— — — —— —„————— 3 Mr ſnne ponuntur loco tabule labei papinies et capitula torius li bei de canſolatione cheologie„. n Oæln S e hU0 Bimus pꝛemiſſoeum libroum partialium de conſo)%,— n. latione theologie continet conſolationum remedia“— e opoetuna contra illa turbatiua que opponuntur mun dane felicitati et peoſperitati et habet quatuo? capi⸗ tula · Primum capitulũ c continet conſolationes ſuper carentia mum⸗—„ dane felicitatis et ſuper infelicitate et miſerijſ· Secundum capitulum continet conſolationes ᷣper carentia= ℳ mimdane peoſperitatis et ſuper adnerſitate Tercium capitulum continet conſolati ones ſuper carentia foœe tunę et ſuper infoꝛtunijs · Quartum capitulum continet conſolationes ſuper incolatus— Huius in valle miſerie pꝛolongati one.. Ecundus liber continet conſolationum remedia opoꝛtuna — contra illa turbatiua que opponuntur paci et tranquilio — ſtatui et habet duodecim capitula Primum capitulum continet conſolationes ſuper tribulatione in cõmuni que contrariatur quandoq; paci coꝛpoꝛis et animi · Becundum capitul um continet conſolationes ſpecialiter ſup ribulatione ſub nomine crucis ſiue ſuper cruce tribulationis · Tercium capitulum continet conſolationes ſuper tribulatio— num multiplici copia et varietate · Quartum capitulum continet conſe olation es ſuper Suereis pa⸗— cifico ſtatui contrarijf·— Quintum capitulum continet conſolationes ſuper bello ſen—— conflictu et vniuerſaliter ſuper impugnatione in rSm Sextum capitulum continet conſolationes ſuper oppeelnone ét perſecutione eccieſie in cõmuni · Septimum capitulum continet conſolationes ſuper perſecutio Pipns peopꝛijs illatis vel inferendis ab emulis ſeu aduerſarijs ·„ Octauum capitulum continet conſ olationes ſuper aliena mali—. eia paci hemmis contraria·—— S( Honum capitulum continet conſfolaen es ſperi innnijs bomi ni iliatis vel inferendis ·—*— Pecimum capitulum continet conſolationes&per preſenpn.— ne ſeu de patria in exilium expulſione· 55 Vndecimum capitulum continet conſolationes ſpecialirer ſup— tœmentoꝛzum atflictione et violenta moꝛtis illatione · 8 † Duodecimum capitulum continet conſolariones ſuper marti— 8 rib ſeu martirij paſone et dira moete——— ————— —— f quMkssU Sa P R „ P„————— 2 grcius liber continet conſolationum remedia contra itia turbatiua que opponuntur cõmodo et quieti et jahz · xj · 8 capitula · Mrimum capitulum continet conſolationes ſuper j ietudie— g— — tationum in genere⸗——— Peennonn— dtinet conſolatões ſup dei · Percium capitulum continet conſolationes ſupe temptations et mpugnatione dyaboli ·—— 90 / Quartum capitulum centinet conſolationes ſuper pugna cen⸗ tra vitia et ſpecialiter ſuper temptatione carnis· 0 77 uintum capitulum continet conſolationes ſuper difficulta⸗ te bone vite et virtuoſe in pꝛincipio ſiue ſuper difficultate que eſt o in pꝛincipio in deſerẽdo vition delectatões et acqͥrendo vᷣtutes · 0— Sextum captulũ dtinet conſolationes ſuꝑ laboꝛibꝰ ĩ genere · V Septimum capitulũ continet ↄſolationes ſup maloꝝj, ſuſtitia- VM Vetauum capitulum continet conſolatões ſuper moleſtijs hn⸗— — is vire et ſpecialiter carnis⸗—————— „ hlonum capitulum eontinet conſolationes ſuper penalitatibu] afflyctionibus et doloꝛibus ſenſibilibuſ · 3 Decimum capitulum continet conſolationes ſuper paſſonibul exterioeibus et magnitudine et latitudine ean ·—— „ 1 Vndecimum capitulum continet eonſolationes ſuper diſcipii⸗ n et flagellis dei ſeu penis a dec inklictis ·—— ( Duodecimum capitulum continet eonſolationes ſuper caſtiga tiope et punitione facta pꝛo culpa ·— S⸗ ꝙ Tredecimuʒ capitulum continet conſolatõnes ſuper doloꝛe cõ ritienis et vniuerlaliter ſuper penitentia-·———— 1=5 Quartumdecimum capitulum dtiner dſol atões ſup pturitõe.· J indecimũ capitulus continet dſolatões ſuper occupatõibꝰ 130 edecimum capitulum continet conſolationes ſuper cure ani⸗ impoſitõne ſui ſuper onere pᷣlatõis impoſito hoĩ iuolũtario J37. Po 2 7 Decimumſeptimum capitulum continet conſolationes ſup one repeomnſionis jncumbentis et pꝛocurationis · 133 Decimumoctauum capitulum continet conſolationes ſuper in cõmodo arte celie vei domus ſiue ſuper anguſtia carcens reclu⸗ Shenee capitułum eontinet conſolationes ſuper in Odo peregrinationis vei exilij·— Vceſimum capirulum continet conſolationes ſuper qpeie do⸗ ſpitij carentia ·——— 438 ceſimumpeimum capitulum continet conſolationes ſuper in do in defectu lecti vel cufſini conſiſtente-·——4 Vartus liber continet conſolationum remedia contra illa turbatiua que opponuntur gioeie et honoei et habet— *„ capirula · Primum capitulũ continet conſolationes ſuper vel arentia gloꝛie mundane · Secundum capitulum continet conſoletienet ſuper carentia - humane laudis et ſpecialiter de factis bonis vt de actu peedica⸗ tionis vel conſimilibus atijs · Tercium capitulum continet conſo tuenes iper ponoeis a miſſione vel carentia·— Quartum capitulum continet chnt ptachne Sisntit nec vti⸗ litate nec laude vel honoꝛe pꝛemiati et ſpecialiter ſuper carentia magiſtralis honoeis ſeu doctoratus ſolennijs · Quintum capitulum continet conſolationes ſuper carentia vł amiſſione militaris honoꝛis vt mlitis contriſtati vl ex eo ꝙ ei res non ſuppetunt qubus poſſit actus militares eere ere vei ex eo ꝙ de bello fgit vel ab hoſte.— 2 Sextum capitulũ dtinet ecnſlatcnes ſiw bone tame mo ⸗ ne vel carẽtia ac ſup malon ſuſpitione et infamia·— Beptimum capitulum conrinet dſolationes ſuper ndicio ingn lariraris.———— Oectauum capitulum continet confolationes eius qui ſmplex et fatnus reputatur·—— Ronum capitulum continet conſolationes ſuper deriſione et ſpecialiter pauperum et iuſtoum · Pecimum capitulum continet con wlationes ſuper contemptu— et deſpectione ireeuerentia et abiectione · Vndecimum capntulum continet conſolariones ſuper deiectio⸗ ne et humiliatione⸗—— Duodecimum capirulum ce continet cclaticnis 3 6 humiliatione ꝗpeia in ſecreto vt ſuper humili ſui accuſatione ſeu confeſſione peccatoæum et pudoꝛe confitendi ·—— Tredecimum capitulum continet conſolatõnes— S tiòne ſui in publico vt ſuper ſui de crimine confeſſione publica et ſuper publica penitentia·- Quartumdecimum capitulum dtinet tpfolaõnes ₰ falſa o⸗ utione ſeu detractione et maloꝛum infamatione Quindecimũ capituluz continet dſolatõnes ſuper ůs et criminationibus ſuper maledictionibꝰ et conuitijs ſup im pactõibꝰ et blaſphemjs et ſup vitupijs obqbeijs ſiue dtumelijs Sedecimum capitutum continet conſolationes ſuper carentia pulcran rerum ad oenatum ptinentium puta anulo gõmaruʒ et — 2 —— huiuſmodi ſiue ſuper carentia ipſins o oenatus in i puinſne di rebus conſiſtentes·———— tia oꝛnatꝰ veſtiũ et ſup dfnſione et verecũdia rõne vtilitatif ean— „ 64— Pecimumſeptimum capitulum continet eonſolatenes ſup carẽ ¶Decimumoctauum capitulum continet conſolationes ſup ca, rentia ſolennis——. et oenare ſuppellectilis ac ſuger caren ie ad honoem facientis⸗———— 5 6 capitulum continet cenſolationes ſuper cõ⸗ fuſionibus habitis et ſpecialiter ratione incarceratõis vel ilatio nis alterius pene dfuſibilis aut etiam turpis moætið Vceſimum capitul um continet conſolationes ſuper verecun⸗ 100 ia et confuſione ſterilitatis et generandi impotentia ·— 10 Wintus liber continet dſol atõnum remedia optunã contra Hila rurbariua que opponuntur poteſtati et dignitati et ha Spbet · vij·capitula. S Primum capitulum dtinet dſolatõnes ſup carentia tempoꝛalis 10— potgſtatis ſeu potentie atq; dignitatis. 0 Secundum capitulum cõtinet dſolatõnes ſup carentia tempo§ alis maioꝛitatis ſeu ſuperioæitatis.————— — capitulum dtinet cõſolatõnes ſuper carentià ſeu non aſſecutione · aut peiuatione ſtatus mundani ac in genere ſupeèr ca⸗ 3 *rentia dominj—————— Quartum capitulum continet conſolationes ſuper imperij re⸗ gui vel alterius dominij mundani amiſſone peiuatione ſeu non af — tiene Quintũ eapitulũ dti net dſol atões ĩ genere ſuper pᷣlation ðignitatis eccleſiaſtice peiuatione carenria vel nõ aſſecutione ·= V 5 capitulum continet conſolatõnes ſuper Pematione cà tia vel non aſſecutione dignitatis pontificalis ſpecialiter ·— EO+ Septimum capitulum continet conſolationeſ ſuper carentia vł Extus liber continet conſolationum remedia optuna con⸗ tra il la turbatiua que opponuntur parentele magne et cla 2 re ac generis nobilitati et habz · vij · capitula· Primum capitulum continet conſolatõnel ſup carentia magne— pargntele—————— 0, „ cõm capitulum dtinet cõſolatões ſuper carẽtia liberoꝛum et ———— 6 0 „ Tercium capitulum continet conſolationes ſuper carentia fra ri ſF cognatoeum et conſanguineon ·——————= 6 capitulum continet dſolatões ſup defectu nataliuʒ · 0 uintum capitulum continet conſolationes perſone turbate arime diuitis ſuper ignobilitate ſeu carentia nobilitatis ·—= Jeyxtum capitulum continet conſolationes pſone nobilis etiaʒ diuitis ſup aliquon de ſua parentela hũilitate ſeu ignobilntate Septimum capitulum continet conſolationes puelle ſuper no⸗ bilis viri carentia ſiue iam ſit maritata ſiue virgo ciauſtralis vel aiias nũqᷓ martãda·——=3 ——.———— X Fprim liber continet conſolacionum remedia optuna cõ⸗ — tra illa turbatiua que opponuntur diuitijs et rerum facul⸗ 56 ati et habet · ix · capitula Primum capitulũ continet conſolatienes ſuper e carentia diui⸗ — tic ſeu renꝝn tempoꝛalium ·—— 88 Becundum capitulum dtinet S carẽtia cpal ·———2=9 Tercium capitulum continet conſolatõnes ſuper peccunie vel 100 8 aliarum rerum tempoꝛalium perditione ſpoliatione ſiue qu oꝛum= ₰9. e damnoæum illatione.——— Quartum capitulum continet conſolationes ſuper rerum in eiß amatarum ablatione ſeu peiuati one.—— ℳ Quintum capitulum continet dſolatõnes k penuria et ne⸗ ₰ ₰ ceſſari oꝛum in victu et veſtitu indigentia.——— Sextum capitulum continet conſolationes Dſilij S— ₰6 5 xp jmpletione de rerum tempoꝛalium abdicatione et relictione.— S6 Beptimũ capitulũ dtinet conſolatõnes ſup ĩ cõmodo et graua⸗. mine pauptatis volũtarie aſſumpte vel alias tolerate voluntarie.=A. 0 Octauum capitł m dtinet conſolatões in genere ſup incpia et . pdupertate ſine ſuper indigentia neceſſarioæum et egeſtate.——— Honum captulum dtinet conſolatões tam ſup miſeriã domeſſi⸗ 0 ca pene occulta ſue non mẽdicantium hoſtiatim qꝙᷓ ſuper mendica„. paupertate miſeroæum pꝛo ſeipſis mendicantium·— vtauus liber continet dſolatõnum remedia optuna contra — illa turbatiua que opponuntur amicicie et ſocietati et ha⸗ bet · xvij · capitula Primum capitulum continet conſolatõnes ſuper carentia ſeu a—— miſſone fidelis amici ·——— 205 Scðm capitulum dtinet täcien ſuper carẽtia vel poitione⸗ S. carnalis amici vł amice vt amaſij vł amaſie ·———. F5 6 ⸗ Tercium capitulũ continet conſolationes ſuper carentia fami⸗ ligritatis mulieꝝ ·——— ₰ Quartũ capitłm dtinʒ Siechen ſip carẽtia dnubij ſeu diugij ·— S 20 Quintum capitulum conrinet cõſolationes ſuper amiſſione bo⸗ 6— ne vxoeis vel mariti · 8 1— Sextũ capitłm dtinet 4. es ſi amiſſiõe liberon ·—= 6 Beptimum capitulum conrinet conſolationes ſup amiſſione fra 200 tium er ſoꝛon ac etiã gpinquius vłl remouns attinentiuʒ.——,*— Octauum capitulum continet cðſolationes ſuper amiſione moete amici in genere ·——— 13 Z/2 Fonum capitulum continet conſolationes ſaper kn ſpiri tualium ac vłr ſup amicon ab inuncẽ ſepatõe et receſſu- —7—( Pecimum caprtulum continet conſolationes ſuper ifidel irate amaſie vł vxoꝛis rõe ſuſpecte ad alten habite famliaritaris cau— ſamtis icertitudinẽ ꝙlis ac certo adulterio diugis ·— 8 2½ jntidelis amci vel amice ac xditione fidelitatis ſeu amicicie mul — Aredeeinn capitulum centinet conſolationes ſuper ineui⸗— 8— Terciumdecimum capitulum continer conſolationes ſuper ca⸗ rehtia humani fauoeis vt quando quis ex ſua tedioſa et ingratio⸗ 83 ſa Duerſatõe nec curatur nec diligat? a quibuſcunq; alijs ·— Quartũdecimũ capitulum continet conſolationes ſuper dereli etðne tã ab amico vł ſocio quã vłkr ab homine quocunq; alio· ₰— ſ. Quntumdecimũ capitulum dtinet conſolationes deſolati ho minis aduerſa patientis ſup carentia amici ↄpatientis et conſol ã— tis ac vniuerſaliter ſup carentia tereene dſolationis ·= 8 extumdecimum capitulum continet conſ olationes ſuper ſoli dde carentiũ ſocietate hoĩm et ſpecialiter fup vita ſolitaria anà charitan heremitan et etiam recluſan———— F=00 ecimũſeptimũ capitł m dtinz dſolatões ſup odio et iimicicia ·—= 93 Onus hber continet cõſolatõnum remedia optuna contra illa turbatiua que opponuntur delicijs et voplutati et ha et · xx · capitula · Drim capitulum dtinet dſolatõnes ſup carentia voluptatis et delicianꝝ ſeu vite voluptuoſe et delicioſe-·—9 Secundum capitulum cõ̃tinet dſolatõnes ſup carentia delicia rum ſenſibiliũ ſeu voluptatũ ſcẽim ſenſus ſeu potẽtias ſenſitiuas · 00 erciũ capitulũ dtinet ↄſolatões ſup carẽtia venereox ſeu ve nefee voluptatis ſiue ſup abſtinẽtia et delectarõibus luxurie · 3 o Quartum capitulum continet ↄſolatõeſ ſup abſtinẽtia ab o ſcu Us et amplexibꝰ et a vol uptuoſa ſeu lbidĩoſa xſonan dilectan; cqntrectatione ·———————— 3%ℳ . uintum capitulum continet conſolationel ſuper carentia vo llptuoſe dtrectatõnis ſpocialiter manuum perſone dilecte.— 3 o5 Bextum capitulum continet conſolationes ſpecialiter virginũ§ 6 Ondecimum capitulum continet eonſolarões ſuper amiſione 0 0 Septimum capitulum dtinet dſolationes ſuper carentia cõui⸗ voluptuoſan carentia delectatõnum ·— uion et mł tipliciũ epulan ſiue deliciarum in multiplicibus ciba rijs er poculis delieatis dſiſtentium · 40 . Octauum capitulum continet conſolationes pᷣcipue religioſo⸗ rum ſup pictantiaꝝ ſolennium ſeu laute ꝓcurationis carentia ac ſuper victus ſimplicitate ſeu tenui dieta ·——— 343 ¶tionum capitulũ dtinet conſolationes ſpãliter ſup carentia po tus vin vel ſicere et neceſſitate potandi aquam · 3 . Pecimum capitulum continet conſolationes hoĩs intpati ſup alrictõne ad tpantiam mn eibis et potibus obſeruandam· ſ Vndecimũ capitulũ dtinet dſolatõᷣes ſup ieiunio et abſtinẽtia ·= Duodecinium capitulum continet conſolationes ſuper inedia ſue ſenfam et ſi= Fercjumdecimum capitulum continet conſolatõnes ſuper vili bus et rudibus veſtimentis et ſuper carentia dełicatanꝝ et pꝛecio Quartumdecimum capitulum dtinet dſalatões ſuꝙ arto et hu mila recluſoꝛio vel cella et vniuerſaliter ſup delectabilium habi⸗ Quintumdecimũ capitł m tinet dſolationeſ ſup carentia mol⸗ lů jecton et delicaton lectiſternion.———— Ecimus liber continet conſolationum remedia optuna cõ⸗ cra illa turbatiua que opponuntur ſolacijs et gaudijs ſeu iocunditati et habet · x ·capitula · Primum capitulum dtinet dſolatõel ſup gaudion et ſolacion nundanon ſeu exterion] carentia·————— Secupdũ capitulũ drinet dſolatões ſup neceſſitate abſtinendi Atpoeeis et a quarumcunq; vſu vel auditu cantionum et muſica⸗ rum armeman—— 3 5§F ſ Torcium capiculum continet conſolationes ſuper vetuloꝛum ad vetularum tedioſo conſotio et ſolacioſi conſoetij iuuenum et„ iuuencul an carentia·————— 5 7— Quartum capitulum continet conſolationes ſuper carentia fabulatõnũ ſolacõſanꝝ et ſilentij neceſſaria ab ſeruatione · ℳ— Quintũ capitulũ dtinet dſolationes ſuper triſtieia et triſtabili⸗ um incurſu occaſione caſuũ foꝛtuitox ſiue ſuꝑ ĩ euẽtu triſtabili— ℳ 3 Sextum capitulum continet conſolatõnes ſuper triſticia de h pahita qꝙ mali in hoc mundo melius habent ᷓ boni ·— ℳ. Beptimum capitulum continet conſolati oneſ ſuper diuerſis te⸗ 3 diis ſiue paſſis ab ef̃neis ſiue habitis rõne dditõnum diugis · 3 S7 Octauum capitulum continet dſolationes ſuper doloꝛe et fle⸗ tn ac lacriman afflictione ·———.— 3ℳ Honum capitulum continet dſolatõnes ſuper fletu et lacrima„ fum afflictõne ſpãliter timentis penam gehennalem ·——— 2 S5 Veeimum capitulũ continet dſolationes ſup fletu pñiali.— 55 Kidecimus liber continet cõſolationum remedie opoꝛtu⸗ na contra illa turbatiua que opponuntur libertati et habz xx · capitula Primum capitulum continet conſolatõnel ſuper ſeruitute et ca Sctm capitulum dtinet cõſolatões ſuper iugo domini potan do et pꝛeceptis eius obediendo ·— 2 Terciũ capitulũ dtinet ↄſolatõeſ ſup obediẽtia ĩ licitis exhibẽ ða ſupioei ſuo cuicũq; etiã ſi malꝰ ſit pᷣlatꝰ et pcepta eiꝰ rigoeoſa— Quartũ capitłm dtinz dſolatões ſup voton obligatione· 3 ſü 1 g lio Enincam capitulum con tinet conſolationes ſuper noceſſitate S0— aſti nendi a voluptatibus carnalibus ſeu ſuper reſtrictõe a tkibꝰ Sextum capitulum continet conſolationes ſuper religionis in greſſu et derelictõe mũdꝛ et ſckaris vite et oim que! ſcko amãtur Septimum capitłm dtinet cõſolationeſ ſuper vita clanſtrali et mibnaſtica tam monachoeum qᷓ; etiam ſanctimonialum · 350 VOctauum capitulum continet conſolationes ſuper apeie volũ⸗ 5— — Honum capitulum continet conſolationes religioſan pſonan ſup ape volũtatis ãmiſſa libertate et obediẽtie iugo et neceſſitate 84 4 Pecimum capitulum continet conſolationes clauſtralium ſeu gregatõne viuentium ſuper libere ſolitudinis carentia. 35 qſibeimumn capitulum continet conſolationes ſuper reſtrictõ⸗ ne ab egreſſu clauſtri recluſoeij celle vel heremi·—— Duodecimum capitulum continet conſolationes adoleſcentis ſuper iugo parentum aut ſenion quibus ſubditus eſſe debet pꝛo⸗ — 35 Terciumdecimum capitulum dtinet conſolatõnes ſcolaris ſeu diſcipuli ſuper frequentatione ſcole et ſuper diſciplina ſeu coere? ctione duri ſeu rigidi magiſtri.——————— Quartumdecimum capitulum dtinet dſolatõnes ſup dure ca⸗ 393 — p capitłm dtinet ↄſolationel ſup ĩcarceratõne-3 Sextumdecimum capitulum continet conſolationes ſuper ca⸗ ptiuitate moꝛali qua quis ab aliqua perſona captus eſt exceſſiuo amoe egritudinem inducente.—————— 3.07 — F Pecimumſeptimum capitulum continet conſolationes ſuper r⸗ ₰ Decimumoctauum capitulum continet conſolationes ſuper binculo matrimonij ex diuerſis cauſis oneroſi ·———— O34 Pecimumnonum capitulum continet conſolationes ſuper vin eulo excõmumnicationis ſuſpenſionis et interdicti.——— Viceſimum capitulũ ↄtinet dſolatões ſup ireegł aritatibꝰ et in litatibꝰ liberã oꝛdinũ ſuſceptõeʒ et executõeʒ impedientibꝰ. Oð̊ Vodecimus liber continet cõſolationum— una contra illa turbatiua que opponuntur deuotõi cõtem plationi et ſtudendi optunitati et habet · xcapitula. — Primum capitulum dtinet dſolatões ſup carẽtia diuinon offi cion et ſacram̃ton et ſpecialiter ſacre cõioniſ tempe interdicti · 0 9 ecundũ capitulũ vtinet dſolatões ſuꝑ deuoti vſus ſacre ſcri⸗ pture ſacram̃tox eccłie atqʒ alion viſibiliũ execitõn vᷣtuoſoeuʒ necñ generaliter deuotõis ſubtractõe et coꝛdis ariditate ꝓ tpe· — 1 Tercium capitulum continet conſolati ones ſuper carentia op⸗ iunitatis oꝛandꝛ vel aliud opus ſpirituale perficiendi ·——— — [1 — ⁰9 8 tedeum exoꝛandi gpter tardam exauditionem.—— Quartum capitulum centinet conſolationes ſuper diftieulta⸗ Quitum capitulum continet dſolationes ſuper oꝛationis ſn Petirionis fruſtratione pꝛo re tempoꝛali facte ·——— ℳ Sextum capitulũ ↄtinet conſolationes nonnulloum ſapientũ ſup diſtractione qꝙᷓ; habent pꝛo pꝛofectu pꝛoximoæum · 5 Septimum capitulum continet dſolatõnes ſuper aliquanto m pedimento contemplationis ratione vite actiue qua peoximoum ſalus peocuratur pꝛedicatõibus et ſalutaribus monitis et peciaii ter per curam regiminis·————— Otauum capitulum continet S iwer aere eripru„ re et alian etiam ſeripturarum ditficultate·— ₰„ onum capitulum continet conſolationes ſuper ibe. ſRudij ſapientie vel ſcientie ſiue Sper ſtudendi difficuttate. ſcilicet cum lahoe et. veratione.————— ℳ Pecimum capirulum continet ſuper opoetuni⸗ tatis ſtudendi carentia ſiue ratione carentie libæoeum ſiue ratio ne carentie aptoeum Enb ſme ratione alioeum diſtrahemiũ Er liber continet cõſolationum remedia opoꝛ⸗ n contra illa turbatiua que opponuntur bone ip̃ꝰ coꝛ⸗ poꝛis dꝛſpõni et habet · xxx · capitula · Drimum capitulũ continet conſolationes i in gen ere ſuper caré„ „ ia bonoum copoeis-————— ℳ, 7 Secundum capitulum S ſw amiſſione. rentia pulcritudinis coꝛpoꝛalis ·————— ℳ J Tercium capitulũ continet conſolationes pominĩe ſrnmoſ vk gippoſi et vninerſaliter hominum in cœepoæibus ſuis vei menbeiſ„ ₰ defomitatem habentium ·————— Quartum capitul um continet conſolationes ſuper menbeoæum diſplicibili quantitate.—————— Quintum capituium cõtinet cõſolationes ſpecialiter ſper ni⸗ mia puitate ſeu beeuitate coꝛpoꝛalis ſtature·———. Sextũ capitłm dtinet dſolationes ſuper canicie et elniei— Beptimum capitulum continet conſolationes ſi oculoeuz de⸗ fectu ac defomitate necnon n ſuper totali oculo?um amiſſone vel 40 cecitate.——— 4 Octauum epitlem continet i ſuper auriũ et aud„ tus carentia ſiue ſuper ſurditate ·— 9 Flonum capitulum continet conſolationes ſuper naſi et odoꝛã ði defectu ſeu carentia arq; ſuper naſi ſimitate vel groſſicie nimia ℳ 5 Decimum capitulum continet conſolationes ſuper oꝛs ling 4 8 ſue loquele atqʒ dentium carentia ſeu defectu—— 7 6 ſVndecimum capitulum continet conſolatões ſuper beachnen manuum vel digitoꝛum ac nonnulloꝛum alioeum menbeoꝛum am⸗ ℳ 60 ſou carentia⸗———„ 7 Wuodecimum capitulum continet conſolationes ſuper pedum ℳ arentia ſeu amputatione ·——— Terciumdecimum capitulum dtinet conſolatẽnes claudoꝰum 46½ up pedum ſuon curuitate et ſuper ipſoꝛn defoœæmi claudicatòe. ſ Quartumdecimum capitulum continet conſolationes ſuper ge niral ium carentia et generandi impotentia ſiue ſuper perſonarum ₰ℳ S vtiuſq; ſexus ſterilitate vndecunq; cauſata · ſQumntumdecimum capitulum continet dſolationes pſonarum antiquan ſuper ſenectute et calamitatibus pſan ·— 6 ₰ ſ Fextumdecimum capitulum continet ſpecialiter conſolatione vetularum ſuper grandeua etate ean ·—— 4 Pecimumſeptimum capitulum continet conſolationes ſuper 48 ðpilitate coꝛpoens et carentia foꝛtitudinis coꝛpoꝛalis · ¶Pecimumoctauum capitulum continet conſolationes in gene⸗ re ſuper carentia vel amiſſione ſanitatis coꝛpoeis et grauamme in firmitatis coꝛpoealis ·———————— ℳ ½ Decimumnonum capitulum continet conſolationes ſuper do dee vulnerum et capitis colice paſſionis ſeu viſcen renu vł cai⸗ 8 —„———— —— culi dentium quoq; ac in genere ſuꝝ infirmitatibus doloeoſig. Vceſimum capitul um continet conſolationes in genere ſuper— infirmitatibus contagioſis et fetentibus ·—— 80 Vceſimumpeimum capituluz continet conſolationes ſuper im mundiſſima lepea coꝛpoꝛis vt naſo oꝛe coꝛroſis et oculiſ rubeis et obſcuris mambuſq; incuruatis ·——————— Viceſimumſecundum capitulum continet conſolationes ſuper pilentia ſen moꝛbo caduco·——— ℳ „ ceſimumtercium capitulum dtinet dſolatões ſup paraliß ·—5— Viceſimumquartũ capitłkm ↄtinet dſolatões ſup artetica et cõ tractione manuũ et pedum et ſnguion articuloꝝ impediente am bulãdi curſitandi venandi et aucupandi ſolacium·— 6 Vceſimumquintum capitul um continet conſolationes ſuper ydropiſi peeſertim graui et incurabili·———— 60 111 Viceſimumſextum capitulum continet conſolationes ſuper pti echie ebee——————— E Viceſimũſeptimum capitkm dtinet dſolationes ſuper effimera tęciana quartana acuta et quacunq; febꝛe etiam grauiſſima ·— 50 1 Viceſimumoctauum capitulum dtinet conſolationes hominis erra ſigna habentis de bꝛeuitate vite et tempeſtiua moete.— 5MZ. Viceſmumnonum capitulum continet conſolationes ſup moe⸗ te de pꝛopinquo imminente ·——————— 50 Triceſimum capitulum continet conſolationes ſuper inſtante one moetis et derelictione vite pꝛeſentis.— 65 X10 F5 5 Vartuſdecimus liber cõ̃tinet cᷣſolatõnuz remedia optuna hontrailla turbatiua que opponuntur bone ipſius anime 6 diſpoſitõni ſeu conditõni et habet · ix.capitula. Drimũ capitłz dtinet dſolatões ſup ĩgenj duricia et obtuſitate—. 16½ Scðm capitulum dtinet cõſolatões ſuper defectu memoeie Tercium ca pitulum continet conſolationes ſuper ſulticiaa ac . ſiper dementia habente lucida interualta.—— 85 6K Quartum capitulum continet conſolationes ſper carentia ma gne literature ſeu ſcientie ·———„S0 [6 Quintum capitulum continet conſ olariones pominum q qᷓ ſe cre— bunr virtutibus carere ac ſuper difficili virtutuz acquiſitione—— Bextum capitulum continet conſolationes ſuper ſtimulo car⸗ . nis ac vnuerlaliter ſuper viie et inclinatione ad peccanduz ſen e peonitate in malum ·—— 5 Septimum capitulum continet conſolaiones ſuper iracundia—— 6 ſeu paſſione ire.— FS. G Octauum capitulum continet cSptaciches ſuper triſticia oeta ex erronea ſeu nimis arta conſcientia· 5— Flonum capitulum continet conſolationes ſuper ſpeciali pple— xitate ex iapſu religionis pꝛoueniente·— Vintuſdecimus et vltimus liber continet dſolatõnum reme — dia opoetuna cõtra itia turbatiua que opponũtur ſpeciali⸗ 6 ter ip̃iꝰ animi fecuritati et trãqᷓltitati et habet · xcapitula · Primum capitulum continet conſolatõnes ſuꝝ puſilanimita⸗.„ 68 ½ ko et timiditate in genere ·——— 5 Secundum capitutum cõtinet dſolatẽnes ſup paſone inoꝛdi⸗ nãti timoeis quo quis nimis timet impugnationes hominum et„ inuaſiones raptoꝛum·—— Percium capitulum dtinet eðſolatses fuper timoꝛe dyabolie⸗ . iluſionis et deceptõnis cuiuſlibet ſuperſticioſe artis · Quartum capitulum continet conſolationes ſuper timoꝛe per ditionis virginalis honoꝛis ratione violente coeruptionis ·——— Quintũ capitutũ dtinet dſolatões ſup timoꝛe moetis ĩ genere · Bextum capitulum continet conſolatõnes ſuper timoꝛe motis ſpãliter qñ ſunt tontrua et fulgura ratione tempeltatis ·—— 56 0 Septimum capitulum continet conſolationes ſuper timoꝛe pe⸗ — n doloeis tempoꝛalis ac eterne et gehennalis—— 1 Octauum capitulum continet conſolationes ſuper dubitatõne hominis de ſua pꝛedeſtinatione et ſalute—— 3 onum capitulum continet conſolationes ſuper S Hbminem contriſtante et oꝛta pꝛopter commiſionem peccato?um—. 6 er mayime grauium et multoeum · FO Pecimum capitulum continet dſe e ſuper eruciatu ani: 2 0 imi hominis compaſſui alns ecmpatiende cruciati ·——5 0 4 —— ———————— umn vcr pEorOcS R TLR DE COSOTO⸗ tc EOOSiE FRrE O De Bc OEOitis EPicn TOE PROVcE TEVTOS SEE TC.OSGE PEOEESSOfl · „ Vecunq; ſeripta ſunt ad noſtram doctrinam ſcripta ſunt vt p conſolationem ſcripturarũ ſpem habeamꝰ ic ſcribit apoſtolꝰ in epł a ad romanos capło· xx· Quoniam autem ſam hoc ip̃e apoſtolus nobis in⸗ ſmuat doctrinam ſcriptam ſpecialiter ad hoc tende⸗ re vt p conſolationem ſcripturarũ ſpem habeamus ſcilicet ſpe gaudentes in trib ulatõne ob quorumcũq; triſtiũ oc⸗ caſionem à ſpuali gandio in domino ſemp cõtinuando minime de ficiamꝰ.Idcirco cõhderatis mundi puiꝰ tribulatõnibus ac multi⸗ E plicibus turbatõnum cauſis ſeu occaſionibꝰ quarũ ego ip̃e qui io quo? nonnůllas in pſona peia ſum expertꝰ conſolatõnem ob hoe in ſcripturis ſanctis requirẽs · quinimo et ex 1pñis elicies cogitaui de infinitis dſolatõnibꝰ dtẽtis implicite vł explicite in ſcripturis qᷓ plurimas numero tñ finitas ad honoꝛem omnipotentis dei con⸗ folatoꝛis optimi ac gloꝛieſe virginis marie quã ip̃e ſic paclitꝰ fe⸗ cundauit ꝙ deuʒ totiꝰ conſolatõnis nœhis genuit · atq; beatiſſimi johannis euangeliſte qui ꝓpter euangel tzandi conſtantiam exilio relegatꝰ diuine viſionis et allocutõnis meruit crebra cõſolatõne releuari · ac omniũ ſanctoꝛum quos ꝑ muitas tribulatõnes opcetu it intrare in regnũ celoum · necnon deniq; ad con ſolatõnem oĩm pominum · pᷣcipue autem ition qui pie volunt viuere in xp̃o · et ob Poc teſtante ſcriptura pfecutõnes et temptatõnes patumt? redi⸗ gere ĩ ſcriptis hoc ĩ ope qualicũq; · ¶ Sane ſicut ol im ĩſignis ille boetius důũ regis theodoici faueꝛe tyrãmdi recuſaret · miſſus exi⸗ lio et jn carcetem retruſus de dſolatõne philoſophie lkbrum edi⸗ dit ¶ Zic et ego ab impugnatoæbus inſticie pariter et obediẽcie ſancte romane eccleſie a ꝓpene manſionis ioco eiectus quandam exilij ſpeciem ſuſtinens prefatum opus aggreſſus · ipſum ſi legenti bus placeret de conſolacõne theologie appel landum indicarem- Q⸗ſi poꝛum ac rethoꝛũ nonnullon] autoæitates in eo nichilomiꝰ ſmt inſerte · hoc ea intentõe factum eſt qua doctonexcellentiſſimũ auguſtinum quidem dixiſſe memini · Siqᷓ vera dixerunt phĩ ſunt. ab eis tanqᷓ; ab iniuſtis poſſeſſoꝛibꝰ in vſum noſtrũ vendicãda Rur ſum autẽ eſt ſciendum ꝙ quemadmodum pꝛefatꝰ boetins in dicto ſuo libeo philoſophiã ſub typo mulieris reuerendi vultus · ſtature diſcretõnis ambigue exiſtentis · nunc baſſe videlicet et nunc alte artificioſam quandam quã deſcribit veſtem deferentis viñtantis ſe turbatõniſqʒ ſue infirmitatem opoꝰtunã cõſolatõne curantis ſe⸗ cũ dfabulante introduxit · Ftã et mchi qᷓ̃tenꝰ pꝛefatũ de dſolatõe ——— theologie opꝰ iocundioꝛem dſolationẽ cõtineret ex ipſius boetij ſulo modũ aliqᷓ vł ex pte capiẽti q̃ſoã pſonas moee poetico pꝑlacu it introducere adinuicẽ colloquẽtes · vna videiicz ex pre pſonas triſtes q̃rũ eſt ĩ mundo numerꝰ infinitꝰ.ex ꝑte vero alia loco ip̃ꝛꝰ theologie dſolatricẽ optimã dñam quãdã iliuſtriſſimã ipantriſtiũ pſonan viſitatõis ac dſolatõis eã de celis egreſſaʒ ñ impiter ꝓhie renerẽdi ad modũ vultꝰ exñtem dſimiliterq; ei nũc balſẽ taz habentẽ ſtaturã arti ficõſiſſima veſte coiois tñ Huii dgrueret indutã plurimarũq; puellan ac militũ tã ſeci tiu qᷓ paſſim ad eã vniuerſis ex iocis ↄfluẽtiũ · egregie ł q; affabilitate dſolatõni et ſolatijs miromõ cõgruentiũ comitatu honoꝛatã ſtlimirum dña ſciẽtiarũ omniũ et iluſtrio⁊ vniuerſis eſt ip̃a cheologia · lec vt cõſtat de celis eſt oꝛiũda · p̃a namq; ſupero cardine p vĩã inſpiratõnis delapſa · noſtras deſcẽdit ad ꝝtes · per non minꝰ boetiana dſolatrice reuerẽdi eſt ad modũ vultus vtpete cuiꝰ non ſolum p manꝰ innumerabilis hon eſtas · etiã pꝛima fa⸗ cie videt? cunctis ſciẽtijs reuerentiꝰ ptractanda · hec vti tradit e⸗ gregiꝰ ille gregoeiꝰ ſtaturam ſuam in edificatõe moꝛum oſtendit etenim niſi legentiuz mentes ad alta pꝛofecerint velut in imis nõ intel lecta iacet · quo legentis ſpiritus tendit illucleuat? in altum creſcit et aſcendit dum in ea quid altum queritur Fec vt quaſi cð ſolandis triſtibꝰ moꝛem gerat nigram peefert veſtem habitus ſciẽ⸗ tialis · que veſtis quippe licet artificõſa ſic piter et ꝓꝛecõſa foꝛinſe cus tamẽ ratõne groſſioeis litere que nigra eſt tanqᷓ nigro groſſio riq; filo videt? intexta · omnis eiñ gioꝛia eius ahintus in fimbeijs aureis id eſt in ſpiritualibꝰ ad modum fimbeianꝝ que finem tenẽt kFinaliter elicientis ſenſibꝰ gt doctrinis ſapientie auro pꝛecõſioꝛis atq; pꝛeful gentis cõſiſtit Peniq; pꝛefata domma tot habz pul chereimas pnellas virgines ipſam in pꝛoceſſu huiꝰ operis comi⸗ tantes vnaq; cum ip̃a perſonas triſtes paratiſſimas conſolari quot ꝓfecto opꝰ iſiud dtinet eaſtas vtiq; et pudicas ĩmarceſſibil iq; ve ritatis colore venuſtas cõſiderationes ad quoæumlibet triſtium d ſolationem piendum fecundas.— tot ipſam etiam milites comitantur quibus ipſa ac eius puelle ſingule moꝛe delicatarum er nobilium feminan in pꝛogreſſu Puiꝰ ſunt innixe quot in ſui ꝓu ellarũ ve dictarum teſtimomum militant autores quoum ip̃a pꝛe⸗ fateq; puelle ſenrentijs ſolide ſubſiſtentibus inituntur · yVerum quia diuerſe triſtes perſone varijs excauſis ſeu occaſionibus con munibus et ſpecialibus turbate varijs indigent eonſolatõnum re medijs · dcircò vt in hoc libao ꝓꝛo qualibet perſona ex qubuſcun ; cauſis turbata parata conſolatio in certo ſuo loco pꝛomptius valeat iueniri a communioꝛibus ad ſpecialia vſq; peocedẽs ipſum libeum iſtum in quindecim libꝛos partiales diſtinyi quoenz ſingu⸗ los vlteriꝰ in certa capitula duxi diſtinguendum. boet co placu pſonz co ip̃ Rtriſtiij er phie nüc al: offitq uentz: ne ſuz nntatn rſis eſt ſuper 8. ec btpote ma fa⸗ dit ꝑ ſtendit mis nõ altum uaſicö ſcie⸗ foeinſe groſſio nbeijs tenẽt ſioeis 3 pul tomi: qnot q; ve umd liteg arum n pu pee erum con m re ſcun tius pſum ngu Peimus liber continet conſolatõn remedia opoꝛtun à contra illa rurbatiua homins que opponunt mundane ſue feiicitati et ꝙ ſperitati ·* Zecundꝰ liber dtinet cõſolatõnum remedia opoꝛtuna dtra illa turbatiua que opponunt? generaliter paci et tranquiiio ſtatui · rerciꝰ liber continet còſolatõnum remedia contra turbatiua qᷓ opponuntur cõmodo et quieti duartꝰ liber continet conſolatõnum remedia opotuna cõtra it la turbatiua que opponunt? gloꝛie et honoei · Quintus liber continet conſol atõnum remedia opoꝛtuna cõtra ilja turbatiua que oponunt? poteſtati et dignitati · Sexrꝰ liber continet conſolatõnum remedia cõtra turbatiua qᷓ opponunt᷑ parentele et generis nobilitati · ſ Feptimꝰ liber continet conſolatõnum remedia cõtra illa turba⸗ tjua que opponunt? diuitijs et rerũ facuitati · Octauus liber conti net eõſolatõnum remedia contra illa turba tina que opponuntur bone amicicie et ſocietati· ⸗—— onus liber continet conſol atõnum remedia cõtra turbatiua qᷓ bpxonunt? delicijs et voluptati Pecimꝰ liber continet conſol atõnum remedia cõtra turbatiua ue opponunt? ſolacijs et gaudijs ſeu iocunditati· 7— Vndecimꝰ liber continet cõſoiatõnum remedia contra turbati⸗ ua que opponunt libertati · Puodecimꝰ liber continet conſolatõnum remedia contra turba tina que opponunt᷑ ſtudio dtemplatõni et deuotõni · Perciuſdecimꝰ liber cõ̃tinet conſolatõnum remednã contra tur⸗ batiua que opponunt? bone ipus coꝛpoeis diſpõni · Quartuſdecimꝰ liber continet conſolatõnum remedia dtra tur? batiua que opponuntur bone ipſius anime diſpõni ſeu ddicõni · Quinruſdecimꝰ liber continet conſolatõnum remedia cõtra tur bariua q̃ opponũt? ſpecialiter ipſius aĩmi ſecuritati et tranq̃llitati Pꝛemſſon autem libeoꝛum ſubdiuiſiones in diſtincta capitula non hic ponendum duxi · ſed magis in fine totius libe i·tum ꝓpter pꝛolixitatem in hoc pechemio vitãdam · tum quia ante cõptetioẽʒ libei eoundem mich capitulon numerꝰ eſt incertꝰtum quia ipa gpitula ad modum tabule in fine congruentius ſubiungentur· Ouamuis autem huiꝰ lubri ſic diſtincti m libeos partiales et ca pitula etiã vlteriꝰ in puellas ſeu conſideratõnes conſolatoꝛias ge noraliter conſiſtat vtilitas in cõſolacõne triſtium pſonaꝝ · Specia liter ramen etiam cenſiſtit in vſu ipſius luben multiplici Heimꝰ nã qʒ ſi hij ad quæs peruenerit dignũ ducerent poſſet legi in comuni in omni ioco ad pñtiũ et audientium cõſolatõnem · Pcðo poſſet ex eo facime et delectabiliter peedicari p̃ſertim cum vix poſſ repe⸗ riri enangelium vel epł a de tpe vel de ſanetis vel legenda ſancti cuiuflibet ex quibꝰ eſſet ſermonis materia capienda · quin— alnqᷓ mn pte tangeret materiã huiꝰ libei · Peniq; terce poſſent et ctõ?es biblie de Poc libꝛo ſe inuare et ex eo vel ioco moꝛalit atũ lectõnes ſuas oenare cũ vix textũ lectõnis cuiuſœũq; inuenment quin in eo alicub materia huiꝰ libei tangeretur · Qua occaſiõe vl ĩ curſu le⸗ ctõnis cuiuſ libet vł foete in fine meliꝰ auditoꝛibꝰ ſuis dicere poſ ſet lectoꝛ · Ixquo audnuſtis ĩ hac lectõe de hoc vł de hoc triſtahi l puta de tribulatõe vl de moꝛte apeia vł amici vł de pauptate k intirmitate et ſic de dßimilibꝰ · audiatis nũe duas puelias vł tres vel q̃tuoʒ cũ pſonis triſtibꝰ ↄfabulãtes eaſq; dſolãtes · Icce ꝓma dicit ſie · Scða ſie et ita de alijs pluribꝰ vl pautioæibꝰ ꝓuůt ip̃e ie⸗ ctoe expediẽs iudicaret. Pane circa pᷣmiſſos ptiales libꝛos et eo rũ capitula eſt ſciõdũ · ꝙ licʒ ꝑ certas materias diſtinguant? nihil tñ ꝓhibz q̃n aliquon libeon et capitulon eœũdem materie · pol ſent etiã in alijs libꝛis et capitulis collocari · pᷣſertim cum mãterie quorundã ip̃on aut ĩ nullo aut ĩ modico diſtinguãt? loquendo de reali diſtinctõe · nec tñ ſub eodõ libꝛo vł capitulo ↄp̃hendũt? tuʒ apter nimiã libri vl capituli ꝓlixitatẽ vitãdã ·tũ qpter hoc vt iuꝝ vocqlẽ diſtinctõʒ quã ſaltẽ ht ꝓmptiꝰ hoc qð queri? valeat repi ri · Quã ob cãm deniq; videlicet vt materie ngulon liheoeum ac capituloꝝ⁊ q̃rẽtibꝰ ꝓmptiꝰ ſuis occureãt ĩ iocis ñ mõ quotatõs rã libævn ꝙᷓ capitul o vna cũ materijs de qᷓpꝰ tractãt cũ rubeica ſingulis libeis et capitulis pᷣmittũt? · Verũ etiã libeon et capituio rũ eoꝛũdem quotatões in ſupicei margine ponũt? · et tã ip̃i libei ꝙᷓ capitula necnõ et dſideratões ſingule incipiẽt p nomiĩa vł aduer⸗ bia oꝛdialia · odinẽ cuiuflihʒ expeimẽtia · cuiuſmodi ſunt aduer ba · ꝓmo · ſcðo · tercõ·æc · hĩoi · q̃bꝰ libei cũ liis capitalibꝰ maioei⸗ bꝰ. et capitula cũ miĩoꝛibꝰ mcipiẽt et cuiuſmodi nomiĩa oedinalia ſunt pma · ſcda · tercia · ⁊c · hm̃oi · qͥbꝰ cũ literis capitalibꝰ minoꝛi bꝰꝙᷓ capitula icipiũt dſideratõnes ſub typo puellan ſic · peima igit? puella · ſcða puella· tercia puella ·æc · q̃rũ nichilomiĩꝰ ↄññdera rõnũ quotatões ꝙ rubricã ſingulis annotant? · ¶ Demũ circa ſtiluz huiꝰ opis pmo eſt ſciendũ · ꝙ autoees quoꝝ dicta in hoc ope in⸗ ducũtur nũqᷓ; vel raro pᷣciſe ſuis nominibꝰ ꝓpeijs · ſed potiꝰ ſtili gᷓ ria pulchrioeis ſm artẽ rethoeice pᷣnominatõibꝰ et denœĩatõibus ſeu qbuſoã circũlocutõibꝰ expꝛimnntꝰ· et ne etiã p locon ſeu libꝛo rũ ex qjbꝰ aunton taliũ dicta ſunt accepta aſſignatõnes dtinuioei ßmoni impedimẽtũ pᷣſtet? iudicaui aſignatõs huiꝰ foꝛe qñ fient · nõ ip̃ ſermoni interſerẽdas · ſ ẽ in margine potiꝰ annotandas · Beðo etiã ð ſciõdũ ꝙ licʒ autoꝛes memoati ĩ coepe libei ſnt no⸗ tati · ex ſupabũdanti tñ et ꝗᷓtia cuuſdã celerioeis inuõtionis · etiam ſunt in margine cũ rubeica ãnorãdi qᷓuis hoc ꝙᷓpluries fiat ſie li bron ſeu locon aſſignatõe · quõẽadmoð et ĩ gloſa cõtinua ſcti che cu autoꝝꝝ noibꝰ quos iducit nõ ſp etiã loca autoeitatũ expmun? nok 4h t ctõ ectöne un in eo curſu le cer poſ triſtab aptate k E treg ccepm t jpe le⸗ O8 et eo t nihil riepol materie ndo de üt' tz c vtiut eat repi heoꝛum otatõs rubeica apitulo ibei Aduer: Aduer aioei⸗ malia nnon peima ſdera ſtilm e in⸗ tli8 ibns libeo mioen tent · 8 t no etiam meh choe mun Ham et ſi loca huiꝰ ſingu! an autoeitatũ mihi qñqʒ eaſualiter oc⸗ cureentiu ſx ꝓ iſto oꝑe gra teſtimonj queſiuiſſeʒ hꝰ viqʒ fuiſſ la — boꝛ mags dnſpẽ dioſus ꝙᷓ oĩno neceſſariꝰ aut etiã frictuoſi us · pſer⸗ tim cũ ipe autoeit ates opi incoꝛpate ð ſe plerũqʒ videãt? ſatis cre dibiles ſiue fidedigne · et cũ etiã plurime ſmt ex ip̃is qᷓrũ loca etß nõ vbiq; expeimãtꝰ tñ ſaltẽ alicubi ĩ marginibꝰ huiꝰhheæn et foete pluries expeimunt?· ita ꝙ locoꝝ ſuon vlterioe expeeſſio eo minus eſt curãda · ¶ Doſtremo ne occaſiðe ſtiln in dictis ſubſeqẽtibꝰ obſz uati · q̃ſꝙᷓ legẽtiũ aut etiã audꝛẽtiũ offẽdicuiũ patiat? lectoꝛis pari ter et auditoæis exhoetoe i dño caritatè q̃tenꝰ dictis ip̃is piũ aco⸗ modet iteltectũ · eaqʒ nõ p oĩa ꝓut poſſent de vᷣtute Kmois mtelti gi accipiẽda arbitrẽt?· ſed iteltectu ſano potiꝰ capiõẽda ꝓut vide⸗ hcz ſermo moꝛalis expoſtulat vſqʒ cõis appꝛobat cã ſancton ᷓ ſcriptoꝝ moꝛaliũ alion ꝓut quoʒ ipʒ ſti lũ rethoꝛice artis licz nec diſcipuiꝰ xiꝰↄ dici meruerim noun tñ moealiter ſcribẽtibꝰ indulge⸗ re·5 Nlijs ein cõcedit? nũc ioq ſm exceſſuʒ quẽdã ſentẽtie· ſiue ſe⸗ cũdů ypbolẽ que ſuperlatõ in tul liana rethoꝛica noĩat?. nũc ſm ſy nodochsẽ cuiꝰ ſpẽs rethoeica itellectõ diciꝰ hᷣm qᷓ; aliqᷓd de toto di etũ de ſola pte·aut ecõuerſo de pte dictũ de toto verificat?. nune ſm ſpeẽm rethoꝛice qᷓ dubitatõ aut eã ĩtereogatõ appel lat?q̃ ita ſa ne ßm leges itelligit? et canões ꝙ nõ ſp negatõʒ · ß aliqñ difficul tatẽ notat aliqũ raritatẽ · Nũc deniq; loqͥ cõceditꝰ ſm alias quoqʒ rethoꝛice exonatõis ſpẽs ſiue modos qᷓ nõ ſp de pᷣtute ßmõis ve⸗ ritatẽ oĩmodã dtinẽt · B ĩ ꝓpeietatibꝰ potiꝰ q̃puſdã ſibi dpant aut btutẽ pſuadẽdi aut q̃ndã ĩ ſamone vł ſentẽcia venuſtatẽ.· Pane ꝙ hec nõ q̃ro meũ palliare coꝛã ſimplicibꝰ ipfectũ q̃nimo potiꝰ opꝰ pᷣfatũ cũ cibꝰ et ſingulis ĩ eo dtẽtis coerectõni ſancte romane ec⸗ cleſie ſubicio · De minꝰ bñ dictis ĩdulgetiã petẽs · illa ſiqᷓ qð abſit fidei aũt bõis moꝛibꝰ repugnarẽt exnũc reuccans volo ea habere ꝓ ſimpliciter reuocatis · Nlia vᷣo ſiqᷓ placuerint mihi nõ areogo ſ actõne dehita g̃ an eiꝰ i laudẽ referei deſidero ĩ cuiꝰ maũ ſumus et nos et ßmones nñi · lec erodio pñtis opis ad generalẽ eiꝰ no⸗ riciã ſufficit pᷣmſſiſſe ad cumꝰ opis dplemstũ me ſuũ q̃lecũqʒ vł̃ de bile inſirumetũ moueat et ꝓmoneat illa q̃ om̃iũ eſt artifex ſapien⸗ tia increata in ſeculũ ſec uli benedicta amen · EXUOLICFT DPROLOGVS. IHICIDFT CVM OQVSDNAM FD⸗ PiWC DREETfOPIE LIBSER DS COfSOLVTIOIE TFiSO HOGfS DRIVS COhTIFIS COfISOLSTfOPIVAM ES⸗ MED OPOSTVEIA COpITHGA HLL TVERBATIVA QVE WVDt8 EELICFTNTI SET LDFOSE⸗ 3Tf. m hũanũ genꝰ poſt lapſi pᷣmon pentum de Pa diſo voluptatis eiectũ et ĩ vallẽ miſerie Spulſuz ĩ numeris pateret? miſerijs et gaudꝛoſis omino tri⸗ ſtia pᷣualerẽt Pia erga ipos homies ſic multipha rie multiſq; mõs triſticia pgrauãtos geſtäs viſce ra miſertuſq; ponx pẽ miſericoædian et deꝰ totiꝰ ſolatõis ð ceis ĩ hũc mũdũ ad quoſq; triſtes ho mies ↄfolatõnurẽßlcãtoĩibꝰ refouẽdos milericoditer deſtinauit dñam qndã illuſtriſſimã ſuan ſediũ aſſiſtricẽ· nedů apagne gene⸗ roſaʒ ·ß ip̃o etiã diumo dtubernio gloꝛioſaz aſpectu reuerẽd ſſimà Dpaciẽtiu moꝛe q̃ ftere noeut cu tletibꝰ nig foœꝛmnſecꝰ licer aureis fimbeijs ex pte iterioeis ſuffoꝰrature diſticta veſte idutã oim tri⸗ tãtiũ dſolatricẽ egregiã · Theologiã nõie q̃ ſane ad ſuũ Molãtõ̃is officiũ exequẽdũ fideliꝰ meliꝰq; Pã geð płkimas puellas venuſtiſſi mas ac ðlicatiſſimas militũ beachijs ſuſtẽtatas artè hñtes ſuns ſo⸗ lacijs oõm fugãdi triſtitiã · ꝓtinuſqʒ triſtes quofli bz cõſolãdi ſuo pñs ĩ comitatu· In medꝛo eccleſie apuit os eiꝰ foꝛis· nhilominus ad quceũlibet triſtiũ duocatõʒ clamitãs ĩ plateis · Veite ad me oœẽs q̃ laboꝛatis et onerati eſtis et ego reficiã vos · Cuiꝰ hac voce tã im ypioſa tãqʒ gr̃oſa lõge lateq; ĩ omni valle lacrimanꝝ pſonãte qi de g ſomno excitata de vniuerſis locis dueit vtriuſq; ſexus triſtium hoim multitudo · qᷓ q̃dẽ triſtes cũ adhuc eon parũp ah ea diſtãtiuʒ oculi merſi lacrimis caligarẽt nec poſſent dinoſcere q̃ nã eſſet dña jla rãte autoꝛitatis tãteq; benignitatis obſtupuere · viſuq; ĩ tereã deßidẽtes ꝗᷓd nã vlteriꝰ ꝓnũciatura foꝛet taciti expectare ceperũt lla do totis ad eos directis luibꝰ diectoq; q̃d hẽrent in cogitatu racitis eon queſtiõibꝰ rñdẽdo· legatòʒ ſuã expoſuit hũc ĩ modum Spũs iq̃t dñi ſup me ad ãnũciãdũ mãſuetis mſit me vt mederer cõ tritos coꝛde · et pdicarẽ captiuis ĩdulgẽtiã · et claufis aptõnẽ · ãnũ placabilẽ dño vt ↄſolarer õs lugẽtes et darẽ eis coꝛonã ꝓ cinè oleũ gaudij ꝙ luctu palliũ laudis ʒꝙ ſpũ meroeis · Phjs auditis to ta illa q̃ dfluxerat triſtiũ multirudo aĩatioe fctã ꝓpiꝰ arceſſit· hu⸗ ic ſue diolatrici reuerẽtias faciẽdo ac ip̃a reuerẽter recepta qᷓi vno oꝛe ſic dicẽdo · Bñdictꝰ ſermo oꝛis tui o dña reuerẽdiſſma et bñdi ctꝰ deꝰ tociꝰ dſolatõis cuiꝰ iſtictn ad nos dſolãdos de regalibus ſedibꝰ aduenifti ·triſtes em̃ erãt aĩe nñ̃e vſq; ad moetẽ · B3 ecce 1a3 vr̃e bñdicte phyſio noiĩe ſolꝰ ĩtuitꝰ ſpẽ nobis oĩbꝰ neceſſarie cõſo latõis repomittit Rt illa circũſpectãs ĩ ſngulon vultꝰ adhuc luctu Sues quoſq; meroe ĩ humũ deiecit crebeiꝰ miſerãter de duxit oculos · ſerenataq; deinde pumpꝑ · facie hylaritatẽ ſił ans ip̃os al⸗ fabiliter alloqᷓ;t? ĩ hũc modũ · Ea⸗ iquit theologie nõ erat ĩ comi tatũ relĩquere iter cuiuſqʒ dtraria paciẽtis · meã ſcʒ crimiĩatòõʒ vere rer et qᷓi nouũ aliq̃d acciderit ſic phoꝛreſcerẽ ſi vos o filioln deſere rẽ et ſarcinã q̃ vos Suat diĩcato vobiſcũ laboꝛe nõ ptirer · Spũ igi E pa ſizi tri: n idi s 133 öſo uc wit af⸗ mi ere ere —— reſumpto ferti aĩo eſtote ñ mõ dſolatõz ſpantes · ſ ꝙ me potiꝰ in fletu ſolatiũ habituri · Moueritis ſane ſi fueritis icliton exemplo machaben ſolatõ hñtes ſanctos libeos ĩ qbꝰ tãqᷓ; ĩ ſpeculo rep⸗ ſentcæ queq; a vobis tedꝛa pꝛocul dimoueho. lempe et· Huns rei gra has puellas iocũdiſſimas mecũ habeo qs ſi vobiſcũ dulciter d fabulãtes attẽderitis ſpĩ vr̃m dtritũ et humtiatũ multiplicis cõ⸗ ſolatõe ſolacij poterũt recreare · Quibꝰ dictis tacere diſpoſuit · vo⸗ lẽs audire p cœd mẽ grauamina ſmngulon · CSFOITLVLVA LRHMWM COPTiSIS COS OLRTIO ISS SVDSR CXERSTIS MVEDAbS ESLICFTNTIS ST SVE IESLICFTATE ST AMISSFiS. Himo itaqʒ peicipaliter q̃tuoe triſtibꝰ pᷣdicte dñe appꝛo⸗ pinquãti bꝰ et aſtãtibꝰ coꝛã ·peꝛimo oĩm vnꝰ ex eis mun⸗ 5 Hane felicitatis expers ac ifelici tate et miſeria pᷣgrauatꝰ añ ceteros ip̃az dñaz dſolatricẽ q̃rulãdo alioqᷓt? ita diceſ hted me inkelicẽ cis huiꝰ mũdi felicitatis exptẽ in hãc hoꝛã vſq; ↄpaciẽtẽ nõ inuen minuſq; repi dſolãtẽ · Iʒ nũc o dña mea feliciſ ſima parũp ꝛã ex vðᷣbis vris refocil latꝰ ꝓ amplioei dſolatõe meis ĩ miſerijs ad ſmũ vre pietatis dfugiẽs me vobis tota deuotõe dmit⸗ to · It illa pia mota dpaſſiõe ex hijs q ip̃az dmitabãt? ꝓuellis mox triginta arciuit pᷣcipiès eis ꝓcedere ĩ mediũ · dictiq; triſtis doloeẽ nõ mõ delinire ꝓtinꝰ. B potiꝰ radicitꝰ extirpare· I. COEISIDSRSTIO. Rima igit? puella mãdati huiꝰ executrix defixo paululũ viſu Fet velut j anguſtã mẽtis ſue recepta ſedẽ cepit qͥd ydoneũ di⸗ ſcet ꝓfũdiꝰ meditari · t ecce mox ei pᷣſto fit ac qᷓ ip̃iꝰ anñpoĩtã iter nis oculis · xp̃i ymago renerẽda ĩ qua diſceret qð ꝓfereet · ꝙt vbi ip̃am diligẽtiꝰ dtẽplata eſt atq; ĩ ea de dicẽdis egregie foꝛet iſtru cta · nichilominꝰ añqᷓ; qͥcqᷓ loqueret? etiã militẽ ſui ductoꝛẽ dſulu⸗ it· Qui digna militi dſideratõe hac phabita · ꝙ ſcʒ nonnũqᷓ; vnitus miles exptꝰ piter et aĩoſus toti vni exercitui p̃ſertim mioæn contra maioꝛẽ eo dſolatõni eſt · quo ip̃m minorẽ nõ tã in agẽdis dtra peri cula ſapiẽter dirigit ᷓ et in piculis ſuo exẽple aĩat et foꝛtẽ reddit ſuaſit vt hõ ille triſticia pᷣgrauatꝰ ad nobiluſſimi illiꝰ exẽptaris cri ſti ſcʒ ſapiẽtis piter et aĩoſi geſta conſiderãda dirigeret · ¶ Pueila itaqʒ; añdicta hoc dſil mũ ꝓſecuta ſic ad triſtẽ iliũ ẽ locuta · Pic in⸗ q̃t mihi q̃ſo · cur mũdane kelicitatis ex carẽtia pturharis · Fut cur ð infelicitate huiꝰ vice q̃rularis Foete rñdebis illa ĩ boms dñſtit q̃ appeto · hec ĩ malis qᷓ foꝛmido · Bʒ B rò breuiter Ddutabit? ireefra⸗ gabili autdeitate et exẽplo · Cuiꝰ iquies · ꝓfecto eiꝰ quẽ dſtat eſſe autoꝛẽ vite quẽ ſi peopeſiꝰ attẽderis ſcies ꝓculduhꝛo nil eſſe curã dum ð hñdo ea vł᷑ ñ hñdo in qᷓpꝰ dſiſtit ſiue felicitas ſiue huiꝰ ife licitas breuis vꝛte · Huʒ ẽ il le ſalutis auctoe ſua te autoeitate no poterit ꝑmouere · Nũ ipe vt miles ipertereitꝰ te ſuo exẽplo neqͥbit animare aut quid nullatenus inſectari aut quid minus refugere debeas vt expertiſſimꝰ edocere · NMimirum ip̃e eſt magni conſilij an gelus qui vnꝰ omnũ eſt magi ſter · criſtus videlicet deivirtus et dei ſapientia cuius reuera autoeitãti reuerende omnis humana rò digne cedit · Is vero exemplo ſuo ſuadet ymmo efficaciter pſuadet neminem criſtianũ vtpote criſti ſectatoꝛem vllatenus debere aut! bonis mundi felicitatem querere aut in malis timere inhelicitatẽ Fudi de hoc quid referat magnus ille pater auguſtinꝰ· dhmnia m quit tereena bona contẽpſit homo criſtꝰ vt contẽpnendãa mõſtra⸗ ret et omnia tereena mala ſuſtinuit que ſuſtinẽda pᷣcipiebat vt nec in illis quereret? felicitas ·nec in iſtis timeret᷑ꝰ infelicitas · pᷣcla rum exemplum dignanter exhibitũ et imitatõne digniſſimi ⸗ jus exempli fidel dmonitus teſtimonio nulla tibi queretaſit am⸗ modo ſed gaude potiꝰ in ſequela magni conſilij et exeẽplquo Pr⸗ ſus contẽpnere minima nihilq; timere contra edoceriʒ ICeteru Fpmiſſe de conſolatõne habenda in miſerijs conſideratõnego que iocuta ſum conſiderandũ adhuc aliquid adicio quod pluris eſt ꝙ; ſumplex conſolatõ ſol atium videl icʒ ſpeciale Climirum ſolatiũ eſt miſeris habere ſocios penaenm pſertim multos pariter et exceltẽ⸗ tes · ed quid · Munquid tu qu de pꝛedictis querularis ſocios hẽs erte ſic · certe et non paucos certe ꝓlurimos ſancton excelistiſſi⸗ mos qui hijs in vita caruere e quibus mundana componit? felici⸗ tas · contrariaq; paſſi fuere qubus miſerie rõ et ifelicitatis titulꝰ impom ſolet · Bed et ꝓ huiꝰ miſerorum ſolatõ deberet ſufticere ſo lum criſtum ſocium habuiſſe · Ipſe nãqʒ; criſtꝰ dum viatoe eſſet mi S ſerian ſuſtinentia plurimarum volũtarie aſſumptanꝝ eſtimatõnem peoeſus exceſſit · qui tamen tante dignitatis erat · et excellentie ꝙ ſocietas eiꝰ ſolꝰ ĩ hac parte plꝰ vferæe poterit miſeris ad ſolatiuʒ Phabere alion centũmilia ſocioꝛũ.· II. COISIDSERNTIO Ecunda puella cũ triſtem illum eſſe hominem meminiſſet hu⸗ manitatem in eo fragilem miſerata humana temptat doloꝛez Hõminis racõne delinire cum qunadaz nichilominus acrimonia ß monem exoeſa hoc modo · Qnomodo inquit quempiaʒ poterit · niſi ſtultũ et inſipientem contriſtare carentia eius vel amiſſio qð in nõ bons conſiſtit cum etiam ipſum p cõſequens non ſit bonum · Mini me quidem id fateare neceſſe eſt · Poꝛro queqʒ talia in quibus mũ⸗ dana conſiſtit felicitas non ſunt bona · Queſo attendas ꝙᷓ luculen⸗ rer B necatoe ille vicion ſeneca diſſeruerit · Fut inqᷓt iſta bona nõ ſunt que vocant?· aut homo felicice deo eſt que eĩ nobis bona vi dentꝰ non habet in vſu deus · nec eĩ libido ad illũ nec epularum lauticia nec opes · Incredibile aũt eſt bona deo deeſſe · hoc ipſum argumentũ eſt bona non eſſe que deo deſunt · adde ꝙ multa q; bo-⸗ na vidẽtꝰ aĩalihꝰ qᷓ; homini plenioꝛa dti gũt illa cibo auidiꝰ vtũt? venere non eqᷓ fatigant᷑ꝰ · vriũ illis maioe eſt firmitas ſe · vt multo refugen onii àn urtug⸗. manar pſuadet ere autj elicitati mni wöſtrz⸗ tvt nec 0 pela nim hir it am 10 Pr⸗ 80 que is eſ atiũ el ciog beg elleuſſr felici 8 titulꝰ cere ſo ſſot mn ntie ꝙ 0 ſet hu⸗ oloee oma ß rit ·niſ ð in nõ nMini 8 mi⸗ culen⸗ ond p larum ipſun 13 bo⸗ vrüt multo felicioꝛa ſunt homine · nã ſine nequicia ſñiue fraudibꝰ degũt · frnũt? voluptagbꝰ ſme vllo pudoeis aut penitẽcie metu failimur · Pona illa ſunt vera que rõ dat ſolida · aut ſempiterna qᷓ cadere ñ poſſuns nec decreſcere · Cetera opĩone bona ſunt · hoc quidẽ hñt dmune cũ veris · qpꝛietas veri boni in illis nõ eſt: ille⸗Qui rurſus alibn ſic diffinit · Iõ naſcit? mquit ex bono malũ nõ magis ꝙᷓ ficꝰ exꝝ clea· Nd ſemen nata reſpõdẽèt · bona degenerare nõ poſſunt · hec ſeneca · Poero quis dubit at qͥn habitis bonis extericeibꝰ e qᷓbus cõpomtꝰ? mundana felicitas multa ex eis innaſcãt? mala · puta cura et ſolli⸗ citudo puta timoe · puta vexacio ſpiritꝰ puta ãxietas atqʒ alia pki⸗ ma malicie plena de qͥbus infra poteris pleniꝰ edoceri Tiquet ig clare mundanã felicitatẽ in non bonis dſiſtentẽ bonã nõ eſſe atq; neminẽ p cõſequens ſapiẽtem cui ip̃am contingat abeſſe poſſe ob poc racõnabiliter dtriſtari · IH. COpIS OSRSTIO. 2 Crciæpuella quaſi vrago qᷓdã ex magnanimitate ĩ huiꝰ dtra triſtẽ acri mome vᷣba ꝓrupit · O homo pꝛochpudoæ q̃ᷓ demun⸗ ðne felicitatis carẽtia pturbaris pui es coꝛdis magni quidẽ ſi ef ſes nõ te pua mouerẽt non te minimarũ rerũ carẽtia aut ip̃arum a⸗ miſſio dtriſtaret · Fſt ne inquies mundana felicitas res Pua Puq; pꝛecij aut minntis quibuſdã ĩ rebꝰ ↄſtituta · Quomõ g⸗ tã magnos 1pa dſtituit · nobil es comites duces reges impatoæes et vkr mag⸗ tes a magnitudine nomẽ habentes · Iſt omnino faiſo magnatũ no minime nõ obſtãte · nempe et mliũ magnũ dicit? cũ ſit puum · Vide pis aut huiꝰ medij berii lo ocul os decipiẽte et Pua ingroſſante tã⸗ dem depoſito igneq; mũdi purgatoꝛio reſoluto nominatox. par uitatẽ · Srabo igit? in ꝓpoſito dicãqʒ iterũ ꝙ ꝓui pᷣcij mũdana ſn Fe licitas. Kudi illã eſtimatricẽ optimã boetianã vſolatricẽ· En tu in quit pᷣcioſaʒ exiſtimas abiturã felicitatẽ · pui igit? pᷣeij eſt atqʒ pon deris nec aliquo mõ licet a mundo denominetꝰ· inter ingentia cõ⸗ pntãda · Fudi mundi deſertoẽ magnũ ilũ· Fntoniũ qui dum qua dam die a fratribꝰ vt eos inſtrueret rogaretꝰ ſic ait · Hemo cum de ſpexerit mũdum reliquiſſe ſe arbitret? mgentia · nichi eon cure ſit monachis que ſecũ afferee nõ poſſunt· viri hunꝰ puriſſimi coꝛdiſ iudiciũ · Vnri q̃dẽ celeſtis et quaſi de altiſſimo celo ꝓſpiciẽtis et ꝑ⸗ nitatẽ mundi huiꝰ cõſiderãtis · O totiꝰ religionis conſiliũ. O ꝑfe⸗ cte magnanitatis pᷣclan exemplũ tota tibi deuocõne imitandũ iti dõq; reſumendũ · Hemo inquit cũ deſpexerit mundũ reliquiſſe ſe ar bitret?. ingentia nihil eon cure ſit monachis que ſecũ afferre ne poſſunt · Pices foete fateo mihi ſie eſſe iudicãdu er iꝰ exemplũ deuotiꝰ imitãdum. ſi vt ip̃e heremita eſſem ſi monachꝰ ſi vł religi⸗ oſus · Hõ ſic loqᷓris frater nõ ſic · an nõ itlkis ꝙ õð xpianos ran religioſos vna in ſe dprehendit religio criſtiana · ð cuiꝰ dignitãte eã que in tempalibꝰ dſiſtit felicitatè digne a ſe abdicãte egreSie dicit? in quadãm glo Plon eſt criſtiane dignitatis in tempalibus —— —— 5 . ——— S—— ———— — exaltari ſed depeimi hoe illa gloſa · Poni igit? criſtiani triſtant? v⸗ iq; minus digne ſi ea felicitate careãt · que tàm mnutis zn rebus cõhſtit. qð ip̃oœæum nequacᷓ dgruit dignitati vtpote quoR. dꝛgm⸗ tas ad modum angelice dignitatis illã excedit in immenium· . COPiS IDEFHTIO puella comitans hominm ignorare quid nomis ius üdane felicitatis · ſic ait · O homo quiò eſt můdanã felicitas quã affcãs · videris plane ꝙ p nomen dicitur igncœꝛare · qui vero vt ãit mundi ſapiens vtutũ vocabulonj ſunt ignari igi tur per mundanam felicitatem paralogizaris accomodato ſibn no⸗ mine felicitatis pulcheitudine eius deceptus · eiuſq; vnctuoſa ſua uitate allectus · oleum enim effuſum nomen eiꝰ quod in compoliti onem venit vnguenti quo perungi deſideras mundane felicitatis at vero vnguentũ hoc ſi cognouiſſes et tu non ſic ip̃o perungi cu⸗ rares limirum alijs quibuſdam etiam compomit? ex rebꝰ que ip̃o amaro ſuo deteræent vocabulo · Vis ſeire quibꝰ· peofecto non alijf qᷓ moetalibꝰ amare moetis naturam ſapientibus de mundo ſiqui⸗ dem a quo mumdana denominatur felicitas dictum nouimus · mũ dus tranſit et concupiſcentia eius · Bi igitur immundana felicita⸗ te peout dicitur felicitas delecteris caue ſumopere deceptionem nam diminuens eius condicõ qua mundana dicitur impoætat qð abhoꝛreas tranſitum · ſcilicet rerum moꝛtalium poſt beeuem pyo⸗ dum. mutatis itaq; vocabulis dilucide · patet quanto ereoe deci⸗ peris mundane felicitatiſ carentia perturbatus · hoc etenim nõ eſt almd ꝙᷓ turbari rerum carentia matal um · quod clara patet racõe plurimum ireacõnabile foꝛe ſeu obuium racõni Pꝛimo nanq; ſup inpientia hominis id teſtatur · quemadmodum illuſtris boetiug contrarium ſapientie effectum inſimuat dum pßiam que amoe eſt ſapientie ſic affatur · tu inſita nobis omnem rerum moetalium cu⸗ pidinem de neſtri animi a ſede pel lebas · Rurſum quis ſapiens ha bens oculos calgantes nõ gauderet potius ᷓ doleret amota ca⸗ hgine · quid ni gauderet · delectabile enim eſt oculis videre ſolez cuius lucis elaritas eſt egris oculis odioſa· Quid ergo · nunquid p ren moetailiũ pꝛiuatõeʒ ab iternis oculis amouet? caligo pꝛoxi⸗ ma cecitati · certe ſic · nimirum interioeis hominis luminã caliga⸗ re facinnt ipſe res moꝛtales alioquin conſolatrix illa boetij nõ di xiſſet · jumina eius moꝛtalium rerum nube caligantia tergmaꝰ pau hſper. VCOSIDSRTIO. Vinta puella triſtis ilius ex pijs que— ſecretas cogita Vtönes depeehendit atq; dixit · aĩaduerte · O homo qui můüda nã— felicitate ꝙ te nudum autumas iparum rerum mundana⸗ tuaz queris operire pulcheã 3 queris opertre cheà nempe atq; varijs diſtinctã coloꝛibꝰ rebus digni- n às quã vt ait Fu igi b no: la ſua npoſnti citatig gi cu: e po nalijſ ſqu— ag ·mü lcita⸗ onem tat qð pyo deci⸗ nõ eſt racòe B ſup etius eſt ncw 8 ha ta ca piez qund voxi: liga⸗ 6 di pau gita nuda an⸗ habt atem oeibꝰ ———— ——— attendis nubeculam qua veſtiri deſideras tanto impeudentius qᷓ̃n to vanus ac em̃ ad momentum coopertꝰ dum mox enaneſceret nature ſu iura perſolueris · quid aliud reſtaret niſi pmemoꝛata du plex nuditas que in te manifeſtius apareret · Que nam foete inqui es eſt hec nubecula · Scito eam foꝛe hãc quã appetis mundanã fe⸗ licitatem vtpote ex rebꝰ moetalibꝰ cõpoſitam quas boœetiana illa cõſolatrix nubẽ vti ꝓxime cõmemoeatũ eſt appelaut·cuiꝰ nubis varijs atqʒ vanis tanqꝙᷓ minme durabilibꝰ coloeibꝰ allectꝰ ac de ceptꝰ queris velut idumẽto tue dſulere nuditati · O qꝙᷓ; vane · Quid eim vanius aut inanius qᷓ velle ſupindui vanitate · Pꝛofecto vana ꝓꝛſus eſt veſtis ilta nubea · admodum leuis citoq; diſpentis · nu⸗ becule ſub ſole generate · nam ita inducit atʒ bꝛeun expoſitõne ad intellectum perducit dictum ecc leſiaſtis liber ille decreto · Pun cta inquit que ſub ſole ſunt id eſt que tpm viciſſitudineʒ recipiunt non tĩmodo vanitas que omni creature racõe mutabilitatis ineſt ſed etiam vanitas vamtatũ varietate pmutatõis quã recipiunt di⸗ cuntur eſſe · VI. COISHOSRNTIO. Frta puetia triſtem illuʒ famelicũ atq; vt ſatiet? fruſtra lab rantem coniciẽs ipᷣm alloquit? in hunc modum. O hõ vt quid ita mundane felicitatis ex carẽtia cruciaris · Dic que ſo ꝙᷓ; in ea vti litatem queris · foeſitan dices · famelicus ego ſum · ea quero ſatiari Fed quid ita leſcis ꝙ res huiuſcemodi que mundanã felicitate dſituunt fatiare nequeunt · relinquunt famelicos atq; generaliter parum aut nihil ꝓſunt plurimũq; obſunt · Vis ſcire peimo ꝙ non ꝓſunt · audi ſapientem qun de rebꝰ e qᷓbus mũdana conponit? feli citas gloœꝛæiantes ſic tandẽ dicturos affirmat · quid nobis ꝓfuit ſu⸗ perhia aut diuitiarũ iactantia · quid nobis cõtulit · quaſi dicant ni hil. Sed et pater clareuallis de eiſdez ſic dicit · quid peofuit iltis ſuperbia · quid diuitiarum iactantia · B reuis ieticia · mundi poten⸗ tia · Vana voluptas · magna familia · mala concupiſcentia poſt vo luptatem · vbi iocꝰ.libei riſus · vbi iactantia· vbi areogantia · Pleu de tanta leticia quanta triſtcia · hec pater ille · i dicatur · ſunt qui dem hec in memoeia parum hoc valet · Judi proſperum · Diuicijs inquit maioꝛum nobilitate te iactans de patria · de pulchritudine coↄpoꝛis et honoeibus qui tibi ab hominibus dełeruntur te exal⸗ tas · reſpice teipſum quia terra es et in tereã ibis · circumſpice eos qui ante te ſimilibus fulſere ſplendoꝛibus · Vbi ſunt quos ambie⸗ bant ciuium potentatus · Vbi inſuperabiles oꝛatores · Vbi qui cò nenientius felta diſponebant · Vbi equoꝛum ſplendidi nitoꝛes · bexercituum duces. Vbi ſatrape et tyranni · nonne omnia pul uis · nonne omnia fauilla · nonne in paucis verſibus vite eoeum memoria eſt· reſpice ſepulchrum et vide quis ſeruus · Quns domi nꝰ.quis diues diſcerne ſi potes foætẽ a debili pulchrũ a. dełoꝛmi ndi rurſus quid veritas dicat · quid inquid podeſt homini ſi vni nerſum mundum lucretur amme vero ſue detrimentum xaciatur- Duo ſane hic copulat · lucrum mundi et anime detrimentum innu ens plane quoniam peimum ſme ſecundo nemo eſt qui con ſequat Fudi deniqʒ q̃d hoc in oco mignis ille dixerit pᷣbiter ieronimꝰ omnes quaũ mundane felictatis pticulas egregie cõpeehende⸗ Ii inquit habeas ſapiẽtiam ſalomonis ſi foꝛtitudinem ſampſonis ſi longeuitatẽ enoch · ſi diuitiat creſi · poteltatem octauiam quid ꝓſunt hec cnm tandem caro pᷣatur vermibꝰ et anma demouibuß cñ diuite ſe fine crucianda · Vis rurſum ſcire ꝙ mundanã felicita tem dponõtia que vtiq; exteri oea junt ſaciare nequeunt eiſq; ſacia⸗ ri · querentibꝰ nõ mõ ꝓſunt minimę ſed et cbſunt · V is inqᷓ; hoc ſci re· Intereoga patrem et dicet tibi · Quẽ inquies kepen Pcce mag⸗ pater auguſtinꝰ ↄfeſſionũ libꝛo idipm confitet?· Volenges inquit gaudere fomſecꝰ facile euaneſcũt et effundunt᷑ in ea que viden' et non ſunt et ymagines eoꝝ famłica cõgitatõne lãb unt · hec pa ter ille cuiꝰ hoc verbo egregio nõ tã videri poteſt ꝓpoſitum ᷓ pal pari · Quis eĩ tam inſipiens tanq; delirꝰ qu lãbendo ymagines ſpeculo aut que aparent in ſomnie crederet famelicꝰ ſaciari · dicẽ⸗ te yſaia ſomniat eſuriens et comedit · cũ autem expgefactus fuer? laſſus adhuc eſurit et anima eiꝰ vacua eſt · Quid igir? ꝓdeſt fameli cis ſi dictas lambant ymagines in einſiodi rebus foꝛinſecis gau⸗ dere cupientes · ymmo patet qꝙ et obeſt · ip̃i nãq; vt pater dicit · ef⸗ kundunc in ea que vident? et non ſunt · et ymagines eon fameli⸗ ca cogitatõne lambunt · quo ꝓfecto fieri p̃t ꝑ facile ꝙ quemadmo dum canis ſm fabulã aparentem in aquã ymaginem caſei peende re volẽs et peandere duz os aperuit verum caſeũ qus oæe geſtaue rat mox confuſus amiſit · Ita etiã hij veram felicitatẽ ſiue ſm ſpez vijuã · ſiue ſm radicem caritatis que peincipiũ eſt merendi iam in⸗ tra ſe poſitam · et ſecundum ſeminalem racõnẽ gratie inchoatã ac tãdem ſm conſumatõnem future gloꝛie in intima mentis ſede con ſtitutam · Dfuſibiliter amittũt qui felicitatem ef̃ petunt dum mun⸗ danam in quibuſdã foꝛinſecis dſiſtentem felicitatem oꝛe coꝛdis ĩ⸗ hyantes in ea que videntꝰ et non ſunt effundũtur et iambere eon ymagines ſeu pꝛendere ſatagunt · cõtra quos illa ꝓfunda pꝛeditã racõne boetiana conſolarrix exclamat dicens·q̃d vos o moẽles eÿ̃ petitis inrra vos poſitaʒ felicitatẽ · ereoꝛ vos in ſcitiaqʒ cõfundit · quid nn confundantur · cum ſuper eoꝛum que non ſunt ymagines effundantur · ftã ſane vt non modo id quod habent ammittant· verum etiam ipſi vt dicit pater facile euaneſcant ꝙur non ita · exquo enim effunduntur in vana quedam et vacna · quid miri ſn id circo cuz ipſis vanis euaneſcunt et velut ſomniantiũ ymagines ꝙᷓ cito pertranſeunt inc nãq; de ip̃o qui ob laudem diuitias et po tenciaz · felix cenſeri ſolet in hoc ſeculo in libeo job aperte dicitur mſivni ciatur. nemm ſeqnat ronimꝰ endez plonig n quid ombug elicita R ſacie: poc ſci emagꝰ inquit viden' hec pa n pal Lines i . dirs⸗ 8 fuert tameli is gau cit · e: ameli: Admo ene eſtaue n ſpez am in atã ac e con mun: dis— e eon eeditd les ex mdit⸗ gines tant · nita iſid nes et po icitur velut ſomniũ auolans nõ inuenietur ·trãſibit velut viſio nocturna Cui ſententie plane concoædat pſalmigraphꝰ.ecẽe inquit ip̃n pec⸗ catoↄesæt abundantes in ſeculo obtinuerunt dinitias · et ſequitur velut ſomnium ſurgentium domine in ciuitate tua ymaginem ip̃o⸗ rum ad nihiluz rediges⸗Quoniam igit ſecundum hec mundanam felicitatem componentia non moœðo tranſeuntiũ inſtar ymaginem ad ſaciandum famelicũ minus ꝓſunt Verum etiã intantum obſunit ꝙ non ſie vere felicitatis picule ſibi innitentem velut ymagineʒ euaneſcere faciunt · liquet maniteſte ꝙ is vane conturhatur hom cui ſolum tam vana deſunt · Id em̃ eſt foꝛtaſſis qð tangere pſalmi⸗ graphꝰ intendebat cũ dicebat. Veruntñ ĩ ymagine pertranſit hõ ſed et ßruſtra conturbatur · VI. COIS HOESERSTIO. Sptima puella acuta iudicõ iam hominem triſtem ad caducũ moehum di ſpoſitum mox ip̃ius in facie depeehendit · qiobrẽ ſiẽ locuta eſt · Heſcis o homo qꝙ mũdane per carentiam felicitatis magnũ atqʒ deſiderandũ periculi remeduum aſſequeris · tu etẽnim inde contra abhominabilẽ illum moꝛbuʒ qus anthonomaſice ma⸗ lum moꝛbů appellant tutioe eris · animaduerte q̃ubet in rebꝰ mã⸗ dana conſiſtat felicitas ꝙ ſi neſcias tulliũ conſule · Hic vero vᷣtutẽ excipiens omnia inquit alia caduca ſunt · Idem etiam abundanteʒ felicitatis dicit eſſe egentẽ virtutis · Cgitur certum hab eas ꝙ B fe⸗ licitas virtutis exps rebꝰ conſiſtit nõ in alijs ꝙᷓ; caducis · quibꝰ ꝓꝙ fecto ñ inhereas cũ caducis caducꝰ eris · neceſſe eſt quippe cadu ce rei tam contagioſi ineſt moebi condicõ ꝙ qui labenti innititur reſtat vt cum labente labat? · quemadpmodũ et in ſimili dñs ait per pꝛophetã ambulauerunt poſt vanitatẽ et vani facti ſunt · Fle igit? oꝛe coædis abhominabile ſpumante deſiderium rerum e quibus in felux illa componit? felicitas ſuperf᷑luitate iam pene ſpiritu ſuffo⸗ cato cum caducis caducꝰ factꝰ. aut in aquã pꝛolabaris ꝓfundarũ atqʒ volubiliũ cogitatõnum continue ſollicitudunis ad modũ aq̃ voaginoſe totum hominem abſoꝛbentis · aut in igneʒ foꝛte cadas eſtuantis auaricie ne dicam veriſimiliter et gehenne non tam pa⸗ ti enter ꝙᷓ; libenter atq; ꝓrſus gratulanter carere velis tam moꝛbi⸗ da atq; ĩmũda mũdana felicitate · Verũ ſiq̃s ipũ ſibi ꝑlãd iẽs foꝛ ſitan dixerit · Moꝛbꝰ iſte dmĩatus non eſt nili metaphoeicus nõ re alis ·Is ꝓfecto ereare cõuincitur · ſi caſus caſui · cadens cadẽti · aqᷓ aque · ignis igni et cetera ceteris ſibi ꝓpoꝛcionalibus comparent᷑? hlonne enim hic caſus turpioe atq; moleſtio quo cadit homo inte rioꝛ qᷓ; ille quo exterioæ · minime etiã miꝰ eſt periculoſus caſus in a quã qua coꝛpus mer gitur et raro tñ ſub merũone periclitatur ꝙᷓ; q⸗ quis cadit illam in voꝛaginem qua ſpiritus aboehetur et perraro aut difficulter a periculò liberatur Hlonne deniqʒ et intolerabi⸗ lnoe eſt caſus in ignem qui vrit animas aut tandem coꝛpus et àm⸗ mam atq; eternaliter vrit ꝙᷓ in ignẽ qͥ vrere nouit timõ bꝛeui tpe ſolum coꝛpꝰ quiq; velut pictus reſpectu ignis alteriꝰ reputatur. eſtat igitur vt B attendẽs nichil minꝰ qᷓ moehů illũ caducu pa⸗ riõtibus mũdane timeat felicitati ſociari · que cõſiſtere dinoſcitur in caducis q̃ nimirũ nõ mõ vt ↄtagioſa ſunt timendã · veru etià Pe⸗ nitꝰ tanqᷓ; vilia atq; abhomiabilia ſunt ſpernẽda dicete patrè ſoli loqᷓo · michil alind ſcio niſi fluxa et caduca ſpernẽda eſſe certa et eterna req̃renda · Vt. COpS WEBSTIO Otaua puel la triſtem illum ip̃a ſua queruloſa triſticia ex mun ane pꝛiuatõe felicitatis oꝛta tanqᷓ; certo iudicò dꝛecit ee pec cætoꝛem · quid ni diecerit · Quippe de mmuni a peccatis dictũ no⸗ uimꝰ nõ contriſtabit iuſtum qdquid ei acciderit · nec obſtat ꝙ xpm juſtiſſimũ dixiſſe ſcimꝰ.triſtis eſt anima mea vſqʒ ad moetẽ· naz ai nd eſt qñ paſſio triſticie ex rõe pꝛeuia aſſumiꝰ vt in xpo · et aliud qñ racõ a paſſione tnſticie pᷣuenitꝰ et ab ea abſoꝛbet ꝓut accidit iin⸗ juſto · ad c ontriſtatũ itaq; ſie ait · O homo cur tã anxie ð felicitatis puiꝰ carentia querularis · qꝙᷓ; ſi hẽres tũc peimo felix eſſe cupꝛẽs ſů me infelix eſſes · Eſt equidẽ hec felicitas nature tã degeneris ꝙ et⸗ ſi cũctis ſit periculi · maxime tñ pᷣcipuis ſuis amatoeibꝰ aduerſatur Ita ſane vt eos ſumme deſtituat ac cõſtituat infelices · Qua in re ſi foꝛſan dubites ſcireqʒ velis qui ſint eiꝰ pᷣcipui amatoꝛes · Reuera nõ ſacti ·nõ iuſti · nõ boni · ſ hoĩes peccatoꝛes · Plabẽt nãq; boni ſi ue iuſti penes ſe que ĩ intimo mentis cõſpiciãt penetrali quedã in rerna · ꝓſpiciũt quoqʒ añ ſe quedã eterna · ſuſpiciũt et ſupea ſe cre⸗ bꝛiꝰ ad ſupna quon ſic amoꝛe rapiuntꝰ · ꝙ ad externa aut nũqꝙᷓ ant raro aut tennuiter affici ant? Toꝛro ſirurſum dubites an id eſſe poſſit vt dictos ſuos amatoꝛes mũdana felicitas ſumme dſtituat ĩ felices · aut qua hoc cõtingere ſol eat rõne · ꝓcedat ĩ mediũ magnꝰ le pater auguſtinꝰ ſenſumqʒ ſuũ hac in re dilucide maifeſtet · Ec⸗ ce cui inqᷓt licẽtia iniquitatis eripit? · Vtiliter vintcit? · qe nhil infe liciꝰ felicitate peccãtiũ qua penalis nutrit? impietas et mala vœlũ tas velut oſtis interio roboꝛatꝰ · Bed p diuerſa et aduerſa cœꝛda moetaliũ felices res huãnas putãt cũ tectoꝛũ ſplẽdoe attẽdꝰ et la bes ñ atẽdi aimon · cũ theatron moles exſtruũt? et effodiũtꝰ fun dãta vᷣtutũ · cũ glorioſa eſt effuſionis iſania et opa miſericoedie derident?·cũ ex hijs qus diutibꝰ abundant luxuriantꝰ hyſtriones et neceſſaria vix habẽt paupes · Hec ſi deꝰ pollere pmittat tũc in⸗ dignat' grauiꝰ hec ñ impunita dimittit tũc punit inkeſtius · cũ ve⸗ ro eiecerit ſubſidiũ viti on et copioſas libidines inopes reddit mi ſericoꝛditer aduerſat! · B pater pᷣdictus · Ex cuiꝰ ſentencia tam egre gia ranq; dilucida plane ſequet? · ꝙ mũdane felicitatis ſubtractio tanqᷓ dꝛuine miſeratõnis ſignum euidens potiꝰ eſſe debet · pᷣcipue eccatoꝛibꝰ cã gaudij ꝙᷓ meroeis · FH. COpISIDERTO. Ona puel la hominẽ illũ triſtẽ ĩpꝛouide atq; foete ſupina q̃dã noæãtia · multiplicari cupientem dſiderans p̃m aggredit? utatur. cu pa: oſcitu re ſoli rta et k mun be pec tü no⸗ Pxpm a3 ali ud tin⸗ itatis es ſü P et: rſatur nreſ euera oni hi dã in e cre⸗ ant d eſſe uat i gn ·Pc⸗ mfe volů coda et la fun edie ones c in⸗ ve⸗ t mi egre ctio ipue 0. 54 — poc ſermone · Wñ cognouiſſes et tu · quanta te mala ex mundana felicitate incurſarent eius ex carentia nõ doleæes ſed gaudendum mage ſentkres · Hec ſquidem non in vno aliquo bono copioſo oia in ſe bona cõtinente quemadmodum vera felicitas · ſed in mulus quibuſdam rebꝰ conſiſtit · hoc enim vti paulo ante patuit pater il⸗ le magnus teſtatur · vbi dicit · per diuerſa et aduerſa coꝛda mœta lium kelices res humanas putant · Floc etiam teſtatur phantiuz pa ter in ethicis · ob hoc quoq; ip̃e pſalmigrapiꝰ peemiſſis quibuſdã multis mox ſubiungit · beatum dixerunt populum cui hec ſunt · Poero tu vide queſo diligentius aduertaſq; peopenſius que mala pœum natura multoæũ ſoleat operari · Pꝛofecto multis humſce⸗ modi non modo oneratur anmus et aggrauatur: ſed totus etiam pomo interioe laceratur et diſcerpitur· ita ſane vt ip̃o quaſi in mi nima conminuto omnis eius integritas tandem leuiter euaneſcat · vis hec ſcue que pacto fiant · dictum magni patris auguſt · hac in re conſtituas fundamentuz · Ccce quid dicit · Quia inquit ab v⸗ no deo ſummo et vero defluxeramꝰ euanueramꝰ in muita diſciſi per multa et inherentes multis opoetebat nutu et imperio dei mi⸗ ſerantis vt multis exonerati veniremus ad vnum · Plec ille pater· et ecce cum dicit · euanueramus in multa continuò annectit cau⸗ ſam dicens · diſciſſi per multa cuius vlterius racõem reddens ſub dit et inherentes multis · Tmnꝰ ſciendi gratia te commoneo ꝙ dem vnꝰ a quo defluximus quodam in loco ſpinarum nomne diuiti as inſinuat· Idem quoq; alibi ip̃as eti am amabiles filias ſpinis cõ⸗ parat· Ficut litium mquit inter ſpimas · ſic amica mea inter filias⸗ pari autem rõne honoe et potẽtiã alaq; ſmngula e quibus confta⸗ mundana felicitas qu væum etiam aculeos ſepius experimur ſpi ne ſatis cõgrue dici poſfunt · Quid igitur miri ſi tam multis huius tanqᷓ; ſpinarum aculeis inherentes quolibet alim coedis noſtri particulam rapiente ita diſcindamur vt non iam in nobis integer ſpiritus perſeueret · ¶ Hurſum quid miri ñ tam diſciſſos atq; ita quaſi in miima ſubſtantialiter vana cõmunitos leuiter euaneſce re nos contingat · Fane hijs punctuiis oedmne pꝛepoſtero de⸗ monſtratis id quod pꝛemõſtrari debuerat ſcilicet ꝙ anmus homi nis dictis ſubactus multis tanqᷓ; tereeſtri pondere onuſtio⸗ factꝰ plurimum aggrauetur nunc bꝛeui oſtendãm · Pꝛocedat in medr um phylo doctiſſimus et de multis hijs que peenot auimus · etiam ipſe quid ſentiat vel beeui ſermunculo maniſeſtet · Pcce copus in quit quod corumpitur aggrauat animam et tereena inhabitatio ſenſum depeimit multa cogitantem · ꝙᷓ certa ſententia qua mun⸗ danam felicitatem componentium multitudo cogitationem occu⸗ pans et ſenſum depeimens condemnatur · que ſententia · taz bꝛeu ter vtra hãc multitudinẽ abſoluta multon etiã expiẽtia dpeobat? Tu quoq; ip̃e queſo cõſidera ꝙᷓ diſikis eſt animꝰ mundane huic ex multis ↄlate kelicitati inheretis æt ipam dteẽpnẽtis · Hepe dtemneẽ tis anmꝰ eſt velut auicula pulchereima leuiter ſeſe in aera ferens et ꝙ libito petẽs queqʒ altiſſima celeſtis padiſ cimq; inibi ligno inſidẽs qð cernit pulchrũ viſu et ad veſcendum ſuaue · habet nimi⸗ rũ et ille paradiſus lignuz pulchrũ viſu· llic etem̃ omis nuſtus vt palma floꝛebit in domo domini · et ſicut cedeus libam muitiplica bicꝰ·plantatꝰ ſiquidem in domo dñĩ atrijs domꝰ dei noſtri tioꝛe bit · lic eſt la que dixit ·&go quaſi vitis fructificaui ſuauitatem odoeis et flcæes mei fructꝰ honoeis et honeſtatis · lla que dixit· Sicut cedꝛꝰ exaltata ſum in lybano et ſicut cypſſus ĩ monte ſyen quaſi palma exaltata ſuʒ ĩ cades · et quaſi pl antatõ roſe in iericho quaſi oliua ſpecioſa in campis · et quaſi ptatanꝰ exaltata ſum uxta aquã m plateis · Sicut cynamomũ et hal ſamũ aromatizans odoꝛez dedi·et quaſi mirea electa dedi ſuauitatẽ odoꝛis · deniq; vitis illa vera alic eſt cuiꝰ palmites oenant celos · cuiꝰ vino inebei abũtur ab vbertate ðomꝰ dei · cuius vinum letificat deum pariter et homi nes · cuiꝰ ðniqʒ ex vino faciet dñs populo ſuo duuium vmndemie 6 defecate · Fijs iᷓ ligms viſu pulchereimis atq; ſuauiſſimis ad ve 6 ſcendũ iſidet dicta auicula alit contemplatõis volatu libereimo ſurſum acta · Viſuqʒ circũſpiciẽs aquilino roſtro pacuti intellectꝰ 6 impingit in fructꝰ quos viderit dulcioꝛes facile carpens vuas vi⸗ tis pᷣmaturas · ¶ Bed nũquid pam comitabit? animus mũdane in⸗ hyans aut inherens felicitati · HlequaqᷓᷓMõ em̃ pꝛeualet extende⸗ re alas · Zed nec ſpeciem auis peefert niſi foꝛſitan ſtrucõnis in de ſerto volatu pigerrime vtpote pꝛegrauis coꝛpe atq; ideo teree ſ p. Prime longe exiſtentis a regno dei · Kũ igiꝰ patet dilucide ꝙ qͥſq; ſui nõ inſcius integritatẽ ſpüs cõſeruare · a nimoq; geſtiẽs gaude⸗ re libero mũdana felicitate ſi careat poſſit nõ immerito jiocundari X. COfISODSERNTIO. cima puella pᷣfatum triſtem minus realem indicõ vulgariq; magis opinone deceptum animauertens ip̃m temptat reduce⸗ re mõ qun ſeqᷓtur ab ereoꝛe · Monne mqᷓt ſiq̃s amicũ non re ſed ſolo nomine perdiderit aut eius amicicia vtpote coꝛdis non reali ſ vo cali carere ceperit deoꝛdantia · nõ mõ nõ triſtari eidem ip̃i conue⸗ niet· verum etiã inde magis plurimũ dſolari · Quid ni ſic cõueniat nam talis ſepiꝰ amicꝰ maifeſto hoſte periculoſioæ mnuenitur. Cur⸗ aut non de ſimili ſimile foret iudiciũ vt videlicet triſtari ſalteʒ ne⸗ mini dueniat de vocalis ſolum felicitatis carentia nõ realis Pluz ita · o homo ſeculi · fatearis neceſſe eſt · lam ſola vocalis felicitas cu quocũqʒ non realiter ſed dumtaxar vocaliter concoꝛdaret ni⸗ hil ei affereet realis boni eſto ꝙ latenter perniciem non infereet. Plunc 1gitur queſo fateare mumdanam felicitatem qua lem eſſe eri⸗ ſumas · realem an vocalem· appellatiuam magis an ſubſtantiam⸗ pꝛofecto neqᷓqᷓ; real ð aut ſubſtãtiua · ſ tĩ appellatiua ẽ ſeu vocał Pc rutare ſeripturas et ita eſſe euidenti teſtimonio dpeobabis Que ſo igituipſalterizanti aures coꝛdis accomodes qui totũ ferme mũ dane tenoꝛẽ felicitatis plectꝰ lingue tangèẽs ſicqʒ ſuccinẽs quomn mquiẽs filij ſicut nouelle plantatõnes a iuuentute ſua · filie eoæuz cõpoñite cireũoenate vt ſimiljtudo templi Pꝛomptuaria eon ple na eructantia ex hoc in ilið · Ques eonꝝ fetoſe abudantes in greſſi bus ſuis · õ ẽ ruina macerie neqʒ trãſitus neq; clamoe in plateis eon · Moꝝ q̃liter tenoeẽ huiꝰ vocali cũ nota vulgares ↄcinant de notat ita dices · beatũ dixerunt populũ cui hec ſunt · deinde volẽ diſcãtare vt notam cantet cõtra notã voce dtinuo per nat altioꝛi beatꝰ inqens populus cuiꝰ dominꝰ deus eius · Hum igit? patet ꝓꝙ poſtum hoc cantu pulchereimo · Vtiq; patet · uid em eſt dicere poſt pꝛemiſſa beatũ dixerunt populum cui hec ſunt · niſi felicitate ex ipſis paemiſſis cõpoſitam demõſtrare ſolum vocals eſſe vtpote in dicto ſiue in voce loquentiũ tantummõ dſiſtentẽ · Quid vero eſt id quod coꝛrectiue ſubiungit᷑? · beatꝰ populꝰ cinꝰ dñs deꝰ eius · mi ſi ꝙ palam datꝰ intelligi nõ eũ populũ cui ſunt illa cuiuſq; deus venter eſt ſed potiꝰ populũ cuiꝰ dominꝰ deꝰ eiꝰ nũc ſpe tãdem in re illã habere felicem beatitudinem ſubſtãti als atq; realẽ que na ta eſſe dinoſcitꝰ ſuũ realiter cõſtituere feliciſſimũ poſſeſſoꝛẽ · liquet igit? demundane felicitatis carentia vtpote vocalis tantũmodo ñ realis · neminẽ debere aliquatenꝰ dtriſtari · cũ ſcilicʒ in realibꝰ ho mis anime nõ conhſtens nequaqᷓ; felicẽ dſtituat ſeu beatũ · audi ſe necam p̃ceptoꝛem egregiũ · hũc mnqᷓt doce beatũ eſſe nõ qus vulgꝰ voqt · ß cui om̃e bonũ ĩ animo eſt. X. COES SRTIO Idecima puel la triſtẽ illũ intuita mox cernit ipſum ad falſaz vmbee obtinendã ymaginẽ puerili admodũ ſtudio laboeare Qmohrem ipſi verbis aggreſſa hanc beeuiter abſoluit bimenbeõ atq; ſufficientẽ diuiſionẽ · Tu inq̃;t qui ð mũdane felicitaeis vt mi ſer et infelix turbaris carẽtia · aut veram ipſaʒ felicitatẽ exiſtimas aut nõ verã · Bi nõ verã cur ergo cruciaris de faiie carentia· que na ta eſt crudeliter fallere et tanqᷓ vmbeaſfugitiua ab oꝛigine mun⸗ di ſuos amatoꝛes fefellit · Poꝛro h verã exiſtimas falſum exiſtima re facile conuinceris cum hᷣit falſa ·Fioc eſt em̃ qð teſtaꝰ illa perpꝛu dens boetiana cõſolatrix que ipſam plane falſam appellat felici⸗ tatẽ · hoc eſt etiam qð clareual lenſis ille claro perhibens teſtimo nio · Ve inq́t filijs hoĩnũ ab hac felicitate falſa atq; fattaci · Quid in tam ydoneis teſtibꝰ fidẽ accomodãs falſaʒ dixerim · que velut vmbra tantum vere exiſtens felicitatis · aſcendente ſole iuſticie bꝛe uioe fit ita ꝙ deſup oꝛto ſuperuenit capitis interioꝛis hominis ra dioſo lumine eiuſoem ſolis citiꝰ pertranſit et ratõnem felicitatis amittit · Cuꝛus ſiquidem amatoꝛes de nõnullis que xpſos in h mũ do felices conſtituũi gloeiantes · tandem teſte ſapiẽte ſunt dicturi quid nobis peofuit ſupbia · aut diuitian iactantia 45— tranſierunt omnia illa tanqᷓ vmbea dmd ergo · pꝛofctõ nmiu eſle rece puerile quẽpiam aurum gemmas vłk qðlubet alind·Siligentez triſtari ſi fal ſo auro vł gẽmis faiſis aut alio faiſo quolibet carere dtigerit · Munc aũt vnuerſum genꝰ humanu felicitatẽ diligit · qp pe ſynonima ſunt felicitas et beatitudo de q Fᷣfata ait e5ſlarrir⸗ hmis moetaliũ cura qꝙᷓ; multipliciũ ſtudion laboe exercet · diuero quidẽ calle ꝓcedit · ñᷣ ad vnũ tm̃ beatitudinis finẽ nititur peruenn re · Igit? filij hommũ ſi de falſe felicitatis caretiã qᷓlẽ mudanã eſſe patuit atq; ꝓxime patebit ip̃os pturbãri Lſtiterit Puerile qᷓodã pã imaifeſtiꝰ dpeobat; f·COPIS IDSTIO uodecima puella triſtem hommem blãda vdet atq; mudo⸗ ſa mundane felicitatis duerſacõne deceptũ · ipſumq; temptãs entũ reddere ita ait · O pominũ ſimpliciſſime cuius familiaritate potiri queris · cuiꝰ ex carentia a deo grauaris · Mũdaneinqines fe licitatis · Cur ita · ñ em̃ inqᷓes hz amaritndiĩeʒ duerſatic illiꝰ.nec te diũ duictꝰ illiꝰ. Mentiris plane · doctꝰ quippe es a mendace men tiri · Deꝛro de amaritudine quã negas infra te nepti mee redargue dũ relinquo ·ð tedio vero qð adicis immo qð falſo abicis a duictu tecũ diſſerã · neceſſe eſt. quis nãq; ſme tedio ei duixerit cuꝰ nemoi tel ligit ydioma · Quis nãqʒ inquies eſt talis ait qua ex patria oeꝛ undꝰ qui nõ vel ab aliquo intel ligi queat · Beuera omms mendax hunꝰ eit. atq; ideo mendaci duiuere tedij habet piurimũ · Wemini ſiquidẽ quendã pulcre ſuũ de mendacõ ſeruitoꝛem arguiſſe. Tecũ inquit neſcio viuere · vis ſcire quere · Quomodo ſcirẽ tibi cõuinere · cũ tuũ nõ intelligã ydꝛoma · Iiquids vſu habes dicere · nõ pe9 ita Si igit ita dixeris ꝙ nõ · intelligã neceſſe eſt · Bi vero nõ pꝛotule⸗ ris pari neceſſitate ꝙ ita · mtelligã opoꝛtebit · Hic homo pꝛoculdu bio · egregia quadã facetia redargut · nec dũ illuʒ ſeruito?em · ſed eiꝰ potiꝰ in perſona omnem etiã aliam rem mũdoſam · Poero mun danã felicitatẽ mendacẽ dicere non eſt nouum · ſd em̃ dudum ama trix veri · boeti ana dſolatrix teſtata ẽ cũ diceret · actenꝰ mẽdacis foꝛmã felicitatis oſtendiſſe ſuffecerit · Muid in mendacẽ dixerit qᷓ non minꝰ perſona qᷓᷓuis verũ mendoſa multo ampliꝰ inuenit?. vt⸗ ote que non mentit? arbitrio vt per ſona potens vel pꝛo tpe verũ oqui · quinimo ſuo mpetuoſe nature conamine a deo mentiri ꝓñna eſt vt irratõnali ſua poteſtate ad vnum determinata nullo ſuo ar⸗ bitrio valeat nõ mentiri · Frit igit? tibi iſta nugigerula ydiomate ſuo miſero ſemp barbara que celaret ſn poſſet tan ᷓ ſuo nomini de⸗ rogãtẽ oẽz ĩ ſe recõditã veritatẽ · Mirũ igi? ꝓrſus videbi? ſi adeo q ſpiã tali eiꝰ dtẽtahit? barhariſmo ꝙ tãqᷓ nullũ ex duictu tediũ ſen erit ip̃ꝰ ex carẽtia pturbet?· XIf. COPISOERRTIO. Srciadecima puella ſignis euidentibꝰ dephendit hoiem illuz triſtem mũdanã felicitatẽ queſiſſe ſubi amicã aſſumere atqʒ; vt 0. 1 eum pꝛopoſito auerteret ita ait · O homo neſcis ꝙ viatoe es. Hle⸗ ſcis ꝙ itinere peope incertũ padum mundani pelagi cõſtitutꝰ es necdũ litas patrie attingiſti Neſcis ꝙ te manet peri culuʒ tranſua dendi · Bi igit? mundanam felicitatem amicã elegeris incũbet tibi aut amicã huꝰ tranſpoꝛtare aut ab ip̃a contra viri decẽtiam tran⸗ ſpoetari · Bi eam tu pœtaueris nimium erit oneroſa. ſiguidem ter⸗ rena eſt in cuiꝰ cõpoſitione teree grauitas dominat? · iobreʒ vi⸗ ribꝰ deficias atqʒ ita ł ambo ſubmergamini neceſſe eſt aut ab Illa ſi manũ foꝛſitã aiteri cuipiã poꝛrexerit relictus in periculo ſolug interibis · Poreo ſi ab ipſa poetari foꝛſan malueris te ad ſuſtentan⸗ dum nimis debils inueniꝰ quã boetiana q̃ppe cõſolitrix felicitatẽ fragilem appellaut · Quapeopptep et hoc pacto idem tibi quod peius mal um imminet merſionis · Quid ni immineat · Ham et ipſa te ſibi nimis fragili incũbentem velut indignans precipitabit fœ ſitan in pꝛofundũ · nedũ ſane extraneũ aliqd ſed et ſui ipſius · eteĩ ipſa voꝛago eſt maris magni in qua natare quõpiaʒ ſi delectet vix vniqᷓ; poterit enatare · nã vti pater ille egregiꝰ clareuallenſis ꝓꝛo⸗ teſtatur qui immergit᷑ꝰ ei ab ea abſobet? · Melius eſt igitur multo⸗ magis amica carere tam fragili tanq; oneroſa ꝙᷓ; tam Srande peri⸗ culum expectare · X⸗COPISOSRSTIO Wartadecima puelia dſiderans triſtem illum immunde nam fe licitaem ſpecialiter ob eiꝰ hylaritatẽ vultus oculos inieciſſe vaniſq; ſpeciebꝰ iocunditatẽ dſequendi atq; e miſeri aruz vndoſis ftuctibꝰ enatandi occupatũ voce alloquit᷑? cõpaſſina · Quid inq́t queris infelicitatẽ · lum hylaritatẽ · Hum per eam miſerias queriſ gnadere ſeu erumnas · Fioeuz nichil felicitate hnits conſequeris · fateoe ſane enades miſerias · ſed quales aut quo pacto · Sic enadel peofecto ꝙ paruas et manifeſtas in atias vł occultas plurimas d mutabis · Ouo vero miſeria latentiꝰ fuerit ſuſtinenda · eo Sᷓuat ve⸗ hementius cruciat intollerabiliꝰ vtpote quo de occultis malis ne minem habeas dſolãtem · fateoe rurſum erumnas euades ſed totꝰ erumnarũ · medius in exceſſu earum conſtitutus · O quantam igitur fiduciam felicitate con ſequeris · Fxi lem penitus atq; grauem · duz coꝛ felicis delicatũ erumnarum impatiens · ean abſq; conſolato⸗ re triſtiſſimis exceſſibus pꝛegrauet? Meniq; fateoe hylaritatem ha bet felicitas · ſed veram mmime qᷓuis habeat ſilatam · PRmirũ oc⸗ culte miſerie atqʒ erumne exceſſiue · verũ coꝛdis gaudium minime patiunt? qᷓuis pꝛoſcriptum a coede bono gaudium vtrumqʒ ſcðᷣm faciẽ euiteſcere foꝛis ſmant · Quid ergo · Hum velis huinſcemodi conſequi felicitatem · abſit dicas neceſſe eſt · ſi tñ ita eſt vt dictum eſt ·ꝓcedat igiꝰ ĩ mediũ pceptoe ille ĩperatoꝛie maieſtatis· S eneca nohiſq; ſua autoæitate ẽtũ faciat aut credibile ſuadeat qð ẽ dictũ Ecce qͥ mq̃t felices vocãt? hon hylaritas ficta eſt et Zuis fiducia qui triſtaret? et nõ gauderet potiꝰ de carẽtia fallacis ſpõſe o quidem grauioꝛ qe interdũ non licet palam eſſe miſeros· ſed in ter erumnas coe ip̃m excedentes neceſſe elt agere felicem Bile. Cuius iſta ſententia nedũ ſua.verũ multoæum etiam alioꝰum fuita experientia de mundi felicibꝰ manifeſtat · ꝙ quidem et ſ ſimulato fruãtur gaudie · veris tamẽ hoc doloꝛibꝰ eſt permixtũ · Hum igit? viri tam ãl luſtris autoꝛitas atq; experientie multiplicitas nõ pote runt ſic concludere ꝙ a te excludant ĩfelicitatis tàm miſere appeti tũ. Pꝛofecto merito poterunt peeſertim ſi ſequentiũ cõſolatõnum teſtimonia attendant? que nimirũ dictam ſententiam declarando e falſo potitis gaudꝛo ſeculi huiꝰ felici bus oltendũt quibus ve⸗ ris doloꝛibus ſaucientur · XV. COPIS OERRTIO · Vintadecima igit᷑? puella peemiſſaʒ vł in parte ſentẽtiã expli⸗ ans ait ad triſtem · vt quid tam impeouide mundanã tibꝛ deſi ðerðvider felicitatõ matrimonio copulari · Pꝛofecto carnal eſt hec copula quã tu queris eiuſqʒ felicitatis labia impudica qui bus deoſculandis potiri velles · licet fauo cõpares diſtilianti.no unſima tamẽ eius ymmo quoq; et media magis ꝙᷓ ahſmthium ſunt amara · ſane quid amariꝰ eſt pꝛole ꝙᷓ pꝛoculdubio tibi pariet vxoe hec adultera · Qiñ inqᷓes · Pꝛofecto nõ ſancta felicitas aut perpe⸗ tua · ſed vt indigna materni nomnis ſe infelicitas ddigno vocabulo eſt potiꝰ ꝙᷓ felicitas appeilanda · vt ſic matris foꝛſitan binomie nomen alteꝝ ſoꝛciat?Fmirum hec filia ceca eſt cerui⸗ coſa ẽ· furioſa eſt · ſuſpicõſa eſt · crudeli liuoæe infectiua ð · Peniq; vrenti inuidia cruciatiua eſt · Siquidẽ in quadam iliꝰ ctareualiẽ⸗ ſis ſententia pꝛeclara dictũ nomẽ eius ponitur · deſcriptõq; ſuppo nitur cõtinens omnia mala iſta amariſſima que ipſe pna cuʒ partu eiuſdem filie menſtruoſe magne explicando ſic ait · Quantam inqᷓt putas infelicitatẽ hec ipſa tã vana felicitas parit · hic cecitas coꝛ dis ·lic ceruicoſus furoꝛ et animoſitas hic ſuſpitõis · laboe anxiꝰ hinc liuoꝛis crudele toↄmentũ et cremantis inuidie miſerioæ ꝙᷓ mi ſera bilio cruciatꝰ. ille · uis igit? tam inſanus tamq; veſanus qui non infelicẽ partũ huiꝰ pertimeſcat · aut non pꝛouide feliciter querat dirimi ſpõſalia infelicia cum matre foꝛſitan iam contracta Verum ſi peemiſſum de ipſius amaritudine teſtimoniũ non ſuffi⸗ ciat · audiaꝰ et aliꝰ en inquit felicitas multitʒz amari tudinibꝰ eſt reſperſa · nouit ilie qui dixit riſus doloꝛe miſcebitur· et extrema gaudij iuctus occupat · ſubito cum non ſuſpicat? in fœꝛ tuniũ accidit · calamitas iræuit · moœæbꝰ inuadit · moes intercipit qu lug euadit · XVI. CORSiOSRATIO. Exradecima puelia ſuſpicata triſtem illum cum mundana iam felicitate matrimoniũ vei clandeſtinum contraxiſſe · cupienſq; um ekficaci ſuadela ad celebꝛatõneʒ diucecij permonere ſic ait uis tam ignauꝰ. quis tam ſtolidus · qᷓs tam pꝛopeie ſalutis im⸗ X dan m cn ſl ſp'r häe s um i ta 6 ile. nfulta mulato m igir O pote appeti tonum rando us ve⸗ expli⸗ bydeſ arnak ca qui ntino m ſunt t vxo⸗ perpe digno ſitan ceru: Neniq nalle⸗ ſuppo partu ninqᷓt 8 coꝛ anxꝰ ꝙᷓ mi anns citer racta ſuffi⸗ man ſtur· fon t qu ian enſ c àn im⸗ põ aut qui k habite dep̃hẽdẽs faltacias ab ea nõ deſideret p diuoꝛciũ ſepari · Poꝛro tenoæe pñtium vniuerſi qui ſibi mundanam foꝛſan ð ſponſarunteiicitatem ipam nouerint · nõ modo fallacẽ eſſe · ſ fal lacibꝰ potiꝰ malicijs et malicioſis fallacijs abundare · an nõ hijs abundet que loyca illa garrula faltacõe inuenit?.lla enim trede⸗ cim fallacian numero eſt dtenta ſta vero infinitis fallacijs virũ ſui ʒelotipum aggredit? ſeducẽdum · Tur igitur eam nõ dixerim ma licõſis fal latijs abundare · qð dixiſſe nõ̃ vereoe ſi etiã in pertranſi⸗ bibi fallacian eiꝰ infinitate relicta ſmo contrahatꝰ ad finitas qᷓſ dam ip̃iꝰ malicias atq; certas · Cuius nimirũ machinatõnes peimo poterunt fallacibꝰ dalide malicijs cõparari · lla eteiñ verbis ſuis fallacibꝰ ſampſonẽ robuſtiſſimum capi exoculariq; p conſequens ꝓcurauit atq; ita qᷓñi dirum virus viro nimis credulo in verboꝛum fallaci dulcedine gpinauit hec autem etiãà ab oeꝛigine mund in ſe credentes fełellit omniq; ſuo talia ꝓpinat lactea pocula ʒelatoei que ip̃m ſua virulenta dulcedine tandem interimãt ſi non fuerit a maro quodam antidaco ciciꝰ ablactatus · lmirum huius a fallaci eius dulcedine foœmam foꝛe ablactacõnis magnus ille pater inſi⸗ nuat auguſtinꝰ. deꝰ inquit felicitatibꝰ tereems amaritudmes mi⸗ ſcet vt alia querat? felicitas cuiꝰ dulcedo nõ eſt fallax hoc autem dicit quaſi ſenſerit blandam mundane felicitatis dulcedinẽ falta⸗ cem eſſe · hinc nãq; et alibi de mundo teſtatur qꝙ blandꝰ ſit piculo ſioæ ꝙᷓ moleſtus · ¶ Eurſum cur eĩ dixerim pfatam fel icitatem ma licioſis fallacijs abundare que joab illiꝰ peincipis milicie ſeu ꝓo⸗ tiꝰ malicie dolum imitat? · ile ſiqundẽ in reg · iibro amaſam legi⸗ tur occidiſſe · dum ipm p mentum tenuiſſet et in ſignũ amicicie falu taſſet · ec autẽ etiam ſuum amaſam · id eſt amaſiuz dum ip̃ᷣm ſaluta uerit arridendo ſuiq; ꝓuocarit in amplexum tandẽ ſibi in modoſũ vti neptis mea peius commemoeat abſoꝛbet in interitum · Etq; ita ſui p̃ius equiuocatõne miſerum illũ quem felicẽ fallaciter denoĩ⸗ nat conſtituit veraciter infelicem · ¶ed quis vnqᷓ; foœte inquies audiuit tale aut vidit huic ſimile vt felicitas nifeliceʒ conſtituat aut miſerum faciat · Plane hanc fateoæ dubitatõnem abſurdam nõ eſſe tamen ſcito taliter abſoluendã · Ecce iſta viricida fallere nouit non ſui tantum nominis equiuocatõne · verum etiaʒ p fallaciã quã loyci ſm quid et ſimpliciter ſolent appellare · Hÿa quidem vt ſoꝛ⸗ teti git binomia eſt ita ſane vt dicta felicitas ſᷣm quid alio quodã⸗ modo pᷣ congruo magiſq; ſimpliciter infelicitas appelletur · Qud igitur miri ſr exiſtens infelicitas conſtituerit infelicem atq; ĩ hũc modum repudiari meruerit · dum ſub falſo nomine felicitatis ſe oñ derit tam fallacem · B ſunt eĩ que de iſta infelici felicitate feiix ſ̃⸗ mo perhibet patris clare vallis felicis recoœdationis · Pi cui in⸗ quit foꝛte videtꝰ · in tereenan rerum affluentia concupita feliciras areidere eo ip̃o ĩfehcioæ ẽ quò vehemẽtiꝰ ip̃az ꝙ felicitate ãplecti X—— „ — — inkelicitatem aut magis immergit᷑ ei et abſoꝛbet ab ea · Ve filijs pominum ab hac felicitate falſa atq; fallaci Fec ille de illa cuiꝰ uncta ſentencie ſi diligenter retuieris àd pᷣmiſſa· ſm gula ſin gulif rñdebunt · atq; ita talia repies contrã mũdanã illam felicitate te ſumonia · ꝙ ipi eideʒ libeitũ repudn Hare ſi deferas · ſtultiſſimꝰ ho inum compꝛobaris f. COhISDEBRSTHO. Ccimaſeptima puella volens declarare ꝙᷓ mundana felicitas uum p amplexuz nõ mõð filijs hominum vt pꝛemittitur vE in rat verũ etiã hominum filiabus atq; ipſius peecipue ſpõſe dei ſic ait · ſermonem dirigens in cõmune· O qꝙᷓ impeouide pſona quis mundane felicitati amplexũ exhnbet tanqꝙᷓ; ſocie vel amice · Fut em illa velut contempnens iilo ſe anertit ab amplexu · et ſic confuſaz reliquerit exhibentem aut foꝛte qð deteriꝰ eſt etiãà ipa n exhiben 6J„ tem viceuerſa ſtringit amplexum · Eur aũt homo deteriꝰ · Peofecto pſona que id deſiderat · quid aliud appetit ꝙ ante Partu in ſe peri⸗ mi ſiquẽ habeat nobiliſſimũ cõceptuz · Hmiru ſponſa dei ilia quã fecit ip̃e in adiutoæium ſimile ſibi · mẽs ſcilicz humana ad Pmagiez et ſimilirudinem dei facta · vtiq; et ab eo ac in adiutoæiu ſibi ſpiri tu alem partũ nobiliſſimum ꝓcreandi · Flec p ip̃m patrem pulcher rimum ip̃a quoq; pulcra nmis nonũqᷓ; velut infantulũ mnteiiectu alem puchereimũ verbũ concipit ptu ſacranda dmino · Ven quem admodñ magnꝰ ille ambꝛoſiꝰ qui dicens nõ omnes ſunt ſicut ma⸗ ria vt dum concipiunt · verbũ piant · ſunt aũt que aboꝛtinum exclu dũt verbũ anteqᷓ piant · Ita quoq; et ſponſam altiſſimi diuinitꝰ im pꝛegnatam illa mundana felicitas ſi foꝛſitan ei fuerit familiarius ſociata ð facili faciet aboetire · xtu illo diuino eiꝰ miſeꝝ p ample rum ſuffocato · ſollicitudo · nãq; ſeculi et fallacia diuitiaru dicte eſſenciales felicitati ſuffocant verbũ · O quale verbũ · O verbũ cu⸗ jus · verhũ bomm et ſuaue · verbũ vite · verbum ens altiſſim · caſte generatõnis ꝓductõne · Pleu heu P tã alta ꝓgenies qʒ infelicis fe ſcitatis ſocietate ſic ꝓditur · ſic miferabiliter ſuffocat᷑ · eſtat ꝓin de vt audiat ſponſa dei veri ſalomonns in iudicõ cõſtitutafilꝰ tu us mortuus eit Heſtat quoqʒ exinde vt merito cõmoueant? omnia viſcera eiꝰ· O q̃ntus luctꝰ q̃ntus ve dolo eã manet oↄbatam ꝓle magnifici germinis · Rachel iſta ꝓlem ploꝛet neceſſe eſt nec velit conſolari · qe nõ eſt · Quis igit? tã infelice mũdane felicitatis ãpie⸗ rum deinceps non hoꝛreat · que infans iſte deifomis exultãs in vtero ante pfecte iocũditatis ſolacia que pᷣſtaret · pᷣfocatur in cœtu qua extinctã ꝓle piter cũ illa oĩa bonã pẽne hereditatis nunꝙᷓ re cupanda foeſirã amittũt᷑ꝰ· lõge igit? abſit illa felicitas tam infelix que ſocietatis ſub ſpẽ in dei ſpõſam ſtringit ampiexũ eiuſq; tali pa Cto dceptũ extiguit adeo groſũ VII. COfIS ORTiO Pcimaoctaua puella ad triſtẽ ſic ait · quomõ de carẽtia ſeu eiꝰ Ob amiſſionẽ qʒs triſtabit? qð nociuũ eſt ymmo qũo potiꝰ non e filijs la cu ngulſ tate te imꝰ po elicitas ur ve in pöſe dei na qus Fut em̃ onfuſeʒ rhben E per⸗ ila qui magicz bi ſpri pulcher tellectu n quem icut ma: m exelu initꝰ in liarins ample dicte rbů cr⸗ m. caſte licis fe tat ꝓmn filtu omma am ꝓle velit s äple ltãs in in ctu unre infelit talipa 0 ſen e ti non Rderare et querere faciũt · Bnüeſt eterne dãnatõis · gauderet ſi malũ ð et nociuũ · Sʒ q̃d ꝙfect⸗ Felicitatẽ mũdanã hr̃e piane neblugere aut negligẽter querere · Verũ bonũ atq; fummum expꝛõtia a teſtãte · Duis em̃ hon quẽpiã qᷓ mũ dana gaudere viſus eſt felicitate vei aliqñ cũ apło dixiſſe recoedat? cupio diſſolui et rſſe cũ xpo · Vti quidẽ ecõtra mala q̃ nos hic pᷣmũt ad deũ ire dpel lunt · aliãq; vitã vere felicẽ et oĩs infelicitatis mſeriã finiẽtem de Peh · COSSDSRTIO. cimanona puella ad triſtẽ ait · nõne admodũ cõſolatoꝛiũ de bet eſſe· carere ſigno damnarõnis ppetue · Pʒ quis eſt qᷓ ãbigat felics eſſe ĩ hoc ſecuio ppetue miſerie ĩgnũ eſſe · qð ꝓfecto ſignuz vł nũqᷓ; vł raro fallit · Vtiqʒ ſic eſt iuxta cõmune ꝓuerbiũ illð quo dici ſolet · ꝙ nemo duo regna celonꝝ hr̃e poterit · vnũ videlicʒ hic et reliquũ in futuro · andi venerabileʒ jeronimũ Pifficile inq́t ĩmo ꝓculdubio p̃ſtat hñti nõ modicũ nocumẽti. Ipᷣm etem̃ hñtẽ faciat impoſibileeſt vt et pñtibꝰ et futuris qs fruat? bonis · vt et hic vẽ⸗ trẽ et ꝛbi mentẽ mpleat · vt ð delicijs ad delicias trãſeat. et ĩ vtro ; ſeculo ſit beatꝰ vt interea et in celo appeat gloꝛioſus · vñ et ille ſanctꝰ job mũdana quoꝛũda felicitate expoĩta de ip̃is ſic deludit ducũt ĩ bonis dies ſuot et in pũcto ad interna deſcendunt · Pices foꝛte ĩcõᷣueniẽs ẽ hoc teſtioniũ q de ſolis impijs dictuz eſſe dſtat Sz ſic dicenti dici pᷣt q̃d de teip̃o dices · Kum meminis ꝙ neſcit hõᷓ an odio vł amoꝛe dignꝰ ſit · q̃s igitꝰ te ſecunꝝ faciet ñ te eſſe adhuc de numero impioꝝ · Quapeopter et tu quidẽ merito de mũdane fe licitis carẽtia gaudere poteris tãqᷓ; de eiꝰ carẽtia qð vł̃ impijs ſi⸗ SCOFISOSRNTIO. Iceſima puella triſti ſic ioqᷓtur · Mi frater· hiem citra patriam in exilio cõſtitutũ tẽ dentẽq; ad ipam priam Stam delicõſam oibus bonis copioſam.aut quẽqᷓ; de ſummis ſtatibꝰ ambiẽtem vix poſſet magis aliꝗᷓd dſolari ꝙᷓ; ſignũ aliqð nedũ Pbabile. ſed vix vn ꝙ fallibile ad priam huiꝰ pueniẽdi · aut ſtatũ ꝛllũ ſummñ dſequen di · eſto etiã ꝙ ſignũ illð ſm ſui abſolutã rõnem foret qꝙ heeui tpe admodũ tedioſum · credo fateri quẽlibz ita eſſe. Sʒ q̃d · ecce carere aut peiuari felici tate mũdana eſſeq; mũdanon hoĩm udicõ hoin exilio ifelicẽ· ſignũ ð vix vnqᷓ; aut nũqᷓ; fallibile declinãdi tereã ꝛ iã tenebeoſaʒ et optã moetis caligie · pneniẽdiq; ad pfiaʒ claritatiſ eterne priam S̃tã·plenã delicijs · in q̃ deꝰ ſe diligẽtihꝰ pparauit · que nec oculꝰ vidit · nec auris andiuit · nec in coe hoĩs aſcẽdit · in qua pria ſtatꝰ ihabitãciũ eſſe dinoſeit? oĩm bonon aggregatõe p⸗ fectꝰ· ſtatꝰ ptificꝰ.ſtatuſq; pacificꝰ.totiꝰ humani deſiderij dpleti uꝰ. Sicqʒ dictũ ſignũ extẽdit ſe ad ſignificãdũ aſſecutõʒ ſummi ſta tus · Nñ hoc· Pꝛofecto dnumnã p miſericodiã hoc ꝓbat?· i eĩ di uina juſticia quẽqᷓ habere du regna celoꝝ nõ patit? hic videlicz et infuturo · vti pꝛius meã dixiſſe memini ↄſodalẽ · pi rõe nec Sina miſericdædia eũdẽ hominẽ criſtianũ hic et ĩ futuro miſerũ eð pacie an non quanta eſt diuina nſticia ad felices huiꝰ ſeculi condemnã dum ·tantam eſſe conceſſeris diuinam miſericoædiam ad mi ſeros 1 n poc ſeculo ſaluandum in futuro · Vt contrariò felicibꝰ ðe miſeris affirmemꝰ.ducunt in malis dies ſuos et in puncto àd celeltia re⸗ gna aſcendunt · Hec obſtat quoæundam malã vita plenã miſerijs qᷓ videntur eſſe miſeri hic et in futuro · Hempe quod pꝛedictuz eſt de veris intelligitur criſtianis · non de mfidel ibns vel hereticis ſiue ſciſmaticis · hñ nanq; qualiter exeant hãc de luce diumo arbitroe jndicõ relinquendum · Bufficit autem Pteneãt regula de veris cri ſtianis quibus loquoe qui non ob aliquam hereſim deceſſerint ob⸗ ſunati · et quid miri ſi in ilis fallat regula antedicta in diuina mi ſericoedia kundata· cum tales vel pi miſericoedie pee ſumptuoſius jnnitantur · vel ab ip̃a ſe peoeſus auertãànt?vtpote deſperati · li⸗ ter nempe non reo? fallere aliquatenus regul am peius dictam · Oiñ vlterius regulam per ip̃am diuinam iuſtitiam clare liquet ve ram eſſe · Quippe nemo eſt qun ambigat mſtum eſſe deum · Fuſtus vero quomodo eſſet cum ſ̃m curſum ſeculn pijs impij felicioꝛes no ſcãtur· nißi ip̃is pijs pñs ifelicitas future vite felicitatẽ ip̃os debe re dſeqᷓ euidẽtiꝰ pᷣmõſtraret vtpote qᷓꝰ ĩ iſta vita miſeris exñtibꝰ largito bonon] oim.aliud ĩ vita alia meliꝰ reſeruauerit· Fiquidèẽ de pio miſeria dicit ip̃e apłkꝰ paulꝰ· om̃s qu pie volũt viuere in xpᷣo pſecutiõʒ patient · De ipion ð0 pñti felicitate qp a ſere · hůc in modůũ dquerit᷑ · Quare via ip̃on ꝓſperat bñ ẽ omibꝰ q pemari cãtur et iniqᷓ agũt · plãtaſti eos et rad icẽ miſerũt · ꝓficiũt et faciũt fructũ · gpe es oꝛi eoꝝ et lõge à renibꝰ eox Bimiliter Dqueritur ſanctꝰ job· Qnare inqͥt ipij vuũt ſublimari ſunt dfoꝛtatiq; diuitijſ ſemẽ eon pmanet coꝛã eis apinquon turba et nepotũ ĩ dſpectu eo rum domꝰ· eon ſecure ſunt ẽt pacate· et nõ eſt vᷣga dei ſup ilos · e⸗ grediunt? quaſi greges puuli eon et mfãtes eon exultãt luſ bus tenẽt tympanũ et citharã · et gaudẽt ad ſonitũ oꝛgani Pe hijn eti⸗ am loquit᷑ ſanctꝰ dauid · dextera inqᷓt eon dextera imqᷓtatis · quo⸗ rũ filij ßicut nouelle plãtacõs ĩ iuuẽtute ſua · Eilie ecn dpoſite cir cumoenate vt ſimilitudo tẽpli · Pꝛomptuaria eon piena eructan⸗ cia ex hoe ĩ illð · Ques eon fetoſe abudãtes ĩ greſſibꝰ ſuns boues eon craſſe · Hlõ eſt rumna macerie neqʒ trãſitꝰ neq; clamoe j plate⸗ is eon Beatũ dixerũt populũ cun ſunt ꝛc̃· Nñt ergo bõi criſtiani ip̃a ſua pñti ĩfelicitate ſeu mũdane felicitatis carentia ſignum effi cax ſperande felicitatis in futuro quemadmodũ felices in hoe ſe⸗ culo ſignum habent damnacõnis eterne · de qubꝰ eon pꝛius de⸗ clarata felicitate tempoꝛali ipſe ſanctus job concludit dicẽs · Du⸗ cunt in bonis dies ſuos et in puncto ad inferna deſcendunt · fuſto igitur dei iudicõ vide' hec facta duiſio · vt pij q̃ pie vixerit felici tate ea careãt que in terea· hij vo qᷓ felices fuerint careãt ea q eſt in celo · Himirũ hãc diuiſionẽ inter eos gloſe q̃dã egregie maifeſtat „ercsn E celeſin, dedictuz eſt d Nreticis jy, dwumo arbip ula de vensc deceſſenntoh ta in diuinn pee ſumptuoh delperati. I peius dictan clare liquetn deum kuln i felicioꝛesn utatẽ ipos deh mſeris exth nauerit ·Pqui e volůt viueen te qpka jere bi embꝰ qͥ fun iter dquen oꝛtatiq; dun otů ĩ dſpecu dei ſuy ilo⸗ exultät liſtt ani ebin mqᷓtans · eon dpoſun ena eructn ſbꝰ ſs pon clamoeiplun ehices sb ludt be eſrendunt 7 e vrerit i pP* eſin careat e in r egie wo ſpẽmq; bonon xp̃ianoꝝ ifeliciũ ĩ ꝓñti ſimiliter inſinuat ita dicẽs tie idignemmni ſi malii mũdo floꝛet ſi vos patimi· qe nõ ẽ xp̃iane digtatis ĩ tpalibꝰ exaltari · h potiꝰ dep̃mi · mali nihil pñt in celo· vos nihit ĩ mũdo · ſj ſpe illiꝰ bõi ad qð tẽditis qdqͥd ĩ via dtingat gaudere debetis · nihil ẽ vnde doleatis · vñ dubitetis. jl la gioſa Boni igitꝰ xp̃ꝛani triſtari nõ hñt ſi ea felicitate careãt qᷓ ſue nõ con gruit digtati· qnĩmo dſolati potiꝰ gaudeãt ſalutis ſue ex ſigno tã pᷣclaro iu doctrinã apłicã · ſpe gaudẽtes juſte dei diſpẽſatõn ĩ hac pte ſecuriꝰ ĩnitẽtes · nã et ille hugo regularis eadẽ ĩ materia ex hu ius diſpẽſatõe diuina ſue ſumit ↄſideratõis foꝛtiſſimũ argumẽtum — bXt. COfISOSRSTIO. fceſimaßma puella ĩ mediũ ꝓcedẽs taliter ẽ locuta. O frater mi qͥd poſſ eð adeo dulce ꝙ pmixrũ felle nõ̃ reddere? iſipidũ quo etiã pacto ſine triſticia eiꝰ carẽtiã qᷓſqʒ; amatoe dulcedĩs pate⸗ ret? Nũc aũt expros latere nõ autumo q̃n mũdane felicitatis meli tractũ muluplicis qͥdẽ felle amaritudinis ſit pmixtũ · audi exptũ illũ boetiũ ſup hꝰ admirãtẽ · Qiñ multis ĩquit amaritudibꝰ ũane felicitatis duicedo reſpſa eſt. De qꝰ loquens et qᷓdã jnnoc · ſic ait mũdana qᷓppe felicitas młtis amaritudiĩbꝰ ẽ reſpſa · nouit ille qͥ di xit · riſus doloꝛe miſcebit?· jgit? fr̃ dignũ ꝓeſus reputo vt eiuſdem rarẽtia ſme triſticia patiaris l · CObSDSRTIO. fceſimaſcda puel la poſtmodũ ſic ait · r mi Cur triſtaris · Quis tã ĩſipiẽs cui ñ eſſ vſolatoꝛiũ ab inqᷓeto malo ſuppoetari · Vis aũt ſcire qͥd inqᷓ̃etũ malũ duxerim appeiiãdũ· ꝓfecto ꝓrſus ĩ qetũ malũ mũdanã felicitatẽ eſſe ſcito · In nõ crederes ũgro impatoæie maieſtatis Benece dico illi iliuſtri q̃ ſic ait · Hes ẽ inqeta felicitas ipa ſe exagitat mouet cereb] nõ vno genere alios ĩ aliud ireitat- bos ĩ potetiã· alios ĩ luxuriã. hos iflat · hos mollit · et totos reſol nit ·B ilie q̃re ab hac tã ĩq̃eta ſuppoetari dſolatõi nõ modice depu tandum · bII. COPISDSRNTIO. Fceſimatercia puella triſtẽ ſic alloqͥt᷑ · Iduerto fi ꝙ ſine omni miſeria ſola veilles felicitate gaudere et ĩ ea laſciuire · Bed re tiera vñ ſic mſeriã fugere ꝓꝛſus cogitaſti · inde poſſes miſeriã ĩcur rere Smnoeẽ · Gur ñ potiꝰ te ↄſideras foꝛe xp̃i militẽ · ſi tñ exiſtis cri ſiãꝰ nõpe milicia ẽ vita oĩs ſup tereã ·jd ẽ q̃nto tpe ĩcola fuerit ĩ tereis eccleſie militãtis vʒ q̃d· Pꝛofecto miſereimos ſcias eſſe mili tes·qᷓ felucitate ſua dtẽti vacãt otio · delicijs dediti · q nec tpali ex⸗ ercitio vſum armon hñt · nec ſpũali bello ſunt apti · ꝑ arma iuſticie tutis dei quantum ad vtrumqʒ ihertia toꝛpeſcẽtes · Vis aũt ſcire ꝙᷓ felics pñtis tpis dſeq̃tur hac ĩ pte malũ vere miſerie. Fudi ſene cã illũ· felicis recoœædatõis · Miſeꝝ ĩquit te reputo qe nũqꝙᷓ; fuiſti mi ſer trãſiuiſti vitã et nõ jueniſti aduerſariũ · nimis fuiſti mſer miſerol reputoò qᷓ nimia felicitate toæpeſcũt.]d aut ł qꝰ ad vnũ gñꝰ pugne et militie patz exõplariter in militibꝰ regni cuiuſdã quondã gkoſi —— — 1 —— us vtucis extitiſſe· necnõ et eãdẽ plagã digne ra qᷓbꝰ ĩ ſua toꝛpeſcẽte felicitate pᷣ alijs natõibꝰ de rum intereũpens et ad ſui recognitõnem eoide hencx eos felicitatẽ diſponere poterit dee no Punete bis inidipſum Flij nimirũ exquo regnũ illð · et ĩcole vident᷑ quidẽ plꝰ regnis a⸗ lijs tpali felicitate abũdaſſe adeo ihercia toꝛpeſcebãt ꝙ ompugnã tõis tpe inuẽti ſunt co?dã pdidiſſe · res quoq; et honoꝛes ac nuli⸗ meruiſſe · Quiphe in můũdano pᷣlio merito amittit btutẽ foœætitudinis militàris d in ſpũa li pᷣlio ab hoſte ipu gnatꝰ negligit aſſumere arma iuſticie diumne v tutis · vñ et factũ eſt vt dicti incole ↄtra tria ſpãliter vition gene liquerãt · vide⸗ licʒ dtra ip̃on maximã ſupbiã dfuſibili ꝓeſus huiliatõe · dtra ec⸗ rum auariciã ren ſuan qᷓß oĩm violẽta ſpol iatõe · et dtrã ipoM ex quiſitã luxuriã· et ein ſigna vbiq; depicta turpiſſimę· ſua vxceuz et filian ſanctimonialiũ quoq; àc virginũ alian abuſu miſerabili et defloꝛatõe Zuiter nimis ſunt puniti · un tñ euẽtꝰ felicitatẽ ip̃o ſoẽ deducẽg ad eterna e · COpISID SRSTIO Fceſimaqᷓrta puella ꝓcedẽs ĩ mediũ triſtẽ pᷣ miſeria ſic ẽ allo⸗ cuta · Timeo · o amice ꝙ ad eà que audiſti verba ſorceis nre cũ ilio boetio diceres ſi auderes · ſpecõſa qͥdem iſta ſunt oblitaq; rethoice ac muſice melle dulcedinis tĩ cũ audiunt? delectãt · ſed miſeris malon altioæ ſenſus eſt taq; cũ ſᷣ arribꝰ inſonare deſie⸗ rint inſitꝰ animũ meroꝛ pᷣᷣnat · et ita eſt foꝛſan vt diceres qꝙᷓ obeem ꝓfundioꝛa ſi potero et exp̃ſſioꝛia remedia neceſſe eſt introduòaʒ · jtaq; o amice q̃ſo attẽdãs penſiꝰ vᷣba mea · Bi cares nũc illa tãtii⸗ la felicitate aut ſemp etiã antea caruiſti · aut qñq; peiꝰ felix fuiſti quonꝝ pꝛioꝛe poſito atq; hoc appoito · ꝙ vt boetiana quedam ꝓſa dicit · in oĩ aduerſitate foꝛtune mfeliciſſimũ genꝰ infoꝛtunij eſt fu iſſe felicẽ ſequit? plane ꝙ nũc bonũ eſt tibi pꝛidẽ felicitate caruiſ⸗ ſe magis qᷓ felicẽ extitiſſe · verũ ſi illiꝰ pᷣteritã carẽtiam dicta ex cã bonã cenſueris reſtat vt et pñtem ames ranꝙᷓ bonã · B oeoꝛ eĩ alte riꝰ eſi ſimilma ſibi · Hlec nimirũ ad valet vt illð de quo dictuz ð infeliciſũmũ · poſt hac genꝰ infotunij · nõ incureas carere felicita te ſi dtingeret aliqñ · Q ſi obicias ꝙ hoc foꝛſitã nõ dtinger· Peo⸗ fecto ĩ fallar decipis · nã et ſi nõ dtingeret hac ĩ luce qð tñ dubi um eſſʒ· hoc ip̃o certiꝰ ↄtingeret poſt hãc lucẽ vbi edatis flamme cruciatꝰ felicitatẽ ſibi pᷣuiã in infeliciſſi mũ genꝰ miſerie vl ad tẽ⸗ pus purgatoꝛiũ ſi nõ etiã abſq; termino dmutaret an nõ ita cẽſeas nõ miſero lazero · ſed illi potiꝰ ep koni cõ̃tigiſſe quẽ ſepuitũ in in⸗ ferno dixiſſe quondaz memineris · qe crutio⸗ i hac flãma · Poere ſi añ pñs aut ſp· aut qũq; felix fuiſti et infeliciſſimũ illð genꝰ int᷑oꝛ⸗ tunij nũc cauſeris· ilia ſaltẽ te monet gaudẽdi racõ ꝙ pᷣſertim hic pᷣterita infelicitate inducta peccamiĩa tollerabiliꝰ luẽs infeliciſſa⸗ mi illiꝰ genꝰ infoœætunij nõ te grauet ĩ ſuo Sᷓdu potõei · Hõpe genꝰ? illð ſpẽs dtinet ᷓduũ diuerſonꝝ cꝰ erroe nouiſſimꝰ ſp peioe ẽ pœꝛe — — —— *. 8 2—— — E gna in e in půn e d ene ide eo: 1ex oꝛuz bili ipo ernã allo ne taq t.ſed eſie⸗ beem tãtil: kuiſti pſa ſt fu ruſſ⸗ ex ci alte tuz icita Dꝛo dubi mme d te: ſeas nm⸗ ero ſ nfo⸗ ciſſ. gen poꝛe V. COhISOEERTO. fceſunaq̃nta puella ð triſticia hõis ſup carẽtia mũdane felici tatis qrulãtis plurimũ admrata ſic ait. Quez ſane mentis rei niagis anxie carẽtia dtriſtabit᷑ · Poꝛro mũdana felicitas qᷓ ſui carẽ tia magis anxia de cuiꝰ anxietate ꝓlurima · Boetiana illa dſolatrix ſic teſte dices · Quis ẽ inqᷓt tã dpoſire felicitatis vt nõ aliqᷓ ex pte cum ſtatus ſui qualitate rixetur · Inxia enim res eſt humanon con dicõ honorum et que vei nunquam tota pꝛoueniat.vel nunquam perpetua ſabſiſtat Fuic cenſus exuberat · ſed eſt pudoei degener ſanguis · hunc pſa nobilitas notum facit · ſed ipſa anguſtia rei fa⸗ milaris · incluſus eſſe mallet ignotꝰIi le vtroqʒ circũfluus vitam celibẽ deflet · itle nupcijs oæbꝰ liberis · alieno cõſum nutrit · Fliuſ le ietatꝰ filij filie · ve delictis meſtꝰ illacrimat dcirco nemo fa⸗ cile cũ foꝛtune ſue dditõne deoedat · neſt em̃ ſingulis ꝙ inexptus Bnoret exptꝰ exhoereat · Fdde qꝙ feliciſſmi cuiuſqʒ delicatiſſimus ſenſus eſt · et miſi ad nutũ cũcta ſuppetãt oĩs aduerſitatis inſolens minimis qᷓbuſqʒ ꝓſtern· adeo ꝑ exigua ſunt que foœꝛtunatiſſimis beatitudis ſummã detrahũt · q̃s e ille tã infelix q̃ cũ dederit ĩpacie manꝰ ſtatũ ſuũ mutare nõ optet · liquet igit? ꝙ ſit moꝛtaliũ reꝝ mi ſera beatitudo q̃ nec apud eq̃nimos ppetua durat nec anxios to⸗ ta ðᷓlectat · F ꝛlla dſolatrix · Id ↄtẽptũ mũdane felicitatis egregis ꝓuopãs et iclimãs. PXVI. COFISDSRTIO. Fceſmaſexta pueila triſtẽ q̃rulãtem dupiꝛci qneſtiõe aggredi N rtur et deludit dtra eũ · O inqͥt cur vt infelix de miſerta turba⸗ ris · quomõ de felicitatis carẽtia querularis · Vtrũq; hon caret pe mtꝰ rõe · peimũ qᷓdẽ cũ nõ ſis añ miſer qꝙᷓ turberis · Vudi illã boetia nam dſolatricẽ de hoc loquẽtem · Ideo ĩquit mhi eſt miſen niſi dputes dtra ꝙ btã ſoæs oĩs ẽ eqᷓnimitate tolerãtis · ſðm quoq; ex e⸗ iuſoẽ verbis colligi?· quõ em̃ carẽti am felicitatis qs querit? 13 ſe cũ habes felicitateʒ · Sʒ ecce boetiana illa dſolatrix ad vniuerſcs fiiios hominũ ſic exclamat⸗ Quid ĩquit · O moetal es extra petitis ĩ tra vo poſitã felicitatẽ · erroe ĩſcitiaq; dfũdit · dfũdt mq̃t erroe n miruz hoc duincit ꝙᷓplurimos uiter errare in via mon · VIICOpISDSERNTfO Fceſimaſeptima puella triſtẽ pᷣ miſeria ſic alloqᷓtur · Mũ andiſti nel qũñqʒ ꝙ expedit nõnunqᷓᷓ miſen eſſe felicitate nimia carere Cur ergo carẽtiã eiꝰ qᷓreris · ã ſi qñq; expediẽs ð · elige apter cer titudinẽ vt ſit mõ · ne foeſitã in futun nõ dtingat · jmmo gaude po tiꝰ qeꝛ id mõ pᷣſto ẽ qð expedies · quo ſp carẽs miſer eſt · jtidẽ ↄſide⸗ res quid hac ĩ pte pclarꝰ ille ĩperatoꝛie maieſtatis pᷣceptoe · Sene ca ſezʒ locutꝰ eſt · Mſen ĩquit te reputo · qe nũᷓ; fuiſti miſer trãnſi⸗ uiſti vitã et nõ jueniſti aduerſariũ · nimis fuiſti miſer · miſeros repu to qui nimia felicitate toꝛpeſcũt · ille⸗ Nu vero foꝛſan tacitus re⸗ murmuras inq̃ens ĩ coꝛde · miſer fui vſq; in hãc hoꝛam · ſufficit et ———————— Eue e e— ueres · perires de citas eſt můdana q̃ curis vtiq; e ſatis ẽ · O ſi vł in ãtea fetix eſſem · ¶ ſ miſeria deinceps carerẽ · Ied vide qᷓ̃d cogitas · vide d opras · vide malũ qð te feq;ret? ðᷣ cœæ tui qð dehderat aearer Fima ſicdẽ felicitate toꝛpeſceres · toꝛpoꝛee ð fluendo · VH COPISOSFSTO· cetmaoctaua puella ad triſtẽ ſic locuta eſt · Queſo attendas jllð tullꝛanũ · cur mqᷓt eã rẽ tã ſtudroſe curas q̃ tibi multas dã t curas · Foete dices · q̃ nã eſt res iſta · ꝓfecto res ꝓlus huiꝰ feli ſt plena· HMõne quos hoc i mũdo fe lcõꝛes pᷣdicamꝰ maximis curis et ſolicitudimibꝰ ſubcũbere vide⸗ mꝰ vñ boœe illis · Dꝛof ecto q q̃ mundi ſint curãt · nõ q̃ iu xp̃i · e⸗ ce q̃d dicit egregiꝰ iie gregoeKlie mqᷓt hnius mundi veraciter mala ſentit qᷓ eiꝰ bona hyãter apperit hala inqᷓt ſentit · Eue nam mala ·cte timoꝛes nocturnos dulcẽ ſomnũ itercipiẽtes · qð quidez malũ eſt ſollicitudinũ et curanꝝ tumultꝰ q̃etam dei ĩ coꝛde mãſiõz pturbãtes ſeu vaſtãtes qð peiꝰ ymmo peſſimũ eſt quõadmo dũ ecõ trari o idõ ait greg · Scti vꝛri · q⸗ mhil hꝰ mũdi appetũt młtis ꝓcul dubio tumktibꝰ ĩ coꝛde peiuãt᷑ M⸗ CCESOERSTIO ceſimanona pnella ad triſtẽ de ip̃a mũdana feiicitate de cu⸗ jus carẽtia querulat? ſie ioq̃tur detrahẽdo · Plec inqᷓt et ſi per aniũ vicõꝝ petã nõ occideret tñ vtutis egeſtatè induceret · Vn de elige qð malueris e duobꝰ ðtutẽ aut felicitateʒ · ambo nãq; ſik dciliare xdifficile ẽ aut foꝛſan impoſſibile · Vide tuliianã rethoei cã quale ſimiliter cadẽtis exoenatõis exemplũ poſuerit · hõiem in⸗ quit laudas egẽtem pᷣturis abundãtem felicitatis · Moero felici⸗ tati vᷣtutem haut dubiũ pᷣeligendã eſſe nemo nõ peſus exps rõnis dubitare pmittit? · Fudi pfate rethoeice ſniam elegãtem Om̃s in⸗ quit bñ viuẽdi rõnes ĩ virtute ſimt collocande · qpterea ꝙ ſola vᷣtꝰ in ſua ptãte eſt · Oĩa pᷣter eã ſubiecta ſunt ſub foꝛtune dñatõe · hec ille⸗ ß et ðr⸗ multo felicicæe dſtituit ꝙᷓ mũda na felicitas mquãtuz p eam excellẽtiꝰ ꝙᷓ; p felicitatẽ mũdanã oĩa habentꝰ in qbus conſi ſtit mũdana felicitas ꝓut liber quidã de amoæe btutum cõpoitus cre manifeſtat D. COPISOSESTIO · iceſima puella ſatis ꝓuecta et artis phyſionomie ñ ignara n triſlis vultũ intẽdẽs ip̃m ſuo ſubtili udicõ dephendit aim miman pturbari quẽadmoduz puerum de pomo pdito aut de tro⸗ co quo ludere dſueuit · Sz q̃d nõne nlũ ex anguſta mẽte btiñ Fn⸗ thoniũ můdana tãqᷓ celeftẽ et quaſi de ſublimi ꝓſpiciẽtem dixiſ⸗ ſe nouimꝰ iemo cũ deſpexerit mundũ reliquiſſe ſe arbitret? ingen tia. quaſi diceret · immo pua et mima · jp̃m ergo triſtè muxta aĩmi ſui puerilis dditõne dſolãs ſic ait · Qũo ẽ fili mi y turbaris. nðne pẽs qð hijs quon carẽtiã deploꝛas młto meiꝰ ðẽ nœui ꝙ cepiſt duas auiculas q̃s cardueles appellãt · puulas q̃dem ß pulcerejmas Di cel mihi foœte ꝙ hac i nocte te cepiſſe ſomniaueris et ꝓinde fueris Pabere pnerilẽ et nũquid nõ ad puerilẽ ſpectat aĩm de rex carẽtia ed etuü Oeep Ti0. ndag à8 da feli dofe vide⸗ ke aciter e nam undez näſiz ũ ecõ peul 5710 e cu: per et. n c ſir ethoꝛi em in felici⸗ rõnis in⸗ la vð e her uättz conſi itus Snri ſt am arẽtia tre Pw ingen miſun ne peb dnds bi fuens admodũ ↄſolatꝰ. Pz aduertas vigilãter et adhuc eaſoẽ inuenies vigilãdo · Vbi inqes · certe in caueã mẽtis tue ſic icluſas ꝙ eas niſi volueris pdere nõ valebis · Que nã inqes ſunt hee auicule cardue les puuie et tã pulcre foꝛme. ꝓfecto deifoemes ſunt potẽtie intel iectꝰ· ſcz volũtas diuine volũtati ↄfœmate· an nõ pet potẽtie aui cule tales carduelli merito poterũt appellari Pic P certo. Intelle ctꝰ nãqʒ nedũ a ſolis oꝛtꝰ cardine et vſe P teree limitem. ſeu queqʒ můũdi climata nouit ptrãſire · verũ etiã citiſſimo volatu ſe ſubleuat mn alta ita vt ip̃ᷣam celi ſummitatẽ ſupaſcẽdat ad eũ quids ptingẽs qui celo altioe veraciter pᷣdicat?. ſecuq; ↄducit ſociã volũtatẽ que expᷣſſiꝰ carduelli foemã hñs amoꝛe rubẽs capitis ĩ facie penes an⸗ terioꝛa ſua attẽdenda · queq; vna cũ ĩtellectu roſtri exiſtit p acuti quo fit vt ſimul xp̃o p aſꝑitate paſſionis tanq; carduo inſidetes · ne důũ ꝓꝙ Snulis donon eiꝰ ſeu bbon ſemibꝰ ad refectõe; coltigẽdis impingũt · verũ etiã ad intimã ip̃iꝰ diuinitatẽ vſq; ptingũt · Guan auiculan ſolatõ vtiqʒ; muſican ſuauiore œĩ alia moduſatõne muſi va pfruẽs minꝝ ẽ ſite res aliqᷓ pᷣſertim de hijs mĩmis poterit ptur⸗ bare · qñ excellẽtioæibꝰ te pᷣditũ potiꝰ arbitrari deberes. ſimte eĩ hoc eſ ac ſñi magnꝰ qͥſqᷓ; impatc ęt maximꝰ ĩ diuicijs de vnꝰ obo ti pditõe fꝙeſitã queroretur x⸗ BSVDV CRPTVLVA COpT COpISOLRTx OQES SVDSR CARSpTTI DROScRT⸗ TS T SVDeR DVSRSTTS. ðo poſt pᷣmiſſa triltis fecũdꝰ mũdana carẽs ꝓſperitate aduerſitate vᷣo plurima nõ carẽs ad ſupeafatã dñam dſo⸗ latricõ ꝓpiꝰ accedit eiq; ꝓ remedio dñdo cãs ſue triſticie manifeſtat · t illa eriã ſibi ↄpaciẽs d comitãtibꝰ ſe ꝓuel lisðij · aduocat eiſq; ſerioſiꝰ ĩperat qᷓ;tenꝰ dſolatõi ipiꝰ fidelius atdãt · H.OOSEERRTIO. Hima igit? puella mãdati huiꝰ executrix ſic triſtẽ alloqtur qᷓ⸗ vſum. Cur inqᷓt · o bõe amice oculi tui madẽt p̃ triſucia. Cur que rularis de ꝓſperitatis carẽtia · neſcis ꝙ nõ modica eſt dſolatõ ma⸗ gnis et inſignibꝰ pſonis aſikari parũq; ddicõnibꝰ et ꝗuibꝰ dum mð vicioſe nõ ſnt dfoꝛmari · Auippe q̃ dignꝰ haberet? cũ rege ma gno et regalibꝰ pſonis veſtẽ ex cauſa honeſta lngubes deferee ho quidẽ ſapiẽs maliet euz hunꝰ digoeibꝰ.qᷓ; ſtola iocunditatis indui cũ plebeis nulla pol lẽtibꝰ dignitate. Sʒ qᷓd · nõne reꝝ regũ xpᷣc dei kiliꝰ veſte aſpſa ſangume vt johãnes teſtat? ceteriq; el ecti dei con ſimili aduerſitatis aſpitate ĩduti fuere · viaq; arta et aſpa qua pol ſent celos penetrare potiꝰ ꝙᷓ; via lata ducẽre in pditõeʒ inceſſere· Deofecto ſic · Fudi ð hoc magnũ patrs · dñm inqᷓtim tegimꝰ do iuiſſe · fleuiſſe obpꝛobena et dtumelias ſuſtinuiſſe ex jtinere fatiga⸗ tũ fuiſſe · ſputa · fiagella · crncẽ ſuſcepiſſe · nũqᷓ; tñ legimꝰ eum riſiſſe nec in pñti ꝓſpatuʒ fuiſſe · Hinc plane hic ĩ ſpe gaudẽt õs electi ———— ei 1 cũ cepint aduerſitatibꝰ můũdi fatigari · et nullis ei? ꝓſperitatibus fallaciter ðcipi ſciẽtes ꝓculdubion aliã viã ſupeſſe p auß celos penetrare · Flinc eſt ꝙ et ide dns àit diſcipulis ſuis· btt eltis cũ maledixerint vobis hõies et pſecuti vos fuerint et dixerit ome malũ aduerſum vos mẽtiẽtes pter me · gaudete in illa die et exnl tate · ecce eñ̃ merces vr̃a multa eſt in celo · B p⸗ ilte cuius P ſniam edoceris ſi de electon numero eſſe volueris · ꝙ no doleas tpe ad⸗ uerſitatis vel apter carẽtiam mũdane ꝓſperitatis· gI. COEIS OSERSTIHO gcũda puella ad triſtẽ ſic ait · bõe amice vĩdeoꝙᷓ te falle gpei um indiciũ et cõe multoꝝ q in ꝓſperis gaudẽt et triſtãt? 1 ad uẽrſis q̃ͥ ſi ſano regerẽt? iudicõ dtraria deluderẽt· nã ſancti et puri ac p dñs exñtes bõi iudicij mag gaudet! aduerſis ᷓ gaudeãt 1 ſperis · nõpe ꝓſpera ſeducũt et aduerſa àd celeſtẽ pꝛiam feliciter ð ducũt · ꝓſpera itaq; ſunt plurimũ foꝛmidãda et eon caretiã e OPtã da Fud ieronimũ pᷣſbiterũ vota inqr nutricis mee nũꝙᷓ mihi ene⸗ niãt · que ſupple optat ꝓſpa q̃ cedũt i Juamẽ · Rudi egregiuz viru gregoeiũ · magis inq̃t ꝓſpitatis ſublimitas ᷓ neceſſitatis aduerſi⸗ tas Suabit · Qui rurlum dicit ad apoĩtu vᷣbũ digne ponderandum infra p vnã de ſoæoihꝰ meis recitatũ · — KHI. COpISIOSERXTIO⸗ Ercia puella ad triſtem ſic locuta eſt aduerto o amice qᷓ ob ad unerſitatẽ turbaris ꝙ eſuris · aut ꝙ ſitis · elige ergo vnũ e duo⸗ pꝰ vł hoc ꝙ pun ſumẽdo nocitun nõ timeas · vł hoc ꝙp tancᷓ vene nũ ſinę multa ↄtrarij admixtõe abſq; moetis piculo ſumere nõ pᷣſu mas · Que nã inqᷓes ſunt iſta · ꝓfecto peimũ ẽ aduerſitas q̃ pura ra⸗ ro vel nũꝙ; inducit piculũ · ſecũdũ ðẽ ʒꝓſperitas quã ſine młta aduer ſitatis admixtione guſtare valde ẽ piculoſuz · vis huiꝰ rei hẽe te⸗ ſtimoniũ. Kudi peimo magnũ pãem · Hemo inqᷓt tulet? homi qui ꝓſperat? in via ſua cuiꝰ peccatis deeſt vltoe et adeſt laudatoe · ma ioe ira dñi eſt · irritauit ei dñm petõe vt iſta patiat?. id eſt vt corre ctõnis flagella nõ patiaꝰ · Fudi ſcðo egregiu dñici gregis paſtoꝛẽ gregoeiũ loquoꝛ · Manifeſtũ inqͥ;t pditòis iudiciũ eſt qñ affectatis iniq́tatihꝰ ſub ſequẽs fauet effectꝰ et nulla cõtrarietas impedit qᷓ. mẽs puerſa dcepit · B greg · ecce ergo qũo peccatoꝛes ſumẽtes de⸗ tectametũ ꝓſpitatis multũ indigẽt hona admixtione aduerſitatis HH.COPISOSRNTIO. Varta puella ad triſtez ſic ioqᷓt?. o hõ ſiq̃d mali hz aduerſitas mali hz ꝓſpitas i illa ei malũ pene qõ ð minꝰIn iſta vero e ãttenðẽre malũ culpe qð ẽ maiꝰ · Fud os aureũ · Houerca iqᷓt vir tutis ꝓſperitas btülis ſuis ſic applaudit vt noceat et ifelici ſuc⸗ ceſſu ſic ĩ via fœætunatos obſequiꝰ· vt ĩ fine pniciẽ opet᷑ · duiuis ſu is ab inicio pꝛopinans dulcia et cum inebeiati fuerint letale virꝰ miſcet · et qðᷓ deteriꝰ eſt quo ſpẽ ſui clareſcit ampliꝰ eo ſtupẽtibus poſſmt ———— ibug oſlnt eſtig om̃e exul niam d⸗ gpei iad puri tip ter d optã E virũ nerſi⸗ dum bad duo: vene Pſu à ra duer e te⸗ qui md orre ſtoꝛe atis it de atis itas er t vir ſur⸗ 8 ſu virꝰ i 8. 2. ocuł dẽſioꝛð ĩfũdit caliginẽ. k ille.c dictig ſi aures accomodef ſen fidẽ adhibeas min eſt ſi de ꝙſperitatis carẽtia doleas qᷓ opti: mon qͥ in te ſunt nouercã eſſe didiciſti Patã tibi ſub ſpẽ duicis ꝓo⸗ culi toxicũ miſtrare et caliginem inducere: V.COSOSRTO. Vinta puella ad triſts ſic ait. ꝛro⸗ frater ſi diligis et vt dile ttüappetis qð habitũ te nõ diligit · ß decipit qð ꝓſpitatem ſcĩãg eſſe · cur nõ potiꝰ amicũ diligis verũ et qbatũ qus in ꝓſperi⸗ tate certũ nõ hebis. Rudi pſidon et dictũ eiꝰ ↄßñdera. jn ꝓſperi⸗ tate inq̃t incerta eſt aicicia neſcitꝰ vtrũ pſona an felicitas diligar? Vudi quoqʒ gregoꝛianã ſentõtiã huic ↄcodãtem cũ inqᷓt qᷓs ĩ pꝛo ſperitate diligit? incertũ eſt vrx ſperitas an pſona diligat?. Fmiſ ſo aũt felicitatis ĩdicat vim dilectõis · nec ꝓſperitas q̃ppe amicũ indirar· nec aduerſitas mimicũ celat· Ex qua ſentẽtia clare ſequit?. ꝙ ſi habita ꝓſperitate · quẽquã habeas foœeſitan amicũ nõ tñ certũ et ꝓbatũ q̃lem indicaret aduerſitas ſou Ppitatis · carẽtia ip̃i ꝓſpe ritari fallaci merito pᷣferẽda· ſi tñ vera eit ſnia tullij · Hlich inq́t me liꝰ datũ eſt homiĩ a dijs jmmoetalibꝰ amicicia. qͥd ei dulciꝰ ꝙᷓ hze cũ quo oĩa audeas ſic loqᷓ vt tecũ g eſſet tãtꝰ fructꝰ j ꝓſperis re⸗ bꝰ niſi hẽres amicũ q̃ illis eq̃ ac tuip̃e gauderet · aduerſas e ferre difficile eſſet ſine eo qᷓ illas · etiã ꝙᷓ tu ferret·B ille. non ergo fleas eiꝰ carẽtiã ꝙ de oĩ amico te cogit dubitare qͥ q̃dem dubitãtõ nota biliter derogat ſolatõ · Judi cãſſ· ſine inqt amicis omĩs cogitacõ eſſ tediũ · oĩs opatõ laboe. oĩs terea Fegrinatõ oĩs vita tomõtum ſme quon ſolatõ viuere eſſ; moei· VICOtS DERTO. Sxta puella triſtẽ ſic alloqᷓtur· Si nõ affuerit teperãs aduerßi tas · ſcias ꝓſperitatis abũdãtiã tibi foꝛe nociturã· Rudi de B iſtrẽ ſenecã · Oia imq̃t q̃ ſupfluunt nocẽt · Segetem nimia ſternit vhertas rami onere frãgũtur. d maturitatẽ ñ puenit nimia fecũ⸗ ditas jdẽ quoq; aĩmis eueit quos immoderata ꝓſperitas rũpit qᷓ nõ ſolũ in alionꝝ ininriã · ſ etiã ĩ ſuã̃ vtũtur.B il le illuſtris ex cuiꝰ ſnĩa nõ reſtat aliud niſi qð de aduerſitate nõᷓ mõ nõ doleas· ß ma⸗ gis gaudeas tanqᷓ de tpamẽto nociture ꝙſperitatis · Vfi. CObS OSRTIO. Fptima puella triſtẽ hoĩem de ꝓſperitatis caròtia pturbatum ſic alloquit?. Qũo p̃t q́s nõ delirãs de huiꝰ rei rurbari carẽtia deq potiꝰ hita turbatò rõnabiliter 6 habeda nequaqᷓ inces neceſ ſe eſt · ð ecce ꝓſperitate mũdi huiꝰ pita turbatòis cã inpeomptu ſolet occureere vl ſanctis viris q illuſtrati diuino lumie minus er rãt udicõ quos rigit rõ· deuotõ ꝓmouet · qhꝰ ſpũs ſuggerit verita ro · de qᷓbus qᷓdẽ dñici gregis paſtoe greg·ſic ait. Pãcti niri cũ ſᷣbi ſu ppetere pꝛoſpera hunus mũdi dſpiciũt pauida ſuſpitõe turbãtur timꝰt em̃ ne laboeũ ſuoæũ fructum recipiãt timẽt ve ꝙ ðina muſti cia latẽs ĩ eis vulnꝰ aſpiciat et exterioibꝰ eos muneribꝰ tumulãg ab intimis repellat.& auto? dane ꝓſperitatis vtpote turhãtiue carẽtia non poterit re vollõtibꝰ judicõ foꝛe turbatiua qnmmo mð dſolatoꝛia vtpote — turbatõis maxiarũ excluſiua- VIH. COES MEERRTiO Graua puellã triſtẽ hoẽʒ ſic alloqᷓr o hõ cur intũ te oñdis ð Sonis diuinis ð quibꝰ ꝓundz deꝰ ſuis kariſſimis filijs · En ne ſeis dictũ ilið eccleſiaſticũ. bona et mala a deo ſunt · qð quidẽ nò de malis culpe ß appellatõe quadã intellgir ð bonis ꝓſperitatiſ et malis aduerſitatis q̃ ſunt mala pene · verũ licz itã intelligat“ rñ cũ teſte ip̃o ſaluatoꝛe pr̃ carnatis nouerit bona data dare filijs ſu⸗ is. Et multomagis pẽ celeſtis ſũme bõꝰ dabit bõ petẽtibꝰ ſe et ne quaqᷓ; de peioꝛibꝰ· ß de melioeibꝰ filijs ſuis ꝓuidebit · FHocirco cu maioe ibꝰ et magis pꝛiuatis amicis et ꝑ oĩbus filio ſuo vnigenite dño noſtro ißu xp̃o aduerſitates dediſſe maximàs dmoſca equnt plane aduerſitates falſa dictas appellatõe de numerò malon ·ſ veraciter eſſe quedã bonis ꝓſperitatis melioea · ̃ ergo melioꝛa ſi a patre tuo · ꝓõe quidẽ oĩum·tuo aũt ſmngulari adoptõne et te tenern me diligẽõte recepiſti ſeu qũq; recepis cur inde triſtaris tanqᷓ ð no bonis Peofecto k ſignũ eſt qꝙ vł ingratꝰ es vel falſa illa appeila tõe decipis · Cuiꝰ quidẽ appeliatõis falſitas ex hor etiam patet ꝙ ipe aduerſitates nõ ſolũ fuerũt vt pᷣmittit? a pe celeſti ſumme bo⸗ no· B etiã erãt ĩ filio eiꝰ ſumme bono. ex q maifeſte ſequi ipas bo nas eſſe · in ip̃o em̃ nihil eſſe potuit niſi bonũ · . COPIS IDSEERNTIO · Ona puella ad hominẽ ð mũdane ꝓſperitatis carẽti a ꝑꝓturba um ſic ait · Cur turbaris hõ de huiꝰ rei carentia ſcʒ ꝓſpitatis mũ dane que vix hri vł nunqꝙᷓ pt abſq; notabili detrimeto Fudire ſtimoniũ cũcta ſerẽtis · Quid mqᷓt ꝓdeſt homi ſi vniuerſuz můdũ lu cretꝰ aĩe vo ſue detrimentũ patiat? · ymmo reuera mundanãa ꝓſperi tas ſi dtinne habeatꝰ· ſignũ eſt euidẽs damnatõnis eterne · nonne em̃ qð circa bti ambꝛoſij hoſpitẽ accidit hoc ꝓbauit · F cuꝰ hoſpi cõ ex eo ꝙ abſqʒ omi in foꝛtunio ſp ſibi etĩ oibꝰ ꝓſpere ſucceſſſſe aſſerebat · dixit ip̃e ambeoſiꝰ ad ſuãà familiã · fugi amꝰ hinc ne nos pic diuina vltõ dpᷣpẽdat q̃ mox arrepto itinere retroſpiciẽs vndit totũ hoſpitiũ · et cũcta ĩ eo exiſtètia apta terra abſopta eẽ qð vtiq; ſubito et ſine ſpacõ ꝓñie dtingẽs nõ videt abſqʒ; damnatòe hoſpi⸗ tis dtigiſſe · parũ igit? ꝓdeſt ip̃a ꝓſperitas ymmo intolerabiliter ſi dtinua fuerit eſt nociua · ꝓinde maifeſte duincit? carentiã eius eſſe bonã · verũ qð bonũ eſt hoĩ quomõ nõ magis leticie ꝙᷓ; triſticie erit cauſa pe · CORSfOSETIO.. cima puella pᷣmiſſam dfirmãs ſniam ad triſtẽ ſic ait· Gaude⸗ Re debz infirmꝰ cũ medi cũ nõ de mõte peſſolano · B ceieſtẽ de Stibꝰ eternis ad ſe vemẽtem ſe intromittere viderit de ip̃i infir⸗ mitate · ex hoe nãq; ſperare poſũ ð ſalute · hoc aũt Rt dictũ ꝙ tãto . ——— —— pmn e rönig btpote 70 oñdis »Inne uidö n peritati gat?tñ ſe et ne circo ci genito ieq alon lioꝛa ſia te tener mqhd nö appeila npatet ꝙ mme bo⸗ nas bo a pturba pſpitans Fndite můdůlu a pſpen e· nonne m pohy ſucceſſſe ne nos ies vdir e po ſpn eins eſe ſicie en · Carde celeſted n ꝓ tt q illi qᷓ ĩ oibꝰ ĩ mũdo i o pſhan? ſunt vekut jfirmꝰ defpatꝰ cui ni hii qð puijt Snega· Vudi greg · de ſperatis inqt egris qͥdqͥd popo ſcerit dari Pcipiut et eis q; reduci poſſũt ad ſalutẽ q appetũt dari d tradicutjð quoq; ait · dt. nuꝰ ſucceſſꝰ tpaliũ ð certũ future calami tatis judiciũ · Vitulꝰ mactãdꝰ liber ad ðbitã moetẽ currẽs effrena tis voluptatibꝰ vtit?.qe et vituli qᷓ mactãdi ſũt ĩ liberis reliquũt? paſcuis · iuſtꝰ a ðlctãtõis trãſitoꝛie iocũditate reſtrigi? qꝛ nimiꝝ vi tulꝰ ad laboeis vſũ ðᷣputatꝰ ſub iugo tine? ß Breg. l. COE. Ndecia pueila ↄhderans triſtè coꝛrectõis diſciplia gᷓris moei hꝰ accomoda atqʒ ad ſapĩaʒ diſpoſitia foœꝛe ĩdi gnũ ipꝑz ſic alto chit'· Cur hõ R hẽe ðſideras qð neceſſe tibi coꝛrectò teqʒ; płkimũ ꝗᷓ tũ reddsti ñ mediocriter repugnarz · Quid iqes ẽ ilið · Profecto ſpitas ẽ pᷣſertiz nimia · Vudi greg· B ęgregie Pteſtãtẽ · difficiliꝰ in⸗ qt malũ coꝛrigiꝰ qð ꝓſptãte fůũlci?.†ð qꝰq; ſic ait · Qui a ðo auertiꝰ et ꝓſpat? tãto Pditõ fit ꝓximꝰ qᷓnto zelo diſciplĩe ĩueni alieꝰ hoꝛ rea' 1gi neceſſe ẽ ꝓſperitaſ nimia q̃ alienũ deo pẽne diſciplinãti et ꝙximã poſß facere pditõi · õ ſit auc hoꝛrẽda ẽ aduerſitas qᷓ diſci⸗ plme ẽ cœꝛrectõ ð q ſalomõ ait Virga et coꝛrectõ tribuit ſapiĩas ð qᷓ ſez ids dici. Melioæ ẽ ſapiĩa cũctis opibꝰ. ð q̃ et philo doctiſſimꝰ oĩm iqt potẽtioæ ð ſapĩa. addit aũt et alia płima glioſa.&; et filꝰ hrach hõ ĩquit ſanctꝰ ĩ ſapĩa manet ſicut ſol lI.CObISf. Vo decia puella triſtè ſup aduerſitate dſolãdũ aggredi ĩ hüc ino ð· Mi dileete turhari ð aduerſitate ẽ turbari de ꝓfectu · cÿ foꝰſan in qes rei· Pꝛofctõ de ꝓfectu ſcti deſiderij coꝛdis deuoti a dño ñ fraudãdi · Qũo rurſuʒ inqes · Scce dicit paſto⸗ gregis dñici greg · oquo Flectox inqᷓ;t ðſideria dũ pᷣmũt? aduerſitate ꝓficiũt. ſicut ignis flatu pᷣmi vt creſcat· et vñ qᷓi extigui cerniꝰ ĩde roboæa rh itte· Sʒ qͥd · Eſt ne puipẽdẽdꝰ ꝓfectꝰ deſiderij qꝰ.ſ. electi deũ deſiderãt · Certe ñ · ẽpe vt ait idẽ greg · Qui mẽte itegᷓ deũ deſide rat ꝓfecto iã hz qð amat · Bʒ B hẽe vriqʒ maiꝰ honũ eſt ꝙᷓ ſit vnqᷓ; maiu pꝛemi aduerſitate· II. COESiODSRRTIO. Frciadecia puella ad triſtẽ ſic ait · Cur aduerſitates fomidas deſideras ꝓſpitates ·jiie etei niſi velis te nõ valẽt deicere · iſte nate ſũt ſe hñtẽ coꝛrũpe qð niſi fiat aduerſitas neq́t nocẽ. Nu⸗ di qͥd hac ĩ pte ſenſerit greg · ac dixerit egregie nłkla ĩquit aduerſi⸗ ras deicit qᷓ; ꝓſperitas nłla coꝛrũpit · q̃ ei veritati iherz vaitati nul lomõ ſuccubit · qꝛ dũ foꝛti pede cogitatõis itꝰ ĩtẽtõʒ fixerit oẽ qð foꝛismutahiliter agitꝰ ad arcẽ mẽtis mime ptigit· Fitle · egregiꝰ vtiq; teltis veridicꝰ ſm quẽ etiã alibi · Nl la nocebit aduerſitas ſi nulla dñet? iniqᷓtas · Sʒ qͥd · ẽte ñ dñatꝰ iniqᷓtas teſtãte pꝛiꝰ ſodal: me expedit vt B coꝛrigat aduerſitas · IHHi.COFISE Vartadecima puella · cur ait o amice de aduerſitate turbaris Foeſitan dices · qe ꝓſperitatẽ ðſidero cui ip̃a eſt aduerſa · Sed ſih erras cũ ꝓfecto etiã ip̃a aduerſitas ñ ſit aliena a ꝓſperitatis racõne · Fudi gregoꝛiũ ſatis egregie de hor loquẽteʒ · Cum inquit per temptatõʒ humilitas ficit · ꝓſpera e ip̃a aduerſitas mente ab elatõe cuſtodit Eilekt nunqd bñ · certe ſic· nepe ſm minimuz aliquẽ humilitatis gradũ vitra plurimos ſapietes ꝓfeciſſe eſt Em dictũ cuiuſdã ſapiẽtis · om̃s eonx Zratias gratis datas ſupaſſe · V et ab elatõe cuſtodiri qᷓnte ꝓſperitatis ſic nouit ille qᷓ̃ dixit · ſuper pum ſequet᷑ humilitas et pumlẽ ſpũ ſuſcipiet Sloæꝛa · deniq; vt d creton liber teſta⸗ juſto dei indicõ aduerla bonis euenut vt ex 6 nagis humiliẽr? et mereãt?· XV. COtISSEEHSTIO. eci lla ad triſtẽ ſic ait · Rduertò ꝙᷓ aduerſitatis ena aimũ tuũ vexat · ſ ſi huiꝰ def ectꝰ ſcires effectũ piter et Pectũ;equaqᷓ; eſſ inde tibi dolẽdu FB plurimu gaudẽdũ · In ne icis ꝙ vexatõ dat nellectum· Fudi ſolenniſimum dictum 1hhu⸗ —— greg·i moealipꝰ decreton li · recitatatũ qců; mãqᷓt· ſtultꝰ eſt icni pa·ſapies erit in penà Iz q̃d hoc · ꝓfecto ſapiẽtis rõ plurima bõa includit.qppe teſte ſalomðe vir ſapiẽs foetis eſt · et teſte ptolomeo ſapiẽs dñar aſtris · et rurſum teſte ſal omõe gloeꝛ ſapiẽtes poſſide hunt · de ſapiẽte quoqʒ eccleſnaſtieꝰ dicit · vir ſapꝛes implebit? bñ⸗ dicõnibꝰ et vidõtes illũ la ndabũt. Himmrũ q̃libz talẽ laundat·tali⸗ q; bñdicit bonũ ei optat · Deniq; ide eccleßaſticꝰ eodem in ioco ſapiens inquit in populo poreditabit honoꝛẽ et nomẽ illiꝰ erit vi⸗ nens in eternũ · ecce igitꝰ qᷓ̃nta bona aduerſitatis penã cõſequũtur ſapiam inducẽtem · àd qð ſoꝛoꝛis mee dicta peiꝰ ↄłu erũt ſi ad me⸗ miä renocent? · pV COtSfDSRSTIO rtadecima puella poĩem ob mũdane ꝓſperatis carẽtiã ptur batũ ſic alloqᷓtur · Cur hõ turbaris ex carẽtia ꝓſperitatis· di⸗ cet foete ꝓſperitate dſequeris q̃ deſidero iocũditatè ſcʒ volupta⸗ rẽ et q̃etem ac q̃ndã vk in terris britudinẽ · S ed ſi vis ſcire ꝙ hac 1 Fpte tua te ↄſideratõ nimis fallit · Fudi magnũ pecʒ aug · Pꝛoſpera inquit huiꝰ mũdi aſpitatẽ hñt verã · iocũditatè falſam · certũ doio rem. incertã voluptatẽ · dun laboẽ · timdã quietẽ · rem plenã miſe rie · ſpez britudinis janẽ · Bꝛlle parer·c autoeitas merito ſuperat Oÿs tuas de dtrario fantaſias- cVIH. COfISIOSERSTIO Ecimaſeptima puel la triſtẽ hominẽ ꝓſperitate ſeculi tui teree e diſpẽſatõis cura annexa eſt carẽteʒ atq; ex aduerſitate ali crid pa ietem dſiderat ex pᷣſumpta ſua juſticia arguẽtem ꝙ dicta ei ꝓſperitas a deo juſte res diſpeſante deberet? Huocirca eiꝰ intẽ tionem mox refellit conuincens eum minus juſtum foꝛe atq; cum eo miſericoꝛditer à deo actum eſſe in eo ſcilicet ꝙ ei parcitur· ne dicta peoſperitate veram vr peemirtitur aſperitatem habente fa⸗ tigetur · Qiñ ob cauſam ipſum triſtem percutit et peeſumptionem eins repercutir gregoꝛiane autoritatis gladio peracuto Fllegat enim verbum ind notabile · ꝙ ipſe gregoꝛius dixiſſe reperitur · juſtis inqt ampliꝰ placz exaduerſitate mala pati ꝙᷓ in peoſperitate nqnit entez nimz ſt ßm ſe 8z ſuper t d ſtatig iter et In ne iplius ſticul na bõa ome polſide i b⸗ at tali⸗ in ioco erit vn equütur E ptw tis · di olupta hac! oſpera ũ dolo nã mle ſuperat T0 ni tere tate ali y dict eiꝰ inte q; cun iturhe ente f? tionen terh N cerrene diſpõſatõis cura fatigari. Quis igit? ñ aduerterẽèt dictũ tri lte ꝓſperitatè dtra ſe adeo et hic ĩdebite appetẽtem eſſe iniuſtũ. et ipm deũ ſibi pcẽtẽ eẽ juſtiſſimũ VII. CORSDERTIO Fcimaoctaua puella hac diuiſione triſtẽ vᷣbis aggredit?. Jiiĩ Huit duo loca eſſent parũper diſtãtia quoꝝ vnꝰ carcer tene⸗ baðſus plenꝰ miſerijs · alter vero foꝛet ciuitas plena claritate ad⸗ mirabilis edificijſ. ðlicijs copioſa · qᷓs aðo vecoes piter et ſtultꝰ q nõ a via ad pᷣmũ locũ tenebꝛoſuʒ tẽdẽte ꝙᷓun plana et delicata oi ſindio deciinaret et viã aliã ad deſcriptã peiꝰ ciuitatẽ oↄdinatam ᷓuis aſpam nõ eligeret. Dꝛofecto nullꝰ. Bed ecce duo loca ſunt arũper a nobis diſtãtia. vtpote ad quon alterũ quelibet moꝛta⸗ ẽ beeuẽ poſt decurſum huiꝰ vite venire neceſſe ẽ pemꝰ quidẽ car cer eſt infernalis vtiq; tenebꝛoſus et optꝰ moetis caligine vbi ni hil deeſt calamtatis et miſerie· vbi ſebaſti ano teſtãte milite edax adeſt flãma que aĩmas deuoꝛat miſeron q̃ nullo finitꝰ termino et àd reduiuã incendia iterũ qᷓ aduſtꝰ fuerit repat?. Id hũc ꝓfecto iocũ plana tendit via et delicata mũdane ꝓſperitatis · Pʒ qͥs ſtul⸗ tus de huiꝰ vie delicata planicie q̃i mollibꝰ ſtrate tapecijs poſſet gaudere · důũ noſcet tã tereibilẽ ad terminũ eiꝰ tendẽtiã ſupeſſe · ꝓe ſus nãq; tereibilis ẽ locꝰ iſte.q̃nimmo potiꝰ q̃ſqʒ ab illa via diſtã cioæ ſumme poſſ gaudere · B eſt em̃ via ſpacõſa qᷓ ducit ad motem dixerim aut ſpacõſam vtpote in pluribꝰ pñtis vite diuitijs hono⸗ ri bꝰ et del icijs dñiſtẽtem ac ad ſpaciãduz pluribꝰ qᷓj ſtolidis et in⸗ ſenſatis tã exñtem ·¶ Porro locꝰ illiꝰ eſt ciuitas dei ſummi.ciui ras ſancti · vehs heata ieruſalẽ dicta pacis viſio ·qᷓ mirabilis ẽ et ð lectabilis edificijs · S iquidẽ fũdata eſt ſaphiris · Poete nitẽt mar⸗ garitis platee et muri eiꝰ ex auro ſunt puriſſimo · Pful get qpugna⸗ culis iaſpidinis · lapides q̃deʒ pᷣcõſi om̃s muri eiꝰ. et tur res eiꝰ gé mis ſunt edificate Quid mñ tales dixerim · qͥppe talẽ et ex talibꝰ eã̃ eſſe voce didicimꝰ veridica matris eccleſie facroſancte cuiꝰ ciuita tis incole ſideris gaudẽt mãſonibꝰ· infimti ſqʒ delicijs pfruunt? q bus deꝰ dſtituit lucidiſſimas manſiones · cũcta nimin eins ſpacia ſplẽdoꝛibꝰ ſancton · ac ſolis illiꝰ iuſticie luce ĩ acceſſibili radꝛoſa iliuſtratõe reſplẽdẽtia. ſunt vtiq; ſupſolaris claritatis. jn 3 ciuita te dñi clare ſonãt jugiter oꝛgana ſancton ꝙec ẽ padiſus volupta tis ſpſis in ea vndiqʒ floꝛibꝰ roſarũ et lilijs dualliũ · vbꝛſ pamꝰ re perire dumuiũ vindemie defecate· ac angelon eſca in mẽſa quã ip̃e rex gloeie nobis di ſpoſuit feliciter epulãri ſeu felicibus epulis in gloria eternaliter ſatiari · Quid ꝓlurã· Hoc et hijs ſimilia vłk maio rã anagogice intel lecta ciuitatè illã celeſtẽ omĩbꝰ q̃ in tereis ſunt bonis ſimul iũctis ĩ enareabili pᷣferũt exceſſu.· pãc vo ad ciuita⸗ tẽ via ducens aſpa eſt et arta · iquidem peꝛeangultia viatonꝝ · arta eſt via que ducit ad vitam · Via videlicet pꝛeſentis aduerſitatis aſpera ratione tribulationis quaſi tota ꝓlena ſpinis et tribulis· —— ZEe Nndi gregoeiũ· electis iquit ſuis deꝰ iter aſpũ facit ne dũ delects tur ĩ va obliuiſcãt' eon qᷓ ſunt ĩ pria · ũᷣ gregnet dñsꝙ apham baruch · Pelicati ĩquit mei ãbulauerũt vias aſ pas · Fudi quoq; et ciareuallẽſeʒ · B inqᷓ;t õ via vite tribulatõ pñs viã glorie via ciuitã — tis hitaculi via regni · vtilis tribulatõ q̃ ducit ad gloꝛiãialiꝰn et licz aſpa ſit. nihii tñ hoc enrãdũ ẽ · jmmo illa via cum nõ ſit alia gaudẽter merito ĩcedẽdũ rõne tante q̃ ſperãda eſt ĩ termin ppe⸗ dae ocũditatis hec ẽ nimirũ jnia ꝙ ꝑ dione ꝙ data diſiũcta filiis poim ſm qndã gloꝛiã puelia vicehma ſupiꝰ egregie recitàuit in 6 verba Fle idignemini ſi mali ĩ mũdo floæẽt ſi vos patimini: q nOh eſt xp̃ꝛane digtatis ĩ tpalibꝰ exaltari · ſ potiꝰ depeimi mali nchit pñt ĩ celo · vos nihil ĩ mũdo · ſ ſpe illiꝰ boni ad qd tõditis quidqd in via tigat gaudere vðbetis nihil ẽ vñ doleatis · vñ dubitetis ·; gloſa illa· et ecce dicit quidqd dtingat ĩ via q dicat · qᷓcuc; aduer ñ̃cas ſeu tribulatõ viã aſpã red dat · Hã et hac via ĩceſſit ipe rex xpᷣs quẽ opoetuit pati et ſta ĩtrare in gloeiã ſuam. TEECHVMUM CxBTVLVA COTIEi cOSOLRTIOEISS SVDSE CxRELITIS EORT VS ST SVDEE EORTLVIS grcio poſt pᷣmiſſa triſtis terciꝰ mũdana carẽs foœꝛtuna fo unijs vero plurimis nõ carẽs ad pfatã ꝓperãs dnam Dſola trice excellẽtiſſimã ei cõquerit cãs triſticie qᷓs patit? · ʒ ip̃ etiãilli dpaſſiones ipẽdens etuſqʒ dſolatõ intẽdens de puellis ſe comitãtibꝰ duxit qᷓ pkibꝰ· xxj ſcilic impanduz vt dicti triſtis cãs — aduertãt triſticie · et ip̃ᷣm fideliter cõſolent?· f.COESiOSTIO⸗ ima igit puel la mãdati huiꝰ executrix q̃ruloſum triſtẽ ſic al cq̃tur · dſidero ꝙ fœetune et ſi nõ peĩeipio te tñ finaliter de⸗ iti deſideras aicabiliter ſociari· ᷓʒ vꝛs intelligere ꝙ hoc minꝰ njde · Fudi vſum illũ · Qui mel ĩ oæc gerit et me retropnSnere q̃⸗ rit Fuiꝰ amiciciã nolo mihi ſociã · hui⸗ inqᷓt · q̃ ſez mel in oꝛe gerit et me retropugnere q̃rit · Bz q̃d · certe B malũ ĩ foꝛtune ſocietate re⸗ perit? · Hẽpe vt petrꝰ ait rauẽnenſis · Sepiꝰ ĩ alte q̃s tol litꝰ vt ruẽs foꝛciꝰ dqᷓſſet?· nã fepe videt? foꝛtunaĩ peicipio ꝓſpera nũciare · B mediũ et finẽ replet multis aduerſitatibꝰ· Hõne ergo ſimilis ẽ fœꝛ ſcoꝛpiõi ꝑ caudã retropũgẽti gl. COtSOSEVTIO. cũda puella ſic ad triſtẽ ait Fnĩaduerto ꝙ tn q̃rig vt fotu⸗ na tibi areideat. Sʒ eoip̃o q̃ris anyio timoei ſubici Fndi illu⸗ e ſenecã· neminẽ inqᷓt eu foꝛtuniũ ꝓuexit vt non tĩ minaret? illi entũ ꝓmiſerat · Himin cui fœtunã areidet aut i rota foꝛtune reſi⸗ det eũ Fᷣ rotã volubil ſit ꝙ eũ tingat deſcõdere ſi pe ſit mũdanꝰ anxie timere hz · qõq; deinde eũdẽ ipᷣm in feliciſſimũ genꝰ i foꝛtu⸗ —„—— nij dſeqᷓtur · Rudi itidẽ boetianã Dſolatricẽ ſic loquẽtẽ · qn oĩ ĩquit amaduerſitate foœꝛtune ĩ feliciſimũ genꝰ ifoetunij eſt fuiſſe fel icẽ I. COrISiDETIO. electi Pham cq; et ciuna le ſi alia 0 ppe afilijs it inß q non jnhil udd tetish 3 aduer erexm CV WOe 18 na ·ifoꝛ m dſola Zziße nellis ſe iſhs cãs ſtẽ ſie ⁊ iter de oc mim nere q e gent etate re pt rui ũciare· lis ẽ ker BTI0 t foꝛtu aret' une n mñdam „——„ Srcia puella ait ad triſtẽ. O bõe amice cur bona foꝛtune in tiñ appetis · eicis ꝙ iſiꝰie nõ ſunt appetẽde. ſ nec appetũt? niſi foꝰtaſſis Aſtuleis qᷓ capi nõ foemidãt · B q̃d ſunt bõa foætune · non ne ſunt inidie vtiq; foemidãde · Kud ſenecã. Kd om̃e inqt foꝛtun⸗ tů bonũ ſuſpicõſus pauidu qʒ ſubſiſie et fera et piſcis aliquo ob⸗ tectam̃to decipit?. munera iſta fotune reputamꝰ.iſdie ſunt bñfi⸗ cia iſta viitata he putamꝰ.habemur · hiec ſtie qᷓ wult dicere. cum foꝛtune bũficia hẽe putamꝰ nõ qʒe habemꝰ.; habemur potius et frequèter ĩ malũ nf̃m · vtpote capri idijs ad modũ beuti aimalis. HH. COPISODSRSTIO. Varta puella dtra eos triſtes qᷓ ſanctitatẽ ſikant juehit? j hec Everbamatura ſanctitas ludere ñ dſueuit. ſ et dedecz ſanctos ſe ludẽꝰ immſcere · Heſtat igit? vt vł ſimilãtes ſanctitatẽ dole⸗ re de foꝛtune carẽtia quẽadmodũ deluſon dtubernio erubeſcant Fudn ſenecã dicẽteʒ · Ludit de ſuis foꝛtuna numeribꝰ et q̃ dedit au fert · et qᷓ abſtult reddit ·B ille· Nerũ qe ñ eſt fœætuna P ſe cã cui lu⸗ dere poſſit attribui · ſ ꝑ caſus foœtuitos deo potiꝰ dycẽte quodam verſu · Ludit i huãnis dinuia potẽtia rebꝰ qꝛ etiã P Pmiſſa nõ ð tri⸗ ſtis aliqᷓs a meroꝛe releuatꝰ.fdcirco aliter dicta puella ad dſolati ons triſtiũ ꝓcedit ĩ hũc modũ. ¶Magna inqᷓt dſolatõ merito cnlibʒ debʒ eſſe ip̃m deũ vniuerſoꝝn dñm ſecũ hre ludẽteʒ · Si igit? vt ꝓꝛe⸗ mitti ludit ĩ humanis diuina potẽtia rebꝰ· acceptet ꝗtãter neceſſe eſt ludũ huiꝰ atq; Stulãter qᷓ tanqᷓ; ludũ nõ iteligẽs de ruſticita- te nolit argui qᷓ vtiq; ludꝰ ad paciẽter ſuſtinẽtẽ fanoeẽ dei indicat ei ſuo tpe bona maxima collaturi V. COESERxTIO. Vinta puella ad hoʒ ð foꝛtune carẽtia dtriſtatũ ſic ant · Cur ð foꝛtune carẽtia dtriſtiaris · hãc qͥdẽ notabilẽ abſqʒ inmicicia ſð hres · ip̃a etiã habita cũ fauoæe nõ duraret · ſicq; fauoæẽ peꝛiꝰ oh ipam hitum cito pderes · Vis ſcire peimũ · Fudi ſenecã de cã inimi⸗ cicie· Miſereima inqᷓt ð foꝛtuna q̃ inimico caret · Igiꝰ ſm eũ ſi nota bꝛlis ſit fœtuna inimicicia etiã pnicõſa ñ carebit · Pꝛopter qð pꝛe mittit dicẽs · Flienũ om̃e qð optando euenit · bona nemi eſt hoꝛa· ſiñ alicui ſit mala · cito impꝛoboꝝj leta ad pniciẽ cadũt · Vis eti am ſcire Dm · Fudi rur ſum ſenecã de indurabilitate foꝛtune ĩ eodez verbon dtextu ſic ioquẽtem · Dies qð donat cito raptũ ĩuenit foꝛ⸗ tuna cũ blãdit? captatũ veit foꝛtunã citiꝰ repias ꝙᷓ; retineas · foꝛtu na vitrea eſt cũ ſplẽdet frãgiꝰ· foꝛtuna obeſſe nulii dtenta eſt ſemel leuis ð foꝛtuna cito repoſcit ꝙ dedit · ¶ Vis deniq; ſcire terciũ · Fu dr ibios iterũ ſenecã ð mutatõe fauoæis dcurrente cũ mutacõe foœꝛ tune· Quo inqᷓt ſe foꝛtuna eodẽ et fauo hommũ ſe incimat · igit? cũ declinãte foꝛtuna etiã fauoæ hoĩm pꝛiꝰ hitus moꝝ declinat · V. COpSfOSRRTIO. Frta pnella ad hoieʒ ex foœætũe quã appet carẽtia dtriſtatũ ſie ait · O bõe hõ cur foetunã appetis · foꝛtaſſis mihi dices qe per ————————— ——— — b.———— gam habere ſpero leciciã aut vł aimi trãquillitatẽ Bq ſis dece⸗ prꝰ clare patet aſſercõe veridica venerabilis · Benece loguétis de hnimi trãcuillitate · letioꝛes inqt reliq̃d quos nüc fothna reſpe⸗ xit qᷓ; quos deſeruit · noli huic trãquillitati dfidere in momẽtro ma re euertit eodẽ die vbi luſerant naungià ſoæbẽtur · hec ille et ecce pulcra dpacõ maris et foꝛtune reſpectu trãquillitatis aim pdede et poꝛis leticie poſt foetuna abſoꝛbẽde · Vndi quẽdã jnnoẽ · Bp in quit humãe letitie triſtitia repẽtina ſuccedit· et q icipit à gaudio it in merors⸗ Vfi. COEiSSERTiO· i atũ triſtẽ ſic loqᷓtꝰ · Cur appetis fotunaʒ: Tredo qͥdẽ qe cecꝰ es · et idcirco eã hẽe deſideras rãc medicã Seulon. Bʒ j ſcito quo amplio⸗ tibi aſſteret · eo om̃s ãpiꝰ in Pi⸗ ulo cecitatis · Vis ho ſcire · Indi ſnĩaz tullij rethoæis egregij · Eoe⸗ tuna inqᷓt nõ medicꝰ ignarꝰ mul tos excecauit nõ̃ aũt ip̃a foœtuna ceca ẽ · ß eos cecos plerũq; efficit quòs dplexa ẽ ecce dicit duoi Dplexa eſt et b ñ. pon em̃ ſe oculis ſupperpoit et de ſuo puinere to ta dpoſita ex pulueribꝰ eoꝛũdẽ mẽtalibꝰ oculis ĩpoĩt et iponedo inicit et ſic eis vere ↄgnitõnis viſus deficit · Wf. COpISOEERTIO· taua puella bõiem ex abſentia foꝛtune dtriſtatũ ſie alioqᷓ̃tur Cur dtriſtaris · cũ gaudio poriꝰ deberes velle pſonã tibi aboẽ nie verã ſiue ymagiãriam fallacẽ et mẽdacẽ facile Fallere te potẽ tã. Que nã inqes ei B imagiãria· Pꝛofecto foetuna tpal quã yma ginamur pſonã q̃ et in nõ veris ß ymaginatis tĩ bõis quẽadmo? dũ de mũdana felicitate P ne tẽ meã ſupiꝰ patuit · dſiſtit · Que ni⸗ mirũ ið̃ fablit qe fallax · et iõ fallax qꝰ mẽdax · et iõ mẽdax dinoſtit? qæ venerãdo teſuõnio ñ mõ vnñ aliqᷓd · ß płkima ei mẽdacia iponũ tur · Fudi ſenecã venerabilẽ · Cũ inq̃t · velis verã hõis eſtimatõneꝝ pabere et ſcire qᷓlis ſit nuduz inſpice · deponat pẽimoniũ · deponat ponores et alia foꝛtune mẽdatia · cœpꝰ ip̃m exuat · aĩm intuere qᷓ lis q̃ntꝰ ſit alieno aut ſuo magnꝰ ·B ille·et ecce dicit · et alia foꝛtu ne mẽdatia q̃ eo impoit quo ſuppoit · veraciter eã ĩ nõ veris · ñ men dacibꝰ et fallacibꝰ bõis cõſiſtere ·. COFSOERNTIO Ona puella triſtis oculos ĩſpiciẽs gpter ifoætunia qᷓ paſſus eſt acrimoſos ſic ait · hõ bõe tibi dpatioꝛ tui tñ ſi bonꝰ es dpati ðe ifoetunio nõ opoetet ſlõ em̃ ĩ bonũ hõiez cadere pᷣt ĩ foꝛtuĩnz niſi appellatõe abuſiua · Qũo nãq; pᷣt hoc hõibꝰ eſſe aut vocari in foetumiu qð q̃dẽ eis coopat ĩ bonũ · nequaqᷓ; certe· Sed ecce bõis hoĩbꝰ qᷓ 16 boni ſunt· qe aĩci dei ſunt et demʒ diligũt · oĩa ſm apłm coopant᷑ ĩ bonũ · jgir ſi bõꝰ es immerito ð infoꝛtunio q̃rularis: ſᷓ t inde q̃rulãdo teip̃m plane accuſas ac uiceris ꝙ bonꝰ non ſis· xOrSMelnO puella triſtè qui caſu foꝛtuito ſe cara quedã pdidiſſe qᷓ; rulat tanqᷓ delirãtem ſanũ ad intellectũ reducere nitit ĩ hũc dece tis de reſpe eto mz et ecce Tdede Pp in gandio etung;· medici m pi: ij · Fon oꝛtunn it quo inereto ponido alloqᷓet tibi abei e te pot quä yns utadno „Que n dinoltit a iponi matẽne⸗ deponi tnere lia foꝛtu 8.6 men BnTI0 aſſus c es dpa foꝛtuij ocari i cce bol m apln Uaris non ſö didiſe. put — „ modum. M fĩ eſto ſapiens et de pditõne ceſſabit querela que tuũ velut inſipientis cuiuſq aĩm videt? conturbare · Fudi verbũ illu⸗ ſtris ſenete roto ex coꝛde amplectendũ nihil inquit eripit foetuna niſi qð dedit · btutem nõ dedit ideo nõ detrahit · Itaq; ſapiẽs nihil ydit · jn vnus poſſeſſiõe vᷣtutis eſt ex qua depelli nõ Pt. Mec ilte. qu dicens in vniꝰ poſſeſſione eſt ex q̃ depelli non p̃t · plane innuit ſapꝛentẽ nihil ſuũ reputare debere qð cõtingit eũ pdere · Nudi de hoc exemplũ gloꝛioſum ð beya peieneo qui vt narèat valueris cũ patriam eiꝰ peienem hoſtes inuaderẽt omiĩbꝰ pcioſarum ren pon⸗ dere onuſtis fugientibꝰ intereogatus quid ita nihil ex bonis ſuis ſecũ ferꝛet · Ego certe inquit bõã oĩa mea mecũ poꝛto · pectoꝛe em̃ nia geſtabat nõ humeris nec oculis viſenda · ß animo eſtimanda in domiciiio mentis ineluſa · vbi manibꝰ moetaliũ labefactari neqj unt · et vt manenti bꝰ pᷣſto ſunt ita fugientes nõ deſerunt · pei · COESOSRTIO. decima puella triſti infotuniũ paſſo · ſapientis tñ habenti ełfigiẽ ſic loq̃t? ilið ꝙ certo te ñ debʒ dtriſtare ꝙ viro ſapiẽ ti eſt materia aliqͥd memoꝛiale faciẽdi. ð ed quid · Pꝛofecto paup⸗ tas et q̃liſcũq; foꝛtuna eſt huiꝰ materia · audi ſenecã jlle inqt bõ artifex eſt qui de omni materia optimũ qͥd facere poſit. phydeas ſtatuan artifex nõ tĩ ex eboꝛe ſtatuas ſciebat facere · ſed melioea ex ere et ſi marmoa illi adeſh et de ilo ſimiliter faceret· ſi melioes materiã obtutiſſes ex illa feciſ quale optimũ fieri poſß · Sʒ inquit Bapnes ſi licebir vᷣtutẽ in diuitijs explicabit nõ minꝰ in pauptate· quãcũq; foꝛtunã accepit aliquid memoeiale ex illo efficiet · B ille KICOhSOSRSTIO. Vodecima puella triſti quẽ tereena ĩ hibitatõe exiſtimat ptur⸗ vbatũ ſuadet mutare regiõz atq; cũ boetiana dſolatrice ſic ait · Sñ bñ ſibi mẽs dſcia tereeno carcere reſoluta celũ libera appetit nõne om̃e tereenũ negociũ ſpnet que ſe celo fruẽs teræenis gaudet exemptã · fta reuera elt et ð hijs q̃ iam nõ ſunt hoſpites et aduene ß ciues ſancton et domeltici dei quo] duerſacõ eſt in celis qᷓbus ceieſti bꝰ guſtatis ſolũmõ deſipit om̃e teræenũ · qð aũt deſipit non contriſtat nõ habẽte · atqʒ abſq; triſticia relinqu it? ab habente di ces foꝛte quid mihi et ſolennitatibꝰ iſtis · celeſtibꝰ ſeʒ que ſpnere tereena faciunt · nã et ego hõ ſum de terea tereenꝰ · NMon ita fr · non ita optet parũꝑ diuerte· nõ grãdis tibi reſtat via · Id temetip̃m ſo⸗ lũ pgere memèto · atq; parũp ingredi et patẽs atq; facilis intelle⸗ cu duce patebit aditꝰ padi· peIII. COPISSRTIO. Frciadecima puella triſtẽ de infoꝛtunijs dſolãdum hijs vᷣbis aggredit? · Ve mq́t qpha qͥ dicitis malũ bonũ et bonũ malum · Fõro bonã foœætunã quã appellas mala ẽ. et bonã dicis · Ft iliaq;; malã appeilas bona eli · ſed malam dicis · jnde igiture tibi inde contriſtaris · Fperi ocu los muta ſentenciaʒ · et ꝓꝛſus cauſam hanc ₰ x triſticie apul ſabis · Quid ni ſentenciam mutã res· Icee bonã foe⸗ tunam appel las in cuiꝰ copula ꝓꝛſus carnalem peudentiã carm mediatrice tanqᷓ vxoꝛis minis mpꝛouide conſenſiſti quãq; à iu⸗ uentute ſpõſam tibi aſſumere queſuiſti · tãch mendoſam fallacẽ ſoli tãq; ſuos amãtoꝰes impericulũ moetig tradere vmculatos deniq; vontoſos ſuiq; ignaros reddere accuſat exꝑtã ula boetij Dſolatrix ꝓinde mirumſ vel parũ ex eius turberis abceſſu diuocio celebea . vero qᷓ; infoetunium aut malã foꝛtunam es ſolitꝰ appellare puic ꝓfecto teſtimonium phibet conſolatrix eadem tãm expta ꝙ ſcilicet ꝓſit · ꝙ verax ſit · ꝙ quibus adeſt veraciter inſtrint · ꝙ eoh à vinculis abſoluit · deniq; ꝙ a ſobeia ſit et peudens qðq; ad nen ponum ꝙ altera abſtraxerat ſollicita reducit · cur igit hunꝰ copu⸗ lam ſpõſe tam felicis nõ deſideras aiterius ex diuoꝰcio cõſolatus Fn nõ credis pᷣfate tam experte cõſolatricis ſententie que ſic ait- Plus homimbꝰ reo aduerſaz qᷓ; ꝓſperãz ꝓdeſſe foœꝛtunãʒ Kla em̃ que ſez dicitur pꝛcſpera ſemp ſpem felicitatis cum vide⸗ blãda· me titur · pec ſcz que aduerſa dicttur ſemp vera eſt cu ſe inſtabitem mu tatõne demonſtrat · Hla fallit· hec inſtruit · Hiia mendacium ſpem honoh] mentes fruentiũ ligat · B cognitõne fragilis felicitatis ab ſoluit· Itaqʒ illã videas ventoſam fluentẽ ſuiq; ſemp ignarã · Pãc ſobiam ſuccinctamq; et ip̃ius aduerſitatis exercitacõne peuden⸗ tem · Doſtremo feiix a vero bono demos blandicijs trahit · aduerſa plerũq; ad vera bona tedij vnco retrahijt · hec conſolatrix pᷣdicta n igir recuſabis anc ſcð am aſſumere in cSſootem taliter dmẽ atam· Rut ſ eiꝰ forſitan hœeres nomẽ gaude ſaltẽ eam rehabere * optimã mediatricem que tibi ſponſam ele gãtiſſimã ſpecioſitate ſua gratiſſimã copulabit · Que nã inquies eſt ſla. Certe hec que ſpecõ fioꝛ eſt ſole · ſapientia ſez nam dicit falomon ·In coꝛde pendentis re — quieſcit fapiẽtia et rurſus idẽ · S apientia eſt · viro— aũt prudẽtiam ſapientie ſynonimã ſeu ydempticã · Foerima àduer⸗ ſa adducit · nã te pꝛudentẽ conſtituit · Hempe ob nihil aliud ip̃am dictã eſſe ſobeiam et peuden te audiuiſti niſi quia ſobeiuz et peudẽ⸗ tem eum quem exercitat reddere cõſueuit · ũquid ita · credis hec vera In magis conſenties vul go contrariũ ſencienti· Solet quip⸗ pe dicere vulgus in ventre paupis multam pꝛudentiã ſeu ſapienci am deperire · Infoꝛtunato quòc plurimos fecit deſperatò tanqᷓ ſtultiſũmos ſub merſione aut ſtrangulatõe apia interire · Quid igi tur · vera adhuc an falſa ſunt que dixi · vera quidem plerumq; licet callidi hoſtis ſuggeſtione aut vl in exceſſu melancolicis poſſit qñ q; et raro piculum accidere Poero vul gare verbum gpoſitum nõð deſtruit ſed aſtruit potiꝰ infoætunatis paupibus veram peuden tiã ſeu ſapiẽtiam nõ denegãs ſed mundanon hominu oppꝛeſſam ma⸗ licia atq; tanqᷓ ab indignis in ſecreto mentis cubicuio ſeu coedis ventriculo infmuans occultatam · Que ꝓfecto tãto meret? gratior foe⸗ m ſoli niq; atrix ebea lare ta ꝙ o6 a ney Opu⸗ atus ait la em̃ a· me mn mn ſpem tis ab äc uden⸗ werſa dicta r dmẽ abere te ſua ſpecð ntis re läc duer⸗ ip̃am e js hec qup- piena tanꝙh nid 18 Rhca ſſit qn um n dentla amm coꝛdis graior eſſe ſponſa quanto intimioe · quanto ſecretioe · minuſq; ef̃uagãs d peobatꝰ· hec elt em̃ lla de qua fapiens ait · Ffãc amaui a iuuẽtute mea · et qikeſiu mihi eã ſpõlaʒ aſſumere et amatoe factꝰ ſum foœme ill. Pui et rurſum ait ·jntrãs in domum meam · domuz ſez coꝛdis Dquieſcam cũ illa. nõ eim̃ habet amaritudinẽ duerſatõ illiꝰ nec te dium dunctus iltiꝰ. B leticiã et gaudiũ FeI. COPSIOS. Vartadecima puelia ad hominẽ infoetunijs contriſtatum ſic Eaig Cur ð aduerſa foœtuna pturtzaris quare nõ potiꝰ plurimũ d ſolaris Plec ſiquidem piꝰ affert boni ꝙᷓ inferat maliFlõne veri amici quos ꝙ infoetunia probas et ĩnenis ſunt melꝛoꝛes opibꝰ qᷓs infoætunio ꝑdis · Bunt vtiq; · Nam et magm peecij eſt amicoꝝ er⸗ ga ſe indubitanter agnoſcere volũtates · Fudi qꝙᷓ magnipendat hꝰ illa exptiſſma boetij dſolatrix Fn iquit · hoc inter mmima eſtimã dum putas ꝙ amico tibi fideliũ mentes · Flec aſpera · hec hoeri⸗ bilis foꝛtuna detexit · hec tibi certos ſodaliũ vultꝰ ambiguoſqʒ ſe creuit. diſcedẽs ſuos abſtulit tuos reliquit · quãti h integer vt vi⸗ debaris tihi foætunatꝰ emiſſes · Peſme nũc etiam amiſſas opes que rere · qðᷓ pcioſimum genꝰ diuitian] eſt amicos inueniſti · N itla de cuꝰ experiẽtia minime eſt dubitandũ · ſed potiꝰ eiꝰ dſilnum eſt ſe⸗ quendum · XVCOFISDSRNTIO. Vintadecima puella triſtẽ quõuis ð foetune carẽtia ſic alioqᷓ tur · Queſo nunquid non te bonum eſt eius rei carere pñtia oh ꝙãm intolerabilis doioeis te manet digna foꝛmidatõ · jta inqes Sed que nam res iſta ſit · diſcere foeſan expectas · Scito igit? hanc rem ·ſ tñ res i ꝓdiꝛi gio ſam eſſe fotunã maxime familiariter bian diẽtem dcoꝛdi patrum ſentẽtia rote mobili dudum ante noſtra tẽ⸗ poꝛa aſſimulatam que de ipa vera opinio immo certiſſima extima⸗ tio infinitis experiẽti añ] exemplaribꝰ ad nos vſq; puenit irrefra⸗ gabiliter ĩ euũ duratura · Mã ecce ip̃a dſolatrix boetij illiꝰ lluſtriſ paʒ eſſe docet · dũ blanditur nequiſſimã trufatricè · De qua in hũc moduz diffinit · jntelligo inquit muitifomes iiiiꝰ ꝓdigij fucos et eo vſqʒ cũ hijs quos eludere nititur blandiſſimã familiaritatẽ · dñ ntolerabili dolore cõfundat quos inſperata reliquerit hec ilta · Que paul opoſt ſic ait · Si perfidiam perhoꝛreſcis ſperne atq; abi⸗ ce pnicioſa ludentem · reliquit te quã nõ relicturã nemo vnꝙᷓ; pote rit eſſe ſecurꝰ. Fn vero tu peecõſam eſtimas abiturã felicitatem et cara tibi eſt foꝛtuna pꝛeſens nec manẽdi fida et cũ diſceſſerit alla⸗ rura merceẽ · B iten illa q̃ rurſu paucis poꝛatis ſic dełludit · Quid eft ergo inquit o hõ ꝙ te in meſticiaʒ luctũq; deiecit· nouũ credo aliquid inuſitatumq; vidiſti tu foꝛtunam putas erga te eſſe mutã⸗ tam · ereas ij ſemp eiꝰ moꝛes ſunt · iſta natura · S eruauit circa te apeiam in ipa ſua mutabilitate dſtãtiam · tu vero voluentis rote 1⸗ petum retinere conaris · ac omium moꝛtalium ſtolidiſſime. Pi ma⸗ nere incipit ſoæs eſſe deſiſtit. 0V· COhISMSETIO· xtadecima puella vbi triſtis ip̃i intentõẽ⸗ modeſta tacit urni tute collegi lic exorſa eſt · Vt quid inqt· O amicæ nõ pulcer. ſed ſ möſtruoh ſcoeti cœhabitac te delectat aut dtriltat abſenta io· Que nã eſt hec inq̃es · Sʒ ſcrutare ſcripturas · require vłk cðola tricem Bœetij ad pm boetiũ ſic ſoquẽtem · foœꝛtune pei affectu deſderioq; tabeſcis cuiꝰ h naturã moꝛes ac meritum remniſcare nec habuiſſe te in ea pulcrũ aliq̃d nec amiſiſſe dgnoſceg · E vt arbi tro hautmultũ tibi Bĩ memoeiã reuocare laboꝛaueriʒ· olebas ei pñtem quoq; blãdiẽtemq; virilibꝰ inceſſere vᷣbis · B itia· vVIf.COhIS IOSERSTIFO 5 cimaſeptima puella audaciꝰ ceteris triſtẽ aggredies- Quid inquit infoetunijs cruciaris · ſ nihil ꝓrſus tuon abſtulere bo n · Vellẽ ãt vna cũ dſolatrice illuſtriſſum boetj pauca tecu foe tũe ip̃iꝰ vᷣbis agitare · Tu ig an jus poſtui⸗ aĩaduerte · Quid tu h reã me quotidianis agis querelis · Quã tibi fecimꝰ iniuriã que tibi tua detraximꝰ— vis iudice de opũ dignitatuq; mecu pof ſeſſone dtende · et ſi cuiuſcᷓ moꝛtaliũ ꝓpeium quò hon eſſe mõſtra ueris ego ꝛam tua fuiſſe que repetis ſpote ↄcedã · Gũ re matris vte ro natura ꝓduxit nudũ rebꝰ oĩbꝰ inope ſuſcepi · meis opibꝰ foui et ꝙ te nũc impacieẽte⸗ noſtri facit fauoæe ꝓna indul gentiꝰ educa ui omniũ que mei iuris ſunt affiuẽtia et ſplendoꝛe circũdedi · Hũc mipi retrahere manũ libet · habes Ztiã velut vſus alienis nõ hẽs jus qᷓrele tanqᷓ; ꝙeſus tua pdideris· Quid igit ingemiſcis Hutla tibi a nobis eit adlata iniuria · Opes honoees ceteraq; talium mei ſunt iuris· Dñam famule ↄgnoſcũt · Wecũ veniũt me abeũte diſce dunt · Kudacter affirmẽ ſi tua foꝛent que àmiſſa conquereris nuiio mõ pdiſſes · In ego ſola meũ ius exercere ꝓhibeboe · Eicz celo ꝓꝙ feræe lucidos dies · eoſdẽq; tenebꝛoſis noctibꝰ condere · licz anno terre vultum nunc floꝛibꝰ frugibuſq; relinquere nunc nimbis fri goꝛibuſq; ↄfundere Ius eſt mari nũc ſtrato equòee blãdiri nunc ꝓp cellis ac fluctibꝰ inhoꝛreſcere · los ad dſtãtiã noſtris moꝛibꝰ ali⸗ enã inexpleta hominum cupiditas alligabitur · Fjec noſtra vis eſt pũc tinuũ ludũ lndimꝰ· rotã volubili ope verſ. amꝰ.Infima ſũmiſ ſuma infimis mutare gaudemus · Quid ſi hec ip̃a mei mutabilitas juſta cã eſt ſperandi melioæa · Flucuſq; verba aſſeripta foꝛtune que tñ diuine potiꝰ ꝗpꝛia potentie eſſe memõto · Hã vti ſupꝛa ſoꝛoe mea induxit · Ludit in humanis diuina potentia rebꝰ· in euiꝰ quidẽ di⸗ tione cũcta poſta dinoſcũtꝰ · uippe dei porentia paupem facit et dꝛtat · humiliat et ſubleuat · Iũc exaltat et hunc humi jat· et non eſt qui dicere deb eat eur hoc facis · Flunc igitur diuine potentie ludum pꝛo ludo intelligas ne ruſticitatis arguaris pꝛeſertim ex⸗ quo ſemper ex huius aperte datur intelligi· ſperare ꝙ debeas me⸗ licea · Cui fundamẽto imnitere ſitq; tibi non triſticie. ß ſolatio po tius ludus iſte · Quem enim militum niſ peoeſus fatuum ludentis citurni cer. ſed bſent cõſola ffectn niſcare vt arbi ebas ei Quid lere bo ecũ foꝛ tu h que tibi ecpoſ möſira tris vte bꝰ foni S educa di Rüc nõ bes hulla jum me te diſce is nullo celo x cꝛ anno nbis f mnc p 1b alt a vis eſt na ſüni abilitas une que ooe me uide dr facit ei et non potenue rtim ex eas ne latio pꝰ udent 7 foꝛet cã ſpei pᷣ ceteris recipiẽdi munera largi oꝛa · — XVRII. COPSfOSRTIO. Fcimaoctaua puella loquẽdi auida hijs verbis triſtẽ iſtuz ag gredit? · Hum inqᷓt tibi vel qñq; areiſit foꝛtuna· diceg foꝛte ꝙ afriſerit Quid ergo ſi iteꝝ; et iten arrideret. Diceres ne ei aliquã do riſus tempera. modũ tene · impone finẽ. Puto nequaqᷓ; · rdenti oe quippe factꝰ habẽdi nullo fine quieſceres totꝰ ad habendũ ſi⸗ tibundꝰ · En nõ illã boętij muſam ita ceciniſſe memiſti · Quãuis vo ra libes excipiat deꝰ. Multi ꝓdigus auri · Et claris auidos oener honoeibꝰ. Flil iam pta vident? · Bed queſita vœãs ſeua rapacitas · Flios pãdit hyatꝰ · Que iã pᷣcipitẽ frena eupidinem certo fine re⸗ tentet · Largis cũ potiꝰ muneribꝰ fluens ſitis ardeſcat habẽdi· hec illa · Poero ſiquid ampkiꝰ de ſiti huiuſcemõi audire libeat nõ arbi tro aliam eſſe qᷓ ſitim ſtercoꝛa glutiõdi· nõ ſitim nectaris· nõ ſitim cunuſeᷓ de vineis engadi vindemie ðfecate · In putas mentitum a voſtolũ vł᷑ falſo arbitrio ſcriptitaſſe · Nrbitroꝰ oia vt ſtercoꝛa vt cri itũ lucrifaciã · nod certe lucrũ ñ mõ iucra fœꝛtũe incõparabiliter añcellit · Verũ etiã infoærunioꝝ iacturas quoꝛũlibet ita recõpen: ſat · hautdòuhiũ quaſi nichil triſte acciderit vł moleſtũjijs dictis Qicuit hec puella · X · COPIS IOSEHRNTIO Scimanona puella boetiane dſolatricis dtra triſtem vtens ðᷓ⸗ bis ſic ait · Qmd externa bona ꝓ tuis ãplexaris · nunq̃d tna fa cdet eſſe foꝛtuna que a te natura ren fecit aliena · Viteriꝰ quoq; di cit · Vr qjd foetunã deſideras niſi vt ꝑ eã tuũ fiat qð tuũ peideʒ non erat · Fliter nãq; tibi in vtilis eſt foꝛtuna · Si dicas deſidero eã vt meã ſuppleat indigẽtiam · Keuera ꝓpter hoc nõ optet · Vudi dictã Oſolatricẽ · Si qðᷓ nature ſatis eſt repl ere indigẽtiam velis· nihil ð ꝙ foetũe afflnentiã petas · paucis em̃ mimiſq; natura dtenta eſt cuiꝰ ſacietatẽ ſi ſupfluns vrgere velis · aut in iocundũ ꝙ infunde⸗ ris fiet ant noxiũ · et infra · Quid tãto foꝛtune ſtrepitu deſideratis · Fugare credo indigentiã copia queritis · Ftq; hoc vobis in dtrari um cedit · Piuribꝰ quippe ammickis opꝰ eſt adtuendã pᷣcioſe ſup⸗ pellecti lis varierats · Verũq;ʒ illð eſt pmultis illos indigere · qui permuita poſſidẽt · hec dicta ↄſolatrix · XX.COISDSERNTIO. fceſima puella ↄſiderãs triſtẽ de vno aliquo infoœꝛtunio aut ð paucis pturbatũ ꝓ dſolatõne reducit de nõ peis ad pta · et de pditis ad nõ pdita · vtens et ip̃a verbis boetiane dſolatricis ſie inqᷓ ens · Qiñ multos eſſe diectas qui ſeſe celo ꝓximos arbitrẽtur · ſi de foætune tue reliquijs ꝙs eis mima deingat · l. COSI- ceſimapma pnella ſic triſtẽ cui bona foꝛtune nõ ſuppetũt cõ ſolat?. Guid inqt mali vl triſtis habʒ carere nõ bonis · Poro foetunã bonã nõ eſſe · illa boetiana cõſolatrix ſic luculenter ꝓbat 75. r) 2 regis iuncto riſu data alapa ↄtriſtaret que hautdubium potiꝰ ſibi —— . * — — Illð inqᷓt liquet · natura ſui bona ñ eſſe q —— — — ne ſeſe peſſmis herere pa⸗ ð cũctis foꝛtũe muneribꝰ exiſtimari pᷣt. q̃ ad impeo biſimũ quẽq; vberioꝛã pueniũt de quibꝰ ilið etiã dñiderãdum pu to ꝙ nemo dubitat eſſe foꝛtẽ cui foꝛtitudinẽ ineſſe dſpexerit · et cin cunq; velocitas adẽ maifeſtu eſt eſſe velocẽ · Bic muſica qᷓdem mu ſicos · medicina medicos · rethoꝰicã rethoꝛes fact. Fgit em̃ cuiuſq; natura qð ʒpeiũ eſt ſcet? effectibꝰ.ſʒ vltro q nec dtrarian ren mi.R vltr ſunt aduerlã depellit · ftaq; deludere de totã foꝛtuna licʒ nihil ex ec ſe boniſ petẽdu in q̃ nihil natiue boĩtatis ineſſe maifeſtũ eſt qᷓ nec ſe ſp adꝛũgit et bonos qbꝰ fuerit adiũcta nõ efficit · B illa ↄſolatrix . quartũ capitulũ ↄtinens dſolatõnes ſup miſerie ꝓlongatione Varto poſt pᷣmiſſa rriſtis qᷓrtꝰ ob lõgum vallis miſerie in colatũ tedio af fectꝰ ſupiꝰ nomiĩatã dnam dſolatricẽ pꝛ?e cipuã accedit ꝓ habẽda in hac materia neceſſaria ſibi cõ Placõe · Gui ip̃a dpatiẽs de puellis ſe dcoitantibꝰ nõnul laðrigit᷑ àð ipm dſolandum·. COPISERSTIO. Hima itaq; puella hoĩem ſeneſcẽtem pᷣmiſſa ex cã triſts· hũc ĩ Fnodũ dſolat?. Meſcis mq́t ꝙᷓ finis oĩm tereibiliũ ẽ moes · Pec Ieuidẽ ſuſpẽdit?. ac terribilis eiꝰ pena minuit? incolatꝰ ꝓlõgatõne Eicz em̃ dicat ſcriptura ꝙ cm̃ moeimur et qᷓi aq̃ dilabmmur in ter⸗ rã. multũ tñ itereſt inter moꝛi paulatiue et feſtine· mori et tõpeſtie eñ̃ q̃ ſeneſcens paulatiue dilabit leniꝰ. Q tiãt?. qd quidẽ er incolatꝰ huiꝰ ĩ val * ui vero añ ſenium et n morbũ foꝛtis exiſtẽs moꝛit tõpeſtiue · Is vt ĩ pluribꝰ agoniſans Suiꝰ affligitꝰ · Nã et arboꝛ foꝛtis q̃ tõpeſtate ſupueniente impetuo ſe deicit? magis dquaſſat? maioꝛiq; fragoꝛe atq; terribiliꝰ deiectio eiꝰ ſentir qᷓ; ila qᷓ vetuſtate paulatiue dſumn et x vices magis ter re inclinatꝰ. Iʒ et p vices moꝛi ſeu ad mortẽ p ſeniũ diſponi leuius eſt vtiq; qᷓ; ante ſenium moꝛiẽdo debitũ vniuerſe carnis ſimul vel tõpeſtiue pſoluere quẽdadmodũ quidã minꝰ Sue eſt ad ſolnenduz mille talẽton debituʒ ꝙ vices diuerſis in terminis obligari ꝙᷓ àd ſoluendũ ſimul totũ debitũ vł in termino citiꝰ aduẽturo violenter cogi · et tenet certe ſimilitudo cũ moœes ſit debitũ huiuſcemõi· — I. COPISDERTIO. gcũda puella ad triſtẽ cuiꝰ incolatꝰ ĩ hac valle miſerie ꝓlõ⸗ gat? ↄſolandũ vſa eſt facetia cuiuſdã fis qᷓ in publico Fmõe ulcre docuit qũo peccatoꝛ poſt dfeſſiõʒ ꝑ ieiunij impoĩtions pñi⸗ andꝰ dicẽs ↄfeſſoꝛi ꝙ nullo mõ poſſj ieiunare · duinci poſſet dmiſſe faiſum · dfeſſoꝛe ſez ſic dicẽte · Tu dicis ꝙ nullo mõ ieiunare poſſis et rñ ſi tibi dicerẽ q̃ es hõ ſanꝰ. Vis tu ne tribꝰ diebus vſq; ad no ctẽ ieiunãdo floꝛenos numerare tali ↄditõne vt ſint om̃ tni qxot⸗ quot interiz numerabiſ· Hõ ð veriſimile q̃n tu diceres volo libẽter nec oppoĩtũ ab aliqꝰ crederer᷑ꝰ· vic aũt rñdeas iam duictꝰ es ꝙſi rere pꝛ d inpꝛ dumpn tetem dem mu cuiuſq; vltro nibiler ſe bomf ſolati nial nſerie in tricẽ pe ia ſibicõ nönl 10 ſtẽ · hůc i oeg ·Plet Iõgatöne ur in ter et tpele ſenvmet onilns impetuo deiecto magis te m leuus imul vel oluend gari pd violenter möi · erie xlo co hwo ions pyl ſet du ſq; ad no tui qn⸗ 0 libetel es e velles poſſeʒ ieiunare /Piquidẽ ad potentiã ieiunãdi nichil cfert floæenon nmeratò · licz volũtatẽ ieiunãdi moueret acqͥſitõ ftoꝛe⸗ non q̃ᷓ ip̃am abſtinẽtiã redderet q̃hem acceptabilẽ et iocundã· Si cut aũt hoc eſ; ·jta et ob dſimiiẽ finẽ eſſe deberz hommi acceptabi le ꝑiter et iocundũ diu viuere et ſumi ĩ hac valle miſerie ĩcolatu ꝓlõgari · Hepe et ipe poſß illo ĩ ſpacõ tpis numerare · et cumuium ſibn fioꝛenon àggregare ſup aurũ er topaſiò valẽtiũ· non inqeſ fioeenox · erte actuũ meritoꝛion qᷓ ĩ incnde pectoeis fabeicãtur in hac vita · ſuntq; tanq · nũmiſmã Zᷓtum et acceptabile in nũdinis padiſi · ꝙ qbus quidẽ datꝰ tanq; merces diurnꝰ denariꝰ· cuiꝰ nũmi ſma facie oĩpotẽtis plenã gp̃an repᷣſentat · B et ſtatũ cõtinet oĩum bonon aggregatõe pfectũ · Quãto igit? magis boĩ hoĩs ꝓlonga' incolatꝰ tãto felicioe redditꝰ in effectu pᷣmij ſalutaris · Iĩcq; val⸗ lis miſerie valiis fit ĩ ſpe felicitatis eterne · Eit valł vberemma fru⸗ ctuũ bonon opuz vbertate · Eit campꝰ certaminis · et pugne victo riole fit mõs ſpeculatõis altiſſme· Pit rurſuʒ valk᷑ pinguiſſima ex ſpũs pmnguedie · Fit deniq; val lis floꝛida atq; ꝗᷓtiſſima flonhono ris et honeſtatis iocũditate · Bʒ nec cauſet? quiſcᷓ̃ de nomie miſerie cũ mereat? potiꝰ locꝰ dici lucratiuꝰ diuitiaꝝ gloꝛie · et in pũti cõ⸗ tra futuras mſerias · vł᷑ plene · vł copioſe indulgentie · Fi. COPISOSERNTIO. 8 Frcia puella ad hoĩem de lõgo huiꝰ vite ĩcolatu tübhatũ ſne ait · Mõne enoch et hehye pr̃m deo dilecton icolatꝰ in; i padi ſò terreſtri aðhuc durat Plõne paulꝰ apoſtolꝰ moetem dxẽliheit cũ ſubmiſſus ĩ ſpoꝛta p murũ ſuũ euaſit pſecutoæẽ in noie dñi. Sd cur illð · Pꝛofecto quãuis ipe dixerit cupio diſſolui et eſſe cum xp̃ tñ etiã dixiſſe legit optaui anathema eſſe a xp̃o q fribꝰ meis i.ſe⸗ cũdum gioſaʒ ſepatꝰ eſſe a xp̃o ꝙ fibꝰ ſecuʒ in xp̃o renatis ymmo et q filiolis quos jten ꝑturiuit diuturnioei icʒ pᷣdicatõeĩ hac vai le mſerie educãdis et xpo iucrãdis · Fudi criſoſtomũ ð ip̃o paulo Paſſus eſt inqͥt P murũ deponi huiꝰ rei gra vt pᷣdicatõni duutiꝰ in ſiſteret · et cũ multis hinc credẽtibꝰ ad xpm iret · metuebat ꝓfecto ne foꝛte paup hic et inops multon ſalutis abſcederet · B cri ſoſto · Hõne deniq; dlimilẽ ch cãm incolatũ ſuũ beatꝰ martinꝰ ꝓlõgari nõ rennuit ſed dicebat · Dñe ſi adhuc popuio tuo ſum neceſſariꝰ ñ recuſo ſubire apter eos laboæð · fiat volũtas tua · et iten · Batis eſt inqt dñe · ꝙ hucuſq; certaui nec deficientem cauſabe etatẽ munia tua deuotꝰ iplebo · Quid plura Rlõne anteqᷓ; xp̃s mr̃eʒ ſuã dilectiſ ſimã de hoc ſeculo nequã eripet pmiſit eiꝰ icolatũ poſt aſcẽſionem ſuã ãnis ꝙᷓpluribꝰ ꝓlõgari · Sʒ et diſcipuli quem dil igebat ihs · jo hãnis ſeʒ euãgeliſte xp̃o amãtiſſimi incolatꝰ· nõ ſine ſuo et alion fectu vſq; ad ãnos nonagintanous fuiſſe dinoſcit ꝓlongatꝰ Qð igit? nides · deo placuiſſe ĩ ſuis amãtiſſmis nõ ẽ rõ ꝙ ĩde q̃ruleris⸗ . COESOERTO ——— — Varta deniq; puella ſeneſcẽtẽ viru dẽ lõgo ſuo incolatu qru⸗ . Gne inqᷓt qð ꝓmittit? hoc tanqꝙᷓ rei Ste lãtem taliter dſolat? · NMõne inqᷓt qð Pmitt . rõez hns ꝙꝓmiſſariũ ↄſolat?. Pꝛofecto ita eſſe cõceſſeris noceſſe eſt. Guid ergo · Iõne ſcripturis teſtãtibꝰ a ðo Ptutis actu— du 1 ꝓmittit?·certe ſic et id dcedere te opoetet · aut no legiſti vł audi 1 llð ecc ·qᷓ honoeat pꝛẽm ſuũ vita vnuet lõgioæe · Judi eãdem ꝓmi 2 m et mrem · vt ſis lõgeuꝰ ſu 1 ſionẽ ab ip̃o dño factã eſſe · onoea pꝰer— per tereã ſez terrã viuẽtiũ vł pᷣſentẽ m interlin earez·— ſonẽ recitat apłꝰ. Nonoꝛa inqͥt ꝓr̃em tuũ et— tuà vt 1 bi. vt ſis lõgus ſup tereã · Mãc aũt ꝓmſſio nñ ĩtel ligit aq̃nð— tñ̃ eſſe ſpũalẽ ß ſm lrãm etiã rpalẽ · licz vite lõgirudo Inq; mu— qui deuoti ſunt pentibꝰ ne eos foꝛte ĩ ſpũalibꝰ ĩpediat ſubtrahã⸗ 1 tur ꝓꝙnt libo ſapiĩe de quodã dicit?· raptꝰ eſt ne——— 1 3 1 tellectuʒ eiꝰ et cetera · Pꝛo vtroq; igꝰ cañ ſiue ſcʒ tẽpeſtiue ſiue de te ↄtingat de medio ſubtrahi eo dſolatõʒ nũc recipias quo ipa re habes te foꝛe a deo ĩ melioei tibi articulo de. hoc necꝙ ſecuio fe liciter euocãdũ · A Explicit pmꝰ liber de dſolatõe theologie · Incipit ſcðꝰ liber d⸗ tinẽs ↄſcœlatõnũ remedia opoætũa · dtra ꝛila turbatiua q opponunt paci et trãqu ilio ſtatui Deimũ capitulũ dtinẽs dſolatõs ſup tri⸗ bulag in cõ munj que contrariat? qñq; paci coꝛpis et animi Scũdo peicipaliter duodcim triſti bꝰ ſup̃dicte ʒje ſolatrici appꝛopinquãtibꝰ et ip̃i aſtãtibꝰ. ꝓme oĩm ⸗ nꝰ ex eis ꝗpter tribulatõs turbatꝰ añ ceteros ipaz do minã dſolatricẽ ſic eſt allocutꝰ. O dña p trihulatões Sues nimiuz vexatꝰ ad ſmũ vẽe pietatis ↄfugiens pe to vi Zſolatõibꝰ adinuari · Ft illa eidẽ dpatiẽs ex ſuis pueilis · xxx · vocaut impans vt triſtẽ dſolent᷑· ICOpSDSE Hima igit? puella ſie triſtẽ pᷣfatũ alioquit? · Tu de trihulatõne dq̃reriſ·neſcis ꝙ ꝑ tribulatõs miles xp̃i efficeris · et ſñi ĩ pug vi dris gloeioſus eris · jpe ſiq̃dem xp̃ᷣs vt impator ſummꝰ de ſeris et quaſi ruſticis id eſt de homibꝰ cũ m pon pncipẽ natura hũana multipliciter ſit ſerua facit aliquos milites puta qui ꝓpter ip̃m ſe diſponunt ad ſuſtinendum viriliter tribulatõnes · qua quidẽ ratõe potiſſime ĩ libro job dici? militia ẽ vꝛta hoĩs ſup terraʒ. S q̃d · ñne iſte n ĩpatoe veſtit ſuos milites quos fact. Veſtit vtiqʒ ꝓſeuerãteſ * 5. ſf i veſte ſuà ʒpa · veſte hitus patie ĩcoꝛruptibili circũamictãs eos ſił q; armãs ad vltõz inimico · Hleccie qͥppe natura ẽ dicte veſtis ſił᷑ et armature vt ſicut iũ traditõʒ ſoꝛoꝛis mee patebi iferiꝰ multipli ci tribulãtiũ iacula m ip̃os retoꝛqᷓat tribulãtes · H. COhS —Scũda puella ſic ait· Mũquit hoi de illo ẽ triſtãdũ qð ip̃m ma gnũ redderz atq; ſimul foetificarz · Hequaqᷓ; inqᷓes · Sʒ q̃d · Dꝛo ferto tribulatõ nata ẽ hõieʒ magnũ reddere atq; ſimul foꝛtificare · 1 Vis ſcire pᷣmũ · vttẽde ſimilitudĩeʒ rei natural · lẽpe ſicut m illũ n n rer g eſſe Zů vita kandſi emꝓmi euꝰ ſu de pmſ bñ ſit t neſis nö 3 multig btraba utareti: ſiue ta quo ſpꝛ eculo fe liberd⸗ pponunt s lup t⸗ um cte zje no oin k s ipez do bulatões giens pe puellis. Ei ulatõne ipusn ſerms et a hůan er n ſ ide ratoe ädin ſeueräte 8 eos ſ veſtis ſi multipl cOisl 5 Fnin . etificire· n hn ii areſtotilẽ · Cũ plãtan quedã naſcãtur in locis ſiecis · q̃daz in flumĩ bꝰ dulcibꝰ.qᷓdã ĩ ripis fluminũ· q̃dã ĩ ſtãgnis · q̃ naſcũt? ĩ mari erũt magneni alijs locis pue ſm ſuã ſpẽm · jta et hoĩes arboꝛibꝰ dpabꝛ les · video inqt q̃dã hoines velut arboꝛes · hꝛj ĩ mari amare tribula tõnis qͥ alnter eſſent pui efficiũt? ſpũaliter magni · Vis ſcire ſm qð ſcʒ nata ſit trihulatõ hoĩem foetificare nedum quantum ad foeti⸗ tudinem anmi · verum etiam nonnunqᷓ; quantum ad foetitudinem roꝛpis · Icce q̃nto ſepiꝰ repugnauerimꝰ tãto fœtioꝛes erimꝰ. Bo⸗ tidiſſima eſt ps coꝛpis que frequẽtiꝰ exercet?· Fgilia ſunt menbea curſoeibꝰ. fotia beachia fabeiſ· Nõ ð arboꝛ ſolida neq; foꝛtiſ niſuĩ quã frequẽs võtꝰ inſurgit · ip̃a ei vexatõe dſtringi? et radices certi us fig · rboees fragiles ſunt ait ille Beneca· qĩ opaca valle cre ſcũt · NMõne aũt et vas ĩ foœꝛnacis feruoꝛe foetiꝰ efficit ac nõnunqᷓ pulere coloratꝰ· Vñ ſicut ignis cui in ſeripturis tribulatõ Dpat? la terẽ nõ dſumit ß dſolidat · jta tribulatõ hoĩem roboeat et vfoꝛtat dicẽte paulo tribulatõ pati am opa · dñteq; jacobo alppei · ꝙ pzi entia opꝰ pfectũ habeat ſez ad modũ foetis · eſt etiã ip̃a patiẽtia e cundũ illů tulliũ ꝓs foꝛtitutudis · eniq;ʒ dicit et ip̃e yſaias foeti tudo egeno in tribulatõe ſua IHH. COPISIDSRXTIO. Ircia puella ſic ait · Qur hõ refugis tribulatõʒ q̃ miro mõ val ad coedis tui ſalubereꝛmã dilatatõʒ · Himi tribulatõ dilatat cor hoĩs ad magna dei dona recipiẽda · ẽpe ſicut martellꝰ auri⸗ fabei cogit ſub manu eiꝰ metallũ extendi de quo vas ſuũ opaꝰta Pecto aurifaber tociꝰ creature ſeu ſtellifabei qͥᷓ fabꝛicatꝰ eſt àu⸗ roeã. et ſoiẽ p tribulatões intẽdit cœꝛ tuũ dilatare et extẽdere · vt ĩ eo de ſuo plura poſſit ponere· q̃ inq̃es · Terte plura dona · plnra bo⸗ na ſaltẽ ſpüal ia vt coœꝛ tuũ ſit pᷣcõſiſſiman ẽt ſciſſimaꝝ reliq̃ᷣan cri ſti ſcz ſancti ſancton et alioniĩ memoeia ad ſolamẽ relxton mon⸗ ſtrãtia pᷣcioſa· de qᷓ dilatatõe cordis humam intelligi pᷣt ilð pſal⸗ migraphi · Dilataſti coꝛ meũ·et iliðᷓ in tribulatõe dilataſti mihi · ſ d vtilitatẽ meã. et nõne meliꝰ eſt ſic eſſe quaſi metallũ dilatatum ad diuma capiẽduz piter et mõſtrãdũ ꝙᷓ ſicut metallũ ĩ maſſa cuiu fmodi ſunt coda ſme diſciplina ĩ q̃bꝰ deꝰ nõ juenit locum vel qᷓ p mpatiẽtiam ſicut verꝰ patella q̃ ſub marteilo frãgit? in qua ꝙ v⸗ na fractura plures poſt repiunt? · vñ p patiẽtiã iu dſiliũ ilið ecc. ſuſtine ſuſtẽtatõs dei diũgere deo et ſuſtine vt creſcat in nomſſimo vita tua i. COfISDSRTIO. Varta pueila ſic ait · Nũquit noſti ꝙꝑ aquã ĩ ſcriptura tribu⸗ latõ deſignat᷑ · vt cũ dicit? ĩ cãticis · Fque multe nõ poterũt ex tinguse caritatẽ · Plec min nõpe ſm aqᷓ apeietates ſunt ad pñs cõ ſiderãdi. inij · tribularõ̃is effectꝰ ſatis vtiles · Pꝛimus q̃dem eſt ꝙ tribulatõ ad modũ aqᷓ vinũ tpalis leticie tpat ne interioꝛis homiĩſ debili capiti · ſcʒ mẽti ꝑ amẽtiã vl alio mõ noceat. hfoc etem̃ vinu ſipun hberet? hoĩeʒ ſanũ ifatuaret et ĩfirmo foœꝛſan moꝛtẽ iducerʒ .* — nimirũ piculũ ſ ꝑ mixturã aq̃ tribulatõis euadere hõ Puidus eũ gaudio vellet · cðꝰ effectꝰ ẽ ꝙ ſicur àqᷓ extin igne de ſtrami pus lactũ vł de lignis · jta tribulatõ extinguit ignẽ libidĩs· pãtet poc ĩ nlo mõacho quẽ de luxuria tõptatũ abbas ſuꝰ mſſit ab alijs iteſtari · qͥ poſtea de tõptatõe illa iterrogã„ rñdit · mihi viuere no licʒ et foꝛnicari libz · qᷓ dmerit nullo mõ · Pʒ et ſi domꝰ alicꝰ ſucce ſa eſß igne qus i ſiderio recipet· et oblatõʒ eiꝰ ob ſeq;uz nõ pſecutõʒ reputaret · qnt magis cũ domꝰ dſcie ſuccẽſa ẽ igne dcupie occurſum ad tribulatò mis ignis illiꝰ extictiue dã pð ſuccurſum reputare · Terciꝰ efkectꝰ eſt ꝙ tribulatõ ad modũ aqᷓ hoſtes ſpũales ſubmergit · vicia ſcʒ et demones in cuiꝰ figura dicit᷑i exodo · opuit aqᷓ tribnlãtes eos v⸗ nꝰ ex eis nõ remãſit Quartꝰ effectꝰ eſt ꝙ qusadmodũ aqᷓ nutrit pi ſces ita aqᷓ tribul arõis nutrit fideles · dñte yſaia p dtrariũ · putre ſcent piſces ſine aqᷓ· bñ qᷓd fideles eccleſie p piſces figurãt?;eo qꝙ ad modũ piſciũ p petrũ piſcatoeẽ rethi dnexax btutũ vłl articulo fidei erãt capiẽdi ſm dñi qphetiã. V. CORISDSES⸗ Finta puel la ſic ar · õne ſcis ꝙ ĩ ſt riptura p ignẽ tribulatõ fi nrac dñte pſalmißpho · jgne me examiaſti · Hec mirum certe Dem ẽ gpeietates ignis occureũt ad pñs · iiij · vtilitates tribula cõis · Peima q̃dẽ vtilitas õ ꝙ ſicut gnis cerã mollificatet tandem p̃t liquefacere · Fea et tribulatõ cœdã emollir et ea etiã liquefacit · ſõne k inuũt? tri bulate job dicẽte · deꝰ emolliuit coæ meum„dñte quoq; pſalmiSpho · factũ eſt cor meũ tanqᷓ cera liqueſcẽs— foœꝛte quid ſolatoeij ſequit? ĩde · Pcce ex mollificatõe hoc ſeqᷓt? ꝙ ſicut cera qñq; hñs vmagi nẽ beſtie vł dyaboli · modico igne emol lita recipit ym⸗ giẽʒ angeli vł ip̃ꝰ dei · fta corda modica tribula⸗ tõe emollita qñ añ dyabolica erät · vł beſtialia aialibꝰ ſez cogita⸗ tõibꝰ plena efficiũt? ãgelica et Sma · Vñ ſicut cera mollificata ve⸗ teri depoĩta ymagie nouã recipit· ſic coꝛda cmollita vetuſtatẽ vi⸗ cõn deponũt · et vᷣtutũ nouitats aſſimũt · Rurſi um ſicut cera mollifi cata recipit ymaginẽ frõdiũ et flon pulcerrimoꝝ colon· fta coæ tribulatõe emollitũ diſpoitũ ẽ àd recipiẽdũ et repñtãdũ floꝛes vir tutũ q̃ dpant᷑ floeibꝰ pnicherrimis Ponoei ſcʒ et honeſtatis · Pe⸗ niq; ſicut cera igne reſoluta et liqᷓfacta termiatꝰ termis alienis · Ira coœꝛ liq̃factũ ĩcipit reſolui et termiari nõ termis ʒpeijs · Fᷣ ðine vo⸗ lũtatis · coœꝛda vero dura nõ jiqᷓfiũt ad ignem tribulatõis niſn foete magna ſit tribulatõ moꝛtis illatiua vł alias exceſſiua · tũc etem̃ cõ tingit vitõn vetuſtatẽ depoĩ et coꝛda ꝑ hꝰ omino liq̃facta Fluere ĩ omẽm modulũ et foꝛmã rctẽ vuẽdi oino pata ſtare mãdato miſtri ecẽ · fitq; felix mutatõ dextere excelſi · mutat? nãqʒ vas dtumelie ĩ Siceie Beda quoq; vtiliras õ · ꝙ quẽadmodũ habot?ĩ danie⸗ ecptres pueri q ligati miſſi ſunt ĩ ignẽ foœenacis innẽti ſunt ſoluti Fta et ĩ ignẽ tribulatõis dſtitutꝰ facile ſolui a vicul qᷓbꝰ ligatꝰ ẽ lle p ſe nõ poſß extinguęere aquã ſibi oblatã cũ de F* „ 5577 vidus eñ e ſtrn 8 patet ab alig were n ich ſucc atã ců de ret qnto enbu effech cia ſez e es eog n nutritpi i dputn äteo articulo Oen. ibulatö fi wum certe es tribula t tanden quefacit eum · dnte g8. Diees oc ſeq́ł Gne encl tribuln ez cogiti ficata ve uſtate vn ·kta cc floꝛes vit ſtatis Ve⸗ lienis ·k dine vo niſ koet ic etem co ato niſn otumei t jdan imt ſolun 9 ligwe ſcʒ a vinculis amoeis mũdi dtingit nãqʒ in hoĩe qᷓ tribulatõʒ pati⸗ queadmodũ iemel dtigit cũ xpᷣꝛanꝰ popuiꝰ caſtꝝ qðdã qð ſarrace ni renehãt obſideret · ã illi ſarraceni quẽdã xp̃ianũ nobilẽ captũ machie xpianon oppoſuerũt ſpantes ꝙ in eã Fteʒ caſtri lapides ñ aceret xpiani · ip̃o vero xp̃iano machie oppoĩto clamãte vt ꝓpter eũ nõ deſiſterẽt ab impũgnatõe · cepunt xpiani lapides iacere · et p mo lapidis iactu ruptꝰ eſt funis quo ille ligatꝰ pendebat. et ſic i le cadẽs in foſſatũ abſtractꝰò a xp̃ianis et liberatꝰ. Gathena ilia qᷓ nos ligatos tenet eſt iu vbũ Jenece amo⸗ mũdꝛ · qñq; aũt ex vno ictu tribuiatõis dtingit aliquẽ tedium hre de mũdo quẽ amabat ſicq; a můdi amoee ſepaꝰ qð quidẽ nequaqᷓ modica vtilitas ð cẽſen da cũ totũ et ſolũ malũ hoĩs ſit amoꝛ můdi · Tercia vtilitas eſi ꝙ ſicut p ignẽ ꝓbat? bonũ aurũ dñte eccꝰ jn igne ꝓbat? argentum et aurũ · jta p tribulatõʒ ꝓbat deꝰ hoĩem bonũ dñte job Deobah me quaſi aux qð ꝑ ignẽ trãſit · Põᷓ· quoqʒ dicit · ꝓbhaſti coꝛ meñ et vꝛſitaſti nocte igne me examia · e·Libro quoq; ſapie dici? tanqᷓ au ruz ĩ foœnace ꝓbauit ꝛllos · quos illos · Certe muſtos · De qᷓbꝰ canit eccleſia tanꝙᷓ aun ĩ foœnace ꝓbauit electos dñs · Vñ et in eccleſſ- aſtico. Vaſa figuli ꝓbat foꝛnax et hõies uſtos tõẽptatõ rtibn latõ⸗ nis· Quapeopter et thobie ductũ ð qꝛ acceptꝰ eras deo neceſſe fuit vt tẽptatõ ꝓbaret te · Hoc aũt multũ dz bœĩem ſolari · qe ſignũ eſt qð diſpoĩtur vt ſit vas pun ad capiẽdus deũ · Muatta et pᷣceden ti attinẽs vtilitas ð ꝙ tribulatõ ad moduz ignis purgar qi p mala chiã apham dat? ĩtelligi · Sedebit inqͥt dflãs et emũdãs argétum et purgabit fios leui · Vñ ſicut mediãte igne reddit? aurũ purum ſen affirma· fta medꝛãte igne trihulatõis coꝛda electoꝝxꝝ purific tur · Hlec mirũ icut eĩ ĩ purgatõe auri ſunt folles q̃ ĩflãtꝰ et igniſ qui ſurcẽdit et fex q̃ dſumit? p q aurũ purũ reddit?· Bic folles q inflãr ſunt inimici qᷓ nos tribulãt et pſequũt?· dñte pð · Dñe qͥd mł tiplicati ſunt qᷓ tribulãt me multi ĩſurgũt aduerſum me · jgnis q̃ ſue cẽdi ĩ foœnace ẽ iniq̃tas pſecutõis et anguſtie q̃ ð ĩ tribulatõe · Pex que dſimit? ẽ immũdicia peccati q̃ remittitꝰ · dñte ecco. Piꝰ et miſe ricoes deꝰ. et remittit ĩ die tribul atõis peccata · Vñ et Sara dño lo quès · jn tpe inqᷓ;t tribulatõis peccata dimittis hijs q juocãt te. De niq; audi dpatõʒ et doctrinã magnn pñis · jn foꝛnace inqͥt ardz pa lea et purgat᷑ aux · illaĩ cinerẽ vu· et allð ſoædibꝰ exuit?. foꝛnax mũdꝰ palea iniq̃ · aurũ iuſti · ignis tribulatõ · arti fex deꝰ.qð ergo vuit artifex facis · vbi me poit artifex coloe · jubeoe go tolerareno uit ille purgare · Ardeat licz palea ad vicõdũ · et qᷓñ dſumendũ·jlia quañ ĩ ciners ðᷣtitꝰ ego ſoꝛdibꝰ careo ·; ille pr̃. S; nõne ſic coꝛ hoĩſ àd modũ auri naturaliter lerificãtis a ſoædibꝰ purificati · pᷣt 1pſuz hominem iam ꝑ tribulatõnem purificatum admodum letificare et conſolari⸗ VI. COSIOSERTIO. Erta pnella ſie ait. O hõ q̃ᷓ de tribulatõe turbaris · nũquit nõ irelligis cꝙ valet trbulatò ꝙ multiplici ac merito dſolatoꝛia gatõe hois · Himrũ p̃ter illa q̃ reſtãte pus ſoꝛode me ſimilis ẽ purgatõi auri p ignẽ eſt vna q̃ͥ ſmilis eſt purgatòi ferei P limam · Flia que ſimilis eſt purgatõ Snon tritici à palea ptrituratoeʒ et ventũ · Tercia q̃ ſmilis eſt purgatõi videmie ꝑ tocular · Quarta q eſt ſikis purgatõ q̃ fit p mnutòʒ · Quita q̃ eſt ſk᷑is purgatò!q fit p medicinalẽ potionẽ · Vis ſcire de peima · Scce ſicut ſpata q̃ de vagi⸗ na nõ extrahit? · et cultellꝰ de quo nõ ſcindit? obſcura?· qualis cul tellꝰ q̃dẽ · niſi limatꝰ et purgatꝰ ĩ mẽſa dñi nõ pon · Ita coꝛda oci oſa que nõ ſunt aliquo laboꝛe vł᷑ tribulatõe exercitata dtrahũt e⸗ ruginẽ et multã ſpůalẽ obſcuritatẽ qpter quã dño reddunt? abho⸗ miabilia. niſi aliquo laboꝛe vł tribulatõe ab erugine purgata fue rint et qᷓi limata · Pe tribulatõibꝰ igiꝰ nõ doleas · ß magis gaude as vt coæ ſplẽdẽs coœæã deo et ꝗᷓtũ ei pabeas · Süt eiñ tribulatões qj ſi me ꝓ ferreo coꝛde deeruginãdo · et ad modm ferri clarificãdo quẽadmodũ ꝙ ſimilitudine dicit? in ezechiele limatꝰ ẽ giadiꝰ vt ſplendeat Vis ſcire de purgatõ? ſi cSa.cce ſicut in tritura patee nis p ventů excuſſis palee abiciũt?. et triticũ purũ relinquit?· Ita ptribulatõʒ coꝛ homis purgat?· ſimilẽ quidẽ ad Snoxn tritici per triturã pallee excuſſiõʒ Dpatõz facit egregiã ip̃e gregoeiꝰ · Scut inqᷓt ĩ tritura palee Sna eiciũt? ſie floꝛes inter ſpinas ꝓdeũt · et roꝛ ſa q̃ redolet creſcit cũ ſpina q̃ pũgit· Vis ſcire ð urgatõe tercia — Secce ſicut pꝑ p̃ſſurã toc ularis qð racemos pᷣnnt liqu oæ pᷣcõſus a vi li et groſſa materia ſepat·Itã dtingit ꝙ x pᷣſſuram tribulatõnũ toe quẽtium hoiemet pᷣmentiũ aĩa in celi cellarie collocanda a groſſa materia ſepar.ſ.a coꝛpe qẽj inferiꝰ ſubtoæculari relinquitꝰ de pᷣſſu ra humꝰ tribulatõnũ mũdꝛ dſolatõʒ vł p ſpem celeſtiũ recipiẽte ic⸗ quẽs apoſtolꝰ · deꝰ inqt totiꝰ dſolatõis ↄſolat? nos in oĩ tripulatõ ne noſtra vt poſſimꝰ et ip̃i dſolari eos qᷓ ĩ oĩ pᷣſſura ſunt · Vis ſcire de quarta purgatõe· cce p trihulatõʒ hõ ſpũaliter minuit? quo ad ſupłluũ peccati ſanguinẽ · retẽto bono ſanguine qᷓ q̃dẽ nõ eſt ꝙœꝛ⸗ ruptꝰ humoe · ß humoe ẽ deuotõis tictꝰ ruboꝛe diumi amoris. Hẽ⸗ pe q̃dã vena de coꝛde eſt ꝓcedẽs de q̃ ſcribit? ĩ ꝓuerbijs · Venã vi te os iuſti et eſt q̃dam ſanguis coꝛruptus ſezʒ ſanguis peccãti · qᷓ ad modũ cœꝛrupti et— ſangnis poſß coœrũpe coe interioꝛis hoiſ —— cã moꝛtis · De qꝰ nimiꝝ ſangne cupiẽs dauid liberari a dño ibera inqᷓt me de ſangnibꝰ. ctꝰ aut tribulatõis apit dictã coꝛdis venã ad os ꝓtẽſam dñte ip̃o damd · Ad dñm cũ tribularer clama⸗ ui q̃ vena p ðfeſſionẽ oeis apta pᷣt egredi dictꝰ coꝛruptus ſanguis beccati⸗ Peniq; vis ſcire de purgatõe qᷓnta · Pece qñ tri bulatõ ti bi mittit?· tũc ꝓ coꝛde tuo a groſſis mũdi humoeibꝰ purgando me — tibi potõ miſtrat?· S icut eĩ amara medicina purgat pꝛa⸗ uos hũoꝛes coꝛpis ſic amara tribulatõ relicto tibi hũoee deuotõiſ aquie nõ laicn hmilgt lman ràtoez 6t Lunni ofup devag⸗ ualis cul odda oci trahüt t abho⸗ rgata fre 8 Zaude atöes q arificido iadi vi ura pale un lta tiuci per e. Seut eüt·etro tde tertis cöſus àvi atön tc a a groſi tꝛ. de pſu ipite lo trihulat Vis ſeir ir quo à5 ö eſt eo⸗ nons he Venavl ccai· qad nicets hoi rari à dyo cã codð er clam 8 ſangu pulato 4 ando v urgat e deuotꝰ —— (rudes M.. pur gat pꝛauos · i · viſcoſos hũoꝛes lubeici coꝛdis · Pebes g* anda cter ſumere potum illũ a ſummo ph̃ico tibi oblatũ qᷓ q̃dez ẽ ille al tiſſimꝰ qᷓ de terea creauit medicinã q̊ nõ ſolum nouit · etiã creauit vires herban et virtutẽ oĩm reꝝ · F ſeculo quoq; pᷣſciuit q̃litateʒ oim euẽtuũ · vñ et optie nouit ↄplexiõʒ cœdis tui ſciẽs qᷓntũ potes pati q̃ vtpote fidelis medicꝰ tibi tanqᷓ filio vł filie ſiue ſpõſe non daret · niſi rẽ vtile et ſalubrẽ · qͥ et fecit tibi credẽtiam cũ dixerit pe tro · calicẽ quẽ dedit mihi pẽ ·nõ vis vt bibã illum · et eſt ſenſus · po rũ menſuratũ et mee dpiexion ſeu dditõni qpoecionatũ et mihi p iliũ qͥ pr meꝰ eſt datũ·q̃ nõ nouit nißi bona data dare filijs ſuis qᷓ re nõ biberẽ illũ · Quna ðᷣo ip̃e bibit in quo nichil erat purgandum igitꝰ et tu de eodẽ babe poſt iliũ reddẽte ratõʒ magno pẽe aug · St tende inqt ꝙᷓ ruſticũ et reũ teneres eũ q̃ ciphũ dñi ſui effũderet in quo dñs ſuns pꝛꝰ bibiſ · bibe igiꝰ ex eo · Nlic eſt eĩ ciphꝰ ad quẽ bibendũ iuitat amicos in cãticis · Fmici inqᷓt mei bibite et inebria mini · Nũc offerebat filijs zebed ei jacobo et johãni maioæbꝰ de a micis · poteſtis mq̃t bibere calicẽ quẽ ego bibiturꝰ ſum · Picas igꝰ cũ ꝗᷓtitudine et hylaritate cũ ſancto dauid. Calicẽ ſalutaris acci⸗ pꝛã·et ſit ſenſus · ego accipiã potũ mee ſanitatis · et ſi nõ poſſis de glutire dicas cũ eodẽ et nomeẽ dñ ĩuocabe · i· appellabq eũ in ad⸗ iutoꝛiũ qᷓ aynte bibit · qͥ teſte ſcriptura moꝛteʒ degiutiuit · Degiutias igit? et tu · Mõpe volẽs purgari ſtuitꝰ eſ ſi pillulas maſticaret cũ p hoc purgatõnem coꝛpis ipediret · Sane huic mõ purgatõjs non obſtat ꝙ vdemꝰ multos bibere potũ hunꝰ·et tñ ñ purgari · Hlã h? q̃dem accidit nõ gpter defectũ medicine · E quẽadmodũ qᷓs p potõ nẽ ſumptã nõ purgatꝰ nec curaꝰ ꝗpter indiſpoſitõʒ materie que pur gari debet · q̃ nimis eſt dura et dpacta Ita fit qñq; ꝙ medicina tri: bulatõnis nõ purgat coæda p tribulatõnẽ nõ emollita · ad modũ coꝛdis ponis puerſa manẽtia ac p mpatiẽtiã et irã indurata · VfI. COPISOSHTIO. Sptima puel la ſic ait · Hõne iam p ſoꝛoꝛem meã didiciſti ꝙ pᷣ⸗ ſens tribulatõ qꝙᷓ in terra patit? hõ eſt quaſi medicinaiis que⸗ dã potio miſtrata a fũmo medico de qua et quo pᷣt intelligi ilð ec cleſiac. Fltiſſimꝰ de terra creauit medicinã et vir ſapiẽs nõ abhoꝛ rebit eam.q̃ quidem medicina quaſi in amaris pillulis miſtrata · ne hõ eã abhoereat · elt ſapienter quaſi ſub quadã pñtis vtilitatis ne⸗ bula inuoluenda ·k elt eterne dulcedinis zuckare deuote eſtimatõ nis iudicõ admiſcenda · De ſe aũt eſt quaſi mirra a putrefactòe cu⸗ ſtodiẽs coꝛda humana · vł eſt quaſi cauteriũ in menbꝛo minꝰ nohi l factum ad ſanandum magis nobile menbeum · qumppe moleſtia coꝛpoeis infirmitatem ſanat metis · imc dicit eccleſiaſtes · Curatò ceſſare faciet peccata maxima · Sane quantum ad pꝛedictum cau⸗ terium vel conſimlẽ medicinam per tribulationẽ exhibntã · Fudi magnum patrem Ruguſtinum· Intelligat mauit homo medicum eſſe deum et rribulatõnem medicamentũ eſſe ad ſalutẽ non penam ad damnatõz ſub medico politꝰ vreris ſecaris clamas · nõ audit me dicꝰ ad volũtatẽ · ſed andit ad ſanitatẽ · E pr ille. Pz— ſicut ĩ coꝛpalibꝰ teſte ſcriptura nò elt cõſus ſuꝑ cẽſum ſalutis coe⸗ poeis · jta et in ꝓpoĩto nipil vtiliꝰ cẽſendũ eſt qᷓ ſit ſalꝰ mentis· W. COESDSRSTIO. taua puella ſic ait. Hõne remediũ curutatis et cecitatis cu ſolatòe debz recipi · fateri hoc neceſſe ẽ ·&ʒ q̃d Peofecto tri Platõ remediũ curuitatis eſt et cecitatis · Vis ſcire ꝙ curuitãtis: Scce licz ſm ſeripturã deꝰ fecerit hoĩiez rectuz qñq; tñ ad tereena Pitualiter mcuruat? · curuitate qͥdeʒ interioæis hoiĩg · deo et ſanctis abhomiabilioꝛe ꝙᷓ; ſit quecũq; curuitas coœpalis · ic incuruã ple rũqʒ tpe ꝓſperitatis · ſupueniẽte aut tribulatõe rurſum rectꝰ effici tur · q illo ĩ tpe ad celeſtia erigit · et eleuata mẽte ad ðm diriitur oculis ſuis internis cũ ſpe efficacis ſupplicatõis· queadmdu iti qui oli deo dixerũt · jbimꝰ ad te jtribulatõbꝰ noſtris · et exaudnes nos ·ĩ nobis quidẽ nõ eſt tãta foꝛtitudo · vt poſſimꝰ multitudini re ſiſtere q̃ ireuit ſup nos · ñ cũ ignoeemꝰ qd agere debeamꝰ · hoc io⸗ lum homꝰ reſidui· vt oculos nros dirigamꝰ àd te ·et ecce hac in ði rectõe et mõtis erectõe dſiſtit ſtature iterioꝛis hoĩs rectitudo cur⸗ nitatis excluſiua Poera ꝙ tribulatõ ſit mẽtalis atqʒ multũ piculo ſe cocitatis remediũ ptʒ dñte yſaia · ꝙ vexatõ dabit iteilectũ · Sſtq; amara tribulatõ ĩ felle piſcis apte figurata quo thobias junice pa tris ſni oculos excecatos liniuit et viſum ei reſtituit · HCOISOSERTIO. ¶na puella ſie ait · Heſcis fr ꝙ ſcriptura foꝛe pᷣdicat dulce lu⸗ en · iMõne igit? tribulatõis tibi remitet? amaritudo cũ ma tri ulãtð homiem multiplici lumie dſole?. Hllumiĩat nãq; hoieʒ àd d gnoſcõdum ſua p̃terita mala · jllumiat hominẽ ad ſpandum futura bona·lllumiat ad videndũ deũ · jllumiat hoĩeʒ ad ↄgnoſcendũ ſe⸗ ip̃m · Wis ſcire ꝙ hoiez illumiet ad dgnoſcendũ ſua pᷣterita ma⸗ la ſeu pctã · Fxemplũ accipe ĩ libeo geneſeos de fibꝰ ioſepih q̃ ſie ad inuicẽ ſunt locuti · Merito E patimur · qe peccauimꝰ in frèm no ſtrũ vidẽtes anguſtiã aĩe il liꝰ dũ depcaret? nos et nõ audiuimus · jdcirco venit ſup nos iſta tribulatõ Vis ſcire qꝙ tribulatõ illumi net ad ſpandiz futura bona · Scce de tribulatis dicit ſcriptura In paucis vexati ĩ multis bñ diſponenꝰ· ſcz ſm bona future vite vtiq; pñtibꝰ potioꝛa · Quis eĩ iuſtoꝝ] tribnlatꝰ vidẽs hic ma los pace ac alijs exterioæmbꝰ bois mag frui ſuppoiĩta dei iuſticia non ſpera: ret potioꝛa ſibi in alio ſeculo rehuari ſm ſnĩaz hugonis illiꝰ regu laris Vis ſcire ꝙ tribulatõ illniet ad vidẽdũ deũ · Fudi greg · eg loquenteʒ · vbſir inquit vt fidelis quiſqʒ qͥ deũ videre deſderat de mundi pſecutõibꝰ lugeat q fieri eiſde pſecutõibꝰ nõ ignoꝛat · Vis ſcire ꝙ tribulatõ illuminet homineʒ ad dgnitõnem ſu ipſius pi tcx ſ ½ penan audr me Pꝛofec aluns cꝙꝛ mentg. ecitatig ti ofecto t curunaug àd tereenz et ſancts curua ple rectꝰ effie n dirigm dmoduil t exandies titudmir mpot p ce hat ·d titudocur ult pieilo lectü Sſth 6 junioꝛpt t dulee h cũ an poie; add um futun ſcendük terita m oſepb ſt n kremno ndmimus⸗ latõ illunt riptura In e vite vnqh nalos pä non ſpel g ilh reh re8 eſideratd anoeãt ſun ſus et viriũ ſnan · Indi rurſum gregoeiũ · Llemo inqᷓt vires ſuas ĩ pace congnoſcit · ſi belta deſunt virtutum experimenta non pꝛoderunt dem quoqʒ dicit · jmpꝛcuidꝰ miles ẽ q̃ ſe foꝛtẽ ĩ pace gkiat?· Peni⸗ qʒ trihulatõ eo pacto hoĩiem itumĩat · qꝰ coꝛ eiꝰ epuagãs ad ſui cõ gnitõeʒ renocat · Phmin hõ cuiꝰ coæ ꝓſpitas vł mũdanũ gaudius aſeip̃o elõgauit quẽadmodũ dauid dqueri? dicẽs · dereliq̃t me vᷣtꝰ mea· et iumẽ oculon meo et ip̃m nõ eſt mecũ · dq̃rit? inq; et bene dquerit? · ve eĩ illi qͥ cãdelã ĩterni ſui lumis qᷓj dſumit ĩ alion vſũ et nõ ĩ vſum ꝗpmũ · hõ ilie ↄgnitõe caret ſui pi qũo eĩ dgnoſce ret ſe is qᷓ nõ ẽ apud ſe · ſ ãbulat in mirabilibꝰ ſup ſe · quouſq; ſup ueniãt tribulatõs q̃ reducũt homiĩem ad ſe · Dñte gregeeio ꝙ tribu latões cogũt coꝛ redire ad ſe· et ad ſuũ hoſpitiũ · Sic dicit? ĩ exodo Panęat vnnqᷓſq; apnd ſemetipʒ · Bic dicit ꝓð · duertere aĩa ĩ requiẽ tuã · Jic dicit ſapiẽs de interna ſapia · Intrãs ĩ domũ meã dqeſcam cũ illa · Bic et colũba tpe diluuij qᷓi coacta reuerſa eſt ĩj archã cum eytra nõ ineniſſ vbi receſceret pes eiꝰs. X. COISOERN. cia puella ad tribulatũ ſic loqᷓt?. Pine tribulatõe hoĩes doꝛ miüt ſomno pigricie · Bz tribulatõ excitat eol vt ignis ĩi domo ſẽcẽſus ꝛet vt aqᷓ nauẽ ſubintrans ·vt dicãt ilið Mathei · Dñe ſalua nos pimꝰ.jdcirco et magnꝰ pr̃ aug· ſic ait · jdeo inqͥt Pᷣmũt? multi ĩ eccleſia · vt p̃l clamèt clamãtes exaudiãt? exauditi gioꝛificẽt deũ 5 q̃d lõne bonũ eſt ſic a ſomno excitari pigriciã remoueri clamã tem a deo exaudiri · et deũ ab exauditis gloꝛificari · certe ſic · Fam inde de pmo ad vltimũ ſequiꝰ gloꝛiã dſeq · Quippe ꝙᷓtũ in te eſt tu das deo gloꝛiã · et qͥ̃d mĩꝰ ip̃e tibi retribneret qᷓ; gloꝛiã ꝙ gioꝛia· l.CObSOSESTIO Hdecima puella triſti tribulato necceſſitatẽ tribulatõis ðcla rat ſic dices· icut ccbꝰ adheret vaſi · i quo decoqt? et P dñs cðloe et ſapoꝛẽ amittit niſi moueat᷑ · ſic mẽs hõis ĩ magnũ malum ſuũ videlicz ĩ xditõʒ hõi coloeis ſeʒ nuboꝛis caritatis aut cãdoeis puritatis atq; bõ ſapoꝛis ſpũalis · abhoĩabilis et inſipida ac deo euomẽda huic mũdo p amoꝛẽ adheret ſm illð pð̃· glutinatꝰ eſt ĩ teræa võter ñ niſi p tribuiatõʒ mouea ꝙꝙᷓ deo oꝛdinãte ab ip̃o mun do patit?. vt ab eo ſepet᷑? iu vᷣhũ cniuſdã pris · jpe inqt můdꝰ· dum tot amaritudiĩbꝰ cruciat · dũ tot calamitates ĩgeminat · qͥd al ind ni ſi vt nõ ame? cłlamat · Plec iile et bñ niſi eĩ eſſent trihulatões hoies ip̃iꝰ dei obliuiſcerẽtꝰ tpalibꝰ dtẽti · Vnde tribulatõ eſt velur abſ m tiomũ quo hij qͥ ſunt ſpũaliter puuli a lacte tpalis ſolatõis ſepan icut coꝛpaliter puuli aliqᷓ amaritudĩe a nutricis lacte ſolẽt ſepa ri- et. COtISDEfTO. VWodecima puella ad trihu latũ aſpitatẽ tribulatõis cãnteʒ ſic ut. O homo eſto ꝙ tribulatõnis lentias aſpitatem · hoc ſignũ rbonum eſt ſignum quidem tue electõis ſignumq; diuine diBna tõnis · qua quidem ob hoc dignãter agit?. ꝙ ꝑtribulatõez aſpa ſit via electonꝝ ne eos magis deiectet diu Pgere ꝙ— et cito tribulatõʒ hꝰ eſſe portã regni celo · F certe— intrabũt ꝑ eã Hã et teſte euãgeliſta cpruit——.— re in gloꝛlã ſuã Vñ et in actihꝰ apoſtolon Pmu——— opoztet intrare in regnum celioꝝ il · COISM— Erciadecima ꝓuel la ſic at. O hõ aduertãs quatu bonũ tri— ſtões et aduerſitates tibi dferũt cogũt eiñn h hoĩem querere io lãtia ſupioꝛa · p hoc ꝙ pᷣcludũt inferioea · queadmodue—— tabernas interdicit ſue ville qñ vult ꝓpꝛiũ vinu vendere ꝓend ne vẽdat aliqᷓ̃s qðcũq; vinũ donec ip̃e totaliter vendiderit vnum ſuum Ita et deꝰ vt te cogat ad ſe recur⁊ere facit ꝑ aduerſitates ne periculoſion gaudiox mũd rabernas frequẽres· õne hoc apte deſignat? in johele· vbi dicit᷑⸗Pxꝓpgiſcimim oms q bꝛbiris vinũ in dulcedine qm̃ pijt ab oꝛe veſtro · et beitie agri quaſi area ſitiens in bꝛeui ſuſpexerunt ad te q exſiccati ſunt fõtes aquan et i8nns deuoeauit ſpecõſa deſerti · q̃d em̃ R p vinũ bibẽtes niſi hoĩes potio ribꝰ mũdi gaudijs fruentes. Quid ꝑ beſtias agri quaſi area ſrien⸗ tes niñ hoies beſtial ia gaudia deſiderãtes · Quid P vmũ ꝗð ah o⸗ re duon populon perijt · et p fõtes aquan deſiccatos niſi mundi gaůdia tã potioea peuntia ſeu ĩpedita ꝙꝙ inferioꝛa quaſi exſiccata p ignẽ ſpecõſa deſerti deuorãtẽ · i· per mudꝛ tribulatões et aduerſi tates · hiee cogũt ad deũ ſur ſum reſpicere · et ibi potũ ſuũ id eſt ſu⸗ pioꝛa ſolatia et delectatõs querere ſm illð apoſtoli qͥ ſurſum ſunt querite nõ que ſup terrã· X. CORIS OSERTO. Wartadecima puella tribulato ſic ait · HMõne dtentaris ſi id qð Npõſa dei dilectiſſima piter et delicatiſſima petit · et modũ quò dẽ ei a ſpõſo dcedit? cõſequaris · fateare hoc neceſſe eſt · an fœꝛte vane te ipa delicatõrem eẽ exiſtimabis · ʒ qᷓd petit illa · Trahe in quit me poſt te · Petit igitꝰ vt trahat? · Vis aũt ſcire modũ quo peti⸗ ta res dcediꝰ certe mediãtibꝰ tri bulatõibꝰ q̃bꝰ exercet᷑ · Fndi pẽeʒ elarenailis · Trahimur inq́t cũ tribulatõibꝰ et tõẽptationibꝰ exerce mur · Pi igit? nõ vis tribulari nec a ſpõſo benigniſſimo petas trahi De hoc nimmrũ tractu ꝙᷓ ſalubeis et gpoſus ſit p dicta ſœoeis mee inkeriꝰ poteris edoceri. vVCOPSOSRSTIO⸗ VWintadecima puella tribu lato ſic ait · Ecce hõ deꝰ te tribula⸗ i pmittit · Vis ſcire bonũ tnũ ſi nõ poſueris obicẽ qð intendit Ert᷑e intendit tuã ad ip̃m duerſienẽ quẽadmodũ patet libæo ꝓpeie expientie hoc dicẽte Videmꝰ em̃ ꝙ peccatoe in ꝓſperitate cõititu tꝰ ſp fngit et a deo auertit? q̃nto ſezʒ ad bonũ dmutabile ꝓlꝰ duer⸗ tir · Bʒ tribulatõe ſibꝛ immiſſa reuertit? et ad deũ cito duerti?. Pñte dño p oſeã · jn tribulatõe ſua mane ↄſurgẽt ad me · Mane inqᷓt id ẽ cito ſiue tẽpeſtiue vł oꝛto lumie Z̃tie · O felix neceſſitas qᷓ ad meli⸗ oꝛa dpellit · tõpeſtas eĩ reduxit ionã fugitiñ· egeſtas reduxit ad pa trẽ filiũ ꝓdigũ · Honas dꝛxit clamaui ad dommum de tribulatõne uenſre, 8; ta dñi nſt t ſie intn bulathne in querere ſy dñe ꝛiiq́ e ꝓbiben erit vinn rſitates n B hoc apte ig vinun rea ſitien x et igns ie ponc area ſuen nü qð ab o ni mnd ſi exſiccan g et adunſi uñ id eſtſn ſurſum ſint TI0 nis hideh modů qu ſtan fon „Trahen iquo pei⸗ Fndi pin etas trah oeoeiß me . 9d intendi libꝛo ʒp tate cõſi pl dulr hrDin e mqtid ad uit a0 nibulatcte Srnti⸗ Cnp mea et exaudiuit me cũ angnſtiare? ĩ me aĩa mea dñi recoædatꝰ ſus Pö·diji młtiplicate ſũt ifirmitates eon poſtea accelerauerũt qᷓd ni ita fiat· fatigatꝰ eĩ q̃rit qetẽ. eger ſaĩtatẽ · naufragꝰ ſ uſpirat ad poꝛtũ · famelicꝰ ad cibũ tribulatꝰ ad fmediñũ.qð cũ nuſqᷓ meliꝰ re piri val eat ꝙᷓ; apud ip̃z deũ · Elic g qð dict ᷓg̃· mala q̃ͥ nos pic pᷣmũt ad deũ ire dpellũt · Deniqʒ ſup p ſoroeẽ meã audiſti ꝙ ĩ tpe tri bu⸗ tatõis pctã dimittũt? p qð ceſſat auerſio · F mox vt ceſſat auerſio in ſtat duerſio · gra cuiꝰ hautdubiũ tribulatõ ẽ ſufferẽda cũ gaudio — XVI·COfIS DSRSTIO. Extadecima puella ad tribulatũ ſic at. Neſcis hõ ꝙ ignis pur atoeij teſtãte magno pñe aug · miro mõ Zuis õ. Supat em̃ oõ penã quã hõ vnqᷓ paſſus ẽ ĩ hac vita ł pati pᷣt· tribulatões igit? ſũt ꝓ penis ignis purgatoeij tãqᷓ incõpabiliter leuiores hylariter to terãde · Quns em̃ debitoꝛ mille talẽtoꝝ ñ gauderet ſi ſibi deederen ꝙ ꝙ duo ł vnñ ſatiſfaceret · Sʒ ecce p tribulatões pñtes et reſpecti ue parũ Sues et qᷓi ad pũctũ vix durabiles · Dñte dño ꝙ yſaiã · Id püctũ ĩ modico dereliq te· i · ꝓmiſi te tribulari et ĩ miſeratõibꝰ ma Snis cõgregabo te · jn mõto ĩdignatõis abſcõdã faciẽ meã parũ Pa te · et ĩ mia eterna miſertꝰ ſuʒ tui Per has inqꝙᷓ ðbita q̃tare ꝓoſ ſumꝰ ad qᷓ deo obligamur · ſ.peãs pctis ðbitas · licʒ eĩ pene eterne qᷓs mere? pctĩ moetale p verã pñiam in tpales ſint mutate nhilo minꝰ multũ reſtat ð debito adhuc ſoluẽdo kĩ iſto mũdo vl ĩ ꝓur⸗ gatorio pᷣſertiz pᷣmijs inũctis nõdũ plene pactis · Bʒ et ꝙ ueialibꝰ q mł tiplicãt? quotti die opoꝛtz peãs feree qᷓs ꝙ tribulatòs poſſumꝰ q̃tare · et ꝙ mẽſura ðine acceptõis ð ↄpoto radẽ. B ane ſicut diſpẽ⸗ ſatoæ ðmnitatis iactat dpotũ ſuũ coꝛã dño p fabas ł̃ lapiiloſet qñ q; ꝙ dpoto ſũmãdo fahã qᷓ parũ valʒ ĩ ſe facit cẽtũ marcas valere Fta et tribulatõ pñs vniꝰ diei accepta? qũq; a ðo ꝓ ðbito magno vt ĩ recõpẽſatõe anguſtie et tribulatõis vniꝰ ãni ĩ purgatoꝛio· quẽ admodůũ ĩ ezechiele dicit? · Diẽ ꝙ ãno dedi tibi· et quẽadmodũ dici t? ĩecẽ · Eſt qͥ młta redimat modico pᷣcõ · Inter R aĩaduerte qũo la tro ĩ cruce ſe q̃tauit qui ad dextrã in pepẽdit · Fic ꝓfecto qe toe⸗ mẽtum qð ꝙ culpa ſua patiebat? ad honꝛẽ creatoꝛis ſui cõuertit quitauit ſe de toto debito · Inſup etiã a ſaluatoꝛe audire meruit vᷣ⸗ pu ilið dulce · Ffodie mecũ eris ĩ padiſo · VCOESl. Ecimaſeptima puella ſic ait · Cur de tribularõe adeo pturba⸗ is ·cũ ſit ſignũ ĩ bonũ · ſignũ tue ſuppcetatõis a uamie futu⸗ re tribul atõis · qppe in Haũ · dicit? · HMõ dſurget duplex tribulacõ vk ſm · Ixx · nõ iudicabit domiĩꝰ bis inidip̃m · Hinc ſm veridicũ di nina ſcripturan interp̃tẽ jeronimũ ioquoe · eũdem locũ dectarã⸗ rem · Deꝰ humanuz genꝰ diluuio · ſodomitas igne · egiptios mari · iſrahelitas in heremo qꝙ ſuo peccato tpaliter pdidit · ne ĩ eternis penis eſſent pditi · ſ eĩ qᷓ puniti ſũt etiã poſtea ꝓuniẽt᷑ · Dñte ꝓpha non indicabit deꝰ bis imdip̃m in tribulatõne ſequitur ꝙ mentitur ſcriptura qð dicere nephas õexẽplã de ꝓpoſito eſt ꝙᷓ triticũ ſemet flagellatũ ĩ vno hoere nõ flagel labit? irex ĩ ali0 hoereo qd õne magna mĩa dei eſt ꝙ ꝓ pems futuris recipit tribulatõs pee⸗ ſentes · Ploc eĩ tale ẽ ac ſi ille cu debent marce auri et argert co⸗ puratòe ſibi facta recipet ꝙ eis fabas vł lapiios plꝰ ei eſt kaba vna reſpectu marce argẽti qꝙᷓ tribulatõ pñs rſpectu pene future ſcʒ .— mtẽſiue et extẽſiue · Ezechielis· un· Sle P äno dedi ribi · Sane licet —— nec pᷣmiſſum dictũ jero nec dictũ ꝓphe kt intel ligõdũ vkr· de ii — foete punitis qᷓ ĩter flagella pñiam egerũt et no de hijs qᷓ iter i⸗ — ella durioees et deterioꝛes fiũt vt quidã ſentiũt vłk de puni6 —. peccatis leuioæibꝰ vł oblitis quon dſcĩa nõ hetur· adhuc ꝙ ma⸗ gnis peccatis diuturnis crutiatibꝰ ꝓuniedis deo ſicut oĩm rex ità et ſupplicõn ſeiente mẽſuram vt aln intelligunt · et etiam ipe he⸗ ronimꝰ ꝓut habet quodã ĩ capirulo decretox fichilominꝰ ſtar zpoſuũ vł᷑ ꝓ pte future tribul atõis vł ꝓ toto ꝙtu àd aliquos iu rubeicã eidẽ capitulo pᷣnotatã qne ſic dicit ·jn pñtian nõnulli pu⸗ niũtꝰ ne in eternũ flagellẽtur · Et qðcũq; hon de miro mõ cirta ho mieʒ tribulatũ gr̃oſe agit᷑· V · COFSDSrSTO. Ecimaoctana puella ſic ait · Gaude fñ kariſſime de tua tribulã⸗ 6 eöe· Hõpe tribulati ſicut ĩ voce ſic et in ve vident᷑ cũ tribuiis rnire · Hmin ſicut licz tribuli hyſpiditatẽ pũgitiuam heant · tñ cardueles ſiue carduelliq̃ ſunt q̃dẽ muſice auicule tribul inſident 8 cribulos amãt et frequẽtãt eo ꝙ eon ſemibꝰ paſ cunt? q̃ ip̃as dele⸗ ctãt· jta et tribulatis in adiutoꝛiũ potiꝰ ꝙᷓ; delicatis ſancti angeti aduolare ſunt credẽdi · qͥ qᷓſi ſpũales cardueles in facie a pte roſtri pacuti intel lectꝰ quò ſp vident faciẽ pãis ſunt valde rubei rubo⸗ re amoeis et nichilomĩꝰ varijs btutũ pennis decoꝛati q̃ nõnullis tribulatan aĩan potẽtijs inhidẽtes illis pohn tribulaton q̃bꝰ ꝓꝙ ſui ↄſolatõe cũ deo loquũtꝰ? deuotis vᷣbis tanqᷓ ſemibꝰ delectãtur quippe ſemẽ eſt vᷣbů · N nũquit nõ hij angeli velut muſice auicu⸗ le ſunt cũ vt fert? quondã ĩ celo aereo cãtauerint ʒꝙ gloeia vginis Begina celi letare · et ĩ regiõe eadẽ ĩ qua natꝰ eſt ſaluatoæ puta cir ca bechleẽ ſaluatoe nato gloꝛia ĩ altiſſimis deo · Sz et omnino vi⸗ dent? ĩ coꝛdibꝰ tribulaton eſſe velut auicule muſice · vtpoteĩ ipis muſitãtes atq; ad ip̃cn dſolatõʒ modulatis quodãmõ vocib nõtes · pᷣſertim ſi ſᷣm apoſtolũi tia gandij ip̃on fuerit. Zi em̃ in ciuitate dñi angeli et archa nulto expimẽto tribulatõis 4h himnũ decã tant et ſanctꝰ ꝓc lamãt · abſit ꝙ huiꝰ muſice artis— ti de noſtra habirabili dicãt · qũo eãtabimꝰ cãticũ dñi ĩ terra alie⸗ na · cũ de poſſibilitate ꝑ Pᷣmnſſa poſſint duici · ymmo in hac valle mi ſerie pſallẽtibꝰ ſÿm illũ angelicũ preʒ clareuallis dignãter ſancti angeli admiſceri ſolẽt · vñ · O inq́t ſiq̃s hr̃et oculos aptos · Wideret quã cura quo ve tripudio ĩterſunt cantãtihꝰ aſſunt oꝛantibꝰ inſũt meditantibꝰ · COSSTIO. e pumiðʒ huc ꝓ n m ren n lominꝰ ſn alicuos uj önulli pr mõ cirtaho T0. tna tribulꝛ cũ tribuls m hoant t buk inſiden qᷓmas deꝛ meti angel a pte roln rnbei vbe qᷓ nõnulls ton qbp delectãm ſice awmer oia vgins toꝛ pntã l omninov epoteſip⸗ vocibp atõis i archa ce aris en Fcimanona puella ſic ait · O frater pᷣmiſſis ſoꝛoꝛis mee attẽtis Pſermoibꝰ nõ abhoereas tribulatõnum hyſpiditatẽ vł ip̃an a⸗ rãritudinem · Vudi greg · gregẽ ſibi dmiſſum ſalubeiter admonen⸗ tem · Pi inqᷓt illic dulcia appetimꝰ neceſſe eſt vt R amara toleremꝰ Blle⸗Sʒ et tribulatões licer extrinſecꝰ ſeu ſupficietenꝰ deguſtate moedeãt · tñ intꝰ latet nucleꝰ hm cuiꝰ dulcedinẽ ſanũ guſtü dele⸗ ctant ꝓut ſequẽtia maifeſtãt · Vide ergo ne ſimileris ſimie. Symia aſcendẽs nucis arboæs atq; ĩ cœꝛtice nucis inueniẽs amaritudines totũ fructũ ꝓicit et iõ fit ꝙ dulcedinẽ nuclei non pcipit · Iõ ſic fr tribulatõ eſt a te ꝓiciẽda qᷓ;uis extrinſecꝰ ſit amara · ʒ potiꝰ ddiõ da eſt quadeupli ſalſa· Qua inq̃es aut q̃li · Dꝛofecto ꝓꝛima eſt pun gitiua · Sſideratõ moetis ppetue quã hõ ꝑ tribulatõs pᷣt euadere Fudi ſalomõeʒ · Noli inqᷓt ſubtrahere a puero diſciplinã ſi em per cuſſeris eũ virga ñ moꝛiet? · tu ðᷣga pcutis eũ et aĩam eiꝰ de iferno laberabis · Scða ſalſa qᷓſi aromatica et miti gatiua eſt dſideratõ e⸗ terni pᷣmij· Nndi ſanctiſſimũ patrẽ gregoeiũ · vñideratõ inquit ᷣmn minuit vim flagell · VTercia ſalſa eſt ↄideratõ paſſõis xp̃i · Fudi magnũ pꝛem auguſtinũ · Magna inquit cõſolatò mẽbeis ex capite Vñ et apoſtoiꝰ ip̃e· Si inq̃t ſuſtinemꝰ et dregnabimꝰ. Indi quoqʒ et peem clareuallis · Nunq̃t inq́t xp̃ꝰ a cõione ſua ſociũ tribulatòõ⸗ nis excluditſecũ latro eadẽ die fuit in padiſo · Quarta ſalſa eſt mł tiplex tribulatõis vtilitas de qᷓ quidẽ ſoꝛoꝛes mee · et iã peidem in formarũt ac te etiã pleniꝰ infoꝛmabunt COBIS IDSRRTIO· Fceſima puella ſic ait · Cur frater tibi tam inſipida eſt aqua tri bulatõis q̃ potiꝰ multũ tibi deberet ſape exquo colata eſt per ſaẽcũ humaitatis xp̃i bñdicte plenũ ſpẽbꝰ aromaticis · Pic nempe ſaccꝰ in quo inhitauit coꝛpaliter plenitudo diuinitatis · plenꝰ fu⸗ it gratie et veritatis plenuſq; illa ſapia q̃ de ſe dicit · Sicut cynamo můũ et balſamũ aromati ſans odoꝛe dedi et qᷓi mirea electa dedi ſua⸗ mtatẽ odoꝛis · et quaſi balſamũ non mixtũ odoœ meꝰ. HMõne autem per hũc ſaccũ bñdictũ dicta aqua colata fuit qñ xp̃c tot et tãta ſu⸗ ſtinnit · Vñ h aqua il la ſimplex et pura antea nobis inſipida fuiſſet exnũc ſemp ſapida eſſe deberet ↄtracto · ſcʒ p colatõeʒ odoꝛe aro⸗ matico et ſapoꝛe dulciſſmo · Himieuʒ et in eo ſpũs erat iiie de quo dicit ip̃e xpᷣc · eterna pẽ is ſapia · ſpũs meꝰ ſup mel dulcis · ñ et iᷣus mol in oꝛe dicit ipſe doctiſſimꝰ pater vallis. Bicut igit? multi que bus ſimplex aqua nõ ſapet medonẽ vł claretũ melle vł ſpeciebus cõfectũ delectabiliter biberẽt · jta pᷣdicto mõ dfecta tribulatõ de lectabilis eſſe poſſet et deberet · ¶ Bane hac in materia diſtinctio quedã locũ videt? habere que in libꝛo quodã ſanctan reuelatõnũ repit? · In qᷓ in pſona xp̃i ſic dicit?. Cũ hõ ᷓuaꝰ ſiĩ ꝓpeio mitõ mihi ilið gpinarz ego cũ inde biberẽ ex oꝛe meo tĩ dulcediĩs ei tribue⸗ rez · vñ ſic nobilitare? vt nũᷓᷓ de cetero poſh xire · S cũ hõ ĩde po⸗ —„. ₰ biberit inficit ilið et quo peiꝰ bibit eo magis aceſcit er amaricar vr mde me nõ deceat bibere· niſi pñia et cõfeſſione purget?· ßwbi l. COpIS IDEEHSTIO F ſceſimap̃ma puella ſic ait O hõ ð dulci et valde dulci ñ ſolũ V põᷓ ñ dz ðſolari · ſ p̃t potiꝰ plurimũ dſolari · Bʒ q̃d · lõne tri⸗ ulari gpter deũ ẽ dulce · ymmo dulce val de · Sſt ꝓfecto Hẽpe cũ qᷓs facit aliud ꝓpter alind · B aliud eſt viciniꝰ coꝛdi ſuo· ip̃mq; co⸗ p peiꝰ tãgit · ᷓ ilið tãgat qð apter ip facit · Fta ſane ꝙᷓ ilið ʒpter qð facit · aliqͥd eſt qᷓi mediũ mediãte quꝰ ſeu p qð trãſit et pfingit id qð faciẽs facit ad coꝛ ip̃ius faciẽtis· Ecce clan exrmplũ · Bi hõ ſumat potõz ꝓpter bon ſaitatis · ſamtas peiꝰ coe eius tãgit ꝙ pa potõ · que quidem ptingit in raci one voliti per ſanitatem tanqᷓ; per qðdam mediũ ad coe ſumẽtis potẽn em · vñ et Em regulã areſtorit ꝓpter qð vnũquodq; tale · puta volicũ vł amatũ et illð magis · Bʒ nunc videmꝰ ꝙ illð qð per mediũ tranſir ſapit naturã iiliꝰ medij· patet hoc in radio per feneſtrã vitreã rubei coloeitz vl viridis trã⸗ ſeunte · qui radiꝰ idcirco ad terrã puenit · vł parietẽ ↄſiml cum co loꝛe · patet et in dulci vino qð bibens infirmꝰ acre ip̃z iudicat · vł aman eo quidem ꝙ p lingue amaritudinẽ quaſi pdit ſapoꝛem dut cedinis peiꝰ qᷓ; ptingat ad interioæe potẽtiam qua anima inducat de ſapoꝛe · Fliud eſt exemplũ de ſpera ignis q̃ immediate attingit colũ. nec ventꝰ nec pluuia · nec aliqᷓ tõpeſtatis materia pᷣt ceiũ ip̃ʒ attingere · niñ peiꝰ igniatꝰ ſeu in ignẽ duertat? p caloꝛem ſeu virtu tem ignis illiꝰ medij pquem tranſit · Sic aũt et celeſtẽ hominẽ tẽ⸗ peſtas tribulatõnis · quã ex ſuaui amoꝰe ꝓpter dul ciſſimũ im deuz et dñm ñm patit᷑ · nõ attingit coꝛ patiẽtis ʒpter ip̃m deũ· niſn qua: ſi fluẽdo p deum tanqᷓ; mediũ anime apinquiꝰ p cuiꝰ trãſiens dul cedinẽ de neceſſitate ꝑdit ſuã amaritudinem · cuiꝰ quidez medij rõ ly ꝗpter deũ iuxta vul gare theutonicũ impoꝛtatꝰ. I Sed et ca⸗ oꝛ amoeis · cuiꝰ hõð rõne tale qund patit? vl etiã operãt? · decoquit ipᷣm pati vł operari · et ſic reddit ipʒ dulce · vtpote fructũ hominis qui arboei ↄparatꝰ?· quemadmodũ caloꝛ ſolis decoquendo vere ar⸗ boꝛis fructũ reddit eum dulcẽ · Pleccine quidẽ dparatõ non eſt va na · Jlam amãs deñ ſoli tanqᷓ; ei a quo ꝓcedit calce amoeis dparat? dicete ſeriptura · qui diligunt te ſicut ſol in oꝛtu ſuo ſplẽdet ita ru⸗ tilér. Peniq; cuiꝰ tribulatõ ãnichilat? nõne ille a tribulatõe cũ dſolatõe lib erat? · Is aũt eſt qui qpter deũ tribulatõnem ſuſtinet ex amoꝛꝰe quo coe eiꝰ reddit? inflammatũ Po illiꝰ quidẽ coe nõ per⸗ tingit tribulatò maxime penetrando niſi bidẽ igne amoeis conſu⸗ matꝰ et quaſ annichilet? · quemadmodũ etiã ip̃e tribulatꝰ hunꝰ di⸗ cere pᷣt cum pſalmiſta. Int lamatũ eſt cœ meũ · et ego ad nichilum redactꝰ ſuʒ et neſciui Qũo ergo ralis pᷣt eſſe deſolatꝰ cui pati ñ eſt pati · ymmo p hoc merito debz dſolatõʒ recipe ex quo ceſſat pati ł potius · qe nunqᷓ; vere patiebat᷑ vt ſic.pᷣſeruatus quodammomõ ab * ramt 8et ßi ulciß oli löne tri oRpeti pnq; co p ilts zxte t et pzingi läBits agit 9 ſꝛ n tanꝙ per 3 areſtoi magis. 5 l medj vwidis ni milcumco mdicat. vl apoꝛem dul ma induci ate atingt a pt eelůß em ſeu vnn pomins ti m im den ũ· niſi qus ſiens dil medit Bed et ci decoqui tů homin do vere in non eſt ri 8 dpꝛr edet nar ibulatöe ci ſ nſtinet cee nõ oeis con⸗ 9d aꝰ hun d nichiu mmono⸗ Sotunel= C. ab omni pati· f.COpIS CRxTO. Iceſmaſecũd a puella ſic ait · O hõ neſcis ꝙ ſolatiũ eſt miſeris habere ſocios penan · et tãto maꝰ qnto ſunt ſocij dignioes. S qlbot tri bulatꝰ hz ſocios om̃s magnos qui ſunt ĩ digtatibꝰ d⸗ ſiituti· Fadi patrẽ clareualls · nũquid inqᷓt ⁊ honoꝛe ſine doloꝛe ĩ Platõe ſine elatõe · q; nec tales tim̃ ioʒ ſocios tribulatꝰ.qnimo pki⸗ mos tales qjhꝰ dignꝰ nõ erat mũdꝰ. Peniq; ſociũ habʒ ip̃m deñ 5 per pſalmiſtã detribnlato dit· cũ ip̃o ſum in tribulatõe· He qo rur ſum plal ·uxta eſt inqut dñs hijs q tribul ato ſunt coede· ſunt autẽ et alij humꝰ rei teſtes · Ecce qͥd dicit clareuallẽſis · Quãtũcũq; inqᷓt ſeuiat tribulatõ ñ putes te derelictũ. memineris ſcriptũ eſſe cum ip̃o ſum in tribulatõe. Sʒ et ip̃e dñs repit? p yſaiã dꝛxiſſe.cũ tranſi⸗ eris ꝑ aq;s tecum ero · Mõne aũt et quo ad ignẽ liber danielis ſimi⸗ le teſtar. Vidit inqᷓt nabuchodonoſoꝛ ĩ foꝛnace cũ tribꝰ pueris q̃r tum ſmils filio dei · Et nõne hec ſocietas ſecura Zta et delectabił᷑ et plurimũ affectãda ac a deo qpter eã ip̃a tyibulatõ eſt poſtulãda Zudi añdictũ clareuallẽſem deo loquentẽ · Pa mihi inqᷓt tribula⸗ tiones · vt ſemp mecũ poſſis eſſe. Ilijs ntaqʒ ſufficientibꝰ teſtimo nijs patet tribulatos ip̃m deũ habere ſociũ · et non mõ penan ſeu tribulatõnum vt habentẽ conſimiles · verũ magis vt in ip̃is noſtriſ tribulatõnibꝰ et mediãtibꝰ ip̃is nobis aſſiſtentẽ et auxiliãtem con tra aduerſutates · quippe taliter ſibi deũ auxi liari petit ꝓð · Pa inqᷓt nobis dñe auxiliũ tuũ de tribulatõe· Ecce nõ petit ꝙ tribulatõ an⸗ ferat? · B ꝙᷓ de ip̃a auxiliũ eliciat. Vt ſeʒ deꝰ det ꝙ ip̃a tribulatõ ſit homini in auxiliũ dtra hoſtes · Quales foꝛſan inqes · Deofecto licz job deo aſſociari petẽs · et hac ſuppoĩta aſſociatõe ad oñ̃s indiffe renter diffi dẽdũ aĩatus dꝛxerit · dñe pqne me iuxta te · et cuius vis manꝰ pꝓugnet dtra me·tñ cũ ꝓõ · dicit · Da nobis dñe auxiliũ de tri bulatõe · petit hoc genꝰ auxilij qõ dtra picul oſiſſimos hoſtes valz puta latentes et incognitos · q̃ppe piculoſa eſt pugna q̃ nõ cogno ſcit᷑ inimicꝰ Iuiꝰ aũt hoſtes ſunt falſa gaudia fallaces ꝓſperita tes mundi que tãto ſunt hoſtes piculoſioꝛes qᷓnto blandioꝛes · blã diendo em̃ et feſtiuãdo occidũt · qu ẽadmodũ ꝓut in regũ libꝛo le⸗ Sir· joab marſcalcus regis dauid amaſiam occidit ip̃m p mentum tenẽs · et in ſignũ amicicie ſalutãs · Bi itaq; mũdꝰ tibn arrideat blã dꝛeijs ſuis Hicas ſecure cũ ilio ouidio · Pella mihi video bel la pa rãtꝰ.et gaudẽter vtere illo dei auxilio qð ðᷓ tribulatõe elici?.q̃ppe tribulatõs dtra tales aduerſantes ſũme valẽt XXIII. COfl. Iceſimatercia puella ſie ait · Gur hõ de tribulatõne querularis In ignoeas ꝙ ſi hõ haberet amicũ qᷓ ꝗpter ip̃ᷣm in tribulatõe ẽth vł turbarõe dignũ eſſ atq; iuſtũ. ꝙ ip̃e hõ tał᷑ cũ illo aĩco eſſet ad iß̃; P ſui ꝓñtiã dſolãdũ tali qdeʒ dſotatõe qᷓlẽ ei rõnabiliter ꝓof ß ipedere · Sx qd· Hũqud deꝰ ſolato optiꝰ ſuis aĩcis ꝗpter ip̃m tribulatis in hᷓ deficiet · Ibũit · ip̃e eſt nimrũ qͥ ſuis dixiſſe dinoſcit? ggoiße dſolaboꝛ vos ſcz p meiip̃i pꝛeſentiã · cũ de ſur vt ſepiꝰ amemoeatũ eſt dixerit P aphetam cũ 1po in tri ulach ne. Jane in hoc verbo pᷣt conſiſtere multiplex dſolatõ · imirtn ſ deꝰ eſt mecũ in tribulatõe · quid ergo reun ampliꝰ· aʒ nihnl aliud aut ꝓlꝰ qᷓ deũ meũ velle debeo exemplo illiꝰ— in pſona dicit ille oꝛigenes · Dñm meu ſoluz quero ip̃e ſol. tme Sſolari · S et valde auarꝰ dicitꝰ cui deus n ſufficit · Si etiã homo de ip̃o deo nõ dtentat? quomò de quocunq; dono dei interioei vel exterioei poterit cõtentari · Deus itaq; qun cõſolatur nos in omni tribulatõne noſtra ſufficiens eſt ꝙ conſolatòõne habenda · qð pãatz tam de deo patre qꝙᷓ; de deo filio et deo ſpirituſancto Pixit philip⸗ pus ad filiũ de deo patre Pñe oſtende nobis patrem et ſufficit no bis · Dicit? de ſapientia que filio appꝛopeiat · Ven erũt mihi ommia bona pariter cum illa · et cui nõ ſufficerent omniã bona· Omne au tem qõ venit eum illa elt pomini bonũ · vtpote que nihil nik bonu in ſuã habet cõitiua · quod etiam venit cum illa oedinem habet àd finem bonũ et optimum ad quem ſuam conducit coĩtiuam · quppPe pa atti git a fine vſq; ad finẽ fotiter · et diſpoĩt oĩa ſuauiter eni ens igitur cum illa e fine ſaltem ſortitur boni atq; ſuauis ratione⸗ Picit aũt omnia bona · ꝙe ad quem venit deus · vt àmcus itti coica bit omnia ſua bona iuxta illð in kigura· filu tu ſp mecum es · et oĩa mea tua ſunt· ſua autem · ſunt omna bona · Vnde et dil igentibus deum omnia coopantur in bonum · etiam que in ſe non ſunt bena vt ſunt peccata ſm gloſaz apter qð ſignãnter dicit · Venerüt mihi omnia bona id eſt omnia venerunt atq; reddunt mihi bona · ꝙᷓuis etiam aliqᷓ ſm ſe nõ ſnt bona · Venerũt autem cũ eterna ſapientia ne nunqꝙᷓ fieri ſmeret quecũq; mala niſex eis ſciret elicere bona Irron deus ſpiritꝰ ſanetꝰ paclitꝰ eſt dulcis hoſpes anime cn ꝛus quidem dulcedo anꝝritudini tribulatõis predominat᷑? · ita ꝓfe cto vt ſufficiẽs ſit ad amaritudinẽ tribulatõnis repellendã et per dſequẽs ad illũ ↄſolandũ de quo dicit · cu ip̃o ſum in tribulatõne qð in eo libẽter facit qui obicè ñ ponit eo ꝙꝙ paclitũ eſſe ſibi gpeie Duenit · Deniq; hoc qð dicit eũ ip̃o ſum in tribulatõne · tãtũ valet ac ſi dicat ip̃i tribulato dpatice · vł potiꝰ in pſona mp̃iꝰ ego patio⸗ quemadmodũ in pſona petri ſe paſſun pᷣdicebat · cũ eidem dicebat venio romã iten crucifigi · et quemadmodũ dicet in iudicõ hijs qᷓ a ſmiſtris eiꝰ erũt · Eſuriui et nõ dediſtis m ihi manducare · ſitiui et nõ dediſtis mihi potũ · ⁊c.ſequit?tunc rñdebunt ei et ipi dicentes· Pomine qñ te vidimꝰ eſurientẽ aut ſitientẽ·et nõ mmiſtrauimꝰ ti bi·tũc rñdebit ilius dicẽs · Amen dico vobis qꝙᷓdiu nõ feciſtis vni de miĩoꝛibꝰ hijs nec mihn feciſtis · O viſceroſa erga hominem cãri tas dei · onꝰ patientisſibi aſſumentis · que merito debet omnem ho minem tribulatum conſolari be. CObSDRTIO. † pat ſit n bul ceicn fectm mita; bes bulatn intribul imn hlez nh narie in chh poteſln 8 etiã pem interioꝛve nos m onj nda. qbpn Vit phiy et ſuftiatn t mihi om na· Dmn hil niß boni em babetd iuam · qy ſuauiter n auig rauors cus jlli coiti cum es ·tci dil igentbu on ſunt bn Venerit vñn i bona fn rna ſapm elicere bon pes anm mat?·itapi lendã · eip tribulau eſſe ſibi ꝓ ne · tãtů vin ð ego pn⸗ eidem dit⸗ judð bi⸗ ncare · ſun tißi durn⸗ nniſtrau pominn vet omnen fceñmaquarta pꝓuelia ſic ait · ECur hõ de tribulatõne triſtaris per quã aò duas eximias virtutes humlitatem ſ.et patientiã efficacicer dioneris · Vis Bᷓ ſcire ꝙᷓtum ad humilitatẽ · ꝓcce dicit pater clareuaiiis · ꝙ ſicut patientia ad pacẽ · lectõ ad ſ ciaz· ita hu mitiatõ eſt via ad humitatem · ſi ergo virtutem appetis humilita tis · viam nõ refugias hunnliatõnis · nam ſi nen pateris humiliari nõ poreris ad humilitatem ꝓuehi · B ille pater. Sed qᷓd·certe per trihnlatõnes homines humiliant? teſte ꝓð · tribulauerũt inqt eoo mmici eœn et humiliati ſunt · igitur ꝑ tribulatões · homines ad d⸗ tutem hunnlitatis diſponumnt? Iec aut virtꝰ quanti ſit valoꝛis qᷓn⸗ rumq; hominem oenet hoc ſodales mee docebũt inferius euiden⸗ terſ Furſum ſicut ſm p̃fatum patrem humilꝛari eſt vꝛa ad virtu⸗ tem humilitatis· Itã rribulatnes pati via eſt ad virtutem patien⸗ tie · Bed quanti eſt B. Pꝛofecto tanti eſt ꝙ nulla re exterioæi poteſt adequari · Eſt nimirũ tãti valoeis armatura. ꝙ nec vlla alia qᷓuis aurea · ꝙuis margaritis · aut q̃bul libz lapidibꝰ pᷣcioſis poꝛnata va iet tũc quãtũ ip̃a ꝓregere hominẽ a jaculis verboꝛum · a gladio lĩ Sue imqueet a verbo mendacij · aut etiã verbo pungitiuo · cũ ꝓoti us iacula him̃oꝛ et ſagittas nõnunqꝙᷓ; in ip̃m iacietem ſoleat pꝓatien tia retoequere VCOPiSSERTIO. Feeſimaquinta puella ſic ait· Cur de tribulatõne turbaris quę valet ad pietatẽ valetq; ad ſpei firmitatẽ · Vis ſcire ꝙ valet aò pietatem · ſicut ecõtra homo in delicijs nutritꝰ neſcit alijs m pati · Cndi apoſtolũ· lon habemꝰ inquit pontificem · qui nonpõ⸗ ſit Spati infirmitatibꝰ noſtris temptatũ per omnia · Vis ſcire ꝙ tri⸗ bulatõ ad ſpei valeat firmitatem · Fůdi peimo apoſtolum paulum de ſpe · x patientiã inquit ſpem habeamꝰ Merito ſiquidem ð regno ceion ipem hz qᷓ̃ monetã hz qᷓ ip̃m emit?· Que nã inq̃es ẽ illa. Pꝛo⸗ fecto moneta illa ab eiectis minime reprobãda eſt tribnlatõ · hine in liheo joh dꝛcit᷑ · Fncrepatõnezʒ dñi ne repꝛobes · Sane de ſpei fir⸗ mitate exp̃ſſius ioquit᷑ paſto dominici gregis · greg · Tãto mquit ſpes in deo ſolidioæ ſurgit quanto ꝓ iiio quiſq; grauioæa ptulerit qe nequaq; retributõnis gaudiũ de eternitate colligitur qð nõ hic pia tribul atõe ſeminat? P ille· Sʒ quid operat? hec ſpes · Iudi gre goeiũ ibidem · Bpes inqũit in eternitatem animũ erigit · et idcirco nulla mala que exteriꝰ tolerat ſentit · XVI· COpIS IOSRNTIO. Fceſimaſexta puella ſie ait · Hõne noſti ꝙ tribulatõ valet mul⸗ riplici ter aò virtutes · limirũ tribulatõ vᷣtutes iuuat · vtutes manifeſtat · virtutem perficit · Vis ſcire ꝙ tribnlatõ virtutes iuuer Fndi venerabilẽ jeronimũ adiutrix inqᷓt virtutũ eſt tribulatõ · Vis ſcire ꝙ tribulatò virtutes manifeſtet · Endi gregoeium egregie de hoc loquentẽ · Fromata inquit fragrãtiam ſuã non niſi cũ incendũ tur expãdũt · Eta ſancti viri om̃e qð vtutibꝰ redolẽt ĩ tribulatõ hns 6 1 5 2 — — — — * —— — — —— ——— ———————— mnoteſcunt · ved et patęer clareuallis exponens illð cañ · Vniuerßi pulueris pi gmentarij · Species mquit integre odoem du dem rẽd dunt·ß non tĩ quantum dfracte crebeis tunſionibꝰ ſuptrite remo tioꝛem etiã locum odoꝛifera ↄſparſione pfundunt · ſic et virtutes in pace foꝛtiter redolent · ß † oetiꝰ in tribularione- qe virtꝰ in pace acꝗrit?. ĩ pfecutõe ꝓba · appꝛoba ĩ victoꝛia · P xr ilie Peniq; vil ſcire ꝙ tribulatõ virtutem pficiat · Fudi apoſtolũ paulum · Virtus inquit in infirmitate pficitur · Iec mirum · multis nanq; modis fa cit tribularõ ad pfectionem virtutis Heimo quidem c Prt r tutes vt ignis aun Fudi gregoeium · foenax inquit tribulatõis ii⸗ gna vicõn incinerat r auxꝝ purgat · S cdo qe hoſtem virtutum de bilitaunt ſcʒ coꝛpꝰ cuiꝰ ſenſus pꝛoni ſunt in malum · et cuiꝰ caro d⸗ cupiſcit aduerſus ſp̃ · Tercõ qe magnitudo tribulationum occaſio nem dat vt deꝰ gratiam augeat · Vndi apoſtolum · fidelis inquit ẽ deꝰ qui nõ pmittit vos temptari ſeʒ p tribulationes ſupꝛa id quod poteſtis · ñ faciet cum temptatõe puentum · i virtutis augmentum vt poſſitis ſuſtinere · Fudi quoq; et ſenecam illuſtrem · multa ĩquit adicit ſibi virtus laceſſita · Deniq; andi in ſignem gregoꝛium · Ble⸗ cton inquit deſideria dnz pᷣmunt? aduerſitate ꝓfici unt ſicut ignis flatu pᷣmitur vt creſcat-et vñ quaßi extingui cerni inde roboꝛatur 15. XXVII · COEISOSETIO ceſimaſeptima puella ſic ait · De tribulatõne · cur triſtaris · bo nũ tuũ qd deꝰ intendit non aduertis · Eece intendit tuam cu⸗ ſtodiam ac coꝛdis atq; virtutum tuax dſeruatõn em · Vis hoc ſcire Fudi dominici gregis cuſtoqm egregium · beatiſſimũ patrem gre goeium liß inquit põ · p tribhlationes ſe meliꝰ ſeruari noſſet non diceret ꝓba me deꝰ et tempta me· et rurſum idez tũc inquit · interi us cuſtodimur · cũ per diſpenſatõnem dei tolerabiliter temptamur exteriꝰ · aliqñ vicijs · aliqñ peꝛeſſuris · Tribulatõ etiam cuſtodit ſa⸗ pientiã coꝛdis ne ꝑdatur · ſicut econtra dictꝰ pater beatiſſimꝰ de falomone loquens Ideo inquit ſapiẽtia cœꝛ ſalomonis deſeruit qe eum nuila diſciplina tribulatõnis cuſtodiuit · hec ilie pater · Coe⸗ da itaq; amicoꝝ dei ſub tribulatõne dſeruantur · ſicut ignis ſub ci nere et ſemen ſub niue · Quapeopter et dñs pꝛecepit in lege ꝙ ta⸗ bernaculum ſupea opertum eſ ð ſagis cilicinis qui aſperi ſunt ad pꝛecioſas coꝛtinas ſubtꝰ exiſtentes cuſtodiendas a pluuia et a ve⸗ tis ꝑ quod ſignificatur ꝙ ſub aſpitate tribulationum dſeruantur p cioſe virtutes ſanctoN et pᷣcipue humilitas que a mundi ꝓꝙſperita tibꝰ impugnatur XXVIII. COpISOERATIO. Hceſmaoctana puella ſic ait · Cur põ de tribelatõe triſtaris cũ Mtribulationeʒ materiã ſpũalis gaudij et cãm dñij ſolatij dſtet eſſe · Q ſi de hoc dubites · Vudi multiplex teſtimoniũ · Honne dicit gloeioſus archiantiſtes ambeoſiꝰ Peus non eſt immemo ſu on qe dat eis in tribulatiene ſolaciuz · Honne etiã dicit pater clareuaiiis n udent Ptnte remo et virtutz nrt inpar Penichu lum. Vnn q modisf purgapy virtutum de cu card nm occiſ elis ineti pꝛa id qcd augmenn multa iqu goeiumle mt ſicutigi nde robonn un tnſtans d ndit tun ci Vis boe lin nü patrenhi ari noſſet no imnquit inm r temptam ncuſtodit ſ beatiſſmꝰ is deſerut⸗ le pater· lů t ignis ſib ein lege luuia etar⸗ n oſeruanm undi ꝓſpen FTI0.· töe ni i ſolaih üHomen memoe w enn ter clar 2 Peꝛoppe eſt dominꝰ hijs qui tribulato ſunt coꝛde· nec mirũ nam et mater que egrotantem nouit filium. magis fouet et amplectitur ſe piꝰ quantucunq; tribulatõ ſeuiat non putes te derelictũ ·G mem⸗ neris ſcriptum eſſe· cũ ip̃o ſum i tribularõne ille. Bz quid ·certe pꝛeſenti? amici eſt gaudioſa ſeu dſolatoꝛia · e vel aliqñ audi uiſti verbuz illð apoſtoli ſuphahundo gaudio m omni tribulatõe qui et rurſum de quibuſdã dicit · jn multo expimento tribulatõnis abundanria gaudn pon fuit · Honne dicit apoſtoiꝰ alibi gloeia⸗ mur in trihulatõihꝰ. Honne dicit põᷓ · Letati fumꝰ ꝙ diebꝰ quibug nos humiliaſti · Honne gaudet languidus de moꝛbi curatõne. ſod tribulætõ medicina eſt moꝛbi expulſua · pᷣjertim ſi a deo acceptet? Fiinc em̃ dicit? in libeg job · crepatõnẽ dñj ne repꝛobes qm̃ ipſe vuinerat er medetur · Jed et operariꝰ de ſtipendio acquirendo vti⸗ R gaudet etiam in laboꝛe· ſic etem̃ dicitur in euangelio gaudete qm̃ merces veſtra copioſa eſt in celis · Sed et mercatoꝛes gaudent qu ꝓ viti pꝛecio merces emerunt pᷣcioſas · Ipſi autem tribulati qu: in modico vexati in multis bene diſponent ꝙ tribulatõe modica vrpote tempoeali ẽt bꝛeui mercedem ſibi ↄparãt ſempiternã · Peni q; virtꝰ hominis apparet in tribulatõe ſicut virtꝰ ſmapis ex intri⸗ tione· BPonꝰ etiam gubernatoe in tempeſtate cognoſcitur et in bei⸗ lo miles et pugil in duello et nonne huiꝰ gaudium pariunt · Peo⸗ fecto ſic experientia hoc docente. Gaudent nanq; magni viri et ð tuoſ in rebꝰ aduerſis ſicut foꝛtes mil rtes in bel lon triumphis · et cut gaudet ex victoꝛia ꝓugil foꝛtis · Facit aũt excel lenter ad gpo ſitum dictũ iliuſtris ſenece · Hullum inquit ita magnum ſolatium eſt ſicut iliud quod extrahit? de aduerſtate · Qund plura. mutatur plane ſeu duertitur triſticia tribulatõnis ſaltem in bonis homini bus in gaudnum exultatõnis · Honne ait ꝓõ·jn conuertendo capti uitatem ſyon · facti ſumꝰ ſicut dſolati · tunc repletuʒ eſt gaudio os noſtrum et iingua noſtra exultatõe · S ed et dicta mutatõ in euam gelica hyſtoꝛia aperte intelligit? figurata p mutatõneʒ aqͥ in vmñũ in nuptijs · et nonne vmum letificat coꝛ hominis pꝛeſertim vinum conſolationis · Sed ecce aqua tribulatõnis duertitur in vinum cõ̃⸗ ſolationis er leticie ſpiritualis · Dicet? foœæte quanta aqua in quan tum vinum · Pꝛocedat in medium ꝓpheta yſaias in perſona dei tri bulatum cænſolans · Id punctum inquit in modico dereliqui te et miſerati onibꝰ magnis congregabo te· Quocirca ymaginandum ꝙ modica gutta vei aſperſone punctalis tribulatõnis recipiemꝰ dꝛuina faciente miſeratione quaſ fluuium eterne pacis et theſau⸗ rum ioeunditatis et exultationis quemad modum illud dictum eſt jocunditatem et exultationem thelauriſauit ſuper eum · Quapeop⸗ ter merito pꝛeeligenda eſt gutta aque tribulationis in vinuz gau⸗ dij· tale et tantũ mutanda gutte vini gaudij tempoꝛalis mutande tandem intoærentem tribulationis eterne · ymmo ſimul in ignem — xemplum in diuite venart Sicen dehee mntaeeebee ereigeipae lamma tam afflictiua nã nli—— kA recipiſti bona in vita tuã lazarꝰ mlſe ri16e ſolat?·tu vero cruciaris S. 2 ceßmanona puella ſic àit · Eur de———— He ei.— atõ educit homi⸗ bönmineendir Qnoe— Vis ſcire ꝙ tribulatio e⸗ nem de peiſione et nonnunꝙᷓ àd—— ducat de peiſione · ꝙece carcer co?dið eit ve p——— dinate diligitur in hoc mundo vbi anima miſe——— tur a vinculis affeckienis· De iboe———2 dere ſaltem in vno genere tri petrus detinebatur in carcere herodis e—— latere et dixit ſurge velociter · latus— li qui hommni affinitate vel ſocietate ſunt di— q— nis ei per moꝛtem vel alio medo ſubtrahtur tunc N — omo peo coede ſi uo de e—— ſcire ꝙ nonnunqᷓ; eductio de carcerẽ terminetur ad e gcckiaſtem Interdum inquit ducitur quns de carcere ad— Sed et cõmuniter martello tribulatõẽnis—— uſti tribulatis · qui em̃ muſtos tribulant coↄonam eis 2 eicant— quandoq; fit non aperte in faciem perſequendo· ed occu——. a tergo per detrãctionem malleo lingue———— dum ob hoc dixiſſe videtur põ · ſupea doeſum meum fabencauerunt peccatoꝛes · Deniq; ꝙ deꝰ per rribulatõnem iuſto?um maximuʒ eo rum bonum intendat · videl icz poſt pꝛobationem Slciam eon et poncꝛem ac cœꝛonam eternã · patet x illð de tribulato martire di⸗ ctum ſolenni voce eccleſie · gloꝛia et honoꝛe coꝛonalti eum demie Bed et jacobus alphei in ſua canonica de temptato per— nes et patienter ſufferente loquens · Beatus inquit vir qu ßert temptatõʒ · qm̃ cum ꝓbatꝰ fuerit accipiet coꝛonã vite· qudi dicat viuam coonam accipiet · Eſt autem de eiꝰmodi coꝛonatone exem⸗ plum · Ham miles ꝓbus · qñ cum triumpo de certamiĩe reuertitur magnꝰ ei honoe exhihetur · Sic eſt et de illis qui per parientiam in hac vita triũphaſſe ꝓbant iu ilið poetrie · Hobile vmncẽdi genus eſt patiẽtia vincit q̃ patiꝰ ſi vis vincere diſce pati · Ve iltis inq; tri umphatoꝛibꝰ ſic eſt · ꝙ in celeſti palatõ honorifice recipiunꝰ· et vt reges ſolenniter coꝛonant · Quippe tacito de quo?udã aureolis · cuiuflibet militis in militante eccleſia bene militãtis In eccieſia triũphante rõe peemij eſſentialis qð aurea dicitur · Verificãtur ilia vox eccleſie coꝛona aurea ſuper caput eiꝰ exp̃ſſa ſigno ſctitatis · CObSIOSTIO⸗ et aquã eterne afflictionis Per qe nõ tranſitur vt in refrigerium 3 4 3 3. 132 ſ 3 6 * i 3 5 3 2 5 1 3 2. 1 1 — . 3 1 7 * 8 1 13 33 . 1 1 ₰ 7 3 * . 3 1 * ſ „— 1 2 5 2 3 3 1 L 4 — * 3 5 L 1 3 3 3 „ — 3 5 2 if ſi zi i 3 ** Füt 3 6 3 ½ kil 3 3 8 3 1 3 15 — . £ 3 3 2 4 1 1 ₰ 3 ₰ 1 3 ℳ 1 2 2 4 1 15 1 4 12 . refignin m mn dirit ac flamn onſtz dlar nunc duten Sean bans jlr mumtu ducit hon tribulaiot ndqud e netur et li io vt eſt in acti cuſſit emnin tura õegi ando ergot hitur ne in endo · Vizit Oꝛonam · udi e àd regnm. coꝛona uſis cant qð eit occultequi quewadn abeicauenn mapmiz am e martir d h eum den er tribulu quaſ del natöne erln mie reuemu p atientinn vmcedi gen ecipiun dä aureol udan ei tis In e l ificam en no ſctitau bulatio pꝛeſens · via Sloeie · via ciuitatis habitaculi dque cum vtraq; res citiꝰ tranſeat altera Penaz habeat · altera ritura coonam. res neceſſaria iſta neceſũtas que coeonã parit · Glo —„ — S „Ficeſima Puella ſie ait · Fudj ſententis patris clareuallis mk ta de peemiſſis quaſi recãpirulãtis. Plec eſt inquit via vite·tri plex · gaudium plenum Ponum ergo magis neceſſtãs F volupras riemur in tribulatione · jn ea ſiquidem ſpes gloꝛie ymmo et in ipſa tripulatõne gloꝛia continetur ſicut ſpes fructus in ſemine In hũc modum regnum dei nune intra nos eſt thelaurus ingens in fictil: vaſe in agro vjli. Eſt inqᷓ; ſed abſcondita eſt latet gioena nobis in „ tribnlatione · Qũ ipſo ſum in tribulatiõs ait dominꝰ ↄc. aliud rerũ ꝙᷓ tribularionem queram. mihi adherere deo bonum eſt. Deſcend vt ape ſit hijs qui tribul ato ſunt coode vt nobiſeum ſit in tribula⸗ tione noſtra · ex eo vtiq; ꝙ in ipſa tribulatione ſimus nos · uis em̃ ſuſtineret · quis ſubſiſteret· quis perſiſteret ſine eo ·bonum mihi do nnne tribulari. Dummodo ipſe ſis mecum · ꝙᷓ regnare ſine te· epula ri ime te·ſme te gloꝛiari · bonũ mihi tribularõe magis ãplecti te camino habere te mecum qᷓ eſſe ſme te vel in celo. Furum ꝑeohat foenax et viros iuſtos temptatõ tribulatõnis · Fbi eñ̃ cum eis po⸗ mine et ibi in nomine tuo dgregatis mediꝰ aſtas. Quid trepidamꝰ Quid cunctamur. quid refugimꝰ hunc caminum. ſeuit ignis ß do minꝰ nobiſcum eſt in tribulatione· ec ille dulcis pater- Capitulum ſecũdum dtinens conſolationes ſpecialiter ſuper tri bulationg ſub nemine crucis. ſiue ſuper cruce tribulati onis · Eẽundo poſt peemiſſa ad ſupeadictam dominaʒ Sſpla tricem acceſſit · et alius triſtis peopter eruceʒ trihula tioms · cui illa pꝛo conſolatione moꝝ de ſuis puellis quatu oꝛaſſignauit. 11„ñ** FCORSOSRTIO. puella ſic ait ad pꝛefatum triſtem · O ſi cognouiſſes et tu quid dulcedinis crux tribul ationis contineret de ipſa non Sleres ſed gauderes. St tu inqᷓ; quemadmodum nonulli ſancton rucem tribulationis nouerunt per experientiam et amauerunt · Fu di hyſtoꝛiam illã in q̃ de Fndeea apololo ſic canit eccleſia. Do ctoe bonus · et amicus dei andeeas aſpiciens alonge vidit cruceʒ value crux · ſuſcipe diſcipulum eius qui pepedit in te magiſter me us criſtus. Salue crux que in coepoꝛe criſti dedicata es · et ex men⸗ beis eiꝰ ranqᷓ; margaritis oꝰnata · equit᷑ in hyſtoeja · Vidẽs andee à5 crucem cum gaudio dicebat · quna amaroæ tuꝰ ſemper fui et de⸗ ſideraui amplecti te · O bona crux recipe me ab hominibꝰ et redde ſit pa —ů= —— 3 —. w ——————= — — — ——— — —————————— ——— ſic. quod em̃ beatiſſimo à me magiſtro meo vt per te me recipiat qui per te me redemir Rur⸗ ſum ſecquitur · Cum perueniſſet beatus andeeas àd iocum vbi crux parata erat · Exclamauit et dixit · O bona cruł domini diu deſide⸗ rata· et iam dcupiſcenti animo pꝛepãrãtã ſecurus et gaudens ve⸗ nio ad te · Ita et tu exultans ſuſcipias me diſcipulum eius qui pe⸗ pendit in te · in illa hbyſtoꝛia· St nonne hec ad magnam conſola⸗ tionem omnium crucem tribulatõnis pati entium debent eſſe certe ndeee cauſa fuit non ſolum conſol atõnis ſed eri am exultatõnis merito debet eſſe eri am nobis cauſa ſaltez d ſolstionis. COhS OEFHMTIO· Feunda puella ſic ait · O ſi circa pꝛemiſſa per ſoꝛoꝛem meam re citata dgnouiſſes et tu quomò Pᷣ?o cõſolatione crucem tribu Sonis dulcis ille pater clarenailis arboꝛi comparat et quali de cribulatione merito gauderes · Certe inquit crux ſponſa eſt et crux amari potelt et crux habet exultatõnẽ Ita eſt fratres mei Si fnerit qui coiligat ſemper germinat lignum crucis vitam fructificat i0 cunditatem · oleum leticie ſtillat palſamum ſudat kariſmatuz ſpũa lium. Non eſt ſilueſtris arboꝛ lignum vite eſt appꝛehendentibꝰ eã arboe fructifera · eſt arboꝛ ſalutifera. Ilioquin qũo dñicam occu⸗ P aret teream · illam dico pꝛecieſiſſimã glebã cui clauo eſt infixa radicibꝰ. Ii non eſſʒ hec ſanctioe cunctis pꝛecioſio vniuerſis nun ꝙᷓ illo plantaret? in oꝛto nec illam pꝛeminentẽ vineam occuparet Peniq; quid mirum ſi cruci ſuauitatẽ dedit qui dedit et igni · Vut quomẽ crux videatur inſipida vbi dulce ſapnt et flammam · Quid em̃ ſapiebat laurentio ignis jlle cũ irrideret carnifices · iudicẽ ſub ſannaret · Quid adhuc dicemꝰ fratres · Wur non ſapit et nobis que ꝓ criſto eſt tribulatõ· Gur non guſtamꝰ et nos manna iſtud ah ſcon Sntum· it ergo gaudnm in tribulatõne · et iam nõ habet malignꝰ vnde illiciat vnde deiciat· liberati ſumus a laqueo venantiuz pa⸗ riter et a verbo aſpero· nihil ꝓficiet inimicꝰ in eo quem crux criſti delectat. Fi carnalem delectatõnem et filiꝰ iniquitatis nõ appo⸗ net nocere ei · Sꝛ ad exaſperãdũ ei quãlibet immittere temptauerit amaritudinem · nõ curat delicias qui ieiunio paſcitur · multo minꝰ ꝙ eo murmurare pᷣt in quo et delectatur · plane altiſſimum poſuit refugium ſuum · quo nec muſcipula inimici timendã ſic nec ſagitta Proꝛſus ſublime volat quiſquis ille eſt quem non modo futuronx expectatõ bono · ſed peeſentium quoq; malorum exhibitõ a de lectat ita vt in ea gloꝛietur. hec ille pater T Brcia puella ſic ait · O homo tribulate Vis ne peemiſſa verba patris clareuallis ad clariꝰ ipſa ꝑꝛo conſolati one tua intelli⸗ gendum decla rari · Gcce dicit pꝛimo · Grux ſpecõſa eſt ſcʒ crux tribu lationis · At nonne bene dicit · eſt nanq; ſpecioſa vel vtc auſa equi⸗ noca · quemadmodum eĩ ſol eſt calidꝰ.licet nõ foꝛmaliter· vt vni uoca. ſed vt cauſa caloꝛis equiuoca · fta et cruꝝ tribulationis vt cã emit, fun m vbi en diu deſide: udeng ve ug qui pe m conſol⸗ nt eſſe cen onſolatöns ula ſaltzd em meamn ucem tnhn et quahde a eſt et an ei · Zi fuent ructifica p iſmatiz pi endentbti icam oecn on eſt ii vmuerſsmn m oetupa t et igni· Iu mmam · Qnd es · jndici ib et nobis qu iſtud abin bet malihn enantiuz yi em crux en uis nõ appt e temptann r.multo m mum pon ſic nec lahu rund Cuß— eqninoca facit animam ſpecioſam plenitudine ſpecien ſanctan co tationuz ex quibꝰ nonnunqꝙᷓ ꝓꝛumpitur in exterio2a verba amo roſa · ſepius nanq; tribulati verba huiuſmodi ingeminãt · O deus amantiſſime · O amabilis deus ſuccurre mipi·k o amabilis deus li benter h ſuf feram amoe tui · quia grauioꝛa pertuliſti amoꝛe mei · Qnid 18itur miri ꝙ dictꝰ pater crucem tribuiatõnis ſpecioſam di⸗ xit · Ham apter dicta et conſimilia externa vel interna verba plena caritatis et dꝛlectionis · que crux tribulationis cauſat in ipſis tri⸗ bulatis poteſt ei accomodari quodammõ quod de virgine canitur gſta eſt ſpecioſa inter filias hieruſalẽ · ſicut vidiſtis eam plenam ca ritate et dilectione · Rurſum crux tribulatõnis ſpecioſa eſt · vtpote tibi dferens ſpecõſitatem · Hlimin ip̃a vt ſoꝛe mea pꝛefata eſt aq̃j Dparatur · quemadmodum igitur aqua hominis in ſe vel in ſuis ve ſtihꝰ deturpati reformat ſpeciem mundando et dealbando · jta et tribulatio animam abluit · et virtutum ſuan]n habitus candidioꝛes reddit · Et nonne ꝑꝛegrandis aquila johãnes in ſua apocalipſi hꝰ declarat · vbi dicit? Hij qui ſunt amicti ſtolis albig qui ſunt et vñ venerunt et dixit mihi ſeʒ vnꝰ de ſenioꝛibꝰ. hij funt qui venerunt ex magna tribulatõne et lauerunt ſtolas ſuas · et dealbauerunt ear in ſanguine agni ſezʒ habito participio ſanguinis xpi p amoeezʒ coꝛ dis ſui bene digeſti ad modum lactis albifmi · ¶ Hictt ſecũ do di⸗ ctꝰ pater · Erux amari pᷣt ſeʒ tribulatõis · jaʒ audifti ꝙ hec crux ſpõ ſa eſt· quid igitur miri ꝙ ip̃a amari poteſt · quippe ſpecõſa ſolent ef ſe amabilia · Hec opponas ꝙ amara eſi ẽpe et amara potio ꝓpter dulcem ſanitatem amabilis eſt · Sed et tribulationem amaram di⸗ cens · dicere videris mendacium et declarare potius guſtum tuum eſſe infectum· am eĩ tribulationes videntur eſſe dulcoeate. p hoc qui dem ꝙ in xp̃o fuerunt · et per eum cuius ſpiritus ſuper mei dul cis eſt tranſiuerunt · quemadodum et crux iam videtur efſe vncta ex eo ꝙ in criſto fuit qui eſt vnctus · quapeopter et cruces in dſeẽ⸗ tione eccleſiarum oleo inunguntur · Hinc eit ꝙ dulcis pater clare ualilis de illo loquens verbo · qui fingis laboæẽ in pꝛecepto. In ñ mqnit laboe factus iugum ſuaue crux inunctatio · Dicit tercie idem pater · Crux habet exultationem et quid miri · ſi hoc dicit et ĩ⸗ tendit decruciatu tribulationis deſignate per lignum crucis · Hlaz et exultabunt omnia ligna ſiluaruʒ a facie domini qe veni · ait pð · Bed quio · Plunquit non pꝛeſentiam ſuam exhibet dominꝰ tribula tis · Certe exhibet · Fudi pſaimiſtam· Fuxta inquit eſt dominꝰ hijs qui tribulato ſunt coꝛde · igitur etiam in tribulatõne nõ ſolus gau dere · ſed popter eius pꝛeſentiam vuificam exultare · potiꝰ habes per gaudmum coedis in coꝛpus redundans quemadmodum cytha redam illum dauid dixiſſe nouimus · Coœꝛ meum et caro meã exulta uerunt in deum viuum ¶ Picit quarto dictꝰ pater · Si fnerit qᷓ col ligat · ſemper germinat lignum crucis vitam ſcilicet vitã gratie. Vñ et ſalomõ i ꝓuer . ⸗. , ₰ Ae lempe ſi na perſona ſne tribulatione dDſ eruat vitam gratietune ad vitã bonã rõe tribulatõiſ cõtũmilia duertut⸗ ppe m gregcei anã ſentẽtiã mala q̃ nos hic pᷣmũt ad deu Ire dpellut · ymmo meii us dicã nec vna pſona om̃is exłs tribulatõis dſeruat vitã ge · vel ſanctã · vł etiã xpianã · Himrũ ſme exceptiõe dicit nobis apoſtol⸗ paulꝰ · Oiñs qᷓ pie volũt viuere in xpo pſecutò; patiunt et ma gnꝰ pt Ruguitiꝰ·Huilꝰ inqjt ſernꝰ xpi ſme tubularõe eſt · ſi putãs te nõ habere pſecutõs nõdũ cepiſti eſſe xpᷣianꝰ⸗ Dicit q̃nto pater antedictꝰ · Eructikicat jocũditatẽ ſez ignu crucis ſeu tribulatons Hõne eſt ita · certũ ẽ hoe verikicari vłk ꝙ futuro tpe · Indi occleſia ſicũ · Vſq; in tpꝰ inq;t ſuſtinet patiẽs et poſtea reddiro iocũdiraris ã ctiã dñs in euꝰ· Beati inq̃t qui nũe fletis · q& ridebitis · imo dcti pã s dictũ verificat? eẽ ĩ pñti ·tribł atõiſ nãq; occaſiõe multiſ mei oediĩe ſmue manẽtes ĩ ſecko religiooẽſfiũt · Sʒ qͥdcte teſtãte eccꝰ⸗ religioßtas cuſtodiet et iuſtificabit coe iocũditate at gaudiũ da'· bijs· Becura inq́t mes quaſi iuge dunuu Di cit ſexto idẽ pr balſami ſudãr. ¶ lignũ crucis · i·tribularõis · Bz d palſamũ · Fudi eũdez patrẽ · Gra inquit balſamũ puriſſimũ eſt Hoc aũt dſequit? qᷓs coꝛdis ex dpũctõe et B multoties tribulatõis occa ſione · qð quidẽ balſamũ gratie ↄtingit ab intꝰ foas ꝓdire ànxià et q ſudoꝛoſa feſſione- Dacit ſeptimo pr̃ ille de ligno crucis añ dicto. Hlõ ẽ ſilueſtris arboe · nã vtrãriũ eftectũ hz · Fim ẽ q̃ſi Rl⸗ neſtrẽ et ĩdomitũ crux tribulatõꝛs reddit domeſticũ · nõ ẽ igitur ſů neſtris arboꝛ qᷓi de numeròo ignobiliũ cũ in dtrariũ ð ligno crucis canat eccleſia ſup oĩa ligna ſluan⸗ Picit octauo idẽ de eodẽ Lꝛ gnũ vire ẽ apphendẽtibꝰ eã lõne em̃ i agone vł piculoſa egritu⸗ dine vſtituti ꝓ moete ppetua euadẽda et eternà Vrã dſequẽda ap pꝛehẽdere ſolẽt lignũ crucis itueri ãpl exari et oſculari· Itãà ergo et Interioæibꝰ beachijs crux tribulatòis eſ; app̃hendẽda amplexãda ac deoſculanda · qe lignum vite eſt patiẽtibꝰ tribulatis- Qui habz aures audiẽd audiat qd ſpũs dicat eccleſijs · Vincẽti ſcʒ tribulati⸗ onũ tõptatõs dabo edere de ligno vite qð eſt ĩ padiſo dei mei · Vi⸗ centi inqᷓt ſeʒ p patiẽtiã · qæ vt alias inductũ ẽ nobile vicendi genꝰ eſt paciẽtia Vincit q pati?. ſi vis vincere diſce pati ait poeta · Di cit nono idẽ de eodẽ · Nrboe fructifera arboꝛ ſalutifera · q̃re · Dꝛo fecto qæ nos frui facit ſalute eterna· mt ſaluatoe ip̃e ait · Hr̃ me⸗ us agricola eſt om̃em palmitẽ q̃ fert frugtũ purgabit eũ ſcz p infli cõz tribulatõis · vt plꝰ fructũ afferat · ¶ Picit decimo ꝛdẽ ð eodẽ Sñ eſ; hec ſanctioæ cũctis pᷣeioſioe vnjuerſis nunꝙᷓᷓ illo plãtare tur in oeto nec ꝛllã pᷣminẽtẽ vineã occuparet · Eur dicit ita· Peuera qꝛ om̃e lignũ pulcrũ viſu et ad ueſcendum ſuaue in paradiſo maũ dei ↄſitũ tantã creare in hoĩe ſanctitatẽ ñ poſſʒ · ſᷣcut lignũ crucis 3.tribulatõis cruciatie igit plãtaꝰ ĩ oꝛto ſeu vinea ecckie.et certe tribulatõs ᷓuis cruciatie cũ reuerẽtia recipiẽde ſũt qᷓi deoſculãde * et! en au in q ri ſi ſn tis nin v pu dor et di ſa cc tr us ill cit den cta fici ver ratie nne gregoi uno neli ta Zre.vel apoſtoh Pet m ſt. ſpus qnto patr ribolatön udreecleſz ocuding tis · imo dii mulu ſnei teltãte ecc gaudi di. dum Di atõis ·80 ſmů eſt ke latöis otci no erucigi memqilt igno cruch ẽ de eodil loſa egn Nequeda ilta ergot à ampleradi ig⸗Qui ha ſcz tribulu d dei me⸗ vicendi —8 S eris · Himirum ſi aqua amara tranſeundo per terram dulcis efficitꝰ aut vinum per ſpecies tranſiens redditur ſpeciatum. ſequitur a ſi mili ꝙ tribulationes per xpʒ ſanetumſanctoꝝ · ac per emnes ſan ctos alios qui pie volunt viuere in xp̃o tranſeuntes ſunt habende quaſi ſancte reliquie · vanctitatis autem eon ſigna vident? eſſe mi rabilia que operantur · qui enim · xx · anms vel amplus in delcijs ſuis moetui extitere · ipſi multociens incunctanter reſuſcitantur. ſuperueniente eis foꝛti tribulatione · Mulle in mundo iſto relique ſanare videntur. tot et tantis infirmitatibus laboꝛãtes quot et q̃n tis ſanant ip̃e tribulatõnes Dicit idem pater ·xij · ſuppones cru cem tribulatõnis habere ſuauitatem ſapoeis et dulcedinem · Quid mirum ſi cruci ſuauitatem dedit qui dedit et igni · Fut quomõ cruꝝ videatur inſipida vbi dulce ſapit et flama · Et ecce quod dicit de cruce huius poſſibilitatem pꝛohat per ſimile · ſ· de flama que com⸗ patiebatur trriſionem carnificum et indicis ſubſannationem quan do laurentiꝰ poſitus in craticula ſubicientibꝰ peunas inſultaba⸗ et qñ aſſatus diuti us vultu letiſſimo ad imperatoꝛem reſpexit et di xit· ecce miſer aſſaſti vnam partem verſa et manduca · Quapꝛopter dictus pater fratribus ſuis loquens admirando ſubiungit · Cur nõ ſapit et nobis que pꝛo xp̃o eſt tribulatio · cur non guſtamꝰ et nos mãna lud abſconditum Bene dicit abſconditus. quia pauciſſimiſ cognitum ſeu a deo pauciſſimis reuei atum quemadmodum deo pa tri dicitur in iuca · Ihſcondiſti hec a ſapientibꝰ et peudẽtibꝰ et re⸗ uelaſti ea paruulis Deniq; ·xij pater ſepedictus ſic conc ludit Sit ergo gaudium in tribulatione · et iam non habet malignus vñ itliciat vnde deiciat ꝛc · vt eſt peins per ſoꝛoꝛem meam recitatũ · Di citur communiter ꝙ dyabolꝰ fugit crucem ·1ſignum crucis · et vi⸗ detur ommno ꝙ et crucem tribulationis quando in ea homo dele⸗ ctatur teſte vbꝛ pꝛius ſepedicto patre clareuailis · Hihil inquit ꝙ ficiet mimcꝰ in eo quem crux xpᷣi delectat · liberati ſumus a laq̃o venantium et a verbo aſpero · Picit a laqueo venantium ſcez qui ve nantur ad illaqueandum nos per carnalẽ delectatõneʒ et tẽptant nos per amaritudinem ad exaſperandum nos et ad murmurandus et dtra hec duo dicit idem pater ſ carnalem delectationem · et fi⸗ lius iniquitatis non apponet nocere ei · ſi ad exaſperandum ei quã libet temptauerit immittere amaritudinem ſupple per hoc non 4⸗ ficiet Vnde ſubdit non curat delicias q̃ ieiunio paſcit? · młto minꝰ peo eo murmurare poteſt ĩ quo et delectatur · Rurſum temptat nos dpabolus per muſcipulam · i· per inſtrumentum capiendi nos rõe ahcuius delectabilis cibi ·i· delectamenti latenter queſiti et per ſagittas autoꝛitatum peruerſe intellectan · nouit enim et ipſe per huiuſmodi ſophiſtice oppoſita arguere · Sed contra hec de illo qᷓ in tri bulationibus delectatur dicit peedictus pater altiſimum Gß A et amplexande ranᷓ ſancte reliquie · eum quibus ſanctis ſancus —————— Me t neabee e ſagitta ꝓꝙ2 attinguntſ. in vuine— rati quo nec inimicꝰ· nec inſtrumentã ei 6 „ — fugium ſuum quo nec muſcipula inimici timenda ſitnec ſublime volat quiſquis ille eſt quem no me futuro⸗ rum erpectatõ bonon · G peelentium quoq; malo2u— delectat · ita vt in ea etiam gioꝛiet Piec ille ·et bñ ralis de io tur ſublime volat et altiſimum ponit refugi um ſuum. quo pᷣmuſſa ñ ingunt ulnerbꝰ xp̃i crucifixi ſublimati iamĩ celo et exal⸗ i venire poſſunt · poſuit re Varta pnella ſie ait · Becitauit pew ſoꝛor mea exhoetationem datris clareuallis inter alia ſic dicentis · Sit ergo Saudiu in eie. Verum qĩ eontra hoc ohici poſſet de Tpou pfecti⸗ rxP oꝛ omnibꝰ exiſtens in tribulatõe ſcz ſua imminente paſſione cepit triſtis et meſtꝰ eſſe · hinc ſcias ꝙ huiꝰ diſpenſatõis rationem dictꝰ pater ſubiungit dicens · Qui iniciatur à timoee crucem xpi ſuſtinet patienter qui ꝓlicit in ſpe portat et libenter qu dſummatur in ca⸗ ritate amplectitur iam ardenter· ſolus iſte eſt qui dicere poſſit · a amatoe tuus ſemꝝ fui et deſideraui amplecti te · longe eſt vox iſta ab ea voce · Pater hi fieri peteſt tranſeat à me calix iſte · Quid emm Fgnoſco in duce belli militis puſil lanimis trepidatõnem · Igno tſco infirmantem gallinam cum pullis · ↄſiderc caritatem: ſtupeſco dignatõnem · expaueſce humlitatem · Miſericoæs dominus nõ bea ti andeee robuſtũ ſibi ſuſcepit affectũ · qe non eſt op ſanis medicꝰ ſed male habentibꝰ. Quid magnum fuerat dñe ihu · ſaccedẽte h5o ra qpter quã veneras intrepidꝰ ſtares tanqꝙᷓ qui ptãtem habebas ponendi animã tuam· et nemo tollebat eãʒ à te · Rut nõ gloꝛioſus fuit quando qundem apter nos totum agebatur · vt nõ ſolum paſſio coꝛpoeis · ſed et cordis affectio ꝓ nobis faceret · et quos viuifica⸗ bat moes tua · nihilominꝰ et trepidatõ robuſtos · et meſticia letos · et tedius alacres ·et turbatõ qetos faciat· et deſolatio dſolatos · Ee go quidem in lazari reſuſcitatõe · quia in fremuit ſpiritu · dturbauit ſeipfum · Fed eſto inrerim · quia ſeip̃m turbauit non dditionis necef ſitate · ſed ſue beneplacito voluntatis · unc autem aliquid iam ã⸗ pliꝰ audio · vſqʒ ſiquidem adeo pꝛeualuit va que fœetig eſt vt moef dilectio. vt xp̃ʒ dei virtutem angelꝰ df̃cætauerit · Quiſ quẽ · Euãge liſtam andi · Fparuit inquit angelꝰ foœꝛtans eum · Quem eum· pla ne cui naſcituro clauſus patuit virginis vterꝰcuius nutu aqua in vinum duerſa eſt · cuiꝰ tactu lepea kugata eſt ſub cuꝰ plantia ſoli dum ſtetit mare · ad cuꝰ vocem moꝛtui reſurrexerunt.— eum qun poetat omnia verbo virtutis ſue ꝑ quẽ facta ſunt · per quẽ vni⸗ nerſa ſubſiſtunt· etiam angelꝰ mße· et quid dicam· quem cum · Minꝰ en im mirarer · ſi non eſſet penitꝰ mndicibilis · Rogo te angele quẽ conſolaris · In ignoꝛabas quis eſſet · ad quem conſolandum veme bas · ete dſolatoæ ẽ · cte paclitꝰ ẽ · vlioq̃n nõ diceret aliũ paraclitũ 9 6 de loj quo pmij celo eteꝝi⸗ nt. poꝛtationen 0 gandiü n O qun pfech aſſone ciyt tonem dich n xpi ſuſin nmatur meu ere polt. q ge eſt vo iu te. Qudem önem Jgno em. ſpeſco minus rö be ſans medo ſy accedẽteb tem habeb nõ gloꝛcis ſolumpii nos viifin eſucia leto dſolatos t tu · dturbun dt onis ned iquid üm⸗ s eſt vt no u quẽ· kjl uem eunſ nutu aq n flnuſ num multiplici cœpꝛa et varietate · patre mittendum̃ ape ſtolis ſi nen eſſot et ipſe S gnoſco et in hoc ipſo paraclitum maximum bemgniſſimum · quia ape ſit hijs qui tribulato ſunt coꝛde · Hon deſpero az domine eti am ſi moleſta mihi videatur tribulatio quã patior. etiam ſi pußilla nims ſum etiam ſi deſidero vt traſferatur ralix a me non deſpero inq; dummodo addatur · tu · B pater antedictus⸗ Capitulum tercium continens conſolationes ſuper tribulacio: Ercio poſt peomiſſa ad dominam conſolatricem ſupea ctam ace eſſit et alius triſtis ſuper tribulationũ młE tiplicitate et varietate conquerendo· cui ipſa mox de v ſuis puellis · xj · pꝛo conſolatione deputauit. S k.COESIOSRNTIO. Rima pueila ad tribulatum ſic ait · O homo ſatis eſt mirabi⸗ le ꝙ tunc homo turbatur qñ ſcit ſe poſitum in via et certa vꝛa tendente ad terminũ ad quẽ tẽdit ſeu ad queʒ nititur peruenire cũ potiꝰ inde debaret gaudere · Sed quid · Honne eſt mentibus homi⸗ num veri boni naturaliter inſerta cupiditas · nenne et omnis me⸗ talium cura ꝙᷓ multiplicium ſtudioæum laboe exercet· ad vnum tiñ beatitudinis finem nititur peruenire.certe ſic bœetiana cõſolatrice teſt ante · Ic nichilominus experientia atteſtante. Jed que eſt via et certa via ad hunc terminum · ꝓfecto cum terminꝰ iſte ſit vt die ſummũ bonum vtiq; regni celox nomine impoetatũ· cõſtat ꝙ via ad ip̃m tribulatõnes ſunt pᷣſertiʒ multe · teſtante ſcriptura que pœe dicit et dſtanter aſſerit per multas inquit tribulatões opotet nos intrare in regnum celon II. COSOSEEHXTIO. Scunda puella ad hommem ꝓpter trihulationes cõtriſtatum ſc ait · Gur homo nuncios domim tui non gaudenter recipis Pꝛẽſertim ad magna bona ceteriter reci pienda te vocantis · Qumã * in quies ſunt hij nuncij · ꝓfecto nuncij hm̃oi tribulatõnes ſunt que hominem ad deum accelerare faciunt. Nimirum p tribulationes deus hominem ad maxima bana vocat et nõ vult ꝙ ipſe in puis ſi ſtat. jta ſane ꝙ quotquot tribulationes habes tot rec epiſti nuncioſ qui dicunt tibi accelerandum eſſe. vt diete ccedis tui non ſint pue Picẽte pſalmiſta.multiplicate ſunt infirmitates eon poſtea accele rauerunt · Bcriptuz quoqʒ elt in exodo · ꝙ egiptij cogehant fil)os iſrahel exire de terra. Bed quid hoc · reuera hoc ſignilicat ꝙ tribu⸗ T— 4 lationes que per egiptios deſignantur coꝛda viroeum. peeſertum denm videntium ſeu pꝛe occulis habentium per filios iſrahel ſiꝗfi catoꝰ um cogunt recedere de hoc mundo trihulatõibus tenebeoſo veruntamen non ſicut ego volo · ſed ñicut — m hoe autem modo a re aliqua ſubtrahit quod in pᷣeo co ſubtrahitur in quo . COpISOEERTIO⸗ ibulatõones abhoerentez efaudibiles atq; gratioꝛes · Finc nanq; coꝛ recedit quo amoꝛem ſuum abea poſito facile fit · quippe àm⸗ de facili a lo⸗ non niß ſupplicium inuentur· grcia puella ad hominem multas tri ſic aiticur abioꝛres tribulationes que oedriones e reddũt . põ · dicitur · d dñm x cum tribularer clamaui et exaudiuit me · Bed er ſicut a deo pluriũ clamoe magis exauditꝰ? · quippe Fm collectam eccleſie ·jd quod pe titur multiplicatis interceſſoæibꝰ largiri ſeparatur- fta etiam pari modo ſi vnꝰ homo multa o?a paberet · vel ſi omĩa menba eiꝰ0ea eſſent ac ſimul clamarent exauditi onem apud deum facilius obti⸗ nerent · S qud⸗ Dꝛofecto quelibʒ tribulatio eſt quaſi os clamans in neceſſitatis articulo · vnde et doctoꝛ qui tot habuit oꝛa clamantia quot pabuit vulnera · 4 RCOESDEFST IO· ſic ait · Nonne ſcis ꝙ rribulãtiones aquis cõpa⸗ tur in ſcriptura · Scio inquies · Iduertãs igitur ꝙ ſicut aqj ata Sult᷑es nutrit piſces piter et mãaioꝰes Puta cethe grãdia k a lia dſimilia que non miſi in mari ſolent inueniri · dum in alijs aquis nutriantur piſciculi · Iic eſt etiaz ꝙ in trihulationibꝰ magnis et a⸗ — maris nutriuntur homines magne virtutis · urſum aduertas ꝙ ſi cut aqua dum creſcit nauem eleuat Vnde in libeo geniſeos dicit᷑? multiplicate ſunt aque et eleuauerunt archam in ſublime a terra· Fra et tribulatõnes pꝛeſertim multiplicate electos dei peoficere fa ciunt et à terrenis eienant et exaltant quemadmodum econtrario in libeo job de qunbuſdam per tribulatienes nondum diſciplinatiſ dicitur · co? eoꝛu longe eſt a diſeipl ina · ꝓpterea non exaltahuntur Quippe nomen diſcipline plures tribulationum ictꝰ ſignificat ſa⸗ tis apte. Nohuc autem aduertere poteris ꝙ tribulationes p̃cipue multe et magne ad modum adue copioſe nate ſunt bene mundare et dealbare · Que foꝛte inquies vel qualia · Certe virtutum habitꝰ? ſeu indumenta in quibus ſaneti tanqꝙᷓ in ſtolis albis comparebunt coꝛam rege gloeie · Fudi itidem queſtionem pariter et reſponſio per ↄgnatam meam peius ex apocalipſi recitataʒ hi qui ſũt amicti ſtolis albis qui ſunt et vnde venerunt · Dicitur ibi et reſpondetur Pin ſunt qui venerunt ex magna tribulatione et lauerunt ſtolas ſu as et dealbauerunt eas in ſanguine agni ſcz ad modum lactis qð ſanguns eſt digeſtus candido facto per digeſtionem amoeis ðint V COhSESTIO· Vinta pnella ſic ait · Icias homo ꝙ multe tribulationes va⸗ len ad purgandum hominem à ſanguinibꝰ peccatoeum · de bus pðpetit liberari dicens · Lnbera me de ſanguimbus ſmirun in multis tribulationuz ictibus conſiſtit purgatio de peccatoæum dam dicit de lazaro ꝙ 2„ 1 ſanh lans! onp qul C er 7 opo tur ab fin facile min ituſ wia abhoerenn ſanguinibꝰ quemadmodum de coꝛruptis coꝛpoꝛalium menbroꝛuzʒ ſangumibꝰ fit purgatio ſcarrificando mediãte vẽtoſa cin purgati om piures ictꝰ dtinuate tribulatõis apte dparãtꝰ. Bane ſicut ſctꝰ tuas eddi qui cum klebotimo ſcarrificando fiunt in coꝛpe facile ſuſtinen? qñ tur. Id din ex appoſtione ventoſe in qua ſtuppa poſita elt· et igne accenſa ca⸗ a deo pluj ro peius inlamatur · jta et ictꝰ pꝓlures dtinuate tribu latõis ſuſtinẽ ed quodpe tur ab illo facile cuꝰ cœe pꝛius inflamatũ eſt diuin amoeis ꝛgne a etlam pii inc eſt ꝙ dñs vol ẽs ſuos diſcipulos tri bulati onũ ictꝰ ꝓmpte et nbꝛa eion facile ſuſtinere eos inflamauit qñ ſpiritumſanctũ eis ĩ ſpecie igrns acilius obi mulit · vnde et accidit ꝙ petrꝰ apoſtolꝰ poſt recepti onem illam ſpi⸗ os clamn rituſſancti bene ſuſtint ictꝰ tribulationum vq; ad moetem cruciſ de lazan qui ante ignezʒ illũ ſuſtinere nen potuit vnã puncturã mulieris ſibi auis cch ur ſeut i ſ ia cob · ſic moyſes et om̃ qui placuerunt deo p multas trihula che gräduli tiones tanßerũt fideles · Quid ergo · Peofecto vel et tu p mutas malſa tribulationes tranſibis vel deo nõ placebs · Nequaqᷓ igitur veiis omagnsat vel pᷣſumas eſſe ſmgul aris · Hequaᷓ tribulatõs dmunes alijs et tã aduerusꝝi tis viris alnquatenꝰ verearis · Sũt nempe tribulatõs him̃oi optimũ enſeos du ſignũ pᷣdeſtinatõis · Deꝰ em̃ fidelibꝰ ſuis B multipliciter tribula blimeatm tis aliqd meliꝰ reßuauit · Hota itidẽ gloꝛiã ei qð dicit jacohꝰ om̃e — ſen gaudiũ ec̃.ãnotatã et ptim ſup tanqᷓ; notabilẽ recitatã · He inqt in⸗ peokomn dignemi · ſ mal in mũdo floꝛent · i vos patimi·qe ñ eſt xpꝛane dig W tatis in tpalibꝰ exaltari · ſ potiꝰ depmi · mali nihil hñt ĩ celo · vog ndiſcipin mhil i müdo · ſ ſpe ili iꝰ bõi ad qð tẽditis qdq̃d ĩ via dtingat gau eraltabun derę debetis nihil ẽ vñ doleatis · vñ dubitetis · B 1bi · Vit· COp ſignificui Eptima puella ſic ait · Honne meliꝰ eſt habere materiaz abun ones pciy dãtis gaudij qᷓᷓ gaudij diminuti · certe ſic · Bʒ quid · Pꝛofecto ene mundu nteria abundantis gaudij eſt tribulatio multa et expta · In non tutum habu dicit apoſtolꝰ ð eccleſijs macedo nũ · In multo expmento tribula⸗ comparehn ti onis abundantia gaudi ip̃on fuit · Vt dicit et oꝛdinariꝰ appatꝰ et reiponſo Hõ inquit ſolum pati voluerunt · ſed expti ſunt et inde gaunſi ſunt · ui ſut am Dicit etiã lirera nõ gaudiũ · ſ abundantia gandij · vt gaudiuʒ expi et reſpondu mento tribulationis et abundantia gaudij abundantie tribulatio⸗ erunt ſtol nis ſciatur reſpondere · dcoꝛdat aũt pfenti dſideratõi · et ilið verbũ dum lacn apoſtcli ad theſſalomcenſes · Vos inquit imitatoꝛes noſtri facti e awoꝛnsd ſtis et domini excipiẽtes verhũ ĩ tribulatõe multa cũ gaudio ſpũſ⸗ ſancti gloſa qð ·ſ. ĩ vobis fecit ſpũſſanctꝰ VII. COISMS. ulonon Crana puella ſic a eſcis f̃ krime ꝙ veſtifapter Suitarẽñ ꝙ eumd icit?. G carius poꝛtaꝰ· qů pᷣcioſis lapidibꝰ onuſta reddi · Quid ecan nm gEte a ſiki ſeq̃tꝰ ꝙ hitꝰ patie nobil iter hoĩeʒ veſtiẽſqpter rribula bubſ n tõnũ qᷓʒ potat mktirudioj ñ ẽ fcufandꝰ. ſ eo libẽtiꝰ geſtãdꝰlim de pect rũ q̃nto płes ſũt tribl atõs ·tãto płibꝰ dcã veſtis oꝛnat margaritis l nazareno fuerit imponetis · VI COhSNSE. Fxta puella ſic ait · Honne vł audiuiſti quomõ pater noſter a⸗ beaham per multas tribulatõs amicꝰ dei elt effectꝰ · ſic yſaac ——————————— ——— valent ad confoꝛtationem coꝛdis qnemadmodum de ipſis tribui ationibus per dicta ſoꝛoeis mee ſu⸗ pea poteſt euidentius apparere · Zed et conſtat ꝙ tànto mã gis m⸗ ſes cordatus efficitur atq; iudicatur quante piurium tribulatio⸗ num impugnationibꝰ vexatus ſuperari non videtur· P.cOłiserio. Ona puella ſic ait; Monne frater ſi arcàm haberes ipſam au⸗ 3 eis denarijs ſen floꝛenis repleri patiẽter tolerares Meꝛocto ßc. Seð dẽ ſi quilibet ictꝰ tribui ationum eſſet florenus in arcaz tu m reponendꝰ et ibi ad vtilitatem tuam dſeruandus · credendum eſt ꝙ ad recipiendum ictus tribulationum multum patiens redde reris · mallelqʒ recipere mille tales ictus ꝙᷓ centum · et cẽntum plꝰ qᷓ; vnum · Zed quid · Deofecto penes ictus tribulationum quedam Onippe ad modum mar garitan attendenda eſt moneta in arca coꝛdis tun patienter recipꝛenda àd magnum bonum tuum ſeu ꝓfectum · que ſiquidem monetã incom? parabiliter melioe eſt ᷓ monetã floꝛenon · Poteſt nimirum atten⸗ di eius nobilitas penes incudem ſuper quem cuditur· penes num miſma · ſeu penes eiꝰ ymaginem cui dfiguratur · et penes iitius ex cellentiam qð cum ea comparatur- Wis ſcire de incude · certe B moneta cnditur ſuper perſonã patientis juxra ilind 5· Supea doꝛ ſum meum fabeicauerunt peccatoꝛes · que pſona ſepe eſt nobiliſſi⸗ ma · et inter illos computanda quibꝰ dignu s non erat mundꝰ· F ſit nirgo · Qunp⸗ 2 et quandoq; eſt angelis comparanda peeſertim ſ pe hm ſanctos in carne viuere ſme carne · vita eſt angelica · nõ hu⸗ mana quemadmodum et homines in ſtatu gloꝛie non nubent neq; nnbentur· ſed ſunt ſicut angeli dei qui bꝰ angelis etiam in coꝛpoꝛi bus hic aſſumptis non duenit generare · ſed viuere ſine ccꝛpoꝛe· Vis rurſuz ſcire cuiꝰ ſit ymago monete huiꝰ et ſuperſcriptio · certe chriſti · pꝛeſertim quando quis hos tribulationum ictus patitur ap ter xpᷣm qᷓ eſt ymago patris et figura ſubltãtia eiꝰ· hec quidè yma go ſi pꝛeſit in coꝛde patientis monetã que ſuper ipſum cuditur ſeu fabeicatur eidem ymagini dfiguratur · Vnde percuſſiones tribula tionum hĩoi redduntur quaſi nobiles floꝛem cum agno vel cum rege ſedente in trono cũ virga ceptri · Aui ppe xpᷣus agnus eſt ſme macula · et eſt rex regum ſedens in ſolio regni ſui· Doero ſi vis ſci⸗ re ꝙᷓ ſit acceptabilis hec moneta aut quantus valet · Scce valet ꝓꝙ⸗ culdubio ſuper aurum obeiſum · Mempe quod cum toto mundo cõ⸗ parari non poteſt hoc cum ea poteſt comparari ſcʒ regnum celon et ſi hec moneta non ſit foꝛſitan acceptabilis in hoc mundo.eſt tñ in celoum regno i foꝛo illo magno nundinaruz pa radiſi⸗ x. COtSMenrO. S 4 ei 43 m uer ſeq nor es qn bus cot pſa rem tan pꝛe fec etl cio tar run ſta ber diß bac ma pin vero ſeo verte ret ſ tet. e dus ln in: ar bul uonem codi Oeeng merſ nonagun 2 tnbulatn res plann ràres Pin us in arczn 8⸗credendy patiens w et centunzꝭ onum quen recipundd moneta inccn nimrum anm tur· penes nn penes ilis meude · cem upn pe eſt nobli erat mundh t nirgo · ¶n gelicanöh nent iam in coꝛu ſme ccꝛpoꝛ erſcripto ·cn ctus pautu⸗ pec quide y ones n agno vel l aBnus oꝛro ſi vß ſiſn cima pnella ſie ait · Qhomo multum tribulate noſſe debes ꝙ Fqui non impugnat? is non certat nec repugnat · Aui vero non cẽ̃tat· nõ vincit ſicut ecqntra de iuſto dicit lapiens certamen foœꝛ re dedit iili vt vinceret. Vnde et egregiꝰ pater gregoꝛiꝰ jnimicus inquit humani generis fraudem quã callide contra ſanctũ job pa uerat pertulit · qe ſancto piro quot occaſiones intulit quaſi tot cau ſas victoꝛie miniſtrauit · Peniqʒ qui non vincit nõ coeonat? · igitur ſequitur iilud pauli· non eœꝛonabit? niſi q̃ legitime certauerit. et nonne ſequitur ꝓpoetiònaliter ex hijs dictis ꝙ quanto quis pluri⸗ es impugnatur tanto ceteris paribꝰ pluries poterit eſſe victoꝛ. et quanto pluries eſt victoe · tanto magis meretur coꝛonari vl pluri bus coꝛonis vł vna tanto excellentioꝛe · Vis ſcire quo pacto · Ecce coꝛona victoeis ſi vna ſit pluribꝰ tribulatõnibꝰ correlpondens P ſas tribulationes augmentatur · Fudi tenoꝰem textꝰ iliꝰ vt da⸗ rem cœonam pꝛo cinere · oleum gaudij ʒ luctu. Fudi quoq; et no tam ſcz ipſins gloſe ſuper eadem verba notate·tribulatio inquit ĩ pꝛeſenti auget coœꝛonam in futuro · Quo nam inquies modo · Pꝛo⸗ fecto quemadmodum dei ſecretarius johãnes euangeliſta virgas et lapides communes in aurum legitur conuertiſſe et in tapides p cioſos · jta et lapides dure tribulatònis et virge coꝛrectionis mu⸗ tantur quodammodo ſcʒ equiualenter ſeu potius eminenter in au⸗ rum et peecioſos lapides coꝛonam nobis ꝓmiſſam augmentantes jta ſane vt cum qulibet non fatuꝰ coꝛonam auream accepturꝰ li⸗ bentius magnam reciperet ꝙᷓ paruam · ipſis electis i celo cœꝛonã dis muitiplicis tribulatõnis impugnatõ non ſit fomidãda · eo qꝙ hac occaſione coꝛona eis repꝛomiſſa per pꝛedictam tribulationum m aurum et gemmas conuerſionem eſt augmentanda · quemadmo⸗ dum dicit econtra pater ille dutciſſimꝰ clareuallis. Sꝛ penitentia noſtra crudeli miſeratõne minuitur paulatim gemmis coꝛona nr̃a peiuatur · jmmo potiꝰ quitihet virgas et lapides antedictos tam veros qᷓ; methaphoeicos plures numero magis qᷓ; paucos amaree ſi eos in auꝝ et lapides pꝛecioſos ſeu gemmas foꝛmaliter eſſe eon nertendos indubitanter erederet· quos merite adhuc magig amq⸗ ret ſi eos in predicta eminenter eſſe cenuertendos minime dubita ret · Diminutio itaq; tribulatõnis pꝛoꝛſus ſtulte deſiderat? ex quo Em pꝛemiſſa ipſius tribulãtionis ſuſtinentia caritate inf oꝛmata põ dus eſt ad qð celeſte pꝛemium nobis traditur · Fudi ad hoc apoſto tum. jd inquit qð in pꝛeſenti eſt momentaneuz et leue tribulatõis noſtre ſupea modum in ſublimitate eternum gloeie pondꝰ operat? in nobis. XI. COEISMSRRTIO. V decima puella ad hoĩeʒ varijs mõis tribulatũ ſic ait ·Flõne audiſti ĩ epla jacobi ſcriptũ eſſe · om̃e gaudiũ exiſtimate cũ in varias tõptatiòs icideritis · Bi igi p młtas et varias tẽptatões tri⸗ bularis ita vt ñ ſolũ ifirmitatẽ k iopꝛã· ec ifamiã· ʒ et alia mala — — ——— ——— — —— 6 —— ——— —— 1 1 — m ꝛ 5, — patt eei patiaris · gaudere debes in immenſi um exiſtimando q habeas vel ſm equiualentiam. vel ſupeminentiam omne Zenus nundanon gaudion Llimirum ſicut peꝛꝰ per ſoꝛorem mean oidi ciſti ꝙ tribulatio in preſenti auget cœnã in fururo· Fa ad ſn tui augmentum exiſtima· ꝙ varietas tribulationum vãrtum eu di⸗ nerſum future coꝛone tue · vel ſm equiualentiam àdicit Oenatum Sicut ergo in cceona materiali non eſſʒ bonum carere vlio enere gemma coꝛone duenientium · Fra etiam cum Puentu f ete ſu inendi · quẽ in ip̃is tribulatõnibꝰ fidelis deꝰ facit · metiꝰ e vlio carere genere tribulati onum · errn qu artũ continens dſolationes ſuper guer⸗is pacifi⸗ ri Vayto poſi pꝛemiſſa ad ſupadictã dominam conſola tricem acceſſit · et aliꝰ triſtis cõſolationem requrens ſuper ſe turhantibꝰ guerris · cu: itla peo cõſolatione de ſuis ꝓuellis duas deputauit · —„ fI. COPISiOSERTIO⸗ Pmalum tuuʒ pſonale · aut ex eo qꝙ vergunt etiam in malum ali umZi ex eo preſciſe ꝙ vergunt in malum tuũ pſonale piene po reris ↄſol ari in hoc õpere diuerſis in capitulis ꝑ dicta mean ſoda lum pariter et dicenda · Bi vero ex eo turharis ꝙ vergunt guęrre in malum alion eam ſuper hoc ↄlolationẽ recipias quã circa finẽ rotiꝰ puiꝰ libei poteris reperire vbi ponent? ↄſolationes hominis Dpaſui apter paſſiones alion patiendo cruciati- . COS DSRSTO⸗ Ecũda puella ſic ait · eſcis qꝙ militia eſt vita hominis ſuper A terram· Mihtanti autem valet exercitium · qð in guerrig vel foinſecus magis ꝙᷓ paucis tempqee gſt patum· quppe pacis tem poee toꝛpent hommes inhertia atqʒ ab intra piculoſiꝰ impugnan tur · tunc eiñ inimici hominis domeſtici eing · tunc temptat iuxuria tunc inuidia· tũc auaricia· tũc et alia vitia plura numero ꝙᷓ;ᷓĩ guer⸗ ris quibꝰ pacis tpe inſeruitur-· cernlam quintũ cõtinẽs dſolationes ſup bello ſeu dlictu et merſaliter ſup mpngnatõe in cõmuni. . Vinto poſt pꝛemiſſa acceſſit ad dominam ſupradicta etiã alꝰ triltis de bellis ſeu dflictibꝰ ĩmmnentibutz to tus perturbatꝰ deſiderans conſolari cui il la mœꝝ pꝛo conſolatione de ſuis ꝓuellis ſeptem deputauit· „I.COFISOSERNTIO. Rinia puella ſic ait · O miles xp̃i neſ cis ꝙ maius bonũ eſt bo⸗ num pacis qᷓ malum ſit maluz belli imminentis · patet hoc ex . S Bima pulla ſic ait · aut turharis de gnerris ex eo ꝙ vergunt in — E nut pꝛe niſc om ere ne li guereis pu minam cpii nem requn pꝛo cõlolun eo ꝙ verzm am in mami pſonale plene dicta meanſ as quã ciraſn anones hon 6 hominis iy in guern uppe pacis oſiꝰ mpu temptat ln ume ꝙ150 Simnenbu⸗ cunilla nci elt ins bon ris ·patrl ℳ —„2= C= ½ eo ꝙ cuncti optant pacẽ eẽ. ſᷓ non optant cuncti bellum non eſſe Vis noſce ꝙ cuncti optant pacem eſſe· libeum heſter legito· et cla re inuenies de cunctis moetalibꝰ hoc ſupponi · Fudito quoq; ma⸗ gnum patrem auguſtinum· Tale inquit bonum eſt bonuz pacis vt m rebꝰ creatis nchil gratioſus ſolet audiri nil delectabiliꝰ cõcu⸗ piſci et nihil vtilius poſſideri · Pudi rurſum patrem eundem · juſti⸗ cia et pax oſculate ſunt · emo inquit eſt qui non vult pace · inter roga omnes homines· Vis pacem · Vno oꝛe reſpondet tibi genus humanũ opto cupꝛo amo· Vis autem econtra ꝙ non omnes oprãt belleum non eſſe · Kudi illum vegetium doctoꝛem militum. hlita ris inqut alacritas ſaltus et curſus ante temptandus eſt qᷓ coꝛpꝰ etate pingueſcat · Velocitas eĩ eſt que percepto exercitio ſtrennu um efficit bellatoꝛẽ. Hã taliter iſtructo pugnare aduerſus quoſ li⸗ bet hoſtes in acie foꝛmido non erit ſed voluptas · B ille. ec ſoluʒ tales de quibus ioquitur nõ optant bellum non eſſe ſeʒ qubus pu gnare elt voluptas · ſed etiam plurimi alij et ſancti viri optant mul totiens bellum eſſe vt pax inde ſequatur · Fudi magnum patrẽ In Zuſtinum · Mon mnquit queritur pax vt bellum exerceatur. ſed beliũ geritur vt pax acquirat?. Bilie pater· In omi igitur caſu quo pax ſme bello non potelſt haberi cuiuſmodi ſunt infiniti neceſſe eſt vt omnes qui hoc ſcientes optant pacem eſſe non velint bellum non eſſe · ſed magis eligant ipſum eſſe nec tunc per conſequens dol eant ipſum eſſe· H. COSDSRTIO. Ecunda puella ſic ait · Vt quid homo velles bellum non eſſe. Dices foꝛte timeo malum exitum · Sed hic timoæ vanꝰ eſt ſolo hoc ꝓuiſo ꝙ cauſa ſit bona. Fudi patre; clareuallis. Si inquit bo na fuerit cauſa pugnantis exitus malus eſſe nõ poteſt ·ſicut nec bo nus indicabitur finis vbi cauſa non bona · ſed intentio non recta peeceſſit · Rurſum foete dices · ideo bellum ſeu conflictum hoꝛreo qeæ ledi aut mihi noceri timeo · Sed et hic timoe vanꝰ eſt · Floc pꝛo uiſo ꝙ a teip̃o non ledaris · Fudi johannem os aureum · etſi inquit omnes qui mare et terram habitant dueniant ad ledendum noce⸗ re nequaq; poterunt ei qui a ſemetip̃o non leditur; ille⸗Vnde et egregium verbum dicit greg · quadaz in collecta que eſt talis · Tu⸗ ere domine populum tuum et ab omnibꝰ peccatis clementer emũ⸗ da · quia nulla ei nocebit aduerſitas ſi nulla dominetur iniquitas · Bed et petrꝰ in ſua canonica · quis eſt inquit qui vobis nocebit ſi honi emulatoꝛes fueritis · Poero ſi ꝓpter iniquitatem et iniuſti⸗ ciam tuam te doloꝛ ꝓpter belium ad huc manet · nihil opere pꝛeci⸗ um eſt niſi vt continuo mutes animum et ðᷓ emulo efficiaris honꝰ emulatoe ac nichilominus · ſi vita conceditur ad ilam conſolatio nem recurras que ſuper iniquitate · vel imuſtitia inferius poſſibi⸗ lis inuenitur⸗ N H m. cotisenrO reia puella ſic ait · quis ncs aſſecurabit· ꝙ non—— ab intidelꝛbus quos et vei quandoq; belio— Sier hacuia inter ſe criſtianoꝛum beila videntur ſatis—— ur autem hoc · Fudi caſ · et non incaſſum- Frs inquit„— nò pꝛeluditur · cum fuerit neceſſaria non habetur animo· ſu 1to 4 ar ma non erigunt · niſi qui ſe ad ipa ydoneoð peomiſſa— tatõne diſponunt · peimoꝛdia cunctãa pauidã ſunt · et aliter timiditas non tollitur niſi cum rebus neceſſarijs nouitas abrogatur Fudi ſum eundem ·tereibilis eſt inquit hommbꝰ cõflictꝰ ſi non ſit aſ⸗ 5„ ⸗ ⸗„ celeb duꝰ·Hã quod in iuuentute non diſcitur in matura etate neſcirur; B ille · vñ ad ſenſum ↄtrarium loquens vegetiꝰ ille pꝛefatꝰ· ſcientia. inquit rei bellice dimicandi nutrit audaciãà nemo em facere e n it qð ſe bene didiciſſe dfidit · hec ille Verũ ſi de bello tancᷓ iner⸗ 1 mis · et huiꝰ operis inexpertus aut q debilis viribꝰ apter apeium pt 4 periculum doles ex alijs dictis et dicendis cõſolationem queras 4. 4 cial iter ſup moete imminente „* HI. COEISOSFSTIO· —————— ———————————— ů ¹— — ———— Varta puella ſic ait · Cur frater bellum pati refugis/ cui ſitu u ite repugnaueris non ſolum exptioe · ſed foetioe eris· Foæti⸗ . jne ſaltem animi et foete etiã coꝛpoeis natura · vires miniſtran te menheis laceſſuis · Bed nec deo apter bellum in quo inſte repu⸗ cer 6 gnaueris aliquatenꝰ diſplicebis · F ſcire ꝙ eris fœꝛtioæ · Fudi gli ſtrennuũ paulũ de ſanctis loquentẽ · foꝛtes inqͥt facti ſunt in beilo n glo· i· in peelio vt iudas machabeus joſue et alij ·caſtra verterũt fac exteron glo · i·mmicos ſepe verterũt in fugam · Bz et foetificatur gni quis ex foetioꝛis aſſiſtentia ·js aũr de quo dicit ſeriptura · Si foꝛti⸗ ſit. tudo · quare robuſtiſſimꝰ eſt ſcʒ dñs foꝛtis et potenſ · dominꝰ potẽs calt in pꝛelio · aſſiſtit iuſte peelianti · Honne hoc inſinuat apha jeremiar mg Dominꝰ inquit mecuʒ eſt quaſi bellatoe foꝛtis ·jdcirco qui pſequn tur me cadent et dfundentur vehementer · Jed et ſanctꝰ danid di⸗ xiſſe reperitur · Dominꝰ ꝓtectoe meus a quo trepidabo· ſi exurgat aduerſum me peelium in hoc ego ſperabo glo. ſi dlictꝰ ꝓſe quen tium me exurgat · i · ſubito vł in inmenſum creſcat ego cui deꝰ ꝓte ctoꝛ elt in hoc peelio ſperabo in domino · Vis vlteriꝰ ſeire ꝙ ðo ꝓpter bellum ſi iuſtum fuerit ac iuſte in eo pugnaueris ne quaqᷓ di ſplicebis · Fttende ilið pſalmiſte de deo loquẽtis · docet inquit ma nus meas ad peelium · et digitos meos ad bellum · qð vtiq; non fa ceret · ſi ei iuſtum bellu aut iuſte pugnãtis actꝰ diſpliceret · Fudi igitur magnũ patrem auguſtinum · Noli mquit exiſtimare neminez deo placere poſſe qun armis bellicis miniſtrat · En hijs erat ſanctꝰ dauid cui dominꝰ magnum teſtimonium perhibuit · ———* — — —— ———. — — ———————— —— — ————— — npugnen imubgin ceſſaria. 1 ellandiſn ubttoad z ererctathne mditag no ur⸗Pudi ſr: hnon ſit zſt te neſcitur ʒ fatꝰ. ſcienu facerenn O tanꝙᷓ in ꝓpter zpan onem qunn ugts euiin io eris ·Foꝛn nres mnitm uo inſte rpr foetioꝛ Jtd ſunt in bil aſtra vertm et foetificn tura · Si for om po Pa ſeremi qui pſn nctꝰ damdd bo.ſi erurs“ lc ꝓſea o eui de ꝓ enꝰ ſeire d eris nequan ocet nutr 95 vnq; n v. COłISETfO. Vinta puella ad ſapientum ſpecialiter impugnationem atten dens ſic ait · Honne vel quandoqʒ legiſti · aut audiuiſti quali⸗ tör boetiana conſolatrix ſic ipſum illuſtrem virum boeti dſolata Munc inquit peimum cenſes apud impꝛobos moꝛes laceſhtã picułk eſſe ſapientiam· Honne apud veteres ante noſtri platonis etatem magnũ ſepe certamen cũ ſtulticie temeritate certauimꝰ.eoq; ſuper ſtite pᷣceptoe ſocrates iniuſte victoeiã me aſtãte moetis ꝓmeruit · ec illa.et ecce dicit ꝓmeruit victoeiã ſequit?. Qↄſi nec anaxago re fugam nec ſocratis venenum nec zenonis toꝛmẽta qm̃ pegrina nouiſti àt tauios · at ſoranos · at ſenatas quon nec puetuſta. nec ĩ celebeis memoeia eſt ſcire potuiſti · quos nihii aliud detraxit ĩ cla⸗ dẽ niſic neſtris moꝛibꝰ inſtructi ſtudijs impeoboeum diſſimilimi vid ebãtur· Ftaq; nichil eſt ꝙ ammirere ſi in hoc vite ſolo circũtlã tibꝰ agitemur ꝓceilis quibꝰ hoc maxime ꝗpoſituz eſt peſſmis di ſp li cere quon quidẽ et ſi eſt numeroſus exercitꝰ qui qũqʒ dtra nq Fciem ſtruens valentioe incubuerit deſup irridemꝰ ſecuri totiꝰ fů rioſi tumultꝰ. eo ꝙ vallo inimici qꝰ graſſanti ſtulticie aſpirare · fas non ſit · Hec itla nobilis ↄſolatrix.— ————— VCOFSIOSRTI0O. Fxra puel la ſic ait · Honne vir impugnatꝰ hylariter ſe pichlo deberet exponere ſuh ſpe triumphi ſeu victoꝛie · dũ dſideraret infuo certamie magnũ ituẽtibꝰ ſolaciũ dſiſtere ſibiqʒ bonũ certam̃ certãti pᷣcõſuz piter et groſuʒ iocale repeomiſſuʒ eſſe młkta cũ lande głia et honoꝛe · certe ſic · ã et bõꝰ miles ſecki foetes ĩ haſtiludijs atq; torneamẽtis ĩpugnatões ſuſtinet · vt poſſit attõdẽtibꝰ ſolatiuz facere · ꝙ quoum quidem ſolatõ et ſignanter perſone dilecte in ñi gnũ amoeis ſui periculoſe multociens · et tamen joylariter ſe expo⸗ nit · maxime aũt ſi ſe ſperat poſſe repoetare honoꝛem ſup alios et io cale qð ꝓmittit? melꝛoei · Bʒ quid · Pꝛofecto non poſſet eſtimari qᷓ; magnum gaudiũ habet deꝰ. om̃eſq; angeli necnon et om̃es amici dei pſertim nunc beati ſcientes ꝓbitatem hominis impugnatõnes pacienter ſuſti nentis · S ed nec vlli criſti militi impugnatòes bene patienti negatur iocale pꝛecioſum atq; gloeioſum ·tali ei cuilibʒ datur coꝛona vltra humanã eſtimatõeʒ pꝛecioſa · Vnde et de quoli bet martiriũ patiente cantari ſolet coꝛona aurea ſup caput eius · et ſic ſimul oñ̃s viri eccleſiaſtici pꝛeſertim cantoæes ſunt quaſi nũcij talis martiris pᷣconium eius laudem et honoꝛem magnificantes et extolentes VRCOPISDSRRTIO. 5 Sptima puella ſic ait · Hõne merito ĩpugnatões eũ gaudio ſu ſtinere deberes q̃s ſuſtinẽdo deo ſp eo dilectioe et acceptio⁊ qoet appꝛobatioꝛ eſſes · certe ſic · Hẽpe ad dei dilectiõʒ peiꝰ habitã mereri tibi q̃ntũcũq; mimũ dilectõis eiꝰ gradũ vlterioæẽ k quãtuʒ 3 ii 1 . 1 1 6 i 1 1 1 11 1 1 1 11 1 1 11 3 1 14 1 3 — ——————————— 5————. * 6—— 8— ——— 2 * — 5 abnle eſt omni bono tempoeali. Bʒ d effectuz ſupaddi · hoc incõꝑabi mi ꝓpter denz impugnationes viriliter ſuſtineres deg il las ſuſtinẽdo ſemp eo dilectõe et acceptio? quoẽt— oꝛ Eſ⸗ ſes imirũ huiꝰ rei exemplum ex hijs que gerunt in mundo nunq; inuenitur Pertur nanq; fniſſe dominꝰ quidam— 3i ũ quem in ſeruitoꝛem recepiſſet àd ꝓbandum eum de—— et alicubi et poſt in viã perſonaliter occurreret ei ipmq; mu et a criter pugnando cum eo · Fccidit autem ſemel ꝙ ſic pugnando ip̃e dominꝰ ab vno tali famulo fere occiſus fuerat quem duã bene ſe pabuit ſemper poltea multum dilexit · Capitulum ſextum dtinens dſolationes ſup oppeeſſione et pſecu ione ſie in cœnmuni · 5 ℳ ec F polt pꝛemiſſa ad dominã ↄſolatricem ſepedictã acceſſit et alius triſtis ſcʒ quidã zelatoe eccleſie ex pi us eccleſie oppꝛeſſione prurbatus cu? m iila ꝓ ſua cSſolatione de ſuis puellis duas adiunit F; m F ad paceʒ ponerent eis iniunxit· 4. COpIS IDSRNTIOQO ² 2 ma puella ſic ait · onne tribulãtis ꝙ cõſolatõne debet ſuf kicere· hoc idoneo ſcire teſtimonio ꝙ; in trib ulatõnibus non d kingat deficere · Si itaq; quis zelato⸗ eccteſie ſacroſancte eidem vi deãt quaſcunq; tribulatõnes imminere ꝙ cõſolatõne recurrat ad teſtem ydonenm · et pꝛoꝛſus fidedꝛgnum greg · loquo? eccieſiaſtici gregis paltoreʒ egregium · cuiꝰ ſcripturan veritãti 1pe ſpirituſſan etꝰ Phibuit reſtimonium · Hic nanq; libeum ſancti job · ilio in paſſu qui kacit arcturum et cetera àd miſticum ſenſum exponeẽs · Quid in quit arcturi nomie qui in celi axem dſtitutꝰ. vij· ſtel lan. radijs fui get · niſi eccleſia vniuerſalis expeimit? · Ircturꝰ inquit ſemp verſa⸗ tur · et nunqᷓ; mergit᷑ · ſic eccleſia pſecutiones tolerat · ſed ſme defe ctꝝ perdurat · Palle · gI. COriSDSRATIO· Tcunda puella ſic ait · Heſcis ꝙ olð dominꝰ ait petro cum ce⸗ piſſet mergi modice fidei q̃re dubitaſti · Floc aũt et tibn dici pᷣt ppeeſionem ſancte eccleſie ptimoſcis· Hempe ipa eccleſie opp̃f ſio àd multiplicatõnem bonon fidelium juuat · In cuiꝰ figura de iſraheliticis dicit? in exodo · quanto oppꝛimebant eos ſuppie egi⸗ ptij ·tanto magis muitiplicabant᷑ et creſcebant · Sz quid · certe ſi de populo iſrahelitico dictum eſt ꝙ erat populꝰ dñ · Hõne et fide les eccleſie ſunt populꝰ eiꝰ · et oues paſcue eiꝰ. qui in peimitiua ec cleſia abundabãt numero quottide · et nunquit nõ ita aðhuc· Pꝛo fecto ita · Fndi magnũ patrem Fug · Edhuc mquit habet ecckeſa ꝙ creſcat · donec illð impleæ · dnabitur a mari vſq; ad mare · Srdi quoq; hylarium ʒelatoæes eccleſie plurimum in hac materia exhi⸗ larantem · Ploc inquit ecc leſie ʒprium eſt vt tũc vincat cũ leditur tun rurlu opp argu e⸗ pijs mpoꝛali peobaudt mundo i q qnqʒili dete mittern muaderez udnandojje qun bere ſone et pſn em ſepedii ecclehe exj nox illa ꝓſu mpit ꝙq; jn atõne debet nönibus noh ancte eident ne recum d Oe— ipe ſpin ballo mpi ones ⸗Qudn an radißſi ut ſemp vo t.ſed ſme di petro cunt it et tibidia eccleſie cu liguri eos ſuppl& giden Mẽnei inpiimn jta adbur⸗ tune intelligat cum arguitꝰ·tũc obtineat cũ deſeritur · Fudi eundẽ rurſum · Hoc inqnit habet apꝛium · eccleſia dum pſequit? floꝛet dũ oppꝛimit? creſcit · dum dtemnitur ꝓficit · dum leditur vincit· dum arguit? intelligit et tunc ſtat cũ ſuperari videx.ec ille. Capitulum ſeptimum dtinens dſolatioes ſup pſecutionibꝰ pooꝛ peijs latis pel inferendis ab emulis ſeu aduerfarijs. Sptimo poſt premiſſa ad dñam dſolatricem pᷣmemoea am · acceſſit et alius triſtis querens cõ̃ſolari ſuper p⸗ ſecutõnibus apeijs · cui illa mox de ſuis puellis qua tuoe aſſignauit peo impendendis ſibi conſolatõmbus opotunis · f.COEISIDERNTIO. ima puella ſic ait · D homo qui pſecutionibꝰ grauaris · Tu⸗ di doctrinam gregoeij doctoeis egregij · Eacta inquit pꝛece⸗ dentiũ patrum dũderemꝰ et non erunt grauia que toleramꝰ.Igit? hanc ſequentes doctrinam ad dſolationem in pſecutionibus recur ramꝰ àd peecedentium facta patrum · et pꝛimo omniũ ad ip̃us xp̃i exemplum · Hoc em̃ admonet paulus apoſtolus Pecogitate inquit enm qui talen ſuſtinuit a peccatoꝛibꝰ aduerſus ſemetip̃m cõtrad: ctionem vt nõ fati gemini animis veſtris deficientes · Recurramus deinde ad patres voluntarie patientes apter criſtum · Dices foꝛte Bunt ne tales multi · Bũt vtiq; · Nudi illuſtrem jeronimum · quis in quit ſanctox pati ẽtia coonatꝰ non eſt a cunabilis eccleſie · Sʒ et ſme exceptõne dicit apoſtolꝰ· Omnes qu pie vnuere volunt in xp̃œ perſecutõnem patiuntur · Hec nouis tiñ exemplis inſiſtendũ admo net nos etiam jacobꝰ alphei in ſua canonica · exemplum inquit ac cipite fratres exitꝰ mal et longanimitatis laboeis · et patietie ꝗp hetarum qui locuti ſunt in nomine domini ecce beatificamꝰ eog qui ſuſti nuerũt · ſufferentiã job andiſtis· Halle. Jed et pᷣclarum exemplum tolerantie pſecutionis et nihilominꝰ erga pſequentem eximie manſuetudinis · et jumilitatis poſſumꝰ attendere ĩ rege da uid · Vti em̃ regum teſtatur liber poſt multas alias pſecutões · ſaul aſſumptis tribuſmilibꝰ electoꝝ viro ex omni ifrahel prexit ad in ueſti gandum dauid et viros eius · etiam ſup abruptiſſimas petras que ſolis hibitibꝰ puie ſunt · qui ſaul vemens ad caulas ouium et vbi ſpeluncã ad purgandum ventrem ingreſſus · lic p hoc in mãꝰ dauid ibidem cum viris ſuis in interioei parte ſpelunce latitantis inci diſſet · tam̃ dauid man mittere in euz noluit · ſed tĩ oꝛam cla midis eius ſilenter pᷣſcidit · Egreſſo autem ſaul de ſpelũca egreſſus eſt et dauid · et poſt tergum ſaul clamauit dicens · Pñe mi rex et re ſpiciente ſaul poſt ſe inelinauit ſe dauid ꝓnus in teream et adoꝛa⸗ uit dixitq;Eece hodie viderunt oculi tui ꝙ tradiderit te dominus m manu mea in ſpelunca · ſed pepercit tibi oculꝰ meus · Dixi enim — — —— 6— — —— ——— 5+ i 1 11 33 1 1 3 4 * 3 3 1 1 5 4 3 6 . i . 1 1 13 i 1 3 * 4 3 3 6 1 4 3 3 1 1 3 3 3 13 iß 1 3 ½ 1 3 1 1 3 3 1 1 3 1 31 3 1 3 1 6 5 1 3 1 1 † 3 ½ 6 6½ 1 1 * 1 3 3 1 1 ½ 11 8 f 1 . 1 * 1 1 1 1 11 3 3½ 1 1 1 36 14 1 ½ 4 1 3 4 ris · canem moetuum ſequeri dicet inter me te · cum autem dp meam in dominum meum· quia xp̃s domini eſt. qum potiꝰ pater mi vide et cognoſce oœam clamids tue in ma nu mea · quoniam cum pᷣſciderem ſummitatem clamidis tue · nol u oxrendere manum meam in teVide quomaʒ non eſt in manu mea malum neqʒ iniquitas nec peccaui in te · tu autem inſidiaris anime mee vt auferas eam · quem perſequeris rex iſrahel quem perſeque⸗ s et pulicem niuum· ſic dominus et ꝛu non extendam manum — leſſet dauid loquens ſermones xit ſaul fili mi · iuſtio? tu es P eS0 dommus puinſcemodi · dat tibi viciſſundinem hanc ꝙ eo qð hodie operatus et in me. H. COEiS OERTIO· hoc poſſet hominem in perſe⸗ Fcunda puella ſie at · O amice min perſe⸗ gnum celoeum patitur meri? cuti onibꝰ quas apter deumet re kconſolari ꝙ videt nnumerabiles multe maioꝛa pati ac etiam ʒp ter minus de quo taĩ minoæi eſt dubium an ipſi vnꝙᷓ; illnd conſe⸗ quantur · Fote dices qui fent illi. Pꝛofecto ex hijs ſunt mercato⸗ res qui extra terram remotiꝰ per malas vias per montes valles ac vaſtas ſolitudines · per mare magnuz et ſpacioſuz · et peocellas e tempeſtuoſo tempoꝛ?e per pꝛedoneß latrones et piratas in pericu⸗ lis coꝛpoꝛum atq; rerum ſuſtinentes perſepe defectꝰ cibi et potus quos nunc frigus · nunc eſtus granat · nunc pluuia grando et tem⸗ peſtas carentes quiete · pꝛeſſi follucitudine qui negligunt ſomnum negligunt dmodum · peopter lucrum modicum et incertum · Junt ex hijs et mlites qᷓ plura ex premiſſis ſimiliter patientes et in dfli ctibus · in guereis · in haſtiludijs et toꝛneamentis exponentes res et honoees coꝛpus et animam vel ꝓpter ſtipendium · vel apter ſolũ ponoeem modicum beeui pariodo duraturumij vero qui volun tarie perſecutiones patiuntur apter deum minꝰ ſepe et leuius pa⸗ tiuntur · et ꝓpter bonum multo magis certitudinaliter conſequen⸗ dum · Tudi ipſius verbum ſaluatoeis · beati inquit eſtis cum male⸗ dixierint vobis homines et perſecuti vos fnerint qpter me gaude⸗ te et exultate · ecce em̃ merces veſtra copioſa eſt in celis·ecce inq́t quod notat manifeſtam veritatem · et ſubiungit merces veſtra eſt ponens peeſens pꝛo futuro ad ſignificandam certitudinem et con cludit copioſa eſt in celis pluraliter peopter mercedis ma gnitudt nem · ac etiam multitudinem · quippe nec oculus vrdit · ncc auris audiuit · nec in cœ hominis aſcendit · que deus amoee ſui patienti bus peeparauit · FII. COIS IOERSTIO Ercia puella ſic ait · O ſi nouiſſes homo quid honoeis· quid valoris afferret pati pꝛopter deum perſecutiones ipſas pati velles · pati affectares ſi tu non dehperes · In can quc lat den 5 don noe ſe /q̃ ecel s donn dis mein n s tue. noln in manu moz em peſſe dommnug etn ens ſermong dommn s es mme. inem in pꝙ ati ac eiany illud cont 3 ſunt mata ontes vallge t pꝛocellse ratas in pent cibi et pom grando et iñ ligunt ſonnn ncertun · hn entes et indi rponentes* vel ꝓpte ſi er qui von e et leusy ter conſeqn eſtis cum mil ter me gad celis · ecee erces veh tudinen etc d edis mgnn vdit. net. 0ee ſin paln — Kimiruz ip̃as ꝓpter inſticiam patientes ab ip̃o domino beati predi cantur · Peati inquit qui perſecutionem patiuntur apter inſtictam quoniam ipſoeum eſt regnum celoæum · Magna eſus dſiſtit cõſo⸗ latio in beatitudine nedũ vera · ſ etiã metaphoeice peedꝛcata. iqᷓ dem omnes tranłkerentes ſm aliquam ſimilitudinem tranſ ferunt Iʒ nec vere beatitudinis ſimilitudo pᷣt aliq̃d modicuʒ eſſe ſed nec dominus pdicans parua ſolet magnificare · ad magnum itaq; ho⸗ noꝛð perſecutiones patienti um predicauit dominꝰ pſos beatos ef ſe · d magnum quoqʒ valoꝛem deſignandum curauit ſ ubiungere qm̃ pox eſt regnũ celoeum · limrum nihil maiꝰ pᷣt eſſe ꝙᷓ regnuz ceionx in quo veraciter includitur deꝰ ipſe quo ſim Inſbelmũ m mus bonum cogitari non p̃t · . Ccotxmenro Varta puel la ſic ait · Pondera frater nedũ pꝛedicantẽ dñm de perſecutionum vtili tolerantia · ſed etiam quibus de illa pꝛedi eẽrit vdera · certe ſuis dilectiſſimis diſcipulis quibꝰ ipe dulcif ſimus magiſter · ita vt pᷣmitti? pᷣcauit · beati eſtis cũ homines pſecu ti vos fuerint · Abſit hoe ſentire ꝙ et nephas eſſet cogitare ꝙ ipſe ipſos tam dilectos voluerit decipere quimmmo potius admo⸗ dum vtiliter ad tolerantiam perſecutionum curauit premiſſis ver⸗ bis aĩmare · Beati inqt eſtis cũ hoĩes pſecuti vos fuerint. Ecce nõ dicit eritis · ſed dicit in peeſenti beati eſtis · q mox hoc p̃o ꝙ quns apter deum perſecutionem patitur peeſentem habet cauſam ſue be atitudinis · vł hoc dicit · qe beati ſunt ĩ ſpe qui poſt erunt in re nec minus poteſt verbum hoc magiſtri veridicũ impoꝛtare · Spes autẽ nõ dfůdit · quippe ſpes ẽ cta expectatõ future heatitudinis ex me ritis ꝓuemens · Quenã inquies ſunt illa merita · Dꝛofecto que ip̃e magiſter inſinuat dſiſtentia ſeʒ in pꝛedicta perſecutionum tolerãn tia · O quantum ergo gandendum in expectatione certa que ſpem diffinit · Spe gaudentes air apoſtolus pꝛopter qð et ipſe magiſter admonet inferẽs poſt pᷣmiſſa gaudete et exultate · Qñ inquies · Ec ce hoc alio in loco manifeſtat · gaudete inquit in illa die et exulta te· i· non ſolum poſtea · ſed in illa die ſcʒ perſecutionis. vel in illa die iiuſtrationis qua certificati eſtis · qua non quaſi in incertum curritis · ſed certitudinaliter expectatis mercedem in celis copio⸗ ſam · Roꝛſitan dices · Quinam ſunt iſti celi. Fudi magnum patrem Fuguſtinum Klon hic inquit celos dici puto ſuperioæes partes hꝰ viſibilis materie · non enim merces noltra que debet eſſe in concuſ ſa in rebus volubilibus collocanda eſt · ſed in celis dictum puto ĩ ſpiritualibus firmamentis vbi habitat ſempiterna iuſticia· f entiũt ergo iam iſtam mercedem qui gaudẽt ſpnitualibꝰ honis · B exꝝ oĩ parte perficietur cũ moꝛtale hoc induerit immoetalitatem · Capitu cia paci h t ſi ferat ad di gregoꝛij verbum ggregium citatum⸗ ferrum quippe mentis noſtre ad àcumẽn nn pote tatis niſ hoc repꝛoboeum d fatum gregoeium purgant vtilitati iuſto ima puella ſic ait · Vt quid qu ereri te ſi bonus ſis nequaqᷓ · mirum repeobe⸗ lurimum ipſis bonis · Con confert ad acumen inte fert ad purgati onem perurilem iuſtoꝝ ferat ad nutri mentum p?ꝰu dens inquit malicia dum ſe ſatiare feſti maliuolentia enim et lum octauum continens cõſolationes ſuper aliena mali⸗ ominis dtraria · Ctauo poſt premiſſa àd dominam conſolatricem ſup̃⸗ dictam acceſſit et aliꝰ triſtiꝰ ſuper aliena malici pe⸗ tens dſolari · cui illa de ſuis puellis tres mox adiun⸗ „ xit poo ipſius conſolatione · 1.COłISHMEfSTIO g de malicia aliena · Ped ꝑſos malos · B ap⸗ um malicia conkert fert nanq; ad nutrimentum peudentte lligentie · confert ad exercitium bonon⸗ cõ Vis ſcire ꝙ aliena malad dentie · Fudi johannem os aureum Fr⸗ nat rei exitum non aſpicit lude nutriunt peudentiam · Vis ſcire ꝙꝙ con gentie ſmui · et ad exercitium bonon · Vu⸗ enerabili decreton volumine re Pbel inquit eſſe rennuit quem cayn malicia non exercet ſt Puenire veri⸗ rit lima pꝛauitatis · is ſcire deniq; ꝙ malicia fert ad perutilem purgationem iuſtoeum · Fudi pꝛe hala inquit repꝛoboeum bonos dum cruciant um · militat etiam poteſtas pꝛauoum· de illa opoeteat querulari hoc pter acumen intelli I. COpISEESTIO. cunda puella ſie ait · U homo aliena malicia te turbat cũ ſit mala. ſed eo conſoleris quo pꝛoueniunt inde bona · Vis hoc poſt pꝛemiſſa iterum ſ cire · Fudi peimo magnum patrem Fuguſtinũ (helius inquit judicauit deus de malis benfacere qᷓ mala nõ eſſe permittere · Vudi ſecundo et illum oꝛigenem ex malicta pluriũ bo noeum oꝛiginem declarantem · i malicia inquit non eſſet virtus cõtrarium non haberet nec clareſceret · nec examinatio fieret · nec . pꝛohatio vera · nec examinata nec virtus eſſet · tolle maliciam fra⸗ trum joſeph et inuidiam ſimul perimes diſpenſationem dei et que in egip ditur ſomnium pharaonis nõ exponitur · nemo frumenta in egipto to peo ſalute omnn gentium geſta ſunt · vi joſeph non ve congregabit peribit egiptꝰ et finitime regiones · et ipſe iſrahet et ſemen eiꝰ querens panem egtp unöi ie 8 SPt iet? 8 O ingredi tur⸗ nec egredet imn mirabilibus dei · nec fient virtutes quas fecit per moylen et àaron nem aqu lus etp noꝛ tulb poli non p dict ſcun ten tur aliena mal: àmalicup s mo adun Aaliena 5 malos. hy alicia conin um peudenn m bonon ti aliena mln auren Ir um non apci is ſcire y co m bonon · n volummnen cia non exert tpuemte ven q ꝙ malu um · Fudip dum cruciu auoeum etunbn cüſ vona · yisfe rem Fußuli⸗ ꝙᷓ mala no nemo mare rubeum ſicco pede tranſibit · non dabitur manna nec aqua de petra · nec iex in monte ſynay · terram pꝛomiſſiorns nul⸗ lus intrabit · B oeigenes · Qun rurſum · Fufert inquit maliciam jude et peoditi onem · Fuferes pariter et eruceʒ xp̃i et paſionem · Sj non moes chrilti nec reſurrectio eius · nec aliquis peimogenitꝰ ex mo tins · nec ſpes reſurrectionis · Rurſuz oꝛigenes · Tolle aſtucias dya holi · nec erit coꝛona victoꝛie legitie certanti · Ii deſmt obßiſtentes non erunt agones · nec victoꝛibus munera parantur · non ſoluz er 8c bonis vtitur deus ad opus bonum · ſed etiam malis. Junt vaſa ad honoꝛem ſunt ad contumeliaz vtraq; tamen neceſſaria · Hec pee dictus · Veniq; recoedare ꝙ oppoſita iuxta ſe poſta clarius eluce ſcunt · mala ergo bonis quibus ſunt oppoſita iuxta poſita · hoc ſal⸗ tem bonum operantur · ꝙ ipſa bona maloꝛum comparatione reddũ tur eo melioꝛa quo et clarioea · COpSERTIO. Frcia puella ſie ait · O amice qᷓ; pꝛoficua ſit multociens mali⸗ cia alnoeum etiam illis in quos exercetur · Hoc diſcag ex epła cuiuſdam ſancti patris ſuo filio ſeri bentis Cnimici inquit hominiſ domeſtici eius · nam non ab alio tradiꝰ eſt ſaluatoæ ꝙᷓ ⁊ diſcipulo peopeig · joſeph non ab alijs ꝙᷓ a ſuis fratribus eſt vendꝛtus in egi ptum. Smiliter joh ab vxoꝛe et amicis grauiꝰ eſt temptatus · Tbi am vxoe ꝓpeia ſuis verbis magis afflixit · Suſannaʒ ſeniees et po puli iudices nequiter cõtemnarunt · omnes tamen iſti poſt bel la er temptatõnes repoetauere triumphum · et dum ex toto videbantur eſſe con ſumpti · tunc ſubito amplius gloꝛioſi et fulgidi apparebãt veluti cum poſt denſas noctis tenebeas lucifer matutinus exurgit et vide mirabilem et amabilem peꝛouidentiam dei qui electis ſuig omnia conuertit in bonum qñ etiaʒ et ijdem ipſi qui videntur obſi ſtere ob ſequium peeſtant neſcientes · dum ẽ quaſi nituntur dei ꝓꝙ uidentiam impugnare · eoipo agunt vt qð deus de ſuis electis di⸗ ſpoſuit compleatur · Bic jacob dum eſau ipſum inſequitur agit vt in aliena patria diuitijs et muita familia clarꝰ fiat · Sic joſeph dũ a fratribus venditur in egyptum · vt quod ſibi fuerat de dnio ſu⸗ per eos per ſomma reuelatum totaliter impedirent · Per hoc ege⸗ runt vt hoc compleretur · qð effugere nitebantur · Sic job duz ipm dyabolus a dnõ temptandum expetit vt pꝛoſternat · agit vt toti mundo eius mira patiẽtia innoteſcat ſibi poſt dyaboli certaminãa unctis que peius habuerat a domino duplicatis · Fta vt cum omiĩ⸗ bus hinjs multo viuens tempoꝛe videret filios filioæum vſqʒ in ter ciam et quartam generationeʒ. Sic dauid ſaulis perſecutiones foꝛ titer tolerando ſuper cunctum iſrahelem finaliter exaltatur · Bic mardocheum dum amã ligno parato ad ipſiꝰ ſuſp endiũ ſe credit — — ——————— S—— 2———————————————— ——— ——. —. — —— „ 2— . B*.———— —————.— 5.——— c— 6. —.———————————. eeareerte— k*—— Seceeh———— N 3 3 v————————————= —— 5——— S————————== — 5—————————— X.* S ——————————— Seeeeteet te ——————— 3 6——— — —————— — —.*„. 2..— 5 ——. ℳ 5 C de eius nece ſtatim vt credebat futura cum vxoꝛe extinguere dum— ¹ et gloꝛiatur · mirã dei pꝛouidentia res in contrarium verti tur ipſeq; in eodez quod parauerãt ligno ſuſpenditur—— gloꝛia mirabili exaltato Fimirum hoc peocurante— reem Fleſter regina ſimuiq; cencurrentibus meritis mardochet qui ide liſmus extiterat ipſi regi Eunuchoæum contrã reem— ſilia detegendo · O ᷓ pulchrum enigma mihiq; dum— roſum· In heſter ſqu idem ommim virginum reginam ampiectoe qᷓ ſuis agit interceſſionibus /vt in inſidijs ſuis impij capꝛantur·et in cidant in foueam quam foderunt · dum hoſtem judeoeum domino confitentium aman videlicet dyabolum eius quoq; menbea de⸗ icit et pꝛoſternit· Mardocheum autem umilem exaltando peop⸗ ter quod iudeis nova lux oꝛri viſa eſt gaudium et rripudum dum fons paruus creuit in flumen maximum et in aquas plurimas re⸗ dundauit · hec ille ſanctus pater 4 Capitulum nonum continens conſolationes ſuper iniurijs ho m illatis · vel inferendis · 5 Ono poſt pꝛemiſſa ad ſepedictam dominàm con ſola⸗ rricem acceſſit et alius triſtis de miurijs conqueren⸗ do cuij mox illa ꝓꝙ ↄſolatione ſibi impendendã duãs de ſuis puellis deputauit. , f. CORISOEFHRSTIO · ſima pẽlla ſic ait · O frater · Vis conſolari ſuper iniurã tibi illata recurre quantotius mente ad peccata per te Ferpe⸗ ta · Pices foete · quid tunc erit · ndi gregoeium egregie reſpon⸗ entem · Tunc inquit illata conuitia bene toleramus cum in ſecre to mentis ad mala perpetrata recurrimus · leue quippe videbitur quod iniuria patimur dum in actione noſtra conſpicimus ꝙ peius eſt quod merumus · Plec ille et certe bene dicit · conſidera to nan⸗ q; ꝙ; miuria nobis illata inſufficienter reſpondet peccatis merito gaudemus ꝙ de reſiduo parcitur nobis · quis enim vel iuſto dei iu dicio peiuandus vtroqʒ oculo non merito gauderet relicto ſibi v⸗ no· altero a non ſuo iudice iniurioſe ſibi ablato· .COEIS DERSTIO. Ecunda puella ſic ait · Tu qui de iniuria querularis attende peo conſolatione aut ad illud quod elicitur ex verbis magni Ppaãtris Nuguſtini · videlicet ꝙ iuſtus patienter tolerans iniuriam celeſtem meretur coronam · Jut foꝛte melius ad illud qð ſub diſiũ ctione pꝛomittitur per iohannem os aureum. Quidquid inquit à Snolid⸗ hoĩm paſſi fuerimꝰ imſte aut remiſſiõʒ accipiemꝰ oĩm pctò rũ · aut ſi tãta ĩ nobis delicta ñ fuerit clarioꝛibꝰ honoꝛemur cœꝛo⸗ nis · Hlec ille et vere magnũ eſt omniũ pctõeum remiſſiõeʒ recipere tã a ver 8e ſur de fre tit at Er ſe re cumrſn rarum den ar mardoche eapudregn ochei qufin m moeng con rumno ſipo m amplecto: apiantur etn oeum donin P menbead altando pr pudmm dyn plunmas n er iniurih ninam conſoi )8 conqert pendendã dud per iniunt ih per te pe Bregie he cum in en cimus ꝙ pi nidera ton eccatis mn vel iuſto da et relicte ſhn g atten is nih ertn ℳ e 9 0 0 Sed maximum eſt clarioenm eeꝛonarum Celeſtium gandijs abun⸗ dare · Capirulum decimum cõtinens cõſolatiões ſuper pꝛoſeriptione eu de ꝑatria in exilium expulſione· Scimo poſt pꝛemiſſa acceſſit ad pᷣmemoꝛatã dominã con ſolatricem etiam alius triſtis Feopter expulſione de patria perturbatus · It illa mox eidem pꝛo conſo⸗ latione de ſuis puellis tres deputauit. I. COFSIOSRXTIO Rma pueila ſic ait · Cur grauat te exilium vbi facile honoꝛa⸗ beris magis ꝙᷓ; in patria ſeu in loco pꝛopeie manſionis · Fudi de hoc ipſum ſaluato?em. Vmen inquit dico vobis · nemo pꝛophe⸗ ta acceptus eſt in patria ſua · Fudi etiam ſuper eodem verdo Bedã venerabilem · Hon inquit ſolum dominus et caput pꝛophetarum- Sed helias et ceteri pꝛophete minus ĩ patria qᷓ; ceteris ciuitatibꝰ ſunt honoeati · quia peopemodum naturale eſt ciues ciuibus inni dere · lon enim conſiderant pꝛeſentia viri opera non virtutemſed fragilitatem reccædantur in fãtie quaſi non et ipſi per eoſdem eta⸗ tis gradus ad maturam etatem pernenerunt · ille · Zed et ſuffici⸗ at famnliari pꝛo exemplo hoc qð de quadã gloeioſe virginis yma⸗ Sine fertur dictum eſſe. ꝙ ſcilicet cum per illam multa miracula fi eri dicerentur quidam homo mirabilis hoc audito dixit ſe non cre dere aſſignans pꝛo ratione · quia de quodaʒ trunco ligneo facta eſ ſet fuper quem apud ignem ſuum iacentem cuilibet volenti ſede⸗ re licuiſſet· H. COSISOERSTIO. Feunda puella ſic ait · Cur te expul ſum de patria querularis· dices forte quia poœeta teſtante dulce natale ſolum. S et hu Soille regularis idem teſtatur · vt inquit ait qundam neſcio qua na tale ſoluz dulcedine cunctos ducit et nmemoꝛes non ſmit eſſe ſui Viec autem iſte licet recitet conſolationis tamen expulſoæuz de pa tria viam et modum docet · Quomodo inquies · Certe vt homo de patria indicium mutet · Videlicet vr non tantum natale ſolum· ſed totum mundum patriam iudicet · vel magis non ſolum locũ i quẽ exilio relegatus eſt · ſed et teream de qua ſecundum carnem natus eſt et totum mundum exilium reputet · De hoc audi pꝛefatum regu tarem · Virtutis inquit peincipiũ eſt vt diſcat paulatim exercitatus animus viſibilia hec et tranſitoæia peimum commutare · vt poſtmo dum poſſit derelinquere · Pelicatus ille eſt adhuc cui patria dul⸗ cis eſt · Eoꝛtis autem iam cui omne ſolum patria eſt · perfectus ve⸗ ro cui mundus totus exilium eſt· pec ille· Cnius ſane dicto quan⸗ tum àd foꝛtis conſolationem accedit verbum illins agellij· Pa⸗ tria inquit carere non eſt malũ · quia foeti vꝛro om̃is locus pr̃ia eſt S — — —— 0. cOtiSORmrO. grcia puella ſic ait · Tu de patria eſſe te expulſum opinaris · Bed ſcias te non expulſum eſſe de patrià Et t conſoleris Ruius rei peeter peedictos ſunt teſtes alij fidedigni · Fudn iiiu⸗ ſtrem Venecas Patriam inquit meam tranſire non poſſum ommum vna eſt extra hãc nemo pꝛoici p̃t · Iõ patriã mihi interdici/ ſ locꝰ inquamcunqʒ terram venio in meam vemo · nulla terra exilium eſt Sed altera patria eſt vbicunq; bene eſt · Iliud autem per quod be⸗ ne eſt in homine non in loco eſt · Si enim ſapiens eſt peregrinatur ſi ſtultus exulat · Hec ille il luſtris. Et ecce qũo ꝛurta peefati ver⸗ bum regularis commutãt vocabula · nam in exilium miſſionem· vo cat ſapientis peregrinationem expulſionem concedit de loco · Pʒ negat de patria · vt ſic manere in patria ſit ad conſolationem · Bed ꝙ dicit altera patria eſt · elenat mentem auditoeis ad conſolatoꝛiã eſtimationem · cum enim eiuſdem non poſſint eſſe due patrie · Cocus de quo quis peoicitur ſiue terra non erit ſecundum pꝛemiſſa pa⸗ tria eius reputanda · ſed et cenſenda eſt patria potius itle locus · de quo ſcitur homo non exterioe ſed interioe oꝛnumnduð Quippe ac ceſſoium vel minus pꝛincipale naturam ſequi congruit peincipa⸗ lis· Quid igit? · pꝛofecto hõ exterioe reſpectu interioæis minoꝛ ẽ qᷓ granum milij reſpectu totius coæpoꝛis celeſtis Flomo autem inte⸗ ioe non eſt de quocunq; huius mundi loco oꝛiundus · igitur nul⸗ lus huius mundi locus pꝛo patria · ſed totus iſte mundus pꝛo exi⸗ lio eſt habendus · et alter ab eo locus peo patria a qua nemmez qᷓð expellit eſt cenſendus · ndi ad hunc ſenſum venerandam illaz bo etianam conſolatricem ipſum boetium alloquentem · Tu quideʒ in quit pꝛocul a patria non pulſus es ſed aberraſti · It ſi te pulſum exiſtimari mauis te potius ipſe pepuliſti · lam id quidem de te nũ ꝙᷓ cuiqᷓ; phas fuiſſet · ſi enim cuius oꝛiundus ſis patrie remniſcare non vti athenien ſium quondam multitudinis mperio regitur · ſed que frequentia ciuium non depuiſione letetur cuins agi frenis at qʒ obtemperare iuſticie ſumma libertas eſt · Flec ilia de ꝛlla inten⸗ dens de patria libera que ſurſum eſt iheruſalem mater noſtra cuiꝰ regis frenis regi eſt vtiqʒ libertas ſumma · aaritut vndecimũ contines conſolationes ſpecialiter ſuper toementorum afflictione et violenta moetis illatione⸗ PIdecimo poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatriceʒ ſu peadictam acceſſit et alius triſtis conquerens de toe⸗ mentis · que mox eidem pꝛo conſolatione de ſuis pu⸗ eilis quinq; aſſignauit. 5 . Zocrates enim nen ſtuite exi j libertatem domeſtice ſeruituti an⸗ lſum opinanʒ ta conſolenʒ Sn Jrd lh poſſum onnmn mterdici ßle terra exiluni em per quod b. elt pereginn uxta peefau ve um miſſionen edit de loc ſolationen b ad conſolzni ue patne. lou dum pꝛemp Otins ille locs mdus Quipper ongruit penay erioeis mmoꝛr⸗ omo autem m ndus · igitun mundus pr⸗ qua nem randam ill m. Tu quid Ftſite puh qudem dens atrie remmin erio regitu mns agi krend lla de illamn nater noln ſpecialite ſy uone⸗ MBima puella ſic ait · O amice neſcis ꝙ dictũ eſt de babilone. 6 quantum gloeificauit ſe et in delicijs fuit ·tantuʒ date illi to⸗ mẽntum et luctum · Bed deus infinite honus et dulcis videtur ꝓ⸗ nioe ad delicias poſt tomenta tribuendum · ꝙᷓ; ad toꝛmenta poſt ð hcias infligendum · Quid ergo · Deefecto gaudenter ſunt toemen⸗ ta toleranda nedum quando ſperantur tante deticie poſt tanta toꝛ menta puta ipſis commenſurate · Bed potus delicie in immenſum excedentes · non ſolum in duratione perpetua · verum etiam in de⸗ liciarum copia · Ninc enim de iuſtis dicit ſcriptura · Si cœꝛam · hoĩ bus toꝛmenta paſſi ſunt · ſpes illoꝛum immoetalitate plena eſt · in paucis vexati · in multis bene diſponentur · Quo mquies · certe ſua uitate deliciarum · quo etiam inquies · Certe ab illa eterna ſapiẽ tia que diſponit omnia ſuauiter · vt ſcilicet ipſi iuſti multarum de⸗ liciarum ſuauitate in illa immoetali vita gaudeant ſpem ipſoeum nunc replente · i·nullo contrario eam occupante. Id conſolationẽ itaq; habendaz in toꝛmentis ſufficiat nunc illa ſpes ſuauis diſpo ſitionis immoetalis conſiſtens in delicicijs copioſis quam ſpem ſe quitur res tunc cum beatoꝛum coꝛpoꝛa ſeu coꝛpoœꝛnm menbea nũc toꝛmentis afflicta. multis delicijs bene · i · ſuauiter a deo diſponẽ tur· quando iuxta certum peopheticum teſtimonum continget de⸗ licijs affluere ab omnimoda gioeia eius· II⸗COPISDSERTIO. gcunda puella ſic ait · O kariſſime neſcis ꝙ ſanctartʒ perſona rum aliqua ſexus feminei quandoq; eſt inuenta · tam conſtãs in toꝛmentoum tolerantia · ꝙ dignuz duxit ſancta mater eccieña cantare de ipſa · Erecta in virtutis culmine · toementa deriſit · Quan to igitur magis virilis animus toꝛmenta deridebit · quod et licet factum ſit ſepius · tamen nunc occureit laurentius· occurrit et vin⸗ centius Flonne habes ſupea per patrem clareuallis ꝙ iauren tiꝰ irri debat carnifices · ndicem ſubſannabat · et bene dicit pater iſte Plimirum legitur ꝙ decius iuſſit laurentium ſcoꝛpꝛonbus cedi· et omne genus toæmentoꝛum ante eum afferri quẽ cũ ſacrificare iube ret · vt pec toementa euaderet · reſpondit · infelix has epulas ſemp optaui · tunc iubente decio fuſtibus ceditur et ardẽtes iamine àd latera apponutur · et poſt aliqua iuſſit eum decius iteruz ſcoæpioni bus cedi· ſubridens autem laurentius gratias egit · et quid hoc e⸗ rat aliud ꝙᷓ toꝛmenta carnificum deridere · Ham et poſt cum iuſſu decij miniſtri eum ſuper cratem ferream nudu extendiſſent · et peu nis ſuppoſitis eum cum furcis ferreis compꝛeſſiſſent · Dixit hylari vultu ad decium · Icce miſer aſſaſti vnam partem · gira aliam et ma duca Hlone etiam legitur de deriſione conſimili · videlicet cum da cianus iuſſiſſet vincentium in eculeo diſtentum menbeis omnibus diſũipari · et facto dicetʒ · Dic vĩcẽti vbi nũc miſerũ coꝛpꝰ dipicis 1 1 ille ſubridens ait · hoc eſt quod ſemper optaui·tunc ãtus peeſes cepit omma genera to?mentoeum minãr nmñ ci conſentiret · Cui vi centius · Inſurge miſer et toto malignitatis ſpiritu debachare · vi⸗ debis me dei virtute plus poſſe dum toꝛqueoe · ꝙᷓ poſſis ipſe qᷓ toꝛ⸗ ques · Id hec pꝛeſes cepit clamare et carmficet virSih er fuſtibus verberare ·et ait vincentius · quid dicis dactane·EcceE tunpſe me vi dicas de apparitoꝛibꝰ meis · tunc pꝛeſes àmens factus dixit carni ficibus · miſeri nihil facitis · cur deficiũt manꝰ veſtre · Peopter qð carnifices pectines ferreos vſq; àd vltima coltarum fixerunt · mta vt de roto eius cœpoꝛe ſanguis efflueret · et ſolutis coſtarum com paginibus viſcera interna paterent · Pt ait dacianus · miſerere tui vincenti vt poſſis ea que ſuperſunt toementa lucrari ·&t ait Vimncẽ⸗ tius 5 venenoſa lingua dyaboli · toꝛmentã tuà non timeò nolo vt almquid minuas de ſupplicijs vt te victum in omnibus fatearis Punc aſſumptus ex eculeo atq; ad patibulum rãptus moꝛãð cãrn ficum arguendo · ad penam alacriter peoperabat Ceterum redeũ do ad ſexum femineum ſi hyſtoꝛias legeres pꝛemiſſis cõſimilia re perires · Scce ð Ngatha ſic canit eccleſia · Igatha letiſime et gio riaiter ib at ad carcerem · et quaſi ad epulas inuitata · Bed et in e⸗ culeo iuſſa ſuſpendi · et in mamila toꝛqueri legitur dixiſſe · Pgo in hijs penis ita delecto ſicut qui bonum nunciuz audit · aut qui vi⸗ det ꝙᷓdiu deſiderauit aut qui multos cheſauros inuenit · It certe ĩ peimo puncto de epulis cum laurentio concoꝛdans · licet epule ð lectent.et toꝛmenta crucient · non tamen ipſa videtur erraſſe · eo ꝙ tomenta iuſtoæum ſunt adeo pꝛopinqua diſpoſitio ad epulas· Pe quibus dicit ſcriptura · fuſti epulentur et exultent in conſpectu ði Muapeopter parum diſtare · nihi diſtare videntur · B unt 1gitur tor menta epule · i· epularum ſeu celeſtius deliciarum ꝗqpinquiſſime cãe Et licet in hijs toꝛmentisg conſiſtat manna ad peeſens abſcondi⸗ tum ·tamen perfecti oeibus ſolent ſanctis dulce ſapere · ſaltem ſub pꝛoximarum epularum ratione · Bunt eti am toementa bonum nun⸗ ci um vtpote epulas celeſtium deliciaruz inſtare de peoximo nũciã tia · nec mirum ſi idcirco diu aũqᷓ; in peeſentiarum videantur a ſan ctis viris vel feminis ſint deſiderata · vt de cruce ſupea patuit in andeea · quam dum vidit exultauit · ac ſe ill am diu deſideraſſe aß ſeruit · Flec etiaʒ pꝛofecto toemõta multis ſunt theſauris equippol tentia · quippe in hijs conſiſtit monete cuiuſdam percuſſura que ad regnum ceioↄum comparandum omnibus mund huius theſauris deo magis eſt accepta · O igitur felicia tormenta felices conſtituẽ tla · merito optanda · Vnde et mater eccleſia ſic camt de vincentio Peatus vincentius applicatus toꝛmentis · alacri vultu dixit · Floe eſt quod ſemper optaui et votis omnibus exquiſiui. Bed et reddit? dicti rõ de ipſo ſimul et valerio ſic cãtã do · Tãto nãq; felicioæes ſe eſſe credebãt · q̃nto acoæa tirãni ſupplicia pia lõganitate certaſſent 5 evir gð ſenti vme quit oſo eſſet offu Ph rares ctau rev abo lisl ton om dẽ bil rar feci velt ter ſta non ntu ràtug pꝛeſez nuretuin Pachare. v is pfe tor pie meyj u dmtcim ·Proprr q nfixerunt. collarum con 8 mieern Ht ait Vnci n timeo noh nbus fatens moꝛas tmj Teterum rdi is cöſimlun etiſſme et g ta · edetne diſe. kgon dn · aut qun enit ·At cni licet epule erraſſe ·eoʒ d epulas l conſpechud unt 1giturw nquiſſimei nB abſcon re·ſaltem ſi a bonum n oximo nul deanturà“ upea patult deſideraſe nnis equippe cuſſura que mus cheſaun ices conlu tde vmncn ltu dirt· ged et redd⸗ felicicꝛ rate cerl euincere. HH. CORS DeRxTO grcia pueila ſic ait · Cur amice non recipis conſolationem in⸗ tomentis que merentur dei peeſentiam certamen videre volẽ tiðᷓ · de quo etiam gaudium eſt angelis · Vis ſcire ꝙ merentur dei p⸗ ſentiam · Vudi vocem eccleſie de vincentio ſic cantantis · Beatus vmcentius applicatus toꝛmentis · dei pꝛeſentia roboꝛatus. Et nũ⸗ quit ñ aliq́d ſile de viſiõe certamis reperitꝰ. Lerte ſic in illo gloei oſo anthonio · de quo legitur ꝙ cum quadam nocte a demonbus eſſet laceratus· ſubito radiꝰ quidaʒ lucis · et demones. et tenebpeas effugauit · ſtatimqʒ ſanatus · chriſtum peeſentem intelligens dꝛxit. Vbi eras iheſu bone vbi eras · quare a peincipio non affuiſti vt cu rares vulnera mea · et vox ad eum ait · Inthoni hic eram · ſed expe⸗ ctaun videre certamen tuum · ed quid · Pꝛofecto non magis vide re vult deus certamen viri ſancti cum dyabulo qᷓ; cuʒ miniſtro dy⸗ aboln i· cum quocunq; tyranno · Poꝛro ꝙ de ilto certamine ange⸗ lis ſit gaudium digne mouens ad ipſius exercitium hoc patet au⸗ toentate eccleſie in feſto agathe taliter intonantis · Gaudeamus omnes in domino diem feſtum celebrantes ſub honoee Kgathe ð⸗ ginis de cuius paſſione gaudent angeli et collaudant fiiium dei S Hif. COIS OSRXTIO. Warta puella ſic ait. Pic queſo mihi cur times toementa · Si pene acerbitas eſt in cauſa · non expedit quidem homini qui dẽſidefãt᷑ in conſpectu diuine maieſtatis virtutuz in habitibus no bꝛlioibus comparere · et per hoc theſaurum Pꝛemioæum ſibi cõpa rare. Vudi perſonam que videtur duuinitus in ſpirata huiuſcemedi feciſſe comparationem ſuperius eti am tactam. Bicut inquit ſerica veſtis que cum auro et lapidibus pꝛecioſis oꝛnatur nequaqᷓ pꝛop ter grauedinem pꝛoijcitur · ſed ex hoc nobilioe et cario⸗ habetur · fta fidel is anima apter pene acerbitatem. ipſam virtutis veſtem non recufabit · quia omnes virtures eiꝰ ex hoc nobilitantur· et me⸗ ritum eius exinde in infinitum theſaurum cumulatur jlla. VCOtS ERTIO. Winta puella ſic ait · O homo huius ſeculi ideo foꝛte toꝛmen⸗ ta perhoꝛreſcis pꝛecipue quia ſtatim moetem poſſunt induce⸗ re · Sed hec ratio tanto bono ꝙ illatã moꝛtem poteſt dſeqqui conſi derato.non deſolationis ·ſed cauſam potius implicat magne con⸗ olationis · Vis hoc intelligere · Fudi noſtrum aquinenſem · Bqs mquit moœetem ill atã pati enter ſuſtineat. etias ſi peo aliqui bus cri⸗ minibus ſit itlata valet ad diminutionem pene et ad liherationem etiã a rota pena ſm quãtitatẽ culpe et patie et dtritioĩs ·& ileS3 qnid · Cerre nõ eſt modica dſolatò euadere penã ignis purgatoij que eſt aðo magna · ꝙ magnꝰ p? Fuguſtinꝰ magnitudiez ei⸗ inſi⸗ nuãs · Heiꝰ inqͥt purgãdꝰ e igne purgatõiſ.qᷓ aliud ſeckm diſtulit fructũ duerſiõis · Is aũt gnis et ſi eternꝰ ñ ſit · miro tñ mõ uis eſt ercellit enim omnem penàm quã v ta nunqᷓ; in carne tã martires toementa· I ri citat decr etoꝛum · Ped et cyriili epła dam directa eandem ſente fẽminis · quippe ſpiritualis omia duiu ——————————— *—————.—* ——,—— ——— ti& ———————————— ——————.————— 2— ————————— nꝙᷓ; aliquis paſſus eſt in hac vi⸗ nta pena inuenta eſt · licet mirabilia paſſi ſmnt ec pater ile· que et venerabile volumen re⸗ peedicto magno patri quen⸗ ntiam miraculola quadam viſione et lↄoꝛ manifeſtat · 3 Capitulum duodecimum continens conſolationẽs ſuper marti⸗ eu martirij paſſione et dira mote⸗ cceſſit et alius triſlis ad pᷣ 3 emoꝛatam dominam conſolatricem · occaſione m: minentis martirij nimiũ perturbatuscun illa peo dſo latione de ſuis puellis octo aſignaunt COSOEERSTIO· ima puella ſic ait · O amce cur ſic de martirio cõtriſtaris ne peeferas judicium tuum alijs pꝛeſertim ſ piritualibus viris et dicat ait apoſtolꝰ. icut em perit mudicium cu res tranſit in affectum · Ita ſpiritualis minꝰ ma ſe affectꝰ atq; minus in iudicio impeditus eſt ad recte iudicandũ ſubtilioꝛis intel lectus · Qnid ergo · Pꝛofecto niſi viri et femine ſpi rituales in martirio non aliud magni boni conſiſtere udicaſſent · non tam patienter · tam libenter ·tanq; gloeianter et audacter mar tirium ſufeepiſſent · quoæuz pꝛeclarã exempla digne ad ſimilia nos mouentia ilioꝛum hyſtoeie qui tempode veteris et noue legis fu⸗ erunt · manifeſtant · Vis habere exempla quantus ad vtrumq; ſexũ de veteri teſtamento · Vide pᷣmo hyſtoæiam ð Pleazaro · Ecce mach abeceum liber de hoc viro ſic dicit. Fleazarus vnns de peꝛoꝛibus ſrribarum vir etate peouectꝰ · et vultu decoeus · aperto Oꝛe hyans compel lebat? carnem poꝛcinam manducare · Ft ille gloꝛioſaz moe tem magis ꝙᷓ odibilem vitam amplectens · voluntarie preibat àd klem autem qui aſtabant ꝓpter antiquaʒ viri amiciciam tollentes euz ſecreto rogabant afferei carnes quibus veſci ei lice⸗ pat. vt ſimularetur manducaſſe · ſic rex impauerat de ſacrificij car⸗ nibus · vt hoc facto a moete liberaretur · et peœpter veterem viri a⸗ miciciam hanc in eo fecerunt humanitatem · Ft iile cogitare cepi etatis ac ſenectutis ſue eminẽtiã dignaz et ingenue nobilitatis ca niciẽ atq; a puero optime conuerſationis · et ſecundum ſancte et a deo condite legis inſtituta reſpondit cito dicen pe emitti ſe vel le in infernum · non enim etatem noſtram dignum eſt inquit kinge re vt multi adoleſcentium arbitrantes eleazaruz nonaginta anno rum tranſiſſe ad vitam alienigenarum· et ipfa peopter meam ßilati onem · et qpter modicum coeruptibilis vite tempus decipiantur ẽt per hoc maculam atqʒ execrationez mee ſenectuti conquiram · Gin obrem foꝛtiter ipſam vitam excedendo ſenectute quidem dignus Vodecimo poſt pꝛemiſſa eſt in paeyij ilia paſ ſu volumen y 0 patr quon one etho s ſupernari s triſlis dj⸗ occaſione m ui illa prdp * cömiſtnis n alibus vnse tolꝰ. Jicuteñ ualis mimn ecte indicmni ri et femneh re dicalt t andacte m ad ſimila n noue legs vtrumq; ſ ro · Eece ni de peꝛoꝛb rto oæe h gloꝛioſn mie preibni vii amianꝰ us veſc eilu e ſacnfici ců veterem vn e cogitare* e nobilitub⸗ — Denrndus Gœx apparebo · Tdoleſcõtibus autem exemplum foꝛte relinquam · Si peompto animo ac foœꝛtiter pꝛo ſanctiſſimis legibus honeſta moe⸗ te perfungar· Nijs dꝛctis confeſtim ad ſupplicium trapebatur 6 cum plagis perimeretur ingemuit et dixit · Ponmne deꝰ qui habes ſanctam ſcientiam manifeſte tu ſcis · qua cum a moꝛte peſſem libe rari · duros coꝛpis ſuſtineo doloꝛes. ecundum animam vero pꝛop ter timoꝛem tuum libenter hoc patioe. et iſte quidem hoc modo vi ta deceſſit· non ſolum iuuenibus · ſed et vniuerſe genti memoeiam moetis ſue ad exemplum virtutis et foœꝛtitudinis derelinquẽs · Flec in dicto libeo jn quo et de ſexu femneo videlicet de matre quadã ſeptem filioæum. Vna tamen cum filijs ſuis exemplum martirium patiendi gioꝛioſum et memoꝛia dignum cõmemoꝛatur in hec ver⸗ ba · Gontigit ſeptem fratres cum matre. appeehenſos. compelli a rege ſcilicet nthiocho contra phas ad carnes poꝛcinas · Vnꝰ au tem ex iilis qui erat penmus ſic ait · quid queris · et quid vis diſce⸗ re à nobis. Parati ſumus moei magis qᷓ patrias dei leges peeuari⸗ cari · Fratus ⁊taqʒ rex iuſſit ſartagines et ollas eneas ſuccendi· qui⸗ bus ſtatim ſuccenſis iuſſit ei qui peꝛioe fuerat locutus amputari lin guam et cute rapitis abſtracta ſummas quoq; manus ei et pedes pꝛeſcidi ceteris eius fratribus et matre inſpicientibus et cu jam per omnia inutilis factus eſſet · iuſſit igneʒ admoueri · et adpuc ſpi rantem toereri in ſartagine · In qua cum diu cruciaretur ceteri vna cum matre inuicem ſe hoꝛtabantur moei foꝛtiter dicentes. Pomi⸗ nus deus aſpiciet veritatem et conſolabitur in nobis · quemàdmo⸗ dum peotelſtatione cantici declarauit moyſes · et in ſeruis ſuis con⸗ ſolabitur Poꝛtuo itaq; pꝛimo illo. hoc modo ſequentem dedu⸗ cebant ad iliudendum · et cute capitis eius cum capillis detracta interrogabant ſi manducaret pꝛiuſqᷓ toto coœꝛpoꝛe per menbea ſi⸗ Sula puniretur · It ille reſpondens patria voce dixit · Plon faciam Peopter quod et ite ſequenti ioco peim toꝛmenta ſuſcepit · et in vltime ſpꝛritu dltirutus · ſic ait · Tu quidez ſceleſtiſſime in peeſenti vita nos perdis · ſed rex totius mundi defunctos nos pꝛo ſuis legibus in eterne vite reſurrectionem ſuſcitabit · Poſt hunc ter⸗ ctus illudebatur · et linguam poſtulatus cito pꝛotulit· et manus conſtanter extendit · et cum fiducia ait ·e celo iſta poſſideo · ſed p⸗ ter dei leges nunc hec ipſa deſpicio · quoniam ab ipſo me ea rece⸗ pturum ſpero · Ita vt rex et qui cum ipſo erant mirarentur adole⸗ ſcentis animum ꝙ tanqᷓ; nihilum duceret cruciatus · Et hoc ita de⸗ functo quartum vexabant ſimiliter toꝛquentes · ſequitur poſt ver⸗ ba illuus · et cum admouiſſent quitum vexabant euz · ſequitur poſt verba illius. Poſt hunc ducebant et ſextum · ſequitur poſt verba 1 lius. Supea modum autem mater mirabilis et bonoæum memoꝛia digna que pereuntes ſeptẽ filios ſub vniꝰ diei tpe bono aĩmo fe⸗ rebat ꝓpter ſpẽ quã in deũ hẽbat · mgł os eoꝝ hoœtabat? pẽia vocE 1 —— 5 31 3 ½ 5 3 ₰ 3 3 P V„*„ footiter rep leta ſapientia et femmee cogitationi maſculinum ani⸗ muz inſerens · dixit ad eos· Eilij neſcio qualiter ĩ vrero meo aparui ſus· neqʒ en im ego ſpiritum et animãam donãu vobis er vitam · et ſingul oↄum menbea non ego mpſa compegi ſed et mundi creatce q̃ foemauit hominis natiuitatem quiqʒ homimm inuenit OenSnem et ſpiritum vobis iterum cum miſeri cœↄdna reddet et vitã ſicut nũe nolmetipſos deſpicitis ꝓpter ieges eins · Fnthiochꝰ autem conte⸗ ni ſe arbitratus· cum aðhuc adoleſcentio ſupereſſet · non ſoluʒ ð⸗ bis hoꝛtabatur · ſed et iuramento affirmabat diuitem ſe et beatum facturum et tranſlatum a patrijs legibus amcum habiturum et res neceſſarias pꝛebiturum · Sed ad hec cum adoleſcens nequaqᷓ inclinaretur vocauit rex matrẽ et ſuadebat vt adoleſcenti fieret in ſalutem. cum autem multis eam verbis eſſet hoꝛtatꝰ pꝛomiſit ſua⸗ ſuram ſe filio ſuo· FHtaq; inclinata ad illuz irridens crudelẽ tyrãn ait patria voce · fili mi miſerere mei que te in vtero decem menſes poꝛtaui et lac trien nio dedi et alui · et in etãtem iſtam pꝛoduxi · pe to a te vt aſpicias in celuz et terrã et ad omnnã que in eið ſunt et in telligas · quia ex nihilo fecit ilia deus et hominum genus · Ita fi⸗ et vt non timeas carnificem iſtum · ſed di gnus fratribus tuis effe⸗ ctus · ſuſcipe moetem vt in illa miſerati one cum fratribꝰ tuis te re cipiam · Cum k illa adhuc diceret · ait adoleſcens · Quem ſuſtinetis non obedio pꝛecepto regis · ſed pꝛecepto legis que data eſt nobis per moyſen · ſequitur poſt multa verba ipſius contra regem dicta tunc rex accenſus ira in junc ſuper omnes crudeliꝰ deſeuit indi⸗ gne ferens deri ſum ſe · et hic ntaq; mundꝰ obijt per omma in demi no dfidens ·Couiſſime auteʒ peſt filios et mater conſumpta eſt · B bi Poero ſi exempla martirium patiendi ſmiliter quantum ad vtrumq; ſexum vis habere etiam de hijs qui fuere tempoꝛe noue legis · dſidera pꝛimo peius dicta et que vlterius dici poſſunt de vi ris amoeis et feruoꝛis eximij · Puta de andeea · de laurentio · de vĩ centio · atq; illam pulcram hyſtoꝛiam de ſebaſtiano milite gloꝛio⸗ ſo · dſidera et quantum ad ſexuz femineuz dicta et que dici poſſunt de agatha · de katherina · de agnete · de margareta · ac de pluribus alijs⸗ſpecialiter autem et de alia matre.vij · filio⁊um vna cum fi⸗ lijs ſuis de quibus ſic legitur · B eptem fratres fuerunt filij beate felicitatis quoꝝn nomina ſunt januarius · felix · ꝓhippus · ſyluanus marcialis · Vitalis · alexander · hos omnes cum matre muſſu impera toris anthonij publius pꝛefectus ad ſe vocari fecit ſuaſitq; matri vt ſui et filiooum ſuoum miſereri deberet · Que ait · pleq; blan⸗ dicijs tuis potero ailici nec terroeibus frangi · et conuerla ad fili⸗ os ait · Videte filij mei celum et ſurſum aſpicite kariſſimi · quia ibi⸗ dem expectat nos criſtus · Eoetiter qꝙ criſtò pugnate ee fideles vof in criſti amoee exhibete · Cum ergo mater et filij conſtantiſſim ĩ fi⸗ de permanerent omnes vidente matre et confoetante · diuerſis ſũt 0 weoapn andi treate emnt ongnn vã ſicut ni autem conri non ſoln p mſe et bean ſcens mquj eſcenti fiemn 9 pꝛomiſt ſiu rudelt tyrini decem menſ am pꝛoduj y m eis ſuntan n genus luf nbus tus eit tnbꝰ tusten Quem ſulhneit data eſt nott ra regem di deſeuitm omma mden nſumpta ſ r quantunꝰ tempoee m i poſſunt den aurentio · de mlite glen e dici poln c de plunbs— um vna cun runt fil bu re mſſn infi e luaſuq; nin nt · fie* — 3 20 oc ciſ ſupplicijs · Qinobꝛem et gregoꝛius egregie commendat mar tirium eiuſdem martitis· Peata inquit felicitas· vij· filios vt in ge ſtis ipius legitur ita poſt ſe timuit viuos in carne relinquere ſicut parentes carnales ſolent ne moetuos pꝛemittant metuere· In per⸗ ſecutionis ennm la boꝛe deprehenſa coeda filioum in amoꝛe ſuper ne patrie peedicando roboꝛauit · et ſpiritu parturiuit deo quos cgx ne pepererat mundo · cõſiderate fratres in femmeo coꝛpoꝛe pectꝰ vmrite· Id moetem imperterrita ſtetit et in filijs ſe lumen veritãtis amittere ſi non fuiſſet oꝛhata timuit · Mon igitur hanc feminã· mar tirem · ſed plus qᷓ martirem dixerim que ſeptem pignoæibus ad re gnum pꝛemiſſis ante ſe moeitura totiens ad penam peima venit · ſ octaua peruenit cruciata et impterrita mater ſtetit per filioꝛũ moe tem doloei nature · ſpei gaudum adhibuit ·timuit viuentibus ga⸗ uiſa moeientibus optauit poſt ſe nullum relinquęre ne ſiquem ha⸗ beret ſuperſtitem non poſſet habere conſoetem · Ilemo autem exiſti met ꝙ eiug coꝛ moeientibus filijs minime pulſauerit etiaʒ affectꝰ carnalis · Hon enim filios quos carnem ſuam nouerat eſſe · poterat ſme doloee moꝛientes videre · ſed erat interioæ vis amoeis que do loꝛem vmnceret carnis · Eilios igitur iuxta carnem amauit · ſed ama tos pꝛↄo amoꝰe geleſtis patrie moei coam ſe voluit ·Hllon vulnera ſuſcepit · ſed ipſa in eis ad regnum pꝛeuenientibus excreuit · Recte ergo plus qᷓ; martir hec femina fuit · que totiens in filijs deſideran ter extincta dum multiplex martirium obtinuit · ipfa quoqʒ martirij palma vicit · Wartires ergo beata felicitas vicit que tot ante ſe moeientibus filijs peo chriſto frequenter occubuit quoniam et il lms amoei ſola moes ſua minime ſuffecit · hec gregoeius · K. cOhS MEnrO Scunda puella ſic ait. O amice · Tu a deo expectas tandem poſt hanc vitam illam conſolationem nobis repeomiſſam· de qiia ipſe dominus loquitur per pꝛophetam · Quomodo inquit ſicut mater blandiatur · Fta ego conſolabge vos et in iheruſalem conſo⸗ labimini · que conſolatio quanta ſit · hec oculus vidit. nec auris au dmit · nec in cœꝛ hominis aſcendit · et nonne dignum eſt ꝙ etxu il lam conſolationem pꝛomerearis ꝓer martirij pugnam cui pꝛeſens eſt · et reſpicit te ei tanqᷓ ſpectaculum exhibendo · quatenus et iſpe in te conſoletur vel magis letetur · Pices foꝛte eſt ne mihi hoc poſſibile. Iſt vtiq; · Honne de conſol atione ipſiꝰ in tua pugna pee⸗ ſentis habes expꝛeſſum teſtimonium per verba peius per foꝛoꝛem meam ex machabeoum libeo recitata · de matre ſcilicet cum ſeptẽ filijs quo⁊um vno cum diu in ſartagine cruciaretur · ceteri vna cuz mfe ſicut ibi dicitꝰ juicẽ ſe hoꝛtabãr? moei foꝛtiter · dicẽtes · dñs de us aſpiciet et cõſolabitur in nobis · Poero de ipſius cheiſti ieticia „E—— tiam de futura — nartirũ pugna loquẽs ille Cipeianꝰ. O inqᷓ̃t quale ðo fuit iliud ſbeeraculun 3 3 iliic chriſtus affuit · ꝙᷓ libens in talibus pu „ gnauit · hec ille depugna martirum peeterita · ſed et eadem ratio ẽ . cOxiSETIO· rcia puella ſic ait · Konne illud quod pꝛecioſum eſt ex ſui ha pet ratione ꝙ nec triſte · nec moleſtum eſt · ſed—. appetib le eſt · Vtiq; · ſed quid · Peofecto martirium— el—— generaliter peecioſa in conſpectu domini moes ſanctoæum eiꝰe ſpe cialiter tamen inter ſanctorum moetes ceteris paribus peecioſus eſt martirium · vtpote pꝛeſentia chriſti conſecratuz pariter et pere⸗ nm conſummatuz · Fudi quid de hoc ſanctus ille Cypeianꝰ epiſto lariter ſcripſerit · O inquit beati martires quibus voß laudibuð p̃⸗ dicem · O milites foꝛtiſſimi vſqʒ ad gloeie conſummationeʒ tolera⸗ ſtis duriſſimam queſtionem nec ceſſitis ſupp licijs · ſed potius ſup⸗ plicia ceſſerunt vobis · finem doloenbꝰ· quem non dabant toꝛmen⸗ ta. dedit coona · O quale deo fuit itlud ſpectaculum ꝙᷓ ſub lime. qᷓ; magnnm · ᷓ peecioſum et acceptum · v lerus iltic chriſtus affu⸗ it · ꝙᷓ libens in talibus pugnauit er vicit · hoc ille · Fudi bearam ⸗ gatham chriſtum alloquenrem · Vidiſti inquit vomine agonem me um et expectaſti quomodo pügnaui in ſtadio et cetera · Sʒ et johã nes epiſcopus chriſti militem alloquens conſidera inquit te pre⸗ ſente deo cum hoſte pugnare · fauet vt obtineas cum pugnãs pee ſens elt in tua pugna dominus congreditur · et victoeia tibi aſcri⸗ bitur. Deniq; cum martirium baptiſmati comparetur pꝛecioſitati eins atteſtatur ꝙ ceteris baptiſmatibus pꝛefertur · Fudi prefatum cypeianum de hoc loquentem Hicc imquit baptiſma in gratia ma⸗ jus · in poteſtate ſublimius · in honoꝛe peecioſius · Pe hot etiamit le maximus · Eelix inquit baptiſnus ſanguinis · quo omne delctuz ita exijt · vt iam non poſſit redire · Rn.cœhsoeRr. arta puel la ſic ait · Ponne velles o amice maioeuz ſanctoꝛuz Vcommuniter libenter numero aggregari · Vellem inquies · ſi ſcirem quo pacto · peofecto hoc poteris vꝛrtute veri martirij· Vis hoc ſcire · rati one hoc conhideres pariter et ſimjlitudine · Ecce ra⸗ tio · maꝛoe caritas · maioꝛem ſanctum conſttuit · Sed nonne pſe ſal uatoe teſtatur caritatem martirum a caritate aliozum commum⸗ ter ſaltem ſignis euidentibus non excedi nod quidez inſinuans voce eccleſie · maicæẽ inqt caritatẽ nemo hʒ vt animã ſuã po nat ãs Pamicis ſuis · ¶ Poero ſi iſtð vſderas p ſilitndiẽz ↄfirmari · Ecce ſic di můũdi ſapieſꝙ arboꝛes fiũt magne iu mare rub Eta hoies ta N ſcili pati ſpb meu . ſto re mr tur mi lig kp Sofnitil imn talibyg n eadem ra . eſt erſih S appetd m ahe pß toeumeb. u peecioſiz anter et pee 6 landibus ationez tlnn ſed ponus ſy dabant tomn m qᷓ; ſublne chriſtus afr Fudi beznmt me agonen m era ·d erſcti a mquit te yn m pugnis ſ oeia ubi n ur pꝛecicn Fndr prelm mn gratin e hot etni omne delm erind CGay qui arboeꝛibꝰ comparantur· fiunt magni et maioꝛes ꝙᷓ; dmumiter a⸗ lij etiã ſancti · et hoc quidem peope mare rubeũ· i.pꝛopter amarum martirium quo rubeum ſanguinem effundunt peopter criſtum. VCOS SSTO. Vinta puella ſic ait · ſtimo ꝙ ideo hoœeres de martirũ fieri nu mero · quia infelices reputas · S ed hoc vtcumq; conceſſo.que ¶dic mihi an non melioe ſit infelicitas felicitate percænata · ꝙᷓ fe ſlicitas infelicitate depꝛauata · vel qð in idem redit · an non melꝰ ſut eſſe feliciter mfelicem · ꝙᷓ; infeliciter felicem. Sed petes fœete peobleuma melius explicari · Peto igitur a te · an non melius ſit ef ſe tempoꝛaliter infelicem et eternaliter felicem. ꝙᷓ; tempoꝛaliter fe licem et eternaiiter infelicem · At credo peocul dubio ꝙ ſentias peꝛi mum eſſe melius ꝙᷓ ſecundum · Bed quid · Pꝛofecto peimum qð me lius elt atq; ideo potius amplectendum · hoc ſanctis rati one mar⸗ tirij · ſecun dum vero conuenit homimibus ſeculi· Fudi de hoc ma⸗ gnum patrem Kuguſtinum Becuh inquit homines mfeliciter feli ces ſunt · martires autem feliciter infelices · Qund ni ſic dixerit ·&i mirum ipſi martires tempoealis paſſionis infehicitatẽ eo feliciter patiuntur quo ipſ regnum celon immediate poſt martiriuz ingre diuntur · Fjoc nanq; pater clareuallis inhnuãs · Pauperibꝰ inquit pariter et martiribꝰ regnum celoꝛum pꝛomittitur quia paupertate quidem emntur · ſed in paſſione pꝛo criſto abſqʒ dilatione aperitur · — VI. CORHSDSRXTIO Sxta puella ſic ait · O amice cur moei peo criſto trepidas · qui peo te moetem pati minime dubitauit · Ipſe quidem qui nen tẽne batur · tu vero qui teneris · Ipſe inermis · tu vero per ipſum pa⸗ ta habens arma · Id que aſſumenda admonet petrus apoltolus p̃o inquit in carne paſſo et vos eadez cogitatione armamini· Ip̃o ſcilicʒ xpo ad hoc ſeipſo pꝛouocante · Vudi patrem clareuauallis Vtrumq; inquit es mihi domimne et ſpeculum patiendi·et peemiuʒ patientis · vtrumq; peouocat foꝛtiter et vehementer accendit· Pe⸗ ipſo eti am chriſto ſponſa ait in canticis. Faſciculus mirre dilectꝰ meus mihi inter vbera mea dmoꝛabitur · et quid ſibi volunt hec vᷣ⸗ ha Pꝛofecto ſecundum notam huius cantici dilecto ſponſe chri⸗ ſto ſcilicet in cruce potus mirrati vini oblatus eſt · et faſciculꝰ mir re · ipſe dilectus factus eſt · quando ablatus de cruce et ſepeliendꝰ mirra perlinitus eſt · vt ſic per mirram dſideremus dominicã ſepul turamvel ipſa amara moes dilecti et tota paſſionis congeries per mirre amare faſciculus deſignatur pꝛo quanto in ea plures fuerũt amaritudmes · quia ſcilicet in ommbus menbeis quemadmodu tã⸗ lis faſciculus compomtur ex pluribꝰ ramuſculis · ved qund eſt ꝙ hůc faſciculũ vult ſpoſa ĩter vbera ſua habere niſi qꝙ; dignũ duc? ſe Tpᷣm paſſuʒ vt exẽplũ oẽm moetis et paſſõis amaritudiez tol erãdi —————* e— — „ 3 ——————*.— — ——. ———.———˙——————.. — e oculis hahere in pectoe ſeu in coꝛde peo conti—— ne. Inter vbera igitur eius ·i mnter intellectum et—— coꝛde ꝙ quaſi eſt inter vbera dictus—ſ eius di e* commoeabitur · i· continue ver ſabitu· Tper intellectus meditatònẽ et affectus compaſſionem · et co?dis amoeoſam— Ve rum quia mirra non ſolum eſt amara · ſed etiãm oher— ſequens xp̃ʒ ð vᷣtꝰ et dei ſapientia per àmdre m pa— q mirra electa dedit ſuauitatem odoeis · Focirco de— 0 mirre faſciculo loquens pater clareuallis · habete inquit: tum ſemper ñ retro in humeris ſed ante pee oculis ne poætantes et non oMꝛan⸗ res · et onus peemat · et odoe non eri gat · vdentes anguſtias domi⸗ ni leuius veſtras poꝛtabitis · Id hanc nimirum Intentionem etiam loquitur ſanctiſſimus pater grego?ius Zi inquit paſſi domim ad memoꝛiam reuocetur · mhil adeo duenzʒ quod n ecuòꝰ à0 toleretur WIICOESOERTIO. Eptima puella ſic ait· Hõne libenter velie deberes pati moe⸗ tem durioꝛem. vt haberes reſpectu eterni cruciàtus euadendi erẽterni gaudij conſequendi ſecurioæem · certe ſic· Sed quid· Peo⸗ fecto reſpectu pꝛedictoꝛum ſaltem eximij doctoꝛis dicto ſuppoſi⸗ to non eſt moes ſecurioæ ꝙᷓ ſit moes quam martirium implicat vel inducit · ſt nimirum ſecurioe qᷓ; moe in ſeculari peelio ꝙᷓ moꝛi ĩie cto. vel quouis alio modo · Hempe in quolibet alio moetis genere vera contritio qᷓuis quãdoqʒ in tali articulo haberi ſit difficitis · tamen neceſſaria eſt ad ſalutem · ſed ſecundum pᷣmemoe atuz docto⸗ rem videlicet thomam aquinenſem ad effectum martirij ſic ſuficis ſola attritio ꝙ veram dtritionem martirio eſſe pꝛeuiam · nen eſt ne ceſſarinʒ ad ſalutem · eo ad minus quo ſm ip̃m in baptiſmo ſangui⸗ nis gratia dfertur pueris · qui pꝛo criſto occiduntur: et etiam adul tis pᷣt in ipſo actu paſſionis gratia dari ſicut in baptiſmo aque ſi ſe ad e am diſpoſuerunt et obicem non ponunt ſpirituiſancto ViHH. COPISOSERNTIO· Ftaua puella ſic ait · O homo cur non libenter pugnas p mar tirij toler antiam · qua in pugna habebis victoꝛiam · et ea pera ctã. abſq; dubio repoetabis coꝛonam · ſed et inſuper menbrorũ vul neratoæum pulchritudinem maximam · Vis ſcire de victoꝛia pariter et corona · Vndi de re hac maxima illum maximum ep̃m · Qui inq́;t occiditur ꝙ xp̃o victus non dicitur · qe dum occiditur victoꝛ effici tur · coꝛona qpeie victoeibus datur · quomodo ergo occiſus ille vi⸗ ctoe negatur qui ꝙ eo ꝙ occiditur a iuſto iudice coꝛonatur · nõ eſt ergo victꝰ occiſus cui moes coꝛpis intantum facta eſt triumphat vt per illam fieret immoeralis · Vs ſcire vlteriꝰ de menbꝛoꝛuz vul nerato?um penes ipſa vuinera pulchritudine maxima · Fudꝛ jchan nem os aureum · Bicut inquit ex coꝛona regali vndiq; fulgoꝛes e mttuntur · jta martirum coꝛpoæa pꝛo xpᷣo vulneribus diſtincta oim reg mat che 1 con et ve pue ren k àn tèt du di! ner cid clel tuq tem te.& etg 3 ga iti lig et: — iectun veln eins dile ua recodu u meditat dationem F fera.et poc i8 paſionenj edicto min lum ſenpni et non odon nguſtias don entionem ein aſo doninꝝ 0 aio tolenn beres pain latus euadni Ped quid r um jmplicit vi eelio ꝙᷓ moit 0 moetis gan eri ſit difici emoeatiz de artirij ſe ſiu namencnc aptiſmo ſuß r.et etiamd tiſmo aquii nlancto pugnasyn oeiam ·et eapi er menbroru victceipen m eßm· Qu* itur victoreft 0 occiluð 3 regum dyademate delectabilioꝛa reddũtur· Hec ille. Sʒ et de hae materia plurima alib ſunt conſcripta. 6Fyplicit liber ſecundus de dſolatiqe theologie. Incipit liher ter ciꝰ continens dſolationum remedia opoꝛtuna contra illa turbati⸗ ua que opponuntnr dmodo et quieti · Gapitulum peimum dtinens conſalatiopes ſuper inquietudine temptationum in genere· rcio peincipaliter · xx· et vno triſtibꝰ ſupꝛadicte dñe conſolatrici pꝛincipali appꝛopinquantibꝰ et ei aſtãti bꝰ vnus ex eis ꝓpter inquietudinem temptationum Win Senere ante ceteros ipſam eſt allocutus hijs ver⸗ ℳ bis · O dña clementiſſima nimis vexo temptatõnibꝰ et veſtra conſolatone ſumme indigeo · It illa eidem dfeſtiʒ de ſuis puellis rres adiunxit · quatenꝰ dicto triſti dſol ationem impende⸗ rent quantam pcſſent · . cOIrenmO. Fima puella ſic ait. D pomo dic nunqᷓ; audiuiſti illud poeti⸗ cum leuiꝰ communia tangunt · Si non audiuiſti tene per expi eñtiam ita eſſe. Quid ergo · Dꝛofecto ſequitur hie ſi hucuſqʒ tõpta⸗ tionibꝰ es vexatus · et grauiter hoc pcetaſti · ꝙ non tam egre feras ammodo · ſed de neceſſitate virtutẽ faciens plus ſolito leuiter poꝛ tes · Quippe temptari paſſio eſt ineuitabilis et communis omnbꝰ deo ſerunre incipientibꝰ atq; deo acceptis · ſiue ſignum pꝛecioſum dꝛuine dilectioĩs · Vis ſcire ꝙ temptari paſſio eſt ineuitabiiis. u⸗ di magnum patrem Ruguſtinum peemonitos inquit vos eſſe vœlo neminem ſup terram abſq; temptatione victun · Vis ſcire ꝙ hoc ac cidens deo ſeruire incipientibꝰ ſpecialiter ſit commume · Fudi ec⸗ cleſaſticum· Eili inquit accedens ad ſeruitutem dei peepara aĩam tuam ad temptationem · Vig ſeire ꝙ ſit dmune deo acceptis ſiue ſi⸗ gnum diuine dilectionis · Vudi angelum Haphaelez thobie loquẽ tem · qe inquit acceptus eras deo neceſſe fut vt temptatõ pꝛobaret te. O ñgnum rei optime tante dignationis diuine.tante dilectioniſ et gratie · ſignum eterne felicitatis firmiſſime ſperande· it. COhISODSERTIO. Ecunda pueila ſic ait · HMunquit non materiaz gaudij ferre po Jteris · aut gaudio moleſtaris ·&ſt peof̃ecto temptatõ quiddam gadioſum · i· gaudꝛo plenum · Kudi jacobuʒ alphei. Omne mquit gaudium eyiſtimate fratres mei cum in temptatõnes varias incide ritis · omne inquit gaudium ſeʒ mundi ſm equimualentiam · vel poti⸗ us Nm emmẽtiã · S; ꝙ dicit exiſtimate · abſit ita ðᷓbere itelligi · ꝙ ta iis et tãtꝰ apłꝰ ab vtero mñis ſanctꝰ et ꝓpter ſimilitudineʒ ĩ facis et moeibꝰ f̃ dñn dictꝰ. velit quoſcũq; fłam hẽe eſtimatõeʒ de rebꝰ ————— 3 † 3 1 3 3 ⁰ 1 13 3 . 1 1 1 1 1 5 6 3 1 1 t 1 7 1 5 1 11 3 * 1 1 1 4 3 13 3 1 1 3 11 * 1 1 1 3 11 1 1 11 3 1 vt quod eſt lutuz eſtimemꝰ awnhh—— r—— 3 veritatem temptationes vãriẽ iu 3 ſiue materia maximi gaudij qð et àppãrerẽt iade Sn 2 mirum · nam et nunc terrena quedam et—— P nitatis habentia · virtute eſtimati oms cen entur Optima pun — quibꝰ ſunt— dicuntur eſſe—„—— i nobilius qꝙᷓ non vuum · Hurum deg pee⸗ n el„—— que omni vita carent ſunt 3 woſi peioꝛa quedam qᷓ foꝛmice · qᷓ muſce· ꝙᷓ—— nEnnlia vl 1 campi · vel folium arboꝛis · vel pilus capitis· tec e neni prur viuunt vita ſenſitiua · vel vita plante ſeu vegeratiunt pi den pides pꝛecioſi aurumq; et argentum et ceter metaiiadi n o dictis vmis multo eſſe melioa · et ſunt magis àc ceptã— ir tein fecto ſola eſtimatio hoc facit · Fic eſt etiam de erie vel floꝛe— no figuram habente ſeu regis ymaginem· qui dundem— nbi non plus valet ꝙᷓᷓ ſi tali nummiſmate omnino p* 5 f zun valet hoc eſt ſolum gpter eſtimationem quam vulgꝰ de 1pio ha et hBen Si igitur eſtimatõ etiam falſa facit res valere· quãntò mãdi& vera ue eſtimatio de valoꝛe temptatõnis eſt hab enda et omn Zaudimu⸗ ſe. di.ſaltem ſm equiualentiam pꝛefer enda · hoc tene hoc firmiſſime crede fidem teſtimonio tam excellentis apoſtoli vtiq; veridici fa⸗ bit . g. COiSMEnTIO⸗ bona · non ſic temptatõ te grauaret · Fece temptatio erudittẽ⸗ tẽptatõe hũilitas ꝓficit · tõͤptatio vðᷣtutes cuſtodiri facit· tẽptatio v tuti adicit · Rurſi ũ tõptatio iuſtos ꝓbat · tẽptatò etiã modicũ durãs ꝓbatã fidẽ magnificat · tẽptatio peeſertiʒ patiẽtis populũ edificat temptatio ĩ futuro coꝛonat · ¶ Vis ſcire ꝙ tõptatõ erudit · Lege ee clefiaſticum · Qui inquit non eſt temptatus qu ſcit · qui non elt ex⸗ pertus· Pauca recognoſcit qui temptatus non eſt qualia ſcit · Vis ſcire ꝙ temptatione humilitas ꝓficit · Eudi gregoæium doctoeem egregium per temptationem inquit humilitas ꝓficit que mentem ab elatione cuſtodit · Iudi eundem itidem Pia mquit dditoꝛis di ſpen ſatione agitur · vt de ſe dfidens anima diſpenſatoeia temptatò ne pulſetur · quatenus infirmata quid ſit inuemat · et pꝛeſumptõnis apeie faſtum deponat · Vis ſcire ꝙ temptatio virtutes cuſtodiri fa⸗ cit · udi peedictum doctoꝛem iterum · B ancti inquit viri cum mł 5 he puella ſic ait · O ſ ſcires frater quanta temptatõ operat? 7 onit ta ſe ꝓficere virtutum ꝓſperitate dſiderant · quodam fraterne di⸗— ſpenſationis moderamine exerceri ſe etiã vel temptatõmbus exui⸗ tant · qe tanto robuſtiꝰ acceptam virtutum gloꝛiam cuſtodiunt · qn⸗ n ro temptationis impul ſu dcuſſi infirmitatem ſuam humilꝰ agno⸗ V ſcunt · Vis ſcire ꝙ temptatõ virtuti adicit · Fudi ſenecã illũ illuſtrẽ— bſiſyweßn edictomo eſtimatöiln arumrknh ur eſſe opt onne ẽom B layndez yn nt ſm venta mmqʒ floſchh merſimlun a ſettamenlꝝ Adicunnt ptab kn nario vel ſ em ſm vein et · V ergy de ipſoha nto magis vn mnn gaudioni e hoc fimin tiq; veridi h emptatõ cpe tatio erudt faci t·tepin modicu du opulũ edi erudu· Leh t· qui nonii qualia ſa⸗ icit que— ut dtoil. ſatoꝛi n tpeelunpt⸗ utes cuſon auit vin cin mfraten tatõmbrs n pumiꝰ 6 neriili onibus dei Hultum inquit adicit ſibi virtus laceſſita. Nudi et econtra leoneʒ Papam Hulla inquit ſunt ſine temptationum experimentis opera virtutis · Poero ſi vis ſeire ꝙ temptatio juſtos peobat. Lege ec⸗ ines mſtos tẽ da peoba tam fidem magnificat · Fud: apoſtolœↄum peincipem odichm m quit nunc ſi opoetet contriſtan in va rijs temptationibꝰ.vt peoba⸗ rio fidei veſtre pꝛecioſie ſit auro quod per gnem peobatur · Vis ſcire ꝙꝙ temptatio pꝛeſertim patientis populum edificat. Lege ſeri⸗ pturam de thobia ſic dicentem anc temptationem ideo permiſit dominus euenire illi vt poſteris daretur exempl um patientie illiꝰ Vis poſtremo ſcire ꝙ temptatio in futuro coeonat · Fudi ſaraʒ tho bie iunioeis coniugem deo loquentem · hoc inquit habet pꝛo cer⸗ to omms qui colit te · quna vita eius ſi in peobatione fuerit · coꝛo⸗ nabitur. ſi autem in tribulatione fuerit. tiberabitur · non em̃ dele⸗ ctaris in perditionibus noſtris Vudi quoqʒ et jacobum alphei Beatus inquit vir qui ſuffert temptationem· quomã cum ꝓbatus fuerit accipiet coꝛonam vite quam repꝛomiſit deus diligentihus ſe· Econtra ad ſenſum contrarium. Fudi magnum patrem Vuguſti num· Hofectus inquit noſter p temptationem neſtram fit · nec ſi⸗ bi quiſqᷓ; innoteſcit niſi temptatus · nec poreſt coꝛonari niſi vicerit nec poteſt vincere niſi certauerit. nec poteſt certare niſi inimicum et temptationes habuerit · 12 Becundum capitulum continens conſolationes ſuper temptati cundo poſt peemiſſa ad pꝛememoꝛatam dommamd ſolatricem illuſtrem acceſſit et alius triſtis de ipſius dei temptationibꝰ conquerendo · cui moꝝ illa tres de ſins puellis ꝓꝛo dſolatione ei impedenda deputauir · HCObISOEERTIO. 6 Fima puella ſic ait· O amice ſi temptat te deus malum aliqð pene inducendo. ſerutare ſcripturas et conſolaberis quippe ibaruch de deo ſic ſeribitur · qui induxit vobis mala ipſe rurſum adducet vobis ſempiternam iocunditatem cum ſalute veſtra. gſt ne heccine conſuetudo ipſius dei. Zunt ne iſti erga bomines mo⸗ res ſui · Peofecto negare non poteris · niſi ꝙ ſcriprura mentiatur di cere velis. Vbſit hoc et ſemper abſit. Verba ſunt apbetica ymmo verius dei verba · Plimirum— muitiſqʒ modis olim de us locutꝰ eſt pribꝰ ĩ qphetis · Verba aũt dei nõ trãſibũt · Quapꝛop ter peopenſius nota hoc.quod dicit iſte pꝛopheta · jnduxit inquit vobis mala · Qualia inquies · certe mala alicnius pene · Flunqͥt iõ⸗ Zacert non · nam beeue eſt omne quod finem habet. ed ecce fi⸗ ns àd quem mala pꝛopter peobationem veſtrã inductã terminãt 1 2 ————— —————————————— ——————— kine 2e 5„ ———*— Rena— 6—— —— ü——————— 3 —— —— —— ——————— ——— qua ipſe rurſum adducet vebis fempiternam iocunditatern cumſa — ala et vt ſooe mea lute veſtra · que erit ſine fine · Ceſſabunt ergo m mea zis bonis cedent 1ocũ ſtabit? per inductt oſt me locutura teſtabit mox ſuper induc . veſtre ·cedent omnmnò ſaluti · quippe alutis— cunctis malis · eſt omnium bonceum aggregãtione Ferfectus⸗ n.cœSEñTIO cunda igit? puella ſic ait · Vt quid ponderãs temptationem unquit non ſatis elt inurbanum rem huiuſmodi ãtq; momentaneam aggrauare et non magis— tolerare · Ec ce a deo quouis temptatus tedn te reputas dere tum · cum hoe quo temptaris deberes ꝓꝙ michilo computare · conſideratò ſaltẽ ꝙ ſit modicum et maximo bono compenſandum conſiderato ꝙ mo⸗ mentaneũ ſit atq; tibi ꝙ ſolacõ attẽptatũ et ĩ eternu nihilomiꝰ bñ ficium ſi non ponis obicem dmutandũ · Fudi q̃nta digtione quan ſtatis puerili tue conditioni ↄdeſcendenſ q; dſolatoæie deus mãe ue nd per frlium amos dignatus eſt tibi loqui · Nd punctum inqun 1 mo dico dereliqui te · et in miſerati omnbus magnis congregabo te · in momento indignationis abſcondi faciem meam parumper à ten et mſericoædia ſempiterna miſertus ſum tui · Eſt ne ira talis demm exercituum · eſt ne talis eius indignatio · Vere ſi eſt talis non ira meretur vel indignatio ctum inquit et in modico dere dem ne deficeres ſi temptatio ret nimis ſi eſſet magna · In mo dicat ra indi gnationis mee eſt quaſi momentanea Fbſcondi faci em meam parumper a te · quaſi dicat · hoc ludo oſtendo me tibi fo re placabileʒ ſme moeã ſubſequente miſerico?dia ſempiternã · Quo cirta frater ymagineris ꝙ pins pater et miſerico?s temptat re ipe lqui te quaſi dicat · Id punctũ qui⸗ eſſet longa et in modico ne te grauã quadam indignationis qua ſe habet ad te · d modum matris vel nutricis cum infante ludentis · que quaſi indignationem oſtendẽl abſcõdit faciem ſuam digitis · Bed parumper ſic facies eius velat am mox depoſitis digitis infantem dulciter arridet et intuetur ac crebeius oſculatur · cuius quodãmodo ſimile pater maſericoe: diarum circa te operatur · dum parumper te temptando quaſi pꝛꝰo picia ſua facie a te abſcõdita· indignari tibi videtur · ſed parũper quia mox delicta iuuentutis tue ignoſcendo · miſericoedia ſempi⸗ tun miſeretur · ac velut pater filij pꝛodigi reconciliatũ oſen atur⸗. n. cOtieEmO. oꝛum temptati onibus ſimlis · Pcito hoc nequapᷓ eſſe m ſ „ti dici · ſed potius ſolacium iudicari · Id pů⸗ mento inquit indignationis · quaſi grcia puella ſic ait · Cur dei temprationem refugis quaſi ſit ⁊ i tum dyabolꝰ temptat · vt peruertat · caro temptat vt illiciat · mũdꝰ temꝰ piat loev tamꝰ ta dã meo oſten quen roren mkelt genit ſiella tur in nede ne he ſponi tw tam ſupe eſt Atem cunſ tſoꝛꝛ n cedentioj ug⸗ erchſ fectus. mptution dwoden rtolemt umcunh erato ſili eraton nhilonßti Stione un ddeſemn mmqin regabot umperàt talis dem talis nont dican Poß d puncti; co nete g ations Fbſcondt do menh piternu emptat am mamn onen eſn ies eusn ter malmn ndo qui u ſed pn icoed 6 qun 6 e ot luciu ons ¶ temptat vt decipiat · HMomo temptat vt ſriat vel experimentum ca⸗ piac · ðed quid deus · Gerte teſte alphei filio· Pes mtemptatoe ma loꝛum eſt· pſe enim neminem temptat temptatione ſcilicet alioæũ tamprat tamen ſed nõ fraudulenter ß ſalubeiter. Fliter peophe⸗ ta dauid non dixiſſet · Pꝛoba me domine et tempta me. vre renes meo et co? meum temptat igitur deus vt pꝛobet·i.vt peobatog oſtendat et eoſdem remuneret · Honne ſic deus temptanuit abeahaz quem peopter ohedientiam. quem eſtendit paratus filium immola re remunerauit benedictione illa ſolenni. quaz liber geneſeos ma mfeſtat · quia inquit feciſti rem hanc et nõ peperciſti filio tuo vni genito aprer me · benedicam tibi et multiplicabo ſemen tuum ſicuts ſtellas celi· et ſicut harenam que eſt in littoæe maris et benedicen tur in ſemine ruo om̃es gentes terre · quia obediſti voci mee · Ba ne deus reſpectiue in paucis temptat et in multis remunerat · Hon ne hoc ſcriptura de iuſtis dicit · jn paucis vexati · in multis bene di ponentur · quomam deꝰ temptauit eos · et inuenit nios dignos ſe Luos igitur deus temptat ſi dignos eos inueniat multis quidem tam animarum ꝙᷓ; coꝛpoꝛum bonis diſpoſitionibꝰ remunerat· et in ſuper ꝙ mercede dignis ſe ſeipſum donat qui vtiqʒ teſte ſcriptura eſt merces magna nimis · Capitul um terciuz continens conſolationes ſuper temptatione er imngnatione dyaboli · Ercio pꝰ pᷣmiſſa ad dñaz ↄſolatricẽ ſepedictã acceſſt et aliꝰ triſtis temptationibus dyabolicis tribulatug d dum dqueſtus eſſ · mox illa eideʒ ʒꝙ ↄſolatione Ne ſuis puellis tres aſſignauit · — I.COPISOSRTIO.. Rima pueila ſic ait. Quid ſollicitaris de antiqui hoſtis impu gnatiombꝰ qui non plꝰ remptare poteſt niñ quantum permit titur · Sed quantum inquies. Scias peimo quantum non et audi a poſtolum · Eidelis inquit deꝰ eſt qui non patietur vos temptari ſu⸗ pea id quod poteſtis · ſed faci et cum temptatione ꝓuentum vt poſ ſitis ſuſtinere · Sꝛ modo ſcire velis quantum pmittitur et ad quid Vndi magnum patrem Fuguſtinum. tantum inqut admittitur dy abolꝰ temptare · quantum tibi Pdeſt vt exercearis · vt ꝓberis vt qᷓ te neſciebas · a te ꝛpſo inueniaris. Sed quid. Eſt ne moducum a ſe inueniri · Deo certo inuentio ſuiipſius peiꝰ ſeʒ perditi melioe eſt ĩ⸗ uentione theſauri auri et argenti quemadmodum P dtrarium de p ditione ſui dicit ſaluatoæ · Quid ꝙficit homini ſi tucretur vniuer⸗ ſum mundum · ſeipſum auteʒ perdat · et detrimentũ ſui faciat · Quid vitra · Pſt ne modicum in belio ſpũali exerceri · Pꝛofecto non · ſed eſt exercitium tanto ſuperiꝰ.quanto inferiꝰ eſt militare mundo mi litia ſeculi qᷓᷓ militare deo regi celi · et quemadmodum ſpiritualia e S ——— — 6 n—.————. ——————————————————— S———* ———————— — ——— ſuporant coꝛpoealia ita omnino ſupat o qʒ eſt ne modicum ꝓbari ſeu ꝓb atum x quemadomum non eſt modicum ad mnia exercitia můdi · Peni⸗ pi militem fieri · certe non eo commendari · quippe teſte ↄmendat · qui nimirum nõ dmen ſcriptura ille ꝓbatꝰ eſt quem deꝰ eeernr ſicut ſuperexcellens eſt. ſic dmendat coram ſan ctis ſuis et angelis ſupexcellẽter ax.cotisetmrO. Ecunda puella ſic ait · O amice foꝛſitan idcircò temptatẽnes dyaboli ptimeſcis ꝙ exercitatꝰ õ · Dicẽte magn antont ad Siſcipulos · exercitatos Pabemꝰ inimicos · vł q⸗ inſiodioſus eſt eo⸗ dem dicente eiſdem · varias demonũ noſtis inſidias · vei qe inuiſibi lbꝰ inſidijs occulte impusnareẽ ſolitꝰ eſt dñte ilio caſſodoec Pei lum graue elt qe occultum q poſtis inſidie nõ viden· Cimes etiã foæte · qe impetuoſus eſt toto conatu ſeu quantum vnch p̃t volunta niꝰ impugnare · Sʒ hec te non deictãnt impetum inimici ne timueril Indi johãnẽ os aureũ · jn peimis iquit Srauis et inſufferi bilis eſt mnpetꝰ dyaboli · quẽ ſiquis foꝛti animo ſuſtinuerit ·In ſecũdo inue⸗ met eum inkirmio?em · Quãto eim̃ plꝰ pcuſſus fuerit magis refrige ſeit et deficit· Fndꝛ eundem itidem de temptãtꝰæ redemptoeis no ſtri loquẽtẽ · Hon inquit impulit · non tetigit · ñ tĩ dixit mitte te de ooſum · vt intelligamꝰ ꝙ qui obedit dyabolo ip̃e ſe diſ ponit · dya bolꝰ em̃ ſuggerere pᷣt cogere nò p̃t. Verũ ad depechendendum occultas maigni ſpiritꝰ inſidias attendendu diligẽter ſm doctti naz gre groꝛij qualia ſuggerat · Quis inquit ſpiritꝰ ſit qui loquitur ipla ſuggeltio declarabit· ſemper eĩ ſpiritus naturalis moilia · ſpi ritꝰ mundi vana · ſpiritꝰ malicie ſemper amara loquit?· Sſt et leue dtra inſidias dyaboli et paratum remedium · qð tradit magnuß àn thoniꝰ. Varias inquit demonum noſtis inſidias credulitatem nc⸗ „ minis xp̃i veſtris figite mentibꝰ · et vniuerſi demones fugabuntur HI. COESOEERRTIO rcia puella ſic ait · Scias frater ꝙ qui temptantur a dyabo⸗ lo ſi viriliter reſiſtunt · deo et angelis ſpectaculum ſimt · et nõ münqᷓ; in pꝛeſenti honoꝛantur · et in futuro coꝛonant? · Vis ſcire de pꝛeſenti · Eece de magno anthonio legitur ꝙ cum quadam nocte a demonibꝰ eſſʒ laceratꝰ ſubito radius quidam lucis et demoneßet tenebꝛas effugauit · ſtatimq; ſanatus chriſtum peeſentem intelli⸗ gens dixit · Vhi eras iheſu bone vbi eras · Quare a peincipio non affuiſti vt curares vulnera mea · et dominus ad eum ſic ait Encho mi hic eram Sed expectaui videre certamen tuum · Hunt autem quia tu viriliter dimcaſti in toto oæbe te faciam nominari· one um erpe laet m mis dec rem ter tio cla ꝓft inq min uin exto reue lach — min qu omn ciet nun teri u Jur lera ptat nee nidi da n certe no quppe t umno dmn at coran ſ temptn anchonn dioſus vel qꝙ mit aſſodorhi nLinesti nꝙ pt von nici neimn ſuffenbist jn ſecidom tmags niñ redempte dirit muen diſponi· d pchenden ẽter hnde ſit qui lo; alis moll uit Elte⸗ dit mag edulitaten“ es fug entn* lum ſint , Vis quadam veſentem 3 ea penaf umſie uh, m lr VDoero ſi de ſpectaculo ſimnl dei et angelo et futura coœonati one ſcire volueris · Indi illuſtrem FeronimumDesꝰ inquit ipſe oĩ um rectoe et dominꝰ cum omni angelon militia certamen tuum expectat ti biq; dtra dyabolũ dimicanti parat eternitatis coꝛonaz Quartum capitulum dtinens dſolationes ſuper pngna cõtra vi⸗ tia et ſpecialiter ſuper temptatione carnis · K. Varto poſt pꝛemiſſa ad peedictam dominam peinci⸗ palem dſolatricem acceſſit et alius triſtis de carnis temptationibꝰ tribulatꝰ.et vniuerſaliter de vition. impugnatione querulando.cui la mox ꝓudit ꝙ cõ Elaigne de tribꝰ puellis ſuis · H.OtSDSRTIO. ima puella ſic ait · O amice de quo querularis. ſ bonum qð inde ſequitur ſcires · nõ tĩ querulari deberes ·foete dices 3d nm boni poteſt ſequi ·Pꝛefecto non minimum · ſed vnum de maxi mis honoeum · videlicet humilitas que quanti ſit honoꝛis · quanti decoeis · quanti dulcoꝛis· quantumq; accepta apud deum et p eũ remuneranda · hoc per ſodales meas inferius ſcire poteris eunden ter· foæte dices · Eſt veriſimile ꝙ hec ex pꝛedictis vitioꝛũ impugna tionibꝰ mnaſcantur · ſt omninoet patet egregij viri gregoeij ſeʒ claro teſtimonio · ece quid dicit · Pum inquit vitia nos temptant Pficientes in nobis virtutes humiliant · ꝑt idem rurſum jebuſeum inquit iſrahel tolerat vt humana mens de ſe humilia ſ entiat · dum minima non ſupat · Hurſum 1dem ſic ait · Cum temptamur vitijs di⸗ uina diſpenſatione nobiſcum agitur· ne virtutibꝰ quibꝰ ꝓficimus extollamur · ille· et cerce bene· hlam et paulꝰ ait · hle magnitudo reuelationuʒ extollat me.datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee angelꝰ „ſathane qui me colaphiet. „ ⸗COPSDSRNTIO. Pcunda puella ſic ait. O kariſſime· Flõne Srauia quandoq; te dia toleramꝰ · quatenꝰ bona noſtra exterioea cuſtodiamꝰ Eã⸗ tdůris hoc neceſſe eſt · Sed quid · Peofecto interioeis homims bõa in immenſum excedunt queqʒ extericoa · Hinc nanqʒ de dilectiqe que interius hommem perficit dicit ſcriptura · Bi dederit homo omnem ſubſtantiam domus ſue pꝛo dilectione quaß nihit deſpi⸗ ciet eam. jgitur illa potiſſime ſunt patienter toleranda. quibꝰ non⸗ nunᷓ; diuina diſpenſatione faciente cuſtodirt experimur noſtra in terioꝛa · Que nam inqujes ſunt illa.certe temptationes qñq; et im⸗ Pugnationes vition · Tndi. gregoeij de hoc eSregir teſtimonium Tunc inquit interiꝰ bene cuſtodimur cum per diſpenſatiõʒ dei to⸗ ierahiliter temptamur exteriꝰ· aliqñ vitijs · aliqñ pæeſſuris · nec tem ptatio exterioæ culpam pficit · quia interioe intentio ſurſum trahit nec rurſum interio? mtentio in ſuperbiam elenat · Auia temptatio ——— —— S — — —— —. ⸗———— ————————————. ————— 2— exterio humiliat · ſic magno oedine cognoſcimus in interio?t ꝓfe ctu quid accipimꝰ in exterioei defectu d ſumus q. COhSMERRTIO grcia pnella ſic ant· O mi frater hpugnat pꝛeſentia ·animoſitatiſ nonne te merito dſ olarentur pemcipis e 1 ncipis exhotatio ad tiiẽ noticia · diligens puSne aduertentia pei pugnandumet eiuſoem àdiutoꝛium àd vincenduz · tua ab eo ſub⸗ ſpectaculũ · et cœæde expe leuatio dtra caſuz · ipſiꝰ certamis grãtu ctatio · in nictoꝛie teſtimoniũ et in aboꝛis peemiuʒ · certe ſic. Quid ergo · Pꝛofecto ꝙ ↄſolatione tua hec ommã hautdubium in mejio ri Sßſtentia dcurrunt in pugnã tuã vtrã carnem te temptanteʒ · Viſ em̃ ſcire quomõ peinceps reSum terꝛe deꝰ ſpſe de quo mundi ſapiẽ res taliter ↄcluſere · Vnꝰ erso peinceps erd⸗ te ſe habeat in hac pugna · Vudi magnum patrem Kugultinum- Conatum inquit tuuz nouit deꝰ · et voluntatem tuàm inſpicit · et iuctam cum carne dlide at vt vincas · et certantem ſpe⸗ rat et hotatur vt pugnes et adiuu— ctat· et deficientem ſubleuat et vincentem coꝛonat · hec pater ille. Sed et hoc nõ modicum adicit ſolationis in temptatione car⸗ nis qð perſone temptate ſperandum eſt de victoꝛia non ſolum rati one ſoliꝰ chriſti · ſed et matris eiꝰ gloꝛioſe interuenientis · de quo ille Ceſariꝰ pulcheum refert experimentum· Aatrona inquit cuiu ſdam honeſti militis vxo⸗ inſtinctu dyaboli alium admiſit · que pꝰ tempꝰ aliqð inſpiratõne diuina ducta penitentia de crimine dolu it et adultero ꝓrſus ↄtradixit · ſile vero mariti eius abſentiam ob ſeruans domum illiꝰ intrauit et cum ſolã reperiſſet verbis ſolitis ad crimen eam inuitãuit · quod cum illa renueret vi renuentem op imere nifus eſt· et cum videret ſe illi non poſſe reſiſtere · ad to⸗ nꝰ caſtitatis patronam dfugit dicens Bogo te domina per ilud ſanctum aue maria vt liberes me · ad qð verbum omnis virtꝰ defe⸗ 2 in milite · et emarouit · et ſic femina ĩcorrupta euaſit · ec pater ikle⸗ Tapitulum quintum dtinens ↄſolationes ſuper difficultate bo ne vite et virtuoſe in peincipio ſiue ſup dit᷑ ficuitate que eſt in pei⸗ cipio in deſerendo vition delectationes et acqurendo virtutes · 5 Vinto poſt pꝛemiſſa ad illuſtrem dominam dſolatricẽ * epedictam · acceſſit et aliꝰ triſtis querens dſolari ſu⸗ per difficultate acquirendi virtutes et deſerendi viti oſas delectationes · cui lla mox ꝙ fna dſolatione de ſuis puellis ſeptem aſſignauit · —1.COPISDSTIO. ſima puella ſic ait. O amice cur intantum ſuper difficultate tas in poſbilẽ facilitateʒ omnino ſit mutabilis · Bi tñ dſiderares — urus eſſes in duello viti oꝛum delectationes deſerendi turbaris · cum pec dikficul⸗ nec⸗ ſunt inqu dio! cume viq ille ment nero vitio dfur pen delt tem vnt Sic inf igr ſcie àd que par ſat vjrt ficu rere etia àma din in( ſpie vtil ma mne ech interiꝛ ſes n drel wanimaſin oꝛtano ꝝ tua abeo ſy et ccꝛde certe ſi&n biuminn emptanj no mundii babennh tum mqitt um camin cenann h ·hec pai mptanon n non ſohnn menns ·de ona nqnn admii q de einin s abſenin tverbis b rennen eſiſtere“ mina po⸗ mis vir aſit · ſieß diffienm ndo v qualiter ad te ipſa vitia ſe haberent · Scce ſe haben mica ·tanqᷓ; infeſta et anime tomenta. eoqʒ faciliꝰ nos minꝰ alliciunt vol uptate vlla· Pis hec ſcire ka necam illuſtrem · Virtꝰ inquit hm naturam eſt. vitia vero inimica ſunt et infeſta · Fudi rurſum de reſiduo in ſignem jeronimuz· Quid inquit oꝛo te iuido delectationis peeſtat inuidia · quid alter ab o⸗ dio mercedis accipit. quid racũdo furoe ſuus cont᷑ert ſmpl iciter curre per ſingʒula· et inuenies tot anime roementa · quot vitia que vtiq; eo faciliꝰ vinci poſſunt quo nulla nos alliciunt voluptate. B ilie inſignis Rurſum vitia ſiquas habent delectati ones · ille mo mentanee ſunt · et nonne talia tam momõtanea tanqᷓ; vilia· ſunt ge neroſo animo dtemnenda · atqʒ idcirco facile deſerenda · Vmplius viti on delectationes ſique ſunt dtemptibileʒ faciunt ac totaliter Dfundunt · nonne ergo deteſtande ſunt et facile deſerende exiſtũt Peniqʒ ſicut coꝛ virtuoſum dparabile eſt celo qð deus inhabitare delectatur · deus inquã quem vt dicit inſignis jeronimꝰ non auro templa fulgentia · non gemmis altaria difincta delectant · ſed aĩa virtutibꝰ oꝛnata · cujuſmodi animã pater ciareuallis celum vocat Sic per oppoſitum coe vitioſum poteſt dici infernꝰ. Haz ad modũ inferni eſt habitatio demonum abens ad modũ inferni tenebral ignoꝛantie · ignem peaue dcupiſcentie· et vermem remoedentis cõᷓ ſcientie· tale co habentes infernijm peeoccupant quaß timeant ſe ad ipſum nimis tarde puenturos · Honne ergo vitic delectatõg que coe hominis tale faciunt · et ad penas futuras intolerahiles pariter et intermnabiles diſponunt · ſunt facile deſerende · certe d ftat ꝙ ſic · etiã ꝓꝛ ſus digne· I · COhISiDSRTIO. t vtiq; tanqᷓ; ini ſuperanda quo riſſime · Vudi ſe Pcunda puella ad ſcðᷣam partẽ capituli ſe ↄferens ſic ait. Iu di O amice verbum gregoeij ſatis egregius · vi inquit foꝛti noſ ſtũdio dtra vition incentamenta ſtringimꝰ. etiaʒ ipſa vitia ad vſuz virtutis immutamꝰ·Pjlle· Sed tu in hoc foꝛti ſtudio cauſaris dif⸗ ficultatem · quãuis in virtutum acquiſitione difficultatem abhoꝛ⸗ rere minime opoꝛteret · Flempe difficultates ſalubees ſunt · quãdo etiam eas inoedinatis dtingit cupiditatibꝰ non deeſſe. quanto eĩ amarioꝛes ſunt tanto magis deum homini dulceſcere faciunt.· Ku⸗ di magnum patrem Kuguſtinum deo loquentem · Patiebar inquit in cupiditatibꝰ meis amariſmas difficultates.te tanto magis qꝙ⸗ ſpicio · quanto minꝰ ſmebas mihi dulceſcere qð non eras · B ilie· Bed ex alio capire in virtutum acquiſitione difficultarum ꝓcedit vtilitas · nam id ſepe qð lahoꝛioſiꝰ acquiritur carius hahet? · eoq; magis tenaciter poſſdetur · Bed et de iila generali iuſticia de qua in ethicis affirmatur ꝙ om̃es virtutes dplectat?. Picit ſic et nra ethica · Si iuſticiam quis dꝛligit laboꝛes jm̃oi id ei difficktates magnas habent virtutes ₰ obeietatem e et ſapientiam1·cennpᷣe⸗ raneiam et peudenti am docet auſticiam et virtutem i·uſticiam i⸗ mo lam que ſpecialis virtus dicitur· et virtutem · i·fœti bine up⸗ 3 ple etiã docet quibus vtili nihil eſt in vita bominbpus tnonne iu ſupenter quemaꝰmodũ et feliciter difficultatem itam pateris ſeu mo laboꝛem qᷓ ad pᷣfatas virtutes cardinales terminantur quibus m inq ſapientem in vitã Pominubꝰ nihil vtilius repert n vis ſcire ꝙ vrtrter vite hominis que adhuc in pꝓbatione eſt et tempratienibꝰ nni variſs impugnat per dictas virtutes · temperatiãz- foætitudinem im ꝛuſticiã· et pendentia ſit ꝓniſum Indi quandãs magn patris po⸗ tem 3 ſillam In regione in quit ntelligibilium beata vitã in konte ſuo inqu pibitur · inde aliquid aſpergitur huic humane vite vt in remhratio lam nibꝰ hunꝰ ſecul: tẽperanter: foetirer· juſte· peude x viuat“ Aenti cön 1 am foeſitan inques P dictis virtutibꝰ tam vtilibꝰ vet aliquã pati ſuen difficultatem · veruntamen ꝙ ipſarum vtilttate perfectius mtelli⸗ blin 1 genda ſcire vellem cur illas cardinates appellares · Icce de hac ete ratione ad peꝛeſens dtenteris · Fdeirco eas appellauerim cardma: les qæ cum teſte vrtutũ ſummula virtꝰ ſit habiiꝰ electiuus ad mo 3 dum cardinalium hee virtutes ſummum pontificem vel diſ poſitiue eligunt illum qui eſt pontifex futuro?um bonon vt in mentis p̃⸗ i ſidens dſiltoꝛio decernat in omnbꝰ et per omnn quid vtiliꝰ ſit a⸗ .COtSDERETIO EFrcia puella ſic ait · O frater ſme virtute infirmꝰ es vtpote nð pi tutꝰ Eac ergo in ac quiſiti one virtutũ infitmis ſimilner q in remedijs maxime finem ſpectãt quẽ etiã expectant Quocirca ſi virtutum acquiſitione curari deſideres · tunc Pe pꝛeciuz eſt · vt ma gis ꝙᷓ inicium finem dſñideres Fhmirum ꝙ finis delectabilis diffi cile peincipium ſubſequat? patet per ydoneos teſtes · Fndi illuſtrẽ ſenecam ·Inicium mquit eundi ad virtutes arduu eſt qæ hie peimu jnbecille mentis et egre eſt foꝛmidare inexperta ·Ftaq; cogenda e pt incipiat · deinde non eſt acerba medicina · ꝓtinꝰ eñ̃ delectat dů ſanat alioeum remedioæum poſt ſanitatem voluptas eſt · Fudi quo qʒ et quendaʒ huic ↄſonum euangelicum apparatum · Inguſtã eſt inquit via que ducit ad vitam ·qe nõ niſi anguſto inicio mncipitur oceſſu vero tempoeis ineffabili delectationis dulcedine dilatat· — audn et verba hijs dfoꝛmia ipſius Jalomonis · Ducam in⸗ qut te per ſemitas equitatis ·· per àrtãàs vias iuſticie ſeu virtutis quas cum ingreſſus fueris non artabuntur greſſus tui et currens n pabebis offendiculum · III. COISDERRTIO arta puella ſie ait · Eoꝛſitã f̃ audiniſti ethicũ illð ꝙ ·ſ. vtus i X eſt ð bono et difficili ·et licz honũ qͥdẽ appetereſ.iñ icõmodũ ſi diffick tatis abhoerel. Bʒ ꝓfetõ ñ ðbereſ. Iõne expediẽs fputãrẽs mittenp mſucin ug.†t nonn npatenz ſy quibush n vis ſan⸗ mptaticnt foꝛutudnn Sm pamspt in fonte iy tin tenpnn vmat din el ahi n ectins mil— g· etedete enm cirn ectiuns dw vel dipehn t in ments ud valhin es vtpet mis ſinin nt· Quocn eciuz eſt ectabilsl „Fudi ih ac cos eñ̃ deleeu⸗ eſt·Fub mnicio may cedine dilu 3 g Dur . vir — vnum aliquod bꝛeni ſuſtinere incõmodum P re rali · qua adepta mox ſmul omma incomoda tibi ꝓene totaliter eſſont adempta He putarem quidem inquies ſi res talis appareret. Queſo igit? ſenece illi illuſtri fidem accõmoda · et attende quantũ dtra vniuerſa inco moda virtutem adipiſcentibus cõmodum Pmittat · Qucadmodum inquit minuta lumina claritas ſolis obſcurat · ſic doloꝛes moleſti as · iniurias · virtꝰ magnitudie ſua elidit atq; oppeimit · nec magis vllam poꝛtionem hñt incõmoda cum in vꝛrtuteʒ inciderint qꝙᷓ; ĩ ma ri nimbꝰ · ec ille de virtute · quam idem virtutũ amato aſſerit cõ temnere tam incõmeda male foꝛtune · ꝙᷓ etiã cõmoda bone. Vnum inquit hominis bonũ ipſa virtꝰ eſt que inter hanc foœœtunam et 1⸗ tam · ſuperba incedit cũ magno vtriuſq; contemptu. Non igitur in cõmodum difficultatis q eius adoptionis peincipio adherere d⸗ ſueuit ptus attendas qᷓ in auri vel argenti acquiſitione attendereſ HNimirum pꝛedicto illuſtri teſtante nulla poſſeſſio · nulla vis auri et argenti pluris ꝙᷓ virtus eſtimanda VCOpSDSRRTIO Winta puella ſie ait · O homo parui coedis parumq; circumſpe cte · Si te virtutũ in aggreſſu difficultas tereet.ceſſaret ho de facili. ſi tamen tu circumſpiceres quanta virtus bona dfereet- Hi⸗ mirum virtus confert ſanitatem · cõfert fœꝛtitudinem· cont᷑ert lon⸗ geuitatem · dfert pulchritudinem · dfert habitum optimuz · confert onatum · confert et conuininm · Vis ſcire ꝙ virtus ad modum me dicine ſanitatem conferat · Indi gregoium hoc ergegie bꝛeui ſer⸗ munculo declarantem· quiò eſt inquit virtꝰ niſ medicamentum. et quid eſt vitium niũ vulnꝰ. Sʒ et eccleſia cantat Sanate egros mo ribus nos reddentes virtutibꝰ.Vis ſcire ꝙ virtꝰ foꝛtitudimem cõ⸗ ferat · Fudꝛ virtutis ethimologiam. Virtꝰ quippe dicitur quaſi vis intus · vel quaſi viroe mentis · vel quaſi viribꝰ nitens. vel quaſi vi ri ſtatus · vel quaſi virum tuens · Vnde quidam dꝛxit · Virtuteʒ dici e0 vi tueat? poſſeſſoæem · Vis ſcire ꝙ virtꝰ tongeuitatem cõferat Fudi illuſtrem Zenecam. Poteſt inquit noſtra uidentia iongio⸗ rem ꝓeogare huic coepuſculo moꝛam · ſi voluptates quibus maio⸗ pars perit poterimꝰ regere et cohercere: B jlle·ſed quid· Dꝛofecto hoc poteſt fieri per virtutes que ſm areſtotilem Ilum in ſuis mo⸗ ralibꝰ ſunt circa voluptates · ipſas ſeʒ cohbentes et ad diſcretum regimen rationis conferentes ac diutiꝰ per conſi equens viuere fa cientes · Vis ſcire ꝙ virtus pulcritudinem conferat. Vnudi rurſis it tuſtrem ſenecam Frrare inquit mili viſug eſt qui dꝛxit Gratioꝛ eſt pulchro veniens e coꝛpoꝛe virtꝰ.non em̃ vllo honeſtamento eget ipſa magnum ſui decus eſt · et coꝛpꝰ ſuum dſecrat · quod et vſidoꝛ ille conſi derans virtus inquit eſt animi habitus · nature decꝰWig ſcire ꝙ virtꝰ habitum optimum conferat· Fudi pꝛefatum areſtoti⸗ lem in ſuis moralibꝰ· hic quidem dicit ꝙ habuꝰ mediꝰ in omnibꝰ —— S ————— ———— S——. 8—— 8—* 1 1 4 3 3 13 11 1 11 3 1 1 11 1 14 1 . 13 11 8 1 11 3 1 1 1 3 1 t 1 1 1 * —— — ciunt · dum virtute n00 SWERO. piro jmnedierate cõ̃ſiſtens 1cicit eti virtꝰ eſt wabitꝰ im laudabilis · Picit etiàm ꝙ 3 ebne nobis bene apoecionatus 2 ⸗. quo ad nos Fx quò ſequit—— hrs Wio deniq; ſcire Piriſſe eriam inuemt F em os aureũ talhiter de oe⸗ at⸗ Fudi johann c virtus oꝛnatum dferat Fudi] os mqnit omne tempꝰ vi⸗ tione dquerentem · N— natus anime ſpoliationę vu diuerſis virtutibꝰ · adoꝛnãtes nmimꝰ expoliantęs dñaz diue. — oratibꝰ· jlec ille · qui plane per oppoſitum ei irtutes ſ adeſſent dicit de oꝛnatu ancille· i·cã— nſeire ꝙ virtutes cõ So.pPiꝰ anime · Poſtre cſſent dñe · i ·ip̃iꝰ anime · ů oꝛnatꝰ e digregozium et pſiꝰ de apoſito ſub typo— uiuium drerat: Snjum-Fiſij inquit per domoß Lulin fa⸗ t ium teſtimonum⸗. rum job egregiu s ſmgule mxta modum gprium mentem palcunt * it⸗Q kariſſime vt virtutũ diffienltates ra puella fic ait · O frater e vt virtutũ d e tbe feras pꝛeter iam Per ſoeoꝛem meam nareata · Fudi ad bu. bona alia que per virtutes dfermmt⸗ ebkernenn— nobilitatem · diuitias · regnum⸗ mumimen · potentiam · iaudem ponoꝛem · Vis ſcire ꝙ virtutẽs nobilitatem—— ne ſenecam quo ad nobilitatis inchoationem· quis— F ſus · ad virtutem à nãtura dpoſitꝰ · Iudi quoq; et Pee—— mum quo ad nobilitatis pfectionem · B umma—— ————— ſß virtutes Tudi patrem clareuaiis-Ve t — ſecum dſcientia potãt · vt in——— re ꝙ regnum Dferant · Fudi magnum patrem a i mM en inquit non poteſt habere regnum vrtutum niũi—.— jugum vitioꝝ · hec ille. Quiper hoc ſupponit ꝙ—— v— penes mentè ſeu animũ · per ipſas vᷣtutes acdri rESnu. btutes munimẽ ↄferãt · Vudĩ cicerone locutoæẽ egregiu ·— inqᷓt aimꝰ vᷣtutibꝰ oĩbꝰ vt meibꝰ eſt ſeptꝰ· Vis ſcire ꝙ—— tentiã ↄferãt · Fudi q̃d dicat qudã enangelicꝰ—— inquit violentia eſt in terra naſci·et celum rapere· et hã—— tutem · quod per naturam no poſſumꝰ · Vis ſcire ꝙ——— Dferant · Fudi quid dicitur in virtutum ſummula ꝙᷓ; ethicam vo ⸗ Fbi quidem dicitur ꝙ virtuoſus laudatꝰ ab ommibꝰ· Indi— ex noſtra ethica verbum illud · Laudemus viros gloꝛioſos ·.. nes diuites in virtute · Vis demq; ſcire ꝙ virtutes honoꝛez dfer Vudi inſignem— qui ſic di virtutibꝰ ex dignitate · k irtutibꝰ digntati honoe accreicit: VII·COpISOERSTIO · J gptima puella ſie ait · O homo dilecte vt virtutum difficnlte tes libentiꝰ patiaris ·ſcias ꝙ pꝛeter que ꝛam per duãs ſ— nẽag ſunt narrata etiam alꝛa bona ſunt adhuc digne ponderan que ctio re ron da Fud ire zelt per tus i lelte puſo tion leue tute lier nes ſeq ſm de vi ti be ca à5 na dai ali te n vn e cöſſten Poꝛcionn taluer deg me temp p 9. adonin ppoſitn/ tes ſiadeln dirturs t ub ypo fin noß dumüh entem piun diffienun reata Irdi nanq; vnnn am laudent Judiilih qut eſt gn ꝛeclammſm n apuddehjn pel hmn nes fiat· Vp 1 ſtinum pe mum eci mm nüVis ſ ꝙ vtutes entatoꝛ h thabere virtutes . ndi honoe er dign⸗ o⸗ wrunt ſu er dun zne Fo ſe—p.. que per virtutes obtinentur · videlicet honeſtas · dignitas. perfe⸗ ctio · vita celeſtis · peemium · beatitudo · et phenne gaudnz · Vis ſci re ꝙ virtutibꝰ quis honeſtatem dſequatur · Fudi ſententiam cyce⸗ ronis · Virtꝰ inquir et honeſtas nomina diuerſa ſunt res aũt ſubie cta ꝓꝛſus eadem · Vis ſcire ꝙ virtute quis dignitatem dſequatur Fudi boetij ſententiam · Virtuti inquit pꝛopeia dignitas ineſt. ꝛs ſcire ꝙ quis virtutibꝰ perfectionem dſequatur. Nndi nluʒ gentilẽ areſtotilem ioquoe· pic dicit in ſuis moꝛalibꝰ.ꝙ virtus habentem perficit et opꝰ eiꝰ bonum reddit · Dicit quoq; et idem alibi·ꝙ vir tus eſt diſpoſitio perfecti ad optimum · Vis ſcire ꝙ quis virtute ce leſtem vꝛtam dſequatur · Fudꝛ cuiuſdam anacharite de alijs qui⸗ buſdam loquentis ſententiam · Vos inquit patres celeſtem duerſa⸗ tionem habentes · celeſtem et ſapientiam poſſidetis · nihil miruz e⸗ leuatos vos operibꝰ video ·et ſuperioa lectantes · quid dicã · Vir⸗ rute em̃ etiam tranſpoſiti eſtis ſuper teream voſmetipſos ex toto a⸗ lienantes ab ea · qud dicã · vos terrenos angelos et celeſtes homi nes dicens · non peccauerim · Vis ſcire ꝙ virtute quis pꝛemium cõ ſequatur · Fudi rurſum ſententiam inſignis boetij · Ilunquã inquit ſme pena ſunt vitia · nunqᷓ ſine pꝛemio ſunt virtutes · Bi vero ſetre deſideras qð ſit peemium · ecce ſecundum illuſtrem ſenecam nullũ virtutuʒ peꝛeciũ dignum ipſis extra ipſas eſt · ſed ꝓ melioꝛi ſenten⸗ ti a · Fndi magnum patrem auguſtinum · Pꝛemiũ inquit virtutis e⸗ rit ipſe qui virtutem dedit. yis nunc vlteriꝰ ſetre ꝙ virtutibꝰ quis beatitudinem dſequatur · Iudi cyceronis qᷓuis gentilis catholi⸗ cam ſententiam · Junt inquit nobis innata virtutum inicia · que ſi adolere pateremur · nos ad beatitudinem cum diuino munere ipſa natura pduceret · Idẽ quoq; ſic dicit · In quo virtus eſt · nhil ei de eſt ad bene ac beate vinenduz · Sʒ et puto ſimiliter audienduz quẽ dam Macrobium. hlã ſole inquit virtutes faciunt beatum nullaqʒ atia via quiſcᷓ hoc bonuz adipiſcitur. Nns demum ſcire ꝙ qᷓs virtu te gaudium perpetuum dſequatur · Fudi illuſtrem ſenecaz · Impeo be inquit voluptates nõ ſunt ſolide · non ſunt fideles · etiam ſi non nocent fugiunt potius aliqð bonum manſurum circumſpice · ſola virtus peꝛeſtat gaudium perpetuum ſecurum · Canitulum ſertum dtinens dſolatõs ſup laboeibꝰ in geners⸗ Exto poſt pꝛemiſſa ad domnam conſolatricem pein⸗ cipatem acceſſir et triſtis laboꝛibꝰ attediatus petens ah ea ↄſolari · Id illa eidem ꝙ conſolati one ſibi impẽ denda de ſuis puellis tres ↄtinuo deputauit Rñna puella ſic ait · Imice kariſſime qj̃ ſicut dicit egregius Fpaſtoe gregoriꝰ. Suhleuatio laboꝛis eſt viſio collaboꝛantis · dcirco vide collaboꝛantes · Vide ꝙ homo naſcitur ad laboꝛem⸗ „——————— —— — ne videris cur de laboꝛibus querularis · Velles ne exem tus eſſe pꝛe ceteris ·& quibꝰ nec ꝗphete · nec—— fu ere · ſed nec ipſe dei filiꝰ in carne · G⸗ ſi hon vis— e ſociꝰ dſolati⸗ onis · ſis et laboꝛis · et exemplum eoꝛum ſequàris— vides no piles homines delicatos et paſſibiles grauibꝰ halti udioeũ et toꝛ neamentaton conflictuum et alioꝛum militariũ exercitio et pe⸗ riculoſis laboeibꝰ ſe ingerere nulla ex cauſa magis qᷓ quia verecũ dantur ſucum pꝛogenitoꝝꝝ et ſibi ſimiliu exempla nõ— ad gpoſitum autem nonne exemplum pabes in gphis · Vudĩ— alphei · Eremplum inquit àccipite fratres lon ganimitatis et a 3 ris et patientie per ꝓpheras qu! locuti ſunt in nomne— ⸗ de etiam quis ille fuerit qu dicebat. Pauper ſum ego et in iabo?n bus a iuuentute mea · exaltatꝰ autem humiliatꝰ ſum et dturbatus Fcce ille humiliatum et conturbatum ſe dicit rãtione exaltationis non ratione paupertatis et laboꝛis · Honne etiam exemplũ habes in apoſtolis · certe ſic · nam aliter paulꝰ ſe alijs dparans non dixiſ⸗ ſet · ampliꝰ omnibꝰ laboꝛaui ſi non et ipſi alij laboꝛaſſent · Honne et perutile et pꝛecipuum exemplum habes in ipo chriſto cuiꝰ exẽ plum eſt quaſi ſcutum quoddã coꝛdium · fuyra llud treno dabiſ quod ſi be eis ſcutum coꝛdium laboꝛem tuũ · Nimirum laboe dtra temptatiõs demonum eſt quaſi ſcutum coꝛdium quemadmodũ vacantem otio tanqᷓ; dicto ſcuto non munitum demones inuadunt iacul is temprã tionum · Deniq; conſidera qpenſius dictum illð patris clareuallis Qui in laboœæe hominum nõ ſunt · in laboꝛe ꝓfecto demonum erüt Bed nec poſtremo pꝛetereundum indico verbũ notabile cycerois rethoꝛis eximij · Sicut inquit ↄtra naturãʒ mã gis eſt detr ahere al teri ſui dmodi cauſa · ꝙᷓ moꝛs · ꝙᷓ doloꝛ · Ira magis ſzm naturam pꝛo omnibus ſi fieri poſſet labeꝛes et mol eſtias ſuſcipere ꝙᷓ; viuere ſne moleſtijs in maximis voluptatibꝰ. H.COEISIOSRTIO. gcunda puella ſic ait · O kariſſime ꝙᷓ gratꝰ ſit deo laboꝛ hoiĩs cun tamen adeſt rectitudo intentionis · nouerunt illi potiſſime eſi ſemper vident factem patris et agnoſcunt erga laboeantes be niuolum vultum domini ſui dei omniporentis · Quocirca et ipſimi ſtri eiꝰ ſez angeli ſancti ſuo ſe domino cõfoꝛmantes credendi ſunt ad eoſoem laboꝛantes gratiam habere non modicam ipſo · quna nonnunqᷓ vel ſpiritualibꝰ dſolationibꝰ viſitare· Fd quod ſperan⸗ dum ſed non nobilibꝰ.non potentibꝰ · non diuitibꝰ. dmodis ſuis vacantibꝰ· ſed magis humilibꝰ recta intentione laboꝛantibus · Iò magna occaſio poteſt eſſe q circa paſtoꝛes geſtuz eſt qui hœea do minice natiuitatis erant in regione eadem que eſt circa bethleem vigilantes et cuſtodientes vigilias noctis ſuper gregẽ ſuum- vis igitur ſcire quid circa iſtos geſtum ſit · FH patrem clareuallis p oppoſituz ad ipſos de magnis loquentẽ · Qiñ multi inquit nobiles jlia deo · qut rent ſpint coꝛp bõer eſſel ſtole om redi ner rio me cu B tot net inß bꝰ re· quq dii bo vol att bet ſoꝛ nor nit ter me ret me ſn lu p lles ne eren tw dolu nne vidgy cucn p Fu vni no mitan. 5 udijucchn tans etlch ne dommh go et in lin n et druhnz ne eralmot xemplů bin rans nondn daſſent · lon hriſtocu n trenon dii Nra temptans acantentn iaculs tmn ens claru demonun i abile cyee ſt detrahn nnaturn eꝙᷓ vium e laboꝛb nt illi poi labcenm ocirca etiß crederd cam pl c d adh . dno . hm carnem · ᷓ; multi potentes hoꝛa illa in ſtratis mollibꝰ quieſce bant et nemo eon dignꝰ habitus eſt nouam lucem videre · magnũ iliud gaudium ſcire angelos audire càntantes · gloꝛia in excelſis deo · ſupple ſicut pꝛedicti paſtoꝛes · Ignoſcant iSitur homines ha qu nõ in ahoeibꝰ homin um exercentur · ab angelis viſitari nõ me renc · Fgnoſcant ꝙᷓ placeat ſupernis ciuihꝰ laboe cuiꝰ eft intentò ſpintalis · qů quidem et illos tam felici dignant? alloquio affari-q coepoꝛali vegente neceſſitate laboꝛant ꝓ victu cœꝛpois · H· COhSDEHTIO — Ircia puella ſic ait. O amice idcirco foꝛte abpoꝛres laboꝛare qe vel nonnulli laboꝛes videntꝰ efficaciã nõ habere · vel qe la bðe vꝛderur tibi grauis ſiue magnus · vel quia tibi videtur nimis eſſe ion gↄ · Sed tra motiuũ pyimum · Judi quid dicat papalis epi ſtola· licet inquit nõ ſequatur ſemp maiceem laboꝛẽ effectꝰ. mhil ominꝰ tamen ipſe laboꝛ eſt meritoꝛiꝰ apud deumjuxta qð legitur reddet deꝰ mercedez labon ſanctonꝝ · ʒ et paulꝰ ait· Vnuſqunſqʒ apeiam mercedem accipiet ſm ſuum laboꝛem · Fudn quoq; phylo nem doctiſſmum. bonon inquit labon gloꝛioſus eſt fructꝰ. glo⸗ rioſus mnquit quaſi dicat · et ſi non remuneratꝰ? in hac vita ·nõ taĩ mediocris fructꝰ vel exiguus · ſed copioſus pcipietꝰ in gloꝛia · De cuiꝰ certa ſpe et expectatione · audi gregoꝛnum egregie locutum- Bancti inquit viri quot laboꝰes nunc veritati dmendãtes exhibẽt tot iam remuneratioĩs ſue pignoꝛa itra ſpei ſue cubicula clauſa te nẽt Poero quantum ad ſcdm motiuũ de laboꝛis grauitate · udi inſignem jeronmũ laboꝛe inquit tereeris nemo atleta ſme ſudoꝛ⸗ bꝰ coeona' · Nec ille innuens expectationeʒ coꝛone · j pꝛemo ſudo re · i· pꝛeuio laboꝛe ad modum ſudoꝛis quantotiꝰ tranſeunte · Vnð quo ad hoc et dtra terciũ pꝛemiſſoꝝ de laboꝛis diuturnitate · Ru⸗ di illuſtrem ſenecam · Siqua inquit per laboꝛem recte feceritis la⸗ boe cito recedet · beneficiu dum vmitis nõ abſe cedit · Magis autez volo vt dtra ſcm et tercium motiuuʒ inſignis jerouimui verbum attendas · Nnllꝰ inquit laboe durꝰ· nulluʒ tempꝰ longũ videri de bet · quo gloeia eternitatis acquirit?. Quocirca audi et hanc pꝛemiſ ſoæum pꝛſus dſolatoꝛiam declarationem cuiuſdam doctoꝛis · cuiꝰ non eſt ſpernenda autoꝛitas · Pei inquit ineffabilis et immenſa bo nitas etiam hoc ꝓuidit vt labon quidem tempꝰ et agenis nõ ex⸗ tenderet · nec longum faceret aut eternum ß bꝛeue · et vt ita dicam momentaneũ · vt in hac bꝛeui et exi gua vita agones eſſent et labo⸗ res· in ilta ðᷣo celeſti vita eterna eſſj coꝛona et pᷣmia meritoꝛũ · Pꝛo undit quidem vt laboꝛes cito finirentur · meritoꝛum vero peemia ſme fine dnrarẽt · et pꝰ hꝰ mũdi tenebeas viſuri eſſent cãdidiſſimã lucs et accepturi maioꝛẽ cũctarũ acerbitatibꝰ btĩtudiẽʒ teſtãte h apoltolo vbi ait · Hõ ſunt ddigne paſſiõs hꝰ tpis ad ſupuenturam — —— —— ————— — ————ꝛ— „ſuis Sis puellis. gloriã que reuelabit᷑ in nohis · Capitulum ſeptimũ dtinens dſolationes ſup malon ſuſtinẽtia miſſa ad ſepedictam dominã dſolatri cem acceſſit et aliꝰ triſtis malonſe aſſerens ſuſtinẽtia peegrauatum · atq; ideo Petens vel aliqua dſolatiõe releuari cui illa ea de cauſa mox Pudit de quinq; Eptimo poſt pee g.cOtsERTO Bguum eſt⸗ Rima puella ſic ait · amice cur de malon ſuſtinentia queru Maris · et teipſum grauas tuiipſius querelis · ſen adiectione ap ið opinionis · Vis ſcire ꝙ ſic faciens vt impatiens erras et decipe rie Pudi illuſtrem Senecam · Holi inquit mala tua facere tibi gra uicea et querelis te onerare · leuis eſt dolo⸗ ſi nil illi opinio adie⸗ cerit · econtra ſi te exhoꝛtari ceperis ac dicere · nil eſt · aut certe exi Puremꝰ iam deſmet · Leuem illũ dum putãs facis · omid ex opinione ſuſpenſa ſunt tam miſer quiſcᷓ ꝙᷓ; credit · hec ille. 6 f. COpISOERSTIO. Fcun da puelia ſie ait. O frater video qꝙ eo de malis que ſuſti⸗ nes turbaris · qe illa mala eſſe opinaris · quocirca ſi ea non eſſe nãla didiceris quid reſtat niſi vt conſoleris · Eateoæ inquies necel ſe eli. Jed dic queſo quid inter mala huiꝰ tempæis mãins malum ↄmuniter reputatur · Dices foꝛte hoc moetem eſſe · eo quidem quo linis ſir omnium terribilium · i · vltimum vel maximum qð videtur malum · S3 quid · Dꝛofecto ſi moes ipſa de numero malon nõ fue⸗ rit.nec alia minꝰ tereibilia inter mala numerabis · De moete igitur ſimul et de alijs que mala nominant᷑· Fudi egregij viri ma gni an tiſtitis ambeolij gratam ſententiam venerabili decretoꝝ volumie canoniſatã⸗ alã inquit nõ ſunt que nec crimine mentẽ implicant nec dſcientiam ligãt vnde pauptateʒ et ignobilitatem egritudinẽ et motem nemo ſapiens mala dixerit nec in malon ſoꝛtem nume⸗ rauerit IH.COEIS HOSE TIO· Tk puella ſic ait · O kariſſime qui de malis que ſuſtines tur⸗ baris · Vudi iheſum filium ſyrach · et merito ↄſolaberis · Bona inquit et mala a deo ſunt · Ex hoc autem beeui ſermunculo ſequi- tur quidẽ ꝙ cũ ſnt a ſummo bono ñ ſunt mala · ſ indubitanter etiã bona · ju id qð noſter is aſſeruit · Frboe inquit hona fructus bo⸗ nos facit · non p̃t arboe bona fructꝰ malos facere· S equir igit᷑? vi teriꝰ.qꝛ ſunt a ſummo bono et etiã bona ꝙ nõ ſol ũ toleranda · ᷓ cã ra magis ſunt habenda · tanqᷓ; munera ab amantiſſimo nobis datã nimiꝝj et illa cara haben? que dant ab amantiſſimis qᷓuis in ſe re putent᷑ mnrerduz parui valoꝛis · qualis poterat reputari calix paſio nis · ð qꝰ tãqᷓ; a caro dato · dixit dñs petro · calicẽ què dedit mihi p? nõ vis vt bibã illũ · Pices foete · mala mihi a deo data amarẽ q̃de⸗ * 2 5* 5— 5 2 n ſilinit mnä dſln ens ſiſlnit dit de qun inenqm rrãs et dey facerethig l opmodt ſt·aut tinn as facig. mi pec ill. malis qu ſib ca heann e inqwesn g mans nin eo quden⸗ mm q ndn malon ni e moete ß viri m ton vo entè wp“ em egnn ſoꝛten ue ſuſins ſolabens!⸗ muncul ilmmi mo ne 18 m alr o —— ———— 5 ½. 6 vt dei dona ſi non eſſent exceſſina · ed ſie dicens · erras omnmo et fruſtra deciperis cõpone conditiones dantis. Monne ille fideliſ mus elt · nonne et ſapientiſſimꝰ. quibꝰ cõpoſitis nõ ẽ tihi timenduz de exceſſu· hoc dictãr rario · Sʒ et teſſimonium habes ab ipſo apo⸗ ſtolo expertiſſimo · fidelis inquit deus qui non patietur vos tẽpta⸗ ri ſupra id qð poteſtis · ſed faciet eũ temptatione ꝓuentum vt poſ⸗ ſitis ſu ſtinere- III. COfIS IODERNTIO. ¶ Warta puella ſie ait · O frater cur ex hoc turbaris ꝙ mala pa⸗ eris · Queſo mihi dicito · velles ne turbari ð bona vita nequa ꝙᷓ inquẽð· Pur ergo turbaris cum mala pati ſit non modica poꝛtio bone vite· Hempe bona vita non in bene valere · ſed dſiſtit potius in mala pati · Vis 1d noſſe experti viri teſtimonio. Nudi patrem cla reuallis · bonam mquit vitam ego puto et mala pati et bona face⸗ re et ſic pſeuerare vſq; ad moꝛtem dicitur vulgo · qui bene ſe paſcit bene viuit · ſed mentita eſt iniquitas ſibi · pater iile · V· COpIS IDERTIO. 6 V inta puella ſic ait · O amice qui de maloeum ſuſtinentia de⸗ ſolaris tenoꝛem audi regalis dſolatioms · cce quid ad ma⸗ (Sñum regem de moete filij deſolatum quidam ſcripſit · Plijs inquit qui ſm ꝓpoſitum dei vocati ſunt ſancti · magna debet eſſe dſolatio etiam in peeſenti dtra multiplicem huiꝰ vite miſeriam ꝙ et in hac vita diligentibꝰ deuz oĩa bõa et mala cooperantꝰ in bonũ et in fn turo mhlominꝰ hec omnia cooperantur ad gloeiaz ·ʒ ille· Sed ꝙ in bonum coœoperentur bona et mala · patet ſine exceptione dicen⸗ te paulo · diligentibꝰ deum omma cœœperantur in bonnm ad qðᷓ ð bů vniuerſaliꝰ capiendũ adduntur hm gloſam etiaz peccata · et nõ ne bene · cũ nonnunq; dtingat ꝙ ꝗpeion occaſione peccato ĩ ma ioꝛi gra ꝙᷓ; añ habuerit q́;s refurgat · quãtũ vðo ad atiea felix quẽ fa⸗ eiũt aliẽa picula cautũ Doero ꝙ i hac vita mała pene cooperẽt? ĩ bonum patet · qe etiam ſm phm gentitium mala pene funt medici⸗ ne · er ſic reddunt hominem ſanum · bona autem pꝛeſentis tempo⸗ ris ꝓuocant hominem ad laudanduz deum · Peniqʒ ꝙ bona et ma⸗ la hĩi in futuro cooperentur ad gloꝛiam patet · nam eo quo con ferunt ad meritum dferunt et ad peemium · et ſaltem per accidens ad ceieſte gandium · Vis hoe ſcire de malis pene p illuſtrium viro rum teſtimonium · Fudꝛ jchanneʒ os aureum de fururo ſtatu lœq̃n tem · Pune inquit recoedatio tranſacton] maion nõ nocet· ſed etiã delectet · ſicut econtra recoꝛdatio bonon · non ſolum non adiuuat ſupple damnatos · ſed etiam grauat · ideo dicit abebam ili diuiti quondam epł oni · fili recoædare · quia recepiſti bona in vita tua · ꝛð nunc autem hic dſolat?·tu vero cruciaris · ndi rurſuʒ etiã ittuſtrẽ jeronimus · qui de damnatis in dparatõe ad ſanctos Vicit ꝙ ſicut recoædatio pᷣteritan ðᷓliciaꝰꝝ erit eis materia cruciatuũ · Ita veriſſiẽ 6 S 6 5 eſſit ad peememoꝰatam dñam . dici poteſt de ſanctis ·ꝙ recoedatio peecedentium malen erit eio f 1 materia gaudion luxta illud triſticia veſtra verteretur in gaudu Capitulum octauum continenð conſolati ones ſuper moleſtijs ge et ſpecialiter carnis 8 tauo poſt pꝛemiſſa acc ſolatricẽ etiam aliꝰ triſtis petens ſuper moleſtijs p 2 ipue carnis ↄſolari · at illa eliis ad dſolandum ydoneið m Puidit · . CObISSRSTIO 2 . fima puella ſic ait · GCur homo de huiꝰ vite moleſtijs querula Nig. neſcis ꝙ ex illis peeſertim multiplicatis ad magnum bo⸗ qm·l.ad mundi dtemptum ꝓmoueris · et reduiem aernn 1 falubeiter dpelleris ·et ad periculoſas mundi blandicias declimã⸗ das inclinaris ſi tñ feceris ꝗð ab experto doceris: Fudi erpertum videlicet magnum patrem Fuguſtinum· Cus mquit moleltie in hu jus vite fragilitate crebreſcunt eternam reduin nos deſiderare d pellunt · mundꝰ quippe eſt pericuio ſio⸗ blandꝰ ꝙᷓ moieſtus · et ma gis cauendꝰ eſt cum ſe illicit diligi ꝙᷓ cum ſe admonet cogitq; cõ⸗ cemni · Dices foꝛte · Eſt ne magnum bonum dtemptꝰ mundi · Eſt ci⸗ no. Fliter eñ̃ non ita ſtudioſe doceretur non modo in ſcolis pue⸗ ron ß per ipſum ſalomonem ſapꝛentiſſmum Yhi dicit vanitas va nitatatum et᷑ omnia vanitas · et iterum · vidi cuncta que fiunt ſub ſole et ecce vniuerſa varntas et afflictio ſpiritꝰ·et terũ · dixi inqͥt in coede meo vadaz et affluã delicijs et frnar bonis · et vide ꝙ h quoq; eſß vanitaset iterum poſt multa bona que recitat ſubiungi vidi in omnibꝰ vanitatem · et poſt plurima alia in fine ſic dcludit Deum time· et mandata eiꝰ obſerua· hoc eſt omnis homo · — R.CObSOSRTIO. gcunda puella ſic ait · O homo ſiſcires quã vim habent mo leltie. non te ſic ipſe moleſtie moleſtarent · Quam vim foeſan inquies · ꝗece virtutem habent gaudiũ tnum augendi · Sane gaudi — um illð qð eſt fructꝰ ſpiritꝰ· gaudium in deum · gaudium illud qð meritoæe ad eterna gaudia nos dnſpoĩt · Vis ſcire ꝙ vĩ habeãt mo leſue hoc gaudium apgmentandi · foeſitan aut et gaudium haben⸗ dum in hoc— magnũ patrem Fuguſtinum Vbiq; in⸗ quit maius gaudium maioꝛe moleſtia pꝛeceditur · nam et maioe eſt leti cia poſt meſtitudinem · et dulcioæ fit ſanitas poit egritudmem: hec ille pater · et pari mode clarum eſt ꝙ dulcioe eſt ſomnꝰ peſt vi gilias dul cioæ cibꝰ poſt eſuriem · dulcioꝛ requies poſt laboeem· . ·COhSSRSTIO. 3 Ercia puella ſic ait · Cur te moleſtãt moleſtie huiꝰ vite · Pices l foete · quomodo nõ moleſtarent · cũ ſit inquiete· cũ ſmt durè u cũ ſint aſpere · Fʒ hec ꝓfecto ſi bene ſaperes nõ deberẽt te mouẽère arin Suudn aper noii nOꝛatandin er moliſiz uatuc ſign leſipen dmagunh i deo am dicias dech Judi epym t molellenh os deſdenn moleſtus un onet coʒtʒi mundi o in ſcolup dicit danun ta quefiunt t iter· dun is et vder recitat ſchn fine ſie du pomo · andmn iun⸗ ſ nanet v lt gin eſt ſon⸗„ s pelt k pu F vinl 5 ete·ci u⸗ eberẽte* —˙—˙—˙—— de ficit obꝛ caro requieſcit · vt em̃ caro mollibꝰ.ſic anima duris nu trit?. Nilam blanda refouent · hanc aſpera exercent · hec magnꝰ pr Pʒ quanti eſtimas exercitiuʒ · Penſa ꝙ dtrariuz · Monne quemadmo dum in terra que non colit?· que non ſcindit? · nõ mouet?. perbis in vtilibꝰ replet? Fta anima que nõ aſperis exercetur ad virtutum in cremẽtũ qð tale ſequit? exercitiũ.replet? vrticis vition· Claʒ et aq́ y iapides duros et aſpos agitata recẽtioe fit qñ aq̃ illa q nẽ moue ru pꝰ beeue putrefieri dſueuit. HH.COPISDSEETIO. arta puella ſic ait · Gur turbaris de moleſtia carnis ſiue etiã Alijs de moleſtis · que pꝛeeligenda eſſe docuit dei filiꝰ non ex ſrũlti cia derte cum ſit ipſe ſapientia patris · Si dubitas an ſit ꝛta· Vudi patrem clareualiis· Hatꝰ eſt inquit hyeme · natus eſt nocte. nunquit caſu credimꝰ factunm eſſe · vt in tanta aeris inclementia et in tenebeis naſceretꝰ · cuꝰ hiems et eſtas et dies et nox eſſe noſcũ⸗ tur· ipſe certe cum eſſ dei virtꝰ et doi ſapientia næſciturꝰ ex vꝛrgi⸗ ne cuiꝰ erat in arbitrio qðcunq; vellet tpꝰ eligere elegit. qð moie ſtiꝰ eſt pꝛeſertim puulo et paupis matris filio que vix haberet pã nos ad inuoluendum · peeſepe ad reclinandum · et cũ tanta necei⸗ tas eſſet nullam audio mentiõz fieri pelliũ · peimꝰ adam pelliceis veſtitur tunicis · ſecundꝰ obnoluitur pãnis · non eſt tale judicium mundi· aut iſte fallit? aut mũdꝰ errat · Bʒ ðnã impoſſihnle eſt ſapiẽ tiam falli· merito pꝛoinde moes eſt peudentia carnis · Siquidem et ipla eſt deo mimica · ſeculi quoq; pꝛudẽtia nommaꝰ ſtulticia. Quid ei. Vtiq; qui non falluꝰ xp̃ elegit qðᷓ eſt carni moleſuꝰ. ſd ergeo meliꝰjd vtiliꝰ.jd potiꝰ eligendum eſt et quiſquis aliud doceat k ſuad eat ab eo tanq; a ſeductoꝛe cauenduz · Iam vero naſci voluit e⸗ tiam nocte et vhi ſunt qui tam impudenter ſemetipſos geſtiunt oñ tare · Scce xpᷣs elegit qð ſalubeiꝰ judicat· Vos aũt eligitis qð ille reprobat. Quis peudentioæ e duobꝰ.cuiꝰ ſententia ſanior · et iudi⸗ cium inſtiꝰ· B pater pꝛedictꝰ. Capitulum nonum dtinens dſolationes ſuper penalitatibꝰ af⸗ flictionibꝰ et doloeibꝰ ſenſibilibꝰ. Ono poſt pꝛemiſſa· acceſſit ad ſepedictam dñ am cõſo⸗ latricem etiaʒ aliꝰ triſtis querens ſup penalitatibus affiictionibꝰ et dol oibꝰ ſenſibilibꝰ recipe ab ea cõ⸗ ſolationem · at illa eidem de ſuis puellis gratia cõſo⸗ latois ſibi impẽdende qᷓ̃tuo ſatis ydoneas aſſignauit 1. COSfDSERNTIO. Nima Fñẽlla ſie ait · Peceĩ pẽalitatibꝰ te video pene ðficere· Bʒ B ꝓfecto ĩdebite · Mẽpe ĩ pẽalitatibꝰ ñ ſolũ pt hõ dſolari F õtiam delectari · Honne hoc ex geltis patet illiꝰ nobilis agathe q̃ letiſſime et gloꝛiater bat ad carcerẽ qᷓi ad epulas juitata ·qͥ et di uerſis peis afflicta dixiſſe fer. Igo i hijs peis ðlctõæ ſicut q̃ bonũ Vis hoc ſcire brẽ ai ſententia · Fudi magnũ patrem · ſpiritus inquit- „ 63 6 1 1 1 * i. 1 1 1 * 1 . 1 1 † ʒ din deſiderauit · aut qui multoſ credendum eſt ꝙ gratis ita aut bus reddidit ſuperiꝰ ſoꝛoe mea nuncium audit · aut qui videt que tpeſauros inuenit · Bic dixit· nec falſum dixerit · imirum de omnibu ration em Ped et ſpecialiter de theſauri monerã et ipſius pcuſſura per neptem meam pem eodem labeo redditãà fuit ratio mamifeſta. Perum licet hec q dicti ſui veritàte bene ſufficerent· tãme aðhuc ex ſuperabundati ratio poteſt reddi de auditu boni nuncij et de vi ſa din deſiderati · onne eñ̃ is bonum audit nuncium cui id nun⸗ ur · Quid nam eſt hoc inquies · Ju⸗ ciatur quo nihil meliꝰ reputãt di verbum magni cuiuſdam rothoeis · uid poteſt inquit mel el ſe qᷓ; domi eſſe et mecum eſſe. hic tamen rethoe vict⸗ eſt per pueruz ſue jam pꝛemiſſe queſtiom taliter reſpondentem. oc ſemper erit melꝰ inkimrꝰ fui et ſum curatus Ped quid · Peofecto penalitates pꝛeſertim graues vtrumq; nunciant · quippe exiſtentibꝰ in exihoi pac valle miſerie nunciant ꝙ poſt pꝛeue redibũt ad patriã ad ꝓpꝛi am manſionem eis ab eterno deputatàmet tunc quidez domi erũt pariter et in ſuo erunt in eo ſcʒ qð etiaz nunc ecN eſt · quippe beati qui perſecutionem patiuntur ꝓpter inſticiam qm̃ ipſon]n eſt regnm celen. Hnnciant etiam er ſcðm · ſicnt cauſa effectum · infirmi ſeʒ Dualeſcentiam de pꝛoximo Dſequendam · Hmirum qui ſine penali tatibꝰ viuit · ille defacili vt Pœetiane conſolatricis verbis vtar ie⸗ targum patitur dmunem illuſar um mentium infirmitatem in dei obiiuionem et future vite deducentem ſed hic per penalitates ſta tim curatur letargꝰ dicente pſalmiſta · Fd dominum cũ tribularer clamaui · quaſ mox expergefactꝰ · ſicut eĩ verꝰ letargꝰ periculoſe doemire facit et qui hunc patitur violenter illum moueri opoꝛtet vt curetur· ta reuera motꝰ penalitatum preſertim grauium valet contra ſpiritualem letargum Hota igitur et iliuſtris jeronimi di⸗ ctum Pꝛouidentia inquit dei omnia gubernantur · et que putãtu pena medicina ẽ · Sʒ et ille areſt otiles in ſuis moꝛalibꝰ dicit ꝙ pe ne ſunt medicina quedam · Poꝛro quantum ad diu deſ derati qͥſi peeſenris intuitum ꝙ ad illum dferat tribulatio penalitatum hoc pacto patet · qe dominus deſideratus cunctis gentibꝰ ꝓpe eſt hijs qui tribulato ſunt co?de ſI. COpISDSFSTIO. Scunda puella peefati triſtis afflicti ones attendens àd con⸗ ſolandum eum ſic ait · O amice conſidera ꝙ affiictignes quas pãteris coepoꝛe te affligunt etiam mente et quis eſt in culpa Tu certe · eo ſeʒ ꝙ mens tua plꝰ ꝙᷓ; opoetet coꝛpoꝛn ſe aſſociat et fit põ te ſocia paſſonis · Vis ergo in remedium optimum habere experi⸗ mentum · S equere expertum egregium patrem gregoeiũ et doctri⸗ ne eiꝰ accomoda coe tuum ·&ece quid dicit. S ĩ mens inquit foeti intenrione in deum dirigitur· quidquid in hac vita ſihi amari fit dulce extimat · et om̃e qð affligit requiẽ putãt · Ele· S et doloꝛez aftlicti onis hoc pacto poteris mitigare ſi · ſ.q̃ opat bona dſideres Fud qu ce di quod deras bus o ſone wVe cat di excel à deo na die ſis i- kg holli fhẽt egr rob le⸗ nei Dee Vis ean qun leſti rec gni quò dol rev ub ddie en om ille u8 glc „ nehe i per pun 1oc ſenpe n cto penalnn ntib n ein dpatndy udez domii eſt· quippeln pſon ng tummfimh nqui ſne pn s verbis vnt rmitatenn r pemlnm um citnbi targ pen mouen e gramn? ns jercm et que alwꝰ di m deſidn enalitats⸗ nbo pei n0 elnh⸗ aſweiut 6 ℳ mens inu 3 v Oecurrunt enim tria/HMempe diſcrete caſtigat · mentem fiducia ro⸗ boeat ·et celeſtia multiplicat · Vis ſcire ꝙ atflictõ diſcrete caſti gat Nudi magnum patrem Fuguſtinum· Carnis inquit afflictio eſt p quaʒ laſciue mentis ſeminariã caſtigatione diſcreta pꝛemuntur · Ec ce dicit ꝙ per afflictionem laſciue mentis ſemmaria pꝛemuntur. quod et alibi deo loquens magis expemens · Tu inquit ſupera⸗ deras miſericoꝛditer ſeuiens · et amariſſimis aſpergens offenhoni⸗ bus omnes ilhcitas iocunditates meas vt ita quererem ſine offõ ſione iocãdari · percutis vt ſanes · occidis nos ne moꝛiamur abſqʒ te · Verum ne hoc intel lectum fieri exceſſiue nimis terreat. modifi cat dictum ſuuz aſſerens id fieri diſcreta caſtigatione · quod quidẽ exceſſum amaritudinis excludit · et debitam menſuram includit qᷓj a deo dicta amaritudo reſtrin gitur qui nimirum huius rei in figu⸗ ra dicitur eſſe per pſalmiſtam congregans ſicut in vtreʒ aquas ma ris· i· amaritudinem afflictionis · quod et in job figurate dat intel ligi · dicens · Circumdedi mare terminis meis et poſin vectem et hollia · et dixi huc venies et non peocedes amplius.· Vns de af⸗ flntione vlterius ſcire ꝙ mentem fiducia roboꝛat · Fudi pꝛefatum egregium gregoeium loquoe · Tanto inquit maioe fiducia mentez rohoeat · quanto hanc foꝛtisæ ꝓ virtute afflictio anguſtat · Flec il⸗ le· nec mirum quia et de ipſa anguſtia loquens filius amos · Pomi ne inquit in anguſtia requiſierunt te · Sed quid requmenti bus deũ Dꝛołecto pſalmiſta dicit requirentes autem dominũ non deficient Vis deniqʒ ſcire ꝙꝙ afflictio celeſtia multiplicat· ꝓeeſertim ſiquns eam humiliter ſuſtineat · Vudn iti dem dictum egregium · Iffticti ĩ quit terrena perdimus · ſed afflictionem humnliter ſuſtinentes ce⸗ leſtia multipticamus · IIHCORHS IDSGEATIO. Ercia puel la ad doloꝛes pꝛefati triſtis ſe dferens ſic ait · Fra⸗ Mter kariſſime ſuadeo tibi ne doleas multum ſenſibiln de dolo⸗ rẽ·cce tuum occupante · Hunc nanq; auget opinio ꝙᷓ ſi anim ma⸗ gnitudine ne coe tuum occuparet pꝛouideres · ipſum doloꝛem vel quodammodo non ſentires vei lenem redderes · ſi 1gitur te grauat doloe ſenſibilis · Vudi illum illuſtrem virum gerentem in pecto⸗ re vꝛrilem animum Senecam ioquoe · Moli inquit mala tua facere tibi grauioꝛa et querelis te onerare leuis ẽ doloe · ſi nil iiti opinio adiecerit · econtra ſi te exhoꝛtari ceperis ac dicere nil eſt· Fut certe exiguum eſt duremus iam deſinet lenem ilium dum putas facies omnia ex opinione ſuſpenſa ſunt · tam miſer quiq; qᷓ; credit. lec ille vir ituſtris ⸗Idem rurſuz alibi ·Doloꝛ inquit mminet ſi exigu us elt feramꝰ · leuis eſt patientia · ſi grauis eſt feramꝰ.nõ leuns eſt gioeia · dura res eſt doloe · ymmo tu mollis · Hec iterum ille. Capituluʒ decimus ↄtinens dſolatões ſuper paſſioĩbꝰ exterioꝛi bꝰ et magnitudine et latitudine earum · 8 1 ————„—— ————————————— 2 — —— ————— ——— eis animas veſtras · Scimo poſt pꝛemiſſa accẽſit ad ſupꝛadictam dominazʒ onſolatricem etiam alius triſtis deſiderans ſuper ex erioribus paſſonibus · et earum magnitudine et lati udine conlolari · cui illa peo conſolatione impenden da de ſuis puellis quatuò? deputauit P COSSRRTIO Hima puella ſic ait · U amice neſcis ꝙ homo ſapiens libenter ei ſe aſſociat · cum quo magis ſe ſperat lucraturum · Bed quis f ille in cuiꝰ ſocietate tantum qui lucrari poſſet ſicut in ſocieta nanqʒ eſt patris ſapientia· illa te ipſius chriſti · Certe nullus · jpfe: pat atos ſapientia venſt · cuius ac⸗ incᷓ ſapientia a qua et in nos ei ſociatos quiſitio melioꝛ eſt negociationè argentt et auri · Ipſe eſt qui omnel patris poſſidens diuitias de nundinis paradiſi ad negotiandum vt lucritaceret animas · deſcendit huc ad terminos terꝛe· et certe per eum empti ſumꝰ pꝛecio magno · videlicet ſuo ſanguine pꝛecio⸗ ſo in paſſionis ſue articulo. Quid ergo · Pꝛofecto ſi et ipß̃ volumꝰ noſtras ꝗpeias lucrari animas quò lucro nil terrenum melius eſt· quid em̃ ꝙficit homini ſi lucretur vniuerſum mundum · ſeipſum au tem perdat aut detrimentum ſui faciar· opere pꝛecium eſt nos ei aſ ſociari·ſimili modo mercationis ſcʒ communicando chriſti paſſio⸗ nibus in noſtro corpoꝛe repeeſentatis · Id quod faci enduz et inde gaudendum hotatur nos apoſtolus petrus Communicantes in⸗ quit chriſti paſſonibꝰ gaudete Himirum nos hoc pacto · ſez ſxpi paſſonibꝰ dmunicauerimus · peo ipſo paſſiones illatas cum patis⸗ tia tolerando · dicti lucri ammarum noſtrarum poſſeſſioneʒ dſeque mur ipſo redemptoꝛe noſtro dicente · In patientia veſtra poſſidebi- .cOtiSERrO. Ecunda puella ſic ait· onne militi res eſſet ꝓeſus gloꝛioſa· atq; idcirco gaudioſa · ſi dignꝰ habere? vt inter vexilla regis qudd excellentius feꝛet et apparentius ſibi pꝛe alijs ducendum d mitteretur ·&ſſet omnnno · ſed quid · Pꝛofecto ſi paſſiones exterioꝛeſ magne ſunt et late · tunc quidem vexiiia regis ꝓdeunt · Pioe ſignw magni regis eſt · Pamus ergo et ſignum hm̃i inſectemur · chriltns nanq; paſſus eſt nobis relinquens exempluz vt ſequamur veſtigia erus · fed que ſunt veſtigia eius niſi paſſus eius · qui ſunt autem paſ ſus eiꝰ ij ſunt ei us paſſiones quibus tanqᷓ; paſſibꝰ opoꝛtuit eum intrare in regnum ſuum · regnum inqᷓ; non terrenus · ſed celeſte. ſed eternum · regnum quidem omnum ſeculoeum · ergo eſt magnus do miuus · et rex magnus ſuper omnes reges terre · abens mn veſtitu et in femoꝛe ſuo ſeriptum · rex regum et dominns dominantinʒ · xa ne vexilla qui bus rex iſte magnus in terris vſus eſt ſunt quidem ſ gna amoꝛis que relucent in his que vel in ſe vel in ſuis paſſus eſt · (ue taret mlei poe mult E tenp te·ſi de di do ſunt polt dem mic pei jus am paſ futt ben ſter tio alie qua den tum nue ple ecc nn cti ſer et po gn mi nit 6 le ctam donn Xrang ſip nudmen mpen aplens lih wum he ſicutn ſun 8 ſapienij enci pſe eſt quen d negoimn Oð terꝛeet ñ num meli dum ſarin cium eſtni do chri pi faciendujut mmuncnn oe pado ſjj latas cinꝝt oſſeſſonz 7 veſtrapc ter verii alijs duc aſones en dennt· ß ſevE cæxÿ e 1 Quomodo nanq; aliter amica ſua et ſponſa eccleſia in paſſione cã taàret · Vexilla regis ꝓdeunt fulget crucis miſterium. Belix ergo miles xpi et digne in celis honoeandꝰ cui cõceſſum eſt in partici⸗ pꝛo ex paſſonis ſue magnitudine regale quodammẽõ vexillum pee muitis alijs ducere ſeu geſtare. Iit. COrIS MSRSTIO. EFrcia puella ſic ait · O homo cur non libens pateris qui dudũ Megiſſe aut audiſſe potuiſti ꝙ non ſunt ddigne paſſones huius tempoeis ad futuram gloeiam que reuelabitur in nobis · Pices foœꝛ te · ſi non ſunt ddigne · quomodo tunc merebimur futuram gloeiaz de ddigno · Ad hoc tibi reſpondeo · Sunt quedã paſſiones quas ſic deꝰ acceptat ꝙ per eas meremur de dongno · Sed ille quidem non ſunt huꝰ tempois · i· tempoꝛe qð menſura motus eſt ſzm peius et poſteriꝰ menſurate · ſed totum ſuum eſſe ſimul habent cuiuſmodi qᷓ dem quelibet paſſio eſt ſalꝰ et perfectio. talis paſſio eſt dei et ꝓxi mi caritatiua dilectio · Pꝛeciſe autem illa eniꝰ duratio ꝓpeie ſcðᷣm peiꝰ et poſteriꝰ tempoꝛe menſurat? · que ideo dici poteſt paſſio hu⸗ jus tempoeis dtinui non diſcreti · non eſt ↄdigna ad futuram gloei am ꝙpuis et illa ſaltem de congruo vel vᷣna cum pꝛedicta ſecunda paſſione · etiam foꝛte de ddigno vt dignanter a deo acceptata ad futuram gloeiaz oꝛdinetur · que exterioe paſſio digne non modo li benter · ſ; eo gandenter potiꝰ toleratur quo malum pene in ea dñ⸗ ſtens a bono gloeie quod per ipſaʒ vtrumqʒ dſequimur impropoꝛ tionaliter ſuperatur · G IH. COSSERVCIO. Varta puella ſic ait · O amice qꝙuis xp̃i paſſio ad oĩm hoĩm qᷓ ſunt et erunt ſalutem cãndam ſufficientiam habeãt · ei tamen aliquid deeſſe poteſt cniꝰ ſupletio ad celeſtium gaudinx ꝓmouet quantitateʒ · et ꝙ certo ſi hoc eſt homis paſſio tempoealis · eo gau⸗ denter eſt toleranda quo per eam jomo ſe et ꝓximuz p̃t ad augmẽ tum eterni gaudij ꝓmouere · Bed quid · ꝓfecto ita eſſe videtur jn⸗ nuente hoc apoſtolo · Hunc inquit gaudeo in paſſionibus et adim plebo ea que deſunt paſſioni xp̃ᷣꝛ in carne mea ꝙ coꝛpoꝛe eiꝰ qð eſt eccieſia · Sʒ ſi expꝛeſſiꝰ id deſideres p ſimie de paſſione tribulatio⸗ num declarari · Fudn quandam deuotam ſanctimomalẽ ſpiritꝰ ſan cti vt putatur inſpiratõe edoctã qꝙᷓ; liber quidã viſionum ſic dixiſ⸗ ſe refert · Cum xp̃s ineſti mabili deſiderio querat hominum ſainteʒ et in ſe tales laboꝛes · ſ.coꝛpoꝛales ꝓpter homines ampliꝰ feræe ñ poſſit · in ſuis dil ectioæibꝰ qui ei fideli amoꝛe adherẽt · ſupplere di Snatꝰ·et ſicut paſſo ſna toti mundo ꝓfuit · non ſolum ſun tpis hoĩ⸗ nihꝰ.ſ vſq; in fineʒ ſeculi· ſic et tribulationes mſtis cedunt in me ritum · reis ad ueniã · defunctis ꝓueniunt ad gaudium ſempiternu Capitulum vndecimum dtinens cõſolationes ſup diſciplina et flagellis dei ſeu penis a deo inflictis⸗ „ 4 8 ² † * * 3 1 8 ———————— — decimo poſt pꝛemiſſa ad dñam dſolatricem peinci⸗ palem acceſſit etiã aliꝰ triſtis querens ſup diſciptina et dei flagellis feu penis à de inflictis dſolationez recipe · cui illa huiꝰ rei gratia duodecim de ſuis puel 18 àſſgnauit COpSDEERTIO· t. Ohomo vbera matris habes · verbera pa borum vtilitatem ſi noſſes flageila dei vi⸗ Nonne em̃ tanqᷓ; puer adherens vberbꝰ tibꝰ.velles etiaz adhibita qua ima puella ſic an ris habe · qnon v amares · ſi nõ deſipes · venenoſ lactis dulcedinem Dtinen dam amaritudine abi n i 2 ctari in ſeculo niſi nõ ſolido cibo ſpũalis refectionis ß puerili af⸗ fectu lacte paſci venenoſe dulcedis · qua ei adherens facile intoxi catur · niſi amaro aliquo remedio adhibito citiꝰ ablacterꝰ et ad ci⸗ pum ſoliduz celeſtis refectionis fame deſiderij inctinet?. ac eiꝰ q dam guſtu vel tpate in hac vita exhilaret᷑· jui ꝓfecto a neqᷓ; ſe culi vberibꝰ piculoſe quidem àd interitu delectantibus · ſalubeis ablactatõns gratia adhibz ꝓ celeſtis quoddam amãrum remediuz mediantibꝰ ſuis flagel lis · Vis ð hoc egregij patris gregoeij egre gio teſtimomo vł aliqualiter edoceri · Ecce donis inqᷓ;t ſuis dꝰ lia gella pmiſcet · vt nobis om̃e qð nos in ſeculo delectabat · amare⸗ fear et illð incendiũ ſurgat · qð nos ſemy ad celeſte deſideriũ inqͥe tet et excitet · atq; vt ita dicam delectabiliter mordeat · ſuauiter cruciet · hylariter dtriſtet·. COfSOERSTIO · — gcunda puella ſic ait · ¶hõ cur flagel la dei ñ libenter habes amari deſideraret · ſigna etiam amoꝛis dilige ret · B quiò ſunt ſigna doeis ſui· Gerte nõ eius tñ̃ amicabilia verba ß mags eiꝰ— flagella · atq; ideo magis amãda et gaudenter ac⸗ ceptanda · Vis ſcire p plura teſtimonĩa ꝙ ſit ita Fudi peimo ſalo⸗ monem · Qui inquit pcit virge odit filiũ qui autem diligit inſtan — ter— inquies · ꝓfecto ßicut magiſter diſcipuium me: dianti bus flageltis· udi igitur et im filium ſyrach · Qui inquit diligie filiũ aſſiduat ei flagella · vt letet in nouiſſmis eiꝰ · hec le et ecce finis · fit eĩ filiꝰ patri per hoc fineliter amabilis et gratiʒ obꝛectũ leticie patris · Sʒ et filius letabiq in ſuo nouiſſimo qxi de flagetlis triſtabat? foꝛſitan in peincipio · OSOERTIO - grcia puella ſic ait. I ariſſime de amoee dei teſtimoniũ vtiq; arum debet eſſet coe hahenti amoꝛoſum · Zed quid · Certe de amoꝛe dei patris noſtri amãtiſſimi reddũt coꝛd noſtro teſtimoniũ flagei la dei · Nimirũ verbũ filij ſprach peiꝰ p ſoeoꝛem meã recita: tum qui diligit filiuz aſſiduat ei flagel la ſic eſt capiendum·le 3 filum ſuum diligit vero amoee · accomodat ei flagella aſſidue· blactari · Vellẽ inquies · Sʒ quid eſt aliud dele fecto a deo omnis hõ diligi vellet ſeu amari · G que ynẽ tur pt Hon ß m loq qu e fihi cetn digr nai roit ſte in a6 d un ad ret ſe cer la ne qu ſer pei igi pt⸗ ſte tie ter ſac ner no la gr me atiten ſwe) S. ih ſup diay. ctodthun * elnnn Vnde pater ſummꝰ a quo omnis paternitas ĩ celo et in terra noĩa mdekunn tur carioꝛes pueros ſp tenet ſub virga aliqᷓ diſcipline · ita videlicz vt qᷓᷓcito ab aliquo tedꝛo liberantur · in alind incidant qð ſequitur Hon em̃ vuit hic parer dtra filios om̃eg ſuas ſagittas ſimul jacere bes wbn ß magis vnã poſt aliã ſucceſſiue · Teſta hoc phylo doctiſſimꝰ deo flageladt loquens · p ptes inquit coeripis eos qui exerrant · Ilias hog inqt herens ttn qui exerrant ptibꝰ cœeripis · et none tali patri qun fidelis exiſtens taz adbihnn filijs facit in temptati one ꝓuentum vt poſſint ſuſtinere. merito di⸗ mid eſtah cetur a filio · virga tua et baculꝰ tuꝰ ipſa me cõſolata ſunt · Vtiq; ons hprent digne · peeſertim facta ad indiſciplinatos dparatione · Himirum d⸗ rens fickm tra illos qui ſine diſciplina hie vixere nec reuocati ſunt a ſuo ereo blacenh re · indignationum ſuan ſagittas finaliter ſimul iaciet · ip̃omet te⸗ nelnet 1 ſte in deutronomio · dgregabo inquit ſup eos mala et ſagittas me pfecon as dplebo m eis · V i. COPSIOSTO. antibts ln Varta puella ſic ait. Pie omo queſo ſi granum paleis inno⸗ — lutum rõis haberet vſuz · nõne plus eli Seret purgari pflaget . lum ꝙᷓ abſqʒ purgatione hĩi vna cum palea ꝓici in ſtabuluʒ· vł ins Beh 6 ſad locum quenqᷓ atium immundũ ad augendu fimum · vtiqʒ elige s wa ish ret peimum nõ ſcðm · et nõne hoc innuere voluit granum ilið nopi electabu n le rex daund vſum rõis excellenter habens · vtpote qͥ non ſolum in eſte deldn certa et occulta ſapientie dei manifeſtari fibi petijt · et ad flagel mordeut u la dei paratum ſe aſſeruit dicens · Pgo in flagella paratꝰ ſum · P̃⸗ OEE ne etiam patet qpoſitum per illam felicem martireʒ beatã agathaʒ iñ libenn que in eculeo ſuſpenſa et in mamilla toꝛta et ea penitus amputata iam amois ſe nobili grano dpans · dicebat in hijs delectoe ſciens ꝙ opoetet t ſen amm⸗ peiꝰ flagellari triticum ᷓ ponatur in hoœereum · Plec illa · Purgant a verbah gitur flagella vtiq; rõis vſum hñtibꝰ eligenda et patienter acce⸗ et gaudm ptanda tanqᷓ purgatiẽʒ peccatox facientia · Vnde et ð vpis ait no Rudi pem ſter illuſtris Thomas aquinenſis cꝙñ liant aliquo modo ip̃iꝰ pa⸗ em diligi tiẽtis inqᷓntũ·I. ea acceptat ad purgatiõꝝ peecaton eis vtẽs patiẽ er diſcipun rer· ſic rõnem ſatiffactionis accipiunt. iſtud nouit granum ilið no ſprach· dun⸗ biliſſimum granũ tritici cheiſtꝰ dei filiꝰ ſub ſ peciebꝰ panis triticei mis c h ſacramentaliter datꝰ qui nõ ꝙ ſe ſ ꝙ nobis ſatiſ facturꝰ pnrgãtio bils uß nem peccaton noſtroꝝxꝝ faciens añ ᷓ per moeteʒ caderet in teream nii 6 ne ſolum maneret · ß afferret potiꝰ multum fructum · ꝙ nobis vo⸗ 0 inuit flagellari·et ad illum finem carne indui quemadmoduz infra V.CORSOSERNTIO Vinta puella ſic ait · O kariſſime cur non dſolaris in dei percuſ per ſoecæem meã dilueide oſtendet?. i uin⸗ Monibꝰ ſen Flagellis·HMempe ↄſiderato medico et eiꝰ inſtru⸗ ed qj ento dſolari poſſes merito ·patum quidem habes medicum atq; wow gratum delicatumqʒ habenteʒ quo curaberis inſtrumentus· Kõne deoeem m medicꝰ eſt ipſe qui vulnerat · len eſt opꝰ querere ꝑ terran ſpacia capiend quenꝙᷓ medicum ſcientem fcete modicum vei foꝛtaſſis groſſum ru flagill ſticuz nimis ruditer ſe habentẽ · ſ ip̃e eſt q̃ dict. Veniã et curabo eũ .——-————— 5— eee-——— 8 2* S. 8— hie— 8„ reeee 8 ———— — S——L————————*————————————————.— S— ———— ee lon eſt etiã hoerendum inſtrumẽtum · ꝗ delicatũ ꝑ omnem modum ſe manꝰ omnipotentis · nec vmãginer hãc manu—— vel aſperaz · et non potiꝰ ſumme delicatã. leue qude upPea modu foetunatã. De hoc quidem medicò c ũ ſuo felici mitrumeto imnuit ſcriptura ꝙ qe pᷣt haberi non debent eiꝰ vuinera q Prer m fert et in ſignũ boni alꝛquatenꝰ repeobari· Vudi— ad fanctum ſob poſtqᷓ ſup eũ plaga venerat · dixerit olyphas t vemanites ·Pe arꝰ nquit hõ qui coꝛripit a dno Increpatiòs ergo dñi ne rebes qe e vuinerãt et vulnera et felices manꝰ que ſanabunt illa· . 4 Vf. COISEERRTIO rta puella ſie ait · O omo audi queſo apoſtolum paulũ Yis mquit diſciplina in peeſenti nõ videt eſſe gaudi] · ß meroeis poſtea aũt fructum pacaciſſimum exercitãtis P eam reddet iuſticie hec apoſtolꝰ · Iʒ tu foꝛſan queres· ð eſt fructꝰ iuſticie. certe fru⸗ cꝰ julticie ſunt iuſticie opaet ſpecialiter iudicia recta ſm diuinã legem juſtificata · Juntq; hĩoi fructꝰ quaſi pomaſ eu mala aurea. in pabula ſalomoiĩs introducta · Mmirum pticipatos ſunt illon iu dicion de qubꝰ dicit pſalmigraphꝰ·ludicia din vera iuſti ficata in ſemetipſa deſiderabilia ſup ann et lapidẽ pᷣcioſuz multũ et dul cioꝛa ſup mel et fauũ · eteĩ ſeruꝰ tuꝰ cuſtedit ea ĩ cuſtodiẽdil illis retributio multa · vbi alia habet tranflatio in cuſtodiendis eis fru ctꝰ meꝰ multꝰ. Sʒ nec mirum ꝙ dulce ſapit fructꝰ juſticie hoc nẽ pe habet e ſpiritꝰ dulcedine ratione ſpüalis et ſpecialis influen: tie· ʒʒ et aureo decoꝛat coloꝛe rõne virge ex qna naſcitur· ſ.virge diſcipline nimin qualis vᷣga · talis fructꝰ eiꝰ· Ez nonne virgai⸗ la aurea eſt · ꝓfecto ſic · vnde nec gratis dictũ eſt deo · virga tua et baculꝰ tuꝰ ipa me dſolata ſunt · quippe virga diſcipline dei eſt vir ga patris miſericoediax et dei totiꝰ Oolationis cuiꝰ vir ga ſicut impatientibꝰ eſt ferrea que tanqᷓ; vas figuli ↄfringet eos fta pati entibꝰ eſt aurea que in ſignum clemẽtie extendit? filijs dei · vñ nõ eſt odꝛenda · ſed potiꝰ amplectenda ac deoſculã da · quemadmodũ huiꝰ rei in figura oſculata eſt heſter virgam auream quã in ſignũ clementie rex aſſuerꝰ ei extendit · quippe aſſuerꝰ beatitudo interp: tatur · et ñũgmficat eũ qui eſt ſalꝰ noſtra · . M vI· COpS DSHRSTIO.· Fptimà puella ſic ait · Monne amice vel aliqñ audiuiſti dixiſſe llum areſtorilem bonon honoꝛabiliũ noticiam opinãtes mã Sis aũt alteram altera· Ptude gꝰ noticiaʒ hie hon oꝛabilioꝛeʒ · Que nã eſt iſta ĩquies · Pꝛofecto K ẽ notieia dei·et noticia tni· Kudi mã Snum patrem Fuguſtinum virum tam eximum inter oĩm reru no ticias tancᷓ honoꝛabilioꝛes et magis ꝓficuas duas pᷣeli gentẽ · no nerim inquit te · noueri me · hoc eſt dictu · doce me domie noſſe me Cur hec ab eo petitur noticia · Pꝛofecto qe hec ẽ vera fapiẽtia quẽ medet?· pcutit et manꝰ eius ſanabunt · O felicia õen mo a cſedurn n aichlpun rumeto m Apter bonn qund ad nn thenan 0 dn uyn nabun Oſin tolumpnliſ audieh mn m reddet i wmſhcie cmß a recta hudn ma ſeu nilum atõs ſunt iln ñi vera iuliiu ioſuz miltit ni cuſledi juſticit tt ſrecials i naſcitul nonnen deo · virß⸗ ſcipline d cn vi inget eos filijs d ida · qu ream qun beatitudo — mittitur homini mediãte ðiſciplina dei· dñte pſalmiſta. diſciplina tua ip̃a me docebit eo ſeʒ mõ quo mediante ictu diſcipline cogit? diſeipulꝰ ſubmittere cotlum et reſpicere libeum · Ninc et ſalomon ait · Virga et coꝛrectio tri bunt ſapientiam · Bed et ipe pfalmitta co gnoſcet inquit dominus indicia faciens · i. ꝑ ſua judicia penas in fligens · Fudi patrem elareualiis· Ipſe ſe vult facere agnoſci ver⸗ berando qui ob litꝰ et incognitꝰ erat parcendo · Wape exemptum ĩ rege babilonis nabuchodonoſoꝛ quẽ deꝰ apter ſnam ſupbiam de⸗ iecit de ſuis pai acijs · et fecit eum habitare totũ inſenſatũ inter be ſtias paſcendo· ieuauit oculos ſurſum ad celum · et tunc ſenſus ei redditꝰ eſt · Punt pieriq; quos dominꝰ p dona ſua nõpoteſt moue re ad ſui ↄgnitõz quemadmodum dquerit? ſapientia in ꝓuerbijs · Fxtendi inquit manꝰ meas et non fuit qui aſpiceret · Quid ergo fa cit · certe mouet eos ad hoc per ictus · diſcipline nimirum mos eſt P verberatꝰ qñ ſentit ictum mox ad facientem eum cõuertit reſpe⸗ ctum ſuum Poero ꝙ flagella dei faciant hominẽ noſſe ſeipſus et habere expientiam de ſeipſo multipliciter patet p ea que ſupea ꝑ neptem meam circa hoc de tribulationibꝰ inducuntur· VIIH· COPISDSRXTIO. p Traua pueila ſie ait · Nõne velles · O amice in erarinm tuũ the ſaurum infinitum introduci et eundez tibi abſqʒ dimmutiõe cuſtodiri · Vellem inquies vtiq; · Iz queſo dicito mihi quiſnam erit cheſaurꝰ iſte · certe theſaurꝰ tantꝰ.nõ theſaurꝰ mundi eſt · cuiꝰ lu⸗ cro ſeip̃m homo facile perdit · de quo veritas ait · quid ꝓficit hõi⸗ ni ſi lucret? vniuerſum mundum · ſeipſum aũt pdat· et detrimentuʒ ſui faciat · ſed eſt ꝓfecto theſaurꝰ ſapientie de que philo doctiſſi⸗ mus teſtatur dicens · Infinitꝰ cheſaurꝰ eſt homibꝰ quo qᷓ vſi ſũt pti cipes facti ſunt amicicie dei · ices fœæte quonam mõ · aut p quid theſaurꝰ iſte talis exiſtens et tantos amicos dei dſtituens pᷣt intro duei ·&cce reſpondeo · Virga diſcipl me ſtultici a fugatur et ſapien⸗ tia int roducitur · udi ſal omonem exptiſſimuʒ qui vtrumqʒ teſtar Mam qꝙʒ peimo dicit. ſtulticia colligata eſt in coꝛde pueri · ſ virga diſciplime fugabit eam · Peo ſecundo vero dicit · Virga atq; coꝛ rectio trihuit ſapientiam · ¶ Doero ſi vis ſcire ꝙʒ dictum theſaurum quem tribuit virga diſcipline ·etiam cuſtodit · Piſcas hoc per dtra riũ · attendẽdo vᷣbũ gregoeij ſup gregẽ cahol icuʒ vigilantis et pa ſtoꝛes alios admonentis · Goe inquit ſalo monis idcirco funditus ſapientia deſeruit · q̃ ip̃m exteriꝰ nulla diſciplina cuſtodiuit · Si dicatur quid ergo ad danuid de fitio ſuo ſalomõe locutꝰ eſt deꝰ vt ex regum libro nouimꝰ. ᷓ inquit inique aliquid geſſerit arguã eũ in virga viron et in plagis filion hoim · miſericoediam autem me am nõ auf eram ah eo · ſicut ahſtuln a ſaul · Mõne per hoc patet ꝙ ſa iomõ de quo loquit? diſciplinã dei ſenſit · queʒ ſic deꝰ in virga vi⸗ ro · i m mterlinearem gladio inimcoꝛum · et in plagis filicum ———————————————— Poniinum.i · incõmoditatibꝰ corpum arSuere 4 oſuit ſi inicue ali quid gereret quẽadmodũ et fecit · cũ adeo dpeauatũ fuerit coe eiꝰ per mulieres alienigenas quas amaurt P ꝗpter eãs dees altenes fecutꝰ fuit · Jẽſit q̃dẽ ſñ añ hãc iniqͥtate- diſciplia ſapiaz eiꝰ ne inique ageret cuſtodiret Pʒ poſt iniqutatem quã p ipam diſcipli⸗ nam lueret vt penitẽtiam ages miſoricoꝛdiã dei Put hic innuitur obtineret · Licet eĩ fuiſſe dicat᷑ rex pacificꝰ · nõ tñ adeo pᷣſſuris mů di carnit· ꝙ illã quã mundꝰ non poteſt dare pacemin ſe et in ſuis incõcuſſam ſp haubuerit · Stat erg verbũ pᷣdicti paſtoꝛis egregij qui directiꝰ ad qpoſitum de diſciplina ·. det fapientiam cvſtodien te ſic air · electũ iuũ duina gratia tůc mài erudiẽdũ cuſtodit cũ quaß pcutiendo deſerit· Memc; itide generaliꝰ loquès dicit. quo nos deꝰ duriꝰ ex diſpẽſatõe Pcutit · eo ampliꝰ ex pietate cuſtodit · pe. COfISDERNTIO. Ona pnella ſic ait · O amice nonne nouiſti chriſtum quandoq; Pcoapoꝛali fuiſſe vſum flagelio quo de funiculis facto teſtan te edãngelio Emtentes et vendentes eiecit de templo · Mic qui- dem erat flagellum compulſmuum àd exeundumcun ergo dubi- tas quin et flagello vita compulſiuo ad intrandum · Monne ipſuz ſaulum peoftrauit ad teream vt teſtarur mater eccleſia · K chriſto inquit de ceio vocatꝰ· et ad tereã ꝓſtratꝰ nõne et tunc pcuſſus eſt cecitate apertis oculis tribꝰ diebꝰ nihil videns vt lucas teſtatur et nõne felix ꝓſtrarõ · qe ꝓſtratꝰ ſeuiſſimꝰ pſecutoꝛ · et erectꝰ eſt fi delifimꝰ pꝛedic aton · Honne aũt et felix pcuſſio cecitatis · qe ter⸗ minara eſt excellenter ad cognitionẽ et defenſionem veritatis · Vn de magnꝰ pater auguſtinꝰ · Paulꝰ inquit apoſtolꝰ per violentiam chriſti cogentis intrare ad veritatem ↄgnoſcendã et tenendã eſt d pulſus · Iʒ quid · pꝛoculdubio vti dñs fla gello dpulſiuo ad intran duz ad agnitionẽ veritatis maxime delectatur Vult eim̃ oẽs hoiẽs ſaluos fieri et ad agnitiõʒ veritatis venire · Sʒ et ad intrandum do num ſuã celeſtem ad cenam illã magnã dpellit ſeu cõpeilere facit Dpelle inquit intrare vt impleatur domus mea · Si mraq; ſtimulum dei ſenſeris ſcias cũ paulo durum eſſe tibi dtra ſtimulũ caicitrare. Fi pla gam dei ſenſeris ſtudeas te ſub potenti manu dei humiliare et ad flagella eiꝰ paterna · coꝛde et anmo cum ſancto dauid te d ruz exhibere · Quod ſi feceris nõ dubites quin ſequat? vt intres fe liciter ad celeſte duiuium et in gaudiũ dñi tui · Fcima puella ſic ait · Ohomo cur in flageliis dei grauitatem plagan attendis · et non magis intentionem eius perpendis Conũdera ſi rex magnꝰ militi ſuo alapã ioco daret · turpe eſſet et fuſio ſi miles ile inde turbaret? vtpote ruſtico ſimilis · qui iocũ nõ inte dil ſet del cm nb ſs⸗ dſo eſe bat p ſum mu pec mů pꝛ ol 6¹ uti niqui . fuerit coh 8 decgal iakiʒ P pandii ut hic jnn adeofln menſeetnſ paſtors eʒn ntam cilt nedů cuſot pletate cilhy nſtum qn ulis facho ih mcur ergoh dum · Monj cleſaIch tnc pciu vt lucts un toꝛ et ercht cecitaus; nem venu v per vih à— ulſiuo a * eĩ oð⸗ ad intrandꝰ eu cõpelln Sinaß ſ⸗ umulü ciu ann de. ancto dub⸗ — is dei 8. meins p net· turße vi imils · q 5 intelligeret· quinimmo potiꝰ de tali alapa tanqᷓ; ð ſi gno ſpecialis dilectionis et fauoeis ac ſperande motiðis multum dſolari poſ⸗ ſet · Quid ergo · Peofect o ſimiliter ſi flagella dei ſiue plagaſno nu de ſeu abſolute dſideres · ſed pulcherrime veſlitas optimò ſ.ſigno cuʒ nõ ſint mii vt dei alape dilecto militi ludo date · Quippe indit m humans diuma potentia rebꝰ. ſitq; ſignum ſui amoeis et fauo rig · ac future tue exaltationis poteris in plagis hĩoi miro modo boſolari. xl. COSOEO. Ndecima puella ſic ait · kariſſime quis nõ valde dſolaretꝰ qui regem vel peincipem notabiliter offendiſß vł foeſitan crimen leſe maieſtatis ↄmiſiſſʒ. ſi ĩ p̃o rege ſignũ apiciatõis· ſignũ appꝛo⸗ batõis· ſignũ et pignꝰ dilectõis · ſignũ magni bñficij· Peiqʒ f 1gnũ ipiꝰ regni hereditarie poſſidẽdi acciperet · Pʒ qᷓd · nõne peccatoes ſumꝰ omnes · Si inquit fohannes dixerimꝰ qm̃ peccatum nõ habe mus noſip̃os ſeducimꝰ et veritas in nobis non eſt. Jane ex hijs qᷓ Feccauerunt ſunt qui regem et peincipem illum vniuerſi permaxi⸗ mũ et ſoium de quo mundi ſapiens demonſtrando ↄcludit. Vnꝰ 8* peiceps peccatis moetalibꝰ ne dicã notabiliter ſß et execrabiliter offenderunt · et quis de numero talum non exiſtit · Pꝛofecto rara auis eſt in rerea que non inſederit vel qñq; hijs cadaueribꝰ moꝛtu is ſcʒ moꝛralibus peccatis · Junt ex hijs et plurimi ꝓchd oloꝛ qui crimen leſe maieſtatis ↄmiſerunt.peccantes ſcʒ in illaʒ eterni pris ſapientiam et blaſfemijs ipſam quantum in eis eſt maculantes q̃ candoe eſt lucis eterne et ſpeculuz ſine macu la dei maieſtatis · Que ſe 1gitur quam hij penam ſententiante nuſticia meruerunt. Peofe⸗ cto non minoꝛem qᷓ penaʒ damni permaximã necnõ et tereibijlem Penam ſenſus ·et vere nõ minoꝛem aliquã ᷓᷓ eterne moꝛtis penam O quantum hoc reum quẽpiã terrere poſſ. ſi nõ haberet ignum in bono ſi non p ſigna quedam dſol ationeʒ recipet · Que naʒ inquies ſunt illa· certe ſignum gpiciatõis · vł poſt pnĩaz noticie appobati onis ſignum · ymmo pignꝰ diuine dilectionis · ſignus magni bene ficij. gnum regni celiſtis hereditarie poſidẽdi· que ꝙfecto ſigna cõſiſtunt in diuinis diſciplinis et flagellis. ¶Vis ſetre tu qui fla gellaris ꝙ ſignum habeas diuine ꝓpciationis · Kudi pfalmiſtam qui ait deꝰ tu ꝓpiciꝰ fuiſti eis et vlciſcens in om̃es adinuentiones eon · Kudi et apoſtolum ad coeinthios ſeri bentem. Ideo inquit-ſ. apter peccatũ inter vos multi inkirm et mhecil les et doꝛmijũt mł ti ·et ſubiungit ·& domino coeripimur vt nõ cum hoc mundo dam⸗ nemur · Kudi quoq; gregoꝛium id egregie ↄfirmantem · Ideo inqt dñs hic quibuſdãam pcit vt in perpetuum feriat· deo autem hic fe rit non pcendo vt ineternum parcat· ille. Nec mirum · Pquidem deus non punit bis inidipſum · ¶ Vis rurſum ſcire qui diſciptinam recipis diuine vltionis ꝙ penitentiam tuam deꝰ appꝛobet ſeu ꝙ p ilam ſignum habeas noticie ſue appeobatioms · Iudi illũ Smos .—————————— u——— peo phetam in vſona dominica woſicum expeim e qnit vos dgnoui ex omnibꝰ dgregationibꝰ— viſitabo ſup vos om̃s inquitates veſtras · Bʒ et ſrurſum de deres per diſciplinã dei et coꝛrectioneʒ ſignũ ymmo ẽt pihn di uine dilecti onis te habere · ad hoc renòoces ad memoem P o2oee meam peiꝰ nducta et aetendas etiã aliud dictũ ſalomg· Piſciplimã inquit dommi fili mi ne abiciãs · ne deficias cũ ab eo corejpis uez eri diligit deꝰ coeripit · et quaſi pater n filio Zplacz ſibi· Fcceigitur pabes in coꝛreptione ſignum dilectionis Bz et glola in hoc diui⸗ ni amoeis pignꝰ repꝛomittit · Tanto inqut ergo minꝰ de flagelio quo calti gamur murmurare debemꝰ.quanto certius in eo pãterne dilectionis pignꝰ tenemus · Vñ ipe ait Ego auos ame et ca ſigo · B glo · Rurſum ſi vis ſcire ꝙ in diſe ciplinã ſeu flagellis dmie vltionis ſignum habeas deſiderabile beneficij et ſalutis · Rudiq́d machabeon libeo dicit? · Multo tpe non ſmere peccatoꝛibꝰ ex ſen tentia agere · B ſtatim vltiones adpibere magn beneki cij eſt indi— cium · B vbi et vtiqʒ bene · õne em̃ medicinam cito adhabens vul⸗ nerato beneficiu ei pꝛeſtat · Fateri hoc neceſſe eſt · ß ecce quid ait in loco egregiꝰ pater gregoenꝰ · lecti inquit qu* nment· ne vl⸗ tio que ſuſpendit? in fine grauioe ſerue· pena feriri paternã cœe⸗ reptione deſderant · et dolozem vulneris ſalutis medicinà putãt k Ule · Deniqʒ vis ſcire qun diſciplmaris ꝙ ſignum ex hoc habeas Ppereditarie capiendi peemium regni celeſtis · Kudi itide gregoer um · He inquit queratis de verbere dum neſcis que te maneaht pre mia in retributõe · Gui rurſum de flagellatis loquens ait · niſn here ditatem dñs dare diſponeret · erudiri eot ꝑ violentiam nõ curaret Xi. COhIS DSESTIO. puella ſic ait · Cur non gaudes de flagellis cele⸗ is patris que ſi deeſſent tibi· nõ eſſes vnꝰ de legitimis filis nec tibi p dſequens deberetur pereditas illa magna et ineltmabi lis ip̃iꝰ patris celeſtis · onne ad hanc ſpectat vrbs beata iheruſa lem dicta pacis viſio · que dſtruit in celis viuis ex lapidibꝰ· cu poꝛte nitent margatis aditis patentibꝰ platee et muri eins ex au— ro puriſſimo · Sʒ et turres cheruſalem gemmis edificabuniꝰ ·Honne pac in ciuitate dſtituit pater filijs lucidiſſimas manſiones quas il⸗ le xp̃i miles ſanctꝰ ſebaſti anꝰ mãſiões ſydereas appellauit · immo ciuitas illa habitaculi · ciuitas regni ſyderei videc ipſis ſ yderbꝰ pauimentata · O vere degenerẽ qu hunꝰ hereditatis · Puius ciuita tis tam ſpecioſe et gloeioſe amoꝛe non rapitur · in qua dicti militis immo et angelici voluminis teſtimoĩo ita del icie et diuitie et Jãu dꝛa inchoantur vt finiri nõ poſſint · hec vero hereditas ſolis filns legitimis reſeruatur. Pz qui filij legirimi capaces hereditatis dñ Kudi apoſtolũ paulũ raptum in Padiſſam voluptatis vbi ei cſten ſa eſt ſubſtantia hereditatis · Qui de filijs legitimis tan de vers ercovilh re del demp dume dii Mſciplni n ſibi. keuzr zloa inhet h mirꝰdeft 8 amoärgou en flagellan t ſaluns 10) eccatoꝛti benefichtn ito adhibest eſt. ſʒ eccec uiq menn fenri pam 8 medanin um er hoct xudi mde g que te mnn quens aM lentiam w de flage de legiun agna et vrbs be er lapd firabun“ dificabunt manſion apfelln videt 6 3 ſuln loquens heredibꝰ. Pominꝰ inquit flagellat omnem filinꝝ queʒ re cipit· Andi 1bi apoſtoli gloſatoæem · i · quem recepturꝰ eſt ĩn here⸗ dꝛtatem eternam · ad de omnem etiam vnicũ qui ſme omni pec cato eſt· Si ergo exceptꝰ es a paſſione flagellon · exceptꝰ es a numero filion · vincꝰ ille de patris ſubſtantia natꝰ equalis patri in fœma dei verbum quo facta ſunt omnma nõ habebat vbi flagellaret?· ad hoc autem carne indutꝰ eſt vt me flagello nõ eſſet · qui ergo fla⸗ gellat vnicũ ſme peccato · relinquet ad optiuum qui eſt cuʒ pecca to ·. Vnicꝰ ſme peccato · non tñ ſine flagello · exæmplum nobis ꝗpo⸗ ſuit in paſſ onbꝰ ſuis · ttende ꝙ nõ ait omnis qui flagell atꝰ fili vs eſt · ſ omnis filiꝰ flagellat?. Aliter em̃ nuilꝰ recipitur · et quia flagellat om̃em filium · deo pſeuerate vſq; i diſciplina patienter ferendo vt debetis · qꝛ in hoc ꝙ diſcipl mã dat offert ſe deus tanqᷓ filijs · i· patresʒ ſe eſſe oſtendit · B gloſato. ZJubiungit aũt apoſtolꝰ eiꝰ ꝙ dixerat ſimilitudinem in humanis · quis em̃ inquit filiꝰ quẽ non coeripiat pater · ꝙ ſi extra diſciplinam eſtis cuius pticipes fa cti ſunt om̃s · ergo adulteri et non filij eſtis · E apoſtolꝰ. Judi igit? rur ſum ip̃iꝰ apoſtoli gloſatoæem · Pater inquit dat diſciplinã vt nð auferat miſericoediam · eedit dtumacẽ · vt red dat hereditatem · i ꝓmiſſa patris bñ agnouiſti · non timeas flageilari · ß exhereditari Koli eẽ iniquo ſenſu et puerili vt dicas plꝰ amat pater meꝰ fratrẽ meum cui pmittit facere quidquid vult ꝙᷓ me · qe ſi me mouero cõ⸗ tra eiꝰ iuſſionem flagella inuenio · potiꝰ gaude ſub flagellis · qe ti bi ſeruatur hereditas · illis ad tempꝰ pcit quos ineternum damna hit · S equit? ſup verbũ · Gꝰ ſi extra · quaſi dicat vos filij ſtate in di⸗ ſciplina · ꝙ ſi extra diſciplinaʒ eſtis · eniꝰ diſcipline pticipes facti ſunt om̃s filij dei · ergo eſtis adulterini filij · et ñ legitim· vł adul teri · i · dyaboli poſſeſſio et nõ filij dei · B iterum gloſatoe · Judi aũt et quendã alium loquentem ad apoſitum · diſciplina inquit dei eſt arra dei data filijs adoptionis ꝙ ſmt heredes · coheredes aũt xpi vnde hĩoi plaga dei ſeu pcuſſio tanqᷓ; numꝰ exiſtens de pcuſſura diuine monete · eſt numꝰ dei · ergo niſi ſtet p hominem dfirmatus eſt dtractꝰ quo deꝰ ꝙ coꝛde tuo ſpondet dare eternam hereditatẽ in celis · Nijs omnibꝰ dcordat egregium verbum gregoeij p ſoꝛo⸗ rem meã ꝓxime recitatũ ·— apitul um duodecimum dtinens dſolationes ſup caſtigatiõe et punitione facta ꝙ culpa ·. Vuodecimo poſt pꝛemiſſa ad ſepedictam dominam cõ ſolatricem acceſſit et aliꝰ triſtis de caſtigatõe et puni rione ʒꝙ culpa dquerendo · cui illa ð ſuis pueitis · v· Dſolatrices ſatis ydoneas deputauit · I. CObISIOSRSTIO. Eima puella ſic ait · Sur homo a deo tuo nõ acceptas ſignum 5 vin bonum.ſ.opꝰ caſtigationis · qð eſt vtiq; ſignum dſolatoeiũ 2 —— — — 3 i½ 7 2 5 13 5 3 1 3 3 1 5 1 7 3 3 1 35 1 3 F 5 3 6 * 1 * 5 1½ 4 1 6 3 5 17 1 * * 1 4 3 1 ee ſui amoeiſ· quippe ego ĩquit quos amo àrSu et caſtigo Sz erpan us ait · Hoii negligere diſciplinam dn neq; f— dum ab eo argueris · quẽ eĩ diligit deus caſti gat· hinc et rhlas Benedico imquit te deꝰ ſrahel qe tu caſti gaſti me · Occurrit autem 8 autoꝛi⸗ tas ex ſermone magm ambeoſij venerabi l— ca noniſara · Non inquit oſculatur ſemp patèr filiuz · ß atiqñ caſtigat ergo qñ caſtigatur diligitur · tunc circã eum pietas exercetur· pa⸗ bet em̃ et amoꝛ plagas ſuas que dulcioꝰes ſunt cum amariſſime in⸗ feruntur · dulciò ẽ em̃ religioſa caſtigatio · ꝙ blãda remiſſo. Pul⸗ cioꝛa ſunt vulnera amici ꝙᷓᷓ voluntaria ſ cula inimici · Loncoꝛdat et hijs magnꝰ pater Kuguſtinꝰ Mõ omnis inquit qun Peit àmicus eſt · nec om̃is qui verbẽrat inim̃cꝰ melioæa ſunt ein vulnera amici ꝙᷓ voluntaria oſeula mimici · Weliꝰ eſt cũ ſeueritate diligere · ꝙᷓ cũ leuitate decipere qui freneticum ligat · et qui letargicũ excitat am⸗ pobꝰ moleſtꝰ.ambos amat · quis nos poteſt ampliꝰ amare ꝙᷓ deus et tamen fomentis leuibꝰ quibꝰ ↄſolatur ſepe moꝛdaciſſmum me⸗ dicamentum tribulationis adiungit · ũ magnꝰ pater · Qui rurſum alibi ad idem ſic dicit · Moleſtꝰ eſt inquit medicꝰ fnrenti frenetico et pater indiſciplinato filio ille ligãdo · ilie cedendo· et ambo di⸗ ligendo · Ii autem illos negligant et pire pmittant iſta potiꝰ fla manſuetudo eſt crudelitas. E ille · Iʒ quid · certe multum conſola toꝛium debet eſſe opꝰ tale tanqᷓ; dilectionis ſignuʒ quo crudelitas declinatur· ¶. cołefic0. cunda puella ſie ait · Qhomo nonne eulpaz recognoſcis · die ſecure recognoſco · cauſamq; adicias · qe ꝓximum meum offẽ di immo dicas verius · quia offendi deuz meum · fratrem meum ma trem ſoꝛoꝛem · et patrem · B enim multiplex poteſt eſſe hom inis ad deum habitudo · Si igitur dixerunt fratres joſeph parumꝝ caſtiga ti · merito R patimur · quia peccanmꝰ in fratrem noſtruz · quid judi cabis de ceteris filijs hominũ · nunquid non et illi dicturi ſunt qñ a deo ꝓculpis ſuis caſtigantur · Merito hec patimur · quia pecca⸗ uimꝰ in deum noſtruz · cuius ſi perfecerimꝰ voluntatem et pater qͥ dem et mater ſoꝛoe et frater nobis eſſet · ipſo hoc in euangelica hy ſtoꝛia aſſerente · ꝙ; quid · peofecto experientia docet hoc ad dſola tioneʒ pertinere caſti gati ꝙ ſe ex culpa rocognoſcit merito caſtiga ri teſtante ilio poeta qui dicebat · leniter ex merito quidquid patia re memento · Jed egregius ille pater gregoꝛiꝰ ſub pulchra metha phoꝛa àd idem loquens · Tanto quis mnquit patientius ferrum me⸗ dici tolerat quanto putridum eſſe conſpicit quod ſecat · Idem quo⸗ qʒ pater magis Ad pꝛopoſituz de conſolatione pro culpa caſtigati alibi loquens · Facilis eſt inquit cõſolatio ſi iter flagella que pã⸗ tmur · ad memoꝛiam delicta reuocamus · atq; hoc iam nõ flagella * ſiggu i8ens dun obu han. Autem et ton volun hal dh tàs eterent ananann i qu pat un em vulnn n tate dgnji argcũeiun plV amnjn nordaciſimn pater. ¶unn c furenifun ttant iſapo e mnlten tui nuʒ quocmu az recegu nmum m fratremm ſt eſſe hon h parum noſtr w illi ducmi⸗ timur · quſ luntatemeiſt enan m docet boe* e auidqud noee n ſub puleſt aentins 4)* c — 5 ved dona eſſe conſpicimus · ſique carnis deiectatione peccamus · carnis doloꝛe purgamꝰ. ille egregiꝰ pater · Zed quis in conſide rãtione donoeum non reciperet conſolationem. HH. COSiDSRTIO Frcia puella ſic ait · QO homo nonne euentus ille pꝛoeſus cõſo⸗ latoeius eſſe debet quo quis per malum aliquod quod modi⸗ cum eſt in reſpectu a maximo malo ſuppotatur · Certe fateri Poc neceſſe eſt. Jed peofecto hoc contingit dum quis pꝛo culpa caſti⸗ gatur debite ſeu puniturPatet exemplariter peoclo quodam atte ſtante·neq; enim inquit cœpoꝛe ſecari ſolum et vri malum ſed lan guere ſectione et vſtione indigens · non ergo peouidencie remiſſio eſi · ſed intenſio nondum punti a puniente recte · etenim vere pec maxima pumtio ĩ malo manere impunitũ et ſiquis videre ſeipſuz poſſet ratem habitum habentem ·tunc vtiq; gemeret entem ſeipſuʒ RNec itle peoclus · qui hac verbꝛ gratia ſatis innuit manentem in malo impumitum tantam habere defoꝛmtatem interioꝛis habi: tus ꝙ gemeret ſeipſum eſſe. et potius vellet non eſſe ꝙᷓ ſe eſſe tali⸗ ter defoꝛmatum · Bed et pꝛemiſſe ſue comparatiom ſupea neptis mee dicta dſonãt manifeſte. nxcoxisenro. Varta puella ſie aic. Monne libenter velles creſtere virtutum incrementis · Vellem foꝛſan inquies · Vis ergo ſcire modum · Scce natura docet te in plantis· Zicut eĩ planta quedam planta⸗ ta ſecundum ilium areſtotilem non creſcit· niſn parum ſit contuſa. fra eſt er de quihuſoam hominihus ꝙ in altitudinem perfectionis non creſcunt niſi tundantur vel contundantur moderate tunſione regularis diſciptine vel caſtigationis diuine quibus hic tundun⸗ tur homines nunc in ſpe · et tandeʒ in re celeſtis habitationis · plã tati in domo domnmi in atrijs domꝰ dei noſtri· De quibus nimiru etiam ſub methaphoea lapidum canit fancta mater eccleſia. Tun ſionibꝰ peꝛeſſuris expoliti lapides ſuis coaptantur locis per manus artificis diſponuntur permanſuri fac ris edificijs- V.CObISOERTIO. Vinta puella ſie ait· Monne frater quandoq; erras in via me⸗ rum · in vꝛã dei aut lento foeſan grefſu procedis in eadem. Si er80 ad modum iumenti flagellaris vt vtrumqʒ coærigatur · Vtiq; bene tecum agitur · quomodo mnquies ad modum jumenti. Fcce u mentum perc uſſum agnoſcere videtur ꝙ idcirco percutiatur · quia vel nimis lente ꝓgreditur. et ob hoc greſſum accelerat vel quia ad viam redire debeat a qua errabat· Ibſit autem a te frater ꝙ mi nus intelligas qᷓᷓ iumẽtũ· Intellige gꝰ ꝙ iðo flagellaris ne ſtes in via · ß celerius ꝓgrediaris quẽadmodũ de quibuſdã pſalmiſta ait 5 -—————*„ ——.——— — — c e „ ——B — *. — —— * multiplicate ſunt infirmitates eon P in via dei nõ ꝓgred tellige ꝙ deo flagellaris · quia dem via ſolaris pulchritudmis gella que hoc oper ſima Vie eiꝰ inquit ſalomon vie pulchre · e mirum eodem teſte ſalomone · Vi cornant · iuſto?um autem ſemita qua ſcit vſqʒ ad pfectum diem· quid hãbet pulchritudinis aut ſplendo eſſet aurea vel ꝙᷓ; ſi eſſet de ſolari ma 7 capitulum tredecimum dtinens dſolati onis gt vniuer Bima puella ſic ait „ — —„ — —— tkn. oſtea accelerauerũt. Sempe regredi eſt · vt ait pater clareuailis 3 et di⸗ pœĩs ſummu bonã urſuz in o erroe te abduxit à via det · a ætp flagella reduceris · O felicia fia⸗ z reducũt eſt vtiqʒ feliciſ t ſemite eiꝰ pacifice · Ni a impion tenebꝛoſa · neſciunt vbi ſu lux ſplendẽs ꝓcedit'et cre ſpunt nanc; de virtute in virturem · Sʒ eis iſta via · vtiq; plus ꝙᷓ ſi teria · quippe ſũm magnũ patrẽ ſt lux in ſpũalibꝰ ꝙᷓ in coꝛpalibus · Sed ecce ne acceleratur ad terminu qun elt ant? · nam et via ad qu Fnsnſinun erioꝰ e Sed Sſcic ille pꝛoſper · Rd patriam viteẽ de noctis valle vocati · Virtu⸗ tum gradibus ſcandite lucis iter· ones ſup doloꝛe dtriti⸗ ſaliter ſup penitentia- 3. edecimo poſt pꝛemſſa ad dnam Dſolatricem pꝛinci palem acceſſit et aliꝰ triſtis ex eo ꝙ ei doloe dtriticis et vniuerſaliter pemtentia incumbebat · petens ah ea dſolationem ſibi impendi cui illa hac de cauſa de ſu is puellis ſex ydoneàas aſſignabat ad ipſum dſolãdů F. COPISfDSERSTIO· mrarer ſatis ſi tibi amara foꝛet. et non potius ip̃am coꝛdiain der adamares · ¶ nippe de virtute eiꝰ et actu ſic ſcribit ma gnus pd⸗ ter Ruguſtinꝰ· Penitentia inquit languoꝛes ſanat · lepꝛoſos curãt moerucs ſuſeitat. ſanitatem auget · grãtiam cõſeruat · claudis grel⸗ ſum cecis reſtituit viſum · vitia fugat · virtutes exoꝛnat · mentez mu nt et roboꝛat · B dictꝰ pater · Iʒ quid · Vis ne ſpire ꝙ penireniiã ã guoees ſanat lepꝛoſos curãt · mo?tuòs ſuſcitat · Scce ſanat languo⸗ res quos peccata venialia faciunt dum recentiã ad ſpũalia opęraã perficienda et ſpiritꝰ pecmptitudinẽ ſua multitudine tollunt ·&n rat autem lepꝛoſos quon maculas fedas et abhominabiles ac fe⸗ toꝛem ꝓpen ſpiritꝰ tanqᷓ; malum anhelitũ peccata moꝛtalia pꝛeſer⸗ tim foœeis apparentia inducũt · Iuſcitat vero moetuos a coꝛde qui d amice ſi vnrtutem penitẽtie agnouiſſes — a deo per peccata moꝛtalia pꝛeſerti infamatoꝛia in coꝛdibꝰ hom num extincti ſunt · ꝙ nec aliquid bone vite habere iudicant? · Ois aũt iſtos ad ſtatum dtrarium ꝑ penitentiam veram poſſe reſtitui mi nime dubitatur · Nimirum vt ait magnꝰ ille archiantiſtes Imbeo⸗ ſiw. egreſſus malicie ſcilicʒ ꝑ penitentiam virtutis operatur ingre ſum eodem ſtudio quo crimen excluditur innocentia copulatur· Rudi autem quantũ ad experientiam petrum illum Hauennatem ₰ℳ Qu ſter tate vr ſ nei eſt⸗ quo n 4 tior am qu nil gn W auerit. he all. Ban. nafünizt uta v daz teſt vig fir epachal eſa. neltini peedree em vmumh vnq; pinzi ßim magißn alibus. hen lle vocan ſn ſup dolon n dſolaniten yn ei delodu ebat · petens? pac de culn ad ipſun dit nitétie asw us am c ribit mah at · lepꝛob⸗ nat· clau ire ꝙ penm⸗ cce ſanut K j ad ſpüu udine vln⸗ bominabli⸗ a moen oꝛtuos à er ndun ampeſent jantt eprne centia cof. lun fun Quis inquit in ſeculo peccauit enomins paulo. quis in religione Srauꝰ petro ·ili tñ ꝑ penitentiã meruerunt aſſequi nõ ſolum minn ſterium ſed magiſteriũ ſanctitatis · ¶Vis vlteriꝰ ſcire ꝙ pña ſani⸗ tatem auget · gratiam dleruat · ciaudis greſſuʒ ·cecis reſtituit viſuʒ vitia fugat · virtutes exoenat · Ecce auget ſanitatem · quo eĩ cõfert ad ſobeietatem · eo ſanitatem auget coꝛpoꝛis addendo et ſamtateʒ mentis qð vł in te inſinuat Iheſus filiꝰ ſprach. Sanitas inquiut eſt anime et coꝛpis ſobeiꝰ potꝰ· Cratiam aũt eo penitentia dſeruat qus a lapſu in peccatum hoĩem p̃ſeruat qð ip̃am nõ eſt dubmũ opa ri · B quid eſt claudis greſſum reſtituere niſi ꝙ ante penitẽtiaz ſũt qu claudicant in duas ptes · quemadmodũ dicit ſalomõ vuit et ñ vult piger · nec tales rectos habent greſſus dum p humoeis deuo tionis carentiã aridos hahent pedes affectꝰ.qu ibꝰ per penitenti am humoe deuotionis et cal oe diuini amoeis reſtituitur · et p cõſe⸗ quens greſſas rectꝰ ꝓmouetur ʒ; quid eſt reſtituere cecis viſum niſn ꝙ ante penitentiam ſunt qun tanq ceci viſu carent debite reco gnitionis ſui reatꝰ · quibꝰ ip̃o facto dum vere penitẽt eſt viſus hu iuſmodi reſtitutꝰ. Qnid eſt aũt per penitentiãʒ vitia fugare niñ ea P ipſam ꝓꝛſus excludere · Quid eſt per penitenti am vtutes exoena re · niſ ipſas per penitentiam gratiam recupantè ſeu etiã angenteʒ valde oenare · Vudi heſum filiuz ſprach Menamentũ mquit gratie acccipias et ſequit? · ante verecundiaz ſcʒ dfeſſionis pꝛeibit gratia et ꝙ reuerentia accedet tibi bona gratia · I Deniq; vis ſcireꝙ pe nitentia mentem munit et roboꝛat · Eœce dſtat hoc penitentiã opa⸗ ri eo ꝙ in tanta hominis aĩm dſtituit ſecuritate · ꝙ facit eum moetẽ que oĩm terribil iuz finis eſt nõ timere · Kim quidẽ ſic animat ꝙ pa rum reddit hominem · et in carcerem et in moetem ire · Pe qua ꝓfe cto animatione vna cũ alijs penitentie laudibus ioquens ilie cy⸗ peianꝰ. O inquit penitentia omma tu ſoluis · omĩa aduerſa tu mi⸗ tigas · omnia dtrita tu ſonas · omnia deſpata tu anmas · Qmnia in qunt tu ſoluis ſez peccatoRdebita · omnia aduerſa tu mitigas ſczʒ d ſderatione culparum eo leuioꝛa quo qpter eas ſunt merito ſuſtinẽ da · omna cõtrita tu ſanas ſcʒ coꝛda per peccata vulnerata · et ch hoc cõtrita · omnia deſperata ſcʒ coꝛda hominum deſperantia pꝛe peccatoↄum multitudine · tn animas ſalutis ꝓmiſſione · Pe hijs pů ctis vltimis · Judi yſidoeum⸗ Denitentia inquit eſt medic amentuz vulneris · ſpes ſalutis · per quã peccatoꝛes ſaluantur· et per quã de us ad miſericoediam pꝛouocatur ·. — Fcunda puellã ſic ait · O hõ cur eſt tibi penitentia deſolationi et non potiꝰ dſolatõni · Dices foꝛte · quia aliqua mala annexa habet · Sʒ tu qui ſic indicas p hoc errare videris· ꝙ bona recompe ſantia non attendis · Hã ſi hoc malũ annexũ hz penitẽtia ꝙ eſt ama ra doloꝛoſa ſiue dura · malum huiuſcemodi hoc pacto cõpenlatur iſ 1. 1 1 11 1 3 ſt 1 1 1½ ½ 1 1 1 3 1 3 quod quidem eterno bono ſuau git eterno bono adherere dtrã penit &c duri ciem diſtin gun reperit᷑ illultri methaphoris innuente · Kmaritudme compenſat · peric ſpes ſalutis miti gat· qui deſiderat nuct agat qui vult eterno adherere bono · B jeronimꝰ⸗ ſenſerit onꝰ peccati et anime leſionem · aut pum 5. acit adhberere · quo nibil dulciꝰ. nihil . nihit mitiꝰ·mc nanq; ſolum bonum adheſionis qna dtin tentie amaritudinem doioꝛem jeronimo ſuh quibuſdam h⸗ iquit radicis dulcedo pomi ula maris ſpes lucri deiectat · doloꝛem medicine leum frangit nucempniam fI. COESIDERMTO⸗ Fe puella ſic ait · O homo cur grauis eſt tibi penitentia· Hi c es foœete qe ſentio penam coꝛpis et laboꝛem · i igitur vis ꝙ apud te ceſſet ſenſus hĩoi dſidera cu pat᷑re clareuallis · ꝙ nð ſunt ddigne paſſiones huiꝰ tpis ad peeteritaim culpaz que remittitꝰ· ſeʒ penitentibꝰ nõ̃ ad pꝛefentis dſolatõis gratiã· que immittitur. non ad futuram gloꝛiã que ꝓmittit? · Eleua git ſenſum tuum parump ad gratiã internã et gloeiam eternã · vel ſaltem àd culpã que remt tit? pfectiꝰ ſentiendã · et granamen pme incipies quoddammodo non ſentire teſtante pꝛedicto patre cł areuailis·— inquit pfecte entiet aut ex toto non ſentiet coꝛpoꝛis penã · nec reputabit laboeẽ quo ꝓec catã meru it deleri peererita et carueri futuraBille pater . COSDERSTIO · Varta puella ſic ait · O amice ſi tu dei ipſiꝰ habitudinẽ ad ho⸗ ninem vere penitentem agnoſceres min eſß ſitibi pemtentiã agere graue eſß · Ji igit᷑ vis ſcire que nã ſit der ad hominem pem⸗ entẽ habitudo · Rndi magnuz patrem Ruguſtinũ hac in re id qð nouerit referenteʒ · uſticia inqᷓt de celo ꝓſpexit tanqꝙᷓ dei dñtis p⸗ camꝰ huic homi ·qe ip̃e ſibi nõ pepcit · Ignoſcamꝰqe ip̃e agnoſcit duerſus eſt ad penitendũ peccatũ ſuum · duertar et ego ad liberan dum eũ· ille · Iʒ quid eſt ignoſcere nißi quah ampliꝰ non cogno⸗ ſcere · Si igit? vis peccata tua diuine noticie quodãmodo ſubtrahe re · et ipᷣon in deo obliuionẽ ad nõ imputandũ inducere ipe agno ſcas ꝙ pecc aueris et deo ꝓpicio libereris · [V.CORS IOSRNTIO. inta puella ſic ait · Cur grauis eſt tibi penitẽtia que vł one —re caret vł onꝰ leuiſſimũ hz Vis hoc ſcire · Iudi de onere pe⸗ nitentie duos teſtes · Kudi peimo magnus patrẽ Fuguſtinum· Mc nanq; de onere pniĩe quaſi in ip̃iꝰ pſona ſic dicit · jugum meñũ lene eſt et ſarcina mea leuis · hec ſarcina ñ eſt pondꝰ onerati · ſ ale ſunt volatoei hñt em et àues pennan ſuarum ſarcinas · et dicimꝰ ꝙ poꝛ tant illas in terra· poetant? ab illis incelum · Kudi ſcdo et patrem. clæreuallis · Quid inquit leuiꝰ onere qð nõ ſolum non onerat· ſed potat omnem eui poœetandum imponit? mirum opꝰ nature · Vnde — groſſeſcit materia · inde farcina leungat? et quantũ creſcit in maſſa rer ſili qu per eg ſep eſom udmendol ci dulcdozn oloꝛen nedn Sit nucn O. tibi penmi m hiigun euallis ꝙnh 3 que rnt ue mmtutnn ſum tumnyn ad eulpi qun en quddm Qm mqut zi nſentiet unt ẽ quo petuun r pabitudit ſh ſitibi pen à5 hommen nñ hac innt tanᷓ dad n qe ipe et ego àd* mplð non& odãmodo i mducere i enitẽtia qun⸗ „Fndide o it· fußmn oneraü h. us ·et dia udiſedoe„ umnonon . opꝰ nau nr crelu 1 . tantum decreſeit in ꝓondere ille. Ex ea puella ſic ait · Dic homo queſo quid meliꝰ hoꝛumvł cũ dſcientia jnteriꝰ pturbata doloꝛem exteriꝰ nõ ſentire.vel bꝛe nem ſentire doloæẽ exteriꝰ · eterno gaudio eſſe penſatum Fſtimo qꝙ ſcqm peimo iudices peeualere · Vis igit? id qð quantuʒ ad ſcm in nuit? inteiligere verum eſſe. Nudi quid recitet volumen venerabi⸗ ie decre tox · Vere inq̃t penitens ſemp dolet · et de doloꝛe gaudet de peccatis · ſ. Dmiſſis cu occurrunt memoeie vel Habitualiter ſem per dolet · et de hoc etiã gaudet · Xudi et pſalmiſtã. Scðm mquit multitudinem dolon meo in codde meo dſolationes tue letifica uerunt ammã meã · dſolationes mquit pñtes ſeʒ mterne vł futuje et eterne in peeſenti ſperate · Rudi deniq; aptius ad ꝓpoſitum ma⸗ gni gregoeij egregium teſtimomũ· Redemptoe inquit noſter mo⸗ mentaneots flerꝰ noſtros eterno dſolatur gaudio · Capitulum decimũquartũ dtinens ↄſolationes ſup pturitõne⸗ Vartodecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñaʒ dſolatri: Mce peincipalẽ acceſſit et alia perſona triſtis petes ſup & imminente pturitione dſolari · It illa eidem gratia ð ſolatõis impẽdende de ſuis puellis duas aſſignauit · I.COPIS MSRNTIO. P Bima puella ſic ait. O tu pſona triſtis cur triſtaris rõne pturi ti onis · Eoœꝛſitã inquies · qæ grauiter patioæ et viſceri bꝰ lacero⸗ Bʒ tu artende ꝙ ceteris pibꝰ meliꝰ eſt ſic pati momentaneũ dolo⸗ rem ꝙᷓ; ſine doloꝛe nõ accipe ꝓlẽ. p ꝓlẽ nãq; euadiꝰ maledictio ſte riiftatis p ꝓlẽ vitat? ꝓditio hereditatis · p ꝙlem dſequũt? pentes quotidianuz ſolaciũ diſſimile plurimis alijs ſolacijs hyſtriomicis per ꝓlem pꝛeſertim maſcul inã mater ſi regina eſt dſequitur gratiã regis et ſtatum ſecnritatis· P ꝓlem mater ſi mendica eſt vſequitur ſepe neceſſitatẽ ſuſtentatõis· I. COPISIDSRCIO Fcunda puella ſie ait · Cur pſona triſtaris cum pturis · Cur nõ diuinis ſpas in ꝓmiſſis Pꝛomittit nempe dñs ſequelã gaudij cãtim̃ obliuionis totiꝰ pꝛeſſure quã pateris · Mulier inquit cuz pit triſticiam habet qꝛ venit hoꝛa eiꝰ.cum autem pepererit puerum · ñ meminit pꝛeſſure apter gaudium · qe natꝰ eſt joð in mundum· Rcce dir autem hnic gaudio ſpes future ꝓbitatis ip̃ꝰ ꝓlis · ſpes futuri iuuamnis · ſiue in laboibꝰ mechanicis · ſiue mediãtibꝰ beneficijs eccleſiaſticis.ſiue qñ pentes ſunt alti ſtatꝰ puta regatis vł dſimi⸗ tiſ.ſpes future affinitatis dſiſtẽs ĩ dtrapẽdiſ m̃imonijs cũ ſabi pi bꝰ vel maioꝛibꝰ ad firmamẽtum vel exaltatõʒ ſtatus ſiu pꝛeſentis · Ped et ſpes accedere poteſt future ſanctitàtis ip̃iꝰ ꝙlis. que etiã ſi ſtatim poſt bapti ſmum moatur ſoetem accipit in celo ſtatim cũ ſanctis alijs · quippe m celo nemo locuz h ni ſit anctus · arq; i5 mulier pariens quem ß hʒ fructum vtiq; cu meit poſt baptiſmuʒ pabz in celo fidelem patronus · materni deloeꝛs dſcium ad ibi red dendum equualens qð hic fieri nõ pt ꝙuis eſß debitum · ¶ capitulũ quindecimum ↄtinẽs dſolationes ſup occupationi⸗ bus · vindecimo poſt pemiſſa ad dominã dſolatriceʒ pein ipalem acceſſit et aliꝰ triſtis de ſuis occupationibꝰ querendo · cui illa de ſuis puellis duas ad cõſolen⸗ dum eum valde ydoneas afgnauit: .COEiSIERNTIO⸗ ima puelld ſie ait · Kduertas hõ ꝙ quantuz vnum dtraricemʒ ono hominis magis dtrariat? tanto eldem reliquum magis Du ſiens inuenitur Jed quid · Monne occupãtoni dtrartuz eſt oti um · qð bono hominis mro mõ dtrariatur · Certe ſi hoc agnoſcere velis et diligenti dſideratõe perpendere· cErtãs inuenies ꝓbatio⸗ nes ſiue diecturas qꝙ otium bono hominis intantum dtrariatur ꝙ ipſum non ſme periculo temptati onibꝰ exponit dyaboli vitioꝛum aggregationi ſeu cœruption· virtutum amiſſioni et demuʒ eterne damnatõn · ¶Vis ſcire ꝙ exponit tẽptationibꝰ dyaboli · Eece oti: um loc um dyabolo preparãt · qæ hõ otioſus eſt qᷓi puluinar dyabo li.et ollam tepidã libenter muſce inſidẽt que feruetẽ fugiũt. Sane ꝙ temptationibꝰ pateat hõ otioſus · patʒ ex eo qð legitur in patrũ collationibꝰ ꝙ monachum opanteʒ vnꝰ demon pullat · ocioſiʒ vo innumeri ·&ſt em̃ hõ otioſus qᷓſi vrbs ſme muroꝝ ambitu · et quaſi ſignum ad ſagittam · hinc pater clareuallis · Oim inquit temptati onum ſentina eſt otiũ · Sʒ et de temptationibꝰ dyaboli aĩas irreué tibꝰ Rudi papalẽ epiſtolã · Otioſitas mnquit et voluptas arma ſůt ———— poſlis antiqui · ad miſeras aĩmas capiendas · Qnapꝛopter àd dtrẽ⸗ rium hoetatur te jnſignis jeronimꝰ · Semp inquit ai1q̃d opis faci ro · vt te dyabolꝰ inueniat occupatũ · non em̃ facile capitur a dyd⸗ bulo qui bono vacat exercitio is aũt ſcire ꝙ otiuz exponat ho minez vitioꝝn aggregatiom ſeu coꝛrupti oni · diſcas hꝰ p ñmile · nã aqᷓ cœærumpi? quiete· et fereũ dtrahit rubiginem Vis vlteriꝰ ſeire ꝙ otiũ exponat hoĩem vᷣtutũ amiſſi oni · Fudi rurſum inſignem jero nimũ · Nihil inqᷓt in ſaneto ꝓpoito otio deteriꝰ eſt qð nõ foluz acqj rit noua ß etiam pata dſumit · ſancte viuendi ratio ꝓceſſu gaudet et creſcit · ceſſatione torpeſcit· quotidianis ac recentibꝰ vᷣtutum in crementis inſtaurãda mens eſt et viuendi habitꝰ nõ de tranſacto ß de reliquo metiendꝰ · poiĩez vtutũ amiſſiõi et demũ eterne dãnatõi · Kudi prem clareualt eniq; vis ſimul ſcire · ꝙ otium exponat eſt car dſeiun dih debitum. dſolani duas adciſh Ut vmm dunn mreliqun õni dtrani: te ſi boe iu inuenedpt antum drnm t dyaboh vnn n et demi dyaboltn q̃pulun eruetẽ fugu⸗ 95 legir; pullat ·ii 1ambitu“ m inquit m napꝛoptr? nit altidc cile capu⸗ ꝙ otu ſcas b'yi⸗ ſ m Vern, 1 nöl eſtg 3 rauo 2 —— Ocioſitas inquit eſt mater nugan · nouerca oĩm virtutum- ipſa eĩ eſt que virũ foœtem foꝛtiſſime pꝛecipitat in reatum· Pacit em̃ ſuffo care virtutem nutrire ſuphiam· et vꝛam dſtrnere ad gehennam · LI-COhISOERNTIO. cunda puella ſie ait · Eur homo occupatões refugis · Pices foete quia ſunt laboꝛoſe. B ed cur laboꝛes declinare ſarags Pices foꝛte qe mihi ſunt graues · Fed dtra hec pꝛeter ea que p ſo⸗ roꝛem meam ſupea declarantur · Kudi dfilium patris clareuailis. B ubito inquit ꝓcedendum de vmbea ad ſolem · de otið ad laboꝛez graue cernitur om̃e qð incipit · Fi tamen ab hijs diſſueſcere · ab il⸗ la ſe pauliſper aſſueſcere ceperit · vſus tollit difficultatem.inuenit q; facite eſſe qð impoſſibile ante putauit · ille pater· Capitulum decimumſextum dtinens dſolationes ſuper cure aĩa⸗ ruʒ mpoſitõne ſiue ſup onere pꝛelatõis impoſito hõj inuolũtario M Ertodecimo poſt pꝛemiſſa ad dſolatricem acceſſit etiã aliꝰ triſtis quem cura animarum impoſita et onꝰ p̃la ionis inquietabant petens dſolari cui illa huius rei gratia de ſuis puellis tres adiunxit · 3 1⸗COBISSRSTIO⸗ Fima puella ſic ait · O homo eur attendis ad cure inquietudi⸗ vnem ſen ad incommodũ trãſitoeij laboꝛis et non magis ad ma ioeeʒ requiem · q̃ ex pᷣlatõe ſpanda eſt eterne beatitudini · Vꝛs ſci⸗ ſ re ꝙ maioe ſit ſpanda · Audi vᷣbum magni pẽis aug. decretoꝝ vo⸗ lumie recitatũ · Mihnl eſt inq̃t in hac vita et mãxime hoc tpe diffi⸗ citiꝰ laboeioſiꝰ et piculoſiꝰ ep̃i aut pᷣſbiteri offieio · F̃ apud deuz nichit beatiꝰ. ſi eo modo militet? quo noſter impatoe iubet· Dices foete nõ refugerem laboꝛem · G periculũ qð iſte pater innuit anxiꝰ foꝛmido · Pꝛołecto ita dicens nõ erras omiĩ quacunq; · ſ tamen eſt qð pactum refoemat qẽ tam in laboꝛibꝰ qꝙᷓ; etiã in piculis tuum ad juuat impfectum · Nunq legiſti angelis ſuis deꝰ mandauit de te vt cuſtodiant te in omnibꝰ vijs tuis n mambus potabunt te · ne foꝛte offendas ad lapidem pedem tuũ · I np aſpidem et biſiliſcum ambulabis · et dcuicabis leonem et deaconem · Pictũ eſt ita per la pidem duros · p beſtias aũt predictas audaces feroces et vniuer⸗ ſaliter beltiales ſubditos · nonnunqᷓ venenũ puerſi iudicij et detra ctionis in p̃latum effundẽtes deſignãdo · q̃les non abhoꝛrere hõi bone dſcientie gra dilectionis ꝓximi · docet pater clareuaiłis · Ni hit inqt foemidet cum tali dſetenria euz ſancto job frater fieri dꝛa conũet ſociꝰ ſtruci onũ · S; et cui pᷣmiſſa de angelon cuſtodia ſmt dicta ptʒ ex pᷣcedẽtibꝰ. Picta ſiqdẽ ſũt ei q̃ dixit vt pmittit? · Tu es dñe ſpes mea altiſſimũ poſuſti refugiũ tuũ · Fi itaq; ſpante in dno atq; apud ipſum refugij locum altiſſimum fiducialiter querentem 8 SM S —. ⸗ —— —— ———————— —— —— — ——————— — ipſo ſi fuerit peecio eſt bono vtiliq; paltoꝛe· Zit a piculi ja. non eſt ambigendum qui cuſtodit a picnlis angelon cuſtodia · non elt à quin excellentioꝛes angeli pꝛelatis· non ſolum ꝓ ſe ß et ꝓpter ſubditoſ . .poc nuru dei potiꝰ operentꝰ. cOtisefmO. gcunda puella ſic ait· G amice hi de rebhꝰ extrinſecis pꝛecioſi gaudent homines · quãntò magis gaudenduz eſt homini de ſe ſus · Pjoc autem laudis adiectiuum pee alijs ſta ip̃e paſtoꝛ fueris fructuoſus · Kudi pʒez cla reuallis · qͥ plurimis annis boni paſtoeis funetꝰ olt officõ · Ii inqᷓ rebꝰ raritas pꝛecium facit· nil in eccleſia pꝛocioſius · mit optabilꝰ empe rara auns eſt iſta muxta illð · Fara aus in terris nigra ſmilima cygno· Bille S3 tu foꝛſan dices · Cre do quidem vtilem paſtoeem pᷣcioſum eſſe et optabilem · ſ iam exßpſ ſa raritas terret · nec me inutilem ſeruum peeſumere ſmit · ꝙ valeaʒ talis eſſe · O amice non ſis adeo puſil lanimis · vnã tantũ cauſaz ha bes ita cogitandn · que ẽ apeie dditionis infirmitas · cui ñ elt vlla⸗ tenꝰ ĩnitendũ · Sʒ due vei plures ſunt cauſe alie qᷓ vnñ zeualent. videlicet oꝛationes et neceſſitas ſubdito; et Sebeniſe ſalu tem eon · cui ſi te fiducialiter dmendaueris · nec ſubire humiliteri aſſumptum · ſß iniunctum paſtoale officium pꝛeſumptionis erit· ß potiꝰ ſancte ſpei · Demum in hac pte didas de obedientia que ma xime eſt virtutis · H. COhISIOSETIO = Ercia puella ſie ait. O fratẽr cur curam refugis paſtoꝛaleʒ · foœ à Rſan inquies · qe nimium diſtractiua eſt · Pz hoc te non dtriſtet cum ſmt plurima diſtractionem excuſantia atq; diſtractum ſeu cu⸗ ra h̃ꝙn preſſum magnifice ↄſolantia · que nonnuilis ſoibus me is inferius etiaʒ pꝛo tua conſolatione locuturis duxi relinquendã &d pꝛeſens autem ꝓꝙ conſolatione audias ip̃ius gregoꝛij paſtons tibꝰ dſeq̃ poteris · ſi tuipe gregis dominci egregium verbum · Cur tpe dominice natiuitans angelꝰ paſtoꝛibꝰ apparuerit · ip̃oſq; claritas dei circũfulſerit rat one miſtica declarantis · Miſtice inquit ꝙ vigilãtibꝰ paſtoeibꝰ am gelꝰ apparet · eoſqʒ dei claritas circumfulſit hoc eſt ꝙ illi pᷣ cete⸗ ris deum videre ſublime merentur qui fiðelibꝰ gregibꝰ peſſe ſolh cite ſciunt · dumq; ip̃i pie ſuper gregem vigilant · diuma ſuper eœð gratia largiꝰ choꝛuſcãt · Nec ilie egregiꝰ ·et ecce dicit · ui fideli bus gregibꝰ peeeſſe ſollicite ſciunt · illi deum videre ſublime merẽ tur pꝛe ceteris · qui ſcʒ foeſan abſtractionẽ moꝛdinate dilngunt · et que ſua ſunt querunt · nec ꝗpter ꝓximi neceſſitatem diſtractionem tolerando abnegant ſemetipſos · quibꝰ paſtoꝛes ſolliciti ĩ fublmi randem diumitatis viſione pꝛeferuntur · Piuina eti am gra in pñti ſup eos non t̃ large ꝗꝙ ſe ·& ꝙ hijs etiã quoꝝ curam deuotiꝰ ge⸗ runt largiꝰ choꝛuſcante · Nec ſtud Bede venerabili dtradicit inꝝ ſona xp̃i duti · Holo guſtum ſpeculatiue fuauitatis quã maxime in ſanctis meis diligo ſperãtibꝰ in ꝓtectione alan mean inebeiatis et Piſih tnnſeciput 3 eſt bonnn uumpeitt us. Mdizn olt ofjic qn ſus · ml cyt a uta ilh u foꝛlandith abilem. unt mere hnyu nã tantů cꝙh ntas ·cmci pudenn c ſubire mir eſumftonn e obedieni O6E0 poc tenn diſtracm —— — s gregor mmce ei circi lãtbꝰ pul⸗ oe eſtyil getſ nt · dium i cce dic 6, vider ſitie⸗ dnate dih tatem din es ſollicu gů —2. ſwei, ab vbertate domꝰ mee · ſicut laboꝛioſe vſum acionis finiri 6 per moeteʒ ſublimꝰ me apparente pfici · Moc beda venerabilis qð ne quacᷓ pꝛemiſſe gregoeiane ſententie reputes obuiare · ſʒ id ſane in⸗ teiligas dictuʒ de ſanctis ſuis · i · de ſanctis xp̃qui nõ ſibiip̃is ß ipi xpo et eiꝰ menbeis ſaltem quantum ad Peeparationez animi ſa tagunt eſſe ſancti · quon ſanctitas non eſi illa de qua dicit jeroni⸗ mus· Bãcta rulticitas ſubi ſoli ꝓdeſt· ſʒ ſanctitas illa que in paulo optabar anathema eſſe a xp̃œ ꝙ fratribus ſuis · ſ.edificandiget in⸗ ſtruendis in ſanctitate et iuſticia coeaz ipſo chriſto. Capitulum decimumſeptimum dtinens dſolationes ſup onere peoujſisis ncumbentis et ꝓcurationis- Scimoſeptimo poſt pᷣmiſſa ad dominã dſolatricem peĩ cipalem acceſſit et alius triſtis grauatꝰ onere ꝓuiſꝛo nis ſeu officio ꝓcuratiors · cuiip̃a dña qꝙ dſolatiõe F impendenda de ſuis puellis duas ydoneas deputau? .CObiSSRTIO. fiima puella ſic ait · O frater qui onere ꝓuiſionis tibi incum⸗ bentis grauaris attendas · ꝙ iioꝛuz quo es guiſce plurimi ¶magis te grauant · x hijs nanq; ſunt quidã vt peelati qui pugna re habet dtra ſubdꝛtos vitioſos · dtra diſcolos et rebelles· Ex hijs ſunr et alij vt doctoꝛes qui non ſine maximo l aboꝛe peeuio noctur no ſt ndio er vigilijs pugnare habent · vł in ſcolis dtra erroees c traq; garrulos et ſubtiles achilleycis argumentis · Ex Pijs ſunt a lij vt dfeſſionum audientie dediti · qui pugnare habent Lotra vitia de coedibꝰ ſibi dfitentium extirpanda · Ex hijs ſunt alibt pꝛedica toꝛes qui nocte celi pluſtrant lumina · et die tereis dant verbj ſe⸗ mmaet qui demones hominum temptatoꝛes fugare hñt de coꝛdi- bus auditox · quibꝰ non eſt colluctatio tm̃ aduerſus carnez et ſan Suinem · ß aduerſus peincipes et ptãtes · aduerſus mundi rectoꝛes tenebean han · dtra ſpũalia nequttie ſtantes ſuccincti. lumbos ſu os m veritate induti ioica iuſticieet in omnibꝰ ſumentes ſcutum fidei in quo poſſint omĩa tela nequiſſimi ignea extinguere · Peniq; ex hijs ſunt et alij vt deuoti oꝛatoꝛes et dtemplatiui. et ſpeciali: rer monach ſeu religioſi qui impugnant? a demonibꝰ et exercita⸗ tos hñt inimicos · dtra quoꝝ temptationes hñt pugnare ·et eoꝛum inſid ieſis nequitijs repugnare · Quã putas gitur mercedem habe⸗ bunt hij om̃s · ſiue quantaʒ · Pꝛofecto magnã ꝓꝛſus et ineſtimabilẽ Sʒ quid de hoeum pꝛouiſoꝛibus · pꝛofecto puto ꝙ et illi tantæʒ ex eo qui dem ꝙ cure pꝛouißonis pꝛedictoꝛum ſuper ſe ſarcinas ſuſce perunt atq; eas in humeris ſuis poꝛtant quemadmodum hoc figu raliter ſancitum videtur · equa ꝛila lege qua ſtrennuus pugnãto⸗ B 2—— 6 ——. — — — ille dauid iuſte decrenit ꝙ deſcendentium ad pꝛelium et remanen 5 ſarci oatio equaretur tium 45 ſarcinas ꝑo—— eanro. gcunda puella ſic ait · Honne o amcę vłk— panc Phy lonis doctiſſimi ſententiãʒ audiuiſti bonox 2 oeum gloeio fas eſt fructꝰ. quanto magis bonon— muitoM B quid Deofecto cuiuſq; ꝓuiſoeis alion peeſertim* bo⸗ nig arboꝛibꝰ dparati neſciunt mi facere— fructꝰ laboꝛes ñ ſolum ſunt boni · ß et multi quołx la oees qno8 Puiſo pꝛomouet non tam ſunt pſon ꝙᷓ ipſiꝰ PuiceiiPe nen ſum in ſe ſed etiam laboꝛar in illis quemadmod poteſt intelligi textꝰ apoſtoli dñtis adthymotheũ In— laboꝛa·— igi tur putas poteris eſſe meriti qui ꝓuiſoæ es aliox · tu cui fructus mn gloeia eſt · nedum gloꝛioſus · ſed et copioſus · o— ſua⸗ uis eſſe poterit fruitio tuà dum qð ſngulis elt— iuilſum tu nm eſſe poterit p aggeegati O quaſi totum omniũ hononx àggreg tione pfectum. Tu foete ꝓuiſus ab alio eſſes in meriro et peemð. quaſi fngularis · Peouſoe aurem alion deuotus exñs eſſe poteris quaſi vniuerſalis et generãlis: et nonne meliꝰ hoc eſt in conſecu tione finalis tue ac perpetue ſoꝛtis · ꝙᷓ cãrere in hoc můdo beeui tempoꝛe ſollicitudine ꝓuiſionis ¶ apnuluz · decimumoctauũ dtinens dſolationes ſup incommo do arte celle vel domꝰ ſiue ſup anguſtia carceris recluſoẽn vel al teriꝰ loci· 6 gcimoctauo poſt pꝛemiſſa ad ſepedictam domnm Sſolatricem acceſſit et alꝰ triſtis ſup pꝛemiſſi capitu u materia petens dſolari · at illa ei huiꝰ rei grãtia de W ſuis puellis tres admnxit· Rima puellã ſic at· O amice plura eẽ ſcito ydonea teſtimoma PD atq; ſalubereima documenta àd tuam dſolationem ſpectannã per neptes meas inferiꝰ recitanda · Sed et quo ad peeſens etid no ueris dſtrictionem habitaculi puti lez tibi foꝛe · Id quid foꝛſan in ques · Pꝛofecto tam ad recol ligendum vtiliter ſemina mon moꝛ lium peinci pion homimi naturaliter inſitox · ꝙᷓ ad habendum ſe⸗ curum ioci jolacium · Vis ſcire peimum · Diſcas hoc exemplo · Mãn q; quemadmodum arboe naturalis vt fructificet hyemis frigeꝛ dſtringente indiget · ad humoꝛis ſemnalis aggregatõʒ · Ita hono moꝛalis arboe exiſtẽs indiget frequentiꝰ ſtricto hãbitaculo. cuiꝰ conſtricti onem nata eſt ſequi quedam animi recollectio ad ſeminã mon ·i· ad moꝛalia virtutum peincipia vtiliter · ad ſalubeem fru⸗ ctnm bonon operum deluſiombꝰ peacticis aggre ganda · Pceron et ſcem ſcire velis quomodo ſea ſtrictum habitaculum dfert non⸗ nunꝙᷓ àd ſecnum icci ſolaciuʒ · vudi valeriuʒ ex iñhõe aprolims uz poteſt m laboꝛa x n tu tuh fni 0 quuntitji ppanes dunn nmentoet n tus erñs depn poc eln t in hoc nidt niones ſynn ceris ricluſn ſup pemi ei buð nß 0 ydonen⸗ olationen ne Nd qb ad as hoc cum iicerbyn h ret ollecion 1 [6 . „ aientem · plus peohari ſecuri tate ridens tugurium q; triſtem euris et ſollhicitudinihꝰ aulam. Picit quoq; valeriꝰ maximꝰ hunmle tu⸗ Zurium virtutes reci pit · qð et ipſe ꝛoco virtuoſo pati entiſſmi dyo genis oſtendit · Pyogenes em̃ inquit cum toꝛqueretur in doli ſe domum voiubilem habere ꝛccabatur. et ſe cum tempoeibꝰ ↄmutã⸗ tem · frigoꝛe enim og dolij vertebat in meridieʒ · eſtate ad feptentri onem · et vbicunq; ſe ſol inclmauerat dyogenis ſimut peetoꝛium vertebatur· H. COfS IOSEERTIO. NEcunda puella ſic ait · Icito fr ꝙ diſtractio quã ſpacioſa hitati N onum loca operantur nonnunq́; virtutes euacuat · econtra ar⸗ tum habitaculum quo ſe frequentantium excludit turbas hominũ eo virtutum multitudinem ad ſe muitat. quarum ingreffum artitu⸗ do non impedit · ſed magis ad eam mentem recoi ligendo diſponit nc eſt ꝙ valerius ilte maximꝰ vt peetactum eſt⸗ amite ineuit rugurium virtutes reripit · anguſtꝰ iocus magnarnz virtutum tur bam capit · Bed que eſt hac in re attendenda dauerßtas · Monne nõ mediocriter metiꝰ eſt aſſociari turba vnrtutum qᷓ hominum. Scias non de virtutum · ſed de hominum multitudine dictum eſſe· multi⸗ tudo mente confuſa eſt · et vhi multitudo ibi confuſio. Ercia pnella ſic ait. O frater ſi quid tib eligenduz ſit dubitas ttendas donminum virtutum qui tenera in etate in qua tamèẽ quid ↄprimus eſſet nouit non in pallacio ſpacioſo. ſed umlimi et deſpectiſſimi ioci anguſtia reckinari peeelegit · Kudi Bedam vene⸗ rabitem verbum illud euangelicum de celeſtis pũeri matre dictuz reckinauit eũ ĩ peeſepio exponenteʒ · Puri inquit preſepis anguſtia continetur · cui celum ſedes eſt · Bed et grecus quidam eoundem occaſone verboꝛum ſic dicit· O admrabilem coartationem et pe⸗ grinationem quã ſuhijt qui continet cetũ · Ab inicio captat penuri am et eam in ſeipſo decoꝛat. Gapitulum decimumnonum continens conſotationes fup in⸗ commodo peregri nationis vel exitij· Fcimonono poſt peemiſſa ad dominam conſolatricem ſupeadictam acceſſit et alius triſtis conquerens de ĩ⸗ commodo exihj et peregrinationis cui ipſa peo con⸗ v ſe latione de ſuis puellis quatuoꝛ aſſignauit· wRima puella ſic ait · O amice quomodo ſtatus ille te contriſtat duem denus ipſe ſuadet· Fſt ne ſeductoe deus. hſit hoc enm — nephas eſt cogitare · FPed cogitandum eſt potius ꝙ bonum quod⸗ dam abſconditum in peregrinatione latet quod ad commodum ho mmnis pertinet · Vis ſcire ꝙ deus ſtatũ peregri nati ons ſuadet · Au di vocẽ eiꝰ ad abkrã. Egredere inqᷓt de rerra tua er de cognatõne ——— 3 ————————— — —————— foſan nihilominus ideo times pereSri tua et de domo patris tui et veni in terram quam monſtrauero tibi udi quoqʒ eandem vocem ad aac · ꝗueſce mquit in terra queʒ dixero tibi et peregrinãre n ea. Vis ſcire bonum quod inde ſequit? ad commodũ hominis attinens attende F verbis yſaac dictis ſub junpit deus · eroq; tecum et benedicam tibi · Sed er poſt verba di⸗ cta abhrae · Penedicam inquit tibi et magnificaho nomen tuum. Sed quid · Nonne dei aſſociatõ · ero inquit tecum · Sʒ et benedictio ipſa diuina et nominis magnificatio repeomiſſa · pacem coedis et conſolationem · ac per con ſequens commodum hominis vel mnter⸗ num magnifice operatur net vllam magis ꝓpoetionem magnitu⸗ dinis habet incommodum peregrinationis exterius ad pacem coꝛ interius q Pabeat ad totum mare incidens ei dis et commodum nimbus ·. COrIS IDERSTIO gcunda pnella ſic ait · Q frater de exilio per neptes meas di cta ſuperius te poſſent in peopoſito plurimum conſolari · Zed nationis incommodum qꝙꝛ in neceſſarijs deficere times · Abſit aute hoc a te · ſed iacta cogita tum tuum in domino pꝛecipue peregrinatòne· et ipſe te enutriet · Quid ni dixerim te enutriet· Quippe ipſe amabit te pꝛeſertim pere⸗ rinantem non a domino · ſed àd dominum ad ciuitatem ſanctam non modo ad ſanctoæum limina · ſed lumina et numina et ad ſiz ſanctumſanctoꝛum · Kec eſt impotens in valle miſerie vel in qu⸗ cunq; eius pãrte te nutrire ·tibi de neceſſarijs peouidere Indi de poc deo mandante loquentem in deutronom⸗ Peregrino inquit qui intra poætas tuas eſt · da vt comedat · Ii ergo ſic deus mandi uit de te in tempoee peregrinationis tue · confidas ꝙ te nen deſe⸗ ret · ſed ſiue per ſe ſiue per alios · paſcet pariter et veitiet te · Fudi jtidem eodem in libꝛo loquentem · Peus inquit magnus et potens ot tereibilis amat peregrinum · et dat ei victum et velutum · et vos ergo amate peregrinos · quia et ipſi fuiſtis aduene in terra egipt· Ecce quomodo amabat eum dens ſcʒ peregrinum quem et per ali os amari mandat · Vtiqʒ per effectum qualem et ipſe amoꝛem ha bet ad ipſum dans ei victum et veſtitum · Jane parum eſſet hoc in telligere ſcdm corpus tĩ de exterioei cum plus deꝰ agr anims que indigent interioei victu ſi cilicet verbi a deo inſpiii et veſtin vario muitiplicis habitꝰ virtuoſi· quo mõ ßm animas eicipalite ſuadet apoſtolꝰ induite inquit vos ſicut electi dei ſaneti et dile cti viſcera miſericoꝛdie benignitatem · humilitatem modeſtiã pati entiam · et hoc quantum ad inferioes veſtes · ſ quantum ad ſupe⸗ rioꝛem purpuream ſubiungit · ſup omnia aũt hec caritatem habe⸗ te · hijs habitibꝰ ſuadet vt induantur· et qꝙᷓuis m aias peincipali ter nõ tamen ſolis aĩabus · ſ hoibꝰ ioquens ait · Induite vos ſicut ſancti et dilecti · Nimirum omnis habitꝰ anime eſt etiam coepoeis ip̃a ſaltẽ anima mediãte · at monſtruen i mt mn tenz quod mde ſ s ylaac de er poſt ved bo nonen mn Bei bende pacencon ommsul etionen mgn erus adpamnt n mare medn er neptes un mm conſn h 8 meommu te · ſed ucc et ipſe u un t te pꝛelmny cimtaten ſn nummee e miſene vin peonden o. Pereßw go ſic den* das ptew et veſtetn“ magnus t et veſutm“ ene in terns um quem en et pſe ano parum * de S N H. COEISOSRTIO. Frcia ꝑuella ſic ait. Qkariſſime nonne ſcire ſe a deo amari di⸗ gne om̃e inconmmodũ in hoc mundo ſuperat pegrim Pigne certe ꝓꝛſus · ꝙʒ quid · pꝛot᷑ecto ꝙ ſoꝛoꝛ mea peiꝰ aſſerunt · deum ſcʒ amare peregrinum · hoc rurſum et ſcripture indicant. Munc quideʒ per effectum quem aſſerunt affectuoſe cõparaticnis nunc peffe ctum dceſſe iocunditatis in loco pegrinationis· nunc deniq; p ef⸗ fectum amoꝛoſe aſſmulatõnis. ꝙis ſcire de effecu affectuole cõ⸗ Parationis · Audi ilum rhxlonem doctiſſimum qui de quibuſdam deo loquens dicit ſic · Vt dignam perciperent pegrinationem pue ronm dei que tibꝛ omni carioe eſt terra · Vis ſcire de effectu ſiudi oſe recᷓmendationis · Audi quid dominꝰ p moyſen populo ſit io⸗ cutus· Peregrino inquit moleſtus non eris · ſcitis enim aduena⸗ ruʒ animas ſupple deſolatas · quia et ipſi peregrini fuiſtis in terra egipti · Vis ſcire de effectu dceſſe iocunditatis in ioco peregrina⸗ tionis · Indi ꝑſalmiſtam · Tantabiles inquit mihi erant iuſtificatio nes tue i loco peregrinationis mee · Vis deniq; ſcire de effectu a⸗ moeoſe aſſimulationis · Iudi quid ad eum cleophas dixerit · Pu in quit ſolus peregrinus es in iheruſalem et non cognouiſti que fa⸗ cta ſunt in 1lta hijs diebꝰ. jpſe etiam mox puulus natꝰ tanqᷓ pere grinꝰ · paruulꝰ nedum de celo venit · ſed et de bethleem vltra vna cum matre ſua p ſuum nutricium ioſeph ductꝰ eſt in egiptũ manẽs ibn vſq; ad obitum herods qui eum perdere cnpiebat · Iʒ et plu⸗ ries · nonnullis chriſtꝰ legitur apparuiſſe in ſpecie peregrini · Maut dubum igitur qn deꝰ ſingulari amoꝛe dilexerit pegrinoczcum ſi⸗ militudo cauſa ſit vel effectꝰ dil ectionis ſou amoeis. nam er oñe animal diligit ſibi ſimite. 7KI.COFISDERRTIO. Varta ꝓuella ſic ait. O amice nõne docet te ſtriptura ꝙ nedũ filijs hoĩm · ſed et filiabꝰ peregrinatio diuino nutu perſuade⸗ tur · cuius incommodum pſuaſionis medio dpenſatur · ymmo vera citer ſuperatur · Vis hoc ſcire ſi vna ſis de filiabꝰ hominiʒ · Diſcas hoc ex pſalmis quos quandoqʒ; foꝛte ruminaſti et attendas verba diuino tibi nutu per pſaimiſtam dicta · Audi inquit filia et vide et incima aurem tuamet obliuiſcere populum tuum · et donum pris tui · et ↄcupiſcet rex decorem tuuz · ꝗʒ quid · Monne obliuiſci popu lum ſuum et domum patris ſui eſt act᷑ꝰ peregrinantis ſequentis nõ ſolum greſſu coꝛpoꝛis · ſed et animi vocem illam domini ad abhraz Igredere de terra tua et de dgnatione tua. et de domo patris rut ↄẽ · obliniſcere igitur filia et tu populum tuum et domuz patris tui et attendas medium ꝙ qõ hoe tibi pſuadetur. ꝓſalmiſta ſubiungen te · et cõcupiſcet rex decoꝛem tuum· O qualem vel quantum · Gerte ꝓeſus magnum vel maximũ Reges nimiruz pᷣſertim magni vłl ma⸗ gnis aſſueti pua non ponderant Meco⸗ ergo queʒ rex magnꝰ dñs 2 * 6 1 3 5 e ————————— et rex magnus ſuper omnes deos concupilcit· non poteſt eſſe par⸗ o pacto ex filie huiuſmodi peregrinatione ſe⸗ uus Pices foete qu 1Pe ꝛofecto ex memoeià poputi ſui et domꝰ patris quitur deco⸗ ile⸗ ſui quedam ei videtur aderere affectõ · immo verius infectio ſpi⸗ ritualis decoeis non mediocriter excluſiua àd quem decoꝛem vr⸗ detur econtra dicta peregrinatio peedictoeum obliuionem cau⸗ ſans · ac per conſequens intectionem remouens nec Pꝰopter tranſi tum celerem facile ſimilẽ contrahens eſſe diſ poſitiua Pꝛeſertim fi lia aurem ſuam inckinante et audiente ac videntè interus qud loquatur in eà dominus deus · qui interius non perſuader niſpul chra et decoæa · Vnde talis peohter peregrinatõnis ſue greſſum de coꝛis et pulchritudin is vel diſpoſitiue cauſatiuum meretur audr re illud ſponſi canticum· ꝙᷓ pulcri ſunt greſſus tuĩ in calceamentis filia peꝛincipis talis fuit illa hautdubium quam iheſus eternus a moe dilexit plurimum · que vnà cum martha ſoꝛoꝛe ſua de magd⸗⸗ lo et bethania per mpetuoſum mare marſiliam vſq; peruenit et foetitudinem virilis animi ſuà in hac peregrinatione oſtendit de qua ob hoc legitur · Wulierem foꝛtem quis inueniet ꝓcul et devi⸗ imis finibus peecium eins id eſt peemius tàm remote vſq; ad par tes occidentales peregrinationis · et ſequitur foetitudo et decoe mdumentum eius et ridebit in die noumſſimo · ¶ Capitulum viceſimum dtinens ꝓſolationes ſuper ꝓpꝛie domus ſeu hoſpitij carentia· ceſimo poſt peemiſſa àd dominam conſolatricem an tedictam acceſſit et alius triſtis pꝛopter peopꝛie be bitationis carentiam deſolatus et petens conſolari · cun illa hac de cauſa de ſuis puellis tres ſatis ydone as deputanit: 1.COPISSfTFO. rimus pꝛopeiam domum non haberet · tunc reuera ſtultum el ſet repꝛehenſioneqʒ dignũ pauperem ſeruum preſertim in terrã pe regrinations tranſitoie de peopeij hoſpitij carentia querulan · ð quid · unquid ille vnus mundi peinceps rex regum · et dominus dominantium in terra qua à celo ſecundum carnem peregrinatus eſt in hoc mũdo pꝛopeium aliquod poſſedit hoſpitium · erte non· quod per ſuum euangelium mer mquit foueas habent · et volucres celi nidos · filius autem hommis non habet vbi raput reclinet · hoc autem dicit teſtante beda venerabili quali diceret et adiceret · cum tante ſim paupertatis vt nec hoſpitiolum quidẽ hẽaz et ñ meo vtar tecto · Quocirca audi et johãnẽ oð aureũ Fima puella ſie ait · O amice ſi imparato⸗ vel rex aliquis m 3 me al re nil hbie ſtr e foꝛ ſta lb jo Pereginten u et dom enus infecho Juemdecom; obluicne ner pecnn ente mteng„ perſuaden öms ſue gil tui icaltm m cheſus eum vcꝛe ſua dei; am vſq; pen inatione oim neniet peilan remote viʒu foꝛtitnden b s ſuper ieb m conſomin propter pi peren lus tres ſu vel rer i me reuerꝭ Freſerinns⸗ arennà— xregum arnem pr m opnune, ulpes mq i nn —— — ſpice inquit qualiter pauptatẽ quã dominꝰ docuerat per opa de monſtrat · nõ erat ei menſa. non candelabeuʒ · non domꝰ nec quicqᷓ aliud talium · ille · Bit ergo et tibi ſolatium habere dicte tue ca⸗ rentie ſocium talem et tĩ · H. COISOSRTIO. Fcunda puella ſic ait · O mi frater ſi noſſes domum aliã tibi in celis pꝛeparatam que et qualis eſſʒ penitꝰ vilipenderes et nihilo reputares · ſed et digne cõtemneręs domum habere gpeiam hic in terris · Monne legilti apoſtolum · Scimus inquit qĩ ſiterre⸗ ſtris domꝰ noſtra huiꝰ habitationis diſfoluatur ꝙ edificationem ex deo habemꝰ. domum non manufactam · ſed eternaʒ in celis 5 foelan inquies · que · qual is. quanta · Scce ſi que ſit quantum ad ſub ſtantiaz ſcire velis · ꝓfecto manſio eſt de ſubſtãtia celi empirei cui libet non indigno diſpo ſita ab eterno · Fi ſcire velis quantitatem Fcce ſi quelibz ſtel la viſu notabilis pauciſſims foete exceptis ma ioe dicitur tota terra · et ſi cum hoc celum empireum quanto ſtella to celo eſt ailtiꝰ.tanto ſit et maiꝰ ſen latius. et p dſequens omnium coꝛpœum maximum vt hinc dictum ſit ꝓphetice. O iſrahel ꝙᷓ; ma⸗ gna eſt domus dei · non eſt arbitrandum cuiuſeᷓ manſionem in do⸗ mo illa dei tam magna conſtitutam puam eſſe optere· ði vero qua litatem ſcire deſideres · Ecce gloꝛiofus ille miles ſanctꝰ ſebaſtiãꝰ manſiones poſidendas in celis vocat p methaphoꝛã ſydereas mã ſiones · Sccleſia vero cantu ſuo dulciſono vocat eas manſꝛones incidiſſimas · in circuitu inquit tuo domine lumen eſt qð mmq; de⸗ ficiet vhi dſtitniſti lucidiſſmas manſiones ibi requieſcunt ſancto⸗ rum anime · Pomꝰ etiam dei magna hijs manſionibꝰ diſtincta nõ vt domꝰ quedã ezechie ſed vt regis totiꝰ celeſtis jerart hie · domꝰ eſt aromatum · cunꝰ qualitas eſt reſultans ex odoꝛe ſaitoꝝ ·cũ ec cleſia cantet teſte aquinenſi ꝙ odoꝛ ſuauiſſimus eruni pꝛpoꝛa ſan ctoꝛum · Sſt etiam manſio letantium de qua pſalmiſta git · ſicut tetã tium oĩm habitatõ eſt in te ſcʒ ꝗpter vocalem cantum· In ciuitate nanq; domini ctare ſonãt ingiter oꝛgana ſanctoꝛum · Fudi grego⸗ rium hac in re egregie locutum In illa inquit eterna patria cum iu ſtoꝛum mens in exuſtãtione rapitur· lingua in canticus landis ele uatur · O vere degenerem qui hijs domꝰ dei quatitatibꝰ et gratiſſ⸗ miz accidentibꝰ non rapitur · qui non dicit vel in coↄde eum pſal⸗ miſta · domme dilexi decoꝛem domꝰ tue · aut qui non dicit· vnã pe tij a domino hanc requiram vt inbhabitem in domo domini omihꝰ dꝛebꝰ vite mee · Ped dices foꝛte quonam modo manſionem in hac domo conſequi potero · Fcce ꝓfecto coereipondendum eſſe reoæ et cooperandum ipſi redemptoei noſtro in munduʒ nato vt ſez quem admodum de ipſo beda ait venerabilis qui ad dexteram patris ſe⸗ det in diuerſoꝛio loco eget · Ita et nos eiꝰ nos carentie dfœmãdo — ——— 3 5— —— — . * — 6 1 —————————. ———— 3————— 3 * 8 .——* 6„ * eſt cum ipſa ſapientia · non enim h domo pꝛopeia vel hoſpitio hic libenter velimus egere vt in domo atris ſui nobis per eum pꝛeparentur dicte manſiones iucidiſſime pariter et iocundiſſime· ncots wenrio Ercia puella ſie ait Qamice ñ per peemilfa nondumtus reſa 3 conſilium ſequere il it triſticia peregrinationis tue tempe ſut in heremo coepoꝛali cares hoſpitio ſi hoc teræet · paradiſum mente deambules quò pacto cum mala que nos hoic pꝛemunt ad deuz ire et due ſurſum ſunt querere nos cõpel⸗ lunt · perambulandi tibi datur occaſio celeſtes ilas officinas et vtrunq; etiam modo hoc in tpe Per ſancte ſpei certitudinem ſpiri tui tuo de hoſpitio peon idendi· vt quod tandem yabebit in re in terim ſe i illo recipiat in ſpe ſaneta· ad minꝰ ſpe gaudendo · quod quidem iuſta in libea ponderatumn videtur coꝛpoꝛali hoſpitio pꝛe nalere · Deniq; ſapientia edificauit ſibi domum ſcilicet ipſam mun dam animam que ſedes eſt ſapientie ſecundum patrem clareuallis 1 taq; hac indigenti zpeie domus exterio?iß te ad interioꝛem con⸗ uertendo atqʒ ẽxcel lẽtioꝛem · dicas cum philone doctiſſimo · Intraàs in domum meam ſcilicet domum coꝛdis conquieſcam cum illa id abet amaritudinem conuerſatio illius nec tedium conuictus ulius · ſed leticiam et gaudium · et ita luſtris jeronimi vt ſi ve nidebis multipliciter ꝙ recompenſatio eſt poſſibilis pꝛopeij hoſpi tij copoꝛalis · apitulum viceſimumpeimum continens conſolationes luper incommodo in defectu lecti vel cuſſini conſiſtente ceſimopeimo poſt pꝛemiſſa · ad dominam conſolatti⸗ cem illuſtriſſimam acceſſit et alius triſtis peopter defe ctum lecti et cuſinoꝛum deſol atus petenſqʒ conſola . kricui 1lla mox de ſuis puellis duas aſſignauit · . cOSOErO. ma puella ſic ait · O amice tu neſcis de quo querularis · vi nam te non ſic grauares querelis · Mum ſoli ſtipati lectis vel cuſſinis poſſunt doemre aut ſuo languoæn conſulere· A ſit quippe non dixit ſponſa amoꝛe languens fulcite me cuſſinis qu arte com parantur · ſed fulcite inquit me floribus · que natura pꝛeparat · ß ed conſolatricem elix inquit nimium peioe etas · Pacili que ſera ole bat· jeinnia ſoluere glande · Mon bachica munera noꝛat · Somnos dabat herba ſalubees · Potũq; lubeicus amms· Vmbes altiſſma pinus · Vtinam modo redirent· In moees tempoea pꝛiſcos · ec illa que pꝛoꝛſus exiſtens ſapiens ſi etatem in qua iſta erant felicem m fuiſſe affirmat · ſi et tempoꝛum eoꝛundem reditum exoptat· et de ſomno ſi ois ſcire ac de conſimlibus boetianam lam fel ſol in ter u re du do zv ederetin nondunt onſilumſ acto tunn uerere no c 8 Mlascfſan certitudnnh em habebnhn ſpe gandenꝝ m ſciluet plun npatremclmi te ad miencmn quleſcamtmi tudinemtm m et gaudunt ſbilis peyi conſolaiens lente ominam tiſlis pey aas aſſign qe quni ſohz ſupn nſul ere Wit uſſnis qui 7 de ein nera ruß, 8 Vmbez, 0 peile m i eran „ em reditun reſtat pꝛofecto vr moderna tempoœæa cum ſuis cSmodis arte atq; ſollicitudine nimia comparatis pꝛopter eßfectꝰ ſuog malos quos inducunt inkelicia ſint cenſenda · hinc nanq; refert et ituſtris pa⸗ ter jeronimus ꝙ Ipicurus philoſophus licet tantus eſſet volupta⸗ tis aſſerto? vt ipſam felicitatem conlkitueret· libꝛog tamen ſuos repleuit oleribus er pomis · vil ibus cibis determinans eſſe viuen⸗ dumex eo ꝙᷓ exquiſßte epnle maicꝛem penam habeant in inquiren do · ꝙ voluptatem in abutendo nec poſſe ſapientie vacare ſi menſe abundantiam cogitemus H. COES MSTO. — Fcunda puella ſic ait · O frater neſcis ꝙ teſtante paulo ſpiritu alis omnia indicat · fudicium ergo viroæum ſpꝛritualium ce⸗ teroaum hominum indicio eſt in peopoſite pꝛeferendum et quod indicant eligendum magiſq; grarum eſt habendum · Iʒ quid · õ ne viros ſpiritual es ſeipſos caſtigare et viros religioſos mollibꝰ tectis duros ſaccos ſtrannum vides pꝛeeligere · Sed et pꝛochpu doꝛ. Cur non erubeſcis robuſte frater de lectoæum ſine cuſſinoæum aut pulumari um carentia querulari · cur non attendis vel nati ſal⸗ natoꝛis tenereima menbea · et nichilominus per eum electa et pee electa incommoda · Dꝛc queſo quo lecto vtebatur in ſtabulo aut q; bus cunis vel cuſſinis in peeſepio · Certe nec interius ꝓlumoſus- nec ext erius deauratus · aut aliter ſpecioſus · vel peecioſus erat ei tectus vel cuſſinꝰ·ſed feno ꝛacere pertulit;qui nec cunas habuit. Rudi canticum matris eccleñe ð matris ſue marie vtero iam egreſ ſo infante ſic cantantis · Feno iacere pertulit pæeſepe non abhoeru it · paruoq; lacte paſtus eſt ·per quem nec ales eſurit · Fudi rurſum quid euangelica hyſtceia narret de maria · peperit inquit filium ſu um peimogenitumet pannis eum inuoluit· et reclinauit in peeſe⸗ pio · quia non erat illi iocus in diuerſoꝛio · Judi quoqʒ qpter cuna rum carentiam quid grecus qudam circa hoc de filio dei mox na⸗ to dixerit · b ipſis inquit pꝛimoedijs volebat hominuʒ dculcare ſuperbiam · atq; ideo non tantum hõ fit. ſed etiam homo pauper et pauperem matrem elegit que caret cunis quibus natum infantẽ reclinet · Qua in re penſandum non ſoete ita contigiſſe.ſed vt pᷣmiſ ſa teſtantur ex ipſius quidem infãtis electione · de quo ſi conñde⸗ res ꝙꝙ pſe fuerit dei virtus et dei ſapientia · peoſus inßipiens com peobaris· ſn electio tua ſue fuerit contraria. E xxiicit tercins liher de conſolatione theologie. ncipit liber quartus continens conſolationum remedia contrã illa turbatiua⸗ que opponuntur gloeie et honcæi· Capitulum peimum continens conſolationes ſuper amſſione vel carentia gloie mundane · 1) ℳ „ Varto principaliter viginti triſtibus ſupeadicte jn Pomine conſolatrici pꝛincipali appꝛopinquanti⸗ bus er ei aſtantibus Vnus ex eis ante ceteros q rbis alloeutus eſt · O ðomina illu⸗ Rrſima de gloeie mundane carentia atq; peiuati ℳ one nimis turbo⸗ veſtramq; conſolationeʒ mih ſt ſcẽffari eſſe arbitroe · at illa eidem pꝛotinus pꝛo con ſolati one ſi e bi impendenda de ſuis puellis quaruo? adiunit-— „———— i corsweno. n ßima pnella de gloꝛie mundane earentia contriſtatum ſigal 43 ſenaPnzeſeie ꝙ quaſi omnis artis ſe experteʒ pꝛobat qui qð icum eſt aliquid eſſe exiſtimat · quppe in omni quaſi facultate quod parum eſt vel modicum pꝛ nchilo computatur · Honne na⸗ turalis aſtruit philoſophia ꝙ 1d quod Parum diſtat nichii diſtare videtur · onne et ethica parum tran ſgredientem virtutis medunz negat vitioſum eſſe cenſenduz · ſed et politica generaliter affirmat ꝙ ratio id quod modicum eſt accipit quaſi nil · Legum etiam fe⸗ cultas determinat modicum interuallum tempoeis tanqꝙᷓ; nichil· continuum actum minime impedire quod vnacum alijs conſimiii bus circa materiam iuris canonici doctoes aſſumunt · Sʒ et ſacra in ſcriptura reperitur modicum tanqᷓ; nihil in requie · et ſic diſcur⸗ rendo p ſingulas facultates facile juenires ꝙ peeter ſciẽtias mã chematycãs · que minuta conſiderant · omnes alie ſolent de modi cis non curare · Qua in re penſo virtutem magnanimitatis omniz quodammodo ineſſe ſcientiarum facultatibus ·&t vero hominũ ge nug arte et rationibus viuit · Memento igitur te hominem eſſe et ſi natura tibi negat · eſto tamen et tu vel arte magnanimꝰ et quod minimum qund eſſe pꝛobatur · tu ne magnum eſtimes. ne ſi eo caru eris vel pꝛiueris tanqᷓ; de eo quod aliquid eſt · cum ſit potius cen⸗ ſendum quaſi nichilum pertuberis ·& ¶ Doero ꝙᷓ mchilum ſir eo ꝙ per modicum quid mundana eſt gloꝛia luculentiſſime demõſtrat experta il la boetiana conſolatrix que de gloꝛia diſſerit in hec ver⸗ ba. Quã inquit ſit exilis et totius vacua ponderis · ſic conſidera · Omnem terre ambitum ſicut aſtrologicis demonſtrationibus ae⸗ cepiſti ad celi ſpacium puncti conſtat obtinere rationem id elt vt ſi ad celeitis giobi magnitudinem dferat· nihil ſpacij pꝛoꝛſus ha bere judicetur · fuius igitur taz exigue in mundo regionis quartꝭ fere poꝛtio eſt ſicut prolomeo pꝛobante didiciſti que nobis cogni tis animantibus incolatur · Muic quarte ſñi quantum maria paludel qʒ peemunt quantumq; ſiti vaſta regio diſtendit᷑ · cogitatione ſu traxeris · vix anguſtiſima inhabitandi hominibꝰ area relinquetur —₰—— ℳ ſtibut ſp— wprpnen In hoc igitur minimo puncti quodaʒ puncto circuumſepti atq; con eis an an cinñ de peruulganda fama · de peoferendo nomine cogitatis · Fut Ddenn n quid habeat amplum magnificumq; · gloꝛia tam anguſtis exigu⸗ nenaatn iſq; limitibus artata · adde ꝙ hocipſum beeuis habitacutki ſeptũ conſolein plures incolunt nationes tin gua moꝛibus totius vite ratione di⸗ pꝛotoniun ſtantes · ad quas tum difficultate itinerum · tum loquendi diuerſi⸗ mit. rate·tum dmercij inſolentia · non modo fama homnum ſmgulorũ ſed nec vrbiũ quids peruenire queat · Ptate deniq; · M. tuliij ſicun ipſe quodam loco ſignificat nondum caucaſum mentem · Romane reipublice fama tranſcenderat et erat tunc adutta · parthis etiaʒ ce teriſq; id iocoꝛum gentibus foꝛmiduloſa · Vides ne igttur ꝙᷓ ſit an contnſtni Suſtata qꝙᷓᷓ dpꝛeſſa gl oꝛia quã dilatare ac peopagare laboratis · In perteʒ prhuq vbi romani nommis tranſire fama nequit romani homims gloꝛia mn qſn pꝛogredietur · quid ꝙ dmerſarum gentium moees inter ſe atqʒ in⸗ nputatur lm ſtituta diſcoꝛdant · vt quod apud alꝛos laude · apud alios ſuppli⸗ diſla nichih cio dignum iudicetur · Duo fit vt ſiquem fame pꝛedicatio d electat ntem vrunzn huic in plurimos populos nomen pꝛoferre nullo modo conducat generalmin PFrit igitur peouulgata inter ſuos gioꝛia quiſq; conrentus et intra hil·Legmnen vnius gentis terminos peeclara illa fame immoætalitas coartabi⸗ mpons inßr tur · Bed ᷓ multos clariſſimos ſuis tempoꝛibus viros ſcriptoꝛum acumaljw inops deleuit obliuio quanqᷓ; quid ipſa ſcripta pꝛoliciant que cuʒ imunt h ſuis auctoæibus pꝛemit longio⸗ atqʒ obſcura vetuſtas · Vos vero zeirt immotal itatem vobis ꝓpagare videmini cum futuri famam tpis w cogitatis · Quod ſi ad eternitatis infinita ſpacia pertractes · quid F habes ꝙ de nominis tui diurnitate leteris · Vniuę eteniʒ moꝛa mo es abe ſu menti ſi decem milibus con feratur annis quoniam vtrumq; ſpaci⸗ gnanim um diffinitum eſt et minimũ licet · habet tamen aliquã ꝓoꝛti onem · 3 It vewt At hic ipſe numerus annoꝛum eiuſq; quãlibet multiplex ad inter⸗ te hon⸗ minahilem diuturnitatem nec comparari quidem poteſt · Etenim fi magnanm nitis ad ſe inuicẽ fuerit quedã · Infiniti vðᷣo atʒ finiti nłla vnqᷓ; pote eſtimes · wii rit eſſe collatio · Ita fit vt quãlibz ꝓlixi tpis fama ſi tñ in exhauſta t·cum ſi fo⸗ eternitate cogitetꝰ? · nõ parua· ſed plane nulla eſſe videat?· ec ila ro ꝙᷓ mchi gkoſa conſolatrix cuius ex dictis gloꝛioſis pariter et conſolatoæijſ culennſim ſequit? neminem debere de peiuatòne vl mundane gloeie carentia eia diſni deſolari· ndens. ſi oñ II. GCOSDSRNTIO · ——— Scũda puella ſic ait · Quomodo frater inani gloꝛia paſci · aut acij w ra ſaginatus queris impugnari · ᷓ ſalſa triſtis moetis de pꝛo⸗ mbf, vt ximo imminentis ſua amaritudie inſipꝛdam reddit · Qõð ſi nõ que⸗ nundo e nob ris nec inde ſi carueris te vlla maẽt triſticia Poꝛro moes imminẽs diciſi— u vel inopinate nata ampurare vitam hautdubium omnem gloꝛiam ntun itain ne dicam inſipidam · pꝛoꝛſus ſpernendam reddit · ꝓmnde illa muſa „dir · o8n boetiane triſtieie ſuo mitigatiua carmine olim ſic cecinit · Nicet mib areà — — re— — . 3 — — — remotos fama per populos means diffuſa linguas explicet et ma gna ritulis ful geat claris domus oes ſpernit altam gloæiã. hec ia Verum quod ſpernendum omnum merito ſententia iudicatur llo non habito vel amiſſo continit facile conſolari · F. COhiS OEERTIO PF puella ſic ant · Wirum elt ſiquem delectet collum iugo NM grauiſſimo continue pꝛeſſum in altum poetare · et non potius — los poſitam contemplari; Qꝰ ſi peimum non delectat quòmõ erit ꝙ contrarium eius quen Srauer- Aim⸗ me inquies · Queſo igitur dicttò mihi cur te grauat ſi non vales p mundanam gloꝛiam coœenua erigerè atq; in alturn collum poerige⸗ re quod conſtat foꝛe moetalitatis iugo alli garum · R cmus pꝛofe⸗ cto iugi pꝛeſſura vnqᷓ; ſe ↄxcutere non valebit · Ita ne eſt o ſuperbe o gloꝛie inanis cupide · Gur igitur memoe · quia terea es et in terrã ibis ·terram xpſam ſubmiſſo collo non potius conſideras · qᷓ coiluz ita peeſſum tanq; grauiter ſubiugatum inconſiderate eeigere atq; in mundi gloꝛiam extendere te delecter· Fudi quid muſa boetia ne triſticie miti gatiua cecinerit ſeu potius cum amratine fuerit lamentata. Quid o inquit ſuperbi colla moetali jugo fruſtra leua⸗ re geſtiunt · Woꝛs ſpernit altam gloeiam · Inuoluit humile pariter et celſuz caput · quatqʒ ſummis infima · Foꝛte inques o vane gio rie · Nonne optabilis eſt gloꝛia etiam ipſis motalibus que mmt rum ipſ moꝛti ſuperſtes erit · Q uid ni ſit optabilis · Nõne dicit ſeri ptura · I qꝙᷓ; pulchra eſt cafta generatio cum claritate. Immoetalis eſt enim memoeia illius · quoniam et apud deum nota eſt et apud hommnes Bed conſideratio puiuſcemodi te non moueat ſi tibi pꝰ te clantas nominis memoꝛabilis non manebit · Fateo quidem cia ritatem huiuſcemodi vtcunq; foꝛe pulchram · ed apnd quem at⸗ tendendum · Peofecto apud deum cui nota eſt et apud homines Nt vero apud te minime · Tibi ſiquidem non ſicut ipſis eſt immot⸗ ralis ·claritas futuri nominis · quid tibi confert nunc viuenti Ni hil quaß · mñi dum pꝛeſens fuerit etiam moetuo te cõferret Fliter permodico ſolum tempoee confereet · quod modꝛeum vt eſt dictm peo nichilo eſt deputandum · Bed ecce claritas ſi quando pꝛelens erit te moꝛætuo qᷓ; parum tihi tũc conferat · Roe dſolatrix boetij mu ſice ſic oſtendit · Vbi nunc fidelis oſſa faheicij manent · Qund ben⸗ tus aut rigidus cacho. Jignat ſuperſtes fama tenuis pauculiß; in pꝛoclinum · terraʒ ante ocu ane nomen lireris. Sed ꝙ decoea nouimus vocabula · Mum ſeire⸗ coſumptos datur· Jacent ergo peoeſus ignorabnles · Noc fama no⸗ tos efficit. hec illa · Gui pꝛofecto et ratio ſuffragatur· Fcce eins ꝗ mceitur ſpiritus · aut ad inf eros deſcendit · aut að purgatoena icca aut in celũ pergit · In inferno claritas nominis etiã ſ innote ceret minime ſpiritum delectaret · ſed Foœſan amplius cruciaret Cocus üenn enit ennaud n. da opn niPfin h nonrit collunpn ne do in erea es etun erate engnt mdmhin dmrant ugo frnt nt hunien nques on talibus g 8Mönedn ritate. n nnonel moutnin fatecq ed apw et apwi⸗ at ipſs* ſiqundoß ſolatzu nanent 5, enun pin e lin les⸗Aori ßerel⸗ ſiquidem ſolius triſticie eſt infernus. In purgatoꝛio autem ſi bene quidem agnita aut gaudium pareret aut quod duhiuz manet dolo rem purgatceium paululum mitigaret · oeſtan tamen cum et ibi ſit rempus flendi non gaudendi · àgnoſci quemadmodum ꝓʒemitci tur non contingeret · Iudi patreʒ clareuallis. Pi lij inquit àdaz ge nus ambicioſum et auãrum quið vobis cũ dmirijs terrenis et glo ria tempoꝛali que nec vere nec veſtre ſunt· ſi veſtra ſunt hec tolli⸗ te ea vobiſcum · ſed homo cum interierit non ſumet omnia · nec de⸗ ſcendet cum eo gloꝛia eius · Poero in celo ꝙuis inibi tam noticie F leticie iocus extet. claritas tamen terreni nomims contemni ſolet vbi conceptum de potieibus gaudiuz omnino peeualet· Fu di expertam illam boetianam conſolatricem.cujus et ſupea memi nimns · Fi bene inqut ſibi mẽs conſcia terreno carcere reſo luta ce lum libera petit · nonne omne terrenum negocium ſpernet · que ſe celo kruens terrenis gaudet exemptam. illa. . COpeDeRrO. Varta puella ſit ait· Quid turbaris o amice. Itultus es an ſa piens · Peofecto ſi gloeiam amcam queris ſtultus eſſe peo⸗ baris · falſoq; tibi nomen tribuitur gioꝛioſum · S igitur ſic ſtuitus gloeiam conſequeris· non niſi turpem amicam habehis· Verum ſi quare te gloꝛiam affectantem ſtultum dmrerim ſcire velis Pcce id circo ſic dixerim. Mam qð ſapientis eſt in te non inneni· Siquidem qui ſapiens eſt · bonum ſuum conſcius· ſibi vulgari opmone non metitur · ſed potius veritate atqʒ peo nichilo Sieiam reputat · ꝙᷓ q dem ioci ac tempoeis circumſtantia · ve anguſtam mimiun paruipe dit · hec eſt reuera ſententia quas boœetiana con ſolatrix luculenrer potulit in hec verba · Gloeia inquit qᷓ; fallax ſepe · ꝙᷓ turpis eſt· plures enim magnum ſepe nomen falſis vuigi opimonibus ahſtu lerunt · quo quid turpius excogitari poteſt. Nam qui falſo pꝛedi⸗ cantur ſuis ꝛpñi neceſſe eſi laudibus erubeſcant · Que ſic etiam me ritis ᷣonquiſita ſit· quid tunc ſapientis cõſcientie aduecerit qui bo num ſuum non populari rumoee · ſed conſcientie veritate metitur · Qꝰ ſi hocipſum ꝓpagaſſe nomen pulchrum videtur conſequens ð vt fedum non extendiſſe judncetur. Sed cum vti paulo ante diſſe⸗ rui pkures eſſe gentes neceſſi ſit ad quas vnius fama homnis ne queat peruenire · fit vt quem tu eſtimas eſſe gioeioſum · peoxi ma F⸗ te terrarum videatur in gloꝛioſus Inter hec voro popntarem grati am nec dmemoeatione quidem dignam putò. que nec iudicio ve⸗ nit ·nec vnꝙᷓᷓ firma perdurat· hec illa· gertum eſt i itur ꝙ fallax gloeia et vana eſt eius qualiſcunq; pulchritudo cuius parÿVodus nimium beeuis oſtenditur dum ſummus pontifer coonatur. Fũc etem̃ ſtuppa in altũ ꝓiecta feu poœꝛrecta accẽdn.et dũ ſic accẽſa cõ tinuo conſumitur alta voce pꝛoclamatur· Jic tranſit Sleꝛa mundi 5—. 2 — — —— — — — r e — — 4. — — — apitulum ſecũdũ eon mane laudis et ſpecialiter vel conſimilibꝰ alijs · einens conſolationes ſuper carentia hu⸗ de factis bonis · vt de actu predicatõis — — cundo poſt peemiſſa ad dominam conſolatricem ſu⸗ peadictam accefũt et alius triſtis ſuper materia pꝛe⸗ miſſi capituli querulando cui illa humus rei gratia · ꝓ conſolatione de ſuis puellis quinq; aſſignauit · ¶.cotEfTO- Bima puella ſic ait · Vt quid frater de eins querularis carẽtia quod tibi ſi adeſſet nen peodeſſet ſed magis nociuuz eſſet Vis Sc ſcire de laude et ꝓꝛimo ꝙꝙ laudatio non pꝛodeſt · Vudi magnũ onum laudare non laudato ſed laudantibꝰ patrem auguſtinum oero ſi vis ſcire ꝙ laus ipſi laudato ſit nociua vtpote peodeſt ·& que laudãtum facile reddit elatum · udi magum antiſtitem Im oſium loquo jllo inquit potiſſimum tempoe merira ſanctitãtis Excõllõqᷓãndo nec laudantem adulatio nec laudatuʒ temptãt e⸗ latio · Lauda ergo poſt periculum · pꝛedica ſecurũ ſcilicet polt moꝛ tem· nãàm ſubiungit · quis autem viuens tutẽ poſſet laudari quaſi dicat vix vllus vel nullus · nonne igitur patet T laus ipſi lauda⸗ to dum viuit facile eſt nociua que dum facit elatum quaſi extra ſe latum ipſum reddit ſeipſum ignoꝰantem· et quid hoc periculoſius eſſe poſſet /FE COłiSOSESTIO · gcunda puella ſic ajt · Nonne amice hoſte carere bonum eſt atqʒ conſolatoæium · ateare hoc neceſſe eſt · Sed quid · Lere aus eſt homini velut holtis quez vix vnqᷓ; abſq; ſuo periculo euà dere poteſt · ſtinum de laude hoc de qua loquitur ſupponentem · Memo inqunt puius Poſtis vires ſentit · niſi q ei bellũ indixerit · quia et ſi cuiq k cile eſt laude carere dum negatur · difficile eſt tamen ea non dele p dices foete · ui vel quibus modis laus ſit hoſtis · Noc igitur pacto id nouen ꝙ ſcilicet ad modum hoſtis alios cruciat alio malos eſſe manife⸗ ſtat · et vtroeumq; per dſequens hoſtem ſe eſſe declarat · uſtos em cruciat et iniquos repꝛobos demonſtrat · Rudi egregium patrem gregoꝛiuzʒ Laus inquit ſua juſtos eruciat· et iniquos exaltat · quo dum letificãt repꝛobos monſtrat · Mec ille pater · et certe de nume⸗ ro iuſtoꝛum quos laus cruciat ille doctoæ fuiſſe videtur.cui quo dam dum iple optime pꝛedicaſſet dicente benedictus ſermo o?i tui ipſe reſpondit · Jed maledꝛctus ſermo oꝛis tui quali dixert ctari · cum offertur · hec ille · Nondum plene no⸗ Vis ſcire hoc de laude · Kudi magnum patrem Jusu⸗ — r tnenih upredn ermauu wusrag uerluizn nocuzn eſt. Jem o ſed ludn ſit nocun um antſim merita ſnii ndatmn rů ſaheupin 3 lans iyi quia mibi vt hoſtis nocuiſti oe me laudando. f COSSRCIO. Ircta pueila ſic ait · Cur frater laudes appetis de recto opere Wum multo melius eſſet illa carere· Vig ſcire quare. Tudi gre Soej. pape egregiũ verbum pꝛo ratione· Cuz inquit pꝛo recto ope laus tranſitoĩa querit? eterna retributione res digna · viln peecto ven undatur · B ille fed none melius eſſet commercio hoc carere. Gerte ſic· Ped eſto ꝙ pꝛo bono opere laus humana non queratur ſed non queſita offeratur atq; ob hoc eterna retributio non neget? Kdhuc tamen carentia ipſius vtil ioe eſſe peohatur. ec ꝙ ob ipſam carentiam excellentio? homini apud deum retributio reſeruatur Vis hoc ſcire · Kndi rurſum pꝛedictum patrem egregium actus oc cultos manifeſtis mmraculis et laudatis pꝛeferentem. Caritatis in quit et pietatis mracula amate · que tanto ſecurioea ſunt. quanto et occulta de quibus apud deuz eo maioꝛ fit retributio · quo apud hommnes minoe eſt gloꝛia · hec ille pater · Vnde frater ymagineris tenebeam miſceri luci et venenum cibo delectabili. quãdo pꝛo boꝛ no opere laus ſeu gloꝛia que eſt apud homines · miſcetur expectã; de gloeie apud deum C(IH. COPISfOERTIO. Vartã puella ſic ait· O frater foꝛte libenter ſcires pꝛeſertim ſi ſis doctoꝛ eccleſiaſticus quibus rebus bene pꝛedicantis · be⸗ (Ne legentis · et diſputantis · ſeu veiliter docentis ·laus ſit ſimilis. Scce peimo laus iſta eſt velut echo · I icut enim voce clamantis re vcepra m concauitatibus altoum montium ſeu cauernjs ad reſonã tiam dꝛſpoſitis echo reſultat· tanqᷓ; res vana ſonans per modicũ · et cito tranhens · Michiiq; poſt ſe reimquens · Ita actu hone pꝛedica tion 1s vel doctrine per concauitates aurium vſqʒ ad eleuatag mẽ⸗ tes per gratitudinem reſonantes perueniente. reſultat per oœꝛæ aus ditorum laus pꝛedicta qus eſt vana velut echo ſonans per m̃odi⸗ cũ· et nihil pꝰ ſe boni relinquẽs · qᷓre nec curanda eſt. ſ magis hñ⸗ da iudibeio velut echi· Rurſuʒ ſcias ꝙ laus añdicta eſt q̃ fumꝰ ſeu virgula fumi euaporare ſolita ab ignito eloq̃o vᷣbi dei ſeu ab ip̃is auditoꝛibꝰ igne f̃oæte caritatis inf lamatis · qͥ pꝛedꝛcãti ſeu do cẽt reddũt humſmodi fumũ laudis qui ad modũ veri fumi ip̃z do ctoꝛem ſepe cecum vel cecutientem facit. Vt vnde auditoꝛes illu⸗ minantur inde doctoe ipſe oculos ad fumum hĩoi dꝛrigens vł ex hibens ſpiritua liter excecatur · Cur ergo peopter carentiam huius fumoſe lauditz contriſtatur · cum magis ei gaudendum eſſet et qui bus pꝛedicauit congaudendum de ſuo a ſe recepto lumine cogni⸗ tionis et igne diuini amoeis · cum ignis hic et lumen hoc ſint de familia ſolis muſticie et per conſequès ad modu materialis ignis er naturalis iuminis de familia cœæpoꝛalis ſolis exiſtentium Habe ant ſe de zpe intuentiuz coœꝛda letificare · ſicut de lumine naturali v w ———————— n n 3——— 6 ½ 16 3 1 1 1 4 thobias itle ſenioʒ innuebat cũ dicebat · Quale gandium mihi erit qui in tenebeis ſedeo et lumen celi non video V. COdSIOEfTIO· Vinta puella ſic ait · O frater ſi vt ſoꝛoæ mea pↄememoꝛat pᷓdi catoꝛ ſis vel docto⸗ occleſaſticus? mementò officij tui · Mem⸗ pe doctoees ecclelaſtici ex ſtatu ſuo ſeu officio · hab ent ꝙ ſunt qᷓſi dei et ſanctoeum hyltriones et mimi laudantes deum* ſe · laudã⸗ tes quoq; eum in ſanctis ſuis· Qnemadmodum—— ſeu mim quibus pꝛo ſuis dactamimbus dominos r us ⸗ ne pꝛo iocoſo ipſoꝛum ſolacõ pꝛeſertim in nuptijs vł alijs magnis feſtis datoꝛes ſolent aſignari · peoꝛſus ſtulti eſſent et fatui ſi ꝓ da toꝛibus pauperes pabere magis veilent et tenaces · quando dños vel peꝛincipes diuites et hberales habere poſſent Ira peofecto ꝓ⸗ ſultis ſunt habendi hautdubium et inſanis illi peedicatoꝛes ſeu doctoees qui ꝙ officio ſuo quod exercenr ad laudez dei pꝛeſertim in feſtis nuptialibus dei et eccleſie tanqᷓ ſponſe nuptiali thalamo peeparate · pauperes et mendicos P? datoꝛibꝰ ſiue remuneratoei: bus qui vana laude aut minimis rebus alijs eos remunerant pa bere deſiderant · et non potius deum ipſum pemcipem vniuerſi qui eſt diues in omnes · qui p̃ cunctis iuſtus remuneratoe eſt et libera lis qui eſſet et Ipſoeũ dummodo ſolũ vellent merces magnanims 7. Capitulum tercium continenß conſolationes ſuper honoꝛns aniſpne vel carentia 6 36 Ercio poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem pemn⸗ cipa lem acceſſit et alius triſtis de honoeis amiſſione et carentia perturbatus · eui illa ad conſolandum en de ſuis pueilis quatuo deputauit-· ¶COPSOERSTIO. Rima itaq; puella ſic ait · O amice ſi honoeis ſcires acei⸗ dentia · nõ ita de honoꝛis carentia te eſſe anxium opoeteret mirum honoꝛez ſollicitudo ſemp comitatur longa duratione mi nime dtinuatur et de habito cum delectatẽme ꝓlixioe eius qᷓ ſit 5 lectatio diſplicentia ſubſequitur · Vis hec tria icire de honoꝛe · Ju di illum petrum Hauẽnenſem · Puitias mnquit et honoꝛes ſollici: tudo inſeparabiliter comitatur · mundi pompa et fauoe populi fu mus eſt et aura ſubito euaneſcens · que ñ plerumq; placeant peni⸗ tudinem inducunt et ſi delectant ad modicum pꝛoductioꝛe ſpacio diſplicebunt · Nec ille· Sed et cauſam adicit diſplicentie· johanne os aureũ pꝛeſertim indebiti honoꝛis · onoꝛis inquit magnitudo hijs qui non in digno viuunt honoꝛe cumuiꝰ incipit eſſe penarum Nec os aureum · Sʒ hoc non credatur tantum de penis dici futurs quoniam et in pꝛeſenti honoꝛ eſt penalis · Qumppe magna occupã patio eſt penalis · Jed ſicut ait ilie gregoems pater egregius⸗ em eſn In aben pſn eummſeln Str byſnn 8 landani netfam ces · quandeh tta pꝛcjt peedican ſue renut rem cipem vnnt eratoꝛ eltl. ce nes ſupe e onſolantn ponorsn conleln noꝛis ſn an un olmioe an cire debo⸗ et honoi et fano. m; plac⸗ ductcn ſplirente. mqult mt 1 ncpt eſt ſ e pe 6 do 6 pe mab Plus in hoc mundo honoꝛ qᷓ; deſpectatio oecugat K. EORSDERTIO. DFcunda puella ſic air Oamice Cur querularis ꝙ ad magnd honoees pꝛepꝛoppere non aſcendis · Pu neſeis quid appetig? Tu queris ſtatum et inuenis caſum · Tu queris per aſcenſum hons ris creſcere in aitum qõ ſi etiã dtingeret decreſceres et deſcẽderes in ꝓfũdũ · Vis ſcire ꝙ ſit ita · Peocedat ĩ medrũ egregiꝰ ilte dñici gregis paſtor gregoeius et pꝛopoſitũ mox declaret· Caſum mquit appetit qun ad ſummi loci faſtigia poſtpoſitis gradibus per abru⸗ pta querit aſcenſum · Scimus autem ꝙ edificati parietes non pꝛius ti gnoꝛum pondus accipiunt· niſi a nouitatatis ſue humoee ſiccen- tur · ne ſ ante pondera ꝙᷓ ſolidentur accipiant iunctaʒ ſimul fabei cam àd terram deponant · hec pater le que et in venerahili decre roꝛum volumine recitantur · Fudi eundem rurſus · quemadmodum in iam dicto votumine recitatur · Qui inquit nititur ad altioꝛa con ſcendere · quid aliud agit niſi vt ereſcendo deereſcat et aſcendẽdo altius exterius interius in pꝛofundum deſcendat · HI. COSERACIO. Frcia puella ſic ait · eſcis frater ꝙ ſi dixerimus quia peccatũ non habemꝰ · noſipſos ſeducimus · et veritas in nobis ñ eſt· S qůid· pꝛofecto ſi peccatis noſtris addamus honoꝛes · quanto hoc magis fecerimus · tanto plus teſtante illo gratiano peocul dubio puniemur · Fed nonne melius eſt pꝛo bꝛeuiſſima noſtra paryodo honeee carere quantocunq; · ᷓ; addere nobis vel minimum gradũ pene · pꝛeſertim eterne · ſi ſicut aſtruunt patres noſtri · Pene futu⸗ re ſiue purgatoꝛie ſiue infernales ſunt penis huius mundi graui⸗ tate incomparabiles. Ei. COtO. WWVarta puel la ſic ait · O kariſſime quare exhibitionẽ queris ho noeig que pꝛemium eſt virtutis · Neſcis ꝙ ad imp oſſibile ten dis · Nempe in hac vta non eſt retributio malacie vel virtutis et ſi aliqua fit. non fit iuxta condignum · ſed eſt tantummodo quidam Zuſtus · Ii autem bonum opus foœꝛtaſſis faceres · pꝛofectum tuum ſimul faceres · ſi pꝛo itlo tanqᷓ; mercedem honorem nõ requireres · Pcias enim pꝛo conſtanti q; qui pꝛo bono quod agit tempoꝛaliter remunerari non querit reuerentia vel honoꝛe aut alio quocunq;⸗ itlus ipſe deus magna nimis merces erit · S ane de materia pꝛeſen us capituli poteris per neptes meas inferius plenius edoceri · 5 6 — —— ———— —— —. — — 2 ———— —— ⸗ — 6 perent que habes apeia ſo apitulum quartum continens dſolationes ſapientis nee vtili tãte nec laude vel honoꝛe premãti et ſpeciatiter ſuper carẽtia ma⸗ giſtralis honoeis ſeu doctoꝛatus aut lectoꝛatus ſolennijs · Varto poſt pꝛemiſſa ad domnam dſolatricem ſepedi qam acceſſit et aliꝰ triſtis ei ſup materia pꝛemiſſ ca⸗ ⸗ pituln conquerendo · cun mo illa pꝛo conſolatione de duabꝰ ſuis puellis pulchereimis ꝓuidit · FSiOSERNTIO D vir ſapiens · ſi tamen ſapiens· Jui minꝰ ſapiunt tibi aliena eum tibi ſufficere de la ſapientia habita· Audi ſuper hoc ala num quendam dignam memoeia contra contemprum ſapientie et ſapientum ſententiam ꝓferentem · ¶um inquit ſapientia tempceibꝰ noſtris nulliꝰ fructꝰ peemietur ſtipendijs nuiliꝰ fame eam faud ris aura extollat · ſpſa non pecunia hono?i titulos et laudis emat pꝛeconia · Iola tamen ſapientia ſuper omnem poſſeſſionem peeemi net generoſa poſeſſio · que ſparſa colligitur: erogatã reuerritur pu⸗ blicata ſuſcipit inerementum per uà nobilis cõſcientie theſaurus ſecretis penetralibꝰ mentis innaſcitur · fructꝰ iterne delectationis acquiritur· coedis oculis delicioſa animi padiſus · B in celeſte·terrenum ini moꝛtale · caduc ũ hominẽ in deũ deiice imitationis duertit · Bille K. COdISOEENTIO · gcunda puella virum apter magiſtralis ponoꝛis carentiã ſpã liter dtriſtatum aggredit? in hunc modum- Docebo te mquit ſi volueris qualiter pofſis beeui adipiſci ſolennjoeem doctoꝛatum quo plerumq; omnibꝰ qui ſunt doctoeibꝰ tenebis cathedram cel⸗ ſioꝛem. ipſiq; vix pedum tuoum erunt àd ſcabellum · Monne coeru pti ſunt in ſtudis ſins et vt plurimum nõ elt qui faciat boniʒ · nec dum viuere didicere · Compone ergo moꝛes · ſectare virtutes ſan ctam ducas vitam · in vigilijs · in abſtinentijs · in oeationibꝰ ſedut In abſtinendo a verbis otioſis ne dicam periculoſis · et vbicunq; ſederis admirabilis eris in coꝛdibꝰ eox · Qmniſqʒ iocus ent tibi peo cathedra · g oꝛioſuſq; atq; motiuus codium doctoe eon eris — puella ſic ait apis ꝙᷓ deberes · cur nõ doctoe modo paruulon · non doctoe vel magiſter nouicioꝝn · doctoe viron illuſtrium · doctoꝛ doctoꝛum quoeum coram te intẽ rioꝛes ſpiritus p te et ſi neſcias abſq; vexatiõe tui ſpiritꝰ tanqᷓ pue ri recipient diſciplinas · duz nõ ſtatim ꝓficiunt lecti onemq; repo tanerint vtpote que ſuꝑ vires eon ſit · qui ſine voce eti am in lilen⸗ tio es de magnis locuturꝰ magnaq; docturꝰ Pulcheoeum em̃ exe plon poſitione ipſos demõſtratione ad oculũ docebis viuere · et 4 bene vjuere · viuere ſanete · vnere virtuoſe · Fſt ne aũt excellens 5 doctrina · Sſt omnmno · udi in ſimi materia vel eadem dulciſũmu illuʒ clareuall enſem de apoſtolis peedicantẽ · Iij ſunt ĩquit mðn ic ſol eſt per quem mentis lumine dieſcit in tenebus ———.— —— ata rennin oſciennewh terne dilem dieſcit inm eſtetennn onis dum onoꝛis tum 1 Deccbon odem dec pis cachen lum Rm faciatta tare vim otationt loſis ·et m doctt iſter wu n lecionen voee en⸗ pulchem dorebbe eadem ſin dob. im vin 5 noſtri qui a magiſtro omniuz vias vite pleniꝰ didicerunt · et docẽt vos vſq; in hodiernum diem · Quid ergo docent apoſtoli ſancti · nõ piſcatoꝛiam artem vel ſcenofactoeiam. et quidquid hunuſmodi eſt non platonem iegere · non areſtotilis verſucias inuerſare. non ſp diſcere · et nunqᷓ; ad veritatis ſciẽtiam Peruenire. docuerunt me vi⸗ uere · putas parua res fit ſcire viuere. Magnum aliquid ymmo ma⸗ ximum elt· itle· In hac ergo artem · in hac ſapientia ſancton · que arsg eſt artium regimen animarum malle debes magiſterium conſe qui ·et tate quod pꝛemittitur officium doctoꝛatus q cuiuſuis ſco⸗ te regimen · aut doctoratus faſtigium quantumlibet excellentis. ed dices foꝛte non eſt leue ad magiſterinʒ tale conſcendere qua te poiliceris · Adeptumq; modicum affert honoeis · rras omnino fummo cancellario qui hac in facultate peo certo facili· oĩes do⸗ ctoꝛnſat docente pariter et dicente · ugum meuz ſuaue eſt et onug meum leue · Veruntamen et ſi nouellis ſit clericulis. non omnino leue · grauius multo fœe ſcias magiſterium vul garis nommnis adi piſci · hoc enim nonnullas abſtinentias plureſqʒ vigilias. laboꝛes et expelas euiſcerati onemqʒ ſui copoꝛis vſq; ad cerebri et medul⸗ le oſſium exinanitionẽ requirit · plurimoſqʒ ob laboꝛes hĩoi exceſſi uos àd inſaniam perduxit · Poero de honore quod loqueris fru⸗ ſtra minuſqʒ peudenter adieciſti. hoc enim vanitatem iudicat ad⸗ huc tuo animo adherentem · peoeſus pel lendam a ſede mentis rue Scriptureqʒ neſcium vel obltum teſtatur cum dicat noſter Sim⸗ phonideg· Pimis honoꝛati ſunt amici tui deꝰ. nmis confoetatus eſt peincipatus eoœæum · Iudeo quoq; ſecuriſſimus polliceri ꝙ vir⸗ tutem in te ſanctamq; vitam honoꝛabunt cum nouerint multo pꝓlu res ꝙᷓ peeſciſe quodeunq; doctoꝛatus officium in hoc mundo au dabitur emm ab hominibns conſideratiuis ſtudoæium tuum interi us intra cubiie coꝛdis tui · conſiderabitur in memoeie tue armario liber vite ſpiritualis · liber caritatis · ſummaq; virtutum operibus declarata ſumma nichilominus etiam vitioeuʒ per te efficaciter re probata · Aduertetur ꝙ ſtudio incumbis · libꝛo ſapientie actuali conſiderati one poſito ſuper pulpitum tui volubilis ſeu diſcurſiui inteltectus · videbitur quoq; manifeſtius ſcole ac doctrine tue ef⸗ ficacia · atq; ad pꝛofectum plurimoꝛum docendi facilitas per exẽ⸗ ploꝛũ poſiti onẽ · quibꝰ te exhibueris in moꝛũ hõeſtate oĩbus exem plarem · Et nonne hec et ſimilia merebuntur apud homines · apud angelos · apud deum et ſanctos vniuerſos · appꝛobationem omm⸗ modam pariter et honoeez · hoc notato hec verſentur in animo tuo Sʒ et pariter audito inſignẽ illũ jeronimũ pꝛeſbiterũ de quibuſdã loquẽtẽ ĩ mõaſterijs dſtitutis. Qui jquit ſpeʒ duerſatõis mł᷑to tpe dicerũr qui oĩm fuerũt mimi vt peimi oim fierent · quos nec ipſa eſuries · nec ſatietas aliquando ſuperauit qu paupertate letantur — — ₰ 1 4 1 „ —— 7 1 11 1 1 1 111 1 1 1 1 1 * 1 1 11 1 1 1 1 11 131 1 1 1 F 1 6 1 1 1 3 8¹ + 5 1 B z it 1 4 4 1 1 5 1 3 1 1 1½ 1 3 1 3 1 1 11 3 1i 11 1 1 1 3 1 3 1 . 1 1 o. vultꝰ iceſſus · doctrina vmrxtutũ eſt. hec ille o omni vulgaris app ellatõnis decoratu meliꝰ atq; glo Nonne etjom̃ci doctrina poliere et k mõ dicere quo ñ ſolũ lingua pꝛedicta ſeʒ habitꝰ ſermo vnitꝰ Be docẽt er ſibꝛ inuicem teſtimoniuz phbent · doctoꝛemq; 5 tair ter docens nequaqᷓ; ſibiipſi 2 ſime quod verbis pꝛedicant · quaſi multis ↄtradicẽtes moeibꝰ im⸗ terũ tali de quo loquo? doctoeĩ nequãc ea deerũt pu oſe doctoeibꝰ alijs impenduntur · Ni⸗ vel in equiualenti que gratiole Oet mirum tali non minus ꝙᷓ alijs laus hautdut pm n a deber et redditur · dem dico de doct oꝛatꝰ inſignibꝰ et 2 ei bꝰ vt de pirreto et veſte honoeis · de cathedꝛa rã n elo co honeſte ſeſſionis · et lauta Pcuratione m diuns. ei condigna · et de honeſta comitiuã vel familia ie ſeire de aude Peofecto ↄſtat virum talem iuſtum eſſe · ſed te 3.. ria iufti cum laudibus · dſtat talem virtuoſume ſed er virtutes dicimꝰ vt ait areſtotiies in ſuis moealibꝰ · conltat doc rem talem pulchro ſtudio deditum eſſe atq; deditum z ammonet nos ſcriptura · laudemꝰ inquit viro gioeioſos diuires in virtute pulchritudinis ſtudium habentes Vis inde de pirreto ĩ capite · ecce doctoꝰat? eſt inſigne · et pote ligi de autoeitate capitalis · i· peincipalis doctrine in f is o⸗ perum peincipaliꝰ ꝙᷓ in ſolis verbis dſiſtente· quippe leone papi teſte validioea ſunt exempla ꝙᷓ verba · et pleniꝰ ope doceturꝙ vo ce· Peniqʒ per pirretum capitis intelligt poteſt intẽtio mentis· oꝛ⸗ dinans ad doctrinam operã exemplariã. aut etiam ſpes eleuãrãde habenda per hoc vel in participio docton aurecla · Vis vlterius ſcire qualis ſit doctoei ð quo loquoe veſtis honoris cathedꝛa ma giſtralis · Rut quis ſit ei locus in conuiuijs· Certe non ſic quemãd modum doctoꝛibꝰ alijs ſcribarum nomine deſignatis in quon de teſtationem dicit Jalnatoꝛ · Rtten dite a ſcribis qui volunt ambu lare in ſtolis · et amant pꝛimas cathedꝛas in ſynagogis · et pemol diſcubitꝰ in duiuijs · non ſic certe doctoe de quo ioquo⸗ non ſi · ß pꝛo ſtola honoris coꝛpꝰ oꝛnante eligit ſtolam ꝛocunditatis inter⸗ ne · Imnis em̃ gloꝛia eius ab intus in fimbꝛijs aureis · i in firibus rutilantis cariratis · ꝓ cathedra vero magiſtrali eligit altam aſct dere mentis ſue ſedem vel locari inter ammos ſm illuſtrem boetiu celſa ſede petitoſ Pꝛo pꝛimo autẽ diſcubitu in duinijs eligit aſce dere ſuperius ad gradum aliquẽ vnum de ſublimioeibꝰ in duno eterne ſatietatis · eſtqʒ ei in pꝛeſenti ſecura mens · iuge duimũ· at menſa ſplendida · que ſi non dſiſtat in epul arum lauticia · dſiſtit in in eo qð multũ pꝛeualet ſcʒ in multiplici ac delectabili recreãtoe interna · m quã poſſibile eſt ei epulari quotidie ſpiẽdide ſaltẽ ab itra · et młtociẽs etiã aſſumi ad exterioꝛa duiuia cũ młkta reueretiã qnoeuz habitꝰ · ſerm bio det rà te tur zri ni no ſo ſi lo eſſe. ſed lud bconu h ditum num gloriolow entes gne · eperi tnne mem A „ Demum talis doctoe non carebit manſione condigna qui ꝓculdu bio manens in caritate in deo manet cui etiã eternã pꝛedeſtnatõe debetur in celis inter ſydereas manſiones vna ſublimis Quid plu ra · pꝛofecto talis doctoe nõ carebit ſp ſe ſequente et ſibi obſequẽ⸗ te honeſta comiiua et famia cũ honoeis et honeſtatis opa ſequã tur illum tanqᷓ; comitiua · que etiam tanqᷓ; familia · id eſt ſibi famli aria fideliter et grate ei ſeruiunt hic ad meritum et tandem ad pꝛe mium future beatitudinis ſeu ad dſequendum ſtatum omnium bo noum aggregatione perfectũ— ICapitulum quintum dtinens dſolationes ſup carentia vel ãmiſ ſione militaris honoeis vt militis contriſtati vel ex eo ꝙ ei res nõ ſuppetant quibus poſſit actus militares exercere vł ex eo ꝙ de bel lo fugerit vel ab hoſte · Vinto poſt pꝛemiſſa ad dominã dſolatricem iltuſtriſſi nam acceſſit et aliꝰ triſtis deſiderans inſtantiꝰ p eaz ſup materia pꝛemiſſ capituli recipe cõſolationẽ · que nox eidem huiꝰ rei gratia de ſuus pueilis duas ſatis vydoneas adiunxit · BRima puella attendens pꝛedicti vꝛri triſticiam ex eo ꝙ ʒpter defectum rerum militiam exercere non poſſet peouenre · Id ipſum ſic ait · Rduerte miles ſeculi qᷓ gkoꝛoſius ſit qᷓ; ſeculi militẽ eſſe chriſti regis eterm · Quid igitur miles ſecuti · Num te militem eſſe chriſti abnues quo ſtultiſſimꝰ dpꝛoharis · In credis duobꝰ do minis tam diuerſis tanq; aduerſis ſimul poſſe militare aut cõſequi gloeiam ab vtroq; ·oc vane ſperas · Nimirum teſte jacobo alphei quicunqʒ voluerit amicꝰ eſſe ſeculi hunus inimieꝰ dei cõſtituitur · Guo etiam amploꝛem tibn ſtudes mundi gloꝛiam dparare · eo am⸗ plioꝛi quoq; dfuſione apud vniuerſam celi militiam · apud q; dñm exercituus regem gloeie ingloꝛius eris · In non te mundi gloeiam ſiue toꝛneamentis · ſiue haſtiludijs · ſiue alijs conſimilibus vaniſſi⸗ me appetentem · aut etiam conſequentem rex gloꝛie qun pꝛeſto eſt vninerſis dilucide cernit · Videeq; dum quempiam alium deicis te deici · dum ſuperas ſuperari miſera vanitate · Qmnd autem tam in gicæium ꝙᷓ vana gloꝛna ſuperari · Quid tam cõfuſibibe qꝙᷓ; non poſſe reſiſtere vanitati · nec poſſe ſubſiſtere · vel ad modicum ·et dtra mo dicum venticulũ vanitatis · Peniqʒ quid adeo ſtułtiſſmũ vt ꝙ gio ria mimma ac caduca qᷓ nõ ſie peccatis compat? qs velit amittere aut piculo exponere eterne gloeie coꝛonã · O igit? felix impedimẽ⸗ tum atq; beata ꝓꝛſus pauptas que nõ ſmit militem ei cui ſi facui⸗ tãs ſuppeteret · reſiſtere neſciret · inſiſtere t vanitati · quod nimrum etiam medici coepoꝛis vt ludendo loquar delicatis diſſuadent⸗ quoæum foꝛſan cnjuſ lubet ſupea doꝛſum ſi toeneamentis mntereſ⸗ ſet. velut ſuper incudem ſimulq; plurimi crudeliter fabeicarent — .* 2—————.. 2—.———— n—„ . u S————— eeeee S tee——— S————— S fleq; cerebeo nec faciei nec naſo · vel oculis nec ptei oꝛi vel ven⸗ tri. nec dentihꝰ vei oꝛi · nec genitalibus parcerent · Jed et ſpiritum ipſius ita ſuffocarent: ꝙ multo conſultius caderet · equum et arma perderet · vel ſi poſſet fugeret pſona eius · P ꝙᷓ vita ipſ as aufuge⸗ ret · nunqꝙᷓ reditura · et nonne tantis malis carere mãgis eſt bonum qᷓ ſit malum henoꝛe carere · de duo agitur militari et tantummodo tempoꝛali* ¶.CcOiSSRSTIQ Ecunda puella attendons militis triſticiam ex alio rapite. ex eo ſcʒ ꝙ; ex fuga de bello vel ab holte honoeem militarem ſe reputat amſiſſe · ad ipſum ſic ait Omiles vrinã chriſti ſi artẽderes accidentia pugne ſen belli vel etiam ſmgularis certaminis · nen ſe foꝛßitan fuge accidentia te turbarent Cur non attendis ꝙmgula re certamen ſumme eſt periculoſum vbi duox inimicocãpital ambos vel alterum occumbere ſit neceſſe vbi de facili pꝛeſens vi ta amittitur et futura · Nec victo excuſatur ĩ defenſione peopꝛia qm̃ potius ſi poſſet deberet fugere qᷓ eterne damnationi amman exponere ſui hoſtis penitentie ſpacium. pee an guſtia certamims habẽtis · O qun tali intentõne fugeret ꝙᷓ gloeioſus chriſti miles el ſet. quantumqʒ vel in celo honoem perpetuns ohtinereti urſiʒ cur non attendis cꝙ perraro bellum quod cõmittitur ſolet eſſe iu⸗ ſtum · quinimmo contrarium iuſto videtur ex omni parte· nune eñ rauſa eſt injuſta oꝛta diſcoꝛdia ex mera ſupbꝛa · quippe dum ſupbit impms incenditur paup · nunc qualiſcunq; cauſa ſit · tantum ꝓpiia et non auctoeitate pꝛincipis ne ðicam contra pemncipem cum cri: mine leſe mmeſtatis attemptatur · Nunc in acceſſu terra tam amico rum ꝗᷓ inimcon deuaſtatur · Incendia fiunt · ſpol iantur rebus ſus ne dum diuites · ſed et pauperes totaliter mnnocentes · et ipſi diui res ad mendicam paupertatem deducuntur · einlant poſtmodum vxoꝛes et paruuli poſt abundantiam et vitam delicioſam ad miſen am maximã deduci · Jed a peincipio bellici apparatꝰ grauant᷑ in iuſte monachi · moniales · et clerici ſecul ares · dtra ipſoum pemile gia et libertates · non obſtante ñi paupertate ſmt cppꝛeſſi artantur vt currus dcedant et equos · vel etiam mittant armatos ad occiſo nes inimicon diſpoſitos · dtra ipſonꝝ dſcientias cũ rrergł aritatis metu · ꝙᷓuis etiam alias cauſam eſſe nouerint minꝰ iuſtam · Iſtis fe⸗ ctis illicitis heu miles ſeculi communiter inuolueris duz ad hel lum ꝓcedꝛs in quo ꝓceſſu beilico non ęſt qui ſe ab ſcondat a calo re eius · ne dieaz a fureee eius in juſto. ⸗ ſi foꝛſan ꝓgreſſas fuers vſq; ad ↄgreſſam amputa obpꝛobrium qð ſuſpicatus es · Fuge du dacter de muſto bello ne m ipſo cum tali conſcientia digne ſauci ata fugiat a te vita tua · ne moꝛiaris in coꝛpoꝛe et anima · kuga hec non modo excuſatur ſed ex iuſticia requiritur · quam qu continens eſt obuiabit illi· qſi mater honoeificata · Vnde fuga honcꝛem b ———— n ———— — — — ——— — ee pee uhar Met.equn vita pl a„ emge in ettnn mertlic noeemn noennin Achnſuhn is cernm nätm mimtori de fachy defenhent damnamnn nguliacm nclus chnin uz obtinen õmittturi omnpnnt a. qupped auſa ſit ·mn ra pꝛmcipmn ceſſu temi polianm? ocentes* eiulantpꝰ deliciob ppara dtra ipl ſnt epya t armat⸗ ias ců m minꝰ mſun⸗ volners d ſ abſcch⸗ ratuße nſienn rt anmꝰ um qu ſi non in mincei iſto flebili et miſero. tamen in ſuperioei et maio⸗ ri mundo · Vbi inumeri ſancti dei · vbi miliamilium· et decies cente namilia agmina celeſtis milicie aſſſtunt exercituum dño · qui non pariter udicant · huiꝰ mundi vulgo excecato · W Porro ſi bellum alias etam iuſtum eſſet · vidiſſes tamen hoſtes triumphare et peo⸗ babiie tibi moetis periculum imminere · queſo die quid mali eſſet fugiſſe in hoc caſu · non reoe ex parte tui aliud eſſe ꝙ obpꝛobeium pati a fatuis ſen minꝰ expertis. Sʒ nonne magis bonum elt vitaſſe per fugam periculum moꝛtis et effuſionẽ ſanguinis tui vel alteriꝰ ꝙ ſpacio penitentie non extante tu poteras vel alius vel etiaʒ alij in coepoꝛe et anima perijſſe · non etiam magis bonus eſt teipſuʒ ad merendum ceteſtem gioeiam conſeruaſſe vel etiam te peeſeruaſſe a captiuitate.ratõne cuius foœetaſſis tu cum vxoꝛe et omni qle tua deductꝰ fuiſſes ad perpetuam egeſtatem. Monne inqᷓ; qðlibet ho⸗ rum magis eſt bonum ꝙᷓ malum ſit apter fugam obpeobeium pati a fatuis hominibus inexpertis · quale obpꝛobeium ratio dictat eẽ poopter meliꝰ contemmendum · Peniq; honoe ſiue in bello· ſiue in certamine fmgulari per fugam perditus eſt recuperabilis in equi⸗ ualenti ſiue eti am pꝛecellenti tam militari qᷓ; regio honoꝛe · Vis ſci re de miitari · Judi quendam patrem de paulo apoſtolo pꝛedican tem Taudabilioe inquit eſt miles qui de pꝛelio fugit· ſed reuerſus foetiter dimicauit?qꝙᷓ; qui nunqᷓ terga vertit nec etiam viriliter qc⸗ ꝙᷓ geſſit · Hinc et gregoeiꝰ hanc comparatõʒ egregiam quadam in omel · qᷓi foemaliter cũ maioꝛis dilectõis additam̃to ſuppoſuiſſe re peri · Pux inquit in pꝛelio plus eum militem diligit qui poſt fugã reuerſus hoſtẽ foetiter pꝛemit qᷓ; euz qu nunqᷓ terga ꝓꝛebuit et nñ ꝙᷓ aliquid foetiter fecit · Mec cogitet quis ꝙ ceſſet hec comparatio ſñi non ad dem in numero pꝛoliuz miles reuertatur · dummõ ad pu gnam excei lentioæem in qua viriliter dimicet conuertatur ſcilicʒ contra ilios hoſtes de qui bus dicit ſeriptura · Inimici hominis do meſtici eius id eſt interioꝛes motus paſſionum · quarum cungum ſu perare eſt faltem apud deum et celeſtem militiam ſpiritualis foeti tudinis euidentius ſignum et magis gloeioſum · ꝙᷓ ſiquis exterionꝝ hoſtium plurimos ſuperaſſet · Kudi ſalomoneʒ · Welioe eſt inquit qᷓ dominat? anime ſue ex pugnatoee vꝛbium · Sed et ſeneca illuſtris dicit qͥ ſeipm vicit dtra oĩa foꝛtis ẽ · Vis ſcire de honoee regio quẽ plures regum filij poſt fugã ſunt adepti · conßñdera multarũ terra rum peelia quarum regum honoꝛ per fugam de prelio · vteunq; le⸗ ſus poſtmodum recnperatus fuit eminenter regali ſolio ſubſequẽ ter adepto · Ad quod peobabiliter ſi fuga non fuiſſet nullatenꝰ at tigiſſentꝙᷓuis et ipſa regal ium perſonaruz fuga ſit excuſabilis ex hmoi peobabili pꝛeſumptione ꝙ milites ad frenum peincipis iurã tes ne aliter plurima mala totius vmus regni ſequerentur xpſum pemncipem de peꝛelio eduxerint violenter peeſertim cum npuerint non phꝰ3 non eſt apud expertos reputan roli alꝛas regni Bomano?um no coꝛes ſui clare videntes franco ano bello ꝓpter em— vt pꝛeſumitur violenter ad maximum bol ſtuit oꝛũ in hoc facto detrã repeoban di ſunt qu ei peium bellum eſſe et plurimos alios qubꝰ magis erat eium pbabile belli periculum pi declmaſſe · ec attendendo duz ꝙ honoe leſus fuerit incliti ka⸗ uicij nondum coeonati quem du⸗ zum exercitum iam diſſutum nonp aladios militum ß p iaculoum ſophiſmata angiicoꝛum de kaleſt⸗ idens moetis ſue et ipſoꝝn periculum eduxerũt — bonũ totiꝰ xpianitatis · Vñ ctõs ſunt merito dtemnede · magis aũt idem peincipi fugam à Dklictu circa leodiuz babiro mendaciter imponere non verentur-wnr ilh idem non im⸗ ponunt etiam ſuo patri dño johanm illuſtri regi Pœhemoꝛum mini me puſill animi · de cuiꝰ animoſitate non dubitabat ß mirabatur to tus mundꝰ· Jed nec patri nec fi lꝛo fuga imponi poterat miſi tur⸗ piter mẽtiendo cum ab eode dflictu per quendam peeſumptuoſum dñm inoedinate et peeuolando peincipalibꝰ attemptato · neuter fu gere potuerit cum neuter peeſens fuerit · ſed a loco dflictus ambo dʒſtarent et alibi neſcientes ð dfiictu tanc mediatoꝰeß inter par: tes ꝙ pace placitarent · Felimquãt igitur muidi partter et maliuo⸗ li pꝛefato peincipi honoꝛem militãrem parirer et regatem qui ꝙ pria cauſa nunꝙᷓ aliquid aſſumpſit dtra quoſcunq; vbi nõ peeualu⸗ crit inimicis vel ſoꝛtem non habuerit potioemincipiendo à dfli ctu quẽ adhuc iuuencuiꝰ exiſtẽs habnuit in ytalia vſq; in diem ho diernum Pꝛopter quod nimirum dotarus a deo eximia peudentis jpſum in àgendis diri gente videt? eſſe omnino omnibꝰ ſuis aduer ſarijs ſuper oñ̃s peincipes foꝛmdandus · Mec de romanoꝛum pein cipe incidenter ſmt dicta contra cauillationes friuol as et maliuo las al iquoum · ¶ Capitulum ſextum eontinens ↄſolationes ſuꝑ bone fame ani ßone vel carentia ac ſuper maloꝛum ſuſpitione et infamia· rto poſt peemiſſa ad dñam ↄſolatricem ſupeadictã acceſſit et alnꝰ triſtis ratione materie pꝛemiſſi capitu⸗ li pturbatus cui illa ꝓ conſolatione ſibi impendẽda de ſuis puellis duas deputauit · ima pnella ſie zit · O mi frater aut famam magnipendis · Jut non · Siquidem non dixeris · quid ergo de ꝑuipenſi amiſſione qüereris · Cur inde aut quomõ cruciaris Poerò ſi famam magnipẽ das per equiualens aut foꝛtaſſis pꝛeualẽs depditam famã reſtau⸗ rari follicitiꝰ atq; citiꝰ pꝛouidebis. et ita citiꝰ ceſſabit querele ra tio maicei jam bono aut vel equiualenti occaſiõe peioꝛis infamie· et non ahter cõquiſito · Quis em̃ crederet inſignem illum boetum tantam gioꝛiam ex opere conſolationis phꝛloſophie acquiſiuiſſe ——— e mnd Kiumnit ndie Siccand enculun an en edenz ücnen rhdenm, Shebenm abathnnr on poternni ttempttom loco dflin edutosm dpantn uhrünn em talu viʒnn ee etinnyn de rnn 6 frinclut e et — terie per one iti m wifwnr⸗ xdnnfin ſöe peicn hmpe Q un . ſi non de crimine leſe maieſtatis infamia preceſſiſſet ·pſe quoq; nõnullos memini poſt lapſum aliquem rum celebrioꝛes factos per diuulgatã quãtotiꝰ poſtmodiz famaz et gioeꝛam ſanctitatis · —. GOpISDSRaO. Scunda puella ſic ait. De malon ſuſpitione vel infamia quã minus debite pateris moueri frater merito non deberes ſi w⸗ bã in contxarium vircæum illuſtrium attendiſſes · Mõne ſeneca itiu ſtris erat · Monne et magnus pater Ruguſtinꝰ. Monne iltuſtris pa pa gregoꝛins · nonne et jeronimꝰ · Fudꝛ igitur quid ſeneca dixerit ad peopoſitum · Male inquit de te opinantur homines ſed mali Pouerer ſi de me mariꝰ.ſi catho ſi leſiꝰ ſapiẽs · ſ alter catho · ſi cy piões duo iſta loquerentur· Mouerer ſi B ꝛudicio facerẽt · nũc moe bo faciunt · Plec ille.quaſi diceret. quod non judicio · ſed moꝛbo di citur · non eſt dignum vt curetur · Mimi rum infirmꝙæum judicium 3 ſi non iudicium eſtimatur. qu amarum indicant quid ſam veri tateʒ dulce reperitur · Fudi quoqʒ gratia maloꝛum ſuſpitioſi iudicij non curandi etiam magnum patres Fuguſtinũ cuidam toquentem pꝛo ut in decretoæum volumine recitatur · Fenti mquit de auguſtino quodlibet ſola me in oculis dei conſcientia excuſet · Vudi etam pa pam gregoeium cuius verba in peedicto volumine etiam indueim rur⸗ Inter verba inquit laudantium ſiue vituperantium ad mentem ſemper recurrendum eſt · et ſi in ea non inuenitur makum q de no bis hommnes loquũtur in magnaʒ debemꝰ lericiam ꝓñiire. Guid enim ſi non om̃s laudant et dſcientia liberos nos eſſe demonſtrat Nabemus paulum dicentem gloꝛia noſtra R eſt teſtimonium con⸗ ſoientie noſtre · Iob quoqʒ dicit ecce in celo teſtis meꝰ. i ergo eſt nobꝛs teſtis in celo teſiis in coꝛde · dimittamꝰ ſtultos foꝛis taui quod volunt · N ille· qui etiam ihꝛdem ſtultos him̃di peeſertiz infoæ mationi contra ſcandalum nolentes acquieſcere autoꝛitate chri⸗ ſti in euangelio aſſerit eſſe cecos · Quapꝛopter ſi rales tanqᷓ; ceci de factoꝛum colcꝛibꝰ ſuperficie apparentibꝰ ſiiſtra iudꝛcent que tñ taudabli nterno conſcientie ſimul et ſupno dei teſtimonio nõ ca rent ipſoæum iudicium mimme eſt curandum quis em̃ aliquando de ſua phyſionomia curare viſus eſt cecorum indicium. Iudi deni qʒ et iliuſtrem jeronimum peeſbiterum. er bonam inquit et malã famam a dextris et a ſmiſtris xp̃i miles graditur · nec laude extolti tur· nec vituperatione frangi??· B ille.qᷓñ dicat · ꝓpter vi tuperatõʒ hominum a ſtatu ſuo xp̃i miles non deicitur qui ex ſue militie digᷓ tate non obſtante hoim vituperio penes ſe habet ſaltem certa vñ conoletur · Quippe xp̃i miles ad imperiuz ꝓmouetꝰ. N quo fœſan inqes · certe ab ilio ð q dicit aplꝰ cun onde et Słia et imperiũ in ſempiternũ. Vbi dicit oedĩariꝰ appatꝰ cui · ſ. ðo honoe a creaturis et gla ĩ ſe · et impiũ · qe oĩa pᷣt et etiã ſuis dabit · et ʒĩ ſempiternũ 4peiũ vei etiam apinquo⸗ 1 ectimis · Monne p ſingulariter ſum ego doner tranſeam · vitulũ ſeptimũ dtinens dſolatões ſup indicio ſmgularitatis ptimo poſt peemiſſa àd dñam dſolatricem acceſſit et aliꝰ triſtis ex eo turbatꝰquia iudicabatur totus ſmgu laris·cui mox illa ꝙ cõſolatione de ſuis pueltis du⸗ I.COpIS IDSRSTIO 5 as aſſociauit- 34 ima puel la ſic art. O amice · Cur de hoc verecundarts ꝙſn phoereſcis que cõuenit per gularis judicaris · Cur dditionem P p fectꝰ fuit ille cuiꝰ in perſona ſcriptura dicit Monne pfecta fuit illa peee⸗ lecta virginum regina de quãà nen ad vituperium · ſed ad magn; pꝛeconiuz ſic canit dulcitur mãter eccleſia · Virgo ſngularis iter oĩs mitis nos culpis ſolutos mites fac et caſtos · vitam pꝛcſta pu ram · Fcce ꝙ ip̃a nedum ſingularis F ſed et ſngularitas ab ipla poltulatur dum cãntatur- tam pᷣſta puram · quippe vita ura eſt vita ſmgularis vtpore immuns ab jila mali pluralitate dit alios in bonarum ditionum gradibꝰ magi qua dicitur ꝙ malu eſt vt ĩ pluribꝰ· S ane is vere reputãdꝰ eſt m⸗ ularis nõ qui diſerepat ab alijs in condition ibꝰ bonis · ñ qui ex⸗ 8 appꝛobatis · vt g eſt ſedulꝰ in ſtudijs ijectionũ · magis frequens ali is in exercitijs ſanctarum meditationũ et oꝛationum · qui alios ex cedit in peomptitudine obedientie · in obſeruãtia rugularis vite et diſcipline · ac in omni mon poneſtate · Si pſona talis moꝛis diſcre⸗ pat ab alijs quibꝰ collegie ſociatur qñ quemadmodũ vir ille ſapi Tatho · Fnimaduertit qᷓ; plurimos graniter errare in via moꝛ ens cat nimadue illiꝰ ſingularitas merito depet ab omnibꝰ appeobari · — H. COhiS MSEETiO. Ecunda puella ſic ait · kariſſime ſi vitam habere iudicaris que ad ambulãdũ in via dei et ad ſeruiendũ ei ẽ maxime eligenda qui magis alij cur de hoc turbais etj ñ potiꝰ dſolaris · Nec elt ꝓfecto vita ſngu⸗ laris · Mempe dei in perſona dicit pſalmiſta · Ambulans in via im⸗ maculata mihi minjſtrabat · ſed hec vꝛa dei mmaculata non eſt vita dmunis · quipps dñe et immundum ꝗð immacul atum diei nõ poteſt · vidẽt mn ſcripturis cenſeri ſynonima iuxta ið verbů petri nunqᷓ; manducaui dñe aut immundu · Mam et econtra ſequitur · et vox ad enm qð deus purificauit id eſt mundum fecit tu ne dñe di xeris · Igitur ad mmiſtrandũ deo m via immaculatan · munda vi ta ſeu vĩa cõmunis non eſt eligenda · ſed magis ſemita ſmgulans· quemadmodum enim rectioꝰes ſunt ſemite ꝙᷓ via dmunis qᷓ contin git ſepiꝰ multum circuire. Ita et in via mon] in circuitu impij àm bul ant· ſed nõ ſic illi qui tanqᷓ ſapientioꝛes ſemitam vite ſmgul⸗ ris ꝓpter rectitudinem eiꝰ amant · Vñ et hanc ſapiens filiũ fuu ie nere voluit cum dicebat · Viam ſapientie monſtrabo tibi et ducam te p ſemitas equitatis · i·rectitudinis quas cum ingreſſus fueris n artabũtꝰ greſſus tui et currẽs nõ hẽbis offendiculu· Flijs deoꝛdat —— ———— Rcio ſne — on e uns puel e Xrecunda; Ona lenpun) irnfuin um. ſedidn go ingulnn tos ·vnnpi ſed er p — Mla malh flu nibꝰ bonsh mags apprn magis fun nonum · qit itia rugulm na talm no⸗ nadmodum er enan proban · T0 habere o ei mari fecitn Imbulam“ mma— mmaculan xta ilð⸗ 4 plane contra dñem viam ſen vitam ſalubee il ↄñilium jlluſtris je ronimi ex verbis pictagoꝛe ſumptũ p viã inquit dñe ne ambules ne multoeum ſequaris erroꝰes · Quapeopter relinquit?ꝰ vitam ſmngu larem tanqᷓ ſemitã equitatis cõmums vie obliquitatem declman: tem atq; itã àd ſalutis terminum rectiꝰ et beeuiꝰ dꝛrigentem eſſe magis eligendam · Capitutum octauũ dtinens dſolationes eiꝰ qui ſmplex et fatu⸗ us reputatur. Ctauo poſt pꝛemiſſa ad dñam dſolatricem pendentiſ ñmã acceſſit et aliꝰ triſtis conquerens ſe ſimpliceʒ et N et fatuum reputari · cui illa pꝛo conſolatione de ſins pueilis ſeptem deputauit · — EI. COpSfOERXTO. Bima puella ſic ait. O amice de ſimplieitate non doleas. Ke⸗ ſcis ꝙ in mari nauigantes directoijs quibuſdam ſolent vti· Sed et hijs qui in via ſunt conſtituti in qua errant plurimi neceſ⸗ ſarium eſt aliquo dirigi. Quid ergo · ꝓfecto ef̃ patriam exiſtentes in hoc mundo ſumꝰ quaſi in mari magno et ꝓcel loſo in quo mul⸗ tos contingit mergi ſpiritualiter et ſubmergi · Bʒ et in via mœ;um plurimos errare grauiter ꝓriꝰ aſſeruit nepris mea · Pirecti oꝛio igi⸗ tur indiget homo etiã iuſtꝰ vtraqʒ ratõe· Vis ſetre quid ſit Mlud. certe p̃iꝰ iuſti ſimplicitas · Fudi ſal omonem · implicitas inqmt jultoum diriget eos. Fx quo ſequit? corglarie eodem dñte · qui am buiat ſimpliciter · ambulat ↄfidẽter. K. COhISOSBR STIO Ecũda pueila ſic ait · Pur de ea hõ ↄditione turbaris p quã in operibꝰ tuis maxime mundꝰ et rectꝰ eſſe pᷣſumeris · jec nimi rum cõditio ſimplicitas eſt vt ex illuſtris dictis jeronimi papalis epiſto la declarauit · Aua in re hoc ponderandum.ꝙ ſalomõ ille ſa iens tria ſibi difficilia expeeſſit ſcʒ viam aquile in celo.viam co⸗ ubei ſup petram · viam nauis in medio mari · et quartũ adiecit ſcʒ vꝛaz viri in adoleſcẽtia ſua · quã ſe dixit penitꝰ ignoeare · Tanto g laudabil ioꝛ et acceptabilioe eſt dditio quãto id qẽ vir taʒ ſapiens penitꝰ ignoꝛauit certioei ſaltẽ peeſumptione valet deß hendi · que quidem dditio eſt ſimplicitas vt eſt dictum · IHH. COSDSERSTIO. Srcia puella ſic ait · Neſcis frater miro mõ del ectabile eſſe pa giter et etficax diuini ſermõis eloquium · Fempe ſi delectabi⸗ le nõ eſſet non diceret pſalmiſta admirando · ꝙᷓ; dulcia faucibꝰ me is eloquia tua ſup mel et fauum · Ii quoq; efficax nõ eſſ nõ dice⸗ ret paulꝰ viuus eſt ſermo dei et efficax et penetrabilio⸗ omni gla dio ancipiti et ptingens vſq; ad diuiſionẽ aĩe et ſpũs · Hec mirum ꝙ eſt efficax. Nã teſte ſalomone · Gĩs ſermo dei ignitꝰ· ß et pfalmi ſta deo loquẽs · Ignitũ inquit eloquiũ tuũ vehementer · ꝓpter qð et diſcipuli eũtes ĩ emaus dixerũt de xp̃o adinuicẽ · Hõne co noſtrũ — ardõs erat in nobis dũ loquereꝰ nobis in via · Cuiꝰ igniti et ſuper dulcis eloqᷓn effic aciã hi cum dſtãria ſubi moꝛtali vita im potabilẽ deſignãs ipe xps dixit oliz diſcipu lis · Adhuc multa pa beo vohis dicere · n poteſtis potãre mõ· Vñ et pꝛe dulcedine et amoeis igne efficaci quodamm reſoluta qit ſpõla · nima mea li quefacta eſt vt dilectꝰ locutꝰ eſtVis igit? ſcire qᷓ re hõ diſponat ad dñm ſermoĩs eloquiũ adeo dulee adeoc efficax ĩ reſolutõe ani me recipiendũ ne dicã pcipiendu cu dicãt põ · Inflamatũ eſt coꝛme um et ego ad nipilũ redactꝰ ſum et neſciui Fece ad talẽ dei ſerno nẽ recipiendũ diſponit hõ nequaqᷓ aſtutia mudane ſapie· ſ ſinpii citatis puritate · teſte ip̃œ ſalomone de deo— ců ſimplicibꝰ in quit ſermocinatio eiꝰ. N H. COEISDSFT0. Varta puella ſic ait · Sumplicitatem homo foꝛte abhoeres tan ᷓ virtutẽ peudẽtie excludẽtem Sʒ nõ opoetet cũ dñs dixent· Eſtote pꝛudentes ſicut ſerpẽtes et ſimplices ſicut colũbe · Mõ igir opponi pꝛudẽtie · ſ tm ei⸗ exceſſui · Oĩis aũt rei exceſſu bonũ eſt ca rere · jmmo reuera tanto ſimplicitas gratio⸗ eſt habẽda vt videtur quãto exceſſus peudẽtie cui ſo li opponit deteſtabilis iudicat Vi ſcire ꝙ deteſtabitis iudicet?· udꝛ ituſtrem enecã Paudẽtia inqt ſi termios exc edat callidꝰ er inneſtigato⸗ latenriũ et ſerutatoꝛ qᷓ umcunq; noxarũ oñderis mõſtraberis digito faſtu plenꝰ verſipel lis et ſimplicitatis inimicus dmendatoꝰ?q; culpan · et poſtremo v⸗ no nomie a cũctis malꝰ hõ vocaberis · jn has ergo maculas prr dentia immenſurata ꝑpduẽet · Pec ille · Ema ergo frater ſimplicite tem deteſtabilẽ exceſſum pꝛudentie a te remouente · et ſcias eã elſe dditionẽ ſmcerã ad amoꝛe tui homines pꝛecipue in clinantem V.COtiSHORERSTIO. Vinta puella ſic ait · Rmice kariſime qᷓ; grata eſſe debeat ipſa ſimplicitas de qua verecũdaris · ſcire poteris p exptos eã lau Intes et dparãtes aſtutie peaue mẽtis · Mõne archꝛãtiſtes ambo⸗ eſt expertꝰ · Mõne et exptꝰ eſt egregiꝰ papa gregoeiꝰ · hoc necel ſe eſt · Kudi igit? ð qpoſito clarã ſentẽtiã dicti archiãtiſtitis Mihil inquit ditiꝰ viro ſimplici · quid em̃ ſimplicitati ditiꝰ que ſicut bo nꝰ paterfamil ias ſatis ſibi abundat et ſua puritate dtẽta non que rit alienũ ·nec abrodit · nec ſe ĩ artes varias ſepe ↄmutat ſicut aſtu tia que vt ſit cauta timet oĩa · nec ſuis dſilijs credit · verſat ip̃a ſuaſ ſententias · ſimplicitas aũt timere nil nouit · Kudiqʒ pᷣfatũ papan egregiũ · nihil inqᷓt ſimplici corde feliciꝰ.qe qꝰ innocẽtiã erga ai⸗ os exhibet · nihil eſt qð pati ab alijs foꝛmdet. abz eĩ qᷓſi artem quandã ſimplicitatèẽ ſuã nec ſuſpectꝰ eſt pati ꝙ ſe feciſſe nõ memi nit · It dtra mẽs peaua ſempi laboꝛibꝰ eſi · qe aut molit? mala que inferat · aut metuit ne ſibi hec ab alijs inferantur · Mec ille pater ſanctiſſimꝰ 1. Oetet eudiy extelu boi ſt babedadn ſtabiswo ennu et tur faſtu— erge nen So fn i nentt et lin e ehnn ata eſeN is p archꝛin architu⸗ ti diꝰ qu VI. COSOERmTO.* Frta puel la ſic ait · O amice nihil noni pateris qui rõe ſimpli citatis fatuus reputaris · nd dudũ p paſtoꝛõ eccleſie grego riũ egregie dicta · Meridet᷑ inqt iuſti ſimplicitas. nimꝰ qppe viri iuſti nõnũqᷓ; opi recto dſtãter inititꝰ.et tñ hũanis irriſioĩbꝰ vrget? Mirãda agit · et obpꝛobeia recipit · qꝛ ab hꝰ mũdi ſapiẽtibꝰ purita⸗ tis vrꝰ fatuitas credit? · Fece id qð ip̃e pateris · cũ ſocia pateris ðe nerãda ſeʒ cũ amica ſeu ſpõſa q̃ ðo õ hᷓtiſſima q̃ añ te paſſa·te cũ ip̃a pati merito gloꝛiaberis ſeʒ cũ virtute puritatis que jcuttn fatuus ita illa fatuitas creditꝰ · Fiq; illã deo gratã eſſe cognueris etiam te P eã eſſe gratũ deo mime dubitare pmittis · Sʒ qund · Dꝛofctõ ꝓu ritatis virtꝰ deo eſt gratiſima · vtpote ei ſimilima · Guippe deꝰ ð eſſe purum · Ipſe eſt etiã queʒ cernere ſolũ puris dcedit? oculis · Fu di quid ob hoc a ſpirituſancto petit eccleſia ita cantãs · Purifica noſtri oculũ interioæis hoĩs · Vt videri ſupꝛemꝰ genitoꝛ poſſit a no bis mundi coedis quẽ ſoli cernere poſſunt oculi · Verũ licʒ peinci⸗ pio auditeris dicta p dictũ eccleſie paſtoæẽ de obpꝛœbꝛio ñimpli⸗ citatis · eo tñ minꝰ eſt eurandũ quo cũ ip̃o ſtare pᷣt miranda agere et recto opi dſtanter inniti · qð quidẽ nõ dtingit abſq; dſolationa partim ꝙ gratiã · ꝓtim etiã naturaliter dſequẽte ·. VI.GCOpiSORRTIO. 2 Eptima puella ſic ait · O kariſſime ſi ſcires effectnz ſimpłicatis atq; apter eam eſtimate fatuitatis · nequaqᷓ; deberes triſtari ð indicio vtriuſq; dditi onis · Vis ſcire quare· Eece deꝰ ſimplicem nõᷓ obſtante fatuitatis iudicõ nõ deſerit · ſ in bono ſtatu et ſecuro ſpã⸗ liter dſeruat · hoc vide innuere bai dachſuites ſancto viro job ſim plici et recto ioquès · Deyꝰ inquit nõ ꝓiciet ſimplicẽ vbi oꝛdinariꝰ apparatꝰ.p nõ ꝓpicere intelligit nõ deſerere · et de quali intendat ſimplici ſic declarat deꝰ nõ ꝓciet ſimplicẽ cuiꝰ ſimplicitas modo a calliditate duplicium vocat? fatuitas · Sane ad dictã dei dſerua tiõʒ nõ mediocriter coopat? qͥdã pᷣſeruatõ quã dicta ſimplicitas o pat? · Mmmirũ ꝓut neptes mee inferiꝰ declarabũt ſtatꝰ huiꝰ mundi taz ſeculares qᷓ; eccleſiaſtici ſunt vt ĩ pluribꝰ nimiũ piculoſi tã aĩe ꝙ frequẽter etiã coꝛpi · Sʒ quid · ꝓfecto vix ð aliquid qð a ſtatibꝰ h̃i tã piculoſis te pᷣſeruet ſicut dictũ iudiciũ · ꝓpter qð magnum dei donũ hẽs eſtimare · qð ſicut qᷓris qᷓi fatuꝰ reputaris ex ſimplici taris puritate te ab illis ſtatibꝰ pᷣſeruante. et ſi habes gpter hoc ꝙ tua ſapia apud deũ quã ſimplicitas nõq excłudit ſtulticia apud mũ⸗ dũ reputatꝰ?·tũc ecõtra hñt hoĩes dupl ices et aſtuti ꝙ eon mũda⸗ na ſapia ſtulticia eſt apud deñũ · et ſi vꝛs ſcire qð iudieiũ ſit alteri pF ferendũ · Fudi doctoꝛẽ gentiũ paułũ dico apoſtotũ · Memo inquit ſe ſeducat · ſiquis inter vos videtꝰ ſapiẽs eſſe in hoc ſeculo ſtultꝰ fi at vt ſit ſapiẽt · B apia em̃ hiꝰ můũdi frulticia eſt apud deũ Kriptuz eſt ei dp̃hẽdã ſapietes ĩ aſtutia eon ·et iterũ dñs nouit cogitatõs ——— — S 5—„— 4 — —————— — ———. ———————————„ ——————————————— Ep ———— pominũ ſapiẽtũ qiñ vane ſunt · B paulꝰ qui rurlum dicit. 05 ßuts eſt ðſapiẽtiꝰ eſt hoĩbꝰ · Videte vocatqꝙ vrãn kres q nõ muifi ſi piẽtes ſsm carnẽ · ſ q̃ ſtulta ſũt mudn elegit des vt df ũdat ſapiẽteſ ¶ Capituiũ nonũ diinẽs conſolatões ſup deriſione et ſpecialiter auperum et iuſtò Dno poſt pᷣmiſſa ad dominã dſolatricem pᷣcipuam ac ceſſit et aliꝰ triſtis u———— .Ft illa ei eiuſdẽ rei gr̃a de ſuiz pueilis qn S—— I.COhISDERSTIO. eita ſic ait · O fr̃ attẽde ſoꝛoꝛis mee verba pꝛiꝰ dicta · X Peridet' inquit iuſti ſimplicitas animꝰ quippe virt iuſt nõnũ qᷓ; opi recto dſtanter innitit? · et tñ huãnis irri ſionibꝰ vrget᷑ · Fns quidẽ et ſequẽtibꝰ diligẽter attentis mrt⸗ eſt ꝙ de deriſioibꝰ vere cũdaris · q̃ppe verecũdꝛã iſtã nedu tpare · verũ etiã ãnullare digne poſß eon q̃ᷓ deridẽt ſocietas tã generahs · Ons naq; Patet iſti paſ honi · Hulli parcit? ſtatui · nulii dignitati- ß et de illis ih? ſeriptu⸗ ra docet quibꝰ dignꝰ ñ erat mũdꝰ · Mõne thobias ſenioꝛ pijs opi bus pᷣſertiz ĩ eleõſinis et in moꝛtuonxſe epulturis totaliter deditꝰ e: rat · de quo tñ cũ ei cecitàs ſupueniſſ ſeribit? ꝙ pentes et cognati eiꝰ rridebant vitã eiꝰ. Hõne job de terra hus vir ſimplex et rectꝰ erat timẽs deũ et recedẽs a malo · qui tñ miſeria ei poſtmodũ ſuper ueniẽte dquerebatꝰ ſe deriſu · Hũc inquit deridẽt me iunioꝛes tpe quoꝛũ nõ dignabar peẽs ponere cũ canibꝰ gregi mei · Hõne diſei pul dñi repleti ſpũſancto varijs linguis loquebãt?. de qubꝰ tam „ gratia h̃oi admirabili ñ obſtãte dicit ſcriptura ꝙ ali] deridebãt sos dicẽtes qæ muſto pleni ſunt iti Hõne et qpha jerimias ſancti ficatꝰ in vtero mñi ſue in ſua vel in ꝑſona potiꝰ dñn lamẽtatꝰ · fa etꝰ ſum inquit in derſuʒ oĩ populo · Heniq; et ip̃e ſaluatoe xp̃s do minꝰ dei vnigenitꝰ paſſionè deriſionis nõ euaſit qu non ſemel ſed multoti ẽs eſt deriſus · Hõne in eiꝰ pſona dicit ꝓpheta · Oĩs viden tes me deriſerũt me locuti funt labijſ et mouerũt caput · Mõne teſe matheo milites ſuſcipiẽtes mheſum dgregauerũr ad euz vmuerſam cœhoetem et exuẽtes eũ elamidẽ coccineã cireũdederũt illnet ple ctõtes coronã ð ſpinis poſuerũt ſup caput eiꝰ et harũdinẽ ĩ derte⸗ ra eiꝰ· et genn flexo añ eũ illudebãt ei dicẽtes · ue rex ndeceum et expuõtes j eũ acceperũt harũdinẽ et pcuriebãt caput eiꝰ· Hõne et Lnca teſte deridebãt eũ peꝛĩcipes dicẽtes · Flꝛos ſaluos fecit. e ip̃m ſallũ faciat ſi B eſt xp̃s dei electꝰ. iiludehãt aũt ei et milites accedẽtes et acetum ołferentes illi dicẽtes · ſi tu es rex indeoꝰum ſal uũ te fac · ĩ itaq; nõ ſolũ pᷣfatos et alios inſignes prẽs infinn tos nõ eſt dubiũ deriſiones paſſos eſſe. et ficut cãtamꝰ ſummũ re gem gloꝛie ſpinis coꝛonatũ ridet plebs pfidie mꝛci cõdemnatum quid reſtat nobis de riſibilibꝰ creaturis niſi ipas irriſiðs q̃s qñq; patimur ꝛocũdo riſu deridere · ¶R COfISOSfTIO. .„— dict ih— esrön Fcunda puella ße ait. Cur amice in tantũ turba ris gpter de⸗ dfiduig rones quas pateris· Doſſ; quidẽ te dſolari verſus ille famoſus. onen hu Sunt deriſoꝛes deriſis deterioꝛes · Qð ſi foete ad ↄſolationẽ de tu is deriſoeibꝰ vindictã appetas · illã nõ attemptes · B ei cõmittas q neenſcn dicit · mihi vmndictã et ego retribuã. jec quidẽ dei ꝓmiſſio viſa e iſ cpuh ſepiſſime adimpleta · In quò em̃ quis delinquit in eo ipᷣm deꝰ iuſtꝰ eſ— iudex et vindex malon punire dſueuit · lã qui alios deridet vt fa xn0 tuos ſepiſſime dtingit ꝙ ante moetem qᷓſi puer et ludeibenũ alion ke vehn efficitur et ab omibꝰ deridetꝰ?· et hoc quidem juſto dei iudꝛcᷓ · ie n—2 foꝛtaſſis dixit ſalomõ · Darata ſunt deri ſoibꝰ udicia· et rurſuz idẽ — de dño loquẽs · Illuſoꝛes inqᷓt p̃e deludet · verũ ſi nec ſic dſoleris· onnp hoc ad dſolationẽ tibi ſit · ꝙ generali ſentẽtia ad queml ibʒ loquẽs F de derſ illuſtris ilte Seneca · Hlondũ inquit felix es ſi nõ te turba deriſit· enã inllu Qua in re tu credas dſiderationi tam ſapientis viri et nõ feras gᷓ⸗ ns naq; pani uiter deriſiones alioꝝxʒ · ſupponẽs eas ad tuã felicitatẽ terminari · tde ilhsh h fi. COSDSERNCIO. bias ſemoef Ercia pueila ſic ait. Cur deri ſiones tantum te ſolent pturbare totalne de Muas ſi iniuſte pateris ſperanduz tib noueris ꝙ ad tuũ hono p pentesun rè etiam apud huiꝰ můdi hominet terminent? · Benignus em̃ dñs hmplnt quo faciente triſticia tande ſuon vertet? in gaudiu· nouit etid deri iaepꝛin ſiones ipᷣoꝛum qñq; in pꝛeſenti duertere in honoꝛð · Fxempluz ha detmemn bes clarũ in johãne apoſtolo qui deductꝰ romã ꝙ deriſiõe vt ſtul regism tꝰ tondet' in rorũdum · quã tonſuram deriſibilem aſſumpſit poſimo odeg dum eccleſia ꝙ honoee · immo et tonſuram hm̃oi circundans capil *— oi.—— circulꝰ adhuc appellatur coœꝑna tanqᷓ regalis dignitatis inſigne· pbaſ. cOEiSeRrO. 2 dñnl Farta puella ſie ait · Quare de hoc turbaris ꝙ deriſiones pa⸗ pe ſalu teris qun apter hoc a dño facile exaudiris · necnõ et in futu⸗ ſu qun n⸗ ſo inter filios dei ſpeciales felcioeẽ ſoꝛtẽ dſequeris · Vis ſcire de ꝓben peimo ſeʒ ꝙ ꝓpter deriſiõt facile exaudiris · Indi ſanctũ joh. Qui üt capurh inquit deridetꝰ ah amico ſuo ſicut ego muocabit deuz et vxaudiet ür ad emt eum · Vis ſcire de felicioæi ſoæte · Kudi philone doctiſſimũ qui ðᷓ in cůdederii ſtis impꝛos aſſerit tandẽ ſic dicturoſ· Hij ſunt quos al qñ habuinmh et baridn mn deriſum et in ſmilirudins imaperij · nos inſenſati vitã illon eſti 8 Fue nrw mabamꝰ in ſaniam et finẽ illo] ſme honoꝛe · ecce qũo dputati ſunt bit capui mter filios dei et inter ſanctos ſoꝛs itlon eſt-Scce iitur qᷓ grata lwos ſaln ſoꝛs et felix eſt eon qui nedũ fuerint hic iuſti · ſ cũ hoc deriſi qui * nitin apter hoc ſoetem inter ſanctos acceperunt mter filiqs dei ſpeciali hät es rri ter computati · E p 2 V. COISDSfNTIO⸗ S nhnen⸗ WVinta puella ad pauperes ſpecialiter dderationem ſuam di ut cal rigens ſic ait · O bone frater ſi paup es et hac de cauſa a dmi tibꝰ irrideris reſpicias nõ ad ꝓñs tediũ · bñ ad meritum pñtium num · Veniet inquit tpꝰ vt ſe auaros omt Wertetur eĩ folium vt is cui nůcꝙœe caſione tpaliũ bonon applauditur àd ſolatiũ quemadmodum be⸗ atum dixerunt populum cin pec ſunt pꝛe egeſtate lugeat in futu⸗ ro et econtra is qui hic pꝛe miſeria deridet ſtatũ dſequat᷑ in quo rideat in futuro · Vis hoc ſcire diſcas hoc p futuram materiã fle⸗ ad diuites · et materiã riſus quo ad pauPes·et audi de di⸗ tedion et ad pꝛemiũ futuruz tus · quo uerſitate huiꝰ et illiꝰ materie loquentẽ magnum patrem Fegei fuiſſe diuites doleãt a qᷓ bus nũc xp̃i irridentur paupes · non ſemp iſte qui nuc humane eſt cõſuetudinis oꝛdo ſeruabitur · non ſemp lazarꝰ fame toꝛquebitur nec ſem auarꝰ diues deliciarum abundantia pfruet? ſed cito et ille de ſterquilimio ab angelis eleuahituri padiſuz · et ille qui ele moſinã noluit dare ſi penitentia nõ ſubuenerit de luxurioſo cõui⸗ uio rapiet? in tartarum vt qui in hoc ſ eculo paupn noluit dare m cam in inferno nõ mereatur accipe Suttàmet qui paupeʒ paſcere noluit de bonis ſuis · paſcat ftamas medullis ſuis. Ecce quomo⸗ do irri ſio actiua in luctum · et irriſio paſſiua in gaudium conuer: tetur et in riſum · iuites enim irriſoꝛes pauperum rapientur in tar tarũ · vbꝛ er it fletꝰ et ſtridoe dentium · econtrã aũt paupes a diui- tibꝰ ꝛrriſi· et ſi tunc ip̃os diuites viceuerſa non derideãt · ipi tamẽ ꝓ deriſione quam hic a diuitibꝰ patiuntur · Dſequentur gratiſſimu riſum quando elenabũtꝰ ab angelis in celeſtem padiſum · Ninc ete nim ip̃i ſancto job viro ſimplici et recto qun vt miſerum ſe teſte pꝛi us ſoꝛoꝛe mea querit? derideri · bal dachſuites futuram dſolationez videtur qphetice pꝛedixiſſe · Deꝰ inquit nõ pꝛoiciet ſimplicem do nec impleat riſu os tuum · et labia tua iubilo · quaſi dixerit deꝰ nõ piciet ſimplicẽ ſupple te · immo dſeruabit in ſtatu gratie donec in ſtatu gloꝛie impleatur os tuum riſu et labia tua iubilo · Mametil le thomas de aquino doctoꝛ excellẽs ex eodem infert verbo idẽ peium qð et hic ſeʒ riſus erit in patria in cœꝛpoeibꝰ gloꝛioſis Id hoc autem ꝙ de iubilo dicitur labioæum · addit apparatꝰ oedinari us exponendo cũ tanta leticia coede deipit? quã ſermo nõ explicz ſed tamen os ſonet· apitulum decimum dtinens cõſolationes ſup dtemptu et de⸗ pectione irreuerentia et abiectione· cimo poſt pꝛemiſſa ad dominã dſolatricem reueren im̃maz acceſſit et aliꝰ triſtis ſup materia pꝛemiſſi ca ituli grauiter dquerendo at illa eidem Dſolationis bi impẽdende Stia de ſuis puellis quinq; admunpit I. COPIS OSRTIO. imà puella dtemptũ vꝛri reſpiciens ſic ait. O amice qui que reris te dtemni et tanqᷓ acharis a nemine diligi videturꝙ tu &tles amari vel curari · quippe ſi tibi nõ ineſſet hunꝰ rei appetitꝰ dſolatõe ſuper dtemptu minime indigeres · quia apter non amar ni nichinn diſtz. etilg de luxuich; up nolutin qunpaupi ſuls. Kctz gandun n rum rapinm aũt pauyn equentur m padim t miſenn iu futurun dl iciet ſnpin quaſ dwn atu gru nb u ſermon⸗ vel curari mĩme turbarꝰ eſſes · Si ergd curas curari et amari qui dẽ dſequendo etiaʒ tu amabis · quꝛa reamabis · vel te amantem · vł ip̃ius amoeem · Sed qund · Weofecto multo melius tibi eſſet dtemnt ſeu nor̃curari qᷓ; a multis curari et amari qð eſſet non contemm· Nempe quelibet perſona te diligens aut ſaitem quelibet eiꝰ dile⸗ ctio per te conſiderata te ſpoliaret id eſt ad ſe raperet aliquid tui coꝛdis · et ſic te periculoſe captiuaret: ita videlicʒ ꝙ coe t u deo minus coniunctuʒ eſſet · lle nãqʒ qui ſup te et totum gregé dñicũ vigilabart ſanctiſſimus pater gregoeiꝰ teſtatur dicens· Tanto vnuſ quiſq; à ſuperno amoꝛe diſiungitꝰ· quanto inferiꝰ delectat. deo autem et ſupno eiꝰ amoꝛe tibi diſiuncto minꝰ bene eſſet Kurſuz tibi diligi et amari appetenti et non contemm·non curari. ſed con temni melius eſſj ·ꝙᷓ; a multis amari et curari per hoc eĩ minꝰ ma le tibi eſſet tanqᷓ; minꝰ infirmo · Habens nanq; paſſiue ditectionis appetituz · ſi de facto diligeretur eiꝰ paſſo augere?. et qinde coꝛ ſuum magis captum teneret?·laceraretur·ſpoliaret?. quemadmodũ auarꝰ per hoc ꝙ diuitias quas appetit· de facto dſt equitur artius amat illas · atqʒ cum maioꝛi difficultate et piculo habet eas ꝙᷓ fo⸗ ret illa difficultas quam ex ſolo pabendi deſiderio pateretur · Ni⸗ mirum dicit quedã autoeitãget expertum videtur ꝙ tpalia arti⸗ us amãt? habita qᷓ; ambita· it. COhSOERTIO Scunda puella ſic ait. Gur homo vis curari et non contemni Vere ſecuriſſimum eſt ab alijs non curari · Is eĩ qui multuz cu ratur ad illum reſpectꝰ habet?· ad illum multoꝛum oculi dirigun⸗ tur · Vis ſcire quales · Vere oculi quaſi haſiliſci intoxicantis et ne⸗ cantis · nec minus occidunt oculi reſpectuũ amcoꝛum ꝙᷓ; emnloꝛũ ſiue inuidoꝝx · RHinc et ad ſponſam dicit ſpõſus in canticis · Pulcra es amica mea · et ſubiungit auerte oculos tuos a me quia ip̃i me auolare fecerunt · Kaciũt vtiq; auolare · faciũt hominẽ nõ in ſe ma⸗ nere in ſuo dmodo vel apud fe·trahunt ad exterioꝛa in quibꝰ non eſt manſio hõs · ſ trãſitꝰ pegrinꝰ. heliꝰ aũt multo foꝛet homini manere in ſe vel apud ſe in ſ apria manhone · foc eteĩ felicem redderet hominem quodammodo et beatum teſte illa boetiana cõ ſolatrice. Quid imquit o moꝛtales extra petitis intra vos poſitam felicitatem · Vnde cum ad intra ſe manendum dtemptus ſun opere⸗ tur ſi tamen ille contemnatur id eſt nõ curetur· Kinc dicit ilinſtris Seneca Si beatus vis eſſe cogita hoc primum contemnere ab alijſ contemni · Sed huius viri ſequitur cõſilium · is peofecto qui nihit curat ſe ah extra ſe exiſtentibꝰ non curari · NH. COES IDSRETIO. Ercia puella deſpectionem viri repiciens ſic ait · frater bõe Xur deſpectõe pturbaris · Vig ſcire bona qᷓ ꝑ eaz dſequi poſſis , 70 Certe per eam conſequi poteris materiam ſpiritualis gandiy et p alijs electionẽ ipſius dei · Peimum iſtoꝛum ſenties· ſi tamen alta non ſentias · Nudi de hoc greSoeum doctoꝛem egregium · Quals quiſqʒ inquit apud ſe lateat contumeliã illara peobat · nam ſicut ſuperbi honoꝛibus ſic plerumq; humles ſua deſpectione gloeian tur · Doerd ſecundum plane ſeqnitur ex hoc peimo · Nmmum hij qui ſua deſpecti one gloꝛiantur humiles eſſe pꝛobantur · Deus au⸗ poſunt potentes de ſede et exal rem humiles eligit Ipſe eſt qui de— tauit humiles ₰ nigitur hij ſunt tales qui ſua deſpectione glori antur ſequitur ſi vt pumilis deſpectione gaudes ſiue gloꝛiaris ꝙ dei electionem conſequeris · Einc nanq; dicit pꝛefatus doctoꝛ. lcs eligit deus quos deſpicit mundus quià plerumqʒ ipa deſpe⸗ ctio hominem reuocat àd feip̃m · Micit autem ad ſeipſum id eſt ad recogniti onem dditi onũ ſuarum Pumilmm · Sed foete dices · que nam eſt dicta electio · vel ad quid terminatꝰ · Deofecto illa eſt ele ctio de qua ip̃e ſaluato⸗ dicit multi ſunt vocati · pauci verò electi· Ibi ip̃a paucitas non pnipendẽda expeimit pꝛerogatiuã. KHla eſt electio de qua dicit põ · beatꝰ que elegiſti et aſſumpſiſti inhabita bit in atrijs tuis · Bz quid Mũ parum jnhabitare in atrijs domi ni. Certe hoc nõ docet ille qui dicit Supiſcit et ðᷣficit anima mea jn atria dñi · qui et cauſam ſubiun ite mel io eſt inquit dies vna in atrijs tuis ſup milia · di cit ntpecificat illa · videtur igir ſpeci ficationẽ rel inquere nobis de tpalibꝰ æunctis · vt dicamꝰ ſu per milia auri et argenti vel ſup milia ãnoꝛum in hoc mundo gu dioſa· vel ſuper milia quecunq; alia ¶. cosERmTIO. Varta puella rreuerentiã triſti exhibitã atten dens ſie ait· j vnice cur de rreuerentia dquereris · Fudi ißz filiũ ſyrach · hð eſi inquit bonu omem irreuerentiã obſeruare · Parũ dicit iſte etme liꝰ dictum eſſe putarẽ · nullã reuerõtiã volũtarie recipiendã eſſe ·& omni potiꝰ carere · Nimnrũ ſi offertꝰ elati onis tumo⸗ hocip̃e offer tur qð vix etiã in pfectiſſi mis vitari pᷣt · cuꝰ rei temptatio ſ in tan tum pꝛeualeat vt debitaʒ ſibi homo repuret · ſi contrarium eius· jrreuerentia infertur facile contingit vt duz hoc non pacientẽr er tur · homo ad deriſionem diſponatur · quemadmodũ ilii accidit de quo loquens Poetiana Oſolatrix ſic dicit · Qum quidã adoꝛtꝰ eſſet pominem ↄtumelijs qui non ad vere virtutis vſum · ſed ad ſupbij gloriam fai ſum ſibi philoſophi nomẽ induerat · adieciſſetqʒ icle ſciturum an ille pkꝰ eſſ · ſicudẽ illatas iniurias leuiter pacienter q; tolleraß·le pacientia pauliſp aſſumpſit acceptaq; dtume 14 veint inſultans iã tandẽ inquit · Intelligis me efe phm · tum illeni mum moꝛdaciter Intellexeram inquit ſi tacuiſſes · Flec illa et ecce ꝙᷓ deriſoeie illi qͥ de irreuerẽtia doluit Pſui temptatoeẽ rñſum funt peetogani! aunphſ bitare nm t et dficu mn o eſt mnd icat ila·din uncts · ddc m m bot — . Ceterum ꝙ ꝙ reuerentia pñtis tpis minꝰ ſit curãdũ et jrreuerenti am ſiq́;s patit? ꝙ hoc ei patiẽter ſit feredũ. Id pfecto ſcire poteris per quedã qᷓ de gloꝛie landis et honoeig derogatõe funt p neptes meas ſupiꝰ declarata. V. COISDERTO.“— Vinra puelia ꝓpter abiectòeʒ viri triſtis ſic ait- Nmice kariſſ me video ꝙꝙ 1deo rurbaris. qe videris eſſe abiectio plebis. B3 quid · ꝓfecto heccine abiectio cedet tibi ĩ magnũ bonũ · In nõ bo nũ eſt in domo regis exaltari familiaremqʒ ei fieri · Eſt omnino ma xime ilii regi qͥ ceteros om̃s pPcellit. q̃ ð rex regũ et dñs dominãtiũ B ꝙ hoc abiectꝰ cõſequat? ſatis hoc mtelligi pᷣt dicẽte pſalmiſta Plegi abiectꝰ eſſe in domo dei mei · magis ꝙᷓ habitare in taberna⸗ culis pctõx · Fane cũ nullꝰ ſit abiectꝰ in domo dei opoetz hic re cedere a ſenſu dpoſito ad dꝛuiſiõis itellectũ · vt ſit ille ſenfus · hic et nũc abiectꝰ cu mala que nos hic pꝛemũt ad deũ ire dpellãt · oc⸗ caſionẽ habz duertẽdi ſe ad ceieſtia ad ſupna et eterna · ac p hoc ꝙ merendi exaltationẽ in domo dei · in domo illa magna in q̃ ceieſtiſ patris muite ſunt ſyderee mãſiõs · qð q̃dem multo eſt eligibiliꝰ qᷓ hic gioꝛioſum eſſe in tabernaculis peccatoꝛũ· Capirulũ vndecimũ ↄrinens ſolationes ſup deiectione et hu miliatione· 6 3 Ndecimo poſt pmiſſa ad dominã dſo latricẽ pꝛincipa⸗ iem accedẽs etiã aliꝰ triſtis ſup deiectõe ſui et humi tiarõe dqueſtꝰ eſt eidem Nt illa coe humil 1atũ nõ de ſpiciẽs · ſ reſpiciẽs · ꝓ ipſiꝰ dſolatõe de ſuis puellis 3 tuoe ei dem aſſignauit · k F.COS DSRTIO. Bima puella ſic ait · amce cur de hũiliarõe triſtaris · que ſ̃⸗ he ex mrriſione ↄtemptu vłl deſpectõe irrenerentia vł᷑ dei ecte aut modis alijs quibuſcũq; ꝓueniat via eſt ad virtutẽ huimlitati que quidẽ virtꝰ habita mẽtem quietã in pñti a moꝛdacibꝰ curis. ſe curãqʒ redder dſciẽtiam in futuro a minatibꝰ penis · Vis de iſtis ĩ foꝛmari certiꝰ. Fudn patrẽ ctareualtis Bona iquit humilitas que et in pꝛeſenti ab hĩi moꝛdacihꝰ curis mentem facit eſſe quietam et a minatibꝰ penis in futuro ſecurã reddit dſciẽtiam. humiliatio via eſt ad humilitatem · ſicut patiẽtia ad pacẽ · ſicut lectio ad dſci tiam· ſi erge virtutẽ appetis hũilitatis · viã nõ refugias humil iati onishee ile pater· It. CObIS DSRRTO Ecũda puella memoꝰate ſoꝛoris ſue dictis pſertim quãtuz ad quers mentis et effectũ hũitiatõis innitẽs ſic ait · jumiltatõ ſ̃t vꝛa eſt ad humilitatẽ quemadmodum pꝛefatus eſt pater cla⸗ reuailis · lec aũt rante virtutis eſt ꝙ non folum ſůbſiſtere · ſed eti⸗ am gaudere facit ĩ anguſtijs et pᷣſfuris ac in crimiationibꝰ fło ſeu medaciter ipoſitis · Nepe crimiatõs huiuſcemòi pꝛicipaliter ĩ hoc 6 — ſum vos menti entes ꝓpter me· Sãu citer in dſpectu 6 vilificatur ex hoc in coꝛdibꝰ hminũ et nõ dei Bed de hoc gaudet verꝰ humilis dũmodo fiat ſie ſua culpa· niſi inquantũ tolerabiliter dolet de culpa aliena · Vñ et magnꝰ pater anguſtinꝰ dicit ſic Mñs ait diſcipulis · beati eſtis cũ maledierint vobis homies et pſecuti vos fuerint · et dixerint ome malũ aduer dete in illa die et exultate · ec: ce em̃ merces va multa eſt in celo · Bʒ in hijs pᷣſſuris àtc; anguſu is nequaq; poſſent ſubſiſtere· et qð hijs maꝰ eſt Zaudere niſi vera dei et hominũ humiles eſſent · quibꝰ dñs ait· diſci te a me · qꝛ mitis ſuz et pumilis coꝛde et inuemetis reduie aiabus veſtris· ille pẽ · Sz quid Monne mapimã dſolatõ eſt habere illud per qð pᷣt coꝛ hoĩs in talibꝰ aduerſitatibꝰ q̃eſcere et Saudere. liur ſum ů dñs impatoe alique de ſuis ſubditis nõ dignaet reſpicere al iũ aũt reſpiceret gratioſe · talis que ſic reſpiceret btĩ ſe quodam mõ reputaret et ↄſolatꝰ eſ Bʒ quid · ꝓfecto magnꝰ pẽ augulinꝰ poſt pꝛemiſſa ſua verba ſic ſubiungit· Mine per gpham dñs dicit ad quem reſpiciã niſi ad paupculũ et humilẽ et tremente hmones meos · Peniq; vniuerſale qðdam bonũ huiliations medꝛante ime diato ſuo effectu · ſ. virtute pumilitatis ↄſequit᷑? videlicz ꝙ illa nõ mediocriter dfert ad dulcoꝛationẽ oĩm virtutũ al ian Vndi dep pugonẽ illũ regularẽ · B icut inquit mel dcoꝛdat in vfectionibus medicine cum cĩbꝰ diuerſitatibꝰ ſpẽrum · ſic ex humilitatis dulce dine ddiunt oĩa genera virtutũ· H. COEISDSRSTi0 Ercia puella ſic ait · O amice attẽdãs pᷣclarũ verhũ pẽis clare nallet de tua humilnatõe merito dſolaberis · ECum inqutie Fumilari videris ·haberg id ſignũ in bonũ omino argumẽuʒ gie apinquãtis · ilie pater · Hec miruz ꝙ ſic dicit · HMempe ex alijs di ctis ſuis pᷣt hoe argumẽtum facile explicari · Bẽtit e ĩ vt patet ex dictis humiliation? hoĩs viã eſſe ad vircutẽ humilitatis · ſ de hac ip̃e pᷣdꝛcauit · Digna ĩquit plane hũnlitas cuiꝰ decoeẽ deupiſceret rex euiꝰ odoꝛe ſuauiſſimo ab eterno pr̃ni ſinꝰ attraheret? accubi: tu. Nudi mariã ĩ epytalamig cũ eſʒ inquit rex in accubitu ſuo · nr: dus mea dedit odeæez ſuũ KMardꝰ q̃ppe herba hũitis eſt · et purgãt pectꝰ vt manifeſtũ ſit hůilitatẽ nardi nõie deſigna ri cuiꝰ odot et decoe inuenit gr̃am apnd deuz · N dulcis pr̃ clareuailis· HH. COpISSfTIO. Varta puella ſic ait · Iocirco videtur frater ꝙ hũihari refugis qe celſa diligis et exaltari etiã cupis · Sʒ ecce intentionẽ tuã optime ↄſequeris ſi tu humiliaberis · Cur em̃ alꝛas dixiſſet jacobꝰ alphei Gloꝛnetur frater humi lis in exaltatõne ſua · Piues aute⸗ in humilitate ſua· quod verbum oedinarius apparatus ſic exponit Gloꝛier frater factꝰ paup et dep̃ſſus inter malos · hãc hũiliatiõeʒ intelligat apud deu exaltationẽ Cõfoꝛmiter igit? exponi potenit qð ſequit? diues autem in humilitate ſua ſez in ſenſu diuiſions · nocent ſuſtinẽti · ꝙ videliczyl lan t in dfecin umilitans? s werbüpis ris· Cun w argum empe et eit em̃ vty nlitatis ecoꝛe decß traherei? accubitu üls eſt· gnan cw neualls id eſt etiã Sloꝛiec non in gioeia diuitiarum que ſicut flos feni trã ſibit · ĩ humilitate ſua·j 1ipm dtingat hũil : h iua iliari et ðpeimi ſeu hu milem fieri · qe ſic et ipſe intellgendꝰ eſt apud deũ exaitari et ce⸗ leſtis regni celſam ſedẽ dſequi Vñ et magnꝰ pater ad hũc ſenſum joquẽs ceiſa ĩquit eſt patria. humilis eſt via ergo qui querit patri am quid recuſat viã · Pane qð dictũ eſt de humiliatòe diniris dfoꝛ miter intelligendũ reoꝛ et de deiectione potẽtis. Andi quo ad h johãnem os aureũ oꝛe ſuo aureo Zᷓtam ſentẽtiam cũ ſalubei cõſilio peoferẽtem · Qucũq; inquit deſiderat pꝛimatũ celeſtem ſ equat? hu militatem terreſtrẽ · nõ eĩ qui maioe fuerit in honoee ille maioꝛ. B qui iuſtioe ille maioe⸗ Capitulum duodecimũ dtinẽs dſolationes hõis ſup humiliati one apꝛia in ſecreto vt ſup humili ſui accuſatõe ſeu dfeſſone pec⸗ catoꝛum et pudoꝛe dfitẽdi. Vodecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñam dſolatriceʒ cceſſit et aluꝰ triſtis ſup materia pᷣmiſſj capituli ptur atꝰ ſperans ab ea recipe dſolationẽ· It lla huiꝰ rei Sratia eidẽ triſti ſex de ſuis puellis ſatis ydoneas aſ⸗ gnauit 6 EI. COpISEBRNTIO.* Rima puella ſic ait· Ofrater cur eſt tibi qpeia voce accuſari ſe cretiꝰ tam amarũ · Neſcis ꝙ infirmꝰ cũ gaudio ſumit vl liben vẽ̃ amarã potionẽ ne moetẽ guſtet amarioꝛem · quãto ꝓlꝰ ſi cõfiteri crimina ꝓ beeui tpe amarũ exiſtat · cũ gaudio tñ ẽ faciẽdũ ne moꝛ tem Ppetuã quis incurrat · Mempe talis amarioe eſt nõ ſolũ rõne p petuitatis extenſiue · ñ etiã ineſtimabiliter intẽſiue · Fãc nimijrum dſideratõ; etiã magnꝰ pẽ auguſtinꝰ videt? habuiſſe · Melioꝛ oſt in⸗ quit modica amaritudo in faucibꝰ qᷓ; eternũ toꝛmentũ in viſceribꝰ Scce dicit amaritudo in faucibꝰ ſcʒ ipſiꝰ penitentis ratõe amare et lacrimoſe dfeſſionis · Sʒ addit modica ſcʒ in dpatione ad eternum toementũ reſpectu cuiꝰ amare dfeſſonis actꝰ eſt qᷓſi aliq́d momen taneũ quo nõ ſolũ euadit? tomentũ eternũ ſ ſuccedit ei etiã eter⸗ nũ gaudiũ Teſta hoc canonica petri In tpe inquit nouiſſimo exul tabitis modicũ· nũc ſi optet dtriſtari ſcʒ p dfeſſionẽ lacrimoſaʒ vł alꝛas triſtẽ qᷓ hõ deurrente dtritõe triſtat? de peccatis et dicit mo⸗ dicum · qe nõ ſolũ tempꝰ flendi ·i.cũ lacrimig veris vł̃ methapho⸗ ricis dfitendi eſt momẽtaneũ et pᷣ modicitate q̃i qðdã nũc cenſen⸗ dů ·; etiã qð philo doctiſſimus appellat exiguũ tpꝰ vite nr̃e hoc torum nõ eſt niſi quaſi modicũ nũc reſpectu eternitatis futuraʒ pꝰ triſtem dfeſſionem gaudij ni duratiõʒ menſurantis· H. COpISDSRTIO. Fcunda puella ſic ait · O amice cur adeo triſtaris de confeſ⸗ ſione ꝙ etiam tardas incipere · Et certe pꝛoꝛſus inſpienter Saudere potꝰ deberes de ſpacio pñie tibi dato ꝙᷓuis beeui — e — — . ——————————————— et incerto quo ꝑ confeſſionem te poſſe jſſot viua ſepeliri darentur inducie tꝑi certi vt ſi interim vnã ca ra eſſe · ſm autem pꝛedictam motem ſubire· tus eſt in inferno · mus ille miles Se roe mea eſt pꝛefata mh 6 moetis · cum ip̃a pſona de eiſdem inducijs ſibi datis muitũ deberet „—— pnella ſic s liberare a perpetua moꝛte lligere · Fece ſi alicui Pſone qᷓ meru bꝛeuiſſimi et cum hoe in⸗ utionem poiſet pficere ꝙ tũc deberet libe re· fatua nimis eſß ſi ſciẽs cantare differret et non potiꝰ de inducijs gauderet. Pz quid · Dro fecto quelibet plonãa què ei in peccate moetali mñi peniteat meru it vma ſepeliri · Mon vbicunq; ſed cũ illo diuite epulone qun ſepul Dico aũt viua ſepeliri quemadmodum xp̃ianiſj baſtianꝰ ex libeo toquens que an oculos eiꝰ an⸗ gelus tenere viſus eſt·Imperpetuis inquit toementis edax flama increduloũ animas deucꝰat quẽ nullo termino finit et ad redi⸗ nina incendia iterum qui aduſtus fuerat · repatur · Tali aũt pſone date ſunt inducie que licz ſint bꝛeuis · i dicti exigui tpis de quo ſo ſintqʒ incerti tempoeis cu mhil incertiꝰ hoꝛa vis hoc vel ſub parabola inte gaudere eum polſ a dicta moete ſeip̃am cantãdo luberare infra d as inducias ſine piculoſa dilatione vnã cantoʒ pficiendo ð qua cantione dicit ꝑõ ſeecinite dño in dfeſſione · B ſiquideʒ cantio àd oblectandũm̃ ip̃m̃ iudicem optime pficeret? ſi ſuꝑ verba que dfitẽſ expꝛimit oꝛe · note foœmarent gr̃oſe note ſcz fracte coꝛdis dtritẽe et hoc nõ timoꝛe pene ß ex diuino amoꝛe qẽ nõ clamoe amoe can rat in aure dei · Nd cuius cantionis pfectam pulchritudinem face rent etiã note ſatiffactionis notabilis ꝑ dfeſſoeem impoſite et m xime ſatiſfactionis in jure notate· ——— at. O frater cur de dfeſſone faciẽda triſians que ps eſt penitentię cum tpꝰ penitẽtie nõ ſolum flendi h u⸗ pus etiam ſit audendi · Vis hoc ſcire p doctoꝛem eximium thonẽ aquinenſem · Eece licet quadã in queſtione determinet ꝙ de peccã ris ſuis hõ dolere debeat ſaltem habitualiter vſqʒ ad finẽ vite · i cum hoc bene ſtat ſm eũ ꝙ hõ iuj̃ illð apoſtoli gaudete in dño ſp nunc actu nunc habitu gandeat drinue eo ꝙ talis doloe de peccu tis eſt materia gaudij ſpiritualis · Picente magno patre · penitens ſemp doleat et de doloꝛe gaudeat · Penmq; ichannes os aureũ pe nitẽtie artribuit plura que oĩa ſunt gaudioſa · O inquit peniteni que ꝑadꝛſum reſeras · tritum ſanas · om̃em triſtem exbilaras · viã de imeritu renocas · honoꝛem ruocas · ratiam abundãtio⸗ em refů dis · oĩa aduerſa ru miti gas · U Rurſum noueris tempus penitentit cuiꝰ ps eſt vfeſſio tpꝰ eſſe gratioſuz · quippe illo in tpe m ſacramẽ tali vringit confeſſione ꝙ iuxta verbum pauli vbi abundauit deli ctum ſuperabundat et gratia · Vnde johannes os aureum ſicut pꝛi us · O inquit penitentia grãtiam abundantioꝛem refundis quoꝰ quia pꝛecipue ſperandum eſt fieri in humili confeſſone ſacrañtali pewen u enpſwin m et cunho eerſ nedee e an oculsn nentis eduſt 0 fint edt ur · Tahni Sutpdn nhil incem atis multid o libermn ßiquidezcn P verbaqu cte coꝛdsd lamoe hn chritudnn m impoſnt e faciẽda? ſolum flen mmet cꝙyd ſꝙ; ad fin gandeten dolo* ₰ —.—„ „ fdeo de dfitendo peccata ſua fatuũ eſt triſtari. HH. COSDSRATIO. Warta puella ſic ait · Heſcis frarer ꝙ dñe txꝰ dfitendi puta qᷓ deageſimale tempꝰ eſt acceptabile. quippe idcirco in peinci⸗ pio q̃deageſime tegit?·Ecce nunc tempꝰ acceptabile. Cur aut poc Plimirum tpꝰ illð penitentie non ſolum ideo acceptabile eſt qe vt ſoꝛoe mea pꝛefata eſt.tempꝰ eſt etiã gaudendi atq; tpꝰ abundanti ceis gratie · ß acceptabile dici poteſt etiã adhuc ex alia quadã rõe Vis hanc ſcire Ecce k ariſſime inter oĩa tpa anni · tempꝰ vernale et rempꝰ autumnaie vid entꝰ eſſe tpa magis acceptabilia · igit? ſi eſſet aliqð vnum tpꝰ qð dditi onem haberet vtriuſq; ·illud eſß maxime acceptabile · Duta ſi ad modum tempoꝛis vernalis pulcherrimis floeibus · et ad modum tempoꝛis autumnalis abundaret nobiliſſ⸗ mis fructi bꝰ ·tunc em̃ rõne floꝛum viſui et ratõne fructuũ eſß acce ptabile guſtui · Bʒ ecce in tpe penitẽtie ſeu dfeſionis faciẽde vno et eodem dcureit vtrunq; · Hlempe hoc tpꝰ ad modum veris abum dat pulchereimis floꝛibꝰ et ad modum autumni nobiliſſims fru⸗ ctibꝰ · Vis ſcire ꝙ abundet pulchereimis floꝛibꝰ. Ecce ꝙ penitenti am de impio fit iuſtꝰ · uſtꝰ aũt germinabit ſicut lilius et floꝛebit in eternum añ dñm · igitur p quemlibʒ penitenteʒ iuſtificatum ha⸗ ber quodammõ tpꝰ vernũ ꝓut iheſus filiꝰ ſyrach figuraliter nos inſtruxit · Symeõ inquit onie filiꝰ quaſi flos roſarũ in diebꝰ verniſ et quaſ lilia qᷓ ſunt in tranſitu aque. Symeõ exaudibilis interpee⸗ tatꝰ pemtentem ſignat · quem deꝰ ad ſe reuertentẽ exaudit dũ pee cata ſibi dimitti petit · Qui etiam eſt onie filiꝰ qui mterptatur do⸗ loe dñi vel murmurans dño · Vic eĩ tanqᷓ; fii iꝰ generat? in eſſe gra tie per doloeem dñi · i · P dtritionem et murmuratòʒ factã ſacerdo⸗ ti loco dñi quantum ad dfeſſiõ · hic ſymeon eſt quaſi los roſaruz quia ſicut floꝛe roſarum multũ arboe decoꝛat? fta et p penitentiaʒ hõ qu arboei dpatur · Vnde quãtum ad ptem penitentie ſeʒ dfeſſo nem dicit põ · dfeſſionem et decoꝛem induiſti · Bʒ et parer clareual⸗ lis · Fma inquit dfeſſionem ſi affectas decoꝛem vbi dfeſſio ibi pul chritudo et decoe · Wõ ſolum autem dicit? penitens quaſi flos roſa rum · ſʒ additur · In diebꝰ vernis · ergo patet ꝙ tpꝰ pñie ſimilitud⸗ nem habz vernalis tpis inquantum abundat ſpũal ibꝰ floꝛibꝰ pul chereimis · Verum ꝙ tpꝰ pñie etiam ad modũ autũnalis tpis abũ det fructi bꝰ optimis ·Ideo dꝛxit et johannes filiꝰ zacharie · Pacite dignos fructꝰ penitentie · ſ et quantum ad ptez eiꝰ que eſt dfeſſio Dcit paulꝰ offeramꝰ hoſtiã laudis ſp deo id eſt fructum labioꝛũ fitentium nomini eiꝰet ſalomon in ꝓuerbijs · apter peccata inq̃t labioæum ruina pꝛoxi mat malo. effugiet autem mſtus de angultia de fructu oꝛis ſui vnuſquiſe; replebitur bonis fructus oꝛis eſt fru ctus pure confeſſionis quem fructum paulus ſpecificat · quem in⸗ quit fructum ha builtis tunc in illis in quibus nunc erubeſcitis⸗ nam finis ilionmors en.nunc antẽ liberati a peccato. ſerui aũt fa cti deo habetis fructum ve ez vi tam eternam · Bane licet jchanes o àureum fructꝰ penitentie ma⸗ gis ſpecificet vt pꝛius ſoꝛo mea cõmemoeat· O induit pemtentia z. tamen ſi bene velles aduertere fructꝰ penitentie peincipali au tumni fructm aſſimilatur ſcz fructui vinee · Mimirum ſicut ille fru cular compeimitur et ſequeſtratis fecibꝰ vinũ expeimi tur quod deum letificat et homines Ita ſimiliter per tœecuiar con tritionis pꝛeſſa conſcientia et peccato?u fecibꝰ ſequeſtratis expei mitur in coꝛde penitentis fructꝰ ſanctitatis qui ietificat hautdu⸗ bium xp̃m deum et pominem · et nihilominꝰ ſpiritꝰ celeſtes · Quip⸗ ctus per to⸗ ſtrum in ſanctificatõnem · fineʒ vero vj pe gaudium eſt angelis ſuper vno peccãtode Penen orgo penitentia apte intelligi poteſt per vineam ilam ð qua ʒpha loquèns ʒacharias · Munc inqut non iuxra dies peicoes eßofaci am reliquijs populi huiꝰ dicit dominꝰ vinea dabit fructum ſuum um igitur patet ꝙ tempꝰ penitentie ſeu conłeſſionis faciende ſi ad modum tempoeis vernalis pulcherrimis floeihus ·et ad modů tempoeis autummnalis abundans peroptimis fructibꝰ · conditionẽ pabens tempoeis vtrinſq; · merito debet eſſe tempus ratum et ac ceptahile vtpote tempꝰ ſalutis et leticie quap? opter · o amice tem pus confitendi non deberet te aliquatenꝰ contriſtare· CObSOSENTIO. Vinta puella ſc ait · ur vereris frater tua peccata ſacerdoi per confeſſionem ſecretam notificare cum poſt notificationez Spenitus neſciat ſicut homo · ſed tantummodo ſicut deꝰ· Sſimo quidem ꝙ ſi mille hominum multitudo vel tota patria ſeiret ea ſo li ſacerdoti libenter ea notificares · ſi ſcires ea per hoc ab omniali oꝛum ſubtrahi noticia · Sed quid · Acce notificando peccata tuaſ cerdoti non tanqᷓ ſibi ſed tanqᷓ; deo · hoc fit ꝓꝛo certo ꝙ ꝙuis ante confeſſionem et contritioneʒ ſmt nota deo et celeſtis patrie ciuibꝰ non paucis · quos etiã occulta noſtra non latent · ab eon ta ocu ſeu noticia per confeſſonem peractam fideliter ſubtrahuntur/cij dens ipſe ignoſcat quaſi extunc non noſcat et ab alijs ea abſcon⸗ dat · Fudi magnuz patrem Kuguſtinũ quo pacto index deꝰ et aſeſ ſoꝛes peccata ignoſcant · fuſticia inquit ð celo ꝓſpefit tãcᷓ der dñ⸗ tis · Darcamus homini huic qe ipe ſibi non pepercit · ignoſcamꝰ q& pſe agnoſcit · Nudi quoq; et de abſconſione peccato?um egregir doctoꝛð greg · qui de hoc ioqni Sſolabiliter reperit? · Rpnd miſen coꝛdem inquit iudcem nec ille fallax habetur qui ad veritãteʒ ⸗ uertitur etiam poſtqᷓ mentitur quia oĩpotẽs duz libẽter noltrãʒ pe nitentiam ſuſcipit ipſe ſuo iudicio hoc quod errauimus abſcondit hec itle · et bene videtur hoc dictum · Monne eniz abſcondit lepꝛd qui maculas eius ſic abluit ꝙ eũ etiam qui lepeoſus pꝛiꝰ erat àdeo mundum reputat ꝙ amplecti eũ non rennuit · Vere ſic eſt ĩ apoſit — 6 m celilnt dennenunz m ilandn abnt frm eſſionis fun oeibus etdr uctibꝰc npus gum opter · om nſtare peccati ſu poſt notiu o hent do⸗ patria ſan er hot ab⸗ do pectâ certo ꝙ M eſtes patn rſubtrahun ab alijs ⸗ to inder d pſeriti⸗ rtit · I⸗ Nndi doctoꝛem peefatum. cce inquit ad reci pietatis ſmꝰ aperitur nec maculoſa in nobis vita contemnitur · ꝓer hoc ꝙ inqumationem noſtram phoꝛremꝰ interne iam mundicie cõ cœedamꝰ reuertentes nos dommꝰ clementer amplectitur qua fec catoæ um vita ei eſſe indigna iam non poteſt que fleti bꝰ lauatur. B itte et videtur intendere de fletu peniten:iali quo ipſe deꝰ inſtru⸗ mentaliter vtitur ad ablutionem Peccatoeum. Peniq; peccatoæ pure dfeſſionis virtute lumen gratie dloquitur quo etiaʒ ipſi Hoſti antiquo peccata abſcondunt Kinc etem̃. põ.peccatoꝛi ſic loquit? dfeſſionem et decoꝛem induiſti amictꝰ Inmme ßcut veltimento · lu mime ſezʒ gratie dyabolum excecante vt neſciat dfeſſum vere peni⸗ tentem damnabiliter accuſare deo cum ſuis coniudicibꝰ peccata vt pꝛemittitur ignoſcente.&VI. COhiS MRTIO Erta puella ſic ait. O frater non deheres turbari de dfeſſione ratione Sfuſionis ſen verecundie· Si em̃ dfuſionem attendis attendas pariter ꝓ conſolatione habenda in vera peccatoeuz con⸗ feſſione · etiaʒ verbũ il lud filij ſprach · Pꝛo anima inqut tua nõ cõᷓ fundaris dicere verum · eſt em̃ ↄfuſio adducens peccatum ſcʒ que dfeſſi onem impedit · et eſt Dfuſio adducens gi oꝛiam et graciaz ſcʒ quaiis eſt illa que dfeſſionem perficit. Burſum ſi verecundie eru⸗ beſcentia te dturbet nec gpter illam eſt vfeſſio poſtponenda · hlon ſo lum em̃ erubeſcentia quã in Dfeſſiõe pateris eſt ſm doctoꝛes ma gna ps ſatiſfactionis · ſed etiam videtur anime magnum decorem inducere iuxta ill nd pſalmiſte dfeſſonem et decoꝛem induiſti · Sed dices · foꝛte quo pacto · certe qe vt iam per ſoꝛorem meam tactũ eſt per confeſſonem decoꝛe induitur homo amictꝰ lumine ſ ſcut veſti ment o· Zed et nihil ꝓhibere videtur quin ruboe coꝛpis · qñq; re⸗ dundet in animã quemadmodum econuerſo lumen ſimplicis id eft pure amme p̃t vtcunq; in coꝛpꝰ redundare mu ilið euangelicum. B oculꝰ tnus fuerit ſimplex ſeʒ oculꝰ intentioms aĩe.totum goe⸗ pus tu um iucidum erit et quemadmodum claritas gloeie ipſiꝰ aie Per redundantiã reddit cœpꝰ gloꝛioſuʒ coꝛpoꝛali claritate. Vnde quanto ruboe verecũdie fuerit maioꝛ tãto in anima maie decoe et anima pulcheioe · faciente tñ hoc peincipaliter ruboee ignee cari tatis ᷣam verecũdaz dfeſſiõeʒ impantis· Capitulũ tredecimũ ↄtinẽs dſolatõs ſup huiliatione ſui ꝓpꝛia in publico vt ſupꝝ ſui de crimine cõfeſſione publica et ſup publica penjgentia. „Hedecimo poſt pꝛemiſſa ad dominã dſolatrice⸗ vene rãdã acceſſit et aliꝰ triſtis fup materia peemiſſi capitu li cupiẽs ↄſolari eui mox illa ad dſolandũ eũ tres de ſuis pueilis aſſignauit F. CObSOSRHATIO ima puella ſic ait. O aice dic qſo eur triſtaris ð tui qp̃a accu ſatõe et dfeſiõe ĩ publico ð enmie ↄmiſſo · Nõ reoe aã eõ cãʒ piendos nos ſupne F. uniri vł alĩas confundi et humiliari · ed quid · Terte de pumtione apter culpam gratam cen ſolationem po teris inuenire ſi eã q̃ de hoc neptes mer ſupra tradiderũt cures ad memoeiam reuocare · per qus pariter et de publica penitentia po: teris cõſolationem recipere · Verum ſi per hec tui ſequi videas hu⸗ miliationem gaudeas plane · Nimirum cum humiliatio via ſit ad virtutem humilitatis · quantò magis humiliab eris · tãto perfectio ris gradus virtus inte cauſabitur humlitatis · Is autem gradus quanti ſit ponderis ſi vis intelligere. Kudi rem geltam vel ſenten tiam ſancti viri · quodam nanc; in feſto aule magiſtralis · Id qð fuerant plurimi inuitati ſeculares et religioſi doctoꝛetʒ et ain lite rati et ſic refectoꝛio fratrum pꝛe icato? um pariſius pleno talibꝰ perſonis exiſtente · Accidit ꝙ magiſter vnus vir magni nominis et valoeis in ſcientia pariter et in Vitã tarde veniens · ſedeniq; ꝓpter poc in vna ð menſis inferoribꝰ iuxta ſtudentẽ vnũ quereret ab e⸗ odem qᷓʒ ſibi inter om̃s pꝛeſentes gratioſioe videret᷑?· ¶ui ille hijs verbis vel ſimilibus reſpondebat · Magiſter renerende conſtat to ci vniuerſitati pariſienſi ꝙ in ea nullus vobis par in gratijs inue nitur · Id quem magiſter ille · Erras inquit kariſſime quia foete eſt hic aliquis ſimplex frater inter nos qui me et omnes alios in vnt co gradu humilitãtis excedit quẽ gradũ in me habere vellem mul co iñbentiꝰ ꝙᷓ gratias meas et omĩum alioꝛum · Fx hoc autem tam honi ·tam illuminati · ettam aut entici viri mudicio plane ſequiur ꝙpſi pꝛo tantis omnium gratijs recipiendis quis nedum libenter· ſed et gaudenter publicam penitentiam agere aut crimen ſurʒ vel let vfiteri publice gaudere habet ſi idem per eum fieri opoetet de ſui humnliatõe de qua natꝰ elt dſequi talis gradꝰ pumilitatis qui peemiſſis peeualeret gratijs vnmerſis · COpISOSESTIO. gcunda puella ſic ait · Meſcis tu kariſſime ꝙ nonnunqᷓ; rebus venenoſis adnnſcentur herhe quedam bone que cum ve neno cſoctuarium dſtitunnt valde ſalubee · conſtat quidem hoc per dn tem medicine ·et ſimile dtingit reperiri etiam in moꝛali dfectione verbi gratia in cõfectione vnguenti qð quondam illa que erat in ciuitate peccatrix mariã ſcilicet magdalene attulit ad conuiuiun vbi erat dominus inuitatus · De hoc nanq; vnguento loquens p clarenallis · Pꝛecioſum inquit multum vnguentum quo non ſol terrena domꝰ ſed etiam celeſtis aſpergitur · Viliſſime autẽ ſun ſpe niſi quia times ob hoc p cies de quibꝰ ↄficitur et magna earum copia infra noſtros oetu los poterit inueniri · peccata igitur noſtra plãtata in conſcienti noſtris quo?um numeroſitas pꝛe multitudine numerari mon pote ſpecies eius ſ unt · ſpſa ergo in moetariolo penrentie macerationi piſtilo cõtuſa et reſperſa diſcretionis oleo doloꝛis i gne ſuppe to et in areno diſcipline cocta vnguentnm exhibent pꝛecioſi et anſiusplent Nr neng'ſe 6 te vnů qum iderer u enerendet par in gun riſſime quun omnes al e habere vi Fr boc m dicio plu ns nedun aut cnm um fiench adꝰ huni c nonnu ne qu cun qudemt in moral attuli àd 6 onguent entum quon acceptum pedibꝰ ſaluatceis. dictus pater · Fimili ergo modo ex crimmibꝰ ſub oetis in oeto dſcientie per publicã penitentiã inſinu atis in genere vel etiã in ſpeciali p publicã dfeſſionẽ expſſis. addi ta ſola humili obedientia qua hĩoi dum imponumt? ſemp ſunt exe quenda · adeo nobilis fit ↄfectio et ipſi homini adeo ſalubeis deo Peoq; et celi ha bitatoibꝰ adeo grata ꝙ nłklo mõð tanqᷓ ablomĩa⸗ bilis eſt habenda celoꝝ dño potiꝰ cum gaudio exhibenda. Mé pe qe ̃miſſo vnguento magdalene teſte patre ctareuallis celeſtis domꝰ aſpergebatꝰ nõ eſt dubitandũ quin et eadem domꝰ pac Dfe⸗ ctione aſpergat? et non pauci celi habitatoes eadẽ ex dfectõe re⸗ creent? · Jane benedixi addita cũ criminibꝰ publice dfeſſatis hu⸗ mil obedientia · Illa etem̃ rõne humilitatis ſpecialiter odoꝛifera eſt dulciſqʒ et ſapida quippe ratione ip̃ꝰ teſtante pꝓeiꝰ ſoꝛoꝛe mea odoꝛem nardi ſuauſſimũ habet · que quidẽ humilitas ſi vt alia pei us ſoæe teſtatur ad virtutũ oĩm dfert duicoeatõeʒ· nihil ꝓhibet quin etiã ex ſua apeietate ſaltem remittat amaritudinem eiꝰ cui iũ gitur ↄfeſſiõis criminũ ĩmo et dul coꝛet virtuteʒ obie qua dringit ipa crimina publice dfeſſari · Picut eĩ met dcoꝛdat in ↄfectioni⸗ bus medicine cũ omiĩbꝰ diuerſitatibꝰ ſpecierum ſic ex humlitatis dulcedine telte hugone regulari vt pꝛiꝰ eſt recitatũ· ↄdnm omia genera virtutũ deoꝛdat aũt et pater clareuallis · Gaudẽt inquit an geli ſup peccatrice penitentiam agente et odoeis fragrantia cele ſtis ille duõtus aſpergitur qᷓ; magna multitudo dulcedmnis tne do mine in peccatriris ↄfeſſone ¶ eterũ ñ criminũ publica dfeſſo dfuſionem honoei derogãtem inducit ilið honoeis tanq; modicuz poteſt facile dpenſari p plurima magna bona obedientie qua dtin Sit crimina dfeſſari · de quibꝰ quidem obedientie bonis P neptes me as poteris inferiꝰ edoceri · Hi. COSOSRSTIO. Ercia puella ſic ait · Vt quid adeo publice penitentie vel ↄfeſ ſionis dfuſionem tanqᷓ; honoei tuo dtrariã p hoereſcis· Meſciſ ꝙ vera penitentia maicꝛem inducit honoꝛeʒ qᷓ; tu ꝓdere poſſis. Ai mirum honoe quem tu pdis p perfectam penitentiam recompenſa tur nedũ in celo vbi gaudiũ eſt angelis ſuper vno peccatoæe peni tentiam agente æẽ̃ · vbi etiã ille qui ʒ fit fluminis impetꝰ ſeʒ lãcri⸗ marum letificat ciuitatem dei · Verũ etiã in terris nonnunqᷓ vere Penitentis caritas operit multitudinem peccatoæem. peeſertim vi⸗ ſa perfecta penitentia digna ad exempiũ cetero recitari qðᷓ reue ra non fit ſme ip̃iꝰ penitentis magna laude et honoꝛe. Hinc eſt eĩ ꝙ ad honoeem et dignam venerationẽ peccatricis penitentis ſic canit ſancta mater eccleſia · Laudemꝰ opus dei in maria genitrice ſed virgine Caudemꝰ in maria peccatrice ſed penitente maria hec eſt data ſpeculum innocentie maria R eſi exempluz penitentie · Pe niq; ꝙ per peopeie et publice cõfeſſonis confuſionem quis poſſit — — * * 13 16 1 * 3 13. 85 1 3 * 1 1 * * 3 * 8. 1 5 8 8 * 51 † 7 virtute ſue penitentie gloꝛiam dſequi et hon— hac dſ deratiõe patet · hlam ſi vas dtumelie in vas gloeie tran ſire poſſ ipſum libe ter illo fine ſe accuſaret ſi ei poſſibile eſſet · Sed quid· Perte acci ſandi ſe poſſibalitas ineſt homin tranſ nꝰ etiã pcſſibilitat de vaſe contumelie in vas gloeie patuit in martã Peccatrice de qua maria domino gratiſſima cantat àd honoꝛez eius mater eccleſia. poſt flu re carnis ſcandala fit ex lebete phiala · de vaſe vas trä flata gloꝛie · Cogita ergo te eſſe vað luteũ ↄtumelie et vt verus penitens hoe fatearis publice te mox tranſire in vas gioꝛie vt le magno cum honoꝛe de vaſe infectionis efficiaris vag electionis. Sequere in hac parte ſapientiſſim ſalomonis dſilium · Vufer inqᷓt rubiginem de argento ſcʒ p publicam penitenti az ſonoꝛo · et egre- dietur vas puriſſimum te ſcz in vas gloꝛie tranſmutato · ¶ſcapitulum decimumquartum dtinens dſolationes ſup falſa ob ſocutione ſen detractione et maloꝛum infamatione · Vartodscimo poſt pꝛemiſſa ad dnam dſolatricem illu ) ſtrimmam acceſſit et aliꝰ triſtis ſuper materia peemi ſi capituli deſiderans ſibi dſolationem impendi hr mus rei gratia illa ſibi de ſius puellis tres ſauis ydo⸗ neas aſſignauit: 1. COPISIODSRSTIO. Bima puella ſic ait · O kariſſime ad quid abhoꝛres malon cb⸗ lationes detractõnes et infamatões pꝛeſertiʒ falſas · Cur bar Fmateria tibi non ſufficit q ð dulcis pater clareualies ſufficere docuit Bona inquit dſolatio cum et blaſphemamur a malis bene⸗ facientes ſi recti diligant nos · ommno ſufficit aduerſuz oß loquẽ tium in iqua opinio bonoꝛum cum teſtimonio dſcientie B ille pr· Mec mirum ꝙ ſic dicit · Sꝛ eĩ recti diligunt nos ſequi? ꝙ et laudt quippe ex abundantia coꝛdis os loquit᷑ · Laudant aũt nos et y mali dum obloquũtur detrahunt vel infamare ſatagunt · Vt enin ait illuſtris Beneca · Malis diſplicere laudari ẽ Rurſuz ſi recti di ligũt nos ſequitur ꝙ et bonũ noltrũ deſiderant et exoptãt · N qud Certe non eſt veriſimle om̃e tale deſiderium fruſtrari · qunmmo potiꝰ deſiderium ſuum iuſtis dabitur teſte ſalomone · Bufficiat 8 vt dicit pater ſi recti ſeu iuſti dꝛligunt nos et bona de nobis op⸗ nentur cum teſtimonio conſcientie · Hlam vt etiam ſal omon ait ſe cura mens quaſi iuge conuiuium· G H. COpIS iDSRRTIO. gcunda puella ſic ait · HMõne merito in eo dſolaberis o amice quod teſte veritate in re vel in ſpe cõſtat beatitud inem eſſe ac per hoc gaudium inducere excluſiuuz triſticie · Bic omnino · ðʒj Pꝛofecto in peemiſſa materia triſtabili dſtat teſte veritate in re v in ſpe beatitudinem conſiſtere · Ipſamq; per conſequens nataʒ dle ſne pon baudmt Peliblnh camcedequr uereccleiag e dameleſn umelie ethnn emvisgon lans vas ili nuiz bnone nſmuta. lationes ſi nione. ſuper mani tionem my nellis tesſ hhoeres n ertiz falls lareualles amur am aduerſiz dſci entie lequi dant aut ſatagun öt kurſiz n et exopu fruſtran · lomone · bu Ona de nbe⸗ eo dolabni C p e S Zaudium inducere Pixit nanq; dulciſſimus magiſter dilecis di⸗ ſcipulis · Peati eſtis cum matedixerint vobig hommes et dixerint omne malum aduerſum vog mentientes peopter me. Gaudete et ex ultate quonias merces veſtra cpioſa eſt in celis. Nec dixit ·et cer te iam dilectos ſibi non fetellit et exiſtens veritas fallere non no nit· Fcce igitur cuz inquit maledixerint vohis homines et ſic in p ſona ipſoeuz conſolatur etiam alios ſulknenteg maledictiones nð ab vno tantum ſed ilatas a multis ·Itez dicit et dixerint omne ma lum aduerſum vos et jta nullum excipit genus infamationis. ad⸗ dit autem mentientes et ſic conſolatur potiſſime innocentes · qu⸗ bus quidem hec pati ſignum eſt ſue peedeſtinationis quoniaz mer⸗ ces copioſa eos manet in celis · Picit autem peincipio · Peati eſtis ſcʒ in pꝛeſenti quia qui ſunt ei uſcemodi pꝛeſentem ſeu parum diitã tem cauſam habent beatitudinis ſue. vel ſic dicit quia nunc beati ſunt in ſpe qui poſt modicum nunc cenſendum erunt in re. nec mi⸗ nus poteſt verbum magiſtri ad dilectos impoetare · I pes autem( certa expectatio future beatitudims. O P ergo gaudendum hac i certa expectatione. ſpe inquit apoſtolꝰ gaudentes pter quod et ipſe magiſter admonet dicens. Gaudete et exnttate · quando anteʒ Noc alio in loco manifeſtat. Gaudete inquit in 1lla die et exulta⸗ te. iin illa die qua dixerint homines omne malum aduerſum vos vel in illa die id eſi in illa illuſtratione quã certificati eſtis qna nõᷓ quaſi in incertum curritis · ſed certitudinatiter ſi non ponatis obi cs mercedeʒ in celis copioſaʒ expectatis fH. GOSSER. Frcia puella ſic ant· Monne Peius kariſſime que bona humilja⸗ nionem conſequantur didiciſti quoniam em̃ muita ſunt et ma⸗ gna · ĩdcirco de obtrectationibus non turbeiis cum per iitas deo oꝛdinante vtiliter humilieris · Vis hoc ſcire. Tudi gratianum gra tioſe ioqnentem Ticet inquit detractio ſit ex vitio detr ahentiũ· tñ ex iuſto dei iudicio nonnũᷓ aduerſus bonct excitatur vt quos vł̃ domeſtica pꝛeſumptio vel alioꝛum fauoe in altum extukerat de⸗ tractio humliet · Rudi ad idem qᷓ egregie locutus ſit gregoeiꝰ ꝙ ut recitat? ĩ venerabili volumie decrero · Jůũt inquit plurimi qui vitam bonoꝛũ foꝛtaſſe ampliꝰ ꝙᷓ debõt laudant et nequa elatio de taude ſubrepat permittit om̃ipotẽs deus malos in ohtrectationes et obiurgationem peorumpere vt ſiqua cutpa ah oee landantium in coede naſcitur · ab oꝛe vituperantium ſi uffocetur · inc eſt q do⸗ ctoe gentium ſe in peedicaticne currere teſtatatur inter infamiam et bonam famam · Jui etiã dicit vt ſeductoꝛes et veraces Capitulum decimumquintum continens conſolationes ſuper accuſati onibus et criminationibus ſuper maledicti onibꝰ et conui rijs ſuper impactionibꝰ iſuttationibꝰ et blaſplaemijs er ſuper vitu perijs obpeoheijs ſiue contumelijs· — — — 5 3 — ——— 2 S e e ** 2 „ — — —— — ——— ————————— ½ 13 11 * 4 1 5 ½ * 1 3 .§ 3 1 1 3** . 3 7 ſ — — — -.—. 8———„— ————„ ² —— 8 6 6+— — pe m ſua canonica gaudete vt in rene attenderes que per con Vintodecimo poſt pee conſolatricem acceſſit peemiſſo capitulo expeeſſi ſa eiuſdem gratia peopo iunxit cotsennO. Fima puella viru tum et ob hoc multum contu⸗ otius gratularis FꝰOPtel hoc ꝙ chri — quid · erte chriſtus paſſus eſt multiptici poc euangeliſtam marcum · S ummi inqunt et ſcribis er vmuerſo conci diderunt eum pylatò et ab m tis· Gur tu ergò accuſari refugis quo potius onibus communicando gaudere et exultare poteris · (t. cOpiSERTIO cunda puella àd maledictiones re q amice nequaqᷓ d la foeſitan dices · Fece ſunt bonum aliquod à d miſſa ad ſepedictam dominam et aliꝰ triſtis ſuper turbatiuis s querẽs conſolari · cui il⸗ ſiti ſeptem de ſuis puellis ad m triſtem aduertens eſſe criminaliter accuſa patum ſic ait · Cur turharis etñ ſti cõmunicas paſſionibꝰ · qᷓp petrus ait · communicantes chriſti paſſonibus ſatione gloꝛie eius gaudeatis exultantes · ped lſciter accuſari · Audi ſuper ſacerdotes cũ ſenicabꝰ lio vincientes ihelum duxerunt et tra⸗ o et accuſabant eum ſummi ſacerdotes in mul us patienter chriſti paſ⸗ ſpectum habens ſie ait e maledictionibus dolere deberes ſi ad ea ſequentiam inferre poſſes Quenam ſinti⸗ eo recipiendum et ſuperioꝛitatis tue argumentum natum inducere gaudium Vis ſci⸗ re ꝙ bonum— uid cepit mal edicere et poſt eum iacere · cui cum qu ſequitur· Icce habetur Regum hpeo ꝙ qudaʒ pß da dam de famu⸗ lis dauid vellet amputare caput Pirit ipſe dauid · dimitte eum vt maledicat mihꝛ et ſequitur · reſpiciat me deus et reddat mihi bom peo maledictione har hodierna · Nec ibi ad quod pꝛopoſituj fen ta memoeie verbum ilud ſaluato?is ad diſi cipulos · Peati eſtis cwz maledixerint vobis homines · Ipſumq; capiẽs muxta neptis mee intel lectuz plane vid ebis ꝙ maledictiones quãs vir iuſtꝰ patitur deo ꝗpiciante bonum mercedis ſequitur copioſuʒ ¶ Poꝛro vn ſti re quod et ſequitur ſtatim in peeſenti maioꝛitatis argumentun nã tum inducere gaudium· Rudꝛ illuſtrem ſ enecam · pariter et valeri maximum Nntitanes inquiunt cudam dicenti ſibꝛ malednit ti ille.reſpondit non mihn mquit · ſed illi qui in ſe quod ille cu pat agnoſcit · Ped et ſi mihi maledicere curet nõ eno quia auditus ln gna debet eſſe robuſtio? cum ſngulis hominibꝰ lingue le.ſed aures bine · aliquatenus tamen curo quiãa eoipſo ſunt ſmgu⸗ me fateo eſſe ſuperioæem · quia ſuperioeis perſone vñus eſt hoc pati · infen⸗ ri facere · gaudereʒ itaq; niſi vrgente humanitate compater lici⸗ er mle — S ——₰—„———— conſcln g nde lug pullh cnmmlmx N Lur nuha neas poh cbriſt pun uns exum erdotes cih um duxemt m ſacerdomn anenter chil otens um pabmi lere debeni ſes Lnenn des recpu re gandu m quidan mid · dim et reddatn nod pꝛope vlos · Peu⸗ es wrt quas vn w p taus arßw Ercia puella ad conuitia reſpectum habens ſic ait. Cur conui tijs perturbaris quibus quidem laudari compeoharis · Mimi⸗ rum conutiã communiter homo patitur a malis. Bed qualiter ad hec habere te deheas docet illuſtris ſeneca· Malis inquit diſpli⸗ cere lãudari eſt· nullam autoeitatem habet lententia vhi qui dam⸗ natus eſt damnat · male de me loquũtur homines qun bene neſciũt loqui faciunt nõ qð mereoe · ſed qð ſolent equo anime audienda ſunt imperitoæum conuitia et ad honeſta vadendi centemn endus elt ipſe contemptꝰ Hlec ſeneca · Dices foꝛte timeo mihn ohici parèẽ tum vitia · S ed hoc curare homineʒ virtuoſum non opoetet · Vt eĩ traditur in venerabili volumine decretoæum qui peopeia virtute ð coeatur parentum ſuoꝛum vitijs non dedecoꝛatur. H. CObSDSRTIO. Farta ꝓuella triſticiam viri queruloſi ex impactionibꝰ pungi Ruis infultationibꝰ et blaſphemijs ꝓuenirs tonſiderans ſr (ait · Expediret tibi o homo minime querulari ſi tamen defectum tu um notabilem velles manifeſtum non fieri · quippe loquela tua ⸗ mo potius querela manifeſtum te facit · fudicat quidem te igne di uini amoeis ſen igneo caritatis habitu fœꝛe denudatum. Plimiruz ſiq̃s veſtitꝰ eſß ignea veſte parũ hẽret timere muſcan tactũ pũgiti num que nec ipſum auderent cõtingere· Sed quid· Peofecto ßeut vere muſce ſe haberent ad veram veſtem ſi ignea eſſʒ. ſic muſce me thaphoeice dicte ad veſtem igneam acceptam methaphoeice id ad habtum igneecaritatis ſe videntur habere ta ſcilicet ꝙ hũc habentem habitum peeſertim perfecte · non videntur ad contriſtã⸗ dum contingere · Dices foete · que nam ſunt iſte muſce methaphoei ce · Peofecto huiuſmodi muſce ſunt impactiones que ad modũ mu ſcarum ſunt ſatis pungitiue · cuiuſmodi etiam muſce ſunt inſultatio nes et blaſpheme · Vudi patrem clareuallis ſic eas appellantem. Muſce ĩquit moꝛiture miſerie ſũt muſce moœæiture blaſphemie ſunt muſce moeiture inſultationes ſunt · Flec ille et bene dicit moꝛiture tum quia blaſphemie et inſultationes huiuſmodi boĩs viris illate ſunt a coꝛdibus hominum tanqᷓ; non credibiles cito tranſiture. tuz quia etiam vna cus impactionibus ſi fiant ſunt apud ipſos bonos igne caritatis quantotius conſumpte. V. COfSSRTIO Winta puella ad obpꝛobeia et vituperta ſiue ad contumelias attendens ſic ait · O amicecur de iſtis adeo perturbaris · qua⸗ ſi neſcias cuius ſit vrtutis · Mimirum hunuſmodi ſunt medicamen rumtutamentum. bonitatis augmentum · ſunt et oꝛnamentuʒ · Vis ſcire ꝙ ſmt medꝛcamentum · Fudi patrem clareualtis. Ego inquit plagis conſcientie mee nullum iudico accomodatius medicamen tum obpꝛobeijs et contumelns · Vis ſcire ꝙ ſint tutamentu · Nudi 5 4 eheee— 3 16 ſanctiſimum patrem gre goꝛnum · it inquit vt conturnelijs grata rum interuentu de iudice pena grauioꝛ agis qᷓ; ira debeatur· quã dic — poſſe confiditur · Vis ſcire ꝙ ſint bonitatis augmentum Kudi eundem itidem licet non ibidem · Poni inquit per contume: ſias melioꝛes exiſtunt · Peniq; vi ſeire ꝙ Imt etiam oenamentum Ecce contumelie et obpeobeia hin di ſunt ſecundum johannem os aureum · quibus miuſte paſſis ſi non indigemus in remiſſioneʒ pec atoꝛum pter ipſa coꝛonabimur clarioæibus coꝛonis · quippe cõtu melia eſt ſicut pꝛecioſus lapis in coꝛonã homnnis · qui hunꝰ eſt na ture et virtutis · ꝙ facit in deo ſolide manere vbi homini elt opti⸗ ium egregie loquentem: ſuſtus inquit mi me · Kudi de hoc gregoꝰume ou randa agit et obpeobeia recipit · vt u exire foꝛas ꝑ laudes potu it repulius contumelijs àd ſemetipſum redijt · et eo ſe robuſtiꝰ in tus 1 wat· quo foꝛis non inuenit vbi requieſcat · 2 deo ſol 2 eiee gxta puellã ſic ait· G kariſime Cur triſtis es ob contumelias⸗ ter confuſionem foꝛſan inquies et gloꝛie mee diminutionez on recte certe iudicas contumelijs ad augmentum gioeie cõfe⸗ rentibus · ſed patienter ſufferentibus · Monne eniz id ad gloꝛie cõ fert augmentum · quod confert ad nomen gloꝛiofum · Puta ad no men ſapientis vel ad nomen phi · nomen quidem apud veteres ad⸗ modum pꝛecioſum · Vnde et boetianã conſolatrix per contranium narrat quomodo quidam contumelias impatienter ferendo hui nomm notabiliter derogabat · dicente eo contumelias inferenti Intellagis me eſſe phil oſophum · cui ilie nimium modaciter· Intel lexeram inquit ſi racuiſſes · cuius rei ſeri es per neptem meam ſupe: rius perfectius recitatur ·. VI COpISOERTIO⸗ Eptima puella ſic ait· Pic queſo miji ·&ſt ne de illo triſtandi quod apud ſapientiſſimos homin conſtat fuiſſe materiã gau diꝛum · Mequaqᷓ; inquies · ſi tamen et tu fueris de numero ſapien tum · Sʒ quid pꝛofecto cui ſapientiaʒ eſſe patris appꝛopeiatur · illi apoſtoli tanqᷓ; ab eo ad ardua o erandam · in mundum vniuerſum miſſ · viri fuerunt—— e de eiſdem cantamus · Sapi entiam ſanctoꝛum narrant populi et laudem eoꝛum nunciat eccle⸗ ſia. Huid ni ſapientiſſunos dixerim qui tot terrarum climatã peꝛ grarunt · regeiq; et regna conuerterunt · et magiſtro ſuo et domio cpriſto ſubiecerunt · Sed quid de iſtis · Monne eis dignum eſſe con tumelias pati materia fuit gaudij· Certe ſic · Vudi quid de hoc lu⸗ cas referar de illis loquens · bant inquit gaudentes a con pectu concilij q̃ digni habiti ſunt pꝛo nomine iheſu contumeliam pů ti · Digni mqunt et quare· Vere pꝛoꝛſus magna dignitãs ipſos pe multis ad hoc electos eſſe · vt mundĩ ſapientiam tranſcendẽtes le⸗ cti ſtulti apter xpʒ toti mũdo illuderent quibꝰ dignꝰ ñ erat mid — e ent d oeioſum · Du dem apud vm atix per x tienter fem ontumels! um moeda r neptemw kn de jllo lat fuiſſe m is de num ris appeoyn m mundun ſdem can⸗ Capitul um ſedecimum contineng conſolati ones ſuper carentia puichrarum rerum ad cenatum pertinentium puta anuloꝛum ge⸗ maruʒ et hm̃oi ſiue ſup carentia ipũius oenatus in genere in hinoi rebus conſiſtentig · 3 Fxtodecimo poſt pꝛemiſſa ad dominam cõſolatricem ſupꝛadictam acceſſit et alius triſtis ſup carentia pde⸗ miſſo capitul o expæeſſa deſiderans conſolationem re⸗ cipere aliqualem· ein illa huius rei Sratia de ſuis ꝓu⸗ eilis ncuẽ deputauit · . I. OOtISDSRNTIO. Rima puella ſic ait. O amice cur Sloeiari queris in gemmis. Koete reſpondebis ꝙ ratione mire puichꝛitudinis in eis con ſiſtentis quo pacto per eas glꝙœæioſus fieri credens et ammirabilis doles amiſſis et letaris retentis · Sed quid. Certe pulcheitudo gẽ⸗ marum non eſt digna · ꝙ de illa mireris vel ꝙ doleas amiſſis et ie reris retentis · Phmirum per eas non redderit pulcher gloꝛioſus k admirabilis · Vudi boetianam dſclatricem. En mqunt gemmarum ful goe oculos trahit · Jed ſiquidem eſt hoc ſplendoꝛe pꝛeciũ gem marum eſt iux illa non hominum · quas quidem mirari homines ve hementer ammiroe · Quid eſt carens anime motu atq; compage qð anmate rationabiliq; nature pulchrum eſſe in re videatur · que tã et ſn conditoꝛis opera ſuiqʒ diſtene poſtreme aliquid pulchei⸗ tudmis trahunt infra noſtram cum excellentiam collate admiratio nem noſtram nulio modo merebantur · ſequitur celum ſydera lunã ſolemq; miramur · Nlumte honaliqᷓd attingit. Hum audes alicniꝰ talium ſplendcee gloꝛiari · En vernis floꝛibꝰ ipſe diltingueris qͥd inanibꝰ gaudijs rapis · Quid externa bona qꝙ tuis amplexaris · Hiũ quit tua faciet eſſe foꝛtuna que a te natura ren fecit aliena · Ex qᷓ⸗ bus omnibus nipil hoꝛum que tu in tuis computabas bonis tuuz eſſe liquido monſtratur · Quibus ſi nihil ineſt appetende puichri⸗ tudinis· quid eſt ꝙ amiſſis doleas vel leteris retentis. Oꝰſi natu⸗ ra pulchra ſunt quid d tua refert · naʒ hec per ſe a tuis quoq; ope ri bus ſequeſtrata placniſſent· K. COhSDSTIO. Scunda puella ſic ait· Fur oↄnari queris rebus aureis atqʒ gẽ mis in iniuriam tui conditoꝛis · In neſcis P iniuriaz digne vĩ dicanda optimo facerer artifici qui peeſumeret ad eins opus pul⸗ chereimum et exquiſite factum emendandum conari Eatearis h neceſſe eſt · Ped quid · Deofecto homo ab optimo factus eſt artifice atq; ei quodammodo conſimilis mente.&d ymaginem quippe dei factus eſt homo eſt autem et menti cœepꝰ adaptatum in debita ꝙ poſitione · a qua quidem di ſcreparet ſi quieqᷓ; ei oꝛnamenti maxime rerum infimarum ſuperaddi contingeret · Nonne ergo ommpoten tis arti ficis vindictam melius eſſet non mereri ꝙᷓ cum eius iniuria — — —==——————£ — & nibuſuis velle oenamentis emendari Fanc reuera iniuriam deo non faciunt alia quecun animalna · que illa quã a dditoꝛe habẽt ulchritudine ſunt contenta · Hum leenem vidiſti regem aktum ſe cœonantem roſis · Num aqwmlãm ſe oænantem gemmis· foeſitan fa ceret ſymia que hoc didiciſſet ab homimbus katuis qui et ip̃h ſy⸗ mie ſua aſſimilantur fatuitate · Fudiillam induſtriam Poetianam conſolatricem · Flia quidem inquit ſui contentã ſunt · Vos aũt deo mente conſmiles a rebus mfimis excellentis nature o?namenta captatis · nec intelligitis quantam condito?i veitro kaciatis iniuri am. Ille genus humanum terrenis opibus peeltare voluit· vos n ſtram infra infima dignitatem veltram in eee0 4 queq; detrudiris · hec illa conſo⸗ latrix⸗ grcia puella ſic ait Cur rebꝰ qᷓris oꝛnari naturę cue extraneis ig. En neſcis ſtultum eſſe conari ad im uro ſcilicz ſiue gemmis· An nari ad poſſibile · Woꝛro ꝙ de talbꝰ que dicte ſunt rebus oenari ſit impoſ ſibile · Si ſcire velis ⸗ Fndi peefatam boetianam conſolatriceʒ · Qi inquit late patet veſter hic erroꝛ qui oenari poſſe aliquid oꝛnamen tis exiſtimatis alienis · Ft id fieri nequit · ſiquid ex appſitis lu ceat · ipſa quideʒ que ſunt appo ſita laudan t?.Illud vero hijs tectů atq; velatum in ſua nhilominus feditate perdurãt hec illa· n. COiOEfTO Varta puella ſic ait · Gur anro er gemmis oꝛnari deſideras. Er ras omnino · deſiderium quidez omne nõ niſi boni poteſt eſſe Dmnia nanqʒ bonum appetunt ſecund um mundi ſapientem · ꝙſiñ derum · apparens autem bonum fuerit. conſtat ꝙ erratur · It vero ſi ſcire volueris aurum atq; Semmas poſſdere vere bonum nõ eſſe udi gnatam inter bonum et malum diſcernendi boetianam cõſo⸗ latricem· Ego inquit nego vllum eſſe bonum quod noceñt haben⸗ ti. Plum id mentio · minime inquies · atq; diuitie poſſidentibꝰ per ſepe nocuerunt · hec illa. que quia id deducit de auroet gemmis ad diuitias pertinentibus per hoc ꝙ hec adeptus deſiſtit eſſe ſecu rus · Idcirco ſequenti metro ſic dicit exc lamando · Fleu peimus 5 fuit ille auri qu pondera tecti · Gemmaſq; latere volẽtes pꝛeciola pericula fodit · — V. COpiSDSETIO· Hinta puella ſic ait · Tu cuius deſiderium in coepoeis fertu banamenta cur non potius curas ꝙ oꝛnetur totã tuã perſona que peofecto eo cnatum perdit quo ſe coꝛpoꝛaliter oꝛnãre querit Fudi archiantiſtitem ambꝛoſiuuz · neglecta inquit decoꝛis eura placet · et hocipſum ꝙ nos non onamus onãatus eſt· hec ille · Ped quid · Honne econtra pominis perſona ex coœꝛpe cõſiſtẽs et aĩa ſun phoc ydit oꝛnatũ ꝙ ſtudet oꝛnare coꝛpꝰ ſuũ · Certe ſic · Fudij 6 cypeianũ ð oenatu coꝛpis loquẽtẽ et ĩ pditõʒ onatꝰ pſone refere tẽ uro iqᷓt et moilibꝰ adoꝛnate oꝛnãta m̃tis et coꝛpis ydiderut aturt Wnn tumeſi Sih ebug oꝛ rutr an con c poſe ali Funmn Mlndv Str erdurut vcl N s onni Smn 0 mhb tron mundiſa Sen re vere nn endi bi m quod 1 x nie po in tus de Mt⸗ ndo men tere vo v37 um in e t netur te 10* 1 .— poꝛalut ⸗ Bed quo pacto foeſan inquies · Ecce ſi ment eſſet oenata virtutibꝰ cum illa · vt foema ſit tota in qualibet parte coꝛpoeis vna enz ſuis accidentibus ſequeretur mediante ea eiſdem virtuti bus oenatm er ſe et coꝛpus · quemadmodum cuidam ſaluatoe ait · Si oculus tuus nerit ſmplex totum coœæpus tuum lucidũ erit ſcilicʒ luce dñte ſim plicitatẽ ſeu puritatẽ mẽtalis oculi ſcʒ pure intẽtõnis ↄmunic ata mediante ea · vel inſenſibiliter ipſi coꝛpoꝛi · perdito igitur cultu⸗ mentis · perditur mediante ea peius hahitut etiam cuſtus coꝛpis Ped quid · Certe curare nimium de coꝛpoꝛis oꝛnati bus eſt argumẽ tum perditum eſſe oænatum mentis conſiſtentem in virtuti bꝰ. Pic nanq; dicit pater clareuallis · non tanto curaretur coꝛpis cultus · niſi peius neglecta fuiſſet mens inculta virtutibus · LV. COISERTIO. Erta puella ſic ant. Cur homo tantum curãas de cœænatu coꝛpis per quod teipſum vel peincipale tuum ſeruum facis ·te qudẽ demonum · peincipale aũt tuum ⁊d eſt hominem tuum interioem coꝛpis ſeruum · Vis ſcire de peimo · Ecce ex dicto magn patris in volumine decreton recitate aperte colligitur ꝙ oœꝛnatus meretri⸗ cis non eſt ad placendum hominibus ſupple tantum · ſed ad ſerunẽ dum demonibus · Doero ꝙ homo ſe oenãdo coꝛpoꝛaliter peeſertim nimis ſtudioſe pꝛincipale ſuum i· hommem interioæẽ coꝛpoeis ſer⸗ uum faciat patet · nam qui ſeruit coꝛpoei · ſeruus eſt coœꝛpoeis · ñ nõ ne pemncipale hominis ſeruit coepoei quando ſit ei intendit ꝙ mul tum ſtudet eius onatui·certe ũc · tunc enim ad ipſum ſic ſe habet ſicut ancilla dominam ſuam oenans vel ſicut ſeruus dominum ſuũ armans · Certe non eſt hec mutatio dextere exceiſi·ſed dyabolici conſilij quo de dommo fit ſeruus · et de ſeruo dominus · O homo ĩ⸗ terioꝛ cui natura dedit dominum eſſe ſcilicet actuum tuoæum · cur teipſum negligis · et non te · ſed roepus quod iure ſeruus eſt· pꝛeci⸗ oſius te oꝛnare conaris.quo non ſicut dominꝰ coꝛpoꝛis · ſed vt ſer uus eius operari videris · et dominio pꝛiuaris VI. COPSDSERTIO N Eptima puella ſic ait · O kariſſime · ſiquis ſciret oↄnatum ſuum eſſe venenoſum et ſimul multos occidere natum nimium cru⸗ delis eſſet ñ non poſtponeret ipſum · Sed quid · Pꝛo fecto tam viri⸗ qꝙᷓ mulieris oenatꝰ eſt vtiq; venenoſus ſimulq; multos occidere na tus ·et eſto ꝙ inde nulium fequatur damnum · per euz tamen mere tur quis eternum ſupplicium · Fudi de hoc venerabilem jeronimũ Ii inquit vir vel mulier ſe oenauerit · et vultus hominum ad ſe ꝓ⸗ uocauerit · et ſi nullum inde ſequatur damnum · indicium tamen — eternum · quia venenum attulit ſi fuiſſet qui biberet · hec ile· — — 2 —— ———— „——— 5— 13 . 1 1 1 8 3 — — — 1 1 t 1 1 — * —————————— ——= 2„—— Hr. COłS iDEHSTIO— t nella ſic ait · Reſcis homo S zum venerabili volumine recitatum. chil V in 2erett ali ceruice ſplendndius ꝙᷓ humilitas Hocipſo er ari modo etiàm alius exterio?i Oenatu qui ſup . e ſuperbire incipit· oenarum humilitatis ꝑ dit·Itaq; iuxta pꝛemiſſam autoꝛitatem decreti· e& perdit oꝛnatum it habere inferi oꝛem · ſez zem quo quertt h ee vel melius dicam mſanie · cum 1 lateq; inuenitur taz in ca⸗ k ue longe i⸗ det ſane doctrine que zn canoniſatis ſcripturis de ipſa——— oenãte gratumq; et gratiolum ipſum——— u milis gratus eſt humilibus ratione ſimilutudi 8 quoq; i on reſiſtit ipſis· lbenn— nen in anime. ſed in ius deſdertum Ona pnellaſie aie—— te mlitat per ſoꝛoꝛem me⸗ enta · er opoꝛis fertur onam ontrã te am recitata venerabilis jeronim autoꝰitab ud dicit · l mediocriter errant qui magno bono peekerunt—— qud· Nonne magna bona ſunt animne oenament— n paurdubiuz oꝛnamenta co?poẽis nec mediocria—— pinc eſt ꝙ coepoꝛis oꝛnamentã nequã——. n ferenda · ſed bene econtra · Quemadmodum—— 33 4 cum pꝛecioſiſſima coꝛpoꝛis oꝛnamentã à Pe e quaſi ſtercoꝛa refutaſſet· er ipſe multo manea——. ei dedilſe refponſum Piſcede a me pabulũ motis— amatoꝛe pꝛeuenta ſum · et hec dicens de chriſto intende— ratione namentqꝛuz amme methaphoeice expꝛeſſon telte lua hy ſiceia ſic dicebat. Knulo ſuo ſubarrauit me et immenſis— oꝛnauit me dexteram meam et collum meum cinit lapidibus cioſis ·tradidit auribus meis ineſtimabiles— dedit me vernantibus atq; choeuſcantibus Semmis hec iil* dens anime oenamenta pꝛo onamentis coꝛpœeis ſpeeið à 2 accepta eſſe immenã et ineſtimabitia · et quaſi 8„ tcꝛum coepoeis infinita · Iuippe oꝛnamenta iila licer— thaphoeaz communicent in vocabulis cum oenamenti. tamen quia hoc fit cum additamento infinitatis er neſtim⸗ 3 cis admirabiles et coꝛpoꝛalibus rebus inccmparabiles ſign fectiones · Anulus nempe ſignat fidem ſeu fidelitatem duin. falicij · Monilia ſalutaria monita tuciftua commendãtã Capides pꝛecioſi diuerſe virtutitʒ · varietatem virtutum ad— ram recte operationis et ad colium erectum recte ad caput intentionis conferentium Wargarite pertucide pure mſpiſaton verba denotant ad aures mnterioeis auditus perkiciendũ · ʒ gẽn ——————— 4— mvert mh 6 nn ſ non it atumb in benn ſun 3 khmr en nsg nnenin Fri nlutpe Sn utoentas uc t medi n cna bon Sp t oꝛnàmt om fecit bet z m efech filhec pꝛon u⸗ moens ſto intel vctl erpeeſſe u tmmen Mn cinxit l. nargari aset emm e i e ſpi ⸗ ſreſpe o illa h 5 crname S 6 % c) vernantes atq; chornſcantes vno in loco ñignãt ftoꝛem virginita⸗ tis et ſplendidam virtutem humititatis ſecundum patreʒ clareual lis · qui et alio ioco de humilitate ioquens · Hulla mquit ſplẽdidi oꝛ gemma in omni peecipue onatu ſummi pontificis · Pic ergo qᷓ; ſo nonne hec amme onamenta ſunt coꝛpoœꝛis oꝛnamentia ꝙᷓ;uis vo „ ce ſmlibus peeferenda et pꝛeeligenda · Junt omnino · Pꝛeſertim cum hec ſpiritualia vei non ſimul ſimpliciter vet non eque perfe⸗ cte cum ipſis coꝛpoꝛalibus haheri poſſmt · quinimmo vt pꝛemittit? teſte cypeiano auro et margaritis et manilibus adcænate oꝛnamẽ ta mentis et coꝛpoeis perdiderunt Capitulum decimumſeptimum dtinens conſolationes ſuper ca rentia ornatus veſtium et ſuper confuſione er verecundia rõne vi litatis earum · Fcimoſeptimo poſt peemiſſa ad pꝛincipalem conſola⸗ tricem acceſſit et alius triſtis querens ſuper carentia et confuſione pꝛemiſſo capitulo expꝛeſſis conſolari- at illa eidem tres de ſuis puellis eiuſoem conſolatio nis gratia deputaut I-COPiS OSERSTIO⸗ Fima puella ſic ait · Monne bona eſt con ſolatio coꝛam iudice non habere teſtem contra ſe de vitio vel de crimine · Sed quiò Gerte non eſt vnus tĩ 1udex hominis · immo tot ſunt iudices quot intuentes coꝛam quibus oꝛnatu carens · caret teſte contra ſe de vi tio vanitatis · ſicut econtra qui ſe notabiliter oenat ipſe contra ſe⸗ ipſum peedicti teſtẽ vitij fibi parat · vt patet per doctoœꝛes ſanctos contra oꝛnatum veſtium pꝛedicanteęs ſeu ſeribentes · Iud fuper h? fanctiſſimum patrem gre goꝛium · Q inquit pꝛo ſola inam gloeꝛia veſtimentum pꝛecioſius queritur res ipſa teſtatur · quia nemo vułt ibi peecioſis veſtibꝰ indui · vbi ab alijs non poſſit vꝛderi Vudꝛ ad idem etiam patrem clareuałlis · Vanum inquit coꝛ vantatis noti⸗ ciaz ingerit coꝛpoei et exterioe ſuperfluitas interioeis vanitatis iu dicium eſt · mollia indumenta animi molliciem iudicant · C. cObS ieRmTO. gcunda puełlã ſic ait · O ſi adhuc verba ſanctoeuz audires ea⸗ q; oꝛdinata vołuntate eaperes nequaqᷓ de oꝛnatu veſtium tm̃ curares · Ecce enim ex verbis magni patris augultini in decreto. libeo ſic legitur Verus oꝛnatus maxime chriſti anoeum et xp̃iana⸗ rum nulius fucus mendaꝝ veſtiſq; pompa · ß moꝛes bon funt · h⸗ autem ex verbo peo certo ſequtur ꝙ vł̃ non creatun de oꝛnatu xp̃i anon vel de non vero. quando que ritur pompa ſeu reſplendentia veſtim̃ti et negligũt? moꝛes boni · Ii gꝰ d nõ vero es dtẽtꝰ:tũc vi⸗ ctꝰ vtiq; nec magnanimꝰ nec œnatꝰ es · Sicut em̃ non verꝰ ignis nõ eſt ignis · jra nõ verꝰ cultꝰ ñ eſt eultꝰ.quẽa dmodu ecotrꝰ dicit magnꝰ pr̃ · Megtecta mũdicieſ.et iculta veſtis/cutꝰ ipe ſine cultu nn 8. — — —— — —— S — — ——— — — „—.———— „ ————————————— gloeia filie regis ab intus in Fimirum hic cultus ſme cultu conſiſtit in bonis moꝛibus nonĩre ſplendentia exterio?is voſtitus · S ane licet boni moꝛes etiam exte ncꝛes oenent homnem plurimum mas tamen ex quibus pꝛoce⸗ dunt · interioꝛes virtutuz hahirꝰ Vinc nanq; pfalmiſta ait. Ois fimbeijs aureis circumamicta varie tatibus · Himirum filia regis eſt anima deuotã que nedum creatio⸗ ne· ſed et caſta generatione cum caritãte eſt regis ſecul oæum filia. Vynde abſit hnic gioꝛiari in veſtimentis foꝛmſecus ſplendidis · ſed ab intus in fimbeijs aureis id eſt finibus virtutum exceil entibus ipſarumq; variarum virtutum circumamiciri varietatibꝰ· .cOfIMSEfCIO cajt. O ſi ſeires homo quantum ipſis angeli Ercia puella ſi— No le veſtimentum minime curares tibn compara eoq; placet vilẽ ve— re oꝛnatum· D⸗ em̃ angelis placeant vilia veſtimenta et ad eos li⸗ pentius declinent qui habent ea · hoc dulcis pater clareuallis ne⸗ pis hunc in moduz manifeltare curauit · Qiñ muita inquit ipla die natiuitatis dominice gemmis et auro fulgent altaria · quantũ vhi qʒ pallis adoenantur parietes · putas ad hec angeli diuertẽt et pi noſos declinabũt homines · Pi ita eſt · cur magis apparuerũt oui⸗ um paſtoeibus ꝙᷓ regibus terre templiq; ſacerdotibꝰ. Mon igtur opoetet confundi · non opotet eruheſcere ſi contingat hijs pãno⸗ ſis quos angeli viſitant vilitate veſtiuz aſſimilari · ymmo et iphire gi · vbi eſt inquiunt magi qui natut eſt rex iudeoꝛum · ·ʒ de hoe re ge · ymmo de mundi ſaluatoꝰe poſt pꝛemiſſa ſua verba ſubiũgt pa ter clarenallis · Cur inquit et ipſe ſaluato? cuius eſt aurum panter et ar gentum ſacram in ſuo co?poꝛe paupertàtem dedicat · Int cer⸗ te cur ipſam tam ſollicite paupertàtem an gelus enarrat · Noc inqͥt vobis ſignum inuenietis infantem pannis inuolutuz ⁊c · ed quid Kunquit pannis de ſerico vel ð auro foꝛmatis · certe nequaqᷓ hot credendum eſt · ſed pꝛobabiliꝰ vt per neptem meam infra patebit. de pannis huiuſcemodi in quibꝰ ipſe paſtoæ omniuz paſtcees dile xit tanqᷓ ſibi ſimiles ratione dicte pannoſitatis· decimumoctauũ dtinẽs ↄſol atõs ſuper carentia ſolen nið habitationis et oenate ſuppellectilis · ac ſuper carentia fami: lie ad honoeem facientis — Ecimooctauo ad dominam conſol atricem poincipalẽ acceſſit et alius triſtis · querens conſoiari ſuper caren tijs pꝛemſſo capituio expꝛeſſis · cui illa mox 5 ſuis pu ellis quatuoe aſſignauit · TI. COpISDSTIO. ima puella ad habitationem reſpiciens ſic ait · Quis pereg nns niſi vel pꝛoꝛſus ſtultus in terra peregrinatõis ſue curãret —. cangeli m conunt 11 mlany m ndedeum n ſua venl 1i uns eſt Fnz lus ena S uolutuj ðhe is certi wſ meam nf omniuz Seci x ſuper N conſo o n ſcait ſibi de habitatione ſolenni peouidere et ſe per hoc de picturis et ſculpturis ac alijs oꝛnatibꝰ ſot licitando citra et extra ſuam patriã notabiliter arreſtare · ſſet hoc ꝓ certo nimis fatuuʒ quod et meri to ſecundum ſanctos viross inuenitur repeæohatum · Pices foꝛte h⸗ non videtur · Nam tempium ſalomonis fuit pulchereimum atq; per omnia ſumptuoſum · cumus edificia hodie ſunt in memoꝛia tan cᷓ lande digna· Verum dicis · ſed tu erras in cõſequentia · Fudi ve nerabilis jerommi ſententiam iibꝛo decretoæum inductaz · Kic eĩ pater venerandus non ſolum ſecularia et prophana edificia repeo bat · ſed etiam ſacra vel ſacranda dicens ſic · Multi edificant parie⸗ tes marmoꝛa mitent · auro ſplendent laquearia · gemmns altare di⸗ ſtinguitur · et quia hoc dicit deteſtando· ideo ſubiungit dicens · He qʒ mihi aliquis opponat diues in iudea templus · menſaʒ · lucernas turibula · patellas · ciphes · moetariola · et cetera ex auro fabeicata tunc k peobabantur a domino quãdo ſacerdotes hoſtias immola bant et ſanguis pecudum erat remifo peccatoꝛũ· quanqᷓ hec oĩa peeceſſerint in figura · ſcripta funt autem peepter nos · in quos fi? nes ſeculoꝛum deuenerunt. Hlunc vero cum paupertateʒ domꝰ ſue panper dominꝰ dedicauit · oetemus crucem et diuitias lutuʒ pu temus · Hec iile venerandus · Non igitur curemus vt diuitie appa⸗ reant in habitationibus noſtris · ſi lutum ſunt putande · quis enim vellet de iuto gioꝛiari · aut de luteis edificijs reputari gloꝛioſus · ¶RI. COSiDSRTIO Ecunda puelła ſic ait · Heſcis tu ꝙ angetis ſins deus manda⸗ nit de te vt cuſtodiant te in omnibꝰ vijs tuis · quibus ſcilicet peregrinaris a domino · In vijs inqᷓ · Nunquit non et in hoſpitijs tuis peopeijs · Credo piane ꝙ ſic · ſi tamen ſmt humilia · Bi vero ai⸗ ta ſint et nimis ſumptuoſa dubium eſſe poterit · qualia vel ratione dubij huiuſmodi ſunt vitanda · He ſcilicet angeli hominem vel peo tempoꝛe quo ad loca vel quo ad pꝛeſeruationem a pena vel a culpa derelinquant · Deo dubio huiuſcemodi renoca ad memoeiaz verbum patris clareuallis per neptem meam pꝛius inductuz · Qin multa inquit ipſo die natiuitatis dominice gẽmis et auro fulgent altaria quantum vbiq; pallis adoꝛnantur parietes · DNutas ad hec angeli diuertent · ſi ita eſt cur magis apparuerunt ouium paſtori⸗ bus ꝙᷓ; regibus terre templiqʒ ſacerdoti bus · hec pater ille·et ecce cum de habitatione dicamus domino in collecta · Engeti tui ſan⸗ cti habitantes in ea nos in pace cuſtodiant ſcilicet contra inſidi⸗ as inimici · de quibus pꝛemititur ſi nichilominꝰ dictus pater du⸗ hitat an angeli diuertant ad hu iuſmodi ſacra loca exceſſiue onã⸗ ta · quantum tunc poterit eſſe dubiuz · an ipñi angeli euſtodes hoĩs ipſum cuſtodiendum comitari dignentur ad alta edificia vana pa riter et peophana · Oa ſi angeli ſancti ibi non fuerint patebit inha⸗ bitans muxta pꝛememoꝛatam collectam inſidijs inimici· —— —, ₰ ————————. — —.—————————— — ———* — — 3*„ — 2 2 .—— —— ———— — ——. „ — ———— *—————————— 3—— 8———.——— 4—.*** —. 2——————— 7— *.——„—„———.—..— ————— ee——,——————————.——.——————=—.———— S————— ctis repeobatur · Vudi de hoc de peamina quibus videris fuigidus et um[oedidum mendicantem „Ercia puella ad oen fuis merito debemus cärerè ꝛobatione · Ped quid · Do Inter fericum inquit et lint foꝛmoſus intellige te nudum conſciſſu hec jeronimꝰ ¶ſ Et notã ꝙ dic ſeiſſum ·i · ſme integritate ſpiritꝰ. ſo dicit paulus · omnia àr ſterco pus ſericum· ab agro linum · a filatrici credulitate poſſes de illa gloꝛiari · Vid copꝛoſam et non deficientem? pabetis vobiſcum · Exemplum † peati dommici · de quo adhue ſe ꝙ dum illo in tempoee quo pa largitus atum attendens ſappellectilis ſe ait. que ſanctonm digna ſunt re⸗ fecto ſuppellex precioſa a ſan ctiſmumq; inſignem jſezonimum ꝙ dicit nudu 1d eſt ſme hahitn virtutũ eõ didum ſez ſtercoꝛibꝰ · de quibꝰ bitroe vt ſterco? a mendicantem · ſ· a vermi⸗ bꝰ et textricibꝰ pannum i neum · Sane ſi ſuppellectitem pꝛecioſam et onatam haberes qua quippe pauperes inquit xp̃s ſemper otiꝰ attendere deberes ſancti viri culari et iuuuene exiſtente legit lentie ſtuduit fames inualeſceret vẽ ditis libeis et ſupellectili quam abebat omnia m elemoſinaz eſt —— ens muititudinem paupen Varta puella ad carentiam attendens famnlie ſic ait · Cur con fuſionis et verecundie ruboꝛe pfunderis apter careniiana ¶ F. cOtisRrO. te vel in part? conſolantem · En vero: milie ad honoꝛem vtputas facientis · Vudi boetianam dſolatriceʒ nquit te longꝰ oꝛdo famulo rum facit eſſe ↄlicem qui ſi vitioſi moꝛibꝰ ſint pernicioſa domꝰ ſar aliena ꝓbitas in alicꝰ opibus non eſt numeranda · multo minus in eins gloꝛia ꝙ tollenda Dfuſione et verecũdia ex carentia fam lie habita · Deniq; quo carentia familie magis eſt in gioꝛia · eoſei⸗ cina et ipſi dommo vehementer inimica · Sin vero ꝓbi qugnã no do aliena ꝓbitas in tuis numerabitur operibꝰ · hec illa · Poero ſi „ tem quem humiliat · dſtituet apud ſuperos in maicei gloria · quip⸗ pe vt ait eliphas themanites · qui humiliatꝰ fuerit erit in gloꝛia · Capitul um decimumnonum dtinens couſolationes ſuper com fußicnibus hahitis et ſpecialiter ratione incarcerationis vel illa⸗ tionis alterius pene dfuſibilis aut eriam turpis mortis · Ecimonono poſt peemiſſa ad pꝛedictam dommnam co⸗ ſolatricem acceſſit òt alius triſtis querens conſolano em recipere tam ſuper cõfuſione in genere ꝙ mn pe iali ſuper confuſionibus pꝛemiſſo capituio expeeſis cui moꝝ illa domina huius rei gratia de ſuis pue 6 tres Fᷣõneas aſſignauit · dun i ele n uden d. ſteco Sa0 decanti Ermn emah gn Nan n mitind„ es non ſn redebe Bän fames 1 Sim mant mn . famlieſ 8 r is zpte n oetian rrc te long& o tperm do wero z e randa · to s elt m Ix fuet* olatc 2 carcera S npis m b. ? 14 I. COEIS DSERTIO. Hima puella contra confuſionem in genere ſic ait · O amice ð confuſonem patientibus · Iud verbum pſalmilte · Imples in quit facies eoꝛnz ignominia · et querent nomen tuum domine · Con fuſio ergo ſeu ignomima àd querenduz nomen domim occaſio eſt ſiue cauſa · Quod inquies nomẽ · Certe nomen eius iheſus.qẽ ꝓfe⸗ cto adeo eſt dulce ꝙ remedium eſt ignominie vtpote faciens po mmnem confuſionis · et ignomme amaritudinem non ſentire pᷣ ſua dulcedine · Himiriʒ ſecundum dulciſſmum illum patreʒ clareual⸗ tis · Cheſus elt mel in oꝛe · melos in aure · iubilus in coede · Peni⸗ q; non eſt triſtandum de confuſiõe · niſ dumtaxat peccatũ adducẽ te · Omnis enim alia quia hominem humiliat gloꝛiam adducit· qͥp pe vt ſoꝛoe mea peefata eſt · qui humiliatꝰ fue rit erit ĩ gloꝛia · Moc autem de confuſione directe alter iheſus filius ſyrach diuiſione per immediata aperte innuit · ſt inquit confuſio adducens pecca⸗ tu · et eſt confuſio adducens gloꝛiam et gratiam· dicit gloꝛiam et addit gratiam · quaſi dicat · eſt adducens gloꝛiam quaz conſequit? non luoe vel inuidia ſed fauoꝛ et gratia · t. COhSOEETO. Fcunda puella confuſionem incarcerationis vel alterius pe⸗ ne confuſibilis attendens ſit ait · O homo pena tua aut ilata eſt ſme culpa · aut ꝓ vera cuipa · Siquidem ſine culpa · o quantam laudem hoc meretur · Kudi magnum patrem Fuguſtinum. Hon ita inquit laudamꝰ joſeph cnm frumentum diſtribuebat ſicut euz car⸗ cerem habitabat · hec pater itle ·nec eſt mirum dictu · malum enim confuſionis apud paucos pꝛeſertim valoꝛe exiguots nequaqᷓᷓ tanti eſt quanti eſt ponderis bonũ gioꝛie apud multos vꝛros gloꝛioſos Bed quid · Peofecto eſto ꝙ omnes moœetales confuſionem pene ſi⸗ ne cuipa illate neſcirent eſſe illatam ſine cuipa · minimꝰ hic eſ nu merus reſpectu immotaliuʒ apud quos innumerabiles pariter et gloꝛioſos ipſi punito ſine cuipa gloꝛia maxima deberetur · Poꝛro ſi pena infertur etiam pꝛo vera culpa · tune eſt attendendum ꝙ ne⸗ quaq; triſtari habet qui per modicam penam maximam euadit · nec qui verecundiam maiꝛem per minoꝛem · Iudi quid ad pꝛopoſitũ pꝛoelus quidam dicat · Heq; eĩ mquit coꝛpoei ſecari ſolum et vri malum · ſed languere ſectione et vſtione indigens · non ergo ꝓui⸗ dentie remiſſio eſt · ſed intenſio nondũ ꝓuniri à puniente · recte ete nim vere hec maxima punitio in malo manere impunitum · et ſiq̃s videre ſeipſum poſſet talẽ habitũ habentem · tũc vtiq; gemeret en⸗ tem ſeipſum · ec philoſophus ille · ſed quo nle gem eret ſi impu⸗ nitum ſe videret · eo vtiqʒ et intra ſe de ſe tali viſo ꝙᷓ; de ſe punito magis erubeſceret · 82 R. COpiSERTI0. —— 2 — — — — — — — * —— ——.—.————— Frcia puella turpi (dih et confuſione ratione ſt s mortis confuſionem attendens ſic ait · vł turpis moes infertur ex cox digno tunc vtiq; iuxta peeceden⸗ tem peocli ſ ententiam minus eſt malum ea puniri ꝙ impunituz re manere · Fi vero bono virꝰ et virtuoſo— tũc amittit turpi tudinis rationem · Fudi ſuper hoc et pꝛoſ— atis proſpere con cludentem · Mon eſt mquit putanda meb mala quam bona pꝛo⸗ ceſſit vita · Fudn quoq; ẽt tullianam Sian Mequaq; inquit viro foeti turpis moꝛs accederẽ poteſt · D eniq; jecundum itiuſtrẽ Boetium omne quod recipitur Per modum— entis recipitur. Qnomodo igitur poſſibile erit bonum virum mal am recipere moꝛ⸗ ¶ Capitulum viceſimum conunens conſolationes ſuper verecun erilitatis et generandi impotentie. ad illuſtrem dommam conſola tricem acceſſit et alia perſona triſtis ſuper materia pᷣ⸗ miſſi capituli querens beneficium conſi olationis · t jlla eidem hunus rei gratia de ſuis puellis illico du as adinnxit · — t. COESOERTIO. ima piẽttærãð impotentiam viri triſtis conſiderationem dir gens ſc ait · Moli amice triſtari · vel enim es impotens natur fceſimo poſt peemiſſa ier vel talis factus malelicie · Fiquidem maleficio quandam in⸗ ferius neptem meaz viſites et con ſolati onẽ poteris repoꝛtare · din autem naturaliter ·nec hoc te debet ratione càrentie liberoeum perturbãre prout per eandem neptem àe etiam per alias pꝛi tibi poterit declarari · Verum ſi ex hoc conkunderis et fortaſũs ers m ſieribus minus gratus · cogita iilas eſſe meretrices et ipſarum fa uorem merito contemnendum reqʒ peopter hoc apnd perſonas ſe: rus vtriuſq; ſapientes et poneſtas minime eſſe confuſum · qðq; nec curandum eſt fatuis diſplicere · Qñ foꝛſan vxoꝛẽ habeas que bac de cauſa contra te iudicialiter agat ad diuotium ſi peo ipſa con⸗ tra te ſententiatum fuerit reputa peo te notabꝛliter factum eſſe vt⸗ pote qui per hoc es à meretrice abſolutus · Vere etenim felix e impotentia que tibi potentiam tribuit ab vxoꝛe meretricula rece⸗ dendi · Heniq; conſideres ꝙ denotionis gratia ac caſtitatis amoĩt vt plurimi ſancti viri ſeipſos caſtrantes atq; vtilitatis cauſa vt re⸗ ginarum eunuchi per caſtrationem elegerunt fieri impotenteset h natura hoc tibi dedit aliqua ſaltem intentione conſmili poters conſolari · ¶K. COSEEO cunda puella ſterilitatis obpꝛobeiũ cõſiderans ſic ait Obo na amica cur turbaris cum rachele infecunda jacob viro vo dicente · Da mhi liberos ahoquin moeiar · Pur nõ potiꝰ ſcriptur ſuns puells iun 9 9 conhderanm um es mpom maleficio qunt potens repom ne carenne ihn iam per alisy is et fortaſit retnces et ipn oc apud per ſe conkulum· oxoꝛẽ habeas etium ſi pꝛo bulner factun Vere etennſi⸗ rore meren ania ac caſtiu⸗ vulitaus c unt fien nor⸗ nione conini C10 i fecunda or hnöpn attendis quare regum libeo dicitur · ſterilis peperit plurimos qua ſi dicatur ad pariendum plurimos filios · ſterilis eit aptioe qꝙᷓ; fe⸗ cunda · Ninc etenim filius amos Lauda inqut ſterilis que nõ pa⸗ ris · quod et paulus inducit· Cetare ſterilis que non paris. et vter⸗ q; pꝛo cauſa ſubdit · quia multi filij deſerte magis ꝙᷓᷓ eiꝰ que habet virum ·Hempe quoniam mulier innupta et virgo cogitat que dñi ſunt · ſane poſſunt hec intelligi de ſpirituaiibus filijs cõceptis in ventre mentis ſeu in cubili coꝛdis · Aun nimirum filij ſunt ſancta⸗ rum cogitationum actus meritoeij · quppe ſicut fitijs prna habe⸗ tur hereditas dicente paulo ſi filius et heres · Ita talibus actibus debetur hereditas celeſtis regni · Junt enim coheredes chriſti ·qe heredes dei patris pulcra et caſta generatõe ab eo immediate ſpe ciali influentia pꝛocreati · Hon em̃ ſufficeret generalis influentia vt in generatõe fructuuʒ in arboee ſiue in quacunq; al ia naturali generatione · ſed omnno ad dictoæum pꝛocreationem filio2um ſcz actuum meritoꝛioeum neceſſaria exiſtit ſpecialis influentia patrig celeſtis qui ideo dicit nobis ſine me nichil poteſtis facere. Nichi inquit ſupple boni meritoeij ſeu vniuerſaliter moꝛaliter boni · We⸗ rum licet quantum ad carnales filꝛos ſeriptura dicat · mulier cum parit triſticiam hahet · Famen de pꝛopoſito quantum ad·dictos ſpirituales non ſie · ſed concipiens eos potius iuxta peemiſſum ver bum doctoeis gentium atq; kilij amos · Letari habet et laudare ſu⸗ um creatoæem per quem habet tales filios et tam multos · valens ſez infra diem naturalem mille tales filios concipere in mente · ac deinde parere exterioeis operis manifeſtatione · Laudet itaq; eoꝛũ mater et letetur multiplici ratione gloeiando ſeʒ de dicto patre qᷓ⸗ ſn ſuo viro pulcherrimo · qui eſt quidem ſecundum illuſtrem boetiũ pulcrum pulcherrimus ipſe mundum mente gerens · Mobiliſſimo De quo idem dicit · Moetales cunctos odit nobile germen Pitiſſi mo qui eſt vꝛ dicit paulꝰ. Piues in omnes qui muocant iliuz · Do tentiſſimo · qui eſt vt idem dicit ſolus potens ræx regum et dominꝰ dominantium · Pecundiſſmo qui numero ſponſarum ſuarum quaſi infinitam pꝛolem poteſt pꝛocreare in momento virtuoſiſſimo ſola⸗ cioſſiſimo et gratiſſimo · Guippe ipſe eſt dominꝰ virtutum · et voœa tus deus ſolacij · et deus omnis gratie · Rc deus totius conſola⸗ tionis · urſum perſona concipiens et pariens dictos filios ſpiritu ales laudet creatoꝛem ſuum et letetur de iphis tanqᷓ; filijs optime condicionatis · Hij nimrũ nunqᷓ; eiulant · nunqᷓ; fameſcunt · nunqᷓ; infirmantur ſemper ſunt viuidi · ymmo et vita dicti · quippe ſecnn⸗ dum illum areſtotilem operatio intel lectꝰ eſt vita · Bunt quoq; et bere conditionis vtpote ſecundum eundem exiſtentes gratia ſui j etiam filij concipiuntur et pariuntur ſme doloꝛe immo cuz ſan cta delectatione · habẽtur cũ virginitatis honoee · ſaluo vrginali pudoee · ſ et om̃s hĩoi filij ſunt ſancti nõ ſolum ſalnandi ſuntqʒ; — ———— 5———*—— 66—˖·˖————— 3 —*— —— ———— —ůÜÜ E. 6— — —————— „ 160 ſalus et p erfectio vocati · qui ſue matri quandam ſalutem foꝛmali: ter dferũt in hac vita atz nihilomiꝰ ſalurẽ ei mercant eternãĩ pa⸗ tria O quantũ ergo gaudendu eſt de eis · multas S reor eſſe vir gines · que pꝛopter habendam peolem ita eſt euange inſta johannes vel baptiſta virginitateʒ ene itan non curz rent · Quanto igitur magis de pꝛedictis filijs eſt gaudendum qu adeo ſunt eſſentialiter ſancti ꝙ nec paptiſta · nec euangeliſta. nec etiam virgo beata dei mãter alma ſme talibꝰ habitis vł habendis ſanctitatem habuiſſet · Tplicit quartus liber de conſolati one theclogie · Incipit liber quintus continens conſolationum remedià oPorund contra illa turbatiua que opponũtur poteſtati et irsn⸗Fahi pemi continens conſolationes ſuper carentia tẽmporãti poteſtatis ſeu igatq; dignitatis.. 3 Finee peincipaliter ſeptem triſtibꝰ ſupꝛadicte do ⸗ mine conſolatrici peincipali appꝛopinquanubus et ei aſtantibus coꝛam · vnus ex eis ante cetercs hijs eã verbis fuit allocutꝰ · domina iluſtuſim . turboe nimis de tempoealis poteſtatis ſen poten tie atq; dignitatis carentia et peto vt me ſup hoc dignemim cõſo lari. Bt illa eidẽ mox huiꝰ rei gratia de ſuis puellis ſex aſſignauit ¶. cOisMEftO. ima puella contra querelam de potentie ſeu poteſtatis cni ia ſic ait · Q homo qui potentiã appetis vt de eiꝰ carentia cõ Sleris anmaduerte que ſequuntur. S cias pꝛo certo ꝙ quanto po tentes in ſtatu fuerint altioei · tanto in periculo maioei verſantur⸗ Foueris magnum patrem Ruguſtinum hanc ſententiam inclenco rum regula affirmaſſe· Moueris eundem ꝓ eadeʒ ſententia ſie quo qʒ exremplificaſſe Plus inquit duces et peincipes qᷓ; milites ab ho ſtibꝰ appetuntur et volentiꝰ qpulſant? ventis et turbmibꝰ culm na quecunq; ſunt altioꝛa · deo magiſqʒ quo plus ceteris vnulom q; poteſt ſciat eſſe ſibi metnen dum · hec ille pater · Quid ergo opl bilem potentiam tu exiſtimas quam perpetui atq; tempoꝛalis d ſtantis parumper atq; imminentis caſus periculum manet Pericn lum inqᷓ; maioeis multo miſerię quaſi ſi potentes ante caſum noj iſſent· Queſo bene memineris ꝙ vti ſupꝛadictum recoꝛdoꝛ · Infeli ciſſimus infoꝛtunij genus eſt fuiſſe feliceʒ · Munc quoq; flagi to vi attendas ꝙᷓ ſecuri ſmt potentes a caſu. Fxemplis hꝰ diſce mãß⸗ tum diuerloeum · Eece quid de regum ſtatu qui firmoei ſolio ſub⸗ ſiſtere videtur illa boeriana dſolatrix in longũ retro exprtã vtpo te eui plena tradiderit · Plẽa eſt inq̃t exõplon vetuſtas plenã eti nnn ſn et zſeng eſtgudn Serngit baduu checlojſu oporntm ntan. apinnn mporalispoi m niſib ſyui onus ex eisnun n. domina ili lis potcſtansſun ſup boe dignen u puellis i R entie ſeu ponu s vt de acn pꝛo certò ꝙq culo maioeiv ne ſententam? eadez ſententꝭ ncipes qᷓ mim ns et turbn o plus cetensn ater · Audeß L ſ. ( 6 1 pꝛeſens etas qu regis felicitatem calamitate mutauonint. et ſub⸗ dit yronice · D peectara potentia que neæc ad conſeruationem quidẽ ſin ſatis efficax inuenitur· Qↄ ſi hec regnoeum poteſtas bearitudi⸗ nis ductoe · HMonne ſiqua parte defuerit felicitatem minuit · mnſeri⸗ am impcetet · Ped quamuis late humana tendamur imperia · ꝓlu⸗ res neceſſe eſt gentes reiinqui quibus quiſqʒ regum non imperet. Qua vero parte beatos faciens deſinit poteſtas hac in potentia ſubimtrat qus miſeros facit · Hoc igitur modo maioꝛem regibus in eſſe neceſſe eſt miſerie poeti onem · Sxpertꝰ ſoꝛtis ſue pericul oꝛuz ty rãnꝰ regni metus pendentis ſupꝛa verticem gladij terroæe ſimula⸗ uit · Que eſt 1gitur hec poteſtas que ſollicitudinuz moꝛſus expelle re que foꝛmdinũ aculeos vitare nequit · atq; vellent ip̃ vixiſſe ſe⸗ cuni · ſed nequeũt · bec illa · Quid igitur inquies ad hec· foꝛte dices Mum rex quiſq; potens ve aliꝰ ſatis manet ſecurꝰ pꝛeualens multi tudine ſeruitoeum. Fudi de hoc vlteriꝰ exptam illam quam dixi· Wotentem inqnit cenſes qui ſatellite latus ambit qui quos terret ipſe plus metuit · qui vt potens eſſe videatur in ſermentium manu ſituz eſi · Hec ii la. Cunꝰ dictũ hac ex poſtilla pateat ꝙ nõ praro re ges aiioſq; potentes ſuc ꝓditione in fugaʒ verti aut bello ſub⸗ cumbere ſuoꝛum etiã manibꝰ occiſos · Vut venenatos ob ip̃am quã habuere pontentiã contigit interire · pulchra potentia que nec ĩ menſa ſolatij tempoe eſt ſecura · ſed ſic ip̃os quibꝰ nititur hʒ anxia foꝛmidare · Vnde et ſepedicta dſolatrix · Dotentiã inqut ne deſide res ſuhꝛectoꝛum inſidijs ohnoxiꝰ periculis ſubiacebis · ¶ Vertt ſi te foꝛſan regie aut cuiuſq; alteriꝰ maxime pateſtatis carentia tanqᷓ pter impeopoetionem ſuam diſtantius a te ſite non valeat pertur bare · leuiter enim ioco et tempoꝛe aut impꝛopoetõe abſenta quof libet mouere noſcuntur · Fcetoꝛ ꝙʒ nec minoeis et magis tibi ʒpo tionate poteſtatis puta qual em regum vel magnatum famliares obtinent carentia te contriſtet · Plurimoum nanqʒ inuidia aut vi⸗ dicte aut ambitionis cauſa vtpote auida ſuccedendi tali inſidiat? potentie ſtudioſa quomõ ruat · jpſoꝛumqʒ auaricia aut malicia pein cipum ſen magnatum huius familiares apud ſe potentes ſepe et ĩ opmate dum ſecnrioæes ſe exiſtimant vel moeti tradit · aut alias ꝓꝙ ſternit nullo obſtante peeſidio amicoæum · Fn non putas aliquan⸗ do contigiſſe vt frater fratrem in moꝛtem traderet · vt magiſtratuʒ poſt ſublatum de medio obtineret · Quanto igitur magis in ciuita⸗ tum comitatibus magiſtratunʒ potentia ſedicioſum ob tumultum populn leuiter concitabilis ruinam habet foœmidare · Guotidia⸗ num quodammodo hoc videtur et paucos infra annos ſepius ita vdimus · ꝙ qui peepotentes extitere vſq;adeo cꝙp imperare ſyde⸗ ribus viderentur · erectiſqʒ capitihus vix terram pꝛout ambulandi neceſſitas exigit reſpicere dignabantur · leuis aure flatu tumultuo ſa ſeditõe populi ĩ eos deitata ſtrageqʒ nõnũqᷓ; aut rexꝝn ofiſcatõe regum familiaribus diſſerã one perſonarum ſubſecutis in ſe et in ſuis adeo ſint deiecti ꝙ omnis eoeum peioꝛ potentia in amaritudmem penitꝰ eſ conuerſa · queſo igitur vt audãs ſepedictã expertam hoc quod de ntem. Quid mquit ego de regum familiaribus pꝛemittitur Pteſtant mcum regna ipſa tante imbecillitats plena demonſtrem · Quos quidem reSin poteſtas ſepe incolumis. ſope autem lapla ſternit · Nero ſenecam familiarem pꝛeceptoꝛen q; ſuum àd elig t ian mter aulicos potentem militum gladijs antoninꝰ obiecit · tqʒ vtriq; potẽtie renunciare voluerit Quon ſeneca opes etiam ſuas tradere neroni ſeq; in otium dferri conatus eſt · Jed dum ruituros moles ipſa trahit neuter qð voluit effecit · Que eſt igitur iſta pot tia quam perti meſcunt habentes · quaz nec cum habere velis tut ſis⸗et cũ deponere cupias vitare nò poſſis · In pꝛeſidio ſunt amici quos non virtꝰ· ſed foetunã dciliat · Jed quem felicitas amicun fecit · infoetuniũ faciet inimicum · Que vero peſtis efficacioꝛ qᷓ; do meſticꝰ inimicꝰ · Pec iterum illa · Vppendas igitur in ſtatera que pabes pꝛe manibꝰ potentiam· ſcʒ vna in lance· cariuſqʒ qʒ eſoin mundo dinoſcitur vitam ꝓpeiam pdendi periculum · incurrendiq; eam que omnium finis eſt terribiliũ moꝛtezʒ · ſcʒ in lance alia· etvi debis hanc ſcðam lance peima incompabiliter grauioꝛem · Nen plus ꝓłecto qᷓ; lanx pemma boni dtineat dtinet iſta mali. Fac igt᷑ „ vnum aliq̃d ex dtentis vtraq; in lance quod ſiquid boni vel zxen ter dtineat · tamen quia malicia eiꝰ pꝛedominabit? bonitati · ſul omnino eris ſi hanc dpoſitionem habere deſideras · et non potius carere potentia ꝙᷓ ea habita ſimul habere etiam adiunctum in parabiliter ſibi malũ · cunda puella ſic ait · aut dignitas et potentia cadunt in ho⸗ Imines mpꝛobos ſeu malos aut in bonos et ꝓbos Ziquden Fut peo ſcripti — quit de dignitãtibꝰ potentiaq; diſſeram que vos vere dignitats aut poteſtatis inſeij celo exequatis · Que ſi in impe obiſſimumq q; ceciderint que incendia flãmis ethne eructuantibꝰ qð dimi tantas ſtrages dederit · Vis ſcire ꝙ nocent etiam ip̃is in quo⸗ cec derint impobis · Andi eandez alibi · Infelicioꝛes inquit eſſe net cent alijs · Iudi boetianã dſolatricem de iſt is loquentem: Quidn ſe eſt malos cuʒ perfecerint ꝙᷓ ſi ea que cupiunt implere ñ poſen Mam ſi miſerum eſſe voluiſſe peaua · potuiſſe miſerius · inc et b ſris Feneca in pſona loquẽs alteriꝰ nõ ſum inquit potens et in ſona qpia reſpondens gaude mquit miuriam kacere non poten Poero ſi pꝛedicta in bonos ſeu ꝓbos cadunt qᷓ tunc modicum 0 noꝛis pꝛeſciſe ex dignitatibꝰ quanq; ad modicũ ſe extendat pol tia. vt ſic ꝑuipendat? Poetiana conſolatrix manifeſtat. Ft inqu ende moꝛtis coegit arbitrium· Per apinianum diu in impeobos ſeu malos nocent alijs ·nocẽt et ipſis · Vis ſcire ꝙ no ſic d ta ve pn cà in ve fe eo 8 ſi u Aue ſtizmi ec cumhabenni dquen feliimt erdpeſts ecun ndas igtr inn n lance. caruſʒi npericulun im nez. in lmni abiler gen danet iiamſ nod ſiqund benn minabit bom deſideras ·enn re enam adini . t potentia ci nos et ꝓbos ẽt et iphs ·;⸗ iſuis loquen ſi quo modo quod perrarum eſt pꝛobis deferãntur. quid in eis ali d p pꝛohitas vtentium placet· fta fit vt non virtutibus ex digni tate · ſed ex virtute dignitatibus honoꝛ accedat · Que vero elt nta veſtra expetibilis ac pꝛeclara potentia · Nonne o terrena animslia conhideratis qui quibus peeſidere vndeammi · Nunc ſi inter mures videres vnum aiquem mus ſibi ac poteſtatem pee ceteris vendi⸗ cantem · quanto mouereris cachinno · Quid vero ſi coꝛpus ſpectes imbecillius homine reperire queas quos ſepe muſcularum quoq; vel moꝛſus vel in ſecreta queqʒ reptantium necat introitꝰ.ꝙuo ve ro quiſq ius aliqð in quenqᷓ niſi in ſolum coꝛpus aut quod ifra coꝛpꝰ eſt foꝛtunaz loquo poſſit exercere · Munquit vnqꝙᷓ libero im perabis anmo · Mum mentem firma ſibi ratione coherentez de ſta tu ꝓpeꝛe quietis amouebis · Hec illa · quaſi dicat nequaq; · Peniq; ad quid obiectiue optanda ſit potentia manifeſtat magnꝰ pater auguſtinꝰ · Optandum eſt inquit vt poteſtas non detur niſi contra vitia ꝓy ter que vincenda potentes nolunt eſſe homines et volunt apter vincendos homnes · Vt quid hoc niſi vt vere victi falſo vin cant · nec ſint veritate · ſed opinione victoꝛes · lec ꝛlle pater· NiH. COtSIDSERNCIO Frcia ꝓuella ſic ait · Ohomo dignitatem vel potentiam dili⸗ gens quomodo de carentia triſtaberis vel amiſſione vtriuſqʒ · ſi nec bone ſecundum ſe · neqʒ vere ſit ſed omnmo falſe · Vis ſcire cꝙ non bone · Nudn boetianam conſolatricem · Zi inquit ipſis digni tatibꝰ ac poteſtati bus ineſſet aliquid naturalis ac apeij boni · nun ꝙᷓ peſſimis pꝛouenirent · Meq; eĩ ſibi ſolent aduerſa ſociari · Hatu ra reſpuit vt contraria queq; iungantur · Fta cum peſſimos plerũ⸗ q dignitatibus fungi dubnum non ſit · Hlud etiam liquet natura ſun bona non eſſe · que ſeſe peſſimis herere patiantur · hec illa· Bed et magnus pater anguſtinus · Ipud viros inquit bonos indigna ſit ip̃a dignitas quã multi indigm poſſidẽt · Hec ille · et bene ſic di cit quꝛa ſecundum illuſtrem boetium · talia ſunt pꝛedicata qualia permiſerint ſubiecta& Poero vis ſcire ꝙ mundana dignitas et po teſtas non vere ſnt ſed faiſe omnmo · nominaq; huiuſcemodi fal⸗ ſo ſibi vſurpant · Fcce ſi nomen haberent a re tanqᷓ vere dignita⸗ tes et potentia · tunc vtiq; dignitas huiuſmodi dignum et poten⸗ tia compotem conſtituerent ſicut albedo album · cuius oppoſitum contingit reperire · Andi hanc rationem ab pſa conſolatrice boœe⸗ tij Itlud inquit conſiderandum puto ꝙ nemo dubitat eſſe foꝛtem cun foꝛtitudinez ineſſe dſpexerit · et enicunq; velocitas adeſt mani feſtum eſt eſſe veloceʒ · ſic muſica qundem muſicos · medicina medi cos · rethoꝛica rethoꝛes facit · Igit enim c umuſq; natura quod qꝙ⸗ penum eſt · nec contrariaruz reruʒ miſcetur effectibꝰ · ſed vltro que ſunt aduerſa depellit · Atqʒ nec poteſtas ſui compotem fecerit quẽ vitioſe libꝛdines in ſolubilibꝰ aſtrictũ retinẽt cathems et collata —— ————— —————— —— —— ₰ ————— — — n⸗ imvꝛobis dignitas nen mõ non efficit dianos · ſed perdit potiun coß et oſtendit indi gnos · Tur 1ta ꝓuenit · Gaudent em res leſe ali ter habentes fallis dpellare nominibns qu facile ipſarum retun redarguitur effectu ·Itaq; nec illa potentiã net hec dignitas x re appellari poteſt · hec illa conſolatrixꝝ · Cn.cotis Wefir0. Varta puella ſie ait · Fſtimo frater ꝙꝙ dignitatem et potentiam eo appetis quòo ſi tibꝛ ꝙꝓuenrent te quidem honoꝛabilem reue rendumq; dſtituerent · Ped quid in hoc ſis ſpei habiturꝰ. Kudibo canam conſolatricem ũ inquit við v eſt magiſtratibus et vii⸗ tum mentibꝰ virtutes inſerant vitià depel lant · atq; non fugare. ſed illuſtrare potins nequiciam ſotent. quo fit vt indignemur eas ſepe nequiſſims pominibꝰ contigiſſe · Vides ne quãntum malis de decus adiciant dignitates atdʒ minꝰ eoꝛum patebit indignitas ſ nullis honoeibꝰ inclareſcant · ð equitur non em poſſumus ob ho noꝛes reuerentia dignos iudicare quos iphis honoeibꝰ iudicamꝰ indignos · Rt ſiquem ſapientia peeditum videres · Num poſſes eun vel reuerentia vel ea qua eſt peeditus ſapientia non dignumput re mime· fnelt eĩ dignitas apeia virtuti quam pꝛotinus qubus fuerit adiuncta trani fundit quod quia populares acere nequeit ponoꝛes · liquet eot gpeie dignitatis pulchritu dinem non habere⸗ In quo illud eſt animaduertendum magis · Ham ſi abiectioꝛ cſt q magis a plnribus quiſq; contemnitur cum reuerendos facerenqj at quos pluribus oſtentat diſpectioꝛes potiꝰ impꝛobos dihniis facit · Verum non impune · fieddunt nanq; impeohi parem dignnt tibus vicem quas ſua contagione cõmaculant · I tq; vt agnoſcis veram illam reuerentiam per has vmbrati les dꝛgnitates non pol⸗ ſe contingere · ſiquis muitiplici conſulatu functus in harbaras nů „ tiones deueniret veneranduʒ ne barbaris hono⸗ faciet · Itq; ſih naturale munus di gnitatibus foæer ab officio ſuo quoq; gentin nullo modo ceſſarent · ſicut ignis vbiqʒ terraruz nunqᷓ tune calere deſiſtit · Jed quoniam id eis non pꝛopeia vis · ſed homm fallat n nectit opimo · vaneſeunt ilico eum ad eos venerint qui dignitateꝰ eas eſſe non eſtimant · ꝙ; hoc apud eyteras nationes · Inter eob ve ro apnd quos oete ſunt · nuz perpetue perdurant · Ktq; peetu⸗ mn gna olim poteſtas nunc inane nomen et ſenatoeij cenſus gran ſarcina · Sꝛquis quondam populi curaſſet annonam magnuð habe batur · nunc ea pꝛefectura quid abiectius · quod enim nihil babet pꝛopꝛij decoeis opimone vtentium · nune ſplendoꝛem accipit m amittit · Iꝛ igitur reuerendos facere nequeunt di gnitates · Sih tur vltro impeoboeum contagione ſoꝛdeſcunt · Si ĩgitur mutau⸗ ne tempoeum ſplendere deſmunt · Ii gentiũ eſtimatione vileſeint ellant uznh o fu vt dn um patebit m non eñ poſun pſis honcꝛih u videres · Junpt pentia non dgn m quam pꝛonm opulares facn chritudmennt g.Ham ſi aben m reuerendosir onꝰ impꝛoba impꝛohn pam lant⸗Itq; ut les dignitam functus inbn bonoꝛ facier ficio ſuo quoi erraruʒ nunym vis ſed homn⸗ 8 venennt qu„ 8 natoneß jm durant N* ſennom cn mnannh quid eſt qð in ſe expetẽde pulcrirudinis habeãt nedũ alijs pᷣſtent · V. CONSDSERXTIO. Winta puellã ſic ait · O homo ſimplex ac puerilis cur dignita⸗ kes mundi appetis et earum ex carentia turbaris· non ſic age⸗ feð ſi quales eſſent ac quid contra ſe habentem facerent vel quid earum ſeu tempoꝛalis patris carentia ſignificaret agnoſceres · Sa ne quales ſint hee dignitates hoc per boetianam conſolatricem di ſcere poteris · ꝓcce enim vti ſoꝛoæ mea peius retulit ipſas denomi⸗ nando vmbeatiles dignitates appeliat · Sed quid valet vmbea vł res vmbre ſimilis · que non dtinue adeſt homini · ſed tranſit nedum mutabil ner · ſed velociter ſicut vmbea · ¶ Moero qud dignitates mundi contra ſe habentem faciant ſi vis ſcire · Ecce peemunt eum vitijs atq; curis eum grauibꝰ onerant et ſupponunt eum ſibi ſub⸗ jectis · Vis ſcire ꝙ vitijs eum pꝛemant · Fudn ſanctiſſimum patrem gregoꝛium · Occupatio inquit ſecularium dignitatum tanto facili oꝛibus vitijs pꝛemitur · quanto maioeibus curis grauatur · Vis igi tur vlterius ſcire ·ꝙ ſe habentem curis grauibus onerẽt et ſuppo⸗ nant ſubiectis · Fudi rurſum eundem pattez · Quanto inquit quiſq; hic altius erigitur tanto curis grauioæibꝰ oneratur eiſq; ipſis po pulis mente et cogitatione fupponitur quibus peeponitur digni⸗ tate · Deniq; ſi vis ſcire quid ſignit̃icet carentia tempoꝛalis po⸗ teſtatis et dignitatis · Scce hec ad actiones exterioꝛes oꝛdinentur fgitur eis carere ſignum eſt ꝙ deus tenere diligit non habentes · Vis hanc intelligere dſequentiã · Vudn egregium verbum grego⸗ rij · Sepe inquit miſericoes deus quo ſuos tenere diligit eos ſollici te ab exterioꝛihus actionibus cuſtoòit · Hlam et plerumq; paterfa⸗ milias ad eum laboꝛem ſerugs dirigit a quo ſubtiles filꝛes ſuſpen dit · VI. CORISOERTIO⸗. Erta puella ſic ãit · Cur homo hoc appetis cuius adeptiene Jileſcis · Poc quidem dignitatibꝰ fit · Fudi boeti anam conſo⸗ latricem · Dignitatibus inquit fulgere velis danti ſupplicabis et qui peeire ceteros honoꝛe cupis · poſcendi humilitate vileſces · Di ces foꝛte ſi momento adeptionis ſeu dum poſco vileſco quid cure Erx quo pꝛo toto tempoꝛe poſſ.ſionis clareſco pꝛeſertim poſtqᷓ; ade ptionis modus paucis notus ex toto fuerit oblinioni traditꝰ. S⁊ ꝙ hac in re ſatis erres patet ſi atten das maximaʒ eon multitudinẽ quon factum tuum a ſuo principio et vſq; imperpetuum noticiam non euadet dei ſcikicet et ciuium ſupernoeum quhus tua vilitas ſemper erit nota coꝛam quibus vilem eſſe · multo quidem peius eſt qᷓ apud omnes hic vmuentes viluiſſe vel ꝙᷓ bonuz foꝛet hic apud omnes hommes valuiſſe · Capꝛtul um ſecundum continens conſolationes ſuper carentia teinpoꝛalis maioeiratis ſeu ſuperioæitatis ** S. . — — . gcundo poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricempi cipalem acceſſit et alius triſtis ſuper materia pꝛemiſ ſi capituli querulando àc illa eidem peo conſqlatãe de ſuis puellis tres adunit⸗ CI. COESDEERSTIO. ima pnella ſic ait O frater ſi qualia inducit maioꝛitas ſie ſuperioæitas per experientià didiciſſes ipſam maioeitatem vt eſtimo minus appeteres ac de eius carentia mimnus doleres · im⸗ rum maioeitas ſtatus ſiue ſuperioꝛitas inducit maiceitãtem peii culi · inducit mai uclt ma ioꝛes dum peccauerint ſunt pumendi· Vis ſcire ꝙ inducit maioꝛt tatem periculi · Ecce patet hoc ex dicto magni patris cum ſua exẽ: lari declaratione per neptem meam Pu recitato · quod et yſido rꝰ dſiderãs ·qᷓ iſu tꝰe verſa pculo · Vis ſcire ꝙ maioritas ſeu ſupioeitas ſtatꝰ ĩducit m ioitatẽ peccati · Kudi eunde qui peꝰ xl Jpquo · quantoin quit ſplendoꝛis honoꝛe celſio⸗ quiqſq; eſt tanto j d elinquant pee catoæ maioꝛ eſt · Vis ſcire ꝙ maioeitas ſtatus inducit maicꝛitatem pene qua iphi maioꝛes ſunt puniendi · Eece ex papali epiſtola coli gitur ꝙ maioꝛes graunus ſunt puniendi pꝛo ſuo exceſſu · quia eten plo eoꝛum facilius alij poſſunt ad ſimilia ꝓuocari · ꝙ hec im ſꝛa non ſecundum leuia · ſed ſecundum rauia ſint vtiq; attendem unece ce- 8 6e t inquit in coꝛpoeibu da patet ex ſententia illuſtris in imperio grauiſſimus eſt moꝛbꝰ qui à capite dił funditur · *„ e⸗ niq; poſt hec ſcias ꝙ ſuperioæitas regiminis inducit diſtraction; — cordis et eonfuſonem mentis impedientem in commiſſis exequen dis · Iudi dommici gregis paſtoꝛem gre oꝛium Sepe inquit ſu ſcepta cura regiminis coe per diuerſa et mpar quiſq; w uenitur ad ſmgula duz confuſa mente diuditur ad multa heeile K. COESERTO Ecunda puella ſie ait · Monne ſeis ꝙ inter arma inuaſiuã is⸗ cula piculoſioea ſolent eſſe · pꝛeſertim ſi a ſcientibus artem ſe gittandi iaciantur occulte · Scio inquies · Bed quid · Pꝛofecto ile qui eſt milleartifex · Vtiq; artem habet ſagittandi cuꝰ ſagite acn te qui ſicut inſidioſus iacit eas occulte · In quem inquies Peole to frequentiꝰ in maioꝛes et ſtatu ſuperioꝛes · Vis hoc ſeire· Ju ſeruum ſeruoꝛum dei gregoꝛiumloquor · Omnis inquit qun diſpen ſandis terrenis rebus peꝛeſ hec ille · Nec gratit dicit latius · quia iuxta latitudinem eo 3 longe lateq; ſubſunt ſue pꝛeſidentie habet dieta iacula pumeſt T. coœxsennro. 6 grcia puella ſic ait · Caue frater ne in rerra queras ſupi tis honoꝛem ·ne idcirco in celo mox conſequaris con oitatem peccati · inducit mãi Oꝛitatẽ pene qua qnto inqᷓt qunſq; ĩ ſupoꝛi dſtitutꝰ ẽ loco·tãto ĩ maioꝛi det õcculti hoſtis iaculis latius pi fulon at tãn po 1à mmug dol ducit nnn s ſcire ꝙ ndiit aSnpansmi ¹8 reatno·q turꝰ s loco inj upioꝛntas ſuh 0 den Paux ſttano denn atus inducit nn ee ex papaliyl pꝛo ſuo exceh a pnocar· Pyh rauna ſnt viq; n t mqutt in cop apite diffundm mis inducit di em in commit goꝛum. Sepn berat et mpæt ndnur ad muh inter arm mſia ſcienid Ped quld. aittandl cwi n quen inqnꝭ; Ores pis boe* nniꝰ inqut * gaculis n xta uni⸗ bet diti lMc 6. 1.% tiam · Fudi johannem os aureũ · Quicunq; inquit deſiderauerit pei matum m terra · inueniet confuſonez in celo · nec inter ſeruos xp̃i computabitur · quna de peimatu tractauerit· nec vnuſquiſq; eoeum feſtinet · quomodo aljs maioe appareat· ſed quomodo omibus in⸗ ferioe videat? · Hlec itle · Cuius ſententia de maioitate ex illis ver⸗ bis xp̃i · quicunq; voluerit inter vos maioe fieri ſit veſter miniſter et ſententia eius de pemmatu ex illis verbis chriſti elicitur· quicun q; voluerit inter vos peimus eſſe erit veſter ſeruns · Px quibꝰ etiam elicitur quod ſequitur nec inter ſeruos xp̃i computabitur · quia de peimatu tractauerit æc · er certe dictam doctrinaʒ xp̃i nõ ſequi haut dubius confuſio eſt in celo · conceſſa igitur dſequentia · penſare ha bes dſequens ·1cenfuſionem in celo · penſa ergo ʒꝙ quo et coam quibus · ſiquidem pꝛo quo · Modicum eſt et quaſ nihil · qe peo ho⸗ noꝛe peimatꝰ in terra · que quanta ſit reſpectu celi boetiana conſo tatrix manifeſtat · Omnem mquit terre ambitum ad celi ſpaciũ ꝓũ⸗ cti conſtat obtinere rationemi · vt ſi ad celeſtis globi magnitudi⸗ nem conferatur nihil ſpacij pꝛoeſus habere indicet?.hec illa. que et terre habitabilis atq; gentis reſpectu cumus peimatus attendi poſſit modicitatem elariſſime declarat et deducit ꝓut per neptem meam ſupea recitatur · Eſt igitur quaſi nihil pematus in terra · Sʒ dñs ex ipſius ambitione confuſio in celo permaxima eſt et quaſi infim̃ta · confuſio inqᷓ; coꝛam dee celon domino et cœꝛaʒ matre eiꝰ regina celi · In putas confuſio que eſt in celo celoꝝ deminum vł ipſam celi reginam latere potelt · Nlequaquã · Bed eſt apid ipſos atz apnd celn mlitiã quam ixſius atqʒ tantaʒ apud tales et tantos noticiam mirum elt ꝙ quis niſi peoꝛſus inſipiens ſufferre poteſt. taceo ꝙ is qui tractauerit de pꝛimatu inter ſeruos cheiſti cui ſerui re regnare eſt · non eſt romputandus tanqꝙᷓ minime dignus · immo tam digna ſocietate indignus · Bed nec tranſeundum ꝙ pꝛedictus jobannes ſubꝛungit · nec vnuſquiſq; eon feſtinet quomodo alijs maioe appareat · ñ quomõ omnibus inferioæ videatur · Hlimtrum hoc verſe ſententie nititur vt ſicut peimatum querens in terra · Dfu ſionem non modicam inuemt in celo · ſic feltinans omnibꝰ videri inferioe in terra immenſam gloꝛiam et honoꝛem in ceio· i·apud ce ioꝛum dñm et dñam · ac apud celn militiam dſequatur etiam in pꝛe ſenti · Rhſit enim ꝙ inferioꝛem ſe videri diligens minꝰ in celo aut minoꝛem gloꝛiam dſequatur · qᷓ;ᷓ ſuperio hic eſſe querens dfuſionẽ in celo patiatur · Mixi autem in peeſenti · Hlon eſt enim ratio aliqua differendi cum iam in celo mala et bona noſtra pateant euiden- ter TſCapitulum tercium dtinens dſolationes ſuper carentia ſeu nõ aſſecutione aut priuatione ſtatus mundani ac in genere ſuꝝ caren⸗ tia domimj · . et a ſocietate ſeruoum chriſti excluſionem · Vis hanc ſcire dſequẽ o 3 ———————————————— .— — 1 — —. quo ſtatu vel olficio minimo careret nequaqᷓ; dpeter anicum vel etiam mii ip Weofecto nequaᷓ·1gitur nec chriſti ſla ad dominam dſolatricem peinci aliꝰ triſtis ſuper materia pꝛemiſj ca itla pꝛo cõſolatione duas de Ercio poſt pꝛemi palem acceſſit et pituli conquerendo cu ſuns puellis a ignauit · corswenmro. it. Funquit filius vnigenitꝰ cuinſpiam ma: toig triſtari poſß · hac de cauſa ꝙ alt aut illo peiuaretur · quod ſue et dignitati verbigratia ſi officium qð cunq; mech liri dgruens ipſum contingeret non habere. anoꝛum aliquis vtpote eterni regis exiſtens non ſolum filiꝰ· ſed nunc in ſpe · et tandem in re re⸗ gis ſeculon dñ iq; vniuerſoæum etiàm peres triſtari habet minime ſ non ad ſtatum dignitati ſue ↄgruum exaltetur aut tali habito ſi ziuetur · jta eſſe fateare neceſſe eſt · Quid i gitur · Pꝛofecto munda: ni ſtatus homini chriſtiano et tanti rẽSð filio minꝰ ſunt dgruẽtel lam ecce ad ꝓpoſitum ſine cuiuſcunq; mundani ſtatus demptione loquens gloſa quedam bene dicta etiam ſuperius recitata e in quit indignemini ſi mali in mundo floꝛent ſi vos patimini qꝙ nð eſt chriſtiane dignitatis in tempoꝛalibus exaltari ſed potiꝰ depꝛi mi· non eſt ergo ratio ſiquẽ de ſratꝰ huuſmodi tempoealis caren⸗ tia dtingat perturbari · q II. COPSOSRTIO — cunda puella ſic ait. D pomo aut ſapiens es · aut ſtultus inſipiens · Biquidem ſapiens dñio non indigen te contenuß Fudi Senecam · Se inquit contentus eſt ſapiens ad beate viuen dum · Fudi quoq; et archiantiſtitem ambꝛoſium · Sapienti inqut nihil alienum niñ quod virtuti incongruum · Virtutem autemdu na non adiciunt ſeu pariunt · quinimmo iam partam magis abicere ſolent·& Poero ſi es ſtultꝰ tibi non expedit dominari · quippe im ſuum dominium ſtultum hominem ſeruire ßacit · Kudi itidem p⸗ fatum archiantiſtitem · Eſt inqut ergo ſapꝛenti ſornire libertas · d quo colligitur quia ſtulto eriam imperare ſeruitus eſt·et quod pů us eſt cum paucioeibus pꝛeſit pluribus do minis et grauioeibi ſeruit ſuis cupiditatibus · quarum dominationem net nocte pole fugere. nec die · quia intra ſe dominos pabet · intra ſe ſeruitium fů titur intolerabile · hee ille· Wſelem quartum continens conſolationes ſuꝝ impen regni r el alterius dominij mundam amiſſione peiuatione ſeu aſſecutione n ſpeet nan eres triſanhin/ raltetur au i — filiomin nundann ſtats M ſuperius recinn ent ſi vos paim 8 exaltan ·ed pw uſmodi tenpou 770 upiens es · ut on indigen u⸗ ſapiens adbe bꝛoſim Papn um Virtuten? m partam mih dit dominanq re facit · udu re ſeruitus 6. domms ½ manonem aber nnd k e nbluicnes 3 niepnn — % Warto poſt pꝛemnſſa a dominã dſolatricem peincipa⸗ lem acceſſit et alnꝰ triſtis ſup materia pꝛemiſſ capitu⸗ iei grauiter querulando · It illa eidem qʒ dſolatiene Ftres de ſuis pueltis ilico deputauit —. cOpSDSBRTIO Fima ruella ſiẽ ait · kariſſime quod non eſt veraciter hoc qð hppetitur · ſi illo quis peiuatur vel pſuz nõ aſſequit? nõ eſt di Snũ ꝙꝙ inde turbetur · Iʒ quid · Pꝛofecto qᷓ impeopeie regnũ mun⸗ danum dicatur regnũ · Blac patet dſideratòe · Vero ſiquideʒ regno regnatur ſicut imperio ſi ſit verum impat? qð quidem non omiĩ ſed pauciſſimis duenit qu regna habere reputantur · Fudi hugonem lum regularẽ · Solꝰ inquit is regnat qu depoſito coꝛdis impio tege rõis oedinat totã familiã motuũ ĩterioꝝ et exterioꝝꝝ · Si dſur⸗ gat leonina rabies punit? ꝙ patiẽtiã · ſi petulãtia hyrci ꝑ abſtinen tiã · ſi ferocitas apri p manſuetudinem · ſi ſuperbia vnicoenis p hu⸗ militatẽ · Sʒ quis eſt hic et laudabimꝰ eũ atq; vt dignuz impio co ronabimꝰ eum UR. COESfOSRTIO. — Ecunda puel la ſic ait · Tu qu de regni carentia turbaris · eſti⸗ mo ꝙ non ob alind niſi qnia p regnũ crederes atqʒ velles do minari · Sʒ ſcias ꝙ tu paucis reſpectiue · tibi aũt rratõnabiliter do minarẽt? mł᷑to plures etiã ſi honũ qʒ tu paucis · maiꝰ malũ erit ꝙ dñabuntur tibi plures ſine plura penitꝰ irratõnabilia · Que foꝛſan inquies · Scce quid dicit ille Seneca · Sicut ĩquit hominibꝰ reges Ita regibꝰ dñandi deſideria dñantur · Bloc eſt regnũ · nolle regna⸗ re cum poſſis · Vis ergo regnũ · Do tibi magnũ · rege teipſum · Hlec ille ·et nonne bñ magnũ eſt ſeipſum regere · eſt hautdubium · nmi rum ſeipſum regere non dtingit ſine motuum tam interioꝝ ꝙᷓ; exte⸗ rion debito regimine quo quidem motuũ et eo obiectoꝝꝝ eſt quaßi inkinita multitudo · QIIt. COEIS IOSBRTIO. Ercia puella ſic ait. Scias hariffime ꝙ appetitui regnãdi duo widentur nõ mediocriter repugnare · videlicet odiiin preſen: ti·et aliud quod guiꝰ eſt qð et reſtat in futuro · Vis ſeire de odio Fcce oĩs homines natura diligi deſiderant · quare et odia vt dtra ria deteſtantur · Hac aũt ratione difficile eſt regnare · et videtur p Sſequens regnandi appetitui repugnare · Vudi Senecaz magnire gis pꝛeceptoeem · Bimul mquit iſta mundi rectoe deꝰ poſuit odiuz atq; regnum · qui erge odia nimium timet regnare neſcit · itbe· Doero quantum ad id qð grauiꝰ eſt et in futuro reſtat · nõ mirarer ſiquis regnare ſiue leuiter dominari appeteret ſi non eiꝰ tam guis finis eſſet · Ouis inqunes · Ecce hoc dſiderans yſidoꝰ ↄgnoſcant in quit peꝛincipes ſeculi deo ſe debere rationem eſſe reddituros · Sed nunquit eſt modicũ aut leue deo reddere rõnem · Peocerto nõ eſt modicum quemadmodum nec ſunt modica de qubꝰ reddenda eſt ratio · ſunt em̃ omnia qᷓ regibꝰ incũbũt · De quibꝰ audi venerabileʒ * „ „ —————— ——— —— ² — n—.— „ — — 5 3 7 * 3 —— „————.———————— jeronimum · Fegum inq uit eſt a; ꝛium facere iudi cium atq; iuſtici am et liberare de manu calumniantium vi cf ꝛeſſog er peregut pupil lo quoq; et vidue qun facilius oppꝛmuntur 2 pe eſiaiʒ bere auxilium · hec ille. Ve hns autem et alijs ad reges pertineni bus · tanto minus leue eſt deo veddere rationẽ · quanto pꝛe gunctis deus omnium ↄgnito⸗ ſubtilius n um factoeum nouit· ſura et numero et p ⸗ ct menſuram eon de quibus reddenda eſt ratio ſi ratio ipſa defici at penarum pondus menſu ram et numerum retribuere etiaʒ demo⸗ num miniſterio finaliter non obmittat · ¶ Demuz quomodo reddet rex deo rationem qui non ã re nomen habet ſed ipᷣm indignus vſiur Uam ſententiam yſidoei qualis rex eſſe debeat apeie cõſi pat dtrai derantis · Keges mquit à regendòo vocati ſunt- deoq; recte facien do regis nemen tenetur · peccando amittit Hecte ergo illi reges q; ſubiectos bñ regendo modificare vocantur qui tam ſemetipſos ꝙꝙ iu modificar nouerunt · Quomõ reddet rex rãtten em dtra quem tanqꝙᷓ dtra indi⸗ gnum militat ſonrentia tradita per johannem o6 àureu Denz tus inquit nõ ſanguini debetur ß meritis et inutiliter regnatqi rex naſcitur et non meretur · Denic; qumo reddet rex deo ratione qui peeſumere habet alium ſe eſſe melioꝛem · et nichilominꝰ regni ambit et aſſumit. ↄtra quem militat hoc quod de exemplari oblen nantia antiquoum ſcribit illuſtris Zeneca · Inter homines inqit antiquoum optimus animoeumq; rectce eligebatur · Ideoq; ſun ma felicitas erat gentium in qubus non poterãt eſſe potentioꝛ ni ſi melioe· ¶Capitulum quintum continenſ conſolatõnes in enere ſuper peela cionis ſeu dignitatis eecleſiaſtice pri uatione cãrẽtia vel non aſſe⸗ cutõne· S pintò poſt pꝛemiſſa ad ſupeadictam dominam conſo⸗ latricem acceſſit et alius triſtis ·peopter expꝛeſſa in reemiſſo capitulo perturbatus · cui mox illa ꝙ conſ latõne tres de ſuis puellis aſignauit I. COESIDSRSTIO. Fima pnel la ſic ait · O amice ſi ſanetoꝛum doct oꝛum dicta le Siſſes merito ð pꝛelature ſeu dignitatis eccleſnaſtice carenti etiam peiuatõne magis gauderes qꝙᷓ doleres · Mmirum ſancton doctoeum ſententie contrã pꝛelatos et quoſcunqʒ habente ec⸗ ſiaſticas dignitates ſunt ſatis terribiles · Jonne enim hoc terb le eſt ꝙ ſecundum fohannem os aureum pꝛelati peopter altitudi nem dignitatis in eodem genere peccati grauius cadunt ꝙᷓ ſubdi ti · Monne et hec peoꝛſus terribilis eſt ſententia on ſoluz numeros et pondera oĩ ßm que reddendã eſt ratio · ſed et omma in m ondere diſpoſuit · vt ſeʒ iuxtã numeruz pondus quam nobile vo⸗ lumen decretoeum ex autoeitate recitat venerabilis hieronim —— la ct q S— 2 z 8 — ere udiin muntuz ſ ſ uns it iont enan quanop. 3 numeroʒ e 8 ràuo.ſede zuxtanmn irnoſmi m retnbuer en em qun er eſedebu i funt. peogʒnj utliecteepi Otra quem tanhn nnem o aun ns et inutlnam mõ reddet ret dur eem et mbilon quod de em eca Inter bonm eligebaturhk poterat elepn nes in genen one carẽtiau adictam dom niſtis · pꝛopte i tns cu mor l ahgnaut O. cleluſi nis ecelendu ſmm⸗ quolcun k 8 on n m po⸗ cadun — nw 8. Weteriꝰ inquit in populis pꝛelati delinquũt · ac p hoc ipf e· udeli us ꝙᷓ ceteri puniuntur · S equitur vt ait beatus gregoꝛius icire pꝛe laci debent · quia ſi peruerſa perpetrant tot moꝛtibus digni ſunt · quot ad ſubditos ſuos perditionis exempla tranſmittũt · Vnde ne ceſſe eſt · vt tanto ſe cautius a cuſpa cuſtodaant · quanto per praua que faciũt nõ ſoli moꝛiunt/ I. COhSSEEHSTIO. Ecunda puella iam dicte ſoꝛoꝛis ſue conſiderationi eõcodãs ſermonem patris ctareuallis hic inducit · Si inquit foꝛte pᷣla⸗ tus es ſiue teneris debitoe ſollicitudims amplioeis · ionge grauio ri et periculoſioꝛi debito tenentꝰ aſtricti qui pꝛo multis animabus reddituri ſunt rationẽ · Quid ego ifelix · Quo me vertam · Si rantuʒ theſaur um · ſi peecioſum depoſitum mſtud quod ſibi cheiſtus ſangui ne pꝛopꝛio earius vendicauit contigerit negligentius cuſtodire· Siſtllantem in cruce dommi ſanguinem coltegiſſem · eſſetqʒ re⸗ poſitus penes me in vaſe vitreo quod et poꝛtari ſepius oporteret quid animi habiturus eſſem in diſcrimine tanto · Et certe id ſeruan dum accepi pꝛo quo mercatoꝛ non impꝛudens · ipſa vtiq; ſapientia ſangumem illum dedit · ſed habeo theſaurum ilium in vaſis ficti⸗ lubus et quibus multo plura qᷓ; vitreis imminere pericula videan⸗ tur · Fccedit ſane ſollicitudmis pondus et timoꝛis ꝙ cum meaz et pꝛoxim conſcientiam ſernare neceſſe ſit· Meutra mihi ſatis nota · Vtraq; abyſſus eſt imperſerutabilis · Vtraqʒ nox mihꝛ eſt et nihilo minus exigtur a me vtriuſq; cuſtodia et clamat? ad me cuſtos qͥ̃d de nocte · HHI. COPISIDSRSTIHO Crcia pnella ſie ait · wꝛelaturã homo foꝛte deſideras pꝛopter honcꝛem · peopter gloeiam · peopterq; potentiam et votupta⸗ tem · ſed nec iſta deberent aliquatonus te mouere ſi dicta attende⸗ res patris clareuallis · Kudi inquit de honoꝛbus · ducem te conſti tuerunt et data eſt facul tas vt miſer ſis et ampl ius non quieſcas · Cumu latur materia ſollicitudinum · et inter erumnas coe ipſum eꝝ tendens neceſſe eſt vultum induere gaudio?um · nnnquit in hono re ſine doloee · in peel atõne ſme tribulatione · in ſublimitate ſme vã nitate eſſe quis poteſt · Fudi et de gloꝛia · Si queris gloeiam omni⸗ bus inuidie ſemina pꝛebunſti · jnflatꝰ es et ventilatoæio ſpiritu pie nus dirumperis nec attendis quot te ſequant᷑ · ſed quot peecedant conglomerantur omnes ad detrahendum tibi · ad maledicendum linguas acunnt · et argutiſſmus es ſi vel lin guam vel manum inmn doꝛum poſſis euadere · Ecce vnde gloꝛioſus eſſe volebas ingioei⸗ us eſſe conuinceris · nullum enim inexoꝛabilius perſequitur multi tudo ꝙᷓᷓ illum qui ſibi multitudinis arrogat peincipatum · fungo pijs potentiaz et voluptatem que et— S.— pfuloio gandio rapiuntur et videbis · quià coPi parp elt umilis⸗vilis glo ria · potẽtia debilis ·et laboꝛioſa voluptas · P pater Pdictꝰ.uið q dem in verbis de iinguis quàs ſubditi et extranei cõtra pꝛelatoʒ acuunt et non raro · hoc eſt aduertendum · ꝙ ſubditi nonnunqᷓ jin guas habent acutas et venenum mi ni dixerim linguas eoꝛum acutas · Punt enim quantũ ad actum pe netrandi acutioꝛes omni gladio ancipiti · pertingunt nãq; vſq; ad intima coꝛdis pꝛelati · ſed et cuiulibet audientis et reimquũt ibi t ſepiꝰ confuſionis et infamie quo ni m ſentire incipit perducitur ad moꝛ eem · et ſi non naturalem · ciuiem tamõ · Hec obſtat linguarum mo licies vel earum leuitas · cum verius ſint cenſende aſpere atq; di⸗ re cum ſie intrent cum leſione nec retundi poſſit nec reflecti toxicum ſuum · maculã ſcilice mirum toxico ſepe peelatus du ¶capitulus ſextum continens ꝓſolationes ſuper peiuatione cani tia vel nõ aſſecutione dignitatis pontificalis ſpecialiter· Exto poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem ſepe⸗ dictam acceſſit et alius triſtis querens de epiſcopali † dignitatis carentia conſolari · cui ila mo huins ni gratia de ſinsꝝ uellis duas adiunxit 3 Rima puellã ſic ait · Gur homo hoc appetis · quo adepto ple rumq; confuſionem non euadis · Nempe in diſciplmati moꝛeß Ibiectoum non medioeriter faciunt ad confußonem recton · u di johannem os aurenz · quemadmodum inquit videns arboꝛez fo ca radicem Ita cum videris populum indiſciplinatũ ſme dubio co gnoſce · quia ſacerdotium eius non eſt ſanum · hec iile· et nome h conf ußo eſt · Gerte ſic · Mam et archiantiſtes ambeoſius in defeciu coꝛrectionis · pudoeis verecundiam recognoſcit · Quid inquit eg vos arguo cum poſſitis me vno ſermone conuincere · cõuinco⸗ eñ cum in hac parte clericos vobis magis video negligẽtes · quonð enim poſſum coꝛrigere filios cũ fratres emendare non poſſin· au qua fiducia ſuccenſeam laycos · cum a cenſoetibus pudoꝛis vere cundia conticeſcam · Flec ambeoſius · ane ꝙ epiſcopus apter boe non ſit ab ipſus etiam populi coerectione excuſatus patet quip ppe · vt enim beda ſcribit venerabilis · de manu epiſcopi peccatã po puli requiruntutur. R· COSETO tẽ p oteſt epiſcopatum abhoerere · tanqᷓ; cuius officiũ vix vnqᷓ pt exerceri ſine peccato moꝛtali · Cogitet iq̃t religioſa ꝓrudẽtia tua aſpidum ſub labijs eoꝛum. ud lijs pallentibus marcidam intelligis quia aliquã culpaz habet cir Ecunda puella ſie ait · Tu qui epiſcopatum deſideras · Fudi terri bilem ſententiam magni patris · pꝛopter quam quis men — — e——— nes ſupe puu calis ſpeculin unam conſolunn ſis qutrersden ani · eui ila nkx s adunpit appetis · qo tn empe indiſcipin confuſonenn mnquit videntt a aliqnã culpq ſeiplmatũ ſun mm hec illeur tes ambꝛoſusn gnoſcit · Qudi conuincert · cu oideo neglgen emendare nonſ conſoꝛtibus me ꝙ epicopwh⸗ one excuſunsfü mnncyiſepfu — N — „ — s e nihil apnd deum miſerabilius et triſtius et damnabilius epiſcopi aut pꝛeſbiteri ohficio·ſi perfunctoeie atq; adulatoeie res agatur· hec ille pater · Pʒ q́d · Peofecto ꝙ vix vnqꝙᷓ; res hec agi valeat niſi perfunctoeie · et per conſequens damnabiliter · ac pꝛoinde euz pec cato moetali patet apter maximam difficultatem in regendo· Vis libenter de hoc ſcire · Pꝛocedat in medium nazanſenus Ille grego rius doctoe eximius de fuga tranctans cure paſtoꝛalis. uamuis inquit perdifficile ſit ſcire regi id eſt regenti ſe obtemperare mul⸗ to difficiliꝰ ẽ ſcire alios regere cuiꝰ ſcʒ regiminis quanto ſpes et gloꝛia maioe eſt · tanto periculum grauiꝰ · quippe habentibꝰ intel lectũ· nam et ſiquid eſt in rectoꝛe vitioſuʒ moꝛibus · facile in eos qᷓ ad obtemperadum peeſto ſunt ei tranſfunditur · et multo facilius malum ab eo tranſit ꝙᷓ; ſiquid in eo virtutis et induſtrie fuerit · PR⸗ hil enim eſt tam facile ᷓ fieri malum · etiam ſi nemo doceat vel cᷓ peilat · perdifficile autem eſt fieri bonum · parati ſumꝰ ad recipien dum malum ꝙᷓplurimi · velut ſi aride ſtipule quis ſciytillam ignis miciat que inſuper ventis etiam inſpirantis animet? Velociuſc; ma ticie parua ſcintil la dſumimur materia qᷓ; virtutis ignibꝰ vł accẽdi vel eriam concaleſcere poſſimꝰ.hee ille doctoꝛ de epiſcopis et re⸗ ctoꝛibus alijs · ad quoꝝ facit periculum amicoh et alioꝛum diui⸗ tum et potentum frequens inſtantia et pꝛeces impoetune · peo tali bus beneficiandis vel inueſtiendis qui ſunt plurales vel etate mi noꝛes · vel odines non habentes · nec etiam habituri · vel alias in digni · Jed et docet expientia ꝙ inter mille pꝛelatos nec vnus ita perfectus innemtur · quem in dctis qaſibus et alijs multis nõ mo ueat timoe vel amoe ad exauditionem pꝛecum iniuſtarum taceo de guerris epiſcopoꝛum · pertranſeo de expenſis ſuperfluis cum ami⸗ cis carnalibus et inuti libus perſonis · Gapitulum ſeptimum continens conſolationes ſuper carentia vel non aſſecutione papatus· Fptimo poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem peĩ cipalem acceſſit et alius triſtis conquerens de caren tia vel non aſſecutione ſummi pontilicatus cui illa ꝓꝙ conſolatione duas de ſuis puellis mox adiunxit · I. COISDERSTIHO. Bima puella ſic ait᷑ · O amice hijs aures accomoda que ſequũ⸗ tur · fertur Benedictꝰ papa duodecimus ſic dixiſſe · Creditur papatus aliquid magni eſſe cum ſit nihil · Ham poſtqᷓ fuimꝰ in iſto ſtatu nunqᷓ; habuimus vnam bonam hoꝛaz · nec habere intendimꝰ vſq; ad moꝛtẽ noſtram · ta dixit qð et verum eſſe docet experientia Qũo em̃ bonꝰ papa poſſj habere hoꝛã bonaz · cui incũbit tanta ſol licitudo ·tãta occupatio a ſummo ſeʒ mane ad nocteʒ vſqʒ ꝓfũdaz quomodo cum pace coꝛdis ſe qua hoꝛa bona eſſe non poteſt · poſ⸗ ſet papa tot regum · principum · ciuitatum · et terrarum tyrannoæum et malarum ſocietatum monſtruoſis petitionibus mentẽ eius et eʒ ſciẽti am grauantibus àd placitum reſpondere. et frequenter arma ris pꝛecibus et comminãtionibuß non terreri· Auomodo poſſetfi anoꝛum fines chriſtianumq; populum ſciens inuãdi tribulari na nculamq; petri in hoc mari mahne fluctuare pꝛout frequẽter ae cidit ex intimis non turbari et perturbari · Certe hãrum rerum ere pra vel continua ſolticitndo et anxietas · non ſmit vnmerſalempa ſtoꝛem gregis deminici lupoꝛum moeſibus expoſiti noctem que: t vel in die conſiſtoꝛijs altricauo⸗ tam ducere · ſomn umq; capere e attricat mbus · tractatibus · ac commumbus et continuis ſupplicati onibꝰ occupatum · et grauatum aliquam pabere integram bonam hoꝛan peeſertim cum quietem noctis habitualis cogitatio melancolica intercipiat et ſolacia menſe ſalſa amare deliberarionis ac ſtudij tedꝛoſi ſimiliter interrumpat · Quo fit pꝛofecto vt pauperculis ele ricis vel monachis ciubuſq; et mechanicis infinitis ob animon ſuon liberatatem non pꝛeſſis curis ſuperfluis · ſed vel vacantibus ſplacioſis liheoeum ſtudijs vel operibus alijs conſuetis et gratis. multo melius ſit qᷓ; pape · Qu etiam ſi ipſins de facto attemptare tur depoſitio · hoc malum minoei tempoee mente etus occupãs q̃n tum aò ſe deberet pꝛeeligere · ꝙᷓ per totam vitam ſuam pꝛemiſſs te dijs grauaminibus et am etatibus ſubiacere · Hlec deberet oblta re confuſio nperelieimirun la miurioſe illata duerteren pꝛoculdubio in gloeiam ſempiternam · Hijs autem ex dictis etð depoſitione ceteroꝛum pꝛelatoum àc pꝛmncipuz ſecul arium potel quidem ad conſolationem ipſoꝛum peopoꝛcionaliter iudicãri K. CORSOSRRSTIO cumda puellã ſic ait · Siquis eſt qui ſun a pontificatuſen ab alia pꝛelatura aut etiam a ſeculari dignitate imperij regni vł peinci patus aut cuiuſuis magiſtratus et peeſidentie depoſiionem reputet eſſe ſui dfuſioneʒ · Fateoe ꝙ elt aliqualis · ſed vnica quãre mediat que ad eam ſequitur alia depoſitio confuſionis altenus i vnice · ſed multiplicis ·lec nempe in poc attenditur ꝙ exiſtens q libet in ſtatu peeſidentie totiens cõfunditur et ita multotiẽs qu ciens in ſibi obedꝛentes et rebelles · maleq; ſe habentes · non pot vel non audet coœꝛrectionis officium exercere · ue quidem mulu⸗ plex confuſio iuſto iudicio digne peeponderat vnice depoßtions confußioni tempoꝛali · Rurſum pꝛmi generis depoſitio ſi fit peo⸗ ter demeritnz res eſt ſaluberrima · Vtpote ſue ſubiectionis quꝭ n hoſt humani generis · et etiam in futuro infernalibus cruciatibus aut purgatoꝛijs penis grauiſſimis ſubiceretur · in toto vel i mi gna parte depoſitiua · cuius ſubiectionis depoſitõ peeualet in 6 nc malo depoſitõis alteriꝰ etiã iudicio patiẽtis qñ ob ip̃aʒ inlinn ens lucidũ hũerit iteruallũ Poero ſi pᷣmi generis ðpoſitõ unoſe fiat et ſme ðᷣmeritis pᷣhtiʒ hñti patiãʒ nlła erit dpatõ Dfuſiis tẽ —— 5 oni — u inn ren& tuan pꝛout ſi nonſnupn us expeſui ng Onunung upzln enteganban cogitauo un deliderigt ofectovtpnnn ncis infimischn rfluis.ſedvlun s alns conſuetut: ſins de facto m e menti aus on am vitam ſunpu acere ·et dehmn miurioſe ilaum Fis autend mcipuz ſetulun oecionaliteru 70 un ſun a ponti ignitate myn peeſidentie dy henalnſor⸗ tio confulioni⸗ attenditur itur et ita mi ad gloꝛiam que ſequetur cum dfuſio fuerit apnd paucos humiles terricolas temporaliter tm̃ et gloꝛia ſit apud deuz atʒ apud infim ros celicolas eternaliter durata Fxplicit quintꝰ liber de dſolatõe theologie. Incipit liber ſextꝰ cðntinens dſolationũ remedia opoꝛtuna dtra turbatiua que oppo nunt? pentele magne et clare ac generis nobilitati · Papitulũ pe mũ dtinens dſolatõs ſup carentia magne pentele · Eyto peincipaliter octo triſtibus ſupeadicte domine ↄſolatrici pꝛincipali appꝛopinquantibꝰ et ei aſtanti⸗ bus vnꝰ ex eis ante ceteros ſic eam alioquitur · O do mina venerabilis turboe valde de pentele mee dimi nutione et carentia magne · et peto veſtrã ſup hoc be⸗ nignãm dſolationem · cui illa mox ꝙ dſolatione ſibi impendenda de ſuis pueilis duas ad unxit· .COPS SERSTIO. ima itaq; pnella ad triſteʒ ſic ait · Darentelã habere magnaz deſideras et malũ tuũ deſideras · Miſi em̃ ad om̃e placitum cu iuſins eon] fueris apud ipſos ſpꝛetꝰ et dtemptus erig · Si auteʒ ad eon beneplacitũ te foꝛſan exhibueris · cum de licitis et honeſtis homines ſeculi non dſueuerint dtentari mala plurimq ſpũalia et coꝛpoꝛalia enadere non poteris · Rurſum ſi caput fueis pentele⸗ quanto ex maioei pſonan numero illa ↄſtiterit · tanto jnice cur te manet · maioꝛiq; inſtantia et maio⁊ vexatio te grauabit · Peniq; pi qni ſunt ad caudam boni ſcz et mali lepeoſam caudam vtituut te vel opimone ſequentem et honoei tno muitipliciter deroſganteꝛ Poero ſi tu nõ caput · ſed vnꝰ de cauda fueris maculoſa niſimul titudim que mente dfuſa eſt dſfentias miſer eris · et tanqᷓ nõ ñis pa⸗ rentatus ab omnibꝰ derelictꝰ. Quid ergo lucri · quid dmodꝛ vł ſo lacij attulit tibi pentele magnitudo · niſi foꝛte ignominiam qñ vt vitijs claritudinem tuam et ſuam maculabunt vł pauptate· ſ incõ ſtans foœætuna eos deſeruerit · gloꝛiam tuã et genꝰ humilabũt · Ve niq; ſi tu bene pſpexeris ob modicaz pentelã paucioꝛa incõmoda ſuſtinebis ꝙᷓ ſi totaʒ vꝛbem replere vel etiam patriam vꝛderentur H. COpISfOSRSTIO MEcunda puellã ad triſtem ſie ait · Scias amice cuiꝰ magna eſt parentela requirit? ꝙᷓ etiam ſit magna eiꝰ expenſa que multo⸗ clens fieri non poteſt ſine graui dei offenſa · Bi abundat eſt qui pe tat ſubſidium quod impendere nõ eſt licitum · Eſt mimꝰ· eſt hyſtrio eſt goliarduſ. eſt et mui tiplex hĩoi genꝰ henmmnum petentius etex⸗ toquentium veſtes · pecunias · equos · et niſi qð petirur paratus ſr dare ruboe ei verbis ipſon inducitur in pꝛeſentia impingitur in abſencia ſibi detrahit et infamar᷑· et nõ eſt qui ſe abſcõdat à mali cia eon · Sʒ et hic ꝓpinquon muuari petit ad haſtiludiũ exercedu⸗ 4.— —* 8 7 liꝰ ad iniuſtum bellum · nonnulli etiaz multiplex vanum exercitium et illicitumet dſtat ꝙ omne malun ſic per tales perpetratum redundat in pſum · reddũtq; euz non ſol nendo multociens et impotentem ad reſtituendum in ſuũ eternum periculum· ¶ſ⸗ i vero ſit minus abundans er foꝛte paupertate de pꝛeſſus · quanto maiceis et clario?is parentele fuerit· tanto maicꝛ etiam a ſuis ſuſtinebit dtemptu⸗ erecũdantur eum recognoſter et ip̃e hoc ccà extraneis aſſerere.umẽg ſe ↄgnatum · verecundatꝰ er 3 exti ob hoc ſpurium reputari· neẽc minꝰ verecumdat? labore mechanico miſeruz dquirere victum · Picere habet fodere nõ valeo · mendica re erubeſco · ſed et nulli auſus manifeſtare qua patitur penurã ĩe . cum ꝓle ſua et vxoꝛe domi degenð et eSrn ac miſerabilem vitam ducens ſepe maio?em ꝙ hoſtiatim mendicãtes defectũ ſuſtinet ne ceſſari on ·ꝓpter qð ſm quoddã Puerbiũ iter vitas miſerabiles v 4 ta paupis nobilis miſerabilioe reputat?· Tu ergo amice de magna domo et alta eſſe non appetas · ß de humili ſis Dtentus · ſecundum dtinens dſolationes ſuꝑ carentia liber ruin et ſpãl iter heredis maſculi- Fcundo poſt pꝛemiſſa ad dñam conſolatricem peinei le ad toꝛneamentum à — 4 n t palem acceſſit et aliꝰ triſtis de iiberon carentia to perturbatus querens ſi quomõ poſſet apud eam cõ( lationem reperire · ꝙt illa eidem loco ſin huiꝰ rign t r tia de ſuis puellis quatuo? gnatas àd conſolandun afignauit ¶. COiSERTO.. ima puella ſic ait · Bi liberos deſideres vxoeeʒ habere neceſ d eſt · Sʒ ꝙ ſapienti vxoeem ducere nen expediat · hoc ſodales e inferiꝰ te docebũt · QO vero nec virgini nec alias libere man tum accipe dueniat nec viro vxoꝛem pari pacto · ad hoc facere v detur piculum dtinue diſcoꝛdie ſiue diſplicentie · cũ perrari ſit ꝙ alter viugum p omnia factã et verba ddicioneſqʒ plonales de al tero ſit contentꝰ. Nic foœæte adulter eſt · vł illa adultera · Pic foꝛte fatuus eſt · vel illa ſtolida· Flic foꝛte turpis eſt · vł illa fetida Pe foꝛte impotens eſt · et illa lubeica · Hec foꝛte parca eſt. ſed ille lu: ſoe vel et fuſoe eſt · Hic foꝛte iracundus eſt · ſed ꝛlla nimis timida· Ipſa Foœete verbera vel gladium · ſed ille timet venenum · Plec et c 5 ſimilia mfinita dſiderando quomodo poſſ p omnna altera parspu ius copule de altera contentari. Pt ſi grata ſint qurdam in alter tro · alion tñ mixtura plerũq; illa ↄfůdet · F. COESIOE Ecunda puella ſic ait · O amice ſi liberis cates non multũ do 1 leas · Quis ſcit quales eſſent quos haberes · Ham vix poß qüin vł in eis vl eon in vxoeibꝰ vel maritis vł in filijs filionAu filiabꝰ defectũ aliquẽ repires te medullitꝰ dtriſtãteʒ · Meliꝰ elge videt? eſſe coꝛdi tuo vt liber ſis a lberis · ne liberi te diuerſis mol occupantes a te tollant animi libertatem · 1 etdiut n hitn chizn enduninſt n3 nn efenpun emtelefuent inn Danturenn mn eundae lenn foderenð vit„ re quipatnp Sens ac miſechi⸗ dicätes defeit ſer vitasni .Tuergoam mili ſis duns atones ſup cm dñam conſolarin us de lberoꝝ em uomö poſſet we eidem loco hu oꝛ gnatas d ta O0 ſderes vxoꝛzt non expediutt gim nec alisi n pacto · adbo plicentie · cupn dicioneſq; xo vk illa adulin rpis eſt · v ilis ſorte pareac⸗ eſt ſed illam⸗ timet emnaal⸗ P— rata ſnt qu H det⸗ ubens cateð no. i. COpSOEEmrtO Frcia puella ſie ait · Pic mihi q̃ſo quo fine liberos deſideras Fut foete vt nomen tuum nõ intereat · vel vt habeas pᷣſidia ſe nectutis·vel vt certis vtaris heredibꝰ. Bz hoc habere in intentio⸗ ne ſtolidiſſimum eſt · Vudi quendam theofraſtum qui hoc eſſe ſtoli diſimum plane affirmat ac ſic ꝓbat · Dꝛimo inquit quid ad nos p⸗ tinet recedentes e mundo ſi nomine noſtro aliꝰ nõ voretur cum in numerabiles ſmt qui eodẽ nomine appellantur · Zecundo que ſint ſenectutis auxi lia nutrire 1llum dñm · illum qui aut peꝛioꝛ te foꝛte moeꝛatur aut peruerſiſſimis moeibus ſit · aut certe cum ad maturaz etatem venerit tarde ei moꝛi videaris · hec theofraſtus · cuius di⸗ cta etiã militant contra motiuũ terciũ de certis heredibꝰ p matri⸗ moniũ acquirendis · quibꝰ ſeʒ dictis annecto caſum quẽ refert Po etiana dſolatrix · Moneſtiſſima quide inquit diugis foꝛet liberoꝝ] q; iocunditas · ſed nimis e natura dictum eſt · neſcio quem filios ĩ⸗ neniſſe toetoꝛes quoꝝ ꝙᷓ ſit moꝛdax quecunq; dditio neq; alias ex pertum te · neq; nunc anxium neceſſe eſt ammouere · In quo euripi⸗ dis mei ſententiam ꝓbo qui carentem liberis in foꝛtunio dixit eſſe felicem · I. COPIS OSRRTIO. Varta puel la dtra deſiderium ſpectaliter heredis maſculi ſie ait ·Tu qui heredem maſculum habere deſideras · Einge tibi tinem aut dic quare · Si ſis vnus de cõmunibꝰ non apparet qᷓre · cuz abſq; tali herede liberiꝰ poſſis domui tue diſponere ante moꝛ tem · ſi vero ſis de nobilium numero et magnoeum.quid anime tue valere poterit talis heredis ſucceſſio · niſi cõmuniter augmentum purgatoꝛij ignis aut gehenne cum in te redundet abuſus heredi⸗ tatis queʒ ſiue in toæneamẽtis · ſiue in haſtiludijs · ſiue alijs in acti bus militaribꝰ. ac in feſtiuitatibꝰ et ſumptibꝰ inoꝛdinatis pecca⸗ ta plurima implicantibꝰ pꝛeſumere haberes anime ſuggt tue noci turum · quem hoc reſpectu heredem potiꝰ optare hahs bufotiẽ eſſe ꝙ hominẽ ſi ſalutis tue memoꝛ eſſes · Capitulum tercium dtinens cõſolationes ſupꝑ carentia fratruq dgnaton vel dſanguineo⸗ Ercio poſt pꝛemiſſa ad ſepedictam dominamſolatri cem acceſſit et alꝛꝰ triſtis de fratrum ↄgnaton ſeu cõ anguin eon carentia triſticiam habens non modicã et deſiderans dſolari · ꝙt illa ei dem in hoc caſu ſatis Adpatiens de puellis quas ſecũ habebat ad dſolandũ ydoneas duas aſſignauit · I. COPISOSRTIO. Fima puel la ad pᷣdictũ triſtẽ ſie ait · Si de carẽtia frm dolesł Mſangneonk ſie õ ꝙ hitos diligeres ł ñ diligeſ·ſi pos ñ dili geres · vt qͥd tũc eos hẽe velleſ· Si vo ip̃ꝙs ditigeres teipz ĩ regno płimũ ĩpedireſ.q̃ppe ſuire ðo ĩgnare&ʒ q̃d · ꝓfctõ q̃ do pfctẽ ſ uire deſiderat neceſſe ẽ vt carnale dſangneon affectõʒ poſtponat Fudi magnum illum an germanitate c tiſtitem ambeoſium · Eui inquit pootio de deum · ne alterius impednatur neceſ us eſt. nihil debet curare niſi deum neat ſitatis munere · quod em ad alia of̃ficia drẽrtur hoc religionis cul tui em̃ vera eſt ſacerdotis fuga abdicatio domeſti coꝛum et quedam alienatio—— ſuis ſe abneget qui ſer: uire deo geſtit vel eligit · hec ile man . 1. COtSSfiTIO Ecunda puella ſic ait · amice fratres vl dſanguineos habe⸗ re deſideras · Cura de ſpiritualibus de qualibus in patrumli 9 moꝛibꝰ et caritatis vinculis velut quadã bꝛo dicitur · S unt oꝛnati mꝙ onſtncti · hec ibi et nonne bene · Honne magis qᷓcꝛ „— nalig vera eſt illa fraternitas vel cognatiò ꝙ non ſanguinis vici nitas · ſed moeum confoemiras et animon vnitaßj in chriſti carita te ſolet operari · Rd què ſenſum venerabiltz pater jeronimꝰ loquẽs Vera inquit illa neceſſitudo eſt et xpꝛ glutino copulata quaʒ non vtilitas rei familiaris · non pꝛeſentia tm co?pœeum non ſubdola et palpans adulatio. ſed dei timoꝛ et diuinarum ſcripturarum ſtu dia Ociliant · B ille· ¶ Demq; nõ carnalis fraternitas ſiue conſan guinitas heredes regni dſtituit. ſed quon eſt puicra et raſta gene ratio cum caritate · hon fraternitas ſeu ↄgnatio tanqꝙᷓ; filioꝛrʒ di patris heredes dei Oſtituit· coheredes aũt xpi · S igitur qui ad eñ dem he reditatem ptinent in hijs verioe attenditur fraternitas ſen ↄgnatio ꝙᷓ ſit illonn qui ad illam ſecundum ſe hereditatem nõ au dent aſprrare. Reltat ꝙ de carnal mmime eſt curandum · ſed de ſpiritualn illon quibus eſt in hereditate ſalutis eternaliter dgau⸗ dendum. Ceterum de hac materia infra per neptes meas potenð aliqua hijs dfoꝛmia reperire· Capitulũ quartũ dtinens ↄſolationes ſuper dofectu nãtalin Jerto poſt peemiſſa ad ſepedictam dñam dſolatricez acceſũt et aliꝰ triſtis ꝗpter defectum natalium diur batus querens aliqᷓ; ſup hoc dſolationẽ cui ila dy tens mox ei huius rei gratia quatuo ð ſuis puli ad dſolandum ydoneas aſſignauit I. GOSDERSTIO. ims puella ſic ait · O kariſſime ſi ſcripturas nouiſſes de def⸗ n natalmum non ſic erubeſceres · Videtur eñ̃ ex ſeripturis ⸗ hk tibi fuerint plurimi in ſtatibꝰ excellentiſſimis dſtitun · V⸗ ceo em̃ de patriarchis · archiepiſcopis · epiſcopis · et alijs infero⸗ bus pꝛelatis ꝙᷓ; plures ſummi potifices tibi fuerunt ſimiles · qup pe decreton libꝛo ex verbis damaſci pape ſeribentis eronimoß̃⸗ ſpitero ſic habetur · Qꝛoſius papa filiꝰ fuit ſtephani ſubdydcomn Bonifaciꝰ papa filiꝰ jocundn peeſhiteri · felir pap filiꝰ felsp⸗ ſpiteri · Igapitꝰ ppᷣ · fili goediani pᷣſbiteri Kheodoe pp̃ · fili che odoei pᷣſbiteri ð ciutate jeroſolimã · Silueriꝰ papa filiꝰniluenj iꝙ Slunnocopun: im coꝛpoꝛn. n dnarum ſnptn nalis fratemitth oneſt pulcatu eu dgnano unſ i s aüt xi· h cꝛ attenduur fm imt nm ſe berdum mme eſt curnds Ate ſalutis eten ra per neptes u e ſiper deht pedictam dun r defectumn poc dſolation⸗ atia quatuò du ahgnautt RT0 ſenpturas ñerle ereellentiims — Bome deus dedit papa · filius iocundi pꝛeſbiteri · Felix enim terci us natiene romanus ex patre fei ici ꝓeeſbitero fuit.tem Gelaſius papa natione affer ex patre valerio epiſcopo natus eſt · Ltem agã⸗ pitus natione romanꝰ ex patre goꝛdiano pꝛeſbitero oeiginem du⸗ xit · ꝙᷓplures etiam aiij inueniuntur qui de ſacerdotibus nati apo⸗ ſtolice ſedi pꝛefuerunt · hec papa. Pamaſcus. Sed excellentiſſimꝰ ille monarcha alexander magnus ſpurius fuit ex olimpiade ma⸗ tre et nectanabo rege egypti patre natꝰ quis philipp regis ma⸗ cedonum mariti ꝑꝛedicte olimpiadis filuns fuerit ꝓutatiuus C(I. CORS DSRLTIO. 3 Fcunda pnella ſic ait triſti · Quid curas ſi tu honẽſtꝰ ſis quali bet parentibꝰ natus ſis · Fudi verba magni pattis auguſtim in venerabili decretoum volumme recitata · Vndecũq; inquit ho mines naſcantur ſi parentum vitia nõ ſectãtur honeſti et ſatui erũt Semen em̃ hominis ex qualicũq; homine dei creatura eſt · et eo ma le vtentibꝰ male erit · non ipſum aliquando malum erit · Fudi rur⸗ ſum ad idemet jœhannem og aureum · Munqᷓ inquit de vitijs eru⸗ beſcamus parentum · ſ vnum illud queramus · ſemp amplectamur matrem · etiam ſi foꝛnicatione pollutam vel quodlibet huiuſmo⸗ di dedecoꝛe ſoædidatam · nihii tamen de eius aut vnlirate fuſcahi⸗ tur · aut crimine polluetur· ⸗ ſi foœꝛnicatoꝛ eſi ipſuz ad melioa cõ uerſum nequaqᷓ; apud deum peioe vita dmacułat · multo magis ex meretrice natus et adultera ſi virtute pꝛopꝛia decoꝛetur parentuʒ ſuoaum non dedeccꝛatur obpꝛobeijs · hec ille· Ei. COS HDSEERTIO Ercia puella ſic ait · conſulo tibi homo ꝙ ad patrem attendas pemcipalem qui fecit et creauit te · Vtiq; non mmus ꝙᷓ legiti müm fil ium peincipis · Judi iliuſtrem jeronimum Maſci inquit de adulterio non eſt cułpa qui naſcitur · ſed iliius qui generat · Quo⸗ modo in ſemimbus non peccat terra que confouet non ſemen qð in ſuicis jacitur · non humoe vel caloe quibus tempeeata frumenta in germen pollulant · ſed verbigratia fur vel latro qui fraude et vi eripit ſemma · ſic genus hnmanum recipit terea ·i· vuina quod ſunm eſt et receptum confouet · et confotum coꝛpoꝛat · et cœꝛpoꝛa⸗ tum in menbea diſtingunt ·et inter illas ſacri ventris anguſtias · ſa⸗ cra dei manus ſemper operatur · Pemqʒ coꝛpoeis creatoæ et anime Foli deſpicere bonitates figuli qui te plaſmauit et fecit vt volui: ipſe eſt virtus dei · et dei ſapientia H. COESOSRSTIO. Varta puella ſic ait · Tu qᷓ ð parẽtũ qpagatõ̃e erubeſeis ex ipi us ſaluatoꝛis aliq̃li ſimilitudĩe ↄſolari poteris · Audi venera pilẽ jeronimũ pᷣſbiren libro decretoꝝ iductũ· Dñs iñquit nr̃1s Fpc voluit ñ ſolu ð alieigenis · G etia ð adukterinis dmixtõbhꝰ na ſci · nobis magnã fiduciã pᷣſtans · vt q̃licũq; mõ · tñ vt eius veſtigia . — ru ſua et ex pec hieronim?ꝰ · mxime diuitis ſuper gno ʒmitemur ab ipſius coœꝛpoꝛe non ſeparemur · cujus per fidem men pra effecti ſumus · fudas em̃ patriarcha concubuit cuz thamar m lio coitu nati ſunt ʒaram et phares · inde poſtea ſalm eſerto · inde obeth · inde quo; booz · Inde poſtez qui fuit dux in d— er dauid · ex illa autem PSenne ei ducitur fᷓ yſai qun funt pãt nintum continens conſolationes perſone turbate bilitate ſeu carentia nobilitatis. Vinto poſt peemiſſa ad illuſtrem dommnam conſolani cem acceſſit et alius triſtis ſuper ignobilitate ſeu no⸗ bilitatis carentia querens ab ea recipere eie p Capitulum q Fui illa mox huus rei gratia octo de ſuis puelli conſolatione durit aſignandãd· ima puella ſie ait · O homo cur de ignobilitate generis nur⸗ baris cum ſi velis peꝛeſtanti oꝛem nobilitatem conſequi poſſs ue nam inquies eſt illa · Peofecto illa eſt que nõ ex dinitisten poralibus ſed ex theſauris oeitur ſpiritualibus · Kudi illum Caſy. jinquit inneterate et per genus ducte diuitie nobilem faciun multo magis pꝛeſtantio eſt nobilitas cuius oꝛigo theſauris peu dentie locuples inuenitur · lle. Patet igitur huius viri perput cro dicto ꝙ ignobilitas generis recõpenſari poteſt multo quideʒ excellentioæi · Sed ꝙ etiam occaſio ſit excellenticæn nobilitate ob tinenda conatum habendi hoe pacto patet · Piquideʒ vbi nobils genere de ſua contetatur nobilitare · ibi ſepius genere ignobil conatur ſe in recompenſam virtutibus nobilitare · Nudi patreʒ c reuallis · Neſcio inquit quo pacto virtus ignobili placet: nio te plus claret ſiquidem ignobilis cũ caret gloꝛia·nõ facile liqu vrrumqʒ nolit · aut quia non poſſit habere · Iaudo factam de necel ßitate virtutem · ſed plus ꝛllam quam elegit lubertas · nõ qu indu cit neceſſitas · hel ille pater · Verũ licet plꝰ illa vt dicit laudandi ſie virtus quam elegit libertas · tamen etiam la nobilitas moꝛumn ſeu virtutum quã ratiene ignobilioæis generis inducit necelis magis facit hominem notum ſeu famoſum ꝙᷓᷓ ſola dignitas gen ris Ninc etenim in decretoꝝn venerabili volumine ſie dickuz vde tur · os qui poſſumus non eꝝ loeœꝛum vel generis digmtãte ſed moeum nobilitate innoteſcere deberemꝰ· k II. COhSDSRNTIO— cunda puella ſiẽ ait· O kariſſime quid de ea multũ curas qi de parum curat generis nobilitate · Vis ſcire qᷓ parum deis illam curet · Fudi venerabilem jerommum · Sola inqunt apud d um libertas eſt non ſeruire peccatis ſumma apud deum nobiluas eſt clarum eſſe virtutihus · hec ille. Hec videtur ꝙ tantu ß etiam ꝙ apud eum ſit ſola · quemadmodu et nõ ſeruire pec caus m ſummd die zu vi h cu ru co ls mi ne de ncbilunꝝ nobilitatentoi la eſt qerõh nitualibus udit ute dintie nohin s cuins oꝛigoti atet igtur bamm öpenlan potiſm t ercellenica nh o patet · fiqndzů bi ſepis gnn 8 nohilnare ſu cus ignobilfin caret glona⸗in bere ·laudo hn elegit libers“ etiam illa nbi geneis un olum If ſold⸗ biuln volume ie m rel gennd dicit ſolam apud deum eſſe libertateʒ · ꝙt nonne ſatis johannes os aureum hijs dcoꝛdat · Mie inquit clarꝰ iie ſublimis ille nobalis ille tunc integram nobilitatem ſuam pntet · ſi dedꝛgnetur ſeruire vitijs · et ab eis ſuperari · hec ilte et ecce dicit integram putet ſuaʒ nobnlitatem · Quod eĩ parum diſtat nihil diſtare vĩidetur · ergo no bnlem eſſe genere ſupponit parum eſſe atq; ideo de eiꝰ carentia nõ curandum eſſe · II. COEIS IOERSTIO. Ercia puel la ſic ait · Moli amice iudicio errare ſtude potius te deo cõfomare · apud quem quis ſit potioæ venerabilis jeroni mus mamkeſtat · Iile inquit apud deuz peeelt potioe · non quem no bilntas generis nec dignmtas ſeculi ſed quem deuotio fidei et ſan⸗ cta vita cõmendat · hec jeronimꝰ Sed vt quid nobilitatis carentia ſeu contriſtat ignobilitas niſi ꝙ quis eo qð eſt ipſe potioe eſſe vei let · I ed quid · Hunquit bene · Pꝛocerto minime · Judi ad hoc iti⸗ dem jeronimum venerabilem⸗Mulli inquit te vnqᷓ; de genẽris no⸗ bilitate pꝛe ponãs · nec obſcurioꝛes quoſlibet et humil loco nato te inferioꝛes putes · neſcit religio noſtra pſonas nec dditiones ho mimnum · ſed animas inſpicit · hec ille·1gitur ſaltez apnd religi oſas mentes inter nobiles genere et ignobiles non eſt diſerentia · que ſi fœæte apud non religioſas fuerit non eſt cura· III.GCOPSODREGSTIO. Varta pucila ſic ait · Gur homo dquereris de carentia nobili⸗ tatis carnalis · Eſtimo ꝙ non faceres ſi quate e vitium elt an⸗ néxum attenderes Vis ſcire quale · Kudinſignem jercnimüPie⸗ rumq; inquit nobilitas carnis ignobilitatem parit mentis · Muic concoedat vel cum moderamine egregiꝰ pater gregoeiꝰ. Monnul⸗ lis inquit ſolet nobilitas generis parere ignoblitatem mentis · vt minus ſe in hoc deſpiciant · qui plus ſe ceteris aliquid fuiſſe memi nerunt · hec gregoꝛiꝰ.Vide igitur quid velis e duobus eligere ſcʒ vel mentis nobſlitatem · vel carnis · que ſi ſola elt · facit mentem ſe aliquid fuiſſe memnentis · et ob hoe nõ ſe · ſed alios deſpicientis ignobilem fieri · vt hic egregiꝰ pater innuit.et certe bene · Mimi alios pꝛeſertim dei amicos etiam ſi ignobiles ſmnt deſpiciẽs ſeu ſx nens ipſum deum ſpernit ſeu contemnit· Picente domino qui vos ſpernit me ſpernit · Sed quid de ilio. Certe deum ſpernentes ſen cð temnentes fiunt ignobiles · udi ipſum deum ioquentem · Qun in⸗ quit contemnunt me erunt ignobiles jta ait · Mec mirum · Mam et cham pater chanaan per contemptus patris ſui nog cmus vino in ehe iatuverenda nudata fratribus ſuis nunciauit · Hoc ad 1gnob⸗ litatem ſuã meruit qꝙ noe pater etus a vino euigilans ait· maledi ctus chanaan puer ſeruus ſeruoↄum erit fratribus ſuis ſcilicer Pe et japhet qun zpter hanc virtutem ꝙ tunc pallio verenda patiis operuerunt ·facti ſunt igitur dicto fratre ſuo potioꝛes què exinde ſerunm hahere meruerun cS ane dictu dei verbum qui dtpnit me erũt ignobiles neceſſe eſt intelligere ſaltẽ ð ignobilitate ſn Fi vis igicur vnum eligere? duobꝰ pꝛedictis penſa quid melng. Siquidem haberes nobilitatem carnis eſſet in pericuio nobili mentis · quẽadmodũ ptz ex pᷣmiſſis · Stude iSit vt eq ſine piculo dſequaris tanÿ pꝛeſtanti o?em magiſq; appetendam nobilitatẽ n tis · An non melius eſt nobilem habere hommnem intericeem Fᷓe terioꝛem· ſeu nobilem habere menteẽm cᷓ carnem · Peofecto melmn elt qᷓ carnem mentem pabere nobilem · quippe ſecundum menum pomo eſt factus ad dei ymaginem Eſn et mens ſuperioꝛ pars qni me et caput eiꝰ Fed reuera vnum e duobꝰ eligendo digmus qui dem malles caput habere nobile pᷣ pedcam nobilem · Kamet in ſignũ pꝛeſtantioꝛis nobilitatis ſolẽt homines inter menbꝛa capu magis pꝛecioſis gemmis aur quoq; et nobꝛlibꝰ rebus alys qᷓ pe des ſuos peroæ nare · Vix eſt ein rex aliquis vei regina qui vel qu non peo pedibꝰ de cenatu nSri coꝛij contentetur COpiSOEfRTIFO Vinta puella ſic ait. Cur ð generis turbaris ignobilitate · x quidem te ne gloꝛioſus efficiaris minime valet impedire Ni oc ſcire · udijohannem o8 aureum pulcris hoc exemplis ac per contrarium declarãntem· Patrem inquit habemus abhram · qu ꝓdeſt ei quem ſoꝛdndãt moees clar a generat õ · Fut quid nocet ili generatio vilis · quem moꝛes adoenant· ſpſe enim vacuum. pus bonis actibus oſtendit qui gloꝛiatur in patribus · hec jcha nes pꝛedictꝰ. Qui rurſum ſic dicit ·&¶nid nocuit abrahe ꝙ habuit patrem tharãm luteoꝛum deoꝛum cultoæeʒ · Honne ſeparatusa e nere ſuo poſitꝰ eſt ĩ caput fidelium vt ꝛam non diceretu fil pec catoꝛum ſed pater ſanctoæum · Hon potuerunt eius gloꝛiã ſoddã re patrum errores S tagnum de argento egreditur · ſed non eſt gentum · Itaq; argentum colatum ſeruatur ſtagnum autem foꝛis expel litur · Melius eſt de contemptibili genere ctarum fieri· qꝙᷓ de claro genere contemptibilem naſci · qui enim de claro clarꝰ naſcii loꝛia claritudins eius non eſt eius ſolius ſed communis vdet S aũt de contemptibili genere clarꝰ egreditur tota gloꝛa cle ritudinis eius ſolius eſt · qui vero de contemptibili genere dtpt bilis naſcitur turpitudo dtemptibꝛlitatis ſ olmus eiꝰ non eſt · ß en et generis · qui aũt ð claro genere dtemptibilis naſcitur omnis mr pitudo itlꝰ eſt eiꝰ ſoliꝰ · jdeo melꝰ eſt vt in te gloꝛie ntur palin tes ꝙᷓ tu in parentibꝰ· hec ille · cuius dictis adijcio ꝙ multo ml eſt nobil em eſſe ſeu perfectum in perſona ꝓpeia ſiue per conditos perſonales et quaſ eſſentiales · quaʒ p contractas aparentibus co ditiones extrinſeras et quaßi accidentales · kta puella ſic ait · Cur appetis kariſſime nohi itatem genen per quam nichil dſequeris ꝓpeie nobilitatis ſiue claritudims 3 — —————— n därehm ere ſaltiz g c „ deci prnſ—. eſſet mpe tude igovtz. b ih m qutppe ſcunn ſet mengſ edcam ncble mnes ntrm et nobilih ntut lqus vlngn contente:x 33710 eris turbansigxi ns mmme valem m pulens boc em mquit babems ih generatö. Iuqn ant · ſple enn um elatur inpamduh ¶md nocut ꝛbn ltoeez · Homehn t am non dum otuerunt ein k nto egredm ruatur tagnn? biln generecm un enim decln ſolius ſedcon arꝰ egreditu wut e contenpubiig⸗ atis ſolus 22 eempubils nin eſt demnglol. dicts ꝛ0jao7n rſona ꝓy' nſue pl 5 peomsen ntale jum — bene autem inde maioeem turpitudineꝝ conſequi poteris ð ane vt hec aduertas queſo dic mihi quid eſt nobilitas niſi aliena claritu do. PIimirum nobilitas laus eſt parentum · que quidem laus ſi ve⸗ ritati non innititur vana atq; turpis eſt · Iinautem ex meritis parẽ tum peoueniat ipſoꝛum quidem non tua eſt.tibi igitur ſplendoꝛis quid confert claritudo talis aliena pꝛopeiam non habenti Verum quanto ti bi parentes fuerint clarioꝛes hoc bonuz ex nobilitate cõ ſequeris · ꝙ tanto te tanqᷓ; degenerantem turpioꝛem reddit ꝗpꝛion atq; laudabiliũ carentia meritoæuz · Fec ẽ pꝛofecto ſententia quã et ila nobilis conſolatrix boetij ꝓtukit in hec verba · jaz inquit qᷓ ſit inane qᷓ; futile nobilitatis nomen quis non videat que ad clari tudinem retertur · Iliena eſt · videtur nanq; eſſe nobilitas quedaz de meritis ꝓueniens laus parentum · Vuid ſi claritudinem pꝛedi⸗ catio facit· Illi ſunt clari qui pꝛedicantur neceſſe eſt quare ſplend dum te ſi tuam non habes aliena claritudo non efficit · Q ſiquid eſt in nobiiitate bonoh id eſſe arbitroe ſolum vt impoſita neceſſi⸗ tndo videatur ne a maiorum virtute degenerent · hec illa · Tui ĩ h⸗ vitimo puncto concoꝛdat inſignis pater jeronimus · Nichil inquit alimd video in nobilitate appetendum niſi ꝙ nobiles quadam ne⸗ ceſſitate conſtringuntur ne ah antiquoꝝ ꝓbitate degenerent · VII-COFISDSRSTIO Fptima puella ſic ait · O amice cur ð nobilitatis carentia que reris empe qualiũcũqʒ parentum filius dicaris · nõᷓ poteris eſſe ignobilis nih ſola opinone · ſed nobilis es in veritate · tmẽ non Pp vitia degeneraueris · Ecce em̃ qð dulciſſimum eſt anditu no⸗ bilis ilia botiana conſolatrix ſic muſice modulata eſt · Om̃e hoĩm genꝰ in terris ſimili ſurgit ab oetu · Vnus eniz rerum pater eſt vnꝰ cuncta miniſtrat ·Ille dedit phebo radios dedit et coænua iunei lle hommem ettã terris dedit et ſydera celo · Hic clauſit menbeis animos celſa ſede petitoſ. Moetales igitur cũctos edit nobile ger men · quod genꝰ et peoauos ſtrepitis · I peimoꝛdꝛa veſtra ducto⸗ remqʒ deuz ſpectes nullus degener extat · Hi vitijs peioꝛa fouens peopꝛiũ deſerat oedinem · hec illa. Jane hoc ita poteſt intelligi quidquid ad ſubſtantiam honoeis attinet hoc oĩs homines imme diate a deo habent · Animam nanqʒ; quis creat niſi ſolus deꝰ. Zup poſita eti am peima materia quis creauit eam · deus ſolꝰ et non ho⸗ mo · Squidem hominis operandi peincipia que accidentia eſſe no⸗ ſcuntur ad ſubſtantiam human coꝛpis non attingũt · Hnhl em̃ vl tra ſuam ſpeciem agere apud phantes communiter eſt conceſſum · Hurſum et illa numero accidentia que reperiuntur in homine que non modo tñ in fieri hominem diſponunt · ſed ineſſe · F carnali pa tre qui foꝛñitan moetuns eſt vel diſtans tanqᷓ; a cauſa eſſentiali pe⸗ nitus non dependent · opoꝛtet nanq; tam ꝓducens ꝙᷓ conſeruans nõ ita diſtare ioco vel tpe ab eo qð ꝓducit vel dſeruat · ß dcurrit 6 S 6. 1½ 1 1 6 18 * 6 3 11 1 13 1 13 1 1 1 * 1 1 4 1 — 3 1 6 ½ * 1* 6 1* 1 8* 1 1 3 1 3 1 1 . f 1 3* i enciali eſſario cum effectu · Qund igitur in ho non eque immed ate oins homineg — im creatore · Pñ igit detĩ eſt moꝛtales cũctos edit no poim enꝰ in terris degeer eptat et ſicur pe ee ſifelnewrrz pribe eig raua puella ſic ait · Oamcen iligores Ignobilitatẽ generis potiꝰ ch— eligeres · ſtire are· Ecce nobilitas geners viruz cn facultas vtcunq; ſuppetit lcum artat ad armatàm militiam exercendã· que quideʒ miliia eſt inter quedã negocia de quibꝰ— S ꝙvi vnqᷓ; poſſunt exerceri ſme peccato · qð iuxtã trãditã jupꝛã p neptꝭ —„1 m̃oi intelligo de peccato moꝛtali. o ad ipſam militiam h n vnqᷓ; S quis eã exercere ſine Srani perieulo coꝛpo im i is et guerrarũ batellis haſtiludijs atq; eranwepeenheien Sit occidi et occi et miſe rabiliter interire nõ—. S— ̃oi— ecum poetat · co x ignobilit ñ homine ambulare in ſe.qᷓ et ſpũm viri humiliat p qð ipm àd futurã— u Fcapitulum ſextum continens conſolatões plone 5 et d. uitis ſup ahiquon de ſua parentela humilitate— i8ne 2 xto poſt pꝛemiſſa ad pᷣfatã dñam dſoiatricem dcret t et aliꝰ triſtis de materia pᷣmiſſi capituli dquerẽdo cui illa ꝓꝙ dſolatiane impendendã de ſuis pueilis du as adiunit · Eieknt ˙ ima puella ſic an · QOhomo ſi ð tu parentela humi.— daz habes et ignobiles et inde turbaris. cur eſt hoc m u nde verecundaris qð plane tue ſupbie atteſtatur Pꝛoinde„ rum tu de ipſis vt de jllis qun magis humles peel res potiꝰ gloꝛiari et ipſi de te vano et ſupbo tanqᷓ; de vitolo po ſent erubeſcere nõ indigne · Gloꝛieris igit? de ip̃is vx de ipſi vero de te erubeſcere poſſent et tu magið vt de humiii ula eĩ hec ſeu diuna ſententia irreuocabiliter ſtabit 5 qui ſe exaltat humliabit? · et qui ſe humiat exaltahitur · con 6„„„„ diciu itaq; r times et ſi non maioꝛes · Muta itaq; vt pares tibi illos ex nunquit nõ ita verum extimares · Gerte ſic ·ſi ñ mundi indie t te extimes vilioꝛem inferioꝛem vel ſm interioꝰe n et vniuerſali iudicio clan erit · celi · ꝓut in extre Ecunda puellã ſie ait · Mõne vides kanſſime ꝙᷓ ma qui claritate carens foœꝛis nobilitatem nõ oſtendite 6 vitro rubeo quod videt lapis eſſe pꝛecigſus · quem apt oꝛem diſpo ſitʒ rubmum facile . quid go tibi de exterioæi nobilitate generis · et cur de i8ne raltandiſ fRcOhSOEinT0 ligibilo exten (ſſet · e eligibilioe e erre eligibiuchinn —%——— — ——„„—„— — an facults reremi b ſpecialie ſoh ta tradiu ntelligo— eſne haupnun arũ batellohci St occidiet ci emtenue Infett kcontra felxigri e ambularenn ad futuri exi mſolatdes yſonw buminate ſeniʒo pᷣfatã dian dolin tena pmil cipnl mpendendadeſnn . . coikem tun parenteliu turbans ·c ilbu pbie atteſtu Irn humles prim et fupbo nM⸗ is igir deÿ u⸗ en mags vt de neimi cs ex·erioꝛi aliquoꝝ tue pentele erubeſcis · Sůũt em̃ illi foꝛte magne tes · i· magm coeaz dño ruſtico ſub colore faciente hoc ip̃on humi litate quon ĩterioæis eon nobilitatis claritas qñ noœbiles mũdꝛ oœh ſcurabutꝰ et ĩ exterioꝛes tenebeas mittẽt? euidẽtiꝰ flaliter appebit Capitulum ſeptimum dtinens ↄſolationes puelle ſuper nobiliſ viri carentia ſiue iam ſit maritata ſiue virgo clauſtralis vel alias nunqᷓ maritanda · * Eptimo poſt peemiſſa ad dũam dſolatriceʒ antedictã acceſſerũt pnelle quedã triſtes ſup nobilis viri caren tia querẽtes dſc lari · q̃ cũ due fuerint decreuit dicta dña duas eiſoẽ de ſuis puellis aſignare ꝓ dſolatõe a— eis impendenda · 1.COESOSRTIO Bima puella nõ loquens monialibꝰ matrimonialibꝰ ſic ait Tu filia maritanda vł᷑ iam etiaz maritata cur de nobilis mari R rarstia pturbaris · Fi nõ ſtuita eſſes minꝰ nobiles p̃eligeres ·Il⸗ le qui nobilioꝛ foeſitan tanqᷓ nõ parem ſibi te ditemneret · minꝰ aũt nohꝛlis in multa reue rentia te haberet ille qni nobilioꝛ vł ců ali⸗ is mubꝛeribꝰ vł in mundi vanitatibꝰ vł᷑ p guerras tua et ſua bona Dſumeret · et ad erubeſcendam pauptatem ſeu inopiam te et ſe de⸗ duceret · qui vero minꝰ nohilis tihĩ theſauriſaret et nihilomiꝰ lau ram menſam tecũ haberet · Ille qui nobilioe fœꝛſitan oh picula mili taria qñq; vel moꝛtuꝰ.vł᷑ cruentꝰ vł menbꝛo dimnutug naſo vel oculo cæbatꝰ ad te rediret · Qui vero minꝰ nobilis ſanò epe te⸗ toqʒ vultu te reſpiceret ac tibi dmaneret · Meniq; ille qui nobil io per frequentem abſentiam te turharet ilie qu minꝰ nobilis vł foꝛ ſan ignobilis te p ſuam pñtiaʒ delectaret et ↄſolationes plurimas exhiberet · Mec moueat te qð atiter eſſe poſſibile foꝛet · nam ſaltem ea que dicta ſunt · ſunt dmuniter accidentia vłk multum ꝓbabili⸗ ter expectanda · H. COESOSRSTIO Fcunda puella ad virginem clauſtralẽ loquens ſic ait · Tu vir go clauſtralis xp̃o dei filio deſponſata ſi de marito quantum⸗ libet dditionũ excellentiũ fueris temptata temptati oneʒ hm̃i ar? te quadam et exemplo ſupare poteris ſi tamen ſponſi tin pᷣcellenti oꝛes dditiones et dngnitatem ab ip̃o habitam et habendam bene attenderis · Fcce quid accidit· ertur quidẽ ꝙ duꝝx auſtrie ſcribens regi francie in deſc ripti one pſone ſue et ſtatꝰ poſuit in litera tytu⸗ lum longiſſmum ex multis ptialibꝰ titulis dpoſitum · Sic videlicz Lupoloꝰ dux aultrie · Marchio ſtirie · dñs poꝛtꝰ naouis · Iantgraui us alſacie · Tomes ð habeſpurg æẽ. hm̃oi · quo audito titulo rex frã⸗ cie admrans et deridens diit ſuo notaꝛio · vt ducis tituluʒ iten tegeret p ſngul a puncta et diſtincte · ¶ñ ergo legit dux auſtrie· di rit rex et ego rex frãcie. qñ legit marchio ſtirie dixit rex · et ego rex frãcie.et eodẽ mõ dmit ad ſingulos titul os · qᷓi diceret · ꝓlꝰ eſt eſſe regẽ frãcie cunꝰ ſolw tituli expſſiõe ſolemꝰ nes deſcribere · ꝙ oñ̃ odictos titulos habere Conſimili er go mẽ dicat virgo xpo de ſponſata ſi ꝓ magno dica ei talis mulier p ſuũ maritũ hz ꝙ eſt m na baroniſſa · dicat ꝙ mai digmtate et e80 P xpm meũ ſponſiʒ ſum celeſtis regina · Si ꝙ masgno dcat ſibn talis eſt p marituʒ nx na duciſſa dicat iterũ ipã · et eSO ꝙ xpᷣm celeſtis regina · pʒ dꝛcau ſ̃bi talis ꝑ maritũ eſt regina francie vel anglie · dicat ip̃a et egor xpᷣm ſum regina celi ſeu celeſtis reginaS dicatꝰ ei talis mulierp maritũ facta eſt impatrix · dicat ip̃a et eg ne menen inpatn ß p xpᷣm ſponſum meñ celeſtis ſum regina · Cur aũt ſic veracigerdi cere poſſz · Peofecto idcirco · qe eodem in regno vbi rer ibi ſponſa ab ip̃o denommnanda dicenda eſt regina · Si iraq; ihe⸗ ſus ſponſus virginũ rex eſt celi·ſequit? ꝙ virgo clauſtralis ponſa chrilti eſt reginã celi ſeu celeſtis regina· W¶rylie ſextꝰ liber de dſolatõne cheologie · Incipit liber ſepti mils dtinens dſolatõnum remedna oPtunn trã turbatiua que op⸗ ponunt diuitijs et ren facultati · Capitulũ pꝛimũ dtinens dſolat ones ſuper non aſſecutõne ſeu carentiã diuitiarum ſeu rerum tpꝛ ¶ Eptimo peincipaliter decẽ triſtibꝰ ſepedicte dñe con v vnꝰ ex eis añ ceteros de diuitian ſeu ren tpahũ carentia eſt dqueſtꝰ · It illa eidem ꝓtinꝰ q dſolatòe ſibi impendẽda ſedecim de ſuis puellis deputauit ¶.cOhSeRTO. ima pnella ad triſtem pᷣdictũ ſic ait Eſt min valde diuiis Vrum ex carentia quoſcunq; xp̃ianos dtriſtari · Inde quiden vt rẽde triſticiam nõ haberent ſi ipᷣ ſcirent quanta diuitie mala opari Dſueuiſſent · Vide amice ſi verum dico · Scce diuitie deſiderate me: tis inſaniaz indicant · Diuitie quoqʒ chriſti diſcipulatui derogůn Dnie ſuos amatoꝛes inquinant · Miuitie tremo?em cauſant · Pu tie onerant · vnculant anxietatibꝰ.et tedijs inquietant · hec nãl ad peꝛeſens ſußficiant· Vis itaqʒ ſcire kariſſime ꝙ diuitie deſidera te pꝛeſertim in chriſtiano mentis inſamam indicant · Fudi patren clareuallis · Querat inquit diuitias paganꝰ qun ſine deo viun · rat iudeꝰ qui terrenas pꝛomiſſiones accepit · Sed qua mente chn⸗ ſtianus diuntias querit poſtqᷓ; chriſtus beatos eſſe pauperes pecd cauit · lee ille pater qui dicens qua mente · videtur innuert no niſn mente ſtulta vel inſana · Vis inſupꝝ ſcire ꝙ diutie poſſeſſe jalte abſqʒ pꝛomptitudine eas relinquendi pꝛopter denm· d ci chriſti derogant · Vudi etiam ipſius chriſti euan gelicam ſenten⸗ tiam· Omnis ĩnquit qui non renunciauerit omnibus que poſidet ſolatrici pꝛincipaln appꝛopin quanti bus et ei aſtant ſcipulatn ergon 5 Kra teett onr„ eſib Ahr Pn celeſße n vel nglenc egonön Sna.Curzitſe n m regnorhiſ at vui na. chedloge hi apitulũ pꝛmidun nua duitiannſn deet miſtid ſeyed peopmquanbt os de duinꝝ lan Rt illa eiden p im de huis prella) 0 ſic ait&nin n anos diln nM ent quanti dun⸗ S e En nõ poteſt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Nis ſcire ꝙ diuitie fuos amatoꝛes in⸗ quinant · Fudi patrem clareuallis · Beatꝰ inquit qui poſt illa non abujt que poſſeſſa onerãt · amata mquinant · amiſſa cruciant· hec il⸗ le pater · et in ſignuz ſpũalis inquinamenti · Furũ et argõtũ q́ cõ munis diuitian ſunt materia ſe multum dtrectantes eoepaliter in qumnant · Vis viteriꝰ ſeire ꝙ diuitie tremoreʒ cauſant · cce chaym qui interpeetat? poſſeſſio caput habuit tremulũ qð ſignat ꝙ qx in mundo poſſeſſiones habent vtiq; in tremoꝛe ſunt· hij ſunt quidem qui iuxta verbum pſalmiſte trepidauerũt vbi nõ erat timoe · Vis de mum ſcire ꝙ diuitie onerant · Fudi illuſtrẽ jeronimũ · Si jnquit ha bes vende et da paupibꝰ ſiñ habes grandi onere liberatꝰ es. Fu di quoqʒ et gregoeiũ quo ad hoc · Terrena inquit ſubſtãtia eteine felicitati dpara · pondꝰ eſt · nõ ſubſidiũ · Eertꝰ aũt et pater cłareual lis audito ꝙ ſexcẽte marce p quendã abbatẽ ſibi trãſmiſſe amiſſe ef ſent. hec verba dixiſſe · benedictꝰ deꝰ qui nobis pepcit ex hꝰ one⸗ re · Vis poſtremo ſimul ſcire ꝙ duuitie onerant vinculant anxieta⸗ tibꝰ et tedijs inquietant · Fudi magnũ patreʒ auguſtinũ · Fhice in quit a te diuitiaonera · abice vincula nõ voluntaria · Ibice anxi etates et tedia que te pluribꝰ annis inquietãt · hlec ille pater. Bʒ et de inquietudine hoc teſtat? qð in phon ꝓuerbijs ſic habet? · cũ dyogeni a capite fur de nocte ſacculũ cũ numis ſhbtrahere cc⸗ naret?·tolle inquit infelix vt facias vtroſqʒ doꝛmire · 3 I. COtSfOSRTfO. Fcunda puel ka ſic ait · Vis hõ rurſum ſcire et alia mała a pꝛe⸗ mſſis p ſooꝛem meã pfatis · Scce diuitie dotoꝛes cãnt · dim tie p ſuperbꝛam inflãt · Diuitie laboꝛes et picula inducũt · et virtu tes eneruãt · Dinitie hoieʒ ſecuritate et quiete peiuãt · diuitie vrũt et excruciãt · Vis ſcire ꝙ diuitie doloꝛes cãnt · Vud illuſtrem fene⸗ cam de diuitijs ſic loquentẽ · Hta que ſic petimꝰ tanqᷓ datura letici am ac voluptatè cauſe doten funt · Vis ſcire qꝙ diuitie p ſupbiã in flant · Fud magnũ patrem auguſti nũ · Moꝛbꝰ inquit diuitian eſt ſupbia · Flaʒ grandis animꝰ eſt qui inter diuitias iſto moꝛbo ñ tẽp tatur · maio animꝰ diuitias ſuas vmncens dtemnẽdo · magnꝰ ergo eſt diues qun nõ ſe ideo magnũ putat · qe diues eſt · qun aut ideo ſe magnũ putat · qæ diues eſt ſupbꝰ et egenꝰ eſt ĩ carne crepat · in coꝛ de mendicat · inflatꝰ eſt nõ plenꝰ· Vis ſcire quoq; ꝙ diuitie tabo⸗ res et picula inducũt et virtutes eneruant · Kudi rurſum magnum patrẽ de auro quod materta ẽ diutiaꝝ · Kurum inquit elt materia tabon · picutũ poſſidentiũ · aun eneruatõ virtutum · aurum malus dñs · ꝓditoe · feruus · Vis ſcire ꝙ diuitie hoiem ſecuritate et quiete peiuant · Fudi petrũ ilũ Rauennenſeʒ · Furi mquit cuſtos ſeruato? argenti ſecuritatẽ nõ habet neſcit quetèẽ et cui deeſt ſecuritas qun⸗ es perit pena diuetz eſt ille et nõ cenſu · Meniq; vis ſcire ꝙ diunie vrũt · et excruciãt · Fudi illuſtrẽ ſenecã de diujtijs loquentẽ · In ha 1 —— —————*— 8 ———— w 2—————— ₰ ..„ 4 —— ½ ⸗ — inquit excuſabiles ſunt dij · ꝙ iſta que vrnnt et que excruciant op⸗ j. COES IDSHSTIO Frcia puel la ſic ait · Cu 1 erubeſcentie et pudois · ct tumoe intlationis. Videas inquit pleroſq; in peribꝰ diuites rhomo appetis diuitias quas ſequi ſo letargꝰ obliuionis·et frequens tedirʒ is hec ſcire · Fudi patrem clareuallis. eccleſia de ignobilibꝰ nobiles · de pau⸗ factos ſubito intumeſcere · priſtine obluuiſei ſubie⸗ ſnnm erubeſcere et infimos dedagnari paren⸗ ctionis · genꝰ quoq; ſuu o de dicte verecundie ——„———„— tes · Plec pater ille · Sʒ quid · Deofecto tace tfrecuenter nimis · taceo de oblinione pee⸗ materia que ſe tñ ofler dicta que inuertit᷑ ſepiſſime pominibꝰ vanis · oquar ſolũ de añdi cto tumoꝛe · qui qᷓ;uis non ſit niſi coꝛdis · minꝰ tamen picuioſus nõ HHH. COS IDEET0. — reamu eſt ꝙᷓ; ſi eſſet tumo? corpis 1810 Warta puella ſic ait · O hõ kariſſinie teſtante iu fili0 ſyrach ſ dines fneris nõ eris immunis à delicto · Bʒ et illuſtris ſene⸗ ltum eſt inquit nõ coerumpi diuiti an dtubernio. quid igit Jus ſicut in voce · ſic quaſi et i Ves · que nam ſunt hec vitia · Fis ſcire ꝙ annexum ſit diuitijs vitium ſupbie · Judi illuſtre necam · Iccepit inquit ille grandẽ pecuniam· erS Et ſupbiaʒ di quoq; et magnũ patrem auguſtinũ · Vermis inquit diuitian Icuras de diuitijs · te potiꝰ cura de vitijs annexis diuitijs · ſen pot n re diuitijs incoꝛpatis · foœeſitan inqᷓ ꝛofecto annexum eſt dmitijs vitiun ſuperbie · vitium vane gloꝛꝛe · vitiuz diſſolutõis · recollectionis in peditiue · vitium auaricie · et vniuerfaliter vitium inoꝛdinate deupi ſcentie. vitium quoq; luxurie cum pluriũ alion vitioꝛuz ſocietate· 6 ſuperbia · difficile eſt vt nõ ſit ſuperbꝰ qui diues eſt ·tolle ſuperbi — am diuitie nõ nocebunt · Vis ſcire ꝙ annexũ eſt diuitijs vitiũ vane gloꝛie· Kudi johãnez os aureũ. Vanitas inquit vanitatu et onna vanitas æẽ · Hlunc veriſiculũ ſantur in pietibꝰ omnibꝰ et ſi capent qui in potẽtia et diuitijs ver m veſtibꝰ ſuis ſcriberent in foꝛoĩdo mo · in ianuis · in ingreſſibꝰ et añ oinnia in dſcientijs ſuis vt ſen eum oculis cernerent et codde ſe ntirent. Vis ſcire ꝙᷓ annexxʒ el di nitijs vitiũ diſſolutionis recoilectionis impeditiue · Nudi Pedan venerabilem · Eamiliaris inquit res eſt humanum co? opibus ac i bertate diſſolui · erumms vero ac paupertate àd ſemetipſum reco⸗ ligi · Deniq; vis ſeire ꝙ annexuz ſit diuitijs vitium auaricie · et vn nerſaliter vitium immoderate concupiſcentie · Pꝛofecto ydoneos teſtes inuenies · quos tibi in pꝛoximo neptis mea indicabit cum quon dictis audire curato · Hicta quoq; illuſtris Benece Conge ranꝰ mquit in te quidquid multi locupletes poſſederant vltra po uatum pecunie modum · foetuna te auro tegat · Purpurã veſtiat et ad hoc modꝰ del ician et opum te pducat vt terram marmoĩx 5 abſrondas nõ tantum tibi habere liceat.ſed calcare diuitias · Pe cedãt ſtatue et picture et q̃dqd arſ vlla luxurie elaboꝛauit ma — —4 peusdi wonuſe terepwce — tacroder vanis oquhi . thh ime teſtante tſt unuan duben nijs annensdun n incdepnns ſt 0 annexum ilduu 3 diolutis · ncli alner viunn nccn lun alion vnot aum lupbie · Indiii pecumun enꝛ nů· ermis nqxtu¶ anneri eſ duin ntas mqu vin nt qu m potut bꝰ ſuis ſendenn mia in dlumi ent · Vs ſny m meduin eſt bunm cupe ab his diſces · hec ſeneca · Sʒ nonne magnum vitiuz eſt qð er dnuntijs oꝛnꝰ· ſcʒ talis inſatiabilis deupiſcentie · Poſtremo vis ſci re q; annexũ eſt diuitijs vtium iuxurie cum pluriuʒ aiion vntion ſocietare · Iuoi johannem os aureum · Piuitiaꝝ inquit ſequela eit luxuna · ira mtemperans · furo imuſtꝰ· arrogantia · ſ uperbia⸗ omif q; irrationabilis motꝰ.Bᷓ ille johannes · Qun hac de canſa alo lo co ſic dicit · Iꝛ poſſibile eſß in diuites vindictam ꝓcedere vnderes ex eis repleri carceres vniuerios · B cum omibꝰ ſuis hoc malũ ha bent diuitie · ꝙ in malignitate peccantes ab vlti embꝰ eruunt· V. COES OERNTIO.. WVinta puel la ſic ait · O amice cur triſtaris de diuitian caren⸗ Vtia · foꝛte eſtimas ꝙ habenti ſint bone aut ſalteʒ ꝙ nociuuʒ nõ ſit ipas habere · Sʒ ꝓfecto facile patet ꝙ tu erras vtraq; mntentio ne · Vis circa peimã intentionem ſcire ꝙ diuitie ſaltẽ virtuti nil adi ciant bonitatis · Indi illuſtrem ſenecam · Done inquit ex vna par⸗ te virum bonum diuitijs abundantem · ex alia nihil habentem · ſed m ſe omnia bene diſponentem · Vterq; eque vꝛr bonus erit etiam ſi bona fortuna diſpari vtetur · hec iile Rurſum quo ad intentiez alꝛam vis ſcire ꝙ diuitie ñ mõ nõ ſmt bone ß nociue · qðq; p con⸗ ſequens eis carere potiꝰ leticiam ꝙᷓ; triſticiam debz inducere quem admodũ infirmitate vel inimico carere · Andi boetianã dſolatricẽ Ego inquit nego vllum eſſe bonum qð noceat habenti · Mum id mẽ tioæ. minime inqmes · atq; diuitie poſſidentibꝰ pſepe nocuerunt eũ peſſmꝰ quiſq; eoq; alieni magis auidꝰ qudquid vſq; auri gem⸗ marumq; elt ſe ſolu; qu habeat digniſſimũ putat · tu ergo qu nũc contum gladiumq; ſol licitꝰ ptimeſcis ſi vite huiꝰ calleʒ viatoe in⸗ traſſes cœam latrone cantares · O pꝛeclara opum moetalium beati tudo. quam cum adeptꝰ fueris ſecurus eſſe deſiſtis · hee illa cuins et muſa ſubiungit ſuo ĩ carmine · Heu panmꝰ quns fuit ilte · auri qui pondera tecti · gemmaſqʒ latere volẽtes pꝛecioſa picuia fodit · VI. COEISOSRRTIO. Exta puella ſic ait · O hõ ſeculi cur tibi tanq; auaro tiñ ſapiũt diuitie mundi · cur non vis potiꝰ in religione chriſtiana fra⸗ ter eſſe xp̃i · Vis ſcire ꝙᷓ diſſimliter tihi ſe habent ad diuitias fra⸗ tres chriſti · udi patreʒ clareuallis · õ inquit putent diuites hu ius ſeculi fratres chriſti ſola poſſidere celeſtia qe ea ſola audiunt in ꝓmſſione poſſident et terrena equidem tanqꝙᷓ nihil habentes et omnia poſſidentes nõ mendicantes vt miſeri · ſed vt domini poſſi⸗ dentes · eo ꝓcerto magis dñi quo minꝰ cupidi · Peniq; fidel ho⸗ mini totꝰ mundꝰ diutian eſt · totus plane · quia tam aduerſa · ꝙᷓ ꝓ ſpera pſius eque omia ſeruiunt ei · eque coopantur in bonum er⸗ go auarꝰ terrena eſurit vt mendicꝰ. fidelis dtemmt vt dominꝰ· il⸗ le poſũdenoo mendicat · iſte dtemnendo ſeruat · B ilie pater⸗ VH. COSSERTiO⸗ — 3 5 0 — — — , Eptima puella ſic ait · Nonne aduertis hõ ꝙ multum eſſet dit —icile habere diuitias · et n cO apponere · dnte domino in euij elio · vbi eſt theſaurꝰ tuus · bi eſt et coẽ tuum⸗ Fed periculoſim valde eſt coꝛ apponere · immoò Et moetiferum coꝛde ein ſpinis atta cto neceſſe eſt hominem moei ·& quiò· certe affiuentibus diitijs coꝛ apponere · ſimiis quedam mſania eſt ac ſiquis accurreret ſyr nis et vſq; in tantum eas dplecteret? ꝙ cœe ſuum penetrarẽt quip pe diuitie ſunt ſpine teſte ſ aluatoæe · Gõteſtante quoq; vicario cj gregoeio · Quis inquit mihn vnqᷓ crederet ſupple ſi xpi teltimonitʒ non p̃cederet ſi ſpinas diutias interpeetari voluiſſem · maxime eiz Ule pungant · iſte delectent · et tn ſpine ſunt · qe cogitationum ſu⸗ rum punctionibꝰ mentem lacerãt · et cum vſq; ad peccatũ ptrahũt quaſ inflicto vulnere · cruentant · Eñ igitur eſt moetiferum co⸗ ap ponere · Vñ et ne hoc piculum incurramuſ pꝛemunit nos dominus per os ꝓphe · Diuitie inquit ſi affluant nolite coe apponere ·non dicit nolite manum apponere · ſñ coe nolite apponere· maioe eñ̃ cu ra eſt ſibi de coꝛde a quo dependet interio?is hominis vita ſpirit alis · ſicut a coꝛde carnali vita carnis · ſme autem magno periculo poteſt manꝰ apponi ſpinis huiꝰ non ad eas manupeimendunſ he ↄcludendum.ß ad mouendum p largitionem elimoſman apii do largam manum· V. COSEFSTIO Ctaua puella ſic ait · amice ſi ſpinarum pabola p ſoꝛoꝛtz ne am audita te non mouet · dic ſaltem queſo · Sſt ne bonum il lis carere quibꝰ quis nõ ſolum rumpit diſcindit? ·ß etiam dmimi tur · Sſt inquies omiĩno · ʒ; quid Pꝛofecto ꝝ rexx multitudinen tẽ poꝛalium in quibꝰ diuitie Ijiſteht facile dtingit interios hoien ßic quodãmõ rumpi diſcindi et dmin · vt iam nen integer ſpis p ſeuerer · Vis ĩd intelligere · Andi magnuz pãtreʒ auguſtini; · Quia inquit ab vno deo ſummo et vero defluxeramꝰ euanueramꝰ in nł ta · diſciſſi p multa · et inherẽtes multis æc · Scce dicit euanueram in multa · diſciſũ p multa · imirum q integrũ manens euaneſeer non poteſt · vt integer lapis · integrum jignũ · hoc bñ euaneſeit qn dmimutꝰ?.qðᷓ vtiq; noſtro dtingit ſpũi ſiue coꝛdi · qpter tpaliũ mul titudinem · quon quolibet coꝛ diuitis ad ſe trahẽre iuxtã ill · vi eſt theſaurꝰ tuꝰ.certe collectꝰ ſimul vel diuiſus ibi eſt et coꝛ tui ſez etiã apud theſauri ptes · cœ hominis duuitis dꝛlaniat? et qua ↄminuitꝰ eo qꝙ in multã diuidit · Nempe de diuitibꝰ iiið pſalni di ctũ arbitroe ·& fructu fruĩti vim et olei ſui multiplicati ſunt · her quidẽ detã · vna ſupea de ſodalibꝰ meis · ß in eadẽ qᷓi materia ple niꝰ deduxit ac luculẽtiꝰ declarauit · P. COhISOER⸗ Ona puella ſic ait · O amice ſi circa plãtationem virtutũ et bo Fnoeum operum fructum terrenarum diutiarum impedinem ta attenderes mirum hoc ſatis eſſet · ſi illas diuitias appeteres On ad eas nnndyn plurguonenini ſ ſpmarnpitlnt hltem queb kint mpr diſcindi hiu ofectoynun facile dangtun unin vt unennm agnu famuhe ltis ꝛc etedut ün ue codp eis ad ſe nenh ul vel di ubr um lign betin yhe, p. yis ergo ſcire ĩpedĩta que peeſtant. ecce ſicut ſᷣm naturales plã te nunꝙᷓ; aut rariſſime generantur in locis arenoſis · quia in eis vi⸗ get ſiccitas ita et plãtula iuſticie et ceteran virtutũ virentes plã te raro generãtur in coꝛdibꝰ arenoſis que auri arena ſunt repleta quippe in comparatione fapientie om̃e aurum arena eſt exigua · ſed et in coꝛdibꝰ illis eſt ſiccitas per peinatõʒ humoeis interne deuo⸗ tionis ¶ Rurſum ſicut ſᷣm naturales · arbo habens groſſum coꝛti cem citõ fit ſterilis qued quidem accidit vel ꝓpter defectũ vnctu oſi humoeis qui materia eſt fructuum vel gpter duriciam coeticis euapoꝛationem groſſi qð in arboee eſt nociuum ꝓhibentis · Sic et homines qui ſunt velut arhoꝛes · ſi ad modum cœeticis ſubſtantiaʒ arboeis inuoluentis ſint inuoluti ſeu terrenarum diuitian groſſi⸗ cie circumdati · a fructn bono opm ſteriles fiunt citiꝰ ꝙᷓ; alij · vel apter defectum vnctuoſi humoeis · i. deuotionis ĩ vnctõe ſpirituſ⸗ ſancti dſiſtentis vel ꝓpter foetem ipſarum terrenan dinitian dclu ſionem euaporare · i· euaneſcere ꝓhibentem groſſas et nociuas in⸗ terius ymaginatõnes non admittentes ꝓuras cogitationes et in⸗ tentionem ſanctam ex quibꝰ alijs poſſet dſurgere in habentibꝰ fru ctꝰ honoeis et honeſtatis. Fcima puella ſic àit · mi frater kariſſime hoꝛtoe dinitijs vir⸗ tutes pꝛeferas · Cur aũt hoc · Idcirco certe · quia nõ diuitie que vti ſoꝛoæ mea pꝛefata eſt vitia pariunt · ſed virtus habentem plkicit et opus eins bonum reddit · Fudi illuſtrem ſenecam · Nulla inquit poſſeſſio · nulla vis auri et argenti pluris ꝙᷓ virtꝰ eſtimanda · Fete⸗ rum ad virtutes diuitijs pᷣferendum attende qð recitat venerabi⸗ lis pater jeronimꝰ pꝛeclarum exemplũ · Boc rates inquit thebanus homo quondam clariſſimꝰ cũ ad phandum athenas pergeret · ma⸗ gnum auri pondꝰ abiecit · nec putauit ſe poſſe et virtutes ſimul et diuitias poſſidere · B jeronimꝰ · Hon ſolum igit carendum eſt dini tijs · B ſunt etiaʒ ſpnende atq; abiciende · nõ tñ inutiliter · ð ĩ vſus pauperum meritoeie ne virtutibꝰ obicem ponant · Suacuandum eſt coꝛdis ſcrinium auro iio qð arene dpatꝰ vt ſit capaꝝ auri quo inte rioꝛis hominis habitꝰ adoenatur · jn iliud pſalmiſte · Omis gloena filie regis · i·anime abintus in fimbrijs aureis · i · in finibus carita tis · Quippe finis peecepti eſt earitas que etiam eſt ilið aurũ igni⸗ rum · de quo in apocalipſi dicit? · ſuadeo tibi emere aurum ignitum id eſt ignis dinini amoeis elicitiuũ · et ſecundum gloſam exodi p cathenulas aureas opꝰ caritatis ſignificat? · Foꝛte dices · uomõ aurum harene dpatum coꝛdis ſcrimu occupabit · Pꝛofecto per fã taſma ſuum melieis auri ſpeciem non admittens · Kudi archianti⸗ ſtitem ambꝛoſium · Sicut inquit hij qui ꝙ inſaniam mente tranſla⸗ ti ſunt nõ iam res ipſas paſſionis ſue fantaſiam vident · Itã etiaz mens auro vinculis cupiditatis aſtricta ſemp aurus · ſp argentum —. —.. ————. — — ——— „ ——— ——— 4 1 5 1 1 4 1 6„ 4 8 3 1.* 1 3 R 1 5 1 1 1 † „ 5 . 44 §—* 4 —. ————— —— „ 3 —— 2 — videt ſemper redditus com tas vnqꝙᷓ nec fims ader ſſe ſunt diuitie · nam dum eſſe deberent cipales et virtutes ſupplantare tam dturberis dmitiarum ex carentiã ꝙᷓ pediſſequas tue non ſatis ydoneàs ri falubee illð cyceronis documęntu vtilitatis pariter et Pu vero virtutem p Dparare vix— aue lnt· hec n ¶pen. cOrxsenmrO Fiq; tibi aliq ſßm quemadmoduz utat · gratius aurum ᷓ ſe— em intuotur vlicatio ad dñm aurum quẽèrit · fed nec ſatie⸗ Re cupidita tis· hec ſanctꝰ ille antiſtes. Kl. COFIS decima puelil ſic ait · O hariſime cur appetis diuitias tanqᷓ F. P ſponſam cui nimirum infe⸗ „virtutem peeelige tanꝙ iP n infe⸗ Nämaſis Hirentent pediſſeque · querunt eſſe pꝛi Ziigitur virtutis ſis amatoe ne ia· ven potiꝰ pſas ſpernas tã dignitati · Memineris ſecta⸗ rationis nõ vacuum · plenũq; poneſtatis · Dmitias inquit ſine diuitum eſt. fer diuitijs· nã ſi volens diuiti as cum virtute ſaris ydonee tib: videb untꝰ · diuiti eqʒ virtutis pediſſe⸗ ſa eius oꝛatio et ſup — Wodecima pnell ſic ait · Tu frater qui diu— ſcito t tanꝙᷓ fatuum amatoꝛem excuſatione vel pꝛobabili indigre nid ad hoc ſuffragatur hoc ſolum videtur vt vel non atenꝰ ſubuenias indigenti · motus ſcʒ quantum ad hy hõ ille gentilis areſtotiles qui dixiſſe ferurꝙ ſolum hoc incommodum pauptatis pateret᷑? ꝙ nõ poſß pꝰ ſubuenire · qpter peimu aut ſi appetas non opoetet · Hamet nitias hñs egere non deſinis Bꝛqudem dutie— ter et auaricia augeri ſolita eſt · Vuaro auttam deeſt quo 3 3 ð nõ habet · Hunquit nõ ita · fatere neceſſe eſt · hoc eñ̃ vulgã ꝓbatiſſimi viri venerabilis jeronimi ꝓbat autoeitaſ· Quid— hoc plane ſequitur ꝙ tancᷓ auarꝰ factꝰ egeas ſi eas quas pabere te dtitingat diuitias · nec minus ꝙᷓ iltas nõ habendo etenim teſtatꝰ tulliana illa ſententia qua dicitur· egens„p. e. qui non ſatis habet et is cui ſatis nihil poreſt—. as appetas ꝓpter ſubuenire indigenti fruſtra toꝛquerii-— e qʒ indigentes qui abſqʒ te poſſir velitq; ſubuenire in don fidant· Ecce iacta inquit plalmiſta cogitatum tuum in dnoe p utriet · XH. COpISIOSRSTIO grciadecima puella ſic ait · O amice cur fruſtrã diuitiãs 3 5 Nno nõ neceſſarias appetis pecunias· Tu em vel accept i adꝰ retineres vel ipſas vt liberalis in alios tranfferres. 3 dem tranſferres · tranſlatis ipis quantum ad diuitiaru pe tionem iam diues nõ eſſes · fruſtra ergo ip̃as deſideraſſesi cauſam vt diues eſſes · cum te pe mox relinquerent: manert* nequit apud quenqᷓ; qð mox tranffertur in aiteruz · Pe rus ip̃as retineres diuitias hoc malum non euaderes qen egeas aut qu — we 4 —— w ſanchil N kadi. un nt ped— iaven poWpi dißni. ſen rationis nõrn na9 mqitſnek volenduunn dunt duiuecʒrin DEn0 uer qu dmin m w hoe ſolun vden dent voems ſjj 8 areſtoules qn dii 8 paterer ꝙ npeh ppetas non cpon dem dedn aro aũt tun ded e neceſe ei derůn n pbat aunh mus ᷓ ilsntn a qua diein·qx⸗ — — FhM 7. „ redderer s. Siquidẽ vt illa boetiana teſtata eſt ↄſolatrix· Fuaricia ſemp exoſos facit · Sʒ quid · Hlonne meliꝰ eſt nõ neceſſaria pecunia cãrere ꝙᷓ; habitam retinendo ꝗpter auariciã exoſum eſſe. Eſt vtiqʒ · exoſus eĩ illo peiuatꝰ eſt bono qð om̃es homines natura deſide⸗ rant ·ſ.amari ab alijs peeſertim a multis et magnis ſapientibus et diſcretis · XIIH. COESIOSRNTIO. Vartadecima puel la ſic ait · O cur hõ tj diuitias curas qne in gerunt curas temetipſo te pꝛiuantes · Fudi magnuz patrẽ au⸗ Zuſti nũ · Venditis inquit rebꝰ noſtris nullũ maiꝰ ean accepimus precium ꝙᷓ; nohpſos · implicati em̃ talibꝰ noſtri nõ eramꝰ. hec ille pater · He ergo erremꝰ imaginatiue virtutis udicio · diuitias ac q̃ qʒ alia externa bona magnipendentes ad certiſſimũ rationis iudi⸗ cium appellemꝰ · Fudi illuſtrem Senecazʒ · Ratio inquit arbiter eſt bonohn et malon aliena et externa ꝙ vilibꝰ habet · oĩe illi bouũ in animo eſt · Idemqʒ itidem · Huc inquit cogitatõs tue tendant · B cura · hec opa oĩa alia deo vota miſſurꝰ vt drentus ſis temetip̃o et ex te naſcentibꝰ bonis · Minc rurſum ſeneca ſic ait · Si dtentꝰ eſt ſa⸗ piens ad beate viuendũ non ad viuendũ · ad hoc em̃ rebꝰ multis uli opꝰ eſt · ad illud tĩ animo ſano et erecto deſpiciente foꝛtumaʒ Hlec huiꝰ viri gentilis verba ſane capienda ſunt · quatenꝰ ad con⸗ temptum terrenoꝝn ꝓuocant et fides pmiſerit xp̃iana · Sed et pᷣdi⸗ ctis dicta repio dñmilia · Legiꝰ nanqʒ de crate thebano ꝙ magnũ pondꝰ auri in mare ꝓiecit dicens · Ihite peſſime diuitie. ego vos mergam ne ego mergar a vohis · Ve ſtiibone autes magiſtro eiꝰ et de Bya prieneo p nepteʒ meam inferiꝰ exemplaria verba conſimi⸗ lia reci tantur · XV. COPISIDSRSTIO. Vintadecima puella ſic ait · Vt quid frater tam anxie triſtaris apter carentiam diuitiarum · cum p̃ſtarent tibi ſi eſſent tam no ſtabile impedimentum · Hõne dixit ſaluatoæ diſcipulis ſuis · Imen dico vobis · qe diues difficile intrabit in regnũ celon · Eaciliꝰ eſt camelum p foamen acus tranſire qᷓ; diuitem intrare in regnuz ce lon · Ven ſaluis alijs declaratõibꝰ de dparatõe diuitis ad came⸗ lum videt? poſſe dici ·ꝙ ſicut camelꝰ miraculo tranſire poteſt foœa⸗ men acꝰ· ſic et diues intrare celũ · ß cum gradꝰ ſint in miraculis maioris virtutis operatio ad ſcðm requiritur qᷓ; ad pꝛimũ · imiruʒ camelꝰ minꝰ videt? pꝛeſtare obſtaculũ · x curuum gippum coꝛpis qᷓ; diues p curuitatem mẽtis ratione ſui ad diuitias recurui amoꝛis Jane difticile poſſe diuitem itrare qualiter ſit intelligendũ vene rabilis pater jeronimꝰ nobis ſic declarat · quia inquit ipſe diuitie habite difficile contemnuntur · non dixit impoſſibile eſt diuite⸗ in tvare in regnum cel oꝛnm ſed difficile ·vbi difficile ponitur? non „ impoſſbilitas pꝓꝛetenditur · ſed ſcias ꝙ ibi raritas demonſtratur- Klec ille·et bene certe · Rara eſt em̃ auis infra nigre cigno vł albo coæuo ſimillima pſona diues contemnenꝰ terrena · foꝛſan aũt quis inquiet · Eſt ne aſiꝰ ex doctoꝛibꝰ qui de verbis domini nos infor⸗ met ·Pſt quidem · ſ nõ minꝰ durꝰ · Fudi ilum theophilum Itten das inquit illð qð diuitem qudem mpoſſbile dicit ſaluari. poſſ dentem vero diuitias difficile · quaſi dicat · Piues qui captus eſta diuntijs et famulatur eis · non ſaluabitur · habens vero illas.ſ. qui eis dominatur vix ſaluabitur· cauſa humane fragilitatis. conatur em̃ nos dyaholꝰ ſupplantare quoaduſe q; poſſidemꝰ diuitias et dit ficile eſt effugere muſcipulas eius poc ille· Quid ergo· Kunqit hoc qð ſalnari diuitem dictis obſtantibꝰ muſcipulis tam rarum et difficile eſt · nõ multum piculoſum eſt · Eſt omino · Sʒ audi illuſtiſ Senece dtra hoc piculum ſanum dſilium · Pmnia inquit illa nobis accedant non hereant · vt ſi auferant? ſine vlla noſtri laceratõe di ſcedant · Ytamur illis nö gloeiemur · et vtamur Pte tanqᷓ depoſuis apud nos · bec ille. XVI. COPISSRSTIO. Ertadecima puella ſic ait · Qhomo ad ſpernendũ diuitias mo ueat te ꝙ hee cauſe gpter quas foꝛſitan appetuntꝰ nõ ſunt ⁊d muendum ſatis digne · Eoꝛte em̃ diuitias appetis ad vitandum la boꝛem et dol oꝛem Foe diuitias appetis ad dſequendum dmod tatem · Eœꝛte diuitias appetis ad fngandũ pauptatem · Boꝛte dini tias appetis apter tuum heredem · oere diu itias appetis vt ꝑeꝛ dominꝰ exiſtas · Eoꝛte diuitias appetis vt magnãam comitiuam ha beas · Boete diuitias appetis vt p eas regnum obtineas · Eoꝛte dr uitias appetis tanqᷓ; dſiſtentes in rebꝰ pꝛecioſis · Deniq; foꝛte di nitias appetis tanqᷓ alias dſiſtentes ſi nõ in peecioſis · tñ in rebus bonis. ð; quid · Profecto quacunq; harum cauſaꝝ ad appetendi diuitias mouearis illuſtriũ vironxautoeitatihꝰ errare duinceris Dis ſcire ꝙ tu erras · ſi diuitias appetis ad vitandũ laboꝛem et do loꝛem · Fudi de laboꝛe patrem clareuallis · Sudat inquit paup fo ris in ope · ß nunquit minꝰ anxie diues intꝰ in ſua cogitatione la poꝛat · De doloꝛe quoq; audi illuſtrem ſenecam de diuite loquen tem Iſte inqunt quem tu felicem admirantibꝰ credis ſepe dolet ·ſ⸗ pe ſuſpirat · Vis ſcire ꝙ tu erras ſi diuitias appetis ad dſequendmj dmoditatem · Fudi quid johes os aureũ circa hoc ſentiat · ulae inquit dinitiarum commoditas anim patiente penuriam nec leho pauptatis anima diu tijs afflnente · Vis ſcire ꝙ tu erras ſi diuiti appetis ad fugandũ pauptatem · Fudi quid circa hoc ſentiat illu ſtris ſ eneca · Pi inquit ad naturam vmes nunꝙᷓ eris paup · ſi àd oh nionem nunꝙᷓ; eris diues · exigun natura deſiderãt opinio immnn ſuz · hec ille · cun et dcoedat de nãtura ilia— diolatix hun cis inquit minimſqʒ; dtenta eſt natura · Fudi quoq; et magnumfꝭ treʒ auguſtinũ · Surũ inquit ampliꝰ crutiat apud quẽ largꝰ fuent focſun ippenni pens vt ngunmn eas regnun obuns bꝰ pꝛeacſs ln 8 ſi nõ inpucichi harum culn t utoeitanꝰ mxx ens ad vundil euallis ·Zudann mes inðꝰ mhuc rem ſenerandedi mrannbꝰ ends i nnnas appei** aure crtàhᷣ .Jioſnn, aute⸗ —— natur?— rnle„ etn aun amanti ſe nihil de ſi ua poſſeſſione pmittit · refundit ei reatum ſuum cui vſum negat · Audi etiã jœhannem os aureũ. Si inquit di⸗ teſcentis iudiciuʒ eſt nultius egere et paupereſcẽntið indigere pa⸗ lam eit ꝙ magis eſſe pauperem· facit magis diteſcere. Paciius em̃ quis in paupertate qꝙᷓ in diuitijs opes contemnet neqʒ; enim talis ¹ eſt ambitꝰ vt per magis habere · ſedetur · ſed per hoc eonſueuit ma gis accendi· ſicut ignis quando ſuſcipit eſcam · que autem mala vi dentur eſſe inopie cꝙĩa ſunt · que vero diuitiarum ꝓpeia ſumt earum Fec ille johannes · Vis ſcire vlteriꝰ ꝙ tu erras ·ſi diitias appetis popter tuum heredem · Iudi illuſtrem Zenecam. Quanta inquit dementia eſt heredis ſui res peocurare et ſibi omnia negare · ma⸗ gna enim hereditas ex amico inimicum facit · plus enim gaude⸗ bit moete tua quo piꝰ accexit · Vis ſcire ꝙ tu erras ſi diuitias appe tis vt per eas dominus exiſtas · Judi itidem Senecam illuſtrem. Iſte inquit quem dominum exiſtimas pecunie locus eſt· multa ha⸗ bet ·ignoꝛas vtrum auarꝰ an pꝛodigus · ſi ꝓdigꝰ ñ hẽbit · ſi auarꝰ non habet · hec ille·ex hoc et tu conũdera quaie tibi dommiuz di uitie conłerent ſi coæ tuum vel archa locus pecume eſſet · vel eniʒ non haberes dominium ſauarns · vel non duraret dominium ñ eſſes peodigus · Vis ſcire ꝙ tu erras ñ diuitias appetis vt comiti⸗ uam magnam habeas · Fudn rurſus pꝛedictum iituſtrem de diun⸗ te loquentem · Iſte inquit quem tu felicem admirantibus credis multi i lum comitantur · mel muſce ſequuntur · cadauera lupi. fru⸗ menta foemice · peedam ſequitur iſta turba non hominem Wis ſcire ꝙ tu erras ſi diuitias appetis ·vt per eas regnum obtineas · Vudi itidem Benecam fabricius inquit pigri regis aurum repulit maiuſq; regno iudicauit · regias opes poſſe ↄtemnere · Kudi quo q; et alexandei regis pꝛeceptoꝛeʒ areſtoti lem loquoe · O inquit ale xander noli appetere qð eſt cœruptibite et tranſitoꝛiũ et qð opoe⸗ tet te cito relinquere · para diuitias incoꝛruptibiles · Vitam immu⸗ tabilem · regnum eternũ · durabilitatẽ gloꝛioſaʒ · hec ille · Vis deni q; ſcire ꝙ tu erras ſi diuitias appetis ranq; conſiſtentes in rebus tuis et pꝛecioſis · Iudi patreʒ elareuallis · Eilij inct adã genꝰ am bicioſum et auaruz · audite quid vobis cuz terrenis diitijs et glo ria tempoeali que nec vere nec veſtre ſunt · Jurum et argentuz nõ⸗ ne terra rubea eſt et alha · quam ſo lus hominum erroe facit aut ma gis reputat peecioſam · Peniq; ſi veſtra ſunt hec · tollite ea vobiſcũ ſed homo cum interierit non ſumet omnia · Vere ergo diuitie non opes ſed virtutes ſunt quas ſecum conſcientia poꝛtat vt in eternũ diues fiat · Kec ilie pater · Sed et audi ilium yſidoæum · Ipud an⸗ tiquos mquit prioæ eris qᷓ ferri cogmtus vſus ere · quippe peius peoſcindebant terram · ere certamina belli gerebant eratq; in peecio magis es · Jurum vero et argentum peopter inutilitatem 5 2 * „ 1 * 6 1½ 1 5 reiciehantur nunt verſauice iacet es · aurum ſummo ceſſit honoꝛi. c voluenda etas ↄmutãt tPã rerum et qð etiam peecio fit deni⸗ q; honoei nullo Burſum de pꝛecioſitate diutiax Rudi boetane Dſolatricis etaram ſententiam etiam ſuperiꝰ tactaz · Piuntie mqut ne vel veſtra vel ſui narurã peecioſe ſunt · ¶und ean potiꝰ. Jurum ne ac vis dgeſia pecunie · Atq; hoc effundendo mais ey coacer⸗ nando meliꝰ nitent · Siquidem auarici ſemp odioſos claros lar⸗ gitas facit · Quod ſimanere apud quencᷓ n poteſt qð tranſfertur jn alten · tunc eſt pꝛecioſa pec unia.cum tranllata in ahos largien di vſa deßnit poſnderi · It eadem ſi apud vnn Jn eſt vbiq; gi tium congerat᷑ ceteros ſin inopeß fecerit · et vox quidꝰ tota pan ter multc?um replet auditu- veſtre vero diuitie niſi dminute in plu res tranſire non poſſunt Qð cum factum eſt paupes neceſſe eſt fa ciant quos relinquũt · Q ergo anguſtas inopeſq; diuitias quas nec pabere totas pluribꝰ licet et àd quemlibet ſme ceteron pauptate non veniunt · hec illa ·Poſtremo ꝓeſus erras ſi diuitias appetis tñ S Oſiſtentes in rebꝰ bonis · Hoc em̃ iluſtris F enece ſermone pul⸗ cerrimo impeobatꝰ cuius verba et ſententi am ſoꝛo? mea ſuperiꝰ fin deliter recitauit· 3 Capitulum ſecundũ dtinens cõſolationes ſuper carentia lucn tempoꝛali cundo poſt pꝛemiſſa ad dñam dſclatricem ſupꝛadi ctam acceſſt et aliꝰ triſtis de carentia luci tpals 5 nnter conquerendo · At illa eidem ꝓ conſolanone di as de ſins puellis aſſignauit- ima puella ad pꝛedictum triſtem ſic ait · ie queſo mihi eur S triſtaris de carentia iucri tempalis · Pices foꝛte · qe lucrando ãcquiruptur diuitie que leticiam vterunt vel ſaltem egeltatem e⸗ cludũt · ₰ tu frater ꝓbatis viris et expti oæibꝰ crede · ꝓpeie quoq; experienue et intelliges ꝓculdubio te erraſſe Peocedat peinom medium magnꝰ pater auguſtinꝰ· et audiat? quid dicat · Gů inqmt acquiruntur diuitie falſam ieticiam tribuunt · et cum perduntur ve ram trilticiam · iſtas diutias iniuſtum eſt putare dꝛuitias que noh auferunt egeſtatem ·tantum enim vnnſquiſq; ardebit auaricie qu tum magis eas diligens maioæes habuerit · quomodo erße ſuntdi uitie quibus creſcentibus creſcit inopia · que amatoribus ſuis q⸗ tum fuerint amplioꝛes non afferant ſocietatem ſed inflant cupd tatem · Vnde bene quidam ſapiens dixit · reſcit amoꝛ numi quꝰ rum ipſa pecunia creſcit · cum pecunia enim incrementum recipit rahies cupiditatis augetur · Hec magnus pater · Sed qund ſequi Sequelã rei huiꝰ dſidera ex dicto pꝛis clareuallis · Pimtian inqt amoe iſaciabił · Iõge ãpliꝰ deſiderio toꝛquet aĩaʒ qᷓ; refrigeret viu ſuo vtpote q̃nacqᷓſitõ laboeiſpoſſeſſio timoeiſ ammio plea dolers nhs de cumu uy k ila eiden pcat gnann hem ſie an hegi a g· Prers feng erunt del ſimntj erpaondꝰmeß o te eraſe · Den⸗ andiat qdde⸗ tnbuuntd anſm um eſt pundu abvent · qwh ſocietꝰꝰ no dmt tra⸗ tia idẽ docz · his nhilomiꝰ adhuc lihet adicere verbů ip̃iꝰ ſenece Quid inquit refert quantũ illi in archa quantum in hoereis iace⸗ at · ſi etiam alieno inhiet ſi non queſita · ſed querenda rõputat · non eĩ paup eſt qui minus habet · ſed qui plꝰ cupit nec qui plus habz ſed qui minꝰ cupit diues eſt · Concoꝛdat huic cyceroms ſententia Egens inquit eque eſt is qui non ſatis habet · et is cui ſatis nihil eſ ſe poteſi I. COhSSRSTIO Fcunda puella ſic ait · O kariſſime neſcis ꝙ lucrari opꝰ negeci ationis eſt quam pleriſq; dſtat eſſe interdictam quibꝰ ꝓculdu bio multo meiꝰ eſt iucro carere ꝙᷓ ip̃am negociationem exercere· Vis ſcire quare · Pece negociatoæes nõ paucioæibꝰ qꝙᷓ paulꝰ patent periculis · Quibꝰ inquies · Pꝛofecto piculis fluminum· periculis latronum · piculis in ciuitate · piculis in ſolitudme · piculis in ma ri · piculis in falſis fratribus ſcilicet in ſocijs vie ſe tradentibus· untq; et in laboꝛe et erumna · in vigilijs multis · in fame · et ſiti · ĩ ieiunijs multis · in frigoꝛe · et nuditate · ſ et pericula iferni inueni unt eos · Hempe teſte ißu filio ſyrach · Difficile exuitur negociãs a negligentia · et ſequit? iter medium emptionis et venditionis an⸗ guſtiabitur peccatis · Sed quid ꝓdeſt homini ſi lucret? vniuerſum mundum · anime aũt ſue detrimentum pattatur · aut quam dabit ho mo commutationẽ pꝛo anima ſua · Lucra itaq; que vix vnqᷓ; ſie pec cato fieri cõſueuerunt nonne ſpernenda ſunt ti bi exemplo apoſto⸗ li tanqᷓ; vilia · Fudi ipſum apoſtolum · que inquit mihi fuerunt lu⸗ cra hec arhitratus ſum pꝛopter chriſtũ detri menta;qpter quem de trimentum omnia fẽci et arbitroe vt ſtercoꝛa vt chriſtũ lucrifaciaʒ Capitulum tercium dtinens dſolationes ſuper pecunie vel alia rum ren tempoeal ium perditione ſpoliatõe ſiue quoꝛũcũq; dãno rum illatione· Ercio poſt pꝛemiſſa ad dñam conſolatricem ſepedictã acceſſit et alius triſtis apter materiam pꝛemiſſi capi⸗ tuli perturbatus querens ab ea cõſolari · Cui illa hu⸗ ms rei gratia mox de ſuis pueliis ſeptem deputauit· I. CObISlDSRSTIO Wima pnel la ſic ait · Q homo qui de perditione dtriſtaris· Die queſo mihi quid pdidiſti · Eoꝛte em̃ res illas quarũ deploꝛas amiſſionem. non ſemper habuiſti · hlunquit ſtatum perditus ſemper habuiſti · Hunquit officium perditum ſemp habuiſti · Hlunquit vxo rem vel maritum aut talem vel talẽ amcũ ſemper habuiſti · Hunqt talem domũ caſtrum vel villam aut tales poſſeſſones ſemper ha⸗ bunſti · Certe ñ · et quia ñ · hocip̃m te poterit dſolari · Fudi egregiu patrẽ greg · Magna inqᷓt dſolatõ i ren amiſſõe ilta tpã ad mentez A V— 6 S 5 ₰ pec ille pater · Sẽd et mercaton qui lucrari querunt peia expien — yditio te ꝑturbat · cur g duern aris · cũ nulla tibi cã ſit q rulandi · Si vero bona indices ſunt dtra te ꝓcuidubio te maioeet iſtiteʒ ambꝛoſiũ · Nõ ſunt inquit bona hominis que ſecũ feneñßt t alicũ illa nõ habuit doloꝛem tpet amiſit. intuerur cp à n. CcOhiSMEEr0. gcũda puella ſic ait · hõ hone ſi nõ bõa tuo ſimt judicõ quoꝝ ꝓtrariũ mudicãtes · Fudi ſenecã illũ iluſtrẽ · Stilbon inquit capn patria amiſſis liberis · amiſſa vxoꝛe · cu ex mceẽdio publico ſolus et tñ beatꝰ exiret interrogãti demetrio nuduit od pdidiſß rñdit.l hil mq̃t xdidi · oia mea mecũ ſunt juſticia · virtus · pendentia·npil em̃ bonũ putare potuit qð eripi polß· Rudi ec aliũ refen te Valeriũ maximũ loquoe · Byas inquit cu patriã eiꝰ hoſtes jiu derent oĩm pᷣcioſanꝝn reꝝ pondere onultis fugientibꝰ mterrogat quid ita nihil ex bonis ſuis ſecũ ferret · Ego certe inquit bona mei omnia mecũ poeto · pectoꝛe em illa geſtabat nõð humerig nõ ocu lis videnda alias viſenda ſed aĩo eltimãda que domicilio mentis j cluſa nec moꝛtaliũ nec deon manbꝰ labefactari queunt et vt ni nentibꝰ pᷣſto ſunt·ra fugientes nõ deſerũt · Vudi rurſuz et archian Hl. COBISIDSHRTIO Ercia puel la ſic ait · Meſcis hõ ꝙꝙ multũ eſt anarꝰ cui de no fufficit· Sicut igit? auarꝰ merito pᷣt ð ſua auaricia verecũdai Faime qñ ſcit. Ita et bonꝰ hõ merito verecũdari pol pᷣſerimto ram boĩs ſi tancᷓ deo nõ dtenti · ac p ñs auari turbatõʒ e aduen terẽt ex ren tpaliũ amiſſiõe· eſſet em̃ ſignũ ꝙ nõ deũ pure diligen Diĩs quippe doloꝛ venit ex amoꝛe · doloe itaq; de tpalis alicꝰ am ſiðe er eiſdẽ venit tpalis amcee · Ponꝰ 1git? hõ de amſone tralii nunꝙᷓ; dqueri ſeu turbari · ſ hoc dẽbʒ dqueri ꝙ dqueriꝰ et amiſſõis cã tpalnm · adhuc in ſe turbatõʒ expit? quẽadmodũ põ qui nõdiʒ oſt celeſtis ſ terrenꝰ. Nunqᷓt nõ ita· ꝓfecto ſie · Nẽpe ignis mſua ſpera calidifũimꝰ coꝛpi celeſti immediate dꝛũctꝰ elt ſub eo eyſtis ſine medio · et tñ nequaqᷓ; tãngit phiſice ipſum celum · quomõerg ſperabit hõ vel audet pᷣtendere ꝙ ip̃e de numero ſit celeſtiũ hoin ſeu bonoꝛum ſi coe ſuum adhuc tangitur amiſſione rerum tpalun tam paruarum IH. COISiOEERNTIO· Varta puella ſie ai Fmice kariſſime · Tu de pecunian dole ditione ſeu ahlatõe · ſ potiꝰ ganderes qm̃ cũ eis k in znn Pire potuiſſes · Fudi illuſtrem Senecã· Dia inquit pdidiſt ců ont pꝰ pire potuiſti · noli dqueri ꝙ incideris · gaude ꝙ euaſeris · qut habet · nihil pdidit · B ille. Vñ ergo doles · de pditõne ſu nichil pe didiſti quemadmodũ hic ſupponit · Pzm cmus ſententã nullunvi ruz damnũ incurriſti · ſic eĩ ait · vr iſte illuſtris · Milbil pdit qnt habet · circũſpice iſta que cũ plurimis lacrimis amittimꝰ ſciah n damnũ in hijs eſſe moleſtũ · ß opmionẽ damni · pecuniã mino bebis · nempe et moleſtiam · gratiam minoeem · nempe et inumdin ð deſerit. Iwin o mltů il nn ento pid ſu unin ento veretiduiſj . ydis aun tc eñ hignůꝙ nõdein edoloꝛ naq; tin benꝰ mʒit böden b dqun ydwet erpnt widei nediate dichi biſice iphin cin⸗ — Soer ariime T⸗ ganders n⸗ necã · Di— 0— jn t.Pim b Me ims lein mont d— minoꝛem ſcʒ etiam babebis · V.COESOSRSTIO WVinta puella ſic ait · O kariſſime ð pditione ↄtriſtaris. gaude ꝙ inter perdita teipſum non inuenis · ſed i la potiꝰ foꝛte qui⸗ bꝰ cruciabaris · Fudi illuſtrem ſenecam · Pecumã mquit pdidi · foꝛ taſſis te illa pdꝛdiſß ·pecuniam pdꝛidi · o te felicem ſi cũ illa auari⸗ ciam ꝙdidiſti · Sed ſi manet illa apud te · es tanto felicio quo tan to malo ſubducta eſt materia · omnia pdidi · ſed cum omnibus peri re potuiſti · cogitas ꝙ perdideris · ſed non ꝙ euaſeris · hec ille ilu ſtris · Sed norme eſt melius pecuniam vel alia tempoꝛaiia et cum illis etiam auariciam pdidiſſe qᷓ; in periculo perditionis ſuiipſius manſiſſe · Fudi ad hoc et alia verba illuſtris eiuſdem · pecumam in quit perdidi et illa qᷓ; multos · eris nunc in via expeditioæ · domi tu tioæ · exonerauit te foꝛtuna ſi inteiligis et tutioꝛe poſuit loco · dam num putas · remedium ẽ · defles miſen te · clamitas ꝙ operibus ex cuſſus es · tuo vitio iſta tibi iactura tam triſtis eſt · non taz moieſte ferres · ſi tanqᷓ perditurus habuiſſes · VI. COhSDSERSTIO. Exta puella ſic ait · O amice ſi dammuz dñderas tanqᷓ; malũ e imnde dtriſtaris mox vt conſoleris conſiderationẽ adicias · ꝙ p tẽinpale damnum dñs ad bonum cogit teſtante venerando volu⸗ mine decretoꝝ · quod quidem volumen inſuper conteſtatur ꝙ pi⸗ iſſimi rectoees reputantur qui in graui ſcelere damnoꝛum ammoni tionibus ad bonum redire cogunt · quod pꝛofecto bonum habere multo eſt melius qᷓᷓ damno carere · O igitur felix damnum quod conuertitur in bonum · nempe ex hoc et ipſum ſoeti ri rationem bo ni non eſt dubium · Scias inſup pꝛo certo damnum et incommo⸗ dum ſme commodo non eſſe · Himirum ſicut ſm ſanctos et ꝓos ñ eſt dare purum malum · Ita nec eſt dare in tempoealibꝰ purum dã⸗ num · Pi itaq; centum marcas auri perdidiſti memoe elto ſcripture que ſic dicit · In die maloeu ne immemoe ſis bonoꝛum · Vnde ſi tri⸗ ſtaris de perditione totius auri · de bono conſoleris quod ſecutum eſt inde vel quod etiam eſto ꝙ te lateat inde poterit ſequi · cum eiñ dictum malũ non ſit purum · cogita hoc vel implicite pꝛo meloꝛi tuo factum eſſe · Vtiq; pꝛo meloꝛi · qua pꝛo merito vite eterne per vrtutem patientie circa materiam perditionis exercende · quo qui dem merito et exercitio multos homines opoetet carere · Rurſum conſoleris in bono qðcunqʒʒ ſit ilið quod deus intendit in illa per ditione · nimirum talis eſt dei pꝛouidentia ꝙ non ſieret fieri ma⸗ lum miſi inde eliceret bonnz · Deniq; conſoleris in bono qð pditio totiꝰ auri ſuppõit · quid eĩ habes qð nõ accepiſti · ſupponiꝰ g⸗ dei donum a quo accepiſti ilið aun quod donuz erat diuine diiectõis —— — —— .** 2 — —— . —— — — 2 — 3 ₰—— 6 „ —— * * 2 5 ⸗* e magna amcicià ſecũ veſtir puc dſolatoꝛiũ · quẽadmodum ſi rex militen k ſibr— ſuuz daret · quã vell eret. nequacᷓ miles tantuz tnſtaretu anulum mox fur ſubtraheret tan i — quantum actu eſ dſolatꝰ de dene 6 prento. vrper æeſenti atq; durabili fauoeis eiꝰ ſigno Ptem puta derẽ — marcis ·xl· pdidiſti · memo? ſis bonoM · i·reſduon · ix. quas r tinuſti · Si enim de ·xl · perditis tantummod cogitares conuerten do te ad damnum de ipſo ymaginando·Et quaſi cum damno mut um habendo coll oquium turbart et deſolari te opoetert vero ad · lx · adhuc habita te eonuerteres 2 Flete i eis nõ facieʒ · ß tergũ pᷣbendo · ymaginadoicilneʒ de· Ix tantun — cogitando ꝙ multa„ ſinguli ſi marcas àuri vł argenti · ix · quot tu habes etiã haberent. muicum dſolaren?ꝰ et ſe ꝓpter illas dominoh npn cogitare et deo poteris merito regratiart— uz qð tanßᷓ mun umab eo accepas tanto tpe ab ip̃o habriſti· et ꝙ nõ abſult ß magnã ptẽ ribi dimiſit · Vꝛde B in ſimli · Biq̃s— tunci cir ſetum et palliũ deeſſiſſet et palliũ rehẽe reilet· mulcũ debor gn dere et ei ob hoc regratiari haberes ꝙ in E fri— et dtra il lud tunicaz tibi et curſetũ reliquiſ VI· COi OERn. ptima pnella ſic ait Gur hõ de dãno tã ↄquerensvoten⸗ hanimo diſſmilis · Vꝛliſſima eĩ quedã ſunt in quibꝰ dami ficari videris cũ tñ apꝛie nõ poſſis Illa nãqʒ ñ ſunt rua que paueris nociua ſunt et vilia · Büt aũt et quedã alia que— unt⸗ quarundã copie ren in quibꝰ ſi ſapienter te habueris nullatemꝰ ſignũ vtiq; exiſtẽs ad damnificaberis ·ſ magis damnificare te volentes deridebis · Vi ſcire q̃ ſint hon penma · ꝛofecto aurũ et argẽtũ et— cunia · O em̃ hec nõ ſit tua · de quax tibi p ſequens— 4„ narum a te ren pditione triſtandũ nõ eſt · hoc ſoæo? meã pe cide pdocebat · O hec etiã ſnt nociua vtpote reſpectu 3„ nis impeditiua · de hoc audi venerabilem jerommuz dec.. loquentẽ · i inquit aun · ſi argentũ · ſi poſſeſſiones · ſi vanà 5 lectilem habuerit cũ iſtis ptibꝰ dñs nõ digna fieri ps eiꝰ· QO etiam ſit vilia · teſtat? illuſtris ſeneca · Dnitias inqͥt putas et argentũ · ludibeia ſunt foꝛtune qui et albi ſic dieit Pecumtn bueris neceſſe ẽ vt teipʒ aut pecunnã vilẽ heas · ecce dicit vt te. uta ſu tibꝛ dñetur · dicit aut pecuniã puta ſi ſibi dñeris · dicete. eneca · Decun ia ſi vti ſcias ancilla eſt · ſi neſcias dnã· Poꝛero ſecũda ſint pᷣmiſſon · vis hoc ſcire teſtimenio fidedigno.· Fud tianã dſolatricẽ ipᷣm illuſtrẽ boetiũ ſic ð numeroſo quoꝰa pe rũ exercitu ·ðᷓ qꝰ alias facta ẽ mẽtio alloquẽtẽ · Qui mnqt uhf —.. e di ercitꝰ ſu qñqʒ dtra nos aciẽ ſtruẽt valẽtio? ĩcubuerit · nã qö copꝛas ſuas i arcẽ trahit · illi vᷣo ẽ̃ca diripiẽdas jutiles ſarci p̃is mutuũ habendo colloquiũ · cãm dſolatõis habere q tna vpeuhn ablen m a nõ dih bh. bir rellemih ernN „ N. * — occupantꝰ· at nes deſup irridemꝰ viliſima ren queqʒ rapientes ſe curi totiꝰ furioſi tumultꝰ· eo ꝙ valio muniti qꝰ graſſanti ſtulticie aſpirare fas non ſit · hec illa· Capitulum quartum dtinens dſolationes ſuper rerum in terris amatarum ablatione ſeu peiuatione · Varto poſt pꝛemiſſa ad dñam dſolatricem ſepius me moratam acceſſit et aliꝰ triſtis de reruʒ in terris ama tarum peiuatione turbatus querens per eam dſolari⸗ Rt illa ſibi dpatiẽs ad dſolatõʒ eiꝰ duas de ſuis puel lis ſatis ydoneas ðputauit I. COPISIOSN. Bima puella ſic ait. Cur hõ ex hoc triſtaris ꝙ rebus pꝛiuaris WWamatis in terris · puta foœꝛſan auro et argento aut terreno the⸗ lauro · Siquidem p amoeem res amate ipſi amanti quodãmõ incoæ⸗ porantur · et nõne in magnũ piculum. imirum harenoſi multum cruciant᷑? p harenã ſibi mncoꝛpataz · Sʒ quid · Certe p philonem do⸗ ctiſmũ · Gm̃e aurum harene dpat᷑ · Hec putet quis ꝙ harena talis cum minoei difficuttate qꝙᷓ; harena alia ab eo cui p amorẽ incorpo rata eſt eici valeat magis quaſi p fiſcum frequenter fic adheret ꝙ nõ ſine amãtis laceratione diſcedit · Furſum quis nõ de luto ſibiĩ incopato ſe gauderet enacuari · pꝛeſertim de hũano ſtercoꝛe · maxi me ingroſſato et indurato qð intol erabilẽ induceret viſren iace⸗ rationem ·; quid · Pꝛofecto ſm pᷣdictũ philonẽ lutũ eſtimabitur argentũ qʒ nec ſm apoſtolũ ſtercon vpationẽ euadit · vbi vniuerr ſaliter de tucris que ſunt ſme xp̃ᷣo ſic dicit · ꝓpter quẽ ſeʒ xpᷣm detri mentum inquit oĩa feci et arbitroꝛ vt ſtercqꝛa · et nõne hec ingroſſa ta et indurata internon viſcen lacerationẽ inducũt · qñ ſcʒ viſce⸗ ra mſericoꝛdie dmouẽtꝰ et tñ a dictis ſtercoꝛibꝰ ꝓpter groficiẽ eo⸗ rũ et duriciã ñ euacuãturnimirũ quãto illa maioꝛa ſunt · tanto ma gis ditficutter ab homine ſepant? f. COpS IDEERNTIO. Ecunda puekla ſic ait · Icias frater ꝙ rerum ablatio ſen peiua tio in terris amatan magnũ fructum parit · hoc nempe ſub me thaphoea ipe ſaluato mnuebat cum dicebat · Qñiem patmitẽ ĩ me nõ ferentes fructũ tollet eũ · et om̃ezʒ qui fert fructum purgabit vr fructum piꝰ afferat · Purgabit inquit pater meꝰ pᷣſcindendo ſcʒ i la que fructũ nõ pœꝛtãt vt vinea magis fructificet. Sʒ quid vinea Pꝛofecto p vineã coꝛ hũanum apte intelligit᷑?· ſicut em̃ humnoe to⸗ tam facit tructificatõʒ vinee vł᷑ arboꝛis · ita et amoæ totã fructifi⸗ caeõʒ coꝛdis et ficut viniatoe a vinea ſua ſolet reſcindere exteriora quedã ſupflua ad hoc ꝙ humoe remaneat apud ramos qui ꝙ fru⸗ ctu reſeruant?· Ita ceteſtis pater qui agricola eſt manu ſue poten⸗ tie cultro diſeretõs ad magnũ hoĩs bonũ et fructũ bonon opum reſeindit hoc pſepe qð homo nimis amabat in hoc mundo veł iſta exterioæa peiuãdo eis ad hũc finẽ vt humoe coꝛdis tui ſe retrahat infra terminos ʒpeios ſe reſtri gat · deꝰ em̃ nõ vult ꝙ tui amoes· — 8 4 8———— 8.* ——————— 3 AM 2*. S66 2 5 3— 3—* 5— S W* um S——————,— i ee—— —* 2— e—.—.———————.——————————. „—.. ⸗———* —.—————————˖——————.——* eete ⸗ t .———„——— ⸗———————.—„ *—————————— ⸗—— ab eo nimis ſe elongent· pꝛeſertim ad terrena: Vult pfectoꝙ jam celeſtis factꝰ deum pure dilngens et que ſurſum ſunt ſapierg minmam curam habeat de his que ſuper— ſancuv ri rebꝰ amatis etiã licitis ſe peiuãare ſolent · Rudi egreginm veth reaoꝛij· Mabent inquit ſancti hoc apꝛium nam vt ſp ab illeiti onge ſint a ſe plerumq; bicita abſcidunt · apitulum quintum Sunens Oſolariones ſuper penuraet n⸗ ceſſarion in victu et veſtitu indigentiã⸗— Vinto poſt pꝛemiſſa ad dnam dſe olatricem peefatzzze ceſũt et aliꝰ triſtis querens ſuper materia pꝛemiſſ cæ pituli conſolari cui iila conſclatione duas de ſui. B puellis adiunxit · I. COESER0 Fma puella ſic ait · O homo non turheris de penuria quopꝛe cedit. pabebis ein mannà 0 ſuccedit · an non ſpandum eſt bo Priſticolis · qĩ de populo iſrahelitico ſimile reperitur cui in de rronomio dictum eſſe ſcriptura dmemoeãt Afklixit te inquit pen ia et dedit tib cibum manna etſ equitur · dominꝰ deꝰ tuꝰ introdu cet te in terram bonam terram frumenti ac vinearum in quafieis et malogranata et oliueta naſtunt?· terrã olei ac mellis vbi ablq penuria comedes panem tuumnꝰ et rerum omnium abundantiape fruene:3 dices foete · Nunquit iud implebitur in future tani modo vel etia; i preſenti · ias ꝙ implebitur in futuro inõ ſn “ maliter in rebus iam expeeſũs tamen quantus ad potentias ſupei 6 oꝛes nedum equiualenter ß fupereminenter · quantum aut ad pol tias ſenſitiuas ſi non per mmutationẽ a rebus ipſis factam · tan impleri poterit ꝑ ſpecies intluxas ꝓut iiber quidaz de delicijs pa radiſi manifeſtat · Furſum qẽ pᷣmittit implebir etiã in peeſent vel per mai oꝛõ qᷓ; res ille expeeſſe dferant deiectationẽ frnctꝰ ſpus vel equiualẽter ſiue p ſpecies miraculoſe cibis appoſitaß · qud moduz virgo beatiſſima legit paupm fratrũ ſcutellis pulueres de lectabiles imiſiſſe · ſiue in augmẽto appetitus groſſo pane et àqu ſumptis plꝰ nature paupm dferẽtis qꝙᷓ; diuntibꝰ pᷣmiſſa ommn ſin vferani korma nõ habentibꝰ tam intenſuz appetitu · ſta ꝙ hoe amittitur in victualibꝰ· recuperat? in augmento ſiue auiditt petitꝰ · Peniq; ad minꝰ impletur ꝓ ſuſtentatòis neceſſitate ei nõ aliter in hac vita · Sane hꝰ rei impletõeʒ is ſperare hzqu uerſa implet dei voluntatem · cuiꝰ executionẽ xp̃e ſibi ꝓ cibode tat · meꝰ inquit cibꝰ eſt vt faciam voluntatem eiꝰ quimiſtmd 3 ergo ſibi in hoc cibo dmunicant tanqᷓ ſerui domeſtici ſcientesi plentes voluntatẽ dñi ſui · nõ eſt min ſi illis impletur qð dẽ peemittit? et ꝓmittit?. Pe talibꝰ quippe ſeruis dei ĩpato⸗ os qui dei voluntatẽ implere nõ curant loqui videt? dns Pn 4 amos · cce inquit ſerui mei dmedẽt et vos eſurietis· ecce u bibent et vos ſitietis · Sece ſerui mei letabunt? et voð dfunde „ 2 R rerum cmnmnin Aud mplebnjn y mplebitur nfn men quãntuj dd pexn tionẽ a xebus vfiu put lber dnM ent myled nint rant delectmonft raculol abutc pm—— 0 appenns pß ntenſu mn n—— p ſolten mlnieh vol untaten„ an en 7 quye ſnud cunnbnte et et vos vo — V, ecce hᷣm mei laudabunt p̃ᷣ exultarione coꝛdis ·et vos clamabitis p doloee coꝛdis et p̃ dtritione ſpiritꝰ vlulabitis. . COhSDSRNTIO⸗ Ecuuda puel la ſic ait · O frater bone cur de penuria ſeu victꝰ Vet veſtitꝰ indigentia dtriſtaris · Meſcis hoc eſſe dtra te et tibi ſmiies qð mp̃e ſaluato? xpᷣc in illa veridica euãgelij hiſſtoꝛ ia dixiſ ſe fert?. Me mquit ſolliciti ſitis anime veſtre quid manducetis· nec coepi veſtro quid induamini · Nonne anima veſtra plus eſt qᷓ; eſca et coꝛpꝰ veſtrum plꝰ ꝙᷓ; veſtimentum · eſpicite volatilia celi non ſerunt neqʒ; metunt neqʒ; dgregãt in hoꝛrea et pater noſter celeſtis paſcit ea · Konne vos magis pluris eſtis illis· et de veſtimentis q̃d ſoiliciti eſtis dſiderate lilia agri quomõ creſcunt · nõ laborant ne⸗ q; nent · dico aũt vobis qm̃ nec ſalomõ in omni gloꝛia ſua cooptꝰ eſt ſicut vnũ exꝝ iſtis · Fi aũt fenum agri qð hodꝛe eſt et cras in cli⸗ banum mitti? deꝰ ſic veſtit · quanto magis vos modice fidei · Holi te igitur ſolliciti eſſe dñtes quid mãducabimꝰ et quid bibemꝰ aut quo operi emur · ſcit eiñ pater veſter qæ his ommbꝰ indigetis · queri te ergo peimum regnũ dei et iulticiam eiꝰ et hec omnia adicientur vobis · hec ipſe ſaluatoe · S jchannes os aureũ eiꝰ qð dictũ eſt de animalibꝰ hanc reddit ratione · Fial ia ĩquit fecit deꝰ ꝓpter homi nem· homineʒ gpter ſeipm · ſi ergo animalibꝰ miniſtrat ꝗpter homi nem quomõ hominibꝰ nõ mimſtrabit ꝓpter ſeipſumhec ile johã⸗ nes · Capituluz ſextum dti nens dſolationes ſuper conſilij ipſius chriſti impletone de rerum tpalium abdicatõne et relictione · Exto poſt pꝛemiſſa ad dominã dſolatriceʒ pemcipalẽ acceſſit et aliꝰ triſtis ei ſimilis cui habẽti multas poſ ſeſiones dictũ eſt · vende omma que habes et da pau peribꝰ.ꝙ ipſiꝰ igit? triſtis dſolatõe dña pꝛedicta ſex de ſuis ꝓpuellis ei admũxit I.COESIDSRSTIO Bma puella ſic ait · O hõ qui pꝛemiſſaʒ ob cauſam triſtaris · tu vpoſſes merito tanq; imperfectꝰ de difficultate dicte abdicati Dnis erubeſcere · pfectis em̃ nequaqᷓ; eſt difficile · Kudi magnũ pa⸗ trem auguſtinuz · Qui inquit celeſtis vite dulcedinem inquantum poſſibilitã àðmiſerit pfecte cognouerit · ea q̃ in terris amauerãt libẽter cuncta derelinquit · in dpatione eiꝰ vileſcũt omnia · deſerit habita gregata diſpgit · inardeſcit in celeltibꝰ animꝰ nihil ĩ ter ris libet defome · dſpicit? quidquid de terrene rei placebat ſpẽ · q= ſola peecioſe margarite claritas fulget in mẽte · hec magnꝰ pater · qui P margaritam peecioſam videt? intelligere vitã dtemplatiuaz et p eius claritatem in mente fulgentẽ clarã in dtemplando ↄgm tõʒ celeſtiũ ſup terrẽa excellẽtiã declarãtẽ H. COhISIDE. Fcũda puella ſic ait · O amice de abdicãdo tpalia nequaq; fo⸗ te triſtis eſſes ſi quantũ valeret abdicatio pfecte cognoſceres Fcce em̃ vt inter innumera Ppaucã enumẽrem valet ad habendũ jn pac vita liberũ aim · valet ad Pueniendu cu xpo àd celeſtia nõ no tu tardioæe ſʒ quaſi ꝑ volatũ citiſũmũ · valet ad luctandũ et vincen dum dyabolũ · valet dtrã amẽe tpaliũ picuioſum · Vis ſcire ppee dicta abdicatõ val eat ad reddendum hominem deo non dignim. Kudi illuſtrem Senecã Pemo inquit eſt deo dignꝰ qᷓ; qui opes e temnit quanʃ poffeſſoñe non ti bi interdico ß efficere volo vt il⸗ las intrepide poſſideas · hille vis ſcire ꝙ dicta abdicatõ vala ad habendũ in hac vita lbenx ammu udꝛ egregiũ verbũ gre rij ianie inquit ſemel a dñatòe deſideron tpaliũ colla metis ex cufſerit quadã etiã iã in hac vitã libertate pfruit? dů multo deſdt rio felicitatis afficit? nulio aðuerſitatis terroꝛe coartatꝰ greg. s ſcire ꝙꝙ valeat ad puniendũ cũ xpo àd celeſtia quaſi p volatij citiſmũ. Kudi jeronimũ ven erabilẽ · Kpoſtolici inquit faſtigj per fecteq; virtutis eſt omia ſimul vendere et paupibꝰ erogare· et ſe expeditũ cũ xp̃o ad celeſtia euolare · E ille· Vis ſcire ꝙ valeat d luctandũ et vincendũ dyabolũ · Iudꝛ rurſum egregium doctoeen greg · No ſe inquit venientihꝰ dñs Pcepit vr renũciemꝰ noſttis ꝙ qui àd fidei agonẽ venimꝰ luctamè dtra malignos ſpũs ſumms nipil aũt maligni ſpũs poſſidẽt in hoc mundo pem⸗ nudi ergo ci nndo luctari debemꝰ· nã ſi veſtitꝰ quiſq; cũ nudo luctatur citis ad ter ram deicit? qui hz vñ teneat? · quid em ſunt terrena omia mi coæpoeis indumenta · qui gꝰ dtra dyaboiũ ad certamen ꝓperit ve ſtimenta abiciat ne ſubcumhat · B gregoeiꝰret bñ quidẽ dicit · qd ſunt terrena omĩa mſi copis indumentã eO ꝙꝙ P oppoſitũ de rihl terrenon poſſidente dicitur ꝙᷓ ſit nudꝰ. clan aũt eit ꝙ dſuluꝰ eſ luctã que vitari nõ poteſt fieri ꝑ nudum ꝙᷓ dictis retentis veſuh teneri p eas et deici p hoſtem crudeliſſimũ · Vis deniqʒ ſcire ꝙ di cta abdicatõ valet dtra amoꝛem tpaliuʒ piculoſum· Fudi patren clareualls · Ecce nos reliquimus oĩa æc̃ · Dia nõ tĩ poſſeſſiones eti az cupiðitateſ· piꝰ em̃ mund cõcupiſcentia qᷓ; ſi ubſtantia nocet et hec fugiendan cã diuitian pꝛecipua eſt ꝙ aut᷑ vix aut un ſ ne amoꝛe valeant poſſideri · facile eiũ coꝛ humanũ omĩbꝰ que fr⸗ quentat adheret · B ille pater · ꝙ ꝙᷓ ſit iculoſuʒ coꝛde dimtis ln tempoꝛalibꝰ quibꝰ vis adherere ꝑ neptem meam ſuperiꝰ audiu ſti ·et nunc quoq; audias ꝙ non eſt modicum perieuluz coꝛ pumi num lnto adherere aut ſtercoeibꝰ dmiſceri · Quocirca memoded ſm ſapientem tanqᷓ; lutuz eſtimabi argentũ· et ꝙ dixit apoltciu detrimentum omnia feci et arbitroe vt ſtercoꝛa · . cohswenro. Ercia puella ſie ait · Eredo amice qꝙ tempoꝛalia abdicn non eſſet tibi graue · ſi graue tibi non eſſet pauperem nbonmende t eſt deode h erdio he ſeireg dd * erate pfmttin Melelun ere et e *b ile. Yain adi rurſmtgtn peepu dtra mlgſi hoc nundo pu i; cimdokr gregecet bi x umenta to popi nudꝰ· clu uy eliſm · Vden palu— Fuic quidẽ ſermoni dcoedat illuſtris ſeneca piter innuit expto ñ eſſe graue paupem · Fece inquit ſecuriꝰ diuitias eicimꝰ ſi expti fue rimꝰ.qᷓ nõ ſit Sraue paupes eſſe · hec ſeneca · Qui rurſuʒ alibi Pau Pertàas inquit mihi grauis eſt · immo tu pauptati · ñ eſt in pauptate vitiũ ſed in paupe · paup es ſi paup tibi videris · ec iten ille ho⸗ mo gentilis · vt qud ergo xpianꝰ adhereret diuitijs. Foæte dices dſilium de abdicando tpalia mea ideo abhoereo qeꝛ dſiliũ illud ſi implerem meip̃m occidere ꝑ famem er deũ temptare timereʒ Sʒ ꝙ hac in re multũ erres claris patet teſti monijs · Judi jeronimus ve nerabilem · Pauptatem inquit times · B beatos paupes xp̃s appel⸗ iat de cibo cogitas · ſ fides famã non timet · B jeronimꝰ. Pʒ et ꝓð. ait · jacta cogitatũ tuũ ĩ dño et pe te enutriet · Fudi quoqʒ et tho⸗ mam aquinenſem licet inquit ille qui dat omnia pecpter xp̃m ſub⸗ trahat ſib aliqð dhliũ vite · nõ tñ om̃e · qe adhuc manet ei auxil inz diuine ꝓuidentte que ei in neceſſarijs nõ deerit et fidelmũ denotio Fec ille thomag Qui rurſuz ſic dicit·ſile qᷓ dimittit oĩa ꝓpter chri ſtum nõð ſe exponit fami que interimat · qe nunqꝙᷓ a deo ita deſeritur ꝙ fame moriat? qðᷓ patet hebeeos vltimo ſuꝑ ilið· nõ te deſeraʒ ne q; derelinquã · glo · ne foete diceret quid facturi erimꝰ ſi ſuffragia nobis neceſſaria defecerint · Pꝛotinꝰ ſubdit dſolatõʒ adhibens te⸗ ſtimonium de libꝛo iheſu nane · nõ te deſeram quin dem neceſſaria neq; derelinquã · derel inqueret᷑ ille qui fame piret · ñ hoc non eſt et infra · hoc aũt dicit oĩ ſpanti in ſe ſicut joſue · hꝰ eĩ nohis ꝓmit tit ſi in illo ſpem noſtram ponimꝰ.nõ tenacibꝰ.nõ cupidis fit iſta ꝓmiſſio ß ſpanti bꝰ in deo ·& thomas · qui etiam ſubiungit · flle in⸗ quit qui dimiſſis omnibꝰ ꝓpter xp̃m ſpeʒ hʒ vt ſuſtentetꝰ a deo nec peeſumptuoſus eſt nec temptat deũ · tũ qe fiduciã debicã ð deo hz ex diuina autoæitate dceptã · tum qe remanẽt fideles denoti p quo ei ſatis fieri p̃t et debz · iten ille Peniq; audi et magnus patrem auguſtinũ. Tu inquit xpiano · tu dei ſeruo ·tu bonis opihꝰ dedito tu dño ſuo caro aliquid exiſtimas defutun · An putas qꝙʒ qui xpᷣm paſcit a chriſto ip̃e nõ paſcat? · An putas terrena deerunt quibꝰ ce ieſtia et dꝛuina tribuũtur · Vñ hec incredula cogitatõ · Vñ impia et ſacrilega meditatio · B magnꝰ pater · ex cuiꝰ autoæitate infert tho⸗ mas aquinenſis ꝙ ſacrilegũ eſt dicere ꝙ illi qui omnia ꝓpter xp̃ᷣm dãt ſe piculo homicidij dmittãt ¶ R. COPSOSSTIO. Varta puel la ſic ait · O hõ neſcis ꝙ teſte ſcriptura · gloꝛia ma⸗ hgna eſt ſequi dñm · B maioe dfequi dñm ihm xp̃m in recõpẽſa õmium alion · Vis ergo ſcire quo pacto dtingat dñm ſequi et quo ipᷣm dſequi · Peofecto pter ip̃ᷣm dim oia reiinquendo · Iudi pẽem clareuallis · Ecce inquit nos reliquimꝰ oia ↄc · Pñ petre nõ ad inñ⸗ Pientiam tibi · qꝛ exuitauit vt gygas ad currendã viã · nec currentè ſequi poteras oneratꝰ nõne vtilis dmutatio q eo qð ſup omĩa eſt omia relꝛquiſſe · bec ꝛlle et certe optime ſi attendaꝰ quis queʒ ſequi —„ — —— &—„ — debuerat · ymmo quem dſequi · ſcʒ datur ad quid· ſ. in recom eronimu i nueniãt ꝙ omnibꝰ et poſſit 2. Sʒ foeſan inques q pollet ꝓpter qð dixit vn nimꝰ In te vno ſimul omnia habentes ·. qð plꝰ eſt atq; meliꝰ in ſupeminẽtia ꝙuis pfectões ſimpliciter m pilominꝰ ois foZmaliter ſmt ĩ eo V COPIS IOSRRTIO. Vinta pueila adeo dſolatoꝛia vtpote eiꝰ qui d noſtra ꝙ nõ ſolũ h liberaliter ſeip̃m ꝙ tàln ſequela · Kudi patre quit relinquere diſpomse re memento · maxime et pꝰmciPã ras ſequi eum qui e foꝛte cuz petro · Quid ergo er elio·celeſte pꝛeconium im libꝛo vit rurſus eundem P gelio · Dmdium bonon ſuoꝝ dedit pauperibꝰ · Sʒ ecce milto of hic video qui nihil ſibi ex omibꝰ reliquere · quis mobi ſti c de ʒacheis iſtis immo ð petris iſtis qui fiducialiter loqui zache bet ho tur domino · ptum eſt iam in euangelio eterno · in libeo vire oſt ſcriptuʒ et ſign tum· alle· EV. COiSSESTIO. pᷣc inqui xta puella ſic ait · Cur homo ꝓ impletione diuini dilij nn es memoꝛ centupli tibi a dño rep⸗ omiſſi · Vende inquit don om̃nia que habes et da paupibꝰ et habebis theſauros in celo m mo non ſolũ in celo · ß etiaʒ in hoe ſecuio. quippe dñte petro ·hecee nos reliquimus oĩa et ſecuti ſumꝰ te · quid ergo erit nobis · li it illis · Oĩis qui rèliquerit domũ vel fratres àut ſoꝛoꝛes aut p trem aut matrẽ aut vxoꝛem aut filios aut agros ꝓpter nomen M centuplũ accipiet et vitam eternã poſſidebit · ſeruꝰ dñm et tĩ dñm · et ſi atten penſam oĩm relicton · Andi venerabilez t eſt omma vt qui apter xp omiĩa dimiſerit vnůñ libere clamare ps mea dñs · Bjeront nalis pars vel quãtã · Certe ps quẽ tõte um inuemat ꝙ omnibꝰ · et de quo dict. pabentes · B non oiĩa in eadẽ fœꝛma h ſic ait · amice vellẽ ꝙ tu noſces ꝙ ſequela xj ſplat? nos in omni tbulato omo ꝗpter eam habet relinquere omia ß en em clareuallis · Qui in omiĩa te quoq; inter relinquèda numeræ liter abnega temetipſum ſi deſide⸗ rinaniuit apter re ſemetipᷣm· E ille pater· Picel d ergo erit nobiſ Prof ecto pter ꝓmiſſa m eui e ſcriptum · et ñignatum · Audi atrẽ · zacheꝰ imquit certe cuiꝰ laus elt in euan⸗ cce nos reliquimus omma et ſecuri ſumꝰ te · ʒʒ ſen⸗ kece dicit centupli et foete aliquis cogitabit an tm̃ centuplum et vbi accipiendũ · V huic aliꝰ ſatiſfacit enangeliſta · Mam dño in matheo moꝛe fidli amci faciente ·ſ.minꝰ dñte et plꝰ intendente ac in poſito deten minatum numen ꝙ indeterminato ponentè ꝙᷓ ip̃e p [ꝰ intendat i vbi ſeʒ in hoc mundo declarat ĩ lucã · emo eſt inquit qᷓ reliquen æc. qui non recipiat multo plura in hoc tpe eti futuro ſeculo vl eternam · Ven circa hon verbon verificationem poſſʒ aliqusd bitare · Zunt em̃ multi qui aliqua ꝓpter de centuplũ · nec decuplum · nec triplũ recepunt · Sz haci ſiderandum ꝙ in rebꝰ quas poſſidet · habet ho voluntatis et dſolationis · quibꝰ circumſeri um relmquerunt · qun⸗ n re eſt c chomo aliquiꝰ ſue iptis nõ plꝰ curaretbe dim n Ant nbdon nn — m p— quata. d ꝙ de e alia · nõ ꝓ n griſeo p õ piꝰ de a r* noncun— 5 aliquid ei et hõ dſol o veſtime nõ plꝰde ſca ——— kinneno. Bierßen eriee C0O8 tentam abe 3 ſolũ re ali einq . et re ſi ſ ſolũ centuplã qual uã nn Bueiſe(mat alia ꝓ rpal— tung jn nhabet come qui reli teru gua bꝰ Fm ſ⸗ àam ſi de tez in re rel* querit do— ngeliſtã anctos t deꝰ c il⸗ dipa nmnn ut filios mũ aut f ä.Mempe i B iſt entupiuz tremt hpo aut 4 ratreg PE mnm ud n0O 3 7 doc t gros au arco dici vid ————— eie er abnegat— go utionibꝰ ſuis tres et ſoꝛoe accipiat cen trem aur— 06 lenennh— ei ali—— er tantũ nunej — ꝓmitti · K dſolationis m ſpecie eternam · Vi à8ros te ſen M cut an i-Kbſit ·recipi nis vl et centies tĩ Videt? er⸗ ptun ſg at mundi recipit— valoeig· Qui ties tm et erz nt certe cu in materi ſapie em res ei Aud ad min eerte cu lmi n materia exteri ns Rrti eiuſdem ergo · vider us et dn pnpe————— pree kai⸗ nenidnlre. domꝰ· Beli ntali que eſt ſi omo · domũ amſ ernn ihs qufnt— S pab——— ergo— bem—— omma t ſen im mi E. menre in— eeeeniten 1 se mibi eene. 2— ſie ha p mlenn———,——— eſt repromi Vndn oenatam ateriali · hab om xp̃iani i ero dicit a et·care habebs tum tecto caritati Abet dom n 1PO act poſtolꝰ rer quaſi Pt ponere el fundatã i eſſe inteli eimqn —— an ti— ꝙ ſu eſſet— ſi ante caritatis— aliud— er vel franu es igit' tm̃ nvnado os poſſi uboee purpn, tre valet · mo materi et pom vi pure polhdeb krerdu⸗ faci ratres et ſo ratres a quo ex ca decoꝛ mundi i nnplun i eneſineeene— et F relinquo 7. m dn nch mbꝰ qui eEt* teſtan— uet xp̃i 5% unt nan rà om coepꝰ ſez miſti j in caritat te ip̃o ſalu qui in celo oms — plꝰ attinẽt. icum cœep— mn celo— immo a0 pl terra o ponenht. manitate hu— i·eiuſdem aũt videt? Awen ille idem a———— ad idem nboe weeiz———— teeenenehene benenſe⸗ woedinen en kdeſe weer— itudinis qᷓᷓ m inhi acqui petuandum etiã filiꝰ pliꝰ recepu zbri reWieb⸗ ſine taii——— faltem in nat Bn dem eſt. talis act actu di o ppetuũ ura ſi — eſt- N actꝰ u dſumli petuũ peci⸗ et bare pbo ter · Penti i agrume imli tanꝙᷓ ſine eſſe eterne bea — ties igi creſcit mihi x cari e pien— Zitur plus t mihi de tate relin on habe ager derelictꝰ in eo erernali rerent 2 e nit nid medieß uir tpaliter · Fimilite creuiſſet miſi quid modieu Auo viuir ep— ractꝰmen talis quo ex caritate relinquit? floꝛenꝰ vnꝰ·centu immo milleflo renos vel marcas valet · Pices foere nõ marce plꝰ vale rent qui et plꝰ durarẽt · mentalis aut— aurꝰ ſtatim tranftt. kece parata rñſio · Mentalis theſaurꝰ et ſi de— nõð ltatim de⸗ jmit· ſz de ſcrinio tranſfert? in ſcriniu de— umane memoꝛe jn ſcriniũ memoeie dei · qð dei ſcrimu Potenð e— pauiꝰ depo ſitum meũ ßuare in illuz diem ſcz diem eterne claritatis gloe leſtis · potens eſt inqᷓ; ſeruare tande hoĩ xñtandũ rõe obiecti co⸗ gniti vel ĩ effectu pᷣmij ralis et tanti· qð— oculꝰ vidit. nec au audiuit · nec in eo hominis aſcẽdit qð ꝙʒ taii moneta in nundiniʒ ———. Eapitulum ſeptimũ dtinẽs dſolatõs ſup incõᷣmodo et granan 2. pauptatis volũtarie aſſumpte ſeu alias tolerate voluntarie. 1 padiſi· deꝰ omini pꝛeparauit · . gptimo poſt pꝛemiſſa àd ſupeadictã dñam dſolatiici 1 acceſſit et alꝰ triſtis ſup materia pᷣmifſi capituli que⸗ rens dſolari · cui illa huius rei gratia de ſuis puells duodecim aſſgnauit- —2 TI.COiS OSRSTIO⸗ ima puella ad pꝛedictũ triſtem ſic ait · O amice nonne digt optares xp̃o regi gloꝛie dueſtiri in gloꝛna · Optarẽ mquies d e. Vis igitur ſcire quo hoe pacto conſequi valeas · Fece ſi vi e Dueitiri ſtola gloꝛie · ip̃i te B dfoꝛmes pauptatis nuditate· ini rũ ſicut arboees que ſmul ſunt nude i hyeme · ſimul veſtiũt non veſte et floꝛida in eſtate · ta qui xp̃o nudo mo cõfoꝛmat mditne pauptatis hominẽ a tpalibꝰ denudantis quã volũtarie aſſumit co ueſtier ei in futuro ceteris excellentiꝰ ſeʒ veſte floꝛida vbi byen trãſijt et floꝛes apparuerũt in terra nfa · vbi et caro nrã refloꝛebit R. COSfDEfTIO. cunda puella ſic ait · O hõ ſi ſcires et tu quãta poſſes dſequ aſſumpta voluntaria pauptate · gauderes merito de pi Ptione et diuitiaꝝn tuaNn facta apter xpm dſumptione Ecce p 6 dſequeris ſi nõ peniteat qð feciſti · regnum et nomen regius· zan patrem clareuallis bernardum loque · Volo te inquit eſſ⸗ pauperum magis autezʒ imitatòæem ·Ille gradus pꝛoficientum. hic perfectoꝛum · amicicia pauperum regum amicos 3 ges amoe paupertatis · regnum deniq; celoꝛum pauperum e⸗ ile pater · Qui rurſum pꝛedicans de eodem · Videmus mu quos pauperes qui ſi veram haberent paupertatem non adeop ſillanimes muemrentur et triſtes vtpote reges celi· ¶ m· cotenmro. Bpuhnnn on neint i. P ne achr — iidini Fnfnm banus n hudu em ſic an · mam hn m glon. in o conſequ vilm b me pauptnn de i byene · nni nnꝰ ſeʒ veſt ſon a nfa · vhcw Ercia puella ſic ait· O hõ ſi forte miraris cuiuſ q potentis di⸗ nitias qui caſtra villas vel terras emit · mirare multo ampliꝰ Suitias pauptatis quibꝰ multo maꝛoea dpant?. Fudi magnum pa trem auguſtinuz Nõ inquit diſpliceat pauptas tua nihil ea potes ditius inuenire · Vis noſcere qᷓ locuples ſit · celũ emit· hec ille pr· Qua in re nihil hahes dubitare ſi ex caritate pauptatem aſſumpſi ſti te dinitem feciſti · En nõ dues ꝑ om̃em modũ qui ſufficiens eſt in modo vii lã vl caſtrũ ß emere celum · Sʒ nec xp̃i paupes reꝝn tem poealium ſunt exptes · Vis hoc ſcire · Kudi pfatum patrem In cari tate inquit paupꝝ eſt diues · ſme caritate omiĩs diues eſt paup Cari tãs eſt diuitie paupm in tpalibꝰ ditiſſima · ʒ ſi et de hoc miraris · Nudi eundem ſe hoc pacto dec larantem rationemq; reddentẽ · So la inquit caritas vincit emnia ſme q̃ nihil valent oĩa et que vbicũ q; fuerit trahtt ad ſe omia · Hec ille pater · cuiꝰ dictũ ſi etiam ad tẽ poealia extendat? nõ eſt mirum cum diligentibꝰ deũ omĩa coopen tur in benum · IHCOPSWSRTIO. Varta puella ſic ant · Kndi frater johannem os aureũ paupta⸗ tatem ſpontaneam deſcribentem · Panptas inquit eſt poꝛtus tranqulꝰ nihil opu lentiꝰ eo · qui pauptatem ſponte diligit et cũ alacritate ſuſcipit · Hic igit pꝛemittit añs pauptas eſt inquit ꝓoe⸗ tꝰ tranquiiiꝰ·ſub dit aũt dſequenſ· Hihii inquit opulentiꝰ eſt eo qᷓ pauptatem ſponte diligit · Jed nec eſt de ↄſequentia dubitandum · Honne em̃ muitan mercium diuitie et ſpẽs aromatice gemmarũqʒ peecioſitas ſolent in tranquilio maris ꝓoœætu applicare ↄẽ ·et ip̃ius poetꝰ peſſeſſyeem valde ditare · Bane dñs qð premiteit etiam nõnul [o alio illuſtrium viroum teſtimonijs compꝛobat?. Kudi leo⸗ nem ſummũ pontificeʒ· Jemp inquit diues eſt xp̃iana pauptas nec pauet in iſto mundo indigentia laboꝛare · cui donatũ eſt in oĩim re⸗ rum dño omnia poſſidere · opantibꝰ ergo que bona ſunt nõ om̃ino metuendũ ne eis deſit facultas opandi cũ in duobꝰ minutis euan gelice illiꝰ vidue ſit laudanda deuotio et ꝙ catice aque frigide p̃⸗ mium habeat gratuita largitas · ex affectibꝰ em̃ benignitatis mẽ ſura taxatur · et nunqᷓ eum miſerandi efficacia deſerit in quo miſe⸗ riccedia a nõ deficit · Kudi rurſum in premiſſo] teſtimomũ et il⸗ luſtrem ſenecam.oneſta inquit res eſt leta pauptas ·illa vero nõ eſt pauptas ſi leta eſt cui cum pauptate hene duenit diues eſt · nõ qui parum habet ß qui plꝰ cupit paup eſt · B ille· V. COS HOSRSTFO Vinta pnella ſic ait · O hõ ð pauptate aſſumpta volũtarie cur triſtaris cũ pauptas hĩoi ſit materia gaudij ſpiritualis · Mam ſi homo q vno obolo mille marcas recipet · nonne gaudere ſatis poſſ · poſ vtiqʒ · Jed quid · Dꝛofecto volũtarie paupes muito plꝰ etiam in hac vita recipiunt ꝙᷓ; ſit ilið qð ip̃i ꝓpter deũ reliquerunt centuplũ inquit ſalnatoe accipꝛet · qð quideʒ pter alias expoſitões — er ſoꝛoꝛem meã pei⸗ traditas poteſt etiam ſic intelligi· ꝙ qm te ceſhtate omnia ſunt cõmunia · igit? qui aptẽl deu omĩa ſua relicue runt· lloꝝfacta ſunt omnia que anteipls fuerunt alena. Vñ qu niihil poſſidet illiꝰ in neceſſitate funt ſaltem diniſim cia tua et bia cuiuſlibz alteriꝰ pominif ita ꝙ tu es debitoe ſuꝰ factꝰ · Iudi qnd dicat os aureum Munquit inquit que habes tua ſunt. que enin habes paupum ſunt · ñ tibi creditã ſunt · etiam ſi ex laboꝛibꝰ juſns ct ex hereditate paterna poſſeſſo⸗ factꝰ es · B ille · Vnde ſi paupdo mum nõ habet nec locũ in domo P Pyecionn eceſſitate qunde hi⸗ juſmodi domꝰ tna eſt etiam ſua· ſi nò habz quid ꝙ cibo · ciby tus eſt etiam ſuꝰ · etiã ſic de dfimilbꝰ· quò fit vt qui ſÿm aitiſſimã pan pertatem oĩa reliquerũt accipiaut mutã dictů modu oĩa tpalaſ vtendi neceſſitas ſubſit · Pices foꝛte · Bʒ quid de ſpiritualibꝰ diui tijs · Pꝛefecto et illas accipient ad quàs P coꝛdis ſimplicitaten ſ diſponunt abdicãdo ſeʒ tpalia tali ſimplicitati dtraria· vtpote ni tem diſtrahentia et multiplicãtia muxta uiðᷓ pſalmiſte · I fructufn menti vinn et olei ſui multiplicati ſunt. Ninc eſt ſane qõ dicit apł⸗ Rltiſſima pauptas eon abundauit in diuitias ſimplicitatis eoy. Sʒ dices · que nã ſunt hee ſimplicitatis dnutie · Pꝛof ecto hoe ee plo poteris di ſcere · Optet inquit mundi ſapiens auditum eſabſ num et viſuz ſine coloæe materiali ſcz qualeʒ habens pies neſcit ſi coloratũ eſſe nec delectatur in coloꝛe quocunq;· nec eſt ei melius ex coloꝛe aureo viridi vel purpureò qᷓ cũ coloꝛe carbonum migeri mo.ſecꝰ elt de viſu cum col oꝛe materiali nõ dpoſito qun coloꝛe ſp ritualtter recepto abſq; materiali dpoſitðe · ex ſimplici ipiꝰ ſpeci multum delectat in coloꝛe · et quanto magis ſepatã eſt potentia et immixta tanto altiꝰ latiꝰ et ꝓfundiꝰ de lect atꝰ · Sic aũt ſeqivi detur a ſimli vt eo plꝰ ſpũaliter ſeu ſpũalibꝰ delectationibꝰ quis abundet quo ceteris pibꝰ paupioe eſt materialibꝰ et materiale poſitione plꝰ caret · Nonne igitꝰ bñ dixit magnꝰ parer· Nõ inqut tibi diſpliceat pauptas tua nihil ea pᷣt ditiꝰ iueiri Fʒ q̃d · erteſ nihil ditiꝰ altiſſima pauptate · ſequit? ꝙ eã tenentes poſſunt pen etiam alios ditare · qð etiã ex verbis apoſtol: ſequrt?· Zůt eñ tzles ſm eum habiti ſicut egentes multos aũt locupletãtes gloſa· ſy alibꝰ diuitijs · Fůũt etiã tanqᷓ mhil habentes et omnia polñdentes gloſa. nõ ſolũ ſpũalia · ſʒ etiã tpalia· qꝛ timentibꝰ dñm niil deol Flec funt gloꝛia apoſtolon · nihil om̃mo ꝑoſſidere ſie ſollicitud⸗ ne eſſe et tam res ꝙ dños ean poſſi e oꝛdinariꝰ appa 2[VI.COPISOSFNTIO Erta puella ſic ait ur hõ nõ ponderas verba xpi · beati ji⸗ paupes ſpũ q̃ ip̃oꝛx eſt regnum celon · Dices koꝛte qui lint j qun ſpũ ſunt paupes peopect⸗ qui voluntarie ſeu paupes unt ſpiritu apꝛie voluntatis · Nonne hij tanqꝙᷓ terrenis vacui ſoete gůl dent celeſti vr iã ñ ſint hoſpites et aduene · ß potiꝰ vᷣon ſit nehn — ien ſu zpre dei a te ipůz iu mch 9 debnoſch iche ſunt eunſiit Pee* dpchh quo fit vtq hi te. quddehn uus pccduint ſimplitun dam urta ilö plnieß ſunt. Ine eſtſnq t in dums ſnylrn nang dnnne Drtt ſez quale; biden lore quocung; uit ᷓ ců cclox crin atenali nõ dpoinx: dpolue ·itfnfui uanto mags ſyn ſeu ſpůalid dekim o eſt muteniltt b dmit nfer ea p̃t dw vin un ei— ſollicitudine egere cum xp̃o eeloꝝ · Hoc nanqʒ ſatis ydoneo patet exemplo · Fcce quantumcun q; ciphꝰ aureꝰ vł plumbeꝰ grauis eſſet · tamen ſi ipſum omnino ab omn coꝛpe qð ſub celo eſt euacuari nec denuo taii coꝛpoꝛe reple⸗ ri dtingeret · natura vacuũ abhoerente mox ad celum aſcenderet et mſi ſoliditas celi impediret ip̃m celum ſeu partem eiꝰ in ſe caperet Fic mõ conſimili cum paup ſpiritu voluntatis omma que ſub celo ſunt voluntarie a ſe abdicet · quiò reſtat niſi vt hoe pacto m ſpiri⸗ tu ad celum mox aſcendat et celũ ſeu regnũ celon ſpeciali quadaʒ ſoꝛte appꝛehendat · VH.COSDSETHO. Fptima puella ſie ait · O homo cur nõ pauptatem voluntariaʒ amares · ꝓpter quam a deo amaris · Cur eam nõ amares Pp quaʒ * ãm ad pfectioneʒ vie ꝙᷓ; ad patriam minariſ · Vis ſcire ꝙ ʒpter pau pertatem voluntariã a deo amaris. Kudi illũ caſß. Pauperes inqᷓt xpᷣi ſunt vitijs vacui ſed virtutibꝰ pleni · ſi deſpecti hominibus · acceptabiles deo · Vis ſcire ꝙ per pauptatem volũtariam ad pfe⸗ ctionem vie mineris · Vudi illũ œeigenemFlle iuquit qui vt fieret perfectꝰ tradidit bona ſua paupibꝰ nõ in ip̃o tpe quo tradidit fie⸗ bat omnino pfectꝰ.B ex illa die icepit ſpeculatio dei adducere eũ ad oim̃es virtutes · Kudi quoqʒ et magnum antiſtitem ambꝛoſium · Iilendi inquit patientia opoꝛtunitas loquendi et dtemptꝰ diniti⸗ arum ſunt maxima fundamenta virtutũ · Vis viteriꝰ ſcire ꝙ p pan pertatem voluntariam minaris ad patriam celeſteʒ · Kudi johãnez os aureum · Pauptas inquit eſt manuductrix quedam linea que du cit ad celum · Tudi quoq; et magnũ patrem auguſtinũ · Via inquit celi eſt pauptas p quam venitur ad patrem · incipe erogare ſi non vis errare · ille pater · Cuiꝰ eti am de erogando ſanum audi conſi lilmum ⸗Bonũ eſt inquit facuktates cũ diſpenſatione paupibꝰ ero⸗ gare meliꝰ q intentõne ſequendi dñm inſimul donare et abſolutũ VIII- COPSDSETIO.. Craua pnel la ſie ait · kariſſime qui de voluntaria pauptatis af ſumptione penites nõ ſic peniteres ſi quanta eam dſequat? di gnitas agnouiſſes · Quocirca audi egregiũ noſtruz doctoꝛẽ grego rium · Quiſquis inquit diuini amoeis ſtimulo excitatus hic poſſeſſa reliquerit · illic ꝓculdubio culmen iudiciarie poteſtatis obtinebit vt ſimul index tunc cum iudice veniat qui nunc dideratione iudi⸗ cij ſeſe ſpontanea pauptate caſti gat · B gregoeiꝰet nonne hec ma⸗ gna eſt paupum dignitas · deiq; dignatio digne landanda qui de⸗ ponit potentes de ſede et de ſtercoꝛe erigit paupem · Tunc poten⸗ tibꝰ qui hic perperam paupes udicabant innocentes · nulluz erit Dſiſtoeium · nullũtribunal · G coꝛam illis tunc ſtabũt mudicio quos hic ſuo peruerſo iudicio nedum iudicabant · B et ſepiꝰ ddẽnabant CE.COPSDERSTIO. Ona puella ſic ait · Monne frater dſideras ꝙ res gratiſſima in hoc mundo quies eſt et ſecuritas · dſidero inquies · Cur ergo , — * 1 tem confer m p⸗ 7 in hac vita laboꝛioſiꝰ ꝙᷓ terrens deſiderijs eſtuare.— quietʒ tibi in grata eſt paupertas · cur eàm voluntarie non aſſumis vt per eam ſic aſſumptam quiete atq; ſecuritate potiaris Vis ſcire ꝙ que at· Kudi ſanctiſimum patrem. SreSum⸗ Quid inqt F nihil huiꝰ ſeculi appetere · Kudi et illuſtrẽ ſenecã· Quietiſime j quit viuerent homines ſihec duo tollerentur verba meum et tuũ. Vis rurſum ſcire ꝙ paupertãs voluntaria conferat ſecuritatem. dictum illuſtrem rurſum audi · Bedige inquit te ad parua ex quib cadere non poſſis ineſt pauptati ſine qua nihnl eſt iocundum ſecu⸗ ritas · Endi quòq; et ſanctiũmum patrem antedictum gregoꝛun loquqe · Magna inquit eſt ſecuritas cO?di mil concupiſcentie ha pere ſecularis qui nih il habet in mundo qð diligat nihil eſt inm do quod pertimeſcat · ꝙ. CcotisiETIO grima puella ſic ait · Vudi amice patrem clareuallis · de pay Nate gratam copulatiuam enunciantem · Paupem inquit fere deſũo animo virtꝰ patientie eſt · ſponte àppetere ſapientie laus eſ pec ille pater · et nonne bñ de ſapientia landat? qui grauia alijs ſi bi alleuiat et noœxia tela pꝛeoccupat · Vtiq; · ſ quis eſt kariſimegi hec facit · Is certe qᷓ pauptatis familiaritateʒ deſiderat et ſe ei yo te aſſociat · Andi iliuſtrem ſ necam · Me inquit imparatos foꝛtn nos depꝛehendat · fiat nobis paupPtas familiaris ſecuriꝰ diuitias eicimꝰ ſi experti fuerimꝰ qᷓ; non ſit graue pauperes eſſe · ad paupet tatem ſua ſponte deſcendere peeoccuFare eſt tela foꝛtune · hurſi nonne digne laudabitur de ſapientia qui laudem eius qi ſipet oĩem narrati onem eſt tacite dcelebeat et mira ſubtilitate ip̃n eiñ per ſilenti um laudat · Fateare hoc neceſſe eſt · S; quis eſt hic e lau dabimꝰ eum · Certe paup et nops · pꝛeſertiʒ qui talis eſt vi pꝛenit titur ſpontanea voluntate · Kudi nilum caſſiodo?um non incaſlun Videamꝰ inquit q; ſit iſta gioꝛioſa pauptas ꝙᷓ felix perhibeturin pia que dominum et tacita laudat et patientie ſue virtute concele bꝛat · mutus eſt ſi pſallat ſ uperbus pauper et mops laudabunt d ninum etiam cum videntur habere ſilentium· ¶ xl· cOtisMEfTO Mdecima puella ſie ait · Q mi frater ſcias ꝙ ĩdigne qᷓʒ deßi Apertate peeſertim voluntaria triſtatur que paupertas tot up latiuũis honoꝛatꝰ· quippe ſi ſerutaris de ipſa innenies qꝙ ſumm v luptas eſt · Inuenies ꝙ maxima felicitas eſt · Inuenies quoq; ꝙi tutiſſima eſt · Vis feire ꝙ ſumma voluptas eſt · Rudi illuſtrem ſene⸗ cam · Mon enim inquit iocunda res aqua et polenta aut fruſtuʒ oe⸗ deacei panis · ed ſumma voluptas ex hijs capere voluptatem et ad ſe deduxiſſe quod eripere nulla foꝛtune iniquutas poſſit · Vis ſci re ꝙ paupertas hec maxima felicitas eſt · Vudi itidem eundem il⸗ luſtrem · Quis eſt inquit pauper qui ſibi videt pauper ſcienti pau⸗ pertatẽ maxima felicitas eſt · Vis ſcire ꝙ hec pauptas res tutiſſima eſt · Fudi et cathonem noſtrum cuius in metrw ſie dicitur · Pauper tas ſi leta vemt tutiſſima res eſt· ijs autem addendum iudico ꝙ aupertas voluntaria tanqᷓ; mater et nutrix· cuſtos mundiſſime re igionis eſt · Fudi filium alphei Feligio inquit munda et immacu lata eſt immaculatum ſe cuſtodire ab hoe ſeculo · quod gloſatee ſie declarat · qui inquit tempoꝛalia non diligit immaeuiatum ab hee ſeculo ſe cuſtodit · conſtat autem ꝙ tempoꝛalia nq̃ diligere pꝛopei um eſt paupertatis voluntarie · xn.cotis wetmrio · Vodecima puella ſic ait · QO frater conſidera paupertatis pꝛe⸗ Mertim voluntarie magnam virtutem et reputabis eam tibi qᷓ plurimum pꝛoficere ad ſalutem · Mimirum ſi vis ſcire que ſit eius virtus · Fece paupertas graue iugum ſerui tutis excutit paupertas pꝛimus gradus quo ad perfectionem aſcenditur · exiſtit · Pauper⸗ tas aurum et argentum ptiliter reſoluit · Paupertas melioꝛem ſoꝛ tem accipit · Paupertas in celeſtibus abũdare facit · Daupertas de niq; ip̃m deũ pauperis theſaurariũ conſtituit · Vꝛs ſcire ꝙ pauper tas voluntaria de qua eſt ſermo graue iugum ſeruitutis excutit · Rttende ſcripturam que dicit pecunie obediũt omnia · et certe obe dire cui omnia obediunt ſcilicet pecunijs eſt pꝛoculdubio tanqᷓ ir rationabilis domini valde graue iugum ſeruitutis et certum eſt ꝙ ab illo iugo quis paupertate voluntaria liber redditur et immu nig · Vis ſcire ſecundo ꝙ paupertas pꝛimus gradus eſt que ad per fectionem aſcenditur · Kttende verbum ſaluateꝛis · Pictum ante omnia alia ad perfectionem diſponentia · i vis inquit perfectus eſſe vade vende omnia que habes et da pauperibus · ad pꝛopoſi⸗ tum autem de peimo gradu · confeſſoꝛ ille euſebius expꝛeſſius eſt locutus · Cum inquit celeſte regnum in multis bonoꝛum conſide⸗ retur peimus gradus ſcandentium eſt ipſoꝛum qui diuino intuitu colunt paupertatem · Vis ſcire ꝙ ipſa paupertas aurum et àrgen⸗ tum vttliter reſoluit · Kttende ꝙ paupertas voluntarie aſſumpta per ipſam abdicationem auri et argenti et elargitionem factam pauperibus pꝛopter ipſi deum rel oluit 1p ſum aurum in pulcram 2„ * — . „ — S — * — ——— — 2 3 .. „ S monetaz xpi ymaginẽ continentem acceprabilem vtiq; in foꝛo de In huiꝰ ſignum refolutionis per eã ſolite fieri ipſa panpꝑtas volun taria camimo cui ineſt virtus reſoluendi comparari videtur. Pꝛei te domino per yſaiam pꝛophetam legi te in camino paupertatis qᷓuis dicta pauptas poſſit etiam dici caminꝰ ignis diuini amoꝛi (ontẽtinꝰ qui amoe cauſa eſt pemcipalis dicte reſolutõis. Vig vl⸗ toriꝰ ſcire ꝙ pauptas volũraria melioꝰez ſoꝛtem accipit. Rttende ꝙꝙ regnũ celon hereditarie eſt ipᷣon paupum · mobilia vero hui ſocuii ſunt diuitum · Fuius quidem ſoꝛtis diuiſio fi gurata videtur in libꝛo geneſeos · vbi abhꝛam filijs dcubinan largitus eſt muno ta·filid aũt ſuo nato de libera dedit cũcta que poſſidebat. Vis de niq; ſeire ꝙ pauptas volũtaria facit in celeſtibꝰ abũdare Ittẽde ꝙ pꝓculdubio ilið faciri celeſtibꝰ abũdare v. ð pt hõiĩ celo the⸗ ʒatmos multiplicare vl augere · Pz quid eſt ho Pꝛofecto ppaupt tem volũtariã omĩa ꝓpter deũ reiinquentem.pt hõ thezauros inct lo multiplicare vł augere · Fuiꝰ mmirum rei teſtis eſt ipa ventas· Vede inquit oĩa et da paupibꝰ et habebis thezauros m celo(Ui . ces foꝛte quid ſi nihil vel modicũ quis habeat et tam habitde facto ꝙᷓ;ᷓ nõ habicũ animi pᷣparatõe relinquat- Vepote ſie diſpoli ſ regios theſauros aut ĩ infinitũ maioꝛes hẽret lubẽter ꝓpter dem om̃s relinqueret · ũquit talis hoc pacto celeſtes chelauros qun titati taliter relicton ꝓpoꝛtõnates ſibi dpabit · Vtiq; · Nõ eiapnd deũ penſat? cenſ us ·B affectꝰ. Kudi egregiã itiã gregoꝛi ſniam d petro et ãdꝛea loquẽtis · Rd vocẽ inqᷓt dñicam vterq; iſte piſcat quid aut q̃ntum dimiſit qun pene nihil habuit · ſ ĩ hac re kariſimi affectũ debeinꝰ potiꝰ pẽſare ꝙᷓ cenſum · Wultũ reliquit qu ſibni hil retinuit · multũ reliquit qui qᷓlibet parũ totum deſeruit · ßile et nonne hec ſentẽtia plane in plana et expꝛeſſa fũdat xpi eſima tione · quippe multis diuitibꝰ multa in gazophilatiũ iactantihus dua vere paupeula ñ niſi duo minuta in ip̃m mittente · Jitype diſcipulis · Vidua hec paup plꝰ oñ̃nbꝰ miſit· om̃s eñ̃ ex eoꝙ abi dabãt illis miſerunt · Heꝑ vero de penuria ſua omnia que habut miſit totum victuz ſunm · Iʒ quid · Certe ſi hec minꝰ habunt et in xpᷣ eſtimatõne plꝰ ꝙᷓᷓ alij miſit · ſequit? ſi xp̃i eſtimatõ vana no eſůt nec ei inutilis · ꝙ nõ ꝙ re quã mſit · ꝓ affectu quẽ habuit ma⸗ ri in celo remuneratõne digna fuit · S ie eĩ etiã inuenimꝰ ꝙ ꝓ mt tirio qð ſolum in voto habet? quis aureola martin remunerat Ju di dictũ illiꝰ eypꝛiani venerabili decreton volumine recitatũ dei inquit ſeruis apud quos cogitatꝰ et martiriũ mente ↄcipitul mus ad bonũ deditꝰ deo iudice coꝛonar · Noc itaq; pacto pt qus aliena ſine damno poſſidentium ſub hac conditione ſi illa haberet apter chriſtum anmo relinquere ac per hoc in celo theſaurizde Guid plura · ꝗcce quod mirum eſt dictu · eaſdem res temporalesò uerſi poſſunt peopter ip̃m chriſtum vel ſub conditione relinquert tmq́ dũucum vnzi nihil babut hibun enſum · Nolti nha libet pni tnn lana et npnfd lta in gnopblnit mnuta nunn „ penuna bc eibeh nSe em fa⸗ et ſic in celo thezauros multipl icare k augere · nec ſolũ hoc facere poſſunt de hnjs que ſunt · ß etiã de hijs qͥ nõduz ſunt · eſſe poſſunt Vis poſtremo ſcire ꝙ pauptas volũtaria ip̃ᷣm deũ dſtituat pauperiſ theſaurariũ · Ittẽde ꝙ potẽs eſt deꝰ depoſitũ panpis ſeruare in il⸗ lum diẽ eternitatis iuſtꝰ ꝛudex · ꝓut ſupea videre poteris p neptem meã decl aratum · Capitulum octauum dtinens dſo latioes in genere ſup inopia et pauptate ſiue ſup indigentia neceſſarionꝝ et egeſtate · Ctauo poſt pꝛemiſſa ad dñam dſolatricẽ peincipalem acceſſit et aliꝰ triſtis petens ſup pauptate in genere dſolari · At illa eidẽ dſolatõis gratia de ſuis ꝓueltis quatuodecim adiunxit · I. COFISOERSTIO. Bima puella ſic ait. O amice cur refugis pauptatem expiri qᷓ eſt nobilifſimũ expimentũ · Cuiꝰ rei inquies · Certe expimentũ Jeſt te certificans de re illa de qua vt reoe maxime velles eſſe certꝰ videlicet queʒ haberes fidelẽ amicum · Mec mrum · qe ſm illũ are⸗ ſtotilem in ſuis moꝛalibꝰ amicicia maxime neceſſaria eſt ad vitam eo ꝙ nullꝰ eligeret viuere ſine amcicia habens reliqua omnia bo na · Piligere itaq; habes pauptatem · vtpote p quã maxime de ve⸗ ra poteris amicicia certificari et minus falli · Vis hoc ſcire · Vndi illuſtrem ſenęcaz · Ob hoc inquit vnũ amanda eſt pauptas ꝙ a quo ameris oñdit · Cõcoedat plane · ac ſupaddit venerãdꝰ pater jeroni⸗ mꝰↄ Ob hoc inqt maxime amãda eſt pauptas · qe a quo ameris oſte dit · qunppe nõ habet adulatõe comitem ſibi pcentẽ · foætunã hoĩs et nõ plonã amãtem · Judi ad idẽ itidẽ ſenęcaz illuſtreʒ· Qð inquit dnutijs nõ potes ſcire pauptate ſcieſ.illa veros certoſq; retin ebit amicos · Diſcedit qᷓs · non te · tna ſequebar? · O qñ dies ila veniet q neme an ꝓpter te vł tua te honoꝛat in hones tuũ mentia?· B ile — 1. COPISHSRNTIO Ccunda ꝓuella ſic ait · Pcias frater ꝙ pauptas multũ confert ad illam ptem optimã quã ſibi mariã dſtat laudabiliter elegiſ ſe.ſ.ad vtã dtemplatiuã ·& timeo ꝙ te dtra hoc decepit vbůũ iið pkl gentiliũ · Fgentibꝰ meliꝰ eſt ditari · ꝙᷓ pari · Sʒ huic dicto nõ inhereas ·topicũ eſt · nec poſitũ niſi gratia exempli vñ dtrariam cõ paratõnem ſeu dictũ illuſtris ſenece potius attendas · Mihii inquit ſt qð nos a ſci entia phica remoneat nec pauptas · nec alicꝰ rei in digentia · Burſum et aliã verã dſidera phie dpatõʒ · Mã vt alibi di⸗ citur· tria pꝛecipue extoliũt piam · dtemptꝰ mobꝛlis affiuẽtie · ap petitꝰ future felicitatis · et mentis illuſtratõ · quonꝝ peimo nichit eſt honeſtiꝰ. ſcto nihil feliciꝰ.tercio mhil ad ambon dpendioſaʒ adeptõʒ efficaciꝰ·ijs aũt dpatõnibꝰ põſatis plane ſequit?· nedũ meliꝰ eſſe pkari qᷓ; ditari · ſ etiã meliꝰ ee pkari et vniuerſalter ſpe⸗ culari ſeu dtẽplari qᷓ; malũ ſit paupeʒ eſſe k fieri · q̃nĩimo malũ ñ ẽ ————— cum plurimũ dferat ad vacan dũ animo ſeu ad ſpeculari. teſtimonio fideli ·ꝙ ad hoc no diuitie · B paupras S rum ſenecam illuſtrem · Fuis virũ gentilè · Wultis mqut dum cbſtiterũt diuitie · pauptãas autem expedita ſecura eſt. aut er go pauxꝝ ſis aut paupi hmlis · ſi animo vãcare vis · nec miriz yſic dicit · Nã et magnꝰ pater àu ſtinꝰ huic dicto dcoedat · ois inqui HI⸗COPISOSRNTIO. Frcia puella ſic ait · Cur hõ qun de pauptate triſtaris. nõ poti plie magiſtra eſt inopia. àd pßan gaudes attendens rurſum verba carhonis illuſtris · Pauptas ſ̃̃it ſi leta venit tutiſſima res eſt · cce iungit pauꝑtari letician Rtq; mox adiungit ptialẽ eiꝰ cam: Picens eam eſſe tutiſimã et y Dſequens innuit eam piculi qð triſte foꝛet eſſe maxime excluſuan NMempe diuitie pauptati oppoſite ſunt nimiu piculoſe. habenten etem̃ ip̃as nõ ſolũ grauat ſollicitudo de eis dgregandis atq; dſer uandis ·ß qð quidem piculoßiſſimũ eſt anime · ipe diues xitatis ſtrangulat᷑?· Qum em̃ paupibꝰ cõicare teneat cogitat ſupe mſerũ ſibi occurrenteʒ · Pabis ei an non dabis · et clan eſt qð ſpiſ ſime magno tũc cũ piculo dare negligit qð tenet᷑ · ſecumq; flucn ando piculoſe diſputat an caſus ſit vł᷑ ne · in quo dare teneai· Ih hac aut piculoſa fluctuatõe et pplexitate p pauptãtem ſitatem inducentẽ ſuppoetat?· et in tuto Stituitur R. COpS fOEERSTIO. Varta puella ſic ait · kariſſime gaudere deberes de iſeria ſi ſcires quanta ob illã tubi accederet poten Fte et magna · Mempe poſt verba illa aphetica· Beat⸗ ſine cauſa peccatũ accuſat quẽ pauꝝ excuſat immo accu terit · quẽ fames paupis excuſauerit · Piem vero malã ridebi qui diem iudicij lme aduocatione paupis intrauerit · ilie· ¶V.COtiSEERTO. giges armis et diuitijs opulentiſſimo lidꝛe reSno infla t inſolẽter de foetune fulgoꝛe gloeiãti reſpõdit apolle git ſup egenũ et paupem ſequit? in ꝗphetia · jn die mala liberabit eum dñs· quibus alludens verbis Hauẽnenſis ſic ait · jn die nia Vinta puella ſic ait. Icias homo ꝙy de pauptate minꝰ puide quis triſtat? cuʒ pauptas diuitijs et pauprimꝰ diuiti foꝛtunꝰ dfũmo ñ mõ a ſanctis · ß etiã nõnũqꝙᷓ a dijſ gentiũ p̃ᷣfera· Giges en cum eſſet regiꝰ paſtoe vt refert ille elinãdꝰ facta ꝓliuione imbn⸗ um deſcendit in quendã hyatum terre vbi inuenit quẽdam poien moꝛtuũ in equo eneo ſedentem · inuenirq; quendam anulum pqu muiſibilis factꝰ ſtupoꝛem regine mtulit et adiutrice ea regem do minum interemit · De hoc aũt gige · Rndi il lũ valeriũ: Cum inqut fune pple impolſbi panptans tia · Wulta qui intelli ſari nõ po⸗ tꝰ aimo ſi ſcitatum apol linẽ ijſſet · an aliquis moꝛtaium ſe felicioꝛ eſß · er ⸗ dito ſpecu ſacrarij vox inſonuit que adglaum ei peetulit · js pauhn mꝰ erat · etate ſenioe agelliq; ſui terminos nũqꝙᷓ exceſſerat· ſe plꝰ ꝙbin un nmiyric ado dees dßegndu eſt anme. ſeins d ccare en mn nen dabs ni eglit qð tenet m ſn vł ne n qodun plentae ppnyum m tuto diunum DE0. ne gandere dednun lã abi accederpn da illa ꝙbentu bu mn zpbena nden kautnes ien ꝛup ercul mnn nt · Diem ve* upis ntrnnbi⸗ ER0 omo depuin⸗ nno etpu⸗ ß a dyſ guf le ebnöd ⸗ terre vbi— nuennq; mtuhit et geAndl r hmc ld i —„. we adglan⸗ m u1 termnn nli lortn nh paucas glebas pauoeis expteſ qᷓ; arua lidie piguiſſima metu refer ta·et vnũ aut alteꝝ facile tutele iugũ bouz qᷓ; exercitũ eq̃tñ voraci bꝰ expsſis oneroſũ · et hoꝛreũ vfꝰ noceſſarij nłliq; nimiſ appetẽdũ qᷓ theſauroſexpoſitos iſidijs et cupiditatibꝰ ho gVI. COEIS· Frta puelia ſic ait · Tu times pauptatẽ tãqᷓ ipã ſit mala et cer⸗ te milmãt dtra te plura teſtionia philoſophica. De malo eĩ li citũ atqʒ ſolitũ ẽ timere · Sʒ ecce peinceps phon areſtotiles in ſuis moꝛalbꝰ dicit ꝙ egritudo et pauptaſ ñ ſunt timõda · Rurſuʒ qð me lioꝝ accidẽs ẽ qũo hoc poſſ eẽ malũ · Sʒ q̃d · Pꝛofecto pauptas bo mis ẽ diter ſociata · Nudi phm añdictũ · Pꝛopter qᷓd inq̃t ĩopia apd vtiles hoĩes magis qꝙᷓ; apud peauos · aut opina' hoim optima ip̃a vti ab ip̃is · quõadmodũ depoſitõʒ pecunian penes bo nos pornmꝰ·et ita ip̃a a ſe ip̃a oedĩa· i · iopia qᷓi ip̃a oedinãte ð apd bonos ſeu virtuoſos · quõadmodũ nobis oꝛdinãtibꝰ pecunian de⸗ poſitõ fit apud bonos veputatos · Peniq; ꝙ pauptas ñ ſit mala ptz et p ho ꝙ ilie ſcðꝰ płꝰ eam deſcribẽs multa bona de ip̃a pᷣdicauit Pauptaſ inqᷓt ẽ odibile bonũ · ſamtatiſ mater · curaꝝn remotõ · abſq; ſollicitudme ſemita · ſapiẽtie repatrix · negotiũ ſme damno · itracta bilis ſubſtantia · paſſio ſine calumnia · incerta fœætuna · ſme ſollicie tudine felicitas · B ille. Vil. COSlDERNTIO Fptima puella ſie ait · Nõne hõ credis ꝙ multo pluris ẽ hois Jad deũ vnio ꝙᷓ oĩs terrena poſſeſſio · Sʒ qd · Ecce pauptas ſic ẽ dei et paupis vnitiua ꝙ ip̃e deꝰ vult oĩo itel tigi pauperis ĩ pſo na Rudi illũ BRauẽnẽſeʒ · Beatꝰ inqᷓt q̃ itelligi ſup egenũ et paupeʒ · ec̃ demꝰ igitꝰ vt ip̃e nobis itel ligere itei iigẽda dcedat q̃ ſe ſic ĩ pau pe itelligi demẽõſtrat · vt ip̃e qᷓ celũ regit i paupe nudꝰ ſit · eſuriat ĩ eſuriẽte ſatietas ren · ĩſitiẽte ſiriat fõs fotiũ · ſuriui inqᷓt ⁊c̃ · Ecce ð us i celo panẽ comedit què paup iĩ terra pcipit · et qð paup accipit i poculũ deꝰ ſibi teſta? ĩfuſu · Et q̃dẽ ſuffecerat dicere · Pediſti mi hn mãducare et bibẽ · ſ pᷣmittit eſuriui ſitiui · qe puꝰ fuiſ amoꝛ pau pis ꝙ paupe ſuſcepiſſ; niſ et paſſiõſpaupis aſſũpſiſß; · Hã et amo verꝰ ñ ꝓba' niſi ĩ paſſioĩbꝰ· B ille rauẽnẽſis · Vi-COSt- Ctaua puella ſic ait · Imice kariſſme muitũ gauderet miles ſi tanqᷓ; alter rex deberet haberi · Sʒ quid · certe xp̃ᷣs rex gloeie paupem qui de menbeis eiꝰ eſt vult haberi tanqᷓ; alten ſeip̃m · Nl⸗ ten ei ſeipᷣm idicat et ei ĩpẽſa ſibimp̃i ĩpenſa deputat; Vudi circa ꝗ ſctĩ archiãtiſtitẽ ãbeo loquoe · Quid ẽ inqᷓt xp̃ʒ ĩ vlnas ſuſcipe ni ſnhũc pijs opibꝰ i m̃bꝛis ſuis ãplecti k fous · ꝑ vlnas ei· i · beachia ðtꝰ opatõis expeimi · eteĩ cũ ĩ alio xpᷓʒ eſuriẽtẽ ſatiãt · ĩ alio ſitien- tẽ potãt ·ĩ alio hoſpitẽ ſuſcipiũt · ĩ alio nudũ opiũt· ĩ alio ĩfirmũ ł ĩ carcere poĩtũ viſitãt · Hijs ꝓculduhio vuotis opibꝰ eũdẽ ſpũ quo tidie puen ãplectũt?. E ãbeoſiꝰ. FCOtS IOERTIO Ona puella ſic ait Ecce ſcriptura dicit · pauptas et honeſtas a deo ſunt · Sʒ qd · Deofecto ſequi ꝙ ipſa pauptas nedu a de —————— —=—— ℳ ——— — . — — ——— — 1 5 vt domm dei acceptanda ſit.ſ; et patienter et voluntarie toleran. da · Vis noſce dñtiam · ccipe eam à ſimili. Dixit nanq; dñs pet Calicé quẽ dedit mihi pater nð við vt bibã illů · vic et licz iferre de ip̃a pauptate · q̃re iuxta verbũ ſapientis ipᷣa eſt donũ dei a pan cis dgnitũ · Sʒ et poeta dicit · O munera noduz intellecta pauyt⸗s L 5 uſtiq; lares⸗— angnſti; re gl xcserirIO cima pnella ſic ait· Cur odis hõ pꝛecioſaz et amahilem pan ertate Vtpote quã ipe deꝰ amat· Vð huꝰ rei habere ſigni zofecto peimum et infal libile ſignũ eſt ꝙ dei filiꝰ aſſumere ean volnit ñbꝛip̃i · Si dicas vbi poteſt hoc diſcerni · Sece in luca vbi matre eiꝰ dicit᷑ · Peperit filium fuũ pꝛimogenitũ et pãnis eñ inol uit et reclinauit euz in pᷣſepio · qe nõð erat ei locꝰ in diuerſono. ur ſum videas in matheo vbi dñs ꝙ tributo ſoluendo petrũ miſiſ di citur ad piſcandũ · vbi et gloſatoe dicit · tante fuit pauptatis vtvñ daret tributum nõᷓ haberet Rurſum attendas ad ilð marci. circi⸗ ſpectis omibꝰ cuz iam veſpa eſũ hoꝛa exijr in bethamam cum j· vbi gloſato dicit circumſpertis ſiquis eu hoſpitio ſuſcipet · tante em̃ pauptatis fuit et ita nulli adulatꝰ vt in tanta vrbe nijllũ mue niret hoſpitium · Burſum de xpo illð trenox mtelligit᷑. hero⸗ re pauptatiſ meę · Deniq; pauptas xpi creſcendo ꝓceſſit · quippe n natiuitate pannis inuolutꝰ elt.et ꝓ domo habuit ſtabulijet ꝓcn na pᷣſepiuz · einde nõ habuit hoſpitiũ iuxta illð qð dixit Vulpes foueas habent.et volucres celi nidos · filiꝰ aũt hominis nõ babe vbi caput ſuũ reclmet · In paſione vero etiã apeijs veltibꝰ ſpolin eſt teſte matꝰo exuentes inqᷓt eũ zc Ven ne credas xp̃m fuiſepau perem neceſſitate et nõ voluntaria pauptatis aſſumptõe · Judip trem clareuallis · Foꝛte inquit aliquis arbitret᷑ filio dei ſublimi eſſe querẽdã pãlacia vt cuz gloꝛia tiliꝰ dei recipet᷑; ſ nõ ʒpter ille a regalnbꝰ ſedubꝰ venit · In ſiniſtra eiꝰ diutie et gloꝛia · inde xtera longiturnitas vite · ho] oim eterna in celis affluẽtia appi⸗ rebat · ſ; pauptas ñ inueniebat? in eis · Poero in terris abůdabitet ſupabũdabat hec ſpẽs et neſciebat hõð pꝛeciuz eiꝰ.hanc itaq; ſi del deupiſcens deſcendit vt eã eligat ſibi · et nobis quoq; ſun eit matione faciat pꝛecioſam · lec ille pater · qui et de eodemlii⸗ da ſic ab inenarrabilibꝰ celi diuitijs et veniẽs im duz nec iſtas qualeſcunq; diuitias habere voluit · ñ in tantã pauh tate venit · vt natꝰ dtinuo poneret? in pᷣſepio¶ Scõm ſignu dmn amoꝛis erga ip̃am pauptatem eſſe ſcito ꝙ ꝗper paupes filꝰ de n mundum venit · quippe in eiꝰ pſona dixit yſaias vt euangeliſa t ſtatur · ſpiritꝰ domin ſup me · qpter qð vnxit me. enangelare h peribꝰ miſit me. 3 et pfalmiſtã dicit ꝗpter mi ſeriã et gemti perũ nũc exurgã dicit dñs · Paulꝰ etiam idem teſtatur· Feins no gratiã dñi nñi u xpᷣꝛ· qĩ gpter nos egenꝰ factꝰ eſt cũ eſſet diues 0 dieit tantt fut hm attendas diin boan er nbebn ſiqun ei bohit dula vi ntmnunn tas ryꝛ creendo yt et ꝓ demo babuſ dolprtiũ nrta ilꝰꝙn h ndes ·ſil ꝛitbon ne derd eni n ðNen„— nia paupuns aliqums udmt firn ſniſtra Wduni oim etemanin m as Ponm * —— 1 1 vt illiꝰ inopia vos ðiuites eſſetis · Pꝛefatꝰ quoqʒ clareuallenſis idem ſupponit miſerum hommem noie vilis vermiculi deſignans Magna inquit abuſio et nimis magna vt diues eſſe velit vermicu⸗ lus vilis ·ꝓpter queʒ deꝰ maieſtatis et dñs ſabaoth voluit pauper ieri· Pec ille pater · Fl. COPIS OSRNTIO Kdecima ꝓuella ſic ant · Tu qui qpter pauptatẽ deſolaris vti⸗ qʒ plenã potiꝰ dſolationem haberes · ſi noſſes quanta pꝛe dini tibꝰ beneficia et fauoꝛes deꝰ om̃ipotens impendit ac impenſurus ſit paupibꝰ.qð quidẽ patet aliqua de dictis ſupiꝰ reſumendo · Hã ecce xpᷣe in peincipio doctrine ſue vt teſtantur euangeluſte beatos eſſe paupes peedicauit · xp̃c paupes dignos indicat mẽſa ſua · ic eſt ꝙ in luca legunt? paupes ad cenam dñi introducti · et ĩ pſaimo dicitur paſti ĩ dulcedine tua paupi deꝰ · Deꝰ paupes adiuuat ꝑð̃· Ndiuuit paupem de inopia · Peꝰ paupes elegit · Kudi qmd dicit p ylaiam. legi inquit te in camino pauptatis · facobꝰ quoq; dicit nonne deꝰ elegit paupes in hoc mundo · Deꝰ exaudit paupes · hoc teſtat pſalmiſta · Peſiderium inquit paupum exaudiuit dñs · In ec⸗ cleſiaſtico quoqʒ dicit?. Pepeecatio paupis ex oꝛe vſq; ad aures ꝓ⸗ ueniet · Peꝰ memoe eſt paupum · qð etiam teſtatur pſalmiſta dicens Nonne in finem obliuio erit paupis · Deꝰ de pauperibꝰ eſt ſollici tꝰ.etiam hoc teſtante pſalmiſta qun ait · Ego autem mendicꝰ ſum et paup dominꝰ ſollicitꝰ eſt mei · Peus eſt refugium paupm · iuxta il⸗ iud pſalmiſte · Factꝰ eſt dñs refugiũ paupi · Peꝰ eſt paupm foetitu do teſte yſaia ad deũ loquente · Eactꝰ eſt inquit foœꝛtitudo pauperi fortitudo egeno in tribulatõe ſua · Deꝰ paupes ſaluat. Teſte pſal⸗ miſta · Parcet ĩquit paupi et inopi et animas paupm ſaluos faciet· Hegũ quoq; libꝛo dicit?· Populum paupem ſaliuũ facies · Deꝰ aſſu⸗ mit paupes derelictos · Vnde pſalmiſta deo ioquens· Tibi inquit derelictꝰ eſt paup et rurſus pſalmiſta · Pater meꝰ et mater mea de reliquerũt me · dñs autem aſſumpſit me · Deꝰ ſpes eſt pauperũ et ex ultatio · Hinc yſaias dicit · In ip̃o ſpabunt paupes · Idem quoq; di cit paupes hõminẽð in ſancto iſrahel exultahũt · De nõnunqᷓ; de panperum exequijs ꝓuidens ip̃ot ab angelis depoꝛtari facit ad locũ quietis · am in luca dicitꝰ · Factum eſt vt moꝛeret? mendicus et poꝛtaretꝰ ah angelis in ſmum abeahe · Deniq; vt vno verbo di⸗ catur tanta eſt dilectio dei ad paupes · vt bonũ vł malũ qð fit pau peri ſibi reputat fieri · patz hoc dñte domino teſte matho · qð inqt vni ex mimmis meig feciſtis mihi feciſtis · Il. COEStDSRRRTIO Vodecima pnella ſic ait · Tu hõ odis paupertatem · quaʒ ſi ſci⸗ res qualis eſſet multũ diligeres ipᷣamqʒ potiꝰ qꝙᷓ; diuitias ha bere velles · Himirũ paupertas expedita eſt · leta eſt · e cura eſt · fer tilis eſt · atq; medicinalis eſt · Vis ſcire ꝙ paupertas ſit expedita· „ Andi ſanctiſſimus patrez gregoeiũ Qui mquit mihi opꝰ diuitiaꝝ ꝙh 5 ————— ahſtulit me ad currendũ citiꝰ erpediuit · ad patriaʒ liberiꝰ tidir quia quaſi in via pondere caremꝰ · Vis etiam ſeire ꝙᷓ leta ſi pan ras· Tudi ſenecam, Bepe inquit Paup fideliꝰ ridet · nulla ei in ali i⸗ et in patrũ libꝛo ſcirbtur ꝙ quidãpan pabebat vnã nattam de medietate ſe coopiebat · alterã mediert ſbi ſubmittebat et erat validũ frigꝰ et pater monaſterij de noq exiens audiuit eum dñteʒ · gratias à0 tibi dñe. quotquot ſun nõ diuites in cuſtodna et qui in ferꝛo ſedent aut pedes hahent inl gno dſtrictos · ego aũt velut impato? ſum extendens pedes mecʒ et quo volo ambulo B bi„et none pauptas huius ſatis leta uit. Vis ge ſcire vlteriꝰ · an pauptãs ſecura ſit · Fudn magnũ picz g ſinũ· Securio⸗ deemit paupꝝ in terrã· ꝙᷓ auri diues in purpurã he iſe pater · qui rurſum de ſecuritate paupm loquenſ. Verius inquit diuitibꝰ qᷓ; pauperibꝰ inuidet? · et nòo inopes · B locupletes inqi tat infeſtatio ſeua latronũ · udi quoq; et illuſtrẽ ſenecã de ſen ritate pauptaris Ioquentẽ · Mudũ inquit latro dimittit etiã in oble ſa via paupi pax eſt · Vis ſcire ꝙy ferti lis ſit pauptas · Iudi magn patrem auguſtinũ · Fecundꝰ eſt inquit ager paupm cito reddit do nantibꝰ fructũ · B pater magnꝰ·* et dfiderandũ occurrit ꝙ li ipa terra macilẽta videar?· tñ quantũ ad veron bonon incremin fertiliſima eſt ·teſtante libo geneſeos · Creſcere ĩquit me fecit dᷣ in terra pauptatis mee · et certe in hac terra plantari voluit vnig nitꝰ dei lignum vite vitis vera · Vis deniqʒ ſcire ꝙ medꝛcinaiis ſt pauptas · Nudi de hoc ſanctiſſimũ patrem gre oꝛjũ · Quos inqut moꝛum infirmitas vul nerat pauptatis medcina janãt ¶X· COPiSOERSTIO. T grciadecima puella ſic ait · O amice vtinã ſcires quãte ſipn pras efficacie· min ſatis eſſet ſi ᷣaʒ ñ diligereſ. uenã mq es eſt ip̃iꝰ efficacia · Eece pauptas vitijs materiã ſubtrahit · Pay tas luto et ſtercoæe carere facit · pauptas patienter habita decoꝛ inducit · pauptas nõ ſolũ duas filias ſanguiſuge infernales ſuffo cat · ſ et vermẽ diuitum occidit · Vis ſcire peimo ꝙ pauptas viti materiã ſi berabar ud⸗ ſenecã illuſtrẽ·Inquis mqu¶t pecuniand didi · O te felicẽ ſi cum illaz auariciã ꝓdidiſti · ñ ſi illa manet apd te es tanto felicioæ · quo tanto malo materia ſubducta eſi· Vis ſin ſcðo ꝙ pauptas luto et ſtercoꝛe carere facit · udi verhũ paulia as inductũ et de terrenis intelligendũ · oĩa inquit arbitroꝰ vt ſten cora · Habuiſti aũt et ſupꝛa ex libeo ſapientie ꝙ tanqᷓ lutum eſin tur argentũ · Sʒ et abacuc ꝗpka cũ additione dicit · Ve qui coh gat nõ ſua vſqʒ · a ggrauat dtra ſe denſum lutũ · ex quò piane ſecn tur ꝙ bonũ eſt eſſe paupem · ſalteʒ eo fine vt hõ glutunoſo lut ſu dnnciarũ ſtercoꝛibꝰ coꝛ ſuum ſi affluant ñ apponat · Vi tercũ li re ꝙ pauptas patienter habita decorem induci t. Vudi ſanctũ v Balliũ de tpalibꝰ bonis loquẽtẽ. Sj ĩquit fateris ea tibi diin quoq; et illihi ſ feralis ſpatsj hadüdemdin m bat tenpimmn n denq; nyn uptans medrin amer vni ſ; ner ſiᷣnñdignt pauptas půn l ei Vis ſure pnwyh luſtrẽ nqus x b riciã pdi alo matena ket⸗ carere facido gendcund eo lapim 4 7 . pꝛoueniſſe · In iniuſtꝰ eſt deꝰ ineqͥliter nobis res diſtribuenſ. TCur tu abundas · ilie vero mendicat · niſ et tu bone diſpẽſationis meri⸗ ta dſequaris·Hle vero patientie brauijs decoꝛet?. B jlle. et qð di⸗ cit de decoæe huiꝰ quidẽ ratio pᷣt eſſe · Nã pſaimiſta de dno Ioquẽs ſpecialiter dicit · Oculi eiꝰ in paupem reſpiciunt · quomõ · Pꝛocul⸗ uhꝛo dulciꝰ ex amicabil iꝰ p ceteris hic et in futuro · Sj ergo ꝓut anit eccleſꝛa · Splendida facta elt facies moyſi dũ aſpiceret in eũ dñs · nõ eſt facile abnuendũ · quin efficaci diumon oculoꝝ reſpe ctn in paupem facies mterioꝛis ſui hominis ſpiendoꝛis decoeem ſpecialæm dſequatꝰ · Vis demũ ſcire ꝙ panptas nõ ſolum duas ſan⸗ guiſuge filias ſułfocat · ñ ꝙ etiã vermem diuitũ occidit · Kudj que nam ſmt hee filie ſanguiſuge de quwbus habet' in ꝓuerbijs · Eerte ſunt gulã et luxuria · que quidẽ ſugunt peccati fanguinẽ de dupli⸗ ci diitũ ſubſtantia quas dſtat ſuff᷑ ocari ipa pauptate · Rurſum au di quis ſit vermis diuitum coꝛda coꝛrodẽs · Pꝛofecto hic vermis potiſſime pᷣt dici remoꝛſus dſcientie de hoc cꝙ cum poſſent · paupi⸗ bus non ſubueniunt continue habende · Fic vermis quidem non meliꝰ occidi poteſt clan eſt qᷓ pauptate mediante · eſt enim paup in hoc caſu a remoeſu dſciemie ſuppoætatꝰ cũ nullus ad impoſſibi le obligetur · XII. COpISOEESTIO Vartadecima puella ſic ait. Fudi homo rem geſtam qui de paupertate querularis ad magnam tun conſolati onem · Kudi rem geſtam per patrem clareuallis · trina vice vel in parte recita⸗ tam et nunc iterum completius et denotius recitandam. ccedit inquit ad conſolationem pauperum ipſa quoq; que paſtoeibus exhibita eſt viſitatio et allocutio angel oæum · Ve vobis diuites qui veſtram habetis conſolati onem vt non mereamini habere am celeſtem. Qĩ multi nobiles ſecundum carnem · ꝙᷓ; multi potentes ꝙᷓ multi huius ſeculi ſapientes · hoꝛa illa in ſtratis mollibus qui eſcebant et nemo eon dignꝰ habitꝰ eſt nouã lucẽ videre · magnũ illud gaudiuuz ſcire · Ingelos audire cantãtes gloeia in exceiſis deo · Ignoſcant igitur homines qe qui non in laboꝛibus hominum exercentur · ab angelis viſitari ñ merentur · Ignoſcant qᷓ placeat ſupnis ciuibꝰ laboe cuꝰ eſt intentio ſpiritalis · qñ quidem et ilios ſuo tam felici dignantur alloquio affari · qu coꝛpalj vrgente ne⸗ ceſſitate laboꝛant ꝙ victu coꝛpis · hiec dictꝰ pater · Qui rurſum in eadem materia ſic ait · Qiñ multa ilia die natiuitatis dñice gemmiſ et auro fulgent altaria · quantum vbiq; pallis adonantur pꝛetes putas ad hec angeli diuertent et pannoſos declinabunt homines In ita eſt · cur magis apparuerunt ouium paſtoꝛibꝰ ꝙᷓ regibꝰ terre tẽpliqʒ ſacerdotibꝰ · ur et ip̃e ſaluatoe cuꝰ ẽ aun Piter et àrgetu 3 S— 29 c⸗ ſacram in ſuo coꝛpe pauptatẽ dedicat · aut certę cur ipam tam ſol· licite pauptatẽ an golus enarrat · hoe inquit vobis ſignũ inuenietiſ infantẽ pãnis inuolutũ æẽ · ergo dſolamm dſolamim popule meo dicit emanuel · vobifeũ deꝰ · ſpᷣe ecem̃ ſainos faciernð quoſeun ß populũ ſuũ a peccatis eo eniq; popuiũ ſuũ dſolar vent vi pül an6 ſaluũ faciet · nã oculos ſupbon humiliah q; populũ bumilẽ que jaluu rãci PPon humiliabit Vs noſſe populũ eiꝰ · Jihi inquit derelictꝰ eſt paup · idẽ vero dif air. Ve vobis diuites 2c. Vtinã in eo populo nos mueniri ſy opte mꝰ cui nõ dicit ve · B quẽ ↄſolat? dñs de ſuꝰ · quid em̃ dſoler eoʒ qui ſuã habent dſolatõʒ · Ceten vigi lantibꝰ paſtoeibꝰ gaudiũ no⸗ ne lucis euangelat? · et eis ſaluato? natꝰ eſſe dicit?. paupibꝰ ig⸗ tur et laboꝛãtibꝰ nõ vobis diuitibꝰ inter ip̃as noctts vigilias di es ſanctificatus il luxit · et nox vt dies iliuminata · immo i diẽ m tata refulſit angelo dñte · q⸗——— ſaluato · tiq; nõ hac nocte · Siquidem nox pceſſit· ies aut appeopinquauit · hec ille ꝓater ·* V. COhISiEfiTO. Vintadecima puella ſic ait · Mõne hõ ſtatꝰ pñs exiſtit quodi. modo momentaneꝰ · futurꝰ aũt ſtatꝰ eſt eternꝰ. quare eligii ius eſt ꝓculdubio bñ valere in futuro · Sʒ quid · Pꝛofecto ſidiues meliꝰ valere videat? in peeſenti · paup multo meliꝰ valebit in futu ro. Rudi magnũ patrem auguſtinũ· Veniet inquit tpꝰ vt ſe auns om̃s fuiſſe diuites doleãt à quibꝰ nuc xpꝛ paupes irrident᷑· nõſpy iſte qui nũc humane eſt dſuetudinis oꝛdo ſe ruabit? ·nõ ſemp l rꝰ fame toꝛquebit. nec ſꝑ auarꝰ diues ipᷣan delician abundãti pfruetꝰ?·ſʒ cito et ille de ſterquilinio ab angelis eleuabir in pad⸗ fum ·et ille qui elimoſinam noluit dare ſi penitentia non ſubuen rit · de luxurioſo conuiuio rapietur in tartàrum · vt qui in hoe e⸗ culo paupi noluit dare micã · in inferno nõ mereat? accipe guttan et qui paupem paſcere noluit delicijs fuis paſcat flamas medullſ ſins · hec pater ille magnꝰ. Sed ſi tu dixeris pᷣt aliquis eſſe diues quem nõ tanget pꝛemiſſa dſideratio vtpute nõ auarꝰ Picã egot⸗ bi quis eſt hic et laudabimꝰ eũ ·fecit em̃ mirabꝛlia in vita ſu ·E eĩ hoc perarum et valde inſolitum ꝓut ſupea ſoꝛ oe mea ex auton tate magni patris inducit · 6 ¶Capitulũ nonũ dtinens dſolationes tã ſup miſeria domeſici pene occulta · ſiue nõ mẽdicantiũ hoſtiatim · ꝙᷓ ſuꝑ mendica pauy iſeron ꝓ ſeip̃is mendicantiũ · N Gno poſt pꝛemiſſa ad dñam dſolatricem peincipalen acceſſerũt et alij duo triſtes petentes ſup teno⸗ pe miſſi capituli ↄſolari · At illa cuilibet eon de ſuib pu gllis vnam adiunxxit · JI. COtiSOERTO · ima puelid ad pꝛimum triſtẽ ſic ait · O amice die queſo min „ quid addit mali tua ĩopia ſup maifeſtã pauptatẽ Pices fote „ 0 ta maioeem miſeriam · Bed quid. Certe hant maioꝛerm miſeriam mere rur tua ſuperba verecundia · Hliami Situr poſtponas humiliando⸗ temetipſum et ipſam tuam indigẽtiam detegendo · et q̃ntitas miſe⸗ rie tue minuetur et omnis peemiſſa ceteroum pauperum cõſolatio ad te ſicut ad alios extendetur . COtSEBmrO. —Scunda puellaad ſöcundum triſtem ſic ait. Tu conquereris de miſeria qui mendicas pꝛo teipſo hoſtiatim et quare cõque⸗ reris · videtur potiſſima ratio · quia times deficere in neceſſarijs et quia talis mẽdicitas ruboꝛem inducit humiliationis · Bi peimum eſt in cauſa dſol etur te memoꝛia diuini peomiſſi quod eſt infallibi le · non inquit dominus te deſeram neq; derelinquã · Sane hoc peo miſſumefficaciam habet ſi plena fiducia ſequaris illud pꝛopheti⸗ cumn conſil ium. facta cogitatum tuum in dominoet ip̃e te enutriet 1 tue rubo? humiliationiſ eſt in cauſa eo ꝙ adhe ret dicte mendicitati que fit hoſtiatim · ſcias jooc pꝛo conſolatione P illuus humiliationis cum ſit via ad illamſubl imẽ et deo gratiſ⸗ ſimam virtutem humilitatis nullum pꝛecium eſt eondignum · Explicit ſeptimus liber de cõſolatione theologie · Incipit octa uus continens conſolationũ remedia opoꝛtuna contra itla turbati ua que opponuntur amicicie et ſocietati · GCapitul um peimum con⸗ tinens conſolationes ſuꝑ carentia ſeu amiſſione fidelis amici · Ctauo peincipaliter viginti triſtibus ad ſupeadicta dominam conſolatricem accedentibus peimo omiũ nus ex eis ꝓpter carentiam et amiſſionem amici tri⸗ ſticia peegrauatus ante ceteros ipſam dominam al⸗ koquitur in hec verba · Odomĩa mea inclita amicicia: grata careo de quo ex intimis ſum turbatus · Et il la vlterioꝛem querelam non expectans de puellis ſe comitãubꝰ moꝝ quatuoe acciuit imponẽs ęit vr triſtẽ iſtum pꝛo poſſe ſuo dſolẽtur ICOPISOSRCIO. Rima puella triſtem alloquitur in hunc modum. Eur intantũ de amice carentia turharis · mox em̃ vt amicum haberes aut Sðhm non amica viciſſitudine reſponderes · aut tu viceuerſa etiam ipſius amicus eſſes · Bi peimum detur fidelitatem quidẽ · ſi vero ſe⸗ cundum pderes t? netipmeſt enim amicus alter ip̃e · Sed neutruʒ hoꝛum conuenit · Pimin homo infidus merito deteſtabilis eſt cõ tra quales etiã ip̃e paulꝰ impingẽdo dicit · ſine affectiohe abſq; fe dere poꝛro ſeip̃m perdens maxmam incurrit iacturã · quid em̃ ip̃o hbi pcioſius eſſe poſſ · Tu quoqʒ ſi ſm amicicie rationem es factꝰ alter ille. accidentia veſtra cõmunia erunt · et hoc pacto mala plu rima eius ex parte occurrẽtia poteriſ foꝛmidare · Q ſi talõ habuiſti * 8 5 8 8 5 1 1 74 3 11 1 1 4 † 3 83 5 5———— — „ —. atq; vdidiſti cum illo ſimul etiam dicta plurima mala timoꝛe coe⸗ — peehabita nmerũ bonoꝛum excedentià pdidiſti· Quiò ergo. Prołecto ſtultum eſt de mal oꝛum perditione eſſe queruloſum. Fcunda puetla ſic ait.Cariſſme Peu ped non opoꝛteret · Nempe recuPaie 2 Kudi Fene lluſtrem Kmcum inqunt perdidr alterum ripon Sens dicit· Flium quere et ibi euz F i— inter berales artes · inter honeſta et n„ nla kn ad menſam res iſta non auentur: ectee. rur— erdid amicum et reſpondet · Eoetem anumu habe · vnũ* re·ʒion⸗ cum quid tu in tanta tempeſtate ad Vnẽan abas· lie 8e neca qui hoc verho vl timo videtur dicere pluſqᷓ amico vnico. ni 3„ r18 mi tui focitudim mnMt. cOiSEmro. —trciapnekl⸗ ſic. amicũ pdidiſti · ſeito hoe eter eus eſto ſi tu hoc ꝓpter deum patienter feras ꝙ tunc habebis cSam deo om̃e illud ꝓpter qð damnu hmõi nolles pati. ded qud Dices foꝛte · Quid confert habere coꝛam deo aut quo poe pabebo coꝛã ip̃o · Certe felici dmercio? terrena P celeſti 22 pꝛo eternis dmutando · In non dirit pauius · potens eſt depoſu meum ſeruare in illum diem · ſ·eternitatis bin nõ dn it ipſe dominꝰ ꝙᷓtum ad cambiũ hunuſcemodi · Theſauri 22 cheſauros in ceio vbi neq; erugo · nec tinea demolit etvbi vn non effodiunt nec furantur · Certe in ſennio diuine memoꝛi reſor natur illud tibi quo tanqᷓ̃m merito fiet recõpenlatio et Petui onn um patienter apter xp̃m tempoꝛaliter perditoeum⸗ Varta puel la ſie ai t· Qhomo amicum pdidiſti · rmalus multum gaude · Ipe eñ̃ te foeſitan pdidullet· Seripeuntt⸗ eft. ꝙum puerſo puerteris· Sed et mãdana ſciẽtia teſte in.* pus ſhmbolum · Facilioe eſt tranſitus · ¶l— ſi bonus non pdndiſti · p̃m ad regna celeſtia pᷣmi ti · Indi p?em 5 lis. qñ inquit nos moꝛiẽdo deſerũt quos amamu noumn 5 jn ðternum relinquere nos mãſuros ſed aliquantũ pᷣcedere— ros · Hec ilie Sed h vis ſcire · cur pᷣcedunt · Fece vada 6 br locum inter ſpdereas manſiones · Nõne illiꝰ xp̃ianiſſm n ſancti Sebaſtiani dſimilẽ ſentẽtiã ad amicos· warci etm„ platã audnſtiHolite inquit timere · nõ ſepabunt à 3 5 dũt vobis pᷣparare ſydereas mãſones i quibꝰ vna vobꝛ 6 lijs võis ĩ ppetuo gaudio maneatis · Molite o amci reuocã 6 „ diligitis · a vita ad moetẽ ·a gaudio ad lutũ · a buwie að ten — ee coꝛam deo iu zx ten pu dint pams pami bumſcemodr ſdin g · net lnen dewiin ert nknn dun ntd ket tecöpen ut valiter perduoen „— „ 6 ſiec ille miles gloeioſus · qui quidem teſtante appꝛobata viſione legitur hec dixiſſe angelo tenente iibeum ante oculos eius ex cu⸗ ius lectione loquentis oꝛatio decurrebat · Capitulum ſecundum continens conſolationes ſuper carentia vel perditione carnalis amici vel amice vt amaſij vł᷑ amaſie. Ecundo polt pꝛemiſſa ad ſepedictam dominam conſo V iatricem acceſſit et alius triſtis fuper materia pᷣmiſſi capituli querens conſolari · Pt illa mox eidem de ſu⸗ is puellis quinq; conſolationis gratia deputauit · 5* 1-COSDSRTIHO. ma pueila ſic ant · O ſimplex homo cur turbaris · cur non po tiꝰ conſolaris · de perſone eius carentia que in pꝛeſentiarum habita pernicioſas ymagines tibi ingereret incunctanter. Sd qð periculum dinoſcendum · Fudi illum regularem hugonem loquo Fnime mquit que in coꝛpoꝛe viuentes per dilectionem rerum viſi bilium coꝛpoꝛalibus ymaginibus afficiuntur · a cœꝛpoꝛibus exeũ⸗ tes in eiſdem ymaginibus toꝛmenta patiũtur · pꝛopter hoc eĩ ibi coꝛpoꝛalibus paſſonibus teneri poſſunt · quoniam a cseruptione coꝛpoꝛalium affectionum hic mundate non fuerunt quam ſcilicet coꝛpulentiam de coꝛpoꝛis dilectione traxerunt · ſtudeat igitur am ma in hac vita ſe ab huiuſmodi federantia mundare quatenus enj hic exierit inde nihil coꝛpoꝛeum ſecum trahat et a coœꝛpoꝛali paſſ⸗ one immunis exiſtat · hec hugo antedictus HCOHSDERNTIO. L gcunda puella ſie ait᷑ · Cur velles habere amaſiam vel amaſi⸗ 2) um vt amicam vel amicum · vel ſi peius habuiſti · cur non libeẽ ter perdidiſti · Honne dicit cycero et vtiq; bene · qui inquit ſuis ra- ti onibus inmicus fuerit ſemper eum quomodo alienis rebus ami cnm foꝛe ſperes · Ham quem amicicia perfidioſum cognoueris eũ quare putes amicicias cum fide habere poſſe · Nec ille atqʒ ama⸗ fijs quibuſq; 1˙d meſſe non dubites · peopeijs enim ratiombus ini⸗ micantur dum eas contemnunt dũ contra eas viuunt et ipſas abi ciunt · et nolunt per eas mtelligere vt benefaciant · ac pꝛoinde ſi bimetipſis ſunt perfidioſi · quomodo ergo vt amici fideles bonum diligerent alienum · Mequaqᷓ ergo cum fide ad ſua coꝛrelaria ami IH. COESOSRNTIO Erci a puella ſic ant᷑ · O hœmo amaſia cares łk etiaʒ amiſiſti · Cur inde turbaris · queſo coniectes potius cyceronianũ illud exẽ plumn · Fit cycero amari iocundum eſt ſi curetur ne quid inſit ama⸗ ri · Tu igitur collige in ſmum mentis ſenſum contrarium exiſtimãs nequaq; eſſe iocundu amari · eo ꝙ plurimum inſit amari · nonne ein amarum eſt timere continue pꝛodi ·timere ſcandaliʒare · timere ho⸗ noꝛem perdere · timere pꝛobabiliter amaſie vel amaſij animaz atq; cicias habere poſſunt · — * 2 —— ————. pꝛopeiam perdere et ad eternas Flamas diſponere · eo citius iner rendas · quo per occiſionem fatun ameis&c caſone · vitaʒ hanc m ſeram F̃requenter contingit perdere Nonne hoc amaruz eſt. Innqᷓ verum diit ſapiens. O moes c aman⸗ eſt memoeia tua hommiin juſto-. COhISDSHSTIO Varta puella ſic ait · H ſtulte ꝛlla ad quam dicis vel in ccde ſitinit in te anima mea · ꝙ multipliciter tibi caro mea ſtim tu am non extinguet · Mon enim habet hec cellam vinariam quate introductum vino caritatis rubeo valeat— foꝛte pi⸗ dulum affectionis poculu infectiue pꝛebeat parumper nevlpa tenter inficiat aut abhominabile exiſtens vomituz peouocet.ten ⸗iſſma quadam caritatis ſimilitudine rubeicatum · Tali igitur libi⸗ rer conuerſatio tua careãt ne ſitiʒ in te ꝓuocet quaʒ extinguere mi nime queat C cotiswerio. inta puella ſic ait · O tu homo inexperte ſcias ꝙ de careni aut perditione amaſie minus curares ſi doctoenz ſeripta vel egeres vel melius intelligeres · Vide nunt vel ſolaʒ hugonis ſen tentiam · Fauus inquit diſtillans labia meretricis et nitidius gut cur eius di eo ꝛẽ In fauo eniz duo ſunt mel et cera et in facien tricis ſimiliter duo ſcilicz decoe et gratia · hoc eſt pulchritudo oiſ et dulredo ſermomis · Cera ſuccenditi gnem · mel pꝛebet duleedni Sic pulchritudo meretricis igne libinis inflamat carnem · blandi mentc vero lenocinanrtis ſermonis ſubuertit menteʒ. ſillat min cera dum meretrix verba ſua mollit et facit dulcia · ane autẽ dul edinem eterne moetis amaritudo comitatꝰ? · Vnde ſequitur bi no uiſſima iltius quaſi abſmthium et àcuta quaſi gladius bicep· Pilhgit mulier vt decipiat · amat quod habes · non qð es · He ill doctoe · qui et plures alios habet etiã excellentioꝛes vt patebi n ſequentibus ſecum dcoedantes · ¶Napitulum tercium continens cõſolationes ſuper catenis ſr atis mulierum Ercio poſt pↄemiſſa ad dominam dſ olatricem actelit et alius triſtis querens ſup ßamiliaritãtis muliern arentia conſolari · Rt illa eidem huius rei grãt de uis puel lis ſex pꝛotinus aſſgnauit · 1. COfISOERNTIO. ſma puella ſic ait · Tn qu mulierum familiaritatem deſid ras ſtultum te eſſe pꝛobas · Nonne times venena · nonne et h ſentiamGuiuſinodi mala non ſolum fugienda ſunt vbi eſſe in niuntur · ſed peoe ſus abhoerenda ſunt vt moꝛtifera · inueniuntur qᷓ; in mulierum familiaritate Rudi magnum p auguſtinum⸗ e carbonibꝰ inquit ſcintille diſſiliunt · deferr miliari go nutri · moæbos aſpides ſibilãt et mulier fũdit deupie pelli „ eurarts ſidom Ve nnt del clnn „ labumeremctn ſant nel etcn en libms mfimnm lin et fueit deliit — In riſu aliquando diſſoluitur nunc blandicias exhibet et quod eſt venenoſius ſuꝑ cũcta pſallere delectatur aut canere· Cuius cantu tolerabilius eſt audire baſikiſcũ ſibilantẽ. hec magnus pater· 4H. COSOSRTO. NEcunda puella ſie ait· Bi cares familiaritate periculoſa. id eſt plena pericułis · gaude nomtriſteris. Pleccine quidẽ elt muli⸗ erum familiaritas. Ecce quid dicit Fmbeoſius ille magnus · fanua inquit dyaboli · via iniquitatis. ſeoæpionis pcuſſio · nociuũq; genꝰ eſt femina · cum ꝓximat ſtimulat · ignem incendit · flãmigero igne percutit cõſcientiam pariter habirantis · et exurit fundamenta mõõ⸗ tium ſi cum viris femine habitẽt · viſcarium non deerit dyaboli · ſt pudicam queris feminam quã bene videris conuerſantem.mẽte di iige non coꝛpali acceſſu frequentes · femine cum viris habitantes germinant ſpinas et archana mentiuʒ acuto mucrone percutiunt· Ercia puella ſie ait · ECur familiaritatem mu lierum diligis cõ⸗ tra quarum aſtucias ſtante familiaritate vix aut nunqᷓ ſecurꝰ eſſe poſſis q̃ntumcunq; pfectus ſis · Kudi venerabilem jeronimum peeſ biterum · Foſpitiolum inquit tuum aut raro aut nunqᷓ mulien pedes terant · omnes puelias aut virgines xp̃ꝛ aut equaliter igno⸗ ra aut equaliter dilige · Vide ne ſub eodem tecto manſeris · nec in peeterita caſtitate confidas · nec ſampſone foꝛtioe · nec dauid ſancti oꝛ. nec ſalomone potes eſſe ſapientioæ · memento ſemp ꝙ paradyſi colonũ de poſſeſſione ſua mubier eiecerit · Vnde ait quidã ·&dã ſam ſonem regem dauid et ſatomonem · Eemina decepit · quis mõ tutꝰ erit · HMec ilie pater venerabilis. Qui et alibi de deceptoꝛia mulie⸗ ris aſtutia ita dicit · e ĩdnſtria diſciſſa fit tunica vt alnq̃d intus ap pareat · opitur quod fedũ eſt qð foꝛmſum eſt· eriſpanti cingulo an guſtum pectus artatur · capilti in fronte vel in aures deftuũt · pal lolum interdum cadit vt candidos nudet humeroſ et quaſi videri voluerit · tollit feſtina quod texerat nolens · aliud pollicetur aliud oſtendit · ingua pſonat caſtitarem et totum copus peofert impu diciciam · Vmx eſ᷑ ita turpis aut ſenio confecta que non gaudeat et libenter audiat ſi dicatur eſſe pulcra · Velectant caſtas etiam pᷣco⸗ nia foꝛme · Nec dictus pater · Qutrurfum alibi dicit ſic.houi ergo quaſdaz iam maturioæns etatis et pleraſqʒ generis libertini adole⸗ ſcentibus delectari · fikios querere ſprituates paulatimqʒ; pudoee ſarcito per ficta matrum noĩa erumpe in ticentiam maritaleʒ· Piec ille pater · Et ecce quid mulierũ familiaritas opatur · que tot et tã⸗ tis aſtutijs viro etiam perfectd inſidiatur vt infatuetur et caſum⸗ patiat? · Cuiꝰ reietiã ad maturas adoleſcentiũ matres ſe facientes ꝓnp 5 —— — ſer reuera ne dixęrim tudibꝛium pot magnus pater Rugu jmmo et ad confectas ſenio participium extẽditur. nec huie nao in quantitate vllum bonũ famitiaritatis compabile reperitur. ¶ t. CcOłið EfTIO. Varta puella ſic at · O kariſſime nunqᷓ non vel aliquando au⸗ Piuilti hoe famoſum pnerbium·imia famitiaritas dtempti Färit · peruerti in hmõi ludibeiu nimà famliaritas cõceptum pr. eſt quide etiam ſerio dici ꝓinc ſtinus ãmonet dicens · Wemẽto thamar qui ab amon fratre ſuo cœrupta ſit· vbi vnius eſt ta bernaculi conue ſatio carnis · nõ faeile totlitur delectatio Fee ille pater · Facta au tem coꝛruptione huiuſcemodi duid ſequitur · Pꝛofecto pꝛeter infe miam que de maximis bonis Vnm tollit · I · bonam famam · Nulto tiens etiã ſequitur odium mulieris coerupte et occiſio viri edri⸗ pentis · quẽadmodũ hec in thamar et amon ſequebãtur · Namver gum libeo de amon et thamar legitur · oppᷣſſit viribus eam et cub uit cum illa · et exolam eam habuit amon magno odio nimis ita vt maius eſſet odium quo oderat eàm amo?e quo ante dilexerat. khe autem amon vt ibidem kegitur randem ob dictum ſcelus perpue: ros abſalon fratris ſui eſt oeciſus V. COrSESTIO · Vinta puella aduertens triſtem de numero eſſe clericoꝛun he aiter ſ mulierum familiaritas dmuniter viris ſit piculo · ſe⸗ laliter tamẽ clericis et maxime junioeibus eſt vitanda · Audi m gnum Imbeoſium · Viduarum inquit ac virginum domos niſvii tandi gratia · et hoc cum ſenioꝛnbus hoc eſt cũ epiſcopo vel ſigr uice cauſa eſt cum p̃ſbitero iunioees adire non eſt opus · Uuidne Jeelſe eſt vt demus ſecularibus obtrectãdi locum · Q ſi aliqua il rum foete labitur· cur alieni lapſus fubeas inuidiam · q̃nti non de derunt erroei locum et dederunt ſuſpitioni · Prima temptañtacie⸗ ricoeum ſunt feminarum frequentes acceſſus. Iſte ſexus repꝛehen: ſibiles exhibet clericos · ec ille magnus · Jed et decretoeuni⸗ beo repitur · ꝙ vbi nmia eſt familiaritas mulierus · ſtimuli anuq poſtis non deſunt · QCqʒ non poteſt coꝛde toto hahitare cun deo qui feminarum acceſſi bus copulatur: ¶Vt · COhSOERTIO⸗ rta puel la ſic ait · Cur ex eo triſtaris ꝙ mulierũ Ipeiuaris · cum potius foꝛet qpter caſus piculum et᷑ iple mulieres tanqm graues caſtitatis ĩimice longius rug eſtò etiam ꝙ eſſent religioſe · Kudi magnum patrem Vu⸗ Granem inquit ĩimicum ſoetita eſt eaſtitas · cui non ſolum rln dum · ſed dimiſſo freno longius fugiendum · nec e⸗ minus um ſunt · quia religioſe · quia qᷓnto rebigioſeæes · taniò citius allicun famitianta declinandi ui r et amon ſeꝝtin vt amon nugo Nr am amoet qo mi 8 . „ et ſub pꝛetextu pietatis latet fifrus lubidinis · expte crede ep̃us lo dudẽ cam deo non mentioæ· cedꝛos libani duces gregũů ſub pac peſte cecidꝛſti repi de quoꝛum caſu non magis ſuſpicabar qᷓm am⸗ beoſij · vł jeronimi impudica turpitudine · Guani et quales clerici ſint et layci poſt eonfeſſionũ victoꝛiarũc; calcata certamina poſt magnalia ac mirabilia vſquequaqʒ monſtrata · noſcuntur cum big omnibus naufragaſſe cum voluerunt in naui fragili nauigaſſe. qn tos leones domuir vna infirmitas delicata · que cũ ſit vilis et mi⸗ ſera de magnis efficit pꝛedam · ꝙ ſalomon ait· peecium meretricis vix eſt vnius panis/mulier autem peecioſas anmas rapit · łec pa ter ilte magnus · Gapitutum quartũ continens conſotationes ſup carentia cõnu bij ſeu coniugij · Varto poſt pꝛemiſſa ad dominam coriſolatricem peecipu ſm acceſſit et atius triſtis ſuper carentia coniugij deſide ans conſolar · Tui mox illa conſolationis gratia de ſuis puellis octo aſſignauit · 8 8 —— I-COISDSRTIO ima puella ad triſtèm antedictum ſic ait. Vtinam bone ami⸗ ce doctoꝛes conſuluiſſes · vel ſcripta eoeum de carentia cõnu⸗ bij ſeu coniugij legiſſes triſtari vt rece nõ habuiſſes. Iudi magnũ Fmbeoſium · GCopula in quit nuptialis non eſt quaſi culpa vtãda ſed quaſi neceſſitatis ſarcina declaranda. udi quoq; ad idem va⸗ erium maximũ · ¶atellius inqʒuit · reſpondit ario. cuiꝰ filiã do⸗ te diuitem · foema amabilem · genere claram · fama feticem. ducere nokuit · malo inquit meus eſſe qᷓm ſuus. ui ¶ariug. immo ipa erit tua· Ft ile ĩmo virum opoetet eſſe vxoæis · loycum enim eſt. Talia erunt pæedicata qualna ſubiecta eſſe pmiſerint. Bic facetia verbi matellius diuertit doꝛſum ab oneribus eius· ec vaterius · Eccs igitur ꝙ et hac ex ſeriptura copula nuptialis onus ſe n ſarcina re⸗ pnutãda eſt · quod et ſcripta feu dicta doctoꝛum ſubſequẽtia decla⸗ rabunt · quoæum vnum ſol um hic ſupaddo·Ecce dicit · Dyog · phs Mulla eſt vxoe tam bona in qua non inuenias quod conqueraris · nihnl muliere moleſtius · mulier ſpecioſa templum eſt edifi catũ fu⸗ per cloacam · KHec alle · qui de cloaca dqueritur q̃muis ſpecioſa ſit et vt ſimilitudo templi· edificetur ſeu oꝛnetur Bane quiã nulla eſt in qua nõ inueniatur aliquid conquerendũ · videtur plane in qua- labet cõſiſtere diſpendium oneroſum · cui allndit pulcrum aliquidꝰ quod narrat valerius maximus · Pachimiꝰ inquit rex ait · arrio vi⸗ cino ſuo amice arboꝛzẽ habeo in oato infelicem in qua ſe pꝛima vx oe mea ſuſpendit et poſtmodũ ſecunda et jam nunc tercia. Eui ar⸗ rius miroꝛ te in tantis ſucceſſibus lacrimas muennſſe et iterum di⸗ ſpedia arhoæ ilłka tibi ſuſpẽdit ·et tercio · Nmice da mipi de arboꝛe illa ſurculos quos ſeram · I. COhSMERRcO. — —„„— —— — 1 ———„ — — ℳ — cundã puel la ſic ait · Gur turbaris de carẽria cõ̃nubij quote quidem periculoſe exponeres deceptioni Flonne venerabi ſeronimo recitante audiuiſti Verſum hunc · Idam Fampſonemre gem Pauid et Salomonẽ · Femina decepit quis modo tutus erit. Kudi tamen ſpãliter magnum mbeoſum de ſampſone · vampſon inquit validus et foætis ieone uffocauit · ſed amoꝰem ſuum fuffo care nõ potuit · vmcula ſoluit poſtium · ſed ſuarum non ſoluit neꝝ cupiditatum · meſſes incendit alnen as · ſed vnꝰ ipſius mulieris ze: cenſus igniculo meſſem ſue virtutis amiſit · Judꝛ rurſum palenun maximũ · de ipſo ſalomone· Jol inquit hominũ ſal omon · thezau Deliciarum · ſapientte domni ſingulare domicilium · craſſo teneba rum fuſcatus attramentò Aucem anime ſue · gloeiam domus ſue.fe minarum facinoꝛe amiſit · Nec ilte⸗ M·cotswerrio. rcia puella ſic ait· Amice ꝙ non ſit dolendum de carent fe mine ſue bone ſiue male patet · Profecto valerio maximo at: tẽftanre · Optima inquit femina que rari oæ eſt fenice. amari nõ põt ſine ſollicitudinis amaritudine et metu frequentis infoꝛtunij· m⸗ le vero quarum tam copioſa ſunt agmina vt nullus locus ſi eyys malignitatis earum · cum amantur àmãre pungũt et afflictiom v⸗ cant vſqʒ ad diuiſionẽ cœꝛpoꝛis et ſpiritus · ec ille · ed econn teſte hugone · Quieta eſt continens vꝛta quã non inquietat vyoꝛs ſuſpicio · non ſollicitat ancillan ſumptus · nec conturbat filionn eruerſitas · que mundicie gignit floꝛem · pietatis parit fructun one conſcientie pꝛofert odoeem ¶ RncOhiswehri0O. Varta puella ſie ajt · Cariſſime ad non deſider andũ cõnubiun mouere te deberet pailiata et inſidioſa malicia feminarune: ericuloſe fallacie ipſarum · Kudi illum vetuluz pictagoꝰam. Duo inquit genera lacrimarum habentur in oculis feminan Ven doloꝛig vnum · inſidian alterum · His cum additione concoꝛditi neca · Fut inquit amat aut odit mulier · flere feminã eſt mendalu duo genera lacrimarum habentur in oculis feminarumnven doo ris vnñ · inſidian aliud · mulier cum ſola cogitat · mala cogitu᷑i ſeneca· Jed et hanc de malicia feminan confirmat ſententiã vãl ſrius ille maximꝰ.Linea inquit virũ ſi unm interfecit quẽ nims od uit · Lucilia ſuum quem nimis amauit · Illa ſponte venen⸗ miſcut· ec decepta furoæem moetis gpinauit pꝛo amoꝛis poculo· Ame contrarijs dtendunt votis iſte · neutra tamen defraudatãe afu dis feminee pꝛopeio id eſt malo · varijs et dinerſis jncedunt ſi emi⸗ tis femine · quibuſeũq; anfractibus errant q̃ntiſcunq; demant in vnijs vnicus eſt exitus · vnica eſt omnium viarum ſuarum mecha· vnicnm caput et conuẽtus omnum diuerſitatum ſ uarum malicia· exempio harum cape expimentum ꝙ audax eſt ad omnia quecũq; amat vel odit femina · et artifici oſa eſt nocere cum vult· ſed ne lon go diſpendio te ſuſpendã · lege aureolum theof᷑raſti et medeã jaſo⸗ nis · et vix pauca inuenies impoſſibilia mulieri· Imice det tibi do⸗ minus omnipotens · omnipotẽtis femmne fallacia non falli. Flec il le· Qui rurſuz ſie dicit · Fit ꝙacloo vticenſis ſi abſq; femina eſſ mũ dus cõuerſatio neſtra non eſſet abſc; dijs · Amice catho nõ mñ cẽ⸗ ſa et cognita oquebatur · nec quiſeᷓ feminaru; execratur iudibeꝛia niſi luſus · Flec iterum ile qu pʒns· ¶VCOhSEhRTO. Ninta puella ſic ait · Cariſſme p̃ter pᷣmiſſa. Nudi adhuc de lu⸗ dibeno feminarum hugonem ilium regularem · Scribit in quit Frodicus ꝙ mulier cum veſte deponit verecundiã et quod ſine te⸗ ſte gerit quaſi non fecerit obliniſcitur · Siquis auteʒ teſtis affuerit ipſa tamen arti ficio lingue cogit eũ non vidiſſe qð viderit et quod verbis excuſare non valet · hoc lacrimis excuſat · blanditur oculis ſeducit oſculis · inſtat amplexibus · ſec ille· et nõne hac arte cõtra nrũ pꝛeuaiet · Pe hoc audꝛ magnũ patre⸗ auguſtinũ · Mihil inquit eſſe ſentio quod magis ex arte deiciat ammũ vᷣrilem qm blandimèẽ ta femine coæpumq; ille contactꝰ ſine quo vxoe haberi nõ poteſt. ¶V.cotiswenro. Frta puella ſic ait. Cariſime ne de carentia coniugij doleas. oc te moneat ꝙ femina ad omnia maleficia facilius viris mouetur · udi de hoc cyceronem Viros mquit ad vnũquodq; ma leficium · ſingule cupiditates impellũt. mulieres ad ommia ma⸗ leficia cupiditas vna ducit · mulieheium vitioꝛum omnium funda⸗ mentum eſt auaricia · Kec ille · cuius attenta ſententia mirum eſt P mouere virum valeat ad matrimonium contrahenduz peeſertim Attenta pariter aurei oꝛis ſententia et deſcriptione mulieris· Mon inquit expedit nubere · quid aliud eſt mulier niſi amicicie inimica · ineffugabilis pena · neceſſarium malum. naturalis temptatio · deßñ derabik calamitas. domeſticum periculũ. delectabile derrimentũ mali natura boni coioæe depicta. ergo ſi dmittere iã peccatum eſt · tenere autem vere toꝛmentum eſt · neceſſe eſt vt aut dimittentes . ℳ faciamus · aut guotidianas pugnas tenẽres babeamu — Vl.COSERO. abeanw⸗ ptima puella ſie ait· O bone amce ne carentiã eõnubij nole —he feras · Vudi venerabilẽ jeronimum · Vxoꝛem mquit paupt: em alere difficile eſt · diuitem ferre toꝛmentum · quid pꝛodeſt. gens cuſtodia cum vx? impudica ſeruari non poſſit pudica nõde beat · pulera cito adamatur · feda eencupiſcit⸗ difficile euſtodr plures amant · moleſtum poſſidere quoꝰ nemo habere dignatu. minoee tamen miſeria defoꝛmis habetur P foꝛmoſa ſeruatur nihil tutum in quo totius populi vorã ſuſprant · alius foꝛma · ali ing mo · alius facetta · alius liberalitate ſe ollicitat · aliquo modo epn gnatur quod vndiq; inceſſirur · Mer iile pater venerabilis. ¶ v. cotetro .— 5 6—. 2— r— . W taua puella ſic ait · O kariſũme ſi vnᷓ cogitaſti illam claram t generofam cõtuberniũ dei habentem que non marceſſt ſ pientiam tibi ſponſam aſſumere et amatò? fuiſti foꝛme illius une ſcias ꝙ tibi ſpecialiter mime conuenit cõtrahere matrimoniũ · hoc em̃ eſt p ſapientes ſolẽniter determinãtum- Ecce quid dicit in hac parte hugo ikle regularis · Hon eſt inquit vxoꝛ ducenda ſapienti · rimum quia ſtudia pßie impedit nec potelt quiſqᷓ; liberis et vr ri pariter inſeruire · multã ſunt matronax vſibus neceſſaria videh pᷣcioſe veſtes · auxꝝ · gõme · ſumptꝰ. ancille· ſupellex varia · Peindey totas noctes garrule dqueſtiões · il la oꝛnatioꝛ ꝓeedit in publicu⸗ pec honoratur ap omibus ego in cõuentu feminan miſer dehi 1 cioe · Cur aſpiciebas vicinam · Quid cum ancilla loquebaris · defo 1 ro vemens · qund attuliſti· non amicum habere poſſumus non ſo: 1 dalem alterius amoꝛem ſuum ſuſpicatur odium · adde ꝙ null el vxoꝛis electio · ſed qualis aduenerit talis ſit habenda ſi iracundã lü ſi fatua · ſi defoemis · ſi ſuperba· ſi fetida · ſi qu odcũq; vitij elt poſt 1 nuptias diſcimus · equus · aſinus · bos · cams · et vliſſima mancipi peius pꝛobantur et ſic emuntur. ſola vxoꝛ non oſtenditur ne ante diſpliceat ꝙᷓ; ducatur · Nec ille · Hec ſolus ilte. Bed ante eum alus peius per ſoꝛoeem meam nominatꝰ theofraſtus ·T· qui q̃muts fa omma pꝛemiſſa tangat · tamen apter ſanctitatè materie et ei inct cationem neenõ et ꝓpter addntionẽ et dpletionem · repetitione vti lem velut nugati onem non vitabo · Queſtionem nanq; vtrumn⸗ trimonium contrahere lireat ſapienti vpſe theofraſtus olim dihu⸗ tauit et concluſit ꝙ non liceat · etiam ſi ſit pulcra · ſi bene mon⸗ rata · ſi honeſtis pãr entibꝰ nata · ſi ip̃e ſanus et dines· Demn⸗. 6 ſtudium phie mpeditur · nec poteſt quis vxoꝛ et libeis parit ſeruire · S ecundo quia pꝛo vxoꝛe plurima requiruntur pꝛeciole v ſtes · aun · gẽme · ſumptꝰ ãcille · lectice · Tercio garrule dqueſices — ———————— — ⸗—————— Aud cun Mal ſuſpicamr odun· — abs ſhr ——— mone e — Orꝰ⸗ ſta honoꝛatioꝛ pꝛocedit in publicum er ab hominibꝰ honoꝛatur. ego in conuentu feminan miſera deſpicioe. Quarto quia alterius amoꝛem fui odium ſuſpicatur · Quinto ſi doctiſſimus pꝛeceptoꝛ in atiqua vebirz fertur · nec vxoꝛẽ relinquere · nec cum ſarcina re poſ ſumus · Bexto quia nulla eſt vxoꝛis electio nec mutatio ſed quatif cunq; venerit tenenda · ſi iracũda · ſi fatua · ſi defoœꝛmis · ſi ſuperba · ſi ferida · quodcunq; eſt poſt nuptias diſcimus · equus · aſinꝰ. bos. anis · et viliſſima mancipia pꝛobantur peius · et ſic emuntur. ſola vxoe non oſtenditur ne ante diſpliceat q̃m ducatur · Beptimo quid pꝛodeſt diligens cuſtodia eum vxoe impudica ſeruari nõ poſſit pu dica non debeat · femp eĩ ſi artatur ſeu reſtringitur quoquo modo incidit in odium · ſi exponitur vel kaxatur incidit in piculum Or⸗ rauo puicra facie adamatur · feda facie cõcupiſcit· Pificile eſt cu. ſtodmre quad plures amant · moleſtum eſt habere quod nullus ha⸗ here vł amare dignatur · Minoꝛe tamen miſeria defoemis habetur ꝙᷓᷓ foꝛmoſa ſeruatur · nihit em̃ tutum eſt in quo totius popułi vota ſuſpirant · NMono ſi ꝓpter diſpẽſationẽ domus vet languoæiſ ſolacia vet fugam ſolitudinis duganrur· ſtultum eſt · Primo quia ſeruus fi delis melius diſpẽ ſabit · Fecũdo quia amici et vernule beneficijs obligati melius aſſiſtent kanguenti · Tercio fapiens nunqᷓ; minꝰ eſt folus q̃m cum fuerit ſolus · quia ſi hominũ copia defuerit loquitur cum deo · Wuarto tiberon cauſa vxoꝛem ducere vt vel nomen no⸗ ſtrum non intereat vei habeamus pꝛeſidna fenectutis vel vt certis vtamur heredibus ſtolidiſſimũ. Primo quid ad nos pertinet rece⸗ dentes emendo ſi nomine noſtro alius non vocetur cum mnumera biles ſint qui eodẽ nomine appellantur · Pecũdo que ſunt ſenectu⸗ eis auxilia nutrire illum dominum qui aut peioe te fete moeiatur aut peruerſis moeibus ſit · aut certe cum ad maturam etatem vene rit · tarde ei moꝰi videaris · ec iſte cheofraſtus · Capitulum quintum comtinens confolatianes ſup amiſſione bo⸗ ne vxoeis vel marriti · Vinto poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricẽ ſepius me moeatam acceſſit et alia pſona triſtis ſuper a miſſione cõ⸗ ugis petens conſolari. It il la huiꝰ rei gratia ei de ſuis Püellis qͥtuce aſignauit · ima puekla ſic ait. Cur turbaris de amiſſion e coniugis eum nihil tui ex hoc amiſeris pᷣſertim ſpiritualibus tuis non amiſ⸗ Fudi ſenecaz. Btilbon inquit capta patria amiſfa vxoꝛe cum ex encendio pubtico exiret · interroganti demetrio · nunquit omnia perdidiſſet reſpondit · Mihil ineʒuit perdidi · omnia mea mecum ſunt 6—8 2 n„ — 4 h—— juſticia · virtus pꝛudẽti ilam non elſe de — Freia puella ſie ait · a. nihil enim bonũ putare potuit quod en 5 poſſet · lec PBeneca · Bed nunquit bene ſenſit itle de vxoꝛe cum bonon ſuox numere reputarit· Vrofecto eo ſen⸗ ſit minus male quòo pabere vxœem modus habendi alieniſſimus niiture n.cOtisiRmrio. gcunda puelta ſic ait. Cur de amiſſione e oniugis meſtus es et triſtis · ſcias ꝙ ſ comugem amiſſam patienter pariter et liben ter deo dimiſeris magis ſpecioſam atc; magis fecundam habebiʒ ſponſam · Fudꝛ Eyrilium · Cum quis inqnt dimſerit coniugi inue: miet diumam ſapientiaz à qu peocreabit ſpꝛrituates fructus. he ille ·Sed quales inquies fructus · Profecto pemm et puriſſimi fn ctus eius teſte ſalomone- L ariſime de bone vxoꝛi amiſſione queru laris · Bed non opoꝛteret · Hempe et illud recupabile damn Fenecam iltuſtrem · Ponam inquit vxoꝛem amiſ et eſt· Vudi illum ſtrem · Bon⸗ ro reſpondet quaß alter · Fnuenies inquit ſi nihil queris niſi bonãvꝝ oeem · ſoꝛoe bona non poteſt reparari nec mater · vxoꝛ aduenticium bonum eſt · non eſt inrer illa que ſemel vnicuiqʒ contingmnt · hul⸗ tos tibi numerare poſſum quibus bonam vxoee lugentibus conti: git melioe · Mec ilte vir iluſtris · eodem quoq pacto de bonimn u perditione poteſt vxoꝛ conſolari · nam et ꝛpſa melioꝛ potetiti uenire cum ſit dare bono meliozem Varta puella ſie aie · Vxoꝛem vel filiũ amiſiſti · circa te · idein 0 bene actum noueris · Bimirum ipſam naturalem erzůpto⸗ pinquos affectionem etiam in viris ſpiritualibus ita moderan dit ficiliimum eſt vt non in alteram partem aliquatenus pꝛolabatu · poc eſt vt in medio conſiſtenò nec citra remaneãt nec vltra menſu ram debitam pꝛotendatur et frequenter ſubtractio rei amate iyn amoe is affectum ad ſe redire compellit et oꝛdinem ſuum retiner · Pecum igitur foetaſſe diuinitus eſt actum quod et cum ezechiele peopheta · cui ſez a domino dictum eſt. fili hominis ecce ego toll a te deſiderabile oculoꝛum tuoeum et nõ pianges neq; moꝛtuon tuctum facies · locutus ſum ergo inquit Pheta ad populum mn er moetua eſt vxoe mea veſpere.. Capitulum ſextum continens conſotationes ſuper amiſione beroeum ·—— Erto poſt pꝛemiſſa ad pᷣfatam dominã conſolatrice ꝓeln cipalem acceſſit et alia xſona triſtis apter amiſſion loe roꝛum pturbata et querens cõſolan · Cui illa de ſupn ellis conſolationis gratia ſeptem deputauit· qi OtisEſiiO ima puella ſic ait. Nhomo ſi filios ꝓdidiſti eo minꝰ habes curare quo damnuz hoc per equiuaiens eſt curabile. Vis hoc ſcire. Kudiatind qõ in patrum libeo de abbate johanne in perſo⸗ nis quooundam ipſum viſitantium dicitur. Cur aduenerimꝰ mqui⸗ rit cum nos iam letus et omni cum gaudio tanqᷓ natos pꝛopeios ſuſc epiſlet · Hec ibi· Et ecce quid hijs in verbis de nats apeijs ſup ponitur per quãlem modum pꝛopeioꝝ natoum amiſſid in perſo⸗ nis alioↄum fancti oꝛum et excellentioyꝝ eſſe remedꝛabilis denota tur · Kudi rurſum et archiantiſtitem illum inſignem ambꝛoſiuz lo⸗ quo? ad peopoſitum congruentius quoſdam alloquentem don in quit minus vos diligo quos genui euangel10 qᷓ; ſi ſuſcepiſſem votz de coniugio · gratia quppe vehementio⸗ ad diligendum q natu⸗ ra · hec ille inſignis · Peniq; filio⁊um amiſſoeum vicem ſupplere⸗ poſſunt filij adoptiui qui amiſſos facile poſſunt excedere in fœma et moꝛum diſciplina ac in omni virtute et valoꝛe· electi one ipſon. ad hoc conferente et ip̃a adoptionis gratia ſibi impenſa liberali⸗ ter in bona merito affectione ad patrem adoprantem ipſos confir wante· H. COpIS HDERSTIO Fcnnda puella ſic ait · Vt quid turbaris de amiſſione liberon Acum nihil tui ex hoc amiſeris. id nanq; ita tibi patere poterit queinadmodum peius per Hilbonem nepte mea referente patuit ð vxoee · Pe liberis aurem an ſint boni vel tales permanſuri ambigu um eſt ·igitur et an ſint in bonis tuis computandi immo ꝙ nõ ſmt tua bona aut minus peopꝛie videtur illuſtris ſeneca mnuere · Imi ſiinquit liberos et reſpondet quaſ adulterum ſic kocutum · ſtultꝰ inquit es qui fles moetem moꝛtal iuʒ · periere perituri · habebant il ii cuiꝰ magis erant ꝙᷓ; tui · educandos tibi illos mandauerat · reci⸗ pit illos nõð abſtulit · Pec ſeneca. 3 i COPSOSRTIO. Frcia puel la ſie ꝗit · O homo kariſſime · vel mali fuerũt fikij tui Ouos plꝛas vel boni · Ji mali et deꝰ illos tulit de medio · de grau es ab eo onere ſuppoetatus · Quomodo em̃ non grauaret eo⸗ rum te malicia quoꝛum ad minꝰ mala vita magna eſt confuſio tua teſtante filio ſprach · dfuſio inquit patris eſt de filio indiſciplina⸗ to· ¶ Vis autem ſeire coꝛam quibus ſit coufuſio · Pꝛofecto non ſolum coꝛam hijs qui adhuc viuunt in hoc mundo · ſi ed etiam et p̃⸗ cipue ecœꝛam deo beata virgine et coꝛam infinitis qui ſunt in celo quos ſiquidem non latet indiſciplinata eon] vita et tua circa pos negligentia · bfimirum chriſtus virgo beata ac johannes euange⸗ liſta et ſiqun aln coꝛpoꝛaliter ſunt in celo non ſolum poſſe habent per intellectum cognoſcendi ſed etiam per viſum · empe ſecun⸗ dus ea qͥ alibi declarãt?.poſſimt illa qᷓ coꝛpaliter R agũt? ſuis ocu⸗ iis coↄpalibꝰ cernere młtũ clare nec viſiòʒ eon ſeu ituitũ vſq; ad S—. —— 5 3 6 8 * ſ 6 1 11 8 S½ 3 f 1 1 5 1 —* ——— *. ve terram pꝛocedentem impedit tocalis diſtantia nec coꝛpoꝛum jn⸗ terpoſitio quoꝛumcunq;·et poteſt aſſignari ratio de vtroq;ʒ. quia vi delicet vident per vꝛſbiles ſpecies ab iplo deo ſi volũt hbꝛinflu⸗ us ad nutuz aſſiſtit · Jed qud ras · eo quidem quia diuinã du virt certe habito in v iſu ipſoeuz per diumnæ vrtutis intluentiam adn videndi · impoſſibile eſt quodcun cbiectum illins actus vbieun q; locoꝛum fuerit non videri⸗ ioero ſ filij per moꝛtem ſubtre cti boni fuerant tunc minꝰ ſunt kugendi · Hempe tunc de vpis eſt ſicut de virtuoſis fratribus ſentiendum de quibus non longe pate bit inferius · ꝙ minime ſunt lugendi· ¶nncoris wEtirio c ait · O homo attendas P quia ſecundun ver um pauli nunc dies mali ſunt · magnum vtic; dei aſſequitur eneficium qui de preſentis vite periculis in qualicunq; ſtatu ſalu tis euocatur · Id autem certum eſt impleri in puero quem deꝰ ante incurſionem periculi de hac luce recipit tenebꝛoſa · Nuid ni dixe rim hanc lucem ten bꝛoſam cum hic in tenebeis et in vmbꝛa moꝛ⸗ tis ſimus conſtitut · Felix ergo omnmn puer de quo a deo de ſer lo necᷓ; rapto verificari poteſt illud ſapientie · Faptus eſt ne mil cia mutaret intellectum eius· aut ne fictõ deciperet animam illj Faſeinatio em̃ nugacitatis obſcurat bona et inconſtantia conei⸗ piſcentie tranſuertit ſenſuʒ · ſme malicia dſummatus in bꝛeri exple uit multa tempoꝛa · placita enim erat deo anima illius peopter tatum · Honne igir poc properauit educerèẽ illum de medio iniqui eſt ſme comparatione melius ꝙ filij tui nunc careas monentãne⸗ cenſolatione et nihilominus etiaʒ nunc gaudeas in ſpe de futra et perpetua habenda cum eo maxima conſolatione quam n oe⸗ lus vidit · nec auris audiuit · nec in co⸗ hominis aſcendit · ꝙ ꝙ tãn res qᷓ; ſpes eterne huiꝰ conſolationis per vltericꝰem eius vit pe riculo fuiſſet expoſita et tu ex hoc nihil repoꝛtaſſes niſi dictammo mentaneam et exiguam conſolationem tempoealem · ¶v.coxismgnmrio. Hinta puella ſic ait · O homo qui de filij tui moẽtet oꝛdare peeclari regis domino fami liaris cui dominus meer et occulta ſapientie ſue manifeſtauit· et huiꝰ diſcas exenploq cibi ob moꝛtem filij ſit agendum · Bed foꝛte dubiras quis ſi il⸗ Fcce dauid · eſt interpᷣtatꝰ manu foetis· cuiꝰ foetitudineʒ mim teris · Ipſe nãq; cũ ꝙ filio egrotãte ſe vt regũ libꝛo legit coꝛ„ ieiunijs et lacrimis afflixiſ · mex vt de ilꝰ moẽte nůciuz adi Warta puella ſi urbaris r atendyuh nkan nantn nt penculn n qum eſt mplen inpung uct recpu tencdrüt tum bit m inebnn S omnmno putr de x¶ tillud ſapent fi dleurn bon nn enm n deo in ——— „7fnmn eunʒ none hdn benmni — — e mbil de terra ſurgens lacrimas abſterſit et de eauſireqniſitus veſpõdit · peopter infantem cum adhuc viueret ieiunaun et fleui ſi fœte do⸗ minus eum donaret mihi · nunc autem quia moꝛtuus eſt nunquam eum potero reuogare · ego magis ad eum vadam · ille vero non res uertetur àd me · Bic ergo fecit apponi menſam et comedit et cõſo⸗ latus eſt herſahee vroaem ſuam · Fi igitur tu ſuper filij moete cõſo lari non vis vt ſanctus dauid non eris ſed vt rachel ploeãs filios que noluitconſolari · S conſobari non vis vt verus xp̃ꝛanꝰ ſis fal tem non minus diuine voluntati confoæmis qꝙᷓ homo iudeꝰ vel nqᷓ minns qjm genti les quidam quos expeimam · ad dſolationẽ diſpoſi: tus · Judi ſenecam Ptultus eſt inquit qui moetem moetalium de⸗ flet nihil enim hic nouum aut mirum eſt. inc ſymacus pat ritius in epiſtolari ſuo dicit ꝙp anaxagc æam pkm grauis de filio nuncius a diſputationibus non retraxit · de hoc refert valerius mari⸗ mus P audita filij moete anaxagoeas · Nil inquit inexpectatũ mi⸗ hiannũcias · ego enim iltum ex me natumſciebam eſſe moetalem⸗ ¶vVI·COhiSeRrO. 5 Fyea puel la attendens maternas lacrimas alicuiꝰ amare flo⸗ — ris pꝛopter puerum ſüum per nutrice; oppꝛeſſum nel alias ca· ſuaiiter moꝛtuum ipſam verbis hmõ cõſolatur· Frbitroꝛ bona mu ber ꝙ ſint multe virgines que pꝛo ſua virginitate peolem habere veklent tante ſanctitatis quantam credunt lohannem euangeliſtã ve l haptiſtam habuiſſe · Quapeopter eſt mirabile ſi non mater con⸗ ſlatur de pꝛolis füe ꝑꝛofectu ad tantam ſanctitatem quantam ſe⸗ eundum ipſius xp̃i teſtimonium fohannes baptiſta habuit vel ad maioꝛem peoficientis · Jed qud· Profecto mox dum · infans bapti zatus ſiue baptiſmo fluminis ſiue ſanguinis moeitur · tune in celo maioꝛem conſequitur ſanctitatem quippe mpſe dominus poſt m al⸗ tiplicem johannis baptiſte cõmendationem de ipſo intulit qui mi noe elt in regno celoꝛum maioe eſt itio. Iᷓ quod ſequitur plane ꝙꝙ ſi mater Iohannis baptiſte pꝛoprer filij ſui ſanctitatem ſperaſſet per eius interceſſionem iuuari in hac vita multo magis per inter⸗ ceſſionem minimi infantis in celo ſperare poteſt mater eius de ce⸗ io inuari ac per conſequens de moete eius conſolari ·— v. cohsensrO. Eptina puelła attendẽs lacrimas cuiuſinl parẽtis moetẽ infõ tum ſuon apter fidẽ orciſoꝝ amare flentis ſic ait · Perſona ſic amittẽs filios etate teneros ſup ſua triſticia ↄſolatõeʒ põt merito recipære· tů· quia de maturã mdetẽ paſſo dicitur vt peefert᷑ raptꝰ ———— .—— S eſt ne malicia mutaret intetlectum eius æ · Vnde et de quibuſdan neris qui cum parentibus moete ſunt pꝛeuenti a magno pattj uſtino dißfinitur ꝙ in hoc eis dimna clementia pꝛouidit ne 5 vuentes maloꝛum patrum veſtigia ſequeretur· tum. quia talis„ rẽs noſſe debet infantulos ſuq ſeu teneitos filios in ſuo foꝛohn gume baprizatos · Ped quid · Gerte quonã triptex eſt baptiſmg. fiaminis · ſ· fluminis et ſanguinis dicit ille ſanctiſſimꝰ Eypꝛiams Hoc baptiſma · I ſanguinis · in gratià mãlus in poteſtate ſubliimi in honoee peecioſius · lec ille · Hmrum ratiò dicti poteſt eſſ n uis em̃ pꝛecioſa in con ſpectu domini moeß ſancton eius ceterſ i men paribus quo?um rubeus ſangus peopter fidez effunditurad maioeem in ceio dignitatẽ creſcunt et peoficiũt qᷓ; ſi ſolum fuiſnt baptiſino fluminis baprizati · eo. ſ ·ꝙ in ſuo baptiſmo.ſ· ſangunis abundantioꝛẽ humoꝛẽ gratie et caloꝛem caritatis ſibi infuſe n piunt · Fimile plane habemꝰ in natura · nã teſte illo areſtotile. poꝛes fiunt magne iuxta mãre rubeum · Hloc eſt autem vt dicit l⸗ bertus magnꝰ pꝛopter abun dantiã humoꝛis et caloeis· per nbꝛů igitur mare amaram moetẽ rubei ſanguinis effuſione cauſati ety abundantiam humoeis et caloꝛis abundãtioeem humꝛem grnt et caloeem caritatis · et per arboꝰes magnas magnol ſanctos intel tige et patebit tibi ſimile · Peniqʒ mater taliter vt pꝛemitituriij tes ſuos amittens attendat ipſos ſanctos eſſè quemadmodun ota ſos ſub herode quos eccleſiaſticum officium in ſecreta et in dyln da tales docet eſſe ſanctos qui peo nobis habẽt oꝛaꝛe maxime n tem pꝛo ſuis pentibus · Himirum cum dijs et parentibus teſte min di phaloſopho equiualens reddere nõ poſſimus · q̃nto ergo nig qᷓ oꝛare pꝛo extraneis ſancti pueri debitum in celo parentibus red dere ſuis peecibus conabuntur · quo?um quidem pꝛeces fuſas pꝛo parentibus iuxta itlum filiatem affectum quem denus iple natue ipſoꝛum indidit et per gratiam confirmauit · pꝛona eſt duun en tia exaudire · quẽmadmodũ narratur papam ſemel et ſibi aſtůte effectum celeris et gratioſe exauditionis appꝛobaſſe affectum ſc laris par uuli et nudipedis mn terra ſtantis inferius ad fenelnůpi pe ſurſum poꝛeigentis arundini per ſecũdam vel terciam arundi peolongate alligatam ſupplicationẽ peo beneficio · hoc fine eyi fo vt mii ſue paupi et ſex ſins fraterculis poſſet ſubuenire · cmh eri ſupplicationẽ aſtantes pape de arundine receperunt rogĩni papam ꝙ eam ſignaret · quod papa ſupplicati oni tali cum pi tibus fauens continuo fecit mandanð nihnlominus vicecanci⸗ rio ꝙ ip̃m ſcolaem pauperculum ſtatim gratis de bulla expedi et ꝙ q̃ndiu hoc factum non eſſet pſum in dom ſua numire· ee nodilela m nura. ni tiſtelhꝛ er rubrum het ilmn Dani bumons tin ude hngums eitin oen abundii n mter taluer un hcun offiaunn * — —— — ulum— eſet „ — Papitulum ſeptimum dtinens dſol atõnes ſup amiſſione fratrũ et ſoↄon ac eti am ꝗpĩquius vł remotius attinentium Eptimo poſt pᷣmiſſa ad dñam dſolatricem pꝛincipaleʒ acceſſit et aliꝰ triſtis ſup materia pᷣmiſſi capituli que rens dſolari · Gui illa mox de ſuis puellis quatuoæ cõ ſolatõnis gratia deputauit · — I. COESSRNTIO. Rima puel la triſtem de bono f̃e amiſſo dſolans ſic ait. Gariſſ me dſidero ꝙ de fratre tuo qᷓ; tu moꝛtuum ploꝛas magᷓ nunc Saudendi cauſam haberes ꝙᷓ dolendi · dſideratõnezʒ ſeq̃re in mate⸗ ria dſimili illuminati viri magni Ambeoſij · Michil imquit habeo quod de fratre meo moetuo plangam · et habeo in quo gras agaʒ · letandum eĩ magis ꝙ talem frem habuerim ꝙᷓᷓ; dolendum ꝙ fra⸗ trem amiſerim · H. COfS IDSERSTLIO. Fcunda puella ſimiliter triſtem de fe virtuoſo amiſſio ſie ait ttendas cariſſime quid de fratribus virtuoſis ſanctꝰ ioqui⸗ tũr Cypeianus · Mon ſunt inquit lugendi fratres noſtri accerſione diuina de ſeculo liberati cũ ſciamꝰ eos non amitti ſ pᷣmitti · et oc caſionem non eſſe dandam gentibꝰ.vt nos merito rephendant · qe quos apud deum viuere dicimus · etiã extinctos et pditos lugea⸗ mus hec ille ſanctus · Cuius ſentẽtie eleganti ſermone beatus cõ coꝛdat ambeoſiꝰ. Quid inquit te mi frater amantiſſme fleam · non em̃ pdidi nſum tuum ß dmutaui · ante in coꝛpe inſepabilis · nůũc in⸗ diuiduꝰ affectu · manes eim̃ mecum ac ſemp manebis · nunqᷓ; te pa⸗ tria michi eripuit · nec michi patriam pᷣtuliſti et nũc alteram p̃ſti⸗ tiſti · cepi em̃ iam non eſſe ibi · xgimꝰ vbi melioe mei poetio ð· nun qᷓ; ſiquidem i me totus fui·; in altero noſtri pars maioe amboꝝ· Vterq; aũt eramus in xp̃o in quo et ſumma vniuerſitatis et poꝛtio ſmguloh eſt · Plec ille beatus pater· Hi. COISOSRTIO Ercia puella ſic ad triltem ait · cariſſime ſ frem pdidiſti vł cõ gnatum nõ turberis · Ham hoc damnũ recupabile eſt · Nempe ſnatura te et aliũ feeit fratres vł ↄgnatos gr̃a ſeu dei amoe ma⸗ joeis virtutis eſt · ¶⸗ ergo p naturam habitũ pdidiſti · gratia recu⸗ pabit · multos tibi fratres vł ↄgnotos faciendo· Iudi quantũ ad cognatoſ quid argumentoſa illa cecilia arguĩtando dcluſerit ad tyburciũ dicens · Kodie inquit te fateo⁊ meum eſſe ↄgnatum · quia amoꝛ dei te fecit eſſe dtẽptoꝛeʒ ydol ox · Sicut eiñ amoꝛ dei michi fratrem tunz diugem fecit · ita te michi ↄgnatũ faciet· Vndi quoq; etiã quantũ ad ſooæes qund gra deuotõis opetur · Ecce dixit aga⸗ tha ad luciã. Soꝛoꝛ mea iucia deo deuota æẽ · vhi ſoꝛoee ſuã fatet? eſſe certe vt dſtat nõ natura · ſ gra opante · ¶ Ven quantũ ad fra tres in patrũ libeo de quibuſdã non vane dicitꝰ in pᷣfatione · Sunt —— v——.————— —————————— eee— 5 e oꝛnati moꝛibꝰ et caritatis vinenlis velut quadam germanitat ſtricti · hoc ibi Carere igitur te ffibus nõ optet · Hlaʒ et cpriluen le dicit · Si a germanis qs receſſerit · a fratribꝰ etiaʒ et ⁊ foꝛꝛhe ſui ꝗpoſiri glutino ſpaii obligãtis multo in hac vita gratiof (hiet cariratem. hec ille · Veniq; ad hunꝰ dſideratõnig drl recipiet caritatem· Pec iie· Wen q atonis d lem tum non medꝛocriter faciunt illa que ſupa neptes mee de fran atq; gnaton] carẽtia tradiderũt · RR. ObiSekn Warta puella ſic ait · Gariſſime ſi fratres aut ſoꝛoꝛeg. piczan matrem · vxoꝛem aut ꝓlem pdidiſti · non triſteris Pannalint Föcrpabiha · dũmodo gpter denm eos reliqueris. tunc eĩ inhe ſecnlo centuplum accipies teſte ſaluatoꝰe · Qmnis inquit qutel nerit fratres · aut ſoæoæes · aut patrem àut matrem aut vxœꝛen. aut filios ꝓpter nomen meum⸗ centuplum accipiet · et vitã etems poſũdebit · Tur igitur triſtaris apter dictam amiſſionem et nõpœ tius dſol aris ꝓpter diuinam ꝓmiſſi onem · Hempe ʒꝙ quolibet pee: dicton patienter et iibenter apter deu relicto ꝓmiſit tibi de r ſolum centieſ · ſed luca innuente multo pluries tantũ · etieʒ inhor tempe · Quo pacto foœꝛſan inquieſ gcce relicta ſihn ſuiuſcemodip ſpũalia data recompenſabit que ſunt quidem multo plus ꝙᷓ cnn plum in valoꝛe · Iudi inſignem patrem lerommũ pdictun cenn plũ exponenteʒ Qui inquit carnalia ꝙ ſalnatoꝛe dimiſert · piali recipiet qͥ dpatõne et merito ſui quaſi numero centenarꝰ mu⸗ merus ↄpetur · Flia quoqʒ rõne ſi tñ alia poſſumꝰ luerũ dic cn⸗ tupli dſiderare · Ecce tu habere volebas vl habuiſſe ſoꝛoeen fin vł᷑ aliũ qpinquũ ꝓpter tpalem dſolatõeʒ · quã in eo v in eahꝛbui ſti · ſi modo ꝓ eis et q relicta p te dſolatõne deus in hoe tenpoꝛ Dſolatõis jomõi tibi dabit · ſi ʒ quia · qæhoc implicite cominet ſu ꝓmſſum tũc ſatis fecit tibi · ac ſi fratres ſoꝛoꝛes ł gpinquos dlios centũ tibi daret · quan pſonan quelibet ita tibꝛ cõlolatoꝛia foet ſicut illa quã amiſiſti · exquo in habẽdo eã michil intendiſti alid ꝙᷓᷓ ſolã illã dſolatõeʒ quã in eo habuiſti ·; nec cenſeas ꝙ eã am ſeris · ſ ſperandũ eſt tibꝛ magis ꝙ deꝰ eam tibi reſeruet ad tumy petnã dſolatõʒ · Vñ nec dicas totuz amiſi theſauꝝ q; habui ſuper teream Mã ſi verũ dieis de nulio potiꝰ vfidere habes ꝙ pune che zaun tibꝛ ↄſernet fideliter qᷓ; de deo · q̃ppe p ip̃m chezan un celis meliꝰ ↄſernat? ꝙᷓ; interea. q̃;admodũ patz · ſupea p traduòen neptis mee· ¶ Hurſum ꝓ pᷣdiete diuine ꝓmifſionis et adiplet verificatõne etiã hoc eſt atrendendũ ꝙ ip̃o ſiquidẽ actu quo erei ritate fratrem relinquo vl ſoææẽ ſiue matrem · diuine in hoe volů tati me ↄfœmãs · plures acqro ꝙᷓ; centũ fratres et ſoꝛoꝛes ſu nů treg · Jũr em̃ michi taliter attinetes · oñ̃s qui in celo vł in tera ci leſtis patris voluntatẽ opant? · quippe nõ jolũ xp̃o dicere duenn quicũq; fecerit voluntatè patriſ mei qui in celis eſt ip̃e me fra ſoꝛo et mater eſt · Conuenit aũt hoc et michi me diuine volnn —( dfoꝛmanti · que ſic vna cum eis ab eodem patre celeſti ne důũ crea: tionẽ · ſed ſpũalis ꝓcreatõnis accepi oꝛiginem Peniqʒ fratres ſũt adinuiceʒ qui heredes ſunt quidẽ dei · et coheredes xpi · Poſtremo ſcias ꝙ et quedam alia ꝑ neptem meam ſupius exp̃ſla. ad vſidera- tionis huius dplementum faciũt euidenter. Capituium octauum continens cõſolatõnes ſup amiſſione ſeu moete amici in genere · ctauo poſt pᷣmiſſa ad memoꝛatã ſepiꝰ dñam conſola⸗ tricem acceſſit et aliꝰ triſtis ſup amici amiſſione que⸗ rulando · Fᷓobeem illa ad ↄſolatõnem eius octo eidẽ de ſuis puellis deputauit · 1CORSOSRSTIO. ima puella ſic ait · O homo ꝓpter moætem amici ploras · dic f queſo qualis fuerit · fuit ne iuſtꝰ k imuſtuſ. Sj iniuitꝰ vł ergo purgatoeiũ meruit vei infernũ · i infernuz vbi eius vindicabitur mala vita · Bi tu iuſtus et gaudium habe de ip̃iꝰ dei patris tui ju⸗ ſticia · gaudiuz illud nec pᷣuenias quod in ſtatn tuo potiſimo ha⸗ bebis in celo · quippe illic letabitur iuſtꝰ cum viderit vindictam. Verum ſi purgatoæiũ ſolum meruit eũ de viro iniuſto pᷣſertim mun danis rebus et actibus dedito · ᷓuis tandem p finale foœꝛte peni⸗ tentiã infernũ euaſerit?tñ nõ eſt veriſimile ꝙ alias diutius vjuẽs ſe in ſanitate coꝛpis emendaſſet ſed magis peccata grauiſſime iuẽ⸗ da in purgatoꝛio de die in diẽ mag atq; mag accumulaſũ. idcirco ſi ip̃m vnqᷓ; dilexiſti eiigas ꝙ eo neceſſe eſt minꝰ malũ ac de moete eiꝰ gaudeas p quã euaſit malũ maiꝰ tã culpe maioeis ꝙᷓ; p dñs pe ne purgatoꝛij Suioꝛis · I Doero ſi amicꝰ tuus iuſtus erat ſi hoc dfiteberis ſtati tibi cõc ludit? de moꝛte · ſ.ip̃iꝰ nequaqᷓ flenð eſſe 6 gaudendũ ꝓut mox ſoꝛoꝛ mea dilucide pdocebit. ICOfIS IDERTIO. —Scunda puelia ſic ait. De moete amici iuſti neqᷓꝙᷓ; eſt triſt anð ß potiꝰ gratulànð · tů · gpter vtilitatẽ ſuã qꝛ picka et miſerias euaſit · tum · etiã ꝓpter noſtrã qe liberiꝰ ꝙᷓ ante ꝓ nobis apnd deuz ( intercedit · Wis ſcire ꝙ peima han rõnum in gpoſito locũ habz Fudi ꝛiluſtrẽ feronimũ quandã deuotã viduã de moꝛte mariti fui q̃ ſimiliter deuotꝰ fuerat dſolantẽ Lucinꝰ inqᷓt in beeui dſummatꝰ expleuit tpa mł ta · nos dolendi magᷓ ᷓᷓ ille ſumꝰ qᷓ in p̃lio ſtamus vulnera accipimꝰ vitijs ſoꝛdidamur· ilie iam ſecurus eſt · victo te aſpicit in excelſo et fauet laboꝛãti et iuxta ſe iocũ pᷣpat eodẽ cari⸗ oer— ar tatis amoꝛe quo ĩ terea quoqʒ obiitꝰ officij dingalis ſoæꝛẽ habe⸗ 5 cenfuneb⸗ re re ceꝑat. Vis vlteriꝰ ſcire ꝙ ſcða dictan rõnũ in ꝗpoſito iocu . ch habet · Iudi itidem pᷣfatũ prem · Pi mquit nos amici mſti dilexe⸗ ⸗ himn runt in hac vita vtiqʒ; diligũt et ĩ patria · nꝑſq; meriti ſins dirigũt niß in via· hocilie.cui àd ideʒ apoſitũ cõcoꝛdat magnꝰ p̃ auguꝰ deo nl ma q nn ioquẽs. Dñe inqᷓt ĩ ſmu abꝛahe vnit nebeidiꝰ dulcis amicꝰ meꝰ. tinꝰ ex liberto filiꝰ whi aũt viuit vnde me multaho interoogauit · Fam q; non aurem àd os meun d fontem tuũ vbi felix ſme fine quantũ poteß auiditate ſua ſapientiã tuã bibit · nec ſic eum arbitroꝛ e iila jn bejari vt obliuiſcat mei cũ ru dñe q; ille porat memo ſis ni her ꝑr̃ ille magnꝰ. U HI. COpIS OSETIO. rcia puella ſic ait. Ecce home ꝙ de mote amici gauderepo ue debeas ᷓ dolere · ſi tamen deus ditigas ſieut debes he ſc aduertas · Hõne eĩ amãs pſonam alicᷓ gaudet qñ ſibi volůraʒ jllꝰ innoteſcit et q̃d ab eo ꝙ ocali habere velit cui volũtati ſ. tagit dplacere · Vtiq; · Quid ergo · Peof ecto amicũ tuũ foꝛſitan ea riꝰ quod in mundo habes iocale reputas · qð quidẽ ſi deo qun ſup omnia amare ꝓfiteris · acceprabile ſit et placitũ ei poe quitn inte eſt cum gaudꝛo pᷣſenrabis · Fudi quo àd hoc iluſtrem lern mñ · i inqut noſtros defunctos plangimꝰ quos tamẽ reſurreitu ros credimꝰ quid faceremus ſi moĩ tàntus pcipet dens voluntzg eiꝰ vtiqʒ fola ſufficerʒ ad ſolaciũ cui nullum p̃ponere ubemn af fecxũ. Idẽ quoq; alubi dꝛcit · paceat hoĩ quidqd deo placz obboe p̃m ꝙ deo placet · Rt· COSE0. Warta puella ſic ait O homo ſi non vis deo libẽs offern qð veputas eſſe tuñ · offeras ſaltem hylariter quod eſt ſuiʒ · ico ad quod eſt ſuũ · oſidero eĩ ꝙ de mete amici nequaq; adeo dole res ſed vł ꝙ indifferẽri haberes ſi nõ ip̃m reputares bonun ꝓn et non tantũ tibn creditum ſiue mutuatum · ſic aũt non eſſe teſubus patet veridicis Rudi venerabilem feronimũ vbi pems · Nichil in quit abſtulit tuum qui recipe dignãtus ꝓßm creditum ſurz recipe decuit creatoæem · et nichi aliuò decet ꝙꝙ creato?i gras agere m tuanti et dicere cum job · ominus dedit dñs abſtulit ſicut dom no placuit ita factum eſt· ſit nomen domini benedictum · Sane v buʒ hoc. ſit nomẽ domini benedictum ſonat in gran actionemti materia ꝗpeia excludit meroꝛem et doioꝛem · Moꝛro ꝙ àmcun tubi creditum deo offeree vel potius ei reddere hylariter debens poc ira dſidera · Himin decet de neceſſitate facere virtuteʒ · qd ergo · Nonne nos õs neceſſe eſt moꝛi·nã quis eſt homo. vnt et non videbit moetem · Bed etiam in beem moes veniet · Maz ſcu dicit ſanctiſſimuł pater gregoeius · beeue eſt quidejd inem habe⸗ Sed et iluſtris ſeneca dicit · quotidie moꝛimur· quia quotiòie F aliqua vite demitur et tunc quoq; vita decreſcit · cum creſcimus n regum quoq; libeo dicitur Pmnes moeimur et quaſi aque di⸗ bimur ſup teream · Nichil igitur reſtat niſi de neceſſitate hac„ endi facere virtuteʒ et domino pite et moetis hac in matena bere bylaritatem · hylarem enim datoꝛem diligit deus · V. COESRTHO 7 (N inta puella ſic ait · O frater ſi vt verus amicus bonum am tuus aũt adop mũtõnem inexptum ponit · ſ os ſpuale a ℳ 2 *. ——— 3 S . ⸗ —* 3 —. „ S. —— — — 3— tui diligeres gandere deberes ꝙ ipe amicus tuꝰ defunctꝰ p mo tem a pꝛeſentibus miſerijs et picuiis eſſet liberatus. Fudi vene⸗ rabilem feronimũ ſe ad quedam que pᷣmiſerat referentem. Fddit? inquit et alia cõſolatõnis Pudentia que iaculis oꝛbitatis occur⸗ rat · plangere nanq; deberemꝰ amicis de ſeculo recedentibꝰ ſi ſe⸗ culi dtra nos inimicicias minime ſentiremuſ · at nũe piclitari vole bat hunc qui dolet aliquem doemire et inter fluctus vite pee ſen⸗ tis videre cupit miſerum laboꝛare · Quid ergo ꝓꝙ doꝛmiente lacri⸗ mas fundis quaſi neſcial quid in teipſo quotidie patiariſ ꝗpter ho enim et dñs diſcipulos admonʒ dicẽs · Bꝛ diligeretis me gaudere tiſ vtiq; quia vado ad patrem · hec feronimꝰ. Qui ne foœꝛte aliquis obiceret · ꝙ dñs in moete lazari fleuit · poſtea ſubiũgit. ꝓlane moe tuum lazan fieuit ſed non tuas lacrimas fudit · dolunt laan non doemientem · ſed potins reſurgentem et fleuit qᷓ; cogebatur ꝓpter alios ſaluandos ſeculo reuocare · RHanc vitam dans ingemiſcebat quã tu doles eſſe ſublatam · dtra lacrimaſ eiꝰ lacrime tue pugnant et amoæ tuns amoei eiuf non duenit · ille quippe nolebat qᷓ; dꝛlige bat laboeibus reddere et tu amare credis cui laboeum vis adhuc toꝛmenta reſtare hec ꝛdem qui peius · VI. OCOpISOSRTIO. Exta puella ſic ait · O homo ſi de moete amici doles non faciſ t amicuſ ſuus nec facis vt amicus tuus ·id eſt tuiip̃iꝰ. ꝓpter quod hijs ſuppoſitis amicicijf· ſ.ad ip̃m et ad teip̃m gaudere debe res potius ꝙᷓ dolere · Vis ſcire peimũ videlicʒ ꝙ dolendo nõ facis vt amicus ſuus · Fttendal ad ea que iã ꝙ ſoꝛoꝛeʒ meã ſunt pᷣdicta · Fttendas quoq; nichilõꝰ et àd nunc dicenda · Ecce eim̃ quãdo do les de moꝛte amici · tũc quideʒ doles de diuina circa amcũ diſpo ſitõne · de qua tibi vt amico nequaqᷓ; eſt dolendũ ſ gaudenduz eo ꝙ nouit deus qᷓdiu amico tuo expediat viuere ł quando moꝛi·con tingit itaq; tuo ereoæe ꝙ ð beneficio tuo amico diuinitꝰ ꝓuiſo do les de quo quidem beneficio ſi amici tui amicus eſſes gaudere de beres · Plinc venerabilis pater feronimꝰ vbi ſupea plangimꝰ inqᷓt beneficia dñn qui nouit qm̃ noſtre p̃ſtent infirmitati · hoc eſt qð di citur ab ip̃o dño · ſcit em̃ pater veſter quid opus ſit vobis · hinc et magnus pater augꝰ · Pe ſalute inquit coꝛpiſ mei qᷓdiu quid michi ſit vtile neſcio tibn domme hoc ↄmitto · Hinc et petrus ait · Omnez ſollicitudineʒ picientes in eũ q̃ ipi cura eſt de vobis · ¶ Poero vis ſcire ꝙ dolendo de moꝛe amici non facis ſñicut amicus tuiip̃i⸗ us · que ſequũtur attendas · Dic michi queſo quomodo is eſt ſuiip̃i us amicus qui ꝗqpeiam vtilitatem a ſummo pſius amico pꝛouiſam recuſat acceptare · conſtat certe talem ad ſeipaʒ amiciciam non ha bere · Ped quid · Certe de amici moete dolens videtur ꝗpꝛiam vti⸗ titatẽ a deo ſibi ꝓuiſam recuſare de moete nanq; amici frequẽter —— 5 — 11 1 5 1 — 8 —* k 4 nit vtilitas in remotõne eiuſ dſiſtens quod iß̃m not⸗ ediret· Mimin amici huius mundi frequẽter impediit am coe diligentis ſe ad mundũ alliciunt et eoꝝ in foetunia vl&lamitates ofendunt · t vt ait magnus pateraug. gepe offenditur deus · ne offendarur ann c& · it ergo nobis e ſubtractõ tolerabilis · vł etiam gratãà· qu pꝛeſentia nobis eſtdi ic vII· COpSOETO. Eptima puella ſic ait· Tu qui motem amci lugeſ dtraten htat nobilis ſententia cycerons · lon eſt inqͥt lugenda mo qdʒ mmoetalitas ſequitur · Pur igitur ſip moꝛte amici nõ recipis Zſolatõnem cum tu credas futuram omniuz reſureectõneminq ad vitam reducuntur qui cum doloꝛe amittũtur. Omnes quidet ſur gemus teſtante apoſtolo · Nec autem dſideratio debet eſſe lug tibus conſolatõ ſecundum illud quod idem dicit. Nolumns vozi quit ignoꝛare de doꝛmienribus vt non cõtriſtemini ſicut ceteri qui ſpem nõ habent · Hinc et illuſtris vir feronimus vbi ſupea · Poſÿ⸗ dicta inquit omniũ gaudion dſummatio ſequitur ꝙ in reſurectò: ne.ſ.inuicẽ nobis domino foꝛmante reddemur ſicut ſeriptumeſt.i enim credimus ꝙ jheſus moꝛtuꝰ eſt et reſurꝰeꝝit · itaq; ders eos q doemierunt p jhelum adducet cũ eo Itaq; ſtupeo murum fidutue enetratũ vulneribus oæhitatis quã ſopire debuerat ſpes reſures ctõis nunꝙᷓ enim cũ doloꝛe dcoꝛdat ſpes · nec qᷓunq; nctur by tit fides · hec vir ille illuſtris · qun et alibi dꝛcit · Iduerſus non neceſſitatẽ q̃ ĩter fratres diuidit cariſſima inter ſe noĩa crdelis e dura diſſociat. hoc ſolatõ erigimur ꝙ in beeui viſuri ſumꝰ quos ih ſentes dolemus · nec eĩ moes appellatur ſecundum apoſtolun ·ß ſomnus · Kec iten keronimus · Hinc et inſignis pater mbꝛoſus · oetem inquit ꝓbamus non eſſe lugendam quia ad modiz ſoni a laboꝛe mundi requieſcere facit in jpe reſureectõis · jdemq; uñ Ceſſabunt inqnit lacrime qua debet aliqund inter fidos et pidol intereſſe· fleant ſuos qui eos imppetuuz mnteriſſſe exillimant· qu ſpem reſureectõnis non habent · nobis vero quibus moꝛno nau re · ſed huiꝰ vite finis eſt. quna natura ip̃a repabitur in melð · mo tis caſus abſtergat omnes fletus · Plec ambꝛoſius · VIHI. COpIS OSRNTIO · puella ſic ait · O cariſſime amicum tuum cuius moꝛten tu deploeas · vel extra deum dilexiſti vel ip̃m tantummodo deo carum habuiſti · Sj ipſum extra deum peeſertim dulci affectd ne et intenſa dilexiſti· tunc bene tecum actum eſt · et per cone⸗ quens gaudendumn · quia ex dicta dilectõne · ſequitur ꝙ à de⸗ fiß tiuus eras · et per moꝛtem illius dei ipſinm auferentiſ·et te pa mſericoediter ad ſe reuocantis miram erga te dignatõnez ſen S vero ipſum tantũmodo in deo carum habuiſti nec ſic tn bes · qua ex tali dilectõne ſequitur ꝙ ip̃m non amiiti his dñt v nen cõenmn ns vr lerenmschit deodat ſpes · xt qa 2.qun et aldidur Dit canſma mi — m bꝛen din .kime et migsſr neſt lugendmn gul acit in ſpe ni a debet alixd M 0 nu iſtas itelligere · pulcra autoeitate · et edificaciter deludõte· ꝓndi magnum patrem auguſtinuʒ · de quodam amico ſuo defũcto deum al loquentẽ · Dñe deus inquit dpaueram olim amicuz ſocietate ſtu dio mmis can · ſ nõ dum ſic erat amicꝰ ſicut eſt amicicia vera · q= non eſt vera · niſi cum tu agglutinas eam caritate in coꝛdibus dit᷑⸗ fuſa · dulcis tñ erat nimis ſtudꝛo feruoꝰe · et ecce tu ĩminẽg doꝛ⸗ ſo fugitiuoꝝ tuon deꝰ vitionũ ſimł et fons miſericoꝛdian q duer tis nos ad te miris modis · abſtuliſti eum de hac vita ſequitur · dñe beatus qui amat te et amicuʒ in te et inimicum ꝓpter te · nullũ em̃ carũ ille ſolus amittit · cui om̃s in ilio cari ſunt qͥ non amittitur · te aut do mne nemo amittit niſi qui dimittit hec magnꝰ pater· Capitulum nonum dtinens dſolatõnes ſup fratrij ſpiritualius ac vniuerſal iter ſup amicon ab inuicem ſepatõne etreceſſu · Ono poſt pᷣmſſa ad dñam dſolatricem peincipalẽ a⸗ ceſſerũt ſimul alij duo triſtes ſup materia pᷣmiſſi cãpi uli querulãtes quibꝰ ip̃a mox de ſuis puellis vnam ni et duas alteri ꝓ dſolatõe impendeda aſſignauit I. cOpSOCRTIO. ma puella að vnũ illon triſtiũ ſic ait · duerto ꝙ de ſpũa⸗ lis fratris tui a te ſepatõne dtriſtaris · ſed ſi conſtans ſis ani⸗ mo nõ opoetet · emineris ꝙ in patrũ collatõnibꝰ ſic habet?. Hec obeſt virili virtute fundatis p locon interualla diſungi · apð do⸗ minum nanq; mon habitatõ nõ locoR vnital fratres habitatõne coniungit · ¶.cOhSERTO. Ecunda puella ad triſtem ſecunduz ſic ait · Pu doles de amici tui a te ſepatõne vel receſſu · Heſcis ꝙ ipe xps qui dixerat di⸗ ſcipulis&go dixi vos amicos · quia omnia quecũq; audiui a patre meo nota feci vobis · ea notificatõne nõ obſtante ei ſdem dicebat · Fxpedit vobis vt ego vadam · ſi em̃ nõ abiero paraclitus nõ veni⸗ et ad vos · ſi autem abiero mittam enm ad vos · Quis igitur inferi⸗ oꝛ diſcipulis nũc peeſumet abſqʒ nõ talis et tanti · non tam ſancti · non tam ꝓficui nõ tam celeſtis · ſed exigui · ſed carnalis · ſed teræe⸗ ſtris · ſed vel in aliqua parte vitõſi et peccantis amici receſſu illum ſupeemum paraclitum dſolatoꝛem optimum ſe eſſe recepturum · i mrum ſecundum mentẽ gregoꝛij illius egregij · Tanto quiſq; a ſu⸗ perno amoee · et p dſequens conſolatõne diſiungitur · quanto infe⸗ rius vt in peeſentia carnalis amici delectatur · Gaudeat ꝛgitur peu dens amatoe vel amatrix de carnaliſ amici receſſu atqʒ ip̃m eligat ꝙ habendo celeſtis pactiti acceſſu · OtSMiTO⸗ — —, Ercia puella ad eundem triſtem ſie air · Tu qui de ſepatʒne z Mmco vel amica nůc doles · de pᷣſenti doloꝛe foeſitã dſolatʒ dẽ recipes ſi nõ timeres ꝙ doloe tuus augeretur· aut ita intenis qlixio?i tpe duraret · ß ſcias timoee huiuſcemodi vanũ eſſe. etſ me cogites ꝙ dol ebis · cras mmꝰ et ten mnus poſt cras. h et ha beas ꝓ certiſſmo ꝙ tande minimẽ dolebis ꝙq; in oblnnont arc panc materiam veniet omnis doloe · quippe ꝓuerbialiter duin Remotũ ab oculis remouet? et a cœde pientem decimũ dtinens dſolatõnes ſup infidelitate am: ſie vł vxoꝛis ratõe ſuſpecte ad alten habite familiaritatiſ cauſ tis incertitudimem ꝓlis ac ſup certòo adulterio diugis · gcimo poſt pᷣmiſſa ad dñam ↄſolatriceʒ pᷣmemoꝛatan acceſſerũt ſimul tres alij triſtes diuerſas triſticie eau ſas habentes · ſup quibꝰ iuxta materiã pᷣmiſſ captu li petebant dſolari quibꝰ illa huiꝰ rei gfa ij jpln numeꝝn tres de ſuis puellis mox adiunnit· COPSOSERNTIO· ſima puella ad pſonam triſtẽ de amaſia vłk amaßo qlantt ſic ait · O homo qui amaſiã habes neſcis qe puerꝝg · ino ꝙjc poc in articulo parũ differs ab infante niſi foꝛte in por ꝙ infan loqui nõ poteſt · tu uero loqui non audes · q̃apter nt tu loqui vale as atq; audeas indiges velut infanf ablactari· lacte etenm en uns tenus delectatòis ·et nõ ſolido cibo diuine refectionis ezm tritus ab vberibus ſeu penes vbera mulieris · Hutritus mie at pꝛoculdubio male nutritꝰ · Cur male inquies · Wꝛofecto q ñaau gmentum pfectõnis · ſed pꝛoꝛſus ad detrimentũ oñiß virtuis an 2 mi virilis ·Es quidem effeminatus · nec min quia co perdidiſi · Quocirca iterum dico ꝙ indigeſwel aliquo remedio ablactanala cte Quonam inquies remedio · Ecce in quo tu turbans · n eoe⸗ medium inuenis · ꝙ ſcilicet hec quam nullius niſi tui volebas eſ amaſiam facta eſt alteri familiaris · ac ribi infidelis · ſd antent ſalubee remedium vt cauſa tue abl actatõnis ad reſumptõnem ãn mi virilis ad ꝓfectum virtutis · eo quidem ꝙ eſt occaſio vt adch perditum reuertaris · Doꝛ ro que amaſium habet alteri amaſielali arem · etiam hec ob illiuſ infidelitatem· oecaßionem habet con us perditum recuperandi · ac contraria affectõne ſeu potius n 1 ctõne fugata · ita ſe ad om̃ez pfectõez ꝙᷓ;tociꝰ diſponend cunda puellã ad triſtem de infidelitate vxoeis alteri viroſi iliaris querulãteʒ ſie ait · O homo ex querela tuà con den ꝙ ſuſpitio qua vxoꝛem tuam alteri viæo familiarem tibi reputaꝰn —„———————— „ &— — S— — 4 fidels · peicipaliter te crueiat · inqᷓtũ de pꝛole ſua an lla etiaʒ n 1 ſit · anq; in bonis tins ſuccedere debeat te facit dubitare· v F per iilam ſuã familiaritatẽ veris tuis heredibus derogetu 3 n d illa buß ns puells notid non andes iprn w manſablactur Phdo abo dumit ar male nq lwt O.kcce m on hans· ac nbnden re dſoletur ꝙᷓ non ex culpa tua · neq; eiñ iniquitas tna neq; pocra? tum tuum · Pi vxoe tua culpahilis eſt·peccati ſun onꝰ poetet qhad modum er ventris ꝓundcat ꝛlla vteri ſui filijs · ꝓuideat et dſciẽtie ſue ſicut poteſt · Mec cauſeris ꝙ ren tuan ſubſtantia multig foœꝛte * laboꝛibus dquiſita ad non ven tranſeat heredem · Boc em̃ ſ non P monachatum in quo ipe ſpurius ꝓ te tanqᷓ; ꝙ ſuo vero genitoee dominũ exoꝛabit · nec ahter remediet? quouis modo · ip̃m heredez putatiuum vel in coꝛde poteris in filum adoptare et tanqᷓᷓ tib a deo datum tam in vita qᷓ; poſt moetem de tua ſubſtantia enutrire. ſperans hoc a dommo in emendam acceptari · ñ quid foeſan circa curam paupum neglexiſti· Ercia puella ad rriſtem de vxoeis adulterio querulantem ſie hait. Cariſſime tu qᷓ apter vxoeis aduiterium cruciaris ſi atten⸗ dis ipm put honoei tuo derogat et p cõſequens te humtiat hoc ip̃o ↄſoleris · ꝙ humliatõ tua via ẽ ad virtutẽ humilitatis p quã apud deum maxim⸗; exuitatõnem dſequeris et ab hoibus vxoeitz vitupnum in laudes tuas retoquetur · Rurſum qui dictũ malũ pa⸗ teris ſi nil almud dſequaris ſaltem facile ceſſabit ʒelotipia tua que ꝙᷓ plurimum adicit ad tuũ cruciatum · Eſt tñ et aliud remediũ · ſ.iu diciale quo mutare poteris dſotium tibi graue · quo etiaz ſub hoc peetextu · quo ad cohabitatõnem non ſolum a perſona vxoeis libe raberis verum etiam ab omnibus alijs dditõnibꝰ eius malis qua⸗ rum quidem plurimas dringit cõmuniter in mulieribꝰ repni· ꝙ ſi ob hoc a carnali actus diugalis delectatõne te opteat abſtinere· dũmodo ab hac et omni alia cõſimili abſtineas qpter deum omni dubitatione remota ſcias ꝙ ſpãlem et omm carnali incõpabilem recõpen ſatõnem recipies adhuc in tereis ↄſtitutus in illo · ſ.cen⸗ tuplo qᷓ ſal uatoe repeomiſit · Qui inquit reliquerit vxoꝛẽ ꝗpter no men meum centuplum accipiet ·I.in hoc tempe teſtante lnca · nec dubium quin hoe in verbo ſaluatoe mtendat non tam de peeſona vxoeis rei inquenda ꝙᷓ; de actu carnali · a quo ꝓpter deum abſtinẽs cenſendus eſt vtiqʒ vxoꝛem reliquiſſe. HMã et venerandus pater fe ronimns ſenſum verbi ſaluatoꝛis manifeſtans carnalia in genere dat intelligere p vxoꝛem Demũ ad aliqueʒ ſancton cõuertere vel ſanctan et pꝛo infidelitate vxoꝛis deſideres et deuote poſcas ti⸗ bi fideliter apud deum · katherinam vel agnetem aut aliam virgi⸗ nem ſanctam immo potiſſime ipſam dei genitricem reginam virgi⸗ num aſſiſtere ꝙ quibus ſpondeo ꝙ libenter facient et vt reo? quã⸗ tum dſolatõnis vxoꝛis mñfideiitas tibi ſubtraxit plus in centupio et verius in millecuplo conſol atõnis tibi adiciet vrrginum fidoli tas peedictan · O ſi maritus ſit adulter vxoꝛ ʒelotipa alias autem ꝓba et honẽſta conſimilia pꝛedictis cõſolatõnum remedia * — *— ——„—*— — —— — . ———————— ——— ——*————— poꝛe impenſe. el quoqʒ et vera mundi lumina eos fecit · miracula eoß poterit inuenire et pꝛo finali querat andacter· Ichannem inecle hnum vt alren · Uetrum etiã ſine paulũ immo et mxᷣm ſanqn ſancton et in recompenſaz mfidelitatis p maritus ſibi face jide litatis conſolationem imapoꝛtonabilem poterit expiri. ¶ſrarienlam vndecimum dtinens dſolationes ſup amſinein delis amici vel amice ac ꝑditone fidelitatis ſeu amicicie multo t lem acceſſit et alia pſona triſtis ſuꝑ materia fmiſcz pnuli deſiderãs dſolari · Cui illa mox de ſius puells dſolationis gratia duas deputauit „ 1. COSiDSHSTIO. ma puella ſic ait · Carſſime de quo ru triltaris res eſt rõ ni ſabilis ·perdere nanq; àmcum ifidelem eſt nõ perdere· heut pdere hominez moætuum · Item Pdere mfidelem amicumnõ ami cum pdere · cum infidelitas ſit dtra amici ratõnem · ſed eſtydere ñ amicum ſicut hoĩem moetuum pdere no eſt pdere hemmen hnon pominem · Hon eſt etiam dolendum de fidelitate amiſſa qua ml La vera fidelitas amitti poteſt · Ii autem erat fidelitas inoꝛdinai amoeis talẽ amittere nõ eſt fidelitatẽ amittere infidelitati etʒ infidelitate pᷣciuz ab amico non recipe · quod ꝓfecto eo deheteſt dſolatoꝛium quo eſt bonum · aut em̃ recipetur in pᷣcium ſinii ini delitas hanc non recipe bonum eſt · aut in foꝛma gratitudinisvi ra recipetur fidelitas ꝓ ſua infidelitate ñ recipe meliſeſt ꝙᷓ recipe quia bonum eſt nõ inire illicitum dtractum etiãci lucro tempaſi · tale enim lucrum ſequitur magnum damnum · ſ. nᷓſeni amiio virtutiſ et in futuro pena purgãtoeij aut inferni·et ldol dum eſt de amiſſione pᷣteriti tempoꝛis · gaudendum tamen(ſtðnð amiſſione tempoeis illi peeterito ſuccedentis · ¶.coisRmro. Fcũda puella ſie ait · HMõne qð xpᷣs dei virtus et dẽ ſapieni ſibi fieri elegit etiam tibi fieri ſapienter eligeres tanqᷓ bonn n non pꝛoeſul bonum quod ſapientia„ pᷣſertim dei qoq;ne * virtus dei infinita tanqᷓ; malum impedit · Fatearis hoc noceſo et bonum eſſe ac pꝛoinde ſi id tibi acciderit minime dolendunnẽ triſtandum · Ped quid · Profecto criſtus dei filius vngenib ej lis patri pꝛo ſalute hominum quoꝝ multos ingratos foꝛe petn unt moꝛtem paſſurus de celis deſcendit et in tereis conſtituꝰ q dam diſcipulos pᷣ ommbus alijs elegit quibus tanqᷓ amian iiß lariter familiaribus quecunq; audmuit a patre noꝛjfiran 4 cuit · poteſtatem ad eiciendum demoma eis tradidit · pelum u em pdere mhdelmm m ydert nõ ilynt lendun de flmn eſt. Iiauten un ftin fdelnatt ammhn nen rteipe ·xed ʒ aut tñ̃ reipennjn num eſi aut n fonußn c p lun mfelunim pena purgtdnh ent ſuccidem maioe fuerit malicie repugnantia · Srn de: eoꝛpus in edulins et ſanguinem in poculũ eis pꝛebuit. ſpm̃ſanetũ eis miſit · et pee alijs pemicias ſpiritus et beuiter ꝓec cariſims eos habuit · et nichiiõꝰ ꝙ ip̃i eum deſererent dum ab eo fugerãt. immo ꝙ p iudam traderetur et omne beneficium ei impenſum per dererur · hoc elegit quia libere hoc voiuit · quomodo ergo ſi ſimi⸗ le aliquid tibi accidit · ſi ab amicis deſertus es ſi pſam amciciam ſeu fidelntatem eis impenſam perdidiſti cum ſit bonum vtpote ad tuum peincipium exemplare et finale te reducens et ad deſertõem mundi et celeſtium amoꝛem te inducens · quomodo inqᷓ; tale bonũ te poterit contriſtare pꝓꝛeſertim cum exemplłum xp̃i te in talibꝰ ad oppoſitum trilticie debeat merito inclinare · Vudi magnũ Imb⸗o ſius · Voluit inquit xpſ deſeri · voluit peodi · ab apoſtolo ſuo tradi. vt tu ſi deſertus fneris a ſocio pꝛoditus ab po moderare feras. tu um ereaſſe iudiciuz · perijſſe beneficium · Flec ille pater Capitulum duodecimum continens conſolationes ſuper ineuita biln mala ſocietate · 2 Vodecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictam dñam dſolatri⸗ cem acceſſit et alius triſtis de mala ſocietate pturba us cui ip̃a de ſuis puellis mox quatnoe ad ipᷣm con olandum deputauit · 1. cObsOeErO. 5 ima puel la ſic ait · Tu homo ð mala doles ſocietate · ſed hoe ſcito · ꝙ hec intantum valet inquantum ad virtutis exerciti⸗ um cõfert · vnde iuxta egregij patris gregoeij ſententiam mali vti titer tolerantur · Tolerandi inquit vbiq; ſunt ꝓxim · quia abel fie ri non valet quem chanm malicia non exercet · Ecce dict abel de qꝰ dicit ſcriptura · Reſpexit dominus ad abei er ad mmera eius · p hꝰ autem dicte gregoꝛiane ſententie ſupaddituz apte datur intelligi ꝙ bonon operum munera ante conſpectum diuine maieſtatis tan to ſunt magis grata et accepta quanto eon cum quibus habitant 2 (ICOBIS IOSBRTIO⸗ Ecunda puella ſic ait · Heſcis ꝙ ſicut equorum curſum · an ·I· in directũ cureere conſueuerint · an tãc vmbꝛatici lateraliter diuertere ·non dtingit melius expiri ꝙᷓ; ſi in curſu alium equus mo tu ſibi dtrario habeant obuiantem · ſic et homo bonus per maton ſocietatem tanqᷓ ſibi contrarioꝛum tanq; contrarijs motibus pſu incurſantium incõpabiliter melius qᷓ bonis tantum aſſociatꝰ vir⸗ tutũ ſuan vires expitur · qpꝛian aũt virium experiĩtum habere · nonne hoc eſt vnum de bonis maximis eſtimandum · Mimm et in nönk lis ludis militaribꝰ ſolẽt miimares vires et actꝰ ſuos expiri vt ſi in hijs ꝓbati fuerint bellon picuhs minus piculoſe et mag imptereite ſe exponãt · Ercia puella ſic ait · O cariſũme ſi non meis dſoleris ex verbil Fudi illuſtrem feronimum ſupꝑ malon ſocietate cõſol antem · Qui inquit bonus ꝑmanet non pollutur ſi malo ſociet᷑ · B qui ma⸗ lus eſt in bonum duertitur ſi boni exempla ſectetur · Plec iile vir il luſtris · et nõne magnum bonum innuit quod in mali p bonum cõ⸗ nerſione dſiſtix · duertit quidem ſcœiam in aun purum⸗ tenebeam in lucem· lõne malicia peccati eſt ſcoꝛia et caritas aun ignitum de quo ĩ apocalipſi · que caritas de co?de purò recedẽte ſcoꝛia ad modum auri depurati facit habentem eſſe can · Monne facit duer⸗ ſio ꝙ de nõnullis ad deũ duerſis dictum eſt·eratis aliquando te⸗ nebee nunc autem luꝝ in domino · certe ſic · et ita · quantum ad peo poſitum patet conſolatio· FI. COpSEERSTIO. Warta puella ſic ait · Scito frater ad maqnum honoꝛem dfer⸗ re in mala ſocietate bene viuere · Kudi illum Clareuallenſem Kon inquit medocris tytulus virtutis inter pꝛauos bene vuere et inter malignantes innocentie retinere candoꝰem et mon vnita tem · ec ille et nunquit bene · certe ſic · Mam et lilium inter ſpmaſ ſgnanter dmendatur et ncõpabilis vrgo ei eõparatur Capitnlum tredecimum dtinens ↄſolatõnes ſup carentia hũa⸗ ni fauoeis vt quando quis ex ſua tedioſa et ingratiola conuerſatõ ne ngg curatur nec diligitur a quibuſcunq; alijs · Redecimoò poſt pᷣmſſa ad pꝛefatam dñam dſolatrice iltuſtrem acceſſit et aliuſ triſtis ſup materia pᷣmiſſi cã vituli ſperans p eaz ↄſolari · t illa mox de ſuo comi S ratu tribus puellis impat vt ipſum vSſolentur· I. COIS EERSTIO. Bima itaq; puella cum in querela dicti triſtis vn implicite Focineatur antecedeẽs · et expeimatur dñs · ad añcedẽs quatenꝰ iÿm dcernit triſtẽ reſpiciẽs ſic ait · Iduerto amice ptim cauſaʒ tue triſticie · Aduerto ꝙ tedioſus es et tua ad extra duerſatio minꝰ elt Sroſa · Fʒ hoc queſo non moleſte feras · cogites de deo creatoæe ꝙ mpe fecit nos et nõ ip̃i nos · cogites et hoe ꝙ non eſt dare aliqͥd pu re malũ · non turberis itaq;ʒ ꝙ natura ſeu potius auctoe nature de te fecit talem · ſcilieʒ ĩgoſum ad extra rndem quidem et ruſticanũ Bperandum tibi peofecto eſt · ꝙ ſupnoum ſnon mntuitu oculo te gratioſe reſpexerit ad intra· ad mnterius · ſcilicet tuum conſeruã⸗ dum lumõ qð in te eſt ne illud ventoſa aura fauoæis hommnum ab extra ſpirante foꝛſitan extinguatur · i ſit tua conuerſatio ingratò ſa in tereis · ſit tua in celis cõuerſatio · que et ſi humana non fuerit tlben ſnnn nohfm ſig ſuberln aub n üunmt wusnn e umn zomesn ghmoſu nuntn. cun n ſchans ⸗ Iyo tu lamr ſts en neman libet tei tuamj⸗ nſtan ſenon ur iceg happetoe ſoenu zoſ myaſocn ſmnk wi ke ezn etwl n— vi dietum e.ni mo ·cene ſenuq OSeo e0 frater ad nugnh e cwere Rudiilentt ecernt ſe · Mumnlk öpebihs vrg ich Mbihi nſln ad prenn ſr et alml mhsyr ez dt mtihn Us mpat rexin COtiS Oc — vel hominibus grata · melioei ſoete celeſtis eſſe peterit et dinina himirum licet ſecundũ mundi ſapientẽ diuina quedã virtꝰ et eroy ca opponatur beſtialitati · non tamen ſic opponitur ip̃i homimi be⸗ ſtiali. quo minus hec ſimul ſtare poſſint · et ꝙ hoœmo jt exterius be ſtialis · et interins diuinus et celeſtis · Sſergo libenter foœꝛis ruſti canus · interius autem diuinus · Careas libenter tanqᷓ; tedꝛoſus g⸗ tia humani ſolacij · vt deus ſolacij et totius cõſolatõiſtecum ſir in rerius · et tu ſecum ſuperius · vt ſic illoꝛum cuilibet a quibus deſpi ceris · vt minuſ gratioſus dici valeat illud pœeticũ · Si quadam vir tute nites ne deſpice quenqᷓ; · Px alia quadã foꝛſitan ille mitet · deni q; gratioſus ad e ſic ſepe diſtrahitur · ꝙ ab mntra gratijs totaliter vacuatur⸗ Qf. COpS HOSRRTIO. Gcunda puella ad pꝛemiſſi antecedentis dñs reſpiciẽs ſic ait Cariſſime amice bona cura erit ſi te nullus curat. vel ſi tanqᷓ acharis a nemine diligeris · aut enim amas diligi et curari · aut ñ̃· Si nõ tunc tanqᷓ; non turbatus conſolatõe non indiges· Si vero il la amares · ꝓf ecto reamares · ſiue perſonas te diligentes· ſue ip⸗ ſas earum dilectões et amoes · in quo caſu multo tibj ſalubꝛius ð ñ curari a muitis vel diligi qᷓ; ab eis diligi et curari · Mẽpe pſõ q̃ libet te diligenſ · imo q̃libz eiꝰ dilectõ tibi grata · depeꝛedarʒ aĩaʒ tuam· i· àd ſe raperet aliquid tui coꝛdis · ac te periculoſius capti⸗ narz fta nimieũ ꝙ coꝛ tuum minus deo coniunctum eſſet · quo p cõ ſequens minꝰ illi bene eſſet · minuſqʒ eius cariſmatũ dona percipe ret · Dices foæte · fdẽ michi eſt periculũ ſi nõ diligar · ꝙᷓ;diu tñ dili⸗ Si appeto · et tanto peius valeo · quãto minus hab eo hoc quod ap peto · Mequaq; ita eſt cariſſime · eſto nanq; ꝙ diligi appetaſcũ ñ di ligeris · ñ tã periculoſe caperis · ſicut ſi tu actuaꝰ dꝛligereris · tunc etem̃ paſſio tui appetitꝰ augeretur · et p dſequẽs coꝛ tuũ magis ca poretur· laceraretur · ac bonis ſpũalibꝰ peiuaretur· Vis habere ex⸗ empiũ · Ecce auarꝰ ſi diuitias quas appetit ↄſequatur artius ip̃as amat · et creſcente cum ipis appetitu miꝰ ꝙᷓ; ſi ip̃as ñ haberz ſatiat? Fuaro etenim vt dicũt ſancti tã deeſt qð hʒ · ꝙᷓ; quod nõ habet· Si igic nõ ſatiatur p iilud quod non hz· nec p illud ſatiabitur qð iaz habet · Smiliter ſi dũ nõ diligeris diligi quidẽ amares · Vmplus ip̃m amares · ſi diligi te ſentires · Quo vere ampliꝰ ip̃ᷣm amares · eo ampl ꝰ amoꝛe captꝰ eſſes · et a deo etiã eo ãpliꝰ elongatꝰ maioꝛe i boĩs ſpũalibꝰ iacturã incureeres· atq; plane in hũc modum ſim⸗ pliciter minus bene valeres · ꝙᷓ ſi exiguũ hoc quod appeteres ſcili cet fauoeẽ hoĩm momẽtaneũ ñ ſentires · 6I. COPISDSRRTIO. Ercia puellã ad triſtem ait · De hoc ꝓcerto ꝙ tu non curaris · Iꝙ ve ñ diligeris dniter ſicut velleg · hac re bñ pſpecta dri ñ deberes · quare · ꝓfecto quia ſecuriſſimũ eſt · Nimnx ilie q muitũ curatur ad illum reſpectus habetꝰ · ad illũ multon oculi dirigun⸗ tur · Quales · Proculdubio quaſi oculi baßiliſci intoxicãtis et occi dentis · nec oculi reſpectuũ amicon minꝰ occidunt ꝙꝙ reſpectuum cmuloeus inuidon · ſ ꝓcerto multo magis · ob hanc fœæte cauſam dicit ſponſus ad ſponſam in canticis · vulneraſti coꝛ meu n vno ocu lon tuon · ſ· oculo amoeis · Ob eandez quoc; cauſa ne incuyꝛat pi culũ videt ſponſus a ſpõſa petere tanqᷓ; ab amica · dicens · Fuerte oculos tuos a me. qe ipi me auolare fecerũt · et nõne bene dictũ ẽ ſprofecto ſic · oculi nanq; amicabilium reſpectuum faciũt auolare diſtãtius hoĩem · ſ.a deo ſuo hoĩem etiam à ſeip̃o faciunt hominez nõ m ſe ſen apud ſe in ſuo ꝓpꝰio comodo remanere ·trahunt ad ex terioa m quibus nõ eſt vera homims manſio · ſ potiꝰ tranſitus ꝑ egrinus · et multo melius eſſet homini manere in ſe et apd ſe in ſua apia manſione · ꝙᷓ mentetenus euagari Gapitulũ decimumquartũ cõtinens dſe olatõnes ſuꝝ derelictõe tã hb amico vel ſocio ꝙᷓ vniuerſaliter ab homine quocũq; alio · Vartodecimo poſt pᷣmiſſa acceſſit rurſuʒ alius triſtis ad dominam dſolatricem que mox ei ſuper materia p miſſi capituli querulamti de pueis ſuis duas q eius dſolatõne deputauit ¶i. COSDERTIO· ma puella ſic ait. O homo aduerto ꝙ graue eſt tibi ab ami⸗ co derelinqui ratõne pᷣñdij alicuiꝰ p ip̃m habendi S hoc nõ Spoetet · nempe refugere poteris eũ ſpe certa ad pᷣſidium foꝛtiqꝛis . „„ Fudi magnũ ambeoſiũ · de dinnã mqui miſeratõne tũc ſperandũ ampliꝰ eſt · cũ pᷣſidꝛa hũana defecerint · Nee ille · et bñ quidẽ · dere lictus eĩ ab hoibus non eſt deſertꝰ a deo qui ipᷣm ĩ gratiſimã ha⸗ bitatõne ↄſeruat· ſ.in ſeip̃o · Fudi magnum patrem Fuguſtinũ · De us inquit medicamentũ eſt non ſano regula eſt peauo · lux eſt tene bꝛato· habitatõ eſt deſerto · Mec pater ille · et ecce qᷓ multipliciter deus eſt pᷣſidio · ſ.non ſano p medicaĩtuz · pꝛauo P regularẽ vitã · tenebeato ꝑ lucem internam · deſerto ꝑ habitatõnem gratiſſimãʒ · q ſcilicet eſt ĩp̃e · nimirum in ipſo viuimus mouemur et ſumus vt di⸗ cit ſcriptura ·. COfS IDSRNTIO· gcunda puella ad triſtem ſic ait⸗ Bup derelictõe ab amco cõ ſolatõem queris dſolatõne huinſcemodi diuites nõ indigẽt · Firibꝰ ſiquidẽ multi ſunt amici · Piuntibꝰ aſſiſtũt plurimi · Bunt qui diuitibꝰ vltro ſe ingerunt nõ rogati · Sʒ reuera multo minꝰ ᷓ diuites habent paupes de ſua derelictõne querulari · Dũmod nõ a quo vł a qujbꝰ derelicti · ſed magis atrenderint cxi ſunt relicti ni inquies · Profecto relicti ei qu teſte ſcriptura dicit homini in fe confidenti ſolis pꝛeſenribus noceſſarijs contenro nonte deſer neq; derelinqᷓ; · relcti ſunt ei qᷓ ſedz ſup tronũ et iudicat equitãtez: u ſolꝰ laboꝛem et d oloꝛeʒ dſiderat · adiuto in tribulationibus · ſbiin vondin ſwa ſyn inn in immtn vnqu nen mſh ſonno nm ns du ti h d beat d weente zpenſ tem 5 d oemeſt ycerte denatpor nheihs intſerl . ih wept madolc umnnn wopen on ſutige (n . n mnn nicisvun eandez en Olare fererit blunnhene tſe —— — benmnnnni Slamcem qʒe notit demo adverto ꝙ gnt 6en al yijnb⸗ ens ců ſpe crta dyt detecennt· ket ilu deſertꝰ a de qußj on lano reguliip Kec pater keuu tibi inquit pſalmiſta derelictus eſt paup · In neſcis ꝙ hoc ſponſa veridica eccleſiam Ioquoe · clara voce ꝓnunciat decantãdo cantu ſuo eccleſiaſtico ſuaueq; ſonãti modulãdo · Peus inquit qui ſedes ſup tronum et iudicas equitatem eſto refugium paupm in tribula tione · quia tu ſolꝰ laboꝛem et doloꝛẽ dſideras · Tibi em̃ derelictꝰ eſt paup · pupilio tu eris adiutoꝛ· pʒ ꝓfecto deo derelictꝰ qui ad⸗ intoe in tribulati onibꝰ extat · qui ſolus laboꝛem et doloꝛem conſi derat · qui et iudicat equitatẽ · eſt minime derelictꝰ· eſt nimin poti us feliciter benedictꝰ. Jiquidem ſi maledictꝰ eſt qui dfidit in ho mine · ſequit? quaſi a ſenſu dtrario · ꝙ is benedictꝰ eſt qui confidit in domino cui derelictus eſt · LCapitulum quindecimum continens cõſol atõnes deſolati ho⸗ minis aduerſa patientis ſup carentia amici ↄpatientis et cõſolan⸗ tis ac vniuerſaliter ſup carentia teræene dſolatõis · Vintodecimo polt pᷣmiſſa ſepedictam dominam dſola tricem triſtis quidam alius ꝓpter defectum dſolatio⸗ nis requiſiuit · cui ꝓtinus illa de puel lis ſuis quinq; dſolandi gnatas adiunxit · QI. COFISOSERTIO. fima puella triſti ſic locuta eſt · Tu de carentia ↄſolantium et dpatientiũ querularis · Bʒ dic michi quiſnam alioMn hmð ha⸗ beat dpatientes atq; dſolantes · Qæ ſi nullum habere pſpexeri · le ne erit quod quereris · leuiꝰ eiñ dmunia tangũt · animaduerte igit? ꝓpenſiꝰ.potelt ne quiſqᷓ; habere doloen dpatientem · aut etiã dſolã tem qᷓ; dſtat non habere vel ↄñiderantẽ · inime inquies.& uomo⸗ do em̃ eſſet dolentibꝰ ↄpaſſinꝰ qui dol on nõ eſt dſideratiuꝰ.neqᷓ⸗ ꝙᷓᷓ certe · q; admodum nec medicus qui ſigna cauſaſq; dolon] nõ cõ ſderat poteſt eſſe curatiuꝰ. Bʒ ecce ſerutare ſcripturas et videbit? in hoibus nemo qᷓ vel dñideret laboꝛes et doloꝛes cuiuſuis etiam alion · hoc ſiq̃dem ſponſa illa veridica quã ſpũs edocet veritatis · vti peiꝰ neptis mea recitauit · teſtat? · deo loquẽs · tu inq́t ſolꝰ labo ꝛem et dol oꝛez conſideras · excludit itaq; aut ſaltem nichilipendit vt minimam vt tenuem nimis · aut ſupficialem dſideratõnem alo⸗ ↄum · quo vero dſideratõnem excludit aut nichilipendit eo omnez eon dpaſſionem atq; dſolatõnem videtur piter exciuſiſſe · aut tan⸗ ꝙᷓ nichiluz cenſuiſſe. . COESOSRNTIO. Ecunda itaq; puella ait triſti Gariſſime patruʒ libeum legito · et in eo doceberis qund ſit tibi faciendum · Vide peimo rubei⸗ cam quandam de eo ꝙ omnis qui tribulatur vel temptatur ſoli deo ſe committat · Poſt hoc vide quod iuxta titulum textyaliter ſequitur in hec verba · Intereogauit ſenem quidam dicens · Si fue⸗ ro in aliquo loed et nata fuerit michn tribulatio et non habuero cui me committam· et indicem paſſonem meam · quid faciam xt dixit ei ſeneꝝ · Eredo in deũ quia ipſe mittet an gelũ ſuũ et gram ſuam et ipe tibi eſt dſolatõ ſi in caritãate rogaueris euz · Sudiui eiñ quia ſciti tale aliquid factum eſt · Erat em̃ qu idã ibi qui ſuſti nebat temptatõnes et non habens fiduciam in aliquo em dfiteretur pa bat a ſero melotem ſuũ vt diſcederet · et ecce nocte apparuit ei ra dei in ſpecie virginis et rogabar eum dicens · Muſcᷓᷓ vadãs ß ſede pic mecum · nichil eĩ mali fit tibi ex hijs que audiſti · qui credens verbis eius ſedit et ſtatim ſanatũ eſt coæ eius · Et frater quidã erat in loco qui dicitur cellas et venit ſup eum temptatõ et ſiquis eum videbat nec ſal utare volebat · neqʒ in cellã eum recipe · et ſi opus habebat · panem nemo mutuabat ei · venit aũt ſemel d meſſe et nec panes habebat in celia ſua et ĩ omnibus gr̃as agebat deo · Vidẽs autem deus patientiam eius abſtulit bellum temptatõis ab eo · et ecce quidam ſtatim oſtium eius ꝓulſabat trahens cametum onuſtũ panibus ab egipto· quoò cum vdiſſet pater ille cepit flere dicens Pomine non ſum dignus vel modicũ tribulari et cum tranſiſſet tri hulatò eius ·tenebant euz fratres p cellas ſuaſ· hec in dicto libꝛo et nonne intelligenti eſt ſatis dictum· IH. COPISIDSFSTIO.. Ercia pnella ad triſtein ait · O homo cariſſime de hoc triſtoæ ꝙ tu triſtaris de carentia tereene conſolatõnis · Hlonne experien tt docet ꝙ qui tereenam paratam habet conſolatõnem admodum abſti net difficulter quin ea etiam vtatur· ex quo ſequ ſolet ꝙ cele fi mox peiuatur ·teſte nanq; pre clareuallis · delicata ð dininã cõ⸗ ſolatio que non datur admittentibus alienaʒ · habemus huius rei figuram optimam libꝛo foſue · vbi dicitur ꝙ filij jſrabhel comede⸗ runt de fructibus teree · ex quo quidem expꝛeſſe ibidem innuitur ꝗpoſiti conſequentia · nam dicitur ibi · ꝙ poſteᷓ comederunt de fru⸗ ipus teree defecit manna · Janna quidem datum de celo habẽs in ſe omne delectamentum et omnis ſapoeis ſuanitatem · aptiſſime ſignat celeſtem ſeu diuinam dſolatõnem vltra modum delectabi⸗ lem· fructus aũt teræe tereenam qua quis frur᷑ꝰ ſignat delectatõʒ: qꝙ ergo manna delicit dum fructus teree comeditur apte qude ſ gnat diuinam conſolatõnem deficere vel non dari ei q̃ tereena cõ ſolatõne fruitur ſiue ſatiarur· ¶H. COSOERTIO. Varta puella ad triſtem ſic ait · Tu conſolationem cõſideras · kur ergo non magnam · cur non optimam · dices foete que nãz ẽffet illa aut cuius tanqᷓ; cauſe · Pꝛofecto eius qui conſ olatoꝛ e optimus qui mſ ponamus obicem conſolatur nos in omm rribu latione noſtra qui etiam eſt deus appellatus totius conſolatio⸗ nis ad quem pſalmſta · ſermonem dnigens · ſecundum multitudi nem inquit doio · in code meo conſolationes tue letificauerunt zinn mn ſon net püse ſun hutbo Noden gipnd ſrioern udeigr deun om wrſcclo nnunet gideelc et· ſdno vah non ſranes · mo am zpterd accipie relucta Nöne e mitst hn varn nh tero ypꝛoꝛſis mnreapi vemtas ſ ſunmne uunhn aunſu ſwini Mifini nhn * Un ig f ſpt ſe h nwon duciamm e deret ec— b ab ex by au eſt coꝛ iu üjn ennt ſup eunum neq; m clli ann bat e vennzit in omnbus§n abltulu bellmmx a pullabat nhna m vMlet pater ili 6 modũ tidulmnn areny cllas ſulk CtiSWEf 4 4₰ pomo canmn tertene conbolunp ratam babet ceniclx B pre claruals din trenadas almnn en e · vbi duu yfihi qno qnen np eitnr bi·ꝝ peljw anna qudnd⸗ et omms liporsi⸗ oolatõnen dln nam qua qus— fructus tern vM nnd⸗ cur von opuhn ſe Pꝛolec vn obem cenſe* deus à S animam meam · hmõi conſolationi quidẽ obiceʒ pommꝰ. qñ huma nam et tereena dſolatõeʒ deſiderio q̃rimꝰ et in effectu recipimꝰ. Konne hoc peius ꝑ ſoꝛoꝛem meam audmiſti declaratũ · Nõ igitur ponas obicem ꝑ dſolatõnem terʒenam et mox habebis dſolatõem ſrilicz hic plenam et in futuro pleniſſimas · nempe et hic euacuato qð ex pte eſt quantum patitur ſtatus pꝛeſens · veniet qð pfectũ eſt Pocet hoc natura · duincit er ſcriptura · Quantum eĩ ad ſcripturã ẽ videtur iudiciuz de vno ſicut de alio tpali · Scðm em̃ ſcripturã qui ꝓpter deñũ reliquerit domum aut agrum centuplũ accipiet ĩ ho ſecuſo et in futuro vitã eternaz · G nõ eſt maioe reſpectu de domo vel de agro ꝙᷓ; de alio tempati ꝓpter deũ relicto · qui ergo peopter deum omnem dſolatõnem tereenam reliquerit centuplũ accipiet ĩ hoc ſeculo · quod qui neceſſario erit aliquid extra omnem dſolatõ⸗ nem tereenam · igitur recipiet in hoc ſeculo centuplum qõ erit ali⸗ quid celelte ſeu diuinũ · Si dicatur verum eſt ꝙ centuplum recipi⸗ et · ſed non ſequitur ꝙ centuplam dſol atõnem · vi inqᷓ; ſic dicat? nõ val · nonne em̃ in marco dicitur nemo eſt qui reliquerit domũ aut tratres ·⁊c · qui non accipiet centies tantum nunc in hoc tempe do mos aut fratres · æc · Si igitur eſt iudicium de quocunq; alio tpaii qpter deum relicto ſequitur ꝙ centies tantum de conſolatõnibus accipies · que vtiq; celeſtes erũt vł diuine eo ꝙ ſint extra numeruʒ relictan ·. omnium tereenarus · Docet autem gpoſitum et natura · Köne em̃ videmus in natura ꝙ vacuz curſum nature mutat · vt in multis patet effectibus mirabilibus · quando igitur euacnaberis ſeu vacuus fueris p remotõnem ate re et deſiderio omniſ dſolatõ nis tereene· ꝓuta vt verbis vtar magni patris · quãdo talis fueris ꝙ peceſus nichit tereenoꝝ te delectat ·tunc ꝓfecto abundanti⸗ am recipies celeſtis dſolationis et diuine · Hempe ſicut naturaiis vacuitas ſi eſſet faceret aureum ciphum argenteũ ſiue piũbeum qᷓ ſi ſue nature oblitum aſcendere ad ſperam ignis et ibi ⁊gniri et to⸗ ral nter reſolui · et in ignem duerti Ita moꝛaiis ſeu ſpũalis vacuitaſ coꝛ tuum facit ↄtra innatam inelinatõnem aſcendere in deuz qui ignis dſumẽs eſt et in illo igne inftãmari et liquefieri ſpůũaliter et vnerti · fieriq; diuinum ſeu quodamodo deificatum iuxta hoc pſal miſte verbum · Sgo dixi dij eſtis · 8. WCOESSRSTIO. Vinta puella cum ſoꝰoee ſua pꝛedicta multum concoꝛdans ſermonemq; eius magis expticans et declarans ſic ad triſteʒ ait · S tu cares hominum conſol atõne fac de neceſſitate virtutem· tta vt nec velis huiuſmodi recipere vtpote generoſo tuo ſpꝛritui non condiganm humanam conſolationem · Bed potius ſi occuree rent conſo lantes dicas eis cũ ſaneto fob conſolatoꝛes oneroũi om nes vos eltis quemadmodum et maria ilta que vnxit olim pedes jpeſu de angelis ad conſolandum ipſam miſſis teſte oꝛigene dice⸗ pat. Oĩs iſti ſunt michi oneroſi conſolatoæes grauãt me et nõ con ſolani.ego quero dſolatoꝛeʒ et ereatoꝛem et ideo Sus eſt michi ad videndum omnis creatura · nolo angelos videre noio cũ ange liſ manere qui poſſunt doloꝛem angere et nõ penitꝰ deiere· pi ce⸗ perint michi multa nareare et ſi voluero iliis ad omnia reſpõdere timeo ne amoꝛem meum magis impediant qꝙᷓ expediãt · hec de illa cæigenes QO felicis meriti maria O ſn om̃es pꝑſone vł xpᷣo deſpõſate cſſent ſic diſpoſite · nec diligerent ꝙ miſera ae piculoſa dſolatõne pumana tota die ne dicam cũ angelis ſ magis cũ nũcijs ſathane gareulare · Ai itaq; humanas ſeu tereenas conſolatiuncnias ſpõte declinaueris et reſpueris ad ſolũ deũ ʒꝙʒ dſolatõne recureẽdo· ci to et non dubites quin non ſolũ dſolatõneʒ · ſʒ etiam exultatõnem a deo dſequarif teſte ilia ſancta matrona thohie matre que deo io quens ſic dicebat · Hoc ha bz ꝓcerto omnis q̃ᷓ colit te q& vita eius. ſi in ꝓbatõne fuerit cœæonabn · non eĩ delectaris in Pditõmbus noſtris qe poſt tempeſtatem tranquillũ facis et poſt iacrimatõneʒ et fletum exultatõnem infundis · De pſonaln etiam ſua dſolatõe te ſtatur ipe deus pos ꝓphe · fugiet inquit doloꝛ et gemitus egoip̃e ꝓſolaboe vos · Modum eti am expemit q; circa dſolationem hic in via futumn eſſe innuit dicens · Qũo ſicut mater blandiatur · ita ego Dſolaboe vos et in jheruſalem cõſolabimmi · Mempe conſolatõem hab endam in Fheruſalem quod fiet in patria diſtinguendo contra eecedentia expᷣſſe innuit ꝙ pꝛecedentia locum habẽt in via· Ver e ergo ꝙ dicit ego ↄſolaboe vos ꝓmittit ꝙ nos pſonaliter cõ⸗ ſoletur · modum aũt p̃mittit dicenl · qũo ſicut mater blandiatur · Di ces foœæte quis nam eſt ille modꝰ quo mater blanditur infantulo · certe dulci cum alloquio · cuʒ oeis ſui oſculo ac cum dulci nutrimẽ to de ꝓpeio coꝛpe exhibito · Ita autem et deuſ dſolatur dulciſſime ſue quideʒ inſpiratõnis alloquio patet de jo · euãgeiiſta qᷓ; puen ſuum appel lauit· Iſte inquit puer electus quem elegi de quo dicit ꝙ exilio relegatus diuine viſionis et allocutõis meruit crebea cõ ſolatione releuari · Item conſolatur deus cum oꝛis ſui oſculo quo vniuntur ſpiritus peout petit ſponſa in canticis · oſculetur inqt me oſculo oꝛns · qꝰ ſcilicet ſpiritus · id eſt ſpiramina vniuntur et ſignat mentalis ſpiritus hominis cum diuino ſpũ vnitõnem deifoꝛmem· Itez deus conſolatur ſuauiſſimo nutrimento de coꝛpe ꝓpꝛio verbo vnito · homini ſacramentaliter exhibito et per manna jignificato · Plijs iraq; modisſcilicot per pꝛedicton dulcium delectabilez de⸗ guſtatõnem et ꝓpeij ſpiritus in diuinum ſpiritum tranſfoꝛmatonez ſecundum quandam deifoæmitatem · ſeu deificatõnem conſolatꝰ de us perſonaliter talem pſonaʒ p̃cipue que humanam recipe rẽnuit conſolatõeʒ teſtante pſalmiſta · Fẽnuit inquit ↄſolari animã med· ſcilicet conſolatione terꝛena · ſed bene dinina · qe memoe fui der et ti qu iů ſtect cunn gruy nern lm amiſ mm ſin⸗ htmi noſivs dineetr nqit d heatloe pelas· ße xin Fdi o⸗ dinoiu dtoheml millin nod vinun ſwuluse kupn twy mnit oh— et creatdꝛn Rin, Feer emnsqtuir d non eñ delen luget mqu doldꝛnꝝ m epemn q; trtich . Euc ſut nunb lem cðſclabum ln uod fiet n parndin preredenaa locut ot des pnnn n nO quc nunt u oens ſu cſloxg — desan at pon me no ·d et— cum diunò ſ— vodenj er exbibno ſh perdicton nh in dnnun F nntatem · ſeu— papne dhn Ka⸗ ſe Vn— delectatus ſim et exercitatus ſum · et defecit ſpũs meus · ſ. ꝓpeiꝰ quaſi iam trãſ fomatus videlicet quantũ hoc poſſibile elt poymil ſue affectõnis tranſfuſioneʒ i voluntarẽ dei · fuxta exempla pris clareuallis de fereo ignito · et de gutta aque ĩmiſſa vino · que q̃dez gutta p mixturam hmõi quãſi coœioꝛem ſuum et ſapoꝛeʒ ꝓdit et vi⸗ ni coloꝛem et ſapoꝛem quodamòdo accipit. Capitulum ſedecimum continens conſolatõnes ſuꝝ ſolitudine carentiũ ſocietate hominũ er ſpãliter ſup vita ſolitaria anachari⸗ tan heremjtapʒ et etiam recluſan · Extodecimo poſt pᷣmiſſa accedit alius triſtis ad dñaz dſolatricem de materia p̃miſſi capituli ↄquerens que ad dſolandũ eum moœx ei adiunxit decem puellas ad dſolandum ydoneas · RK.COSOSRSTIO. Hima igitur puell a ad hominem ratòe ſolitudinis ſeu vite ſo litarie et mũdane ſocietatis carentia dtriſtatum ſic ait · Eariſſi me ſi vis euadere ip̃ius ſathane pſecutõem · diligas ſtare in ſolitu⸗ dine et mundana ſocietate carere · Fudi johem os aureuz · Becede inquit de via et planta te in ioca ſecreta · vt nec mundus tecus ha beat locum dmumem · nec tu cum mundo · ſicut aſſidua eſt in mari tẽ peſtas · ſic in iſto mundo pꝑerſecutõ ſathane KI.COS OSERTIO. Fcunda puella ſie ait· Vt quid carentiaʒ ſocietatis qᷓreris ma⸗ Vxime vulgariũ et turban que nata eſt ſanctitatem impedire. Fudi oeigenem · ꝙᷓdiu inquit quis pmixtꝰ eſt turbis et in multitu⸗ dine fluctuantiũ voluprarum nec vacat ſoli deo · nec ſegregatus elt a vuigo · nõ poteſt eſſe ſanctuſ. Pjunus rei nimmn reddit Seneca ratõnem · Quod inquit tibi pᷣcipue vitandũ exiſtimes · queris turbã nunq; illi tute dmitteris immica multon duerſatõ · nemo non ali quod vitium nobis ingerit · aut cõmodat · aut impeimit · quo maioe eſt populus cui dmiſcemur · hoc piculi pluſ eſt · S Ki. COFISOSRTIO. Frcia puella ad triſtem ſice loquitur · Heſcis o homo et vtinaz homo ꝙ ſocietas hoĩnum poſſet impedire vł᷑ intereumpe con tinuum mentis ꝓgreſſum in deü. in quo quidem ꝓgreſſu ꝙ ſocieta te hominum meretur ſolitudo comitatum vtiq; dignioeeʒ ſalubei⸗ oꝛð atq; tutioæẽ · ſanc anꝝ videlicet cogitatõnus · Vnde magnꝰ ille archiantiſtes Fmbꝛoſiꝰ de virgine loquẽs gl oſa aria mquit ad ip̃ol ingreſſus angeli inuẽta domi ĩ penetralibꝰ ſine comite ne q̃s intẽtõnem abrumpet · ne quis obſtrepet · Neq; em̃ comites femĩas deñderabat que bonas comites cogitatõnes habebat · quin etiam tunc ſibi minus ſola videbatur cum ſola eſſet. nam q;admoduz ſo la· cui tot libri adeſſent · tot archangeli · tot qpke. Mec ambꝛoſiꝰ · Quid ergo dqueritur ſolnudinem copiaʒ habẽs pon libeon · m cCOpSERTO. —Varta puella danielem indncit ibi.tronus eiꝰ flãme igniſ. nducit aũt et gloſam— inquit ot ant gregꝰ ſunt mo Kchi et heremite et alij qui in Sdent · nec p loca diſcureunt · quonꝝ quietis coꝛdibꝰ inſidet deꝰ qui oco vno degẽtes dec milttãre ſiu⸗ dpene flãma igms dicunt᷑· qe dilectõne dei et ꝓrximi inflãmantur · et deſiderio celeſtis patrie · hec gioſa illa · x quam quidem patet ꝙ „ ſolitudo vmnꝰ manſionis opatur quietem coꝛdis et inflãmatẽnem ditectõis et ꝙ deus tanqᷓ; throno ei inſidet que eſt talis · Facit ita q; ſolitudo hominem eſſe dei thronũ flamigeru atq; T lucentem et clan · thronum vtiq; mpꝛalez in quo deꝰ i ꝛie regit impial iter regnũ anime ãttingens à fine vſq;%† ſequens inepe: tentian foetiter et diſponens omnia ſuauiter · jpſe ein mẽti tranql „ le inſidens tanqᷓ; throno ꝑ ſuãʒ pſidentiam faciet vires inferi oꝛes ſaltem ꝓnt ſtatus vie Patitur ſupioeibꝰ obedire · Qua in ĩe penſan dum eſt ꝙ non mediocriter in aitum ꝓficit ꝑ ſolitudinem mẽg hu mana · Quippe thronũ dei ſublimiter eſſe eleuatũ non eſt ambigẽ⸗ dum. Mmi ſublimic? eſt ceic et nequaqᷓ; inferioæ trenus hmõi· niſi qð abſurdum eſt dicere velit ꝙ intellectualis natura eriaʒ cũ y gram pficitꝰ ſit inferice coepali · S et digne ymaginandũ eſt oe natu vircutũ maximo fulgere tronum illum ·cuius in dpatõne au⸗ rum · gemme · margarite& quelibet alia hmõi ſunt omnino vilital Erta pnella ait triſti — tur · Scito qꝙnon modcam cpatur jocunditatem · Fudi Fæm focundũ eſt inqunt eſſe ſecum cum quis ſe dignum diutiſime quo fruatur effecit · ecce dicit ſecum i. non cum aiijs · ſ eſle ſol nda· V. COESMEERTO V.OS IO⸗ mta puella ad triftem ſic ait· Nitz ampliꝰ ſcire quid opetur dlitudo · Ecce frater cariſſime ab illo qui eſt via veritas et vi et in quo omne quod factũ eſt vira erat · inter vitas dtemplati nam pfert · ac ita cõmendat ꝙ mariam ſoeoꝛem lazari quam dilexit ð plurimũ · ꝓpter vitam eiꝰ dtemplatiuam dixit ptem optimã elegil ſe. Ven gradꝰ eſſe noueꝝis diuerſos ip̃iꝰ dtẽplatõnis · pun · ſ. pu⸗ rioↄem atq; puriſſimum· ton ſen hominũ multitudo · ß potiꝰ hunc opatur ip̃ ſolitudo · Eu di de hoc Iohem caſß · Sol itudo inquit nouit emendatis moꝛibus dtemplarõneʒ puriſſimãm reſerare et intuntu ſinceriſſimo ſpũalium ſacraĩton ſcientiam reuęꝭlare- d quẽ quidem non ꝓmouet ſocietas ml⸗ VI. COhISIDERSTIO· Vis poſt pᷣmiſſa ſcire quid ſolirndoo⸗ en hoc duidem eſt iocundum · ß qñ · cũ inquit quis diutiſſime · id ẽ io⸗ rrere delectabuli ſapientie ſtudio ſe dignum qa fruat effecit· i·ſe fecit ral vt mn ſeipo ſic ſtudio ſapĩe pket quodamodo habeat fruitõnem · trans inquit in domum?c· imin huic dco?dat ſapiens · n iſ⸗ ſoh n Nndi ſo ni dunt non ri izin ninil wltcc deo nun ſouend ſoſup ſunme ſende conco tes in Inpl dque eoam g opet ipe gdihhe. pea pſinnd ſng⸗ Umi in tn wman hn n isn „ VI. COPSDSRRTIO. Eptima puella ait triſti. Vis kariſſime adpuc ſcire quid opet? olitndo · opatur certe folatius · nonne attendis vocabula et Folꝰ cum ſolatõ dcoedat in peincipio · Bed tu foꝛſan di ces · qũo eſſe poterit ſolatiũ apnd ſol um vel qũo ſolũ eſſe eſt iocũdum.cum dudũ dctm̃ eſſe nouerimꝰ.nulliꝰ rei poſeſſio iocũda eſt ſine ſocio. AIndi triſtil · non caret ille iocũditate ſicut nec ſemp ſocietate qui dtentat? ſolitudie · qui licet ſir ſolꝰ p excluſionẽ hominũ maxime mũdanon · nõ tamen p excluſionem alion ſocioꝝ · Indi illuſtrem Pſbiterũ Ieronimũ loquoe. Bapiens inquit nunq; ſolꝰ eſſe poteſt. falie ſimpliciter · habet em̃ ſecũ om̃s qui ſunt vel fuerunt boni et animũ liherũ et quocunqʒ vult ꝓfert et tranffeet · et qð coepe nõ poteſt · cogitatõne ↄplectitur. et ſi hoĩm mopia fuerit ioquitur cũ deo nunꝙᷓ minꝰ ſolus erit · hec ille · qui ſimitem celeſtẽ ſocietatẽ cõ ſequendi cõſiderationem habens et in uaſta ſolitudine hoeroꝛem deln nult oſſe ſupponẽs ſic dicit · Infinita heremi vaſtitas te tereet · B tu padi § we ſum mente deambula · quoti enfeunqʒ cogitatõe ac mente illuc cõ̃⸗ SS e dign ſcenderis · totiens in heremo nõ eris · ec itle itluſtris · euiꝰ dictiſ 11„ mt concoꝛdat et alius iluſtris · Senecam ioquoæ · qui ſupponẽs degẽ m tes in ſolitudine vacare otio nec carere virtutũ exercitio · dicit ſic. Amplectendũ eſt otiũ qð inter deos agit? qð deos facit · ſed foꝛæte dquereris virtutẽ abſcondi nulla virtus latet et latuiſſe nõ ipſius eſt damnum· hec ille · qð eiꝰ dictũ ſoꝛoæ mea paulo poſt maffeſtat· VR. COpIS DERSTIO. Ctaua puella ait àd triſtem · Vis vlterius ſcire quid ſolitude opetur · ecce ſolitudo pᷣſertim recluſoꝛij opatur acceſſum ad ſupioꝛa · udi paſtoæ em dominici gregis gregoeiuz loquoe· Si car ni qðlibet abſcidimus moꝝ in ſpũ qð delectat inuenimus · Intẽtio⸗ ne qu ippe anime ſ exterioæ enagatõ ctaudit? · interic⁊ acceſſus api tur · nam quo extra ſe ſpargi qpter diſciplinas mens non poteſt · eo ſup ſe intendere p ꝓfectũ ampliꝰ poteſt · quia et in altum creſcere arboe cogitur· que p ramos diſtendi ꝓhibetur · vt cum riuos fõtis obſtruimus · fluenta ſurgere ad ſupioꝛa ꝓuocamꝰ· hec ille. et nõ⸗ ne in trenis idem de ſolitario ſatis expeimitur · cmð; dicit?. Sedebit ſolitariꝰ et tacebit · quna leuabit ſe ſup ſe · qð quidẽ homo ſi negli⸗ gZit dtempti bilem ſe reddit · Vudi illuſtrem Benecã · O inquit ꝙᷓ cõ tempta res eſt homò nſ ſupea humana ſurzexerit · ON. COEISODSRNTIO. Ona puella ad triſtem ſic ait · Vis deniqʒ ſcire qund opetur ſo Pudo. cce opatur ſeu diſponit ad volatũ columbinũ · Fudi põQuis inquit dabit michi penas ſicut columbe et vœlabo et re⸗ quieſcam · et reſpondet dicẽs · cce el ongaun fugiens et manſiĩ ſo titudine · quaſi dicat · ꝙ fugiõẽs me elongaui a můdo et manſi in ſo litudine Hoc michi dedit pennas ſicut cpiumbe · ſ· voluntatem et zntellectum · pennis virtutũ diſpoſito ad volatũ columbinũ et ad requieſcendũ in foœaminibꝰ petre · id ẽ ĩ vulneribꝰ xpꝛ· Vexrã em erat xß̃c t nõne iſte volatꝰ admodũ dſolatoæiꝰ· certe ſic · Kaz et qͥs in domiẽdo multũ dſolatur qñ ſomniat ſe in aere volare. ¶.COSSRSTIO. Ecima puella ſic ait triſti · Vis poſtremo ſcire quid operetur ſolnudo · cce facultatem tribunt inter deos veniendiac de⸗ oð fiendi · Fudi Penecã illuſtrẽ qu ne ſolmtarij vacare otio et nõ clarere virtutũ exercitio pᷣſumant de otio drõplatõis intendẽs hie dicit · Fmplectendum eſt oriũ qð inter decð agitur · qð decs facit. ß foœꝛte dquereris virtutes abſc ondꝛ.ſ. in ſolitudine et ſequt? nul la vrtus iatet et latuiſſe non ẽ ip̃ꝰ damnũ · hec ſen eca · quẽadmo⸗ dum et peius recitatur· et ꝙ dicit nulla virtus latet hoc mmrim magis fideliter ꝙᷓ gentiliter ſic poteſt mnteiligi ꝙ · ſ. ñ etiaʒ virtus lateret in hoc mundo non tñ lateret ſimpliciter · E pateret ĩ ceio · patet eiñ regi gioeie in celi palatõ · P vero dicit amplectendũ eſt otiũ · qð inter deos agitur · hoc videt? dicere ꝓpter otiũ cõtempla⸗ rõnis · qua potiſſime in ſolitudine důs appeopmqᷓtur · dů ſolitari: uf leuat ſe ſup · ſe ſ ſup humana extendẽſ ſe ad immoetalia · qð qui dem et ille můũdi phꝰꝰ· ipe areſtotites lieri docet· ad imoetalia aũt inquit· id eſt ad diuina moetale emm ſepat nos a dijs vt dicit ille pophiriꝰ. Oↄ ðᷣo dicit ſeneca· ꝙ amplectenð eſt otiũ qð etiã deos facit hoc quidem ſape videtur ilud pſaſmiSphi · ego dixi dij eſtis et filij exceiſ omnes · Xf. COfISOERSTIO decima puella ſic ait · Vudner patrũ libꝛo de meditatõbus Ouodecim anachari tan quid duodecimꝰ ad alios eſt locn⸗ c. Vos inquit patres celeſtem duerſatõezʒ habentes celeſtẽ etiã ſapientiã poſſidetiſ · nihil min eleuatos vœg opbꝰ video et ſupio va ſectantes · quid dicã · virtute em̃ etiã tranſpoſiti eſtis ſup teream vos metipſos ex toto alienantes ab ea· quid dicam · Vos terèenos angelos et celeſtes homines dicens non peccauerim· Papituiuz decimũſeptimum continens conſolatõnes ſup odio 1— et inimicicia⸗ 5 Ecimoſeptimo poſt pꝛemiſſa fepedictam domin co ſolatricem adijt triſtis alius cui de materia peemiſi capituli querulanti peo conſolatõne mox adiunxit tuoe puel las· Kima puella ad triſtẽ ſic ait · Tu dᷓreris eſſe te exoſum ac nm 2 cicias patientẽ · Sed tu inde nõ turberis magis aũt gaudeàß meẽliꝰ eĩ ꝑ hoc mplebis illud dſiliũ dñi · Wiligire inimcoß vrol· quippe niñ eſſet qun te haberet odio inimicũ nõ haberes- qu⸗ 4 bere admodum eit ſalubre. Is nanq; eſt tibi exercitio · Is eſt tibi rll idil chrin vs u ſu vln unn denn mhb ſoiu mii quns (un NMen wrrc oſumel beiget maw nůſer Drofe eſt ho tñ od bt(O arun — Nkrei eren ſrenp ſineg nihyp amph uqulg uſt ob unſo vh ih t i i ſu wn imp⸗ eluor — ie — O „Vpeli m equne cinn want de cuo dipa u 00 mer dechig beendrlm clmn e dembeh F e nulla vnns jx *he pouſt mllga mñ lautt ſnpluun alat ſrnodua bee rder dumꝑx: wara ettendil knr rrſtoalen hen dorn tale mm ſeputr eca niectmün etur led plangt XCSE Ruderpailr n qund duedet leſtem duerinbi⸗ mn— rute ẽ eni nnc⸗ untes ab ea· ANM es dicens nobf mum— — — hoc eſt apter carentiã virtutũ · k ꝓpter zelũ mſticie et fidei · H pter carentiã vrrtutũ et facta iniuſta · valet tihi hac de cauſa · ex⸗ G u⸗ excellention meriton occaſio · õne memoe es verbi dñi dicõtis Ji diligitis eos q vos diligunt quã mercedẽ habebitis · Nõne et echnici hoc faciũt · benefacite eis qui vos oderũt · Pane ſi a pluri bus culpa tua exigente paberis odio · facilioꝛ eulpe fit remiſſio et leuioe punitio · Si vero nõ exigente culpa · ip̃ius dei maioe erit ad te ſanctoꝛũqʒ affectio et quã tandẽ cõſequeris maioe tibi debetur merces in celo · hfimin pᷣmiſſum dei dũiliũ nõ oꝛdinat? ad noxaʒ · ad coꝛonã · ſed ad gioꝛiã ſempiternam · ñ ad pᷣſentem quòq; laudeʒ tuã x hijs dilucide patet ꝙ plus Dfert homini inimicoꝝ odium ꝙᷓ dilectio amicon · Padix quidẽ eſt omnis boni · et per cõſequens multiplicis quod quis ex pſecutõnibus dſequ poteſt · Cuiꝰ bom qualitas et multiplicitas ęſt ſupea p ſodales meas euidentius de clarata ·( II. COESDSRNTIO. Fcunda puella ad triſtem ſic ait · Froſus es ut cõquereris · vł oſum eſſe vt qꝛ faciliꝰ coꝛrigeris · et ad coerectõeʒ tuã magis cona beris · tum · qæ p hoc humiliaris · et vel ꝓ parte puniris et pena fu⸗ rura minuitur· Poero ſi ꝗpter zelum iuſticie et maxime fidei cõtra⸗ riũ ſentientibꝰ ſis exoſus iure poteris dici martir · Tur auteʒ hoc · Profecto ex eo qꝙ apter fidem aut qpter iuſticiã occideris · ñi verũ eſt hoc dictũ magni patris · Qui odit fratrẽ ſunz homicida eſt · nec tñ odiẽs fratrẽ dici poſſet homicida · mñi ille q; odiret occideretꝰ· et p conſequens exoſus multis a multis vł multotiens occideret? ¶Martirij aut gloeia coꝛam deo er angelis non eſt pua· ¶ KI · COS fOSRTIHO. Ercia puella ad triſtem ait · ꝙᷓ nichiũ curare debeas ꝙ odiriſ Kexemplo ſenece · de hoc ip̃m aud ſenecã· Nunqꝙᷓ inquit vo lui placere populo · nam que ego ſcio nõ ꝓbat populusð ꝓbat po⸗ pulus ego neſcio · quis em̃ placere poteſt cũ non platet virtꝰ malk zrtibꝰ popularis fauoæ loquit᷑· ſimilem re illis facias optet · alio⸗ quin nõ ꝓbabunt ni angnouerint · Wulto aũt magis ad rem pti⸗ net qualis tibi videaris · ꝙᷓ qualis alijs · Si te intrante clamoe et plauſus obſtrepuerint ſi femĩe pueriq; laudauerint · qud ni· ego tun miſerioe cũ ſcientia que via ad iſtum fauoꝰem ducit QH.COFSOSRSTIO. Vaeta puella ad triſtem ait · Iduerto ꝙ velles multis place⸗ Pre · Iʒ dtra hoc · udi illuſtrẽ ſenecã · Non multis inqunt pla⸗ tẽas.ſ qualibet ſtude · maximũ in eo vitiũ eſt qui nõ vult melioꝛi⸗ bus placere. ſed pluribꝰ. hec ſeneca · Igit multo maius vitium eſt atq; ſtulticia paucioꝛibꝰ atq; deteriæibus placere velle exiſtenti bug.ſ.in hoc mundo · ex qua quideʒ volũtate natũ eſt ſequi in inłi nituz pluribus atqʒ melioꝛibꝰ in celo · ſ.exũti bus vł diſplicere vłk ſaltem placere mnus · Mã et paulus dixit · Bi hominibus placere⸗ A. 1. xp̃i ſeruus non eſſem · Hec obſtar ꝙ in vtrarium dici poſſet dlectꝰ deo et hominibus · Mam id qu od dicit apoſtolꝰ. Bi hominibꝰ pla cerem · hoc in ſenſu dictũ ſcito quo nonnunqꝙᷓ; homines ſumus non angeli·Luxta illud ſciant gentes quoniã hoĩes ſunt · qð ad illum refer endũ eſt mtellectum quo dð homo cũ in honoee eſſet · non in⸗ tellexit dpatus eſt iumentis mſipientibꝰ. et ſimlis factꝰ eſt itlis Quod vero dictũ eſt dilectus deo et hominibꝰ ad ilũ eſt intelle⸗ ctum referẽdum · quo ſcm mũdi ſapientezʒ · hominuz genꝰ arte et rõnibus viuit · et quo ſcm eos homo eſt animal rõnale ꝗð quidẽ rõnale a moeta libꝰ ſepat exiſtẽs nobis et dijs cõmune · Quid igi? miri ſiq́s dilectus eſt deo et hominibꝰ in eo qð habet cũ dijs cõe in ec quo etiã ſctm doctrinam mundane ſapientie extendit ſe ſup humana ad mmoetalia et diuina ·Iã quodamõ p differentiã hmoj a moꝛtalibꝰ ſepatus et quodamodo deificatꝰ.cõcoꝛdat illud aug de joe euangeliſta · FHlec eſt ſapientia que in coe Hois nð aſcendit et qũo aſcendit in coe johannis · Dici p̃t ꝙ ꝛam homo nõ erat ß an gelus eſſe cepat · magis autẽ deœꝛdat dictuz damiani qui dicit de godem · Heeificatus deificantem intrauit in deum · Sed et mundi ſa pꝛens pᷣmiſſis in hoc etiã dcoꝛdat ꝙ dicit · ꝙ hoĩes dij fieri dꝛcůt? pter virtutis exceilentiam. gxplicit octauꝰ liber de dſolatõne theologie · Incipit liber no nus dtinens dſolatõnum remedia opoꝛtuna dtra ilia turbatiua qͥ opponuntur delicijs et voluptati · Capitulum peimum continẽs conſolationes ſuꝝ carentia volu ptatis et delꝛcian ſeu vite voluptuoſe et delictoſe. Ono peincipaliter quindecim triſtibꝰ ad ſupeadictaʒ dñam dſolatricem accedenti bꝰ pꝓeimo omnium vnns aex eis eide de voluptatis et deliciaꝝn ſeu vite volu⸗ ptuoſe et delicõſe carẽtia nõ ſme triſticia ẽ dqueſtus · at illa de puellis ſe dcomitantibus vndecim ꝓ mpius cõñſolatõne pꝛduidit · GHI. GOES IDSRRTIO. ima itaq; puella að eundẽ triſtem ſic ant. O homo cur appe F tis non bona · de quoꝝ carentia triſtaris · Vis ſcire ꝙ illa non ſmt bona · Fndi quẽadmo et ſupiꝰ ſoꝛoæ mea ĩduxit illuſtrẽ Sene cã hꝰ puicre deducentẽ · Fut iſta inq̃t bona nõ ſunt q̃ vocanr· aut hõ felicioꝛ deo ẽ· q̃ em̃ nobis bona vidẽtꝰ nõ habz in vſu deꝰ · nec eĩ iibido ad iiũ · nee epulaꝝ lauticia · ĩcredibile aũt ð bona deo deeſſe · oc ip̃m argum̃tũ ẽ bona nõ eſſe qͥ deo deſunt · dde ꝙ mk⸗ ta q̃ bona vidõtꝰ aĩalibuſ qᷓ hoĩ plenioꝛa dtingũt · Ila cibo auidiꝰ vtunt? venere nõ eque fatigant?· virium illis maicæ ẽ firmitas · ſe qun? vt multo felicioꝛa ſunt hoĩe · nam ſine neqͥcia ſine fraudibus degũt · fruunt voluptatibꝰ ſine vllo pudoeis aut penitẽtie metu · wly oln auſm mn dw aril nit illsv mn qden voluyt lgt. Wbet lanti moꝛſ areſt reple vc enhen van c itendjr tapud ue k dut amen . n iri bo ithe ( di do inn R 0 5 u orſe wn ſurnh n wdo dcwc mnw· Dpiy unt ut deedat diizdar mem mtramt mdent Nodat dit ꝙ he m. de dlolatẽne checlex edu cpetnt na nes cenſclncut voluptncſe etdelui alner qndean nit nem aertdenadꝰ p voluptans er Nnt Sſe careaa vinem carent⸗ mlwſi et ſup— ut Ma mqͥt bon didẽt bh * N 8 Ecũda pueila ſic ad triſtem ait fam tihi oſtendit ſoꝛoæ mea nõ eſſe bonas voluptates · ego tibi nũc oſtendaz qᷓ ſmt male. Ju⸗ Sið hoc pᷣdictum illuſtrez Benecã loquo · Quis inquit hoſlis in qᷓʒꝙᷓ tam ↄrumelioſus fuit ꝙᷓ in quoſoam voluptateſ ſue · qundaʒ ſe voiuptatibus mergunt quibꝰ in cõſuetudinẽ adductis carere nõõ poſſunt · ob hoc muſereimũ eſt quo eo puenerint vt illis que ſupua⸗ cua fuerũt facta ſunt neceſſaria · ſeruiunt itaqʒ voluptatibus· non fruunt᷑ · et mala ſua qðᷓ malonꝝ vltimũ eſt · amant · hec ille illuſtris de voluptatum malicia⸗ quã et nequiciã ex ſimilibꝰ effectibus vo cat illa ſolennis boetianã dſolatriꝝ ſic dicens · Auid de coꝛpis vo luptatibus ioquar quan appetentia quidẽ plena ẽ anxietatis · ſa⸗ tietas vero penitẽtie · quantos ille moꝛhos ꝙᷓ itolerabiles dolo⸗ ees quaſ quendam nequicie fructũ ſolẽt referæe copibus · Quan. quidem motus quid habeat iocunditatis ignoꝛo· triſtes vero eſſe voluptatum exitus quiſquis remimiſci libidinum ſuanꝝ volet jtel⸗ ligit · hec illa cuiꝰ muſa dſequẽter idipᷣm fere teſtatur in hec vᷣba Kabet hoc voluptas omnis · ſtimulis agit fruentel · apiũq; par vo lantũ vbi grata mella fudit · fugit et nimis tenaci ferit icta coꝛda moꝛſu · Quid plura · Pro fecto mnſe hunc etiaz peinceps ille ꝓkon areſtotiles videtur bꝛeui ſermunculo deoꝛdare · Penitudie inquit replentur peaui · moxꝝ eĩ triſtantur qð pꝛius delectati ſunt At. COISIDERSTIO. Ercia ꝓuella triſtem pmiſſa ex cauſa dtriſtatum ſie alloquit?. voluptnoſam ſeu delicioſam vitam deſid eras quã bonaz vitã ſen bene viuere appellas · F ereas plane · nimiꝝn voluptates ip̃a vitam coꝛpis impugnant · èt bone vite que pᷣcipue penes animam attenditur repugnãt · Vis pæmũ ſcire · Fudi ſenecam·pᷣt mquit no ſtra ꝓuidentia longioeem ꝓꝛogare huic coæpuſculo moꝛam ſi vo⸗ luptates quibus maioe pars perit poterimꝰ regere et cœhercere. ęx hac autoꝛitate argue ad qpoñtum per ſenſum contrarium · Vis autem et reliquum ſcire · Kudi tul lianam ſententiaʒ id teſtantem. Om̃es inquit bene viuendi rõnes in virtute ſunt cotlocande. Mon igitur in voluptatibus · Judi et magnum patrem Fuguſtinũ. Ta⸗ le inquit bonum eſt deus vt nemini eum deſerenti bene ht · Sʒ nun quit deũ deſerit hõ voluptuoſe viuens vtiq;. eo em̃ deũ deſerit qꝰ amoꝛem dei · quippe qui manet in caritate in deo manet et deus in eo · Zed teſte gg ·tanto vnuſquiſqʒ a ſupno amoee diſiungit?· quan to inferius delectatur·ſ.p voluptatem · deo 1gitur ꝓximius ad he renti nihit cum voluptate · Indi rurſum ſenecam · In voluptate in⸗ quit nihil eſt magnificum · mhil eſt qð naturam deo ꝓximam dece at · menbeon vilium ac turpium miniſterio veniens exitus fedat · n. cotiswekmro. 1 Warta puella ſic ait hoꝛreres homg voluptates ſi quid eſſent 11 pfecte ſcires · cce eiñ ſpine ſunt · Zůr et armã dyaboli· Euip h 11 p̃e ꝙ ſpine ſint que verbũ dei ſuffocant teſtat? ſaluatoꝰ? in euãge· im 4 dum em̃ ſunt ſic animam ſauciant vt verbi dei capacẽ eſſe minus ſi 4 11 nant · Poꝛro ꝙ ſint arma dyaboli hoc papalis epła nobis inſinu⸗ m 1 at. Otioſitas inqt et voluptas arma ſũt antiqᷓ hoſtil ad miſeral ani che mas capiendas · Ecce capiendas inquit qð inteilige vłk ad moꝛteʒ ſiul 1 vel ad ſpũalium boncnx et interno?um depcãtonem nõ mediocrẽ⸗ ſnl 1 Vicente quantũ ad hoc magne patre· i Pabet animus vnð obie⸗ mißt 1 ctetur intrinſecus · ſme delicijs manet interius aprer ð et Pater nin 1 clareuallis · Cffuſus inquit animus ef ſe damna interioꝰà non ſen nnn 71 tit · qe nec intus eſt ip̃e · ſed in ventre foꝛſitã vel ſub ventre. at vo igon cum in ſeipam animam redierit cognoſcet ꝙᷓ crud eliter miſera ſe: ſmli 1 metip̃am euiſcerauerit · Flec pr ilie· na in re penſandum ꝙ dnima ſsdn 1 vel in moetem ꝓpam vel in internc ſuc damnoſam euiſceratẽz ieun et dep̃datõnem ſuc ſpũalium anti qui hcſtis aumis vtitur qᷓpen cut papalis epł a otioſiratem et voluptatem nominauir Bed cur in ea ſiiſe beloſitas pᷣmittitur voluptati· Moe ꝓfrcto ideo eſt ißa onoſi⸗ vn 1 tag occaſio eſt voluptatis · Himirum in hemine oti oſo hoſtis anti 1 quus dictam voluptatis in perniciem ãnime piter et coꝛpis fabei cat armaturãm? ¶ v. COESERSTHO. din binta puella ſic ait homin voluptates apporẽti· i delecia⸗ heo 1 ri queris cur nen in eis rebus q̃ multuʒ driner delectatẽis et nale ſen mn eis que pparum · Vis ſcire in quibꝰ multim · volo inqes ·& inali 3 queſo pꝛimus reſpondeas qund tibi videt· Videtur foeſan inquiel tretc 7 in lauticia epul an et ceteris in quibꝰ vulgus delectãtur. Pedtu dun 1 plane falleris tanꝙᷓᷓ is qui offam quererer et pane ſiccũ aqᷓ foꝛinſe bope cus pfuſum tenuerit inuemret · Vudi iliuſtrem ſenecam · iMec iquit wan 11 quibus delectatur vul gus tenuem habent ac pfuſoꝛiam voluptã⸗ wr 4 tem · jtidem dico falleris · quia in rebus Credit multum delcctan iue 11 coꝛpi vel anime nocituriſ · Fuctoe eĩ ren ne ſapent holes ne que un furſum ſunt · ſed que ſup ter?am· tanqᷓ ſi fãs eſt dicere aſturiſimus un 1 nichil delectabile fecit intereenis quin k eſſet anime vł cœepi aut ni 1 vtriq; nocituꝝ · atqʒ ideo foꝛmidandum.cuius hoœero⸗ delectate am⸗ 1½ admixtus non ſmit ipſam eſſe multam p̃ſertim extenſiue et mãkme 3 4 apud catholicos · cum etiam homo nõ fidelis pꝛauos dicat ref e 6 ri penitudine et mox triſtari pꝛius delectati ſunt · Repleri verope⸗ ia mtudine · et delectari · nen ſtant ſimul · Demum pemtudo vitià re i S 1 ſpicit virtutibus oppoſita et ſi multuz queris delectari viſq; ſcire ½ m qnbus magis · Hiota gregoꝛiuz hoc egregio ſuo teſtimomo de⸗ 3 clarantem · abſit mquit vt tanta ſit delectatio in vitijs quantã? z in virtutibus. k. 1 V. CcOtiSETIO. n Pee pttt eri perrxum imepet rebrs q nlmd ſent n qxtꝰm⸗ ns m quntꝰ roiß Erta puel la ad hoĩeʒ voluptates appetentem ſic loquitꝰ. li/. — ge homo quod vis · aut voluptatibꝰ libere vti · aut a volupta⸗ tibus reſtringi · ices foꝛte reſtringi nolo certe in hoc dpandꝰ es iumento inſipienti et ſimlis itli · Mempe ſi licentia tibi concedit? atq; optunitas iihere vol uptatibus pfruendi nõ eſt ſignum in bo num · ſed ſimzlis eris virulo mactando et ſignũ habes ppetue mo tis e uicino Mõne docz hoc gregoeij egregia quedam hominis ad nitulum dpatõ ſub cuius vituli typo de hoĩe voluptuoſo loquẽſ. Vulus inquit mactandꝰ liber ad debitam moetem cureæẽs ełfre⸗ natis voluptatibus vtitur · qe et vitili qui mactãdi ſunt in liberis relinquunt? paſcuis · juſtus a del ectatõms tranſitoꝛie iocunditate reſtringit? · qe etiã nimiꝝ vitulus ad laboeis vſum deputatus ſub iugo retinet᷑ · hec ilie egregius pater · qͥ moꝛtẽ expeimit · ad quã in ſimil irudinẽ vituli comedẽtis fenũ paſcuale effrenate voluptuo⸗ ſus damnatur · Pz licet ſubiungat iuſiꝰ a delectatõnis tranſioeie iocunditate reſtringit? ·tñ non expꝛimit quid inde boni dſequatur. Cur hoc · foæte qe almũde ſatis notũ eſt etiã hijs qui foꝛis ſunt iliu ſtri ſeneca de hoc loquẽte S vis inqᷓt in ppetua voluptate eſſe nõ voluptati bꝰ adiciendum · ſed cnpiditatibus detrahendum. VIi. COpiS IDSRSTIO. Fptima puella ad hominem voluptatũ carentia dtriſtatum ſic ait · Tu negligis manna abſconditum diuman conſolati onuz omnis ſuauitatis habens delectamentũ · cuius etiã in hoc moꝛta⸗ lu coꝛpe poſſes dſequi vel guſtũ ſi non p̃eligeres et diligeres car⸗ nales vol uptates non habentes ſolidum delectam̃tum ſʒ amarus finaliter lamẽtum · ꝓpter qð qæ carnales ſunt · ideo c arnibꝰ ↄpan⸗ tur · et qæ rudibus placent · Idoo groſſis eſculẽtis minus delicatis denotantur · quia vero finaliter amarum ſequitur eas lamentum- Ideo per cepas que lacrimas educunt ab oculis deſignãtur et vtõ tes eis tanqᷓ; puerſi ſeu puerſum habentes appetitum vitupantur· quod per gregoꝛinz tanq; in figura egregie edocetur · Filn inquit iſrahel mãna deſerẽtes cũ peponibꝰ et carnibꝰ poꝛros cepaſq; q̃⸗ ſierunt · qꝛ videlicet ꝑuerſe mentes g̃e dona deipiciunt ꝙ carnali bus voluptqti bus laboꝛioſa huius vite inania lacrimis plena cõ⸗ cupiſcunt · Hec gregoeiꝰ. VIH. COEISOERTIO. taua puel la ad Pominẽ ſup voluptatũ carentia ↄſolandũ ſic at · n ꝙximo eſt vt diſcas voluptates eſſe delectatões ſeu cõ ſolatões caducas · Sʒ et hoc ex ſupiꝰ dictis patet · Mõne aũt cadu cis delectatõi bus bonũ ẽ carere · ꝗſt vtiq; · Siquideʒ hee caducum moꝛbů inducũt anime · et tandẽ etiã coꝛpi · cadentibꝰ p̃is ob caſũ peccati in ignẽ inferni · EGuid ni caducũ moꝛbũ inducãt caduce ex iſtẽtes · nẽppe cũ ſancto ſanctꝰ eris · et cũ pfecto pfectꝰ. Quid igi? min ſi etiã pari mõ · cũ infecto infectꝰ eris · et cũ caduco caducꝰ⸗ ———— —————————— — —— quotis cotiseamrio. ODna puella ad ſepedictum pominem ſic ait · merite nullꝰ tri⸗ Pſiari quinimmo potius gaudere debet quilibet ſi deſolatõibꝰ Sſolãtõnem ſanctam · ſi vanis verã·ſi caducis eternã · ſi ymis ſum⸗ mam dſolatõeʒ · ſi minutiſſimis toꝛrenteʒ voluptatis · ſi cinere cele ſtem dulcedieʒ · ſi veneno diuinum balfamũ · ſi illecebeis cariſina⸗ ra ſpũs · ſi deniq; tenebeis lucẽ excludentibꝰ careat · quiò Pro fecto heccine ſunt dſolatões delectatõnes et voluptates mũdane Ira eſt plene · Fudi illum ciereualtẽſem dul ciſimũ · Vndiq; inquit le ingerit amoe mundi cum dſolatõnibus · immo deſolatõibꝰ ſuis. obſeruat aditus · p feneſtras ireuit · mentem occupãt⸗ ß non eius q dixit rẽnuit ↄſolari anima mea· memo? fni dei · et delectatus ſum· pᷣoccupatum nẽpe ſecularibus deſiderijs animũ delectatõ ſancta declinet· miſcer non poterũt vera vanis · eternãa caducis · ſpůũalia coꝛpalihus · ſumma ymis· vt piter ſapias que ſur ſum ſunt et qᷓͥ ſup teram · Vnde et benigniſſimꝰ ille magiſter ait. Rogabo patrem er alum pac litum dabit vobis ſpĩ veritatis · qui maneat vobiſcumi oternnn · Fudiat qui huic ſterquimio ſemp mheret qui carneʒ fo not. in carne ſeminat · carnem fapit · nichilòiꝰ dſolatõnem ſuperne biſitatõnis illum toreentẽ voluptatis · iitã ſape gram ſpũs veiemẽ tis · qua vt veritas ipa teſtatur · nec cum ip̃a quidem verbi carne p cipe vllatenus apoſtoli meruerunt.— omnino ſiqᷓ;s illã celeltẽ dulcedinem hnic cineri diuimum llud balſamũ huic veneno · cari: ſnata illa ſpũs miſceri poſſe huiõi illecebeis arbitratur · nulla cõ⸗ nentõ veritati et vanitati · luci et tenebeis · ſpũi et carni · igni et te⸗ piditari · Jed dum lla moꝛatur · inquies ſine aliqua dſolatõne eſſe * non poſfum · immo vere ſi moeam fecerit · expecta eum · q veniet et non tardabit · Fpoſtoli decem dies in hac expectatõe ſedcrũt pſe⸗ nerantes vnanimiter in oẽone cum mulieribꝰ et maria matre iBu ⸗ cui nos gratie pꝛo noſtre exiguitatis modulo pꝛepãtes exinanire per omna noſmetipſos et à delectatõnibꝰ miſeris et cadueis dlo euacuare ſtudeamus dilectiſimi poꝛda noſtra · heci⸗ e pater⸗ qœweemro cima puella ſie ait ad heminem antedictum · Cur de carẽtiã turbaris tereene voluptatis/ cumus copiam ſi paberes du: — narum viſitatõnum inopiam incureeres ac a deo tanqᷓ; repidus e⸗ abpomi nabilis euomendus eſſes · Wudi patrem clareualiis · Imat inquit in carne ſua tereenas conſcœlaciunculas · ſiue in verbo · ſiue in ſigno · ſue in facto · ſiue in alnquo alio · et ſi hec interzumpnnt alñ non tamen penitus rumpunt · Inde eſt ꝙ rarò affectões luas bus to0 v h nn pdol i o pus ſuset imn tial de cianti tionit mn delee ecce ſil lin bn d wn nn i 5 iun ſnt mine an in füt ohun ſ⸗ herqnimo ſenpntr: un lapn mcbileth umnm ilud dallmin bun letedasrx lua et teneden hůtn tur · qMes hin ncm ſeer etʒu ℳo V dirigunt in deum · et eon dpumctõ non dtinua.ſed hoꝛaria eſt. Im pleri autem viſitationibus domini anima que hijs diſtractioni⸗ bus ſubiacet non poteſt · · et quanto magis iliis enacuabitur ·tan to amplius iſtis implebitur. ſi multum. multum · jj parum· parum. vel foete ſi magis pꝛobas · nunq; iſte illis miſceri poterunt · nõ eĩ ſpũs et caro. ignis et tepiditas · in vno domicilio dmoeantur pᷣſer tim cum tepiditas ip̃i dño ſoleat vomitum ꝓuocare. XI. COhS HOERSTIO.— fldecima puella ad antedictum homiĩezʒ ſic ait· Pi nð mouent beologica moueant te łk philoſophica ad gaudendũ magis ꝙᷓ dolendum de carentia coꝛpai iuʒ voluptatũ · ꝓcce em̃ quid dicit peinceps phꝛloſophon areſtotiles vir gentilis qui ĩ articulo mœꝛ tis dſtitutus ↄgregatis circa ſe alijs mundi ſapientibus ſuig diſci pulis iocutus eſt in hec verba · qñ homo domnatur voluptatibul ſus et cohercet naturam ſuam hoꝛrendo oblectamẽta coꝛpis que immundant ip̃am· ſed inquirit delicias anime in addiſcendo ſcien⸗ tial dei et intelligit ſecreta ſua · tunc apti ſunt oculi anime etdeli ciantur multum et delectabitur delectatione diſſmili delecta⸗ tionibus coꝛpis · quia omnes ille tenebee coꝛpis finiuntur et ter⸗ minantur in nichilum et deſtruunt ſubſtantiam ſuaʒ et faciũt ip̃m deſcendere ad interitum · hec ille · et quid adhuc egemus teſtibus ecce ab hijs qui foꝛis ſunt dtra te teſtimonium phibetur. Capitulũ ſecundũ dtinẽs ↄſolatões ſup carentia delician ſen ſibilium ſeu voluptatum ſecundũ ſenſus ſeu potentias ſenſitiuas. Pcundo poſt pᷣmiſſa dominam cõſplatricem adijt tri⸗ ſtis atius de ſenſibilium del iciaꝝ ſen voluptatus ca rentia prurbatus· cui ip̃a ꝙ ipſius conſolatõne mox duas de ſuig puel lis adiunpit · F. COS OSRSTIO. Hima igitur ꝓuell a ad hommem illum ſie ait. rofecto quã⸗ to magis ſenſus ſeu ſenſitiuas potentias dum pegrinamur in cdepe delicijs curamus deficere · tanto illa ſupioæ naturaqʒ ipᷣan domina OMitnta mens humana famelica magis relinquitur juis ĩ ternis refectõnibus a deo ꝓmiſſis deſtituta · Rempe celeſtis patriſ famlias diſpenſatoe ꝓmptuaria cuius plena · cuius cella vinaria abundat in conuiuium vindemie defecate populo de exhibendn qui in celis diſponit nobis menſam vt edamus et bibamus ſup mẽ ſam eius · etiam hic nequaq; volens dimittere nos ieiunos ne defi ciamus in via ſic alloquitur dulciter viatoꝛes Wenite inqᷓt ad me qui laboꝛatis et onerati eſtis et ego reficiam vos · Mmirus mente refici ſi vꝑlumꝰ appꝛopinquemꝰ ei neceſſe eſt. ÿpe nãq; ð⸗ paſcia noltrum · Ib eius aũt interno refectoꝛio vtpote in clauſtro anime dſtituto · diſtamus remotius duz non ſie multipicibus peccatoꝝ C F— 7— oneribus et curan laboꝛibus extra clauſtrũ ad curias ſenſuũ ani⸗ malium nos cõferimus · curantes illic exquiſita delician pabula ip̃is animalibus ſenſibꝰ tanqᷓ viliſſimis anmalibꝰ et ſunllis vil⸗ pus mmiſtrare · Quo fit ꝓfecto ꝙ cum animalis homo q̃ ſunt ſpũs nõ pcipiat a ſpũali refcetõne nedis ieimmaʒ relmquimꝰ verũ etiã mpie famelicã eſſe facimꝰ mentẽ internã quã tãqᷓ; ſpõſam pulcer: rimam Oſoetem ſimilem ſibi habere voluit· immo et creauit ſecũð ſuam ymaginem ip̃e deꝰ · verum ſi quod tolerabiliꝰ videt? dſidere mus ſenſitiuas potẽtias eſſe pediſſeqᷓs tanti regis ſponſe de regno anime · cui p̃eſſe dinoſcitur iure nature in reginam celj aſſumpte⸗ nunqunt ereoꝛ excuſabitur antedictꝰ.ſprofecto mime · Quid em elt hoc · eã q̃ intꝰ eit regiam egredi et reginam tantã famelicam reln quere et foeĩſecas coꝛpaliũ oꝛganox officinas colere et inwb pe diſſequns ignobilibꝰ delician duuia pᷣpare ¶i. COiS DSERTIO Pcũda puella ad pᷣdietum hoĩez triſteʒ ſic ait · Pomo ſimplex Penecam audi venerabitem tanꝙᷓ tibi icquentem atq; ſeſe qᷓſi apůd te excuſantem · Axiſtimas imquit me detrahere tibi młtas vo luptates qui foꝛtuitu ſubmoueo· qun ſpeciei dulciſſima oblectamẽ ta cenſeo deuitãda · immo dtra · volo tibi nunqᷓ deeſſe leticiã. hec ille· quaſi dicat · hoc te habere volo ꝙ non ſupatur vllo oblectam̃ to voluptatis teſte filio ſyrach · non eſt inquit oblectamentuʒ ſup coꝛdis gaudium · Tu ergo pabeto et me atq; ſoꝛoꝛem meam peius locutam haec in parte excuſatas · que delectatões non damnamus · ſed mutamus vt ibi habeantur e querantur · vbi ſanctius et hone ſius poſſidentur · Vbi inquꝛes· Gerte non apud ſenſus hominis qᷓ peoni ſunt in malum ab adoleſcentia ſua donec abſcedat quod ex pte eſt et ſuccedat quod pfectum eſt · apud vtrunq; hominem illo Filicet in ſtatu in quo nec ſenſibiles delicie funt ſuſpecte · Interim aũt vnam cus patre clareuallis tibi ſic dicimus · Pelectatões non ꝓdimus · ſed mutamus à coepoꝛe àd animam a ſenſibus ad conſci⸗ entiamhec bernhardus ·— Fapitulum tercium continẽs conſolatõnes ſuꝝ carentia vene⸗ recn feu veneree voluptatis ſine ſup abſtinentia à delicatõibus luxurie⸗ 3 Ercio poſt pꝛemiſſa domine conſolatrici triſtis alius de ven eree voluptatis carentia eſt conqueſtus · que mox ei ſex de puellis ſuis pꝛo eius conſolatione al⸗ gnauit · „ 1 I.COpIS DSRSTIO · 6 ima itaq; puel la triſtem ſic alloquitur · videtur ꝙᷓ tu ho qmn luxurianti carni ſatiſfacere appetis ſimlis ſis viri quen o⸗ liã vł in iignum luxuriatur · que quatenꝰ vberioreʒ ꝓferat fructu y putatõeʒ pur gari ſolz · te quoq; neceſſe purgari amputatòem m ſun ib tent cd ni ymn dope ſimt uyn k di non vdne dicos tar ſunt vodi tuzt Idd ſed ſve vita enan was mqut ne derin vqn henadic O deravclo ubinjdẽ Aderercl⸗ y nen ſyrm vracb · non eſt mqn c ultas xe deltctuisn Doleſetnua ſen den i ſenßibnles deluelu nallis abi— s— ſic facert appen. — 1 0 * caÿ· ₰ luxurioſe voluptatis · ſi fructũ ꝓferæe deſideras honoꝛis et hone⸗ ſtatis · et nõne fructus honoeis et honeſtatis quibus mter tẽpalia nihil eſt mel jus · merito ptus ſape debʒ ꝙᷓ; feda vol uptas carm fe tens et abhoĩabilis coꝛpis et anime coæruptõ inductiua infamie et deſtructina honoeis · Pices foꝛte qũo honoꝛis ſi non ſit res no⸗ ta alijs · ſed plane in hoc ereas · nonne nota eſt coedis tun infectio peincipibus populoꝝ cum deo abeahaʒ congregatis ammo et 1p̃i deo peincipaliter et ſuis angelis · Honne igitur ſunt qu facta tua ſciunt et intuitiue intelligunt et ſentiunt nulia diſtantia impediẽ⸗ te ꝓut ſupꝛa p ſodalem meam eſt deductum· Qt.COPSODSRTIO. gcunda puella · non ſie verecundia ſe ioqui aſſerens · ad pee⸗ dictum ait · Hunquit aphas legiſti vł naum ſolum · et coeruẽt inquit · vel ſcSm · Ix · nfirmabuntur in coꝛpibus ſuns pter muiti⸗ tudinem foemcatõnum mulieris ſpecioſe ęt grate· Hatio ſcðᷣm me⸗ dicos videtur eſſe quia ↄplexio ſemis eſt calida et humda · gene⸗ ratur em̃ ex claro et puro ſanguine quo et pemncipalia et ꝓpeĩa pa⸗ ſcuntur ac ſuſtentantur menbea · Vnde cũ in eius euac uatõne quis modum tranſgreditur non ſupeſt ſanguis quo paſcant? fdeoq; vir tus hominis debilitatur · coↄpus deſiccatur · et defectꝰ ſequitur· Fodit quoq; galienus · Hon inquit ꝓcedit a mẽbeis ſolus humoe ſed etiã ſpũs vitalis p arterias exit cum ſemme Ideoq; nõ eſt min ſi veneree voluptati deditus debilitatur qæ duz coꝛpuf euacuatur vitalis quoqʒ virtꝰ minuitur · Vnde etiã mkti moetni ſunt ob hoc · etiam ſcẽm Galieñ diutiꝰ eunuchi vnuunt · Ci. COES IOSRSTIO. grcia puella ad hoiĩeʒ de carentia venereonꝝ turbatu ſic ait · Cur hac occaſione turbaris ·qᷓ quidem carentia · humani inte geñeris dſeruat dignitatem · Hunqᷓ; audiſti peincipem phon dꝛxiſ ſe ꝙ delectationes ſecund um tactum faciunt hominem beutalem ſeu beſtalem · Quo pacto foœæſan mnquies · Profecto ſecundum illũ venerabilem aquinenſem · beſtie rõne carẽt · vñ ſcðᷣm hoc homo in coitu beſti alis efficit? ꝙ delectatõnẽ coitꝰ et feruoæem dcupiſcen tie rõne moderari nõ poteſt · Burſum ſcm eundẽ nũc in via ĩ ſtatu nature lapſe tales del ectatões que habẽtur cum vehem̃tia paſſio nis et animi inquietudme · eo ꝙ nõ dtinue regulantur ſcðm ratio⸗ nem etiam humanã · ß excedunt regulam rõms et ſuo exceſſu ipam rõnem abſoebent · Ideo fa ciunt hominem beutalem · Honne igirur ſane mentis hommi ne tali effectu mſerabili ab humam generis dignitate turpiter degenerz ð canſe ip̃iꝰ effectu · id eſt venereon carentia merito eſt gaudendũ potius ꝙᷓ dolendum · 4 f. COpSSRSTFO.. Varta puella pᷣdiete tercie tanqᷓ; qpinque ſue deoꝛdãs ſic ad * triſtem loqnitur · cur de eius rei carentia triſtaris ꝙ ſi eo non ca⸗ reres tam quo ad ſpĩ naturalem humanum · ꝙᷓ quo ad ſpi diuinũ norabilnter impeditus eſſes · Vꝛs ſcire ð impediĩto ſpũs humani · vłl quantũ ad actum intelligendi · Vudi illuſtriuʒ teſtimoniã · on ne em̃ peꝛinceps ꝓon ariſtotiles aluſtris fuit · Hlene et magnus pater auguꝰ eſt illuſtris · et qnd dicunt iſti · cce dicit ariſtotiles ꝙ m delectatõe venereon nullꝰ poteſt aliquid itelligere · magnꝰ aũt pater et ð delectatõe venerea loquẽs dicit · ꝙ ip̃ momnto rpis quo ad eius puenitꝰ extremum pene ommnis acies · et quꝰ ſi vigitia cogitatõnis obeuitur · Vis rurſum ſeire de impediĩto quod homo patitur quãtum ad ſpm̃ diuinum · Scce delectatõ venerea adeo na⸗ ta eſt impedire pꝛeſentiã ſpũſſancti ꝙ dicit illuſtris vir Ieronimus ꝙ illo tẽpe quo diugales actus geruntur pꝛeſentia ſpũſſancti non dabitur · etiam ſi gpheta eſſe vdeatur qui officio generatõnis ob ſequitur⸗. Uv. COFiSOSERSTIO. · Vinta puella ad pꝛefatum triſtem ſic ait · Gur de carentia eins rei moleſtaris · et non potius rem illam moleſtaris · quã et mů ¶Di ſapientes pᷣcipni deteſtant᷑· Indi illum areſtotiiẽ in ſignem in moetis articulo voce veridica de carnis illecebeis et actibꝰ tuypi bus · et de illis qui talibꝰ vocant ꝓteſtanteʒ · ſicq; inquientẽ.· Qui inquit multũ vtitur voluptate venerea inueterat coꝛpus ſuum · et ſuſtanti am ſuã macilentat · et ſapieus qui deſpexit et odiuit omnes hmõi ſupple delectatõnes que ſunt deſpecte et viles exuitare de⸗ buit in tpe quo aĩma ſua appeopinquauit creatoei ſuo · quna nõ ti⸗ met appeopinquare ſe ip̃ · nec iuenit ↄtradictoẽ nec repul ſoꝛs· ſicut anime que ſecute ſunt vanitates · ſequit? · circa fineʒ beara eſt anima que nõ eſt infecta peauis opibuſ hunus mundi et intellexit creatoꝛem ſuum ipſa eſt que reuertitur in locum ſuum in delicijs magnis · non cum delectationibus copis que ſunt deſpecte · et ve anime peccatrici que non habet virtuteʒ nec poſſe redeundi ad lo cum ſuum · nec poteſt aſcendere in patriam ſuam. qe turpia opa de lectatõis coꝛpis ipediũt aſcenſum eiꝰ ſurſum · Hlec ille vir gẽtilis S et tulius ille refert ꝙ archita tarentinus cũ eius ſermoni plato atheniẽſis eiꝰ adiutoe intereſſ nullã capitalioæẽ peſtẽ qᷓ; volupta tem coepis dicebat hominibꝰ a natura datã · cunq; nil pſtabilius mẽte deꝰ dediſſʒ hunc dinino muneri nichil tã inimicũ eſſe qᷓ; volu ptarẽ · nemini cẽſebat foꝛe dubium quin qꝙᷓ;diu voluptate gaudenj nichil agitare mente nichil cogitatõne · nihil ratõne dſequ poſſet Flec iltefertur quoq; pᷣdictus archita dixiſſe · nulla peſtis capita⸗ lio qꝙᷓ voluptas coꝛpis cuius auide libidines temere et eff̃renate ad pati endum incitantur · hinc patrie ꝓditõnes · hinc ren publica rum euerſiones · nuliũ deniq; ſcelꝰ nullum facinꝰ eſt ad quod ſu⸗ ſcipiendum non libꝛdo voluptatis impel lat · 6 mñ in anſ mn mpn mi vn yidn pip üihn won n clch ſect dſole r kanant eret kdean odato 6 ittus immn hiene tihdg in Mr cood mng donn tin mn bnen wlu moh den de carms ilerttmt prare denertn mnntt Dſolet? X. LL„„ — VI. COESOSRNTIO. Fxta puella ad p̃fatům ſic ait · Heſcis qm̃ dijctum eſt homibul remplum dñi ſanctum eſt quod eſtis vos. ʒ quod peccatum mãius eſſe poſſet ꝙᷓ; quo polluutur templũ dei ſanetũ vł ĩ baptiſino ſanctifi catum · quod quidẽ fit x actum venerenz hloc eĩ actu vno exiſtente duplex ſimul polluitur· templum. in viro · ſ. et in muli⸗ ere · immo cum templi dei appeilatõne non ſolum mens cui conue nit pemcipaliter · ſed et copꝰ continetur· ſequitur vno fœnicaté ni actu cui dſenſuſ adeſt pſene vtriuſq; ſimul quatuo rõpla peo phanari pollui et confundi · Euius peccati magnitudinẽ dũñderãs yſidoeus · Inter cetera inquit · vij · vitia fonicatõ maximus ſcelꝰ ð. ga p carnis mmundiciam templũ dei violat templum · ſ. inferiꝰ et ſuꝑius · que alterutrum ſibi ſuam dmunicant feditatem · que ab no m alterum deriuatur⸗ Capitulum quartum continẽs eenkfolatõnes ſupꝑ abſtientia ab oſculis et amplexi huſ et a voluptuoſa ſeu libidinola perſonan di lectarum dtregtatione· N Varto poſt p̃miſſa qudem ꝓpter abſtinentiã ab oſeu iis et amplexibns et voluptuoſa pſona dilectaruʒ Otrectatone cõtriſtatꝰ dommam conſolatricem adijt ſperãs apud eam dſolatõnem inuenire · ꝙt illa eideʒ mox de puellis ſuig duas adiunxit impans vt ipſum QI. COPSOSRNTIO. Bima itaq; puella ip̃m triſtẽ alloquic p hunc modũ. Gũ inq̃t tangentia ſint quoꝝ vltima ſunt ſimk · et cũ dicti tactꝰ mediũ faciant inter hoĩes et deũ · ſequit? quidẽ ad tãles tactꝰ ꝙ neceſſe ð carere tactu quodã diuino multo ſuauioæi · de qꝰ loq̃t regularis n te de area anime · Queſo inquit quid eſt ilind dulce qð in eius re⸗ coꝛdatõne alñ me tangere ſolet · et quaſi quibuſdã amplexibꝰ amo zis intus teneo · eẽ · Sʒ dicti medij ſublatõ via eſt ad cõiunctõnem extremoꝝ · ſublato eĩ medio ꝓculdubio diunguntur extrema · q̃p pe hoc mime fallit reſpectu illius extremi cuius hec ſunt verba · Pelicie mee eſſe cum filijs hominum ·ſequtur ergo tackus iile ſe⸗ cundus internus qui tam dulcis ꝗpter q; cum ſit vehementius ad delectatõnem mouens ꝙᷓᷓ tactus ãlter · Intereoga expertum et ſen⸗ tiet quod dico · nulla erit ratio quare de pꝛedicti ĩimũdi tactus ca⸗ rentia quis turbetur · Eſt aũt et de oſculis ſpãlis ratio · qᷓß em̃ ł me diocriter mũdus · os quod cerneret inquinatuz cupet oſculari · ha het auteʒ et ſponſus anjme oſcnla que pꝛebeat · Oſculetur me inqᷓt ſponſa oſculo oeis ſui · Vtiq; os mundiſſimũ eſſe conſtat · ecõtra li⸗ bidmoſum oſeulum os immundum reddit deoſculantis pariter et deoſculati · In non hbido ſoꝛdida eſt atq; commaculat. Nonne etiam olet. igitur illa oſculum excludit oꝛis mundiſſimi odoꝛe ſua uiſſime redolemis · ſpirat ſiquidem os diuinum odoꝛem balſami. „, „ 8* * Wam et illa que ꝓceſſiſſe ſeſe ex oꝛe altiſimi gloꝛiatur · ſicut inquit cynamomum et balſamum aromantizãs odoꝛez dedi · et quaß mir⸗ ra electa dedi ſuauitatem odoꝛis Igitur ne mundiſſimi oœeis aitiſi mi tam ſnauiter redolentis deſiderabili oſculo quis pꝛiuet᷑· expe⸗ dit et neceſſe eſt vt illo oſculo careat quod ex libidine ꝓuenit vel quod ad libidinẽ termingxur · I. COpIS IDERSTIO· ꝑcunda puella animauertens multos eſſe quos F̃ miſſu genꝰ triſticie Dturbat ad oñ̃s ſimui ſermoneʒ dirigens itã àit · Eui filij bominum cur videntes filias hominum ꝙ ſmt pnlerę · mox ean delectari queritis in amplexu · aut alio quouis tactu · O ſiuj nolite hoc appetere · non expedit quidem · Auis eĩ ram inſann ſydolũ aliqð ꝓſpiceret pul c facie · ß ꝑ oñ̃e coꝛpꝰ alibi a ſpiri tu et ſpinoſum · eius nihilꝰ rueret in amplexum. Auid vero de fi⸗ liabus hominum eſtimatis · pulcras attenditis · Bed queſo vhꝛpul critudo poterit hec diſcerni · Num alibi ꝙᷓ in facie · foꝛte nec in fa⸗ cie· nam ſpma in oculo defoœæmat faciem · Klle vero quas puicras dicitis tanqᷓ ſtulti ſecundum faciem indicantes id eſt ſupficieʒ at tendentes · que ꝓmnde non ſunt ſpine in oculis veſtris. non modo in ſuis oculis habent ſpinas · ß tota ĩ facie atq; ꝑ om̃e coꝛpꝰ vera citer ſunt ſpinofe · Fudite queſo canticum ſponſi ſponſam ſuã vn⸗ cam filiabus hominum tanꝙᷓ eis ꝓꝛſus diſſimiem dpantis · ꝓicut inquit lilium inter ſpinas ſic amicã mea inter filias: Quod verbuz ſane ſub hoc accipite intellectu · Vdelicz non ꝙ q̃libet vna ſpma · ſed ꝙ inſtar ericij vnaqueq; totaliter ſit ſpĩoſa · aculeis piena · ſta quideʒ vt omni ex pte qua tangitur illic pungens ſpina ſeu acule: us non modo inueniatur · verum potius xpſius tangentis anie ſau ciande infigetur · Fi tangis manum ſpinam infiget · Si os oꝛe te⸗ tigeris vtrũq; labium ſpinan barba affliget et bꝛeuiter non ẽ xs in coꝛpe que attacta medullis coꝛdis attingentis ſpinaꝝ aculeoſ non impeimat · Duapꝛopter eo ſane tempe quo nondum fuerit tem pus amplexandi · ſed longe fieri ab amplexibus quo nec tempꝰ eſt tangendi · quemadmodum felicis meriti marie dixit ſalnatoe · noli me tangere · nondum enim aſcendi ad patrem meum · huiõi inꝙᷓ te ye dicat et quilibet vir ſapiens · filie babilonis miſere · noli me tã gere uo nanq; libid inoſo dplexu · qᷓ; contingir · q; deoſculatur q; ve manibus contrectat ac à quo contrectatur · ſpinis impꝛeſſis vulnerat · eruentumq; relinquit in ſuo ſanguine vei dicam potius in ſanguinibus peccatoꝛum miſerabiliter volutandum · Que nem foꝛte quis inquiet ſunt ꝛſte ſpine · Profecto hoꝛride ſpine ſunt car nalia deſideria · deßidioſam animam vul nerãtia · a qxalibus ſpin⸗ cauere nos ammonet peinceps ipſe apoſtoloæum · bſecro inqut vos abſtinere a carnalibus deſiderijs q̃ militant aduerſus ammã⸗ be ifl em ſie vn niñ or wl nli pi ium (u ucſe ₰ 6 tu de teneree ſo an urtene, dehe mplexu. ano fulen facie r — ßrce 0 pulens ntent run vßemat facm. lum dum facun udunm hann hmen oelui .— cmnacunpeit ſ amca men mni eellectu. Tdelczwnzi v totalun h ſichn „ de e lne unen ge hen ab unin felici nenu nnd⸗ us peſts din Finſonuerit. I“ tua deduxiſti me ·et cum gloꝛia ſuſcepiſti me · Manc manum quam — Cœ V ꝙ Verum ſi quempiam deſideria iſta tanqᷓ; ſpine non ſatis videantur affligere · p ſpmas poterit accipe dirol aculeos pungentis conſci entie · carnis deiectatõnes aude concupitas ſui remoeſus contra: rietate non mqdo vincentis · verum etiam quantotius atq; acutiuſ vindicantis · Voluptas enim quo auidius hauſta eſt citius in con⸗ trarium recidit · vt ait ilie illuſtris ſeneca. Gaudere igitur ma gis opoꝛtuit ꝙᷓ dolere de abſtinentia omnis voluptuoſi cõ̃tactus qui polt fedam delectatõnem beein durantem · coꝛ reddit ſaucium ſuis aculeis pungitiuis qui infixi ꝓfundius e coꝛde educi nequeunt. peinſᷓ hemo peopeij oeis confeſſione confuſionem notabilem pa tiatur · Capitulum quitum continẽs conſolationes ſup carentia volu ptuole contrectatõnis ſpãliter manuum pſone dilecte Vinto poſt pꝛemiſſa acceſſit ad venerabilem dominaz cõſolatricem etiam alius quidam triſtis conquerẽdo ꝙ non poſſet manus perſone ſibi dilecte contractare cui ilta de ſuis puellis mox dnas ꝓeo ipſo conſolan⸗ do aſſignauit· 5 ima itaq; puella pᷣdictum fatuum ſic eſt aggreſſa · Ecce inqᷓt quid ex cythera ſimphonici illiꝰ cytharede diuinis auribus Fenuiſti inquit manum dexteram meam ·et in volũtate tenere dignatur deꝰ qualẽ eſſe putatis vos carnis amatoꝛes · Vro fecto amatoe lylion deus ſuis diuinis manibꝰ haf manus digna tur tenere · hijs q; manibus poſt ſe ſponſaz trahere in gloꝛia collo candam · que quidem manꝰ lilia quedã ſunt vtpote quibꝰ ineſt cã⸗ doe delectabrlis litioꝝ · nõ certe manꝰ ſanguinolẽtas ſpurciſſimo ſanguine plenas · Foꝛte dices que nã ſunt iſte · Heuera huiuſcemo⸗ di ſunt manus voluptuoſe immo lhidinoſe ↄtrectate · Himin ĩ il⸗ hs ſanguis verus in venis decureẽs ↄtrectatõe aduocatur ac ibi etià multiplicatur · Ham ſiquidem ſingulis menbeis dũ patiunt? p ſidio vult eſſe p ſanguinis miſſionezʒ.q; etſi modica pellicula moꝛ⸗ talium ocultet ab oculis · iſte tñ ſanguis abhominabile lubidinis inſtruĩtuz pſpicue cernitur · oculox intuitu diuinoꝝ · quippe vi⸗ rum ſanguinum et doloſum abhoĩabitur dñs · nec abhominaretur niſi dgnitũ · Nautdubiũ igitur quin et manꝰ huiõi doloſis plenas ſangunibꝰ ↄgnoſcat et abhomietur · In quan ſiquidẽ phiſionõia celeſtis phiſiologus certiſime depeehendjt virum ſanguinum et doloſum ſibi abhominnhilem et exoſum · Sunt autem manus iſte rurſum plene ſanguĩbus · id eſt peccatis de quibus pſalmigrahꝰ. Lbera me inquit de ſanguinibus · am et vulgares nonnunqᷓ; ali qucs appellant ſanguin olentos peccatoꝛes · Quid gitur miri ſi et manus ille peccatrices dicantur eſſe penitus ſan guinolente que ſi ꝓ cuiuſins rei mpetratõne ſubleuent ad deum · quid aliud putas eas niſi diumon oculox auerſionem poſſe melius impetrare · Hẽ pe vt ait cecus ilie clim illuminatus · peccatoꝰes deus nò dudu. ſcilicet quantuz eſt ex eon meritis· hoc itaq; lucrum habet perſo na queuis de manuum ſuan voluptuoſa dtrectatõe ꝙ nec digne ſunt ad celum ſublenari ꝓꝙ gratie impetrãtine · econttd ãutem is qui caret voluptuoſa manuz ſuan dtrectatõe · eo magitz gãndeat quo ex hoc audet manus ſuãs àd deñ ſurſum eleuare ſub ſpe gra⸗ tie recipiende· H. COpISIDSfSTIO. cunda puella pᷣmemoeatum fatuum ſic eſt allocuta. eſcis manuũ libꝛdinoſa dtrectatõ ẽ qᷓſi cere mollificatõ ad ipſiꝰ qui mollificat imp̃ſſionem yma ginis · excluſa pfecta ymagine tri⸗ nitatis· Cums cere inques · Profecto illius de quà dininus ille ſimphondes teſtatur dicẽs · factum cſt cœæ meum tanqᷓ cera lique ſcens · Qũo inquies ad hums cere mollificàtõnem manuum cõtre: ctatio ſe extenderet · manus nãnq; foꝛinſecus ſunt et coe eſt intra nec modico etiã coꝛ et manus diſtare vident? interuallo · F; huiuſ facile eſt dſequn ſolutionẽ queſti orns · Piquidez vene coꝛdis ad ma nus vſq; ꝓtendunt? · qua ex re dtingit ex contactu earum in mani⸗ bus calefacto ſanguine et ilio ex cep̃ſſione manꝰ ad coe recureẽte vel vicinum ſanguinezʒ et iile alium mmutante et ſic ſucceſſue cã lefactione ad cœedis ſanguinem ptingente · reſultãt quantotius in ipſo coꝛde mollificatioms effectus · quemadmodum qui trahe⸗ re qponunt ſanguinem · dicuntꝰ bꝛachiũ calefacere · dum ſolas ma nus ad ignem poerigunt mmediate · vti et qui trahit coꝛdaz diſtã tem a ſe pulſat campanam · ʒed et vere dici poſſet coœꝛ quod lique fit vti cera ab ipſis contrectatis manibꝰ non diſtare · Ioꝛ ſiquide hoc eſt amma vel animus · non enim eſt co carneum · ß anima car nis · Doreo de anima carnis dicit ille pſaimi graphꝰ · Inimã me manbus meis ſemy et ſi quadã hoc ratione ſt dictum de quibni⸗ libet manibus · ſpãlius tamen id dici poteſt de manibus illis q6 dtrectatõ plenas reddit ſangumibus · Pfam vt noſter tradit leuiti cus anima carms in ſanguine eſt · Qui ergo nolit efttmĩatꝰ deftu⸗ ere qui coꝛde ſolido et non ad modum cere liqueſcente diumam in ſe ppulcram ymaginem optet dſeruare · qui turpiſſime àc ſpur? ciſime cuiuſuis ſigillatõnis aut ymaginis imp̃ſſioni emnem ren Rendi virtutẽ velit non amittere · s neceſſe elt abſtinere ſtudea à manuum tam actiua qᷓ paſſiua contrectatione · Fed dices foere. a ſit ꝙ omnis manuũ dtactus ad pnicõſaʒ reſolutões anim term F 5 e ci w z50 zm tet wr ſyn ſnn ucchsenn wcarrm farrnſet denctnöe qhmn Prefice ilu ilactm iſicunmn —— „N danßt n c et ilo ex cẽfcnemt et ile alwm nxxm¶n nxumem punm Rbſit ne omniſ dtactꝰ hmõi ſit libidis incẽtiuꝰ.recte q̃dem diciſ. ed tactus qui eiuſmodi eſt qui animum vir non reſoluit · qui ef feminatum non facit · qu incendium libidinis minime operatur qᷓ caſtꝰ vel pudicus eit · Pꝛofecto tactus puiq carentia quenqᷓ; mini me contriſtabit· ſed a tali quilibet faciltime honeſtatis ob grariaʒ abſtinebit · quod ſatis ſuppomit in ethicis ſuis mundi ſapiens Bi⸗ gnum inquit opoetet facere hahituus inq tet ſup uenientem voluptatem vel triſticiam · qui quidem eĩ recedit a coepalibꝰ voluptatibꝰ et hocip̃o gaudet tempatus · qui aut triſtatur intempatus · apitulũ ſextũ dtinẽſdſol atões ſp ſarum carentia delectatõnum. Fxto poſt pꝛemiſſa ad dominam cõſolatricem acceſſit eriam virgo quedã triſtis ex carenria voluptuoſe de⸗ lectatõis cui mox dña gra dſolatõis ipendende duaſ deputaut de ſuis ꝓuellis. d. cOperO. h Bima igitur puella ad virginem illã tanqᷓ; ad vnã de quinq; fatuis ſubuerſa lampade ſua et extincta. oleũ leticie nõ habẽ tẽ ſic ait · Monne tibi note ſunt peudẽt es virgines que veniẽte ſpõ o intrauerũt cũ eo ad nuptias · Quod ſi nõi miↄꝝ eſt valde ꝙ nõ omni conamiĩe ſtudes ean coitegio aggregari-5 limin] de hijs nõ gratis ſeu fruſtra cantat eccleſia voce dulciſona Jheſu coꝛona vir Snum· qu paſcis inter lilia ſeptꝰ choreis vi rginũ ·ſpõſus decorꝰ gloeia ſponſiſq; reddẽs pᷣmia · Quocũqʒ pgis virgines ſequntur. atqʒ laud ihꝰ poſt te canentes curß tãt · hmnoſq; dulces pionant · Dices foꝛte quibꝰ himnis vł laudibꝰ Profecto ad pᷣſens ſubmil ſo intel lectu p noſtrum citharedam dauid apham dictuz noueris Laudate eũ in tympano·et rurſum · Laudate eũ in coꝛdis que · ſ.pᷣ⸗ dictis duenunt choreis · Bʒ quiò p tympanum quid ve p coædas. Scce hoc gloſa apit. Hlam cũ ðe in tympano gioſa exponit · id eſt ĩ carne que ẽ ſme omni coꝛruptõne et cum ðᷣe coediſ gloſa expoit · id eſt in carne iam a coꝛruptione libera. Vj rginalis igit? incoeru⸗ ptio carnalis voluptatis excluſiua vicem habet apud deum tym⸗ panon · Vcem quoqʒ et coꝛdan · id eſt omnium muſicon inſtrum̃⸗ toum cœedas habentium ·et ſic iuxta ſcripture moꝛem expeeſſione paucoꝛum determinatoꝝ indeterminatam multitudinem capien⸗ do dicta virginalis incoeruptõ equmalet ſeu potiꝰ pegualet vni⸗ nerlis generſbus muſicoꝝ ad laudem dei ſonantium. w irgo itaq; carnaliter incoerupta qᷓſi lubeſca carne a pelle raſa celeſtis tym⸗ paniſtria eſt atq; ab omn noxio humoe deſiccata quaß ſiccarum coꝛdan muſico vſu valde ſotacõſa eſt · Quid eægo cogitas eligen⸗ dum ·Fõne magis eſt eligendum carnis momentanea voluptate poc in tempe carere et regi gloeie cunctiſqʒ celi ciuibus muſicon ſcðᷣm equiualẽtiam inſtrum̃ton ſolaciũ exhibere taz Bratum et ac ceptabile · qᷓ neglecto hmõ celeſt ſolacio pᷣdicta in peeſenti feda vti voluptate· et quaſi fetce in illa ſeu turpitudine cõſiſtente ipſi regi gloeie · cũctiſq; celicolis abhominabilem eſſe conſtat certe ꝙ ledm nequaq · ſed peimum eſt gaudenter ebgendum ¶E.cOxis EESTIO· XFcunda puellã ad Pdictam fatuam virginem taliter ẽ locuta G ſiulta et inſipiens cũ ſainã vrginitate ꝙ minoeibus vclup is relictis gpter deum pabere valeas multo maoeEs ·cur ex poc triſtaris c nõð habes ip̃as min?es ſ. carnales Vis ſcire ꝙ ha bere valeas maioes· Scce carnales delicie funt de ren numero apter quan relictõnẽ ꝗpter deum factam ab ip̃o deo centuplũ elt ꝓmiſſum · quippe mulla ratõ eſt quare relinquẽs demũ aut agrcs aut vxoꝛem 2ẽ · hmõi centuplum accipiet in hac vita · et non idem ßit de carnalibus delicijs ſentiendũ · Sʒ q̃dicerte relmquẽs ꝓpter rpᷣm domũ aut agruz dut vxoꝛẽ 2c puiuſcemodi centuplũ accipiet in hac vita · i· centuplam ſolatẽnem reſpectu eius quã in re reli⸗ cta habuiſſet ſi eam miime reliquiſſet ꝓut dilucide p neptẽ meaz ſupius declaratur · dſequens igitur eſt ꝙ virgo relinquẽs pꝛopter xpᷣm carnales delicias quas coerupta habere poſſet centupiã cõſo latõeʒ accipiet in peeſenti et ſiqua vir ginum fatuan hoc non ex pirur hnius rei hanc veraciter reo eſſe cauſaz · quia non relique⸗ rit carnales delicias ſiue voluptates Fure et ſimpliciter ꝓpter de⸗ um · qualem fineʒ et modũ terrenã relinquendi determiat ipe xps⸗ Feruato itaq; modo et fine debito tereena relin quendi· ꝙ ꝙ reli⸗ ctis carnalibus delicijs virgo p?udens delician centuplum· de multo maioꝛes delicias dſequatur ſatis videtur innui cum de vir⸗ gine gloꝛioſa in poc cantico eccleßie · Ipecioſa factã es et ſuauis ngnanter ſubiũgitur· In delicijs virginitatis · quaſi inter delicias ille ſmt pᷣcipue atq; ſuanuiſſime · Quap⸗opter et ile dulcis pi clare⸗ uallis · Auid ni mquit delicias dixerim virginitatis decus cũ mu⸗ nere fecunditatis quo quidem munere peudetes virgines vł᷑ ipu lirer et magis ꝛdcirco delectabiliter dlequẽdo nõ pꝛiuantur · dui pe relinquentibꝰ eis ꝓpter xpᷣm omnẽ nenerea voluptatẽ · àc per conſequès carnalem fecundationem que ſolacõſam terminãtui àd ꝓlem cum ꝙ utroq; relicto rentuplum ſcõᷣm dminãm ſponſionem debearur · continSit eas ꝙ carnalbus filijs · ſpũalium filicn mn tiplicatione in centuplum fecundari · juxtã dictum illud ꝓphicum Piter et apoſtelicũ · multi filij ðſerte mag ꝙᷓ eiꝰ qᷓ habz vimn · e hn qᷓdez ſpũales filij tãto ſunt iocũdioæes magqʒ ðſderabiles qudt fen nin vit nod pul ialb 6 ſiin mion ſett ungi fateo⸗ beng bowi mum. mic poſ pnice wyal dmn le en inn tinit uſnt lh ung p npelz. ulcn no m fatumrrznt tu lalua vugnnyn m babere dalent as mmcets ſamiz i camales delux euplum zctiput nbrn vrc pauimn eter reꝛ tk cnhyß . colupenn funub⸗ terrtna nlund minoꝛem eis ꝙᷓᷓ carnalibus curam educatõis neceſſe eſi ſpendere. victu namq; non indigent nec veſtitum requirũt et hoc quidẽ ad modum coœepm future claritatis · nec min · Hempe et poꝛum eſt ꝙᷓ pulcra caſta generarõ cũ claritate · vnde oꝛnatu ꝗpꝛꝛe ſibiqʒ eſſen⸗ ti alis claritatis ſunt contenti · Bed et mhilõiꝰ fiiij tales cum ſit actus intra manentes vł ipis qubꝰ eliciuntur habitibus ſunt ve⸗ ſtiti vel ſaltem caritate infoↄmante adoenati· l Capitulum ſeptimum continẽs conſolationes ſuꝑ carentia cõ̃⸗ niuion et muttiplciũ epulan ſiue deliciaꝝ m multiplicibꝰ ciba rijs et poculs delicatis ↄſiſtentium. Eptimo poſt pꝛemiſſa ad ſepedictam dominam dſola⸗ E rricem acceſſit et alius triſtis petẽs ſup carentia c⸗ uiuioh et epulan ſeu delicia hmõi dſolari ·cui il⸗ la peo conſolatione ſua de puellis ſuis quatuo moꝝx ¶.corsemr. Kima puella ait ad hominem p̃miſſa deſiderantem · Honne ti bmelius foꝛet nunc carere bꝛeuis duratõis dumio quatenꝰ ſingis conumij capacioe eſſes qᷓᷓ beeue eligere et iuge negigere · fateoe inque peimum melius · Ped ne dubites mundana conuiuia beenis eſſe durationis · non ſemp certe ſedet ad menſam animalis homo in conuiuijs quibus vacans exponit ſe piculis. Repitur ni mirum in ſancton legedis ꝙ piclitari ſolet caſtitas indelicijs. Se cundũq; jeronimũ. inter epulas et delicias non eſt credendũ pudi ciciã poſſe ſeruari · Cur gꝰ beeui durãtes delicias dilig et nõ potiꝰ iphs nũc carere eligis vt ſis capacioe iugiſ duiuij qð dictis oppo nit? piculis · Quod ẽ illud inqes · Wrofecto ſalomon ĩ ꝓuerbijs il iud manifeſtat dic ens · S ecnra mens quaſi iuge dunmum · uic re⸗ uera eonuiuio vt de alcioeibus taceam non deſunt quantum ad cibum natatilna et volatilia grata decoctõne pata · Que nam inqᷓ⸗ es ſunt illa· Punt certe volucres celi et piſces maris qui pambu⸗ lant ſemjtas maris · Ex hijs namq; fiunt epule ſecura mente degu ſtande · Hmiruʒ volucres celi ſunt ſancti in celo qui aſſumpſerunt pennas vt aquile volabunt et non deficiẽt · Doœro piſces maris · ſ. humns mris ma gni et ſpacioſi manibꝰ. ſunt ſancti in terea adhuc in pelago humus mundi dſtituti qu tamen pambulant ſemitas ma rigſ.ad poꝛtum ſalutis beemoei atq; ſtricticei via tendentes qui nxra dictum pictagoencum per viam cõmunem non ambulant ne muitoeum ſequantur eroꝛes. ¶ Vis autem ſcire quomode vel quando ex hijs epule ad guſtum ſecure mentis reficiendum deco⸗ quantur · Scce hoc contingit quando aſſumuntur ĩ contempla tõe „ ℳ * * rancᷓ grata materia et delectabilis intellectualis deeoetionis et eftectualis maſticatõnis ꝓferente ad hoc płkimum i8ne caritatis. Fimin dũ caritati hominũ ſecure ſ̃tis atq; pure ſancten vita m tereis vel in celis exiſtentiũ qui dum viuerent tàm cOnin ꝙ alia mũdi delectabil ia Dtempſerunt ↄderandã cbicitur · tunc quaſi ex oblato ſeu pᷣſentato eis ferculo ip̃on menſ nõ mediocriter· recrea tur · Poꝛro quantũ ad potum non eſt dpatio cuiuſuis můũdam con⸗ umij adiuge duiuium añ dictum · Ham ſi mundanũ duiuium potu ciuſc optimi vini foꝛte abundat humus dditio teſte ſcriptura tã: lis eſt. ꝙ; blãde ingredi · G in nouiſſimo moder vt coluber. Oqᷓ appetibile duiuiũ cuius potꝰ eſt vt coluber fo?midandꝰ · Vuius otus non ſcriptura tantum · ß et experiẽtia credentiã nobis fecit fton ſic de dicto iugi cõuuio cuius conuiue vino ſpũalis ieticie qð deum et homines letificat mebeian · cuiuſqʒ cõuiie etiam ii⸗ 10 duinio adhuc in tereis pticipant. de quo in ceiis płkruendo di⸗ ctum illud ap heticũ poteſt intelligi · Faciet dñs omnbꝰ populis ↄniniũ vin demie defecate · id ẽ de vino pure leticie ſme omnis tri ſticie admixti one · quale vmum habere mundano conuiuio eſt im⸗ poſſibile · I. COEISSRSTIO. gcunda puella ad pdictũ hominem ſic ait · Fu ſi delicioſis eõ uinijs pura dſiſtentibus in cibo et potu delicatis mteniꝰ fue animam tuam vt ſupea patuit famelicaʒ facis · Hempe defrau das eam a deſiderio ſuo · guſtato qudem ſpũ deſipit omnis caro kgitur ſcẽm loycos à deſtructõne dſequentis · Pi tibi non deßpit omnis caro quin delicias diligas carnis animam iuã guſtare ſpm̃ ſeu fructibus ſpũs paſci non xmittis · Poꝛero ſi que carms ſunt ¶· exterioa duiuia et epulas ſpernis nec in cibo poruue delicias q⸗ ris · Profecto reficietur anima tua iternis delicijs · fructibꝰ ſpůs pemis et puriſimis necnon et aromaticis. G qu nãàm ſunt ĩquies ſi fructus peimi et puriſſimi atq; arcmatici · Certe fructus ſpůs ſunt virtutes · Fam apoſtolus paulus ſic accipit fructus ſpůs vbi dicit fructꝰ ſpũs · caritas · gaudiũ · pax · patientia · ⁊c · Vis aũt ſcire ꝙ hij fructus peimi ſint ac puriſſimi ſume argumentũ ex conditõe arboꝰis · nam qualis arbo⸗ talis fructus · Bi enim arboæ bona fru⸗ ctus bonos facit · conſequens eſt vt arboꝛ optima fructus faciat optimos · nobiliſſima nobiliſſimos · puriſſima puriſſimos dulciſſ ma dulciſſimos · ʒ qͥd ſpũ cuiꝰ tanqᷓ arboeis ſunt dicti fructꝰ me⸗ lius · nobilius · purius · vel dul cius eſſe poſſet · Rudi ſeriprurꝰm ex clamantẽ · O ꝙᷓ bonus et ſuauis ẽ demme ſpiritus tuꝰ· Við ruriun ſcire ꝙ virtutes ſint fructus arc matici ſeu odoœꝛis optimi conſde⸗ ra ꝙ de vꝛrtutum odoꝛibus multa reperiuntur in ſcripturi · Vnde et de virgine gloꝛioſa ratione virtutum quibns erat veſtita cantà mus · Quiꝰ q̃dem ineſtimabilis odoe erat mims in veſtimentis eiꝰ hu in ſ don un in den vi nn dus im tiht bis cyn⸗ duci tiar vſus cian . prd pirad dandn enae ryer 9 penc voſ nn liget d umn wiin ma fr in 7 ſo an eckbil 8 5 Berente v ſecure ᷓ— au qn dumr — uhcat mednt ant wFuapant. de qnch eeſt mtellig faandin aet Dede rmopmn pdictů benmen kni nabus m abe u penn p fatun jnelxjn · ltetc qudm ih ſiruitcne diecxs n nen ymnns · Lemin las ſpernis ret vcef⸗ amma tua itm nen et arcmanc pÿ nſhmi atq; ch ſtolus paulus icin unt ergo virtutes fructus odoꝛikeri adeo delectabiles ꝙ dicit ob hoc magnus ille archiantiſtes Vmbꝛoſius · virtutes fructus ſunt inquantũ mentẽ ſincera delectatõne reficiũt· Rlinc aũt eſt fecto ꝙ ip̃e virtutes ad cõuiuium anime dferunt. Fudi paſtoꝛeʒ dominici gregis · gregoeium loquoæ egregiũ de filijs Iob ioquè⸗ tem · Filij inquit p domos duiuium faciunt dum virtutes ſingule inxta modum ꝗpm mentem paſcunt · Bi ergo exterioꝛa conuiuia et delicias declmabis reficietur interio amme guſtꝰ · immo ſimt et viſꝰ. Vñ ꝙ vtroqʒ interioꝛi ſenſu dicit ꝓð. Guſtate et vdete quo⸗ mam ſuauis eſt dñs · Sed nec iſti ſenſus tantũ · ſed cũ viſu etiã au⸗ dnus dñte ꝓõᷓ · Fudi filna et videet iterum audiam quid loquat? in me dommnus deus · Pariqʒ modo eſt ſenti endum et de alijs in⸗ terioꝛibꝰ ſenſibus · Bed qud · Hunquit non melus eſt ammam cũ hijs omnibꝰ delectabiliter refici atqʒ ſpũalibus delicijs delecta ri ꝙᷓ; ipſa cum hijs ſuis ſenſibus fameiica remanente paupem illũ carnalem guſtum pump refici ſolis ſ. delicijs exterioænbus et ca⸗ ducis et iↄoc ꝑ ſepe in intęritum carnis · .CObISOSRTIO. Ercia puel la ad honiinem pᷣdictum duiuia epl an et delicia hmõ deſideranteʒ ſic ait Cur iſta deſideras de quon caren⸗ tia potius gaudere deberes qᷓ; triſtari · ꝗo nimi ꝙ frequens eon vſus terembile dei ꝓuocat iudicium ad infligendum ppetuos cru ciatus · Bemł᷑ quidem in peimo pente expulſus es de paradiſo vo luptatis et ſi fas ẽ dicere malis dei grati bus iten vis vl alteruʒ paradi ſum voluptatis intr oire · et nonne hoc eſt eo ampiiꝰ fomi⸗ dandum quo et dignius · ᷣſertim in nõ miſerto paupis puniendis quemadmodum et reperimus punitum · Yide hyſtoei am de djuite et lazaro · Sudꝛ quoq; et circa patrem clareuallis clariſſimis ver⸗ bis periculum in hac materia declarantem · Ego inquit diuitem de quo ſalnatoe facit mentõnem in euangelio in nulio audio ac⸗ cuſari niſ ꝙ induebatur purpura et byſſo et epula bat? quottidie ſplendide. Zi credulitatis eum arguimus ꝙ ſubſtanti am mũdi ha beng et videns fratreʒ ſuũ egere clauſerit viſcera ſua ab eo. quid dicturi eſtis qui tot videtis lazaros eſurientes et nudos et plus de iumentis veſtris ꝙᷓ; de eon miſerijs cogitatis. Pʒ ad tremẽd m iudiciũ veniamus abꝛahe · ¶emento fili ꝙ recepis bona in vitã tua et lazarns ſmiliter mala · Verum vtrũq; eſt · negari non poteſt fer ſententiam quna paucis exp̃ſſa eſt ſumma negocij · Ite bona et ilte mala excepit · Munc autem hic dſolatur tu aũt cruciaris · Exp giſcimmi et flete · tereibilis in iudicijs deus ſuper filios homi nũ heccine eſt cruciatuũ cauſa tota ꝙ in ſeculo bona receperat· fta plane · Heq; enim nos ad hoc de padiſo voluptatis diuma anim⸗ aduerſio eteciſſe videtur vt alteruʒ ſibi hoc paradiſum adinuentõ humana pararet · lec pater ille · Profiteo⸗ inquies · quip ergo aquirendis te d delicijs verecudià m tantum futuro .coSDEPSTHO narta puella ad hominem in hor mũdo delicias pᷣſertim ven⸗ &ris appetentẽ ſic ait · Hõne te eſſe ꝓfiteris de milicia xp̃ꝛana e militia eſt vitã hominiſ ſup teream · cur non reſtringit · Hmmxbo nus miies minime reprrra qun nimis eſt delicatꝰ · quis inquies eſt ille· Fudi venerandum pᷣſbiten jeronimũ · Himis delicatus ẽ mi⸗ les qui vult hic gaudere cum mundo et poſtmodum regnare cum xp̃o nt de delwijs ad delicias tranſeat· hec jheronimꝰ Sed quid ſi velit. nunquit eit de re poſſibiti velle eius · ꝓfecto mime · Endi iti dem pᷣſbiten eundem · Pifficile inquit immò impoſſibile elt vtp̃⸗ ſentibus et futuris quis fruatur bonis vt et hic ventrem et ibi mentem impleat vt de delicijs àd delicias trãſeat et in vtroq; ſe⸗ enlo ſit beatus et in terea et in celo appeat gloeioſus et hoc huiꝰ patris verbum vnam memini de ſoꝛoꝛibus meis ſuꝑius ĩduxiſſe · V. COpIS DSRSTIO· Vinta puella ad homine⸗ pꝛedictum voluptatem in ferculis multiplicibus querentem ſic ait · Cur homo appetitũ tuũ non refrenas · Tu quidem— grauiter et in teipm non enim pct̃ atu ſeð in pꝛeſenti vindicabitur nec ſemper leuiter ſed multotiens pena moꝛtis · Siquidem hanc ip̃i cibi et po tus multiplices tibi intti gunt · Indi illuſtrem ſenecam · Multos i⸗ quit moꝛbos fercula mutta fecerũt et ſi dicas infirmitas hec non eſt ad moetem · Ereas plane · Mõne ſecundum ſeripture teſtimoniu⸗ de vino conſtat ꝙ et cibo conuenit delectabili ꝙ·.blande ingre⸗ ditur et in fine moꝛdebit vt coluber · Quem ꝓfecto moeſũ colubei num moetis inductiuum multi interdum ſentiunt ꝓut plane et ad plenum docebit te inferius ſoꝛoꝛ mea · Capitulum octauum dtinens dſolationes pᷣcipne religioſoeum ſup pictantian ſol õnium ſeu laute ꝓcuratõnis carentia · ac ſuper victug ſimpl icitate ſeu tenui dieta · Ctauo poſt pᷣmiſſa ſepedictam dominam ↄſolatricem adijt et alius quidam triſtis dquerens de laute ꝓcu⸗ rationis carentia et de tenui dieta · Id quem dſolan⸗ dum de ſuis puellis ſeptem aduocauit- ¶I. COPISDSRSTIO· ima puella ad honinem iam deſcriptum de ſolennium pietã tian carentia melancolicum ſic ait · Gur es melancolicus · cu Striſtariſ · En neſcis te ↄpoſitum eſſe ex duplici homine exterioe· et interioꝛi · Quns putas hon melioe eſt · quis dignioꝛ · qins noh oꝛ· Si dixeris vt opoꝛtet ꝙ interioæ cur ergo non et illi pictantià ſolenmis deberetur · cur ſolũmodo ſollicitaris de lus pictantià „ ginem dei facti · Bane pictancia jolennis et optima cuiꝰ cõpatõno bominis qui foꝛis eſt · et nõ eiꝰ qui intus eſt generoſioꝛis à0 i inan n yiyn ſdn nent pinde int M ⸗— Cæx.. pictantia omnis exterioæ inedia ẽ in ſacra dſiſtit lectõe verbi dei que ad menſam quideʒ pᷣcipue retigioſon fieri dſueuit· Quod ver bum dei ꝓculdubio eo magis attenditꝰ et pfectiꝰ intelli giꝰ ac de⸗ iectabilius ſapit auditoei quo ꝓ multiplicatõnem ferculo et ra⸗ ritatem · exteri oæn homini paton ip̃e auditoæ minꝰ diſtrahit?.j la et egregius ilie dñici gregis paſtoæ gregoeiꝰ in ſuis moealibꝰ jta dicit · V carni qðlibet abſci dimus · mox quod delectat inuenimus Mec eſtimandum ſane ꝙ pictantia exterioæiſ· et interioꝛis pictãtia hominis ita ſimł᷑ poſſint ſtare ꝙ nõ alterius · huius vel illius vſui detraharꝰ · Cur ergo in hoc non gaudes ꝙ exterioæis hominis pi⸗ ctantia ſubtrahit? ne ſi aliter fiat pfctõni recreationis interioeis non modica poꝛtõ detrahatꝰ · aut ne fercula eius reddantur inſipi da que alnas pꝛguedine ſpũs craſſa eſſent atq; plurimuʒ ſapooſa. dices foꝛte · cur ego redarguoe in hac pte · Meq; imquitas mea neqʒ pctim̃ meum cum totuz factum ſit ipſi interioei homini impu tandũ · Is em̃ ſolus diſponit omma · is ſolus neglecta ꝓpa de ſoliuſ eterioeis homim lauta ꝓcuratõne ſeu recreatõne olfieirar o ſic euadis tu ſotg nomine religioſe · Memoe ſis ſalutis tue et dfite re reatum ꝗqÿm · Memento facultatis qua dicitur.qun dicit animaz ſupple ſolã inteil igere ſimile eſt ac ſi dicat eam texere ł edificare· Tu ergo totus culpabil is es · tu es qui guloſus es.tu interioæi oc caſionem das p ea quidem quibꝰ ab eo diſtinctus es ſenſus habẽſ ꝓnos in malum ab adoleſcentia ſua. 8 ( H.COESDSRNTIO Fcunda puella homin ꝓpter paupem victũ querulãti ſic ait · — Fnimaduerto homo duo in te et ꝙꝙ velles ſatiari et ꝙ neſcis ſati ari Piſcas ergo pꝛimũ ſatiari. Fcce ſtatue aliquid ĩ animo quo crederes ſatiarj et nichii ꝓpinquiꝰ atqʒ ꝓbabius ſtatuere poteris ꝙᷓ ip̃m ſati ari · t vero quo dato poſſis ſatiari nonne iilo in centu⸗ piuz dmutato magis ſatiaberis · Vtiq; · Iʒ quid · Procerto tolera patienter inopiã et ꝓpter deum relinque ſatietatis copiã et ſecũd ipſius dei ſponſionem centuplum accipies in hac vita · id eſt cẽtu pliciter ſatiaberis et hĩc forte paſtoe noſter gregoꝛiꝰ videtur ſic dixiſſe · Icit ſatiari qui alim̃to] inopiam ſine murmure tolerat Icit inquit ſatiari in detõ · ſ. centuplo in qð exterioæis hominis ſa tietas eſt mutata qð nimin centupłũ fomaliter dſiſtit in aliqᷓ ſa⸗ tietate ad ip̃ius interioeig homins recreatõnem pertinente · Q. COESDSRSTIO.. —Ercia puella ad pᷣdictum querulantem ſic ait · Cur de ſimplici Hieta turbaris · Eſto eiñ ꝙ hec foete ĩ aliquo homme bono ca reãt delectatõnis tamen maius bonũ dfert vtpote exiſtens ſani⸗ ratis dſeruatiua et pulcritudinis nutritiua · Vis h ſcire · exemplo diſce · patz nanq; hoc exemplariter in daniele et ſocijs eiꝰ · Legit? em̃ ꝙ damel juenit grãz et miſericoꝛdiã apd peincipẽ eunuchon · Pixitq; ad malazar quem pemceps conſtituerat ſuper eos · Temp ra nos obſecro ſeruos tuos decem diebuſ·et dentur nobis iegum na ad veſcendum · et aqua ad bibendum·et contempiare vultꝰ no ſtros et vultus pueron qui veſcuntꝰ cibo regio·er ſicut videril ſic facias · ſequitur ꝙ poſt decem dies aphuerunt vultus eoꝛum me⸗ lioꝛes et coꝛpulentioꝛes pꝛe ommbus pueris dum veſcebantur ci⸗ bo regio. F.COESOSRSTIO · Varta puella ad hominẽ de paupe victu querul anteʒ ſic air · ur de hoc Zᷓuaris animo qõ natum eſt a Zui egrirudine pſer nare. Ound nam inquies eſt hoe · Profecto vietꝰ ſmplex · imin qð poteſt egritudinem peeſentè curare· viderur etiã poſſe. a nõ⸗ dũ exñte hominem pᷣſeruare. Bʒ quid. Reuera victꝰ ſimplex Fuem videtur egritudinem poſſe curare · ᷣſertim contractam ex delicatiſ et largis epulis que anime nocet· et cœP Fudi de hoc venerabi lem keronimũ cuiꝰ in ꝓpoſito venerabile volumẽ decreton det̃ inducit · legimꝰ inquit quoſdam mobo articulari et podagre hu⸗ moeibus laboeantes ꝓſcriptõne bonon ad ſimplicem menſam. et panpes cibos rdactos dualuiſſe · Caruerãt eiñ ſollicitudine diſpẽ⸗ fande domus et epulan largitate que et coꝛpus frangunt et ani⸗ mum · hec pater ille ſanctiſſimus · qV. COESOSERSTIO· inta puel la ad pᷣdictum ſic ait · ECur homo de re iocundatri karis ·et de ren hoꝛrendan carentia · de qua gaudendũ eſſet turbaris · Dices foꝛte que res ſunt iſte · Drofecto res pꝛima eſt ſin plex victuſ mediocriſ menſe · Bcðe vero res ſunt diuitũ menſe aut dſmiles pictantie · Nudi johãnem os aureũ · Simpiicio⸗ inquit vi ctus et menſa mediocris pł imum iocunditatis habet et volupta⸗ tis · ecõuerſo vero diuittm menſe execrabiles quidẽ et hoeride àc menbeon dtaminatõis plene · hec ille·et ratio dicti ĩ ꝓmptu pr⸗ Himin os hominis dicitꝰ eſſe neqᷓ; · ſed menſa diuitis nequio? ell · Docipitur eĩ os ab illa magis ꝙᷓ decipiat · Bane diues ĩ mẽſa ſu quibuſ libet bonis abundante · dum ei varij er rari cibi varijs mo⸗ dis pᷣpati offerunt? ſingulos ad ſui guſtum allicientes tanꝙᷓ am⸗ cos nature o ſculo recipit · quo poſt bꝛeue dũ digerendi fuerint rà ꝙᷓ; ef̃neos ſiue hoſtes naturã ip̃aʒ inpugnantes ſentire incipit · Mõ ſic certe non ſic in tenui dieta · nõ ſic ſimplex victꝰ pngnat cuz nã tura · ſed ranꝙᷓ famiharis domeſticus pacem habet cuz Ula · Fudi hel mandũ illum ciſtercienſem · ad dſeruandã inquit.ſanitatẽ nihi efficatiꝰ qᷓ cibi et potus idemptitaſ dſeruata · varia eiñ fercula va rian ſunt naturaꝝ · Omnis aũt talis varietas pit humorum repu gnantiaʒ · et omnis humon repugnantia repugnat ſanitati · Vnde elegãtiſſime et pꝛudentiſſime reſpondit q̃dam de noſtris adoleſce⸗ tibꝰ.beluacenſi ep̃o · eum interꝛoganti · vnð dtingeret ꝙ ſamoꝛ et ue vr ſent iit · rirtn nnſe Bededeomin hinen o mrihw l mm cundunn her ille· mM —.— pulcrioe eſſet in clauſtro· qᷓ; ſoleret eſſe in ſeculo. qe inquit vnifoe miter vmo et decenter · de quon] pmo habeo vt ſanꝰ ſim. de ſcðo vt pulcer ſim · In ſeculo aũt viuebam tã defomter qꝙᷓ młtifoemi⸗ ter · de quon peimo turpitudo naſcit? etiã coꝛpalis · de ſcpo egri⸗ tudo · prexit q; epũs querere dicens · uid ergo dmediſt hodie.ſa tis inquit · quid heri ſmiliter ſatiſ. Nõ quero inquit ð quantitate. ß de qualitate · Quid comediſti heri · quid hodie · Keri in qt come⸗ di piſa et otera · hodie olera et piſa · cras aũt comedã piſa cũ oleri hus · polt cras olera cũ piſis · Vide ergo qᷓ; puiero eircuitu eand e3 ſententiã circũduxit vt varijs modis oſtẽderet eadem ſe ſemp vci dieta que pᷣſtat copi et ſanitatem et pulcritudinem. vI. COISOSRSTIO. N Erta puella ad pᷣdictuz hominẽ ſic ait. Cur nõ magis gaudes turberis de victu leuioeiſ digeſtiõis et cure minoens · ꝙᷓ de victn peioeis digeſtionis maioeiſq; uaminis · necnon et maieis cure et laboꝛis · Gun ſunt foꝛte mquies iſti victꝰ pemus et ſecũdꝰ Certe peimꝰ victꝰ dſñiftit in rebus ſimphcibꝰ. ſec undꝰ in rebꝰ ca⸗ rioꝛibus · ſed nõ habendis cariꝰ· audi de vtriſq; fententiã venera⸗ bilis viri jeronimi decreton iibeo venerabilirer inductã · Me inqᷓt tales accipiamꝰ cibos quos aut difficułter digerere aut comeſtoſ magno Patos et pdꝛtol laboꝛe dol eamꝰ · olen et pomon ac legu minũ et facilioæ appatꝰ eſt er arte ĩpendijſq; coquoꝝ nõ ĩdigʒ · et ſine cura ſuſtentat humanũ genus moderate ſumptus · quia nec auide denoꝛar? qð ireitamẽta gu le nõ habet et leuioꝛi digeſtione decoquitur · Hec vir ille venerabilis · ¶VH- COESDERxTIO. ptima puella ſic ait · ad hominem laucᷓ ꝓcuratõnem deſide rantẽ · Hunqᷓ; audiuiſti hunc verſum dõctrinalẽ · Omne qð eſt nimiũ vertitur in vitiuʒ qð ſ.vitiũ eſt vtiq; fugiendũ· Bʒ quid eſt nimũ · Vrofecto in refectõnibꝰ omnil ille cibꝰ ꝙ nimio habendꝰ eſt qui ſufficientẽ excedit · diceſ quis eſt ſufficiẽſ. Ille hautdubiũ de quo dtenta eſt natura · Bʒ quid ·&ſt ne magnũ hoc vł᷑ puum de quo natura dtentat? · Eſt ꝓcerto puũ · ꝓut patet fideli teſtimonio Fndi ſenecaʒ illuſtreʒ · Venter inquit pᷣcepta nõ audit poſcit et ap pellat · non eſt tñ moleſtꝰ creditoæ · puo dtentꝰ eſt ſi das illi quod debes non qʒ potes · Fudi de hoc etiã boetianã ↄſolatricem· Si ĩ quit qð nature ſatis eſt repiere indigentiã velis · nichil eſt ꝙ foe⸗ tune affluentiã petas · paucis em̃ minimiſq; dtenta eſt natura cꝰ ſatietatem ſi ſupfluis velis vrgere · aut iniocundum qʒ infuderis fiet aut noxiũ hec illa· Deniqʒ ſcm mũdi ſapientem natura nõ de ficit in neceſſarijs · minꝰ aũt deus auctoæ nature · S; dic michi q̃ſo que ſunt illa alim̃ta neceſſaria de q̃bꝰ hommi natura ꝓuidit · Pro fecto artificialibꝰ pᷣparatõnibus circũſcriptis · nõ ſunt niſi ſimpli cia nutriĩta vt lac m̃num quo ad ꝑuulos · glandes et conſimilia tiũ · Rel ix inqᷓt nimiũ p̃oꝛ etas. glande · non bachica mune ra noꝛat· liquido dfundere melie · potũ dabar lubeicus amniſ. Iʒ quid de deo · Certe non eſt fas vłk᷑ cogitare ꝙ ſuis ſeruitoꝛibꝰ dile ctiſſims deficiat in neceſſarijs dicente põ · lacta cogitatũ tuumin dño et ip̃e te enutriet · Meceſſaria vero P ip̃m dilectiſſimis pꝛouiſa ſimplicia fuere · nec młta nec magnã· Prz in ſuis anachoꝛitis et ꝓ phetis · Hã paulo peimo heremite P coꝛuum hoꝛa pꝛandi tantiʒ dimdiũ panem mſit · et in aduentu anthonij pᷣbendã duplicauit. pelias etiã in deſerto p angelum excitàtus à ſomno vt dmederz · deo ꝓuidente inuenit ad caput ſuũ ſubcinericiũ panem et vas aq ad dmedenð · ſ. et bibendũ et ambulauit in foꝛti?udine cibi illius quadraginta diebꝰ et quadraginta noctibus vſq; ad montem dei Noꝛeb ·et nunquit illi poterat deus lautioẽ menſaz facere in deſer to· Wtiq; poterat · ſed nõ fecit · Daniel et ſeruꝰ ſuo in lacu leomʒ dſtituto p abacuc qpham miſit pulmentum coctũ ꝙ meſſoꝛibus et intritum panem in alueolo · heccine aũt ꝓuiſio ſingulis facta pᷣdꝛ cton nõne ſatis ſimplex · fuit omnino · qð nimirum et in nobis mi nus doo dilectis minuſqʒ dignis lautiꝰ ꝓcurari merito iſtringere paterit omnis ſupfluitatis appetitum · Capitulum nonum dtinens dſolatõnes ſpãliter ſup carẽtia po tus ninn vl ſicere et neceſſitate potandi aquãm· quo ad adultos · Fudi illuſtreʒ boe facili que ſera ſolebat · leiunia ſoluere hno poſt pᷣmiſſa adijt triſtis alius dñam ſupꝛadicta dquerens de carentia potꝰ vini · cun ip̃a ꝓ dſolatõne ſua duas adinnxit puellas · CII. COpIS ISRSTIHO. ima ktãc; puella ad hommezʒ eundẽ de potus vini vł ſrere carentia querulantem ſic ait · O tu homo animalis cur potum huinſcemodi pceteris ammantibꝰ. Quns eĩ potũ vin delicatiſſi⸗ mis tribuit auiculiſ · Sʒ nec auiũ nec le9 rex animaliũ potum vini deſiderat. quinimmo potiꝰ legimus ſicut ſitit ceruus ad fõtes àd rum · Tu igitur potum vmn vl deſideras ꝓpter honoeẽ vł ꝗpter ne ceſſitatẽ vel ꝓpter delectatõnẽ feu voluptatẽ de ſolo peimo micht aſſumo· reliqua duo ſoꝛoꝛi mee relinquo · Vico igit? tibi · ſi potum vini deſideras gpter honoꝛẽ vtpote qui de vini carentia erubeſci reas plane · Vanus eſt eĩ honoe ille quõ ſi queris eſt argumẽtu dtra te et ꝙ virtute careas foꝛtitudinis q̃ reſiſtere valeas caro mo dico venticko vanitanſ.ꝙq; etiã virtute careas magnanimitati q honoꝛem tam modicuz puipendas · Deniq́; ſi carentia honoꝛnſhn juſimodi te pump foœſitàn huiliaret · Itq; ſic ad uirtutem humiiita ris te diſponeret · aut ipam augeret · maiuf bonum incompabiliter eſſet talis humiliatõ ꝙᷓ; dicti honoeis ram modici conſeruatio · H. CObISHSfTIO b ſ el hur zn m wy inn wyt cſ mne n un tran pon wot ex 40 eſt car nec tege dui At ſd czdec ſün ntn i ſo ſwon ſ uh hin tügh bi ben eah 3 tac. tune fða puella ſic ad triſtẽ ait · O amice ſi circũſcripto de quo iqᷓ — ſoꝛoe mea iocuta ð honoee · xotũ vini deſideras vt neceſſa riũ omini · quare tũc dixiſ; yſaias ſñitientes venite ad aquas. qre et ſalomon in ꝓů · aqua frigida anime ſitiẽti · quare dixiſſ et vt racũ eſt peins inſignis ille boetiꝰ. Eelix nimiũ peioæ etas ſomnos da⸗ bat herba ſalubeel · vmbeas altiſſima pinuſ · potũ quoq; lubeicns amnis · nõ bachica munera noeat · liquido dfundere melle. vtinaʒ mõ noſtra redꝛrent · in moꝛes tẽpa pꝛiſcos · hec ille · Pices foete ꝙ non redhunt · ꝙœq; modo poſt illa peiſca tempa · potus vini neceſ⸗ ſarius eſt hommi· Qnod ſi eſt ita quare tũc octonianꝰ auguſtus qᷓ rentem de inopia et caritate vini populum ſeuiſſima coœhercuit vo ce· ſatis ꝓuiſum dicens ꝙ aquis abundabant · Bur ſus ſi potus v ni neceſſarius eſt omini · qũo tũc fohãnes baptiſta vinum et ſice ram non bibit · Kut quomõ beatus ille pater domnicus dum in ju uentute palentie ſtuduiſſet vinũ pdecẽmuʒ non bibebat vt animũ tranſ ferrʒ ad ſapientiã · ſciens ꝙꝙ aliqua ſapientie ſalutaris et vini potus płimum diſcoꝛdarent · i vero ſcẽm illuſtrem boetiũ vin um moderate ſumptũ acuit ingeniũ dcedo hoc bonũ · Sʒ maus malũ expimur · ꝙ vinz ·ſ. modicũ etiã ſumptũ ad bibendũ amplꝰ acuit appetitum· Nuipps abyſſus abyſſum innocat · Deniq; ñ potꝰ vmi eſt neceſſariꝰ qũo tũc pſone młte eiuſdem nobiſcũ ſpeciei cũ vini carentia fani viuũt et tongeni· quon nõnulli nec vinu appetunt nec guſtare poſſunt ·q̃ͥ nichilõꝰ viuidi ſunt rubentes genas habẽ tes aeaq; flãmantia · quibus et iocunditas meſt bone ſocietatis et duictus · Poſtremo ſi vmi potꝰ eſt neceſſariꝰ.qũo tunc deꝰ mmuſ ꝙᷓ natura deficiens in neceſſarijs dilectiſſimis ſuns anacharitis ꝓꝙ uiſis qñq; de pane ł de dactiiis · de vino nõ legitꝰ ꝓudiſſe · Piceſ foote dſuetudo potus vmi neceſſitatẽ induxit · qund ergo michi di mei tandfrn cis de captinis eiuſdem dſuetudinis qubus cum pane aqua recẽs ke anOnben⸗ pictantia videretur · et licet dſuetudo ſit nonnullis altera natura w zi vel naturãm alterauerit · vt potum vinn requirat · quia tams ipa na —— tura non eſt · facile redit homo ad naturam vt ſic ceſſet neceſſitas potꝰ vini · Igic? bibẽdo vinũ nõ neceſſitati ↄſulitur · ſod del ectatõi ſou voluptati uidetur· Vis mõ ſcire cꝙᷓtũ in hoc dſiſtat hominis detrim̃tum · Scce puritatẽ toilit hec voluptas atq; mercedeʒ puri⸗ tatis que celeſtem mercedem non mediocriter emulatꝰ· cuiꝰ nota⸗ bile pricipium tribuit pmritas in hac vira · Vis hoc ſcire · patrũ li⸗ beum legito et johannem abbatẽ inuenies ꝓuritatis naturã et qðẽ ex ea homo dſequit? bonum omn coœepal potui peeualens decla⸗ rantem· Capitulum decimum continens conſolationes hominis mn tem perati ſuper aſtrictione ad temperantiam in cibis et in potibꝰ ob⸗ ſeruandam · 2 1 — romanos requiri ad ho Scimo poſt peemiſſa acceſit et alius triſtis ad domi⸗ nam conſolatricem conquerens · ꝙ ad temperantiam in victu obſeruandam eſ obligatus cui ilia ꝙ cõſo latõne de ſuis puellis ſex adunit- Rima puella ad hoĩes iliũ intẽpatum dmeſſatõibus et ebꝛie ratibꝰ deditũ ſic ant · Hõne innuit apkus paulus ſcribens ad c vt honeſte ambulemꝰ · ꝙ intempantiã in comeſſationibꝰ et ebꝛietatibꝰ non ſectemur · Tu vero ſi nõ doctri⸗ ne apłk huins nec aljs credis ſancton dogmatibꝰ. crede k genti libus et attende dicta areſtotilis viri gentilis · et ſcies ꝙ tpantiaʒ ſeruare mł᷑to tibi meliꝰ ẽ ꝙᷓ intꝑate cibis te et potibꝰ intentũ eſſe In moetis nanq; articl o dititutꝰ ſic àd ſuos diſcipul os eſt locutꝰ Meſcitis ꝙ phꝰ purus et pfectꝰ moetificauit omnia deſideria ſua in hoc ſecłko in comeſſatõne potu et veſtitu et alijs detectatõibꝰ. et theſauris auri et argenti · et dtempſit oms delectatões adduce⸗ tes ip̃m ad deſtructõne⸗ coepis et anime · qe qui intentꝰ elt multũ ↄmeiſatõni et potui et vtitur hmõi minimis delectatõibꝰ ĩ quibꝰ delectat? tĩ tpe quo dmedit · coↄrũpit coepꝰ ſuum infirmitatibus et triſticijs · hec ille gentilis catholico mulcũ ſimilis. (T. COHSOSRSTIO. gcunda puella ad Fominẽ iliũ aſtricttum ad edendũ et bibẽ dum tpate et obhoc turbatum ſic ait · O homo cur de tpantia ſeruanda turbaris · ſignum eſt ꝙ bona que opat? et mala mtẽpan⸗ tie nõdum didiciſti · Vis ergo vtrũq; ſcire · Fudi johãnem os aure um cniꝰ dictũ in hac materia liber inducit decretoꝝ · Micioil inqᷓt ſic jocundũ eſt ſicut cibꝰ bene digeſtꝰ aut decoctus · nichil ſalutẽ ſic opatur· nichil ſic egritudines fugat ſient moderata refectio · ſufficiẽtia qᷓppe cum nutrim̃to et ſoſpitatẽ ſimul ꝓcreat et etiã vo luptatẽ · Gloſa · id eſt hilaritatè · ſeqͥtur · abundantia vero moꝛbi facit et moleſtias ingerit et egritudines generat. qð ẽ facit fa⸗ mes hoc etiã plenitudo cibon · magis aũt muito homim peioea · fames quippe in paucis diebꝰ aufert hoieʒ · et liberat ex hac vitã penali · exceſſus vero cibon dtra ſtatuta et putreſcere facit coꝛpꝰ humanũ et macerat egritudine diutuena · et tũc cũ moete crudel dſumit · hec itlejo. Bʒ et venerabilis feronimꝰ ↄcoedans · moꝛbi inquit ſaturitate nimia dcitantꝰ· młtiqʒ in patiẽtia gule vomitu re mediant? et qð turpiter ĩgeſſerũt tuepiter egerũt · Deniq; vulgatu eſt vbů ꝙ młto pł es occidit gula ꝙᷓ; gladiꝰ · S et ecckiaſticꝰ dic jn multis eſcis erit infirmitas et qpter crapulaz młti obierũt · qui aũt abſtinens eſt adiciet vitam · iH. COISDERTIO· Ercia puella ad hoĩez rõne vſus vel deſiderij multitudis fer⸗ Kulon et ſollicite pᷣpatõnis intẽpatũ ſic ait · Taceo de mktis —endeue ₰ —— coenn nmenn be Medx ccript capn enn eaixe mitijn QSe dec tardatum he n ex 1 an ·Jdr bene dgen N * vnes fugn— im et ſoſ 1 7 ntaer ·ſeqew·m n et egntnd — antr ben den der— ——— —— tan· ma que iñ audiuiſti vnũ ſolum qð płꝰ de malo habet ꝙᷓ babeat de bo no · ferculoꝝn varia muitiplicitas eſt nocuĩtum ſen Suamè qẽ in⸗ fertur ſtomacho ita vt infelix repntet? ex cuiꝰ qdem Suamie hu mano coepe ꝓueniũt muita mala · Verũ ip̃m guamẽ ſtomachi dul cis ille pater clareuallis dtra nõnuilos guloſos pᷣlatos clare ꝓõ⸗ derat et declarat · Fãta inqᷓt accuratòe et arte coquoꝝ cũcta opã⸗ tur quatuo? aut quinq; ferculis deuoꝛatis penma non imped iant nouiſſima nec ſatietas minuat appetitũ · palatũ quippe dij nouel lus ſeducit? ↄdimentis paulatim diſueſcit ↄgnita et ad ſuos extra neos velut adhuc iejunñ auide renonatur in deſideria. Venter 3 dem dů neſcit oenatꝰ · ſ varietas tol lit faſtidiũ. Quia vero puras vt eas natura creauit epulas · faſtidimꝰ dum alie alijs multipha⸗ rie pmiſcent et ſpꝛetis naturalibꝰ quos deus indidit rebus qui⸗ buſdam adulterinis gula ꝓuocatur ſapoꝛibus tranſit? nimi⸗ me ra neceſſitas ß nec dum delectatõ ſupatur · quis em̃ dicere ſufficit quot modis vt cetera taceaʒ ſola oua verſant? et vexantur quãto ſtudio euertuntꝰ et ſubuertuntur liquantur durant? minuuntur et nunc quideʒ frixa nũc aſſa nũc farſa nũc mixtim nũc ſigil latim ap ponuntꝰ · Vt quid aũt hec omnia niſi vt ſoli faſtidio dſulatur · Ip̃a deinð qualitas rei talis de foeis apparere curatur vt non mnus aſpectus qᷓ guſtus delectet vt cum iam ſtomachus crebeis ructi⸗ bus repletum ſe indicet nec dum tamẽ curioſitas ſatietur. dum oculi coloæibus palatum ſapoeibꝰ illiciuntur infelix ſtomachus cni nec coloꝛes lucẽt nec ſapoꝛes demulcent duz omnia ſuſcipere cogitur oppeeſſu magis obæuitur ꝙᷓ; reficitur · hee ille dilectiſũmꝰ ie M. COSSpO. Warta puelta ad pᷣictũ hoĩem ſic ait ꝙur de ſeruando tẽpan Miam turbaris vt gůloſus · dſidera eiꝰ laudem et vitij ſibi op⸗ ſiti vitupiuz et digne ceſſabit in te paſſio triſticie · Pe lauds rẽpan tie · Kudi johãnem os aureũ decretoꝝ volumie altegatũ · Michil ĩ quit ſie ſenſuũ acumen opatur ſicut refectio moderata Vndi et ve nerabilem jeronimũ p̃ſbiten · modicꝰ inquit ac moderatus cihus et carni et anime vtilis eſt · Ecõtra aũt ſi de uitij oppoſiti vitupio velis ſeire · Vndi gratianũ · penter inquit pĩgnis vt jeronimus ait groſſum ſenſum generat · Vudi quoq; yſidoꝝ · Gule inquit ſaturi⸗ tas nimia aciẽ mentis obtundit ingeniũq; euertere facit · Nudi jo hannem caſp. on ſola inquit crapuła mentem inebeiare dſuenit verum etiam cunctanꝝ eſcarum nimetas vacil lant eam ae nuta⸗ bundam eam reddit · omniq; integritatis ac ꝓuritatis contempla⸗ tione diſpoliat. Deniq; audi et Ealienum virum doctiſſimum ypocratis interpeetem ex dictis jeronimi in pᷣdꝛcto decretoꝛum volumine allegatuʒ · qui dicit in exoedio medicine Ntleras quon vita et ars ſagina eſt nec vinere polſe diu nec ſanos eſſe animaſc; jra nimio fanguine et adipibus quaſi iuto jnuolutas nichil te⸗ nue nihil celeſte · ſed ſemper de carmbus eructuare et ventris in gluuie cogitare V. COpISOEETIO· de ↄſeruanda in edendo et biben⸗ 8 ſic ait · Cur inimicaris tempantie f̃um potiul deberes gaudenter illam ſectari · ne intemf eramtia ⁊d multa mala te deduceret veneree voluptatis ſupiꝰ declarata · Hẽ pe ꝙ hoc ſit tibi fomidãdum docent piurima teſtimc nia · Iudip⸗ mo jchã nẽ caſſ· Mũcᷓ inquit poterit ardentes dcupiſcẽtie ſtimkos Pinta puella ad hominem do tempantia contriſtatum inhibere quiſquns deſideria gule refrenare nequinenit· hec ille·et ecce ðelideria inquit gule que quidẽ tèm in cc meſſatẽnibus ꝙᷓ in ebeietatihus ſiue in exceſſu cibi et potus ſcitur Dhiſtere · HMonne eĩ ardẽtes dcupiſcẽtie ſlimuli ſeu labidĩes ſequũt? exceſſuʒ cibi · certe ſic. Fudn yſidon hot dſiderantem · Cibon inquit ſaturitas carnis luxuriam ſuſcitãt edacitãtis vitio creſcit carnis temptatõ ſaturita ti fempꝝ libido adiuncta ẽ · õne etiã libidg ſequitur exceſſum iꝑo cu· Nudi venerabilem jeronimũ p̃l bitch · Venter inquit mero eſtu ans cito ſpumat in libidinem· Venter em̃ et genitalia vicina ſunt et vnum alteri miniſtrat · ex vicinitate eĩ menbeon ſecuitur cõfe deratõ vitõn · hec illę venerabilis · Qui riſum alibn quantum ad exceſſuʒ cibi dicit ſic · Semper ſaturitãti iuncta laſciuia eſt vicina ſunt ſbi venter et genitalia ꝙ menbeon oꝛdine o?do vntion · hec ille. Si igitur non habita cibon copiã delicatoꝛum deſidenuz eo um te cruciat cogita ꝙ eoꝛum copiã ſi haberes te foetaſſis tantũ vel etiam magis cruciaret deſiderium vel confunderet exercitiũ actuum venereon · Rec iſtud modicum quidem · Mimirump hoc vir tutes anime deſtruerentur · Kudi de hoc paſtoꝛẽ gregis domi nici gregoꝛium · Coquon inquit peinceps muros jheruialẽ deicit quia dum venter ingluuie tenditur virtutes anime per luxuriam deſtruuntur · Nanc quoq; ſentẽtiam vna cum pꝛecedẽti ſimul ponit ille Gratianus · Ventris inquit inglumes ad luxuriam facile pꝛo uocat et omne opus bonum diſſoluit · vnð venter et genitaliã ſibi metipſis vicina ſunt vt ex vicinitate menbeoeum conkederatio in telligatur vitõum · Ninc etiam nabizardam peinceps coquoꝰ?um muros jheruſalẽ deſtruxiſſe legitur qua venter cui coquoꝰum mu titudo deſeruit edificia virtutuʒ ad ſolum redigit · Flec gratianus Sed nonne deſtructio virtutum amme · damnuʒ homnis eſt ꝓꝛlus N VI. COISERTIO· Exta puella ad ſepedictum hominem de ſeruando tenn Wtiam contriſtatum ſic ait · Hequaqᷓ homo hac de cauſa t ri Poſſes · qumimmo potius gauderes ſi que qualia et quantã peràn riſta —— 5 ex tpantia feu ſobeietate bona homini ꝓueniunt dili genter aduer teres · Queſo 1gitur vt teſti bus credas veridicis q̃ hoc mãifeſtant · Fudi peimo magnum patrem auguſtinum · Sobeietas in quit men⸗ tis eſt et ſenſus menbeoↄum omnium co apoeiſq; tutela caſtitatis pudicicieq; munimen pudoei ꝓxima amcicie paciſqʒ ſerua hone⸗ ſtatiq; ſemper coniuncta criminum vitio⁊umq; omnum peofuga · hec magnus pater· Qui rurſum eandem virtutem commendans. Bobeietas inquit eſt recti iudicij tenax memoeie recoꝛdatõi ſq; in ſeparabilis · ſapientie ſecretoum cuſtos archani velamenlectio⸗ dmn num et doctrine capax · ſtudioeum et artium bonaenm diſciplina en Partter et ma gra ingenieu; et capiendoæum pediſſequa · bone fa etnn me ſemper auida in cogitatõnibus ſalubeia atqʒ vtilia verſanſ vir wbabnpens harj tutis ſmgulare auxilium · cuncta cum ratõne diſponens · in con gre ltkt den kt gatõne honeſtoeum ſeipſam ſemper ingerens · hec pater pᷣdictus. — rinnLden uxt Qun rurſum ipſ. am ſobeietatem ſic dmendat · Bobeietatis perſeue⸗ — rantia ineſtimabilis eſt animi foꝛtitudo· omnes eaz virtutes et om nilbepi nes landum tituti ſemp concupiſ cunt· quia ſme ipſa oꝛnari ac pia —— cere non poſſent · hec iterum idem pater · Kudi deniq; et illuſtrem — oeigenem · Sobeietas inquit ommum virtutum mater eſt ſicut ecõ nt uerſo ebeietas omnium vitioum wmn m H Capitulum vndecimum continẽs conſolationes ſuꝝ jeiunio et X abſtinentia. y nertaen cn? Mdecimo poſt pꝛemiſſa ſepedictam dominam etiaʒ ali dra adex ccpu deum us triſtis ꝓꝛo conſolarione ſuper jeiunijs et abſunen 7—— 2 cui pſa de ſuns puellis mox ſex ad⸗ XMneden ¶corswenmrio. nenur Kndidebart Bima puella ad hominem iſtum peopter ieiunium de pꝛoxio imminens contriſtatum ſic ait · Tu cum ieiunal noli fieri ſicut ypocrita triſtis · Klec te ad hoc moueat ſi ieiunium boni alicuiꝰ ſit peiuatõ puta eſus cibi delectabilis · Mõpe teſte venerabili grego-⸗ 2io pꝛout liber decretoæum cõmemoꝛat · Mon mediocriter ereant q̃ magno bono pꝛeferunt medioere bonum · vti ſcilicet in pꝛopoſito bonum iſtud cuius ieiunium eſt paiuatio · Preſertim cum nee illud bonũ dici mereatur medꝛocre fpectu magnon bonon · ad que ie mnium cõfert· Que nam inquies ſunt illa · Profecto licet illa ꝓlu ra ſint peout il luſtrium vꝛroꝛum patere poterit teſtimonijs · tamen ad pꝛeſenſ ſolum tangam coœꝛporalia quedam maioea atq; melioa ſoↄoꝛibus meis relinquens · Ft ecce quantũ ad corperalia · Vonne dicit ecleſiaſticus · Mon eſt cenſus ſuper cenſum ſalutis coꝛpoꝛis · kiii igitur bano cuius ieiunium ad tempus eſt pꝛiuatõ peeferẽda eſt vtiq; ſalus ſeu ſanitas coꝛpalis ad quã pꝛofecto multus dfert jeiunium oꝛdinatum · Fudꝛ venerabilem jeronimum: 6 Jarerin⸗ quit ſanitatis eſt abſtinentia · mater egritudinis eſt voluptas · Bed et vulgatiſſimum eſt ꝙ abſtinẽtia eſt ſummã medicina · vnde et ver ſu quodam dicitur · feiunat medicus · O quanti caloꝛes febeium ie unijs ſunt extincti · O quotiẽs diuerſarum infirmitãtu materia in jeiunãribus eſt dſumpta · O quotiens ex repletione nma nõnulli paliſim et peſſimos morbos incureſſent ſi nõ tales vł ſanguinem Fnnödo vk alirer et cito puta foæte ꝑ abſtinentiã ſe iuuiſſenr · Nu di de hoc ypceratem qui ꝓut ex verbis jeronim in decreton vo⸗ lumine recitatur · docet opnnis obeſa et craſſa quẽ creſcendi mẽſu ram mpleuerint niſi cito ablatõne ſanguinis minuanr in paliſim et poſſima moꝛbon genera erüpe· et ꝛdcirco neceſſariã eſſe redem⸗ ptònez vt rurſum jabeant in que poſſint creſcere · nen em manere in vn ſiatu narura coepm poteſt jed æut creſcere ꝓoteſt ſemp aut decreſcere ſemꝝ nec poſſe viuere animam niſi creſcendi capaꝝ ſi· pec ile·Illis ergo quos intpãtia ſic repleuerit vt creſcere nõ pol⸗ ſint expedit vł ꝙ parte enacuari aut ſanguinẽ minuendo vel alio pmði modo · Quid plura · Profecto ſeðm pmiſſa Ptz ꝙ ienmu mul totiens infirmũ ſanat et ſanũ ab mñfirmitate vel etiã à moete qñq; pᷣſernat et a medicon Pp dñs ſalario ſuppoetat · Ftaq; cœerolarie ſe⸗ quitur ꝙ contra diſcreta eiumnia non eſt credendum medicine · Fudi ambeoljum illum inſignem cuius dictum volumen inducit decretoꝛum· Gontraria inquit conditõni diuine pꝛecepta medici⸗ ne ſunt ·a ieiunio reuocant · lugubeare non ſinunt · ab qmni mten⸗ tione meditationis abducunt ita qun ſe medicine dedꝭᷣrit ſeipſum ſibi abnegat · P 1 ¶HCOEISOEEHNTIO· Ecunda puella ad hominẽ pᷣdictum qpter ieiuniũ dtriſtatum ſic ait. Cur nõ dtra triſticiam attẽdis ad hoc bonum ad quod ſſunium dfert · Nloc quidẽ vnum de maximis ẽ · Auod inques ẽ! lud· Scce ſi culpa maximum malon eſt · ſequitur ꝙ mo?s culpe de maximis bonon eſt · Verum ꝙ hoc bonuʒ de ieiunio vel caulaliter pᷣdicetur · ð hoc audi venerabilẽ antiſtitẽ ambeoſium · jeiunum m quit moes culpe · excidium delicto · remedium ſalutis Vndi quo qʒ patrem clareuailis qui de abſtinẽtia ſic dicit · Pro eo ꝙᷓ ab ipis licitis abſtinemꝰ ea nobis q̃ peius ↄmſimns illicita cõdonantu⸗ quid ẽ ddonari cõmiſſa niſi iemnio beeui ieiunia redimi ſempiter: na · gehennam eĩ meruimus vbi nunqᷓ nullus cibus ⸗ nulla con⸗ ſolatõ nullus terminuſ vbi guttam aque diues pcſtulat et accip⸗ non meretur · bonum et ſalutare ieiumum que redimuntur etern ſupplicia dum remttumtur peccata · hec bñ · Ercia puella ait · O homo ſi maeulam turpem jaberes: facie Jwalde gauderes ꝙ illã p memniũ poſſes remonere · Sed quiò· 3 — 5 (d w vi ſ mo uij k ipi p n wh Sde iun mnf täthn mm ſuß on 0 in dy cxp A Wrocerto macule vitioruz in anima ſunt maculis faciei turpioer. Igitur gaudendũ de ieiunio et hilariter ieiunandũ.ex eo.f. ꝙ per ipm ieiumiũ poſſunt vitia ab anima remoueri· Nudi de hoc p̃fatio⸗ nem ecckiaſticam de ieiumo ſic dicentẽ. Gni coepaln ieinmio vitia dpmis 2c̃. Judi quoqʒ clareuallẽſem · teiuniũ inq́t nõ ſolũ abiutd eſt pctõ ß et extirpatõ vition. non ſolũ cbtinet venã ß meret? gram · non ſolũ delet pctã pᷣterita que dmiſmꝰ. ſed et repellit fu⸗ tura que dmittere poteramꝰ. Fndi viteriꝰ vſidorũ gpoſitũ cõſide rantem · feiumnio inquit libido reſtringit? · ieiunio tuxuria ſuparat?. Fudi quoq; petrũ Rauẽnatẽ · leiunmũ mqᷓt aufert vitioñ] moꝛboſ. carnis amputãt paſſiones · crimis cauſas ꝗpellit. P eniq; andn ve nerabilem jeronimũ · ardentes inquit dyaboli ſagitte ieiunion et vigi lian fri goꝛe reſtringende ſunt. Vñ et magnꝰ pater augꝰ. jein niũ inqt dcupiſcẽtie nebulas diſpgit· libidinũ ardoeel extingutt· 8 dH.COPSOSERATIO. Warta puella ſic ait ãd hoiĩeʒ gule intentũ et apter ieiuniũ cõ triſtatum · Iõne vitium gule Pyatu ſuo inuoluẽs quaſ q̃dam voeago eſt · que ſibi immerſus facile abſoæbet atq; ſuffocat · Gerte ſic· nec poteſt ꝓhabil iter hoc negari ·&; quis non intelligeret ho⸗ minem voraceʒ juxta ſonũ vocabuli voꝛagini gule eſſe jmmerſum. Quapeopter vaide gaudere habet ſiqᷓ; rem repiat qua de tali vo⸗ eagine ſupeleuec? vt euadat · Vis aũt ſeire re hmõi· loneris hãt eſſe ſanctum eccłie ieiunium vl alias ex odinata deuotõne aſſum⸗ ptum· onne em̃ ſctã mater ecck ia deo ſic ioquit? in pᷣfatõne · qui coepali iemunio mentem eleuas · Bʒ et magnꝰ pater augꝰ Keiuniuz mquit purgat mentẽ· ſubi enat ſenſuʒ carnẽ ſpũi ſubicit. q;admð aũt leue Zun ſibi adiuncto pᷣdñans ipᷣm gue ſecũ eleuat· ſic mẽs je iunio elenata tanqᷓ; leui exteri oeeʒ hoiĩeʒ tanqᷓ; de ſe graué ſibi ſub iectũ ieꝛunio tanꝙᷓ ei pᷣdñans ð pᷣdicta gule voꝛagine ſecũ eleuat et à picko liberat ·ne abſcoebeatur· QV.COpISOERTIO. Vinta puella ad pᷣdictũ hominẽ ſic ait · onſidera tu qᷓ3 Zuat ieiuniũ · ꝙ eo eſt ſine triſticia ieiunandũ · ꝙ nulla ẽ comparatõ boni quod ieiuniũ aufert · ad bonum quod jeiunium confert · feiu niuz qnppe delectatiõeʒ cibi exterioen homini aliqualiter aufert. Qna delectatne ieiunãdo relicta ꝗpter deũ intericæn homini ſcðʒz diuinam ſpõſionẽ hae in vita centuplũ ↄfert·feiunijũ exterioꝛi ho mini foꝛtitudis aliquid aufert · ñ que illa eſt multo melioe · cõfoœe tatõnem interioei homini exterioæe ei ſi ubiciens · plane dfert · Ieiu⸗ nium foeſan cœæpalis virtutis aliq̃d aufert · ſ que młto melioees ſunt ſpũal es virtutes que hoĩem bomʒ faciunt et ad pᷣmia eterna diſponunt largite confert. Nudi pꝛeftaõneʒ quo domino virtutũ Se· Qui coꝛpali ienunio virtutem iargiris et peemia · Fndi venerã dum archiantiſtitem ambeoſium de caſtitate ſpecialiter loquẽteʒ· ————— ——— — i 6 6 am poſtqꝙᷓ; dixit ieiunius moes culpe · excidiũ delicton · remediũ ſalutis · radix gr̃e ſubiungit fundaituz eſt caltitatis et addit · poœc Sdu ad deum citiuſ puenitur · Sʒ quid hoc melius eſſe poſ · Fudi quoqʒ et venerabilem p̃ſbiten joeonimũ generaliꝰ loquentẽm · je jun ium inqt non ſolũ pfecta virtus ß ceteran virtutũ fundam̃tũ cſt et ſanctificatõ · Endꝛ patrem clareuallis · eiumũ inquit oꝛatio nem deuotõnem et duciã donat · Deniq; dſidera ꝙ ieiuniũ ʒuis cibo videatur dtrarinz · tñ et ip̃m cibus elt · Cuiꝰ inqes · Profecto cibus eſt virtutis interioꝛem hominem cõfoꝛtantis · Nud: leonem papam · Femp inquit vꝛrtuti cibꝰ jeiumum fuit We abſtinẽtia quo q; ꝙꝓdeũt caſte cogitatòes rõnabiles voluptates · ſal ubeia ↄſilia. et ꝑ voluntarias afflietoes caro ocupiſcẽt]s moꝛit' · et virtutibꝰ ſpus mnouatur ² m ad gar amplectendũ ieiunia qꝙ nuila eſt compãtò boni qð ieiuniũ aufert ad bona que ieiunium dfert vI. COtSMSETO. rta puella ait · Tn homo qui ieiunium hoeres · dñdera ꝙ liti hbiieiunium coꝛpoꝛalem cibum ſubtrahit · tanto mens vtilius ſpnal em tbi cibum attrahit ¶un quidem homini neceſſarius eſt. on em̃ in ſolo pane niuit homo ſed in omni verbo qð ꝓredit de ſoe dei · er cuius carentiam ſi ſaiuatoe dimiſerit nos ꝛeiunos de: iciemus in wna · S vis modo ſcire ꝙ verum ſit qð dixi · inteliigas hoc ꝑ ſimile · ã ſicut qui iejnnãt auidiꝰ poſtea et ad incoœepatio nem vtilius ſumit alm̃ta minnſq; faſtidit melioea · ꝙᷓ ille qͥ peimo groſſioænbus ſe repleuit · Ita nimin q ex deuotõne ieiunauerit non ſic faſtidit cibũ ſpũalem ſicut ille qj ꝑ mãterialem cibum ielumum ſolunt· fmmo illum ſpũalem auidꝰ fumit atq; fructuoliꝰ· ¶ppeex pientiã nos docet ita eſſe · cũ verbũ dei qð cibus ſpũalis eſt meli mcompabiliter ſit andire de mane ieinno ſtomacho ꝙᷓ poſt pꝛãdn um qut repleto · apitulum duodecimum continens dſolatõnes ſuꝝ inedia i⸗ ue ſup fame et ſiti · F Vodecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedctãm dña ſolatrice Racceſſit et alius triſtis gratia conſolatõnis ſuper fa⸗ me et ſiti conſequende · Cui ipſa de ſuis puellis dual ſolatoꝛias deputauit · 5 CI. COSOSRRTIO· ia puella ad hoĩe fameſcẽtez et ex h⸗ rurbatũ ſic ait · au fa me gues Pateris rone penurie et egeſtatis ant famẽ dmun? ro Abſtinẽtie lõ gioeis · S iq̃dem pᷣmo mõ ſoꝛon mean ↄſolatõnem req̃ras ſupꝰ vbi agit? ð penuria et egeſtate ac 5 m̃d ica pauptãte Que nim fames ſi ad moꝛtẽ etiã eã termĩari opterʒ hoc haber dſol onis · ꝙ vti ð ꝙ ſoꝛoeẽ meã patuit fames i paucis drebꝰ aufet hoiez et liberat ex hac vꝛta pẽali ·; et alia ĩ hac pte ad dſolone pec ille· Patet ꝛgitur p hec omnna ad gaudenter —— — — ln qbum ſed. x 1 „no hnydmkt — de mAne rnn kun Prinent que ſup ꝓpꝛia moete feſtina poſſunt hominem conſolari. Voero 6 occaſione fameſcere dtingat vl ſitire.hoc peimuʒ dſolatõnis occureit qð venerabilis pater jeronimꝰ quodam in 10 co ſic dixiſſe repit? · Oriũ pit faſtidiũ· exercitiũ famem · fames aurẽ miro mõ duicia reddit que faſtidiũ facit inſipida. hec pater ilie. Idem quoq; iudiciũ eſt et de ſiti · aqua eĩ p ſitim in vinũ murabit? vernacinũ · et ceruſia turbida in claretũ ·& et hoc qð dctum eſt ꝙ videlicʒ que faſtidiũ facit ĩſipida · fames miro mõ dulcia facit. poteſt phoc vtrunq; intelligi qð dicit Meemias · Danem de celo dediſti eis in fame eoꝝ · Ilimi pams groſſus et teræeſtris fit qñ panis de celis omne in ſe habens delectaĩtum ſuauitatiſ· id g fit miro mõ dulcis rõne famjs pᷣcedentis · 1ii. COEISOERTIO. N Fcunda puella famẽ èt ſitim eiuſdem attendens ↄditõnis ad triſte hominẽ ita ait · Si rõne jeiunij a cibo abſtinẽs coꝛpaii fame affligeris ſiue ſiti · ſume cibum aliũ ſiue potum · Mmin hcut ſan ille Caſſpodorꝰ. p̃is Suno ẽ dſuetudo ſubtracti cibi qͥ ſe eſcis alijs neſciũt ↄſolari · Pec ile. Muz ergo fame affligeris vt nł᷑ hoc mõ verificetꝰ illud ꝓð Indiebꝰ famis ſaturabuntꝰet ilind job. In fame ridehis · pluſtra armariũ mempeie ſeu archaʒ mentis tue ar⸗ chane et ſi qᷓʒꝙᷓ duiciſſimũ cibuz mueneris verhi dei ihi reſeruatũ. guſta iliũ illo recreeris · atqʒ de cella vinaria vino leticie ſpũaliſ. Nempe cibũ guſtando atq; potũ hmõi ſpũalem· non ſoluʒ venies in ohluionem iemnij et alteriꝰ cibi ſumendi puta carnalis· ſed et carebis eius quodammõ appetitu tanqᷓ inſipidi· q̃ppe guſtato ſpi ritu deſipit omnis caro · Quod quideʒ ſi neglexeris fatuis es ſimil limꝰ· nec dpaſſione dignꝰ.quẽadmodum nec talis qᷓ qpter groſſo eis cibi puta nigri panis carentiã fameſceret · eo ꝙ cihos delica⸗ tos abſconditos habẽs in copia · eis vti non curaret· hoc aute; di co naturale quodammõ famis remediũ attendẽdo.qð quidẽ reme diũ in ꝓpoſito dſiſteret in ſuſpenſiõe ad cibũ ſpiritualem p actua⸗ lem dſideratõneʒ · quẽadmoð qs dũ ad vnñ cibũ delucatũ p actua iem vſum ſuſpenditur · inte rim naturaliter ꝑ appetitum groſſioꝛis cibi non vexatur· Capitulum tredecimũ ↄtinens ↄſolatõnes ſup vilibus et rudi⸗ bus ꝑſtimentis et ſuper carentia delicatan et pcioſan veſtium. Redecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedctãm dñam dſolatricẽ optimã acceſſit ꝓ ↄſolatõe habenda etiã alwꝰ triſtis ereo turbatꝰ ꝙ non habuit delicataſ veſtes. ᷓ tantũ viles et rudeſ · cui ip̃a mox deputauit tres de ſuis pu 3 eliis qꝙ dſolatõne recipienda ab eis 7 Na puellã ad triſte liũ ſic aut. Tu qͥ veſtitũ ðſideraſ ðlicatũ * „ z—————— Fndi peincipem phon areſtotileʒ in moetis articulo ſuos diſcipu los alloquẽteʒ · Neſcitis inq̃t ꝙ phꝰ purꝰ et pfectus moetificauit. oĩa deſideria ſua ĩ ho ſecko i dmeſſatõe potu et veſtitu et alijs de⸗ f lctãtõ̃ibꝰ Tu ðo nõduʒ tua deſideria moꝛtificaſti cca veſtitũ ·ð cↄ delicati carẽtia es dqueſtꝰ· igitur hoc p?ꝰmmuʒ vrã tæ ſequit? ꝙ nõ es plsꝰ purus et pfectus · qualis eſtimarone hominũ foꝛſitan fuiſ t ſes ſi tacuiſſes · iũc vero qm̃ dquerendo nõ tqcuiſti carebis noie hoc pᷣclaro qð amatoe ſapientie in terp̃tatur · Siqdem te oſtendiſii non amatoee ſapꝛentie · ß magis lane delicate · O ꝙᷓ diſſmiles deli cie in lana dſiſtũt et in ſapiẽtia cui ſapientie · nec ſericũ nec purpu ram licet dpare · inꝰ q; licet appetere pᷣſertim ei cui alias pacto ni quodã ſcðm apłm dceſſum eſt xp̃m qui patriſ ſapientia eſt induere pie Fudi illũ cypeianũ · Serico mnquit et Purpurà indute xpm ſnceri⸗ ſur ter dduere nõ poſſunt · Eligas igir? ĩter iſta et vide ꝙ eligas ſapis: n ter. vt ñ mõ vt pꝰ mñdãę ſapi etie.B amatoe ve ſapiẽtie dpꝛoberiſ der KH. COEIS HOSRSTIO b. Ecunda puella ad hominem pᷣdicta ex canſã triſtẽ ſic ait · õ io ne bomo te docet ratio · honoꝛabiliꝰ eſſe młkto.veltiri veſte re i gis aſpera qꝙᷓ; apa veſte delicata ·&ſt ꝓfecto fateare neceſſe eſt · ðᷓ n quid · Pic michi de rege illo qui in veſtitu ſuo habet ſcriptum rex pe regũ et dñs dommantiũ · cui eſt honoꝛ et gła et impiũ · qð impn de teite apoſtolici rextus appatu et ſuis dabit · Dic de illo maxio re⸗ cat gůũ qũo legis · Hõne legis ꝙ veſi titꝰ erat ſ. hic veſte aſpera ſangui nt ne · et ſ ſic ·q̃d reſtat tibi · Heuera cũ ſit rex gke ſi tandem ců eo ſio a la głke ſupueſtiri queris · reſtat nunc P conuenientiã et ſi nondũ ul puo qꝙʒ àd ſanguinem reſtitiſti ſaltẽ hic de veſte aſpera ſiue rudi tanqᷓ aleò dicto regio habitui aſpero ſanguine vł pump dfœemi gkeris · ð ve ſpt⸗ ſte delicata erubeſcẽs · Sequere in hac pte vł militẽ regis vnũ de abe pincipibꝰ peimis · vnum de pᷣmis ĩ acie · ab ip̃o rege de veſte aſpa e D̃datum cum dicebat · Quid exiſtis in deſertũ videre homiẽ mol nhy libus veſtitũ · Icce qui mollibus veſciunt? in domibus regum ſunt polt quaſi dicat non · nec iſte in deſerto · Tu aũt homo foꝛte dices nec ſchpe ego ſum in deſerto · vt doceat me veſtis aſpera · falł is plane Hõne iund de aſſumpta de hoc ſeculo neꝙᷓᷓ qð et tu inhabitas deim̃ eſt · Iſta e nt que aſcendit de deſerto · et licʒ addatur delicijs affluẽs · tñ hoe d duh ſolis intelligitur ſpũalibus delicijs que ſole et nõ delicatã huius ing ſeculi cum aſcendẽtibus coaſcẽdunt · ꝙ ergo ip̃e rex resum in de⸗ i ſerto·id ẽ in iſto mũdo coꝛde et animo delerendo appꝛobat ĩ mii bit te qui de pilis camelon · et non de lana delicata · nec de ſerico ve voz purpura veſtitus erat · huiꝰ oppoſitũ ſ.veſtem in nobis delicatd in ſcire debemꝰ deo foꝛe minꝰ gtã · ſ veſtẽ rudẽ ̃tioꝛõ · Quid aũt àm titi pliꝰ ł potiꝰ ĩ veſtitu deſideras ꝙᷓᷓ ĩ ip̃o et p ip̃m deo Stũ eſſe · qd d⸗ inze icate veſtes et pᷣcioſe mime opãt?.ſicut et ſñ petõ vt ĩ plbꝰ min⸗ ohi me ðferũt? · Nudi gregoꝛiũ · Plemo iqᷓt exiſtimet ĩ fluxu atq; ſtudio in nem eß bont gitn pen tt ſan dabr · r y deſarꝰ nnſdeun abn Henera cihem ſi — pr(n g me m heuere n baefuln am de pmns i acuvpin CQund enſas ndn nllibus vefan?hM⸗ em— utor ulo ne q e— et he adtt n hde dehaAn ccede et m. ſitõnibus coꝛpoꝛis · pᷣcioſan veltiũ petiñ deeſſe. qe ſi hoc · culpa non eſſet nulio modo. fohannem dñs de veſtitꝰ ſui aſperitate laudaſſ et nequaqᷓ; pauluſ feminas a pᷣcioſan veſtiũ appetitu dpeſceret dicẽs non in velte 5 cioſa · hec itte · S er criſoꝰ dicit ꝙ mollis veſtis rigidũ coepꝰ faei le reddit delicatũ· Pacto verↄ coꝛpe mollioꝛi neceẽſſe eſt et animã pticipare leſioneʒ · nam vt pł imum opatõnes ip̃iꝰ dſonant diſpo⸗ H. COSDERSTIO. Ercia ꝓuella ſie ait · Tu hõ qui delicate veſtiri deſideraſ. ꝓtt 5 qualis ſit dfia inter te et hominẽ groſſa ſeu rudi veſte ex hu militate dtentũ · Profecto qui deſiderat delicate veſtiri et nẽ ſine peccato vt ſoꝛoꝛ mea peiꝰ duicit · Is ita veſtitus aſſimilari poteit ſacco foeis depicto ſeu deaurato· Intꝰ tñ immũdiſſims et feti diſſi mis ſtercoibꝰ pleno · hõ vero rudi ſeu groſſa veſte vł᷑ ex huilitate dtẽtꝰ aſſimlari pᷣt ſacco magno ł᷑ griſeo Intꝰ tñ nobiliims arõa tibꝰ pleno · Vide ergo q̃d hon tu eligas · Datʒ aũt dpatõ declara⸗ tione ſaltẽ vniꝰ mẽbei p qð etiã de mẽbꝛo oppoſito poterit iudica ri· Fudn igit? de ꝓpoſito ſummũ illũ pontifice Innocentiũ · B upbꝰ inq̃t vt maginficꝰ videarꝰ ſatagit veſtiri duplicibꝰ indui mollibꝰ pᷣcioſis oenari · B quid eſt hoc · cioſio oꝛnatꝰ niſi ſepulcrũ foꝛis dealbatũ. Intꝰ aũt ſpurcicia · hec ille et bene qͥdem qumppe deti⸗ cata et pᷣcioſa veſtis ↄtinet hominẽ nõ ſine vitijſ ſe geſtantẽ qui ab mtꝰ pienꝰ eſt realibꝰ ſtercoꝛihꝰ· et nichilõꝰ ßicut vitioſus ſterco: ↄbꝰ methapho⸗ice dictis eſt plenꝰ. Ven qe ip̃a veſtiſ delicata et p̃cioſa coꝛruptõis hmõi dtinentiã teſtat? · quẽadmodũ in ſacce fa⸗ cile dep̃hendit? ab eÿ̃ an pira qᷓ ab intra dtinet ſint mollia ſeu coe⸗ rupta Ninc eſſe pᷣt ꝙ magnꝰ pr augꝰ fertur dixiſſe de Pcioſa veſte erubeſco q̃ ſi dac michi vendo eam · Sʒ et de patre clareuallis le⸗ git?.q in veſti bꝰ pauptas ei ſemp placuit · ſoꝛdes nũqᷓ · Peclarato jtaq; pᷣmiſſe diuiſionis menbeo pmo · qͥd ſentiẽð putas de ſedo ſibi oppoſito · Drofecto ſedz loycol. gi ꝓpoſitũ in ꝓpoſito. et oppoſitũ ĩ oppoſito · Oppoſitũ go menbeñ ·i. hõ rudi ſeu groſſa veſte ex hui⸗ litate dtentꝰ dtinz oppoſitũ ſtercoæibꝰ fetentibꝰ delicatã et pᷣcio ſam veſtẽ repl entibꝰ. ex eo ſ.qe eſt ꝓlenꝰ nobiliſmis aromatibus ad ceiũ vſq; redolentibꝰ· Stinet nanq; vt ſupponitꝰ ip̃am huilita⸗ tem que vas eſt dicere g̃an · gr̃a aũt puriſſimo bal ſamo ↄpat?. igi tur rõne dtinentie ſicut balſamũ aromati ſans odoeez dat· imo ſola huiintas mktis p̃pollet aromatibꝰ· lpſa nãq; dicit? eſſe ĩn flœæibus viola et ĩ odoꝛaĩtis thus · Sʒ nõne viola odoꝛifera eſt · nõne odo eifen ð et thus · jmmo ſieut thus quanto in fumũ magis tenue; re ſolutũ fuerir.tanto maioeis ſuauitatiſ odꝛẽ ſpargit · ita et de huili tate de · ꝙ dũ ap̃m ſubiectũ qᷓſi ĩ nichnlũ extenuat gtiſſimũ odoꝛem ðdo ſpirat · Rurſuz ðᷓꝛ huilitas miro mõ ĩdolere et p nardũ ꝗpter ſui Puitatẽ ſignilicari/ de qua dicit ſponſa in canticis · cum eſſet rex in —— —— — — — ——— —— accubitn ſuo nardꝰ mea odoꝛẽ ſuũ dedit · Deniq; ſpũſſanctꝰ libe re flat in coꝛde humili · qðᷓ quidè ad mã facit redoiẽtiam. Vñ ſponſa hoc deſignans in canticis · Veni inquit auſter pfla oꝛtum meum et finent aromata illius · ¶ Ceten hrmnlitas cetera bona pominis deo ampliꝰ redolere facit HMimn ſpẽs aromatice cũ in puluerem redigunt vehementins redglent · ſic et bona pominis cũ p eius humlitatẽ minutã fuerint · Fd qð deſignandũ dicit m canicis. ue eſt iſta que aſcẽdit p deſerti ſicut virgula fumi ex a romatibus miree et thuris et vniuerſi pulneris pigmentarij · Capitulum decimũquartum dtinens dſolatõnel ſup arto et hu mili recluſoæio vł cella et vniuerſaliter ſup delectabilium habi⸗ 6 carentia · Vartodecimo poſt pᷣmiſſa acceſſit ad dñam ſepedetã er aliꝰ triſtis ſup humili recluſoeio ſeu cella angu: ſta et delectabius habitatõis carentia dſolatõʒ que⸗ rens que huius rei gratia mox ei de ſuis puellis du⸗ ¶I. COISiDSEHTIO. ma puella ad pᷣdetm̃ triſtem ſic ait · Cur homò de habitatõ Pe arta turbaris que eo tibi magis duenit ꝙᷓ; ampla ꝙᷓᷓ lata et pãcõſa ꝙᷓqʒ etiã g̃oſa et ſpecioſa · quo minus eris in ipa arta di⸗ ſtractus · et magis manebis recollectus tdam et te faciet virtutũ arq; ſcientian capaticæem locꝰ anguſtus · fert? nanq; thomas aqͥ nenſis dum olim in colonia ſtuduiſſet et maximuʒ cheſaun ſcan ſibi acq̃reret vix quatuoe pedum in longũ et in latũ ſtudoœen ha buiſſe · Dyogenes aũt anguſtioæeʒ ceiiã pabunt · Nndi valerim i⸗ lum maximum · humile inquit tugnriũ virtuteſ recepit anguſiꝰ lo cus magnan virtutũ turbam capn · Pyogenel em̃ cũ toꝛqueretur in dolio ſe domũ volubilem habere vocabatur et ſe cũ tempoꝛibꝰ ↄmutantẽ ·frigoꝛe em̃ os dolij vertebat in meridiem · eſtate ad ſe⸗ ptẽtrionẽ et vbicunq; ſol ſe inclinauerat dyogenis ſimul pᷣtoꝛiu tebatur · ¶.cotis eRnrO Ecunda puella ſie ait · Cur homo delectabili pic habitatone ſin appetis et nõ potiꝰ talem refugis Nimin ſpẽ diminuit ð fu⸗ turis in celo habẽdis delicijs · Vis hoc ſcire · Legito vitas patri bi nãqʒ fetã de quoda ioco mentõe dicit? ſeIc iſte ſi delicio ſuſ ẽ et abundanſ quã requiẽ ſperabimꝰ ĩ futuro ſeculo ſi hie deli cijs frum? Klõne gꝰ mkto meliꝰ ẽ hie pabitatõibꝰ carere delctã bili bꝰ ꝙᷓ pati ðtriitũ cca bonũ ſpei ð ſiðriſ mãſõibꝰ dñdis i cel ſti jhrkm i ciuitate dñi · vᷣtutũ ĩ ciitate deꝛ nji · ciuitate ſancti q c0 ſtruit ĩ celis viuis ex lapidibꝰ.qͥ fũdata eſt ſaphiris ch poete m⸗ tẽt margaritis · cꝰ om̃s muri ex auro ſunt puriſſmo. In qᷓ Pene öel⸗ ſiones mkte ſunt ibi nãq; deꝰ nobis dſtituit lucidiſſimas mã ſet toñ etz ibi requieſcunt ſanctoum anime · ic aũt Pegrinamur a dño · noc habemus hic manentem ciuitatem · quare nec habitatõnem. Capitulum qumndecimũ drinens dſolatõnes ſup carentia mol lium jecton et delicaton lectiſter nionꝝ · Vintodecimo poſt pᷣmiſſa acceſſit ad dñam ↄſolatricẽ ſepedictã et aliꝰ triſtis querens ſup lecton duricia et delicaton lectiſternio] carentia dſolari. Ft illa mox eidem tres ↄſolatrices de ſuispueliis aſſiuit · QI. COS OSRHNTIO Rima puella ad hominem pᷣdictum delicata ftramenta appe tentem · atqʒ ex earentia dolentem · ſic ait · ꝙur tu et in iſtis qᷓ ri delicias · Meſcis de babilone dictum eſſe /quantũ gloeificauit ſe et indelicijs fuit·tantũ date ei toↄmentum et luctum· hoc autẽ toeĩtum et eius equalitas ad babilonis delicias etiam ad alios et alioN delicias extenditur · aliter vbi nõ diceretur · pticipes ne ſris delician eius et de plagis eius non accipiatis · Sed qͥ poſſet eſſe plaga vel toꝛmentum foꝛme ſeu equale delicijs in detlicatis tectis et iectiſternijs ↄſiſtentibus · non appet ex ſcripturis mſi ⸗ — iud dũtaxat qð qphetiʒatũ repitur Micente filno amos · Subter te — ſternetur tinea et opimentum tuum erũt vermes · O qualis lectus ſubrus · et qualna tectiſternia et opimenta ſupius · Uquale et qᷓ abhominabile toementum qð quidẽ vt euadaſ merito debes gau denter carere dictis det icijs dſiſtentibus in iecton atq; lectiſter nion molticie delicata- ¶ K. COESDSRSTI0O Ecunda puella ad ehndem hominem ſic att· Mon adnertis ꝙ circa noctem ante vſum ſtramenton dici ſolet · Hoctem quie tam et finem pfectuz tribuat nobis omnipotẽs et miſericoæs dñl · et ſubiungit?. fratres ſoheij eſtote et vigi kate · quia aduerſarius ve ſter dyabolus tanquam leo rugiens circuit· querens quem deuo⸗ ret · Pt quare hoc · Certe qꝙe dyabolus ilła in hoꝛa qua ſtraitis vti mur pᷣſertim delicatis maxime nos temptare ſotet Quid ergo tũc faciendum · Fxpedit certe eum— inquies · Vudi patrem claualłis · Dum inquit dyabolus officinas fratrũ circuit debet eum fugare ab cæatoꝛio denotõ · a doꝛmitoꝛio ſtramenta vi hia· hec pater ille · Guius dicto conſiderato gaudenter ſtramentis vilibus eſt vtendum · RH. COSDERSTIO.. — Ercia purlla ad eundem vin ſic ait · Tu vir robuſte cur nõ es 5 Mmemoe tenereimi illiꝰ infãtuli in aſpereimo frigoꝛe nati · Hã et poſtmodum tẽpantioi tempe petrus homo ſolidioꝛis ſubſtãtie cũ miſtrif iudeoꝝ ĩi domo cayphe ſtabat ad pꝛunaſ qæ frigus erat et calefaciebat ſe · Cur nõ dſideras geſta cca iliũ vagientẽ infãtu lũ frigido loco et tẽpe · duro pᷣſepio ꝙ lctõ poſitũ et qꝙʒ ictifternijs pannis inuolntum vilibus f.vt pupo · nam et maximꝰ dicit de ip̃o apnd indeos ſoꝛdebat in pannis Vmn aliter non diceretur cũ pondere pannis inuolutum · Ham et diutum infantes et pannis nuoluuntur ſʒ pᷣcioſis et delicatis que nomen excedunt pãnoſita tis· Cur non attendis et matrem pneri et ip̃am teneram et a natu⸗— ra delicatam · que ſi lectum habunſſet puerũ ſuũ tam dilectum non in pᷣſepi poſuiſſet in medio duum anmalium · infanti tereibilium. Koꝛſitan ipſa in nundã tereà jacuit · Hlaz mchil agitur ð eius iecto· quia nec erat ei locus in diuerſoꝛio · Vbi agitur mollicies lecti ſui vbi culcitre de ſerico facte vbi cuſſini pᷣcioſi et puluinaria delica ta· vbi oænatꝰ purpure · vbi coꝛtine et cetera queq; que reginã mũ di decuiſſent · fac erSò dpatõʒ tui hominis: gnobilis ad rege celi atq; ad reginam mund matrem dei vnigeniti · Fac dpatõnem tui ruſticani et robuſti ad teneros àrtus Pueri atq; ad teneritudinem pu erpe et coꝛpoꝛis virginei et teipſum apud te inuenies deteſta: bilem merito haberi qui de duricie lecti et lectiſternioꝛm; vnitate dqueri pᷣſumis ac ſi tibi debeantur delicie quibus caruit deus tw u Konne erubeſcis qui talia requiris dmoda. Fac è us et mater eius · Mo dpatõnem tun miuſti et peccatoꝛis ad puerum puriſſimũ ad infan — — —Gl tem qui peccatum non fecit nec eſt inuentꝰ dolus in oꝛe eiꝰ· Fac ¹ et ad matrem de qua ꝓpter ponoꝛem domini cnz de peccatis agir nolo queſcõnem habere · ait masnus Pater auguſti nꝰ· fac inter te 1 ipſos dpatonem et inuenies ꝙ ꝙ ſe nulio indigent penalitatis re medio ·tu vero querendo comodã penalitateſ refugis quibus pꝛo 5 pctõn tnon remedijs indigeres Pices foꝛte ip̃e puer pꝰo mepe nalntates ptulit quibus peccata mea tulit · D quanra eſt hec inſa⸗ x nia · Munquit non ei in tuo negocio coopaberis · Der quid penali ² . tates illius tibi applicabis · num dmodiß tuis · Mequaqᷓ cum pſe 5n 1 ↄmoda in penitenti bus deteſtetur · Deniq; fac dpatõnem et àgno 5 ſce differentiam inter te mſipientem et puerum ilum qun de vir⸗ tus eſt · et dei ſapientia· qui non elegiſſet penalirates necp⸗ le⸗ cto feni duriẽiam · qui feno iacere ptulit · niſ in hmẽõi aliquod mã um bonum iatens cognouiſſet et qðcunq; illud ſit eiuſoeʒ bom* 1 pricipium tibi ſmilibus penalitati bus cum gaudio compabs Sane ſi p̃ter bonum mmplicite tactum de bono penalitatibus re⸗ ſpondente deſideres magis explicite edoceri · Scce optuit eniſi 1 ati et ira intrare in gloꝛiam ſuaz · Droinde et tu ſperare ha es p incõᷣmoda parienter tol erata dſequi gloꝛiã et ꝑ toꝛĩta tempaià n 1 compare tibi delicias ſempiteenas · Wen enim ad hoc volendumn 4 pꝛonio⸗ eſt deus vt quanrum quis gloꝛificauit ſe et indelicijs fmt 1 tantũ illi toꝛmentum et luctꝰ debeantur ꝙᷓ; ad volendum· vt quã di 6 tum quis in toemtis fuerit et incõmoda paſſus humiliter · cant⸗ ille ð delicijs et gaudijs cõſequatur ß nec ſolum tantum qẽ men ſuram dfertam ex coagitatam et ſupeffluentem dabit dominus · . c=⸗. SXELCFT FIQEIVS LIBSER DS SOSOLCOPIE TcO FOGE. HIEFE DEEWS LEEE SLSIS CObj⸗ TVRBRTiVE QVS OPEOETLVB SQEIISS LG Di SELOL S SOOWO „ cimo principaliter decem triſtibus ad ſe epedictam dñam dſol atricẽ accedẽubꝰ primo omniũ vnꝰ ex eis einſos domine pedibus ꝓuolutus ipnde mädano. ſeu exterion gaudion et ſolacion. carencia eſt con queſtus · cui mox illa de ſuis puel lis · xiiij · ꝓeo conſo tacione eidem triſti impẽdenda aſſgnauit · N I. COSOSRxTIO. vrima puella ad pᷣdictũ triſtẽ ſc ant. O homo dpacioæ ti bi ꝙ ve video exterioꝛibꝰ ſolacijs exquiſitis tanqᷓ eger tedia vite me ꝗderi queris · Mim ißz medicamentũ ſolacio taliũ in vulnꝰ ver titur · qua dũ nimis ſtudꝛoſe ei inheſeris nõ ad refectõeʒ tuã ſed in defectionẽ cedere repit?· Ip̃aq; mẽs tna a ſecreti intericis gaudio excludit?· et diuerſis malis paſſonibꝰ P vices ſuhicit? Rudi grego riũ domimci gregis paſtoæe egregiũ· Vt inquit taceamus ꝙ in coꝛ Poꝛe doloꝛes tolerat qui febribꝰ anhelat · Ipſa vr̃a ſalua egritudo eſt cui curãdi neceſſitas nunqᷓ deeſt · quot em̃ ſolacia ad vſum viuẽ di q̃rimꝰ qᷓñi rot vf̃e egritudini medicam̃tis ohujamꝰ ſß ipm quoq;; medicamentũ in vulnus vertit?.qe exquiſito paulo diutiꝰ inheren⸗ tes eo grauiꝰ deficimus qð ꝓuide ad refectionẽ pamus fpſa quo- q; mens vra a ſecreti interioeis gaudio excluſa mõð ſpe decipit? mõ pauoee verat? · mõ doloꝛe deicit?· mõ falſa hylaritate reple?. hec it le pater ſanctiſſimꝰ qui ex dictis ſolacijs finaliter infert qtuoe ma las aie paſſiões de quibꝰ illa expta boeciana dſolatrix loquèẽs ſic dꝛc Gaudia pelle pelle timoæẽ ſpemq;ʒ fugat nec doloꝛ aſſit nuhła mẽs ẽ vmnctaqʒ frems B vbi regnãt. COhSfOSRNTIO Scunda puella ad pᷣfatũ hoĩeʒ mũdana gaudia appetentè ſic ait · Rõne multomeliꝰ eſt gaudio carere qᷓ; de gaudio habita potmodũ dolere et toↄmenta ſentire. Sic inq neceſſe eſt. Jed qnid Wrofecto extrema gaudnj luctꝰoccupat teſte ſ criptura ĩmo et egre Sius eccteſie · Paſtoæ gregoenꝰ ſic dicit· fure reſtat vt quot priuſ in mũo incolumes habuimꝰ Saudia tot de ipſo poſtmodũ cogamur e ntirę toementa· Flec ille pater · et videt jniti ei qð in apocaiipſi de babilone ſerbit?. quãtũ gloeificauit ſe er in delicins fuit rãtum date ei toementum et luctum. t. COESOSRCO. ercia puella ad eundẽ ſic ait. ur leta qris · et de triſubus q̃re⸗ Rris · EGrroe tibi ineſſe vidęr · NMempe plus dferunt triſtia ꝙᷓ leta „ ℳ„* wis hoc ſcire · Fndi pmemoꝛatũ p cia archana mẽtis apire arq; apienꝰ amittere · aduerſa vero cum nos exteriꝰ dep̃mũt interiꝰ acuti oꝛes reddut · lec iſte pater · Rec min · Nã et vexatio dare dicit intellectũ Fcume etiã intellectus acit intꝰ legere atq; colligere de quc ne⸗ mtroꝛſum põt gaudere cũ illa videlicz ſapiẽtia de quà diẽ ſapiẽs · Intràs in domũ meã cõ⸗ quieſcã cũ illañ em̃ habz amaritudime e iliiꝰ nec tediũ cõ nictus illiꝰ ß leticiã et gaudiũ ·. COtSOSiTi0 uarta puella eidẽ ſic ait · Fudi frater nò incaſſum verhũillius Caſ. Honũ inquit inſolitũ plꝰ amat et ſequèti gaudio cõfert qicedinẽ tpm pᷣmiſſa tniſticiã · Nec ille · N quid elt · qð inde ſequit? de qᷓ ubi ineſt triſticia. Prof ecto ſequit? ꝙ carẽtia mundani gaudij de iinel. eo quidẽ ꝙᷓ̃nis exiſtẽs minꝰ bona· e tn appetẽda q futuro Saudio celeſti ↄfert dul cedinẽ · ta ſane vt piꝰ ſapiat · Qð qude plus om̃i pᷣualet gaudio pntt ſicut eternuʒ tpali Non em inerit gradus iſte fururo Zaudio tñ̃ in ei pncipio · Nimin quoaduſq; durauerit fu⸗ turum audium durabit et omn& Sdus eius · V. COtiSOSRSTfO. inta puella ſic ad pᷣfatũ hoĩem eſt locuta · Ituiti ſũt oĩno qui audere appetũt i rebꝰ exterioꝛibꝰ ien mũdanis · Nõpe ꝙ ſtul d̃me errrẽt pulcre oñdi auẽte magni pẽis Nolẽtes inqt gaudere foeinſecus facile euaneſcũt et effũdunt? in ea que vident᷑ et nõ ſůt et ymagines eon famelica cogitatõe lãbũt Oñ fati gentur inedia et dicãt qᷓ̃s oñdit nobis bonã · hanc dicti pẽis ſnĩam ſi intelligere volueris recurſũ habe ſuꝑius àd ſoꝛceb meã et inuemes eaz lucide declaratam · for COpISDSRNTIHO. exta puella ſic ad poĩem pᷣdictũ ait · dpacio⸗ hõ tibi de erroe —famelich exiſtẽs indigeres ſatiari et nihilommꝰ de care⸗ Nã můũdani gandij turbaris · quo habito mime ſaciari poſſes ß mã⸗ gis te drigerz jeiunũ relinqᷓ · Quid ni dixeriz te famelicu. Tu naq; es de ilk de qͥbus ex ſentẽtia magni pẽis ſoꝛo? med imediate recitã uit ꝙ volẽtes gaudere foemnſecꝰ facile euaneſcũt et effũdunt᷑ i 4 qᷓ videnꝰ et ñ ſut. et ymagines eon famelica cogitatõe lambut· ſi fatigentꝰ et dicãt q̃ß oñdit nobis bona ſcilz qunbꝰ indigeret ey⸗ tra inediã ſaciari · oꝛte dices q̃ nã ſunt illa. Wrofecto ſunt pabula veritatis ſine quibꝰ tanqꝙᷓ; ſine aprijs ſuis obiectis ieiunꝰ mamz n⸗ rollectꝰ. Pices rurſus quibꝰ accidit hꝰ ieiuniũ· quo in via pollent deficere· ilł᷑ reuera q ĩ via miſere huiꝰ pegriatõiſ nie gaudia ſolẽt querere · Fudi gregoeiũ prem heatiſſ mn · P veritatis inqᷓt pabuſo jeiuni ſũt qui in hac pegri natõis inopia letant᷑ · De carẽtiã igit le ⸗ — ticie tal ſeu gandij gaudere quidèẽ cõuenir multoplꝰ qᷓ; ð triſticia querulari S2 7l. COESENTIO. ptima puella ſic ait· Mire hariſſime ꝙ verum gandiuz quò —olum habetur in domino negligie et de ill cãrentia gaudn aſtoꝛẽ eccleſie · Solet inquit leti cilunse nor ven iß ciwi di n n ſ dn zn5 mbdnlt ninibq critcynn hwet duntarte ſdinag nhris àd ehod cai ſom ta· nihil nihil q roꝛ dm de pjtib rpare On duor 6 mhiq vnnem wenagn ihen nderſt mfde winod ſwütini * — eirur nnm dra loa hir 3* Fec pater ille· Ec, triſtaris ꝙ reſpectu gaudi) habendi in dño veraeiter racionẽ habz meroeis · udi duicem tuʒ pdem clareuallis. Niud inquit renera ven eſt gaudiũ et ſolũ qð nõ de creatura ſ de creatoꝛe dcipitur· qð cũ poſſederis nemo toliet a te cui compata om̃is aliunde jocum ditas meroe eſt · omnis ſuauitas doioꝛ eſt · om̃e duice aman· omne decon fedum · om̃e aliud qð del ectari poſſit moleſtum. VHi- COPISIOERSTIO. ctaua puella ſepedicto hoĩ triſti ſie ait · Cur triſtaris de mun⸗ dani gaudij carẽtia · cõſidera erroæẽ tuũ qui de bono tanqᷓ; de malo dtriſtaris · Mõne em̃ eo carere bonũ eſt qð aĩma ſanctis medi tacionibꝰ q̃ vtiq; rectũ iudiciũ ꝓmouent occupata exi liũ vel car⸗ cerẽ reputat aut luctũ deputat vel meroꝛõ. Patearis neceſſe eſt · gʒ ꝙᷓ · Profecto aĩma ſpũalibꝰ meditacõnũ incitaĩtis occupata mun dum carcerè vł᷑ exi liũ ac riſum et gaudiũ luctũ reputat et meroeẽ Nudi magnũ pẽem Fuguſtinũ p redẽptoeis inqut nii moetẽ dete nehris ad lucẽ · de moete ad vitã · de coꝛrectõe ad incoerectõeʒ · de exilio ad patriã · de iuctu ad gaudiũ · de terris ad celeſte regnũ vo cati ſumꝰ. quecũq; ergo aĩa ſancta talibꝰfuerit incitaĩtis occupa ta · nihii deupiſcit terrenũ · mhil trãſitoꝛiũ · nihal qð ad tps arridet nihil qð ad pñs delectet ·* q̃ riſũ luctũ deputat et gaudiũ ĩ me⸗ roꝛõ dmutat · cu mũdus carcer · celũ vero habitatio cui exultacio de pñti bꝰ nulla eſt · qe in ilio riñ gandere appetit · qui ſup õs eſt Ona puella ſic ait · Tu qui de mũdani carẽcia gaudij q̃rulariſ aduerto ꝙ ſis pui coꝛdis ꝙq; ꝙᷓdiu feceris uicaberis ſtul 5s iti · q̃re inqes · ꝓfecto qæ pua diligis negiectis magnis · Pi⸗ ces mihi q̃ nã ſũt iſta pua et qᷓ magna · Reuera om̃e m̃danũ gaudiũ de numero puoeſt · gaudiũ vero de deo et in deo hñdum de nu⸗ mero ẽ magnon · Iſtud ſñiquidẽ plenũ eſt · iltnd aũt vel eſt vacuum vł nõ plenũ Vis B noſce dilucide ꝙ ſcripturã · ecce qᷓ;tũ ad gaudiũ můdi dicit ſalomõ in ꝓuerbijs · Riſus doloꝛe miſcebit? igi? gandiũ můdi tanqᷓ; doloꝛe mixtũ nõ ẽ plenũ · Quantũ aũt ad gaudiu habẽ⸗ dum in dño dicit ip̃e dñg diſcipulis · gaudiũ meum in vobis ſit vt gaudiũ vñ̃m impleat? · Vis rurſum ꝓpoſitũ noſce p certã de vtrõ q; gandio diecturam · Ecce vas dicitur vacuum vel non plenum · cui hoc quod continet non eſt cõmenſuratũ vtpote quod poſſet et deberet aliquid amplius cõtinere· ZSed quid · Profecto terrena queq; non ſunt dmenſurata gaudio quod de ip̃is habemꝰ q̃ntum⸗ cunq; minimo · quippe ſemp vltra cõdignũ gaudemꝰ de terrenis ſicq; fit ꝙ nrm gaudiũ q̃ntumcũq; modicũ eo ſui obiecti valoꝛem excedat quo ip̃m quidem obiectum nõ eſt dignum vt de ip̃o homo tantũ gaudeat · gaudiũ igitur nr̃m vtiqʒ nõ eſt plenũ cum deberet magis capere ꝙᷓ illud ohiectum)mmo reuera quod mrum eſt di⸗ ctu · quanto gaudiuz noſtrũ de terreno obiecto maius fuerit tanto — ——————— —————————— *— iũ nrm habendũ in domino ne ũ erit ·& Woero ꝙ gaud minus plenũ erit P8 leat? · hoc patet ſi vt prius ple dum in pẽia ſed etiã in hac vità impien rius ple nitudo——— . ide aliter ipn pꝛ — eeeenie min ee dñ— e— impletꝰ obiecto quod p ip̃m capir ſi ip̃m obiec.* va rem eius vel adminꝰ ei dmenſurat no mplere ſi obiectũ a actu excederet? tanqᷓ; indignu vt talis act n exerceretur. Quagpter ſicut gaudiũ de terrenis eompo non f— quã⸗ tumcuq; bona ſint illa et quatumcuc; gaudiũ de ipis ſit modicum p pᷣm de ills gaudem?ꝰ vltra ddignũ et ſic remanebit et illð gau⸗ diu vel in pte vacuũ · Ra et ecõtra gaudiũ nr̃m de deo tã in futura vita ꝙᷓᷓ in iſta eſt plenũ Mẽpe quãtumcũq; gaudemꝰ de deo ſp gau demus citra ddignũ cũ gaudiũ nobis poſſibile ſit finitũ et bonuʒ hoc qð deus eſt ſit bonũ infinitũ x quo fit vt non ſolũ nñi gaudij men ſurã impleat · ſed ipam etia excedat · Quippe de deo nunꝙᷓ tin gaudere poſſumꝰ qᷓntü dignũ eſt vt de 1po gaudeamꝰ· et nõne pro pter hũc exceſſũ diumi obiecti reſpectu capacitatis nri e raciter põt intelligi illa ſcriprureqmiſſio menſurã bonaʒ et ſupel⸗ fluentẽ dabũt in ſinꝰ vños · Plis itaqʒ ſic ſe hñtibul ſi nõ vis digne iudꝛcari pui coꝛdis ac ĩſipiẽtibꝰ fimilis tũc plenũ et maximu gãu⸗ diũ de deo hñdum magis ſolito et— gaudiu non cuũ cũ ſit minimũ nullatenꝰ magnpedãs · plenũ ß vacuũ cũ ſit Fn cima puel la ſic ait · Vu qui de mũdani gaudij carentia turba Fis. Wtinaz eſſes hõ realis nequaqᷓ haberes cãm turbatioms · Womo nãq; realis nõ curat de vams qᷓre nec de gandiſe— Vi ſcire ꝙ vnuerſuz mũdanũ gaudm vanu ſit · Icce vanu elle fim?.qð nec plenitudinẽ pᷣſtat tineti nec fulcimentũ initeti e tale mundanũ gaudiũ vniuerſum · quippe qð mundanũ gandiu pᷣſtet plenitudinẽ dtinẽti hoc ex pᷣmiſſis clan eſt · ꝙ ein pm ni plenũ quõ hoc alteri p̃ſtaret plenitudinẽ· Sed ꝙ ga 6 nõ ſit pienũ hoc iam tibi per ſoꝛceð meaz eit dilucide dec— Doero ꝙ nec pᷣſtet fulcimentũ ĩnitenti · patet quidem qu. 5 6 inſtabile atq; vagũ · eteĩ ſuppoit lauſ illa eriatirs acherina · fragrat amoꝛe dei ſpernit vaga gaudia mundi· aũt hoc et magnꝰ pater auguſtinꝰ Keticia inquit huius ſecu 1v ras eſt cum magna expectatione ſperatur vt veniat et no pote t neri cum venerit · I. COhTSOERNTHO. ndecima puella ſic ait · Cur homo q̃rularis de exterioð 8 . dj carentia cuius ſcʒ obiecta ſunt exterioæa aliquã. illis non ſunt gaudia expetenda eo qꝙʒ illa non ſunt durabit nec ſunt maioꝛa · Vis ſcire ꝙ gaudia de exterioæibus non ſunt bilia · udi ſenecam illuſtrem hominem gentilem qui ad gaud bend gerbe pet ep ſnsß edem jnm ſmipit ſumbu hiorlen zio s gudn mas mno meult vode un töboni ishocr dong eſt vae denum eſt inco pſtat ot tis et v inſeſt oblernae, it tenn nnpe ſe innp Kynisvt Mmiov mnien uyn 6 ſh tehm ſocuni hoſ tin m i un m d dir te bic 5 ich np habendum durabile dirigit ad interioꝛa. Viri inquit boni gaudiũ eſt ex bona dſcientia tu iudicas illũ gaudere qui ridet · aĩmus de⸗ bet eſſe al acer et fidens et ſup omnia rectus · dculta iſta que foœein ſecus ſplendet et de tuo gaude. quid eſt aũt de tuo · id eſt de teip̃o et de tui optima parte · Volo ti bi nunq; deeſſe leticiã. Volo tibi il tam domi naſci · naſcitꝰ ſi intra teip̃m ſit · Mec ille. Qui rurſu ſic ait Circũſpice ſola virtus p̃ſtat gandiũ ppetuum ſecurum etiã ſiqᷓd ob ſtat nubiũ materia interueniet q̃ infra ferunt? nec vnqᷓ diẽ vincũt Vis vlteriꝰ ſcire ꝙ gaudia de exterioæibꝰ nõ ſunt maioꝛa internis gau dijs · udi ecc ieſaſticũ · Hlon eſt inquit oblectamentũ ſup coꝛ dis gaudiũ · cœdis inquit nõ coꝛpis · dicit? igit? hoc ad dram riſuſ coꝛpalis ad dram ſaltus aut circuitꝰ choꝛealis. Id dñi am omnis ignominioſe exultatõis · de quali ſalomon ait in ꝓuerbijs · Stulto rum exultatio ignominia. Xf. COESOSRCIO. odecima puella ſic ait · Cõſidera homo penes te qñ minꝰ bo „hum obſtaculũ p̃ſtat dſequẽdi maius honũ · nõne tũc ꝙ maio⸗ ris boni dſequentia mĩoꝛis boni carẽtia letanter eſt ferẽda. Fatea ris hoc neceſſe eſt · Ied quid differẽtie eſt inter gaudiũ in hoc mun 0 do et gaudꝛũ in dño · Profecto primũ vti priꝰ p ſoæoæẽ meã patuit eſt vacuũ · Bcm vero eſt plenũ · Primũ de numero pnon eſt · ſcm de numero eſt magnon · imo inter iſta nõ eſt dpatio · Mam primum eſt incompabiliter minus · ſcðm incompabiliter maiꝰ. primũ ſedo pᷣſtat ohſtacnlũ tanqᷓ; impoſſibile ſibi et ↄtrariũ · Vis de iſtis deuo⸗ tis et validis autoeitatibꝰ edoceri · Kudi pr̃em clareuallis · Vndi⸗ ; inqᷓt ſe ingerit amoe mũdi cũ Sſolatõbꝰ imo deſolatõihꝰ ſuis · ——— obſeruat aditus p feneſtras irruit · mentẽ occupat · ſed nõ eius qui dixit renuit dſolari aĩma memoe fui dei et delectatꝰſum pᷣocupatũ dõ ralw nef nempe ſecularibꝰ deſiderijs aĩmum delectatõ ſancta declinat mi⸗ ſeceri nõ poterũt vera vanis · eterna caducis: ſpũalia coꝛpalibꝰ.ſũ⸗ ma ymis · vt piter ſapias qᷓ ſurſum ſunt et q̃ ſup terrã · et ſubdit nul⸗ an pſtat dan win la duentio veritati et vanitati · Hec ille pater ·&ʒ iam patuit gaudi enuerſum · n um mũdi eſſe vanum inſtabile et p dſe equens caducum ſtq; coeꝑ⸗ b aie et ſup terram et ſic ymum · Bed gandiũ in domino ſÿm naturaz — obiecti ſtabile eſt et eternum et circa hoc qd ſurſus eſt et ſummum eſt et ſolum verum gaudiũ et plenũ · Vnde et oꝛdinariꝰ appatꝰ ſu⸗ per textum illum apł icum · Gaudete in domino ſemꝝ dicit ñic· non in ſeculo · ſed in domino · id eſt om̃e bonum · vnde gandendũ eſt ſta tuite in deo nõ extra · ſicut em̃ non poteſt homo duobus dominis ſeruire · ſic nemo poteſt in ſeculo gaudere et in domino · Fmicꝰ eĩ huius mundi iimicus dei reputabit? · multum mnter ſe hec duo gau dia diff erũt ſuntq; oĩno dtraria nec ſimul ĩ eodeʒ eſſe poſſimt · Hec ibi · Garentia igitur mũdani gaudij non eſt niſi remotio obſtaculi reſpectu gaudij in deo habendi quod ſolum eſt verum gaudium cui compata omnis aliunde iocunditas meroe eſt et cetera · ꝓpter — ——— —— hoc igitur gandiũ tam dſolatoꝛiũ in deo habendũ · aude ꝙ remo tum ſit obſtaculum per carentiã mundanox gaudiòeũ · H. COhSOSTIO. rciadecima puella ſic ait triſti · Tu queris cõſolari de gandij Larétia Dic igit? mihi de cuus careẽtia · et foetaſſis te docebo Fo carens nullo cares · Gauderè inquies libeter de ꝓmotione Nlius dicet de duiuijs · terciꝰ de luxuria · Quartꝰ dicerʒ gaudereʒ libster de magna familia aut ex alia dſimili cauſa · Jed quid · Dro fecto dico et dixi ſp hij et om̃s ↄſiłes errãt cœꝛde et tu primus· qð em̃ appetis gaudiũ nõ eſt gaudiu· vn nec de eius carẽtia eſt dolen dum· Fnudi illuſtrẽ ſenecã · Picimꝰ indut nos magnu gaudium ex jllius dſulatu quod nõ eſt gaudiũ · vt ſepe miciũ future triſticie gaudio eĩ adiũctum eſt nõ deſinere nec in cõtrariũ verti · om̃s ten dunt ad gaudium ſed vnde ſtabile et magnu dſequantur ignoꝛant ʒlle ex conuijs et luxuria · iile ex ambitione et circumfuſa clientuʒ turba · ille ex amicis · alius ex ſtudioum liberalmum · vana oſtenta tione · omnes iſtos ohl ectamentã fallacia et breina decipiunt · ſi⸗ cut ebeietas que vnius hoee hylarem inſaniam longi tempoꝛis te dio penſãt · . cotitEnTO. artadecta puella ſic ait · ur de exterioæibꝰ pᷣſertiʒ carnalibꝰ olacijs et gaudijs nõ habitis querularis · Cur non dſideras Fhoc a carentia tua amputes ꝙ multo excellentioꝛa in recompen⸗ ſam recipies · N · delectationes quas ſpiritꝰ nouit dare · St certe etiã ſtatim. Fudi vnuerſalis eccleſie pontificem gregoꝛium loquq?· Si inquit carni quodlibet abſcidimus mox in ſpiritu quod dele: ctat inuenimus · ¶ox inquit ergo capacem ſeu ad capiendumdi⸗ ſpoſitum non opoetet cum tedio expectare · magno enim antiſtite Keſcit tarda molimina ſpirituſſancti gratia · PMicit quoq; in ſpiritu igitur non in coꝛpoee mñi per redundantiam foꝛte ſecundũ quã dixit ſanctꝰ dauid · coꝛ meum et cãro med exul⸗ tauerunt in deum viuum · Picit rurſum in ſpiritu vt ſciamꝰ ꝙ ſicut mouemur ſi ſpiritu viuimus ſpirituet ambulemus ſic etiam ſi ſpri tu viuimus in ſpiritu etiam qui in fletu eſt ſolatium delectemur et de gaudio quod eſt fructus ſpiritus conſolemur · Rur ſum dicit in ſpiritu vt effectũ gaudij et ſolacij ex cauſa penſemꝰ· vt ſicut cauia cauſam · puta ſpiritus ipſum coepus excedit · ſic ſciamus gandium ſpꝛritus excedere gaudium vel ſolatiũ quod dat co?pus Vapitulũ ſecundũ continẽs dſolationes ſup neceſſitate abſtine nendi a choꝛeis et a quarũcunq; vfu vel auditu cantionum et mu⸗ ſicarum armoniarum · —— nentig mln lenm wuicit vmns nicule ieidt cuentit aß te potbon et — rreder tuente Credo niſanub ctoe ac etnioe biplun idſne ddin iiecm uup ihle uode lau onl ie rag. . vonn to 8 nen — ₰ 71 N% 5 * L.⸗ 5 Zeecũdepoſt pmiſſa àd ſupradictã dñam dſolatricẽ aeceſit Vet alꝰ triſtis ſupꝑ neceſſaria abſtinõtia a choeeis cantõibꝰ auinq; dſolatrices aſſignauit- . COPISDSRTIO. na fane mẽtis ñ abhoererz manꝰ ſecũ choeiſãtiũ ſi nouiſ illas eſſe plenas ad modũ ericij aculeis ſpinan · Certe merito q̃libet abhoe⸗ ſen aculei nedũ manus ſecuz choeiſantiũ penetrant. etiam hine⸗ atq; ꝓpter illa qᷓ ſup̃ p ſoꝛoꝛð meã de cõtrectatõe manuũ dicta ſunt põt homo a choeeis hylariter abſtinere · . COSOSRCIO ſaria a choꝛeis tm̃ cruciaris · onne locum vitares in quo eſſe rnentes · Certe ſic · Quid tũc vbi plurimi baſiliſci ſimul habitarent Gredo ꝙ nullo mõ illo ires.ſ reuera in ſola vna choꝛea tã de cho riſantibꝰ q; etiã de aſtãtibꝰ pꝓlurimi aſſunt baſiliſci libidinoſa iſpe⸗ vbhi plurimi ſũt effrenes animis rimoæe ði mĩme refrenati · qui om̃e illud ſine timoꝛe dcupiſcũt qð placz eon oculis. Quo fit vt multi — Melit tarda mohnn jn ſmilis crudelitas ab hoĩe ñ grudeli vix vel nũqᷓ; beſtie infereret?. * VI.COhSOERSCIO. ercia puella ſic ait · Meſcis hõ ꝙ magna eſt dria leuitatum Sſt Mnäg leutas natural ren ſurſuz tendentiũ · ẽ aũt et moeal de⸗ ſcendentiũ in ifernũ vel adminꝰ ad ip̃m purgatoeiũ · Meccine autẽ lenitas videtur maxime generari nutriri et augeri in choꝛeis et ibi dem diſolui ãimus nedũ choꝛiſantis · verũetiã cuiuſ libʒ aſſiſtentis fbi nullũ locũ habz mentiũ recollectõ.ſ bñ coꝛpm płima diſſolu⸗ tio· nõ illa de q̃ paulus ait · cupio diſſolui et eſſe cũ xp̃o · q̃ quidem bona eſſet · talis de q̃ Ieremias ait vſqʒquo delicijs diſſolueris fi tna vaga · Mec eſt ſcadaloſa diſſolutio copaliũ geſtuum que vage mentis phibz teſtimoniũ · nhil pñtis ſolide dſiſtẽtie ſ maxime ap eoximãtis ad caſum · Poete ſiquidẽ ſenſuũ temptatõibꝰ ſunt apte — et per te inferi aduerſus eaz leuiter pᷣualebunt · Non illa talis erat vage mentis vel amoee dei preſeruata de qua cantamus · earmonijs muſicis qrẽs cõſolari. Cui illa de ſuis puelk Fima puella ſic ait · Gur de neceſſaria a choꝛeis abſtinẽtia q̃ru — aris · O ſi ad plenuz cognuiſſes et tu piculum choꝛean abiq; tiſticia coꝛdis ieuiter abſtineres a dſoæcò choꝛiãtiũ · Que eĩ pſo reret cũ talibus aut tenẽdo taliũ manus choeiſare · Ied quid Nõ̃⸗ ne manus ſimul choeiſantiũ vt frequẽter ſunt ſpinoſe quaꝝ ſpine inde ad penetratõeʒ coꝛdis vſq; ꝓcedũt et ip̃m nõnunqᷓ letaliter cruentãt · Watẽt iſta p neptẽ meam ſupius luculẽter. Guius rei gra ecũda puella ſic ait · O ſimplex homo qui de abſtinẽtia neceſ⸗ crederes vł vnũ baſiliſeũ qui viſu ſuo toxico occiderʒ hoĩes ſe in⸗ ctõe actiue habita piter et paſſiue multe pſone ad moeteʒ vtinã nõᷓ eternã deducũt? · Mõne gꝰ iocꝰ choꝛean piculoſus õ piter et actꝰ ſibi adinuics cauſe ſint eterne moꝛtis. Oꝙᷓ; crudele eſt hoc. cuius fragat àmoꝰe dei.ſpnit vaga gaudia mund Verũ his que dixi de vaga choꝛiſã tiũ leuitate nõ apponat aliquis Pxpe de choꝛeis vir ginũ ſic cantar· Auorũq; pgis virn es ſequuntur atq; laudibus oſt te canentes curſitãt hymnoſq; dulces pſonant· Id em̃ et ſi nõ ſenſus anagogicꝰ excuſaret · excuſaret tn pñti u imutabilis pfectõ ꝓfirmaton in bono · et pꝛincipiũ motus qui a dimnaã ratione ꝓce⸗ dit quippe totũ diuinũ eſt miſteriũ ꝙ in celeſtibꝰ attitatur . COrSiETO narta puella ſic ait · Hleſcis homò ꝙᷓ ſpiritꝰ regunt coꝛpoꝛa. h alij et alij ſpũs · alꝛo et alio in loco · Sſt locus ſpũaliũ cantico Fum puta choeus ſen templũ · illic aſſunt ſpũs boni · Nempe detem plo ſic oeamns · Viſita q̃ſumuſ dne abitationẽ iſtam et angeli tui fancti habitãtes in ea nos in Pace cultodiant · Eſt locus alius can tionũ car naliũ ſeu luxurian putã locus choꝛee ſeu theatrum · ilic puto adeſſe ſpiritus malignos et ſi angelici ſpůs diubilãr ĩ choꝛo cantantibꝰ teſte pre clareuallis · Pfal lentibul inquit ſancti angeli admiſceri ſolẽt · O ſiquis haberet oculos aptos viderz qua cura qꝰ ve tripudio interſunt cãtantibꝰ Si inqᷓ ſit ſpůs boni admiſcent? cà rantibus in choꝛo templi · quis tũe dubitarz quin et maligni ſpũs pari pacto in theatro feu in loco choꝛee carnaliũ et turpiũ canuo hum cãtoꝛibꝰ et cãtricibꝰ ſoleãt admiſceri · Ob hoc nãq; magnꝰ pr Nuguſtinꝰ. Holo inquit vo ſocios fieri demonioꝝ · id eſt nolo ꝙ eis quaſi pñcipalbꝰvoh aſſocietis · et ſuhdit in quibus dicens · de⸗ lectant? cãticis vanitatis theatron inſania · vident igi ſpũs mali gni in theatro ſeu choꝛea tanqᷓ in canticis vaniratis pncipales in coꝛdibus ſe aſſociantiũ pᷣcinẽdo choꝛeas ducere choeiſantiũ ad ſi⸗ niſtrã greſſuſqʒ eonx dirigere no certè ad dexterã recte opationis ßed ad ſiniſtrã in iquitatis · nõ ad dexterã patris ſeu futuri dicis · ſed ad ſ̃niſtrã illiꝰ indicis · In q̃ tandẽ ſtatuent᷑ duriſſimã ſententiã audituri · qua his qui ad ſiniſtrã eius erũt dicet ip̃e judex · Diſcedi⸗ te a me malediti in ignẽ eternũ qui p̃paratus eſt dyabolo et ange lis eius · Non opponat mihi quis nec de viris ne de mulieribꝰ lan ctis in veteri lege cantãtibꝰ cboꝛos ducentibuſ muſiciſq; inſtrum tis vtentibus · Hec eĩ vt puto in figura cõtingeb m certis caſibus deo placebant · ita et facientes à tu ab ipo deo pᷣſeruati fuerãt p quod tñ ñ oñ̃is ĩ vet choeiſatio aut muſicon] vſus excuſatur · Nancon nãn non modo ßm ſanctos ſed etiam ſm leges et canones non exemplũ ſiue ad conſequentiã pertrahenda: v. SOESDSEHTIO.„ ninta puella ſie ait · Cur in cantionbus et ceteris muſicis me lodns adeo delectaris · Pequaqᷓ hoc duennt vꝛrilibꝰ animis (¶Me nãq;ʒ virũ eas nimium appetentem effemnant · ſimilẽq; faclu infantibus qui dtra eiulatum dum mouentur in cunabilis nutritu 5—— *— b om̃i malo eue⸗ q; priuilegi ſunt in hu ant et Keut ne eri lege factà lun vine dicen dern zm jin gnn init delect vel in dulaoet cdoi giſiti qudich micev dua Jinto viſin imy canti hoeti miüi dit m pauiſ nicula ſint em( igeen! thiſ — cln —bniſe — doee nyncmm a panedo edens m⸗ ngre nò crM n 45 denrißm ln ᷓ tandeinn? n loer cdemtn ₰ 2„ 2 N.— ⸗ 7„— ſuarum cantionibꝰ indigent confoueri· le ab anditn verbon di⸗ uine inſpirationis reuocãt animũ. ac in hoꝛa qua pualent nõ eſt dicere · Fudiã quiò ioquat? in me dñs deusg. Jed ner eſt peipe coꝛ detenus canrũ illũ amoeis de quo verſus loqunt?. Non ełamde ſe ame cantat in aure dei · Dutãaſne iterim pcipiet hõ jllam armoniã in ſe vel in alio qualis erat in coꝛde virginis teſte quodã fulberto depeomebant inquit virtures in cogitatione et effectn coꝛdis eiuf ineffabilẽ armoniaʒ · quã ip̃a creatrix et inhiatrix eius dei ſapiẽtia vel inſenſibilis erit interioe. que ſi ſentiret? vtiq; eſſet om̃i exterioꝛi dulcioe et ſuauoe · Dutaſne vel in interioæi hoĩe ſentietur illa dul⸗ cedo noĩs Iu quã ille dulciſſimuſ pater clareuatlis fenſiſſe vidern qui ſcit? dixiſſe · s mel in oꝛe melos in aure jubilus in coede. Bñ quids timeo ꝙ in choꝛealibꝰ cãticis et ceteris muſiciſ melodijs ſi⸗ renice vocis dulcedo in exitiũ deducẽs auditoꝛẽ ſenti etur- Fimeo quoc; iÿ venenũ ſit mẽris · illa dulcedo armonica quã ſentit auris. Timeo ꝙ ip̃e notax fracture muſicales et artificiales nõ ptranſe⸗ ant ſine animon notabili fractione · Timeo ꝙ cplibet ſint dulces tanᷓ ſpine mentẽ laterẽt et ſegetẽ rðis necet · fintq; ꝗpter hꝰ hmõõꝛ cantiones et opationes muſice ſicut voce ſic et effectu ſiłes illis boeticis muſis qs illa exptiſima boeciana dſolattix deteſtaba? ni⸗ miũ ip̃o ꝛlluſtri boecio teſtante · Que inquit vbi boeticaſ muſas vi dit nr̃œ aſſtentes choꝛo flectibuſ: q; meis verba dictantes Smota panliſꝑ ac cœenis inflãmata lumibꝰquis inquit has ſcenicaf mere triculas ad hunc egn pꝓmiſit accedere que doloꝛeſ eius non modo nullis remedijs foueret · ven dulcibus inſup alerẽt venenis ·ee ſunt em̃ que in fructuoſis affectuũ ſpinis vbereʒ fructihꝰ ratioms ſegetem necãt hominũqʒ mẽtest aſſuefaciũt moꝛho nõ liberãt· ec itta·et ſubiungit abice ſhrene vſq; in exitium dulces. Eapitulũ terciũ cõ̃tinens cõſolationes ſup vetulon ac vetulan dioſh dſoetio et ſolacioſi conſoꝛtiy iuuenũ et iuuẽculan carẽtia ercio polt pᷣmiſſa acceſſit ad ſepedictã dñam dſolatricem almus triſtis ei de carentia ſolacioſi conſoꝛcij iuuenũ pſo S narnm et de tedioſo vetulan cõſoæcio dquerẽdo ·&t ila eidẽ triſti de puelł᷑ ſuis duas aſſignauit ꝓ ip̃iꝰ dſolatõe· ima puella ad hoĩem illũ ſic aut · O amice nũquit nõ incomp⸗ abiliter plus gauderes in habẽdo antiquã ciſtã floꝛenis ple⸗ nam ᷓᷓ in habendo nouã ab extra etiã multipharie multiſq; modiſ depictã · vacuã tñ interius vel multis foꝛte turpitudinibꝰ repletã Sſtimo ꝙy maioei cũ gaudꝛo eligeres fioꝛenis plenam qᷓuis antiqᷓ; q̃muis etiã non depictã· Jed quid · Profecto ſi tedioſum ſit Sſoꝛci um vetulaꝝ atq; vetulon · ceſſabit tñ merito tedium · ſi attẽderis ⸗ ꝙ in eis repitur quod ceneſet ſuꝑ au? et topaſon · qnippe in an⸗ tiquis eſt ſapientia · cums in compatione om̃e aun harena eſt exi⸗ gua et tancᷓ iutũ eſtimabit? argentũ nec c0 paui illi lapidð pᷣcioſũ Ceſfabit tediũ ſi attenderis ꝙ in eis tanch ſcrimijs ſunt fioeeni id fioeidi dceptus aurei dtinentes ymaginem àn cn tollit peccata mundi ſen ymaginẽ ſedẽtis in tronò ceſaris ſummi · Ceſſabit tediũ ſi attenderis ꝙ in eis ſunt multiplices lapides pᷣcioſi diuerſan vir tutum id eſt multiplices ſolide perfecti ones virtutum ſpiritualiũ reſpectu carentie quarum iuuenumẽt inuenculaeum coꝛda ſunt va cua · qmuis eiñ quedam ſint virgines tamen ſunt virgines fatue ſe⸗ cum in lampadibꝰ mentiũ non hntes oleum gaudij· ſeu ſpiritualiſ leticie. ſ Verum qe nõ eſt dare vacuũ· fant et iſte innẽcule plene arq; iuuẽculi· · non rebus ſolacioſis ſed tedi oſis multis ſcz vitio⸗ rum et carnaliũ cogitationu turpitudinibus qᷓſ ciſte plene fetenti bus et coꝛruptis carnbꝰ vel qᷓſ ciſte in quibꝰ nutriunt? nedũ tedi dioſe ſ et piculoſe beſiie · Berpentes ſcilʒ et ſcoꝛpiones · Nimin de xij · anacharitan meditatõibꝰ ĩ patrũ lꝛbro vnꝰ ceteris ſemoe dix⸗ jt. ſic habeto malignas cogitatoes aut malas cõcupiſcẽtias ſicut ſerpentes et ſcoꝛpionũ ꝓleʒ· Dices foœæte ꝙ hmõi cogitatões et cõ cupiſcẽtie nõ ſunt niſi methaphoeice cenſende ſerpẽtes et ſcoꝛpio nes · Verũ dicis quidẽ ß B ven nõ dimmuit piculũ ß magis aug ipᷣm q̃nto ſerpentes et ſcoepione hmõi nocere poſſunt latentiul et vitari dikficilius. F COISIOSRTIO. cunda puella ſic ait · Sõne vcl aliqñ verſum hunc poeticũ au St F boue maioee diſcit arare minoe · Itã foeſan inquies · et verſuz nunqᷓ; audiuiſſes ita tñ eſſe p expientiã ſcires · Cur ergo magis laſciuientẽ vitulũ dſoꝛtio hẽe dnligiſ a quo nec arando nec oꝛando ꝓficis · Nimin in tali exemplũ viuendi nõ inuenis niñ cõ muniter viuẽdi diſſolute ſeu laſciue ſine om̃i maturitate · Heſcis ꝙ maturi fructus ſunt crudis dulcioꝛes magiſq; puleri et delectabi les · Iʒ quid · Mõne vtriuſqʒ ſexus iuuenes crudioꝛes eſſe olent et exemplum maturitatis raro exhibent · Quagpter nec ab eis exépiů hẽe poteris oꝛãdi ſed minꝰ arandi · id eſt docẽdi verbo et oꝑe qui⸗ bus coꝛda ꝓximon ſunt arãda · quod quidẽ fit dum inſtrumẽto do ctrine ydonee ꝙ ſemnũ capacitate ex agro terra eicit? vt ſemnum fructus ex illo copioſus habeant? · quippe per agros inteliigo ꝓx imonx coeda dicto modo aranda videlicet ad exemplũ nõ inculte terre nondum vnqᷓ; bene arate · id eſt iuuenũ ꝑſonarum terreni lacijs deditan ßʒ agroꝛum veterũ iuxta alium verſum poeticm · ¶ agro veteri virtutum ſemina mo · ec · Mimin ſi ad exemplum hmol agri aratus fueris et alium quempiam araueris ſequer e agro arato odoeiferi fructꝰ plenitndo et ipſe arãs tanqᷓ; pater cum yãà ac · id eſt cũ riſu et gaudio dicere poterit · cce odoe frlij mei ſicut odoꝛ agri pleni eui benedixit dominus · pn iln mnt uin jndit ſnsle zriene dos vicR et et el dee paben laciot àdmod ſihiun Non e rtiſime tbla nul letu wame Capitulum quartũ continens conſolationes ſup carentia confa bulationũ ſolacioſanʒ et ſilentij neceſſaria obſeruacione Mnarto poſt pᷣmnſſa ad ſup̃dictã dominã conſolatricẽ accel ſit er alnus rriſtis ſup carentia ſolati oſe dfahulationis et Fheceſſaria obſeruatione ſlẽtij qrulando. que eidẽ de ſins pueliis pro conſolati one quatuo⸗ aſignauit. rima puella ad predictum triſtem ſie ait· Noueris pomd ꝙ mn prm iibeo de quodã ſic dicit?. Quanto ſe ab humanis curis et ẽ̃oitoquijs ſequsſtrahat tãto illi vicinioꝛ et apinquioe deꝰ erat. et nunquir nõ ad cõfabulandũ ſeu ad coltoquiu·certe ſic. deꝰ em̃ in tali interna ꝓpinquitate ei loquit?· Nudiã inquit põ· quid toquat? in me diis deus · ſed et ecõuerſo homo ab alion colloquijs ſeque⸗ ſtratus icquit? cum deo · hoc namq; patet dicete ilinſtri jeronimo Japiens nunᷓ ſolus eſſe poteſt· et ñ hom̃ inopia fuerit loquit?cũ deo· nũquit nõ ab humanis colloquijs ſequeſtrato apinquioe elt dens nõ ſolũ ad dfabulandũ · ſed ad ſolactoſe colloquendũ · Eſt vtiq;· Mmix deus ſolacij dicitur reali cognoie ſcriptura teſte qui et eſſe dicit in fletu ſolatiũ qui eti nlo unoꝛe chobia figuratuſ eſt de qao dixit mater eius ſolati um vite nre om̃ia ſimul te vno⸗ hahentes te nõ debuimus dimirtere a nobis · We eſt qui etiã qʒ ſo⸗ iacio humano conſtituit nobis ſanctoſ libros ſolacio hñdos qusẽ⸗ admoũ libro machabeoꝝ de ſocietate et amicicia mentione facta ſubiungitur. Nos nullo indigemus hñtes ſolacio ſanctos lwhros. Non ergo ſunt hoĩes ad cõfabulandu neceſſarij qñ vicẽ hoĩim ſup⸗ plẽt iibei quõadmodus ſupra ſoeoe mea recitat de libris qui aderãt beatiſſime virgini. Weniq; q ab hũanis colloquijs ſequeſtrato nõ deſit ſolacium patet ibidem per aliam ſoæoeem meam H. COISDERTIO. Ecunda puella ſie ait · O hõ qui de ſilentio et hũane dfabula⸗ Nöis carstia dtriſtaris · Dic mhi ad quid valet ſilentij fractio et hũana dfabulatio · Vtiqʒ ſatis parũ · Plempe ad ip̃am ſequit? mẽ⸗ tis diſtractio cui ꝓculdubio multũ pᷣualet abſtractio et mentis in deũ eleuatõ quale vferre põ̃t ſilentiũ et ſolitudo · qpter qð ĩ trenis dicit?. ſedebit ſolitarius et tacebit quia leuabit ſe ſup ſe. hec autẽ abſtractio et ab hũanis colloquijs ſi equeſtratio nõ mõ deũ vicinuʒ homi vt ꝓxime ſoꝛoæ mea pdocuit ĩmo facit pociꝰ ſup ſe homins ĩ deũ mentetenus eleuatum pſi deo firmiter adherere · et nõne hoc bonum · Iſt omnino· quippe mihi mquit põ̃ · adherere deo bonũ eſt Jed nec vll dubium quin dicta abſtractio ad eleuatõeʒ; hominis ſuper ſe diſponẽs ſit incompabiliter magis bona vt dꝛſpoſitio pfe⸗ cti ad optimum ᷓ ſit vel eſſe poſſit humana confabulatõ a qua ſep at ſilentiũ et ſolitudo · Mimirum magna pſus anime felicitas in ſepatione hac que ab humano fit colloquio conũiſtit · Vis hoc ſcire Fudi patrem clarenallis qui dictũ verbum Feremie contrã confa⸗ pulationes humanas quodã in loco exponẽts ſic dicit · te ſedebit ſolitariꝰ et tacebit mõ a ſtrepitu carnaliũ deſiderion mõ a ſtrepitu mundi · felix anima que imguas iſtas nõ exaudit licet andiat· illa multũ felicioe ſi tñ aliqua eſt cui penitus nõ loquunt᷑ · Nec ilie pr qui non dicit felix coꝛpꝰ ſed ſignãter dicit illa anima felicio? cui penitus nõ loquunt?. vt humanũ affarũ pᷣſertim allectiuũ tam ex⸗ cludat ab auditu mentali qᷓ; etiã coꝛpali. VH. COISDSfRSCIO. ercia puella ad hoĩem ꝓpter obſeruãtiam ſilẽtij cõtriſtatũ ſie ait· Fduertas homo ꝙ nihil eon triſte eſſe debz qð nature cõ cðᷣedat ſed pociꝰ gaudioſum· Gur ergo te ſilẽcij obſeruatio ꝙ ioco et tpe rõnabiliter tibi impolita aut a te ꝙ moeibꝰ requiſita poteſt contriſtare. Rõne em̃ rõnahilis ſilencij obſeruãtia naturã hois bo na hñtis naturalna dcoꝛdat Videꝰ vtiq; ꝙ ſic docẽt nãq; inſtrum̃ta naturalia minꝰ eſſe loquendũ et plus eſſe audiendũ · iuxta ilnd il⸗ tuſtris ſenece · Socrates cuidã loquaci · Rudi inquit meliꝰ · os vnũ a natura aures duas accepimus · Gui ꝓf ecto cõcoedat et ſcriptura que dicit · Sit os homo velor ad audien důũ tardus aũt ad ioquẽ dunet rurſũ dicit ſcriptura · Fudi tacẽs et pro reuerentia accedet tibi bona gratia · FI. CObISOSERXTIO· narta puella ſic ait · Gur de cenſura ſilẽcij dtriſtaris que młta bona opap · Que inqes · Scce ſilẽcij obſeruãcia vitat peccatũ · Ftqꝛ fundamentũ virtutũ · Vincit maln-declmat nocumentũ · pro bat ſapientẽ virũ dfert pompã ſciencian · ſeruat dẽcretus et loquẽ di modũ · Nutrit gratũ et oꝛnatũ verbũ ꝓdeſt multũ· Vis ſcire q; ſi⸗ lencium vitet peccatã · Kudi magnũ Fmbroſiũ· Dlures inquit vi⸗ di loquẽdo in peccatuz incidiſſe vix quenqᷓ; tacendo · ſapiens ergo eſt qui nouit tacere · WVis ſecundo ſcire ꝙ hlenciũ ſit fundamen tum virtutã · Kndi itidem Imbroliũ · Filẽdi inquit paciẽtia optu⸗ niras loquendi et dtemptꝰ diuiciax ſunt maxima fundamentã vir tutũ · VVis tercio ſcire qꝙ ſilenciũ vincat malum · Fudi joem os aureum Malum hommnem tacendo melius ꝙᷓ reſpondẽdo vinrere potes · VVis quarto ſcire ꝙ ſilenciũ dec linet nocumentum Fudi valerium maximũ · Folon inquir cum alijs loquentibus taceret in⸗ terrogatus vtx ꝓpter in opiã verbon an ꝙ ſtultus eſſet taceret re⸗ ſpondit · Hemo ſtultus tacere poteſt · Gur igitur ſolus linguã cobi bes · quĩa inquit dixiſſe me aliqñ penituit tacuiſſe nunqᷓ; iuxta ilid Ham nulli tacuiſſe nocet · nocet eſſe locutuz · Vis quinto ſcire ꝙᷓ filencium ꝓbet ſapientẽ vin· Fudi ſanctum job amicis ſuis ſi i quentem · Vtinam taceretis vt putaremini eſſe ſapientes· ed et ex conſolatoꝛio illuſtris boecij libro · famoſum iliud accipitur ver⸗ bum · Si tacuiſſes phil oſophꝰ fuiſſes. Fndi quoq; et illuſtris ſene⸗ ce prouerbiũ · Taciturnitas inquit ſtulto homini pro ſapientia e ut gin anpani ſpuri tunn inn in nomin uugrdu imimni ſundcen nüced inyſlun itqͥ qu — — Glu un neunſu eueyturnſt NM S S S — ———— ——— — — —* — — = — — —— 10Rad ng lx xn mednE vn x Vh ſecundoinyi n Rmdralu zunn — duu i ( ⸗ f. 2„ „ „ tacere qui neſcit · neſcit loqui · ¶ Vis ſexto ſcire ꝙ ſilentiũ cõ̃fert ad pompam ſcientianꝝ · Fudi illũ ſydoniũ. Natura inquit cõptum eſt vt in oibus artibus N ſit ſcientie pciſio⸗ pompa quo rarioz. Vis ſeptimo ſcire ꝙ ſilentiũ ſeruat ſecretũ et oquẽdi modũ. udi illu⸗ ſtrem ſenecã ·In hoc mquit incũbe vt libentius audias qᷓ loquaris qð tacitũ velis nem̃i dixeris · Furibꝰ frequẽtiuſ ꝙᷓ lingua vtere q̃d quid dicturꝰ es anteꝙᷓ alijs tibi dixeris. Vis octauo ſcire ꝙ ſilẽ tiũ gratũ nutriat et oꝛnatũ verbũ · Vudi ſanctiſſimũ pr̃em Gregoei um · qh inquit quoddã nutrimentũ verbi eſt cenſura ſilẽtij et recte qũq; excreſcentiã ſermonis accipit qui p̃us oꝛdinate p hũilitatẽ ta cet · Fudi rurſum ad idẽ etiã valeriũ maximũ · Geneyus inquit leu⸗ culus augur diuiciaꝝʃ maximũ exemplũ nobis reliquit cũ eſſ; aua⸗ riſſimus ·tanta illi inopia erat ſermonis vt nũmos ciciuſ emittebat ꝙᷓ verba dicens ſtudijs ſe abductũ. id ð inſtructũ nihil tantũ in ſe congeltũ eſſe q̃ntuʒ pdidꝛſſẽt relicta eloquẽtia. Hoſtremo ſi vis ſcire ꝙ ſilẽtium ꝓſit multũ · Irdi illuſtrẽ ſenecã. Mihil inquit eque ꝙderitꝙᷓ quieſcere et mimum cum alijs loqui et plurimũ ſecum Capitulum quintũ dtinens conſolatões ſup triſticia et triſtabili um incurſu ex qᷓcunq; occaſione caſuum foætuitoꝛum ſiue ſup om̃i euentu triſtabili. 8 uinto poſt pmiſſa ad pncipalẽ dſolatricẽ acceſſit et alius riſtis de triſticia ſua et de triſtabiliũ ĩcurſu cõq̃rẽdo · que Feidem mox de ſuis puellis octo ꝓ dſolatione deputauit · zima puella ſie ait · Eur homo triſticia grauaris que remediuz habz laudabile in tua ptãte conſlitutũ · Vis ſcire qð ſit illud⸗ Kud magnũ pr̃em Vuguſtinũ⸗ Vis mq̃t nunqᷓ; eſſe triſtis · bñ vmne bona vita ſemp gaudiũ habz · Poero ꝙ dictũ remediũ triſticie · ſcz bñ viuere ſit ĩ tua dſtitutũ ptãte · deo ad hoc pato ſpãliter coopari plane ex hoe patʒ ꝙ niſi hoc det? ſequeret? hñ viuẽdi negligentiaʒ nõ eſſe hõi imputandã N nec p̃ceptũ nec dſiliũ eſt de impoſſibili quõ ergo dictus pr̃ diceret bñ vnue ſi bñ viuere homi f̃œet impoſ bile · Verũ hoc ꝙ dicit bona vita ſemp gaudiũ habz · illo in ſenſu accipe quo dictũ eſt in ip̃o viuimus mouemꝰ et ſumꝰ.et quo dictuz eſt vita veſtra abſcondita eſt cum xp̃o in deo · ad hoc nanq; ſequit? ſemp gaudere · I· in deo in quo et viuere dſtituit?. Vñ et apłs am⸗ monet dicẽs · Gaudete in dño ip et iten alibi ſemp gaudete fres · qẽ ſic poſtillat n aquinẽſis · ſp gaudete in deo·qe quidqᷓd malũq⸗ neniat eſt incomꝑabile bono qõ eſt deus · et ideo nul lũ malũ ili interrũpit qᷓ etiã pᷣmiſſa verba gaudete ĩ dño ſꝑ · ſic poſtillat · aliqñ vero interrũpit P triſticiam tpalẽ qð ſignat inpfectõeʒ gandij · cũ em̃ quis pfecte gaudet nõ interrũpit de re pan durãte · ¶ Nec op ponat qs ꝙ xps via veritats et vita qᷓ ꝓctm̃ ñ fecit ß ſp bñ vmxit qñ ———————— F z ſt anima mea vſq; ad mot õ. hoc eiñ vi⸗ det? fuiſſe ſpãle ex hũanon defectuũ volũtaria aſſumptòne · vicut em̃ ꝓ nobis moei volunt vt nobis vitam ſic ꝓꝙ nobis triſtari voluit vt nobis dparet gaudium æt leticiam ſempiternam· F. SOhSOERSTIO· ecũda puella ſic · ait Mõne monęt n& apłs vt vł ſimꝰ ſpe gau dẽtes et bñ · dſtat eĩ ꝙ triſtia patientẽ nõ ſolũ dſoſaret ſ; etiã ſtãtim gaudiũ ei ſupinducerz P maximũ certã ſpe habit a de conſe⸗ quendo poſt breue vitã triſticte neſciã oĩq; gaudi ſupabundantẽ in adeptõe gloꝛioſi regni· Quid erSo Profecto apter ſpem huiuſ⸗ ſcemodi quecũq; triſtia muſti deo ſeruiẽtes patiant᷑? nõ aliud reſtat eis niſi dtinuo gandio Stulari. pᷣclaro exõpio quoꝰundã monacho rum ſub pẽe appollonio deo ſeruientiũ · de qus i prm libro ſie ð⸗ Supra modũ leticia et gaudiũ inerat eis et tantã exultatio quanta aberi ab vllo hoiĩm poſſit in terris nullꝰ i eis triſtis oĩo inuenie Non opoetere ineſſe triſli pat monehat eos p̃ appollonꝰ · dicens· ciã his quibus ſalus in deo eſt et ſpes in regno celox · triſtentur aiehat gentiles · ugeãt iudei plangãt ſine ceſſatõe peccatoꝛes · in ſi vero letent · Nam ſi hij qui terrenã diligunt ſup caducis rebus letãt?· nos qui tãte gkie ſpeʒ et eternitatis habemꝰ expectatõz cur p̃ oino exultatõe gloꝛiem aut nõ apłs 1ta monet · dicẽg · ſemp gau dete in oĩbꝰ gr̃as agite · ec ibi · I. COESOERATIO ercia puella ſic ait · Fone frater · cur intĩ de euentu triſtabili contriſtaris · Mon opoꝛterz quidẽ · Pices ſtatim · Quid ergo fa cmvt nõ dtriſter ſicut ceteri · Ecce Patum remediũ · pᷣuenias om⸗ nem euentũ triſtabilẽ vt nõ ip̃m in ſe ſ ip̃m tĩ in alio expectes cõ ſiderandũ·In quo inquies · Wrofecto nullibi meliꝰ et ſecuriꝰ qᷓ in eo qui eſt ſpeculũ ſine macula· N llo etẽ ſpeculo quodcunq; tri ſte et quãtumcũq; · pure et ſimplir reſpiciẽs nõ plus dtriſtaberis ꝙ qui dłlictũ viderʒ tm̃ in ſpeculo doeſo totaliter retro àd ↄflictum paſſurus erat dixit. triſtis e et vultu verſo ad ſpeculum NManc nanq; ſcõm diſpoſitiõeʒ de patre fratre vel quocũqʒ amico in conflictu octiſo nullam quis triſticiã incurreret ß magis ſolaciũ haberet. ſuppoſito ꝙ nulla reflexio ve ymaginatio ip̃m deduceret ad illud quod foꝛinſecus actum eſſet · Quis autem niſi malꝰ et peruerſus non afficitur ad diſpoſitionem diuine ſapientie que eſt ſicut ſpeculum in quo relucet ſeculum que eterna ratione regit mundũ et omnem mundi euentũ attingens à fine vſq; ad finem foꝛtiter et diſponens omnia ſuauiter · Cui us ret cauſa illa boeciana dſolatrix ſic exclamat · O q̃ᷓ ppetua mundũ rõe gubernas foꝛma boni liuoe carẽs tu cũcta ſupno ducis ab exem: plo · Id hãc aũt bñ et pure affectꝰ fomã boniq̃ vt illa dicit ſtabi lis manes dat cũcta moueri · quõ poſſ ex his qᷓ gerunt extrinlec⸗ pturbaãri · hoc eteĩ eſß diuinã velle diſpoſitõeʒ caſſari qð velle qm dẽ ñ põt niſi in puerſis repiri ·. COEISEfO V 1 ſum“ dnn ſmn mümut muibe mpn pwni⸗ nwim gunnici nncer imid ztqhch ſculgun taicme unn Ren Wo qo nüc lendi voreit po iny vinn ſonna tiiri gn v nn p Wht que wy lbro a o sn Woio jn no Fcnenin n e cecn vnt eſa mi sſ hn en mn n pec wof ter win ul un r poſn relt mecu eut„ at ſa 6 Narta puella ſic ait. Cur homo qui triſtaris ex incurſu triſtabj vlium · fam doꝛmire videris arP de rurbantibus ſomniare. gui Zila itaqʒ et expgefias et pulſa triſticia ſequetur dſolatio kempe Sdum quis grauia ſomniat magna ſi equit? dſolatio dum ſe talia nol ſe incipit tmmodo ſomniaſſe. Hinc& P et triſtia patienti qꝙ cõſolati one ſolet dici tu tandẽ hec tanqᷓ ſommũ recitabig. ð ed quid. Pro fecto qpoſitũ vel in viris płectis vider ſile. hfoc etem̃ apłs paulꝰ innehat qñ ſe alijs dnumerãs dicebat qᷓſi triſtes ſemp aur gauden tes · qð quids verbũ odmarius appatus ſic exponit · habiti ſumus apud quoſoã qſi triſtes de tribulatione. ideo dicit qᷓſi qe non vere triſtes · ſemp aut eramꝰ vere gaudstes · quia hec triſticia gaudium opatur·triſticia vr̃a habz q̃ñi gaudiũ nõ habet · qͥſi. q̃re hoc · qe gau⸗ dium res certa eſt.triſticia vero ſicut in ſomnis tranſit. ſiquis autò ſommũ iudicat addit qᷓh dicẽs. qᷓſ ſedebã · qᷓſi loqᷓhar. et hmõi vbi⸗ q; dicit qjſiqe qð videhat dormiẽs cũ euigilauit ns muenit. Pfec j gloſa · Igitur ſi triſtia pateris non ſis vt Ilia rachel que noluit con⸗ ſolari cum eadem triſtia ſinr un breui ad modũ ſomnij trãſitura. 7V. COtISOEERO. kninta puella ſic ait. Quis non gauderet dum triſtia Fateret? ſi kertus eſſet in itlis cõſiſtere vĩculũ aureũ quò mediãte ex max j amoee traheret? ad deũ BSitur homo fideliter deo ſeruiens et nũc leta dſequẽs nunc triſtia patiens merito in hoc euẽtu gaudere poterit pocius qᷓm dol ere · cum ſere debeat hec ſibi donata a deo tanq; vinculũ amoeis aptiſſimũ ad ipſum hominez attrahendũ de quo tractu ait dñt p qphetã.caritate Ppetua dilexi te iõ attraxi te miſerãs · Jane de hunꝰ dſideratõe habeda ãmonemur ex quodã li⸗ bro ſanctas reuel arões tinente qui iux diuinitatis appellat? Oia inquit que homĩ aduenerint ſiue leta ſiue triſtia ex nimia caritate a deo ſibi eſſe donata certiſime ſciat. oĩno ergo eredas ꝙ omnia 3ᷓ tibi euenerint ſiue ieta ſiue triſtia ex tãto amoee xp̃i et ad tantã vti⸗ es nec deberes velle ·et ideo pro ſinguliſ ei laudes et gpas agas nulia em̃ aduerſantia aĩe fidel euenire pmittit niſi q̃ntum ad eius ſanctitatẽ et vꝛrtutũ exercitatõeʒ eius paterna heniani henignitas expedi re cognoſcit.&ſto igitur fidelis et cum aliquid moleſtie occurrerit fuſcipe id ac ſi vinculũ aureum ſit quod ip̃e impoſuerit tibi quo te ad ſui trapat ſinceriſſimũ amoꝛem. tu autem ſtatim quaſi cõſentiẽs ad tractum illum te totum eleua er c ruum vt magis traꝰatur ꝑ gratitudinem et patientiam re humilia diligenter attende. qe de⸗ per hec velit opari ſalutẽ tuã ec ibi. 7vt· COSOSRO. erta puella ſic ait. Dic ßomo mihi q̃s doleret de triſticia quã opraſ. Quis aũt non optarʒ parũp triſtari eo fine vt a ꝑſona excellentiſſima pariter et ſup oiia diligenda dſolationem gaudio ſam triſticiam notabili cũ vfura recõpenſante recipe mereret᷑ · ic aũt eſſe videt? de triſticia ſeu doloꝛe coꝛdꝛali qu: ſinõimus eſt triſti cie · ꝓpheta nõ ſolũ de magnitudine verũetià de multitudĩe deo di cente · Scðm multitudinèẽ dolon meoM n coede meo dſolationes tue letificauerũt aĩam meã · Sʒ nõne deo cõ o latoꝛi optimo nulins excellentioe · hlõne et ipe e ſt fup om̃ia diligendus · õne etiã veit polt triſticiã ſua dſolatio cum vſura · Gerte ſic · Ita ꝓfecto ꝙ ñmõ d multitudinẽ dolon ſequit? cõſolationu atq; gaudion adeqtio ß etiã intenſioe dſolatio et gaudiũ ſequi poſt doloꝛes et triſticias Sſueuerũt · Nluius rei gra dixiſſe videt ille caſ; · Bonũ inſolitũ plꝰ amatur et ſequẽti gaudio d fert dulcedinẽ tempum pᷣmiſſa triſticia. hoc quoq; et ilia expta poetiana dſolatrix ſuaz muſam quibuſdam ſmilibus ſic confirmat · ulcioe eſt apum mage laboe ſi malꝰ oꝛa prius ſapoe edat Gratius aſtra nitẽt vbi nothꝰ deſinit imbeiferos da re ſomnos · V. COESDERNCIO ptima puel la ſic ait · O homo cur triſtaris de triſticia. Nonne pius veritatis cin mẽtiri et fallere ſemp indignu fuit Puius pollicitatõis verha audiuiſti · Triſticia vra verter᷑ i gaudiũ · Fudi⸗ ni inquies etiã euãgelica atteſtatõne · Ftqʒ cognoui miraculi opã tione qui dñs in nupcijs aquã mutauit in vinũ· aquã lacrimoſe tri ſtcie in vinũ gaudioſe leticie · Quid ergo · Profecto ſicut ſi homo de cercd ſciret ꝙ om̃s ſui lapides in aun verteren?ꝰ min elh ſi nõ q̃nto plures lapides haberet tanto maioeẽ dſolatõeʒ recipet · Vel⸗ letq; habere maioees lapides libentiꝰqᷓ; minoꝛes · ta et in poſito mi eſt valde ꝙ homo ex incurſu triſtabiliũ dſolationẽ nõ recipit et tanto maioæẽ qnto triſtabilia ſunt maioea eo quidẽè ꝙ ſm pᷣmiſſa ip̃ius dei ꝓmiſſionẽ certũ eſt ꝙ oia hmõi triſtia que hõ ſuſtinet ꝓp ter deum taneᷓ materia duerten? in gaudiũ ip̃ius triſticie à ſi nũ⸗ qᷓᷓ fuiſſet excluſiuũ nũquid igit? hoc gaudiũ nõ plus valet incõpa biliter qᷓᷓ auꝝ · ſquidẽ aun ideo diligir · quia natum eſt letificare et generare gaudiũ · ac ꝓinde eni occurrũt triſtabilia cũ duertant in gaudiũ nõ minus poterit conſolari qꝙᷓ cuius lapides duerteren tur in aun · Jed dices foete. ſi triſticia vertetur in gaudiũ dic mi⸗ hi quando et inquantũ · Drot ecto ſi ſcire velis quando · certum ei? ꝙ vel in hac vita vel in futura · Jiquidẽ in hac vita mulri eſſent co tenti de conſolatione hac feſtina · Si vero in futura ꝓculdubio eo meliꝰ ẽ quo et homini ſperandũ eſt·ꝙ hoc gaudiũ ad feſta ptineãt gaudion que licz hic ſint tantũ annua · In vira tñ futurã continnã ſant et perpetua· Vane ꝙᷓ triſticia iuxta diuinã ſpõſionẽ vertatur in gaudiũ nulli dubiũ quin hoc fiat in futura vita · Ii àutem non eti iita ſalteʒ quantũ ad perfectol quomodo tũc dixiſũ ſua canonicã Facobꝰ alphei. Omne gaudiũ exiſtimate fr̃es mei cũ ĩ temp tãtoes vninn dom nim it wijin pu nfunb Nmpt his ſamm hiigünfo uifum ſallc; nnſon vel end multom àduerſi oudit cunr wſande nerurſ n⸗ et den o ſoc⸗ wW cuyꝛ Wbaß M binie my ut 5 na ahrh ge em de muhmn nsd rrihn pmd nm dent i mü. Zunn No rin noees 5 n obl in eot Pcn natum labi adu hpi e um w futu varias incideritis ·nec credendũ eſt ꝙ tantus dommi dictus eſt faiſam aut impoſſbils fribu hfoc nimix ſane haberi poterat hoc in ſenſu · om̃e gaudiũ jd& equ ualẽs om̃i gaudio mudiali. Vpoero ſi àSatur de gaudij qᷓntitate nõ eſt dubitandũ qñ vna qſi gutta triſtabiimũ vertaꝰ ſaltẽ in futuro m gaudiũ qᷓñ mile carratan · jmmo qᷓſi intoerentẽ ſt eu fiunins gau dio · queadmodum yſayas diñm de wrłkm ſic dixiſſe recitat. ecce ego declinabo ſup eã q̃ſ fluuiũ pacis. ſ.coedis qͥ exc ludit omnem triſticiam doloeis coedialis. V. COEISfOeBRO. Fctaua puella ſic ait ad triſtẽ. Nuerto ꝙᷓ triſtariſ et ꝓeniteca Buceris· ſpãliter de pteritig vt de via qm feciſti · vt de actu q; Pegiſti aut negl exiſti · Gur aũt hoc. Mices foete ꝓpter euentũ triſta bile qm̃ in foꝛtuniũ eſt ſecutuʒ puta amiſſio ren puta mẽbri pditio aut infirmitag multũ ᷓnis. Sʒ heccine occaſio triſticie ñ eſt fuffiti ens faltiq; videris p fallaciã dſequẽtis cũ de dicta cogitas dñtia mime foeꝛſan neceſſaria. GCogita igit? magis ſi p alnã viam veniſſes vel alind opus pegiſſes vel ſi nõ tale opus negiexiſſes Pamnum multo maius vel piculũ aut fœꝛte moꝛr mcurriſſes. Quicqjd igit? aduerſi tibi acciderit cogita id deo volẽte factũ eſſe et ꝓ tuo meli oei · Rudi qᷓd veridica audiui relatõne recitari · Erat quidã armiger cumnus vxoe tantã in dño ſpẽ habuit ꝙ ad om̃e triſte qð circa ſe vel ſiol acciderz · ſp ſolebat dicere P melioen eſt · Fccidit aũt ꝙilte ar miger vir ſuus cãu quodã oculu vnũ pderet qᷓ;; et in hoc caũ vxo⸗ ſancta et deuota niſa eſt ↄſolari dicès et 1liud ſibi deo Pmittẽte ꝓ melioei ſuo cõtigiſſe. Irm Ser aut nile egeſtate foete cogente licet vno oculo peiuatus prexit ad litranos et að ſeruiciũ ibi cuiuſdam pnñcipis eſt receptꝰ cui cũ P aliqð tempꝰ Stiſſime ſeruiuiſſet et tan⸗ dem pnceps ille infirmitate pᷣuentꝰ moetez ſabi ſ entirz jmnere vo⸗ luit iu᷑ pemcipũ illius patrie dſuerùdinẽ ſecum moei vnũ de ſuig famnlis fidelꝛoꝛẽ atq; magis gratũ vt ei etiã in alio ſeculo ſeruirʒ quoms cremari ad moeiendũ cum dio ad honoꝛð magnum tali fa⸗ mulo cedere reputa?. Nũciari igiꝰ fecit ᷣdicto armigero ꝙᷓ cremari deberet et ſic ſecum moei eo P ipſum in hoc propter ſuum fidele et gratum ſeruicium et dilection ez quà haberet ad ipſum pee om̃i bus ſuis famulis honceare cogitaſſet · Quo audnto armiger ille ſi⸗ mulabat ſe per hoc maxime honoꝛari atqʒ gratiarum referens acti ones dixit ad nuncios · Iicet mihi iſta exhibitio ad maximum cedat honoꝛem · cum dicatis domino med ꝙ et in hoc articulo volo ipſi domino meo fidelis eſſe et honoe ſuus pᷣponere honoei meo · quia placet mihi ꝙ aliũ honoꝛet hñts duos oculos. nõ en im deceret ꝙ dñs meus in alꝛo ſeculo Parerz cũ monoculo ſerintoæe · quã reſpõ ſionem eius dominus ille approbau it et acceptauit mdicans ſibi in hoc per dictum armigen. ſingulareʒ fidelitatem mpenſam eſſe poſtolus qni frater ſſuaſerit eſtimatõeʒ S—— — Sic ergo ſepedictus armiger occaſione pd cem euaſit · qð cũ poſtmodum vxoẽi ſue retu ſciebã ꝙ ꝙ melhoei tuo erat ꝙ oc domo theutonica qui ſe dixit tun caſus recẽter dtigiſſe narrabat? · S COSOLNCIOhSS SV⸗ icioms oculi dirã moe⸗ liſſet illa dicehat · bene ulũ ꝓdidiſti · Flec retulit quidã de c tpis fuiſſe in pruſſia qñ pᷣdictus cxOTVLV·VI. COTFSh OEER TRISTICIA DS PiOC BFTN OVOD ML FIOC VpOO LVS E ST QVSAM BOfI· to poſt pᷣmiſſa ad dñam cõſolatricẽ acceſſit et alius tri⸗ 2 ſtis qrelam ꝓponẽdo ꝙ mali in Hoc mũdo melius habent ꝙ boni · vt illa ſibi ꝓ ↄſolacõe quinqʒ de ſuis puellis aſſi gnauit ·. COriSOSRTIO. mna puella ad p̃dictũ triſtẽ ſic ait · ꝓro antiqᷓ q̃rela ꝓponis ꝙ malis in hoc mido melꝰ ſit qᷓ; bonis · Proba ꝙ diciſ · foœſitan dices · Nõne olim ſãctꝰjob dqueſtꝰ ẽ dicẽs · Quare impij vinũt ſub imati aks ſubleuati ſũt ↄfoꝛtatiq; diuicijs ſemẽ eon pmanet coꝛã eis · ꝓpinquox turba et nepotu in dſpectu eon d omuſ eon ſecure ſunt et pãcate et · nõ eſt virgã dei ſup eos · egrediunt? puuli eoꝛum 3ſn gregeſ et infãtes eon exultãt luñbꝰ·tenẽt timpanũet cytharã et gaudẽt ad ſonitũ oægani · ducũt in bonos dies ſuos · Fec ſanctꝰ hNöne et idem dqueſtꝰ eſt olim ſanctꝰ dauid · pene inquit moti ſunt pedes mei · qe celaui ſup iniquos pacẽ pctõn videẽs · ecce 1̃ peccatoꝛes obtinuerũt diuitias et dixi · nð ſcit deꝰ et ſi ẽ ſciẽcia in excelſo · nũquid vane iuſti ficani coe meũ et laui inter innocẽtes manꝰ meas · et fui flagel latꝰ tota die· Nuꝰ nũq̃d vane ꝛc ·ĩ pſona dauid pdidi inquit totũ ꝙ bñ vixi uficaui coe meñũ àd hꝰ vt ma ſi ſint felices et ego tribularer · gaudent illi et ego flagelloe · gau dẽt qui blaſphemãt deũ · flagello⸗ qui colo deũ Hurſum ſanctꝰ da nid. Pextera inqᷓ̃t eon dextera iniq̃tatis quon filij ficut nouelle plantacionis in iuuẽtute ſua· Kilie eon poſite circũoenate vt ſikt tudo templi · Dromptuaria eon plena eructancia ex poc in illud · GQues eon fetoſe abũdantes ingreſſibꝰ ſuis boues eon craſſe Nõ eſt ruina macerie neq; trãſitꝰ neq; clamoe in plateis eon · Hec ſã⸗ qus dauid · Mõne aũt et olim ꝓpheta jeremias idem dqueſtꝰ eſt di cens · fuſtus quidem tu es domine ſi diſputem tecum · verumtn u⸗ ſia loquae ad te · quare via impion ꝓſpera · bene eſt omnibus quꝰ preuaricant et inque agunt plantaiti eos et radicem miſerũt · ꝓñ ciunt et faciũt fructũ · ꝓpe es oei eoxꝝ et longe a renibuſ eon ec peopheta · NKicet aũt iſta prima facie querelã tuam conuenientem reddere videant · Non modicũ tñ erras · ſi non ſint tibi ſignũ in bo nũ ꝓut eſſe dehere vna ſupea de ſoꝛoeibus meis euidenciꝰ dec arà nit· Ceterum vlterioꝛes ad ſingulas antiquarum querelas rep on ſiones ſequẽti bꝰ ſoꝛoibus meig duxi relinquendum · Vt. COESEESCIO — eand incm ſon mnn nmnton min mmo unni murttn mnpy mbuſu mouſu mupen imecinee wntſa⸗ anpitu ginchl noſhaeri fugenen peruntalien mneal⸗ lumpin mNyſ vyſnt ion in ere nilo bon oda 3iſhi Nn wimt ene gnni ond nm ntat uyt n e oniq i vco— ereg 1 nRl Lu eua et n oues e wri plte net 8 Wen ntect dene indi gear ecunda itaq; puella ad pᷣdictum hommem de maloum bonis contriſtatũ ſic ait · kariſſime frater ſi preſentis tue triſticie cau ſam ceſſare videris reſtat vt et efectu eius ceſſante ꝓtinꝰ dſoleris. Sed quid. Wrofecto cauſa tne triſticie ꝙᷓ eſſe ſupponis. ſcʒ malog abundare bonig non exiſtit · Nec obſtat P de mpijs job cõcludut. ducunt in bonis dies ſuos ·&ſt nmirum dtra hot iiiud qðᷓ ipſe joh premiſſis ſuis verbiſ ſubjungit dicens · Werũtamẽ quia non funt in manu eoum bona ſua cõſilium eoeum tonge ſit a me quaũ diceret ſecundum gloſam conſiliũ meus non erit cum impijs ſ vie eon vi⸗ dentur eis bone · ñi dederint mihi conſilum vt ſequar eas. non ſe⸗ quar cercẽ· peopter bona que videntur habere. qe nõ ſunt in manu eoꝛum bona ſua · Quod dictum quidẽ verũ eſt. Mon ſunt in manu impij bona ſua · quia in manu ſunt dei qui poteſt auferre et cito au fert · vel per moꝛtem impij q̃ cum intererit nõ ſumet oĩa neq; de⸗ ſcendet cum eo gloœia eius Non ſint jn manu impij bona ſua quia non ſunt ſua. udi ſenecam · Non elt inquit tuum foætuna quod fe⸗ cit tuum pitiꝝ eſt nempe qð aduenticium fuit· Kudi quoq; et au⸗ guſtinũ ſoliloquion. Peus inqᷓt p quẽ diſcimuſ aliena eſſe q̃ aliqñ noſtra et vrd eſſe que aliquãdo al ena purauimꝰ accipe me ab hijf fugientem famulũ tuũ quja et ꝛſta me quando fugiebam a te acce perunt alienum· Fudi rurſum ſenecam Quid in qᷓt ſtultius ꝙᷓ in ho mine aliena iaudare · quid eo dementius qui eirca ſe mirat? que ad alium ꝓtinus tranſferri poſſunt. non faciunt meli oꝛE equuʒ aurei freni · Non ſunt in manu mpij bona ſua · quia vt ſunt in manu eius non ſunt bona · Fudi tullianam ſententiã quod inquit rectũ et ho⸗ neſtum eſt et cum virtute id ſolum arbitro bonum Nũquid poteſt quitᷓ malo bonũ eſſe · Hlec tullius Bona igit? vt ſunt ĩ mann impij id eſt vt ipe ea recipit · ¶ male non ſunt bona. quia omne qʒ reci⸗ pitur ꝑ modum recipiẽtis recipitur · quẽadmodũ boni mala bñ reci pꝛũt vr ꝓpter hoc diligẽtibꝰ deũ oĩa coopent! in bonũ. gloſa etiã petã · Qõcoꝛdat quodã i loco etiã Fng2 · Scce inquit factů eſt malũ dum male accipit? bonũ · ſicut ecõtra apło factũ eſt bonuʒ cũ bene accipit? malũ.ſ· cũ ſtimulꝰ ſathane patièter poetat?. urfum ñ ſunt in manu impij bona ſua · quia exterioa bona · non bona malis fed mala ſunt eis · Indi ſalomonem in Puerbijs · Wſqʒquo inquit ſtulti que ſibi ſunt noxia cupiunt.&ece dicit que ſibi ſunt noxia et bene. fit enim iuſto dei indicio vt cum quis ſe vero domino ſuo reddit malum ſeruum illi mala ſint ea quibus ipſe dominatur quaſi ſuum vindicantia creatorem· Fudj eccleſiaſticum. Inicium neceſſarie reæi vite hominũ aqua gms et ferrum · ſal. lac. et pans ſmlaginens et mel et botruſ vue et oleum et veſtimentum. Rec omnia ſanctis in bona · ſic et impijs et peccatoeibus in mala conuertentur · De⸗ niq; non ſunt in manu impij hona ſua· quiã vt ſic ſunt extra oedmẽ vltimi fims · Vbi ſciendum P ſicut nihil eſt ſimpliciter malum niſi quod cadit ẽ oꝛdinẽ vltimi finis · Heoqʒ mala que honi paciunt᷑ exquo ah ißis ad vltimũ finẽ odinant? nõ ſunt mala ſimpliciter. ß pdunt nom̃ mali licz mata videant? · Vñ et paulus qᷓſi inquit mo rentes et ecce viuimus · qſi triſtes ſp aut gaudẽtes · dic qᷓſi·ß ſcõᷣm gloſam qð qᷓſi eſi hoc · nõ eſt hoc · vt qð qſi eſt aun Ita nichni eſt bo nũ ſimpliciter niſi qð ſtat ſub oꝛdine finis vltim Mempe ꝙ ẽ ſũme tale eſt alijs cauſa vt ſint talia ptici patiue vt qð ſume eſt calidũ ẽ alijs cauſa caliditatis · ſed finis vltimus eſt ſumme bonus quia eſt ipm bonum ſimpliciter · igitur cauſa bonitatis eſt in alijs quod nõ poſſet eſſe niſi inquantum ſtarẽt ſub eius oꝛdine ſicut nec ſũme caii dũ poſſ ſibi nõ cœoꝛdiatis eſſe cauſa caloꝛis · Quid igitur · Niquet certe maifeſte ꝙ bona ĩpion vt ſunt in manu eoM nen ſunt bona ſicut nec vt ſic · ſunt ad finẽ vltimũ oꝛdĩata · Tu ergo ſi bonꝰ es de ꝓſperitate malis nõ inuideas tanqꝙᷓ de bono · Hlia etem̃ eis nõ e ho⸗ na· Sʒ et bonũ nõ inuidet vt plãto dicit Si igit? inndes malus eſſe ↄuinceris et ꝙ bona p dſequètʒ ſiqᷓ hre te putares tibi ñ eſſent bõa t. COESIOSCIO. ercia puella ſic ait · Mõ eſt homo ſicut crediſ ꝙ ſcilicʒ bene ſit puerſis et male ſit bonis Nec obſtat ꝙ dquerit? · eremias · bñ Sſt ommibus qu pᷣuaricantꝰ et miqᷓ agũt · nec ꝙ daud cõqueritur de pace peccatoꝝ · Mempe ad hoc p interempcõeʒ eſſe rñdendũ ſatis valet pᷣmiſſa ſoꝛoꝛis mee inĩa de exterio bonon oꝛdinacõe facta vłpᷣtermiſſa ad vltimũ finẽ quã ſnĩaʒ eciã dauid inuit · miſſis nãq; ſins verbis ſic ſubiungit · Ixiſtimabaʒ vt cognoſcerẽ h laboꝛ ð añ me donec intrẽ in ſãctuariũ dei er intelligã ĩ nouiſſimis eon · Ilia aũt lia ſyʒ et intelligã nouiſſima · q̃ß dicat · laboꝛ ẽ añ me · quõ dgno ſcã iſta poſſe ſimul ſtare · I · deũ eſſe iuſtũ et res ũanas noſſe et gu⸗ bernare et nihilominꝰpuerſiſ bñ eſſe · et pacẽ peccatoꝰes hze · et eie ctis ſiue iuſtis qñq; male eſſe ·& ceſſat labo⸗ hoc · ſiue difficultas S poſtqᷓ; mtelligunt nouſſima · id ẽ fines dierſ malon et bonon · Exquo eĩ mal bona qᷓ vident? pꝛe nõ oꝛdinãt in finem vltimũ · Ideo nõ ſunt eis bona B ma la · exemplo autẽ eſt de bonis · Kurſum igit? vt cognoſcal quõ małl bñ ſit et bonis male vł ne · Vu di magnũ pr̃em Ruguſtinũ qu dictas lram ſic exponit · Intra ergo inqmt in ſanctuariũ dei aia fidelis et ſi neſcis qᷓ ròe fiat crede non iniuſte fieri qð ſinit aut facit deus. uana rõne ducebaris diunnã autoæitate renocare et crede aliqᷓd ibi eſſe qð te latet· Hã deu puer ſum et iniquũ nõ poſſe eſſe ſic intrãs fide ĩ ſanctuariũ dei intrãs cre dẽdo diſcis intelligẽdo · ſic em̃ ait donec mntroeã in ſanctuariũ dei quo intrat fides et poſt fidẽ qᷓ¶. et inteiligã nounſſima · Veniẽt no⸗ ui ſſma qñ nulli hono erit male · nulli malo erit bñ · Wuare ergo et mõ nõ ſic · foœꝛte et mõ ſic · Iʒ qð nũc õ in occulto poſtea erit in mã⸗ nifeſto · Ingredere mecũ ſi poteſ in ſanctuariũ dei·foete ibi hpollu docebo te · Uno diſce mecũ ab eo qui docz me eciã nũc ñ malis eſſe inm vemt mihh mpu ſnm ſhrnt nnc gigi uaſ habento nſide pugen ininn ſplrpie rpub unnmnb id noſ de nnſi Amin wio ſn dla izt n duur 1tiſn u end p tyda m e c Im bel e dand m cogo vl gin Wn labo ſeſ res b pec o ho d fin w e nö Sch nplo ni et bon* 4 sr e bene et melius eſſe bonis qᷓ malis · Fuis nondum venerit bonoenm felicitas nondũq; venerit maion pena nouiſſi ma · foꝛte intelliges mecũ nõ eſſe bñ malis · Rogo emte et qro a te quare tibi male et. eſpõſurus es egeſtas angit difficultas pmit· doioe foꝛtaſſe mem beoR tibi inimicon ·tibi ideo male eſt quia Pateris mala et hñ eſt illi qui eſt p̃m malũ. Multũ intereſt inter malũ eſſe et malum pati n qẽ pateris nõ es · malum eĩ pateris et maius nõ es. le autem malũ nõ patit? et malus eſt. Moli ergo falli. nð põt fieri vt tibi ma le ſit · quia pateris malũ et ꝛlli bñ ſir qui eſt malus · cũ ẽ eſt malꝰ putas quia nõ patit? malum· cũ patit? ſeißm. tibi male eſt.qe malũ alienũ pateris in coꝛpe tuo. et illi bñ qui malũ ſeip̃m patit? in coꝛ⸗ de ſuo · tibꝛ male eſt quia malũ habeg villã. er hñ eſt illi qui malaz habz ammã. hjec Fugꝰ. VIt. COISOSBTIO. uarta puelia ad ſimul refellendũ om̃es querelas peius recita vtas quantũ ad hoc videlz ꝙ cũ bom aduerſitatibꝰ tribulent Pãcẽ habeãt peccatoꝛes ducòtes in bonis dies ſuos. bñqʒ ſit oĩbꝰ qui inique agunt · ſic ait· Pic qͥſo mihi qua in re dſiſtit ꝙ bñ eſt his qui iniq̃ agũt ꝙꝙq; ducunt in bonig dies ſuos · Koete dices quia lo cupletes ſunt multiſq; dñantur et in pace cũ non ſit in mũdo qð habeant foꝛmidare · Erras plane · Dato em̃ ꝙ peccatoꝛes impij ſeu iniuſti de exterioej pace plus habeant minhſq; ab extra ꝙᷓ ip̃i iuſti impugnent?. ecõtra tñ juſti de imerioꝛi pace plus hñt minꝰ ve ab⸗ intra impugnant?. Fudi caſũodox · Cum inquit peccatoꝛes viden eſſe tocupletes multiq; dñari populis et in mũdo nõ eſſe quèẽ time ant pacẽ he putam.ſed pax illa cum dſciencia ſemp litigat et rix⸗ atur intrinſecus et cum hoſiem nõ habeat · ſecuz decertat ec ilie Ved tu ↄſidera quid melius ſit ab intra hacs hẽe vel ab eÿ̃. quid ve Picutoſius ſit ab extra impũgnari vel ab intra. Profecto ſ immiet hoĩs domeſtici eius · ſi dñs aliquis pugnaturꝰ intraneos ſui exerci tus timere habeat · multo picuioſius eſt P ſi ab ef̃neis mpugnet?. Qui ergo inſti ſunt melio? ſoæs itox eſt etiã ĩ hoc mũdo ꝙF ſit pec catox · hlam et teſte uguſtino · oĩs inoꝛdiatꝰ aĩmꝰ ſibiip̃i ẽ pena V V. COSMSRCIO. ninta pueila ſic ad triſte⸗ ait · Intiquoꝝ querele quas peimũ hſoꝛoei mee declaraſti non ſint tibi occaſio cuiuſuis triſticie ne dicam inuidie de hoc ꝙ mali in hoc ſeculo pluſeᷓ boni ꝓſperent?. ioc nempe fit diuina diſpẽſatione ad ñe ſalutis augmentũ et glo rificatõig documentũ · p hoc em̃ boni ãmonent? poti oꝛa et que ma ti cõicare nõ poſſunt bona q̃rere ſibi vł in ſtatu gioeie reſeruata · hãc quidẽ rõnẽ hugo regularis ip̃i aĩe ſue ſup̃dictis antiquis qðᷓ⸗ ammò ↄſmititer q̃rulãti ſatiſ facit · Juppoſito igit' iuxta querelam antiqᷓ ꝙ mali in hoc ſecuio plus qᷓ; boni ꝓſperent? hoc quidẽ erit reſurrectõis future in qua diuina iuſticia ab oĩ ſecta dceiſa exigen te · bonis multo meliꝰ ꝙ; nũc malis et malis muito erit peiꝰ ꝙ; nũc *— 5— S—* — ———— F—. ponis euidens argumentũ · qð nimi arg tinet qᷓ ſit oim̃e malũ in bonon aduerſitate D umentũ plus de bono cõ ſiſtens vel ꝙᷓ ſit omne ponũ ꝓſperitatis impioꝝ · Iſ Dẽniq; audi fohem os aureũ decre⸗ ron libro inductũ et ꝓpoſito lucide dcedantæ⸗ emo inqᷓt vidẽs malignos ꝓſperitate gauderꝰ turbet?· õ eſt em hec retri butio ma lignitatis neq; virtutis · Ft ſi aliqñ cõtigerit vt aliqᷓ ſit retributio vei malicie vel virtutis nõ tñ p̃ᷣm ᷓ dignũ eſt · ſed veluti quidã gu ſtus vel juſticie vel in dicij vt qui reſurrectionẽ nò credut talibus doceant · Oñ itaq; videmꝰ mal ignũ diteſcere non ſuhruam· et qñ videmus bonũ mala pati nõð turbemꝰ · iliic coꝛona · illic ſupplicia ſt et alia ratio · qe nõ põt malꝰ in cibus malus eſſe B aliqua bona habz neq; bonꝰ in oĩbus bonꝰ eſſe B habz aliq petã qñ ergo habz peritatẽ malꝰ malo.i·ad malũ capitis ſui eſt · cũ em̃ p ił᷑ paucis leniꝰ puniet? · Hec os aureũ * Ponis retributõeʒ hic accipit illic iã p ens cðſolationes ſup diuerſis tedijs ſiue paſ⸗ pabitis ratione dditionũ comugis · ſt pᷣmiſſa ad ſupradictã dñam cõſolatricẽ prin cipalẽ acceſſit et alius triſtis de tedijs ſuis querulando · un mox illa ꝙ Oſolatione qᷓtuo? de ſuis puellis adiũxit —. COpS IDSRSTIO· 5 rima puella ad triſts llũ ſic ant · onne ꝑ neptẽ meã nuprime —audiuiſti triſticiã bonoꝝ et triſtahilia apter deũ patiẽter per peſſa duerti in gaudũ · Kudiui quidẽ inq́es · Bʒ quid de tedio · Dro fecto nullus dubitat qñ tediũ ſit de genere triſtabil iũ cõſolamini itaq; dſolami quicũq; tedꝛa patiii quibuſuis an guſtijs qe in gau⸗ dia Duertent?· Mmc eſt etem̃ ꝙ ſare q̃ an guſtia interp̃tatur in bñdi gione miis ſue dictũ eſt. Deus celi det rihi gaudiuz ꝙ tedio quod perpeſſa es · K. CObSOSSCIO · cða puella ſic ad triſtẽ ait · Die mihi hõ ſpem tedij de quo do — —les Fſt ne tediũ in te aut ſpũalis exercicij aut vitã pfectã du⸗ cẽñdi · ſt foꝛſitã inqᷓes · Cur aũt ſic · Foete dices talis vita ẽ inio⸗ cunda · Sʒ foeti aĩo eito et audi magnũ Inthoniũ docentẽ diſcipu⸗ los·ſoc inquit ſit peimũ cũctis mandatũ nuiiũ in arrepti gpoſiti vigoꝛe laceſſere · B qᷓſi incipientẽ ſp augere qð cepit · Mon vo li⸗ oli tediũ defatiget · Hec ille pr̃ inſignis ãmon z6 fil ios ne in arre pto apoſito ſpũalis vite vel exercicij tedius eos defatiget: cur ein eſſet talẽ vitã ducere tedioſum tanqᷓ miocun dũ · Nlon em̃ ſemp mã net iniocundũ · udr illud Fullianũ ꝓuerbiũ · Optima inqᷓt vmen du rõ eſt eligẽda · ea iocũda dſuetudo reddet · Reuertar igi ad ver ba anthomjnte tediũ defatiget · ſi arta ſit via vite huiꝰ· Intra viã cõſuetudims ducã te p ſemitas equitatiſ dicit ſapiẽs qᷓ;s cũ ingret ſus fueris nõ artabũr? greſſul tui et currẽs nõ habebis oftẽdiculũ I K.COPISIOEETIO⸗ ¶Capitulũ. vij· tin s ab extraneis ñue Fptimo po 3 — nrf b. ſrie jit⸗ krb umn ſur uin witttn mul il zonnot Nmoet nedih wypoe uMno une til mils in Mameth recunere. nun plr ui 40 jn npoſwoe iy⸗ nrilrqu Sint tinn nj ten etsſt pn apn) ſiin . wnn unnz ercia puella ad triſtẽ de tedio dquerentẽ ſic ait. ic hõð er mi⸗ hi ſpẽm tedij tui. foæte inqes · Wxo mea tedio eſt mihi · defoꝛ⸗ nis em̃ eſt atq; feda · rras fr · queſo dicas mihr ſi puicra eſſ an te diũ haberes. Aĩme foꝛſan inquies · ʒ ſi bñ dſideres nũc minus te manet tediũ · Vudi illũ theofraſtũ · joꝛi inquit miſeria defoœmig habet? qᷓ foemoſa ſeruet?. Nihil e m̃ tutũ eſt in quo tociꝰpłi vota ſuſpirãt · deniq; cũ iſta quã haheſ magis F cũ pulcra fas eſt tibi et poſſibile aliam ducere om̃e tediũ remouòtẽ. Quenã inquies ð illa Eſt reuera dña ſapiẽtia ad ſecretũ cubile tuũ introducẽda. Pe hac quidẽ ſapiẽs loquẽſ · Intrãs inquit in domũ meã dquieſcã cumilla non em̃ habet amaritudinẽ conuerſatio ꝛlljus nec tedium duictug illius ſed leticiã et gaudiũ. IH. COpiS IOEBRxTIO. narta pueila ſic ait · Dic mipi cuiuſcũq; ſexus ſis pſona ſpẽm tedij tui · Dices foꝛte femĩa ſum et jdeo attedioe · qæ viro defe ctiuo in moe ihꝰ et diſtoto ſuʒ diuncta miionio · cuiꝰ ruſticitas in diſcretio et iracũdia me affligũt;ʒ tu ſoece kariſima nequaqᷓ ꝗp⸗ ter hoc deſperes ·ſʒ po ciꝰ dſoleris · Quippe om̃i malo tedij bonum maiꝰ p poc dſeq;riſ ſi tñ patiẽs fueris. Fud q̃d hugo regł aris ſEti at de malon ſotietate. focirco inqt mali inter bonos viuere pmit tunt? vt ilon ſocietas bonon vitam ererceat · et ub iũgit de ip̃is matis iniqᷓtate ſua cogũt arciꝰ virtutem qrere · Hec ille. Mec minn. HMam et hoſles quanto ſũt qpinquioꝛes tãto magis cogũt ad arma recurrere · N in ꝗpoſito ĩ recurſu ad arma juſticie virtutis dei maxi mus pꝓfectus dſiltit · Deniqʒ circũſtans fri gus caloæs naturalẽ ſai uificũ ad intra ↄgregat tocius coꝛpis in ſalutẽ · Id ip̃m ſentien dũ in apoſito de caloæe diuine amoeig· Mam et mala qᷓ noſ B pᷣmunt te ſte gregoei ad deum 1re cõpeltũt. Beo et ſim Gregoeiũ abel fieri non vãlet quẽ chaim mal icia non exercet· Capitulum octauum continens conſolates ſup doloæe et fletu ac lacrimarum afflictione. ctauo poſt pᷣmiſſa ad principalẽ dſolatrics acceſſit alius riſtis dtra doloæẽ et fletũ ac lacriman afftictõeʒ cõſola rionem querens · Cui 1lla mox ꝓ dſolatõe de ſuis pueliiſ ſex aſſignauit · Ff. COSDSRTIO. ima puella ad dictũ triſtẽ de doloꝛe mẽtis ſue dquerentẽ ſie aut. O ſi ſcires virtutẽ doloꝛis. de doloꝛe habito non doleres Que eſt inqᷓ̃es virtus eius · Ccce aufert hoſibꝰ. id õ nñis tẽpratoei bus optunitatẽ nos ad temptandũ ailoqudi. Nimin ſicut in coꝛ dibus ocioſis et ſeculariter gaudioſis hoſteſ hmõitenẽt ſua parla monta aò pficiendũtemptameta. Ma et ecõtra optunitatẽ nõ pñt tkr ioqusdi dolsti · d ẽ coedi tribul ato · huius rei in figura de fatu is amicis lob et fictis ad tẽptandũ hoſtiũ aie ſ gmficaõeʒ gerenti bus dicic in libro Iob.õ ioquebanꝰ ei verbu · videbãt em̃ doloe vebementẽ ſenſus eius. Igitur de doloꝛe nð doleas cõquerendo · ñ multo potiꝰ ↄgaudẽdo digas O felix doloꝛ qui ſie os obſtruit peſ ſim inimici · F. cOESDSEfTIO. ecunda puella ſie ait · Gur de lacmis doles et affligeris · Dro fecto ñ ſic doleꝛes ſi tu ſeires quã vim haberẽt laẽme dtra do oæes· Quippe illo faciẽte qᷓ dicit? in fletu ſolaciũ · p̃e lacrime quo dam ſolacio doloꝛõ coꝛdis magnũ minuunt àc Prer refectione et alleuiationẽ mẽtis ad refri gerãtõeʒ pectoeis et ſolamẽ triſtis · cum p oculos laẽme exeũt doloꝛð vnã cũ ip̃is euapoꝛare faciũt Vis ſci re peimũ effectũ · Fudi petn quendã bleſenſem· Multis inqᷓt ſola⸗ cio ſunt lacme et expte maximã magnitudine doloꝛis immuũt · do⸗ loe ſiquidẽ ſpẽm ignis gerit qui dum plus tegit⸗ plꝰ igneſeit · Vis ſcire reliquos effectꝰ. Fudi archiantiſtitẽ Imbeoſiũ · Paſcũt inqᷓt frequẽter lacme et mentẽ alleuiãt·fletꝰ refrigerãt · pectꝰ et meſtũ ſolant? Sſt em̃ pijs affectibꝰ quedã flõdi vo luũtas et plerũq; lacri mis ᷓuns euapoꝛat dolo?. fft. CObISOSTIO. ercia puella ſic ait · Vis ſcire rurſũ et alios Stos ef fectꝰ lacri man ac modos circa eas Sticꝰes· gcce fletũ et lacmas dſola tio et exultatio ſolẽt ſeqᷓ · Nõne ſic legit in yſaya · Dñs miſit me vt cõſolarer om̃s lugẽtes et ponerẽ dſolationẽ lugentibꝰ ſyon et da⸗ rem eis cœeonã ꝙ cinere · oleũ gaudij ꝙ luctu palliuz laudis pro ſpũ meroꝛis · Nõne et in thobia legitꝰ farã dixiſſe ad dñm · Poſt tẽ: peſtatẽ trãquillũ lacis et polt lactmatõe et fletũ exultatõeʒ infũ dis· Nõne et ip̃e ſaluatoꝛ dixit · heati qui ſugẽt q̃ ip̃n dſol abunt᷑ Sʒ et põ dicit · Qui ſeminãt in lacrimis in exultatõe metẽt · et iterũ jdem dicit · Suntes ibant et flebãt mittẽtes ſemina ſua · venientes aũt veniẽt cũ exnltarõe poꝛtãtes manipulos ſuos · Vis ſcire quo pacto id fiat ·&cce pñceps phon ſic dicit in ſuis moꝛalibꝰ Penitu dine replent᷑ pᷣui · mox ẽ triſtant? de hoc ꝙ prius delectati ſunt · Wari aut pacto dſolatõe replent boni de hoc ꝙ pᷣus lacmis deſo lati ſunt · In minus dens patus eſt dare dulcedinẽ dſolatõis polt amaritudinẽ lacrimatõis ꝙ amaritudinẽ penitudinis poſt dulcedi nem delectatõis · Kbſit · Hlabes ergo effectum gratum lacrimaꝝn· Iʒ quid de modis cca eas · Duplex ſiquidẽ modꝰ eſt · vnꝰ tolera⸗ c⸗ — bilus mẽſure ·&tter vero gtiſſirhe cure · Vis ſcire modum pmum ce põ. dicit · Dñe deꝰ virtutũ cibabis nos pane lacrima Et potu dabis nobis in lacmis in mẽſura · dicit in mẽſura·id 6 nõ vltra vi⸗ res · inc etem̃ dicit apks · Eidelis deus qui non pmittet voð temp tari ſup id qð poteſtiſ VVs vlteriꝰ ſcire modũ gtiſſime cure etꝰ 0 latõis future · S&cce qd dicit yſayas · Vufert inquit dñs dens omne lacrimã ab om̃i facie ·et joes in apocalipſi · bſterget inquit de⸗ omnẽ lacrimã ab oculis eon · id ẽ fancton · vñ et cantamꝰ · abſter get deus omne lacrimã ab oculis ſancton et iam non erit amp„ neq; luctus neq; clamoæ · ſed nec vllꝰ dolo⸗ quoniã poꝛa trãſerut licmm tenn in⸗ nnn min inp vmst imn ndn umit mnquc nndict ſontn ſtelat winct nſyuco eldel urvly ſelint muspl ylonn et oh⸗ k e coſd niyſ p or k Aabh mn liu ſn, nuns — nynx. ſn ven n xn pall ipd *—— ſn nhzit qü tkn nrrz mt . em u crnusn 8 deynn de Nede „ nimn * 1 F5— ½ „ d 35* 1w „ 4 6 „mn 6* 6 n ic autem modus cure lacriman nõne eſt Stiſſimꝰ.ꝗᷓſt vtiq; · inc etennm eſt ꝙ dicit dulcis ille pr ckareuallis · Helices lacrime quas pia manus dditoeis abſterget· Iec muratio dextre excelſ ſignifi⸗ cata eſt pmutationẽ aque in vinũ in foße aque leticie · et qpheta in jeremia dicẽte dño Querrã luctũ eoa ĩ Hi- COSOScCO. arta puella ſic air · Imnce cõquereris P te ploꝛatꝰ Fᷓuet atq; Plulatus Nroponã tibi ſiłitudinuz et videbig P gaudendũ ti bi eſt magis ꝙᷓ dolendũ. lonne vndes ꝙ fiſtulatoe ſe buccas ſuag ento implẽs ſatis grauat qẽ Suame tñ tolerat vt alios letificet. adẽ autẽ et inploeatu et viulatu te manet gaudẽdi rõ.q̃ppe vox in roma audita eſt ploꝛatus et vlulatꝰ rachel ploꝛãf filios juos. f. materna alfectione et virtuoſa naturaliter ſib ergaqlẽ indita In roma inquit qð interp retatũ dicit? in excelſis · id eſt in celo quéad⸗ modum dicitur et in canticis. Wox turturis que· I. ꝙ cantu gemit Fudita eſt in terra nra· Sic et vox ploꝛatꝰ et vlulatꝰ in romã. jd& inexcelſa terra nra · terra uiuentiũ audita eſt · Mon dicit? audiet?. 6 audita eſt et audit? ꝙᷓuis multũ diſtet in pñti · auditu etiã p influx as ſpẽs coꝛpali · Sʒ quid. Profecto opoetet actum talem audiendi vel delectatõeʒ vel triſticiã dſequi · N abſit ꝓ triſticia ipᷣm dſequa tur vel ꝙ gemjtus ploꝛatus et vlulatus inferat celicolis aliq̃d tri — mitus pꝓloꝛatꝰ et viulatꝰ.ß ſicut gaudꝛoſus cantus et nõne talem ploꝛatũ et vlulatũ ex mr̃na erga liberoſ vl alia ſancta et virtuoſa affectõe habunſſo vel he moꝝ trãſire deberʒ in magnã ↄſol ationeʒ hac ex cõſideratõe Puenientẽ ꝙ augmentũ gaudij ciuibus foꝛent celeſtibꝰ ſihi plus F diliganc? liberi caritatiue diligẽdis ꝙq; et ſi bip̃ꝛs foæẽt augmentũ gaudij eo ꝙ tanqᷓ actus ex virtute ꝓcend tes in celo ſibi p modũ depoſiti ſunt ad Saudium reſeruãdi. ꝓpter hoc dicebat ſaluatoe · bea ti qui nũc fletis qe ridebitis ſcilʒ ſaltem in futuro. vCOPISOERTIO. ſte · Nimin nihil triſte in celo locũ habz · git? ibi nõ audi ſicut ge ninta puella ad triſtẽ Suãtũ fleti bꝰ ſic ait · Nndiſti verbũ diui ni ac dutciſſimi ꝓmiſſi am ꝑ ſoꝛoe meã recitatũ · beati qui nũc Hletis qe ridehitis. NMmin ſm nrm acqnenſez in celo erit verꝰ riſꝰ O qualis et q̃ntus · Certe hic ridet? oꝛe ſ. emipleno · Nempe hic im⸗ pletur Mlud uerbio riſus doloꝛe miſcebit?.G electi ridehũt oee pleno. Quippe in job dicit? donec impieat? cs tuũ riſu et labia tua iubilo. Qnalis aũt erit riſus. Certe Stiſſimꝰ. Sicut em̃ hoꝛa dẽtes et lapꝛa magis qᷓ; hic eſſent· erũt Srarioſa.Ita et riſus qui his Pfici tur inſtrũtis in immõſum magis ꝙᷓ hic eſſet · erit groſus. Dicat er go hic attendẽſ quid mihi de rachaele illa iudea qᷓ nolut dſoſola ri cum clare ſentiã ꝙ merito debz hõ de pijs fletibus cõſolari cer⸗ tificatꝰ diuino ꝓmiſſo de ſubſ equéte in celo riſu tam gracioſo atq; gaudioſo · vi. COpISERTO. lacriman in vmnum gaudiũ xta puella ſic ait · Ohomo qui triſtaris de lacrimis ſi piarum nouiſſes virtutẽ lacriman de ip̃is nõ doleres · ſed gauderes · e em̃ lacrime terrã codis ꝛrrigãt et fecũdant Pie lacrime ado rem deupiſcẽtian ſedãt · Pie lacrime omnẽ ſpũalẽ infirmitatem ſa⸗ nant · Pie lacrime animã mundãt et ſpõſam resis celi pᷣparãt · Pie lacrime ocuiũ coꝛdiſf clarificãt · Pne lãcrime metis ſerenitatẽ et trã quillitatẽ cauſant · Die lacrime mentẽ eleuãt · Pie taẽme mentẽ ine briãt · Die lacrime holocauſta inpiguãt · Deniq; pie laẽme hoc qð hõ vult a deo ĩpetrant/ſſ Vis ſcire ꝙ pie lacrime terrã coꝛdis irri⸗ gant et kecũdant · Fudi egregiũ pr̃em GregoeiũFrriguu ſupiꝰ ac⸗ cipit aĩa cũ ſe lacrimis regni celeſti deſiderio affligit · lec ille pr ſanctiſſimus · Eſt igit? aq̃ lac man vt fons paradiſ de quo dicit? in libro genſeos · Fons aſcẽdebat deterra irrigans vniuerſaʒ ſupfici em terre. Cõcoedat eccleſialticꝰ · fngabo inquit oætũ meũ plantati onum ¶ Vis ſcire ꝙ pie lacrime ardoæẽ dcupiſcẽtianꝝ ſedãt · Vudi pꝛedictũ pẽem ſanctiſimũ · Klãmam inquit ſuggeſtionũ dyaboli ci cius extinguit vnda lacrimaꝝ · Igit ſ aliquis videat domũ dſciẽ⸗ tie ſue igne dcupiſcẽtie ſuccẽdi recurrere debs ad aquã lacriman · Vis feire ꝙ pie lacme omnẽ ſpũalem infirmitatem ſanant·⸗ udi quid liber job · de deo affirmet merẽteſ inquit erigit ſoſpitate Pe poc infigura de coepali ſanitate dixit dñs regi ezechie egrotanti et lacmanti · Vidi lacrimã tuã et ecce ſanaui te Vis ſcire ꝙ pie lacrime aĩam mundãt et ſpõſaʒ regis celi pᷣpant dſidera Sta comp atione ꝙ aqᷓ lacrimaꝝ eſt q̃ſi lauatoeiũ in clauſtro ſpũali· eſt etiaʒ q̃ſi balneũ in quo abluunt᷑ꝰ aie celeſtis regis ſponſe · Mec min · Hã et ille caſiodoꝛꝰ dicit · Eletꝰ eſt lauack cnlpan abſol utio pctõn Vis ſcire ꝙ pie lacrime oculũ coꝛdis clarificãt · Wudi egregium prem Gregoejũ · Eit inqͥt plerũq; vt in ip̃is pijſ t̃lẽtibꝰ ilia interm gaudij claritas erũpat et mens que in coꝛpe pᷣus ceca iacuerat ad inſpectionẽ ful goꝛis intimi ſuſpirijs vegetata Dnaleſcat · Idem pã ter rurſus ait · Meẽs lacrimis baptiſata in dtemplatione videt limpi dius · ftem quoq; dicit · Sepe qõᷓ toꝛpeſcẽtes latuit · flẽtibꝰ innote⸗ ſcit · Vquãà igitur iacrimaꝝ eſt colliriũ iuuans viſum de qu dicit in apocalipũ· collirio inunge oculos tuos vt videas · Vis ſeire ꝙ pie lacrime mentis ſerenitatẽ et tranquillitatẽ cauſant · Fudi Io hãnem os aureum. icut inquit poſt vehemẽtes ymbꝛes mundus aer ac purus efficitur · Ita etiã poſt lacriman pluuiaſ ſer enitas me tis ſequit atq; trãquil litas¶ſ Vis ſcire ꝙ pie lacrime mentẽ eleuat Lege põ⸗Fſcenſionetz induit in coede ſuo diſpoſuit in valle lacr? man · Lege quoq; et libeum geneſeos · Vultiplicate inquit ſunt àq et eleuauerũt archã in ſublime apte autẽ p archã mens intelligit archanon dei capax atq; dſeruatrix ¶ſ Vis ſcire ꝙ pie lacme men⸗ tem inebriãt · Kndi pꝰem clareuallisFllas inquit lacrimas vere in vinũ mutare dñm dixeriʒ q̃ͥ ſupne cõpaſſionis affectu in feruoꝛem iſu untun mim ſiunſe dn 4 b im bm menig quipin nbeig mſonn numg 1 uinp in ww Kuinz tu Nict 3 nbzt in n u nnn 3* nr ehn dnjit 6. spniet K⸗ Smndu 8 os w„ nlll. — n m Ln — prodeunt caritatis pro qua etiã ad hoeamt Anadã ebrieratis vꝛderig· ¶ Vis ſcire ꝙ pie pin guãt · Kudi Gregoeiũ ꝓr̃em ſe anctiſimũ. dum eſt bonu opus qðᷓ ozonis iacrime nõ pingue eſt p hoc bonũ opus qð cũ agitꝰeti Vs ſcire demũ qð pie lacrime hoc qð h Nudi quid ob hoc ſancta illa mulier judi Indulgentiã inquit eius cum lacrimis poſtulemusg. Fudj quoq; di ligõtius foem os aureũ verbũ in hac hemo inquit aliqñ fiens ad deũ acceſſit qui nõ qð poftulauerit ac repit · nullus ab eo bñficia dolter optauit qui nõ impetrauit. ipe em̃ eſt qui dſolat? flẽtes dolẽtes curat pemtẽtes infoemat · Mec il⸗ le pater venerabilis · Capitulum nonũ dtinens dſolationes ſup fletu et lacrimaꝝ af⸗ fi ictione ſpecialiter timẽtis penam gehénalem. ono poſt pmiſſa ad ſupꝛadictã dñam Dſolatricem acceſſit alius triſtis fletu feu lacrimis afflictus timoee pene ge hẽnatis · cui ip̃x tres de ſuis puell g ſolatõe deputauit OSDRO. rima pũełla ad punc hoĩem triſtẽ ſic ait · Cur fles · cur lacrima vrum effuſione affligeris timoee pene gehẽnalis · Non eſt xp̃i⸗ ane religionis hac ex cauſa lacrimani ſeu fiere· quẽadmodũ nec ex quãpturibꝰ cauſis aiijs. Nudi patrem clareuallis Gaudete inquit apł s cũ gaudẽtibus · flete cum flentibus · nũcuit apłs pcipit flere amiſione nen · intermiſſionẽ voluptatuʒ · filion mdetes · moehoꝛum mſtãtiam · ᷓuitatẽ imopie.potentiã foetion · Ibſit ploꝛãdi em̃ ſũt qui taliter ploæãt · Keligioſa em̃ triſticia aut alienũ peccatũ luger aut qprium · Plec dictus pater · Et ecce ꝙ materiam ploꝛãdi reſtrin⸗ gens nõ dicit timoæẽ gehẽne ſicut nec alia añdicta- ß tiñ iugendũ eſſe aut alienũ pctm̃ aut ꝓpeiuz · Spãliter aũt q̃re ſimpliciter timcee gelẽne nf̃e religioni ploꝛare nõ ruar· patʒ ex firma ſpe ꝙ pian lacrimaꝝ efficaciã gehennã euadẽdi · Quid er̃ faceret in interno is cuius aq̃ pian tacriman dyabolũ ſib ſubmerſiſſent · Sunt enim aque ille tanqᷓ aq̃ maris rubei vbi pharao infernalis ſubmergiꝰ cũ exercitu vicion · põ dicõte · Cõtribulaſti capita draconũ in aquis. ſcʒ pian lacriman capitalia vicia cũ mfernali dracone hoĩem im pugnãcia. urſuz ad qͥd timeret Sebẽnates penas tanqᷓ; ean dehi⸗ toe aut de jacrimis doleret· is cuius jam pie lacrime itas deleuiſ⸗ ſent qᷓs q̃ peccat ad ſe duincendũ pia manu dyabolo ſeribit n li bꝛo dſcietie · de cuiuſmõi libeis in daniele dicit?Iudiciũ ſedit et li bri apti ſunt · Deniq; ad qd gehẽnaz timerz aut de lacmis nõ gau⸗ deret is quõ vt ſaluꝰ fieret ip̃e ſue lacme a malicia lauarẽt · Dicen te ob hoc jeremia gpßa. Kaua a malicia iſrahel coꝛ tuuz vt ſaluus fias · Woſtremo ad quid penas gehennales timeret et de lacrimis ui ip̃ius ĩmemoe ſobeia ã lacrimis impinguatur lacrime holocauſta im Kolocauſtũ inqut ari⸗ nfundũt⸗Holocauſtum vult a deo impetrant · ht deo loquens dixerit- materia aureũ ꝓferentem. * 5 2 ——— —————— 2—————— 2—————— —— ———— pꝛopiciatoꝛið doleret is enius deus àd ꝓpiciandũ kacrimas acce prarer · certe non deberet· S; audi quiò drrã rimoæẽ tiũ et doloð fara filia raguel poſtmũ vxoe chobie mnio?is deo loquẽs dixe⸗ rit · Nõ delectaris inqᷓt ĩ xditõibꝰ nris qᷓ peſt tempeſtatẽ trãquiiũ facis et poſt lacmatõeʒ et fletũ exultatòeʒ infũdis· Budi quoq; et oꝛonẽ ĩtis eccie vtiqʒ efficacẽ · Deꝰ inqᷓt q̃ ſpan ti bꝰ m te miſereri iug elnais qᷓ iraſci· Pa nobis digne flere mala qᷓ fecimꝰ vt tuo potius eiagis ꝙᷓ traiciWa no. COrSOni0⸗ ↄſolatõns · gr̃am iuenire valeamꝰ Sl öa puella ſic ait · O hõ ſi vᷣtutẽ lac ma P Otrã gebẽnam hñt — gnoſceres nec gehénã multũ timereſ · nec de lacmis dolerel FSaudes Põne verbũ ciuſdã ep̃i ad piã mrem ans · ꝙ ſ alute filij lacmantẽ vł qñq; audiuiſti · Impoſſihꝛle ẽ inqᷓt tãtan lacmanfiliũ pire · Iʒ ñ minꝰ efficaceſ ſũt p̃e lacme àd delectatõʒ dãnabil cul pe Mãpe vbi ðe ĩ thobiatũc thobiaſ ingemuit et cepit oꝛare eũ ia cmis · bi q̃dẽ dicit gloſa · oão dñi lenit · lacma eogit · laẽme faeũr deũ iniqͥtatũ nñan oblini ſei · Piec ihi Sʒ qᷓd pła· Nõne cuiꝰ ois vita pdita ẽ qjq; eterne pditõi ꝓpinquꝰe P pias lacmas reſtituit j inte gn vr vlteriꝰ j eo intes ſpůs pſeuerz Certe ſic · Indi venandů pr̃ez jero · pᷣſbẽm Petrũ inq;t ter negãtẽ · ſ. xp̃ᷣmĩ locũ ſuũ amare ĩſtituere lacme Rudi quòqʒ et ſciſſmũ piez Greg. Tẽpꝰ inqᷓt redimimꝰ qñ p actã vitã qᷓ; laſci uiẽdo pdidimꝰ flẽdo repamꝰ V· COhS. ercia puella ſic ait · Sꝛ penã times gehẽnalẽ qꝰ hanc magis ti — mes eo miro mõ magis gaudenter ẽ̃letuũ et laẽman ſuſtinere es atlictõʒ · Vi ſcire qre ece miro mõ fletꝰ et pie iacme regnů celon obtinẽdi ac ꝑdñs gehenã euadẽdi vferũt ſecuritarẽ· q̃ppe lacme hymõi qᷓi vi q̃dã norut regnũ ceion obtinè udi esgiu prez SS · Regnũ iqͥt celon rapi vult niis fletibꝰqð nris meritis n debet“ ec ilte · Mec min Mã cuiꝰ vᷣtutis pie ſint lacme in p̃ribꝰ qᷓbꝰ deo ꝙ regno celon ſupplicamꝰ maifeſtat ma gnus p̃ augꝰ Micẽte ein põ · Furi bꝰ pcipe lacmas meas · Fddit ip̃e Fugꝰ qᷓ violẽte ſũt ĩ p⸗ cibꝰ Roc etem̃ piter teſtaꝰ et venabil pñ jeroꝰ Oinqt lacma huilil tua ẽ potẽtia tuũ regnũ tribunal iudicis ñ vereris delicton tuoꝝn accuſatoꝛibꝰ ſilẽtiũ imponis ñ eſt qͥ te accedẽ vetet · Fi ſola intras vacua nõ redibis mais crucias dyaholũ qꝙᷓ; pena infernalis qind pła · Vincis inuincibilẽ · ligas oĩpotentẽ · ielmnas filnũ vᷣginis · Nec p̃ ille · S ic itaqʒ teſte euãgelica veritate · regnũ celon vim patitur gt wolẽti rapiũt illud·q̃· ſip̃m ſibi dare poltulãt pᷣcibꝰ lacmoſis · Capi · x · dtinòs dſolationes ſup fletu penitẽtiaii gcio pꝰ pᷣmiſſa ad dñaʒ dſolatricẽ ſepedictã acceſſit et alius Friſtis ſi afftctõe fletꝰpnial qͥròs dſolari · cui illa tres ð ſu a is pueił cã dſolatõis deputauit I· I· COhS OERTIO vrima puella ad triſtẽ pᷣdictů ſie ait. Si triũ pᷣdictan nan ſo⸗ dalium de piarum lacrimarum contra gehẽnam efficacia · ſer⸗ mones audiuiſti · ꝓoſſes in materia gpoſita de p̃arum conſolatione winn uda nm ſisnl piud vuchab ndun mlip Droſcc diponn denbis: um pre dicgonſ dyunch zlopu ihu Wodi ühug uhrnh ni n ſeh ſe enzct ſe p 3* ne ſe Ju nilociſti z „Jepn epm1 3 gebenit fem lWe rs — weßg 8 wn 8 xrrdn lü ᷓpeu rimsil 3 reci— poi pem x ſep zon0 3 1„ hoc peimũ ſeito ꝙ tanto a dſolatione vãc uus minꝰ eris qᷓnto vbe⸗ rioꝛes lacrimas emi ſeris · qunppe cõſt coedis · S; apheta deo loquẽs. Icẽm in meon in coede meo dſolatões tue letifi foete gꝓpham in hoc verbo ꝓpter certitudi turo · Ibſit ꝙ nõ et in pñti · Iudi caſſiodon dſolatvei⸗ in pñti affirmantem · fletus inquit eibus eſt aĩan coeoboꝛatio ſen ſuum · refectõ mentiũ S; pone ꝙ nõ in pñti · Quid cure pᷣſertiz lõga nimi · Quippe amiſſum in ſillabis. id eſt in ſingulis doloꝛibs.recu⸗ handum ſperet? in tempoꝛibꝰ in iongitudime dien in ſeculũ ſeculi * 1 at penitentie pᷣdicantẽ · Redem pto? inquit noſter mometaneos fletꝰ nog eterno dſolat? gandio· H· COtSOERTIO. ecunda puella ſie ait · Pomo kariſſime afflictio penitẽtiati ia pulcritudinis · Quo pacto foete inquies. Ecce fit qũq; ꝙ ad caſtra vel alia ioca alta q̃ aliter ſine Sui iactura non poſſent expugnari. mediantibus aquis riuuloꝝ circa ea ne defiuant cohibiton dum mulriplicatõe ſua plus et plus aſcõdunt tandẽ Puenitur · Bed quid Profecto aſcẽſionis hmõi in valle lacriman penitentialiũ optime diſponunt? quibꝰ aquis lacriman multiplicatis et cœæã dec aſcen dentibus meètes penitentiũ ad alta celon dmodiꝰ et ſecuriꝰ ſuble uant?·ꝓpter qõ et talibus fletibꝰ libẽter afficiunt?. Idqʒ eſt qð per Gregoeiũ ſatis apte innui videꝛ.ũ inq̃t x fletũ mẽs ad ſũma rapi tur dpunctõis ſue penã gaudẽs mirat? et libz affici. qæ afflictione ſua ſe dſpicit ad alta ſubleuari. 7 Rl. COpISOSRTO. ercia puella ſic ait. O hõ gaudere deberes Pvel aliq̃d habes guo ad diligentẽ circa te angelon cuſtodiã recõpenſare poſ⸗ ſeð · q̃ppe angkis ſuis deꝰ mãdauit de te vt cuſtodiãt te ĩ oĩbꝰ vijs tuis · Iʒ dic mihi qͥſo. eſt ne aliqᷓd ĩ theſauris tuis qꝰ id recõpenſeſ Drofecto ñ video nũc aliq̃d meliꝰqᷓ; id qð ̃tũ eſſe angelis ſcriptu ra teſtat?.Id aũt eſt fletꝰ pnĩalis · Nepe gaudiũ eſt angelis in celo ſup vno pctõꝛe pnĩam agẽte. Vñ et dulcis ꝓf̃ clarenaliis. Velicie inquit angelon ſunt nñ̃e lacrime.jdẽ quoq; pr · lacme inqͥt peniten tis vinuz ſunt angelon · quia in illis odo⸗ vite· ſapoe tie guſtus indulgentie ſantas redeutis ĩnocõtie recõciliatõis iocũditaſ et ſe renate cõſcientie ſuauitas · Rjec ille pater · Erxplicit liber decimꝰ de cõſolatione theologie · Incipit kiber vn decimꝰ ↄtinẽs ↄſolationũ remedia opoætuna dtra illa turbatiua q opponunt? libertati Qapitulũ pmũ dtinẽs ↄſolatões ſup ſeruitute et carentia tibertatis. — —decimo peincipaliter viginti triſtibus àd ſupradi⸗ ctam dñam ↄſolatricẽ peincipalè accedentibus pᷣmo omniũ vnꝰ ex eis eidẽ dñe de ſeruitute ſua dqueſtuſ eſt et de carẽtia libertatis cui mox ila de ſuis puel Ms dnasꝙ ſolatõe vidẽ triſti impendẽda deputauit ima itaq; piẽlła ad triſte pᷣdictuz ſic ait· Vu qui de ſeruitute Rurharis et carẽtia libertatis · eſtimo ꝙ attendð opp̃ſſionẽ ſer d et dtrariũ in gaudẽtibꝰ libertate · Non ſic aut turbatus eſſes ſi attẽdereſ ꝙ hij qui ſerui dicunt nõ ſunt ſimpliciter ſerun nec ma gis opp̃l ꝙᷓ cõiter dñ p̃uis liberi reputent᷑ Vis hoc ſcire de his qui appellatõe hoim dicũtꝰ ſerui Fudi illuſtrẽ Senecã. Si cs inqᷓt eciſtimat ſeruitutẽ in torũ hoĩez deſcẽdere Ps eius melioe excepta coꝛpa obnoxia ſunt et aſſcripta dominis · nens quidem ſun iuris eſt Fudi quoq; et prem clareuallis dcodantem · Volũtati inquit nec leges impant nec pncipes dñantur · libera eſt maxime ſi ſpũ ducit quĩa vbi ſpũs bi libertas · Plec pr ille · Si ergo coepis dditio te cõ triſtet · ẽ qðᷓ te merito poterit Sſolari · videlz libera dditio potioeis tue poꝛtionis q̃ ſe extẽdit àd ꝓmerenda gaudia ſempiterna · VVis rurſum ſcire ꝙ dñi qui eſtimãt liberi cõ̃iter ſint etiã ſins ſeruis ma gis opp̃ſſi atq; turpioei magiſq; confuſibiln addicti ſeruituti · Foc ſta dſideres · Mõpe · Jup què plures regnãt dſtat illũ magis opp̃l⸗ ſum magiſq; ſe ruũ eſſe · Sʒ qᷓd · Drofecto cõiter accidit ꝙ ſupꝑ dños ipon lbertate apter quã minꝰ timẽt occaſonẽ pᷣſtãte płes regnãt ſaltẽ turpes paſfiones qubꝰ masis ꝙ timoeati ſuccũbere dſuene⸗ rũt.igit? ſequt? ꝙ ſunt magis ßun · Fudi venerandũ antiſtitẽ Im⸗ broſid. Seruit inquit q̃cunq; vel metu frangit. vel delectatõe irre tur vł᷑ cupiditatibꝰ ducit? Fel indignatòe exaſperat᷑ vł meroee de⸗ icitur · ſerulis eſt em̃ omnig paſſio · ec ille WI. COtISOSRSTIO · ecunda puel la ſic ait · O hõ qui ſerutute Fuaris · Vis realiter lber eſſe · Vellẽ inquies· Sto igit bonꝰ otpote vitãs turpiu dines et liber cõſeberis · Fudi ſniam tullij Liber inquit is eſt eſti mandus qun nulli turpitudini ſeruit · Fudi quoq; et magnũ patre Fugultinu Bonꝰ inquit etiã ſi Buit liber elt· malꝰ aut ſi regnat ſer uus eſt · nec vnius hoiĩs · ſed qð uius eſt tot dñon quot vitioum · hiec pr̃ iſte · B ergo bonus es gaude pł imũ de dria ſi erututis iter te vocatũ ſeraũ et ſtultũ dñm Gaudere eteĩ poteris in immẽſu ꝙ tantũ a ſua tua diſtat ſerutus et ꝙ frueris ſote potioæ · Iu ſubie⸗ ctus es vni fœte ſtulto dño · ip̃e vero płims q̃ ſi ſapiens eſz ꝛã ſibi ſeruiẽdo luber eſfes · Ft vero ſi eſt ſtultus impiũ ip̃ ſeruitul elt di ſtans plurimũ a tua ſeruitute · vtpote ip̃o płibꝰ dñs et Suioeibus ac die et nocte ſibi vicinioꝛibꝰ ſeruiente · ꝙᷓ;uis dicatur Pnerhio ꝙ expedit hẽe diſtãtes dños · Vis de iſtil autoeitate pẽis venerabilis don pen eeip n lt jit qu inn wngi iisen C Wim ⸗ ſomot it ſuo dio nr b duus ar nuh th mnn nzi inimn uin bch i un ſ inpt n N nn „ t „„ . — ner dih) En nit d n c tMe ztuh 6 1 „ 3„ 3 7 i⸗„ edoceri · Judi archiantiſtitẽ Imbeoſiũ. gſ inquit ſapiòti ſeruire li bertas ex quo colligit ꝙ ſtulto etiã impare ſeruitꝰ eſt. er q peius eſt cũ paucioæibꝰ pᷣſit ſupple ꝙᷓ ſapiẽs ſeruꝰ. pluribꝰ dñjs et Suio ribus ſeruit · Fᷣuit fuis cupiditatibꝰ quan dñarionẽ. nec nocte põt fugere · nec die · qe intra ſe dño habz · intra ſe ſeruitiũ patit? intole rabite. Hec iſte ꝓr̃ venerãdus. Poero ꝙ ſapiss ſeruꝰ plunbꝰ pſit eo patet pacto P ptnrimis peſt paſſionibꝰ ad qs etiã inclinãt aſtra Quo ꝓfecto fit ꝙ teſtãte ilio ptolomeo. Sapiens dñatur aſtris I8 aut quocũq; dominio gloꝛier qui facit petĩ teſtãte ſaluatoee ſuꝰ eſt peceati· ſ.ſeruitute culpe · F qua filiꝰ dei q petĩ nõ fecit habʒ liberos reddere · ꝓpter quod ip̃e met dicit · ſi filius vos liberauerit vere liberi eritis. Gapitulũ ſeðm dtinens vſolationes f up jugo domini poꝛtando et Pceptis eius obediendo. eeudo poſt pᷣmnſſa acceſſit ad ſepedictã dñam etiʒ aliꝰ tri mmtis ſup iugo dñi poœtãdo et pᷣceptis eius obediẽdo q̃rẽs cõſolari. Ft illa ꝙ dſolatõe. octo ei puellas aſſignaut. COSDRTiO. P rima puella ad pᷣdictũ triſtẽ ſicait · O hõ ſi tu ſeires qᷓ ſaluba tmãtãqʒ ad deũ p obĩam attinentiã hẽes gaudẽter ac oñ̃ trifticia ſemota eius pᷣceptis ohedires. tdnet eiei obedꝛẽs tanqᷓ; ſeruꝰ ſuo dño ec hoc certe modicũ dfert nãq; beatitudins celeſtem et huiꝰ rei magnã ſecuritatẽ Vis hec ſ cire · Ecce ꝙpdferat beatitudinẽ nũc in ſpe et tandõ in re hoc teſta⸗ P Beatꝰ inqᷓt zpłs cuiꝰ& dñs deus eiꝰ et iteꝝ · Beata gẽs cuiꝰeſt dñs deꝰ eius Fioc aũt ñ meret? ſola appelło ß volũtats ðᷓj executio aut exequedi ꝓmptitudo· De executòe q̃dð dicit ip̃e ſaluatoe. hð oĩg qui dicit mihi dñe dñe in⸗ trabit in reghũ celox ·ſʒ qᷓ facit volũtatẽ pẽis mei q in ceł eſt ipſe intrabit in regnũ celon · De ꝓmpta aũt volũtate di uinã volũtateʒ exequedi pʒp ſike ĩ abrahã Iſte nãq; fil iũ nõ ĩmolauit. et tñ quia ꝓmptã voluntatẽ ĩmolãdi eũ hũit mercede obĩe bñdictõeʒ acce pit · dicẽte dño qe nõ pepciſti filio tuo vn genito ꝓpter me bñdicã tibi et multiplicabo ſemẽ tuũ· et itex · In ſemie tuo inqjt bñdꝛcent? om̃s gẽtes. qe obediſti voci mee Poero ꝙ attinès deo p ohiam ſi cut ßuꝰ dño magnã habeat ſecuritatẽ poſt moetẽ dſequedi celeſtẽ beatitu dinẽ ex ho qdẽ pʒ · qe dñm bonũ hzkanqᷓ beniuolũ piter et oiporentẽ · Vudi magnũ antiſtẽ ꝓmbo. hoej inqᷓt ñ timeo · qe bo⸗ nũ dim habeo · Burſum deo obedjẽð attinet ei ſicut frater ĩmo qᷓñ omi genere attin etie. Vudi p̃m ſaluatoes qntum ad hoc Ioquentẽ Quicũq; inquit fecerit volũtatẽ pʒis mei qun in celis ẽ ip̃e meꝰ f̃ ſoæoꝛ et mñ eſt Sane attinẽtia punuſcemòi admmꝰ capiẽda eſt q̃ntũ ad affectũ beniuolẽtie et dilectõis ac qꝙᷓtũ ad effectu; bñficẽtie et ptractatõis quadmodũ dictũ eſt in ecco.Sj eſt tibi Fuus fidek · ſit tibi qũj aĩa tua qᷓſi frem ſic tracta aliũ. f. COSIOSHRSTIOQO ecũda puella ſic ait · O bone frater · Cur nõ ponderas bonum —obedietie ſup om̃e malũ ſaltẽ in pñti penalis ſuſtinẽtie · An ñ vig eum ſequi qui põderatoꝛ eſt ſpirituũ · Monderã ſicut xp̃s · Quõ inquies aut q̃ntũ · Fudi pẽem clareuallis · Wementote inquit fres xpᷣs ne pderet obedientiã pdidit vitàʒ· un inſignũ ꝙ mãdato pris opediẽdo moetẽ ſuſtinebat inclinatò capite tradidit ſpĩ · Inclima ergo et tu caput tuũ caput aĩe · caput ſcʒ tue ſupbe volũtatis q̃ tã⸗ quã caput impat mẽbris alijs · Inclina illuò et hũiliare ſub potẽti * ſub capite oĩpotẽte · Quippe ius imenſa digni manu dei imòo veE p ² tas hoc requirit et omnẽ in hac Pte verecundiã excludit Deniq; poĩ ſcabiolũ caput faciemqʒ hñti defoeme multũ eſſ gaudendum ſi illo capite ſalua vita amputatò loco eius caput nobiliſſimũ ob⸗ tineret · Sed quid · Plõne caput hoœis pᷣdictũ · volũtas ſez ꝗpria et ſu pba. caput eit ſcabioſum vicijs faciem vleiẽtie defoꝛmeẽ habens · omo vero viuẽl in obediẽtia qui caput ſuũ pᷣcepti gladio ſubmit tit et ip̃m patitꝰ amputari caput nobiliſſimu accipit · Hã et pmo ſuo capite caput ſibi ↄſtituit pm xpm ſm diuinam eius voluntatẽ qð nimin caput nobilitate et puleẽtudine a pᷣen capite tantum diſtat quantũ volũtas diuinã ab hũana q̃ntũ mũdum ab immũdo · quãtuʒ dei foꝛme a defoemi diſtgt et enoemi· II. COpISDEEGCIO. S ercia puella ſic ait · O hõ ſiqᷓ; acceptabilis deo ſit obia agno⸗ ſceres · ip̃az pᷣceptis obtempando impẽdere cũ magno gaudio chares · Himin mediãte ip̃a ↄpat? qð nõ pᷣt om̃i auro vel argento pari · Vis ſcire quid · certe ſapia in dpatione cuius om̃e aun hare na eſt exi gua et tanqᷓ; lutũ eſtimabit argentũ · Nempe ꝙ hec poſſit obia mediãte dpari teſtat? ille dulcis pater clareuallis · Vrecioſa inquit ſapiẽtia qᷓ deus ↄgnoſcit᷑ et mundꝰ dtemnit · Rãc qui inue nerit beatus vtiq; erit ſitenuerit eã · qd dabit ꝓ ea · impẽde obiam et accipe ſapientiã ſicut ſcriptum eſt ↄcupiſti ſapĩam ſeruã mãdata et dñs dabit illã tibi · ſi vis eſſe ſapiens eſto obediens amplectere ergo toto mentis affectu et niſu coꝛpis bonũ obedientie · acceden do x ipᷣm ad lucẽ ſapiẽtie· ſic em̃ ſcriptũ eſt · ccedite ad eũ et iltu⸗ mnami · Fccedite videlʒ ꝙ obiĩam · quia nõ eſt rectio? aut tucioꝰ ac ceſſus et illuminamini p ſapientiam · Fec iſte pater· IHI. COFISIOSERNCIO. narta puella ſic ait · Hlomo kariſſime nõ triſteris de pᷣceptis dꝛ & ſet iugo obie · imo plurimũ gaude ꝙ dignat? deꝰ obiam àte re efiñrere ·eo quidẽ fine vt et tu ſi feceris ꝙ requirit · hoc qð ab eo re quiris infali wiliter dſequaris · Fudi dei ſecretariũ olem loquo? mandata eiꝰ cuſtodimꝰ. Vñ et ille cecꝰ natꝰ et a xp̃o illũnatꝰ dixit fiduciã habemus ad eũ ꝙ quidqᷓd petierimꝰab eo accipi emꝰ · quià loquentẽ de ꝓpoſito ĩ ſua epiſtola·ſi inq̃t coꝛ nr̃m nõ rephẽdit no Ziqᷓs dei cultoe eſt et voluntatẽ eius facit hũc exaudit · Kudi erso uſſde wo cbim nnin umn gunmn niin iun ſuun nmn hrzu imncu uitin cderend tmyit mdode cpild inell ne ſchoi treris de ſnrhjn benm chihin iah n wpet n nmn n pn nodm tti e t prl p oñ u d— wu „ b etyſidoeum. Mõ impetrat inquit a deo bonũ nõ obedit ſi em̃ ꝛd qò deus Pcipit faci obtinemꝰ.kjec itle. et ecce qᷓᷓ magnũ eſt ð ipe obediti ꝓm ttit et quantã ſecuritatẽ ꝓmiſſioni apponit 1d qð petimꝰ inquit vhij nil' ercipir · addit ãt ſine dubio oblnt iomns heſitatéʒ excludit Wro his aũt nihil ĩpoſſibile reqrit· ſj d inqͥt qð deꝰ p̃cipit facimꝰ Au vtiq; nemins ad ipoſſibile aſtringit · nec ad Sue aliq̃d fugũ inqt meũ ſuaue 6 et onꝰ meũ leue. v. COtSEn zinta puella ſic ait. †d qðj mõ p ſoæoc meã andiuiſti jugũ dñi Muaue eſſe et onus eius leue· induhitãter ſcias eſſe ven Quip F al leuiat iugũ dei Pᷣceptox eius ſanꝰ jn tellectꝰ. Nlieuiat iugũ irema ug· alteuiat iugũ dei amoꝛoſus atfectus. Nõne pᷣmo iugũ dÿ alleniat pᷣcepton eins ſanus mntel lectꝰ quem admittit · cũ ipemʒ pᷣceptũ ſuũ de obſeruatõe ſabhati ſano intelligi vokuerit intei testu eñ dicebat· Euiꝰ vñm aßinꝰ aut bos in puteum cadet et nõ vtinuo extrahet ijlũ j die ſabbari Rudi aũt quo ad io et magnũ pr̃em Fuguſtinũ qͥ qpter ſanũ inteltectũ pᷣcepti der de; iurãdo dicit ſic. V tiq; apls nouit pᷣceprũ djj et tñ iurauit cuiꝰ pee cepti iibꝛo decretonꝝ ſanus nobig ex verbis etuſdẽ pñs exponitur inteilectꝰ. Propibem⸗ inqt iurare cupiditate aut delectatione 5 ne ſcðo iugũ dñi alleuiat remuneratõis effectꝰ. Certe ſic. Nãᷓ cũ 3 Poetauerit iuguz dñi ab adoleſcẽtia ſua · vbi in gloſa dicit?. Sſt iugũ dñi leue releuatũ ſpe remuneratio iat iugũ dñi amoꝛoſꝰ affectꝰ. Fudi vene⸗ rahilẽ jheronimũ pᷣſbiten Kihil inquit amãti bꝰ durũ nullꝰ laboꝛ difficił· amemꝰ et nos rpᷣm et facile videbit? om̃e difficile. Fudi qu; et magnũ pãem Fuguſtinũ Rullo mõ inquit oneroſi ſũt la⸗ boꝛes amantiũ ſ pi delectãt ſicut venantiũ aucupantiũ piſeantiũ in eo em̃ ꝙ amat? qut ñ lahoꝛat? aut laboꝛ amat?. ec Fugꝰ. B er pſalmiſta dicit · Ein Sis lahoes in Pcepto · fingis in qt queadmodũ ymago ſub colũna lapidea ſculpta vel depicta que ſtat in curuata ac ſi poꝛtet Sue alq̃d cum vł nihil poetet aut mime ſihi Sue· Kudi pẽem ciareuallis. ꝓn non labo⸗ fictus iugũ ſuaue crux inuncta erta ꝓnellã ſic ait. O kariſſime. cur abhoꝛres diuinis Pceptis obedire. Nn neſcistu ꝙ lucẽ dtinst qᷓ pficiũt intelleætuʒ ꝙq; mirã hñt dulcedinẽ qua alliciũt et affectu NSne videtꝰ tibi ꝙ 1l⸗ iuminẽt intellectũ cj ob hꝰ dicat pſalmi Sphꝰ. pᷣceprũ diñj lucidũñ iliuminãſ ocłos Nõne etiã vidertibi ꝙ pᷣcepta dñj alliciãt affectũ oũ duici bꝰ oſcul atq; dulciſonig melodijs dpent? Vhi foelã inqᷓes erce Pdulcibꝰ oſcut᷑ dpent? hoc teſtat? tꝰ qdã aparꝰ ſupillã vo⸗ cẽ ſpoſe in cãticis. oſculet? me oſculo oꝛig ſui · q̃ de ip̃a ſpõſã. id elt orcia loquẽſ Quot inqᷓ;t pᷣcepta ex eiꝰp̃ dicatõe aBnoſcit. ſſpõſe.qᷓſi eot oeis oſeła ſuſcipit Woære ꝙ pᷣceta dñj tãqᷓ; hñtia rõeʒ tripudij nu qð poſcit qui eiꝰ legi mꝰid qẽ petimꝰ ſine dubio compent dulciſonis melodijs · hoc ſupꝑ illnd pſalmi in decacoꝛdo ſalterio cũ eythera teſtat᷑ magnꝰ pr Fugꝰ Mecac o?du int. pſal⸗ in. teriũ ſignat decẽ pᷣcepta legis Nũquit ergo ſatis pz Pᷣceptis ð obe 3 didi rò q̃ tã nata ſũt bñ diſpoĩtis gnare tripudiũ et ipis ee ſolatõ n. Kurſũ ꝙ mãdata dñi affectũ alciãt · delectatòes e0k ꝓpbãt s bw ſãcti ſupponũt et innuãt · udi Grego?nu OeatOee ſãctiſſimũ. Eſto i inõ placẽt reſpuẽs tuon wich inꝗᷓt dñe q̃ſumꝰ zpiciꝰ plebi tue vt q tib pen e bꝰ mãdatox⸗ vRH. COSiOEfiTLIO* Feptima puella ſic ait · Credere hõ ꝙ tu crederes pmiſſa de pce n* ptis dñ vera eſſe ſi non ineſſet eis dditio q̃ dtriſtat videlicʒ ꝙ mnim vim hñt coactiuã atq; eoM quibꝰ dant obligatiuam · eo aũt fit ꝙ ſunt qᷓſi ligamia et vincula libertatis q eſt ad vtrũlibet excluſiua. int 3 Sʒ ꝙ hac in pte ſatis erres ſcire debeſ ꝙ et ſi ſunt vincula tñ vicu⸗ wiun la ſuͤnt apicia et ideo nedu tolerabilia ſunt h etiaʒ optabilia · Vis wuse poc ſcire · Ecce nõne eſſent qpicia vincula atqʒ optabilia qͥ optime wiqu redolerẽt et odoꝛẽ ſuauiſſimũ dtinerẽt · Nõne eſſent ꝓpicia vincula nnphn que hoiem nõ ſolũ dſtringerẽt vei li garẽt · ip̃m potiul ſup̃mo ſuo wnch amico artiꝰ diungerẽt et vnirẽt · vtiq; fateri hoc neceſſe elt · Sʒ qͥd oume Profecto pᷣcepta dei vł autoeitate ip̃ius in eccĩa ꝓmul gãta· Flee ſnſun cine ſunt · hecq; faciũt · Kedolẽt nãq; ſuauiſſimũ odoꝛ dmim amo ſinw rit oĩa ſuauia faciẽtis · Nimin hũc odoꝛ ↄtrahũt a radice carita doen tis a q̃ ip̃a ꝓcedũt · xempiũ ꝑ de ſurculis trũco inſertis ſi ponat dida ralis coloꝛ odoe vel fapoe in loco inſertionis et locus fiſſure bene unsere obturet?· Tũc em̃ vnctuoſus humoe P locũ illum trãſiẽs ex ip̃o ſuo oyh trãſitu opatꝰ ꝙ fructꝰ in què duertit᷑ einſdẽ coloꝛis · odoeis · vel ſa hihcion poꝛis reddi? Kurſũ pᷣcepta dñi cũ ſint amoꝛis vĩcula ip̃m holez netfnch ot deũ artiꝰdſtringũt atq; vniũt ĩ amdæe et ideco qͥ ej ea eſſe veitet v ercu hic vellet eſſe a ſämo ſuo amico ſepatꝰ et q̃d poñ̃i de libertate euã wg gendivageq; volũtatis qñ poſſet manere apnd amicũ et attractul mno = vniri dietis mediãtibꝰ odoꝛiferiſ vinculis caritatis de duo cqn imen ratiuo tractu loquẽs dñs p jeremiã qphaz · caritàte inqᷓ̃t ppetuã dĩ nin lexi te ideo attraxi te miſerãs vʒ quibus ſigamibus attractiuiꝰ et uin. vinculis vnitiuis deſignauit dñs p oſee apham dicẽs · Un funicut h adã trahã eos in vincut caritatis dicit adã vtpote cui pᷣino p̃cepto i rum vincł a funt iniecta · Fane nõ miret? quiſpiã ꝙ vicula caritã i zud tis ſeu amoeis dixerim odoeifera · Pã et q̃dam trenon gloſa odoee en dilectioni attribuit · ECũ inquit caritas amittitur reliqᷓ virtutes ſter wib coea amplexant · quia de bono dei et ꝓximi odoꝛe di ectõis trãſe⸗ in unt ad fetoꝛẽ prauitatis · VIIt.COFiS OERNTIO dnhn gtaua puella ſic ait O ſi noſſes virtutẽ ohie nequaqᷓ tibi cauſa wa Iner triſticie ß leticie Nimin p obĩam homo actualirer refici icjh iñ · Per obedientiã perfectam homo deo carioe alijs efficitur Wer ni obiam hõ bñdictões muitiplices ↄſequit? ac ſup alios exaltãàbt⸗* iht Der obedientiã bomo diuina dulcedine inebeiat? · Per obedientiã ſ umbt it ne ph dei dri nn asri Fei momt oli uico s mt 4 tetNc d. nte eoc „ —— „ e„ —*— „ * hom o inſupabili dulcedine recreat. Her obedientiã põ beatã vj tam aſſequit?. Der obedienttã ſi pfecta fuerit hõ ad iocũ heate fru itionis qᷓſn ĩmediate tranſit cum moit. · Denq;ʒ p obiam p qſi dei ficat? ſ Vis ſcire pᷣmo ꝙ P obedꝛentiã* hõ actualirer reficir. Nudi Veus mquit cibus 3 d. Möne idẽ et alte⸗ rius hoĩs cibus ſeu refectio eſt pᷣſertim hñti koquernitẽ dei vngenitũ in mundũ ⁊ pee miſſum eſt vr faciã voluntatẽ eius qui miſit me. Sʒ P dfoemitatẽ volun⸗ taris ſanũ appetitum. Fſt oĩno · an nõ de hmoi hoiem admittz ad refectionẽ qꝙᷓ; ip̃e habuit jn via qui ip̃m ad ſuã me in patria dicẽte xp̃o. et ego diſpono vobis ſicut di ſpoſuit mihi pr meus regnũ. vt edatis et bybatis ſup meſam Vis ſeire ſecũdo p obiam pfectã hõ deo cario⸗ alijs efficit?. CS ſidera hoe in ſili. am et dife cipłi pm antiquoꝝn magis obediõtes fuerũt eis carioꝛes · Vnde et abbas ſil uanꝰ inter duodecim diſcipu los ſuos quẽdaz marcũ noie piꝰ dilexit · qui etiã ab ip̃is ſuiſ ↄdiſci pulis plus qᷓ ip̃i ab abpate deberè diligi iudicatꝰ eſt ꝓpter pꝓmp⸗ tudine obie eo ꝙ it̃am ſcribere incepit ad pus abbati onè impfectã reliquit quo pfecte ſe obedire mõſtrauit · Tudi ſtrẽ jeronimũ pfecta inqᷓt obia eſt ſua inpfecta relinquere I Vis ſcire tercio ꝙ p obedientiã hõ bñdictões plurimas dſequiꝰ ac ſup alios exaltabit?. udi illud deutronomij · Si mquit audieris vocẽ dñi dei tui vt facias et cuſtodias oĩa mãdata eiꝰ faciet te dñs deꝰ tuus excelſioeẽ cũctis gentibꝰ qᷓ verſant? in terra. veniẽtq; ſup te om̃s bñdictiones iſte et apphendẽt te· ſi tñ pᷣcepta eius audieris bñdictus tu in ciuitate et hñdictꝰ in agro. bñdictus fructꝰ vẽtris tui et fructꝰ terre tue · fructuſq; iumẽton tun greges arméton tuon et cauie ouiũ tuaꝛ · bñdicta œeren tua hñdictꝰ eris ingre ui dſurgũt aduerſi uz te ſaurũ ſuũ optimũ celũ vt pluuiã tribuat terre tue in tpe ſuo dſtitu et te dñs deus tuꝰ in caput et nõ in caudã et eriſ ſp ſupᷓ et ñ ſ ubter ſi tñ audieris mãdata dij dei tui· et cuſtodieris et feceris ac de⸗ cliabis ab eis nec ad dexterã nec ad ſiniſtrã. ec verba ſãcti moy⸗ ſi · Sʒ et inueni? pmõj dei bñdictõ extẽdi. etiã vitra ſems obediẽtis ndi illud geneſeos dixit dñs abrahe n ſemine tuo bñdicentur om̃s gentes · qe obediſti voci mec Vis qrto ſeire ꝙ ꝑ obĩam pfe ctam · hõ ðina dulcedie inebeia? xoc dñidera ꝙ pfecte deo in om̃j bus obediẽs nõ dat ſe deocũ pua mõſura igit? ↄgruũ eſt Pet de? ua möſura · Wudi ſpõſionẽ ſal natceis In qᷓ mẽſura inqjt mẽſi fueritis remetiet: vobis ſ Vis qnto ſcire ꝙ ꝓ obiam hõ in ſupabili dulcedine recreat?. Nudi eccleñaſti⸗ cu. lhnl inq̃t dulciꝰ P reſpicere in mãdatiſ dñt Vis ſexto ſcire nſam admiſſurꝰ& meam in regno meò. — ——— e p obedientiã hõ beatã vitaʒ aſſequit᷑ · ndi ip̃m dei filiũ de pre loquentẽ · ¶andatũ inquit eius vitã eternãà Vndi quoqʒ rurſum ſal uatoeẽ · Si inquit vis ad vitã ingredi ſerua mãdata Vis ſeptimo ſeire ꝙ p pfectã obedientiã hõ de mote àd vitaʒ beatã qjñ ĩmedia ce trãlfert?. recur ſum habe ad neptẽ meam PP hoc inferius mani: feſtius declarat· ¶ M eniq; vis octauo ſcire ꝙ p obedientiã homo q̃ſi deificat?· vt dicere poſſit cũ apło paulo viuo e ꝛã no ego · vi⸗ uit vero in me xpᷣs Vide eccleſiaſticũ· eris inct velut filiꝰ altiſſimi obedies · 2 Capitulũ terciũ ↄtinẽſ ↄſolatòes ſuꝑ obediẽtia in licitis exhibs ſi malꝰ ſit platꝰ et pᷣcepta eiꝰ rigoꝛoſa d upioei ſuo cuicũq; etiã k à eiꝰr ˙ ercio poſt pᷣmiſſa acceſſit ad dnam dſolatricẽ eciam alia guedã pſona triſtis apter obedientiã et obſeruantiã pᷣcep oꝛum juon ſupion p̃cipue mnus diſcretoꝝꝝ ꝙ eã deſide käs dſolari · Cui illa ꝙ cõſol atõe ei mpededã de ſuis pu ellitredecim aſſignauit ¶T I. COpISDSSTIO. rima puella ad hoiem ex pᷣmiſſa cauſa triſtẽ ſic ait · Ix pceden⸗ bus hõ notũ factũ eſt quãti valoꝛis ſit pᷣcepris dei obedire Sed quid · Nũquid nõ etiã tanti eſt alteriꝰ ſupioꝛis pᷣceptis obedi⸗ re qpter deñ ·&ſt oino cum in hot magis deo obediat? ꝙᷓ ip̃ ſupꝛo⸗ ri dicẽte apł᷑ o paulo Serui obedite ꝑ oĩa oñs vns· cuch facitiſ ex aio opamini ſicut dño et nõ hoibus · ſciẽtes ꝙ a dno repꝛetis rẽ tributionẽ · Vñ et pr clareuallis · Quidq̃d inquit vice dei pᷣcipit hõ ꝙ non ſit certũ diſplicere deo pautſecus oĩno eſt accipiendũqᷓ ſi pᷣcipiat deus · Nec ille pr̃ · igitur nõ eſt differẽter accipiendũ ·&ſſet aũt ſi lla q̃ imedjate ſoli deo fit obedꝛẽtia valerz multũ· Nla aute que fit hom̃i valerz minus ꝙ aũt nõ ſit talis dra teſtaꝰ etiã nr àqui nenſis · Mhil inquit maius hõ pᷣt deo dare ꝙᷓ ꝙ apriam voluntatez pter ip̃m alteriꝰ ſubiciat volutati. Wec ille. Sed et alter qudam dicit ſic · Multũ gloeificat deũ vere obediẽs qui facit bñplacitum dei cum deus hoc ei mã dat eti am ꝑ vilem pſonã · et tãto eſt gkia dꝛ maioe quãto pſona illa eſt vilioe · Mec ille· Sz et vlteriꝰ tanto mã⸗ gis gloꝛificat? obediẽs q̃nto ip̃e magiſ gloꝛi ficat deũ · patz hoc di cẽte yſaya · Si gloeificaueris eũ · id eſt deñ dum non facis vias tu as et nõ inuenit? volũtas tua tũc del ectaberis ſup dño et ſuſtoliez te ſup altitudinẽ terre · qd ig · Wrofecto de pmo ad vltimũ ſequit ꝙ qᷓnto vilioei quis apter deuz obedierit tanto gloꝛioho? mpe ent· ecunda puella ad hoĩem obediẽtie cauſa grauatũ ſie ait · ſi⸗ —mo ꝙ obediẽtia maxime idcirco eſt tibi Suiſ quia malꝰ eit pa cũð cui ſuhiceris duriſq; eiꝰ pᷣceptis · Sʒ nequaqᷓ ideo turberis im⸗ mo dſoleris potius ꝓpter bonũ qð dſequeris · udi magnũ patrem Fuguſtinum· Bonus inquit ſi fuerit qui tibi preeſt nutrito? tuꝰe malus ſi fuerit temptatoe tuus eſt et nutrimẽtã libẽter accipe et in mu igw oyn Dn mu aup dmü ſuirm mnitn win mil mine“ ſwue iowm Wuw cagt paulun picinn nvolit ſinphu ſuhni dnshn vhüoye uit ſ nd wanic iun ug an j pey n ſren deo ode aete n rus cin it dieim utalsdun ber ilt 8e — — — — 2 —— 2 —— — * — — 3% ——— .— —„—„ temptatione appꝛobare Pec ille pater · vigoeoſum ſ appeohari pᷣſertim in piſ q̃ dura ſunt eſt a ded gkioſũ ꝙ ⁊pter hoc diſputato laboꝛioſis ſe dat ſtudijs diebꝰ ac noctibꝰ Dmicatoe p̃ſertim pugil in du ello duris et diris ictibꝰ.miles ve⸗ ro feu pugnatoæ in guerra ſe exponit et mngerit piculoſis batellis et conłlicti bꝰ.et nõne hec Suicea ſunt cõ̃iter om̃ibus platon etiã malo diſciplinis et vexationibus. vñ tedia a malis pᷣlatis illata obediẽter piter et libẽter ſunt vtiq; tolerãda ꝙ appeo oſa· nec eſt excipiẽda pena carceris · qð patʒ ſatis clare ex ſupiꝰ di⸗ ctis · imo reuera q̃nto platus cui quis obediẽt fuerit ꝓpter deũ du rioꝰ eſt ſeu Fuioe tanto dens taliter obediẽti benignioe erit et ſua: uioꝛ · vt ſic vel apud ſe cogitare poſſit · ſi is cui ohedio apter deum eſt indiſcrerꝰ toꝛtoe · ego diuinã dſolarõe ne me tãgat malicie eiꝰ ribus ſuis obedientiã qpter deũ hij in manu dei ſunt et nõ tanget ilos toementũ malicie · Kinc patz ſanũ eſſe dſiliũ cumuſdã dicetis Non te moueat magiſter impitꝰ indiſcreta ptãs · ſ.quo minꝰpfecte obedias nõ tm̃ bonis et modeſtis ß etiã diſcolis. Nt petrꝰ ant · ſed paulus modũ addir · Jerui inqnit obedite dñis carnalibus in ſim⸗ pticitate coꝛdis vẽi ſicut xp̃o· faciẽtes voluntatẽ dei ex aĩo cũ bo⸗ na volũtate ſeruiẽtes ſicut dño et nqᷓ hoibꝰ. Scce dicit · obedite in ſimplicitate coedis vri · id eſt nõ diſceptãdo de mãdatis Plati · non ſubtiliter diſcernẽdo circũſtantias pᷣcepti. qusadmodũ multos vi demus ſm pfem clareuallis poſt Pcipientis impnum multas face⸗ re q̃ſtiones · et q̃re ſepius gemĩare · Vñ poc venit quis hoc inuemt conſitiũ inde murmuratio excuſatio ſiłatio impoſſibilitatis aduo⸗ catio amicoꝝ · Qui pater etiã ad fres de mõre dei ſcribens · Derfe⸗ cta inquit obediõtia maxime mcipiẽte eſt indiſereta. poc eſt non diſcernere quid vel q̃re ſibi Pcipiatur· ſ ad hoc tm̃ miti vt fideliter et hůiliter fiat qð a maicꝛe pcipit?. Idẽ loquẽs de nouicio· Stultug inquit ſit vt ſit ſapiens et hec cĩs eius ſit diſcretio vt in hoc nulla ei ſit diſcretio · hec oĩs eius ſapꝛẽtia ſit · dẽ quoqʒ; pater alibi · Ha⸗ ra inquit auns in terris diſcretò.ideo diſcretõis locũ fres in vobis ſuppleat virtus ohediẽtie vt nihil plus nihil minuſ nihil aliter qᷓ impatum ſit faciatis · Rurſum dicit apł s faciẽtes volũtatem dei ex aĩo · quis tam indeuotꝰ qui qð ſciret volũtatẽ dei nõ faceret ex aio id eſt hylariter · Wudi prem clareuallis. Serenitas inquit in vultu dulcedo in ſermonibꝰ multũ eoloꝛat obedientiã. Kacies tenebris triſticie obfuſcata deuotõeʒ ab anmo receſſiſſe ſignat · Nec ille dut cis pater · Tales igitur qui ſic obediumt y onus ſibi impoſitũ eum triſticia poætant ſunt ſicut ymagines in edificijs que columnas ſu ſtinent et rugata facie triſticiam ſimulant.) Kurſum dicit apłus Sermõtes ſicut domino et non hominibus · id eſt iudicãdo tatiter⸗ et nõne nutrimentũ reddie batõe gloei⸗ —— ————— — — —— — — 2 —— 5 —— „—— ℳ „ 5 Fed iudicãtes ſe ſermre nõ ſicut homihns · ß ſieut dñs · tales cum nõ ſit dñs indiſeretꝰ vel diſtoꝛtꝰ nõ hnt de malo pᷣlato vel diſto⸗ to q̃rulari · B—. de ſuo— qð niſ———— Ski quippe telte ſcriptura gioeia magnà elt lec rtiteeeee ercia puella ſie ait. O hõ neſcis ꝙ pace frui cũctis eſt optabi⸗ le teite ſeriptura q̃ dicit optatãa cunctis metal ibul pace frue⸗ ri · Pices foꝛte quo pacto hãc pabeo · Drofecto obedientia · line dicit in eccleſialtico. Vui cuſtodit Pceptu nↄ expiet? quieqᷓ; mali Qui inqᷓt timet p̃ceptũ in pace verſabi Iʒ et ſalomõ in ꝓuerbys⸗ Qunn e ver Vãñ et yſayas dicit · Minã attẽdiſſes ad madãtã mea fuiſſet qᷓß fiu⸗ men pax tua · Flinc etiã de ſymõe qui interptãt obediès · ðꝛ in figu ra ſiluit rerra inda oĩibul diebꝰ ſymõis · ſiluit inquit · i·ĩ pace q̃euit ¶Sane id de ꝓmpte obediẽre et pfecte tenendũ eſt · Nempe aliter obediẽtes nõ ip gaudẽt pacis ſ.lẽtio · B aũq; clamãt · qñq; murmu rãt · Zi quidez clamãt talis ohedietia eſt ſicut obia demonũ qui ad pᷣceprũ xp̃ꝛ exibãt à multis clamãtia · Si vero murmurãt tuc ſũt obe drentes vt rota carri ſi vncta nõ fuerit · no ſolũ in hoc ꝙ licet obe⸗ diãt tñ ꝓpter defetũ vnctõis ſpũſſancti ñ obedꝛũt ꝓmpte ſine mur mure ſ etiã ꝓpter hoc · qæ vnꝰ alten nð nult pᷣcedere ſicut rota ro⸗ tam in carro· qñ dicit nõ faciã hoc · niſi pᷣus fecerit ille. de qᷓli obe diõte tan ᷓ de f atuo dici? in ecciaſtico peꝛi fatui qᷓñ rota carri F.CObiSfOSEHNTIO. uarta puella ſic ait · Cur Zuat te obedientia- Meſcis ꝙ pfecta bedieti obediũt oĩa · creato· ſ·et creature · Vis ſcire de crea⸗ & · lege ſcripta de joſue et muenieſ ꝙ ip̃e domie obediuit reges amoereon inuadẽdo ad liberandũ ſ. gabaon ciuitate P eoð obſel⸗ ſam cuiꝰ voci viceuerſa ip̃e deꝰ obediuit ad tempꝰoccaſũ ſolis im pediẽdo · Nam de hoe ſie legit?· Kocutus eſt joſue dño · Vixitq;· ſol cõ̃tra gabaon ne mouearis· ſtetit itaqʒ ſol in medio celn et no feſti nauit occũbere ſpacio vniꝰ diei donec vlciſceretꝰ ſe gens de inm? cis ſuis · nõ fuit antea et poſtea tam longa dies obedꝛente dommno voci hoĩs et pungnãte ꝓ irł᷑Vis rurſuz ſcire quõ pfecte obedie ti creature obediunt ·&cce in pr̃m libro legitur ꝙ qundã de ſenioei⸗ pus miſit diſeipłm ſuũ ad hauriẽdaʒ aquã et erat putens remotꝰ a cella · diſcipł us vero oblitꝰfunẽ venit ad puteũ et p lõgitudie vle non audẽſ reuerti ꝙ fune ne foꝛte dtriſtaret ſen ioꝛs · ꝓltramt ſe in ozone et ſurgẽs de oõone clamauit · O putee · abhãs meus miſit me vt hauriã aquã et ſtatiʒ aſcõdit aqᷓ ad os putei et ĩpleuit ſup lage⸗ nam gkificãs potẽciã faluatoæis · aq̃ aũt puti rouerſas in locũ ſun Lẽ legitꝰ eodẽ libꝛo ꝙ ahbas paulꝰ pᷣcepit diſcipło ſud johvt à ferrz ei fimũ boũ ei ad vtẽſilia neceſſariũ Ft ille ait· ĩ ioco vbi fimꝰ E Hhahitat leena cui abhal ſi venerit ſup te alliga eã et duc ed teeß xuit ohãnes ·muenit leenã irruentẽ ſap eum qui voluit eà tenerẽ . witdm upi bel Prdt dhun vnundh tis e ſubiechis fecte obe quiddiat ylijnni put Rutnen 3 nnndii z nö blindi iededüz O naltjenr deeuin odedem cnr yprdonr au nm une kſol nn evlabn * .8. ß ip̃a aufugit · fokes vero ſeqſpatꝰ eam dicẽs abbag meꝰ pᷣcepit vt alligatã ducã te ad eũ et ſtatim beſta ſubſlitit et tenẽs eã reuerte⸗ batꝰ ad monaſteriũ · qðᷓ cum vidiſſet abbas ne foete diſcipuluſ inde extol leret? · dixit ei · ſcnt tu inſenſibił es ita inſenſibils p iſti ·ſolue et dimitte eã vt pgat ad locũ ſuũ · Pfec ibi.ſz et bi de hac mãteria pturima repiuntur erempla. zninta ꝓnella ſic air · Weſcis ꝙ ſancto job teſtãte a hois ſip terrã · Victoꝛia igit? neceſſaria eſt vol enti nõ dofun di ·& et gł ioſus eſt om̃is qui triũphat · Quis eſt inquieſ hic et lan dabimus eũ · Profecto vir obediẽs · hic nẽpe patit? triũphi genere nobiliſſimo · qð eſt inquies genꝰ illud. gcce nobiliſſimũ genus triũ phi eſt ſeip̃m vincere quod quidẽ facit vir obediens. Ixudi Grego riũ · Vir inquit obediens victoꝛã loquit?. dum ei aliene voci hui⸗ liter ſubdim? noſmetip̃os in coede ſu pamꝰ.hinc et ſalomõ in pro⸗ uerbijs · Melioe eſt inqunt qui dñatur aĩe ſue expugnatoæe vrxbium fuõne dicit bñ. Vtiq; mutlti nãq; vrbes et rEgna ſibi ſt ubiugarüt qᷓ eñ ad hhũc triũphum nobilẽ mime puenerũt. D quãti eſt hoc ſeipſuʒ vincere. Fudi illuſtre ſenecã. Qui inquit ſeip̃m vincit dtra oja fo ris eſt · Vis huiꝰ ſcire rationẽ. Ecce pfecte deo obediẽs ſic deo eſt ſuhiectus et alia ſibi ꝙ nihnl ei ſic repugnat ꝙ pᷣualeat. Pam inp⸗ fecte obediẽte ip̃e deus pugnat · Vñ nõ eſt m ſi triũphat · Nudi quid dicit dñs in leuitico. Sj inquit ĩ pᷣeeptis meis ambulaueritis pſeqͥmim inimicos veſtros et coeruent coꝛam vobis. VI. COpSOERCO. erta puella ſic ait· O hõ ſubmittas te obediẽtie reuerẽter · nã bigna eſt tanqᷓ; dña reuerẽda qᷓ ſe ola· id eſt ſine virtutis ceterig uenire vel manere apud hoĩem erubeſcit Fudi magnũ Kregoeiũ Bola inquit obediõtia virtus eſt que ceteras virtutes mẽti inſerit. inſertaſc; cuſtodit · Ecce dicit ceteras virtureg mẽti inſerit · et ſi dix eris quid nam opat? hec inſertio Piſcas poc ſimilitudie Kaz ſicut agreſti arboei ꝓprijs ramis detrũcatis ſolent jnſeri duo ramuſculi aticuiꝰ nobilis arboeis ·et deinde arboe que peiꝰerat agreſtis pro ducit folia floees et fructꝰ iu᷑ naturã rboeis nobilis de qᷓ ramu⸗ ſcuii ſunt aſſumpti · Sic etiã cũ hõ arboꝛi dpetur peius apeijs ſuis fenſus.ſ.et volũtatis ramis detrũcatis. inſerit obedꝛẽtia coædi ip⸗ ſius tanᷓ trũco ignobili ſenſuz et voluntatẽ alienãᷓ tanqᷓ ramuſcu los nobilioeis arboeis· ſ· ſui fupioeis · quo fit vt co⸗ lud ramuſcu ton nobilionꝝ ſibi inſitoꝝ · I· ſenſus et volũtatis aliene naturã ſa⸗ Fiat et ſᷣm eos opetur)/ VH. COhSOSRTIO. eprimã ꝓuella ſic ait Obone fi Fuitati obje qᷓ etiã malo p̃lato et ubꝰ eiꝰ pᷣceptis obedy.& bonũ obediẽtie pᷣferẽdũ qꝰ ip̃a obedꝛẽtia qbꝰuiſ bonig alijs libo factiſ ꝓpter deũ dmoſci pferẽda hoc autè diſcas exẽplo pᷣclaro ſcriptura quoq; necnõ et clara rõne ibi et aln⸗ milicia eſt vĩ gece em̃ quantũ ad exemplũ narrat · Caſſianus de monachis ceno⸗ pij quod erat in thebaide ꝙ obediẽtie virtutẽ non ſolũ opi manuũ ſeu lectioni vel ſilentio et quieti ceile pᷣferebãt. Merũetiaʒ cunctis ja poſtponẽda et vniuer⸗ virtutibus ita pᷣferebãt vt hinc indicare 0 ſa diſpõdia ſubire dtenti erant · dũmodo hoc bonũ in nullo violare viderõt. Mec quidã hyſtoeiagraphus · Nec mx dicit · Nanq; ſerip tura libro regũ. Melioe eſt obediẽtiaæ vitime · ß melus dicit᷑ in eccleſiaſtico· elꝛoꝛ eſt obediẽtia qᷓ ſtulton victime qᷓſi ſuppona⸗ tur illos ſtultos eſſe qui bonũ obedietie n& p̃f erũt ſ ip̃m negligũt Volẽtes magis alia ꝙ volũtãte gpeia deo victimare · Jane ꝙ me hoe illo obediẽtia ſit · hoc quidè clara dfirmat ratio Opa nãq; vir tutũ q̃ pᷣſciſe obmittunt᷑ obediẽtie cauſa · illa nimin opa ip̃a talis obediẽtia virtualiter vt ꝑ ſoꝛoꝛ meã prius patuit · aut equiualẽter m ſe dtinet aut etiã ĩminẽter · De qua quidem obediẽtia vt de foꝛti muliere virtutũ filiabus compata iliud ſalomomns põt intelligi · (pulte filie dgregauerũr Diuictas tu ſupgreſſa es vnuerſas · FVI. COPISiDERSTIO. ctaua puel la ſic ait · Neſcis kariſſime ꝙ dñs teſtãte luca in do⸗ mo ſymonis diſcubuit · Teſte etiã marco circũſpectis omnipꝰ Sim jam veſpa eſſet hoꝛa exiuit in bethan nã cum ·xij · ymon auteʒ obediẽs interp̃tat?· et ſic domus ſymonis domus eſt ebedientis· Ped et nomẽ bethanie interp̃tatũ dicit? domꝰ obediẽtie · Quid igi tar eſt dñm in domo ſymonis diſenbuiſſe et in pethamã eximſſe ni ſi ꝙ ꝑ obedientiã domus dei homo efticit? · Bed nec creden dum ꝙ pec domꝰ dei decoꝛe careat ip̃o deo eã adqeyãte · Nimin deꝰ qui faricatꝰ eſt auroæã et ſolẽ ipᷣm ſolẽ lunã et ſydera frondes fioꝛes et Smma atq; volucres celi et multipharia ałia excellẽter depixit quõ domũ obediẽtie ꝑexpulſionẽ aprij ſen ſus et volũtatis a co?⸗ de hoĩs in hhabitaculũ ſibi exciſum non magis egregie depingeret et oꝛnaret · Hlec eſt domus dñ de qua liuò pſalmiſte · Milexi deco rem domns tue et locũ habitatõis gloꝛie tue eo pocius põt intelli gi ꝙᷓ; de ioco coꝛpalis celi et decoꝛis ſui · quo dſtat ſpũalẽ decd?e et oenatũ coepali nõ mediocriter añferri et om̃i etiã gloꝛie coꝛpo ralis habitaculi · LX. COISfDSRNTIO · ona puella ſic ait · Nõne hõ referente ſup ſoꝛoꝛe mea di pena ignis purgatoeij ſupat omnẽ penã qᷓ hõ vnqᷓ paſſus e ̃ prewita vel pati põt · Sicut aũt minus pfecte obedienꝰ magiꝰ in llo moeabit? aut durius affliget? · Ita pfecte obedientes paru vel mhil moeant in purgatoæio · Vis ſcire cãm · Scce in vere obedl diente xp̃s viuit et opat dicẽte apł o Vuo ego ã nõ ego viut ve ro in me xp̃s · ec eſt veriſimile ꝙ deꝰ ſit in futnro eon opm vlto⸗ quon hic eſt actoe · Sʒ et magne lucis eſt cbedientia · HMam plecte obedꝛens ad expediendũ ſe de debito bñ habz vñ ſoluat · aliter · I qᷓ longo tpe ĩ purgatoæio vł inferno · Subditꝰ em̃ pfecte obedies diciſti aſm nind ſwo aum lmu vnnm mihn mim muſuit nthli Miti imy conp ind ch qu ſcen con nonſtol quſcn Kurſin fepedi innap im nm f lupn Mann we 4i mnin n a Unei dr 4 1 nto nätmnſ nend inin mis he 5 n ſenist 1 „„„ — „ quaſi meretur continue · quia non ſolum etiam dubia qñ non ſuo fenſui. ſed ſenſui ſupꝛeis · Jane ꝙ in hoc ſpecialiter relig euaſionẽ purgatoeij vel eius diminutionẽ celeſtis pᷣmij augmentationẽ faciat qfect — P umx eo quidẽ patz ꝙ ſtatus religionis ·ſtatus eſt pfectois Pmi dam qñq; mponstig ſen ſui innitieius implend— atem Fudi ad hoc venerabilẽ jeronimũ reii quentè · Zeruias inquit ffibus · hoſpꝛtũ pedes laua. paſſus iniuria taceas · poſitum monaſterij timeas vt dnm · dil igas vt parentem- credas ribi ſalutare quidquid itle iudices. hec ille. 5 COSSO. decima puel la ſic ait · Xudi frater quibus rebus obedientia eſt Sompabilis · quibus inquies Wrofecto rebus i obediens dmode vehitur ad Poetum ſalutis;li cta eſt quaſi nauis inſtitoꝛjs. Nempe ſicut ilie ſcens comedens vel bibens · ilio ꝓcedit· non ſuo ſed motu mouetur atieno. quieſcendo comedẽdo et bibsdo a n naui etiam quie⸗ re peditãs ſup terram mnnitõdo pedibus ſuo ſenſun et volũtati quaſ pedibus alꝛenis innitendo · qui etiã ad ce⸗ um viam ſciũt· nec ceſpitare dſueuerunt · Hinc eſt etiã ꝙ obedieng velocius ꝓotatur· qe pedes qunhꝰ innitirur velocioꝛes ſunt aprij Nimin qui in religione eſt ſurgit de nocte citius · rurrit ad cpoehj celerius · et alia muita facit expeditiꝰ qᷓ hic in ſeculo facerz tardiꝰ x eadem etiã cauſa qæ.ſ.alienis innititur pedibus in vijs quibus Pꝛocedit maculatur minus · mſi manifeſtã peccati mn m cõ tinerent· et ſic de vere obediente dici poteſt ex Puerbijs · Wie eins vie pulcre · quare et offendit minꝰ. manifeſto em̃ peccato eircũſeri pto· ſiquis hoc quod ei iniũgitur peccati vel pieuli in dubio conti neret non ei eſſet. ſ ſupioei cuiꝰ ſenſui et volũtati innititur impu⸗ tandum· et ſic ei de ſuis ſupioenbus Foteſt dici · In manibus pota bunt te.ne foꝛte offendas ad lapidem pedẽ tuum· Nimin ſubditꝰ non ſolum non peccat ſed eti mererur ſi in du bio ſuo obedjat ſt up ioꝛi· in quo caſu melioe eſt dditio ſubditi ꝙᷓ; ſui ſupioeis cui obedit vel quẽ juuat in cauſa ꝓbabilich dubia· Fuis ſecundũ veritatẽ ſit parris habita in decretis. · COpISMEBRTIO. ndecima puel la ſic at. Fduerto frater P ſimi ſis ꝓueris qui de ꝓfundis rebus doceri qñq; indigent figuris · Quapeopter vt quantũ bonum ꝙ obedientiã pſertim kactam dſeqqui valeas · hoc certa bona exequõdo · ſed. et voluntati imnititur ſui ioſus nõ modo quantũ ad totatkiter volun⸗ Sioſum quẽdam atlo pcipit · nec de maioeis ſentẽtia quò quidem rendit · quia —— —————— per figuram diſcas · Eece eiñ pfectã obedientia nobis eſt admodů Gerte p illam ſcalam quã ⸗ cõſolatoꝛie figurata · Der quiò mquies · iltam icat liber geneſeos Jacob vidiſſe aſſerit · Ipamq; deſcribir· Vidit inquit in ſomnis ſealam ſtantẽ ſuꝑ terram et cacnmẽ ilius rangens ceiũ Ingelos quoq;ʒ aſcedenteſ et deſcendentes ꝑ eam ad dnm innixũ ſcale · Velles aũt foꝛſitã ſcire quõ ſcala hec obediẽtie eoerñdet · Ke ecce miro mõ puicre et gpeie· Quippe ſicut ꝑ ſcalam in altũ coꝛpa pilner · ita P obedientiã in altum aſcõditur ſpũaliter · Picente dño pyſayam · 5um non facis vias tuas et non muenit? voluntas tua · runc delectaberis ſup dño et ſuſtoliã te ſuꝝꝑ atritudinem terre · et cibabo te bereditate jacob pẽis tun·⸗ Becũdo ſicut ſeala gradus pabet materiales · Ra ſm pẽem clareuallis · obediẽtia ſeptẽ habet gradus ſpũales · quon peimus eſt obedire libẽter · ſeqs obtempa⸗ re ſimpliciter ·tercius obedire hylariter uartꝰ obedire velociter euintus adimplere mandatu vtiliter· ſextus ob edire humiliter · ſe primus obedire indeſinẽter qui qudem gradus õs in virtutum fũmula declarantur Fercio ſicut ſcala duo habet latera dictos gradus ſuſtẽ tantia · Fta habz et pfecta obediẽtia cuius quidem la tera ſunt abrenũciati o ꝗprij ſenſus · et ꝓprie volůũtatis · quõ namq; bonus eſſet obediens qui ſenſui qprio inniteret? vel ꝓprie volůtati inc de peimo etiam gradu taceo de alijs dicit pater clareuallis ꝙ eum nõ poteſt aſcẽdere qui voluntatè peipꝛẽtis ſuam nõ fecerit Puarto ſicut ſcala quã vidit jacoh aſcendẽtibꝰ angelis et deſcẽ: dentibus erat quaſi ꝙ via · Ita obediẽtia eſt quaſi via angelica · jp ſis ſcz obedientibus dum deſcendunt fratrib us miniſtrando et du aſcendunt deo per oꝛationes lectiones et meditationes aſiſtendo Quinto ſicut pᷣdicta ſcala ſuper terram ſtabat erecta · Ita et vr⸗ tus obedientie non iacet in terra vt de terrenis contenta· ſed per intentionẽ potius erigitur ad celeſtia Sexto ſicut cacumen po⸗ cte ſcale immediate tangebat celum · Ita perfecta virtus obediẽtie confert in moete obedientis cum vel ſtatim euolet vel poſt modi⸗ cum vt peiꝰ declaratum eſt · quaſ imediatum tranſitum àd celeſte regnum · Peniq; ſeptimo ſicut dñs videbatur innixus ſcale · Ita dominus quaſi immedꝛate ſe habet ad virtutem obediẽtie · ſi vide licet ꝙ vel nullum vei modicum eſt medinm inter pfecte obedien tem et dominum ipſum dum moeitur ad celeſtem gloꝛiam ſaſcipie⸗ rem · quẽadmodũ de ſe dixiſſe videtur ſanctus dauid dño loquenꝰ Penuiiti inquit manũ dexterã meã et ĩ voluntate tua dedupilti me · et cum gloꝛia ſuſcepiſti me · gSff. SOESfOERTIO odecima pueila ſic ait · Scias ꝙꝙ ſicut hoĩeʒ ſua inobi de pa adiſo eiecit · jta obĩa in paradiſũ hoĩem introducet Nimin in ha de xp̃o dicin et diſeipkis · eduxit eoð foꝛas ĩ bethaniã et eleu tis maĩpꝰ ſuis bñdꝛxit ill. et factũ ẽ dũ bñdicerʒ il · receſſi ab ei et ferebat? in celũ · Eelix quẽ duxit dñs ĩ bethaniã · i· in domu uhm umpb wnu wwcdd Mti ſtn 6poitete ſubrepti lumned damanh quwai unrſii ueſigge xut anon wiltn, dei ſh pa ber* nonm E alln.ce] eruwt ne ſuladwbi h taededim z npnedelit t o mnnnt ehsduſ tut fupen utizui irmbt dems 4 Fwi* lupei* ſumn 8 ediunrt* vrn „ 8 „ln 6 nam ſupare poteſt ꝑee alijs · ꝙ et ipſe poſt xpm eodem in loco aſcẽ ſurus ſit in celum · Vtiq; ad excellentiſimũ ſtatum. Vudi quantum ad ſpem ſtatum hmõi exc ellentiſſimũ in domo obedientie ꝓmeren di quid oſtenſum fuerit cuidã prm poſito in extaſi. Mic quidem ſi⸗ cut legitur vidit quatuoæ oꝛdines hoĩm añte deñ Wrimus erat ho⸗ minum infirmantiũ et gras deo agentiuz · Pecundus erat eon] qui fuerant hoſpitales · Terciꝰ eon qui ſolitudinẽ ſectãtur et non vi⸗ dent homines · Quartus eox qui ꝓpter deum et obeduentiã ſollici te patribus ſunt ſuhiecti ·&rat autem hic quartus oœedo ſ upꝛoe alijs tribus et maioæẽ gloꝛiam pee ceteris hahebat.vtens toꝛque aurea et dum quereret ſenex quare hoc eſſet · rñſum eſt ei qm̃ om̃s alij ha⸗ bent aliᷓᷓ requiem adimplẽdo apeias voluntates uis etiã bonis opibus · Mic aũt om̃s volũtates jnas relinquẽs totꝰ pendet in vo⸗ iuntate patris inbentis · Werito aũt qui ſunt hmõi ſup alios exaltã tur exemplo xpᷣꝛ de quo dicit apłkus. Kactus eſt obediens vſq; ad moetem eẽ · ꝓpter quod et dens exaltauit illum ·et donauit iltino⸗ men · quod eſt ſuper omne nomen HHI-COPISOSBRNCIO. erciadecima puella ſic ait · Vides frater ex pᷣcedentibꝰ ꝙ ↄdtri⸗ ſtari non opoetet de ſupioeum mandatis et pᷣceptis · verum ſi opoeteret nõ tñ in caſibus multis · In caſu nanq; quo papa quid p ſubreptionem p̃cipit · non vult ꝙ impleatur.teſtãte venerabili vo⸗ lumme decretoꝝ Wñ et in quadã decretal: epla dicit papa ad quõ dam archiep̃m · Vut mandatũ nim veraciter impleas. aut per tras quare adimplere non poſſis. rõnabilem cauſam Ptendas · qu ia pa⸗ tienter ſuſtinebimꝰ ſi nõ feceris · quod nohis fuerit peaua inſinua⸗ tione fuggeſtã Rurſuz in cauſa ſcandali poteſt quis a papalis mã dati executione excuſari · papa in alia decretal epla p concilium canoniſata dicente. Ii non poteſt ei ſine ſcandalo Puidere · equani miter ſuſti nemus ſi peo eo mandatũ nm non dieris exequendum. Wer hoc aũt verbũ ſi ñ potes gloſa oꝛdinaria ſumit argumentum id ſoluz fieri poſſe qð comode vel iure fit et ſine ſcandalo et ꝙ ſic apter ſcandalũ receditur a iure · et inducit ad hoc iura · Weniqʒ in caſu quo dtra executionẽ rationabilis cauſa reddi poteſi nõ eſt ne ceſſe mandatũ pape exequi · Vñ et gloſa o2dinaria ſup pᷣmiſſum ver bum equanimiter notata dicit effe argumentũ ꝙ mandatum ſupio ris non eſt neceſſe adimplere vbi ratio nõ adimplõdi poteſt reddi. et inducit ad hoc iura Woſtremo in caſu quoqꝓhibitio p̃lati peo Prer neceſſitatẽ rũpitur is qui hoc vel in parte kacit non culpatur teltante hoc etiam volumine decretoꝛum. Capitulum quartum continens conſolationes ſup votoæum ob tigatione· S Varto poſt pᷣmiſſa ad ſupꝛadictã dñam dſolatricũ acceſit Set alia pſona triſtis · querens ſup votoꝰum emiſſoꝝ obli⸗ gatione conſolari · cui mox illa de ſuis puellis pro conſo latione ei impendenda duas aſſignauit⸗ F. COES IOEfTIO· ima puella ad predictum triſtem ſic ait · ſcio bene ꝙ nõnulle unt in mũdo virgines et vidue etià libẽter caſte viuenteſ · nõ Fülli ſunt et viri a carnalibus delicijs abſtinẽtes tpantiaʒ in cibig et potibus ſectantes · at; à multis vicijs ſe cuſtodientes · quibus tñ ad hec vel cõſimilia graue eſſet voto obligari ſeu neceſſitari · S; quid · Nunquit bene mouẽtur · Mequaqᷓ Fudias in hac parte ſentẽ tiam magni pẽis Fuguſtim · Non inquit᷑ te vouiſſe peniteat · immo gaude iam tibi nõ licere quod cum tuo detrimetò licmſſ· felix ne⸗ ceſſitas que in melioæa dpellit · Plec pater ilie et multũ bene · Nam et felix neceſſitas in carẽtia dſiſtens gladin q̃ dpellit ad nõ interfi ctendũ · Gur non ſic et feiix neceſitas Dſiſtens qpter votũ in liber tatis carentia que dpellit ad ſectandũ tempanti am ad caſte viuen duz · ad abſtinendũ a carnalibꝰ delicijs · ad ſe cuſtodiendũ a vicijs multis · Deniq; Ipter tria ſm thomã aquinenſem melius eſt aliqͥd facere ex voto qᷓ; ine voto · Primo quia vouere eſt actus latrie qui eſt virtus nobiliſſima · quod aũt impatur a virtute nobiliſſima meli us eſt et magis meritoꝛiũ · Scðo q qui vouet magis ſe deo ſubicit ꝙᷓ ille qu non vouet · ſicut qui arboꝛem dat cum fructu qᷓ qui dat t̃ fructũ. Vt anſhelmꝰ dicit Vñ et ꝓmittẽtibus gr̃e aguntur Jer cio· quia p votũ voluntas mmobiliter firmatur àd bonum · facere aůt aliquid ex volũtate ad bonuz firmata · hoc ſjm plm in ethicis ad pfectionem pertinet virtutis · H. COISERNTIO. ecunda puella ſic ait · Nudi fr̃ illud quod cadit ſub voto vel ſcitur eſſe bonũ vel malum vel quale ſit eſt dubinm · ði dubiũ 1 cdem facile poterit in certum bonũ dmutari · Si bonũ vero quo 3n5 eſt aliud melius · dſolatoꝛia debʒ eſſe ad ipᷣm implendu obliga cio·felici iuxta dictum ſoꝛoeis mee neceſſitate exiſtẽte què dpellit in melioꝛa · i aũt dtriſtat quia aliud impoſſibile melius eſt ·kacile poteſt eo in melius dmutato triſticia ceſſare · Immo circa bonum et melius · Vudi patrem clareuallis · Ego inquit non arbitroꝛ mino?à vota impedire debere maioæa · nec deum exigere quid tanqᷓ ſibi ꝓ⸗ miſſum bonũ ſi pꝛo eo melius aliquid fuerit pſolutum · Eteĩ vero alicui foæte debenti vobis dnodecim nũmos ſi pro eis die coni tuta marcam ſolueret argenti iuſte iraſceremini · Doꝛro ſi quod ini votò cadit malũ eſſe dinoſcitur non dtriſtet votũ· quia nõ eſt obli⸗ gatoꝛium dicente iilo ylidoro · In malis pᷣmiſũs reſcinde fidem · n turpi voto muta decretũ. quod incaute vouiſti nõ faciãs · impã ⸗ ꝓmiſſio que ſcelere admpletur · ¶ Peniq; circa id qð euentu mãtu fidec ſthen voun mn znm unn ynn wwt N 3 pu ſicnbla inn Vunn pne man herai derelic ub etg pumeti vileno tmemh nnj Uuhmn inn Wrotn E adei t Mn Et Beiſ nz hdent lnin 2 * i FSn demn z erien Sadnjpel z dnsz z ennn e aß ſeti z 41anenin z u veueni x an irrm dounn xer mur x/ mbe ſummus amicꝰ tuus ipe deu fit doctoꝛes ſic diffiniunt. Ulu eſt bonum · in aliquo malum non obligat niñ pꝛo e votum jepte de quo in libæo judicum· V aquinenſis · quidquid inquit votum fiendum impediret ſ pñs eſſet etiam voto facto obligationẽ aufert. Vnde ñ aliquid poſ̃bile cũ vouetur poſtea fiat impoſſibile tollitur obligatio. hfee ille. Capitulum quintum continẽs dſ lationes ſup neceſſitate abſti⸗ nendi a votuptatibus carnalibus ſe u ſuper reſtrictione a talibug. into poſt premiſſa ad dñam illam magnam ↄſolatricem cceſſit et aiius triſtis ſup reſtrictione ⁊ carnalibus volu htatibus querulando at ĩlla eidem duas de ſius puellis pᷣro conſolati one deputauit. ſima puella ſic ait Honi frater ſupea ꝙ ſoeoꝛem meam ſuffiri enter te edoctum vacare carnalibus voluptatibus minime ex pedire· etiam ſi liber eſſes · et vltionẽ dei nũ pum et finibus Peccatoꝝ ſuoũ quiſq; conſtringitur · Fudi quoq; magnum patrem Kuguſtinum. Buſprabam inquit ligatus nõ fer⸗ ro alieno · ſed mea ferrea voluntate · velle meum tenebat inimicus et inde mihi cathenãᷓ fecerat et dſtrinxerat mr. quippe ex volũtate peruerſa facta eſt tibido · et dum ſeruitur libidmi facta en conſue⸗ tudo· et dum conſuetudini non reßſtitur · facta eſt neceſſitas. Nec ilte pater. St nota hoc ꝙ dicit velle meum tenebat imimicus. ſed nutlus eſſe poteſt tam malus pꝛelatus quin tolerabiliꝰ ſit ꝙ vel⸗ le ſubditi ſit in eius in jnmici poteſtate. 2 K. COtISDERTO. erunda pueila ſic ait · Heſcis homo ꝙ ab inimicis pericuł oſe captus àc ad tempus dimiſſug. tempoee induciarum nõnunqᷓ; citur denuo ab amicis. nef peimis capientibus ſe foꝛßitan drlibertatem · et ſi non actu caprus ſit · de ꝓpinquo tamen capi va⸗ lens iam multotiens eſt cenſe endus captus eſſe. quippe qð parũ di ſtat nihit diſtare videtur. gxpedut igitur ei vt drra tate piculus ne periculoſſimum incurrat laboeintum ab amicis capiatur deo·ſibi a carnaiibus abſtinendi neceſſirate quòlibet imponẽte. Quapeopter s per infirmtates foœæſan a carnalibus d inquiunt quod in aliquo euentu niſi pꝛo euentu bono. vt nde venerabilis thomas voluptatibus puta febꝛibus vel alijs ↄſimilibus te reſtringat · to tum hoc paternum eſt atq; ſentiendũ eſt eſſe bonum tuum etiam in preſenti Wer hoc nempe a febee ſpirituali et vtiq; grauioei ſuppo⸗ taris · ne ſez pemo frigus refrigeſcentis in te caritatis ſentias. et peincipium future febeis inkernalis qua vexabutur impij· ppetuiſ porxi mijs iterum et iterũ et ſic imppetuum tranſeundo ab aquis ni uium ad caloæem nimum · Dennq; et p hmõi infirmitates te ab illi citis reſtringentes liberaris ab infirmitate ſpirituali te frangente et temptati onibꝰ ſubcũhente · que quidem mmica eſt mentalis vi goꝛis et vniuerſe virtutis · Woero ß per religionem reſtringaris atq; amicabiliter capiaris et hoc quõlibet deroget libertati · doce cehunt ſoeoes mee que ſecuntur de hoc nequa dolendum eſſe · ſed gaudendum⸗ caloꝛem deinde nimium libꝛdinis eſtuantis · Participium qudẽ et Capitulũ ſextum dtinens conſolationes ſup religionis ingreſſu et derelictione mundi et ſecularis vite et oĩm q̃ in ſeculo amantur Erto poſt pᷣmiſſa ad pᷣfatam dñam conſolatricem acceſſit et alius triſtis ſup pmiſſis conſolari de ſiderans · cui mox la de ſins puellis ſer aſſgnauit · . COPIS IOERSTIO. xma puella ſic ait. O homo mũdane · Meſcis ꝙ mundum relm huere elt vincula euadere · vincula inqᷓ; valde periculoſa · Vu⸗ S de his vinculis magnum patrem Fugultinũ · Vincula inquit hu ius mundi aſpitatem hñt veram · Focunditatẽ falſam · certũ doloꝛe incercam voluptatem · durum laboeem ·timidam quetem · rem ple⸗ nam miſerie · ſpem beatitudinis inanẽ · udi rurſum de mundi pert enlis eundem prem · Mundus inquit iſte piculoſioꝛ eſt blandus ꝙᷓ moleſtus et magis cauendus cum ſe illicit dil igi ꝙᷓ cum ammonet cogitq; dtemm ·in hoc mundo · non timere · non laboeare · nõ picii tari mpoſſibile eſt · Vudꝛ eundem iti dem de conditign ibus mundl pꝛopter pericula relinquẽdi O inquit amatoæes mundi huins · cimn rei gratia militatis · maioe ne eſſe poterit ſpes veſtra in mũdo ꝙ vt amici mundi ſitis · Whꝛ inquit niſi fragile plenus piculis · et P quòt peri cula peruenitur ad maius periculum · pereãt hec omni · et O mttamuſ hec vana et inania · conferamus nos ad ſolam inquiſttio nem eoꝛum que finẽ non habent · vita hec miſera · moes incertã ſu ito obeepit · et poſt hec negligentie ſupplicia luenda ſunt · ¶ Ven qʒ de mund laqueis et piculis audi patrem clareuallis · undu eſt mquit vh malicie plurimum · vbi ſapientie modicus · vbi ommã ſunt fiſcoſa · omnia opta tenebeis ·et ohſeſſa iaqueis vbi perichtan tur anime · affligũtur copa · Vbi omnia vanitas et aftlietio ſpus zinu c tca pin tnc geen nobq igore ramnt nincn twy vyr unſoda 6 e ineß mizpin in Uſh „dimn tz conint wun. culanjt n t nMepe ilhetdi nmerX dendec nm rnt 557 ulun V — S.„ — — S„ nims inſtabilẽ. Fudi ad hoc beatiſſimu pẽez ¶regoei Sieloquentem. Fcce inquit iam in ſeipſo mundꝰ aruit· et adhue n S* 6— jdem quoq; pater dicit · AMundus clamat. ego deficiam · caro cla⸗ mat ego inficiam · dyabolus clamat ego decipꝛã · Xp̃s vero dicit · ego reficiam · Mec ille Pater- quare merito mundus relinquendus ſt ꝓpter xp̃m dulcem refecti onẽ. dicente eOdem patre⸗Gui inquit xpᷣa mncipit dulceſcere · neceſſe eſt amareſcere mundum. 1. COSOSRTIO. ecunda puelia ſic ait. O homo fac de neceſſitate virtutem. et relinqne mundum labilem · quem in longum tenere nð potes Eegre noſtris coꝛdihus floꝛet. vbiq; moes · vbiq; iuctus · vndiq; percuti- mur · vndiq; amaritudine replemur· et tamen ceca mente carnalis concupiſcentie eius amaritudines amamus · fugientem ſequimur. labenti mheremus · et quia labentes retinere non poſſumus cũ ipo labim ur quem cadentem tenemus · ec ille pater · ) I. COSOSRNCIO. ercia puella ſic ait· Nelinque homo gaudenter mundum vtpo te rurbatiuum fedum et ſpioſuz · Mis ſcire ꝙ ob iſta·id ð quia talis eſt ſic vtiq; relinquendus · Fudi magnum patrem Ruguſtinũ cce inquit turbat mundus et amatur · quid ſi tranquillꝰ eſer· Eeo⸗ moſo quõ hereres qui ſic amplecteris fedum · Kl oꝛes eius quò col ligeres qui a ſpinis non reuocas manum · Vudꝛ de hig ſpinis etiã patrem clarenaliis · Wlenus eſt inquit mundus ſpinis· in terra ſũt m tua carne ſunt · verſari in his et minime ledi. dꝛuine pote ntie eſt et non virtutis noſtre · Veniq; de ſpinis diuitiaꝝ mundi et volup tatum ſodales mee ſupiug egregie ſunt locute· S. SOSRO. nnarta puella ſic ait · O homo libenter rel inque mundum quem iam eſſe didiciſti piculoſum · Kel inque munduz quod etiã vna Ctecum alijs plurimis conueniret · Vices fote Quo ergo ibimꝰ aut quceſum fugiemus · Eugite mundum qui poteſtis vel p ingreſſuz re „ igionis · Judi patrem Claręuallig de hoc plane intendentem fu⸗ gite mundum de medio babilonis ·et ſaluate animas veltras. Duo iate ad vebes refugij vbi poſſitis et de pᷣteritis agere penitentiam et in peeſenti obtinere gratiam.et futurã gloꝛiam fiducialiter pꝛe⸗ Kolari · Hlec ille pater · Dices foete nõne eft melius in mundo eſſe · ꝙ in clauſtrali carcere · Nequaquã falſa iſta ſuppoſiti one exiſtente eſt em̃ contrarium ſupponendũ · mundus quippe carcer eſt · B clau⸗ ſtrum vti poſterius audięg ꝑaradiſus. W. GOSSRO. jinta puella ſic ait · O homo pꝛo rel igionis leto ingreſſu con⸗ ſdera premiſſa picula babylonis vite.ſ.ſecnlaris Kon te de⸗ cipiat regnum mundi et onatus ſeculi. de quibus a puella reiigi onem in Srediente vei nomine ip̃ins ſolet cantari · Fegnum mund: 8 ℳ 4„ 5 4 et omnem onatum ſeculi cõtempſi · ꝓpter à xp̃i · Vides foeſan quẽpiam potentem· aut eius conugem in multo onatu ꝓedentem atq; gloꝛiantem ·talemq; pſonã reputas felicẽ Sed plane erras vt plerũq; · Vudi de potentibus peincipibus ma⸗ gnum patrem Fuguſtinum· Noſtri inquit peincipes cum paupereſ deliquentes publice arguãnt et conkundãrt dnutibꝰ peioꝛa peccã tibus nec nutum faciunt in quoꝝʃ domibus rapina paupum · dum alioæum inopiam ſuas vel ſuoꝝ di nitias faciũt · Flec ille · Quapsò: pter et de vxoee potentis concludo ꝙ maSn merito in amaritudi ne poteſt viuere et oenatum ſui coꝛpoꝛis reciPe de his que mſeris paupibus auferuntur · et vagientibus in cums in fanti bus ſubtra⸗ puntur. Vere nere moes in olla · moꝰs amãre voluptanis · eſt ĩ olla potẽtis · Immo reuera plꝰ qᷓ mos · Rudi ſentetiaʒ tullj · Quis inqᷓt dicat vtile hoĩem in cõmodo alteriꝰ ſuũ cõmodũ augere et alten alteri aliquid detrahere hoc eſt magis contra naturamqᷓ moes · ÿᷓ pauptas · ꝙ doloe· nõ patitur natura vt alion ſpolijs nfas faculta tes augeamus · Fudi de hoc caſũ · Pndeat inquit illis ſumere qui⸗ pus iubemur offerre · vltra om̃s exudelitates eſt Diuireʒ velie fieri de exiguitate mẽdici · VI. COS OSESCO pxta pueila ſic ait · Hõne legiſti vel aud iſti ꝙ filia babilonis mſera. Jed et miſer ſunt vtiq; filij huias ſeculi· MWulto illis nieſius eſſet religionẽ ingredi ꝙᷓ; in ſilua ſecul latronẽ fieri · vel pi ratam in mari mãgno huſus mundi· neenõ etiã ꝙᷓ; vxoꝛẽ fieri · cuiul cunq; tyranni · quod non raro dtingit ſecundũ curſum mundi · pꝛe⸗ cipue nobilibus p onis et tanto frequentius quãto nobilioꝛes ſut et potentioæes · Vis em̃ ſcire ꝙ non ſolum hij qui latrones dicũtur et vt tales judicantur · ſed etiã illi qui condemnant tales · iudices ſeculi ſunt latrones · Fuꝛi Valeriũ maximum Queſitum inquit erat a ſocrate cur rideret· reſpondens ait · Wideo magnos latrones du⸗ centes paruum latronem ad ſuſpendium · qui dignioꝛes ſunt ſuſpẽ dio. acrilega inquit minuta puniuntur · ſed magna in triũphis po nuntur · Fudi rurſum magnũ patrem Fuguſtinum · Remota inquit juſticia. quid ſunt regna· niſi magna latrocinia · et latrocinia quid ſunt · niſi parua regna · Ideo eleganter et veraciter Flexand?o mã⸗ gno quidam pirata vpe ehenſus reſpondit cum ab eo interrogaret quid ſibi vt mare in feſtum haberet Ale libera voce · quid tibi inqᷓt vt oↄbem ter ran · Bed quia ego exiguo nauigio facio · latro vocoe qua tu magna claſſe impatoæ · NMec iie et nõne melioe eſß rehigio⸗ nis ſtatus tam vro ꝙᷓ mulieri · ꝙᷓ; de latrocinijs animarum ſuarum perniciem ſuſtentari·— 1. Capitulum ſeptimum continens conſolationes ſuper vita clau⸗ ftrali et monaſtica tam monachoꝛum ꝙᷓ etiam ſanctimonialium amoeem domini mei ilsu mnmt man mjni dedint iunb n unn udw mlr inmit u wnnnt anu u nnne nnſa in in u, ih. — — 1 bꝛ 3 fwuk Im F dꝛiun 1* d ſntun 1 comn di ihd hen adennqi 3 i„ dezi kn bualn 3 ilna ſern 5 nmoniſm 3 brni* —— ——— * e up* oum x* „„+ uh u —. 1 3 n* M 4 S rens · cuj illa mox de ſuis Fuelti ranꝙᷓ ſponſa xp̃o dei vnigenito deſponſata eſt· ett impendende quatuoe aſſignauit- L⸗GOtISERxTO. rima pueila ſie ait de clauſtrali vita et monaſtica nec monac⸗ hüs nec monialis triſtari habet · ur enim monialiſ triſtaretur que eſtãte ſupea ne⸗ pte mea celeſtis regina effecta eſt. quod quidẽ cum non obſtet dif ferstia ſexuum apuddeum vbj ſm apoſtoluz nõ eſt maſculus neqʒ femina etiam de aĩma monachi dici põ̃t. Indifferẽter Situr loquẽ do cur pſona clauſtralis monachug vel monialis de vita monaſti cà ducenda in clauſtro triſtaretur.non facile occur pᷣſertim hoc attento ꝙ in clauſtro ſunt pſone plure rint duo vel tres dgregati in nomĩe meo ibi ſumee rum· Auꝛd ergo. Wrofecto xp̃m ſecũ ſe · Pocqʒ ſpohone iſta etiam. ſcire · merito valde ð dſolatoꝛiũ. deberqʒ eſſe oĩs triſticie excluſiuũ M. SSSEEO ecunda pueila ad pſonam triſtẽ ſc ait· Quõ triſtari potes de vita clauſtrali que tot dtra triſticiam pata habes remedia. i mirum vita clauſtralis vita angelica eſt. vita c is vi cura eſt · vita clauſtralis ex ſpe quã habet admodũ Dſolatoæia eſt Weniqʒ vita clauſtralis ſecura piter et ſolacioſa eſt · VViĩs ſcire ꝙ vit a clauſtralis angetica eſt. Rudi illuſtrẽ jeronimũ quod inquit aciunt angeli in celis · hoc faciunt monachi in terris Guod quidẽ ſane intel igendũ eſt · non de monachis extr auagabundis. ſed ma nentibus ĩ clauſtris · Vis ſcire F vita clauſtralis maxime inferion]. vita ſine cura eſt. Fudi Patres clareuailis loquentẽ ad monacho Veſtri inquit curam ſemel nobis credidiſtis · quid rurſum de vobif intromittitis. Nec ille Parerer vere magna eſt cõſolatio ꝙ homo ĩ clauſtro cum bona cõſcienria a cura ſuiipius ſuppoetatur. Vis de⸗ mum ſcire ꝙ vita clanſtralis ex ſpe quã habet admodũ dlolatoꝛia eſt · Fudi iliũ petrum Fausnenſem. Ipes in quit fructuum releuat arboꝛem · foætemq; pugilem ntemnere facit moleſtias ictuũ ſpes coone.tibi quoq; furetur Zrauamia clauſtri et grate ſeruitutis of̃ ficinm · et expectatio iubilet Mec ille. verum quia nuditas paupta tis poſſet opponi. hinc ſubiungit· nudus atletha foetius dimicat- natatoe exuitur · vt fluuium tranſeat · viatoe exoneratur a ſãrcims. vt expeditius currat· Pfec iterũ iſle.et nõne apta eſt compatio mo nachi ad hec ·&ſt omnino Monacpus nanq; a ꝗprietate ren temp ainum denudatus · poteſt ſeuto fidei et gladio ſpiritus cõtra mali gnos ſpiritus ſe temptantes foetius dimcare · exuẽs quoq; veterẽ 1 5 7* pominem poteſt de mundi huius mari magno et pꝛocelloſo meliꝰ enatare · N curarum etiam ſarcinis exoneratus poreſt in via· mon ſic vt bꝛauiũ expediriꝰ currere · Deniqʒ vis ſtire ꝙ vi⸗ ta clauſtralis ſecura pariter et ſolacioſa eſt Fudi iliũ innocenrum tertiũ qui ſeribẽs cuidã canonico regulari plebani officiũ exercen ti · Sꝛ inquit ↄmode fieri poterit vnũ canonicũ regularẽ tecũ habe as ad cautelã cuius in his que dei ſunt et regularis obſeruãtie.tã conſoꝛtio ꝙᷓ ſolacio pfruaris · Nec ille quanto aũt maioꝛ ſimul eſt in clauſtro numerus pſonaꝝ ·tanto maio⸗ cautela ·tantoq; maius ſolacium · Nocet autem expientia ꝙ aſſumptis de monaſterijs et ad epiſcopaleè dignitatẽ ꝓmotis nequaqᷓ; illoꝛ cum quibut eos con tingit viuere · ſolaciũ eis tantũ ſapit quantũ illud quod habebant vel adhuc interdũ hẽe poſſunt ſolacium fratrum- h „NI. COESSERSTIO. N= ercia puella ſic ait. Nõne habitare i clauſtro merito delectat Rquod paradiſo voluptatis compatur· Vudi pet illum Fiauẽ ſãtem · fuxta inquit ſententiam coꝛdis mei ſi paradiſus in hac vita pñti elt · vel in clauſtro vł in ſcolis eſt quidqᷓd enim extra hec duo eſt. plenum eſt anxietate · inquietitudine. amaritudine. fœꝛmidine. ſllicitudine et doloꝛe · Fudi quoq; et pẽem clareuallis · Vere in⸗ quit clauſtrũ eſt paradiſus· hic peata virentia ſcripturaꝝ· ic pre terfluens lacriman vndoſitas quã de puriſſimis ałfectibus amo⸗ ille eliquat Nic em̃ ſunt arboꝛes · erectiſſimi choꝛi ſanctonꝛet mul la eſt que nõ multa fructus gaudeat vbertate · hic eſt ilia ſublimil menſa in qua deus et cibans et cibus · munerãs et munus · offerẽs et oblatum · Zuiua · et duiuiuz · ſnc dgeſte ſunt omnipotẽtis diuitie hic ret̃uſa eſt gloꝛia angeloæum · Nuraſne otiari ilios qui habitant vnius meis in domo · Videas hũc ſacris lectionibꝰ intendentem Nlum incũbentẽ oꝛatiornbꝰ · hunc ꝙ ſuis exceſſibus lacrimantem · illum in dei laude exultantẽ · hunc vigi lantẽ · illum ieiunantem · et of ficia pietatis ſibiimuicè muidere · nocte dſurgunt ad dfitendum ei veſpe et mane · et meridie narrant et ãnunciãt eius laude· et ois illon ſedulitas in oↄbem diuini rotatur obſequij · Rec pr pᷣdictus Fd quod addendũ arbitroe ꝙ ibi fructus ligni vite ibi frucktul ligni ſcientie boni et mali· vei foꝛſan tiñ boni· Vtpote eon animis ſperam lune trãſcendẽtibus · vbi non eſt malũ · vtpote mundũ igno rantibus poſitum in maligno · ibi ficꝰ dulcedimis · et pinguedinis ſpiritus · Ibi mala grauata eſtu libidinis · febeicitãtibus refrigeriu peeſtantia · Veniq; ibi omne lignum pulen viſu grate conuerſatio nis et ad veſcendum edificatœæia recreatione ſuaue Moſtremo ibi in copia ſunt floæes · et fructus honoꝛis et honeſtatis · Kudi rur⸗ ſum pẽem clareualł. Glauſtralis inquit paradiſꝰ ad ſuauè ſpirãtis auſtri clemẽtiã qᷓſi tot flœæibug auſtri vernat quot virtutibꝰ hndat 9 IHHH·COrS HOSSTIO· 1 (h deen Wi nn imn Roll wmn innn lnpn ſunbo vinn yn ſiß wa wh Fune kune in nal citeri per in melo pun ylnt Uni ſenbto nandol uunn Fan ſit umz — ens krirnn ſus cxs oete dizn inm uctus lᷓ „bRk* —— — — 2 xx. Farta puella ſic ait · De clauſtrali vira poſſes foꝛfitan cõ̃triſta Mi · aut peopter expientiam magni patris Fuguſtini- qu peout Söcreton hher cõmemoeat ad vincentium donatiſtam ſic ſt cripſit. Non ſum peioees exptus ꝙᷓ qui in monaſterijs defeceru pter noſtram expientiã qua videmus quaſi in omnibꝰ mon religionẽ lapſam eſſe · ac inde ppiexitatem tibi in geri · parte te male agere cogitas ſiipam religi onẽ non ad nes · et ex parte atia grauis ceteris eſſe times ſi te alion moeibus non confoꝛmes · ſed pemum pmſſohꝝ te non debet contriſtare.pꝛe ſertim conſiderato ꝙ defectus qui peſſimos reddit in monaſterijs eſt in paucioꝛibus · ꝓfectus autem vt in pluribus quon nonnulii in vros optimos pꝛoficiunt· ad quon pfectionis gradum diffici⸗ le eſt quoſcũq; pertingere. nec paucox prauitas mouere debet in hac parte · Fudi quo ad hoc rurſum Patrem magnum Fuguſtinum Kigi let inquit diſciplina domus mee. homo ſum et inter Homijnes viuo · nec mihi arrogare video vt domus mea melioe ſit qm archa noe. vbi tamen inter octo homines vnus repꝛobus inuentus eſt. Fut melioe ſit ꝙᷓ; domus abeahe vbj dictum eſt. gice ancillã et fi⸗ tium eius. Kut mekioe ſit F domus yſaac cui de duobus gemims in malachia dictum eſt facob dilexi · Eſau aũt odio habui· Fimpli citer autem fateoe coↄam domno deo noſtro qui teſtis eſt mipi ſu⸗ per animã meam ex quo deo ſeruire cepi qm̃ difficile ſum exptus meliꝛes.qᷓ qui in monaſterijs ꝓfecerunt Secundũ etam Pmil ſoↄum non debet contriſtare nec pplexitatè ingerere verum potiꝰ pplexitatem toliere atq; conſol ari poterit dictum patris clareual lis · Qun inqunt ſecundũ regulam viuere ſtatuerunt· et ſi non ad vn guem vt dicitur totam cuſtodiunt.et ſiqua ꝓpꝛo ſui clauſtri ritu. vł mutant vei pᷣtermittunt · a regulari tamẽ ꝓfeſſione non diſcedunt. dum tamen ſobeie et iuſte et ꝓie ꝙ moeibus viuere non deſiſtunt. dum exꝝ vna vnguem ſer⸗ Gapitulum octauum continens conſolati ones ſi up ꝓprie volun⸗ tatis carentia et abdicatione. Sctauo poſt peemiſſa ad ſupeadictam dominã cõnſolatri em acceſſit et alia pſona triſtis ratione carentie et abdi⸗ Facionis apeie voluntatis deſiderans conſolari· Eui illa be ſuis puellis ſpeciales cõſolatrices tres aſſignauit · 5 cOtstEnmO. ima puel la ad triſtem ſic ant · Cur triſtaris de peopeie caren⸗ Kia voluntatis · que grade maluz eſſe peedicatur et qua cẽſante qhomo a grandi malo pꝰeſeruatur · Vis ſcire vtrunq; · Fudi de pꝛi⸗ mo pẽem clareualł᷑. grãde inquit malũ ꝓpeia volũras Fudi quoq; E eundẽ pẽem de ſcðo eſſʒ inqͥt volũtas apeia et infernus non erit · 6 — In quem eĩ deſeuiet ignis niſi in ꝓpeiam voluntatẽ · Nam ꝓpꝛia vo luntas deum impugnat et aduerſus eum extollitur · ip̃a eſt que pa radiſum ſpoliat infernum ditat · ſanguinem xp̃i enacuatet ditioni dyaboli mundum ſubiugat · H-SOESOSERTIO. ecunda puella ſic ait · i ſcires homo quantu valeret ꝓpeie vo luntatis abdicatio min eſſet ſi non tue alterius alicuius pᷣpo nẽes voluntatẽ · Euius inquies · Wrofecto hautdubiũ quin dei et quin etiã pᷣlati niſi certus eſſes ꝙ pꝛecipet quid iniuſtũ · Mnmin de pᷣponendo diuinã voluntatẽ reddit magnus Parer Fugꝰ huius ra tionẽ · Sic inquit homo ab humanis in diuima dirigitur cum huma ne voluntati diuina volũtas pᷣponitur · hiec ille · Ved quiò putas · gſt ne parum in diuina dꝛrigi ab humanis · Gerte nò eſt em̃ que ſur ſum ſunt ſape nõ que ſupꝑ terram · quod ſimiliter ſequit? ex ꝓpeie vo lunratis abdicatione · Nudi yſayam · Dum inquit nõ facis vias tu⸗ as et non inuenitur voluntas tua · tũc delectaberis ſup dño ·et ſu⸗ ſtollã te ſup altitudinẽ terre · quaſi dicerz vt nihil terrenoꝝ ꝙᷓuis altum et excellens videatur te delectet ·¶ Moero de pponẽdo p̃la ti vt pᷣmittitur voluntatẽ occurrit ſufficiẽs ratio Quippe nõ ſoluz venerabili jeronimo teſtante volũtas pfecta faciendi ꝙ ope repn tatur facti · Iʒ etiã teſtãte magno pꝛe Fuguſtino · Quidquid vis et non potes · factũ deus repurat Hlõne aute ſequitur ꝙ qui perfecte volũtati alterius ſuam iam ſubiecit · is multãa et maxima ꝙᷓuis vix poſſibil ia ſᷣm equiualentiã in oedine ad mercedẽ capiendam iam pfecit· ſ · oĩa que ille pᷣcipe potuit · qᷓᷣuis ea realiter nõ fecerit nec vnqꝙᷓ; facturus ſit · Raq; ꝗqpeiam voluntatẽ abdicans · haboſq; ꝓm⸗ ptum animũ volũtati dei vel alterius ꝓpter deũ obediendi in oñ̃i bus · ral is ꝓ infinitis a deo remumerabitur que nunqᷓ eſt facturus Fndi rurſum jeronimũ · In lege inquit opa requirũtur · in euãgelio volũtas qᷓritur que et ſi effectũ nõ habuerit · tñ pᷣmium non amittit Fudn quoq; gregoꝛiũ ſeu verbũ eius cõſolatoeiũ · Non eſt inq̃t ma nus vacua a munere · ſi archa coꝛdis plena fuerit bona voluntate kec ille · St patet exemplũ in abraham p ſoæoeez meam inductum ſupius et deductum · I. COESOSERSTIO· ercia puella ſic ait · Bcias hõ ꝙ ſiue ꝗpeiã volũtatẽ abdicãdo mediate Sinã pᷣeligal · ſiue tue volũtati pᷣeligaſ volũtatẽ aite rius pter deũ · etiã ſic ðinã voluntatẽ pᷣeligis · q̃ppe phil oſophicu ẽ ꝓpter ꝙ vnũqꝙq; tale et illud magis vt ꝗpter qð amamꝰ iklud ma gis amatũ eſt · S; q̃d · Gerte nulli dubiũ quin huiꝰ ꝓpeie volũtats abdicatio q̃ faciẽte diuina volũtas frequẽti actu peligitur et plu amat᷑?· via ſit ad maximũ bonũ hoĩs Nimin cũ ex actibꝰ frequẽta⸗ tis generet? habitus · via eſt ad habitualẽ tandẽ pariter et actuale deificatõʒ illã quã pulcre deſeribit et ðclarat p clareualt᷑ · Opotz inqᷓt nos ĩ hũc affectũ qñq; trãſire · vt quõ deꝰ oĩa voluit eſſetpter ſemetiß · ſic nos quoqʒ nec noſip̃ol nec alið aliq̃d fuiſſe vl eõ veliꝰ 5 * perim — 1 Mnim B ipeh „. 6 ( . * 7 7 u W n. 1 ed neni z ſnun pr 5 un 6 ccciuni 2 unpben 2 niſi eque ꝓpter ipſ. um · ſcʒ oh ipſius voluntatem ſolam. nõ noſtram voluptatem· quod Etid in oeone quotidie poltulamꝰ.cum dicimug Hiat volantas tua ſicut in celo et in terra· ſic aũt affici et deificari eſt · Nam quò aque ſtilla multo vino mixta dum vim ſapoeem ĩduit et coloꝛem a ſe tota deficere videtur. et quò ferrum ignitum et can dens apria foema exutũ · igni ſimillimũ efficitur. et quõ luce ſ lis pfuſus aer in eandẽ luminis claritats tranffoæmatur · Xdeo vt nS ram iluminatꝰ ꝙᷓ; pſum lumẽ eſſe vdeat? ſic omne tunc in ſanctis humanam at̃fecti onẽ quodam inefabil: modo neceſſe erit a ſemet⸗ ipa liqueſcere atq; in dei penitus trãf fundi voluntatẽ · alioqn quq deus oĩa in oñ̃nbus erit.ſi ĩ oĩe de poje quicqᷓ ſuperit · ec xF̃alle Capitulum nonumtinens conſolationes religioſan pſonarum ſuꝑ aprie volũtatiſ amiſſa libertate et opediẽtie mgo et neceſſitate Ono poſt pᷣmiſſa acceſſit ad dñam conſolatricẽ etiam alia pſona triſtis grauata ꝗprie voluntatiſ amiſſa lbertate et 1* Phediétie iugo et neceſſtate · Cui dña illa tres de ſuis pu llis peo conſqlatione ſibi impendenda aſſignauit · „„ F.COSOe. Fima puell ſic ait · Ju qui religionẽ es ꝓfeſſꝰ querela tua inß nuãt ꝙ nõ tam opum tibi iniũcton grauitas ꝙF opandi neceſ ãs et lihertatis carstia te dtriſtãt· Sʒ hac de cauſa mime dtriſte⸗ ris · Nempe ſi obediens fueris mſſumq; ſupioeis dilexeriſ· nullum jugum obedꝛẽtie nullaq; opandi neceſſitas te grauabit. Fudi leo nem papam qui his verbis dñi. Piſcite a me quia mitis ſum et hu⸗ milis coede. ugum em̃ meũ ſuaue eſt · et onꝰ meñ leue·Sic alludit Nchil inquit arduũ hũilibus. vei aſperũ mitibus. et facile omma pᷣcepta vennũt in effectu qñ et gratia Prendit auxiliũ. et obediẽtia mollit impium · nec dura ibi neceſſitate ſernitur vbi diligitur quod mubetur · Pfec ille. Kurſum ſis pfecte ohediens et ꝓmitto tih ꝙx frueris maxima libertate · Vis poc ſcire. Fudi patrem clareuallis. Werfecta inqᷓ̃t obediẽtia legere neſcit.terminß nõ artatur· nec cõ⸗ tenta eſt anguſtijs ꝓfeſſiõis· largioei volũtãte fert in latitudineʒ caritatis et ad om̃e qð inungitꝰ.ſpõtaneo ri Soee liberalis alacrif? q; anim modum non conſiderãs m infinitã libertatem extendit · Kec pater ile.. COS. ecundã pueila ſic ait · O amice nõne optares ꝙ opera tua mi⸗ noꝛa alijs deo eſſent maioꝛibus Sratioꝰa · Optarem inquies · Jed quo pacto id conſequaris docet fiducialiter noſter aqumnen⸗ ſis · quia inquit neceſſitati aliqua faciendi que ſecundum ſe nõ pla cent per votu obediẽtie homo ſe ſubicit ꝓpter deũ · ex hoc po ea qᷓ facit ſunt deo magis accepta ſi etiam ſint minoæa · quia nihit homo maius deo dare poteſt qᷓ ꝙ qpeiam voluntatẽ apter ip̃m alterius voluntati ſubiciat · Vnde in collationibus patrum dicitur · deterri⸗ mum genus monachon eſſe ſarrahitàs qu ab ſoluti a ſeniox iugo pabent libertatem agendi quod libitum fuerit · et tñ magis ꝙᷓ hij qui in cenobijs degunt in opibus diebus àc noetibus conſumun: f.OSOSTIO · tur· Mec acquinenũs ercia puella ſic ait · Fudiſti pomo quid iam ꝑ ſoꝛoꝛem meã de E ſarrabitis dictum ſit ·ꝙ · ſ · peſſimum genns monachoꝛum ſunt quoꝰum peofecto ſimilitudinẽ gerunt hn qu in religionibus ſunt exleges et a cõibus ceteron legibus ſpecialibus exemptionũ ſen libertatũ peiuilegijs gaudere volũt · Sed quid de his qui ſine gra tian libertatibus ceteris fratribus vſimil nter ſuis ſupioeibus hu⸗ militer obediunt · Gerte illi et iſu multũ valde diſſmiles ſunt · Tu ergo ſi libertatibus pniuſcemõi non vtaris · multũ intereſt inter te et illum qui vtitur eis · Mle quidem exlex clarioe elt foete apnd ho mines ipa ſua libertate · tu vero apnd denin et angelos clarioe pci oſa tua humilitate · Ille licet coeam ſimplicibus · coꝛam ſtultis · co ramq; paucis decoeetur et gloꝛioſꝰ appeat libertate qua vtitur fa ⸗ ciente · eius tñ gloꝛia eo minuitꝰ · quo miſcetur et confũditur · vana ſtulticia ſeu ſtulta vanitate dum cermitur ambulare in mirabil ibꝰ ſup ſe ·taceo ꝙ ex hoc tri geſcit oĩno a caritute · Tn vero et ſi humi hs ſis in alion oculis · quid cure tibi dum hoc eligis peius humi lis factꝰ in oculis ꝗpeijs · veſtitus habitu humilitatis · non tam ſo lida et ncœeruptibili veſte circũamictus etiã gloꝛioſa totaliter ab intus in fimbeijs aureis ſapientialibus · · cogitationibꝰ intex⸗ ta tota ſuffoꝛatæ tanqᷓ; in mediati oæe tibi ꝑurpura caritatiſ · Inſigni taq; tam gemms virtutum ceterarum c ipan floſculis odoꝛiferis atq; ip̃a aurea cœꝛona gloeie circa pectus p ſpem certiſſimã firmi⸗ rer adperẽte. nec non quaßi quoddã gõmatum pectoeale· ſeu quaſi cternoꝛum recdædatione ex falutaribus momtis de eterniſ · monte tipi fabeicatũ ĩmenſum et pᷣfulgidũ circũdante Fane bec omniã tan to ſunt vtiq; excellentioæa · quãto virtus pumilitatis magis fuerit pfecta · Wroinde quẽ admodũ gicœeioſam veſtẽ deſiderans · non mo de panni ſpecie dtentatur · ſ quãto in ſua ſpecie excellẽtio fuerit tanto in ea veſte amplius delectatꝰ. Ita et q̃nto q̃s vanã exlegum ſepoſita libertate ſupioibus ſuis humilius ſe ſubicit · tantò quide de gloeioſioee virtutis habitu c onſolari merito poterit· Capitul um decimum continens conſolationes clanſtralium ſeu in d gregatione vnentiũ ſup libere ſolitudinis carentia· Fcimo polt pᷣmiſſa acceſſit ad ſepedictã dñam cõſolatnice am alius triſtis cõquerès ſe viuere in ogregatione e arere ſolitudinis lihertate · Cui iila de ſuis puelk qtuo aſügn auit pro ſua conſolatione· b f. ö0iSSrO. „. „ — mmn u nliein iunn mnſiyn unnnit ſp uimn iynn hinu wy gtin wpeuldn * M nn nd „ daduu bn m puſei pehsphn ba no ſima puella ſic ait · O homo non contriſteris de eius rei caren tia cuius vſus defacili poteſt malus eſſe · is ſcire cinns. Cor tẽ libere ſolitudinis iudice carentis uius nanqʒ vſus tibi poteſt defacili malꝰ eſſe · ſ de numero impeudentiũ fueris. Judi lluſtrẽ beat · Iud em̃ quod ſolitudo hahet cõmodum · eit non timere iudi⸗ cem · Fiec itie · Sed quid äquit gaudes appetere ſolitudinẽ ma⸗ tam in prudentibus tanqᷓ tihi bonam vt peudenti · Profecto ſi poc feceris · mox duinceris eſſe impꝛudens atq; ita ſolitudinsẽ tibi non eſſe ꝓfuturam · G uippe qui ſibiiꝑſi placet marime vt peudenti· fa⸗ tuo homini placet · fi. COEISERxTIO. ecunda pueiia ſic ait Noñ eſt triſtandum de eins carentia · qðᷓ Joh ſun piculum exꝑti viri piter et ſancti ſuadere non pſumnnt nimo potius diſſuã dere · Quid hoc ſit iam nouiſti de ſolitudine per iliuſtrẽ ſenecã vrum exptiſſimũ Sed e; ſanctus pater ille clare nallis de ſolitudine q̃renda dgregatione dimiſſa deo retiquens cõᷓ ſilium · ipſe qpter antiqui hoſtis temptationes grauus in ſolitudie ſeuientes conſulere non pſumit · udi quid dixerit vel ſcripſerit ad ſophiam virginem · Aalum inquit quod nemo videt nemo arguit · Nb autẽ non timetur rep̃henſoe · ſecurus accedit temptatoe · licen⸗ tius Ppetratur mquitas · In conuentu vero bona ſiqua agis nemo ꝓhbet. malum aũt facere ſi vis non licet. Si ergo de fatuig virgi nibus es · cõgregatio tibi neceſſaria eſi.ſi de peudentibus da oleu congregationi · Nec ille pater · St ecce ꝙ nec peudentè dgregatõeʒ egredi liceat · ſed dicit ei potius · da oleũ dgregationi · id eſt da cõ ſolationẽ impendõdo oleum ſpũalis leticie vel da · id eſt cõmunica iumen quod habeſ in lampade. NKHI. COpISDRO. ercia puella ſie ait. Vis homo ſcire cun liceat de monaſterijs Cauſa ſolitudinis egredi. Vudi venerabils jeronimũ pſbiten Solitariã inquit vitam nunquit rephendimꝰ. mime quippe quã ſe pe laudauimus · Zed de monaſterijs hmõ vol umꝰ egredi miites quos heremi dura rudimẽta non terreant· qui ſpeciem cõuerſatqis multo tpe dederunt · qui omniũ fuerunt mimi vt peimi oĩm fierent quos nec eſuries nec ſatietas aliquando ſupauit. qui pauptate le⸗ rantur quon habitus · ſermo vultus. inceſſus · doctrina · virtutũ eſt Fec iſte venerabilis · Bed quid ·&s tu ne miles talis. Profecto eo non incet te de carentia ſ. olitudims cᷓtriſtari quo te non licet ꝙ ta is exiſtas miles arbitrari. 7 kif. COISOERxTIO. arta puella ſic ait. Quãuig emendatis moeibus pfi eua foꝛte foeet ſolitudo · tñ eo tibi nõ ſolu nõ eſt appetẽda · ß potiꝰ ne ĩ tẽ vicia exaggerẽtur foæmidãda. quo te ichſumiſ ſuffitiẽter eſſe mo ribꝰ emedatu. Vis hꝰ ſcire expti viri telti onio · udi joeʒ caſſanũ *. ℳ* ℳ ℳ. 8 1 ℳ„ Solitndo inquit ſicut nouit emendatis moꝛibus ↄtemplationẽ pu riſimam reſerare · a eon qui minus emẽdati ſunt · vitia non ſolũ ſeruare · verum etiam exaggerare conſueuit tamdinq; ſibi patiens et humilis quis videtur · ꝙꝙdiu cõſoꝛtio nullius cõmiſcetur· ſed ad naturam priſtinam reuerſurus cum interpeltauerit cuiuf libet occa ſionis dmotie · emergent ↄfeſtim vitia que latebant · et velut equi effrenes certatim ex repagulis mi · ocio longioee ad pniciẽ auri ge aprij ferotius ꝓeumpunt · magiſqʒ exercitio humano ceſſante ef frenantur vitia ĩ nobis niſ fuerint añ purgata · Nec ilie Caſſanꝰ. Fapitulum vndecimũ ↄtinenſ conſolationes ſup reſtrictoine ab egreſſu clauſtri recluſorij celle veleremi Ndecimo poſt pmiſſa ad ſpeadictã dominã dſolatricem acceſſit et alia pſona triſtis ꝓpter reſtrictioneʒ ab egreſſu 3 clauſtri recluſoeij celle vel heremi · Gui illa domina de Muis puellis tres cõſolationis gratia deputauit · rima puella ſic ait · Cur de hoc turbaris qð ad vitaz tibi dfert ſmonachus ſis aut ſanctimonialis · Quid inquies · certe clau Rrum non egredi · Fudi venerabiles jeronimũ ſcribentẽ ad ruſticũ peout venerabili recitatur volumie decretoꝝ Wlacuit inquit com muni noſtro dcilio vt nullus monacho pꝛo lucro terreno de mo⸗ naſterio exire nephãdiſſimo auſu pᷣſumat · Bit clauſtro ſuo dtentus quia ſicut piſcis ñine aqua caret vita · Ma ſine monaſterio monachꝰ Sedeat itaqʒ ſolitariꝰ et taceat · quia mundo eſt moꝛtuns · deo autẽ viuit · Nec ille pater venerandus · Nec ꝙ de vita monachi pꝛo rõe dicit putetur falſum · Mon em̃ de vita ioquit? naturati que et extra monaſteri um foœeſitan magis appareret · B de vita illa ſpirituali de qua et m quã ſubiungit · quia mundo eſt moꝛtuus · deo autẽ vinit De qua et apłm paulum locutus eſſe memini· que ſurſum ſunt inq́t ſapite · non que ſup terram · moetui em̃ eſtis ſed vita vra abſcondita eſt cum xp̃o in deo ·ſecundũ quã etiam dicit alibi · mihi vnuere xp̃s eſt. et moei lucrum · peo hoc certe lucro viuifico obtinẽdo pmittit dictus pater · Nullus monachon pꝛo iucro terreno de monaſterio exire auſu nephandiſſimo pᷣſumat Nec opponat mihi quis de pee D icatoꝛibus verbi dei · et de iucro eis neceſſario · Mempe quantum ad exitum · Kudi magnũ illum archiantiſtitẽ Fmbeoſium · Flienũ inquit a pᷣdicatoꝛe regni celeſtis curſitare per domos et inuiolabi⸗ lis hoſpitij iura mutare · Nerum quantũ ad iuc neceſſarium pᷣmit⸗ tit idem pater · qualis inquit deheat eſſe qui euãgelare regnũ dei pꝛecipitur pᷣceptis euãgelicis deſignat?· vt ſubſidn ſecularis ãàm⸗ nicula non requirens · fideq; tutus putet ſibi quo minus ea requi⸗ rat magis poſſe ſuppetere · 5 8* „ unm nmm rizn zuum mnm iym ſeinn mit mni vimim i iml ſomm t. — rez *. rdrpi cben pwle — annein Ne 7demt m̃ eſts in m— lucremm — ecunda puella ad pſonã ꝓpter reſtricionẽ ap egreſſu cõtriſta tam ſic ait · Pic queſo cur turbaris · eſt ne toci artitudo tue cã turbationis · Jiquidẽ hoc dceſſeris errare ſatis ip̃iꝰ marie exemplo cõuinceris · Fudi magnũ pẽem uguſtinũ· Maria inquit hec inco lit parua naareth menia· cui anguſtã quidẽ eſt domus ſed patõt celi palacia · Nec ille.et nõne celi palacia cum arto loco m terris ſufficere debent religioſi 8quon eſſe debet cõuerſatio in celis · In terris igitur religioſo euagari non expedit ſi inuenire ad celi pala cia aditum querit · Fud beatiſſimi ſũmi pontificis Hregeeij egregi um verbum · Intentioni inquit aĩe ſi exterioꝛ euagatio clauditur. interioe ſec eſſus aꝑitur. Mam quo e ſe ſpargi qpter diſciplinã mẽs nõ põt eo ſuꝝ ſe intẽdere p ꝓfectũ abg Puectũ dmplꝰ põt · quia et maltũ creſcere aa boꝛ cogitur que P rams diſtediꝓhibetur · vt cũ riuos fontis obſtruimꝰ fiuẽta furgere ad ſupioea reuocamsꝰ. Kec Gregceiꝰ · et bñ p eum ſimile de arboꝛe Ponitur · Nam et homo ar⸗ boꝛi compatur · S; et exemplum de riuis fontis dgrue additur. ã àqua gratie in iocis pᷣmiſſis eitius hauriẽda inuenitur- qui vero bi herit ex hac aqua fiet in eo fons aqne ſalientis in vitam eternam. Ceterũ nec emendatũ moeibus heremũ expedit egredi. ſ bene ſupegredi · licet em̃ heremus lata habeat ſpacia.tñ vaſta ſunt illa et foꝛſan rerribilia · Quapaopter audi illuſtris leronimi cõſiliũ du⸗ dum ſupea p neptem meã recitatũ. Infiniti inquit heremi vaſtitas te terret · R tu paradiſuʒ mðte deambula. quotienſcũqʒ cogitatione ac mente iiluc ↄſcẽderiſ·totiẽs in heremo nõ̃ eris· Hec ite.⸗ Si igi tur hoeres heremi ſolitudinem non P egreſſum ſed per ſupgreſſum celeſtis queras ſocietatis dſolationem. Poſtremo noueris ꝙ nec egredi monaſterium opoetet pꝛo ſolatiocum vt ex ſoæoꝛis mee di⸗ ctis ſupius pariter et ex verbis illis pſaimiſte.ecee qᷓ; bonum et qᷓ iocundum hahitare fratres in vn umcoltigi poſſit ꝙ ſolacium fra trum inter ſe mundius et iocundius eſt omni ſolacq quod reperiri poteſt in ſeculo. F. COhISOERTO. ercia puel la ſic ait · Tu qui clauſtrum cellam vel recluſoæium aut etiam heremũ contendis egredi· taceo de locis huiuſij Mornine velles pꝛeſertim ſin e cuipa et infamia etiã in carcere pmax imo tpe incluſns inueniri· et ſtare 1bi Potiuſ ꝙᷓ; alibi · dũmodo inte rim continue numerarẽtur tibi et darentur pꝛecioſe margarite vel floꝛeni · Wellem inquies · nec tihi ſi negares crederetur Quid ergo Vrofecto ioquẽdo ſm equiualentiã.aut ſ upeminentẽ continẽtiam perſone q̃ ſtare habet in clauſtro reciuſoæiò vł heremo · aut etiã in carcere· ili ſi vult quaſi dtinue numerãtur floreni vel pᷣcioſe mar⸗ arite · Nimin quotquot habet oãonum verba m6talia vel cogita tiones deuotas · tot Fm equiualentiã aut ſupeminentẽ dtinentiam fioꝛenos recipit ſiue pᷣcioſas margaritas · V quã quidẽ cõtinuatio⸗ ne numerãdi ſi extra in mundũ contingeret egredn OPoeteret veriß militer impediri · Ad hanc aũt dſiderationẽ viſio facit de cuiuſdaz monaſteri]j ſoꝛoꝛibus habita · qua vidit queda deuota recluſa ꝙ ad ſingula verba matutinan beate virginis de cuiuſoam ſoeoeis oꝛe ceciderũt ſingule margarite · ſed et verba in clauſtro pᷣcioſe doctri ne margaritis compantur · Kudi magnu peem Fuguſtinũ doctos eximium · Ia inquit que dicũtur à nobis àudite ſtudio diſſuta dſue re · conciſſa ſarcire · et ea que ſunt integrã ſpũalabus margaritis oꝛ nare · ſequitur nõ margaritas vobis de paradiſi patria ꝙuidentes nullã aliã in hoc ſeculo mercedẽ optamꝰ accipe · niſi vt vos patiẽ ter et libenter qᷓ vobis inſingãtur videamꝰ audire·et ßm vires ve ſtras opibus adimplere · Vixerim aute de mãrSãritis vel floꝛenis methephoꝛice nõ ꝙᷓ res hmõi vel vnũ ſolum deuote oꝛonis verbũ valeant adequare · ſed quia exemplũ de talibꝰ vtpote de rebꝰ ꝓpre cioſis notioꝛibꝰ magis eſt familiare · quẽadmodũ et ſaluatoe dixit neq; mittatis margaritas ante poꝛcoð vbi p mar garitas ſecreta fi dei denotãtur · ꝓpter eax · ſ·pᷣcioſitatẽ · ꝙᷓuis pcioſitas illa nõ ade⸗ quet tante rei ꝙᷓ; jignificat valoꝛẽ · Ied nec facit hoc floꝛenꝰ ꝙᷓuis in eo ymago ceſaris imp̃ſſa ſit vel agnus dei xp̃s · Loco igitur tot floꝛenon ·aut margaritan ponãtur tot regna· vel tot mundi· quã⸗ uis nec p illa adeqͥtur deuota oꝛo · ſicut nec ſola dilectõ · Eſto em̃ ꝙꝙ regnũ vel mundꝰ ſit in hoiĩs ſubſtãtia · tñ dicit ſcriptura ſi dede rit põ omnẽ ſubſtantiã domꝰ ſue ꝙ dilectõe q̃ſi mhii deſpiciet eã · Gapitulum duodecimũ continens conſolatõnes adoleſcẽtie ſup iugo parentum aut ſenioænʒ quibus ſubditus eſſe debet pꝛo condi tione ſue etatis · Vodecimo poſt pᷣmiſſa ad dñam cõ ſolatricem peincipalẽ cceſſit et alius triſtit rõne etati; adhuc ſ ub iugo exiſtẽſ et querens ſup illo cõſolari · Cui mox illa quinq; de ſuis puellis peo conſolatione aſſignauit · I.COpISOSERTLIO· gima puolla ſic ait? O adoleſcẽs cur de melꝛei tuo cõtriſtaris cz de mugo cui ſubiceris · ſine quo iugo tanqᷓ laſciuus et diſſo iutus · tandem in graue indicium deduceris · Fudi verba eccleſia⸗ Fſes filij dauid · qui premittens hyronice et dicens letare iunenis in adolelcentia tua ·et in bono ſit coꝛ tuum · in diebus ijuuentutis tue · et ambula in vns coꝛdis ·et in intuitu oculon tuon · ſubꝛũgit et ſcito ꝙ ꝓ om̃ibus his adducet te deus in indiciũ · ſequitur · àmo ne malici am a carne tua · adoleſcentia eĩ et voluptas vanã ſunt · Cane dictum iugum licet malũ aliquod pene dtineat · tamẽ ratione magni bom habet reſpectu pꝛedicti tremendi iudicij precauendi gim nn wim ſinnn uwrthln Mnnhh anmn manzn Jedneſu sdat ſ „ttreui dimaidci* pdicejin x ncxblnn k dntm — · Euw5 rit ·tantum dabitur ei toementum er juctus · H COSOERTIG. Necunda puella ſie ait Q adoleſcẽs non triſteris. ſe tiꝰ de iugo cui ſubiceris · vtpote de re tibi neceſſaria atqʒ mul tůn ꝓficua · Id qund inquies · Wrofecto ad doctrinã virtutuʒ. 14 min quemadmodũ mediãte iugo a boue maioꝛe ſÿm poetam diſcit arare mnoe· Fra et a ſenioꝛibꝰ virtutum ſtudia diſcere habʒ adole ſcens · quod quidem fit potiſſime mediante iugo coꝛrectionis et di cipime quo ſenioeibus tenetur ſubditus eſſe· dicente apoſtolo pe tro · Idoleſcentes ſubditi eſtote ſerꝛibus ·—— . COESOEER CO. ercia puella ſic ait · Meſciſ ꝙ om̃e quod paternũ eſt bonum eſt teſte ſalnatoꝛe. Wos inquit cũ ſitis mali noſtis bona data da⸗ re filijs veſtris · eo aũt quo id quod Paternum eſt bonum eſt. Nciq; appetibile et amandũ eſt · quippe oĩa bonũ appetũt · Sed quid · Cer te ſequitur ꝙ adoleſcẽs nequaqᷓ; triſtari habz de iugo cui ſubiectꝰ qno quantũ adoleſcens ſecundũ coꝛ ſuum vixerit et in delicijs fue d gaude p eſt· Nam ilud quidem paternũ eſt. atq; in his pleruq; conſiſtit de quibus loquitur eccleſiaſticꝰ. Qui in nit diligit filiu ſuum aſſidu at ili ftagelia vr letetur in nouiſfimo doſ equitur · moætuus eſt pa rer illruts et quaſi non eſt metuus · ſimilem enim reliquit ſibi poſt ſe · non des ilti poteſtatẽ in jiuuentute curua ceruicẽ eius in iuuen⸗ ture er rũde latera eius dum infans eſt · ne foꝛte induret et no cre⸗ dat ribi · Pjec ibj · Jane qð de paterno bono dictuz eſt non ſolũ ad eum qui pater eſt genitura referendũ eſt· ſed etiã að iltum qui pa⸗ ter eſt cura extendendũ eſt · quemadmodũ et ad illos qui in cõgre gatione p̃es ſunt honoee vel etate juxta hoc ꝙ pᷣmiſſum eſt · Fdolæ ſcentes ſubditi eſtote ſenjcęibus. Ki. COhSERrO. grarta puella ſic ait · 0 adoleſcens cum bonum ſit appetibile · Kur de bono triſtaris· de ingo ſeʒ vtiqʒ tibi valde bono · Fudi qůid in trenis dixerit jeremias. B onũ eſt inquit vro cum poetaue E nt iugum ab adoleſcẽtia ſua · Cece non dicit tm̃ ꝙ bonum ſr adole ſcenti ſed hoc ſupponit per locum a mindei · Mam ſi vijro quidẽ bo num eſt quod minus vmdernr meſſe vtiq; et adoleſcenti · Wen q vi⸗ ro ab adoleſcẽtia bonum illuo accedate 1d eſt. ꝙ iugum diſcipline non mõ in adoleſcentia bonum ſit · ſed ꝙ etiam ahinde deriuetur· et ſecundum ef fectum vire diſciplinate vſeʒ ad viri ſtatum incluſi ne Diihuetur et terminetur · in conſũmatione virtutig. patet ꝗpter diſpoſitionem in adoleſcentia inchoatam · et perfecte tandẽ in bo⸗ num habitum conuerſam. quemadmodũ et in maio ſecundũ poetã Quod noua teſta capit inueterata ſapit · * v· cOtnmr · —— 5 ₰ 2, 6 5 k 62 ninta puella ſic ait · O adoleſcens attende ſcripturã que ſic di cit · Senſus et cogitatio humani coꝛdis ꝓni ſunt in malum ab adoleſcẽtia ſua · adoleſcẽs ergo coꝛrigi indiget · vt ab huius mali⸗ incurſione pᷣſeruetur · quã nimin coꝛrectõeʒ eo minꝰ habʒ refuge⸗ re et dignius appetere quo a malo deſiderat pᷣſeruari ꝙ; dices foꝛ te · In quo coerigi potero · Fudi pſalmiſtã de adoleſcẽte deo ſic lo⸗ quentem · In quò coerigit ad oleſcentio? viam ſuaʒ · et rñdet dtinuo in cuſtodiẽdo ßmones tuos · et puto ꝙ ex hijs ſermonibus eſt p̃ci⸗ pue ſermo ille quo ſaluatoe dicturus erat · oltite iugum meũ ſup vos et diſcite a me · qua mitis ſum et humilis coꝛde · et inuenietis requiẽ aĩmabus vẽis · Iugum em̃ meum ſuaue eſt et onus meũ leue Ftaq; adoleſcẽti iugũ coꝛrectionis et diſcipline ſibi debitus eo eſt poꝛtandum quo vel eſt iugum dñ immediate vei ſaltem iugo dñi quod ip̃o teſte ſuaue eſt ſubaiternatũ · So aũt mãſuete et humiliter eſt poetandũ quo poꝛtantis manſuerudo et hũilitas pᷣſertim iuncte caritati reddunt ip̃m ſuaue · nec ſmũt ipſum durum eſſe vel aſperũ. Heniq; eo eſt et deſiderãter poꝛtandũ quo ſicut pᷣtactum eſt · natũ eſt dferre ad magnam pacem ſeu requiem anima · Gapitulũ tredecimũ continẽs dſolati ones ſcolaris ſeu diſcipuli ſuper frequentatione ſcole et ſuper diſciplina ſeu coerectione duri ſeu rigidi magiſtri · 2 Frciodecimo poſt pᷣmiſſa acceſſit ad dñam dſolatricem et alius triſtis ſup frequòtia ſcolarum et coꝛrectione rigidi magiſtri petens conſolari · t illa peo conſolatione eide impendenda tres de ſuis ꝓuellis deputauit · k. GCOtSODSEHRATIO · gima puella ſic ait · O indocte et diſcole cur fugis ſcolas · cum Potiꝰ eis deberes cum deſiderio appeopinqᷓre · et cauſa diſcip line · et ſapꝛentie collũ iugo ſubicere ꝙ breuitẽr et leuiter dſequen do delectabili fine Fudi eccleſaſticuz verba doctoei conueniẽtia aponentem · Kppeopiate inquit ad me indocti et cõgregate vos in domũ diſcipline · quid ad hec retardatis et quiò dicitis · in hijs aĩe veſtre ſitiunt vehemẽter · Vpui os meũ et locutꝰ ſum · compate vo bis ſine argẽto ſapiẽtiã et coliũ vãm ſubicite iugo· et ſuſcipꝛat ani⸗ ma võa diſciplinã · In ꝓximo eſt em̃ inuenire eam Widete oculis ve ſtris · quia modicũ laboꝛaui et inueni mih multaʒ requiẽ · id eſt in⸗ ueni hm interliniarẽ · iocũditatẽ ſapiẽtie · Nec ibi · et ecce quod re⸗ Huirieur · et quod pmittititur et qᷓ; leuiter obtineatur · Requirit? qui dem ab indoctis ſcolaribꝰ et diſcolis · qꝙ doctoei appꝛopiẽt et con Bregentur in domum diſcipline ſ· in ſcolis · nec tardent ibi venmre gpter ſitim aĩme qua ·I· m mũdi ſapientem om̃s hoĩes naturaliter feire deſiderãt ·et p dſequẽs potari aqua ſapiẽtie compande nõ ar gẽto · ſ erecte ceruicis ſubmiſſiõe ex aĩo iugo ſcolaſtice diſcipline — ſnti mn; nchn bmihn dmuuwi nanduhn wirünl iyh m k N ₰ Hh ſo * — 6 4 %% — * 5 b. 3 tint im m . tekdi h Ikomt peelndept erdickr no app me ndant& daas t x ei etle ubn mnuenn in* t ·M —„ — .— Quod vero ꝓmittitur eſt ipſa ſapientia aperto doctoꝛis oꝛe · id eſt clare et apte tradẽda pꝛo deiectabili fine · ſcʒ pꝛo requie multa id eſt pꝛo iocunditate p eam abẽda. Woero ꝙ teuer et breuiter va⸗ teat obtineri ipſe docto⸗ exemplo ſua inſinuat · In ꝓrimo inquit eſt inuenire eam videte oculis veſtris · quia modicũ laboꝛaui et inue⸗ ni mihi multam requiem. N H. COPSOERTO. ecunda puella ſic ait. Cur—— rigidum refugis. Pices foete · quia virgis me dure verberat. Bed erras peoeſug. Nam iñde turbaris in quo potius eſt attendedus actus paterne dilecti onis · quẽadmodum per contrariũ dicit ſalomon in Puerbijs. Qui Parcit virge odit filiũ. potius 1gitur dicere haberes cum pſatmiſta Vrga tua et baculus tuus ipſa me conſol ata ſunt ſcʒ baculus pal⸗ matoeij · et virga coꝛrectoæij · Nõne hec merito ad conſolationem eſſe debent et ſunt puero hone indolis vtpote que fugant ſtulticiã tribuunt ſapientiam et ab inferno liberãt animã⸗ Vis ſcire qꝙ vir Ba coerectõis fugat ſtulticiã. Nudi ſalomonẽ · Stulticia inquit col tigata in coꝛde pueri · et virga diſcipline fugabit eam. Vis ſcire p virga diſcipline et coꝛrectionis tribuat ſapientiã. Vudi rurſug ſq⸗ omonsẽ · Nirga inquit atqʒ coerectio tribunt ſa pientiã puer aũt qui dimittitur volũtati ſue. dfundit mr̃em ſuam · dicit mem id eſt pſo⸗ nam àd modum affectuoſe mñis reſpectu eius ſe habents quemad modũ apłs ad illos ſe habuit reſpectu quoꝝ actum maternum me thaphoeice ſibi aſcribit dicẽs · Rilioli quos iten parturio. Vnde p mrem poteſt intel ligi docto⸗ puen doctrine ſue dmiſſum mãterno affectu diligens · ſæm quẽ affectũ ſoquens doctoe ille eximiuſ Ru guſtinus · Nogo inquit vos diiigẽter ea que a nobis dicũtur audi- te et me putate mf̃em eſſe animaꝝ võan ß; et dauid ad fonatham ſicut mater vnicũ amat filium · ita te diligebã nec quantũ ad affe⸗ ctum doctoeis reſpectu diſcipuli obſtat verbex caſti gatio· qusad modũ in apocalipſ dicit?.&go quos amo arguo et caſtigo. T Wig deniq; ſcire ꝙ virga diſcipline et coerectionis ab inferno liberat aiam · Vudi iteꝝ ſalomonem· Noli mquit ſubtrahere a puero diſci plinam · ſi em̃ pcuſſeris eum virga non moꝛietur.tu virga pcutit et ammam eins de inferno luaberabis. Iit. COhSDERcO. ercia puella ſic ait · O iuuenis animaduerto te errare grauiter m via mon · qu quaſi ↄpediendus in ſcolis fugis rectoeẽ pa rim tanqᷓ; te ꝑ ip̃m dure vinenlandu. D ſ qᷓ̃litatẽ dpedum ſeu ſuaui tatem hmõ vinculoꝝ agnoſceres et vrtutè · foeſitan diceres cõñ militer cuidam cani de quo ludendo fertur ꝙ ſe nidens ligari far⸗ cimmibus · cognoſcẽſqʒ bon hgammũ delectabilem qual ntatem · tigate inquit me fœtiter. tam a Parte iſta. qᷓ a parte ilia ſecuritas ſemꝑ bona eſt · Jed ꝙᷓ ſectanda jit dotrina ſcolaſtica inueni bone g/ 1„ 4₰ J. ℳ — indolis · licet aſpera ſapientia ſit in doctis. qmq; ſuauia ſint vincu la et compedes illius · hoc patet eccleſnaſtico referete Kili inquit a iuuentute tua excipe doctrinam ſequitur ꝙᷓ aſpera eſt nimum ſa pientia in doctis hominibus et non pmanet in ita excoes · Bequi⸗ tur ·Inice pedem tuuz in dpedes illius et in roce ilinus colium ruum. ſubice humerum tuum et poeta illam et ne accidieris vincu lis eius · ſequitur et erunt ibi dpedes eius in ꝓtectione foetitudi⸗ nis ·et baſes virtutis · et toꝛques illius in ſtola gioꝛ ie · decoe eĩ vi re eſt in illa et vincula illius altigatura ſalutaris·ſtola gloeie in⸗ dues eam et coꝛcnau gratulatõs ſuppones ti bi· fili ſi attenderis mihi diſces eam· Nec ibi et nõne ꝓtectio foꝛtitudinis et baſes vir tutis ſtola gloeie decoe vite necnõ alligatura ſalutaris et coꝛona gratulationis tibi ſupponendã ſuauia · quedam ſunt que in pᷣmiſſis virtualiter dßſtunt que et merito poſſunt te allicere et tanqᷓ; conſo tato⸗ia delectare · Dices foete · vbi nam ſunt hec · An me p hec ſpe⸗ randa decipe queris vti fatui pueri a ſuis doct oeibus ad alphabe tum cicius ad diſcendũ decipiũtur · data eis ſpe ꝙ n fine ſint aure⸗ um equulum habituri · Nequaqᷓ · Sed p vnum intellige cetera · Hõ⸗ ne in vita pñti hij qun in liis pꝛoficiunt earũq; ſtudijs amoeis vin culo alligantur · quaſi dpediti ne ad alia diuertant vagabundi pꝛe ahjs cernũtur gloeioſi ·ſtola induti magiſtrali ·taceo ꝙ ſi eos ſciẽ⸗ tia ſua dtin gat nõ abuti merentur in futura glꝛia et honoꝛe coꝛo nari · I Sʒ nec pueros nouiter ſcolis introductos p dictam ſpem credas oĩno decipi · Nam et ip̃i inchoãt ſapiẽtie ſtudium · ß ſcriptu ra dicit equi eon caro et nõ ſpũs · cun ſeʒ carni ſpũs inhidet regẽs eam tanÿᷓ equũ freno rõnis · In hmõi aũt equũ redundãs claritas ſapientie que auro ſm exceſſum compatur- ip̃m quodãmodo colo⸗ rat aurea claritate · Sʒ ꝙ tandẽ equus eſt aureus in ꝓceſſu hoe vir tute nouelle diſpoſitõis cẽſeri pᷣt equulꝰ aureus nouo ſuo acceſſu · Capitul um decimumquartum continens cõſolationes ſup dure captiuitatis detentione et vincutatione· Wartodecimo poſt peemiſſa ad ſupeadictaʒ dñam acceſſit t alius triſtis ſup dure captiuitatis detentione et vincn Fatione querens conſolari · cui mox illa tres de ſuis puel tñð Pd conſolatione ſibi impendenda aſſignauit I. COSDSERSCIO. gima puella ad triſtẽ illũ ſic ait · Neſcis hõ ꝙ mala quenòs 6 peemunt ad deum ire dpellunt · Fõne aũt et hoc locum habz in pᷣſſura dure captiuitatis qua niiil eſt ab extra quo cõſoleris · m⸗ nus aũt quo leteris · Vtiq; · Quid ergo · Drofecto ſequitur ꝙ dum la detineris acceſu mentis ad deum ire ↄpulſus · ſertim cum cõle ſone taudis vel peccati in ſolo deo cõſolati onẽ habeas et leteris unt nm mmn nnma min t imm wimn niunn pinm nu mw Pmen 1* ug er m t 5 hnn 14 e8 augn p* „„ 8 1 appenez 3 edpdnn nan trit „ nt nfumg edoi lpen — 5 eqaa m anont Apu n 17 — 4 nda 1c „† — 5 n.NM„ vtiq; ip̃oæum hominũ xp̃o attractiu⸗ Mice duemadmodum thobiam de deo ioquentem dixiſſe nouimug. Ego mquit in terra captiuitatis mee dfitebo⸗ itii.et ſequitur. Ego autẽ et aĩma mea in eo letabimur· Sed ne Panꝝ eſt in deo letari Iequa⸗ ꝙ. ß bonũ huꝰ leticie que eſt in deo qui bonũ eſt infinitũ dure ca ptiuitatis malo qaatitate· Sponderar quodãmodo infinita. . GCOpISHeRTO. 2 ecunda pueila ſic ait. Plõne poc verbũ pſaimiſte vel qriq; au⸗ — miſti · In conuertendo dñg càptiuitatẽ ſyon facti ſumus ſcut cõnſolati. Tunc repletũ eſt gaudio os nim et lingua nr̃a exulratio ne· Bed et ſm magnũ illu alemannũ Flbertũ rati ſponenſium anti Htitẽ qñ quis de captiuitate liberatur Hcurrentibꝰ etiãm alijs debi tis circũſtantijs licitũ eſt cpoei ſare· Qnid ergo · Drofecto pari rõe captiuitatẽ bon hominis gaudiũ ſin Sulare ſaltem patrie ſequitur ipius ptiuitatis in ip̃m duerſione. et tanto quidẽ maiꝰ ſine qpo⸗ ione iui rioꝛs p̃ceſſiſſe. gaudiũ inqᷓ ciui o cõgaudentiũ quod nimirum gaudiũ nemo tollet ab eis · qusadmodũ rurſum locutꝰ eſt thobiag Vorkm inquit ciuitas dei caſtigauit te dñs in opibꝰ manuũ tuaꝝ. confitere dño in bonis tuis er bñdre deum ſecufon] · vt reuocet ad te om̃g captiuos.et gaudeas in om̃ia ſecul a ſ eculon · et certe quã⸗ to hec mutatio dextere exceiſi magis eſt deſiderabilis · tanto ipſfa captiuitas omini bñ dioſito minus eſt triſtabilis. VI. COfiSRRc0.— ercia puella ſic ait. O homo ſi captiuus es ſen vinctꝰ eo con foleris quo alligatus exiſtens · ſ volueris facile laberaberis · nonam modo inquies Wrofecto ſi Pnideris ꝙ xp̃o alli geris vin cnlis amoeis ſeu caritatis quaß cathenutł᷑ aureis et foꝛtiſſimis vna fixa in xp̃o ſubiectiue et ad te Peotenſa obiectiue te ſeʒ inuoluente vt obiectũ amatũ. Flia in te fixa ſuhiectiue et tenſa ad xp̃m ob⸗ iectiue. ip̃m · ſ·inuoluõte vt amatiſſmũ obiectũ. Nõne hee ut due cathenule auri puriſſim; ſibimuicẽ coperẽtes. de quibus mẽtio fit in exodo · Videtur oĩno ꝙ ſint vł᷑ quaſi ille. lempe quaß cathena aurea ab hoĩe ad xpᷣm Ptenſa contexitur ex multiplicatis actibus amoeis tanqᷓ circuiis cooꝛdinatig. et p excluſionẽ interruptionis immediate dunctis. quos actus dico cireulos · quippe queadmo dum Fm quẽdam ſapientẽ eſt attẽdere in anima afpectũ reætum re ftexum in circulosi kea et in oſito aja actu recto diligit deum er actu reflexo cum eo quaſi cireulũ faciente diligit ſe diligere deũ. ex cuiuſmodi circulis dſtituitur rathi caritatis ſe ris · non qualſeũq; ſed aurea · ñiue de auro ignito et ꝓhato · de quo in apocalipſi fit mentio · et hec carhenula xp̃m inucluit ac coher cathenule xp̃i hoĩem inuoluõti. Quid igitur miri eſt ꝙ hmõi in ca thenulis hoies xp̃ꝙ alligantibus dixi conſiſtere vincula caritatis nte dñ in oſee · Frahã — 3 „ 4 3 7. %* K 5 eos in vinculis cariratis que qxidem omniũ vinculon pfectione ſua ſunt foꝛtiſſima · vnde et caritatẽ hæe · dicitur vincutũ pfectõnis O igitur q̃ntum merito poſſet homo dſolari captus ſeu vincuia⸗ tus pᷣſertim ꝓpter fidem xp̃i per dii ectionẽ opanteʒ · Nempe talis hocip̃o aureis cathenis foꝛtiſſimiꝰ alligaretur xp̃o·cui ſic alliga tum eſſe eſt verius in celo qᷓ in terra elſe · et P dſequẽs ꝙᷓ in terra ca prum ſeu vinctum eſſe · non obſtante ſi adhuc eſũ alicui ſm coꝛpis fubſtantiã alligatus quẽadmodũ dixit paulus Fcce atligatꝰ ego ſpiritu vado irkm · Immo cẽſendus eſt talis in terra nõ eſſe · Quo in⸗ quies pacto aut qua cẽſura- Wrofecto ſam omnẽ facultatem modi cum peo nihilo reputatur · ñ ſi minimus digitus meus ſolus eſſet in carcere · nemo p hoc incarceratũ me iudi caret · Sed certe ſecun⸗ dum magnũ pẽem Fuguſtinũ minus eſt totum coꝛpꝰ reſpectu aie· qᷓ ſit digitus minimus reſpectu reſidui coꝛpis · Cenſura quidẽ hu⸗ nſeemodi ꝓceſſiſſe etiam videtur dictus illud illuſtris jeronimi ꝑ neptem meam ſupius recitatũ· ſ. infinita heremi vaſtitas te terret paradiſum mente deambula · quocienſcũqʒ cogitatione ac mente il ſuc cõſcenderis · totiens in heremo non eris · Quare pari pacto co⸗ gitatione et auiditate in illa eterna patria duerſatus cẽſendus eſt in rerra non eſſe · vbi eſt ſᷣm mimã ptem ſue ſubſtãtie circũſcriptꝰ· Capitulum decimũquintum dtinens conſolationes ſuper incar ceratione · Vmtodecimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñam cõſolatricẽ peicipalẽ etiam alius triſtis querelã de ſua incarceratõe duxit · Cui mox illa tres de ſuis puellis pꝛo conſolatõs ſbi impendenda deputauit I COSDSFCfO· gima puella ſic ait · Cur hõ de carcere triſtaris · Fſtimo ꝙ aut Méne penalitatis · aut rõne dfuſionis · aut rõne detentionis cõ rzrie libertati. Bed nulla han rõnum eſt ſuffiti ens · aut eĩ ex de⸗ licto carcereʒ meruiſti · aut multus exiſtẽs minime deliquiſti· Ii foe taſſis detur peimum magnum boniz eſt tibi ꝙ hic luis delicka · hic te non punito vel minus ꝙᷓ; carcere incompabiliter alibi grauus luenda · Poero ſi ſecundum detur · firmiter erede et nullatenus dubites peo penalitate indebita habebis delicias · Limirum ſicut de babilone dictum eſt qᷓ̃ntum in delicijs fuit · tantum date Uli toꝛ mentum et luctus · loquedo ſez de tanto non ſecundũ equalitatem quantitatis ſ qpoetõis · cũ eodẽ verbonꝝ in contextu pᷣmittatur po culo quo miſcuit nobiſ miſcere illi duplũ · Ita et ecõtra de iuſto eit ſentiendum ꝙ ſi in toem̃tis fuerit ſen penalitatibuf hoc ei iuſto der iudicio p delicias ſjm apoetionẽ dſił em recõpeſãdũ erit· an nõ de⸗ wn — umvn arnn mninn ſunmi inrni wu unm Wunn quuht wowa. vuy u imn nmn ſat Varche kn, 0 ncn r.Um z *4 pamdurn 4 * pnn ſe nenz cenrin — n de bp 5 Se uſoms** num 4. enſies— eluis ,„ E.——„.„ N „ ita eſt pꝛonus ad dandũ delicias poſt penalitates ſicut ad dandũ toementa poſt delicias Rurſum mſtus pꝛo confuſione carceris laudes habebit et ſolacia ſ ocietatis. De laudibꝰ quidem ſuperius ſoꝛoe mea verbũ magni patris Fuguſtini reci S Tecitauir ſic dictis. I6 ta laudamus joſeph cum frumentu diſtribuebat ſicut cũ habitabat · Meſolatio vero ſoci tati abz. Nam petrꝰ paulũ qui dicit ſe fu iſſe in carceribus abundãtius. ociũ habʒ jchannẽ baptiſtam quo maioe nõ ſurrexerat mter natos mulierum · Nam miſit herodes rex manus ac tenuit johem et vmxit eum in carcerẽ· Socios habz plu⸗ rimos qui fuerũt ludiheia et verbera expti · inſup et vincula et car ceres quibus dignus non erat mundus. Vociam habz Kgatam in carcerem truſam que letiſſime et gloꝛiãter ihat ad carcerò quaſi ad epulas inui tata · Sociam habet kathe/ in⸗ margaretã ac infinitam ſancton et ſanctax multitudmẽ. Denqʒ uſtus pꝛo detentione carceris libertatẽ habz celeſtis deamhulatõnis de qua p ſoeoeem meã peius patuit · Mñ quõadmodũ ad quendã ait illuſtrif jeronimꝰ Infinita heremi vaſtitas te terret- ß tu padiſum mente deambula quoeienſcũq; cogitatione ac mente ꝛllue dſeenderig · totiens in he remo non eris · Ita et ego dicere poſſum pari pacto · Si carcer te ter ret · paradyſuz mẽte deamhula · quotienſcũq; cogitatione ac m̃te il luc dſcenderis·totiens in carcere non erig. 7 It COSERxTO. ecunda puel la ſic ait hIõne magna ẽ incarcerati gloꝛia ſi hoc rpᷣo quod boni vel mali fit pſone incarcerate. ſue aſeribit pſo nẽ · Iſt oino. Sed quid. Wrofecto qð incarceatis bonj vel mali fit hoc xpᷣs ſue pſone aſcribit. Rudj de bono ip̃m xp̃m loquentem. In carcere inquit eram et veniſtis ad me Fmen dico vobis qꝙᷓdꝛn feci ſus vni ex his fribas meis minmis mch feciſtig. Vudi rurſum de malo · In carcere inquit eram et nõ viſitaſtig me. Fmẽ dico vobig ꝙiu non feciſtis pni de minoe bus his nec mihn feciſtis. I. CObISO ERTO. ercia puella ſic ait · Mõne multi elt Serent eſſe potius in carce re cum amica dnlecta multiplicibꝰ Sratijs dotata · ᷓ eſſo extra cãrcers et carere tali amica · Vtiqʒ. Sed quid · Drofecto iuſtus ſi in careere fuerit amicã ſecum habebit. Qualé inquies · certe gp̃otio ſimã · vtpote ſpecioſam et foœꝛma amapiiẽ. generoſam. locupletem ſenſatam · virtuoſam· multa ſ cientẽ. letam et ſolacioſam · atqʒ dele⸗ ctabilem · Dices foꝛte · que nam eſt iſta. certe ipſa ſapientia. VWis ſcire ꝙ illa foꝛme ſit amabiliſ et ſpeci oſa. Fudꝛ ſeripturam de ipſa ioqusẽtem· ec eſt inquit ſpecioſioe ſole et ſup omne diſpoßtionem ſtellarum · et ſequitur · hlanc amaui et exquiſiui a iuuẽtute mea et queſiu ſpõſaʒ milon eam aſſumere. et amatoe factꝰ ſum foæme illiꝰ Vis ſcire ꝙ generoſã ſit · Fudi qð poſt peedicta ſequitur Zenero ſicatem illius gloeiicat dtuberniũ ñs dei · ſed et oim dñs dileit cam· Vis ſcire ꝙ ditiſſima ſ c. Fudi vlterius quod ſequitur· Si dmi tie appetuntur · quid ſapientia locnpletius · Vis ſcire ꝙ ſenſata ſit · Nndi quod ſequitur · S ſenſug opatur qu8 hon que ſunt magiſ qᷓ; ila eſt artifex · Vis ſcire ꝙ virtuoſa ſit · Vud! quod ſequit? laboꝛes hmõi magnas habẽt virtutes · S obeietatẽ em̃ et ſapientiam docet et juſtitiam et virtutẽ · qubus vtilius nihil eſt in vita hominibus Vis ſcire ꝙ multa ſeiẽs ſit · Fudꝛ quꝰd ſequitur· Si multitudinẽ ſci entie deſiderat quis · ſcit p̃teritã et de futuris eſtimat. ſcit verſutial ſermonũ · et diſſolutiones argumenton· ſigna et mõſtra ſcit anteqᷓ ftant · et euentus tempum et ſeculon · Vis ſcire ꝙ ſolacioſa et leta ſit. N ndi quod ſequitur: non pabʒ amaritudinẽ uerſatio illiꝰ. nec tedium duictus illius · ſed leticiã et gaudiũ Vis ſcire ꝙ delecta pilis amica it · Vudi qð ſequiturIn amcicia illiꝰ delectatõ bona Doero ſi vis ſcire ꝙᷓ juſtus ſu in carcere fuerit amicã hãc ſecũ ha pebit· Vudi quod poſt plura ſequitur- Nec venditũ iuſtũ non dere lquit · ſed a peccatoeibus lperauit eum · deſcõditq; in foueam cũ illo et in vinculis non dereliquit illum⸗ Capitulum ſedecimum continens cõſolationes ſup captiuitate moꝛali qua quis ab aliqua Pſonã captuſ eſt exceſſiuo amoe egritu dinem inducente· grtodecimo poſt peemiſſa ad ſupꝛadictã dominam peinci alem ſolatricem etiam alia pſona triſtiſ grauata exce * ſu amoeis acceſſit gratia mueniẽde dſolationis Cui ipa mox eiuſdem rei gratia quatuo? ydoneas ad conſolandu de fuis pnellis adiunxit.. COhISfOSRNTIO. rima puella ſic ait · Eur queris ſup amoee exceſſiuo conſolari · Fralis quidẽ amoe malus exiſtens · non ſolum pene ſed malum eutpe includens · per ſe loquẽdo non recipit dſolationem · quippe nullũ in eo bonũ eſt attẽdere quod malũ eiꝰ perfecte excuſare qat ᷓ ais inde bonum aliqð ſaltem ꝑ accidens trahi valeat · nõ em̃ ſůt facienda mala vt inde eueniant quecũq; b ona · Verũtamen hac in materia locum habet conſolatio fecundum quid vel per accidens · puta ſi amoe pmõ ſit occaſio boni · Eſt aũt bene occaſio boni etiaz magni · Nimi in pabõtibus ſymbolum faci lioe eſt tranſitus · quẽ admodum igitur qñq; amo⸗ aliquoeum ſpiritualis tranſit in farnà lem · dtra quos inuehitur apłs dicens · cum ſpiritu copitis · nũc car ne dſumamini· Ita et econnerſo nõnunqᷓ c ar nalis amoe tranſit in ſpiritualem · Duo pacto.certe qpter ſymbolicas conditiones rerus vtroq; amoee ſpirituali ſez et carnali amatar um. putã gpter ſymbo lum puleritudiuis fidelitatis · et ardentis dilectionis · Zi em̃ i am⸗ co te delectat ip̃ius pulcritude delectabilis · Vndꝛ magnũ patrem unm nuwb mism jamn gn ſnnn nhrut wwnin awrifen ngnn mic dinn lnun in Ni lene Mecüa„ 43 Mhitn — 1 e futunsint„ on ſguen mantadmr meiciil* etn t. Metomi enn. delin 3 — uP hyn ⸗ upenn 1nzeme „ Mi ſay mm on rati Ml . undan F un pnN ñ „* „„ *—„„ Fuguſtinum· Nihil inquit innenies delectapilins deo nihil illo pulcrius · nihil illo lucidius · Sed foete dices nõ poſſum ip̃m ſicut hoĩem oculis intueri · Fud eunde magnũ ꝓẽem. Ii mquit queram a te quare amas · rñſurus es mibi· homo eſt fi delis ergo fedẽ amas Ji fidõ amas quibꝰ oculis videtur fides · ipſis oculis videtur deꝰ Rurſum igitur ſi te in amco delectat ipius fidelitas. ſcito ꝙ deus fideliſſmus eſt · Immo dicit ſeriptura· ꝙaledictus homo qui confi dit in homine et ponit carnẽ beachiũ ſuum et ſequitur · Penedic vir qui ↄlidit in dño et erit dñs fiducia eius Sʒ hec non efſent nißi qua et ſiquid fidelitatis ſit in hoje.tñ itla diminuta et pene nulla eſt reſpectu fidelitatis dei · qui anthonomatice Scatur in apocali pſi fidehs et verax. Sʒ nõne et alia ſcriptura dicit · Weus fidelis et abſq; vlla iniquitate · et fidelis dñs m om̃ibꝰ verhis ſuig. We quo et paukus dixit · Kidelis eſt deus qui non patietur vog temptari ſu Pea 10 quod poteſtis · ſ faciet cum temptatione pꝛouentũ vt poſſi⸗ tis ſuſtinere · Nemũ ſi te delectet in amico ardens ipſius amoe· peo fecto amoe dei te pᷣueniens et ira ad ſe reamandũ te ꝓuocãs · om̃ez carnalis amoeiſ te ꝓuocãtis ardoæ excedit Zudi joßem os aureũ emo mquit amaton carnalijũ. et ſj ß̃t ſupea moduz in ſaniens jta exardeſcere põt in amoꝛs dilecte ſue. quẽadmodũ deus effũditur in àmoee anman nõarum · bfac aũt habita dſideratione homo qui in hoc delectatur ꝙ carnali amoee ardenter diiigitur atqʒ apter hoe ardẽter diligit · facile de poc trãſit amoee in amoeẽ ſpualem quo deũ ſe ardentiſſime diligẽõtẽ ip̃e ſic ꝓuocatꝰ deũ viceuerſa co oPante gratia multo ardentius diligit. q̃m ante carnaliter dilexe rit creaturã. Gratia quippe teſtante magno Vmbꝛoſio vehemotide eſt ad diligendum ꝙᷓ natura· In por igitur ſm quid et p accidens felix culpa carnalis amoeis at; eodem modo dſolatoeia quo pꝛo pter ſimbolicat dditiones pdictas vl ↄſimiles. natus elt carnalis amoe trãſire in ſpiritualẽ et diumũ ⁊ Woſtremo iſte tranſitus fa⸗ cilioæ eſt peopter ſymbolum nonnull oum modoeum exhibitionig mtimiſſimon ſe tenentiũ ex pte amãtis amoee carnali qui etiã vei magis amãti conueniũt amoꝛe ſpirituali. Ita vt nõnunqᷓ dicgtur qᷓ amco hene ſe ſciuit exhibere qᷓ; dilexit amoꝛe carnali.it ſe xpᷣo ſcit intimꝰ exhibere amoꝛe ſpũali ꝙᷓ;ᷓ ille qui ſine affectione fuerat · et nunqᷓ in ſe carnalis amoeig affecti ons eſt exptus. I COpISERRTIO. ecunda puella ſie ait · Nõne vel qñq; guſtaſti qm̃ ſuauis eſt do minus · ac nouiſti. ꝙ guſtato ſpiritu deſipit oĩs caro. Noc aũt Pacto tanq; de re inſipida et nauſeaz Senerãte facite ſequitur odꝛ⸗ um pſone carnaliter amate ſeu dlecke. et p̃ius carnalis amoeis odiũ inqᷓ etiã valde intenſum Nqne em̃ legiiti qualiter amon fili⸗ us dauid ſoꝛoe ſuã thamar ſpecioſiſſimã adamauerit: ita vt 3pter amoꝛeʒ eius egrotaret quã tñ poſtqᷓ eam oppꝛeſſerat et cubauerat cum ipſa exoſam habuit magno odio nimis iea vt maius eſß odiũ quo oderat eam · amoꝛe quo añ dilexerat · quam idcirco a ſe expulit et de cubili p minſtrũ ſuum eiecit · nec tñ legitur ꝙ hoc odium gu Rato ſpiritu ſit ſecutum · quanto igitur facilius guſtato ſpꝛritu ſeqᷓ⸗ tur intenſum odium carnalis amoeis · Sx hoc autem odio facile vl rerius · ſequitur ꝙ is qui peius carnali amoei fuit deditus vehemèẽ tius dteritur de ip̃o amoee p̃habito· et vniuerſaliter de peccatis. et per conſequẽs maioei reſurgit in grãtia qᷓ ſi nunqᷓ antea ꝑſonazʒ aliq̃m adamaſſet · ac deinde pꝛeuia maioen grãtiã ſequitur pfectioꝛ gloꝛia eternaliter duratura Quid igitur · Mõne in hoc ꝓfectu gra tie et gloꝛie dſiſtit conſolatio· conſiſtit quidem et non modrca. S q̃ hmõi pꝛofectus cauſa per ſe non eſt carnalis amoꝛ. qui t eſt occaſio.· Iocirco gaudeas pꝛeciſe de pꝛofectu: de carnali aũt amo⸗ re qᷓuis ſit eius occaſio · tamen tanqᷓ de defectu et peccato ſemper doleas · queʒ tñ doloꝛẽ dſolatio de ꝓt̃ectu tihi plurimũ mitigabtt · —— FII. COS IOSRSTIO. ercia puella ſic ait · kariſſime circa defectum non modicam tri puit conſolationem ipſius defectus efficax et facile remediũ PFali autem remedio defectus amoꝛis hereos non caret · Nimirum ꝙ remediabile malum ſit amoe talis ꝙ et cito remediari poſſit· pa⸗ tet peimo exemplariter in amoꝛe peius per ſoꝛoem meam recitato quò ſcʒ amon thamar adamauit qui pulcritudine eius nð obſtante moꝝ in maximum odium eſt conuerſus · Pefacili nanq; deteſtabik aliqua conditio mulieris vel ipſius amoꝛis carnalis · vincit honnz pulcritudinis · et perfecto odio extinguit ardoꝛẽ ralits amoeis · Je cundo patet ex hoc ꝙ ſi non eſſet remedꝛabile malum magnus ile poeta cuidius libeuz facere de amoeis remedio minime Pſumpſiſß In hoc quidem libeo amatoe amatam fugere docetur co ꝙꝙ pſonaz cuijus amoæe quis captus eſt fugere peincipale eſſe remedium iudi catur · imm heccine captiuitas per ſepationem perſonarum ab muicem ſiue per fugam optime fugatur · quippe pꝛouerbis dici ſo let · quod pꝛocul eſt ab oculis pꝛocul eſt a coꝛde · Docet aũt et hot experientia cuius em̃ abſentiam hodie tolero · cras et poſt crãs me lius et melius et tandem optime tolerabo · I.COPSSERCIO. narta puella ſic ait · Nunquit frater per ea que iam dicta ſunt u P dilucide intel lexiſti ꝙ captum eſſe amoꝛe hereos eſt malũ re⸗ Nediabile. Intellexi inquies · Sed nunc amplius et ꝓfũdius hoc intelligas · atq; idcirco eo amplius conſoleris · Nimirum quan⸗ do quis periculoſe captus eſt ab inimicis captiuitatis huius remè dium eſt ſi denuo et foœætius capitur et cathenatur ſeu renetur ab amicis · ne ſe valeat peimis capientibus peeſentare · Bed qunꝰ nut m an iuldu ni wninn mnm un ſ in fu un irnen iraun ienn n arcideetmm 4 tetstenti„ henem 3 upeanm ₰ eus pe cmn m pelcnndun nſas · Jfuw „ ens r nt tt eun — m fagen t— per epunn arnr ul eſt caM erede eſe a 5 nun⸗ 5 m nab Nõne is qui amoee hereos muliers aliqᷓ; diligit peeſertim illa ſuis hoc fallacijs ꝓcurante· eſt quaſi ab ea captꝰ vnde ſalomon in peo nerbijs · Mulier inquit pᷣciolam viri aĩjam capit · Bed quõ captꝰ eſt ab ea · Certe quãtum ad effectum incendij et peſtifere cõtagionis atqʒ; moetifere amaritudims et dyabolice deceptionis · captus 6 ab eà tanq; ab inimica · eo quidem ꝙ omnia eiug verba · et facta. habi tus · geſtus ·et inceſſus hmõj · ſuo captiuo inimicantur. Nonne hoc verum eſt quantũ ad effectum incõdij et peltifere dtagionig. cum poſteᷓ dixit ſalomon mulier pcioſam viri animã capit · ſubiũgat di cens · Mũquid poteſt homo abſcondere ignem in ſinu ſuc. vt veſit⸗ menta illius non ardent · aut ambulare ſup peunas et non dburen ur plante eius. Sic qui ingreditur ad mutierè ꝓximi ſui. non erit mundus cum tetigerit eam· NMonne illa captiuo ſuo ſeu capiendo inimicatur effectu moetifere amaritudinis · Certe ſic. Ita ꝙ ab ipß̃o verbo quo ſe dicit amare non dulcedo finaliter · ſed amaritudo de⸗ ſcendit· quia a ſuo amare per eßfectuum deriuationò. fit amara · ea apter rurſum audi ſalomonẽ·fili inquit ne ntenderis fallacie mu⸗ tieris ⸗Kauus eĩ diſtillans labia meretricis.et nitidius oleo Sut⸗ gladius biceps · pedes eiꝰ deſcendũt in moetẽ·et ad inferos greſ⸗ ſus illius penetrãt· per ſemitam vite non amhulauit Vagi ſũt Bref ſus eius et inueſtigabiles nunc ergo fili mi longe fac ab ea viam tuã et ne appeopies foꝛnbus domus eius. Hec ille. qun et aiibi ſic dicit · Inueni amarioem moete mulierem · que laqueus venatoꝛum eſt · et ſagena coe eius · vincula ſunt manꝰ jlliꝰ qui placet deo effu Siet illam. qui autem Peccatoe eſt capietur ab jlla. Monne autem capriuo ſuo etiã nmicatur effectu dyabolice dec eptionis. Gerte ſic. Fudi adhuc ſemel ſalomonẽ de muliere extranea et aliena lo⸗ quentem · Werha inquit ſua facit dulcia. He feneſtra domus mee p cancellos ꝓſpexi ·et video paruulos · et conſidero vecoꝛdez iune nem · qui tranſit per plateas iuxta angulum et ꝓpe viam domus il lius graditur in obſ curo· adueſperãte dne in noctis tenebeis et ca⸗ ligine et ecce mulier occurri tilli oænatu meretricio ·ppeepaeata ad decipiendas animas· garrula et vaga nec valens in domo dſiſtere Pedibus ſuis. nunc foeis autem in plateis· nũc juxta angulos in⸗ ſidians. appꝛehenſumq; deoſculatur iuuenem et qꝙ caci vultu blã ditur dicens · Victimas P ſalute deuoui hodie reddiei vota mea. Mcirco egreſſa ſum ju occurſum tuum deſderans te videre et repi Intexui funibus lectulũ meum ſtraui tapeti bus pictis ex egipto · aſperſi cubile meum. mirra. aloe et cynamomo. Veni inebeiemur vheribus et fruamur cupitis amplexibꝰ donec iliuceſcat dies · eſt vir in domo ſua ahijt via longiſima ſaculum pecunie ſecum tu lit · in die ꝓlene tune reuerſurus oſt in domum ſuam. frretiuit eum nultis ſermonibus et blandici s labioæeum · pꝛotraxit illum.ſtatim M 8. *— F — ———————— eam ſequitur quaſi bos ductus àd victimam et quaſi agnus laſciui ens et ignoꝛans ꝙ ad vincula ſtultus trahatur donec trãl figat ſa⸗ gitta iecur eius velut ſi auis feſtinet ad laqueu et neſcit · qe de peri Suo anime eius agitur · nũc ergo fili mi udi me et attẽde verba deis mei· ne abſtrahatur in vijs llins mens tuã · nec decipiaris ſe mitis eius · multos em̃ vulneratos deiecit · et foœꝛtiſſimi quiq; inter⸗ fecti ſunt ab ea · Vie inferi domꝰ eius penetrateẽs in interio?a moꝛ ris · Ven pſona ſtulta ſic ad vincula tracta et captã tanꝙ ab ini micis · denuo capi poterit tanqᷓ; ab amicis et à Peiꝰl cãptiutrãte li berari. Per quid inquies Certe F aliquid qð foetiꝰ eſt ſagittiſ amo ris et vinculis mulieris · NMempe ſi hac in parte viuo et rege foꝛtaſ ſis foꝛtioꝛes ſint mulieres- oc tñ non obſtat Nam teſte ſcriptura Sup om̃ia vincit veritas · ſ · veritas fidei que Bm apłm p caritatem opatur· Vnde et ohãnes dicens· Si quis diligit můdum nõ eſt ca ritas pẽis in eo · qm ome qð eſt in mundo ↄcupiſcẽtia carnis eſt · et dcupiſeentia oculox et ſuphia vite · Doſtmodu ſubiungit · ec eſt victoꝛia que vincit mundu fides veſtra. Minc eſt etiã ꝙ cum quan tum ad dcupiſcentiã carnis exiſtentis in můdo ven erabilis quidã pater dixerit · mulier armã dyaboli · Fpoſtolꝰ petrus docens ei re⸗ ßſtere· Eduerſarius inquit veſter dyabolus circuit querẽs quẽ de⸗ voeet ·I· oꝛe vulue · aut vero O?e mbieris libidinoſe · eui reſiſtite foꝛ res in fide ſez non ſolũ vt paulus ait. Jumẽtes ſcutũ fidei quo poſ ſitis om̃ia tela nequiſſim ignea extinguere · ne · T· vt pᷣmittitur tran figat ſagitta iecur pois · ſ etiã ne vt ſtultus àd vincula tractus ca ptus maneat piturus · foꝛtioꝛi vinculo fidei capiatur · q̃tenus hꝰ de peioꝛibus mulieꝝn vinculis liberetur · Quẽadmodũ ein legitur de fampſone ꝙ vĩcula quibus eum dalida vinxerat ita rupit quo⸗ modo ſi rũpat quis filum de ſtuppa toꝛtum · vei quaſi fila telarum xta is qui captuʒ amoꝰe mulreris quẽ· ſ · mulier velut altera dalida ligaminibꝰ ſuis vinxit · ꝑ fidem illuminat ac P boc foꝛti oꝛi ip̃m vi cuio amicabiliter capit ·eſt velut alter ſampſon · ſol foꝛtis · aut illu mnans interpᷣtatus · qui taliter capti peioꝛa vincula diſſipat quõ ſol illuminãs nebul an diſſipat denſitatẽ · Mec min ꝙ peioꝛa vieu la vincit veritas fidei P caritatẽ ſou dilectionẽ opantis · In houm ſiquidẽ fidei · ·et caritatis opibꝰ ↄſiſtunt fœꝛtiſſima vicula · In nõ foꝛte eſt opus fidei · de qua dixit ſaluato diſcipulis· ſi— wit — fidem ſic ut granũ ſynapis dicetis monti huic trãſi hinc et trã et nipil impoſſibile erit vobis · Sed et in caritatis opere vinculum Foꝛtiſſimum eſt attendere · de cuius foꝛtitudine loquens hugo ille regularis · O inquit cariras ꝙᷓ; magnum eſt vin culũ tunm · quo etiã deus ligari potuit ſcʒ in colũma flagellandꝰ · ad ꝙᷓ ip̃m tenere nut lum aliud viculum potuiſſet ſi caritatis vinculum defuiſſet · Fidei itaq; et caritatis opera ſibimnuicem in fida per caritatem operante coherẽtia · apte poſſũt intelligi in cathenut᷑ illis ſupꝛa memoꝛatis n ¹ * nuu nmnn nnlor umiu mſuſn vime Nyn vü cnmnn wh tyind hinn umt frinun mmm uuh nn ieus rna ve ad laqti: nmnu, . daentuja* ans pentni 6 4 „ * meula vacheg. d amias ntn hdpſ 3 bae mpmx emn noa obünin itas ſide qu hr 3 qasdhzn m nndo xiti dret · Deſtuodii des delb. hir ras m nidort rir dyadols am n— rrangurtn — npp tonmn „ 1 „llamm Aut Ater„ — 3 er denitmn olitn t ſalume ens mo- Fedet. 1 4 n N* 4 * * * * x 5 „ 6 —— de quibus dicitur in exodo · Facies duas cathenulas auri puriſi⸗ mi ſibiinuicem cœherentes · et hoc ibi patet de caritatis operibꝰ per oedmarium apparatum · bene inquit opus caritatis per cathe⸗ nulas aureas ſignificatur · qe ſicut cathenula ex puriſſimiſ auri vir gulis contexttur · Ita caritas ex multipharia virtutum operatione perficitur · quas virgulas apoſtolus exponens ait· caritas patiens eſt · benigna eſt et cetera · Kec autem cathenula coheret cathene fidei · ex ipſius fidei articulis in ſymbol o cooꝛdinatis. Ne ex illis que ex eis conſequentialiter inferuntur conſtitute · que et ipſa au⸗ rea eſt et plus Fᷓ aurea in valoꝛe · dicẽte petro apoſtolo. Probatio fidei veſtre multo peꝛecioſioe auro quod per ignem ꝓbatur NMõ⸗ ne igicur liquido patet ꝙ captus amoꝛe hereos mulieris ſecundu Feedicta ꝙᷓᷣuis amicahiliter· tamen foætius capi poteſt et ligari vt ruptis vinculis mulieris ipſam euadat · Muius etem̃ poſſibilitatem euaſionis ſalomon aſſerens poſtqᷓ; de mala muliere · ꝙ laqueus ve natoꝛum eſt et ſagena co eius · et ꝙ vincula ſunt manus illiꝰ pꝛe⸗ miſſiſſet· ſubiunzit · qui placet deo effugiet illam · qui autem pecca toꝛ eſt capietur ab illa · Remedium igitur contra eiuſ capturam eſt de peccatis conteri et deo placere · Ved quid· Profecto conſtat ꝙ peedicta fidei et ca ritatis vincula hominem deo alligantia pec⸗ catum excludunt ſed ꝙ etiam vt ipſe homo deo placeat operen⸗ tur · De hoc ſunt certa teſtimonia · Fudi quantum ad opus carita⸗ ris ipſum dominum loquentem · Ego inquit diligentes me diligo· De huius autem ſigno per effectum · Vud apoſtolum · Oculus in⸗ quit non vidit · nec auris audiuit · nec in co⁊ hominis aſcendit · que pᷣparauit deus his qui diligunt illum · Poꝛro quantuʒ ad fidẽ dicitur in eccieſiaſtico · Beneplacitum eſt illi fides · et huiꝰ ſignuʒ placentie eſt · qð diſcurrendo per ſcripturas patet deum circa mul ros feciſſe maxima quod tanqᷓ; cauſe eon fidei aſſcribebat · Jed et ſine fide impoſibile eſt deo placere · ———— Capitulum decimumſeptimũ continens conſol ationes ſuper li gamine maleficij · acimoſeptimo poſt pꝛemiſſa ad ſupeadictam dominam cõ Folatricem acceſſit et alius triſtis maleficiatus querens —— ronſolationem · cui mox ipſa ad conſolandum eum de ſu is puellis duas deputauit · K. COtjSDERTIO. arima pueila ad hominez iſtum ſic ait · O homo ſi maleficio es ligatus · ita vt amoꝛe cuiuſuis perſone captus ſis · ſol atione ex his queras · que ciyca amoꝛõ hereos ſunt pꝛemiſſa · Siue autem ad odium cuiuſqᷓ; perſone ſiue ad amoꝛem maleficio ſis ligatus —— viriliter reſiſtas dyabolo et conſolationi tibi ſit quod dudũ ſupꝛa neptis mea · Iohem os aureum dixiſſe cõmemoꝛauit · In peimis inqᷓt rauis et inſuferihilis eſt impetus dyaboli· que ſi quis foeri aĩmo faſtinuerit. In ſecundo inuenet eum in firmioꝰem quanto em̃ plus pcuſſus fuerit magis refrigeſcit et doficit. Pꝛec ilte. Qui rurſum de Spabolo xp̃m temptãte loquens · Non inqnit impulit· non tetigir. ſed tantum dixit mitte te deoe ſum vt intelligamꝰ quod qui obedit dyabolo ip̃e ſe diſponit · Wyabolꝰ eim̃ ſuggerere poteſt · cogere nõ poteſt · O qᷓnta eſt hec conſolatio · ad tanxt nan; viri dutceitdte ſe⸗ quitur dyabolũ non poſſe cogere ad inoedinate quẽpiam amandũ vel odiendum Si igitur amo? aut odnum inſit etiam habitualiter· ſicut per actus generatiter habitus ita etiam ceſſantibus actibus tande ceſſat habitus tam odij qᷓ; amoeis · Qmd ergo Mrofecto dum quis ab obiectis vtriuſq; actꝰelongatur ipſo] venit in obluionẽ et tunc ceſſabunt actus igitur dſequẽter dum contra ſuggeſtionem dyaboli virili hominis reſiſtentia et gratia dei coopante iam debi litati ac deficiẽtis actus odij et amoeis ad quos cogere nõð poteſt per elongationẽ ab obiectis ceſſant· etiam habitus ceſſat vitij vtri uſqʒ · et ſic homo a maleficio auxilio dyaboli ꝓcurato refoꝛmatur et hec quidẽ refoꝛmationig ęiꝰ poſſibilitas põt ip̃m merito ↄdſolari I. COESOSRTIO· Mecunda pnella ad aliud qdam maleficij genus attẽdens ſic ait. O homo foꝛſan alio modo ꝙᷓ; pᷣdicto malefieiatus exiſtis· Fciente ſcʒ maleficio ꝙ diugem cognoſcere et ꝓlem generare non poſſis · qð deo pmittẽte ꝑ ſubtractionẽ coꝛpalis materie ad actum comugalem ſeu ↄcubitum maritalem requiſite- magis eſt qᷓ; actus odij vel amoeis in ip̃ius dyabol i poteſtare · Sed nec ſic relinquen dus es ſine dſolatione · Eſt nanq; de remedio euiuſdam archianti: ſtitis ſalubre vſiliũ in decreton venerabili volumie recitatum· Si inquit ꝑ ſotiarias atqʒ malefic as occulto ß nunqᷓ; iniuſto iudicio deo pmittẽte et dyabolò pᷣparãte dcubitus non ſequitur · ſ·poſt cõ tractum matrimoniũ · hoꝛtandi ſunt quibas iſta eueniunt · vt coede contrito et ſpiritu humiliato · et ſacerdotibus de omnibꝰ peccatis fuis puram dfeſſionem faciãt. et ꝓfuſis lacrimis et largiomꝰ ele moſimis · et ozonibꝰ.atqʒ ieiunijs dño ſatiſ faciãt · et ꝑ exoeciſmos ac cetera eccleſiaſtice medicine munia miniſtris eccleſie tales q̃n⸗ tum ãnuerit dñs qur abimelech ac domũ eius abrahe oõonibus ſa⸗ nauit ſanare ꝓcurẽt · Q ſi foꝛte ſanari non poterũt · ſepari valebũt Plec ille pater et nõne taliter maleficiatus cõſolabitur qñ quod cũ peima diuge habere nõ pᷣualet ſepatus ab ea põt cõſequi p ſcdam Q⸗ ſi foꝛte maleficio · Eactum eſt vt ipſe maleficiatus ppetuo mat neat impotens quo ad omnes vei alas ꝓprer ppetuũ maleficium contracto matrimonio ſupueniens non pot tran ſire ad ſcðam·re ſiat nihil ominꝰ ꝓ 1p̃iꝰ dlolatione nõ modica ꝙ ꝑ ꝓlis infoetuniu m rin ſiun wun gunin lunn ninn cn men irmin won 5 alw ne Fjb b „en nicztpuem aut per eius quenqᷓ in moeibug vel natura vnꝙᷓ; contriſtari · quinimo Porius de hoc contrariũ vid plurimum conſolari ꝙ ab om̃i poſteritatis ſ. oliicitudin rur · Id hec qudem magnifice conferunt iila que per ſuperius de peolis carentia ſunt notata. Capitulum decimũoctauum dtinens cõſolatio io matrimonnj ex diuerſis cauſis oneroſi. Scimooctauo poſt pꝛemiſſa ad dommã dſolatricem ſe 6 pictam acceſſit et alius triſtis querens conſolationẽ reci ere ſup matrimonio oneroſo · cui mox illa pꝛo conſolati one ſibi impendenda ſex de ſuis pueilis gnatas conſola ri deputauit · CORSERmT. prima puella ad triſtem illum ſic ait. Sſt ne tibi matrimoniũ ex eo Oneroſum ꝙ non potes cum vxoee virgine carnaliter copu fari poſſeſ aãt cum coerupta. Iſt foſan inquieg· Sed hoc peo cõſo e ſuppoeta⸗ nes ſuper vincu pe latione ti bi ſit ꝙ hoc in potẽtia mal um eſt remediahile · Nempe ſe⸗ cundũ thomam aquinẽſem in hoc caſu medicinaliter aliquo inſtru mento poſſent clauſtra pudoeiſ fran Si · nec eſſet hoc contra naturã quia non fieret ad delectationõ ſed ad medicamentũ · Ruius rei te ſtis eſt etiam magnus ille barbarus alhertus quondã rati ſpon en⸗ ſum eps qui ſimiliter dem dicit. Intelligendum tamen eſt hoc de medicamẽto qð põt ñne coepali piculo adhiberi· Fliter inter te et iltã virginẽ nuliũ a Pemcipo poterat dtrahi mi moniũ nec il la pᷣt cogi ad inciſionẽ ſuſtnendũ cum moetis piculũ timeat?. Sʒ nec co Zi põt ꝙ eẼneũ vin admttẽdo ſe tibi reddat vdoneaz p krequentẽ iltius vfum. Roc igitur onus mfimonij vei ceſſare poterit p dictuz medicamentũ vel j hoc ſt impoſſibile ſepari poteritis tu et pſa et alijs diungi · In quo quids caſu vł ſie dſolaberis ꝙ hoe qʒ pma cõ inge virgine nõ puales · ſepatꝰ ab ea P vidnã qᷓ a poꝛi viro ſuo co⸗ rnpta ẽ. nouo mimonio dſeqᷓ potes. f. COSfOSRTIO. ecunda pueila ſic ait. Fſt ne tibi mfimoniũ ex eo oneroſum ꝙ moueris qudẽ ad pulcrã. ß ad turpẽ quã duxiſti dcupiſcentia no moueris ·&ſt foꝛſan inqnies · Sʒ hoc in caſu dixiſſe noueris tho⸗ mam aquinsſem.ꝙ homõi abhojatio mulieris nõ eſt canſa naturaliſ ß accidstalis extrinſeca.et ideo de ea eſt idẽ iudiciũ · qð de malefi cio. refarus etiã Flpercuſ ꝙ dſolatõe vri dicit in hoc caſu ꝙ mo neda eſt mulier ꝙ můdicia et oenatu et affabilitate ſe viro amabi⸗ lem exhiheat. et e vir monõdus& ꝙ cauſas excogitet quibꝰ ama bilꝛoꝛ femina efficiat.et ſi boc nõ ꝓdeſt videt eſte ſike maleficio et ideo ſepari poſſunt et alijs diũgi Elec Flbertꝰ. Qmd ergo. Wro fecto hoc onus mñmonij vei ceſſare poterit p a bojnatõ je⸗ natõis mulie⸗ ris aliquale remediũ ſm p̃fatũ Klbertũ- pel ſi hoc non poterit · re⸗ ſtabit conſolatio que circa maleficiũ pꝛout pꝛius p ſoecꝛem meam deductum eſt locum habet · H. COEISRRTIO. —,— 8 quẽcunq; defectũ ercia puella ſic ait · Eſt ne tibi mñi monium oneroſum ratione N inuirtuoſe vxoꝛis · Eſt foœꝛſan inques Sʒ erras oino tali diuge dpi ad virtutis exercitiũ plurimũ dferẽte et ecõuerſo muliere pul⸗ cra et affabili ſimulqʒ dotata virtutibꝰ te foꝛſan de facili effemia tum faciente · Guod ergo in diuge oneri deputal · hoc te in viri ſta cu dſeruans · cedit tibi quaſi ꝑlurimũ ad honoee· Fn non potiꝰ eli is in teip̃o virtutẽ retinere vꝛrils aimi foꝛtitudine conſeruata · ꝙᷓ in diuge tua virtutẽ eſſe. pcipue addita puleritudiĩe te ełfemiante Hi. COhIS IDECiO. narta puel la ſic ait · Credo frater ꝙ onus miimonij ad coꝛpa⸗ lem turpitudinẽ muleris dcipe no valentis · vel moetuos pa⸗ ſentis. vel in loco mingẽtis vel fetid ũ anhelitum · vł lepeam. vel alium qui vt iſta ſec unduz doctoꝛes redditioni debiti et p dſequens mimonio non repuSnãr· habentis · extendis Qnod ſi ira eſt nipil dubites · quin et in pis poſſis dſolationẽ repi re· Mempe generalis ꝓ omnbus dſolatio eſt · ꝙ hec oĩa dferũt ad virtutis erercitium que ſi iſta tibi non pᷣual eant robuſtioe eſſe pote ris ꝓpter iſta · gloeioſuſq; eris cœeam dño virtutũ · Auippe dñs vir tutum ip̃e elt rex gloꝛie · qui militẽ ſuum virtutibus exercitatũ co: ronat etiam in pꝛelenti coꝛam omni eeleſti militia ceteris paribus eminenter pꝛe alijs gloꝛia et honoꝛe · Ved nec deſunt ſpeciales conſolationes · quod eĩ ex pᷣmiſſis vius ꝓlis ꝓcreatiom repugnãt hoc ad cõſolationẽ ſupea neptis mↄe referatur · Quod vero àd hoꝛ oꝛem vifus · odoeatus vel alion ſenſuum vt in lepea vel alijs ſpe ctat. hoc eo ſie conſolationi quo rõne meriti eoꝛundẽ ſenſuum àu⸗ gebirur delectatio eternaliter pmanſura · Vnde et homo qui anhe rum vl alia fetẽtia in coniuge patiẽter tolerabit odoꝛem ex boc mirificum omnẽ odoꝛẽ huiꝰ mundi quaſi impeopoetionabiliter ex⸗ tendentem vel in celis pcipiet · et cuz delectatione maxima ſentiet ſine fine · etiam in ip̃a diuge · ſi ſaluari eam vtingat · ᷣcipne aurẽ in xpᷣo qui in patria vt quodam in libeo de delicijſ paradiſi eſt oſten⸗ ſum gratiſſimum elt odoꝛabile · ſeu obiectum odoꝛatus inter om̃ia odoœæabilia totiꝰ vniuerſi- „ V. COESOSEHSTIO. ninta puella ſie ait · Fſt ne tibi matrimoniũ ex hoc oneroſum Ny cõ̃traxiſti cum aliqua quã foꝛtaſſis in nõnullis caſibus nec relinquere licet · nec etiam retinere vt vxoꝛeʒ· ſed tentum vt ſoꝛoꝛE ſez cum ea viuendo continẽter ·&ſt inquies · Bed quid · Profecto et hec vita conſolatione nõ caret · Primo nanq; cõſoletur te ſimilitu do matrimonij contracti inter beatiſſimã virginem et ſanctiſſmu et puriſſimum ill um joſeph virum marie quoeum conſoetium emu⸗ lando non mediocriter ob hoc ſperes gratijs et virtuti bus te do⸗ tari pariter et ditari · Secundo conſol etur te · ꝙ eo quietius vs mmi wodm vup e mnt Fondi ſnan wsn Hnih wut minim mun x. * ) * onen 5* ma ad 1 hs aimſe nha 8 DEq; —— 4 Aſendü nhim* — ann dte„ N*Rnbohi Nelns i yx eiie mlhn dMen. FMM vn piw rinr quo te filio?um ꝑuerſitas non pturbat. immo conſoiẽtur te et cete⸗ ra dſolatoꝛia p neptem meam tacta ſupius de carentia liberoꝛum Tercio dſolentur te et iila dſolatoꝛia que ſupꝛa p meã dſobeinam dicta ſunt de carentia veneree voluptatis. Deniqʒ cõſoletur te ꝙœꝙ ſecundũ hugone illũ regularòẽ dtinenf vita můũdicie gignit floꝛem pietatis parit kructũ · bone dſciẽtie Pfert odoꝛẽ. Quis aũt hec vbi vel carnalis minus ve mundꝰ non potius in ſe diligeret et eligerʒ ꝙ deubirũ diugalem · In his ſiquidẽ dſiſtit ſecura mensg.de qua ſa⸗ iomon ait · ſecura mens quaſi iuge duiniũſ. hoĩg etiã vꝛatoeis · S et eiſoẽ floꝛibus fructibus et odoꝛibus ceieſtes cõuiue peoculdu hio plurimũ recreanttuꝝ VI. COpISgRRcO. Merta puella ad dſueta miimonij jura reuertẽs ſic ait. Eſt ne ti⸗ bi mimomũ oneroſum rõne difficultatis educãdi et nutriẽdi multã ꝓlem Eſt inqᷓ̃es. Iʒ ꝛacta cogitatũ tuũ in dñoet ipſe te enu rriet · atq; ꝓlem · młtos · ſ. et varios modog hñg li tue ꝓuidendi En non diuinũ ꝓmiſſum ab onere ſupflue ſollicitudinis te alleui⸗ abit. quo quidẽ ꝓmiſſo ille qui volucres celi paſcit· etiã homini te ſte apło dudum dixit · Mon te deſerã neq; derelinqᷓ; · cuiꝰ verhi ſa⸗ num intellectũ diſcas p illuſtrem aqunẽſem qui de deo lo quente apło et dicẽte · Ipe em̃ dixit ñ te deſeram · poſtllãdo dicit hoc eſſe rõnem quare non debemus ſupflue eſſe ſolliciti. ß eñ facere qued in nobis eſt cum fiducia diuini auxilij · Ipſe em̃ dixit joſue peimo · Non te deſerã quin tibꝛ miniſtrem neceſſaria · dũmodo facias quod in te elt debito modo q̃rendo neceſſaria. Kec aquinenſis qui etiam poſt ſequẽs verbũ neqʒ dereliqᷓ; fiduciã diuini auxilij extẽdit etiam ad ſemen iuſti viri · ind ucẽs iliud pãhlon vidi ꝛuſtũ derelictũ.nec ſemen eius queròs panem Heniq́; ꝙ autoeitati diunne et ꝓmiſſo hmõi de hñdo auxilium dei in pac materia ſit pijs parentibꝰ cum omni fiducia innitendũ · nec aliquatenus heſitandũ. ad poc pluri ma exempia faciunt · Inter que vnũ in ſigne recitatur de vxoꝛe vide licz cuiuſdam paupis militis que ſimul et ſemel duodecim pueros maſcul os pepit· quos apter pauptatẽ non ſperabat ſe poſſe enutri re · timenſq; ob hoc odium et dmotionẽ viri ſun cõmiſit ancille ſue vt mox illos infantulos in quadam riparia ſubmergerz · Mla itaq; ancilta hac de cauſa ſe cum illis infantulis ad ripariã conferente et tamen circa factum ſibi cõmiſſum an Pficere vellet heſitãte· ac⸗ cidit ꝙ archiepiſcopus colonienſis cum patre pueroꝛum de quo⸗ dam ioco equitans ſuperuenit. Qui videns a remotis dictam an⸗ cillam circa intus fluuij ocCupatam · vni de ſua cõmitiua mãdauit vt iliuc equitaret et quid ibi ageretur aduerterer GQuo reuerſo et dicente ſe tot ſimul infantulos inueniſſe. Ipſe epiſcopus ad fluun um illum celeriter equitauit et videns illos duodecim puernlos ac cognito toto factↄ· ſciẽſq; patris et matris eon inopiam · dixit ſe velle eſſe patrem eon nutritium · et aſſampſit eos in ſuam curam er ꝓceſſu tempis ad ſcolas poſuit · qui om tande in nond canonia ꝓpter eos in ciuitate colonienſi inſtituta et iuxt⸗ duo denariuʒ eo⸗ ru numerũ ad apłos noĩata volẽte altiſſimo i canoicos ꝓfecerunt Capitulum deocimumnonũ cõtinens conſolationes ſup vinculo excõmanicationis ſuſpenſionis et interdictꝭ · Ecimonono poſt p̃miſſa ad ſupeadictã dñam dſolatricem eincipalem acceſſit et alius triſtis perens dſolari ſuper Pinculis ercõ̃is · ſuſpẽſiõis · et interdicti · cui mox il la de ſais puellis duag aſſignauit gnatas àd conſolandũ · I. COEIS OEERSTIO rima puel la ſic ait · O homo ſcias ꝙ pᷣlati eccleſiaſtici et peꝛeci⸗ pue ſumi põ̃tifices ſunt medict ſpuales · eo q; dtra tumoẽ dtu m̃äcie qun eſt vtiqʒ piculoſioæ om̃i copali tumoee inqᷓntũ meretur penã gehenne · mẽbeis rOepis xp̃i miſtici et maxime dicto tumoee nfirnns ſeu grauatis adhiere hñt ſpiritualẽ medicinam cenſure eccleſiaſtice cuiuſmodi eſt ſententia excõicationis · ſuſpenſionis et interdicti · Khnnc nãqʒ de excõicatõe dicũt iura ꝙ medicinak eſt nõ moetalis · dũmodo is in quẽ lata fuerit non vtemnat · Vices foꝛte quõ eſt medicinalis · Eece qui excõcatur · ad hoc vt ait apłs excõi catur vt ſpiritul ſaluus fiat · Spiritus ꝛgitur excõicati ob tumoꝰem contumacie in piculo eſſet ſalutis ſue ſine excSicatione ·&t nonne hor ſufficit ꝓ cõſolatione · Nmix conſolari ſolẽt hoĩes de amari ſimis medicinis ꝗpter ſpem ſalutis · II. COIS FDSRSTIO· ec anda puel la ſic ait · Sꝛ excõicatio nis ſententia in te lata eſt iuſta · ip̃am nõ dtem nas · ſʒ de ip̃a potius dſoleris tanqᷓ de ſa⸗ ſubei medicina ·qᷓ tãto eſt ſalubeioæ quanto ab excellẽtioꝛi apothe cario in cuiꝰ coædis apotheca nõ mõ virtutes herban · ſed oĩm vir tutũ aromata dtinẽtur · eſt dfecta · cum non ab hoĩe vt dicunt iura ſed ſm ſãctos pẽes a deo ꝓcedere viĩcula eccleſiaſtica dinoſcãtur di johannẽ os aureũ· Nemo inquit contemnat vincula eccleſiã tica · Mõ em̃ homo eſt qui ligat · ſ xp̃s quũi hanc poteſtatẽ dedit et dommnos fecit hoĩes tanti honoeis · Doero ſi ſentẽtia iniuſta fuerit dũmodo ꝑ cõtemptũ nõ ligeris alias nõ ligatus ß magis patiẽter feras excõ cationẽ iniuſtã · celeſtẽ coꝛonã mereberis ſm ſententiã magni pẽs · Qualẽ inquies aut qᷓnti pcij Wciqʒ tanto magis pᷣcioſã q̃nto ſententiã ſuſtinueris magis iniurioſãʒ · Jane ſi p hec de ercõi cationis vĩculo cõſolari valueris de ſuſpenſionis et interd cti vin⸗ culis magis valebis · Quippe ſentẽtia excõicacòis maioe elt ſm ſe om̃i bus penis eccleſiaſticis · ( a — ſtnr wn Nent wyin vunn mn pind hunt pnil pinx ſum behan„ mm . Ud ſuprnq 6 t Ammk,„ eg.e mit. Sun gu. RSe 3 * kyfln he va hiuln.% odcapaun ſt wann * b ſriul mmn n de xdedcit un t — — zn Rtrt Alaas ſuinent 3 nx cnn 5 Linas. ese „rreaaom— oe pa pont N n m n tacum—. dere vicu oe o„ 6 eſts cor* * „ „ 6½ 5* Gapitulum viceſimum continens confolationes ſup irregulari tatibus et inhabilitatibus luberam oꝛdinum ſ uſceptionem et exe⸗ cutionem impedientibus 2. Iceſimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictam conſolatrice palẽ etiã alius triſtis irregularitatibꝰ et inhabilitatibuſ impeditus acceſit querens dſolationem Cui la duas de . Mſuis puellis mox exhibuit gratia conſolationis. k. COpISDSRTIO. Wima puella ſic ait · O pomo non eſt duhiũ quin pᷣdicta tua jr⸗ regularitas ſiue inhabilitas paupioæem te faciat et in gradu Bumjlioꝛi conſtituat. atq; ſic ad gradũ habitualis humilitatis p⸗ fectioꝛem te diſponat · Sʒ quid Certe ſi te granat irregularitas hu iuſmodi vel inhabilitas pPꝛo quãto paupioæẽ te reddit ad plurima recurras ↄſol atoꝛia per ſodales meas ſupius ctariſſime declarata Woero gradus humilioꝛ eſt tibi deſiderãter amplectendus grati a perfectioꝛis humilitatis · et hor quantũ merito te debeat cõſolari hoc ſodales mee ſupius ſi ipſas attenderis dilucide te docebunt · Bed et hoc ad pꝛeſens occurrit P gradus pfectioe humilitatis nõ modo epiſcopali infula · ſed et om̃j oenatu eccleſiaſtico pamplius te onabit · Vudn dulcem prem clareuallis ad decoꝛeꝝ humilitatis cõmendandum minus dicentẽ et plus intel ligente;· Nulla inquit ſplendidioe gẽma in oÿ̃ pᷣcipue oꝛnatu ſũmi põtificis ꝙF hũilitas Nec mireris de dicto huius patris · NMimirum oenatum epiſcopa lis mfule ex humilitate ſota ſed exceltẽtibus compationibus mul tipticata ac duuerſificata.ſ volueris. poteris fabeicare · Ipſa nãq; eſt vt ametiſtus ebeietatem ſupbe p̃ſumptionis tollens Ipſa eſt vt iaſpis phantaſinata illa kugans que ſuphus patitur ſomniãs ſe ali qund eſſe cum nihil ſit · Ip̃a eſt vt ſaphirus repeæimẽs timoæes mõta les · quẽadmodum ſaphirus coepoales. Pa eſt vt dyamas faciõs hoĩem deo et hoĩbus groſum · quẽadmodũ deo et hominibus odi⸗ hlis eſt ſupbus · jpſa eſt vt adamas que gema ab adamãdo numcu⸗ patur/ quia homo humilis pee ceteris adamatur. Pa eſt vt topaſiꝰ quẽ pœætanti nõ poterit nocere inimicus · Nam et ſm patrem ctare naiis · Nũil itas eſt om̃i indifferõter pſone q̃dam turris foetiudiniſ a facie inimici · Iʒ et anthoniꝰ vidit oiñ̃ laqos ĩimici tenſos ĩ ter⸗ ra· et ingemiſcẽs dixit · quiſputas trãfiet iſia et audiuit vocẽ dicen tem hũilitas. Deniq; ipla eſt vt ſnaragdus quo nulla oculon] gro ſioꝛ eſt refectio. Mam et hũilitas in hoie ↄderata eſt oĩm oculis Zrata et conſolaroeia dditio. IK. COrSDERTO. cunda puella ſic ait. Idcirco foꝛte de irregutaritate ſiue in⸗ habilitate conturbaris · quia te excludit a dignitatibuſ eccte⸗ ſiaſticis · Sed quid · Profecte Fᷓ pan ob hoc debeas dtriſtari· hoc onera annexa honoei declarãt.ſup quo ad ſodales meas hec one⸗ ra põderãtes et plurimũ àSrauãtes te duxi remittẽdum. VPero ſ turbaris ratione irregularitatis vel inabilitatis vtpote executi⸗ onem oꝛdinũ peius ſuſceptox · et ꝑ dſequẽs nõ ſolũ tempale emo⸗ ſumentũ vel honoæẽ · ſup quoꝝ oppoſitis peius ſoeo meã te eſt cõ ſolata · Sed et ſpũalem ꝓfectum et deuotðe⸗ impediẽtis ad conſo⸗ atoium bonũ obediõtie te remitto tanqᷓ ad illud qð vna cũ deuo tionis deſiderio melius eſt quodãmõ · ꝙᷓ ſit ſm ſe victima ꝓfectus ſpũalis ſeu ſuperogatõ cuinſuis deuotõis · de qꝰ tibi p ſo?on mea rũ dicta ſupiꝰ et ĩ ſequẽtibꝰ p neptes meas pleniꝰ poterit appere Fplicit vndecimus liber de dſolatione theologie · Incipit duo decimus liber cõtinens conſolationũ remedia opPruna cOxrã illa rurbatiua que vpponũtur deuotioni Stemplationi et ſtudẽdi opo tunitati· Gapitulum peimũ ↄtinens conſolationes ſip caretiꝰ Dꝛn noeũ oßficionn et ſacramẽton et ſpãliter ſacre cðis tpe interdicti · § Vodecimo peincipa N ſolatione impendenda quinq; aſſignauit · I. COtISDEESTIO. ima puel la ſie ait · O amice kariſſime eſtimo ꝙ diuina officia et eccleſie ſacraĩta · et ſpãliter ſacra dmunio ſi nõ eſſent inter ⸗ dicta tpe interdicti ſpm̃ tuũ recrearẽr · Ged quid modo⸗ Fcce ad cõ folationẽ tibi ſit ꝙ p hoc ꝙ ſpũalis medicꝰ hãc recreatõeʒ vteu; interdixit dietat mebea coꝛpis xp̃i miſtici non ſana quibus multuz valet taliter dietari · Nam hmõi abſti nẽtia eſt ei ſũma medicina et ſ obediãt medico · ſignũ hñt dſolatoeiũ · ſeʒ ſignũ dfequõdi in ꝓxi mo ſamtatẽ p ſue infirmtatis · puta tumoeis dtumacie ceſſati onem Nec obſtat ꝙ nõ in oĩbus quibus dicta et ſacrãt on recreatò interdicit? tumoe dtumacie inuenit᷑? · Nempe ꝓpter tumoæẽ vel aiiã intirmitarẽ capitis vel mẽbei alterius ſepe ex iuſſu medici omibus mẽbeis alijs ſanus cibus et porus ſubtrahitur · ex hoc ſolo ꝙ ĩme⸗ diate nõ ſano mẽbeo adherẽt · Nã ꝙᷓuis incipiẽte ydeopiſ tm̃ vnů membn hoĩs ſit inflatũ· rõne tñ iliius õibus mẽbeis alijs porꝰ ſubtrahitur quantũcunqʒ bonus · vic aũt eſt et in apoſito ꝙ dicta ſubtrahitur recreãtio etiã ſanis mẽbeis eceleſie ſine ecx; culpa. 6 nõ ſine cauſa · ex eo ſez ꝙ aliqᷓ; habent adherentiam · v i ſecundũ lo cum cum non ſanis vt ſeʒ ſi poſſint dent opam ekficacem vt ceſſet tumoe arrogantie ſiue cõtumacie · in illis quidẽ ꝓpter quon culpã lata eſt ſentẽtia interdicti · vł ſi hoc nõ poſſũt ſaltẽ ip̃i culpabiies eo citius ad coꝛ redeãt que magis hñt de hoc ↄpati alijs et timere ſione ipſi alij per pᷣdicte ſue dei offenſam grauioæẽ ꝙ ipᷣoꝛum occa lirer decem triſtibus ad ſupꝛadi tam dñam conſolatricẽ peicipalẽ accedentibus pei no omniũ vnuſ ex eis de caretia diuino officion t ſacramenton et ſpectaliter ſacre cõis tpe interdi t eſt dqueſtus · cui moꝝ illa de ſuis puellis pꝛo cõ⸗ t Kdt er nit mmn kr vun dyen Fpß nol inin huſcnn riunſg, 3 ſpo⸗. .% e ſpůlutr ſunc iendent 6 ndecwnt„ puln dt p ua ban 5 Vlatoen·h W „— 2„„ N„ g B ℳ recreationis ſubtracti onẽ affligũtur · que nipilominus mẽbea ſana ſ veraciter ſana ſunt vrPote àd coæpus xp̃i miſticũ cõmune ſibnet aiijs bene dnſpoſita etiã ip̃a p dmume bonũ eiuſdò coꝛpis dſolãtur quon pfecta ſanitas hoc requirit.cꝙ vt verhis vtar magni patris. cõmunia qpenjs non 4pia dmunibus anteponant- H. COStOSRTIO ecunda puella ad fana mẽbea ſe oferẽs dſolationiſe; materiã Vad ſacre cõionis reſtringenſ ſacramentũ ſic ait. O hõ ſi de m beis ſacris es · fubtracto tibi tempe interdicti enkariſtie ſacramsto hoc qꝙ conſolatione tibi ſit · ꝙ p hoc non peiuaris neceſſario re pa ſacramenti · Hices foꝛte que eſt hon differẽtia. Scce illuſtris aqu nenſis inter hec diſtingues · Id inquit quod eſt ſacramentum eſt ſj⸗ gnum eius quod eſt res ſacramsti. N upiex eſt aũt res huius ſacra menti· Vna quidẽ que eſt ſignificata et Dtenta.ſ. ip̃e xp̃s. Nla aũt eſt ſignificata et nõ dtenta Oepus xp̃i miſticũ quod eſt ſocietas ſancton] · Jacramentũ ergo tĩ ſunt ſpecies ſacramentates. et eſto ꝙ han ſumptione membea aliqua dicti coꝛpis priuẽtur tpe inter⸗ dicti · re tñ ſaẽmenti. vel effectibus eius non peiuantur neceſſario immo quantum ad hoc videtur eis foꝛte pan depire maxime eta- te ꝓuectis et in hijs q̃ fidei ſunt bene mſtructis et ſi talibuſ aliq́d deperit quo minus ea conſequantun · hoc qðᷣammõ ſtar Feos · Kſtis nanq; nõ neceſſario ſubtrahitur res ſacraiti ſignificata et dtenta ſcʒ ipe xpᷣs quẽ pfecte poſſunt eo tpe faltẽ deſiderare · B ſanctiſſimi pois Gregoeij egregio patz teſſimomo Fqui pfecte deũ deſiderat Pfecto iam habz quẽ amat Non ubtrabitur etiam nsceſſario res ſignificata et nõ dtenta.ſ. cepus xp̃i miſticũ · de quo dixiſſe vide⸗ tur beata Agnes. Iam cœæpꝰ eius coꝛpi meo ſociatum eſt·I inquan tunmn ipa ei tanqᷓ; mẽhn ſociata eſt ·ᷓuis et hoc de vero xp̃i copoꝛe p fids et deſideriũ habito poſſit inteiligi. de quo videtur addidiſſe et ſanguis eius cænauit genas meas · ſ· eo paſſo tanqᷓ maxime dile ctionis ſigno · ignenm ruboes amoeis in ea excitante. et ilio foꝛte eius genas p redundantiã ruboee apoetionabili coœpaliter deco⸗ rante · Meniqʒ mẽbris ſanis etiã quantũ ad effectu ſacramẽti ſit ꝙ dſolatone ꝙ cibũ ſacramentalẽ copaliter ſubtractũ mãducare poſſũt fide et deſiderio · Kide qundẽ dicente magno pze Fuguſtino crede et mãducaſti · Quantũ aut ad deſideriũ ſup il lud apłi qui mã dncat indigne 2c Dicit gloſa. Duog dicimꝰ eſſe modos mãducãdi vnũ ſaẽmentatẽ et aliũ jpůalem qõ illuſtris Vquinenſis quodã in loco ſic explanat. Bicut inquit aliqui baprizãtur baptiſmo flãmĩs „— apter deſideriũ bapti ſini anteqᷓ baptiaẽtur baptiſmo aque · Ita etiã atiqui mãducãt ſpüaliter hoc ſaẽmen tũ antecᷓ ſaẽmentalirer ſumãt apter deſideriũ ſumẽdi ip̃m ſacmentũet oc mõ dicũtur baptizari et mãducare ſpiritualiter et non ſacramẽtaliter illi qui deſiderant hec ſacramẽta · Nec ille. ₰ HI. COtISfOERTIO. ercia puella ſie ait · foꝛſitan adhuc frater cõturbaris ex eo qui E* dem ꝙ deſiderio non obſtante qui cibũ ſacramentalẽ ſacramẽ Stitãtĩcer nõ manducãt · illi ex hoc recipiũt detrimentũ · Mam pꝛe fatꝰ illuſtris poſt pᷣmiſſa verba ſua imediate ſubiũgit · ꝙ; nõ fruſtra adpibetur ſacrametalis mãducatio · quia plenins inducit ſacramẽ — ti effectum ip̃a ſacramẽti ſuſceptio qᷓ; ſolũ deſiderium Quid ergo· ꝓfectoverum dicit ille de ſolo deſiderio · eo ꝙ opi opato ĩ eccleſe facramẽto ſm ſe ſumpto aliqᷓ vltra plura q̃ ad ſolũ opꝰ opans ſpe⸗ ctant p̃eogãtiuã eſt attribuẽda · quo tñ nõ obſtãte dtra dictũ detri mentũ videtur poſſe vel aliquale remediũ ei adhiberi qui nõ ſotuz deſideriũ habet ſacramẽti · ſ inſup habz aliquid vicẽ qdammõ ſup plẽs ſacramẽtaliũ ſpecieꝝx · Quꝛd inquies eſt llud · Feuera id eſſe videtur ꝙ homo ſacramẽti deſiderio ſupaddat tantã actualẽ deno tionẽ et diſpoſitionẽ cũ quãta alnas ſe pᷣpararz ad ven ſacramentũ vi em̃ illo tempe quo alias ad ſacramentũ eſ acceſſurus bñ recol lectus· confeſſus · et dtritus · ꝑ ſpaciũ vnius miſſe vel circiter deuo tioni ſe daret ae ſi eſſet cõicaturꝰ · et ſic diſpoſitus nihilominus ex „ obediẽtia eccleßñe a pceptione ſacramẽti et à miſſa abſtineret · hoc quantũ ad ełfectũ ſacramẽti pcipiendũ · videretur quaſi in om̃ibus vicẽ ſupplere ſuſceptõis ſacramenti ſeu ſacramentalium ſpecierum Nec mi · quia ſola pfecta obedientia quaſi in omnibus ſimilitu⸗ dinem habet qpoetionabilẽ cum hoſtia conſecrata · ſcʒ in rotũdita⸗ te·latitudine renuiate · coloꝛe · ſopoæe · virtute · nutriẽdi ymagine · et in ſacerdotali bñdictione · ac etiam in nomine· Vis peꝛimo ad oſitum dict am ſimlitudinẽ intelligere quantũ ad rotunditatẽ Scce ſicut hoſtia in rotundũ circũciſa eſt· et p dſequens motu circu ſari facile mobilis eſt · jta et pfecta obediẽtia quodãmodo m rotũ dum circũciſa eſt · Nam ſicut pater quidã tradit · xp̃ foemã ſpũaliſ circũciſionis dedit · qñ voluntatẽ pãis ſue volũtati pᷣpoſuit dicẽs non ſicut ego volo · ſed ſicut tu. Propter quã rotunditatẽ in mani bus opm relucẽte · dicit ſponſa in canticis manus eius toꝛnatiles Quodq; etiã ad modũ rotundoxꝝ ſiue circulariũ que a ſpũ ſeu a vẽ to agitãtur pfecte obedientes ſint facile mobiles patet in figura Quippe in ezechiele dicitur· quocun; ibat ſpũs illuc eunte ſpũ et rote pariter lenabãtur ſequẽtes eum· ſpiritus em̃ vite erat in rotis p quod apte p̃t intelligi ꝙ pfecte obediẽtes facile mouẽtur tanqꝙ rote ſiue a ſpu diuino qui eſt in eis · ſiue etiam a ſpiritu humanò ſe cundũ oꝛdinẽ diuino ſpiritu inſtitutum · · a ſupioeis voluntãte · vt abſc; moꝛa et abſqʒ apri ox opm retardatione faciant qðᷓ mũdatur Vñ quantũ ad mirã mobilitatẽ obedientiũ · narrat Caſſanꝰ ꝙiĩthe paide erat cenobium in quo plus ꝙᷓ quinqʒmilia fim ſub vno rege pantur abbate a quibus tanta obſeruantiãa obedꝛentie regula ſole⸗ bat cuſtodiri ꝙ cum ſomtũ campane audiebãt ad oꝛationez vel àd opus aliqð jnuitãris· certatimæe cubilibus ſuis ꝓeũpere ſolebant · imn num nſih Wann myn wſm mni dnſo uyhu ſclih it nipn ſuen imn nuni iun nn quchiſ„* omnöch i Veremedia k. d baz hdeno hpndi 1Anakppru — duirm nnrꝰ. er he dehe eſaermiti pap ·vei h ni In ecnn beuc K nnnn n ne mtrilinzt An⸗ artuahe; 6 pieca o nDropen nl m cana 2 don ſiue an„ ſint faan 3 — * . es enn · Sete obed 6. 1* — 7 Rta vt is qui opus ſeripto⸗is exercebat quã reptus fuerat literam inchoaſſe finire non audebhat ſed imnpfectaim derelinquòs nõ tam opis compendꝛeſa lucra ſectæretur q; obedientie virtuts. Nec qut Dam yltotiogriphꝰ. Vis ſecundo ſcire ſimititudinem cum v⸗ ſia ↄſecrata quantũ að latitud in. per quã hoſtia immobꝛliter ja⸗ cet ſicut ponitur · cce ſicut ad modum hoſtie rotũde mouetur obs⸗ diens facile ab alio. ita ad modũ late Poſtie iacet vbi ponitur. id elt manet ĩmobiliter in om̃i eo qð lõge lateq; ſibi imponit? ſ. cʒ nᷓ tiñ ab vno · ſed a quolibet ſuo ſupioæe. qᷓ;us etiam ip̃ꝛ ſupioei dici Foſſit veratiter latum mandatũ tuum nimis. Wñ quantũ ad plurati tatem mandarox dei longe lateqʒ ſparſim in ſcripturis contento⸗ rum ait pðᷓ Fmbulabã in latitudine · quia mandata tua exquiſiui uantũ ãt ad iacere ĩmobiliter ſou ſuhꝛacere ſm latitudinẽ mãda nis oĩm ſupioꝛum dicit apła. obedite Pᷣpoſitis vẽig et ſubiacete jt⸗ lis Iʒ et petrus apoltolꝰ. S ubiecti in quit eſtote om̃ humane cre acure zpter deũ„ Vis tercio ſcire obedietie ſimil itudinẽ cum ho⸗ ſtia dſecrata quantũ ad tenuntatẽ Fcce pfecte ohediens habet an res adiendi·ſ.tennes ad bene audienduʒ· id eſt ad ꝓmpte obediẽ dum · Bed et ſicut hoſtia caret roſſe ſubſtãtie ſpiſſitudine impediẽ te ipſius a ſacerdote fractionem.et etiam a iingua vel oꝛe ſumẽõtis facilẽ diuiſionẽ. Ita pfecte obediens caret groſſicie impediẽte ſue apeie voluntatis a ſupioꝛe fractionẽ. vel ius a ꝗpeio ſenſu et vo untate per os vel linguã pᷣcipientis diuiſions. vel ſui coꝛdis mol lificationem ęt Pumectationẽ ſeʒ humoꝛe deuotõis P iiguã pᷣlati inſtruertis Wis quarto ſcire obedientie ſimilitudinẽ cum hoſtia conſecrata in coloꝛe. Sece ſicnt hoſtia non obfuſcata· ſed toloꝛata eſt alhedine· ita pfecte obediens colcꝛatus eſt candoꝛe innocẽtis carenis macuſoſa peccatoꝝ impuritate. dicenre pſalmigrapho. Be ati ĩmaculati in via qui ambulant in iege dñi.ſ. p ohedientiaʒ · Sʒ et pfecte obediens non habet faciem obfuſcatã teneheis triſticie- Rudi patrẽ Careuallig. Serenitag inquit in vultu · dulcedò in ſer⸗ monibus multu coſoꝛat obedientiã · facies tenebeis triſticie obfn⸗ ſcata deuotionem ab animo receſſiſſe ſignificat /Vis quinto ſeire obedientie ſinlitudinẽ cum euhariſtia in ſapoꝛs · Ecce ſicut eußari ſtia ſapoꝛem habet cS̃ioeis et ſubſtantial ioeis cibi· panis ſimila⸗ SZinei · de quo dicitur in eccleſiaſtico · Incium neceſſe rei vite jomi num panis ſił agineus Ita et obedientia habet ſapoꝛem cibi dicen te ſaluatoꝛe· meus cibus eſt vt faciaʒ voluntatẽ eius qui miſit me. Zed nec cibi fapoꝛẽ habz cuiuſcũq; ſ ſubſtãtialis ·nõ folii em̃ ſub ſtãtiale eſt quo homo ſubliſtit ·ppciſe deo obedire nuxta illud eccle⸗ obſerua hoc eſt omnis homo. ſupererogationis ſunt vt conſilia·) Vis ſerto ſcire obedientie ſi⸗ mlitudinẽ cum hoſtia in virtute nutriẽdi · Fece ſicut Hoſtia poteſt nutrire coꝛpus naturale· Ita obedientia eſt cibꝰ qui optime nutrit coꝛpus xp̃ꝛ miſlicũ· quod eſt eccłeſia fidołium · que ſi non nutrire⸗ tur obedientia nõ poſſet ſubſiſtere · Vis ſeptimo ſeire obeduentie ſmilitudinẽ cum hoſtia in ymagine · Fece ſicut hoſtia cõ̃iter yma⸗ ginem dti net ſuh aliqua foꝛma ipius xp̃i · ta dicit quidã pater obe dientia eſt ymago celeſtis hoĩs · Bed nec eſſet obedꝛẽtia pꝛeſertim ſpiritualibus pᷣlatis xp̃i vicarijs exhihẽda · ſi non eſſet ymago xpi ſubditis impſſa ſiue xp̃s in eon ymaginatione · ĩimo apł᷑s i obedi entia etiam carnalibus diuinis exhihẽda ſubditiſ impeimit ymagi nati onẽ de xp̃ᷣo ſeu de dño habendã · Obedite inquit domiĩs carna⸗ libus ſicut xpo · nõ quaſi hoĩbus placentes · ſ vt ſerui xp̃i facietes voluntatẽ dei ex animo cum bona voluntate ſeruientes · ſicut dño et non hoiĩbus · I Vis octauo ſcire obedientie ſimilitudmẽ cum ho ſtia conſecrata in bñdictione ſiue ↄſecratione ſacerdotis. We qua in decretox volumie dicitur · nõ om̃is panis ſ accipiens bñdictã nem fit copus xp̃i · Fcce etiam ip̃a obediẽtia in pſonis ſubditoꝛuz non caret ſacerdotali benedictione · Nam obedientes vt ſuperius patuit mł tipl iciter bñdicũtur a ſũmo ſacerdote imo ſicut ſacerdoſ fup hoſtiam dſecrandã in pſona xp̃i dicit · Noc eſt ein coꝛpus meũ que verba ſac ramẽtaiia efficiunt quod figurãt · jta ſũmus ſacerdoſ xpᷣs · ſic obediẽtes pᷣuenit in bñdictiombꝰ ſuis · ꝙ ip vna cum eo efficiũtur et cõſtituunt coꝛpus eius · ſ· miſticum in vnitate eccleſie Heniqʒ nono et vltimo ſi vis ſcire obediẽtie ſmilitudinẽ cũ eu⸗ kariſtia in nomie · Ecce ſicut eukariſtia vocatur hoſtia quod elt no men quoddã ſacrficij offerendn ꝓpter quod ſacerdos vna cum cali ce leuando hoſtiam · dicit ſuſcipe ſancta trinitas hanc oblatõezʒ?c Ita etiam diffiniendo dicitur obediẽtia eſt ſpontaneũ et rationale gpeie voluntatis ſacrificiũ · Vnde et in eccleſiaſtico dicitur ſaluta⸗ re ſacrificium eſt attendere mandatis · imo in regum libꝛo dicitur· (Melioe eſt obedientia qᷓ; victime. Lic et igitur xp̃s qui eſt res ſacra menti cum his qui ſacramentũ nõ t̃ ſpũatiter ß etiã ſacramẽtali⸗ ter m ĩdu cant exiſtẽs p pe eſentiam coꝛpalem nõ ſit illo modo ſine fcraĩtali ip̃ius ſacramẽti ſumptõe cum obediẽtibus qui rõne de⸗ ſiderij ſacramentũ manducãt tm̃ ſpũaliter · ſ alio mõ eſſendi eũ eis tñ cũ ohĩa pfecta ſm pᷣmiſſa cũ ſac̃o eukariſtie ſiue cũ ſpeciebꝰ ſa craĩtalibꝰ tã multimodã vt pᷣmittit? habeat ſił itudinẽ · cũq; in ha bẽtibꝰ ſymbolũ ſÿm mũdn ſapientẽ facilioe ſit trãſitꝰ. igit? habito deſiderio ſacfti et addita pfecta obediẽtia qᷓ tpe iterdicti a ſacfali ſũptõe abſtiner᷑ · pᷣſertim vna cũ diſpoſitõe et actuaii deuotõe pus tactiſ.poterit ſine ip̃o ſac̃o ſact᷑aliter ſũpto trãſiri facile ad rẽ ſacri qᷓ eſt xp̃s et qᷓß ad tota lẽ effectũ quẽ dicta obiĩa circũſcripta · ſacrm vtroq; mõ mãducatõis ſpũaliter et ſacaliter ſumptũ poſſet oPari⸗ Un tun ℳ imm mm wh wdod inmi mni Unnd cwnn dni pis d ſmi ſuh Nnn — n ſa ededunt h eceNmol —— n dr— 1„ asm n ſart cdede 1 t tamni wer w* oeten ndenn ——— — hnn n võ tõh Nimirum hoc huic videtur concoꝛdare P cum loquẽte ijsu ad tur bas extol lens vocem quedã mulier ad ᷣm diceret. Heatug veter qui te poetauit · per quod coæpalem etus conceptions in vtero vir ginis beatificauit· Ips we magis ſolam mentalẽ dcepti onẽ verhi dei in cuſtodiẽtibus ip̃m beatificans ſic rñdit. Quinimo beati qu: audiunt verbũ dei et cuſtodjũt illud. quod quidem cuſtodire con- ſtat ad obedientiam verbi dei pertinere. H. COtISOSRTO. uarta puella pꝛo cõſolatione triſtis volens oſtendere ꝙ apter Pfectam obedientiã deſiderio ſacramẽti ſupadditaʒ tpe mter Sicti p modũ antedictũ ita ↄtin Sit ſacramẽti effectus et frucꝰ cõ ſequi ſine ip̃ius ſacram̃tali ſumptione ſicut extra tempꝰ interdicti ip̃m ſacramentũ ſpũaliter ſimui er ſacramẽtaliter ſumendo · et poc inductiue quaſi p om̃s et ſingulos effectus ſac ram̃ti de quibꝰ do ctoꝛes loclũtur et ſpecialiter il luftris ille de aquino qui poſſut re: duci ad vndecimũ diſcurrẽdo ſie ait&cce qntum ad peimũ effectũ ſacramentũ eukariſtie confert vitam gratie· Veniẽs em̃ xp̃s in po⸗ minem ſacram̃taliter vitam gratie opatur ſm illud verbum eius. Qui mãducat me viuit qpter meet ſᷣm iliud · Panis quẽ ego dabo caro mea eſt ꝓꝙ mundi vita. Sed ner aliquis habet gratiam Fm pee dictum illuſtrẽ añ ſuſceptionẽ puiꝰ ſacramẽti. niſi ex aliquo voto ipius · vel p ſemetip̃m · ſicut adulti.vel voto eccleſie ſicut paruuli Bed quid de obediẽtia. Profecto obedire mãdatis etiam confert viram gratie. Picit nanqᷓ eccleſiaſtes. Peum time et mãdata eius obſerua · hoc eſt om̃is homo. hoc inquit · id eſt p hoc quaſi per foꝛ mam habet om̃is homo eſſe Sratie vt pater quidam exponit· Set in Sechiele dicitur· Si impius in mandatit vite ambulauerit vita viuet · cuius nimirum ſenſus eſt. S ambulauerit in mandatis vite. id eſt que obſernata cõferunt vitam gratie· vita viuet que ſequitur ſcʒ vita gloeie · Kurſum quantum ad ſecundũ effectũ dñs noſter coꝛpus et ſanguinẽ ſuum in eis rebꝰ cõmẽdauit que ad vnñ aliqd ex multis putã granis et racemis rediguntur · ſecundum magnum pPatrem- per hoc autẽ effectus ſac ramenti cõſideratus dicitur eſſe hominẽ vnire deo et p caritatẽ incoepare coꝛpi xp̃i mſtico ſeʒ ec⸗ cleſie ſecundũ doctoꝛẽ pꝛius dictim· Jed quid de obediẽtia. Pro fecto obediẽtia vnit deo quod in virgine gloꝛioſa excellenter eſt impletum · vt eĩ ad nũcium angeli obedienter dixit· Fece ancilla domini fiat mihi ſm verbũ tuumn mox vmtus eſt ei dei filius mẽta liter et coꝛꝑaliter et ip̃a ſibi. Sʒ et obja a coꝛde iooĩs ꝗpꝛiũ ſenſum et voluntatẽ expellendo pabitacuiũ deo quaſi excidit · Mñ dñs in domo ſymonis diſcubuit qui ohediens interp̃tatur. Conſtat quoq; ꝙ ſicut mobedientia ſciſma facit in eccteſia ſeu diuiſionẽ. Ita obe distia facit cum ipſa eccleſia obediõtium vnionem incoæpans eos coꝛpi xp̃i myſtico ꝙ caritatẽ. Vñ et in bethania qᷓ domꝰ obediõtie interp̃tatur xp̃ᷣs ſecundũ coꝛpus vngitur · p quod apte ſignificatur ꝙ mebeis coꝛpis xpᷣi miſtici in vera obedietia dmoꝛantibꝰ Ipᷣm coꝛ pus eccleſie vngẽto caritatis dglutinat?· lteriꝰ q̃ntuz ad ełfectũ terciũ ſacramentũ tradit? ꝑ modũ cibi et potꝰ iuxtã illud quod cã⸗ tatur · Wedit fragilibꝰ coepis ferculũ · dedit et triſtibus ſfanguinis poculũ · ed et ipe xpᷣg dixit· Caro meã vere eſt cibꝰ.et ſanguis me us vere eſt potus · Eliqnid aut dicit vere tale qñ habet omnẽ opa tions talis rei · et ideo omnẽ effectũ quẽ cibus et potus materialis ßacit quantũ ad vitã coepalẽ facit et ſtud ſacraĩtũ q̃ntuz ad vitã ſpũale · Sicut igit? cibus coꝛpalis in vita cœæpali hoĩem ſuſtentat et ↄfoꝛtat · Ita cibus ſacraĩtalis ſpũaliter ſuſtentat hoiem et dfoꝛ tat· Dicẽte magno archantiſtite Kmbeoſio Iſte panis eſt vite eter ne qui aĩe nr̃e ſabſtantiã fulcit· Picit illuſtris Vquinẽſis ꝙ hoc ſa cramentũ drecte ↄfirmat coe in bono et ſic per ipm dat nohis ro⸗ pur ad ſcelera vitãda a quibꝰ pᷣſeruat quantũ eſt ex ſe· B qͥd de obediẽtia Gerte idẽ facit teſte ecc à ta Dſeruare· ſ· p obedꝛentiã dſeruabũt te Vñ et ſalomõ in ꝓuerbijl Gui inquit cuſtodit mandata.cuſtodit animã ſuam · Sed et rurſum eccleſaſticus · Quit inquit cuſtodit pᷣceptum nõ ex pietur quicqm mali· Fmplius quantum ad quartũ ef fect um ſicut cibus coꝛpalis cibatum augmentat · vt patet in pueris · Ira cibus ſacramẽtalis au⸗ get in nobitz gram et caritatẽã · qð doctoe ſepeditus px Dſequentiã phat · Dlenius inquit inducit efte4 ſacram̃ti ip̃a ſacramẽti ſuſep tio ꝙᷓ ſolum deſideriuz. ſ· ceteris paribus · igitur quia ex ſolo voto ipſius aliquis gram dſequitur · ſequitur ꝙ pip̃m cum realiter ſumi tur gratia augeatur · et vita ſi pũalis pficiat? Sed qmd de obediẽtia Profecto gr̃a quã quis habet etiam augetur p obedientiaʒ et vita ſpũalis pficitur · finc nanq; religioſi ſub ohedientia cõſtituti hoc po ſunt tales · ſunt in ſtatu adipiſcẽde pfectionis vite p augmẽ tnm caritatis et gratie · NMmne et egregius doctoe Gregoeius de eo loquens vt inquit p obediẽtie meritũ homo dditus creſcerʒ dignũ fuerat · vt et huc etiam a bono ꝓhiberet.. a ligno ſcientie bon! et mali.A Vlterius qᷓ̃ntum ad quintũ effectã ſicut cibus coꝛpalis id qð quotidie ꝑ defluxũ materie depditur reſtaurat· Ita ſacramentũ eukariſtie feruoæẽ caritatis p ea in quibꝰ nð attõditur foꝛmale q eſt in peccato · I· auerſid a deoſed materiale magis · T · per peccaràã vomalna feruoæẽ caritatis dimmuẽtia depditũ repat ſeu reſtaurat Sed qund de obediẽtia · Nrofecto ſÿm executionem exterioꝛis honi opis repat feru9eẽ caritatis depditum P venialia. maxime illa q accidiam dſequũtur · quẽadmodũ pꝑ motum laboeis vel extericꝰs oꝑig recupat homo poſt infrigidatione caloꝛis peiſtim quãtitaàtè Kur ſum qu antũ ad ſextũ effectum · ſcut cibus coꝛpalis ſumitut in remediũ dehilitatis · eo ꝙ reſtaurat depditum · Ita ſacramentum eußariſtie eſt remedꝛũ debilitatis ſpiritualis · qͥ meit ex veniali leſiaſti co · Si inqᷓt volueris mãda e ml mmit nemi We N min bsln comiin ocun hiln niin amſ i i* v)% Wlnna N 25 da eb eip Awearn D wvca vute nicl 6* bkz 6 e erieſuken.]% n Kat nni — znttn zr mpuns Petn rt n* ver yn7 n Pdls „ m npn 9 .„lohi 3 Mp rft& eepeg 8 0 vwen 14* — ſr Feccatis · p que quotidie feruoe caritatis de caritati nõ quantũ ad jhbitũ · R quantũ ad f hoc ſacramentũ in dicte deꝑditionis remediũ exciratur.rõne cuꝝꝰ Feccata veniatia tolluntur Hicente tercio jnnocẽtio ꝙ hoc ſacra⸗ mentum delet veniale et cauet moetatia. Nam et magnus Kmbeo ſius dicit ꝙꝙ iſte pa mis quoti dianuſ ſumitur in remeòũ quotidiane infirmitatis. Quotidꝛana aũt infirmitas eſt debilitas quam faciũt Peccata venialia que vulgariter Peccata dicũtur quotidiana. con tra quã debꝛlicatẽ nalet hoc ſacram entũ juxta illud quod cã̃tamꝰ Wedit fragilibus cœꝛpis ferculũ. Sed quiò de obediẽtia Wrofecto etiam ohedientia eſt remediũ contra debilitatem quotidꝛane pigri cie et accidie. in quihns plerumq; veniglia Peccata dſiſtunt · Nec hoc min · Mempe multa poſſunt et ſolent᷑ fieri rõne obedientie quo rum exercitiũ homo ſihi ſi obedientia non eſſet reputaret impoſſibi leet ſic exercitiũ quotidianũ ratione obedientie aſſumptũ confert vires contra debilitatẽ venialiũ peccatox& Flterius quanium ad ſepti mũ effectñ ſcut coꝛpalis cibug aliquis pᷣſertim medicina is ad digeſtionẽ facit pᷣcedentiũ qua Pᷣcioſum a vili ſepatur · et vi le etiam quod interius erat occultuʒ inſenſibiliter abicitur. Ica ci⸗ hus ſacramentalis tanqᷓ; medicinalis confert digeſtioni ſpũali. j. contritioni p quã vylꝛa 1d eſt ſcelera peccaton moetalinm maxime occutta quon homo dſcientiã et affectum non hhabz abiciuntur. Vurta iliud qð de ip̃o dicitur in dplenda ſit ablurio ſcelen · Foete pditur vt p contraria eruoee actus · qui per Peccata ſua obedi tur · confert dtritõ hñde de peccatis p eam eti: am dſequitur homo gr̃am caritatis pficientẽ cõtriti onẽ et remiſſia nem ſceleris.& Fmplius qntum ad octauũ effectum· ſicut cibas aliquis et vinũ bonũ caloꝛ aliq; in homine valde magnum exci⸗ tat et inducit· et p dſequẽs penã aliqᷓ; ex dtraria diſpoſitõe ꝓaem entem remittit.Ita ſacramentũ euka riſtie excitat in hoie caioes ſpi ritualem al iqñ valde magnũ· nõ in habitu tĩ gre et caritatis qui per p̃m dfertur · ſed in actu cariratis ↄßiſtentẽ q̃ntum ad feruoeez Per quem feruoeẽ caritatis ſm ituſtré Fquinsſem aliquis dſequi: turremiRonẽ non ſolam culpe· ſed etiam pene · non totius. ſ ſm modum ſue deuotionis et feruoꝛig. S quid de obedientia · Profe⸗ cto in hoie pfecte et Pmpre obediẽte excitatur feruoe ꝗpter eon que ſub ohediẽtia cadunt erecutions. Nempe ſzm ma gnü patrem ſicut ex interioe deuotõne ſeu feruoꝛe Pcedit exercitium exterius Ita et ecõuerſo ex exterioei exertitõ excitatur et augetur feruoe in⸗ terius ſm quẽ feruoæ P obedientiã excitarũ. cõſequitur homo re miſſionẽ pene debite petcatis ſÿm qᷓntitatẽ feruoens · qᷓ quidẽ pene remiſſio videtur etiam directius ex obediẽtia ꝓnenire · Himin pfe cte obediens tam ſuo confeſſoæi qᷓ; deo et cuilibet ſupioæn multa fa cit p que pꝛo peecatis ſatiſfacit et ꝓ q̃ntitate diurnitate et exten⸗ ſione fue obedientie penam exoluit per quod vr ſupius patuit nel ſimpliciter vel ſatis beeuiter a purgatoæio ſe lberat et abſoluit · Kurſam qntum ad nonum effectu ſicut coꝛpalis cibus et potus delectat et inebriat. ta ſacramentũ eſt quedã actualis refectõ ſpi ritualis dulcedmis dꝛume bonitatis qua delectat et aĩam inebei⸗ at cuius pꝛecipua figura erat mãna quod om̃e delectamentũ in ſe pabint et omnis ſapcæis ſuauitatẽ · qpter euius etiã refectioneʒ et ſpnritualẽ mebeiationeʒ ſpãliter dei amicis tanqᷓ magis diſpoſitis diciu in cãticis · comedite amci et bibite et inebeiamin kariſſim Sed quid de obedientia · Drofecto dei et eccleſie pꝛeceptis pfecte obediens etiaz actualiter reficitur et diumna dulcedine recreat? et meheiatur ꝓut hoc ſupius ꝑ ſoꝛoe meam manifeſtius declaratur Fiterius qntum ad decimũ effectum ſicut cibuf et potus cibatũ et potatũ nõnunᷓ quaſi in aliam trãſmutant dplexionẽ · Ita ſacra⸗ mentalis cibus et potus ſumentẽ trãſmutant in ſuam cõditionem quodãmodo p ignem caritatis tranfoꝛmantẽ et dei ficantẽ teſte il⸗ ſo damaſceno qui ſie ait · Ignis quoò in nobis eſt deſiderij aſſumes eam que ex carbone · id eſt hoc ſacramẽto ignitionẽ cõburet noſtra peccata · et illuminabit nr̃a coꝛda vt participationem dium ignis igmmur et deificemur· Tõcoꝛdat aũt ꝙ magnꝰ parer quaſ andi⸗ uit vhcẽ dei de excelſo ·cibꝰ ſum grandiũ creſce et mãducabis me nec tu me mutahis in te ſicut cibum carnis tue · ſ tu mutaberis in me · Bed quid dicetur de obedientia · Profecto ſicut ſecundũ ꝓmil ſa per ſacramentũ deificamur · ita etiam deificamur ꝑ obedientiam vt p neptẽ meã ſuperiꝰ declaratur · ¶ Veniq; quantũ ad vltimũ ef kechum huius ſacramenti tam in hoe quod traditur p modum cibi ſatiantis · ꝙ; ex ſpecie panis et vini ex multis grani et racemis in vnum redactoꝛum conſideratꝰ. eſt adeptio tandem gloeie qua qui dem ſatiamur · Dicente pſalmiſta · ſatiaboꝛ cum apparuerit gioꝛia tna et qua cum illa ſatietate peema virtute huius ſacramenti pfe⸗ cta vnione immoetalibꝰ ſaciabimur ·teſtante quodã patre in ome⸗ lia · Cum iquit cibo et potu id appetant homies · vt non eſuriãt · ne q; ſitiant · hoc veraciter non peeſtat niſi ite cihul et potus qu eo8 a quibus ſumitur mmo⸗tal es et incceruptibiles facit in ſocieta⸗ te lanctoæum vbi par erit et vnitas plena et perfecta · Inte cuius gloeie adeptionem habet rationem viatici quo ad emnentem ſta⸗ tum gloeie omium bonoeum aggregatione ſocietatem cimum ſi pernoeum ſati antem · peruenitur · In cuius figura legitur ꝙ ely⸗ as comedit et bibit et ambul auit in foetitudine cihi ilius quã⸗ draginta diebꝰ et noctibut vſqʒ ad montem dei oꝛeb quod inter⸗ pretatur menſa plene ſcilicet ſatietatis · Zed qund ðe obedientia- * ſin nu⸗ w „ K i 1 b. n itun wa ſiw min erdih temi dung mun n ze in ho cwe — — etbda r dun e Smnn ſi „ onwdi b de kt cpna Lronzynt B —— en abmn ems„ ——. rr. Nf n n boe . e Mept⸗ 5 mila · Eandei 8. perm vmm 3 — 6 — — 8 pelun Wrofecto obedientia pfecta ſimiliter habet viatici rationem dicen te pſalmiſta · Viam mandatoꝝn tueum cucurri · et iteruz Beati ĩma culati in via qui ambulãt in lege dñi · ſeʒ per obediẽtiam. Domino queq; dicente · meus ci bus eſt vt ſeʒ p obedientiam faciam volnn tatem eius qui miſit me · Jane virtuti huius viatici etiam ad pꝛedi ctum eminentẽ ſtatum gloeie ſocietatẽ ciuium ſupnoæus ſatiantem deo ducente et ſuſcipiente puenitur · hoc quippe janctus dauid de ſeip̃o deo loquẽs tanqᷓ; dextera manu boni opis volũtati eius obe diens teſtatur dicens · Tenuiſti manũ dexterã meam · et in volũtate tua deduxiſti me et cum gloeꝛia ſuſcepiſti me. Videtur igitur ſcqm iſta ſufficiẽter eſſe ꝓpoſitum declaratum. v. COpISOeERCO. uinta puella pluſqᷓ P pᷣmiſſa ſoꝛoees ſue fecerinttriſtem ante⸗ dictum volens conſolari ſic ait. Tu qui carẽtia ſacramẽti tem poꝛe interdicti dtriſtaris · ſcias qʒ ex obeditia ſ. acramentalèẽ ſacra- mẽti ſumptionẽ obmittere et de ſola ſpũati mãducatione et de ipo bono obediẽtie dicto tempe dtentari · deuoro hoĩ magis valere p̃t ꝙ ẽ tempus illud ſym ſe val eat pm ſacramentũ vtroq; modo ſat⸗ mentaliter ſeʒ et ſpũaliter manducare Primo nanqʒ patet hoc ex dicto illuſtris Kquinẽſis. Neceſſitati inquit aliqua faciẽdi que ſecundũ ſe non placent per votũ obedientie homo ſe ſubicit apter deum · ex hocip̃o ea que facit ſunt deo magis accepta· ſi etiam ſint minoea · quia nihil maius homo poreſt deo dare qꝙᷓ ꝙ ꝗpriam volũ rarem ꝗpter ip̃m alterius volũtati ſubiciat · Secundo patet qpoſitũ a ſmli de vita actiua que vt infra oñdetur eſt vite contemplatiue apter obedientiã pᷣferẽda ꝙuns ip̃a contemplatiua ſm ſe ſit potioꝛ inter vitas. Tercio patet ꝓpoſitũ exempio eius quod de monachig m thebaide de quibus ſupea fit mentio narrat Caſſianꝰ ꝙ videli⸗ cet obedientie virtutẽ non ſolum opi manuũ ſeu lectioni vel ſilen cio et quieti celle· ven etiam cunctis virtutibus jta p̃ferebant · vt hine mudicarent oĩa poſtponẽda· et vniuerſa diſpedia ſubire ↄtẽti erant· dumõ hoc honum in nulio violare viderẽtur. ec quidã hy ſtoeiographus. I; nec dictũ exẽplum nec apoſitũ min eſſe video cum vt ſupea eſt habitum · obedientia vicime peeferatur · Wtilius ergo ſacramentalis cibi exterioe deguſtatio apter obiam interdicti tempe intermittitur qᷓ; ſi extra hoc tempus pciperetur nõ obſtante bonirate et excellẽtia huius cihj Pſertim cum eius excellẽtia in re illa ſac ram̃ti que nõ interdicitur nec põt interdici· ſ. in xp̃o dſiſtat peincipaliter · et nõ in ſpeciebus que cœpaliter deguſtãtur· et pa⸗ tet deniq; hec maioe vtilitas exrempio cibi vetiti in paradiſo. Ne quo egregius docto⸗ Gregoꝛiꝰ loquẽs. Fliqñ inquit apter ohedi entiam bonũ qð agitur duenit intermitti · Meq; em̃ maia jn paradi ſo arboe exiſtit quã deus homĩ ne dtin gerz mterdixit · ß vt in meli⸗ us P obedientie meritũ homo dditus creſceret dignũ fuerat vt er „ B 6 pũc etiã a bono ꝓhiberet · quatenuſ tanto verius hoc quod ageret ponũ eſſet · qᷓnto a bonis ceſſans auctoei ſuo ſe ſubditum humilus exhiberet · Mec doctoz iſte⸗ Woſtremo patet ʒpoſitũ exẽplo apłi pauli · Optabam inquit egoip̃e anathema eſſe à xpᷣo peo fratribus meis · Quod verbũ quidẽ ſoßes os aureũ ſic exponit · Ita inquit to tam mentẽ eius demerſerat amoꝛ xp̃i · vt etiã hoc quod ei pᷣ ceteris om̃ibus amabilius erat eſſe cum xp̃o · rurſus idip̃m · quia ita place⸗ ret xpo dtemneret · ſ hoc quidẽ directe eſt ad apoßtuz · i em̃ ana thema id eſt ſepatum eſſe a xp̃o pꝛo fratribꝰ· eo ꝙ ita placerz xp̃o optabile fuit paulo magis qꝙᷓ cum xp̃o eſſe · nullu licebit dubitare quin tempe interdicti eligibiliꝰ ſit tanqᷓ; xpᷣo magis placẽs ex obe dientia · nõ iam pꝛo kratribus ſed pꝛo ſpiritualibꝰ pꝛibus vicarijs xp̃i et peo cõmu ni bono eccleſie a xp̃icoꝛꝑe ſacraĩtaliter ſumẽdo ſepari ſiue abſti nere · ꝙᷓ alio tpe cu xpᷣo eſſe · i·ᷓ ei vniri quõlibz p ſacramenta eccleſie. Nec obſtat ſi contra dictũ xpᷣi placitum di⸗ catur a rudibꝰ laycis inexptis ꝙ durãte diu interdicto multi ho⸗ mmnes maxime pueri tpe ilio nati efficiũtur quaſi gentileſ · qund ſit miſſa vel coꝛpus xp̃i neſcientes · Ploc enim clare patet falſum eſſe · Nempedtra hoc ſufficiẽter ꝓuidit eccleſia que dſtituit ꝙ ſacramè rum euhariſtie decedentibus nõ negetur et diuina ãno quolibet in quatuoe feſtiuitatibꝰ ſolẽniter celebeẽtur in quan q̃libet poſſent eodẽ in loco multe miſſe celebeari ꝑ qð de miſſis et ſacto copoæis dñi ſaf ficiẽter ſenes et iuuenes inſtruũtur · quẽadmodũ ſufficiẽter inſtruũtur de toꝛneatis et haſtiludijſ · de quibꝰ ſi interrogarẽtur ſcirent q̃ et qᷓlia eſſent · q̃ tñ rariꝰ apud eos putã vix ſeł anno quoli bet. vel non totiens exercent? · quèadmodũ de xp̃i natiuitate vel re ſurrectõe ſiue de vita ſancte katherine vel ſancti alterius inſtruũ⸗ tur fideles · qᷓuis q̃libz talis feſtiuitas nõ nii ſemł in ãno celebꝛe tur. Non ergo dicatur ꝙ ꝗpter interdictũ gẽtiles efficiãtur hoies ß ſeruetur · Immo ſi interdicta et mãdata apl ica nõ ſeruẽtur ceſſan te obĩa romane eccleſie efficerẽtur hoĩes quaſi gẽtiles · quẽadmo⸗ dum factũ eſt de grecis et ceteris ſciſmaticis a romana eccleſi di uſis· qui licet credãt in xp̃m et in paucis que ſunt fidei diſcoꝛdẽt a nobis licerqʒ habeant ſicut nos monachos et moniales · et ſicut nos vigilijs et abſtinẽtijs et alijs oberuantijs ſiue ſcerimonijs ſe affligãt.tñ fide tenemul nihilominus ꝙ ip̃ᷣꝛ apter dictã a romana occleßia cui beatus petrus pᷣfuit diuiſionẽ ita pan ſaluantur ſicut indei vel gẽtiles · Kudi BRabanũ venerabilẽ · Ideo inquit petrꝰ ſpe cialiter claues regm celon et pycipatũ iudiciarie ptãtis accepit · vt om̃es p oꝛbẽ credẽtes mrelligãt ꝙ quncũq; ab vnitate fidei vei ſocietatis iliiꝰ quolibz mõ ſemetip̃os ſeggregant · tales nec vincu lis peccaton abſolui nec ianuã poſſũt regni celeſtis in gredi · Wec lleſ Hurſum dtra ohiam eccleſe cibum ſacraĩtalẽ ab ilio cui ꝑ pũalẽ medꝛcũ interdicit? ſumere eſt ſumere ſacf̃m eo mõ quo etiã nn tw vo un v vimn nn nidi ilnn un mmn n mmn u tonn tohit tunn mit m wap ieen 8 ctonk 4* Deſtremo* „ nabenn* *8 S Aueüſt x prwi pe pee krunh cum tpo e 4 wſnt anꝙ tpe 2 ſed peo ſn 9 ebe pt 3 eee Faydwindu ſt —— enen nm 8 padu xcluq 5 n mer nn — dln N m n r nerd— Fr rnr ders xl 3 en ann nnvrR„„ x NN „— 5 6% ncni inõ qualicũqʒ. ñ luto quippe quẽadmo dum mundicia ſpũalis omne excedit coꝛpalem mundiciam · Fra et mmãdicia peccati omnẽ coꝛpalem luti excedit ĩmundictã. Vñj coꝛ Pus xp̃i ſiue rõne inobediẽtie ſiue alteriꝰ peccati moꝛtaliſ indigne ſumens ip̃m cruci lutoſe applicat. ac ſi ipm in iutũ ꝓꝛeciſſet mo qaantu in eo eſt ip̃m nititur in eandẽ crucs gnomioſam cõuertere cadaueris intrudere. quippe peccato⸗ ꝓpter moetẽ fedi peccati ab homiabilioꝛ eſt deo ꝙᷓ ſit hoĩbus naturaliter moꝛtuꝰ hõ ſacramentũ peccatoꝛi inobedi eti et p dſequẽs dtumaci eſt quaſi bufoni tumido ip̃m poerigere · quippe dtumacia inobediẽ tis tumoæẽ ſupbe impotat volũtatis. qui magis eſt deo abhojabi⸗ ls.qᷓᷓ tumoe beſtie coꝛpalis et nõ culpabilis Weniq; coꝛpus xp̃i cõtra romane eccleſie obedientiã ſumere vł miſtrare eſt copꝰ xpi vulnerare atq; ſauciare Nempe coepus eius miſticũ p hmõ mobe dientiã et diuſionẽ ſciſmaticã nõ ſolũ vulnerat?.ſ ec ſauciatur pee bonon doloꝛe quippe doloe eſſe dicitur ſenſus di uiſionis dtinui quò ergo dictum cœepus fui diuißione nõ ſauciaret? doloꝛoſe · cum Nimin coꝛpꝰ xp̃i ven · eſt oepe eius miſtico tanqᷓ; caput incluſũ quod quidè ip̃e xp̃a pꝛo coepe miſtico moꝛti expoſuit tanqᷓ magis iltud qᷓ; qpꝛium cOepus dilexerit · Quid plura· Wrofecto ex oĩbug iſtis luculẽter patz iltaʒ xp̃o ſepationẽ a ſe placere quam tempoꝛe interdicti vel dſimili fieri ab eo requirit obedientia eccleſie. Capitukum ſeeundũ ↄtinens conſolatões ſup deuoti vſus ſacre ſcripture ſacramenton eccleſie atq; alioꝝ viſibiliũ exercitioeum virtuoſoꝛum necnon et generaliter deuotionis ſubtractione et coꝛ dis àriditatę pꝛo tempoee. Scundo poſi pᷣmiſſa ad ſupꝛadictaʒ dſolatricẽ peincipalẽ acceſſit et alius triſtis querens ſup his que capitulariter ſur p̃miſſa cõſolari ·at illa de ſuis puellis tres ei pꝛo cõ⸗ ſolatione quantotius aſignauit · WCOhSWekTo. rima ꝑuel la ſie ait · O honio ſi ſubtractõis dicti vſ rationẽ ſci res · Foeſitan inde tanqᷓ deo p hoc tecũ faciẽte ſignum in bo⸗ pm nequaqᷓ turbationeʒ recipes · Vis ſcire ꝙ dicta ſubtractio ſit ſignũ in bonũ · Fudi hugonẽ illũ regularẽ de ſaluatoꝛe loquentẽ· Nit inquit ad diſcipuloð niſi ego abiero paraclitus non veniet àd vos · dicirco dñs ꝛBs diſcipnt᷑ ſe ſubtraxit coꝛpaliter vt eum diſce rent amare ſpũaliter · Crat eñ̃ et ip̃e quidem pꝛius id eſt ante paſſi⸗ onẽ paclitus · i· dſolatoe ſm pñtiam coꝛpale · ſ hec dſolatio quaſi tac erat de carne manãs ꝑuulis · Idcirco fubtractũ ẽ jac vt ad ꝓfe⸗ ctionẽ dualeſcerẽt amoeis ſpũalis · Fſcẽdit ſiquidè in celũ vt co⸗ da poſt ſe traheret · et dilectõ ꝓgeret poſt dilectum· Iz et vſq; ho⸗ die xp̃s amicos ſuos ꝗᷓſi quadã coꝛpali pñtia dſolatur in ſcriptura ſacra et eccleſie ſacramtis atq; alijs viſibil ibus exercitijs virtutũ quon aliqñ diſpenſatoꝛie ſubtrahit vſum vt ſpualiſ amoꝛis duice dinem ·tanto puri us pcipiant · quo nihil fois hñt etiã in ope vir⸗ tutis ad quod mentẽ ſuã ꝙ intentõeʒ effundãt · Nec ille regularis · quapꝛopter o amice hoc ꝓ cõſolatõe ſignũ habeas · ꝙ pᷣmiſſon et conſimiliũ ſubtractio te pturbãs qñq; àd mains qᷓ̃m ſit ea hee bo⸗ num hois oꝛdinatꝰ · Specialiter aũt hoc hoĩem qui coꝛdis patitur — ariditatẽ dſoletur· ꝙ ꝑ hoc nõ minus mereꝰ ꝙ nõ habz denuotionis lacrimas nee ſpũals leticiã · põt nanq; ĩniti nhilominꝰ ſoli lumini fidei cui ſoli ĩniti nõ eſt parui meriti · ſed nõnunqꝙ eſt maioeiſ ꝙᷓ ſit meritum alioeum · ecunda puella ſie ait · Cur turbaris de pᷣdicte vſus ſubtractõe que ſignũ eſt in bonũ · Nõne vmdeſ ſike in coedis ariditate ſub „ tracto denotionis humoee. Mmi q̃ntum ad hãc ariditatẽ deus a quo deuotionis humoe ſicut vocaliter ſic realiter deriuatur ſe et deuotõeʒ ip̃am hac de cauſa nõnunqᷓ diſpenſatoꝛie ſubtrahit · vt fi delis aĩma poſt deuotionẽ peius habitaʒ ꝑ ariditatẽ cœꝛdis ſubſe⸗ quentẽ quo ad ſapoꝛoſos fructꝰ bonon opm ſe ſterilẽ eſſe ſentienſ memoeq; denotionis pᷣterite et ꝓdite ꝑ deſideriũ rediture deuotio nis amplius ꝓficiat · q̃tenus ſic ariditas ip̃a naturali quodãmodo appetitu · maioꝛẽ denoti onis humcꝛem ꝙᷓ pᷣus habuerit attrahat · Vtqʒ eo maioei deſiderio ad deũ · quaſi pdꝛtũ reinuemendũ moue tur et dicat cũ ſpõſa · Nennat dilectꝰ meus in oꝛtũ ſuũ. Sʒ ad qund Certe nõ ſolũ vt ſtatiʒ comedat fructũ pomox ſuox· ſ vt añ neni⸗ at rigans qð eſt aridũ · Npe nanq; eſt cuius inter alios pñtie ſue eł⸗ fectꝰ ſm clareuallẽſemẽ rigare arida jp̃e eſt qun dixit rigabo oꝛtu meũ plantationũ · Ip̃e eſt qui ꝑjeremiã dixit · Erit aĩma quaſi oetus irri guꝰ · Vemat ergo in oꝛtũ ſuũ irrigandũ · ſaitẽ iuxta miſſũ oſee aphe · Weniet inquit quaſi ymber ſubtempaneus et ſerotinuſ terre Perorinus in quit · Flec tarditas ꝓ hoc ſignificata pfectioni finali rer derogat · Fudi magnũ antiſtitẽ Vmbeoſiũ· Guo inquit diutius m 4 ſih n znt m imn n m chi ſnn deſde qun tinn e lus zt. vünn e ee mi olrdigin d Anr n ber bei — n nn* n nad ſ Er ns „Nn v n Nn n — 5 nan M 0 — h lu n „ — — —„ ——+ abeſt quod deſideratur tanto expectãtiſ defideria maioꝛi quadã vi amoeis igneſrũt· Sj etxgregiꝰ nr Gregoeiꝰ deoedat. Sancta inqt deſideria dilatione creſcũt· Id idẽ etiã faciũt a liq̃ que p vnam de foꝛdꝛibus meis inferius indutentur. ercia puella ſie ait D homo ſi de Pᷣmiſſe dei ſubtractõis vtili gate p ſoꝛoẽ meãtacta adhuc heſites: V eliſqʒ circa hoc auto ritatibꝰ certioꝛari · Nudi pmo autoeitatẽ ſpõſe j canticis. Vox in q̃t dilecti mei pulſantiſ. Vpn mihi ſoꝛo⸗ mea amica mea.colũba mea ſequitur. Deſſuluʒ oſtij msi apui dil ecto meo xt ille declmauerat acq; trãſierat qᷓſiui et nõ mueni illũ · vocaui et non rñdit mihi · Nec illa· N qͥd iliud Gece quidã pater hoc exponẽs. obhoc inquit dike ctus occultat?. et rñdere nõ di gnat?. vt tuã ampkificet vtilitatẽ et ſuã reuereri doceat maieſtatẽ Fudi rurſũ et autoꝛitatẽ dulciſſim clareualiẽſis · icamns inquit verhũ dei deum ſpõſum aĩme pꝛout vult venire ad animã · et iterũ dimittere cã. cum ſentit gram · agno kit pñtiã. cũ nð ahſentiã qrit? et rurſiʒ pñttam qᷓfit · qud ni reqhrat neq; em̃ ſubducto ſibi tam dulci ſpõſo interim aliquid aliud nõ di co deſiderare · ſ nec cogitare libebit. Reftat igit? vt abſentẽ ſtudid ſe requirat reuocet abeuntẽ· ra ergo reuocat verhuz · et reuocatur deſiderio aĩme · ſ eius aĩme cui ſemel indulſerit ſuauitatẽ ſui. Nũ⸗ quit · nõ̃ deſideriũ vox · verho igitur abeũte vna interim vox aie et cõtinua · dti nuũ deſideriũ eiꝰ tanqᷓ vnũ dtinuũq; reuertere donec veniat · et foꝛte ideo ſubtraxit ſe quo auidiꝰ reuocaretur.teneretur foetius · Nam et aliqñ ſikabat ſe lõgius ire · nõ quia hoc volebat · ß magis hoc audire volebat. mane nobiſcũ · qm̃ adueſperaſcit · Er⸗ So iſtius modi piã ſimulatõeʒ · immo ſalutarẽ diſpenſatõeʒ quã tũc coepaliter exhibuit nõ ceſſat idemtidẽ mõ ſuo ſpũati. cũ deuota ſi bi aima ſedulo actitare. pᷣteriẽs teneri vult · abꝛens reuocari n ecq; em̃ hoe irreuocabite verbũ · It et redit · pio bñpłacito ſuo quaſi vi⸗ htans dituculo. et ſubito ꝙbans · et ire quides itin quodãmodo di⸗ ſpenſatoꝛiũ · redire vero ſemp voluntariũ ẽ Wtrũq; vero plenũ indi cij et penes ip̃m hon ratio· Nec jlle pater ſanctiſſimus: Sed nõne et àpuò eundezʒ patrem eſt quidem ſed ſubdubio ratio quã pᷣnnſit ⸗ Eoete inquit ideo ſubtraxit ſe quo auidius reuocarer?.teneret? foꝛ⸗ tius · Zed quid hoc · Carte auidives reuocatõeʒ ſequitur appꝛopin⸗ quatio eius vehemẽtioꝛ. et tentionẽ foꝛtioꝛ dplexus artioꝛ et in⸗ timioe ac etiam continuatioæ APe tati quidem conplexu poſſibili hugo ille regutaris aĩam ſuam fin Sit ſe tatiter alloquentẽ · Queſo inqͥt ilia. qͥd e iltud dulce qð aliqñ me tãgere ſotet et tam vehemẽ cer et ſuauiter afficere · vt ià tota quddãmõ a memetip̃a abalienari et neſcio quo attrahi incipiaʒ. ſubito eĩ innouoæ et tota ĩimuto et bene mili eſſe inripit vitra qᷓ; dicere ſufficiã exhlaratur dſcientia in obliuionẽ venit omnis p̃teritox dolon miſeria · exultat animꝰ 5 ℳ B S Set„ ℳ„„—. ℳ 6 clareſcit intel lectus · coæ illumiatur · deſideria iocundãtur · Iamqʒ alihn neſcio vbi me eſſe video et quaſi quibu ſdaz amplexi bus amo ris intus teneo et neſcio quid illud ſit et tñ illud ſꝑ retinere et nũ qᷓ pdere ·toto niſu laboꝛo · luctatur quodãmõ delectabiliter aĩmꝰ ne recedat ab eo qð ſemp amplecti deſiderat · et qᷓſi in illo omnuz deſiderion fins muenerit · ſic in me et ineffabiliter exultat · nihnl amplꝰ q̃renſ · nihil vltra appetẽs ſemp ſic eſſe volẽs · Hũquit ile eſt dilectus meꝰ Queſo dic mili vt ſciã ſi ille eſt vt ſi denuo ad me venerit ebſecrẽ eũ ne recedat ß ſemp pmaneat · Id hec verba aie rñdet hugo dicens · Vere ilie eſt dilectus tuus qui viſitat te · F ve⸗ nit non vt videatur a te. ſ vt guſtandũ pbeat ſe · ad arrã deſponſa tionis ſue ptinet ꝙ itle qui ĩ futuro ſe tibi viden dũ et ppetuo poſ⸗ ſidendũ dabit · nũc aliqñ vt qꝙᷓ; dulcis ſit agnoſcas · ſe tibi ad guſtã dum pᷣhet · ec ille· Fapitulum tercium continens dſolationes ſup carẽtia opoꝛtuni tatis oꝛãdn vel alind opus ſpirituale perficiendi · Ercio poſt pᷣmiſſa ad dñam dſolatricẽ peincipalẽ acceſſit 5 gt alius triſtis ſup carẽtia opoꝛtunitatis oꝛãdi vel aliud ſpũale opus pficiẽdi petẽs ↄſolari · cui illa mox duas de Nuis puellis dſolatrices admũxit II· GCOISlDSRTIO rima puella ſic ait · Queſo frater cur triſtaris de carentia opoe tunitatis de qua qᷓreris · Neſcis qꝙ carentia optunitatis hmõi nð ſe extẽdit ad actũ volũtatis quo minus opus ſpũale pfecte pol ſis velte.qᷓuis iliud exterioei exercitio ñ valeas pficere · Scio inqᷓ⸗ es · Bed quid · Nũquit non apud deũ hoc ſufficit · n tantũ qudem ſufficit inqᷓntum apud deũ et multotiẽs etiam apud homines cum deeſt facultas · volũtas boni opis q facto reputatꝰ · In ñ ita apud deũ volũtas honi opis quẽadmodũ apud eũ volũtas pꝛaui operiſ q facto reputat? · Vis ſcire vbi hoc · Certe in verbo ſaluatoeis · di⸗ ctũ eſt inquit antiquis nõ mechaberis · ego ãt dico vobis · qm̃ ois qui viderit mulierẽ ad dcupiſcendũ gam iam mechatus eſt eam in coꝛde ſug · II-COPISOSERRTIO. õcunda puella ad opus oZonis ſpãliter ſe dferens ſic ait · Wi — frater dilecte foꝛſitã attẽdis verbũ illud apki · Sine intermil⸗ ſihe oꝛate · et triſtaris ex eo · ꝙ apter impedimentũ aliqs vel opo⸗ tunitatis carentiã · reputas eius impletionẽ tibi impoſſibilem foꝛe Sed nequaqᷓ; eſt ita · Nõne idẽ apłks alibi dicit oꝛabo ſpũ · oꝛabo et mente · Sʒ et officiũ oãoĩis deo acceptabile ꝙ alios ſanctos docto⸗ res eccleſie dſolabaliter extendit? · Vudi magnũ pzem Fugulſunum Peſideriũ mqᷓt boni eſt oão · et ſi Dtinuũ eſt deſideriũ dtinua ẽ oœꝛo · Fudi quoq; et archiantiſtitẽ Fmbecſiũ. Nunqᷓ inqᷓt deſmit oꝛ are miſi deũnat iuſtus eſſe · ſemp oꝛat qui ſemp bene agit · Capitulũ quartũ contines conſolationes ſuꝝ difficultate deum exoꝛandi ꝓpter tardam exauditionem · 6 Wd M* o ſde dusv miti unt vymn vinin zm 0 ar ſp . lg⸗ 1 4 i Ndr⸗ ℳ* p mmeet mtft nv e ſenyſe vb — ah,„ eppn en dleen Slndiſtu — Sl pefun Npendein. v ernoi 3 ar nult mn mod en e Erur o endo em„ „ on pin.* Varto poſt pemiſſa ad pꝛedictam dominã conſolatricom peincipals acceſſit et al ius triſtis querens ſup tarda peti ionis ſue a deo exauditione con ſolart. Cui ila quanto⸗ vtius quatuoæ de ſuis puellis ad cõſolandũ eũ aſſignauit · F. COSIODSERNTIO. rima pnella ſic ait. Cur turharis de Pdicta difficultate que nõ in negatiuã · ſed in rarda dſiſtit t̃modo ex audici one ti bi ꝓlu rimũ ad bonũ cedente · Quõ inquies · Ecce deus tarde te exaudis⸗ do racite quaſi rei petite dmendat valoeẽ · Quo etiã tibi dat induci as rei petite dſñiderandi magnitudinõ eo et auget deſideriũ tuũ ad capacitatèẽ piterq; adauget dum exaudit Pceptionif dulcoeẽ. Nem pe et cibum dare ditferens auget eſuriẽ que ꝙᷓᷣto fit intenſioꝛ. tãto cibi fumptio tandẽ redditur dulcioe ſeu delectabhilioe. Kudi mag⸗ num pẽem Iguſtinũ hanc dſideratõeʒ expſſius eõfirmantẽ. Gũ in⸗ quit tardiꝰ dat deus dmendat dona nõ negat · diu deſiderata dul⸗ cius obtinentur· cito aũt data vileſcũt. pete qͥre iſta petẽdo et que⸗ rendo creſcis vt capias · ſeruat tibi deus quod nõ vuit citc dare vt et tu diſcas magna magne deſiderare · ec ꝛlle pater · I.COhSDERNTIO. unda Puella ſic ait · Neſcis hõ ꝙ ſemia in rerram iactata et hiuibus ſupducta quo P hoc ſegetes in aptum viroee ſuo tar⸗ dius veniunt · eo radicitꝰ magis ꝓfciũt et in vberioẽ Fructũ con naleſcũt· Boc quidẽ patet ſenſu dtrario dicente yſaya · Mane ſemẽ tuum floꝛebit ablata eſt meſſis in die hereditatis · Sʒ quid. Plunqᷓt non votum hoiĩs ſemini dpeobabitur. ad quod ſi nõ ſtatim exaudi⸗ tur fructus vberioæ ſequitur.eo ꝙ ad hoc dilectionis tempe interi us in radice cogirationũ vigoꝛatur. Certe ſic · Vudi qᷓntum ad hoc egregiũ doctoee Gregoeius ꝑẽem ſanctiſſimũ · Cum inquit ſupficie⸗ tenus · petitio negligitur vota nr̃a altius in radice cogitati onũ ſo⸗ lidantur et quo ad ſupficiem tardiꝰexeũt eo ꝙ frugem multiplicõ rem dſurgunt · Mec ille pater · ʒ quis nõ malſet tardiꝰ exaudiri et eo maioꝛem deſiderij ſui fructũ pꝛeſtolari · ꝙᷓ minoeem pcipere ex⸗ auditione celeri· 3 III. COSIOSETIO. ercia puella ſic ait · Nõne o amice qᷓ;to laboe pugne ꝓtractio? tanto ſequi ſolet ip̃m victoꝛie coeona excelletioe ſeu cumulul peemion maioe · Sed quid. Gerte nedum pugnando coepoꝛe quis vexatur · ſed et coꝛdis deſiderio laboeat quis · et aft̃ligitur pſertim quando tardius exauditur· Nam et ſpes que differtur affligit ani mã · Si ergo deſiderij et ſpei tus te affligit dilatõ · ↄſolet? te rei de⸗ ſderate ſeu petite tande pᷣſtatio cum maioei cumulo. nec vana eſt hec ratio · Mempe inmtitur peedicti egregij doctoeis teltimomo⸗ Weſderia inquit noſtra vtiq; dilatione extendũtur vt peoficiant et pꝛoficiunt vt ad hoe quod pceptura ſunt conualeſcãt · exercitan tur in certamine vt maioeibus pmijs cumuletur in retributione · la boe ꝓtrahitur pngne vt greſcat coꝛona victoꝛie. WHIt. COpISOEERCIO uarta puella ſic ait · Licet dicat magnꝰ antiſtes Ambꝛoſius ꝙ heſcit tarda molimiĩa ſpirituſſancti gratia · tñ eo minns de tar⸗ Sã exanditione elt querulandũ quo dicit ſcriptura ſubſtantia feſti nata minuetur · que autem paulatim colligitur manu multiplicabi tur · Videmus aũt ꝙ et ruboꝛ qui manu pictoeis paulatim ymagi⸗ nis faciei impingitur diucius durat ꝙᷓ maioe ruboe qui in facie hoĩs ex verecũdꝛa citius inducit? · Conſol ati onẽ ergo recipias his exõplis vna cũ pᷣmiſſis qñ in tuis a deo petitõibꝰ tardiꝰ exaudiris Capitulum quintum continens eõſolationes ſup oꝛationis ſeu petitionis fruſtratione pꝛo re tempali facte · uinto poſt pꝛemiſſa ad antedictã dñam peincipalẽ conſo⸗ larrice acceſſit et alius triſtis petens dſolari ſup fruſtra⸗ tione petitõnis ſue qꝙʒ re coꝛpali facte. Gui ip̃a mox duas de ſuis puellis adiunxit cauſa conſolationis · 1.COPiSIOSBRSTIO. ima puella ſic ait · Scias homo ꝙ bominũ genꝰ multipliciter dſt infirmũ· Mam et ſm apłkm ſemmnatur in infirmitate HNouit Jũt hoc altiſſimꝰ qui de terra creauit medicinã · ꝙq; nõ eſt opꝰ va lentibus medicus· ſed male habentibus · Ideoqʒ ad ſanandum te male habentẽ pariter et ad ꝑſeuerandum · ne maius incurras picu lum dignatus eſt venire in hunc mundũ · tanqᷓ medicus pᷣcipue cõ ſulendus ·tempalia vero quid vel q̃lia eſſe eſtimas · WMrofecto ren fructus tempalium · ſunt vtiq; male vtentibus venenoſĩ · patet hoc in cibo vetito in paradiſo · de quo dictũ eſt homi · Quocũqʒ die cõ mederis ex eo moeieris · Valet etiã nũe in vino dicente ſalomone · ne intuearis vinũ cum ſplenduerit in vitro coloꝛ eius · Ingreditur blande · ſed in nouiſſimo ſicut regulus venena diffundet · Sed non minus alion tempalium fructus ſunt ſaltẽ reſpectu aĩme veneno ß. niſi vtatur eis homo in pondere et menſura · Nam ſi aliter ſumũ⸗ tur · vel inducũt moꝛtẽ qñq; ſpũalem et coꝛpalem · vel adminꝰ ſpi⸗ ritualõ debilitatã · Quapꝛopter volẽs vti illis nõ a ſe excogit · ſed a dicto medico receptã petat ren pᷣdictan dandan ſibi iuxta eiꝰ expientiã in pondere et mẽſura · Nec ꝓlus nec minus deſideret · ſci⸗ ens quidqᷓd vltra datũ ſibi ab eodẽ appetitu ꝓpeio reci pet · ꝙ hoc ſpũalem ſaltẽ infirmitatẽ grauioꝛẽ coꝛpali mox inducerz · Hãc ni⸗ mirũ dſideratõeʒ quodã in loco tãgit magnus pr Nugꝰ· Cũ inquit ea que deꝰ laudat et ꝓmittit · ab illo petitis ſecure petite · Ila em deo ꝗpicio dceduntur · quãdo aũt petitis tempalia · cum mõ petite m wm ſup dup iluy nun wyy jurqn tunm⸗ wsqn npl nun iMm Naam collgu„1 Mnen Sch E mnpah. n ms pens a prt tdepulju wngzt nuctal n ben p doni n xln nnmn nt nc hu le perndmun nden. Mrn⸗ uv dei juuek&n De qao decidw weteai nx n ent M 0 tn lan l nere t nn bulm nc — vcl& v* — Hin* N eode 1* „„ 6. „ 4 5 „ G.„n— b„N . S 22 et cum timoee illi dmittite vt ſi ꝓſint det · ſi ſcit obeſſe nõ det · quid em̃ obãt · vel ꝓñit medicus nↄnt non egrotus. CObSERTO. ecundæ puełla ſic ait · Cur homo ex eo turbaris.q petite tn peo re facta tempali fruſtraris viqʒ ꝓpter maius honũ a des denegara Ipe nouit quod tu vere ſcis · non eĩ negaret qu omnia nouit · eſtq; beniuolꝰ et diues in om̃ niſi ſciret ꝙ re alla male vſu rugj eſſes · qðᷓ ſi Pſeires ipam non peteres. Facit ergo negãdo deug quò mater puerulo cultellum ne gando de quo timerz ꝙ illo dato ſeip̃m grauiter lederet · facit ncq; negando quõ medicus egroto potum vin foetis vel cibum aliquẽ negãdo de quo ſciret ꝙ illo cõ ceſſo motem incurreret · Gur igitur petitione tua fruſtratus turha ris· et nõ potius de negatiua eius djhlaris et gratias agis · qui ni⸗ ſꝛl hox tibi negaret niſi gratia tue falutig· udi magnuz patrem ad hanc intentionẽ verbũ illud ſaluatoeis qðcunq; petieritis ĩ no mine meo hoc faciam · exponentẽ · Quid inquit eſt qdcunqʒ; petieri tis· cum videamus plerũq; fideles eiu petere et non accipere. ʒt foete ꝓpterea · quia male petunt. male em̃ oſ urus eo qj vuit accipe deo potius mſerãte nõ accipit ſequitur paucis mnterpoſitis · udj iuc poſitũ eſt in nomme meo quod eſt xp̃s jßs. Vs ſignificat ſal uatoeem · ac p hoc quodcũq; petimus aduerſus vtilitatem ſalutis- non petimus in noĩe ſaluatoeis· et tñ e ſaluatoe eſt non ſolũ qñ facit quod petimꝰ.verum etiam qñ non fait · Quõ· quod videt pe⸗ ticontra ſalutẽ · non faciendo ſe exhiꝰet ſaluatoꝛem · Nouit em̃ me dicus · quiò ꝙ ſaa.quid dtra ſi uaz ſalutsẽ poſcat egrotus· et deo cõ traria poſcentis non facit voluntatẽ vt faciat ſamtatem · Sane que dam ꝙuis in noie eius petamus non tune qñ petimꝰ facit·ſ tñ fa⸗ cit · differtur quod petimus · nõ negatur· ec pater pᷣdictus· Capitulum ſextum dtinens dſolationes nõnullox ſapientũ ſup diſtractione quam habent pꝛo pꝛeofectu ꝓximoeum · Frto poſt p̃miſſa ad ſepedictam dominã conſolatrics ac⸗ ceſſit et atius triſtis conquerẽs de ſua diſtractione habi⸗ ta pꝛo alioꝛnm vtilitate. cun illa ad conſolandũ enm mox de ſuis puellis tres adiũxit. 1. GOtSfOSRXTi0. ima puel la ſic ait. Cur triſtaris homo de tua diſtractione na à Odmari in aimo ad recollectõeʒ ĩ deo. min ſic oedĩata rãtionem boni ſumt ex fine ſuo. nec meretur niſi foete materiali ter dici diſtraetio · eo ꝙ coæ tuũ ſj uſtus es ardentiuf recolligit in deo · queadmodũ egregius paſto⸗ Gregoeius docmatiſat. Garitas mquit que diuiſa vnire dſueuit coe muſti diuidi P mlcã dpeltit q tñ tãto ardenꝰ a deo colligit· Into lariꝰ L ſãcta deſioeria ſpargit ecunda puella ſic ait · O frater pꝛo tua dfolatione diſcas exem plo beati dominici ꝙ diſtractio ratione peofectus peorimon. hãbita nonnunqᷓ; cedit in magnum honum habenti · Quns em̃ dubi tat quin beatus dominicus diſtractione non modica pꝛedictoꝛum oꝛdinem inſtituerit · ſen potius a ſũmis pontificibus mſtitui et con firmari pꝛocurauerit · ip̃mqʒ vt magiſter rexerit et fratres ſuos coe⸗ rexerit et de ſancta vita verbo et exemplo ſedulo inſtruxerit · Bed qund · Profecto magnũ inde bonũ ip̃m eſſe ↄſecutum docet pulcra viſo et fi dedigna de ip̃o habita · Legitur ſiquidèẽ virum quendam deuotum vſions hmõ habuiſſe · ꝙ dum ip̃e iocum apnd quendam eccleſiam in quo collecta erãt oſſa moꝛtuon ex deuotione iuxta ſu am cõſuetudinẽ viſitaret qᷓſi de coꝛpe cuiuſdã moꝛtui aĩma ꝛã pur gata euolauit ad celuz · cui ſuſcipiẽde reuerẽter ip̃e xpᷣs et plurima cum eo ſancton agmina occurrerũt · inter que beatus dominicus cum ſuis fratribus ſpãlem cohoatèẽ facientibus · coꝛoniſqʒ excellẽ⸗ tibus decoeatis · apparuit · cuius tñ coꝛona multo ſplẽdidioe erat ceteris · Kac de cauſa vt dicto deuoto vnro datum eſt intelligi. qꝛ de opibus bonis fratrũ alion eo ꝙ ſua cura et ſollicitudine canla eon fuerit ip̃e mercedẽ accepit ad augmentũ mercedis ſui pſona libus meritoeijs opibus rñdentis · Vttẽdas ergo q̃ntum iucrum et p dſequens conſolationẽ ↄſecutus fuerit ex diſtractõe quã cũ fra⸗ tribus et ꝓ fibus atqʒ mediãtibus eis etiã ʒ alion ſalute habuit Ri. CObSDSHTIO. · ercia puella ſic ait · Diſtractio de qua q̃reris ſi ſeires q̃nte eſy ſpei · ꝙce ſperande dſolationis · non inde foeſitan triſtareris · En nõ valde ↄſolatoeiũ eſt aĩe de ſuo dilecto hoc p expientiã ſci⸗ re quod ſibi ſpõſa in canticis petit indicari dicens · Indꝛca mihi qᷓ; diligit aima mea · vbi paſcas · vhi cubes in meridie · quod quidem ideo videtur petere vt conueniat cum eo in loco paſcue ſue dulciſ ſime refectiomſ ·et in loco requiei ſue pacaciſſime manhonis et in⸗ habitationis · et hoc in meridie intenſiſſim luminis et feruoꝛis ca ritatis · et reſpondet ei dilectus · Si ignoeas te o pulcerrima mter mulieres egredere et abi polt veſti gia gregũ tuoenz et paſce edos tuos Quod quidẽ recte intelligi poteſt dictũ eſſe ei que eſt ſine ma cula ſine ruga pulcerrime ſancte matri eccleſie que etiã verba ma⸗ tris habet · Mictum inqᷓÿ in pſonis tamẽ eon qu cura regimmiß et doctrina · peeſunt gregibus pœpuloeuz et exemplo paſcere hab ent edos ſuos de numero paruulon adhuc laſciuienti uʒ quaſi illi mfi dicatur · O pulcerrima inter mulieres · id eſt inter ſectal alꝛas ſcies per experienti am in pſonis pᷣdietoꝛum vbꝛ modo pᷣmiſſo paſcam et c ubem ſeu quieſcã eo fine vt mecum conuenias · ſi tamen pꝛnus ig noꝛas te ꝓpter me qõ oñdens egredere et ahn poſt neſtigia gregum tuon et paſce edoz tuos · egreere exterioꝛi ope et abi qᷓſi a te non querꝰs qᷓ tua ſũt · qͥ u xp̃i · qð quidẽ facʒt ſ hoc faciat ꝓ gregu ip d n in vm zwn mih um um e n ni mez ſn Fau 7 wn ſunß⸗ icnlt Fun upni 1 k ſiu. n mn —, — — — —— Nemrnl —— 1 ent nnk t recmwnm 5 — uia ſue pxuin ax intnuin n 5 . 5 ol veſt ga prn P Aba peteſl dcl nke nn eert 5 — mik N epuloe on 1b mul— „. ww 5 deputauit · „ ſibi ꝓer xpᷣm dmiſſoꝛum vrilitate et edoeum pꝛedicton neceſſitate. Quo quids modo ſe neſcire et egrediẽdo a ſe abire· ſeqʒ ſine quo uis pericuio quodãmodo pdere docet qmlibet hmõ pſonã eccle⸗ ſie alijs vel inſtruẽdo ſupintendentẽ duiciſſimꝰ pater clareualtis. Is mnquit tñ puritatis interiois gloꝛia nõ fraudatur qui dicere p̃t cum ꝗpheta · Obiiuioni datus ſum tanqᷓ; moetuus a coede · id eſt a apria volũtate · bona ohliuio ſi teip̃m neſcias vt ꝓximo ꝓſis · bene autẽ moetuns es a coꝛde · ſi iam tibi viuere non ſtudeas · ſed ei qui pꝛo te moetuus eſt · Sane in tanta obliuione ſui neceſſe eſi coꝛ bene dſcium eſſe ſibi · quo ſe in lucra ſecurius fœꝛis extõdat· cum ſecurã intra ſe reiiquerit dſcientiã. Qund em̃ ꝓdeſt homini ſi vniuerſũ mũ dum lucretur · aĩme vero ſue deerimentũ patiatur Sjʒ et oꝛdinis exi Sit ratio vt qui ad ſui menſurã ꝓximũ ꝛubetur diligere · pꝛius ſeip ſum diligere noꝛit · Itaq; duo ſunt pᷣcipue que bonam reddũt dſciẽ tiam · penitere de malis · et abſtinere a malis · Pionn neutx ſolũ ſuf ficit vtriuſqʒ virtutis bene dſcius aĩmus. ſecure jam ſeipm deſerat et quodãmodo pdat · vt alios lucrifaciat · cum infirmantibus infir metur · veatur cum ſcandaliſatis. fiat etiã ſi opoꝛteat iudeis iudeꝰ nihilq; foꝛmdet cum tali dſcientia · exemplo jeremie et ezechielis in egiptum vel in caldeã cum tranſgreſſoeibꝰ ca pti uari · ſed et cum ſancto job frater fieri deaconuz · et ſpcius ſtrucionũ Cñ moyſe quo q; quod grauius eſt deleri de labꝛo dei · et cũ paulo anathema eſſe à xpᷣo peo fratribus · non timeat cum hmõi conſciẽtia. Ipam deniq; neceſſe eſt intrare gehennaʒ · ſecurus medias penetret flãmas cũ tali conſcientia · compemus ſi placer theſauros regum et veſtigia regnonx cum hmõi fioucia · nõne cũcta hohn felicitas p tanti boni diuitijs miſeria reputabitur · et hanc fiduciam compat caritas- Capitulum ſeptimũ dtinens dſolationes ſup aliquanto impedi me nto dtemplationis rõne vite actiue qua Primon ſalus ꝓcura⸗ tur pdication ibꝰ et ſalutari bꝰ moitis et ſpãliter ꝑ curã regimins FSptimo poſt pᷣmiſſa ad ſupꝛadictã dñam cõſolatricẽ pein ipalem acceſſit et aliꝰ triſtis deditus vite actiue ꝙ ꝓxi⸗ Imon ſalute dſolatione indigẽs ſup impedimẽto vite cõ̃⸗ templatiue · cui illa qꝙʒ dſolatõne de ſuis puellis quatuo⸗ 2 1. cOhSDeRTO. Fima puel la ſic ait · Neſcis frater ꝙ cum agreſſione piculi max Ime pꝛo bono ſeu vtilitate dmuni ſtat pꝛudentia fœtis anm que tñ magis ſtat cũ electõe qua maioe vtilitaſ cum mioei ſecurita te peeeligitur minoei vtilitati cum maioei ſecuritate · Moc quidem apparet in factis militum · in factis mercatoꝝ ·et in factiſ innume ris alioæum · Quod vero hon prudẽter et virtuoſe magis eligitur poc et magis diligitur · et p cõſequens cum minoei triſticia · immo 6 merito cum maioeiĩ ↄſolatione aſſumitur qᷓ; diſiunctiue ei oppoſitũ 3 aſſumatur · Sʒ quid · Gerte qpoſitis ſub diſiunctione his duobus vi delicet vita dtemplatina et vita actiua · hanc differentiã repimus 6 pec ſcʒ dtemplatiua ẽ quids ſuauioe et ſecurioe · nõ ſemꝑ vtilioæ hec aũt. ſ· actiua frequẽter elt vti lioe licet non ſuauioe et ſecurioe. anc ꝓfecto differẽtiam expti pẽes ſuis in ſcripturis tradiderũt Nudi pem clareuallis · Noli mquit nimis inſiſtere oſculis cõtem⸗ plationis · quia melioea ſunt vbera pᷣdicationis · Nam et ſi rachei e Foꝛmoſioe · lya tñ fecundioꝛ eſt · Ved magis ad ꝗpoſitum · Vudi jn⸗— nocentium. ij· in Decretali epł a ad quendam platum ſcripta · Hec h inquit putẽð ꝙᷓ ĩdeo martha malaz partẽ elegit que circa plurima r ſatagebat. qua maria optimã partẽ elegit que non auferet? ah ea. i qm̃ licet illa magis ſit ſecura · iſta tñ magis eſt fructuo ſa· et licʒ i un la magis ſit ſuauis iſta tñ magis eſt vti lis · cum in fecunditate ſo⸗ bolis hppitudo lye · racheliſ pulcritudini ſit pᷣlata · qᷓuis ſimul in e vnm et dtemplatiuꝰ eſſe valeas et actiuus · legiſlatoꝛis exemplo n qui nunc aſcendebat in montẽ vt gloœeiã dñi cum maioæi cernerʒ li nnin bertate · nunc vero deſcẽdebat in caſtra vt cum vtilitatibꝰ populi mu ꝓuideret · Quapꝛopter facilius indul getur vt aſcen dat monachꝰ uyln ad pᷣſul atum ·ꝙᷓ vt peeſul ad monachatũ deſcendat · Mec ille pater uci ſanctiſſmus p mariam et rachelẽ ↄtemplatiuã · et ꝑ marthã et lyã wurdo vitam actiuã intel ligens figuratã V ropter hant itaq; differen varh tiam et compationẽ huius vite ad illam noc peudentie eſt nec con mn⸗ ſtantie foetis aĩmi · G nec caritatis nolle dtemplatiue p actiuã pꝛo hty ſalute ꝓximonn ꝓcuranda derogare eti am habita in contranũ aliq Wyr inlpratõs. Vñ et dictus pater in eadem epł a ad eundẽ. vi inquit dicas ꝙ eſt foœeſitan latens cauſa qpter quã cedendꝛ voluntas tihi nn⸗ penitus in ſgiratur · nos tibi ſiquidẽ rñdemus · Tu quõ ſcis ꝙ talis n imnſpiratio ſit celeſtis · nõne recolis ꝙ ille gloꝛioſus pontifeꝝ dixit K cum cepiſſet viribus coꝛpis repente dellitui · Dñe ſi adluc populo„ tuo ſum neceſſarius · nõ recuſo lahoes · fiat volũtas tua · Aliꝰ exem⸗ we plum ſecutus · qui dixit cupio diſſolui et eſſe cum xp̃o · manere qui⸗ u dem in carne neceſſe eſt gpter vos · et infra · Quippe quãtocũq; vir⸗ un tutum floꝛe refulgeas · et in te non habeas caritatem · nihil com⸗ pꝛobaris habere · nulla ſiquidem maioe poterit eſſe caritas ꝙᷓ vt Mn animam ſuam ponat quis pꝛo amicis ſuigcum aũt ꝓpter hãc te de i ceat animã tuã ponere peꝛo ſubditis tuis Rhlla occahone dũmodo min in ipſis pꝛoficere poſſis et ſi non om̃ibus · tamen multis ab eoum ſwu regimine te duenit excuſare · Mec iten ille pater · Quid ergo Pro⸗ nn fecto qpter pᷣmiſſam dicton patx teſtimomijs dfirmatam ditfere⸗ vi tiam et ip̃on conſiliũ non eſt peudenti vro pᷣſertim foœetis ajmiet icn habẽti caritatẽ · que oñ̃na ſuffert · om̃a ſuperat · om̃ia ſuſtinet et no wh querit que ſua ſunt dolẽdum · ſed pꝛedictonn patrum conſolato?njs wh 4 * 3 „ M„ Aeg:„ 4 * — * ½ —. —„ — uon * rene 4. 25 M„ 2 8 „„ 7* 6 ₰ X„ 5 * 2)* 1 ee Pihn 7 „ rn e*1 mnl per x 16 „1 „ 1* 1 5— * 1 NVN 4 „* 5 „— 8„. — k ⸗& 2 „—— N— . „ 73. „„— **— . 8. —S RRR teſtimↄnijs confoꝛtato abſq;ʒ trifticia tolerandũ. ac de dmuni atqʒ; maei vtilitate ꝓcuranda ſpe gaudendũ nðð ohſtante aliquãto cò⸗ templationis impedm̃to ſi ei pᷣdicationis vei plature in quo pol⸗ ſit ꝓicere vt pꝛemitti tur officium imponatur: Hf. GOhS HORRRTfO. ecunda puella ſic ait · Plõne frater homini pñ diſpoſito ↄſolg toenum eſt ſcire in actu ſuo conßiſtere maius bonũ ꝙᷓuis e r eo ſequatur minoeis honi impedimentũ ·&ſt vtiqʒ fateare neceſſ⸗ eſt. Sʒ ecce fas non eſt ·imo potius nephas ſancte matris eccleſie mg giſtre fidel iũ· et ſpiritus ſancti doctois pariter et dſolatceis opti mi dſilio gubernate · eſti mation dtraire quo minus hoc quod ilii⸗ etiam cuilibʒ cacholico meliꝰ mauſue bonũ videatur. Quid erga Wro fecto ſequitur ꝙ homo bene diſpoſitus abſq; turhatione pati debet atiquale dtemplationis impedimentũ gprer vite actiue exer citium. q̃ntum ad doctrine vt regiminis officiũ. tanqᷓ qpter illud quod judicio eccteſie ſacroſancte cognouerit eſſe maius honum. Rudi quantũ ad hane compationòet illatam ↄcluſionem ſanctiſi mum illum pzem jnnocentiũ · iij· In quadã epła deeretali· Nullus inquit abſqʒ licẽtia romani pontificis occaſione quatunq; deſere⸗ re Pᷣſumat Pſulatum · q̃ ſicut maius bonũ minoe bono pportur Fta cõis vtilitas ſpeciali vtilitati p̃fertur · et in hoc caſu recte ppo⸗ nitur doctrina ſilentio· ſollicitudò contemplationiet labo⸗ quieti 2 du0 vriq; deſignandũ vnigenitus dei fil ins nõ de rachele ſe canum carnẽ natus eſt · ſʒ de lya: lec legitur eum in domum ſuqᷓ maria excep iſſe · ſed martha. Vñ qñ põt ep̃ß p̃eſſe et ꝓdeſſe nõ debz cedendi poſtulare licentiam aut etiam obtinere · Plec ille pater- I. COtISDERTIO. ercia puella ſie ait. Gur turbaris de n termiſſione dtemplatio nis· et non cõſolaris potiꝰ de lucro interim maximo bone acti onis · Nõne velles dtemplationẽ quã alias cõtinuare nõ poſſes 4 tempe libenter intermittere P incro mille marcaꝝ mediãtibꝰ qui bus poſſes multis paupibus ſul uenire · timo ꝙꝙ hanc cõmutatio⸗ nem cum diſolatione acceptares. Iʒ quò Nrofecto lucro vniꝰ aje taceo de muititu dine lucnmille mdrcanx auri ꝓeſus eſt incompa bile· quippe vnã aĩam ſaluare vel ad eternã eius ſalutẽ qmouere. ta aĩm in dei amoee ad deſideriũ deo acquirẽòi etiã alios ip̃m ſimi iiter diligẽtes ita accẽdit · ꝙ dtinuatõeʒ eiuf vtterioao P ſubſequẽ ti actione aian luẽtiua libeter intermittit Mreſertim qñ hoc qð in tẽpoꝛibꝰ amittit?.qͥbꝰ nũc remplatõ qpter actõeʒ · nůc actõpter dtẽpilatõeʒ itermitti in vtriuſq; feruoæe intẽſicei viciſſiʒ recupatur 1 ℳ — t —— . * Fd hanc nimirum intentionẽ plane et plene locutum eſſe noueris patrm ctareuallis · Fx bonis inquit opibus mens aſſueta quietis recipit dſolatõeʒ· quotiẽs ſihi lux vt aſſolet dtemplationis ſubtra: Hitur · Quns ei nõ dico dtinue · vel diu dum in hoe toꝛpe manet lumine dtemplatõis fruat?· at quotiẽs cderuit a cõtemplatiua toti ens m actiuã ſe recipit · Inde nimin tanqᷓ; e vicino familiarius re⸗ ditura inidip̃m · qm̃ ſunt inuicẽ dtubernales et cohabitãt hee due pariter · Eſt quippe ſoeoæ marie marcha · neq; em̃ et ſi a dtemplatio mis lumie cadit patitur tñ nullatenꝰ ſe incidere in tenebeas pecca ti ſeu ignauiã otij · Sane in iuce bone opationis ſe retinẽs · Koquoꝛ vobis expimentuz q exptus ſum · Si qñ ſane compi peofeciſſe ah⸗ quos vãm ex meis montis ·tunc non me piguit fateoe curã pᷣtuliſ ſe ſermↄnis ꝓpio otio et quieti · patienter aueiloe ab infecũde ra⸗ chelis amplexibus vt mihi exuberẽt fructꝰ ꝓfectuum vẽon · Cari ras eĩ que non querit q̃ ſua ſunt id mihi iam dudũ facile pſua ſit · nil ſcʒ deſiderabiliũ meon vẽ is pᷣferre vtilitatibus · oꝛare · legere · ſcribere · meditari · et ſiqua ſũt alia ſpiritualis ſtudij iucra hec arbi tratus ſum ꝓpter vos detrimenta · Noc ſiquidẽ vera et caſta cõtem platio habet. vt mentem quã diuino igne vehementer ſuccenderit tanto repleat ʒelo et deſiderio acquirẽdi deo qui eum ſimiliter diꝛ ligant vt otium cõtemplatõis pꝛo ſtudio pᷣdicationis libentiſſime intermittat· et rurſum potita votis aliquatenus m hac parte · tanto ardentius redeat inidip̃m · q̃nto ſe fructuoſiꝰ intermiſiſſe memierit Et item ſumpto— ſolita alacritate recurrat Eilec ille pater · „ FIif. COpISDSRNCIO. narta puella ſic ait · O amce ſi te drriſtat nunc in re mino dul redo actus tui meritoæij in vita actiue exerciti vincat hoe eti m nunc gaudiũ in ſpe de multo maioei idcireo recipienda dulce⸗ dine futuri pᷣmij quoò vtiq; · quanto eſt maius · tanto eſt et dulciul ſcut et delectabnlius · Quid ergo · Drofecto ma ius pᷣmium atq; id circo dulcius ſeu delectahilius maioen merito coꝛrndet · Seod ecce Fea cõtingit ꝑ vite actiue opa magis mereri ꝙ ne illa impediantur optab ile eſt a pñti dulcedine vite dtemplatiue vł pꝛo tempe impe diri· Fudi illuſtrẽ aqumẽſem · Doteſt inquit dtingere ꝙ aliquis in opibus vite actiue plus meretur ꝙᷓ; alus opibꝰ vite dtemplatiue· puta ſi ꝓpter abundanti am diuini amoeis vt eius voluntas implea tur ꝓpter ipſius gloꝛiam · interdũ ſuſtinet a dulcedine diuine dtem plati onis ad tempus ſepari ſicut apoſtolus dicebat · Qptabaʒ eso ip̃e anathema eſſe a xp̃o peo fratribus meis · Quod qudem verbum vt peius recitatum eſt Johãnes os aureum exponẽs · Ra inquit to⸗ tam mentẽ eius demerſerat amoe xp̃i vt etiam hoc quod ei pᷣceten oñ̃ibus amabiliꝰ erat · eſſe cum xp̃o · rurſum idipᷣm qẽ ita placeret xpᷣo dtemneret · Nõne autem et illud quod magis eſt Ip̃ᷣo piacitum atõis guſtu va lentius ad acquirenda iucra 1 — mn wi ſn dihn ʒur uun ſte Jn orm v wnn ilſt iem⸗ 2 npinth Ju h uſonn nA igni — w he5 t de cati xx Mhqui wa · jno E tui n p dilenn „D merhuh n n pu in nd ergo ·Dr dihas monm —„ — — . amoꝛe ipſius xp̃i habenti caritatẽ magis eſſe debet et dſol atoꝛjum et ideo etiam ad ſalutẽ Pximon aſſumendum Ptiq; · Hoc eſt ꝙ p̃fa tus ꝛiluſtris alio in loco Fmiſſis dcoedãs ſic dicit Perfectio cari⸗ tatis eſt · vt aliquiſ qpter dei ee Ptermirtat duicedinẽ dtempla tiue vite quam magis amaret et accipiat actiue vite occupati ones ad ꝓcuraàndum ꝓximoꝛũ ſalutem ·Mec ille. Capitulum octauum continens dſolationes ſup ſacre ſcripture et alianꝝ ſcripturarũ difficuttate. Qtauo poſt pᷣmiſſa acceſſit ad ſ upeadictã dñam dſolatricẽ ettam atius triſtis petens ſup ſcripturan difficultate cõ Folari Cui illa mox de ſuis puellis duas adiunxit- t. COtSiDSfTO. vrima pueila ſic ait · Cur te amice difficultas cõᷓtriſtat ſcritura rum et non potius conſolatur. eo ſcʒ ꝙᷓ intellectu ean adepto magis qꝙᷓ ſcriptura facilis delectat· quinimmo ſcripture nimis faci: les ſuo frequenti vſu faſtidiũ generant. O⸗ vero econtra difficiles delectent patet in ſcriptura ſaea de qua loquẽs magnꝰ pater Fu⸗ Suſtinꝰ · Iꝛ inquit in ſcriptura ſaẽ tĩ eſſent ᷓ facillime intelligerẽ tur· nec ſtudioſa quereretur · nec ſuauiter inueniretur veritas Fjec iſte pater · Vñ et qualis ſit egregius doctoe Gregoꝛiꝰ manifeſtat. Bacra inquit ſcriptura in vnd eodeq; ſermone dů narra: textũ.pꝛo dit miſteriũ· et ſicut miſterijs ſapiẽtes exercz · ſice ſupficie ſimplices refouet · habz ẽ in publico vñ paruul os nutriat et ſeruat in ſecre to vñ mentes ſublimiũ in admiratòe ſuſpẽdat · lec ile · Sed quid- Certe ſm mũdi ſapientẽ qẽ mirabile elt delectabile eſt Declarat etiã illuſtris Fquinsſig · ꝙ admiratio eſt delectationis cauſa ſicut rarã et noua · et hoc inq̃ntum homo in inueſti gatione mirabilium habet deſideriũ addiſcendi cauſam et adiunctã ſpem eius cognitt onem dſequẽdi et adminꝰ inquantũ addiſcit aliquid noui·ſ.talem eſſe qualem non eſtimabat Mirabilia itaqʒ inquantũ delectãt intã tum animũ hoĩs pᷣſertim curioſi ad ſui inueſti gatõezʒ inc linãt · quip pe peincipe phon teſtãte. ꝓpter amirari ceperunt nunc er peimum phari · quod et de ſacris ſcripturis pſalmſta exp̃ſſe inſinuat· pira⸗ bꝛlia inquit teſtimonia tua · Ideo ſcrutata eſi ea anima mea · IDe pꝛi mo ergo ad vltimũ ſequitur ꝙ miſterioꝝ ſacran ſcripturanꝝ dißfi cultas magis eſt qꝙᷓ felicitas ad ſu inueſugati onẽ al lectiua conſo⸗ kationiſq; cauſa¶ Jane inter hec nõ eſi ptranſeundũ egregiũ ver bum Gregoeij⸗ Omnẽ inquit ſcientiaʒ atq; doctrinã ſacra ſcriptura tranſcõdit nec ſic ckauſa eſt vt pauefci depeat · nec ſic patet vt vile leſcat · ſed vſu faſtidium tollit · et tãrg plut diligitur qͥnto ampliuſ meditatur · lec ilte.. COhSOSRSTIO. Necũda pueila ſic ait. Jam habes frarer ſoꝛoꝛig mee teſtimonio difficultas ſcripturan in admirationem adducit · que vero maioꝛi cum admiratione app̃hen dũtur · in memoꝛia firmius retinẽ rur· nempe hoc hoiĩes in ſeipis expiuntur · Bed et iliud qð difficul ter ingreditur firmius retinetur · patz hoc de ſigilli ymagine qᷓ tar dius cere ꝙᷓ aque impeimitur et firmius retinetur Vnde et hoies tardi ingenij bone eſſe memoeie phibẽtur · Econtra aũt iluſtris di cit Boetiug·ꝙ ſciẽtia feſtinata marceſcit · medioe riter aut aſſumpta augmẽtatur et creſcit Sʒ nõne melioꝛ et dſolabilioe eſt bone rei fir mide retẽtio cum appᷣenſione dufficili ꝙᷓᷓ debilio⸗ rententio cũ ap peehẽ ſione facilioꝛi·&ſt vtiq; · Auid ergo · Wrofecto ſequit? ꝙ ma⸗ 1oꝛem dolationẽ opatur pᷣſertim apud indefeſſos ſcripi uran dit̃fi cultas ꝙᷓ faciat ea j facilitas · N minx et ſolitũ eſt ꝙ bonũ qõ di⸗ ficulter acquiritur magis amatur · et quo magis amatur eo et cum maioei conſolatione habetur · Capitulũ nonũ dtinens ſolationes ſup laboꝛe ſtudij · ſapientie vel ſciẽtie ſiue ſup ſtudendi difficultate · ·cũ laboꝛe et vexatione · Ono poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñam peincipalẽ eõſolatri⸗ cem acceſſt et alius triſtis peo conſolati one habenda ſu per difficultate ſtudendi ſiue ſuper laboꝛe ſtudij Vt illa mox eidẽ eadem de cauſa de ſuis puellis decẽ aſſignauit f.CONSIOERRTIO· rim pnella ſic ait õne o amice dſolatↄꝛiũ eſt in eo laboꝛare de qao admodũ dſolatoeia pᷣicantur· pᷣſertim in quo laboꝛa re nõ eſt graue · vt eſt il lud qð natũ eſt ad om̃e opus et ad omnẽ ia peõ exercitare et adiuuare · Eateare hoc neceſſe eſt · Bʒ quidnã eſt oc · Drofecto ſtudiũ ſacre ſcripture elt · Fuoꝛ hagon? llũ regula rem· Mihil in quit in hac vita dalcius ſentit? nhil auidnꝰ ſumtur nihil ita mentẽ ab amoee mũdi ſepat · nihil ſic aĩm dtra tẽptatões roboeat mhil ita hoĩem excitat et aduuat ad om̃e opus et àd om⸗ nem laboeõ ſicut ſtudiũ ſacre ſcripture · Hlec ille· et nõne p hůc de ſtudio ſacre ſcripture admodũ dſolatoæia pᷣdicãtur · cuiꝰ autoꝛita⸗ tis partẽ q̃ntum ad roboꝛationẽ ↄtra mãdi temptatões venorabil jerommus vfirmat · V inquit quicʒᷓ eſt qð in hac vita vn ſapꝛen⸗ tem teneat et iter pᷣuras et turbines mũdi equo aio pſuadet mã⸗ nere · D eſſe peimũ reoe meditatõeʒ et ſcientiã ſcripturanꝝ · Nec ille Qui rurſfum alibn ſic dicit · Sicut ſteilas celi non extinguit nor ſic mentes fidelium inherentes firmamento ſacre ſcripture nõ obſc u⸗ rat mundana iniquitas Il. GCObISIDERTIO. Zecunda puella ſic ait · O amic e · õne in eo laboꝛare ad ſcien⸗ Jdum dſolatoeiũ eſt qð ſcire vſq; ad ſemũ ardẽter appetit pᷣſer tn ſi ꝑ ip̃m volũtas dei intelligit?·&ſt ꝓculduhio et vł᷑ om̃ deno ro eſt katendũ · Nam et indeuoti · curioſe tã auide poſſent appetere —— ſe„* nNdaufdil un ipedutidin: ns peocn r nnen le h NnuNun pu t i. inmet l Cxn hnr i nt beew knp ala em * n4 epi · v r* near et adm* — enpturt᷑ d dhluu N „ „. * — n— 31 1 ri c 5 cP 8J ꝙ intelligeròt aktiſſimi voluntatẽ. Jed quid. Wro fecto in diuinig ſeriptuig · Mec voluntas plane intelligitur. Fudi venerabilem je. ranimã-hoc clare ſupponents. n duinis inquit ſerpturis ꝑ quaſ ſolas potes plane det in teiligere vol untatẽ Phibent? mala pcipi⸗ untur bona · dceduntur media. ſi uadentur pfecta. ec 1le Ren li. cet om̃s hoĩes natura ſcire deſiderẽt teſte mundi pßo tñj hoc deſi derium in nõnullis q̃ntũ ad pie ſcientiã tepeſcere poſſet. dicente- ip̃o płzo ꝙ indigẽtibus melius eſt ditari qᷓ philoſophari. S quid de ſenibus. Wrofecto non videtur tepeſcere appetitꝰ eon ſciendi ſcripturas · Vudi rurſt um pdictũ venerabilẽ Icripturan inquit ar doe nulla pꝛde ſus etate extingnuitur · imo vt ſecularis actoeis vtar ſententia pæo ip̃a magis etate nflamatun. K. GOtISeRxcO. ercia puella ſic ait · QO amice cur de ſtudij laboꝛe eoe tuuʒ gra⸗ natur qui nec laboꝛ dici meret?. Quẽa dmodũũ otiũ ſine lis n otium ſed moes eſſe affirmat?. Judi illuſtr ſenecã. Otiũ inquit ſi⸗ ne iiis moes eſt. et vni hois ſepultura · Nlit leco ingeniuz et ſtu⸗ 5 dio fit gratum · Rec ille · Qui rurſum de laboꝛe ſtudij Ioquẽs · La⸗ bo inquit ſcolaſticus otiũ eſt⸗ſ otiũ negotioſum · et quod animũ reddit ad hon eſta ſe oiticitum. VHH. COSOERTO. harta puella ſic air; Mõne laboe ꝙ ſe theſaun fodiendi · dele⸗ tabilis laboe eſt et dſolatoꝛiꝰ.gñ ntiq;. Auid ergo · Certe ſe utur ꝙ lahoe ſtudij ſapiẽtie in ſacris ſcripturis pᷣcipue relucentiſ laboe dſolatoeiꝰ eſt. Nempe lahoꝛ hhmõi ꝓculdubio laboe eſt the faun ꝙ ſe fodiendi et inuemsdi · quippe de ſapĩa dicitur ꝙ infini tus theſaurus eſt hoĩhus quò qui vñ ſunt ꝑticipes facti ſũt amici⸗ cie dei · me eſt etiã ꝙʒ dicit ſcriptura. Oĩis ſcriba doctus ſimilis eſt homini põifamilias qui Pfert de theſauro ſuo noua et vetera. ces foꝛte qubus in rebus aut qnalibz dſiſtit hic theſaurꝰ. nun qunt in auro vel argẽto. Fbſit. Nam ſcriprura de ip̃o loquẽs. Wiui tias inquit nihil eie dixi in compatione illius nec dpaui illi lapi dem p̃cioſum · qm̃ om̃e aum in compatione illiꝰ harena eſt exigua et tanqᷓ lntum eſtimabitur argentũ in dſpectu illius. Nñ et de in⸗ uentoee hniꝰ the ſauri dicit ſalomon. Beatꝰ homo qui inuenit ſapi entiã · St ſubdit cauſam · melioe eſt inquit acquiſitio eius negocia⸗ tione auri et argenti pemi et puriſſimi ·fructus eius pꝛectoſioe eſt cuctig opibus gr om̃a que deſnderãtur huic non valent compari · Jane mons peipuus ex cujus mineris hic theſauruſ foditur ſeu colligitur eſt iuxta fonum vocabuli mens alta ſeu cõtemplati one eleuata que mens quaſi mons mineras habet nobiliſimas in ſe re cõditas ex quibus dictus theſaurns P magna parte extrahitur · vi delicet peincipia tam ſpectabilia ꝙ moeal ia menti naturaliter in⸗ dita que peincipia tanqꝙᷓ minuta quedam mineris compo · ſiquidem la ſunt minima quantitate · et maxima poteſtate⸗ 7 ſi VCOStPenTIO.. inta puella ſic ait · O amiee eur triſtaris de laboꝛe ſtudijHlõ ui laboe venantiũ aucupantiũ piſcantium delectabilis eſt et mn TSn ſolatoeiꝰ. Fſt vtiqʒ · Nñ et ma gnus pater Fugꝰ hmõ laboeipꝰ nn aboꝛes amantiũ compans · nullò inquit mõ onerol ſunt iaboꝛes nn amantium ſa ip̃ delectãt ſicut venantiũ aucupantiũ piſcantiũ · in eo em̃ ꝓꝙ amatur aut nõ lahoꝛatur aut laboe amatur · Sʒ quid · Cer⸗ m te ſequitur ꝙ labo ſtudendi in ſcripturis pᷣſertim ſacris deiectabi 6 lis eſt et ↄſolatoeiꝰ.lempe qui laboꝛat in ſtudio· nũc venat? · nũe piſcatur · nunc etiã aucupat?. Venatur quidẽ nõ ferãs ß veras ſen⸗ 5 renrias in nemoeibus qñqʒ ſenſibiliũ obiecton vt in campis ſilue ſ quẽadmodũ pater clareuallis · quibuſdã doctoꝛibꝰ interrogãtibꝰ n cum in iocis ſtudion non ſteterit vñ haberz ſcientiã · fertur rñdiſſe w Vos queritis eam in effrata · nos inuenimus eam in campis hilue · 6 quaſ dice ret vos queritis nos inuenimus que multum differunt · Wos in eff̃rara · ið eſt ſecundum interp̃tati oneʒ in puluerulenta· ſ⸗. villa ſeu lutoſa · vel in puluerulentis ſubtilitati bꝰ ad modum pul neram cito exſufflatis et euaneſcentibis. nos aũt in campis ſiue. folijs fagi vł quercus nos docenti bus · Vnde hic pater cuidã ſcri bens · Erperto inquit crede aliquid amplius inuenies ĩ ſiluis ꝙᷓ in 8 angulis · iigna et lapides docebũr te quod a magiſtris audire non S poſſis · Soref eti am dici ꝙ qui laboeat in ſtudio venatur quan⸗ doq; ferina ſeu ſilueſtriã id eſt rara quedam diuinarum conſolati⸗ onum ſentimenta ſpiritus nutritiua que non in campo cõmmis vi pn te ſed in celeſtis ſiiua paradiſi omne lignum pulcrum viſu conti⸗ n nentis vbi habitat illa que quaſi cedeus exaltata eſt in libano · et ih quaſi cyp̃ſſus in monte ſyon ec̃ · De hac paradyſi ſilna dicta ſilue⸗ ſ ſtria perfectioæibus contempl ationum venationibutz capiuntur · dhuc quoq; aliter poteſt dici ꝙ ſm petrũ ilium Rausnenſem pa radyſus eſt in ſcolis· quippe in nõnullis ſi unt hoiĩes vẽlũt ãrboæeſ ſua multitudine quaſi ſil uam conſtituentes · ferina itaq; ſilueſtria pꝛopter agitationẽ tenera facta et ſubtilia ſunt rare ſubtiles et de lectabiles deluſiones in dicta ſilua capiende · que quidem vel ce⸗ lerrimon mntellectnum tanqᷓ; venaticoæum canum inſecutiuis di⸗ ſrurſibus · aut tanqᷓ venatoeum diſeurſiuis mſecuti onibus vel cõ⸗ plexarum argumentationum rethibus ſolẽt capi · AMutſum qui là boeat in ſtudio ſepius quaſi piſcatur in aqua ſapientie ſalutaril· et capit in ea nõ lucios · ſ lucidas veritates · non ſalmones · ſed qñq; falomonis ſalubees inſtructioneſ · nõ cethe grãdia· certe gandia imenſa · Vl dici põt ꝙ natatilia q̃ nõnunq; capit ſeu piſces nobileſ in aqᷓ mobiles ſũt diuinoꝝ inſunctuũ motꝰ notabiles ſuꝝ hũanis 7 vnn pei —. 12„ — curmli apanni pcinan Mpn . mqun niꝝ X denanain Matur n. m enptun en de an ladoꝛg ni e xwer B enkdilii Sdwtn * ndadi bertn „ knnt vi babei acn m m N n n — nlarenxt hdakri — enne e Ahun innt e deerdut n qxdin Ne y q ladon nh 4 r n n na ee ne n cedeus nl cn Ne bue pn lnonmn M de ln prn⸗ ppe* anallw M —— tn et ſobalꝰ ibia4(— ₰* * „— N ——— ₰„„+ un„n rebus fluxibilibus ſupnatãtes Pſertim ſa virtutũ pfectionibꝰ conſiſtẽte in fluuio nis dei inũdantis capiendi · Quippe in eccleſiaſtico dicitur· Bene⸗ dictio illius quaſi fluniꝰ inundabie· Deniq; qui laboꝛat in ſtu dio nõnunᷓ quaſi aucupio capit altilid ſou volatilia. ꝛd ð alta dei volita ab aito de celeſiis paradyſi frõdoſo nemoee aduolãtia· vei alta ſeu ꝓfunda miſteria · nunc ſe Pfundius intra aquas ſcriptura rum a viſu nf̃o occultãtia. nunc ſe quaſi deſup riuos aquan hmõr volatu anagogico ſubleuãtia que ꝑ nſum viſus · aut p conãatꝰ acci pitre· juxta nom̃ ſuũ Pdã unſcemodi accipientè faci lꝰ capiũtur exta puella ſic ait · Hõne loboe mãucandi pᷣſertim gratum ci um ſanos delectat et eſuriẽtes arqʒ hoc pacto dſolatur. Vti qR nec eſt qui hoc negaret. Sed quid· Profecto ſequitur ꝙ labod noẽdi in ſacra ſcriptura delectat eum et dſolahitur cuiꝰ hðᷓ inte⸗ rio? ſpũaliter eſurit et ſanũ Suſtũ habet. Nempe laboe ſtudẽdi ſa⸗ cra ſcriptura laboꝛ mãducandi eſt ñ ſacra ſcriptura eſt cibus hoĩm Non em̃ eſt dare aliũ modũ ipᷣm mãducandi qᷓ ſit laboe in Pa me⸗ ditandi ſeu ſtudendi. Sed ecce P ſacra ſriptura ſit homim cibꝰ tã⸗ ꝙᷓ p̃us viuificatiuꝰ.nutritiuꝰ acq; miro mõ delectabytis et gratꝰ Fatet certitz teſtimomjs. Nis ſcire ꝙ ſit cibus hoĩs. Fudꝛ gregoeij teſtimoniũ egregium. Facra inquit ſcriptura aliqñ nobis cihus eſt aliqñ potus ·cibus eſt in locis obſcurioeihꝰ. quia quaſi exponẽdo rangitur et meditando glutitur · potꝰ pero eſt in locis aptioeibul quna ibn ſoebetur ſicut inuenitur. VVis ſcire ꝙ ſit cibus in vita cᷓ ſeruatiuꝰ. Vudi teſtimonium iphius ſaluatoeis · Non mquit in ſolo ane viut homo· ſ; in omnj verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei· udi rur um johanns os aureum. In ſcripturis mquit nuenit puſillammis iuſticie ci boſ qu añm mej nð Pmittũt qui aũt magni aĩmi eſt jnue nir ibi ſpuales eſcas que pducunt eum ad angelon naturam- vus ſcire ꝙ ſit cibus nutritiuus. Fudj rurſ um egregũ Gregoeiũ Bac ra inquit ſcriptura habz in pubi ico vñ puulos nutriat ꝛc.· Nec mirum · quia dulcia nutriũt ſ põ deo loques cum admiratione d cit · ꝙᷓ; dulcia faucibus meis eloquia tua ſup mel et fauũ· Sane per hoc patz ꝙ eſt cihus delectabilis atqʒ gratꝰ. Xd q deniqʒ · Kudi venerabilẽ jeronimũ pinguiſſmꝰ inquit ſmo diuinus eit · om̃g ha bet in ſe delicias qundquid volueriſ ex ſermone diuino naſcitur ſi⸗ cut tradunt iudei · qm̃ manna quando come debant ſecundũ volun tatem vnuſcuiuſq; ſic ſapie bat in oꝛe. . CObISRRTO. Pptima puella ſic aikt. O amce nõne laboꝛ añ ſpeculũ ſe oanã⸗ tium delectabit᷑ eſt er dſolatoeiꝰ. Certe ſic. Quid ergo · Profecta ſe qutur ꝙ laboe ſtudetis in ſacra ſcriptura eſt lahoꝛ delectabatis et olatoeiꝰ. Nempe laboꝛ ſtudentiu in ſacra ſcr ptura non tr̃ vt gina religionis in dneris afflustie ſeu benedictio⸗ ſriant · ſed vt boni fiant · eſt loboe ante ſpecuiũ ſe oꝛnantiũ quippe ſacra ſcriptura ſtudenti in ea ſe obicit tanqᷓ; ſpeculuz ad ſe tali ſpe⸗ culatione ſemotis feditatibꝰ oꝛnandũ · nõ ſolũ habitu ſcientie · ſed * etiam virtutũ habitibꝰ diierſan · Fudi egregiũ pẽem Eregoeium Scriptura inquit ſacra mẽtis oculis qᷓſi ſpecutũ qðdam opponitur ve ibi interna facies nr̃a videatur ibi em̃ feda · ibi pulcra nr̃a dſpi cimus · ibi ſentimus quantũ ꝓficimꝰ. q̃ntumue a ꝓfectu diſtamus · Xudi etiaʒ venerabilẽ jeronimã · Vtere inquit lectione diuina vice ſpeculi feda coerigẽdo · pulcra conſeruãdo · et puicrioꝰa faciendo · ſcriptura em̃ ſpeculũ eſt feda. oñdens et cœerigi docens· Vt. COhSEOEHRNTIO · gtaua puella ſic ait · Nõne la boꝛ cartantiũ et vniuerſaliter in nuſicis ludentiũ inſtruĩtis · eſt delectabilis atq; dſolatoæmꝰ erte hoc fateri neceſſe eſt· Quid ergo · ſequitur oĩno ꝙ laboe ſtu⸗ dij ſapientie vel ſciẽtie pᷣſertim in ſacris ſcripturis relucẽtis dſola toejns laboe eſt et delectabilis · Nõne eĩ illi cantant vei in coꝛde canticis ſpũalibus plus deuotos ꝙᷓ cãtus coꝛpales delectantibuſ qui in choꝛo coꝛdis tabulato · ſ· intellectu ſicut tabuia raſa pei: mum vacua exiſtente et poſtmodũ ſpũalẽ p reflexionẽ optimã red dente reſonantiã ad modum cantantiũ notaſ fomãt et àd modum diſcantantiũ notas oꝛdinãt dtra notas · Gerte ſic · qñ videlicʒ in ſa cris ſcripturis p ſtudiũ ſuum notãt textũ. notãt et gloſam qᷓſi notã tra notam · vel dum ad modũ tripli notant ſenſuʒ lalem qᷓſi teno⸗ rem · notãt allegoꝛicũ vel moꝛalem qᷓſi quintã · notãt pariter et ana gogicũ q̃ſi octauã Rurſum ſijn coede loqui poſſumꝰquare nõ et cantare · Mimn ſup loqui cãtare nõ addit niſi regul arèẽ vocis mo dulationẽ ſm eleuationẽ et dep̃ſionẽ · Sʒ quid · Eece ᷣm pzem cla reaallis deſideriũ vox quedam eit · Voſſumus aũt in coedis ſtudio eleuationẽ hãe deſiderij in dſideratõe diuinoꝝꝝ hũficiox et dep̃ſ⸗ ſionẽ aimi in dſideratõe ꝗpeie indignitatis Peniq; ꝙᷓto plures ſenſus ſupꝑ eadẽ verba notancet tanᷓ note frãguntur et multipli cantur tanto ſolẽnius et delectabilius cantat? · Quis ergo negarz quin in ſtudio ſcripturarum delect abiliſſime cantari poſſit foꝛman do m eo notas ·i· notabiles expoſitiones ſup verba · verbi S · pater noſter · ſuper hoc verbum poteſt quis notare ꝙ is qui pater noſter dicitur generauit ſeu creauit nos regenerauit nos ſed et nutriuit nos · poteſtqʒ notas has multiplicare et multipliciter frangere qñ quidẽ notat ꝙ generauit noſ creãdo aĩam creãdo coꝛpꝰ ſeu ma reriã. Fcidẽtia quoqʒ non ſolum coæpoeis ſed et anime · Zmiliter quando notat ꝙ regenerauit nos in eſſe Fie · in eſſe caritatis ct am? cicie · et in ſpem viuam de futura generatione in eſſe gloꝛie · Simili rer quan do notat ꝙ nutriuit coepaliter et ſpiritualiter ſacramentã liter et aliter et ſingula hoeum fecir multipliciter ·) Dices foꝛte iſte cãtus qui mere kit in coꝛde et ſi ſit delectabilis in aure dei · no m un u m ſſu Nn mn in doo din vu wn vg e nun lun mn n 4 5 3.—* nas. c dilen nd g. ſeun 7 nnlun nNW tilm 7 ect dalan.l. wlluh t z detnohülizr 6 m iiin ni en acn ini „nen—* * * 1 1 * E 1 1 * . * 6 nxun ji Mn larim iy eotde ln qn tiert nð mt en n Minn en t unw delectlus cn 3 erpobaone. —— N n30 es 61 nnlaplare xnol er be* multum tamen delectahilis eſt ipñ cantanti. Zed ſie dicẽdo ꝓꝛſus falleris et potiſſime qñ ſie deuoto fit in ſtudiò Pram angeli ꝙᷓ ip̃e deus delectãtur intereſſe ac deinere ad inteilectũ et expienti aĩe Nuius rei patʒ poſſibilitas dulciſſimo itlo pẽe elareualiis atteſtã⸗ te pſallentibus inquit dignäter ſancti angeli admſceri ſolst. O ſi⸗ quis iet oculos aptos videret qua cura· quoue tripudiꝛo mterſut cantãtibus · aſſunt oantibus ·inſunt meditãtib us. KRec ite. ſi ſic interſunt exterioei regnlariꝰ multo cãtui interioꝛi. ᷓʒ ꝙ et deꝰ nõ⸗ nunqꝙᷓ ſuam exhibeat pñti am dci nõdo vel Potius pᷣcinẽdo. pfoc nõ vdetur mirũ pᷣſertim dum cantat? ſibi · nõ minug eĩ poteſt deꝰ cã tare in coede hoĩs qꝙᷓ; intus loqui. Sed quid · Profecto nõ ſolũ deꝰ poteſt intus loqui ß de facto loquit intus · ſ. in hoĩe deuoto ſpũ⸗ ali ſtudio dedito. fuxta illud dictã magni pẽis · qñ oꝛas cum ded loqueris · qñ legis deus tibi loquitur vtiq; intus juxta illud pſal⸗ mographi · Fudiã quid loquat? in me dñs deus ·gitur põt et intꝰ cantare · Vudi agnetęʒ virginẽ ſm pulcram methaphoeã de cantu xp̃i ſui dilecti gloꝛiantẽ. Imo inquit xp̃muus mih ogana mo⸗ dulatis vocibꝰ cantãt. id eſt cuius intra me multiplices voces ſpi⸗ rituales ad modũ modulãtiũ oeganon ſßm equiualentiam me dele ctant · Jane ꝙ pſona deuota in cantu interno ſui dilecti miro mo⸗ do delectet?. hoc ex ſola loquela eius de qua minꝰ videtur plane du incitur dicente ſponſa in canticis · Fnima mea liquefacta eſt ſez pee duicedine me totã reſoluẽte · vt dji ectus locutus eſt · q̃nto igi⸗ tur magis poſtqᷓ vox ſui dulciſſmi cantu intug audita eſt · et maxi me qñ ex hoc per redundantiã ſpũalis gaudij in ipſo ſenſu carnis exultatio cauſata õ· Juxta illud pſalmiſte · Coe meũ et caro mea ex⸗ ultauerunt in deum viuum⸗— H. COISOSRCO. Ona puella ſic ait. G amice. Sne laboe choꝛiantium labo Adelectabilis eſt et conſolatoeiꝰ. Fſt oĩnd Put dmune mudiciuz hoim̃ atteſtatur · Mec credendũ eſt hoc tĩ de exterioei choꝛizandi modo in laſciuis ſalti bus et diſcurſibꝰ exercito ven eſſe. ß poti uſ de choꝛea in coꝛdꝛali tripudio et exułtatione ſiue in ſurſum dctio⸗ nibus conſiſtente · In qua choꝛea nõ mõ manus hoim 1ungunt? ad inuicẽ · ß potius manus hoĩm dei et angeloꝝ · In non angeli ma⸗ nus hñt de quibꝰ pſalmiſta homim loquẽès · In mambꝰ inqunt poœ tabunt te· Nõne et deus amicus ſponſe manus habz de quibꝰ ipa toquẽs ĩ cãticis. Manꝰ inq;t 1lliꝰ toæ natil es · Nõne aũt ſunt cũ deo ſponſo vel aliqui choꝛiſantes. Junt ꝙculdubio · Fpſe nãqʒ eſt qui eccleſaltica cãtione affirmatur ſeprus choꝛeis virginũ ſponſul de coꝛus gloeia ·et additur · quocũq; pgis virgines ſequũtur atqʒ lau dibus poſt te canẽtes curũtãt ymnoſq; dulces pſonãt. V ane ſi in celo hoc pficitur. nobiſcũ quoq; et in terris inchotur · Teſte ꝓð qui ioquens deo quaſi hoĩem in choꝛea manu ad manum ducenti · 7— de terrenis ad celeſtia · tenuiſti inquit mamm dexteram meam et in voluntate tua deduxiſti me ęt cum gloeia ſuſcepiſti me · Inchoatur autem choꝛea huinſcemodi per dictam manuductionem dei et in actu ſtudendi quo in ſcripturis manum dei attingimꝰ · quemadmo⸗ dum ipſum dauid dixiſſe nounmus · omnia venerũt ſcripta manu do mini ad me · Sed et moyſes filijs iſrahelait · edit mihi dominus duas tabulas vtraſqʒ ſcriptas digito dei · Scripturarum igitur que de manu dei ſunt aftectuali ſtudio ac pꝛo ipſarum intellectu ipſi⸗ us dei manuductioni exultationis tripudio ſuperaddito nõne ap⸗ paret grata quedam choꝛee ſimilitudo · Cuius quidem choeee rati onem perficit in nohis quaſi ſaltantibus redundans et in coꝛpus crebea furſum actio · de qua pꝛememoratum verbum pſalmiſte po⸗ teſt intelligi · cœæ meum et caro mea exuitauerunt id eſt quaſi extra ſe ſurſum ſaitauerũt in deum viuum⸗ X. COpSEfTIO⸗ i tacuiſſes philoſophus fuiſſès · id eſt amatoe ſapientie digne peramande · Hlunc autem qui laboꝛem abhoeres ſtudij vecoes eſſe amatoe ſapientie compꝛobaris · uis enim amatoum de laboæe aſ ſumendo pꝛopter amicam pudicam atq; gratioſiſſimam · vtpote ſpecioſam · et foꝛma amabilem in ſponſam habendam · generoſam locupletem ſenſatam · virtuoſam · multa ſcientem · letam·et ſolacio ſam · atq; delectabilem · conſolatoæiam. et iocundãam non erubeſce puella ſie ait · Cur frater conquereris de laboꝛe ſtudij · ret conqueri · cui potius peopter apſam laboe ille dulciſ et delecta bilis deberet eſſe. Nullus certe viroꝛum laudabilium · Sed quid · Nonne ſapientia ſeu ſcientia circa quam laboe ſtudij verſatur teſte jacobo alphei pꝛimũ pudica eſt ĩd eſt pudꝛcum facit teſte venera⸗ bili jeronimo · Vma inquit literas et carms vitia non amabis ꝛc̃· Ijmmo ſapientia de ſe dicit in eccleſiaſtico quaſi balſamum non mi xtum odoꝛ mens · balſamum inquit non mixtum et bene · Nam ſicut purum balſamum rem ſibi immerſam natum eſt a coꝛruptione pre⸗ ſeruare · jta homines immerſi ſapientie immunes redduntur a viti⸗ oↄum coeruptione · Eſt quoq; ſapientia ſpecioſiſſima · et ob hoc re⸗ bus ſpecioſis compata dicente ipſa rurſum in eccleſiaſtico · Qua⸗ ſi cedeus exaltata ſum in libano · et quaſi cypꝛeſſus in monte ſy⸗ on · quaſi palma exaltata ſum in cades · et quaſi plantatio roſe in ihericho · quaſi oliua ſpecioſa in cãpis · Immo de ipſa loquens ſapiens · Super ſalutem inquit et ſpeciem dilexi eam · Nec elt enim ſpecioſioe ſole et cetera cuius ceteras pꝛemiſſas conditiones ſu⸗ pꝛa per vnam de ſodalibus meis reperire poteris declaratas; pu io m doo ſoaenu panipe lis ſin ic 7 wun tunn ſunſt unwe ögan it nan Mnn ii ſ p ilan Ot doer Attean ſ dennt adean her an odm yep plm etr „ r b r nan cirta qun n eſ eſt ec an literas et a m eerleſiuſktsꝰ DPeniq; quantũ ad jocunditatẽ ipſius ſciẽtis conſolatoꝛiam. Fudi Pugons itluʒ regulars · Jiquis inq̃t familrariter ſctentiã amauerit iocudam valde reddit vitã et maximã in tribulatiõe dſolationem Capitulũ · x · continẽs dſolationes ſ up opoꝛtunitatis ſtudõdi ca reniã ſiue ratione carentie libꝛox ſiue ratione carentie aptoꝝ ſiu doeion ſiue ratione alioꝝ ðiſtrahenrium negocioeum. cimo poſt pᷣmiſſ ad ſepedictam dñam dſolatricẽ accef. n et almus triſtis de opoetunitatif ſtudõdi carẽria ſe oftẽ dens pturbatum. Cui lla mox pꝛo conſolatione duas de ſuis puellis aſſignauit- S 7 I.COPSOPRcCO. rima puella ſie ait. G hõ ſi cares ſtudendi opoetimitãte qpter libeon carentiã ſpo PP me poteris dſolari Ve nanq; peimitꝰ ammoneo vt ſi erroæẽ vitare velis libson multitudimnẽ nõ affectes vis ſcire q̃rę · Fudi hugons illũ regularẽ. Quid mquit ſcripturam dixerim niſi ſiluã cuiuf fentẽtias quaſi fructus quo ſdã duleiſſimog tegendo carpius tracando ruminamus · Qun erg in tanta mul titudine lnbon oꝛdinẽ nõ cuftodit quaſi in deſitate ſaltuſ oberrãg tramite recti iineris ꝓdit · Nec alle · Secũdo reo⸗ de libens eſſe diſtẽ Zuenhũ aut em̃ ſunt libei artiũ liheralium · ſiue alij vani libei. aut ſunt libei magis vtiteſ et neceſſarij· Jiquidẽ ſunt libei arẽiũ libera tium ſiue alij vani· libei quids totaktter vani ſunt vitãdi. libri vs⸗ ro artium et ſi nõ oñ̃s vani ſint. tñ nõ ſunt tãte vtilitatis quin ſine Faruipẽdendi et pancis fũdamentalibꝰ dumtaxat exceptis. exem plis ſanctoꝝn patn deſprciendi· egi tur quippe de ſanctiſſimo he⸗ nedicto qꝙ cũ liberalibꝰ ſtudijs rome traditus multos in eis p ab⸗ rupta vition ire cerneret deſpexit ſtudia illa. Icrihit etiãà venera bilis jeronimꝰ ꝙ quodã tpe dum diligster lbeos kegerat tullij er platonis febꝛe coæreprꝰ ad mdiciũ raptus eſt. vhi cũ ſe xpianũ q⸗ Fiteret? iudex ait. menti ris·cyceromanug eset a miſtris juſſu judi cis grauiſſime ceſus · veniã petijt · Vemã igitur ſic iurãdo impetra uit vt amplius in ſecularibus codicibꝰ nõ ſtuderet ſeribitqʒ ꝙ ip̃o ad ſe reuerſo liuẽtes exꝝ plagis ſcapule ſunt inuòte Ixtunc ergo fa eris ſcrnpturis ſe torũ dedit · Iimlis oĩno viſio legitur in libꝛo qᷓ; appel lamus vitas fratruz Meniqʒ qᷓ parue vtilitatis ſit vſus piõ1 hoc doeent qᷓ; plures alie pulcernme viſonet · Quibus qude hot atteſtari videtur ꝙ in dſututiombꝰ fratx oꝛdinis pdicaroeꝛbꝰ de ſtudentibus dicitur in hec verba· In libeis gentilmũet phoeum nõ ſtudeant et ſi ad hoꝛã inſpiciant ſ eculares ſcistias non addiſcant- nec artes quas liberales vocant mif aliqñ eirca aliquos magiſter oedinis vel capitulũ generale vel pei2 ꝓuinciahis vłl capitulum Puinciale voluerint alner dilpenſare·ſed tñ libeos theologicos tam iunenes qᷓᷓ; alij legãt · Hec ibi Doero ſi cares magis neceſe ſarijs ſeu vtil ioeibus libeis · nec ſic inultũ chqaeri te Poetet· cum vel aliquos appꝛopꝛiatos · vel cõmunes · vel libeos accomodatos tot habere poſſis quot ſut᷑ficiũt ad te ſtudijs occupadu· quox qu⸗ dẽ nec dum pfectum vſum habuiſti et ſperare habeas ſieon quoc poc haberes modo · pfectum vſum habuiſſeſ dens de alijs p̃ſertim neceſſarijs tibi dfidenter poſtulanti ꝓuideret· Klirer jacobus ai⸗ plei a deo inſpiratus in ſua canonica non diriſſet. Bꝛquis indiget ſapientia poſtulet a deo qu dat omnibus affluenter · po tem in fide nihil heſitans · Fane alioum libeoꝛum. ſ· p⸗ celß ſarioæum fit pia dei diſpenſatione gratia cinuſdaʒ ſpꝛrituãoei8 vt ampliceis ꝓfectus ſubtractio · quẽadmodũ ſupea per ſoꝛoꝛem meã didiciſti ·fit. quia hoc etiam ſalubei ſtatud de libeis vtilibus quo ad tempus dicente magno patre · Godices certa hoea petantuꝝex⸗ tra hoꝛam qui pętierit non accipiat· Cui quidem ſtatuto volũ . et abſq; deſolatione obediendů eſſe dicta ſuꝑius de obedientia do. cent manifeſte · cotienmrO. ecnnda puella ſic ait ·&ſt ne frator aliquid aliud pᷣter libꝛon carentiã in deſiderato ſtudio te impediens · foꝛſitan dices eſſe Sp̃te celle ſen ſtudoeij vel loci alterius duenientis carentiã- Jed nec ob hoc cauſeris de opoꝛcunitatis ſtudendi carẽtia · hminx mi nimus loculus ſufficit ad ſtudendũ · Kertur nãq; lluſtris thomas de aqu ino in Goloma ſub alberto in loculo ſeu ſtudoeio vmx quãtu oe vel quinq; pedes longitudinis et latitudinis habente plurimũ pꝛofeciſſe. et de nllo immediate ipſum pariſius àd legendũ ſenten tias miſſum eſſe· Naceo de dyogene ꝓłko qui ſolo naſe vno conten⸗ rus erat · Jed et dmana loca peeſertim libeos dtinentia ſtudiũ nõ excludunt · quppe in nõnullis religionbus ſtudij tempus deter⸗ minatur · In quiꝰuſ tñ ſtudoꝛia qpriã nõ habentur · Poero ſi tibi di ct am opoetunitatẽ alꝛa negocia adimunt ſi iila minus funt vtilia et volãtarie aTamis ip̃a · non es dignus conſolari ab alquo · ñ te⸗ pfum conſoleris ↄeſutendo · ſi vero ſint ſecundũ ſe foꝛſitan vtilio⸗ ra· vel eti am minuts vtilia et ex obediꝛentia aſſumpta·nec ſic habes canſam querulandi vt de vtilioꝛibus per ſe patet · de minus autem vcilibus ex obedꝛentia aſſumptis patz Dſolatio ex peins dictis · 4 ſſ Fplicit hber duodecimus · Incipit terciuſoecimus liber conti⸗ nens conſolationum remedia opoetuna contra illa turbatiuã que opponuntur bone ipius coꝛpis diſpoſitiom · Capitulum peimu co⸗ tinens conſolationes in genere ſupꝑ carentia bonox coꝛpoꝰis · jm öy in tin wenb uupt me acuw phon mynin dit qh cit hn mmm feheß ſibnon un ſmund buhinſt onns inkfe hulen ſo plctn 6 nabno don ſu nodn ſi bn a n % —,— ehen * ₰ Sutana pador] 6 enMane 1 adat cmmb bane alOrun— * v. fuza uns t de i] ——. Hl⸗ n Mhri iti — l irnm dnn pc nnn e tnenu brn b dere n lax tm tm pn n p pererum— nall rrion u p no b mnt iin 5 N naneb 6 re· ſed dtumacem ſentire· Vult ne ſeruum in bonis ſuis eſſe diuitõ. . „ 4 6 rciodecimo poſt p̃miſſa quadeagintaquatuce triſti⸗ bus ad ſupeadictam dominam conſolatricem peinci palem accedentibus · peimo ommum vnus ex eis de carentiã in genere bonoæum coꝛpoeis eſt conqueſtꝰ. cin mox illa de ſuis puellis peo cðᷣſolatione ſibi im Pendenda duas ſatis ydoneas aſRgnauit. f. COISIOSRRTIO. zima itaqʒ puel la ſit ait · O amice cur de bonon coꝛpis caren⸗ tia adeo triſtaris · Ffanc oh cauſam triſtari non haberes ſrſeni⸗ Pruras attenderes ſeu ſcientiales facultates· Ecce em̃ vrdr g ri hus puta de ſacra theologia et fide catholica taceam · v m phiam pᷣdictis inferios attẽdas et diſcas de pᷣdicta bonox cgpe ris carentia nõ dignũ dtriſtari · pſertim viyo magnanimo apud qus eadem bona nõ ſunt magnipẽdenda vrpote facele amiſſibilia doc. te pa pia· que licer pᷣdictis facuttati buß ſit inferioæ · tamẽ nigilo minus etiã illi vbi altioeibꝰ nõ dtradicit tanqᷓ multum oculate et acuti iudicij fides eſt adhibenda jllo itluſtri boetio eã ſub metha⸗ plooea mulieris deſcribente atq; ipam de ocutis vltra dmunem ho minũ valetiã pſpicacibꝰ ↄmendãte. Mec aũt bona coꝛpis puipen: dit qu aſi magnanma · eo ꝙ ea docet eſſe amiſſibilia · Vudi quid di⸗ cit ßmonẽ ſuũ dirigens ad mundanos · rtimate inquit qu vultig nimiũ coꝛpis bona dum ſci atis hoc quodcunq; miramini triduane febeis ignic ulo poſſe diſſolui· . dOteno. ecunda pulła ſic ait · O homo cur anima tua triſtatur et in ma lum ſuum · Gur ei tanta eſt 2e bonis cœpis cura · Neſcis ꝙ te⸗ ſte ſalomone · qui delicate nutrit᷑ ſeruum ſuum: poſtea ſentiet eum contumacs · qui inquit ſed nõ minꝰ que aut foœte magis vt intelli⸗ gamus qui dominꝰ vel que domina · Jed quid · Certe dña eſt aĩma peeſertim ſecundũ ptem ſupioeem que libera eſt ſecundũ quam ho mo dominus eſt actuum ſuon. eſtqʒ an ima ſecundũ illam ad yma ginem dei facta ſecundũ deum regem celn fomata tanqᷓ; eiuſoẽ re gis filia · coꝛpus vero tenet locum ſerui. queadmodũ ſecundũ coꝛ poꝛalem ſubſtantiã natura humana P mundi ſapꝛentẽ dicitur mul⸗ tipliciter eſſe ſerua ſeu ancilla. Dud ergo triſtatur anima de carẽ⸗ tia bonox coꝛpis · de boris ſerun ſui. Vult ne ſeruũ vel ancillam p bona ſua laſciuire · vult ne in ilhis delicate nutritum ſibi nõ ohedi⸗ et ſeipam ptre et ſpolꝛari bonig ſuis · Quippe quo amplus dictum ſeruum laſciuire dtigerit in bonis ſuis. eo magis pſa dña carebit bonis peijſ virtutũ·f. veſtimòtis q ſotebãt ip̃am redimire · oĩs em̃ St na eiꝰ·I· haꝛꝰ felie regis ab intul in fimbeijs aureis circũamicta „ ℳ parietatibus ſez in varijs virtutũ hahitibus · qui ſunpintꝰ in aĩma et gratis circũſtantijs opationũ ſibi in ratione finis àttributarum quẽadmodũ fines veſtiũ fimbeijs aureis adoenantur- Qur ergo tri ſtatur aĩma · et nõ magis gaudet de bonon coꝛpĩs diminutõe pꝛo ſua virtutũ ꝓbab ili augmẽtatione vel ſaitẽ dſeruatione ſſ Capitulum ſecundũ contin ens conſolatienes ſup amiſſione ſeu carentia pulcritudmis coepalis⸗· M Scnndo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñam conſolatricem ae ceſſit et alius triſtis petens ab ea ſup coꝛpalis pulcritu⸗ dims carentia dſolari · Et illa eidẽ pꝛo conſolatione tres de ſũis puellis aſſignauiꝝ- I. COESDEHHSTIO rima puella ſic ait · O amice cur te dtriſtat carẽtia pul eritudiĩs cur tam humiliter pulcritudinẽ appetiſ quaſi vnꝰ de illis de⸗ ſperatis ſtultis qui dixerũt · Nen pᷣtereat nos flos tempis coꝛone⸗ mus nos roſis · His floꝛibꝰ puleritudinẽ dpare docet illa iliuſtriſ Boetiana conſolatrix · Foꝛme inquit mitoe vt rapidus eſt · vt velox et vernaliũ flon multabilitate fugacioe · Elec illa· et cur nõ apter illnd coepalis pulcrituds · quia fugitina eſt nõ potius dtemnit qᷓ; a quoqᷓ appetat᷑ · Vis habere de fuga ip̃ꝰ celeri ſatis edificatoꝛiã demõſtrationẽ · Ecce fertur frater petrꝰ de tarenthaſia quondã oꝛ⸗ dinis pᷣdicaton infra bꝛeue tempꝰ pᷣmo factꝰ magiſter excellens in cheologia · ſtatim poſt ꝓuincialis frãcie· et poſt ſtatij archiep̃s lugdunẽſis · deinde cardinalis et ſtatim poſt jnnocẽtiꝰ papa quin⸗ tus ad quas dignitates om̃s foꝛtaſſis infra vnius ãni— R motus qui in pãpatu ꝑuo tpe vixit et in agone dſtitutꝰ in iectꝰ es tudinis circũſtantibus pᷣdicauit · Gurſus mnquit vite hoĩtʒ dpari pt currui vt ſicut qᷓtuoe rotis volubilibꝰ ſuſtentat? curruſ ita et q̃tuoe ſunt qubuſ tanqᷓ; rotis ĩnititur dictus hoĩs curſuß · Nam ranqꝙᷓ vni rote ĩnititur generis nobilitati ·tanqᷓ aũt ſcðe diutianꝝn quantitãti ranqᷓ tercie ſciẽtie famoſitati · tanꝙᷓ; q̃rte rote coꝛpꝛs pulcritudimi ſou fomoſitati · Weimis tribus mohilibus rotis de ſe declaratis · ꝙ ſeʒ eas ꝗꝙ curſu ſuo habuerit · venit iſte papa ad quartã rotã · dicẽs ſe et llã·¶·coꝛpis pulcritudinẽ ſeu famoſitatẽ intĩ habuiſſe · ꝙ dñ eſſet ſtudens pariſius tam pulcer erat et foœꝛmoſus in perſona ꝙ ne aſpect ns hoĩm pꝓuocaretꝰ i ipſum nõ dabatur ſib ad vilã licen⸗ tia. vel raro et difficulter · quod poſt dixerat ſubiũrxit · videte mõ vbi ſunt rote curſus mei · vhi eſt nobilitas · vhi ſcientia · vbi diuitie que ãmodo non valebũt mihi · vbi eſt et pulcritudo coepis mei · Vi dete · qð dicẽs diſcoopuit ſe circa pectoꝛalia et tunc ombꝰ pſum intuẽtibus miſer appuit et miſerabilis in coepe totaliter dſumt ſicut lazarus de ſepulcro reſuſcitatꝰ per quod vna cum ròtis alijs nol no 1 fn wne bue win⸗ nn un nhe quis e wR digt naſ ſter anã d cibus teles renen yuicen mnatt ßim.! ſeyn⸗ rp in eden. en (n ntern wune b nxt man 1 nnau dwden de Wan her ye Mm dern npnoſrn erns n tx dennn SM Curien mac detu unn · un Il — nodilidos. ns ſen fan⸗ pelcer 12 igitur · Reſtat niſi puam hmõᷓ pulcritudinẽ fectum dfuſionis ſue pueniat mel vicenerſa a viro cruciabir ſuſpici moꝝ a ſe mouendis oſtendit p̃eipue iam rotam puleritudinis a ſe motam eſſe et eam tanqᷓ; generaliter fugitiuã dtemnendã foꝛe. . 1 COhSOSRRTO. ecunda puella ſic ait. Oß eſſes vir magnanimꝰ mime eſſes de coepalis pukcritudin is carẽtia pturbatus. fempe vir magna nmus parua nõ põderat ·; dtemnit licz em̃ ſam moeale pm maxi mum exterioꝝn honoæum ſit honoe. licetq; magnanimitas ſit circa honoꝛes · tñ vir magnanimꝰ Puipendit honoꝛs qun eſt a tingetiz bus et in paruis. Nno igitur magnammo eui ꝙ paruo eſt opiniò hoĩm qui magis curat veritatẽ F opinionẽ huic leuis eſt dſolatio et foæte nulla de ponoꝛe parue puicritudinis pᷣſertim magnaz tur⸗ pitudimẽ palliãtis ſeu de pulcritudine non vera. ſᷓ tm̃mo opina ta · Nec min qua abſolute dicit joes os aureũ. Feuis eſiwlatõ qñ quis in feipo dfuſus eſt qð ab alijs ignoeatur. Sed quiò Nne hoĩs qui pulcerrimꝰ dicit? Pua eſt pulcritudo et magis opinatã qᷓ vera · Nõne em̃ coꝛpus longum latum eſi er peofundum. Pulcritu do igitur que ſolũ apparet in coꝛpis ſupficie cinus interioa ple⸗ na ſunt dfuſibili turpituðine · Nõne tibi Pua vꝛdetur et magis dſi⸗ ere in hoĩm opinione qᷓ in veritate · Certe ſic. Fudi de hoe boeti anã dſotatricẽ oculis ſuis vltra dmuneʒ bominũ valentiã pſpica⸗ cibus pſpectò qpoſito ip̃m pulcre dectaraneẽ. Sj inquit vt ariſto⸗ teles ait · Linceis oculis homines vtefent? vt eon viſuſ obſtantia Fenetraret. nonne introſpectis viſeribus illud achibiadiſ ſupficie pulcerrimũ coæpus turpiſimũ videret? BSitur te pulcn videri nõ tuà natura · ñ oculon ſpectantiũ · reddit mfirmitaf· ec jlla. Quid S Pupendere et de eius Sarentia minime dolere. W.cOsenmrO. ercia puella feminan de hñda pulcritudine fatuum attendẽf deſiderium ſic ait. O amica cur belles eſſe pulcra Eece Puer⸗ io dicitur. ulieris Pſertim paupis peima miſeria eſt ip̃iuſ puicri tudo· certe quia illa in confuſions miſerabilè amatoeibꝰ eqᷓ expo⸗ nit· Q ſu foꝛte gpter pulcritudinẽ ducatur ab aliquo nõ defendet eam à miſeria.ſ fotaſſis augebit magiſ miſeriã ipa eiꝰ pulcritudo Cur hoc inquies · Nudi iliũ theatraſtum. Wulcra inquit ſpecie ada matur · feda aũt dcupiſcit · Mifficile cuſtodire quod plures amant mindei aũt miſeria defoꝛmis habetur · ꝙᷓ foemoſa ſeruat?. nipil em̃ tutum eſt in quo totius Poputi vota ſuſpirãt· hiec ille. Patet ergo ꝙ puicritudo mulieris eſt ei piculo.eſt et viro ſuo · Quod ſi ad ef⸗ ius ꝛll erat ſi nata pulcra nõ fu ier· Situt em̃ pa virů ſuũ zelotipũ p coæ ſuũ cruciat qui facile cre dit ipᷣam ab alijſ amari piculoſe et etiã p̃am alios ſiłr amaroſe ta — olo a cuiꝰ offẽſa et odio nõ põt ram ſubficienter defendere ipſa ſua pulcritudo · quẽadmodum nec rhamar pulcritudo defendere ip̃am poterat ab odio fris ſui amon qui maioei eam odiuit odio poſtqᷓ ĩpam coꝛrnpat ꝙᷓ eſß amoe quo pam añ dilexerat vt liber regũ maifeſtat · Verũ poſtqᷓ; vtrimq; pue⸗ nitur · ad oduuz tam intẽſum pmoedialiter a pulcrituòine muheris oeiginatũ · quid vlterius ſequi ſolet niſi cꝙ vterq; in alteriꝰ moetẽ aſprrat ·et ſi quo mõ poteſt latenter eam accelerat · Gapitulum terciũ continẽs cõſolatões hoĩs ſtrumoſi gippoſi et vkr hoĩm in coœpibus ſuns vel mẽbeis defoemitate habentium · grcio poſt pᷣmiſſa ad dictam dñam dſolatricem acceſũt et alius triſtis ſuꝑ defoꝛmitate iuxtãa materia pᷣmiſſi capitu⸗ li conquerẽdo · It illa ſibi de puellis ſuis co n ſolationis gretiã tres adiunxit · I. COPISIDERSTIO ima puella ſic ait · Gur triſtaris amice de defoꝛmitate ſiue ſit in al iqua partiũ · ſiue in toto coꝛpe · Diceſ foꝛte · quia defoꝛmi tas coꝛpis iudiciũ eſt ꝙ et in aĩma ſim defoꝛmis · Nimin] ßm mun⸗ di ſapientẽ · monſtrũ in coꝛpe eſt monſtrũ in anma. Sʒ te iſtud mi⸗ nime debʒ dturbare · Nempe ſignũ hoc fallibile eſt · Nam vt areſto tiles ſeripſit ad alexandeũ. Wiſcipuli vpocratis depinxerũt foꝛmã eins in pgameno et poꝛtauerũt eam phiii moni dicèẽtes · Coſidera hanc fi gurã et indica nohis qualitates et dpiexiones eius · qui re ſpicienſ poſitionem et diſpoſitionẽ figure dpauit partes eius ad partes dicens · Mte homo luxurioſus eſlt · deceptoe · amans coitum · ob quã rem vo luerũt eũ interficere · dicẽtes o ſtulte hec eſt figura dignioeis et melioꝛis hoĩs qui ſit in hoc müdo · Phil imon autem pacificauit eos et cœꝛrexit dicẽs · Mec figura ſapiẽtis · qͥd hoc qᷓſi⸗ niſti a me de mea ſciõtia · hanc oſtendi vobis et qð inde ſentio ſm ip̃am · qñ ergo puenerũt ad ypocratẽ dixerũt ei quid fecef̃t et quid rñdit eis philimon et iudiciũ · quibus dixit ypocras · certe verum dirxit philimon nec pᷣtermiſit vnaz literam· Verũtamen ex quo ego reſpexi et ↄſideraun hec turpia eſſe et repeobãda · cõſtitui aĩmã meã regẽ ſup ip̃am · et retraxi eã ab eis et triũphaui ſuꝝꝑ retẽtione cõcu viſcẽtie mee · hec eſt itaqʒ laus et ſapiĩa ypoẽtis vyt deludit areſtoti ſe⸗ ĩ dicta epła · ex quo clare patz ꝙ faltit ñignũ q ex mala diſpo⸗ ſitõe cœpis iudicat? de df̃oꝛm diſpoſitõe mẽtis · Vñ et àd zpoſitũ loquẽs iiluſtris Senecg · Dõt inqᷓt ingenũ foetiſſimũ ac beatiſſimũ ſub qᷓlubet cute latere· pt ex defoꝛmi hũiliq; coꝛpuſeulo foꝛmoſus aims ac magnꝰ exire · nõ defoꝛmitate coꝛpis fedat? aĩmꝰ. ſ pulcri cudine aĩmi coꝛpꝰ oꝛnat᷑ · Plec ille · Et licʒ hoc ſit ꝓeſus tů verbů Ztius tñ dietũ reputarẽ· qꝙ; defoꝛmitate coꝛpis multotiẽs pulcrift cat? aĩmus fitqʒ placibilioe atq; pᷣcioſio? · Quo paeto foꝛlan inqes dy m per oſt mn vym un dul ſmn vgh ſ gwh nnt man tußco mßci ach obde eſtho vt ſi e ſt⸗ c el zende ſi uſei . eog ilen m ehm n) ſnn i tm ſun pe a uti S — gu 16 pate im 3 tꝰ 6 A0 ddm dinz XNomtnt wnn Kuhiddepali„ 7 * — ar mna e* —— cepMii — e tinn 1 Vnor v doe juln 6 0n. Jag* r unrdu v ue NMheban hgn ne larn cis ſi Mrt* e veert dum 1* v. x h de Ner Mendi oobs —— nnit dn lutrin eb as mn lan et bp d pa— Nom d „ 7 uh Dot ² e defoh 9 e „ 1. X 4. ee ileR„ 1 detorm 1.— — Pa ius ipa capax eſt et eius ſm 4 c— Wrofecto defoꝛmis quo defectuoſioe eſt in eoꝛpoꝛe · eo multotiẽs amplius conatur ſe cænare mon pulcritudine· et p dſequens aim ſp ecioſitate in virtutibꝰ cõſiſtente Pſertim vna cũ exteri o] operũ oſtenſione · Rij nanq; qui hoc faciũt ſtudioſe.quicunq; ſint ilii de numero ſint illoꝛuz · de quibus dicit filiꝰ ß .— prach. Noies diuites in virtute· pulcrirudinis ſtudiũ hñtes · et nonne iſtud expſſe inſinuat iluſtris Peneca · Om̃is inquit res que nõ habuit decus virtute ad dita ſumit · None et cycereniana ſentẽtia huic Deoedat · Sicut inq́t ſaniras et putcritudo coꝛpis · ita eſt virtꝰ aĩme · Q⸗ ſi hoc ſit dictũ mn Sgenere· ſpãliter tñ patz hoc in eo qui apter defomitatẽ hũilja⸗ tus ſe paruulũ agnoſcit apud ſe dicente q̃dam gloſa· Qui puulũ ſe agnoleit pulcer et ſpeci ofus decoꝛe virtutũ agnoſcit?.· Qund ergo mri ſi talis fit placibilis atijs quẽadmodũ ꝛlta in cuꝰ pſona cani turcum eſſem ꝑuuła placui altiſſimo · Quid etiã miri ſi talis reddi tur pᷣcioſio⁊. Iſt nimin hũjlitas in heſe qᷓ puulũ reddit inuẽta qᷓñ vna pcioſa margarita que licet videatur pua tñ vt magne virtutiſ et pᷣcij eſt ꝓꝙ celeſtibus nũdinis Sompanda Meniq; ſi hũilis aliqͥs ob defoemitatẽ coꝛpalẽ ſolo vno gradu fit humilioꝛ · multo meliꝰ eſt hoc ei ꝙᷓ ſit mala maxima defoemitag coꝛpalis cũ ſolꝰ ilie ᷓdꝰ vt ſapea ſodal mea maifeſtauit marimis gti)s Ftis datis pᷣferatur ii. COpISfOEERTO. ecũda puella ſic ait · Eur amice intĩ de defoemitate mẽbꝛon vel totius coepis cruciariſ· Mõne p ſoꝛoeð meã tue eſt triſticie ſatiffactum que p verã te virtutũ puicritudinẽ ſolatur· foꝛſan di ces eſt quidẽ vtrũqʒ.ß non plene. Nam babite hůũnlitatis in me au gende ſuppoſitioni· dfolatic hec innititur ꝙᷓ hũilitatẽ nõdum mi⸗ nuſq; eius augmentũ coe meũ expit?. Si ita eſt amice dic nnhi que ſo· eſto ꝙ te defomtas non reddat hũilioꝛẽ nunqᷓt te non reddit ſaltem minus ſupbum · Eſtimo ꝙ nequaqᷓ hoc negare poſſis cõ̃fite⸗ oe igiꝰ inquies· Quit ergo· Munqjd nõ Pot magnũ vailde minꝰ eſſe ſuperhum · Nempe gradus ſuhtractus ſu Phie ſi adhuc duraręt pꝛe ſertim vſq; in finem tui tranſitus.tanto eidem Sradui maioꝰpena deberetur. ꝙ om̃is defoœmitas reperibnlis in hoc mundo te ſi tibi ieſſet · nõ ꝓoſſet tantũ cruciare · queadmodũ ſi upꝛa ex dictis elici po⸗ teſt cuiuſdam ſodalis mee. . COPSERTIO. ercia puella ſic aic · Neſcis homo quanta magnitudinis inter coꝛpus et animã ſit diſtantia. gcce ſecundũ magnũ patreʒ Fu Suſtinũ · Pa anma maioꝛ eſt ꝙᷓ rota celi machina · vtpote cu⸗ ymagins ↄtentiua eſt · Minc aũt liqui⸗ 50 pãtet ꝙ coepus hoĩs in compatione aĩme minus eſi ea · ꝙᷓ ſit mi nimus articulꝰ pedice reſpectu tetiꝰ coↄpis · qusadmodũ igit? mi⸗ nimũ articuiũ hmõi defœmẽ hhñs tote reñduo coepe pulcro exñte ſtuitꝰ eſſ ſi de articki talis et tã modici deßoꝛmitate multũ curarz · Ita pꝛofecto latis ſtultus videtur qui animã pnlcrã habere poteſt ſi de coꝛpis defomitate quod reſpectu aime tam modicu quid eſt triſtis repitur · cum quod parũ eſt mhil eſſe videatur · qm et in om̃i facultate moꝛali modicũ ꝓ mhilo reputat?. Dices foæte fateoe ta eſſe debere ſi hãem maioeis ptis pulcritudinẽ· ſ· ip̃ius aſe et ſi iſta poſſet patere · Ied audi cõtra te in hae pte dict ũ magn Fnchonij de virtute loquẽtis in qua quidẽ cõſiſtit aĩme pulcrit udo · Nolite inquit virtutis nomẽ tanᷓ impoſſibile pauere hnus opig natura inſerta eſt homi · Grecie ſtudꝛa in aliena væbe q̃rant magiſtros no⸗ bis nulla ꝓficiſcẽdi nulla trãſfretãdi neceſſitas imminet · Hec ilie quaſi dicat · Wirtutẽ aĩam pulcrificantẽ nõ opoꝛtet q̃rere apud àre ſtotilẽ vel aliũ quẽcunqʒ in ſtudio legentẽ phiam moꝛaiẽ aia em̃ virtutes acquirẽdi inſertam habet facultatẽ · vʒ et de ipiul apparèẽ tia virtutis· Kudi illuſtrẽ Benęcaʒ · Hul la nquit virtus iatet et la ruiſſe nõ eſt ip̃ius damnũ · Veniet qui cõditam et ſeculi ſui malig⸗ nitate dpᷣſſam dies publicet · Nec ille qui de dne huius tpis ioqui videtur · qð ſi etiã nõ eſß · modica xp̃iano cura eſſe deberet ꝓpter di em illam ſupuenturã · qua muder vniuerſoꝝ iilumiabit abſcondita tenebearum et manifeſtabit cõſilia coꝛdiũ · et tũc laus erit vnici⸗ q; a deo · I. qus virtutũ opa cõmendabũt · tunc et deinceps imppe: taum quod om̃i xpᷣꝛano ſufficere dignum eſſet · Ca pitul um quartum continẽs dſolationes ſuper coꝛpoꝛum vel memheoꝛum oiſplicibili quantitats. Varto poſt pᷣmiſſa ad dñam dſolatricem p̃cipuam acceſſit ket alnus triſtis qjrens dſolationem ſup diſplicibili q̃ntita te coꝛpoꝛis vel memheon · Rt illa ei duats de ſuis puel⸗ — ls ad dſolandum pm ſatis ydoneas aſſignauit· F.COESDSGSCIO. nrima puella ſie ait · O Kariſſime· Cu de tua turbaris ſtatura · Mõne illosqui dixerãt de dão b ñ om̃ia fecit · ven dixiſſe iu Bias ·fud co in qes · quid ergo · Profecto ſi bene om̃ia fecit ſequi tur p aut coꝛpa n a ſine parua ſiue magna nõ ſint de numero oĩm que ꝑ eum ſunt facta · aut ꝙ ſint vtiqʒ bñ facta Hicere aũt nõ pote res eã nõ eſſe de numero oiĩm vel tal ia vt ſunt p eum facta · qe con⸗ ſtat oppoſitũ p ꝓphetã · qm̃ mquit ip̃e fecit nol et nõ iÿpi nos ði igi rur cõceſſeris vt opoꝛtet ꝙ ſint bñ facta quo tunc ſpũ temptaris vt rurberis de coꝛpali ſtatura tua · de qua ſÿm hoc mime deheres con q aeri ſiue ma gna ſit ſiue parua ſiue alta ſiue baſſa · Preſertim quan 50 neſcis eui fini ꝓpꝛtiõnetur · peopter quem talis a deo ſit facta q iem etiã finẽ a deo intentũ determinate exiã tu deberes intẽderẽ indeãnite ſez ꝙ ꝓ melioꝛi tuo ſis talis— ſemp pᷣſumends H. SOtiSEETO. ⁰ Fan g ſit vſpa zutan huunt inune ſint zict muq ſitnq günq vhcꝛ eſtin (a pann 1 tima to ehl abiin nn ſ han iieſh kth wn ding ſtiſan Md vmmn o9 en An 57 *pulenhe etn R et Muluiz. — Vm qucint wn. Ne ih qndh n trůlu canuti fu dign nenanein N zunatxt. m 2in en y nn R vun pm las Men⸗ VeD d me · INn „ e3Mofechi⸗ — puun hae n hnt vaq bůl⸗ RRNMNNMNX„ ecunda puelka ſie añt · Neſcis homo ꝙ oſimn artifex ſapientia q́ᷓ dicit in ꝓuerbijg. Dñs poſſodit me ab initio vian ſuan ante? cᷓ quicqᷓ; facoret a peincipiò · qñ pᷣparabat eelos aderã cũ eo cũcta cmpones · Neſcis inqᷓ ꝙ hec ſapꝛenia adhuc et ſemp opat?.aliter em̃ non eſſet oĩm artifex. né „. d finẽ foꝛtiter qꝰ tñ ei attribuitur · ſeʒ a fine feu termio à quo mund vſqʒ ad finẽ ſen terminũ ad quem Pf̃ectionis totius müdi. Opatun aut artit̃icioſiſſme omna opa dei aliter non diſponeret vt ei artri buicur om̃a ſuauiter· Iliter etiaʒ nõᷓ diſponeret vt ei attribuit? oĩa in numero et pondere et mõſura ptiq; dehita cuiꝰ oppoſitũ ſentire nõ carerʒ ſacrilegij rõne. Ex his aũt ſequit? ꝙ vt ſcriptura dicit dei pr̃ecta ſunt opa· Quid ergo · Vrofecto min eſſe videtur pomnem modũ quò aut qua ratione polſis de coꝛpe tuo q plaſma dei dſtat eſſe tanᷓ de impfecto vel defectuoſo verecndari vel turbari. ma⸗ gnam qnppe in hoc attẽdo in te pᷣſumptõeʒ · qui oĩm artificis opꝰ vis cœærigere neſciẽs finẽ cui 4poecionatur · vel apter quem factaz eſt rantum vel tale⸗ Gapitul um quintũ continens conf olationes ſpãliter fup nimia pã Tuitate cœpoealis ſtature ſeu breuitate. Vmto poſt p̃miſſa ad dñam ſolatricẽ ſepedictã acceſſit et alius triſtis ſup preuitate ſiue exiguitate cœꝛpalis ſta⸗ Mure qrulando · rui illa mox dg ſuig Puellis ad cbnſolan⸗ — dum eum tres adiunxit · Wt. COISfERTO. ri ma puełla ſic ait. Cur homo velies maioꝛ eſſe.Pleceſſe em̃ eſt re eſſe puſillũ. ſiquidõ n noceſſe eſt fae ergo te maioꝛez Bed certe nõ potes · quis em̃ vt dicit ſ. aluatoe aðcere põt ad ftaturã ſu am cuhitũ vnũ. Sʒ nec mimũ additamentũ Fac ergo de neceſſtate virtuts. pᷣſertim exquo talẽ te eſſe voluit ille qui vtiq; plus te dili git qᷓ; tu teipᷣm· quiq; certiſſne nouit quid tihi ſit bonum Icitq; vt reoe ſi eſſes vt tu velles eſſe ꝙ multũ ſe ert llerz infipiens coꝛ tuũ et in malum ppetuum. COS fOErTO. ecũda puella ſic ait. O põ kafimme ſcias indubitãter ꝙ amoe dei erga te nullo mõ ſinerz te eſſe deſtiturum in cœꝛpe niſ hoc recõpenſaret aliquo dono Sratie vel gratũ faciẽtis vk gratis date Interq; dona S̃e vnũ expmit? tali verſu ꝓoetico. cõßlio polket cui vim natura negauit · Vide aũt an nõð maiꝰ bonũ conſiſtat in cõſili quo 1ð cui vim naturamegat dicit? pollere qᷓ; malũ ſit ex dditione coepalis puitatis vnm diminuꝭã he. Certe ſic Quippe tali pollere dſilio multotiẽs fet de Paupe diuitã. de ruſtico nobils. de armige ro militẽ · de milite barons. de barone comitẽ· vel qñqʒ ducẽ et nõ⸗ nunᷓ etiã de duce vł᷑ de comite regẽ. talyter quoq; pollere dſitio nonũqᷓ; facit de viro honeſto ſem̃ vi · de ſcõ ſanctiorẽ. et de minꝰ reputato reputatõꝛẽ · ac ſibn er alijs vtilioæẽ · ven ꝙ humle coep 5 *——.——„— — conßilio polleat vt verſus iniſinuat · Hoc in figura patet in zacheo qui ſtatura puſil las ergt. et xũuomẽ eius uſtus Dſilio interptãtur Fi. 0O SSTIO. ercia puella ſic dit· O amice audi rem geſtam et dſolare p eã · gcce poſtqᷓ; dñs regeʒ ſaui qui alte ſtature erat repꝛobauit · et vnũ de filijs yſay betlehemite ꝑ ſamuelẽ in rege vngi voluit · pꝛe fentato ꝑ yſai filio bene pſonato · dixit dñs ad famuelèẽ · vt regũ li beo legitur · ne reſpicias vul tum eius · neq; altitudmnẽ ſtature eius qm̃ abieci eum · nec iuxta intuitũ hois ego iudico · Komo em̃ videt ea qᷓ parẽt · deꝰ aũt intuet? coe Rdduxit ꝛtaq; yſai · vj · filios ſuos co rã ſamuele· et ait ſamuel ad yſai · Nũquid iam dpleti ſunt filij · qui reſpõdit · adhuc reliquus eſt paruuiꝰ et paſcit ones · et ait ſamuel ad yſfai · mitte et adduc enm · nec em̃ diſcũbemꝰ pemſq; ilie huc ve⸗ niat · miſit ergo et adduxit eum · et ait dñs · ſurge et vnge eum · ipſe eſt em̃tulit ergo ſamuel coenu olei et vnxit eum in medio fratrum eus et directꝰ eſt ſpũs dñi a die illa in dauid et deinc eps ·&x his pomo diſce non gloeiandũ de alra ſtatura · alta nanq; ſtatura non dat altũ ſtatũ vt pᷣmittitꝰ illum filioꝝ yſai ſamueli pᷣſentatũ qui al tam ſupponitur ſtaturam habuiſſe dñs dicatur abieciſſe S mititer nec parua ſtatura alti ſtatus impedit aſſecutionẽ· cum pᷣ om̃ibꝰ fi⸗ lijs yſan ip̃m dauid qui ſtatura puulus erat et oneg paſcebat dñs elegerit · et ꝑ ſamuelẽ in regẽ vngi voluerit · et ſpim̃ ſuũ in eum di⸗ rexerit · De humili ergo ſtatura hoĩs tui exteri oeis ne triſeris · ſed eius potiꝰ occañõe attẽdaſictũ areſtotilis· ſ; ꝙ hõ nõ ðbʒ ſape hũana ß extendere ſe ad iioetalia q̃ntuz poteſt · dictumq; illud il luſtris ſenice. O qꝙᷓ; cõtempta res eſt homo ni ſup humana ſe erex⸗ erit· Mis verbis attẽtis te coneris ſupꝑ te exigere· et que ſurſum ſũt querere et erit homo tuns interioe ſtaturã ſmilis illi mulieri quã inſignis boetius penes ſtaturã eius deſcribẽs · pulſare inquit celu ſũm verticis cacumine videbatur · que cum caput altius extuliſſet ipᷣm eti am celũ penetrabat · reſpicientiũq; hoĩim fruſtrabatur intui tum · lec alle · Woteris igitur parua ſtatura exterioꝛis ho⸗ minis te mime impediẽte imo eiꝰ occaſione penes interioꝰe hoiem tali pꝛe alijs ſtatura emiere que digna eſt impio que peincipaliter apud deum et nõnunqᷓ etiã in hoc mundo te plurimũ poterit exai⸗ rare · Bices foꝛte gnanus ſum coæpe · et quis poſſet quicqᷓ boni in me pᷣſumere · Sed et ſiqua virtus apperet in me· magis eſſet gr ata in eliganti coꝛpe · Frras ommino ſic dicens · Fudi illuſtré Senecã- Frrare inquit mihi videt? qui dixit· Gratio= eſt pulcro veniẽs e cO poꝛe virtus · nõ ẽ vllo honeſtam̃co eget · pa magnũ ſui decul eſt et coꝛpus ſuũ dſecrat · põt ex caſa vir magnꝰ exire · põt ex defoem hũiiq; coꝛpuſculo foꝛmoſus aĩmus ac liber et magnus · Capitulum ſextum dtinens dſolationes ſup canicie et caluicie · ſp Fq non hun Mha gn ni nil wnen bi eiom wen depn erpt E. V Frto poſt p̃miſſa ad dñam conſolatrics pꝛincipalẽ acceſ⸗ h ſit et aiins eriſtis ſup canicie et caluicie qrulãdo·cui illa de ſuis puel lis duas Oſolationis Sratia deputauit. 1. CCSOSRTIO. rima puella caniciò attendens ſic ait· Opð cur turbaris de ca hcie · Neſeis ꝙ cauſa eſt exhbitõig reuerẽtie. Plempe caniceſ fenio atteſtatꝰ. Jenibꝰ aũt vt teſtat? moꝛalis pls debemꝰ honceE Fꝛ qntt eſt hoc. Certe inter tpalia bona pᷣcellit honoe· Bed et ſalo mon ilte ſapiẽtiſſimus exultatto mqunt iuuenũ foꝛtitudo eoN et di Sgnitas ſenũ canicies. x hoc videtur ſßm eum ꝙ ſicut foꝛtitudo ſe pabz ad ꝛuuenes · ita et canicies ad ſeneg. ac p dſequsẽs ꝙ ſicut ma gna exultatio iuuenũ in foœtitudine· Rca ſenibus magna cõſiſtit dꝛ⸗ gmtas in canicie. Nec curandũ eſt eis tanqᷓ; exptis de ipſius cani⸗ ciei aliquali def̃œmitate · pᷣſertim cum durare nõ habeat niſi qñ ꝑ momentũ modicũ huius vite. de quo ſcriptura dicit · modicũ coeru ptbilis vite tempus · illi nimin vita Ppetua ſuccedit ·et canicieg et omnis ſenitis defectus recedit. et ſequitur decẽtiſſima ceſarieg muenilis Ilius in ſtatu vite beatuſ petrus canuf nõ erit put nũc depingitur · Gum em̃ venerit qẽ pfectũ eſt euacuabicur canicies qᷓ ex pte eſt et capita elect onꝝ decẽtſſima ceſarie decoꝛabuntur. H·COtISOeRxTO. du n ſln erra n tcn * ecunda puella caluiciũ attendẽs ſic ait. O homo cur de calui⸗ cie triſtaris. cum magiſ ad mundiciã conferat qᷓ alnÿᷓ im adici nt am inducat · Kudi ſeripturam que dicit Vir de cujus capite capilii & 20 nalu Fluunt caluus ac mundus eſt· et ſi a fronte ceci derint pili recalue⸗ men ti n ſter et mundus eſt. Dices foeter· in obpꝛobenũ dictuz de nõnullis — i neß repitur· In vniuerſis capitibus eon caluicies · Sʒ et p caluicij im⸗ — peoperations ſanctis viris illuditur. quẽadmodũ luſum eſt heli⸗ — as delns ſeo per pueros qui dixerũt· aſe cende calue aſcende calue. Sed hec v— u licer vtrunqʒ mouerent pueriles honnnes et mundanos puerilem „n„ ſtulticiam ſectantes · nequaqᷓ tñ mouere debent homines maturos dn— pꝛeſertim celeſtes habeẽtes animog et qui nõ ſunt vt ceteri qui ſpe „ non habent · Quid cure eſt de caluicio vꝛris ſanctiſ vel diſcretis qᷓ —„ ſpem habent · ꝙ quaſi per momentuz tm̃ huius vite beeuiſſine pilis met we dis„ ſeu capillis carẽt. quibus ipſa vertas dycit · capilli capitis veſtri n nin boe wn omnes numerati ſunt · et iterum capillus de capite veſtro nõ pꝛbit un cc 6 * RNimirum vt doctoꝛes tradunt capilli ſunt dati in oꝛnatum hoim. ſed coꝛpoꝛa electon debent re urgere cum omni oanztu. gitur re ℳ— N—„—„„.—„ K NN* „— ſurgent cum eapillis · hmnc eſt P ſanctus pauius qui hc caluꝰ de —„6 Pingitur non erit in celo caluns ſed puicerrimis crinibus adoꝛ⸗ natus · Vñ caluiciẽ in capilioꝝ care tia dſiſtente p dictũ mom̃tum ne tm durate poderare ſeu curare dtẽne t hõ magnaimꝰ qᷓ indubitãter ſperat ꝙ reſtituetur ei capillon oꝛnatus poſt cãrentie quaſi momè tanee interuallũ ppetuo duraturꝰ · Sʒ que ertt in hoc caluon dſo lario· Profecto ceteris paribꝰ calui magis alijs ad honcꝛes aſcẽ⸗ dere ↄfueuerũt · Wñ et verbũ pueron qui heliſeo illuſerũt dicẽtes aſcõde calue aſcõde calue videtur frnſſe ꝓpheticum de pterito · Ipe 2 em̃ iam aſcenderat a jugis boum ad ꝓpheticũ ſtatum · Quippe vt re 6 gum libeo legitur · Dixit dñs ad helyam · Vade in damaſcũ · cunq; MW veneris illue heliſeũ vnges ꝓphetaz pꝛo te · et ſequit? helyas repit un peliſeũ arantẽ in duodecim ingis boum · cunq; veniſſet heiyas ad w eum miſit pallium ſuum ſup eum licz etiã legatur ꝙ helyſeꝰ fůde uet bat aquã ſup manus helye tñ intantũ aſcõdit ꝙ in eo teſte ſcriptu⸗ nl ra cõpletus eſt ſpiritus helye · Deniq; etiã naturalis induſtria ita min abundat in caluis ꝙ illam foꝛmidãs quidam ad alterum dicebat · lu Ii nõ vis calui fugias conſoetia calui · — en Capitulum ſeptimum continẽs ↄſolationes ſuꝑ oculoꝝ defectu ſen at defomitate necnõ ſup totali oculoꝛum amiſſione vel cecitate· Fptiho poſt pᷣmiſſa ad dominã dſolatricẽ pᷣdictaz acceſſe⸗ MMW runt et alij duo triſtes ſup materia pᷣmiſſi tituli grauiter one. con querẽtes quibus illa mox de ſuis puellis ad dſolan⸗ ifia dum eos quinq; ſatis ydoneas deputauit es ne I.COpISOERSCIO. ma Fima puella defectus et defoꝛmitares ocul on vnius eon per ſnl & Mendẽs ſic ait · O amice cur triſtariſ de defectu oculoꝝ er 1po pwpi ſtim caligine ſeu obſcuritate vel etiã de rubedine· Nempe defectꝰ qhar puiuſcemòi moetis memoꝛiã inger̃t defacili · Vudi q̃d de hoe lber ispdo loquatur geneſeos · Senuit inquit yſaac et calligauerũt oculi eiuſ wjdan et videre non poterat vocauitq; filium ſuum maioæẽ et dixit ei · Vi pa des ꝙ ſenuerim et ignoes diem moetis mee · Sʒ qᷓd · Certe memoꝛia min moetis · hommi eſt perutilis · Vñ er paterne pſuadetur in ſcripturã uni Fndi filiũ ſyrach ad ſuum filium loquents · Eili inquit memoeare ihn nouiſſima tua · cur aũt de hoc ãmonet · Drofecto muita bona opera mn tur moꝛtis memoꝛia · pᷣſertim ꝙᷓ; pᷣmiſſa oculon caligo et obſ curital war ſeu alꝛa defectuoſa diſpoſitio de ꝓpinquo indicat imminerę · acit unn nanq; hoiem ſtudioſum ad diſponendũ domui ſue· facit hommne tuni pñtem vitam paruipẽdere · et mandũ cõ̃temnere · facit homnẽ ad ue keliciter moeiendũ · et ad eternã vitã ſe diſponere et pᷣparare · ſeq; getn lanctis hoibus et deuotis tota denotione rec õmendare · que õ ror magis ſunt bona ꝙᷓ mala · ſic dieta orulon qᷓlitas ſeu duſpoſitõ de⸗ andi fectiua · Deniqʒ hec diſpoſitio oculon quẽadmodũ et eden tul on iten defectus magnã illam virtutẽ hãilitatis generare et gen eratã na wmm 35 ra eſt dſeruare · pᷣſertim egã alia notabili ðᷣefoꝛmitate dcurrẽts inſw ki. COiSIOERTIO im — ecnni z & mſu dem j i u nen ſ axrui r nbdhmkn n nycnen xn „tm mt** omxMin 3 ℳ* 1 Scunda ꝓuella alterius triſtif veuldeum carentiã et recitatem attendens ſic ait · Ohomo vt qund turpari 6 ex oculoꝝ amiſſio ·eloc nãq; bonũ dſecutꝰ es inde · ꝙ ſuppoetaris a multonꝝ malo rum viſione · que quidẽ videre peius eſt qñq;p̃ moꝛtem incurrere- quoòd nimiꝝ conicio ex eoꝙ egregius ilie miles judas machabes⸗ dicebat · Mel ius eſt nog moæm belioqᷓ; videre mala gentis nre et ſanctoꝛum · Ob hoc itaqʒ qꝙ a plurimon viſione malon cecug ſup⸗ poetatur· ꝓfecto cauſam pabz vt qꝙ ſua cecitate deo regratiet? iux- ra exemplũ quod quadã in hyſtoeia legit? videlicʒ ꝙ juliano apo⸗ ſtata ſacrificãte deo ſuo apud dſtantinopol im ep̃s calcedo P ni⸗ mia ſenectute cecatus qui manu alterins regebatur eum apte ap⸗ pel lauit apoſtatã cui dicente juliano neq; galileus deus tuꝰ cura re te potelt.reſpondut. deo gratias ꝙ te non video pietate nudatũ Weniqʒ etiã democritꝰ phs fertur ſibi ocul oſ eruiſſe ne videret bñ ae malis ciunbus quod ſcʒ malum eſtimabat. H. COSDSRTO. ercia puella ad eundẽ triſtẽ ſic ait· Cur turbaris de oculoꝛum amiſſione · Nunquid non fatuũ eſi turpari de inimici ſin pditi⸗ one· et caſtri pius pᷣlertim ſi peedo ſit deſtructione · que deſtruct ſi fiat potiꝰ eſt gaudendũ ꝙᷓ dolendũ. Ne queſd eſt ne ita. Iſt inqᷓ; es ne in ficiationi locꝰ eſt. uid ergo · Weofecto teſte ſeriptura in mici hominis domeſtici eius ꝛd eſt ſenſus coepig quon nimi ca⸗ ſtra ſunt ip̃on oꝛgana vr aures · àuditus nares · odoꝛatus · oculi. ip̃iꝰ viſus · Meſtructio itaq; oculon eſt caſtran inimici tui deſtru ioac pinde ip̃ius tui mimci extermĩatio et cura · cũ et ipe ocu⸗ lus pdonis habeat rationẽ · Quippe in trenis dicitur. Deuſꝰ mens depdatus eſt animã meã · in cüctis fitiabus vꝛhis mee · Mices foœꝛ⸗ te quo pacto aut in quo dſiſtit hec dep̃datio · Profecto in peiuatõe rerum aime nobiliſſman quibus homo ꝑ viſuz oculon ſpoliatur Que nam inquies ſunt res ile· certe viſio feu Stemplatio interioe et ſupnon amoe ſincerioæ. Vis ſcire ꝙ oculi pemuãt hominẽ viſone mentis interius et celeſtiũ dtemplatione · Cece eo poc factũt oculi quo a celeſtibus auerſrip̃m faciunt hoĩem P dcupiſcentiã quã ge⸗ nerãnt inferius delectari. tra Juon intuitum concupiſcen tiã ge⸗ nerantè p Gregoiũ.papam dictũ nouerig. lon lncet intueri quòod non licz dcupiſei. Sed et terquiltianꝰ ille de democrito płꝰo dicit F excecauit ſeip̃m ideo. quia muliereſ ſine deupiſcẽtia aſpicere nõ Foterãt · concupiſcẽtia aũt ſubuertit coꝛ.ſt cz ſecundũ cuius peimari am di ſpoſitions deus fecit hominẽ rectum · Dtra quod quidẽ cõcu piſcentia ſubuertit p̃m et incuruat interioæẽ hoĩem natura rectiſſi⸗ mum ad rerrenas delectationes· Mmnc nãq; daniei puer iunioe ſpi ritu ſuo diuinitus ſuſcitato ad vnum quide de iniquis judicibꝰſu ſannaʒ accuſantibꝰ ſic ait · pecies decepit te et deupiſcẽtia ſubuer tit coe tuum · Ve quibus etiãʒ iudicibus ſuo in libæo pꝛemittitur ꝙ exarſerunt in coneupiſcẽtia eins et enerterunt ſenfum et declinaue runt ocutos ſuos · vt non viderẽt celum · per quã hyſtoꝛiã iiquido patet ꝙ oculi dep̃antur aĩam celeſtiũ dtemplatione · ſ. ꝗpter infe ri on ren dcupiſcibiliũ incautã vnſionẽ · ¶ Vis autẽ rurſum ſcire ꝙ apter cõſequentẽ delectationẽ in rebus infimis oculi qui hãc cau lant aĩam non medioc riter dep̃dantur ſupnonꝝ] amoꝛe · Fudi egre⸗ gium paſtoæẽ Gregoꝛiũ· Vanto inquit quiſq; a ſupno amoꝛe difiũ⸗ gitur. quanto inferius delectat?. quod quidẽ etiã innuit ipſe pater clareuallis · Kiſcus inquit peaui deſiderij et delectationis animam volare non patitur · · rurſum alis ſuis interioꝛihus · de quihus Jo⸗ hannes in apocalipſi · Date ſunt inquit mulieri ale due · ſ· ala intel lectꝰ ad volandũ furſum per celeſtiũ ↄtemplationẽ · et ala volũta⸗ tis ſeu atfectus ad volandũ ſurſum p ſupnoæuz amoæẽ · Quia igitur ocul his rebus aĩme vtiq; nobiliſſimis et maximis ipam aĩmã dep̃ dantur ·Inde eſt ꝙ oculi ratione depeedatõis hmi cenſentur non in merito eſſe hominis iimici · Wñ et petrus quidam quondã abbas clareual lis · cũ vnũ oculũ ex fluxu reumatis pdidiſſet dixit ſe vnuz de inimicis ſuis euaſiſſe et ſupllitẽ pluſqᷓ; pditũ fomidare · Ii. COPISDSRSTIO arta puella ad eundẽ triſtem ſic ait · Cur homo doles de pdi Kione oculon quon quidẽ pditionẽ nõ grauiter eſſe ferendã pöt pluribus rationibꝰ pſuaderi · Kndi ihm filiũ ſrach · Deus in⸗ quit vite mee extollentiam oculoꝝn meo ne dederis mibi · udi quoqʒ et circa hoc quid dixerit in patrũ libꝛo ſancta ſincletice · Ii inquit amittimus oculos non feramuſ graniter · extollentie em̃ in⸗ ſtrumẽtũ amſimꝰ ß magiſ gaudeamꝰ quia interioꝛibꝰ oculis gio⸗ riam dñ ſpecul amur · hiec itla · Sed et iliuſtrẽ ſenecã audito · Ocu los inquit pdidi qᷓ; multis cupiditati bus via inſcia eſt · oeuli irrita menta ſunt vrti o duces ſcelen · Idem itidem oculos pdidi habz et nox ſuas voluptates nõ intelligis partẽ eſſe innocẽtie cecitats· Plec ilie illuſtris et bñ p om̃a · ꝙuis eo melu quo et clanꝰ dixiſh cecitatẽ partẽ eſſe innocentie · Nimirũ cecitas facit nõ videre ac p Dſe quens non muidere ſ magna ps eſt innocẽtie nõ inuidere · Fur ſum cecitas facit nõ impudice videre et hoc addit ad innocẽtiã quẽadmodũ impndica viſio ad vidẽtis cuipã · cupam inqᷓ; moeta⸗ lem et nõnunqꝙᷓ; ad viſe pſone ſpũatem moetẽ · quippe ſm magnum zem Fus Unpudicꝰ oculus impudici coꝛdis eſt nũciuſ· et nonne nc dtingit pſepe male videre · Wreſertim qñ vidẽtig oculi ſũt qᷓ oculn baſßiliſei · ſuo fixo intuitu inficiẽtis et interficiẽtis ſen intoxi cantis coꝛ hoĩs ſic viſu ·et nõne meliuſ eſt tihi ᷓᷣ cecitate nõ videre ꝙᷓ ſit male vdere qꝙᷓq; p dſequẽſ pſonã pᷣcipue tibi diiectã mpo tuo vonenoſo intuitu interficere · Certe ſic · ꝓ certo · nã et ſi ſic oculꝰ tu us neÿ fuerit totũ coꝛꝓꝰ tuũ tenebeoſuj erit · tenębea · ¶· peti mœ&t lis et infernal ſeu dyabolice q̃titatis · ¶ ſV COSEEIO N wue 1 ion nd cn inon ri m win ogia mq 0 plů ocu ſout ctas m tione pono tcog Nro ce gben ſſo 6r nſo ſch i ſun n ſul ky iding Satiz in kun Vinta puella ad ſepedictã triſtem ſic ait · Tu hõ qui te cecum vſtimas foꝛſitã verum iudicium ſi hães non te cecũ iudicares. ðt per dſequens ꝓpter cecitatẽ non doleres · quippe vt decretoꝛum dicitur iibeo · Cecus dicitur qui ſupne otemplationis lucem igno⸗ rat quã quidẽ ignoeãtiã magis pᷣſumendũ eſt ineſſe oculos habẽti qᷓ; ei ceteris paribus qui pematione oculoꝝ cecus dicitur appella tione vulgari · Mimin de democrito pho refert ille agetilius ꝙ fu erit ditiſſimus qui om̃e patrimoniij ſuum ſuis ciuibus relinquens athenas ꝓfectus eſt et ibi oculos ſñbi eruit vt vegetatioæes cogi⸗ tationes haberet · Ied quid P vegetatioꝛes niſ cogitationes ma⸗ Sis viuaces et p dtemplationẽ de die in diem in altum creſcentes et p ſe loquendo ſenſibus alijs P accidens minme impedientibuſ certius directius et magis dtinue in deum tendentes · Flas nimirũ cogitationes viuatioꝛes ac directius et certiꝰ in deũ tendẽtes nõᷓ⸗ nunqᷓ; opatur cecitas coꝛpalnũ oculoꝛũ. Queddmodũ eĩ ſagittari us claudit ſaltẽ vnũ oculũ vt alio oculo diri gente certius mittat telũ ad metã ſeu terminũ. Ita cłtauſo p cecitatè oeuto carnis alius ocuius ſcʒ mẽtis cogitationũ ſuarum viſione certius attingit metã ſeu terminũ id eſt ad deum finem vltimum · Jed quid · Profecto di ctas cogitationes vegetati oæeſ cũ cecitate hbe multomeliꝰ eſt hoĩ ꝙᷓ malũ ſit homini cecum eſſe vł oculos nõ habere · Mimin cogita — riones quo ſunt vegetatioæes eo ſunt et altioꝰes ſcðᷣm quas creſcit — homo in gratia et cogmtione dei iuxta ilud petri. Creſcite in gra —— et cogmtione dñi nñi u xp̃i et nunc et in diez eternitatisp rales verò coitationes apter incrementũ caritatis qð ip̃as dſequiꝰeter — em m. na beatitudo in gradu pfectioei obtinetur · cui quidẽ gradui om̃is d 3n ia viſio oculon] tempat eſt oĩno incompabilis · Ita videlicz ꝙ reſpe nrn ctu viſionis bñfica ſm gradum ad quem dicto modoꝓmouet ceci Crirn · Henuꝰ* tas om̃is tempalis viſio vel que eam dſequitur eſt vt in pluri bus auaſi n viſio · quo modo moꝛalꝛter põt mtelligi illud pſalmigra⸗ z phoi· Oculos habent et nõ videbũt. ſic quoq; et anthonomatice po .—„Nmrimm teſt intelligi verbũ xp̃i euangelicum · ceci vident. — Capitulum octauum continens conſolationes ſuper aurium et . 7 vert 5* api* Auditus carentia ſiue ſup ſurditate · Ctauo poſt pᷣmiſſa ad dominã ↄſolatricem venerandã ac ceſſerunt et alij duo triſtes · quoꝝ vnus de auriũ aliꝰ de auditus carentia et ſua ſurditate querelã qpoſuit · Ft illa eiſdem compatiens quatuoa de ſuis ꝓpuelłis cõſolationis gratia aſũgnauit· Vk.COhSOERCO. ſima pueila ad pꝛiuatũ auribus ſic ait. Gur homo triſtaris de kuriũ carentia. vider quidẽ ꝙ nõ opoeteret cũ carẽtia hec vel crinibus capitis vel alijs capitegijs valeat occulrari. Sʒ eſto pꝛo peioꝛi ꝙy pateret er ean pꝛeſeiſio peeteritũ furtũ foꝛſitan iudigaret malũ quidẽ hoc eſſet · ſed nõ ſic malũ quin maius bonũ foꝛet ſubſe quens inde cautela ampurans obpꝛobeiũ mali nð modo lœmſecꝰ nullum ſimile dmittẽdo · ſ etiam intrinſecus incl mationẽ ad ppe⸗ ſ trandũ ſimilia deſtruendo · Niminj ſicut p actas multipl icatos ge ſt neratur habitus et augetur · ſic per ceſſationẽ ab actibns diſpoſit u ſiqua pᷣcedit facile c cœẽrũpitur· et per ↄſequens homo a cõfuſibili moete ſuſpẽdij qᷓ; manente diſpoſitione facile incurriſſet pᷣſeruatur* Elicias ergo hoc b onũ qõ ex auriũ pᷣſciſione deriuatur et vndebis un ꝙ nulla elt compatio mali pditionis auriuʒ reſpectu bon qð inde h vꝛſihiliter eſt ſecutum·— ſ MI. COEISOSERTIO nt ecunda puella ad ſecundũ triſtẽ ſurdum attendẽs ſic ait · Qur pomo de auditus carentia pturbaris tanqᷓ p hoc malũ patia⸗ un rs et tanqᷓ; gnoeans quantũ inde bonum cõſequãris ꝙ em̃ p hoc im plus de bono dſequaris ꝙᷓ ſit mal um qõ pateris · ex hoc intellige · Fol ꝙp qui vera carent furditate his ſuadetur vt ſe ſurdos fãciant ſaltẽ i arte· Micit nanqʒ ſcriptura · Sepi aures tuas ſpins et kacito ſeras pu auri bus tuis · Werum ſi vis noſſe bonũ multipłex ad quod ſurditas qu re diſponit ·&cce peimãũ eſt ꝙ vana non audis · hinc etem̃ dixit ſan⸗ pae cta ſincletice · Jardi facti ſumus nũc dgnouimus ꝙ aud itũ vanuz tr amiſimus Secundũ eſt ꝙ habitare ſurſum poteris p duerſatem t in celis · hine nanqʒ quantũ ad artificialẽ ſurditatem dꝛcit yſaiãs ein peopheta qui obturat aures ſuas ne andiat ſanguinem· et clandit dier oculos ſuos ne vdeat malum ·iſte in excelſis habitabit · Terciũ ſoe eſt ꝙ audire melius poteris auditu hommſ interioeis · hoc nanq; iern patot p ſimile · Oeãtes em̃ in ſilentio et ſeip̃os intelligere volentes ibi multotiens manihns ſuis pias aures obſtruũt ne p ſonum verbo nyx rum ſeu vocũ alioꝝ impednantur · Jñ et ſaluatoe dixit · Surdi audi me unt quod moealiter ſic intellige · ſurdi per pꝛiuationẽ auditꝰ exte⸗ unn noꝛis audiunt auditu interioeis hominis · Nec min quia etiam ad aun hoc ꝙ homo exteriꝰ aliquid audiat et videat opoꝛtz Em areſtotilẽ mn auditum eſſe abſonũ et viſum ſine cotoee · quanto igitur magis re⸗ quiritur vt hoĩem exterioe anditus non impediat ad hoc vt inter?[M nam locutionsẽ audiat et mente pfecte intelligat · Minc eſt etiam ꝙ pſoms religioſis que ad verba diune inſpirationis auditu mentil n leu aure coedis pf ecte pcipienda ãptioꝛes ꝙᷓ alij debẽt eſſe · certis cin locis et tempoeibus hilentiũ vt vacet auditus exteri o⁊ ſerioſiꝰ im⸗ ehn peratur · huius nimin ſiłem ad diuinũ ſermone deſuꝑ inſpꝛratũ au ee diendum ꝑ vtilem circũſtantiã philo ile doctiſſimꝰ innuens· Du nn inquit quietũ ſilentiũ dtinerẽt õia et nox in ſuo curſu iter mediu ipn haberet omnipotens ſermo tuus dñe exiliens de celo a regalibuß vp 4 ſedibus venit · Neniqʒ ſunt et alia bona ſurditatis q in ſequenubul n un ſoꝛoꝛes mee manifeſtabunt · HICOiSETIO· w⸗ 6 —5 i ſ. din bin de— . —— K 5 . Anm 1— 7„ —2 etpe Me. het † vSpohcn n e 4 mbh pie. 2 1& 8 ann — Nnbc „ „ — 1— „ — tk imn 4 aenm——— ebenci 3 1.* m opu 1 rurt. benrnnn n n den ni b wyrnn b b betin 1 rr 1 raha n 1 x ur an n* n n t nnn n nao nlan . 7 0r n. eunenrUnet 2 mie hurd perſ ———— tetw runcolon 1 42. 7 —— „ — v * n** „— 1* 12 Srcia puella ad eundem triſtem ſe ait· ex pᷣmiſſis dictis ſooꝛig mee clare Ppendis qꝙ ceteris pari buſ ſurdi melius ꝗᷓ alij audiuũt aure cOeds occulta et ſecreta verba di nine inſpiratõis et quaſi ſuſurria dei homint interius ſocretiꝰ allo⸗ quetis pcipienda modis occultis. We his em̃ ad ſanctũ job locutꝰ eſt eiephas themanites. Fd me inquit dictum eſt verbů abſcondi tum et quaſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eins. Nhi ſic oedinarius appatus · verbũ inqunt abſconditũ locurio mtime aſpi⸗ rationis vel abſconditũ. qe ßlenter in coꝛde ſonat ſine ſtrepitu lo⸗ cutionis · et quaſi furtiue · quia raptim et occulte.niſi em̃ ab exteri⸗ omhus abſcondarꝰinterna nõ Penetrat · Suſcepit ſupple auris mea nõ ſuſurriũ ſupple tĩ· ſed venas eius ſupplte etiã. Iuſurriũ eſt ipſa iocutio intima · vene modi quibus ilła ad mentẽ nram venit· quia alꝛqñ nos amoee · aliqñ terroe dpũgit et alijs modig. Wenas ergo tenter agnoſcere · hec in dicto aphatu pter ꝙ etiam dicit ꝓſalmi⸗ Zraphus · Judiam quid ioquatur in me dñs deus quaſi dicat.tan ꝙᷓ; ſurdus nen audiens qund ſonet vel dicatur extra me foeinſecug. Sudiam quid loquatur in me oñg deus gloſa· oæ a ſtrepitu mundi qui foeis inquietat auerſt us Heddit aũt cauſam dicẽs qm̃ loquetur pacem in plebem ſuam et ſup fanctos ſuos ·et in eos qui duertun⸗ tur ad coe · O quantum bonum per hoc innuitur · qm̃ mquit loque⸗ tur pacem · Sed quid eſt pax. Fudi magnũ patrem Fuguſtinum Ta le inquit bonũ eſt bonun pacis vt in rebus creatis ni grãtioſi ſelet audꝛri. nit delectabilius cõcupiſci. et mhil vtilius poſſideri · hoc autem bonum ioquitur deus in plebem ſuam qui ſcʒ ſeruiunt ei · et magis indigent interna Pace. quia ah extra omeg qui ꝓie vo⸗ unt viuere pſecutionem patiuntur er ſuper ſanctos ſuog. vt nõ ſo ium pacem habeant internas in hoc ſeculo. ſed etiam ſupernam in uturo· et ſupple loquetur pacem vniuerſaliter in eos qui conuer⸗ tuntur àd coe. gloſa in eos om̃s qui duertuntur ad coe. qui peimo exceſſerant vel fecundũ aliam literam qui conuertũt coꝛ ad pſum et non ad alium. narta puella ad triſtem eundem ſic aſt. O Romo tu qui foꝛis ſurditateʒ poteris te ad bonum miltiplex diſponentẽ interne m̃ aliud ſingulare expꝛeſſus: mis- Fnima mea liquefacta eſt vt dilectus locutus eſt quaſi dicat cum pſalmigrapho · actuʒ elt coꝛ meum tanqᷓ; cera iiqueſcens · ſcʒ añ dilectus aĩme ip̃am anĩ mam alloquitur interna aſpiratione. de quo eiꝰ al loquio dicit pſal migraphꝰ. Ignitum eioquiũ tuum vehementer. Ign jta aũt ceram reſoluunt et liqueſcere faciunt. Ignito igitur eloquio ſeu alloquio interne aſpirationis attacta aĩma velut᷑ ab igne cera in ſui dilecti dulcedinem continuo reſoluitur et liqueſcit · Sed quid · Mrofecto cum om̃e catidũ et liquidũ ſit penetratiuus ſequitur ꝙ aĩma ſic ca lido dinini et amoꝛoh eloquij liquefacta diuinon ſecreteN abdi⸗ ta penetrat · cũ em̃ aĩma p calidũ in ſe ardentis amoeis calet · et ad vocẽ dilecti ſui ſupdulciſſimã adeo eliqueſcit ꝙ nõnunqᷓ; ad ſuaui⸗ tatem vocis eius ignifere · ac ꝓinðe reſolutoꝛie et liquefactiue ex tacitaʒ incurrit paſionẽ · quid eam impedire poſſ quin ſubtiliſſime et acutiſſime diuina ſecreta ſubintraret et ad eon quandã expimẽ talem noticiã puemret I Woero cum etiàm liquida nõ ꝓpeijs ſed rerminis magis terminent? alienis · quid reſtat hoc aĩme ex pᷣmil⸗ ſa occaſione liquefacte· niſi ꝙ oñ̃us eiuſ affectio quaſi nõ in ꝓpꝛia natura ſubſiſtens ad modũ gutte aquee in vinũ duerſe apeium co⸗ loꝛð et ſapoæẽ nõ retinẽtis reſoluatur in ip̃ius ſpõſi ſui diuiniſſimã et inſcrutahitẽ voluntatẽ ꝑ quod cõſequitur tantã dei foꝛmitatẽ et quãdã deificationẽ vt iam ei quodãmodo nomẽ cõneniat deitatis juxta illud pſalmi · ego dixi dij eſtis. NMec mirũ ſi ob hoc diuinum aliud nõnunq̃m appeat in vultu perſone cuius anima fuerit talis- Eapitulum nonũ continẽs ↄſolationes ſuꝑ naſi et odoꝛãdi ds⸗ fectu ſen carentia atqʒ ſuꝝ naſi ſimitare vel groſſicie nimia- Ono poſt pᷣmiſſa ad pfataʒ dñam cõſolatricẽ acceſſerũt et alij duo triſtes ſup materia pᷣmiſſi capituli q̃relam ʒponẽ tes quibꝰ mox illa ꝙ ipſonꝝ dſolaròne de ſuis puelk tres ſatis ydoneas deputauit.. COhSOETLIO⸗ rimã Prrel la ad vtrũq; dicton triſtium ſub indifferẽtia pꝛedi⸗ kton naſi defectuũ cõſolandũ ſic ait · Cariſſime defectus naſi enẽ pateris non te debet pturbare valet nanq; tibi hꝰe defectum pmõi · Vis ſcire quare · Drofecto eo valet tibi quo minuf ꝓcedis in publicũ magiſq; domi manens cuſtodis cubiculũ tuum pacioꝛ ſe⸗ qui redempto⸗is noſtri ↄhliũ · Iu inquit cum oæaueriſ intra in cubi cul um tuũ er clauſo oſtio oꝛa pãem tunumn · et certe ex hoc ſequit? ꝙ ozones tue erunt purioæes et deuotioꝛes · nec credas ꝙ etiã in pu ſico eccleſie qᷓuiſ hoc ſit tempe et loco frequẽtandũ totũ diuinum officium tantũ tibi dferat ad puritatẽ oœãcum · uantò aũt oꝛatio nes fuerint purioꝛes tãto ceteris paribus ſunt magis exaudibiles Wñ poſt pᷣmiſſa redemptoeis verba ſequitur. et pãter tuꝰ qui videt in abſeondito reddet tibi a Sequitꝰ etiã exp̃miſſiſ ꝙ intentꝰis tue oculus erit magil ſimplex · Sed quid · certe ſequitur vlteriꝰ ſaluato ris dditionale ꝓmiſſũ · Si inquit ↄeukus tuus fuerit ſimplex totum coꝛpus tuũ lucidũ erit · nimin q̃nto quid ſimpliciꝰ tãto purius et ᷓto purius tanto lucis diuine capaciꝰ.ſ· in aĩa q̃ Em magnũ peem Fuguſtinũ tota eſt in toto · et tota in q̃libet ꝑte coꝛpis· certen ſme luce fuã 7ð ſimplicitatis recepta gꝰ di? totũ cœꝛpꝰ tuũ lucidũ erit q v nh F 10 we m in (10 ſu inſ in lohe erir qwl wer eſe ele Lei cio damt qt. U eny ſyoi vnrz nhon d e wnm. zhr dnnc niſ wono peni. kerat tum. e per pol guon to vpen wono 8 n lnenin i vuñ imtx tipit „— F 3 3— wl ftnn din nt „ ⸗ emfmich: ten nr *n cnN— Hrnto ee rainm M Ta nnt e pe 7 emenleohr⸗ —— p t 1 * 8 4 1 bcunda puel la ad vtrunqʒ triſtiũ eoꝛundẽ et eodem modo ſuh — indifferẽtia pᷣmemoeaton defectuũ cõſolandũ ſic ait· Tu hqᷓ dictoꝛx naſe defectuum alten pateris ſcias ꝙ hoc valet tibi. valet et multis alijs · Multis quidẽ eo valet quo hac occaſione mi nus cos in tui deupiſcentiã deo et ſanctis deteſtabilẽ qꝙuocabis. Vibi aũt vtiq; eo valet quo defectus naſi què pateris erit occaßio ne alij ꝙᷓ; plures ſuos oculos in te figant · qui quidẽ eon oculi ꝓ⸗ minentes et in te defixi tanq; eſſent paſiliſci foeſitan te ſuo jntuitu intoxicarẽt · Deniq; impudicus oculus impudici coediſ eſt nunciꝰ o Tecehto nuncio et accepto imppetuũ malum tuũ facile per eũ induci poſſes in temptationẽ. Ceten ſup om̃ia valet hoc ꝙ carẽ tia ſeu defectus turpioeis naſi hoiem hu miliat de faciti ſupbiãq; ſociam pulcritudinis nõ ſinit in eo regnare que radix eſt om̃is ma⸗ ique quids ſi inualeſceret radicẽ oĩm virtutum ipam ·I. hũit itatẽ extirparet · Klla autẽ acquiſita vel retõta occaſione hmõi nil eſt de quo habeas dqueri reddente te illa ſi nð vitibus in hoc mũ do ver miculis tñ grataz in celo altiſſimis quẽadmodũ dictũ eſt illud.cũ eſſem paruula placui altiſſimo.cui quideʒ ſoli placere pluris eſt et oligibꝛlius erit pᷣſertim in extremo examine ꝙᷓ toti mũdo placuiſſe Ved et priꝰ ſoæoe mea egregie loeuta eſt de ipſius humilitatis pee cioſitate ·— R. cohSORnco. Srcia puella dſequenter pᷣmemoeatis aſſociata poſt naſi viciũ atrendens eius officiũ ſeu actum odoꝛandi. ad tereium quen⸗ dam rriſtem ratione oꝛgani defectiui defectũ odoꝛãdi patientẽ ſic ait · Gariſſime paruipendas Pceptionè odoum rerum coꝛpaliũ nõ ſemp tibi pñtium nec haberi poſhbiliũ ad ip̃an odoees ſenti endũ Frpedit quidem magis vt dtendas ſatiari et delectari in odoꝛibug virtutũ ac in odoeibꝰ inde ꝓuenientiũ in coꝛpoꝛibꝰ ſancton · Nẽ⸗ pe ꝙto magis odoꝛes coꝛpm naturales paruipẽdes · tanto magis ad ſpũalia ac ad ſupnaturales odoꝛeg pcipiendos ꝓficies et alc⸗ des · Dices foete P pfecti et delectabiles ſunt odoꝛes illi. Peuera maxime · Nulli em̃ dubiũ quin illi copioſioe inſit qᷓ recipiẽti pfecti⸗ onis abundãtia · ex quo fit ĩ illud recipiss pfectois cuiuſuis redũ dãtia · Conicieſ ergo de odoeibꝰ virtutũ ſint pfecti.ex quon qui dem qᷓh redũdãtta ſeu coerñ detia tingit multiplici ſcriptoꝝ teſti⸗ monio miros odoꝛes coepales in ſanctox reliquijs ſenſibiliter ex eriri · Quippe ſic de quodã fancton canitur · coꝛpus ſacrum quod fuerat apotheca cariſmatum vniuerſam exupat fragrantiã aroma⸗ tum · cuius hyſtoeia rations reddit · Mecebat inquit vt coepꝰ quod per poſſeſſionẽ virtutũ ſancti ſpũs ohoeifen extiterat oganum vn guento fragrantiũ fieret alabaſtrũ vt odo⸗ odoei p duenientiaʒ reſponderet · Ied quid · Wrofecto ſi poc ita ſe habz in coepoeibus nondů gioꝛificatis nec dum reaimatis. qnto magis in gloeificatis animabus ſanctiſſmis eum virtutũ fuarũ pᷣcipuis odoeꝛibuſ intime ſbi vnitis ip̃is virtutũ ſpũalibus odoꝛibus in coꝛpa gloæioſa per redundantiam coꝛpaliter deſcẽdentihus · et ſi hoc in alijs ſanctis qnantomagis in virgine gioeioſa quantoq; incompabiliue in ip̃o xpᷣo · Nimirum odoꝛes vtriuſqʒ generis gloꝛioſe virginis expeimit eccleſia ſub pulcris methaphoꝛis in pſona eiuſ ita toquès ·&go q̃ſi vitis fructificaui ſuauitate odoꝛiſ · et iterũ ſicut cynamomũ er bal ſamum aromatizans odoꝛem dedi · et quaſi mirra electa dedi fuaui tatẽ odoeis · De ip̃a quoqʒ ſic cantat. cuius ineſtimabiliſ odo erãt nmis in veſtimẽtis eius et iterũ odoe vn guentoꝝ tuon ſup oĩa aromata · Ft rurſum quã videntes fůlie ſyon vernãtem in floibus roſan et lilijs duallium vt ſie de odoꝛe eiul ſit ymaginandũ quaſi ſit Fm pmiſſa gratiſſime mixtꝰ ex odoꝛe lihom et roſan cynamomi et balſami et aiion bene redolentiũ Woero ꝙᷓ ſuauis ſit et dieta rũ filiaꝝ ſyon attractiuꝰ odoe xp̃i · hoc ſpõſa inſinuat in pſona ſua et ſodaliũ ita dicens · In odoꝛe vnguẽton tuon curtimus · adole⸗ ſrõtule dilexerũt te nimis · Nec mi · eſt eĩ odoe eius nõ minul ꝙᷓ; odoe matris ſancton multipliciter reficiens odoꝛatũ quaſi ſir gra tiſſime mixtus ſeu dpoſitꝰ ex odoꝛibus roſe lilij viole et oĩm bene redolentiũ ac herharũ ceterarũqʒ rerũ odoeiferaruʒ in agro mũdi naſcentiũ · vtpote xp̃o figurato ĩ iacob · de quo dixit pater eius · Fe ce odoe filij mei ſicut odoe agri pleni cuðbñdixit dñs · hunꝰ quidẽ odoꝛis vp̃i ad adoꝛes alion compati qᷓtam foꝛe putas pᷣcellentiã gece em̃ peout alibi pdocetur ſupnaturalis odoeis ſuautas cuul cunq; coepis gloeioſi tantũ apoætionaliter excedet naturalẽ ſuaui tatem odoeis roſan lil ion cynamomi et balſami et oĩm aromatu ſiue odoꝛabiliũ huius mundi · q̃ntum claritas et pulcritudo coꝛpo rum gloeioſonꝝ in futuro excedet naturalẽ claritate et pulcritudi⸗ nem omniũ cœpon totius mundi eti am ceii ſyderei · vtq; ob hoe ibidẽ taxatũ noueris vel groſſa eſtimatione · ꝙ ſuauitas odoœeis in coꝛpe mim ſancti quinqᷓgeſies erit tanta quanta eſt quecũq; natu ralis ſuauitas odoꝛis qui hoc in mundo põt repiri · Qund ergo de ſuauitate odoeis ſancti maioꝛiſ meriti · qͥd de ſuauitate odoeis coe⸗ poeis virginei matris dei maximi meriti · Quid deniq; de ſuauitate odoꝛis coꝛpis ip̃ius xp̃i · Drofecto nulli dub iuʒ quin odo⸗ coepis ſancti cuuicũqʒ · quanto fuerit maioeis meriti · tanto eius ſuauitas odoꝛem naturalem in mũdo repibilem magis excedat · et ſuauitas odoꝛis coꝛpoꝛis virginei adhuc multo magis · ſuamtas aũt odoꝛis coꝛpis xp̃i in ĩmenſum · Tu ergo homo qui his ita ſe habetibꝰ ſpe⸗ ras tandẽ ineffabiliter recreari ppetuo odoꝛibus hmẽi talibus · ſ· et rantis tam ſanctoꝝ] alon ·ꝙᷓ ipius xp̃i · nonne dignũ putas par uipendẽdos eſſe odoꝛes huius mundi· ac peomde nõ curandum ſi defectum habeas in actu vei inſtrumẽto odoꝛandi · Tanto nanq; hautdubium perfectius et delectabilius dictã imenſam ſuauitate Hcunai—* a hn wW m dinn nuaium mamm vciel n xoctrhn e rr anrni* ci e penue i m nh* —— v euman aren ent tun* m dee N—. nno wen ·P * m men N ninM Hreito nulli ⸗ F——* en n npbl, n mlt *— †„ 7N— 1* 1 ( A b6 1 celeſtium odoꝛum pcipies · quanto in peoſenti magis ad hoc p mo⸗ dum meriti te diſpones · dtemnendo ſcʒ pᷣſentium odon naturaliuꝝ recreationes · ac P dſequens mime curando defectum ſenſus vł oe gani quo ipos ſentire poſſes · Capitulum decimũ continens dſolationes ſup oeis lingue ſiue ioquele arq; dentium carentia ſeu defectu. Scimo poſt pꝛemiſſa ad ſi upeadictã dñam dſolatricem ac eſſerunt quatuoe triſtes ſup materijs pᷣmiſſi capituli per Pedins querulãtes qubus illa mox de ſuis puellis cõſo⸗ lationis gratia quatu9s Denutauit 7 1. COEISDSRcCO. rima puel la ad contriſtatũ apter defectũ oꝛis ſiue carentiãᷓ at tendens ſic ait · O homo cur turbaris apter defectũ oꝛis · eſto tõganimis et attẽde ſtatum reſurrectionis · in quo non erit alicuiꝰ membei carentia · Sed et quãto pnitem defectũ oeis et qᷓto defectu oſius fuerit patientius ſi uſtinueris · habebis os in reſurrecti one tã to rnbicundius· pulcrius. decentius· ac riſu iocundius · de quo oꝛe pꝛo ilio ſtatu dicit ſeriptura. Wonec repleatur riſu os tuũ. et labia tua jubilo · Rurſum etiã in pñti · tanto interioæ homo tuus. habebit os illud coꝛdis pulcrius· et ercellentiꝰ. De quo dicit plaimiphꝰ 8 iuſtt meditabitur ſapientiã et lingua eius loquetur judicium. de quo etiã oꝛe meditatiuo nð Penes exterioæẽ · ſed penes interio?ẽ hoĩem attẽto in maSno patre Fuguꝰ· canit eccleßa. Accepta bap ti ſmi gratia poſitus apud hoſtia thiberina cum mfe ſua colloqbã⸗ rur ſoli valde dulciter et inhyabant oee coꝛdis pariter in ſuperna fluenta fontis vite. IiCOtISDSERTIO. ecunda puel la ad ligne carentiã ſeu defectũ attẽdens ſic ait O homo ſi noſſes diuine poouidentie modum non te foꝛſitan adeo dtriſtaret lingue carentia ſeu defectus · Jolet nãq; deul pijf ſimus quod deficit in ſillabis recpenſare in tẽpoeibꝰ.id eſt quod in vno aliquo deficit coepali p alud aliquid peeſertim ſpüale ad coꝛ pale analogatũ recõpenſare. Iic em̃ ſm verſum poete.cõfilꝛo pollet cui vim natura negauit · Fta.I. ꝙ qui vim nature non habet v mentis pᷣualere ſolet · ſic deſtituti multociẽs viſu exterioei · viſu potiere ſolent interiei.ſ intellectus eſtimatiue vel ymaginatiue· Virturis nempe quo ad hoc mira de cecon induſtria referuntur. Fertur em̃ ꝙ aliquis cecus viſus eſt qui p tactum panni alicuius ſemper cognouit coloꝛes eius · liquis vĩſus eſt cecꝰ qui nouit ſin gula in ciuitate hoſpitia inuenire · et eis de remotis onera vel res aliquas appoetare · Zic agatha mamlk ſuis amputatis intꝰ in aia ſe hãe mamilas integras gloꝛiat?. Quid igit? miri ſi quis ĩ iingna defectũ hñs p potioꝛem lin Snã expitur ꝓfectũ · quippe apoſtolus ait · vi linguis hoĩm loquar et angeon Zůũt ergo ligue angelon quas potioꝛes eſſe innuit ᷓ linguas coñpoœꝛeas hominum · cuiuſce tu modi etiã angelon linguis homini duenit loqui aliter cum dixiſ⸗ w ſet ſi linguis loquar hoim · fœæte nõ addidiſũ et angelon Bane im fo gua ſzm mundi fapientẽ ↄgruit in guſtum et loquelã nec angeiica w ingua eſt inferio? quo ad hoc ð ſupioe · qualem etiã hñs linguam homo interioæ quod peimo ſitiuit internũ · tande guſtat eternum m Firmiſſime igitur tene et nullatenꝰ hõ duhites · quin niſi p impati qu enti am ponas obicem ꝙ defectu coꝛpalis lingue eo vel rande cõ⸗ vl tingat tantũ interioæis expiri ꝓfectũ ꝙ nũc merito exterioeis iin⸗ on gue defectũ debeas equanimter toœlerare · mi „ H. COpSOSERSTIO nm Frcia puella muto dpatiens ſeu balbutiẽti ſie ait · Gur ob ioqᷓ⸗ ne Me carentiã ſeu defectũ adeo pturbaris · Neſcis ꝙ alia quedã my jteriðð Poĩs eſt ſecreta loq̃la multo intimioe dulcioe et ſuauioæ ſund qua hõ loq̃la ſm jeronimũ pꝛem venerandů · ſi hoim copia defue⸗ itilh rit loquit? cum deo · Qua etiã loquela ioquit? hõ cum virgine glo⸗ poce rioſa · qua loq̃la loquit? hõ cum angelis · cũ michapele · grabeiele· pin raphahele. Cũqʒ ꝓpeio ſuo angelo · qua deniqʒ ioqᷓla loquit᷑ homo do cum vtroq; johãne euãgeliſta et baptiſta cum petro et paulo· cum wp magdalena · agnete et katherina · cum quolibzʒ alio ſaneto · cũq́; ce nůt teris quibuſcũq; de numero beatoꝝ cum caris ſuis vel parẽtibus fect quos ſperat eſſe in ſocietate ciuiũ ſupnon · Nec mi ꝙ hm interio ubi rem hoiem quantumcũq; halbutiẽs ſiue mutus loqui poterit cum pea et ſm illũ cãtare ei poſſibile ſit paulo hoc inuente · Gantãtes inq̃t et pſallẽtes in eoꝛdibꝰ võis dño · Iane q̃nta eon ſit multitudo qui ſcn bus mutus loqui põt q̃nteqʒ ſint dignitatis patʒ ꝑ pmiſſa · ue cu⸗ unt ra igitur ei erit ſi paucis reſpectiue etmuito mdignioeibꝰ qᷓſ ver⸗ ineſ⸗ miculis huiꝰ mũdi hoĩbꝰ loqui nõ põt · Sʒ nec tranſeũduz ꝙ ſicut dicit egregius pr̃ Gregoeiꝰ · Tanto vnuſquiſq; a ſupno amoꝛe diſ⸗ iungitur · q̃nto inferius delectat?. Fra ꝓfecto tanto vnuſquiſq; ab interno cũ ſanctis col loquio impeditur · q̃nto inferius terrenis erꝰ 1 aturis colloquẽdo delectatur · et rurſus ecõtra tanto quiſq; mutul ti“ ceteris paribus magis in ſupno cum caris ſuis colloquio delecta d tur·q̃nto inferius exterioæi colloquio pꝛiuat? · Ceſſet ergo eins ioqᷓ la de loquele carẽtia · et dicat verbum cõſimite de colloquio cum w amicis vel cum quibuſcũq; hommbus terrenis quale verbũ mãg⸗ in dalena teſte illuſtri oꝛigene dixit de colloquio cum angelis · No⸗ lo inquit angelos videre · nolo cum angeliſ manere· ſi ceperint mi hi multa narrare · et ſi voluero illis ad oĩia rñdere · timeo ne àmo ö rem meũ magis impediant ꝙᷓ; expediant · Plec iile· Iil. COpISOERATIO. 6 Fi* Varta puella hoĩiem qpter carentiã dentiũ ↄtriſtatũ alloques 5 tan ſic ait. Cur hõ turbaris nõ hñs ſufficientẽ cauſam triſticie ſeu ibn turbationis · Vut em̃ dtriſtaris ex eo ꝙ defectus ſeu amiſſio dentiu e — deibꝰ ie pui denn n nInt t ʒ in gun 2 8 ———— — duxi t· Ka pirn —— — n hn cun 2* men cloq fr 6 — 8—, 5 ⸗ „ 6 etatem arguit moti appeopinquantẽ · aut ex eo quia impedit cibo rum maſticationẽ · aut ex eo quia impedit verbon foꝛmationò · aut foeſan ex eo quia riſum tuũ reddit minus grarũ et decentõ. Sed nS ne hoe rationes ſunt inſufficiẽtes · Iũt vtiqʒ. Prima eĩ ratio defi⸗ eit · quia homĩ ad memoꝛiã moetitʒ Pftcit quã nup valere ad multa vel cutello vel inſtrum̃to alio ſi ufficister dminuit? lentio et in ſpe erit foꝛti tudo vza· Jed et hac in re illa ↄfert dſola tio quã ſup loquele carẽtia paulo añ ſoꝛo⸗ mea pᷣmiſit · Wemũ quar ta rõ eo multũ deficit · quo dentiũ carẽtia paccidef diſſolutũ riſum tempat et reſtringit · Quippe magis decet ſeruata facie oꝛe ckauſo ſubridere qᷓ; apto oꝛe ridere et cachijnn os emittere · Ninc nanq; di cit illuſtris eneca · Hiſus tuꝰ ſit ſine cachino Woſtremo dſoletur hoc edentulũ qꝙ nõ habet niſi defectũ momentaneũ mox poſt pñs beeuis vite tempuſ in reſurrectione em endandũ qñ reſtaurat? om̃e depditũ pfectioni gloeie opoꝛtunũ · peo tũc em̃ a ludẽdo ſcriptu⸗ re põt dici de hoiĩe. dentes eius erũt candidioꝛes lacte quo fiet ꝙꝙ nũc edentulꝰ poterit ꝙ tũc reſtitutis pulcerrimis dentibꝰ ſine de⸗ fectu moeis et nature riſu plenioæe atq; iocũdioꝛe oꝛis labia cum iubilo apire · Iuxta verbum per ſoecæem meam peius inductum re⸗ pleatur riſu os tuum · et labia tua iuhilo· Gapitukum vndecimũ continens dſolationes ſup beachioꝝ] ma nuum vel digitonꝝ ac nõnulloeum aliceum membeoeum amputa⸗ tione ſeu carentia. deci mo poſt peemiſſa ad dominã cõſolatricem peincipa kem acceſſerũt et alij duo triſtes · vnus qui peimo de mẽ⸗ beis pluribus · alius qui poſtea de ſolis manibul querelã Eeopoſuit · quibus illa de ſuig puellis mox duas ad con⸗ ſolandum dððadiunfit · /1. COPISOSERTIO. rimã puella ad peimũ dicton tiſtiũ ſic ait · O amice cur de mẽ Pbeon de quibus intẽdis carentia pturbaris · Nõ deberes qui SEm· Nimihk ſi ea haberes veriſimile eñ ꝙ vel qñq; eon occaßiõe temptareris ad aliqua illicita ppetrandũ vt de pcuſſionibꝰ vł oc⸗ ciſionibus in juſte inferẽdis · ſiue de amptexibus vet tactibꝰ impij dicis · ſpecial iter quo ad manus et beachia · ſiue de ſcripturis litte ran deo diſplicibitibꝰ quo ad digitos · ſiue de nõnullis ali js quo ad alia mẽhꝛa · ecõ̃tra autem dicton. membeon] carentia te nata& à rõptationibꝰ ratibuſ plurimũ ſuppotare · q̃s quidẽ temptationes ſi haberes neſcis an vnqᷓ ðas vicere poſſeſ· ſ veriſimiliꝰ ĩ toto ſub cũberes vel in pre&x hoc plane ſeqᷓtur fi de mẽheon p̃dictohn tur baris carẽtia ꝙ de tua vtilirate turbaris · de qᷓ potiꝰ gaudendũ eſ⸗ S Woero tercia r oo minꝰ ſufficit. quo ad ſilentiũ Pficit · de quo ſcriptura dicit In ſi Fudi venerabilẽ jeronimũ decreton libeo inductũ · Siquis inquit foꝛtitudinẽ latronis vł᷑ pyrate enumerat et infirmoſl reddit · ꝓdeſt illis ſua infirmitas · debilitata em̃ ĩbea quibꝰ pemus nõ bñ vtebã⸗ tur · a malo ope ceſſabunt · Nec ille · Pjuic aũt ſententie ſatis cõcoe⸗ dat illud dſilium ſaluatoeis · Ii manus tua vel pes tuus ſcandali ſat te abſcide eum et ꝓice abs te · ſ·ſaltẽ coꝛde · bonũ eſt tibi ad vi tam ingredi debilẽ vel claudũ qᷓ; duas manuſ vel duos pedes ha bentem mitti in ignem eternum- H.COEISSRSTIO. ecũda puella ad manuũ carentiã ſpecialiter attendẽs ſecũdo triſti ſic ait · O amice nõ te pturbet defectus mannũ hois exte rðeis· Fttẽde potius ad manꝰ interioeis · Vis vtrũq; de hoc ſcire Fudi ex patrum libeo quid dixerit ſancta ſincletice· Manus inquit nr̃e ex aliqua paſſione debilitate ſunt · B interioæes patas habemꝰ aduerſus inimici temptatõnes · et quid miri ꝙ manus habet hõ no ſter interioꝛ · cum quod magis rarum eſt habeat et mamillas. Quip pe vt peius neptis mea pᷣlibauit heata agatha exterioeibꝰ ſuis am⸗ putatis · de mamillis interioꝛibꝰ gloꝛiabatur Nam dum ingredere rur in carcerẽ at ad iudicẽ ·Impie crudelis et dyre tyranne nõ es confuſus amputare in femia qð ip̃e in matre ſuxiſti · ego habeo ma millas integras intus in aima mea · quas ab infãtia dño dſecraui · Plec agatha · Nari igitur modo ſi manus nr̃e amputstur exterioꝛes bona cura erit · habemas et eo magis integras intus in aĩma robu ſtioees manus foetioꝝ] operũ doctas ad pᷣlium et dtra inimicum · Fuxta verbũ ſancte ſincletice pugnaturaſ et nõne bñ dixit ilia · bñ certe p omnẽ modũ · Nempe temptatões iimici jacula quedã ſunt venenata moetifero veneno plena · coe patẽtia ſi non ſentum lidei patum habeamꝰ et interioeis hoĩs manibꝰ opm illud ſemp obici⸗ amus · quippe fides ſine opibus moꝛtua eſt· Quo ſcuto quibuſq; re nera manibus neceſſe eſt interioꝛem hominem dtra inimicũ temptã tem viriliter dimicare · Quid ergo · Profecto ñi bene ſic dictis mai⸗ bus dimicauerimꝰ merebimur. ꝙ ipſe rex gloꝛie appꝛehẽdet manñ dexteram nron recton] opm · et deducet nos ad beauiũ gloꝛiofuz Rinc pſalmiſta dño loquẽs ita ait · Tenuiſti mquit manũ derteram meam et in volũtate tua deduxilti me · et cum gloꝛia ſuſcepiſti me · Capitulum duodecimum continẽs dſolationes ſuper pedum ca rentia ſeu amputatione ·— Vodecimo poſt pmiſſa ad pᷣdictam dñam dſolatricem ac⸗ Feſſit et alius triſtis ꝗgpter pedũ carentiã ꝗponẽg grauem huerelã. Ft illa eidẽ pꝛo cõſolatione tres de ſuit pueili ſatis ydoneas deputauit · F.COSIOSERöTIO. rima ꝓuella ad pᷣfatũ triſtẽ ſie ait · O hõ neſciſ ꝙ de qpuſdã d ſeriptura · Dedet illoxad malũ curtt Koete indes ad qõ malð es ſo . mi cu z mt 00 dol ſu p lcn h uſ occi lest rati tac dis reli nou tan gloe denq ſder hoea rich wſ v ſo inhn qhden wii Wlan gein iunn num godn 5 AmMn 3 dunn nn m nnntih d e e n mP ennmi„ w An wen pi u noinnnn 5 oen er m t nz r deinn nelner pagrini i * pollium motu pꝛoceſſiuo ire ſpaciatum ad ipſos oꝛtos voluntatis · — e F— Wrofecto non ad vnũ · ſed ad multiplex ſiue multa. que nam inqui es ſunt illa ecce foetaſſis ſunt ſpectacula. ſunt choꝛee · ſunt můdi ſolacia. Junt inquies hec mala.ſunt oino. Ketta nãq; ſunt qubus ille hoſtis antiquꝰ ſolet vti ad ſtutton aĩas eapiendas Dic queſo mihi quid retii ſmilius qᷓ; choꝛea in circuſum ducta · in qua in cir euitu impij ambulant immo et curſitant atq; ad ſiniſtrã ꝓcedẽtes ad internũ ꝗperant · et ibidem vanis hoĩbus ſi tñ hoĩbus · et nõ po tius iaſciuieti bꝰ beſtijs ſe fociant · Sane ſi contendas qꝙ ſint hoiesg eo ꝙ iuxta ꝓpeiam hominis paſſionẽ ſunt riſibiles drendam · et ego et oſtendam ꝙ non ſunt ſattẽ rationales.· ñ tancᷓ heſtie ſilue ꝓpter laſciuos motus ſunt hoiĩes beſtialeg. et beſtijs ſimiles Id quoꝝ conſoetiũ currere et tu ip̃is diſeurrere ſi ꝓpter pedis ſeu pedũ aut alion etiã mõbron carentiã impeditus fueris hoc minime cures. per hoc nanq; datur tibi occaſio magna querendi interna ſolacia et ſupna · Monne enim diſcurrendi ſeu vani diſ curſus impoſſib itas occaſionẽ pᷣſtat ſani ac ſancti diſcurſus. i ob carentiã pedũ nõ va les diſcurrere per lata ſpacia rerrarum poteris diſcurrere diſcurſu rationis ſeu pedibus intellectus et affectug per immenſa et gra⸗ ra celi ſpacia · p celeſtes officinas ad ſuperna ſpectacula an nõ cre dis et illic ſpectacula eſſe. Sunt vtiqʒ plurima. lic nãq; ſpecta⸗ re licet etiam nunc vel mentetenus celeſtium ſpirituum jerachias nouem choꝛis diſtinctas. Mlic ſpectare licet patriarchan et aphe tarum pſonas reuerẽdiſſmas ·llic ſpectare licet martinq victoeiaf Sioeioſas · Itlic ſpectare licet ↄfeſſoeum ſtokas candidiſſimas Illic deniq; ſpectare ticet pulcerrimarum virginum choeeas · de quibꝰ quidem mater eccleſia ſic xp̃o canit· Qui paſcis inter tilia ſeptus choeeis virginum. et rurſum. Quocunq; pergis virgines ſequun⸗ tur atqʒ laudibus poſt te canentes curſitãt hymnoſqʒ dulces per⸗ ſonãt. Vhſit autem a te ꝙ hec vnqᷓ; ſentias dicta eſſe truphatice ſi velis ſacrilegium enitare. Nimirum ſi hec dicta eſſent ſerũdi atiqᷓ; ſimilitudinem ſolum methaphoꝛice · tu deberes contentus eſſe. eo quidem ꝙ ſimlitudinem iltam ſenſus methaphoeici peeferre debe res in ĩimenſum ſenſui litterali. Weruntamẽ peo futuro refürrectio nis ſtatu nõ eſt abſonuʒ vel abſurdum dicere ad titteram vera eſſe que canit eccteſia de choꝛeis virginum · vt ſecundum thomam illũ aquinenſem motum agilitatiſ que⸗ virgi nes vel alij fancti habent in virtute quandoqʒ exerceant quatenus diuinam ſapientiã ea ma gis dmendabilem eſſe oſtendant. Ju. coxswenmo. Fcunda itaqʒ puella ſi c air· Fd qund homo de pedi carentia coꝛpoꝛalnum adeo perturbaris · Koeſan inquies quia non nec ad ꝑꝛata virẽtia vel ad grata nemoea · Bed que de iſtis tibi eu⸗ ra · Sunt nãq; tibi poſſibilia melioea · Non ergo cures pꝛata vei ne moea vel alna loca mundi voluptuoſa ſed potius iuxta cõſilium ve nerabilis jeronmi · Paradyſum mente deambula · paradyſum inq;t ille tu celeſtẽ ſubintelige · in quo eſt om̃e lignum pulcn viſu et ad veſcendũ ſuaue · bi eſt ſla vitis vera palmitum ſuon dilatatione admirabilis facta. bi eſt illa cuius emiſſiones padyſus maloæum pumcon cum pomon fructibus · In cuius etiam plona dicit eccle ſia · Scut cedeus exaltata ſum in libano · et quaſi cip̃ſſus in mõte ſy on · quaſi palma exaltata ſum in cades · et quaſi plãtatio roſe in ieri cho · quaſi oliua ſpecioſa in campis · et quaſi platanꝰ exaltata ſum muxta aquam in plateis · Ficut cynamomũ et bal ſamũ aromatizans odoꝛẽ dedi · et quaſi mirra electa dedi ſuauitatẽ odoꝛis · III. COPISOSHRRTIO. ercia puel la ſic ait · O frater vtinã ſcires pꝛo malo vel ꝓꝙ minꝰ bono eligere magis bonũ · dſulo vt butin et mel comedal vt kas repeobare malũ et eligere bonũ · Nimiꝝꝝ vt alibi dicitur buti rum cum melle comeſtũ eſt maturatiuũ · et ideo apte ſignat matun iudiciũ rõnis mali et boni diſcretiuũ · NMoc igitur iudiciũ maturum comede · id eſt oæe coꝛdis maſti care ſatage · vt diſcrete ſcias repꝛo⸗ hare malum et eligere bonum · malum repeoba quod nedũ ſalomõ ſapientiſſimus · ſed et filius amos de peccatoeibus notũ fecit · De⸗ des inquit eon ad malum currunt · Elige igitur potius bonum ſez curſum illum · de quo paulus ait · Bonum certamen certaui curſum cõſũmaui · qui et dixerat · ſic curro nõ quaſi in incertum atq; ſic ſuà ſit alijs · Sic currite vt dpꝛehendatis · Quoeſũ putas cucurrit · Dro fecto in celeſtẽ paradyſum · nam et duerſatio eius erat in celis · R⸗ lic certe bonũ eſt ambulare melius auteʒ currere · Quippe currens ibi non habebit offendiculũ · Fbi eſt grata planicies · mũda ʒeſus et ĩmaculata · quia nihil inquinatũ incurrit in illam ciuitatẽ chrłm celeſtã · Dro curſu igitur pedum coꝛpꝑaliũ in hoc mũdo lutoſo et fe tido elige etiã in pũti pedibꝰ interioꝛibꝰ quaſi in ſpacio odoeitero poſt ſpõſum currere vna cum ſpõſa q̃ ip̃i ſponſo loquitur in cãticis Curremus inquit in odoꝛe vnguenton] tuo · Rurſum peo pedum coꝛpalium tardo motu elige curſum pedũ interioꝝ velociſſimum · non quidẽ minus celerem · nec minus lucentem ꝙᷓ ſit ille diſcurſus juſton · de quibus dicit ſcriptura · Eul gebũt iuſti et tanqᷓ ſeintille in harũdineto diſcurrẽt · Weniqʒ pꝛo curſu pedum exterioæuz qñq; multum laboꝛioſo elige ſperare in dño tejn curſu pedum interio⸗ rum ad ſummũ bonũ ꝓmouente et a labo Pſeruante · Andi ruſum filium amos · Aui inquit ſperant in dño můtabunt foetitudinẽ · aſſu ment põnas ſicut aquile current · et non laboꝛabũt · ambulabũt et nòõ deficiẽt · Cogitabis foꝛte · Quid ad pedes inter ioꝛes curſus ili quos denotant pmiſſe ſcripture qui ad dotem agilitatiſ gloꝛioſon rnb r.b cred ctoz wn/ dznd bul wnull Hanh du ſim. ſi nch, nin iius inon Dche (hruit ſuzhe ſehng.* genu⸗ d en M„ weta nrxnn be NMer 3 N. x n xm e Mn Nem u F a x. Jen mn er i er d xüm xendrz kxiꝝ nan eirinn n.r neins M mnn F umru inerrn er pedun coepaln —— pe men ndwW 8— cun hol rh *—* —— n„* urſam pedin⸗ nem— — n P. 3 „—P„ 3*—— eet ·A0 — 20„ * 5 ——————„„——— eoꝛpoꝛum viddentur in futuro potius ptin ere · Sed abſit a te pecci ne cogitatio · quppe non ſolum motus agilitãtis ſaluandon mem beis coꝛpoꝛeis in futuro tãto celerieæes duenient ceteris paribus qquanto hic illi patiẽtius ex Pedum carẽtia ſolarioſis caròt ðiſcur⸗ ſibns· Werum etiã eodem pacto pfectius qm alꝛas dicti motus de tectabꝛles Fm eminẽtif ſignificatõis methaphoeã ſunt attribuẽdi nris pedibus interioei bꝰ. Si itaq; ſm hec reſpectu interi on paꝝ curare habeag vſum pedum coꝛpaliũ quid reſtat. niſt ꝙ et pan cu res carẽtiã taliũ pedũ eũ pedeſ natura dederit ſolũmq apter vſuz⸗ Capieulum decimumterciũ continens dſolationes claudonꝝ ſup edum ſuon curintate ac ſup ipon defoemi claudicatione oArciodecimo poſt pᷣmiſſa ad pᷣmemoeatã dñam dſolatricẽ illuſtrem acceſſit et alius triſtis ſup materia Fmiſſi capi⸗ euli grauiter q̃rulando cui mox illa ad ↄſolandũ enmn du as de ſuns pueliis ſatis pulchꝛas aſignauit. COpSSRTIO. rima puella pedũ et᷑ tybian curuitatẽ et dſequenté ambulãdi difficuitats et claudicationem attendens ſic ait. O amice cur ruf baris ꝗpter iſta. neſcis dictũ eſſe de tuoꝝ membeon] plaſmato⸗ re · bñ oñ̃na fecit · ſurdos fecit audire · et mutog loqui. Gur nõ etiã credis ipm facere cl audos ambulare et curuos pedes habẽtes re ctos greſſus facere ſeu recte ambulare.facit vriq; etiã iſta. Nunqᷓt non fecit claudos ambulare cum iß̃m qui eſt veritaſ conſtet dixiſſe clandi ambulant p hoc innuentẽ etiã iił poſſibititatẽ ineſſe pfecte ambulationis · Guippe claudicatio exter:oe ad pfecte anibul andũ nõnullos ꝓmouet qᷓ qpter difficultatẽ vel defoꝛmitatẽ qᷓ eis ineſt ad ambul andũ minuf delectant? ãbulare jpubiicũ et hij nimin p cõᷣſequẽs ꝓpter defectũ ambulãdi cœpaliter eo pfectius ambulãt ſpũaliter· quiq; hac occaſione doctrinã ſi equũtur pauli.eo dicente ſpũ ãhulate vt dicere poſſint cũ eodẽ· ñ Bm carnẽ ambulamꝰß Em ſpm̃. Iʒ quoeſũ ꝓutas ãbulãt · Gerte verſus celeſtẽ peiam ad ciuita⸗ ts ihrł m quõadmodũ et paulꝰ ip̃e dicebat · Illigatꝰ ego ſpũ vado in irm Nuius nimin poſſibilitatẽ p ſoꝛoꝛẽ meã peius ractã vene⸗ rabilis pater jeronimꝰ ad quendã ſcribẽs ĩnuebat. Neremi inquit vaſtitas te terret · ſʒ tu paradyſuʒ mẽte deãbnla· quotienſcũq; cogi tati one ac mẽte illuc dſcenderis totiens in heremo nð eris. B qd rofecto heccine deambulatioñ eſt claudicatio. ſ eſt quidẽ dtra curuitatẽ et claudicationẽ pedũ exterion rectoxꝝ · pedum et gref⸗ ſuuʒ hoĩs interioeis grata exercitatio.et certe qui ita ambulãt · De itiis põt dici. Nedes eon pedes recti. pedes inqᷓ; mtellectꝰ et af⸗ fectus. Jd hon greſſus imitandũ videt? jtidũẽ paulꝰ dicere ſoluta genua erigiteet greſſus rectos facite pedibꝰ vñig. vt nõ quiſ clau dus erret · magis aũt fanetur- GOPISMSEECO ecũda puella attendens in claudo greſſus ſui defoꝛmitatẽ ſie ait · Sudiuiſti fr claudꝛcãtis dſolatoæmũ remediũ dtra ·ſ.pedũ et Sreſſus curuitatem recipe nunc pari modo einſcemodi dſolatio⸗ nis ſolacium otra pedum et greſſuum tuon defœmitatẽ · Sece quã tum attinet ad interioeis deambulatõis motuſ · dictũ nousðris ſpõ ſe in canticis · q̃m pulcri ſunt greſſus tui in calciamõtis filia pꝛin⸗ cipis · Ied qund hoc · Drofecto aĩma matime deifoꝛmis eſt illiꝰ fi⸗ lia peꝛincipis. De quo quidẽ ille areſtotiles bene ſic cõcluſit vnus ergo peinceps · Fo quam reuera filiam dicit ſponſus · ꝙᷓ; pulcri ſunt greſſus tui in calciamentis · quaſi dicat valde ſunt puri motus tui in ſuns ohlectamẽtis · Sciendũ eſt em̃ aĩme dei formis tot eſſe greſ⸗ ſus quot ſunt ip̃ius motus in deum et ꝓfectus. Qui merito pulcri id eſt puri dicuntur qñ a ſuis dtrarijs foetiter ſepantur · ac a mate⸗ rialibus coinquinari immũdicijs nul latenus pmittuntur · inc eſt ꝙ Em angelicũ ilium Nyoniſiũ · Nedes in angulis ſignãt motiuũ et acutum et ceierẽ ad diuina ambulationsẽ ſempiterne motionis. id eſt virtutem ſe a materialibus mouẽdi et intellectualia ſciendi ſicut pedes ſecant aerem ratione acumis ſui· et celeriter in diuina eoficiẽdi qpter virtutẽ deſiderij ſe ſemp in deum ꝓmouentis Cõ̃⸗ foemiter itaq; duo pedes filie pꝛincipis antedicti poſſunt dici in pñti duplex virtꝰ motiua diſticta p ołficia.¶ · virtꝰ a materialibus ſe mouẽdi et virtus ſuo acumie aerẽ ſcindẽdi· id ð intellectualium regionẽ ſe cernẽdi er celeriter in diuina ꝓłiciſcẽdi id eſt ꝓficiẽdi · Plon pedũ aurea calciaita ip̃is pedibꝰ adaptata et qpootionata · eſt adaptata ſapiẽtialis lumis claritas et ꝗpoetionate dulcedinis weritas · Bine iſtis calciam̃tis nul lomõ poſffunt pᷣripta ardua mon ruoſe regionis intel ligibilis pagrari · Vñ et hocipm exptus in ſe⸗ ipo ꝓpheta aiebat · emitte lncẽ tuã et veritatẽ tuã ip̃a me deduxer̃t et adduxerũt in montẽ ſanctũ tuuz et in tabernacula tua · q̃ſi dicat niſi nobis infuderis tui inteiligibilis lumis claritateʒ et celeſtis dulcedinis veritatẽ · nõ valebimꝰ ad cõtemplatõis altitudmẽ ꝑue nire · aut in potẽtias angelican ierachian introire · ad qᷓs quidem deambulãdo et angelicas officinas pambulãdo etiã puenimus in potentias dñi · id eſt ad oĩpotẽs dñiſtoꝛiũ ip̃ius dei. Rane quo hoc pamplins et pfectiꝰ occaſione coꝛpalis ad ambulãdum mpoten⸗ tie pᷣualemus · eo amplius de dicta coœꝛpali impotẽtia dſolatõeʒ re cipimus · vt ſic claudicationis defomitatem qʒ nihilo reputemus · rogitantes ꝙ impotentes ad ambu landum antonomatice ãbulare dici poſſunt · et ꝙ alij ecõtra pedes hñt et quaſi nõ ambulabũt · 9 Gapitulum decimũquartũ continens dſolationes ſup genitaliũ càrentia et generandi impotentia ſiue ſuper perſona)ꝝ vtriuſq; ſex us ſteri litate vndecunq; cahſata · po tte dn hr moſ zpuratt cibona ſtiptur vyi. pa hunem wn emn edenu nprinci cpatus cauſa ſe infoꝛmi ſtimulat num ele umplo ⸗ bsacce kutig ab iinoub. iinus vt unchig p ſmn. g. ſiln erte ungtnr. ein — horad omn wot ign“ dne — Fne—„bmnn e ne nn;icd lamm eirenn x yen h emr la ra e den wx Imt et n meni dilm im raledmꝰ ad coi mglan vrtb „1*— ocer dhloen⸗ —„ * 1 * * VNartodecimo poſt peemiſſa ad dominã confolatricem ſu eadictã acceſſerunt due pſone exuum diuerſonꝝ ſup ma teria pmſſ capituli ꝗᷓrel as nentes at il la ei ſdeʒ mox tres de ſuis puellig Oſolationis gratin deputauit. 1. COSfOSERSTO. Fima puella ad pſoam ſexus maſculini ſic ait. O frater vt te poſſim diolari vellẽ a te infœemari · Cur adeo genitaliũ carem riã te dtriſtat. Pices foete quia his carentes membeis condemnat ter mofaica. Mec quippe dicit · Non intrahit eunuchus attritis vel amputatis teſticuiiſ et abſci ſo veretro eccleſiã domim. Jed hoc in caſu hona cura tibi ſit. hoc em̃ cerimonjale eſt abolitũ et ſi placet ex ſcriprura phylonis doctiſſiſſim. Fudi in cõtrariũ verbů cõſola toenü· Spado inquit qui nõ optus eſt p manus ſuas miquitatẽ· da⸗ bitur em̃ illn fidei donũ electũ et ſoeg in templo · acceptiſſim. bo nox enim tabon gloeioſus eſt fructug. In pac verbon ſerie ſi ad· pcedentia reſpicias neceſſe erit vt hoc nomen felix ſi uhintellectum in principio adicias ſicq; dſtruendo dieag. feli x ſpado qu non eſt oPatus p manꝰ ſuas miqutatẽ. ꝗt nõne bene dicitur fetir cũ pꝛo cauſa ſequatur. Dabitur ẽ illi fidei donum electum id eſt fides ñ infoemis ſed foœmata que alias in hoſe ad iniquitatem genitalihꝰ ſtimulato ſine bonis opibus eſſet moetua · vł dabitur illi fidei do. num electũ id eſt exceliens ·ſ. fides p dilectõez opans · et ſoꝛs in remplo acceptiſſima id eſt in eecteſia magna caleſi inter ſamtog es acceptiſſima. ſ. fructus nõ mõ triceſimꝰ vt jn matri manio cõᷓ ſtitutis abſtinenti bus ante ſuis. nec ſexa geſimus vt viduig caitg abſti nẽtibus tam a ſuis ꝙ nõð ſuns ·ſ multo acceptioæ.¶ fructꝰ cen teſimus vt virgi nibus rone Ppetue inc oeruptõis qui ſperandꝰ eſt eunuchis p̃cipue qu ſemetipſe os caſtrauerũt ꝓpter regnũ celoꝛum nec mix · qe hoc facere graue eſt et laboe intenſue maximus equi pollens extenſiue multis laboehus et 15e0 52 cauſa mmediate ſubiungitur · Nonoæum em̃ laboꝛum Sioꝛioſus eſt fructuſ·ſ. fructꝰ eenteſimus antedictus vel fructꝰ beatifice fru tõꝛs in gloeia his⸗ qui bona egerunt repeomiſſus. Et ſic patet ꝙ gemtalihus pemato cedit hoc ad maxtmam gloeiam in dao timerent fatun magnam pa. i ignomniam. Wi · COtseRro. erunda puetla ad eundem triſtẽ ſic ait. Cur te dtriſtt generã dmpotentia· Bi elt in cauſa dfuſio vel oppeobem apud con Rẽntuz multen vłk alon fatuo] ·aut timoe foꝛte ꝙ vxo tna agat ad duoetiũ recurſuʒ habe ſup̃ ad meã dſanguineã et inuenes do iationẽ patam · B vero in caula eſt liheroh] carentia. Oſolari te po terit alia mea dſangumnea · Spãliter aut ſi ĩcã eſt ꝙ qᷓ;ris in lberis nem̃ tuũ ne totalr peat dſeruare· o repæobat illa pᷣr et ſcntura · Rudi yſaiam pꝛophetam · Non dicat inquit eunuchus · Sceb ego li gnum aridum ſupple nõ aptum ad ſeminan dũ ſequitur quia hec di cit oñs eunuchis qu elegerint qᷓ ego volui et tenuerint kedꝰ meũ Wabo eis in domo mea locum et nomẽ melius a filijs et filjabus · nomen ſempiternũ dabo eis qð non pibit · Audi quoq; àd hon in⸗ tellectum pedinariũ appatum alludentem his verbis ſaluatoæis: Funt eunuchi qui de mãtriſ vtero ſic nati ſunt;et ſunt eunuchi qui facti ſunt ab hoĩbus · et eunuchi ſunt qui ſemetip̃os caſtrauerunt · apter regnum celon · Wane diſtictionem repetẽs dictus appãtus iubmngit de deo loquẽs oĩs Dſolatur · quia in lege dicebatur ma ledictus qui nõ reliquerit ſemẽ ſuꝝ terrã· Bed quid · Certe dt ra hãc maledicti onẽ deus oñ̃s eunuhos adiecta cõditione ꝙ eligant qð ipᷣe vult · · caſtitatẽ et teneant fedus ſuũ · · caritateʒ · dſolat? dicẽs p aphetã · Dabo eis locum · ſ· nœiatum manſionis ppetue in domo mea in qua ſunt manſiones multe et nomẽ meliꝰ a filijs et filiabꝰ ſeʒ excellentius qꝙ ſi filios et filnas generaſſent · quia nomẽ ſempi ternum quod non pibit · ſupple qusadmodũ pit nom̃ qð filion ⸗ creatio poteſt dare · Sʒ nee cauſeris ꝙ hec pᷣmiſſa dei futura reſpici unt · Plam et in pᷣſenti in rebus naturalibꝰ nihil eſt vita delectabi lius et optabilius · ſ ſecundũ ilium galienũ medicũ noiatiſſmũ eu nuchi ceteris ominibus viuunt Diucius H. SOSSRSCIO⸗ ercia puel la ad pſonaz ſterili ſexus feminei ſic aic · Soꝛ oꝛ mea Bariſſima cur te cõtriſtat ſterilitas tua · Si antiqua maledictio S in cauſa non opoetet · dudum em̃ hanc abſtulit virgo illa ſimnli et mater ex qua ille oꝛtus eſt qui ſotuẽs maledictõeʒ dedit benedi ctionẽ · ·i in cauſa eſt ꝙ es coope nimis arta quid hoc ad te ſi vir⸗ go es et vis talis Pmanere · gloeieris magis de illius ſimilitudine que elauſa ſemp fuit et erit ineternum de quã dictum eſt in figura Worta hec clauſa erit et non apietur · et vir nõ tranſibii ꝑ eaz · quiã dns deus iſrł᷑ ingreſſus eſt per eam · vi vero es maritata nihlom nus mea te quedã in hoc articulo dſolabit cõſobrina · S liberoß pabere deßideras q ↄſolatione neptem meam ſupꝛa requiras Cuiꝰ quidem dſolatio eundenter tibi demõſtrabit ꝙ licet ſis ſine fructu ventris · non tñ ſine nobiliſmo et muitiptici fructu mentis · pꝛeſer tim ſi te dſeruaueris ſine inqunamẽto coꝛpis · de q̃li ſic dicit philo doctiſſimus · Kelix eſt ſterilis et incoinquinata que neſciuit thoœeuz in delicto · habebit fructũ in reſpectione animarum ſanctarum · I· vel illum centeſimũ ſi virgo eſt vel ſaltem fructum bonoꝛum ohm multiplicium · quem licet hic opata fuerit · tamen poſt hanc vitam in reſpectione animan ſanctaꝝ fructus gloꝛioſus ſuon opm ma⸗ nifeſtꝰ erit· et in memoeia eterna pdurabit · gloeietur ergo ſterilis et ſit iocunda · Fuis em̃ ſit coꝛpe infecunda ·tamen eo eſt aptioe àd ſpiritualẽ generationẽ paſtam et mundã · de qua admirando dicit m tali Be pen 05 17 nl culo tue enaſ niq r pteru dis.1. Drofe omim unod usm undign uca nis ſe p dicho po irdlte de ſcir squin iam ſdic ta ca dirionit en de, tſatig pimn ſoe bdehe —— p N — Alom eni deero ſe m. — — x 5 1 Mchonm 6 en Mizm Au] 6 ,ñe — — Nm nnin aMen nutnnrm 7r hryie zui * e en ydeni en„n n 6 men tlen girnm mnu—2 E — ermn n ſh m emn dnb +—5— — 27 8 „ en u t mettrnan A 5 zw* per M⸗ bee nenlo N ——„„———— G—— umm — . ℳ. ℳ 5 mater eccleſia · O p̃ pnkcra eſt caſta gèneratio cun caritate · immde talis eit em̃ memceia illms. q et apud deũ nota eſt et apud hojeg Nenq; ꝙ conſolatione ſteriłis que nõ parit nõ eſt ptranſeundum Pericutum partentiu · Nam dicit ſeriptura que multot hãbebat ftli o infirmata eſt· et iterum m doloæe pies fi tios · et rurſum feripru⸗ 1a alna ꝙ mulier cum parit triſticiã habet. Nec mix · qua eſt in pi cuio metis nec totaliter a tali piculo pᷣſeruat eam pariendi dſre⸗ tuꝰ · Miſum quippe eſt multotiens que ante pluries peperit et * euaſit ·ppoſtea in partu perijt et moetẽ incurrit. Capitulum ðecimũquintum continens dſol ationes pſonarum antiquan ſuper ſenectute et calamitatibus pſarum Vmtodecimo poſt p̃miſſa ad doininã cõſolatricẽ pᷣmemo Fratam acceſſit et alius triſtis dquerès de ſenio et de cala mitati hus ſue ſenectutis · Cui ia dña veneranda ad dſo taom eũ mox aſſignauit ſeptẽ pulcerrimas de ſuis pueitis ſima puella ad triſtè illum ſic ait· Cur de ſenectute turbaris qᷓ te iuuenibꝰ pᷣfert multis progatiuis · Nempe ſeneg juuenibꝰ Ppferuntur in ſuſpitionibus remouedig · jn excuſationibꝰ admittò⸗ dis · In reſtimonijs phbendig et in platis etigẽdis · Vis hoc ſcire Wrofecto hec pücta oĩa non edrent noticia Pumane rõms ·et nipi jominus repiuntur in voſumine decreton dꝛuerſis in locis · In cu iufmodi etiã locis repitur · ꝙ licet quanto quis ſenio⸗ eſt. tanto ci tius moei pꝛeſumitur·tamen quod metius eſt pꝛo ſenectute Pſumi⸗ tur dign ftãs·peobitas · ſcientia· mon grauitas · ſermo veratice et muſticia examinacioæ. Peeferuntur etiã ł enes ip̃is iunioeibus in pe nis ſeu punitionibus diſſimulandis. V is de hoc ſcire. Eece in ante dicto volumine repitur ꝙ cani ſenum parcitur.et ſenectuti defer tur vlterius ſenes iuuenibns imn laboehus fuppoetandis · Vis de hoec ſcire· Fudi patrem ckareuallis· Felices inquit vos qui intra⸗ ſiis quinqᷓgeſimã requiei et iubꝛleũ annũ fratres nr̃os loquoæ qui⸗ bus iam dixit ſpiritus vt requieſcãt a lahoꝛibus ſuig. amplius pᷣfe rmtur ſenes iunioeibus in fructi bꝰ auctoeitatis. Mis de hoc ſcire Fadi ca · Honeſte inquit tranſacta adoleſcõtia ſuperio etag fru⸗ ctus capit autoeitatis · Hurſum ſen o8 uueni e ri hus pfer untur in tra dirionibus eœæum muiokabiliter ohſernandig. Vis de hoc ſcire. Ec ce in decretozum venerabili volumine ſic habetur. Hidiculum eſt et ſatis abhommnabile vt traditiones quat antiquitus a patribꝰ ſu ſcepimus ifringi patiamur · Vlterius pᷣferuntur ſenes iunioeibus in peeſumptionibus de eonx deuotione et ſpũs feruoæe habendig. Vis de hoe ſcire · Lege cuiuſoam alexanden epiſtotam decretakem. In hac em̃ de ſene quodã ep̃o ſic habetur · In te vigoe deuotionis er fidei im coꝛpe ſeneſcente nõ deficit ſed vergẽte deoꝛſum cõditio ne coꝛpea · feruoe ſpũs in ſublimioea cõſcendit · Deniq; p̃feruntur ſenes iumoeibꝰ in eſtimationibꝰ de ſapientia eon etpeudẽtia ha⸗ pendis · Nis hoc ſeire Sece ſenexꝝ ſßßm gramaticos a ſenos dicit? qð eſt ſenſus · quaſi talis bene ſit ſonſatus · Nimin ſcriptura dicit · In antiquns eſt ſapiẽtia · et in multo tempe peudẽtia · Wñ et ſicut indu cirur in volumie decreton · In ꝓuerbijs dicitur · Gloeꝛia ſenũ cani⸗ cies · hec vero canicies deſignat ſapientiã· de qua ſeriptũ eſt cani⸗ cies hoim pꝛudentia eſt · Kohuc ſenes iunioeibꝰ pferuntur in ho⸗ noeibus reuerẽtijs et ſeruitijs exhibẽdis · Vis de hoc ſcire ·&ece ſe nes magis moꝛum honeſtate pollent ꝙᷓ iuuenes · ꝓpter quod et ma 0ꝛ eis reuerẽtia exhibetur · Vñet Bm pẽem claręualiis· Reuerẽda ſenectus dicitur ꝗpter mon honeſtate · Senes etiam eadem pacto juuenibꝰ dñantur et iß̃i iuuenes ceteris ꝑibus ſe eis ſeruire digne debere arbitrãtur · Fudi ꝛllũ cypꝑeianum · Sicut inquit in ſenibꝰ ſo⸗ peietas et mon pfectio requritur · Rta in adoleſcẽtibꝰ obſequiũ et fubiectio et obediẽtia rite debet? · Moſtremo pᷣferuntur ſenes iunio ribus in laudabilibꝰ conditionibus ip̃on ſenum etati attributis · Vis hoc ſcire · Fudi poſt pᷣmiſſas ſenũ et ſenij dmendationes p̃ter⸗ qʒ illas que ĩ ꝓximo x meas fiẽt ſoꝛoꝛes etiã hꝰ nũc vltimo qõ ma gnus ille antiites ambeoſius dicit de ſenectute · Venectut inquit ipa in bonis duicioæ · in dſilijs ſubti lio · ad cõſtantiã ſubeũde moœꝛ tis potioe · ad repeimendas libidines foꝛtioæ infirmitas coꝛpis · ſo beietas mentis eſt · Fec ille. Jed et alꝰ quids ſenectutẽ dmendãs hec inquit etas nos a potentibus et tyrãnis liberat · voluptatibus imponit finẽ · libidinis frangit impetũ· viget ſapientia etiã in mul tis et ſamoea dat dſilia · terminꝰ eſt mſerie· et felicitatis eſt peinci pium · receſſus a piculo · ad beauiũ aſcenſus · peafectus in merito · et diſpoſitio ad pfectum. H. COESfOSRTIO. gcunda puella ſic ait. lõne frater vel qñqʒ verbů illud audi uiſti · O moes qᷓᷓ amara eſt memoꝛia tua · Plec miruz quia vt ait ille peinceps phon ariſtoles · finis oĩm terribiliuz eſt moes · Vlud igitur tibi nõ ſit ad turbationẽ · ſed ad ſolaciũ · ꝙ dtra dictũ terrihi le. et nõnullis tam graue et hoeribile eſt munimẽ atq; ſubleuamẽ · et ne in longũ ſermonẽ pꝛotrahã. Nis ſcire quibꝰ illud terribile ſit graue quibuſue ſit leue Fcce graue eſt iuuenibꝰ. et magis leue ſen nibus · Nempe hoc bonũ habet ſenes ꝙ facile dtemnunt moetem⸗ et qð moes eſt eis leuis · Vudi jhm filiu ſprach · O inquit moes bo num eſt iudiciũ tuum homini indigeti et qui minoꝛat? viribus de⸗ fecta etate · Vudꝛ quoq; et areſtatilẽ · Om̃ibus inquit fit cœruptiꝰ apter calidi alicuiꝰ defectũ · qpter qð et paruis paſſombꝰ aduemꝰ enti bꝰ in ſenectute velociter moꝛiũtur · ʒpter paucũ eĩ eſſe calidu tin xel Je cut et ce ſlas m mlte bos a iler pater aůt ir amar deb putq ſignn bet vj deum 1 ycito uet d ſ dicit. guety ſgnanz neuhm an vin⸗ ſmeſt iezn wdicare nog põt ſgnueh ngn leſt. 8c 0 eß pin undiqt ptu en et ei Nzci F w2 den — nt 1 Re e 1 — en ex an x Mn ſaen t mn—* l heonin v emnd n m 1* nem ⸗ .— —— E.„ &— velut plurimo ouapoꝛato in multitudine vite ſiqua vtiq; moleſtia particule cito extinguũtur· queaomodũ em̃ momentanea et parua in pſo flãma exiſtẽte · qpter paruũ motũ extinguitur ꝓpter quod ſi ne triſticia eſt que in ſenectute moes nutia em̃ violentia ipſis con tingente moeiuntur. ſed inſenſibilis anime abſolutio fit oino · ec areltotiles · Fjinc et ille egregiꝰ rethoe tullius Moes inquit dtin git adoleſcẽti bus aduerſante et repugnante natura et ideo grauis Senibus vero venit tanqᷓ ſpõte nul la vj adhibita et 1deo leuis · Fi ᷣnt ergo poma ex arboꝛihus ſi cruda ſunt v aueltuntur · ñ matura et cocta decidunt · ſic vig adoleſcẽti bus vitã aufert · ſenibus matu ritas · Kruſtra vero ſperat adoleſcens cum ſe vel ꝓmittit diu victu rum· quid em̃ ſtultius qᷓᷓ incerta ꝙ certis hẽe. quin eriam illa etas multo plures qᷓ ſenectus pabet moetis cauſas · Faciliꝰ ei m moꝛ bos adoleſestes incidunt · grauiug egrotãt · triſtius curantur. ʒfel ille rechoe · Gui addendũ ꝙ ſicut dicunt tam magnus Imbeoſiꝰ q Pater ille clareuallis · Moes iunembꝰ quidẽ eſt in inſidijs · ſenibꝰ aũt in annis. Jed nec· illon moes fimſ eſt omniũ terri biliũ nec ſp amara om̃ibus · ß iniuſtis vt Pallegato in loco dicit ſcriptura · P Iif. CObSERTO. ercia pnella ſic ait · Gur homo de ſenio triſtaris · Mon deberes quidem. Mam om̃ia bonum apPpetunt · Bed tu ſignũ in bonũ et Putat ſe ſignum hee bonũ qñ videt circulm; vel aliudò vini venalis ſignum · Ied quid· Gerte iſtud in ſene locũ habet ſi ſit tñ vt eſſe de⸗ bet videl icet vt dicat veraciter cum qpheta. Sitiuit anim mea ad deum viuũ. Tunc ei ꝑ ſenectutẽ et eiuſ accidẽti a hoc ſignũ habz ꝙ cito poterit hoc qð ſitiuit internũ Suſtare · eternũ ·ſ. dujuiũ quod faciet dñs vindemie defecate. et oc ptim in nla et de ila que de ſe dicit ·&go quaſi vitis fructificamn Potiſſime aũt in ſe et de ſeip̃o qui eſt vitis vera · qui et botrus ille eſt. Ne quo ſponſa magnã in eo ſignans guſtandã dulcedins dicit in canticis. Botrꝰ cypꝛi dilectꝰ meus mihi in vieis engadi que etiã dicit· Fntroduxit me rex ceł lam vinariã· cædinauit in me caritatẽ · Rurſum nõne hoc ſignũ boꝛ num eſt et valde bonũ. P.quod captiuꝰ incarceratꝰ cognoſcere po reſt ſe q̃ntotius liher andũ eſſe vel p quod nauigãs in mari magno judicare poteſt. ꝙ cito poterit ad poetũ Ptingere · aut p quod peg nus põt aduertere ꝙ cito poſſit ad pẽiam ꝑuenire. Certe om̃e tale ſignũ eſt multũ dſolatoꝛiũ Sed qud · Dofecto aĩma hoig que Fm magnũ pzem Kuguſtinũ eſt maxime q̃ntitatis excedens qnti tatẽ ce leſtis coepis · fec eſt p dſequens quaſi in peiſione in hoc mundo. ac ſ ꝓinde dictũ ſit in mundo p̃ſfaram habetis · Lacetqʒ in carcere mundi qua in ſterquil inio ſeu Putredine rõne ſui copis dicente ſcriptura · homo putredo et filius hoĩs vermis · Sʒ hõ ſenex p ipm ſenũ et eiꝰ accidẽtia ſignũ habʒ apud ſe. Proæſus infallibile ꝙ in — *„„ „£ „ pꝛoximo ſaltem ſecundũ animam liberabitur de peedicto carcere⸗ kſi etiã ho in hoc mũdo ròne terrene amaritudinis in nauicula pe rri nauigãs qſi in mari magno amaro àc tem peſtuoſo · Jed ſi eſt ſe⸗ nex acq; iuſtus ꝓhabile ſignũ ſecũ habet citius puenendi ad poe Peneca.verbo poꝛtus vtit? in tum ſalutis eterne · Nmc etilluſtris o poꝛtus vti pac materia · Gas inquit ago nõ ſenti in aio etatis iniuriã · cũ ſen riam in coœꝛpe tĩ vicia · et cu vitioꝝ miniſteria ſenuerint viget an! mus et gaudet · nõ fiſcũ ſibi eſſe cum coepe ·Potus eſt aliqñ nunqᷓ recuſandus · Neniq; dum ſumus in coœepe Pe grinam a deo et ſumꝰ aduene et pegrini in hac valle miſerie· Sʒ ho ſi eſt fenex ſignũ ha⸗ bet penes ſe ꝙ de dicta valle ad celeſte pham pᷣſertim virtutũ lu⸗ Oifluis gradibꝰ cito poterit aſcõdere et ꝓſpero itinere · icẽte ilio ꝓſpero · Fo pẽiam vite de noctis valle vocati· Virtutuz gradibus ſcandite lucis iter · SSSOSTO Varta puella ſic ait · Gur ſõ odis quod potiꝰ eſt amandũ · Cur De hoc ttiſtaris qð eſt 1ocundiſimũ ·&t certe vtiuq; hoꝛnz tibi Fent ſulticia iputandũ · ex eo ꝙ turbaris apter ſeniũ · Racis quip⸗ pe in hoe dcra ſapiẽtiſſim rechoeis iudiciuʒ · Roꝛſan inquies · quis nam elt ille ·&it peo certo vir illuſtris Venec loquoæ qui ꝓpter do⸗ ctrinan ſuan traditões ſaluberrima vir eſſe dephendit totiꝰ vir rutis · Quid inquies dicit iſte · Ioce pᷣmo amplectẽda inquit et àma da eſt ſenectus plena eſt voluptatis ſi lla ſcias · vti deòntos vino potio extrema delectat qõ in ſe iocũdmmũ hoiĩs volũtas habz in finem ſuũ differt · lec ille peimo · Secũdo quoq; ſic dicit ocundiſ ſima etas eſt ſenectꝰ iam nõ tam pᷣceps ꝙᷓ; dulce eſt cupiditates fa⸗ tigaſſe aut rel iquiſſe · Ide etiã tercio repitur ſic dixiſſe · A agnum ex pect a gaudiñ cũ puerilẽ aĩm depoſueris et te in vmn phie trãſtule is. Sed nõne hec duo ſant ſeni ꝓpeia · Sunt oĩno ſaltè debita· ¶ · pu erilẽ aĩm depoſuiſſe · et in vix phe ſe tranſtul iſſe · id elt p amoꝛem ſapientie ip̃am ſapiam ſibi deſpoõſaſſe. et ad modum viri in ſpõſam accepiſſe · quippe phia amoe dicitur ſapie q̃ ꝙ gaudiũ ſpõſo ſuo pi at teſtat? phiio ille doctiſſimꝰ de ip̃a loquẽès · Intrans inquit in do mũ meã dquieſcã cũ illa. nõ em̃ habʒ amaritudins duerſatio illms nec tedium conuictus illius ſed lerici am et gaudium V. COISDSRCO. 8 Vinta puella ſic ait · O amice arbitroæ ꝙ nõ tam pter ſenium Kurbaris qᷓ apter accidẽtia et ſequelas ſenectutis · puta ꝓpter goſam faciẽ · apter oculon lippitudinẽ et obſcuritatè · ꝓpter Pã loeð et defectũ viud colois · et ʒ incuruatuſ incedis · et q ſeneꝝ minꝰ eſt amabilis ꝙᷓ; iuuenis · Sʒ q̃ſo bñ hec aduertaſ et mdicionò deficias · Nempe ſi ſenectus rugas habz coꝛpis · tũc iuuẽtꝰ rugas pabet mẽtis · ſ· rugas duplicitatis · Ii ſenectus h obſcuros et hp pos oculos coꝛpꝛs tũc iuuentꝰpatitur cecitatẽ vel maioꝰe lippitu dine oculc m̃us · Ei ſenectꝰ defectũ habz in coꝛpali coloee · tut eu dtt dee mo cei bus ton Mol ſmn ioꝛ coet coerũ dubn peinc mm eſſe v rioꝛi reng poſp exten certe hes et pleru ne g. m uleno⸗ ktollun p ſenes ſigetil tannöſ etuläte drume ₰ ſene hede Vans mae„ — mniku e cum cer —— we depe hzu „ . ¹ 5 crteitpin Ktdeun ynn z * acx us valle decn . „ — 3 „ 5 niin bin* n eren u bi„ de dlatn ejh„ ledmnieri 5 elapihb n EenMi — ʒee xc im perp nn 1 ni maod „bP „ ve ſe vntn⸗ detr lpui *— de pa o—* 5 c babnn —— — 4 juuentus defectum habet in coloꝛjbus virtutum. quoꝝ caret puł critudine. de quibus loquitur Pater clareuallis.pÿt inquit moꝛeg coloꝛeg ſuos.hñt et odoeeg. migra ſunt vicia. virtus aũt candida eſt· Vlterius ſi ſenecꝰ facit hoĩem ſm coepus incuruatũ incedere u et depſſum mente nec ſinit eum equaliter ſenectuti eſſe erectũ in virt utis culmine. In ſene em̃ atteſtante decretali epiſtola ſupa p ſo— ₰„ . otiꝰ tanqᷓ; gracio⸗ oculis fatuoꝝ tunc ſenectug magna eſt amabiliſ et grata mentali bus ſalts oculis expPton p̃cipue deuotoꝝ et ſup om̃a oculis bea⸗ ton Nunc ergo vide quid hon meliꝰ que nõ ſm 1ds dueniunt Wrofecto mel ius eſt eſſo iunens et recentsẽ ſm interioes hoj emet ſenilẽ ſam exterios. ſit ecõuerſo uuenile eſſe et recstẽ ſm exte⸗ rioeð et ſm interioes eſſe veterẽ etiã defict entem · Sʒ ecce ficut do⸗ ctoe gentiũ d octoeq; nñ paulus tradidit· licʒ is qui foꝛis eſt nñ pð rioeis.ec nimiꝝ compatio exemplò patz. Nõne em̃ quilibʒ nõ ca rens ſenſu vel rõnis vſu non r us hee vellet pſertim in magnoeuz —.. hoſpitũ pñtia. domũ pulcrã. mʒ da· ac bñ depictã mteriꝰ.et rudẽ terius · et defoms et fedãꝗ interiꝰ exterius ·qm pulcrã et depictã certe ſic. Sʒ quid. Profeco inter ſenectuts et iuusruts ſeu inter ſe nes et iuuenes dpationẽ ßcut ſe hñt vt in pluribꝰ faciẽdo juuẽtꝰ plerunq; cõtrahit defomitates et imundicias vici on hois interi apPPeat · F mũdioꝛ et oeis. ĩmo et exterioeis. ſto ꝙ ſenſibiliter nqᷓ ute vel om̃s vł ſaltẽ valde mul pulcrioe exteriꝰ videat?.hᷓ ꝑ ſenect te tollunt? defoemitates et mundici Phet qui interiꝰ ceci ſunt ũc nõ hñt · quoꝝ vſum ñ actu aliter haberẽt. maxime per cogntionẽ intuitiuã. tanta in ſene vel vetula muliere eis claritas ſic totũ hoĩem interiuſ et exteriꝰ jnfoꝛ mãs et illuſtrãs apPperet · ꝙ ꝙ tũc defoœmiratẽ exterioeis hoĩs foꝛ ſitan nõ ſentirẽt queadmodũ ſi nũc ctaritas ſolis vetulũ abiquè vłk vetulã totaliter illuſtraret. vel ſicut ſi ĩmundum aut de ſe defome vtrum eadem ſolis claritas totaler penetraret. vł· COrSMghRTO.— rta puella ſic At. Cur amice ꝙ cõſolatione tuã nõ attõdis ꝙ Menex pulcrioꝛ eſi muenis. etiq̃ in coepe licʒ aĩma mediante Nec de hac cures mediati—— et pulcer reputari pulera veſte mediante· ꝙ vero in coꝛpe pulcritn dinẽ cõſeqᷓ̃ris puicra aĩma mediante · huiꝰ rei accipe teſtimoniũ il⸗ luſtri viro Senece referente · ſm pũc em̃ ex defoꝛmitate coꝛpis aĩa nõ defedat vel mqnat?· ſed ex pulcritudiĩe aĩe coↄpus decoꝛatꝰ et oenad. Vis hunꝰ ſcire rõem · Scce coepꝰ nõ eſt foœæma aime · et ideo defomitatẽ ſuã ſibi ſoli retinet· nec de illa inkoꝛmat aĩaz imediate vel etiã medꝛate Fĩma vero eſt foema cœpis · et ideirco cũ ſua pul critudine quã ſemp in quocũq; ſubiecto fuerit ſecũ de fert ip̃m ſub jectũ qð nfoemat id ẽ coꝛpꝰ hoĩs etiã foꝛmaliter oænat · Dices foꝛ te qᷓ in parte · nũquit in ſola facie Aerte in õ parte interius et ex terius nõ ſolũ in ꝓꝓfundo · ß etiã in ſupficie eo ꝙ ſm magnu pꝰem Fuguſtinũ · Fimã tota tanqᷓ foema foœmaliter eſt ĩ toto · et tota in qualibet parte · Nmm aliter cum anma ſit llud quo coepus foꝛ⸗ maliter vinit · ſi quecunq; pars coꝛpis anima infomãte carerz illa pars nequaqᷓ; viua eſſet ·&uid ergo · Drofecto in animabꝰ iuuenm quibus paiiones magis ꝙ ſenibꝰ dñantur eſt p cõſequẽs magis àt tendere def oꝛmitatẽ deo abhomiabilẽ vitioꝝ · econtra animabus ſonon in quibus paſſion es iam nõ regnãt ineſſe pᷣſumendũ elt gra tam deo virtutum pulcritudinẽ ꝙᷓ Bm pnuſſa coꝛpibus ſuis vna ſe cũ foꝛmaliter afferũt er cõcãt · q̃re niß ſtet p te deo coopante pul crioe eſſe poteris · ꝙᷓ ſi eſſes iuuenis etiã ĩ tuo coꝛpoꝛe · Nec cauſeriſ ꝙ hec pulcritudo exiſtẽtibꝰ in hoc mũdo nõ valeat ſenſibiliter ap parere · Sufficiat tibi ad gloꝛiã ꝙ celeſtibꝰ ciuibꝰ nota eð poterit intuitiue · et nihilominꝰ etiã terricolig põt innoreſcere ſaltẽ claro lumie rõis mpam indicãte · Vif.SOSIOSEERSTIO· Cptima puella ſic ait. Gur hoio dquereriſ qꝙ ſis ſenex cũ poſt modicum coeruptibil is vite tempus ceſſare valeat q̃rela tua · Fmin quo tu ſemoe es · eo magis diſponeris vt deponas ſm pꝛi⸗ ſunam duerſationẽ veterem hominẽ qui corumpitur ſecun dů deſi deria carnis et remoueris ſpiritu mentis inꝰuenð nouum hommne eoq; magis appeo pinquans ad gratiſſimã interic?is hominis iuus tutem que hic quidem eſt ex parte · In patria autẽ ſeni citius attin⸗ genda · allic eĩ cum venerit quoò pfectuʒ eſt euacuabitur quod ex parte eſt cum nõ iam noſter homo interioe renouabitur · ſeo perfe⸗ ce renouatus non indiget vlterius renouaàre de die in diem ·ſ · de die gratie in diem gloꝛie · qñ iam foꝛmoſus eſt in ſtola ſua indutul ſtola gloꝛie decoꝛatus vna ſtola ſecuruſq; de rel iqua · Fapitulum decimum ſextum dtinens dſolatões ſpã rum ſup grandeua etãte eàrum- Frtodecimo poſt pᷣmiſſa ad illuſtrẽ dñaʒ dſolatricẽ accel it et quedam vetula ſatis triſtiget turbata conqͥrens dẽ grãdeua etate ſua. Cui illa dpatiẽs ad dſol andu eã tres latis ydoneas de ſius pueilis eidem mox adiumxit · liter vetula⸗ et ma tur jn de coꝛ lonata imer feu ⸗ Sue nnů lnyn namn niiteci 1 . 1 eJa be dumn⸗ 1 3 Nima puella ſic ait · Obona matrona nõ turberis de tua etate. Baude potius. qe nõ es iuuencuſa. ſed magis ab adoleſcẽtia elongara de cuius def ectu magnus loquẽs Imbeoſiuſ· Wicina in⸗ quit eſt lapſui adoleſcẽtta. quia variarum eſtu cupiditatũ feruoꝛe calentis inflãmat? etatiſ Caude igitur F vetula es a vetãdo dicta vtpote qᷓm male facere vetat natura. quodq; ioci pugna · quippe mũdus caro demonia diuerf uencula bella mihi video bella parãtur. Tu autẽ magis gloꝛieris in victoꝛia dtra carnis et mũdi impugnationẽ tibi Pata · Spẽq; ha beas vincẽdi etiam demonia e0 ꝙꝙᷓ tib nõ pᷣualent mundus et caro que duo ſunt ipſoꝝ demonũ pᷣcipua inſtrum̃ta.⸗ ven ſi mundus vel demonia p ſuphie viciũ te tõptarẽt in iłlo etiꝗ mpugnationis Zenere magis tibi ꝙᷓ; iuuẽculabus Pãta eſſet victoꝛia · Mimin ticet viſuz ſit qñqʒ totũ mundũ demonũ laqueis plenñ eſſe tñ auditũ eſt diuinitꝰ ꝙ om̃s illos hũilntas poſſet euadere · S qᷓd · Gerte ad hãc victortoſam virtutẽ per ſenectutõ et eius acciden ti⸗ ie es diſpoſita ꝙᷓ ſi eſſes iuuõcula Cudi ad hoc pᷣdictũ ma tẽ · Rara inquit ſane viuentibꝰ eſt hũilitas Iðeoq; mirãda dũ etaſ viget? dum vires ſolide. dum ſfanguis eſtuat · dñ ſollicitudo neſci- tur · dum ignoat? debiliras · dum leticia frequentatur. tunc feruet iactantia tunc ſe iuuõtutis extol lit aff ectus ·tũc humil itas quaſt vileſcit · abiecta cõtemnitur emũ redeundo ad peioæa motiua gaude de hoc ꝙ ab ado leſcẽtte tapſu es remota. ꝙq; tua ſenectug magis ꝙᷓᷓ inferioe etas pᷣſumitur eſſe ſancta et deuota. queadmodũ et magis eſt mũda. Minc eteĩ de ſara que ſenex erat et vetula legi tur in libeo Seneſeos · Deſierũt ſare fieri muliebeia. qð q̃dẽ dicitur de coepali eius mũdijcia imundicie veneree voluptatis impeopo cionata. vñ et quaſi deridẽdo cũñ ãmirationę dixit. Woſtqᷓ dſenui et dñs meus vetulꝰ eſt voluptati opam dabo. quaſi dicerʒ talis opa eſſet ammodo deriſione digna. 3 IfGOFIS OSRRTIO. Scunda puella ſic ait᷑. Eur mater bona de ſenili guaris etate · dicia tuam cõſequatur etatẽ· hautdubiũ inde valde ganderes Mi⸗ min de ſmili tibi ſm naturã audi naturals etatis ſequelam · El i3a ratðni rue offero · Ve qua magnꝰ pr ʒꝝ g2. erat inquit Sliabet ſenilis coepe· ſed fecunda virtutipuſ tarda ſo atr th ſancte partus non abla tus eſt · ſ dilatus · donec trãhret tempus carnis · paſio coꝛpis · diu⸗ Zij neceſſitas · voluptatis cauſa · cupiditatis ſenſus. et totum quod humanũ dfundit grauat onerat dſcien tiã · mũdabat? em̃ lõgo tem⸗ angeli domiciliũ aula ſanctiſpũs. dei templũ · di templum eſtis vog inquit apł us · et ſpi⸗ itus dei pabitat ĩ vobiobpec magnꝰ pater. er nora ꝙ dixit donec rranſiret tempns carnis paſſio coꝛpis 2c ſqʒ ibi ineluſiue · Mũda patur longo tempe · quod quidẽ torum naturale erat · licʒ nõᷓ babe ret · quodyſequitur ex natura ſ. vt eſſet ſacrificij domus · ſanctitatis poſpitiũ· aula ſanctiſpiritꝰ. dei templũ · Sane tempꝰ de quo pᷣmit⸗ ricur erat naturale. et poteſt tempus ſimile nune tihi duemiens pa ri pacto ſicut ip̃am etiã te diſponere vt ſis et tu ſacut mp̃a dei tẽplũ conterste ad hoc naturali dditione quã es et tu iam mundata lon go tempe · Ts etem̃ qui fabeicatus eſt auroꝛã et ſolem · quq; frõdes et floꝛes ac multiplex gẽnus aui um et ceterã animãtia adeo excei lenter depinxit · miraq; pulcritudine decoꝛauit · ꝓutas inuèta in te tabula raſa in qua nihil ẽ depictũ tanqᷓ; mundo ſanctax Vma ginũ foæmandan rẽcepti uo vacabit ab ope artis ſue pictoeie et non di⸗ ſponet etiãe in habitaculu ßibi. Ibſit · quinimo ſperare habes ꝙᷓ non modo per eum depingeris vt ſimlitudo templi · ſed potius vt ſanctitatis hoſpitium et verum rempxium dei· .SOISOSRTIO grcia puella ſic ait · O bona yater merito poteris ſuper etate rua ronſolari · Mempe ſcire ðebes ꝙ ſanete vetule ſeu denote diſſolutis puellis iunioꝛes ſunt cenſende etiam ſm coꝛpꝰ · Vis ſci⸗ re quo pacto ·&cce cuius coꝛpus magis eſt nouũ · pſfonã ila magiſ juuenis eſt cenſenda · Jed quid Gerte coꝛpus ſancte vetule ſeu de⸗ note magis eſt nonũ qᷓ diſſolute putlle · Nimiruʒ ſanete vetule ſeu deuote non ſunt ſolum ſpiritu mentis renouãte ſed etiam terreno coꝛpoꝛe renouate quidem claritate ſpiritualis doctrine · Fudi ſer⸗ monẽ magni cuiuſoã patris et foꝛſitàn Fuguſtini · Olim inquit per potam dictum erat · effãd am de ſpiritu meo ſuꝝ omnẽ carnem · et alivi emitte ſpm̃ tuũ et creabũtur et ren onabis faciẽ terre · Vere nũc nona eſt nßi coepis terra · dũ ſpũalis in n obis fructificat ĩ mũ do doctrina · ec ille · Sed tu foeſan dices adhhuc · quonã mõ ·&cce terra huiꝰ mund dum ſingulis ãnis nouos ꝓfert floꝛes · frondes et fructus · videtur innouata · vt ꝓtũc isui plantat et ri gat dice⸗ re poſſit · ecce noua facio oĩa · quaãre et rerrã ni coꝛpis dum ęx ſpi⸗ rituali doctrina coꝛpalis ĩ ea reſultat bonon opm fructꝰ · videtur eſſe noua · quippe ꝑ hoc renouatio mentis vide in nouitatẽ coꝛpil redundaſſe · Fane iicet ꝓñs capitulũ tĩmõ loquatur de etate vetu larum. facile tam̃ dict q in eo reduci poſſant ad grãdeuam etãtem juuenilem factam etiam vetuloeum· Capitulum decimũſeptimũ continens Sſolation el ſup debilitate coepis et carentia fœtitudinis copalis. gcimoſeptimo poſt pᷣmiſſa ad pᷣdictam dominã cõſolatri em acceſſit et alius triſtis cõquerẽs de ſua debilitate et artia foꝛtitudis · cni illa ꝙ dſolatione tres de ſuis pue ls atis gtas deputauit⸗· 4 F.COriSEECIO d d re et tu et nin im ga tate g. ckure ſuit celeſt ahn ma el eſſe f poti bilic male dicé aiam dero miſſ Krem npiñ ſihtzee mz iluzte keun — geima puella ad triſtẽ ſic aic. Pu qui triſtaris de carstia coꝛpa lis foetitudmnis· nequaᷓ te deberes raliter pabere ſ reueren dox pariter et ſanctimoꝝ er e dicat pater clareuallis. B emp inquit in ro buſto et vegeto coepo⸗ O2 er rurſum in coꝛpe debil et infirmo foetio⸗ vget peomptieq; ſpiritus. quod vtiq; exper⸗ tum in ſe dreſtanſ apoſtolus · cum jnł moe inquit tunc foꝛtioe ſum et poteng · Fud rurſum quid dicat pater alius venerabilis.ſ. jero⸗ nimus · Foetitudo in rt cOepoe imbecillitas animo. et rurſum imbecillitas coꝛpoꝛi eſt foeritudo aime. Nunc ergo vide quid eli Sas conſtat ꝓfecto cum dicta diuiſio ſecundũ tãtòꝝ patn autoei tatem dtineat veritatem. ſi elegeris coꝛpis feetitudins ꝙ male eli gis · eo quidẽ ꝙ minoejf poetionis foetitudinẽ eligis cum grau 1a ctura ptis potioꝛig et maioes· NMõne huiuſ memoꝛ es qð peidẽ aſ⸗ ſeruit ſoꝛoꝛ mea.ꝙ videlicet q̃ntitas aĩme excedit ſua magnitudie celeſtis coepis qᷓntitatẽ reſpectu cuius coꝛpus hbois · ĩimo tota ter ra m boetianã dſolatricẽ vix rõem pũcti videtꝰ? ſpzg. Dicta igitur — Nn r nxx 3 — tua electio nidetur eſſe talis ac ſeligereſ mimũ pedice articulum n eſſe foætẽ et totã reſiduã coꝛpis tun ſubſtantiã eſſe deblez.cũ tame cmem potius gaudere deberes d coꝛpis debilitate tanqᷓ; de ſigno ꝓha⸗ iliꝙ animam hẽes foꝛt N Rurſum ronſtat c dicto mõ eligens In Inn caui male eligeres.cum ſeruũ dh ſuo pᷣferreſ quippe coepus ſeruꝰ eſt lat yal mt dicẽte doctoee Sentiũ. Erhꝛbere mẽbꝛa vẽa ſe eruire· homo vero ſm — àlam teſte phio Sẽtiliũ eſt dñs actuum ſuon · cun tñ aĩme ſeu aĩmo „rt Fnam derogares. et Jud Peius poſſes facere PPccare in aĩmã tuã· cum neeh ſe vam nobils et inſignẽ volleß ruſtico coꝛpi ſi ubmugare.cum eam Bm 3 pm ſſa velles eſſe imbecillẽ moils quoq; animũ tuũ vt rem deo abloiabils. Fn non legiſti dixiſſe deũ· quia tepidus es —2 incipiã te euomere ex oꝛe meo. gaude ergo pocius by roree . ciilitace.qua em̃ rõnẽ gaudere habes de aime ſeu aĩmi foꝛtitudine ——— ſiue ſpũg Pmptitudine · eadẽ rati one nõ modo nõ dehef triſtari de 4n ne p 44b peie* — nn carentia foetitudinis coepalis · ſed magis gaudere debes de imbe cillitate coꝛpis· *—„„ KCOESEhmTO.— rſaltat do ecunda puella ſic ait · Gariſſime. num vel qnq; audiuiſti ſerip⸗ —— turã dicentẽ. Ne gloꝛiet? foetis in foetitudine ſua. Sed quare „— „4 e r pal hoc. Wrofecto ſm poetã dſilꝛo pollet cui vim natura negauit Bur ſum aut alia ſcriptura dicit elioe eſt ſapientia qᷓ; vires · et vir peu dens melio qꝙᷓᷓ foetis · Slige igitur non mõ rem melꝛo⸗ ẽ.ß ꝙ tu ipe — Sewehee.M0raür ns fit x foetitudinẽ coꝛpalem · ß magis p pru⸗ dentiã qᷓ qundẽ kacit dſilio te pollere. ꝙ tunc in te magis eſt peeſu⸗ nñ connnen mendů ſi cares foetitudine P ſi in coꝛpe ſis robuſtus· Q⸗ ſi eſſe ap peras et de dtrario doleas qd alind erit tibi ad verecundiã inuer⸗ — tendů nili; teip̃m nõ deſideras eſſe melioꝛeʒ · i itaqʒ robuſtioeis s tnhs „niaſ * coꝛpoꝛis vigoꝛe careas gande tanſ gn habẽs hoĩs melioꝛis · if. SOPSDOSRTO. Ercia puella ſic ait · Gur homo appetis foꝛtitudinẽ coꝛpalem · 5 ũ in hoc mouearis dtra rationẽ · Primo· q⸗ nimis modicũ foꝛ rudo ilã vutkat · ſecũdo · quia coꝛpus qus eſt foꝛtius · eo tanq ho⸗ ſtis validins te impugnat · is ſcire ꝙ nõ duraãt Nudi ſcripturam wodicũ inquit coꝛruptibil is vite tempus · Iʒ quid · certe etiã repi tur in ſcriptura modicuz tanqᷓ; nibil · et bene · jn omem moeali fa⸗ cultate modicũ ꝓ nhilo reputatur · ac ꝓinde merito contẽptui ha petur · Quibus foꝛte inquies · Profecto viro pᷣcipue pollenti masᷓ⸗ nmitatis et longanimitatis virtute · Rempe mà gnanimo inq̃ntum pmõi ſola videt? ponderãda et longãim expectãda futura nñi coꝛ poꝛis foꝛtitudo · qua in futuro ſtatu erimꝰ infati gabiles·teſte filꝛo amos · currẽt inquit et nõ̃ laboꝛabũt · erimꝰ etiã ipaſſibiles · mutto magis in ſtatu gloꝛie qᷓ; coꝛpꝰ ade in ſtatu ĩnocẽtie· qð ſzm thomã aquinẽſem nec ignis vrere· nec ſcindere potuiſſet · et tamẽ hon ſenſum habuiſß · Woero ii vis ſcire ꝙ coꝛpꝰ te ipugnat · e⸗ ce vnñũ illon eſt atq; med iuz de quibus famoſe dicitur et folẽmiter cantat· Mũdus caro demonia diuerſa mouẽt pꝛelꝛa · Nis aũt iuxta poc ſcire cum quibus adiutoꝛibꝰ te impngnat certe cũ domeſticiſ et extraneis · domeſtici ſed nõ domiti ſunt ſenſus ꝓni in malum ab adoleſcentia ſua · ep̃nei vero ſunt ip̃e res ſenſibiles cũ turmis ſuis maximis coꝛpi apponẽtes et ſe tibi opponẽtes dmerſis ſub vexiik contra te ſuas acies dꝛrigẽtes · Nempe plurime res pulcre et ad vi dendũ delectabiles ſub foꝛmali ſua rõne obiectiua · tanqᷓ fub vex⸗ illo ſuo ꝗpeio te impugnantnc plurimi ſoni et toni cantus et ſer⸗ mones að audiendũ delectabiles pᷣſertim affabiles et amcabnlef ſub foꝛmaln ſua rõne obiectina tanᷓ ſub ſuo peio vexilio te mpu nant · Sic et plurime res odoꝛabiles· et guſtabiles · ac etiã tãgibi⸗ les pᷣſertim delectabil es et ſuaues ſub dſmilibꝰ vexillis te impu⸗ gnãt · quoꝝ oĩm modi quos hñt impugnãdo ſunt ꝓeſus hoſtiles et terribiles · qꝛ ĩpugnãt ex toto ipetu nature ſue moduz tpare vel ab impugnãdo ceſſare aut pcere neſciẽtes ac hoĩem nõ modo cape ·& magis occidere cũ ip̃ius coꝛꝑis ipugnãtis ruina cupientes · et hůc moeẽ gerunt dtra hoĩs ſalutẽ ram ſm phon qᷓ ſm theologoeũ et ſaneten traditiones · Sane oñ̃s pᷣdꝛcte acies ſũt in malũ hoiĩs pee cipue ſano et robuſto coꝛpi ſeruiẽtes Trx quo dilucide patz hoc el ſe dtra rõem ꝙ hõ de hoc turbat? ꝙ nõ habet coꝛpalẽ foeti tudinẽ Sapitulum decimumoctauũ dtinens dſolati ones in genere ſap carẽtia vł amiſſiõe ſanitatis copis et uamie ifirmitatiſ coꝛ palis gcimooctauo poſt pᷣmiſſa ad pmemoꝛatã dñam dſolatricẽ ecceſ̃t et aliꝰ triſtis nimis qͥrulãdo de grauãmie infirmi tis. Ft illa eidem qꝙʒ dſolatione mox adiũrt ſeptẽ ſatis g Mpecioſas de ſuis puellis· ₰ f. SOlSOSTO te v àm( qꝛ in tus x lutar ſener znno; uer tinz caton cens h i33 ſt iwq pinen genen dnen; Mſ ſun 4 er lenginn* ennd ſtan tin hdetubã.nMnij ade nni dend enhnz bw de qxns 1 0 dcnn ſunt rinn derd imnt xe m hitn e Etdicpponn e Nne pimn n fnmn ente hbules inan echatmf— cbien S Ene ſod dm b mf ugneh petu nat err neetes· A oepn ipaginsn⸗ t tam ſn —„„„—„—„ ꝛ — — 50 nen v 12 „coep S—U 45 N nm pd mens ſeu ſpũs ſiue homo interioe robo⸗ — 3 C 3 „— 7„—„* * ℳ* 5 1 3 rima puella ad illum triſtem ſic ait. Opomo in firmitate triſtis eg. Mic q̃ſo mihi es ne dei amicus · vel eiꝰ huerſanus · Ii quidẽ aduerſarius es ſcias ꝙ tua infirmitas citatõ eſt de pace cũ deo faciõda&⸗ ſi nõ cõtumaꝝ fuerit pax ad quã cita tus es multũ erit honoꝛabilis. I iimi om̃s offẽſa tibi dimittitur et inſup pax tua quaſi cum regno ceioeum emitur · Woero ſi ſig dei tu quis es qui de „ tuo qui de om̃ibus tibi neceſſarijs cogitabit ip̃o facto. ñ eciam ſis amicus fac ſicut amicus vt qualẽ deus te eſſe voluerit ſanũ veł in⸗ firmuz · talis volũtarie velis eſſe I iempe magna eſt conſolatio veri amici eiꝰ qui eſt alter ip̃e· ſui.ſ· amci voluntatẽ ſcire vt ſe illn poſ ſit dfomare et eam pficere · udi quid huic ↄfome dixerit quidã ſenex · Bꝛ te inquit occupauerit i firmitas cœepis nolupuſill anims fieri · quna ſi vuit te dñs deus coepe debilẽ eſſe. quis es tu qui mo⸗ eſte feras · nõne ip̃e ꝓte cogitat de om̃ibus · nũquit ſine po viuiſ patienter · ergo fer et roga eů vt donet tibi que expediũt he eſt q voluntas iphus eſt facias. H.COESSRTIO. Ecũda puella ſic ait· O frater cur reſpuis bůficium et gratiam vſitationis dei · Der ifirmitatem eĩ quam tibi dat teneas qꝙ te viſitat et non aliter niſi optabiliter vt amcus. Igo inquit quos amo dàrguo et caſtigo · cogita ꝙ aſſit tibi virtute ſua te pficiente·te q; inhabitãte ip̃a tè infirmitate diſponẽte vt inhabitet in te vt vir rus xp̃i · Wis ne hẽe eeſtimoniũ de hac viſitatione qua ſic deuf in ſa lutari ſuo te dignatur viſitare· Pece legitur in prm libeo · ꝙ quidã ſenex cũ frequẽter infirmaret? coꝛpe et langueret · contigit vt vno anno nulla eum egritudo dtingeret · et zpterea flehat et Suiter fe rebat dicens · reliquiſti me dñe et nolniſti me pñti hoc ãnc viſitare Pã ergo deus infirmitates eibꝛ imictit Saude de ſigno ſalutis ſpe rans tibi hoc fieri ad dandã ſcientiã ſaluris tue in remiſſioneʒ pec⸗ catoeum tuoers per viſcera mſericoꝛdie ſue · in quibus te viſitauit oelens ex alto · t. CORSOERxCIO. Frcia puella ſic ait · õne legiſti amice vel qñq; ꝙ virtus in Mnfirmitate pficitur. quod quids poreſt ſic intelligi ꝙ infirm rãð materia eſt patientie circa quã actus patientie multiplicari ha bent · quot em̃ mfirmitatis ſunt puncture. tot ↄcurrere polſut actꝰ Patientie· ß ex multiplicatis actibꝰ nõ ſolum virtus generat?· ſ et Seneratà augetur et ꝑficitur ·et ſic cum vircꝰ patientie ad fotitu⸗ dinem reducatur · debilitas co pis patienter tollerata · cauſa eit ꝙ — a virtute foetitudinis · hec mutatio dextre excelſu que foœætiſima exiſtens foꝛtitudinẽ hmõi tri. buit · O vtile cabium · et qꝙ; bonu fon ·o q̃le ↄmerciũ· quo homo Snene 4 5 5 felici cõᷣmercio pꝛo foꝛtitudine exterioꝛ is hominis accipit foatitu dinem interioeis et nobilioꝛis hoĩs in infinitũ · Ve tam felici com mercio poſſet homo nedũ dſolari · ſed et gloꝛnari · quẽadmodũ iiie ſtrẽnuiſſimus paulus qui dicebat · lbenter gloꝛabo? in infirmita⸗ tibus meis · vt nhabitet in me virtus xp̃i · ¶· actiua virtus xp̃i coo⸗ perans ad generationẽ habitus foꝛtitudinis · et pa virtus foꝛtitu⸗ dinis habitualiter inherẽe p hoc verbum inhabitet impoætata · q̃ etiã eſt virtus xp̃i · vt ab eg ꝑeincipalurer habita et generata · IHiF.SOHSOERTIO. · Varta puel la ſic ait · Cur kariſſime de ĩfirmitate dtriſtaris· Ne — vſcis ꝙ ꝙ infirmitatẽ emũdaris pariter et emendaris Wis ſcire Srũq; · ecce in pZm libeo legit? · ꝙ quidã magnꝰ ſenex infirmãti di ſeipulo ſuo dixit · Ne dtriſteris fili ex infirmitate vel plaga coꝛpis tui· ſũma eĩ religio eſt vt ĩ infirmitate quis agat gras deo · ſi ferrũ es p ignẽ eruginẽ amittis · Bi vero aunx es p ignem Pbatug · à ma gnis ad maioea ꝓueheris · Fiec ibi · bi nota qꝙ ſenex dixit · ſi ferrũ es y ignẽ eruginẽ amittis · nõ eſt aũt dubiũ ſi eſſes eruginoſus fo⸗ ris ĩ coepe ꝓ eruginis amiſſione infirmitatẽ quã nũc habes veileſ ad tempꝰ libẽter ſuſtinere · q̃nto magis ſi peccatoe es pᷣ duricia coꝛ dis ferro compabilis libẽs debes infirmitatẽ ſuſtinere p eruginis peccati amotions · quippe erugo et q̃libet turpitudo aĩme excedit turpitudinẽ coꝛpꝛs · ſicut aĩma excedit cœꝛpus in nobilitate · Mota vlteriꝰ ꝙ ſenex dixit. Si auꝝ es p ignẽ ꝓbarus a magniſ ad maio ra ꝓueheris · nũquit aũt bñ dꝛxit · certe ſic · Pautdubiu ei ſic ad ma joet pfectionẽ extõderis et ad modũ ꝓbati auri ad vaſa dommnica fa beicaris· ab illo ſeʒ auri fahꝛo ĩmo ſtellifabꝛo qu fabeicatus eſt auroꝛã et ſolẽ. ab illo quidẽ ſi pcuſſurã inkirmitãtis patiẽter ſuiti nueris mereberis ꝓueli et extẽd ſiue fabeicari in vas electionis. in vas quidẽ capax dei ſeu liquoæis diuini · id ẽ copioſe et gratioſe influẽtie dei · Nd quod rurſuz ſeruit verbũ iliud pauli· Kibeter gio riaboe in infirmitati bꝰ meis vt inhabitet in me virtus xp̃ꝛ· id ẽ ſm eius oꝛdinariũ appatũ vt cõſummetur in me gfa xp̃i· hec aũt gfa xpᷣo infuſa bñ ratõeʒ habz liquoeiſ diuini que ſm pẽez clareuallis bal ſamũ poteſt dici dicẽte eo · gratia bal ſamũ puriſſimũ eſt · et ideo purum ſolidum et ꝓfundum vag requirit. V. GORSDSRSTIO. Vinta puella ſic ait“ queſo frater pꝛo tua conſol atione · Iudi Rantũmodo thomã illum de aquino loquentẽ de illis electis quibus aohuc multa peccata purganda ſunt in purgato?io · hic etem̃ dicit · ꝙ illi ſubito purgabunt? per ignẽ cõflagrationis aptẽr tres cauſas · quan vnam aſſignãs dicit · quia viui voluntarie ſuſti⸗ nent penam · pena aũt in hac vira voluntarie ſuſcepta multo plus purgat ÿ pena poſt moꝛtẽ inflicta ſicut patz in marti ribꝰ ꝙ ßqund mn eis purgandũ innenitur paſſionis falce tollitur · vt Kaguſtinus- N c ni wuiiz ene nirnxii nixm b a x d Nnt enn le · M i nw ſenm rnd iu irxn ℳ 4 * * * . * 1 * 4 . * 2 1 1* 7 4 1 1 * 1 * 1 m * —„. d dicit · Cum tamen pena martirũ fue nam que in purgatoeno ſuſtinet?. Nec ille thomas ·et poteſt eſſe ex⸗ emplum de datione elemoſine que cum in vita datur cꝙuis ſit pua- tñ magis eſt meritoꝛia· et etiam ſatiſ factoꝛia qm mille marce poſt moetẽ date · Bed et ſi eſſem obligatus ad ſoluen dum mille marcas auri vel aliam magnã ſũmam floeenon] et non haberem inducias niſi decẽ vel viginti annon eſſemqʒ certus P ex tũc ſtare me opoe teret in dura captiuitate quouſqʒ pſoluerem vniuerſum debi tuʒ et modo poſſem creditoei ſatiſfacere et me abſoluere dando ei modo pPo toto debito vnñ ſolum denariũ nimis poſſem de hoc conſolari et hilariter dare denariũ lum. Ita reuera eſt in ꝗpoſito ꝙ m tum deberet te conſolari pᷣſens eSritudo · cuius penã ñ vol untarie ſuſti neres in hoc mundo · hoc liberare te poſſet a maximis penis et diu ſuſtinendis in purgatoeig: V. COhStORrO. Zyta puella ſic ait O frater ꝙᷓ deo tibi infirmitates immittẽte turbari non debeas · ß ei potius gratus eſſe tribus hoc tibi ex omplis declarabo lunquit em̃ ſiquif ab hoſtibꝰ ſuis ſup equo ve ioci ad locũ duceret? vbi eſſet occidendꝰᷓtum haberz ſiquiſ equũ illum vulneraret vel lederet.vt ſic eum ab hoſtibꝰ laberaret. Wro certo ſic · Bed qu d· Mrofecto coꝛpus ſeu caro hojs eſt quaſi equus ipſins ſpiritus dicẽte ſcriptura. ecqqui c aro non ſpũs · qun· ſ.ſpi⸗ ritus ad modum equitãtis cœepus hahet regere ne ceſpitet vel ni⸗ mis velocirer currat vel deuiet freno rationis · quod quandoqʒ nõ bene poteſt fieri · quia equus iſte erit vmbea ticus et nims laſciuꝰ Sratum igitur homini debet eſſa P copus ſaum diſſol utum tan ᷓ equus laſciuus in Jnàd eternam moꝛtem ducitur infirmitate gra natur vt a erudelibus inferni toꝛtoænbus liberetur. ꝙ Kurſum hi tu cum aliquo pugnans in duello videres hoſtem tuũ preualere gra tum haberes ſiquis illum intantum debilitaret vt eum poſſes ſup⸗ are · Bed quid inter coꝛpus et ſpꝛritum videtur eſſe quaſi duelium- caro enim concupiſcit aduerſus ſpiritum.et ſ piritus aduerfus car⸗ nẽ · Vnde ille qui videt ipſam carnem aduerſt us ſpiritum pꝛeualere Zratias debet deo agere ſi carnem eius debilitet infirmitate vel rit beenis in compatione ad pe nus nohili per aduſtionem factum ad membeum magis nobile ſa⸗ nandum. fimirum quando coꝛpus mol eſiia egritudinis quodam⸗ mode vritur tune ab infirmitate mens ſanatur Nudi peo hac ſen⸗ tentia egregium patrem Gregoꝛium. Murum inquit ñ eſtimes om̃e qð pateris dum exterius cruciatibus ab interna paſione liberaris xic pater itidẽ dicit · diuinãa diſpenſatione agitur vt pꝛolixioꝛa vie tia.ſ anime ꝓlixioe egritudo coepis · ſ · exurat · Cauſab eris foꝛte ꝙ infirmitas impedimentũ pᷣſtet quo minus ſtare poſſimꝰ ad oꝛandũ vel cantandũ · Sagpter audi ex patx libꝛo id quod dixit ſãcta Sin cletice· i mquit infirmitas nobis moleſta fuerit non cõtriſtemur tanqᷓ; pᷣ infirmitate et vulnere coꝛpis nõ poſſimus ſtare ad oꝛandũ et plallendũ dño · Mec autẽ om̃ia nobis ꝓficiũt ad deſtruenda cœ poꝛis deſideria · qm̃ ꝛeiunia et laboꝛes apter turpes delectariones nobis dſtituta ſunt · Iꝛ igitur egritudo retundet ſupflua de his ob ſeruãdis · Ratio eſt · ſicut eĩ magno et foꝛti medicamie egtudò·ta egritudine coꝛpis vitia recidunt᷑ꝰ· Infirmitas totũ coꝛpꝰ nim tenet ſed interioei hoœ nr̃o ſanitas creſcit · Mec illa · ECuius verbum de ho minis interioeis ſanitate vna de ſoꝛoꝛibꝰ meis inferius pulcra ad ditione decoꝛabit · VII. COESDSERTIO Feptima ꝑuella ſic ait · Icias homo ex venerabili decretoeum Fyolumine ꝙ mfirmitas non ſine cauſa a deo mmittit? · licz ab ſoie cauſa ignoeet?. Tu autẽ ſi cauſam ſcires et q̃ vei quãta p infir mtatẽ dſequi poſſes ꝗpter infirmitatẽ non ꝛta triſtis eſſes · fote di⸗ ces · Que nam ſunt hec que dſequar ·&cce pᷣter plura p ſoꝛoꝛes me as peius dicta ꝑ infirmitatẽ cõſequeris ꝙ virtutẽ aĩm tui exprris · per infirmitatẽ occaſio tibi dat? maioeis iocũditaris ꝙᷓ añ habue⸗ ris · ꝑ inirmitatẽ ad gaudiũ tuum debilitatur hoſtis tuus famitia ris. p infirmitatẽ melioe efficeris ꝙᷓ añ fueris · ꝑ infirmitatẽ a deo tib imiſſam ad ſermẽdũ ei tanqᷓ ꝙ re bona et ꝑputili multũ obliga ris · er infirmitatẽ celerius cõuerteris · et deo appꝛopinq̃bis · per infirmitatẽ faltem dſequeris et damnationẽ euadis · Weniq; ꝑ ikir mitatẽ ad gaudiũ interiois hoĩs vilis domũcula eius incipit de ſtrui · vt ſpem habeat ꝙ domum regiã habiturꝰ ſit in celis Vis ſcire peimo ꝙ per infirmitatẽ virtutem aimi tui expꝛris · Vudi illu⸗ ſtrem Benecã· Ton inquit in mari tm̃ aut n pᷣlio vir foꝛtis appet ſed exhbetꝰ etiã in lectulo virtꝰ · ꝙ Vis ſcire ſeðo ꝙ p infirmitatẽ occaſio tihi datꝰ mæneis iocũditatiſ · qᷓ̃m añ habueris · udn rurſuz eundem illuſtrẽ · Fona inquit valitudo iocũdioꝛ eſt eis qui de un moebo recreati ſunt · ꝙᷓ; qui nunqᷓ; egroto coꝛpe fuerũt Vis ſcire tercio ꝙ x infirmitatè ad magnũ gaudiũ tuu debilitat? hoſtis tuꝰ familiaris ·ſ · copus qõ p eam ſpiritu ſubicitur · Fudi doctoꝛę gen tium · cum inquit infirmoe · ſ · cœepe tunc potens ſum· ſ·ſpũ · Vis ſcire q̃rto ꝙ ꝑ infirmitatẽ melioe efficeris ꝙᷓ añ fueris · Kudi peti tionem cunuſdã militis · et rñſum optimũ ſancti viri · QCum em̃ miles ro garet quendã ſanctũ virum vt a moꝛbho liberaret eum pᷣcibꝰ ſuis Vir ſanctus audito ꝙ melioꝛ eſß in egritudine et deuotioe ꝙᷓ in fa⸗ nitate dixit · oyꝛo dñm vt ſeruet te in ſtatu ĩ quo metioæ es A V ſci re qumto ꝙ ꝑ infirmitatẽ a deo tibi ĩmiſſam ad ſeruiendu ei tanᷓ erebon ea ſun miannm hi A grnr mn mcnn pin i fagelurn 4 ingwtni hngnhrr mnns bois v nirgi ba jimonqut q nß diſoluatu nuctã ſed ete hutũ dom ſ a ere fum num huns ha namintels m Capitulum oꝛe nulnerun caiculi dentiun am en qcr uhrl cobla onee — —— „ 5 pꝛo re bona et putili multum obligaris. Tndi dictum cuiuſdã no⸗ tabile · Picebat em̃ quidam ꝙ cum dominꝰ dat infirmitatẽ alicin ſi 32 ea feruiret ei centũ annis nõ eſſj nimis · Vis ſeire ſerto ꝙ p infir mitatem celerius duerteris et deo appeopinquabis · Tudj pſalmi⸗ Sraphũ · Muitiplicate ſunt inquit intirmitateg eo ·poſtea accele rauerunt · ſ. ad deum· Nec mm ·quia medicꝰ eſt animan ad quem egroto eſt accelerandum · Vis ſcire ſeptimo ꝙᷓ per infirmitatẽ ſalu⸗ tem conſequeris ·et dãnationem enadis. Kudiikluſtrem regulareꝛ hugonem loquoe · Quoſoam inquit p̃ſciens de multa peccare poſſe flagellat eos · infirmitate coepis ne peccent · vt eis vtilius ſit frã⸗ gi languoeibus ad ſalutẽ ᷓ remanere incol omes ad damnatiohez Denq; vis ſcire nunc octauo et vltimo ꝙ p intirmitatẽ ad gaudiä interioeis hoĩs vilis eiꝰ domũcula incipit deſtrui · vt ſpem habeat P domũ regiã ha biturus ſit in celis. Tudi paulum vas electionis Bcimus inquit quoniam ſi terreſtris domus noſtra huins habitati onis diſſoluatur ꝙ edificationem ex deo habeamus domũ non ma nufactã · ſed eternã in celis. O quale fundamẽtum et ꝙᷓ in alto con ſtiturũ domꝰ ſperate in celis· qui vt dicit ſcriptura ſoijdiſſm ſunt quaſi ere fuſi · minꝰ dicit et plus inteiligit. O que cõpatio inter do mum huius habitationis luteã et putredine pienam · et domũ eter nam in celis inter lucidiſimas mãſiones conſtitutam · Capitulum decimumnonum continens conſol ationes ſuper do oꝛe nulnerum et capitis colice paſſionis ſeu viſcerum renum vel calculi dentium quoq; ac in genere ſup imntirmitati bus doloꝛoſis · aScimonono poſt pꝛemiſſa ad dominã ↄſolatricẽ peincipa em acceſſerunt et ſex alij triſtes ſuo materijs pᷣmiſſi capi⸗ tuln qᷓrelas ſuas p oꝛdinem ꝓponentes qunbꝰ illa mox ꝙ ipon cõſolatione de ſuis pueilis ſex adiunxit· OSOeo. Fima puella ad peimum illoeum triſtium de doloꝛe vulnerum onquerentem ſic ait. G amice cur de vulneribus tantum do⸗ les. O ſi ſcires a quo illa haberes · et ad quid foeſitan non dol eres Vices foete ſcio ꝙ ea habeo tantũ ab inimicis. Sed falſum dicis. tec enim pũcturã acug coepoꝛi tuo poſß impeimere inmicug qui cunqʒ deo non immediate coãgente et certe hocipſo faciente peo rue mentis ſanitate quẽadmodũ de abbate benedicto qun non erat coↄpoeis ſun inimicus· quippe dicenre ſeriptura. Nemo vnqᷓ; carnẽ b ſuam odio habuit · de ilio legitur ꝙ peopter tẽptations carnis nu⸗ dum ſe pzoiecit in ſpiis · ex quo ſecurum fuit vt extunc nihil talnũ ſentiret · Minc de ipſo teſtatur BreSiꝰ pater Gregoeius ꝙ vulnere L — coꝛpoeis ſanauit vułnus mẽtis · et nõne magis de deo pꝛeſumis ꝙp ipſe deus qui nedum te vulnerari pmittit · ſed pſa tua vulnera vn decunq; ꝓueniant ſaltẽ coefficit ·in hoc tnã ſanitatẽ intẽdat · Nul nera 1gitur tua ſic a deo accepta · nõ attẽdas ſicut maia · ſed vt ꝓfi cna · dicente ſcriptura melea ſunt vulnera diligẽtis qꝙᷓ; frauduten ta odientis oſcula · licz em̃ vulnera videant? eſſe cauteria · tñ potiꝰ dicẽda ſunt remedꝛa a deo data · ſequitur ergo ꝙ nõ ſint foœmidan da ranqᷓ mala · ſed amãda tanᷓ bona · dicẽte dño · Vos cũ ſitis ma⸗ ti noſtis bona data dare filijs vẽis · qnto magis pater veſter æc· — H. COkISODSERTIO. Scunda puella àd Bm triſtẽ ſimiliter de doloꝛe vul nen dque rentẽ ſic ait · O homo nũquid ſcis te eſſe militẽ et xpᷣm regem · Icio inquies ꝙ militia eſt vita hoĩs ſup terram · Sed quid de rege Nõne legiſti · Wulneratus eſt qpter iniquitates nras et liuoꝛe eius ſanati ſumus · Cur ergo doles de vulnere cum ingloꝛiũ ſit militi ñ aliqua de pᷣlio vulnera reputare · pᷣſertim ip̃o rege in cauſa militis vulnerato exiſtẽte · Quid dicis · Ecce rex tuus vidẽs te ab olim vul neratũ accepit et ipſe vulnera ꝗꝙ te · q̃tenus cruoꝛe ſuo tanqᷓ medi camine fanaret te · Quapeopter ꝓeſus dignus eſſes rep̃henſone ſi non vel rõne gratitudinis et digne dpaſſionis velles libenter pꝛo pter eum vulnera tua ſuſtinere · ac etiã ſuſcepiſſe in tuo coꝛpe · verũ eſto ꝙ vulnera tua nata nõ fuerint moetẽ inducere · Nec videaris apter ea aureolã martim meruiſſe · ſperare tñ poteris ea in celoeum regns · pᷣſertim ſi ip̃a patienter et ꝗqpter regẽ tuũ ad dfoœꝛmandũ te · ſibi atq; ꝙ ſuis reqᷓtiandũ bñficijs libẽter ſuſtinueris ad honoeem tuũ et gloꝛiã ſpãlem · tandẽ decoꝛẽ recipe quẽ omniſ decoꝛ mundi non poſſet adequare. Gur ergo de vulneribꝰ dſolationẽ nõ recipis in quibus poſt beeue et dpendꝛoſum huiul tempꝑis ſpacium admo⸗ dum gloeioſus appebis. „ HI. SOpSfDSfTO.. ercia puella ad tercium triſtẽ de doloæe capitis dquerentẽ ſic & Jatt · Cur frater doles de doloæe capitis · Cur nõ de hoc verecũ daris · maioꝛes etem̃ motus expel lunt minoꝛes · et idcirco querela tua ſignum eſt de quo erubeſcendũ ꝙ nõ magis mouet te doloe ca pitis tui et omniũ fideim alioæum · ſ· xp̃i qui eſt et caput om̃is pei⸗ cipatus et poteſtatis · quem doloꝛẽ ſuum attendi deſiderat dicens per ꝓphetam · O vog om̃es qui trãſitis per viam attõdite et videte ſeſt doloe ſicut doloꝛ meus · Nec mirũ quia reſte ſcriptura · X plã ta pedis vſq; ad verticẽ non eſt in eo ſanitas vulnꝰ et liuoe et pla ga tumens non eſt circũligata · neq; curata me dicamie. neq; fota oleo · Sed et doloꝛeſ ños ip̃e poꝛtauit et ſibi appeopeiauit · quare et noſtri doloꝛes ſunt doloees tãti capitis · Nõne ergo dignũ erat aprer dpaſſiõez de ip̃iꝰ tãti capitis tot doloꝛibꝰ adeo te moueri · vt dolcæt̃ apeij capitis nõ ſentires · Heoꝛ quidẽ ſi pẽis fis vl filij aut nois ſur poc raten ron p ber c aput m boentn cayð ad l uhpep zanm ſohnmvb cno doch dimpet nnun et npuell prtorſo in paienẽ· nsde doloꝛeq colican paſlor it yſaus· Joꝛ No ꝓpter hoet vetren meüdo alncura ponu in ſenptuns n us venens mat cerans quoten ncoepo hir u conblanon mttenoo aure ſunentster tdhimel mcdeli ilar p imnpais.. enſhemixn⸗ o dnen lenr in m derd aptx „ e d dnn u venMin dui mx erpel lunt urcn. leum.I il „ dolo an a nilnofen⸗ Nec mr.. N m e 5 *— G—„.„ vxoꝛis ſiue alterius pꝛecipui amici doloꝛum medietatem dideres 0c 1ta te mouerʒ · ꝙ interim dolo⸗ aprij capitis in te vim doloꝛis non haberet · Deniqʒ reoe ſi capitis tui doloꝛð patienter tol lerares caput mentis non doleres · nũc vero videris ſimilis puero illi qui bis dixit · caput meũ doleo · caput meũ doleo· doles quidem caput coepis · quod et experiris · doles etiã licet inſenſibiliter caput men tis · W ꝓchpudoe de ſolo doloꝛe capꝛtis coꝛpalis te turbatũ oſtẽ dig Cum tñ incompahiliter ſit nobilius et delicaciꝰ caput mõtis· Woſtremo · vis vt doloe capitis tui mrercipiat?. aſſumas p dpaſſi ons doloꝛes capitis pꝛincipalis coedialiter vt teneris et vel tuus doloe intercipietꝰ vel patienter toleratus coꝛonam capitis mentis pꝛomerebitur et tandem etiam oœnatum capitis coꝛpoꝛalis. FH. SOPISORTO. Varta puella ad quartũ triſtẽ · nunc colicam paſſionem. vel vi ſcerũ toꝛſiones · nuc doloꝛẽ renũ vel calculi.nunc doloeẽ den tium patientẽ · et ob hoc dquerenteʒ ſic ait. Ghomo ad quid tĩ cu ras de doi ↄꝛe quarũdam coepis tui ptium · Sſto ꝙ ſenti as grauem colicam paſſionẽ et viſcen toeſiones quẽadmodũ ilii de qubꝰ di⸗ rit yſaias. Noeſiones et doloꝛes tenebũt · quaß Pturiẽs dolebunte Nõ apter hoc clamare deberes gemino clamoꝛe võtrẽ meũ doleo vetrem meũ doleo. hoe ſeʒ intel ligẽdo dł ſolo vno vẽtre tuo coep alicura potius tibꝛip̃i dpati de ventre interioæi· ſ. mentis. quppe in ſcripturis nõnunqᷓ ꝑ ventrẽ mens ſolet intelligi· de doloꝛt ilii⸗ us ventris maxime cures ꝙ · faillo in ventre dolõꝛe impatiẽtie la⸗ ceraris quo te nimix peiuas futuro dmodo ſuauiſſimo ventris eti⸗ am coepœꝛei hic virtute patientie compando. In credis deum to⸗ rius conſolationis adeo crudelem eſſe. ꝙ hmõi doloeem viſcerum immittendo aut etiam caculi paſſonem cum et jbi ſint doloꝛeg vt parturientis te velit vulnerare · et nõ ob hoc ſi patienter toleraue ris aliqund ti bi melus ꝓuidere. Profecto reo ꝙ ſi vulnera marti rum ab alijs itlata ip̃e decoꝛabit nihil mius ſperare habz pᷣducta patienter patiẽs · ꝙᷓ ipſe ſua vuinera antedicta que certis in iocig mpeimit ſeu ioca ipſa velit etiã decoꝛare · vel ſi ea foꝛſan aliq̃ cul pa reſpondente in penam meruiſti ob illam culpã hic punitam te a pena ſpeciali et grauiſſima · in futuro foœete ppetuo ſuſtinenda mi⸗ ſerico?diter ſuppoꝛtahit · et hoc folum tibi deberet ſufficere P tua coſolatione · Neniq; quantũ ad doloꝛem dentium arbitroꝛ eſſe con foꝛmiter ſentiendum et quantũ ad penam.ſi foꝛte quis dentibꝰ de liquit et pena ob hoc in futuro. ibi quidem vbi erit ſtridoꝛ dentiuz ſuſtinenda. hic in doloꝛem dentium miſericoꝛditer dmutata ſit. et quantũ ad decoeem quem deus ſine culpa hie patienti ipſis denti⸗ bus dabit · quo?um decoe nitoꝛem lactis et omnem candbꝛem mun di ſuꝑabit ·— MWV CObiSERro.„ Minta puella ad quintũ triſtem ſimiliter doloeẽ viſcerũ neen Et alias infirmitates doloꝛoſas patientem ſic ait · O frater ne⸗ ſeĩð ꝙ ſola cium eſt miſeris habere ſocios penan · igitur et doloꝝ · Ftaq; vel qpter ſo laciũ huius gaudeas magis ꝙᷓ turberis de dolo ribus quos pateris · ꝙᷓuis em̃ ſit dyrus doloe viſcerũ · maxime coli⸗ ce paſſionis toꝛſiones pacientium · ñ ſi doloeð hũc patieus ip̃m pa tiatur patienter merebitur pꝛo viſcerũ doloꝛe ↄſol ari ꝑ viſcera m⸗ ſericoꝛdie dei noſtri · In nõ credis ꝙ huiꝰ infirmitatis et ceteran doloees grauiſſimos patienter patientes deus ip̃e habeat intimiꝰ in viſceribus caritatis · pᷣſertim ſi et ip̃i cõpatiẽdo attendãt xpᷣm dei filium vin dolon et ſcientẽ infirmitatẽ · loc em̃ pacto ſequitur ꝙ ſicut eum hic ſociũ habent paſſion is · ita tandẽ et poſt bꝛeue ſociuʒ conſolatõis · nõne autẽ gaudioſum eſt il liaſſociari in ſe · et in ſins membeis aſſociari Fgathe · katherine · Laurentio · Vincẽtio grauiſ⸗ ſime paſſis · et ceteris marti ribꝰ vniuerſis · Sſt vtiq; · Sane intm̃ eſt magis gaudioſum inqntũ poſt ſocietatẽ paſſionis et doloꝛis infai libiliter ſequitur ſocietas dſolationis · talis quidem et tante ꝙ nec ſimilem oculus vidit · nec auris audiuit · nec in coꝛ hoĩs aſcendit · Peniq; ꝙ de doloꝛibus minime ſit dolendũ vna de ſoꝛoꝛibꝰ meis dudum ſupius dec larauit. ſ V. cOtero. Fxta puella ad ſextũ triſtẽ adhuc in genere de infirmitatibus doloꝛoſis dquerentem ſic ait · O amice tu et alij ſocij tui de di uerſis eſtis doloeibꝰ dqueſti uiter · nec min qĩ Zues erãt · Sʒ au di peo tua dſolatione etiã nũc illuſtrẽ Benecã agnos inquit cru ciatus habet moꝛbus · ſed hos tolerabiles interfalla faciunt · ſũmi doloꝛis intentio cito inuenit finẽ · Nemo põt valde dolere et diu · ſic nos amãtiſſima nf̃i natura diſpoſuit · vt doloeð aut tolerabilem aut beeuẽ faceret · hoc itaq; ſolaciũ nñi doloeis eſt · Rec ille vir gẽ tilis · S; ꝙ dicit de bæeuitate melius intelligerz hõ fidelis qui mo mentaneũ ſeu punctalẽ cenſeret dol oeez totius pñtis tempis · pꝛe⸗ ſertim attẽta gloꝛia eterne retributionis · Tudi ipᷣm creature plaſ⸗ matoꝛẽ dictam circa pñtium doloꝝ miſeriã beeuitatiſ cenſurã tibi ꝓphetico oↄaculo ſic inſinuantẽ · Id punctum in modico dereliqui te ſcʒ nõ pᷣſeruãdo a moete vei miſeria · et in miſerationibꝰ magnis congregabo te ſeʒ per collectionẽ puluerũ in reſurrẽctione futura in momento indignationis abſcondi faciẽ meã parump a te·ſ.te ñ admittẽdo ad videndum faciem meam in patria · et in miſericodia ſempiterna miſertꝰ ſum tui dicit dominus · ¶. miſeratione omnis mi ſerie et doloꝛum tuoæum ppetuo exeluſiua · Vudi rurſum ſup dicta beeuitatis cenſura peincipeʒ apoſtolon in ſua canonica · qui in cõ⸗ patione ad ſepatam exultationẽ et gaudium patrie ſic dicit · Modi cum nũc ſi opoetz dtriſtari in vanis remptũtiombꝰ vt ꝓbatio fidei are ml nlanden“ miſtan · quo dicre v oyltn durini vy cnbunn . i moci M wopsnpnof quwide ln unspn enimpts t nmnh beeue unuagones hcoꝛona e pn mitoꝛum vere nbens vſun e dtarum paon vbi diit· non gloꝛiam que re Capinlunr mitatbus cont Feſim cce 6 Vus ſu pull ſr. nimtanbu „ 1 ndnig en pci ennmt —— ¶Mcoen nenn x nr) manri ðo den toleis ren xc Ciæx nã n er mel ms m eret dolan reinbuaoms dolon mb —„ — 31 veſtre multo pꝛecioßioꝛ ſit auro quod per ignembatur imeniatur in laudem et gloæiã et honoeõ · eccę dicit modicu nunc ſi opotz cõ triſtari. quod alludit pᷣmſſe diſtinẽtõn ſenece intelli gendo eü hoc dicere vel ex eo · ꝙ dtriſtat o teptationũ ſit modica intẽſiue. vel ex eo ꝙ ſit modiꝛta extẽſiue in duratõne. qjſi illa nõ miß p modicũ nũc durante eo ꝙ ſieut tota terra reſpectu celi eſt q̃ñ punctũ boeti ana conſolatrice teſtante · ita totũ tempus pñtium dol oN et miſerie ſit quaß modicũ nunc reſpectu eternitatis feu durationis eterne głkie nobis in pmio pee pᷣſenti mſeria tribuẽde. Meniq; ad 1dem audi quendã de ſancteꝝ oim feſto Pdicantẽ egregie In celeſtibꝰ inqᷓt eaſtris pax et acies hñt floꝛes ſuog quibus milites xp̃n coꝛonãtur. dei em̃ 1neffabilis et ĩmenſa bonitas etiam hoc p̃undit · vt laboꝛum quidem tempus et agonis non extenderet nec lengum facerer · aut eternum· ñ beeue · et vt ita dicam momẽtaneũſbt in hac beeui et exi Zua vita agones eſſent et lahoꝛes · i illa vero celeſti vita eterna eſ ſet coꝛona et pᷣmia meriton ᷣudit quidẽ vt laboꝛes cito fimrẽtur meritoꝛum vero pꝛema ſine fins durarent. et poft huius mundi te nebeas viſuri eſſent candidiſſimã tucem et accepturi maioꝛem cun ctarum paſſonũ acerhitatibus beatitudinẽ·teſtante hoc apoſtolo vhi dirit · non ſunt ddigne paſſones hunus tempis ad ſupuenturã gloeiam que reuelabitur in nobis· Gapitulum viceſimũ continens dſolationes in genere ſuꝝ infir⸗ mitatihus contagioſis et fetentibus. ceſimo poſt p̃miſſa ad dominã dſolatricem peincipakem acceſſit et aliuß triſtis vq̃rens ei in genere de infirmitati hus ſuis fetentibus et conta Sioſis · at illa mox eidem cõ ſolationis gratia tres de ſuig puellis aſſignauit · F.OESDOSTO. rima pnella ſic ait · G mi frater cur de iſtis de quibus quereris infirmitatibus cõtagioſis et fetentibus pturbaris · Dic queſo mihi hoc · vt inde recipias remedium dſolationis · Hices foꝛte. qæ ꝓpter eas vito= a multis quon mihi familiaritas grata eſſet et de⸗ tectabilis· Sed tu caue ne decipiaris et ne ex familjgrita te dtagio ſa vei in aĩma efficiaris dſimilis · quõadmodũ q̃ntuſWad dtagionẽ coꝛpis dicit ſcriptura· Quidqͥd teti gerit imũdus imundũ fiet · et ſe quit? ĩmediate · et aĩma que eon qunppiã teti gerit ĩimunda erit· Nu quereris de multon famitiaritatis carentia quox foꝛtaſſe famlia re colioqui ↄtagioſum eſſet et feteret: S quidẽ coꝛrũpunt bonoſ moꝛes colloquia mala· qualia vt in piuribus ſunt cołkloquia mun⸗ dana ſcz vana et ꝓfana · et qus es tu· ꝙP te non coꝛrumpent talia · Kateare ergo illa te coꝛrumpe poſſe· Jed quidò · Nõne contagioſa ſunt cœiloquia que coꝛrũpunt · Sunt itaq; · talibꝰ ꝛgitur familiariũ colloquijs carere · haut dubiũ magis eſt bonum qᷓ; malum ſit habe re tuum moœꝛbum ·ne ſic illoeum famliaritas contagione peſtifera te ſicut alios plurimos perdat · I Kurſum nonne que coerumpunt bonos moꝛes ſunt fetentia et fetere faciunt · quẽadmodũ et feten⸗ tes moↄbi ex coꝛruptione aliqua ꝓueniũt · Certe ſic · Mec min · Fla bent eĩ moees hm pẽem clareuallis coloees ſuos · habet odoꝛes et ſicut ꝙᷓtuz ad coloꝛes ſubdit · nigra ſunt vicia · virtul aũt cãdida eſt · Fta pari modo qᷓtum ad odoꝛes vitia bonos moeel coærũpentia ſunt fetentia · opera aũt moꝛalia virtuoſa ſunt optime redolentia Sʒ quid · Profecto mnus malus eſt fetoeæ infirmitatis coꝛpalis et magis p cõſequens eligibilis qᷓ fetoæ moꝛalis · vtpote qui abſente etiã coꝛpe magis in longinquũ ꝓcedit vt ꝑ totam pẽiam veip re⸗ gnum vnum aut ꝓuinciam.. ecunda puel la ſic ait · O ha riſſime qꝙ ꝑ ſoeoꝛẽ meã nũc audini⸗ ſti de moeali odoꝛe et fetoee · Moc p exempla diſcere poteris ita ſe hẽe · Quippe ſupbia facit hoĩem fetè ·et hũilitas ecõtra opti me redolere · Wis ſcire mũ · Certe peimũ figuraliter patz machabe oꝛum libeo in rege antiocho de quo ibi ſic dicit?. dtigit illũ impe⸗ tu euntè de curru cadere et ui coꝛpis colliſione mẽbea vexari· I⸗ q; ſupea humanũ modũ ſupbia repletꝰ nũc hũiliatꝰ ad terrã in ge ſtatoꝛio toæquebatꝰ · ita vt de coꝛpe impij vermes ſcaturirẽt· ac tar nes eius effluerẽt odoꝛe etiã illius et fetoæe exercitus grauaretur et nemo eum poterat qpter intolerantiaʒ fetoꝛis potare · Sane hie fetoe coꝛpal is videt? a moꝛali fetoꝛe ſupbie quo ſup hũanum mo⸗ dum erat repletus p modũ redundãtie ꝓceſſiſſe. queadmodũ a mo rali odoee virtutũ ĩ nõnullis ſcõn aĩmabuſ ſupabundãte videtur in eoeundem coepoꝛibus hic vel in futuro odoe coepalis valde ex traneus et mirabilis ſupnaturaliter ꝓcedere p modũ redundãtie · Hurſum patet ꝗꝓpoſitũ de fetoæe · Nam ꝗpheta yſaias pᷣmiſſis qᷓ plu ribus ad ſupbiam ptinentibus quando dicit · Fuferet dñs oꝛnatũ calciamenton toꝛques et monilia in aures et annulos et gemmas in fronte pendẽtes et mutatoeia et ſpecula et ſyndones ſubiungir dicẽs ·et ꝙ ſuaui gdoæe fetoꝛ·id eſt ſᷓm intellectũ ꝓ od oꝛe virtutũ feto vicioꝛũ Poero ꝙ ecõtra hũnlitas ſuauiter redoleat patz n⸗ militer p hoc in figura qð de maria ad pedeſ ißu ſe humiliãte dici rur· mara accepit libeã vnguẽti nardipiſtici pᷣcioſi et vnxit pedes iu · et domꝰ impleta eſt ex odoꝛe vnguẽti · Gur autẽ hoc Wrofecto quia dfectũ erat de nardo parua herba humilitatẽ deſi gnante⸗Pe qua tanqꝙ de magnũ odoꝛẽ habẽte et ne dũ militãtiſ eccleſie domũ replente · et foetiter ad celuz vſq; redolente rei gloeie dicit ſpon ſa in canticis · cum eſſet rex in accubitu ſuo nardꝰ mea dedit odoꝛẽ ſuum ſcilicet in celo apud ipm · quẽadmodum et in tibeo geneſeos icit ede infimi“ ſß m u ponjin gxe n A ulu ben ſdiles nes meinnnfot wfwset anbw adeow miigt·nmt whmte etub anddie · act tbʒodiugen hblantamdo Meniq; qun pꝛofectoqͥtog conteptu hunc ſis cmillop topen mter ver nu wgis qlone um int nad pinlumti ceposrrn wnynnug heimpem maccehre ganteeſ) iodo uon * epccinn n iu„n e N eope mp Ser minman mn* nren hdem i o rtdndiat pai nuw kön mndi in 1 e be dei m xxc* Fnrnrtiter perde nde du N monli mnr enona et hert de mna adp. — nardw* .— vnßꝛ⸗„5 47 berd— „babete e M—* en crubn xnr iola cxꝙG= dicitur odoꝛatus eſt dñs odoꝛ ſuauitatis: ed quiò · Certe fetens infirmitas et dtagi oſa hñtem ſe hoĩem ꝗpter dtemptũ quẽ patitur ſupᷣ modũ hůiliat· et ad odoeiferã hůilitatis virtutẽ ip̃z infirmũ di ſponit · qᷓ ſi infirmꝰ ip̃e obicẽ nõ ponat. pfecta in eo motu fæti oæiſ odoꝛi que ĩ ałto redolet mĩoet motũ copalis fetoꝛig ſupat et ex cuſat · Deniq; ꝙᷓtũ bonũ ſit hilitas diuerſis in locis huiuf opis p ſodales meas eſt dilucide declaratũ qpter ꝗᷓ cĩa bonitati eiꝰ pmax ime eqᷓri non põt et minug pualere malicta infirmitatis anteðicte- 3 7 1K. COSRTO. Frcia puetla ſic ait O amice q̃ſo dic mihi cur inti turbariſ rõ M ne fetẽtis et dtagioſe infirmitatig · Roeſan dices ꝙ ob infirmi⸗ tatẽ hmõi adeo vitaris ꝙ ſolꝰ manere cogeriſ · O ſiita ẽ ꝙᷓ bñ tunc tecũ agit?. nam x hoc ſanctan cogitationũ ſocieras mime impedi tur· ßᷓ in te et tibꝛ agregatꝰ tuaqʒ dilectio ad pautioꝛa fert? et puri oꝛ reddit? · atqʒ hoc pacto iltus dñ lectioneʒ pfectiꝰ meret⸗ qui di⸗ eit ·&go diligẽtes me diligo · et iten · ſi dederit mquit iomo omnẽ ſubſtantiam domꝰ ſue qꝙʒ ditectione mea quaſi mhil deſpiciet eam· eniq; quantũ ad pfectionẽ dferat ſolitudo ſcire poteris ex hif pꝛofecto qᷓ cognate mee ſupius tradiderũt Sed nec cauſeriſ de tuij contẽptu · hunc etem̃ hães ꝓ mhilo ponderare· ſi dñderare velles ſis cum ilio patientee tolerato acceptabilis in curia peicipis ·in lla magna curia que cure ꝓꝛſus neſcia · Que ergo cura tibn de cõ⸗ tõptu inter vermculos hie in terra cũ ĩ plenitudine ſanctox ĩ cu⸗ ria regis giceie ſi p te non ſteterit acceptus ſis et appeoberis ꝓut ſtatim infra tradenda marifeſtius declarabunt-·. A Sapitulum viceſimũpeimũ dtinẽs dſotationes ſup ĩmundiſſima lepea coepoæis vt naſo et oæe coeroſis et oculis rubeis et obſcuris manibuſq; incuruatis. 61„5„„ cehmopeimo poſt pᷣmiſſa ad peius dictã dñam cõſolatri cem acceſſit et alius triſtis et de materia peemiſſi capituli grauiter eſt dqueſtus · cui illa dpatiens mox de ſuiſ ꝓuel lus dſolations gratia quatuo Depntauit n 62 mice cur ſic triſtaris de coꝛpis tui ĩmundiciaſufficiãt tibi 4 ſo latòe hec verba euangelica pxp̃m de ipis lepeoßis dicta et an⸗ thonomatice inrettecta · Kepꝛoſi mũdant. Nimi lẽ vel alia ab⸗ poiabilis infirmtas coꝛpalis młtis eſt occaßio mũdicie interioꝛis hois · quo em̃ magis qᷓ; alij a mktitudie alion hoĩm ſepant? eo m interioꝛẽ hoĩez mudnoeeſ reddũtur. qæ cũ mũdo qᷓ; magnꝰ pr Fug? imundũ appellat. O mquit můũde ĩmũde cũ alo eo minꝰ cõicãt Ic eo magis dueniũt cũ llis de quibꝰ dicitur refugẽtel coinqᷓnatòões mũdi · quẽadmodũ dcit ꝑ dtrariũqᷓ tigerit picè coinq̃nabic ab ea Burſum non ſolum ipſa lepꝛa confert ad mundiciã iphus lepꝛoſi Verum etiam lepꝛoſon inſtrumentũ nõnunqᷓ dłert ad mundiciam aĩme et coꝛpis vtentis eo ac etiã vſum eius videntis · Nefertur eĩ ꝙ mulier quedã pulcerrima ad gpeꝛiam coꝛpis et aĩme ſue mundici am in itinere ſue pegrinationis dſeruandã vſa eſt inſtrum̃to lepꝛo⸗ ſon p quod ſimulãſ ſe lepꝛoſaʒ eſſe declinãdo pumꝝ a via et ꝑulſã do fugabat viros a ſe · quos viĩdit ſibi occurrere · Iepea igit? nõ ſo⸗ lum dkert ad mundiciã aĩe ip̃ius lepꝛoſi · ſ etiam ſicut pulcritudo coꝛpis oſtẽtata ↄfert ad ĩmundiciã infinitaꝝ aĩman ipm hominẽ pulen dcupiſcentiũ Ita p dtrariũ lepꝛoſi defoemitaſ ↄfert ad mũ diciam multan animan hoĩm alion ip̃m mime deupiſcentiũ · Nõ⸗ ne ergo lepꝛoſum eſſe eſt dditio bona et ſalubeis Ipeie aie · necnon et aĩabꝰ alion dditio inᷓ incompabiliter · ſ; hec magis ſalubeis et p dſequẽs eligibil is ꝙᷓ eſſet mundicia vel puicrido ꝓpeij coꝛpis S H.GOES DSEERSTIO. Scũda puella attendẽs lepꝛoſi maculas ſic ad eũ ait · O bone f̃ quid curas de maculis coꝛpis tui · cura magis de peccato⸗ rum maenlis quibus in aima macularis · quibus ꝓfecto ſi careres nõ obſtantibꝰ maculis lepee · dignaret? foꝛtaſſis ſpõſus aĩme iĩ hec verba ꝓrumpe · Tota pulcra es amica mea et macula non eſt in te WPices koete· Nunquit ſie diceret de pſona lepꝛoſa an de ſola aĩma qñ nec in intellectũ · nec in affectũ · nec in virtute cogitatiua qͥcqᷓ eſſet fedũ vel defoꝛme · ſ quidqᷓd ibi repiretur totuz pulcn eſſet et deifoeme · Ecce audeo dicere qꝙ etiã de pſona lepꝛoſa nõ obſtãte ꝙ ſm coꝛpus eſſet maculoſa · Sed quo pacto inquies Certe conſidera ta coꝛpis puitate reſpectu qᷓnti tatis aĩme · que ſecundũ magnũ pa⸗ rrez Fuguſtinũ vt tactũ eſt ſupea diuerſis in locis incompabiliter maioe elt reſpectu coꝛpis ·ꝙᷓ; totũ coꝛpus ſit reſpectu mime carnis · que nõ hꝛet qntitateʒ grani ſynapis · et ſi in rãtiila pte coꝛpis eſſet macula·non ꝓpter hoc tam modicũ minus ſine macula dici poſſet tota ꝑſona · eo ꝙ pticula tam modica nõ eſſet in ſoætẽ dputanda · ñ nihilo reputãda Szʒ qᷓd · Drofecto macule ipſius lepee ſunt occa⸗ ſio facilꝰ euadendi maculas aime · Quippe lex moſayca quã cõſue rudo appeobat · ſic dicit · Quicũq; maculatꝰ fuerit lepea ſolꝰ habi⸗ tabit extra caſtra · quo aũt hec ſolitudo lepeoſum ſepat ab alijs · eo ampliuſ aimam eius pᷣſeruat a mũdi maculis& eſto ꝙ in lepꝛo ſo coꝛpe attẽdende eſſent macule · nõne multo meliꝰ et tolerabiliꝰ eſſet hoc ſine maculis oĩno · aut cum pautioꝛibus maculis aĩme · qᷓ; occaſione pulcerrimi coꝛpis multo plures maculas aĩme dtraxiſſe Certe ſic · Sed et nõ ſolum ratione ſepationis lepꝛoſon a conſoꝛtõ hoim · ſed etiã rõne dtemptus ron facile dſequũtur lepꝛoſi mundi ciam imaculataꝝ aian · Nimin ip̃i cernẽtes ſe eſſe dtemptos apud mundũ ne ex om̃i pte ſint dtempri et inkelices facile dcipiũt p cõ tritionẽ et cõfeſſionẽ ſe a maculis peccato] emundantẽ pariter et emendant gs ypo hnpt trp ny ns ponldecl cnins An deolule er bo entst niudant minſide e ci innone elie nlundint · di wn et peu blum· qmatu fons ¶.mloc tus fuens ext eum ertra caſ eſt affectnoſe pꝛelimat ne vmtiueet cer anoms deß pecium erad teofralo. iboin copid e ie dern Npbui nVnti N vn 5 b ee nidefhn h. 30 xo yct ckn hatuns nn n Ml by dunisn e copn —— ottcto mrn — —* emendantem peocurare ne ſint etiã contempti apud deum · ſed mg gis ꝙ per mundiciã coꝛdiũ et opm tan imaculati ſesundũ animã gratiam inuemant apud geum⸗— Arcia puella ↄtemptum lepꝛoſon attendes ſic ait. hoc ꝙ extra eaitra ſolu habhitare te opetet extra minũ gauaris te deſpectũ· Gur non potius dtentaris queadmod ſpen ſa de ſolo ſpõſo dtentatꝰet in deſpectus remedꝛum qñ dicit in canticis· Nuis mihi det te fratrẽ meũ vt inuemã re ſolum foꝛis et deoſculer te· et iam nemo de piciat · Profecto pſona lepꝛoſa dfide⸗ ter his verbis vti poſſet ad xpm ſpõſum eccleſie et ſic dicere· Quig mihi der te fratrẽ meum · quia et j dei filius ſit frater ommũ fideli um in fide et caſta generatõne cum earitate regeneratoꝝ ·ſpeciali tñ ratione eſt tepꝛoſon frater quaſi fere alter. ſ. ꝗpter exterioæs ſi⸗ mil itudinẽ · dicente de ip̃o yſaia pheta · Mutauimus eum quaßi le⸗ peoſum et peuſſum a deo et humiliatũ et Df equenter vt inueniã te ſolum · quia tu ſolus ibi miſ ſuffieis in te vno ſimal om̃ia habenti foꝛis ſ.in loco mee habitationis extra caſtra. cum et tu humina⸗ tus fueris extra caſtra · quod ſupponẽs paulus dycebat exeamꝰ ad eum ertra caſtra imperiũ eius petãtes. ſequit? et deoſculer te.id eſt affectuoſe vniar tibi ſequit?. et iam nemo deſpiciat · d eſt nemo pꝛeſumat me deſpicere per te taliter honoꝛatũ ratione tue Pſentie vntiue · et certe ꝙ ſic · Vnnma viri tepꝛoſi in remediũ ſol itarie habr tatiomis deſpectũ arguẽtis extra caſtra. pñri am ſponßi cõtra de⸗ ſpectum et ad ſolaciu deſi berat · hoc facile cõſequitur teſtante ilto theofraſto · Nunqᷓ; inquit minus fum ſolus qᷓᷓ cum ſim ſołus· Nam ſi hoim copia defuerit homo oquitur cum deo. Imle ſcripſit ver bum dtra jouinanũ venerabihs jeron imus · Sed et dei filius can⸗ doe iucis ererne et ſpeculũ ſine macul a diligit vemtre ad habitatqᷓ nem iepeoſi.ſ. vt verbis ſcripture vtar extra caſtra in locũmundũ nec abhoiĩatur lepeoſum cum et ipᷣm legamus recupu iſſe bechanie in domo ſymonis lepꝛoh · et qud miri · Ipę eſt em̃ illa ſapientia de qua dicttur ꝙ nilnl inquinatũ in ſtlam meurrit Weniq; ceteris pa ribus libentiꝰ eſt cum lepꝛoſis ᷓ cum alijs tanᷓ cũ ſocijs ſue pãſ⸗ ſonis · vt patet ex iam dictig- Marta puel la titulũ p̃miſſj capitułi pfectius attẽdenf ad triſtẽ ſic at · O pomo dic queſo mihi cur nõ talis velis eſſe qualẽ te elſe dquereris ·f. immũdo coꝛpe rubeis oculis naſo et oꝛe coꝛroßis Cur Ipter⸗ dſoetium ho⸗ Wices foꝛte q̃liſcunq; ſim ab extra.cœe tñ ab mtra poꝰto amoꝛoſů · et dcirco etiã ah extra amabilis vel kes eſſe · vellem ab amira deo⸗ ſeulãri · Veliẽ delectabiliter dtrectari ſod nec anhelitũ ꝗpenum et fetoꝛẽ meũ ferre poſſum nec inſpicere p ſpeculũ audeo memetip̃m · vellem eſſe hominibus amabil is · et ſum heu totus abhomiabilis · 2 Fed rogo frater non dicas ſic · Dirige oculos mentis tue ad intra te et ſi virtutẽ intus nõ inueneris · dñm virtutũ inuoca · et eo pſtan te virtutẽ adnoca humihs patientie · que et aĩmam tuã et etiã coꝛ⸗ pus aĩma medꝛãte ſicut cynamomũ et balſamũ aromatizans facet redolere gratamq; phiſionomã pᷣſtabit · ac totũ hoc quod hoꝛres quod vel ab alijs abhoeret? vna cum ĩmediato ſuo ſubꝛecto · id eſt cum aima · que tota eſt in toto · et tota in qualibʒ coꝛpis pte recom penſabit · IJed eſt quoq; et amica non vna tĩ · B inter plures filias chrłl m eligere poteris · puta katherinã · puta agnetem vel agathaz mire pulcritudinis · ꝓuta vel ip̃am reginã virginũ ſpeci oſam et ſua uem in delicijs virginitatis · que tota pulcra et ſuauis eſt · que ne⸗ dum patienter et dpatiẽter · Verũ etiã deſiderãter loca coꝛæpis tui doloꝛoſa caritate amoꝛoſa q̃ntumcũq; turpia ſeu feda ſint aut feti da deoſculabitur amicabiliter et virgineis ſuis manibus que ßm pẽem clareuallis lilia cãdidiſſima ſunt deliniet ea atqʒ leuiter cõ trectabit et beeuiter ſe erga te p oĩa amoꝛoſam monſtrabit pᷣmiſſis nõ obſtantibꝰ qᷓ foꝛmidas · NMam et in eam nihil inquinatũ incurrz ſed potius ip̃a tibi occurrẽte et accurrẽte teqʒ amplexãte incurret in te ex his que habz in ſe aromatibus copia ſuauiſſimi odoeis ſeu mirũ delectamentũ ſuauitatis · Iſt etem̃ ip̃a tanta virtutis amca ꝙ ad eam et ad om̃e ip̃iꝰ ſubiectũ ſic afficitur · ꝙ eiuſdẽ ſubiecti qua⸗ cunq; in parte ip̃am adeſſe ſenſerit aunde ruit in amplexũ · ſis certꝰ ſic eſſe et verificari hec om̃ia vel ꝙ interioꝛi tuo hoie ·et nõne con tentaberis de tam g̃oſa et affabili amica · in cuius merito compa tione ſpreta tibi et abhoĩabilis eſſe debet oĩs alia hic in terra · Capitulum viceſimũſecundũ dtinens dſolationes ſuper epilen tia ſeu moꝛbo caduco. Fceſimoſecũdo ad pᷣfatam dñam dſolatricẽ acceſſit et ali us triſtis cuius q̃rela de caduco moꝛbo admodũ erat fle bilis ·Flia vero mox eidẽ cõpatiens peo conſolatione du⸗ Vs adiũxit de ſuis Pueilis · F.SOISIOERTIO. rima puella ſie ait · O homo ꝙ caducũ moæ bum habes cur de bhoc turbaris · Non deberes quidẽ · Heoe em̃ ſi hunc moehũ nõ Paberes ꝙ ſecundum animam caducus eles · Sed qund · Profecto caducus ſecundum animã ſine compatione grauus infirmãtur ꝙᷓ caducus ſecundũ cœpus · Nimin cadit cœꝛpus quandoq; in aquã et extrahitur · cadit aĩma ſepius in ꝓfundum laci et inde nunqᷓ li beratur · cadit coæpus qñq; in ignẽ qui tempaliter vrit · cadit aima frequentiſſime in ignem eternuʒ · qui nunqᷓ; vrere deſint· ſed ad re diuua mcendꝛa ten qui aduſtꝰ fuerat repat?. Mices foꝛte · Ii nõ eſſem caduco moꝛbo Zᷓuatus nõ ſequitur q ſm aiam eſſem caducꝰ Sz au di in cõtrariũ piculũ tuũ ꝙ iile q̃dẽ ĩſinuauit qᷓ; dixiſſe dſtat qu ſee te ſehebe te lahuu ni m ſu mlnt! ciunli ſnt cadu man obe ucbqun Deniß mn⸗ anmpl gud. Holrt wyus caduc cducatenpt tyſons cot as hndi ſalt tent moꝛ bend pecul hec caute aiam et tan bono qꝙᷓ noe ecund⸗ mir ex al et npotu vdm era) ono buc mo nhbeophebe itbas ebeog ufmtzg tus ſtbantagten* vMbl n hlſe Zitm i Ugulhro 3 tcipiſqʒ n ſaui 2 er cu aounn. ſul ſe⸗ Vcz for 1 „ — — us MMlnm ecs i deds u nlecandd dnen jiut vRÿrn din a l de cada n ne ade eõpa bpneil bbono ycwin⸗ res qu f⸗ ⸗* qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat quaſi dicat neceſſe eſt vt cau⸗ te ſe habeat · Nõne em̃ qun labenti inntitur neceſſe eſt vt cum labs te labatur. ſ· in aquã fluxibiliũ ren de qui bus poetice dicitur· Om nia pᷣtereunt moꝛe ftuẽtis aque. Nõne ſenſus hoĩs ſunt ca duci qui pꝛoni ſunt in malũ ab adoleſcẽtia ſua. Nne ſᷣm ſanctos doctoees oia tempalia bona · ſunt bona caduca · Nõne om̃s maligm ſpinituſ ſunt caduci quon pemcipi dictuʒ eſt. quomò cecidiſti juci fer qui mans oæꝛebaris · Noõne om̃s hoĩes mali ſunt caduci dicente filio ſy rachꝰ quaſi in pauimẽto cadens ſic caſus maloꝝ feſtinãter venant Peniq; nõne omnes terrems dediti ſecundum animam ſunt cadu⸗ ci dicente pſal migrapho · Cadent om̃g qui deſcendũt in terrã · Sed quid · Profecto cum caducus moealiter nõ minus ſit dtagioſus qᷓ coepus caducum· ſequitur plane ꝙ tu iſiis caducis ſpiritibꝰ te per caduca temptãtibus acquieſcẽs vel alijs caducis.ſ. ſenſibus rebꝰ et pſonis cœhabitãs et cõicans · non eſt verißmle qum cum cadu⸗ eis hmõi ſattẽ ſm aĩam caducus fiag. a quo tñ rõne cautele te po⸗ terit mobꝰ tuus pᷣſeruare vtpote qui ad cautelã merito in hoc ha⸗ bendã pꝛculo occaſionẽ tibi maximam pSt dare Quocirra noueriſ ꝙ bec cautela oꝛdinata contra pieuloſunj caſum anime ſeu tui ſᷣm aĩam · et tandẽ ſm vtrũq; · coꝛpus·ſ. et aĩam longe plus habet de bono ꝙᷓ; moebus tuus de malo⸗ S — F. COpoRrO. ecunda puella ſic ait · O amice moꝛbus tuus qui plerũq; ꝓue nit ex aliqua ſupfluitate neceſſario cogit te · vt ſtudeas in ci⸗ et in potu viuere tempate · facit etiam te cautius vinere quo ad aiam et ad ſalutẽ te diſponere nec ĩ hoc tardare eo quidẽ ꝙ neſcit homo hoũc moæbum hñs qñ et vhi et qualiter ↄtingat ip̃m vitã fini reoeoq; habet frequentiꝰ de ſua ſalute cogitare · ſ hec ſancta et ſalubeis eſt eogitatio que nimix ob eius vtilitatẽ magis eſt bona ꝙᷓ infirmitas tua ſit mala · Bed et malicie tue infirmitatis pponde⸗ rat bonitas tempantie in refectione moderata. Vud johannẽ os aureum · Nihil mquit ſic ſalutẽ. nhil ſic enſuum acumẽ operatur nihil ſic egritudinẽ fugat ſicut mõderairefectio· Jed et magnꝰ pater uguſtinꝰ. Vobeietas inquit mentis eſt et ſenſus membeon omniũ · coꝛpiſe; tutela· caſtitatis munmẽ · honeſtati ſemp diuncta 7 Capitulũ viceſimũterciũ continens dſolationes ſup paraliſi · ceſimotercio poſt pᷣmiſſa ad dominam conſolatricẽ pme moeatã acceſſit et alius triſtis ſup paraliſn queretam 4po nens· cun illa mox peo conſolatione tres de ſuis puellis adunxit · rima puella ſic ait · O frater cur dquereris te paraliticũ eſſe fa⸗ ktum · Vices fœete peopter mala accidentia paralutici. Nam de ———— — ℳ „„ paralitico eriſto appoetato dicit magnus ille barbarus Flbertug quondã ratiſponenſiũ antiſtes ꝙ ſenſu carebat · ſed et atius quidãʒ egregius poſtillatoꝛ · Daraliſis inquit aufert membeon caloes na turalem · ſpꝛritũ aĩmalem opa aime deferentẽ ſenſus facultatẽ · mo uendi poteſtatẽ · et etiam facundiã frequenter · S ed hec te mouere ad triſticiã nõ deberẽt?valde eĩ ꝓbabile eſt ꝙ per hec bñ tecum actum eſt que quidem ſi non et tibacci diſſen t quis ſcit qᷓtiter iſtis quibus nũc peiuaris vſus fuiſſes vtinã nõ ad tuam dãnationẽ · foꝛ taſſis eĩ calo membei naturalis ꝑ abuſum te feciſũ nõ eſſe mẽbn niſi paraliticũ in coꝛpe xp̃i miſtico · Foꝛtaſſis ꝙ ſpritũ aĩmal em fa⸗ ctus fuiſſes aĩmalis homo qui non parcit ea que ſimt ſpiritus dei⸗ foꝛtaſſis etiã p ſenſus tuos qui ꝓni ſunt in malũ muita mala ppe⸗ traſſes · fotaſſis mouendi poteſtas motus diſſoluti onum in te cau⸗ ſaſſet.et facũdia quoq; fœetaſſis te garruiũ et mutiloquũ fecii cũ tamẽ in multiloquio non deſit peccatũ · et quiſ eſt qui houm vſum habet quibus ꝑ paraliſim pꝛiuaris qui nõ delinquat vel in atiquo eoundẽ · magis igitur de paraliſi te a talibus ſuppoetãte teneris deo gratias agere qᷓ dolerę: tCOSIOSRTIO · Fcunda puella ſic ait · Icias frater de paratitico xp̃œo pñtato ſentire doctoꝛes ꝙ peo culpa aĩmi infirmabat? · ita ſane quoò cãuſa exteri oeis moebi erat inłfirmitas añine · Quod ergo tibi reſtat iudicandum niſi ꝙ et ti bi miſſa eſt hec infirmitas pꝛo cułpa anme ad luendã · · et delendã illam culpam et ſpãliter cuipam quam ſi⸗ gnilicat ſcʒ culpã pigricie · Et nõne peroptimũ eſt cul pam talẽ vei aliam qjncunq; paraliſim patiẽter ſuſtinẽdo hic iuere · et ſic a pena infernali vel purgatoeia ſuppoetari · deo non bis mdip̃m puniẽte ſed hic tempalem penã pꝛo futura incõpabiliter grauoæn acceptã te · blec dicas quid ad me quaſi nultã culpam te habente · nõ em̃ es exemptus vel acceptus à dmuni illa dfeſũone qua dicitur ĩ muitiſ offendimus om̃s ·et alio in ioco · ſi dixerimus qm peccatũ non ha bemus noũpos ſeducimug et veritas in nobis non eſt · ö0SOO. rcia puella ſie aie? Wur homo intĩ doles de paratiſi · Pices Kete quia vt pfatus ratiſponẽſus antiſtes teſtatur infirmitas illa non macerat hoĩem · ſed potius ingroſſat et grauat mole maxi ma laxe carnis · N cur aĩm tuũ tanqᷓ groſſuʒ et nõ ſuhtiliter cõſide rantè nõ multo magis Zuat moles peccatoꝝꝝ et ſpãliter foœꝛte laxe carnis · Fnimũ inqᷓ tuũ quẽ paliticus ſignificat toꝛpoꝛe negligen tie et delician abundãtia tãqᷓ; hũoꝝ ſupfluitate diſſo iujtũ. Ceſſes ergo dolere de pemo ꝙᷓdiu nõ doles de ſecũdo · qð ꝓbabiliter ti⸗ hn ineſſ · ſi peimũ nõ eſſet · Nec obicias ꝙ moles pctõn nõ videtur hic tam grauis eſſe · Vis enim tibi huiꝰ rationẽ aſßgnari · Fcce hic non ſolum animã patãt pondus · ſed anma ſimul et eoœepus · demũ zutem adherete ad modu purn nunm jnl qpmlu dnacone zubuland le dn lm km iispuells. Rima pu peneetc te ſappoꝛtet. malum iſtu tug es· oꝛſ as ·iqudẽd mẽ aan · foꝛ foꝛlun vtca fumplerimi narum vel pl nens piculg enter yicuſ hug Et Knpn lhroſiſns nnaupi⸗ hi neag plan nd nnenn tnentiee ſn Andamat ſenln pit dol en * b ulij anz pr uitiiu mn n etnn 1 nl de ninx 3 n amn n hünt n percpani n yunetr bhnR eo w* —— 13 5 hn** „n l or pan antem in moete in ſepatione copis et anime pꝓ ondere peerite⸗un adherẽte ſoli aĩme · adeo ipam Srauabit.ꝙ cum tanto onere habet ad modum gramum deo⸗ um rendere. et niſi per penã grauiſſi: purgatceij allenietur ab onere neceſſe eſt eam ↄſcẽdere ad infer? ac ppetuo cruciari igne num in ꝓfundũ laci ſulfurei. et ibi mergi infernali— Gapitulum viceſimũquartũ continens dſolationes ſup artetica Zet dtractione manuñ et pedum et ſingul on articulon impediente Nambulandi curſitandi venandi er aucupandi ſolacium. eſimoquarto poſt p̃miſſa ad dominã cãſolatricẽ ſepedi⸗ ctam acceſſit et aliug valde triſus dponens grauẽ quere Riam de punctis in pᷣmiſſi capituli titulo conteẽntis. cui it Nia mox pes ſua conſolatione deputaujit tres ydoneas de 18. FCOSEET. ima puel la ſic ait. Nouerte amice cariſſme a quantis malis pene et cuipe ꝑ dſequẽs et gehẽne matũ pene qð nũc ſuſtines te ſuppootet · atqʒ idcirco gaudẽter ſuſtinendũ · Dic queſo mihi · Si malum iſtuò nõ haberes quid operis exerceres a quo nũc impedi⸗ tus es · Koæſan ope aliquo q̃reres dimtias · foſan coepales delici- as · ſiquidẽ diuitias fofan pag q̃reres vt clericꝰ vel platus p regi mẽ aĩan · foꝛſan vt canonicꝰ ppluralitatẽ pᷣbendaxn ſeu bñ ficioꝝn foeſan vt cauſidicꝰ ſeu aduocatus per aſſumptionẽ multan eauſa⸗ ſuis puet —„ rum pᷣſertim iniquan· foꝛſan vt negeciato? p frequstationẽ nundꝛ narum vel plurium terranꝝ · foſan vt mites ꝓpter ftipẽdia te inuoł nens piculis guerran. B qnta omnia hec et ſingula indueãt fre⸗ quenter picula coꝛpon et femp aĩman hoc attetis cðiter accidẽ tibug et ſcripturis de hig ioquetibus nõ ſufficeret aliq̃s enarrare Fübr ſ ſanus exiſtens qreres coepales delicias quanta in hoc etiam mala pñtia et futura dſiſterõt. hoc docent illa que ſupea per neptes meas pluribus in focis ckarius ſunt᷑ deducta. quoeum hoc vnum ad memoeiam reuoca qð ex diuina ſ ententia dicit feriptnra inteiligendũ de qual: bʒ · pſona quantum in delicijs fuit tĩ date ei toementũ et luctũ.et certe ratio plane dictat ꝙ malũ quod hucuſ⸗ R paſſus es · inq̃ntum in toto vel in magnã pte te a pᷣmiſſis piculis pᷣſertim damnatõeʒ eternã vel penã purgatoeiã ↄcernẽtibꝰ ſuppo rauit · ꝓꝛo nuila re deberes velle caruiſſe· nec adhuc velle carere ſenſibili dol ore ꝓñtis tempis et quaſi mom̃taneo ad ppetuũ ſeu di uturnioꝛem et multo graui: compato non obſtante. ecunda puella ſic ait · O amice ſi picula ꝛàm p ſoæoꝛ meã inſi nuatæte ꝓpter ſenſibilẽ doloꝛis quẽ pateris ad plenũ nõ mo ueant ad patiẽter tuũ cruciatũ ſuſtinend moueat te falrẽ vna cum piculis illis exemplũ patiẽtie ſancti job ebonum etiã ſperandum —* — ———„.— ⸗ derl ndi magnũ pẽem · Tam potentẽ inquit deuſ fecit aĩam vt de eius unhn pleniſſima beatitudine que in fine tpm ſanctis ꝓmittit᷑ redundet m coꝛpus plenitudo ſanitatis que eſt incoꝛeuptionis vigoe · „ Hi · COpiSOSöCIO. einſdem ſancti viri ad exemplũ · Fece in eius libꝛo patet ꝙ pmittẽ bu te dño pcuſſit eum ſathan vlcere peſſimo a plãta pedis vſq; ad ver u ticem qui teſta ſaniem radebat ſedens in ſterquilinio · qui rurſuz di zůcup cebat · Induta eſt caro mea putredine cutis mea aruit et dtracta eſt ſeſhnus et rurſum · Munc inquit oppſſit me doloæ meus · et in nihilũ redacti des m cl ſunt om̃es artus mei · qui licet tot et tanta paſſus eſſet · tñ patienter eniumi dixit · ſi bona ſuſcepimus de manu dñ mala quare nõ ſuſtineamus dcense et in om̃ibus hns nõ peccauit joh labijs ſuis nec ſtultũ quid dtra poen nn deum locutus eſt · Jed audn quid in fine ſequit?· dñs bñdixit nouiſ naetniſt ſimis job · magis ꝙᷓ pemcipio eiꝰ. Modꝛce ergo fidei expecta et tu unnni exemplo iltius finsẽ et ſi nõ tꝑis pñtis · ſatis tñ cito ĩimmentis cum vmntn ro nos ſimus in quos fines ſeculon deuenerunt · Mara ergo te ad bg th ſinchst nedictionẽ qua in fine tempis tibi et alijs pᷣſertim ꝗpter deũ pati hnplln ter paſſis dicetur · Wenite benedicti pẽis mei pcipite regnũ · de quo iinbi fp tempis fine ſeu dꝛe finali loquẽs ꝓphetamicheas · In die illa inqᷓt zwſuded dicit dñs cõgregabo claudicantẽ et quẽ affluxerã dſolaboæ · Quõ n. inques · Certe ſingula mẽbea mualida dfoetãdo· et virtutẽ eoœum nedum reſtaurãdo · ſed etiã pficiẽdo et augẽdo · quo quidem fiet ꝙ quẽadmodum pᷣdixit yſaias qpheta · Tũc apientur oculn cecoꝝ · er ſi aures ſurdon patebũt · tunc ſaliet ſicut ceruus claudus de quo et pſamphus gpter certitudinẽ ponẽs pᷣteritũ ꝓꝛo futuro · deꝰ in⸗ quit qun pᷣcinxit me virtute qui pfecit pedes meoe tanqᷓ ceruoꝛũ· ad nodim Nec certe eſt duhitandũ quin ceteris pibus quãto quis mẽbea ma tdauupãd gis inualida cum patiẽtia hic habuerit · tãto in fine · I·poſt hãc vi aue venre tam vltra ceteros ſãctos validioꝛa · recẽtioa · et agil ioea ſine fine lnwin habebit qðꝓfecto ſatis in eo videtur poſſe figurate intel ligi ꝙ vt maſtende Pmittitur dñs bened ixit nouiſſimis johe magis ꝙᷓᷓ; peicipio eius · in ſoet unbo quo quidem peincipio ita in mẽbeis validus fu erat qꝙ vt dicit ocu on cœljaen: lus fui ceco et pes claudo cuiꝰ valitudinẽ coꝛpis ip̃e fathan ini⸗ chnbe eß ebat qñ dixit ad dominũ · tange os eius et carnẽ · et tũc videhis ꝙꝙ ziepbinz ⸗ in faciẽ bñdicat tibi · Sed quid · Gerte ꝓ tanta valitudine etiã coe taeſn poꝛali ſubſequẽte nedum exemplo ip̃ius job patiẽter · ſed etiã oĩs nſpumnh pcedens coꝛpis inualitudo et paſſio artetice merito eſt gaudenter waßphoe 3 toleranda · Fudi ex pẽm libꝛo quid ſancta dixerit ſincletice · Infir⸗ ticmi gefiu mitas mquit totũ coꝛpus nr̃m tenet · ſed interioei homnni nr̃o ſani⸗ nuvjne tas creſcit · Hec autẽ ſanitas aĩme etiam nunc dmunicatur coepoei winon n fomaliter licet aĩma mediante que teſte magno pẽe · eſt tota in to ſun a to cœꝛpoꝛe · et tota in qualibz eiꝰ pte · et ſic cuilibʒ parti affert foꝛ⸗ inude. kac maliter ſanitatẽ quã habet in ſe · tandẽ vero affert F modũ redun⸗ dyn dantie coꝛpoen fomaliter · et immediate ſanitatẽ impaſſihlitatis · ſ uundic e—— — — 2* —ð*———— F.— . ei e— c emee e fteeeeere ——— —— „ pene rnn v jn ftt Mn pm erenm onx nea Ne bdunt cn kn vulce uxntn n e ren fizn xt ncunm xd n n ne in vn cxꝰ raic ener e hn . Certe pymm rrrplo pᷣns v wo e paho vn⸗ e bn n ime eaan MV unet que teltth * „ een Stnde d⸗ .——„„„ R„*„ Zrcia pnella attendens in homine inualido et c̃tracto nob̃ licatem et peiſtinam eius cõfuetudinẽ venationes exercẽdi et aucupãdi. er ꝙ hmõ ſine magno coꝛpig et amme piculo crederet ſe ſi ſanus eſſ poſſe exercere ſic ait. Qamice ſi te Fturhat ꝙ nec pe⸗ des nec eques vales vł dſueuiſti frequẽtare Pearà viretia campos et mõtana · ſiluas ſeu nemooa ad venationes di ſcurſiuas exercẽdas ad ceruos et hannulos ſeu feras alas capiẽdũ. p hoc cõſoleris ꝙ poteris maiora atqʒ melioea et quo minꝰ Pc edere valeg ad exter⸗ na er trãſitoæia eo ampłius ingredi poteris ad interna ac p occul⸗ tum meatũ aſcendere ad ſupna et eterna · ſi inſita tihi dtemplatiua virtute vti volueris · atq; ſic venari in mõtibus eternis vel in mon tibus ſanctis de quibꝰ angelos p eos er ſanctof hojes intel iigés ioquitur pſatmiphus · et Poc ad capiendũ rethi amoeis tanqᷓ fe⸗ rã amabilẽ xp̃m ſplendoeẽ pẽis compatũ feris · de quo et de quibꝰ ſponſa id eſt deifoæmis aĩma loquitur in canticis dicens · ꝓcce iſte venit ſaliens in montibus id eſt in angełis nei in ſanctis mentibꝰ et trãſil iens colles 1d eſt impfectos · ſmilis eſt ditectus meus ca⸗ peee·ſ · ꝓpter altitudinẽ · hĩnul oq; ceruoNx · ꝓpter velocitatẽ ſuarũ illuminationũ · de quibus dicit pfalmiſta illuminãs tumi rabiliter a montibus eternis 1d eſt a pᷣdictis angeloꝝ vel ſanctonꝝ mẽtibꝰ ad modũ montiũ ieternũ elenatis · I oero ſyad nemoeã vel pea tà aucupãdi gratia ſiue circa fluuios vel riparias ad capiendũ ihi aues venire nõ valeas · eo magis aucupari valebis et cape vel 1l⸗ lam columbã de qua eccteſia ſic cantat. Vidi fpecioſam ſicut colũ bam aſcendentẽ deſup riuos aquaruʒ · eo ꝙ magis ꝓmoueberis vt ſis et tu in bono ſenſu de numero lon qui in auibus celi ludunt non celi aerei vel etherei · ſed empirei quod eſt locus jam peedicte columbe ꝛd eſt puriſũme vir ginis marie · ibi eſi locus et pgrandis aquile johãnis euãgeliſte · quam quidẽ aqulam ſi ad manũ deuo⸗ ti opis tui aſſuefeceris mediante ea cape potens pᷣdictam colum⸗ bam foœaminbꝰ petre id elt vulneribꝰ xp̃ tanqꝙᷓ nido ſuo inſiden⸗ tem · atq; p hoc ꝓpinqoes vndis aquan vuentiũ id eſt gran vi⸗ uificantiũ que fluũt impetu de libano id eſt xp̃o · et certe iſta ſola· aucupatio ſine om̃i compati one nobilioe et deuote pſone cuiꝰ cõ⸗ uerſatio eſt in celis etiã vtilioe ð ac delectabilioe eſſe debet ᷓ om̃e ſolacium aucupationũ vel venationũ quarũcunqʒ in iſto miſerabi⸗ imundo⸗ Gapulum viceſimumquintũ continẽs conſolationeſ ſup ydꝛo piſi pꝛeſertim graui et incurabili. Fceſimoquimto poſt pᷣmiſſa ad il luſtrem dominã cõſolatri cem arceſſit et alius triſtis cõquerens ei ꝙ multũ grauet ipſum ydeopiſis · It illa mox eidem cõ̃ſolationis Zratia quinq; adiunxit de ſuis pueliis· 3 . COpISOSRTIO⸗ 8 —% Kima puella ſic ait · O amice ſeias ꝙ in ydeopico inflatio cœ poꝛalis tollit inflati onem ſupbie que eſt ydꝛopiſis mentalis · uõ em̃ hõ mente inflaretur ſeu intumeſceret poſtqᷓ in taii ſtatu ſe eſſe ſentiret · quõadmoduz in lege moyſi ſcribitur nullus deinceps intumeſcat ſupbia· Nec obiciaꝰ ꝙ in ydꝛopico tumoe coꝛpis et mẽ beon ſignificat ſupbiam · quia nõ eſt ſacramentũ quod efficiat qð figurat · ſed eſt ſupbiendi impedimentũ hoc efficiẽs in homine ꝙ de vanitate ſupbie vel nihil oĩno vel minus curat · Jed quid · Nõ⸗ ne hoc maximu bonum elt malicie moꝛbi pᷣponderãs · Profecto ſic Nempe carere mimo gradu ſupbie melius eſt multo ꝙᷓ carere coe⸗ poeis inf latione · nimhꝝ mimus gradus nõ ſublatus tantã penam induceret · ſiue in inferno ſiue in purgatoꝛio ꝙ oĩm ydeꝛopicoeum pena ſeu tempoalis paſſio ſimul aggregata nullc modo eſſet tam acerba et afflictiua · If. COpISDERTIO. Scunda pꝑuella ſic ait · O kariſſime ſi aduerteres quid opetur ydꝛopiſis de ip̃a tua ydꝛopiſi nõ ſic turbareris · Icce in ydꝛo pico a quo ſi humoeis incoepatõ impedit hautduhiũ incoæpatõeʒ humoeis voluptatis · nec obſtat in cõtrarium ſignificatio illa qua dicitur ꝙ ĩ ydꝛopico p inflationem genitaliũ luxuria ſignificatur eſto em̃ ꝙ ita dicatur · tñ ſuffiẽit ad ꝗpoſitũ ꝙ per illam inflationẽ voluptas luxurie non eßficit? nec pficit? · ñ magis coꝛde deſpicitur et coepaliter etiã ꝓpter ineptitudinẽ impeditur · et nõne hoc bonũ eſt et malicie moꝛbi pᷣponderãs · Sſt vtiq; nõ modo ad euadendum penã a deo impatam · de qua dicitur qᷓntum in delicijs fuit tantum date illi toementũ et luctum · ſed etiã · quia firmiter eſt tenẽdum · et nul latenus dubitandũ · quin deus tandẽ ad ſanitatẽ mẽbea reſtitu at · que hic moebis vulnerat · quippe ip̃e vulnerat et medetur et in⸗ ſup mẽbea illa ſanata ceteris paribus pᷣalijs claritate gloæioſa de coꝛat et honoeat · urſum p̃dicta incoꝛpatio aquoſi husnoꝛis in ydeopico impedit qᷓplurimũ viſcoſam incoꝛpationẽ p cupiditatẽ bonon tempalium aque ſimiliũ · que om̃ia pᷣtereunt moee fluentis aque · Fta ſane ꝙ nec habita inſepabiliter mõti adhereant ad modũ rernʒ adinnicẽ p viſcũ diũctarũ · que ſine laceratione vix abinuicẽ ſepantur · nec etiam nõ habita que affluũt tali firmo tenoꝛe ſeu in⸗ coꝛpatione coꝛdi applicentur · vt ſic leue ſit ydeopico implere hoe pſalmiſte dlilium · Miuitie ſi aff luãt nolite coꝛ apponere · et nõne etiam hoc magnũ bonũ eſt malicie moꝛbi pᷣponderãs · ſcœꝛ pabere tiberũ in pñti et inoccupat ũ vei ad liberaliter et hylariter dandũ inclinatũ ad diuinã dilectionẽ ꝓmerendũ · quippe hylarẽ datoee diligit deus · et in futuro eternis diuitijs copioſe remunerandum · III. SRNTIO. Zrcia puella ſic ait · Hon ſolũ ꝓpter potum aque efficitur quiſ Vydꝛopicus · ñ etiã peopter potů vini et ſicut in coepe ydꝛopici ——— vinmi ngol nõ im s win iml aundi ſed fuuile cuu ſucc pjles aice nori mn mn wet nnd vipo niſinducen ſir ruocat: ne maumi b nere tam xl ſhmnis nct tcamſgr w ntgn 6 chſ elong mpuellzf Annzi acinep toned n yp kenmn e — — nr daz vm — xtm ſed ixmt u n e n ern nt e dim rns tin? anFort me w n dſam m m e ohah⸗ de mpiilr ctrüue ſme dadita e—. — ſe 1*. ß laie vi L— nod dner „, „ * * *„*. a „„„ vinum jupflue potatum cõᷓuertitur in aquã mẽbꝛa ſua ſupfluitate ingroſſantẽ. ita in interi oꝛi hoie ſeu in mente vinũ ſpũal is leticie ñi nõ ſeruet? modꝰ et mõſura · nõnun; duertit? aquã fupfluaʒ carna lis voluptatis et amoeis fluxibiliũ ren · quibus qdammõ incoæpa tis ingroſſatur et intumeſcit venter mentig ſeu homo interioæ et p quandã redundantiã etiaʒ qñq; exterio⁊ · Pjec rñ ſpũaiis ydꝛo piſis facite curatur p ydꝛopiſim coꝛpalem · quid ni curet. Mirum etom̃ eſſet ꝙ qᷓs ſupłluo amoꝛe ad carnales vokuptates vel ad res fluxt biles afficeretur qñ coꝛpatis et incurabilis ydꝛopiſis vicinã ſihi moetẽ minaretur · Nõne igitur ydꝛopiſis coꝛpaliſ que nõ põt indu cere niũũ moetẽ tempalem nõ ſolum patiẽter toteranda eſt B etiam amanda vtpote p quã facile curat? dicta ydꝛopiſis ſpũalis que na ta eſt inducere moetem eternalem- . GObISOaTO. Harta puella ſic ait· Houeris frater ꝙ in ydeopico Suitas põ Peroſ coꝛpis ercludit Fᷓuitatẽ et pohderoſitatẽ peccatoꝝ de quibus pſalmigraphus · Iniquitates inquit mee ßcut onus graue grauate ſunt ſup me. Quid ni excludat· cum agSuatus ſuo doloꝛe vix poſſit de peccãdo cogtare cum poccupet eu cogitatõ de me⸗ te hbi ĩminẽte attẽdendo miſerabilè ſtatum ſuũ in quo ꝑeccãdi ſo laciũ neceſſe eſt ceſſare · Vudi venerabilẽ jeronimũ · em̃to mquit moetis tue et nõ peccahis. Sed et magnꝰ pater ugꝰ. Phil inqe ſic reuocat a peccato· ꝙᷓ freques moetis meditatò · Quid ergo · Mõ⸗ ne maximũ bonũ eſt etiam mimum pectcatũ moꝛtale impediri in ho mine· eo ꝙ eſt adeo graue · ꝙ nec om̃s montes poſſent hominẽ pꝛe⸗ mere tam ꝓfunde qᷓ̃ntum vnũ peccatum moꝛtale·eſt em̃ ſicut tapis ſuſpenſus in collo canis qui ſubmergi debʒ · qua ſcut tunc peimo ſentit caniſ grauitatẽ lapidis cum de naui icitur ita et aĩma tũc peimo ſentit ᷓutatẽ peccati cum a cœepe ſepatur et a nau militã⸗ tis eccleſie ekongatur V. COhSgErO. Finta puella ſie ait? Scias frater ꝙ in ydꝛopico etiã pigricia Pedum magnũ bonũ opatur malicie moꝛbi pᷣponderãs · nõ ſo tũmn em̃ impedit ꝓgreſſum ad malũ de quo loquòs yſaias. Pedes inquit eox ad malũ currũt Werũ etiã occaſione dat ad optima ꝓfi ciſcẽdi · Natura em̃ feip̃am iuuat. et ꝙ non pᷣuatet p modũ vnũ ſup plere nititur p alium · quẽadmodũ infati gabił᷑ paulus ſicut diſtin Suebat de modꝛs eſſendi dicens coloſennbuſ.ſ. coepe ab ſens ſum ſed ſpiritn vobiſcũ · Kta etiã dum victus eſſet nec coꝛpalibus pedi⸗ bus rłm vemre poſſet · diſtinguehat de modis ꝓcedendi et cogẽ tans il io venire pedibus ſpiritus dicebat · Flligatus ego ſum va⸗ do in ihrłm · ydeopicus itaqʒ ꝓpter pedum ſuoum ĩmobil itatẽ oc caſionem habet cogitandi deueniõdo etiã nunc in ihrłkm celeſtem pedibus ſpũalibus et infatigab ilibul affectuum pedibus mentis 5 6 — ſeu interioꝛis hominis ad ſocietatẽ cinium ſupnon inxta ronſiliũ venerabilis jeronimi · Infinita inquit herem vaſtitas terret · ſed tu paradyſuʒ mẽte deambula quoti enſcunqʒ cogitatõe ac mẽte itlue cõſcenderis · totiens in heremo non eris · jec ille patęer · Venerãdꝰ et bene quidem · quõ em̃ manebit in vaſta heremo qui non põt eſſe ſolus · vtpote quem aſſociat ſupnoum ciuium maxima multitudo Nudi iterum pfatum patrem venerandũ · Sapiens inquit nunqᷓ ſo⸗ lus eſſe poteſt · habet eĩ ſec um om̃s qui ſunt et qui fuerunt boni· et quod coepe non poteſt cogitatione dplectitur · Capitulum viceſimumſextum continens dſolati ones ſuper ptiſi et ethica febee · Fceſimoſexto poſt peemiſſa ad pᷣmemoꝛatam dominã con⸗ ſolatrice acceſſit et alius triſtis cõquerens ſe eſſe p ptiſim et ethicam febæem con ſumptũ. Eui illa gratia conſolatio nis quatuoe deputauit de ſuis ꝓuellis · — 1.COESfOSEHRNTIO · Kima pnella ſic ait · O amice cur de ethica vel ptiſi turharis. Profecto ſi tu ſcires quid hij moꝛbi operarentur boni · non ſie ſde turbareris Wis ſcire quid opentur · cce in ptiſico vel ethico attenuatio ſeu exinanitio pinguedinis cœæpoꝛalis patienter tolera ta opatur pinguedinẽ gratiſſimam ipſius mentis ſeu interioeis ho minis · Sed ſ foꝛte queras · eſt ne al iqua mentis pingnedo · queraʒ et ego a te · nunquit non quandoqʒ appellari audiuiſti ſpiritꝰ pin guedinem · vel nunquit non legiſti cibum eſſe ſacramentalem qui ſumme impinguat non coꝛpus · ſed coꝛ. non ventrem · ſed mentem· Bane ꝙ ad pinguedinem huiuſcemodi ip̃ius mentis ſeu interioeis homims opetur ſeu diſponat maceratiò et coꝛpoꝛalis pinguedis conſumptio patienter apter deuz tolerata· hoc ſic intelligas · nam et vnuerſaliter quando conditio aliqua coꝛpi et anime analogice conuenit ſi peiuatio iliius in coꝛpe patienter toleratur·tunc ſecun dum potius eſſe ſuũ in mente recupztur · verbi gratia. Sanitas ana logice conuenit cœpœei et anme · et ſi eiug in coepoꝛe peiuatio per infirmitatem patienrer toleretur · tunc ſanitas menti acquirit?· Vñ in patrum libꝛo driſſe dicitur ſancta ſincletice· Infirmitas totum coꝛpꝰ nim tenet · ſ interioei hoĩ ñœ ſanitas creſcit ð imiliter ſecũ dum egregiũ doetoꝛem Gregoeium Zi a carne hoc quod libet id ẽ delectat abſcidimus · mox in ſpiritu Poc quod delectat inuenimꝰ. ic et ſeriptura dicit· Infirmitas grauis · puta que excedit mẽſuraz facit mentẽ ſobeiam id eſt tenentẽ beiam ſeu menſuram · Sed quid Nunquit non pinguedo ſpiritus ſeu ſpiritualis malicie. pꝛedicti moꝛbi pinguedine coꝛpoꝛis conſumentis pᷣponderat. Ftiqʒ · Ham et Pinguedim coepoꝛis pponderat pinguedo ſpiritꝰ et anime ſeu mentis queadmodu ipi copoei quod eſt de limo pᷣponderat amma ue eſt anelica ſimilitudo et mens noſtra dei ymago · her u aumns hu aus l nus meuð nontemet unconn os neuerd conblau ywnmm emetnc nnlnptn mdepduar jmllã eam ſeddetur et ſrciap tan co pturas. Nõ mes et labi dinen cm eplezur de copons Mdyne qu 3 pler douerb im e ila J0z nlin⸗ cabi jy inieffeh enh3„ urzwihi dun an dit ⁰ n imne Nput N — vnn bn „„ e e in unm vn ʒnq tinni pu vn ega adnüri n et nMn d rncd pum Mcn ncrnne — taitrudutt na ait un m ¶pe pa — rerxpatn · nß G me ·et ſ amn tolertx · tunc— n bneta im d non boi nro— itn boe x 2 v ca conſumptuſ non teipᷣm dſolaris *— S„M— Nv FCOpISERrO. Scunda puella ſic ait · Gur o frater de tua maceratione et atte nuati one tiñ doleg. GCur pinguedineʒ magis diligeres · Cur nõ attendis ſcripturã ill am que dicit · Mittet dominato? dijg pingui⸗ bus eius tenuitatẽ id eſt attenuatõeʒ. de qua dixit ſanetꝰ joh. Spr⸗ ritus meus attenuabitur id eſt anhelitus mioꝛahitur. Bed de hoc non terretur· quinimo cum poſt ad modũ pti ſici vł᷑ ethici ſen hois iam conſumpti loquẽs dixit · pelti mee dſumptis carnibus adheſit os meũ et derelicta ſunt tantũmodo labia circa dẽtes meos mor conſolarur ſe per hoc ꝙ ſubiũgit· cio P redemptoe meuſ vjuit et in nouiſſimo die de terra ſurrecturꝰ ſum. et rurſum · circũdaboe pel le mea et in carne mea videbo denm. Cur ergo et tu ptiſi vel ethi⸗ Lari modo m hoc quidẽ ꝙ earo tua depdita reſtaurabitꝰ et poſt moðjcũ hniuſ tempis in meiiuf ſi nullã eam infirmitas dſumpſiſſet refoæmabitur qñ et impaſſibiliſ reddetur et gloꝛicſa claritate ſupinduetur. Ifi. GOPSORTO. Srcia puella ſie ait. Tu homo qj de amiſſa tua P ptiſim vł echi cam coꝛpoꝛal pinguedine intantum curas queſo ſcrutare ſcri Pturas· Mõne dicit ꝓpheta. Scut adipe et pinguediĩe repleat? aĩa mea et labijs exuitatiõnið laudahit os meũ. Nunquit loic pinguę dinem carms ſue exoptat · et non magis de anma curat· quj dicit epieatur aĩma mea ſcut abpe et pmguedine · Quid igitur curas de copoꝛis pinguedine. Wropheta dtentatur de pingudinis ſim̃i liendine quã P aia ſola petit · ſicut inquit adipe et pinguedine · qꝗᷓ ter aduerbiũ ſicut · põt itel lig de ſimilitudĩe. foꝛtæ dices. qug nam eſt iila ſimilitudo · Ecce pinguedo ſicca humectat Pinguedo frigida inflãmat · piguedo hylarẽ reddit et delectat · dicẽte yſata- Petectabirur in craĩtudine aima mea· Detit ergo ꝓpheta effectꝰ dſmiles effecti bus pinguedmis · ſeʒ aĩam ſuã tanqᷓ aridã ꝑ deuo⸗ tionem humectari · et tanqᷓ frigidã p amoeeʒ inflãmari ·et tanqᷓ tri ſtem ꝑ gaudiũ ſpũs exhitarari et delectari t qntum ad hunc effe ctum pemncipaliter intentũ poſtꝙᷓ dixit ſcut adipe et pin Suedine repleatur aĩma mea ſubiungit ĩmedꝛate · et labijs exultationif lau dabit os meũ · ſ. quaſi p redundantiã a gaudio ſpũs · quẽadmoduz alibi dixit cœ meum et caro mea exultauerunt in deuz viuũ. quem quids rõne Ztitudinis laudabit os meũ. Fece ergo quò tanᷓ nihi tum ducit pinguedinẽ coepis vt per ſimilitudineʒ obtineat quã ſa lam poſtul ar piguedmem mencis. RH. COhiS RTO. Varta iraq; puella ſic ait. GO frater nne pꝛoplhoeta oeo io⸗ quens ſic dicit · Pfolocauſtum tuum pingue fiat · Sed quo pa eto foꝛſan inquies · Nudi filium ſprach Oblatio inquit juſti im: pinguat altare· et odoæ ſuauitatis erit in conipectu altiſimi· quod — quidẽ ſec undũ gloſam quandã ſic intellige · oblatio iuſti id eſt de nuſto laboꝛe oblata deo impiguat altare id eſt mentẽ allius offerẽ tis que eſt altare dñi · Qund ergo · Wrofecto ptiſicus vel ethicus ſi eſt homo iuſtuſ · et pinguedine ſuã p macerati onẽ quã in coꝛpe ſuo patitur patiẽter deo offert et libenter impinguat alatare id ẽ mẽ⸗ tem que eſt altiꝰ aĩe · hoc inqᷓ; altare impinguat oleo exultationis et odoe ſuauitatis erit ĩ dſpectu attiſſimi · et nõne ſic offerre ſemet⸗ ipᷣm deo magnũ quid eſt et tale bonuʒ ꝙ malicie moꝛbi pᷣponderat in ĩmenſum · Nimm ſicut ſe habet altare id eſt mens ip̃i coꝛpi ꝑꝛe⸗ ponderans cum ſit altius qʒᷓ eſt in aĩma · Ita pinguedo hu ius alta ris ſic ſe habet ꝙ pᷣponderat pinguedini coꝛpis · Nreſertim pingue do olei exultationis ip̃i offerenti leticiã dferentis · que etiã pᷣpon⸗ derat rõne durationis cum quaſ momẽtanea et durati onns bꝛeuiſ⸗ ſime ſit pinguedo coꝛpal is · Rurſum pinguedo dicti altaris ea ſez que dicta eſt intĩ etiã pponderat pinguedini fetẽtis coæpis in quantũ ex ea in cõſpectu altiſſim iam actu pᷣſenti in tempe ꝓcedit odoe ſuauitatis id eſt qui aitiſſimo eſt delectabił᷑ et ſuauis · quo ſo⸗ io mouẽte leuis eſſe deberzʒ infirmitas dſumens pinguedinem coꝛ poeis duerſam in dictã odoꝛiferam pinguedinezʒ que deo patri eſſe creditur delectabilis· VVSapitulum viceſimumſeptimũ continens dſolationes ſup ełfi⸗ mera terciana q̃rtana acuta et quac ũᷣq; febee etiam grauiſſima · cemoſeptimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictã dñam cõſolatricẽ acceſſit et alius triſtis et de dinerſis febæihns qᷓ p vices pateretur eſt ↄqueſtꝰ. It illa ad cõſolandũ eum de omni bus de ſuis ei ꝓuellis quatuoe auit · I.CONSfOSRSTfO. VMima puella ſic ait · Moueris amite ex patrũ libꝛo ꝙ cum qui dam peteret ab heremita vt ſanaret eum a terciana · rñdit rem ibi neceſſariã cupis abicere · vt em̃ cœpoꝛa nitro ita aĩme languo ribus et caſti gationibus purificant᷑. Mec ille· Cur ergo dquereris de febes aut cur eam velles abicere qua diuina diſpeſatione bene tecum agitur àd purgationeʒ anime tue quañ poſt partum eius 10 eſt poſtqᷓ hahitibus virion impeegnata a dyaholo per actus viti oſos pepit ribi moetõ · In velles eam poſt partũ hmõi multiſ fœꝛte peccatoꝝ ſanguinibus ſoꝛdidatã non purificari · an pꝛo eius puri ficatione nõ dtentari de medicina ſeu remedio exptiſſimi et fideli ſimi medici de quo habes pᷣſumere ꝙ ſi aliud remedium tibi magiſ peoficuum nouiſſet illud tibi adhibuiſſe II. COpSOEERCIO. Scunda puella ſie ait. Imice adhuc noueris quod quidam di cebat · ꝙ diues eſt criſtianus qui non habet niſ ſolam febꝛem cãtuoe àcceſſonum vei etiam ſolam effimeram dummodo ſolum ſiat etr te quoy⸗ rims dẽ muli poſin qwt cu pine vah pnirt ſoant pn de qndun cſnitelt ſaraili mihinlan nodiunes t eiualente ſeeſi fateri · teroleratã ſuppoetan a centůmbu dus qui hoc cambiode mpauentes muapu nooe ynulto meh⸗ nconpinr. e neoliom ehore Kqute de tußnpho den * 3 nain—— nmndimn 2 ecm vngnn. nevnn„ AMnanRxum b pe d us a erN nn ſi n Lhnc 5 6. 4 5 8 6 — ne Nener antum 5 m lnntum eurr de eñ capoln 4— n 3 b ** 1 ** lles 1ertr qude * 1„ rel ean „ 8 mm „ W — beni wf . en„ ſciat et velit de illa cum deo negociari ec ille Sed tu dices foꝛ te quo pacto hoc intel ligam. Scce licet iſtud modis poſſet mplu rimis declarari hoc ad pꝛeſens ſufficiat ꝙ diueſ eſt qui magna vek multa poſſidet · Sed quid. Gerte poſſeſſo⸗ anime ſue rem magnam poſſidet· quppe aĩma ſzm magnum patrem Fuguſtinum maioę eſt ꝙᷓ tota celi machina · nõne etiam multa poſſidet dicente mundi ſa⸗ piente ꝙ aĩma eſt quodãmõ om̃ia · Sed ecce dicit animan amatoe pariter et eſtimatoe · In patiẽtia veſtra poſũidebitis aĩas veſtras · cũ ip̃o autẽ prudẽter negociamur ſi pati entiã habeamꝰ circa penam de qua dtentari videtur · Si ergo ĩmittat robis febꝛem quatuoe ac ceſſionũ vel effimerã cum non puniat bis in dipm de patiẽtia no ſtra circa illã videtur ꝙ om̃ibus nñis culpis dtritis et dfeſſis dten tàri ·ſi in illa nos dtingat moꝛte pᷣueniri · p hune igitur modũ poſſu mus diuites fieri · ¶ Pices foꝛte audire deſidero et aliũ modum- Judi igitur · Nõne diues eſſet qui cum deo negociãdo iucraret? rẽ equiualentẽ centũmilibꝰ marcis auri Vtiqʒ taleʒ diuitẽ eſſe neceſ ſe eſt fateri · Jed qund. Gerte p febeẽ vnicã vel effimeram patien⸗ ter toleratã quẽadmodũ eſt dictũ pꝛo om̃ibus peccatis ſuis a deo ſuppoetari a maximis penis purgatoꝛij vei inferni · hoc equiualet centũmitibus marcis auri · per hoc igitur patet ꝙ diues eſt cenſen dus qui hoc habet · ſi ergo volumus diuites fieri de febꝛe qua in cambio dei mercamur dictũ equiualẽs non debemus conqueri vt impatientes nec triſtari- I. COEISERTO. Srcia ꝓuella ſic ait. Qur amice turbaris de febembus. gcce de quodã egregius loquẽs pater Gregoeing ſic dicit · Neſciebat ꝙ muito melꝰ arderet flãmis febeiũ ᷓ igne vition · et tñ cum fe⸗ ꝛe coeripimur · quia vitioꝝ eſtum qui occupare nos poterat cõſi⸗ derare negligimus · de pcuſſione murmurãmuſ. Rec jlle pater · Tu ergo ex his verbis eius motus vition tuo eſtum cõß̃derare non negligas · qui te deducere ſecũ poſſent ad eternas flãmas Phmin. ſicut ᷣm pßos idem eſt locus vnius globe et totius terre. fra idez eſt locus ignis vition et flãman eternan infernal iuz · ſi non hic ignis viti on extinguatur · non igitur mumures nec recuſes ardere flãmis febeium beem tempoꝛe duraturis quibus deus te coeripit ne per eſtum vitioꝛum deſcendas ad infernum tanqᷓ; ad locum eiꝰ peopeium cum eternis flãmis penaꝝn infernalium nec cauſeris de febeilis eſtus peolixitate · nam et hune tixioꝛem cruciatum requi rit vel quandoq; vitioↄum tuoæum pꝛolixitas · dicto patre teſtante · Murum inquit non eſtimes eſſe qð pateris dum exterius cruciatibꝰ ab interna paſſione liberaris · diuina diſ penſatione agitur. vt pꝛo⸗ lixioa vitia ꝓlixioæ egritudo exurat. Ii· COhSOETIO · —— rum libeo quid de febeſcitãte coꝛpe dixerit ſa ncta ſincletice cuis inquit coꝛpus validis frebeibꝰ inflãmetur · Inſup etiã ſ in⸗ Frolerabili ſiti affligat?. ſiquidẽ peccatoꝛ es qui hec ſuſtines recoe dare futuri ſeculi penas · et eternũ ignem · et iudicialia toꝛmenta · et ita non deficies ad ea que in pñti dtingunt · Inſupꝑ et gaude qe vi⸗ caſtigauit me dñs et moeti nõ tradidit me · ſi ferrũ es p adhibitus tibi ignem amittis erugins · ꝙ ſi iuſiꝰ es · et hec pateris de magnis ad maioea peomoueris · Furum es · ſed pgnem ꝓhatioe eris · Si fe beibus et rigoee frigoeis caſti garis · memoe eſto quod ſcriptura di cit · trãſiumuſ p ignẽ et aqm.vt quod ſequit? mereamur · vt inducã mur in refri geriũ· obtinuiſti peimũ · expecta ſjm · O ꝙᷓ gratũ hoc ſe⸗ cundũ ſcripturã expectandũ tanqᷓ dulce tempamentũ leſiui frigo⸗ ris et caloeis in futuro qeſus excluſiuũ · et ſic ſm iſta ꝑ febeeʒ · nũc frigoꝛe · nunc caloæe · hic peo tempe te grauantẽ ſi patiẽter ſuſtinũe ris·et cum deo peudẽter negociatuſ fueris · euades in futuro penã grauiſſimã inferni que eſt trãſitus ad caloꝛs nimiũ ab aquis nmuiũ id eſt a vehemsti frigoꝛe·quippe ſm magnũ patrem Fuguſtinum- Pl mo peccat ex timoee hãil iante · aut ex amoꝛe male intlãmante · quibus hee due pene reſpondent · piculum vic eſim umoct auũ continẽs dſolationes hoĩs cirea ſigna hahentis de beeuitate vite et tempeſtiua mote· Fceſimooctauo poſt pꝛemiſſa ad illuſtrẽ dominam eõſola tricem acceſſit et alius triſtis pturbatuſ ꝓpter certa ſigna bꝛeuis vite ſue et moetis tempeſtiue · cui illa ꝓꝛo dſolati one mox de ſuis puellis quinqʒ adiũxit · Mcsterio. Kima puella ſie ait? O hariſſime cur turbaris ſigna hñs heeuis — vite. In neſcis ꝙ ſm poetam · dulce natale ſolũ. Fgitur de 1õ Zã via et pegrinatione delude oppoſitũ · I.ꝙ penuat te ꝙᷓdiu durat dulcedine patrie · de qua etiã ditat ꝙ nõ poteſt exerceri ſine laſſitu dine · Id quid · Profect ↄ longa vita eſt ionga via et lon ga pegrt natio · Fudn illuſtrẽ Penecᷓ Woeieris inquit!et ſubiungit · Wereg⸗ natio elt vita cum mãltu amhulauerim diu redeunduz eſt. Fudr et quendã patrem pꝓnlcre loquentẽ. quid eſt inquit vita moꝛtalis niſi via · et quale ſit fres mei ꝑpendite in via laſſari et vnã notle finiri. tionis laſſitudins finit · et ad dulcedinẽ patrie cito perducit nõ niſi ſtultus homo turbatur · Fcunda puella ſic ait · Gur homo velles iõgam vitam · eſcis ꝙ hec vita tota deducitur in valle miſerie · Fudi filiũ ſyrach — Warta puella ſic ait · O amice audi peo tua conſolatione ex pa ſitauit te deꝰ et ilind famoſiſſimũ dictũ in lingua habeto · caſtigãs quaſi dicat hoc ſtulticie atteſtat?. quare de beeui vita que pegrina Aelioꝛe ſc inuen tas eſ n ingels⸗ ꝙln jnmnl aus onſe enc; au anylus e e mu zuupu pan cenagnus zdetpenec ir aliqua hinc etin hi ſup terrã. ta in moꝛte moꝛtẽ ſeu lo petibilu dy ytumags wultplican eſton pl ſuci. qyd nhno pate mut cxæns: n·do quoh nmxnee *enin nt ux nM¶ —— 8 „ m nienmm ucne t xrr c pe i pæmu x i nie er n ⸗ nn ———— n— n pern ·dalctu lade oppobeun ni n ynpen e u eti enn n Melioe eſt inquit dies moetis die natinitatis · cuins quidem dictũ ſic inuenitur dectaratũ· quia moes eſt egreſſus a miſeria. ſed natiu tas eſt ingreſſus ad miſeriam. mel ioe aũt eſt egreſſus a miſeria qᷓm ingreſſus · eodo qubq; pacto melioe eſt bꝛeuig wta ꝙF iõga·ſ. pꝛo⸗ ter longã miſeriã · Sed quid nõne ftultiſjmũ eſt longã miſeriã de⸗ iderare · Mõne melus eſſet miſeriã beeuẽ ꝙᷓ longã eſſe. Vt quis em̃ alꝛas dixiſſet gpheta heu mihi· quia incolatus meusg ꝙlongatꝰ eſt Peniq; eiuſde gphete ſentẽtia eſt ſiĩ potẽtatibꝰ octoginta anni et amplius eon] laboe et doloz · de beeui igitur vitã tanqᷓ de melioei et minus miſera nõ eſt habenda triſticia · 8— Srcia puella ſie ait · O homo moꝛtalis peto clm ſoꝛoꝛe mea vt ſciaſ peimo quid ſit vita · et deinde an longa vita ſit appetẽda cce magnus pater Fugꝰ hanc vitã moetalẽ vocat vitale moetẽ· Bed et Peneca illuſtris. Guottidie inqut moꝛim · quia quottioie para aliqua vite demitur · et tũc quoqʒ vita decreſcit cũ creſcimus hinc et in libeo regũ dicit?. Oñ̃s moꝛimur et quaſi aque dilabimur ſup terrã · Deniqʒ et nos cantu ſonoeo recognoſcimus ꝙ media vi⸗ ta in moete ſumus. Fppetens itaq; longam vitam · appetit lõgam moetẽ ſeu iongum moei · Jed moes vł moei mime videtur inter ap⸗ petibitia dputãri · Vices foœæte ʒpter bñ agere vellẽ diu viuere. 8 P tu magis ſtudere debeas peudõter agere et bonos actus qᷓᷓ dies multi plicare · de hoc audi illuſtrẽ Senecã · Vnus mquit dꝛes hoim erudiron plꝰ valet ꝙᷓ impiti lõgiſſima etas · Jane qðᷓ dtra triſticiã ſubficit · Fn de beeui vita gaudere nõ potes. Iis velindifferẽs cũ magno patre Fuguſtino qui ſotuf cũ deo coltoquũ hñs · de ſalute inquit coꝛpis mei qᷓdꝛu quid mipi ſir vtile neſcio tibi dñe hoc cõ⸗ mitto. Idẽ quoq; ſuadet canonica ſcriptura petri · Qmnẽ inqᷓt ſolli⸗ citudinẽ ꝓiciẽtes in eum qm̃ ipſi cura eſhde . COhSOeRTO. arta puella ſie ait · O homo cur qᷓ;reriſ de bꝛeutate vite quaſi onum hit nos hic eſſe · Id cuius ſciendũ dtrariũ. Fudi pem reuallis · Quõ mquit iam bonũ eſt nos hic eſſe · Immo vere mo⸗ leſtum eſt · graue eſt · piculoſum eſt · Mmin vbꝛ malſcie plurimum · ſapientie modicũ ſi tñ vel modicum inuenit?.vhi viſc oſa om̃ia · oĩa lubeica opta tenebeis · obſeſſa laqueis peccatoæuz · vbi Piclitantur aĩme · vbꝛ ſpiritus affliguntur ſub ſole· vbi nihil niſi tantum vani tas et afflictio ſpiritꝰ· Mec illeret certe bene · Mam et joſie regi iu⸗ da peo magno beneficõ ꝓmiſſum eſt a deo ꝙ ip̃m citius ad patres ſuos in pace colligeret · ne mala ventura ſup terram videret᷑. V. cotiekeio. 3 %— — 5.— WPinta puella ſic ait · O hominum ſtultiſſime ſi ſapiẽs eſſes nõ ongam · ſed bonam vitam appetereſ · Fudi illuſtrẽ Benecam Bapiens inquit ſemp cogitat qualis non quãta ſit · non ei viuere bonũ eſt · ſed bene viuere · Rec ille· Sed quid Wro fecto multũ dif fert longa vita a bona vita · ndi rurſuʒ eundẽ illuſtrẽ · Nomo in⸗ quit vite ↄmendatꝰ eſt nõ donatꝰ Meu ꝙᷓ; multa penitenda dmittũ tur viuẽdo diu · Sʒ certe vita ĩ q̃ dmittũt? młta penitẽda hec vt ſic non eſt bona vita · longa eſt vita vt in pluri bul non põt dici bona vita eo ꝙ nec bene recta · nec ſecura · Vudi adhuc pᷣdictũ illuſtrem Wꝛſcas inquit vitã dtemnere · nemo illã bñ rexit qui nõ dtempſerat nulli poteſt ſecura vita ↄtingere · qui de ꝓducẽda n imis cogitat · Pices foꝛte de ꝓducenda non cogito · ſde pficieda · Jed audi iti de dictũ illuſtre Vita inquit ñ eſt impfecta ſi honeſta õ. vbiq; deſi nes · i bene deſines · tota eſt · ſj et foꝛtiter deſinẽdũ eſt · ñ eſt res ma gna viuere om̃s ſerui tui et aĩmalia viuũt · Nec pᷣdictus vir genti⸗ tis · Vudi igitur et catholicos de malis accidẽtibus lõge vite ·&c⸗ ce magnus pater Vuguſtinus verbum illud canonicũ tractãs que eſt vita veſtra · vapoe eſt ad modicũ parens · Vita inquit hec eſt du bia · vita ceca · vita erũnoſa · quaʒ humoꝛeſ tumidant · doloꝛes exte nuant · ardoꝛes exſiccant · aera moꝛbidant · eſce inflant· ieiunia ma cerant · ioci ſoluũt ·triſticie dſumunt · ſollicitudo coartat· ſecuritas hebetat · diuitie iactant ·pauptas dicit · inuẽtus extollit · ſenectuf incuruat · infirmitas frangit · meroæ depeimit ·et poſt hec oĩa moes interimit · vniuerſis gaudijs finẽ imponit · ita cum eſſe deſisrint ñ fuiſſe putentur · ł inꝰ pater de pñti vita anguſta de qᷓ et venerãdꝰ antiſtes Imbeoſius · Tantis inquit malis hec vita reple ta eſt · vt compatione eius moeſ remediũ eſſe putetur non pene· nã ideo bꝛeuem ilam fecit deus vt moleſtie eiu.quia ꝓſperitate vin ci non poterant · tempis exiguitate finirentur . cOtSERrO. Prta puella ad tempeſtiuã moꝛtem intentionem ſuam dirigẽg — gãudere qᷓ turbari deberes. Vudi vincentium quendam francceuz regi ſcribentem · Voes inquit iudex eſt cuius indicio ſubiciuntur omnes etiam reges et impatoꝝes · fudex iſte trinam citationẽ ſecũ- dum iuris fomam ſolet facere · peima eſt egritudo · ſecunda coꝛpo poeis defectio · tercia vero pemptoꝛia eſt. quã non per nunciũ fa⸗ cit· ſed ipſamet venit · quãdoq; tamen pꝛo tribus vnam facit. quan do· ſ · index ſũmus ſub quo moes eſt iudex delegatꝰ ex aliqua cau ſa vult feſtinare · nam electof ſuos quãdoq; citius euocat ne cadãt malos etiã · ne peccata peccatis ſupaddãt kdec ille qui de ſco ſuo motiuo ilind põ inducit Viri ſanguinũ et doloß non dimidiabunt dies ſuos · De peimo vero illud inducit ſapientie. kuſtus ſi moete Mic ait · O amice de moete rempeſtiua ſi bene mtelligeres pluſ woccu et vuens taret n⸗ in bein preybo t ewe ku vonens opt icumot 3 6 ie ile· intſcd anmnl cqᷓ̃ens. de fin et tem Noes inquit tus · dicit aů ieſ· aug⸗ vnoete vte m. Aoes j hanplor deſinqem mncoepis. N. tmodepim ibunqt imperſcun Kaoſaplane ſuumn e i eimn wonti ſ Wnagn pi Fätete noen i nigecc vnt me arecre a. beden p een hon pꝛeoccupatus fnerit in refrigerio erit placens dedfactus dilects et vnuens inter peccatoꝛes tranſlatus eſt.raptꝰ eſt ne malicta mu taret inteitectũ eius. aut ne fictio decipet animã jtlius dſũmatus in beeui explenit multa tempa · placita em̃ erat deo aĩma eius · pꝛo⸗ pter hoc pꝛopauit educere illum de medio iniquitatũ. Veniqʒ cõ⸗ tra tompeſtiuã moetẽ dſolatur etiã luſtris Seneca. luuenis inquit moꝛieris optimum eſt anteqᷓ optes moei· fuuenis moꝛiar foœꝛtaſſis alicui malo te ſeducet foꝛtuna et ſi nulłi alij certe ſaltem ſenectu ec ille. et vmcẽtius hyſtoeiogphus quintilianũ quendam inducit ſic dicentẽ · Siquis ſci at quis ſit bonoꝝ finis que vera feli citas nunqᷓ ſibi videbitur pᷣmatura moete pituꝝus · Sapitulum viceſimũnonum continens cõſolationes ſup moete de peopinquo imminente · Aeeſimonono poſt pᷣmiſſa ad pᷣdictam dominã conſol atris eem Acreſñt et alið triſtis de ꝓpinqua moete ſua totaliter pcurbatus · cui illa dſolationis gratia qᷓ̃tuoe exhibuit de ſuis puellis ·.COPSDERSTIO. Wimã puella ſic ait. Cur ainice de moete jminente tĩ dqreris et nõ potius ip̃am delectabiliter amplectẽs maion mndicium. eqᷓeris · vequaris ſancton de moete mdiciũ qui nouerint motug fins et terminũ bonũ · Vtiq; et optimũ. Icce venerãdus Imbeoßↄ Moes inquit coœepis iuſtis videt? bona · in iſtis nanq; qetis eſt poe⸗ tus · dicit aũt et martir cipeæanus · ¶hetalitas iſta rp hoſtibus pe⸗ ftis eſt · eius aũt ſeruis ſaiutaris exceſſus eſt. et nõne miudcando de moete vterq; iſtoꝝ fequẽdus ẽ · Ieq̃ris in hoc iudicõ jokem os aureũ. Moes inquit munus eſtmature iameerupte · que nõ ẽ fugi⸗ enda · ñ̃ amploctẽda · Peqͥris ĩ hoc iudicio· magnũ pãem Ju guſtinũ Quid eſt inq;t moꝛs · relictio coꝛpis depoſitio ſarcine SuiqTipius terreni coepis · Nam coꝛpꝰ q coerũpit? agSᷓuat aĩam et terrena in⸗ habitatio depeimit ſenſum multa cogitante· Beqᷓris et pꝛem clare⸗ vallis · Bona inq̃t moes iuſti qpter requiẽ· melioe qpter nouitate n — opti ma ꝓpter ſecuritatẽ · Qui pr rurſum ſic dicit · Precioſa moꝛg ſan Lod rmen 6 cton pᷣciola plane tanq; finis labox ·tanqᷓ victoeie dſũmatio · tan ——— ꝙ vite janua et xbecte ſecuritatis ingreſſus · Veq̃ris quoqʒ et ipſuz mnes ·laden um paulũ qui moetẽ ſieiuit · q cupiuit diſſolui. et eſſe cñ xp̃o · de quo lo —* uens magnꝰ pr̃ Fugꝰ· Auij inquit deſderat diſſolui· et eſ cũ xpo — nõ patiẽter moeit? ᷓ patiẽter viuit et delectabiliter moꝛn· Peniqʒ v h 5 ſeq;ris et mñis eccleſie de moete iudiciũ p pẽem clareualł᷑ iſinuatũ Touit inq́t eccleſia ꝙ meiioꝛ ẽ dies moetis die narintatis et qꝛ oe⸗ rus jyoim triſticia comiteꝰ. inde eſt ꝙ martin moetẽ nõ natiuitates ſoiẽniſat eccleſia · moetẽ eon natalicioꝝ] nomie noĩans · quibꝰ fa ctus eſt de moete natalis·tunc em̃ ceperunt naſci a0 vitã cũ vxcam depolnerũt ꝓ vita ec dictꝰ pater· ¶OSMTIO⸗ cunda pulla ſic ait· O amice cur de moete tibi ĩminẽte triſta⸗ ris et non potius gaudes ꝓut nedum exempiis · ſed et rõibus moueri poteris · Nnmi tres pꝛo nunc occurrũt rõnes moetẽ hyla riter et àmabiliter ſuſcipꝛendi · Prima quidẽ eſt · quia moes eſt iudi ciuz · dei hoc aũt amplectendũ eſt iuſto homini dicẽte filio ſyrach Nolite metuere iudncium moetis · hoc em̃ indiciũ a dño om̃ carni Kudi iliuſtrẽ Fenecã · AMꝛieris inquit nec ꝑeimuſ nec vltimꝰ om̃s te anteceſſerũt om̃s te ſequẽtur · et vere iudici um moetis muſtum eſt. quia nec pſonas accipit · nec exceptiones friuolas · nec aduocatos vel interceſſoæes · vel appellãtes admittit · Nec docet expientia et nihi lominus ꝙ ꝑſonas nõ accipit hoc ex ſcriptura patet docente · ꝙ moes om̃ibus ſit dmunis iuxta dictum filij ſyrach · cõꝛonẽ inq;t moetis ſcito · Ninc et egregie hildebertus quidã cenomanẽſis me trice ſic ait · Inter opes ac delicias populiq; fauoꝛes.Fjoc animus recolat · hoc tua imngua ſonet · AMes dñm ſeruo moes ſceptra ligo⸗ nibus equat · Niſſimiles ſimil cõditione trahens · W Secuda ratio eſt quia finis peccati moes eſt · Sed quid · Wrofecto vir iuſtul cujꝰ eſt iuſticiã ſitire habet optare peccgtũ finiri · Iuxta illud Hanielis. Kinem accipiat peccatũ et deleatur iniquitas · et adducatꝰ iuſticia ſempiterna · Vis aũt ſcire ꝙ moes ſit finis peccati · Kudi archianti: ſtitem Fmbꝛoſiũ. Grauius eſt inquit ad peccatũ viuere ꝙᷓ; etiam in peccato moꝛi· qm̃ mpius peccatum auget qꝙᷓdiu viuit· et ſi moꝛna⸗ tur peccare deſinit · Kudi rurſum eunde · Nonnulli ait pki diſputa nerüt impijs obeſſe abſol utionẽ · ꝓdeſſe vero moetẽ · eo ꝙ m ilia ſit intentiuũ delinquẽdi · in moete aãt finis delicti. Nñ et iuxta ecele haſten · moetuus viuẽti pfertur · quia peccare deſijt et moetuo non⸗ dum natus quia peccare neſciuit · Hercia ratio eſt · quia moes ti moes moetis aufert · qui etiã ip̃a moete grauioe eſt · Mis de hoc do⸗ ceri · Vudn illud poeticũ · AMoete moei meliuſ qᷓ moetis ducere vitã Wenam minoe ſuhito certã pferre ruinã · Quã ꝙ ptineas ſuſtinu iſe diu · Flinc et illuſtris Beneca- Erudelius eſt F moei ſemp moetẽ ti⸗ mere · Sed et ille magnus antiſtes Ambecſiuſ· KNis mquit certe nõ eſt graue moei quibus timoe moetis eſt grauif · ſed graue eſt viuere ſub metu moꝛtis · Non eſt igitur moꝛs grauis · ß metus moetis· Ku⸗ dn eunde rurſum · Quãti inquit deniq; moetẽ meroei · q̃nti moetẽ fœꝛ midin pᷣtulerũt iudicãtes grauioæs eſſe metũ metis ꝙᷓ moetèẽ · aðo ſuns malis moes nõ timet?. vite miſ erijſ antefertur ꝙ exitꝰ moeiẽ⸗ tis expetitur vt foꝛmido vinentig euitetur. hlec ille antiſtes. IH. COpISERTIO. Srcia puella ſic ait · O amce vis ne poſt peemiſſaſ ſoꝛoꝛis mee Vnes etiam ad idem alias tres audire · gece peima iſtan eſt · ꝙ moeß mhi aliud eſt ᷓ carceris eftractio. Vł᷑ dici poteſt ꝙ moeſ oſtium nobis efficit in carcere in quo capti deti nemur coꝛpoꝛe · ſ· in mundo · Indi de hoc ꝑhlmiſtam dea iaquentes · duc mquit de urere* let de ci quis m notb nNl danbnt unecin lumm iere ·qu ci nerijit mm ho nn Aon ſulnnel un zunqud inpident ft iien Ind gudmuni wiculoꝛun hdpaulpi ouidius di minus pen Uan⸗ hr umc iurum jin⸗ ul um om ſeſtynn epume Mulla udnezr dol Jüdenum iupe emsn adooefrang Wenſena. Mn peet ran nx 1 r Mnn pe ntrmM en perrr npen 1 lna FTrun n ei pin pnn r mn vnzn ret rn luß einmss malten 1noc* am ei Sni 1 mznt deni„NM „ n*— „* —— brr m = c 6 rarcere animã meam · ed quis captiuus non mułktum lihenter vetk quis me liberabit de coꝛpe moetis huus. Fecunda ratio eſt quia moes naturalis debiti ſolutio eſt · Vis hoc frire. Fndi varronẽ quẽ dam · Fum inquit natura ligat qui moei graue fert Duplexq; ma⸗ lum eſt cum moleſte ferimus quod neceife. Minc et iluſtris Sene— ca ·Illum inquit landa et imitare duem non piget moei cum iuuet viuere · que eſt em̃ virtus cum eiciaris exire · ſapꝛens nil inuitus fa cit · neceſſitatẽ et̃fugit · quia vult ꝙ illa coactura eſt · Fudi eundem rurſum · Weieris inquit et reſpondet hac conditione intraui vt ex trem · Woeieris · gentium lex eſt quod acceperis reode. MOzieris. ſtultum eſt timere quod vitare non Foſſis · Qoꝛieris · iſtud nõ effu git etiaʒ qui diſtulit. pegre moꝛieris ego qẽ debeo ſoluere paratꝰ ſum videat feneratoæ quo me appellet · Kudi deniqʒ venerandũ an tiſtitem Fmbeoſium. Vdoꝛtem inquit peoœhamus non eſſe lugendã. quia dmunið eſt et debita cunctis · d Fercia ratio eſt quia moes& periculoꝛum euaſio quibus vndiqʒ; vita pᷣſens ohſeſſa eſt. uxta il⸗ ind pauli piculis fluminum · picuiis tatronũ ec · Ninc et ile ꝓœeta Ouidius dicit ſic · Oecurrunt animo peundi mille figure. AMoeſqʒ; minus peneᷓ moꝛa moetis habet· n. adhseamr. Varta puella ſic ait · xdhuc frater aud i et alias rationes 4po ſitum confirmantes quarum qundem hec peima eſt ꝙ moes mi ket de carcere liberari. Ninc etenim paulus ant · Infelix ego homo eriarum finis eſt et obliuio· Fudi Senecam iluſtrem⸗ AMoes inqᷓt maloeum omniũ remediũ eſt · Fdem Feneca jn agamõne dicit. ꝙ ru dis eſt tyrannis qui moœæte penam exigit · quia ſcʒ ip̃m a pena libe⸗ rat que punire ſe credit · Fudi quoq; et venerãdũ antiſtitẽ Rmben ſium · Nulla inquit poteſt eſſe iocũditas inter Pas vjte noſtre ama ritudines ac dałoꝛes que vet ex coepoeis infirmitate vel extrinſe⸗ cus accidentium indmoditate generantur· nxij em̃ ſemper et ad ipſa ietioenz vota ſuſpenſi quodam fluctuamus mcerto ſperantes dubia ꝓ certis · incõmoda pꝓꝛo ſecundis. caduca peo ſolidis nihil habentes poteſtatis in arbitrio firmitatis in voto pluſq; aduerſo⸗ rum doloꝛe frangimur · ꝙᷓ; ſecundon fructu patimur · Meniqʒ quid nobis miſeris qui tanq̃m ſpoliati et nudi in Panc vitam pꝛoicimur coepoꝛe fragili · coꝛde lubeico imbeeillo animo · anxij ad ſollici⸗ tudines · deſdioſi ad laboꝛes · pꝛoni ad voluptareſ non naſci lõge mel ius ſecundũ ſententiã ſalomoms · Vnde lãnctꝰ jab cognoſces naſci maloeum oim eſſe peincipium diem qua natus fuerãt pire op tauir · vt toleretur oꝛigo incõmodoœꝛũ · optauit pire diem ſue gene ratõis · vt diẽ accipet reſurrectõniſ Weniq; fuiſſe quidam feruntur Fopuli qui oꝛtꝰ hoim kugerent obituſe; cum gaudio celebearent· —*„„ S½ * eo ꝙ ex eis mundi ꝓeellas emerſiſſent · noſ quoq; natales defũcto rum dꝛes obluiſcimur et eum quo obierunt diem celeben ſolenni tate renouamus · Itaq; ſeut ade peccandi pꝛo pena dictũ eſt male dicta terra in ope tuo 2c· ſic etiam addtum eſt pꝛo remedio donec reuertaris in terrã ꝛc · ldeo dicit etiã catho · Kac tibi pᷣponas moꝛ⸗ tem nõ eſſe timendã · Que hona ſi nõ eſt finis tñ illa maloꝛum eſt. oes ergo pꝛo remedio data eſt que finis malon eſt · Nec pᷣdictꝰ antiſtes · Ied et ꝗpter hoc de moetuis dixit kohãnes in apocalipſi Immodo iam dicit ſpũs vt requieſcãt a laboeibus ſuis · Vixitqʒ et filius ſyrachꝰ· Welioe eſt requies eterna qᷓm languoe perſeueræans · Becũda ratio eſt iſta. quia moes eterne ac iocude vite eſt ingreſ ſus · eſt em̃ poeta gloꝛie ſeruis dei · ipſa eſt inchoatio vite et natiui tas ſʒm ſpm̃ nobilioe · ꝙ natiuitas ſjm coꝛpus · Vñ tranſitus ſancto rum natale eox ab eccieſia appellat?· Fudi ad poſitum gloeꝛioſũ martyrèẽ cypeianũ · Qꝰ inquit nunc moeimur ad imoetalitatẽ moete tranſgredimur nec põt eterna vita ſuccedere· niſi contigerit hanc exire non exitus iſte· ſed traiſitꝰ et itinere tpali decurſo ad eterna tranſgreſſus · ec ille · Sed et quidam Lactantius dicit ꝙ multi ex phis · quia eternas eſſe animas tanqᷓ; in celum migraturi eſſent ipſi manus ſibimet intulerũt vt euſippus · et zeno · empedocles et exra ti onis catio · ¶ Vercia et vltima ratio accedit · qe ſcʒ ex moete mul tiplex bñficiuʒ nobis ꝓuenit · Vnde et vxerãdus pater Fmbeoſiꝰ pluribus bñficijs enarratis ſubiũgit In Wſurectione qad ſũrgẽt eadem natura ſtipen dijs moꝛtis honoꝛatioe · Menq; moꝛtui qui in xpᷣo ſunt reſurgent peimi dum in aera ſimul cum illis rapientur et viui · Mec lie pater · Moſt cuus dictũ vt teſti moniũ habeamꝰ etiã ab his qui foeis ſũñ ᷣequaqᷓ iudicò dictũ tullij egregij locutoeiſ de moꝛtis die loquẽtis reticendũ · O inquit pᷣclan dieʒ cum ex hac turbe colluuione decedã et ad illud diuinũ aiman cõcilium ſece⸗ dam · ꝓficiſcar em̃ ad viros ſapiẽtes et pᷣcipue ad cathonẽ meũ cu iun coepus a me funt cremarũ · quo nemo nãtꝰ eſt melioe · nemo pie tate pᷣſtantioe · ec homo ille gentilis · quid ſi fuiſ; fidelis. Vtiq; tunc qñ dixit · ſecedã ad illud diuinũ aĩman dcilium potius dixiſ ſet · accedã ad iltud diumaꝝꝝ pſonan atq; angelon familiare con tuberniũ · qñ dixit ꝓficiſcar ad viros ſapientes potiꝰ dꝛxiſſet ad vi⸗ ros ſanctos et beatos deo ſapide fruẽtes · et qñ dixit pᷣcipue ad ca thonẽ meũ quo nemo natus eſt melꝛoe potius dꝛxiſſet ad johanneʒ zacharie · quo nemo natus eſt ſanctioæ vel ad johãnẽ zebedei quo nullus purioæ. nec xp̃o et eius matri familiarioꝛ et dilectioe· Nos igitur xp̃ani gloꝛiemur de moete qua ꝓficiſcimur ad dominũ deu noſtn dominũ vniuerſoꝝ ac ad gioꝛioſam eius genit nicẽ reginam virginũ et Zeneraliter ad ſocietatẽ ciuiũ ſupnoꝝ · Nec canſetur q̃ʒ lon gam moꝛã in purgatoeio facientẽ ad tardius puemendũ · Nhm rum dtra hoc videt? llud johannis eſſe dictum · Vent hoꝛa et nůc eſt quan quippe videtur leprr (ym welel d im pre ſet mis Rdapici nm agon qo te cred raduions tentia dicel ingentia·& quod qude ferentia· I Mgna inq cuntatena turus es tn ilam aſtend in oeꝛginen nr hanc vj kncnſt miluns iut queß unpoin i tätarg Mec tnet ean b (drianqeſ dumvite pꝛel m n ſind n nces boncane n r Ntini e nzuxx r ln lprertpc e dla dum n wakr M vs p dee htfnem a⸗ * i nlx„„. 6 „„—*— „ „ eſt quando moetui audient vocem filij dei er qui audierint viuent quippe dilarionis tempus reſpectu eternitatis adeq eſt modicũ p videtur quaſi nũc finiri et nihil diſtare reputandũ · cuiꝰ peius ſimi le per cognatam meam eſt dictum. Caprulum triceſimũ continẽs dſolationes ſuper inſtanti agone etig et derelictione vite pꝛeſentis. aiceſimo poſt peemiſſa ad illam illuſtrẽ ſepedictã domi⸗ nam conlolatricem aceeſſit et alius triſtis ſuꝑ agone ſuo inſtãte et dereiictione peeſentis vite admodi perturbatꝰ ACui ilta ad conſolandum eum de ſuis puellis ſeptem aſ⸗ 1gnäuit ·* I. COpISERmTO. ima puella ſic ait · amice homa tuus interio⸗ gandere debe ret in agone· eo ꝙ a malo ſocio vel ab hoſte ·ſ. ab exterioæe· i dcupiſcit aduerſus fpꝛritũ liberatur · Sed ꝙ nũc triſtis eſt aĩma tua in agone vel circa· ſaltẽ vſq; ad moetem hoc eo qudẽ reoꝛ eſſe quo te credis cum diuel ſis ingentia relictun nec es memo⸗ ſupea traditionis nepris mee que ex magni atq; magnanimi anthonij ſẽ⸗ tentia dicebat · Nemo cũ deſpexerit mundus reliquiſſe ſe arbitretur ingentia. Cxiturus igit? e mũdo ſcias nõ eſſe ingẽtia que vetiques qnod quids videres clarius ſi ↄſtaret tibi pñtis et future vire dif⸗ ferentia · Kudi quid tibi dicit qꝙᷓ;tum ad vtrunqʒ illuſtris Seneca Magna inquit exiſtimas eſſe que relicturus es poſtpoſuiſti illã ſe⸗ curitatem ad quã iturus es · retinet te huiꝰ vite ful goꝛ a qua tranſi turus es tanꝙᷓ in ſoꝛdida et obſcura caſurum. erras ex hac vita ad itlam aſcenditur · ꝙ intereſt inter ſpl endoeð et lucem cum hec cer tam oꝛiginem habear atq; ſuam · ilie niteat eꝝ alieno. hoc intereſt inter hanc viram er illam· Nec ful goꝛe vemẽte extrinſecus pcuſſa elt ſtatim craſſam illi faciet vmbeam quidquid obititerit illa fuo ju mine iliuſtris · RMec ſeneca · t ecce vir iſte gentilis q̃ntum ad ea ap peopiquat que ſperare habz homo fidelis · nõ ſe caſun in fetida et obſcura · Puentun in lucẽ ſanctã et ſecurã. quẽadmodũ a xp̃o petimus pꝛo aĩmabꝰ defuncton dicẽtes · libera aias ne abſoæbeae eas tartarus · ne cadant in obſcura · ſed ſignifer ſanctꝰ michael re peeſentet eas in lucem ſanctã · et ſubiũgitur fac eas trãſire de moe⸗ te ad vitam que ſeʒ ſuo lumine eſt illuſtnis nec ec lipſari poteſt ad modum vite pꝛeſentis per craſſam vmbeam peccati vel tenebee in⸗ fernalis · Mnde hec vita pᷣſens q̃ntumcũq; ex alieno fulgeat tamẽ ſec undũ ſe non res ingens eſt · ſed exilis. de qua fidelis agoniſans habet non cadere · ſed aſcẽdere ad lucem patrie celeſtis. H.COEISORTIO. cunda puella ſic ait · amice foete triſtariſ circa agonem eo maxime ꝙ relicturus es poſt te vxoꝛẽ dilectam atq; ꝓlem im pꝛouiſam. Sed tu ſuꝑ dñm qui pupilluz et viduam ſuſcipiet · Iacta .— 4 c0— cogitatũ tuum · Jactent et ipſi ſi ſint adulti cogitatum ſuum et ipſe Fndin eoð enutriet · Fn deceptoꝛium elt dictũ aphete id ſuadentis · Nhſit receſſt gn em̃ fidelis apheta dñi et ip̃e dñs vocatus eſt fideiis et verax. oncon eſtq; pius et miſericoes · facta er go ſecure ſup dům cogitatũ tuum hoi⸗ et ipe te enutriet · te inqᷓ; in celo in tua · et te eti am in pſona ꝓlis in vmwoel terra · Pi ei amicus eſt a liter i pſe et filij artioꝛis amoeis neceſſtu ir dine tibi ſunt aſtricti · et viſceroſiꝰ dile cti · queadmodũ ad ſpũles nguitk filios ait magnus Enthoniꝰ. O viſcera mea · ſequit? ver büphete nßcon et ad ip̃os filios tuds; eſſe extendendũ · Fra ſane vt ſup dñm cogita vinlie tum tuum iactantẽ ip̃e te enutriet in re · Vtiq; te enutriet et in ipis⸗ duper pᷣſertim ſi mater nõ eſſet que te decedẽte ip̃ os nutrire poſſet · neẽeſſe nnn em̃ eſt pie credere ꝙ ip̃os in hoc caſu dñs aſſumeret · que admoduz ctdin dirit ꝓpheta pater meus et mater mea dereliquerunt me· dñs autẽ mipt aſſumpſit me · Hunc igitur ʒꝙ illis·jacta tuũ pcipue qui rẽis vſu ca— rentis ſuum nõ hñt quẽ ſup dñm iactent cogitatũ · Jiquidẽ in fide eb d parentũ baptizati ſunt quod ſuf ficit in hoc ſtatu ad nutriendũ eoſ— ad vitaz etornã · cur ergo nõ ſequeret? id qð minꝰ ẽ · I· ꝙ ipi in fidn ucnu cia et ſpe tua q ip̃is ſint ꝓuiſi p dñm · et enutriti quo ad vitã temp cmdumn alem · Bit igt cogitatus tuus pꝛo ip̃is hunuſcemodi · O dñe paſtoe eterne paſto bone · ecce hij filioli mei ſunt filioln tun et magis tui en quos dediſti michi deus · quos nũc reddo et dmẽdo tibi · ſunt pau⸗ ßan pculi tui tibi derelicti · ſcio qꝙ tibi derelictus eſt paup oꝛphano tu lahon eris adiutoe · ſunt ouicule tue ne paſtoꝛ oues deſeras · Fleccine co⸗ gius pete Sitans ꝙq; volucres celi paſcit · ac quinq; panbus quinq; milia uncteun hoim pauit plene dfides in dño ꝙ ip̃e ꝓlem tuã enutriet et nequa ſntennũ ꝙᷓ deſeret vel relinquet · Ijam magis ſuã ꝙᷓ ꝓlem tuã non modo vo dricedo la lucrem B creaturã rõnalem ſuam quidẽ fomatam ad ymaginem· Mlutone ft Kurſum cogita ſi potes et illud verbũ qphete · Dñs regit me et vo in oßl. nihil mihi deerit in loco paſcue ibi me collocauit · Bit hec vox h⸗ inburo vu ne voce ꝓpria ꝓlis tue te pꝛo ip̃is dicete · Dñs regit me cũ me ꝛ⸗ mpolm ſus nec ſciam nec poſſim regere · ſ eo ꝓuidẽte nihil mihi deerit in ioco paſcue ibi mæ collocauit · Deniqʒ ſñi his vt poterie circa ago⸗ ulgnn 3 nem pᷣmiſſis decedas firmiter tene et nul latenuſ dubites quin vel 1 deo coeda fideliũ mouẽte ip̃oum fideliũ pietas et deuotio paſcet uhſni et enutriet ꝓlem tuam acſi neceſſe fuerit etiam eon matrem.— 3 —— MKHI.CObSOERRTIO. nbd j N Ercia puella ſic ait · Ileſcis o homo agonizãs ꝙ moꝛi cõtingit— le XVn egreſſu aime a coepe · qui egreſſus aĩme iuſte merito debʒ fi am cädau 5 eri cum jocũditate · Fud hugons iltum regularè illi vocatõi qua nnpün dei filius ſuam matrem de hac moꝛtali vita tanꝙᷓ de aſpera hyeme ul deade ſi vocauit talter alludentẽ · Nyems inquit trãſijt · En aĩa ſancta age* pmingi 3 quod vis · mundus tranſit et vcupiſcẽtia eius · Cur diligatur quod ſau oſnq 3 tranſit · cum dil igendũ non eſſet · etiam ſi maneret · lam cum ſtãfet iunur 1 nocuit · cum ptrãſiret decepit · in aitere crudele · in altero fallax · eültpt — S pnhni —— nak — r rn pe pwdain ett d lci na iniun N e eti 7 ah vuiꝝ MR r puin p x— Nnoy vnn ln nizhi ſm Men hn wMnn⸗ nn la vp⸗ e pn n p Mern h ſ rer. d eo px 1 hemq hdn a ern tene t nalm r worum niß. eſ nerr fuenti .CO 5 Kndi ergo potins vnde gandeãs q hyems trãſijt · ymber abijt et receſſit · qjo eſt hyems · Nqõne moꝛtalis vita quã coeruptõis ſue toæ⸗ oꝛ conſtringit et ignoꝛãtie caligo ohnubilat· Kd agendũ quippe bon4 eſt pigra· et ad pfici endũ nubꝛla.et vbi eſt ymber · Nam ge⸗ lu quidẽ interius dſtringit. ymber aũt extrinſecꝰ ruens diſſolunt⸗ ymber igirur in his q pter mgenirã coeruptionò quotidie moleſta ingruũt · Egredere ergo cum iocũditate · nec dun ribn videatꝰ car⸗ nis coeruptihitis indumentũ moete deponere exitium euadis. ab erũna liberaris · Nec ilie regularis · R nus ſane cõſderationi hoc adici poterit ꝙᷓ · ſ· aĩma quaſi quodã habitu coꝛpali ſubſtantia ſup induta turpem videtur hahere et groſſam tunicam ruſti canã · a qua pecie dtinue defluũt. Quippe partes coꝛpↄeis ſm materiã teſtan⸗ te mundi pho dtinus fluãt et defluũt · et ñi durãte vita P partes re fluẽtes quaſi p pecias reſtaurẽtur ꝛlle nõᷓ ſunt ira pure neè ita ꝑo poꝛcionate ſicut pecie ſeu partes defluẽtes et depdite · qnare tale ruſticanũ indumentũ deponerebnon debet ipi aĩe eſſe graue.ſeh 10 cundum magis ſub ſpe certa ſtole gloeiecitius recipiende· i.SOEHSERTO. Warta pnella ſe ait · O amice multũ ꝑ cmaẽ modñ põt te ago hantẽ dſolari ſpes vel res de erpientia gratiſſiman viſionũ vel alion effectaũ in moete contingentiũ · de quibus ſcribit egræ⸗ Sius pater Greggeiꝰ. Wlerũqʒ inqnt iuſtis dtingit vt in moete ſua ſanctoæum p̃cellenciũ viſiones af pictãt · ne ip̃am moætis ſue penals ſententiã ptimeſcant. Sepe quoq; aimabus eoꝛum exeuntibꝰ ſolet dulcedo laudis celeſtis erumpere · vt dum il lam libenter audiunt diſſolutionẽ carnis ab anima mime permittantur ſentire · Nõnunqᷓ vero in dſolations egredientis aĩme ip̃e etiã appere ſolet actoe et retributoe vite · alꝛqñ vero aĩme meritũ nõ̃ in po egreſſa ſuo oſtẽ⸗ ditur.poit moetẽ vero citius declarat?. Vnde et ſancti martires ab intidelibus erndelia multa ppeſã ſunt · qui tamẽ ad oſſa ſua quoti⸗ die ſignis et mraculis clareſcũt · Quid igitur et viris ſanctis ob⸗ eſſe putatur ſi admodũ dure moꝛiant· et eſt foꝛtaſs eon culpa nõ nunᷓ licet mim que reſerari debeat in moete a · Ham etiã l egi⸗ tur ꝙ vir dei ↄtra ſamariã miſſus · quia p ĩobedꝛentiã m itinere edꝛ medit · hunc leo in itinere occidit · et poſtmodũ leo iuxta aſinũ ſie it et de cadauere nõ comedit · ex quo. ſ oñditur ꝙ inobediẽtie pec catum in ipſa moꝛte fuerit laxatum · quia idem lꝛo quẽ viuentẽ pee ſumpſit occidere ↄtingere non Pᷣſumpſit occiſum · Wlerũq; vero de culpis mimis iple ſolus pauoe egrediẽtis aimas iuſton purgat · ſi cut viro ſancto cundã accidit. quia ſcʒ ad moꝛtõ veniens debemen ter timuit · F poſt moꝛtẽ diſcipulis in alba ſiola apparuit · et qᷓ; pre clare ſuſceptus ſit in icauit · ec Gregoius⸗ cotisenno. Winta puella ſie ait · O amice adhuc permultũ poterit te ago⸗ Aſantem Dſolari · hoc quod venerabilis pater jeronimꝰ ei qð Dde viſionibus pmittitur vel in parte deoꝛdans ſcribit ad Fuſtochi um · O mnqut virgo regredere queſo pauliſper de carcere · ac pñtis laboꝛis mercedẽè añ oculos tuos depinge · quã oculus non vidit⸗ nec auris audiuit · nec in coꝛ hoĩs aſcendit · Qualis erit illa dies cum tibi maria mater dñi choꝛis occurrz comitata virgineis · cum poſt mare rubeũ pꝓone ſubmerſo cum exercitu ſuo tenẽs timpanũ peecinet reſpõſuris · GCantemꝰ dño glo ꝛẽ̃ Punc tecla in tuos leta volabit amplexus · tũc et ip̃e ſponſus occurret et dicet · ſurge et ve ni colũba mea · jam eĩ hiems trãſijt et receſſit ⁊c. Tunc et angeli mirabunt? · et dicẽt · que eſt iſta que ꝓgreditur quaſ auroea 2c· Wi⸗ debũt te filie et ᷣdicabũt regie et jaudabũt · Jara cũ nuptis ohuiã veniet · Inna cũ viduis · ꝑueri quoq; clamabũt Oſanna in excelſis quotiẽs te vana ſeculi delectat ambitio · ſic mente trãſgredere ad paradyſum · Hlec dictus pater. VI · COSOSEERTIO. Erta puella ſic ait · O bone frater dſolati onẽ accipe nunc etiã ex epiſtola ſeripta franco regi in midete filij ĩ qua ſic habet? Gecurrũt vtiq; iuſton aĩmabꝰ et angeli et ſancti ſicut ecclaſia po ſtulat in exequijs defuncti · Subuenite inquit ſancti dei · occurrite angeli dñi · Ipſas uſton aimas exeuntes a copoꝛibꝰ adiuuãt bo ni angeli modis tribus · Primo ſcʒ quia dferũt eis aliquid p quod obliuiſcunt? affectus què habẽt naturaliter erga coepus · NMamil⸗ io pondere dilectionis ſm Fuguſtinuz depeimutur naturaliter vt exeant inuite · etiam ſipenitus ſint purgate · a quo pondere angeli eas abſtrahunt dum eas ad gaudiũ paradyſi plus et plus deſide⸗ randũ ꝓuocant et accẽdunt·Ita ꝙ libenter et defacili exeunt· Iuꝝ ta illud deutronomij · Letare zabulon in exitu tuo · Becumdo quia demones arcent ne illas exeuntes impediant · fuxta iilud ꝓõᷓ · Snp aſpidem et baſiliſcũ · ⁊ẽ · qm̃ angelis ſuis mandauit de te ↄc Ter⸗ cio quantũ ad quaſdã peiuilegiatas aĩmas quas aſſumpto coꝛpoꝛe viſibilnrer in celum dekerũt · vt animã beati martini · et beati bñdi⸗ cti · et ꝑlures alias gpter hec õna canit eccleſia · choꝛꝰ angelon eas ſuſcipiat · et in ſmu abꝛahe eas collocet. Plec in pᷣdicta epła. VH. CORSOSRTIO. Sptima puella ſic ait · O frater ſi poſt om̃na pꝛemiſſa p ſoꝛoꝛes meas tradita nõdum plene dſolaris · eo foꝛte ꝙ nihalominus peer inſinuatas demonum temptationes et impugnationes apnd re cogites bella mihi video · nec ſum certꝰ de adiutoꝛio opoꝛtuno Erras omnino niſn tu non velis adiutoæium tibi pꝛomiſſum i nuoca re · Cuius inquies · Profecto illius virginis que fulta fide ꝛudꝛ⸗ cem maxentium non foœmidabat · katherinam loquoe de qua canit eccleſa · Imminente paſſione virgo hoc jnterſerit aſſequatur · heſu bone quod a te petierit ſuo quiſquis inʒone memoe mei fuerit depenn zcoedl·n 8n n0n tamnal dentus ſu crinſahe klix am bic alas kypli decimuſq opponun peimů co Minpu tun tnb⸗ oquppe ſen ſers ſcieni enn qudi punpt dun **22 m erran inn 1 SM nne z jrit * da rrir h tin rnt* rr„ n im ſan nn et nm—. de omna cann ex 5 be eas coii* yM M„ 7 rute ſpo ——— Ved quid · Gerte ad ip̃ᷣam facta eſt voꝝ cełitus eam aſſerẽs exaudi⸗ ram· Vlanc igitur in agone tuo inuoca· ſ ſup om̃ia reginã virginũ · de qua ſic ait pater clarenallis · Ilie ſolus o virgo beata tuas lau: des ſileat qui te fideliter muocatã ſenſit vnꝙᷓ ĩ ſuis neceſſitati bꝰ ſij bi def᷑uiſſe et qͥd mirũ ſi inuocata adeſt q̃ etiã non vocata pſto elt. Kudi rurſum eundẽ patrẽ · Ii inq̃t criminum imanitate turbaris · ſi cõſcientie feditate dfuſus · ſi iudicij hœrdꝛe perterritus⸗ſi haratra deſperationis abſoeptus · mariã cogita · mariã inuoca. non recedat a coede · nõ recedat ab oꝛe nam p̃am cogitans non erras · ip̃am ro Sans non deſperas · Mec ille pater. Mijs itaq; pᷣcellentibꝰ aduoca tis maria..et katherina deuote inuocatig Poterit aĩma tua in poe⸗ ta exitus ſui a coepe inimicis ſuis ſiquẽ ſeiſerit aduerſantem aud a cter inſuitare · quemadmodum docet pater clareuallis qui ſic dicit Relix aĩma que fiduciatiter ſic loquitur inimicis ſuis ĩ poeta · quid bic aſtas cruenta beſtia nihil in me funeſte repies · Fxplicit liber decimuſtertius de cõſolatione theołogie · Incipie decimuſquartus dtinenſ conſotati onũ remedia dtra turbatina que opponuntur bone ip̃ius aĩme diſpoſitioni ſeu dditioni„Capitulum peimũ continens diolationes ſup ingenij duricia et obtuſitate Vartodecimo poſt pᷣmiſſa decem triſtibus ad peinci⸗ palem dominam dſolatricem ſupꝛadictam acceden⸗ ti bus peimo omniũ vnꝰ ex eis dqueſtus eſt de in ge⸗ nij ſui duricia. Aui illa ꝓtinus de ſuis pueliis cõſo⸗ lationis gratia tres adiunxit· . COhSDERTO. fima puelta ſic ait'D amice de duricia ingenij nõ debes mul tum turbari. Vis ſcire quare · Eccecuius finis bonns ipm quo ; bonũ eſſe affirmat? ad finẽ igitur ſpectandũ eſt · Zed quid· Pro. fecto vbi donũ ſcientie cuius vſus negligit? plagan dei eſt occa⸗ ſio· quippe ſeruꝰ ſeiens voluntatẽ dñ ſui et nõ fatiens płlagis va⸗ pulabit multis · ibi cum ſciẽdn deſiderio tarditas atq; iaboæ ꝑ cõſe⸗ quens ſcientiã acquirẽdi finẽ merẽtur maioꝛis pᷣmij · Fudi iiiũ pſi⸗ derum· Guidã inquir dei iudicio donũ ſciõtie · quia negligũt acci⸗ piunt vt durius de rebus creditis puriãtur · tardioꝛes aũt ideo qẽ ſcire cupiũt difficulter ĩueniũt · vt ꝙ mãxio exercitio laboꝛis maxi mum peemiũ habeãt rerributionis. Fudi quoq; et Gregoeiũ idcir⸗ co deſidioſus ingeniũ ſepe accipit vt de negligẽtia iuſtiꝰpuniatur quia quoò ſine laboꝛe aſſequi potuit ſcire cõtẽnit· et ideo nõnunqᷓ ſtudioſus tarditate itelligẽtie pᷣmirur vt eo maioea pᷣmia retribu⸗ tionis jueniat · quo magis in ſtudio inuẽtionis elaboꝛat · Mhil er⸗ go eſt in rerra ſine cauſa quando et ſtudioſo tarditas ad pꝛemium peoticit · et delidioſo veiocitas ad ſupplicium creſcit· — ———. —— —— 6— —— I. COEISIOSESTIO· Ecunda puella ſic ait · Fduertas kariſſime ꝓꝛo tua dſolattone quod ingenioñ habent in capacitate · hoc habẽt hij qui duri ſunt in tenacitate · Vis hoc exemplo ſcire · Fece aqua figurã quã p mpſſionẽ cito capit eque cito pdit · ferrũ aũt pꝛe duricia · aut eera dura figure impſſionẽ difficutter capit · captã aũt ſeu receptã faci ie nõ amittit. ed quid · Profecto mutto melius eſt hoĩiem hoc qd legitur vei docetur d ifficulter cape et capta firmius retinere ꝙᷓᷓ ie uiter cape et que capiuntꝰ citius pdere · Huic nimin dcoꝛdat illud poeticum · hon minoe eſt virtus qᷓm querere parta tueri · ſed ſupple maioeis eſt virtutis · ₰ III. COPIS IDSERNTIO. Ercia puella ſic ait · O cariſſime ſi durus es defectus remedia — Abilis eſt · Quibus inquies modis · Certe laboee et oZone · Vig ſcire ꝙ laboee · Ittẽdas illud poeticũ Laboe impeobus om̃ia vicit pura ſi durũ tuũ ingeniũ laboꝛioſo et frequẽti exercitõ ſtiloqʒ acu ri ſtudij exaretur · imin ſicut dicit inſignis boetiꝰ. Diligẽtia cii iuſ libz opis obtuſitas pmollit?. Vis ſcire ꝙ etiã et foete plus oꝛa⸗ tione · Eece viam ſciendi p o⁊onem pᷣuiam nedũ viri catholici· Sed gentiles etiã et iudei apphendiſſe noſcũtur · et vt de plurimis pau cos expeimã cõſtat legenti platonẽ illũ inthimeo qui vir gentilis erat ꝙ ipe quidẽ iudicabat ꝙ omnẽ actionẽ pᷣcedere deherʒ oꝛatio et tunc maxime qñ aliquid magnũ vł ambiguũ eſt tractandum · et mhilominus ꝙ in oĩibus ſiue maximis ſiue mimis diuinũ auxiliũ debet imploꝛari · Wagis autẽ digne vir catholicus Fᷓfatus.ſ. hoe⸗ tius inducto ad hoc platone eandẽ ſciẽdi viã app̃heiidit ſic dicẽs · cum vti in thimeo platoni ñœo placuit Miwie quoqʒ rebus diui⸗ num pᷣſidiũ deheat imploꝛaei inuocandũ fen oĩm pẽem · quo p̃ter⸗ miſſo nullum rite fundat? exoꝛdiũ · hec boetiꝰ cuius ob hoc in me⸗ trotalis ſequitur dei patris muocatio · Da pater auguſtã mẽtis cõ⸗ ſcendere ſedem · Va fontẽ iuſtrare boni · da lnce repta. Inte dſpieu⸗ os aĩim defigere viſus · diſcite terrene nebulas et pondera molis atq; tuo ſplendoꝛe mica · fudeus quoq; ille philo doctiſſmus ean dem apphendit ſciẽdi viã poſtmodũ p eccleſiã viſitatã. Peus mqᷓt pẽm meon da mihi ſediũ tuanꝝ aſſiſtricẽ ſapientiã. mitte illã de ce⸗ lis a ſede magnitudinis tue · vt mecum ſit · et mecũ laboꝛet· vt ſciã quid acceptũ ſit apud te · Deniq; eandẽ viam tenuit noſter aquinẽ ſis · Mam vt de ip̃e iegitur quotiẽs diſputare · legere · ſcribere · vel dictare voluit peiꝰ ad oãcis ſecretũ acceſſit et inde ſ urgẽs ·inueni⸗ bat ſie in ꝓmptu qð ſcriberet vel dictaret. vt q̃ſi in lib⸗o aliquo didiciſſet · Mam vt ſocio ſuo ſecreto reuelauit et ſecretũ qꝙᷓdiu vixit ſeruari voluit ſcientiã ſuã non tam hñano ingenio et ſtudio qᷓᷓ ozo⸗ nis ſubtfragio diumtus impetrauit. Quid plura · Hõne et euã ge⸗ liſta johes qui peius euãgelij fluenta de ipſo ſacri pectoꝛis fonte un tarit ei dißn cebu⸗ tencin gcum. ↄhutde . . ſinf Jenpe Irs igne e · Qus jonbus n bed quid. ptiuum ſ eñ̃ aurun mabnura Relting create in et quepa tany imdi da et deie. guendqᷓ. xr. tblus co⸗ Sgitur ſ compabj vneminiſt ian Nont nuttensn npartle phende vnn weligina tu⸗ dliget: nod twredi mnſennio tunſ e meen 09 ½ nätren dMnlam bnn m x d— 1eM witꝛn plrne ili mm —— n n nin mow ſue nmns w „3 e—— yren⸗ trn htnir n ptxm nu ndl 3** — n ber d 2 mno in — atrrr deni·& mx . oul ene nhn 1k. r ped — * 3 — —— „ 7„„₰— N potauit · nihilominus randẽ ſeripturus euangeliũ vt concederetur ei digna ſcribere dñm pᷣcabatur et trium ob hoc dien ieiuniũ indi cehat. It quid miMnee regutlaris ſimilẽ tradens ſen tentiam · Non inquit cõfidãt pᷣdicatoæ vei auditoe verbi diuini de ucumie ĩgenij · de ſubti litate ſeruti nij · de ſedulitate ſtudij · ſ magiſ Sfidat de boitate dei · de pietate oꝛacki. de hüilitate coedis itimi⸗ qãpicrii ſecundũ ↄtines conſolatões ſup defectu memoꝛje. Scundo polt pᷣmiſſa ad pᷣdictam dñam cõſolatricẽ acceſſit et alius triſtis et ei de defectu ſue memoꝛie eſt dqueſtus Cui iila tres de ſuis ꝓuellis dſolationis Sr̃a deputauit. Pobtse ima puella ſic ait · Q amice nõ rurberis de defectu memoꝛie Vempe ſi latã haberes memoeiã magis reſtrictã pᷣſertim quo að res ignobiles deberes optare teq; ad pauca et nobilioea redu⸗ cere · Quis em̃ ſane mẽtis ſcriniũ aureũ accomodaret rebꝰ ignobi⸗ tioeibus in eo reponẽdis puta luto vł ſtercoꝛibus. Muliꝰ inquies ved quid · Certe ſerinium hũane memoeie auro eſt nopilius et rece pti uum ſapientie que p̃cioſioe eſt auro et om̃j lapide pᷣcioſo. omne em̃ aurum in compatione illiꝰ harena eſt exigua et tanqᷓ lutũ eſti⸗ mabnur argentũ in dſpectu illius nec compabo ilii lapidẽ pᷣcioſũ Keſtringas ergo memoeiã tuã et reſerues dictũ ſcriniũ ſapiẽtie in⸗ create in te collocãde · cetera aũt pᷣſertim harene et luto compata et que paulus reputabat velut ſtercoꝛa.tuã memoeiã nõ occupent ranꝙ indigna in ea dſeruari · dicas potiuſ cũ pſalmiſta· memoe fui dei et delectatus ſum. Mic poſſideat coæ tuũ.· Iꝛs ꝓpter gr̃am cõſe⸗ quendã · vt alter thohꝛas memoe dñi in toto code tuo· an nõ pote rit ſolus coe tuũ totũ memoeiter occupare · Woterit vtiq; · Mon cu⸗ res igitur ſi ſe non ingerãt rane et ciniphes id eſt ſcientiole his re bus compabiles · habeas deum in toto coede tuo.et in tota mente tuã à meminiſſe dicta · eo mõ quo petit eccieſia ſolũ deũ pura men⸗ te ſectari. Non turberis erga plurima in tua memoeia reponenda · non turberis inqᷓ; ſicut martha · Doero vnñ eſt neceſſariũ· Maria op timam partẽ elegit ·ſ.ſolũ dñm ſuum · De quo hugo ille regularis ioquẽs aĩme. Nnum inquit agnoſce · vnũ dili ge · vnuz ſequere · vnũ app̃hende · vnum poſſide. Gaude ſi memoeia tua ſit ficut eſſe debet intelligẽtia tua ſicut et volũtas tua. vnũů agnoſce inquit ilie· ſ. in⸗ eltigẽtia mediãte · vnñ dilige.ſ.mediãte volũtate· et vnũ poſſide ſez in ſerinio vel archa archane memoeie · quẽadmodũ etiã p intel lectum ſuadet paulus · Mon plus ſape ꝙᷓ opoetet fape · ſ ſape ad ſo beierats · Jed et magis ſe reſtringens ſeu determinans ßc dicebat- Nion mudicaui ſcire me aliquid inter vos niß xpᷣm ihm et hunc cru cifixum · Nos tñ addamꝰ et matrẽ eins dicẽte angelo · Accipe pue⸗ rum et matrem eius · quippe de illa canimus ꝙ aſſumpta in celum· ſui memon immemoe nequaq; exiſtat · Jane huius additio ſeu ad memoeiã admiſſio nõ eſt pᷣmiſſis ↄtraria nec ſupflua cut nec alia vna cum ipa ad xp̃m oꝛdinata pᷣſertim neceſſaria et vtilia · qna vbi vnum apter aiten vtrobiq; tin vnum eſt · Sʒ ſi memoeia tua tanqᷓm infirma nõ capit ſuꝑflua nul la de hoc ſit tibi cura vndecũqʒ hoc ꝓueniat · ſiue natura · ſiue etate· ſiue ifirmitate · O ſi p hoc foꝛtaſ⸗ ſis delirare iudiceris bñ tecum agitur · Nlam delirus ſenex a ſtati; bus et of̃ficijs admodũ ip̃i aĩme piculoſis facile ſuppoetatur I. COhISOSERTIO. Ecunda puella ſic ãñt· Vudiuiſti nũc ſoꝛoꝛẽ meã ꝙ ad vnũ tiñ memoꝛiã tuã accomodes exoꝛtantẽ · et certe ad hoc te multũ pꝛomouet · ſi tua memoꝛia ad multa nõ ſu da · imo ipa multox amputatio iuxta illud ſapiẽtis pẽis dſiliũ · Fi li ne in multis ſint actus tun mentẽ tuã eleuat ad dictũ vnũet om nium ſũmũ memoeiter retinendũ · Fudi gregoeij pape egregiũ ex⸗ emplũ ſupea ꝑ neptẽ meã recitatũ · Quo inquit extra ſe ſpargi paa prer diſciplinã mens nõ poteſt · eo ſup ſe intẽdere p ꝓfectum am⸗ plius põt · quia et in aitũ creſcere arboæ cogitur que p ramos diſtẽ di ꝓhibetur · vt cum riuos fontis obſtruimꝰ. flueta ſurgere ad ſu⸗ perioea reuocamus · Dices foꝛte dtentarer de dei memoeia p̃ alijs multis.G quid determiabit me ad vnũ cum excluſione multoꝛum. Certe hoc te determĩabit ꝙ vt pᷣmiſit ſoꝛ mea vnũ eſt neceſſariuʒ qð etiã eſt pᷣ om̃ibus delectationis cãtĩ · Dicẽte pſalmiſta antho⸗ nomatice · qemoe fui dei et delectatus ſum · nec hoc mediocriter ß vſq; ad ꝓpeij ſpiritus in exercitio dtemplationis ſalutarem defe ctum · delectatus ſum inquit et exercitatus ſum et defecit ſpũs me us · Mouitq; il iud vnũ ſi coꝛdi imp̃ſſum habeatur. nõ multon t̃. ſed vices ſuppiere oĩm · hinc em̃ de ipſo in figura dicit ſcriptura Om̃ia fmul in te vno hñtes · Heniq; vocatũ eſt nomẽ eius admira bilis deus foœetis tanq; eius qui qpter mirahilia que fecit foetis ð àd intimandũ ſe pᷣ cereris hoĩm memoeijs · quippe ſm phicam tra⸗ ditionẽ et expientiã q̃nto aliqua ſunt magis mirabilia. ranto ſunt etiaz magis memoabꝛlia. hinc deo ioquẽs pfalmiſta. Memoe in⸗ uit ero ab imcio mirabiliũ tuon · C. COhISIQRTIO. rcia pueila ſic ait · Frater cariſſime ð labilitate memoeie rue on turberis · Mam defectus iſte remedꝛabilis eſt multis mo⸗ dis · quibus ĩquiescerte nodo cinguli · manu cruce vel alio ñgno in margine libei àmonitione ſerun vxoꝛis vł ſocij arte ſcribẽd arte tradita in rethoeica tullij ne dicã arte q̃cũqʒ illicita vł ſupſtici oſa qᷓ abſit ab vſu honi viri · Licito aũt vſu remedꝛãdi ↄceſſo nõ ſolũ de fectꝰ foꝛtis memoꝛię eſt remediabilis. ß eſt eriã dtra erroees ſepe valde vtilis · valet eĩ tra accidẽtia bone memoꝛje.cui inter ala accidit pᷣſumptio qua vri hñ memoees ſuis memoꝛija initẽtes pᷣſu⸗ mũt · ablaʒ hoc ꝙ libeos reſpiciãt in caſibꝰ mulrouens periculoſis ficit memoenter capien⸗ m we iſtult nemedic puerbn ris loq bivnde ſentent itide o ubi pec ſtultus apnò m deratioẽ midiali. ſſtillud feſimat ſunſifre bülatiov patrẽ clne il virtut cſ vera ſtu ſtpelgẽd quſtulta nc mund tulucia e tid eon ₰ bane ſũt.] udennð cßco duudeg ſa 7atnihaun delntnns ci hr u da deluirin x 6 „ dnrinn „ um nznx nrx ur nu i c nxin atmn m Sn¶ rñ de xnn ne Denʒ wcxiin an pe Mu hn de lop —2 EM * —————„ w* m requiſiti · dare reſponſa quibus ipſos eõſultantes ducũt in erroꝛes pꝛeſumunt quoqʒ ſcribendi libeos · allegare faiſas licet a ſe opina tas autoeitates · Scontra aũt recognoſcetes ſe eſſe lahilis memoeie libeos in hmõ diligẽtius reſpiciũt nec indigeſte aliegare vel pꝛo ferre peeſumũt · ne uxta dictũ areſtotilis mõdicus erroꝛ in peinci⸗ pio maximus ſit in fine · Capitulum tercium continens dſolationes ſup ſtulticia ac ſup Sementia habente lucida interualla. Ercio poſt pᷣmiſſa ad dñam dſolatricẽ antedictam zcceſſe runt duo triſtes quon vnus de ſtulticia alter de mterpo iara dementia eſt dqueſtus · quibus itla ad dſelandũ eos de ſuis puellig quatuꝑe aſignauit 1⸗CORISDSRTIO. ſima puetla ad peꝛimũ triſtem ſic ait · O homo qui da Htulticia quereris · vel ſtultug es in veritate · vel ſolũ mundi reputatõe Fi ſtultus es in veritate de ſtuiticia non turbʒriſ · nec ſuꝑ ſtu lticia remedio indiges dſolationis · eo ꝙ te ſapientẽ eſſe arbitraris iuxta ꝓuerbiũ ſalomonis · Sapientioe inquit ſibi piger videtur ſeptẽ vi⸗ ris loquẽtibus ſentẽtias vbi dicit oꝛdinariuſ appatus ſapiẽtioe ſi⸗ bꝛ vdetur ſtultus ſeptẽ vris ſepti foꝛmi gr̃a imbutis qui lgquũtur ſententias ſacre ſcripture · Immo intĩ ſtultus ſe reputat ſapientem ꝙ iti dẽ dicit ſalomõ · Stultus cum inßpiẽs ſit · om̃s ſtuitos eſtimat LWoero ſi ſtultug es ſotum mundanon] hoim eſtimati one · ſit hoc tibi peo maxima ↄſotatione qõ · · ex hoc ſequit?· ꝙ nõ ſis veraciter ſtultus ſed ſapiẽs apud deum · Si vero nihilominꝰ ꝓpter ſtutticiã apud mũdanos eſtimatã te manet triſticia · Meccine te poterit conſi deratio dſolari ꝙ · f. gaude habes magi qꝙᷓ; ſi polleres tota fapietia mũdiali · vtpote qᷓ gaudere habes de aliquo melioei· Qud inquies eſt illud Scce mundialis ſapiẽtia infjat et extollitß ſtulticia in te tĩ eſtimata te hůũlando depeimit et iflationẽ ſiqua ineſß; tollit pᷣ⸗ ſertim ſi frequẽter eſtimet? ·tũc eĩ frequẽter humiliat · frequẽs aut hũiliatio via eſt ad virtutem hůjlitatis · ſicut lectio ad ſcientiã m patrẽ clareuallis · Sʒ q̃d Gerte virtus hůititatis ĩmo gradus vnus lliꝰ virtutis pᷣſtantioæ eſt qᷓm tota ſapientia mũdialis. quippe iila eſt vera ſtulticia apud deũ ·ꝙ igitur illa ſtuiticie tue tm̃ eſtimate ñ ſit peligõda · F magis econuerſo Nocet paulꝰ vas eiectionis·q̃ in: quit ſtulta ſunt mundi elegit deus · xt ↄfundat foetia · Ne ſapientia nũc mundana affirmat contrariũ · Japientia inquit hunus mundi ſtulticia eſt apud deñ · ſeriprũ eſt eim̃ ↄpeenhẽdã ſapientes in aſtu⸗ tia eon · Et iterũ dicit · dñs nouit cogitationes ſapientiũ quomam vane ſũt · Itidẽ quoq; dicit pdam ſapientiã ſapientiũ · et peudentiã peudentiũ repeohabo · nõne ſtultã fecit deus ſapientiã huiꝰ mũdi nã qe ñ cognouit mundꝰp ſapientiã deũ ·placuit deo ꝙ ſtulticiã pᷣ⸗ dicatões ſaluos facere credentes · K. COESSEATIO⸗ Ecunda ꝑuella ſie zit · O frater nõne iam p ſoꝛoꝛem meam di⸗ dicilti ꝙ ſapientia ſeu peudentia mundialis inflat et extollit ſtulticia aũt ſeu impeudẽtia mũdiali peudentie oppoſita humiliat et depeimit · Jed que ſit hon differètia · ſi vis ſcire videas in quo aut quõ peudẽntia mundialis extollat · Scce expientia docet ꝙ re putari facit · honoꝛari facit · in negociatiombꝰ lucrari facit · in au ro et argento diuites facit · in mundo dñari facit · plurimos pꝛel tot facit · nõnulloß reges cõſtituit · et hos et alios ea pᷣditos mul tum timeri facit · Zed hec quid ſunt inter tãtos id eſt inter ſtultos minus reputatos · ſed apud peudẽtes ſeculi huiliatos et depſſos · non aũt dixerim inter tantos ſÿm q̃ntitatẽ diſcretã · ꝓꝛo q̃nto ſtulto rum infinitus eſt numerꝰ.ß inter tãtos dixi id eſt inter tã ma gnosg qpter humliationem que ſtulticiã fequituhin virtute hũilitatis fa ctos · Flec quippe hũilitas licet in exterioi appentia ſit mime quã titatis tñ in exiſtẽtia eſt maxime virtutis· quapeopter magnos dſti ruit ip̃os mundi ſtultos · pius em̃ virtus ſua magnitudine dyabo lum vincit et pompas inſidian et laqueoꝝ eins · quẽadmodũ ha⸗ bira viſione ꝙ totus mundus dyaholi laqueis eſſet plenus et que ſico quis poſſet eos euadere reſpõſum eſt diuinitus ꝙ humilitas. Vñ ſm ſeripturã ſtultos deus elegit · elegit inqᷓ; eos ad ſtatũ altiſ ſimam celeſtis beatitudinis.nam et pſo deo teſte qui ſe humiliat exaltabitur · et ſublimis erit valde · vt qui hic fuit in ymis valde in celo ſit ſublumis · vhi potiſſime illa ſcriptura de deo loquès verifi catur ponit humilem in ſubimi · . COQEISOERRcCIO. Ercia puella ſie ait. G frater de ſuſciciã ſalcẽ ilia que penden tie carnis opponir? ſeu multe aſtutie que abuſiue ſapistia vel Pꝛudentia a nõnullis appel lat? nequaqᷓ; turberis · ob hãc ẽ apud deum et homines melioꝛõ ſoꝛtẽ ſperare poteris · hoc vidhetur ſalo⸗ mon ſapientiſſimꝰ innuiſſe · Vidiſti inquit hoĩem ſapientẽ ſibi vide⸗ ri magis illo ſpem habebit ſtultus · ſ·ſibi ſm gloſulã vtpote q̃ nõ innititur ſue peudentie tanq; aſtutus · et ſuper ſe refl exus. nõne em̃ iſte melioeis ſpei debet eſſe apud deũ qm ſi ſibi ineſſet que ei oppo nir peudẽtia carnis · certe ſic dicẽte paulo. forudẽtia carnis moes eit · peudẽtia aũt ſpũs vita et pax que. ſ.ſtultum pmði ſapientẽ effi cit vt paulus innuit · Fiquis inquit inter vos videtur ſa piẽs eſſe in hoc ſeculo · Fuitus fiat vt ſit ſapiens · ¶ Woero ſi vns ſcire ꝙ etiam ſtulticia iſta q̃ multe aſtutie opponi hoĩem cui ineſt in maioꝛi ſpe dſtituat etiã apud hoies · ꝙᷓ ſi multũ ſapiẽs videret?. Fudi ſalomo⸗ nem · Fnoui inquit ꝙ in muita ſapiẽtia muilta ſit indignatio. Hẽ⸗ pe qui ſibi ſapiens videt? tanqᷓ; aſtutus innitẽs peudetie ſue ſup ſe reflexus · is alijs indignat? tanqᷓ; inuidus et ſupbus · ſ et alij plu⸗ rimi ei indignãtur timetes eius aſtuciã et deceptiones et eiꝰ dete⸗ ſtantur inuetiones ꝛpſos impedientes · quo fit vt ſpe quã habet ad vaen vctus ueſ n e den veneran ne recit⸗ us moet am intul vtpolſt nbili dec nentes la dmenãc no tacte ſmint ne puter ille natus eſt umbhom Capit liature ſe Bima duuſi we vicdo. ſht dtra eauone etr igm Pſi m nlto qſcict nina et mal la ſcie Sna qua di abuiſen k *M dype— —,, mn — 3Rn. umn c„. ent hme 13 trinx EEr de ſit x en itnt tu pria nen rn M Oerr herrtpa m Vn nm v y inens er ſc 6 e n den nt— e ſe durtt pau 6 N npn t ſ·ſ— — rn ₰— v k—„ vn pe be 1 5i nu 45„ wNNwv—— manas pꝛomotiones frequẽtius fruſtratur rectus · et tanqᷓ; ñibn ſtultug non innitss peudentie ſue · nec quererz: que ſua ſunt ſup ſe reftexus · Hil COESDSRxTIO. MWarta puella ad hominõ gpter demenriã ꝙ qꝙ tempe patii c̃ triſtatũ ſie ait· O dilecte hoc te dſ olet? ꝙ mala que te dtin gie Pe dementie ppetrare tibi minime imputãtur. Vis hoc ſcire. Nudi. venerandũ antiſtitem Fmbroſiũ cuius dictũ in decreton volumi⸗ ne recitat? · Heq; inquit ſi p furoæẽ aliquis inocentẽ pimat obnoxi⸗ us moetis eſt quin etiã diuini legis oeaculo · Siquis p impeudenti⸗ am inrulerit necem accipit impunitatiſ ſpem et refugij facuitatem vr poſſit euadere · Judi quoqʒ et magnũ pẽem Rnguſtin in vene⸗ rabili decreton volumſe inductũ liquos inqᷓt ſcimus ſubito de⸗ mentes factos ferro fuſte lapidꝛhus moeſibꝰ multis nocuiſſe · quoſ dam etiã occidiſſe.captos autẽ induſtria et indicijs oblatos mime reos factos. eo ꝙ nõ volũtate ſʒ impellẽte vi neſcio qua hec geſ⸗ ſerrint neſcientes · quõ em̃ reus ↄſtituitur qui neſcit q fecerit · Ffec⸗ q̃m ſifdꝛet ſimplex ett ——„—%—„ N„ pater ille magnus · Deniq; ſtatus dementi e humils vel humil ioeũ natus eſt reddere et ſic vei gradu addere qui qᷓ̃nti ſit ᷣcij apud de⸗ um hominis eſtimationem excedit · Capitulum quartum continẽs dſolationes ſi up carentia magne ltature ſen ſcientie. Varto poſt pᷣmiſſa ad dominam dſolatricẽ acceſſit et aliꝰ riſtis qui ei ſuꝑ ignoæantia ſiue ſup l̃ature et ſcientie ca⸗ kentia grauiter eſt conqueſtus. Cui illa cõſolationis Ztia de ſuis pueltis quinq; deputanuit· Fima puella ad pᷣfatũ trſtẽm̃ ſic ait· Tariſſime nõne ſopius au dnnſti ꝙ varius eſt euentꝰ belli· Vñ qui magis pᷣſumit de ha⸗ benda victoeia frequẽtiꝰ vincitur in pugna · Sʒ ecce frater ſũt qui pugnãt dtra ignoꝛãtiã et cum multo ſtudion laboꝛe coꝛpmq; eui⸗ ſceratione et ren dſumptione vix poſſũt ip̃am ignoꝛantiã ſupare et fugare · Qæ ſihac in pugna triũpho potiantur et ſcientiã acquiſiue rint multo grauio et aĩe piculoſioe iminet eis pugna · ſ · dtra vanã gioeiã ·q̃ ſcistie maxime ſeculari ſoci atꝰ · habetqʒ ſpm̃ ſupbie cũ ſua militia et malicia foꝛtiſſimũ adiutoeõ. jta ſane ꝙ vix eſt aliqͥs adeo conſtãtis aĩmi qui hoc ĩ plio nõ ſi ubcũbat. ꝗpter qð multi dtra hãc ſequelã ſciẽtie poſſent optare tanqᷓ rem minꝰ piculoſam ꝙ in poei pugnã qua ↄtra ignoæãtiaz pugnauerũt atq; pᷣuatuerũt potius ſub cubuiſſent · Flanc cõſideratione capias ex traditione egregij patris Cegoeij· Mens inquit mea erudiri appetẽs vix ſupat ignoe antiã ſed erudita grauius contra gloꝛiam ſcientie. H. COhSSRTIO. ₰ Cða pnelia ſie ait · Wãmñce qᷓto ã̃ja maioe nobilioæ et ðlirati oꝛ ẽ cgepe rãto e itirmital xiculœe ẽ coꝛꝑis ifimitate · igi 3 — ntlatio vel tumoe anime piculoſioa eſt inflatione ſeu coꝛpgeis tu moꝛe quare et cauſa inflatioms huius vel occaſio ſnon init NMec materia triſticie minime debet eſſe · Jed quid · Certe magna lratura ſeu ſcientia cum ſeientia inflet tumoeis ſeu inflationis aĩme cauſa ſou ↄccaßo · vt in pluribus ſolet eſſe · Fudi yſidorũ qui hoc cõſide⸗ rans · q̃nto inquit ſunt maꝛꝛa lr̃ature ſtudia tanto ajmus arrogan⸗ tie faſtu et inflatu maiæe intumeſcit iactãtia Plec ille quare ſequi tur manifeſte ꝙ triſtari nõ debet quiſ de carẽtie magne irature ſeu ſcientie ·— „.OtiSOSTO. e grcia puella ſic ait · O frater qui ſe maioei pfectione ꝓpter mi⸗ noꝛem peiuat vtiq; ſe fatuũ eſſe ꝓbat · Sed quid · Drofecto qui i ſapientiã ꝗpter ſeculariũ ſcientian ſtudiũ arrogãter attribuit ille a multo maioei pfectione quaſi·ſ· infirmũ habes mẽtis oculũ a luce ſupne cogitationis et a claritate veri lumis ſe excludit · Fu⸗ di egregiã reßeei ſentẽtiã ſacre ſcripture exponentèẽ methapho⸗ ram in venerãbili decreton] volumie recitatã · Flbuginez inq́t ha⸗ bet in oculo qui veritatis lucem videre nõ ſinitur quna arrogantia ſapientie excecat? · pupilla nanq; oculi nigra videt albuginẽ tele⸗ rans nihal videt · quia videlic ſenſꝰ humane cogitationis ſi ſtuitũ peccatoꝛemq; ſe intelligit cognitionẽ intime claritatis app̃hẽdit · S auts ſchi candoꝛem ſapiẽtie tribuit a luce ſupne cogitationis ſe excludit et eo claritateʒ veri lumis nequaᷓ penetrat qo ſe apud ſe p arrogantiã exal tat ſicut de quibuſdã dicitur in epłdad Koma nosdicentes eñ̃ ſe eſſe ſapiẽtes ſtulti ſunt · MNee pater ille · Sed ꝙ ipe dditionaliter gponit alter ineſſe ponit · · yſidcœeus verba ſua clara peius p ſoꝛoæẽ meam recitata quare ſequitur; ꝙ js qui ita fa cit ſtultum ſe eſſe concludit· H. COSSOSRS TIO· Marta puella ſic ait? Hõne conſideras ꝙ nõ expedit homini a K reditoee plus mutuo recipe ꝙᷓ ſit neceſſe · Mempe q̃ntum rece vit tĩ ſolet creditoæ tandem ab eo repetere et ſi ue ſit a creditoꝛe mutnũ obtinerre vel ꝓ mutuo ſupplicare Suius eſt multo tantun⸗ dem ei reddere · Sʒ quid · Gerte in deo oĩs theſauri ſapꝛẽtie et ſcie denter poſtulãtibus mutnãdi dicẽte jacobe alphei · Siquis indiget ſapiẽtia poſtulet a deo qui dat om̃ibus affluẽter· ſ.q̃ntum eſt ex ſe licet poſtulãſ dtentari debeat ſi recipiat ꝙ modo indi gẽtie · nõ em̃ gratis dicit · ſiquis indiget · nec Ztis dixit paulus · Nõ plus ſape qᷓ; opoꝛtet ſape· ñ ſape ad ſobeietarẽ · i em̃ homin multũ credit᷑ mẽ antiſtes Imbeolius·Gui inquit plus creditur · plus ab eo exigitur ſicut ſcriptũ eſt · ſciẽti legẽ et nõ facienti grande peccatũ eſt · V.COSOSRSTIO. tie ſunt abſcõditi tanqᷓ eius ꝓpeij et alijs de gra ꝙ neceſſitate cõfi tum ab eo exigiꝰ· qð nimꝝ in hac materia ſatis expeimit venerãdꝰ ſbter jnenic enmn ms ⸗ peuſiſu umtili ſ dixit e noꝛt dquadi peem vr cta ſunt ſtudent ſcietie d caſiodri tione fu decreta duobus pertur. b angel won· peß delj in au j ßuntnon tmßnusp ſlataln. Anoa. qu ßun tibi de mnſne vale unmbeo. ibus dß ulu ert e n i r ien de ntim e o ucem kaa in kn ¹ vene iler ne xnE 6„ ——— em ab e p nxx¶ huppbenn⸗ 3 ntnid derrM . Zertr mn de e delane n etin nz en bas ¶ſ Tapitulum quintũ continẽs e 5 Pinta puella ſic ait. Quid eſt homo ꝙ de hoe turharis ꝙ non Spolies ſecularibus ſcientijs ·tã a gẽtilibꝰ ᷓ a catholicis dtẽ⸗ tui habitis · Ecce q̃ntum ad gramaticãm dicit magnus pater Nu⸗ uſtinus · ꝙ canoniatũ repitur · Indignũ inquit vehemẽter eſtimo vt verba celeſtis oꝛaculi aſtringã ſub regulis donati · Quantũ ve⸗ ro ad rethoeicã ex dictis venerabił᷑ jeronmi in decreto volumi⸗ ne inductis repio ꝙ ſacra ſcriptura nec ſub verbon venuſtate nec ſub terminis philoſophicis eſt ꝓferẽda. Vltimũ q̃ntum ad loycam innenio ꝙ ille tullius locutoe egregius de dyaletica loquẽs · Nli⸗ enum inquit nõ fuit vt huius infantie garrulã djſciplinã ↄ temne remus. Sed et gr̃ofus oeigenes cynmpihes et ranas quibus egiptij pcuſſi ſunt varias dyaletico garrulitates et ſophiſtica argumen ra inrelligit· Vñ et quidã doctoe ad frugẽ vite melioeis ſe duertẽs ita dixit · Iinquo coax ranis Zcœæuis vanaq; vanis Id loycã pgo que moetis nõ timet ergo · id eſt moetis dcluſionẽ · ¶/ Vex q̃ntum ad quadeuuiũ aſtro logiã et hmõi in antedicto volumie venerãdũ pẽem Vmbeoſium dixiſſe inuenio · Rſtrologia et al ia hmõ qͥ deſpe cta ſunt quia nihil valent ad ſalutẽ ſ; mittũt in erroæẽ dum ex hbis ſtudent curã anime nõ hñt · qui vero xpᷣm nouit theſaun ſapiẽti e et ſcietie dei inuenit · quia nquit 1d qð vtile elt · de hac quoq; materia caſſiodrũ loquentẽ inuenio Fſtrologiã inquit ſacrilegã ſuma intẽ⸗ tione fugiamꝰ quã etiã nobiliũ płon iudicia damnãuerũt Sed et decretalis quedã epła iliã damnãs · Qui videt inquit ĩ aſtrolahio duobus annis peniteat¶¶ Meniq; in canone et abanus dixiſſe re⸗ peritur · Legimus de beato jeronimo ꝙ cum legeret libn cycerõis ab angelo eſt eoœærectus eo ꝙ vir xp̃ianus figmètig intenderet pa⸗ ganon] · Poſtremo redeũdo ad gramaticã repio cancnes docõtes ꝙ ep̃ vei pᷣſbiteri ſeu miniſtri ſi offdunt in gramatica vel barba riſmis aut ſoleociſmis deum inuocãt et verba que ꝓłerũt nõ intel⸗ ligunt · non ſunt ideo a ſcolaſticis deſpiciẽdi nec veridendi. Vnde et magnus pater Fuguſtinus ſic dixiſſe refertur in decretis · Cum iſte ſcit alia · et ille alia· et iſte vtilioꝛa. et ille minus vtilia vł᷑ eti: am noxia · quis non in eis que ille ſcit ei nõ pᷣferat neſcientẽ · Quid 1itur tibi de iſtis cum ſalua ſecundũ hec moꝛum tuoꝝ honeſtate tranſire valeas ſine iſtis · pᷣfertim cum in volumine ſepedicto dica tur in rubeo: In vanitare ſenſus et ohſcuritate amhulant qui ſecu⁊ laribus dißiplins oceupantur: dſotati ones hoĩm qui ſe credũt vir tutibus carere ac ſup dificili virtutũ acquiſitione · Vmto poſt p̃miſſa ad dominã cõſolatricẽ acceſſit et alius riſtis ſup materia p̃miſſi capituli grauiter conquerendo· Cui iiia gra dſolationis de ſuis ꝓuellis tres adi wit . COhiSOSETO. —— Wima pnella ſie ait · O homo ñ ſeires virtutis apeia non longe Diſtarer a te dſolatio tibi neceſſaria ſup virtutũ carẽtia. Niw rum ſicut pᷣſto eſſet conſo latio ſup auri carentia ad quod habendũ via homiĩ patens eſſet et ad quod ip̃m aun quaſi exiſtens ſuiipſius nunciꝰ hoĩem liberaliter inuitaret · Fta eſt ꝓfecto ꝙ et hoĩ credẽti ſe carere virtutibus pᷣſto ſeu qpinqua eſt dſolatio. ſi attendat eius pꝛia hijs ſimilna que de auro ſunt ſuppoſita· de quibus loquit? il luſtris Peneca · Nulli inquit pᷣeluſa eit virtus · omnibus patʒ · om̃s admittit · om̃s inuitat · non gligit ↄñm · non cẽſum · Nudo hoie con⸗ tenta eſt · H-COpISOSRAcCO. cnnda puella ſic ait · Nu amice quereris virtutibꝰ te carere. Nide ꝙ bñ dſideres aut em̃ amas virtutes aut nõ amaſ„Bqui dem non amas · ad quid tunc de ean dtriſtaris carẽtia · i vero vir rutes amas · Vtiq; illas amas que ſunt · nõ eris eiñ quõ tibi amabi⸗ le poſſet eſſe · igitur amas virtutes que exiſtunt et hic quidẽ vł in te vel mn alijs · ñ amas illas que in te exiſtũt · quõ igitur credis iuꝝ tuã q̃relaz te virtutes nõ hẽe. Sed ſi amas virtutes in alijs exiſte⸗ tes nec ſic querela tua habʒ locũ · fam em̃ duinceris virtutes te ha bere · iliuſtri viro Feneca teſtimoniũ ꝑhibẽte · Ecce quid dicit · Sci as inquit eum multis virtutihus abundare qui alienas amat. „ HI. COpIS OSRTIO. Frcia prella difficulratẽ virtutes acquirendi iuxta pᷣfati tri⸗ ſtis querelam attendẽs et cum eo vero vel falſo ſupponẽs ſic Zit · De hac re amice quõ ſe habeat p plures neptes meas ſup̃ iſtru ctus fuiſti vbi et didiciſti ꝙ libẽs poſſes dicte diffi cultis incõmo dum tolerareq maximo dmodo dſequẽte in dirtutũ acquiſitione et conſũmatione · Sandẽ quoqʒ viã et hic apphende et peo incõmodo dit̃ficultatis ſi ꝙ fuerit Pter vtilitates ibi deductas ſeu ipan dedu ctionis · alias hic vel eaſdem aliter deducẽdas attende. ce enim adeptis virtutibꝰ ſcias ꝙ p eas dſequeris aĩe oænamentũ· vul nera te aĩe medicamentũ · a piculis munimentũ Sram hoim · eqnimitatẽ honoꝛẽ et honeſtars · generoſitatẽ oprimã · ſocietatẽ regalẽ ſeu im⸗ periaiẽ poteſtatẽ · Vis ſcire ꝙ dſeq̃ris p virtutes aĩe oænamentũ Fc ce habetꝰ in venerabili decretoꝝ volumie. cꝙ virtutes ſunt qᷓſi ꝓi⸗ cture ad aĩe oↄnamentũ. qe illa aĩa a deo depingitur que habz vir⸗ tutũ gram renitents · Vis ſcire ꝙ p virtutes dſequeris aie vulne⸗ rate medicamentũ · Fudi Gregoꝛiũ ĩn ethicis ſuis· Quid eſt inquit virtus niſi medicamentũ · et quĩð ẽſt vitiũ niſ vulnus I Vis ſcire ꝙꝙ P virtutes ↄequeris a piculis munimentũ&cce dñs poſt paſſio nem volẽs diſcipulos expontere piculis anteqᷓpirtute muniti eſſet dicebat eis. ſedete in ciuitate quouſq; ſuami btute ex alto. Cõco⸗ dat aũt et Seneca virtutũ amatoæ Muliꝰ inq;t ẽca foetuita inexpu⸗ gnabił᷑ murꝰ ẽ · intꝰ inſtruim ſi ps illa tuta eſt. pulſari hõ p̃t · capi ñp̃t · ¶ Vis ſcire ꝙ ðᷣtutibꝰ 8r boim dſeqͥris Nudi il luſtrẽ ſenecã Ideo inyn 7 bsſinynn uglt mnnon . aſuen qm neunſefos nollint fom bew erbon⸗ tyndins r vppn unzgeroin· adrirtute nM gmni ſaetat. I mtutũ achhus ulla pſtanuoꝛ eſt. jmliaritate ſuntt ngalẽ en inpialẽ ina appellato · V ndictů eſſ intelli nlitutů eſtſi recte tur· hie mens bñ in mpꝛt ·et vires ſub ons vyrtus m men vnuiute mnon: binhuit bonoes h. * onns eruncj Fusmſs 6 — ene, n ailhll, ec nfn zd inn natn Mn lwe cin N — e ain x xfn zer dlxxn⸗ ti deo inquit gratioſa eſt virtus vt inſitũ ſit matis ꝓbare melioea⸗ Vs ſcire ꝙ vꝛrtuti bus equanimitatẽ dſequeris · Nud magnũ pzem Kuguſtinũ·Virtus inquit eſt equalitas quęedam vite vndiq; conſo nanð racioni · Bʒ hec pᷣdicatio cauſalis eſt.nam eq̃litatẽ hmõi vir⸗ tus cauſat · Mempe ſm Senecã animũ reddit aſperis · blandiſqʒ iui ctum · neutri ſe foætune ſubmittentẽ · quẽ nulla vis frã gat · quẽ non attollant foꝛtuita nec depemant. Vis ſcire ꝙ P virtutes dſequeris honoeẽ et honeſtatẽ. Scce honeltus dicit? aliq́s eo ꝙ nihil habeat turpitudinis · vt dicit yũidorꝰ et ſubdit · Hazʒ quid eſt honeſtas niſi bonoe ppetuus ·et quaſi honoꝛis ſtaeus · Vis ſcire qꝙ virtutibꝰ dſe⸗ quaris geheroſitatẽ · Fudi iłluſtrẽ Penecã Quis eſt inquit genero fus · ad virtutẽ a natura ↄpoſitns · Vis ſcire qꝙʒ virtutibꝰ dfequaris optimã ſocietatẽ · Fudi iterũ Benecã illuſtrẽ qn de viris ſimil ibuſ m virtutũ actibus et habitibus loquẽs · Omniũ inquit ſocietatum nuila pᷣſtantioe eſt · nulla firmioe eſt ꝙᷓ; cum viri boni moꝛibꝰ ſiłeg famitiaritate ſunt diuncti · Poſtremo vis ſcire ꝙ virtutibꝰ dſeq̃ris regalẽ ſeu impialẽ poteſtatẽ. Ecce dicitur quodã mn libꝛo de ſpu et aĩma appellato · Virtus eſt habitus mentis bene inſtitute · quod ſa ne dictũ eſſe inteiligas ad ſimilitudineʒ regni · ſicut em̃ illud bene inſtitutũ eſt ſi recteãn eo dſulat?. et recte impetur · et recte ohedia tur · Bic mens bñ inſtituta eſt · cum ratio recte ↄſulit · vo lũtas recte impat · et vires ſubiecte volũtati recte obedꝛũt · anc bonã inſtitu tionẽ virtus in mente facit · Pa em̃ rationẽ jllumiat et voluntatẽ de ſeruitute vitioꝝ ad impium ſublimat · Fudi illu trẽ Senecam ⸗ Vis inquit honoee habere magnũ impium dabo tibi · impa tihn. Capiculũ ſextũ dtinẽs dſolationes ſup ſtimulo carms et vniuer ſaliter ſuꝑ vitijs et inclinatione ad peccandũ ſeuqꝙnitate in matũ· Erto poſt pᷣmiſſa ad dominam ðſolatricẽ p̃ᷣnotatã acceſſit et alius triſtis de materia pᷣmiſſi capitul i dquerens tanqᷓ; de cauſa ſue deſolationis · ꝗt ilia cõ̃ſolationis Zratia de ſuið Puellis quatuoe ei adiunxit. 1.COpISOERxTIO. Fima puella ſic ait · O amice ea de quibus cõ̃quereris non ab⸗ hoereas· facile em̃ iſte remediabilis eſt defectus tanqᷓ nature non ingenitus nec infixus. Fudilluſtrem Senecam hec aperte innuentẽ · Rulla inquit naturalia coæpoæis et aĩm vitia ponuntur quidquid infixum et ingenitũ eſt leuiter ð vincitur. Kec nle· qᷓſi dcat arte poſſunt vitia leuter vmnci · Qua inquies arte · Certe arte bone dſuetudis · Dices iten · eſt ne ars ĩ dſuetudie. Pſt oĩno HMõne em̃ fabeicãdo fiũt fabei et edificãdo edificatoæeſ ſolẽt fieri · ſcribẽ⸗ diq; frequẽtia acquirit? ars ſcribẽdi · Sʒ et regła iuris ẽ ꝙ oĩs res y aſcũq; cauſas naſci. P eaſoẽ diſſolui· ſʒ dſuetudie vititʒ naſcitur Qnid ergo miri ſi etiã dſuetudine ſupple dtraria viciũ diſſol uatur ſeu vincatur dſuetudine ·.recte opandi qua virtul acquiritur que vt dicit magnus pater Fugꝰ. Ers eſt recte viuẽdi qua quidẽ arce hahita cum ars vt areſtotiles ille dicit · non deliberet ſimul habe tur ars dtra reliquias vitionꝝ ſique ſunt ſeu dtra ſtimulũ carnis et Pnitates in malũ facile triũphandi · hinc nanq; famoſus ille ſocra tes virtutẽ laudans vt calcidius quidã de ipſo narrat dixit ip̃am eſſe que res impoſſibiles ad ꝓoſſibilẽ redigeret facititatem · ICOSOSNCHO. Scunda puella ſic ait. Soꝛoem meam audiuiſti aſſerentẽ ꝙ vi cia et ꝓnitas in malũ arte quadã leuiter ſupantur · Zed eſto q nõ leuiter hocip̃m dferret plurimũ · tunc eĩ exercitiũ circa materi⸗ am virtutis que eſſe dinoſcit? circa bonũ et difficite cœxonã digne pee alijs mereretur · quippe ꝓnitas nature coerupte ad actus libi: dinoſos ſi victa fuerit cœꝛonat virgines et pari pacto vniuerſali⸗ ter ꝓnitas in malum ſi vincat? vel poꝛtionem aliquã gaudij addit ad coꝛonã · quã in celis expectamus ſed nec coꝛonatꝰ niſi qui legi⸗ time certauerit · B quid · Certe iegitimo certamie fit malũ bonum Nndi magnũ pem Fuguſtinũ. Bonũ inquit eſt factũ malũ · dũ ma te accipitur bonum · ſẽut ecõuerſo apoſtolo · Kactum eſt malũ bo⸗ num · cum bñ accipitur malũ ·I · cum ſtimulus ſathane patiẽter po⸗ tatur · tũc eĩ et nõnunqᷓ poetatur vtiliter gratia coopante · quẽad⸗ modũ dickum eſt pauio voce redempÿtoeis · ſufficit tibi gratia mea ſed et pſalimniſta ait · in deo ſperaui non timebo quid faciat mihi ca ro · Guius carnis ſtimul in hoc quideʒ manifeſte appet vtilitas ꝙꝙ ipᷣm pauiũ dtra vitiũ ſupbie cuſtod iuit ꝓut ip̃emet nõ erubuit cõ krteri · Ne inquit magnitudo reuelationum extollat me · Watus eſt mihi ſtimulns carnis angelus ſathane qui me colaphizet · „/ H.COIS fOSRNTIO. Frcia puella ſic ait· O amice dcupiſcẽtia que ſe carniſ ſtimulo anifeſtat foꝛſitan idcirco te dtriſtat · qe cul pã times · S; licet ſit bona mentiũ culpam recognoſcere vbi nõ eſt culpa ·tñ hecci ne recognitio circa carnis dcupiſcẽtiam ſi abſqʒ conſenſu habetur non eſt neceſſaria · udi magnũ pẽem Fuguſtinũ ꝓut in decretoꝝ venerabili volumie recitat? · i inquit dcupiſcetia vł᷑ inobedientia que adhuc in membeis moeibundis habitat pᷣter nr̃e volũtatis le⸗ Sem quaſi ſua lege mouet᷑ · ſi abſq; culpa ẽ ĩ cope doemiẽtis · quã: to magis abſq; cuipa eſt in coꝛpe non dſentientis · it· CObSDERNTIO. Warta puel la ſic ait · Odilecte dic queſo mihi · bunquit nõ li⸗ benter aſcenderes poſt xpᷣm dil ectu aĩme tue ad celeſtẽ para⸗ [Syſum ad locũ illum voluptati st ineffabiliũ gaudion · Hibeter mques et vtinã cito poſſem aſcõdere · fac ergo tibi ſcalam ꝑ quã il Lo aſcendere valeas · facerẽ inquies · ß q̃ ex materia nõdum didici fum! magn licett beicab nus al ſivnul ſtare al conſcẽe vobs 1 (ap ſen paſ Pir ſeu hcut ſip q nõ me ſic etã ſ nec vyet paſonẽ one ade hutdub ta · Fud inpare d hunone d ueſtimet imqut qu ſulatnec mernene njtvel di K yne 2 gnn 1„uan zon nnir r emn inutn nun pcerxx nir n eet eit hrnn e nn am n„ der n¶ñnMin — nt zx * * e enemn na renn ———— ea tr den n rognon NupetamiM⸗ — 1 1 — ₰ 4 Vis ergo ſeire qna ex materia · certe eꝝ illa lignoꝛum materiã quo⸗ rum in oꝛto dſcientie tue plurima foꝛſan muenies ſuccreuiſſe Fudi magnũ pẽem Fuguſti nũ mirabilẽ hãc materiã tihi indicantẽ vide ticet vitia rua et paſſones e quibꝰ arte quadã ſcalã tibn optimã fa beicabis · Mõpe de xp̃ Ioquẽs afcẽſione. oſt iltũ inquit quõ poſſu mus aſcẽdamꝰ et coꝛde ſeqmur iltũ affectuq; piter · aſcõamꝰ auts ſi vnuſquiſq; nñm vitia et paſſões ſubdere ſibi ſtudeat. ac ſup eas ſtare aſſueſcat et ex ip̃is ſibi gradum dſtruat quo poſſit ad ſupica conſcõdere · eleuahũt nos ſi fuerint infra nos de vitijs niis ſcala nobis facimus. ſi viu catcemus · Mec pater ile. Capitulum ſeptimum comtinens conſolationes ſuper iracundia ſeu paſſone ixe. Fptimoò poſt pᷣmiſſa ad dÿam dſolatrics pmemoꝛatam ac⸗ ceſſit et alius triſtis et dquerebatur ſe multũ pati rati one bracũdie ſue ſiue ire. Eui i la ad cõſolandũ eu de ſuis pu, eilis tres deputauit · I·COSfOSRNTIO. Bima puella ſie ait · O amice cur cõquereris de iratundia tua ſeu paſſiõe ire qᷓ tibi ſatis eſt ꝓficua rõne hñde victqie · Plẽpe ſcut ſi paulus ſtimulũ ſib datũ ñ ſenſiſ nð tam gl oꝛioſã victoꝛiã qᷓ nõ mecnocrẽ gaudij poꝛtionẽ ad coꝛonã̃ ipius addidit hahuiſſet ſic etiã ſi racũdĩa ſeu ira q̃ tibi materia ẽ pũaiis exercitij careres. nec vctoæꝛã coꝛonandã obtineres · hiõ cujes igit? ſi p iracũdiã ſeu paſſionẽ ire ↄtingat te moueri ſciẽs te p hoc ſi victoe fueris ad co rone additam̃tũ ꝓmcueri · Himin illa victoeia nõ ſolũ eſt deo Sta hautdubiũ ſʒ etiã in boc mũdo a ſanctis viris eſt magnifice dmen data · Fudi gkoſum antiſtitẽ Fmbꝛoſ m. Frec lan inquit eſt motum tempare dñlio. nec minoeiſ· virtutis dici? cohibere iracundiã · indi gnationẽ dpeſcere · ꝙᷓ oĩno nõ jraſci.cũ plerũq; id leunꝰ iſtuq foe⸗ tus eſtimet? Fudi quoqʒ et caſſiòdon nec incaſſum. hlam melioe eſt inquit qui vmcit irã qꝙᷓ; qui capit cinitatẽ. Iʒ eſto ꝙ paſſo qñq; pᷣualeat nec vincat? ſaltẽ hoc qð inde fit eo minus mpurat?.Siqu dem ex venerabili patʒ decreton volumiĩe ꝙ quidqd caloꝛe iracũ die fit vel dicitꝰ· nõ eſt mputabile niſi aſſit iteratio vl Pſeuerãtia H. COESDSERTIO. Ecunda puella ſic ait. S cias o amice paſſionẽ ire nedum qñq; ſi pualeat mereri veniã · vel quãdoq; ſi vincatꝰ eſſe ꝓficuã · Ve runm etiam in pluribꝰ eſſe caſibus neceſſariam · pꝛeſertim ſi a pueni⸗ ente rõne impet?. Nudi joem og aureũ· Si mqᷓt mra nõ fuerit · nec octrina ꝓficit · nec iudicia ſtant· nec crimia cõpeſcũtur · Itaq; qᷓ cũ cauſa nõ iraſcitur peccat · patiẽtia em̃ irrationabilis vitia ſeminat negligentiaʒ nůtrit et nõ ſolũ malos · ß etiã bonos ad matũ inui⸗ tat qui cũ cauſa iraſcit? nõ fi iraſcitur· ſ vitio · hlec ilte johãnes · ) Ht · COhiSOSRCIO· 3* 6 *„ — ——— Brcia pnella ſic ait · Icias rurſum amice ad cõ̃mendationẽ ire ꝙ ſicut aſerit thomas aquinenſis de pfectione aliquan virtu cum eſt ira ſicut foꝛtituðiñis · vt dicit? in tercio ethicon · Nec iile qui etiam dicit ꝙ ꝛra qñq; dicic? vol untas vindicãdi aliqð m̃ãlefi⸗ ciũ· et ſic ira nõ eſt paſſiq pꝛopeie l oquẽdo nec eſt in iraſcibili· ſed in voluntate et ſic ira eſt in deo et ĩ beatis · et fuit in xp̃p· xlio mõ dicitur apꝛie ira paſio quedã vis iraſci bilis que cõ̃tingit ex hoc ꝙ appetitus ſenſihilis tendit ad defenſionẽ alicuius quod apprehen ditur dtrariũ volico et deſiderato ·et ſiquidẽ fit ex oꝛdine rationis inſurgens vel oꝛdinata rõne · ſie dicitur ira p ʒelũ et ſic fuit in rpo ſlec aquinẽſis · qui rurſum dicit ꝙ ira ſm ꝙ õ paſſio ·nõ opponitur manſuetudini · ſed eſt materia eius circa qᷓ. quia etiã mitis iraſcitur qñ opoꝛtet · Sʒ et phus in ſus moealibus dicit · Non iraſci in qui⸗ bus opoetet inſipꝛencis eſt · Capitulum octanũ continens dſolationel ſ up triſticia oꝛta ex er fonea ſeu nimis arta conſcientia· Gtauo polt pᷣmiſſa ad pᷣdictã dñam cõſolatricem acceſſit Pt alius triſtis ↄquerẽdo ſe habere erroneã et nimis artã Fonſcientiam · Gun illa compatiens tanqᷓ; ſpiritualẽ infir⸗ mitatem habenti nimis grauem de ſuis puellis dſolatio⸗ onið gratia duodecim deputaut⸗ rima puella ſic ait · amice ſcias conſcientiam dupliciter eſſe — erroneã · Primo quidẽ eo ꝙ nimis lata · Becũdo vero eo ꝙ m⸗ mis arta · Vtroqʒ etei modo a medio virtutis deuiatur· et erratar in via mox · Verum ſi vis ſeire qui vel quales ſint qui ſecundũ pei mam errant conſcientiam vel ſecundã · Profecto pꝛimo modo erro neam habst dſci entiam hoies peccatoæes et mãdani · de quoæũ er⸗ roꝛe Poeciana loquẽs ↄſolatrix· Om̃ig inquit moetaliũ cura quam multipliciu ſtudiolab oe exercet · diuerſo quidẽ calle peocedit · ſ ad vnã tm̃ beatitudinis finẽ nitit? puenire · et ad ven honũ natu ralis ducit intentio · et ab eodẽ multiplex erroe aboucit · quippe ſi cut peius deducit · quidã mũdanon ſummã felicitatẽ dſtituũt in di untijs · quidã in delicijs · quidã in di gnitaribꝰ et honoeihꝰ. quidã in alijs dſimitibꝰ. de quibꝰ om̃ibuſ dici pᷣt cũ pſalmiſta · Dixi ſemp hij errãt coꝛde · Sʒ et ſalomõ dicit ĩ ꝓuerbijs · aĩme doloſe errãt in peccatis hmõi cõſcientiã hñtes erroneã · ſ.qui viã mox faciũt ſibi atã que ducit ad pditions ſimiles ſunt cuidam ſen qm trãſire vo⸗ lens lignũ trãſuerſaliter poſitũ ſup ripã fecit ip̃m berillo median⸗ te latius eſſet appere. quiq; pedõ ſuum ad partem illam poſunt quam arte ſua appoſuit. et ſic in aquam cecidit VMoꝛro qui ſecun do mõ dſcientiã habẽt erroneã · eo ꝙ habẽt nimis artã ſunt illi fre duẽter · q de nouo ad deũ ſũt duerſi ſpũaleg viri vel quicũq; hoĩes deuoi ts la nemt poc n dium do nel per me an p tn ntero cacogl deletta ziapm reyn m ecirca dplicit qude d dabitw ſtan te da ſubſ peu tie turꝙ d malo cu um dez habentet tintas et cendere dhiato webů ali nquipob cidiquos Wnaum ani ta wn in ſa inchis me fimitare Nicole uwer cau is atus ut mfirm du Ri 7 L 6 — N Om. an en menwh neco Mde trun un dn lt qu dei xusi „ l er aiNir nt · Hn nnw 3fce rrrret · durbp 0.— i di—. deuoti et cum hoc timoꝛati qui ſunt illis ſimiles qui per pontẽ ſa⸗ tĩs latum hñt ire · quẽ tñ magus aliquis ſtrictum eis ad ſimilitudi nem fili vel calami factt apparere · qualis magus eſt dyabolꝰ qui hoc mꝛatiter ſolet facere· Wreſertim qñ viam moꝝ per puriuſ me dium reſpiciũt · · ſtantibus eig in ralipuritate ꝙ nec ꝓ toto mun⸗ do nec pꝛo vita ſua deum vellẽt offendere. B via ſufficienter lata per mediũ purius inſpecta appere poſſet arta. ßcut econuerſo via arta ꝑ medium groſſius puta berilinũ inſpecta apperet magis la⸗ ta · Flij aũt quia timoæati ſunt verẽtur ſicut job omnia opa fua ſiue interioea ſiue exterioea · quon] dſcientia erronea attẽditur qñq; can ca cogitationes interioꝛes rõne quan timent ſe in peccaeuz vel in delectationẽ malã ↄſenſiſſe · qñq; attenditur circa vota. qũq; circa aliaꝓmiſſa Wreſertim iuramẽto firmata · qñq; circa dfeſſiones ex vñ pᷣcepti integre faciẽdas · qñq; circa alia peecepta · qñq; vniuerſali⸗ ter circa facta pplexa · Quãuis vero ſm p̃ᷣmiſſa dſcientia dici poſſit dupliciter erronea · tñ de pꝛimo modo erronea · eo ꝙ mmis lata. q quidẽ dtritione dfeſſiõe et fatiſfactione curat? hoc in loco non tra ctabitur · ſed tantũmodo de ſecunda que eſt nimis arta· que ſi foœæ⸗ ſitan te pturbat dſolationes requiras a ſoꝛoꝛibus meis quarum di cta ſub ſequentur · H. COpISEBRTIO. cunda puella in genere ↄſolans triſtem ꝗpter paſſionẽ dfriẽ⸗ ie erronee ꝑturbatũ ſic ait. O amice hoc te peimo oim cõſole rur ꝙ dſcientia erronea multũ laudis hahʒ · hã qᷓſi nihil õ in ea de malo culpe. ſ ſolũ erroe ĩ intellectu ſeu app̃õſiua virtute et mul⸗ rum de pfectione · ¶·timoe et amoꝛ dei · Vñ nõ ſunt deridõd talem habentes infirmitatẽ · ſed magis laudãdi vtpote quos adeo vꝛget caritas et timoe dei felialis · ꝓ peo toto mãdo nollent deã ſcienter offendere peecato moetali · licet timoe vœhemẽs deũ offendioi et dubitatio de agendis nõnuilos hmõ ntm̃ pturbet · ꝙ lepedm vl moebũ aliũ grauiſſimũ eligerẽt · vt ⁊ rali eſſent infirmitate ſappd ri · quibꝰob hoc multũ eſt dpatiendũ · ſuntq; gp̃oſe et benigne ptra ctãdi · quos nimnꝝ et hoe põt dſolari · ꝙ ſua infirmitas eſt curabił᷑ ꝙq; maximi vni hac infirmitate ſcrupuloſe ↄſciẽtie viſi ſunt labo⸗ raiſe. qui tandem eurati fuerũt in toto vel in parte quon ꝙᷓ; plures magni in ſacra theologia doctoꝛes ſunt effecti Pces foꝛte qᷓs aut qlis me curabit · aut ſolaminis medicamentũ mhi Pſtabit hac infirmitate laboꝛanti · Profecto ſi ex defectu peauenit capitis aut melãcolice complexionis · exptum erit ad medium recurrendũ. Sĩ⸗ vero ex cauſis alijs antedictis loco medict dfeſſoe aut dſolariꝰ pa tiẽs lratus et diſcretus requiratꝰ.qui ſi et ip̃e vel qñqʒ eadẽ labo⸗ rauit infirmitate.tũc ceteris paribus optimuſl eſt et pꝛe alijs requ rendus · Mimrum homo qun frequẽter mfirmitates patitur et me⸗ dicinis vcitur etiam vpſe quodãmqdo medicꝰ efficit?· Mixi autẽ ꝙ ℳ— „ L8 ℳ † debet eſſe lratus vt conuenientes ſeiat diſcretiones cognoſcere et per eas ligamen ſoluere intricate ↄſci entie · Id quod etiã valet ꝙ naturaliter ſit diſcretus quatenꝰ partim per lraturam · partim ꝙdi ſc retionis induſtriã dictam habẽti infirmitatẽ ſalubres quibus iu⸗ uare ſe poſſit regulas ſciat dare · Wixi quoq; ꝙ dſiliarius hmõi vel cofeſſo? patiens eſſe debet et infirmãti ↄpatiens · ſ· non arguendo ip̃m ruditer de nimis longa et intricata ↄfeſone · vel ip̃m repellẽ⸗ do vel ſic dicẽdo· nihil eſt· fatuitas eſt · Nam per verba huiuſcemo di infirmus mime eſt adiutus · Quid ergo · Gerte cum om̃i bemgni tate opoetet ligamiĩa ſoluęre et dare ei regulas opoætunas · N.COhIS fOEER TO. Srcia puel la attendens errantẽ ſpecialiter circea malas cogita iones ſic ait · O cariſſime contemnas cogitatões hymõi · quan. rãti one times in peccatũ moꝛtale vel in eius delectationẽ dſenſiſſe ſi tamèẽ non ſint moꝛoſe nec cũ deliberati one admiſſe vel cum com«⸗ placentia habite que ꝙᷓuis ſint tñ incidũt tanqᷓ; muſce in faciẽ ho⸗ minis impingeẽtes abigende · non tñ hoc opoetet nec expedit fieri ſpuendo vel te manu cruce ũgnando · aut caput mouẽdo vel alio tali ſigno · Jed quietiꝰ te habeas potiꝰ atq; te duertas ad aliquid boni cogitandũ· ᷣcipue ad paſſionem xp̃i vel ad virginis gloꝛioſe landes et beneficia quo demones fugare poteris · qui hautdubiuʒ hhmõi ingerũt malas et ĩimundas cogitationes · Nas ꝓfecto ꝙ con temnere valeas · nec eſſe ſerupuloſus ſi non ſint moꝛoſe. nec cũ cpn placentia tibi veniãt. hoc diſcas exemplo. Quãuis em̃ publice ex⸗ cõicato in eceleſia ſepulto vel cimiterio locus ille recõciliari indi geat· non tamen ſi exeõicatus eundem locum ſubito ſolum pertrã⸗ ſeat abſq; moea.—— IHf. COEISOSRTO. arta puella conſcientiam attendens circa vota ſie ait · ꝗ dile e ſi erronea conſcientia circa vota habita te perturbat ſcias hra eſſe que circa hanc materiã conſcientiã alleuiant. Drimũ qui dem eſt ꝙ ſecundũ tioeologos · Votum eſt conceptio melioeis ꝓpa⸗ ſiti aimi deliberatione firmata · Jed quid · Gerte qpter peimam dit⸗ finitionis huiꝰ particulã qua dicitur melioꝛis qpoſiti nõ poteſt ſo cundum thomam de aquino votũ fieri de malo nec de indifferenti ſed tantum de bono et de tali bono ad quod quis alias non tene: tur ·Illud autem quod in aliquo euentu bonum eſt et in aliquo ma lum · nõ obligat niſi ꝙ euentu bono · non ꝓ malo · facit ad hoc ver⸗ bum ylidoei hoc dſiderãtis· In malis inquit ꝓmiſſis reſcinde fidez in turpi voto muta decretum · quod incaute vouiſii non facias · im⸗ pia eſt ꝓmiſſio que ſcelere impletur. Rurſum apter ſecundã pᷣmiſſe diffinitionis pticulã qua dicitur aimi deliberãatione firmata ſecun dum doctoꝛes quicunq; in anguſtijs ſubito et indeliberate aliq̃d vouent non ſunt obligati · Nd quod quidẽ facit ꝙ licitũ eſt alicui ve dr cit Pᷣꝰ rib tis ſint tẽs · lum nere rem· nih leuia àd ba · taſtul ſunt d hoc a quia aliud tio ex graue litur. ſerua neret dotun tent d fiendu ynde ſi moblic npu umelli ſaut ex Wadid enic ewputat nſs ad lo8 ecun boc in n X Nn rxttui ðpules dei ancnba n t x nnn 1l EE xn nn v dum nncenh uei- · Vetun d zenekrm Jed— — 3„ 3 nn. el dtr— xm rt ken N. er de tl den — F„ 120—, empletu d . — nSuſny 2M Pano ta re dtriſtat. hoc te poterit cõſolari *, . ℳ F 4 venire contra factum ſuum apter anguſtiam tempis ad deliberan dum · peout nõnunqᷓ legibus ↄpꝛohatur. Facit quoq; ad idem ꝙ li citum eſt alicui venire dtra allud quod peomißit feruoꝛe paſſonig peout decretoꝝ in volumine repntur. ꝙd vora igitur illa nõ tene⸗ ris que feciſti cum non eras compos tui ratione grauis infirmta⸗ ris vel turbationis aut gaudij excellentig. Rfec em̃ in taln Fᷓu poſ ſunt eſſe quo ratio homnis eſt ligata vt ad deliberandũ nõ ſit po rẽs · Mempe ſic dicit boetiana dſe otatrix · Mu bibus atris ddita nul tum fũdere poſſunt ſidera lumen. Tu quoq; ſi vis kumie claro cer⸗ nere verum tramite recto carpe callem · gaudia pelle. pelle timo⸗ rem· ſpemq; fugato · Moc dolce aſſit. Mubila mens eſt vinctaqʒ fre nis· hec vbi regnãt · Fecundũ quod in votis cõſcientiam tuã al teuiare poterit eſt quidẽ hoc. ꝙ ſi non ſint rationabilia.nõ tenerig ad va· Mimirum ex hoc venit ꝙ ſecundum thomam aquinenſem vo ra ſtulta vt de non pectinando caput in ſabbato et ſimilia potius ſunt deridenda qᷓ ſeruanda· et magnus ille harbarus Flbertuſ ad hoc addit ꝙ ſi etiam peo honoꝛe fiant ſancton ſeruandã nn funt quia cum ydolatria ſimilitudinẽ quandaz habent · Venit qnoq; et aliud ex pᷣmiſſis ꝙſ ſecundũ thomã antedictũ. Sj carnis macera⸗ tio ex voto ſit ꝓmiſſa implenda eſt rationabiliter · ita vt natura nõ Brauetur Sed quia in his que ad ſeip̃m ptinẽt de facili homo fal⸗ btur. ideo talia vota ↄgruentius ſecundũ arbitrium ſupiois ſunt ſeruanda vel pᷣtermittenda jta tamen P ſi magnũ grauamẽ immi⸗ neret et non eſſet facultas ad ſupioꝛeʒ recurrendi nð debet hom votum ohſeruare · ercium eſt quod in votis tuam alleuiare po rerit dſcientiam ꝙ ſocundũ Pfatum aquinenſem. Quidquid votum tendum impediret ſi pñs eſſet etiã voto facto obligationẽ aufert Vnde ſi al iquid poſſibile cum vouetur poltea fiat impoſſibile toli rur obligatio · vt ſi quis diues vouerit edificare eccleſiã quam po⸗ eà Pauptate ſupueniente pficere non poſſet non obtligatur· Roc tñ intelligendo ꝙ ſi factus eſt oĩno impotẽs abſolutus eſt a toto- Ii aũt ex pte ita ꝙ totũ pficere nõ poteſt tũc remaner ſolũ obliga⸗ tus ad 1d qð poteſt · et non ad aliud. Rec ſm doctoẽ antedictum Veniqʒ quartũ quod cõſcientiã alleuiat eing qui ex ſolo ꝗpoſito ſe reputat quaſi ex voto obligatũ eſt hoc quidem · ꝙ eũ dicat aqui nenũis ad votum tria neceſſaria requirũtur · Drimo quidẽ delibera⸗ tio. S ecundo ꝗpoſitum. Jercio ꝙmiſſio in quo pficitur ratio voti- Ex hoc intertur ꝙ ſolum qolitum non habet obligare · V· CObSDERTO. Winta puella ad dſcientiã attendens circa ꝓmiſſa ſic ait. O ka fiſſime ſi erronea dſciẽtia circa Pmiſſa Pſertim̃ iuramẽto firma ꝙ vꝛdelicet plura ſunt ꝓmiſ⸗ quis iurauerit aliquid qð per le ad ꝓmiſſum hoc impiendũ ſa hmõque non obligant · Mempe ſ Catũ eſt ſe factuꝛ etiã ſi ſit tiñ venia minime obligatur · Nudi verbũ yſidꝛi pꝛius inductum et in vene rabili decreton volumie recitatum · In malis peomiſſis reſcinde fi dem ꝛẽ · Flinc eteĩ venerabilis quidã doctoe ait · Auſticia exigit vt id qð iuratur ßit licitũ et honeſtů ·.ꝙ in ſe nõ ſit moꝛtale vł᷑ venia le peccatum · quando etiã iuratur aliquid indifferens quod ex cir cumſtantia poſſet eſſe veniale vel moetale nõ debet ſeruari · nec eſt ob ligatoe ium iuramẽ tũ illo caſu vel circũſtantia exiſtente · Vnde kquis iurauerit ꝙ nunq; erit negociatoæ · aut etiã miles · aut ꝙ nõ ten ebit feudũ ab iſto dño· aut ꝙ nõ ſeruiet iſti vel illi · aut accipi⸗ et donum vel mutuũ· non tenetur illud ſeruare ſi alnter non poſſit viuere niſicontra illud faciat · quia iam res venit ad illum caſum de quo ſi cogitaſſet ab inicio et iuraſſet de illo illicitũ eſſet iuramꝰẽ tum · et generaliter vbicunq; aliquid ꝛuratur faciendum vel vitan dum quod facere vel vitare eſſe moꝛtale peccatuz vel etiã veniale circũſcripto iuramento · non eſt ſeruandũ hmõi iuramentũ· ſed põt venire contra autoeitate ꝗpꝛia · ISee de his ſecundũ thomam aquinenſem plenius poteſt dici videlicet ꝙ quicũq; iurat aliquid ſe facturum obligatur ad illud faciendũ niſi vergat in deterioꝛem exitum · Vergit autem in deterioꝛem exitum dupliciter · Vno modo quia ab ipo peincipio habet peioꝛem exitum · vel qua eſt ſecundũ ſe malum · ſicut cum aliquis ſe iurat adulterium pacturum in quo caſu peccat urando et peccat iuramentum implendo · ſiue quia eſt maioeis boni impeditiuũ · puta cum aliquis murat ſe non intratun religionem vel ꝙ non fiat clericus · aut ꝙ non accipiet plationem in caſu in quo expedit eũ accipe · et in hoc caſu peccat quidẽ iurã- do inquantum ponit obicem ſpirituiſancto · qui elt boni pꝛopoſiti mn ſpiratoe · tamen ſ eſt melius bonnʒ aliquod ad quod nð tenetur non peccat juramentũ ſeruando · ſed multo melius facit ſi non ſer⸗ net · lio modo vergit in deterioæem exitum peopter aliquid quod de nouo emergit · quod fuit impᷣmeditatum · ſicut patet in iuramen to herodis qui iurauit ꝓuelle ſaltanti ſe daturum quod petiſſet · hoc enim iuramentum poterat eſſe a peincipio licitum intellecta conditione· ¶ · ſi peteret quod dare deceret · ſed impletio mramenti fuit illicita · Hec aquinenſis · Cuius dictis concoꝛdat doctoe pᷣme⸗ moeatus · Cum inquit due ſint partes iniuſticie· ſ. facere malum· et dectinare a bono · ſicut iuramentũ non obligat ad faciendũ ma⸗ lum · ita non videtur ꝙ obliget ad declinandũ a bono · cum nulla ſit vtilitas talis iuramemti · quod dico pꝛopter obedientiam · apter quam et ſi non ſit faciendum malum · eſt ramen dimittendum ho⸗ num cuins dimiſſio dpenſatur cum bono humilitatis que ſeruatur in obedientia · Wreterea cum dominus conſulit opa perfectionis contrarius quodãmodo ſibn eſſet ſi opoꝛteret ꝙ occaſione iuramẽ⸗ ti abſti neretur a talihus · Credo ergo ſine preiudicio ꝙ iuramen⸗ tum vergit in peioꝛẽ exitum ſex modis · Heimo cum nuratur aliquid — er qu leb⸗ cati riun nell pin pan nõ lo furnů pelꝙ det ci do ꝙ lit fa lendi credo impor q̃mui niten apeia pter tant ſo punn nramen Mr Fll lltana i F * 7 — quod eſt moꝛtale in ſe. Jecundo cũ juraeur quod eſt veniale in ſe. Tercio cum iuratur aliquod indifferẽs quod ex circũſtantia effici rur vemaie vel moetale · Quarto cum iuramentũ exctudit opus pi etatis ex caritate facienduʒ · vt cũ iurat atiquns qꝙ nichil dabit iſti ex caritate· Qumnto cum excludit opus de genere bonoeuz · vt cum quis iurat ꝙ nunᷓ erit ep̃s monachus vel eanonicus vel ꝙ nõ ce lebeabit vſq; ad menſem · vel ꝙ non ieiunabit peo deo · vel pæo pec catis ſuis in pane et aqua niſi Pcipiatur ei· vet ꝙ non dicet pſalte⸗ rium vel ſeptem pſalmos · vek ꝙ nõ iuuabit iuſtum in licitis et ho⸗ neſtis vſq; ad certũ tempus · Iexto cum excludit opus indifferenf pia intentãe peo deo aut ꝓ ꝓximo faciendũ · vt ſiquis iurat ꝙ nõ P in tentione pꝛo deo aut pꝛo ꝓximo faciendũ · vt ſiquis jurat ꝙ nõ loquatur martino · vel nõ intrabit domũ eius · vel nq coquet ad furnũ eius · vel nõ molet ad eius molẽdinum. vł tal 1a nõ faciet ei vel ꝙ non vendat ei rem pꝛo minoei pᷣcio qᷓm tali · vet ꝙ non come⸗ det cum eo ad eandẽ menſam · S aliquis iuret hmõi indifferẽs cre do ꝙꝙ apter hmõi iuramentũ nõ debet declinare a talibus· ſi ea ve lu facere pia intentione et Pter deũ et ſalutẽ aĩe fne · et qpter tol⸗ lendũ ſcandatũ ꝓximi dtra q; ſic iurauit In pmis aũt tribꝰ modis credo ꝙ poſſit quitibet ſic iurans autoæitate apeia venire dtra · Sʒ imponeda eſt ei penitẽtia de temerario iuramsto· In reliquis tribꝰ q̃muis hhmõi iuramenta non ſint obiigatoeia nec imponeda ſit pe⸗ nitentia pꝛo trãſgreſſione eoꝝ tan P pꝛo moetali · nõ expedit tamõ apeia autoꝛitate venire cõtra · niſi dpter vegente neceſſitatem · tum ter reuerentiã ſacramẽti · tum ꝗpter ſcandalũ ſimpliciũ · qui repu tant ſe incurrere piurium et inde incurrunt in facilitatẽ tabendi in Piuriũ et detractionẽ. Nñ petõda eſt abſolutio a ſupioꝛe qui hmõi iuramenra debet facile relaxare. nel potius oſtendere ſic inrantes non fuiſſe obligatos · et imponere penitẽtiã de temerario iuramẽto Peniq; ad hon plenioee intellectũ videndũ eſt que cõditi oneg implicite intelligantur in uramentis. Sciendũ gitur ſecundũ ve⸗ nerabitẽ dñm hoſti · pꝛout p iura probat. ꝙᷓ in om̃i iuramẽto intet iiguntur iſte dditiones tacite vt faciam hoc ſi doo placuerit · Item ſi pape placuerit. quia eiꝰ autoitas vꝛdetur excepta ftem ſi res in eodem ſtutu pmanſerit vt patet in eo qui gladiũ ſanus depoſuit et ilum furioſus repetit nõᷓ teneoe reddere eti am ſi iuraui Itẽ ſi mihi kidẽ ſeruaueris · nõ ſeruãti em̃ fidẽ nõ̃ eſt fides ſeruãda · Vnde ſi nõ facis quod ꝓmiſiſti non teneoe.· Item ſi juro tibi pecunnã reddere ad certum tempus ſpe future numerationis ſubauditur ſ pecuniaʒ numeraueris Itẽ ſi iuro tibꝛ al iquid ſoluere ad certũ tempꝰ vel ad certum diꝛem ſubaudit? vbi index contra pcipiat. nam ius ſupioeis ſemꝝꝑ vꝛdetur exceptũ · Item ſi juro ti bi dare dotẽ fubauòitur ſi nu ptie ſecute fuerint · Item ſi iuro tibi tanqm regi vel ep̃o te depoſito nõ obligoe. Idem videtur ſi iuras mihi tanᷓ ep̃s ſoluere pecuniã ꝙ poſt depoſitionẽ non remaneat obligatus · quod credo verum ſi in vti litatem eccleſie peccunia verſa fuerit · Ftem ſi iuro ſtare mãda tis tuis pꝛo offen ſa tibi vel tuis facta · ſubauditur niſi imoderatũ quid pᷣci pias iniuſtũ illicitũ impoſſibile vel inhoneſtum · quia taii bus parendũ non eſt · vnde ſi pᷣcipias tale quid ꝙ iuraturus nõ fu⸗ iſſem ſi mandatũ tale ſciuiſſem non videoꝛ obligatus · rediget? er⸗ go hoc ad arbitriuʒ boni viri Ftem ſubitel ligitur ſi facułtas ſe ob⸗ tulerit alias nõ imputabitur · excuſat ergo hoĩem neceſſitas vl im poſſibilitas · Item ſi iuras mihi reddere vinum vel bladũ ſubaudi⸗ rur eiuſdem bonitatis · nõ ergo vinũ nouũ pꝛo veteri reddes · Item iuro tibi dare filiã meã vł ſoeoeẽ ĩ vxoeẽ. id ẽ bona fide laboꝛabo vt eam habeas nec em̃ ad aliud obligoe cum alienũ factum pᷣſciſe peomittere non poſſim · tem ſi alicun uro ſolue re pecuniam vſqʒ ad certum diem · ſubauditur niſi per ip̃ᷣm fuerim abſolutus · Item ſi alicui iuro fidelitatẽ vel eti am ꝙ dtra ipᷣm non ſim · Id hoc obli⸗ goe ne peocurem vt vitam vel membeũ perdat vel terram ſuã · Moꝛ ro ſi me oł̃fendat vel ꝓximioꝛes meos defendere me potero vł tu⸗ eri · quia ꝓximioꝛes videntur excepti eſſe · fteʒ cum generalitas ob ſcuritatem pariat ſi aliquid generaliter uro non videoe cogitaſſe de his ſup quibus ſpecialiter uraturꝰnon fuiſſem et ſic interp̃tan dum eſt iuramentũ ſzm intentionẽ jurantiſ · qñ ſine dolo murat · ſecꝰ a utem eſt quando iurans adhibet · ſed recipiens eſt ſine dolo· Flec ſecundũ holti · Fodendus ẽ aũt et alius caſus ſecundũ venerabilẽ Fapmundũ · Si debitoe iurauit creditoei ſe ſolutun aliquid in cer to termino et impeoitus non põt ſoluere · ſquidẽ quando iurabat ab initõ credehat ꝓbabiliter ſe poſſe ſoluere non peierabat in hoc et ſi poſtea fecit poſſe ſuum et nõ potuit pſoluere in certo termino non eſt piurus ex hoc · ſed multo magis excuſatur ſi miſit pecumã tempe debito et illa in via caſualiter eſt amiſſa · VI. COEIS HOERSTIO. Fxta puella triſtem circa pᷣcepta erroneum depᷣhendenſ ſic ad ip̃m ait · O amice ſi circa pcepta erronea cõſciètia te perturbat rmedia que ſequũtur tam ex me q; meis ex ſoroꝛibus capienda in toto vel in parte te poterunt conſolari · Primum quidẽ ẽ ex me ca⸗ piendum ꝙ ſi abſolui vis a debite in eadem fac materia notabili⸗ ter vltra debitum ꝙ nimmrum faciendo ſperare poteris firmiter te a dehito abſolutũ · Exemplũ accipe·teneris ex pꝛecepto diebꝰ do mincis et feſtiuis a ſeruilibus opibus abſtinere · Sed quid · Certe ſi pluribus diebus in ebdoma da aut etiam regulariter a ſeruilibꝰ vacare opibus dſueuiſti pꝛe ſertim vacãdo deo et oꝛatiombul intẽ dendo et caſu te contingat in die feſtiuo quandã ob neceſſitatẽ ali quid opari · dummodo hoc ſine ſcandalo fiat notabili te ꝓpter hoc bat lat loc ren ſte face boc fat et enpl nbut talij da ſu Igit? lulm ſerua pꝛelu rum ſam plooa opoete quis in lum de ſe depo vumor ſelvt tur. non lepeo ken dnohig wnlura! vtpe nre poſſu 4 peopꝛ Inta die neein ins qu ſomen tnnn in r ——— x ye rrr l pol bimx d e ne nr ln e cMalr inð a perpen— b ce peepe— , 3 grauari in conſci entia non opoetet · quẽadmodum et ſiquis alicu in quinq; ſolidis teneretur et ꝓer modum muneris viginti · centum vel milie marcas liberaliter ei daret talis bene deberet ꝙ de quinq; ſolidis alias ſoluendis quittatuſ eſſet in contrariũ illud pẽis careuallis dictum altegabis · Ingfatum eſt ſpirituiſancto quidquid feceris · eo neglecto quod facere tenerig Sed ad hoc facile patet rñſio · Nam hoe dictum dicti patris locuz habet in monacho aliquid motu ꝓpeio facienre et aliud ſibi a pꝛe lato iniunctũ de cuuus intentione certus eſt negligẽte.pſertim il⸗ lo quod motu facit ꝓpeio hoc iniũctum quod negligit recõpenſa⸗ re non valẽte · vel potelt dici verum eſſe dictum patris clareuailis ſtãte obligatione et de bito dtra quã ypotheſim talia quies poteſt facere et tam magna ꝙ de deo amico ſuo hene habet Pſumere. ꝙ hoc pacto modicum illud debitũ ad quod erat obligatꝰ nõ requi rat et ꝙᷓ eſſe ceſſauerit obligatus · Id hoc nimirum ſuł᷑fragatur ex⸗ emplum de quibuſdã antiquis patribus de quibus habetur in fio ribus caſſiani in quodam hyſtoꝛiali ſpeculo recitatis. Vbi quidem rali pᷣmiſſa rubeica ꝙ ieiuma et alia hmõj peo loco et tempe ſeruã⸗ da ſunt et moderanda de quodã dſequenter textualiter ſic infertur Igicꝰ cũ diebꝰ quinqᷓgeſime noſtram cellulam viſitaſ. humi pau⸗ tulum confidentes cepimus percunctari· Cur apud eos tanta ob ſeruantia caueretur ne quis totis diebus quinquageſime ieiunare pꝛeſumeret · Id hec ille · Opoetet quidem nos dſuetudinem maio⸗ rum cuſtodire etiam non percepta ratione. Verũtai quoniam̃ cau⸗ ſam hunus rei vultis agnoſcere tempꝰ eſt omni rei ſub celo tempꝰ pioꝛandi et tempus ridendi æc̃ ·peincipali autem bono ita nullum opPẽtet eſſe vacuum tempus vt ſine eo cuiꝙᷓ; eſſe non liceat· taqʒ ſi quis in fratris aduentu in quo xp̃m debet humanitate reficere vel cum detectõ et imbecil litag carnis repationẽ viriũ eſce perceptio ne depoſcit · vel cũ tempꝰ feſtiuitatis eſcan ↄgruũ votũ induiget jeiunion rigidam obſeruantiã indiſrupte voluerit retinere· neceſ⸗ ſe eſt vt nõ tam religioſus ᷓ inconditus atq; irrationabiliſ habea tur · non enim precepra virtutum in quibus pti q; bonum eſt peinci pale pꝛopter ieiunia ſunt tenenda ſed potius iciunia pꝛopter illa · Vaiem igitur diffimtionẽ ſuper eiunnj qualitate iugiter retinẽtes id nobis congruum nouerimus. ſi in eo tempe ratio · ſi qualitas · ſi menſura ſeruetur· nec ita vt ĩ ꝛpſo ſpei noſire terminum defigamus ſed vt per ipᷣm ad puritatẽ coœedis et apoſtolicam caritatem perue nire poſſumꝰ. nunquit autem ait poſſunt filij ſponſi ⁊c e ver⸗ ba peopꝛie tempus oſtendũt in quo poſt reſurrectionẽ per quadea⸗ Sinta dies domino cum diſcipulis epulante ieiunare illos quoti⸗ diane eius pꝛeſentie gaudiũ non ſinebat · Illas autem iei unioꝝ vi ctimas quas nobis violenta viſcerum conuulſione inconſiderate ext oꝛquentes domino recte offerre nos credimus · Kle qui diligit miſericoediã et iudicium execratur dicens · Ego dominus diligẽs iudicium et odio habens rapinam in holocauſto· lec ille qui poſt iſta vt in pꝛedicto ſpeculo traditur peemiſſa hac rubeica · O⸗ pfe⸗ ctis non eſt lex poſita quia cõmunia ſupgrediũtur pꝛecepta fub⸗ iungit dicens⸗ Noero quadrageſime lege qui iuſtus atq; pfectꝰ eſt non renerur exigui huius canonis ſubiectione contentus eſt · quẽ peofecto illis qui per totũ anni ſpacium delicijs vel negocijs ſe⸗ cularibus implicantur eccleſian. peincipes ſtatuerũt · vt hac tega tn quoãmodo neceſſitate conſtricti his ſaltem diebꝰ domino vaca⸗ re cogerentur · ac dierum vite ſue quos totos quaſi fructus quoſ⸗ dam fuerãt voeaturi vel decimas domino dedicarent · Ceterũ juſti quibus iex non eſt poſita qui ſpiritualibus officijs nõ exi guã itlã id eſt decimam partem · ſed totum vite ſue tempus impendũt · quia hberi ſunt a deciman legahum functione · Idcirco ſi eos ſupueni⸗ ens honeſta et ſancta neceſũtas cœartauerit audẽt ſtationẽ jeiunij abſqʒ vlła diſceptatione laxare · nõ em̃ decimaruz ab eis exi guitas mutuatur qui omnia ſua domino ſecum pariter obtulerunt · Quod pꝛofecto abſq; ſummo fraudis reatu facere ille nõ poterit · qui ni⸗ hil voluntarie offerens deo inexcuſabiliter ſoluere decimas ſuag legis neceſſitate compellitur · jec in dicto ſpeculo ex floeibꝰ caſ ſiani qui collationes patrum compilauit · ec his in contrariũ ter cius articulus conſtitutionis ad noſtrum · extra de hereticis in cle mentinis inducatur · Ile nimirum articulus eſt peimo omnino er⸗ roneus peopter erronei articuli de impeccabilitate hominis impli cationem· que quidem impeccabilitas nunqm in pꝛemiſſis imptica tur · ZJecundq vero eſt erroneus quia ſubiectionem obedientie cir cà peecepta ecelelie vniuerlaliter excludit q̃nta ſpiritus lihertas per premiſſa dicta nequaqᷓ; docetur · Mam et illa rubeica ꝙ perße⸗ etis non eſt lex poſra · quia cõmunia ſupergrediuntur pꝛecepta ſa ne eſt mteiligenda · quèadmodum et illud apoſtoli· fuſto non eſt ter polita iò eſt impoſita tanqᷓm onus · quia juſtoꝛum habituſ inte rio? inel inat eos ad hoc idem ad quod iex. et ideo non el eis one roſa ſecundum thomam aquinenſem · ecundum quem etiam ſecũ⸗ do inſtio non eſt lex poſitã id eſt peo juſtis. ſod iniuſtis qus peo pter tranſgreſſionez eſt poſita id eit ad tranſgreſſiones cohi bẽdas Mual dicat apoſtolꝰ.ſi omnes eſſent juſti nulla neceſſtas eſſet dan di iegem ſez cœactiuam contra vitia · quia ipſi ſihiipſis eſſent lex · Filnd vero verbum quadeageſime lege qui iuſtus atqʒ perfectus eſt non tenetur · ſic eſt ſane capiendum· quis non tenetir eam ſecũ dum lirteram adeo rigide et oneroſe obleruare quo minus ipſam ſecundum virtutem epikeie interpꝛetari valeat · et iuxta rubeicam que peemitritur pꝛo locg et tempoꝛe · dummodo non eſt contra in- tentionem iegiſlatoꝛis ſeruare poſſt · et etiam moderare per quod quidem non remouetur quin quantumcunq; inſtus de legi cõmuni ne ni co ce tu- ad mut run vert ediſi quc lus a in ein tur ſt ſemit ſis ig hoc q in cal 6 v dioꝙ la. Slt, etiplu ſi ſe pa mliter a bonm he nvel ec ſin pvtr toneſt om ſm ſcier erent ſic⸗ ſseſſ ſatit votciun rec idecol. ouciʒ con tlvel i wnhiji d ſernare teneãtur pꝛecepta eccleñe ſane intel lecta ſecundũ intentiò nem eccleſie pᷣcipientis · ¶ Stant ergo pꝛemiſſa ex patrum collatio nibus accepta ad quoꝝꝝ àppeobationẽ multũ contert ꝙ de eiſoem collationibus extracta quidquid ſit de alijs caſſiani dictiſ per vin centium hyſtoꝛiographũ vna cum qmpluribus alijs floes noĩan tur caſſiani tanqᷓ; app̃ciandi iocudius et fructuoſius imitandi · quẽ admodũ in decretis dicitur vincentij opuſ laboꝛioſum non ſperni mus · ſed imitam?. ꝙqʒ q̃ntum ad eiuſdem operis ſeu coklationũ eæ rundem fructuoſam imitatõeꝝ dictus hyſtceio Sphhꝰ ſeribit in hec verba · Claruit vir iltuſtris fœhãnes here mita qui et caſanus gak tie p̃ſbiter oedinatus multa ſeripſit et certe ipſius opuſcula multã edi ficationẽ ↄtinent animan nee inter multã anti quon opuſcula quicqᷓ; àd ſpirituales ꝓfectus atqʒ pfectionis apicem tendenti vti lius arbitroe me legiſſe. Mam et beatus pater noſter dominicus vt in eius vita legitur libeum iltum qui collationes patrum inſcribi rur ſtudioſe legens ac vigilãter intelligens ſatutis in eo rimatus emitas magnum in eo pfectionis apicem appeehendit Exp̃miſ ſis igi tur patet ꝙ quis abſotui poteſt pꝛo tempe a puo debito.per hoc quidẽ ꝙ i eodẽ genere notabiliter facit vitra debirũ maxime in caſu quo an illud paruum ſit vel non ſit debitũ dubitatur- VvI. COhSORRxTO. Sptima puella adhuc circa pꝛecepta erronee dubitants alijs volens remedijs conſolari ſie ait. Scias amice peo vno reme⸗ dio ꝙ in dubijs bonon viroum vita atijs eſſe debet viuendi regu la·&ſt igitur reſpiciendũ ad facta bonoꝛ viroeum et diſcretoæmn et ſi plures tales vel vt in pluribus caſu tali eis occurrente ſic vł᷑ ſie ſe habere inuenires aut eſti matione tua iudicares.tunc et tu ſi militer agere non fomides · Dices foꝛte in ↄtrariũ tales vtri et ſi bonam habeant dſcientiam · non tamen ſcientiam circa illam mate riã · vel econuerſo habentes ſcientiam non habent dſcientiã vel ſi ſcirẽ ꝙ vtrũq; haberent · foꝛte ſic non facerẽt · Sed reſpondeo. qñ non eſt omnmno certum pꝛobabile.tamen eſt et modicũ dubiũ quin ſmul ſcientiam habeant ac bonam conſcientiam. et quin ita ſe ha berent ſi caſus taleſ eis occurrerẽt·tunc peo excuſatione tua noue ris eſſe ſatis ſi ſimilnter feceris · Mempe in moealibus et circa hüa⸗ nos actus non eſt demonſtratio requrenda · Jiquis em̃ tam certaʒ noticiam requireret non minus erraret · ꝙᷓ ſi in demonſtratiuis ſciẽ tijs de apol ogis aut argumentis thopicis ſiue de pſuaſionibus re thoꝛicis contentus eſſet · Burſum peo alio erronee dubitationis re medio ſcias ꝙ in his que ſolum ſimt mala. quia peohibita muitũ excuſat vel in toto vel in tanto conſuetudo · imo in talibus ex vi ra tionabilis dſuetudinis p̃ſertim ſi bſcripta ſit eſt cõtra ius ſcriptum — multotiẽs faciendum · Hlam et gratioſe dicit ille Gratianus ꝙ con⸗ ſitutio vtentium moe ibus confirmatur Quãuis etiam ſupflua oꝛ⸗ namenta geſtare ad placendũ multis ſancton] autoeitati bꝰ repꝛo⸗ betur · tamen hoc fine excluſo ratione dſuetudinis geſtari poſfunt ſine graui peccato · Ham cecilia deuotiſſima cilicio ad carnem erat induta · et deſuper deauratis veſti bus tegeb atur · et B artholomeꝰ paltio albo per ſingulos angulos gõmas habente purpureas vte batur · ꝙ ſi ei peccatum hoc fuiſſet · quomodo tunc veſtis ſua vna cum ſa ndalibus in vigintiſex annis vt legitur vtiqʒ non ſine mira⸗ culo a putrefactione et ſoꝛdibus pꝛeſeruata s autem ſcire cur in talibus circũſcripto ſaltem ſcãdalo excuſare valeat cõ⸗ ſuetudo · Profecto d ocet hoc autoꝛitas · docet et ratio · Scce dicit autoeitas magni patris in decr etoꝛum volumine canoniata · Quſ quis inquit rebus pᷣtereuntibꝰ rictius vtitur ꝙᷓ; ſeſe habẽt moꝛes eoeum cum quibus viuit · aut intempans · aut ſupſtici oſus eſt · Sed et ratio ſpecialiter quantũ ad oꝛnamẽta eſt in ꝓmptu · Fimin] res que paopter ſan nouitatẽ · et per dſequens raritatẽ ymaginationem excitant et ꝓuocant ad libidinẽ · eo ſeʒ ꝙ peopter ammirari hoĩes res hmõi magis conſiderant et de ip̃is peofundius cogitant · lile quidem res quando in dſuetudinẽ veniunt ceſſant yma ginati onez excitare et ad libidinem peouocare · eo ꝙ tune ceſſant eſſe quedam rara et ãmiratione digna et conſiderari chgitatione pæofunda · Vi. COhISIDERTIO. Eeaua puel la p̃miſſis remedijs adicit alia et ſic ait · Fliud re⸗ edium circa pꝛecepta eſt epikeia que ſecundũ illum areſto⸗ tilem exiſtens interpᷣtatiua legis melioꝛ eſt qᷓ; iuſticia legalis · ec vwalet in contrariũ ſi dicatur ꝙ eius eſt legem interpæetari cuiꝰ eſt condere ·&ſto eĩ ꝙ in foꝛo cauſaꝝ interpꝛetatio nõ ſufficeret · niſi que fieret a peincipe vł a iegiſlatoꝛe · bñ tamen ſufficit virtus epi keie in foꝛo dſcientie · nõ ſolum circa pꝛecepta humana · ſe d eti am circa diuina pᷣcepta · et tanto magis circa diuina · qᷓ̃nto deus ratio⸗ nabilioe eſt magiſqʒ benignus · ꝙᷓ quicunqʒ alius legiſlatoæ · Bed quid · Profecto ſecundũ hane virtutem licet interpꝛetari ꝙ pꝛece: pta dei nõ ſunt aò tollendã omnẽ ſpũalẽ dulcedinẽ cum dominuz ſermone euangelico dixiſſe conſtet · tugum meũ ſuaue eſt· Inter du ram igitur et benignã circa pꝛecepta ſententiã peo benigna eſt po⸗ tius ceteris paribus interp̃tatio facienda Hurſum ſecundum epikei am interp̃tari licet pᷣꝑepta confoœꝛmiter illa ſentẽtie thome aquinẽ⸗ ſis qua dicit · Drecepta iuris poſitiui non ſe extendunt vltra inten⸗ tionem peecipientis que eſt finis pᷣcepti · Pec autẽ eſt caritas · nec non et iili ſententie ipſius qua dicit nullꝰ obligatur ad impoſſibi⸗ le·et ideo ſi tot pꝛecepta pꝛelatus ingerat ꝙ ſubditus ea implere non poſſit excuſatur a peccato. et ideo pꝛelati abſtinere debent a multituòme pᷣceptoeum · ec ille aq̃nenſis · Sane dictũ impoſſibile 45 quod cte nber ßbile viÿ ſit mrell et oedman peritos im oꝛtare n em̃ multw te non p⸗ dum carite võnulle au et arolnin ſtate vide onatur iu pꝛemittitu mponitw keie ſic in intendit n Vis hac ſ ne pcepte ta vt ex pᷣ tum dep: non obli fecko ſair nnocenti nus agn tem ſuppo urũ eſt nor its. ded ꝙ matem ſi oh undo fatun daepoſſen. Ona pn Woctyl itan. g 18 conſolan da plures p ſnt jlle Ppeecep tento vr pec Wd igitur c ℳ ad quod qnis non oblixatur ſecundũ epikeie virtutem in lege płe cte libertatis interp̃tandũ videtur non ſolum de abſolute mpoſſi⸗ bili.ſed de eo etiã pꝛout dicti doctoeis ſonant verba ꝙ vix eſt poſ ſpile vtpote nimiã habens diffieulrate altter non appet quõ poſ ſᷣt intelligi benedictum illud verbum rpi · Onus meum leue Hlam et oædinarius appatus deckarãs iliud mpoſſibile de quo ad iegiſ⸗ peritos mpeoperando xp̃s dixit · oneratis homines on eri bus que Foetare non poſſunt ſic ait · ugum leue repellitis ner mrũ·quod em̃ muitum vel nimis eſt difficile quomodo hoc dicetur leue· Cer te non qpeie nec etiam verificatur in hoĩe deũ citra perfectũ gra⸗ dum caritatis amante · qᷓmuis quantum ad gradꝰ amoeis poctioꝛes nõnulle autoeitates videantur contrarium ſonare· Vnde et magis ex karoln impatoeis perfecta deuotione ꝙᷓ pꝛo obligationis necef ſitate vide illud dictũ eſſe licʒ vix ferendũ ab illa ſancta ſede im⸗ ponatur iugum cum feramus et pia deuotione toleremns. Guj lre Peemittitur ſic in rubꝛo tolerandum eſt iugum quod a ſancta ſede amponitur · licet impoætabile veatur. Pemum per virtutẽ epy⸗ keie ſic interpß̃teris heecepta ꝙᷓ nec deus nec mudex eccleſiaſticꝰ te intendit mediantibus ſuis pꝛeceptis ad hoc ꝙꝙ ſis fatuꝰ obligare — Vis ihoc ſeire de deoFrgumentũ accipe p ſimile de votis ex diuj ne pᷣcepto deo reddendis · ad que tamen deo reddenda ſi ſint ſtal⸗ ta vt ex pᷣmiſſis patet· minime obligaris · Vis rurſum ſcire peopoſi⸗ — tum de ꝑꝛeceptis ſeu de ſtatutiſ eccleſie ꝙꝙ videlicet loco et tempe VMMtn non obligant quibꝰ eoꝛum obſeruantia foꝛet ridiculoſa · Hfoc ꝓꝛo⸗ mr ti naix fecto ſcire poteris diuerſis ex canonibus per norata illius magni releg n zu jnnocentij · qui dicitur lucerna iuris · Batio autem poteſt nihnlomi nus aſſignari · Drecepta enim eccleſie dantur ex caritate · quoò ſai⸗ tem ſupponendum eit et etiam peeſumendũ · Bed qð ex caritate ſta tutũ eſt non debet ſecundũ patrem clareuallis miiitare con tra ca: ritats · Sed quid · Profecto Peecepra eccleſie militarent contra ca ritatem ſi obligarent ad ſui obſeruantiã in caſibus qunbꝰ ea obſer⸗ uando fatuum te viri boni et diſcreti reputarent et te etiam deri⸗ de re poſſent · Pe. SOtISDSRTIO. — Dna pulla perſone cirea confeſſones erronee exiſtenti et ob —— mmin? hoc triſticiam patienti compatiendo ſic ant. NMol amce nimi⸗ — enhe um triſtari · Sunt enim plura mfirmitatis tue remedꝛa quibus pote⸗ ——— ris conſolari · Vnum qundem remediũ eſt ꝙ q̃muis peccata confitò⸗ —— iem da plures habeant defoemes circũſtantias de neceſſitate tamẽ nõ 8e ñreiaun ſunt il le confitende que non mutant ſpecies peccatoeuz · Secundũ —— eſt ꝙ peeceptũ de confitendo peccata fuã aiteri peincipalis eſt m⸗ tenẽiò vt peopter verecundiam Peccara in futurum cauean tur · Si vaxt—— Auid 1gitur circa confeſſonem vel modum confitendi nõ ratione vorecundie · ſed ſoluni cauſa erronee conſcientie vitãde omittères pꝛ eſertim de conſitio boni viri et diſereti · non eſſet ti bi peccatum · etiam ſi eſſet tale in cuius obmiſſione alius non erroneus grauiter peccaret · verbi Stia qui ibet ab aliquo tempe non confeſſus et vo iens confireri ſuam diſcntere conſcientiam peccata ſua recogitando ſecundum tamen plus et minus · minus quidem ſi honeſtam ducit vitam et frequentius confitetur · ꝓlus autem ſi ip̃e ſolet rari us confiteri · q̃muis autem iſe minus ſuificienter conſciẽ tiam ſuam diſcutiendo · et p conſequens mpfectius confitẽdo pec caret · ſi tamen ſcrupuloſus exiſtens timet nimis per ip̃az conſcien tiam erroneam inuolui non arbitretur ſe peccare ſi plamus conłi e.r regulas et conſilia bonoꝛum ac diſcreto rum viroꝛum et ob hoc abſtineat a ſcrupuloſa · ſm ea que ſunt ſcri⸗ Pta conſcientie ſue diſcuſſione · Nimin ſi homo ſerupuloſus debe ret cõfiteri ſecundum ea omnia que de confeſſionibus ſunt ſcripta bene indigeret ꝙ confeſſoꝛem haberet in burſa · nec ip̃m releuaret verbum illud peolatum Hiumitus ſicut fertur · auctoe mundi non iudicat mundum · ſecundum ſũmam raymundi · S ed ꝙ talis ſcrupu loſam ſue conſcientie diſcuſſonem valeat immo et debeat obmitte re · huic ipſiꝰ Gregoꝛij ſententia egregio alludit teſtmono · Jepe inquit dum nõſĩẽtipſos in conſcientia ꝓlus inſto diſcutimus · de ipſo diſcuſſionis ſtudio indiſcreti us erramus et mentis noſtre aci⸗ es quo plus iuſto cernere nititur ohſcuratur · quia et qui impoetu⸗ ne ſolis radios aſpicit tenebꝛeſcit et inde nihil penitꝰ videre com pellitur vnde tenebꝛatur · fuſtoeum autem coꝛda quia ad perhe⸗ ctum ſe examinare nequeũt · egre hoc exilium cecitatis ferunt · Vn de in job · Tedet animam meam vite mee · tedet enim inſtum viue⸗ re · quia in operando vitam non deſmit querere · et tamen eiuſoem vite meritum non valet muenire · Sed eſt conſolatio noſtre cala⸗ mitatis et noſtre ignoꝛate diſcuſſionis redacta ad ammum iuſtum et incompꝛehenſibitis potentia conditoeis · que etiam ſine retri⸗ putione non deſerit et diſcutientium ſe iuſtoeum juſticiam incom⸗ pꝛehenſibilitatig immenſitate tranſcendit · Flec ille pater beariſſi⸗ mns · Quid ergo⸗Profecto qᷓmuis aliqui nitantur ſe coꝛam deo per modum ſuum confitendi nuſtificare · tamen nullus pꝛeſumat ꝙ poſ ſit ſatiſfacere diume iuſticieqVnde opoetet nõnunqᷓ pꝛeſertim in caſu ſcrupuloſitatiſ aliquid i humnlitatis ſpiritu milericoedie re⸗ 1 linquere · et in domino fiducialiter ſperare· ¶ cOnrO. Fcima puella dſimiliter ſoꝛoei pſone cirea cõfeſſões erronee kõpaties ſic ait· O amice ſerupuloſe video ex vna parteꝝ non et ter lol amt fite bon incc ratic dere cui met alic rent qua eis ſolu ter e oblie dei m Unde ipere tantun tequid kſfa mnis mplci qugaf poteſt e do enn feſon confite eoꝛen cultat⸗ upol yea c mnn ſ uhnn —— no n l lbhirare · inmnh „harVnde penr⸗ 6 — — „5— irxelo⸗ — bomlu hu⸗ S— — confitendo totiens ſicut alij diuerſis ex cauſis times pꝛobahiliter ſcandalũ generari · Iltera aũr ex parte volendo totiens integliren omnia de quibus habes conſciẽtiam confiteri · ex modo tuo confi⸗ tendi ſcrupuioſo ſiue ex ſtrupuloſo ſtudio mntegre dfitendi tandõ vix aliquẽ habere vales dfeſſoeẽ · Quid ergo tibi ad hoc deducto reſtat faciẽdũ · Drofecto videtur ꝙ ꝙᷓdin in te cauſe hmõj duraue rine racione quan tantam in confitendo et confeſſoæs habẽdo pa⸗ teris difficultatẽ ſecure a tua frequenti confeſſione dubiumet n⸗ tricatum modum confitendi et peccata ſaltem dubia in quibus mõ et peccatis tua conſiſtit ſcrupuloſitas confeſſoæum artediatiua po⸗ teris amputare et maxime vbi talia et talis modꝰ dfitendi ſerupu⸗ loſos et erroneos etiam ipſos poſſent facere confeſſoæes · hec ſane amputatio ſecundum plus et minus peo diuerſa dditione tam con fitentium q̃m etiam conłeſſoeum et ſecunduz ꝙ vnctio docuer.t et bona fides patitur poteſt vt in pluribuſ ſalubeiter fieri dummodo in confeſſione illa dicantur que plane dici poſſunt mihilqʒ pꝛeſciſe ratione verecundie taceatur · ¶ Doœero ſi huius rei rationem conſi derare deſideres claro in exemp̃lõ· Ecce poſito ꝙ aliquis dño ali⸗ cui ſoluere al iqua teneretur et non ſibi mmediate ſed tantũmodo mediantibus ip̃ius peocuratoeibus vel miniſtris · ille debitoe non⸗ alio modo obligaretur ad ſoluendum niſ il lo quo mimſtri cura⸗ rent ipſum debitum acceptare · vnde ſi de toto debito minutã ali⸗ qua recipere recuſarent · Tunc quidẽ ex ypotheſi ꝙ ſcilicet tantum eis mediantibus ſoluendum eſß ſequeretur ꝙ debitoæ minuta illa ſoluere minime reneretur ſed eſſet a ſoluendo quo ad illa ſimplici ter excuſatus · ic eſt autem in pꝛopoſito homo peccatoe eſt deo obligatus ad ſoluendum quoddam debitum et non niſ miniſtris dei med iantibus quod debitum eſt integra cõfeſſio peccatorum⸗ Vnde ſi cõmuniter miniſtri dei ab homme ſerupuloſo renuunt re⸗ cipere totum debitum ſoluat talis homo mediantibus miniſtris rantum de ipſo debito quantum vol unt recipere ab illo confiten⸗ re qui de reſiduo per humilem recognitionem et contritionem deo ſatiſfactat et erit apud dominum excuſatus · Nimirum iſta talis ho minis excuſatio in pꝛemiſſo caſu non integro confitentis videtur implicite tanqᷓm pars in toto in cõmuni excuſatione contineri qua quis a facienda confeſſione dicitur excuſari quando habere non. poteſt copꝛam confeſſoꝛis vel opoꝛtuniratem confitendi. quomo do enim ſtaret confeſſoꝛis copia cum ranta ſicut peemittitur con feſſoeum mopia vel qualif eſt illa confitendi opotumtas quan⸗ do ipſe pentens ex ſcrupnloſo modo ſuo et ſolito conatu integre confitendꝛ· ad hoc eſt deductus ꝙ non poteſt habere aliquem con feſſoꝛem pꝛeſertim ydoneuʒ · vel niſ quandoq; cum maxima Sitfi⸗ cultate. que nimirum difficultas videtur in jure impoſſibilit at equipollerere · vt peuus per ſoeoeem meam extitit declaratum Bed et ſerundun leges illud dicimur poſſe qued cõ̃mode vel ſine incẽmodo poſſumus er nõ poſſe ſecundum canonũ gioſatoꝛes qð non cõmode poſſumꝰ· Vane hec doctrina ſerupulojò tradita jta ei valere intelligatur · ᷓuis alteri foꝛſitan nõ valeret· ſicut quadoq; cibus aliquis valet per accidens infirmis deſperatis et eis cence ditur qui nuilo modo ſanis vel etiam infirmis alijs nõ ita male di ſpoſitis eſſet dcedẽdus ℳ5 XI⸗COESIOERNTIO. VMdecima puella ſie ait · O amice caſus poſſ eſſe quo ꝓprer no: abile ſcandalum vitandum vel alias in caſu neceſſitatis non polles dfeſſonem obmittere · nec tamen habere poſſes aliquẽ con⸗ feſſoꝛem qum ſcires eum eſſe vel ſollicitatoꝛem ad malum.vel fra⸗ gilem et pꝛonum ad peccatum illud dmittendũ quod haheres cS fiteri, vei peobabiliter eum eſtimares reuelatoꝛem cõfeſſionis ·vel ſcires ꝙ peccatum confitendũ contra ipſum dmiſſum eſſet vel ꝙ ex modo vel ſtudio tuo integre confitendi timeres ipſum reddere er roneum vel ꝙ pſonam al iam infamares grauiter apud eum · Quid ergo tibi reſtaret faciendũ · Videtur omnino ꝙ in caſibus huiuſce⸗ modi poſſes vel peccatum tacere nel peccati circũſtantiam ex cuiꝰ confeſſione ſeu expꝛeſſione ꝓbabiliter notabile periculum tibi vel alteri iminere timeres · nec in hoc tranſgredereris qðcunq; peece ptum humanum vel diuinum · quod quidem patet · tum quia quan⸗ tum ad hoc ꝙ confitens pſonam aliam non infamet · dicit jnnocen tius papa quintus. Si peccatum confitẽtis non poteſt ſine alteriꝰ peccato noti ficari confeſſoæi et per hoc ĩminet illi aliquod piculũ tunc non eſt confitendũ · ſed ſufficit peccatum dicere ſine hmõꝛ cir cumſtantia · vt ſi aliquns peccaſſʒ cum filia ſua dicat ſe inceſtũ com miſiſſe peccando cum cõſanguinea et taceat de filia · tum qnia vni nerſalus loquens thomas aquinenſis pꝛecepta inquit iuris poſi⸗ tiui non ſe extendunt vltra intenti onem peecipientis que eſt finis pᷣcepti · Rec aurem eſt caritas ſed malum potens euenire neqna comp̃henditur in hmõi fine ſeu in intentione pᷣcipientis eccleße· tum · quia ſecundũ patrem clareuailis quod ex caritate inſtitutum eſt non debet contra caritatẽ militare. Sed quid. Certe confeſſio⸗ que diuino pꝛecepto et ex caritate eſt inſtituta dtra caritatem mili taret ſi penitens teneretur integralnter confiteri quãdo ex hoc no tabiliter piculũ nõ ſolũ ſibi. ſed etiã confeſſoei ĩminere timeret. tũ quia quando peeceptum vnum videtur pemma facie alceri contrari um · Gum tamen non ſit vera contrarietas inter itla-tunc quidem vnum neceſſario eſt per alten moderandum vt taliter intelligatur vnum qualiter Pmiſerit reliquum · et pꝛopter hoc cum in tegra con feſſio omnium peccatoꝛum in nõnullis peemnſſis et alijs caſbꝰ eſſ contra peeceptum diuinũ de dilectione ꝓximi · dcirco peeceptum de ce ne 4 à ſe p7Ol cent liale nten ſinor pabe catu deoc non e ltero exeis * ilum qued ſe. 0 quis tes ſi coꝛd ſ obr bolus woſq; i tnt he endum intpe conpul yaute meſti oftendi mſa cc deltat llic en ponici maten⸗ gitur pumv uconta tmug E m mtnmanx —— eer 2er et— de confeſſionẽè facienda eſt ſecundũ exigentiã pꝛecepti de dilectio ne ꝓxim modetandũ et pꝛo diuerſitate cafuũ ſane intelligendum ac ſecundũ virtutẽ epikeie ſic interpꝛetandũ ꝙ ex eius impletione pꝛoximo non immeat graue periculũ. Deniqʒ lucerna iuris · Inno⸗ centius papa quartus ad confirmationẽ fere oĩm peemſſon conci liaie ſtatutũ confeſſioniſ pᷣceptiuum exponens et de neceſſtate pe nitentem vegente vniuerſaliter loquẽs · In caſu inquit neceſſitatis ſi non mueniat alium niſi illum quẽs ex cauſa recuſat ſi juſiã cauſazʒ habet quare timet ꝙ ex cõfeſſione ſua poſſet piculum et graue pec catum et ſcandalum ꝓuenire · tunc eligat ſine confeſſione moꝛj foli deo confiteatur · Vel dic meliuſ q confiteatur peccata in genere ſ non circũſtantiam de qua poſſet malum ꝓuenire · Ita eĩ oedinabi⸗ tirer oedinauit deus omma opa ſua ꝙ nunqm voluit aliquid mali ex eis pꝛouenire · Plec ilie jnnocentins · 6 & Xit. cOxSeRrO. Vodecima puella triſtem ex pplexitate hominem atqʒ errone um attendens eiq; dpatiẽs ſic ait·foueris frater venerandũ itlum doctoꝛem de pẽna fœti Faymundus toquoe in ſua ſũma per qusdam egregiũ gloſatoꝛem appata de pplexitate taliter diſti nxiſ ſe. Fla eſt inquit iuris. alia facti. Verplexitas juris eſt cum ali⸗ quis circa id quod ſibi occurrit faciendũ inuenit diuerſaf autoeita tes ſibinuicem oppugnantes · Hfec pplexitas per contrarioꝝ con coediam eſt ſoluenda · Mam in iure nulla eſt cqᷓtrarietas. glofa ni⸗ ſobrogata · ſed ſupficialis tantum · Perplexitas facti eſt cum dya bolus ſuggeſtione fua mala vt ait Sregoeius · ſ· in moꝛal us ple⸗ roſq; ita ꝑeccare facit quatenus ſi peccatum foetaſſe fugere appe⸗ tant hoc ſine ałiquo peccati laqueo non euadant· Quid ergo faci⸗ endum · cce canon qudam relpondet. Nuo inquit mala omnino ſunt pꝛecauenda tameè ſi periculi neceſſitas vnum ex his ppetrare compulerit · id debemꝰ reſoluere qð minoei nexu noſeitur obligari ꝙF autem leuius ex his quodue grauius ſit pure rationis acumne inueſtigemus · etem̃ cum peierare compellimur creatoem quidem offendimus · fed tantũmodo nos maculamus · cum vero noxia pꝛo miſſa complemus · et dei iuſſa contemnimus et ꝙximis impia cru⸗ delitate nocemꝰ. et noſipſos crudelioꝛi moetis jaculis trucidamꝰ Fttic enim · I. in iuramento duplici culpan telo pimimur hic·ſ.in homicidio tripliciter iugulamur· hec canon itie · Jed et alter canõ mareriam extendens Mon ſolum inquit in iurando. ſed in omni qð agitur hec eſt moderatio ſollicitius obſeruanda ſi in talẽ foete la⸗ pſum verſuti hoſtis inciderimus mhdijs ex quo ſine aliquo pecca⸗ ti contagio ſurgere non peſſumus illum potius euitãdi aditum pe tamuꝰ duo minus periculi nos perpeſſuros eſſe cernmuſ.· Iec ibi⸗ ——— — — A* 3 31 3 16 3½ 3 4 We hoc aũt audi rurſum Gregoꝛiũ contra pplexitatẽ facti et inuo luti onem dyaboli egregið cõnſilio ſubuenientẽ · Id deſtruendas inquit vehemoth verſucias ſubtiliter fiat · vt cum mens inter mino ra et maxima peccata conſtringitur · ñ om nino nullus ſine pecca to aditꝰ patet · minoea ſemp eligantur · quia et qui muron ambitu vndiq; ne fugiat claudit? ibi ſe in fugam pᷣcipitat · vbi beeuioe mu rus ingeritur · Mine paulus cum quoſdã in eccleſia incõtinẽtes cõ ſpiceret conceſſit minoꝛa vt maioea declmarẽt dicens · qpter foꝛni cati onem autem vnuſquiſqʒ; ſuam habeat vxœeem · et quia tunc ſo⸗ ium coniuges in admixtione ſine culpa ſunt cum non pꝛo explẽda libidine · ſed pꝛo ſuſcipienda peole miſcẽtur Vt hoc etiam quod cõ ceſſerat ſine culpa q̃muis minima nõ eſſe monſtraret illico adiũxit Roc autem dico ſm indulgentiam non ſm impium · Non em̃ eſt ſi ne vitio quod ignoſcitur non pꝛecipitur peccatuz · Profecto vidit ꝙ poſſe indulgeri pꝛeuidit · ſed cum in dubijs cp̃ſtringimur vtiliter minimis ſubdimur · ne in magnis ſine venia peccemus. Itaq; ple⸗ rũq; neruoum vehemoth iſtius pplexitas ſoluitur. dum ad virtu⸗ res maximas p dmiſſa minoea tranſitur · Nec gregoeius. verum ad hoc intelligendũ peeſtat viam vtcũq; ſententia magni patris Fu⸗ Zaltim kita inqnit deſinunt eſſe peccata que ꝓpter grauioꝛa vitan da ſuſcipmuntur · ſicut enim in rebus vtilibus non vocatur damnũ quod peopter maius iucrum admittitur · ſie et in rebus ſanctis nõ vocatur peccatu quod admittitur ne grauius admittatur · Sed et hoc huius dictum patris neceſſe eſt ſane intelligi · nec em̃ ſecundũ apoſtolum et ſecundũ Fuguſtinũ facienda ſunt mala vt eueniant quecũq; bona · ac per conſequens ne vitentur maioæa mala quoꝛnʒ euitatio rationem vtiq; boni habet · Quid ergo · Durabit ne pplexi tas ob hoc inter duo mala ſeu peccata quoæum alterum neceſſe ſit hominem ppetrare Ihſit · vt eĩ dictus magnus pater ait vaſis ire nunqᷓ deus redderet interitũ ſi nõ ſpontaneum inueniretur homo habere peccatum · Pdem quoqʒ ait · Vſqʒadeo peccatus voluntariũ malum eſt vt nuiio modo ſit malum ſi non ſit voluntariuz · Ex quo infert in ſũma ſua pr peimo nominatꝰ ꝙ veritate inſpecta nihil eſt pplexitas · nec poteſt aliquis eſſe pplexꝰ inter duo mala · id eſt ne ceſſitate aſtrictus ad al iquod malum ppetrandũ · cum ergo poſitꝰ eſt inter duo mala · aut poteſt vtrũq; vitare · aut alteruz fãcere ſine peccato: et cum opœetet me alterum facere · debeo eligere iuxt a cõ ſilum Fregoeij qð per ſe conſideratũ eſſet minus malum. hiec ille pater quo dicente nõ poteſt aliquis eſſe neceſſitate aſtrictꝰ ad ali⸗ quod malũ ppetrandum · Dicit eius gloſatoe niſi qpter erroꝛẽ dſci entie aut peopter malam voluntatẽ quam non vuit deponere · ec autem videre poteris ex dictis thome aquinenſis · Fimpliciter in⸗ qut nullus eſt pplexul abſolute ioquendo · ſed qu odam poſito nõ eſt inconueniens il lo ſtante aliquẽ ppl exum foꝛe ſicut intentione nal incu pece near eſty ti ca pin licet oblie quo ter ilt acho nione etam peccat dlicui caſut et lici la de eier ze 3 vxoei ſecun vidit cund ratoꝛ ſum in et eſe ſe(ap pierita Swem tölolat mala ſtante ſiue fiat actus qui eſt in peecepto ſiue nõ fiat peccatũ incurritur.ſimiliter etiam ſtante erronea conſciẽtia. quidquid fiat peccatum non vitatur · ſed poteſt homo pꝛauam dſcientiam et erro neam ſicut et intentionẽ pꝛauam deponere. et ideo fimpticiter non eſt pplexus · ec aqumenſis · Concodat aũt et appatꝰ pꝛeailega⸗ ti canonis · duo mala· Pno inqui t mala intellige qᷓntum ad fatuaz opinionẽ iiliꝰ qui ſe credit pptexũ non eĩ vtrũq; illon malũ eſt licet ille opinetur vtrũqʒ malum eſſe tamẽ alterum ilſoꝛum tantũ obligat ipfum. non em̃ peierat licet nõ ſ eruet tale uramentum. ſ. quò ſe iurauit homicidiũ cõmiſſurum · Gum itaq; dicit magnus pa⸗ ter itla que ꝓprer grauioea vitanda ſuſripiuntur deſinũt eſſe pecca ta · hoc inteltige non ſecundũ ſe accepta ſiue ſecundũ peioꝛem opi nionem · ſed depoñta erronea cõſcientia et intentione mala. Quod etiam ſubdit · quod admittitur ne grauius admittatur nõ vocatur peccatum · hoc intellige vel reſpectiue vel ſecundũ eſtimationem alicuius · qᷓ̃muis ſecundũ ſe acceptum ſit peccatũ licet minimã. in caſu tñ contra peioꝛem euentum non ſolum faciendũ pmittitur. ñ et ticite fieri poteſt. quo caſu cõſcientia erronea vel intentione ma la depoſita veraciter deſinit eſſe peccatũ · vti em̃ pꝛemiſſum eſt non Peierat qui non ſeruat iuramentũ quo ſe iurauit facere homicidũ · Bic autem et Erggoeij peemiſſa ſententia egregia de indulgentia vxoeis pꝛopter foꝛnicationẽ eſt intelligenda · Nimirum apoſtolus ſecundum eum pecc atũ vidit ꝙ non impari ß poſſe indulgeri pee⸗ uidit ranqᷓ; minus vitium · quod qmuis vitium eſ ſeu peccatum ſe cundum ſe acceptum · tamen in caſu contra euentum maioum pec catoeum que ſine venia eſſent licite poterat fieri · quo caſu circa ip ſum intentione mala depoſita et in bonam mutata veraciter deſine ret eſſe peccatum. Capirulum nonum eontinens conſolationes ſuper ſpeciali per⸗ plexitate ex lapſu religionis peoueniente· VOno poſt pꝛemiſſa ad pꝛememoꝛatam dominam conſola⸗ rricem acceſſit et alius triſtis exiſtens perplexus pꝛopter iapſum religionis ſcʒ ex vna parte timendo e malea ge⸗ Pre er foee culpabitem ſi non ad vnguem religionis ſucre Sulaʒ er Natuta ſeruaret et ex parte alia foemidãdo ſe ceteris eſſe Zrarem· ſi non ſe illoeum moeibus confoꝛmaret· At illa ei domina cõſolationis gratia de ſuis puellis duas ſatis ydoneas deputauit ICObSSRO. Fima pnella ſie ait · D frater kariſ̃me ſußficiat tibi P dſolati⸗ tione ſi iuxta diſpenſationẽ pẽis clareualk te poſſis nõ illicite tuis dfratribꝰ dfoꝛmare · Tudi pẽem illũ · ui inquit ſÿm regulam — vinere ſtatuer ũrt et ſi non ad vnguẽ · vt dicitur cuſtodiunt et ſiqua pæo ſui clauſtri ritu vel mutant vel pᷣtermittunt a regulari tñ ꝓfeſ ſione nõ diſcedunt · dum tamen ſobeie et iuſte et pene pꝛo moeibꝰ vmuere non deſiſtunt · Mec ꝑater ille· Scuñda puella ſie ait · Eſtimo frater te pplexũ ſpecialiter foꝛ⸗ te peopter oꝛdinis tui habitum · vel ſiqua ſunt ſmilia circa qᷓ Sitra ſtatutum et peimeuã conſuetudinẽ vides modernam fratrũ conſuetudinem peꝛeualere · vexariſq; dubio an peiſcos in his ſequi debeas an modernos · Bed ecce ſi reſponſum meuz peeſtolaris dico tibi plane ꝙ in illis partibus vbi contrariũ ammirationẽ ſeu ſcan⸗ dalum peꝛeualente conſuetudine generaret · te modernis poteris ſe cure ac debes etiam dfoꝛmare antiquo ſtatuto ſimplici non obſtã te · Widetur ẽ ad hoc facere decretalis epiſtola · deus qui incipi⸗ ens · de vita et honeſtate clericoæuʒ vbi papa ſic dicit · Ne ſi diſpar in vobis obſeruantia fuerit et diſſimilis habitus apud eos quibulſ vnum euangelium peedicatis ſcandalũ ſuſcitetur · mandamus qua tenus eo nõ obſtãte ꝙ inter vos monachi ſunt et canonici regula⸗ res vel alij etiam regularem vitam ſub alia diſtrictione ꝓfeſſi om nes pariter et in vnum regulare peopoſitum et honeſtum habitum quantum ad hoc ſpectat officium confoꝛmetis · Nec ibi vbi Bern⸗ hardus in ſuis caſibus nõ ille pater clareuallis · Sx hac inquit de⸗ cretal nota ꝙ pꝛopter ſcandalum receditur a iure et ab habitu re Zulari ·et licet addat ꝙ iſtud fit ad tempus · ex cauſa tamen ſi cau ſa durat · durare debet et effectus · Vnde et circa dictam decreta⸗ lem ſine vlla determimnatione notat Berũ ab ſolute · ꝙ qulibʒ con⸗ foꝛmare ſe debet moꝛibus eoꝛnʒ intẽr quos viuit · t inducit auto ritatem magni patris Fuguſtim in decretoæuʒ vol umine canoniſa⸗ tam· que ſic dicit · Quiſquis rebus peꝛetereunti bus ſtrictius vtitur ꝙᷓ ſeſe habent moꝛes eoum cum quibus viuit aut intempans · aut ſuperſticioſus eſt · non enim pꝛopeie aut continentioæes funt vobiſ plurimeq; beſtie · quia vilioeibus aluntur eſcis ibidem vbi et illo viſo qð in rubeo peemttitur ſic concludas apud te ꝙ ſ.vt moeibꝰ te confoemes eon cum quibus viuis habitus tuus ab habitn qui unc cõᷣmuniter geſtatur a tuarum partium fratribus nequaq; de⸗ bet notabiliter diſcrepare · ſic ꝙ ex te vel ex illis ſcandalum gene⸗ retur non obſtante ꝙ modernus fratrũ habitus notabꝛliter diſcre⸗ pet ab antiquo · ſ et ſiqua ſũt ſimilia de ilł ẽ dfoꝛmiter iudicandũ Erxplicit decimuſquartus liber de ↄſolatione theologie · Incipit liber decimuſquintus continens dſolationũ remedia ↄtra ilia tur batiua que opponuntur ſpecialiter aĩm ſecuritati et trãquillit ati Capitulum peimũ cõtinẽs dſolationes ſup puſillanimitate ett imi ditate in genere · ſcrip tag at — mal⸗ eſt ta areſtc tutum ddali wlere tat a jectu virtr habe jecto tanqᷓ ta ꝙe tum inpl illani inque ſunp verbis pPeccar e· ſi ernihi ptura. * — 6 .—. b. , 9„ 5. 5. — 6 Vintodecimo polt peemiſſa ad dñam cõſolatricẽ pæe memoeatã accedẽtibus qᷓ; pluribus triſti bus vnꝰ ex eis de puſilianimitate et timiditate ſua ĩ genere que rekam ꝗpoſuit · Cin illa de ſuis puellis duas peo cõ⸗ ſolatione adiunxit · 8 I. CORSODSRTO. ima pnella ſic ait · O amice cur de puſiltanimitate ſeu timdi tate turharis · cuius et ſi mala ſit cõditio · a peioei tamẽ te pee⸗ ſeruat · videlicet a peeſumptione ſeu peeſumptuoſitate te in multa mala pꝛecipitante · Hlempe ſicut iaciendo tetum multo difficilius eſt tangere ſignum qm locum aliquem extra ip̃m · ſic fecundũ illum areſtotilem in ſuis moꝛãlibꝰ difficillimũ eſt inuenire medium vir tutum · et per conſequens facillimũ eſt non pertingere ad mediũ et ad aliquod extremon declinare · quod quidẽ extremũ intantũ eſt tolerabilius qᷓ; aliud inq̃ntum minus ꝙᷓ aliud a medio viytutis di⸗ ſtar · ae etiam inqntum ab atio extremo quoò alꝛas facile ineſß ſub iectũ ſuũ pᷣſeruat · Quid ergo. Profecto puſillanimitas licet nõᷓ ſit virtus conſiſtens in medio · ſed vnum extremoꝝn · et aliqualis mali habeat rationẽ · tñ qe vnũ oppoſiton nõ coexiſtit aiteri ĩ eodð ſub⸗. iecto · deo hoĩem cui ineſt nata eſt pꝛeſeruare a peeſumptuoſitate tanᷓ; a ſuo ↄtrario Sane ꝙ puſillanimitate pᷣſũptuoſitas ſit oppoſi ta yq; ab ila pᷣſeruari ſit tale bonũ ꝙ malicie puſillaĩmitatis mui tum pponderat · patz p expigentiã ex ↄditi onibus vtriuſq; Mimm] in pſumptuoſis regnat et relucz ſupbia · q̃ valde eſt exoſa teſte ei ſcriptura odibilis coꝛam deo et hominibꝰ eſt ſuphia · Puſil lanimi tas aũt qꝙuis non ſit virtuſ·tñ virtuti humlitatis deo Ste et homi⸗ nibus magis eſt vicina · pᷣſumptuoſi multis ſunt duri et infefti. pu⸗ ſillanimes aũt ſolent alijs eſſe blandi· Pᷣſumptuoſi ſunt diſtoꝛti et inquieti · puſilanimes vero pagifici ſunt et quieti minuſq; diſtoeti pſumptuoſi ᷓuis in multiloquio nõ deſit peccatũ. iñj ſolent eſſe in — verbis exceſſiui · puſillanimes autẽ patienter ſe habent. nec ſolent — 6* peccare exceſſu multiloquij · Hec oĩa expientia magiſtra reruz effi⸗ pmt he cM cax · ſic docet eindenter ꝙ in hoc ſermone non eſt locns dubitandi n xtdas rnn? er nihilominusqpter exceſſum maticte ip̃ius p̃ſi umptionis dicit ſeri P ptura · peeſumptio nequiſſima vnde es creata. 9 H-COfSDERSCIO. ⸗ Ecunda pueila ſic ait. Rudiſti frater ſoꝛore mea peius referẽ⸗ te · ꝙ quia difficile eſt mediuz appꝛehendere · ideo ad extrema cõntingit facile dectinare · Bane extremum timiditati oppoſitũ eſt audacia · et ſi timiditas rationẽ mal habezt · inq̃ntum tñ excludit audaciã ſic incompabiliter plus ad bonũ dfert ꝙᷓ; noceat · O quot homines pꝛopter ſuam audaciam ſunt occiſi· O quot ſtrages auda e oſtentationem ſolent ſequi · O quanti ſanguinis crudelis effu⸗ o · O quanta pauperum er verrarum deſtructio et depapulatia S—————————— 8—— — e — eeeeee a —— — S— — — 7—„ g ð ₰ * O quot audacia ſahite intert᷑ecton et ſine penitenti a moꝛeueeu miſit ad in kernum ad ppetuum cruciatum · O econtra quot pecca apter timiditatè ſunt obmiſſa que per audaciam ſunt cõᷓmiffa · Be icaq; qꝙ vhi vnus puhllanimis vel timidus infernũ meruit ibi e tum milia apter fuam audaciam hic et in futuro cadere meruerunt jelic in malam moetem et in futuro in infernum Rnde ſalomõ· Bea tus inqait homo qui ſemper eſt paudas · qui vero mentis eſt dure qualit ſupple eſt andax coꝛrust in malum · Denq; licʒ audaces foætuna iuuet non om̃ibus hoeis · multo tñ plures timiditas pꝛeſer nat a piculis maximis · Sed et mater eccleſia hoĩes timoeatos lau⸗ dare phibetur· Symeõ inquit iuſtus et timoeatus expectabat redẽ ptionem iſrk et ſpirituſſanctuſ erat in eo · Dices foꝛte ad vitupum timid hominis dicitur qʒ ſit vecoes · ſed ad laudeʒ hoiĩs dicitur qᷓ audax ſit vel aĩmoſus ·tem timidus compatur lepoei · audax leont Sed quiò eſt hoc · Gerte ſepe laudatur apud vul gůũ quod vero iudi cio laude non eſt dignum · Patet hoc per mãdi ſapientes qui auda cem non laudant · ſed vitupant ta nᷓ vitiõſum non tenentem virtu tis mediuz · licet audaces equiuoco nomme cum virtute foetitudi nis habere videantur qualecunqʒ; pticipium · Oꝛ ſi ꝓpter audaciaʒ metig vel alias grande incurrant piculum · nedum apud deum et peincipatus celeſtes et vn iuerſos celi milites · ſ etiam apud huiꝰ mundi homines incurrũt fatuitatis vel inſanie vitupium inexcuſa bile · vbi fuga timidi excuſari valet vtcunqʒ · dtra quod audacibus plus conterret fuga kepoꝛina · ꝙᷓ; vanum nomẽ · quippe tale nomen audacem non pſeruat a vitupio dicente ſcriptura· GCum audace nõ eas in via · ne foꝛte grauet mala ſua in te· Zequitur cum audace non eas in deſertũ · quoniã quaſi nihil eſt ante itlũ ſanguis ·et vbi non eſt adiutoæium elidet te · nomen autem lepoeinũ pauido dfert qia titulũ ſapientie ſibn affert quando ad tutum locum fugit vel in eo—— dicit ſcriptura · Hepaſculus plebs inualida qui cotlocat in petra cubile ſuum · et ꝗpter hoc ibidem cõᷓputatur inter quatuoe mmima terre que ſapientiosa ſunt ſapientibus. 8 * cdinati timos quo quis nimis timet impugnationes hominum gt inuaſiones raptozum · 6 „ Ecundo poſt pꝛemiſſa ad dominã cõſolatricẽ ſepedictam acceſſit et alius triſtis ꝓpter timoꝛes inimicon · et ſpecia iter raptoꝛum pturbatus · ui illa ad ip̃m conſolandum de ſuns puellig quatuoe aſſignauit. 8 COSDSRSTIO. Kima puella ſie ait · O frater xp̃iane fidei ꝓfeſſcæ · Fudi vtrum Sentilem Senecam loquoæ iltuſtrem te cõtra timoees Pmõi ammã tem ip̃oſq; dilſaadentẽ · hlon ſis inquit miſer aute tempus cum illa —— Capitulum cEsnein ens conſolationes ſuper paſſione in⸗ qu dan deb mut eſtq Inte reuo ſins cipu habe nõ oc liber⸗ CQujs de pe confu ſperau confi inille et ſuſ demn culus 2 lis mmno ſcialte tes niſi l Hec eſt c i repel ſis dmit etmihi ece dor in de lany ex Nemein cuin ndabat won time pumn mdun 1inins . tes niſi le que velut imminenria expauiſti foꝛtaſſe nuniqjm venturã ſunt que⸗ dam nos magis toꝛquent q̃m deberent. quedam ante toꝛquent qᷓm deberent · quedam roequent cum omnino non debeant · aut ange⸗ mus doloꝛem aut fugimus aut peeoccupamus. Ir enim futurum eſt quid iuuat doloꝛe ſuo occurrere ſatis cito dolebis cum venerit Fnterimtibi mel ioꝛa peomitte · aliquando gladins ab pſa ceruice reuocatus eſt et aliquis ſuo carnifici ſuperſtes funt · Ifec ille llu⸗ ſins · Sed et contra inoꝛdinatum timoæe in genere valent tria pee⸗ cipue deug ſeʒ timere · deum amare · et m eo ſperare ſeu fiduciam habere. s ſcire de timoꝛe · Scce dicit ſeriptura. Jmenti deum nõ occurrent mala · ſyd in temptatione deus illum conſeruabit et liberabit a malis · dL ſcire de amoee · Gece dicit canonica petri Quis eſt qui nobis noceat ſi boni emulatoꝛes fueritis. ſei re de ſpe et fiducia. Eece dicit pſalmiſta · In te domine ſperaui non confundar ineternum · et iterum In te ſperauerunt patres noſtri ſperauerunt et liberaſti eos · et iterum deo ioquens. jn te inquit confido non erubeſcam · Jed et al a ſcri tura dicit · Qun confidit in ilio non minoratꝰ erit · Patet quoqʒ peopoſitum exemplo · Ham et ſuſanna erat fiduciã h abens in domino ·et a moete að quam cõ demnata fuerat liberata eſt. Smnt ergo dicta tria ſimul · nam fum⸗ culus triplex difficile rumpitur · Ccosessro. Scunda puella ſie ait. O amice neſcis ꝙᷓ dicit ſcriptura · Eide⸗ lis deꝰ per qus vocati eſtis in ſocietatem filij eius ißu xp̃i do mm noſtri i vocauit ꝛgitur per te ſtabit et non per eum · ſi non ei ſocialiter cœmũgaris et aſtes ei ipſe tihi. quod ſi fiat nihil dubi⸗ — tibn ſeruet fidelis ſocietatis· que inquies eſt iex illa hiec eſt certe ſecundum venerandum antiſtitẽ mbeoſium ꝙ ſoci⸗ nð repellat iniuram a ſocio. inc de ſociali aſliſtencia dei confi⸗ ſus dixit peopheta yſaias uxta eſt qui iuſtificat me · quis dtradi cet mihi · ſtemus ſimul quis eſt aduerſarius meus · ad me eree dominus deus auxiliatoe meus quis eſt qui chntemnet me⸗ * vhne de ſocietare eius confiſus et ſanctus job animatioeq; factꝰ tan ex hoc neminẽ timens ſic dicebat · Iibera me domine et po⸗ ne me uxta te et cuiuſuis manns pugnet contra me · Scce quomo⸗ do cuiuftibet hominis manz ſe volentem impugnare minime f̃oœꝛ midabat. Mixit quoq; et ſanctus dauid · Dommus mihi adꝛutoe non timebo quid faciat miſhn phomo · dominus mihi adiutoe et ega deſpiciam inmicos meos · Que quidem verba erant adlethe foætiſ ſmn diuini plij bellatoeis plenam in domino fiduciam habentis · Pices foꝛte quid mea ex pte requiritur vt merear hãc fiduciz.vt p dei adiutoꝛiũ dera inimicũ hoĩeʒ ſubſiſtã Fudi filiũ dauid ſalomo n4 nẽ · Deũ inquit rime et mãdata eius obſerua · hoc eſt id eſt ſubſiſtit eſte omnis homo · Vnum ꝛgitur eſt deum timere · Unde yſaias. Quis ex jur vobis deum timens ſperet in noĩe domini et innitatur ſup deũ ſuũ rot Vixit igitur ſalomon · Deum time · et ſecundũ addit · et mãdata eiꝰ el obſerua quia hec debent eſſe ſimul iuncta · Nempe et Gregoeius in nus ſuis ethicis Timere inquit deum · eſt nulla que faciẽda funt bona etn pꝛeterire · Vnde et ſcriptura dicit. Qui timet deum mhil negligit min huius timeis dei vtilitatẽ ad futura extendens · atq; ad pñs re⸗ ſtar ferens magnus pater Fuguſtinꝰ· Timoe inquit pñs ſet᷑ritatẽ ge⸗ uinc nerat ſempiternã · time?um qui ſuper omnes eſt. et hominẽ nõ foe⸗ ne in midabis ⸗ ane pᷣmiſſa ſocietas in ip̃ius deẽi ſnum te reponit · et bilis timoæẽ a te inimicis hoĩs ita remouet et deponit · quẽ admodũ di⸗ nemo ctus magnus pater gratioſe ꝓmittit · Qund inquit times hominem nenſi homo in dei ſinu poſitus · tu de ſinu illiꝰ noli cadere · et quidquid ne ca ibi paſſus fueris ad ſalutem valebit· non ad pniciem· tefe I. COtiSOERTO. rcia puella ſie ait · O kariſſime cur tm̃ times homines · deũ ti⸗ e potius · et vt pmittitur mandata eius obſerua · et tunc dice rpoteris cum pſalmiſta fiducialiter agam et non timebo.et ruſuʒ Dominus adiutoæ meus et ꝓtectoe meus in ipſo ſperauit coꝛ meu et adiutus ſim · Sʒ et ſancta judith de dño loqueni nõ deſeruit in⸗ quit ſpantes in ſe · Hinc et paulꝰ ad hebeeds · jpſe inquit di xit · Mõ te deſeram neq; derelinqᷓ vt dfidenter dicamꝰ · Dñs mih adiutoe eſt non timebo quid faciat mihi homo · qð declarãt oꝛdinariꝰ app bem ficiu atus · Moc inquit poſt moetẽ moyſ dixit dñs joſue · ſicut fui cũ mo hen. yſe · ita ero tecũ · ↄfotare er eſto robuſtus · nõ te deſerã neq; dereli 1 en jm · Moc aũt dixit om̃i ſperãti in ſe ſicut joſue. Noc em̃ nobis ꝓmit ucia tit ſi in illo ſpem nr̃am ponimus · hec in dicto appatu. Vñ et quod i me in textu ſequitur· IMs xpᷣs heri et hodie ip̃e et in ſecula. Noc inquit eübe pertinet ad ſupioes ſententiã vbꝛteſtatus eſt ideo denz dixiſſe. nõ näntt re deſeram neq; derelinᷓ · poterat ẽ ilł videri ꝙ hec ꝓꝓmiſſio ad toeme ſoſue tanrum pertineret ad quod apoſtolus reſpõdet dicens. ꝙ et eogno hos innabit ſicut iuuit ilium · quaſi dicat. non eſt dubitandum de üpern pꝛomiſſione· quia ißs xp̃s qui heri id in pᷣterito adiuuit joſue · ipſe culoſu hodie id eſt ĩ pꝛeſenti adiuuat nos et alnos fideles · et adiuuabit ns dic futuro in ſecula id eſt ſine fine · hec gloſa dere ob hec ſenrentia pauli de dicta ꝓmiſſione dei tam p ipſius appatum cte ſein qᷓ per thomam aquinenſem quodam in loco ad neceſſarioeum peo⸗ fut ſc uiſionem referatur · tamen etiam ad neceſſariam dei defenſionem qodar contra hoſtes videtur referenda · cum dicta verba non te deſeram v. in neq; derelm̃m ipſi joſue ſententialiter fuerint dicta. et non ſic mutan reſtricta vt patet textum libei joſue intuenti dicente ſic domino · uen dcn r ben dnre Nullus vobis poterit reſiſtere cunctiſ diebul · ſicut fui cum moyſe ita et ero tecum · non dmittam te nec derelmqᷓ; te contfoꝛtare et eſto robuſtus · tu enim ſote diuides popuio huic teream pꝛo qua iuraui patribus tuis vt tradereʒ eam ii lis.conf᷑ oꝛtare ergo et eſto robuſtuſ valde · et ſupea iten pꝛo generali adiutoꝛio confoœætare et eſto robuſtus noli timere et noli metuere quoniam tecuz eſt domi⸗ nus deus tuus in omnibus ad quecunq; pereexeris · hec ilie · vnde et non ſoluz de victu neceſſario · ſed etiam de pugne neceſſarijs do minus intendebat atq; peouidebat quando vt triumpharet ſolem ſtare fecerat · ui igitur peo neceſſitate cauſe vel negocij dicto di uino pꝛomiſſo innititur vt hominẽ ſe impugnantem nõ timeat ple ne in domino cõfidens ille deum non temptat · ſed potius venera⸗ bilis jeronimi conſilium ſequitur qui dicit in pꝛomiſſis veritatis nemo dubitet · quod quide verbum Feronimi etiam thomas aqui⸗ nenſis ad eandem intentõnem allegat · ð ane vt hec conſolatio ſi⸗ ne calumnia veritatem conti neat videtur ad mentem peecedentis referenda et ad tria in peima eonſolatione vltimate expꝛeſſa· RH. COpISIOSRTIO · Warta puella ſic ait · O frater vt quid raptoꝛes ſpãliter adeo times cum ſint remedia multa contra taies · Valer en im fidu⸗ tiatiter dicere officium de cruce et ſpecialiter ꝓtege domine pie⸗ bbem tuam per ſignuz ſancte crucis æc. Valet dicere fiducialiter of ficium de beata virgiue · Salue ſancta parens cum euangelio. In⸗ peincipio erat verbum ꝛẽ̃ · valet dicere benedictionem itinerantiũ Deniq; contra timoꝛem raptoꝝ et ſpolia ipſoꝛum valet dicere fi⸗ ductaliter et ſpecialiter in accurſu eœꝛum hanc benedictioneʒ · De us meus deus meus deus meus de manu mimicoh extollas me et libera me pꝛopter nomen ſanctum tuum ab hijs qui appeopin⸗ quant michi quoniam inter multos eras mecum · Deus meus adiu to? meus deus meus refugium deus meus liberatoa meus in hoc cognoui quomam volunſti me quia non gaudebit inimicus mens ſuper me · Nanc quidem benedictionem krater de mane iter peri⸗ culoſum areepturus nocte pꝛecedente ſomniauit et cum ſibi ĩ ſom mis diceretur ꝙ illa deberet vti et ſic eſſe ſecurus timuit eam tra⸗ dere obiiuioni euius oppoſitum euenit qua de mane ipſam perfe⸗ cte ſciuit et poſtea pluries inuaſus per raptoꝛes nunqᷓ; piclitatus funt ſicut dixit · Cuius rei experimentum etiam ab alijs fratribus quodam in ioco habitum fuit vbn ſuper quoſdaʒ fratres veneruut vñj · in equis cum baliſtis qui dikigenter quid fratres haberent p⸗ ſerutantes et circiter. ixfloœæenos apud eos inuenientes peccumã inuentam reſtituerunt et in viam ſuam abierunt quo in ꝑculo pꝛe dictus frater aſſeruit ſe dicta benedictione vſum fuiſſe · Verum vt — ——— — — ticet timoꝛe dei et amoꝛe fiducia ſeu ſpe firmiter con cepta · Capitulum tercium continens conſ olatienes ſup timoꝛe dya⸗ bolice ꝛliuſionis et deceptionis cuiuſlibet ſuperſticioſe artis. ercio poſt pꝛemiſſa ad pꝛememoꝛatam dominam c conſolationis gratia de ſuis puellis tres adiunit ima puella ſie ait · Gur times nocere volentem non tamẽ va lentem · impeditum per magis potentem. Vis hoc ſcire de ho e antiquo de aduerſario noſtro dyabolo. Nudi peimo magnũ pa⸗ trem auguſtinum · Vyabolus inquit plerumq; vult nocere et non poteſt quia poteſtas iſta ſub poteſtate eſt. nam ſ tantum poſſet no cere dyabolus quantum vellet aliquis uſtoæum non remanerer Fudi rurſum magnum Imbeoſuum · Miſ inquit qui poeci moꝛe vi⸗ riſſet nunqᷓ; accepiſſet in eo dyabolus poteſtatem. Fut ſů accepiſſ non vr perderet ſed vt peobaret ſine permiſſione dei dyaboluʒ no⸗ cere non poſſe cognoſcas ne potentiam dyaboli magis timeas qᷓ diuinitatis offenſam. urſum audi et patrem clareuallis · Demo⸗ num Inquit eſt mala ſuggerere noſtrũ eſt non ſentire quotiens eiſ reſiſtimus totiens eos ſuperamus · angelos Sloꝛificamus · deũ ho noꝰamus qui incitat vt pugnemuf · aduuat vt vincamus · conſoli⸗ dat ne deficiamus · Mec ille pater · Ex quibus patʒ ꝙᷓ efficaciter pe tit eccleſia quando ſic canit · Sungila ſuper nos eterne ſaluatoæ ne nos appꝛehendat callidꝰ temptatoæ quia tu factus es nobis ſem piternus adiutqæ · Deniq; contra timoæem dyabolice temptationiſ et impugnationiſ patent ſupa remedia opoetuna. acteieee gcunda puella illuſionum timoæem attendẽt ſie ait · O homo fateoꝛ cauſam timendi habes · Mempe fidelis et pꝛouida ma⸗ ter eccieſia perieulum noſtrum expeimens et remedium pariter in⸗ nuens ita nos alloquitur · fratres ſobꝛij eſtote et vigilate quꝛa ad uerſarius veſter dyabolus tanqᷓ leo rugiens circiut querens quem deuoet cnn reſiſtite foꝛtes in fide. cce reſſtite mquit foꝛtes i fi⸗ de Cui remedio doctrina cõcoedat magni Fncthonij p neptẽ meã ſuperius recitata. Is enim fratres ſuos alloquens varas inq;t de⸗ monum noſtis inſidiaſ.credulitateʒ nommnis xp̃i veſtris figite mẽ tibus et vniuerſi demones fugabuntur. Facit autem ad hoc reme⸗ dium a ſenſu contrario ꝙ ſicut hyſtoꝛiographus quidam ſcribit · in periculit latronum periculis rapten magis ſis ſecurus pꝛeue⸗ nias pericula te muniendo tribus pꝛius expꝛeſſis munimentis ·ſci⸗ ſolatricem acceſſit et alius triſtis ſuper dyabolica il luſione et artis magice deceptõne grauatus cui illa cà cit da de ſen ual 40 16 boꝛ vei mo ꝙ du art at dt me da: vid die quil fiſp derſ cere os. ön bn KMs ilacmn amen K „ m* d. iem m e — e*l — — 13 „ „ . Fanctus longinus ait ad demones habitantes in ydolis · cur ha biratis in ydolis · reſponderunt vbi xp̃s nõ noĩatur et eius ſignum non eſt poſitum ibi eſt habitatio noſtra H. COIS OERSTIO Ercia ꝓuella dyabolicann artium et ſupſtitionum deteptõne attendens ſic ait. Ohomo ſcias iſta bonis non timẽda ſj pea⸗ ið hominibus et fidem adhibentibus deo hoc ꝓꝑpter pſon pec⸗ catum pmittente · Judi magnum patrem auguſtinum ut eius re citat autoæitas in volumine decreteꝝ · Blec inquit poteſtas ideo datur immundis ſpiritibus vt pꝛauos homin es ſed ucant ·Illos vĩ delicet qui ſpernunt veritatem et credunt mendacõ · et iuxta pauli ſententiam fanam doctrinam nõ ferunt ſ ad ſua deſideria coacer⸗ uabunt ſibi mgr̃os pꝛuriẽtes auribus et a veritate auditũ auertẽt ad fabulas aũt duertentur onerati peccatis ducent? varijs deſide rijs · ec pater ille · Sed quid · Profecto dtra pᷣmiſſa quibus peaui homines merent? ſeduci tanqᷓ; excecati multuz valere videtur ille verſus pſalterij · Hllumia dñe oculos meos ne vnqᷓ; obdoꝛmiam in moete neqñ dicat inimicus meus pᷣualui aduerſus eum · Fert? eĩ ꝙ vagus quidam ſoꝛtilegus quandam pſonam quã ſeduxerat ſecũ duxit · quibu dam aũt monialibꝰ ip̃ᷣm ob hoc arguentibꝰ et pſonaʒ p eum ſeductam ad fletũ ꝓuocantibus ↄminabat? eis ille vagꝰ ꝙ arte ſua maledicta idem omnino vellet in eis oparigd cum hoc attemptaret nõ ꝓfecit cum tñ moniales ille nichit Nẽnt qð eas Dtra machmatõnes illius defendiſſet niſi ꝙ dminatõnem eius ti⸗ mentes ſe benedixiſſent dicendo pᷣdictum verſuz · Eertur etiam ꝙ qᷓ dam demoniacus alberto magno · hec verba vel ſimlia dixiſſet ꝙ videlicet ſciret quendã verſum in pſalterio quicunq; il lum quoti⸗ die diceret nunqᷓ; ad ſui damnatõem ſeduci poſſet et ꝙ cum ilie re quiſitꝰ nollet dieere alberto quis eſſet verſus ille · Flbertuſqʒ di⸗ xiſſet er go omni die legam totum pſalterium et p conſequens eriã ver ſum illum · demon timens hoc p eum fieri ne tantum bonũ fa⸗ ceret fatebatur ei ꝙ eſſet verſus ilie · Hlumina domine oculotz me os · 2c̃· Gapitul um quartum continens conſolationes ſup timoee ydi⸗ tõnis virginalis honoeis ratõne violente coeruptõnis · Varto poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem pein ripalem acceſſit et alia perſona triſtis anxiata ratone eimoeis quo perdere timuit virginalem honoeem ꝓꝙ⸗ pter violentam coꝛruptõnem · cui illa de ſuis pueiliſ tres adiuuxit · I. COpISOSRTIO. Fima puella ſic ait · G virgo laude digna cur ymaginaris ꝙ violentam coꝛpis tui coœꝛrectionem ſequatur honoꝛis amiſſio ———— ———— — ——= virginalis · Nequacᷓ iſtam timeas dſequentiam · ſicnt eñ ſacrificio in manu fidelis poſito violenter attracta ad ſacrificandum ydolo deus ꝛliud deridet ſacrificium teſtante gratiano · ta et volentam virginei coꝛpis coreuptionem dicere coeruptõnem eſt apud deum deriſio Qnippe teſtãte yſidoro qui hoc dſiderat et volumẽ decre⸗ tox· hocip̃m autenricat. non poteſt cœæpus coꝛrũpi niſi peiꝰ coe⸗ ruptus animus fuerit. munda nãq; cogitatione animi caro nõ pec cat · —. OhennrO. Scũda puel la ſic ait. O virgo quomõ illo ſaltẽ apud deũ p⸗ deres honoꝛem quo etiam ipm tuum coꝛpꝰ non pdit ſancti ſtatem vtiq; venrabilẽ et maxime ꝗpter martiri j quod gloeia et ho⸗ noꝰe coronatur emulatõne · Nequaqᷓ; inquies Sed quid certe ꝙ coepꝰ virginale violenta coruptõne nõ pdat ſanctitateʒ. Pe hoc audi magnum patrem auguſtimum cuius dictum aſſumit volumen decreton · Wropoſito inquit animi pmanente per quod etiam coꝛ⸗ pns ſanctificari meruit · pſi coꝛpi non aufert ſanctitatem vioiẽtia lihidinis aliene. quã ſeruat perſeuerantia ſue dtinentie · Rurſum ꝙ talis coepoæis violenta coœꝛruptõ martirij quodãmodo paſſonem emuletur · Pe hoc itidem audi Pᷣdactum magnum patrem cꝰ auto⸗ 2ntatem aſſumit antedictum volumen. vd deminum inquit inge⸗ miſcentibꝰ omnino ſuis aderit· qui ſuis adeſſe conſueuit · aut mhit n en raſtiſimis menbeis libidme hoſtili ppetrare pmittit· aut ſi pmittit cum ean animus nulla conſenßionis turpitudine ma⸗ culetur · etiam carnem ſuam defendunt a crimine. et quidejd in ea nec cõmiſit nec pmnſit libido patientis ſolius erit culpa facientiſ. omniſq; illa violentia non pꝛo coeruptionis turpitudie · ſed ꝓꝙ pal ſioms vulnere deputabitur· tantum enim valet in mente integri⸗ ras caſtitatis. vt illa inuiolata nec in copoꝛe poſſit ꝓudicicia vio lari · cuius menbea potuerunt ſuperari · Plec pater iſte· M. SObISMemro. D pnella ſic ait · O virgo deuota · vt quid de violenta coꝛ⸗ ruptione turbaris · ne timeas ꝙ apter il lam virginalis hono ꝛis detrimentum aliquod patiaris · vel P apter pſam tanqᷓ; ↄfuſa infamia noteris · quinimmo potius nedum apud deum ↄgnitoꝛem coꝛdium · ſed etiam apud huius vite homines tib ad honoꝛem cõ putatur· et ranqᷓ; honoꝛabilis paſſio coeonatur· Wis hoc ſcire. u⸗ di qᷓ; gratioſe hoc tradidit Sratianus in venerahili decretoꝝ] vo⸗ umine · ᷓuis inquit coopus violenter coerumpatur tamen caſtitaſ duplicatur · Sic beata iucia fertur dixiſſe paſcaſo· ſi in vitam me fe ceris violari · raſtitas michi duplicabitur ad coꝛonã · Bic ergo vir 8o exnites teſtimonio habito ab hijs qui foris ſunt interioeis an ni tui teſtimonio nichilõiꝰ concuræente cit qui ine vit⸗ det tis eſt. taci lum c ne poſ L.——— 7„ Capitul um quintum continens conſolati ones ſup timoꝛe moꝛ⸗ tis in genere- . Vinto poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem pꝛe⸗ memoꝛatam acceſſit et alius triſtis conquerens in ge nere de timoæe moꝛtis · Ft illa eidem conſolationis gratia de ſuis puellis quinq; aſſignauit- F.QOESOSRATIO. Rima pnuella ſic ait · O moætalis homo cur moetez times · quod faciendo ſtultum te eſſe doces · Fudi ſenecaʒ illuſtrem · Nemo iñq;uit impitus eſt · vt neſciat quandoq; ſibi moeiendum eſſe · et tñ rum ape acceſſerit tergiuerſatur tremit ploꝛat · nonne tibi videtur ſtultiiimus qui fleuerit ꝙ ante millos annos non vixerit · eque ſtultus eſt qui quia poſt annos non viuet hec pia ſunt · non eris · ñ fuiſti · vtrumqʒ tempus al ienum · quid ergo fles qui ad hanc legẽ natus es · Hurſum ſtulticia tua eti am ex hoc apparet qꝙ times ſtatũ tunm terminari in quo plus eſt amaritudinis qᷓ; voluptatis · Vudi venerandum patrem Fmbꝛoſium ¶os quidem inquit eum omneſ abſoluat paucos delectat · It vero non eſt vitium hoc moetis ſed neſtre infirmitatis qui voluptati coꝛpoꝛis et delectationibul vite iſtius capimur · et curſum hunc cõſummare trepidamꝰ. in quo plꝰ eſt amaritudinis qᷓ voluptatis · Plec ille pater · K. COEISIOSETIO Ecunda puella ſic ait · Cur homo times p moꝛteʒ pdere · quod nerito habes contemnere ꝙ magna tua quiete et ſecuritate· Qid nam inquies eſt illud ·certe vita pꝛeſens · Vm hanc ſcire fra gilem et dtẽptibilem eſſe · Fudi facobuz alphei · Que inquit ẽ vita veſtra · vapoe ad modicum parens · Vis ſcire ꝙ eius dremptus qe⸗ tum et ſecurum reddit · Drofecto docet expientia · ꝙ ſicut metꝰ fa⸗ cit hominem inquietum et anxium · ſic et dtemptus illi contrarius quietum facit et ſecurum · quod in gpoſito de vita hominis ſpecia hrer patet · Vudi illuſtrem fenecam · uſil la inquit res eſt hominiſ vita · ſed ingens res dtemptus vite · Hlanc qui dtempſit ſecuruſ vꝛ ——— debit maria turbari · ſecurus deſpiciet hoꝛridam faciem fulminan n. tis celi · quid ad me ꝙ magna ſnt quibus peo ip̃m pire nõ magnũ eſt · Plec ilte iltuſtris qui dtra piculum anime et ꝙ homim ſalute tacite queſtioni reſpondet ſic ex pᷣmiſſis inferendo · Proinde ſi vo⸗ tumꝰ eſſe felices nec hõim nec ren timoꝛe verſari · anima in expe⸗ dimento habenda eſt · Mec ille gentilis · cuius vltimum verbuz ſic capet fidelis · ꝙ ad timoꝛem moetis excłudendum requirit?· ꝙ ho⸗ mo quo ad animam ſit bene expeditus ad moꝛienduz · quo ſolo nõ neglecto conſilium huins gentilis de contemptu moꝛtis timoee poſtpoſito · etiam alio in ioco locum habet · Contemne mquit mo⸗ tem et omnia que ad moetem ducunt dtempta ſunt · ſiue bella ſiue naufragia · ſiue minan pondera · Munquit amplius facere pœſſunt ᷓ vt copus ab anima reſolnatur · hoc nulla diligentia euitat? ul la felicitas donat · nulla potentia euincit· o te dementẽ et obli fragilitaris tue ſi tunc moꝛtem tantũ times cum tonat · niues ſiue fulmen effugeris. repetet te gladiuſ· petet lapis · petet ymber.nõ maximum ex piculis · ſed impetuoſiſſimum fulmen eſt tecum.ſi ſen⸗ ſum moetis a te ſceleritas infinita preueniet · Ideo deo ꝓpicio quia meruendum eſt. ammus ex ip̃a deſperatõne ſumatur lec dictus il tuſtris · H. COSERTIO. Srcia ꝓuella ſie ait. O homo nonne quietè amas · nonne et ſa⸗ pientibus aſſmulari deſideras · fatere hoc neceſſe eſt.Sz q́d · Wrofecto ad hoc requiritur Pmoetem non timeas · Nudi cicerio nianam ſententiaʒ · heditatõ inquit eſſe debet ab adoleſcentia vt moeteʒ negligamus · ſme qua medaꝛtatõne tranquiiio animo nemo eſſe poteſt cum certiſſime moꝛiendum ſit et quo mcertum tpe · ſapi entiſſimus quiſq; equiſſimo animo moꝛituret ex hac vita diſcedit tanqᷓ; ex hoſpitio · non ex domo · vmoꝛandi ẽ dꝛuerſoium natura nobis dedit · nõ habitandi · hec cicero cuius vltimo verbo paulus dcoꝛdãt · Mon inquit habemus hic manentem ciuitatem · ſed futu ram inqurimus · Ii COpISDSRxTIO. Marta puella ſie ait · onne amice ſupiꝰ p neptem meam didi kiſti iongam vitam · longam eſſe miſertam Rinc aũt plane ſeqᷓ⸗ tur ꝙ cum moes finem imponat miſerijs minime ſit timenda. Fudi ittum Faluſtium. Iy lu quies eſt · non cruciatꝰ. inc et ille maximianus ſic metrice ait · ꝙᷓ dura peemit miſeros dditõ vite· Dulce moꝛi miſeris ſ moes op⸗ tata recedit. It cum triſtis erit pcipitata venit. Foꝛte dices nõ ti⸗ meo mnem moetem · ſed malam vel turpem · Uuocirca audi cicero nem · Hequaqᷓ; inqunt viro foeti turpis moes accedere poteſt. udj Juoc; er ꝓſperum · Non eſt inquit putanda moes mala quam bona peecedit vita · V. COhS OSRRTIO Winta puella ſic ait · Houeris amice ꝙenon ſtoycus ſicut re fert illuſtris Zeneca hac collatione vſus eſt. Nullum malum Sloeioſum eſt · moes autem gloꝛioſa eft.moꝛg igitur malum nõ eſt · Sed quid · Weofecto ex hoc ſequitur ꝙ moes timenda nõ eſt· quip⸗ pe timoeis obiectũ non eſt aliquid niſ tale ꝙ mali habet ratõem · Dices foæte col latio dicti ſtoyci verum non deludit · quia areſtoti⸗ li pypotethico contradicit. Is enim dicit ꝙ finis tereibilium eſi moes · Freas certe inter hec miſi diſtinctõʒ attendas. ꝓcce enim ci⸗ cero ſic diſtinguit.¶poꝛs quidem inquit hijs qu on cum vita exti⸗ Suntur omnia tereibilis eſt · non aũt hijs quon laus emoei nõpt ec ille· cuius quidem cureit diſtinctõ inter virõſos et virtuoſos ctu inquit atq; miſerijs moes erumnan ·re ful tem chi cip n n e n un nun n mnn ꝛr emn rri —— — — — —— ——— N — — m vM nhrum. ak m Kenn m„ quon nimin virtuoſon laus non poteſt moei · quemadmodum di xir poera qudam · fre alacres noſtri nunqᷓ; moeiuntur honoꝛeſ. Sa ne pꝛo hac parte diſtinctõnis capienda eſt et illa ſententia cycero nis · ni inquit non modo quia moꝛi neceſſe eſt· verum etiam quia nichit moæs habet quod ſit hoꝛrendum moꝛteʒ non timet · magnũ ſibi peeſidium ad vitam beatam compat · Fepeulur ſerum ecntinens conſotatones ſp imeꝛe moetiſ t hoc ſpecialiter quãdo ſunt tonitrua et fulgura rõne tõpeſtatis· Frro poſt pꝛemiſſa ad dominam conſolatricem pᷣnota am aceeſſit et al ius triſtis timens moꝛtem incureere per fulmina et rempeſtates · Cui illa conſolatiõiſ gra tia de ſuis pnellis tres cotisesso. ima puella ſic ait · Q amice vt quando ſunt tonitrua moeip fulmina ettempeſtates minus timcas beati johannis qui fili 6 romtrui appellatur facroſanctũ euangelnum In pemcipio erat verbum ſme caracteribus recum habeas vel ipſum omni die a ſa⸗ cerdote audias vel per te legas et ſpecialiter quando eſt tempe⸗ ſtas · Nimn fertur ꝙᷓ tribus ſimul religioſis p campos euntibꝰ et veniente tempeſtate maxima et timentibus ipñis moei a fulgure et tempeſtate· audita eſt vox in aere que dicebat intereogatiue pcu⸗ tiam · et reſpondit vox percute. quo audito ſtatim vnꝰ eonꝝ percuſ ſus cecidit et moꝛtuns interijt · Woſt hoc duo ſuperſtites vt pericu ium euaderent celerius cucureeruut · ſed vox in aere ſecundo ð au dita que dicebat · Percutiam et reſponſum eſt percute · quo audito ſtatim ſecundus percuſſus cecidit et motuus interijt · poſt hoc ter cius totus attonitus pericutum tempeſtatis eiuſ dem curſu celerei mo libenter euaſiſſet et ſimil iter vocem audiuit in aere percutiaʒ · et reſponſum eſt non · quia iſte hodie benedictum illud enangeliũ audiuir · n principio erat verbum et verbum caro factum eſt æc̃ et ſic iſte ſolus euaſit. E. CcOhSOEm0O · 8 cunda puella ſic ait · O dilecte inuoca virginem gloꝛoſam Sper ſalue regina pꝛout ſequitur et ipſa erit tibn pꝛeſidiq cõtra fulminis leſionem Fudi ceſarium de ciſtercienſium oꝛdine loqus tem · In villa inquit dyoceſis treuerenſis ſacerdos qudam pareò⸗ chiam regens · die quadam vnum ex conſeruis noſtris hoſpitio re cipiens · ant ad illum ·&dmem veſtrum plurimuz diligo quia mul tum boni michi contigit per eum · antiphonam illam gloꝛioſam· Salue regina ab illo habeo et quid per illam michi dtigerit enar rabo ad omnes hoꝛas meas illam dicere conſueui et cum dꝛe qjua⸗ dam campum tranſirem quandam viſitare recluſam iuxta eccleſiã ſolitariam habitantem oꝛta ſunt tonitrua tam valida vt vires am bulandi michi adimerent · venienſ tandem cum multo laboꝛe ſimł᷑ ac timoæe ad eccleſiam ipſam intraui et coꝛaʒ altari me ꝓſternens peo ipſa tempeſtate dominam noſtram interpellani · et ecce matro na virginei vuitus miriq; decoꝛis de altari ad me veniens cuʒ ad mrarer que nam eſſet ila me peioe allocuta eſt dicens quia anti⸗ phonam · Salue regina libenter ac frequenter decantas nunqᷓ to⸗ nitrua neq; fulmina quon timoꝛe ſepius affligeris te ledẽt · Sic q; ad aitare redigens in oculis meis diſparuit · et ſtatim intel lexi quia mpſa eſſet clemens illa pia ac dulcis maria · 2 HH. COFSDSERSTIO. Ercia puel la ſic ait · O frater ſcias ꝙ contra timoꝛem fulguris et tempeſtatis et vmuerſaliter contra timoæẽ moetis imminẽ⸗ tis ratione cuuſcunq; periculi nichil eſt melius qᷓ; non eſſe ↄſciuʒ ſibi alicmus actualis peccati vel qᷓ ſe eſſe a peccatis iuſti ficatum et hoc firmiter ſperare · Hoc eiñ egregium verbuz dicit gregoꝛiꝰ Nulluz inquit genus moetis bono et recte viuenti hemini metu⸗ endum eſt · Cur enim metueret cum ſcriptura dicat · Iuſtus ſi pre⸗ occupatꝰ moꝛte fuerit in refrigerio erit Inte periculum ergo pet cata tua diſcrete con fitearis · ꝙ ſi moetis periculo imminẽte optu⸗ nitatem confitendi non habeas ſaltem conteraris ꝙ poteſt fieri in vctu oculi et ſic iuſtificatꝰ ſi fueris optabile erit tibꝛ moꝛi et vaci⸗ ter dicere poteril · cupio diſſolui et eſſe cum criſto· Capitulum ſeptimum continens dſolatõnes ſuper timoꝛe pene doloꝛis tempoealis ac eterne et gehennalis · Sptimo poſt pᷣmiſſa ad dominam dſolatricem pꝛefatã acceſſit et alius triſtis grauatus ratione timoꝛis pe⸗ ne rempoealis et eterne · cui illa gratia conſolationiſ de ſuis pueliis duas adiunxxit · 1. 0OEISeRTIO. Fima pnella ad penam tempalis doloeis reſpiciens ſic ait · Ju homo qui times penam tempalis doloꝛis vei times dolo res pati in hoc ſeculo.vel times doloꝛes futuros in purgatoæio · Siquidem in hoc ſeculo · de hmõi poteris conſolationem recipere timoeem excludentem vel ſaltem mnuentem ex hijs que peius p neptes meas ſunt euidentius declarata · Voero ſi de pena agi⸗ tur purgatoꝛia de huius timoæe non doleas ſed gaudeas.qe illuʒ v rato⸗ „ „ —— eligibilem eſſe ſcias · quippe inter duo mala minus malum eſt eli⸗ gendum · Sed quid · Certe dictus timoꝛ minus quidem malꝰ eſt qᷓ quodcunq; moꝛtaie peccatum etiam minmũ a quo timoe talis re⸗ trahit cuius retractionis bonitas ĩcõparabiliter timoeis huius p ponderat malicie ſiquam habet. R. cOiSgnRmTO. NFcunda pnella ad hominem ꝓpter timoꝛem pene infernalis contriſtatuʒ ſic ait · O amice qui hoc timoꝛe grauaris ſcias ꝙ Fuis ſit Paſſio imperfecta · habet tamẽ bonũ effectum Vis ſcire qᷓ; Z⸗ timo pene eterne cadere facit per penitẽtiam avertice ſuper bie quemadmodum habetur ex venerabili decretoꝛum volumine· Vbi et notatur ꝙ licet ſit ſeruilis cum quo habitare caritas dedi⸗ natur·tamen iſte timoe introducit in hominem timoꝛem filialem — ſecha filium · habet igitur iſte timoæ ddꝛtõʒ ſupbie contrariã vtpote de vertice ipſius cadere facientem · habet conditionẽ etiaʒ àd veram penitentiam peomouentem · ſed et introducit timoꝛem fi lialem caritati cohabitantem ·&t nonne iſti ſunt boni effectꝰ. Sũt omnino · Sed dices foœate peimo declara michi penitẽtie ad quã ꝙ mouet bonitatem. ece qᷓ; magna eſt eius bonitas quã magnus pater Kuguſtinꝰ ſic deſcribit. Penitentia inquit languoꝛes ſànat. iepeoſos curat. moꝛtuos ſuſcitat. ſanitatem auget · gratiam conſer nat · claudis greſſum · cecis reſtituit viſum · vitia fugat· virtuteſ ex Oenat· mentem minuit et roboꝛat · hec iſte pater · ed et ſi times in penas infernales deſcendere ſcias ꝙ penitentia alis comparatur — vt infra declarahitur que te in celum facient leuiter eno lare · Di⸗ m px iu n chann ces foꝛte ſcdo quid in hoc boni conſiſtat qꝙ pꝛedictus timoꝛ te ca dere facit a vertice ſuperbie Eece ſient humilitas gradus habz qu bus per eam tanqꝙᷓ per ſcalam ad celum aſcenditur quo fit quidem ꝙ qui ſe humiliat exaltabitur · Fta et ſuperbia graduſ habet quibꝰ Per eam tanqᷓ; per ſcalam plus et plus ad pꝛofundum infern de⸗ ſcenditur· Per verticem igitur ſuperbie ilie gradus intelligitur qᷓ ſuperbiam in ſummo ſeu in potiſſimo eſſe ſuo conſtituit· cadere er⸗ 80 à vertice ſuperbie eſt cadere a ſuperbia in potiſſimo ſuo eſſe · qð eſt dicere quidem ꝙ ſuperbia que radix cuncti mali et regina om⸗ nium vitio eſſe a ſanetis pꝛedicatur non poteſt eſſe ita perfecta quin timoe infernalis pene faciat ab illa rècedere et ſe ad peniten riam humil 1ari ſub potenti manu dei vt nos exaltet in tempoꝛe vꝛ ſicatõis · O ꝙᷓ bonũ eſt gꝰ a ſuperbia cecidiſſe Nempe vt ait magnꝰ pater · Me inquit immaculatus e qui hoc delicto caret · quia hoc eſt vłtimum redeuntibus ad denz qð recedentibus pemmum fuit Vnde etiam rurſum de ſuperbia ſ. eribens · Ipſa eſt inquit omniũ pec atòeum initium et finis et cauſa quoniam non ſolum peccatũ eſt ipfa ſuperbia ſed etiam nullum peccatuz potuit · aut poteſt · aut po terit eſſe ſme ſuperbꝛa · ¶ Woſtremo foꝛte dices quid bonitatis eſt in filiali timoꝛe qᷓ; ſeruilis timoe introducit · uituʒ per omnẽ mo dum · Mmirum filmum dei cenſtituit · qð quidem vna cum caritate ei cœhabitante facit · teſtante Johanne filio zebedei filꝛoq; virgi⸗ nis · videte inquit qualem caritatem dedit nobis pater vt filij dei nominemur et ſimus · Jed quid · Gerte paulus dicit ſi filij et here⸗ des · heredes quidem dei · coheredes autem criſli · et nulli dubꝛum quin res optima immo ſummum bonum ſit hereditaſ eoæum qu in filios dei adoptantur · hijs nimirum cum paulo dicere competit gloeiamur in ſpe gioꝛie filion dei · Capitulum octaunm continens cõſolatõnes ſuper dubitatione hominis de ſua peedeſtinatione et ſalute · ctauo poſt p̃miſſa ad antedictaz dominam dſolatricẽ acceſſit et alius triſtis gpter dubitationem de ſua pꝛe Deſtinatione et ſalute perturbatus · ECun illa ꝓeo con⸗ V ſolatione duas de ſuis puel lis aſſignauit · I.COES IOSRATIO Eima itaq; puella ſic ait · O amice kariſſime noueris ꝙ cer ta electio nen ſtat cum dubitatione pꝛobabili · S igitur vis brtẽ dubitatio grauiter non moleſtet ſpera in domino atq; ſatage vt electio tua per bona opera fiat certa · Id hoc enim hoetatur peinceps apoſtolo petrꝰ Kratres inquit ſatagite vt p bona opa certam veſtram vocatõnem et electõnem faciatis · ſic enim abun⸗ k danter miſtrabitur vobis introitus meternum regnum domini n noſtri jheſu xp̃i · Mimin bona opera ſi feceris te ad ceioæum regna el tanqᷓ pꝛedeſti natum ſublenabunt · Vna enim cum illis te eſſe pᷣde⸗ ſtinatum reputel ad ſalutem · quemadmodũ eĩ aquiio ab eterna p oↄdinata eſt ad volandum ſurſum · non tamen ſine pẽnis quibꝰ ſub leuatur ad celum aereum · cuius pullos ſi videres adhuc in nido nudos exiſtentes dubitare poſſes de futuro eon volatu quod du⸗ bium non manerz ꝓbabile ſi pennas eis videres ereſcere · Ita pꝛo fecto eſt de homine pꝛedeſtinato ad celeſte regnum nõ ſcm nudã eius ſuſtantiam ſed vna cum bonis er virtuoſis opibus tanqᷓ; pen⸗ nis ipſum ſubleuantibꝰ. dicẽte ob hꝰ pſalmiſta. Quis dabit michn pẽnas ſicut colũbe et volabo et req̃eſcam · Roc eſt aũt qð ex auto⸗ æitate gregoeij venerabile decreton volumen videtur ſaltem ran bo gere · Ea inquit que ſancti viri oꝛando efficiunt ita pᷣdeſtinata ſunt An vt pᷣcibus obtineantur · nam ipſa quoq; phennis regni pᷣdeſtinatõ ꝛta eſt ab omnipotente deo diſpoſita vt ad hoc electi ex laboꝛe p⸗ ueniant quatenꝰ poſtulando mereantur accipe qð eis omnipotes dens ante ſecula diſpoſuit donare ·— e ee zue i nmnr N n ix nm Nernn; ie— I nr d* 6 m uhmun um K. COPISHOLERTIO· cunda puelia ſie ait · O homo ceſſet tua dubitatõ ſed nõ ſuc⸗ edat pᷣſumptõ qua regnum celon tibi ꝓmitteres nullo meri tð reſpondente · Declmes magis mxta pꝛecedens ſoꝛoꝛis mee con ſlium ad ſpem certam bonis operibus innitentem. anc nimirum ſpem non modicum poterit confoꝛtare illud eccleſie canti cũ · Be⸗ atus auctoe ſeculi ſeruile cœepus induit vt carne carnem liberans ne perderet quos condidit · Vudi gregoꝛij oationeʒ egregiã huiuf Dditoeis pietati fiduciatiter mmtentẽ · Omnipotens mqᷓt fempiter ne deꝰ qui abundãtia pietatis tue et merita fupplicum excedis et vota effunde ſuper nos miſericodiam tuam vt dimittas que con⸗ feientia metuit et adicias qẽ oꝛatio non pꝛeſumit · Fudi quoq; pa vrem Elareuallis de dicti noſtri conditoæig merito in tantum cõfi Dentem ꝙ cum infirmitate quandoqʒ ſibi videretur ante tribunai domini pᷣſentari vbi cum ſathan multa cõtra ip̃m diceret reſpõdit Regnum celoꝛum duplici jure dñs meus obtinet · ſhereditate pa⸗ tris et merito paſſionis · altero ip̃e cõtentus · alterũ mich donat· Id hec confuſus inimicus diſceſſit · Rurſum idem pater de condi⸗ toꝛe noſtro confidens ¶Mutiplicabitur inquit eius impium vt me rito ſaluatoæ dieatur etiam ꝙ multitudine ſaluandoꝛum · Sʒ nunq́t bene hoc dictum eſt · Certe videtur ꝙ optime · MMimirum hoc nomẽ ſaiuatoe eſt nomen verbale gramatice ſignificans actum conuer⸗ ſum in habitum · habitus autem animum inclinat ad actum. Dici⸗ tur igitur jheſus ſaluatoe ſeculi quaſi habitualiter inclinatus ad actum ſaluãdi Sʒ quid · certe ea vt in pluribꝰ aguntur ad que ho mines inciinantur · optime ergo dictus eſt iheſus ſalnato cuins mł tiplicabitur imperium ꝙ multitudine ſaluandon · Dices foꝛte ꝙ boc videtur dtrarium qð per ipſum ſaluatorẽ eſt dictum. I mut ti ſunt vocati pauci vero elcti · gʒ hoc quidem nõ eſt dtrarium ſed eſt reſpectu multoæum ad fidẽ vocatoæũ de etectis ad gloꝛiã tãqᷓ paucioribus dpatiue dictum · quippe ad fidem ſunt omẽs vocati p pꝛecones xpi · quna in omnem tereaʒ exiuit ſonuſ eoN · et licz non tã ta tamen eſt valde magna multitudo ad gloriam vocaton pariter et electoum · Sperare ergo habes ꝙ et tu de numero ſis ec non ſegregatus a multitudine ſaluandorum. Capitulum nonum continens conſolationes ſup deſperati one hommem contriſtante et oꝛta ꝓpter cõmiſſionẽ peccatorum et ma xime grauium et malon · Ono poſt premiſſa ad dominam dſolatricẽ memoratã acceſſit et alius rriſtis in materia premiſſ capituli eõ ſolari querens · Cui illa eiuſdem conſolationis gratia e ſuis puellis octo deputauis FI. OOpISERrO. ſima pnella ſic ait · O amice cur te contriſtat deſperatio cuiꝰ ob peccata tua que pꝛetendis nulla eſt ratio · Ceſjet in te tan⸗ F puſilanimitatis virium ipſa de ſperatio cum tibi ſit potius cau ſa ſperandi ꝙ poſt caſum peccati ſequatur equalis ei a qua ceci⸗ diſti virtutes pfectio · Ii enim fuiſti ſeruus peccaton aud ad ꝓ⸗ poſitum peimũ ſeruum ſeruoꝝ gregoꝛium loquoe · Nonnunqᷓᷓ in⸗ quit culpa foœtium occaſio virtutis fit · Andi et patrem clareual⸗ lis · bi inquit ſuperabundauit delictum ſuperabundare conſue⸗ unt et grãtia · Cur ergo non omni puſillanimitate et deſperatione remotis ſperares et tu poſt peccata conſequi gratiam iultificatio⸗ nis conſuetam dare alijs · Preſertim cum deteſtatione membriam habentibus de peccatis · Kudi de hoc fohannem os aureum · Non eſt inquit ad virtutem vlla talis exhoetatio qualis eſt peccatoæuʒ recodatõ⸗ H. COISSESTIO· gcunda puella ſic ait · Mroe frater ꝙ ꝓpter peccata que com mſiſti deſperas · Nempe deſperatio damnationem cõcernit et maximum nocumentum. Sed quid. Certe peccata pꝛeterita non cõ demnant ſed nec mudicant hoc beeui et leui addito ſi non placent Fudi venerandum antiſtitem Kmbeoſium Mon inquit queritur q̃d quis fuerit ſed quns ſit · pꝛeterita enim nec ddemnant nec iudicãt Vudi et magnum patrem Fuguſtinuz · Non inquit nocent mala p̃⸗ terita ſi non placent · Vudi deniqʒ et illuſtrem feronimum · Micite inquit diſcipulis eius et petro qui ſe diſcipulatu iudicat indignũ qua ter neganit magiſtrum · It vero peccata pꝛeterita non nocẽt quando non placent · HI. COPISOSRTIO. Srcia pueila ſic ait · Fudi frater qui peccaſti non ideo te deũ permiſiſſe cadere in peccatum maioeiſ infamie vt per illud te damnaret ſed vt te de occuito peccato maioꝛis culpe janaret · Iu di magnum patrem Fuguſtinum · Fudeo inquit dicere ſupbis eſſe vtile cadere in aliquòò ãptum et manifeſtum peccatum onde ſibi diſpliceant qui iam ſibi placendo ceciderant · Fudi rurſum eundẽ Honnunqᷓ; inquit deicit deus occu itam mentis ſuperbꝛam per car nis manifeſtam luxuriam · ITudi quoqʒ ſeruum ſeruoeæuʒ dei ad hãc intentionem ſubtiliter ſeruientem · liquando inquit minus eſt in coꝛruptione cadere qᷓ; cogitatione tacita deliberata elatione pec⸗ care · ß cũ minꝰ turpis ſupbia crediꝰ minꝰ vitat? · Kuxuriaʒ vero eo magis erubeſcunt hoĩes quo ſimul om̃s turpẽ nouerunt · vnde fit plerũq; vt nonnuiii poſt ſupbiam in luxuriã cœruẽtes ex apto ca ſu malum culpe latẽtis erubeſcant et tunc etiam maioea coꝛrigant —— w u mr der drnt„ un m Am lnm um n JAneam — 14 aun er zr zu Nc „ F „ rerm n „e r per n* um TNe n cum ꝓſtrati in minimis graunus dfunduntur · Plec gregoꝛiꝰ. Vt · gOpOgRre Warta puella ſic ait · Fcias frater ꝙ ſaltem p vnum actum pec Cati vel per paucos virtutum habitus aqi iſitaeuʒ non ſtatim toerumpuntur· Mimin ſecundum regulam juris Iohanne oæe ſuo aureo id teſtante · Qmnis res per quaicũq; cauſas naſcitur P eaſdẽ iſſoluitur · Sed ex frequentibꝰ actibꝰ et ñ ex vno vel paucis vtꝰ acquiritur · cõſequens ergo eſt ꝙᷣ nec per vnum vel paucos actug contrarios vrtus huiuſmodi deſtruatur· Quid ergo. Mꝛofecto ꝓp ter vnum vel paucos actus peccati commiſſos non pabes deſpera re ſed potius omnino ſperare ꝙ ꝓpter dictarum vnrtutum habſtug adhuc te diſponentes facile deo operãte poteris reſurgere · Jane huic ꝙᷓᷣtum ad incoeruptõnem babitus acquiſite virtutis non ob⸗ ſtantibus paucis peccatoæum actibus co ntratijs videtur aliquali ter concoꝛdare verbum magni patris de manentia juſticie et ſan⸗ ctitatis · Mutlus inqunt ſanctus et juſtus caret peccatis · nec tamẽ ex hoc deſinit eſſe iuſtus vel ſanctus cuz affectu teneat ſanctitatẽ Waobiswenrio- Vinta puella ſic ant · O cariſime contra deſperationem oætam r peccatis per ſoæoꝛem meam es ammonitus · vt poſt caſim Peẽcati equalem ei a qua cecidiſti virtutis perfectõnem ſperes ſeqᷓ Mec de hoc contenta ſium · quinimmo ſperandam tibi arbitroe per fectõnem manꝛem · Vs ſcire quare. Ecce docent hoc ſcripture · Ni⸗ mirum patrem clareuallis audiuiſti vbi inquientem ſuperabunda uit delictum ſuperabundare conſuenit et gratia · Bed nunc melius audi paulum non dicentem · vbꝛ ſuperabundauit · ſed vbi mn quien⸗ tem abũdauit delictum ſuperabundauit et gratia · conſtat autem vltra gradum abundantie per ſuperabundantiam vtterioem gra⸗ dum et ſuperioꝛem intelligendum eſſe. Fudi rurſum dicẽte ſcriptu ra · Piligentibus deum omnia cooperantur in bonuz hijs qui ſecũ dum pꝛopoſitum vocati funt ſancti · quid dicat tibi oædinartus ap⸗ paratus· Quibus inquit diligentibus hijs · vc quaſi dicat n S rece⸗ denti bus perſenerando vſqʒ in kinem omnia cooperantur in bonũ non peopter meritum ſuum ſed ſecundum peꝛopoſitum dei et vſq; a deo talibus omnia cœoperantur in bonum vt ſi qui hoꝛum deuiãt et exobirent etiam hocnpſum deus eis faciat peoficere in bonũ quia humilioæes redeunt atq; doctioees Wiſcunt enim cum tremo ee ſe exultare debere non quãß arꝛogAndo ſwhj tanqᷓ; de ſua virtute fiduciam permanendi · Plec in dicto apparatu · Sed et deus humi⸗ kibꝰ dat gr̃aʒ · nõne mag huilibꝰ dat maioꝛs. Mempe ſedz thopica ſi ſimpłr ſeqᷓtur ad ſimpkr et mag ad magis et maxime ad maxme⸗ Fudi quoq; gregoꝛium dominici gregis paſtoꝛem · fit inquit ple⸗ rumq; gratioe deo amoꝛe ardens vita poſt culpam qᷓ ſecuritate toↄpens innocentia · Fudi etiam venerabitem hedam · ¶ultis in⸗ qunt qui in pace eccieſie negligenter vixerunt ſubito ereaſſe et in flagicia aliqua ceci diſſe pꝛofuit dũ poſt caſuʒ pen itendo erecti vĩ gi lantius domino ſeruire ceperunt et qui pigri ac deſides in inno centia ſtare videbantur per accedentem ſibi ruinam ammoniti ſũt ſollertius erga ſui cuſtodiam contra omnes antiqu hoſtis inſidi⸗ d as accingi. hec ille venerabilis · Deniq; audi venerandam antiſti⸗ tem Imbeoſium quantum ad dictum eius in venerabili decretoꝝn volumine recitatum · ancti inquit qui conſummare certamen piũ geſti unt et cureere curſum ſalutis ſicubi foꝛte vt homines coꝛru⸗ unt nature magis fragilitate qᷓ; peccandi libidine acrioꝛes ad cur endum reſurgunt pudoeis ſtimulo maioꝛa repantes certamina vt non ſolum nullum attuliſſe extimetur lapſus mpedimentuʒ ß etiã velocitatis in citamenta cumulaſſe · gioſa · ad bene operandum au gmentaſſe ·et ſequitur in litera pleriq; poſt vnum vel aiterũ lapſuʒ gratia maioꝛes vicerunt. W. coxSehO. rta puella ſie ait · Licet amice de peccatis commiſſis nulla 7cureunt memoeie merito debeant diſplic ere per accidens tamẽ ratione ſub ſequentis pemtentie et diuine miſericoe die ac pꝛouidẽ tie in remiſſionis et redemptionis gratia relucentis cantare ſolet eccleſia · O felix culpa que talem ac tantum habere meruit redem⸗ ptoeem · We qua penitentia et diuina miſerico?dia quan peccata ñ ſunt cauſa ſed occaſio eſt gaudendum et de peccatis dolendum · Vnde magis pꝛo nenuſtate rethoꝛica ꝙᷓ vera locutione et pꝛopꝛia dici videtur · O felix culpa ſed ipſa penitentia ex peccatis occaſio nata cum ſpe magne gloeie in futuro habende merito dehz eſſe cõ tra deſperationẽ conſolatoæia · Mec obſtat ipſoeum peccatoum ꝓ⸗ palatio ſeu publicatõ futura quando omnium demerita ommbus erunt nota · Nempe ſecundum thomam aquinenſem ꝙ peccata ſan ctoeum reuelenter non poterit eis eſſe in erubeſcentiam vel vere⸗ cundiam ſicut nec marie magdalene eſt in confuſionem ꝙ peccata ſua publice in eceleſia recitantur quia verecundꝛa eſt timoe inglo ↄiatõnis vt damaſcenus dicit qui in beatis eſſe non poterit · ſed ta lus publicatio erit ad magnam gloeiam ꝓpter penitentiã quã fece runt ſicut et cenf᷑eſſoæ laudat eũ qui magna ſcelera foꝛtiter ↄfitet? 7Vv. cotisgnnro. Sptima puella ſie ait · O frater qũo ðſperares rõe taliũ · e qbꝰ vna cũ alij poſibile ẽ fieri et dño exhiberi pᷣcioſuʒ vnguentũ per ſe loquende conſolatio ſit habenda · ſed potius quotiens . offenſe ipſius placatĩ et adeo odoeiferum ꝙ per ̃m aſpergitur ceieſte habitaculum. Profecto neduaq; deberes. dices que nã ſunt illa e quibꝰ ↄficitur tã gratũ vnguentũ Icce ex peſſimis pec caton ſpẽbꝰ et tale vnguentũ poſũbile fieri et domino exbiberi. Vs hoe ſcire · recuree ad vnam de ſodalibus meis que ſuperius ex autoeitate patris clareuallis de hoc tractat · magis autem volo ̃uis replicando ꝙ ad ip̃m Patrem iſtum recurſum habeag. gcce vnguentum inquit bonum qd mariã pedibus ſaluatoeis fudit vn⸗ guentum eſt contritõnis et recodatione Peccaton de ſpiritu con trito et cõtribulato deſcendens · pedes illius ſunt miſericoædꝛa et iudicium quon alteꝝ ſine alterd oſculari vel temeraria ſecuritas eſt vel deſperatio fugiẽda · Sequitur ſane pᷣcioſum mulrum vnguẽ tum quo non ſolum tereena domus ſed etiam celeſtis aſpergitur. Niliſime autem ſunt ſpecies de quibus conficitur et magnã earuz copia infra noſtros oꝛtuloſ poterit mueniri. peccata igitur noſtra plantata in conſciemtijs noſtris Ju mumeroſitas pee multitudi⸗ ne numerari non poteſt ſpecies eius ſunt · ipſa igitun in moetarid⸗ lo penitentie maceratõnis piſtillo contuſa et reſperſa diſcretionis oleo doloꝛis igne ſuppoſito et in aruo diſcipline cocta vnguen⸗ tum exhibent pꝛecioſum et acceptum pedibus ſaluatoeis ſe quitur in fine · felix maria vnxit pedes jheſu · quis deſperare debeat tan⸗ ta percatrice non ſolum veniam ſed et gloꝛiam conſequente- dMn puelia ſic dit. O homo cur peccaton granitas te facit deſperare. Fcce dicit venerandꝰ pater Fmbꝛoſiug. Memo dif fidat · nemo vetenx conſcius peccatoꝝ pꝛemia deſperet · Flouit de us murare ſententiam ſi tu noueris murare delictum. Hec ille pa⸗ ter · Sed tu foꝛſan dices per quid mutabo. pꝛofecto leue quid a te requiritur vt poſt peccata tua eſto P ſint grauiſſima ſpem firmam habere valeas de venia ac per conſequens de ſalute. In non pec⸗ catum petri criſtum negantis magnum peoeſus erat · peccatũ etiã pauli naſcentis eccteſie perſecutoeis · Peccata quoq; illius marie que erat in ciuitate peccatrix. peccata zachei publieani · peccata mathei rheolonearij· peccata latronis cum criſto ſuſpenſi qui om⸗ nes ſubito ſunt per penitentiam veniam conſe ecuti · Jed et iude tra ditoæis peccatum enoeme fuit in infinitum vtpote commiſſum in perſonã infinite dignitatis de quo tam̃ dicit magnus pater Nugu ſtinus · Hlemo deſperet iudam traditoꝛem non tam ſcelus quod cõ miſit qᷓ; indulgẽtie deſperatio fecit penitꝰ interire ꝙ tñ a venia ex⸗ cluſus teſtãte decreton volumie.nõ fuiſß ſi penitentia⸗ non ſolũ apud iudeos ſ apud xpm egiſtz Pices foꝛte penitentia que 3 ſpe ſalutis requiritur eit pec vt dixiſti res leuis · Sſt omnino · Fudi magnũ patrem Fuguſtinum · de penitentia in pſona xp̃i locuentẽ⸗ jugum inquit meum leue eſt et ſarcina mea ienis · hec ſarcina non eſt pondꝰ onerati ſed ale ſunt volatoei · habent enim et aues pẽna rum ſuan ſarcinas et poætant illas. ꝓoetant illas in terea portant? ab illis in ceium · Indi quoq; et patrem clareuallis de ip̃a peni⸗ tentia ↄſimiliter loquẽtem · Gund mquit leuiꝰ onere qð non ſoinz nõ onerat ſed poetat · onꝰ tibi poꝛtãdum imponitur · min Opus na ture · vnde groſſeſcit materia inde ſarcina leuiga et quantũ creſcit in maſſa tantũ deereſcit in pondere · Hlec pater ille⸗ Capitulum decimum continens ↄſolatõnes ſup cruciatu animi hoĩs dpaſſiui alijs dpatiendo cruciati· gcimo poſt pᷣmiſſa ad ſepedictam dominã Zſolatricẽ ſup cruciatu animi ſeu coꝛdis ſui dpaſſiui querẽſ dſo quinq; ydoneas aſſignauit · 3. cOtS eRTIO · ima puella ↄpaſſionem in genere attendẽs ſie ait · Q ru qui- tunq; erga alios pia geſtas viſcera ſcias ꝙ triſticia tua verte tr in gaudium · Mempe dpatiendo ſocius es paſſionis · vt patzʒ ex termmis · ergo eris et ſocius dſolationis onnium ilion quibꝰ ra⸗ tionabꝛliter ↄpateris · Sed quid · Certe hoc bonumn dſolationis ex⸗ cedit in immenſum malum cruciatus amm ſeu coꝛdis ip̃ius cõpa tientis · O quantuz putas viſcera que geſtas nonne decoꝛabuntur aut recreabuntur· certe multum p omnem modũ · Sed et illi quidẽ quibus dpaſſus es qui foꝛſitan iam cetũ mhabitant omni te grati tudinis viciſſitudine ꝓſequũtur potentiſſimi apud deum atq; tui apud eum ſtudioſiſim ꝓmotoꝛes · qui ſui memon · immemoꝛes ne quaqᷓ; exiſtunt · ꝙ ſi illi ſnt foꝛſitan in inferno de numero damna⸗ ton nec ſic eſt ꝑdita tua erga ip̃os dpaſſio pꝛius habita deo ꝓpi⸗ cio ad appeobandum exiſtente et caritatem tuam ob hoc ſpeciali⸗ ter remunerante·„ H. COpISOERSTHO· — que eſt mater et fratres mei · ⁊c · non recuſabat matris obſequia luſtriſũmã acceſſt nũc vna nunc alia perſona triſtis ariIt illa eiſoem dſolati onns gratia de ſuis puelliſ — Scunda puella dpaſſionẽ ꝑſone triſtis pᷣſertim religioſe ſuper —carnalium pentum miſeriã artendens ſir ait Vt quid apter y⸗ Sum aut pꝛopinquoum miſqriã quã ſme culpa tua patiunrur ſie animo cruciaris · et nõ potiꝰ attendis · ꝙ ip̃e dñs nos a cnra huiuſ modi ſupptauit · Vudi quendã euãgelicus apparum in xp̃iane reli — heminum perſonis de xp̃o oquentem · ECum inquit dicenti b matrem ſuam et fratres foꝛis ſtare querentes enm reſpondit· achel illa. qu kradn ſeten. iflicti tiabe ſchſ c dehig m dehim unhef in mn d emm pin ukepon⸗ oun c· A. ſed pᷣferebat patris miſteria fratreſq; non contemn ebat. ſpũale ↄgnationi p̃ferebat · nos ſpĩ carni p̃feree docebat. V amat inquit patrem aut matrem plus ꝙᷓ me · non eſt me dignuſ ane œꝙ dñs a cura pentum hmõi religionum Pfeſſoæes ſpecia⸗ liter ſuppoætauerit · de hoc audi patrem clareuallis ad ip̃m domj num de matre ipſiꝰ loquentem · Donmne inquit quid moleſtꝰ eg li dicens quid michi et tibi muiltum p omnem modum. S ed mani⸗ feſte iam video ꝙ non velut indignans aut dfundere volens vir⸗ Sinis matris teneram verecundiã dixeris · quid michi et tibi cnm vemientibus ad te iut᷑ matris pcepta miniltris nihil cunctatus fa⸗ cias qð alla ſuggeſſit · Vt qͥd ergo fratres. Vt quid ſit reſpõdit pi us · Vtiq; ꝗpter nos vt cõuerſo ad domimʒ iam non ſolliciter cu ra Pentum et neceſſitudmes ilie · ſpũale non impediant exercitiũ. ꝙᷓdiu enim de mundo ſumus dehitoees nos eſſe conſtat pentibug. at poſtqᷓ noſmetip̃os reliquimus · multo magis ab eon ſollicitu⸗ dine liberi ſumus. Vnde et legimus fratrem quen dam in heremo duerſantem cum ad eum carnalis frater auxiln gratia aduentaſſet reſpondiſſe vt adiret alterum fratrem· cum ilie vtiq; iam obiſß; mj ante ilio et dicente quia moætuus eſſet· ſe qunoqʒ; moetuum eſſe re⸗ ſpondit. Optime ergo noſ docuit dommus ne ſolliciti ſimus ſuper Tpinquos carnis noſtre plus religio poſtulet · qᷓdo ipſn matri et taln matri reſpondit quid michꝛ et tibn eñ mulier · lec dictꝰ pater . cOSee e puella ſpãliter matris ſup infantulon] miſeria quibus non haheret miniſtrare neceſſaria ac ſuper eon paſſione affli ctiua ↄpaſſionem attendens ſic ait. O parens miſericoæs non ſis vt rachei ploꝛans fil ios ſuos que noluit dſolari. Sis magiſ vt mater illa. que vt ſoæoe mea ſuperius retulit ſeptem filios ſuos hoꝛtaba rur ad moætem miſerabilem ſuſtinendã. Tu enim melioem habes ſoꝛrem · Nimin illa filios habuit de quibus ꝙ nimjum paſiombꝰ afflicti ad malum pfidie dectinarent timere habuit· tui vero intã tuli a bono diuertere nõᷓ pᷣualent vel ad maluz decilinare ·&t quid ſi abſqʒ culpa tua moꝛjuntur fame. eon enim ſi non demerueris vi debis miſeriam mutatam eſſe in celo jn exc eilentem peincipatum. ad q; immediate poſiqᷓ; obierint quantotius tranſferuntur oꝛe ip̃o ⁊um hic famel ico · ibi tandem vbereima ob hoc rcreatõne ppetua ſaciato · Neniq; quid cure ſi hic videns eon miſeriam tuam ipßius animam dpaſſonis gladius ptranſibit · Ittendas quod dicam · Ii enim pars ccepis xqᷓ; tranſibit Sladiꝰ ꝗpter fidem xp̃ ſpeciali de coꝰe poꝛnabitur · quanto potius coꝛ dparientis et anima etiã ſpãli Sandꝛo eternatiter permanſuro conſe olabitur. ꝙ coœꝛ vel ammam in filioeum ſeu infantum miſeria rationabilis doloꝛis gladiꝰ per⸗ trãſuit·. M. cotisenmro · arta puella ad pſonam damnatis ↄpatientem ſic ait · O ami N e tus foeſitan amicis de infernalibus cruciatibus dpateris Sʒ cur hoe · Geſſet iſte vel tẽperetur dpaſſionis affectus · aut dic qᷓ ſo quo pacto nunc de hoc valeas animo cruciari de quo poſt mo⸗ dicum huiꝰ tpis indubitanter ſi de numero fueris beaton habe⸗ bis nedũ dſolari ß letari Quppe põ · in pſona anime beate deo lo quens dcediſti inquit ſaccum meum et circũdediſti me leticia qua⸗ ſi dicat dcediſti ſaccum menm · id eſt coꝛpꝰ.ſ. x mꝛtis diſſolutòeʒ quo induta eraz velut ſacco miſerabili ſtercoꝛibꝰ pleno aut velut Pabitu ruſticano vel ſaccum meuz ·id eſt coꝛ meum in quo · ſ.tanqᷓ mendicus recepi panem ab alijs· id eſt in quo cõgregaui maxime apud ꝓpinquon miſeriã panẽ doloæis · Hunc ſaccũ dcediſti · id eſt poſt diſſolutõeʒ meã apperuiſti · vt panis iſte excideret et circũde⸗ diſti me leticia · me nquit · id eſt nõ ſaccũ tiñ meum ſed tandẽ reſũ⸗ pto coꝛpe.me totũ gloꝛioſa claritate que eſt cauſa leticie recõpen fanris vpaſſionem Pabitã rõne aliene miſerie · Vel circũdediſti me leticia quaſi futura beaton leticia ſic circũquaqᷓ; nobis aduẽtura ſcilicʒ a deo tanqᷓ; ab exũte ſupꝛa nos et ab alijs ſanctis tãqᷓ; acol⸗ lateral ibꝰ qᷓ ſunt iuᷓ nos et ab illis qui ſunt ł erũt in inferno tan⸗ ꝙᷓ ab illis q̃ ſũt infra nos · nam et de ilon pena beatoſ letificante dꝛcit pſalmiſta · Letabitur iuſtus cũ viderit vindictam ſ.apter ſuã defoꝛmẽ voluntatem perpetuo duraturdi · yV. cObSeO Vinta pnella rurſum pſonã dpaſſiuã et apter malũ pene alio⸗ um et maxie earon et gpinquoꝝ aĩo cruciatã alloquens ſie N. O pſona cariſſima gpter malũ pene alioꝝ animo afflicta · attẽ as ad ea que ꝙ neptes meas diuerſis in locis huiꝰ libri ſunt di⸗ cta et dſolationẽ recipies ſuꝝ ↄpaſſione tua quaſ.alijs cõpateris pᷣſertim caris et apinquis ſup infirmitate ſup dura captiuitate ſup miſeria quoæumcũq; paupum quibꝰ nõ potes ſubuenire et vłr ſup leſione ip̃on in coꝰpe vt in rebus · Quippe ſi p eadem dicta conſo latõnem poterũt recipe pᷣdicta patientes · quanto magis dſolatõʒ poterunt recipe ip̃is rantũ dparientes · ¶ WVVerum dpaſſione tu manente pſertim erga xp̃ paſſiones beatus es et bene tibi erit · Ni min ſi xpᷣs excellenter remunerat ꝓpter ip̃m in ſeip̃is patiẽtes quã tð exceilentius remunerabit ſibiip̃ et gpter ipſum compatientes Nempe videtur ꝙ plus mererur apud ipſum vpaſſio ſibi paſſo exbi pita ac etiam ꝓpter ipſum habita ꝙᷓ ſolum paſſio ꝓpter ip̃ᷣm habita que tamen non eſt compaſſio ip̃i paſſo exhibita · eſt enim ibi atten dere duplicem merendi rationem eum in paſſione non ſibi patien⸗ ti exhibita ſed ſolũ ꝓpter ip̃ᷣm habita non ſit merẽdi ratõ niſi vnã · t um vrr 4 n h. — ynh PMa m mn b nur e 3 a kr i 7* 5 30* ²— 3 r tun 1½— ur ne mnnNiet ** 4₰*. 4 4 — ——— „ — hy y „ „b * 27 2 — ntnw „. —„„„——— ——— „„ Sane hoe dictum reoꝛ verum eſſe nonnunqᷓ; quando etiam dpaſſe xpo exhibita non eſt adeo ſicut paſſio ſolum m ſe ꝓpter criſtum ha bita coꝛpis afflictiua. Mices foete que erit merces xp̃o dpati⸗ entis. Profecto poteſtas cum eo dregnantis · Fudi epl arem pau⸗ ii ſermonem vna cum apparatu. S inquit cõmoꝛtin ſumus · gloſa xpᷣo · in ipſa moete conuuemꝰ· et ſi ſuflinemus gioſa · in ipa paſũo ne et Dregnabimus. ſ.eius omnipotentia nobis cõmunicata Ku⸗ di rurſum paulum de deo loquentẽ · ſolus potens rex regum et do minus dominantium cui honoꝛ et Sioeia et imperium inſ empiter⸗ num amen · Plec autem verba declarans oœꝛdmarius apparatuſ. So lus inquit ip̃e eſt potens in ſe qui etiaʒ ſuos faciet potentes et re ges ſui et dominos impion cui deo ẽ honoe a creaturis et Sloeia in ſe et imperium quia ommnia poteſt · et hic etiam ſuis dabit et B in ſempiternum amen · Honne ergo hijs qun criſto paſſo cõpatiuntur magnã merces nims quibus cõicatur eiꝰ impium cũ omn potẽtia honoꝛq; et gloꝛia eiꝰ tã ſublimis · quã nobis peeſtare dignet? ipe xps in ſecula ſeculoꝝ benedictus Imen · Sxplicit liber de dſt olatione theologie p fratrem fohannem de Fambaco oꝛdinis pꝛedicatoꝝn Puncie cheuthonie ſacre Theclo gie ꝓfeſſoeem dſummatus. Enno dni· ¶M.cccꝰ. ixv. In die Im⸗ beoſij · — 1— 2 Centimetres Farbkarte 113 B.7 G. Green vellow Red Magenta White 3/C0lor Black