—— —— S, 2— — —— Cncipit tabu⸗ la exemploꝛum libꝛi ſequentis in qᷓ illud eſt aĩaduertendũ ꝙ pꝛioꝛ qui dem numerꝰ diſtinctionum poſteri oꝛ vero ſingujoꝛum exemploꝛum qͥ ta ð repꝛeſentat Mtinẽti honoꝛato piſcis in montibꝰ ſi tula hauſtus offert diſtinctione pꝛima. Leremplo pꝛimo. Abſtinentẽ ſe fingẽs monach? dꝛa coni traditur denoꝛandꝰ ʒ. lxviij Abſtinentiaſua macharius confu⸗ dit leiunium thabenenſiotaruz mo nachoꝛum. ij. lrxvi. Abſtinentia grauius ſe niceta ep̃s factus macerauit ij xcüij. Abſtinentes duo adoleſcentes mo rimagis eleger unt ꝙᷓ; cõmiſſos kicꝰ violare. ij. ccxxxi. Abſtinens ſerapion oib? paſſioni bus deuictis voꝛacitat/ ventris ſe nõ poſie ſuꝑare cauſatur iiij. xxij. Abſtinens in clauſtro foꝛmoſus et ſanꝰ efficitur qui in ſeculo crapule deditus defoꝛmis et debilis extite rat. üj. lriiij. Abſtinens palemon in die paſce cũ lachꝛymis oleum comedere recuſa vit. Vij·xxxviij non comederjt. vij.xcvi. Abſtinentiam ſancti pꝛeiecti ⁊ focio rum eius veridentes cadente ſola⸗ rio oppꝛeſſi ſunt viij·cliij. Abſtinẽtie viribus ꝑ ieiuniũj ſputũj peſtifer dꝛaco occiditur. ix.ij. Abſtinentia curatur pꝛelatus qui⸗ Abſtinentes kratres infra vuos mẽ ſes coctum pueris murmurantib? dam qui delicijs a ffluens mente et coꝛpoꝛe egrotauit. ir.iij. Abſtinens quidaz crudelis arguit᷑ ꝙ carnibus pecoꝛũ parceret ſed ho minũ carnib veſceretur ix. ccv. Zbſtinentia appetitus luxurie ĩ ma rina mitigatur. x. xiij. Ihſtinentia. quere in gula„ Ncidiam facile ſuperat qui ocũ lum ad futuram gloꝛiam vel penaʒ inflectit. ij·liij. Acidia quere in ſomnolentia ⁊ la boꝛ manuum. Accõmodare qjre in charitas Acquieſcere nolle conſilijs quere ĩ Pertinax. Aduerſis neq; ꝓſpis motꝰf̃ mul tis miratulis claruit vi. Ixxiiij. Iduerſitate tentari.q̃re in tentatio Adulteriũ frauð ↄmittẽs ꝙᷓ; hoꝛ ribili plaga ꝑcutitur Jp. lxxxvi. Adulterans vxoꝛẽ philoſophi qᷓli pena ſit coꝛrectus ij.ccix. Ndultera quadã poſt moꝛtẽ ab eqᷓ⸗ te quodã gladio trãſfodit ⁊ flãmis vꝛenda inijcitur. ij. lxij. Nodulteriuʒ execrats nobilis roma na femina pꝛopꝛiũ pecus enſe trãf fodit Ndulterãtẽ hnilitẽ ob terrific faci em hoĩes beſtie pecudes cen demo nẽ fugiũt maleditũ Ixxxi. Adulter peccando gladio conſpici tur perfoꝛari ſesconfeſſionis reme dio recuratur r.iiij. Acdulteri grauiſſima pena viſi ſunt apud inferos cruciar! x. v. VNHduocati lingua quã frequẽter in vita vẽdiderat in moꝛtui oꝛe in nenirt non poterat. Aduocat? ĩmiſericoꝛdiſſimꝰ ad iu —— ſgRRESS U † ₰— BlIoTHEK. vij. xxxvxi. —————— 2——.———————————————————z——————— ₰ 2 E⸗ viciũ dei venire citat. yix. cxxviij· Hffectũ carnaliũ parentuz triumn phans abbas paſto? pꝛo filio ſoꝛo ris a iudice compꝛehẽſo intercede⸗ re noluit. j· xxTw · Affectũ carnaleʒ vſcit poꝛ qͥſe clau ſis oculis ſoꝛoꝛi oſtendit ij· vli. Affect carnaliũ amicoꝛuz vicit 10 pannes qᷓ pꝰ vigintiq̃ttuoꝛ annos tãqᷓ; per egrinj ſe ſoꝛoꝛi oñdit.ij·xlij Iſffectũ curnaliũ vincens amicoꝛũ theodoꝛus ⁊ matrein conuertit ⁊ ſo roꝛem ij. xliij. Affectũ mr̃is marcꝰ vicit qᷓ veſtit ſacco fedatꝰ fumo clauſis oculis ſe mr̃i viſendũ exhibuit ij.cliiij Affectũ filialeʒ vicit pafnuci?qᷓ ad Affectum mũdi atz filioꝛvm ꝙ xpo rontẽnere eĩa q̃dã maritum ſuli ele ganter edocuit. vij· cxxij. Aunbire pꝛelaturam quere in pi latus ⁊ ſuperbia. Amici falſi ſunt peccata mundꝰ? et diabolus.ſed amici veri ſunt vir tutes et opera virtuoſa et honeſts üij. xvñj · Amicus verus in neceſſitate pꝛoba tur v. xIvi Amicos carnales ſpernere quere in affectus Amoꝛe chꝛiſti carnalem amoꝛez vincere docetur virgo audiens 2 xp̃o e viligas qui ſũ koꝛmoſus& VCTTT. Enge kboꝛ d mn devotiſ Fngel chuoſol dureri Ingele es vidi Ingeli mun co nebm pᷣceptuz patris vniců tili in flumẽ Vmoꝛem illicitũj q̃dam femina in c iactare diſpoluit ij. ccxxxx. tantum exhoꝛruit vt maluit in cal Rijecti carnali amicoꝛũ vincẽ cu daria buliri ᷓ foꝛnicari. jNxi. tebeno piẽs las ſibi ab eis miſſas in ignẽ Amoꝛe illicito tentat? frater vt foꝛ ſoiptut crem andas ꝓlecit. j.ccxxx. tius laboꝛaret vxoꝛem? filios ex lu Angelie Affectu carnali abbas moꝛiturꝰ cõ to finxit ⁊ ſic tentationem ſupera⸗ canendu ſanguineũ ſuũ in abbatẽ ſubſtimẽs hut ij. xxiiij. Lngln graui defũctꝰ pena muldat᷑.iij.xij. Amoꝛe illicito tentatus grecꝰ ado wulhn Affectũ parenti ⁊ amicoꝛum alber leſcens tribulatiõe ſola potuit libe⸗ rus puer vicit v. lvij. ij.lxw. Aſffectů parentũ vincẽs comitis j Zmote illiclto tentatur ñmoni⸗vel— U ſpꝛetis ↄſãguineis ↄtẽptaq; ſecn 2no die pane ſaturatus ij lxix. ni luri veſtiũ pompa ireligione ſta ¶ Rmoꝛeſilielto lab᷑ ã fener q le k bilis ꝑcurauit vijlrxv mine pſoꝛtiũ nõvitauit jcij— Aſiecũ parẽtũj vincens theodoſia Vmoꝛe illicito lapſus inobeciens tiin virgo oꝛnata diademate? cruce p? ſenex cũ pnero reuertitur j. cv mimn moꝛtem afparuits viij x. Nmoꝛ illicitus quere etiã i luxuria Ingin Aſflectũ parentũ paganoꝝ viſa gèa Nngeloꝛum multitudinem ſe cõ ulumj xp̃i celſus puer q̃nta inagna nimie tra demõis tentamẽta inusre para 2g tate contempſerit iij cij. tã abbas moyſes vicdit ij xxxi ke diit Atectum mariti ⁊ filioꝛum femina Angeli ſẽi ſe fratribꝰ bo t oha loquen hen unl q̃dam in penis ↄſtituta virtute mul nibus miſcuerunt j. xlv. Agein ta denicit ijcxiij. Angel' dñi antoniũ docuit nãib⸗ qmc 3 — 5 pxßo ele e inp̃t mund nt vir oneſt TVh. pꝛoba v.xlvi bere in moꝛez ens a cxxx. na in n cal lrvi. t foꝛ ex lu ere rxiij. ado tlibe⸗ lr. el rir. tꝙꝙfe cj diens ij.cv. ris ſetö per jrxri. oquen ij.Nv. nõibꝰ Tabula exemp bvꝛare 5cxiij Angelus veſtigia fatigati ſenis nu merauit. ij. cxv. Angelꝰ intirmo kratri ꝑ ſeptẽ dies denotiſſime miniſtrauit. Ij. cxviij. Ingeli aĩam patiẽtis fratris qᷓ ab ebꝛioſo ſene non receſſit in celuz de⸗ duxerunt ij.cxxi ngelos de ↄuerſione pcẽ̃oꝝ letan tes vidit paulꝰ ſimplex ij clxxxvij. ingeli peregrinũ fratrem moꝛitu⸗ rum conſolantur.non autem intra⸗ neum ij. clxxxviij. Iingelus iecur infirmi fratris euul ſum mundans ⁊ reiponẽs ſanat eũ⸗ dem j. cxcix. Ingeli michsel ⁊ gabꝛiel aĩam ꝑe⸗ grini cũ cãticis ĩcelũ attollũt.ij. cci. Ringeli ſolicite ſ diuerſimode vidẽ te beato bernardo oꝛationes frat ſcriptitabant üij· xvij. Angeli excitabant frfes ad deuote tanendum.te deum. iij. xviij. Rngeli moꝛiente quogã fratre oꝛa toꝛiuih roſis ⁊ lilijs conſtrauerunt iij xxij. Angeloꝛũ dulciſſimos cantus fra ter quidam in ↄſolationẽ ſue tribu lationis audiuit. v. ix. Angelus tentatũ lieffardũ ſubulcũ ꝑupbiam oſtenſis moꝛtuoꝛũ ſepul cris renocauit. vi.xxvij Angeloꝛů cant?dulciſſimos comes iuliacenſis audiuit.. vi.xc. Angelꝰ a maſſeo ad poꝛtam pulſa e didicit ⁊ fratrem bernardum ſiu men tranſuexit vij · xiinj. Angelice nares fetoꝛẽ pcẽoꝝ ſuper umne cadauer exhoꝛrẽt ix. clxiij. Angelus viſus eit oblationez alts ris diuino conſpectui reuerenter ołf kerre. ix.cixxxviij. Angelus iuuenem cecidit in maxil lam eo ꝙ male ſocietati ſe coniun⸗ xerit zx. ix. Animam ꝓpꝛiam quidam ebꝛio ſus demoni vendidit? ab eo vna cũ coꝛpoꝛe ad infernum deuehitur. v.cxxvi Animaruz cura qᷓre in Pꝛelatus Animarum zelus quere in zelus Apoſtata inuenis a beato ãdrea et beato gregoꝛio grauiter dagella Apoſtatare volens apparente pal ſo xp̃o reſipuit v.cxxxi. Apoſtata monachus ⁊ ſacerdos la tro efficitur ⁊ purgatoꝛium duoꝛuz milium annoꝛum a ſeiß̃o ſibi impo Apoſtata monachus ⁊ foꝛnicari⸗ us rurſus a beato bernardo cõuer Npoſtatare volens quidaz notabi lem viſionem de duabus vijs habu it. i. xxxix. Apoſtata cõuerſus dum kfeſtinat fi eri ep̃us cum furto capitur ⁊ ſuſpẽ vi. liij. Npoſtatans cõuerſus ex cueuli vo cibus longam ſibi vitaʒ pꝛomittẽs citius moꝛitur Npoſtata deo iudici pꝛeſentatꝰ aut peccata ſoluere aut in infernum ire pꝛecipitur j liiij Npoſtatãs eremita per obſeſſionẽ demonis ad ereinũ reuocat᷑.vij.ciij. Apoſtatare volens archidiaconꝰa ſando důſtanno vſq; ad moꝛtem p⸗ cutttur. viij. iij. A 4 8 2 —————————— Er dya Sꝛego SArguere quere in repꝛchendere Arrian? qͥdã ep̃s vjolent q̃ndaz eccleſiam ingrediens Trepentina ce⸗ citate percutitur P.rlij. Arrogantia quere in ſuperbia Aſcẽſionis die ſãctꝰ dũſtannꝰ ad teleſte regnuʒ inuitat?venire rẽnuit Pter zelü giaru bviij.ij. Aſcenſiõis dñice loca viſitãs nimi um creſcẽte amoꝛis defiderio ſciſſo coꝛde celos aſcendit ix. lxxix Aſſũprio marie quere in Paria Aſtutꝰ⁊ verſipellis infernalibus ſuffocatur ix. vijj. Nuarus moꝛiturus anxie ploꝛabat ꝙ diuitias ſuas alijs erat relicturus ix. ix. Vuarys ſacerdos peccata moꝛitu⸗ ri pꝛopter equum in ſe recipiens ꝑ teſtudinem⸗ eccleſie a demonibus poꝛtatur ix.clxv. Nuarus quere etiam in bona in in ſta vſura Aucire verbum dei quere 1 bum dei. Augurio cuculi vitam loygam pi i Apoſtata iulian? qᷓ; hoꝛrenda noꝛ dꝛaconibus circuncindus nllum auus i te punitus eſt. viij. Ixxxi. innenire potuit effugium* Pꝛnã⸗ gn Ipoſtatare volens latratibꝰ infer cxij. vuz nalis canis impetitur vij. Ixxxvij Sttritus quidam peccatoꝛ iuſiu„ Apoſtatare volens quidã a demo beatiPernardi commhicathr.vi. nio poſſidetur. vij. xxxvij.. Lv. mnn Apoſtaſie cõ fugientes de monaſte“ Suarus conſtantius inurmurãs venitur rio beati gregoꝛij miraculoſe inuẽ pꝛopter duodecim aureos egenis WPan ti atʒ reducti junt viij lxxxir datos epiſcopatu indignus effici⸗ bentes c Apoſtatãs ſoꝛoꝛis amoꝛe cũ eaceʒ r Pkih⸗ ſto cont ab inuiſa beſtia laceratur ix. vi Auarus pecuniam colligens in la Piñio Apoſtaſie ſpiritu tentat? pꝛocura⸗ gena quam pauperibus dare coh Piñ tione diaboli decem aureos in cel ſueuerat putreſcente crure coꝛrigit cncell la inuenit. ix.vij.— 4jcxij · nons Apoſtatare volens oſtenſione pe⸗ Auari diuitis aĩa a nigris equiti⸗ P narũ inferni ⁊ celeſtis gaudij a m̃e bus ad inferna deuehitur j ccij. nuit dekfuncta reuocatur ix. xxxvij. Buarum cõuerſum pꝛepoſitus ſte rdiun Apoſtaſie ſpiritu tentatus frater enueldenſis vure coꝛreptum a mini piicn oꝛationibus ſodalis ſui conſtans et ſtratione ſua depoſuit vi.xxxi. ſ icitur ix.cxlvij. Nuarus vſurariꝰdum cum ſaccello ch Apoſtatare volens iunenis ꝑ xp̃m pleno pecunia ſepultus eſt demões. ſibi vulnus lateris oſtendentem re viſi ſunt coꝛ eius pecunia adimple vrtEt nocatur.ix. clix. Bimile quaſi ibi⸗ vij lxxxiiij. vtibicb dem cd Auarꝰ ioꝛdanꝰ cardinalis miſeran Paic Apoſtatãs pris amoꝛe cũ eodeʒ re daeffigie notario ſuo apparẽs ſe ad nhirsc pentina moꝛte defũgitur. x. xxiij. iudicẽ duci confeſſ us eſt. vi. xcv. lamoꝛn Apoſtata quere in exire? incõſtãs Nuar? mẽdicus argentj comedens Bni —.—.——————— wllm Nima. ꝛiuſſu Vr. v. tv. räs genis effici xiij. in la e coh rigit .cxij. uiti⸗ ccjj. s Re mini L. ello öes npe xiij. eran ſe àd xcv. dens vij. abst urus x.ix. itu ns ꝑ bus clxx⸗ in inver 1gM Tabula exemploꝛum Rbi repꝛomittens turpis apoſtata ccitins mpꝛitur vi. lv · Auguriatrix qᷓ; hoꝛribili pene p? moꝛtẽ addicta ſit iiij.li. Aptiſat? luſoꝛie geneſius mi⸗ mus ↄuertitur? ſic ex theatro ad martyꝛiũ ðe ioco ad ſerium per⸗ nenitur iiij. xiij. Penedictã a beato bernardo bi bentes ceruiſiã milites ad dñm ſub ito conuerſi ſunt viij. xxxi ſñidicere cibum quere in cibus Mñticioꝛuʒ pluralitas philippo cancellario pariſienſi cãm damna⸗ tionis accerſijt v. xvij. moꝛtẽ afparẽs dixit eẽ cãm ſue eter Re dãnationis.— v.xvlij. Bñficia plura hr̃e dũmõ vnũ ↄpe tens eſſ ad victũ quidã cardi nalis moꝛiturus dixit eſſe pcẽm moꝛtale. v.xix.ift plures alij doẽtiſſumi viri vt ibidẽ habet᷑ hoc ſẽſiſſe videntur. Peneficia ecẽiaſtica pinguia ⁊ plu ra hñtes qͥdam canonii ⁊ pᷣlati ma la moꝛte moꝛiuntur v. xx. Meneficioꝝ pluralitatẽ pulera viſi one Waria de oegnies didicit eẽ vi tandam viij.lij. Peneticiũ ecẽ̃iaſticuʒ pꝛo domino relinquens q̃nta eſta domino glo ria remuneratus. ix.x. Hñficijs ecẽiaſticis ↄꝓmonẽs nepo tes ſuos ep̃us in lecto gureo viſus eſt infernale carmen ↄcinẽ ipxi Mñticia ecẽiaſtica ĩutiliter ↄſumẽs hoꝛrenda pena damnatur ir.rij. Beniuolẽtia macharij ↄuertitur q duris verbis diſcipulieiꝰin furoꝛẽ exarſerat jj. lvi. ſwam Beniuolentioꝛ fuit abbas achilles ⸗ f̃i qui malã de ſe ſuſpitionẽ habuit „ J ᷓ ceteris ij cxxxvi Meniuolentia ſenis manicheꝰ here ticus oꝛthodoxꝰ efficitur ij.cl. Peniuolentia ſua abbas paſtoꝛ in nidi fratris ſaucium pectus ſanauit Peniuolentia ſancdti odonis latro cõuertitur tiij. xxxix. Peniuolentia ſancti franciſci tres latrones ↄuerſi ſunt vij·xxiij Peniuolentia ⁊ õone ſua pacho miꝰ ꝑuerſũ fr̃em ad ſandtã ↄpũctio⸗ nem conuertit vij· xciij. Peniuolẽtia ſua abꝛaham heremi ta ex lubꝛics vita reduxit neptem Beniuolentia ↄfratris quidam p? foꝛnicationem ad penitentiam redi ix.clxvi. Peniuolentia ſenioꝝ qͥdã qͥ ꝑſuaſu amicoꝛũ carnaliũ heremuz deſerue rat poſt inulta peccata ad penitẽti ain reuocatur 1x.cxcvi. Pigamuz iohes elemoſynarins ſiec ꝓ ducentis milibus modijs tri tici? centũoctoginta libꝛis auri vo luit oꝛdinare ij. xxxiiij. Blaſphemi in deũ ⁊ ſanctuz pe trum gallo iaz aſſo reuiuente lepꝛa ⁊ ſeruitute cum ſna poſteritate gra nantur F.lrxxv Plaſphemus clericꝰ ſñiam illã. oĩs qui ſe exaltat efalſaʒ dicens fulgu reo enſe tranſfigitur pᷣ·xcvij. Wlaſphemie ſpiritu tentatꝰ? frater s ſancto poemene conſolatur j. I. Plaſphemus iurãs ꝑ mẽbꝛa xp̃12 Abarie celeſti gladio vulneratur. R „9 .F65 ribili moꝛte percutitur Plaſphemiã loquẽs in ſanctuz hle rony muz coꝛpoꝛe et anima ad infe Ex dya. Hꝛego. iij xliij. Jtẽ ibidẽ alind. xliiij. Plaſphemꝰ ſymon de toꝛnaco ter ros per demonem deuectus eſt. vij t Arxxxv. Plaſphemus iulianꝰ apoſtata hoꝛ ribili moꝛte punitur. viij·Ixxxi. Plaſphemare quere etiam in male dicere. Pona iniuſte adquiſita retlnẽs comes cuz omni poſteritate ſua ↄd Pona iiuſte ꝑ moꝛtẽ occiſi militis retinẽs comes terribili equo impo ſitus ad inferna poꝛtat viiij·Ixiij. Pona iniuſte retinẽs niqᷓ; moꝛtis ſiam euaſit nifi ꝑ Mariũ virginem reuixiſ v. lx. Ponis ininſtis ꝑ mercationes pa rentũj adquiſitis enutrita mater ma ria de oegnies eternaliter ſe di dã natam. Mona iniuſta ablata retinẽs ludo wicus lantgrauiꝰ grauiſſimas pe⸗ nas inferni ſuſtinuit wl.v Wona iniuſte retinẽs conuerſus re interna deſcendit. j punap.lxxxvii v.cxxij. quiem celeſtem intrare prepeditur. PMona iniuſta cuinſcã naucleri oĩa ꝑierũt quibus amiſſis de iuſtis bo nis miraculoſe ditiſſimus eit effed wiij. xxxij. Bona ininſte acdquiſita quia int ma qdã femina non reſtituit purga toꝛium acerrimũ tulit wiijI. Pona eccleſiaſtica violenter aufe rens eccleſie ſancti andree pꝛimo fe bꝛlbus deinde moꝛte multatus ————— Pons religioſoꝛum ſecuſaribꝰ da ta non ditãt eos ſed inagis depau perant„. ij.cli. Ponis monaſterij iniuſte ditat? re pente pauꝑ? miſer efficitur v. xx ona monaſterij agermano ſo abbate ininſte accipiens depaupe⸗ ratur. que cum redderet cepit dite⸗ ſcere. vi. xxiiij. Pona monaſterij iniuſte retinens diſpenſatoꝛ hoꝛribili viſione dãna tus apparuit. tr. xxij. Pona iniuſta quere etiũ in debita. in teſtamentum in vſura Slcijs roſtratis ĩduta femina poſt moꝛtem apparuit quia in vita eis abuſa fuit. Lalcios roſtratus ſolitos facere ſu toꝛ plagatur a demone r.xxvij Pallidus quere in aſtutus. Cantoꝛ laſciue vocem inflectẽdo in diuinis laudibus a demone irri detur.iij lxi. Itein ibidem xij. anticis ãgeloꝛum aĩa deusti f̃is ad exitũ ꝓuocatur. N. ix. antãtib?⁊ diſcãtãtibꝰ canonicis ſolꝰ raucꝰ exauditꝰ eẽ celeſti voce ꝓ teſtatur. v.xvl. Cantans ců elatiõe bñdictioneʒ ce rei paſcalis a dem onibus raptꝰeſſe putatur vi.xxx. ãtũtes clamoꝛoſe clerici demõis ſaccum implenerunt vi.xxxi. Cantus angeloꝛum ꝙᷓ dulces ſint. antus choꝛiſantium cum anidita te audiens ſoꝛoꝛ ſandi damiani qn vecim dierum purgatoꝛio affligi⸗ —————— Ki.xcliij. lsicitn zn ſCm eprofil dit CLur pro d Laritat paberel pꝛepol ſopert Pnrit iliq Tn dodm Lnitun toum be niernt. Cantuti tupꝛpꝛ te ſit — ponis r ranlnii Contunu yalẽ lab tndꝛʒin Crimi atemtol pehm. Fiutsj cente vhan Corin ribꝰda depau Hicli. tat're w. x o ſo aupe t dite⸗ xxüij. tinens edina . xxij. bita. mina hia in rciiij. ere ſu rxvij ẽdo e irri is vx. nicis ce xvl. ez ce eſſe xxx. möis int. vi. xe idita nin fligi⸗ rcli Tabulaexemploꝛum Eapituli locum demon introire non audet. viij. xiij. Cat̃itate plenus paulinus epᷣus ſe pꝛo filio vidue in captiuitateʒ de dit p. Txix. Laritate accenſus ſandtulꝰ ſeipſum pꝛo diacono quodaʒ dedit in moꝛ tem Pp.xlviij. Waritate motus epiſcopus cũ non haberet quod alteri ad cõedenduʒ pꝛeponeret vnam de volitantibus juper ſe gruibus oꝛatione velecit. Caritatiue miniſtrat deuotus cecꝰ illi q ſe viſu pᷣuauerat„p. Tcv. Caritatẽ exrhibere nolens concedẽ do camelũ õmoni mox moꝛtuuz ca melũ defiuit. ij. xvij. Caritatiui fratres vnã intactam ꝑ totam heremum ſibijnuicem tranſ in iſerunt. ij· xlviij. Caritatiuus ſenex neglecta indigẽ tia pꝛopꝛia camelum ſuuz alteri cõ ceſit j.Ix. Caxitatiuus frater anſas de ſuis ſpoꝛtis reſoluens alteri indigenti tranſmiit. ij. clxxvi. Caritatiui me Joꝛes infirmum non valentẽ laboꝛare ad mercedes capi endas iuridice compulerunt. j. clxxviij. Naritatiui fratres ſancti franciſci p alterutro ſe lapidum ictibus oppo pebant. ij ij. Taritatis fraterne obſeruatio do⸗ .—„9. cente iohanne euãgeliſta ſu Ficit ad ſalutem wiij lxxvi. Caoritatinꝰ hoſpitalariꝰ indifferent cunctos recipiẽs canentibus ange lis in celos recipitur x·xij Taritatẽ ꝑturbare qᷓ; periculoſum ſit quere in diſcoꝛdia PFaoritatẽ infirmis exhibere quere in infirmus. Farnes contra ſtatutuʒ oꝛdinis ob infirmitatem comedere coactus oꝛauit? ſtatun aſſata perdix reuiui ſcens auolauit. vij. lxij. Quere etiam Farnis tentatiõe veratꝰ equiti? ab angelis eunuchiſatur. P· vij. PCarnis tẽtationeʒ kugiens helyas rectoꝛ monialium ab angelis eunu chiſatur ix.xix. Carnis tentatio quere in luxuria. Earnem affligere q̃re in penitere. ¶ Tartuſienſis oꝛdo inſtituitur oc caſione hoꝛribilis moꝛtis cuiuſdaʒ anno dñi. Ab. lxxxiiji. x. xcvij. Caſtigare carnem q̃re in penitẽ. Kaſtus efficitur equiti?per mi niſterium angeloꝛuz eunuichſatus. Sp̃ vij. imile de helya monacho. aſtitatis amatrix galla ſcõm ma trimoniuz reſpuit et a ſancto petro viſitata ad ceieſtem ſponſum leta ꝑ rexit. Caſtitatis amoꝛe quedam buliri in caldaria maluit ꝙᷓ; virginitai clau ſtra violali 1ijlxvi Caſtitatis merito duo coniugati i meritis duobus ſãdis patribus pᷣ⸗ ponuntur cxciij Caſti viri pꝛeſentiã demon magis ꝙᷓ merita iohannis abbatis erpa⸗ aſtitatis merito imperatrir ꝑ be atain virginem̃ ex multis anguſtijs liberatur ij.iij Faſtitatis amoꝛe nobilis femina cum filiabus ſuis fluminib? e mer gendũ iniecit iiij. Ixx. Taſtiſſima quedam roma na ne ad ulterio pollueretur nobile pect?en ſe tranſfodit ij lxxi. Taſtitatis merito iuuenis mirabili ter a virgine Paria conuertitur et a nuptijs ad celeſtia regna voca Caſtitatis zelo femina pulcritudi nem ſuã timens intuentibus futurũ periculum defoꝛmari ſe s domino imperrauit„v.lrxvij. Caſtiſſimi eß̃i oculus etiã poſt qua dꝛingentos annos caligare nõ po tuit. vlxxix. Caſta femina vetulam ſe deciꝑe vo lentem nudam pꝛocurauit optime fiagellari. N.lxxx. aſtus ep̃us tentantem ſe feminaz cedens in faclez vi verberis deiecit in terram v. lxxxij. aſtus pꝛedicatoꝛ tentantẽ ſe femi nam ſuper ignez decůbens inuitat ad concubitum v. lxxxlij. Waſtus iunenis ab ardente ferro non vꝛitur ſed coꝛruptus grauiter confragratur. v.xci. Caſtus pꝛeſbyter quantæn gratiaʒ pꝛo caſtitate vidente baſilio merue Waſtitatẽ ꝑpetuã thomas de aqno foꝛtit᷑ reſiſtẽdo ꝓmeruit vij. xciuj aſtitas quere in virginitas Caſtrantes ſeip̃os ab ep̃is exrcõmu nſcantur 1ijj. clxxh. Celebꝛaꝛe quere in cõicare Eu⸗ chariſtia miſſàa Veleſtẽ glam ad bꝛeuiſſimũ tem Veleſtẽ gloꝛtã: amenitatẽ cogian er dyalogre. pus expt? puer oĩm hoim linguis loqui didicerat. Ap. lvij. Teleſtem cinitatem non nifi per pe nitentiam ſuas veſtes lauantes in⸗ trabunt ij.wij Celeſti glia viſa nobilis qdã de gẽ te tartaroꝛũ ↄuertitur v.cxxv. Celeſtẽ gloꝛiã quidã moꝛiturus vi dens mira narrauit.multa pꝛedixit alioꝛum coꝛdium occulta jcogno⸗ r vi. lxxvlij. Weleſtẽ gloꝛiã exꝑt? anxie de ſuo re ditu cauſabatur vi. lxxix. Celeſtis ꝓceſſiõis intuitu nouitius duritiaʒ oꝛdinis ſẽi franciſci exhoꝛ rens confoꝛtatus eſt vij. xix Celeſtem gloꝛiam videns latro fr ciſci omniũ ſuoꝛum doloꝛum obli⸗ tuseſt.— vij.xxiij. Celeſtis regni intuitu quidaʒ moꝛi turus omnes laboꝛes ſuos nihil eẽ fatetur wij.lij. Leleſtem theſaurum nulli rei com parabilem tribulationibus ſuis frã giſcus pꝛomeruit vij xxix. Celeſtẽ domuz iohãnes elemoſyns rius a troylo epiſcopo triginta li⸗ bꝛis quas pauperibus dedit com parauit viij.xli. Celeſtis pꝛemij oſtenſione puercel ſus conuertitur viij.cij. Celeſtem coꝛonõ ſancte fidei ꝓ par ſionibus datam videns capꝛaſius siotur ad pugnam winciiij. Peleſtis mercedis intuitu qnta aui ditate martyꝛes tribulatiões hui⸗ in ſequentib?.⁊cxxxiij⁊.cxxxxij. et viijecvijet obP. ir. —.——————————————.—„— —.— 5 —————— i tnd cnh taet cici din awn Lecks& dunos rit horel Lelcs chlä w in nemo Leleſti tituro perd Telle nn r hui tbos fibos nin niñ emen parenon Lineres k deiu lol coni toons jol charius ſi pynnn ſripf Tabula exemploꝛum tes tres diſſoluti iuuenes ad dñm conuereuntur. ix. vlvij. Celeſtis gla conſiſtit in viſione fa ciei diuine que omnem decoꝛeʒ cre atum excellit. ix. Ixiij. eleſtis gle ʒuiuiuz celebꝛãs miles ducentos annos pᷓ imẽſitate letitie vix hoꝛe ſpatiũ arbitratur ix.Ixiiij. Teleſtis armonie dulcedineʒ ꝑ aui culã audiẽs.frater trecentis annis in nemoꝛe perdurauit ix. Ixv Xeleſtis gloꝛie ⁊ inferni pen arũ in tuitu roboꝛatus nonitius ĩ oꝛdine perdurauit r. ltxxi. Teleſtem ianuaz xp̃i paſſione aper tam luxurioſi ⁊ vani homines rur⸗ ſus claudunt ix.cl. Lellam exire quere in exire Tibos benedicere q̃re in crux Fibos nimis curioſe diſcernens f̃ nifi emendat? pitantiũ Parie ĩpe trare non potuit iij xxviij Tineres ſacros deridens carni⸗ fex denſitate cinerum ſuffocatus eſt 3 vi. lxxvij. Eircũſtantias pccoꝛum ſcrupu⸗ loſe confitens frater aurea meruit coꝛona fulciri. wij. xlv. Klementia quere in beniuolẽtia ⁊ charitas Cõicantij nomina angelꝰ domi ni ꝑyamone vidente diuerfimode ſcripſit nij. xxij. õicationẽ coꝛpꝑis rñji nimiũ ꝓtra hens mulier incãtationib? magoꝝ in equã ẽ ↄuerſa ij. Irxv õicans indigne ſacerdos hoꝛribi li vulnẽ a vño verberat j. lrxvij Võicantiũ diuerſos eẽ vultꝰ qdam ſandtus ep̃s domino reuelante con ſpexit ij. cxc. Cõicans deuote fr̃ mirabili mõ a capitis doloꝛe ſanatur. viij. xxvij. Põicans fr̃ aſpere coꝛrepto fr̃e ĩ cõ ſolato amaritudinẽ pꝛo dulcedine in oꝛe ſenſit iij. vxxv. Cõicans irrecõſiliato fr̃e ſacerdos poꝛcellũ ĩterimẽs oſculũ dulciſſimi Veſu ↄſuetu m amiſit. ij. lv. Cõicans in diſcoꝛdia monialium pꝛepoſitus iuſte a poſſeſſa increpa tur S lij· lvi. õicantis indigne hoſtiã niuea co lũba in nocte natiuitatis abſumẽs auolauit et poſt confeſſioneʒ repoꝛ rauit vl.viij. Cõicans quidaʒ magnus pcẽoꝛ ex attrito contritꝰ et verus penitẽs et ficitur Cõicaturus zodoinita rigefact?nõ valet pꝛocedere vi.xxij Cõicare qͥdã in inuidia pꝛeſumẽs ⁊ demone arripitur. viij. cxlviij. Cöicare quere etiaʒ in euchariſtia et miſſa Cõpunctio quere in contritio. Concedere alteri q̃re ĩcharitas. Concoꝛdia quere in diſcoꝛdia et ax. Confeſſione quidam ab ipis fe⸗ re inferni clauſtris liberatur. ÿᷣma. lxxxvij. Cõfeſſoꝛes indiſcreti confitẽtes kre q̃nter ad deſperationẽ ĩducũt nij.c. Confeſſionem coꝛam ducentis fra tribus apertam faciens vidente pa tre peccato?um ſuoꝛũ deletioneʒ la tro ꝓmeruit ij. ccxxxvij Confeſſionem pꝛotrahens miles s demone percutitur et deſperans 6 dekungitur üij. viij. Confeſſionẽ impfectã faciens femi na niſi Paria ſubueniſſʒ in eternuz ꝑeriſ; 3 iij. xlvi Lonfiteri volentẽ ꝓtrahẽs abbas in deſpationem duxit ij.liiij Tonfeſſionem infirmarij mirabili ſtudio demones impedire conan⸗ tur ij.liij. Confeſſione nobilis q̃dã femina e ab infamia liberatur. iiij.iiij. onfeſſionis remedio adulterans miles perditã facieieffigieʒ recupe rauit S v.lxxxi Tonfeſſione inkirmꝰ in coꝛpoꝛe ſa natur v. cvij. onfeſſoꝛ indiſcretus latronem et apoſtatam vere penitenteʒ nõ vult abſoluere vi.vi Voõfeſſiõe ſacerdos in ſtabulo ab ĩ⸗ famia foꝛnicatiõis eripitur.vi.xvij. Tonfeſſione mũdatus pcẽoꝛ a de⸗ mone in obſeſſa laudatur q eñj ante confuderat vi.xvlij. onfeſſioneʒ aleidis foꝛnicarie de⸗ mon clamoꝛibus impedire cona⸗ tur vl.xix. õfeſſione cuiuſdã tẽpeſtas maris excitata cito ſedata eſt i. xxi. onfeſſionẽ ſibi mutue faciẽtes qj fimul peccauerant dãnãdi fuiſſẽt ni ſialteri ↄfeſſt fuiſſent i xxij Conkeſſione videns diabolus ho mines candidari voluit ⁊ ip̃e confi ter— vl.xxiij. onfitens quedam bona que fece rat a confeſſoꝛe quid confiteri de⸗ bear infoꝛmatur vi.xxxi. Võfeſſionẽ demõ ip̃e katetur vires. ſuas ſuꝑ omnia eneruare.vi.lxxxiij —————————— Er dyalo gte. Confiteri nolẽs niſi ꝑ ſigna tantuʒ turpis apoſtata efficitur. v.vij·xij. Confitens ſcrupuloſe ſingulas cir cũſtantias aurea meruit coꝛona kul cjri. vij. xlv. onfeſſione nouitius quidam pec cata ſua ex carta diabolica om̃ino deleuit. vij. lix. Tonfeſſiones pauperum libent au viens Machꝛymis eoꝛj ex purgato rio liberatur. vij. Ixviij. onfeſſione aſtionis demon vires ſwas ſubuerſas eſſe conqueritur. ij. xxi. Conkeſſione et pꝛecibus malachie iracunda femina manuetiſſima effi gitur vlj.xlvij. Confeſſione moꝛtalis peccati in je abſconditi infrmus pater ſãcti ſam ſonis convaluit vij.cxlix. Lofeſſiõe ſanatur miles a vulnere qð ꝑ adulteriũ ↄtraxerat ix.iiij Cõfeſſionẽ ĩpfectõ faciẽs ſciẽt᷑ femi na ſubito maꝛitur.⁊ dꝛaconẽ eqjtãs in hoꝛribili ſpecie poſt moꝛtẽ vide batur ix.xxxi Confeſſione neglecta nulla ope ⸗ ra pietatis a damnatione poſſunt ſaluare Lonfeſſionis remedio qui triginta anns demõi ſeruiuit ſub homagio miſecricoꝛdiam dei ↄſequit᷑.ix.xxxv Ptẽ ſimile quaſi ibicem xxxiiij Ponfiteri nolẽs timoꝛe pñie iniun tẽde ad inferna defert x. Ixxxvij. Confeſſio fine pꝛopoſito emende ß ex conſuetudine parum pꝛodeſt. ix.cxlviij. Conlitens iuuenis a ſpiritu iando tantoz las cir olakul m pec om̃ino vij.lix. ent an gato xviij. vires ritur. ihxri. achie 9 effi vij. in ſe ſam rlix. nere r.iiij femi täs vide Ixxi e unt rrij inta gio xiiij niun viij. deß ieſt. viij. não Tabula exemploꝛum ad gr̃am recipitur qͥ umpenitens a patre et filio condemnabatur onfiteri nolẽs femina indulgẽ tiã lachꝛymis ſolis ſperãs impetr re a demone irridetur x. xxiij. Cõfiteri tẽtationẽ q̃re in reuelare. onfidẽtiaʒ habere in doinino dre in ſolicitudo Põtirmatꝰ cecꝰ nõ potuit vt antea de coloꝛibus iudicare wcxxx. Põſecratiõis verba ꝓferẽs ioan nes de aluerna totꝰ in ſe amoꝛe liq̃⸗ ſcẽs ertafiʒ paſſ defecit wvij· xxxxi. Pöſilijs frm nõ adqeſcens ↄfilio demonis illulus in puteum ſeipſuz pꝛoiecit ij ccxij. Tõſilijs pꝛauis quidaʒ negligẽs f Feruẽtioꝛib?ꝰ f̃ibꝰ vt in onaſteriũ ex irent perſuaſit j· ccxxiij· Tõſilijs ſanis nolẽs adqeſcere ĩ pu teñ ſe vidit ꝓiectum ij· xxvx. Cõſilio carnali ↄſanguineuz ſuũ in gbbatẽ abbas ſubſtituens tãc ma Pconſiliatoꝛ grauiſſima defunct? pem mulctatur* üj. lriij. Cõſilio pꝛani germani ſeductꝰ tyt? vxoꝛem duxit quã vna cũ germano enſe tranſuerberans latro ſeuus ek⸗ ficitur ij lrxxiiij. Conſilijs nolens adquieſcere iuue⸗ nis ſubitanea ⁊ hoꝛribili moꝛte mo x.xxvi. Conſilijs non adquieſcere quere in pertinar Eonſoꝛtinm quert in ſocietas Lonſtãtia pꝛo dño ſẽi inartyꝛes oẽs tribulationes ꝑtulerũt.vijj. cvij xin ſequentibos onſtãs pꝛocõſul carthaginis nec minis nec p̃cibus nec muneribus oblatis ꝑ dñm ſuũ ad arrianã here ſim potuit inflecti. vlij. cxv. Coõſtãtia q̃nta impatoꝝ decrera cõ tra xp̃ianos in ↄſpectu omniũ qͥdã plruperit viij. cxxxix. Eonſtantia quere in perſeuerantia Konſuetus in luxuria ſenex nico laus quanta difficultate emenda⸗ onſuetudo mala quantum noce gt. ix. xvij.⁊ lxxij · Lonſuetudines bonas ſeruare que re in ſtatuta Võſuetudo in pcõo zodomitico ꝙᷓ difficile vincitur q̃re in zodomia Contemplatio franciſci qualis ij. x.⁊.xxi. õtẽpt? mũdi q̃re in mundus Contritionis vehementia mere trix conuerſa moꝛitur ⁊ ſine purgs toꝛio euolauit. 1j liij. Contritus pꝛo pcẽis deuotus frat᷑ repetitis vicibus mirabilit᷑ a dño conſolatur. iij xxxiiij. Contritus in vltima expiratiõe mi les ſceleratus quale purgatoꝛium Lertulit iij. Contriti iuuenis peccata delentur e cedula. ₰ i. xi. Wötritiõis magnitudine peccatrix ᷓdã añ ↄfeſſionẽ moꝛit᷑ ſub ſermõe ⁊ pꝰ apparẽs ſaluatã ſe eẽ ſignifica⸗ cauit. e.lxxxviij.⁊.vij.lvij õtritione vehemẽti mulier iceſtũ ců filio ↄmiſſiʒ ↄfeſſa pape veniam peccatoꝛum àccepit vi.xij wWõtriti onẽ ab extra moꝛiturꝰ oſtẽ dens ß ĩ coꝛde pꝛopoſitũ emẽde nõ habens dãnatur. i. xiiij. Contritionẽ verã per ZSmu¶nionem ꝓſpate in munco coꝛpis xp̃i pcẽoꝛ accepit. vi.xx. Võtritionẽ q̃ntã ſilnanꝰex benigni tate pachonq concepit. Vvij · xclij. ontritiõis remedio iã ꝑ demões in aera ſubuect? grauiſſimoꝛ pcco rÿ veniã recepit. ix. xxxvij. Nõtritiohis lachꝛymis pcẽoꝛuz ca thena dirupta ẽ ix. xxxix. Contritionis remedio miles qͥdazʒ iam moꝛiens veniam peccatoꝛum accepit. ix.xxxi. ontritꝰ ſub ip̃o puncto ſumerſio nis inſolentiſſimus iuuenis ad cele ſtia regna meauit x.xv ¶onuertit ꝑuerſꝰ theodericꝰ dꝛa coni datꝰ ad deuoꝛandum plxxi. Cõuerſionẽ ꝓtrahens vſq; ad moꝛ tem ſtatum vt pñiaʒ noĩari auciſſet obdoꝛmijt P. xciiij õuerſa ineretrix ſtatim moꝛitur ⁊ ad regna celeſtia ↄmeauit zij.ixij. õuerſionẽ enagriꝰ ſemel ⁊iterum diſtulit. ſed ↄñi flagellis ↄmonit?ꝑ tfecte cõplenit ij.lrrv. Lõuertit latro pafnutio 3 moꝛem ſuũ vini calicẽ potante ij. rxv. wWõuertitur virgo ex viſione gletẽ tati patris ſui ⁊ ſupplicioꝛũj matris Conuertitur pccoꝛ ex verbo dei.et que demohes ad ectam ptraxerunt angeli letãtes educũt ij.clrxxvij. õnerſionẽ vifferens vſq; ad moꝛ tem ⁊ tůc deũ innocãs a demonib⸗ irridetur ijccj. Lonuertitur tribunꝰhilitate duo m macharioꝛum tij.cciij. onuerſiont ꝓtrahens miles i ſperationẽ lapjus animszʒ inter ma nus diaboꝛum exalat. ij. vij. ——— ij.clxxxiij. 02 toꝛẽ eſſe audierit. N Er dyalo gre. Ponuerſionẽ differẽs faber ferrari vs infernij vidit apertum. j.ir. Lonuertitur alexãder ꝑ piſcẽ a be 2to bernarco bñdidũ¶ ijexiiij. E õuerſionis ꝓpoſitũ relinquẽs io hãnes valentinꝰ eß̃us pene fuiſſz ð libꝛo vite delet? ij·xx. Conuertit bernardus ſtucẽtes pa riſius in magno numero deuota p ce quos pꝛius non potuit pꝛedica tione ij· xix. Eõuertit bernardus latronem edu ctum ad ſuſpendium. 1ij xx. Cõuertitur inuitꝰadoleſcens qᷓ ſepe dominum ne couerteretur rogaue rot audiens in nocte.ſi a clareialle Ddiſceſſeris ante pentecoſten moꝛie onnerſiõe ſua perfecka arn ulph? magnam conſolationem in moꝛte Pꝛomeruit. ij.txvi. Vonnertitur latro beniuòlentia ſa ẽ̃tionis. ij. xxxix. õuertitur india ad fidẽ per capti nos ediſiums frumẽtiũ ij. bexiiij Fonuertitur hiberoꝛum gens per mulierem captiuam. uij. lxxv. Põuertitur gens burgondionũ eo ꝙ deũ xp̃lanoꝛũ ſuoꝛuʒ ſidelẽ adiu „„ õnertitur puer albertꝰverbis joꝛ vani? pulcer teutonicus ab ipᷣo al herto vlvij. Conuertitur quſdam de gente tar v.cxxv. Cõuertitur per beatum bernardnz vꝛatlone henricus germanus regis Francie.. .—Vleij. X õhertitur clericꝰ viſa pena fferna rlerrar lit. ſtea be Mxiij. quẽs io fuiſſʒ ð jxx. etes pa Wotg p Nedich xir. em equ ij. ſepe ogaue rhalle hoꝛie ITy. ph* O?te xvi. a ſi rir. pti xiiij per . eo iu ioꝛ al vij. tar oꝛj xy. z gis ij. Vedicationem ecẽie celebꝛantes ty bicina ꝓuocans ad ludos laſciuos fulmine percutitur.. crxviij. Pedicationes ꝓpter bona vina fre quentans pice ⁊ ſulphure in infer Befuncte matri ſolitos ſeptẽ pſal mos non ſoluens beatus bernardꝰ 4 dfio pꝛoclamatur iij. vi. wefuncti aĩa or̃onibꝰ fratruʒ ſe po ſtulat adiunari iij. xlvi. Vefunctoꝛnʒ animas dño qͥtiens ꝑ cimiteriuz iret recõmendans qnta ſocũcitate poſt moꝛteʒ ab ip̃is aĩa bus ſuſcepꝰ ſit ij. xliiij vefunctoꝛuz anime militem pꝛo ſe oꝛare con ſuetuz ab inimicoꝛuʒ ina nibus liberarunt. ij. rv. iefunctoꝝ anime ſacerdoti oꝛanti P eis aunen rñderunt. iij. lxvi. Wefunctoꝝ aie a ſancto odilione et ſuis fratribus a denonum manib? liberantur iiij. rliij ĩhefuncti benedicti pape aĩa meri⸗ ris ſancti odilionis a purgatoꝛio li Vefũctoꝛũ aĩe in eqͥs infernalibꝰvi⸗ ſe ſunt equitare. iiij.ri. pekunct? miles miſſis ⁊ ofonibus ſe petijt adiuuari iij.lrij. Pefunctoꝛũ miſſas indies legens ĩ⸗ finitas animarũ manꝰꝙ ſe coꝛã epß̃o fideiubẽtes aſpexit. v.cxviij. Vefuncdti filij inoꝛteʒ niniũ deflens mater vt in miſſis ꝓ eo lachꝛymas kundat ãmonetur v.cxix. Defũctus otto impatoꝛ oꝛationes denotoꝛum pꝛo ſe fieri poſtulauit. detundꝰconta militẽ q equð pau no potatur? vi. xcvij. peribus danduz ſibi retinnerat du rius inuehitur. v.cxxi. Befuncti anima pꝛecio laboꝛis qðð nondũ ſoluerat reddito a purgato rij pena laxatur v.cxxiij vefuncti apoſtate anima duo mi⸗ lia annoꝛum purgatoꝛij pꝛecibꝰde⸗ uotoꝛum adiuta in duos annos cõ mutauit. vl. vi. Vefũctoꝓ ſlauina p̃ſtita õonibus non ſuccurrens ſacerdos a demone verberatur. vi. xcxiij. defuncti anima poſt centum pater noſter fratris conradi liberatur 9 penis vij. xw. wefunctoꝛum infinitas animas io hannes ð aluerna celebꝛans a pur gatoꝛio in celum vidit euolare.vij. i Pefuncti anima a quindeciz anno⸗ rum purgatoꝛio per vnam miſſam überatur vwiſ ii Befunctoꝛum anime ab heredib? ſois poſtulant adiunari vij.lv Vefũctoꝝ trigintatres aĩe meritis ſancti wichmanni moꝛientis a pur garoꝛio liberantur vijvij. wefundti aĩa qͥᷓ libenter confeſſiões pauperũ audierat lachꝛymis eoꝛũ a purgatoꝛio educitur vnj lxvij. efunctoꝝ anime officiũ defuncto rum a fratre quodam pꝛo ſe poſtu lant celebꝛari ij Ixxi. Pefůctis ab iectioꝛ ſepultura requi em celebꝛioꝛ vero penam nonnũqᷓ; ſolet inducere. ij· xcx. Pefundoꝛij ↄmemoꝛatio q̃re iſtitn ta ſit. ij. xliij. et viij. lxiij. vefuncis non eſt detrahenduz ſed eis potius ſubuenienduin.⁊ plꝰ va Er dya. Hꝛego. lent eis oꝛationes iuſtoꝛum ᷓ im⸗ pioꝛum viij. xvij. efunctam ſoꝛoꝛem malachias miſ ns deuotis a purgatoꝛio liberauit. viij.xlvi. Pefuncti ffes cauſantur ſe in penis detineri eo ꝙ jvini fratres vigilias et ceteras or̃ones deuote non per⸗ ſolnerunt x.cxlij · Vefuncte matris animam puer au reo hamo extrahere videtur ex pur gatoꝛio..cxliij. defuncti patris animã in peccato moꝛtali exiſtens filius iuuare non potuit ix.c. xlviij. vefunctoꝛum animabus euſebins dux miſſis ⁊ elemoſynis ſubueniẽs earum adiutoꝛio? ab inimico eri pitur et ad ꝑſeuerãtiã erhoꝛtatur. elrxii Vefunctoꝛum officiuz ſepe legentẽ ſuſpendens ep̃us iturus per cymite rium acri cõminatione a defunctis terretur ir. clxxxv. efunctis quo ſubnenitur quere in oꝛatio. miſſa et purgatpꝛium. elicioſa vxoꝛ ducis venet ie in ſo dei iudicio coꝛpoꝛe toto cõpu truit. ⸗ P. lxxxiiij Velicate ſophie coꝛpus poſt moꝛtẽ grauius fetet p. Ixxxiij. Velicati ⁊ nobiles ruſticanis oꝑib? non ſunt pꝛegrauãdi i.cxliij Velicijs carnis nimis indulgens fe mina in inferna dem ergit. ij. clxxxiij velicijs huiꝰ ſeculi intẽcẽtes illi ſi⸗ milant᷑ q vnicoꝛnũ fugiẽs in bara um pꝛolabitur. Velicias carnis et mundi mg̃rolã dus videns eſſe fugaces oꝛdineʒ 5 iiij.xxi. vicatoꝛũ intrauit vñj xlvi. Delicie carnales quẽdã diuitez ad grauiſſimas inferni penas deducũt x. Ixxxv. Velicie quere etiam in gula emonis noĩe vocds mãcipium ſuũ ſtephan? pꝛeſbyter vt ſe diſcal⸗ ciaret ſtatim ſenſit diabolica facti⸗ one calcios diſligari. non ergo leni ter diaboli nomen eſt expꝛimenduz p.xxxviij. VPemon ab obſeſſo eiectus poꝛcuzʒ ingreditur. P. xxxix. vemones ð tẽtatis f̃ibꝰpachomi? andit colloquẽtes ij xliiij. emões oꝛñtes fres vidẽte macha rio multipliciter illuſerũt. Jj xlix. demon animas in celum volare volentes in ſpecie gigantea pꝛohi buit ij. xxxviij. vemone maluit qᷓ; ſpiritu foꝛnicati onis innocentius ſuum filium poſ ſideri. ijlxxxix. Vemõ gloꝛict᷑ quia ſanduz heremi tã ad lapſũ carnis py q̃dragefimnʒ ãnũ ꝑduxerit ij. cviij. Pemon pertinacem ad patrum cõ filia iunenem ſeduxit in pecie aqui Pemon in viuerfis foꝛmis nũc ga bꝛielis nůc xp̃i ſenes humiles ⁊ de votos decipere non potuit ijclxx. eix. Bemon cuʒ pluribus ampullis fra tes tentathrus perrexit. ij⸗ elrt. Pemones pcc̃oꝛẽ capiſtro ligatum vicente paulo ſimplici traxerũt ad ecclefiam m ij ckrxxvij. Pemon in ſpecie angeli patri. trot. Arz ad educht xxtv. cipium diſcal⸗ facti⸗ go leui nenduz rxxxiij. poꝛcuʒ xtxix. homi' nachg .ir. olare pꝛohi xviij· nicati npoſ rxxir. sremi finz cvi cõ 1qui ic ga 7 de cxx. clxxi. is frà ij rrtw. AtUm litad 1ap Tabula exemploꝛum parens gꝛiũ diſcipulũ exẽplo abꝛa he imolare ꝑſuaſit j. ccxiiij. ſpemon radbodũ regez pulcra ſibi mãſiõe ꝓmiſſa decepit iiij. xxxiij vemon matiſconẽſem comitez qui quẽdam inigſte occiderat infernali equo iniectum videntibus cũctis ꝑ gera tranſpoꝛtauit. iij· lxiij. pemon emptã in conuiuio animã cum coꝛpoꝛe ad inferna deuexit. vemon in ſpecie monialis niſus ẽ militem longioꝛis,vite pꝛomiſſione decipere vv. cxxxiij. ſemon mendacem ſe eſſe fatetur.v. pemon paſtoꝛẽ bonů pᷣmogphetia montis deinde alijs pluribꝰ tẽtatio nibus decige laboꝛauit i. xx. Pemões caſtaldi dñi verberauerũt ſãctum franciſcum vñj. viij Pemon in fingulis officiuis mona ſterij ſe ui aliquid inuenire letatur. viij xiij pemeni homagiuz fatiens penitẽ tia et oꝛationibus ſancti baſilij libe ur vij lxxx. Pemões impediũt ʒtritionẽ ʒfeſſi onẽ ⁊ reſtitntion? ix. xxxviij pemon dat alapam fratri non icli nanti ſe cum caueretur ⁊ homo fa⸗ dns eſt. ix. xxx emones multi cellaz vnius here mite inquietãt. ſe integrã ciuitateʒ vnꝰ regere conſpicit. ix.ceiij. ipemon poſt ſeptẽnij tẽtationeʒ pa põ in foꝛnicationẽ ꝓſtratuz ſanda lko eius pꝛo ſigno victoꝛie accepto ſuo pꝛincipi nunciauit ix.cciij. natum peridens pauges mẽdicẽtes in nenis a ſancto andrea ⁊ gregoꝛio flagellatur. P.cx. peridens ludo wicũ regem krancie dtoꝛto collo plagatur. v. cxxxiiij weridentes pueri ſanctũ magnobo dů a deo plagati ſunt. vij.clij. Peridẽtes abſtinentiam ßpiecti? ſo cioꝛum eius ſolario cadente oppꝛeſ ſi ſunt veſpedtum můũdo ſe reddẽs eqt ius in altũ ꝓfecit apud dñm. J. x. Peſpici ſe videns p̃ maſſeo ſanctus franciſcus valde letatur vij. xxviij. Peſpectus mundi amore quẽ in hu militas. eſperare nolens penitens in ſe pulcro demones vociterantes audi vit viciſti nos. 1ij.ij. Peſperare nulius debet důj nũcius latro conuertituour 1ijj. x. veſperatione tentat? in foꝛnicatio nẽ lapſus dixit non peccaui.ij xciij. Peſperare faciens fratrẽ tentatum gra uiſſima foꝛnicatione tẽtat᷑ ijc. Weſperationeʒ vicit ſenex lapſus et pñia ſua miraculoſuʒ lumẽ in nocte paſce pꝛomerutt ij cix. Peſperatione tentat? frater ꝓmiſſi one abbatis poncij de lalute ſua cer tus efficituor ij. xxiij. Peſperãs infirmariꝰ ſeip̃m ingulat ſed mĩa ſpũſſancti ad pñiann reſerua Peipans hildebꝛandꝰ latro ꝓter folam deſperationeʒ ſe dicit eſſe dã Peſpans vſurarius ab infernalieqͥ ad loca penarũ denehitur. vi.x. Semon quere etiam in tentatio. Pelerataz neptem Fen — 5 — Cx dya. Sꝛego. peremita conuertit. viij. rx. eſperatus non eſt caupo etiã aEE monibꝰ in aera raptus ⁊ iceo ven amn meruit i rrrvi · rpeſperat? pcẽoꝛ moꝛiturcharitaie ⁊ aſturia ſci heremite ad ſpem vlle reducdtus eſt. irI. Teſperatus nõ eſt iniles criminol⸗ moꝛiturus ſed ſe virginis lilio recꝰ mendans veniã impetrauit ix.xli· eſperare nemo dz etiaz in moꝛtis articulo conſtitutus Tw. veſperatꝰ iuuenis lubiceñ · ſeip ſuʒ occidit. x.xviijj. etractoꝛ? ſuam ⁊ audiẽtis ani mam interficit Petrahẽs alteri duriſſimo carceri pñali mancipatur ij. ccxliij. wetradio nñj libellos quos ↄtra ſe xp̃iani ep̃i offerebant cõſtaniinꝰim pcratoꝛ excuſit iiij. Ixxij. Netrahentes ſco attalo mala moꝛ te interierũt vlij. cli audinit Petractoꝛ in iudicio lanctos oẽs vindid am contra eum poſtulantes etrahenteʒ clericũ ep̃us nõ coꝛri gens cum eo grauiter in purgato⸗ rio cruciatur. lvi. vetractoꝛ moꝛiturꝰ lingu ſuã per utiẽs vixit.iſta lingua peſſima me vamnanit 1ir. wrij vetractoꝛ poſt moꝛtẽ apparens lin guẽ igneã vſq; ad terrã depencẽteʒ dentibus coꝛroſit ⁊ expuit ix.lwiij. Setrahere quere etiã in diffamare. veꝰ omnia vicens in ſpecie pere FBrini apparuit oculum habens in occipitio.cxi Ve gentilis ſacerdotis inlirme po tentie niſi licentiat? a fanẽto grego rio loqui non potuit ij. ixviij. Fiffamans imuſte lectoꝛẽ feĩa parẽ non potuit ß hoꝛribiliter clamans mendacij ſui penas perſoluit i· T Piffamatiotem de foꝛnicatiòe m3 charius abbas patiẽtiſſime ij. clxiij. iffamans marinã virginẽ demõe poſſidetur.⁊ ip̃a marinã eandẽ dil famationẽ patienter ſuſtinẽs mirs culis efficitur gloꝛioſa. ij. ccxi. Piffamãs de furato pſalterio paf⸗ nuciũ adoleſcentem a demone poſſi Detur ij.ccxxi viffamãtes ſẽm narciſſuʒ iuſtas mẽ dacij ſui penas pepẽderũt.iiij. Ixvij. iffamans alios mendoſe furibun do liguã ʒpꝛiã dẽtibꝰlaniauit.vxcij. Piffamare diabolꝰ ſim ſiluanũj ſtu duit vt ſuo ediſicati exemplo ſcãda lũ paterentur. vij lxxxiij. Siffamare volẽs ſẽm viĩncẽtiũ feia a demone cepit fatigari vlij. xxi. iligendum ſe a virgine dicebat xp̃s quia foꝛmolꝰ erat bonꝰ dulcis ? generoſus cxxx. Viliges dñm deum tuũ audiens in ſcholis ↄnertitur. x.xlv. viligentis deũ ſeĩe coꝛ ſciſůj ẽ ⁊ ĩuẽ tũ ẽ ĩeo ſcriptũ. diligo te E.qꝙ creaſ. redemi.dotal.me. x. lxxiiij. Fpimittẽti patricidiũ occiſoꝛi cru citirus dñs tribus vicibꝰ caput in clinat. Pcv · Vimiſit epiphanlꝰ offenſam puſqᷓ; ij. membꝛa ſopoꝛi dediſſet. imittens ruſtico fraternũ moꝛtez moꝛoſas iucliuatões cruciſiti pꝛo ————— pil pilo nchhst ditoꝛi niſehkm picoꝛdis manuet piſcocie nis une ſiomon pilon pomn fA iinniz t. dlconi chcech domn iſcoꝛd cſonn arbas pſcnei inſisg unbiln do greg⸗ lirwij. feia parẽ rclamans loit i xc catiõe m ne tulit ij. cirijj in demõe eancẽ dil ines mirs ij.ccxi. lterio paf⸗ none poſſi j. cexxi ſuſtas mẽ ij.Ixvij. efuribun vit.vxcij. vanũ ſtu plo ſcũda ijkxiij. cẽtiũj feia viij. xxi. edicebat on' dulcis vcrt. diens in ix. xlv. ſtů ẽ ⁊ inẽ Eere ix hxih cciſoꝛi crũ cappt in per ſam uß nimot Tabula exemploꝛu meruit. v.xlv Pimittere nolens offenſã moꝛtuns andiuit. Nec pepercit nec parcam. ix. xciiij Pimittere nolentes inuicẽ viſi ſunt ſe mutuo in inferno in partes con cidere ir. xcv. vimitere nolens femina acceptura coꝛpns dñi vultũ auertit ix. xcvi. Piſcretio quere in indiſcretio iſcipline ʒeloſũ ſandũ attalum ꝑſequentes mala moꝛte plagantur Piſciplina quere in coꝛrecdtio. wiſcoꝛdie ſtudens peruerſus mo nachus demoni ſe dedit ⁊ ad infer na deſcendit p. rciiij. Piſcoꝛdie tumoꝛe inflatp ſbꝛ demo ni ſe famulũ tribuit. F.ciiiji. Piſcoꝛdias graues humilis abbas manſuetudine vicit p. cvij iiſcoꝛdie renũcians ⁊ pacem refoꝛ mãs latro veniaz peccatoꝝ apollo nio monente accepit ijj. v Piſcoꝛdie auctoꝛ repentina moꝛte percutitur ⁊ a beſtijs effoſſus lace ratur 15.vi. Piſcoꝛdantis cum fratribus litigio Rfratris juruſculam demon ſubuer iſcoꝛdie vitil ſupantes femine pa cifice q; vinẽtes machariò meritis pbonuntur 1jccv. Wiſcoꝛdie cuiuſdã maghe dans oc caſionem quidamn epiſcopus ſand?ꝰ acerbas purgatoꝛij penas exſoluit. Piſcoꝛdie ⁊ diſſenſionis auctoꝛ cõ nerſus quidã pꝛopter nouas botas terribili noꝛte interijt. ij. l. Piſcoꝛdie ⁊ diſſenſionis auctoꝛ pꝛe poſitus quidam monialium duriꝰa quadam obſeſſa ꝙ celebꝛare auſerit increpatur- iijj. lvi. iſcoꝛdie ſedãde cã gregoꝛiꝰ qdaʒ fluuiũ in aridam oꝛatione conuer⸗ tit. iiij Irix piſcoꝛdias nolens deponẽ oꝛante iacobo de vitriato moꝛbo caduco coꝛripitur- xliiij. piſcoꝛdias ſeminans inter virum? feminã a demonibus rapta ad ĩfer num poꝛtatur. ix.xciij. Biſſenſio quere in diſcoꝛdia. iues cattis apparẽtibꝰ ad infer na deducitur ſed paupcula vidua moꝛitura a beata virgine conſolat. liij.v. jinites frequenter ſ olicitudiniut laniantur cuʒ pauperes liberis ani mis dulce melos ad ſidera fundũt. pPines quidã ſᷣm qjlitatẽ delectatio nũ qualitates viſus eſt recepiſſe pe⸗ narum Piues quẽ etiam in Auarus. Piuitiarũ ↄtẽptus quere in pauꝑta tis amatoꝛ ocens alios qͥdã ſcus pr̃ ſeißm ab erroꝛe coꝛrexit.nã ad ſeculũ tẽta tus ire diſpoſit Pocere alios quidaʒ viam vite eti am ſub vite ſue perditione non po⸗ tuit iij. Ixxxi. Pocens alium zodomitice viuere a moꝛituro maledicitur vlxx. Pocet mala femina inuoctẽ pueꝝ v. xcj. oceri ſanctꝰ pachomiꝰ a puero ſe nex non erubuit 6 vij·xcvij. 3 „ —.—————— 4 abula exremploꝛum Vodrina fimplici ſẽi ep̃i phs ↄuer tit q nullis doctoꝛũ viroꝝ argumẽ tis potnit að ficẽ infleti iüij lrxij. Pꝛiꝰ curialis cum iuuencula guam ex baptiſmate ſuſcepit foꝛmcatus gehennalis flamimnis er⸗ nritur blri Ebꝛioſus ſenex diſcipuli patieni emendatur ij. cxxi Ebꝛioſus faber ferrarius inkernuz apertum vidit iij. ix. Ebꝛioſi ſacerdotis coꝛpus ſacroꝛũ locoꝛum ſepultura indignum iudi⸗ catur vijlxxxvi Ecẽiam violare volentes longo bardi a demone poſſidentur p̃xi. Ect̃iam intrans femina pꝰ noctur num mariti concubitum a demone poſſidetur. P· xxv. Ecciam tꝑe or̃onis exiẽs mohach? a demone trahitur. virga ꝑcuſſ?a beato bñdicto emẽdatur pxxi. Ectiam vi intrare volens ijdã arri anus eßus ſobitanea cecitate percu titur ß.xlij. Eccia arriana dedicat᷑ a ſancto gre goꝛio q̃pꝛopt᷑ demon in ſpecle poꝛ⸗ cl eaʒ exire ↄpellitur ⁊ alia multa in eadem ecẽia oſtendũtunr pᷣ. xliij. Ecẽiaz voꝛmiendi cauſa ſub hoꝛis exiens a demõe equitatur ⁊ turpis apoſtata efficitur. iijlix. ctiam viſitans ⁊ audiens cantari heu mibi dñe quia peccaui compũ gitur ⁊ ad pꝛedicatoꝛum oꝛdinem ingreditur Ect̃iam tarde adire ⁊ cito exire dia vij. xlviij. bolica kactione vocemur viij. xiij. Bct̃iam exeijtẽ pplin añ finẽ viuino rj iohes elẽolynariꝰ exiẽs ⁊ ip̃ex in ter eos ſedens coꝛrexit. iij xlij. Ecẽiam frequenter frequentans di ues efficitur laboꝛiolo vicino eiꝰdẽ officij ad ĩdigẽtiã ꝑueniẽte. viij· xlv. cẽie locũ fabulationibꝰ ꝓphanan rium a demone ſacerdos pcẽa lcri bi vidit ix ciiij. Elatio quere in ſuperbia. Elemoſynaz alioꝛũ retinere noluit frater qui vñis ſuis inuitis anuam „ b penſionem ſoluit ü· xxxi · Nlemoſynã datã a ſancta melania abbas pampo noluit numẽrare vt eam multo inelius vominus nme raret.. E lemoſynam ſolitã infideli ſolicitu vine reſeruãs cruris ſui grauiſſims infirmitate coꝛrigitur ij.cxij. Elemoſynã dandã pauperibꝰpoti? ꝙᷓ amicis ⁊ ecẽijs ubbas palloꝛ al ſeruit ij.cxli. E lemoſynã tribuens paupibꝰlener pambus abundauit quãdo tenax frater ad indigentiam duram phe⸗ nit j.clij Elemoſynaz ſymoniaci ſacerdotis ſtephanus abbas nullatenus adqe vit ſuſcipere iij. xxxvi. Eelemoſynã ab epiphanio ꝑ illuſi⸗ onẽ ficdta moꝛte rccipere volens ve ra moꝛte defungitur iij lrxix. Elemoſynã comes carnotẽſiũ dãs ſeip̃m vſq; camiſiam ſpolianit v. Jiij. Wlemoſynũ tribnens qð daz— ſteriũ diteſcebat.ſed cum cepiſß ina num contrahere? elemoſynas non dare fugatis fratribus.date ⁊ dabi tur depauꝑatum eſt vi.xlij. Elemoſynam ob vanam gloꝛiam notabil infra p moſyn Enl Nenl i divijr depeno endidit Eenoh nes dem leſi don pᷣcoh unpiu bot eno F igon finpiy fenoh hdane fetur. flno mundn fino nanidy ſoliqos 5 enoſ upent Nijxlij entans di cino edt te.viij xlv. *phanan pcẽa ſeri ix ciiij bis. nere noluit itis ànuam i xxxij. 1a melanis merare vt inus nme ij. Irxi. eli ſolicitu grauiſims ij. cxij. erib poti? paſtoꝛ a ijcxli. upiblenex ädo tenar ram e ichi jſacerdotis tenus adqͥe iij xxxvl. mio ꝑ illofi e volens ve iij lrxix. notẽſiũ důs oliait Jiij pdaz oh m cepiſ inà molynas non s date 1vobl vixlij nam glollih Tabula exemploꝛum miles faciens perenni pena inferni damn akur vi.xciij. Elem oſynã accipiens ſacerdos 7ꝓ dantis anima nõ oꝛans grauiſſime 2 demonibꝰ verberatur vi.xcviij. Elemoſynaz. faciens ſẽus iohes ele moſynarius centũ nũmiſmatũ liga turã recepit ⁊ ip̃am mĩam in ſpecie virginis vidit. Elemoſynam vni paupi iohes ele moſynariꝰ pluries dedit dicens.ne foꝛte dñs meꝰſit. vij. xxxi.iEt plura notabilia exempla habentur ibidẽ infra per totam vitam iohãnis ele moſynarij. viij xx Eleinoſynaʒ daturꝰ ſerapion veſti menta euangeliuz et ſeipſum vendi vit.viij. xxxviij. Item ibidem habet de petro thelonario qui etiã ſeißm vendidit xxxvij Elemoſyna triginta libꝛaruz iohã nes elemoſynarius a troylo ep̃o ce leſtẽ domũ cõparauit. vlij. xli Elemoſynam tribuens quidam eo amplius diteſcebat quo plus tribu ebat vij. xlij. lemoſyna ſcutelle argentee quam gregoꝛius naufrago dedit ꝓmoue ri in papã ꝓmeruit. viij xc. Flemolyna de inin ſte adquiſitis facta nec veniam nec gratiam ꝓme r iij cxl. Elemoſynario arnulpho poꝛci in mandato taciturmtatis obediunt. j. cliiij. Elemoſynã dans diaconus ſti ger mani duoꝛum denarioꝛuz ducẽtos ſolidos repente recepit ix.cxxv Flemoſynã tribuẽs in ꝓpꝛia ꝑſona pauperibus ludo wicꝰ rex francie „— 5 3„ dixit hi ſunt ſtipendiarij qͥ ꝓ nobis pugnant ix. cxxxi. Elemoſynas largiſſimas tribuens tyberius imꝑatoꝛ bina vice thelau ros abſconditos meruit inuenire. ix.cxxvij. Elemoſynã largiſſimã q̃ttuoꝛ mili⸗ bus pauperibꝰ tribuens euthicius vocem audiuit celeſtẽ irx.cxxx. Flemoſynis ĩpetrãs diues vt pau per pꝛo ſe oꝛaret ⁊ a ſubitanea moꝛ te ⁊ ab eterna damnatione tutatur. ix.cxlvi E lemoſynam facere nolẽs vſurariꝰ potatus liquefacta pecunia audit demones dicentes.aurun ſitiſti au rum bibe ix. cxvi. Elemoſyna quere etiam in miſeri⸗ coꝛdia. [Eÿpus ne fieret ãmoniꝰabhas au rem ſibi pꝛcidit. jlrvij. Eßus factꝰ abbas nyceta grauio ri fe pñia macerauit ij.xciiij. Epus quere etiã in pꝛelatꝰ⁊ paſtoꝛ Equitius qualis fuerit. Jp. vij. et infra Erubeſcit peccare femina cum ef᷑ frem in conſpectu hominum que in conſpectu dei peccare non erubuit. ij. cxxxviij. Eſkillus poſtea danoꝛum ep̃us conuertitur Euchariſtiã in foꝛmaz puerimn tatam et ab angelo in partes ſecta; quidam dubitans ſenex aſpexit ij. Euchariſtiũ in foꝛmaz pueri muta tã deuotiſſimꝰ plegus abbas aſpe xit ⁊ amplexus pueruz dulcia oſcu la xp̃i labijs fixit ij clxxxxi. 5 Tabula exemploꝛum Euchariſtiam apes facta pixide ce rea canoꝛum concentibus laudaue runt v xcüj. Euchariſtie pñtiã demonuz fantaſ ma ſuſtinere non potuit. vcxxix. Euchariſtie ſacraunentum veneran tes apes ecẽiam miri oꝑis conſtru xerunt. N Ixviij. Euchariſtie virtute miracula here⸗ ticoꝛum albigeñ.ſuꝑ aq̃s amnbulan tium ceſſauerunt ⁊ ip̃i in aquis ſut focati ſunt vi.lxix Nnchariſtiaʒ a deo iucer iuſtus re ceẽpit quam ſibi epiſcopus negaue rat vlxx. uchariſtiã verã ab hoſtia nõ con ſecrata deuotꝰ epiſcopꝰnouit diſcer nere vi.lxxi. Euchariſtiaz venerans miles veſti menta in lutum ꝓcidens non macu lauit vi.Ixx. Eucariſtie oblatio captiui catẽ as vincula q; dirupit viij x wuchariſtiã ꝓpter incredulòã mulie rẽ gregoꝛius or̃one ſua conuertit ĩ digitum viij. xci Echariſti ſumptura feĩa iracũda auertit. ix. xcvi. uchariſtiã acceptã in die paſche ſtatim poſt paſcha choꝛiſationũj va nitatibus dehoneſtantes hoꝛribili plaga ceduntur ix.clxiiij. Kuchariſtiaʒ qͥdã deuotus miracu lole ſuſcepit ᷓ tactu exꝑimentũ caꝑe niſus id quod ſenſit amodo non ſen ix. clxxxxi E uchariſtiã frangens in iniſſa p̃ſPꝛ viſus eſt a puero qͥdã intanteʒ ifru ſta concidere. ix clxixvij. in extremis vultuz cum deſpatione Euchariſtie ſacramentů oh pnerſi ſacerdotis perfidiã in carnem com mutatur. ix.clxxxix. Euchariſtia a indeis in wꝛatiſla⸗ uia atrociter vulneratur ⁊ ſanguls xp̃ia nouo effunditut᷑. Nx.ij · Euch ariſtiã deinones ipſi venerah Euchariſtie ſacramentũ ouiculã a lupo raptã cuſtodiuit illeſã. x.v. hariſtiã ſumẽ q̃re in cõicare xcõicatꝰ pꝛo furto coꝛuus mi ſera cepit ĩfirmitate pedetentim de Excõicate muſce a beato bernar⸗ do repentina moꝛte ꝑ pauimenta ſternuntur iij. lij Excõicati militis panẽ etiaʒ canes ecere recuſarunt lij. Iiij. Fxcõicati filua ⁊ ſtagnũ celeriꝰ aru erunt. ix.Ixri. Ecõicati domũ execrãtes ciconie ſuos nidos ad alias domos trãſtu lerunt. Ix. lxij ¶ xecutoꝛ teſtamenti quere in te⸗ ſtamentum ¶Exemplis ſtis ſubditos ꝓuocãs ad melioꝛẽ vitã moꝛitur? magna lu ce deducitur v.xij Eremplo bonoꝝ ſodalinz ſuoꝛum clauſtra petentium quidaʒ ſtudens pariſieñ.ꝓiectis libꝛis ⁊ ſerico pal⸗ lio qᷓſi inſanꝰ ad pꝛedicatoꝛuʒ oꝛdi neen feſtinauit vij. xlix. x xẽplis hõines efficaci? ad bonuz vel ad mal ꝓmouentur. viij.xi. Exemplo ʒſtãtie ſce ficdei capꝛaſius aatur ad pugnã vlij.ciiij Exemplo ſerapionis meretrix luru rioſa conuertitur ix. xliij tenplo — ouoc ro i. trire ſundii acqvichi Erire c ſulup bolica Erire ne cele wones E nire l merd piciſi no trirehn nonein R s qhi ulipe oh puem arhem com Mxcxxxix. wratiſla 2 langhis pſi veneran ovichläa lleſä. x.v. n cöicare coꝛus mi etentim de ij.l. o bernar ment ſij. lij iaz canes iij. liij. elen aru ix.Iri. es ciconie nos träſtu ixxij ere in te⸗ s ꝓhocãs magna lu v. Th ſuon az ſtudens ſerico pal⸗ toꝛuʒ oꝛd ad bonz i. icapraſus — etrir Ur n i Tabulaeremploꝛum Exemplo penitentis ⁊ innocentis fratris latro ſeuus ad penitentiam pꝛouocatur ix.xlvi. Excitantur qjdã patiẽtiſſimi fra ttes vt alijs exemplũ patiẽtie exhi⸗ berent ij. ccxxxvij.⁊ in lequentibus. Erire monaſterium ad ſoꝛorẽ vi fitandã iohes vix poſt xxiiij. annos acquieuit ijxlij Exire cellã ſanctꝰ nathanael nulli? ſuaſu p̃ſumpſit poſtqᷓ; ſe de vna dia bolica factione eiectum cognouit. ij. lxiiij Exire cellam nolẽs machariꝰ ĩ limi ne celle ſe pꝛoiecit dicẽs.trahite de⸗ mones trahite ij. Irrviij Erire tentatus ſ̃ ad conciliũ ſenis reuerſꝰ demões vociferãtes audiuit viciſti nos mõache viciſti ij. cxlvi. Erxire frequẽter ſolitus frater a de⸗ mone increpatur vi.Ici Exterioꝛibus ſemel deditus ab⸗ bas qui vix ab ambitu monaſterij euelli potuit totus externus efficit. vxi. Acies diuina qũo oẽm creatũ decoꝛem excedat. ix. Ixiij. Facies demonũ hoꝛribiliſſime ſũt. ix.ixxxiiij. Familiaritatẽ ſechlariũj hñs lõgi oꝛi purgatoꝛio cruciatur vij. lviij. Familiaꝛitates ſeculariũ fugere q̃re in fugere. Felicitas mundana q̃re inꝓſperi tas Feminarum regimen equiti? an tea non aſſũpſit ꝙᷓ eunuchiſatꝰ fere ſexnm non ſenſit Pvij⸗ Femine cohabitans andreas fůda ne ciuitatis eßᷣus pꝛoximus lapſui efficitur Feminarũ ↄſoꝛtiũ repellens p̃ſõꝛ qͥ⸗ dam ſẽoꝝ petri ⁊ pauli meruit vii tatõe moꝛiturꝰ ad celeſtia regna vo Femine pñtia ſenex qͥdã tã vehemẽ ter foꝛnicatione tentatur vt omnes digitos ſuos flãma cõburens ardo rem non ſenſerit j. cvi. Femine familiaritatẽ vltra debituʒ admittens vir nudus incedens foꝛ nicationem incurrit ſed poſt factu; penituit ij. cxcix. Femine familiaritatẽ non vt decuit fugiens annoſus ⁊ pudicꝰ ſacerdos foꝛnicatur.. v.lxxxviij. Feminei tactus illecebꝛa monachꝰ irretitus ꝓpꝛiã ſoꝛoꝛez tentauit con ſtupꝛare i r Femina viriles denitans intuitus etiam ſancto inartino ſe viſendam negauit. i eii Feminaz le ad foꝛnicationẽ ꝓuocã tẽ edmũdꝰ virga ꝑcuſſit ⁊ omnẽ ten tatiõis ĩpetũ ab ea fugauit viij.v. Femine familiaritate decept?ꝰ gene bãdus poſt acceptatã continentiaʒ cũ ꝓpꝛia vxoꝛe iã in ſoꝛoꝛeʒ mutata peccanit vij Jiiij. Femine fo?maʒ diabolus induit et eß̃m btõ andree denotũ ad lapſum pᷣcipitare conatur. viij lxxij Feminarũ familiaritas etiaʒ ſeis; periculoſa ſit. viij. lxxij. Feminaꝝ aſpectus ſanctꝰ? carilefus q̃nta ſolicitudine vitauerit. vij. ex. Feſtiuis diebus choꝛeas ducẽs femina baculo quo pila percutitur necatur cuiꝰcoꝛpꝰinfernalis thaurꝰ viſus eſt diſſipare. N. cv. 2 ———— ——— ————————— Tabula exemb eſtů aſcenſionis q̃re in aſcenſio diebus venationibꝰ vacũs onſtruolaʒ pꝛolem ex vroꝛe ſuſce pit. v.cvl. — dies digne celebꝛans mel oꝛ denotus diuini oꝑis dꝛagmamn in ſegete pendentem innenit N. cxxij. eſtiuitates ſandtoꝛuʒ deuotiſſime celebꝛans in feſtinitate omniuz ſan ctoꝛum felix ad celeſtia regns med⸗ . vij Ixxij. diebus laboꝛans pauper efficitur. digne celebꝛans tꝑalibꝰ re bꝰ multũ ditatur viij·xlv. —— natiuitatis xp̃i cuʒ q̃nta euotione ſẽus franciſcꝰin ſilua gre cie celebꝛauerit ix. Ixxiij Feſnirate natiuitatis xp̃ĩ inſtante virgo deuota xp̃m ſupꝛa coꝛ ſuũ di ligens dirupto coꝛde cũ angelis ce los ↄſcendit. ix. Ixxiij. ꝓbidẽ qũo di abolus dedit alapã fratri qᷓ audiẽs cantari t hõ factꝰ eſt non inclina uit.ix. lxxv. Itẽ ibidẽ de ſuꝑioꝛe di⸗ cente papa pler papa eſtiuis diebus farinã conſpergẽs t fermentans cruẽtatos panes iue nit. ix.cxcij. diebꝰ ſub ſma miſſa car es vendens pꝛodigioſo mõ a dñ plagat eſt ſua denote celebꝛantibus ſan i grates magnas referre viſi ſunt. vlij. lriij Feſtuʒ conceptionis jue Waria de hotum clericum celebꝛare docuit. natiuitatis die meritis incar atlonis xp̃i demonis malicia co⸗ ix.cxciij. eſtũ ephie quere in Kex. „———„ eſtũ purificatõis q̃re ĩpurificatio ¶ Fetdꝛe grauiſſimo añe damnato rum puniuntur„. v. Fetoꝛe hoꝛribili damnati fetebunt vij Ixxx. etoꝛ quere etiam in odoꝛ. Fictus abſtinens monach? d?s coni deuoꝛandꝰ traditur p.lxxij ictus frater qui humilitatem ver bis pꝛeferebat coꝛreptus ſuꝑbꝰ ino mit c Fidus monachꝰ ad cuiꝰ moꝛtẽ q̃ſi ſti hominis tota ciuitas couenlt a demone tridẽte vulnerat᷑ ⁊ ad infer na vt meruit depoꝛtatur. ijcci icta moꝛte volens ab epyphanio ſãcto ep̃o elemoſynã caꝑe vera moꝛ te defungitur toꝛ relicto habitu religioſo ad ſecu lũ reuertitur vij. xij. Fictiõe q̃dã ⁊ ſancta hypocriſi bea tꝰ dñicꝰ docuit hoĩes ad ſancaʒ vi⸗ tam pꝛouocari. viij xi. — heſitans ꝓphanꝰ merca toꝛ 3 imam ſuaz demoni vendidit qui eam vna cij coꝛꝑe ad inferna deue⸗ xir v.cxxvi ide ⁊ oꝛatione ſutoꝛ monoculus grauiſſimi mõtis molẽ trãſtulit? re — ẽ tartaroꝛũ ↄuertit ix.exlv. Tnj aliqũ ꝓpter pcẽa parentuz pla zue ſuos in foꝛnicatione adquiſi os p̃mentes quia ↄfiteri erubuere damnati ſunt ix.xxxij.et. xxxiij. Fletum compunctionis ſtudio⸗ ſus antonius in ſcripturis ſacris iiij·xxir ictꝰ et fhpꝑſtitioſus ſilentij obſerua ² titis vi tonſoli Fleri nenrq npo 1 fuh cauſac eedla n pi. flnsic ſuip Fenl acinen lnmn diſe Flentt pterme du qui ¶foꝛ tomat i. Foꝛnie onac fon wri. ſcenſio ⸗ urificatio damnato N.p. fetebunt vijlxtx 0. nach? dꝛa hlxvij itaem ver ſub'ino icxur moꝛtẽ q̃ji cõhenit a 79d infer j.cci yphanio vera moꝛ iiij·xxix obſerua o ad ſecu vij xij. ocriſi bea ancksʒ vi⸗ viij xi. merca toꝛ didit qui na deue⸗ v.cxxxi onoculus äſtulit?re ix cxlv. rentuʒ pl jj. xwl ne adquii erbbele ij et xxx is ſtucio⸗ pris lacis Tabula exemploꝛum queſiuit. ⁊ ante moꝛtem mernit certi ficari dẽ remiſſione peccatoꝛuʒ ſuo rum p̃.lxx. Flere peccata ſolitus ſanctus arſe nius pannum ſemper in finu baiula vit ij. xlvi. Flere ſemꝑ conſueuit cocus qui ge benne flãmam ſemper mente reco⸗ luit ij ccxxxviij. Flere ſolitꝰ peccata ſua ab angelo ↄmendatur ij. vi. Flere ſolit? peccata ſua frater repe titis vicibus mirabiliter a domino rtonſolatur iij xxxiiij. Flere in miſſis ꝓ aĩa kilij keia ãmo⸗ netur q̃ ſugfluas ⁊ ſenſuales lachꝛy mas pꝛo moꝛte filij noluit cohibe⸗ re. v.cxix. Fletu nimio pꝛepedit? iuuenis pec cata ſua confiteri non pꝛeualens in cedula miraculoſe delenda conſcri pſit· vi.xi. Flens ĩceſtů cũgpꝛio kilio ꝑpetrati jeĩa kgcile veniã ↄſequitur. vixij. Flere ſolitus pcẽa ſua auezʒ dulciter ʒcinentẽ ⁊ ſe ad celeſtia gaudia ĩui tantem audiuit vij·lxvi Flens pꝛo pcẽ̃is catenam peccato⸗ rum vna lachꝛyma viſus eſt diru piſſe. irx. xxxix. Flent cognati krequenter non tazꝓꝙ pter moꝛientes ꝙ ꝓpter ꝓpla ↄmo da quibus puantur ix clvij Foꝛnicarius ſacerdos ſacramen tum altaris columba auferenteami fit. vi.viij. Foꝛnicari volentem xp̃us in ſpecie monachi reuocauit. ix.xxxiiij. Foꝛnicatio quere in tentatio ⁊ Lu⸗ xuria. Farudulenter petentes veſtunen ta ab Iſaac cogniti cum inulta cõ fuſione abierunt. pꝛi.xxxvi. Fraudulentus vſurariꝰ ab interna⸗ ſi equo ad inferna deuehitur vi.ix. Frandulentia q̃dã pie qͥdã ſodalem ſu inſolentem in ſpeluncam inclu ſit ⁊ monachum ac heremitam effe cit. vij. lxxvi. Fugiens hominũ frequẽtias mo nachus cum a the odoſio imꝑatoꝛe fuiſſʒ occulte viſitatus latenter no cte aufugit ij xxxiiij. Fugiens hoĩm gloꝛiã? frequentiaʒ abbas paſtoꝛ iudicẽꝓuincie recipe re recuſauit ijxxTv. Fugere hoĩes docuit qͥdã ſenex qui ſemper nudus inceſſit ij. cxcvlij Furatũ caballũ patiẽter luſtinẽs libertinus flagellum quo minaret᷑ raptoꝛibus dedit pij Furans olera a ſerpente terretur.p. vi. Rurari venientes in oꝛtuz iſaac om nes inuenti ſunt laboꝛare pꝛima TTTE Furatus arietem nec diſcedẽ potu it nec abire pꝛedam pꝛiuſqᷓ; pꝛecib? clericoꝛum iuuaretur p.xl Furari volentes dꝛacones deterrẽt Furantibus bouẽ parentibus filiꝰ eoꝛum rabidi canis inoꝛſu in furiaʒ vertitur. Furto captam pellẽ machariꝰ a lee na recipere noluit niſi pꝛomitteret ſe de cetero pauperum quadrupe dia non leſuram. ij lxxir. Furatus poꝛcellum tonſoꝛ ab oĩa vicente deo in ſpecie pauꝑis ad eñ —— —— veniẽte vt reddat ãmonet. p.cxi. Furatus codicẽ veteris? noui teſta menti patiẽtia ſenis cui furabatur compungitur crir Furãtibus res ſuas ſenex etiã obli tů ſaccellũ reuelauit. gnum..cxxij· Furari ſolitus panẽ ſerapion tãdin poc moꝛbo laboꝛat q̃aduſq; humi⸗ ſi renelatiõe furtũ detegeret.ij. cexv Furto diffamatus ſerapion ſapien tiſſime tulit jj. ccxxi. Furari ſolitus nouitius depꝛehen ditur a demone poſſidetur furit et moꝛitur ij rrix Furatus anulũ coꝛuꝰ excõicatur et incipit miſera infirmitate pedeten tim deficere. iij.li. Furatus obuluz iunenis nõ niſi ve lstã dñi faciẽ intneri finitur.vi.ciij. Furtũ perpetrãs lupa ſolito moꝛe ad heremitã a quo paſcebat᷑ ingre⸗ di erubeſcit vij·xcix. Furt faciẽs monachꝰ de ſibi ↄmiſ ſis a demonio vexatur.viij. lxxxvi. Furtũ quere etiã in Bona iniuſta. Loꝛiã celeſtẽ exꝑtuss marcellꝰ cuz a ſc̃o foꝛtunato a moꝛtuis eſſʒ ſuſcitatus ingemuit dicẽs o qjd Plam Ip̃i ⁊ ſcoꝛũ videns qdam tar taroꝛum ad fidem cõuertit᷑.v.cxxx. Bloꝛiã celeſte; exꝑtus demon vſq; ad diem iudicũj paratus eſſz penitẽ ſi rurſum pberetur ſibi acceſſus v. exxxv.et.vi.liij. ij.cxx. Furantis manꝰſener moꝛiẽs exoſcn iarur dicens. gratias ago manib iſtis quia pꝛopter eas vado ad re⸗ Blam celeſtẽ qre ertã in Celeſis ———.———————————— 6 ——.———— — Bloꝛiã hõinů fugiẽs monachus a theodoſio impatoꝛe lalutatus au fugit. rr Bloꝛiã et frequẽtiã hominũ exho reſcẽs abbas paſtoꝛ iudicẽ pꝛouin cie recige noluit Sloꝛiã hominũ fugiẽs ſenex denu dans ſe ⁊ lauans in palude demo⸗ niũ habere putari voluut ij.lv. Bloꝛiã hõinũ fugiens abbas moy ſes iudici ſe viſitare volenti occur; rit dicens.qͥd moyſen q̃ris fatuꝰeſt j. cxxvij. ⁊hereticus Blonã humanam deuitãs ſymeon gbbas.cum iudicem ſe vifitaturum cognouiſſʒ csſeũ ⁊ panẽ ſedens ĩ li „ 5 mine mãducauit ij.cxxix. Bloꝛne vane obuiãdo non debemꝰ oꝑa bona omittere. j. cxlir. Bloꝛiã hominij fugiens nõna pite lij fatuã ⁊ demoniacã ſe ſimulauit?⁊ honoꝛata a ↄſoꝛoꝛibus nunq inue nienda aufugit. j.clrxxij. Bloꝛiã hominum fugiens pinnufi us relido monaſterio vbi pater p̃e⸗ rat in alio monaſterio ſub iunioꝛis fratris imperio humillime milita nit. Ploꝛia vana tẽtat? qͥdã frater q̃lit reſtiterit. ij.ccl. Bloꝛiã hominum de ſuis virtuoſis operibus querens femina damna⸗ Hloꝛia inanis in cantando quere? cantare. Bloꝛia vana quere in ſuperbia. Pꝛatias agens de modicis bene ficijs dei femina nobilẽ iuuenem in Suloſa femina laducam come msritum accepit. ———————————— * ij. xxxv S S mohachys ſalutuns au Mn erho icẽ pꝛohin . xxx s lenex denn lude demo⸗ . abbas moy lenti occhr iris fatweſt .cxxvij tãs ſymeon viitatyrum ſecens li jj. cxxix. on debem Jcxlir. nõna pite imulavit? nn inne ijcherxj. s pinnufi i pater ße b ibnioeis une milita ij.ccxxvij. rater qlit s virtvoſis dams do ere perbi. dicis bele wenem i am come Tabulaexemploꝛum dens obſidetur P · viij. Buloſus monachus dꝛaconi deno randus tribuitur p. lxviij. Suloſus monachꝰ repentina moꝛ te in die natiuitatis chꝛiſti percuti tur p. Irxxi Noſus frater ĩ pcẽm zodomiticũ coꝛruit.quia de frixura comedit p. Vuloſius educata caro ſophie no⸗ bilis feĩe grauiꝰ fetet P. lxxxiij. Wuloſus eßus inſanabile gutturis vulnꝰ incurrit xcij. Sula tentatus qdam ff̃ hoꝛã pꝛan dij vſq; ad debitů ⁊ regulare temp⸗ pꝛotraxit ij· xxviij. Wule ſue victoꝛes ſancti ſenes cibo verbi dei ſe reficientes pulmentum comedere neglexerunt. jj. xxix. ul ſuq̃ vicit pioꝛ abbas q ama riſſunã ſp aduã potauit. j·xli. B uloſi diſtinguentes inter cibum? cibum ſtercus viſi ſunt manducare. Sula victas ſerapion paximacem furatum clamdeſtine manducauit. Vula tentatꝰ andreas archidiaco⸗ nus monaſteriũ reliqſſet niſi miſeri coꝛs deus legumina mirabili qjdaʒ ſuauitate condidiſ. ij xxi. Buloſus nouitiꝰ a demonibꝰ galli nam aſſam offerentibus a claraugl le ertradtꝰ demone poſſeſſus furẽs interijt ſj. xxix. whloſus infirmariꝰſeip̃m pꝑ guttur vulnerauit mirabili mia ſpũſſãcti pñie reſeruatꝰ din ſuꝑuirit. ijj liij. Wule impetum donare volens con nerſus latro kunibꝰ ventreʒ ſtrictiſ ₰ dã ↄuerſus dixit&. me colligauit iij. xxxix. Buloſi fratres miſerabili moꝛte pu niti ſunt. lij xl. Buloſus qdã elphe diſcipulꝰetna inferni pena dãnatur iij xlv VBloſi monachi repẽtina moꝛte ꝑ cuſſi interierunt.v.v. Item aliud · v. xrxvi. Buloſus pꝛeſbyter ſepult ſe dãna tum clamnat. elx. Wu le deditus pꝛophan?ꝰ mercato: animqᷓ ſuam vendidit vni demoni⸗ oum. cxxxi. Bnulã viſo paſſo xp̃o monachus ci ſtercieñ. deuicit. vcxxxi. Wula acerbiſſimi pomi tentatꝰpeni tens miles animã expirauit.vi.xlvi. uloſi eßi ſtomachũj ſcindẽdũ qui s dirit t. i.xlvij. uloſus infirmitatez claudicando imulauit? a demone claudicãte ir riſus apoſtatanit ixlix. uloſoꝛũ cibi in inferno ſũt bufo nes ⁊ ſerpentes i. ci uloſus ⁊ ebꝛioſus miles ex cruſe⸗ lino picem ⁊ ſulphur cogitur perẽ niter bibere vi. xcvij. ulã ſanctus franciſeꝰcũ ſta clara ceteris q; fratribus auditu dinini verbi ſuperantes parum aut nihil comederunt. Vule ſue victoꝛ carnes ↄtra oꝛdinẽ coinedere expaueſcens cito ab ifir mitate ſanatur ij.xij. ule ⁊ conuinijs dedita anima iu⸗ dici condemnanda perpetuo pꝛeſẽ ule ſye victoꝛes carthhſiẽſes car vij lxxxij. Wuloſus ↄuerſus vinum ſine licen tla bibẽs a demone poſſidet.vij. lx. „— .— 3 † 3 1 t 5 ſt 3 3 3 ſ 3 „ — 5 ſi 2 1 — Pr „————————— Er dyalo gre. nes in piſces ↄuerti meruerũt ir.ß Sulã pꝛudens matrona filios mo naſtice nutriẽs cohibẽ ĩ puellis ſtu duit.q̃s extra hoꝛã pꝛãdij etiã aqus bibere vetuit. ixIxvi. ule ſue impetũ ſequẽs mater au gnſtini a famula meribibula nomi natur. ix. lxvij. Item plura habẽtur eremplis ſequẽtibus de gula. S ula quere etiã in ebꝛietas · Itein ih abſtinentia. Ibitũ monachalẽ exuẽs rept tina moꝛte ꝑcuſſus ad inferna dediritur v.v. Pabit? monachalis ludowico lät grauio poſt moꝛtẽ indutus parumn fuit ad ſalutẽ. vi. lxxxviij. WPaſta ludere quere ĩ toꝛneamẽ tum. Penrici imꝑatoꝛis vita q̃lis fue rit. iiij. xlviij. ⁊ infra Pereditas iniuſte adquiſita q̃re in Pons iniuſta.? vlurariꝰ. Feretici nomẽ ſuꝑ oĩa mala ab⸗ bas agathon exhoꝛret. ij Txxvi. Pereſi antropomoꝛphitana aga⸗ thon annoſus pater grauiter laho Pereticus quidã ců ꝑuertere putat iße couertitur dum per pꝛedicato⸗ rem pꝛeſtigia demonum denudan tr. v.cxxix. Fereticus ab obſeſſo fãma crems tr et ob id obſeſſus a demone libe ratur. vcxxxvi. Hereticj albſenſes miracula diabo lica factione oꝑantur. Pereticis adperẽtes fenine ꝙᷓ tur Plvemoni acheſerint beati dñici bus flãmis aduritur pxc Poꝛas in ledto ꝑſoluens debilis di miraculo reaccepit i lxix. oꝛas canonicas intempeſtiue ꝑloluens ſanẽt? ſeuerinꝰ purgabili pxcviij g demone acculatur. J. · xcix. Poꝛas beate magrie quedaz virgo didicit vnde a aria mnltum dile cta militẽ ſe violare volentẽ conuer tit. ſiij. viij Poꝛas beate marie dicere lolitꝰ io hãnes damaſcenꝰabciſà manũ grã ij·xxiij. Poꝛas canõicas negligent ſoluẽs purgatoꝛiũ ſuſtinet ſed fris cõraci pꝛecibus liberatur V·Tv. Poꝛas canonicas edmũdus etiam ſtudens pariſiẽſis ꝑſolnit vlij. vl. Poꝛas canonicas cum reuerẽtia le gere ſanctꝰ ludgerus et verbo vocu ſt et exemplo monſtrauit. viij lwi et. lvij. Hoꝛas canonicas ꝙ qͥdã fr̃es cum debita reuerẽtia ñ ꝑſoluerũt a qͥdã defũcto grauit ſũt reßhẽſi ix. exlij. Poſpitio recipiẽs demonẽ ĩ ſpe cie peregrini filiũj repente in ignẽꝙ iectum amiſit. p. xvxij Poſpitalis cerbonius epiſcopus mirifice ab vꝛſo occidendus vene⸗ ratur. p. xxxiij. Poſpitalis ep̃us nõ hñs qðᷣ hoſpi ti apponeret volitãtẽ grueʒ pꝛecib? in terram deiecit P. xxvi. Poſpitalitas ciuitstis exoꝛinthi multipliciter ↄmendatur ij xiij Poſpitalitateʒ erhibens.cnidã ſẽo gregoꝛio ep̃o ſacerdos idoloꝛuz cõ uerri pꝛomeruit iij. xviij Moſpitalitatẽ exhibẽs ciuis qcaʒ or̃one apparuit. viij xiij. ro manꝰiuẽto ballamo⁊ lapide pᷣci intenpeſtie in purgabil pij ys debilis fᷓ wedaz virgo mnltum dile ent conuer icere ſolit? 0 lö mani gri iiriij igent ſolnis fis cörsci vy. Ix. Mds etiam vi. vi. reherẽtia le verbo docu t. vſij lvi et. lvij. fies cum erũt a qͥdã äſi ix.cxlij. emont iſpe me in ignẽg p̃tvi epiopus ndus vene⸗ pxxxi⸗ ñs qʒ hoſpi rueʒ pꝛecib' s exoꝛinth s. cuicio idolorbz co s cis ichj oſo de pqupe diues efficit᷑ v.xlvij Poſpita pauꝑum militiſſa quedaʒ lectuz in quo lepꝛoſum poluerat ro „ s innenit reſperũũ v.lij Poſpes pcẽa in domo ſua contin gentia non corigẽs a demonibus raptꝰ in aera leuatur. cõpungitur ⁊ liberatur ix. xxxvij. Poſpitalariꝰ oẽs indifferenter reci piens concentibus angeloꝛum ad celos deducitur xx·xiij. ¶ Homilis equiti? q̃ntů ab homi nibus veneratur Humillimꝰ conſtantius manſiona me ampleratur 5 · rij Püili reſponſo appollonius iniuri atꝰ gentilẽ conuertit ij. xiiij Mumiliter ferẽs omnẽ iniuriã aga thon abbas hereticum ſe dici vehe menter exhoꝛret ij xxxvxi Hůilis eulalij matta cremari igne non potuit. ij xl. PMumibitas et palloꝛ⁊ macies decẽt monachum. ij. li. Pumilitas ſola diaboli laqueos poteſt euadere j.lvij Pumile ſentire de ſeißo hñs coꝛia riꝰ antonio magno p̃ponit᷑ ij. lwiij. Hiliauit ſuo ieiunio machoriꝰ ta benẽſiotas monachos de ſua abſti nẽtia foꝛte ianiꝰ glantes j. Irrvi. Pumilis inonachꝰ alterã maxilla; pᷣbens obſeſſe percutienti demoneʒ effagauit ij.clx. Mãilitatẽ macharij demon imitari non potuit licet ieiunia vigilias et cetera poſſʒ imitari j clxiij. Pumilis ſenex ad pꝛeceptuʒ archi Wdrite poꝛcos paſcit flagello du Tabula exremploꝛum cit ⁊ reducit j. clxvij Pumilitate ſenis ſe int᷑ hecios a ſi⸗ niſtris ponendos ↄputãtis demon de obſeſſo fugatur ij.clxvij. PMumilitate ſua ſenex q̃ ĩterrogare gliũ voluit dubij ſui ſolutionem ab angelo ꝑciꝑe meruit ij. clrix Mumilis frater a deceptiõe diabo li in ſpecie gabꝛielis apparẽtis libe ratur.quia dixit. vide ne ad alium miſſus ſis e Pumilitas deſtruit virtutem inimi ci. ij. clxxiij Mumilitate ſua abbas paſtoꝛ inui vi fratris ſaucium pectus ſanauit. ij. clrxiij. Mumilis nõna piterij fatuazʒ ſe fin gens a dño ↄmẽdatur. ij clxxxij. Pumilis adoleſcens comitis filius non veritus eſt in ciuitate patria Tpoꝛtellas vendere. cc.xxvi. Pumillim?ꝰ pinnufius relicto ceno bio vbi pr̃ pᷣerat in alio mõaſterio ſub iunioꝛis fratris imperio pꝛom ptiſſime militauit· ij. ccxvij. PHumilis f̃ aſ poꝛtã mõaſterij imna nens omnibꝰ ingrediẽtibꝰ ⁊ egredi entibus letaniam kecit ſepteʒ conti nuis annis ⁊ ũc ſemper permanere petijt. ij.ccxxxix Pumilis ⁊ ãnoſus ſener quomodo ah abbate Iſidoꝛo exerditatur i. ecxl. Pumilis archidiaconus ab officio vepoſitus nouitius efficitur? humi litate mirabilem gratiam a domĩo conſequitur ijccxlij. umilis walerici olers vermes le dere non potuerunt iiij·xxvi Pumilis edburga filia regis ãglie —————————————— Er dyalo gre. furtim ac ceptos i õisliũ ſaccos la uit ⁊ lotos ſecrete reſtituit iij· ij. Ipn milis lanctrancꝰ abiectimons ſterinz qð inuenire potuit intrauit vbi etiã male coꝛrectus dum bene legeret ad menſam male pꝛonunci⸗ auit iij. liiij. Mumilis bernardꝰ abbas calqios liniens a demòe irridetur vi. xix. Mumilis puer Jeſus ſalutationem angelicã perfectiſſime dicens cũ ad ſuas lauces peruentum eſt obticu⸗ i vi.lxvi. PHumilitatis gratiaʒ oculoꝛũj amiſ ſione mercari cupiens frater maſſe us ⁊ oculos retinuit ⁊ humilitatis gratiam accepit ex qua in diuina contem platione mirabiliter creuit. vij· xxx. Mumillimꝰ anguſtinus de iterano doctoꝛ vtriniq; iuris conuerſus ru ſtic ⁊ ill̃arj ſe fingens cnz ſũma alacritate oflicia deſpectioꝛa cõple Pumilis pachomiꝰa puero nõ eru buit diſcere qůo mattas texẽ opoꝛ Mumilis petrus thelonarius cuin ignotus erat hominikꝰ inter homi nes manſit. cũ vero cognoſci cepit aufugit. viij. xxxvij. Mumilis thomas de aq̃no fratreʒ multo minoꝛem ſe ſequi tanqᷓ; ſeruꝰ non deſpexit. iij. xcv. Pumilis rer vacie regiũ diadema xp̃o tribuit poſtqᷓ; ꝓpꝛiam potẽtiaʒ kriuolam intellexit ix. rri. Humilis eß̃us pariſiẽſis ſe de pau percula matre natum non erubnit quã pꝛecioſe veſtitaʒ non recogno Lit ix.clv. erhoruit. Incantationuʒ perfidia decipiẽfe pumilis magiſter henricꝰ de lous nio ſubulcus efficitur? ſicut in ſcho lis.nam rectoꝛ fuerat loca diſtincta inter iuuenes habuit ſic poſtmodi ſtatuit inter poꝛcos..⸗ Půilitas veſtium quere in veſti⸗ mentum veſtis Acdtantia ſua ſanctus elevtherius puerum quem demone liberauerar rurſum obſideri pꝛomeruit pᷓ. xlvi. Jeiuniumn quere in abſtinentia. Iheronymus ſanctus ſuis veno tis in neceſſitatibꝰ eoꝛum fideliter ſuccurrit.vij· lxxxvij.et exemplis ibi vem ſequentibus Jelus quere in nomen ⁊ puer. Incãtationibus ⁊ vexatione de onis curanda femina ab integrs legione demonũ inuaditur P. xxi Incantatiòib? mulier raro cõicãs m equam mutatur 4jlxxv Incantatiõibus dedita femina ab ecẽia in q defuncta iacebat a demo nibus extracta ⁊ equo infernali im⸗ poſita cum clamoꝛe ad interna tra Incãtatiõibꝰ nigromãticis dedit? ſcholaris e circulo ꝑ anuluz raptus ad loca penalia vucitur ſed pallẽs ⁊ macer reducit᷑ vi. xlvij. Incantatoꝛ ſuis artibus virginem beato hieronymo deuotaʒ ad alte rius libidinem veciꝑe volens gra⸗ niter g demone flagellat. vij. lxxxiij Incãtatricẽ feminã doloꝛein capi⸗ tis paſſus ſanctus puer bernardus ij.xxij. nhs vn t umel janti nisp pꝛo wr — zſterio vtmona lem in vl Jnonſt culumr dꝛea?g Incöſ diaconu linõlbe Jſtan gulin añ kerrabit nefren Inconſt viimitu Pont donw Incon nn teſionet Inconſt zu än⸗ znit üln tataht adel ze bühen Wli I ſichtin ſcho loca diſtind ſic poſmod . here in veſti s elentherius ne liberauerat vernit pxli. bſtinentis. hs ſis deno um fcdeliter templis ibi zpuer. exatione de ab integra itur PM raro cõicãs j lx a kemina ab ebat a demo infernali in⸗ inlerna trs iticis dedit? wluz raptus r ſed pallẽs vi. xlvij us virginen otaz ale Tabula exremploꝛum mina vtꝑ ꝓphana verba amiſſũ pe ne lumen recipet i Incantati onũj ꝑfidia quidam iuue nis ꝑ pꝛophanam cartam q̃ſcunq; ſeras reſerauit x.xxij Incantatoꝛ cũ demonũ turba ad i kerna dilabitur ix.cxł Inconſtans monachus ⁊ in mo naſterio ꝑdurare nõ valens ſtatim vr in onaſteriũ exijt dꝛaconẽ terribi lem in via inuenit. xxvi Inconſtãs iuuenis a religiõe ad ſe⸗ culum rediens grauiter a ſancto an Nea? gregoꝛio verberatur p.cx. Incõſtantia tentatꝰ andreas archi diaconus oꝛationibꝰfratrij mirabi li mõ liberatur. iij.xxi. Incõſtans nouitius a demonibus gallinã aſſ offerentibus e clareual le extrahitur ⁊ ſtatiʒ vexatus demo ne? furens interijt. ij. xxix. Inconſtans frater penitens graui inkirmitate purgatur iij. xxxviij Inconſtans frater a beato bernar vo et malachia coꝛrigitur. iij xli. Inconſtantia tentatus quidam in oꝛdine ſancti frãciſci viſa celeſti atz pulcerrima fratrum oꝛqinis illi⸗ Po ceſſione ſtabilitur vij. rix. Inconſtantia in loco quere etiam ĩ Apoſtata et in exire. India ꝑ captiuũ frumentium ad kidem ↄuertitur iiij. xxiiij. Indiſcretus ſenex grauiter a ſpi ritu foꝛnicationis tribulatur eo ꝙ tentatũ hmõi tentatione fratreʒ fe cerit deſp erare. ie Inciſcreti patres nimio laboꝛe et abſtinentia tentatum luxuria f̃em debilitauerunt jj.cx, tentauit N. Indulgere quẽ in dimittere Indiſcretus ſenex demoniaca ſuaſi one deceptus in puteum ſeſe pꝛoie⸗ cit. j ccxij. Indiſcretus frater ſpꝛetis panibus apagana? fera gente oblatis dura moꝛte defungitur ij. ccxiij. Indiſcretus pater diabolica ſuaſi⸗ one leductus diſcipuluʒ interimere ij. ccxiiij. Indulgẽtijs licz plenarijs abſol ni je feciſſʒ papa nihilominꝰdamna tus eſt eo ꝙ ſũmus pontifer hmõi indulgentias non confirmaſſet ix. xx. Inferni penas videns petr?mo nachus grauiſſimam penitẽtiam in mundo ꝑegit. P.xij. Inkfernales penas videns quidamn ad vitam redijt. ſed vitiojam cõuer ſationem ſuã non coꝛrexit plxiij. Infernales penas nimis acerbas Femina delitijs freta ſuſtinuit. j. clxxxiij. Infernales penas dinerſi dinerſi⸗ mode pꝛo meritoꝛum qualitate pa tiuntur j ·cciiij Infernalem flammam ſ emper cogi tans cocus lachꝛymis madet conti nue. j· ccxxxviij Infernalibus penis dꝛechelmus ꝑ territus mirabilẽ penitentiam egit ij vij. Intkernum aꝑtů ebꝛioſus faber fer rarius vidit Infernali igne calefacta aqua ene⸗ um candelabꝛum ceu liquidaʒ cerã liquefecit 1ijj. xiij. Infernales penas ſentiens clericꝰ * Tabula exemploꝛum nternalibꝰ flãmis punitur miles thꝛneamentis ⁊ carnis delitijs im plicatus. v.ci. nfernales penas exptus qͥdam in oꝛdine ciſtercienſi grauiſſimaz peni tentiaʒ exegit vi.iiij. Inferni penas grauiſſimas ludo⸗ vicus lantgrauiꝰ viſus eſt pertuliſ ſe. vi.v. de eodem.vi.xxxviij. Zmern⸗ is ignis ꝙᷓ ſit acerbus vi. Ixxxix. cibi bufones ſunt atq; ſerpentes. vi.xcij. penas nulle pñt q̃ntũjii et numeroie lingue explicare vi. Aee penas expertus euer⸗ wach mirabilem reſuſcitatus peni tentiam egit vi. xcv. nfernales penas latro per beatuzʒ fanciſcum conuerſus bꝛeuiſſimo tẽ poꝛe expertus centum quin quagin ta annis ſe exiſtimat cruciatum.vij. nfernaliũ vermiũ memoꝛ iuuenis qdaʒ ab inſolentiſſima vita ad p̃di ctoꝛum oꝛdinem inuitatur vij. Inferni penas quia ꝛener iunenis vidit ſe uſtinere nõ poſſe ad p̃dica toꝛũ oꝛdinẽ ↄuertitur vij.li. Inkernalem cappam ſophiſmatibꝰ vepictam diſcipulus magiſtri ꝓhi lonis pꝛo ſyllogimoꝛuz vanitateꝓ meruit Infernalem in domum⁊ baratruʒ quidam heremita tanqᷓ; niues den ſiſſimas vidit anunas damnatoꝛuzʒ decidere.. Inkerni penas hoꝛribiliſſimas qui viij Ixv. dů e coꝛpꝑe raptus vidit. I lrrxi. nternaies ⁊ hoꝛrẽdiſſimas penas quidã diues ſuſtinuit? ꝙ qualitate deledationij qusalitates penarue cepit.ix. lxxxv · Pimile habetur ix. * ccvij Interni pena ᷓ acerba ſit. ir. xxxi. Item plura ibidem capitulis ſequẽ tibus— Inkerni penaq ad viſionẽ larualiũ fhcierũ grauiſſima eſt. ix· xxiiij. nfernalis pena quo ao auditum vocum terribilium eſt nimis acer? ba. ix Ixxxvij nfernalem penam a ſacerdotib? llaciter pꝛedicari aſſerẽs illuc de poꝛtatur. ixr. lxxvij. Inferni penas monialis intuita a foꝛnicatione abſtinuit ix.cviij Infernales penas viuerſas quidaʒ miles pꝛo diuerſitate criminũ patie batur ix.cix. bidem exemplis pꝛecedentibus? jequentibus plura de luxuria inue niuntur nferni penas triginta diebus ex ßertus cancellarius pariſieñ. diẽ in dicij ʒpter tedium tpis ⁊ multitudi nem ad inkerna ruentium ſuſpica tur adeſſe. ix.cxcviij ¶ Infirmis quidaʒ appolloniꝰvſcʒ ad inoꝛteʒ deuotiſſime miniſtrauit. 33 ij.lxxiij Infirmo lepꝛoſo evlogius ſolicite miniſtrauit. ij Irxxvij. Infirmo ſeni angelus domini offi cioſiſſime obſequitur. j.cxvlij Infirmis miniſtrare ieiuniuʒ ⁊ om em penitẽtiaʒ quidam ſenex dixit klxxti. as penas ualitate penarũ re betur it. ccvij. t. t. xxxvi. itulis ſequẽ n larvaliũ ixxxxiij. ditum vimis acer ix Ixxxij acerdotib' ẽs illuc de ir Irrxvij. s intuita a ix. cviij ſas quidaz minũ palle ir.cix. dentibus? vxuria inbe a diebus e riſieñ diẽ iu ⁊ multitu tium ſuſpich ix.cxcv olonir e miniſtravit irm clte ogiUs ſoli curã ſui pꝛoieciſſet Pnfirmus alqjrinus infirmis deno te miniſtrauit ⁊ a dño mirabiliter viſitatur. Infirmitatem ſuam patienter tole rans ſuauiter modulando ⁊ inaudi ta carmina decantando ſpũm dño Tabula exemploꝛum pꝛecellere. ij elxxvij. Infirmi ⁊ vlceroſi ſenis ſaniẽ frater Plenus victoꝛia ⁊ charitate pota, nit Infirmis denote miniſtrans frater de ſalute eterna ante moꝛtem cert? icen Infirmitatem capitis patienter fe rens frater miraculoſe a domino li „„ ij.clrxx iij. xxiij beratur. i. Infirm? remanet frater ꝙᷓdiu medi cinis ↄfidit.ſed ſanat᷑ poſtqᷓ; in dñm ij. xxviij. iij. xxxiij ↄmendauit ij · xxxviij Infirmariꝰ guloſus cibos infirmo rhm inanducat ⁊ deſperatus ſeipſũ lugulat Infirmis q̃nto ſtudio vxoꝛ theo⸗ voſij imꝑatoꝛis miniſtrauit.iij. xx. Infirmatur qdam in coꝛpoꝛe poſt in anima per peccata cepit infir „vcvij. Infirmitatẽ coꝛpoꝛis maluit qdam ſuſtinere vſq; ad diem iudicij poſt ꝗᷓ purgatoꝛij penas fuerat expert?. Infirmus voto religionis emiſſo i ſanatur 2 Infirmitatẽ claudicando ſimulàns 2 demone claudicante deridetur Infirmo lepꝛoſo miniſtrans ſactus Franciſcꝰcoꝛpꝰ eius ⁊ animã mira enloſe ſanauit. vij. xxij. Infirmitate grauiſſima ſanctꝰfran iiij liiiji. ciſcus domino atteſtãte inueſtieba turad vitam ſempiternam ij. xxix. Infirmitate quaſſatus auguſtinus de iterano doctoꝛ vtriuſq; iuris cõ uertitur et ſcientie ſue titulos reti cens humillima officia monaſterij cum ſumma alacritate compleuit. Intirmꝰ palemon abſtinentie ſue ri goꝛem paululum laxatum reaſſu⸗ . Infirmus qjdam frater? regio moꝛ bo ꝑcuſſus digna laude a ſãcto pa chomio collaudatur ij xciij. Infirmitatẽ coꝛpoꝛls patienter to lerans vᷣn pachoniũ ieiunãti fratre plus meretur vij xcviij Infirmitate pꝛeſſus dũſtannꝰ ʒuer titur vlij.p̃ Infirma obſidione demonis femi na duz ſenſit ſe tali modo a multis malis cohiberi patientiſſime tolera uit Infirmitatẽ pluribus ſanitate ſalu bꝛioꝛẽ eẽ beatꝰthomas cantuarieñ. miraculo monſtrauit viij lxxix Infirmo lepꝛoſo miniſtrans p̃ſßꝛ ſpiritum pꝛophetie et magnaʒ gra tiam vidente beato baſilio pꝛome ryit. lij. lxxxij. Infirmo lepꝛoſo compatiẽtes eth binus et abbas eius gloꝛioſo mira culo illuſtrari meruerunt ⁊ lepꝛoſũ ipſum chꝛiſtum eſſe cognouerunt. vlij.clix. 6. Infirmitatẽ lepꝛe grauiter ferens miles in deſperationẽ ⁊ impatiẽtiã ductus foꝛmoſaz animã turpioꝛi le pr fedanit. ix.xc. Tabula exemploꝛum Intirmitate lepꝛe ꝑcuſſus pꝛepoſi tus pulcerrimus anime peccatricis vulnera infirmitatis occaſione ch Infirmnitate lepꝛe ꝑcuſſa deuotiſſi ma atq; pulcerrima feĩa vibꝰ plan gentibus ip̃a letabat ix. cxij Infirmitatẽ coꝛꝑis patiẽter feren aĩa exitura omnib?ꝰ membꝛis deuo tas grates refudit ix.cxxxvi Infirmos ſupꝛa modũ abhoꝛrẽtes frequẽter infirmitates eaſdem ꝓſue verunt incidere ix cxxxij. Infirmꝰ lepꝛolus dulciter canit q parietem inter ſe et dñm diuidẽtem indies videbat diffiuere.ix.cxxxviij Infirmitas coꝛpoꝛalis quere in tẽ tatio. Ingenioſi ad pꝛelaturaz magis funt apt v.p̃ Inimicos qͥdã fr̃ oꝛatione ad pe nitẽtiam conuertit ij. x. U Fniurias patiẽter ferens vppollo nius gentilẽ virũj ↄuertit. jxiij. Imurias? obpꝛobꝛia agathon ab bas patientiſſime tulit.ſed heretici nomen tetruz vehementer exhoꝛru ij. Txxvi Iniuriantibus ſe frater dixit. Iſti junt qui occaſionem nobis pꝛebẽt pꝛofectus ij lij. Iniuriã paſſus quidã iuuenis riſit qpꝛopter meruit ad philoſophica; viſciplinã admitti j. ccix. Iniurias patienter ferre docuit io hãneselewoſynariꝰ nepotẽ ſuũ red dens gratiã ꝓ vindicta illi qͥ nepo ti ſuo iniuriã fecerat. vlij. xxxv. Ininriã inferre bonis quere in ꝑſe⸗ q bonas Innocẽti puero leena obedit j. „* Lxxvh⸗ Innocemtia pueri achas multis in dicijs declaratur Innocens puer obſeſſam demone choꝛiſatricem liberauit v. Tc Innocens puer ignito lerro nõ vꝛi tur ſtupꝛatus autem grauiter ignt laniatur Innocentiaʒ in ſco mschute mare veneratur viij·cxli.et cxlij Innocẽtiã ⁊ ſancttitatem machutis ignis cetus ⁊ lupus reuerentur · vij. cxlij cxliũj.cxlv. Inobediẽs ſenex qᷓ infirmꝰ?⁊ ſine licentia inõſteriũ exijt pꝰ ↄmiſſã foꝛ nicationẽ cũ puero redit Icv. Inobediens adoleſcẽs ducente aqj⸗ a heremũ petens poſten a demohe Decipitur. ij. cxxũiij. Inobediẽs fr̃ cuculle petiã fine licẽ tia aſſůit et ob id moꝛiturus demo nes letantes vidit lij. xlv. Inobediens cõuerſus? ſuꝑioꝛi ſuo rebellis a vemonib? rapit. iijaxlviij. Inobediens pßᷣoꝛ cuz maria ad cele ſtẽ patriã ꝑgere ꝓhibe᷑ ij xlix Inobediens? rebellis ↄuerſus ꝓꝙ botris nouis ſeditionẽ monuẽs ter⸗ ribili moꝛte interijt. ij.l. Inobediens fr̃ ſine licentia fenbo tomiã ſuſcipiẽs vſq; ad ſpũs emiſſi onem ſangninis fiuxuz non potuit cohibere iiij. xli Ihobediẽs fulco graui infirmitate vſq; ad moꝛtẽ fatigatur. v. xxiiij. Inobediẽtiaʒ ade ꝑtinaciter ſuggil lẽs ſeruꝰ inobediens efficit.? ꝑdita gratia vñi ſui effugatur. vl xliij Simile habetur. xiv.⁊Etiam.xlvi V.FCi⸗ gab e ralabor ſobi 33 d zb eocẽ e ʒobei ſreinph Jobeci is emn Imp Intẽrol tegnnit gR pi Intenn wona poſwpꝛ Pg ſtozben (Inid vbñcide dis pucl tduce iamon Pwf modo wy ſotenb eydler ſunfn fuern. Jud lchzri Inii tbenij no ejci Iwich mirabil hoſtri Judu obedit, * txvij. s mukis in vhyi. m demone vR erro nõ vꝛl auiter igne Vci. chute mare ecxlietcxlij nmochutig erentur.vijj cxliiijcxiv. firm* ſine ↄmiſſõ foꝛ cente aj⸗ demone j. cxxiiij. tiõ fine licẽ urus demo iij. xlv. ſupioꝛi o it iißrlwi ria ad cele irit s erſus mouẽs ter⸗ jij. entia fenbo — ſpüs emiſt non potui iih intirmitt naciter uh ficht. Ur. i xli nn Tabula exemploꝛum ex quibꝰcremplis apparet qũo na tura lab oꝛat ſemper in vetitum. Inobediens frater demoni ꝑ obe⸗ ðdiẽtiã pᷣcipiẽs vt ab obſeſſo exiret ab eodẽ demone irridetur ij·li. Inobediens lãicꝰ ⁊ nulliꝰ volẽs pa rere imꝑijs ĩ eternuʒ dãnat᷑. vij. lxix. Inobediẽs aſtion grauit ĩimũda ſa tis ſentatiõe vexatur. iij xxi. Impatiẽtia q̃re in iracũdia Intẽtione ſiniſtra demonẽ in ſpecie ꝑegrini hoſpitio recipiens filiuz in ignẽ piectũ ꝑdidit p. xvij. Intentione furandi calices intrãs monaſteriũ in claraualle mutatoꝓ poſito pꝛioꝛ efficitur vi.p Interrogare volens aliũ de dubio ſuo ab angelo infoꝛmatur jj clxix ¶Inuidus ſacerdos floꝛentiꝰ beg to bñdicto venenũj dedit.? ſeptẽ nu das puellas in ↄſpectu diſcipuloꝛũ eiꝰ ducere choꝛeã oꝛdinauit.⁊ repẽ tina moꝛte interijt. p. xxij. Inuic fr̃es vꝛſ floꝛentij occicẽtes moꝛbo elephantino pꝑcuſſi interie runt ß· xxvij Inuidia actus quidam ſenex alium fratrem baculo e cella ſibi conceſſa expellere diſpoſuit.eo ꝙ plures ad ilum fratrem viſitandi gratia con fluerent. i rxrix. Inuidũ tratrem abbas motues qn ta charitate ſuſcepit ij ·liij. Inuidia aliquali agitati monachi tabenẽſiote machariuz de monaſte riò eijci poſtularunt ij·Ixxvi Inuidũ fratrẽ qũo abbas paſtoꝛ mirabili beniuolentia bumiſitate? induſtria pacauit Inuidia inflammatus frater de fu rato pſfalterio pafnutium diffama⸗ nit ⁊ deionis obleſſione plagatur. Innidus frater attact? odoꝛe qᷓ de pñtia beate virginis aduenerat ꝓti nus emendatur ij· lvij. Inuidi fratris venenũ quidã victo rioſa obſeqjoſitate deuicit.vi.xxxvi. Inuidus demon perdere animam maluit ꝙᷓ celeſtem gloꝛiam obtine⸗ vi.lij Inuidꝰ ꝓpinãs ſẽo ſfãſoni venenuz a deo plagatur wij. exlviij. Inuidi detractoꝛes? perſecutoꝛes fancti attali hoꝛrenda moꝛte puni ti ſunt. iij. cli. Inuidentes? diffamantes fanctuz goarẽ qũo plagant. vij. clxi Inuidioſe perſequens ſem deicoluz terribili plaga ꝑcutituor vi clx Inuidia qjere etiã in odiũ. diffama re.diſcoꝛdia et dimittere Johannes baptiſta deuotum ſi hi ſanctulũ ne gladio ꝑcuteretur p̃⸗ ſeruauit. Johes baptiſta deuotij ſuũ vt ſub rigoꝛoſi pᷣoꝛis ſui regimine maneat adhoꝛratur. ij lxv. Iracundi fris ſuruſculaz demon tribus vicibꝰ ſubuertit jexxi. Irã rñſio mollis lenit ij riiij Pratꝰ frater demoni ingreſſum ad mõaſttriij ſẽi franciſci pbuit. vij. xxi Jracundo ⁊ impatiẽti lepꝛoſo ßᷣui ens franciſcꝰ ip̃m a lepꝛa coꝛꝑis et anims curauit. Iratũ bꝛictiũ demones viſi ſũt ad ialedicendũ beato martino conci tare. vij. ev Iracũda femina? pter iram alijs ———————— 8 Tabula exen impoꝛtabilis conkeſſione ⁊ p̃cibus ſandi malachie iãſuetiſſima eſt ef fecta. vij. lxvij· Fracunda kemina coꝛpus chꝛiſti lů ptura in extremis vultum auertit. ix. xcvi. Irridere quere in Peridere. Judicio dei occulto vir bo nus tribulationibus ⁊ mulier inqua de litijs fruitur ijclxxx iij. Indicia dei occulta cuidam fratri oſtenduntur ab angelo qui boni ſenis filium occidit.⁊ peruerſum ſe⸗ nem muneribus cumulanit. j. Indicia dei occults oſtendunt᷑ cui⸗ vam fratri qui animam peregrini ub angelis michael et gabꝛiel de⸗ duci vidit in celum.animã vero ere mite mali a demonibus rapi in in⸗ fernum ij·cci. Jucdicio dei occnlto quidam diues damnanduo honoꝛifice ſepelitur. recipiens mercedeʒ in pñti.et deuo tus eremita a beluis comeditur vt ſic purgatus ad regnum enolaret celeſte ij. clxxxix Indiciũ dei vehemẽter expauit fra ter qui ad iudicium tsactus a ꝓpꝛia matre confunditur. ij xcvi. Judicio dei examinatus et accuſs tus Stephanus in hoꝛa moꝛtis mi ſerandis quibuſdam vocibus fra⸗ tres perterrnit ſibi aſtantes.ſecũda. ccxlviij Jucicij tubam germanum fratrem timere docuit rex eůũdẽ germanů ſu um iunocentẽ moꝛtifera quadaz tu ba citari faciens. iij.xv. Iudici pꝛeſentatus quidam inlolẽs —.—————————— be —————— —— —————— ploꝛum et indiſciplinatus pꝛelatus nudus ad ifernales penas pꝛotrahitur.v. N Iudici pꝛelentandus quidam car dinalis cum multis alijs miſerabili quadam effigie ducitur.— xcv. Indicante domino qui per rubeas foalam iuſticie aſcendere voluerunt ceciderunt.qui vero ad albam ſca lam miſericoꝛdie confugerunt Aa ria ſemper virgine miſericoꝛdiſſi? ma ſuſcipien te laluati ſunt. 2 rli Judici chꝛiſto pꝛeſentatus aut pec cata ſoluere aut ad infernales pe⸗ nas ire pꝛecipitur vij· liiij. Judici deo pꝛeſentatur anima con demnanda eo ꝙ pompis mundi cõ niuijs q; nimium dedita kuiſſet. vij xxxij. Judicio dei famoſus doctoꝛ part fienſis accuſatur.iudicstur.condem natur.et bꝛuno cuz reliquis qui car thuſienſem oꝛdinem inchoauerunt conuertitur ix. xcvij. Iudicatus quidam religioſus fra tri ſuo poſt moꝛtem apparens di rit Nemo credit. nemo credit. nemo credit ꝙᷓ; diſtricte iudicat de us et ꝙᷓ; ſeuere ipſe punit. ix. xcviij. Jucici pꝛeſentatus vdo accuſatur. dicatur condemnatnr ix. tlrxv. Simile habes ibidem. chRxvi. Item clxxvij. 3 Item clxxviij. Jndiciumn temerarium in alios ſctare non debemus ij xcj cans h hn ics jn zbb dargit. ʒwocns ſolitars nerun un Indicu ſenmn nis grat Judics fandi f facere a Iychen nnnol cucen henditur. „ ienohn wonnn Nol cusch wibaſi qin Iub ſiuqi goco noncen Ipin ſnon busn jun ucici kös iſt igir Jurn ich an atus nndus trahithr. v. quidam car milerabilt ſexta. . Fcv. Aper rubesz re voluerunt d albam ſes ugerunt ha ſericoꝛdiſi ſunt. vij pi tus aht pet fernales pe vij. liij anima con is mundi cò ta wiſſet. vij Ixxxij. doctoꝛ part tr.condem quis qui car achoauerunt ſr. xcvih eligioſus krn apparens di⸗ te iudicat de Fcvl do acchlati. r 6 . m. cxxv⸗ hos arium inl jn 6 — Tabula exemploꝛum Judicans temerarie culpabilẽ fr̃ceʒ abbas iſaac ab angelo pꝛohibetur ect᷑iam intrare ij. cxxxij. Iudicantes temerarie culpabilem fr̃em abbas pioꝛ ↄgruo exemplo re darguit. 3 ij. exxxiij Judicans ſacerdotem celebꝛaturuz ſolitarius vocem celeſtem audiuit. tulerunt ſibi homines iudicium me um* ij.cxxxiiij Indicans in ſexta feria manducan tem mane fratrem ſolitam denotio nis gratiam amiſit ſancti franciſci pñiam coꝛaʒ pauge facere compellitur nariꝰ monachũ ſoꝛoꝛẽ muliere; cir cunducentem a dño pꝛo erroꝛe reß̃ henditur. viij.xxxix. Judicia temeraria vitanda iohes elemoſynarius pulcro exemplo de⸗ monſtrauit vlij. xliiij Jucdicio ſuo deceptus eſt effrem ſã ctus qũi videns gloꝛiã exterioꝛẽ he ati baſilij oſtenſã ſibi celitꝰ illiꝰ ſan ctitatez non credidit„iij. lxxx. Jucicio temerario pꝛeuentꝰ eſt ere mita qui beatum gregoꝛiũĩ papat? gloꝛia contẽptoꝛem diuitiarum eẽ non cenſuit.viij. xcij. Indicantes temerarie ſanduz goa rem ꝙ mane ex charitate cũ paupi bus manducaret graui fame ⁊ hti puniuntur. vij. clxi. Judicàs temerarie ſandtuʒ goaꝛem ep̃s iuſte cõfuſionis ſue verbere coꝛ rigitur Jurare? maledicere ſolitjs puer qͥnq; annoꝝ damnatur. P.lv. ij.cxxxx. Judicans temerarie paugem ſoci? Jucicans temerarie iohes elemoſy cecdere recuſauit. karilefus vir ſtus ꝓ nullis muneri vij. cxi bys oblatis ſe regine contuendum Jurans ꝑ mẽbꝛa xp̃i? beate virgi nis celeſti gladio vuinerat. 1ij. xiiij. Item ibidem. xliiij. Jurantes et periurãtes tres iuſtas ꝑlrij penas ſui ſoluerunt.. p̃. Jurantes et blaſphemãtes ⁊ ad teſ leras ludentes in nocte paraſceues xp̃m dñm vulnerauerũt v.cijj. Jurare in mercantijs nolentes pꝛi mũ depaupꝑati ſunt ·ſed poſtea mul tum ditati vi.xxx Juramentũ falſũ faciens iudeo xp̃i anus a curru oppꝛimitur ſed ꝑ bea rtũ nicolaũ reſuſcitatur iij. ixxiiij Juramentũ fallů exigens ab altero tractus ad indiciuʒ grauiter verbe ratur r. xcix Juriſte lingna frequẽter in vita vendita in moꝛtui oꝛe non eſt inuẽ ta. vi. xxxvi. Juſtꝰ abbas paſtoꝛ ꝓ filio ſoꝛo ris ſue a iudice compꝛebhenſo inter⸗ rx. Juſtus abbas monaſterium ſua in ſtitia plus ditauit qᷓ; cellerariꝰpot iſſet ſua auara aſtutia vi.xl. Juſticie amatoꝛ ꝓpꝛiũ nepoteʒ occi ðit ⁊ coꝛpꝰxp̃ qð ep̃s ſibi negaue rat a deo recepit. vl. rr. Inſtꝰ iuder? legatus cum munꝰa quodã accepiſſʒ ⁊ ꝑcepiſ ꝙ cauſaʒ hbaberet reſignauit. ix.cxxxix. rolus magnus per beatũ ia cob a demonuz poteſtate eri ij. xxxvi. pꝛebere volutt viij. cxl. Aboꝛe manuum quidã frater C Tabula exemploꝛum luxurie viciũ ſupabat. ij xxiiij. Laboꝛe manuũ abbas antoniꝰ do cetur tediũ mentis ſuꝑare cxi Laboꝛe itineris fatigati ſenis veſti gia angelꝰ dñi numerauit. cxv Laboꝛantis macharij manus anto nius exoſculans dixit. Multa virtꝰ de manibꝰ iſtis egreditur ij· cxxv. Laboꝛare manibꝰ docetur krater q̊ p nimia tribulatione monachalem regulam amiſit ij. cxxvi Aaboꝛare nolens iohes bꝛeuis led angelicam vitam ducere inchoans a fĩe pꝛopꝛio exercitatur.ij. cxxxix. Laboꝛem manuũj diſſuadentẽ ſr̃em abbas ſiluanꝰ longo ieiunio infoꝛ mauit ij. cxlij Laboꝛe mannũ qdã ſecularis dite⸗ ſcit qͥ de religioſis bonis accipiens ad durã inopiaʒ miſer ꝑuenit ij cli. Laboꝛans inpetuoſius quidam fr̃ demonem adiutoꝛeʒ viſus eſt habe re. ij ccxvij. Lab oꝛem fugiens quidã negligens frater ſi quẽ videbat ex iuuenib us in laboꝛe ſtrennuij vt monaſteriuʒ exiret perſuaſit. ij. ccxxxiij. La boꝛem totius anni abbas pau lus ſuppoſito igne concremauit j. ccxxiiij Laboꝛantes in meſſe fratres maria virgo elizabeth ⁊ magdalena ſuaui viſitatiõe ↄſolate ſunt ij· xxiiij Laboꝛe ſcripture expendentis tem pus fratris manus poſt viginti an noꝛum ſepulturam incoꝛrupta du⸗ aboꝛare nolens frater muſca a ſã dto franciſco expellitur. ij.v. Naboꝛe nimio grůde celoꝛũ regnij pꝛomeremur. vh ij · Laboꝛantem fideliter fratreʒ nullũ aliud purgatoꝛiũ habiturũ heatus bernardus ꝓmiſit viij xxix Zaboꝛantiuin fratrum ſudoꝛeʒ vir go maria dignanter collegit. pᷣciij Lachꝛymas compũctiõis hñts theodoꝛus ⁊ filuanus conuertũtur vij xci.⁊ xciij Lachꝛyme pꝛo peccatis ſine confel ſione non pꝛoſunt x· Txiiij Lachꝛymari quẽ etiaz in contritio et flere. Laſciua ꝓ foꝛmoſis oculis dep cans ceca efficitur. viij. lrxviij Latrones tres benignitate rãcti franciſci puerſi ſunt. vij. xxiij Laudi diuine continne intentus merulus albis floꝛibꝰ coꝛonat? au lã celeſtẽ ingreditur p. xxi aus viuina quere in hoꝛas. Letitia perfecta in luſtinendo in iurias verboꝛum et verberum m ſandi franciſci ſententiam conſiſtit. vij xxvi. Libertas iuueni data reuocauit bono ꝓpoſito et ad foꝛnicationeʒ detoꝛſit. 8. Lingu non refrenãtes tres mo niales feie a beato benedicto excõi cate poſt moꝛtem eccleſiam viſe ſũt exire p. xxiiij. Linguis abciſis ſanci ep̃i pꝛedica bant p̃. xlv Linguis varijs loqui didicit puer j hꝛeuiſſimo tꝑe ſe dicebat in celnz fuiſſe tranſlatum pᷣ. lvij Lingusz euagrins a ſancto ammo nio arguitur pꝛecidiſſe eo ꝙ ſe ab ẽ foꝛmatione alioꝛ vm abſtinebat ·le⸗ vh. unhnil turh beams vij xi ſudoꝛeʒ legt. hcij ctöis hßt.s conuertũtur hxci.⁊ xciij is ſine confel xiii z in comnritio s oculis deß viijrxij gnitate ſidti vimi nue intentus coꝛonatꝰ au bxxi hoas. uſtinendo in erberum fm iam conſiſtit. Nij Nxv. ta reuocauit foꝛnicationez 1.T ttes tres mo necicto exc lefium viſeſit pr di ei pꝛecie ph vicici u cebat celh 6 plvi Tabula exemploꝛum Zingnᷓ cohibere neſciẽtes fratres coꝛam antonio iuſte confũ duntur. ij xcvij. Linguam? os refrenans agathon ꝙᷓuis iuuenis inter abbates ↄputa ri meruit. ij. clxvi Linguaz non bene ſciens refrenare abakyꝛus multipliciter a fratribus erercitatur ij. ccxli Lingua maliloqᷓ alios diffamãs ꝓ pꝛijs dentibus laceratur. vxci Lingna iuriſte frequẽter in vita vẽ. dita in moꝛtui oꝛe non inuenitur. Lingnuis varijs ſinct'antonius de padua moꝛe aploꝝ pãte papa loqᷓ hbatur. vvij. xxxũij Lingue beneticiq mute femine noci turuʒ beatus vincentius noluit im petrare ᷓ;nis ad hoꝛam loqui con ceſſit vij. xvũij. Lingua greca loqui beatus baſfili? ſancto effrem oꝛatione impetrauit. „ viij. lxxxiij Lingua ignea beatus baſiliꝰ a ſan dto effrem verbum dei docere cõſpi citur.„vij lxxxiij. Vinguis ſanctorum abciſis ſpiritu⸗ ſancto afflante loquendi officiũ nõ perdiderunt. viij. cx vij. Vitigare quere in diſcoꝛdia. L̃as carnaliũ amicoꝛuʒ qjdaʒ ſàã ctus frater in ignem pꝛoiecit ne er eis inntiliũ cogitationum maeriaʒ acciperet.. Locũ mutare quere in apoſtata exire et inconſtantia. & Loquẽtes de ſacra ſcriptura ſan tti enes pulmẽtuz edere neglexerùt i. xxix.— Loquentibus bona ſancti angeli ſe miſcherunt.ſed conuerſis ad vani⸗ loqja demões in ſpecie poꝛcoꝝ affu erunt ij. xlv. Loqui de paſſionibus ⁊ rarius de ſcripturis abbas paſtoꝛ— ijcxl Loquentes ſcurrilia a deo vt meru ere plagantur iij. xxvij. Loqui folit? verba iocola riſuʒ ino nentia graue purgatoꝛiũ poſt moꝛ tein ſuſtinuit 8 iiij. lvij Loquentibus franciſco? fr̃ibꝰ eius de xp̃o xp̃us in medio eoꝛũ apparu it. vij. xvij. Locutionis locum totum ſuum eẽ̃ diabolus beato dominico affirma bat. vlij xiij. Loqui in eccleſia qua ratione iohã nes elemoſynarius populum cohi bebat. vij xliij. Lo quentiuz in ecẽia verba demon ſcribẽ a ſacerdote videbatur.ix.ciiũij. Poqui pꝛudenter cupiẽs filiꝰ regis ang iie colluz gruis petijt? ob id re gnũ accepit r. Loqui quere etiam in lingua.et filẽ tiun Aupum ferociſſimum beatus frã ciſcus in vomneſticum et manſuetiſſi mum anunal commutauit. vij. Luſibus vacans iunenis crebꝛis ictibus pene vſq; ad moꝛtem inuiſi bili manu percutitur. jÿ. xxxvi Auſibus vacãs 7 iurans celeſti gla dio vulneratur. diſtinctione iij. eeexemplo.xliij Luſibus toꝛneamentoꝛij vacantes S hoꝛribili plaga percuſſi ſůt. Vc· e hoc vide plura in Toꝛnesmelu Luſibꝰ teſſerarũ? iuratõibus deciti xpᷣm dñm vulnerart Vci. Luſibus teſſerarũ ſpoliatus Jagittã in celum mittit ⁊ ſanguine tinctamn recipit v.ciiij Luſibus ſuis alios ad ludum conci tans tibicen ſulmine percuſſus inte Luſoꝛ ſacerdos moꝛiturꝰ plures cir ca ſe demones pñtes conſpexit ꝙᷓ erant in hoꝛreo calami. l.li. Ludens ad reſſeras infauſtus miles viſceribus tegulis domus herẽtib? a demone vepoꝛtatur vi. lvi Audi circa funera ꝓhibent᷑ vij. lv. Luſibꝰ nimiũ deditus rufus nepos cirilli eterna moꝛte ſe dixit eſſe mul ctatum Luſibus inſiſtente patre cum filio finꝰ in ſẽm hieronymũ blaſphemiaz dicens a demone ad inferos coꝛpo re fimul et anima eſt deuectus. vij. Irxxv. Zudentiũ ſodaliũ laſciuiã deuitans edmundus officioſiſſime a puero ie ſu ſalutatur vlij. iiij. Luſibus auiũ deditus graui purga toꝛio punitur.* ix. lxxxiij. Ludo malo qͥdam inuenis fere pꝛo miſſe virginitatis nautragium per tuliſſet. Luxuria inquinans ſe quidã eß̃s qui abciſa pꝛo fide lingua poterat. ſtatim poſt lapſum gratiain illaʒ ꝑ vidit. J.Tlv. Tuxurioſus tiburtius pꝛeſbyter in ternali rogo cremandus imponitur P'lx. —————————— j—-—j——————— ———. Luxuriam exercens cum inuencula quã pꝛecedente die e baptiſmnate le Uauit quidã curialis gehennalibus fãmis exuritur. p.lxi Zuxurioſa caro valeriani patricij ex eccleſia fauſtini vbi ſepulta iacu it ꝓijci cito pᷣcipiur P.xxij· Luxurioſus pꝛelbyter gratiam quã in miſſa habere conſueuerat amit⸗ xit. P. lxxx. Luxuriam ex gula naſci pꝛobauit frater qui poſt eſum concupite fri xure in peccatum zodomiticum te⸗ p.xxxij. Zuxurioſus iuuenis cuʒ amaſia ſua igne crematus interiſt. JP. xciij. Tuxuriolus pꝛeſbyter animã ſimul ⁊ ſemen effudit P. xcvi. Luxurie baratruʒ incidens iuperbꝰ inonachus demones clamantes au diuit. O monaehe& ij.p. Tuxuria grauiter tentatur ð virtu tibus ſuꝑbiens pater.⁊ ad ſeculum ire diſpoſuit. ij. iij. Luxurie tentationem vincerecupi ens denotus frater pallio ſuo feten tem carnem defuncte mulieris ex⸗ tergens naribus hoꝛrentibus appli cauit ij xxiij. Znxuria tentatus frater vt foꝛtius laboꝛaret vxoꝛem et filios ex luto linxit et ſic tentationem ſuperauit. j xxiiij. Lnxria tentatus grecus adoleſcẽs tribulatione ſola potuit liberari.ij. lxv. Zururiam quedam femina in tan tum exhoꝛruit. vt maluerit in calda rja buliri qᷓ; foꝛnicari ij.lrv Pururia tentatur ammonins vel n intencula tinate le ennalibus „ben patricij ulta iacu Fextij. atlam quã ert amit; b hx. pꝛobauit ncupite fri nitichmn te⸗ 6lmi amaſia ſua P.rcij unã ſimul s luperb? nantes au ib. r ð virtu d ſecolum ü ncere cupi io ſuo feten wlieris er⸗ tibus appli HTh. dt koꝛtius os ex luto ſuperauit. ijxxii. s adoleſcts tliberari „* nina in tan erit in calò 3 jy movius Tabulaexemploꝛum vno dfe pane ſaturatus jlrix Luxurioſus ſacerdos vlcere peſſi⸗ mo percutitur a domino.⁊ dato iu ramento ꝙ de cetero non celebꝛa⸗ ret a ſandto machario curatur ij. lxxvij. Luxuriantem kilium ſuum innocen tius abbas a demonio poſtulauit poſſideri ij· Ixxxix. Auxurioſa femina lectoꝛẽ de ſua im pꝛegnatione iniuſta diffamans pa rere non pꝛeualuit. ij·xc. nxuria lapſus frater contra de⸗ ſperationeʒ ſeipſum animans dixit PVon peccaui ij.vcüij. Zxuria grauiſſime tentatur indiſ tretus ſenex qui fratrem foꝛnicatio „% ne tentatum fecit deſperare. j.c. Luxurie tentationem iunenis fra⸗ ter obedientia ieiunio et laboꝛe de Puxuria labitur quidam ſenex ꝙ femine conſoꝛtium non vitauit. ij. Auxuria lapſus inobediens ſenex cum puero reuertitur ij.cv. Lnxuris tentatus foꝛtiſſime ſener omnes digitos manus exuſſit et fe minam tante tentationis cauſam moꝛtuam ſuſcitauit jj.cvi uxuria lapſus ſenex quidam peni tentia miraculoſum lumen in die paſce pꝛomeruit ij. cix. Ahururioſus benedictus papa hoꝛ ribili gehenne pena damnatur p. Auxurioſi inuenes virginem viola re volentes angelics viſione terren Anxurioſi ſacerdotes bic ⁊ ĩfuturo plagantur v.lxxxi Luxurioſum c oncubitum non niſi ignenus lectus decere iudicatur. v. lxxxiij. ⁊.vi.lxxvi. Luxurioſus ſymon de toꝛnaco lim pidiſimo ſcientie lumine ſpoliatur Luxuriola puella dininitus ammo netur. ſed quia non coꝛrexit erroꝛe citius moꝛitur. vi. lxxxvij. Luxuria quidaʒ frater pꝛopter pꝛe ſumpti onem ſuam tentatur et vinci tur et tandem demone agitante fia mmnis arſurus inijcitur ij. Ixxxix Luxuria tentata femina dum bea⸗ tum Vincentium non valet ad la⸗ ſciniam inclinare a demone poſſide tur viij · xxi Zuxurie inneteratam conſuetudinẽ ſenex nicolaus quanta difficultate deuicerit vijj. lxx Pururia inſtigata mater pꝛopꝛiuz filium ſibi conſentire nolentem in moꝛtem pꝛecipitare conatur TN„ Luxuria inſtigatus quidam demo ni homagium facit vt puellain no bilem ſuo matrimonio copularet. Auxuria tentantem ſe feminam tho mas de aquino foꝛtiter repellens perpetue caſtitatis virtutem ꝓme ruit vj. xciij Luxuria quantam nigredinem ope retur in anima patet in iudice dul cicio q virgines oppꝛimere volens cacabos etollas pꝛo eis ample⸗ ctens ſicut ab intra ita extrinſecus totus niger efficitur. lij c. —— 8 Tabula exemploꝛum Luxnria tentatus pharao ep̃us ſo roꝛem iuã quã olim in ſoꝛoꝛẽ muta perst videre voluit. ſed mirabili cõ ſilio mulieris a tentatione libera⸗ tur viij. clviij. Lxrie complende intẽtione itrẽs ſilnã niſi xpᷣus ſuccurriſſ a demone fuiſſʒ ſyffocatus ix.xxxiiij Lururiolns vir etiã ſub periculo ꝑ dendi viſus foꝛnicatur dicens. vale smicũ lumen ix.cvi. Luxurioſus miles qᷓ; hoꝛribili ſpes cie ſe videndũ exhibuit. ix. cix. Luxuria pollut? ⁊ euãgelinz legere pꝛeſumens ab aranea interficitur. ix.cx Luxuria tentatus quidam papa vi ctus eſt. cuius ſandalia demon ſuo ap in ſignum victoꝛie demon rauit ix.cciij. Lururie tentatio in marina ꝑ abſti nentiã mitigatur x.xiiij Lururioſus inuenis lubicẽß · ſeißm miſerabili moꝛte occidit..xxijj. Luxuria quere etiã in adulterii. AIcies palloꝛ ⁊ hũilitas decẽt monach. j.li. Paledicta imp̃catũ le kuiſſe ĩ int fectoꝛes vꝛſi ſui floꝛentiꝰfleuit et per dies vite ſue vehementer ex⸗ Pauit hb. ·xxxvij. aledictis aſſuet? pner nis a mauris ð finu patris rapitur ad lnferni flämas ꝑenniter arſu r deducitur ßlv. Paledicens lapidi quo pedem leſe rat pomo miſerabili infirmitate ꝑ cutitur iij.vij. MPaledicens ſibijp̃i ⁊ demonibꝰ cõ Paledicẽs ſeo willibꝛoꝛdo. graut um inuitauit. Waria virgo meſſoꝛes fratre rei⸗ naldo vidente cum elizabeth ⁊ ma mendãs ſubito ſubmergitur⁊ gra pi purgatoꝛij pena mulctatur. 8 fina eſt ſiti percuſſus viij. lv aledicta parentum in filios lata frequenter joꝛtiuntur flebilem effe ctum ix. clvi. aledicꝰ ſutoꝛ a demone ad terrã ꝓijcitur ⁊ coꝛona ſibi ſanguinea a duro barbitõſoꝛe tondetur.x.xxxij. Paleficijs a poſſeſſione demonis chranda feinina ab integra legione inuaditur Muere etiam in incantatio. ancducare non debere ociolos quere in laboꝛare Panſuetudo quere in beniuolen Magiſter quidaz ſuis diſcipulis omni anno lilium dedit.vt illiꝰ fio ris exemplo ad honeſtatem pꝛouo caret ix. xxvij MPargarete virginis victoꝛiã cõ tra demonem inuenis quidaʒ audi ens feminã quã demonez eſſe puta hat fere peremit— Uaria virgo virginem muſam ſpernere vanitatem ſeculi monuit. et ad ſanctarum virginum conſoꝛti p̃.liij. gdalena viſitamt ij xxiiij Paria frem nimis in medicina ↄfi dentẽ coꝛripuit Aaria virgo iunenẽ elkillũ ꝙ non legiſtʒ. Aue maria durius increpa· Waria aſſumptionis ſue die tratrẽ nrn deh nien o n Ln hun del „ t. obediẽt deneber ariai cilo pa Waria clerich elus lu Ar unuob i. ꝛruin nulis n lbermit brian bem w Lr ilen gunn Ani ſhaipfi Uni nonin pꝛarer dunt. ¶une keirnp taſuled thn gra atur. i do graui vi ly filios lata ilem effe ix. chvi. head terrä onghinea turx.xxxij. e emon gra legione ppi . ere oclolos beninolen viſciphlis t. vt illiꝰ flo liberauit Tabula exemploꝛum ex obedientia in grangijs manentẽ mira depotione donauit.iij xxxvij. ¶barie meinbꝛa ꝑiurãtes grauiter ĩ hoc inũdo a dño plagati funt iij. xliij ⁊ xliiij. aria virgo feminã igꝑfecte confel han a demonum captiuitate eripu it. iij. xlvi. aria pꝛep oſitum monialiũ ob in obediẽtiã ſuam noluit ſecum in celũ deuehere iij xlix. Aparia diſcoꝛdes fr̃es grandi mira cũlo pacificauit aria furia repentina fatigatum clericum ſanat.⁊ os illud qð ſepe ĩ eius landibꝰ aperuit reddidit ſani⸗ tati iij. p̃. Aharia clericũ ſe ꝑ anulũ deſponſan tem ad heremiticam vitam cohuer tit. iiij.ij. Abaria imperatricem caſtiſſimam a multis tribulatiõibus mirabiliter iüij. iij. Paria nobilẽ feminam ab infamia liberauit iij.iiij A¶baria pauperculam vidnaz moꝛi turam viſitauit. iij.v. baria amato ſuo ſo bonito eß̃o pulcerrimam veſtem in amoꝛis ſi⸗ gnum tribuit iij. vi. Abaria virum pꝛopter maledicta ſua infirmitate percuſſum reſtaurat iiij.vij. Abaria militem qui virginez marie nomine infignitam in ſabbato ſtu⸗ pꝛare rennhit ad eternam vitam ꝑ⸗ Abarie imaginẽ pulcrã ⁊ demonis tetraz pingens pictoꝛ ne a demone caſu lederetur ab imagine marie re iij. lvij tentus eſt. iij. ix Aharia deuoto ſuo iohãni damaſce no grandi miraculo manum abci ſam reſtituit. iiij. xxiij. ¶baria theophilum qui dato cyꝛo grapho demonibꝰ dům abnegauit et gỹe reſtitu it et vite ij. xxiiij · Abaria ꝓcurauit paupercule virgi ni pfalterium v. xxvi Aaria ingenioſum fratrez? in fide dubitantẽ infoꝛmat. v. xxxvij. Aharie ſalutationẽ ſepe repetens et relegens miles moꝛitur.⁊ ex eiꝰ oꝛe lilium hanc ſalutationẽ continens excreuiſſe cernitur v. lviij. Aharie ſertum ad inſtantiam auun culi perſoluens vagiſſimus iuuenis mirabiliter conuertitur ſed mirabi lius multo ꝑ mariam ad celeſtia re gna vocatur v. lix Parie virgini tria ſerta idies lgẽs a moꝛtis ſententia liberatur.et vite vt confitea tur defůctus „. lx. Waria virgo inceſtam agneteʒ cõ tra demonis fallaciam inuit et per eam iudeaʒ quandã mirabiliter ad fidem conuertit. Abarie nomen libenter audiens ra v. lxi. chel iudea ad xpᷓianiſmũj cõuertitur et mirabilitẽr a beata virgine adiu natur. lxij. Aharia virgo cuidã latroni ſibi de⸗ noto poſt amputatum caput confi teri poſſe conceſſit v.lxiij. Aharia virgo cuidã ciſterfienſi pꝛo graui crimine tribulato veniam a puero ieſu mirabiliter impetrauit. Warie virginis aſſũptiõis diẽ pᷣoꝛ 6 * Tabula exemploꝛum 43 n rũ nnibuſdaʒ alij manifeſtatur ij xxxij. on ſoꝛium Felix nanq; concinentes an parens fratri conraco de officia ti 1c v.xcv. lium quem geſtabat in—*— ria virgo moꝛiturũ nimis pꝛe⸗ S Lie Maoria ad albã ſcalam mie—1 bus 4 S n aria virgo iuueni q negato xp̃o Maria virgo Pꝛe m de — nut reu pciox h⸗ tibus Galue regina multa ſigna dl citdu Kavit. ij. tn Marie ſalutatione demonis virt? ibidem. xliij.et. xiu- 2 dicente vi xixr. Marie capellanus qui ſemper ĩ om pnun Marie purificatiõis die virgo q̃dã ni ſermone exemplum de en ad dul pulcrã ꝓceſſionẽ vidit vi.lx. ce os faciendum vit—— Wnris MParia ampntatã linguam deuoto mirabiliter conſolat obiuit. vijlv ſio ab ſuo reſtituit vi. lri. Paria quendamn deuotum ſibi a deiend Paria deuoti ſibi pueri adaʒ ſcabi tronũ truculẽta manu abſcondit Ar oſũ caput curauit vl. lxij. ij. lxxiij. bugn Maria tentatũ foꝛnicatiõe iunene; Maria virgo a ſanto edmundo ꝑ tnol militem eam frequẽter ſalutantem anulum et votuz caſtitatis deſpon liberauit ⁊ ad ceieſtes nuptias inui ſata ei in omni tribulatione ſuccur znn tauit vilxiij. rit. vlij.v. tonis Warla virgo beatricis monialis MParia moꝛiture femine caloꝛes af᷑ aunc apoſtate loco cuſtodis officio fůge flatu flabelli mitiganit et vna cum men batur vi.lxiiji. omnibus ſanctis eius exequias cele bn MParia latronem diem ſabbati iein bꝛauit lij.l. qmi nantem ad melioꝛa conuertit. moꝛi Paria die purificationis deuotuz gin turo contritionem tribuit. honoꝛi cecum dictatoꝛem reſponloꝛij. gan zu ficam ſepnlturam miro modo pꝛo⸗ de maria illuminauit vlij·lviij. · curauit„ vi. lr. Item aliud circa icem reſponſoꝛiũ. Maria ſcholaris cuinſdam anim viij.lix. in ſpecie columbe ad celos deuexit. † MParia militem quotidie dicentemn 1 vixcix. Aue maria a ſeuo demone qᷓttuoꝛ Parie ſalutationeʒ ambulando le vecim annis cuſtodiuit vñij.lv. gens viſus eſt poſt moꝛteʒ pulcerri aria fibi deuotaʒ feminã militis Wu mis caligis ſalutatione angelica in vepaupꝑati ſed per diabolum ditati Vohet ſriptis oꝛnatus incedere vi.ci. vroꝛem̃ a mnalicia diaboli pꝛeſerua i. aria virgo ante partũin partu. uit viij.Ixi. ¶ri 2poſt partnʒ fuiſſe ꝑ fratrẽ egidiu; aria fili vidue q̃ ſibi puerũj Je cione pꝛecicatoꝛi dubitanti triplici lilio Vum pia fimplicitate ex vinis abũn. 6 6 ———————————————— ———————————— m N xrij de offida it vlnas decit vhxxxxij. mie coniugi otib'cantin ulafignad i ſemper ion de es ad dyl t concinens? obipit.vij lvi otun ſibl abſcondi edmundo ꝑ atis deſpon tione ſuccur lij. v. e caloꝛes ak et vna cum exequias cele üjl. onis deotj ponloj gau vlij lwiij · rporlouiꝭ ijjx. die dicentn emone qol it vb ſernauit. aharia denoto clerico ſcriptoꝛi pul venit. nibus liberans docet vt ſtudeat vi⸗ lerat ⁊ obſidis loco ciſte incluſerat a vinculis abſoluit ⁊ matri reſtitu⸗ it— viij. lrij. Aaria clericũ hoꝛas ſuas dicere ſo lit dignanter viſitauit.et a carnali bus nuptijs reuocans in caſtitate viij.lx viij. critudinem ſnã oſtendit. vij.lxij. ria capellanij officium ſuũ ſepe dicentem a thoma cantuarienſi ſul penſum officio pꝛioꝛi reſtitui iubet. vij. exvij aria beatũ baſilinz cum populo ſüo ab impijſſimi iuliani ↄminatiõe pefendit viij. lxxxi. aria cuidam virgini naſum? la bia quandoq; ob amoꝛem caſtita⸗ tis abciſa miraculo grandi reſtitu it. ix. xxij. haria virgo impudicũ iuuenẽ lalu tationẽ angelicã frequẽtantẽ ꝑ deli catum cibů in fedis vaſculis obla tum emendauit ix.xxvi. Aharia virgo religioſo moꝛituro et clamãti maledicta hoꝛa in qua reli gioſus factus ſum m iſericoꝛditer ſß Aaria laſſj de cõmuni laboꝛe fra trum quieſcere et ſomnum capere p̃ cepit. ix.cij. Waria laboꝛantium fratrum ſudo rem collegit. ix.ciij. Maria diſolutã feminam ne a de⸗ mone ad inferna raperetur adiu⸗ i ei aria virgo monialez ne in foꝛni cationem pꝛoꝛueret terribili viſiõe pꝛohibuit ix.cviij Paria quẽdã carthuſiẽſeʒ a demo miritice liber auit. ix. Ixxxiiij. libꝰ eſcis N. ix.cxiij Abaria carthuſienſem diabolica fa dione pene deſperantem aciuuit. ix. cxii. Mharia ex oꝛe deuoti pꝛioꝛis ſertuz legentis cernitur collectas roſas in ſeftum ſuo capiti impoſuiſſe. ix· cxx. Abaria ſatius accepit paucas ſibi ſalutationes angelicas cum deuoti one qᷓ; ſine hac multas exſolui ix. cxvi. Paria duas virgines ſibi in filias vatas a paugtate ſimul? infamia li berauit ix.cxvij Aparia deuotiſſimã ſibi filiã paſto ris moꝛituram viſitauit · et caput ſerto oꝛnans ad celeſtia regna per⸗ durit ix.cxviij. Maria grandi miraculo roſas de coꝛgꝑe defãcti cuiuſdam fris fecit ex creſcẽ.qui pſalmos quoſdã in eiꝰho noꝛe legebat ix.cxix ꝓharia cuſtodẽ factione diaboli in furto depꝛehenſum? incarceratuʒ Paria in die purificatiõis multis comitata virginibus ſe deuoto⁊ in firmo epiſcopo amplexandam de⸗ Paria virgo thome cantuarienſi pulcerrimam caſulam dedit. ix. cxxij. Naria militi perditum lumen rtit thit ꝙ iudeo ſe blaſphemanti alapã dederat. ix. cxxiij. aria miſericoꝛdi ſenatoꝛi in iudi dicio ſuccurrit et in melioꝛem mu⸗ aria virgo denotũ ſibi a foꝛnac. cxxxi. . Tabula exremploꝛum incendio pꝛeſeruauitt ix. cxxxiij Maria deuotum monachum a du plici grauiſſima tentatione libera⸗ hit ix. cxlij. Maria quẽdã monachum ad p̃ces ſodalis jui ab apoſtaſie impugnati one liberauit. cxlvij. Ah aria fratrẽ a tẽtatione carnali li berauit qᷓ ſe eiꝰ coꝛonaz ſce ghertru di imponere minabatur.vi. Maria virgo amplexnz negauitiu veni qui ſolita ſuffragia ꝑſoluẽ ne⸗ glerit x. vij 7 Abarie ſalutatiõe fr̃ thomas demo nem ſe terrentẽ fugauit.. viij. MParie magdalene lachꝛymas q̃nta dignatione xp̃us dominus re ſeruauit ij. xxxiii Marina virgo iniuſte diffamata dño glificatur j. ccxi Wartyꝛ effectus herminigildus q̃ntis miraculis choꝛuſcanit.p.xliiij Wartyꝛes macharij ad quantuz in bꝛeui tꝑe ſanctitatis faſtigiũj cõſcen derunt j cxciiij Abartyres facti moyſes ⁊ ſui coꝛo⸗ nas celeſtes meruerunt j ccvij A artyꝛes quadraginta pulchꝛo et gloꝛioſo martyꝛio celeſtes coꝛõas meruere.„iij riij. ¶Wartyꝛes coꝛaʒ deo ſcholares bo he voluntatis reputantur vi xcix atrimonio illicito implicatus otto impatoꝛ a ꝓpꝛio filio magun⸗ tino ſcʒ epiſcopo coꝛripitur etnon — endatus repentina moꝛte defun 5„ 5 P T. Patrimonio inncta iracũdo viro ſẽa monica mater auguſtini ita ſe eirca virum egit vt nonqᷓ; vel ꝑ diẽ diſſenferint A arencij pena vi lxxxir. Mechtilcis regis ſcotie filia qᷓ mirabilem atq; pauperem vitã du vrxxv Medicinis nimis conficens frat vix tãcẽ potuit a beata virgine pi tantiam impetrare. iij. xxviij. Abecicinã coꝛꝑalem alquirinꝰ licz alijs deuote impenderit nunqᷓ; ta⸗ men ſibijpſi impartitus eſt. ij. xxxij. Medicinam coꝛꝑalẽ quidũ inlirm? frater admittens a pachomio ſãdto coꝛripitur ij. xciiij. Mendacem ſe diabolus ip̃e fate Wercatoꝛes ſine ꝑiurijs ⁊ mẽda cijs vendentes pꝛimum depanpera rati ſunt debinc plurimum ſunt di tati vi.xxx UPerceceʒ ſuã in hac vita recipe noluit qui dominis ſuis inuiis an nuã penſionẽ ſoluit j xxxiij. UWerulus ex albis floꝛibus coꝛo natus letꝰ ꝑgit in celum. P.lxxiij. ¶eſſoꝛes charitatiui infirmũ et non laboꝛantem fratrem ad merce des capiendas iuridice compule⸗ UMiniſtrans libenter ad miſſam cum miniſtraret luce celica circijfu ſus ad celeſtia migrauit vij· Irvi. ₰ Mniſtrare iniirmis quere in infir Airacnlis floꝛentius in vita en ticius vero frater eius poſt moꝛtez choꝛuſcauit Wiraculum faciens inuenis frater b ãtonio celeriꝰ in lyxuriam lapſu ß̃. xxxvij ix. clij m irci i xrir. cotie fllia rem vitä d nfidens nu vlgine p alqurinlicʒ rit nunqᷓ ta s eſt. ij id inim chomio ſido vij xciij. s ipe fat v.cxxxx. r mẽda depaupera nom ſunt di vi.xxx vita reciꝑe s inuitis an jxxxij⸗ loꝛibus coꝛo m. Pllrriij vi infirmũet m oderce ce compule⸗ jdxvij rad miſan elica circufu uere in ini s in vin e poſt nolii bozum rumb Tabula eremplo rys delletur. j. exr xvij iraculoſe ſuper ardentes pꝛunas gradiens frater a demone decipit᷑ obſidetur flam mis moꝛitu rus inij⸗ m rir. Aiſericoꝛdiaʒ nolens in pauꝑes exhibere conſtãtius pᷣſbꝛ indignus ep̃atu efficitur. ii. WPiſericoꝛs ep̃s bonifacius duode cim aureos egenis datos a virgine maria miraculoſe recepit. p.xiij. MPiſericoꝛs in pauges bonifaciꝰph er euacuatij tritico hoꝛrei pꝛece fu ſg rurſũ impleuit 8ß. rv. Piſericoꝛdiſſimꝰ paulinꝰ ſeißm ꝓ filio vidue in captiuitatem dedit.pᷣ. xxir Piſericoꝛs in panꝑes ſutoꝛ ſabba⸗ tis elemoſynã dedit ⁊ domũ ĩ celis edificauit. ÿÿ riiij Miſericoꝛs in pauꝑes ſutoꝛ ꝓ hau ſtu vini queʒ panperi dari pꝛecepe rot dolium vino plenum recepit.p. iſericoꝛs in paupes abbas lamp̃ dam viginti nummis papienſibus emptam pauperi poſtulahti dona ujt. i Miſericoꝛs in pauperes paterfami⸗ lias vnũj quẽ habebat nůmũj pauꝑi tribuit.⁊ ſtatim viginti ſolidos re⸗ cepit..lrxir Piſericoꝛs in pauperẽ ect̃iam agrij nẽ habebat totũj dedit duodecun filijs nihil reſeruãs. cij. Piſericoꝛs ĩ indigentes appolloniꝰ tribꝰ menſibus de paucis panibus grandem pplin pauit ij. vij. Piſericoꝛdia in pauperes ducma charius caute quandã ditiſſinaʒ ß ela tã virginẽ ſpoliauitr j. Ixxr. MPiſericoꝛdis in pauperes regis oſ waldi manus non potuere putre⸗ ſcere. MPiſericoꝛdis in pauges epiphanij economꝰ a quodã inuiſibili ſaccum pecunia plenũ accepit iij.lxx viij Piſericoꝛs in pauꝑes wilhelmus abbas vilarienſis boueʒ quẽ ꝓpter pꝛegnantem feminã occidi fecit vi⸗ Piſericoꝛdiſſima in paupes vroꝛ militis miraculoſaz farinè multipli cationẽ meruit ⁊ dulciter anenteʒ auiculã longe ante moꝛtẽ MPiſericoꝛs in paupes ep̃s lepꝛoſo rum hoꝛrendas manus exoſculatur 3 vi.lxvij MPiſericoꝛs in pauperes b tus frã ciſcus clamidem pauperi lemo⸗ ſynam datam in celos viait deferri ij lij. Miſericoꝛdiſſimꝰ in pauges e nes elemoſynariꝰ quanta pauperi bus tribuit fecit impencit.viij. xxx. er infra per totam vitam eiꝰ. Piſericoꝛdie oꝑibꝰ dedit? gẽnadi⸗ de exiſtentia eterne vite ꝑ angelum meruit infoꝛmari. x.cxxiiij. Miſericoꝛdie aures ad pꝛeces pau perum claudens aduocatus terribi liter ad iudicium dei ꝑ angelum ci tatur. 1rx. cxxviij Miſericoꝛs femina vlceroſum pan perem in lectum ſuum collocauit.qᷓ pꝛopter Tp̃us apparens marito esʒ de ſuſpitione adulterij excuſauit.ix. Miſericvꝛdie adituʒ ſni p̃eln . O ———— —— 2 Tabula exemploꝛum vens ſenatoꝛ niſi ꝑ mariã fuiſſet ad⸗ iutus perijſſʒ · ix. cxxxi. iſericoꝛdiã nõ oſtendẽtes in pau res immiſericoꝛdẽ interituʒ iuſto dei iudicio meruerũt. x.xx. iſericoꝛdia in hoſpitib? recipien dis quere in Woſpitalitas. niſericoꝛdia dei ſe abnegantẽ ſfez non deſeruit. jj.cvij Abiſerigoꝛdiſſimꝰ deꝰ iam raptz 3 vmonibꝰ cauponẽ peſſunũ ß ĩ ipſo raptu compunctuʒ ad veniam rece it et gratiam. ix.xxxvij. biſericoꝛdia dei quere etiaʒ in cõ feſſio.Wontritio. Vonuerſio. Veſpe ratio.⁊ Penitentia. Wiſſe oblatio q̃ntů defunctis ꝓ⸗ i. P xxiij.. Ixxiiij. iſſarũ ſolennia deuote celebꝛans caſſius ep̃s audiuit. Age qð agis& 8 P. ixxv. aiſſam deuote celebꝛans p̃ſtꝛ me⸗ ruit vt quotidie angelus dñi ſacrifi cium de manibus acciꝑet P.lxxx. iſſaʒ celebꝛans indigne ſacerdos hoꝛribili vulnere a domino verbe ratyr. ij. Irxvij. Miſſarũ ſolennijs quidaʒ captiuus aciiutꝰnulla vi vinculoeuz potuit li gatus retineri. ij. v. Viſſis fratrũ quidaʒ ʒuerſus clare nallenſis a demonuz ſu licijs libe ratur. iij·xxi. xßpiſſarũ tpe qͥdam ſecularis vir foꝛ mã ſpecioſiſſimi pueri celebꝛanti oſ culũ poꝛrigere conſpexit. Wiſſas indigne celebꝛantes erant duo ſacerdotes quoꝛum vnius os computruit et alterius manus ſub ip̃a celebꝛatione celeſtis ignis con ——— ij.l ſumpſit iſaʒ audiẽs peregrinus a bieru falein in patriain per longa terrarũ ſpatia vna die perrexit. Ni. lxxiij aiſſam denotiſſime celebꝛãs iohã nes de aluerna cum verba conſecra tionis dixiſſʒ totus in extaſi rapt? eſt. viſtindtione. vij. exemplo xxvl. Ihiſſam deuotiſſime celebꝛans io⸗ hunnes de aluerna pꝛo defůctis in⸗ finitas animas de purgatoꝛio in ce lum vidit euolare ij xxxix. iſſa vna defuncts anima ꝑ qnde cim annos in purgatoꝛio pnnienda liberatur vij. liij Abiſſe libenter miniſtrans cũ mini ſtraret luce celica circuntuſus ad ce leſtia regna conſcendit vij.xxi iſſam celebꝛans in altari lande katherine in eodez altari poſt moꝛ tem dedicationem celebꝛauit vij. lrvij. Wiſſis cuiuſdam denuoti fratris de⸗ functoꝛum anime anxie latis ſe ad⸗ iuuari poſtularunt vij. lxxi. Abiſſa celebꝛata pꝛo quodam fodi ente argentum ipſuz multo tempo re oppꝛeſſum ſub rupe pꝛeſeruauit in vita. vij ·xxvi. Aiſſas deuote audiens oꝑari?grẽ di mercede iterũ ad ecclefiam mitti wrpꝛo diuite moꝛiturus ix.exlvi ahiſſam deuote celebꝛantis pꝛeſpy teri oblationeʒ angelus domini vi ſus eſt conſpedui diuini patris o ferre. ix.clrrxviij. Miſſam in peccato celebꝛante ſacer vote viſus ẽ ĩ altari puer vehemẽt —.———————— W —.————— —— vxciij Nans vciiij 8 3 hieru go terrari Hi. lrxij bäs opt conſecra nali rapt' etendlo Ixxvi. lebꝛans io defüctis in toio inte vij xxi. imaꝑ qnde pnienda vjj.lij s cl mini uſus ad ce vijxxi tari ſande ipoſt mo? Nait vi. vii itratris de⸗ e ſatis E ad⸗ vij lrti. odam fodi ulto tempo puini 8 0 porg e mitti antis pn 5 vs domv ini pors renitens ne inſumeretur ix cxc iſſæm celebꝛans ſ acerdos? de pi ſcibus ſaliendis ſolicitus vidit de⸗ monem cacabũ cũ piſcibꝰad altare poꝛtantẽ x. xxvij· Moyſes ethiops latro qũo ↄuer titur? qualem vitã durerit. ij lxpri et in ſequentibys Poyſes abbas qui gladium ſũpſ t fin ſententiaʒ domnini gladio volu it interire. ij· ccvij Ponachi decꝰ ſunt S 7ma ci cum humilitate. jli. Monachus non ſũ ſed monachos vidi ait machariꝰ narrans de duo⸗ bus qui nudi venerunt cũ aĩalibus odaquare ij cxcv. Ponachi ſine tribulationibꝰ eẽ nõ poſſunt. ij. ccvi Monialem matrimonio accipiẽtis carcerij můera beatꝰ mẽnas ⁊ mira culoſe nouit? ſtrẽnne reſpnit pxli. oꝛes leues deponere muſa pu ela in celumn itura a Wgine maria Premonetur cnn pᷣ· liiij oꝛi cum anaſtaſio monachus perit ꝛ citiſime optata inpetrauit 6 xlij. oꝛiturt trattes ab albatis viris inſcribuntur. vi. oꝛiturus theodoꝛus dꝛacont da tur deuoꝛandus p. lxvi. Woꝛitur? criſoꝛius en vidit indutias petijt 7 nibil impetr uit. oꝛitur⸗ quidꝭ rß̃r inomẽ blaſppe mans or̃onibus fim fere ab inferni clauſtris renocatur p̃.lxxxij. MPoꝛtuꝰ ad vitam wan nani xi. Poꝛi timenteʒ mnciue abbas gra u iter obiurgauit jxij. Poꝛtẽ patris nũciãti ſtus eua gri vixit. ceſſa blalphemare meꝰ pzter imoꝛtalis ij Ixxxvi MPoꝛtuũ mũdo ſe eriſtimans ſahct? ſener bouezʒ fris ſui de paludeertra here recuſauit jj ·xci. oꝛitur? abbas ſiſoy xm? ſcos ad ſe deducendum venire conſp exit iij cxcvi oꝛtem pꝛe oculis hñs foꝛnicans frater grauiſſima ſe penitentia con demnauit j cxcix Poꝛtis memoꝛia inſtigat⸗ grauiſſi i mam penitentiam quidam fecit. ij rioh 2poꝛiturus ſteppanus rationeʒ de operibus ſuis redcere cogitur. et hoꝛribilibus clamoꝛib⸗ fratres con turbauit. ij ccxlvijj. Moꝛiturns egbertus multa pꝛomi ſit vt ibivita taueretur domino ſer nituro i ij. Poꝛiturũ quencam ſandum eß̃m hymnis celeſtibus canoꝛa turba ꝓ ſequitur. iij.ij. Zoꝛituro quodam deuoto mona cho angeli ſancti lilijs roſis; ecẽie panimentæ ſtrauerunt. ij xrij. oꝛiturus arnulphus marimã cõ ſolationem de perfecta cõnerſione accepit j. xxvi Moiturus alcquitmus mitrabilie 3 dſio conſolatur. lij xxxiij. F1 oꝛiturus quidaʒ frater inaudita carmina concinens jn dño com mendauit. ij. xxriiij Moꝛitur iget et Ster ui omſ⸗ bis fratrib?ſe ahia erbl . oꝛiturꝰ diues ab infernalibꝰ cat tis deterretur duʒ paupꝑcula vidus a beata virgine conſolatur ijv. Aoꝛitur? dux damaſci lintheamen quo inuoluendus erat Per vexillife rum ſuum in damaſco circũfetri fe boꝛitura ſanctiſſima abbatiſſa a dño conſolatnr S vlij. oꝛiturꝰ inuenis ↄtra defunctum ptrem petit arma parari Vxl. oꝛiturus pꝛeſumptuoſe ſoluens trena letitie virgine maria coꝛrit v.cviij. Aboꝛiturꝰ frater xp̃m vidit? dicẽs in galilea xp̃m videbim?& ſanctaʒ animã exalanit. cix. Moꝛiturcriminoſus comes in ip̃a vltima infirmitate tantã pñiaʒ egit vtꝓp hetare inciget ⁊ ſine purgato rio euolaret. Ncx Aoꝛtez longe arbitrans miles ſpe ſeductus inani pene ſine ſacramẽtis obiſſ vei poꝛtuoꝝ fetidis viſis ſepulcris lit fardus nobilis ſubulc? a ſuperbie Mouturꝰ criminolus ſacerdos plu res demones ꝙᷓ erant iñ hoꝛreoca lami pñtes circa ſe ꝓſpexit. vi.li. Aboꝛituro chnoni qndeci milia de monũ affuerunt. de quoꝛuz faucib? frarꝝ pꝛecibꝰ ereptus ad celeſtia re, gna migrauit. llxxx. Itẽ ſimile pabes bidem. xxxix. A oꝛiturꝰ euſebius grauiſſime a de monibus tentatur. vij lrxvij. Moꝛiturum ſe cogitans glerriens ———————————— l. xxvij. ijxlix. abula eremploꝛum aoꝛituram feminaz ſẽus petrus s demonum grauiſſima inkeſtatione liberauit.. viij.I. Moꝛiturus religioſus quidam cla mauit.maledicta hoꝛa in qua religi oſus factus ſum. xlxxxiiij· oꝛitnra inſolẽs puella oprimis veſiibus oꝛnari ſe faciens demonẽ vt aĩam ſuã tolleret inoꝛdinatis cla woꝛibus aduocauit. ix.cxij Aboꝛiturus carthuſiẽſis niſi virgo maria ſubueniſſet a demone fuiſſet in deſperationem perductus. x. 3 cxiiij oꝛtui comitis ⁊ patris ſui puten tẽm ſanieʒ et hoꝛribiles vermes vi dens filius duram et incognitam hominibus vitam in roma duxit. Aboꝛiturus miles doluit multum ꝙ fidelius tẽpoꝛali domino ᷓ eter no deo in hoc inundo ſeruiuit ix. oꝛituri cuiuſdaʒ patientiſſimi in firmi anima omnibꝰ membꝛis grs tes refudit. ix cxxxvi. Wortis iura et conſuetudinem niſi pater a iuuenibus reioueret filiuʒ de religione in patriam non poteſt recipere ix. cxxxvij Moꝛiturus lepꝛoſus audiente mili te dulciſſime domino decantauit. Aboꝛiturus quidam diues— et ʒlijs poſſeſſionibus cum vxoꝛem ſuam et filios ſyos non pꝛopter ſe ſed pꝛopter res ſuas plangere vide rer medietatem omnium bonoꝛum ſuoꝛum pauperibus erogauit x. exemplo clvij⸗ hoinn ſutig M. Poꝛitur un 5 ur iqn Voꝛitur ſoi abd bonitur un calt ngdeie Wuc linquer ci quoi iſt. n buscon Ando fans di mdr deunct pacvin ihnd lr. n dul mn deſinab pun s petrus z keſtutione vijl. dam ck qua religi rxxxii optimis s demonẽ dinatis da ixcxij niſi virgo one kiſſet ir. ciij s i puen vermes vi cognitam ma duxit. ix.cxxxiiij it multum no eter viuit ix. Crxx. ntiſſimi in mbris grs ix cxxxvt. udinem niſ weret filiuz non potet ixcxxxvh iente wil decantalit ixcrrxij wes pecu cum vroꝛi n pꝛoprt langer vid rogwit Tabula exemploꝛum oꝛiturus malꝰ ſacerdos leones vidit.ignem ſenſit. ad infeꝛna perue nit. ix.clxxiiij Poꝛiturus deuotus iuuenis qᷓ pa rentes ꝓ xp̃o reliquerat deum affa tur.pater meus et mater mea dere liquerunt me. Moꝛiturus hoſpitalariꝰcantꝰange loꝛj audinit. N. riij. oꝛituro dꝛoſſato demones cõfiu nnt.caſtrũ ↄcutitur.anina ad infer na defertur. xit. Mdum cũ regno rex ſcotoꝛũ re linquens moꝛiturus dixit. Vñe fe⸗ ci quod iuſſiſti imple quod pꝛomi „„ bas contempfit. ij.xlvi abundo moꝛtuus apollo bouem fratris de foſſa abſtrahere negauit. „ ij.ccxxiij ůcũ relinquẽs arnulphus ꝓpter deum cẽtuplũ qꝰ dñs repꝛomiſit in hac vita recepit ij. xxvi Mundi amicicia et bꝛeuis eſt et fal ahundus ſibi ſeruientes niſi pꝛoui dentia ſua ſibijpſis pꝛouiderint ad eternum exilium ⁊ graues miſerias deſtinabit. 11ijj. xxiij. Mundũ relicturꝰ lancfrancus pau perrimũ atq; abiectiſſimũ conuẽtũ erpetit. iiij.liij. Püdus comitiſſã cãpanie ſibi ſoli⸗ cite ſeruientẽ male pᷣmiauit v.i Mdanã pompã in quodã abbate vox q̃dã celeſtis increpauit. v.v. Půdũ cõtemnere mechtildis filia regis ſcocie ff̃em docuit.⁊ ip̃a ĩma rima paupertate vitam duxit.v. Mundũ cũ ſua pompa arſenius ab di ſtinctiõe.exẽplo. xxxv. Mundanas delicias magiſter rolã dus videns eſſe fugaces oꝛdinez pᷓ⸗ dicatoꝛum pñiam actarus intrauit vij xlvi Aundum cum parentibus theodo rus dereliquit diuina ⁊ interna ĩſpi ratione compunctus vij· Tci. Aunduz et beneficis ſua relinquẽs quanta gloꝛia eſt a domino mune Mundũ relinquẽtes in iuuentutem pꝛe alijs gloꝛioſius vidẽtur in celuz conſcendere ir xliij. Apunera ſacrilegi carcerij beat? mennas ⁊ miraculoſe nouit ⁊ ſtren nue reſpuit. p. rli. Munera non facile accipienda ſũt pſerrim iudicibus ix cxxxix Murmurantes viſi ſunt ſtercus manducare. ij. exci Puſa puella a virgine maria in celum vocatur. P.liiij. Atiuitatis xp̃i die celebꝛans tribus vicibꝰ miſſas ſacramen tum colũba deferente amiſit. vi.viij Matiuitas xp̃i quere etiam in feſti vitas 5 Megans deum ſpũmſanctum in ſpecie columbe perdidit. ſed penitẽ tiã age ns rurſum recepit. j. cvij. Megans xp̃m a demone poſſidetur et repentina moꝛte ꝑcutitur. iiij.xi. Megans xpᷣm theophilus penitẽs per mariam et gratie reſtituitur et Megans xp̃m quidaʒ iuuenis a pa tre repellitur.nec ad iuliani impera toꝛis pꝛeces in gratiam recipitur. iij Ixxvij b 3 WMegare xp̃m nolens quidam nobi lis nudus exercitũ cameloꝛũ ducere cogitur. iiij. Ixxx. Megare xp̃m nolens notarius pijt ſimo xp̃i crucifixi intuitu reſpicitur Megligẽs minima paulati ad pe ioꝛa dilabitur.ij.iij. Megligens repugnatoꝛ tentatiõuʒ ſuarũ oꝛatiõe ſancti ſenis iuuari nõ potuit quia ip̃e ſeipſum iuusre ne⸗ glexit. Pegligens frater q dicere ſolebat volo ſaluare animã meã in iudicio Migromantia. quere in Incãtatio vebementer a pꝛopꝛia matre confũ vitur.. j xcvi Megligens in ↄuerſatiõe frater fer nentibus vt de monaſterio exirent conſuluit. 11iij· ccxxriij. Migromanticus cuz demonumn turba ↄd inkerna dilabitur. ix cxl. Pomen ielus ecmundus fronti e inſcribere a puero ieſu edocetur . vlij.ij. Vomẽ ieſu coꝛdi ignatij inſcriptuʒ inuenitur. viij xciij. Momine ieſus frater thoinas fuga uit diabolum ſe in nodte terrentem Mecinit aqua p̃cepto ſabini eß̃i qui ſcripta ſcedula manu notarij aquã miraculoſe compeſcu it. ne terram eccleſie lederet. pꝛimg. xxxij. Wbedientia ſua qnantum pꝛoſfecit paulus fünplex eremplis ſequentibus. Item qo —————— ———— ijrxxij. tacebat nulli loqnẽs pꝛopter pĩece ptum antonij ijix. Iteduoino do quedam irrationabilia ad p̃ce ptum antonij intatigabiliter facie b ij⸗rx. Vbedientiſſimus paulus ſimpler potentioꝛ in miraculis faciẽdis ma gno antonio efficitur xxi- Wbediens iohãnes ad imperiũ ab batis ſui terribilẽ viſu leenaz ducit ij Txxvij. Pbediens filius mirabiliter a ten tatione foꝛnicationis eripitur.ijci. Vbediens frater reſiſtens ſomnolẽ tie ſue ſub vna nocte ſeptẽ coꝛonas in celo pꝛomeruit j. cxvij Obedientiſſimus marcus vocatus ſene inchoatam litteram.o.incom pletam dereliquit. vnde ⁊ a deo et bominibns plurimum eſt ij cliij. Obediens frater a cocodrillis— ratur fundens pꝛecem moꝛtuum ſn ſcitauit. quod abſtinens frater non vsluit ij clvi. Vbediens frater dilectum filium ſu um ad pꝛeceptum luperioꝛis ſui in turnum flanmiuomuz pꝛoiecit ſed puerum illeſum recepit. diſtiñ.ij exẽ plo clvij. Obedientem fratrem abbas pam bo ſupꝛa omnes alios fratres ina⸗ gnitice commendauit viſtinct.ij. 2 e clviij. Vbediens iohannes bꝛeuis aridus lignum aquam longius afferens ꝑ tres continuos annos irrigauit.do nec grandi miraculo vireret et obe dientie fructum pꝛoduceret. diſtiñ. ſecũdaexemplo clix — S— —,——————— etvicins iuſoab Pbedie i par Pbed malue violn Ovec pou letan Phes reno ousb diing lde Phedi ſinon P vn fius Phei manen un Pei kur ne dipu bpen ducil laten Vbeci opterpꝛece tenhomo bili ad ßce biliter facie V. lus ſimpler faciẽdis ma iji. d imperiũ ab leenaz ducit 5Nxi. biliter a ten eripitr. ici. tens lomnolẽ ptẽ coꝛons j.cxvij cus vocatus am.o. incom e 7 3 deo et ij cliij. odrillis vene monuvm in ns frater nol i·. dmſilium ſu erioꝛis jul in 3 proiecit le it diſtiijerẽ n abbas pan it viſtndli en chol giys afſnst os irrigaltde lo viremtit obe oducent · d x Tabula exemploꝛum Pbedientiſ imꝰ iohannes etiaz im poſſibtlia patris iuſſa implere co⸗ „„ natur. i ecxriiij. Pbedientiſſimꝰ pafnutiꝰ dilectum et vicinum filium in flumen iactare iuſſu abbatis diſpoſuit. Jecunda. Pbediens comitis filius nõ verit? eſt patria ciuitate ſpoꝛtas vendere Pbedienti ſimi adoleſcentes vitaz maluerunt perdere ꝙᷓ; cõmiſſas ficꝰ violare. ij ccxxxi. Obediens Jidoꝛ?ꝰ ſeptẽ annis ante poꝛtam monaſterij ſedit omnibus letaniã faciens. ij.cerxxix. pbediens laurẽtius vocatus a pa tre monaſterij per integram refecti onis hoꝛã coꝛam eo ante inenſaʒ ſe dit in genibus. ij.ccxl. Et ſequitur ibi de abakyꝛo Pbedientie filius innocentius ino ri non potuit. jj.ccxlo. Obedientia fratris ſtatuta oꝛdinis ſcrupuloſe ſeruantis inice in marga ritas ↄmutantur. Jij.r. Vbediens frater in node aſſjptio⸗ nis in grangijs extra monaſterium manens mirabili deuotione a deo muneratur iij. xxxvij Pbediens frater confidenter moꝛi tur nec repꝛehenſione beati bernar vi puſillaninis efficitur ij. xxxir Wbediens hercharius vocatꝰ a ma giſtro ſuo retento in mann ducicu⸗ o venit.⁊ grandi miraculo id qð ducillabatur in altã excreſcens nul latenꝰ fundebatur. iüj. xxij Item ſimile. vij. cxlvij. bediens conerius latro poſt gra nem penitentiam ad celos conjcen dit. S uij.xxxix Pbedient ſſimꝰ iohes moꝛitur ⁊ 1ã ctꝰ iohes a franciſco noĩatur.vij.vij Pbedienti deo franciſco ſeuiſſima lupi rabies in omnibꝰ obedire com pellitur. vij. xx. Wbedientiſſimus maſſeus humili⸗ ma ⁊ abiectiſſima officia ad pꝛece⸗ ptum franciſci ſolus. impleuit vij. xxvij. Obediens frater carnes ex obediẽ tia comedens ab infirmitate cura⸗ tur vilxij. Pbediens frater ranis imperat ne de cetero ſua garrulitate fratres in qu etent. viij. Ixiij Pbediens frater demones de obſeſ ſo fugat.⁊ ne vane gloꝛietur etiam ipſe fugit. vij. Ixiiij. Pbedientẽ fratrem edaces incendij flãme nullatenꝰ tetigerunt. vij.ci. Obediũt poꝛci arnulpho ne grůni rent pꝛecipienti vlij. cliiij. Obediẽtiã doꝛmiendi in arnulpho demon nõ ferens arguit vlijclv. Pbedierunt ſimpliciſimo ſubulco poꝛci nec auſi ſũt contra eiꝰ pᷣceptũ etiam coacti ſtatutos terminos trãſ meznre. i Pbedientia quere in Vnobedientia Vblatio ſacra q̃ntũ ꝓſit defunctis quere in Pefůct?⁊ Piſſa Occaſionem peccati vitauit pᷣſßꝛ qui moꝛiturꝰcũ feĩam ſibi appꝛopin q̃ſſe ſenfiſſet clamauit. Tolle paleaz igniculꝰ adhuc viuit p.l. Pccaſiones pcẽ̃oꝛũ veri penitẽtes fugere debent ij. ccvij. Occaſiòes foꝛnicationis ꝙ nobilis 2 Tabula exemploꝛum matrona non fugit ců ꝙꝛio filio in ceſtũ cõmiſit iiij.iiij. Occaſiones, foꝛnicationis oſcula? ↄtrectationes ſũmopere vitans pu ella ſacerdotẽ percuſſit. v.xxxv. VOccaſiones peccatoꝛuʒ fugere.quẽ in Jemina ⁊ oculus ¶cioſa verba ſeu detractoꝛia au diẽs inachetes abbas doꝛmitabat ſed ĩ diuinis ſemper vigilantiſſimꝰ extitit. jj ·ccxxviij. Wcioſa verba audientes ſ̃es euigi lãt q ſub diuinis verbis lethea ſom „0 nolentia grauabantur. Ij·ccxxix. ecioſi fr̃es ⁊ĩ ſpualibſe nõ exercẽ tes tedio viẽti ad ſeculuz renerti ſta tuerunt ix. xlvij Hcioſuz eſſe quere in Laboꝛare. Wculos male cuſtodiens in inuẽ tyte bñcict? feminã in ſeculo vidit vnde in heremo poſtmoduz grauiꝰ tentabatur. p. xx. Dcyloꝛum mala enſtodia grauiſſi⸗ mam paſco abbas tentationem in⸗ currit. ij lxvij. Wculos ſuos ſenex cautiſſime cuſto diuit q reuerſus de alexandria nul lius niſfi ep̃i faciẽ dixit ſe vidiſſe.ij. YTCiT Wenloꝛũ ſuoꝛij ſolicirus enno ab bas filuanus faciẽ ſuaʒ cuculla tege ij exlv. Dculoꝛij inſpicientiũ ſe laſciuã vert ta quedam caſta ⁊ pulcerrims muli er petijt a dño defoꝛmari.v. lxxvij. Oculos ſuos male cuſtodiens gui do ꝑtres annos continuos grauiſ ſime foꝛnicationis ſpiritu tentatur Oculus cuſtoditi ⁊ caſti ep̃i etiam poſt quadringentos annos caliga re non potuit. v. lxxix. Wculos male cuſtodiens iuuenis monachus qui cõſiderauit feminaʒ non eſſe monoculam graui diſcipli na percutitur vi.xlij Vculos pudicos habendos eſſe ſã dus franciſcus pulcerrima ſimilitu vine fratres edocebat. vij. x. Wculos viroꝛũ exoſos habens vir go etiã ſẽo martino uos negauit a⸗ ſpectus ij.cii Dculos incautius bernardꝰ adhuc inuenis in keminã tigẽs grauiſſimã tentationẽ patitur. viij.xxiij Vculos rugerius taʒ ſolicite cuſto viuit vt infra tres annos in medio populi verſans femineũ facieʒ non „ w„ videret. viij. liij culoꝛuz ſnoꝝ ineuſtodia ne cape retur pharao ep̃us vxoꝛ eiꝰ olim in ſoꝛoꝛeʒ mutata tonſo crine ⁊ ciliclo induta ſe defoꝛmnẽ eicẽ viſendã ob⸗ tulit. omnem q; tentationem ab eo fugauit. viij. clviij Oculi q̃ntum laruales demonũ fa cies abhoꝛrebunt. ix.lxxxiiijj. Vculos duos in occipite xp̃us ha buit quibus hominem ſuem furan tem vidit. p.cxi Wdio habens anſelmuz ab onſel mo ab inkernalibus lupis libera, tur ũij. liiij Odiũ nolens deponere oꝛãte iaco bo de vitriaco inoꝛbo caduco coꝛ⸗ ripitur. i dium quere in Inuidia Ddoꝛum ſuauitatibus nimis in⸗ pulgẽs vroꝛ vncis venetie viuino iudicio ꝑcuſſa hoꝛrendins fetet. di ris ch Oſic dan us li S henn pd goꝛif V ————————————— .———— — Tabulaexemploꝛum ſtinct.pꝛima. eremplo. Irrxiiij. hebat er ecẽia Pxxi ns innenis Odoꝛe aqe fetentis olfactus illece Pronib' inſtans ſeus iſaac alapa witfeminaz bꝛoſos arenus coꝛrexit.diſtinct.ij. 1di gnanter pcutitur. h percuſio⸗ 9 rauidicipit exempt rlvij. dem vnio arripitur. Ppxxxv. vixlij Oficia humillim ꝛ⁊ abiecta obe Mratiõis freqnentiſſimo vlu rarfil dos eſſe ſi diens frater maſſe* libenter imple 13 virgo callos in genib er cubitis ima imilin ij· xxxij acquiſiuit. S Vfficia humillima? abiecta augu ꝛatio frm ꝑuerſũ theodoꝛũ a dꝛa ſtinus de iterano ſcĩe ſue titulosre cone liberauit. Fp. lrvi. — ticens. erat eni doctoꝛ vtriuſq; iu Oꝛatio bonoꝛum quẽdã moꝛiturũ o5 hegauns ris cum ſumma alacritaie impleuit ab ißis pene inferni clauſtris reuo narc achue Oficinʒ humillimij coquine quon Wꝛationibꝰ fratrũ qͥdã qᷓ pñiam ꝓ s grauiſſini damn ditiſſimus petrus theloneari⸗ alio aſſũptã nõdũ ↄpleuerat a pur vljg vs libenter pꝛo domino amplera gatoꝛio iiberatur. Pp.lrxix. ſoliclte cuto tur. ij xxxvij. Wꝛatione apolloniꝰ fratribꝰ mirã os in mecdio 0fficiũ hůiliim ſubulci magiſter culoſa alimenta impetrauit. ij. vij ð fociez non henricus de louanio elegit quapꝛo Wꝛationib? ſancti ſenis a foꝛnica viij. liij prer deus etiam demonis voce euz tione liberari non potuit uegligẽs odis he cape gloꝛificanqt. x. tfrater quia ipſe ſeipſum non iuũtt. rine ⁊ ciliclo Wenniã ſãctoꝝ feſtã denote cele Dꝛatione quidam frater a quaʒ pu viſendä obt n bꝛans in feto oĩmn ſẽoꝛũ felix ad ce tei fecit in ſublime conſcendere ij. — leſtia regna meauit vij lxxij xxxvij vij chij Dperari manib' quẽĩ laboꝛaꝛe. WMrꝛantes fratres vidente ſancto ma es dewonũ ft Dipꝛeſſoꝛ. quere in pauperuz op chario demõiaca machinatio mul jx.Itxxiij. Pꝛeſſoꝛ. tipliciter unpediuit ij. xlix ſite rhus bha bpꝛobꝛia ſuſtinere. quere inin Wrare ſe ſemg docuit luciꝰ ab bas pl— tnrias ſuſtinere.⁊ patientia cũj manibꝰ ogans elemoſynas pan nſen ſu g Wꝛatiõe libertini franci volẽtes peribus dedſt. ij.exiviij — vni ſpoliare monaſteriũ ſauz repentina Wꝛatione quidã f̃ cũ ad luxuriã ꝑ mvz berzi Pcutiuntur acrifia. p.iij. feĩam inuitaretur ſubito rapi merũ lupis lb ij Dꝛatione libertinus cum caligula it ⁊ ad flumen collocari. j.clv o honoꝛati moꝛtuum puerum ſuſcita Dꝛatione publij monachi demon ohl uit. pi. a iuliano apoſtata miſſus ꝑ decem bo cadheor rone bonifacius puer euacuatu; vies detentus eſt. j. cxcij. . tritico hoꝛreũ rurſũ impleuit.rapiẽ Wꝛationibus inſitentibus martyꝛi uicis tẽ gallinã mf̃is vnlpeculã occidit? bus macharij vidit idem macharis atibus nill gallinã liberauit Pxv. vs tanquam flammam ignis er o⸗ venen dili Wronis tge deinon monachujz tra re vnius ſupꝛa ad deum in celum uonitn — vſc; aſcendere ijer Drꝛationẽ ſolò neceſſariam dixit an valnerunt. ſeruinit Tabula exemploꝛum thoni fratribus qui nihil ſuſtinere j⸗cFCvU⸗ Oꝛationes ſolitas ꝓ deluncta m̃e nõ exſoluens beat? bernardꝰ a dño ꝓclamatur ij· ri. Dr̃ones fratruz vidente beato ber nardo angeli fandti diligentiſſime ſcriptitarut.iij xxij. ſimile.iij· xxiij. Pfone pᷣdicatiõi pᷣmiſſa multitudi nem ſtucentiũ pariſi? bernardꝰ con gertit. 1. Pꝛans ꝓ ãmonentibꝰ ſe ⁊ ꝓ ſe ſpo lantibꝰ ſicarijs letus in celum reci pitur. ij. vl. Dꝛatione captina mulier reginam puerumn q; gentilem ſanauit.? to tã gentẽ hyberoꝛum ad fidem conuer iij Irxv. Oÿone iacobus ep̃us ciuitatẽ luã a grauiſſima obſidiõe ſapoꝛis regis tutauit. Wrone pauperis comitem defran dantes duo viſpenſatoꝛes eiꝰ pᷣcipi untur a papa ſoluere eidem comiti nũmũ aureũ mundo quantitate eq lem„ 6 v.T. Dꝛationib? bernardi⸗ fratrũ eius henricus frater regis francie cõner titur„vl.ij. Wꝛationis locũ tardius petendum demon voluit qui pluribus annis pꝛo nola ſuper capellam ponenda vi. lvij. Wrꝛationihꝰ fratruz chno moꝛitur? a qndecim milium demonum fauci bus liheratur i.lxxx. Vꝛans ſancꝰ franciſcꝰ nihil alind loquebatur niſi deus mens et om⸗ iij Ixxvi. titur. nia. 8 vij ·xiñ Pꝛantibus in lecto matutiias cuz ſummo fetoꝛe apparẽs demon dice bat. Ad talem oꝛationeʒ tale debe tur incendium. vij. Ixx · Hꝛatione ſua beat? bernardꝰ quẽ⸗ Ham triſtiſſimum fratrem ſubita et perſeueranti exultatione perfudit. vlij. xxviij Mꝛationes ſanctoꝛum efficaciꝰ int⸗ pellant pꝛo delunctis apud denz 5 iniquoꝛ:um viiIxvij Wꝛans quedam pꝛo koꝛmoſis ocu lis ſandtuʒ thomam penitus exceca tur.— viij. lxviij Wꝛans quidã per beatũ thomaz ſa natus vt ſi ſanitas ↄtraria eſſʒ ſalu⸗ n ſue rediret infirmitas iterum ifir matur viij. lxxix Dr̃one beatns baſilius cuz ſuis ab Unminenti furoꝛe iuliani liberatur. vſij· lxxxi. Dr̃one ⁊ meritis parentů kilij qñq; ſalnabuntur. Ix. xci. Hr̃ones paucas cũ deuotiõe plꝰᷓ; 7 ſine deuotione multas virgo maria ⁊ xp̃s expoſcunt. Dione elizabeth iuuenis ſudabat eſtuabat ⁊ ſe ad ſanctã vitam diri gebat. Pꝛare denote debemus? ad glam pr̃i reuerenter inclinare. Ix. cxlij. Hr̃o dñica ſcʒ pater noſter ꝙᷓᷓ effi⸗ ax ſit pꝛo viuis et defunctis. x. cxliij. ⁊.cxliiij Wrr̃one monoculi mons träffertur et rex tartaroꝛlj ad liceʒ xp̃i cõuer hr r̃one panpis operarij nifi quidaʒ diues adiutus fuiſſet. ſubitanes — „ dn b nortebe hos ab dus cint wre Oao m ſoff Prare ötus. tus ſ berat Orli zell ꝛan notues ſtnoll hure. ſen iih Ph erert ir. ſinſ. Min denſe Lun Vꝛdit pache eaſer vi. uleir demon dice ʒ tale debe Jijln. nard' quẽ n ſübita et ve perfucit. vijxxij efficacb int apud derz v omoſis ocu enitus exceca viij.lxvij thomaz ſi ria eſß lalu iterum ifir viij. Ixxix s coz ſuis ab mi liberatur. Niij krxi ent tilij qůch jtxci⸗ — eiöe s virgo mrà ir venis ſudabat tä vitam diri mus? ad glan nare. ircli etcelebꝛauit. ſeaſſerebat. ꝛdinem clericatus iohes elemoſy nariꝰ bigamo nec pꝛo centum octo ginta libꝛis auri⁊ pꝛo duceltis ini m oꝛte percuſſus in eternum perijſ⸗ ſet.„ ix cxlvi. Wꝛatione ſodalis ni quida; mona chus ab apoſtaſie liberatur tentati VMꝛans pꝛedicatoꝛ quia nimiũ ſoli citauit pꝛo aſino ſuo ip̃m aſinũ om nino relecit. ir.clxx. Mꝛationes ſolitas negligere quere in ſuffragia. WMꝛare pꝛo defunctis.quere in defũ⸗ tus. Wꝛdinem ſacruin aſumens cleri eus per beatuz bñdictũ a demõe li beratus rurſuʒ a diabolo vſq; ao fi nem vite ſue obſidetur. Fp. xxiij Oꝛdinem ſacerdotij fugiens iſaac aſe llo indicante ꝓditur ij. tx Dꝛdinem ſacerdotij qᷓᷓuis abbas motues cum diſcipulo ſuo ſuſcep T ſet.nullus tñ eoꝛum pꝛeſumpſit cele hꝛare. 6rij. Dꝛdinem eßaleʒ ne cogeretur aſſu mere am nonius abbas aurem ſibi ip̃i abcidit ij Ixoiij. VOꝛdinem diaconatus theodoꝛus exercere nõ audet.quia ſe diſſunileʒ ſenſit columne ignee ſibi celitus o⸗ ſtenſe. ij. clxij Wꝛdinem ſacerdotij pᷣpꝛopere deñ⸗ deraſſe videtur qui cathecuminis iecrr S Oꝛdines ſacros ãbiẽs graui purga toꝛij pene ſubiacuit. iij. rlvij VDꝛdines ſacros appetere ſẽs pater pachomiꝰ monachis multum obeſ ab antonio defletur Wſtentationem fugiens abbas pa — Patienter ferens furtum codicis libus modijs tritici pauperibꝰ ero gandis dare pꝛeſumpſit. diſtiñ. viij. Wꝛdinis diaconatus luxurioſus qᷓ dam exercens officiũ ab aranea in⸗ terficitur. ix. cx Wꝛnatu vano am icire audens eu ſtochium virginẽ feĩa quedã ab an elo coꝛripitur ⁊ a dño grauiter cũ uis plagatur. x. xvij. Wꝛnatus quere in veſtis. Ds cuſtodire. quere ĩ lingua. Wſcula ꝙ ſint vitanda virginibꝰ v.lxxxv.⁊. Irxxvi. Wſtentatiuus iunenis miraculuʒ faciens celerius in luxuriaʒ lapſurꝰ ij. cxxviij. ſtoꝛ libentius de paſſionibus ꝙᷓ; de ſcripturis loqui conſueuit. j.cxl. Dſtentationem fugere.quere in glo riam bumanam fugere WDroꝛinthi ciuitas multipliciter cõmendatur.. Atientiſſimꝰ libertinꝰ ſcabello ſu ppeditaneo gcutitur humili er ſſtinet. ⁊ ſeuitiã ſui abbatis ad manſuetu dinem ꝑducit I.v. Pat entia ſua iſaac obſeſſum demo ne liberauit ⁊ omnẽ populuz in ſui veneratione ercitauit. p. xxxv. Patientia apollonij philemon ex gentili ↄuertitur j.xiij. Patiẽtes monachi patrem ſua ole ra confrin gentem benigniſſime tra ctauerunt. ij. xxvi. Patientiſſimi ad iniurias eulalij matta igne cremari non potuit i. —————— — —.———— Tabula exemploꝛum ſui fratrẽ furantẽ ʒuertit. j· cxix. Patienter ſuſtinens ebꝛioſũ ſenẽ ab angelis in celum deler᷑ cxxi. atientiſſimꝰ monach?pꝛebẽs alie rã maxillã percutiẽti obſeſſe demo nẽ effugauit clamantem · O. violen tia mandatoꝝ xp̃i. ij clx. Patienter moyles abbas de ectcis pelli ſe ſuſtinuit. ij. clxvx. atientia ſua quidam percuſſus a germano ſuo inſtigato à diabolo demonis virtutem triumphauit ij. — clxxiij. Patiens ad iniurias nonna piterij ſandto piterio meritis anteferturij. clxxxij. Patiens iuuenis riſit iniuriam àa phᷣo paſſus quapꝛopter ad phiam admiſſus eſt. Patientiſſima virgo marina q̃nta Pumilitate diffamnatiõis obpꝛobꝛi um pertulerit. ij. ccxi. Patientiam diſcere cupiens quedã matrona religioſa ꝑuerſam feminã cui obſequeretur a ſancto achana⸗ ſio petijt ⁊ facile inuentam inpetra nit. ij.ccxx. multoꝛum ab abbate paulo in ma tlenpalma perenſis nonlolum non murmurauit.ſed nec ruboꝛeq⸗ dem vt aſſolet vultum perfudit.ij. Patiens abbakymns qũo a menſa expellitur ⁊ alias multipliciter exer citatur ij.ccxli. Item ibidem ſimile Patientiſſimns innocẽtius per no vem annos ab indireto patre ver Patientiſimus iuuenis in connẽtn beratur ⁊ſuſtinet ij. ccxlv 6 — —— re eſt perfecta letitia. Potientiſſimi fes ſẽi irãciſci deſpe cti luto defedati irriſi ⁊ contempti letabantur..p. Patientiſſimꝰ bernardus francici diſcipulus bonie multa letiſſime ſoꝛ ij. P. tiſſime q; ſuſtinuit. vij.xvx. Patientiam inter iniurias contine vij· xxvxi. Patientiſſimꝰmartinus blaſphemi gs a bꝛictio factione diaboli cõtra le iulminatas manſuetiſſime tulit. Nij. cv. Patientiſſimꝰ martinus bꝛictio de⸗ riſoꝛi ſuo pontilicatus honoꝛẽ pꝛe ij.cvi. cibus impetrauit 1 Penitentiã q̃ntã ſẽi martyꝛes i na ximis tribulationibꝰ⁊ paſionibus exhibuerunt. iij. cvij· Et poſt per multa capitula Patientiſſima monica mater au guſtini licet iracundum virum ha beret nunqᷓ tamen cum eo per diez ———————— diſſenſit ix· clüij. Parienter tolerare iniurias. quere etiam in Iniurias ſuſtinere Patientia in amiſſione reruz. quere etiam in furtum Patientia in diffamia.quere in dit famia. Patientia in paupertate quere in pauper Pacis perturbande occaſionem 2 dedit ſanct? baldewinus quapꝛo⸗ pter purgatoꝛij acerba pena mul⸗ ctatus apparuit. peris ledens ſacerdos oſculum dul ciſſimi ieſu ↄſuetũ amiſit. iijlv. dis 0 ———————— üij. xxxi Pacez fraternã occiſo poꝛcello pau Pacem perturbare quere in dicoꝛ pullen chmno M frunis ih n dehicit· dain difſmat dapn ijpenl prpag ſam vita pens d⸗ part bili ſun pn ſpnn Ientu tern reic prentes arene duů lis jwe Jienn parn dimn⸗ eß ꝙah ſun. parn qenter Pnn — iun digio t Paren rs defi teb'z mn icici depe conempti bs ſranciſci letiſine ſoꝛ Ww. as contine vij. xxxi. s blalyhemi iaboli cötra tiſſime tulit. Nij. cv. s bꝛidio de honotpe vijcyi. rtyꝛes ĩ m ſionibus vlij. cvij. thla mater au virum ha co per diez ixclij. rias. quere nere reruz·quert querein di ne qere in octafionem nus quspiol . inul iim poꝛcelꝰhin culun du 0 i veri din Pacifice inter ſe viuentes feie na⸗ chario meritis pꝛeponuntur.ij. ccv. Paciticꝰ frater lua pꝛobitate iuidi fratris impꝛobitatẽ maria adiuuã te denicit. ij⸗lvij. Pafnutius adoleſcens de furto diffamatus patientiſſime tulit jj. Papa benedict? graui purgato rij pena laceratnr pFma. cvij.et.iij. Papa quidam benedictus luxurio ſam vitaz ducens hoꝛribili ⁊ eterna pena damnatnr Pcix. Partiales ciues aquilani hoꝛri bili ſunt a domino plaga percuſſi. Partialitas quere in diſcoꝛdia. Parentes viſitans ſine bñdictiõe ⁊licentia ſancti bñdicti moꝛtuus a terra reijcitur Pe⸗ Parentes viſitare quere in affectus Parentes filijs ſuis nõ adbhibÿ̃teg debitũ diſcipline rigoꝛeʒ occaſionẽ eis pᷣbent eterne dãnationis. ꝓꝛi. Item. vij. lxxxv. 6 Parentes maledicũtur aut etiã bñ⸗ dicuntur a filijs in regno vel ſuppli rijs ꝙ ab eis bene male ve inſtructi Parentũ pcẽis exigentibus filij fre quenter plagantur 1j. xxi. Parentibꝰ non reddens ʒdignã vj cem juuenis mõſtruoſi bufohis 3* vdigio emendatur.„xxxiiij. Parentes ↄtriſtãs innenis moꝛitu rus defũctum patrem habehat infe ſtum. * Parentes non ita ſe debent ſpolia rerebꝰ ꝓpter filios vt cj iohãne de cohaxa ip̃i pen Parentes ma ledicentes filijs ſuis impꝛecationis ſue miſerabilẽ vice⸗ runt effectum ir.clvi Parẽtez ſcilʒ matrem gladio terrẽs ꝓpꝛla inanu occiditur. x xxiij. poſt moꝛtẽ pꝛecibꝰ ſb⸗ uenire. quere in Pefunctus. Parentibus inuitis ſpũalem militi am aggreſſa virgo exheredatur.p̃. Parentibꝰ ſe a ſeruitute diuina re⸗ trabere volentibꝰ theodoſia virgo poſt moꝛtem apparuit dicens. Ecce quali gloꝛia ine pꝛiuare voluiſtis. i i Parentes relinquens pꝛo xp̃i noie iuuenis moꝛiturus clamauit pater meus?7 mater mea dereliquerunt Parentes relinquere.qͥre in Affect? Paſce die ſener quidã miraculo ſů lumen recepit qui olim in luxuri an lapſus digne penitebat ij.cix. Palce die comeſturꝰ? oleũ palemon fleuit. quia dominuz crucifixũ reco gitauit. vij. lrxxviij. Paſſiõato fratri abbas achilles ſe beniuolentwꝛem exhibuit. jj. e nõ ſenſit abꝛahaʒ abbas rõne mon ſtranit. j. cxxxvij. Paſſionis xp̃i memoꝛia coꝛ deuoti viri diruptum eſt et anima ad celũ tranmiſſao. v. xxviij Paſſionem chꝛiſti ielu frequenter in coꝛde veferens pꝛioꝛ opperoſiſſi mã crucem poſt moꝛteʒ in pectoꝛe habere decernitur. we peficientes. Poſtoꝛ bonꝰ paulin eßus pmo omnia ſua deinde ſeipſum pꝛo ſub⸗ Tabula exremploꝛum rxix. Paſſioneʒ vp̃i habens ſp in nemo ria quidã capriuus nũqᷓ letabatur a tyꝛanno inciditur ⁊ crucifixi ma go in coꝛde eius pulcherrima ine ii ⸗ Paſſus xp̃us generoſam virginem q tentatione carnali ⁊ monachum ciſtercienſeʒ ab hoꝛroꝛe oꝛdinis li berauit v.cxxx. et. cxxxi Paſſionis xp̃i meritis quidam fra⸗ ter ſine purgatoꝛio ad celuʒ migra i i Paſſionẽ dñi ſcus franciſcꝰ ꝑ viam eũdo foꝛtiter deploꝛabat. vij.xi. Paſſionis xp̃i deuotꝰ imitatoꝛ frã ciſcus paſſionis ſtigmata miracu⸗ loſe latis in ſuo coꝛpoꝛe ſuſcepit. Nij·xvi. Paſſum doimninum recogitans in ðie paſce oleum edere reciſauit· vij. moꝛia qᷓ maxime diabolice vires infringuntur Paſſionem xp̃i quo debemus reco lere.⁊ ꝙ nullum ſit deo acceptiꝰ ex⸗ ercitium ꝙᷓ; vt paſſionis eius nõ oh liuiſcamur. docetur mitigare oꝛdinis ſui rigo Paſſo xpᷣo compatiuntur aues à concentu abſtinentes ⁊ velut moꝛ⸗ nis eius nõ qb kidelem Paſſionis xp̃i frequenti memoꝛia quidam iuuenis apoſtatare volẽs paſtoꝛ bonꝰ babillus numerianlz inperatoꝛem quaſi lupuʒ a ſuo oui li reppulit 1* viij. xcvij. Paſtoꝛis debitum officiũ paulo ne gligens executuz ſe fiſſe exiſtim 36 mauriliꝰgraui penitentia ſemetip̃m ſubegit vij. cvi. paſtoꝛ animarum quere in pꝛels⸗ Fatreʒ illicito matrimonio irre titum filius maguntinus ep̃us coꝛe ripit ⁊ incareratur Pc. ¶ patronũ ſunz equitium inuocã tes monachi mirabiliter ab hoſtij inuaſione liberantur pxi. patronus electus petrus aplus iu venem quendam a demonum cruci atibus liberauit. P. patroni ſui reliquias quidam epi opus venerat? a foꝛnicationis cri mine pꝛeſeruatur. vij. Ixxiiij. Patroni ſui hieronymi adiutoꝛio moꝛiturus euſebius a demonuz im pugnarione liberatur. ij· Irxvij· Et plura exempla ibicem ſequũtur vocentia ⁊ demonſtrantia ſanctum hieronymum ſuis denotis extitiſſe Ppatroni ſui ſcilicet lancti andree auxilio quidam epiſcopus a lapſu carnis eripitur. vijj. lxxiij. Patroni ſinguloꝛum viſi ſunt pꝛo ſuis veneratoꝛibus iudiceʒ exoꝛare Cpaulinus epiſcopus ſeipſum ꝓ filiò vidue in captiuitatem dedit.p. xxir. — paulus fimplex vidit demões pec catoꝛem capiſtro pertrahentes j. s dedit pxxix clxxxvij. ¶np nincls up ler aunis pu bt. up nret igo vpes p — Wotòt * os red ppt minoꝛ f piſe ni Inpes fi dyi niſi unpoali mm. whbn dilus wr. pupe dein tnt Puper ſerici deio bit dem nos vici pectne erbuit expauit pcioꝛes aſua ſaln peccat uc 5 nmerian bphzaſho oni j rciij ciũ paulo ne iſſe exiſtimis hia ſemetßn vijci. Mere in pꝛel atrimonio irre tinus eß̃us coꝛ r uitium innocʒ liter ab hoſtij . bil etrus aplusi monum cruc p quidam cpi nicationis cr vij Ixxiij mi adiutoꝛio demonuz im r. ijlxpoij icem ſequũ rantis ſanctun evotis extitiſt ſancti andret copus à lapl. vij hrrij n viſi ſunt p ndict us ſeip in unn ** lit denõe. rtrabentes chx¶v Tabula exemploꝛum Pauptatis amatoꝛ iſaac quãtis miraculis claruit P.xcv. Paup ſeruulꝰ elemoſynã acceptam ceteris pauꝑibꝰ libenter condiuice bat. P lij⸗ Paug quidã mattaz hñs cum ſuti neret frigoꝛa ſeipſun conſolatur. ij. cxxiij. Paupes pꝛi mitini fr̃es ſandti fran ciſci inultas iniurias ⁊ incõmoda gaudenter ſaſtinnerunt vij. pᷣ NPauptatis amatoꝛ franciſcꝰcurioſi us menſas fr̃m pꝛeparatas videns ipᷣos redarguit vij iij. Pauptatis amatoꝛ franciſcus cũ ſe minoꝛa fra gmenta qᷓ; ma ſeum rece piſſe vidiſſʒ vehementer erultauit. Nxviij. Panges flumen rapidiſimum cũ fi ducia trãſire vidit frater leo in quo tempoꝛa libus curis onerati perie runt. vij. rl. Paup letus cũ gaudio cantat dum diues ſolicitudinibus varijs lacera tur. Pauperũ oppꝛeſſoꝛes mala moꝛte defuncti ſũt.ix.ccvi.Itẽ ibldeꝝ ccvi Itẽ.x. xix. Pauperib?! abuenire. quere i in Pt ſericoꝛdia Peẽoꝛ penitẽs in ſepulcro andi tit demones vociter antes. Viciſti nos viciſti. Peccare feĩa coꝛã hõinib⸗ cũ effreʒ erubuit. ſev coꝛam deo peccare nõ erpauit ij. exxxviij Pcẽoꝛes diuerfunode impediũtur 9 ſua ſalute ij clxxxi Peccatũ adulterij militẽ q̃ndaz hu mana.effigie— vxxxi. lida in mari concitatur. re cepit infirmari v. cvij. Pcẽa ploꝛantis iuuenis miraculo ſe delentur.vi.xi Ptẽ ſimile.xij. Peccatis exigentibꝰ tempeſtas va vi.xxi pcẽm imoꝛtalem hominis veſtem fedat. vi. Ixxviij ꝓcẽ̃a ſoluere quidam iudici pꝛeſen ratus pꝛecipitur. aut in infernum tre. vij. liiij Peccati turpitudineʒ erhoꝛreſcens femnina demone maluit ᷓ pcẽis ve⸗ Pcẽm moꝛtale pulchre deſcribitur atq; a varrone depingitur ix. clxij. Pcẽm ſuper omne cadauer coꝛam deo ⁊ angelis fetet. ix. clxij. Pcẽa alterius ſupꝛa ſe inconſulte accipiens pꝛopter equum celebꝛa⸗ turus a demonibus per teſtudineʒ raptus amplius non t.ix elr. peccans in pe eremita a demoni bꝰ ad inferna poꝛtatur. ix.chxviij Peccata defiere quere in † lere. Penitentia. Penitentiam alteriꝰ aſſumens ⁊ nõ cõplens gräui purgatoꝛi pena ↄffligitur. p lrxxix. Penitentiam nominare audiens qj dam peruerſus monachus inoꝛitu rus obdoꝛmit p̃.xciij. Penitens in ſepulcro a demonibꝰ percutitur.ceditur.laceratur.et tan dem victoꝛ clamantes audiuit. Vi⸗ ciſti nos viciſti. Penitẽ volẽtẽ fratrẽ 1hoꝛa moꝛtis abbas mucius v jni Peccatis animam vylnerãs coꝛpo Nb K 0 6* / ²* Tabula exemploꝛum Penitẽs diaconꝰ in foꝛnicationem lapſus aquaz nili pꝛecibꝰ aſcencere impetrauit? quos peccando ſcãda lizauit penitentia ⁊ miraculo edili Penitentiã agentes incluſi fres ꝓĩ continentia iua vnꝰmacer alter pin guis ex diuerſa conſideratione effe Pñia ſua quidã luxuria lapius mi raculoſum lumen in die paſce pꝛo⸗ mernit ij.cix. Pñiam agere deſiderabat abbas ſiſoys moꝛiturꝰ cum mñ̃ talis eſſet ꝙ xp̃s et ſancti eiꝰ ad deducendũ con uenerunt. ij. cxcvi. pñiam grauiſſimam quidaz frater poſt foꝛnicationẽ nudus incedẽdo peregit ij. cxcix. Penitentia grauiſſima eo ꝙ idola adoꝛaſſet quidam eß̃us condemna uit ſeipſum ⁊ ante moꝛtem certif ica ri meruit ꝙ penitentia ua accepta eſſʒ deo iij Pñiam mirabilem viſis penis infer ni dꝛechelinus ꝑegit. ij. vij. penitẽtiã duriſſimam qnidam ere mita circa treuerim nudus incedẽs egit. iij·xxx. Penitens krater moriturus ex fidu cia ſpei inaudita carmina decanta nuit iij. xxxviij. Penitẽtia ſuas veſtes lauantes in⸗ clitam ciuitatem celeſtem hieruſalẽ intrabunt. iijj.lvij. Penitẽs canonicus coꝛrectionẽ hu militer accepit.⁊ oceiſus occiſoꝛi ve niam Unpetrauit..xiiij. Penitẽtiã grauiſſimaʒ in lecto egri tudinis faciens ꝓhetare mernit ⁊ ſine purgatoꝛio euolauis v.ex Penitẽtiã acerbiſſimam egit quidã ſceleratiſſimꝰvir ad decollancũ ad⸗ iudicatus v.cxi Penitentiã miniaʒ diſcretus co nfeſ ſoꝛ ſceleratiſſimo impoſuit peccato ri v.cxij. Penitens in moꝛte pꝛepoſius ad celum venit.ſic tamẽ quafi per ignẽ v.cxiiij. Penitentiam atq; inlirmitatẽ ꝙᷓcũ q; huius mundi paruipendit ani⸗ ma purgatoꝛij penam experta. v. . ℳ1 hr ſ. 6„ℳ F„CTV 1 pẽnitẽt i moꝛte otto imperatoꝛ ⁊ omni die ſacerdotibus xp̃i coꝛpus ſuj tradidit flagellandum.cxx. Penitẽtes dno apoſtate mirabilis ter ad viam ſalutis reducuntur vi. vi.⁊.vij Penitens in religione bꝛeuiſſimo tempoꝛe cuno ad celeſtia regna mi grauit vi xxx. Penitentiam inuiſam euerwach p? viſas interni penas in hoc mundo peregit. vi.xcvi Pñiam agere exhoꝛrens iunenis? oꝛdine ſancti franciſci celeſtẽ ꝓceſſi onnẽ intuẽs aĩatur. ij. xix. enitens latro ꝑ franciſcũ ↄuerſus gratiam in pñti ⁊ in futuro gloꝛiaʒ ꝓmernit. vij xxij enitens genebãons quantas ino leſtias a demonibus pertulerit.viij. Penitentia qui diabolo bomgil fecerat.⁊ oꝛationibus baſilij miſeri coꝛdiam ⁊ veniam eſt conſecutus. ü lrxx. Penitentiam arnulphi demon im⸗ re vold wore nipa niuia lão diolno ſitvockal pentan erenplo i penitẽtã zvhomene demonit fert. penis q nicanonẽn pent plenẽ n ciurmla ſchi. paimspe ln dien Uzdeho phrurs necit henient vefo. (ſente volauml pijs bni Penteroſt s u kergnn ipabꝛiel c lunt keyuus um ait v. an egit quic ecollaucũ ad „ vet iſcretus conel olit pectaw pupoſimns ad quaßper ig viij irmitatẽ qcü ripencit an⸗ m expert. v. . o imperatot: pi coꝛpls dum v.en. late mirabili educuntur v vi.⁊.vi ne bꝛeuiſſimo eſtia regna mi vi Ixx neuerwachp m boc munco rens iuwenisi 1 u celeſlẽ ꝓcei Nij vit anciſcũ ↄerſ ſwro gloi vij s quantas „ s permlertn liij— volobonig eſt cwkuu pbi wm Tabula exemploꝛum pedire volens ꝓſtratab arnulpho pugnis percutitur. viij. clvi. Peñia quedã feĩa a grauiſſimis ad ulteroꝛũ penis ẽ p̃ſeruata x.v Penitẽtiã agens qdã ꝓ enoꝛmni de licto diuino lumine meruit irradia ri ⁊ vocẽ audire celitus de remiſſio ne eum certificantẽ. irx. xxxxi. Penitẽtiam agere meretrix ⁊ latro exemplo innocentiũ didicerunt.ix. Penitẽtiã a confeſſoꝛe iniungendã abhoꝛrens confiteri noluit.qͥ ex re 2 demonib? ad inferna meruit de⸗ ferri. Penitẽs quidã frater eti o: nicationẽ miraculoſam pluuiaʒ m petranuit. ix.clxvi. Penitentẽ militem quantis ſint in ſiciarum factionibus demones per ſecuti. ix. clxvij. Penitens peccatoꝛ ab angelis in ce · lüm defertur.ſed peruerſus heremi ta a demonibꝰad inferna poꝛtatur ix.clxvijj. Pñiam cuz poſſet agere pꝰotrahẽs vſurarius deſperatus de hac vita recedit. ir.ccxvx. Penitentia quere in confeſſio ⁊ cõ nerſio. 8 Pentecoſtes diẽ litibꝰ ſuꝑboꝛuʒ violatum hẽricus imperatoꝛ oꝑib? pijs ſanctificat. iij. xl Pentecoſtes quere in ſpũſſanctus. Pereginus fñ̃ moꝛiturꝰ ab ange⸗ lis conſolatur ij. elxxxvij Peregrini fratris animaʒ michael et gabꝛiel cum canticis in celuz du xerunt ij cci. Peregrinus extra patriã inoꝛi deſi ixIxxxvij az poſt foꝛ ens purgatoꝛiũ habuit. dera t quidam nobilis a ſarracenis captus vt eo citius ad patriaʒ ceie ſtem perueniat v.xxxiij. Peregrinã vitã Jſuardus elegit ꝙ vñm in bethleem pauꝑꝛimã vitam duxiſſe conſpexit. ix. xlij. Periurus quidaʒ crepantibꝰ pꝛi mũ oculis poit triduũ ꝑtidũ ſpum exalauit. iij. xxxi.et.xxxiiij. Periuri tres iuſtas ꝑiurij ſui penas ſoluerũt. iiij Ixvij. Periuri pᷣter alias penas qᷓ;s ĩcurrẽ meruerunt etiaz in lapides vſq; ad q̃ttuoꝛ milia ſũt ↄgelati. ix.cixix. ¶ Perſecutoꝛ bonoꝛuz theodericꝰ imperatoꝛ inter iohannem papã et ſymachũ patriciũ ad vulcani ollaʒ deducitur P. lix. Perſequẽtes abbatem milidionem cũ ſuis diſcipulis mutuis vulnerib? in craſtinij coꝛruerunt ij. cxiiij. Perſecutiòes ĩmaniſſimas xp̃iano⸗ rũ ⁊ ↄſtãtiã eoꝛum vide. vlij. cvij. et poſt per multa capitula. Perſequens inuidioſe ſẽm deicolnʒ ? eñ caſtrare iubens in eodez mem bꝛo percuſſus interijt. viij. clx. Perſequens bonos iniuſte paupe res oppꝛimens hoꝛribili pena viſus eſt poſt moꝛtem laniari. ix. ccvi. Itẽ de eodem ibidem.ccvij. Pertinax ⁊ partialis in ſentimen to ſuo paſcaſius etiaʒ miracula faci F.lrix Pertinax ad conſilia ſenioꝛuʒ iuue nis ab aquila ducitur.ſed poſtmo dum a demone miler ſeducitur ij. Pertinax in ſententia ſua vefẽdẽda ↄtra machariũ moyſes a 5 . —————— Tabula exemploꝛum obſidetur. ij· ccœxxi. Pertinar ad conſilia iuuenis ſubi tanea ⁊ hoꝛribili moꝛte defůũgitur. pPietas quere in benluolentia Pinnufius qualis fuerit ij. ccxxvij ¶ Pluralitas beneficioꝛuʒ ꝙᷓ dãna bilis ſit. quẽ in beneficiũ. Poete virgilij liber ferpẽtium et ferarum multitudini venenate ſimi latur iij. xlij ¶ pollutione nocturna illuſus di aco nꝰ a ſẽa malachia repꝛehẽditur ꝙ hauſerit ſacris altaribus ita indi ſpoſitꝰ miniſtrare viij. xlviij. ¶ Pꝛedicare iuſſus ab angelo lan dtus equitiꝰ mirabili zelo accenſus tacere non potuit nec valuit a pꝛe⸗ dicatione ceſſare. P.ix. Pꝛedicatiõis officiũ pᷣpꝛopere deſi veraſſe videtur frater qui ſolus exi⸗ ſtens ſermonem exhoꝛtatoꝛium fe cit. ij.ccxxxv. Pꝛedicatione non potuit beat? ber nardꝰ ſtudẽtes pariſiꝰ ↄuertẽ quos ↄuertit deuota oꝛatione. iij. xix Pꝛedicatoꝛũ oꝛdo magnifice ꝑ con radũj cardinalẽ ↄmendatur. v. vij Pꝛedicationẽ pꝛopter inualidi cru ris medicinam noluit Johãnes de niuella vimittere. v.xxxviij Pꝛedicatoꝛ oꝛnatus veſtibus a fa tuo irridetur. Pꝛedicatoꝛ poſt ſermonezʒ leuitati bꝰ vacans a vetula deridetur ix. clxxiij. Pꝛedicatoꝛ hominũ laudeʒ magis qᷓ dei gloꝛiã querens eterna moꝛte damnatur ix.cxcviij Pꝛedicare quere in docere. ix.chtxi. Pꝛelaturã appetens ↄſtantius et ꝑ vuodecim aureos emere diſponẽs indignꝰ efficitur. Pxiiij. Pꝛeſatis deponendis ſtucens ꝑuer ſus monachus diabolo ſe dedit et impenitens ad inferna deſcendit. p. xciiij. Pꝛelationis ſtatum abhoꝛens am moniꝰ aurẽ ſibijpſi pꝛecidit.ſecũds lxviij. Pꝛelationis ſue digne exercens oł fici magũtinꝰ ep̃s etiã patri imꝑa toꝛi peccanti non parcit. Iec. Pꝛelatiõis ſtatj faſtradus abbas fugiens a maria virgine infoꝛmat᷑. iij. xiij. Pꝛelati nonnũqᷓ; nimio rigoꝛe ſub ditos ꝑuerſos effüciunt. iiij. l Pꝛelatis ectie demones de multi⸗ moda animarũ ꝑditione grates re⸗ fundunt iiij.lvi Pꝛelatꝰ effect? quidaʒ vagiſſimꝰ iu uenis moꝛes mutauit. v. p. pꝛelatus malꝰ iudici pñtatꝰ eſt. ac cuſatꝰ eſt. denudatꝰ eſt.⁊ ad inferos detractꝰ eſt. vijj. Prꝛelatus malus accepto pꝛimum internali poculo ad inferna detra⸗ hitur. v.iij. pꝛelatus quidaz repꝛehenditur qꝙ pꝛeſumeret ſolus ꝓ nouẽ milibꝰani mab? dño rñdere. v.vij. Pꝛelat? bonis exemplis ſubditos puocans ad melioꝛa moꝛitur? ms xima luce perfunditur.. xij. Pꝛelatus negligens quia curã aĩa⸗ rũ alteri ↄmiſit purgatoꝛium graue ſuſtinuit. v. xi. Pꝛelationis ſtatum recuſans qui⸗ dam regularis poſtea cum lumine nnnns dir nſti u quic deler lutos eci pilulutit? gues refun pelatus rel uerlus eficit prelaus ſ denſis poti pi voluit li Et fine ui Fumm ſvenones 5 hpirs peluurun a wo ob furſ plmriamt girancie nun diionyſioh rem — Pelutal gs wbe dernspens ſuk s Mtantius et emere diponi Prij dis mn— bolo ſe deat e ema deſcencitʒ ciij. n abhoens an ſi pꝛecicit ſechdꝛ xvij digne exercens of s eti patri inp 1parcit. he. faſtradus abbꝛs ijxij imio rigoꝛe l ciunt. iüh nones de mul itione grates i iiij.hi idaʒ vagiſſim' tauit. vzj ici pñtatꝰ eſ v eſt.ĩ ad infn vi accepto pꝛin d inferna der repꝛchcndn ꝓ nohe milb 3 remplis vbn⸗ lioꝛa nonn ditur- ens quhun unn urgnn nſns q wnhnb poſte 4 rebat. aparens dixit ſe de numero dãnan doꝛũ fukſſe ſi fuiſſet de numero p̃la toꝛun v. xxij. Pꝛelatꝰ quidaz a beato petro coa tus legere qñ reduces aĩas? ↄuer titur 7 deſerto ſeculo ciſtercienſfis efficitur Pꝛelatos ecẽie pᷣncipes tenebꝛaruʒ leti falutãt ⁊ de ꝑditione aĩarũ eis grates refundunt. v.Txiij. Pꝛelatus remiſſus deponitur ⁊ per uerſus efficitur v.xliij. 2 Pꝛe latus fidelis pᷣpoſitus ſteenuel denſis potius reruʒ ꝙᷓ; anime ↄuerſi ui voluit ſuſtinere diſpendia.vi xli t ſimtle xlij. Pꝛelatus malꝰmoꝛiẽs plures circa ſe vemones FFᷓ erant in hoꝛreo cala nnipñtes conſpexit..li. DPrelaturam ambiens 5heꝛſus pati bulo ob furtũ ſuſpenditur vi.litij. Prelaturã ambientes monachi re⸗ gi francie inunera pꝛo abbatia ſan cti dionyſij obtulerunt ſed fruſtra. Prelat malũ poſt moꝛtez ſubdito rũ aĩe viſe ſunt ců graui verboꝛum obiurgatione lapidare. vi.xci. Pꝛelatꝰ alus ſeus franciſcꝰ exẽplo magis qᷓ; verbo docebat vij. viij. . Prelat oꝛů ꝑfedionẽ 7 periculũ ↄſi derans petrus alexandꝛinꝰ ep̃s nij⸗ in ſede epiſcopali ſedere pꝛeſum Prelaturaz fugiens ſẽus goar õo⸗ ne vt infirinaret᷑ ĩpetrauit.viij.clxij. Prelatũ hñtẽ ecẽiam ců cura anne ra ſaluari poſſe mirãdi eſt ſicut cu uſdam vefundti ⁊ damnnati aĩa aſſe ix xij. Prelationis ſtatum ꝑiculoſu m eſſe didicit iuuenis in ep̃m elect? quem patruꝰ per eleuatũj diſcum volni p⸗ e i Pꝛelatura male fretus vdo ẽs ter ribili iudicio in coꝛpoꝛe ⁊ anima ẽ punitus. x. clxxv Prꝛelatus malus ad indicium dei ci tatur.accuſatur moꝛitur.et condem Prelati mali cathedra per iudicem ix.clxxvi xpᷣm euertitur. x. elxxvij Prelationis gradũ ambiẽs ⁊ pꝛo⸗ curata moꝛte epiſcopi ſuſcipiens re pentina moꝛte percuſſus interijt.ix. cclxxviij. Pꝛelaturã multa ſůma emens iuſte illuditur. Prelatum ſui aquilani ci ix.clxxix ciues deho neſtantes hoꝛribili plaga percuſſi nt. eir. Pꝛelatus ſuis ↄmodis magis ꝙᷓ ſ⸗ ditoꝛum inuigilans in furiam verſ⸗ defunctus eſt. i. lrxxi. Pꝛelatus inſolens ⁊ nimis pompo ſe equitans a ruſtico iuſtiſſime ↄue „ nitur. x.xxix. s ſug ¶ Pꝛeſumptuoſus monach chrbones incedens a demone ſedu citur.obſidetsr.et flammis inijcitur i rir Pꝛeſumptio quere in ſuperbia. IPꝛomiſã pecuniã non ſoluens ob ingreſſu quietis eterne pꝛepedit᷑ i lxxxij. Pꝛomiſſio quere in votum Pꝛopofitum bonũj negligens et fectui mãcipare tere kuiſſet et libꝛo Pꝛopoſü firmum emende non ha ij Tv. 3 videretur damnatur. V·N Pꝛopoſitũ bonũ hñs apoſtata ĩre Ugioio habitu poſt moꝛtem inlent r. cij tñ in ſeculari traditus eſſz le Tabula exemploꝛum bens moꝛiturus licʒ anxie penitere vi.xiiij. pulture. vl.vij· Pꝛopoſitũ bonũj frequẽter deſerẽs pene fuiſſʒ ex libꝛo vite deletus·Ir. Pꝛopꝛietarius monachꝰ moꝛitu rus a fratribꝰ nõ viſitatur ⁊ clamã tibꝰ oĩbus pecunia tua tecũ ſit in ꝑ ditionẽ ſepelitur ſed pꝰ triginta di es a purgatoꝛio liberatur.pᷣ· xxiij. Itẽ ſimile quaſi ij.lriiij Pꝛopꝛietario monacho finclecio baſilius dixit. Et ſenatoꝛẽ ꝑqidiſti ⁊ monachũ nõ effeciſti ij. ccxxxij· Pꝛopꝛietarij monachi q̃ntuʒ meri th contra votũ pecuniã habere de⸗ beant achas puer edocuit. vJvi. Pꝛopꝛietariꝰ ianuariꝰ quidaz ficut male vixit ſicz male obijt. nona. clxxxij Pꝛopꝛietariꝰ innenis eremo reli⸗ ita ad ſeculũ reijt ſed tande; poſt multa peccata penituit x.cxcvi. Pꝛoſperitate můdana q̃daʒ feis inferni penas pꝛomeruit. diſti.ijex. clxxxiij pꝛoſperitate můdana ſepe mali fru umur duz boni aduerſa foꝛtuna la boꝛant. ij. ccx. Pꝛoſperitas tꝑalis frequẽter plus imquis qᷓ iuſtis arridet.vt patet ð vſurario cuiꝰ vineaz demones ledẽ v.cxxvij noluerunt. Pꝛoſperitatẽ mũdanam ⁊ delicias rarnales magiſter rolandus vidẽs fugaces iſſe oĩdiueʒ pꝛedicatoꝛum ——— internũ nos ducit. Pyer albertus pꝛedicatoꝛ efficitur vij. xlvi. Pꝛoſperitas tpalis diuitẽquẽdam ch omnibꝰ ſuis dimerſit in interos vidente ambꝛoſio. ij Ixxxx · Pꝛoſpitas ſeculi nifi fuẽit tꝑatã ad ix.lxxxv udens rex mittẽdꝰ in exi lium expenſas ſufficientiſſimas cautẽ pꝛe miſit. iiij. xxiij. Puer ielus flens 7 einlans a det noto monacho in niue reperitur.v veren— Txxi Pnerũ ielũ virgo deuota quaſi tri ennem angelicam ſalutationez vo⸗ Puer ieſus puerũ edmũdũ I rege tů ab alijs ambulãteʒ officioſiſſime ſalutauit. Puer ieſus denotũ ſupꝛioꝛez ad ce leſte ↄniuiũ inuitabat dicens Ego nõ papabo tecum. 1x.lxxvi. puerũ ieſu beata virgo ſuꝑ coꝛpa⸗ lia můda ꝑ deuotã feminaʒ lota re⸗ poſuit. i lxxvij. Puer ieſus deuotũ monachuz cum ſho abbate ad celeſte cõuiuium in⸗ nitauit.. ix. Irxxviij. Puer bonifacius in pauges miſeri coꝛs hoꝛrea frumento vachata oꝛ2 tione repleuit.„.w. Per qͥnq; ĩnoꝛnʒ maledicẽ ſolens ad inferos dãnãdꝰ deducitur p̃.lv. Pueri nõnũqᷓ; nimio rigoꝛe ꝑuerfi Puer nobilis oꝛdinis ſẽi bñdictip ꝛi pmoꝛtẽ gfas retulit ꝙ eum ab inſolentijs coꝛrexiſſet. v.riij Puer achas ſeptennis minoꝛ effici v. lvi —— ————— —————— wieguädam ſit in ineros irr. Ueit tpata ad ix hrr d in erilium inas cautep iij. xviij eiulans a de ue reperiturv mi wota quaſi ri lotationezdo Jixyi. můdũ ſegreg officioliſin vlij. ij. riorez ao t tdicens Ego Ax Ixxxi go p coꝛpa eminaʒ lota r ix krv monachuz c e cõviviumi jr Irxcll npaupesmit nto vacuats oi muledic ſoli veduciur hl io rige guoi nio rigo u 2 Tabula exemploꝛum ꝑ qnẽ pulcer teutonicꝰ miro modo couu ertitu Puer quidã innocens obſeſſã a de⸗ mone mirabiliter liberauit v.xc. Puer innocens ignito ferro non le v. lvij. ditur.ſtupꝛatꝰ aũt igne grauiter ad uritur. v.c Puer a uguſtinum docet trinitatis myſteriũ nullatenus humana rõne poſſe compꝛehendi. v. Tœxiij Puer adã ſepe legens or̃onẽ dñicã d beata virgine ſcabioſi capitis me delã accepit. vi.lxij. Pueri mãmetis in ꝑlecutione cõſtã is. vlij. xcvij Pueri tres mira animoſitate ⁊ fice in toꝛmentis perititerunt ĩimobiles Plcritudo coꝛporalis qᷓ; mitis eſt cauſa periculi. iiij.iij. Pulcritudinẽ ſuã tãqᷓ; ꝓditricẽ pu doꝛis ſui virgo agadriſina petit in turpitudinẽ ↄmutari. Purgatoꝛiũ ĩ angularibꝰ termis paſcaſius accepit. P.lxix. Purgatoꝛiũ ſuũ quidam in balneis habuit qui a ſacerdote cui ibicem apparuit per miſſaruz ſolennia libe ratur..·lxxiij. Purgatoꝛiũ triginta dierũ ꝓꝛieta rius monachꝰ iuſtinere compellit᷑. P.lxxiiij Purgatoꝛij penas qjdã ſuſtinẽ ↄpei litur q pñiam/quãꝓ alio aſſpferat non ↄpleuit. P.lrxxix. Purgatoꝛij pena lacerat? bñcict? papa elemoſynarũ largitionibus ſe poſtulat adiuuari. evi Purgatoꝛij pena diuerſos diuerſi⸗ mode cruciatos quidam pꝛeſpyter v.xci. iij xxx. dunt. res occuluit. Purgatoꝛiũ vſq; ad ſepulturũ pꝛo ine mia pñia. Purgatoꝛiũ graue negligentes no nachi ſuſtinentes ceu anleres aſri videntur. n Purgatoꝛij pena multas aias eri⸗ puit iohannes de niuella cum ad ce lum migraret. v. lrrxviij. Purgatoꝛiũ grauiſſimũ miles qjcã ſceleratiſſima vita contrit? tñ in hoꝛa moꝛtis accepit vcxiij Purgatoꝛiũ ſuſtinẽ opoꝛtuit p̃poni tij in moꝛte penitẽtẽ. v.cxiij. Purgatoꝛiuz vna die ſuſtinens aĩg pꝛe magnitudine penarum multis annis ibidem ſe fuiſſe putabat x. cTv. Purgatoꝛiũ duoꝛũj miliũ annoꝛuʒ npoſtata qͥdã ⁊ latro elegit vi.vi. Purgatoꝛij penas qdã merito paſ ionis xpi fellx euaſit Purgatoꝛij penas trigintatres ani vl.cij. ine meritis ſancti wichmanni eua⸗ vij. lvij. Purgatoꝛiũ longiꝰ ſenex monach? qᷓ; nouitius habuit pꝛopter famiia ritates ſecularium quas contraxit. glacie ſuſtinuit q̃ a beato theobal⸗ do triginta miſſis ↄtinuis liberata Purgatoꝛium nullũ habiturum fi deliter laboꝛanti fratri beatus ber nardus repꝛomiſit. vlij. xxix Purgatoꝛinz graue ſuſtinuit frater qui vt nouos ſoccos reciperet vete xxliij. penitẽtia recipiens f clamauit. O. x.clxxxiij E 3 ———— Tabula exemploꝛum purificationis marie feſto q̃daʒ veuota virgo pulcrã ꝓceſſionẽ vl⸗ pꝛelatus. Puriticationis die beata virgo àn dã cecũ illuminauit.q ↄpoſuerat re ſpõſoꝛiũ aude maria 4.vlij. lviij· Itẽ ibicẽ aliud miraculũ circa icẽ reſponſoꝛiũ. lij· lix. Ppuriticatiõis vie beata virgo cui dã denoto eßo ſe pꝛebuit amplexã dam.. ix.cxxi Vlerens xpᷣm cum lachꝛyimis iohãnes de aluerna in ſilua eũ inuenit. vij. xxxviij. Muietẽ ⁊ ſolitudinẽ ſectantes vult? anim arum ſuarum clarius intuent᷑. ij cv. Ationẽ reddere ꝓ debitis ex⸗ act'anthiocꝰfatuũ ſe eſſe ſimu lauit. ij· ccxlvi. Kkadbodus rex oſtenſa pulchꝛa man ſione a demone in ꝑfidia ſua ꝑ manens repentina moꝛte percuſſus Raptoꝛes caballi libertini eqͥs ſuos ad flumen nullis verberibus potuerũt adaquare. P.ij. Kebellis quere in inobediens Kecidiuantes poſt paſca hoꝛri bili plaga ꝑcutiũtur. ix.clxiiij. Reconciliari fratri.quere in veniaʒ poſtulare Kecreationẽ moderatã etiã religio iß admittere licʒ. jjcxxxi Item ſimile. vlij. Ixxx. Reges tres denotů ſibi regẽ ds e magnifice mirificis muneribus itauerunt ix.cxcij. Regimen animarũ. quere in paſtoꝛ Regulam et ſtatuta ſeruare· quere in ſtatuta. Religionẽ tria ↄfũdũt. ſcz multi⸗ plicatio agroꝝ ſuꝑfluitas editicio⸗ rũ.⁊ laſciuia vocũ. iij. xij. Religionis ingreſſũ ꝓhibentes qᷓ⸗ li pena puniendi ſunt. quere in ſcan dalizare. Keligionis votuʒ quere in votum. Relinquere mũdã q̃re ĩ mundus Relin quere parẽtes.quere in parẽ tes ⁊ in affectus. Keliquias ſcoꝛũ venerandas eẽ docuit dñs qj frumenta ſuꝑ coꝛpus equitij.poſita erxcitsto turbine ꝓie cit. pᷣ. xi. Keliqas patrõi ſui veneratꝰ eß̃s a foꝛnic atione eripitur vij. Ixxiiij Rep̃hẽdens duriꝰ ffem ⁊ nõ pla cans ꝓ cõſueta ſuauitate in cõione amaritudinẽ oꝛis ꝑſenſit iij. xxxv Rep̃henſus ab aliqͥ quidam deuot? frater deuotiſſime ꝓ õmonente oꝛa re conſuenit. ſij. xI Reſiſtere tentationibns quere in Reſtituere nolentes male ablata nec contritione nec confeſſiõe iuuã thr. ix. xxxviij. Reſtituere inuenta bona vir qjdam iuſt? quanta ſolicitudine conatus Keſtituere conceſſa oblitus puer graui purgatoꝛio laceratur nona. centeſimopꝛimo. Reſtituere bona ininſta.quere i bo ha iniuſta Keſurrectionẽ futurã credibilem fa cit martyꝛiuʒ ſancti Arriani.viij. nonageſimonono 3 are·quere Iʒ multi⸗ s editicio; ijhij. bentes 3 ert in ſcan in votum. eimundus. ere in pzrẽ“ erandas eẽ g coipus urbine ꝓie pᷣxi. ratꝰ ep̃s vij.Ixxiiij n2 nõ pla in cõione j xxxv am deuor' onente oꝛa iijxl s qwerein LKA— male ablata feſſiöe iuus ix xxxvi vir qdam ine conaus ixc. blitus pue ratur nohs Tabula exemploꝛum Reuelans tentationem ſu aʒ ſera pion victoꝛ diabolum effugauit.ij. ccxv. Keuelare tentationẽ erubeſcens ru finus grauiſſimam triſtitiam incur rit. vij. xxiũjj. Riluʒ ꝓuocantia verba quidam magnus ſcus crebꝛiꝰ ꝓloquẽs pur gatoꝛiũ graue ſuſtinuit. diſtl.iiij. ex. Jvij. Ridere inſolit rex timoꝛe dei ꝓhi bit' quẽdã ſe arguẽ̃teʒ cõgruẽti exẽ plo infoꝛmauit. ix.ccir. Ridẽs pꝛeſũptuoſe in hoꝛa moꝛtis s virgine maria coꝛripitur. v.cxlij. Kigoꝛe nimio nõnũq; nouitij in monaſterijs ꝑuerſi reddũtur.iiij. lv. Kigoꝛoſi pᷣoꝛis regimen ꝑteſus fra ter dũ ꝓcuraſſʒ ſe ad aliũ deſtinari locũ a Iãcto iohãne baptiſta vt ma neat adhoꝛtatur. vij. lrv. Kigoꝛe oꝛdinis ꝑterrit? apoſtata re ꝓoſuit ſed a matre defũcta abie ctione penarũ inferni ⁊ celeſtis gau dij pꝛohibetur. canentibus angelis in celum deue⸗ hitur. p. lüij. cerdos idigne celebꝛãs hoꝛ ribili vlcere a dño verberatur ij. rxvij. Sacerdotũ vicia qũo palliãda do cuit conſtantin iij. Ixrij. Pacerdos nocte natinitatis ter in⸗ digne celebꝛans coluba deferẽte ſa cramentũ amiſit. vi.viij. Sacerdotis indigne celebꝛãtis ma nplagstur nec curatnr. vi.ix. Sacerdos malꝰhoꝛribili moꝛte ad interna deducitur. ix clxxiiij. ix. lxxxvij Komula din paralifi tribulata Sace rdotes q̃ntũlibz mali ſint effi caciã ſacramenti non pñt minuẽet eſt eis ob res grandes q̃s tractant reuer entia exhibenda. ix.cxci. SBacerdotium quere etiam in miſſa Oꝛdo et Euchariſtia. Bacrainentũ coꝛꝑis dñici quere n Cöõicare. Euchariſtia.. Bacramentũ confirmationis quẽ in Confirmatio. Saluãtur pauci ſed dãnati viſi ſũt tanqᷓ; niues ad inferna decidere. it. S S xxx. Balue regina deuote a p̃dicatoꝛib? decãtatũ marie ſuopere viſuʒ ẽ pla cuiſſe.vij.xlij.ſimile ibidẽ.xliũj Salue regina cãtãtibꝰſoꝛoꝛibꝰ ſata terreq; ſibi ꝑtinentia ceteris tempe ſtate q̃ſis illeſa manſerunt.vij xliiij Sapientiã emẽs a philoſopho rex Periculuʒ ꝓditoꝛie moꝛtis euafit. Bcãdalizati ꝑ pcẽm nr̃m frequẽ ter ꝑ nr̃am pñiam edificantur.ijciij Scandalum ponens ſeni ad luxuri am femina repẽtina moꝛte percuti Scandaliſatus ſecnlaris in letitia antonij congruo exemplo edificat᷑. j.cxxxi Scandaliſatum in ſe egiptiumn fra trem ſenex romanus ratione ſtudet ecdificgre. ij. cxliij. Scandaliſati fratres in repauſatio nẽ eremitarũ iuſta abſtinentia coꝛ⸗ riguntur jcxliiij. Scandalũ ponens ſaluti aĩe p̃poſi tus leodienß citat? ad iudicẽ deum venire compellitur lxxxix Fcandaliſare alios.q̃re in docere. * ———— ⸗——— — Tabula exemploꝛum Scientia arũ ſanctulus caruit ſimplex erat.vix ꝑfecte legere ſciuit. nihilominꝰ mira charitate ac lãcti⸗ tate refulſit. p̃· xlviij. Sciẽtiã omniů linguaruz puer ar mentariꝰ in celj iubtractꝰ citiſſime didicit. p· lvij Bciẽtjã cuinſcã dubij quidã ſenex humilitate meruit quã ſeptuaginta ebd omacdaruz ieiunio non potnit impetrare. i clxix BScientiã philoſophicaʒ andire ne mo niſi ad iniurias patiẽs athenis ſinebatur. ij.ccix. Sciẽtiã ꝑdens ſuperbus ſymon de toꝛnaco hoꝛribili moꝛte percuſſus eſt. v. xcix. Scciẽiiã qͥdã pariſienſis ſtudens ꝑ quendam lapicẽ a demone p̃ſtituʒ adquiſiuit. vi.liij. Scientie ſupꝛa qᷓᷓ vocationem ſu am decebat deditus conuerſus dů feſtinat ep̃atum ſuſpenſus eſt in pa tibulum. vi.liiij Fccientie ſtudiuʒ inchoãs miniſter minoꝛum a franciſco maledicitur. vij. xxx. Sccientie ſue titulos reticens augu ſiinꝰ de iterano cũ eſſʒ doctoꝛ vtri⸗ uſq; iuris cũ ſma alat᷑ritate ↄuerſ⸗ humilioꝛa officia monaſterij aqim pleuit. vij·Ixvij Scientie ſubtiliũ icripturarij curio ſius inſiſtes⁊ ob id ſeip̃m ſeducens ammonetur vt vitas fanctoꝝ patx et martyꝛum triunphos frequenta tet.. Pcientie ſue titulos execratꝰ? humi lis magiſter hẽricꝰ de iouanio poꝛ coꝛhj rectoꝛ efficitur. F.Fe SBcholares bone volũtatis ma tyꝛes a beata virgine reputantur. vi.xcix. Scriptoꝛis digiti poſt viginti annoꝛũ ſepulturã incoꝛrupti perſe⸗ Uerant. vi.c. Bentimentum ſuũ pertinaciter de⸗ fendere.quere in pertinax. Bepelien dus facinoꝛoſus pᷓpofi tus a bufo nibus ꝙᷓ celerrime deuo ratur ix.cviij Bepulcrũ humilis eqͥtij debita vo luit dñs veneratiõe honoꝛari.ÿᷣma. Bepultus in ecẽ̃ia fauſtini marty ris valerius patricius eijci rurſum pꝛecipitur. plxxij Sepolturã in ſterquilinio ꝓpꝛieta⸗ rius gregoꝛio iubẽte ſuſcepit.pÿᷣma. lxxiiij. Sepultura ſacroꝛum locoꝛũ ebꝛi⸗ oſiſacerdotis coꝛpus indignum in dicatur. vij Ixxxvi. Bepultura celebꝛioꝛ non pꝛodeſt ſed ſepe nocet.iuuat autem abiecti⸗ Berapion furtum ſuũ humiliter confitetur? a tentatione diaboli ci tiſſime liberatur. ij.ccxv. Beruũ domini beatus frãciſcus ſe eſſe audiuit quando ſantta cogi⸗ taret loqueretur et faceret.ſeptima. Beruire deo multo ſalubꝛius qir neceſſitate lhccurrit ᷓ; homini qui in articulo moꝛtis non adiunat.ix. cxxv Silentium regulare refrin nolentes capti a barbaris duo mo nachi grandi miraculo ab hoſtiuʒ 1 nnlb Silen chile Glenti toꝛio Filen fagrt ſalu a Bilẽ ſechl verti [8 ſi virg cehl 6 ncs nbul Iyme ihba tut olütuis mu reputantr. vxcix. poſt viginti urupti perſe rinaciter de inax. oroſus ßpoß elerrime deno ix cvij ſtij debita vo onoꝛari. ÿma. uſtini marn eijci rurſum bri inio ꝓpꝛieta cepit. pᷣma. xriiij. locoꝛũj ebꝛi⸗ indignum iu vij Ixxxvi. non pꝛodeſt vtem abiedi ij.v. ſul bumiliter ne diaboli ci jj.ccxv. s fröciſcs o ſandta cogl alubꝛs h .—— sdlAl on ar are refring ris du vo — zb boli manſbꝰ liberantur. iij xxxvij. Bllentinm ſeruãs irat? monachus echilredi ducis pietate pꝛemiatur. Jij. xlvij. Plentio quidã ſãctꝰ ep̃us apurg toꝛio liberatur iiij· lviij Pilentium ↄtinuũ ſeruãs monachꝰ kra grans igne monaſteriũj oꝛatiõe vLxxix. Pil ẽtij fupſticioſus obſernatoꝛ ad ſeculum Fᷣm franciſci pꝛophetiaʒ re ſaln auit. vertitur. vij. xij. ¶ Bymeonis denotionẽ erpiri cu piens frater conradus de offida a virgine maria puerũ ieſj ĩ vlnas ac tepit vij. xxx oij „ Bymoniace ep̃atů tribuens hen ricus impatoꝛ a demo nibꝰ grauit᷑ tribulatur. iiij.I Symoniaci ſacerdotis elemoſynaʒ abbas ſtephanꝰ nullatenus adqui euit accipere. ij xxxvi. Bymonia depꝛanatũ monaſteriuʒ ſanctimonialium beato hieronymo reuelante hoꝛribili ruina coꝛruit. i rrir Bymoniace iohes elemoſynarius nec ꝓ ducentis milibus modijs fru menti? centuʒ octoginta libꝛis au ri panꝑibus erogãcis bigamũ vo luit oꝛdinare. viij. xxxuij. Simplicitas ſancta ep̃i pho om nibꝰ ↄcludenti ↄcluſit iij. lrxiij Singularitate ſua ꝑtinaciſſimq́ dãſenex poſt qͥnquaginta annos qᷓ bus in ereino habitauit miſerabiii ter a demone in puteij pꝛecipitatꝰ. 3jcxij. Singularitatis ſugſticiol anator nũc loquitur ⁊ poſtmoduʒ ad ij Tabula exemploꝛum ex latrone ↄuerſus · dum reuertitur. vñj xij. Bobꝛietas. quere in abſtinentia Bocietas bonoꝛũ theodoꝛũj per neriũ a dꝛacone cui deuoꝛandꝰ da tus erat citiſſime liberauit p. lxxi Bocietate laicarũ puellaruʒ goꝛdi ana lecularis effecta ſeducitur. pꝛi. — rx. Bocioꝛum bonoꝛum pꝛecib? qui⸗ daz ab inferni fere clanſtris libera Bocietate pudice virginis fretꝰrer barbaroꝝ duertitur ⁊ martyꝛij pal ma decoꝛatur 11iij xij Bocietate ſancti ſerapiõis pagani et heretici ad veram fidem conuer tuntur„ij. xxij. Bocietate mala fret? inuenis a be ato iohe apło ↄuerſus peſſimus la tro effectꝰ eſt. iij. lxv Societate ſanctoꝝ viroꝝ qͥdã apo ſtata ſed genere nobilis iunenis ad eremũ renocatur. ix.cxcvi. Bocius maloꝛũ cũ malis licʒ inno cens eſſz moꝛti adiudicatur. nona. cxcij. Societatẽ pꝛauaʒ ſecutus iunenis zuollenſis ab angelo ad maxillã ꝑ⸗ chtitur Societatem ſecularium kugere.q̃re in Fugere. S Botietas jnala quanta mala docz quere in Pocere. Bolem ſtare iuſſit abbas muti⸗ , Solicitudinẽ ſuã pꝛoijtiens ĩ do minũ ſanctꝰ ſanctulꝰ vno pane mul tos oꝑarios ꝑ cõtinnos deceʒ dies ſaciauit. P.lvij. Solicitudinẽ tilioꝛi ſuoꝛum de cõ H „———— W— —— Tabula exemploꝛum mittens omnla ecẽie tribuit⁊ filios miro modo ditauit.cij· Solicitudinẽ ſuam ꝓijclẽs in dñm op̃one cibos fratribꝰimpetrauit.ij. vij. Item ſimile. viij. Bolicitudinẽ ſuam ꝓiicientes I do minuz f̃es in eremo pecunias reci pere recularũt jcxi. Solicit? nimis de futuro ſenex ele moſynas dare neglexit. ſed cruris grauiſuna infirmitate coꝛrigitur.ij Solicitudinem ſuã ꝓijciens ĩ vñm abbas ſtephanꝰ de neceſſarijs con nentui ſufficientiſſime mernit pꝛo⸗ nideri ii. xij. Bolicitudinẽ ſuo coꝛpoꝛi nimiam impẽdens a beata virgine tãdẽ vix potu it pitãti ĩpetrare.q curã ſuã in dñm nõ iactauerit ij. xxxij. Solicitudinem ſuã iactans in dñm ſtus fronto cũj frib? ſuis miraculo ſas eſcas recepit. iij.x. Soliciti qͥdã ff̃es pᷣdicetoꝛes quis eos holpitio reciꝑet ab angelo am monẽtur vt ſolicitudinẽ ſuã in dñz pꝛoijciant. v. cxxiiij. Solicit?ꝓ famulis ſuis pijſſimꝰde? vni lupã in ſolatiũ.alteri ibicẽ in ci boꝛũ diſcretionẽ pꝛouidit.ſeptima. xcix.c. Solicitudineʒ ſuã iactans in dm Iſuardus a coꝛuo doctus eſt quas debeat in eremo radices manduca re ix xlij. Soluere vebita quere in debita. Bönijs imnndis vexatus moy⸗ ſes noluit a nimio laboꝛe quieſcere donec ſomnia illa ceſſarent.ſecũda —————————————————— e Somnolentie ſue reſiſtens fr̃ obedi en s vna node leptẽ coꝛonas ꝓme⸗ ruit in celo. ij. cxvij. Sõnolẽtia grauati ffes cũ bona di cerentur ad vana facti ſũt vigilãtiſ fimi.ij exlvij. Simile. ccxxix. Somnolentia nunq; machetes ab⸗ bas ſub verbo dei.ſed ad verbũ de⸗ tractionis vel ocioſij grauab atur. „4 matutinis audiuit. Talia poſſe pa Sonnolentie ſub hoꝛis nimis idul gens a demone equitatur ⁊ turpis spoſtata efficitur. iij.lix. Somnolentia ſepe factione diabo li ſub diuina laude pꝛocuratur.vi. xrvij.⁊ xxxxiij. Somno pꝛeſſu ſũctũ pachomium palemon ð loco ad locũ arenã poꝛ tare pꝛecepit. vij.lrxxvij. Spectaculis nimiũ deditus iuue nis creb:is ictibus inuiſibili dam manu percutitur. iij. xxxxi. Spũmſanctũ quẽ abnegatõe dei frater fugauerat pñia mediante re⸗ Spũſſẽi mĩa in die pentecoſtes gu lolus infirmariꝰeip̃m iugulans ad ſiiam reſerustur. iij.liuij. půſſanct? ſuꝑ pᷣdicatoꝛes celebꝛa turos capłm ⁊ veni ſce ſpũs ↄcinẽ tes in ſpecie flãme deſcendit.vij. xlij Spũſſcus inuenẽ ad gr̃am recipit quẽ pater et filius de eterna moꝛte Status nõ ſaluat ſed virtꝰ vt pʒ in pafnucio eremita qui fimphoni⸗ aco pꝛimario vici et negotiatoꝛi ſi⸗ „. ij. ccxxvij Somnolentia grauatus miles ſub * nsf obec onas pme⸗ cxi cũ bona di ſüt vigiln Mx. achetes ab d verb de rahabatyr, ij. cerxvij. s miles ſub la poſe pa Jij lvij nimis icl ur z turpis ij. ix. ſone diabo rotur. vi. achomium eren poꝛ vijlrxxi. edits We ſibili ddam jij xMwi⸗ negatõe de nediante re ijcvñj ntecoſtes g iugulans à0 iij liij toꝛes celebu e ſps pycn endit vi ri gram rebpi 1 Tabula exemploꝛum Status altitudo nõdũ beatũ anto niũ ad menſurã coꝛiarij potuit ſub⸗ leuare iij· lviij Statu m atrimoniali collligati eu chariſtus ⁊ maria duobus ſenib? patribus a domino meritis pꝛepo nuntur j cxcij Btatu ſecularẽ virũ demon magis Fᷓ abbatẽ iohem expauit ij. ccxix Statuta oꝛdinis ſcrupuloſe en ſtodiẽs meruit vt mice panis ĩ mar garitas mutarentur Sratuta oꝛdinis in infirmitate ſer nans regularem diſciplinã non mi Statuta aſſiipti oꝛdinis ſui achas puer ignoꝛanter infringens pene vſq; ad moꝛtem anxiatur. vlvi. Statuta oꝛdinis filia viẽnenſis co mitis etiã in ſeculo violenter deten ta ſeruauit v. Ixvi. Btatutoꝛũ regularium negligens obſeruatoꝛ.quia acuz non habuit abbas fieri non potuit. vi.lix. Statuta oꝛdinis ne intringeret in⸗ firmus frater oꝛauit? aſſata perdix reuiuicens auolauit. vij. lxij Stephanꝰ quidẽ moꝛiturus gra niſſime anxiatur. ij. ccxlviij Stephani fe to quidã ſolennis ma giſter ↄuertitur audiens qj vidit ce los apertos vij. xlvij Stigmata vulnerũ xp̃i ĩ ſuo coꝛ poꝛe ſeus franciſcꝰrecepit vij. xxi. Studiũ vninerſale ſanct? benedi Aus ꝓpter conſtudentiij inſolentias dereliquit. F.xir. Srnodioſus antonins qui fletũ cõ bãctionis nõ oꝛnatuin verboꝛuʒ in Bupbiens de virtutib? ſuis mo oſſerere. lectione queſiuit audiuit dimiſſa ſi bieſſe peccata plrx. Studiũ ſcĩe bononie inchoans mi niſter de oꝛdine ſẽi franciſci a frãci ſco maledicit᷑ ⁊ ignea atʒ ſulphurea gutta cũ lecto perfoꝛatur ⁊ ad infe ros dep oꝛtatur. vij·xxx. Studio vano et lyllogiſtico nimis intentus infernali cappa eſt graua⸗ tus. viij. Ixv. Suffragia ſolita omittens edmũ dus ꝑ ſanctũ iohãnem ferulã manu tenentẽ terretur. viij. vij. Suffragia ſolita negligẽs thomas ab amplexu marie repellitur.decia ſeptimo. Suffragijs defůctis ſubuenire.q̃re in Pefunctus Superbus ⁊ blaſphemus clericꝰ fulgureo enſe percutitur.eo ꝙʒ dixit kalſam eſſe ſententiam. Pis qjſe hu miliat exaltabitur E. liat e p xcvij Sꝑbũ monachuz demon ad luxu rie baratꝝ pꝓiecit clamans O mo⸗ nache monache K. ij. na chus annonã celeſtẽ amiſit. ij.iij. Bupꝑb' iuuenis increpanti ſe ſenio ri ſuꝑbe reſpondit. ij. ccxxxvi. Supbus frater qũo demonũ facti⸗ one ⁊ illuſiõe in angeloꝛůũ ſe foꝛmã trãſfoꝛmãtiũ decipitur iiij. xxi. Supꝑbus et ſcientia inflatus ſymon de toꝛnaco hoꝛribili plaga percuti tur? omnni ſcientia ſpoliatur.qͥnta. — FeCiT. Supꝑbus demon nec deũ dñm ſuuz rec ognoſcere.nec ſe peccatoꝛẽ valz — v. cxxxvx. Superbꝰdemon oĩa ſe ĩ remiſionẽ A apoſtatanit. peẽoꝛi facere velle confitetur ſ bu miliare dicit ſe non poſſe vi.xxiij Bupbla tentat? nobilis ſubulcus liffarcus viſis moꝛtuoꝝ ketidis ſe⸗ pulcris liberatur vi. xxvij Bupbũ caſtũj diabolus ſe dicit non timere vi·Txviij Bupꝑbꝰ helias vicariꝰ oꝛdinis ſqẽti franciſci angeluʒ fugauit ⁊ tandem Pij xij. Puperbie ſpiriru miles conuerſus etiaʒ in ipſa abiectiõe tentatur.vij. Supbꝰ laicꝰ qui p̃ſbꝛos ⁊ clericos ceu coquinarios deſpiciebatĩ eter num damnnatur. vij. lxix. Supꝑbꝰ monachꝰ ſup ardentes car bones ambulans a demone decipi tur. obſicet᷑ flamis inijcit᷑.vij. lxxxix. Pupꝑbꝰiunenis in aurea ſella? pha leris equitans ſuꝑ omne cadauer ĩ naribꝰ angeli fetet. Puperbus eremita dãnatur ⁊ hu milis latro ad regna celeſtia pꝛoue hitur. ix. cxcix. Supbia in veſtitn quere ĩ Veſtis. Suſpicionẽ malã quidã intirmꝰ ſenex grandi miraculo expiauit. ij. Aus feininei illecebꝛa quidã monach? irretitus pꝛopꝛiam ſoꝛoꝛem conſtupꝛare tentauit. vij. lrxxi Tadꝰ illicitus q̃re in Todomia. Tarſilla amnita gregoꝛij ꝙᷓ; felici iti nere dño deducente ad celeſtia re⸗ gna meauit. P.xv. Buſpicio mala quere in iudicinʒ te Aaxillis ludere. quere in ludere. bula exemploꝛum Te deñ deuotius decanturi ãgeli ſancti mirabilitꝓcuraruntãij xviij. Tediũ mentis angelꝰ dñi docuit ntonium laboꝛe manunz perare „„ ij.cxiij. Temere indicare quere in iudica re. Tentatus carnis delectationib?ꝰ ſanctus benedictus vepꝛiũ lacerati one ſanatur. P.xx. Tentat? tribulatiõibꝰ ſanctꝰ quidã noie ſpes q̃ntũ a dño dilectus erat miracula circa moꝛteʒ eius exhibi ta ꝓdiderunt. i Tentatus et tribulatꝰparaliſi ſerun lus concinentibꝰ angelis ad celum recipitur. Pelij⸗ Tentata et tribulata paraliſiq̃dam noĩe romula gloſa leta q; moꝛte ranentibus ſẽoꝛum choꝛis ad celuʒ eſt deducta. P.liij. Tentatus infirmitste comes geris ſerenitatem necnon ⁊ totius coꝛpo nis ſui ſanitatem poſt moꝛtem rece⸗ Tentatus infirmitateſenex ſuſpitio nẽ malam de ſe habitam grandi mi raculo poſt moꝛtein expiauit. j. Tentatione luxurie videns ſe pꝛofi cere quidã ſanctꝰfrater noluit ab es liberari. Tentat? luxuria moyſes abbag beg to Iidoꝛo abbate oꝛãte multitudi nẽ angeloꝛũ ad ſe innãdi paratam conpert.. j xrri. Tentatns iuxuria negligens frater nõ potuit or̃one ſenis iunari.ꝙ ip̃e ſeip̃m iunare neglexit. ij. xxij. Fentatis a demonibus fratribus 6 — ——————————— qwli qwliu n po tes fft⸗ Zentat veſe det Jentat bzsp glios a Tenta c viri S no a iůde — — mit. en helen phon man n nmäget Miij poij dni doc zluperne Mecxiij. e in iudica ectationib⸗ 10 laceruti p. mit' quict ilecus erat ius erhibi Pxlix. aliſi ſern ad celum Blij. iſi q̃dam q;moꝛte 5 20 celuz mes geris ius coꝛpo em rece⸗ prij ex ſupitio grandimi iauit. V. INVh ens le pꝛofi olit ob es abbas be e multiwc ponn jmi gens frul⸗ Tabulaexemploꝛum quoſdẽ rigide tentatoꝛeʒ reppuliſe quoſdam vero adquieuiſſe pacho miꝰ pater audinit. ij xliiij Tentationes varias demonũ oꝛan tes fr̃es incurrerũt. ij. rlix Pentat? luxuria annoſus paſco lee ne ſe denoꝛandũ expoſuit.ij Ixviij. Tentatus infirmitate beniamin ab bas ſp gratias egit.et ipſe ĩfirinioꝛ alios ab intirmitate curauit.ſecũda Tentatus luxuria moyſes ethyops ꝙᷓ viriliter reſtitit. ij.lxxxiij. Tentati o luxurie non niſ tertio an no añ moꝛtẽ ſuã abſtinẽtiſſimũ ena griũ vereliquit. ijh Tentatus luxuria ſenex omnes di itos manus exurens ardoꝛem nõ Tentationibꝰ monachũ ad lapſuz ipellens demon a pꝛincipe ſuo mul to honoꝛe ⁊ laude pꝛe ceteris affic tur?⁊ magnifice coꝛonatur ij. evij. Tentatio luxurie plus diuino auxi lio ꝙᷓ; noſtro laboꝛe denincitur ſe⸗ cunda.cx. Tentatiis lururia a femina frater q dam oꝛatione fuſa ſubito rapitur ⁊ ad flamen liber a tentatione locat᷑. ijclo Tentationibꝰ ⁊ tribulationibꝰ niſi conculcatus fuerit homo nõ pote rit eſſe monachus. ijclxi. Tentatũ fratrẽ ſẽi patres ad ecẽia ductũ aqua ꝑfuderunt? pꝛo eo oꝛa Tentat? diuerſis tribulationibus qdã ſcus vir ad celi palacia cõmea Tentaturũ ſ̃es demonẽ machari? ij lxxxvi. ij. clxxriij. vidit indutũ veſte linea ampullis pluribꝰ plena 1iij. clxxxx. Tentatione ⁊ tribulatiõe monachi carere non pñt. ij. ccvi. Tentationibus et tribulatiõibꝰcele ſtẽ poꝛtã intrare merebimur.ij.ccix Tentãt᷑ aduer boni ⁊ mali frequen ter iniqᷓ felicitate fruũtunr ij.ccx. Tentatus ⁊ tribulatꝰa fratribꝰ aba kyꝛꝰ ab alijs tentationibꝰ liber effi citur. ij. ccxli. Tentatus? tribulatꝰ infirmitate ca pitis ꝑ cõionem coꝛpoꝛis xp̃i miro modo liberatur ij. xxviij Tentat᷑ multipliciter ſeus thomas de aquino oꝛdinẽ exire. v. xxvij. Tẽtatꝰſpil foꝛnicatiõis guido ſepul te feĩe fetidiſſima carne facjeʒ ⁊ na res confricauit. v.lxxviij Zentati virgo ⁊ monachꝰ ciſterciꝭ ſis oꝛdinis ꝑ paſſum xpᷣm liberant᷑. & N. cxxx.?.cxxxi Ventatꝰſupbia nobilis ſubulcus liß fardꝰ viſis moꝛtuoꝛũ ſepulcris libe ratur. i.xxvij. Tentatꝰ infirmitate ↄuerſus miles ſpem ſalutis accepit vi.Ixxxi Tentatꝰ ſpũ meroꝛis ⁊ blaſphemie rufinꝰ ↄſilio franciſci liberatur et a dño mirabiliter ↄſfolatur · vij.xxiiij. Tentantem ſe demonẽ carnalibus verbis důſtannꝰ ignita tenella per nares appꝛehendit. viij.p̃. Tentare ſe diuerſimode tratres ᷣm locoꝛq exigentiam diabolus pꝛofi⸗ tetur viij.xiij Tentatus mirabiliter a demonibꝰ penitẽs ſub vna nocte q̃ttuoꝛ coꝛo nas ꝓmeruit. ix.clxvij Tentatus foꝛtiter monach⸗ quadã nocte coꝛonã gle meruit Tabula exemploꝛum ix.cci Lentationibꝰ ciuitatis integre vnꝰ demon ſufficit. ſed ad eremitaʒ mul n demones vix ſufficiũt. ix. ccl⸗ Fentatꝰ ſeptẽ ↄtinuis annis qͥdam papa tanqẽ in foꝛnicationẽ labit᷑ h mirabilit᷑ ad pñiaʒ reuocat ix. cciiij Tentatio blalpbeinie. quere in blaſ phemia Tentatiões reuelare. quere in reue lare- Tpis ꝑditionẽ dãnate anime ma xime deploꝛabũt. ix.lexxix. Tẽpꝰ inutiliter expendẽ diuerſis lu ſibus quere in lucere. Zeſiis fallus amiſſo naſo coꝛrigi dr. iij xxix. Teſtes falſi inſto dei iudicio ĩ hoc mũda plagantur. iij. Ixvij. Teſtamẽtũ retinẽs nec vt debuit exequẽs hoꝛrenda ſatis moꝛte ꝑcu titur. v.cxxi. Teſtamẽti executoꝛes multas occa ſiones retinendi bona iniuſta acci piunt ꝓpter q ⁊ facilit a demonibꝰ capiuntur. x. xxij. Fimoratꝰ ep̃s tꝑe q̃rũcunq; tem peſtatũ ad ecẽiam fugit ⁊ or̃onib? mĩam poſtulauit. ⸗ ij. iij Limẽs deũ diaconꝰ in luxuriam la pſus euãgeliuz non audet legere qᷓ⸗ gpter ad epiſcopatum meruit pꝛo⸗ monueri homas de aquino ↄuerſus a ffi⸗ bus ſuis inultis ꝑſecutionibus fati gatur. vxxvij. Toꝛneamentis dediti mirabiliter⁊ hoꝛribiliter a deò plagantur v.c. Toꝛneamnentis dedit? miles miſera biliter poſt moꝛtez a demonibꝰ ar —.——————— —. tẽ in ſidere videtur. Loꝛneamentis deditus miles vul« ner atur imnoꝛit᷑ iniernali eqͥ pꝰ moꝛ v. cij. Loꝛnesmentis dedit? miles oblel ſam a demonio liberauit.⁊ ꝑ eũdeʒ demonẽ multis clar? viũoꝛijs effe ̃us tancẽ ſeculũ ex integro reliqᷓt ⁊ xp̃o militauit. Prãditoꝛ poſt moꝛtẽ ſepult? ab infernalibꝰ canib?ꝰ laceratur.v.xv. Tribulatõe ĩ? nullo alio reme dio grecus adoleſcens a tentatiõe foꝛnicatiõis liberari potuit.ſecũda Ixv. ribulatione perdens regulẽ ſuaʒ manib? laboꝛare docetur ij.cxxvi Tribulari in pñti vita mauritiꝰ im peratoꝛ malnit ᷓ in futura vita pu niri. ii Tribulatꝰ a pꝛelatis ſuis qͥdam de⸗ notus frater canẽtibꝰ angelis. Sau den t in celis mirifice ↄſolatur.v.ix. Tribulatiões maximas pᷣmitiui fra tres ſancti franciſci in varijs locis pertulerũt vij. p̃ Tribulationes ců gaudio ꝑferens m franciſcum perfectam letitiam habet. vij Txxvi Tribulationibus? inkirmitatibus ſãctus franciſcus ad vitam inueſtie batur eternam. vij. xxix. Tribulatus vehemẽter iohes de al Uerns de ſubtractione diuine ꝓſola tionis a vño viſitatur. vij. xxxviij Tribulatiões xp̃ianis expedire exẽ lo ſuo docuerunt ſepteʒ fres qͥ ma uerunt paſſiõib? ſéoꝝ cõicare ꝙᷓ in pace de iicentia unꝑatoꝛis xp̃o ſer hire. N iij.cij. ————————————————————— . ————— man ſmun Dene Un ies jn niun hnd'n deſeritu Ueniit ens dei oſcylũt enin culpan lichꝰer vel. les vul⸗ p'mo ecij. les oblel ꝑ eũcez oꝛijs effe gro reliqt virxv. ſepult?ab tur.vxxr. alio reme tentstiõe vit.ſecũda v. guld ſuaz ij.cxxx writi'im a vita pu lij. xxv dam de⸗ elis.Gau latwr.vix. wirivi ira arijs locis vijb io ꝑlerens m letitam vij xpi rmitatibus umn inweſte vij mi iohes de el inine 2ſob vjxn⸗ erpeche Tabulaexemploꝛum Tribulakiões q̃ntas ⁊ pꝛeſſuras ſẽi martyꝛes in ꝑſecutionibꝰ ꝑtulerũt. viij. cvij ·et in lequentibus. Pribulatiõis amoꝛe mulier q̃dam mitioꝛẽ eremũ cũ maioꝛi conſolati⸗ one o blatã reſpuit. viij.cxviij. Zribulationib?? tentariõibꝰ feia ĩ ſpũ ali vita ꝑfecta laceſſit᷑ iinꝰꝑfẽis de ſua qͥete gaudentibꝰ. ix.ecij. Pribulatio quere in tentatio. Prinitatis myſteriũ hũana rõne non poſſe compꝛehendi puer augu ſtinũ docet q paruo cocleari in par nam foſſam totum mare nitebatur infundere vvv. xcvij. Triſtiſſinũ fr̃fem beat? bernardꝰ or̃one ſua ſubita? ꝑſeueranti letitia Ana gloꝛia quere in gloꝛia et ſuperbia. Venatiõibꝰ expendens tẽp'mon ſtruoſů filiũ accepit..cvi. Vendidit ꝓphanꝰ mercatoꝛ ðᷣmo ni aĩam ſuã a quo raptus eſt in in⸗ fernum.„.pttvi. Vendere quere in mercatoꝛ. Veniã ab inuido fre abbas mo tues pᷣmꝰ poſtulauit. j. liij. Veniam non poſtulans de erroꝛe ſanct? monialiuʒ confeſſoꝛ a maria deſeritur iij rlir Veniã non poſtulans neq; ſatiſfaci ens de interẽpto poꝛcello ſacerdos oſculũ dulciſſimi ieſu pdidit.iij.lv. Veniam poſtulare quere etiam in culpam agnoſcere.. Venialla peẽa nimiũ curans mo nachꝰ erroꝛe ſeducitur. lij.ſi. Verherare clericuʒ licz ſi nos la⸗ ciue oſculari voluerit v. lxxxv Verbũ dei audire rẽnnens theo voꝛꝰ dꝛacone inlernali moꝛiturus terretur. p Irvi. Flerbo dei denotius refecti ſancti ſen es pulmentum edere neglexerũt Verbů dei innicẽ loquẽtibꝰ ffibus angeli ſe imiſcuerüt. j xlv. Verbũ dei etiã obliuioni traditum animam per quam tranſit purioꝛeʒ reddit. ij.Ixi. Verbij vei audiẽs moyſes ethiops mirabiliter conuertitur.⁊ de ſeuo la trone ſeruus xp̃i manlſuetus efficit. ij-lrxxi. Verbũ deia udientes fres doꝛmita rũt qui ad vana audienda vigilãtiſ ſimi erant. j. cxlvij. fimile. ccxxix. Verbů dei audiens pccoꝛ a demo nibꝰ ad ectiam ductus ab angelis rurſum educitur j clxxxvxij. Verbuz dei audiens machetes ab bas nijqᷓ; doꝛmitat ſed ad verbum detractionis ſomnolentia grauaba tur. j ccxxviij. Verbo dei puer albertus conuertit᷑ „vlv j. Verba dei franciſcꝰ⁊ ſui colloquen tes viderunt xß̃en ĩ ſpecie p ulcri in uenis ⁊ in extafim rapti ſũt.vij. xxij. Verbuz dei loquente franciſco ad menſã ſedente cum ſancta clara in ertaſim rapitur cum omnibus aſſi dentibus. vvvij vviij Verbũ dei ab antonio pꝛedicatum heretici conteinnũt.ſed piſces aqua rum cum deſiderio recipiunt Jij. Verbů del audiens doctoꝛ moneta iolẽtiſſunꝰ atz xuerſiſſi? ↄuertitur. 5 3 3 1 3 5 x Tabula exemploꝛum et plures ſuo exemplo ad cõuerſio n m incitanit. vn· xlvij Verbo dei quidã ſolẽnis mg̃ ↄuer ttr ⁊ oꝛdinem pꝛedicatoꝛuʒ ingre dirur. ij viij Nerbo dei illo ſcʒ ſubter te ſternet tinea.qdã inſolens inuenis ad pᷣdi cato⁊j oꝛdinẽ ĩtrãdũ ↄnertit᷑.vj.. Tlerbuz dei audiens meritis wich manni meretrix ↄuertitur ⁊ a pena pur gatoꝛij liberatur Flerbũ dei pꝛedicaturus důſtãnus in die aſcenſionis ab angelis ad ce leſte palatiumn inuitarꝰ venire recu⸗ Nerbũ dei edmũdꝰ legẽs in ſcholis ſauit. pariſiẽſibꝰ audiẽtes ad fletũ cõmo nit ⁊ plures ad ingreſſum religiõis incitauit. vij.viij Verbů dei a beato vincentio audi re volentes ab infernalibꝰ equisſ ꝑ territi ſunt. iij· xix. Verbũ hoc diuine ſcripture ꝙ adã nõgẽtoꝛuz triginta annoꝝ obijt au diẽs guerricꝰ ↄuertitur. vij.xlix. Verbũ dei audiẽs peccatoꝛ lachꝛy mis madet q̃rum vna ſuꝑg cathenã pccoꝛli eius decidens ip̃aʒ viſa ẽ di rupiſſe rrxxix Berbũ illud auciens in ſcholis di liges dñm deũ. ↄuertitur ix. xlv. Perbů dei libenter audiẽs virgo q5 dãmilitẽ ſe ſtupꝛare volentẽ pcib? ſubmerſit.⁊ pꝛecibꝰ reniuere impe trauit. Jx. cex. Verbů dei audire rẽnnens ꝑuerſus hõ vt crucifixi imago aures clan⸗ derer ad voces ꝓ eo oꝛãtium poſt moꝛtẽ ꝓmeruit. ix.ccxi Veꝛbũ dei audiens vſurarius repẽ te connertitur. macharij ꝑcutitur a ſacerdote gen⸗ tili quẽ dulcib? verbis macharius conuertit. jlvi Verba iocoſa ꝓkerre ſolitus graui ter pꝰ moꝛtẽ inde pnnitur. iiij· lwij. Verbů detractationis quere in De tractio. Verhum ocioſũ. quere in ocioſus. Verecũdus ammon cuz crura nu vare fiumen tranſitur? erubeſcẽt ab „5 angelo trſpoꝛtatur. j xvij. Vlereclidia mals pcẽa in cõfeſſione celare. Duere in confeſſio. Veſtimẽta humilia deferens ſan ctus equitiꝰ qᷓ; altam ſedẽ honoꝛis apnd dñm retentauerit. px. Neſtiuz oꝛnatu ſuꝑb? ⁊ luxurioſus cum amaſia ſua igne crematus inte genimenta humilia arſeniꝰ quon damn romanus ſenatoꝛ 37— Veſtiti hůjiliter duo macharij ditiſ ſimũ tribunũ ꝑ hũilẽ habitũ ad cõ temptũ mũdi ꝑduxerunt. j. cciij. Veſtẽ humilez fruſtradꝰ abbas qn t dilexit. ij xii. Veſtes pꝛecioſe cuiuſdã abbatis p? moꝛtẽ eiꝰ igm viſe ſunt hoꝛribiliter ſintillare. iij xlij. Veſtibus humilibꝰ induti frequent᷑ pꝛecioſis virtutibus intus oꝛnant᷑. Veſtibus pꝛecioſis ſupfine freta co mitiſa cainpanie defunda miſeri. me ſpoliatur. vi. eiij crioſitateʒ faceto locibꝛio rex in monachos ſtrictos calcios Terbis duris exigentibꝰ diſcipul? Um nniii ſacerdote gen ls macharihs ſolitus grui nitur. iülwij is qxere in de re in ocioſus. ncoz ran erubeſcite 4 ipi. in cöfeſſione feſſio. deferens in ſecẽ honoꝛis rit. p loxurioſus trematus inte pxciij arſeni' quol oꝛ delerebati r macharij dit habitũ adi rnt. ijccih . oz abbars nt boꝛribilu inout. s intus or nbnnin Tabula poꝛrante irriſit. i xrxiij. Qeſtinentoꝛũ laſciuiã quidaʒ nobi lis ſarracenꝰ in xp̃ianis nõ ĩmerito repꝛehendit. vi.xxxv. Neſtimentoꝝ laſciuiaʒ deridentes vᷣmões ſupꝑ defluẽtẽ pompatice fim bꝛiã tãqᷓ; q̃drigã conſederunt.vi.l. Veſtiũ oꝛnatu feĩa ðᷣlectata moꝛitu ra calcios roſtratos fieri pᷣcepit et defũñ ta terribiliẽ᷑ apparuit.vi.xciiij. Vleſtẽ aſperã ⁊ durã exhoꝛrẽs qdã nouin? in oꝛdine ſẽi frãciſci ſplendi dis veſtibꝰ vidit indutos fr̃es ⁊ cõ ſolat?eſt vij. rixr Vleſtib?pompaticis? cõuiuijs nimi um ded itus poſt moꝛtẽ iudici con dẽnãdus ꝑpetuo pñtatur.vij. Ixxxij Veſtij aſpitatẽ mater edmundi fili os docnit. quib? ſtudentibꝰ cilicio la tranſmittebat. viij.iij. Veſtibus pompaticis induta ſoꝛoꝛ beati bernardi ab andrea fr̃e ſuo ſtercꝰ inuolutũ nominat viij· xxv Veſtimento p̃cioſo tectus iohes ele moſynariꝰlachꝛymoſis lamentatõi bꝰ totã noctẽ ĩſõnẽ ducit. vijj. xxxvi VMeſtiũ oꝛnatu alios ad geccanduʒ inducens feĩa nifi beatã virginẽ ad nocaſſʒ viua a demonibus ad infer nñ raperetur. ix. cvij. Veſtiũ oꝛnatu niniũ vᷣlectata puel la moꝛitura optimis veſtib ꝰſe ĩduit dicẽs.veni o diabole ſuſcipe tu ani mã meam. x. cxij. Vleſtiũ oꝛnatũ deꝰ maxime in feis odit.punit grauiter · damnat eter⸗ gaiter Weſtitus curioſus et vanꝰ oꝛnatus plures damnat ꝙᷓ ſint demones in inferno vamusti. ipcl⸗ n conſecrauit. exremploꝛum eſtiũj oꝛnatn nimiũ dedita feĩa qᷓ hoꝛribiliter filio apparuit ꝙq; iuſte dãnata ſit. ix.cli.et.clij. leſtibꝰ pᷣcioſis indutũ pauꝑculam matrẽ ſuã quidaʒ ep̃us pariſienfis noluit recognoſcere ſed in humili veſtimento cognouit. ix. clv. Vitã eternaz eſſe gemnadiꝑ an gelu dñi edocetur. ix. cxxiiij Vindictã cogitans iratꝰ fr̃ ingreſ ſů diabolo ad mõaſteriũ ſẽi trãciſci p̃buit. vij· xxi. indictã petẽs fieri in euz q ſibi fe cit iniuriã nepos iohãnis elemoly narij hoc impetrauit vt gr̃aʒ maio rem acciperet viij · vxxv Aindictã dimittẽ quere in dimitẽ. Slirga ꝑcuſſus monachꝰ qᷓ ĩ õœo ne ſtare nõ valuit emeudatur.pᷣma. Virga ꝑcuſſa feia a beato edmũdo sb omni foꝛnicationis tentatione liberatur ij.v. Airginis domũ ſpoliare non va lens mucius latro ↄuertitur ij x. Mirginitatis amatoꝛ ãmon ſponſã ſuã conuertit.. Mirginenz coꝛpus edilfride regine qntis pꝛinilegijs poſt moꝛtez p̃uen theſt. ij.iiij. Virgo quedam qᷓ poſt virginitatis vot foꝛnicari noluit militi ſaluteʒz anime impetrauit iiij. viij Vlirgo quedam ne a duobꝰlaſciuis ihuenibus ſtupꝛaretur ab angelis cuſtoditur.„iiij.xi. Mirgo luceya immolata ſua caſtita te auceyã regem barbaroꝛũ ad fidẽ ↄuertit.⁊ vna cum eo rome martyꝛi *. ℳ —————————4 r— ——— —— — ————————— Tabula exremploꝛum Wirgo pudiciſſima ãgadriſma pul critudinẽ ſuũ in defoꝛmitatez petijt tranſinutari.„liij Txx. Wirginẽ ne ſtupꝛaretur defendens baſilides ſubito ad fidem conuerti tur. Virgo anctiſſima iakelina in viri⸗ li habitu patriaz fugit ſiccius pedi bꝰ more tranſijt ⁊ mirabilẽ vitã du Airginitatẽ ſuq filia viẽnẽſis comi tis inuitis omnibꝰ ↄgnatis ſuis in⸗ niolatõ ſtryauit. vlxxi Virginea caro ſancti theodulphi imperatoꝛis ↄſãguinei incoꝛrupta poſt multos annos in treueri repe ritur. V. cvl Vhrgo q̃dã generoſa dů vi tentatio nis victa ad peccandũ ſurgeret an dit a xp̃o. e diligas qui ſum foꝛ moſus.„v.cTxx. Virgo quedã mirab iles ꝑſecutiões demonis ob amoꝛem virginitatis ſuſtinuit. 6 vi.xviij. Virginitatẽ hñtez ſed ſuꝑbũ diabo lus nõ timuit. vi. xxviij. Virginitas marie triplici lilio de⸗ daratur. vij. xxxij. Vlirgo q̃daz pudiciſſima vſq; aceo viroꝛũj aſpectus vitabat. vt etiaʒ a ando martino videri noluerit.vij. Vlirginitatis votů faciens ſẽus ed⸗ mundus virginem mariã anulo au reo ſubarrauit. viij. v. Vlirginitatem ſolicite ſerusturꝰbea tus vincentius iunante maria inſi⸗ dias diaboli declinanit. viij xx. Vlirgo vincentiꝰ a femina adamat? imedio fme nõẽ eſtuatꝰ vijxxi. sd altare ↄfugit. Virginitatis ſue inſidias ſuſtinens bernardus clamauit latrões latro⸗ nes. viij· xxiij. Virgiuitatis tuende gr̃a feĩe q̃dam leodienſis dioceſis in rapaciſſimos flunios ſeip̃as pꝛecipitarunt. viij. 5 Virginitatẽ ſanctarũ virginũ upis ch ione ⁊ hirene mira dignatiõe do minꝰ defendit. viij.c. Virginnz ineſtimabilis gloꝛia ſcis iuliano? baſiliſſe oſtenditur.viij ci. Virginitatẽ ſuã dño ꝓſecrare volẽs ſea phara multas ꝑſecutiones a pa tre ſuſtinuit. vlij.cl. Virgo qdam ne perderet pudoꝛem Virginitas ⁊ ſapiẽtia in ſpecie vir pinũ— nszanzeno apparue runt ſe t ſecũ habitare petentes x xx. Virgo captiua pᷣcib? dños ſuòs ſa nãs cũ hõꝛe.ad ꝓpa remittit᷑ix. xxi. Virginis euſtochij ꝓpoſituzʒ caſtita tis itringẽ cupiẽs q̃dã matrona ro mana ꝑ vanů cultũ terribiliter ꝓla gatur ix. xvij Virginitatẽ ſuaz ne ꝑderet iuuenis cdã dentibꝰ abciſã linguã in facieʒ meretricis expuit.. xviij. Virginitatis ſue periculum expaue ſcens helias feĩarũ regimẽ fugiens declinauit.ſed ab angelis eunuchi ſatus redire pᷣcipitur. ix. xix. Virgines duo ſcz iuuenis ⁊ adole ſcẽtula mf̃imonio iundi⁊ in virgg nitate mãſerũt ſtabiles.⁊ poſt moꝛ tez licz ſeiunci eſſent ſepulti in vno monvmento inueniuntur. ix xx. Pirgo qdã virtute nobilioꝛ ꝙᷓ ge nere a ſigiſmũdo in ſpõſũ ad ditare n Sſuſinens roks latro⸗ afeie qcam paciſſimos amnt. vi r irginũ upiz gnatie do vijc s gloꝛia ſis ditur vñci ecrare volis tiones apꝛ vliſd. tpudoꝛen x.xii ecie vir pPre tes Ir⸗v. os ſuos ſa tiit ix. xxi. tuz coſtita natrona ro biliter ple eret ivuenis vã in facieʒ ix. xwij um erpae m kugiens lis eunchl irnr. nis? acol gus in ſpeculũ exemploꝛuʒ ex diuer pꝛeſſoꝛia arte iam duqum longe lateq; ꝑ oꝛbeʒ diffuſa. multiplicatis libꝛis quarũcũq; fere materiarũ frequenter ammiratus ſů qua ex re e kactuz ſit vt nullus vnqᷓ hac arte in⸗ Rignis libꝛũ aliquem in luceʒ pꝛotu lerit qui ex pluribꝰ diuerſoꝛũ audo I rum opuſculis in vnum ꝓgeſta exẽ pla ↄtineret.pꝛeſertim cum fere om ne hominũ ampliſſimuz genus ad rerum geſtarum cognitiones vehe mẽtius aſpiret.nihilq; ſit qð huma nũ animũ abundantiꝰefficacius q; ad imitationẽ ꝓuocent ꝙᷓ; gloꝛioſa facta maioꝛum Muãobꝛem vt teſta tur Valerius maximꝰ.ↄſules roma ni.⁊ hi qui romane reipublice pꝛo⸗ deſſe conati ſůt.vt nedum ephebaʒ adoleſcentum etatẽ · verum etiã om niuz ſtudia ad melioꝛa pꝛoueherẽt lege ſanxerunt quatinꝰ cantoꝛes in conuiuijs pꝛeclara pꝛecedentiuʒ pa trum facta ingenijs vatum carmini bus comßhenſa ↄcinerent. Et hoc apud ethnicos.apud iudeos auteʒ parili voto.ſed diſſimili tide vir cla riſſimus Pathatias cuz moꝛtuꝰ le eto decũberet congeſtis in vnũ tili s vt eoꝛnʒ audaces animos ad foꝛ titer bellandum pꝛo patrijs legib? concitaret pᷣcedentiumn patrum ge⸗ ſta ↄmemoꝛãs ait. ementote ope rum patruz que fecerunt in genera tionibꝰ ſuis ⁊ accipieris gloꝛiã ma⸗ gnam? nomen eternum. Sic Joſue ſic gedeon.ſic foꝛtiſſimus vᷣucij Wa ſis libꝛis in vnij laboꝛioſe collectuz nqᷓ te flecte paululũj e chabeus cum vellent ſin guli militũ ſuoꝛum ſpũs fiducia vacillante ꝑter ritos in pꝛelium animare.in concio nẽ citatis bellaturis foꝛtiſſime acta maioꝛũ recitarijt. Dõ fiebat vt nec fragoꝛ armoꝝ. nec citans ad belluz terribilis tuba. nec rubẽs in ſangui ne crudelioꝛ haſta.ita pꝛonocatos ſocios deterreret cn potius incita⸗ tis animis non ſolum homines ſed ⁊ beſtias ferociſſimas? muros fer reos parati eſſent penetrare Ne igi tur xp̃lana gens ⁊ totiꝰ humani ge neris illuſtrioꝛ poꝛtio hac tam fru⸗ ctuoſa re ſola careret.hoꝛũ inſigniũ viroꝛũ tramites inſequens vtile du xi ex diuerſis patrum hiſtoꝛijs pari ter et exemploꝛũ libꝛis vnũj quẽdaʒ libꝝ colligere ꝑ quem legenti ani mi non ſolum rerum geſtaruz diuer fitate delectarentur ⁊ ſmi opificis ĩ ſuis ſanctis mirarẽtur effectus.ſed etiaʒ pꝛeclaris et gloꝛia dignis ope ribus incitarentur ad pꝛobitatem. Et hunc libꝛmn non ab re vt arbi troꝛ Speculum exemploꝛuʒ ſtatui nominare.eo ꝙ facile quicũq; in eo legere contenderit tanqᷓ; in puniſſi⸗ mo ſpeculo aut decoꝛeʒ ſuũ poterit aut defoꝛmntatez ↄſpicere. Tunc cer te cum ſe aut fimilem viderit patri⸗ bus qui in hoc ſpeculo ob virtutuʒ inſignia dignis laudibus extollun tur.aut certe eoꝛuʒ ſe ſenſerit vicijs defedatum qͥrum in eoip̃o malefa cta carpũtur. Rogo igitur te nic p dicatoꝛ ſuꝑbe qui vt te ſcientulum monſtres te q; magis ꝙᷓ; xp̃ᷣm pꝛedi ces ꝑ ſubtiliũ materiarũ faſtigia vo litans indoctam ⁊ ſimplicẽ xp̃i ple beculaʒ ↄfůdisinõ infoꝛmas. Rogo latuz ſcientia Pꝛologus verticem et turgidũ humanis fauo ribꝰ pectꝰ inclina. Parce capiti tuo parce laboꝛibꝰtuis.⁊ illas magis materias plebiumn auribꝰ ingere ꝑ quas non tã in tuas laudes ꝙ; in di Uinũ amoꝛẽ ⁊ ſue vite coꝛrectionem aſſurgant.at quia ad hec nil effica⸗ ciꝰ nil ve foꝛtiꝰ moꝛtaliũ mentes ꝙ exemplaꝓmouent. Bis licz doctoꝛ theologus non vereare queſo vnuz aut vuo vel ad maiꝰ tria ex hoc ſpe culo exẽpla collecta materie p̃dicã de inſerere.eo ꝙ nec ſũmꝰille ponti fex ⁊ pᷣclariſſimus ecẽie doctoꝛ Bꝛe goꝛius veritus ſit pplo audituro ex empla pᷣdicare. Nec illud ſapientie vaſte ſacrariũ xp̃s erubuerit galile oꝛũ repentinũj interitũ ⁊ imparẽ ſoꝛ tem epulonis ⁊ laſari in mediũ fer re. Vacie igitur ⁊ tu fac fumilit᷑.quia exempla mentẽ efficaciꝰmouent.me moꝛie firmiꝰ herent intellectui faci le lucent.delectant audituʒ.fouẽt af fectũ. remouẽt tediũ.vitõ infoꝛmãt. moꝛes inſtruũt.⁊ dũ ſua nouitate ſẽ ſum ꝓinulcent odioſã pᷣdicatoꝛi ſõ nolentiam fugãt. Tempꝰ me narrã te deficiet ſi volnero omnes exẽplo rum dicendoꝛũ vtilitates retexere. WVerum ne ſub grani iactura tem poꝛis tui exẽpla tibiꝓ tꝑe⁊ matẽia ꝓfutura ↄfuſiꝰquerere cogẽris acꝑg hoc tedio reddẽris obnoxiꝰ reꝑto rium qõdam materiarũ ꝑ oꝛdinem slphabeti huic operi p̃poſui.ð ſi ſagaciꝰ ꝑlpexeris neduʒ facilime id quod queris inuenies. verũ etiam copiofiſſimõ dicẽdi occaſioneʒ acci pies. Pꝛius tñ ꝙᷓ in rem ip̃am fera inur veliz lectoꝛ agnoſcas ꝙ nõ om nia exempla in hõc ſpeculò exẽplo rũ poſita ſůt qᷓ ſinguli in ſuis libꝛis auctoꝛes ſcribere voluerunt. quia ſi poc facẽ tentauiſſẽ nedũ nimis ma⸗ gnů volumen efficerem B etiã mea eſtimatione qᷓ;ᷓpluruma ſupflua? pa růj ad rem ꝑrinentia in lucẽ ferre cõ pellerer Vtrunq; igitur moderãs hec digna ſcriptu trauſiilij. nec ea ᷓ paruã mihi edificatiõem habere vi ſa ſunt in voluminis molẽ ↄgeſſi.ne ſcʒ aut parcũ emptoꝛẽ ab einptiõe pꝛeciũ.aut ſtudioſũ lectoꝛem a lecti one ĩ digna legi materia deterreret Ea tñ que ſcribere placuit eiſdẽ fer me ſtilo foꝛna mõ quibus ab ip̃is auctoꝛibꝰ conſcripta inueni ſine vl⸗ terioꝛ imutatione annotaui.ne me tam audoꝛẽ efficerẽ ꝙᷓ reddereʒ col lectoꝛem. demptis dũtaxat q̃ in vlti ma diſtinctiõe locata ſũt.q̃ quia nõ tã ex libꝛis legi ꝙᷓ; veridica alioꝛum relatiõe didici.quia aliud mihi iter non patuit qũo calamꝰ ferebat᷑ ip̃e ↄſcripfi. Nunc autẽ quia impariles noui fere omniũ hominum?⁊ diuer ſos affectꝰ.nec eiſcem vijs volunta⸗ tes ferri moꝛtaliuʒ.eſſe qͥʒ; ferme tot ſenſus qͥt capita.ꝗ rato teneo ſtr uẽ tem in calle multos habiturũ magt ſtros ⁊ pñs opꝰ non eque oinnib? placiturũ.ſed iſte iſtud ⁊ ille illud ſi bi in eo diſplicẽ cauſabitur atq; ſic in miſerũ collectoꝛem cui ꝓ laboꝛe gratiam debuerãt graues fulmina⸗ bůũt querelas.quas quia mihi ad ſu perbiã ꝓno non minꝰ ꝓfuturas qᷓ; vanos noui fauoꝛes laudantiũ q̃n⸗ tů ine adiuuat dñs.nõ patiẽtiſſime mõ qnetiã gratiſſime ferã.hoc vnũ petens a lectoꝛe ſtipendiũ vt pium Zeſum ꝓ me dep̃cari dignetur vt ð cetero in omnib? q̃ actur? ſůj fibi ma lim ꝙᷓ; hominibꝰ ↄplacere. Pꝛeſerti quia temerariũ hominũ genꝰ tã ad idicandũ ꝓcliuj eſt tãq; feruidis eis pim jton mu gmn fecerit gbi biloc boꝛſi nes b Szd argl ter a di mo ten S gS nis m d men ua pa ferre cõ oderis nec eaqj abere yi ogeſſine einptiẽe m alecti etereret eiſcẽ fer ab ißis i fine vl i. ne me ſerez col in vlti quia nõ iom ihi iter bat ipe pariles 1 diver onta erme tot vo ſtruẽ rũ magi omb le ilvo ſi r atc ſic p laboꝛe fulmina⸗ nibi adſu utorasg anti q atiẽtiſin 5. hocv jvt pn r ſ e ui gen 830 fwlis Er dyalo gre Diſtin pꝛima velis ad aliena oꝑa arguenda ĩnue hitur vt gubernantẽ omnia deũ au fit nõnũq; arguere.ac ↄtra ſuauiter vninerſa mocerãtẽ blaſphemo oꝛe garrire ꝙ nõ ad ſuũ libituʒ arentia fecerit arua virere. nec fecundandis glebis raras hymbꝛiũ guttas e nu bilo celo defuderit.Mõ igitur vere boꝛ ſub tali duce contra ſilleos ca nes bellů inire ſꝑ ſine rõne latrãtes. Bʒ dicat qͥjſq; qð velit.agat qð libʒ arguat laceret repꝛehendat.?⁊ rẽ ali ter atq; aliter faciendam, oꝛdinan⸗ q; fuiſſe dicaci oꝛe ſuggillet.ego xpᷣo magis qᷓ; hominibꝰ placere cõ tendẽs.ↄtẽptis fauoꝛibꝰtam cito fu gacibus ad laudem dei animarũ q; Pfectꝰ hoc oꝛdine opꝰ incipiam. ¶ Explicit pꝛologus. Incipit ſpeculũ exemploꝛũ ex di nerſis libꝛis in vnnz laboꝛioſe colle ctum et pᷣmo ex dialogo Hꝛegoꝛij Exemplum pᷣmum. Enantij qͥndã patricij in ſam nij partib?ꝰ vil la ſuit in qua colonꝰ eius fi kum wono ratum nomine habuit qui ab nis puerilibꝰ ad amoꝛẽ celeſtis pa trie per abſtinentiaʒ erarfit. xũq; tam magna conuerſatione polleret ſeſe q; iaʒ ab ocioſo quoqʒ ſerm one reſtringeret multũ q; vt pꝛefat? ſuʒ per abſtinentid carnẽ domaret die quadã parentes eiꝰvicinis ſuis ↄui nium fecerunt in qͥ ad veſcendũ car nes parate ſunt. Nuas dum ille ad eſum contingere ꝓ amoꝛe abſtinen tie recuſaret ceperũt eum parentes eiꝰ irridere ac dicere.comede.nũqd ribi in his montibus piſceʒ allaturi ſum?Illo vero ĩ loco andiri piſcis dſueuerat non videri. Bed cuz his ſermonibus honoꝛatus irricẽt᷑ re⸗ pente in cõuiuio aqua defuit ad mi niſtẽiũ.ſitula lignea ſicuti mos illic erat mancipium ad fontem ꝑꝛexit. Pů q; hauriret aquã piſcis ſitulam intrauit.reuerſũ q; mancipiuʒ ante oꝛa diſcũbentiũ piſcem cũ aq̃ fuqit qui ad totius diei victum potuiſſet Monoꝛato ſufficere mirati ſjt om nes.tota q; illa parentuz irriſio cel ſauit. Cepere nõq; in Honoꝛato ve nerari abſtinentiã quã ante derice bant. Bic q; a dei homine irriſiõis deterſit oppꝛobꝛia piſcis de monte Qui cũ magnis virtutibus creſcẽt a pꝛedicto dño ſuo libertate dona tus eſt. atq; in loco qui fundis dicit monaſteriũ conſtruxit in qͥ ducẽto⸗ rum fere monachoꝛum pat extitit. Ibi q; vita illiꝰ circiquaq; exẽpla dedit eximie ↄnerſatiõis. Naz q̃dã die ex eo monte qj eiꝰ monaſterio ĩ excelſo pꝛominet ingentis ſaxi mo⸗ les erupta eſt qui per diuerũ latus montis veniens totius ruinã celle omniũ q; fratrũ interitum minabat Mnã cum venienteʒ deſuꝑ vir ſãct? vidiſſʒ. frequẽti voce xp̃i nomẽ ĩuo cans extenſa mox vextera ſignuz ei crucis oppoſuiteaʒ q; in ip̃o diuexi a*2 Er montis latere cadentẽ fixit ſicnt re ligioſus vir Laurentius ꝑhibet.Et quia locꝰ non fuerat qͥ inherere po tuiſſz aſpicitur ita vt nũcuſq; cernẽ dyalogre. pꝛoſtratum.cui ců dicerent. Surge tolle caballũj tuũ.ille rñdit ite cum bono ego opꝰ caballo non habeo. Deſcendẽtes vero inuitũ eũ ĩ cab al tibus montẽ caſura pendere videa lum de quo depo ſuerũt leuauerunt — j. ⁊ ptinꝰ abc eſſerũt. Quoꝛũ eqᷓ tanto lir reuerendiſſimus libertin? q; curſu illũ quẽ ꝑꝛiꝰtranſire nõ potu regis totile tge kundẽſis monaſte erãt fluuiũ trãſierũt acfi fiuuius ille rij pᷣpoſitus fuit in diſcipulatu ho⸗ aquã minime habuiſiʒ. Sicq; factũ noꝛati ↄuerſatꝰ atq; eruditꝰ eſt. Pe eſt vt dů ſeruo dei vñ ſuꝰcaballus quo qᷓuis virtutes młtas plurimo redditur omnes a ſingulis reciꝑent rũ narratio certa vulgauerit tñ lau Pe monaſterio ãt p̃fati lij. rentius religioſus vir qui nũc ſuꝑ⸗ dei ſerui libertini rumoꝛ exierat ꝙ eſt? ei in p̃o tꝑe familiariſſimꝰ fuit multas pecunias haberet. I ngreſſi multa mihi dicere de illo cõſuenit. oꝛatoꝛiũ franci q̃ campanie partes eꝝ quibea q̃ recolo pauca narrabo, intrauerãt ceperunt ſeuientes liber In eadẽꝓuincia ſãnij quã ſupꝛa me; tinũ querẽ libertinuʒ clamare. Abi moꝛaui iſdem virꝓ vtilitate mons le in or̃one pꝛoſtratꝰiacebat mira ſterij carpebat iter. Snm q; darida valde res querẽtes ſeuientes q; frã⸗ gothox vux cũj exercitu in loco eo ci in oꝛatoꝛij ingrediẽtes impinge 1— dem veniret dei ſeruꝰ ex caballo in bant? ip̃m viciere non poterant.ſic quo ſedebat ab hominibꝰ eiuſdem q; ſua cecitate fruſtrati a mõaſterio vgcui ſunt reuerſi. iij. „————————. —————— lectꝰ eſt. Qui iumenti ꝑditi dãn libenter ferens etiã fiagellũj qð tene bat diripiẽtibꝰ obtulit dicens. Tol lite vt habeatis q̃liter hoc iumẽtuʒ minare poſſitis. quibꝰ dictis ꝓtinꝰ in or̃onem ſe dedit. Curſu ↄqjt rapi do pᷣdicti ducis exercit? Luenit ad fluuiũ noĩe vulturnnin.ibiq; eqͥs ſu os ceperũt finguli haſtis tundere. verberibꝰ cedere.calcaribꝰq; cruen tare. Bʒ tñ equi verberibꝰceſi calca ribus cruentati fatigari potuerunt moheri non potuerũt. Bic q; aq̃m fuminis tangere q̃ſi moꝛtale pᷣcipi ciũ ꝑtimeſcebant.ũq; din cedẽco ſeſſoꝛes ſinguli fatigarent᷑ vnꝰ eoꝛũ intulit Huia ex culpa quã ſerno dei in via fecerãt illa ſui itineris diſpẽ dia tolerabant. qui ſtatiʒ reuerſi pꝰ ſe libertin reppererijt in oꝛatiohe Alio q́; tꝑe abbatis iuſſu qui ab bas honoꝛato eiꝰ mgp̃o ſucceſſerat Tibertinus rauẽnam ꝑgebat. Pꝛo moꝛe aũt einſcem venerabilis ho noꝛati qͥcũq; Libertinꝰ ibat eiꝰ ſẽꝑ caligulaz in ſinn poꝛtare ↄſuenerat. Itaq; důj ꝑgeret accicit vt quedaʒ mulier extincti filij coꝛpuſculũ ferre tur. Que dij ſeruum dei eſſz intuita amoꝛe filij ſuccenſa iumentuz eiꝰfre no tenuit atq; cuz iuramento dixit. NMullatenꝰ recedam niſi filij meuz ſuſcitaueris. At ille inufitatuʒ hñs rale miraculũ expauit petitiõis ei⸗ iuramentũ declinare voluit mulie⸗ rẽ.ß nequaqᷓ; p̃ualens heſit aĩo.õ ſiderare libz q̃le qᷓ;tůq; ĩ eiꝰ pedoꝛe certamen fuerit. Ibi itaq; ĩter ſe pu gnabãt humilitas ↄuerſationis? pi en Borg it lie cun o habeo, elicabn leumernt ueq tnto renö pom fninsile Bicc fad hꝰcaballus is recipen „ eerat et. Ingreſi nie partes entes liber nare. Abi ebat mirs tes q; frů impinge terant.ſic mõaſterio iij. ſſu qui ab ſeceſſerat ebat. Pro erabilis bo boat eiꝰ ſep deherat. vt qed vlculũ fem eſſz intin enuz ebfe nento dit⸗ tili mch itauz bis tiöise luit mlt el pec ite epo tionisi etas matris.timoꝛ ne inuſitata pᷣſu meret.doloꝛ ne oꝛbate mulieri non ſubueni ret. Sʒ ad maioꝛẽ dei gloꝛi am vicit pietas illud pect? virtutis qð ideo fuit validiũ.quia deuictum Virtutis em̃ pectus non eſ ſi hoc pietas nõ viciſſʒ. Itaq; deſcẽdit ge nu flexit ad celũ tetendit manꝰ cali gulã de ſinn ꝓtulit ſuꝑ extincti pue ri pectus impoſuit.quo oꝛante aĩa pueri ad coꝛpus redijt.quem manu ↄpꝛehendit ⁊ flenti matri viuentem reddidit atq; iter qð ceperat ꝑegit Quadã die is qᷓ pꝰ vene. rabilis Ponoꝛati monaſterij regi⸗ men tenebat ↄtra eũdẽ venerabileʒ At libertinꝰ ſeſe in terrã ꝓſternens eius q; pedib?ꝰ ꝓuolutus ſue culpe nõ illius ſeuitie fuiſſe refereb at qð ꝑtulerat. Bicq; actum eſt vt ad ma gnam mãſuetudinẽ ꝑduceretur pat ?⁊ humilitas diſcipuli magiſtra fie⸗ ret magiſtri. Cunq; ꝓ vtilitate mo. naſterij ad cõſtitutionẽ cauſe egreſ ſus fuiſſʒ multi viri ac noti nobiles q eñ valde ſꝑ honoꝛabãt vehement qmirati ſolicite ab eo inquirebant quidnam hoc eſſz ꝙ tam tumentes ac liuidã facieʒ haheret. Quibꝰ ille dicebat Heſterno die ſero peccatis meis facientibꝰ in ſcabeilo ſuppedi taneo impegi atq; hoc ꝑtuli. Bicq; Libertinũ in graui iracũdia exarſit vir ſanct? ſeruãs in pectoꝛe honoꝛez ita vt eum manibus cederet. Et qxveritatis.⁊ nec magf̃i nec pr̃is ꝓde virgam qua eñ ferire poſſʒ nõ inne bat vitiũ.nec kalſitatis incurrebat nit ↄpꝛehẽſo ſcabello ſbpeditaneo pœem. ei caput ⁊ faciem tutudit totum; illiꝰ vultũj tumentẽ?⁊ liuidum reddi dit. Qui vehement ceſus ad ſtratij ꝓpꝛium tacitus receſſit.ie vero al rera erat pꝛo vtilitate monaſterij ⁊ cã conſtituta exiturus.Expletis er go hymnis matutinalib? Libertinꝰ ad lectũ abbatis venit or̃onem ſibi humiliter petijt. Sciẽs vero ille q̃n tum a cũctis veneraretur q̃ntum q; diligeret᷑ ꝓ iniuria quã ei ĩgeſſerat. putabat euz ex monaſterio velle re cedere atq; req;fiuit dicẽs. Mno vis ireiCui ille rñdit. onaſterij cã cõ ſtituta ẽ pater quã declinare neq̃o. quia heſterna die ire hodie iterum ꝓmiſi ⁊ illuc ire diſpoſui. Tunc ille fũdo coꝛdis ↄfiderans aſpitateʒ? duriciã ſuã humilitatẽ ac mãſuetu⸗ dinẽ Libertini ex lecto pꝛoſiliuit. pe des libertini tennit.ſe peccaſſe ſe re⸗ um eẽ teſtatꝰ eſt q; tanto taliq; viro tã erudelẽ facere ↄtumeliã pᷓſũpſiſð In eodẽ mõaſterio qdaʒ magne vite monachus erat oꝛtulanꝰ. Fur vero venire ↄſueuerat ꝑ ſepem aſcẽ dere ⁊ occulte olera auferre.iCj ve⸗ ro ille mults plantaret ⁊ ſp minus inueniret.⁊ alia pedibꝰ conculcata alia direpta conſpiceret.totuʒ oꝛtũ circuiens inuenit iter vñ fur venire ↄſueuerat. Eui in eũcdẽ oꝛtuz deam bulans repperis etiã ſerpentẽ.cui p̃ cipiẽs dixit. Sequere me. Bic q; vf q; ad aditũj furis ꝑueniens impera uit ſerpenti dicens. In noiĩe Jeſu p cipio tibi vt aditũ iſtum cuſtodias sc furẽ huc ingredi non permittas Pꝛotinus ſerpens totũ ſe in itinere in tranſuerſum tetendit? ad cellam monachus redijt. Cũq; meridiano tꝑe cuncti fratres qeſcerent moꝛe ſo lito fur aduenit aſcendit ſepem⁊ dů in oꝛtů pedem poneret vidit ſubito quia tenſus ſerpens clauſit viã ⁊ tre mefadꝰ? poſt ſemetip̃m cõcidit eius 2 53 vi. „ CK.— e —* .„ „ — „ „ y ———— —— . W —— 6 0 — A⸗ 4. — c71 ꝙ; pes per calciamentum in ſude ſe⸗ pis inheſit.ſic q; vſq; dů oꝛtulanus rediret deoꝛſũ capite pependit. Cõ ſueta hoꝛa venit oꝛtulan? ⁊ penden tem in ſepe furem repperit. Berpen ti aũt dixit.gratias ago deo imple⸗ ſti qð iuſſi recede inõ. Qui ilico ab⸗ ceſſit. Ad fnrem vero veniens ait. Qnid ẽ frater? Tradicit te mihi de us.quare in laboꝛe monachoꝝ fur tum totiens facere pꝛeſupſfiſti Mui hec dicens pedem illius a ſepe qua inheſerat ſoluit.eũ q; ſine leſione de poſuit. Cni dixit.ſequere me. quem ſequentem duxit ad oꝛti aditum ⁊ olera que furto appetebat auferre ei cum inagna dulcedine pꝛebuit di cens. Llade et poſt hec furtum non facias.ſed cũ neceſſe habes huc ad me ingredere.⁊ que tu cum peccato laboꝛaſti tollere ego tibi deuotus dabo Bꝛegoꝛins Foꝛtunati viri vene⸗ rabilis abbatis monaſterij qð ap pellabatur balneum cyceronis alio rũ q; etiam viroꝛũj venerabiliũj didi ci tribulatione que narro. Nir ſẽiſſi mus equitius nomine in valerie ꝓ uincie partibus pꝛo vite ſue merito apud omnes illic magne ãmiratio⸗ nis habebatur. ui nimirj equici us ꝓ ſue magnitudine ſanditatis multoꝛum eacẽ ꝓuincia monaſteri oꝛum pater extitit. Hunc cum tem poꝛe iuuentutis ſue acri certamine carnis incentiua fatigarent ipſe ſe ſue temprationis anguſtie ad oꝛati onis ſtudium ſolicltioꝛẽ fecerũt ců hac in re ab omnipotẽti deo remee diuz ↄtinuis pꝛecibus q̃reret nodte quadam aſſiſtente angelo eunuchi larl ſe vidit eins q; v iſioni apparuit gre. ꝙ omnẽ motuz ex genitalibus eius inembꝛis abcideret atq; ex eo tꝑe ita alienus extitit a tentatione acfi ſexum non haberet in coꝛpoꝛe.qua virtute fretus ex dei omnipotentis auxilio vt viris ante p̃erat ita cepit poſtmoduz feminis pꝛeeſſe. Nec tñ diſcipulos ſuos ãmonere ceſſabat ne ſe exemplo eius in hac re facile crederent ⁊ caſuri tentarent donuz qp non accepiſſent. ij. Muadaz vero die vna dei famu la ex eodem monsſterio virginum oꝛtũ ingreſſa eſt. que lactucam con ſpiciens concupiuit eã q; ſigno cru cis benedicere oblita auicde momoꝛ dit.ſed arrepta a dlabolo pꝛotin? cecidit.iCũq; diu vexaretur eicẽ pa tri equicio ſub celeritate nũciatuz ẽ vt veniret concitus et oꝛando ſuc⸗ currẽt Mox q; vt oꝛtðj idẽ pĩ ĩgreſi? eſt cepit ex oꝛe eius qusſi ſatiſfaci⸗ ens iße qui hanc arripuerst dys bolus clamare dicẽs.E go qᷓd feciꝰ ego quid feci Pedebaz mihi hic ſu per lactucam venit illa⁊ momoꝛdit me.Cui cum graui indignatiõe vir dei pꝛecepit dicens vt abcederet ⁊ locum in omnipotentis dei famula non haberet. qui pꝛotinus abceſſit nec eõ vltra ↄtingere pᷣualuit. ix. Muidam vero felix nomine mir⸗ rtihe pꝛouintie nobilis cum eundem venerabilem virum Equitiuʒ ſacꝝ oꝛdinẽ nõ hre ↄſpicẽt⁊ ꝑ fingula lo ca diſcurrere atq; ſtudioſe pcicare eũ quadam die fam iliaritatis auſu ndijt dicens.qui ſacrum oꝛdineʒ nõ babes atq; ↄ romano pontifice ſ quð vegis pdicationis licentiã nõ accepiſti qũo pꝛedicare pꝛeſumis? Mua eius inquiſitione compulſus *— ⸗ „ X„1 Z 3 9 EM— ⸗ per gul qu tartt bus lunf reulu Wil tece nib per kpt codi dert pth bar 16 bla na cere ſitia Lußs ſtaten ttoffq ſtalibusenz icher eotpe tatone geſi coipoꝛe, qhz mnipotentis erat ita cepi ceſſe Hecij nere ceſſohgt pac re facie arent donz vi. na dei fam io virginm ducam con ſignocn vice womor olo pꝛotin etur eic pꝛ e nũciatuzẽ nando ſye⸗ pĩ ĩgreſſ ſi ſatiſfaci⸗ perst dys go qd feci! mibi bic ſu ⁊momoꝛcit ignatiöe vi abceceret? s dei fanu nus abeiſi alit. nomine m cum eunden qititʒ ic ioſe ßcime arituris al m oꝛdine ſo s ienn re prumks⸗ anpuli ℳ„6 37 5 „/ 00 ℳ vir ſãctus indicau it pᷣdicationis li⸗ centiam q̃ᷓliter acc eꝑit dicens. Ea q̃ mihi loqueris ego q;ʒ mecũ ip̃e per tracto. nocte qjdaz ſpecioſus mihi ꝑ viſionẽ iuuenis aſtitit atq; in lin guam meam mecdicinale ferramẽtũ .fleubotomũj poſuit dicens. Ecce poſui verba mes in oꝛe tuo egredẽ að pꝛedicandum atq; ex illo die eti am cum voluero de deo non poſſũ tacere.. Tantus quippe illum ad colligẽ vas animas deo feruoꝛ accenderat vt ſic monaſterijs pꝛeeſſ quatenus ꝑ eccleſias.per caſtra per vicos ſin guloꝛum q; fidelium domus circũ⸗ quaq; diſcurreret ⁊ coꝛda audienti um ad amoꝛem patrie celeſtis exci taret.erat ver o valde vilis in veſti bus atqʒ ita deſpedus vt ſi quis il lum foꝛtaſſe neſciret ſalutatus eum reſalutare deſpiceret. Et quotiens ad alis ten debat loca iumentũ ſede re conſueuerat. qð delpicabiliꝰ om nibus iumentis in cella potuiſſ; re periri. In quo etiam capiſtro pꝛo freno ⁊ veruecum pellibus pꝛo ſel la vtebatur Per ſemetipſum ſacros codices in pelliceis ſacculis miſſos vextero leuo qʒ latere poꝛtare con ſueuerat.⁊ quocunq; perueniſ; ſeri Prurarum fontem accipiebat? riga bat prata mentium. Nuius quoq; edicatiõis opinio ad romane vꝛ bis notitiam ꝑuenit atq; vt eſt lin⸗ gua adulantium auditoꝛis ſui ant mũ amplectendo necans eo tẽpore clerici huius apoſtolice ſedis anti⸗ ſtiti adulando queſti ſunt dicentes Quis eſt iſte ruſticus vir qui aucto ritatem pꝛedicationis ſibi arripuit et officiuʒ apoſtolici domini noſtri ſibimet vſurpare ndoctus pꝛeſumit Wittatur igitur ſi placʒ qui huc eũ exhibeat vt quis ſir ecẽiaſticus vi⸗ goꝛ agnoſcat. Picut autem moꝛis eſt vt occupato ĩ multis anino ad⸗ ulatio valde ſurripiat ſi ab ip̃o coꝛ⸗ dis oſtio nequaq citiꝰ fuerit repul ſa· ſuadentibus clericis conſenſũ põ tifer pꝛebuit vt ad romanam vꝛbez deduci dehuiſſʒ.⁊ quenam ſua eſſet menſura cognoſceret. Julianum ve ro tunc defenſoꝛem mittens qui ſa binenſi eccleſie poſtmodum in eß̃a⸗ tu pꝛefuit hoc pꝛecepit vt cum ma gno honoꝛe eum perduceret ita vt nihil dei famulꝰ ex conuentione ea⸗ dem iniurie ſentiret. Mui parere de eo clericoꝛuz votis concitus volẽs feſtine ad eius monaſterium cucur rit ibi q; abſente illo antiquarios ſcribentes repperit ⁊ vbi abbas eſſßʒ inquiſiuit. Qui dixerunt. In valle hac que monaſterio ſubiacet fennz ſecat. Iſdem vero iulianus ſuꝑbuz valde atq; contumacem puerum habuit cui vix poterat vel ip̃e dña ri. Punc ergo miſit vt eum ad ſe ſß celeritate perduceret. Perrexit pu „ 71 „— 4 4* . „. C4 er? pꝛoterno ſiritu pꝛatum veloci ter ingreſſus omnes q; illic intuens fenum ſecantes requiſiuit quiſnam eſſ equitins. Woxq; vt audinit s eſſet eum adhuc longe poſitus aſpe xit ⁊ ĩmenſo timoꝛe coꝛreptus eſt. cepit q; tremoꝛe laſſeſcere ſe q; ipſuʒ nutanti greſſu vix poſſe poꝛtare qᷓ tremens ad dei hominem peruenit atq; vlnis ſuis eius genua deoſcu⸗ lans humiliter ſtrinxit.ſuum q; do minum ei occurriſſe nunciauit cui reſalutato dei famulus pꝛecepit di cẽs. Leua fenij viride poꝛta pabulij a 3 —.„— — — 6— 2——— ——————5— ——————— Crx dyalo gre. inmentis in quibus veniſtis. Ecce ego quia parum ſupereſt opere cõ pieto te ſubſequoꝛ. Is autem qui miſſus fuerat iulianus defenſoꝛ ini rabatur valde quidnam eſſʒ ꝙ redi re moꝛaretur puer. Tum ecce reuer tentem puerum conſpicit atq; ĩ col lo eius fenum ex pꝛato ferentem.q́; vehementer iratus cepit clamare dicens. Quid eſt hoc.ego te miſi ho minem deducere ⁊ non kenum poꝛ tare?Cui reſpondit puer. Quẽ que ris ecce ſubſequitur. Tum ecce dei famulus claustis caligis calciatus falcem fenariam in collo deferens veniebat. Auem adhuc longe poſi tum puer domino ſuo quia ip̃e eſſʒ quem quereret nunciauit. Iſdez ve ro inlianus repente vt vidit dei fa mulum ex ip̃o habitu deſpexit eum qualiter deberet alloqui pꝛoter⸗ na inẽte pꝛeparabat. Vox vero vt ſeruus dei cominus affuit eiuſdem luliani animũ intolerabilis panòꝛ inusſit ita vt tremeret atq; ad infi⸗ nuanduz hocip̃m pꝛopter quod ve nerat vix ſufficere lingua potniſſet. Mui humiliato mox ſpiritu ad ei genua cucurrit oꝛatidnẽ petijt ꝓ ſe fieri·Et quia pater eins apoſtolicꝰ pontifex euun videre vellet indica⸗ uit. Vir autem venerandus equiti? cepit immenſas gratias agere om nipotenti deo aſſerens ꝙ ſe per ſů⸗ mũ pontificem gratia ſuperna viſi taſſet Ilico vocauit fratres pꝛece pit hoꝛa eadem iumenta pꝛeparari atq; exechtoꝛem ſuũ cepit vehemẽ tiſſime vꝛgere vt ſtatim exire debu⸗ ſſent. Eui iulianꝰ ait. Hoc fieri nul latenus poteſt.quia laſſat? ex itinꝰ hodie non valeo exire. Tunc ille re⸗ ſpondit. Contriſtas ie fili. quia ſi podierno die non e gred imur in cra ſtino die non exibumus. Bei itaq; famulus execu toꝛis iui laſſitudine coadtus in monaſterio ſuo eadem nocte dem oꝛatus eſt. Tů ecce ſequẽ ti die ſub ip̃o lucis crepulculo vehe menter equo ĩ curſu fatigato ad iu lianum cum epiſtola puer peruenit in qua ei pꝛeceptum eſt ne ſeruum dei ↄtingere aut mouere de mona⸗ ſterio auderet. Quem cum ille reqᷓ⸗ reret cur ſentẽtia eſÿ mutata ↄgno nit quia in nodte eadem qua ip̃e il« uc executoꝛ miſſus eſt per vilũ põ tifex fuit vehementer perterrit? cur ad exhibendum homineʒ dei mittẽ pꝛeſpſiſſet. Qui pꝛotinus ſurrexit. ſe q; venerandi viri oꝛatiõbus cõ mendans ait. Rogat pater noſter ne fatigari debeatis. Lũq; hoc dei famulus audiſſet contriſtatus ait. Munquid non die heſterno dixi ꝙ ſi non ſtatun pergeremus iam ꝑgẽ minime liceret. Tůjc pꝛo charitatis ethibitione aliquantulum executo rem ſuum in cella retinuit eiq; labo ris ſui ↄmodum coacto renitenti q; dedit. Cognoſce ergo petre in q̃n⸗ ta ſunt dei cuſtodia qui in hac vita ſeiß̃os deſpicere nouerũt.cũ quib? intus ciuibꝰin honoꝛe numerantur qui deſpecti foꝛis hominibꝰ eẽ nõ erubeſcũt.quia ecõtra in dei oculis iacent qui apud ſuos et pꝛoximoꝛũ oculos per inanis gloꝛie appetitum tument vnde et quibuſdaz veritas ait. Vos eſtis qui inſtificaſtis vos ip̃os coꝛam hominibus deus autẽ nouit coꝛda veſtra.quia quod ho⸗ minibus altum eſt abominabile. apud deum&. 6 füi quaf mrinc deiitaq laſſitcine vo eacem ecce ſeqh ſculovche gato ad in er pewenit ne ſemum de moni m ile req tata ↄgno qua ißeili er vil po territꝰ chr dei mitẽ s urrexit. iõbus cõ ter noſter ꝙ boc dei tars att. mo diri ꝙ s iam phe ritaus um erechto vit eig labo renitenti q ere in q iin bac vl Iit. c qu minib' et in del oculi Eoꝛpus huius ſancti viri dũ in beati laurentij martyꝛis oꝛatoꝛio eſ ſet humatum ſuper ſepulcrum eius ruſticus quidam archam cuz frumẽ to poſuit nec quãtus qualis q; vir illic iaceret perpendere aut venera ri curabat. Tum repente turbo celi tus factus rebus illic omnibus in ſtabilitate ſua manentibus archaz que ſuperpoſita ſepulcro eiꝰ fnerat ertulit lõge q; pꝛoiecit vt palã cun cti cognoſcerent quanti eſſet meriti is cuius illic coꝛpus iaceret.¶Eq̃⸗ dem valerie pꝛohinciam longobar dis intrãtibus ex monaſterio reue rendiſſimi viri equitij in pꝛedictum oꝛatoꝛium ad ſepulcruz eius mona chi fugerunt. Cunq; longobardi ſe nientes oꝛatoꝛium intraſſent cepe⸗ runt eoſdem monachos foꝛas tra here vt eos aut per toꝛmenta diſcu terent aut gladijs necarent. Quoꝛij vnus ingemuit atq; acri doloꝛe cõ motus clamnauit. Meu ſancte equi⸗ ci placet tibi vt trahamur foꝛas et non nos defendas! Ad cuius vocẽ pꝛotinus ſeuientes longobardos i inundus ſpiritus ĩnaſit. Qui coꝛru entes in terram tam diu vexati ſunt quouſq; hoc cuncti etiam qui foꝛis erant longobardi cognoſcerent qᷓ tenus locum ſanctuz temerare vlte rius non auderent. Bic qʒ vir ſãdꝰ cum diſcipulos defendit etiam mul tis poſtmodum remedium illuc fu glentibus pꝛeſtitit. rij. Juxta anchonicanã nãq; ciuita tatem ecẽa beati martyꝛis Stepha ni ſita eſt in qua vir venerabilis cõ ſtantiꝰ nomine manſionarij funct? officio deſeruiebat cuiꝰ ſanditatis opinio ſeſe ad notitiã hominij lõge ..* —— lateq; tetenderat.quia iſdem vir fñj ditus terrena de piciens toto ãniſu mentis ad ſola celeſtia flagrabat. Quadam vero die dum in eadeʒ ec cleſia deeſſʒ oleum ⁊ pꝛedictus dei famulus vnde lampades accendẽt omnino nõ ha beret omnes lampa des eccleſie impleuit aqua atq; ex moꝛe in medio papiꝛum poluit qjs ollato igne ſuccendit.ſic; aqua er arſit in lampadibus acſi oleum fuiſ ſet.Et quia valde ſanctitatis eiꝰopi nio excreuerat multi hunc ex diuer ſis pꝛonincijs anxie videre ſitiebãt Quadam vero die ex longinquo lo co quidam ruſticus venit ad viden dum eum. Eacdem vero hoꝛa caſu contigerat vt ſanctus vir couſtãtiꝰ ſtans in ligneis gradibꝰ reficiendis lampadibus deſeruiret. x rat auteʒ pufillus valde ⁊ exili foꝛma atq; de ſpecta. Cnnq; is cui venerat ad vi⸗ dendum eum quiſnam ei; inquire ret atq; obnixe peteret vt ſibi debu iſſet oſtendi.hi qui illum nouerant monſtrauerunt quis eſſet Sed ſicut ſtulte mentis hoinines meritum er qualitate corpoꝛis metiuntur eum paruulũ atz deſpectũ videns ipſum hůc omnino nð eſſe cepit credẽ. In mente em̃ ruſtica inter hoc qð au⸗ dierat ⁊ viderat quaſi facta fyerat quedã rixa ⁊ eſtimabat tam bꝛeueʒ per vifionem eſſe non poſſe quem tam ingentem audierat per opinio nem Cui ipſum eſſe dum a plurib? „ 3 — C M V J= fuiſſet aſtructum deſperit et deriſit dicens. Ego vero grandem homi nem credidi.iſte autem de homine nihil habet Quod vt vir dei Con ſtantius andiuit lampades quas reficiebat ꝓtinus letus relinquens 3 7 V — , ⸗„— L„4. 6„ „ — „ 6. . W 14 ℳ 1 ½ . —,—— v— concitus deſcendit atq; in eiuſdem ruſtici amplexum ruit.eum q; ex a moꝛe nimio conſtringere cepit bꝛa⸗ chijs et oſculari.magnas q; grati⸗ as agere ꝙ de ſe talia iudicaſſet · di cens.Et tu ſolus es qui habuiſti o⸗ culos apertos ĩ me Ex qua re pen ſandum eſt cuius apud ſe humilita tis fuit qui deſpicientem ſe ruſticnʒ amplius amauit. Nualis eni qͥſq; apud ſe lateat cõtumelia illata pꝛo bat. Nam ſicut ſuperbi honoꝛibus ita plerunq; humiles in ſua deſpe ctione gratulantur. Cũq; ſe ⁊ in ali enis oculis viles aſpiciunt idcirco gaudent quia hoc iudicium confir mari intelligunt quod de ſe ip̃is er apð ſemetip os habuerũt. xiij. Venerandus vir Anaſtaſius ſan cte romane eccleſie cui deo auct oꝛe deſeruio notarius fuit. Qui ſoli vᷣo vacare deſicerans ſiriuiuz deſeruit monaſterium elegit atq; in loco in xta nepeſſinam ciuitatem qui ſub⸗ pentonia vocatur per annos mul tos in ſanẽtis adibus vitam duxit. ei; monaſterio ſolerti cuſtodia p fuit. Quo videlicet in loco ingens deſuper rupes eminet ⁊ pꝛofunduz ſubter pꝛecipitium patet. Vuadam vero nocte cum iaz omnipotens de us eiuſdeʒ venerabilis viri Rnaſta ſij laboꝛes remnnerare vðᷣcreniſſʒ ab alta rupe vox facta eſt que pꝛodu tto ſonitu clamaret dicens. naſta ſi veni. Quo vocato alij qͥq; ſeptem fratres ex nomine ſuo ſunt vocati. paruo autem momento ea que fue rat emiſſa vox ſiluit ⁊ octauum fra trem vocauit Quas duz aperte vo ces congregatio andiſſet dubium non fuit. quia eoꝛum qui vocati fn erant obitus pꝛopinquaſſet. Intra paucos ergo dies pꝛimus veneran dus vir Anaſtaſius eductus eſt.ce teri autem eodem oꝛdine extra car nem educti ſunt. quo de rupis ver tice fuerant vocati. Frater vero il le ad quem vocandum vox porum ſiluit atq; eum ita nominauit moꝛi entibus alijs paucis diebus vixit. et tunc vitaʒ kiniuit vt aperte mon ſtraretur quia interiectum vocis ſi lentium paruũ ſpacium viuendi de ſignaucrat. Bed inira res contigit. quia dum venerabilis vir Anaſtaſi us de coꝛpoꝛe exiret erat quidain frater in monaſterio qui ſuper eum viuere nolebat Mic pꝛouolutus ei pedib us cepit ab eo cuz lachꝛyinis poſtulare dicens. Peto te per illuʒ ad quem tu vadis ne ſeptem dies ſuper te in hoc mundo faciam. An te cuius ſeprimum diem etiam iple defictus eſt qui tamen in illa nocte inter ceteros non fuerat vocatus vt aperte clareſceret. quia eius obi tum ſola venerabilis Anaſtaſij in⸗ terceſſio potuiſs obtinere. xiij. Conſtãtiꝰ pſbꝛ nepos bonifacij in ciuitate que ferencis dicitur ep̃i pꝛecipue ſanctitatis viri equum ſu um duocdecim aureis vẽdidit quos in pꝛopꝛiam ponens archã ad exer cendum aliud opus diſceſſit. Tum ubito ad epiſcopum pauperes ve⸗ nerunt qui impoꝛtune pꝛecabantur vt eis ſanctꝰ vir bonitaciꝰepiſcop? ad pſolationem ſue inopie aliquid largiri debuiſſet Sed vir dei quia quod tribueret non habebat eſtua re cepit in cogitatiõe ne ab eo pau peres vacui exirent. ui repẽte ad memoꝛiã redijt quia Cõſtãtiꝰ pꝛeſi 5 Intra weneran ð eſt ce ttra car pis ver vero i xpomm vit wori ys vixit. erte mon vocis ſi wencdide comigt. Rnaſſaſi quidan per eum utus ei? chꝛymis per illuʒ em dies am Zn iam iple lla noce vocawWs eins obi aſtoſi ih re. rij bonifach diciwr epl em dicut quoð ceſſi. Tn netabenn c eplo ir del qh 9 e² eo nirepit unhſ „ — byter nepos eius equũ queʒ ſedere p̃ciũ in archa ſua haberet. Abſente ergo eodem nepote ſuo acceſſit ad archã? pie violentꝰ clauſtra arche ↄminuit ouodeciʒ aureos tulit eos q ĩdigẽtibꝰ vt placuit diuiſit taq; ↄſtantiꝰ p̃bꝛ reuerſus ex oꝑe archᷓ — fractã repperit? caballi ſui pꝛecium qð illic poſi pit magna voce perſtreꝑe ⁊ cum fu roꝛe nimio clamare. Vmnes hic vi⸗ nñt.ſolus ego in hac domo viuere non poſſũ. Ad cuius nimirũ voces venit ep̃us omnes q; qui in eodem ep̃io aderẽt. Cũq; eñ vir dei locuti* one blanda tꝑare voluiſſʒ cepit ille cũ iurgio rñdere dicens. Vmnes te⸗ cũ viujt. ego ſolꝰhic añ te viuẽ non poſſum redde mihi ſolidos meos. Vuibꝰ vocibꝰ ↄmotꝰ eßs heate ma rie virginis ecẽiam ingreſſꝰ eſt⁊ ele uatis manibꝰ extenſo veſtimẽto ſtã do cepit oꝛare dñm vt ei reddẽt vñ p̃bꝛi furentis mitigare inſaniaʒ po tuiſ. Vũq; ſubito ad veſtimentuʒ ſuũ oculos inter extenſa bꝛachia re vuxiſſʒ.repẽte in finn ſuo duodeciʒ aureos inuenit. Qui mox de ecẽia egreſſus eos in ſinnʒ furentis pᷣſbꝛi ꝓiecit dicens. Ecce habes ſolldos tuos quos queſiſti.; hoc tibi notũñ ſit quia poſt moꝛteʒ meã tu huic ec clefie ep̃us non eris ꝓter auaritia 3 tuã.iEx qua ſiie veritate colligitur quia eoſcem ſolidos p̃ſꝛ P adipiſ tendo ep̃atu pꝛeparabat 6 viri det ſermo pꝛeualuit.ã iſdem conſtan tius in pꝛeſbyteratus officio vitam finiuit. Fv. IPꝛekatus bonifaciep̃us eo tpe quo ci matre ſua puer pahitabat 6———- herat non inuenit. Ce⸗ —— egreſſus hoſpitium nonnũq; ſine li ↄſueuerat vendidiſſet atq; hocĩm nea crebꝛo etiam ſine lanea tunica reuertebatur.quia mor vt nudum quẽpiam repperiſſet veſtiebat hunc ſe expoliãs vt ſe ante dei oculos ob tentu mercedis veſtiret. Mnuem mat ſua increpare frequenter conſueue⸗ rat dicens ꝙ iuſtũ non eſſet vt ip̃e inops paupibus veſtimẽta laꝛgire ₰ tur. Due quadam die hoꝛreum in⸗ greſſa pene omne triticum quod ſi bi in ſtipendium totius anni para⸗ nerat inuenit a filio ſuo pauperibꝰ erpenſũ.Cunq; Emetip̃am alaphis pugnis q; tunderet ꝙ quaſi anni ſp ſidia perdidiſſet ſupernenit bonifa cius puer dei eaʒ q; quibus verbis conſolari valuit.cepit Que cum ni hil conſolationis admitteret hanc rogauit vt ab hoꝛreo exire debuiſ⸗ ſet in quo ex omni eoꝛũ tritico par uum quid inuentum eſt remanſiſſe. Puer autem dei ſeſe illic pꝛotinus in oꝛationem dedit. Qui poſt pau⸗ lulum egreſſus ad hoꝛreum matreʒ reduxit qð iã tritico plenij ĩuẽtũ ẽ ſicut plenũ añ nõ fnerat cij mat᷑ illi? totiꝰ ãni ſumpt? ſe ↄgregaſſe gaude bat. Quo viſo miraculo ↄpũcta in ip̃a lã cepit vꝛgere vt daret qj ſic ce lerit poſſʒ q̃ petijſſʒ accipe. Mec ita⸗ q; in hoſpitij ſui veſtibulo gallinas nutrire conſueuerat ſed eas ex vici no rure vulpes veniens auferebat. Muadam vero die dum in eodem veſtibulo puer Monifacius ſtaret vulpes exr moꝛe venit et gallinam abſtulit. Ip̃e autẽ ↄcitus eccleſiam intrauit ⁊ ſe in oꝛationem ꝓſternẽs apꝑtis vocibus dixit. Placʒ tibi do mine vt de nutrimento matris mee mãducare non poſſim ecce em̃ gal ——— hnas quas nutrit vulpes comedit Nui ab õone ſurgens ectiaʒ egrel ſus eſt.mox aũt vulpes rediens gal linã quã in oꝛe tenebat dimiſit atc; ipᷣa moꝛiens ante eius oculos iter ram cecidit. i Aatrona quedã nobilis in vicis nis tuſcie partibus habebat nuruz que intra bꝛeue tẽpꝰqͥ filium ei ac cepat cũ eadẽ ſocru ſua ad dedica rioneʒ oꝛatoꝛij beati ſebaſtiani mar tyꝛis fnerat initata. Nocte vero eadẽ qua ſequẽti die ad dedicatio⸗ nem p̃dicti oꝛatoꝛij fueratꝓceſſura voluptate carnis vᷣuicta a viro ſuo ſeſe abſtinẽ nõ potuit. Eũq; mane facto ↄſcientiã deterreret ꝑpetrata carnis delectatio ꝓceſſionem vero imperaret verecũdia.plꝰ erubeſcẽs vultum hominum ꝙᷓ; dei iudicium metuens ců ſocru ſua ad dedicãduʒ oꝛatoꝛiũ ꝓceſſit. Wox vero vt reli qe beati ſebaſtiani martyꝛis oꝛato⸗ rium ſunt ingreſſe eandem pꝛedie matrone nurũ ſpůs malignꝰinuaſit ⁊ coꝛã omni pplo vexare cepit · Eiꝰ dem vero oꝛatoꝛij p̃ſt? dum hane vehementiſſune vexari conſpiceret- ex altari pꝛotinꝰ ſyndonem tulit eã q; cooperuit. Sʒ bunc repente dia⸗ bolus inuaſit. Et qnuia vltra vires voluit quicqᷓ; pᷣſumere compullus eſt in ſua vexatione cognoſcere qͥd eſſßz. Hi ergo qui aderant puellam in manibus ex oꝛatoꝛio ſublatã ad domũ ꝓpꝛiam depoꝛtauerunt Cun q; hanc antiquus hoſtis vexatiõe continua vehementer attereret pꝛo pinqui ſui eam carnaliter amantes atq; amando perſequentes ad ob⸗ tinendum ſalutis remedium malefi cis tradiderunt vt eius aĩam fůditꝰ — extinguerent chi carni magicis ar tibus ad tempꝰ pꝛodeſſe conarent᷑. Pucta itaq; eſt ad fluuiũ atq; in aqᷓ merſa.ibiq; diutius incantationb? agere malefici moliebantur vt is qj eam inuaſerat exiret. Bz miro om⸗ nipotentis vei iudicio dum ꝑuerſa arte vnus ab es repellitur in e ſub ito legio ĩtrauit. Cepit q; ex illa ho ra tot noctibus agitari ·tot vocib? clamoꝛihus q; perſonare qͥt ſpiriti bus tenebatur Tunc inito ꝓfilio pa rentes eius ſue perfidie culpam fa⸗ tentes hanc ad virum venerabilem foꝛtunatum eß̃m duxerunt eiq; reli querunt. qua ille accepta multis ſe piebꝰ ac noctibus in oꝛationibus dedit.tãtoq; anniſu pꝛecibus incu puit quanto? in vno coꝛpoꝛe coh tra ſe aſſiſtere legionis aciẽ inuenit Tum non poſt multos dies ita ſa nam atq; incolumem reddidit acſi in eam pꝛopꝛium ius dyabolus nũ Fᷓ habhiſſet xvij. Alio quoq; tempoꝛe iſdem vir vinnipotentis dei famulus ex obſeſ ſo quodam homine immundus ſpi ritum excuſſit. Qui malignus ſpi⸗ ritus cum veſperaſcente iam die ſe cretam ab hominibus hoꝛam cer⸗ neret peregrinum quempiam ſe eſ ſe ſimulans circuire cepit ciuitatis plateas et clamare q V virum ſan ttum Foꝛtunatum epiſcopum.ecce quid fecit peregrinum hominem ð hoſpitio ſuo expulit. quero vbi re quieſcere debeam et in ciuitate eins non inuenio. Tunc quidam in ho ſpitio cum vxoꝛe ſua et parunlo kilio ad pꝛunas ſedebat qͥ voceʒ ei? audiẽs? quid ep̃s ei fecerit reqͥrẽs hůc inuitauit hoſpitio ⁊ ſedere ſecũ *— ⸗—. „. 5— 9— A LLE—7 iirt qu iſdel eal (*2 ſer v erpl nãb ſum ſtis eſtin vot vid ani ver tuer qui pi virj bere del on pu no id t p bon eril o tat me teh ſon foꝛt celu dugt eheni tratin l pa eis ar renk. nq omb' tis q o omz pwerſa re ſuh ila bo vocib' t piriti ſilio pa pam fa⸗ rabilem eiq; reli pltis ſe onibus s incu oꝛe con inuenit es ita ſa icit ach bolnsv pi. iſdem vir user oble nvnqrz ſi lignus h eian die poꝛm. iom kei . ciuituns H vinn in iſcopun nbom n duinnt⸗ quicn ü et ſen ifeceri no* ſebi . K foꝛtunat? expuliſſet 3„ 4 6 5 * k. k— 12 iſdem malignus ſpüs inuaſit atqʒ ĩ eaſdem pꝛunas pꝛoiecit.ibi q; mox eiꝰ animam excuſſit. Qui oꝛbatꝰmi ſer vel quẽ ip̃e ſulcepit. vel quẽ eß̃s expuliſß agnouit. FPetrus. Muid nã hoc eſſe dicimus vt occigẽdi gu ſum in hoſpicio eius antiquus ho⸗ ſtis acciperet qui hunc peregrinum eſtimãs ad ſe hoſpitalitatis gratia vocaſ; Sꝛegoꝛiꝰ. Multa petre vident᷑ bona ſed non ſut. qm̃ bono animno non fiunt. Ande in euãgelio veritas dicit. Bi oculꝰ tuꝰ nequam kuerit totij coꝛpꝰ tuj tenebꝛoſi erit quia cũ ꝑuerſa eſt intentio qᷓ pᷣcedit pꝛauũ eit omne opꝰqð ſequit᷑ ꝙᷓuis rectũ eſſe videatur.i go nãq; hunc virũ qͥ dñ quaſi hoſpitalitateʒ exhi beret oꝛbatꝰ eſt non pietatis opere delectatum eſtimo ſed eß̃i derogati one. Mã pena ſubſequẽs inotuit. ꝙ pꝛecedens illa ſuſceptio ſine culpa non fuit. Bunt nanq; nonnulli qui idcirco bona facere ſtudent vt gra tiam aliene oꝑatiõis obnubilẽt.nec paſcũtur bono qð faciqjt ſed lauce boni q̃ ceteros pꝛemũt. Mua dere exiſtimo hunc virũ qui malignum ſpũm in hoſpitalitate ſuſcepit oſtẽ tationi potius intendiſſe qᷓ; opi vt melioꝛa feciſſe ᷓ eß̃us viceretur qᷓ tenus iß̃e ſuſceperit enz quẽ vir der xviij. In eadez tudertina vꝛbe in— foꝛtunatus vir dei erat epß̃us War cellus quidam bone actionis vfr cũ duabus ſoꝛoꝛibus ſuis habitauit.q eueniente moleſtia coꝛpoꝛis ip̃o ſa cratiſſino veſperaſcente iam ſabba to paſchali defunẽtusſeſt. cnicoꝛ⸗ 6 tin. pꝛima inxta pꝛunas kecit. Cũq; viciſſi iz ali qua ↄfa bularẽtur paruulũj eiꝰ filii pus ců longiꝰ eſſ efferendij die eo⸗ dem ſepelire nõ potuit. Cunq; mo⸗ ra eſſz tpis ad explendũ debitum ſe⸗ pulture ſoꝛoꝛes eius moꝛte illiꝰ affli cte cucurrerũt flentes ad foꝛtunatũj venerabilẽ.eiq; magnis vocibꝰ cla mare ceperunt. Beimꝰꝙ apłoꝛũ vi tam tenes. lepꝛoſos mũdas.cecos i luminas. veni ⁊ reſu cita moꝛtuum nr̃m.qui mox vt cognauit fratrẽ ea rũ defunctum flere etiã cepit ip̃e de moꝛte ip̃iꝰ eis q; rñdit dicens kece dite ⁊ hoc dicere nolite quia inſſio omnipotẽtis vei eſt. cui ↄtraire nul lus hominij p̃t ꝓllis itaq; diſceden tibꝰtriſtis ex moꝛte illins mãſit ep̃s Subſequẽti aũt die dominico ante erurgentis lucis crepuſculum vo⸗ catis vuobus diaconibus ſuis pꝛe rit ad domum vefundi acceſſit ad locum vbi iacebat coꝛpꝰ exanime. ibi q; ſe in oꝛationem dedit. Exple ta autem pꝛece ſurrexit ⁊ iuxta coꝛ⸗ pus detuncti ſedit. Mon auteʒ gran di voce defunctum per nomen vo cauit dicens. Frater marcelle veni. Ille autem acñ leuiter doꝛmiẽs ad vicinam vocem qᷓuis modica fuiſ ſet ercitatus ſtatim aperuit oculos atq; ad ep̃m reſpiciens dixit.O d keciſti.o quid feciſti.Cui ep̃s reſpõ⸗ dit dicens. Quio feci fili? At ille ait Buo heſterna die venerunt qui me eijcientes ex coꝛpoꝛe in bonũ locu; duxerunt. hodie autem vnus miſſ⸗ eſt nuneius qui dixit. reducite eum quia Foꝛtunatus epiſcopus in do⸗ munm illius venit. Nuibus verbis erpletis mox ex infirmitate conua⸗ luit et in hac vita diutius man⸗ fit IMec tamen credendum eſt. quia locum quem acceperat per: 1 5 .— — — J„4 * 4 —————*.———— * — gM —— 6. 8— pdidit. quia dubiũ non ẽ ꝙ intercel foꝛis ſui pᷣcibꝰ potuit poſt moꝛtem meliꝰ viuere q ante moꝛtez ſtucuit omnipotenti deo placere. 6 Ex ſcðᷣo li. dyalo. il⸗ it vir vite venerabil dei gra tia bñdictus ⁊ noĩe ab ip̃o pu rritie ſue tge coꝛ gerens ſenlle · eta⸗ tem qͥꝑpe moꝛibus tranſiens. nulli gĩm voluptati dedit. Bʒ dumni hac terra adhuc eſß quo tpolib libere vti potuiſſʒ deſpexit iã quaſi aridũ mundũ cũ floꝛeret Aui liberalioꝛi genere ex ꝓuintia mirſie oꝛtus ro⸗ me liberalibarũ ſtudijs tracitus fuerat. Bʒ ců ex eis multos ire per abꝛnpta vicioꝝ cerneret eñ quẽ qᷓſi in ingreſſu můdi poſuerar retrarit pedẽ ne ſi qjd de ſcientia eiꝰ attinge ret iß̃e qᷓʒ poſtmoduʒ in ĩimane p̃et pitii totꝰ iret. Peſpectis itac; ſror ſtuvijs relicta domo reb?q; patrijs ſoli deo placere deſiderans ſancte conuerſationis habitũ queſiuit. re⸗ ceſſitq; ſcienter neſciꝰ ⁊ ſapienter in Soin I⸗ Mnadam die dů ſolꝰ eſſz beat?be nedicꝰ temptatoꝛ affuit. Nã nigra parua q; auis q̃ vulgo merula vo⸗ catur circa eius faciẽ volitare cepit eiuſq; vultui impoꝛtũe inſiſtere ita vt mann capi poſſ ſi hanc vir ſan ctꝰ tenere voluiſſet· ſed figno crucis edito receſſit auis. Tãta aũt carmis temptatio aue eadeʒ recedente ſecu ta eſt q̃ntam vir ſanctꝰ nũqᷓ; fu erat expertus. Duãdam nanq; feminam aliqñ viderat quam malignus ſpũs ante eius mentis oculos reduxit. tã toq; igne ſerui dei animũ in ſpecieʒ lius accendit vt ſe in eius pectoꝛe amoꝛis flãma vix caperet ⁊ pene de ſerere heremũ voluptate vict? deli⸗ rdya Sꝛego beraret. Tuz ſupna gratia ſubito re ſpect'ad ſemetipᷣm reuerſus eſt atqʒ vꝛticarum ⁊ vepꝛiũj iuxta denſa ſuc creſcere frutecta conſpiciens exutꝰ indumento nudum ſe in illis ſpina rum aculeis ⁊ vꝛticarum incendijs pꝛoiecit.ibi qʒ diu volutatus toto ex eis coꝛꝑe vulnerat? exijt.⁊ per cu tis vulnera eduxit a coꝛꝑe vulnus menris. qm̃ voluptatẽ traxit ĩ dolo rẽ.Cũ qʒ bñ penalit arderet foꝛas extinxit qʒ illicite ardebat intꝰ. Vi cit itaqʒ pcẽm.quia mutauit incen⸗ dium i. In vno aũt ex benedicti mõaſte⸗ rijs q̃ circunquaqʒ conſtruxerat i⸗ 2 dã monachus fuit q ad or̃onem re non poterat. ß mox vt ſe fres ad ſtudiũ or̃onis iclinaſſẽt ip̃e egredie bat᷑ foꝛas ⁊ mente vaga terrens ali q̃ ⁊ tranſitoꝛia agebat. Cũqʒ ab ab bate ſuo ſepiꝰ fuiʒ ãmonitus tãdeʒ ad virũ dei ductus ẽ qͥ ip̃e q́; eius ſtultitiã vehement increpauit? ad monaſteriũ reuerſus vix duobus di ebus viri dei 5monitionem tenuit. NMam tertio die ad vſuz ꝓpꝛium re⸗ verſus vagari tempoꝛe oĩatiõis ce⸗ pit. uod cum ſeruo dei ab eodem monaſteꝛij patre quem conſtituerat nunciatũ eiſʒ dixit. Ego veniam eũ q; ꝑ me emendabo. Cüq; vir dei ve niſſet in idem monaſterium ⁊ cõſti tuta hoꝛa expleta pſalmodia ſeſe fratres in oꝛationem dediſſent alpe rit ꝙ eũdem monachũ qui manere in or̃one nõ poterat qͥdã niger phle rulꝰꝑ veſtimẽti fimbꝛiã foꝛas trahe bat Tũc eidẽ pr̃i monaſterij põpey ano noie ⁊ mauro dei famulo ſecre to dixit. Nũquid nõ aſpicitis qs ẽ qui iſtum monachum foꝛas trah it? Qui rñdẽtes dixerijt. Nõ. Quibus 6 gitatio Vrt in amo ge lue tamml diytiõis mrentf deralij penno Flom liay piten gwei ione certe poſe: nena viten pꝛeco die fae ſus de tionis ſeo hat Luiei s a˙d] onnipo pnne witcret —————— ubito re eſtatq; enſa ſuc exut? lis ſpina incendijs tus toto R. per c e vlnns it idolo ret foꝛas at in Vi auit incen Mi. i möaſie rurerat ßonem lta ſe fres ad e egrece errena ali q; ab ab itus tãde⸗ e; eius pauit? à0 duodus di nem tenbl. tiumre oianõis c o veniumc v. 8 2„ ait. Dꝛemns vt vos etiam videatis quẽ iſte monachꝰ ſequitur. Cũq; ꝑ bidnũeſſʒ oꝛnatũ maurꝰ monach? vidit Poinpeiꝰ aũt eiuſcẽ monaſte⸗ rij pater videre non potuit. Pie er go alia expleta oꝛatiõe vir dei oꝛa toꝛiũ egreſſus ſtõtẽ foꝛis monachj repperit queʒ pꝛo cecitate coꝛdis ſui virga ꝑcuſſit. Qui ex illo die nihil ꝑuaſionis vlterins a nigro iam pu erulo partulit.ſ; ad oꝛatiõis ſtuciũ immobilis permãſit. Bicq; antiqu? dominari non auſus eſt in eins co⸗ gitatione acfi ip̃e percuſſus fuiſſet ex verbere xij. xij. um iã monaſteria ſũcti bñdicti in amoꝛem domini nr̃i Jeſu xp̃ilõ ge late q; ferneſcerent ⁊ ſecularẽ vi tam multi relin querent? ſub leui re dẽptiõis iugo ceruicem coꝛdis edo marent ſicut mos pꝛauoꝛũ eſt inui dere alijs virtutis bonuz qð ip̃i ha bere non appetunt.vicine ecẽie pᷣſß? Floꝛentiꝰ nomine antiqͥ hoſtis ina licia percullus ſancti viri ſtudijs ce pit emulari.eiuſq; ↄuerſationi dero gare qͥſq; etiaʒ poſſet ab illiꝰ viſita⸗ tione ↄpeſcere. Cunq; iam ſe cõſpi ceret eius pꝛofectibus obuiare nõ poſſe ⁊ cõuerſationis illius opinio nem creſcere atq; multos ad ſtatũ vite melioꝛis ip̃o qͥʒ; opiniõis eius pꝛeconio indeficienter vocari inui die facibus magis.inagis q; ſuccen ſus deterioꝛ fiebat · Quia conuerſa tionis illi? habere appetebat laudẽ. ſed habere laudabilẽ vitaʒ nolebat Mui eiuſdem inuidie tenebꝛis ceca tus ad hoc vſq; ꝑdudꝰ eſt vt ſeruo omnipotentis dei infedtum veneno panem quafi pꝛo benedictione trãf mnitteret. Vuẽ vir dei cũ gratiaryʒ 6 actione ſuſcepit. eũ que peſtis late ret in pane non latuit. Ad hoꝛã ve⸗ ro refectõis illiꝰ ex vicina ſilus coꝛ⸗ uus venire conſueuerat ⁊ panez de manu eius accipere. Qui cuʒ mnoꝛe ſolito veniſſet panem queʒ p̃ſbyter tranſmiſerat vir dei ante coꝛuũ ꝓ⸗ iecit atq; ei pᷣcepit dicens In nomẽ ne Jeſu xp̃i tolle hůc panem ⁊ tali eum ĩ loco ꝓijce vbi a nullo homi ne poſſit inueniri.tũc coꝛuus aper⸗ to oꝛe expanſis alis circa eundem cepit panẽ diſcurrere atq; crochita re acſi aꝑte diceret⁊ obedire ſe velle ⁊ tamen iuſſa implere nõ poſſe. cui vir domini iterum atq; iterum pꝛe⸗ cipiebat dicens. Leua lena ſecurus. atq; ibi pꝛoijce vbi inueniri nõ poſ ſit. Quẽ diu demoꝛatus qñq; coꝛn? momoꝛdit pꝛopere leuahit? receſ ſit. Poſt trium vero hoꝛarũ ſpatiũ abiecto p ane redijt ⁊ de mann ho minis dei ãnonam quam conſueue rat accepit. Venerabilis autẽ pater dtra vitã ſuũ inardeſcere ſacerdotis ain vidẽs ili magis qᷓ ñbi dolut. Sʒ p̃dict? Floꝛentiꝰ quia mgi cor pus necare hõ potuit · e ad extĩguẽ das diſcipuloꝛum aĩas accendit ita vt in oꝛto celle cui Wñdictꝰ inerat añ eoꝛũ oculos nudas ſeptem puel las mitteret q̃ coꝛam eis ſibijnuice manꝰ tenentes ⁊ diutiꝰ ludẽtes illo ruʒ mentes ad ꝑuerſitatẽ libidinis inflãmarent. Wõð vir dei de cella cõ ſpiciẽs.lapſũ q; adhuc in tenerioꝛi⸗ bus diſcipulis ꝑtimeſcens.id q; ꝓ ſua ſoliꝰ fieri ꝑſecutione ꝑtractans inuidie locum dedit atq; oꝛatoꝛia cuncta que conſtruxerat ſub ſtatu tis pꝛepoſitis adiunctis fratribus oꝛdinauit.⁊ paucis ſecij monachis * — 4 „ —„ 6. ⸗ „ . 44* ———— Er dya. Sꝛego ablatis habitationez mutauit loci Pox q; vt. vir dei eiꝰ odia hůiliter declinauit hunc omnipotens deus terribiliter ꝑcuſſit Mã cũ pſdyter pᷓ⸗ dictus ſtans in ſolario bñdictũ diſ ceſſiſſe ↄgnoſceret ⁊ exultaret ꝑdu⸗ rante immobiliter tota domus fa bꝛica hoc ip̃m in quo ſtabat ſolari um cecidit? bñdicti hoſtẽ conterẽs ertinxit. õ viri dei diſcipulꝰ mau rus noĩe ſtatim venerabili patri be nedicto q adhuc a loco eocdem vix decẽ milihus aberat eſtimauit eſſe nunciãdũ dicens. Keuertere ꝙ p̃ſpꝛ qui te ꝑſeq̃batur extinct? eſt. qð vir dei bñdictus audiẽs ſeſe in grauib? lamẽtis dedit. vel quia dei inimicꝰ oceubuit.vel quia de inimici moꝛte diſcipulꝰexultauit. Qua de re factũ eſt vt eidem quoq; diſcipulo pñiaʒ indiceret ꝙ mandans talia gaudẽ de jimici ĩteritu pᷣſůpfiſs; xxiij. Eodẽ q;ʒ tꝑe aquinẽ ecẽ̃ie cleri chs a demonio vexabatur qᷓ a vene rabili viro cõſtãtino ecẽie eiuſdẽ an tiſtite ꝑ multa fuerat martyꝛum lo ca trãſmiſſus vt ſanari potuiſſʒ. Bʒ ſẽi dei martyꝛes noluerunt ei donũ ſanitatis tribuere vt q̃nta eſſʒ in bñ dicto gratia demonſtrarent. vud? itaq; eſt ad omniporẽtis dei famu lum benedictum qͥ Iheſu xp̃o dño pꝛeces fundens antiquũ hoſtem de obſeſſo homine ꝓtinus expulit. cui ſanato pꝛecepit dicens. vace ⁊ poſt hoc carnem non comedas ad ſacꝝ verum oꝛdinem accedere nũqᷓ; pꝛe⸗ ſumas. Quacũq; aũt die ſacruʒ oꝛdi nem temerarie pꝛeſumpſeris ſtatim luri dyaboli iterum mancipaberis. Viſceſſit ergo clericus ſanns ⁊ ſicut terrere ſolet animij pena recens ea que vir dei pꝛeceperat interiʒ cuſto viuit. Cũ vero poſt annos multos om̃es pꝛioꝛes illius de hac luce mi⸗ graſſent? minoꝛes ſuos ſibünet ſu perponi in lacris oꝛvinibus cernẽt verba viri dei quaßi ex lõgo tempo re oblitus poſtpoſuit atq; ad ſacrũ oꝛdinem acceſſit. quem mox is qui reli querat dyabolus tenuit. emn q; vexare qͥuſq; aĩam eius excu teret non ceſſauit xxiiij. Mon longe ab eins monaſterio due quedaz ſanctimoniales femine nobilioꝛi genere exoꝛte ĩ loco ꝓpꝛio conuerſabantur quibus quidam re ligioſus vir ad exterioꝛis vite vſuʒ pꝛebebat obſequium. Sed ſicut nõ nullis ſolet nobilitas generis pare re ignobilitatem mentis vt minꝰ ſe in hoc inundo deſpiciant qui plus ſe ceteris aliquod fuiſſe meminerũt. nec dum pꝛedicte ſanctimoniales fe mine perfece linguam ſub habitus ſui freno reſtrinxerant et eundezʒ re ligiolum viruz qui ad exterioꝛa ne ceſſaria eis obſequiuz pꝛebebat in⸗ cautis ſepe ſermonibus ad iracun diam pꝛouocabant. Qui dum diu iſta toleraret perrexit ad dei homi nem quantas q; pateretur verboꝝ contumelias enarrauit. ir autem dei hoc de illis audiens eis pꝛoti⸗ nus mandanuit dicẽs. Coꝛrigite lin guam veſtram quia ſi non emends veritis excõmunico vos quamuis excõmunicationis ſententiam non pꝛoferendo intulit ſed minando Il le autem a pꝛiſtinis moꝛibus nipil mutate inter paucos dies defunde ſunt arc in eccleſia ſepulte. Enz q; in eadem eccleſia mſſarum ſolen⸗ hia celebꝛarentur atq; ex moꝛe dia annos wulkes debaclueni Uos ſibinerſ binidus em exlögo enpe tatqhadſur um moris s tennit. en uus excht xi Us monaſtrrio oniales fenine ateĩ loco ꝓꝛi bus quicamn joꝛis vite vñij Sed ſicntyi generis pn tis vt min iant qui plu ſe memineri cimoniales i m ſub babitu nt et eundezn d exterionl uʒ pꝛebebati bus ad iric Vi duln d rit ad deibon reretur vahet auit. Vir ſiens(is pwl .Lonigul a ſi non cni o vos qun ſentenim os dies mſſar Un u ztch e no Diſtin. pꝛima. con us clamaret ſi qͥs non cõicat det locũ.nu trix earũj q̃ ꝓ eis o blationẽ dño def erre ↄſueuerat eas de ſepul cris ſuis ꝓgredi et exire ecẽiam vi debat.Oð dů ſepius cerneret. quia ad vocẽ diaconi clamantis exibãt foꝛas atz intra ecẽiam ꝑmanere nõ poterãt a d memoꝛiã redijt. q̃ vir ði illis adhu c viuẽtibꝰ mãdauit. Eas qꝑpe ſe cõi one puare dixẽat niſimo res ſuos ⁊ verba coꝛrigerent. Tunc ßᷣu o ðᷣi cůj graui meroꝛe ĩdicatũ eſt Nui manu ſha ꝓtinꝰ oblationẽ de dit dicẽs. Ite⁊ hãc oblationẽ ꝙ eis offerri dño facite ⁊ vlteriꝰercõicate nõ erũt.q̃ důj oblatio.ꝓ eis fuiſſʒ ob lata? a diacono iuxta moꝛẽ clama tů eſſʒ vt nõ cõicantes ab ecẽ̃ia exi rẽt ille exire ab ecẽia vlteriꝰ viſe nõ ſijt. Qua ex re indubitant patuit ꝙ vñ inter eos qͥ cõione pᷣuati ſůũt mi nime recederẽt cõioneʒ a dño ꝑ ſer vñ dei recepiſſẽt. Nxv. Quadã qʒ die dů qͥdã ei paruu lus monachꝰ parẽtes ſuos vltra ꝙᷓ debebat diligens atq; ad eoꝝ hita eulũ tendẽs ſine bñdictòe de mona ſtẽio exiſſʒ eodẽ die mox vt ad eos ꝑnenit defůctꝰ ẽ. Cũq; eſſʒ ſepultus die altero ꝓiectũ foꝛas coꝛpꝰ inuen tů eſt. qð rurſij tradere ſepulture cu rauerũt.ſequẽti at die iteruꝓiectũj exteriꝰ atz inhumatũ ſicut pᷣus inue nerũt. Tůc ↄcite ad bñdicti pr̃is ve ſtigia currentes ců grãdi fletu petie rũt vt ei ſuã gr̃am largiri dignaret᷑ Muibꝰvir dei mann ſua ꝓtinꝰ cõi⸗ oneʒ dñici coꝛꝑis dedit dicens Ite atʒ hoc dñicũ coꝛpꝰ ſuꝑ pedtꝰ eiꝰ cũ magna reuerẽtia ponite eũ q; ſic ſe pulke tradite. q cũ factũ fuiſſʒ ſuſce ptun coꝛpꝰ eiꝰ tenuit tra nec vltra ꝓlecit Fxxi. — ℳ. L 3. 7 ₰— A. „ F Quidã aũt eiꝰ monach? mobili tati mẽtẽ dederat? ꝑmanẽ in mona ſterio nolebat. Cũq; eũ vir dñi aſſi due coꝛripet. frequ enter amonerẽt- ip̃e vero nullo mõ ↄſentiret in ↄgre gatione ꝑſiſtere atz impoꝛtunis p̃ci bus vt relaxaretur ĩmin eret. qdam die idẽ venẽ̃abilis pr̃ ni mietatis te dio affectꝰ iratꝰ iuſſit vt diſcederet. Mni mox vt inonaſterinʒ exijt ↄtra ſe aſſiſtere aꝑto oꝛe dꝛaconẽ ĩ itinẽ juenitWũq; eůj iſdẽ dꝛaco qᷓ apparu erat ðᷣhoꝛare vellz cepit ip̃e tremẽs ? palpitãs magnis vocib? clamare di.Currite currite. ꝙ dꝛaco ille de⸗ noꝛare me vult. Wurrentes aũt fr̃es dꝛaconẽ minime viderũt. treinẽtẽ atz palpitantẽ monachuz ad mona ſteri reduxerũt.q ſtatiz ꝓmiſit nů⸗ ᷓ ſe eẽ̃ iã a mõaſterio receſſurũ atz ex hoꝛa eadẽ in ſua ꝓmiſſiõe ꝑman ſit qͥppe qͥ ſẽi viri or̃onibꝰ ↄtra ſe aſ ſiſtere dꝛaconẽ viderat quẽ pꝛiꝰnõ videndo ſequebat. xxvij. Soꝛoꝛ beati bñdẽi Scholaſtica noſe oĩpotẽti dño ab ip̃o ifãtie ſue tꝑe dedicata ad eũ ſemel ꝑ annũ ve mre ↄſueuerat ad quã vir dei nõ lõ ge extra ianuã in poſſeſſionẽ mona ſterij veſcendebat. Quadã vero die ex moꝛe venit atz ad eã cuz diſciput eiꝰ venerabilis fr̃ deſcendit.qᷓ totuʒ diẽ in dei laudibꝰſacris q; colloqis ducentes ĩcũbẽtibꝰ iam noctis tene bꝛis fimul acceperunt cibos. Cũq; adhuc ad mẽſã ſederent? ĩtra ſacra colloq;a tardioꝛ ſe hoꝛa ꝓtraberet eadẽ ſeimonialis feĩa ſoroꝛ eiꝰeũ ro gauit dicens.q̃ſo te ne in iſta nocte me deſeras vt vſq; ad mane de cele ſtis vite gaudijs loq̃mur. Cui ille rñdit. Quid ẽ qð loq̃ris ſoꝛoꝛ! Wa nere extra cellã nullaten? ü.tan i S 7. 3 ₰ A. —„ 7. — ta vero erat celi ſerenitas vt nulla i gere nubes appareret. Banctimoni alis aũt femina cũ verba fris negã tis audiſſʒ inſertis digitis manꝰſu ꝑ menſam poſuit caput in manib? omnipotentẽ dñm rogatura decli nauit. Cũq; leuaret de menſa caput tanta choꝛuſcationis ⁊ tonitrui vir tus tãta q; inũdatio pluuie erupit. vt neq; ven erabilis bñdictus neq; fr̃es q cũ eo aderãt extra loci limẽ quo conſederant pedez monere po tuiſſent. Bẽimonialis qppe feĩa ca put in manibꝰ declinãs lachꝛymaꝝ fiunios in menſa fuderat ꝑ quos ſe renitatẽ aeris ad pluuiã traxit Mec paulo tarcius poſt or̃onem inda tio illa ſecuta eſt.ſed tanta ↄuenien tia fuit or̃onis ⁊ indationis vt de menſa caput iã cij tonitruo leuaret quatenꝰ vnũ icẽ q; eſſʒ momentum Zleuare caput ⁊ pluniã deponere. Tũc vĩr dei inter choꝛuſcos ⁊ toni trua atz ingentis pluuie inujdatio⸗ nẽ videns ſe ad monaſteriuz remea re non poſſe cepit conqueri triſta tus dicens. Parcat tibi deus oĩpo tens ſoꝛoꝛ quid eſt qð feciſti! Cui illa rñdit.E cce te rogaui ⁊ audire noluiſti.rogaui vñm meũ ⁊ exaudi nit me. Põ ergo ſipotes egredẽ et me dimiſſa ad monaſteriuz recede. Iße aũt extra tectůj exire nõ valẽs qj remanẽ ſponte noluit in loco mã ſit inuit?. Bic q; factũ eſt vt totã no ẽ̃tem ꝑuigilem ducerent atʒ ꝑ ſacra ſpũalis vite colloq;a ſeſe vicaria re⸗ latione ſatiarent. xxxviij. Alio q́;ʒ tpe ſeruaud? diaconꝰatʒ abbas ei monaſterij qð in cãpanie Partibꝰ a liberio qͥndã patricio fue rat conſtructũ ad landij bñdictiun ire gr̃a viſitationis ex moꝛe ↄſueue rat.Eius qppe monaſteriũj frequen tabat vt quia iſdeʒ vir qͥʒ doctrina gr̃e celeſtis influebat dulcia ſibiiui cem vite verba tranſſũderent? ſua⸗ ueʒ cibũ celeſtis patrie quia adhuc pfedte gaudendo nõ poterant ſaltẽ inſpirando guſtarent. Cunq; hoꝛs iã qetis exiſteret in cuiꝰturris ſuꝑio ribus ſe venerabilis bñdict? ĩ hui? q;z inferioꝛib?ꝰ ſe ſeruandus diacon? collocauit. Quo videlʒ in loco jferi oꝛa ſuꝑioꝛibus ↄtinuabat aſcenſus. Añ eandeʒ vero turrim largiꝰ erat habitaculũ in quo vtriuſq; diſcipn⸗ li qeſcebant. Kunq; vir dei bñcict? adhuc qeſcentib?ꝰ fratribꝰinſtans vi gilijs.nocturne or̃onis tꝑga p̃uenil⸗ ſet ad feneſtram ſtãs ⁊ oipotentem dñm dep̃cons ſubito inteimpęſte no ctis hoꝛa reſpitiens vidit fuſã luceʒ deſuꝑ cijctas nodis tenebꝛas effu⸗ gaſſe tanto q; ſplendoꝛe clareſcẽ vt diem vinceret lux illa qᷓ inter tene⸗ bꝛas radiaſ. Pira aũt valde res ĩ hac ſpeculatione ſecuta eſt. quia ſiẽ poſt ip̃e narrauit omnis etiã můdꝰ veluti ſub vno ſolis radio colled? añ oculos eiꝰ adductꝰeſt. Eni vene rabilis pater dũ intentã oculoꝛum sciem in hoc ſplendoꝛe choꝛuſce lu cis ifigeret vidit germani capuani ep̃i aĩam in ſpera ignea ab angelis in celũ deferriTunc tanti ſibi teſteʒ volens ahibere miraculi ſernãdum diaconũ iterato bis ter q; eiꝰ noĩe cuz clamoꝛis magnitudine vocauit Wũ ille fuiſſʒ inſolito tanti viri cla⸗ moꝛe turbatus aſcendit reſpexit lu⸗ cis q; iam exiguã parteʒ vidit. Eui tm̃ hoc obſtupeſcenti miraculuz vir dei per oꝛdinem que fuerant geſt⸗ — 4„ 1 — „ otepſune eriß frequn z dodnn lcia ſihiini cerentſin hia achye oterant ſili Lunq; bon umisſipo cid'i hh dus diacon⸗ in loco jier bat aſcenſis. n largberut uſc diſcp dei bñci b*nſtans vi tpa pueni oipotentem teinprſte no it fuſã luceʒ ebꝛas effu⸗ c clarcſcẽ vt inter tene⸗ ſt valde resi eſt. quia ſi is etiã můc adio colleã eſt. Qui vee uã oculoꝛun e chowlel nani cpun ea ab angls anti ſbi nin culi ſewichl q; ci ot vdine voem tanti vin du dit he b viit. E ninai en gel⸗ 0 4. 4 ½ 6 tLU Diſtin. pꝛima. nsrranit.ſtatim q; in caſſinũ caſtrũ religoſo viro theopꝛopo mãdauit vt ad capuanã vꝛbẽ ſub eadẽ nocte tranſmitteret ⁊ qjd de germano eß̃o ageretur agnoſcẽt ⁊ ĩdicaret. Factũ q; eſt vt reuerentiſſimũj virũ germa nũ is q miſſus fuerat iam defunctũ reꝑiret ⁊ reqͥrẽs ſubtiliter agnouit eodẽ momento fuiſſe obitũ illius qͥ; vir dei eius agnonit aſcenſſuz. E x.iij.li.dya. xxix. Tů ſeuientiũj wandaloꝛũ tꝑe fuiſ ſet Itslia in cãpanie partibꝰ depo pulata multiq; eſſent de hac terra ĩ affricanũ regioneʒ trãſducti vir dñi paulinꝰ cuncta qᷓ ad ep̃atꝰvſuʒ hr̃ce poterat captiuis indigentibꝰ q; lar gitus eſt. Cůq; iã nihil oĩo ſuꝑeſſet qõ petentibꝰ dari potuiſſ q̃dã die quedam vidua aduenit q̃ a regis wandaloꝛũ genero kilinz ſuðj in ca priuitatẽ fuiſſe ductũ ꝑhibuit atz a viro dei huiꝰ pᷣci poſtulauit ſi foꝛ te illiꝰ dñs hoc dignaretur accipe? hunc concederet ad ꝓpꝛia remeare. Sz vir dei magnope quid petẽti fe⸗ mine dare potuiſſʒ inquirens nihil apud ſe aliud niſi ſe inuenit. peten ti q; femine rñdit di. bulier qͥd poſ ſim tibi dare non habeo meipᷣm tolle.me ſeruũ iuris tul eſſe ꝓfitẽ.at q; vt filiũj tuũ recipias ine vice illiꝰ in ſeruitiũ trade. Dð iila ex oꝛe tan ti viri audiens irriſioneʒ potiꝰqᷓ; cõ paſſionẽ credidit. At ille vt erat vir eloquentiſſimus ⁊ valde in exterio ribus q́; ſtudijs eruditus dubitãti feĩe citiꝰ ꝑſuaſit vt andita crecẽt et pꝛo receptione filij in ſeruitinʒ tra dere nõ dubitaret ep̃m. Perrexerũt ergo vterq; in affricaʒ. Pꝛocedenti aũt regis genero q eiꝰfiliũ habebat vidua rogatura ſe obtulit ac pꝛius petiuit vt ei filius donari debuiſſet Dõ cum vir barbarꝰ typo iupble turgidꝰ gaudio tranſitoꝛie ꝓlꝑita tis iuflatus non ſolũ facere ſed? au dire ðᷣſpiceret vidua ſubiũxit dices Ecce hominẽ huc ꝓ eo vicariũ pꝛe beo ⁊ ſolũmõ pietatẽ ĩ me exhibẽs mihi tiliũ meũ vnicũ redde. Cůũq; il le venuſti vult? hominez ↄſpexiſer quã artẽ noſſʒ inq;ſiuit. Cui vir dei paulinꝰ rñdit dicens. Artẽ quidem aliquã neſcio ſed oꝛtuz bene excolẽ ſcio. Qð vir gentilis valde libẽter accepit cũ in nutriendis olerib? ꝙ peritus eſſz audinit. Suſcepit itaq; ſeruũ? roganti vidue reddit filium quo accepto vidua ex affricana re gione diſceſſit paulinꝰ vero excolẽ di oꝛti ſuſcepit curam. Cunq; iſdem regis gener crebꝛo ingrederetur o tum ſuũ oꝛtulanũ q; quedam requi reret ⁊ ſapientẽ valde eiſe homineʒ videret.amicos cepit familiares de ſerere ⁊ ſepiꝰ cũ ſuo oꝛtulano collo qui atʒ ſermonibꝰ eiꝰ delectari. Cui paulinꝰ quotidie ad menſam olera virentes q; herbas deferre cõſueue rat ⁊ accepto pane ad curaʒ oꝛti re meare. Cunq; diutiꝰ hoc ageret᷑ q̃⸗ dam die dño ſuo ſecũ ſecretiꝰ loquẽ ti ait. Vide qjd agas ⁊ wandaloꝛuʒ regnũ qualiter diſponi debeat ꝓui de.quia rex citiꝰ ⁊ cum omni celeri tate moꝛiturus eſt. Oð ille audiens quia ab eodem rege pꝛe ceteris dili gebatur ei minime tacuit ſed quid ſuo oꝛtulano ſaplenti ſcʒ viro ag nouiſſz indicauit. Nð dũ rex audil⸗ let reſpondit ilico. ego vellẽ hũc de quo loqueris homineʒ videre. Cui gener eius venerabilis paulini tem poꝛalis dominꝰ reſpondit dicens. vlrentes herbas mihi ad — ———̃Z,—— Er dyalogre. deterre dſueult. has ſtaq; hunc ad menſam meã depoꝛtare facio vt qjs ſit qui mihi hec locutꝰ ſit agnoſcas Fadũ q; eſt cũ rex ad pꝛãciũ diſcu buit paulinꝰ ex ſuo oꝑe olera q̃q;⁊ virentia delatur? venit. Cũq; hunc rex ſubito cõſpexiſſʒ intremuit atq; accito eiꝰ dño ſibiꝑ filiaʒ ꝓinqͥ ei ſecretũ qð pꝛiꝰ abſconderat indica uit dicens. Verũ eſt qð audiſti. ã nocte hac in ſomno ſedentes in tri⸗ bunalibus ꝓtra me iudices vidi in ter qͥs iſte ⁊ ſimul ſedebat⁊ flagellũ qõ aliqñ acceperã eoꝛum mihiiudi cio tollebatur. Sʒ ꝑcũctare qͥſnam ſit. nã ego hlc tanti meriti virũ po pularẽ vt ↄſpicltur eẽ non ſuſpicoꝛ Tunc gener regis ſecreto paulinuʒ tulit qnam eſſet inquiſiuit. Cui vir dei reſpondit ſeruꝰ tuꝰ ſuʒ quẽ ꝓ fi lio vidue vicariũ ſuſcepiſti. Cũq; il le inſtanter requireret vt nõ qjd eẽt B quio in ſua patria fuiſſʒ ĩdicaret atz hoc ab eo facta iteratiõe frequẽ tis inquiſitionis reqreret vir dei cõ ſtrictꝰ magnis q; coniurationibꝰ iã non valens negare quid eſſet eᷣm ſe fuiſſe teſtatus eſt. qð poſſeſſoꝛ ei⸗ andiens valde obtimuit atʒ půilit obtulit dicẽs. pete qð vis q̃t ad trã tuã a me cuz magno munere reuer taris. Nni vir vñ paulinꝰ ait. Unij eſt benekicinʒ qð impendẽ mihi po tes vt oẽs ciuitatis mee captiuos relaxes.qui cũcti pꝛotinꝰ in affrica na regione requiſiti cuz onuſtis fru mento nauibus pꝛo venerabilis vi ri paulini ſatiffactione in eiꝰ comi⸗ tatu larati ſunt. Poſt non multos vero dies w andaloꝝ rex occubuit ⁊ flagellũ qð ad ſuã pniciem diſpen ſante deo pꝛo fideliuʒ diſciplina te⸗ nuerat ainiſit. Sic q; factũj ẽ vt oin nipotens dei famulus paulinꝰvera pᷣviceret? qui ſe ſolũ in ſeruitiij tra diderat cum multis a ſeruitio ad li bertatem rediret.illũ videlʒ unitat? qui foꝛmã ſerui aſſũpfit ne nos eſſe mus ſerui pcẽi · Xuiꝰ ſequens veſti gia paulinꝰ ad tempus voluntarie ſeruꝰ factus ẽ ſolꝰvt eſſ poſtmodũj kber cum multis. Txx. Juſtiniani p̃ncipis tꝑe cuʒ daci⸗ mediolanenſis vꝛbis ep̃us cã fidei eract? ad conſtãtinopolitanã vꝛbẽ̃ pergeret coꝛinthũ deuenit. Qui důj largã domũj ad hoſpitandij q̃reret 5ᷓ comitatum illiꝰ totuz ferre potuiſ ſet ⁊ vix inneniret aſpexit eminꝰ do mũ congruentis magnitudinis eaʒ q ſibi p̃paꝛari ad hoipitãdũ iuſſit nnq; eiuſdeʒ loci incole dicerent hunc in ea manere non poſſe quia multis iã annis hanc diabolus ha bitarer atq; iceo vacua remanſiſſet vir venerabilis dacius rñdit dicẽs. imo ideo hoſpitari in eadez domo debemus ſi hanc malignꝰ ſpũs ina fit ⁊ ab ea hominũ inhabitationeʒ reppulit. In ea ſibi igitur pꝛepara⸗ ri lectũ pꝛecepit ſecurus qui üla an tiqui hoſtis certamina toleratur? intrauit. Ftaq; intempeſte nodtis ſi lentio cũ vir dei quieſceret antiquꝰ hoſtis immenſis vocibus clamoꝛi⸗ bus q; magnis cepit imitari rugit? leonũ. balarus pecoꝛum.mugitꝰ afi noꝛum.ſibilos ſerpentum poꝛcoꝛũ grunitus.ſtridoꝛes q; ſoꝛicũ. Zũ re⸗ pente dacius tot beſtiarũ vocibus excitatus ſurrexit vehementer ira⸗ tus 7 contra antiquum hoſtem ma gnis cepit vocibus clamare dicẽs. Pene tibi miſer contigit.tu ille qui diriſti ponã ſedem meãʒ ad aquilo nem ⁊ ero fimilis altiſſimo.Ecce ꝑ *„.— . S— —„.. 4—* ₰. 7 — ſpb lisf gr 65 1l tit fithe bhit dan imr: hab vn ta abe erg dil leg hub mun re paulinen erirn rhitio ad ji icehiniun tne nos iſi ens veſt voluntar oſtmoch M. pe cuʒ daci hus cäſice Mitan vbt enit. Quidi tahd rere ferre pomi rit emin? do itudinis en ſtãdũ iuſſi e dicerent poſſe quia abolus ha remanſiſſet rñdit dicẽs. eadeʒ domo gn ſpůs ius pabitationezʒ tur pꝛepari⸗ s qi ila un na tolera ſte nodisi ſceret unig bus chmot imitri mg unmgi m pol mn V tior vocbb m poſtn — vll „ ℳ npbiam tuã p oꝛcis? ſoꝛicibus ſimi lis factus es.et qui unitari deũ indi gne voluiſti ecce vt dignus es beſti as imitaris. Ad quã eius vocem 7 vt it a dicam deiectionem ſuam ſpi⸗ ritus mundus erubuit. An nõ eru buit qui eãdem domum ad exhibẽ da monſtra q̃ ↄſueuerat vlteriꝰn on intrauit? Sic q; poſtmodũ fideliuʒ habitaculum facta eſt quia dũ eam vnꝰ veraciter fidelis ingreſſus ẽ ab ea ꝓtinꝰ mendaꝝ ſpůs atz infidelis abceſit. xxxi. Sz ecce dů facta foꝛtiũ viroꝛuʒ narro repente ad mẽoꝛiaʒ venit qjd erga andreã fundane ciuitatis epᷣm diuina mĩa fecerit.quod tñ ad hoc legentibꝰ vt valeat exopto ꝓficẽ qᷓ⸗ tenus qͥ coꝛpꝰ ſuũ ↄtinentie dedicãt habitare cũ feis non p̃ſumãt.ne rui na menti tanto repentina ſubꝛepat q̃nto ad hoc qð male ↄcupiſcit᷑ etiã pñtia ↄcupite foꝛme famulatur.nec res eſt dubia quã narro.quia pene tanti in ea teſtes ſůt q̃nti? habitato res eiuſdem loci exiſtãt. Hic nanq; venerabilis vir cj vitaʒ multis vir tutibꝰ plenã duceret ſe q; ſub ſacer⸗ dotali cuſtodia in ↄtinentie arce cu ſtodiret q̃ndam ſẽimonialẽ feminã quã ſecũ habuerat noluit ab ep̃at? ſui cura repellẽ.ſed certꝰ de ſua eius q; ↄtinentia ſecuʒ hanc ꝑmiſit habi tare. Ex qua re adtũ eſt vt antiqu? hoſtis apud eiꝰ animũ aditũ tẽtati⸗ onis exqjreret. Nã cepit ſpẽm illi? oculis mentis eiꝰ imp̃inẽ vt illedtus nephanda cogitaret. quadam vẽ̃o die iudeꝰ qͥdam ex cãpanie partib? romã veniens appie carpebat iter.qᷓ ad fůũdanũ cliuũ ꝑueniẽs cũ iã diem veſpaſcẽ cernẽt ⁊ qͥ declinare poſʒ mihime regiret.iuxta apollinis tem 6 plũ fuit ibi q; ſe ad manendũ ↄtulit qui illiꝰ loci ſacrilegiũj timẽs ꝙuis fic crucis nõ haberet figno tñ cru cis munire ſe curabat. Nocte ãt me dia ip̃o ſolitudinis pauoꝛe t urbat? ꝑuigil iacebat ⁊ repente ↄſpiciẽs vi dit malignoꝛũ ſpũum turbã qᷓi ĩ ob ſequio cuiuſdã ptãtis p̃ire. eũ vero qj ceteris p̃erat in eiuſdẽ gremio lo ci ↄſediſſe. qui cepit ſinguloꝛũ ſpiri tuñ obſequetiũ ſibi cãs actus q; diſ cutere quatenꝰ vnuſquiſq; quantuʒ neqͥtie egiſſʒ inueniret. Cũq; finguli ſpũs ad inquiſitionẽ eiꝰ exponerẽt qd oꝑati contra bonos fuiſẽt vn? in mediũ ꝓſiliuit qͥ in andree aĩm ꝑ ſpẽm ſanctumonialis feĩe q̃ ĩ eß̃atu eiꝰ habitabat q̃ndã tentationẽ car nis ↄm ouiſſz aꝑguit. Cuz vero mali⸗ gnꝰ ſpũs qᷓ pᷣerat hoc inhiant᷑ audi⸗ ret ⁊ tãto ſibi factũ lucrum grande crederet quãto ſanctioꝛis viri amn ad lapſũ ꝑditio nis inclinaret Tunc ille ſpũs qj hec fatebat᷑ adiũxit.quia aduſq; hoc q́;ʒ; die p̃terito veſptina hoꝛa eiꝰ mentẽ traxit vt in terga eiꝰ vem ſcimonialis feĩe blãdiẽs alapã daret. Tunc malignꝰſpũs atz huma ni generis antiquꝰ inimicꝰ exhoꝛta tus hunc blaide eſt vt ꝑficeret qð cepi q̃tenus ruine illiꝰ ſingulareʒ inter ceteros palimã teneret. Cunq; iudeꝰ qui aduenerat hoc vigilans cer nẽt ⁊ magne foꝛmidinis anxieta te palpitaret ab eodẽ ſpũ qᷓ cundis illic obſequẽtibꝰ pᷣerat inſſum eſt vt reqrerent quiſnã eſſʒ ille q iacẽĩ tẽ plo eodẽ p̃ſůſiſiʒ. quẽ maligni ſpũs ꝑgentes? ſubtiliꝰ intuentes crucis myſterio ſignatũ vicerũt mirantes direrit. Tle ve vasvacuũ ß ſignatũ Muib?ꝰ hoc renũciãtib? cuncta illa malhgnoꝛũ ſpũum 8. 5 F n „ . n, „ — 1 5 .—————— ——————— —————— Er dyalo gre. Iuve⸗ vero qj hec viderat ilico ſur rexit atq; ad epm cũ feſtinatõe ꝑue nit. Quẽ in ecẽia ſua regiens ſeoꝛſũ tulit q̃ tentatione vꝛgeretur inqſiuit Eui ↄfiteri ep̃s tentationẽ ſuõ vere cũdus noluit. Cũ vero ille diceret ꝙ in illa rali dei famula pꝛaui amo ris vculos inieciſſʒ atz achuc ep̃ us negaret adiũxit dicens. Muare ne gas qð inqjreris qui ad hoc veſpe heſterno ꝓductꝰ es vt in poſterioꝛa eiꝰ alapã lerires. Ad que nimirum verba dep̃henſů ſe ep̃us intuens hu militer ↄfeſſus ẽ qð pꝛiꝰ ꝑtinaciter negauit. Cuius ruine ⁊ verecundie iſcẽ iudeꝰ ↄſulens q̃liter hoc cogno niſſz vel q̃ in ↄuẽtu malignoꝛuz ſpi rituũ de eo audiuiſ indicauit. qðᷣ ille ↄgnoſcens ſeſe ꝓtinꝰ in terrõ in or̃onem decit mox q; de ſuo habi taculo non ſolã eandeʒ dei famulã ſed ⁊ omnẽ qͥ; feminã q̃j in eiꝰillic ob ſequio habitabat expulit. In eodeʒ vero templo appollinis beati ãdree apłi repente oꝛatoꝛiũ fecit atz om̃i illa tentatione carnis fůditꝰ caruit Judeũ vero cuiꝰ viſiõe atz increpa tione ſaluatꝰ eſt ad eternaʒ ſalutem traxit. Nam ſacra mentis fidei ĩbn⸗ tum atz aqua baptiſmatis emunda tũ ad ſãcte eccie gremiũ ꝑduxit. Sic q; factũ eſt vt hebꝛeus idẽ duz alie ne ſaluti ↄſuluit ꝑueniret ad ſuam ⁊ omnipotens deꝰ inde alteruʒ ad bo nã vitã perduceret.vñ in bona vita alterũ cuſtodiſſʒ. In placentina ciuitate ſabinum noie fuiſſe aſſerũt mire virtut. ep̃m Nul de die quadã ſuus diacon? nſi ciaſſet ꝙ curſus ſui padus alueum egreſſus ecẽe agros occupaſſz tota q; illic loca nutriendis ſeminibꝰꝓfu tura aqua eiuſdem fluminis teneret venerabilis vite ſabinus ep̃s reſpõ dit dicens. Tade? dic ei.mandauit tibi ep̃us vt te compeſcas? ad pꝛo pꝛium alueum redeas.iMð diaconꝰ eius audiens deſpexit? deriſit. Tũc vir domini accerſito notario dicta⸗ nit dicens. Babinꝰ domini noſtri ieſu xp̃iſernꝰ ↄᷣmonitoꝛiuin pado. Pꝛecipio tibi in nomine dñi noũtri ieſu xp̃ĩ vt de alueo tuo in locis iſt. vlteriꝰ non exeas nec terras ecẽie le dere pꝛeſumas. Atz eidẽ notario ſ iunxit dicens. Tade hoc ſcribe ⁊ in squã eiuſdem fluminis ꝓijce. Duo kacto ſancti viri p̃ceptuʒ ſuſcipiens ſtatim ſe a terris ecẽie fiuminis aqᷓ ↄpeſcuit atz ad ꝓpꝛium alueũ reuer ſa exire vlterius in loca eadez nõp̃⸗ ſumpſit. Qua ĩ re petre quid aliud ꝙᷓ inobediẽtiuz hominũ duritia cõ fũditur qñ in virtute ieſu elementũ irratiõale ſancti viri pꝛeceptis obe diuit. Txxiij. Vir qͥʒ vite venerabilis populo nie ciuitatis eß̃us cerboniꝰ magnã diebus noſtris ſanctitatis ſue ꝓba⸗ tionẽ dedit.nam cuz hoſpitalitatis ſtudio valde eſſz intentus die qus⸗ dom tranſeũtes milites hoſpitio ſuſ cepit.quos ſuſpectos gothis ſuꝑue⸗ nientibꝰ abſcondit eoꝛj q; vitã ab eoꝛuz nequicia abſcondendo ſerua uit. Wð dũ gorhoꝝ regi pfido toti⸗ le nũciatũ fuiſſʒ crudelitatis ĩmanif ſime veſania ſuccenſus hůc ad locũ qᷓ octauo huiꝰ vꝛbis miliario mero lis dicitur vbi tunc iße cůj ſuo exer citu ſedebat inſſit deduci eum q; in ſpectaculo populi vꝛſis ad deuoꝛã dum piici.nnq; iſcẽ rex ꝑfidus in ip̃o qͥʒ ſpectaculo ↄſediſſʒ ad aſpici endam moꝛtem eß̃i turba magna ðfluxit populi. Tuhc ep̃us in inediũ es emandai 5 diacop deriſtje onm noſtr Nihin paco, ne dii noſtn o in locis iſ erras eciek dẽ notarioß oc ſerbexin pijce. Uuo ſuſcipiens fumins alueũ rever eadez nõß quid aliud duritia cõ ſu elementũ eceptis obe I. ilis popvb voni' magni ris ſe pb⸗ olpitaliuns tus die qb⸗ s hoſpitohi gothis vyle nüq; vitia ndengo ſiu egi ico tol litaris innt s hůc ad lol niliario wer e ců ſo er iunon ſis ad du⸗ vhicsin iſ oh de ductꝰ eſt atz ad eiꝰ moꝛtẽ ĩmamſ ſimus vꝛſus exqͥſit? qui dũ humana mẽ bꝛa crudeliter carꝑet ſeui regis oiĩm ſaciaret.Pimiſſus itaq; vꝛſꝰex cau ea eſt qͥ accenſus? ↄcitꝰ eᷣm pe tijt ñᷓ ſubito ſue feritatis oblitꝰ de⸗ flexa ceruice ſubmiſſo q; humiliter capite lambere pedes eß̃i cepit vt patent᷑ omnibus daret᷑ itelligi q̃ er ga illũj virũ dei? ferina coꝛda eſſent hoim ⁊ quaſi humana beſtiaꝝ. Tũc populꝰ qᷓ ad ſpectaculũj venẽ̃at moꝛ tis magno clamoꝛe verſꝰẽ in ãmi ratione veneratiõis. Tũc ad eiꝰ re⸗ nerentiã colendã rex ip̃e ꝑmotꝰ eſt qͥppe cũ quo ſuꝑno indicio actnz fu erat vt qᷓ deuz ſequi pꝛius in cuſto dienda vita ep̃i noluit ſaltẽ ad inã ſuetudinẽ beſtiã ſequeretur.Cui rei hi qui tůc pñtes fuerunt adhuc nõ nulli ſuꝑſũt eãq; cij cõi populo illic ſe vidiſſe teſtant᷑. Lxxxiiij. Totile ãt ꝑfidi regis tꝑibꝰꝑuſinã vꝛbẽ annis ſeptẽ ↄtinuis gothoꝛuʒ exercit? o bſedit. Ex qua multi ciui⸗ um fugerũt qui famis pꝑicul ferre non potuerũt. Anno vero vij. nec dum finito obſeſſã vꝛbẽ gothoꝛum exercitꝰintrauit Tunc comes q eidẽ exercitui p̃erat ad regẽ totileʒ nůci os miſit exqrẽs qud de eß̃o vel po pulo fieri iuberet. nui pꝛecepit ille vicens. Eß̃o pus a vertice vſq; ad calcaneũ coꝛrigiã tolle ⁊ tũc caput liꝰ amputa. mnẽ aũt ppłn qᷓ illic inuentꝰ eſt gladio extinghe. Tunc iſ dem comes venerabileʒ virũj herch lanũ ep̃m ſuꝑ vꝛbis innrq deductũ capite trũcauit.cutẽ vero eiꝰiã moꝛ tui a vertice vſq; ad calcanenz inci dit vt ex eiꝰ coꝛꝑe coꝛrigia ſublata videretur. Poxq; coꝛpꝰ illiꝰ extra murũꝓiecit. Tunc quidam humani iſtin pꝛima. tatis pietate compulſi abciſũ caput ceruici apponentes cũ paruulo vno infante qᷓ illic extinctus inuentꝰ eit iuxta murũ coꝛpꝰ ep̃i ſepulture tra diderunt.Cunq; poſt eandem cedẽ die xl.rex totila iuſſiſſʒ vt ciues vꝛ⸗ bis illius q quolibet diſperſi eſſent ad eam ſine trepidatione ali qua re mearent hi qui pꝛius famem fuge rant viuendi licentia accepta reuer ſi ſunt. Bed cuius vite eoꝛũ ep̃s fu⸗ erat inemoꝛes vbi ſepultum em; coꝛ pus illiꝰ queſierũt vt hoc iurta de bitum honoꝛem in ecẽia ſancti Pe tri humarent. Cunq; itum eſſʒ ad ſe pulcruz effoſſa terra inuenerũt coꝛ pus pueri pariter humati vtpote iã die quadrageſimo tabe coꝛruptum ? verinibus plenũ.coꝛpus vero eßi gcſi die eodẽ eſſz ſepultũ ⁊ ꝙ eſet adhuc magna ãmiratione veneran dũ.quia ita caput eiꝰ vnituʒ fuerat coꝛpoꝛi acſi nequaqᷓ; fuiſſʒ abciſum ſic videlʒ vt nulla veſtigia ſectionis apparerent. Lũ; ⁊ hoc in terga ver terent exquirentes ſi qð ſignum vel de alia monſtrari inciſione potuiſſʒ ita ſanumn at; intemeratum omne coꝛpns inuentũ eſt acſi nulla hoc in ciſio ferri tetigiſ. pꝛioꝛibꝰ quoq; tpibus gothoꝝ fhut iuxta ſpoletanã vꝛbem vir vite venerabilis Jſaac noĩe q vſq; ad ex trẽa gotoꝝ tpa pene ꝑuẽit quẽ ño rũ multi nouerũt. Mic itaq; venera bilis iſaac oꝛtus ex italia non fuit. B cum pßᷣmũ de ſirie partibꝰ ad ſpo letanã vꝛbẽ veniſſʒ ingreſſus ectiaʒ a cuſtodibus petiuit vt ſibi quãtuʒ vellʒ licentie ſpaciũ ↄcederetur oꝛã⸗ di eũ q; hoꝛis ſecretioꝛibꝰegredi nõ vꝛgerent. Qui mox ad oꝛandũ ſtetit diem q; totnʒ ꝑegit in cui ſe 2 Er dyalo gre. quentẽ ↄtinuauit ⁊ noctẽ. Scðᷣo ãt vie cũ nocte ſequẽti indefeſſ? in pᷣci bus ꝑſtitit diẽ q́;ʒ tertiũ or̃oni ↄiun xit.Cüq; hoc vnꝰ ex cuſtodib? ſupꝑ⸗ bie ſpiritu inflatꝰ cernẽt vñ ꝓficere debuit inde ad defectꝰſui dãna ꝑue nit. Nã hũc fimnlatoꝛeʒ dicẽ ⁊ ver bo ruſtico cepit ĩpoſtoꝛeʒ clamare qᷓ ſe tribꝰ dieb⁊ tribꝰ noctib? oꝛare añ oculos hoĩm demõſtraret.q ꝓti nus currẽs virũ ði alapa ꝑcuſſit.vt q̃ſi religioſe vite ſimulatoꝛ de ec̃ia cũ ↄtumnelijs exiret. Bʒ hůc repente vltoꝛ ſpũs inuaſit atz ad viri dei ve ſtigia ſtrauit ac ꝑ os ilſiꝰ clamare cepit. Iſaac me eijcit iſaac me eicit. vir qͥppe ꝑegrinus qͥ cẽſeret noĩe ne ſciebat᷑ ñ ei noiĩe ille ſpũs ꝓdidit qͥ ſe ab illo eijci poſſe clamauit. Pox aht ſuꝑ vexati coꝛpꝰ vir dei incubu it ⁊malignꝰ ſpůs qͥ eů inuafit abceſ ſit. In rota vꝛbe tũc ſtatim qjd in ec cleſia factũ fuiſſʒ innotuit.C urrere viri ⁊ feĩe nobiles atz ignobiles pa riter ceperũt certatim q; eil raꝑe in ſuis domibꝰ conabant᷑. Alij ad con ſtruẽdũ monaſterinʒ pᷣdia.alij pecu nias.alij ſſidia que poterãt offerre viro dei ſuppliciter vlebant. Ged ſeruꝰ om̃ipotẽtis dñi hoꝛij nihil ac cipiens egreſſus vꝛbẽ nõ longe de⸗ ſertũ locij repperit ibi q; ſibi habita culũ humile ↄſtruxit. Ad queʒ dum multi ꝑgũt exemplo illiꝰ ad eterne vite deſider iũj accendi ceperijt atq; ſub eiꝰmagiſterio in oĩpotentis dñi ſe ſeruitiũ dederũt. Cunq; ei crebꝛo diſcipuli humiliter ĩnnuerent vt vſu monaſterij poſſeſſiões qᷓ offere btur accipet ille ſolicitus ſue pau pertatis cuſtos foꝛtẽ ſjiam tenebat dicens. Wonachus qui in terra por ſeſſionem querit monachꝰ non eſt. Sic qͥꝑpe metuebat pauptatis ſue ſecuritatem amittere ſicut auari di⸗ uites ſolẽt perituras diuitias cuſto dire ibi itaq; ꝓphie ſpiritu magnis q; miraculis cunctis longe late q; habitantibus vita eius inclinauit. Nam die quadam ad veſperum in oꝛtuz monaſterij fecit iactari fer ramenta q̃ vfitato nos nomine van gas vocamus. Pixit itaq; diſcipu lis ſuis. Tot vangas in oꝛtum pꝛo⸗ ijcite ⁊ citiꝰ redite.noce vero eadeʒ dum ex moꝛe cum fratribus ad ex⸗ hibendas laudes deo ſurreriſſ pꝛe cepit dicens Ite operarijs noſtris pulmentum coquite vt mane pmo paratum ſit. Facto autẽ mane fecit deferri pulmentũ quod parari iuſſe rat atz oꝛtum cum fratribus ingrei ſus quot vangas iactari pꝛeceperat tot in eodem loco laboꝛantes ope rarios inuenit. Ingreſſi quippe fu⸗ res fuerãt.ſed inutata mente ꝑ ſpũz appꝛehenderunt vangas qs inuene runt ⁊ ab ea hoꝛa qua ingreſſi fue⸗ rãt qͥuſq; ad eos vir dei veniret cũ⸗ cta oꝛti illiꝰ ſpacia qᷓ inculta fuerãt coluerũt. Duibꝰ vir dñi mox vt in⸗ greſſus eſt ait. Audite ff̃es multũ la boꝛaſtis iaʒ qeſcite. Muibꝰ ilico ali menta q̃ detulerãt p̃buir eoſq; poſt tanti laboꝛis fatigationem refecit. ſufficienter aũt refectis ait. Nolite malũ facẽ qͥtiens de oꝛto aliqͥd vul tis ad oꝛti aditũ venite tranqͥlle pe tite cũ bñdictione ꝑcipite ⁊ a furti pꝛauitate ceſſate. Wuos ſtatiʒ colle ctis oleribus onuſtari fecit factũ q; eſt vt qui ad oꝛtũ nocituri venerãt cum laboꝛis ſui pꝛemio ⁊ repleti ab eo ⁊ innocui recirent. xxxi. Ilio quoq; tẽpoꝛe acceſſerũt ad Iſaac quidam peregrini miſericoꝛ — dit obſi Lun verb ynhl lente yad vam qle ſcip uſſ latei dei pet ven lite reco Atatis ſe tMari dij tlas cuſſo 0 Wagnis 1ge late inclinanit. velperun iactarife omine van diſcipu oꝛtum pꝛo⸗ vero eactz bos ade reriſſz pꝛe ijs noſtris nane pmo nane fecit arari iuſſe us ingrel neceperat ntes ope quippe ius me ꝑſpů q̃s inuene ngreſſi fue veniret ci lta fuerit mot vt es multk b ilico al eolq; pol nem refecl git. Nolit to vliqd wl ranqleſe ite? hn ſhrß lt ecit fih A— diũ poſtulãtes ſciſſis veſtibꝰ pãnis obſiti ita vt pene nudi viderentur. Lunq; hũc veſtimenta peterẽt eoꝛũ verba vir dei tacitus audiuit. Qui vnum ex diſcipulis ſuis pꝛotinus ſi lenter vocauit ei q; pꝛecepit dicens. vade atz in illa ſilua in loco tali ca ham arboꝛem require ⁊ veſtimenta que in ea inuenies defer. Cunq; di⸗ ſcipulus abijſſʒ arboꝛeʒ ficut fuerat iuſſus queſiuit veſtimenta repperit⁊ latenter detulit magiſtro. Que vir dei ſuſcipiens peregrinis nudis et petentibus oſtendit? pꝛebuit dicẽs venite quoniam nudi eſtis.ecce tol lite ⁊ veſtite vos. Hec illi intuẽtes recognonerunt que poſuerunt ma gno q; pudoꝛe conſternati ſunt.Et qui fraudulenter veſtimenta quere bant aliena confuſi receperunt ſua. xxxxij. Eodem quoq tempoꝛe in mirfi he partibus pꝛouincie duo viri in vita atq; habitu ſancte connerſatio nis habitabãt quoꝛum vnꝰ Eutici us alter vero laurentius dicebatur Bed iſdem Euticius in ſpiritali ze lo atz in feruoꝛe virtutum excreue rat inultoꝛũ q; animas ad deum ꝑ⸗ ducere exhoꝛtando ſatagebat.ꝓFlo rentius vero ſimplicitati atz oꝛatio ni deditam ducebat vitã. Non lon ge aũt erat monaſteriũ qð redtoꝛis ſui moꝛte fuerat deſtitutũ ex quo ſi bi monachi eundẽ enticium pꝛeeſſe voluerunt.qui eoꝛũ pꝛecibus adqeſ cens multis annis mõaſteriuʒ rexit diſcipuloꝛum animas in ſtudio ſan cte couerſatiõis exercuit. Ac ne oꝛa toꝛium in quo pꝛius habitauerat ſoluz remanere potuiſſet illic vene rabilein virum florentium reliquit. in quo duz ſolus habitaret die q̃ Diſtin. pꝛima q; dñi pꝛotinus agnouit ⁊ quia in renertere. Cepit hoc itaq; indeſinẽ ſus vt neq; ad ſextam hoꝛaz iuſſus eſt rediturũ.quem vſq; ad hoꝛã ve⸗ in oꝛatiõe ſeſe pꝛoſtrauit'atʒ ab om nipotenti deo petiuit vt ei illic ad habitandum aliquod ſolatium do nare dignaretur. Mui mox vt com pleuit oꝛatnonem oꝛatoꝛium egreſ ſus ante foꝛes vꝛſuz repperit ſtantẽ qui duz caput ad terraʒ repᷣmeret⁊ nihil feritatis in uis motibꝰ demõ ſtraret aperte dabat intelligi ꝙ ad viri dei obſequiũ veniſſz. Võ virq& eadẽ cella pecudes q̃ttuoꝛ vel qnq; remanſerant quas omnino deerat qui paſceret ⁊ cuſtodiret eidẽ vꝛſo pꝛecepit dicẽs. vade atq; has oues ad paſtum eijce. ad ſextã vero hoꝛã ter agere iniũgebatur vꝛſo cura pa ſtoꝛalis ⁊ quas manducare conſue uerat paſcebat oues beſtia ieiunãs Cum vir domini ieiunare volui; ad nonam pꝛecipiebat hoꝛa eadem vꝛſo cum ouibus reuerti.cum vero voluiſſʒ ad ſextam. Atz ita in omni bus mandato viri dei obtgabat vꝛ rediret ad nonam.neq; ad nonamn iuſſus rediret ad ſextam. Cũq; diu hoc ageretur cẽpit in eodẽ loco rã te virtutis longe late q; fama creſcẽ Bed quia antiquꝰ hoſtis vnde bo nos cernit eniteſcere ad gloꝛiã inde N peruerſos ꝑ inuidiã rapit ad penã q̃ttuoꝛ viri ex diſcipulis beati Eu thicij vehementer inuiderunt g eo rum magiſter ſigna non faceret? is qui ſolus ab eo relictus fuerat tãto hoc miraculo clarus apparebat eun„ dem vꝛſum inſidiantes occiderunt. 2 Cunq; hoꝛa q̃ͥ iuſſus fuerat non re diret vir dei floꝛencius ſuſpicatus ſperam erpectans ꝙ 1 Er dya. Sꝛego. we 1 vocare pſueuerat vꝛſy minime reuer tuiſʒ.Ex qua re patuit eius anima pul teret᷑.ie vẽo altero ꝑrex it ad agꝝ quid virtutis intus quid meriti ha ca vꝛů ꝑiter oues q; qᷓſiturꝰquẽ occiſũ berer. cuius foꝛis oſtenla veſtis ab od repperit. B ſolicite inqͥrens citiꝰa eis irã ↄditoꝛis auerterer Ixxviij rabi bꝰ fuerat occiſꝰ inuenit. Tůc ſeſe in Auidam qui nunc nobiſcum ſũt ecii 4¹ lamentis dedit f̃m magis malicia; rem quam narro teſtantur ꝙ vir vi bad ꝙᷓ vꝛſi moꝛtẽ deploꝛãs.quem vir ve te venerabilis ſtephanus nomine er e nerãdꝰ enthiciꝰ ad ſe deductij ↄſola valerie pꝛouincie pꝛeſbyter fuit hu pie 133 ri ſtuduit. Sʒ iſdẽ vir dñi coꝛaz eo ius noſtri bonifacij diaconi atz dil qdi mag is doloꝛis ſtimulis accenſ? im penſatoꝛis eccleſie a hatiohis pꝛo⸗ ſpir p̃catꝰ eſt dicẽs. Spero ĩ deo quia ĩ ximns. Qui quadam die itinere do mie hac vita añ oculos hominũ e ma mum ingreſſus mancipio ſuo negli 1 liria ſua vindictã recipiẽt qᷓ nil ſe le⸗ genter loquens pꝛecepit dicens. gi dẽtẽ vꝛſů meũ occiderũt.Cuiꝰ vocẽ veni diabole viſcalcia me. Ad cui? in Ptinꝰ vltio diuina ſecuta eſt. Nam vocem morx ceperunt ſe caligarum ſrt q̃ttuoꝛ monachi q eũdẽ vꝛſů occide coꝛrigie in umma velocitate diſſol no rũt ſtotim elephãtino moꝛbo peuſſi nere vt aperte conſtaret ꝙ pſe eiq́; c ſũt vt mẽbꝛis putreſcẽtibꝰ interirẽt. vocatus fuerat ad extrahendas ca bol õð factu vir dei floꝛẽtiꝰvehement ligas diabolꝰobediſte t. Quod mox ſ . expauit ſe q; ita fratribꝰ maledixiſ⸗ vt pꝛeſbyter vidit vehementer ex⸗ 6 ſe ꝑrimuit. Wmni em̃ tꝑe vite ſue ſe pauit magnis q; vocibus cepit cla bat quia exauditꝰ fuerat.ſe crudelẽ mare dicens. kRecede miſer recede. — ſe in eoꝛuʒ moꝛte clamabat homici non enim tibi ſed mancipio meo 1 4 dã. õ idcirco omnipotentẽ deũ fe locutus ſum. Ad cuius vocein pꝛo⸗ ciſſe credimꝰ ne vir mire ſimplicita tinus receſſit ita vt ſicut inuente ſũt 5 tis q̃ntolibʒ doloꝛe ↄmotꝰintoꝛq̃re magna iam ex parte diſſolute remã vltra pꝛeſumeret iaculũ maledictio ſerãt. Qua in re colligi poteſt.quia u nis. Euthicius veroj pᷣdicti floꝛen antiquus hoſtis qui tam pꝛeſto eſt 6 c in vĩa dei ſociꝰ fuerat magis p? factis coꝛpoꝛslibus q; nimijs inſi⸗ S moꝛtẽ claruit in virtute ſignoꝛũj.nã dijs noſtris cogitationibus inſi⸗ 6* cuimn multa ciues vꝛbis illi de eo ſo ſtat 1 lent narrare miracula illud tñ eſt p In ſpoletana vꝛbe puella que i 1 cipul ꝙ vſq; ad hec longobardoꝝ dam iam nobilis cuiuſcam pꝛima⸗ 1 tpa omnipotens deus per veſtimẽ rijtilia celeſtis vite deſiceriò exar 1 tum illius aſſidue dignatur opera⸗ ſit ei q; pater reſiſtere ad viam vite plal 1 ri. Nom quotiens plnuia deeratet conatus eſt ſed contempto patre tu eſtu nimio terram ion ga ſiccitas er ſanãe conuerſationis habituj que⸗ ate urebat collecti in vnuz cines vꝛbis ſiuit ac ſuſcepit. Qua ex re fadũum ẽ tbiv illi elus tnic lenare 30 in ↄpe vt eã pater ſue ſubſtãtie exheredem ire —— offerre ↄſuenerãt foceret nihil q; illi aliu nifiſer vn ir n Aus dum per agros eroran ciãs vnins poſſeſſiuncule largire⸗ Atß tes pergerent repente pluuia tribu„ egoſ —————.————————————————————————————————————— manſunp quld merihz ſtenla veſf 45 Neret myi nobiſchn tantur vni nus nomie cſbyter fuit hi diaconiatz di nationis pw die itinere do pio ſo negl cepit duens. me. Ad c ſe caligarun ocitate diſol et ꝙ ipſe eiq rohendas cz .Quod mox ementer ert s cepit cla miſer receck ancipio meo s vocein pꝛo vt invente üt iſſolute teni ipoteſt. qi tam pꝛeſtoet ß nimis i onbus wi mit be puell uſdom pi eſicero ad vium v tempto poyt pabilj erre fa Wiſtin. tur eiuſq; exẽplo ꝓuocate ceperunt apud eaz multe nobilioꝛis generis puelle ↄuerti atz oĩpotẽti deo deci cata virginitate ſeruire. Quadã ve⸗ ro die eleuteriꝰ abbas vir vite vene rabilis ad eã gr̃a exhoꝛtationis atz edificatiõis acceſſerat.? cůj eadẽ ver ba dei colloquẽs ſedeba t.tů repẽte ex eodem fundo quẽ in ſex vncijs a pr̃e ꝑceꝑat cũ exenio ruſticus venit q dum ante eos aſſiſteret maligno ſpiritu coꝛreptꝰcecidit fatigariq; ni mis ſtridoꝛibus atz balatibꝰ cepit. Tũc ſcimonialis femina ſurrexit at q; irato vultu magnis clamoꝛibus imperauit eidẽ dicẽs.iExi ab eo mi ſer exi ab eo miſer. Ad cuius vocez mox ꝑ os vexati diãbolus rñdit di cens. Etſi de iſto exeo in quez itra bo! Caſu aũt iuxta poꝛcus ꝑuulus paſcebat. Tũc ſẽimonialis feĩa pᷣce pit dicens exi ab eo ⁊ ĩ hũc poꝛcuz ingredere.q ſtatiz de hoĩe exijt poꝛ cũ quẽ iuſſus fuerat inuaſit occidit ⁊ receſſit. I. In valeria ꝓuincia qdaz venera bilis ſacerdos aderat qͥ cũ clericis ſuis in vei laudibꝰ bonis q; oꝑibus intẽtꝰ ſẽe ↄuerſatiõis vitã ducebat. Bupꝑueniẽte aũt vocatõis die defů ctꝰ eſt atʒ añ ecẽiam ſepultꝰ eſt. eidẽ vero ecẽe caule inherebãt ouiũ atʒ iſdẽ locꝰ in qͥ ſepultꝰ erat ad eaſqem oues tẽdentibꝰ ꝓuiꝰ erat. Quadam vero noe cũ clericis intra ectiam ſallentib? fur veniſſʒ vt ingreſſus caulas furtũ facẽt veruecẽ tulit⁊ cõ citꝰ exijt. uz vero veniſſʒ ad locũ vbi vir dñi ſepultꝰerat repente heſit ? greſſũ mouẽ nõ potuit. veruecẽ dã de collo poſuit eũ q; dimittẽ vo luit B manũ laxare ñ potuit. Cepit ergo ſtare mib cũ pᷣda ſua reꝰ ⁊ liga pꝛima tus? voluit veruecẽ dimittẽ nec va lebat.volebat egredi cum veruece nec poterat. Piro itaq; inõ fur q a viuis videri timuerat hũc moꝛtuꝰ? ten ebat. Cij itaq; greſſ? manꝰq; illi us fuiſſent obſtructi imobilis ſtetit. Facto ãt mane expletis laudibꝰ dei ab ecẽa egreſſi ſũt clerci ⁊ ĩuenerũt ignotũ hoĩeʒ veruecẽ tenẽtẽ manu. Res venit in dubiũ vtrũ veruecem tollẽt an offerret. Sʒ culpe reꝰ citiꝰ indicauit penã. Mirati ſũt oẽs ꝙ ĩ⸗ greſſus fur viri dei merito apud p̃⸗ dã ſuã ſtabat ligatꝰ.qͥ ſe ꝓ eo ꝓtinꝰ in or̃onẽ dederunt ſuis q; pᷣcibꝰ vix obtinẽ valherũt vt qͥ res eoꝝ vene rat raꝑe ſaltẽ vacuꝰ exire merẽt᷑ Ita q; fur qui diu ſteterat cuʒ pꝛeda ca ptiuꝰ qñq; exiuit vacuꝰ⁊ liber xli. Meati menne hoc totů ſtudiũ tu it nihil in hoc mundo habere nihil querere oẽs qui ad ſe cã charitatis veniebant ad eterne vite deſideria accendere. Bi quando aũt quoꝛũli⸗ bet culpas agnoſceret nũqᷓ; ab icre patiõe parcere amoꝛis igne accen ſus ſtudebat in eis vehemẽter ꝑ lin guam ſeuire. Conſuetudinem vero vicini vel longe poſiti eiuſcem loci accole fecerant vt diebus ſingulis per ebdomadam vuuſquiſq; ei ob lationes iuas tranſinitteret vt eſſet q ip̃e ad ſe veniẽtibus offerre po tuiſſet. Quodam vero tempoꝛe poſ ſeſſoꝛ quidaʒ carerius nomine im mundo deſiderio deuictus qndam ſanctimnoialem feminam rapuit ſi⸗ biq; ilico matrimonio coniunxit. Muod mox vt vir dei cognouit ei per quos poterat que fuerat dign? audire mandauit. Cunq; ille ſcele⸗ leris ſui conſcius timeret atq; ad vi rum dei accedere nequaqᷓ pꝛeſumẽt L1—„ ℳ 4 7 / 4 L. „ ℳ . E ℳ— S, „ Ex dya. Sꝛego ne foꝛte hůc aſpe vt delinquẽtes ſo let ĩcreparet fecit oblationes eas q; inter eoꝝ oblatiões miſit vt eiꝰ mu nera ſaltẽ neſciẽdo ſuſciꝑet. Sʒ cuz coꝛã eo fui ſſent oblatiões oĩm de⸗ poꝛtate.vir dei tacit? ſedit ſingula⸗ tim oẽs ꝓſiderare ſtuduit ⁊ oẽs ali as eligẽs atz ſeoꝛſũ ponẽs oblatões qs iſdẽ carceriꝰ trãſmiſerat ꝑ ſpůũm ↄgnouit ſpꝛeuit ⁊ abiecit dicẽs.ite⁊ dicite ei.oblationem ſuõ oĩpotenti deo abſtuliſti ⁊ mihi tuas oblatio nes trãſmittis?E go tuã oblationẽ nõ accipio ꝙ ſuã oblationẽ abſtuli ſti deo. Mua ex re actũ eſt vt pñtes qͥʒ magnꝰ timoꝛ inuaderet cum vir dei de abſentibus tam ſcienter iudi cqref. xlij. Nñ ad ſpoletanã vꝛbẽ longobar doꝛũ ep̃s ſcʒ arrianꝰ veniſſʒ ⁊ locuz illic vbi ſolẽnia ſua agẽt non habẽt cepit ab eiꝰ cinitatis ep̃o ecẽ̃am pe tere quaz ſuo erroꝛi dedicaret.ð dũ valde ep̃s negaret iſdẽ qui vene rat arrianꝰ beati pauli apłi illic ec⸗ cleſiã cominꝰ ſitã ſe die altero violẽ ter intraturðj eẽ ꝓfeſſus eſt. qð eiu dẽ ecẽe cuſtos audiẽs feſtinꝰ cucur rit ecẽiaʒ clauſit ſeris munuit. Fc̃o Ft veſpe oẽs lãpades extixit ſe q; ĩ iterioꝛibꝰ abſcõdit. In ip̃o añt ſbſe quentis lucis crepulculo arrianus eßus collecta multitudine aduenit clauſas ecẽe ianuas effringere para tus.ſed repente cũcte fimul regie di vinit? concuſſe abiectis q; longius ſeris aꝑte ſunt atz cũ magno ſonitu omnia ectie clauſtra patuerijt ⁊ ef fuſo deſuꝑ lumine oẽs q̃ extincte fu erũt lãpades accenſe ſũt. Arrianus vero ep̃s qui vim fadtur? aduenẽat ſubita crcitate pcuſſus eſt atq; alie nis iam manihꝰ ad ſuũ habitaclij reduõtus. Oð dů longobardi feað regione poſiti oinnes agnoſcerent neqᷓqᷓ; vlreriꝰ p̃ſũpſerunt catholica locs temerare. Piro eteniz mõ res geſta eſt vt quia eiuſcem arriani cã jampades in eccia beati pauli fue⸗ runt extincte vno eodẽ q; tꝑe ⁊ ipſe lumen perderet ⁊ in ecẽia lumen lã pades iß̃e reciperent xlij. Bed neq; hoc ſileam qð ad eiuſ⸗ dem dãnationeʒ arriane hereſis in hac quoq; vꝛbe ante biennij ſuꝑna pietas monſtrauit. Ex his quippe qᷓ narro aliud populus agnouit.alia autem ſacerdotes ⁊ cuitodes ecc̃ie ſe audiſſe ⁊ vidiſſe teſtantur Arria noꝛum eccleſia in regione vꝛbis hu is que ſuburra dicitur cum clauſa vſq; ad añ bienniũ remanſiſſʒ placu it vt in fide catholica introductis il lic beati Bebaſtiani? fancte agate virginis martyꝛum reliquijs dedi⸗ cari debuiſ.qð factum eſt. Naz cũ magna multitudine populi venien tes atq; omnipotẽti deo laudes ca nentes eandem eccleſiaz ingreſſi ſu mus. Cũq; iam in ea miſſsrum ſo lennia celebꝛarentur et pꝛe eiuſcem loci anguſtia populi ſe expꝛimeret multitudo quidam ex his qui extra ſacrarium ſtabant poꝛcum ſubito itra ſuos pedes huc illuc q; diſcur rere ſenlerunt. Vuem dum vnuſqjſi q; ſentiret et iuxta ſe ſtantibus indi caret.iſcem poꝛcus eccleſie ianuas petijt et omnes per quos tranſiuit in ammirationem commouit. Bed viceri a nullo potuit quamuis ſẽti npotuiſſet. Puod idcirco diuina pietas oſtendit vt cundtis pateſce/ ret.q ð loco eocẽ imũdꝰ habitatoꝛ exiret.ꝑada ãt miſſaꝝ celebꝛatõere . 5 —. 3„„ — — .„— 7 77„ .„„ „1 obardiſen gnolcereyt t cachoh tenz möreg in arrinic u pauli fue Gipet he cla lumen li xlij. nqð ad einſ mehoeſsi ennũſupn bis quigeq agnouit ali todes ece antur Arri ne vꝛbis hu cum clauſ anſiſſʒ placu nroductis il ande agate iquis dedit neſt. Nazch opul venien eo laudes c iaz ingreſi ſ miſism et pꝛe tin ſe erpuett bis qllinns ocum ſb iluc ꝙ viu ndum wij ſtannbus inc eccleſe ins moun it quanbs icerco vndis pauu⸗ nöc habiu 4 ℳ 8 * „ „ℳ ** reſim? B ad hec nocte eadẽ magn⸗ in einſcem ecẽie tectis ſtrepit? fact? eſt acſi in eis aliquis errando dil⸗ currẽt. Bequenti auteʒ nocte graui oꝛ ſonitus excreuit. Tũ ſubito tãto terroꝛe inſonuit acſi oĩs illa ecẽi·a a fũdamentis fuiſſʒ euerſa ⁊ ꝓtinꝰ re ceſſit ac nulla hic vlteriꝰ inqetudo antiqͥ hoſtis apparuit. Pʒ per terro ris ſonitũ quẽ fecit innotuit a loco quẽ din ten nerat ꝙᷓ; coactus exibat Poſt paucos vero dies in magna ſerenitate aeris ſuꝑ altare einſdẽ ec cleſie nubes celitus deſcendit ſuo q; illud velamiĩe oꝑuit oẽm q; ecẽiam tãto troꝛe atz ſuauitate odoꝛis re⸗ pleuit vt patẽtibꝰ ianuis nullꝰ illic pſumẽt intrare.et ſacerdotes atʒ cu ſtodes vl hi qᷓ ad celebꝛãda miſſaꝝ ſolẽnia venerũt rẽ videbãt ingredi minime poterãt⁊ ſuauitatẽ mirifici odoꝛis khebãt. ie vẽo alio ci ĩ ea lãpades ſine lumine depẽderẽt emiſ ſo lumine ſũt accẽſe. Atz pꝰ paucos iteꝝ dies cij expletis miſſarũ ſolẽni is extindtis lãpadibꝰ cuſtos ex eadẽ ec᷑a egreſſꝰ fuit pꝰ paululũ ĩtrauit ⁊ lãpades qᷓ;s extirerat lucẽtes rep ꝑit.q̃s negligent᷑ extinxiſſe ſe credi⸗ dit atz eas iã ſolicitiꝰ extinxit qj exi⸗ ens ↄcẽ̃az clauſit Bʒ pꝰ hoꝛaꝝ triũ ſpatiũ regreſſylãpades qᷓs extixerat lucẽtes ĩnenit vt viðlz ab iß̃o lumi ne aꝑte clareſcẽt.qꝙ locꝰ ille de tene bzis ad lucẽ veniſſʒ. xxliiij. Mupꝑ herminigildꝰ luinigidi re⸗ gis wiſigotoꝛũ filiꝰ ab arriana he reſi ad catholicã ficẽ viro reneren diſſimo leãdro hiſpalitano eß̃o du dũ mihi ĩ amicitijs familiarit᷑ iun⸗ cto pᷣdicãte ↄuerſ? ẽ.quẽ pr̃ arrianꝰ vt ad eandẽ hereſiʒ rediret ⁊ pᷣmijs uadere ⁊ ininis terrẽ conatꝰ?ẽ Eſi q; ille ↄſtãtiſſime rñderet nũqᷓ; ſe ve ram fidẽ poſſe relinq̃re quam ſeinel agnouiſſʒ. Iratꝰp̃ eü pᷣuauit regno rebꝰq; oĩbꝰ expoliauit.Cũq; nec ſic virtutẽ mentis illiꝰ emollire valuiſ ſet in arta illum cuſtodia ↄcludens collũ manus q; illiꝰ ferro religauit epit itaq; herminigildꝰ rex iuue nis trenũ regnũ deſpiciẽs⁊ foꝛti de ſiderio celeſſe q̃rens in cilicijs iacẽ vinculatus omnipotenti deo ad cõ foꝛtãdũ ſe pꝛeces effůdere.tãto q; ſß limius gloꝛiã tranſeũtis mundi deſ picere q̃nto ⁊ religatꝰ agnouerat nihil fuiſe qð poterat auferri. Su ꝑueniente autẽ paſcalis feſtiuitatis die intempeſte noctis ſilẽtio ad euz pfidus p̃ arrianij miſit vt ex eins manu ſacrilege ↄſecratiõis cõioneʒ ſhlciꝑet atz ꝑ hoc ad pr̃is gr̃am re⸗ dire merẽtur Bʒ vir deo deditꝰ ar riano ep̃o venienti expꝛobꝛauit vt debuit eius q; a ſe ꝑfidiã dignis in⸗ crepationibꝰ reppulit. quia etſi exte rius iaceboat ligatus apud ſe in ma gno tñ mentis culmine ſtabat ſecu rus. Ad ſe itaq; reuerſo eß̃o arrianꝰ pater infremuit ſtatim q; ſuos appa ritoꝛes miſit qui conſtantiſſimũ cõ feſſoꝛẽ dei vbi iacebat oeciderent. qð et factũ eſt. Nam mox vt ingrer ſi ſunt ſecurim cerebꝛo illiꝰ infigẽtes vitaʒ coꝛpoꝛis abſtulerũt.hoc qdẽ valentes in eo perimere. qð ip̃e qͥʒ qui pemptus eſt in ſe conſtiterat de ſperiſſe. Sʒ ꝙ oſtẽdenda vera eius gloꝛia ſuꝑna q;ʒ non defuẽ miracn la. Nam cepit in nocturno ſilentio pſalmodie cantꝰ ad coꝛpꝰ eiuſcem regis? martyꝛis audiri atq; ideo ve raciter regis quia martyꝛis. quidaʒ etiam ferunt ꝙ illic nocturno tei⸗ poꝛe accẽſe lãpades apparebant.vñ Erx dya. Sꝛego. factů eſt vt coꝛpus eiꝰ tãqᷓ; martyꝛis a cundtis fidelibus venerari debuiſ ſet. pater vero pertidus ⁊ patricida commotus penitentia hoc feciſſe ſe doluit nec tamen vſq; ad obtinẽdã ſalutem. Nam quia vera eſß catho lica fides agnouit ſed gentis ſue ti⸗ moꝛe perterritꝰ ad hãc ꝑuenire non meruit.qui oboꝛta egritudie ad ex⸗ trema perdudus leandro epiſcopo quem pꝛins vehementer alflixerat recaredum regem kilium queʒ ĩ ſus hereſi relinquebat cõmendare curs uit vtĩ ip̃o quoq; talis faceret q̃lis in fratre illius ſuis exhoꝛtationib? ante feciſſʒ. Qua videlicz ↄmendati one erpleta defundtus eſt rex. Poſt huius moꝛtem recaredus rex nõ pa trem perfidum ſed fratreʒ martyrẽ ſecutus ab arriane hereſeos pꝛaui tate connerſus eſt totam q; wiſigo toꝛum gentem ita perduxit ad verã ficem vt nulluz ſuo regno militare permitteret qui regno dei hoſtis exiſtere per hereticam perfidiaʒ nõ timeret. Nec mirum ꝙ vere fidei p dicatoꝛ factus eſt qui krater ẽ mar tyꝛis Tlv. Jnſtiant auguſti tempoꝛib? duz contra catholicoꝛum vitam exoꝛta a wandalis arriana perſecutio ĩ at frica vehementer inſaniret quidaʒ in detenfione veritatis ep̃i foꝛtiter perſiſtentes ad medinm ſunt vedu cti. Qnos wandaloꝛum rex verbis ac muneribus flectere ad perficiaʒ non valens toꝛmẽtis frangere poſ⸗ ſe ſe crecidit. Nam cum eis in ip̃a dekenfione veritatis filentium inci ceret.nec tamen ip̃i contra perfidiã tacerent ne tacendo foꝛſitaimn ʒſenſiſ ſe viderentur raptus in furoꝛem eo rum linguas abcidi radicitus fecit. .„„ Res mira ⁊ multis nota ſenioꝛib? quia ita poſt pꝛo defen ſione veri⸗ tatis etiam ſine lingua loquebant᷑ ſicut pꝛins loqui per linguam con ſueuerant. Hi itaq; eo tempoꝛe ꝓfu gi ad conſtantinopolitanam vꝛbẽ venerunt. Eo quoq; tꝑe quo ꝓ ex⸗ plendis reſponſis eccleſie ad pꝛinci pem ipſe tranſmiſſus ſum lenioꝛem quẽdam eßm repperi qͥ adhuc eoꝛũ oꝛa ſine lingua loquentia vidiſſe ſe teſtabatur ĩta vt apertis oꝛibus cla znarent.Ecce videte linguas nõ ha bemus ⁊ loquimur videbatur eniz a reſpicientibus vt referebat quia abclſis radicitus linguis quaſ qð⸗ dam baratrum patebat in gutture et tamẽ oꝛe vacuo plena et integra verba foꝛmabantur. Euoꝛum vn? illic in luxuriam laplus mox pꝛiua tus eſt dono mirabili. Recto videli cet omnipotentis dei iudicio vt q; carnis continentiam neglexerat ſer nare ſine lingua carnes non habẽt pirba veritatis xlvi. Eleuterius pater monaſterij bea ti euangeliſte Warci quod in ſpoli tane vꝛbis pomerijs ſitum eſt diu mecum eſt in hac vꝛbe in meo mo naſterio conuerſatus ibi q; defun⸗ ctus eſt. Quem ſui diſcipuli ferebãt oꝛando moꝛtuum ſuſcitaſſe.vir au⸗ tem tãte fimplicitatis erat ⁊ omnis compunctionis vt dubium non ef ſet ꝙ ille lachꝛyme ex tam humili ſimplici q; mente edite apud omni potentem dominum multa obtinẽ potuiſſent Muius ergo aliquod mi raculum narro quod inquifitus mi hi ſimpliciter ⁊ ipſe fatebatur. Vua dam nanq; die dum iter carperet facto veſpere cũ ad Iuccedenduʒ lo cus deeſſʒ in monaſterio virginum a ſeniozih⸗ ſione verij loquchant guam con npoe ꝓfu anam vhe quo ꝓe ſie ad pꝛinci m ſenioꝛen adhuc eoꝛi ia viciſe e s oꝛibusda gas nöhe batur enz rebat quis s quaſi q; in ghiture et integra voꝛum vn mox pꝛa edo videli Udicio vq́ eglexerater o at xri. onaſteri be d in pol ſitum el du citaſſe vril crat? on obium pol denenit in quo qͥdam paruulꝰ puer erat quẽ malignꝰſpũs om̃i nocte ve rare ↄſueuerat. Bʒ ſẽi moniales feĩe vt virã dei ſuſceperũt eũ rogauerũt dicentes. Tecũ pater puer iſte ac no cte maneat. Wõ ipſe benigne ſuſce⸗ pit ſecũ q; eũ nocte eadẽ iacere ꝑmi fit. Facto aũt mane ceperũt ſcimo niales femine eũdẽ patrem vigilan ter inqrere ſi quid puer quem dede rant nocte eadem feciſſʒ. Qui mira⸗ tus cur ita reqͥrerent rñdit. Mihil. Tunc ille innotuerunt eiuſdem pue ri cõm ⁊ ꝙ malignus ſpůũs nulla ab eo nocte recederet indicauerũt ſũo⸗ pere poſtulãtes vt hũc ad monaſte rium ſecum tolleret.quia iam vexa tionẽ illius videre non poſſent. Cõ ſenſit ſener pnerum ad monaſteriũ dnxit. Qui cum multo teinpoꝛe in monaſterio fuiſ; atz ad hunc mali⸗ nus ſpiritus accedere minime pꝛe umpſiſſʒ.eiuſdem ſenis animus de ſalute pueri ĩimoderatius per letici am tactus eſt. Wam coꝛam poſitis fratribus dixit.ꝙ dyabolus ſibi cũ illis ſoꝛoꝛibus iocabatur. Atuero vbi ad ſeruos dei ventů eſt.ad hůc puerũ accedere nõ pᷣſũpſit.poſt quã vocẽ hoꝛa eadẽ ac momento iſcem puer coꝛã cunctis fratribꝰ diabolo ſe inuadente vexatus eſt. Quo viſo ſenex ſe ꝓtinꝰ in lamenta dedit.quẽ dum lugentẽ diu fr̃es ↄſolari voln iſſent rñdit dicens. Credite mihi ꝙ in nulliꝰ veſtrů oꝛe hodie panis in gredit᷑ niſi iſte puer a demonio fue rit ereptus. Tũc ſe in oꝛationẽ cum cunctis fratribus ſtrauit.⁊ eo vſq; oꝛatum eſt quouſq; puer a vexatiõe ſanaretur. Qui? tam perfecte ſana tus eſt vt ad hunc malignus ſpirit? Diſtin pꝛima accedendi?auſũ vlterius non habe ret. xlvij. Pꝛelbyter quidã ſanctulus noiĩe qͥdam tꝑe cum in p̃io longobardi oliuã p̃mnerent vt in oleum liq̃ri de buiſſʒ ſicut iocũdi erat ⁊ vult?⁊ ani mi vtrem vacuũ ad pꝛelũ detulit.la boꝛantes q; longobardos leto vul tu ſalutauit vtrẽ ꝓtulit ⁊ iubendo potius qꝙᷓ; petendo eum ſibi impleri dixit. Pʒ gentiles viri quia toto iã die fruſtra laboꝛauerijt atq; ab oli uis exigere oleũ toꝛquendo nõ po terant verba illius moleſte ſuſcepe⸗ rũt eũ q; iniurijs inſectati ſũt. Qui hus vir dei letioꝛi vnlru adhuc re⸗ ſpõdit dicens. Si pꝛo me oꝛetis et iſtum vtrem lanctuli imple is? ſic ad vos reuertetur. Cunq; ili ex oli nis oleũ defluere non cernerent? vi rũ dei ad implẽdũ vtrẽ ſibi inſiſtere viderent vehemẽter accenſi maioꝛi bus hůc verboꝝ ↄtumelijs deteſta ri ceperũt. Air aũt dei videns ꝙ er pꝛeio oleũ nullo modo exiret aquã ſibi dari petijt quam cundtis vicen tibus bñdixit atq; in pꝛelo ſuis ma nibus iactauit. Ex qua pꝛotinꝰ be⸗ nedictione tanta vbertas olei pꝛo⸗ rupit vt longobardi qui pꝛius diu incaſſum laboꝛauerant non ſolum ſua vaſcula omnia ſed vtrem quoq; quem vir dei detulerat implerent. Hꝛatias agebant quia is qui oleũ petere venerat benedicendo dedit quod poſtulabat. ¶ Alio quo⸗ tempoꝛe dum vehemens vbiq; fames incu buerat etiam beati Lau rentij martyꝛis eccleſia a longobar dis fuerat incenſa. Nnam vir dei reſtaurare cupiens multos arti⸗ fices ac plures ſubminiſtrantes ————— ————————— Ex dya. Hꝛego. oꝑarios adhibuit. Nuibꝰ nẽe erat vt quotidiani ſũptus laboꝛantib? ſine dilatione pᷣberentur.ſed exigẽ te einſdem famis nẽitate panis de⸗ fuit. cepere laboꝛãtes inſtãter victũ q̃rere quia vires ad laboꝛem qpter inopiã nõ haberẽt. qð vir dei audi ens eos verbis ↄſolabatur foꝛis ꝓ⸗ mittendo qð deerat.ſed ip̃e grauit anxiabatur intus exhibere cibũ nõ valens qut ꝓmittebat. um vero huc illuc q; anxius ꝑgeret deuenit ad clibanũ in quo vicine inulieres ßcie coxeròt panes · ibi q; incuria tus aſpexit ne koꝛtaſſe a coquẽtib? panis remanſiſſʒ. Tuz repente pane mire magnitudinis atz inſoliti can doꝛis inuenit quẽ detulit qͥdẽ de ferre artificibꝰnoluit ne foꝛtaſſe ali enꝰeſſʒ ⁊ culpã velut ex pietate ꝑpe traret. Per vicinas itaq; mulieres hunc detulit eů q; omnibꝰ oſtẽdit. ac ne cut earuzʒ remanſiſſʒ inqſiuit. omnes aũt q pᷣdie coxerãt panẽ ſu um hůc eſſe negauerũt.atz panes ſu os ſe integro numero a clibano re tuliſſe pꝛofeſſe ſunt. Tunc letus vir dñi perrexit ad myltos artifices cũj vno pane.⁊ vt omnipotẽti deo gra tias agerent ãmonuit. ⁊ qũo eis an nonã pꝛebuerat idicauit. eis q; ad refectionẽ ꝓtin?ꝰ inuitatis inuentuʒ panem appoſuit.quibꝰſufficient᷑ ple ne; ſaciatis plura ex eo ꝙᷓ; ip̃e pa nis fuerat fragmenta collegit. que Fruſtra die quoq; altero eis ad re⸗ fectionẽ intulit.ſed idem qʒ ex frag mentis ſuperat ip̃a qͥ;ʒ; que appoſita fuerant fragmenta ſuper abat. Fa⸗ ctum eſt vt ꝑ dies decem omnes illi artifices atz operarij ex illo vno pa ne ſaciati hunc? quotidie ederẽt?⁊ ex eo qð quotidie edi poſſit in cra⸗ ninũ ſugeſſet. acſi fragmenta panis illius per elũ creſcerẽt.⁊ cibũj come⸗ dentiũ oꝛa repararent xlviij. Sed ne diutius mireris quid in virtute domini ſanãul? veneran dus vir fecerit exteriꝰ.audi ex virtu te dñi qualis interiꝰ fuit. Pie etenij quadã a longobaꝛdis captꝰquidaʒ diaconꝰ tenebatur ligatus eũj q; ip̃i qui tenuerant vt interficerent cogi tabãt. Adueſꝑpſacẽte aũt die vir dei ſanctulꝰ ab eiſdem longo bardis pe tijt vt relaxari eiq; vita concedi de⸗ buiſſʒ. qð poſſe ſe facere om̃ino ne⸗ gauerunt. Cunq; moꝛtem illins de ſiberaſſe eos cerneret petiuit vt ſibi ad cuſtodiam tradi debuiſſz. Cuiꝓ tinus rñderunt. Tibi qͥdem ad cut ſtodiendum eum damus.ſed ea con ditione inteꝛpoſita vt ſi iſte fugerit ꝓ eo ip̃e moꝛieris. Quod vir dei li benter accipiens pᷣdictum diaconũ in ſuam ſuſcepit fidem quem noce media cum longobaꝛdos omnes lomno graui depꝛeſſos aſpiceret ex citauit ⁊ ait. Burge? concitus fuge liberet te omnipotens deus. Bʒ il⸗ dem viaconus pꝛomiſſionis eiꝰ nõ immemoꝛ reſpondit vicens. Fuge⸗ re pater non poſſũ.quia fi ego fuge ro ꝓ me ſine dubio ip̃e moꝛieris. Euem vir dei ſanctulus ad fugien dum compulit dicens. Surge? va de te omnipotens deus eripiat. nã et ego in man eius ſum᷑tantum in me poſſunt facere quantum in me ipſe permiſerit. Fugit itaq; diaco nus ⁊ quaſi deceptus in medio fi⸗ deiuſſoꝛ remanſit. Facto ergo mane longobardi qui diaconum ad cu ſtodienduʒ dederant venerunt.quẽ vederant petierunt. Bed hunc vene randus p̃ſbꝛ fugiſſe reſpondit. Tůjc —. — Mentapans ibö come Rreris quid tul venmn diex vim it. Pie eunz capt'quidiʒ s e ißi ficerent cogi t die virdei gobardispe a conceci de re om̃ino ne tem illiys de petiuit vt ſi buiſß. Cuip ſcem ad ch us.ſed ea con ſi iſte fugert od vir deili zum diaconb n guem vode xdos olhes ſos alpicerete ⁊concitus ſug ens deus yl miſſiovis d n t vicens · fll qia ficgofh o iße moil Aulus ad g ans Fnh cripiil s deus. n s ſum tl quann N* (Diſtin pꝛima. illi inquiũt. S cis ip̃e meliꝰ qd cõue nit. ſeruꝰ autem dñi conſtanter ait. ſcio. Cui dixerũt.bonꝰ homo es no lumus te ꝑ varios cruciatus moꝛi. elige tibi moꝛtez quam vis. Quib? vir dñi reſpondit dicens. In manu dei ſů ea moꝛte me occidite qua ip̃e ine occidi ꝑmiſerit Tũc om̃ibꝰq iliic aderant lõgobardis placuit vt enz capite trũcare debuiſſent.quatenꝰſi ne graui cruciatu vitã eius ↄpendi oſa moꝛte terminarẽt. Cognito ita q; ꝙ lanctulꝰ qͥ inter eos pꝛo ſancti⸗ tatis reuerentia magni honoꝛis ha beb atur occidendꝰ eſſz. omnnes qui in eodẽ loco inuenti ſunt longobar di ↄuenerunt.ſicut ſũt nimie crude⸗ litatis leti ad ſpectaculum moꝛtis. Lircunſteterũt itaq; acies.vir at dñi deductꝰ in mediũj eſt. atz ex om nibꝰ foꝛtibꝰ viris electꝰ eſt vnꝰ de qͥ dubium non eſſz ꝙ vno ictu caput eius abcideret. venerandus ergo vir inter armatos deducdtus ad ſua arma ſtatim cucurrit. nam petinit vt ſibi paululum licentia daret᷑ oꝛãñ di.Cui vum conceſſũ fuiſſʒ in traʒ ſe ſtrauit ⁊ oꝛauit. Qui dum paulo diutius oꝛaret.hunc eledtus interfe ctoꝛ calce pulſauit vt ſurgeret dicẽs Surge ⁊ flexo genu tende ceruicem Surrexit aũt vir dñi genu flexit cer vicem tetẽdit.ſed tenſo collo eductã contra ſe ſpatã intuens hoc vnum fertur publice dixiſſe ſancte Joßes ſuſcipe illã. Tũc electꝰ carnifex eua ginatum gladiũ tenens ãniſu foꝛti in altũ bꝛachiũ ꝑcuſſurꝰ lenauit ſed deponere nullo inõ potuitmam re pente diriguit ⁊ erecto in celuz gla dio bꝛgchium implexibile remãit. Tunc õmnis longobardoꝛũ turba que ad illud moꝛtis ſpectaculũ ade rat in laudis fauoꝛem conuerſa mi rari cepit virum q; dei cum timoꝛe venerari.quia pꝛofecto claruit cui? ſãctitatis eſſʒ. qui carnificis ſui bꝛa chium in gere ligaſſet.itaq; poſtula tus vt ſurgeret.ſurrexit.poſtulatus vt bꝛachiũ ſui carnificis ſanaret ne⸗ gauit dicens.Ego pꝛo eo nullo mõ oꝛabo niſi mihi antea iuramentuz dederit quia cum manu iſta xp̃ianũ hominem non occidat. Bed longo bardus iſdem qui vt ita dicam bꝛa chium contra deum tendendo per⸗ diderat pena ſua exigente compul ſus eſt iurare ſeſe xp̃ian hominem nũq; occidere. Tunc vir dei pᷣcepit dicens. Vepone manum deoꝛſũ.qui ſtatim depoſuit atz ilico adiunxit. Remitte gladium in vaginaʒ.⁊ ſta ſtim remiſit. Omnes ergo tante vir⸗ tutis hominez cognoſcentes boues ⁊ iumenta que dep̃dati fuerant cer tatim el offerre in munere volebãt. Sed vir dei tale ſuſciꝑe inunus ren nuit. munus autem bone mercedis queſiuit dicens.ſi mihi aliquid vul tis concedere omnes captiuos q́s habetis mihi tribuite.vt habeã vñ pꝛo vobis debeã oꝛare. Factũq; eſt ꝙ omnnes captiui cuʒ eo dimiſſi ſũt atz ſuꝑna gratia diſponente cum ſe vnꝰ pꝛo vno moꝛti obtulit multos a moꝛte liberauit. Mihil in hac re in ſanctulo mireris ſed penſa ſi po tes quis ille ſpiritus fuerit qui ei tam ſimplicem mentem tenuit. atq; in tante virtutis culmine erexit.vbi enim ⁊ eius animus fuerit quando moꝛi pꝛo pꝛoximo tam conſtanter decreuit.? pꝛo tempoꝛali vita fr̃is vnius deſpexit ſuam.atz ſub gladio ceruicẽ tetendit. Que ergo vis amo ris illud coꝛtenuit ꝙ moꝛtem ſuaʒ c1 ——————————— — Er dyalogre. pꝛo vnius ſalute pꝛoximi nõ expa⸗ uit? S cimus certe quia iſdem vir venerabilis ſanctulus ip̃a elementa quoq; litterarumn plene nõ nouerat legis pꝛecepta neſciebat. ſed ꝙ ple nitudo legis eſt charitas legem to tã in dei ac ꝓximi dilectõe ſeruauit Et quod foꝛis ĩ cognitione nõ no unerat ei intus viuebat in amoꝛe. et qui nunꝙᷓ foꝛtaſſe legerat quod de redemptoꝛe noſtro Johannes apo ſtolus dixit. Ouoniam ſicut llle ꝓ nobis animam ſuã poſuit.ſic ⁊ nos debemus pꝛo fratribus animnaz po nere.tam ſublime apo ſtolicum p̃ce⸗ ptuz faciendo magis ꝙᷓ; ſciendo no Uerat. Comparemꝰ fi placz cuz hac noſtra indocta ſcientia illius doctã ignoꝛantiam. Ibi hec noſtra iacet vbi illius diſciplina eminet. Nos ð virtutibus vacui loquimur ⁊ quaſi inter fructifera arbuſta poſiti odo⸗ ramus poma nec wanducamꝰ ille virtutum fructus chrpere nouerat Fui hos in verbis odoꝛare neſcie ¶Er q̃rto l. dya.(rlix. vhuc in mõaſterio meo po — ſitus cuiuſcam valde vene⸗ rabllis viri relatiõe cogno ui qð dico. Aiebat enim quia vene rabilis pater noĩe ſpes monaſteriij cõſtruxit in loco cui vocabulũ am⸗ pꝛius flagellando dilexẽat p'moqũ pertecte ſanando mõſtrauit.eiꝰ nãq; oculos ꝑ quadraginta annoꝛũ ſpa cia ↄtinue ceitatis tenebꝛis pꝛeſſit. nulluz ei lumen vel extreme vifiõis aperiens. Sed quia nemo in ver⸗ bere illiꝰ gratia in ſe deſtituente ſb⸗ ſiſtit ⁊ niſi iſdem miſericoꝛs pater qᷓ penã irrrogat patiẽtiã pꝛeſtet. mox ꝑ impatientiaz pcem nobis ip̃a au get coꝛreptio pcẽoꝛũ.fit; mõ miſe rabili vt culpa noſtra vnde ſperare debuit terminũ inde ſumat auginẽ⸗ tuʒ.idcirco noſtra deus infirm a cõ ſpiciens flagellis ſuis cuſtodiã per⸗ miſcet. atq; in percuſſiõe ſua electis tilijs nũc miſericoꝛditer iuſtus eſt. vt ſint quibus debeat poſtea iuſte miſereri. Ende venerabilem ſenem dum exterioꝛibus tenebꝛis pꝛemẽt interna luce nunqᷓ deſtituit. Qui cũ flagello fatigaretur coꝛpoꝛis habe bat per ſanctiſpiritus cuſtodiaʒ cõ ſolationem coꝛdis. Cum vero anni iam quadrageſimi fuiſſʒ in cecitate tempus expletum ei domin? lumen reddidit.vicinum ſuum denũciauit obitum.atz vt in monaſterijs circũ quaq; conſtructis verbum vite pꝛe dicaret ãmonuit quatenus coꝛpo⸗ ple eſt. Qui ſexti tere milliarij inter ſacente ſpatio a vetuſta mirfie vꝛbe viſiungitur. Hunc omnipotens et miſericoꝛs deus ab eterno verbere flagellando pꝛotexit.ei q; diſpenia tionis ſue maximam ⁊ ſeueritatem ſeruauit ⁊ gratiaʒ. Qhantum q; e ris recepto lumine viſitatis in cir cuitu fratribus coꝛdis lumen aperi ret. Qui ſtatim iuſſis obtemperan fratrum cenobia circuijt mandata vite que agendo didicerat pꝛedica hit. Quintoðcimo ergo die ad mo naſterium ſuũ peracta pꝛedicatione reuerſus eſt.ibi q; fratribus conno catis aſtans in medio ſacrawentuʒ dominici coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ſm pfit mox q; cum eis myſtieq; plal moꝛum cantus exoꝛſus eſt. qui illis pſallentibꝰoꝛationi intentus niam . g* 2 — — kh vo mu ken ſen epi atpnoah witei'ni unnonũ pꝛ dis pꝛeſi. eme vifiiz emo in ver eſtitmente ſ icoꝛs pater⸗ ipꝛeſtet wo wobis ißaan it q; möõmie vnde ſperar mat augni s infirmac cuſtodiꝭ pen 6e ſua elcdis r iuſtus c. poſtea iſt bilem lenem buis pꝛemẽt itvit. Vui ců npoꝛis babe cuſtodia; cõ um vero ann iſß in cecita domin lume vm denũciu naſteris cil erbum vinßt atenus coy viſitatis iil gis lumen al is obunpuu, ircvijt— icicerat pꝛ er die tdnriu, iſtin pꝛima reddidit Vmnes vero fratres qᷓ ad⸗ eraht ex oꝛe eius colũbã exiſſe vide runt. Qne mox aꝑto oꝛatoꝛij tecto egreſſa aſpicientibꝰ fratribus pene trauit celũ.cuius idcirco animam ĩ columbe ſpecie apparuiſſe credẽdũ eſt.vt omnipotens deus ex hac ip̃a ſpecie oſtenderet ei vir ille ᷓ ſimpli ci coꝛde ſerniſß Gil. In eadem pꝛouincia mirſie p̃ſby ter quidam ↄmiſſam ſibi cũ magno tim oꝛe domini regebat eccleſiam.q ex tempoꝛe oꝛdinis accepti pꝛeſby⸗ teram ſuamn vt ſoꝛoꝛem diligens ᷓ quaſi hoſtem cauens ad ſe accedere nunq ſinebat eamn q;ʒ ſibi⸗ met appꝛopin quare nulla occaſiõe ꝑmnittens ab ea ſibi familiaritatis cõmunionem funditus abciderat. Wabent quippe ſancti viri hoc pꝛo pꝛium.nam vt ſeing ab illicitis lon ge ſint.a ſe ꝑlerunq; etiam licita ab cidunt. vnde iſdem vir ne aliquaʒ ꝑ eam vnqᷓ incurreret culpam ſibieti am miniſtrari ꝑ illam recuſabt ne⸗ ceſſaria. Pic ergo venerabilis pꝛel — ſutis iam nembꝛis quaſi in moꝛ byter cum longaz vite impleſʒ eta tem anno quadrageſimo oꝛdinati⸗ onis ſue inardeſcẽte graniter febꝛe Preptus ad extrema deductus eſt S cß eñ nꝛeſbytera ſua conſpicẽt tem diſtenium vtrum el adhuc vita le ſpiramen ineſſet naribus eius ap poſita curauit aure dinoſcere 05 ille ſentiens cui remiſſius iner t fia tus qanto ãniſu valuit vt loq́ tuiſſ in ferneſcente ſpiritu collegit vocẽ atz erupit dicẽs. Recede a me mulier. Iobuc igniculus viuit.pa leam tolle. Illa ergo recedente cre⸗ ſcente virtute coꝛpoꝛis cuʒ m agna a clamare dicens. Hene 4 cepit letiti pꝛopi? veniãt domini mei.bene veniãt do mini mei.quid ad tantillũ ſeruũ ve ſtrůũ eſtis dignati conuenire. Tlenio venio.gratias ago.gr̃as ago. Cun q; hoc iterata crebꝛo voce repetẽt quibꝰ hoc diceret noti ſui qui illum circunſteterũt requirebant. Quihꝰ ille ãmirando rñdit dicens Nunqd dueniſſe hic lanctos aplos non vi⸗ detis Peatũ petrum ⁊ pauluʒ pꝛi mos aploꝝ nõ aſpicitis?Sd quos iterũ cõnerſus dicebat. Ecce venio ecce venio.atʒ inter hec verba aĩaʒ reddidit. Et ꝙ veracit ſẽos aplos videret eos etiam ſequẽdo teſtat⸗ eſt. Quod plerũq; ↄtingit iuſtis vt in moꝛte ſua ſanctoꝛum pꝛecedẽtiũ viſiones aſpiciant ne ip̃ᷣam moꝛtis ſue penalem ſententiaʒ pertimeſcãt. Sz dum eoꝛum menti eternoꝛuʒ ci uium ſocietas oſtenditur a carnis ſue copulatione ſine doloꝛis ⁊ foꝛ⸗ midinis fatigatione ſoluantur ¶M. Interea neq; hoc ſilendum arbi⸗ troꝛ quod mihi perſonarum graui um atz fidelium eſt relatione compꝑ tum. S othoꝛuz nanq; tempoꝛe hüů ius vꝛbis nobiliſſima puella galla ſimachi conſulis ac patricij filia in⸗ tra adoleſcentie tꝑa marito tradita in vnius anni ſpatio eius eſt moꝛte viduata.quam dum feruente mũdi copia ad iterandũ thalamũ? opes 7 etas vocarent magis elegit ſpiri⸗ talibus nuptijs copulari deo in qj bus a luctu ſcipitur.ſed ad gaudia eterna peruenitur qꝙᷓ; carnalibus nu ptijs ſubijci que a letitia ſemper in⸗ cipiunt ⁊ ad finem cum luctu tẽdijt Muic aũt cuin valde ignea conſper ſio coꝛpoꝛis ineſſet ceperunt medi ci dicere. quia niſi ad aiplexus vi⸗ riles rediret caloꝛe nimio cõtra na 4 turam barbaʒ eſſʒ habitura · q ita q;ʒ poſt factum eſt. Sed ſancta muli er nihil exterioꝛis defonnitatis ti⸗ inuit que interioꝛis ſponſi ſpeciem amauit. Nec verita eſt ſi hoc in illa fedaret᷑ quod a celeſti ſponſo in ea non amaretur. Wox ergo vt eiꝰ cõ iunx defunctus eſt. abiecto! eculari habitu ad omnipotẽtis dei ſeruiti um ſeſe apud beati petri apoſtoli ec cleſiam monaſterio tradidit · ibi q; multis ãnis ſimplicitati coꝛdis atz oꝛationi dedita larga indigentib? elemoſynarũ oꝑa impẽdit. Cunq; omnipotens deus perhennem iam mercedem reddere eius laboꝛibus decreniſſʒ cancri vlcere in mamilla percuſſa eſt. Nocturno aũt tẽpoꝛe ante lectů illius duo candelabꝛa lu cere conſueuerãt.quia videlicz ami ca lucis non ſolum ſpiritales ñᷓ etiã coꝛꝑales tenebꝛas odio habebat. Mue vum nocte quadam ex hac ea dem iaceret infirmitate fatigata.vi dit beatum petruz intra vtraq; can delabꝛa ante lect ulum ſuuʒ aſtitiſſe nec perterrita timuit ſed ex amoꝛe ſumens audaciam exultauit ei q; di rit. nid eſt domine mi? vᷣimiſſa ſũt mihi pcẽa mea cui ille benigniſſi mi vt eſt vultus inclinato capite an nnit dicens. vᷣimiſſa veni. Sʒ quia quandam ſanctimonialem feminaz in eodem m onaſterio pꝛe ceteris di ligebat ilico galla ſubiunxit. Kogo vt ſoꝛoꝛ benedicta mecum veniat. Cui ille reſpondit. Mon.ſed illa ta lis tecum veniat. hec vero quam pe tis die te erit tceſimo ſecutura. Mis ergo explet. apoſtoli viſio aſſiſten tis ⁊ colloquẽtis ablata eſt. At illa pꝛotinus cuncte cõgregationis ina trem acctxſiuit.eiq; quid viderit qjd ve audierit indicauit. Tertio autem die cum ea que fuerat iuſſa ſoꝛoꝛ de functa eſt. Illa vero quam ipla po oſcerat triceſimo die ſubſecuta eſt Quod factnʒ nuncuſq; in eodẽ mo naſterio manz inẽoꝛabile ſic q; hoc a pꝛecedentibus matribus traditũ narrare illic ſubtiliter ſolent iunio⸗ res que nunc ſunt ſancte moniales virgines acſi illo ĩ tempoꝛe huic tã grandi miracija⁊ ip̃e affuiſſent ij. Wn ea poꝛticu que euntibus ad eccieſiam beati clementis peruia lu it quidam ſeruulus nomine quiqͥdẽ pauper rebꝰ ſed meritis diues crat quem longa egritudo diſſoluerat: Mam exquo illum ſcire potuimus vſq; ad finem vite paraliticus iace⸗ bat. Quid dicam quia ſtare nõ po terat qui nunqᷓ in lecto ſuo ſurgere vel ad ſedencdum valebat nunqꝙ ma num ſuaz ad os perducere nunqꝙᷓ; ſe potuit in latus aliud declinare Mu ic ad ſeruiendum mater cum fratre aderst.⁊ quicqd ex elemoſyna po terat accipere hoc eoꝛum manibus pauperibus erogauit. Wequaq; lit teras nouit ſed ſcripture ſacre ſibi⸗ met codices emerat ⁊ religioſos qͥl⸗ q; in hoſpitium ſuſcipiens hos co⸗ ram ſe legere ſtudioſe faciebat. Fa⸗ dtum q; eſt vt iuxta modum ſuũ ple ne ſacram ſcripturam diſceret cuimn ſicut dixi litteras funditus ignoꝛa ret. Studebat in doloꝛe ſemper gra tias agere. hymnis ⁊ dei laudib? di ebus ⁊ noctibus vacare. Sed cum iam tempns adeſſet vt tanta eiꝰ pa tientia remunerari debuiſz mẽbꝛo rum doloꝛ ad vitalia redijt. Cunq; iam ſe moꝛti pꝛoximuz agnouit pe regrinos viros.atq; in hoſpitalita ₰—₰———₰„ —————. auten oꝛoꝛ de plapo cuta eſt eodẽ mo icq;hoc traditi nt iunio noniales chuict wiſſent tibus ad pervia lu e quiq̃dẽ es erat ſoluerat. otuimus cus iace⸗ re nõ po o lurgere nnq ma enunq ſe linareu vm fratre olyna po n manibls Mequaqᷓ lt eſocre ſ ligioſos qj aciebut. f⸗ dm ſvůple diſceret ditus ignon te ſuſceptos ãmonuit vt ſurgerent⁊ cum eo pſalinos pꝛo expectatione ſui exitus decantarent. Cunq; cum eis ⁊ ipſe moꝛiens pſalleret voces pſallentinmn repente conpeſcuit cuʒ terroꝛ? magni clamoꝛis dicens. Ta cete. Munquid non auditis quante reſonant laudes in celis?Et cuz ad eaſcdeʒ laudes quas intus audierat aure coꝛdis attenderet ſancta illa anima carne ſoluta eſt. qua ſcilicet exeunte tanta illic fragrantia odo ris alperſa eſt vt omnes illi qui ad⸗ erant ineſtimabili ſuauitate replerẽ tur. ita vt per hoc patenter agnoſce rent ꝙ eam laudes in celo ſuſcepi ſent. Cui rei monachus noſter int᷑⸗ fuit qui nũcuſq; viuit ⁊ cũ magno fletu atteſtari ſolz. quia quouſq; coꝛ pus eius ſepulture traderent ab eo rum naribus odoꝛis illius fragrã tia non receſſit. Eliij. (Eo tempoꝛe quo monaſterium petij anus quedaz redempta nomi ne in lanctimoniali habitu conſtitu ta in vꝛbe hac iuxta beate ꝓarie ſemper virginis manebat eccle jam Wec illius irundinis diſcipula fue rat que magnis virtutibus pollẽs ſuper pꝛedeſtinos montes vitaʒ he remiticam duxiſſe ferebatur. Muic nutem redempte due in eodem ha bitu diſcipule aderant vna nomine romulaꝰ altera que nunc adhuc ſu pereſt quam quidem facie ſcio ſed nomine neſcio. Tres itaq; he ĩ vno habitachlo commoꝛantes moꝛum quidem diuitijs plenam.ſed tamen rebus pauperem vitam ducebant. Wec autem quam pꝛefatus ſum ro mula aliam condiſcipulam ſuã quã pꝛediri magnis vite meritis ante coꝛpꝰ obꝛigeſcẽt. et iů ſubito ſtupo at. Erat quitpe mire patientie.ſů⸗ me obedientie.cuſtos oꝛis ſui ad ſi lentiuz. ſtudioſa valde ad continue oꝛationis vſum. Sed quia plerũq; hi quos iaz perfectos homines eſti mant adhuc in oculis ſummi opifi cis aliquid imperfectionis habent. ſicut ſepe imperiti homines necduʒ perfecte ſculpta ſigilla conipicimus ? iaz quaſi perfecta laudamus. que tamen adhuc etiam artifex conſide rat? limat. Laudari ea audit ⁊ ta⸗ men ea tundere melioꝛãdo non de⸗ finit. Hec quam pꝛedixi romula es quam greco vocabulo medici pa raliſun vocant moleſtia coꝛpoꝛali percuſſa eſt. multis q; ãnis in leco decubans ꝑene omni iacebat mem bꝛoꝛum officio deſtituta. nec tamẽ hec eadem eius mentem ad impati entiam flagella perduxerunt. Mam pſa ei detrimenta m embꝛoꝛum fa cta fuerant incrementa virtutum.qᷓ tanto ſolicitius ad vſum oꝛationis ercreuerat.quanto et aliud quodli bet agere nequaquaz valebat. o dte ergo quadam eandeʒ redemptã uom pꝛefatus ſum.que vtraſq; di ſcipulas ſuas filiarum loco nutrie bat vocauit dicens.mater veni ma ter veni.que mox cum alia eius cõ diſcipula ſurrexit ſicut vtriſqʒ referẽ tibus et inultis res eadem claruit. et ego quoq; in eodez tempoꝛe ag⸗ noui. Cunq; noctis medio lectulo tacentis aſtiſterent ſubito celit? lur emiſſa omne illius cellule ſpacium umpleuit.⁊ ſplendoꝛ tãte claritatis emicuit vt coꝛda aſſiſtentium ineſti mabili pauoꝛe perſtringeret atq; vt poſt ipſe referebant omne in e ineis — 5——————————————— Er dya. Sꝛego. re remanerent. Cepit nanq; quaſi cniuſdam magne multitucinis in⸗ greqientis ſonitus audiri · oſtiũ cel ſule concuti acſi ingredientium tur ba pꝛemeretur. atq; vt dicebant in trantium multitucinem ſentiebant Ged nimietate timoꝛis ⁊ luminis videre non poterant.quia earuw oculos ⁊ pauoꝛ depꝛeſſerat ⁊ ipſa tãti luminis claritas reuerberabat. quam lucem pꝛotinus miri eſt odo ris flagrantia ſubſecuta.ita vt earũ animum quem lux emiſſa terruerat odoꝛis ſuauitas refoueret. Sed cuz vim claritatis ferre non poſſent ce pit eadim romula aſliſtentem? tre mentem redemptam ſuoꝛum moꝛð magiſtrã blanda voce conſolari di cens. Woli timere mater non moꝛi oꝛ modo. Cunq; hoc crebꝛo dicẽt paulatim lux que emiſſa fuerat ſt⸗ tracta eſt ſed is qui ſubſecurus eſt ocoꝛ remanſir. Sic q; dies ſecũdus ? terius tranſiuit vt aſperſa flagrã tia ocoꝛis maneret. Nocte ergo q̃r ta eandem magiſtram ſuam iterum vocauit. Qua veniente viaticuʒ pe tijt ⁊ accepit. Mecdum vero eadem redempta vel alia eius condiſcipu la a lectulo iacentis abceſſerat.⁊ ec ce ſubito in platea ante ciuſcem cel lule oſtium duo choꝛi plallentium conſtiterant.et ſicut ſe dicebant ſe rus ex vocibus diſcreuiſſe pſa lmo die cantus dicebant viri? femme re ſpondebant. Xunq; ante foꝛes cel lule exhiberentur celeſtes exequie ſancta illa anima carne ſoluta eſt. arq; in celum ducta. quantoq; cho ri pſallentiuim altius aſcendebant tanto cepitpſalmodia lenius audi ri quouſq; ⁊ eiuſdem pſalmodie ſo nitus ⁊ odoꝛis ſuauitas elongata finiretur. eliüj. Sed neq; hoc ſileam ꝙ pꝛedi⸗ dus pꝛobus dei famulꝰ de loꝛoꝛe fua muſa nomine puella parua nar rare conſueuerat dicens.ꝙ quadaz ei nocte per viſionem lancta dei ge nitrix virgo maria apparuit atz co euas ei in albis veſtib us puellas o⸗ ſtendit. uibus cum illa admiſceri appeteret ſed ſe eis iungere non au veret beate arie ſemper virginis eſt voce requiſita. an vellet cum eis eſſe atq; in eius obſeco viuere. Cui cum puella eadem diceret volo ab ea pꝛotinus mandatum accepit vt nihil vltra lene ac puellare agẽt.a riſu ⁊ iocis ſe abſtineret.ſciens per omnia ꝙ inter eas virgines quas vicerat ad eius obſequium die tri⸗ ceſimo veniret. Ouibus viſis in cũ⸗ ctis ſuis moꝛibus puells mutata ẽ omnemq; aſe leuitatem puellaris vite magna grauitatis deterſit ma nu. Cunq; eam parentes eius inn tatam eſſe inirarentur requiſita rez retulit. quid ſibi beata dei genitrix iuſſerit vel qua die itura eſſet ad obſequium eius indicauit. Tũ poſt viceſimumquintum diem lebꝛe coꝛ⸗ repta eſt die autem triceſimo cum hoꝛa exitus eius appꝛopinquaſſet eandem beatam genitricem deĩ cuʒ puellis quas per viſionem vicerat ad ſe venire conſperit. Cui etiam ſe vocanti reſponcere cepit ⁊ depꝛeſ ſis reuerenter oculis aperta voce clamare. Ecce domina venio ecce vomina venio. In qua etiam voce ſpirituʒ reddidit.et ex virgineo coꝛ poꝛe habitatura cum ſandtis virgi *s elongn — ꝙ piec de loꝛoꝛ la paruanr 16. quac and dei arit atzc us puellas o lla admiſceri gere non au per virginis llet cum eis viuere. Cui et volo.ab ccepit vt are agẽt. a ſciens per ines quas um die tri viſis in ců lla mutatat m pellaris deterſit ma tes eius i requiſt i dei genimnt vra dſet 50 it. Tüpol em febꝛe co ſceſimo c ꝛopinqaſt nun r Cui eunt t7 depu b 13 voll renio iu ʒ etiamn virgin. nibus exiuit„ (v. ¶Etſi omnes baptiſatos infan tes atq; in eadem infantia moꝛien tes ingredi regnum celeſte creden dum eſt. omnes tamen paru ulos qᷓ ſcilicet loqui poſſunt regna celeſtia ingredi credendum non eſt Quia non nullis paruulis eiuſdem regni celeſtis aditus a parenti bus claudi tur ſi nale nutr iantur. Nam qͥdaz vir cunctis in hac vꝛbe notiſſimus ante triennium filium habuit anno rum ſicut arbitroꝛ quinq; Muem nimis carnaliter diligens remiſſe nutriebat. atq; idem paruulus qð dicu graue eſt mor vt eius animo aliquio obſtitiſſet maieſtatem dei blaſphemare conſueuerat. Mui in hac ante trienniuzʒ moꝛtalitate per⸗ cuſſus venit ad moꝛtem. Cunq; eñ ſuus pater in ſinu teneret ſicut hi te ſtati ſunt qui pꝛeſentes fuerunt ma lignos ad ſe ſpiritus veniſſe tremẽ tibus oculis puer aſpiciens cepit clamare. Obſta pater. obſta.qui cla mans declinabat facieʒ vt ſe ab eis in ſinu patris abſconderet. Quem cum ille trementem requireret qjd videret.puer adiunxit dicens. Mau ri homines venerunt qui me tollere volunt. Qui cum hoc dixiſſet maie ſtatis nomen pꝛotinus blaſphema uit ⁊ animã reddidit. At enim om nipotens deus oſtenderet pꝛo quo reari talibus fuiſſet erecutoꝛibus traditus. vnde viuentem pater ſuꝰ noluit coꝛrigere. hoc moꝛientẽ per⸗ miſit iterare.vt qui din per diuini tatis patientiam blaſphemus vire rat quandoq; per diuinitatis iudi cium blaſhemaret ⁊ moꝛeretur qᷓ⸗ tenus reatum ſuuz pater eius agno ſceret.qui paruuli filij animam ne⸗ gligens paruulum peccatoꝛem ie henne ignibus nutriſſet 6 ¶In monaſterio meo quidam ante decennium gerontius diceba tur.qni cum graui moleſtia coꝛpo ris fuiſſet depꝛeſſus in viſione no cturna albatos viros ⁊ clari omni⸗ no habit? in hocipſum monaſteri un deſcendere ð ſuperioꝛibus aſpe rit.qui dum coꝛaz lecto iacentis aſ fiſterent vnus eoꝛum dixit. Ad hoc venimus vt de monaſterio Wrego rij quoſdam fratres in militiaʒ mit tamus atq; alteri pꝛecipiens adiun xit. Scribe marcellinum? valenti nianũ atq; alios quoꝛum nunc no mina non recoꝛdoꝛ. Quibus exple tis addidit dicens. Scribe ⁊ hunc⸗ ipſum qui nos aſpicit.Ex qua viſi one certus redditus pꝛedictus fra ter facto mane innotuit fratribus qui eſſent ex eadem cella moꝛituri quos ſe etiam denuntiauit] eſſe ſecu turũ. Tum die alia pꝛedicti fratres moꝛi ceperunt atq; ſub eodem oꝛdi ne ſe in moꝛte ſecuti ſunt quo fuerũt in deſcriptione nominati. ad extre mum vero ⁊ip̃e obijt qui eoſdem fratres moꝛtuog pꝛeuidit. (In ea moꝛlälitate que patri⸗ cij narſi tempoꝛibus hanc vꝛbez ve hementer afflixit in domo valeria ni romane vꝛbis aduocati puer ar mentarius fuit pꝛecipue ſimplicita tis? humilitatis.Cuz vero einſdẽ aduocati domus eadem clade va ſtaretur iſcem puer percuſſus eſt et vſq; ad extremum deductus.qui ſů⸗ — Erdya Srego. ito ſublatus a pꝛeſentibus redi t. ſi biq; dominum ſuũ fecit vocari ch ait. Et ego in celo fui.⁊ qui de hac vomo moꝛituri ſũt agnoui. Ille at q; ille moꝛituri ſunt.tu vero non ti meas.quia hoc in tempoꝛe moꝛitu rus non es. vt vero ſcias ꝙ me fuiſ ſe in celum verum fateoꝛ ecce acce pi illic vt linguis omnium loquar. nunquid non cognitnz tibi fuit gre cam iinguam me omnino nelciſſe? tamen grece loquoꝛ vt cognoſcas an verum ſit ꝙ me omnes linguas accepiſſe teſtificoꝛ. Xui tunc grẽce vominus ſuus locutus eſt atq; ille in eadem lingua reſpondit vt cũcti qui aderant mirarẽntur. In eadem quoq; domo pꝛedicti narſi ſpatariꝰ? „ milgar manebat. qui feſtine ad egx decudus ei milgarica lingua locu tus eſt. ſed ita puer ille in italia na tus 7 nutritus in eadez barbara lo cutione reſpondit. acſi eadem fuiſß gente generatus. Wirati ſũt omnes qui audiebant atq; ex duarum lin⸗ gnorum experimento quas eum an tea neſciſſe nouerant crediderũt de omnibꝰ quas pꝛobare minime va lebant. Tonc per biduum moꝛs ei? Dilata eſt.ſed die tertio quo occul to iudicio neſcitur manus ac bꝛa⸗ chia lacertos q; ſuos dentibus la niauit atz ita a coꝛꝑe exiuit.qͥ moꝛ tuo omnes illi quos pꝛedixerat ex hac pꝛotinꝰluce ſubtracti ſunt. Nul lus q; in illa domo ex eadem tempe ſtate defunctus eſt. qui voce illius dennciatus ngn eſt. ¶eq; hoc ſilentium puto qð de Weophanio cẽtũcellenſis vꝛbis co mite in eadem vꝛbe poſitus inultis atteſtantibꝰ agnoui.Fuit nanq; vir miſericoꝛdie actibus deditus bo⸗ nis operibus intentus hoſpitalita ti pꝛecipue ſtudens. exercendiꝰ qcẽ comitatus curis occupatus agehat terrena ⁊ tempoꝛalia ſed vt poſt in 5 fine claruit magis ex debito ꝙᷓ ex ĩ⸗ tentione. Namn cum pꝛopinquante moꝛtis eius tempoꝛe grauiſſima ae ris tempeſtas obſiſteret. e ad liendum duci potuiſſ euz vro? ſua cum vechemẽtiſſimo fletu inquiſiuit vicens. Quid faciam quomodo te ad ſepeliendum eijtio que oſtiũ do mus huius pꝛe nimia egredi tẽpe ſtate non poſſum! Tunc ille reſpon dit. Holi mulier flere quia mox vt ego defundus fuero eadem hoꝛ ſe renitas rediet cuius pꝛotinus? vo cem moꝛs ⁊ moꝛtem ſerenitas eſt ſe cuta. uod ſignum etiamn alia ad⸗ miranda ⁊ noñn minoꝛa ſunt ſigna comitata.nam manus eius? pedes podagre humoꝛe tumeſcentes verſi i vnlneribus fuerũt? pꝛoiuente ia nie putrebant. ved dum coꝛpus ex moꝛe ad lauandum eſſet nudatum. ita manus pedes q; eius ſani inuen ti ſunt acſi nunqᷓ; volneris aliquio habuiſſent. vuctus itaq; ac ſepult? eſt eius q; coniugi viſuz eſt vt quar to die in ſepulcro illiꝰ marmoꝛ qð ſuperpoſitum fuerat mutari debuiſ ſet. Duod videlicet marmoꝛ co?po ri eius ſuperp oſitumn dum fuiſſ ab latum tanta ex coꝛpoꝛe eius flagrã tis odoꝛis emanabat. acfñ ex putre ſcente carne ipſins pꝛo vermibus gromnata ferbuiſſ ent. Cheoderici regis tempoꝛibus patẽr ſoceri mei in ſicilium exaẽtio nem canonis egerat atq; ad italiaʒ redibat.cuius nauis applſa eſt ad ecits bo bolpitalin tencis q s agedat dytpoſtin büo eri opinqhant rauiſimaae tne ad ſpei euz vroꝛ lu w inquiit quomodot que oſtũdo egreci tipe nc ille repon ia mox dem honl ꝛotinus? vo renitas eſtſe aun alia ad⸗ ſunt ligna dus ⁊ pedes eſcentes ver pꝛonente dum coꝛplstt eſſet nudatih eius ſani i neris lh S *— *— — (Diſtin pꝛima. inſulam que lipparis appellatur Et quia illic vir quidaʒ ſolitarius ina gne virtutis habebatur dum nante nauis armamenrta repararent viſũ eſt pꝛedicto patri ſoceri mei ad eun dem viruz pergere ſe q; eius oꝛatio nibꝰ ↄmẽdare quos vir domini cũ vidiſtʒ eis inter alia colloquens di xit. Scitis quia rer theodeꝛicꝰ moꝛ tuus eſt. Cui illi pꝛotinꝰ reſponde⸗ runt. Abſit. Nos eum viuentem di miſimus ⁊ nihil tale ad nos deeo nuncuſq; ꝓlatuz eſt. Ouibus dei fa mulus addidit dicens etiam moꝛtu us eſt. Naz heſterno die hoꝛa nona inter iohannem papam etſi machũ patricium diſcinctus atq; diſcalcia tus ⁊ vinctis manibus deductus? hac vicina vulcani olla iactatꝰ eſt. Muoo illi audientes ſolicite cõſcri pſerunt diem atz in italiam reuerſi eodem die theodericũ regem fuiſſe inuenerunt moꝛtuumn.quo die eius exitus atq; ſupplicium dei famulo fuerat oſtenſum.Et quia ioannem papam affligendo in cuſtodia occi dit. fimachum qͥʒ; patriciũ ferro tru tidauit ab illis iuſte mitti in ignem apparuit qͥs in hac vita iniuſte iudi cauit Mx. Bothoꝛum tꝑe quidam ſpectabi lis vir reparatus nomine venit ad moꝛtem. Qui dum diu imotus ac rigidus iaceret.viſuʒ eſt ꝙ ab eo fũ vitus flatus vitalis exiſſʒ atq; era⸗ nime remanſit coꝛpus. Cunq; eſſẽt ⁊ multi qui conuenerant? eum iaʒ moꝛtuum familia lugeret ſubito re dit.⁊ cunctoꝛum plangentiuz in ſt poꝛem verſe ſunt lachꝛyme. Quire mů reuerſus multo q; vino inebꝛia verſus ait. Citius ad eccleſiam bea ti laurentij martyꝛis que ex noĩc cõ ſuetis timere debuiſſent ditoꝛis damaſi vocatur pueruz mit tite⁊ quid de tiburtio pᷣſpꝛo agatur videat? renunciare feſtinet.iui vi delicet tunc tiburcius carnalibꝰ de ſiderijs ſubiacere ferebatur. Cuius adhuc vite moꝛũ q; bene quoq; flo rentius eius nunc eccleſie pꝛeſbyter meminit. Cum vero puer pergeret narrauit iſdem reparatus qui ad ſe reuerſus fuerat quid de illo vbi du ctus fuerat agnohit dicens. Para tus fuit rogus ingens. deductus au tem tiburcius pꝛeſbyter in eo eſt ſu perpoſitus.atq; ſuppoſito igni con crematus. Alius autem parabatur rogus cuius a terra in celum cacu men tẽdi videbatur. Cui emiſſa vo ce clamatum eſt cuius eſſet. Mis er go dictis ſtatim reparatus dekun dtus eſt. Puer vero qui tranſmiſſus ad tiburcium fuerat, iam eum moꝛ tuum inuenit.qui videlicet repara tus ductus ad loca penarum.dum vidit redijt narrauit ⁊ obijt aperte monſtratur.quia nobis illa non ſi⸗ bi viderat quibus dum adhuc con ceſſum eſt viuere licʒ ⁊ a malis ope ribus emendare. Rogum vero con ſtrui reparatus vidit non ꝙ apud internum ligna ardeant vt ignis ti at.ſed narraturus hic viuentibus üla de incendio pꝛauoꝛum vidit ex quibus nutriri apud viuentes coꝛpoꝛalis ignis ſolet.vt per hec al ſueta audientes diſcerent.qð de in⸗ ¶Quidã curialis ĩ valerianaꝓuin cia ſãctiſſimo paſcali ſabbato iunẽ culam cuiuſdã filiam in baptiſma te ſuſcepit. Qui poſt ieiunium do⸗ tus eandem filiolam ſuã ſecũ manẽ c 7 Er dyalo gre petijt.eãq; nocte illa quod dictu ne kfas eſt perdidit. Cunq; mane facto ſurrexiſſet reus cogitare cepit vt ad balneum pergeret. acſi aqua balnei lauaret maculam peccati. Perrexit igitur lauit cepit q; trepide eccleſiã ſngredi.ſed ſi tanto die ad eccleſiaʒ non iret erubeſcebat hõines.ſi vero iret pertimeſcebat iudicium dei Vi cit itach humana verecundia.perre xit ad eccleſiam ſed tremebundus ac pauens ſtare cepit.atq; per ſingn la momenta ſuſpectus qua hoꝛa im mundo ſpiritui traderetur.⁊ coꝛam omni populo veraretur. Cunq; ve hementer timeret ei in illa miſſaruz celebꝛitate quaſi aduerſi nihil con tigit. qui letus exiuit? die altero ec cleſiam iam ſecurius intrauit.factũ q; eſt vt per ſex continuos dies letꝰ ac ſecurus pꝛocederet eſtimans ꝙ eius ſcelus dominus aut nõ vidiſi aht viſumn miſericoꝛditer dimiſiſſet. vle autez ſeptimo ſubita moꝛte de functus eſt. Cunq; ſepulture tradi⸗ tus fuiſſet per longum tempus vi⸗ vdentibus cuuctis de ſepulcro eius famma exinit ⁊ tam diu oſſa eius concremauit quouſuq; omne ſepul crum conſumeret ⁊ terra que in tu mulo collecta fuerat defoſſa videre tur. qð videlʒ omnipotens deus fa ciens oſtendit quid eius anima in occulto pertulit cuius et coꝛpus añ humanos oculos flõma cõſumpſit. Dua in re nobis quoq; audienti bus hoc exemplum foꝛmidinis da re dignatus eſt quatenus ex hac cõ fideratiõe colligamus quid anima vluens ac ſentiẽs pꝛo reatu ſio pa titur. ſitento ignis ſupplicio etiam 5 inſenſibilia oß concremantur (petrus quidaz monachus ex regione oꝛtus hibernie loco vaſte ſolitudinis cui euaſſa nomen eſt in⸗ herebat hic pꝛius ꝙᷓ heremum pete ret moleſtia coꝛpoꝛis interueniente defundus eſt. Sed pꝛotinus coꝛ⸗ poꝛi reſtitutus inferni ſe ſupplicia at ; innumera loca flammsarum vi⸗ diſſe teſtabatur.qui etiam quoſdaʒ huiꝰ ſeculi potentes ĩ eiſcem fiũmis ſuſpenſos ſe vidiſſe narrauit.qui cũ iã deductꝰ eſſz vt in illo iam ⁊ ipſe mergeretur ſubito angelũj choꝛuſci habitus apparuiſſe fatebatur.q euz m ignẽ mergi ꝓhiberet.cui etiaʒ di xit.Egredere ⁊ qusliter tibi poſt viuendũ ſit cautiſſime attende.poſt quã vocemn paulatiz recaleſcentibꝰ membꝛis ab eterno moꝛtis ſomno euigilans cuncta q̃ circa illum fue rant geſta narrauit.tantis q; poſt⸗ modum ſe vigilijs ieiunijs q; ↄſtrin xit vt inferni eum vidiſſe ⁊ pertimu iſſe toꝛmenta.⁊ ſi taceret lingua cõ verſatio loqueretur. lriij. /Inte triẽniũ quoq; in hac peſti lentia que hanc vꝛbẽ clade vehemẽ tiſſime populauit in qua etiã coꝛ poꝛali viſu jagitte celitus venire et ſingulos quoſq; ferire videbantur. Wuidã miles in hac eadẽ nr̃a vꝛbe pcuſſus ad ertrema ꝑuenit.q edud? e coꝛꝑe exanimis iacebat.ſed citius redijt ⁊ q̃ cũ eo fuerant geſta narra nit. Aiebat em̃ ſicut tunc ⁊ res mul tis inotuit. ꝙ pons erat ſub qͥ niger atz coliginoſus fetoꝛis intolerabil nebulã exalans flunius decurrebat Tranſacto autem ponte amena pꝛ⸗ ——————————— — chr achys er oco vaſte nen eſt in mum per weniente inus con bpplican harum vi m quold dem fümis wit. quich iam? iple choulei atur. q elz ui etiaʒ di ibi poſtb ende. poſt eſcentib' tis ſomno illum iue is qᷓ polt ſe pertim et ingh c in bac peli ade vebent ua etlòcot us venite i viochen adẽ na vhe nnit quh dat ſed cils sh nlub ugt is inolo nu anmß Diſtin pꝛima. ta erãt atq; virentia odoꝛiferis her barum floꝛibus adoꝛnata in quib? albatoꝛũ hominum conuenticula eſſe videbantur. Tantus q; in loco eodez odoꝛ ſuauitatis inerat.vt ip̃a ſuauitatis fiagrãtia illic omnes de⸗ ambulantes habitantes q; ſatiaret Ibi manſiones diuerſoꝛum ſingule multitudine lucis plene ibi quedã mire potentie edificabatur domus que aureis videbatur latriculis cõ ſtrui.ſed cuius eſſet non potuit ag noſci.Erant vero ſuper ripam pꝛe dicti fluminis non nulla pabitacu la ſed alia exurgentis fetoꝛis nebu la tangebantur· alla autez exurgẽs fetoꝛ ex flumine minime tangebat. Wec vero erat in pꝛedicto ponteꝓ batio vt quiſquis per eum iniuſto rum vellet tranſire in tenebꝛoſo fe tenti q; flunio laberetur.inſti vero quibus culpa non obſtitit ſecuro ꝑ euʒ greſſu ac libero ad loca amena peruenirent. Ibi ſe etiam petruz ec cleſiaſtice familie maioꝛem qui ante quadriennium defunctus eſt deoꝛ ſum poſituz in locis iſtis teterrimis magno ferri pondere religatum ac depꝛeſſum vidiſſe confeſſus eſt. qui dum requireret cur ita eſſet ea ſe di xit audiſſe que nos qui eum in hac eccleſiaſtica domo nouimus ſcien tes acta eius recolimus dictum nã⸗ q; eſt. Mec idcirco patitur quia ſi quod ei pꝛo facienda vltione vide batur ad inferendas plagas plus ex crudelitatis deſiderio qᷓ; obediẽ tia ſeuiebat.quem ſic fuiſſe nullus qͥ; illum nouit ignoꝛat.ibi ſe ⁊ quẽdaʒ peregrinum pꝛeſbyterum vidiſſe fa tebatur.qui ad pꝛedictum pontem veniens tanta per eum autoꝛitate tranſijt quanta? hic ſinceritate vi xit. In eodem ponte qͥʒ ſtephanum quendam ſe cognouiſſe teſtatus eſt qui dum tranſire voluiſſʒ eius pes lapſus eſt.⁊ ex medio coꝛpoꝛe iam extra pontem deiectus atz a quib? d az teterrimis viris ex finmine ſur gentibus per coxas deoꝛſum.atq; a quibuſdam albatis ⁊ ſpecioſiſſimis viris cepit per bꝛachia ſurſuʒ trahi Cunq; hoc luctamen eſſz vt hũc bo ni ſpiritus ſurſum mali deoꝛſuz tra herent.iß̃e qui hec videbat ad co? pus reuerſus eſt.⁊ quid de eo pleni us geſtuz ſit minime cognouit. qua in re eiuſdeʒ ſtephani vita datur in telligi.quia in eo mala carnis cum elemoſynarum operatione certabãt Vui enim per coxas deoꝛſum per bꝛachia trahehatur ſurſum patz ni mirum.quia et elemoſynas amnaue rat ⁊ carnis vicijs ꝑfecte non reſiſte ret que eum deoꝛſum trahebant. B in ilio occulto arbitri examine qð in eo vicerit ⁊ nos ⁊ eum qui vi Mt ⁊ reuocatus eſt latet. Conſtat tamẽ quia iſdem ſtephanus poſtꝙ;? in⸗ ferni loca vidit ⁊ ad coꝛpus redijt perfecte vitaʒ minime coꝛrexit. qui poſt multos annos de coꝛpoꝛe ad huc ad certamen vite ⁊ moꝛtis exi nit. Qua de re colligitur quia ipſa quoq; inferni ſupplicia cum demon ſtrãtur alijs hoc ad adiutoꝛiũj alijs vero ad teſtimoniũ fiat. vt iſti vide ant mala que caueant.illi vero eo amplius puniãtur qͥ fferni ſuplicia iã viſa ⁊ cognita vitare noluerãt Juxta nos qjdã deuſdeditſlriii noĩe religioſus habitabat qᷓ calcia menta ſolebat oꝑari.de quo alter ꝑ reuelationem vidit ꝙ ei domus Er dyalogre. edifica batur.ſed in ea cõſtructoꝛes ſui in ſolo die ſabb ati videbantur operari.qui eiuſdeʒ viri poſtmoduz vitã ſubtiliter requirens inuenit. ꝙ ex his que diebus ſingulis laboꝛa⸗ bat qcquid ex victu⁊ veſtitu ſuꝑeſſe potuiſſ die labbato ad beati petri eccleſiam deferre conſueuerat atq; indigentibus erogare. qua ex re ꝑ⸗ pende quia non immerito domus ipſius fabꝛica ſabbato creſcebat. (Mxv. (Tres ſoꝛoꝛes pater meus habu⸗ it que cuncte tres ſacre virgines fue runt quarũ vna tarſilla. altera goꝛ dians alia emiliana dicebat᷑. Vno omnes ardoꝛe conuerſe.vno eodeʒ q; tempoꝛe ſacrate ſub diſtrictione regulari degẽtes in domo pꝛopꝛia ſocialem vitam ducebant. Cunq; eſſent diutius in eadem conuerſati⸗ one cepit quotidianis incrementis in amoꝛem conditoꝛis ſui tarſilla ⁊ emiliana ſuccreſcere. Et cum ſolo ß eſſent coꝛpoꝛe quotidie animo ad eterna tranſire at contra goꝛdiane animus cepit a caloꝛe amoꝛis inti⸗ mi per quotidiana detrimenta te⸗ peſcere.⁊ pauliſper ad huius ſeculi amoꝛem redire. Crebꝛo autem tar ſilla dicere emiliane ſoꝛoꝛi ſue cum magno gemitu ſolebat. Vicdeo goꝛ dianam ſoꝛoꝛem meam de noſtra ſoꝛte non eſſe perpendo enim quia koꝛas defluit? coꝛ ad quod pꝛopo ſuit non cuſtodit.quam curabant h tidie blanda redargutione coꝛripe re. atq; a leuirate moꝛimn ad graui⸗ atem ſui habitꝰrefoꝛmare.que qui⸗ dem reſumebat vultum ſubito gra⸗ hitatis inter verba coꝛreptionis cumn eiuſdem hoꝛa coꝛreptionis trã ſiſ; tranſibat pꝛotinus ⁊ ſuperdu⸗ cta grauitas honeſtatis. mox q; ad leuia verba redibat.puellarum gau debat ſocietate laicarũ eiq; perſona valde oneroſa erat quecunq; huic mundo dedita non erat. Nuadam vero nocte huic tarſille que inter ſo roꝛes ſuas virtute continue oꝛatio⸗ nis.afflictionis ſtudioſe.abſtinentie ſingularis.grauitate vite honoꝛabi lis in honoꝛe ⁊ culminelſanctitatis excreuer at ficut ipla narrauit ꝑ viſi onem.a ttauus meus felix huius ro mane eccleſie antiſtes apparuitæi q; manſionem perpetue claritatis o⸗ ſtendit dicens. Veni quia in hac te lucis manſione ſuſcipio que ſubſe quenti die mox febꝛe coꝛrepta ad diem peruenit extremum. Et ſicut nobilibus feminis viris q; moꝛien tibus multi conuemunt. qui eoꝛyz pꝛoximos conſolentur. et ſic eadem etiam hoꝛa qus emiſit ſpirituz mul ti viri ac femine eius lectuluʒ circũ ſteterũt.inter quas mater mea affu tt. Tun ſubito illa ſurſum reſpiciẽs Jeſum venientẽ vidit.⁊ cuʒ magna aĩaduerſione cepit circunſtãtibꝰ cla mare dicens. Kecedite ihus venit. Lũq; in eũ intenderet quẽ videbat ſancta illa aĩa e carne ſoluta eſt Tñ taq; ſubito flagrantia miri odoꝛis aſperſa eſt vt p̃a qͥʒ; ſuauitas cũctis oſtenderet illic auctoꝛeʒ ſuauitatis veniſſe. Cunq; coꝛpus eius ad la⸗ uandum moꝛe moꝛtuoꝛũ eſſʒ nuda tum longe oꝛationis vſu in cubitis elus ac genibus cameloꝛum moꝛe innenta eſt obdurata cutis excreviſ ſe.et quid ſpꝛritus ei ſemper egerit caro moꝛtua teſtabatur. ec ahte; geſta ſt ante dominici natalis dĩ 3. * ⸗ Lpl niſel ſons dom äunt n4 goꝛd Etl dian rebat Hoꝛe laicz mor qitt nice ſtia dian ſiſet vir oblit conſe wnl dui min ſter on gi mi qhi nor pot ſuti cẽde u ſther not gn wellmngn Uelchpeſon gwecung; byc Tat Qadm lle queinerh minve out ole abſtinmti vite bonoubi ninelſndius narauitpvi s lelix buisn s apparwiteiq ſe claritutis o quia in bur pio. que htt coꝛrept mum. Et ſiu iris q; mon lnt. qui eoꝛl ur. et ſic esde ſt ſyiriwʒ mi s lectwluz cini mater meaft ſorſum rehic icit.⁊ cuʒ hl tcircunſtinb' cecite ihus ve erct qu vicebi ame oun ci antia miri oo duxit Dno tranſacto mox emiliane ſoꝛo ri ſue per viſitationem nocturne vi ſionis apparuit dicens. Veni vt ꝙ dominicum natalem ſine te feci.ſan ct am theophaniam iam tecum faci am. Cui illa pꝛotinus ð ſoꝛoꝛis ſue goꝛdiane ſalute ſolicita reſpondit. Etſi ſola venio ſoꝛoꝛem noſtrã goꝛ dianam cui dimitto. Xui ſicut aſſe rebat triſti vultu iteruʒ dixit. Sleni Soꝛdiana etenim ſoꝛoꝛ noſtra int᷑ laicas deputata eſt. Quamn viſionẽ mox moleſtia coꝛpoꝛis eſt ſecuta.at q; ita vt dictum fuerat ante domi⸗ nice apparitionis diem eadeʒ mole ſtia ingraueſcente defũcta eſt Woꝛ diana autem mox vt ſolam reman ſiſſe ſe repperit eius pꝛauitas ercre⸗ nit. MWam oblita dominici timoꝛis oblita pudoꝛis ⁊ reuerentie. oblita conſecrationis conductoꝛem agro rum ſuoꝛum poſtmodum maritum CUvvi. Inquietus valde theodoꝛis no mine puer fuit qui in meum mona ſterium fratrẽ ſuũ moꝛibꝰ⁊ ↄuerſati one valde religioſuʒ neceſitate ma gis qᷓ; voluntate ſecutus eſt. Cui ni miruz graue erat ſi quis pꝛo ſua ali quid ſalute loqueretur. Hona aũt non ſolũ non facere ſed ⁊ audire nõ poterat. Mqᷓ; ſe ad ſancte conuer fationis habit venire iurãdo. iraſ cẽdo. deridẽdo teſtabatur. In hac aũt peſtilentia que nuper huius vꝛ bis populum er parte magna con ſumpſit percuſſus ĩ inguine perdu⸗ ctus eſt ad moꝛtez. Cunq; extremũ ſpũm ageret ↄuenerunt fratres vt egreſſum anime illius oꝛando pꝛo⸗ tegerent.iam coꝛpꝰ eiꝰ ab extrems erat parte pmoꝛtuũ in ſolo tantum mocdo pectoꝛe vitalis adbuc caloꝛ anhelabat. Cũcti añt fratres tanto pꝛo eo cepere enixius oꝛare quãto eum iã videbãt ſub celeritate diſce dere. Tunc repente cepit eiſcem fra tribus aſſiſtẽtibꝰclamare atz cũ ma gnis vocibus oꝛationes eoꝛuz int⸗ rumpere dicens. kecedite ecce dꝛa coni ad deuoꝛandum datus lum.qj pꝛopter pꝛelentiam veſtram me de voꝛare non poteſt. Caput meum in ſuo oꝛe iam abſoꝛbuit. date locum vt me non amplius cruciet led faci at qð facturꝰeſt. Si ei ad deuoꝛãdũ datus ſũ quare pꝛopter vos moꝛas patioꝛ Tunc fratres ei ceperunt di cere. Quid eſt qð loqueris frater?ſi gnyuz tibi ſancte crucis impꝛime.Re pondebat ille magnis clamoꝛib? dicens.v olo me ſignare ſed nõ pol ſum.quia ſquamis hnius dꝛaconis pꝛemoꝛ. Cũq; hoc fratres audirent pꝛoſtrati in terrã cum lachꝛymis ce perunt pꝛo ereptione illiꝰ veheinẽ tius oꝛare.et ecce ſubito cepit eger cum magnis vocibꝰ clamare dicẽs Sꝛatias ago deo ecce dꝛaco qͥᷓ me ad vᷣeuoꝛandũ acceperat fugit õ o nibꝰ vr̃is expulſus eſt ſtare nõ potu it. Pꝛo pcẽis meis mõ intercedite. quia ↄverti paratꝰ?ſiꝰ ſecularẽ vitã fůdit? relinq̃re. Hõ ergo qͥᷓ ſicut iaʒ didtũ ẽ ab extrema fuerat coꝛpoꝛis parte pᷣmoꝛtuꝰ reſeruat? ad vitã to to ad deñũ coꝛde ↄuerſꝰẽ.Et poſtqᷓ; mutatꝰ mente diu eſt flagellis attri tug tůc eiꝰ aĩa carne ſoluta eſt Vir in hoc mundo INvij. valde diues fuit criſoꝛius nbinine. ſed tantũ vicijs plenꝰquantum rebꝰ ſuꝑbia tumidꝰ ſue carnis volupta tibus ſubditus.in adquirendis re⸗ bus auaricie facibus accenſus. Sʒ cum tot malis dñs finẽ ponere de⸗ Er dyalo gre. creuiſſʒ coꝛpoꝛali hunc moleſtia ꝑ⸗ cuſſit. Mui ad extremuz veniens ea dem ho a qua laʒ de coꝛꝑe erat exi turꝰ aꝑtis oculis vidit tetros? ni gerrimos ſpüs coꝛõ ſe aſſiſtere ⁊ ve hemẽter iminere vt ad inferni clau ſtra le raꝑent.Cepit tremiſcere pal leſcere ⁊ ſudare;⁊ inagnis vocibus inducias petere filiũ q; ſuũ nomine maximi quẽ ip̃e iam monach? mo nachum vidi nimijs? turbatis voci bus clamare dicẽs.Marime curre. NMũc tibi mali aliquid feci in fide tuame ſuſcipe. Turbat? mox maxi inus a ffuit lugens? ꝑſtrepens fami lia ↄuenit. eos ãt qͥ;s ille inſiſtẽtes ſi bi grauiter tolẽabat ip̃i malignos ſpůs videre non poterant ſed eoꝛũj pñtiam in confuſione in palloꝛe ac tremoꝛe illiꝰ qͥ trahebatur videbõt Pauoꝛe aðt tetre eoꝛum imaginis huc iliucq; vertebatur.in lectuio ia cebat in ſiniſtro latere aſpedij eoꝛũ ferre noͤ poterat vertebatur ad pa rietem ibi aderant Eunq; conſtri cus nimis relarari etiam ſe poſſe deſperauit cepit magnis vocibꝰcla mare. Inducias vel vſq; mane idu cias vel vſq; mane. Sʒ cũ clamaret in ip̃is vocibus de habitaculo ſue caruis euullus eſt. Se quo nimiruʒ conſtat quia pꝛo nobis iſta non ſe viderat vt eins viſio nobis ꝓfici at quos adhuc diuina potentia lon ganimiter expectat. Maz illi tetros pũs ante moꝛteʒ vidiſſe ⁊ indutias petiſſe quid pꝛofnit qui eaſdẽ indu s qs petiuit non accepit.ſlrviij CEſt etiam nunc apud nos ztha naſius pꝛeſbyter licaonie qui in die bus ſuis licaonij rem terribileʒ nar rat eueniſſe. Ibi nanq; vt ait qõdã monaſterium congalaton dicitur i quo quidã monach? magne eſtimg tionis habebatur. Ponis qjppe cer⸗ nebatur moꝛibus atz in omni ſua actione ↄpoſitus. Sed ſicut ex fine res patuit longe aliter ꝙᷓ apparebat fnit. Mam cum ſe iciunare cum frg tribus demonſtraret occulte mãdu care conſueuerat.quod eiꝰ viciũ fra tres oĩo neſciebant. Sz coꝛpoꝛis ſn perueniente moleſtia ad vite extre⸗ ma perductus eſt. qui cũ iaʒ eſʒ ad finez f̃es ad ſe omnes qui in mona ſterio inerant congregari fecit. at il li tali vt putabãt viro moꝛiẽte ma gnum quid ac delectabile ſe ab eo audire crediderunt. Vuibus iße af Rictus ⁊ tremens ↄpulſus eſt pꝛodẽ cni hoſti traditꝰ cogebat᷑ exire.nam dixit.qñ me ieiunare vobiſcũ crede batis occulte comedebã.et nunc ec ce ad deuoꝛandum dꝛaconi ſj dat? qui cauda ſua genua mea pedes q; colligauit.caput vero ſuũ intra me um os mittens ſpiritum meum ebi bens abſtrahit. quibus didis ſtati defunctus eſt. atz vt penitendo ſeli berare potuiſſet a dꝛacone quẽ vi⸗ derat expectatus non eſt. Quod ni mirum conſtat quia ad ſolam vtili tatem audientium viderat qui eum hoſtem cui traditus fuerat⁊ innotu it ꝰ non euaſit. Arix. Wum adhuc inuenculꝰeſſeʒ otq; in laicali habitu a maioꝛibus atq; ſcientibus audiui ꝙ paſcaſius hu⸗ ius apoſtolice ſedis diaconus cu⸗ lus apud nos rectiſſimi⁊ luculẽtiꝰ pirituſancto libꝛi exiſtunt mire ſan ctitatis vir fuerit elemoſ ynaruz ma fime operibus vacs cultoꝛ paupe ———————— er apnh dunar unh et occleni wodeß vciß . Szcoyni llia advin in qbichuzchn nnes qinen ngreganfrin tviro mon clectabile e che mt. Uuchus jit s opulstipu cogebaieinun nare vobic m medchiem um draconüu ena meaptt t vero hümn ſpnun mi quibos diß ſi z v pnint et dꝛcn ſi s 0n ſun tquis d nt ium vdan cits nu Irir. rum ⁊ contemptoꝛ ſui. Sed hic in ea contentione que inardeſcente ze lo fidelium int ſimachũ ⁊ laurẽtiuʒ facta eſt ad pontificat? oꝛdineʒ lau rẽtiij elegit ⁊ oĩm poſt vnanimitate ſuꝑ at? in ſua tñ ſñia vſq; ad diẽ ſui exitꝰ ꝑſtitit illũ amando atz pꝛeferẽ do quẽ ep̃ oꝛuʒ iudicio p̃eſſe ſibi ec cleſia refutauit. Hic itaq; cũ tꝑgibus ſimachi apłice ſedis pᷣlulis eſſʒ defũ ctus eiꝰ dalmaticam feretro ſuꝑgpo⸗ ſitã demoniacꝰ tetigit.ſtatiʒ qꝙ; ſana tus eſt. Poſt multum vero tꝑis ger mano capuão ep̃o cuiꝰ ſuꝑiꝰmemo riã feci mediciꝓ coꝛꝑis ſalute dicta nerant vt in angularib? therinis la nari debuiſſʒ. qui ingreſſus eaſdem thermas p̃dictũ paſchaſiũ diaconẽ ſtantẽ ⁊ obſequentẽ in caloꝛibꝰ ĩne nit. quo viſo vehement᷑ extimuit et qjd illic tantꝰ vir facereret inqͥſiuit. Lui ille rñdit.ꝓ nulla alia cã ĩ hoc penali loco deputat? ſum niſi ꝙ in tꝑe laurentij ↄtra ſimachũ ſenſi. Sʒ queſo te pꝛo ine dñm depꝛecare atz in hoc ↄgnoſces ꝙ exauditus ſis ſi huc rediens me nõ inueneris. Qna de re vir dñi germanꝰ ſe in pᷣcibus ſtrinxit.⁊ poſt paucos dies redijt.j pꝛedictũ paſchaſiũ iam in eodez lo co minime inuenit. quia eĩ non ma⸗ licie ignoꝛãtie erroꝛe peccauerat purgari poſt moꝛtẽ potuit a pcẽ̃o. qð tñ credendum eſt quia ex illa ele moſynarũ ſuarũ largitate hoc ob⸗ tinuit vt tũc potuiſſʒ ꝓmẽri veniã cjõ nihil poſſʒ ogari. Mrxr. Quidã mecũ in monaſterio frat᷑ antoniꝰ noĩe viuebat qui multis qᷓ tidianis q; lach?ymis ad gaudia patrie celeſtis anhelabat. Cũq; ſtu dioſiſſime ⁊ cum magno feruoꝛe de ſiderij ſacra eloquia meditaret non Diſtin pꝛima in eis verba ſcientie ſed fletuʒ com punctionis inquirebat quatenus ꝑ hec exercitata mens eins inardeſce ret.⁊ ima deſerens ad regi onem ce leſtis patrie per contemplationem volaret. Puic per viſionem noctur nam dictum eſt. Paratus eſto quia te dominꝰiuſſit migrare. Cunq; ille ſe non habere ſumptus ad migran dum diceret reſponſum pꝛotinꝰ au diuit dicẽs. Si de peccatis tuis agi tur dimiſſa ſunt. Quod cum ſemel audiſß ⁊ cum magno adhuc metu trepidaret nocte alia quoq; in eiſcẽ verbis eſt ammonitus. Sed cum poſt quinq; dies febꝛe eſſʒ coꝛrept? fratribus cunctis flentibus oꝛanti bus q; defunctus eſt. Alius autem frater in eode; mo naſterio merulus dicebatur vehe⸗ menter lachꝛymis atq; elemoſynis 7 oꝛationi intentus pſalmodie au tem cantus ex oꝛe illius pene nullo tpe ceſſare conſuenerat excepto cuʒ alimenta coꝛpoꝛi aut membꝛa de⸗ diſſʒ ſopoꝛi. Wuic nocturna viſione apparuit.quia ex albis floꝛibus co rona de celo in caput illius deſcen debat. Qui mox moleſtia coꝛpoꝛis occupatus cum magna ſecuritate animi atq; hilaritate defunctus eſt Id cuius ſepulcrum dum Petrus qui nunc monaſterio pꝛeeſt ſibi ſe⸗ pulturam facere poſt annos quat tuoꝛdecim voluiſſz tanta vt aſſerit de eodem ſepulcro illius flagrãtie ſuauitas emanabat acfi illic floꝛum omnium fuiſſent odoꝛamenta ↄgre gata.ẽx qua re manifeſte patuit qᷓ; verum fuit quod per nocturnaʒ vi ſionemividit. lrxij. ————— Er dya Sꝛego (Valerianꝰ patriciꝰ in ciuitate q̃ bꝛixa dicitur narratur fuiſſe defũct? Cui einſcẽ ciuitatis ep̃s accepto pᷓ cio locũ in ecẽia pᷣbuit in qͥ ſepeliri debuiſſz. cui videlʒ valeriaꝰ vſq; ad etatẽ decrepitã leuis atq; lubꝛicꝰ ex titit. modũ q; ſuis pꝛauitatib? ponẽ ↄtẽpſit. Eadẽ vero nocte qua ſepul tus eſt beatus fauſtinꝰmartyꝛ ĩ cuiꝰ ectia coꝛpꝰ illius fuerat humatum cuſtodi ſuo apparuit dicens. Vade? dic ep̃o vt ꝓijciat has fetentes car nes q̃s hic poſuit quia ſi non fecerit die. xxx.ip̃e moꝛietur. Muã viſionez cuſtos ep̃o timuit confiteri⁊ rurſꝰ ãmonitus declinauit. Bie autẽ. xxx. eiuſdẽ ciuitatis ep̃s cůj veſptina ho ra ſanꝰ atz incolumis ad lectũ rediſ ſet ſubita ⁊ inopinata moꝛte defun⸗ ctus eſt.“ Valentin? noĩe mediola nent̃ ecẽie defenſoꝛ defunctꝰ eſt vir valde lubꝛicus ⁊ cunctis leuitatib? occupatus.cuiꝰ coꝛpꝰ in ecẽa beati martyꝛis ſiri ſepultũ eſt. Moc̃te aũt media in eadẽ ecẽia facte ſũt voces acſi quis violẽter ab ea repelleretur atz traheretur foꝛas.ad quas nimi rũ voces cucurrerunt cuſtodes ⁊ vĩ derunt duos quoſdam teterrimos ſpũs qͥ einſdẽ valyntini pedes q̃daʒ ligatura ſtrinxerijt.⁊ eũ ab ecca cla mantẽ ⁊ nimiũ vociferantem foꝛas trahebant. Qui videlz exterriti ad ſua ſtrata reuerſiſũt. Wane ãt facto aꝑientes ſepulcrũ in qͥ iſdẽ valẽtinꝰ fuerat poſitꝰ eiꝰ coꝛpꝰnõ innenerũt Cunq; extra ectiam quererẽt vbiꝓ lectů eſſʒ inuenerũt hoc in ſepulcro alio poſitum ligatis adhuc pedib? manbus q; ficut de ecẽia fuerat ab ſtractuʒ. Ex qua re petre colligitu- quia hi quos peccata grauia depꝛi munt ſi in ſacro loco ſepeliri ſe faci unit reſtat vt de ſua pꝛeſumptione iudicentur quatenꝰ eos ſacra loca non liberent ſed⁊ culpa temęritatis sccuſet. lrxiij. (Si culpe poſt moꝛtẽ inſolubiles non ſunt. multũ ſolet animas? poſt moꝛtem ſacra oblatio hoſtie ſaluta ris adiuuare.ita vt hanc nonnũqᷓ ip̃e defunctoꝛum anime videantur expetere. Quidam enim pꝛeſbyter in dioceſi centuncellen.vꝛbis habi tauit atq; eccleſie beati Johãnis 5ñ in loco qui tauriana dicitur ſita eſt pꝛeerat.iſcem pꝛeſbyter in eodez lo co in quo aque calide vapoꝛes ni⸗ mios faciunt qͥtiens neceſlitas coꝛ⸗ poꝛis exigebat ſe lauare cõſueuerat. vbi dum die quadã fuiſſʒ ingreſſus inuenit quẽdam incognitũ virũ ad ſuũ exequium pꝛeparatuz qᷓ ſibi de pedibus calceamenta abſtraheret veſtimenta ſuſciperet.⁊ exeũti de ca loꝛibꝰ ſabana p̃beret atz om̃e mini ſterij cũ magno fãulatu ꝑagẽt.Cũ⸗ q; hoc ſepiꝰ fieret iſcẽ p̃ſbꝛ die qͥdã ad balnea iturꝰ intra ſemetip̃m co⸗ gitãs dixit. Viro illi qᷓ mihi ſoh taʒ deuoti ſſume ad lauãdũ obſeqͥ ingra tus apparere non debeo B aliquid mihi ncẽe eſt ei ꝓ munere poꝛtare. Tunc duas ſecum oblationuʒ coꝛo nas ðᷣtulit.qui mox vt peruenit ad locum hominem inuenit atq; ex mo re eius obſequio in ommbus vſus eſt. Lauit itaq; ⁊ cũ iã veſtit?voluit egredi qð ſecũ detulerat obſequẽti fibi viro ꝓ benedictiõe optulit pe⸗ tens vt benigne ſuſciꝑet qð ei cha ritatis gratia offerret. Cui ille me⸗ rens afflictus q; reſpõdit mihi iſta quare das pater? Iſte panis ſandt? eſt. ego hunc manducare non poſ⸗ ſum. Cgo etenim quem vides aiiqñ „—— 1 bi fe eſomptine ſacra locz emrin inlohbite Mmast poſt poſtiehun anc nomũq e videnu nm puchye nß.vꝛdis hobi ai Jobinis q dicitur ſiti vter in eocglo ce vopors ii s necellins c vare cöwenen. äfuiſzingeſts cognitwin aretuz dſtin qnta abſraben ret 1 eiid ret at ojen jlom pl iſci pᷣ dehi nmra lemenbo ulimbiſchh avãdi obehi ndebeo hu pmvna— m obho. loci huins dñs kui.; ꝓ culpis meis hic poſt moꝛtẽ deputatꝰ ſũj. Pi autẽ mibi pᷣſtare vis oĩpotenti deo ꝓ me offer hůc panem vt ꝓꝙ pctis meis in teruenias Et tũc exauditũ te eſſe co gnoſce.cũ hic ad lauãdum veneris? minime me inueneris. In qbus ver⸗ bis diſparnit. et is q hõ eſſe videbat euaneſcendo innotuit qꝛ ſpirit? fuit. Iſdem vero pſbꝛ ebdomada ſe ꝓ eo in lachꝛimis afflixit.ſalutareʒ hoſtiã quotidie obtulit. et reuerſus poſtea ad balneum eum iam minime inueit Mua ex re quantum pꝛoſit animab? immolatio ſacre oblationis oſtendi tur quando hanc et ipſi moꝛtuoꝛuz ſpiritus a viuentibus petũt· et ſigna indicant quibus per ea abſoluti vi⸗ deantur. lxxiiij. Sed ne hoc ſilẽdũ exiſtimo qð in monaſterio ineo ante hoc triẽniũ reminiſcoꝛ Muidã nanq; monachus iuſtus noĩe medicine arte fuerat im⸗ butus qͥ mihi in eodẽ monaſterio cõ ſtiruto ledulo obſeqͥ atq; in aſſiduis egritudinibꝰ ineis excubare cõſueue rat Pic nanq; languoꝛe coꝛpoꝛis p pentus ad extremũ deductus ẽ Cni in ip̃a ſua moleſtia frater germanus noĩe copioſus ſeruiebat.qͥ ip̃e quoq; nũc in hac vꝛbe ꝑ eandẽ medicine ar tẽ tꝑalis vite ſtipẽdia ſectatur. Bed p̃dict? iuſtus cũ iã ſe ad extremũ ꝑue niſſe ↄgnouiſſʒ eidem copioſo frĩ ſuo qꝛ occultos tres aureos haberetĩno thit Muod nimirum fribꝰ nõ potuit celari.ſ; ſubtiliter indagãtes atq; illi us oĩa medicamenta perſcrutantes eoſoem tres aureos in mevicamine abſcõſos iuenerũt W mor vtjnihi nunciatũ ẽ tantũ malum de frẽ q no biſcũ cõiter vixeratequanimiter fer re nõ valui. quippe qꝛ eiuſoeʒ noſtri iſtin. pꝛima monaſterij ſeinꝑ regula fuerat vt cij⸗ di frẽs ita cõiter viuerent quatenus eis ſingulis nulta habere ꝓpꝛia licẽt Tũc nimio meroꝛe ꝑculſus cogitare cepi.vel quid ad purgatõem moꝛien tis facerẽ. vel quid in exemplũ viuẽ⸗ tibus fribus ꝓuidereʒ Pꝛecioſo igi tur eiuſcdem monaſterij pꝛepoſito ad me accito dixi. Aade et nullus ex fri bus ſe ad eñj morientẽ iungat.nec ſer monẽ conſolatõis ex culuſlibet eoꝛůj oꝛe percipiat.ſed cũj in moꝛte conſti tutus frẽs gueſierit ei uus frater car nalis dicat.qꝛ pꝛo ſolidis quos ha⸗ bebat occulte a cũctis fribꝰ abomĩa tus ſit. vt ſaltẽ in moꝛte de culpa ſua mentẽ illius amaritudo trãſuerberz atq; a pctõ qð ꝑpetrauit purget Cůj vero fuerit moꝛtuus coꝛpus illiꝰ cuʒ fratrum coꝛpoꝛibꝰ nõ ponat᷑. quo⸗ libet foſſam in ſterquilinio facite ⁊ ĩ ea coꝛpꝰeiusꝓijcite.ibich ſuꝑ eũ tres aureos ponite quos reliquit ſil om̃s clamantes Pecunia tua teců ſit ĩ per ditõeʒ. et ſic eů terra operite In qui bus vtriſq; rebꝰ vnã moꝛienti alterã vero volui viuentib? frihus ꝓdeſſe. vt et illũ moꝛtis amaritudo a culpa ſolubilẽ faceret.et iſtos auaricie tan⸗ ta damnatio.miſceri in culpa ꝓhibe ret.Ouod ita factũ ẽ Mã dum iſdem monach? ꝑueniſſet ad moꝛtẽ atq; an xie ſe quereret fratribꝰ ↄmnẽdare.nul luſq; de fratribus ei applicari et loqᷓ dignaretur ei carnalis frater cur ab omnibus eſſet abominatus indiea⸗ uit. Mni pꝛotinus pꝛo reatu ſuo ve⸗ hementer ingemuit atqʒ in ip̃a triſti cia a coꝛpoꝛe exiuit. qui ita ẽ ſepult? vt dixeraʒ Becd fratres omnes eadẽ eius ſentẽtia turbati cep erunt ſingu li extrema queqʒ ⁊ vilia ⁊ que eis ha bere regulariter ſemper licuerat ad d1 *———— ———— medium pꝛoferre vehementerq; for⸗ midare ne quid apud ſe eſſʒ vnde re pꝛebendi potuiſſent Cunn vero poſt moꝛtez eius triginta eſſent dies eno⸗ luti cepit animnus meus defuncto fra tri compari eiuſq; cum doloꝛe graui ſuppl eia penſare.⁊ ſi qð eſſet ereptõ nis eius remedium querere.ũc euo cato ad me eodez pꝛeciolo pꝛepoſito monaſterij noſtri triſtis dixi.pin eſt ꝙ krater ille qui defüctus eſt in igne cruciatur debemus ei aliquid chari tatis impencdere et eñ in quãtum pol ſomus vt eripiatur adiuiare. Nade itac et ab hodierno die diebus tri⸗ ginta continuis offerre pꝛo eo ſacri ficiuz ſtude. vt nullꝰomnino p̃termit tatur dies quo pꝛo abſolutõne illius ſalutaris hoſtia nõ immolet᷑. Wni tinꝰ abceſſit et dictis paruit Mobis at alia curãtibꝰ atq; eliolutos dies nõ nuunerãtibꝰ iſdem frater qᷓ defun⸗ ctꝰ fuerat nocte quadã frĩ ſuo germa no copioſo ꝑ viſionẽ apparuit. Vuẽ ille cũ viciiiſj inqjſiuit/ dicẽs. Quid ẽ frat qũo es Cul ip̃e rñdit. Nůcuſqʒ male fui. imõ bñ ſum qꝛ hodie cõ munionẽ recepi Oð iſcẽ copioſus ꝑ gensꝓtinꝰ indicauit ĩ mõſterio fribꝰ Frẽsvero ſolicite ↄputauerũt dies.⁊ ße dies extiterat quo ꝓ eo triceſima oblatio fuerat ĩpleta.jqʒ et copio ſus neſciret qͥd ꝓ eo frẽs agerẽt ⁊ fra tres ignoꝛaſſent qd de illo copioſus vidiſſet vno eodẽqʒ tpe dũ ↄgnoſcit ille ec ilti egerint atq; iſti ↄgnoſcũt d ille viderit cõcoꝛdãtes fimul et vi fione et ſacrificio res apꝑte claruit. qꝛ frater q defunctꝰfuerat ꝑ ſalutarẽ ho ſiã ſupplicimn euaſit lyxv. l Wulti noſtrů frẽs cariſſimi caß ſiũ narmenſisvꝛbis epᷣin nouerũt.cui mos erat quotidianas deo hoſtias 3———————————————————————— ————. Ex Pe. damia. offerre.ita vt pene nullꝰ dies vite ei⸗ abcederet. quo non omnipotenti ðᷣo hoſtiam placatõnis immolaret Cui tamẽ ſacrificio valde concordabat⁊ vita Nam cuncta que habebat ĩ ele⸗ moſinis tribuẽs cum ad hoꝛam offe rendi ſacrificij veniſſet velut totus ĩ lachꝛimas defluens ſemetipm cũ ma gna coꝛdis ↄtritõe mactabat Cuiꝰet vitũ et exitum a quodaim honoꝛabil vite diacono qui ab eo fnerat nutri tus referente cognoui Jiebat em̃ c quadam nocte eius pꝛeſpytero pervi ſum dominus aſtitit dicens vlade et dic epiſcopo age quod agis. opera⸗ re quod operaris.non ceſſet opꝰtui. non ceſſet pes tuus.non ceſß manus tua.natali apoſtoloꝛij venies ad ine et retribuam tibi mercedeʒ tuñ Bur⸗ rexit pſbꝛ ſed quia e vicino apoſtolo rum natalicius dies imminebat tam pꝛopinqui exitus diem epiſcopo nũ⸗ ciare pertimuit Alia nocte dñs redijt eiuſqʒ inobedientiʒ vehemẽter incre pauit. atqʒ eacem viſionis ſue verba reteruit · Tunc pſbꝛ ſurrexit vt perge⸗ ret ſec rurſus infirmitas coꝛqis im⸗ pedimento facta eſt indicãde reuela tionis Ad ᷓmonitõeʒ quoqʒ iterate ſuſſionis obduruit pergere.et que vi derat manifeſtare neglerit. Sʒ quia magnam mãſuetudinem contẽte gra tie maioꝛ ſequi ſolet ira vidicte.viſio ne tertia dñs apparens iã verbis ad dit verbera.et tã diſtricta cede macta tus eſt vt in eo duritiã coꝛdis emol⸗ lirent vulnera coꝛpoꝛis Burrerit er go eruditꝰex verbere perrexit ad epi ſcopum.eumqʒ ex moꝛe iuxta btĩ iu uenalis martiris ſepulchꝛũj ad offerẽ dů ſacrificiũ ↄſiſtẽtẽ repperit ſecretũ à circliſtantibꝰpetijt. ſeleqʒ eius pedi bus ſtrauit Cunqʒ eũ vbertim fentẽ dies tiect ipotenize nolaret Cy ncordꝛba: abebnict O31n offe velut tons eunchm abat Cube n hononhi fueratnuni Jiebat eñ ſdytero pen cens Aacet agis. open eſſet op'wi ceſſz mans enies adne ez tuñ Bin no apoſtol nincbat tan piſcopo ni e dñs redit emter inct nis ſue verdꝛ erit vtperg as coꝛqis in icãde rehilh quoq; im gere.et ell erit. Sjch m contẽte vicice vjo ʒ ſñ verbis a cede coꝛcis enol s Burrerte ererit 00h ivrtabil chꝛ ad ofni ſeq; eib h bernfil Dinin pꝛima eß̃s vix ad ſe leuare potuiſſet.lachri marũ cauſas cognoſcere ſtuduit Ille vero relaturus oꝛdinem viſionis pri us veſtimento ex humeris denoluto detexit plagas coꝛpoꝛis.vt ita dicaʒ teſtes veritatis et culpe monſtrauit quanta aninaduerſione diſtrictõnis membꝛa illius accepta verbera liuo re iflicto ĩſultauerãt Que mox vt epi ſcopus vidit exhoꝛruit.⁊ quis ſibi ta lia facere pᷣſumpſiſſet cuʒ magne ob ſtupefactionis vocibus inqſinit. At ille reſpondit hec ſe pꝛo ip̃o fuiſſe ꝑ⸗ peſſuʒ. E rcreuit cij timoꝛe admiratõ B nullas jam pꝛeſbyter inqſitiõi eius moꝛas adijciens ſecretij reuelatõnis eius apperuit.eiq; viſioĩs dñice per ea que audierat verba enarrauit di⸗ cens. Age quod agis.operare quod operaris.nõ ceſſet manꝰ tua.nõ ceſſʒ pes tuꝰ natali apoſtoloꝝ venies ad me.et retribuo tibi mercecẽ tuã Qui bus aucditis epᷣs ĩ oꝛõe ſe cuʒ magna coꝛdis ↄtritõe ꝓſtrauit Et qᷓ oblatu rus ſacrificiũ ad hoꝛã tertiã venerar hoc extenſe oꝛõis magnitudine ad hoꝛam nonã vſq; ꝓtelanuit. atq; ex il lo iam die inagis magiſq; ei ſunt au cta lucra pietatisfactuſq; ẽ tã foꝛtis in ope qᷓ; certus ex munere quippe q el cui ip̃e debitoꝛ fuerat ex ꝓmiſſiõe iã ceperat habere debitoꝛẽ. Muic ãt conſuetudo fuerat annis fingulis na talitio apoſtoloꝝ die romã venire iã q; ex hac reuelatõe ſuſpect?venire in rra moꝛẽ holuit Eodẽq; ergo tꝑeſo licit? fuit. ſecdo quoq; anno velter⸗ tio in moꝛtis ſue expectatõe ſuſpẽſus ꝗrto qnto et ſerto funilit Nui deſpe rare lã de veritate reuelatõis potue⸗ rat ſi verbis fideʒ verhera nõ feciſſẽt cũ ecce ãno ſeprimo vſq; ad expecta⸗ ti natalis ſacras vigilias incolmis puenit ß leuis bunc in vigilijs calor attigit.atq; ex ip̃o die natalicõ filijs ſuis expectantibꝰ miſſaꝝ ſolẽnia in⸗ plere ſe poſſe recuſauit Illi vero qu deeins erãt ꝑiter egreſſione ſuſpecti ſimiliter ac ej oẽsvenerũt ſeſe vnam miter aſtringentes vt die eocẽ neqᷓqᷓ; adquieſcerent miſſarũ ſolennia cele bꝛare niſi ꝓ eis apud dñm ideʒ anti⸗ ſtes ſuus interceſſoꝛ accederet. Tunc ille cõpulſus in ep̃i oꝛatoꝛio miſſam fecit et manu ſua coꝛpus dñicum pa cemq; om̃ibtribuit Qui cũcto min ſterio oblati beneficij ꝑacto ad lectũ redijt. ibiqʒ iacens dů ſacerdotes ſu⸗ os ac miniſtros circũſtetiſſe ſecernẽt quaſi vole vltimũ dicens.de ſeruãdo eos vinculo charitatis ãmonebat.et quãta debuiſſent concoꝛdia inter ſe vniri pꝛedicahat.tũ ſubito inter ipſa ſcẽ exhortatõis verha voce terribili clamauit dicẽs. Poꝛaẽ. Wo rqʒ aſſi Rẽtibus ip̃e ſuis manibꝰ lintheñ de⸗ dit qð ex moꝛe moꝛiẽtiij ſibi ↄtra fa⸗ ciem tenderet᷑. quo tenſo ſpm̃ emiſit. Sicqʒ ſcã illa aĩa ad gaudia erna ꝑ ueniens a carnis coꝛruptõe ſoluta ẽ. Quẽ frẽs km̃i quem vir iſte et moꝛte ſua imitatu eſt niſi eů quem in vita ſua fnerat contemplatus.xicens ẽ hoꝛa eſt de coꝛpoꝛe exnt. quia et ißs peractis omnibꝰ cñ dixiſſet.ſũmatũ k.inclinato capite tradidit ſpm. ð igit dñs ex ptãte hoc egit faũlus ex vocatõeEcce quotidiane hoſtie illa cũ elemoſinis ⁊ lachꝛimis miſſa lega tio q̃ntã cũ rege vemẽte grẽ pacẽ fet̃ DBequitur exemplum. Ixxxi. Ex eplari petri damiani humi lis monachi et heremite lxxxi. Vuarienſis eccleſie narrauit eps ũ inqt in teutonicoꝛuʒ ptibus cnidã ep̃o conuiatoꝛ d 2= 2————.— —— ————————. ———————— ————— ——— —————————— 6 —————.—.—— **—— 5—— —————— incederẽ et imminẽte iã retectõis ho ra qͥd mihi decent apponeret nõ ha beret eſtuare cepit et anxie q̃rere vñ mihi poſſet in itinere poſitꝰ ſubueni re. Cnnq; hinc indigentia ſtringeret illinc charitas aĩm dilataret in arto poſitꝰ quid ꝓꝛſus ageret ignoꝛabat Tů ecce grues repẽte vt lineã inuicẽ ↄgruentes exp̃mũt. pariliq; ſerie q̃ſi diuerſa vtcũq; ſub vno duce caſtra ↄponũt ſuꝑ verticẽ nobis turmatim volitare ceperũtCũc in fidei feruore eß̃s dſtant erectꝰ ait. Vñe pᷣcipe vnã de gruib? iſtis ad nos deijci ut ſeruꝰ tuns de bñdictõis tue munere ſatiffa ciat charitati. Mira exauditõis diui ne celeritas Vix verbũ oꝛeꝓmit᷑ ⁊ꝙ tinus non ꝑui coꝛꝑis grus terratenꝰ añ oꝛa nrã demergit·ſicqʒ fides que ꝑ dilecõtm opabat iplet᷑ lxxvij. Aliꝰ itẽ ep̃s oppido ſitiẽs vinij ſiblafferri p̃cepit. Cůqʒ pincerna to tũ qʒ erat in vaſculo funditꝰexhau⸗ ſiſſʒ ĩ poculũ ⁊ep̃o detuliſſʒ.ecce pau per impoꝛtũis illð ſibi flagitabat pᷣ⸗ cibus dari dicẽs qꝛ pꝛe ariditate ni mia niſi biberet cominns expiraret. Econtra miniſter aſſerebat et nil ſe in vaſe reſiduũ reliquiſſeet ĩ eo loco vinũ aliud repire nullatenꝰpoſſe In his ergo foꝛtis ep̃s anguſtijs dep̃hẽ ſus cũ et hinc vim ſitis ſufferre non poſſʒ.illinc ãt alio ꝑiclitãte ſe bibere ipiũ iudicãs auertit ſe a ſe frĩq; labo ℳ„4. W. 3 A. Er Pe damia. parnit.et vas qð vacuũ reliq̃rat vio plenum nimiuz ammiratus inuenit. Zbbas quidã ſcentia ductꝰ lampꝛedã ſibi pꝛecepit adquiri.Cũqʒ miſtri dicerẽt hoc ge⸗ nus eo loco difficile poſſe ĩueniri ex titit qͥ diceretvnã tĩ in venalibꝰlam Pꝛedã ſe vidiſſe ꝓpoſitã nullo pacto minꝰ ꝙᷓ; viginti nũmoꝛuz papiẽſiũ ſo lidis coemendã. Juſſit abbas nume⸗ rari pecuniã Coquoꝝ ãt diligentia laute decoctꝰ abbati piſcis apponit ß añq; tangerct᷑ ecce pauꝑ ad ianuã hoc potiſſimum ſibi dari qð abbati eẽt appoſitũ anxie poſtulabat. ox ut erat integrũ piſce nihil heſitãs vir dñi mittitad pauperẽ ilico pauꝑ qui videbat᷑ cũ ip̃a ꝑapſide plena piſce? ſublime ſe extulit.et libꝛata manu ve lut ereniũ poꝛtãs celũ cũctis vidẽti⸗ bus penetraðit. Uñ licʒdo appꝛobat᷑ qꝛ qð indigentibꝰdat᷑ deo trãſinittit᷑ ? qõ in ſinu pauperũ occultamꝰĩce lo reponimus. lxxix. Pauꝑ quidã paterfamilias vnũ dũtaxat nummũ in loco poſſidebat quẽ ad emendũ aliqͥd qð cum pane comederet expẽdere geitiebat Cũqʒ ſiccus et aridus a lautioꝛibꝰ alimen⸗ tis hoc diu negociũ in mẽte verſaret interi pauꝑ aduenit iĩam poſtula⸗ rãti ĩ neceſſitate ſuccurrit pꝛecepit er go paupꝑi vinũ dari. Bʒ iã qͥ ſpes bi/ bendi defecerat oĩo eo ſitis ep̃i atro cius ſeuiebat. mãdanuit miĩſtro ut vi⸗ nariũ vas reqreret ſi foꝛte aliquã cõñ ſolatõis ſtillã vel ꝑeriguam reꝑiret. Mul diutius abnegans nihilqʒ ſe re ſeruaſſe ↄſtãter affirmans.tandeʒ nõ e erect? ſ imꝑio inagis oppꝛeſſus N * uit. Ille herẽs aĩo velut ĩ quodã me⸗ ditullio erat cõſtitutꝰ. nã ſi daret car ni metuebat afflicte. ſi retinerʒ culpã incurrere foꝛmidabat denegate miſe ricoꝛdie Tancẽ vicit ſpũs carnem ⁊ euangelicã imitatꝰ viduã ſub· paupe ris ſpecie bono debitoꝛi deo inazʒ fe norat᷑ quantitatẽ Redit domi panis qui ſolebat appontt᷑. pauꝑ quidem inenſa bona ſpe diues erat cõſcien⸗ tis. damnũ ſiquideʒ carnis ↄꝓpẽ̃ſabat bas qi rxvüj. ut mihi relatũ ẽ ſuauis edulij cõcupi ——,——„—„—— —— —— „ lhrupb s innenit. hwij ij ccpi pꝛecepit etboc ge Wenirier nalib'lam ullo pado apiẽſi ſo bas nne⸗ diligentis s apponi ad ianuã 5 abbati bat. Por eſits vir pauꝑ qui na piſcei manu ve tis vidẽti⸗ appꝛobat trůſminit uham'ice krir milias vnß poſſidebat cumpent iebat Luqh ub'ninen te verſert am poſtu quodi we zſi daretA etinen cllpi enegat mile is carneln ſob pauhe i deo ſunzf domi pen uꝑ quidc ratcůſci s lbtn ⸗ lucro pietatis.Cum ecce vir quidaʒ ignotus et quẽ antea nunq; viderat feſtinus et anxius ligatos lintheo in manu eius vigiti denarioꝛij ſolidos ponit. dicẽſqʒ eos ſibi a dño ſuo miſ⸗ ſos tanq; qui ab eo expectaret᷑ incũ⸗ ctanter abceſſit. Cũjq; hic attonitus vellet inquirere ille diſparuit. Pꝛinceps cuiuſdam lxxx. ciuitatis pꝛeſpyteꝝ habebat ſcẽ con uerſationis virũ ⁊ in diuinis officijs pᷣcipue ĩ ſolennitate miſſaꝝ indeſinẽ ter aſſicu Qui cum quotidie ſacris miſterijs reuerent inſiſteret angelus dm̃ ex cõſuetudine veniebat.⁊ vicen te p̃ncipe ſacramentũ dĩci coꝛpoꝛis ex offerentis manibꝰ aſſumebat. Sʒ criminalis huiꝰ vite lubꝛica et incer ta conditio. Nã q angelicis fruebat᷑ mũdis obſequijs in fede luxurie vo raginem repẽte ꝓlapſus ẽ Nuid plu ra? Peragẽdi ſacri miſterij tꝑs adue⸗ nit. pꝛeſbyter ↄſuetudine foꝛis exigẽ te ↄpellitur.ſ; grauiter intus ʒſcĩa re moꝛdente toꝛquet Dꝛnat᷑.accedit.tre pidat.palpitat.tñ offerre pᷣſumit. æc ce angelus ut aſſuet? fuerat venit et inſpectante pᷣncipe ſpongiã iniectam aq̃ ſuꝑ caput illiꝰexp̃ſſit totumq; coꝛ pus illius tergẽdo purgauit. Exple tis õt miſterijs eandẽ ſpongiã rurſus expꝛeſſit oẽsq; ſoꝛdes atq; ſqualoꝛes quas ex coꝛpoꝛe illiꝰañ ↄtraxerat mẽ bꝛis eiꝰ omnibꝰ iterũ ſuꝑfudit. Hoc viſo pᷣnceps ãmiratꝰ obitupuit. pᷣſby terũq; ſemotis oĩbꝰ ſecrete cõneit In qjſitus itaq; pſbꝛ ſi noui aliqͥd crimĩs admiſiſſet pᷣmo quidẽ q̃ſi ꝑhoꝛreſcẽs facinus abnegat.deinde ſibi male cõ ſcius ac pᷣncipis auctoꝛitate ↄpulſus tandẽ ſe coꝛruiſſe nocte p̃terita ĩ qn⸗ dam eiuſdem pꝛincipis cubiculariaʒ conkitetur. F J c y4 4—— ² ℳ— Diſtin. pꝛima E„ ¶ uo fratres alter inuenis alter vero ſener ĩ poſſeſſione claffenſis mo maſterij q̃ rauenna dicit᷑ ad cuſtodiã noꝛabãtur. Octauo ſane die añ nati nitatẽ dñi ſexta ſcʒ feria queſſabbatij duodecim lectõnũ ex moꝛe p̃cedit di xit iuuenis ad ſenioꝛẽ Frater leto.ſie em̃ vocabat᷑.qũo vinemꝰ hodienCui ſenex. Tiue inquit vt velis.ego em̃ et vinũ bibã ⁊ in ſolo ſicut ſcp̃tũ ẽ pane nõ viuã Erat em̃ ille vegetꝰ.obeſus. incolumis et robuſtꝰ. Factũj eſt appo ſita m enſa vterq; diſcubuit.ʒ iſte pa ne content? ⁊ aqua ſub regulari ſe te nui diſcipliã cohibuit.ille vero vinũ ſibi? inſuꝑg qð videbat᷑ indulſit Vui ꝓkecto ſi qð imminebat agnoſceret. rigoꝛẽ abſtinentie ad petulantis gu⸗ le lenociniũ nõ emolliret. Ocaua ſi quidẽ die dum dñice natiuitatis gla mũdo tripudiãte clareſceret ille defũj ctus eſt. Et cum feſtiuitatis inuitãte leticia ceteri ꝓxuocarentur ad menſaʒ ille efferebatur flentibus vndiqʒ pro pinquis carnalibus ad ſepulchꝛum. Qyidaz mihimo lrxxij. nachus retulit qꝛ cũ fixuras quaſdũ in refectoꝛio deferret in vaſculo pru rientis eñ gwle ſtimnlꝰ pupngitaox q; ſibimet vnã in osꝓuciens furtiue comedit. Sed ilico tantus eum libi⸗ dinis ardoꝛ inuaſit ut q nunqᷓ eate ns fecerat nulla ſe ratiõe compꝛime ret donec per immundicie fuxum ſe men ſibi pꝛopꝛijs manibus eieciſſet. Mic itaq; ſeruum ſuum merito cõtu macem ſenſit. quia iuxta viri ſapien⸗ tis eloginm molliter enutriuit. De q iure dici poteſt.quia poſt buccellam introiuit in eum ſathanas. Nimiruʒ venter et genitalia inuiceʒ ſibimet vi cina ſunt.et cum hic incaute reficitur ilud ad contumelias excitatur. ———————————————— Ex pe Dami Perpendeergoqt krxxiij. caro que nunc accuratis dapibꝰenu tritur paulo poſtvermibus ſcaturire compellitur ip̃aq; fit eſca tunc rocẽ⸗ tium que nunc delectabiliter ſaginat iocunditate ciboꝛum ac tãto grauio rem exalat putrefacta fetoꝛem quan to ſuauioꝛeʒ ſibi pꝛocurauit educata molliciem Ecce dum iſta deſcribim? ſophia nobis ad mẽoꝛiã redit duoxꝝ ſcʒ marchionij et guſonis ſoꝛoꝛ rane rij filia que añ hoc fere ſexenniũ duz ſana adhuc eſſet incolumis abbateʒ möõaſterij ſci chriſtoferi martyris vt ſibi ſepulturã conſtrueret petijt Jilo quoq; renitente et eam delirare ꝑhi⸗ bente difficilius impetrauit factũq; intra monachoꝛũ clauſtra ſepulchꝝ mox ut ingreſſa conſpexit neſcio qͥ iu dicio in egritudinẽ corruit at paulo poſt aboꝛtit et obijt Cuiꝰ ꝓfecto tu mulus cũ eſſet gipſis artificioſisq; ſe mentarioꝛũ ſtudijs vndiqʒ cõmunit? tantã fetoꝛis illuuiẽ ꝑ continuj anni circulũ circit᷑ exalauit ut tolerari vix poſſit. nec frẽs quieſcere in tota clau⸗ ſtri illius medietate ꝑmitteret Et cũj mlis circũquaqʒ ſepulcra ſubſiſterẽt eadẽqʒ minoꝛa ſatis impẽdia ꝑcepiſ ſent nullũ pꝛet᷑ hoc ſolum moſeſtias naribꝰ ingerebat vt luce clariꝰ inno⸗ teſceret qm̃ humana caro qnto tene rius ac mollius educat᷑ tanto deteri us in putredinẽ ac nauſeam vertitur Eniuero frẽs cũ me cur id fieret inq fiſſent quod mihividebatur expoſui Poc inq; ad ſalutẽ veſtrã vt opinor diuinitꝰ agitur. vt in vno illo coꝛpo rem taʒ pulchꝛũ venuſtũqʒ vidiſtis quid etiaz de ceteris inulieribꝰ in tẽ⸗ tatione luxurie ſentire debeat licdo colligatis Mi caro illa ⁊ tunc putre do veraciter erat cum ad ſpectandij lubꝛicos intuentiũ oculos pꝛouoca bat Nuid enĩ tunc fuerit nunc euidã ter oltendit Et quelibet hoiĩs caro qᷓ nũc virere conſpicit nequaqᷓ; de ſe p⸗ obitũ putredinẽ generat.B q̃ ſemper fuerattic le tantũmnõ putredinẽ ina nifeſte declarat. Snx venetiarũ conſtãtinopoli tane vꝛbis ciuẽ habebat vroꝛẽ.qͥ ni⸗ mirũ tã tenere tã delicate viuebat vt nõmõ ſuꝑſticioſa ſ; artificioſa vt ita loquar ſeſe iocunditate mulcebat.ut etiam cõibus ſe aquis dedignaret᷑ ab luere. B eiꝰ ſerui roꝛeʒ celi ſatagebant vndecũqʒ colligere ex qͥ laboꝛioſũ ſa tis ſibi balneũ ꝓcurarent. Cibos q3 ſuos manibꝰ nõ tãgebat.ſ; ab eunn⸗ chis ſuis alimenta qqʒ minuta conci debant᷑ in fruſta.q̃ mox illa qͥbuſdaʒ fulcinuł aureis atqʒ bidẽtibꝰ oꝛi ſuo liguriens adhibebat.Eiꝰpoꝛro cubi culũ tot thimiamatũ aromatũqʒ ge neribꝰredolebat.ut et vobis narrare dedechs fateoꝛ.et auditoꝛ foꝛte non credat Bed oĩpotẽti ðᷣo quantũ hu⸗ ius femine exoſa fuerit ſuꝑbia mani⸗ feſta docuit vlciſcẽdo cẽſura. Tibꝛa⸗ to quippe ſug eaʒ diuini mucrone iu dicij coꝛpꝰ eius om̃e ↄputruit. ita vt membꝛa coꝛpoꝛis vndiqʒ cũcta mar celcerent.totũq; cnbiculũj intolerabi li pꝛoꝛſus fetoꝛe ↄplerẽt Nec quipiã tm̃ ꝑferre nariũ iniuriã potuit. Non coſineta non ſeruulꝰvix vna dijtaxat ãcilla nõ ſine ſpẽi redolẽtis auxilio ĩ eiꝰ obſequij ſeculitate ꝑmãſit Eadeʒ etur et vina. ———————————————— tñ raprim accedebat et pꝛotinns fu⸗ giẽs abcedebat.diutins em̃ hoc lan⸗ guoꝛe decocta ⁊ miſerabiliter crucia ta amicis quoqʒ letantibꝰdiẽ clauſit ertremnz Euid ergo ſit caro doceat 1pa caro· quodqʒ phbibz moꝛtua te E ℳ„ *„ 6 AA.— 11—* „(. —— 6 pꝛovocz mnc euidi ol croqj adelep' ßqlenper trecinim hriij titinopoi vxoꝛẽ.q̃ni viwebuvt cioſa vt it ulcebat. ut ignartb latageban boiolü k Cibos qʒ ab eunn⸗ nuta conci a qboſdsz ibꝰ oꝛi o 0r cb matüq; ge is narrare nfoue non quantũ bu pbia mani ſura. Nbn mucronei it. ita vt Prudentis et lxxxv. honoꝛati apð ſeculum euiuſdaʒ dia coni didici narratione quod refero. In bononie inquit partibus duo qᷓ dam viri qui et amicicie inuicem ie dere.et compaternitatis ſi rite 7̃colo neceſſitudine tenebãtur in conuiuio diſcumbebant. Quibus in menſam allatus eſt gallus quem videlicet mẽ bꝛatĩ vnns eoꝛuz arrepto cultello ut mos eſt in fruſta diſſecuit.tritum qͥʒ; piper cũ liquamine ſuperfudit Nuo fracto pꝛotinꝰ alter ait. Profecto cõ pater ſic explicuiſti gallum iſtum vt ip̃e ſandtus petrus etiamñi velit rein tegrare eum non poſſit. Cni mox in⸗ tulit ille. Plane nonmodo ſanct? pe trus ſed et ſi ipſe deꝰ imperet gallus hic perpetuo non reſurget. Ad hane vocem gallus repente viuus et plu⸗ mis vndiqʒ coopertus exiliuit alas percuſſit et cecinit. Plumas deniqʒ concuſſittotumq; liqnoꝛẽ ſuper eos qui veſcebantur aſperſit. Ilico ſacri legiuz blaſpheme temeritatis digna pena ſequitur vltionis Mam et faſp ſione piperis lepꝛa percuſſi ſunt quã videlicet plagam nonmodo ipſi iſq; ad obitum pertulerunt.ſed et poſte⸗ ris ſuis in oinnes gen eratõnes velut quoddam hereditsrium reliquerunt vnde factum eſt ut in famulatuz ſub⸗ acti ſint ſancte bononienſis eccieſie qᷓ̃ videlicet beati petri apoſtoli eit inſi gnita vocabuloAuoꝝ pꝛogenies ut relatoꝛ aſſeruit hucuſq; leproſa hoe latõnis canone cẽſita eſt vt ex ope⸗ ribus mannum ſuaruz inferant eccle ſie capiſteria. Sic nimiruz duplici pe ne lepꝛe fimł et ſeruitutis addicti ſup plicijs inſtruuntur.vt iam temere de diuins potentia non lo gallus qui dudum argu ⁵ E „—* y v* 4 in terra negantem tunc pꝛobauit pe trun cum eo quem negauerat in ce lo regnantem. lrxxxi. Cum apud permenſe oppidum degerem ibiq; literarum artium ſtu⸗ dijs inſudarem quoddam me conti git noſſe quod nõ inutile videtur ad poſterioꝛum noticiam ſtili currentis articulo tradere. Ad occidentem ſa⸗ ne pꝛedicte vꝛbis eſt quedã extra mu ros ſita baſilica gemĩo beatoꝛũ mar tyrum gerualij et pꝛothaſij titulo de coꝛata.nocte quadam que videlicet eoꝛundem martyrumn natalicia pꝛe⸗ cedebat vir quidam maturius ſurre xit.boueſq; ſuos ad paſcua reinotio ra deduxit. Cui conuicinus quidam amma nequiſſime libidinis inflam matus inſidiatus eſt ut eius vxoꝛez polluere moliretur. Eadem ergo no cte ad domuz eins callidus exploꝛa toꝛ acceſſit et occaſione reperta non diutius poſtq; ille cum paſcẽdis ani malibus abijt ille febꝛicitantem dia bolica machinatione ſe confingens in lectuz ipſius vxoꝛis virj fimulatus intrauit. Cũq; velut frigeſcens intre meret dentiui ſtridoꝛes emitteret et crebꝛius ſingultarz.infelix mulier tã⸗ qᷓ; egroto viro compatiens cepit euz vlnis aſtringere lodice contegere.⁊ quibus valebat impendijs refouere At ille ut doloꝛem mẽte conceperat peperit iniquitateʒ Aiolat itaq; alie num thoꝛum ſibiq; pꝛocurat interi⸗ tum moxqʒ concitus abijt. Bed ec⸗ ce vix bꝛeui tempoꝛis ſpatio elapſo maritus redijt et ſtratuz repetit. ni pꝛotinus vroꝛvehement expꝛobꝛãs aitOptime poteris hodie landtoꝛuʒ martyrum que tibi tam contigua eſt eccleſiam ingredi et dum ceteris chꝛi 5* * 4„. 7 A ——.———————————— Erpe ſtianis diuinis intereſſe myſterijsi q; vir attonit?qjd illa loqueret᷑ inqre ret euentumq; rei ſicut cõtigerat per oꝛdinem cognouiſſet vtriq; ſe depꝛe hendentes irriſos ac turpiſſima ludi ficatione deluſos intolerabili dolo⸗ ris anguſtia cõſternati ſunt. Interea dum populus ad ecclefiam hincinde conflueret ut nocturne laudis offici⸗ um deuotus andiret.tandeʒ et illi re ſumpto ſpiritu nihilominus conue⸗ nerunt atq; omnis verecundie rubo re depoſito querelamſuam coꝛã om nibus depoſuerũt. pꝛeſertim mulier laceros crines eellens et vberrimis lachꝛimis triſtia oꝛa perfundens lu⸗ gubꝛes emittebat vlulatus in celum dicens. PVomine tu inquit coꝛda no ſti hominum tu conſciẽtie mee teſtis es quia hac ſanctiſſima nocte etiam ppꝛij thalami ãplex? abhoꝛrui alie⸗ no me pꝛeſertim miſceriviro penitus ignoꝛai.tu ergo domine non aſpici as oꝛo peccata mea ſed placeat corã te ut ſanctoꝛum tuoꝛum vlciſcaris in iuriam. In cõſpectu ergo populi tui nunc oſtende virtutem et ad gloꝛiaʒ ſanctiſſimi tui nominis pꝛode mee ꝑ ditionis auctoꝛem Pꝛoducatur ĩ me dium ⁊ immunitateʒ cruentiſſimi ſce leris de ſuo fraudis aufugio non lu cretur Cunq; multa his ſimilia muli er amaro ſpiritu non elam ſed voci⸗ ferando pꝛofunderet.et populus ei pio meroꝛe compatiẽs eiſdem votis et pꝛecibus diuinam clementiam im ploꝛaret. auctoꝛ ſceleris vbi latebat demoniaco ſpiritu repẽte coꝛripitur et in furoꝛem niminm atq; veſaniam rabidus effrenatur.moxqʒ ĩ eccleſiaʒ populo nouiter obſtupeſcente pꝛofi linit. omneſqʒ in ſui admirationeʒ ſe metipſum laniando ac diſcerpendo —— ——,————————— Dami. conuertit.vpans itaqʒ fremitus et ru gitus et pꝛopꝛijs ſe manibus crudeli ter lacerabat.volans quodammodo et in alta pꝛoſiliens. deinde ſe grauiſ ſimo impetu in ima demergẽs.⁊ mo do in parieteʒ caputconcutiens mo do ſe in pauimentuz inſaniendo, pꝛo ſternens omnia viſcera ſua miſerabi⸗ liter conquaſſabat. Hoc itaqʒ mali gnus eũ ſpiritus modo collidere nõ ceſſauit donec infelicem ſpiritum co ram populo qui aderat de coꝛpore euulſit Videntes autem qui aderant immenſam auctoꝛi iuſticie deo glori am referũt.qui et impune paſſus nõ eſt abire peccantem et inuocantem conſolatus eſt mulierem. Muãdo au tem mihi hocreuelatum eſt videbã tur adhuc ſaxa videri quibus impe⸗ gerat ſanie illius et cruoꝛe rubentia. lrxxvij. 4 In monaſterio beati Bilueſtri quod in vꝛbinati conſtitutui eſt ter ritoꝛio quidam monachus obijt. et ab incipiente gallicinij nocturnalis articulo vſqʒ ad ſecundam diei hoꝛã cadauer exanime locatum iuxta mo rem atqʒ conſuetuz fratribus circun quaqʒ pſallentibus in feretro iacuit. Lunqʒʒ trãſactis iam miſſaruz ex ma ſoꝛi parte ſolennijs AIgnus ði iuxta regulam diceretur.ecce repente qui moꝛtuus iacebat in medio anima re deunte ſurrexit. Stupefacti ſunt fra⸗ tres et noua nimis ammiratõne per territi nimirum quezʒ funeris officiũ perſoluentes extulerant. nunc vitalẽ ſpiritum recepiſſe videbant Ac cum pꝛopius acceſſiſſent verbaqʒ audire ex ore eius auidius inhiarent ha ſce lus maledicta et contumelias in deũ cepit effundere benedictũ nomen ſal uatoꝛis impie blaſpheinare viuifice mitusetm bus del odanmoco de ſe graull ergsano nchtiens mo miendo pꝛo a miſerbi lt nali collideenõ piritnto t de coꝛpor qui aderant le deo glor ne paſſus nõ inuocanten Quũdo au n eſt videbi uibus impei e rubentia. eari Bilueſtr iwtum eſtter i nocturnals damn diei hoi aum ium ratribus cn nferetouch miſiarir cce repen q mecio onin ſi adi ſunt fu Diſtin prima crucis ſignũ ut oſcularet᷑ oblatũ ſacri lego oꝛe cõſpuere.intemeratã quoq; ðᷣigenitricẽ ignomiĩoſis nõ timebat obpꝛopꝛijs lacerare. Muid inquiens ꝓ me pſallitis vł lacrificioꝝ hoſtias offerre tentatis? Ego em̃ in ip̃a ftã mantia tartara pꝛofunda deſcendi. ibiqʒ meus magiſter et dominus lu citer me irrenocabilit deputauitio ronã plane ſuã ereã inertinguibili ſꝑ ardoꝛe candentẽ mihi ĩ capite poſuit eiuſdẽ qͥʒ metalli chlamyde indue bat me veſtiuit E ratãt chlamys tam longa ut talotenꝰ flueret et tam feruenter ignitavt liquefa cta guttas emittere videret᷑.Cũq; frẽs e ut pe⸗ nitentiã ageret.atqʒ ut occulta ſua ĩ mediũ ꝓferret vnamiter hoꝛtarentur ille anathematiſabat et blaſphema⸗ bat.et nõ ſolũ penitẽtie remediũ.ᷓ ⁊ oĩa redemptiõis nrẽ myſteria oꝛe ra bido atqʒ ſacrilego ↄdemnabat. Mo nachi vo ſꝑ ad adiutricia oꝛõnis ar ma pio ſtudio ᷓᷣcurrẽtes ceperũt ab iectis indumẽtis coꝛpoꝛa ſua ſcopis illidere.pugnis pectoꝛa tũdere. pſali modie atqʒ oĩm quibꝰvalebãt pꝛecũ generibꝰinſudare Cictis itaqʒ fribꝰ inluctuoſis oꝛõibꝰ⁊ ieiunijs ↄſtitutis ac ſub diuine pietatis expectatõe ſu⸗ ſpenſis.tandẽ ſuꝑne vtutis ſplendor emicuit. Ecce eiñj delperatꝰ ille ⁊ vo ragine maris hiãtis abſoꝛptad ſuꝑ ficiẽ redijt vei qͥppe ſaluatoꝛis om̃i potẽtiã laudat neqͥſſi imis ſathane lu⸗ dificatõibꝰ abꝛenjciat crucẽ adoꝛat. penitentiã flagitat. Nõfeſſus ẽ ãt qꝛ pꝰ abꝛenũciatõʒ ſeculi in fornicatõeʒ cecidit. quã tñ eatenꝰnulli penit?ꝑ cõ feſſionis iudiciũ patefecit. audans igit᷑ et benedicens deum vſqʒ in diẽ glterum vixit.ficqʒ creatoꝛi ſuo mira biliter reſtitutus in ſancta de bogſe 4— + 7„.„„ 6.C6.— 1445 1— culo confeſſione migrauit. Sic nimi rum kraterne oꝛationis fructus efflo ruit. que videlicz oꝛatio ex ipſis iehẽ ne viſceribus pꝛedam rapuit.et ð ſiã marum ſtipula in ſtructura celeſtis hieruſalem lapidem vinũ poſuit. lrxxviij ¶ In thentonicis partibus co mes qu daz dines ac pꝛepotens ſed qnoc in illo oꝛdine hom num pro⸗ digium eſt bone opinionis et inno⸗ centis vite pꝛout humanum de eins eſtimatione erat iudicium ante decẽ nium fere defunctus eſt. Poſt cuius obitum quidaz religioſus vir per ſpi ritum ad inferna deſcẽdit. pꝛefatum qʒ comitem in ſupꝛemo gradu cuiuſs dam ſcale poſitum vidit. Aiebat nã qʒ quia ſcala illa inter ſtridentes et crepitantes vltricis incendij fiãmas videbatur erecta.atqʒ ad ſuſcipien⸗ dos omnes qui ex eiuſdem comitis genealogia deſcenderent conſtituta. Erat autem tartarum immane et in finite patens atqʒ in pꝛofũda dimer ſum vnde ſcala pꝛoducta ſurgebat. Moc igitur oꝛdine ſuccedenti vni ſi⸗ bimet ſeries texebatur.ut cum quis eaꝛum nouns accederet pꝛimum in terim ſcale teneret gradum.is autez qui illic repertus erat. alijqʒ omnes ad pꝛoximoꝛum ſibi graduum ima deſcenderent. Cunqʒ alij atqʒ alij ex eodem genere homines poſt carnis opera ad pꝛefatam ſcalam per tem⸗ poꝛum interualla confluerent. alij ꝓ tinus cedentes ineuitabilis neceſſi⸗ tate iudicij ad inferioꝛa migrabãt Plane cumvir qui bec cõtemplabat canſam huius hoꝛrende damnatio nis inquireret.? pꝛeſertim cur ille co mes ſui tenpoꝛis puniretur. qui taz — ⸗ —— 6 ₰ 7 1. * 7„ —„ er „ 4— F—— Fe * 1 * 31 6 1 ½ 1 ₰ 1 1 Er Me. damia. inſte tam honeſte tam q; decenter vi xiſſet.audiuit quia pꝛopter quandã pꝛedij poſſeſſionem metenſis eccleſie quam beato ſtephano pꝛoauus ei⸗ abſtulerat.cui videlicet iam iſte deci mus in hereditate ſucceſſit om̃es iſti non dinerſo ſupplicio deputati ſunt Et ſicut eos ad peccandum non diſ⸗ par anaricie culpa coniunxit ita ni⸗ hilominus ad perferendas atrocis penas incendu commune ſuppliciuʒ copulauit · lrxxir. ¶ Wanachus erat in arethini ter ritodij cenobio. quod dicit᷑ ad pinuz multis peccatoꝛum nexibus inuolu⸗ tus.u cuun iuxta quantitatem lap ſuum auſterioꝛ et longa nimirun pe nitentia fuiſſet indicta.ille fratris cu iuſoaz cui complexim amicicia fami liarius adherebat ad comportãduz penitentie pondus auxilium petijt. Nuod frater pꝛedictus deuote ſuſci piens condictam penitentie partem tulit. atqʒ a perſoluendo huius debi ti canone ſecurum manere pꝛecepit. Sed dum ille pertito lenigatus one re ad ſtrictioꝛis vite cẽſuraʒ remittit᷑ iſte fibi ac ſolutionem pꝛolixioꝛis vi te ſpatium pollicetur Aliquõto poſt in egritudinezʒ cecidit. ac ſubito mor tem quam pꝛocul eſſe ſperabat incur rit. Fuerat autem frater ille quantuʒ ad ſe irrepꝛehenſibilis vite et opinio nis inter fratres. Non multis vero poſtmodum viebus penitenti mo? nacho in ſomnis apparuit. cui illeꝓp ½ tinus inquiſiuit. Quid erga tefrater sgiturQuomodo tibi eſtuEui que rulis admodum vocibus reſpondit. ale inquit ac dure ſed pꝛopter te. nã liber 2 Pꝛopꝛijs quia tuis me vin culis innodaui.et aliene cautioĩs ob nouz credidi nec perſolui kiagellis atteroꝛ. vnde queſo te et q̃ valeo ſup plicatione depoſco ut vigiles pꝛo te ac liberes me.vade itaqʒ et ſandum huius loci pꝛecare connẽtum ut de bita mee ſponſionis a me neglecta p ſoluant. ſicqʒ me ab iſtis que pꝛeſto ſunt ſupplicijs eruant. Expergefact? quod aucierst intimauit. pꝛeces ex poſuit.efficaciter impetrauit. ꝓœꝛro autem cum iam fratres pꝛefixam ili us penitentie quantitatem dinerſis argumentoꝛumn ſpiritualiũ exercitijs unpleuiſſẽt.pꝛefato monacho frater ille per viſuʒ rurſus apparuit.eiqʒ ſe renos ſatis et alacres vultus oſtẽdit Interrogatus iterum quid haberet reſpondit ſe per oꝛationes fratrũ nõ penalibus incomodis erutum.ſed etiam ad electoꝛum ſoꝛtem mirabili dertre excelſi nuper imutatiõe trãſla tum. Benedicta diuine clementie di ſpenſatio que per moꝛtuos etiam in ſtruit viuos.et dum alios verberat. alios qualiter a verberibus eripiant intoꝛmat Audiſti frater hiſtoꝛiã eſto pꝛonidus ad cautelam. Vir quidam cx. arduinus nomine famoſe pꝛudentie genere clarus diuitijs opulẽtus cer ta mihi deuotione ſpoponderat ꝙ ſ ante non poſſet ſaltem expleto decẽ nio ad monaſterium ſandi vincentij quod videlicet in arbinati conſtitu tunm eſt territoꝛio monaſticum ſuſce Pturus declinaret habitum. Tandeʒ termnĩo condicte padionis elapſo cũ ego aſſiduꝰ huic exactoꝛ inſiſterẽ et ille hinc tenẽdo inde blãdiẽdo vᷣbis q̃dẽ oẽ bonũꝓmittẽt ipfiãt ↄuerſio nis effectũ qͥbuſdã tgiuerſatõibꝰ ꝓte lret. kedoꝛ quoq; iã didi monoſte illius fauebat votis illius. diſſia chi ceſun täpnin vigles et mutm Utde nenegledn is que pꝛeſo Erpergen derat rem, ablt. pꝛeces e etrauit por 6 pꝛelirimili Atem diueris alü ererciis onacho frar pawit.eicht tus oſtict quid habere es fratrũ n s erutum. ſed tem mirabil utatiõe trãſli e dementie di wos etiam lios verberun ribus eripin r hiſtoꝛii e n. lt. noſe pudenti opulius ca opondntoſ n erpleto de ſanũti vincei inati conli naſticun ſi bimmn. Tan ionts ehpo 1 ni Diſtin prima debatqʒ conuerti.cuius nimirũ ꝑne⸗ ceſarijs ſepe ſuſtentabatur auxilijs. Interea languoꝛe coꝛpoꝛis irruente decubuit.peccata cõfeſſus iudicio ſa cerdotis abſolnitur.pauꝑibꝰ? ecckijs multa largitur. Interim cũctis quaſi bñ cõpoſitis aſſiſtẽtes ſibi cognatos et affines ſub hac obteſtatione con⸗ ſtrixit. Vbſecro inqt ꝑ charitatẽ que veus ẽ nemo me reddi huic moꝛtali vite qʒ nihil ẽ depoſcat ne quod ab fit impsratũ me poſtmodũ moꝛs im pꝛouiſa reperiat. Aliquãto aũt poſt eiꝰ obitũ tꝑe pꝛedicto abbati mona⸗ ſterij ſandi vincentij vir ille ꝑ viſum nocturne quietis apparuit Vdebat aũt illi ꝙ in ſpatioſa quadã cãpi pla nicie impꝑatoꝛ ſi rite teneo.vł quelibʒ ercelſa ptãs ců totius regni pᷣmoꝛib? et copioſo moꝛaret᷑ exercitu. Nunq; ille ſtupefact? oculos huc illucqʒ du ceret. ecce arduinus a quibuſdã tãqᷓ; cuſtodibꝰducebat᷑. Weu inqͥt abbas. Siſte gradũ.fige pedẽ.quieſce pauliſ per. mihi non loqueris arduine. Aie trater qd tibi eſt. letaris an pateris. adeſt pena vel gla! Wui triſtis ac fle bilis. Cur ait me de gla cõſulis qͥ in gibꝰ penis afficior. et ne ad momen⸗ tů quidẽ relpirare ꝑmittoꝛ. Ad queʒ abbas Muid inqᷓt btũs vincentiꝰ nõ tibi in neceſſitate nũc ſuccurrit.quia ad collaboꝛandũ ſue domꝰ amminit ſtratoꝛibus tã ſedulo decertaſti. Cui mox ille ſubiũg t. Scũs ait vincẽti? din me ſuũ fecit ſperare colloquiumn ß qꝛ dudũ fatigat? hoc obtinere nõ merui ſpem hanc oĩno fruſtratꝰ iam amiſi Abi ſollerter attendendũ ꝙᷓre⸗ da ſit linea dinine iuſticie.imo qᷓ; ar⸗ vus apð deũ mẽſura vindicte Ille fi quidẽ dũ adhuc viueret ↄuertenduʒ ſe in monaſterio beati inartyris ⁊ mittebat et differebat. nunc ad einſ⸗ dem martyris venire colloquium.et quaſi ex pꝛomiſſione ſperahat.et ta men nullatenus impetrabat. Pignũ⸗ qʒ fuit vt abbas potiſſimũ hanc cer neret viſionez que ſibi ne conuertere tur obſtiterat xci Alius etiaz eius notus mihi at qʒ conſcius in rauennati ſcilicetvꝛbe pollebat et legis peritia ſtrennuus ⁊ grammaticoꝛum regulis competent inſtructus Hic mecum fide dictoꝛ in ſtituit. ut ſi ego ſimul et ipſe relinque ret leculum Mnuid plura andẽ ego ad conuerſionem veniens nut ſponſio redderetur exegi ſed obtinere nõ po tui. Iſte quippe me gaucdẽdo pꝛemi ſit.ſuaqʒ veſtigia ſubſiſtẽs artiticioſe repꝛeſſit Non multis vero poſtmo dum diebus dum hunc adnerſus le uirum ſuum furentis animi liuoꝛ ac cenderet gladio repẽte percuſſa ma nus eiꝰ obꝛiguit.ſicqʒ ſtupefacta de inceps permanſit.⁊ rigida ut bainlo ſuo dependens magis eſſet oneri; virtuti. Jamqʒ inutilis factus mun dum dum abijceretur abiecit.et non iam anceps ſed cum beniamin totus dexter in ſancta vſqʒ ad obitum con verſatione permanſit Interea quoq rcij Johannes conuaclenſis epiſcpꝰad memoꝛiã redit qui cõuerſionẽ ſuaum dů ꝑ longa tempoꝝ interualla differ ret.aliqñ cõtigit ut in fundo ſuo quẽ ĩ ſaltꝰ poſſidebat territoꝛio morare᷑ Illic itaqʒ ↄſtitut? pauꝑcule cuidaʒ vidue poꝛcũ quẽ velut ſpeʒ ſui vidtꝰ nlebat pcepit anferri.ſuiſqʒ fercuł ꝓ tutuꝝ nõ ſegniꝰpᷣparari Emittit illa pꝛeces.fletus fudit ac gemitus. fibi indulgentie ſue reddi poſtulat nhtrimẽtum Sed ſuo ventri magis ———— —— — 6 Z — — Er Me damia. qᷓ illius neceſſitati unpius ep̃us duz pꝛopꝛijs pꝛouidet menſis mandatuz paruipendit auctoꝛis qui per ꝓphe tain dicit Subuenite oppꝛeſſo.indi⸗ cate pupillo. defencite viduam Bed qui abſens credebatur inſtituẽvo pᷓ ceptum.pꝛeſentem eſſe ſe docuit infe rendo iudicium. Mam epũs dum la —.— chꝛimas vidue ſue facit delicias gule morꝑcuſſus in gutturevulnus incur rit qð nllis medicoꝝ ſtudijs donec vitit eusſit Poc itaq; pꝛepedit?ĩ co modo cum iã iuxta ſcripturã ſola ve xario daret intellectij auditui.tandẽ fanis conſiljs adquieuit et ep̃ales in fulas monaſtica ꝓfeſſione mutauit. atqʒ in põpaſiano cenobio qð ĩ bea te marievirginis eſt honoꝛe ↄſtructũ longis poſttꝑibus ſupnixit Aſmʒ tñ d obituz tãta leſi gutturis moleſtia laboꝛauit ut niſi cũ magna difficul⸗ tate traijcere alimẽta nõ poſſet. aðo ut zd geminã ſemꝑ menfam ſuccedẽ tiũ ſibi fratrũ in refedione diſcunbẽt vlxqʒ tantũ ſibi caperet vnde recrea re ſtomachum potuiſſet xciij. Memini plane qꝛ et cum apud ꝑmẽſe oppidũ liberaliũ artiũ ſtudijs docendus inſiſterẽ dũ adhuc videlz svoleſcentie floꝛe et nona pubertas indueret faciẽ. et eſtus libidinis im⸗ patienter accẽderet cornem clericus quidã noĩe Teucolinus pellicẽ ſuã in xta meñ hẽbat hoſpitiũj ut aijt aſpe ctů lubꝛicã et inhoneſtã ſati s decore venuftã Hic itaq; nitidꝰ et ſemꝑ or⸗ ₰ natus atqʒ cõſpicuꝰ incedebat ita vt caput eius nunq; niſi gabelica pellis obtegeret. indumẽta carbaſinã atq; metia fuligo ꝑ artẽ fullonis inſicẽt calceus poſtremo ad aquilini roſtri pẽm non falleret. Erat illi pꝛeterea vox gracilis. ſuanuis et tremla adeo —— e 7 .* ⸗ ——————— —————— ——,— 5————————————— ——————————————— ———— ut in eccleſia modulans ⁊ audienti coꝛda mulceret ⁊ aſtãtis in ſe ora ple bis conuerteret. Affluebat vbicũqʒ delitijs rugiebant ora fãmantia. q́⸗ tidie cachinis inuiceʒ atqʒ ludibꝛijs oculoꝛũ nutibꝰ ac ſcurriſitatis illece bꝛis feſtiui applaudebant His ergo furijs et perditis moꝛibꝰ qꝛ corpore contiguns ader̃.mente longin quus eſſe non poterã Quid dicamqꝛ dů hec cernerẽ titillãtis luxurie moleſti as ꝑtuli.cum etiã poſtqᷓ; ad heremũ veni eiuſdẽ lenocinij inemoꝛia ſepius me colaphiſare non deſiſtit Sepe fa⸗ teoꝛ nihi malignus hoſtis hocꝓpo⸗ ſuit ſcema et illos eſſe felices ac bea⸗ tiſſimos qui taʒ iocundeviuerẽt per ſua dere tentauit. Bʒ ecce huius bea titudinis initium diximꝰcõſequẽter eriã quo fine concluſerint atteramus NMã cum ꝑ qnqʒ fere annoꝛðj luſtra hac luxuriofa voluptatevixiſſent gñ annũ cũ ↄmune ipficiuitatis fragra ret incendiũ in vna domo reꝑti vtri⸗ aʒ ſimul igne conſumpti ſunt. Sicſic nimirũ flãma libidinis ignez meruit combuſtionis et qd dulcis vita con tulerit amarus pꝛochdoloꝛ exit? de monſtrauit xciiij ¶In peruſino monaſterio ſancti vſdelicet ſaluatoꝛis cui nuꝑ et ipſe p fui. quidã monachꝰ paulo añ̃ fuerat noĩe gunizo aſtut? nimis et callidus ſecularibꝰ argumentis ac litigioß cõ tentõibꝰvehement intentus. hic ita qʒ dů et immutãdis abbatibꝰ⁊ frib⸗ prurbãdis eſtuãs nõ qᷓeſceret ad hoc vſqʒ ꝑuenit ut diaboli ad ſupandos emulos prõciniũ q̃reret et eiꝰ ſeditõi et coꝛꝑalit mãciparʒ.cui tñ ſeducor ſpũs exigẽtij añ ꝓmiſit ꝙ tertio die puſqᷓ; m oreret᷑ ſuij exitũ ſibi nũciarʒ. Credidit infelix⁊ diu poſhnodů vi v. 4 .** 6 3 4 lsmi in e orn pi fluchn wic kora finunt lcez ag niti mn ebant biser norbgchm Mentelongnqu uid dianigi is luxurie nol poſtꝙᷓ adheen ¹ nemoꝛiſyit n deſiſtit Soeſn s hoſtis boezy ſe felices ache cundeviveräpn zz ecce huins h irinꝰcõſeqlin. Merint atterant e annoꝛ lulh ptatevixiſſeni fůciuitatis fry domo repim umpti ſunt Fii inis ignez jo dulcis vinc ochdolotn monuſt nd s cuingahli paulo zů fle nimis ecl ntis ac lifi tintenns. hi is obbonb fi nõ qeſeru umt uẽs ita ſub hac deceptoria ſecurita⸗ te ꝑmanſit. Tandẽ in egritudinẽ lap ſo adeſt fideiuſſoꝛ iniquꝰet poſt futu rũ ficut ſpopõderat obitũ innoteſcit Pꝛotinꝰaduocatis ille fribꝰ cũcta que cũ neqᷓſſimo pepegtrat ſpũ ꝑ or dinẽ narrat. Cunqʒʒ illi inſtarẽt dicẽ tes.eſto ↄfeſſus.age penitẽtiã. repẽte ille obdoꝛmiuit.et ſiue pulſãtibꝰ ſiue clamãtibus euigilare nõ poterat. Bi do vel illi ↄticeſcerẽt vel aliud quid p̃ter piñain loqᷓ vellẽt mox ille expge factꝰ inuiceʒ loq̃bat Bʒ rurſus audi to noĩe pm̃e ꝓtinꝰobꝛigeſcebat inſen fibili ſopoꝛe coꝛrept?donec horrẽde moꝛti traditꝰ ad eũ cui deuotõem fe cerat ſit infeliciter deuolut? Poſtmo důj vo ꝑplures noctes nigra canum — 6n ceſſruit ſepulture eiꝰaſſi e etſi gpoſitũ cuſtodire ita vt mimoMdẽtes hoꝛroꝛe ↄcuterent᷑ Adleſcentẽ me in xcv. ahẽtina vꝛbe ꝓpter lrãx ſtudia ↄſti utj audire ↄtigit, qð enarro. Inter duos ſibi ↄuicaneos oboꝛtis inuiceʒ ſimultatibꝰ alteriꝰ oculos alter effo⸗ dit. Cecus itaq; poſtmodũ cũ ſe mů do nimis inutilẽ vidit monaſterium petijt. Poſtmodũ vero cũ et ip̃e illa toꝛ iniurie lãguoꝛe coꝛrept? cõuerſio nis habitũ anxie quereret ᷓ ad idem monaſterium deferri pꝛopter illum quem crudeliter attrectauerat iucon gruũ iudicaret monachis ſuper hac reſecreto muſitantib? randem fama negocij ad accuſatoꝛis videlicet non videntis ꝑuenit auditũ Vũq;ʒ ille qð imminebat leuiꝰ didiciſ.cepit mox obnixe depoſcere et quibus valebat pꝛecibꝰ inſtantiſſime flagitare vt illũ frẽs cũ omni charitate ſuſciperent.ſe⸗ metip̃m inſuper cuſtodẽ ac miniſtrũ eius obſequijs inſudare iuberẽt. Iun Diſtin. prima poꝛtunis ſane infiſtẽs p̃cibus tand? obtinuit ⁊ quẽ carnis lumine videre hon poterat ꝑſpicuo charitatis ocu lo miſtrabat Pecüjbenti itaqʒ ſedul? miniſter aſſiſtere. tegminib? fouẽ. ne ceſſaria quoqʒ poꝛrigere.ꝑcipiendis etiã alimẽtis ꝑſuaſoꝛieꝓuocare. Nã et ad digeſtionis occultũ ut dicebat ſepe ſe ferre et referre gaudebat egro tum Bic nimirũ ſic qͥ geminũ lumen carnis amiſerat charitate ſil et patiẽ ria q̃fi duobꝰ in anime facie ocułre Tcvi. Moſtra ut fertur cõtigit etate qðarro In galliarũ partibꝰ penes ãminiſtratõem ac ditõem cuiuſdã re ſplendebat ligioſi abbatis nome Pñdicti pſpꝛ habitabat. Qui nimiruz q̃nto copia facultatũ vberiꝰ affluebat. tanto ma gis religionis et honeſtatis pᷣmebat᷑ inopia. Vbeũte igit᷑ pelice viduatus adiecit iterare ↄiugiuʒ Nuid plura? Cõſederat ſibi q̃ſi tabularũ lege pꝛo ſtibulũ. amicoꝛũj atqʒ ↄfiniũ ↄgrega bat nuptiali moꝛe cõuentũ. epulatu⸗ ris etiã totiꝰaffluẽtie ꝓuidet appara tũ Abbas ãt dũ decůberet iãqʒ feli⸗ cem appꝛopinquaret ad exitum hoc audito. duos ad ꝑũj monachos miſit ⸗ eiq; tam unpudens zelus ſub diſtri tte cenſure interminatiõe prohibuit Ille vero ut erat concepte neqcie ſti mulatus inſtinctu obtempare non potuit ſed temeritate plectibili quic: quid nuptialis oꝛdo dictauerat im pleuit Cunctis itaqʒ perſtrepentibꝰ locis ac laſciuie deditis pꝛeſbyter tã qᷓ; bos ad victimã ductus conuiuiũ deſerit.thalamos non delecdtationis ſed perditiõis ingreditur. Et o terri bilis deus in cõſilijs ſuper filios ho minum repentina moꝛte mulctatur. Vno ſiquidem eodemqʒ momẽto et * — ————— ———————— tabꝛuin tranſire decrenit. Aceidit ut in bur perbüs nimis ac tumidꝰ. non modo tarnalis vite fecularibꝰ deditus.ſed kõtra ſuũ ordinẽ terribiliter bellico⸗ ſus Hic itaq; cum ect̃am btĩ mauri⸗ e„ tij inclitã pꝛedijs ditionibꝰ ſuis vſur baret. Potẽs aüt quidãe vinerſo ſut iuris eſſe nõ ſine magna liuoꝛis atqʒ tertaminis aĩoſitate cõtenderet.tãdẽ belli dies vtroqʒ paciſcente ſtatuit a inultis hincinde frementiũ armatoꝝ agminibꝰↄuenit᷑. Potẽs ait ille quẽ dirimꝰ nũciũ ad hoſtilia caſtra dire xit q appatũ belli ſolerti ſpeculatiõe ppenderet. ac ſibi celeriter nunciarʒ Forte tũc clericus miſſam ců pis qui dimicaturi erant ſuis fautoꝛibus au diebat. ungʒ ad euãgeliũ venire᷑ in fine lectũ ẽ. Vm̃is qᷓ ſe exaltat hij liabitur et ij ſe humiliat exaltabitur. Ilico clerichs in hãc ſacrilegã voceʒ ptinerupit Hec inqjt ſententiavera nõ ẽ nã ſi ego me meiſqʒ aduerſarijs humilit inclinaſſein hodie tor poſſe ſionũj atqʒ clientiũ copias nõ habe⸗ rẽ Reuerſus ãt ncius dño ſuo fideli ter retulit. nõ mõ qʒõ in belli appari⸗ tõe pſpexit. B hoc etiam quod ex ore Clerici tumide loquẽtis andiuit Zũc tis itaqʒ diueroꝛum cuneis armato rnn ex vtraqʒ parte bellum commit titur. vires viribꝰ opponũtur. denſa teloꝝ ſilua veponit et humanis infii cta toꝛdibꝰarina graſſant Habebat dutẽ tlericus equã quã vicelicʒ p̃ia . 6 25— * (2 —.—————————,————————— gũcie partibꝰ qdam clericus eiſet ju 3„, e. Da m ia. ſemen fudit et animazʒ exalauit. Sie ſic remunerari debuit qͥ de ſacrario dñi ad exolitũ lupanar ſuumqʒvolu turus aſcenderet tante velocitatis ⁊ roboꝛis vt nullus videretur equus aut mulus ei in dimicãdo poſſe pre kerri. Calu imo deo diſponente con tigerat vt pꝛecedenti node iumentũ illud ſolutuzꝓcul abſcederet.aceruũ qʒ lalis inueniens ex eo plurimuʒ cõ ediſſet. Clericꝰitaqʒ cum in acie con fligeret ac ſuꝑ aque riuulũ deueniret ibiq; cominꝰ aduerſantiũ armis ar ma cõferret.iumentũ ur erat aſſum pti ſalis copia ſitibundũ frenũ ð ma nu rectoꝛis violent᷑ extoꝛſit. ſuiſqʒ to tũ viribꝰ vendicauit.et pꝛeſto caput aquis ad bibendũ inhianter immer ſit Ille vero duz ea manu qua ſcutũ tenebat confligit hoſtilibꝰiaculis fa ciei coactus expoſuit et ecce repẽte gladius os eiꝰ fulminis moꝛe tran firit.taliqʒ vir repꝛobꝰ vitã ſuaʒ fine cõcluſit.Et qᷓ;congrue in illa pertu lit ꝓte coꝛpoꝛis vindictaʒ qua nigri fellis in dño vomuerat blaſphemia; Et cũ ꝓpheta de talibꝰ dicat. Filj hoiĩm dentes eoꝛũ arma et ſagitte. et lingua eoꝛũ machera acuta. Nuilin guã ã et dentes aduerſus deũ gla dij moꝛe vibꝛauit digne ꝑeadẽ mem bꝛa naterial gladn penas exſoluit rolònienſis eccleſie vadů flnmis rẽ ibat. et ecce beatꝰ ſeuerinus eiuſdem eccleſie nuper epiſcopus eius habe nas apprehendit euinqʒ retinens ſi ille plaudens in dño letefficit atq; ſti d ſpem pꝛoculdubio obtinende viñ ctoꝛie milites cohoꝛtatur. Cõgloba Wlericus quidã et grauiter ammiratus cur tam cla rus illic et tam celebꝛis fame vir mo raretur inquireret. a mihi ait ma num tuamvt que circa me ſint nõ au ditu ſedet tactu diſcas. unqʒ datã manum fuctibus epiſcopꝰimpꝛeſſiſſ tantus eum ardoꝛabſoꝛbuit vt vndi hʒ carnes eius relolute definerentet . ⸗ 2 ( 52. 4 — Kit. Cunqʒ ille in ſtupoꝛem verſus oſ 4 ne pol e tit ſis hi pl di ri fi ſet po pe cn wyl zäu tantewecint, vldereth kqh micã . dpohenech nnod unen abſcedereta eoplurini riul dennn erſanti ams tü ut en aſ nc freüdn tertoꝛſi ict t.et pꝛeſtocyn inhianter inn manu quaſi oſtilibꝰiaculst vit et ecceryů unis mnoꝛe un b vitů ſuazh rwe in illa pen dictaz quan erat blaſphen talibꝰ dicn j arma et ſagin⸗ ra acuta. Pu uerſs dog digne pemẽnen pens aht dà w e vadů funisn ſenerinsiun ſcopus ius⸗ ennq;— ſwpoꝛn rws ariu ebꝛisfanem Pa mib— emefi— ſtas.1 nhen pünß Diſtin prima oſſa nuda vix herẽtibus articulis re manerent Ad quem clericus.Cũ no men inquit tuum in tanta benedicõ ne ſit apud nos et fama tua cõſonis totius eccleſie pꝛeconijs celebꝛei cur te peſtilens bec voꝛago conſtringi. tãtoqʒ pꝛochdoloꝛ incendio crncia⸗ ris. Ad quem ſanctus epiſcopus Ni hili gliud in me remanſit ait vltione plectendum pꝛeter hoc tantum.quia dum in aula regia conſtitutus impe rialibus me conſilijs vehementer uͤn plicui.canonice ſinaxis officia ꝑ di⸗ ſtinẽta hoꝛarum ſpatia non periolui MWane quippe ſi omnia coaceruans tota die negocijs ingruentibus ſecu⸗ ra libertate vacabam. Vb hãc itaqʒ negligentiam hoꝛarum ardoꝛis hui⸗ fero ſupplicium. Sed omnipotentis dei clementiam vtriqʒ ſimul humili ter imploꝛemus vt manum tuam in pꝛiſtine lalutis reſtituat ſtatum.ð cum fuiſſet factum Vade inquit fili obſecra fratres noſtros eccleſie cleri cos et alios ſpũales viros vt etꝓ me pꝛeces fundant indigentibꝰ ſubſidia perferant.ſacrificioꝛũ votis infiſtant Mis enim peractis ego mox de vin⸗ culo pene huius indubitanter expe diar et expectantibus me beatorum ciuium choꝛis letꝰadigar xxcix. Iñ hac heremo fontis auellani vbi nunc habito pꝛioꝛ quidam noĩe Johannes qui lentis quibuſdam in firmitatibus macilentus videbatur ſemper et gracilis Mac itaqʒ ſui cor poꝛis imbecilli tenuitate confiſus ſe⸗ pe iacens in lectulo completoꝛinʒ de currebat. Accidit auteʒ ut demonia cus quidam non pꝛocul abeſſet qui multa hominum ſecreta et obſcenos actus unpudens pꝛopalaret Cunqʒ pꝛefatus Johannes demonem exire pꝛeciperet ⁊ quibuſoã exoꝛciſmi que ſtionibus flagellarz. Au ne ait ille es qui ſub cocco hodie completoꝛiũ in ſuſurras et inodo me quaſi ſãdtꝰ eijce re et inris mei vaſculum de meo do minio vis liberare Hoc audito frat᷑ erubuit. quia rei veritatem etiaʒ per mendacij cognouit auẽtoꝛem. 6Wtto rex ten— tonicoꝛum qui poſtmodum impera ratoꝛ creatus eſt romanoꝛũj. adalai dez italie reginã que ſibi commater ertiterat ſuſcepit in coniugem Mueʒ filins eius qui magũtine pᷣſidebat al mificus paſtoꝛ eccleſie cepit conſtan rer arguere et ſceleſtuz luridumq; cõ iugium publice condemnare. Pater autem vehementer iratus eum com pꝛebẽdi pꝛecepit et mox carceralicu ſtodie mancipauit. Duem per anna le circiter ſpatium carcer incluſit.ſed coꝛrectõe lingnã et terroꝛis vinclin nõſligauit ũj vo pater eũ q̃dꝛagefi mali decurrẽte ieiunio ð cuſtodia de creuiſ; educẽ añqᷓ; pſalteriũ explerʒ qð aureis exarabat apicibꝰ 7cnſauit exire Verũtñ c exinde exiſſʒ zelo ſa cerdotał auẽtoꝛitatis accẽſus nõ qui euit. mox ĩ pꝛẽm iaculũ publice ex cõicatõis extoꝛſit W ve dignũ regio genere ſacervotẽ q̃ in cã ði nõ impia ritatẽ in ſolo deo cõſtituit hůc hoĩeʒ eilegib ꝰreſiſtẽtẽ a ſe ꝓrſus extranei reputauit Pixit ãt p̃i Tu arbitraris me aduerſũ te violent᷑ agere.te vero — p̃iudicium ſuſtinẽ. Scito p̃noſcẽs qꝛ die ſcõ penthecoſtes vterqʒ ſił ſtabi mꝰ oñ deum.ibiqʒ vẽtilabitur inter nos librata, iuſticie lance litigium ibi luce clarius apparebit quis no ⸗ ſtrumn equitatis lineam teneat. quis le faſtigiũ. nõ paternũ recognouit af fectũ Jed cũ paternã ac regiã ancto *„ „ 0 — „ — * 6 1 ———————— —— ——— — niente indicio inuentus e paci ferocitate coꝛri vei legibus coutradicat. ꝓactũqʒ eſt tatis die duz pꝛefatus auguſtꝰumpe⸗ rialibus infulis redimitus.multoꝛũ qʒ pontificum choꝛis ſiue pꝛocerum vallatus agminibus miſſarum ſolen njs intereſſet repentino Bhe euz ve — moꝛtuus Adoleſcens qᷣdõ erãt in kinibus aquitanie qui cũ coe⸗ uis ſuis iuuenculis ð animarũ ſuaꝝ cepit ſalute tractare Beliberatõne p miſſa tundem ſtatuũt et vnanimi in⸗ uicem confederatõe pꝛoponũt ⁊ mũ di huius pompas abijcere ⁊ ad mo⸗ noſtice conuerſatõnis oꝛdinem com migrare Secd dum res adhuc ſuſpen a differtur. dum rerũ oꝛdo multipli⸗ ci variatione concutitur ipſe quoqʒ tener adoleſcentis animus fixus in ſuo pꝛopoſito nõ tenetur uid mul ta. Putata poſtmodnuz mente duxit vroꝛemn. Cunqʒ per pꝛoceſſum tꝑis mẽs eiꝰmeõriã ſci pꝛbpoſiti paulatiʒ de ſe pꝛoꝛſus eraderet ⁊ ſub pꝛetexrtu coningij ad explendam carnalis ille⸗ cebꝛevoluptatem impatiẽtius ebulli ret. diuina ſuper eů vigilãte clemẽtia ſubito languoꝛe ꝑeuſſũs eſt ac paulo poſt ad ertrema ꝑuenit. Neceſſarijs igitur ſiue pꝛopinquis de iam quaſi defuncti diſputãtibus ſepultura duz in medio poſitũ videret᷑ cadauer exa mine vixqʒ tenuis quidẽ motus ĩ ei? pectoꝛe palpitaret. ecce duo teterri⸗ nni sc truci vultu ethiopes eñ vt ſibi vicebatur tanq; leones inuadunt. ra piũt.de coꝛpoꝛe violenter euellunt. Wox pedes eius et bꝛachia duris alligãt nexibꝰ.ſicqʒ velut hedum in phalanga alter poſt alterũſbaiulare ceperſt. Quos auteʒ doloꝛes et toꝛſiões ille pertylerit.qt et qualia viderit vł audierit ꝑ qꝙᷓ;plu rima eũ loca vectauerint ꝑlonguin ẽ non tantũ ſtilo digerere.ſed ſinplici bus quoqʒ verbis ex oꝛe ꝑ ordinem referentis audire. Poc tantuz hic in ferre ſufficiat. qꝛ dum per obſcure ca liginis euz loca poꝛtarent ecce btůjs petrus ſplẽdidus et choꝛuſcus occur rit eũ depoꝛtantiũ humeris raptum nexibus quib? angebatur abſoluit. Illi mox ràpta pꝛeda ſtridentes dẽ⸗ tibus et eiulantes abſcedunt factũqʒ ſibi pꝛeiudiciũ fiebiles conquerũtur. Pentus at apoſtolus adoleſcenteʒ ad cluniacenſe monaſteriũ duxit.ei⸗ q; foꝛinſecus poſito ſeſe donec ad eũ reuerteret expectare pᷣcepit. Ego in quit meum monaſterium ingrediẽs viſito ac ꝑ circuituʒ cuncta ꝑluſtrãs quid agat᷑ intẽdo. deĩde ad te cõſide ratis omnibus redeo Bed mox vbi iſte relict? eſt ſolus ecce crudelioꝛes ac acrioꝛes ijdem reuertuntur ethio pes et non iam per manus et pedes ſed ip̃a genitalia coꝛripiunt. eũqʒ ſie non ſiue grauiſſiõ illius doloꝛe fuſpẽ dunt Maz etfi velut roſtro paſſer ac cipitris vel aquilinisvngnibus colũ ba rapiat᷑ in pedibus.ſic a repꝛobis illis ſpiritibꝰ miſer iſte coꝛripit᷑. tra hitur.libꝛatur. per verenda ſuſpendi ditur.et quaſi repoꝛtata pꝛeda q̃ fue rat ꝑcita longius aſpoꝛtatur. Tunc ecce beatus petrꝰ radianti nimis ac terribili ſplend oꝛe conſpicuus ſe tan Fᷓ fulmen iniecit. rapinamq; ſuaʒ q̃ ꝑ impetũ violẽti ſpůs app̃hendit. et clanibus quas maũ geſtabat rapto res nequiſſimos acerrimeverberauit mor illũ ad domumꝓpꝛiã vſqʒ pdu xit. reddenſqʒ ſpiritũ coꝛpoꝛi vtrãqʒ ſaluti ſubſtantiam refoꝛmauit. Nã? illeꝓtinꝰ conjaleſcens et doinui ſue ² udiertpihu inglonguni Ter. ſedfnpli odep ordin oc tannʒhich nper obſchec tarent ecce bijz choꝛulcus oc bumeris upmn ebatur abohit. da ſtridentesdi bleedunt fatig les conquerim. us adoletunt aſteri duit i ſeſe donec ij pcepit. Egoi erium ingredi cuncta ꝑluli eide ad te cõſi o Bed mor w ecce crudelivs evertuntur etht wanus etpc nripiunt. eih llius dolorſth ut roſtro— nisongritsol s. ſic nb⸗ iſte corh l r verend imn 0ta wij ʒ aſpoꝛt 1 radiani n⸗ ecochicle 1 Diſtin pꝛima diſpofita ad cluniacenſe monaſteriũ pꝛoperans ſancte conuerſationis ha bitum feruida denotione ſuſcepit Vir quidam in ecij. teutonum kinbus optinum proprij iuris pꝛedium diuerſoꝛumq; prouen tumn copijs affluẽter vberrimis poſ ſidebat. Pabebat autem duodecim filios. Cepit interea cogitare qd pꝰ eius obitum fieret ſi vnius poſſeſſio⸗ nis hereditatẽ inter tot dinideret co heredes. icebat enim. Ego quide qui totum hoc lolus habeo ſufficien rer et pacifice viuo.ſedvbi tot diniſo res emerſerint quis eoꝛuz ſimultates quis oꝛiẽtia inter illos liuoꝛis ⁊ odij iurgia ſuſtinebit; Non enim illic po terit eſſe vnitas voluntatis vbi tam mktifaria fnerit diuerſitas facultatis Woloni pꝛeterea qui vni parere dño ſunt contenti non ſine graui quietis ſue iniuria tor dominoꝛũ populo re⸗ ſponſuri ſunt Tibi ergo deus om̃ipo tens quicquid eſt mei iuris allodius trado·te ſolum heredeʒ mee poſſeſſio nis eligofilios autem meos tibi cõ⸗ mendo.fac eis quod ĩ oculis tuis bñ placitum fuerit Et hoc dicto cyrote cam ſuam ſagitte pꝛotinus alligauit eamq; curuato foꝛtiter arcu in vaſti aeris ſuperioꝛa coniecit. Sed mox ſa gitta ſine chyroteca in terrã relapſa eſt vt euidenti monſtraretur iudicio quis donum quod fides obtulit clementia diuina ſuſcepiti Tunc ille de numeris ſui oblatione fidenti oꝛ et alacrioꝛ factus.poſſeſſionem ſu am cuidain eccleſie tradidit.eamq; ſi bi perp etuo iure per ſtipulationes ⁊ rata firmauit. Mꝛeui vero tẽpoꝛe pꝰ hoc filij eius tanto bonoꝛum affluen tium ſunt abundantia pꝛediti.tot p̃⸗ dioꝛum ac cenſuum copia ſůt magui „ .. 1 „ 0 * — 5 fice dilatati ut eorum quiſq; ſunmᷓ paterne facultatis excederet eiſq; cir cũflua mundi pꝛoſperitas ĩ om̃ibꝰar ꝛideret Bic ſic qui chyrotecuʒ de ma nu patris terreni in celo recepit uꝑ filios ſuos imbꝛem ſue benedictõnis influxit exuberanter Quod igitur in terra ðᷣo dat̃ in celo recipitur ⁊ inde ſperandum eſt pꝛemium quo proceſ⸗ it munus oblatum. cij U Bcotigenarũ rex pꝛimeuo ado leſcẽtie floꝛe pubeſcẽs.qꝛ pater obijt eimox ĩ regalis faſtigij iura ſucceſſit Bed cum ſolicite confideraret q; fra glle ſit quicquid in hoc ſeculo tumet ꝙᷓ labile quod ſupereminet. ꝙᷓ veloci ter extinguibile ſit omne quod ſplen det.cum coniugatus iam eſſet decre uit regales ifulas regni celeſtis amo re deponere.coꝛonã capucio.purpu⸗ raʒ cuculla mutare. Quid pluraSi mulat oꝛationis ſtudium.aggeditur erpeditiõis humane pꝛocindũ Tpo ſtoloꝛum itaq; liminum deuotiõe cõ pleta.et ignoꝛante clientium comita tu.nonaſticum habitum latenter in duit. et ſic a ſe mũdum cum regno bñ ſemetipſuz furatus abiecit. Nui mox languoꝛe pereuſſus ad extrema pne nit et vſq; ad obitum hoc tanq; fede rate conuentionis elogium inclams re nõ deſtituit. ñe feci quod pꝛece⸗ piſti.imple quod pꝛomiſiſt. Quicqd autem ei ab alio diceretur ab hacvo ce velut exactione debiti nõ ceſſabat NMimirum in vinea conſtitutus repo ſcebat minimum quia patriſfamiſias ſe nouit impleſſe pꝛeceptum Et licet in decima hoꝛa fuiſſet hoꝛa cõduct? erigebat requiem poſt laboꝛem ⁊ er pleta operatiõe repoſcebat mercedẽ Adueſperaſcente cciij. iã die in duoꝝ qͥꝛůjdã dibus ſol inoccicuus occidebat. eof aduerſũ ſe mutuis iniuriarũ iurgi⸗ aꝛq; cõuicijs auctoꝛ diſcoꝛdie ſpůs accenderat Vunq; ſbyter p̃byterũ pꝛobꝛoñs contumeliarnz irrifionibꝰ laceraret et alter alterum multo moꝛ dacitatis lale maledictoꝛũiqʒ relatio⸗ nibus cõſperſiſſet.vnus eoꝛum mina citer intonãs et dẽtibus ſtridẽs coꝛ⸗ rcpta lancea iter arripnit atq; ad do mij ſuam longius conſtitutã furibun dis ꝓerare greſſibus cepit Sed cum ili iam ſuꝑueniẽs caligo noctis ob⸗ umbꝛaret et coꝛ eius interioꝛes tene hꝛe gnicioſius poſſicerent.ecee qnq; nigri equites cũ caballis eque nigris obuiãt.eiqʒ is qui maioꝛ videbatur inſultat Bepe inqᷓt inſtiti vt te mihi ſubderes.vt in clientelã meoꝛůj contu bernaliũ venires.totiẽs itaqʒ ſubter fugiens iam nõ poteris iugũ mee di⸗ tionis enadere. Vicebat enĩ nobilis quidã vir eſſe romanus nomine qui frequẽter eũ ſolicitauerat vt ſibi fub⸗ ditꝰ fieret Pꝛelbyter itaqʒ nimij ter⸗ roꝛis hoꝛroꝛe ꝑcuſſus ad pᷣcipientis imperiũ manus vtraſqʒ cõploſit atz ſli manus deditoꝛũi moꝛe ſdeoſculãs ſe velut in herilis fideiuitione cõmi ſit uẽ ꝓtinus jlle percunctans.ſcis inquit qm ſum! Ille p̃ſtojrñdens ait Monne tu es dñs meus romanꝰ Ait ille. Abſit abſit ſed ego ſũ quidã dia⸗ bolus cui tu nũc cõmiſſus es et indi⸗ nidua deinceps ſocietate cõſtrictꝰ ſta igitur in fide et ſerna qð pollicitꝰ es. rpoſt huinſmodi verba vel geſta pꝛeſto diſparuit Tune ille tremefad⸗ cõfuſus atqʒ ꝑterritus ad domũʒ nõ ſine magno trepidatõnis hoꝛroꝛe ꝑ⸗ henit Paulolpoſt ad epiſcopuz ſuuin lance memoꝛie tenonẽ noſe me q́; p ſẽte penitẽtie flagitatoe acceſſit.ii mox ſacerdotał officio dighitatis ad ẽpto cũ eſtiuũ tũc cauma ferueſceret ? ſecũdarum meſſium tempus iſtaret iuxta carine regulam incluſionem cu ſtodie carceralis indiximus annoruz penitẽtiam competenti moderatõne prefiximus atq; vt ĩ ſpe certe recnꝑa tõnis abſqʒ dubio conualeſceret ad hoꝛtati hominem ſumus. cv. Elir quidam vt dict potentioꝛem ſe hominem interfecit.a cuius etiam filio more ſeckꝭ nõ legibꝰeuãgelij mul tas moleſtias pertulit. paterni ſcilicz vltoꝛ interitus et ſtrages anhelabat hominum et frequentiuʒ reportabat manubias rapinaruz. Inter has ho micida depꝛehenlus ãguſtias impꝑia le decrenit adire faſtigiuʒ ſi quid for taſſis in tot calamitatibus poſſet re⸗ perire ſolatium. Nuo comperto pa⸗ terni ſanguinis vltoꝛ inſequitur ⁊ e ſiue ut tribunalium lege conſtringat ſiue ut repente gladijs oppꝛimat im piger comitatur. In teutonicis vero partibꝰ tunc imperatoꝛ degebat.ij itaqʒ pꝛecedens modeſte quaſi ſecn⸗ rus incedere.ſubſequens autem cele⸗ rins pꝛoperaret. tandem contigit vt ſibi inuiceʒ pꝛopinquantes in mutu os vterqʒiduceretur aſpectus. Bed cuz is qui homicidij reus erat vix q̃t tuoꝛ vel quinqʒ comitum duceretur auxilio.interfecti vero filius trigin⸗ ta ferme cingeretur obſequijs arma toꝛuin quaternio omnes ſuos cohor tatur ut fugiant Ille ſe pꝛoſpiciẽs de perſequentium manibus auolare nõ poſſe miſericoꝛdie patrocinium pe tijt av humnilitatis vmbraculumcon fugiumn fecit. Pꝛoiectis igitur armis bꝛachijs vero in mocum crucis extẽ ſis ſolo pꝛoſternitur ⁊ ve miſerentiuʒ pꝛeſtolatur. At ille iam victoꝛ ad re⸗ N 4„ „ dighitatot 13 feweſcere nbhsitur ciuſionenc nus annon woderntõne certe rec waleſcerete potentioen 4 chlus etiam euägelj m paterni ſcliʒ es anhelabu z reportbn nter has ho uſtias impi uz ſi quid for us poſſet re omperto po Meqwitur?el e conſtringu oppꝛlnotin tonicis ven ndegebaA eſte quaß ecn ns abten em conigtn ntes in M aſpeãu po eus erud ſtum ducl 0 flius mihl is de epꝛ pi. bus mohen⸗ nocnunhe nbrmlnn mis isin Miſtin. pꝛima nerentiam crucis inanus reprimẽdo compeſcuitvltro etiam ne ab aliquo feriretur inhibuit Poſtremo pacem integram faciens ad honoꝛem ſancte viuifice crucis non modo vitamn ſed et patne necis donauit offenlã Mae igitur inſigni peractavictoꝛia qua ſci licet non tam alterius ꝙᷓ; ſui et ut ita fatear non tam hoſtis qᷓ; pꝛopꝛij cor dis victoꝛ extiterat.ad regis curiam quia nõ pꝛocul erat acceſſit. Sʒ mor vt ad eccleſiam oꝛaturus ingreditur res mira et nimium ſtupẽda.ſaluato⸗ ris imago q̃ in cruceʒvidebat᷑ exp̃ſſa tribus eum vicibus inclinato capite viſa eſt ſalutare O ꝙᷓ gloꝛioſum et in ſigne pꝛeconium ut ab auctoꝛe miſe⸗ ricoꝛdie mereretur reuerenter accipi qui pꝛopter eius reuerentiam obmi⸗ ſerat vindicare.⁊ ab eo reciperet ſalu tationis honoꝛem pꝛo quo laluti cõ trariam poſtpoſuit vltionem. Quod pꝛotinus imperatoꝛ audiuit honori fica eum et affectuoſa prout decebat affabilitate ſuſcepit.et copiola mune rumn largitate ditauit cvi. In maris tempeſtate depꝛehẽ ſus quidam futurum ſe monachũ af⸗ fectuoſa ſpõſione deuouit ſed naufra gio erntus votum ſoluere vite huius amoꝛe contempſit Expleto vero an no ipſo die quo votum dño ſue con uerſionis obtulerit kalendis ſcilicet ianuarij duz hincinde diſcurreret cũ ludentibus et cachinnãtibus pueris choꝛos duceret et friuola quedam? ſcurrilia decantaret.fubito lapis ſuꝑ eum de tecto cecidit et obtriuit. Bic infelix ille qui mundum deſerere con tempſit vltroneus amiſit inuitus. et fallacem carnis dulcedineʒ perdidit qua amando carnem mentitus ẽ ve In galliarum finibꝰ audiui ge⸗ ſtumn fuiſſe quod refero. Inter abba tem et quendam ſeculi prepotentem oꝛta eſt non leuis de poſſeiſione con tentio. Vunq; apertis vtrinſq; fauto ribus nimis diu certaretur et iurgijs tandem ut armis ageretur vtriqʒ cõ⸗ dictum eſt. Et ſecularis quideʒ para tis copijs campuz pꝛeliaturus ingre ditur.acies ſtruit.chneos oꝛdinat.at⸗ qʒ ad foꝛtiter agendum omniuz men tes acerrim? cohoꝛtatoꝛ inflammat. Silueſcunt omnnia gladijs.rubẽt cli⸗ pei.vociferantium cłlamoꝛ attollitur minaces armatoꝛuz fremitus inhoꝛ reſcunt.tela ſtringunt᷑ et aduerſe par tis impetus accenſus ad ↄgrediendũ mentibus expectatur Abbas autem non in armis terrenis ſpem ſuam.ſed in humane ſalutis auctoꝛe cõſtituẽs cunctis qui pꝛo ſe dimicare conuene rant ſuum pꝛohibuit comitatum.ſo⸗ los autem monachos ſuos equis im poſuit.captta cucullis op eriri pꝛece pit. Sicqʒ cum illis velnt galeatis ⁊ loꝛicatis fidei munimẽto cruciſq; ve⸗ xillo ad locum certaminis venit. Cũñ qʒ vir ille non ferrea ut ſperabat ar⸗ ma conſpicerẽt ſed tanqᷓ celeſteʒ atq; angelicam aciẽ aduentare comin? ad vertiſſet tantus eum cum ſuis omni bus diuini timoꝛis hoꝛroꝛ inuaſit vt deſilientes de equis ꝓtin ꝰarmapꝓijce rent.terre ſe humiliter pꝛoſternerent et indulgentiam flagitarent t. C¶ Epiſcopus cvij. ſi recte tenes qͥ capꝛeis pꝛeerat vidit maioꝛem Penedictum papã qui iã obierat nigro equo quaſi coꝛꝑaliter inſidentem. Vũq; ille ceptum iter ca pere cernẽt heu inqt nõne tu es Pñ dict?papa quẽ defunctũ liquido no nun? Intelix inqjt ego ſũEt illeũo —*„ 5 5 6— S K„ N 4. 5 44 CV— 1 3 3 13 1* 7 11 ½ 1 3 ſ 6 1 1 ẽ tibi pr̃hꝛauibꝰait toꝛmentis affi⸗ cioꝛ.ſpe tamen ſi adiutoꝛium pꝛebea tur de mea recnperatione nõ pꝛiuor ßʒ perge queſo ad fratrem meum Jo hannem qui nunc apoſtolicam occu pat ſedem.eiqʒ functus delegatione nuncia vt illam potiſſimam ſummsz que in theca reconvitur in pauperes mea lalute diſtribuat. ficqʒ me re dimendum eſſe quandocunqʒ tamẽ hoc decreuerit miſeratio diuina co⸗ gnoſcat. nam cetera que pꝛo me indi gentibus tradita ſunt mihi penitus nil pꝛofuerunt. quia de rapinis ſunt et de iniuſtis adquiſita Pis ergo au ditis epiſcopꝰ impiger romam adijt Johanni pape defuncti fratris vᷣba narrauit. epiſcopalis mox ſarcine põ dus abiecit. monachum induit.eoqʒ modo ſalutem ſibi ex aliena calami 4 Pe eqiuoco quoq; huius hñ dicti pape atq; nepote qui poſt eum tertius Johannes vero ſecundus in romane ſedis manſione ſucceſſit vnð mihi narrauit Hůbertus. Quia naf ſis quidam dů iter ageret accidit vt iuxta molendinum' equo inſidẽs per anſiret et ecce repente mõſtrum im mane conſpexit. Quo viſo ſubito enzʒ terroꝛ inuaſit et ſtupefact? intremuit Videbatur autem monſtrů illud dů⸗ tarat ĩ aures aſelli caudamqʒ deſinẽ. cetera vꝛſus erat. Cunqʒ viatoꝛ ad hoc poꝛtentum territus obꝛigeſceret fugamq; pꝛecipiteʒ foꝛmidoloſus in ter infoꝛme pꝛodigium humane vo⸗ cis vᷣba foꝛmauit. Noli inquit o vir expaueſcere. homineʒ me olim fniſſe ſicut et nunc es ꝓculdubio crede.ſed uia beſtialiter vixi poſt finem vite beſtie pꝛeferre ſpeciem merui Poꝛro cum ille perquirerʒ quis fwiſſetE go „**„%„ ℳ ait ſolo nomine benedictus fui qͥ nu⸗ per apoſtolice ledis apicem indign⸗ obtinui. Inquiſitus autem quid iam retributionis haberet. Nunc quieeʒ vſq; ad iudicij diez per dumoſa atqʒ ſqualentia.per ſulphurea loca et feto res exalantia atq; incẽdijs cõfragra⸗ ta rapioꝛ ⁊ pꝛotrahoꝛ.poſt extremũ vero iudicium co?pus meum ſimłet animam irremediabilis cruciatus.⁊ gehẽnalis baratri me irrenocabilis olla deglutiet ita ut nlla mibi ſpes re cuperationis in poſterũ reſtet. Poſt hec vero hinõl verba diſparuit Sed cum ego cur ille in hac ſpecie conſpe ctus ſit indaginem quero non deeſſe myſterium ab eo quod viſum eſt de pꝛehendo Maz quia miſerabilis ille ab illo funeſti pontificatus ſui pmor dio vſq; ad finemvite ĩ luxurie ſceno verſatꝰ? ẽ.nõ incõgrue viſus ẽ ab au⸗ ribꝰ inciꝑe et ĩ caudã aſini tmĩare In mõſterio qõð clinꝰ ſcau ꝙx. ri vðꝛ qqʒ btũs gregoꝛiꝰ intra roma nevꝛbis meniaↄdidit.puer qͥdã a pa rẽtibꝰvt deo deĩceps militaret obla tꝰẽ̃. Qui poſtmodiũ dů iã adoleſceret egreſſus ðᷣ mõſteriò ad ſeculũ redijt vxoꝛẽq; ſibi nuptiali fedẽ copulauit veinde cũ iã ad iunenilẽ veniſſet eta tẽ vins ſnia repẽte ꝑcuſſus ẽ ĩ guttu⸗ re. cepitq; moꝛti lãguoꝛis ingraueſcẽ te moleſtia appꝛopĩquare Tãdẽ ma le fugitiuꝰvt ad monaſteriũ depoꝛta rret᷑ erpetijt.ibiqʒ penitudineʒ de ſuis Pꝛauitatibꝰ habitũqʒ mõchatꝰ acce⸗ pit ũqʒ vxoꝛ eiꝰ cuʒ nõ nullis alijs lecto iacẽtis inſiſtẽt cepit ille grauit gemẽ. vlulatꝰ emittẽ. et tãqᷓ; freneſim pateret᷑ inoꝛdinata vociferatõe gar⸗ rire. Percũctantibꝰãt eis cũ non ille quieſceret. nonne inquit videtis bea tum andꝛeam apoſtolum ſanctunqʒ äsiu in cem mdigw tem quid un Unc quice domolaa ealoca etfeo dijs cõfragr poſt emeni mehm ſinke ð ꝙuciuus rrenocabils mibi pesn ſreſtet. Poſt iparit Sei pecie cone ro non derſe viſum eſtde ſerabilis ile ws ſipmor uxurie ſceno ſus ẽ ab au ini tmiare io'ſcau cx * intra roms wer qd a pi ilitaret obl lã adoleſrt ſeculhrit dẽ copylui lẽ veniſitet ſys ẽ igul is ing ure 7lt l ſeridepot voinez dells möchar uc n nlls iß pit ile tiqᷓ ſee cifnar ſu is c vob Paululũ reſp do me verb trenert pꝛopterea quia monaſterium dimiſi vroꝛemq; duxi. S Interi poit fletus et rugitus ad mo⸗ mentuz quieſcens siebat. Wodo me Diſtin pꝛimm gregoꝛium acerrimis me ſuis verbe ribus immaniter flagellãtes? Tlulãs ita rurſus ac flebles voces emittẽs irabar atqʒ dicebatæo caſtigauerunt quia pauperibus mẽ dicantibus maxime ſcotigenis non modo nihil dedi. ſed eos etiaʒ quod kflagitioſum eſt irriſi. Rurſus ingemi⸗ nans ſtridoꝛes et gemitus aſſerebat quoniam ſer numinos a vidus qua⸗ dam paupercula mutuo accepi? red dere nolui.quot peduz paſſibus illa laboꝛauit dum eos ad me veniendo requireret tot ego nic ictus a ſancto rum manibus pertuli dum me parit᷑ verberarent. At ſciatis autem qꝛ nõ mẽrloꝛ perhẽdie de hoꝛa ſexta ð hoc ſeculo migraturus ſum. Mrat poꝛro nunc ſerta feria. Mocte vero qua di⸗ ninitus illuceſcebat dies qui dicitur in ramis palmarum de lecto cunctis mirantibhs non ſegnius eriliens ſca Pulare atq; cilicium que iurta ſe erãt repente arripnit.moxq; eccleſiã bea nit. vbi ſtrato compoſitus his qj ade rant fratribus ait. Ecce ſanctoꝛum verberibus flagellatus ita ð coꝛpore egredioꝛ purificatus ſicut de fõte ba ptiſmatis mundus exiui. Inter miſſa rum igitur ſacroſanda ſolennis do⸗ minica vix paſſione perlecta poꝛa 5 pꝛedirerat deo ſpiritũ reddidit. NMu dato autem ad lauãdum ex moꝛe cs dauere ſic vibices ac ſtigmata ſeins membꝛis vndiqʒ videbãtur. ac ſi cor pus eius materialibus fuiſſet alliſuʒ verberibus * xI. Quidam alienam ſuem furtine „ lurripuit ⁊ canee clamdeſtinns intru ſit. Vir tamen ille pietatis operibus ntentus eſſe ↄſnenerat nterea adeſt diues Zeſus in effigie pauperis.⁊tã ꝓliro j crine defoꝛmis egebat arte tonſoꝛis Ille pꝛotinus reuerenter af urgens inter cetera humanitatis im penciia cepit ipſum foꝛpicibus atton dere. ſed dum to?nat ac ſatagit ecce repperit duos oculos in occipitio ſub crinibus latitantes. Expauit homo. ſtupenſqʒ cohtremuit et quid vellet eſſe quod cerheret pauidus in quiſiuit.iChi mox ille. E go inqjt Je⸗ ſus vocoꝛ vndiqʒ cũca contemploꝛ. et iſti ſunt oculi quibus etiam ſuez vi di quam nuper in cauea concluſiſti. Morqʒ diſparnit. Ille pꝛotinns ad coꝛ reciens diuinam circa ſe clemen⸗ tiam recognouit.et quod inique pꝛe lumpſerat fatiffactione purgauit. In longobardie cxij „% 2 6 5 5„ U. kinibus vir erat verſipellis ingenij et acutiſſ ime ſubrilitatis. duplex aino. ſermone lepidus.concinnãdis fabꝛi⸗ candiſq; comedijs edoctus.ĩ reperiẽ⸗ ds conſilijs vehememter aſtut? xñ rentem. ſed er quocunqʒ latere inun da eum turbinis aura perflabat.ille— Pꝛotinus aptuʒ calliditatis atqʒ ver ſutie pallium opponebat. Acciciit ur hunc quidaim fra ter nocturna viſiõe conſpiceret lacum qui erat ignens q flammicomis euapoꝛabat incendijs et crepitantibus ignium globis ter⸗ ribiliter cernentibus incutiebat hor roꝛem. Muem lacuʒ trabalis enoꝛmi tatis videbantur obſidere dꝛacones variaqʒ ſerpentum genera hincinde per circuitum ſpatiari. Nir autẽ ille quem diximus in ipſa flammarũ ſtri dentinm voꝛagine detentus.tẽtabat E 3 6 , — ———— — 3 Ex pe. Dami quidemn co artatus effugere led obſtã tibus veſtijs dolebat aditum nõ pa⸗ rere. Modo leilieet ex hac parte fugã parabat.ſed eccẽ ſerpens obuius ad herebat. per allam partein erumpere fatagebat. ſed ecce rurſus alia beſtia laſfo gutture frẽdẽs occurrerat Ille 6 rurſus et alia ad eua dendUm loca tẽ tabat. ſed inſurgentibus beluis oĩno meatus aufugij non patebat Poꝛro autem cum veritas dicat. Eadeʒ mẽ jra qua menſi fueritis remerieturvo bis. voc illi iuſti vei iudicio contĩge⸗ bat Sicut eniʒ ille per carnalis aſtu tie vanitatem ex quibuſlibet huiꝰ ſe culi ſe nouerat laqueis expedire ita poſtmoduz verſa vice nullo valebat ingenio ſuppliciuʒ quo cruciabatur enadere. Ex pꝛimo libꝛo vitalpatrum quẽ beatus Pieroninus pꝛeſbyter vicit conſcripfiſſe. ¶ Biſtinctio ſecunda emplum pꝛimum Rat quioʒ apð nos monachus cina heremo comma⸗ — nens chi hobitaculuz ſpelunca fui vir ſum — e abſtinentie quoti vianum victum lahoꝛe manuuz que rens in oꝛationibus die noctuq; ꝑhi⸗ ſtens. cundtiſq; animi virtutibus fio rens. Bed hicletis ſucceſſibus elat? confidere quaſi ĩ pꝛofectibus ſuis ce pit.et non deo totum ſed ſibimetipfi quod pꝛofecerat deputare PHanc au tẽ eiꝰ intuens aie pꝛeſumptiõem.cõti nuo tẽtatoꝛ accedit et laquos parat. uadam nãc; die ad veſperã fingit ſpẽm decoꝛe mulieris oberrãtis per heremum Aue velut feſſa poſt nimiũ laboꝛem accedens ad oſtiũ ſpelunce monachi laſſabundã ſe ſimulans ac .* 5.8 3„„ 3 g. 5— 7 —„„* ℳ .. 2———-—z————-— —— ——— tatigatam intrinſecus ſemetipam iecit et aduoluta genibus viri ut ſui miſereatur exoꝛat dicens Nox me in felicem in heremo latitanteʒ compĩ hendit.iube me ergo requieſcere ĩ an gulo cellule tue ne foꝛte efficiar noc?? nis beſtijs preda. At ille pꝛimo miſe rationis obtentu recepit eam Intrꝰ ſpeluncam requirens que ei cauſa er randi ꝑ heremũ fuerit · Illa cãm fin⸗ git ſatis accurrate et iMterim venena blandimento2ʒ atqʒ illecebꝛe virus circa oẽm textuʒ narratõis interſerit et nune ſe miſerandã nunc etiã defen ſione indignã oſtendens elegantia et ſuauitate ſermonis inclinat aĩm ho⸗ minis et ĩ affectů ſui illecebꝛoſo amo re deſectit. Hinc iam blandioꝛa col lo quia.iocus. riſuſq; cõmiſcent᷑.manꝰ etið ꝓcax ad mentũ barbamq; quaſi venerandi ſpecie pꝛetendit. Tumn ve ro palpare cepit ceruicẽ mollius.col lumq; lenigare Auid multa! Ad vlti mj mulier captiuũ ducit militẽ xp̃i· õ̃tinuo em̃ perturbari intra lemett iᷓm et libidinũ fiuctibꝰ eſtuare cepit Vequgqᷓ; laboꝝ pꝛeteritoꝛuʒ. nequs ᷓᷓ ꝓleſſiõis ac ꝓpoſiti ſui memoꝛ. pʒ ſcit cũ coꝛdis ſui concupiſcentia.⁊ in tra archana cogitationũ ſuaꝝ fedus cũ falſa voluptate cõponit. Inclinat ſtultus latera ſua ⁊ efficit᷑ ficut equus etmulus quibꝰ nõ eſt intellectꝰ. atqʒ vbi obſcenos iam conabat inire am plexꝰ illa vlulatũ teterrimũ dire vo⸗ cis emittens vmbꝛa vt erat tenuis ꝑ manus amplectẽtis elabit. ipᷣmq; de decoꝛoſis motibꝰ inanes auras ſectã tem cũ fetidiſſima irrifione deleruit. Tůc p̃terea multitudo demonum in gere ad hociß̃m ſpectaculũ cõgregs ta clamore ingẽti cũ cachĩno expꝛo⸗ bꝛationis elato dicebat monache —— —————————— etßam d virpti Voxmein ecompu eſcere ian ficiar noci; pꝛimomiſ eam intrs ei caula tr lla cäm fin rim venens cebꝛe vims is interſerit etiũ deien elegantia et at aim ho bꝛoſo amo ndioꝛa col ſcent. man“ anq; quañ it. Tum ve mollivs.col taAdvl tmiluẽ vp̃ intra ſemet eſtvare cepi itoꝛwʒ veql i menops piſten 5 ſunt ſols onit Incna cit ſichteq nulct,n abat intan min dieo trot uubt bi ihne 5 eslni Diſtin ſecunda qui te vlq; ad celum extollebas quo mado dimerſus es vſq; ad infernuz? Viſce quia qui ſe extollit humiliabit Tunc ille velut amens effectus dep̃ cationis lue pudoꝛeʒ non ferens gra uis a ſeietipſo decipitur qᷓ; fuerat s demonibus antea deceptus Wuz em̃ debnerit reparare ſemetip̃m et reuos care certamen ac ſatiffactionis ſue la chꝛymis et humilitatis fructib? pꝛio ris elationis culpã deflere hoc miſer non fecit. ſed ſemetiplum deſperans. ſicut dixit apoſtolꝰ. Tradidit ſe om̃i immundicie et iniquitati. Kegreſſus eſt enim ad vitam lecularẽ preda de monum factus Refugit nanq; cõſpe ctum omniũ ſanctoꝛnz ne quis poſſß eum ſalutaribus monitis de pꝛecipi⸗ tio reuocare. Si enim reddere ſemet ip̃m pꝛioꝛi vlte et abſtinẽtie voluiſſʒ et de immenſa dei miſericoꝛdia q̃ ne minem deſpicit. neinini ſinuz claudit ſed omnes penitẽtes benigne recipit conkiſus fuiſſet a deo ſuſeeptus beni gne et pie fniſſet et recupꝑaſfet ſine du bio locum et gratiam ſuam. j. Fuit quidã vir in hac ꝓxima ci uitate vitã turpiſſimã ꝑ omne faein? ducẽs.ita ut opinatiſſimꝰin flagicijs haberet. Mic aliqñ dei miſeratòe cõ⸗ pundꝰ ad pm̃am vertit ⁊ intra ſepul crũ ſe quoddã cõcludẽs pᷣoꝛ ſcelerũ pollurões lachꝛymaꝝ fontibꝰ dilue bat. diebꝰ ac noctibꝰin faciẽ ꝓſtratꝰ. et nec alleuare quidẽ auſus oclos ad celũ.neq; vocẽ̃ emittere et nomẽ dei nominare.ſed in lolis gemitibꝰ et fle⸗ tibus pdurabat et tanᷓ viuẽs ſepul tus de inferno quodãmõ iã mugituz coꝛdis gemitũqʒ reddebat. Wůqʒ in his eo poſito leptimana vna trãſiſſet noctu vemũt ad ej demones in ſepul chꝛoclamantes et dicentes Quip eſt qð agis o ümpuriſſime et flagieioſiſſi me! Poſtq; om̃i ſpurcicia om̃iqʒ im puritate ſaturat? es nũc nobis caſtꝰ? et religioſus pꝛocedis ⁊ poſtq; ſenui ſti in ſceleribꝰnec iã ſufficiũtvires ad facinoꝛa nůc xp̃ianꝰ videri vis ⁊ pn dicus et penitẽs quaſi alius tibi iam vllus poſſit dari locꝰſatiato in mblis niſi ille qͥ tibi nobiſcum debet᷑.vnꝰer nobis es.aliud iaʒ eſſe nõ potes.redi ad nos magis redi ⁊ qðᷣ ſupereſt tibi tꝑs in fryẽda voluptate non ꝑdas p paramns tibi affluẽtes delicias.pᷣpa ramꝰ ſcoꝛtũ nobiliſſunij et cůcta alia ̃ floꝛẽ tibi poſſint reꝑare gratiſſime iuuentutis Muid temetip̃m vanis et inanibꝰ affligis cruciatibꝰ? Nuid te⸗ metip̃m ante tempꝰſupplicijs tradis Quid em̃ aliud eſſes paſſurꝰ in infer no nifi hoc qð nůc tibimetipi ifligis Si te pena delectat expecta paululũ et inuenies paratã Munc interĩ fruẽ muneribꝰ noſtris q̃ dulcia ſꝑ ⁊ grata duriſti Mec et his ſiłia ꝓlura expro bꝛantibus eis ille iacebat ĩmobilis. nec auditũ ſuũ conuertẽs ad eos.nec vllũ penit? ſermonẽ reſpõdens tũq; illi ſepiꝰ eadẽ repeterẽt et olia durio⸗ ra nec ille oĩno monercẽ᷑ in furoꝛẽ ꝓ lapfi demones vbi viderũt ſua contẽ ni verba.verberibꝰeũ cõficẽ aggreſſi ſunt.et multis euz ſupplicijs excrucia tůj ſemiuiuũ reliquerjt Mec tñ in tot tantiſq; cruciatibus moueri ſaltẽ po tuit a loco in quo oꝛõis cauſa iacue⸗ rat. Poſtera die quidã ſuoꝝ requirẽ tes ei humanitatis duntarat gratia inueniunt penis incredibilibus affe ctum et cauſam percontantesj cuʒ di diciſſent rogabant eum ut cure gra⸗ tia repoꝛtari ſe ad domum pꝛoptiaʒ pateretur Abnegat et in eodem per manet loco Tum vero et ſequẽti no e 2 ui quami pꝛins deſperauerant pꝛeſũ „— 1 — 4 Er vitaſpatrum cte repetẽtes deiones grauioꝛibus eum verberibus cruciant.ſed nec ſic quoq; inoueri potuit loco mellus eẽ oucens ſe moꝛtem ſubire ꝙᷓᷓ vltra de monibus obedire. Tertia nihilomi⸗ nus nocte multitudo cõuenit demo num et abſq; vlla miſeratione irruen tes in eum omnibus penis cruciati⸗ buſq; conficiunt. Nunq; iam toꝛpus vefeciſſet ĩ ſupplicijs extremus tamẽ ſpiritus obſtabat imperio ðemonuz Mnod vbi impij peruiderunt excla⸗ mantes voce magna Aiciſti inquiũt viciſti?;t mox velut quadam virtu te celitus ipfi effügati pꝛecipites ab ſcedunt nec ei vltra quicqᷓ; ſue artis aut ſceleris intendũt. Ipſe vero in tã tdum virtutibns animi pꝛofecit et ita oꝛnatus moꝛibus effectus eſt ac ita diuina gratia ᷓ̃pletus ut omnis hec regio quaſi ð celo lapſum eum vide rit et vnqj eſſe ex numero crederet an geloꝛum.omnes pene fimhl atq;vno oꝛe dicentes Pec eſt mutatio dextre xcelfi Quanti exemplo eius qui iaz ſemetip̃os deſperauerãt rurſꝰ ad ſpeʒ ſalutis egreſſi ſunt et emendationem pſerunt. Quanti admiratione eius ð . ipᷣo iam inferno peccatoꝛuz retracti ſunt et ad virtutum indolem repara ti. Illo nanq; tanta iminutatione cõ verſo omnibus om̃ia viſa ſunt poſſi bilia. Mon ſoli eĩ emendatio moꝛuz floꝛebat in eum ⁊ aſſumptio virtutij verum et gratia dei plurima ei colla ta eſt Signa enĩ et pꝛodigia que ab ip̃o facta ſunt queqʒ deus per ipſum tanqᷓ ſuum̃ amicum̃ opari dignatus eſt quantum apud deuz haberet me riti teſtabantur Vuidam monachus fuit qui in heremo hac qile pꝛe ceteris interioꝛ eſt habitabat Hic dum plures ãnos in abſtinentia perduraſſet ⁊ pꝛofect? tempoꝛe iam ad fünilem veniſſet eta⸗ tem om̃i virtutis floꝛe adoꝛnatus ac totius continentie magnitudine ſub limatus.cum in oꝛatione et hymnis ſedule deo deſeruiret tanq; emerito militi ſuo dominus remuneratiõem parat. utpote qui in coꝛpoꝛe adhuc poſitus ad inſtar angeloꝛuʒ incoꝛpo ree vite officijs fungeretur.dignũ iu⸗ dicans annonam celeſtem pꝛebere ei in deſertoqui celeſtem regem iugibꝰ pꝛeſtolabatur excubijs Volens ergo etiam deus ĩ hoc ſeculo remunerare eins kidele pꝛopoſitum ad pꝛouiden tie ſue ſolicitudinem eius quotidiani victus eius reuocat curam. Et enim cibivſum popoſciſſet nature neceſſii ras ingrediens ſpeluncam ſuam inue niebat menſule ſue panem ſuperpofi tum mire ſuauitatis miriq; candoꝛis Ex quo refectus ⁊ gratias diuine p ſtantie referens rurſus ad hymnos? orationes conuertebatur Ad quem multe reuelationes multeqʒ ei de fu⸗ turis rebus a deo pꝛemonitiones fie bant In his ergo talibus ac tantis pꝛokectibus poſitus quia quafi glo⸗ riari de meritis ſuis cepit et celeſtis beneficij munus vite ſue meritum du xit continuo ſubintrat eum parua qᷓ dam deſidia animi tam parua quam nec poſſz aduertere. Poſt hec creuit maioꝛ negligẽtia ita ut tardioꝛ fieret ad hymnos ſed et ad oꝛationẽ pigri⸗ us ſurgerz · pſalmi quoq; ipfi non ea qua pꝛius vigilantia canerentur.ſed vbi parum quid exhibitum fuiſſet ſo liti miniſterij aĩma eius quaſi nimio laboꝛe fatigata et impedita quieſce⸗ re feſtinabat.quia ſenſus eius repro eteris interi plures ino et ⁊ pꝛoſed⸗ n veniſeren adoꝛnams e gnitocineb ne etbymnt tanqᷓ emerio muneratden oꝛpoꝛe adhye loꝛvʒ incwpo etur. dignů kem pꝛebeet regem ig Volens ergo o remVneran ad pꝛouidc s qotidian ram. Atenin atre neceſſi am ſuam inve em ſuperpo iriq; candoꝛis arias divineß ad bymnost r An en vlrec; eideh ibus a un quls quñ tlo ctpite celeſis ſe mimnd t eum pi m par qan oſt ber ut tnio im ontioht b vog; ipüron cn 7 s— ain ql 1 npeo u mn Diſtin ſecunda bus effectus de ſuperioꝛibus ad infe rioꝛa coꝛruerat ⁊ cogitationes ſue ꝑ diuerſa enz p̃cipitia rapiebant.grat enim iam in coꝛde ſuo clamdeſtina q̃ dam turpis ac nephanda cogitatio dluetudo tamen pꝛioꝛ velut ſi decur ſus aque etiam ceſſante remigio ad huc ex pꝛioꝛe impetu nauigiuʒ ferat ita vetus inſtitutio ad conſueta ho minem officia trahebat.ob quaʒ cau ſam et ſtare avhuc in ſno ſtatu vide hatur. Hic ergo cum poſt oꝛationes cibumn ſolito requifiſſet ad veſperam ingreſſus eum locum in quo reficere conſueuerat inuenit ſolito panez mẽ ſe ſuperpoſituʒ ex quo refectus nihil de eoꝛum que in coꝛde ſuo verſaban tur emendatõne curauit.neqʒ immu tationis ſue damna perſenſit et ſper nentem ſe nimia paulatim caſurũ nõ intellexit. Interea cumn graui iam li bidinis incendio ſtimularetur et in⸗ fiaminatus turpi concupiſcentia ra peretur rurſus ad ſeculum illa interi die cobibuit ſe et ſolita hymnꝛum et oꝛationum miniſteria ex moꝛe ꝑ⸗ ſoluit atq; ingreſſus ut cibů ſumeret. panem quidem inuenit menſe ſuper⸗ poſitum ſec aliquantulum ſoꝛdidio rem.admiratus eſt et triſtis effectus intellexit enim ꝙ ad ipſum reſpiceret hoc genus monſtri.tamen cibo ſum pto refectus eſt. Pie tertõ triplicatis vꝛgeri ſtimulis cepit. occupauerunt enim cogitationes eum quaſi iõ pre⸗ ſentis et ſecum poſite ſecumqʒ accu hantis imago mulieris quaz et com plecti ſibi videbat᷑.et ad turpes vſus habere pꝛoſtratam. Procedens ta⸗ men et ſequenti vie ad ſolita pſallen di et oꝛãdi officia ſtabat vagus ocu lis et mente captinus. unq; ſolito ingreſſus ad veſperum requireret ci⸗ bunn. panem quideʒ iuuenit ſuper mẽ ſam ſed ſoꝛdidiſſimũ atqʒ aridiſſumũ et quaſi a muribus et canibus vndi ʒ coꝛroſum. Tunc ille ut vidit inge muit et lachꝛymas fudit.ſed non ita ex coꝛde. nec ita vberes que poſſent flammam tanti ignis extingnere Ve runtamen ſumit cibum.ſed neqʒ quã tum volebat.neqʒ quantum jolebat. Tunc iterum cogitationes eum tan q; cohoꝛs barbarica vndiqʒ circun⸗ nollant et ex omni parte in eum tela iaculant ac victum captiuumqʒ eum ad ſeculum retrahunt. kxurgens er go cepit iter agere node per heremũ ettendere ad ciuitatem. Sed vbi di es factus eſt cinitas quidem lõge ad huc aderat. Ipe vero cum rapidiſſi mo eſtu torqueretur et fatigaretur ꝑ heremum vndiq; verſum conſidera re oculis cepit et requirere ſicubi eẽt In vicino monaſterium. Et cum con ſpexiſſet quoꝛundam fratrum cellu lam tendebat illuc ut apud eos re⸗ quieſceret. Quem vbi adeſſe ſenſerũt ſerui dei continuo pꝛocurrunt in ob niam et velut angeium dei eycipien tesadoꝛant.pedes lanant.ad oꝛatio nem inuitant.menlam ponunt. atqʒ omnia Fᷣm diuinum mandatnm com plent charitatis officia. Verum vbi refectus eſt? paululũ reqeuit ex mo re quaſi ab eruditiſſimo atqʒ opina tiſſimo patre ceperunt verba edifica tionis erpetere ac monita ſalutis in⸗ quirere.interrogare quoqʒ enz quo modo quis diaboli laqueos poſſit effugere aut ſi quando turpes iniece rit aĩmo cogitatões qũo depelli poſ int etabijci. Tum ille nt cõpulſus ẽ monita fratribꝰ dare et ſalutis eos viam docere ac de inſidijs demonnʒ quas ſeruis dei intendunt facere ſer⸗ „ 3 — ℳ „„ 5„ 4 —⸗———————————————————————— ——————————— Ex vitaſpatrũ monem illos quidem plene ⁊ ſufficiẽ ter edocuit. ſibivero ipſi ſtimulos cõ pundionis incendit et in ſemetim egreſſus git. Quomõ alios ego mo⸗ neo et ipſe decipioꝛ. Aut quomodo alios coꝛrigo et meip̃m non emendo Age ergo o iniſer facito ipſe pꝛioꝛ qᷓ di increpatiõibus vteretur aduerſus ſemetiplum et intellexiſſʒ le miſerabi liter ſupplantatum valedicens fratri bus continuo ſe curſu rapidiſſimo ĩ heremum dedit et ad ſpeluncain de qua diſceſſerat redijt pꝛoſternens ſe domino in oꝛationem? dicens Miſi doininus adiuuiſſʒ me paulominus habitaſſet in interno anima mea Et iterum Paulomninus fui in omni ma lo.et paulominus conſiunmauerunt me in terra. In hoc vero completumn eſt quod ait ſcripturs Frater fratreʒ adiuuans exaltabit᷑ ſicut ciuitas mu nita et toꝛtis. Poſt hec vero perman ſit omnivita ſua i luctu er lach?ymis videns ſe diuinitus ſibi conceſſuz ce leſtis inenſe beneliciuz perdidiſſe Ce pit eni in laboꝛe rurſus et ſudoꝛe vul tus ſui manducare panem ſuum.õ cludit enim ſe intra ſpeluncam atq;ĩ cinere et cilicio iacens tamdiu lugẽs enſq; permanſit in oꝛationibus do nec aſſiſtens ei angelus domini dice ret ad eum. Suſcepit dominus peni tentiam tuam et repropiciatus eſt ti bi. Sed cane ne vltra elatus decipia ris.venient autez ad te fratres quos tu ip̃e docuiſti deferentes tibi bene⸗ dictiones quas ſuſcipere ne recuſes⁊ ſumens cum eis cibum gratias age Vidimus et mohaſterium ſäcti pofnucij hominis del qui nominatiſ ſimus in illis locis anachoꝛiutes ⁊vl ℳ „.— ⸗ /. ½ 7„ K e timi inhabitatoꝛ fuerat deſerti in re gione heracleos ſplẽdide apud the⸗ baidos vꝛbis. pe hoc ergo fideliſſiã patrum narratione comperimus ꝙ cum fuiſſet vite angelice quodam tẽ poꝛe oꝛauerit deñ vt ſibi oſtenderet cui ſanctoꝛuz ſimilis haberetur. AIſſi ſtens vero angelus reſpondit ei ꝙ ſi⸗ milis eſſet ſimphoniaco cuidam qui in vico illo cantandl arte victuz que rebat Tum ille obſtupefactus noui tate reſponſi cum omnipꝛoperatiõe pergens ad vicũ perquirit hominez Nt cum inueniſſet ſtudioſiſſime per⸗ contatur ab eo quidnam ſancti ⁊ re ligioſi operis geſtum ſit ei omneſq; actus eius curiofius diſcutit. At ille reſpõdit q res erat ſe eſſe indigniſſi me vite hominem peccatoꝛem atqʒ ante non multum tempoꝛis ex latro ne ad iſtud quod nunc exercere vide retur fedum artificium deuolutum. Pafnucius vero eo magis inſtabat requirens ſi quid ei foꝛte vel inter la trocinia pij operis fuiſſet admiſſum Mihil inquit mihi conſcius ſum bo⸗ ni.hoc tamen ſcio ꝙ cum inter latro nes eſſem captaleſt a nobis aliquãdo virgo dei conſecrata Muius cum ce teri college mei latrones cuperẽt eri pere pudoꝛem obieci me in medium etjeripui de comminatione latronuʒ et nocte deducens eam vſq; ad vicuz domui ſue reſtitui intactam Alio q́; tempoꝛe inueni muliereʒ honeſte foꝛ me in hereino oberrantem Hec cum interrogaretur a me vnde vłcur aut quomodo in hoc loco adueniſſet re⸗ pondit. nihil me interroges infeliciſ fimã mulierẽ nec cãs reqͥras ſi ãcil lã placz hꝛẽ abducito qͥ vis Wihi ei inkelici ẽ marit? q debiti fiſcalis grã ſepe ſolpenſus et flagellatus ac pe⸗ ₰ — — Nrat deſen un dice pwi ot ergofdeiſj dunhein 3 babertur Aj eponditiyß co cuidang iartevdh tupefactusw nnpꝛopern quirit bont udioſiſinepn ſandiin 1 t ei omnch diſcutit. Atil e eſſe indigii ccatoꝛem ath pons ex lat c exercere vide m devolutun. magis inſtabn oute vel inter l niſſet admiſun onſcius un bo cum inter k nobis alivo Poinschn ones cuperde Imeinmedilm ztione laroll m vſq h tadan Zlo⸗ ere honeſe . de c vnumſ k oges nili Diſtin ſecunda nis omnibus eruciatus. ſeruatur in carcere nec aliam ob cauſam pꝛodu citur niſi ut toꝛmenta patiatur Tres autem nobis filij fuerunt qui iã pro eiuſẽ debiti neceſſitate diſtracti ſũt. Ego qͥʒ; miſerrima que ad ſimiles pe nas inquiroꝛ de loco ad locum fugi tans inedia miſeriaqʒ cõfecta ꝑ hec nunc latitãs oberro loca triduij hoc iam ſine cibo ducens. Ego vbi hec audiui miſeratus induxi eam in ſpe⸗ uncam et refeci animam eius faine collapſam.dedi etiã trecentos ei ſoli dos pꝛo quibus ſe ac maritum et fili os non ſolum leruituti ſed et ſuppli cijs aſſerebat obnoxios et reuocatò ad ciuitatem omnes eos data pecu⸗ nia liberauit. Tunc pater pafnucius ego inquit nihil tale geſſi.tamen cre do etiaʒ ad te ꝑueniſſe ꝙ celebꝛe pat᷑ nucij nomen inter monachos habea tur. fuit enim mihi nõ mediocris ſtu dij ut vitam meam in huuſmodi ex tollereʒ diſciplinis eus enim mihi de te renelauit qꝛ nihil minus apud enʒ meriti habeas q; ego · Quia ergo vides frater te non minimo loco ha beri apud deũ nõ negligas alaʒ tuõ. At ille ſtatiʒ fiſtulas quas mann ge⸗ rebat abijciẽs ſecutꝰ ẽ eũ ad heremũ et artẽ muſicã in ſpiritalẽ cõmutans vite mentiſq; armoniã ꝑ integrũ triẽ niů artiſſime ſe tradidit abſtinentie ĩ pſalmis et oꝛationibus ſemetip̃m ex ercẽs die noctuq; atz iter celeſte ani mi virtutibꝰagẽs inter ſanctoꝛũ ãge⸗ licos choꝛos reddidit ſpmĩ. Poſtqᷓ; hunc igit᷑ pafnuciꝰoĩ ex exercitio vir tutũ cõſummatũ pᷣmiſit ad dñm.ipſe acrioꝛibꝰ ſemetip̃m ſtudijs q; pᷣus ex ercuerat agẽs.itex dño ſupplicabat ut ſibi oñderet qͥs ei ſimilis eſſet ſuꝑ terram. Fit ergo iterum ad enm vox diñ dicentis. Similẽ te eſſe noſce pꝛi mario vici illius qui eſt in pꝛoximo. Muibus anditis pafnucius ſine mo⸗ ra ad eñj pꝛoperãs pulſat ad oſtium domus eiꝰ Ille vero cui moꝛis erat ſuſcipere holpites · occurrit ei atqʒ in troduxit ĩ domũ.lauãs qͥʒ; pedes eiꝰ. appoſuit menſamn agitq; cõuiuũ In ter epulas vero percontari cepit pat nucius ab hoſpite qui adꝰ ei qð ſtu⸗ dium cuiuſq; operis haberet exerci tia? Ille vero cũj de ſe humilia reſpõ deret et latere in bonis q; publicare mallet. perurgebat pafnucius dicẽs ſibi reuelatũ eſſe a domino nrõ hie ſu chꝛiſto ꝙ dignꝰeſſʒ conſoꝛtijs mo nachoꝛum At ille magis humiliora de ſemetipſo ſentiẽs aiebat Ego qui dem in nullo mihi ſuʒ boni alicuius conſcius.verum quia verbum dei fa ctunn eſt ad te eum quẽ nihil latet ce lare non poſſum. Hec ergo que ĩ me dio multoꝛum poſito in vſu ſunt lo⸗ quar. Triginta iam completi ſunt an ni ꝙ continentie conſenlũ habere me c coniuge mea nullus agnouit Su ſcepi aũt ex ea tres filios horũ enim cauſa ſolmodo cognits mihi vxor ẽ nec p̃ter eã alia nec ip̃a vltra iã co gnita Suſcipere holpites nũc ceſſa ui ſed ita eis miniſtraui ut neminem ante ie paterer adueniẽti occurrere peregrino Nõ dimiſi vnqᷓ; de domo mea poſpitẽ ſine viatico. pauperem millũ deſpexi ſed que neceſſariafuer̃t pꝛebui. Si in iudicõ ſedi nec kllij met perſonã cõtra iuſticiã accepi. Alieni laboꝛũ fructꝰ nunqᷓ introierũt in do mũ meam Liteʒ ſi vidi nunq; pꝛeter iui donec reconciliarẽ diſſidẽtes ad pacem. Nemo vnqᷓ; depꝛehendit in culpa famulos meos. nunq; gret ges mei lelerunt kruges alienas. —— qᷓ prohibui.nec vberioꝛa mihi no⸗ ualia elegi et illi ſterilioꝛa dereliqui. Muantum in me fuit nüqᷓ; permiſi vt potenrioꝛ infirmum pꝛemeret. Bem per ſtudui in vita mea ut neininẽ cõ⸗ 3 triſtarem. Jucicium ſi fuit apud me neminem cõdemnaui.ſed diicẽtes nterim mihi vite inſtitutio deo do⸗ nante hoctenus fuit. Audiens autez hec pafnucius caput eins exoſculat? benedixit eum dicens. Penedicat ti⸗ bi dominus ex ſyõ et videas que bo na ſunt in iberuialem. Quia ergo bñ hec et conuenienter impleſti.iſiud ti bi deeſt quod bonoꝛ omnium ſum vitaſpatrũ li videbatur actibus occupat. Hoc enim ſibi dicebat. Bi iſti qui ſunt in ſeculo tantũ bonoꝝ operuin faciunt quanto nos ſtudere debemus plus vel ampliꝰ in abſtinentie laboꝛe eos antecedere Tempoꝛe autem aliquan to in his tranſacto et ad ſcientie per⸗ kfectionem perducto eum quem perfe reuocare in concoꝛdiam ſtudui Hec ctum lam in operibus aſſumpſerat qᷓ dam die pafnucius ſedẽs in cella ſua vidit animam eins inter angelorum choꝛos aſſumptam dieentium ea tus quem elegiſti et aſſumpſiſti inha bitabit in tabernaculis tuis d¶ Et cum hoc audiſſet agnouit aſſumptũ mů eſt ut omittẽs cuncta ip̃am verã ſequaris dei ſapientiaʒ et lecretioꝛis ſcientie inquiras theſauros ad quos non aliter poteris peruenire.niſi ab⸗ neges temetipſum et tollas crucẽ tu am et ſequaris chꝛiſtum. It ille cum audiſſet hec nihil moꝛatus nec omni no in domo ſua oꝛdinans ſecutus ẽ virim dei pergens eum ipſo ad deß tum. Cunq;ʒ veniſſent ad fiumẽ nuſqᷓ reperto nauigio ad trãſneandũ.paf⸗ nicius pꝛecepit intrare ſecuʒ pedib? 3 funium. cuius in illis locis pꝛofůda babebatur altitudo. Tranſierunt er go pariter fuuiũ ita ut aqua eis vir ad latera perueniret. Abi vero vene runt ad deſertum collocat hominem pafnucius in cellulam quãdam haut nerſationis ſpirita lis oꝛdinem tradit perfectoꝛuinqʒ ſtudioꝛũj exercitis do cet. iẽtie qͥqʒ ei ſecretioꝛa credit ij q eun ĩ omnibus inſtruxiſſet.ſemet ipᷣm denuo inaioꝛibꝰexercitijs dedit eriguos pꝛioꝛes deputans labores qnibus conferri potuerit is qui ſecu eſſeex hoc mundo virum. Tunc ve ro pafnucins perſiſteb at in oꝛationi bus et ieiunijs ſemetipſum ad maio ra et perfectioꝛa extendens.⁊ rurſus oꝛabat dominum ut ſibi oſtenderet cui ſimilis haberetur inter homines. Rurſus ei diuina vox reſpondit di cens Similis es negocianti ei quem videris ad te venienteʒ Sed exurge velociter et occurre ei.adeſt enimvir cuite fimileʒ iudicaui. Et pafnucius fine moꝛa deſcendens occurrit cuid negociatoꝛi alexandꝛino viginti mi lium ſolidoꝛum mercimonia tribus nauibꝰ veferẽti ex thebaide t quo niain religioſus erat.et bonoꝛnʒ ope run ſtudium gerens decem legumi nuz ſaccos pueris ſuis impoſitos ad monaſterium hominis ði deferebat et hec ei cauſa adeundi pafnuciuʒ fu it. At ille continno ut eñj vidit quid agis inquit o pꝛecioſiſſima ⁊ deo di gnã ahima? Relique hec illis qui de terra ſuntiet de terra cogi tant.ſtu au tem regni dei ad quod vocatꝰ es ne gociatoꝛ efficere et ſequere ſaluatoꝛẽ a quo paujlo poſt aſſumẽdus es. que retheſaurumn quẽ nec tures effodiũjt us aunpen s ſedis inclui s inter anglm n dienin ð etaſſunpfſit culis agnovit aſnyi o— iſtebatincmn netiplum adn rtendens. ⁊ mi t ſibi oſene tur interbonis vor rehondin egocianteig ente See aui. Etpafl ens oecumti ndꝛino vign ercimonunbl thebaide üich atet bowe ens vann ſis inpofu inis öi uin undi pinuhj ut en vl veberils nec tinea demolitur deſpice theſau⸗ rumn periturum ut adquirere poſſis thelaurum in perpetuum duraturuz At ille nihil omnino differens pꝛece pit pueris ſuis.vt omnia que ſuper⸗ eſſent.multa enim iam ipſe per ſe di⸗ ſtribuerat pauperibus erogarent.ip ſe vero ſequens ſanctum pafnucimmn ad deſertum in eodeʒ ab eo conſtitu minũ deuz urm̃ fuerãt aſſumpti. Dni ſimiliter ab eo de omnibus inſtrnd? exercitijs ſpũalibꝰin dinine fapientie ſtudijs pmanebatWꝛeui ãt ↄꝓſjmato tꝑe etiã hic trãſlat? ẽ ad ogregatiões iuſtox. Et nõ multo poſt ip̃e etiam pafnucius in ip̃is ſumme abſtinẽtie exercitijs ⁊ laboꝛibꝰ vitã ponit. Iſti tit ei etiam angelus dñi dicẽs ad eij. Veni iam benedicte ⁊ ingredere eg qᷓ̃ tibi debent᷑ eterns tabernacula. Ao⸗ lo te poſt diuturnã laboꝝ tolerantiã pꝛemio immoꝛtalitatis et gloꝛie ꝑpe tue remunerare. Ecce enĩ mecũ aſũt ꝓpphete qͥ te in ſuũ fuſcipiant chorũ Poc autẽ prins idcirco tibi non re velaui ne foꝛte elatus damnũ aliqð laboꝛis tui incurreres t vnñ pꝰhec icoꝛpoꝛe adhuc poſit? diẽ ducẽs cðj quidã p̃ſbyteri ac eũ viſitandj veniſ lent oĩa eis que ſibi dñs ihũs xp̃s re⸗ nuelauerat nota fecit dicẽs ad eos nul lum in hoc ſeculo deſpici debere.etiã ſi latro ſit gliqͥs aut in ſceno poſitus etiã ſi cultũ ruris exerceat et cõingio videat᷑ aſtrict?. etiã ſi negociatoꝛ di cat ut mercimonijs ſeruiat.ců in om̃ oꝛdine humane vite ſunt aĩe deo pla centes. et actꝰaliquos oceultos habẽ tes quibꝰ delectat᷑ deꝰ.vñ cõſtat non m̃ ꝓfeſſionẽ vite aut habitꝰ ſpeciem deo eſſe placitam qᷓ;tů finceritatẽ at ꝙ; ꝑfectionẽ mẽtis et operij ꝓbitatẽ 6 Diſtin ſecunda Et cum ſimilia de fingulis quibuſq diſſeruiſſet tradidit ſpm̃ x nicent᷑ au tẽ pꝛeſbyteri qui aderant et oẽs frẽs viderũt eñj ab ãgelis luſcipi hymnuzʒ csnentibꝰ⁊ collaudautibus veum in eo. Qnodam tẽpoꝛe certamẽ erat de finibus inter duos vicos Hoc cũ nunciatum fuiſſet appollonio feſtin? deſcendit ad eos pacis gratia Sʒ ilii furoꝛe contentionis jncenſi nullo ge nere ad pacis cõfilium flectebantur. marxime quia vnius partis populns plurimũ fiducie in viribus cuiuſdaʒ latronis gerebat qui einſdeʒ certami nis ſignifer videbat. Hic cũ videret appolloniꝰpaci reſiſtentẽ dixit ad eũ Si mihi o amice adquieſcere volue⸗ ris ad pacẽ.rogabo deum meuzſ re mittet tibi peccata tna. Ic ille cum audiſſet nihil omnino diſtulit ſed ge nibus ei pꝛonolutus ſupplicabat ei. Tunc deinde conuerſus ad turbas 5 eum fnerãt ſecute fecit omnes ců pa⸗ ce diſcedere. Vuibus diſcedẽti bꝰ ip̃e permanſit cum homine dei expectãs ab eo pꝛomiſſum. Eunc vero appol. lonius aſſumens eum et cum ipo iter 2gens ad monaſteriumn docebat euz mutarẽ oꝛdinem debere vite et patiẽ ter a deo querere miſericoꝛdiam pꝛo miſſionemqʒ ex fide expectare. Wm⸗ nia eniʒ poſſibilia dicebat eſſe credẽ ti.Nqʒ noctis tempoꝛe ſimulĩ mo⸗ naſterio quieniſſent per viſj ambo ſe vivent in celis eſſe ⁊ aſſiſtere ante pi bunal chꝛiſti.vident etiã angelos pi et ſancdos quoſqʒ adoꝛantes deum. MEt cum hec videntes deum etiaz ip ſi adoꝛaſſent vox domini ad eos de⸗ kfertur dicens Licet nulla ſit commu⸗ nlo luci? tenebꝛis nec ſit aliqua poꝛ cio fideli cuʒ infideli tñ tibi donatur ————— —————— ſalus iſtius pro quo ſupplicaſti ap⸗ polloni. Hec et alia multa cuʒ audiſ⸗ ent in celeſti viſiõe poſiti que nec ſer mo narrare lufficit hech aures audi⸗ re ſurrexerunt de ſomno et que vide rant fratribus iudicarunt · Ammira tio autem ingens eſſe cepit cum vnñj atq; idem ſomnium vterq; narraret. Permanſit auteʒ cũ fratribus latro ille iam ſanctus vitam ſiam moꝛeſq; ad oinnem innocentiam pietatemq; commutans tanqᷓ; in agnum verlus ex lupo. Adhuc autem ĩ geſtis ſancti ap pollonij ferebatur etiam de hoc. Lis quodam tempoꝛe dicebatur exoꝛta inter duos vicos quoꝛum alius chri ſtianoꝛum alius gentilium fuit. Pꝛo cedunt᷑ ex vtraq; par̃te armatoꝝ tur be plurime et accidit ut ſanctꝰappol lonius ſuperueniret. Cunq; eos hoꝛ⸗ taretur ad pacem quidamſeoꝛuz qui inter gentiles quaſi cauſa ⁊ caput illi us belli erat homo truculentus ⁊ fe rus obſiſtebat ei vehementer dicens Mon ſe permnittere pacẽ vſqʒ ad moꝛ tem fuam Zunc beatus appollonius ait Fiat inquit ut optas. Nullus em̃ hicjalius pꝛeter te perimetur Sed ⁊ congruum̃ honoꝛi tuo tibi fiet ſepul chꝛüm non terra ſed beſtiarum atqʒ vulturum ventres Et cõtinuo ſermo eius efficitur veritas. Nullꝰ enim ibi alius exvtraqʒ parte niſi ſolus ille ce cidit Vuem cũ arens obruiſſent ma ne regreſſi inuenerunt euz a beſtijs et foſſum laniatum atqʒ a vulturib? de Uoꝛatum unq;ʒ omnes admiratio habuiſſʒ ꝙ ſermo homis ði ita fuiſſʒ unpletus conherſi ſunt omnes ad fi dem ſaluatoꝛis dñi noſtri ihů xp̃i et ſandtum appolloniũ dei pꝛedicabãt. Pies ſanctus vy. Ex vitaſpatr aderat paſche ⁊ cum ſolennitas vigi liaruin jacramento?umq; intra ſpelũj cam a ſancto appollonio et luis fra tribus fuiſſet expleta arqʒ ex his que fuerant apud eos refectio pararetur Erant autem eis pauci tãtummodo et ſicci panes atq; olera ex his q̃ ſale aſperſa reponi apud eos ſolent. Tũc appollonius fratres qui ſecum erãt ita alloquitur. Si eſt ĩ nobis fices et vere fideles ſumus famuli chꝛiſti pe tat vnuſquiſqʒ noſtrum a ðᷣo ſi quid quaſi in die feſto ſumere libenter hʒ. At illi ipſi potiꝰqui eos etate et meri tis pꝛecellebat hec a deo poſcenda ꝑ mittunt ſemetipſos inferioꝛes huius gratie mdicantes Tunc ille cum om ni alacritate vꝛationem fudit ad do⸗ minum. Mua expleta cum omnes re ſpondiſſent amen. ecce repente ante foꝛes ſpelunce aſtare viderunt homi nes quoſdam ſibi penitus ignotos qᷓ tam inktas copias rerum omniũ que ad vſum duntaxat ciboꝛum pertinẽt detulerunt vt neqʒ tã multa neqʒ tã diuerſa facile quiſq; viderit. In qui bus erant quedam que omnino in egipti regionibus nũqᷓ; viſa ſunt po⸗ moꝛum genera et magnitudo incre dibilis vue et nucis et ficus malaq́; punica et ãte tempus omnia.faui at qʒ mellis et lactis copia incolai etiaʒ ingentes id eſt dactili.⁊ panes calidi ac inundiſſimi qui tamen peregrine viderentur eſſe pꝛouincie Viri autez qui hec detuleramt ſtatim vt ea no nachis tradiderunt quaſi feſtinanter ad eum a quo miſſi fuerant redire cu pientes mox diſcedunt. Tůc ipfi gra tias domino reterentes ex his q̃ ſibi fuerãt delata veſci ceper̃t Puoꝝ tãta fuit copiat uſqʒ ad diẽ pẽtecoſtes guotidie miſtrata ſufficerent certi q —————————— oleniusng c ime nio ethis acq; exhisqu o pran ci tůtumnoo leraer bbqj eos ſoen Ii qui ſeun ti ſtinobisſickst famuli chine rmaöoich mere lbenh ieos ttaeune a deo poſi z inferiors bli Tunc illeuno onem todud eta cun omsl ecce repa i are vidennb penitusigu s rerun omni a cibonnpl j mluh gů dem de hoe ꝙ hee ſibi a domino vo noſtro ſolennitatis gratia miſſa ſint „viij.— Wꝛta eſt aliquando fames apð tbebaidem Sciẽtes autem habitato res terre illius ꝙ monachi qui cum appollonio deo ſeruiebant frequent᷑ etiam fine cibo per domini gratiam paſcebantur omnes ſimul cum vxori bus et filijs pergunt ad eum cibum ſimul benedictionemqʒ poſcẽtes. At ille nibil dubitans pꝛolerre cepit ex his que advſus fratruz repoſita erãt et dare ſingul copioſe. Vũj vero tres ſole panum ſpoꝛte remãſiſſent.fames autem populum vehementervꝛgeret iubet pꝛoferri in medium ſpoꝛtas qᷓ ſole ſuperfnerant vnius diei vidtum monachis pꝛebiture et ĩ auditum to tius populi que famis neceſſitate cõ fiuxerant elenatis ad deuz oculis ma nibuſqʒ ait. Munquid non valet ina nus domini imktiplicare hec. hec di⸗ cit ſpirituſſanctus Won deficient pa nes ĩ ſpoꝛtis his donec ſatiemur om nes de frugibus nouis. xt ut pluri⸗ mi ex his qui tunc in pꝛeſenti fuerãt confirmabãt quattuoꝛ cõtinuis mẽ ſibus neqʒ ceſſatum eſt vnqᷓ; erogari paẽs ex ſpoꝛtis neq; deeſſe potuit alt quando. Frequenter veniebãt ad ſanctuz ammoneim latrones panem quo ſo⸗ lo veſcebatur auferentes ei et ſi quid erat quodad victuʒ continentiſſimij repoſitum videbatur Nunqʒ frequẽ ter ab his moleſtiam pateretur qua⸗ dam die pꝛoceſſit ad heremuʒ Et in de rediens dnos dꝛacones ingentes ſechm comitari iuſſit atq; ad oſtium ſui monaſterij manere eos pꝛecepit ingreſſumqʒ ſeruare Veniũt ex moꝛe latrones et vicẽtes qj eſſent cuſtodes Diſtin ſecunda in limine exanimes et amẽtes effedt obmutuerunt ſtatim et concicerunt. Muod vbi ſenioꝛ ſenſit egreſſus inne nit eos ſemineces Accedẽſqʒ atq; eri gens increpabat eos dicẽs. Vernitis quantum vos durioꝛes eſtis beſtijs Ille enim nobis pꝛopter deum obe⸗ diunt. vos autem nec deum timetis. nec vitam ſeruoꝛum dei erubeſcitis. Veruntamen introducens eos in cel lam poſuit menſam et inbet vt perci⸗ perent cibuz. Illi vero coꝛce compũ cti et ab omni mentis ſue immanita te conuerſi multis qui pꝛins domĩo ſernire ceperant breui melioꝛes fiunt In tantum enim per penitentiam p feceruntvt non poſt multum temꝑis etiam ip̃i eadem facerent ſigna eaſdẽ virtutes. ¶ Erat quidam vir nobiliſſimus nomine mucius. Mic autem ßᷣmo gẽ tilis fuit latronum maximus ⁊ ſepul chꝛoꝛum violatoꝛ atq; in omnibus flagicijs opinatiſſimus. Ad quem tã li ex mõ occaſio ſalutis aduenit No cte quadam ad domum chiuſcaʒ vir ginis deo ſacrate expoliandi cauſa ꝑ uenit. Eunqʒ machinis quibuſdam que huiuſiocii artificibus ſatis no te ſunt domus eius tecta cõſcendiſj 3 querẽs quali arte vel quali aditu in penetralia eius irrumperet vifficul⸗ tate perpetrãdi operis innexus plu rimũ noctis tꝑs ĩ tectis poſit?ſine vl lo effectu trãſegit Pꝰmulſtos vᷣo aĩmi conatꝰfruſtra gohibitosvelliti feſſu ſomno oppᷓmit᷑ et ꝑ viſůj ſibi aſſiſtere vidit quẽdã regio habitu dicẽtẽ Dc ſine iaʒ ab his flagicijs et ab effuſiõe hũani ſãguinis ceſſa atqʒ ab execra: bilibus furtis ad laboꝛem religioſũ conuerte vigilias et ſuſcipe celeſtein ongelicamqʒ militiam.atqʒ ex hoc — ———— ——————————— — iam animi virtutibus viue et ego te buins malicie ducem ac pꝛincipeʒ fa ciam c ille cum gratanter que ſibi offerebant audiſſet oſtẽditur ei grer monachoꝛũ et pᷣncipatũ ſuper eos iu betur tenere In his euigilans aſtan tem ſibi virginẽ vidit et requirenteʒ quis aut vndẽ vel cur illuc veniſſet. At ille quaſi amens effectus nihil ei rñdit ſed tantũj vt eceleſiã ſibi oſtẽde ret rogãt Ills vero eů intellexiſſet in re aliquid diuini opꝑis eſſe hominẽꝙ ducit ad eccleſiaʒ ac p̃ſbyteris offert Icd quoꝛũ ille veſtigia ꝓruens roga bai xp̃ianũ ſe fieri ⁊ ilico ſibi pñi dari.pꝛeſbyteri vero qui cum cogno ſcerent virũj hunc eſſe omniũ flagicõ rum actotem imirãtur ſi hec vera loqᷓ retur Et cũ ꝑſeuerantia ſui fidem rei feciſſet monẽt᷑ ẽum vt ſi hec vellʒ illa penitus omitteret vehine ců religio nis initia ſuſcepiſſet oꝛat ſibi dari p̃⸗ cepta quibus viã ſalutis deberet in⸗ cedere At illi tres eipmi plalmi ver⸗ ſiculos tradũt Muibus ille diligẽter conſideratis ſufficere ſibi ait eos ad viã ſaluris Tribuſq; diebus ꝑinanẽs apud eos ad heremũ ꝓliciſcitur vbi plurimo tꝑe demoꝛstus et die ac no⸗ cte in oꝛõne cũ lachꝛymis perdurãs cibum ex radicibus capiebat herba⸗ rum Regreſſus aũt ad ecclefiaʒ tres verſiculos pſalmi quos perceperat a p̃ſbyteris nõ ſolũj verbis ſ et rebus atq; oꝑibus reddidit Pielbyteri ve⸗ ro mirabant᷑ ꝙ ſubito chuerſus acer rimẽ ſtatim iniecerit bi abſtinentiã et inſtruẽtes euin plenius ex dininis ſcripturis hoꝛtabant᷑ euz ſecũ demo rari At ille ne videret᷑ eſſe inobediẽs vnamn apud eos exigens ebdomadã rurſus ad heremũ pergit atq; ibi per ſeptem cõtinuos annos in om̃i abſti Er vitaſpatri nentia degens plenitudinẽ gratie cõ ſequit᷑ à dño ita vt omnes pene ſcri⸗ pturas memoꝛiter retineret Panem vero ciñica die tantũ ſumebat et hũe diuinitus delatũ Mamn cũ oꝛaret ſur gens ab oꝛõne inueniebat panẽ poſ tum quẽ nemo detulerat hoim. Hũc vbi cij gr̃arum actõne ſumpſiſſet ſut ficiebat ei vſq; ad alteram dominicã Quodam autẽ tge ri. iterũ de heremo venit ad viſitandos fr̃es quos ipe inſtruxerat abbas mu ciꝰ. Et ců dã ex eis in extremis age ret reuelatuʒ eſt ei a dño ꝙ moꝛitur? eſſet Hoꝛa aũt erat iam að veſperaʒ Feſtinabat ergo vt eũ videre poſſet Vicus aqjt vbĩ decũbebat eger lõgo adhue aberat ſpatioEt volẽs nocte introire vicum ců videret iaʒ ſolẽ de mergi ait ad eum In nomiĩe ipn xp̃i domini ſta pauliſper in itinere tuo 2 expecta ine donec ad vicuz perueniã Ac ille cũ iam aliqua mergi cepiſſet ex parte reſtitit. nec pꝛius occubuit ꝙᷓ; bomo dei ꝑueniret ad vicum Hoe aũt manifeſtum factũ eſt omnibus il lis qui ibi eõſiſtebant Btantes aurẽ et intuentes moꝛas ſolis in occaſum mirabank om̃es qutd ſibi vellet hoc ꝙ tot hoꝛas in occaſum ſuũ nõ deſcẽ deret lol.videntes autẽ patrẽ muciũ de heremo venientẽ querebãt ab eo qð hoc ſignũj eſſet quod oſtẽderʒ ſol At ille růdens eis. nõ meminiſtis vo cem dñi ⁊ ſaluatoꝛis noſtri dicentein Si habueritis fidezʒ ſicut granũ ſins pis maioꝛa hoꝛũ ſigna facietis At il ii cũ intellexiſſent eius fide ſolem ſte tiſſe terroꝛe magno pterriti ſůt pluri miq; eoꝛũ iunxerũt ſe eiꝰ diſcipulatui ⁊ſequi eum ceperũt Mñ aũt ingreſ? fuiſſet domuz illius fratris pꝛo quo leſtinauerat et inveniſſet eðj iã detun⸗ ————— din gutc nMs pene i unce pum umebnehi anc oural nebnpapol lerat hoim pit e ſumpſſeh teram donii k tpe. nit ad viſtmd vrerat abbin s in erntsig dño ꝙ noin t iam ad vehen ot c videtpoſ chbebateg b tioEtvoltsn vidertil In noni ſper niinen c ad victz pol iqu mer i chit net puus ocli eniret vo vic ſudtomb tebant Gume usloln s auid ſbl nes apn nentẽ q aſde ſ ſſet wwo 5 tons voln Diſtin ſecunda ànm oꝛatione fadta accedens ad le⸗ ctulum oſculatus eſt euz et ait. Quid magis deſiderij habes frater abire ⁊ eſſe cum chꝛiſto an permanere in car neĩTunc ille recuperato ſpiritu pau⸗ lulum reſedit ⁊ ait ad eum. Quid me reuocas pater? Welius eſt mibi redis re et eſſe cum chꝛiſto. permanere aũt in carne mihi neceſſariũ non eſtiCui dixit Voꝛmi ergo in pace fili ⁊ oꝛaꝓ me At ille continuo reclinans ſe ĩ le ctulo obdoꝛmiuit Hi autem qui ad⸗ erant obſtupnerunt dicẽtes vere bo mo dei eſt hic Tunc ille induit adole ſcentem ut ſibi moꝛis erat latis deco re ⁊ totam noctem in pſalmis hym⸗ niſq; peruigilem ducẽs honeſte iuue nem tradidit ſepulture rij. ZAlium autem fratrem cum viſi taſſet pater mucius in lectulo decum bentem vbi vidit eum quietem mor⸗ tis difficulter accipere et grauiter cõ ſcientie ſue metu redargui ait ad euz. Cur unparatus es fili ad p erfectio⸗ nem Acculatrix ut viðᷣo ignauie tue tecum pergit conſcientia. Tůc ille ex? oꝛabat eum dicẽs Vbſecro te pater intercede pꝛo me apud denz vt mihl paruum ſpatiuz tempoꝛis largiatur qquo poſſim emendare vitam meam. It ille dixit ad eum Munc ſpati um pemtentie requiris ubi vite eterne tẽ pus impleſti? Quid faciebas in om̃i hoc vite tue tempoꝛe? Non potuiſti vulnera tua curare? Quinimo Et re centioꝛa ſemper addebas Jt ille cũ permanſiſſet oꝛans ait ad eum ſenex SBi vltra non addas malis tuis ins la oꝛabimus pꝛo te deum Ponꝰ em̃ eſt et patiens et indulget tibi parum aliquid temporis vite ut oinnia de⸗ bita tua perſoluas Et cum poſt hec vꝛaſſet deum lurgens de oꝛatõne ait ad eum Ecce tres ãnos tibi domin? ronceſſit in hac vita.tãtum ut ex ani mo ad penitentiam connertaris Et appꝛehenſa manu dextera eius eleua uit eů ð lectulo At ille ſurgẽs ſine ali qqua dilatione ſecutus eſt eum ad he⸗ remum Et vbi completi ſunt tres an ni poſtea reuocauit eum ad locũ vñ eum aſſumnpſerat.iam non quaſi ho minem ſed quaſi angelum ex homie factum deo conſignans ita ut omẽs mirarentur de conuerſatione eiꝰ Cũ q; veniſſent ad eum fratres plurimi ſtatuit eum in medio atq; ex ipſo ſu mens materiaʒ per totam nodtẽ do⸗ ctrinam de fructibus penitẽtie et cõ nerſionis pꝛoduxit ad fratres Ppſo vero ſermonem faciente quaſi doꝛmi tare paululum frater ille cepit et con tinno in pace quieuit Tũc facta oꝛa tione ſuper eum et omnibns que ad ſepulturam pertinent rite completis ad heremum pꝛoperanter abcedit Venimus autem xriij. et ad ciuitatem quandam thebaidis oxirinthum in. tanta religionis depꝛehẽdiumus bona ut ea neino di gne ſufficiat enarrare Repletaʒ nãq; eam monachis intrinſecus vidimus et extrin ſecus omni parte circũdatã Edes publice ſi que in ea fuerant et templa ſuperſtitionis antique habi⸗ tationes nunc erant monachoꝛum 2 per totam ciuitateʒ multo plura mo naſteria qᷓ; domus videbantur. Bůt autem in ip̃a vꝛbe qꝛ ẽ ampla volde et populoſa duodecim ecẽe in quib? publicꝰ agit popnli cõuentꝰexceptis monaſterijs ĩ quib? ꝑ ſingula orõnũ domꝰ ſũt. Sed nee poꝛte ip̃e nec tur res ciuitatis aut vllus oĩno angulus eiꝰmonachoꝝ habitatõibꝰvacat.qq; ꝑ omnez ꝑtem ciuitatis die* nocte ———— hymnos et landes deo referentes ta tam vꝛbem quaſi vnam eccleſiaʒ dei fa ciunt. Mullus enim ibi inuenitur aut hereticus aut paganus ſed om⸗ nes ciues xp̃iani om̃es catholici ſũt ut nihil omnino differat ſi ep̃s ĩ pla⸗ tea oꝛationeʒ aut in eccleſia indicat. Ißpi quoqʒ magiſtratus et pꝛineipa les ciuitatis et reliqui cines ſtudioſe per ſingulas poꝛtas ſtatuunt qui ob ſeruent ut ſicubi apparuerit peregri nus aut pauper certatim ad enz qui pꝛeoccupauerit adducus que ſũt ne ceſſaria conſequatur ve his autez ñ erga nos ab ipſis populis geſta ſunt videntibus tranſire nos per ciuitatẽ ſuam et velut angelis occurrentibus atqʒ honoꝛeʒ deferentibus quo mo⸗ do enarrem aut de ipfis monachis ⁊ virginibus quoꝝ innumere multitu dines ut ſupꝛa dixiunus in illa vꝛbe bhabentur Requirentes em̃ nos a ſan cto epiſcopo loci illius viginti milia virginum et decem milia monacho rũ inibi haberi comperimꝰ. uorã omniũ affectum erga nos ⁊ honoꝛẽ quez exhibebãt nobis exponere nec ſermo ſufficit necverecundia ꝑmittit Womodo pallia noſtra ſcinderẽtur vno quoqʒ nos ſibi rapiente et ad ſe abducere cupiente. vidimus quoq; bi plurimos ſanctoꝛum patrũ ⁊ iuer ſs dei gratias habentes alios ĩ ver⸗ bo dei alios in abſtinentia alios ĩ ſi hnis ac virtutibus. rxriij Tradebant ſenioꝛes fniſſe qut᷑ damn perſecutionis teinpoꝛe nomine appolloniũ Mui cum vitam magni ficam egiſſet inter fratres etiam dia⸗ ronus oꝛdinatns eſt Tempoꝛe ergo pſecutõis erat ei ſtuviũj ſingos qͥſq; tircuire frẽs⁊ cohoꝛtari eos ad mar 5 ————————————————— Er vitaſpattum tyriũmunqʒ fuiſʒ erã ipe deß̃pẽſus et in carcerem trnſus gentilium pin rimi tanq; inſultantes veniebant ad eum et verbis blaſphemis et impijs confutabant Inter quos fuit quidã ꝑhilemon nomine choraula famoſiſ ſimus ⁊ omni populo amabilis Qui eum multis eum fatigarz iniurijs in pium et ſceleſtum et ſeductoꝛem vo⸗ cans. multoꝛumq; moꝛtalium decep toꝛez dignuunq; eſſe in omnib? odio haberi.Cunq;ʒ hec et multa alia ad⸗ uerſus eum grauioꝛa loqueretur.rñ⸗ dit ei appollonius. biſereatur tibi dñs kili ini et nihil tibi hoꝛuʒ que lo cutus es reputet ad peccatũ Hec cũ audiſſet philemon coꝛde compũd?ẽ vimqʒ verboꝛũ eins ſupꝛa humanuzʒ moꝛem in ſua mente perſenſit in tan tum ut ſe chꝛiſtianũ repẽte fateretur Et inde ſtatim peruolat ad tribunal iudicis atqʒ in conſpectu totius po⸗ pult ꝓclamans. Ininſte inquit agis o iudex iniquitatis viros religioſos et amabiles puniens. Quid em̃ mali chꝛiſtiani vel faciunt vel docent? At ille hec audiens pꝛimo quideʒ puta⸗ bat vtpote loei illius hominem ioct aliquid pꝛoponere Sed cum vidiſ; hec eum ſerio pꝛoſequentẽ et ců om̃i dſttia aſſerentẽ?dixit ad eñ Inſanis o philemon et mẽte captus es ſubito Zt ille dirit Ego non inſanio ſed tu imuſtiſſimus atz inſaniſſimus inder es qui tot iuſtos iniuſte pᷣmis viros. Ego enixp̃ianꝰ ſum qð ẽ genus op⸗ timũ hoĩm ſc ille coꝛaʒ populo ce pit euʒ pᷣmo plurimis blandimentis rebocare velle in id qð eum nouerat Sʒ vbl imobileʒ vidit oĩa intẽdit in eu genera toꝛmẽtoꝛũ Cognito vero F ex vbis appolonij hec fcã fuerit Pnutatio coꝛreptũ etiũ appoloninʒ grabioꝛibꝰ ſubdit toꝛmẽtis et decep gulimp venichnn anis a inyis bos fuit qici oraulafno Anabilsu arz inrißin — dem vo um in—, tmulta alam loere Pierearti bi bonz qub etcat Pe ode conpii ſupꝛn bumn perenft m repẽte fneru olat ad mibun ped totis yo uſte inquita viros rilgio s. Quid cjnl t vel docnt i mo quidez pl⸗ us bominmiu Sed unvdij equentindift titaotl u ecapws ts ecnnnn ſmiſims ii Diſtin ſecunda toꝛis in eum crimen exaggerat. Ip⸗ pollonius vero dixit ad eũ vtinaʒ et tu iudex? oẽs qui aſſiſtunt ⁊ audiũt mne hunc meũ quẽ dicis err ꝛẽ dece⸗ ptionemq; ſequeremi. At ille ut hec audiuit et ip̃m et philemonẽ ignib? tradi in conipcũ populi iuſit. Jdeo poſtq; ingreſii ſũt flãmas apolonius cũctis audientib?ꝰ clam bat ad dñm dicẽs NMe tradas dñe beſtijs aĩas cõ fitentes tibi ſ; oſtende nobis euden rer lalutare tuũ Igit᷑ vbi hec in audi tu populi et iudi is ad dñm locuiꝰẽ appoloni? repẽte nubes repleta ro⸗ re circundedit viros ⁊ flammas accẽ ſi igns extinxit. Suꝑ quo ſtupefacti et iudex? populus vna oẽs clamare ceperũt. Wagnꝰ et vnus deꝰ chꝛiſtia noꝛů ſolus Bed hec cũ fuiſtẽt p̃fecto alerandrie nunciata ſemetip̃o trucu⸗ lentior redditur et electis quibuſdaʒ de ſuo officio crndeliſſimis et ſeuiii mis nõ tã hoĩbꝰqᷓ; beſtijs mittit ⁊ iu bet quo ⁊ ĩm iudicẽ qͥ mirabilibus diuinis crediderat et eos ꝑ qͥs vᷣtus dei apꝑuerat vin dos alerandꝛiaz ꝑ ducerẽt Agit cj adducerent᷑ ꝑit oẽs vindi affuit grã deiĩ verbo et cepit appolloniꝰeos q ſe vinctas ducebãt kfidẽ ði docereHuiqʒ cũ dm̃ inĩa cre dioiſent ⁊ fidẽ dei tota coꝛdis firmi tate recepiſſent ſemetip̃os cũ his qͥs exhibere venerõt vinctos iud ici offe runt et xp̃ianos le eẽ ꝑiterꝓlitentur Wuos cũ p̃fect? in lide dĩ ꝑtinaces et imobiles ꝑuidiſſet vninerſos mubz pꝑiter inꝓfundũ maris dimergi igno rans impiꝰqjd ageret. hoc em̃ ſanctis nõ moꝛs ß baptiſmũ fuit. Sed horũ coꝛpoꝛa dei ſine dubioꝓuidentia in tegra illibata maris vnda ᷓ̃poꝛtauit ad litus que ab his qui obſequij cã ſimul venerant ſuſc epta ac reuocata ſub vno ſepulchꝛi doĩcilio collacata ſunt a qubus vſʒ; in pñs iꝑs vitu⸗ tes multe et ſigna mitãcda omnihus conſummantur. Initium ſane habitatõr is mo⸗ naſteriorũ que ſunt in nitria lummũ tradebant quendam ammonẽ Cuiꝰ animã cuin exiſſet a coꝛpoꝛe vidit fer ri ad celum ſandt? anthonius ſicuꝝ re fert ſcriptura illa que vitaʒ deſcribit anthonij. hic ergo ainmon locup er bus et generoſis parentibus oꝛtus ẽ a quibus inuitus ad nuptias cogit. Et cum parentũ effugere non poliz violentiam acceptata virgine cũ in⸗ tra nuptiales thalamos conueniſſẽt ? data eis eſſent cubiculi lecrets ſilen tia alloqui ꝓuellam de pucicicia et de conſeruãda virginitate cepit hoꝛ tari dicens. Euia coꝛruptio fine du bio inuenit coꝛruptõem.et incoꝛrup rio incoꝛruptelam ſperat. multo me lins eſt ſi vterqʒ noſtrum in virgini⸗ tate ꝑduret qᷓ; vt alter coꝛrumpatur ex altero. Adq uieſcit virgo.ſientio tegitur incorruptionis theſaur? gũ q; plurimo tempoꝛe iolius dei cẽten ti teſtimonio vᷣo magis eſſent qᷓ; car ne ſanguĩeq; comiuncti poſt obitum pentuʒ ille quidẽ ad hũcvicini deßti ſceſſit locũ Virgo vero intra doinũ reſidẽs bꝛeui et iß̃a multitudini vᷣgi nůj et ille p̃fuit multitudini mõchorꝰ VLũq; ſecretꝰreſider; xvi aminon in heremo adoleſcẽs quidã qᷓ m oꝛſu canis rabidi tact?in rabiem verſus erat inktis vinct? cathenis ad eũ deduci? ꝓſequẽtibꝰ eũ ꝑentibꝰ et rogãtibꝰꝙ eo It ille.qͥd mihi moleñi eſtis hoĩes? Bupꝛa meritã mea ẽ qõ petitis Bʒ tñ hoc vobis ĩdicare pol fum ꝙ in manib?ꝰvrĩs ẽ ſanitas eiu⸗. Reddite vidue bonẽ quẽ furati eſtis ——— — —— —————— Z— et fanus vobis reddeẽ᷑ filiꝰ veſter At ili extimuerunt valde ꝙ ea que in le creto geſta ſunt non latuerunt homi nẽ dei vauiſi ſunt tamen ꝙ hanc eis viam ſalutis oſtendit. Et ſine mors ut reddiderunt direpta oꝛante hoĩe dei etiam iuneni ſanitas redditur Blio quoq; temge pvij. cum veniſſent ad ammonẽ.quida 3 p bare volens animos ipiorũ dicit do liun ſibi eſſe neceſſariũ vbi aquaz ꝓ aduenientibus congregaret Et cum polliciti fuiſſent perlaturos ſe vnus ex ipſis graue ſibi duxit dicẽs poſſe periclitari cameluz ſuum ſi ei tã gra ne onus umnponeret Et ait ad alterũ Tu ſivis defer aut ſipotes ego came lo meo parco ne moꝛlatur. Tum alt mibi inquit ut ip̃e noſti camelus nõ eſt ed aſinus Munquid poteſt quod camelus poꝛtare non valet aſinꝰpoꝛ tare! It ille factu inquit ut vis tu vi⸗ veris. ego enĩ non interimazʒ camelũ meũ. Zum ille Ego inquit imponaz aſino pondus qð tu camelo tuo one roſum dicis ⁊ merita hoĩs dei faciũt quod impoſſibile eſt eẽ poſſibile t ita impoſitũ doliũ aſino ꝑuexit vſqʒ ad monaſteriũ homĩs dei.ita ut nec ſentiret aſinus ſi aliquid oneris por taret Vuem vbi vidit ammon.bene feciſti inquit in aſino deferens dolij college enĩ tui moꝛtuus eſt camelus. Vt egreſſus inuenit ita geſtů ut pᷣdi⸗ rerat famulus ði. Sʒ ⁊ multa alia ꝑ rũ dñs ſigna oñdit. Mã ⁊ flunij nili cũ tranſire vellet ⁊ exuere ſe erubeſce ret ſubito in alterã ripã trãſlatus eſt Mtůs añt anthoniꝰ in ſumma õmira tõne vite eius inſtitutõem atqʒ aĩmi virtutes habniſſe mnemoꝛatur. Fuit qjdõ inter diſci xviij. pulos anthonij Paulus noĩe cogno Er vitaſpatrüm mento ſimplex. Wic initiim conner lationis ſue hmõi habuit. um vxot rem ſub ocuł uis cũ adultero cuban tẽ vidiſſʒ nulli quicqᷓ; dicẽs egreſſus eſt doinũ et meſticia aĩmi tactꝰin he remũ lemetip̃m dedit vbi cũ anxius oberraret ad monaſteriuʒ ꝑuenit an thonij. ibiqʒ ex ameitate loci et opor tunitate conſiliũ capit.Cũq; audi; anthoniũ ut iter abeo ſalutis inqͥre⸗ ret illeintuens hoĩem fimplicis natu re eſſe reſpõdit eů poſſe ſaluari ſi his que a ſe dicerent᷑ obediret Cunc ille omnia quecũqʒ ſibi pꝛeciꝑet ſe fadu rũ eſſe ſpopondit At ergoꝓmiſſiõeʒ eius ꝓbaret anthoniꝰ ãte foꝛes celle ſtanti dixit hic inqjt expecta me oꝛãs donec egreciar. Et ingreſſus antho nius mãſir intrinſecus ꝑ totã diẽ ⁊ ꝑ totã noctẽ Per feneſtrã tñ ex occultò frequẽtius reſpiciens vicebat eij in⸗ veſinenter oꝛantẽ et nuſqᷓ; penit? mo ueri ſed ſtare ĩ eſtu d ei et roꝛe noctis et ita eſſe mandati memoꝛẽ ut ne pa rum quideʒ loco moueret᷑.x greſſus die poſtera anthoniꝰ inſtruere enz ⁊ docere de ſingulis cepit qũo oꝑe ma nuũ ſolitudinẽ ſolaret.et digitis qui dẽ coꝛꝑis opꝰcarnale cogitatõevero mẽris ⁊ aůni intẽtõe oꝑaret᷑ q̃ ði ſũt CMbũ qͥʒ; in veſpa eũ ſumẽ p̃cepit led obſeruare ne vnq; uſqʒ ad ſaturitatẽ veniret. et p̃cipue in potu ꝓfirmans nõ minꝰꝑ aque abundantiã fantaſij as gĩe fieri qᷓ; ꝑvinũ caloꝛẽ coꝛpoꝛis incteſcere Et vbi plene ej qua t ſeĩ ſingulis agẽ deberet inſtruxit in vici no ei hoc eſt in tribus a ſe milibꝰ cel lnlã ↄſtituit ibiq; enz exercere q̃ didi cerat iubet Ip̃e tamẽ frequentius vi ſitans grathlabat᷑ et depꝛehendens eũ in his que ſibi tradita fuerant to ta inentione et ſolicitudie ꝑmanẽtẽ tlncone ulterocubn Mcesegſn un tcnht vbich uniz zpuenitn i locittoyo tLũchucij o lalonshin fimplicsnun ſeſaißht diret Tuncil pꝛecipetſelach tergopniſi äte— ilt erpedameoi⸗ uh n 6 ꝑ loladi tů tñ ex vcl s videbut du nol pent h voẽt memon viney⸗ overti. tg ninſtwat. it qůo opeh 4 abghn ale cogiun be oprii ʒherpun eü ſumẽ ßahi Muadam a nyſticis haberetur cq; degphetis? ſent ad ſanctum anthonium fratres magni quidaz et perfeci viri accidit etiam paulum adeſſe pariter cuʒ eis Et cum ſermo de pꝛofundis rebus? ſaluatoꝛe plurims tractarentur pau⸗ lus ex ſimplicitate animi interrogat tus vero anthonius euz pꝛo eo ꝙ tã abſurde interrogauerat qſi erubuiſſʒ blando motuvt ergs ſimplicioꝛes jo lebat filere atqʒ abire eum iubʒ. Ille uia omne quodeunqʒ ab eo diduʒ foiſſʒ tanqᷓ; pꝛeceprum̃ dei ſeruare in ſtituerat abſcedens ad cellam ſuam tanq; mãdato accepto filentium ge rere inſtituit. nec omnino aliquid io qui. Quod cũ comnperiſſet an thoniꝰ mirari cepit vnde hec illi obſeruan ⸗ tia placuiſſet quã a ſe ſciebat non eẽ mandatam Eunqʒ iuſſiſſet enm loq et cur ſiluerit indicarz dirit ei paulꝰ. Xu pater vixiſti mibĩ ut irem? filerẽ eo ſermonem quem ille negligenter Pꝛotulerat obſeruatum. omnes inqͥt nos iſte condemnat. Cunqʒ enim de celo nobis nõ audiamus loquen tein ab iſto qualiſcunqʒ ſermo qni ex oꝛe noſtro ceciderit obſeruatur. ¶bulta beatus anthonius doce re eum de obedientia volẽs pꝛeciꝑe ei ſolitus erar etiam que ratio ⁊ cau ſa non poſceret in quibus eius aĩm? erga obedientiam pꝛobaretur Pau rire nanq; aquam aliquando eum uſſit ex puteo et in terram tota die effundere et contextas ſpoꝛtellas re ſoluere ac denuo texere er veſtimen tum ſuere atqʒ iterum rurſus reſolue utem die eum venſſ ſixp̃s pꝛiꝰ fuerit an pꝛophete. ea bat et ab illo curabantur. Diſtin ſecunda re et in pluribꝰhuiuimodt exercitijs ab eo inemoꝛatis imbutus eſt vt in nullo pꝛoꝛſus etiam eoꝛum que con tra rationem imperari videbõtur di ſceret cõtradicere ita per hec omnia informatus in bꝛeui að perfectiõem venit Ex cuius exẽplo vdocebat bea tus ↄnthoniꝙ ſi quis velit velociter d perfectõez venire non ſibi ipſe fie ret magiſter nec pꝛopꝛijs voluntati⸗ bus obevirer etiam ji rectum videai eẽ quod vclit. ſed ſecundum manda⸗ tum ſalnatoꝛis obſeruãdum ec̃ ut añ omniavnuſquiſqʒ abneget ſemetĩm ſibi et renunciet ꝓpꝛijs voluntatibꝰ ula et ipſe ſaluatoꝛ dixit Ego veni non ut faciam voluntatem meam ß eius qui mifit me. Et vtiqʒvoluntas cbriſti non erat pꝓtraria volũtati pa tris ſed ne qui venerat obedientiam S docere non inueniretur obediẽs ſiꝓ Pꝛlam faceret voluntatem. Quanto o magis nos nõ iudicabimur in⸗ obedientes ſi pꝛopꝛias faciamus vo luntates Peniqʒ ſupꝛadidus paulus exemplo nobis eſt qui obedientie ⁊ ſimplicitatis inerito in tantum ſpiri tualiuin gratiarum culmen aſcendit vt multo plures et potentioꝛes per iplum dominꝰ q; per ſanctuz antho nium faceret Et quoniaʒ pꝛo affluẽ tia gratiarum multitudines ad eum ex omnibus terre partibus conflue⸗ bant ut curarẽtur ab eo.verens bea tus anthonius ne moleſtia multitu dinis fatigaretur in interioꝛem here mum quo accedi facile ab aliquo nõ poſſet manere eum fecit ut venientes magis ip̃e ſuſciperet anthonius. S quos vero ipſe non potuiſſet curare hos ad paulum tanq; pꝛolixioꝛem ſanitatum gratiam habentem mitte⸗ xi. 3 % 1 ————— Erx vitaſpattum Tantã autein fnpłicitatis ei tuiſſe apð deũ fiduciã tradũt ut q̃dã tꝑge cũ qjdã rabiẽ patiẽs in modũ ca nis laniarʒ oẽm qͥ auſus fuiſſet ad ſe accedẽ et ꝓduct? fuiſſet ad eů inſiſte bat oꝛõi üt demonẽ qᷓ eü vrgebat fun garet et cuʒ moꝛa fugeret nec celer ſe queretur effect' q̃ſi infantũ moe ioi gnatꝰ dixiſſe fert ad dñm. Vere non mãducabo hodie ſi eũ nõ curaueris Et cõtinno q̃fi delicioſo dño ſatiffa ẽtũ eſt a deo et ſtatiz curatꝰẽ rabid? Lidim ꝰmirabilẽ pꝛe xxij. ſpyterũ noĩe piamonem totiꝰhůilita tis et benignitatis virũ habẽtẽ etiaz reuelationũ grãz veniqʒ quodã tꝑge cũ vño ſacrificiũ offerret vidit ange lũ dei ſtãtẽ iuxta altare ⁊vninſcuiuſ⸗ q; monachorũ accedentiũj ad altare ſcribentẽ noĩa in libro quẽ tenebat ĩ manib?ꝰ quoꝛundã tñ nõ ſcribentem Xũq; diligenter obſeruaſſet ſenioꝛ q eſſet quorũ noĩa nõ ſcripfiſſet.poltqᷓ; ſit cõpleta myſteria vnũquẽqʒ eoꝛũ ſeoꝛſũ vocãs ꝑcõtat᷑.qͥd eis in occul⸗ to pãiĩ fuiſſʒ admiſſũ et innenit er cõ feſſiõe vnũquẽqʒ eoꝛũ pctĩ moꝛtalis obnoriũ Tũc hoꝛtat eos pm̃am agẽ et ſemetipᷣm cũ eis añ dñm ꝓſternẽs die ac nocte tanꝙᷓ; ip̃e in eoꝛuz pctis eſſet obnoxius flebat et tãdiu ꝑman⸗ fit cũ eis ĩ penitẽtia et lachꝛymis do nec iterũ videret eundẽ angelũ ſtãtẽ et ſcribentẽ accedẽtiũ noĩa et poſtea q; oĩm ſcripſit růc etiã ülos ex noib? euocantẽ ⁊ ad reconciliatõeʒ altaris inuitantẽ Ituero vbi hoc ſenioꝛ vi dir intellexit eoꝛum ſuſceptam eẽ pe⸗ hitentiaʒ et ſic eos altari tota cũ gra kulatõne reſtituit. Er ſecundo libꝛo vitaſpatrum ——————————————— —————————— Rat quidam krater l here⸗ mo ſichie pꝛompt? et ala⸗ cer ĩ opus dñi in ſpũali cõ⸗ herſatione Muic ůt inimi tus generis humani diabolꝰ imiſit cogitatões ut recordaretur culuſdaʒ note ſibi mulieris pulchꝛitudineʒ et turbabat᷑ ĩcogitatõib? ſui coꝛdis ve hementer Contigit autem ex diſpen ſatione di ihů vt alius quicũ frater de egipto veniret ad viſitanoũ eũ in charitate xp̃i. Et dum inter ſe loque rent᷑ euenit ſermo ut dicerz ille frater de egipto.qꝛ moꝛtua eſt mulier illa. Ip̃a antez erat in cuius perſona im pugnabatur frater ille ſupꝛadicdus. Wec autem ců auciſſet frat ille poſt paucos dies abijt ad locum illůj vbi poſitnm erat coꝛpus illius mulieris defuncte et apernit noctu ſepulchꝛũ eius et de pallio juo terſit laniem pu tredinis eius. ẽt reuerſus ẽ ad cellu lam ſusm ponebatqʒ illum fetoꝛem ĩ conſpectu ſuo et ditebat cogitationi bꝰ ſuis&cce habes deſideriũ qð req rebas ſatia te ex eo. Et ita in illo fe⸗ toꝛe cruciabat ſemetipſũ vſq;quo ceſ ſaret ab eo ſoꝛdidiſſima impugnatio riin. Itẽ alius krater erat in heremo habitabat auteʒ in loco qui dicitur cellia et impugnabant eum demoẽs in paſſione foꝛnicatõnis Vogitabat Autem apud ſemetipſuz dicens quia foꝛſitano poꝛtet ie magis in opere mannum laboꝛare ut extenuetur car nalis ſenſus meus.iErat autem idem frater arte figulus Exurgens autem fecit in luto et plaſinauit quañi figu⸗ ram mulieris et dixit cogitatõnibus ſuis i; cce vroꝛ tua. Meceſſarium eſt ergo ut ſuper conſuetudinem addas in opere manuum tuarum. Et poſt ————ʒ——₰—————.—— mrunlhne khan dul incü ebrünn n didob inf chumding üb'hi cucn tahtem edlha alus quicinnn d vifitanch i dom inter ebg t dicerz ilemnn wa eſt mulrlh cuius paln x ille lupudtn diſſet frat ilupol ad locun pus i lus niit it nodtu ſlii vo terſit ky reuerſus iuch nq; ilun fun ditebartogllu des deſoenihn metpi vhw diſſima in rrin. rater ernnon Diſtin ſecunda aliquantos dies iternz ſimiliter fecit ex luto et blaſphemauit quaſi filiam ſibi et dixit cogitationibus ſuis Ec ce generauit vxoꝛ tua filiam Meceſſa rium eſt ergo ut magis magiſq; am⸗ plins exerceas opera manulz ut pol ſis paſcere te et vxoꝛem ac filiamn tu⸗ amn. Et ita pꝛe nimio laboꝛe macera uit coꝛpus ſuum ut nõ pꝛeualeret iaʒ ſuppoꝛtare tantum laboꝛem. Thjc di⸗ xit cogitationibus ſuis Quia non p̃ nales nimium iſtum ſuſtinere laboꝛẽ neq; mulierem requiras Videns au tem dens feruens pꝛopoſitum mẽtis eius pꝛo certamie caſtitatis abſtulit ab eo moleſtiam impugnationis de⸗ monum et gloꝛificauit dominum ſu⸗ per magnitudine gratie eius Concilium habuerunt inter le ſenidꝛes patres et om̃es monachi ha bitantes in heremo ſichie et conſenle rum'ut beatus iſaac pꝛeſbyter eis oꝛ dinaretur in eccleſia que in ipſa here mo ſita eſtvbi ↄuenit die et hoꝛa ſta tuta multitudo monachoꝛum quiĩ la heremo conuerſantur. Audiens autem ſupꝛadictus abbas iſaac bu⸗ iuſcemodi concilium fugit in egiptũ et abſcon dit ſe in quodaʒ agro inter frutecta arbitrans ſe indignũ eſſe ho noꝛe pꝛeſbyterij. Quem plurimi autẽ fratres monachi ſequebantur vt cõs pꝛehẽderent eum Cum autem appli cuiſſent ad veſperum in eodem agro fatigati de itinere erat enim nox di miſerunt aſellum qui ei ſumptus por tabat in itinere ut paſceret. Cnnqʒ autem psſceretur aſellus peruenit in locum vbi ſupꝛadictus abbas iſaac laritabat Cunq; illuxiſſet dies requi 6. rentes monachi alellum peruenerũt ad eundem locum vbi ſenioꝛ ſe occul taueratet ammirantes valde diſpen ſatõnem diuinam compꝛehendentes ligare et conſtringere eum volnerũt et ira perducere. Venerabilis autem ſenioꝛ non permiſit dicens. Jamnõ poſſum contradicere vobis quia foꝛ ſitanvoluntas dei eſt ut licet indignꝰ ſuſcipiam oꝛdinem pꝛeſbyterij. ¶Erant duo quidam fratres mo nachi pariter in cella commanentes quoꝛum humilitatem et patientiam multi etiam de ſanctis patribus col⸗ laudabant Audiens hoc quidaʒ ſan ctus vir voluit pꝛobare ſi veram per fectamqʒ humilitatem haberẽt et ve nit ad viſitandum eos. Cunq; cum gaudio ſuſcepiſſent euz et ex moꝛe cõ pleſſent oꝛatlones et pſalmodiãegre diens foꝛas cellulam vidit paruum oꝛtum vbi ſibi olera faciebant Appᷓ henloq; baculo cum toto impetu ce⸗ pit omnia olera cedendo cõfringere ita ut ibi nihil omnino remanẽt. Ni dentes autez ſupꝛadicti fratres nihil penitus dixerunt ſed nec vultum tri ſtem aut turbulentum habentes rur ſus ingreſſi cellulã veſpertinaſqʒ ora tiones complentes adoꝛãtes eundez ſenem dixerunt Pꝛecipis domine vt eamus et eum qui remanſit caulem coquentes guſtemus quia iam hora eſt ut cibuz fumam? Tuncſſenioꝛ ado rauit eos dicens. Bratias ago ſalua tori noſtro chꝛiſtoquia video ipiri⸗ tum ſanduz requieſcere in vobis Et ideo hoꝛtoꝛ] ac mo neo vos frẽs cha riſſimi uſqʒ in finem cuſtodiatis ſan⸗ cte humilitatis et patientie 4 37 6 ut ipſa in regno eeleſti vos magnos et ublimes in conſpectu domini faci at apparere. Senex quidam erat in cenobio pꝛobatiſſimus monachus et incur⸗ rit grauiſſimam egritudinem. Confe duſq; nimio et intolerabili unfirmi tate per longa tempoꝛa laboꝛabat ĩ doloꝛibus multis. nec inuenire pote⸗ rant fratres qualit᷑ ſuccurrerent egri tudini eius quoniam ea que neceſſa ria erant infirmitati eius non habe bant in monaſterio Audiens zutem quedam famülã dei de affectiõe eius depꝛeeata eſt patrem mõaſterij ut ad cellulam fuam eum tolleret et miſtra ret ei. maxime quia facilius inueniri poſſent in cinitate que neceſſaria ei? egritudini videbãtur Pꝛecepit ergo pater monaſterij ut poꝛtarent eñ fra tres ad cellulam famule dei Ipſa ve enempꝛopter noimen domini mini⸗ ſtrabat ei pꝛo mercede retributionis eterne quam credebat a chꝛiſto do⸗ mino ſaluatoꝛe noſtro recipere Cun ꝙtribus et amplius annis obſeque⸗ retur et miniſtraret famulo dei cepe runt homines mẽte coꝛrupti Fᷣin fca bieʒ mentis ſue ſulpicari ꝙ non ſince ram ſenioꝛ haberet conſcientiam de virgine que ininiſtrabat ei Audiens ↄutem hec ſenioꝛ exoꝛabat diiin ta⸗ tem chꝛiſti domini dicens Tu domi ne deus noſter qui ſolus cognoſcis omnia et vides quoniam inulti dolo res ſunt egritudinis inee et miſerie et afflictõnes tante infirmitatis que ine ira per tãta conſumit tempora pt ne ceſſarium habeam obſequium hui⸗ famule tie que mibi pꝛopter nomeh Ex vitaſpatrům tuum miniſtrat tribue ei domine de⸗ mens condignam mercedem in vitaʒ eternam ſicut dignatus es pꝛopter tuamn bonitatem pꝛomittere his qut pꝛopter nomen tuum— et intir mis ſuum exhibent mi autem appꝛopinquaſſet dies tranfi⸗ tus eius conuenerunt ad eum ᷓ pln rimi ſancti ſenioꝛes et fratres de mo naſterio et dixit eis ſenioꝛ. Wbfecro vos domini patres et fratres ut cum detunctus fuero tollatis baculuʒ me um et plantetis eum ſuper ſepulchꝛũ meum Et cum radices miſerit fecerit qʒ fructum tunc ſcietis quia můnda eſt conſcientia mea a famula dei que mihi miniſtrabat. Si autem nõ fron duerit ſyitote quia non ſuʒ mundus ab ea. um ergo vir dei exiſ ð cor poꝛe ᷣm pꝛeceptum eins ſancti ſenio res plantanerunt baculuz eius ſuper ſepulchꝛum ipfius ⁊ frondnit aecedẽ tic; tempore pꝛotulit fructum. et ad inirati ſunt omnes gloꝛificantes deij Acd tale enim miraculum de vicinis etiam regionib?ꝰ inulti venientes ma gulficabant gratiam faluatoꝛis Nã et nos ipſam arbuſculam vidimus? benediximus vominũ qui pꝛotegit ĩ omnibus in ſinceritate et diuinitate ſibi ſeruientes ¶ Referebant nobis ſandti ſenio⸗ res de quodam fratre dicentes Quo mam qnodaz tempoꝛe ita impugna bant eum demones vt ſtatim hora diei pꝛima tantam famem et defectõ nem coꝛpori eins facerẽt ut penitus ſuſtinere non poſſet. Neruntamẽ ille dicebat in coꝛde ſuo quia qualitercũ R opoꝛtet me vel vſc ad tertiam ex pectare ⁊ tunc cibum ſumere Cunq; „ erium um ————————— eti donnede ctceniin us cö uytt Witerehish vegenisn ift nteriun Uun ſet dies ninj ad tunjph et frants deno ſenion. Ohine etfraresman n ſuper ſepui ces r etis quianini g famvla duq Si autemnöh non ſoz mn ir deienöw neins ſmaint acoluz eis iyr ⁊ fronduitu ulit— — dec nuli venientein aun lluns min gihni tritate etdl tnobis nih fratrt dic n Diſtin ſecunda oꝛarent et intẽte pſallerẽt illuxit alia facta fuiſſet boꝛa tertia item dicebat cogitationibus ſuis. Etiam et nunc violenter opoꝛtet me ſuſtinẽ viq; ad hoꝛam ſextam Et cunn adueniſſet ho ra ſexta infundebat panem ĩ aqua di cens vum hic panis infũcitur opoꝛ tet me etiam expectare hoꝛam nonã Cunq; hoꝛa nona adueniſſet m cõ ſuetudinem complebat omnes oꝛatõ nes et pſalmodiam ſecundũ regulam ergo ꝑ plurimos dies ſuſtinuit. na dam auteʒ die funiliter ab hoꝛa pꝛi⸗ ma vſq; ad hoꝛain nonam fecit Eun q; hoꝛa nona ſediſſet ut cibum capẽt vidit de ſpoꝛtella vbi panes.i.paxia⸗ cia repoſita erãt ſurrexiſſe fnmuz ma gnum et egreſſum eſſe per feneſtram cellule eius Itaqʒ ex illo die nec eſu⸗ rijt nec defectio coꝛpoꝛi eius facta ẽ. ſec magis ita corroboratum eſtĩ fi de et in abſtinentia coꝛ eius ut eriam nec poſt biduum delectaret euʒ cibũ percipere ita dei gratia auxiliãte cer tamini eius Per patientiam em̃ ſuaʒ frater extixit caſtrimergie.i.gule con cupiſcentie paſſionem. MQuidam de ſanctis ſenioꝛibus ſalutatiõis cauſa pꝛofectus eſt ad ali um ſenioꝛem heremitam Qui cũ om ni gaudio ſuſcepit eum pro cuius eiꝰ aduentu psranit ad refectionem ſeni oꝛ ienticule cibum coctum. Dixerit q; inter ſe vt pꝛiꝰ ex moꝛe complerẽt oꝛationes et pſalmodiam et poſtes cibum caperentLum autem ingreſſi fuiſſent piallebãt totumqʒ pſalteriuʒ compleuerunt Mam et de ſcripturis tanqᷓ legẽtes duos pꝛophetas abſen 28 recitauerunt Jam qʒ dies abierat noxq; fimiliter recedebat. um ergo — dies.tuncqʒ pꝛimuzʒ intellererunt qꝛ iam nox tranfiſſet Iterum autem in ter le de verbo dei loquentes et ſpũa les fibi ſenſus exponentes.factum eſt ut circa hoꝛam nonam ſalutantes ſe inuicem ita reuerteretur qui venerat ſenex ad cellulam ſuaʒ Mam refectio nem cibi qui parat? fuerat obliti ſt accipere dum cibum ſpũalem perci⸗ perent. Veſpere autem facto inuenit ſenior ollam plenazʒ ſicut parata fue rat et cõtriſtatus dixit. Heu quomo do obliti ſumus percipere puimentã iſcipulus cuiuſdam aaii ris impugnabatur a ſpiritu fornica⸗ tionis ſec auxiliãte gratia domini re fiſtebat viriliter peſimis et immun dis cogitationibus cordis ſui. Jein nijſq; et orationibus ⁊ opere mannũ affigebat ſe vehementer Weatus an tem ſenior videns eum ita laboꝛan⸗ tẽ dirit ei Si vis o fili deprecor deñ ut anferat a te iſtam impugnarõem. Ille vero reſpondens dixit ei Vivo pater quia etfi laborem ſuſtineo ſen tio tamen fructů in ine proficere bo⸗ nũ.quia per occaſionẽ impugnarõis hnins et vmplius ieinno et amplus in vigiljs er orationibus tolero e runtamen deprecor te ut ores ꝓ me mĩam dñi ut det mihi virtutẽ quate nus poſſim ſuſtinere ⁊ certare legitie Tunc ſãctus ſenior dixit ei Ecce nũc cognoui fili quia ficdeltter intelligis hoc ſpirituale certamen pro pati⸗ entia ad; ſalutem eternam anime tue proficere. Ita enim et ſanctus apoſtolus dicit. Certamen bonum certaui curſum conſummaui fidẽ ſer uaui De reliquo repoſita eſt mihi co —————— —————————— ————— rona inſticie non ſolum inihi ſed et omnibus qui diligunt aduentum do ſ Peato abbati moyſi qui habi tabati loco qui appellabatur petra qiodam tempoꝛe in tantum impolu it duriſſimam impugnationem foꝛni catiohis demon ut non preualeret ſedere in cella ſia ſed abijt ad ſanctuz abbatem iſidorum et retulit ei vio⸗ lentiam impugnationis ſue. Cunqʒ de ſcripturis ſanctis abbas iſidoꝛus pꝛoferens teſtimonia cõlolaretur eñ ⁊ ut in cellulam reuerteretur rogaret enz noluit abbas moyſes pergere ad ceitulam wam. Tunc abbas iſidor? pariter cum abbate moyſe aſcẽderũt ad ſuperioꝛa cellule ſue et dixit ei iſi⸗ voꝛus. Reſpice ad occidentem et vi ve Cunqʒ reſpiceret vidit innumera bilem multitudinem demonum vehe menter euz furoꝛe perturbari et qua ſi ad pꝛelium preparatos keſtinanter qj pgnare. Pixit ei iterum abbas iivoꝛus. Relplce ad oꝛientem et vi⸗ ve. Cunqʒ reſpiceret vidit innine⸗ rabilem inultitudinem angeloꝛum ſandorum gloꝛioſum ac ſplenden⸗ tẽ ſuper lumen lolis celeſtium virtu⸗ tum exercitum. Ait autem ei abbas iſicdoꝛus. Ecce quos in occidente vi diſtiipſi ſunt qui impugnant etiam handos dei Main quos ad oꝛientem conſpexiſti.ipfi ſuntquos ad adiuto riuz janctis ſuis mittit dominus. o gnoſce ergo quia plures ſunt nobi⸗ Keumiſicut dicit heliſeus pꝛopheta. Verum etiam et ſanctus äpoſtolus iohannes dicit. quia maiot eſt qui in nobis eſt q; qui in hoc inundo. Mis auditis confoꝛtatus in domino ſan ctus abbas moyſes reuerſus ẽ ad cel lulam ſuam gratias agens et gloꝛifi⸗ cans dominl ieſu chriſti boĩtatis po tentim.. oleſtiam ſuſtinebat quidam froter a ſpiritu foꝛnicationis. Abijt autem ad quendam pꝛobatiſſimum ſenioꝛem et precabatur eum dicens. Pone tibi lolicitudinem beatiſſime pater ⁊ oꝛa pꝛo me quia grauiter im pugnat me paſſio foꝛnicatõnis. Pec cñ audiſſet ſenioꝛ oꝛabat intente die ac nocte pꝛo eo depꝛecatus domini miſericoꝛdiam Iterum autem venie hat idem frater et rogabat ſenioꝛem ut magis intentius pꝛo eo rogaret. Pimiliter autem cum omni ſolicitu dine beatus ſenioꝛ oꝛabat intentius pro eo Frequenter autem venientem ad ſe monachum videns ſenior et de pꝛecantem ſe ut oꝛaret valde contri ſtatus ammirabatur quia non exau diret dominus orationem eius Vra uit autem dominum dicẽs Pomine reuela mihi vnð in hoc fratre opera tio iſta diaboli quia deprecatus ſuʒ te et requiem necdum inuenit Eadeʒ autem nocte reuelauit ei deus quia eirca illum monachum erat negligẽ rie et ignauie reſolutio Ita autẽ oſtẽ ſum eſt ſancto ſenioꝛi. Vidit ſecenteʒ illum monachum et ſpiritus kornica tioms in diuerſis mulierum formis ante illum ludentes ipſumq;ʒ cuz eis delectari Videbat autem et angelum domini aſtãtem et indignantem gra niter contra eũdem fratrem.quia nõ ſurgebat nec proſternebat ſe in oꝛõni bus ad deum ſed magis dclectabat 6 M donoſn — Lenskigli nib boiuizpo x. ſtnebu quiin nicauonis. j mpꝛoduiſimn ar eum din, dinem beulin e quia gainn foꝛnicunb he oꝛabu inuni epꝛetams don terum umm rogadarſim cum omni vlch oꝛ oꝛabuinn er autemin vicens Kwiorud oꝛurtt vili u utr u orationen ils ß in boc frum Diſtin.ſecunda in cogitationibus ſuis Vec aůt oſtẽ ſa ſunt ſcõ ſeniori ꝑ reuelatõnem o nouit aũt qꝛ culpa et negligẽtia il⸗ ius monachi erat ut non exandiren tur oꝛõnes eius. Et tunc reuertente fratre dixit ei ſenioꝛ qꝛ culpa tua eſt frater ej condelectaris cogiratõibus malis mnpoſſibile eſt em̃ diſcedere a de pm̃ foꝛnicatõis immũde alijs orã tibus et deuz ꝓ te dep̃canttbꝰ niſi et tu ip̃e laboꝛez aſſumas in ieiunijs et oꝛõnibus et vigilijs multis cũ gemi⸗ tu depꝛecans ut mĩam ſuam et adin toꝛium gratie ſue prebeat tibi domi nus ieſus ut poſſis reſiſtere malis co gitationibus. Et medici qui corpo⸗ ribus hominũ medicamenta ↄficiũt et adhibẽt qᷓ;uis oĩa cum ſumma di⸗ ligentia faciant. veruntñj ſi ille qui in firmat᷑ nõ ſe abſtineat a noxijs cibis vel de alijs que ſolent ledere infirinã tes nil pꝛołic et ei cura et diligentia ac ſolicitudo iedicoꝝ Similiter eti am et in anime languoꝛibus euenirʒ Picet cum omni intentiõe et ex toto coꝛde ſancti patres qj ſunt medici ſpi rituales exoꝛent miſericoꝛdiã chriſti dm̃ ſaluatoꝛis noſtri ꝓ eis qui oꝛõi⸗ bus eorũ ſe poſtulant adiuuari.niſi et ipſi cũ omni intentõe mẽtis taʒ in oꝛõ̃ibꝰ qᷓ; in oĩ oꝑe ſpũaliq̃ ðᷣo placi ta ſunt fecerit nõ eis ꝓficiẽt negligẽ⸗ tibus et reſolutis et de ſalute aĩe mi nime cogitantibꝰ orõnibꝰ ſcõx. hec audiẽs frater compũd?ẽ coꝛde ⁊ cij oĩ ſolicitndine ᷣm omntẽ doctrinã ſe nioꝛis ſtatĩ ců ieiunijs et oꝛõibꝰ et vi gilis ſemeripʒ afflirit ⁊ meruit mĩaʒ vñi et receſſit abjeo ſpiritus unmũde paſſionis xxiij. Vicebãt ſcĩ ſenioꝛes pꝛẽs de qdaʒ monacho iã ſenioꝛe in ſichie heremo commanente quia ſeruus quoꝛundã erat et per ſingnlos annos deſcencde bat de heremo in alexandriazvbi cõ manebant dñt᷑ eius deferens eis pen ſionem ſicut ſolent ſerni facere dñis ſuis Sed dñi eius magis reuerentiã pꝛo timoꝛe dei habentes circs tum honoꝛabant occurrentes et ſalutan⸗ tes eũ petenteſqʒ eum ut pꝛo eis do minum exoꝛaret. Ille auteʒ iittebat aquam in peluim et keſtinabat laua re pedes dominis ſuis cuz'omni hu militate obſequium eis cupiẽs exhi⸗ bere Ipſi vero non adquielcebãt vt pedes eoꝛum ablueret ſed dicebant ei. Moli beatiſſime pat᷑ grauare an mas noſtras At illerñdens dicebat Ego ſeruns veſter ſum Mã vos dot minos meos oĩpotẽs deꝰcõſtituit et grãs ago dño veſtro ꝛ dignati eſtis me ꝑmittere ut ſeruiaʒ deo viuo ⁊ve ro creatoꝛi ac dñatori celi et terre: et ideo detnli vobis penſionem ſeruii tis mee vomini autem eius conten debant nolentes accipere qusʒ detu lerat penſionem Reſpondens autem mõachus dixit eis. Si nolueritis se cipere penſionem meã ita decreni nt nõ reuertar in heremũ ſed hic in pꝛe ſenti permaneo et ſeruio vobis Pee audiẽtes dñi eins adquienerũt ſuſci⸗ pere penfionẽ ne cõtriſtareturſed ut magis reuerteret᷑ ad loca hẽmi in cel omn ſu Illud autẽ quod ve penſiõe ſua etiã nolẽtibꝰdabat dñis ſuis ſta⸗ tim qʒj accipiebãt pauꝑibus eroga⸗ bant Interrogantes autem eundem ſenioꝛem fratres dixerũt ei Nbſecra mus te patenut dicas nobis cur cuʒ tanta intenrione pro ſeruitio tuo pẽ ſionem etiam nolentibus et nimis re ſiſtẽtibus tibi dom inis ingeſſiſti Ad hec reſpondẽs ſenioꝛ dixit ei. E go tratres ideo kfeſtino pro ſeruitia ——————————— ———— 8— —— ſen in ſandtis vigilijs vel in om̃i ope⸗ rè ſpirituali chꝛiſto domino adiuuã⸗ te laboiauerò hoc mihi in eternã vñ tam et ſalutem aĩme mee pꝛoticiat ne foꝛſan ſi penſionem pꝛo leruitõ meo minime intulero iam totus ſpiritua lis labor meus ad illoꝛum inercedeʒ pꝛoficiat;qui me permilerũjt pᷣp do inino ſeruire et ſpũaliter conuerari. Referebat at xxxiiij. beatus ſeiioꝛ paſtoꝛ fratribus dicẽs Quoniã fuit quidã nuꝑ monachus in coiſtantinopoli tgibus theodolij mnpatoꝛis hic habitabat in ꝑua cel⸗ ula foꝛas ciuitatem vbi ſolent imꝑa toꝛes egreſſi de cinitate libẽter dege Audiens ergo imperatoꝛ ꝙ ibi ei quidã monachus ſolitarius ·q nuſq; egrediebatur de cella cepit deambli lando pergere ad locum vbi erat pᷓ⸗ victus monach?:pᷣcepitqʒ ſe comitã⸗ tibus et eunuchis ut nullus appꝛopiĩ quaret að cellaʒ monachi ilius Ip̃e ille urrerit ver monachuset ppatüit eiernõ cogtouit eſſʒ im perstoꝛ:tulerat enim ſibi coꝛõnã de caplte ſuo vt nõ cognoſceretur Poſt tei ſolus perrexit pulſauitq; oſtiũ rogauit eũ iinpatoꝛ vicens Mũo ſcĩ patres degunt in egipto? Reſpõdẽs prꝛo ſalute veſtra. Aſpiciebat autem impatoꝛ intẽtẽ cellulaʒ ipᷣam et nihil vidit in ea niſi paucos panes ſiccos in ſpoꝛta pendẽtes diritqʒ et· ðã ii pi benedictiõem abba ut reficiamur Btatimqʒ feſtiauit monachus ⁊ mi Erx vitaſpatrũ quod tanq; dominis meis deheo pẽ̃ ſionem per ſingulos annos adimnple re eis ut quicquid iam cum domini acdiutoꝛio in ieiunjs etj oꝛationibus ſit aquam ⁊ ſalem̃ et miſit buccellas et comederunt ꝑiter Poꝛrexitqʒ ei calicem aquẽ et bibit. Cunc theodo ⸗ ius imperatoꝛ dixit ei. Scis quis ſiz egoEt reſpondens dixit monachꝰ. Meſcio qs ſis domine Picit ei.Ẽgo ſum theodoſius imperatoꝛet ob de⸗ notionem veni huc Moc cuz audiſiʒ monachus proſtrauit ſe ante illum. AIt ille dixit ei. Peati eſtis vos mo⸗ nachi qui ſecuri ac liberi de negotijs ſeculi tranquillaet quieta perfruimi vitaet ſolunmodo de ſalute anima rum veſtrarum habetis ſolicitudinẽ quomodo ad vitam eternaz et ad ce leſtia regna perneniatis In veritate enim dico tibi· quia certe ĩ regno na⸗ tus ſiet nunc in regno dego⁊ nũqᷓ ſine ſolicitudine cibum cupio. Poſt hec auteʒ valde honoꝛifice ſalutauit eum imperatoꝝ⁊et ita egreſſus eſt ab eo. Eadem autem nocte cepit intra ſe cogitare dei famulus dicẽs Quia non opoꝛtet me iam in hoc loco eẽ. Multi enim non ſolum de populoſ etiam de palatio ⁊ de ſenatoꝛibus q; plurimi etemplum imperatoꝛis ſech ti ad vicencũ me venturi ſuntet ho⸗ notez inihi tanqᷓ; ſeruo dei deferẽdo nõ ceſſabũt Et illi qdẽ heczpt nomẽ dm̃ facuri ſũt ego aũt tiineo ne farſi tã malignꝰ diabolꝰ mihi ſubꝛepatet libent᷑ eos ſuſcipiã et pdelectetur coꝛ meũ laudibꝰ⁊ hõꝛibꝰ eoꝝ⁊ ꝑ hec iã incipiã vᷣtutẽ hůlitatis ꝑdere et lau⸗ des otq́ʒ hõꝛes hoiĩm affedsre. Hec ergo oĩa hõ ðᷣi ſec cogitãs eadẽ no dte fugit inde et prexit in egiptuʒ ad ſcos patres in heremũ xyx. ve ſcõ paſtoꝛe referebãt alij ſci ſenioꝛes dicẽtes]qʒ qͥdam tꝑe cum au diſſet iuder prouincie ſanẽtã opinio nem ſancti paſtoꝛis conſiderabat vi 1 ponie t etheodo tcSusqusſ diritmonach' ne bictetg peratoꝛet ob de Pocctzua vit ſe ante ilun. aii eſtis vos no beri de vegois quieta permini de halute min etis ſolicimein eternaz et adu atis In veritu certe ĩregnon no dego? nů m cypio. Pol oꝛifice jalutaui egreſſus eſt ab ode ccpit inm s dicts Pui nin boc locot lun de poprlo de ſenatoꝛibis⸗ imperatwis iu emri ſuntnte cwo dei dir bechen ttimeo mibi krhu b St* tatis poatin . ſan Diſtin.ſecunda dere eum miſitq; nuncium deprecãs ut ſuſciperet eum Peatus aũt paſteꝛ contriſtatus eſt valde cogitans apð ſeietip̃m.quia ſi ceperit perone no⸗ biles venire ad ſalutandũ et honcꝛ; dum me manifeſtũ eſtquia et aluj inł ti populares homines frequentabũt me?⁊ neceſſe eſt ut ꝑ hec pturbetur ſe creta vite mee tonuerſatio et humili tatis grãm quã cũ tanto laboꝛe auxi liante dño deo nrõ a iuuentute mea ſtudui cuſtodire foꝛſitan ſurripiente maligno diabolo ꝑdam et vane glo rie laqueos incurramn · quos effugere valde difficile eſt. ec ergo apuc ſe metiß̃m cogitãs: definiuit quatenus ercuſaret magis et non ſuſciperet iu⸗ dicẽ Vontriſtat? aũt iucex.qꝛ non ſe ſaſcepiſſet ait ad officiũ ſuũ quia nõ merui videre hoĩem dei peccatis me is inputo Veruntamẽ nimis deſide rans ꝑ quãcũq; occaſionẽ vicere ſan ctum viruz excogitauit huinſcemodi cauſam que occaſionẽ ei pꝛeberet vi⸗ dendi eũ Wompꝛehendẽs enim filiũ ſoꝛoꝛis beati paſtoꝛis miſit in carce⸗ rem vt ꝑ iſtam occaſionẽ aut ſuſcipe ret iudicem aut certe ad carcereʒ iß̃e veniret ad rogandũ iudiceʒ. Sixitqʒ ad officium ſuũ t nõ ↄtriſtet ſenioꝛ ſanctus mandate ei. Si voluerit ad me yenire neceſſe ẽ ut ſtatĩ educamꝰ eũð carcexe Talis ẽ em̃ cauſa eius qᷓ nõ poſſit impune tranſire Iudiẽs ãt hec mater iuueniset ſoꝛoꝛ ſcĩ paſto⸗ ris abijt ĩ heremũj vbi ſcũs frater eiꝰ erat ſtabatq; ad oſtiũ cellule eins cj multo fletu et vlulatu rogans euʒvt deſcenderet ad indicẽ et rogaret pro filio ſuo. Mtůs aůjt paſtoꝛ nõ ſolum nibil ad eam dirit: ed nec oſtiũ ape ruit vt ingrederet᷑ ad eů. Tunc illa ce pit maledicere ei ac dicere. uriſſi: me et impiiſſime ac ferrea viſcera ge rens · quomodo te tantus doloꝛ fie⸗ tus mei non flectit ad miſericoꝛdiam quoniam ipſum vnicum filiũ habeo quẽ mortis periculo ↄſtitutij video Tunc ſenioꝛ mandauit ei per fratreʒ qui ſibi miniſtrabat dicẽs Vade die ei. Paſtoꝛ fiios non gemuit iceo nõ dolet Nec autẽ audiens iudex dirit amicis ſuis. Scribite ad eum ut epi⸗ ſtolam pꝛecatoꝛiaʒ faciat ad m equa tenus poſſim eum dimittere Aũc iaʒ qm plurimis ſuadentibus ſandus ſenioꝛ ſcripſit ad indicem dicens. Ju beat nobilitas tua diligenter requi rere cauſam illius et ſi quid dignum moꝛte admiſit moꝛiatur quatenus ĩ hoc pꝛeſenti ſeculo exſoluat crimen prccati ſuðut euadar eterne ac perpe tue gehenne penas. Sinautem nil di gnuin moꝛte commiſit quod iuſtũ vi detur legi ita ð eo inbe diſponere — Fuit etiaʒ de magnis patribus quidam ſenioꝛ nomine agathon no minatiſſimus in virtute humilitatis et patientie Quodam autem tempo re perrexerunt ad viſitandum eů fra tres. Aucentes enim de eo ꝙ mag⸗ nam humilitatem haberetvolentes pꝛobare ſi vere humilitatis panen⸗ tiã poſſideret dixerunt ei ꝙulti ſcan dalizantur in te pater quia nimis vi cio ſuperbie teneariset iðᷣo alios de ſpicias et pꝛo nihilo eos habeas ſed et detractões aduerſus eos loqui nõ ceſſes Affirmãt etiã qꝙᷓ plurimiꝙ iðo hec agas · qꝛ foꝛnicatõis vicio tenea riset ne ſolus videaris errareidcir⸗ ro alijs nõ ceſſes detrahere. Td hec ſenioꝛ reſpondens ait. hec omnia qᷓ dixiſtis vicia in me eſſe cognoſco. nec poſſum negare tantas iniqui⸗ — 5————————— —— — n 2— 2 —**— tntes meas Pprocivenſq; ꝓnus in ter rain acoꝛabat eoſdem tratres dicẽs. Pepꝛecoꝛvos frẽs ut intentiusꝓ me miiero et multis peccatis obnoxio xp̃in dñm exoꝛare non crſſetiut in vhlgẽtiam tribuat iniquitatibꝰmeis muſtis ac inalis. Ad hec ſupꝛadicti fratres addentes di terũt ei. Non te etiam lateat hocqꝛ hrretich te eẽ ꝙᷓ plurimi affirmare volunt Hoc cum auciſſet ſenioꝛ dirit eis. Licet multis alijs peccatis obnoxius ſim tamẽ he reticus penitus non ſum. Abſit hoc sb animamea Lunc oẽs fratres qui d eñ vencrãt· ꝓſtraucròt ſe in terrã ad pedes ei oblecrantes ei et dicen tes. Precamur te abba vt dicas no⸗ bis cur tãta vitia nobis dicẽtibut pote de te in nullatõmotesdever bo at heretici vn te cõmoniſti? abominatus es hk ferre potuiti au ditũ. Picit eis ſeniòt Illas pᷣoꝛes cul pas atqʒ pctã pꝛopter humilitatẽ ſu ſinuuut me peccatoꝛẽ eẽ crederetis Nouimꝰeĩ ſi cuſtodiat᷑ humilitatis. virtꝰ magna eſt ſalus aĩe Mã dñs et ſaluatoꝛ ñ hieſus xp̃s cũ ei iudeint᷑ tꝛs contumelias et ↄuitia irrogaſſẽr. patient᷑ cũcta tolerauitut nobis exẽ pla pᷣbẽt hůilitotis. Iunmiſſi ãt falſi teſtes multa aduerlus eñ falſa ð ixeft ⁊ vſq; ad moꝛtẽ crucis ꝑatient᷑ cũcta nuſtinuit Ita em̃ et apoſtolus petr?p dicat dicẽs. Thꝛiſtꝰ paſſus ẽ ꝓ nob relinquẽs nobis exremplũut ſeqᷓnur veſtigia eiꝰ. Ppoꝛter igit᷑ ut patient᷑ cũcta aduerſaſcũ hůilitate ſuſtineamꝰ Nã ſermonẽ qͥ me hereticuz dixiſtis nõ potui ſuftinere et valde abomina tus ſum: quia hereſis ſeparatio a ð0 ẽ Hereticꝰ eni ſeꝑatur a deo viuo ⁊ veroet coniůgitur diabolo et ange⸗ lis eins Alienatus enim a chꝛiſto i ———.——— ——— Er ritaſpatrů diſceſſerunt. non habet denm quem exoꝛet ꝓ pec catis ſuis: quia ex omni tempoꝛe pe⸗⸗ rijt. Bi autez conuerlus kuerit ad ve ram et catholicaʒ lancte eccleſie·fidẽ ſuſcipitur a bono 7 pio laluatoꝛe no ſtro hieſu chꝛiſtoet coniũgitur deo o creatoꝛi ac ſaluatoꝛi noſtro chꝛi ſtoqqui eſt in patre filius ſemper cuz ſancto ſpiritu Apſi gloꝛia in ſecula ſe culorũ amen Illi aũt audientes am mirati ſunt diſcretõem eilet edificati xxxv. Pancti ſenioꝛes dicebant de di ſcipulo sbbatis pauli noĩe iohanne ꝙ magnã haberet humilitatẽ? virtu tem obedientieut etiaʒ difficiles cãs ünperant abbati in nullo penitus contradiceretſʒ nec leuiter in aliquo murmuraret. Cum autem neceſſari eſſet in monaſterij vtenſlibus fimus boum miſit eum abbas ſuus in pꝛo⸗ ximo vico ut requireret ibi fimů bo⸗ umet cuz celeritate afferrʒ ad mona ſterium Erat autem in loco illo ms la beſtia lcena Statim ergo egreſſus ſupꝛadictus diſcipulus ei iohannes ibat ᷣm pꝛeceptum abbatis. Cunq; pergeret dixit abbari ſuo Pom ine pater andiui q; plurmos dicentes⸗ quia ĩ illo loco mala beſtia leena fi. Tunc ſenior quaſi ioculariter dirit ei. Bi venerit ſuper te tene et ailig eam adducelqʒ tecum Cunq; pe niſſet ad locũ laʒveſpere ſtatim egre⸗ ſa leena irruit ſuper eumn Flle altein comprehendens tenere eam vollit Illa autem excutiens le de manibus eius aufugit. Bequebatur vero ile dicẽs Pula abbas meꝰpcepitut 9 ligatã ꝑoucã te ad eñ Vonrinno ſe tit beſfia ⁊ tenẽs eõ reuertebatur a⸗ monaſteriũ Pj autem retardaret ii itinere abbas eius nimis ſolicitu⸗ ent phe komni unyou pu wersunudn 3 lande ecehehti o 7plo hlonorn Net conögurde uatonn noſhoch tre fils ſenynq fi gloꝛia inenh ahjt aucienesn etöem ciuteu m ſoꝛes dicebantdn pauli noie vn t humilita mn t rtiz diffcisi n in nullo peh nec leuiter in ui n otem nec ivrenfhbusf abbas ſuus quireret pi fimi tre afferrz 30 vtem in locoil Bratim cot ſcipulus n tin abbrilA nebn abbnn Uo P blurmoncl⸗ 5 mal behubc Wiſtin. ſecunda pꝛo eo triſtabatur grauiter Et ecce ubito ſupernenit diſcipulus eius te⸗ nens ligataz leenã Qnã cumſandiſ; ſenioꝛ admiratus valge gratias age bat ſaluatoꝛi nrõ ðᷣo Vixitqʒ diſcipu lus eius Ecce domine ſicut pꝛecepi fti mihi adduxi ligatam leenam To lens autem ſenioꝛ humiliare ſenſůj ei? ne extolleret ſe in cogitatiõibus ſuis diſcipulus eius ait ili Sient t inlen ſatus es ita etiam et iſtain inſenſataʒ beſtiam adduriſti. Solne ergo et di iitte eam ut pergat ad locum ſunm Muidam de xxxviij. ſanctis ſenioꝛibus miſit diſcipulũ ſuũj ad hauriendam aquam Wblitus eſt autẽ tollere funẽ diſcipulus eiꝰ cuun quo hauriret aquã xqʒ perueniſſʒ ad puteum contriſtatus eſt valde: et qꝛ longe erat cella eorin quid agẽt quo ſe verteret neſciebat Dubitabat enĩ ud cellam reuerti Tůc anxius ni mis pꝛoſtraujt ſe in oꝛõem cũ lachꝛy mis dicẽs Sñe miſerere mei ᷣm ms gnam mĩam tuã qui feciſti celũj ⁊ ter ram mare et omnia que in eis ſunt q facis mirabilia magna ſolus: miſere re mibl pꝛopter ſeruum tuum qᷓ miſit me Et cum ſurreriſſʒ ab oꝛatione ex clamauit O putee putee miſit me ſer uus chꝛiſti abbas meus vt hauriam 2quam Statim auteʒ aſcendit aqua ſurſum ad os pnteixẽt cij impleſß la genam ſuaʒ frater abceſſit gloꝛificãs potentiam dñi ſaluatoris. Aqua an tem putei reuerſa eſt ad locum ſuum Referebant ſandi ſenio xxxir. res nobis dicẽtes quia fuit quidam monachus in heremo ſichie. Venit autem ad viſitãdos ſcõs patres qui habitabant in loco qui dicit᷑ cellia. vbi multitndo monachoꝛum diniſis habitabant celkvlis. qʒ nõ inueni ret ad pꝛeſens cellulaʒ vbi poſſit m nere quidam de ſenioꝛibus habens aliam vacantem cellulam dedit ei di cens Interim repauſa in hac cellula donec inuenias vbi poſſis manere. Vungʒ ad viſitandum eum conueni rent ꝙᷓ plurimi fratres deſiderantes ab eo aucire verbum ſalutis eterne: pabebat enim gratiaʒ ſpecialem do⸗ cenci verbum dei Aidens ille ſenioꝛ qui ei ad habitandum pꝛeſtiterat cel lam inuidie liuoꝛe coꝛ eins vulners tumn eſt et indignari cepit ac dicere. Quoniam ego tantis tempoꝛibus ĩ poc loco habitoet non ad me conne niunt niſi rariſſime et hoc in diebus feſtis et ecce ad iſtum pene quotidie kfratres ꝙᷓ plurimi vadunt Pixit aũt diſcipulo juo. Vade et dic ei ut egre diatur de cellula illa quoniã neceſſa ria eſt mihi Mum añit perrexiſſʒ diſci pulus eius ad illuʒ frẽm dixit ei.qhã dauit abbas meus ſanctitati tue u bemihi mãdare qualiter habeas ↄn diui enim te infirinari. Ipſe vero re⸗ mandauit ei dicens Ora pꝛo me do mine pater quia valde ſtomachũ do leo Neuerſus autem diſcipulus ditit abbati ſuo Mimis rogat ſcitatẽ tuã ut vłtres dies iubeas inducias ei da riut ſibi poſſit aliã cellulam ꝓuidere Trãſacis trib? viebã iterũ miſit diſc pulũ ſuũ dicẽs. Vade ⁊ dic ei vt egre diat᷑ de cellula mesſMaz ſi rurſus di ſtulerit dices ad ei quia continuove nio er c baculo cedẽdo expello enz de cellula mea Pergẽs aũt diſcipul? ↄd ſupꝛadictũ frẽm dixit ei. ¹m̃ val de ſolicit? ẽ abbas meꝰ de infirmita te tna iðᷣo miſit me reqͥrẽs ſi melins habeas At ille B audiẽs dixit Srãs ago dñe ſancte charitati tue quia ſo licitꝰes de me Neruntamẽ pꝛicibus . ——— 1 1 mis inelins habeo. Reuerſus autem diſcipulus dixit abbati ſuo Stiam? nihe ſatis depꝛecatur ſanctitatẽ tuã dicens ut vſqʒ in diem dñicum expe ctes eum et ſtatim egredietur Eũ ãt adueniſſet dies dominichs et nõ ſta⸗ tin egrederetur accipiẽs baculũ ſeni oꝛ infammatus inuidie et iracundie ſpů pergebatvt cedendo euz expellẽt de cella. Accedens autem dlſcipulus eius dixit ei. Si iubes pater pᷣcedo te et video ne foꝛſitan aliqui fratres ãd ſalutandũ eů venerintã ſi viderit te ſcãdaliſentur. Preceſſit ergo diſci pulus eius et ingreſſus ad eum dixit Ecce abbas meus venit ad falutan/ dũ te·Egredere ergo telerius et cuz gratiarũactione occurrere eiqꝛ pro nimis charitate et dilectiõe venit ad te Nui ſtatim ſurgens cũ nimia ala⸗ critate occurrit ei. Cunqʒ vidiſiʒ enʒ anteqᷓ; appꝛopinquaret pꝛoſtrauit ſe pꝛonus in terram adoꝛabatqʒ ſenez cũ gratiarũactione dicẽs Retribuat tibi dñs chariſſime pater bona eter na pꝛo celluls quã mihi pꝛopter no⸗ men eius pꝛeſtitiſtiet in celeſti hieru haiein inter ſãctos ſuos xpᷓus dñs ti⸗ bbi ꝗlõꝛloſam ⁊ ſplendicam pꝛeparet manſionem hec auteʒ audiens ſeni oꝛ cbmpũdtus eſt coꝛde ⁊ pꝛoijciens baculum cucurritin amplexum eius et oſculatus eſt e innitauitqʒ eũ ad cellulam ſuã vt pariter eũ gratiaruʒ actiòne ſumerent cibũ Vocauit autẽ ſenioꝛ ſupꝛa memoꝛatũ diſcipulũ ſu⸗ um? introgauit enz dicẽs Pic mihi kili.ſi dixiſti iſti fratri verba qᷓ pꝛopt᷑̃ cellulam illaz mandauivt diceres ei Tũc diſciplus eiꝰ confeſſus ẽ dicẽs. Vere dñe dico qꝛ pꝛopter humilita⸗ tem quaʒ tibi exhibere debeo q̃ſi pa tri et dominò io non audebã reſpõ Ex vitaſpatrů lent culpabile admiſiſſent negligẽtio res adpꝛẽm mõaſterij dixerũt ei. Cõ idera pater quid agẽdũ ſit Quẽdln damna que frater eulaliꝰ facit ĩ mo naſterioi Jã pene omnia vaſs ⁊ vlẽ ſilia monaſterij contracta ſunt et er dere tibi aliquid qñ mittebas me ad eðj.veruntamen nil alioꝛuz dixi q mã dabas ad ej. Pec audiẽs ſenioꝛ ſta⸗ tim ſe pꝛoſtrauit in terrain ad pedes diſcipuli ſui dicẽs Ex hodierha die tu pater meus eſto et ego diſcipulus tuus quoniam te moderate cũ timo re et charitate dei agente et meam? illius fris aĩam de peccati laq̃o chri ſtus dñs liberauit Pꝛo voto eniz et ſancta ſolicitudine et intentione diſci puli qui perfecte in charitate xp̃di iigebat abbatem ſuũ et anxius time⸗ bat ne per inuidie et iracuncie viciũ tale aliquid agerz pater eius ſpůalis et perderet om̃es ſanctos laboꝛes qͥs ab iuuẽtute etate in xp̃i ſeruitio pꝛo vite eterne pᷣmijs laboꝛauerat.⁊ io dñs donauit illis grãm ſuam vtipa te xp̃i pariter letarentur... Fuit quidam frater in monaſte riò nomine eulalius nimis vᷣtute hu militatis oꝛnat?, Si quid ergo vt ſo res fratres excuſantes culpas ſuas ſu pꝛadictum fratreʒ aſſerebant eſſe cul pabilem Cunq; argueretur a ſenioꝛi hus fratribus non negabat ſed pro ſternebat ſe in terram et adoꝛãs eos dicebat ſe peccaſſe negligentq; feciſe Cum aũt iterũ ac frequenter gecuſa rẽt eů ⁊ ᷣm regulã monaſterij bidu na ac triduanã ieiunia ei indicerent ₰ ille omnia patiẽter tolerabat. Igno rantes aũt fratres qꝛ hec om̃iaꝓ hu militatis virtute patienter luſtineret tonenientes pariter maxime lenio em̃ ſuſtinẽ poſſumus negligentiass? n erminata pneglgennts us2io de antiquis patribus quem bestus aliomzditjn iſte talis tolerandꝰẽ/ Rñdit ãt pater antboniꝰadoleſtentẽ doꝓoſito audiẽs enſ monsſterij et ait. Interi frẽs paucos m onachoꝝ inſtruxit ð emoritus elt e eenereerpſtes ncinabud altps beu anthoni paucos an Er hodienn de eo Spetit fieri Mec dicens dimiſit nos Cunqʒ vigintiqui ʒ eſſet äno o et ego diayul frẽs Ingreſſus ver 0 cellulã ꝓſtrauit rů abijt ad aliũ ſecretũ heremi locu; moderudin ſe in oroei obſecrãs miam dei ut ei ut ſolitarius habitaret.hoc etiã vol agentee nen manfeſtare dignaret qjd oꝛciare aut te et cõſentiente beato anthonio. i epecta lipch dviffinire Poſſer de upꝛacico frẽ ritq; ſand⸗ anthonius ad eũ. Vade t pꝛo vownht creuelatü ẽ eicd ageret pior et habita vbi volueris ⁊ cũ tibt eeium uit ergo oẽ̃s frẽs abbas et dixit eis. per aliquò ratiõabilẽ occaſionẽ reue in chanintij Creciite miht frẽs qla magis opto lauerit dns venies ad me Lũ autẽg ſiet aniiu potenn2 eulalicßbumiltateet neniſer hie ip̃e pioꝛ ad jocſj qᷓ ſitus? racnit Patientia eiꝰqᷓ; oĩa opa eoꝝ dltaxat inter hitriam et heremũ ſichi effodit urd Iunnmuräres incoralb⸗ſhogant pure cogltans apnd ſemetißmq pater eius hů in monaſterio. Vt aũt oſtendat vob qualemcũqʒ aquõ inuenero opoꝛtet bndos lbon qusle meritũ apud deum habeathic ne ip̃a contentũ eſſe Duod etfactu in vpiſeuit ipe p̃cſpio vobis ut deferantur mibi eſtet ad augmentũvirtuti eius talis laboꝛauerat.i mattule oĩm fratrũ Duas cij detulij valuit occaſio Tantũ em̃ ſalſa ⁊ ama gãnſum v ſent iuſit ut accderent ignẽxt miit ra innenc⸗ eſt aquaut ſi quis ad euz renr. ine vim fratrũinattulas Vue ſtat? viſitãc grã veniret in pꝛopꝛio vaſcu ntrarer inwot omnes cõbuſte ſũt p̃ter mattulã fris 0 aquã ſibi poꝛraret. Remoꝛatusẽ livs nimis W eulalij qᷓ̃ integra repꝑta eſt et nõ eſt cõ ergo in eodẽ loco annis triginta. i qxiò ergot buſtaxũq; hec vidiſſent oẽs fratres cebant ergo ei frẽs ut recedẽt de wmſiſenuit timUerãt valde et Pſternẽtes leinter loco pter amaritudinẽ aque Ißezt ſnnsh ram venſ et induigenttã a rpoono dirit els. Si amaritudinẽ et laboꝛeʒ rez ſſerbmi poſtolabant er collaudãtes ãmirabã abſtinẽtie fugiamus ⁊ velimrequiẽ urgennrill tur nimis patientiã et humilitatẽ fra in hoc munco pabere poſt exituʒ negbuli. tr1s eulalij Deniqʒ er eo honorabãt te huius nõ ꝑcipiemꝰ illa eterna ⁊ve er n et magnificabãt eij tanqᷓ; vnũ de ma⸗ r bona nec iruemur illis Ppetuis be ſ. niign gnls patribus Iſtos alt honoꝛes? ti padiſi delitijs Bicebãt ergo frẽs Call mon u laudes no poterat ſuſtinere frater en qꝛ vnũ tantj paximaciũ et jnqʒ oli rü a oului lalius dicens Ve mihi infelici pper nas in cibo accipiebat eꝛ poc deam⸗ eglän m vdioi humilitatẽ meã quã ꝑ multa tẽ bulando foꝛis. Etiaʒ et hoc affirma naid obt Poꝛa acqrere auriliãte et adiuuante bantide eo multi ſanctoꝛũ patruz q attc j me rp̃o feſtinaui.Conſurgens itaq; triginta et eo amplius annis ex quo rates n note egreſſus de monaſterio fugiti egreſſus eſt de domo parentum ſuo mnhut heremũ vbi nullus euʒ agnoſceret et rium nunc eis viſus eſtetiam cum es puiu nil ibi in ſpelea habitauit. Moluit enim defundtos auciiſſet parentes ſuos ut mönlei tpales hoim laudes B celeſtẽ eterna Pergeret ad requirendũ ſen viſitãdnz qoo gloꝛiã a ſalnatoꝛe drõ xpᷣo in futu pꝛopinquos ſuos. Veruntamẽ ſoꝛor oſſum in ro gpere ſeculo. rli. eEtus cum eſſet vidua habens duos fi fumohh Meremita quidã fuit noie pior lios 1am adoleſcentulos miſit eos in rnb 3 —,—— ———— petemo ad requirendũ frẽm ſu pio ſem Wui cuʒ diuerſa monaſterla cir tuiſſent requirẽtes euin. tandein vix jnuenientes illum dixerũt ei. Mos fi ioꝛoꝛis tue ſumus que himo deſi⸗ derio optat te videre ante exituʒ ſuũ Iße veronõ zdquieuit petitòi eori Perrexerüt ergo adoleſcẽtes ad po⸗ mineʒ dei beatũ anthoni indicãtes ei pꝛo qua cauſ veniſſent Wiſit aũt beatus anthonius et vocauit euz ad ſe diritqʒ ei Vuare frater tanto tem pore non veniſti ad meAQui reſpon dens dirit ei Precepiſti mibi beatiſi ine pater ut ci per aliquã occaſionẽ reuelaret mihi dñs tune venirẽ adte et ecce vſqʒ hactenus nõ mihi reuela * deut videat te ſoꝛoꝛ tů a Tũc aſſũpſit ſccum alium monachũ ⁊ perrerit ad locũ et domũ ſoꝛoꝛis ſue et koꝛis pꝛo pe ianuam atrij clauſis oculis ut nõ * videret ſoꝛoꝛeimn ſuam ſtetit Illa añt veniens ꝓiecit ſe ad pedes eius de ni mio eniz gaudio anguſtiata ẽ. Vvicit ei beatus pioꝛ. Ecce ego ſuz pioꝛ fra ter tuns vide ergo me quantũ volue ris. Et poſt hec ſtatim reuerſus eſt ĩ peremũ ad cellulam ſuã Woc autem ecit ad erudienduʒ monachos ut nõ daretur eis licentia ců libitů eis fue tit viſitare patriã vel parentes os bbas iohannes Mlij· qui commanebat in monte quivoca tur calamus habebat ſoꝛoꝛez que ex infantia in ſancto pꝛopoſito conuer ſabatur Ißa enim erudiuit et docuit kratrem ſuum eundeʒ abbatein iohã ſe ut relinqueret vanitatein ſeculi puius et ingrederetur nonaſterium. 4 ½ * non eſt egreſſus ð monaſterio nec vi (Er vitaſpatrum ſitauit ſoꝛoꝛem ſuaʒ Illa vero nimis deſiderabat videre eum. Mamet fre quenter ſcribebat et mittebat ad euz epiſtolas. petebatqʒ ut ante exitum eius de coꝛpoꝛeveniret ad eam utin charitate de pꝛelentia ſua letaretur Ille autem excuſabat nolebatqʒ de nonaſterio egredi Venerabilis autẽ famula vði ſoꝛot eins iterũ ſcripſit ad eñ dicens. quia ſi nolueris venire ad tum ẽ. Pixit ei beatus anthoniꝰ Vla S ſeriuz per viginti et quatuo? annos me neceſſe eſt ut veniaʒ ad te ut poſt tanta tempoꝛa merear adoꝛare tuaz ſancdtam charitatem Wec autem cuz kudiſſet ſupꝛadictus abbas iohãnes contriſtatus eſt nimis et cogitabat apud lemetipſum dicens. Quoniam ſi pmiſero ut ad me veniat ſoꝛoꝛ mea de cetero licẽtia dabitur ut et alij pa rentes ac pꝛopinqui noſtri veniant ad viſitandum me Ideoqʒ tradtauit apud ſe ut magis ipſe pergeret et vi ſitaret ſoꝛoꝛem ſuam Accepit autem alios ſecuin duos fratres ð monaſte rio ẽt cum veniſſent ad ianuam mo naſterij ſoꝛoꝛis ſue exclamauit dicẽs Wcicite et audite ꝑegrinos. xẽgrel ſa eſt autem ſoꝛoꝛ eiis cuʒ alia famu la dei etaperuit ianuam et penitus non cognòuit kratrem ſuum Ipſe ab tem cognouit ſoꝛoꝛem ſuam ſed non eſt locutus verbum ne foꝛte in vocẽ cognoſceret eum.monachi auteʒ qui cuin ipſo venerant dixerunt ad eai Kogamus te domina mater ut iube as nobis aquam vari ad bibenoi quia de itinere fatigati ſiunus Wum autem accepiſſẽt et bibiſſentlaquam facientes gdationem et gratias agen tes domino deo noſtro receſſerunt⸗ reuerſi ſunt ad monaſteriuʒ ſuũ Poſt aliquantos auteʒ dies ſcripſit ad el ſoꝛoꝛ ſua ut veniret ⁊ videret eamn exitum ſuum et oꝛationem facerẽt in — 8 2—= U. Raman minhnadeh an qiun iret ademu tia ſa letret bat nolbuchn* Venerahiizmi s iterü ciyun olueris venen eniaʒ adunpe erear adoꝛrem m Wec aunc s abbas iobit imis et cogu dicens Mo e ven at ſoloꝛl abitur ut etihj qui noſtri vl Miſtin ſecunda monaſterio eius. Lune illereftripſt ad eam etdirexit epiſtolam per mo⸗ ni ad te ket nullus jne agnouit. Tu ſpſa vero egreſſa es ad nos et dedi ſti nobis aquam et accepið manib⸗ tuis et bibiet gratias agẽs reuerſus ſum in monaſterium. Sufficiat ergo tibi quia vidiſti me et vlterius nõ ſis mihi moleſta ſed oꝛa ꝓꝙ me inceſſane ad dominum deum Uxtiã de beato theodoꝛo opor tet nos exempla virtutum pꝛoferre. Mic itaqʒ beatus theodorꝰ? diſcipu⸗ lus fuit fancti pachomij viri de ſan⸗ ctis patribus qui fuit pater intinite multitudinis monachoꝛum multoꝝ 3 monaſterioꝛuz pater in patribus thebaide Cuz enim in omnibus ſan ctitatis fulgeret virtutibus etiam ꝓ⸗ phetie gratiã a domino meruitaul ta enim futura ei reuelanit dominus Quodamvero tẽpore ſupꝛadidi bea ti theodoꝛi ſoꝛoꝛ germaha venit ad monaſterium in quo conuerſabatur idem tbeodoꝛus üt poſt multa tem⸗ Pora videret germanum ſuum Cun nunciaſſent ei de aduentu ſoꝛoꝛis eius miſit cõtinuo duos monachos qui obſernabant ad ianusʒ monaſte rij mandauitq; per eos ſoꝛoꝛl ſue di⸗ cens Ecce ſoꝛoꝛ audiſti ⁊ cognouiſti quia viuo ne contriſteris autez quia mime me vidiſti ſʒ magis ↄſidera va nitatem et inſtabilitatẽ pꝛeſentis inũj viet conuerte coꝛ tunm et apprehen de ſancte vite conuerſationem ut pue nire poſſis ad eternam vitam er ad eleſtia bona qj pꝛeparauit diligenti⸗ „ bus ſe dominus et facientibus man Data eius Tracta ergo apud te quia demöõſtrareit di bec ſola eſt vera et firina ſpes ut fa⸗ ciat homo pꝛecepta dei ut mereatur nachum de monaſterio ſuo dicens.⸗ WMuia pꝛeſtante gratia chꝛiſti ego ve peruenire ad gloꝛiola et eterna pro⸗ miſſa domini noſtri ieſu chꝛiſti. Hec autem illa cum audiſſet ſtatim coin⸗ puncta coꝛde lachꝛymas fundebat conſpedtu domini et poſt paululij in greſſa eſt monaſterium virginum fa⸗ mularum dei quod in eodem vico ſi tun eſt⁊ pꝛocedente tempoꝛe multi plicaboturĩ ſandto pꝛopoſito famu la chꝛiſti. Hec autem itã geſta cũ au diſſet mater eoꝛum depꝛecata eſt epi ſcopos dederũtq; ei epiſtolas ad ſu⸗ Pꝛadictum ſandtum pachomiũ prẽm monaſterioꝛum pꝛo filio eius Tůj 93 veniſſet applicuit ĩ monaſterio famu larum dei et direxit epiſtolas ad pa⸗ trem monaſterij obſecrans ut viderʒ kiliuin ſunun Weatus autẽ pachomi⸗ vocauit filium eius theodoꝛum ⁊ di xit ei. Audiui fili quia mater tua ad henitpꝛopter te Itaqʒ pꝛopt᷑ epiſto las ep̃oꝛum que ſcripferũt ad me va⸗ de et videat te mat᷑ tua. icit ei theo doꝛnus Precepiſti mihi dñe ut videã mrẽm meamn Si ergo abiero videre eam poſt tantam ſcientiam ſpijalem vereoꝛ ne culpabilis inueniar apud deüEtenĩ opoꝛtebat me foꝛtitudinẽ animi mei ad exemplũ aliorij fratruz rit pachomiVuia ſi non vadis non compello te Sicq; remanſit non exiens. Indiens antez mater eius.quia non adquienit vide re eam nimio affectu feruens in filiũ noluit remeare in domũ ſuã ſed pmã it in monaſterio virginũ dicens qm̃ ſi hic permanſero etiam ſepe videbo „ filium meum cũ inter alios frẽs egre dietur ac neceſſarias monaſterij cau [as exhoꝛtationibꝰeius ꝓficere por lm in ſancta conuerſatione. voãri —————— —————— — S ien—— 1 —— naq; eins ſpiritualis cõfirmabit cot meuz ut merear peruenire ad eternã requiem quam promiſit domin? no⸗ ſter ieſus chꝛiſtas diligentibus ſe. ¶neſerebit nobis ſanẽti patre de ebdem beatiſſiõ patre pachomio qui fuit ut diximus multo?um mo⸗ naſterioꝛum in regione tabenẽſiota rum pꝛepoſitus quoniain frequẽter dicebat fratribus quia ſicut teſtis eſt mihi dominus deus ſepe audiui im mundos— demonum loquen tes inter je diuerſas ac varias artes fuas quas contra ſeruientes deo et maxime contra monachos habent· Muidam eniz ex eis dicebat quoniã ego ad duriſſimum hominem adeo et quotiens ei immitto peruerſas co gitatiões ille ſtatim ſurgit et pꝛoſter nit ſe in oratõnem cum gemnitu oꝛãs ſibi adeſſe diuinum auxilium.xEgo autem illo exurgente cum grandi tõ⸗ fuſione ab ipſo egredioꝛ Item alius demon dicebat ẽEgo ad illun quem obſerno cum ei cogitationes in co de miſero conſentit et ſuſcipit et facit eas Bepe enim exardeſcentem euz in iracundiam facio et in contentiones rixe et pigritiam oꝛationis et doꝛmi tatlonem In pſalmodia et nõ cõtradi cit mihi Iveoqʒ fratres mei dilectiſ fimi ſemꝑ opoꝛtet ut cuſtodiatis ſen ſum et animum veſtrum inuocantes nomen domini noſtri. rlv. Fuit quidaz vir magnus ð lan tis ſenioꝛibus cui talez gratiam do nauerat ehꝛiſtus reuelante ei ſpiritu ſancto vt videre poſſet quod slij nõ videbant Referebat enim ſanctis pa tribus dicens. quia aliquãdo qᷓ; plu⸗ rimi ſedentes fratres fimul loquebã wr inter ſe et conferebant de ſandis ——————— —ũÜ——— Er vitaſpatrum ſcripturia que ad ſalutem. pertinent animarum Stabant autez circa nos ſancti angeli letantes in hilari vultu conſiderantes delectabantur eniz ð eloquio domini Cunqʒ aliud quod cunq; inter ſe loquerentur iſtatim an geli ſancti recedebant longius indi gnantes contra eos Veniebant autẽ poꝛci ſoꝛdidiſſimi et moꝛbo pleni et volutabant ſe inter eos. pemones enim in ſpecie poꝛcoꝛum delectaban tur de ſuperbia et vana loquela eoꝝ Meatus autẽ ſenioꝛ hec vicẽs abijt in ſuam cellulam ut per totam noctẽ eum grandi fletu etjlulatu gemẽdo deflebat miſerias noſtras. Fxhoꝛta bantur ergo ſancti patres per inons ſteria et commonebant fratres dicẽ⸗ tes Cohibete fratres a multiloquio et ab ocioſis verbis linguaimn.qꝛ ma lus interitus anitne generatur⁊ non intelligimus quoniam per hec et do mino deo? ſanctis angelis odibiles ſumus vicit enim ſcriptura diuina. quia in multiloquio nõ effugies pec catum Mec enim infirmam et vacuã efficiunt mentem Kir qnidam fuit in palatio ſub limis ſub theodoſio imperatoꝛe no⸗ mine arſenius cuins filios. i.archadi um atqʒ honoꝛium auguſtos de ba ptiſmo ſuſcepit Pic itaqʒ arſeniꝰ de ſiderio diuini amoꝛis accẽſus relin⸗ quens omnem huins ſeculi gloꝛiam tempoꝛalem perrexit ad heremum ſi chie ut inter ſandtos patres ſecretam et quietam ab omni ſtrepitu mundi huius ageret vitam.et ſeparatus ab illecebꝛis et delectationibus coꝛpo ralibus ſub tota mentis intentione adhereret domino ſicut ſcriptum eſt Adheſit anima mes poſtte ine autẽ EL luri vul nr enizs liud quod rſtarim an ngius indi iebant a bo plenie emones ndelcchben loqucla eop t vickẽs ubin totam nodi latu gemẽdo es per mon fratres die multiloquio guamn. q m eratur? non per hec et do lis odibiles ö effugies dee rmam vacvi zuinmin paluoli o inperat ¶Diſtin ſecunda eo ſancti ſenioꝛes qꝙ ſicut cum in ſecu li cõuerſatõe eſſet nimis precioſis ve ſtimentis pre omnibus vtebatur ita poſtnodum in heremo ſichie degẽs ſtudebat ut omnib? monachis vilio ra ⁊ deſpecta veſtimẽta haberet Pic ip̃e arſenius totũ tꝑs vite ſue ledens ad opus manuũ pannũ habebat ĩ ſi nu pꝛopt᷑ lachrymas qᷓ ob deſideriũ vite eterne crebro currebant ex ocuł (icebat autem abbas daniel ð eodem arſenio quia cum operaretur ſpoꝛtas ex palmaruz folijs mittebat aquam in peluim ut infůdẽntur pal⸗ meẽt ců feteret bꝛumoſa aqua odo re nec permittebat ut aliaʒ aqu mu tarent ſed ſuper illam fetidam aliam addebat aquam ut ſemper keteret In terrogabãt aðt eum fratres dicẽtes. Xur nõ permittis pater ut aqua mu tetur ſed peſſiõ fetoꝛe tota cellula tua repletur? Keſpondens autem ſenior Wuoniam pꝛo thuniamate et muſca ta ⁊ alijs dinerſis quibus in jeculi cõ verſatõne ſine interwiſſione fruebar opoꝛter me nunc dů in hoc coꝛpore ſum ſuſtinere iſtiumodi fetoꝛem ʒꝓ ſuauiſſimo odoꝛe ut in die iudicij de ilo gebenne inenarrabili fetore libe ret mne dominus ut non cum illo di⸗ nuite qui epulabatur in iſto můdo de liciole et ſplendide condemnetur ani ma mea. ieu ehario quidam krater vnaz detuliſſʒ qui ᷣm charitstẽ non q̃ ſua ſunt. que alterius cogitaret ad aliuʒ fra trein detulit eam · qui infirmioꝛ vide batur Tüc infirmus gratias egit ðo pꝛo fratris officio et ſuſcepit eamSʒ et ip̃e nihilominus plus ð pꝛoximo Tempoꝛe quodam ců ſaco na 5 de ſemetipſo cogitans ag sliũ eaz pertulit infirmum fratreʒet ille iterũ aci alium et ſic cum per omnes cellu las que longe a ſemetipſis erant per heremum diſperſe vus illa circumla ta eſſet ignoꝛantibus eis quis eam p ys miſiſſet ad vltimum ipſi defertur qui eaʒ miſerat. Wratulatus aũt ſan ctus macharius ꝙ tantam videret ĩ fratribus continentiam tantãqʒ cha ritatem ad acriora ſemetipſum ſpiri tualis vite extendit exercitia VQuodam tge nocte in xlir ſpecie monachi demon ad oſtiuzſcel le ſancti macharij pulſauerit dicens. Surge abba machari et eamus ad collectam vbi fratres ad vigilias cõ gregantur Sec ille gratia dei reple⸗ tus falli non potuit intellexit enĩ dia boli fallaciam et ait Wmendax ⁊ ve ritatis inimice quid tibi conſoꝛtij qͥd tibi ſocietatis eſt cum colledta et con gregatione ſanctoꝛum?ZAt ille ait La tetergo te o machari ꝙ ſine nob nul la collecta agitur nulla congregatio monachorũ. Veni tu deniq; er vide bis ibi opa nrã. vixit añt machariꝰ Impet tibi dñs demon immůde.t cõuerſus ad oꝛõem petijt a dño ut ſi bi oñderet ſi hoc verů eẽt qð gloria tus eſt demõ Ahijt ergo ad collectã vbi a fribꝰ vigilie celebꝛant᷑ et iternʒ in oꝛõe dim dep̃cabat᷑ ut ei veritatẽ vᷣbi huius oſtẽderet. Et ecce vidit gꝑ totõ ecẽ̃aʒ quaſi ꝑunlos quoſdã pue ros ethiopes nigros diſcurrere huc stqʒ illuc et velut volitando deferri Viſcurrẽtes autẽ illi ethiopes pueri ſingulis quibuſqʒ fribus in oꝛõe po ſitis atqʒ pſallẽtibꝰ illudebãt.et ſi cui de eisſoculos duobꝰ digitis ↄp̃ſſiſſẽt ſtatim doꝛmitabat.ſi cui vero in os emerſiſſent digitum oſcitare eum fa⸗ 1 6 † 3 5 3 5 13 F½ 1 1 1 11 3 3 z 1 13 1 11 1 † 1 3 1 . 1 1 5 1 13 5 3 5 4 5 —— nis intenta nihil malij. nihilq; ſuper 11 1 1 ½ 5½ ½ i R * 3½ 3 4 ciebant Item poſt pfalmum cum ad oꝛandujn ſe proieciſſent fratres per currebant iterum ſinguloset.añ aliũ quidem iacentem in orõe quaſiĩ mu lierum ſpeciem vertebantur añ aliuʒ quaſi edificantes aut apportãtes ali quid aut diuerſa queqʒ agẽtes appa rebant Et quecunqʒ demones quaſi ludentes foꝛmaſſent hec orantes ili in coꝛdis ſui cogitatione verſabant. Sb aliquãtis tñ fratribus vbi aliqd horũ cepiſſent · quaſi violenter repul ſi pᷣcipitati deijciebant᷑ ita ut nec ſta re añ eos aut tranſire auderẽt. Ilijs etiã iuxta ceruices et doꝛſa ludebant PWec cij vidiſſet ſanct? machariꝰ gra uiter ingemuit et lachꝛymas ꝓfũdẽs aci dñmn dixit Reſpice dñe ⁊ ne ſileas neqʒ mitigeris deꝰ.ſed exurge et diſꝑ gantur inimici tuiet fugiant a facie tna.qm̃ aĩa noſtra replet᷑ illuſionibꝰ Poſt orõem autem examinande ve⸗ ritatis gratia ſeoꝛſuʒ euocatis ſingu lis quibuſqʒ fribus ante quoꝝ faciẽ viderat demones · diuerſo habitu et varijs imaginibus ludẽtes reqͥrit ab eis ſi in orõe vel edificandi cogitatõ nes habuerint.vel iter agẽdi vel alia diuerſa que vnituiqʒ ꝑ demoẽs ima ginari videratẽt ſinguli eorũ ita cõ nes ſicut ille arguebat. Et tunc vere intellectũ eſt ꝙ om̃es male et ſupfiue 3c vane cogitatòes q̃ vel pſallenribꝰ velſomnioꝝ aut oꝛõnñj tꝑe vnuſqſqʒ in coꝛde ↄceperit illuſione et inſtictu demonũ fiãt. Mã ab his q om̃i cuſto dia ſeruãt in timore et amoꝛe dei coꝛ ſui.illi tenebꝛofi ethipes ⁊ hee quas immittůt cogitatões repellunt᷑ Chri ſto eimens ʒicta ⁊ p̃cipueĩ tꝑe orõ fuum recipit ꝛf. „** Ex vitaſpatrum ¶Quidam frater impugnabatur a ſpũ blaſphemiejet erubeſcebat dic? Et vbicunqʒ; audiſſet magnos ſenes pꝑgebat ad eos ut illis declararct.et cum ꝑueniſſet mox verecundabatur „„ 6. Cuz ergo frequenter ad abbatẽ poe menẽ veniret vidit eum ſenex cogita tões habẽtem et ſic dicit ei. Ecce tre quenter venis ad me habens cogita tões et ſic iterũ remeas triſtis tecum illas repoꝛtans. dic ergo mihi fili ͥd habes! Iit ille ait In blaſphemia un pugnat me diabolus et erubeſco di cere Et mox ut aperuit cãm leuior eins impugnatio apparuit Et dixit ei ſenioꝛ NMe cõtriſteris fili.qñ enĩ ad te hec cogitatio venit dic Ego cãin non habeo. blaſpheinia tua ſuper te ſathana. Panc enim cãm anima nõ vult. quãcũqʒ autẽ cãm anima nolue rit non diu perianebit. Et ita ſan? Frater ille diſceſiit. 6li. ¶uo fratres ad abbatẽ hellam venerunt impugnati a cogitatõnib? Et vicẽs eos ſener ꝙ coꝛpulẽti eẽnt tãqᷓad diſcipulũ eiꝰ iubridẽs aitlẽ frater ego erubeſcoꝓpter te ꝙ; ſic enu triſti coꝛpus tuũ cũ certe ꝓfitearis te monachũ Palloꝛ eĩ cũ hhmilitate? macięs decus eſt monachi. ¶li. CQuidã frater quantũ plus euz aliqs iniuriabat᷑ aut irridebat tanto mnagis ille currebat dicens Iſti ſůt q nobis occaſionẽ p̃bẽt ad ꝓfectů no⸗ ſtrũ.qͥ aũt beatificãt nos ↄturbãt ani mas nrãs· Scriptũ eſt enĩ qm̃ hi qui beatificãt vos ipfi decipiunt vog. Abbas motues 6liij. aliqua ndo editicauit ſibi cellulam ĩ loco qui dicitur eracleona. Et cum ibi a multis moleſtaretur alterum lo cum introgreſſus eſt et ſimiliter eriã ibi conſtruxit habitaculum. Sed ꝑ gnbnr beſccdudid gnos ſenes declarutt ecundabaur d abhatpoe n ſener cogn cit ei. Eccene dabens cogin s mriſtis un go mibi füi blalpbemiain et erubeſcodi nit cän levio oruit Et diri s fili. qñ eniad dic Ego cin ia tua ſuper t cũm anima nõ nanima nolue u. Ktita ſan“ bn belnn ia cogitnõni ꝙ coꝛpuli n unwi irh certe pficn eich buniuni inſidias diaboli qnidaʒ frater inuen tus eſt illic qui ꝑ inuidiam ſeinꝑ cnʒ eohaberet Propter qð ſurrexitins et ad pꝛopꝛiũ regreſſus eſt vicũ.⁊ feʒ cit ſibi illic quoq; cellulam et rẽcluſit ſemetipm in ea. Poſt tempus autem aliquantum congregati lunt ſenes ð ilio loco vude egreſſus eſt. deducẽtes buerat litem quatenꝰ roga ut rediret in peluncaʒ ſuan vero in vnũ locumvenerul rent eum 1 Poſtq; bipem det ofe reliquerunt. ipfi altem p ad ſenem. 8t pulſãtibus illis aperta feneſtra reſpexit eos et ↄgnouit dixit q; eis vbi ſůt melotes veſtre! It illi reiponderunt Ecce hic in vicino ſůt vna cum illo fratre qui tecum irã ha bebat Moc poſtqᷓ; ſenex audiuit ⁊ ilj os cognouit pꝛe gaudio oſtium per quod ingreſſus fůerat ſecure confre gi. Et egreſſus rucurrit vſqʒ ad lo⸗ in rellam ſuam et per tres vies cui uatus ẽ cũ talibꝰ qui nunqᷓ; habebar cõſuetudinẽ ut. 3 eiunit ſolüeret. Sur rexitq; poſtea et pꝛoledus ẽ cuʒ uis (irer frater recſiuit ſii ſenein achillem dicens Wur ſecens i eit Wuia hecdum viciſtirequiem fi li quã ſperamus nec toꝛmenta queti memus Si enim ea dlligenter inſpi reres etiam ſi vermibus piena eẽt cel lula tua vſqʒ ad collum.tu tamnen in ip̃a iaceres ſine accidia Quidam ſenex erat in inferioribus heremi partibus ⁊ ſe debat quieſcens in ſpelunca. Anꝰaũjt ſecularis homo religioſus mniniſtra 5. 8 5 — bat ei Vontigit vero nt filins ſecpla⸗ ris illius infirmaretur, Wultis ergo hᷣeibꝰ poſtulabat ſenem ut venireti domum ſuam et faceret oꝛatiõem ꝓ infante ẽt ſurgens ſener ombulabat cum eoIlle autem pꝛeceſſit eum ⁊ in greſſus in domum ſuam dixit. Veni te in occurſum anachõꝛite Vuos cũ ſenex vidiſſet de longe egreſſos cum lampadibꝰ ſenſit quod ad ſe venirẽt. et ſtatimn deſpolians ſe veſtimẽta ſua miſitſe infimen et cepit lauare ſtã⸗ nudus Ille autez qui miniſtrabat ei videns hec erubuit et rogauit hoĩies dicens Reuertimini.ſenex enĩ noſter ſenſum perdidit. Veniens vero ad ſe nem dixit ei. Abba quid hoc feciſtiꝰ Omnes enim qui te viderunt dirert ꝙ demonium habet ſenex Eui ille re ſpondit xt ego volebazʒ hoc aucre (/Tempoꝛe ¶vt. guodam abbas mocharins dum̃ ad montem nitrie alcenderet diſcipulo ſuo ur parũ ip̃m p̃iret ĩperauit ni cim illuʒ pzeiret obulauit ili qutvã ſacerdos idoloꝛum curſu concito ve niens et lignum grande poꝛtãs. Cui It ille iratus tantis enz plagis affe cit ut exranimẽ pene reliqueret. et re⸗ lido eo ſacerdos idoloꝛum currebat iterum Progreſſuſc paꝝ obuiauit btõ machqrioui gitad enʒ Salue ris laboꝛatoꝛ ſalueris. At ille ainmi ratus ait. Quid in me boni conſpexi ſti ut ita me ſalutares. Wui ſenex hit. Muia vidi te laboꝛantẽ et curris ig⸗ noꝛãter C ni ſacerdos ait Eẽt ego ex ſalutatione tua compunctus magnũ dei ſeruum te eſſe cognoui.nam alter neſcio quis miſerabilis monachꝰ oc⸗ currẽs iihi iniurias fecit. ſed ego illi plagas pꝛo verbis inpolſui Tunc te 18 3 ——,—— —————— randria ẽ ꝑueniſtii ſtinus aduenit alexandriamn. Cunqʒ ad deſignatuz hoĩem ꝑueniſſet et in⸗ greſſus fuiſſet ille viſo tanto viro ob ſtupuit. Cui ſenex dirit. Kefer mihi nens pedes ſãcti macharij proclama bat dicens Miſi monachuin me fece ris non deſiſtã. Pergenteſqʒ pariter venerunt ad locum in quo teſus frat iacebat. Quem vtriq; tollentes quo niam incedere non poterat manib? in ecclefiam pertulerunt Xum auteʒ ceteri fratresvidiſſent ſacerdotẽ illũ cum beato machario comitantẽ ſtu pefadi monachum eum cuin ammi⸗ ratione perficiunt ac inulti pꝛopter illum ex paganis fadi ſůt chꝛiſtiani. Sicebat ergo abbas machariꝰ quia ſermo ſuperbus et malüs etiam bo⸗ nosviros tonnettit ad maluz.ſermo vero humilis ⁊ bonus etiam mglos mutat in melius. ſüvij. ¶geatus Anthonins retulit ſe vi diſſe omnes la queos inimiciſupvni uerſam terram explicatos Et cuz ſu⸗ ſpirans dixiſſet quis poſſet hos eus pere.vocem ad ſe dicentem aucliuit. Mumilitas ſola pertranſit anthonij quam nuilo modo valent contingẽ ¶ Idein beatus Antho ¶Mviij nius cũ in cella pꝛopꝛia oraret venit ad eum vox dicens. Anthoni hecdu d menſuram coꝛiarij iſtius que ĩ ale Dno audito ſener ẽs mane arrepto batulo fe⸗ oꝑa tua q pꝛopterea de deſerto ve⸗ ni. Vui reſpõdit neſcio me aliquãdo boni aliquid ꝑpetraſſe Anð et ex cu bili pꝛopꝛio mane conlurgens ante⸗ ᷓ in opa mea reſideain dico ut om̃is hec ciuitas a minoꝛe vſq; ad matorẽ ingrediantur in regnũ ði pꝛopter in ſticias ſuas.ego autezʒ ſolns pꝛopter peccata inea penam ingrediar ſeinpi Erx vitaſpattüm ternam. quod verbum anteqᷓ; quteſcã ſero et᷑ coꝛdis mei recenſeo veritate. Moc audiens bestus anthonius di⸗ rit ei gili ſic eſtovt bonꝰartifex ſedẽs ĩdomo tua cũ requie. regnũ dei ade ptus es.ẽgo autem velut ſine diſcre tione omne tempus menn in ſolitu⸗ vine conuerſatus.necdum verbi i aſſuppſi menſuram 6lir. Ubixit abbas Ipericins. Meli? eſt comedere carnes ⁊ vinum bibere ᷓ comedere in vituperatõne carnes frarrum Sicut enim ſuſurrãs ſerpẽs euam ð paradiſo eÿcuſſit ita qui fra tri ino derahit non ſolum ſuam ſed et audientis„ie perdit. Muioam de lenibus ex fichi di⸗ ſcipulum tranſiniſit in egiptum ut ei camelum deduteret quatenus ſpor tellas quas fecerat poꝛtaret ĩ egiptũ Cmmn autem deduceret camelum alt ſeneł obuꝰei venit et dicit ei. Si ſeil ſem frater qñ ibas in egiptũ dixiſſeʒ tibi ut ⁊ mihi alterũ camelũ adduce res Wõ cũ ilie fraterꝓprio abbat di riſſet p̃ nimia eparitaie dirit ei ſener Vade fili et vic ei camelů illũ dicẽs q necdũ parati ſumus. ↄple neceſſita tẽ tuã et vade tu eũ ip̃o in egiprizer iterun reduc nobis camelũ utet nrã vala poꝛtemꝰCunq; ergo hoc feciſſʒ frater et iſſet að illůj aliũ ſenẽ dicens Abbas pambo dicit qꝛ necdũ pora n ſumus tolle et compie neceſſitateʒ tuã Earriganit ſener camelũ etjuit i egiptũ Cũ aũt diſcarrigaſſet iterum ille frater reducebat camelũ et dirit. Wra ꝓ me pater Wũqʒ ſenex reqſi qᷓ pgeret. rñdit. In ſichim vado vt etiã nrãs ſportellas huc deferã. Oð cũ aucdiſſʒ ſenex cõpůctus cepit peni tere lachꝛymis dicẽs Induigete m n qu eo veriute ihoninsdi arniler ſedis gn dei ace ut nedige n in ſoüm umvebim ricius e vinum biben stõne tamt urrös ſerpi ſit ita qui ſi lom ſuam erdit. s er ſichi d — por tra iegipl tcamenal diciti. Siſl prio sbben onu in egp pi dalciſimi qm̃ charitas vꝛj fr mehm abſtulit. VMQuidã frater dixit ad ſenẽ. Ecce abba freq̃nter interrogo ſenioꝛes pa tres ut dicant nihi ↄmonitõᷣem de ſa lure aĩe meeet qcqd dixerit mihi ni⸗ hil ex ip̃is retineo. Erãt ãt ſeni duo vaſa vatua.et vixit ei ſenex. Vade et affer vinũ ex ill vaſis et mittẽs aquã aus illud et effunde et pone illud ni ticũ in locum ſuũ. Fecit ergo ita fra ter ſemel ⁊ bis.ßt dixit ei ſeneritra c; vala fimul affer t̃t ci attuliſſet di cit ei ſener. Vuale eſt ex vtriſqʒ mun dius! Keſpondit frater Abi aquam miſi et laui. Tunc ſenex dicit ei. Sic eſt? anima fili q̃ frequẽter andit ver ba dei. uãuis em̃ nihil retineat ex his que interrogat.tamen plus mun datur q; illa que non requirit ſ lxij. bbas motues venit allquan do de loco qui vocatur ragitham ĩ partibus gebalonis. Erat autẽ cum eo et diſcipulus eius Videns ahtem illum epiſcopus loci illius tenens eũ inuitum pꝛeſbyterũ fecit Et dů pari — ter cõmoꝛorent᷑ dicit ei epᷣs ndulge ₰ mihi abba.ſcio enim ꝙ hãc cãm no lebas ſed ego a te bñdici deſiderans hoe pꝛeſũpſi Cui ſenex dirir. In hoc nunc laboꝛo qꝛ diuidi ab eo qui me cum eſt non poſſum.et ſolus non ſu kicio oꝛationes meas unplere.dĩ ei ep̃s Si ſcis eů dignũ oꝛdiĩo ego ilũj Rñdit abbas motues. Sicdẽ fit di gnꝰ neſcio. vni ãt ſcio melioꝛẽ illũ eẽ me. Vrdinauit ãt et illũ.vtriqʒ tñ its ptranſierũt uſqʒ ad finẽ ſuũ ut ad ol tare quantũ ad oblatõem conſecran vam nunqᷓ; accederẽt Vnde dicebat ſener Wõfido in deo meo nõ habeo grande iudicium pꝛopter ordinatio nem hanc quia oblationem non pre Lui ille dixit. S tibi adhuc Illa autem iactans ſe ad iſtin. ſecunda ſumpñi offerre. nõ oꝛdinstio hec lo rũ eſt qͥ fine culpa ſũt. ego aijt bñ ne cognoſco &/Muidaz frater ſedebat inẽẽ „ cpuus. Wabebat ant ſoꝛoꝛẽ in ciui tate meretricẽq̃ multis aĩabus ꝑdi tio fuit. Frequẽter ergo monebãt ſe hes illum frẽm et vix potuerit ꝑſua dere ei ut veniret ad eã quatenꝑ am monitõnem ſuã poſſet peccatũ qð eã fiebat vincere dj autem veniret ad locũ quidã ex notis videns euz p̃ ceſſit et nunciauit inulieri dicens iEc ce frater tuns venit ad te de heremo Illa ãt hec audiẽs 5ᷓ gaudio relictis matoꝛib?ꝰ ſuis qbus miniſtrabat ca pite diſcooꝑto ad occurrendũ fratri egreſſa eſt. Et ců vidiſſet ei dum tẽ taret illuz counplecti dicit ei ille. So roꝛ mea chariſſima parce iaʒ aĩe tue m pter te multi pereunt. conſidera quãta habes toꝛmenta p̃parata niſi cito penitere feſtinaueris Illa autez contremiſcens dicit ad eum. Et ſcis frater quia eſt mihi ſalus vel movo⸗ i volneris eſt ſalng pedes fratris ſui petebat ut eam ſe⸗ enmn deduceret in deſertum. Cui fra ker dixit. Vace et cooperi caput tui et ſequere me. Cui illa reſpõdit. Ea mus velociter. opoꝛtet enim magis me defoꝛmari? inter homines nudo capite ambulare qᷓ; in officinã pecca n mei iterum ingredi. vᷣum autem pariter ambularent monebat eã fra ter ad penitentiam Videns autẽ ille quia fratres quidam obuiarent ſibi. dicit ad eã Quoniam necdum om̃es ſciunt ꝙ ſoroꝛ mes es parimn de via ſecede donec iſti tranſeant Nuod cũ teciſſet poſtqᷓn tranſierunt illi voca in egipto in magna humilitate pꝛe ——. 8 — —— —— — 2— —— 2————„—*— ——— bus ſed vt vn vit eam krater luus dicens. Veni ſo⸗ roꝛ tamus viam noſtram. Illa autez non reſpondit ei. Perquirens ergo ille inuenit eam mottuam et veſtigia edum eins plena ſanguine⸗erteniz diſcalciata Tune ille fiens et eiulans nunciauit ſenioꝛibus patribꝰ omnia ne fata fnerãt. At illi contendebãt iuter ſe de ſalutatiõe eius Wanifeſta vit autem deus vni ſeni de ſpla eo ꝙ nylla ei cura tuit de rebus coꝛporali lnus pꝛoprium ſanaret 4 neglexit omniã ſuã et ſulpirauit gra⸗ viter et fleuit pꝛo peccato ſuo· pꝛop⸗ terea deus ſuſcepit penitẽtiam eius. Quidam frater ex Mriiij. nitria parcior magis qᷓ; auario? ⁊ ne venundatũ centũ jolidos quos lima texendo collegerat moꝛiẽs dereliqt. Initum eſt ergo inter monachos de poc conſiliũ.nam in eodẽ loco circit quinqʒ milia diuiſis cellulis habit a bůãt q fado opꝰ eſſet. Alij paupib⸗ diſtribuendos eſſe dicebant· alij dan dos ecẽe.nõnulli pentibꝰ eiꝰ remittẽ dos Machariꝰ vero et pãbo et iſido rus ceteriq; ſeniores prẽs ſctõ in eis loquẽte ſpů decreuerũt inodiendos eſſe ci dño ſuo dicẽtes Pecunia tua fit in ꝑpitõem Et ne hoc crude liter quiſc fadtũ putet tantterroꝛ⁊ pauoꝛ ꝑ totã egiptũ cundtos mona⸗ chos inuaſit vt vnũ ſolidũ dimiſiſe grandis apud eos ſir criminis ¶lxw ¶Urat qjdã grecꝰ adoleſcẽs i egi pri dã cenobio qͥ nulla ↄtinẽtia nul ia opis magnitudie flãmã carnis po terat ertinguere Clqʒ ad pꝛẽm ino naſterij hec eiꝰ tentatio ꝑlata fuiſſet pac ille eũ arte ſeruauit Impꝑauit cui dã viro graui et aſpo vt iurgijs atq; cõuitijs inſectaret᷑ adoleſcentẽet poſt —— ¶Er vitaſpatrũ irrogatam iniuriam pꝛiòꝛ venirz ad querimoniã. Cunq; impata ſibi ꝑfi ceret inſuꝑ vocsti teſtes Pꝛo eo loqᷓ bantur qui contumeliã fecerat ado leſcenti At ille flere cepit contrã inen daciuz Muotidie gemitus.quotidie lachꝛyme fluebant Bedebat ſolus ꝙ maritudine repletꝰ eſt. oĩqʒ auxilio deſtitut?ad ieiu pedes iacebatQuid multa! Ita torꝰ annus deductus eſt Vuo erpleto ĩterrogatus adoleſcẽs ſuper eogitationb? priſtinis vtrũ ne adhuc aliquid moleſtie ſuſtineret.re ſpondẽs dirit. pape. viuere mihi nõ licz quẽadmodũ foꝛnicari libet? Ita ergo ꝑ hanc artem ſplali patre ꝓcu rãte adoleſcens ſuperata libidine ſal uatug eſt.⸗ Empore mari — iuſoqm quam multis inui⸗ tãs ꝓmiſſiõibꝰ vñs ei decipe eñ non potuit. Mouiſſiẽ ãt exardeicẽs ĩ ira⸗ cůdiã tradidit eã tůc ↄſtituto p̃tecto alexãdrie interficiẽdã qi xp̃ianã blal pbemãtẽ et deos et unparoꝛẽ Inip ſis do ꝑſechtõibꝰ ſubmittens eĩ qͥſoñ cũ pecunijs dixit Si ↄſenſeris volů⸗ tati mee a peĩs te cuſtodiã.ſi q̃t ꝑma nes in duritia tus rogabo iudicẽ vt toꝛqᷓ̃t te vſq; ad moꝛtẽ. ut non viua veridess volütatẽ mes Zddhcta ãt añ tribunal indieis diuerſa pensri toꝛmenta contemnebat lrohſcienti⸗ bona nunita. In qᷓptormẽtis⁊ cal dariã magnã plenã feruẽti pice iuſſit ſuccẽdi iidex Feruẽte ergo pice ⁊ ni mis exardeſcẽteꝓponebat ei inder dt cẽs Viade aut ſubdẽvolltati vñitu aut certe noueris quia in hãc calos riam te iubeo mitti. Illa ãt r põdit *4 Ex rerrio libro vitaſpatrum 3 miani ꝑſecutoꝛis pu cher rima puella fuit ancilla ch d benint duuſidipi pno eo i ende tconnamn us.odie ebatſolhsq t. oiq; ax iacebat s dedudusc ns dolis ſtinis vrüe ſtnert vivere mibiꝰ icari lberu ial pume hd na libioneli dices qui iubeant ſubqi luxurie Fre mens ergojuſſit eamn expoliatã mitti in caldariam feruentem pice Illa 3t emiſit vocem dicens. Per caput tui imperatoꝛis te coniuro quem colis ſi ſtatuiſti ſie toꝛq̃re me.inbe me pau latim deponi in caldariaʒ ut videas quantã mibi patientiã donanuit chri ſtus queʒ tu ignoꝛas et nõ cognoſcis Et depoſita paulatim in pᷣparatum feruentẽ cacabum eadem hoꝛa refri⸗ guit pix cum circa colluʒ eius perue nitQuãplurimi autẽvidẽtes tale mi racuiũ confirmati ſunt in fide dñi no Rri ieſu xp̃i in alerandrina ecẽ̃a qui digmi fuerunt terre manſuetorũ. ficut vicit dñs in rnangelio Peati mãſue ti quomã ip̃i poſſidebũt terrã i lxvij daſco quidaʒ noĩe ſeptuageſimj agehs annũj etatis erat in ſichia. Igi tur důũ grauiter me qᷓ hůc ſcðᷣm lidꝛij vitaſpatrũ conſep̃ſi ſpũs foꝛnicatiõis tentaret ſuꝑ cõcupiſcentia m uliebri exagitantibꝰ me cogitationibꝰ pene egreſſus ſũ de heremo cõpellente me nimia paſſione t vicinis quidẽ m pi monachis non indicaui cõin. latẽ⸗ ter autẽ ꝑrexi in ſolitudineʒ et circui ui ſcõs patresvſqʒ dies qndecin eos q in ſichia ſenuiſſent. in quibꝰrepperi paſcum quẽ omnes qnt in illo here mo erant patres venerabãtur Itaq; pꝛeſumpſi ego et cum lachꝛymis de pꝛecans eumn confeſſus ſum ei paſſio nem que menimis et inceſſanter nõ deſinebat impngnare. Et ip̃e ait mi bi. Non conturbet te hec cauſa. non enim pateris hec a negligentia/ Itte ſtatur quippe tibi et locus et difficui tas rerumet quia non eſt in locis ilt vlla viſitatis feminarum ſed m agis er innidia diaboli qui ſenper inſidia Diſtin ſecunda dicens Mon fiant aliquãco tales in tur? deciperefeſtinat animss hom nuin. ecce ut vides me iam ſenem ho minem quadrageſimum annum ha⸗, beo.in hac cella et auxiliante gratia chꝛiſti ſolicitus ſum de ſalute anime mee. tamẽ vſq; nunc tentationem[ ſtineo. Mam cũ ſacramento dicebat mihi quia ſuper duodecim ãnos p? quinquageſunum annumnon nocte mihi non die pepercit in tantum vt putarem qꝛ forte reliquit me deus.⁊ Ideo inſtanter et ſine ceſſatione huiꝰ moleſtiam paſſionis paterer. Elegi ergo magis moꝛi irrationabiliter q talem pati coꝛpoꝛis paſſionẽ Egreſ ſus ergo circuibaʒ pene omnẽ ſolitu⸗ dinem et inueni leene ſpeluncã et po ſui me iacere ibi ꝑ totũ diẽ huduz, vt ingrediẽtes fere comederẽt me E uz ergo facta eẽt veſpera egrediẽtes be ſe maſculus et femina odoꝛati ſunt mne a capite vſqʒ ad pedes et lingen tes me.totum receſſerunt a me. Ego at putabã ꝙ deuorarẽtme. Jachi ergo ibi per totã nodẽ. ſed nõ acceſſe rũt ad me. Cogitaui ergo qꝛ peꝑcit mibi deus et renerſus ſum in cellamn meã Poſt paucos ãt dies iterij eadẽ tentatio valiciꝰinſurrerit mihi itavt pene in blaſphemiamn peruenirezCõ nerſus enim demõ ĩ ethiopiſſaʒ puel lam quam videram aliquando in in nentute inea ſpicas in meſſe colligen tem ſedit ſuper genua mea ⁊ vehemẽ ter me commouit. Ende cumn nimio kurore dedi ei pugnos et alaphas in marxillas et ſtatim nõ cõpariit fãtaſ ma iilud Per bienniũ aũt manꝰmee vnde percuſſi quaſi faciem eiꝰ feto rem et brumãſufferre nõ poterã. De ſperabam ergo de ſalute aie mee er pre triſticia nimia defectio animi offligebat me. et ninio merore ta. —— ——„ 3 — 5 6 ——————— Z— 5 ———— ——————— ———————— — * beſcebam Audiui autẽ vocẽ ſanctaʒ in ſenſu meo et dieentẽ vlade Paſco certare. ꝓptẽre eiĩ hec ꝑmiſi te patt ut non aituʒ ſapias ·nec extollaris in virtutibꝰ tuis jed recognoſcas infir⸗ mitatẽ tuam et non ĩ ↄuerſatiõe tua confidas.ſed ſubditus et humilis ſis in adiutoꝛio dei ↄfidens Ita certus effectus de auxiliante inĩa dĩ ſalua toꝛis pacificos habui reliquos dies Büniã ſupràa. ¶Crwij· moõdũ eruditus in om̃i ꝑte erãt ãàmo nius tã in ſcia ſcripturarũ qᷓ; etiã ler⸗ monis. dů in quadã ciuitate ep̃us de fundtꝰ eſſet amatoꝛes ãmonij ſuggeſ⸗ ſerunt ep̃o alerandrie petẽtes Ut an moniũ eis oꝛdiaret ep̃mn ixit ãt eis archiep̃s Soducite mihi eũ ut oꝛdie tur ep̃s Illi aůt feſtinantes ꝑrererũt cũ aciuioꝛio ad eũ Cũ aũt vidiſiʒ ſe pꝛeüentũ dep̃cabat eos ⁊ cum ſacra mento affirmabat nõ ſuſcige ſe ordi⸗ nẽ ep̃atus neqʒ de heremo egreſſuꝝ FIllis ãt ↄcecentibus ſʒ violent inſtã tibus pñtibꝰ eis accepit foꝛficẽ ⁊ au rẽ ſuã ſiniſtrã ab imo abcidit dicens eis. Vel nunc certi eſtote qꝛ impoſſi bile eſt me fieri ep̃m qꝛ lex ꝓhibet de bilem in aliqͥ mẽbꝛo fieri ſacerdotem Tũc reliquẽtes eñ receſſer̃t. Abeũtes gůt dixerũt eß̃o Et ait eis ep̃us Iſta lex obpᷣuabat apud iudeos.mihi ãt etiã eũ qj naſũ abciſum hz ſi adduxe rritis ita tñ oꝛnatũ moꝛibꝰut dignus it ſacerdotio oꝛdinabo eum Aheun tes ergo iterum rogabant eũ Ip̃e au tem iurauit dicẽs. Vuia ſi ine coege ritis etiam linguam meam pꝛopter quam diligitis ine abcido Ita ergo relinquentes eum receſſerunt ¶lrix. S Muodam vero tempoꝛe in be⸗ remò editicanti amnonio cellam ſu peruenit quidã frater et dixit ei. Eur Er ritaſpattũ lium animalium efficitur lx tos populos docere potuit in tali ardoꝛe eſtus sffligis teipum abba! keſpondenſq; beatus ammo nius ait. Vrede mibifrater qꝛ donã te dei grã ſcpturas ſcãs ineõꝛie ↄmẽ⸗ daui ã et verꝰ et nouũ teſtamentũ ab ineunte etate ad plenũ didici.nec nõ etiã ſcõꝝ antiqͥꝝ patrũ oꝛthodor orũ ſaẽdotuʒ dñi ſercẽtas miricidas expoſitionũ in lege vina ↄſchᷣtas ꝑle⸗ gi ſiẽ teſtabant᷑ ei de hoc pene omsĩ peremo prẽs ·etſi vno die ſatiat? fue ro pane et mime ĩ oꝑe me exercuero extollit ſenſus meꝰ er velut m VMQuodã tpe adueniẽs btůs eua grius ad ſanctũ ammoniũ viſitatõis fpůalis grã. dũ młta de ſcripturis in ter ſe cõferrentſ letarent᷑ vtriq; ſpla liter in domino. poſtmodũ dixit eus grius ad 5̃moniũ q̃ſi expꝛobꝛão ei qꝛ aurẽ ſibi inciderat NMõ times inqt graue pctm̃ qꝛvt nõ accipes lacerdo tiũ aurẽ abcidiſti! Kñdens ãt öno mus dixit ei. Vep̃coꝛ te ut exoꝛes me ad dñmu¶t de alijs pctĩs mls in⸗ dulgentiã acciꝑe merear. M ð hoc admiſſonõ valde turbat animꝰ me Vileruntamen te magis opoꝛtet tune reet ſolicitudinem gerere qui eridi⸗ tus es ᷓm ſeculi ſapientiam et tantsʒ ſcientiã diuinarũ ſcripturaruʒ babes quam gratia dei tibi contullt vnde poſſes młtos populos erudire? ele⸗ giſtinagis in heremi ſolitudine ve⸗ gere Et ego qͥdẽ auriculain abcidi. nam ipſe linguaʒ abcidiſti E H. Netulit mibi btã melania qꝛ pᷣmis cũ adueniſſemn de roma ĩalerã driam et audiſſein de abbatis pꝛmn bo virtutibus iſidoꝛum relerentem qui etiã et perduxit ine in ſolitudinẽ að viſitandum ſcõs patres · obtuli ei ——„—„— Diſtin fecunda argenti erarium trecentarum libꝛaꝝ ris et p aſſione inanabili imnenſam deprecans eum ut de rebus meis ac gratiarnm adionem ſemper deo red We peetheeregedhanperib⸗35 denten Zbeuntes ergo viginusen. emm verokedebatet terehatve folljopal in tonto rumoꝛe coꝛpoꝛis ut nõ poſ⸗ tug marum ſportellas Wenedixit autein ſervnus vigitus manns alteri digito agdon me dicens. vñs deus retribnat tibi coniun gi Intuentes autem bãcpat — tbeodoꝛo Suſcipe et viſpenſa bec in bamnsunc dieit nobis beatꝰbenis omni libia et inſulis fratribꝰ hec en min Wrate filioli ut non interior ho eb monaſteria Inagis indigent. Prece mo meus hydropicꝰ fiat ſte autem ẽtas miricidt pitqʒ ei nulli degipto dareeo ꝙ abü nec bene patiẽs pꝛofuit nec male pa ina dleus dantioꝛ eſſet pꝛouincia Ego autem tiens nocuit Per octo ergo menſes boc penoi ſtabam expectãs quaſi honoꝛari aut ſella eidem ponebatur latioꝛ in qus o die ſatsſu gloꝛificari ſuper quod obtuleram.? inceſſabiliter ſedebat pꝛopter reliq̃s ꝑe me exerc nibil audiens ab eo vixi Vt ſcis vo neceſſitates coꝛpoꝛis jnec enin iace tvelut iman mine quantum ẽ·trecenta pondoſit re poterat In hac tamẽ poſſione po ciur(n Ipſe vero necirelpiciens me reſp on⸗ fitus alios ja nabat Meceſſarie autez veniẽs btüsc dit dicens ui obtuliſti hec filia pẽ narrauimus paſſionem hanc utnon. noniũ viiu ſare opusnon habet Mui enim pen conturbemur ſi quando aliqua gra de ſcripruri ſat montes ⁊ omnẽ inolem terremul niſſima egritudoviris iuſtis euenerit vtric pů to amplius nouit antitatem hui vefuncto autem eo limẽ de oſtio tu 2 gů diriu 2rgenti. Si enim mihi hoc dediſſes lerunt et poſtes ut poſſet coꝛpus ei⸗ ino ido bene mihi diceres quantum eſt.ſi au efferri. Tantus crat tumoꝛ ſierhio es i tem deo obtuliſti illequividue min eins. Crxiij. ta non deſpexit pauperis nec tu ob Appolloniꝰ quidã noĩe hegoci öacides ji lationem tradet obliuioni ¶xxij. atoꝛ fuit. renũciãſq; ſeculi actibus et dens a In nonte nitrie fuit beniamin duerſus ad ſeruitii xp̃i birauit ĩmõ peor ehler quidaʒ ſandtus vir qui virit vſqʒ ad te nitrie. neqʒ artẽ vikere potuit.ne nis pein octoginta annos abſtinentiſſimus? qʒ vacare ĩ icribẽdis libꝛis p ſenectu merenr. W n ſtudium gerens circa virtutes aimi. te Vinẽs õt in ſupradicto mõte rxx. e turbai m Conſecutus eſt auteʒ domino gra annos. hoc habuit ſtudiij ut erꝓpis magis chol an tiam ſanitatum ⁊ ſicui manus impo pecunijs a ſuis laboꝛibꝰ oĩa neceiſa⸗ em gret nebat aut oleum benedidtum dabat ſia dpararet de alerandris.⁊ in om̃i 1 enm omnis ab eo infirmitas Fpellebatur Freternitate miſtrabat infirmãtibꝰet ienpum hic itagʒ qui rante gratie vignꝰ ha eratvidẽs cas a pᷣma lucevſc; ad ho * pimin bitus eſt ãte odto menſes moꝛtis ſue rñnonaz ꝑ ſinguls oſtis ingteviens uosenin dropie factus eſt. et in tantuʒ co: mð̃ſteriola ne q;s foꝛte iaceret. por be whn tares Aſſumẽs ergo nos beatus jna mil ꝛ ñ̃ infirmis neceſſaria ſũt an eun ui charius qni tunc erat pꝛeſpyterĩmõ epercit conuerſationem in ſenecn⸗ 3 nn te nitrie ine et theocoꝛum macha teſn Oni moriens fimilem ſibi dere doe nn riolum dixit nobis Venie et videte liquit ↄpotecarium Togans eü hanc inpitew noumiob in tanto tumu Po erercere amminiſtrationemi. Wuin v ritneh n .— ⸗..———.— 5 5 5 —.———— 5* 3** 2 q; enim milium monachorum habi⸗ tantium ĩ monteneceſſaria erat talis miniſtrstio pꝛopter quod heremus eẽt locus ille. rxiij⸗ ¶Referebant de abbate natha⸗ naele pꝛecipue qꝛ tantaʒ habebat pa tientie virtutẽ in eella ut᷑ nõ moueret᷑ zpoſito ſuo In quibus illuſus in p mis ab eo qui oẽs illudere feſtinar⁊ decipit demone tedio quodaz opp̃l ſus.ẽgreſſus ẽ de pᷣma cella et aliã cõ ſtruxit ſibi ꝓpe queudã vicũ. Poſtqᷓ; autẽ ꝑfecit eaz habitauit in ea Poſt tres vero menſes affuit dvemõ quadã nõcte thaureã tenẽs ſicut carnifex in dumentů habens quaſi inilitis cõſu⸗ tũ.et faciebat ſtrepitus de thaurea il la. Ad quẽ ait beatnathanael Quis es tu pᷣſumis ſuꝑ hoſpitioluʒ meũ Rñde ſum qve illa cella te expuli.⁊ veni vt et de hac te effugarez Cc ñdens aůt demõ dixit eiE go t de hac te effugare; Wognoſcẽs ãt qꝛ illuſus eẽt reuertit᷑ ſtatim ad pꝛio rẽ cellã. ⁊ ↄplens in ea trigita ⁊ ſeptẽ anos nõ tranſiuit limen oſtij cellule dtendens cõ̃tra demonẽ Qui tãta ad deniens oſtẽdebat ei ut euʒ ꝓpellerer egredi quanta referre ſatis longũ eſt In qͥb? hoc obſeruðs ſeptẽ ep̃oꝝ ſcõ rũ viroꝝ viſitatõʒ fiue ex dei ꝑmiſſio ne facẽ.ſine ex tentatõe maligni pau lomin? fecit eij excevẽ a ꝓpoſito ſuo ßi aůt poſtq; vꝛaſſent egredientes nion deduxit eos nec paſſum pedis. Picunt ei miniſtri id eſt diacom. Su perbam reʒ feciſtiut non deduceres epiſcopos Ipſe antem dixit eis. ego et vominis epiſcopis omniq; ſeculio moꝛtuijs ſum. habeo enim occultum ꝓpoſitum mentis inee et ſeit dẽꝰ cor meum qua de cauſa non pedurt eos Erpauens autem demon de circun⸗ uentione hac ſuboꝛnanit ſe ante no —————————— Ervitaſpari uem menſes moꝛtis eius. et efficitur nUn 8 quaſi infans nouem annoꝛũ minans aſinũ poꝛtantem panes in cophinis Et pꝛopinquans veſpers prolunda ad eius cellam finxit cadete aſinum. et clamans quaſi infãs Abba inquit nathangel miſerẽ mei et da mihi ina tis aperuit õſtium et ſtans ab int? di xir ei— et quid vis ut jaciã tibi!icit ei. Illius lum puerulus et panes fero pꝛopter quod conuiuiuʒ iatris ipfius eſt et craſtino ſabbato illuceſcente neceſſaria eſt iſta oblatõ dep̃coꝛ ne deſpitias me ne foꝛte a be ſtijs et leenis comedar.multe eni ſůt in illis locis. Stans ahtem et ſtupẽs beatus nathanael commotis viſceri bus conturbatus cogitabat intra ſe dicens Vuia aut ð mandato habeo radere aut ð pꝛopoſito. Poſt hec ãt cogitauit Melius eſt ine nõ tranſgre di ꝙᷓ; tantoꝛum annoꝛumpoſitum ꝑ dere in confuſionem ſathane Et euʒ oꝛaſſʒ dicit loquenti ad ſe quaſi infã ti Audi intans. credo in deuz cui ſer uio quia ſi neceſſariuz ſit tibi aciuto rium tranſinittit tibi deus ⁊ neqʒ lee na nocebit te neqʒ aliquis Si auteʒ tentatio cõteſtim reuelabit dens. Et claudens oſtium introiuit. Cõfuſus autem demon quis ſuperatus eſt in turbinem reſolutus eſt quaſi vnagri exilientis et fugientis ⁊ ſonos emittẽ tis Iſte triumphus beati nathanael fuit.et hec conuerſatio. et hic linis £ ¶Vir enĩ quidam egiptius conc pinit ingennam mulierem maritatsʒ et nõn valens eñ carpere. locut?ẽ ma lefico dicens Facito eõã ut amet ine? age ut pꝛoijciat eã vir eius Accipiẽs ergo moleficus lufficienter vlus eſt tius ucfi molnu Mes incyhi cperptohn tcadeiim fis Lhhant neiedanin voctzqu in et ſtunsebini us lum er quodtonuiih cuſtnohbh aria eſt iſachui as ne ne jonui edar. mulunj ns outemaſj lcommotisun cogitabatin ð mandatoh eſt ine nõ na wowmpoſin gem ſhane E geoo in delh0 maleficio et fecit eam equam videri. Videns añt vir eius veniẽs de foris mirabatur qꝛ in lecto eius equa iace ret et cepit plangere et eiulare Mam loq̃bat̃ aĩali ⁊ rñſum non dabat.ta q; depꝛecat? ẽ pꝛeſbyteros poſſeſſio⸗ nis et adducẽs oñcht eis. Vui nõ in uenerunt cãm uſq; ad tres dies.neqʒ fenũ accipiebat qũo eqᷓ.neqʒ panem hicut homo.vtroq; pᷣuabat᷑ cibo. Ad vltimũ vt gloꝛificaret᷑ deꝰet appare ret vᷣtus ſancti macharij aſcẽdit ĩ cor viriut duceret eã in ſolitudinẽ⁊ vin xit eam quaſi equã et duxit in ſolitu⸗ dinem. Cum appꝛopinquaret ergo ſtabant fratres iuxta cell macharij litigantes et dicentes. Nuid adduxi ſti huc equã iſtãi icit eis. Vt mĩam ↄſequatur Vicunt ei Wuidiem̃ habz? Qul rñdit. Axoꝛ mea eratet in equã conuerſa ẽ.et hodie habet tertiij diẽ nõ guſtans quicqᷓ; Qui retulerũt ſan cto machario intus oꝛãti.ꝓpterea ei reuelauerat ei deus. Rñdit ergo fra tribꝰ et dicit eis Equi vos eſtis qui equoꝝ oculos habetis. Illa autem mulier non eſt tranffigurata ß ſolnʒ in oculis eoꝛũ qui ſeducunt videtur equa. Et bñdicẽs oleð a vertice ꝑun xit eam nudã. et ſuperoꝛauit et ſtatiz fecit eã mulierẽ videri ab oĩbꝰ. Pã̃s autẽ ei cibũ fecit eã manducareꝝt di miſit cũpꝛio viro grãs referentẽ ðo Et pᷣcepit ei dicens. Munqᷓ ceſſes a cõmumione. hec aũt tibi euenerũt qꝛ per quinq; ſeptunanas non appꝛo⸗ pinquaſti diuinis. lxxvi rat õt? aliꝰ qdã machariꝰale randrinꝰpᷣſbyter ĩ loco habitãs qᷓ vᷣr cellia; ſcũs machariꝰ audiẽs qꝛ ma⸗ gnã ↄuerſatõeʒ et regulã diſcipiine ta benenſiote mõachi hꝛẽnt nutato ha bitu accipienſqʒ indumẽta ruſticiꝑ iſtin ſecunda dies quĩdeci aſcẽdit ĩ thebaidã ꝑ ſo litudinẽ t ingreſſus monaſteriu ta benenſiotarũ q̃rebat abbatẽ ut eiꝰ pᷓ ſentaret᷑ aſpectibꝰ virũ ſancdtũ pacho⸗ mni noĩe ꝓbatiſſimũ famnlũ ði grãʒ Pbetle babentẽ chi occultat?ẽ nutu dei aduent? macharij Repñtatꝰergo dixit ei. vᷣep̃coꝛ re dñe ſcẽ p̃ ſuſcipe me in monaſteriũvt efficiar mõchus Pirxit ei pachomiꝰ Jã ſenectute ꝓue ctus abſtinentiã nõ vales ſuſtinẽ. tra tres enĩ cõtinẽtiſſimi ſunt et nõ ferẽs eoꝝ laborẽ et ſcandalũ paſſus regre⸗ dieris detrahẽdo eis. Et nõ ſuſcepit eñ nec pma nec ſecũda die uſq; ad di⸗ es ſeptẽ Cũj ergo ꝑſeueraret etiã ieiu nus ꝑmanẽs poſt hec dixit ei. Suſci pe me abba etſi nõ ieiunauero ſicut alij frẽs. oꝑpatuſqʒ nõ fuero ſiẽ et illi tũc iube me iactari foꝛas. Mec audi ens abbas inſſit fribꝰ ut ſuſciperent eũ. Eſt aũt ↄgregatio ꝑ fingta mona ſteria mille quacraginta viri apulto rũ enimonaſteriorij btũs pachomiꝰ pater erat. et multa milia monacho⸗ rum congregatio erat. Ingreſſus eſt ergo in monoſterium. Tranſacto aijt pauco temge fuꝑneit quadrageſima. et vidit fingulos quoſqʒ addentes ie innijs et abſtinentie. Quidam enim eoꝛuz poſt duos dies reficiebant.alij autem poſt quinqʒ dies capiebãt ci bunmn.alij vero per totã nocteʒ vigilã tes oꝛationibus inſiſtebant.per diez autez opera manuð exercebant. Pic vero ſanctns macharius ſtabat ĩ an; gulo tam diebꝰ qᷓ; noctibus. nõ diſce dens quoq;ᷓvſq;quo dies quadragin ta complerentur. Aduenit et paſcha neqʒ tũc panẽguſtauit neq; alið qð qʒ pulmentũ niſifolia tĩ de caulibꝰ et hec ſemel ĩ ſeptimana die dñica ſu mebot nec diſcedebat ð ãglo illovbi —— ———— elegetat ſtare niſi tantum coꝛpoꝛalis neceſſitatis cauſa et ſtati feſtinanter reuertebatur et claudebat oſtium ſu⸗ per ſeet nihll penitus loquebatur ñ in ſilentio tantũ labia eiꝰ monebant᷑. et nõ ceſſabat cõtinue ⁊ ſine ceſſatõe in coꝛde ſuo eloquia dĩ diuinamqʒ ſcripture cõmemoꝛatõem meditari. ⁊ opera manuũ inceſſant᷑ exercere inł to amplius qᷓ; alij fratres Nec frẽsvi dentes pene'omnes ſcandalizati ſunt murmurãteſq; dixerũt pꝛepoſitomo naſterij· Añ nobis hunc adduxiſti tã qᷓ; ſine carne degentẽ ad condẽnatõʒ noſtrã? Proijce eum cognoſce qꝛ val de ſcandalizant᷑ fratres in eo Kec au diens pꝛepoſitus monaſterij ãmiràs tam diſtrictam cõuerſatiõem eiꝰ.ora uit dñm dicens. Manifeſta mihi pec catoꝛl ſeruo tuo domine'quid agere debeam?ẽt reuelatũ eſt ei ꝙ iple eẽt macharius Eduxit ãt eũ foras ĩ ora torium vbl altare poſituʒ erat.⁊ amn⸗ plectens oſculatus eſt eum·et dixit ei Vere vir beatus es ſancte machari et latuiſti nos. olim enim ex multo tꝑe deſiderabamus videre ſanctitateʒ iu am et gratias agamus domino ieſu. quia in ſpũalibũs bonis maximeq; ĩ virtute abſtinentie eruciſti nos.et ꝑ uulos noſtros non alta ſapere in cõ⸗ cum tuum.non enim parũ edificaſti nos beatiſſune pater et oꝛa indeſinẽ „ ter pꝛgnobis MrTvij. VQuodam tempoꝛe viſitatõnis verba auttoꝛis hulus librihad eũ jet inueni añ oſtiũ atrij eius iacentẽ quẽ dam pꝛeſbyterũ toto coꝛpe vlceribꝰ? plenũ C apitis ãt eiꝰ etiã ip̃a oſſa cõ putruerũt.q ideo acuenerat ut oꝛõl⸗ Er ritaſpatrũ charius nõ ſuſcipiebat en Ego ãt ꝓ ſtraui me in terrã. ad pedes eiꝰ⁊ deß cabar ut ſuſciꝑet eũ Rñdenſqʒ vir be atus dirit mihi. Indignꝰẽ ut fanita; tẽ recipiat ſed magis increpa euz et ſuade ei ut nõ audeat acceciere ad ſa croſanctũ altare dĩ et offerre jacrift ciũ dño.qꝛ foꝛnicando offert et ꝓpt hoc caſtigat Suade ergo eiut reſipi ſcat ⁊ coũdignam agat penitentiã t miĩam a dño mereat acciꝑe Itaq; er go egreſſus ad illum infirmũ diſe oĩa Et ille terribiliter cõturbatus in tremuit Jurauitq; qꝛ in eritũ vite ſue non vſurparet ad aitare diñ̃ accedere Poſt hec p̃tepit ut ingrederet᷑ ſuſce⸗ pitq; eũ et dixit ei Credis qꝛ deus ẽ quẽ nihil latet. Rñdit. Etiã dñe.i xit ei. Munqjd potuiſti illudẽ aut la. tere deũ! Rñdit.non. Iit ergo. Si er go cognoſcis tãti eriminis pdm̃ tuũ et dei caſtigatõnem intelligis ꝓ qua cauſa tanti mali plaga in coꝛꝑe tuo ẽ iðᷣoq;ʒ ꝑcuſſus es ceſſa a malis tuis et coꝛrige de cetero ⁊ confitere ſꝑ cũ lachꝛimis penitẽtie et intimo tordis doloꝛe in cõſpectu dñi pc̃m̃ tuũ ur? die indicij poſſis aliquã miĩaʒ ac pie tatem dñi inuenire vedit ergo ſacra mentũ ſe nũqᷓ; peceare neq; ad ſacro⸗ ſanctũ altare accedere nec oblatõem conſecrare. ſicut laici ſoꝛtẽ habere. Itaqʒ poſt hec impoſuit ei manuz et orauit ꝓ eo ad dñm? in paucis die bſanꝰ factꝰ ẽ. capilliq; capitis eins P tton reuerunt et abijt ſanus atqʒ edificationisgratia prexi ego 6 — lxxviij. P Keferebat aũt idẽ machariꝰ ꝙ uodã tpe nimis ei moleſte fuert co⸗ gitatões vane gle.ſ.ut q̃licũqʒ modo eijcerẽt eũ de cella eiꝰ⁊ de ſecreta hẽ mi ↄuerſatõe ſuggerẽtes ei ut edifica tõis grã ad meciũ ⁊ ſanitates hoĩm romã ꝑgeret ꝓ ſalute aĩarũ multarà Egoit unrr cvirde vimini wrcaun ccedereadſt ofſerre ctij ofienxyi Bokiurſh tpeniuntiin cipe Juche nfirm duli cõturbatus ij nerit vie re dĩ acceden grederckulu dis qꝛ deusi Etiã dñe. di iilludẽ auth it ergo. Si inis pdi wů nligis ꝓ qus ga in corpeWe ſe amalis wi conlitere h t intimo toro i p̃ nlli zmisz p pedit h re nech re net bl ici ſoni debi olwitt non m upn schl Inerat enim ei gratia domini cõtra unmundos ſpũs Et cum diutius in ſiſterent ei huiuſmodi cogitatioens et nec oranti ei ceſſarent iactauit ſeꝓ nus in terram ⁊ extendit pedes ſuos a foris limen oſtij cellule ſue clamãs et dicens. Trahite demones trahite. ego enim pedibus meis non dado; pe teſtoꝛ deum.quia hic iaceo vſq; ↄd veſperam Poſtmodũ ſurreyit ad conſuetum opus dñ 6 FReferebat nobis vir ſumme ſan ctitatis pafnuciꝰdiſcipulus eius.qm̃ quadã die leena accipiens catului ſuum cecum obtulit ſcõ machario ⁊ ruit. et ingreſſa ſedente ſancto viro ꝓ iecit catulum ad pedes Ip̃e aũt acci piens eũ expuit in oculos eins ⁊ oꝛa vit.ſtatimqʒ aperti ſunt ocnli eius ⁊ aſpexit. Et lactauit eũ leena lenauit⸗ q; euz et abijt Sltera die pellẽ oninã grandem atthlit ei leena. Sand? ve ro pellem videns dicebat leene. Vñ tibi boe niſi qulaſcomediſti cuiuſdaʒ ouem foꝛſitan et pauperis?ð ergo de iniuſticia eſt nõ accipio a te Iila vero inclinãs caput ſuuz in pauimen to dep̃cabat᷑ eßj.et ad pedes ſancti de poſuit pellẽ Ip̃e vero dicebat ei vi ri tbi qꝛ non accipiã illã niſi mihiꝓ miſeris ut nunq; amodo contriſtes pauperes deu oꝛãdo q̃drupedia eoꝝ Illa vero quaſi ↄſentiens nutu capi tis ſui q̃ſi ꝓmittebat. tůc ſuſcepit pel lembea.. (Elirgo quedam fuit in Ileran dria ornatu quidem indumenti hu⸗ milis.pꝛopoſito aũt ientis elata.di nes in pecunijs nimijs· nunqᷓ; autẽ ꝓ cedens.⁊ neq; peregrino aut virgini bus ſeu eccleſie vel pauperibꝰ ninuʒ capite pulſans atrij eius oſtium ape quid aliquãdo poꝛrexit. Hec multis monitis patrum non abiecit filuaum diuitiaruin. Erat ei et genus nõ mi nimum in quibus adoptauit ſibi fili am germane ſue cui nocte et die pro⸗ mittebat ſubſtantiam ſuam.I celeſti enim deſiderio mentem alienataz ge⸗ rebat. Wanc ergo virginem ut ita di cam volens flexam domare ad reue lationem auaricie ſanctiſſimꝰ machs rius pꝛeſbyter et prepoſitus paupeꝝ lepꝛoſoꝛum compoluit et inuenit ar tem huiuſmodi Fuerat enim a iuuen tute ſus cambiarius quod dicunt gẽ mas diſtrahere. qui abijt et dixit ei. Fapides precioſi ſmaragdi ⁊ hiacin cti incurrerunt mihi et ſiue inuenticij fint ſiue furtiui docere non poſſum. Precioſi autei ſunt nimis ita vt nõ poſſint eſtimari qᷓ; preclari habeant. vendit autem qui habet eos quingẽ tis ſolidis ſi placet tibi eos tollere ð vno lapide potes accipere quingen tos ſolidos. Alios autem in ornamẽ to neptis tue preparabis Virgo au tem intentiſſime audiens delectata ẽ et cadẽs ad pedes eius dixit Per ſan ctitatem tuam ne quis alius eos ↄpa ret. Inuitauit ergo eam pꝛeſbyter di cens. Veni vſq; ad cellam meam ⁊vi de eos. Que non adquienit ſed ado⸗ rans eum dedit quingentos ſolidos dicens Quomodo vis tolle eos.ego enim cãm non habeo. Iße autem ac cipiẽsierogauit pauperibus Tempo re autem tranſacto eo ꝙ magne opi⸗ nionis ac reuerẽtie erat reuerebatur eum cõmouere ſupradicta virgodd vltimum inueniens euz in eccleſis di rit Kogo te domine quid iubes pꝛo pter lapides illos pꝛo quibus dedi mus quingentos ſolidos Mui reſpõ dens dicens ei. Ex mne quo dediſi 33 4 3 —————— mihi aurum tradidi. illud in p̃cio gẽ marum.et ſi vis venire et viere eos in voſpitio vbi ſunt veni et vide.ibi enim iacent. Et ſi tibi placuerint bñ ſin vero tolle quod tuũ eſt ue ꝓm priſſime ꝑrexit ad cellã eius Erat ãt hoſpitiuin pauperũ in quo lepꝛoſi ia cebant. In inferioꝛibus quidẽ habe bat mulieres. in ſuꝑioꝛibus vero vi⸗ ros. Sidducens ergo eam inducit eã in ianuam et dicit ei. Quos vis vide re pꝛius.hiacindtos aut ſmaragdos? icit ei. uos ipſe vis dñe. Et ait. Ecce iſti ſunt hiacincti. Iterũj autem iß̃e depoſuit eam in inferioꝛa.et oſtẽ dens ei mulieres dixit. Iſti ſunt ſina⸗ ragdi. ſi tibi placent bene.ſinautẽ re cipe qð tuũ ẽ. Itaqʒ verecũdiã paſſa egreſſa eſt. xt abiens ex inulta triſti cia intirmata eſt Poſt hec etiã grãs egit pꝛeſbytero Puella aũt de q̃ ſoli cita erat poſt nuptias ſine filijs defũ cta eſt. 1 27 Mxrxi CQuidã moyſes noĩe ethiops ge nere. Fᷣnus fuit cuiuſdã curialis queʒ ꝓpter multã ꝑuerſitatẽ et furta et la⸗ trocinia ꝓ iecit dñs eiꝰ. vicehat eniz gꝛvlqʒ ad homicidia pneniliz Cõpel loꝛ aiẽ dicere mala eiꝰut oſtendãvir tutẽ patientie eius. vᷣicebũt ergo qꝛ dux latronũ erat ſicut ex ipfis oꝑib el oſtendi᷑ ĩfurtis et latrocinijs ve niq; cuidã paſtori maliciaʒ retinens ſubito voluit in nodte irruere ⁊ inter ſicere eum. herqjſiuit utem loca vbi caulas haberet ouiũ. Indicatũqʒ eſt ei qꝛ trãs nilũ eẽt Ille moꝛdit? tenẽs gladiũ in oꝛe.tunicõ impoſuit ſuꝑ ca put ſuũ et tranſnatauit fluuiũ. Sum ergo ille nataret ita ſtuduit paſtoꝛ il le ſe occultare et latere. Mã ille vtpo te latro quattuoꝛ arietes occidit et li gans eos trabenlqʒ per flumen iteri renatauit. Et egreſſus de flumine ex coꝛiauit eos et comedẽs optima qᷓꝙ;ʒ carnij reliqua ĩ vina diſtraxit. bibit ; decem et octo cglices. Statĩq; qn quagita miliaria itinere ſub die fecit et ꝑuenit ad locũ vbi erant ſocij eius Iſte ergo talis ac tantus latro in tã tis malis conuerſatus eſt. Quodã tẽ poꝛe a quodaʒ religioſo viro audiẽs verbũ delet in die iudicij futurã exa minatõem inter iuſtos et peccatoꝛes inter cruninoſos et ſanctos ac etiam inter amaras gehenne et ignis eterni penas et cruciatꝰſine tine in tenebꝛis exterioꝛibus que p̃parata ſunt iniqs et peccatoribus. Itẽ auciẽs eternaʒ gloꝛiñ et eternos honoꝛes et requieʒ in regno celorũ inter gelos ſanctos que p̃parauit deꝰ lanctis et iuſtis ſer nientibus ſibi. ↄpunctus coꝛde cepit amariſſime flere cũ gemitu et einlatu Ingreſſuſqʒan onaſteriũ dedit ſeĩ pe nitentiaʒ et cruciabat ſe in multis la chꝛymis indulgentiã et veniã pctõꝛũ ſuoꝛj de pietate et mĩa a dño poſtu lancget ita permãfit in monaſterio. Quodã tꝑe in cellulã Clxxxii eiꝰ latrones ingreſſi ſunt ignorantes qs eſſet E rant ãt q̃ttuoꝛ.q;s ligauit ſi nul et impoſuit eos ſibi in doꝛſum et detulit eos ad ecẽ̃am fratruʒ dicens. Muia iõ mihi nõ expedit nocere ali qnẽ· quod inbetis de iſtis diſponite. Tum illi latrones cognonerũtꝙ iß̃e eſſet moyſes qui fnerat ſceleratiſſim? inter latrones. ⁊ cõpuncti ſunt coꝛde gloꝛificantes deuz q nõ repellit pctõ res ſeci ſuſcipit penitentes ut ſaluẽtur in eterna ſalutexẽt hec dicentes com puncti ſunt coꝛde ⁊ dederunt ſe in pe nitentiaʒ abrenciantes omnib? ma lis actibꝰ et cõcupiſcẽtijs carnalibus ſuminee optimaq init 5.Suſcin e iub dieſecit rant ſoci cis us lano inñ eſt. Quodin ſovo wis icij karic s et petcuous ndos ac en eetignisun fine in tenchis rata ſunt ini auciẽs etem oꝛes et requ igelos ſando tis et iuſtis e us coꝛde cepi mitn er einlat rüdedi kip nſe inmulisi zet ven pai mia a djopol it in monnſen cluls(m iſum igon nrori t ¶uie moyñ inſt ¶rij. terunt demones ꝰm conſuetudinem eins antiquã luxuriam foꝛnicatõnis ſngerentes ei Qui tam vslide tentat? eſt ſicut ip̃e referebat ut paulomipus de pꝛopoſito excideret ſuo hoc validꝰ abſtinebat et vigilias am plius acdebat fibi ⁊ opa mannũpẽ fius exercebat tabefaciens centem in mattula.ſed ꝑ totam noctẽ ſtando in cella oꝛabat et pſalmodiaʒ explebat Maz parietibus ſe reclinãs pariym quid ſomni capiebat. rerum poſuit ſibi ob ¶rxxiij ſeruantiã aliã. E grediebat᷑ noctibus et ibat ꝑ cellas ſenioꝝ ⁊ tollebat idri as eorũ in quibus ſibi illi hauriebãt et poꝛtabat illis aquã In longĩiquo enim habebant aquã.⁊ quidam duo milia.alij auteʒ et quinqʒ milia. Vna dam vero nocte non ſufferens demõ feruentẽ eius fidei connerſatõnem in clinato eo ĩ puteũ duʒ hauriret aquã pcuſſit eum in renes de vede reliqt eñveniqʒ vᷣnimio dolore obmutuit et remanſit velut moꝛtuus. Ilia die veniens quidã haurire aquã inuenit eum iacẽtẽ ⁊ renijciauit beato Iſido ro p̃ſpytero ſichij.et miſit et letjauert eum et vetulerunt ad eccleſiam ⁊ ꝓpe ꝑ annũ ita inkirmatus eſt ut vir reſu meret vires ſnas. vixit autẽ ei Iſido rus Pꝛeſbyter Muieſce moyſes et no li indiſcrete pꝛeſumere ſed magis euʒ diſcretõne tam abſtinentiam ᷓ vigi⸗ lias? opera manuum exerce. deſpõ dens auteʒ moyſes git. NMon qnieſcã beatiſſime pater vſqʒquo quieſcant adiunante me gratia vomini immũ diſſime cogitationes et ſomnia qᷓ im⸗ mittũt nequiſſimi demones.ſicut ſcri ptũ eſt Perſequar inimicos meos et Fraq; ex at tabe coꝛpꝰ ſuũ deniq;zpoſuit fibi ſe non doꝛmire ia Diſtin ſecunda omprehendam illos er non conuer tar donec deficiant Vlidens autẽ bea tus Iſidoꝛus fixam in domino fidet eins conſtantiam ſurrexit et expãdit manus ad oꝛationẽ.dixitq; ei. In no „——„———„ ime dm̃ hriin chꝛiſti donãte grã ei? ex hodierna die iam quienerunt— i nia que inquietare te ſolebant. Ig gloꝛificãs ⁊ grãs agens laluatoii do mino reuerſus eſt ad cellulam ſuam. Poſt aliquod auteʒ teinpus interro gauit eum Iſidoꝛus pꝛeſbyter demo leſtia cogitationum carnalium Et i lereſpondens dixit. Protegente me chꝛiſto domino deo et oꝛatiõibꝰtuis nihil tale patior. Puic ergo de do nauit gratiam ad effugandos ex ob⸗ ſeſſis corporibus demoẽs ita ut mu ſcas nos magis timeamus ꝙᷓ ille de⸗ mones. Wec conuerſatio moyſi ethi opis qui etiã ip̃e erat inter magnos annumeratus patres. vefunctus eſt annorum ſeptuagintaquinqʒ Reliqt vero diſcipulos monachos ſeptuagi Cgeatus Euagriprimo ledo a baſilio deice viaconus a gregoꝛio nazanzeno oꝛdinatus eſt. hic cuʒ eſſct inſtructiſſunꝰin diuinis ſcripturis cõ tra omnes hereſes ita floꝛebat ut in magna ciuitate etiam eloquio potẽ tiſſimo ex hoc nimis ab omni ciuita tate cum honoꝛe et dilectõne habere tur. Vnde faſcinatio nugacitatis dia bolice que inſectatur obſcurare bõs immiſit in coꝛdeeius cogitatiões de ſiderij carnalis coneupiſcentie mulie bꝛis. Veniqʒ ſicut poſtinodũ nobis ip̃e referebat acamauitenm mylier que erat magnifici cuiuſdam de pri matibus palatij viri vroꝛ. Euagri? autem timens deũ et verens pꝛopꝛiã conſcientiã ac pꝛe oculis ponens m b 2 ——.—— gnitudinem conluſionis maximec 1 gaudentes hereticos oꝛabat vñn de pꝛecans ſaluatoreln chriſtum ut un⸗ pediretur tam rabida mulieris con tra ſe inſtantia. Mam ipſe quideʒ vo lebat recedere ſed non valebat.colli⸗ ationibus obſequioꝛũ eiꝰdetentus. Poſtq; auteʒ multis pꝛecibus exora Uit dominũ ut liberarz eũ a pctõ ins rimo quod opere pene perpetrabat᷑ · affuit ei angelica viſitatio in ſcemate pꝛefacianiet rapiens eũ perdurit ad pꝛetorium prefecti et miſit eum in cu ſtodiã carceris ferreiſqʒ cathenis cer uicem et manus eius colligauit. Sed pꝛo qua cauſa hoc pateretur non di cebat ei. Iß̃e autem in coſcientia ſua noverat qua dẽ cauſachec ſuſtineret. Arbitrabatur em̃ ꝙ vir illius matro ne interpellaſſet accuſans eũ Cũ aũt vehementer ageretur audiebat enim ſtrepitum et voces alioꝛũ qui diuer ſis ſupplicijs toꝛquebanturlapud iu dicem pꝛo crimialibus cauſis.et iðo permanebat valde territus et contre miſcens. Cum autem tranſfiguraſſet ſe angelus qui viſionem cohcinnaue rat quaſi in figuraz eiꝰ amici qui val de diligebat eum dixit ei, cum tenere tur in vinculis inter qusdragita reo rum perſonas. Quid hic teneris dñe diacone! Reſpondit euagrius dicẽs. In veritate tibi dico non noni qua pꝛopter hic teneoꝛ. Suſpicio aũt mi hi eſt qꝛ vir ille magnificus ex prefe⸗ ctis interpellauit contra me iudicem irrationabili zelo percuſſus et timeo ne foꝛte pecunijs iuder coꝛrupt? toꝛ mentis me ſubijciat Keſpondens di xit ei Si audis me amicum tuum nõ erpedit tibi in cinitate hac cõuerſari Reſpondens autẽ euagrius dixit Si deus liberauerit ine ðᷣ anguſtia ⁊ cir Ex vitaſpattum cunentione hse et videris me in con ſtantinopoli ſcito quia iuſte ſuſtineo penas Ait ei. Affer enangelium ⁊ in ra mihi in enangelio qꝛ recedas ð ci pitate hac ut ſolicit? ſis de ſalute aĩe tue et liberabo te de hac neceſſitate Detulit ergo enangeliũ et iurauit di cens. qꝛ vna ſolum die ut veſtimenta mea poſſim in nauim mittẽ remoꝛoꝛ Et ſacramento dato redijt de exceſſu quem ꝑpeſſus in nocte fuerat.et exur gens cogitauit apud ſe. quis licet in erceſſu fuit ſacramentum.ſed tñ iura ni et mittens que babebat in namm venit hieroſolimã. Suſcepit aũt euz btã melania quondã ſenatrix roms⸗ na cuius filij ⁊ nepotes ſunt pꝛimi in ſenatu.nunc autem famula xp̃i vera. (/Iterum autem dia(lxxxxi. bolus indurauit coꝛ eius tãtiq; iune nis Cepit etiaʒ ibi inutare veſtes ei et in eloquio ſermonis exaltabaturi gloria vana. Deus autẽ qui pꝛopter ſuam mĩam magnã impedit occaſios nes perditiõis nrẽ permiſit ut nimie tas febrinun tabefaceret coꝛpus ſuũ et in infirmitate longs laceraretur ꝑ ſex meyſes adhibentes em̃ ei medici dinerſa medicamła nihil pꝛoficiebẽt Tunc dixit ei ſancta melanis Mõmi hi placet fili tã longa infirmitas tua vic ergo mihi que ſüt in corde tuo! Mõ ent eſt abſq; ꝑmiſſu dei hec infir mitas tua. Et ſtatim cõteſius eſt oĩa ̃ in aloeins erant. Zit ei famula dei Promitte corã ðᷣo qꝛ teneas ꝓmiſſio nẽ ſolitarievite quã dño popõdiſti⁊ licetpeccatrix dep̃cor dñm ut/ deĩ ti bi tꝑs vite q̃tenꝰ adimplẽ poſſis q̃ꝙ lalute aĩe tne ſtatuiſti. Ip̃e vero adqᷓ euit ſaluraribꝰ monitis eiꝰet in pau cis diebꝰ ſanus factus petijt et depꝛe atus eſt ut famula dei pꝛo ſe oꝛaret 8—.— ein con ſuſtneo gelmin tdzyc de alun iie neteſſine et iurauitdi tveſtinem* n me dijt de erteſt weratet er qui liuti n. led tj iur bat in naumn cepit alt ej natrix roms ſunt pꝛimiin ula xßi vera. us tq; wue nart veſtes ei tpalabatr ti qi pꝛop mpedit occhh ermifu ut n ibi conuerſatꝰeſt rriiij. annis cuz his qui dicuntur cellia Comedebat aũt librsz panis in die er in tres menles italicum olei nam nihil coctuz ſume bar in cibum.nec aliqd ðᷣ pomis gu ſtabar vir certe ex multa opulẽtia et abundantia deliciarum veniens. Fa ciebat aũt ĩ die oꝛõ̃es centũ exceptis vigilijs nocturnis. Scribebat vero ut de opere manuũ ſuarũ ſumeret ci⸗ bum Pulchre enĩ ſcribebat liberalẽ manũ. Inter paucas ergo annos lu men ſcie et veritatisjet dinine ſciẽtie ? diſcretõis ſpirituũ gratiã a vomĩo chiiſto percipere meruit Duãtos an tem libꝛos et expoſitõnes de diuinis ſcripturis conſcripſit· manifeſtum eſt om̃ibus et maxime his qui pꝛeclara eius opuſcula admirantes ad fidem dñi ſaluatoris relicto errore conuer⸗ ſi ſunt. Sexto vero anno ↄuerſionis eius ĩ quibus nihil coctũ in cibo ac⸗ cipiebat neceſſitate coꝛpoꝛis pꝛop infirmitatẽ ſtomachi coctum cibum accipe cõpulſus eſt.panẽ quidẽ iam nõ ↄtigit Wlera vero et piſanas ac le guinenvſqʒ ad duos annos accipiẽs fra defunctꝰeſt cõmunicans ſacroſan cto myſterio in eccleſia in die epipha nie vñi Referebant autẽ nobis qͥ cir ca eũ erant et obleruabãt eum.qꝛ añ vnunn diem moꝛtis ſue dixit.quia iã tertius annꝰ eſt er quo non moleſtor carnali coneupiſcentia. Certe poſt tantam ac talem vitam ⁊ aridam ab ſtinentiã et lahoꝛes ac dolores ⁊ oꝛa riones ſine intermiſſiõe. Puic ĩ mo naſterioegẽti nunciata ẽ moꝛs pa⸗ ergo mi Ißa enim veſtimẽta monachalisꝓ⸗ Poſiti induerat. Egreſſus aũt profe ctus in inontẽ nitrie qui eſt ĩ egipto in quo habitauit vuos annos Tertõ autẽ anno ingreſſus ẽ̃ ſolitudinem et tris ſui. Qui dixit nũcianti fibi Ceſſæ blaſphemare meus enim pater imoꝛ talis eſt- Clrrxvii. VEulogius quidam ſcõlaſticus erat et erucitus vir Vui amoꝛe diui no compunus abꝛenunciauit turb omnium omnemq; ſubſtantiam ſnaz diſtraxit et erogauit pauperib?. Ita q; pancos denarios ĩ vſus pꝛoprios reſeruauit cogitans apud ſemetipſũ quis operari pꝛopꝛijs manibus non valeo.necin monaſterij congregatio nẽ ingredi poſſuʒ. Inuenit ergo quẽ dam in platea iacenteʒ lepꝛoſumiqui ner manus habebat nec pedes cuiꝰ tantummodo lingua vigebat. Stãs autem enlogius ꝓpe eum orauit dñm et poſuit quaſi pactũ cum dño dicẽs vomine in noſe tuo leuabo hunc le⸗ pꝛoſum in domũ meã et miſtrabo ei et repauſabo e uſqʒ ad moꝛtẽ.utꝓpt hunc ⁊— mĩam tuã vona t xpᷣe dñe patientiã ad hui? obſequiũ. et accedens ad lepꝛoſuʒ di xit ei. Si vis pater ſuſcipio te in do⸗ mũ meã et pauſabo te At ille reſpõ dẽs dixit Si digneris facere gratias ago. Acduxit ergo aſinuz et leuauit eũ et duxit ĩ domũ ãet adhibebat ei curam diligenter. Itaqʒ per õnos quindecim gubernabaturſet accipie bat curam de manibus eulogij et cõ⸗ digne nutriebatur. Poſt quindecim autem annos inſidiatus eſt ei diabo lus et clamare cepit contra euloginʒ multiſqʒ initrijs? detractionibꝰaffi cere viruz vᷣicebat enĩ ei Wulra m⸗ la commiſiſti.fugitine foꝛſitã dñi tui alienas pecunias furatus es.et ꝑ me vis a petĩs tuis liberari.et clamabat Jacta me in plateã vbi ante iacebaʒ. carnes defidero manducare Woc cũ audiſſet eulogius obtulit ei ————— ————— 6—— k—————— ₰ — 25 . S „ 8 6 cibum. Iterum ille clamabat. Non adquieſco ſed ut dixi iacta me in pla team populos volo videre iacta ine vbi me inueniſti Forſitan ſi manꝰha buiſſet erluffocare le potuit in tantij eum demon exggitabat. Jdeoq; val de ſolicitus eulogiꝰ perrexit ad mo naſteria viroꝛj dei et dixit eis Quid faciam domini mei patres quia ĩ de ſperationẽ me adducit lepꝛoſus iſte. Proijcere eum timeo quia deo dex⸗ tras dedi et pꝛomiſi vſqʒ ad moꝛteʒ continere et repauſare eumn. Si ergo non pꝛoiecero eum ſed per violentiã tenere voluero peſſimos dies ⁊ ama riſſimas noctes faciet mihi. Ad hec eſt magnus ac beatiſſimns famulus dei pater anthonius. aſcende in naui pariter cum illo lepꝛoſo ⁊ vade ĩwo naſterium vbi monacht eius ſuntet expecta ibi vſqʒquo dũ egreditur ð eluncaet veniat ad monaſteriuʒ ⁊ quicquid direrit tibi obſerna et ad⸗ quieſce eius ſententie Fᷣeus enim per ipſun tibi dicet. Miſit ergo lepꝛoſiʒ illum in nauim illeqʒ pariter aſcẽdit Et nauigantes venerũt ad monaſte rium viſcipulorum beati anthonij. Euenit autem in alia die ut veniret pater õthonius iam veſpera perada Auancdo autez adueniebat in mona ſterium hanc hahebat conſuetudinẽ vocabat machariuz et interrogabat eum dicens Frater machari venerit vliqui fratres huc! Reſpõcdebat.etiã venerunt. Iteruz interrogabat. Egi ptij ſunt an hieroſolimitewederat ei eis fignum dicens. uãdo videritis inquietiores dicite quia egiptij ſunt. quanco autẽ religioſiores dicite qꝛ hieroſolimite ſunt. Interrogauit au tem m conſuetudinem fratres. xgi *. vitaſpatrum ptij lunt an hieroſolinite/ Repõdit macharius et dixit. Vuia mixti ſunt Muando auteʒ dicebat. quia egiptij ſunt.inbebat beatus anchoniꝰvt pul mentijm lenticule apponerent eis ci⸗ bů ſet quando refeciſſent faciebat eis oꝛationem et dimittebat eos Muan do autez dicebat quia hieroſolimite ſunt ſedebat per totaʒ noctem diſpu tans cum eis de verbis dei que ad ſa lutem anumne pertinent. In illa ergo veſpera ſedebat et vocabat om̃es fra tres Mui cum adueniſſent ſubito vo cauit.enlogi eulogi Tertio autem cũj nullus indicaſſet nomen eius eulogi us nõ reſpondit ei. arbitrabatur eniz alium eulogium ex monaſteriovo 2 caret. Tunc dicit ei. Tibi dico eulog qui ab alexandria veniſti Reſpondit eulogius ⁊ dixitQuid iubes domie! Interrogauit euz anthonius Quid huc veniſti? Ait eulogius. Et qs re⸗ velauit tibi nomen meum.cauſamqʒ manifeſtauit. vixit ei anthoniꝰScio pꝛopter quod veniſti ſed coram om nibus edicito ut et ip̃i audiãt. Eulo⸗ gius dixit. Wunc leprolum inueni ia centẽ in plateq et leuaui eum et ꝓmi ſi deo ut eum repauſarem quatenꝰet ſaluus efficiar et ip̃e per meum obſe⸗ quium repauſationem habeat tꝙ poſt tot annos recedere vult a me et nimis exacerbat me vum feſtinat re cedere etcogitaui pꝛoijcere eum.iᷣo ad ſanctitatem tuã veni ut mihi des conſilium quid agere debeam ⁊ores pꝛo me. Mimis enim ſolicitus ſum? tri Mor pꝛo iſta cauſa. Tũc auſtero vuitʒ reſpiciens eum anthoniꝰ dixit. Tu pꝛoijcis eum.ſed qui fecit evʒ nõ pꝛoijcit eum. Jadtas eum ku.ſed ſuſc tabit deus meliorem et conſolat eus Et ſilens Eulogius pauefactus eſt. 8 e hch — im nimn Ponennteisc ſenfecichatcg dateos Qun ia bierololinit nocendi dis dei qeꝛd ocabat om̃esſ niſſent ſubtow Tertio aunq men cius eulj bitrabaturen tmonaſteriow ibi dico evb niſti Relpon id iubes domi uhonius Wu ogius. Et q5n meum. cauan ei anhoni S iſti ſed corm tißi auditi leprolumin leuui unih . auſarem— öepern bebni ecedert mn me unn qᷓ miſtrat tibi? Itemc; beatus anthonius cepit alpi oribus verbis increpare lepꝛoſum il lum Et clamans vicebat ei Lepꝛoſe inueterate dierum maloꝛum indigne celi et terre non quieſces blaſphema re deum? Ignoras quia chꝛiſtus eſt uomodo audes ad uerſus chꝛiſtum talia proloqui?mnũ quid nõ propter chꝛiſtum ſeinetip̃in eruum ſe exhibnit enlogius ad tunz miniſterium Increpans ergo ⁊ hüc reliquit. Poſt hec coram omnibꝰ vi rit eis que expediebant ſaluti ↄnime eoꝛum.zmonens eulagium et lepꝛo ſum vt non ſepararẽtur ab alterutro d in cellam veſtram inquit pergite In continenti enim vos viſitat de?. Tentatõ enim hec euenit quiavtriq; circa finem eſtis ⁊ coꝛone vobis pꝛe parantur ne veniens angelus non in ueniat vos in eodem loci propoſito et perdatis tanti teinporis mercedeʒ boni operis Pis anditis enʒ feſtina tione reuerſi ſunt ad pꝛopꝛiam cellã Et poſt quadragita dies defunctus eſt eulogius et poſt tres dies fimilit equieuit lepꝛoſus. Poſt aliquot ve ro dies quidam nomine crotiius de thebaida deſcendit in monaſterium alerandrie et inuenit quoſdam frẽs diem tertium lepꝛoſi celebrare. quoſ⸗ am autem quadꝛageſimum euiogij Ignouit ergo cronius et obſtupuit — et accipiens euangelium propoſuit fraternitati⁊ iurauit referẽs eis quo mocio omnia que euenerũt eulogio et leproſo predixit beatus anthoni % ¶Etiaz poc referebat nobis cro nius· quia in nocte quadam dumver bo ðᷣi prolixius nos doceret ſandus pater anthonius ⁊ hoc intulit dſcẽs Wuia per annuin integrum vꝛaui vt eternarum. eatus Innocẽtius pꝛeſbyter in monte oliueti fuit. Iſte ſimpler fu pra modum erat Mamĩ palatio cla rus in militia fuit. Veruntamen ĩ ini tio imperij conſtãtini abrenunciauit ſeculo cum vxore ſua. Mic habebat kilium nomine paulum domeſticum militanreʒ Nic inſtindu diabolipec eauit cum filia pꝛeſbyteri. Wuod cũ audiſſet pater eius Innocentins oꝛn toꝛ caſtitatis da ei talem coꝛreptõis reuelare inihi dignaretur per gratiã ſuam dominus locum iuſtorũ⁊ pec⸗ catoꝛum.t vidi ercelſum quendam gigantemvſqʒ ad nubes pertingentẽ manus extentas habentem et ſubter eum ſtagnum velut mare et ignis flã mabat fernebatqʒ velut caldaria et vldebaz animas velut in ſpecie auiij volantes et quantecunqʒ quidem ſu⸗ peruolabãt inanus eius et caput ſal habantur et vſq; od celum peruenie bant quante auteʒ vſq; ad inanus ei perueniſſent non valẽtes ſuperi? vo lare percutiebat eas/ manibus ſuis ⁊ allidebat.cacebantq; in ſtagnum fer vens. Audiui quoqʒ vocem dicentẽ mihi has eſſe animas peccatoruʒ nã illas que gigantein illum ſuperuolãt ipas eſſe animas iuſtoruʒ quas pon dus peccati non grauat.et ideo poſ⸗ ſunt d altiora conſcendere que ĩ pa radiſo dei ſaluantur. Alie autem jũt peccatoꝛum que in infernum dimer⸗ guntur quis non egerunt penitentid dum in coꝛpoꝛe erãt vt indulgentiaʒ peccatorum velcriminum ſuoꝛum a chꝛiſti domini pietate mererẽtur ac⸗ iperenunc auteʒ traduntur ad infer norum tenebras vbi eſt Hetus et ſtri o dentium pꝛe nimierate penaruʒ n nit dñm dicens. Vomine deus ama⸗ ——— ſpĩ ut iam nõ inueniat tempus pec⸗ candi in carne ſua inelius exiſtimans vt magis demoĩo vexaretur qᷓ; luru ria Wuod et fadtum eſt. Nã vſq; nijc in monte olineti ferro vinctus tenet quia vexatur ab immũdo ſpů crude⸗ liter r. 7 Preſbyteri euiuſdam kilis in ce ſarea paleſtine cecidit infelieit de vir ginitatis propoſito et ab eo que eaz oꝛruperòt pꝛemonita eſt ut lectoꝛeʒ incriminareturum autẽ concepiſſʒ et vtero tumente apparuiſſet crimen cepit pater eius requirere et diſcũte re eam. Illa autem ſtatim accuſauit lecorem Wec audiens pater eiꝰ pꝛeſ byter retulit epiſcopo.Epiſcopꝰ ve⸗ ro congregauit pꝛeſbytetos et iuſſit vocari lectorem Interrogatꝰ ab epi copo lectoꝛ nõ confitebatur Muod enim non fecerat quomodo diceret? Indignstus eſt epiſcopus ⁊ cum ter roꝛe dicit ei. Nõ confiteris infelix er immundicia plene! Keſpõcẽs lectoꝛ dixit. Ego quidem quod erat vernz dixi quia non habeo caulaz. Immn nis enim ſum. Si autem iubes quod non elt verum audiri ecce dico quia feci Woc autem cum dixiſſet ſtatimn depoſuit eum epiſcopus de gradu le totis. Ille antez depꝛecatus eſt epi ſcopũ et dixit ei. Quia ergo peccaui ube eam mihi dari vxorem. Meqz eniz ego ero ex hoe clericus neq; illa virgo⸗t tradita eſt in ptãtem lecto ris cciplens ergo eam ab ep̃o et a patre eius rommendauit eam in mo naſterium mulierum et depꝛecatus ẽ diaconiſſam que erat prepoſita ſoꝛo ribus monaſterij ut vſq;quo genera⸗ ket ufferrent eaz. Itaq; in pauco rꝑe impleri ſunt dies partus et affuit ho — dicij gemitus. volores.anxietas (Ex vitaſpattum ac infernales tormentoꝝ voloꝛes ac ptus nõ egr ediebat᷑ Trůfit pina dies jecũda tertia et ſeptima dies. Aulier ß̃ nimijs doloꝛibꝰ inferno appropin q̃bat.nõ comedit. non bibit nec doꝛ miuit. clamabat dicens Meu mibi inteliciſſime ꝑiclitoꝛ qꝙᷓmaxie qꝛ incri minata ſů lectorẽ. Abeũtes ã̃t dixer̃t patri eius. Pater vero tunẽs ne reß̃⸗ pẽderet᷑ q̃ſi qͥ calũniatus lectoꝛẽ fuiſ ſet/ tacuit alios duos dies. ſauella qt in toꝛmnentis poſita nec pariebat nec moriebat᷑ in tm̃ vt clamoꝛẽ eiꝰnõ fe rentes nunciarent ep̃o dicẽtes Teſta tur cuz ſacramẽto infelix illa clamãs viebꝰac noctibꝰ qꝛ criminata ẽ leco rẽ. Tũc miſit ep̃s ad eũ diaconũ⁊ inã Dauit ei dicẽs Wra vt liberet᷑ q̃ te cri minata eſt. Ip̃e autẽ nec rñdit ei nee oſtiũ aperuit tEx q̃ᷓ die aðjt ingreſſus rlauſerat ſe depß̃cabat᷑ xp̃i dm̃ mĩam. Pergit iterũ pater ad ep̃m et fit õo in ect̃a? nec ſic liberata eſt. Surgẽs aůt ep̃s init ad lectoꝛẽ ⁊ pulſãs oſtij ingredit᷑ ad euz et dicit ei. Euſchavi urge ſolue qð ligaſti. Et cũ incliaſſʒ genua lectoꝛ cũ epo ſtatiʒ eniraẽ m¶ kier preualhit ei vep̃catio et inſtan tia orõis ad demonitrandã calũniã et arguendsaz criminatricẽ.vt ex hoc dlſcsmꝰquantũ p̃ualet inſtantia oꝛ5 ni de ꝑiculis liberare et cognoſcaun? apud deñ earũ potentiã xci. Ad beatũj apollonez ců germa⸗ nus ſuns intempeſta nocteveniſſj pe tens vt de monaſterio ſuo pauliſper egreſſus ad elenãdũ bouẽ qj in palu⸗ dis ſceno cecidiſſetei p̃beret auxiliũ flebiliter querebat᷑. qꝛ euʒ ſolus non Poſſet eruere. Cum abbas apollo in tanter obſecranti ait. Cur iunioꝛeʒ krẽm noſtrů qu preteriẽs viciniorẽ ᷓ me habuiſti nõ rogaſtii Vůq;ille iſtin. ſecunda — morteolun ſepulti frauisoblitam caui xt egreſus in celluaʒ ſuam cs nis iulin ninia abſtinẽtia ac ſolitudinis in tinebat ſe ſicut beri et nndiuſtertius. — gitate velut impotei mentis exiſti⸗ Reuelauit auteʒ deus in vicino eius bpi odin mans reſpondiſſet. quemadmodum jenioꝛi quia frater ille ruens ⁊ in ip̃o — poteram eum de ſephlchꝛo qui ante caſu ſubꝛniſſet diaboil ⁊ viciſſet Ne ens Punbi annos quindecim obijt vocare. Ab niens autem ad illum ſenioꝛ dicit ilii waegmt bas apollo reſpõdit ei dicens Igno Vnomoco habes frater? Ille reſpõ⸗ tes itdiet ras me quoq; añ annos viginti huic ditene abba. Sicit ei ſenioꝛ.iEt nõ othesnen mundo fuiſſet defundtum. nullaq; iã es paſſus triſticiaʒ his diebꝰ) Reſpõ ams leo ful poſſe ð huins cellule ſepulchro que dit ei frater Non Sicit ei ſenioꝛ Re dies. Nlkit ad pꝛeſentis vite pertinẽt ſtatũ cui; nelauit ithi deus. quia ruens ſubꝛui ec parichunt conferre ſolatia.quem intantuz ch?i ſti diabolum et viciſti. Tũc frater re lamoꝛẽ eint ſtus ab intentione abrenunciatõnis txuli tomnia illi que ſibi adueniſſent. o dicktes Len muncii. abꝛeptum vel modicũ ad tra Senior autem vixit illi.Certe frater felix ila clmi hendum bouem tunm non patitur diſcretio tua cõtriuit virtutẽ injmici iminatai ch relarari. ut. ne bꝛeuiſſimun qdem ¶Referebãt quidã frẽs ¶rciij diconüthi mom enti inducias ſe ſequẽti viſcipu⸗ de abbate niceta qͥ fuit diſcipnlꝰ ab⸗ tliberet q̃ten o pro patris indulſerit ſepultura baris ſiluani quia quãdo in cella ſua nec rñdit ein Vuidam ſenex 1 xcU ih monte ſyna degebat moderate ab iri dñ mn bum malumvel ꝙ agat iniqua reſpõ Süt epiſcopus oꝛdinatus eit ĩ faran n eito de dicens. Munquid ego iuder eius nimis cõſtrinxit ſeip̃m in diuina ab ochn Surg un! Ipe hodie ego cras. Opa qui itineutia et in vigilijs pꝛopenſius at euta eſt Sl dem elus infirma ibi nota ſunterꝑ⸗ ʒ in oꝛationib⸗ intemiagebat hec opulibe ſcrutaris ea. quare foꝛtia eius opera ũticens diſcipulus eius dixit ei. ditit d. et vtilia neſcis?Ego iam moꝛtuus ſũů Muic jeſt dñe boc.qꝛ quãdo in here⸗ aſiẼtcu in peccatis ſufficiunt mihi pctãmea. ino cõuerſabamur nõ tant in abſti⸗ o ſtunz nin Frater quidam C. cll⸗„ nentia laborabas. Kñdit ei beatus auli⸗ abijt baurire aquamſde flnmine.? n vir dicens. Wonſidera krater qm̃ ibi ninmiciunbe ta peccalit cum ea. Mauriens aUtez tas. nüc alt egreſſi de heremo cum ſe aquam ibat ad cellulã Inſilierijt au tem in eum demones per cogitatões et contriſtabant eum dicentes Dx ce terovbi vadls. non eſt tibi vlterius Flus.vt quid etiam ſeculum perdis? cularibꝰ cõuerſamur hoĩb?.et multe c varie nobis occaſiones occurrũt. etideo timeo ne in fine vite mee ĩali ua occaſione deũ offendam? Si em̃ u echl cũs apoſtolꝰpaul?qj xp̃m in ſe loqᷓn ſop Intelligens autez frater ille quia vo tem babebat.· et qui tantas virtutes aſten iup lunr eum omnino pergere erigens ſe nnimi poſſidebst· vt vſq; ad tertiumn c W viriliter per conkicentiam vicit cog ceiuʒ adhuc in corpore pofitus aſcẽ ſeteß ſcbo tationibus ſuis. Ande ingreſſe eſtis deret. tamen dicebat macero coꝛpus bol. ch h in me cogltatiohes male et cõtriſta menm et ſeruituti ſubitione foꝛfitan bbe im tis me volẽtes me omnino perdere! slijs p̃dicãs ip̃e reprobus inueniar. Ron peccaui et iteruʒ dico non pec d nos bljiles et pctõres vpoꝛtʒ facẽ zö roh —————— 5 ————— —— ——.. Er quano libro vitpatm. Arrauit quidaz quis tres ſtudioſi diligentes je facti unt monachl. et vnus qui vem ey eis elegit litigãtes M in pacem reducere iuxta il lud quod dictum eſt. bti pacifici Se cundus vero viſitare infirmos.tertiꝰ vero abijt quieſcere ĩ folitudine. Pri⸗ mus ergo lãboꝛãs pꝛopter lites ho ⸗ minum nõn poterat omnes ſanare. Et tedio victus venit ad euz qui ſer niebat infirmis et inneniebat etiã ip⸗ him animo deficientẽ.⁊ non preale bat mandatum perficere Et concor dantes hi duo abierunt videre illuʒ qui in heremo diſceſſerat ẽt ñarahe runt ei tribulationes ſuas et rogsue runt eum vt diceret eis quid iß̃e ʒfe cerit. Et reticens paululũ miſit aquã in ciphum et dicit eis· Attenditeſin oquã et erat turbulenta· Er poſto dicum rurſum vicit. Attẽdite modo qubinòdo limpida facta ẽ aqua Et cit eis. Sie eſt qui in medio homiu onſiſtit. a turba enim non videt rata ſua. Cum autem quieneritx ma rine in ſolitudine tunc delicta ſuaxõ Marrauit quidam ſene ᷓ ali guis frater vum conuerti vellet etʒ biberetur a matre ſug ið quieſcebat ab intentione ſua vices. Saluate vo loanimam meain· Illa vero multuz eſiſtebat. Cuz ergo deſiderium eins mnpedire non potuiſſet. poſtea ꝓmi⸗ it. Abiens antem factꝰ eſt monsch⸗ et ſub negligentia vitam ſuam erpen dit. Wontigit autem vt mater ſua mo Er vitaſpatrů etiam ipſe infirmatus eſt intirmitate reretur et poſttempus aliquantum magna. Et cum factus fuiſſet in exceſ ſum mẽtis raptus ad iudicium inye nt matrem ſuam cuz his qui indica bantur Illa autem vt vidit eum ob ſtupuit dicens· Vuid eſt hoc fililEt tu in hůne locum condemnatusveni ſti Abi ſunt ſermões tui quos loque baris dicendo ſaluare volo animdin meam Confuſus antem in his que audierat ip̃o dolore ſtupidus fad?ẽ ſtabatqʒ non habens quid matrire⸗ ſpondere poſſet Juxta diſpenſationẽ autem ði miſericordis poſtea qᷓ; hec vicit contigit vt repararetur et eua deret ab inſtanti intirmitate. Et co⸗ gitans apud ſe diuinitus factaʒ eſſe pmuſeemodi viſionem includens ſe de eetero ſedebat et cogitabat de ſa⸗ lute ſua. penitens ⁊ plorans de his q egerat ſub negligentia prius. Tanta ahtem ei erat intentio ut multi eum rogarent indulgere ſibi paululuzne forte leſionem aliquam pateretur ð Retu quem ſupra modů ſibimet indi tebat· Ille õt nullo modo voluit cõ ſolgri dicens Si impꝛoperiũ matris imee ſuſtinere non potui quomõ xp̃i et ungeloruz eius aduerſum me cõfu ſohem potero in die iudicij ſuſtine ratres quidam aliquãdo vo lentes ire ed beatð anthonũ de loco ſichingreſſi ſũt nauiʒ vt irent adel et inueniũt in ipſa naui ſenem qui ad anthoniũ ire volebat. Ignorabẽt ãt eñ frẽs ⁊ ſedentes in nãui loquebant Fmones patrů et ð ſep̃turis et rurſus de bpibmanuũ ſuarũ Ille ãt lenerp oia tocẽbatCů ãt veniſſent ad poꝛtũ agnouerũt et ipᷣm ſenẽ ꝓficiſci ad an thoniũ abbatẽ Wuz autem veniſſent ad eumn dicit eis abbas Znthonius Kmiut uan erce dciun inye is qulindica vicit um ob etboclitt dmnausnn u quosloqe voionn umibsgu ſtupidusfi quid mamte dilpenlutni s poſte qᷓhe raretur et en mitate. Etto tus faltaeſt includens gitabat dei rans de his prius. Tan o ut multi kn bi paululzu ſbiner in nodo volhit HSonumn comitatum itineris inneni⸗ ſtis ſenis huius. ixit autem et ſeni. Bonos fratres inneniſti tecuʒ abba Sicit ei ſenex. Poni ſunt quidem ſec habitatio eorum non babet janusz. Wuicunqʒ vult intrat in ſtabulum ⁊ ſoluit aſinum. Moe anteʒ dicebat qꝛ quaccunqʒ aſcendebat in oꝛe ipſoꝛij hoc loquebãtur Wiſit aliquancdo Epiphanius epiſcopus cipꝛius ad abbatem hila⸗ riunem rogans eum et dicens Veni ut nos videamus— de corpoꝛe exeamus Qui cun veniſſet gauiſi ſũt ↄd inuicem. Wanducantibus autem eis allatum eſt eis ð auibns quiddã Duod tenens epiſcopus dedit abbg ti hilarionimẽt dicit ei ſenex Ignoſce mihi pater quia ex quo accepi habi tum iſtum nõ manducaui quicq; oc⸗ clſum. t dixit ei epiphanius epiſco pus võgo autem ex quo accepi habi tum iſtum non dimiſi aliquem doꝛ⸗ mire qui habebat aliquid aduerſum ine. nec ego doꝛminihabẽs aduerſus oliquez Vt dixit ei ſenex Ignoſce mi hi quia tija conherſatõ maioꝛ ẽ mea rcix. Aſcẽdit aliquando pꝛeſpyter ð ſichi ad epiſcopum alexandrinnm.⁊ quãdo reuerſus eſt in ſichi interroga verunt eum fratres. Duomodo ẽ ci⸗ uitas! Ille autem dixit eis. Credite inihi fratres ego ibi faciem nullius hominis vidi niſi tantum egiſcopi. Illi autem audiẽtes mirati ſunt ⁊ di rerunt. Wuid putas facta eſt omnis multitudo Preſbytervero refovit he ſitantes dicens Extoꝛſi animo meo ne intuerer faciem hominis Ex qua relatione profecerũt fratres ut euſto diant fe ab extolientia oculoꝛjm ſuo Diſtin ſecunda ¶ Frater quidam erat omnino in conierſatione ſolicitus. Et cum val de a fornicationis demone turbaret᷑ venit ac quendam ſenem et retulit ei cogitationes ſuas Ille auteʒ andiẽs quia inexpertus erat indignatus eſt et miſerabilem dicebat eſſe illum fra trem et indignum monachi habitu ¶uippe qui huiuſmodi cogitationes receperit. Woc auciens frater deſpe rans ſeipſum reliquit ropriam cel⸗ lam et ad ſeculum redi tScm au tem diſpenſationem dei occurrit ei abbas apollo et vdens eum pertur batum et nimium triſtem. intertoga⸗ uit eum dicens Fili qne eit cauſa tan te triſticie? Ille auteʒ ex multa confu⸗ ſione animi ſui non reſpõdit ei quic⸗ — Fᷓ · Poſteavero cum multuun rogare tur aſene que circa ſe agerentur con feſſus eſt vicens. quia cogitationes fornicationis inquietant ine. Dnod confeſſus ſum illi ſeni.et ᷣm verbum eius non eſt mihi ſpes lalntis. Deſpe rans ergo meipſum ad ſeculuz redeo Wec autem pater apollo auciẽs ve⸗ lut ſapiens medicus multũ rogabat et monebat eum dicens. Noli mira ri fili neqʒ delperes teipſuʒ Ego ẽ in hac etate atqʒ conuerſatiohe val de ab bniuſnodi cogitationibus in quietor.ne ergo · deficias buiuũmodi occaſioneque non tantum bumana ſolicitudine quantum dei miſeratio⸗ ne curatur. Tantum hodie dona mi⸗ hi quod peto et reuertere ad cellam tnõ. Fecit aũt ſic. Ibbas aũt apollo diſcedens ab eo perrexit ad cellaʒ ſe⸗ nis illius qui ei deſperatõem fecerat et ſtans foris dep̃catus ẽ dñm cũ la iachꝛymis dicẽs xñ̃e qᷓ tẽtatões vti lit inters ↄuerte bellij qð patitur ira —— ter ille in hunc ſenem ut ꝑ expimen tum in ſenec̃tute ſua diſcat qð temꝑe longo nõ divicit quatenus cõpatia⸗ tur his qui huiuſinodi tentatõnibus perturbantur. Vui cum oꝛõem com pleſſetvidit ethiopem ſtantem ſurta cellam et ſagittas mittentem contra 4 illum ſenemulbus quaſi pforatus ſtatim quaſi ebꝛius à vino huc atq; illuc ferebatur.et eim non poſſʒ tole rare egreſſus eſt ð cella eadẽq; via qj et ille iuuenis ad ſeculũ redibat. Ab bas ãt apollo intelligẽs quod factũ erat occurrit ei et accedens ãd euz di rit. Abi vadls et que eſt cauſa turba tionis que obtinet te! Ille ãt ſentiẽs quiã intellexit vir ſanctus qhe ei eue nerant pᷣre verecundia nihil dicebat vixit autẽ abbas apollo Reuertere ad cellam tuã et de cetero agnoſce in ipᷣm quia aut ignoꝛatus ſis a diabo lo vſqʒ modo.aut contẽptus pꝛopt quod nõ meruiſti Vm virtutuz vires habere contra diabolum luctamen⸗ ta Wuid autetj dico luctainenta qui tare potuiſti. Hoc autem tibi conti git quia ijuenem illů a communi ad debüiſſes e contra diaboli certamẽ conlolãtorijs monere verbis etiam ĩ veſperatõem poſuiſti non cogitans ilud fapiẽtiſſimũ preceprum qu iu bemur eriperè eos qui ducuntui ad moꝛtem. ſed neqᷓʒ p̃arabolaʒ ſaltiato rs noſtri dicẽtis harundinẽ quaſſa⸗ tam non debere cõnfringi.et linũ fu migans non extiigui Wem̃o eni fer re poſſet inſfidias aduerſarij neqʒ bu lientis nature ignem extinguere vel retinere niſi gratia ði confoꝛtaret in firmitatem humanam que in nobis ¶Ex vitaſpattũ ſalutari diſpenſatione humliaturi commnui oꝛatione dominũ depꝛece mur ut sduerſuin te emiſſum flagellů auertatui qm̃ ipſe doloꝛeʒ facit ⁊ ite rum ſaluti reſtituit. percutit ⁊ manus eius ſanat Wec dicens oꝛatõnem im plet et ſtatiʒ ab illato ſibi bello ſenex le liberatus eſt Quem commoniit abbas apollo ut᷑ peteret ſibi dari a deo linguam eruditam ut ſciret tem pus guo opoꝛteat loqui ſermonem. WLlenit aliquando quidam ſſci. in ſichi ut fieret monachus. qui eriã accepit tiliũ ſuum nuper ablactãtun Wui cum fadtus fuiſſet iunenis cepe⸗ runt impugnatoꝛes demones ſolici⸗ tare eum. t dlrit patri ſuo. Vado ad ſeculum quoniam non valeo car⸗ nales toncupiſcentias ſuſtinere Pat autem̃ eius conſolabatur eum Pixit ergo illi iuuenis. Jam ſuſtinere non valeo pr̃ dimitte me redire ad ſeculũ vixit ei pater ſuns. Audi me fili ad huc ſemel et tolle tibi quadragita pa nes.et folia palmarum dierum q̃dra ginta et vade in heremum quadtagi ta dieb?⁊ voluntas dñi fiet Vi obe diens patri ſuo ſurrexit et abijt in he remũ et inanſit ibi laborans ⁊ faciẽs plectas de palmis et panem ſiccum comedens. Et cum ibi dies viginti quieuiſſet ecce vidit opus quòddam diabolienz venire ſuper ſe et ſtetit co ram ẽõvelut mulier ethiopiſſa ferida et turpis aſpectu. ita ut fetorem eius ſufferre ion poſſet ⁊ abijciehat eamn a ſe. Et illa dicebat ei.xEgo ſum que in cordibus hominum dulcis appa reo.ſedpropter obedientiam tuaz et laborem quem ſuſtines nõ permiſit me deus ſeducere te. ſed innotui tibi fetoꝛem meum. Ille ãt ſurrexit? gra tias agẽs ðᷣo veit ad prẽʒ ſuũ ⁊ dixit lünr üdepꝛece nfgel jctzite umms Aöhem in bello kner ommonit ſibidaris tlirctiem ſermonen. s. qui ecũ ablactimn wenis cepe ones ſolci ſuo. Vado 1voleo car tiner Pat eum virit Minere non ire d ſeculi imefili d adragitz pi dierun qq n quudgi fiet Uui obe etabitin he i dies vig oddum iain thiopiſt ſu ore ne ſi iin tils ei. Jam nolo ire ad ſeculum pater.vi di enim operationem diaboli et feto rem eius. Cognouerat autem pater eius de hociplo et dicit ei. Si inan⸗ fiſſes quadꝛagita dies et cuſtodiſſes vſqʒ ad finem mandatum meum m cij. loꝛa haberes videre 3 enex quidam ſedebat in lon⸗ ginqua heremo. qui habebat vnam parentem que deſiderabat eum poſt ↄnnos multos videre. et exquiſiuit ĩ? quo loco habitaret. Surrerit et ve nit in viam heremi illius et inueniẽs camelsrios adiunxit ſe cum illis ⁊ in greſſa eſt in heremo cum eis. Pec ñt e cUm ve niſſet ad ianuam ſenis ſignis cepit in vicare ſeiß̃am dicens xgo ſũ illa pa rens tua.et manſit apud euzʒ Erat ãt trahebatur a diabolo. alius monachus ledẽs in inferioꝛi ꝑ te heremi qui implebat ſibi ſuriſcniã qua? hoꝛa qua inãducare voluiſz ſubito verlabatur ſuriſcula et funde⸗ batur aqua Mui inſpirãte deo dixit in ſemetip̃o Ingredioꝛ in heremũ et dicoſhoc quod mihi euenit de aqua ſenioꝛibus Et ſurgens abijt Et cum ſero factũ eẽt doꝛmiuitĩ templo quo dam idoloꝛuʒ iuxta viam et vidit no ẽte demones dicentes Iſta nocte pᷣci pitauimus illuʒ monachũ in foꝛnica tõem Vuod cum audiſſet triſtatus ð et perueniens adſſenem inuenit eũ trĩ em et dicit ei. uid faciam abba ꝙ impleo mihi vaſculum aqna etin ho ra mãducandi effundit? vEt dicit ei ſe nex. Tu veniſti interrogare me qꝛ ſu⸗ riſcula tua verſatur.et ego qͥd faciaʒ quia hac node cecidi in foꝛnicatõeʒ? Cui relpondit. Et ego cognoni.xEt dicit ei. nð ſcis Qui dixit. Voꝛmie bam in templo'et audiebam demo nes loquentes de te. Et vixit ſenex. Diſtin ſecunda Ecce vado ad ſeculum Ille anteʒ re gabat eum dicens. Mon pater.ſed ꝑ⸗ mane in loco iſto. muliereʒ autem di mitte hinc. Poc enim ex incurin ini mici contigit. Duo audito ſenex ſu⸗ ſtinuit extendens et aggrauans con nerſationem ſuam cuz lachꝛymis vo nec rdiret in pꝛioꝛem oꝛdinem ſuũ. en quidain 6tij. interogauit ſenem dicens Si conti git hominem in tentationem cadere quid fit pꝛopter eos qui ſcandaliʒan tur in eo. Et narrauit ſenex dicens. Biaconus quidam erat nominatus in monoſterio egipti. Vum auteʒ qui daꝛn curialis inſecutõnem indicis pa teretur. venit cuʒ omni domo ſua ad monaſterium.et cooperante iniquo incurrit diaconus ille ĩ mulierẽ eins et facta eſt omnibus fratribus confu ſio Ille autem abijt od quendaʒ ſenẽ et indicauit ei rem. Seney vero ha⸗ buit cellam interioꝛem occultã. Quã cumn vidiſſet diaconus ille dixit. Se peli me hic fic viuum et non indices cuiq; Et intrauit in obſcuritatem il⸗ lins celle et egit illic penitentiã ex ve ritate. Contingit autẽ ut poſt aliquã tum tempoꝛis non aſcenderet aqua ĩ finmine nili.Et cum omnes letahias kacerent reuelatum eſt cuidaʒ ſancto rum quia niſi venerit diaconns qui abſconſus eſt apud illum talem mo⸗ nachum non aſcenderet fluminis aqᷓ Auod cum audiſſent ammirati ſunt et venientes eiecerunt eum de loco? quo erat et oꝛanit et aſcendit aqua. et qui aliquando ſcandaliʒati fuerãt editicati ſunt et poſtea in penitentia eius gloꝛificanerunt deum (Duo fratres Geiij. impugnati a fornicatione abierũt et acceperůt vxoꝛes Poſtea vero dixe — — 3* 4 3 3 F 1 3 11 3 ⁰ 3 1 * 1. . 1 runt adinuicem Vuid lucrati ſin? quia deſernimns angelicũ vꝛdinem⁊ venimus in immunciciã iſtaʒ.et poſt hec in ignem toꝛmenti venturi ſumꝰ? Redeamus ergo iterum ad heremũ et agamus de his que p̃ſumpſimꝰpe nitentiam Et venientes ad heremuz rogauerunt patres et ſuſceperũt eos penitentes et confitẽtes ea que geſſe rant. Et clauſerunt eos annum inte⸗ gruz ſenes et ambobusequaliter ad penſum dabant panes ⁊ ad menſurã aquam. Erant autẽ viſione confimi les.et dum completũ fuiſſet tempus penitentie exierunt et viderunt pꝛẽs vnů pallidũ et triſtẽ nimis aliũj vero clarum et robuſtum. t mirati ſunt quoniã et cibum et potum equaliter ↄcceperant. Et interrogauerunt euz qui triſtis et afflictus erat dicentes. uid exercebas cum cogitauionib? tuis ĩ cellula tua!Et ille dixit ꝓ ma⸗ lis que feci quia penas in quas ven⸗ turus eram in aĩo meo reuoluebam.. et a tinoꝛe acheſerũt oſſa mea carni mee. Interrogauerunt autem et ali dicẽtes uid cogitabas ĩ cella tua? Et ille reſpondit. Deo gratias refere bam.quia eruit me de inquinamẽtis huius inundi et de futuri jeculi penis et reuocauit me ad hanc conuerſatio nẽ angelicã.et reminiſcens dei mei le tabar Et vixerunt Equalis ẽ ambo rũ ꝑenitentia apud deum ¶cv. Senex quidã erat in ſichi qẽññ ₰ incurriſſʒ in egritudinẽ magnã ſeruie bant ei frẽs tEt videns ſenex qꝛ labo rarent dixit. Vado in egiptũ ut non ſoluam frẽs iſtos. Et dicit ei abbas mnoyſes. Non vadas quia in foꝛnica tonem incurſurus es Ille autẽ cõtri ſtat? dicebat qpoꝛtuij eſt coꝛpꝰmenz et tu mihi iſta dicis. Surgens erga et iple intranit interins in cellam et abijt in egiptũ Vnod ců andiſſẽt ho mines circũquaqʒ habitantes offere bant ei multa. Venit etiaʒ ad eũ que dã virgo kidelis volẽs oblequiũ iulj ſeni infirmanti unpẽdere.iẽt poſt ali quantulum tꝑis cũ paululũ de egri tudie qua tenebatur melius habuiſß incurrit in eã et illa concepit. Inter rogata ãt a vicinis loci vnde conce⸗ piſſet illa reſpondit. Se hoc ſene ꝓili ht ei non credebãt. Senex vero dice bat Ego feci.ſed cuſtodite infanten quẽ paritura ẽ Mue cũ genuiſſ pue rum etlablactat? fuiſſet tulit ſenex in⸗ fantem in humeros ſuos. et die qua erat feſtiuitas in ſichi occurrit ibi et intrauit in eccleſiã coꝛã multitudine fratrum Illi autez videntes eum ſte verunt Mui dixit fratribus. Nidetis infantem hunc.filins eſt inobeciẽtie Cauete ergo vos frẽs quia ĩſenecdu⸗ te hoc feci et oꝛate ꝓ me xEt pergens ad cellam ſuain ad initium pꝛime cõ herſationis ſue wnne eſt. Wvf. ¶Solitarius quidaʒ erat in infe⸗ rioribus partibꝰ egipti. ic erat no minatiſſimus quia lolꝰſevebat ĩ cel⸗ la in deſerto loco t ecce iuxta opa tionem ſathane mulier quedaʒ inho neſta audiens de eo dicebat iuueni⸗ bus. Quid vultis mihi dare et depo no iſtum ſolitariumveſtrum Illi au tem conſtituerunt certum quid datu rieſſent ei. Que egreſſa veſpere venit in cellam eius velut errans Et cum pulſaſſet cellam egreſſus eſt ille.⁊ vi⸗ dens illam turbatus eſt dicẽs. Vuo modo huc veniſti? Illa autem quaſi ploꝛans dicebat rrandohuc ven. Qui cůj miſeratõe viſcerũ moneretur introduxit eam in atriolũ cellule ſue elins habuß ocpt. n vnde con de bocſnegli zenet vero dit kodite nimn cũ genihpu et tlit ſenerin vos. et die q occurrit ihin multitucn dentes enmſi rbus. Vide eſt inobediẽu s qua ilenec ne Et perge nitiun prnen rus eſt. v. pu hann ob ſedebatl c itetce iur ir qudji vicibn n mbi dreuh ehnnl urh idtʒ erniit Ille autem iterũ turbatus eſt timens etiam indiciuz dei dicebat. Vnde mi hi venit hec iraꝰEt aperiens oſtium introduxit eaz intro Cepit autẽ dia bolusvelut ſagittis ſtimulare coꝛ eiꝰ in eam. Qui cum intelleriſſet diabo⸗ li eẽ ſtimłos dicebat intra ſemetipᷣm. Bie inimici tenebꝛe lunt. filijs autem dei lux eſt. Et ſurgens incendit lucer nam. et cuz inflammaret᷑ deſiderio di cebat. qm̃ qui talia agunt in toꝛmen ta vadũt. Proba ergo teip̃m ex hoc ſi potes ſuſtinere ignẽ eternũ Et mit tebat digitum ſu in lucernã. uem cñ incendiſſet ardens non ſentiebat pꝛopter niniã flammã carnalis ↄcu⸗ piſtentie. Et ita faciẽs vſqʒ mane in cẽdit oẽs digitos ſuos Illa autẽ infe lix vidẽs qð faciebat a timoꝛe velut lapidea facta eſt. Et venientes mane iunenes qj eã iniſerant ad monachuz iũ dicebant Venit huc mulier ſero. Ille autẽ dixit Ecce vbi doꝛmit. Et intrãtes inuenerunt eã mortuaz ⁊ di cunt Abba moꝛtua eſt. Tũc ille excu tiens pallioluz ſuũ quo vtebat᷑ oſten dit eis manus ſuas dicẽs Ecce qð fe cit inihi tilia iſta diaboli. ꝑdidit oẽs digitoſmeos xt narrãs eis qð factij fnerat dicebat.ſcᷣtũ ẽ nõ reddes ma lũ ꝓ malo.Et faciẽs oꝛõ̃eʒ ſuſcitanit eã. ue cõuerſa caſte ſe egit reſiouuʒ tempus vite ſue. vij. ¶Wrater quidam impugnabatur a fonicatione Contigit anteʒ ut ve niret in vicum quendam egipti ⁊ vi dens filiã ſacerdotis paganoꝛnz ada. mauit eã Et dixit prĩ eius. a mihi rã vxoꝛem Ille autem rñdens dixit. NMon poſſum eaz dare tibi niſi inter rogauero deũ meũ xt abiens ad de (Miſtin ſecunda clauſit. Et ecce intelix illa clamauit dicens Abba fere comedunt ine hic. monem quem colebat dixit ei. Ecce monachus quidam venit volens ac cipere filiam meã.do eam illi? Reſpõ dens demon dixit Si negat deũ jhũ et baptiſinũj et ꝓpoſitij monachi int roga eum Et veniens dixit ei. Mega deum tuum et bapriſinum? pꝛopoſi tum monachi et dabo tibi ·filiã meaʒ Ille. vero conſenſit et ſtatun vidit ve lut columbam exire de oꝛe ſuo et vo lare in celuʒ. ꝓergens autẽ ſacerdos ad demonẽ dirit. Ecce ꝓmiſit ſe tria ills facturũ Tunc reſpondens diabo lus dixit ei. Mon des ei filiam tuã in vxoꝛem quia deus eius non receſſit ab eo.ſed adhuc adiuuabit eum. Et veniẽs ſacerdos dixit tratri illi. Nõ poſſum eaz tibi dare quia adhuc de us kuus adiunat te et nõ receſſit a te Wec aucdiẽs frater dixit in ſemetip̃o Sitantam bonitatem oñdit dens in me cum ego infelix neganerin ⁊ ip̃m et baptiſmij et ꝓoſituz monachi.bo nus aũt deꝰ etiã ſic maiũ nijc vſqʒ ad iuuat me cur ego recedã ab eo?Et ĩ ſemetip̃in reuerſus recepit ſobꝛietatẽ mentis Et venit ĩ heremũ ad magnũj quendã ſenẽ et narrauit ei rem q̃ fue⸗ rat facta. Et reſpondit ei ſenex. Sede mecum in ſpelunca et ieiuna tres eb domadas cõtinuas et ego deprecor deuz pꝛo te.iẽt laboꝛauit lenerꝙ fra tre. et dep̃catus eſt dñin vicens. Vb ſecro te dñe da mihi aĩam hãe ⁊ ſuſci pe penitentiã eiꝰ.Et exaudiuit oꝛõ̃ez eins dens.et cuun impleta fuiſſet pri⸗ ma ebdomada venit ſenex ad Ulum fratrem et interrogauit eum dicens. Alliquid vidiſti! xft reſpondens fra⸗ ter dixit. Etiam vidi columbam ſur⸗ ſj in altitudine celi cõtra ca put meñ volantem.Et reſpõdẽs ſenex dixit ei Zittẽde tibimetipᷣi⁊ dep̃caẽ deũj itẽte —————— ———————— Seðo vero venit iterũ ſener ↄd frẽm „ ct iterrogabit euin vicens Aidiſti ali uidlitreſpondii. Widi columbam venientem ihjia caput meuz · Et pꝛe it eieex vicens Sobꝛiꝰ eſto inẽ teet oꝛa. Et dõpletã tertis ebdomns⸗ da venit iterpʒ lenex et interrogauit eum dicens ẽ aliquid Eenn Et teſponas ille vixit um et tetengi mauüin ineaʒ renere eã ui Et gratias agẽs deo ſenex dirit iila zütein furgens intrauit in os ine trätri Ecce ſuſcepit deus penitentias 6 tuain de cetero attende tibimeripſi? eſto ſolicitus. Et reſpondens frater dixit.Ecce amodo tecum ero donec moꝛiar. ¶icebat quidam de thebeis ſe nibus ꝙ ipſe eſſet filiꝰ ſacerdotis ido eut 8 pabebat poluit in capite eiis et fecit enm ſibi in vns ſede conſioère vicẽs. Magnam rem et foꝛtẽ egiſti Et hoc loꝛum.et cum paruulus federeʒ in tẽ⸗ plo et vidiſſem prẽiñ ineum frequen ter ingredi et lact iticia offerte ivolo ſemel vccuite poſt ipſum intraui ⁊ vi vi ſathajiann jedentem et omnem mni⸗ litiam eins aſtantem ei. et ecce vnis de pꝛincipibꝰ eius veniens adorauit eum Eij diabolus dixit Vnce veis tuꝰEt ille reſpondit. In illa prouin cia ẽrain ei ſůſcitaui illic belia etper turbatões plurimas et effuſiones ſan guinis faciens et veii nunciare tibi. Et vlsbolus interrogsuit. In quan tů tempõris hoc feciſu?ẽt ille reſpõ⸗ dit In trigita viebus. Et viaboius iuſſit eum ſiagellari dicens Tohto tẽ̃ poꝛe hoe ſolum feciſti. Et ecce alius veniens adoꝛanit eũ.et ipſi vixit ñ venis mulEt reſpondit deinõ In ins ri eram et ſuſcitaui ↄm̃otões ⁊ dimer ſi naues et multos hoĩes occidẽs ve⸗ ni nũciare tibi. xẽt ditit᷑ ei diabolus Muãto ege hoc keciſti᷑ ̃t ille repõ — dit Bunt vies viginti. Nt hunc fimi liter iuſſit flagellari dicens. Wugrei tantis diebus hoc ſolů feciſti Etter tius veniẽs adorabat eum. vixit an tem et huic. Et tuyonde venis! Et reſpondit In illa cihitate kui et dum ibi fierẽt nuptie excitaui lites? mul⸗ tas effuſiones ſanguinis leci.inſuper etißᷣmn ſponſum ockidi et veni nücia 1 re ibi.Et dixit ei. In quãtis viebus pboc ſeciſtittripencitnnn ſit autem et hunẽ qui iioras lecerat flagellari Venit auteʒ ẽt alter adora re eum et dixit ei. Vndẽ venis?Et re ſpondit. In hereino erã Et ecce qus dragintã anni ſünt ꝙ inpugnoino⸗ nachijm quendam? vix nocte vna 5 ualni ut facerem eũ foꝛnicãri Quod diabolus audiens ſurrèrit᷑ ⁊ oſculat? eſt eum et tollens coꝛonam quaʒ ip̃e ego cum vidiſſem vel auciſſem vixi intra memetipſum Valdè magnus ẽ oido monachoꝛũ. Et itã plachit ðo ſalutem vonare iihi ẽt egreſſus ſum et fadus ſum monachus ſcix. quus et in conuerſatione pꝛoliciens ſedebat in mõte in partibus antinoo cuius verbis et actũ mli pꝛoficiebãt Et cum talis eſſet excitat?ẽ diabolꝰ ad innidiam contra eum ſicut et coh trã oinnes viros virtutuʒ. Et immit tit eius in animo cogitatiõem talem vt ei qui in toilſcouelarione eſſet nõ deberet ſeruiti vb alio aut miniſteriũ exhiberi.ſed magis ip̃m debere alijs miniſtrare. Si alijs nõ erhiberet mi⸗ niſterium ſaltem ſibiipſi leruiret di⸗ cens. Vende ergo in ciuitate ſportel las quas facis et eie tibi que opus tuſumene gulus ei lütleißmd nituit etl blies pat vitabus bobm E ſimienf ktnon re orine ttnon v uitein il gudiunf nim nin it maio ltente Lthunein Quorei tlttm em. dixitan we venisi imſiedun miltestmh nisſeci uhn nquitsdihs nit deun ul imjonsunn z ti alter un ncẽ venis Em inpigo vix node Mj oꝛnitiri Vn rẽtit⁊ ouuu wnam quajj ue eius etſu conſwere di d adiſen v Aolde magl Etiupluui ſetezclun Diſtin ſecunda funt et renertere ad locum tnů et nul liſis onerolus, Poc autem ſuggere bat antiquns hoſtis diabolus inni⸗ dens quieti eins.et opoꝛtune vacatõ ni eins ad deum et vtilitati multorij vndiq; enim diabolus venari euʒ et capere feſtinabat. Illevero tanqᷓ; bo ne cogitationi adquieſcens deſcẽdit de monaſterio ſuo. er qui erat omni⸗ bus admirandus ignotus tamen bu iuſmodi inſidiantis ↄſtutie notus an tem et famoſus oinnibus a quibꝰ vi debatur. Eriens autem cum nõ poſt multum tempus mulierem vidiſierꝓ incautela ſug ſupplantatus eſt et in⸗ currit ĩeaʒ. t veniens in deſertuʒ lo cum ſequente diabolo veſtigia eiꝰ iu⸗ xta flumen cecidit Et cogitans quia gauiſus eſt inimicus ð ruina eius vo luft ſeip̃m̃ deſperare.qꝛ ſpm̃ dñi con triſtauit et ſanctos angelos ⁊ venera biles patres quoꝛũ multi etiam in ci hitatibus habitãtes ſugauerunt dia bolum Et cum mlli ſe hoꝛum facere fimilem poſſet contriſtabatur valde ẽt non recoꝛdabatur quia deus eſt q tribuit virtutem his qui ad deuz de notiſſime conuertuntur. Et cecatus et non videns peccati ſui curam voñ luit ſe in flumen iactare vt perfectumn galdium faceret inimico. Ex multo enim animi dolore infirmatus ẽ cor⸗ poꝛe.et niſi poſtea miſericoꝛs deꝰ au rili um pꝛeſtitiſſet ei ad perfectũj gsn dium inimici ſine penitẽtia moꝛerer. Nouiſſime autezʒ in ſe renerſus cogi tauit maiorem laboꝛem in afflictõne penitentie demonſtrare et ſupplicare deo in fietu et plandtu ⁊ ita redijt a monaſterium ſuum Et damnãs oſti um celle ſue ſicut ſolet ſuper moꝛtunʒ ita flebat ſupplicans deo. Jeiunans autem ⁊ vigilans cum omni anxieta te extenuauit coꝛpus ſuum er nec fic ſatiſfactum putabat animo ſuo quia congrne penituiſſet Fratribus auteʒ ſepe venientibus ad ſe ſue vtilitatis rauſa et pulſantibus oſtium iße dice bat. non ſe aperire poſſe dicens. Sat mento me conſtrinxi vnumn annũ de⸗ note penitentiam agere.ſed orate ꝓ me Mec enim inuemebat quomodo ſe eis excuſaret.quoniam ilii ſcandali ʒabantur Fecitq; totum annum ieiu nans intente et deuote penitentiam agẽs Pie autem paſche hocte ip̃a no cte dominice reſurrectõnis tollens lu cernam noham ⁊ faciens eam poſuit in cacabo nouo ⁊ cooperiẽs ð oper culo a ſero ſurrexit ad oꝛõnem dicẽs Miſericoꝛs et miſerator deus qui et barbaros ſaluari vis et ad veritatis agnitõnem ventre ad te confugi fide liuʒ ſaluator miſerere mei.quia pluri mũ te exacerbaui et inimicum meum gaudere feci.et ecce mortuus ſuʒ obe diens ei. Tu domine et impijs et his qui ſunt ſine miſericordia miſereris. ſed et pꝛoximis miſericoꝛdiam impẽ di pꝛecipis miſerere humilitati inee. Apud te enim nibil impo Nbile eſt. quoniam ſecus infernum diſſipata ẽ ſicut puluis aĩma mea Fac mijericoꝛ diam quia benignus es ⁊ miſericoꝛs figmento tno.qui et coꝛpoꝛa que nõ ſunt in die reſurrectõnis ſuſcitaturns es Eraudi me domine qꝛ deficit jpi ritus meus et infelix aĩa mea.tabefa⸗ ctum eſt et corpus meum quod coin quinaui Ignoſce peccatori per peni tentiam duplex ha benti peccatuʒ ex deſperatione vinifica me contritij.et igne tuo pꝛecipe hanc lucernam accẽ di.vt et ego accipiens fiduciam miſe ricordie et indulgentie tue reſiduum tempus vite mee quod mihi donaue 8 — ——————— * ——— is mandata tna enſtodiã et a timo⸗ ſe tuo nõ recedã.ſed deuote ſeruiã ti bi amplius q; pꝛimo. ᷓt hec ĩ nocte ipſa rel urrectionis cũ multis lachry mis dicens ſurrexit vt videret fi accẽ ſa eẽt lucerna ̃t diſtecto cacabo vi dit qꝛ non eẽt accenſa et cecidit iteꝝ in faciem ſuam rogans dominum et dicens Scio domine quia certamen factum eſt vt coꝛonarer et non ſteti ĩ pedibus meis eligẽs magis pꝛopter carnis delectationem toꝛmentis im⸗ pioꝛum adijci.parce ergo mihi dñe. zꝗcce enim iterum contiteboꝛ tue bo nitati turpitudinem meã coꝛaʒ ange lis tuis et coꝛam iuſtis omnibus. et niſi quia ſcandaliʒari poſſunt etiam omnibus hominibus confiterer. Ve us milerere mei ⁊ vt alios erudiã do mine viuifica me. Et ita tribus vici⸗ bus oꝛans exauditus eſt. Et ſurgens inenit lucernã clare ardentem Et ex vltans in ſpe confoꝛtatus eit in gau dio coꝛdis admirans de gratia dei. quia et peccatis eius indulſit et ſatiſ⸗ kecit iuxta petitionẽ eius animo eius ⁊ dicebatchratias tibi ago dñe quia etiaz vite ſeculi huius incigno miſer tus es ĩ magno et nouo ſigno hoc fi duciam tribuens Parcis enĩ anims bus miſericoꝛs quas creaſti Ita aůt perſeuerante eo in confeſione illuxit dies et letabst᷑ in domino oblito coꝛ poꝛali cibo Ignem autem lucerne il lius toto coꝛpe vite ſue ſeruauit oleũ ſubinde ſupertundens.⁊ faciens deſu per quo imninus extingneretur.et ita rurſus dininus ſpiritus habitauit in ro xt factus eſt apud omẽs inſignis humilitatem exhibens in confeſſiõe et gratiarum actione domino cuz le ticia. Wui etiam ante aliqͥt dies mor is ſue reuelatum eſt de tranſitu ſuo. n ℳ, S.— „ ₰—„ — Ex vitaſpatrum vicebant de quodam patre qt ſecularis fuiſſet et poſtea ꝙᷓ conuer⸗ ſus eſt de coneupiſcentia vxoꝛis ſue frequẽter ſtimulatus eſt et narrabat hoc patribus Mui cum vidiſſent qꝛ operariꝰ fuiſſet et maius faceret op qᷓ; ei dicebant imponebantiei quedã vt debilitaretur coꝛpus eius ita vr nec ſurgere poſſet. Weo autem diſpẽ tante veit qͥdã pr̃ vt applicaret in ſi⸗ chi. Et cum veniſſet ad cellam eius vidit eam apertam.et pertranſit ad mirans quomodo nemo egreſſus eſt in occurſum eius.Et reuerſus pulſa vit dicens. Me foꝛte frater qui in ea habitat infirmetur. Et cum pulſaret intrauit et inuenit eum infirmum et dicit ei. Nuid habes pater?t nar⸗ ranuit ei dicens. Ego de ſeculari vita ſum et ſolicitat me modo inimicus i vxoꝛem meam et narraui patribus et impoſuerunt mihi conuerſationis onera diuerſa et cum obedienter im plere vellem ecce defeci.et tamen ſti mulus creſcit. Audiens hec ſenex cõ⸗ triſtatus eſt et dixit ei. Equidem pa tres vt potẽtes viri bene tibi impo ſuerunt onera quibus graueris. ſed ſime paululum audis iacta a te hec et ſume parum cibi in tempoꝛe ſuo? recollige vires tuas et fac aliquanti opus dei.et iacta in dominuz cogita tionem tuam. quoniam tuo laboꝛe hanc rem non poteris ſuperare.coł⸗ pus enim noſtrum velut veſtimenti eſt. Si igitur illud diligenter tractai neris ſtabit.ſi auteʒ neglexeris illuꝰ putreſcit. Dui cum audiſſet eum fe⸗ cit ita.et intra paucos dies receſſit ab eo ſtimulus. Venerunt sliquando quidim npatec coner Avoꝛis ſue tanamdn vicſſenq Us facereoy anteicci Ds eins ut e0 autndipt pplictruini ad celuniis 1perumn mo egreſuti reuerſuspllu frater qua t cum pulln m inkirmumt pater Atiu e ſeculari odo inimicus rai paibl conuerſatioi nobecienteril feci. ettamehl ens bec lenet& . Equidenp is iuctn au be ouwo Diſtin ſecunda grecoꝛum vt darent elemoſynam in cinitate oſtiatim er aſſumpſerunt ico noinos eccleſie vt oſtenderẽt eis qui neceſſitatem maioꝛem haberent Illi 2utem duxerunt eos ad quendai le pꝛoſum er dederunt ei.Ille vero no⸗ lebat accipere dicẽs cce modicas palmas habeo q̃s operoꝛ et pledas facio et ex eis manduco panem. Et iterum duxerunt eos ad cellamn vniꝰ vidue que erat cum filiabus ſuis Et ad oſtium nuda æhater autẽ eiꝰ abie rat ad quoddam o pus.erat enim cã⸗ didatrix. Et dabãͥt filie eius veſtimẽ tum et nummos Illa autez nolebat accipere vicens veniſſe matrem ſuam ? dixiſſe ſibi onfide quia volnit de us et inueni opus qnod faciam hoʒ die vnde habeamus victum noſtrů. Et cum veniſſet mater eius rogabãt eã vt acciperet et noluit dicensigo hab eo pꝛocuratoꝛem meum deum ⁊ vos vultis eum tollere a me hodie. Illi autem cognoſcentes kidem eius gloꝛificauerunt deum. Marraherunt ſenes de quodaʒ oꝛtulano quia laboꝛaret et omneʒ la boꝛem ſuum expenderet in elemoly⸗ nam.et rantum ſibi retineret quantũ ad victuz ſibi ſufficeret. Poſtea vero ſathanas miſit ĩ cor eius dicenstol lige tibi aliquãtam pecuniam ne cuʒ ſenueris aut egrotaueris opus habe as ad expẽſas.et collegit et impleuit lagenam de nummis. Wontigit autẽ eum infirmari et putrefieri pedeʒ ei⸗ ⁊ expendit ĩ medicos quod collectuʒ fuerat.et nihil ei ꝓdeſſe potuit. Po⸗ ſtea vero venit quidam de expertis mnecicis et dixit ei. Niſi incideris pe dem tuum totuz coꝛpus tuum putre — vium ſumpſit atq; fiduciam. fiet. Et conſtituerũt vt inciderent ei pedem. Illa autem nocte rediens in ſemetipſum er penitentiam agens de his que geſſit ĩgemnit et flevit dicẽs Memoꝛ eſto operum meoꝛnz rioꝝ *. domine que faciebam cum labore oꝛto ex quo pauperibus miniſtrabã Et cuin hoc dlxiſſet aſtitit angeldo mini et dixit ei. Abi ſunt nůũmi quos collegiſti et vbi eſt ſpes tna de qᷓ tra⸗ ctaſti Tunc intelligens dixit. Pecca ni domie ignoſce mibi⁊ amoco hoc vlterius non faciam. Tunc angelus domini tetigit pecem eius ⁊ ſanatus eſt ſtatimn et urgẽs mane abijt iagr vperari Venit ergo medicus m cõ ſtitutum tempus cum ferramentisvt ſecaret pedem eius.et dicunt ei. Exijt mane operari in agrum. Tunc acmi ratus mecicus perrexit in agruz vbi operabatur ille ⁊ videns eum fodien tein terram gloꝛificauit deum qj red⸗ didit ei lanitatem. 1 Bäctus abbas Anthonius cũ ſederet aliquando in heremo aimus eius tedium et confuſionem cogita⸗ tionum incurrit Et dicebat ad dñm Vomine volo ſaluns fieri.⁊ non me pmittũt cogitatõnes mee. quid faciã in hac tribulatõne.quomodo ſaluus ero.et modice aſſurgens cepit foꝛas ire? vidit quendam tanq; ſeip̃m ſedẽ tem nechon et operantez deinde ſur gentem ab opere.et orantem et iterũ ſedentem ⁊ pled am de palmis faciẽ temn. inde rurſus ad orationem ſurgt tem. Vrat autẽ angelus domini miſ ſus ad coꝛreptionem et cautelã dan⸗ dam anthonio.et audiuit vocem an geli dicentis. Sic fac et ſaluns eris. Ille autem hoc audito magnuʒ gau CA⸗ r — ℳ * 6 — n— % J*5 7 6— — 3 1 3 18 16 1 1 3 1 1 1 1 3 3 3 0 11 3 41 1 ii 3 3 1 3 * 1 3 16 4 3 Narrabant ð abbate milidion qhia cum habitaret aliquando cum duobus diſcipulis juis in finibus ꝑ ſarũ exierunt duo filij peratoris ᷣm conſuetudinem in venationem.et mi ſerunt rethia in longum per milia ñ draginta vt quodcũqʒ intra rethia inueniretur tentum occiderent Innẽ tus eſt antem ſenex enz duobus diſci pulis ſuis intra rethe. Et cum vidiſ⸗ ſent eum piloſum et terribilẽ aſpectu ammirati ſunt et dixerunt ei Pomo es an ſpũs aliquis dic nobis! Et di xit eis Pomo ſum peccatoꝛ et exini fiere peceata mea⁊ adoꝛo ieſum chꝛi ſtunn filium dei viui Illi autem dixe runt ei. Mon eſt alius deus niſ ſol et ignis et aqua ipſos adora et ſacri kics eis Et ille reſpondit. Iſta crea ture ſunt et erratis.ſed objecro vos conuertimini et agnoſcite veruz deñ qui et iſta creauit ⁊ ceters om̃ia.Illi autem deridentes dixerut Condem natum et erucifirum dicis eſſe verũj deum. t reſpondit. Etisʒ ip̃m qui crucitixit peccatum et qjoecidit mot tem hunc dico verum derz eſſe. Illi autem tam ip̃qᷓ; fratribus quicum eo exierant inkerẽtes toꝛmenta coge⸗ bant eos ſacrificare. Et duos quidẽ ratres poſt plurima toꝛmenta deca pPitaueruntenem autem diebus mul ris torquebant. Poſtea verd ſtatue rnnt eum in quendain locum et ſagit tabant in eum qnaſi ad ſignum vn⸗ doꝛſo alius a pecoꝛe. Senex antẽ ſenſum vnum vt effundatis ſanguinẽ innocentẽ craſtino in momento hac dixit eis. Qnoniain fadti eſtis in con boꝛa que modo rit fine filijð remaẽ veſtroet ſagittis pꝛopꝛijs ſanguines 332—— .——— — 5 . —„„ 2 eyn„ ℳ— 9 n Er vitaſpattum veſtrum jnuicem effuncietis. Illt aſt ſubſannãtes vᷣba eius exierunt in cra ſtino vt venarentt contigit vt eua veret de rethe eoꝛuin vnus ceruus ⁊ sſcenderũt equòs et currebant ut cõ — eum. Vui cuz iactaſſet agittas poſt ip̃m inuiceʒ ſ̃bi in cor vederunt. et moꝛtui ſunt iuxta verbij quod previxerat Benex quidaʒ ſedebat in here mo qui longe habebst aquaʒ a cella ſua vuodecim miliaria vbi dů ſemel iret. haurire qquamn defecit et dixit. uid neceſſe eſt vt hunc laboꝛez pa tiar vehio et habitabo circs aquam hancit cuʒ hoc dixiſſet conuerſus eſt et vidit quendam ſeqhentem ſe et numerantemveſtigia ſua Interroga uit autem eũ dicens. Muls es tuke dixit. Angelus domini ſuin ⁊ miſſus ſum numerare veſtigia tua et dareti bi mercedem. Duod cum audiſſet ſe nex foꝛti amo fadtus eſt pꝛomptior et adhuc longius poſuit cellam ſusʒ ab illa aqua quinqʒ miliaria. Frater quidam erat in congre⸗ gatione inquietus et frequenter mo uebatur ad iramipixit ergo in ſemet p̃o Vado er ſolus habito alicubi.? cum non habuero enz quo dicã vel audiam ero quietus.et quieſcet a me paſſio ire ſgrediens ergo ianebat in ſpelnnca ſolus Vna autem die im plenit ſibi uriſculam aque et poſuit ſuper terram ontigit auteʒ vt ſubt to verſoretur.ille autem ſecudoꝛ ter to impleuir eam et rurſus verſata ẽ. Qui commotus furoꝛe denuit vaſcu lum ip̃m et fregit illud. In ſe autem reuerſus ↄgnouit qꝛ ab eodẽ demoẽ racũdie ſit illuſus et dirit. Ecte ſol⸗ — „— ntinc Gtvtens Scnus: duucʒ Wnſu z ſincor unmvhi ebnhe 1qhazacl obi důſend etit tt dipt. c laborzpe t tonbes Fee Interog ls es twłkt in ⁊ niſſus a et dareti mauciſetſe promptot tccllum l atin— ene n nlen uo alicbi. qo dicive ego nnchi zten dieln adſe 8. lum et vicit me. Renerti ſuhm. Benex quidam erat ĩthebaids dens in ſpelunca et habnit quendã diſcipulum pꝛobatum Conſuetudo autem erat vt ſenex veſpere docẽt di leipulum ⁊ cõmoneret eumn que eẽnt anime pꝛofutira. Poſt ammonitio⸗ nem kaciebant oꝛationem et dimitte bat eum doꝛinire. Vontigit antẽ lai cos quoſdaz religioſos ſcientes mul tam abſtinentiaz ſenis venire ad eðj. et cum conſolatus fuiſſʒ eos diſceſſe runt Et poſtqᷓ; diſceſſerijt ſedit iterũ enerx veſpere poſt miſſas vᷣm conſne tudinem ammonens illum fratrem ⁊ inſtruens eumn. Et cum loqueretur granatus eſtſomno. Frater autez in inebat vonec excitaretur ſenex ⁊ fa ceret ei Fm conſuetudinem oꝛatõem Mun ergo nõᷓ euigilante ſene din ſe⸗ deret. diſcipulus ipſins compmſus? ogitationum ſuaruʒ moleſtia vt re cederet et doꝛmiret Mui extoꝛquẽs ſbl reſtitit cogitationi et reſeditte hil hoꝛum rit cat ſed alijs narrauit rum autem compellebarur ſomno ⁊ non abijt Similiter factum eſt vſq; euigilauir ſener ⁊ inuenit eum aſſidẽ tem ſibt et vixit ei. Aſqʒquo non di⸗ kreſſiſtit ille reſpõdit Nõ quis nõ dimſſeras me pateræt ſenex diritt are me non excitaſti?&t reſpõdit. NMon pꝛelunpfi pulſare ne te contri bularem Surgentes autem ceperit kacere matutinas. Et poſt matutins rum finem dimiſit ſener diſcipulum Mu cum ſecheret ſolus factus eſtter ceſſu mentis.et ecce quidam oſlencs rtar ergo incs gregstõnem quis vbiqʒ labore⁊ ps tientia opus eſt ⁊ maxime adiutoꝛio dei Et ſurgens renerſus eſt in locuz nõ in pries er reſtitit ſemp animo ſuo Poſthec ium media nocte tranſads eprez coꝛonss Inter rogabat autem filum qut ei hec oſtẽ rog ten m t et hec ot eßat dicẽs. Wuins ſunt hec Et ille dieebut. vlleipuli tl Et locmn qui dein et ſedem pꝛo conuerlatione ſha donauit ei deus. has autem ſeptẽ co ranasvodteüſte promerwit Peran, diens ſenex miratus eſt et tremetad⸗ vocauit diſcipuluʒ et vixit ei.ic mi bi keciſti nocte iſta? ir ilie Ig noſce mihi pater quia nihil feci. Se hex auteʒ exiſtimãs quis bumiliãdo ſe non cõfiteretur dirit ei. Eredo nõ quieſco niſ dixeris mibĩ quid feciſti. vel quid cogitaſti nodte bac. Frater autem nihil ſibi conſeius quid egifſʒ nö inueniehat quſd diceret. Picebat atem leni Ignoſee mibi pater quis nihilleci.niſi tantum hoc ꝙ compul ſus motu cogitationum mesrum vt diſcederem et voꝛmirem ſepties. ſed ula te vimiſſus m conſuetudineʒ noh receſſi Andiens auteʒ hoc ſener Ratim intellexit quia quotiens quis reſiſtit cogitstioni ſue totiẽs coꝛona tra deo. Et fratri quidem quia ni⸗ hil hoꝛum vſxit canſs vtilitatis ſue. ſt bet ſpiritualibꝰ fra tribus vt diſcamus qa et pꝛo par⸗ nis cogitationibus ñobis dens co⸗ ronas trſbuit. onnz ergo eſt vt ex toꝛqueat fiblipfi boꝛno ĩ om̃ re ꝓt deum. etenim feriptum eſt. regunz ce loꝛũ vim patitur et violenti viripilt illd.— im qui ſolitarius habitabat. et q non hobuſt qui ei ſeruirer furgebet manducabat Et cum per liquot vi es iſta kaceret nemo veniehat ad viſi tationem eins. i tri 2*—„ —— —„— — 3— ginta diebus etnnlo veniente ad e miſit dominus angelum ſuum q mi niſtraret ei. Et cum feciſſet ſeptez di es recordati ſunt fratres et dixerũt ad inuicem.amus et videamus ne foꝛte intirmetur ille ſenex. nm autẽ veniſſent ⁊ pulſaſſent diſceſſit angel? ab eo. Senex autem de intro clama⸗ „ bai Hiſcedite hinc tratres Illi vero lenantes a cardine oſtinʒ intrauerũt Atinterfogeneruntenz quare clams perit Et ille dixit Muia trigita dies pabui laboꝛans ĩ intirmitate mea et emo me viſitauit Ecce iamn ſeptem dies ſůt ex quo dominus angelũ ſuũ miſit miniſtrare mibi Vui cũveniſſe tis receſſit a me Et hec dicens. doꝛ⸗ miuit in pace. pates autem valde mirati ſunt et gloꝛificauerunt deum dicentes quia nõ dereliquit dominꝰ ſperantes in ſe. cxix. Pigebant de abbate anaſtaſio quia habuerit codicẽ in membꝛanis valentem ſolidos decem et octo. Cð mentum Et poſitus erat codex iſte ĩ ecclefia. vt quicunqʒ vellet de fratri⸗ bus legeret. Superueniens aut qjoñ trater peregrinus applicuit adᷓ ſeneʒ Et vt vidit codicein illum concupi⸗ bit eum et furatus eſt euz et exiuit ar ꝙ diſceſſit Benex autem non eſt ſecu tus poſt eum vt compꝛehenderet eů vtpote qui intellexerat quod keciſſet. Ille autem pergens in ciuitateʒ que rebat cui venderet euz. Et cum inue niſſʒ qui volebat eum comparare ce pit edecim ſolidos pꝛrcium ipſiꝰ po ſtulare. Ille vero volẽs eum comps rare dixit ei.Pa mihi pꝛimo vt oſtẽ⸗ dam eumn et ſic tibi pꝛeciuʒ dabo de dit ergo illi codicem ad oſtendendũ Quem accipiẽs ille qui emere cupie ſ⸗. ℳ 8 VM —. 7„ 3 Ex vitaſpattum bat attulit eum ad abbatem anaſts ſium vt pꝛobaret ſi bonꝰ eſſet codex aut ſi tantum valeret. vixerat enim ei et quantitatem quaʒ venditoꝛ po ſtulahat Et dixit ei ſenex me eum quia bonus eſt coder et valet pꝛeci quod dixit tibi. Ille autem veniens dixit venditoꝛi aliter nõ ſicut audie⸗ rat a ſene dicens Ecce oſtendi eũ ab bati anaſtaſio ⁊ dixit mihi quia mul tum eſt ⁊ non valet quantum dixiſti Ille antem hoc audiens dixit ei Mi pil alið vixit tibi ſenex? t reſpõdit Bihil·Tunc dicit ei. Jam nolo vẽde re eũ Cõpunctꝰergo venit ad ſenem pm̃am agens ⁊ rogabat elj vt recipe ret ſuũ codict Benex aũt nolebat ac cipere eů. Aunc dixit ei frater Quia ſi non recipis eð non poſſuz ſecurus eſſe Vui ſenex Sl non potes ſecurus eſſe niſi recipiã e.ecce recipio illum Et remanſit frater ille apud eũ vſq; d exitum ſuũ pꝛoficiens ð ſenis pa Venerũt aliqñ latrones in mo⸗ naſterium cuiuſdam ſenis et dixerũt ↄd eum. Wiĩa que in eella tua ſunt tol lere venim?. Et ille dixit. Quãt vo⸗ bis videtur filij tollite. Aulerũt ergo qðcunq; inuenerũt in cella et abiert. Wbliti ſunt aqt ibi ſacellum qui erat abſcõſus in cella. Sener vero tollẽs eũ ſecut?ẽ poſt eos clamãs et dicens Filij tollite qð obliti eſtis ĩ cellaʒlli verò adinirãtes patientiũ ſenis reuo cauerũt ⁊ reſtituerũt oĩa in cellã ipfi⸗ et pm̃am egef̃t oẽs ad inuicẽ dicẽtes Mic vere bomo dei eſt. cœxxi. Hicebãt qd ſenũ ꝙ audierint ab sliqbus viris ſcis iuuenes eẽ qᷓ duca tũ p̃beant ſenibꝰ in hac vita Et nar rauerlit dicentes.qꝛ erat qͥdam ſenex ebꝛioſus et ogabat᷑ vnã mattaʒ ĩ die „ fn a . —„ e— mnaſt ſe cocer unenin con po kneum n yuci kmveniens ſicutawde ſundicab hiqiamu ntun dixiſi dixitiNi Ktreſpoci m nolo vide nit ad ſenen telj vtrecipe tnolebat rater Quit ſz ecurus es ecurms cipio ilum. sð ſenis po C nones in wot is et direrit ta ſunt to it. Quit. ter dlun gian veo volli — un csich emilnw ad inl 3 nn iue nn nu 7 zE-7 3 7„ . 3 6 8 „ Dinin ecunda eꝛ vendebat eam in vicino vico ⁊ bi bebat quod aceipiebat de pꝛecio ei⸗ Poſtea vero venit ad eum vnusfra ter etmanebat cum ip̃o qui fimiliter operabatur et iße mattam vnã Zol lebat autem eã ſenex? vendebat. am barumqʒ mattarum pꝛecium expen debat in vino. Illi atem afferebat m panem ad ſeram. Nt eum triẽnio ingirer feciſſet nitil locntꝰ eſt frater ille Poſt hec vero dixit frater ille in ſemetip̃o Ecce nucns ſum et ponem cum egeſtate comedo.ſurgam ergo et diſcedam hinc. Iterum autem co gtauit ĩ ſemetip̃o dicẽs Abi habeo ire· ſeðo ego hie pꝛopter deum ĩ hae vita cõmuni Et ſtati apparuit ei an gelns dm̃ dicens. Mon diſcedas ve hiemus enimn cras ad te. Et rogauit frater ſenẽ ill ip̃a die dicens. õ di ſcedas hinc alicubi quia veniunt ho die mei tollere me wñ ergo facta fuiſ ſet hoꝛ q̃ ſolehat ſenex deſcẽdere ad vicum dixit fratri Mon veniunt bo die fili iam eni tarde eſt Et ille dirit ei. Modis omnibus quia veniũt. Et dum cum eo loqueret᷑ dormiuit ĩ pa ce. Senex autem flebat dicens. Heu me fili.quia multis ãnis ſub negligẽ⸗ tia viuo.tu autem in paruo tꝑe ſalnã feciſti per patientiã animã tuã. Et ex iſlo die factus eſt ſenex ſobꝛins et P hbatus cxxi Vicebant de quodam fratre q eni cuidam vſcinus erat. quia ingre viebarur et rapiebat quicquid ſenex babebat in cella ſua et non obinrga bat enz ſed extoꝛquebat ſibi plus ſo lito inanibus operari dicẽs. Credo opus habeo fratre iſto et exigebat a ſe maioꝛem ſolito laborem et aſtrin gebat ventrem ſuum vt cum indigẽ⸗ na comederetipaneʒ Eumn autẽ mo ri cepiſſet ſenex ille circijſteterut oẽs fratres.et reſpiciens in eum qui fura 6 batur dicit ei. Junge te huc ad me.et tenuit eum et ðſculatus eſt inanꝰeius dicens. Bratias ago manibus iſtis fratres.quia pꝛopter ip̃as vado ad regna celoꝛumn Ille autẽ cõpundtus et penitentiã agens factus eſt etiam ip̃e pꝛobatus monachus exem plum ſumens ð nctibus magni illius ſenis Marrauit quidam rintovenerunt ibi pauperes in veſpe fabbati ut aceipent agapem Et dor mientibus eis erat ibi quidam pñs antummodo mattam chius medie⸗ tatem ſibi ſubtermittebat.medietate vero cooperiebatur. Erat enim ibi validum frigus.et cũ exiſſem ac vꝛi⸗ nã audiui vnũ murmurantẽ et gemẽ tem de frigoꝛe et ↄſolabat᷑ ſemetip̃m dicens Srãs ago tibi dñe Muãtiſũt modo viuites in cuſtodia qui etiã in ferro ſedẽt aut pedes habẽt in ligno cõſtrictos q neq; vrinã ſuã bibere fa⸗ ciũt. ego añt velht imperator ſj extẽ dens peces meos ⁊ vbi volo ambu⸗ lo. Mec illo dicẽte ego ſtabã audiẽs verba eius. Ingrediẽs añt narraui fratribus et aucientes multum edifi cati ſunt. cxxiiij. Muidã ſecularis erat adoleſcꝛs habẽs patrẽ et deſiderabat fieri mo nachus Et důj multũ ſupplicaret pa tri ſuo vꝛr dimitteret eů cõnerti non odquieſcebat.poſtmodũ rogat? a fi⸗ delib ꝰamicis vix adquieuit t egrel ſus frater ille a doleſcẽs introiuit mo naſteriũ.et factꝰ monachꝰ cepit om̃e opus monaſterij ꝑfecte ꝑficere ⁊ ieiu nare quotidie. Wepit etiam et bidua nas abſtinere ſimiliter autem ſemelĩ bebdomada reficere videbat euʒ ab patrum dicens quis cum eẽm in ox — e — „— — ⸗„——=7 A Ae ℳ „ cxeh n— „„ „ F—e— ⸗ „ . 6——. 6—— ⸗— 8 — S.— S..—— bas ſuus et mirabatur et bñdicebat pim in abſtinẽtia et laboꝛe ipfi wð tigit añt poſt aliquod tpůs cepit fra ter ipſe fufplicare abbati ſuo dicens Rogo te abba vt dinittas me et v dam in heremũ vicit ei abbas. Fili noli poe cogitare. non potes ſufferre talẽ laboꝛẽ ꝓter tentationes diabo i ⁊ verſutias eius;ᷓtfi cõtigerit tibi tentatio nõ inuenies ibi qul te cõſo⸗ letur a ꝑturbatione inimici que tibi illata fuerit Slle aũt cepit ampli? ro gare vt eů pmitteret abire Vidte an tem abhas eius quia euz renere nõ poterat facta oꝛõne diꝛniſit eũ Poſt modũ dicit abhsti ſuo Rogo te ab⸗ ba vt eõcedas mihi qui oſtẽdat iter quõ ꝑgere debeã et oꝛdinauit cuz eo vnos monachos et abierunt cumn eo Ambulantibus qʒ; eis per heremum vnñ diem et alterã defecerũt pꝛe eſtu et pꝛoijcientes ſe in terrã iacebãt.iEt opoꝛati modico ſomno. ecce aquils venit ꝑentiens q; eos alis ſuis p̃ceſ⸗ ſit ꝓcul et ecit in terra et euigilãtes aquilam viderunt.et dixerũt ei Ecce angelus tuus ſurge et ſequere eü.t ſurgens valedicens q; fratribus ſeq̃⸗ batur eam.⁊ venit vbi ſtabat aquila ipſa e mox ſurgẽs volabit vſque ad vnũ ſtadiũ et iteruz ſedit. Similit ſeqᷓbatur eã frater ille Et iteruʒ vola bit ⁊ ſedit nõ longe Factum eſt vero hoc per hoꝛas tres Poſtmodũ autẽ ců ſeq̃retur ẽ diuertit ipſa aquila in dexterã ꝑtein ſequẽtis ſe ⁊ non cõps ruit. Frater vero nihilominꝰ ſeqbat ã Et reſpſciẽs vidit arboꝛes palms fum et fontẽ aque et ſpeluncam et vi rit Ecce locus queʒ mihi ꝑauit dñs Et ingreſſus cepit ſedere ĩ ea ſumẽs cibũ daẽtyloꝛů ⁊ ve fonte aq̃ bibens Erx vitaſpatrum Et lecit pᷣdictus frater ibicẽ annos ſex neminem videns Et ecce vna die venit ad eũ diabolus in ſimilitudine euiuſdã abbatis ſenioꝛis hñs vultuʒ terribilẽ Videns aðt euz frater ille ti muit Etꝓcidens in oꝛõnem ſurrexit Et dicit ei diabolus. Oꝛemus iterũj trater Et ſurgentes dixit diabolus. Quãtũ tgis habeshic? Et reſpõdit Mabeo ſex ãnos Picit ei demon Ec ce te vicinũ habui? nõ potui cogno ſcerenifi õte dies q̃ttuoꝛ qja hic habi tares et ego non longius a te habeo monaſteriũ Et ecce ani ſt vndecim de monaſterio nõ exiui niſi bodie quia cognoui ꝙ hic mihi in vicinio habitares Et cogitaui mecũ dicens Vadam ad hominẽ dei iſtum et cum eo conferã quod poteſt pꝛodeſſe ſa⸗ luti anime mee Et hot dico frater q nihil ꝓficimus ſedẽtes in cellis iſtis quia coꝛpus et ſanguinẽ chꝛiſti non ꝑcipimns et timeo ne efficiamur ex⸗ teri ab ẽo ſi nos ab hoc myſterio elo gauerimus Sz tibi dico frater. ecce binc tribus milibus eſt monaſteriuʒ babens pᷣſbyterũ eamus ergo dñico die aut poſt duas hebdomadss et accipiamus coꝛpus et ſanguineʒ xpᷣi et reuertamur ad cellas noſtras Pla cuit fratri illa ſuaſio diabolica.et ve⸗ niente dĩe dñico ecce diabolus venit et dicit Aeniamus qula hoꝛs eſt. Et ereuntes perrexerũt ad pꝛedictũ mo naſteriũ vbi ille pᷣſbyt erat.⁊ ingreſ in eccleſiã miſerũt ſe in oꝛõem Et ex urgens ab oꝛatõne frater ille reſpicl ens nõ inuenit qui adduxerat eñ ibl et dixit Vbi putas prexit? Mum ad cõmune neceiſariũ ambulauit. et cu din ſuſtineret nõ venit Poſtmodun autẽ exiens foꝛas requirebat eü.? nõ repperiſſet dixit ad fratres loei il⸗ lius interrogans eos Abi eſt abbas Etecemadi finiluc alstisvyinz ihſurilet onenlyrert 6. uns ier diettnpcit ii denonpt 7nöonicog twoꝛ qabi hehi ngis a nbibo r ini ſüt vndein ö exvi niß bodi ic mibi in vich tabi mec dien deiiſtum etcn teſt pꝛodeſe l oc dico fratlj es in cells iſi vinẽ chꝛiſti no vetficamur e dicofraert s it monaſ eanvs ergo di ð bebdomsdst vetſngnt ls noirus pl iodiboicn cte diabolusi 4 slabot— ecclefiã Et dicunt ei Mos neminem vidimus aliuz niſi te tantũ Tunc co⸗ gnouit krater ille quia demon fniſſet et dixit Mide cũ qus argutia diabo⸗ lus eiecit ine de cẽlla.ſed tamen non⸗ penitet me.quia ad opus bonñ veni Percipio coꝛpus et fanguinẽ xp̃iet ſic reuertar in cellam meam Et poſt miſſas volentẽ renerti tenuit euj ab⸗ bas monaſterij ipfius dicẽs Mifi re⸗ feceris nõ dimittemus te Et cuʒ per repiſſet cibum et regredi vellet in cel lam ſuam ecce iternz venit diabolus in fimilitudine cuiuſcaʒ iuuenis ſecu laris et cepit eů reſpicere a ſmo ca plte vlq; ad pedes et dicere ipſe eſt iſte.nõ eſt hic.⁊ cepit eum cõſiderare t dixit eifrater Muem ſie reſpicis? At ille ait Puto non me cognoſcis. Tamẽ poſt tãtũj tempus quomodo me habes cognoſcere?ugo ſum vici nus patris tui filius illius Anomõ autẽ nõ eſt dictus pater tuus tali no mine ſic et mater tua tale nomen nõ habuit.et tu ſic nõ vocaris.et manci pia illa et illa ſic non ſunt didtaꝰpa ter vera tua et ſoꝛoꝛ ante tres annos moꝛtue ſunt. Pater autẽ tuns modo defunctus eſt. et te fecit heredẽ dicẽs Ei habeo dimittere ſubſtãtiaʒ meñ niſi filio meo viro ſandto qui reliquit ſeculũ et abijt poſt denin Ipſi dimit to omnia bona mea. odo aſt qui timet denm et ſcit vbi eſt dicat et de⸗ niẽs diſtrahat et eroget ea paupib* pꝛo anima mea?⁊ ſua.it ꝑrererunt mult requirẽtes te et minime inuene runt. Ego aũt veniens ex occaſione qpter quocdaʒ opns hic cognoyi te eſſende non facias moꝛas ſed veni et vende omnia et lac m voluntatẽ Miſtin ſecunda ſenex ille qui mecum ingreſſus eſt in patris tui. Keſpondens frater ille di rit Mon neceſſe habeo reuerti ad ſe⸗ culũ iicit ei diabolus Si non vene ns 2 deperierit ſubſtantia illa in con ſpectu dei tui exinde reddes rationẽ Auid enim mali tibi dico vt venias eteroges eas pauperibus et egems quõ bonus diſpenſatoꝛ vt non a me retricibus ⁊ maleviuentibus extrice tur quod pauperibus dimiſſum eſt⸗ Ant quid oneroſum eſt vt venias et facias elemoſynas ᷣm voluntatẽ pa tris tui pꝛo anima eius ne bona ſu⸗ doꝛe eius parta quoꝛũ tu heres con ſtitutus es in mahus diſſipatoꝛnʒ g veniant et poſtea reuertaris inceſla tuain Muid multa.ſuadens ffem de poſuit in ſeculum et veniens cum eo vſq; ad ciuitatem reliquit eum. Vo⸗ luit autẽ frater ille ingredi in domũi patris ſui tanq; iam defundto eo etec ce iple pater eius viuus egrediebat. Et videns eum nõ cognouit Et ait ad eum Muis es tup̃e vero turbs tus nibil poterat reipondere Et ce pit enz iteratis verbis pater eius in⸗ terrogare vnde eſſet Tunc confuſus dixit ei&go ſum filius tuns. gt ait illi Vt quid reuerſus es Mui erube⸗ ſcens dicere qð verũ erat dixit.pg ritas tua me fecit renerti.quia defi⸗ derabã te ⁊ remanſit ibi Et poſt ali quantũ tempus incurrit foꝛnicatiõʒ et multis ſupplicijs afflictus a patre ſuo infelix ipſe aliquã non egit peni tentiaʒ ſed remanſit in ſeculo. Venit abbas macharius ma ioꝛ ad abbatem antoniũ in montẽ St cum pullaret oſtiũ exinit ad eſ ⁊ dixit ei V q́s eslet ait Ego ſuz ma⸗ charius ⁊ claydẽs oſtij introijt ⁊ di „ . 4—— 4. 8 3 „ «. 1— 4.„——— Kn. e———— ⸗ —— miſit eum foris. t cum vidiſſet po ſtea patiẽtiam eins apernit ẽi et gau dens dicebat ei. itum teinpus ẽ er quo te deſiðerabam audiens de te. Et exhibens ei holpitalitatem nerat enim feſſus ð multo laboꝛe. Veſpere autem facto intudit * refecit eu ſibi zbbas anthonins modicas pal inas et dixit ei abbas machariꝰ: Pa mißi vt et ego infundaln qð operer FIlle autem dixit ei. Nõ habeo plus Et faciens faſciculum maioꝛezʒ infu⸗ dit eum.et ſecẽtes à ſero et colloquẽ tes de vtilitate animarũ faciebãt ple q̃tam. et ip̃a plecta per feneſtram de⸗ ſcendebat in ſpeluncam.et ingrediẽs mane ſanctus anthonius vidit colle ctionem plectaruz abbaris macharij et admiratus eſt et oſculans manus eius dicebat.ulta virtus de mani⸗ cxxvi. bus iſtis egreditur. Frater quidam incidens in ten tationem tribulando ꝑdidit regulaʒ monachi.et cum iterum vellet obſer nantie regularis ſibi dare pꝛincipia a tribulatione impediebatur.et vice bat in ſeiß̃o. Wñ habeo ine ita inue nire ſiẽ aliqñ erã Et deficiens aũmo non pꝛeualebat vel inchðare opus monachi. Veniens autez ad quendã ſenem narrauit ei que agebantur cir ca iß̃m Senex autem audiens es de quibus affligebatur.adhibuit ei tale exemplum dicens Homo quidã ha huit poſſeſſionẽ ⁊ de negligentia ei? in ſentes redacta eſt et repleta eſt tri⸗ bulis et ſpinis. Aiſũ eſt alt ei poſtea vt excolereteqᷓ et dixit filio ſuo Va de et purgs agros poſſeſſionis illiꝰ. Et venit filius vrpurgaret Qui c reſpexiſſet vidit multitudinem tribu loꝛum et ſpinaꝝ increniſſeet deficiẽs animo dixit in ſeißa Quãdo habeo .„„„ z M— Oe„ „— „ ex vitaſpatrü pec oinnia eragicare et purgare. ⁊ʒ ijciẽs ſe in terrã tepit voꝛmire! Poc gutem fecit multis diebus Poſt hec venit pater eius ut viderʒ qð fecerat et inuenit euin nihil operatum et di txit ẽi. Quare vſq; inodo nihil feciſti: Et dixit iuuenis ille patri ſuo. WMox vt veniebam operari pater cum vñ diſſem multitudinem hanc ſpinaruz et tribuloꝛum renocabar ab aſſum; ptione laboꝛis et a tribulatione pꝛo iiciebain me in terram et doꝛmiebaz Tunc dixit ei pater ſuus. Fili ad mẽ ſuram latitudinis qua iacens terreʒ occupas per dies fingulos operare ? ita panlatim pꝛoficiet opus tuum et tu puſillanimis non efficieris M cum audiſſʒ iuuenis fecit ſic.⁊ in par vo tempoꝛe purgata eſt et exculta poſſeſſio eius. Ita ergo et tu frater paulatim operare et non delicies. et deus per gratiam ſuam reſtituet te iterum priori vrdini tuo. Poc audi to frater ille abijt et cum patientia ſe dens efficiebat ſicut edoctus fwerat a ſene Ft ſic inueniens reguiem pro mouebatur per dominum chꝛiſtum Auciuit aliquando iuder pro⸗ nincie de abbate moyſe ⁊ perrexit in ſichi vt videret eun Et nunciauerũt leni de aduentu eins et ſurrexit ut fu geret in paludem. Et occurrit ei in⸗ dex ille cum ſuis et interrogauit euʒ dicens. ic nobis ſenex vbi eſt cella abbatis moyſi! Et dixit eis. Quid vultis euz inquirere? Momo fatuus eſt et hereticus Et veniens iudex ad eccleſiam dixit clericis. Ego audiẽs de abbate moyſe· veni vt videreʒ eñ et ecce occurrit nobis ſenex ꝑgẽs in egiptũ et interrogauimus eů vbi eſt cella abhatis moyſi. et dixit nobis. Tznn unbe Spolte nt fnad nbütrit iuo go er cnv anc hinan rab un atiohepo tdoꝛmiehz Filisdni acens terz los operate opus wun ficieris Lð ſic.? inpar et erculta tu frater delicies.et reſtiwet te patientiae octus fwerst regwiem pro chiiſtun ioder hlo⸗ ꝛpemerit in nnciavt ſmertuß vumii ticus Aucdientes autem clerici cõtri ſtati ſunt dicẽtes. ualis erat jenex ille qui hec de ſancto hoꝛnine locut? eſt ad vos let ilii dixerũt Senex ve tuſtiſſinis veſtimentisvtens longns et niger. Et illi dixerunt. Ip̃e eſt ab bas moyſes et qꝛ noluit videri a vo⸗ bis ideo hec vobis ipſe ð ſe dixit Et multum edificatus iudex diſceſſit. Audinit aliquan cxxxviij. do abbas Anthonius de quodaʒ iu nene monacho quia ſignuz quoddã huinſinodi fecerit in via Vñũ viciſſ⸗ quoſdam ſenes iter agẽtes et laboꝛã tes in ambulando onagris inſſit vt venirent et portarent eos vonec per nenirent ad ſe Illi autem ſenes inqi caueruunt bec abbati anthonio Pi xit anteʒ abbas anthonius Videtur mihi monachus ille ſimilis eſſe naui onuſte omnibus bonis ð qua incer tum eſt vtrũ ꝑuenire poſſit ad poꝛtũ Et poſt aliquantũ tꝑis cepit abbas antbonins flere et trahere ſibi eapil los ⁊ lugere Quod cũ vidiſſent diei pyli eius vicunt ei. Quid ploꝛas ab baEt rñdit ſenex ꝓagns columna eccleſie cedit modo Picebat aũt hoe de monacho illo iunene ⁊ adiecit di cens. Venite ambulate ad eum et vl dere qð factũ eſt perrexerũt ergo di ipuli eiꝰ et inuenernnt monachum illũ ſupꝛa mattã ſedentem et flentem peccs n quod fecerat Videns auteʒ diſcipulos ſenis ait illis. dicite ſent vt oꝛet deñ vt decem tantum dierum det mihi inducias et ſpero me ſatiſfa cturũ Vui quidẽ intra qjnq; dies de functus eſt. WMnadã vice inuder quidã venit videre abbatẽ ſymeonẽ et pᷣcedẽtes clerici dixerunt ei. Abba paratꝰeſto CTFIF. Diſtin ſecunda quid eum queritis fatuus eſt et bere quia ſucex audiens de te venit vt be nedicatur a te Et ille ait. Wtiam ego mne p̃parabo ⁊ cooperiens ſe ſaccum ſuum et tollens ĩ manu ſua panem et aſeum ſedit in egreſſu celle ſue et ce pit manducare Venit ergo index em officio ſuo et vidẽtes eum ſpreuerit dicentes. ſpic eſt monachus ſolitari vs de quo talia audiebamus ⁊ ſtatiʒ receſſ erunt et reuerſi ſunt ad ſe. Virxit abbas caſſianns quia ve nt frater quidam ad abbatem ſe ra⸗ ionem et hoꝛtabatur euun ſenex vt m inoĩem oꝛationez faceret lle au tem dicens ſe peccatoꝛẽ et ipfius mo nachi habitn indignum non adquie ſcebat Voluit etiaʒ pedes lauare ei⸗ et eiſdem iterum verbis vſus non ad quieſcebat Fecit auteʒ illum guſtare ? cum guſtarẽt cepit ſenex in charita te monere eum dicens Fili ſi visꝓfi cere permane in cella tua et attende tibiipfi er fac opera manuum tuarũ NMon enim tibi tãtum pꝛocedere ex⸗ pedit quantũ ſedere in cella tua Ille autey andiens ita exacerbatus ẽſt ⁊ vulrum mutanit vt nec latere poſſet ſenem Vixit autem ei ſerapion Aſqʒ modo dicebas peccatoꝛ bz accyſãs teipſum tanqᷓ; indignus ſis etiam vi Uere. et quia te in charitate commo nui ita exacerbari debuiſti. Si enim vis reuera humilis eſſe q̃ tibi ab alio imponuntur diſce portare viriliter. ⁊ non odiola verba effůdere tibipſt Mec audiens frater penitẽtiã geiſit coram ſeme et multum pꝛoficiens di uperuenit quidam venatio⸗ nem faciẽs in filua agreſtium anima liũ et vidit abbatẽ ãthoniũj gaucẽtẽ cum fratribus et diſplicuit ei Volẽs 60 — ——, 4 „ AMa ke n— „ —0 ℳ S ℳ— ⸗ * „„ N o 0O . „ tCret „ S— Ae Aℳn 3 5 8 8 ſce mihi Et dirit angelus Burge ig nouit tibi dens.ſed cnſtodi de cetero ———.—— autem ſenex oſtendere ei quia opor aliquando condeſcẽcere fratri“ bus vixit ei. Pone lagittam in arcu; tuuin ẽt trahe. et fecit ſic. et dicit ei. iteruin Trahe. et traxit· itrurſus dicit ei Trahe adhuc.⁊ dicit ei ven⸗ gitur arcus. icit ei abbas anthoni us Ita eſt et in opere dei Sl plus a menlura tendimus fratres citò defici unt. expedit ergo vna hora relaxare rigoꝛem eoꝛum. Mec sudiens vena tor coinpũctus eſt et multum pꝛofi⸗ ciens in ſermone ſenis diſceſſitet fra rres conkirmsti reuerſi ſunt ad hum locum„ cxx Vlenit abbas iſaac ð thebãida in congregationein fratrum et vidit quendam de fratribus culpabileʒ et adindicauit eum Cum autem exiſſet ad hẽremum venit angelus domini ₰ et ſtetit ante oſtium celle eius dicẽs. Paon te permitto intrare Ille auteʒ rogabãt enin dicens Quẽ eſt cauſa? Et reſpondens angelus dixit. vpeus me miſit ut dicerein tibi· vbi iubesvt mittam illum fratrem tulpabilẽ quẽ 7 nitentiam egit dicens Peccaui igno ne adiudices quenqᷓ; pꝛius qᷓ; deꝰ ad indicet eum. Jadus eſt aliquando conuent“ in ſichi ⁊ loquebãtur patres de quo dam fratre culpabili Abbas autem hioꝛ tacebat. Poſtea vero ſurgens egreſſus eſt et tollens ſaccum imple⸗ nit eum arena et poꝛtabat eyz in hu meris ſuis et mittens in ſpoꝛtellã mo dichm de ipſa arena portabat etiaʒ et ip̃am in ante. Interrogatus autẽ h,, .— ℳ„ F—— C.———— rl„ fe——. S ꝙ — —— *——— Ex vitaſpatrũ —„. CE„ a patribus quid hot eſſetalle relpon dit Saccus iſte qui multam arenam habet meã peccata lunt et quia mul ta ſunt polui ea ſupra dorſum meum autẽ arena modics peccatã ſunt iſti fratris et ſunt ante faciem meam etĩ ipſis exerceoꝛ iudicans fratrem.ð non opoꝛtet ita fieri led mes magis peccata ante me debent eſſe et de ip⸗ ñs cogitare et rogare doininuʒ vtig virerunt. Nere hec eſt via ſalutis. cxxxiiij. 4 24 quendam ſolitarium venit pꝛeſbyter cuiuſdam baſil ce vt conſe craret ei oblationem ad conmuncẽ dum Veniẽs aũt quidam adip̃m ſo htarium accpſauit apud illuʒ euncẽ pꝛelbyterũ Mui cũ excõſuetudine ite rũ veniſſet ad eũ vt conſecraret obla tionẽ ſcandalizatus eſt ille ſolitarius et nõ aperuit ei. Preſbyter ůt hoc vi ſo diſceſſit t ecce vox facdta eſt ad ſolitariũ dicẽs Tulerũt ſibi hoĩes iu diciũ meů WEt fadtꝰ ẽ velut in exceſſu inentis et videbat q̃ſi puteũ aureum et ſitulã aureã et funẽ aureũ et aquaʒ valde bonã.videbat ãt ⁊ lepꝛolũ quẽ dã hauriẽtẽ ⁊ refũdẽtẽ ĩ vað ⁊ tupie bat bibẽ.⁊ nõ bibebat eo ꝙ lepꝛoſus erat ille q hauriebatit eccevoꝝ iteꝝ ad eum vicẽs Mur non bibas ex aqᷓ hac. quã cauſam habet qui implet? Implet em̃ ſolummõ ⁊ infũdit ĩvas In le õ̃t reuerſus ſolitarius et cõſide rãs virtutẽ vifionisvocanit pᷣbyte et kecit eů ſiẽ pᷣ ſeificare ſibi oblatõj ¶ Fuerunt duo fratres cxx magne vite in congregatione et e⸗ nuerũt finguli videre gratiãði ĩ alter nutrũ Fadtuʒ añt eſt vẽ aliqñ vnus ex eis egrederet ſexta feria extra tõgre demiſe udeh re dominlyrri ntes aüynt ſtvia ſts ſolitariunvni baſl tevtcon dcommun ſwam adiÿnt d iluz euni cõſuetucine u onſecrsret obl Mille ſolituriu edyter ithocn vor facdetn rt ſbi boiesi ʒ velut in eru ſ puteß aurel aure et aqi trꝛleprllq iti ivas 7c to ꝙ K vonvibioi nple dabet— 4* 8 4e 7e S . 5— — — Fationem et videret aliquem mane anducantem et dixit ei. Wac horg manducas in ſexta feria Tantu — dirie· le autem ſequente facta eſt ce lebratio miſſarum Fm conſuetuqinẽ ⁊ ingreſſi eccleſiam intuens frater ei? vicdit gratiam que ei data fuerat di⸗ ſceſſiſſe ab eo ⁊ contriſtarus eſt. Qui cum veniſſent in cellaʒ dicit ei Vuid feciſt frater quia nõ vidi ſicut pꝛicẽ grstiam dei in te?Ile autem reſpon dens vlrit. go neqʒ in actu neq;? cogitationibus conſcius mihi ſũ ali cuius mali.icit ei frater eius. Mec ſermonem aliqueʒ odioſum locutus es Et recordatus dixit ei.tiã. Me erno die vidi quendam mane man ducantem et diri ei. Wae hora man ducas in ſexta feria. hoe eſt peccatuz imeum. Sed labora mecũ duas heb⸗ domadas et rogemus denz vt mihi Ignoſcat.igt fecerunt ita.t poſt du as bebdomadas vidit frater gratiã dei iterum venientem ſupꝛa fratrem fuum et confolati ſunt deo qui ſolus bonus eſt gratias referentes. CTxxvi. Venerunt aliquando tres ſenes ad abbatem achillem. et vhus ex eis habebat opinioneʒ malam Sicit au tem ei vnns ð ſenibus. Abba fac in hi vnam ſagenam ad Piſcandum xEt lle virit Mon foclo· t alius virit· ſuc nobis vt habeamns memoriaz in monaſterio noſtro. xt reſpondit ille Mon mihi vacat vicit ei tertius ille qui habebat opinionem malam Ahihi fac abba ſagenam vt habeam de manibus tuis enedictionem x;t ille repondit ei. Ego tibi faciam i xerunt autem ei vuo pꝛioꝛes ſecrete quibus nõ adquieuerat Quomodo ſic quia nobis rogãtibus noluiſti fa Diſtin ſecunda cere et hnicixiſti ego tibi faciam. Reſpoit ſenex. Vobis iceo diri nõ facio quia necmibi vacat et nõ con triſtabamini. Muic sntem ſi non fece ro dicturus ẽ quia de opiniõne mes que mala eſt ↄhdiuit ſener Ideo no luit mibi facere ſagenam et ſtatiz in cideremus funeim. ſed ereri anmum eius ne triſticia abſoꝛberetur huiu „ modi. icebant de quodaz ſene quis Fecer tquinquaginta ànos neq; pa⸗ nem comedens neqʒ aqam bibens. et dicebat.quia ertinxi foꝛnicatòem et auariciam et vanam gloꝛiam. Ar hero abbas abꝛaham audiẽs ꝙ bee dixiſſer. venit ad eum et dixir ei. Zu diriſti hunc ſermonem.t üle reſpõ dit. etiam. Et ditit ei abbas abꝛah. Ecce intras in cellam tuã et inuenis ſupꝛa mattam tuoz innlierem. potes no cogitare qnia mulier eſt. t dirit non. ſed repugno cogitationi mee vt non tangam mulierem ilam Bicit ei obbas abꝛaham tece igitur non in terfeciſti cogitationẽ. quia viuit paf ſio ip̃a alligata eſt. Iterũ ſi ambulas in via et vides lapides ⁊ teſtas vaſo rum.et inter ip̃as iacet aurum potes mẽte tus aurum quod videris velut lapices reputsre. t reſpondit non. ſed reſiſto cogitatõni mee ne collig illud. Et dicit ei abbas abꝛaham.ec rergo viuit paſſio ſed alligata eſt. 1Et dicit ei iterum abbas abꝛaham. Si audieris de duobhs fratribus c vnus diligit te et bona de te loqut alius autem odit te et detrahit ibr et venient ad te vtroſqʒ equaliter- ſuſcipies. Et dirit non. ſed ertor⸗ eo animo meo vt ſimiliter bene faciam et qui me odit ſicut ille me diligit. Et dicltei abbas abraham ——— — Er vitaſpatrü xunnt ergo paſiones ſed tanms ——— a ſandis viris quodammnodo relig? ranſeunte aliquãdo abbate ef trem vna proſtituta ex immiſſiõe cu inſdamn cepit ei blandiri cuplens euʒ ſi poſſet ad turpem commixtionez in tlinare. vel i hoc non poſſet laltem ad iracundiam pꝛouocaret· quonias nunqᷓ; eum vidit quiſcᷓ irsſcenteʒve litigantem. Iße atem dixit ad eam Sequere me.um veniſſent autemi loco populoſo dicit ei. Veni huc ſiẽ⸗ voluiſti commiſceoꝛ tecuun lla aũt videns inultitudinem dicit ei. Nuo modo hic poſſumus hoc facere ĩtan ta multitucine aſtantium. Confůũdi mur enim. Iß̃e autem dixit ei. Si ho mines erubeicis quãtomagis debes erubeſcere deum qui reuelat occulta tenebꝛarum Illa autem confuſa⁊ re — receſſit abſqʒ opere volupta⸗ ¶ vicebant de abbate Johanne bꝛeui ſtatura quia vixerit aliquãdo fratri ſuo maiori. Volebam eſſe ſecn rus ſicut angeli ſunt ſecuri. nil operã tes ſed ſine intmiſſione collaudantes deum et moj ſpolians ſe quo veſtit? erat abijt in heremi. er facta ibi vna ebdomada reuerſus eſt ad fratrẽ ſuũ et dum pulſaret oſtinm relpondit ei· anteqᷓ; aperirer dicẽs Muis es tu?Et ilie dixit.igo ſum iohãnnes· it re; ſpondens frater eius dixit ei. Tohã nes angelus factus eſt et vltra inter homines non eſt Ille auteʒ pulſabat vicens. Sgo ſumwt non apervit el⸗ ſed dimiſit eum affligi vſqʒ mane Po ſtea aperiens dixit ei Si hõ es opus habes iterum operari ut viuas. Si autem angelus es quid queris intra e in cellainit ille penitẽtiam agẽs —. „. caui. xi. de monaſterio abbatis paſtoꝛis per egre et applicuit ad quendam ſolita rium Erat enim ille habens cuz om nibus charitatem ⁊ multi vemebant ad euz. Munciauit autẽ ei frater ille quedam de abbãte paſtore. Qui an 1dieẽs virtjtes atiimi eius deſiderahit eum videre Cum autem reuerlus eẽt ille frater in egiptum poſt aliquantũ tempdꝛis ſurgens ſupradictus ſolita riusvenit ců ꝑegrinis in egiptuʒ ad eundem fratrem qui prius applicue rat apud enz. dixerat enim ei vbi ina neret Tidens autem eum ille mirat? eſt et valde gguiſus ipixit autem ei il le ſolitarius Pſtende charitateʒ quã habes in me.et deduc me ad abbatẽ paſtoꝛem vt tollens eum duxit ad ſe nẽ ⁊ nunciauit ei de eo dicens MNuia magnus homo eſt et inultaz charita tem habens ⁊ honoꝛem plurimum ĩ pꝛouinfia ſua venit deſiderans te vi dere Suſcepit ergo eum cum gratu latione ſenex et ſalurantes ſe inuicem reſederunt. Wepit autem loqui pere⸗ grinis ille frater de ſcripturis ſãctis et de rebus ſpiritualibus Abbas au tem paſtor auertit faciem ſuam ⁊ nõ dedit ei reſponſum. Eidens autem il le ꝙ non loqueretur euʒ eo contriſta tus exijt et dicit fratri illi qui euz ad duxerat Innanũ iter iſtud aſſumpſi veni enim ad ſenem et ecce nec loqui mecum dignatur Intrauit autezʒ fra ter ad abbatem paſtorem et dicit ei. Abba propter te venit magnus hic vir habens tautam gloriam in loco ſuo.quare nõ locutꝰes cũ eo! Rñcit ei ienex. Iſte de ſurſum eſt ⁊ de celeſti bus loquitur.ego autem ð deoꝛſũ ſũ dixit Ignoſce mihi trater quis pee Abijt quidam trater aliquãdo Wons chon nlivencn uk ei furi paſtore Qin eins dettut tem rinust npoſt aliqni pradiduswin is inegipihd iprus yylu enim eivbim eum ille nim irit avnmtil charitatez q eme ad abba em duxit adle eo dicens Vi tmʒhan tdeſderansen untes eimiu wien loqupet npn ic ibus Abbas“ ſachen Wam Vhdens l t eo tni miili gibhe ſſodeſon enn Diſtin ſecunda et de terrenis loquor. Si ergo mibi locutus fuiſſet de paſſionibꝰanime ego vtich reſponderem ei. Sed qnia de ſpũalibus loquitur ego hec igno ro · xiens aũt frater dixit ei. Sener non cite de ſcripturis inquirit. ſed i quis ei loquitur de paſſionibus ani⸗ me reſpondit ei Tunc ille cõpunẽtus intrauit ad ſenẽ et dixit ei.uid fact am pater abba quia paſſiones ame dñantur meit intuitꝰeũ ſenex gau dẽs dixit ei. qodo bene veniſti.nũc aperiens os meñ de his impleo illð bonis Ille aũtvalde edificatus dice bat Vere hec ẽ via charitatis¹t gra tias agens deo qui tam ſancdtum viꝝ videre meruit renerſus eſt in regionẽ wam. cxli. Item frater quidam interroga hit abbatẽ paſtoꝛez dicens. pimiſa eſt mihi hereditas quid facio ex ea? Wicit ei abbas paſtoꝛ. Vade et poſt tres dies veni et dico tibi. Aenit aũt ſicut pꝛefiniuit.⁊ dicit ei lener. Duid tibi habeo dicere frater?Si dixero ti bi da eam eccleſie clerici fibi faciunt conuiuia er ea. ſi aũt dixero da eam parentibus tuis non ẽ tibi merces.ſi aſt dicã da pauperibus ſecurus eris Muicqͥd ergo vis vade fac.ego eau⸗ ſam non babeo. cxiij. VTlenit quidam frater ad abba⸗ kem ſiluanũ in montem ſyna et vidit fratres operantes et dixit ſeni.nolite operari cibum qui perit aparia enj optimã partem elegit Et dixit jenex viſcipulo ſuo. Voca zachariꝭ et mit te iſtũ trẽm in cellamvbi nihil eſt. xt cũ facta eſſet hora nona intendebat ad oſtium ſi mitterent ⁊ vocarent e ad manducandum Et cum nemo lo queretur ei ſurgens venit ad ſenem ⁊ vicit ei. Abba fratres hodie non co⸗ mederunt. gt virit enex. Etiam jaʒ comecderunt xt dixit ei frater illet᷑ qusre me non vocaſtis! Et reipõdit ſenex. Tuphomo ſpůalis es er non in diges hoc cibo.nos at carnales ſu⸗ mus et volentes manducare pꝛopte rea operamur manibus noſtris. Tn vero partẽ bonam elegiſti legens to ta die et nolens ſumerè carnalẽ cibũ Muſcũ hec audiſſet pꝛoſtrauit ſe ad penitentiam dicens Ignoſce mihi ab ba.Et dixit ei ſenex. Puto opus ha bet omnino maria marthe. per inar tham enĩ maria laudatur cxliij. Vlenit aliquando monach⸗ꝰ qui dã ab vrbe roma qui in palatio ma gnũ locum habuit et habitabat in ſi chiĩ vicinitate eccleſie Mabebat au tem ſecũ vnuz ſeruũ qui miniſtrabat ei. Widens auteʒ pꝛeſbyter eccleñe in firmitatem eius et cognoſcens qꝛ de delicijs eſſet vir ille ex qͥ quod ei do⸗ nabat deus vel g in eccleſiam intra bat tranſinittebat ei. Qui cum feciſſʒ vigintiquinq; annos in ſich ifactns eſt vir contemplatoꝛ pꝛenidens ⁊ n0 minstus. Auciens autem quiciam ð magnis monachis egiptijs opinio⸗ nem eius venit videre enm. ſperans conuerſationẽ coꝛpoꝛaleʒ plus apnd eum orduam innenire Wut cum trã⸗ ſiſſet ſalutauit eum.er fsclentes ora nonem ſederuns Videns autem eum egiptius veſtitum mollibns rebus ⁊ mattam de papiro et pellem ſtrataʒ ſub ipſo et modicum capitale ſub ca⸗ pite eius.ſed et pedes mundos habẽ tem cum cgligulis ſcandaliʒatus eſt intra ſe defeo quia ĩ loco illo nõ erat conſuetudo taliter ↄuerſandi ſed ma gis duram abſtinentiam habere cõ⸗ weuerant Sener autem ille roman babens ꝓtẽplatõis ſiue ꝓuidẽtie gra ——. 4 — — . 7 Er ritaſpatrũ tiã intellexit qꝛ ſcandalijatus fuerat egiptius monachus eo et dixit mini . foo Fac n bis hodie ꝓpter ab batem qůi vuit bonam diez et cvxit paruã õlẽra que habebat et ſurgen⸗ tes hora coinpetẽti comeðderunt. ha puit etiam et modicum vini pꝛopter infrirmitatem ſuain ẽt illud biberũt Et dum fadtum eſſet veſpẽre direrit vuodecim pſalmos et dõꝛifiierũt. Si mliter autem etnoctẽ wtſulgẽs ina. ne egiptius dirit Vraꝙ mẽ Et egreſ s eſt ñon ẽdificatus in eo. Et cum paululum diſceſſiſſet volens eũ ſener ie romanus ſznare miſit poſt ipum et reuocauit illumn Et cuʒ veniſtet cũ gandio iieruin ſuſcepit euin Et inter terrogauit eum dicens Ex quauin ciã ẽsꝰmt ille dirit wgiptius ſuzEt pixit ei euius ciuitatis! t relpõdit. Ego õmninò ñon fui in ciuitate nec agro erã. Et dixit ei. ergo anteq; ino nachus eſſes quid operabsris i pol⸗ ſeſſione qua manebas? Ex reſpondit Wuſtos eram agroꝛum.Eᷓt dixit illi. vbi dormiebas? Reſpondit in agro. Reſpondit Ego in agrovnde potut habere ſtramenta in quibus dormi rem.et dirit Muomodo dormiebas! Rñdit in terra nuda et dirit· qd mã cabas in agro aut quale vinuz bi bebas Iteruz reſpondit. que ſũt eſce aut qualis pot? agrot dixit.qũo ergo vuebas Reſpondit Wanvnca bam panem ſiccum et ſi inneniebam aliquid de ſalſamẽtis ⁊ bibebã aquã et dirit ſenex Hrãdis labor Ei iterũ dirit. erat ibi balneum in poſſeſſiõe vbi lauaueris? t ille dixit non:ſed ĩ umine lauabar quando volebãũ q; om̃ia ab eo ſenex per reſponſions 5 3 mℳ 3 F la⸗ e e Ln . .—„„ x. ℳ7* eius exegiſſet et cognoniſſet modum ꝛioꝛis vite eius atq; laborisvolens euin proficere narrauit ei ſuãin vitã preteritam quam habebat cum eſſet iecularis dicens Me miſerum quem vides ð magna illa ciuitate roma ha bens in palatio magnum locuz apð iinperatoꝛem Et cum audiſſʒ egipti⸗ initiaverboꝛum eius compunctus ẽ et ſolicite que dicebantur audiebat. romam et veni in ſolitudinem iſtam Et iterum dixit We quem vides ha bui domos magnas et pecunias mł⸗ tas et contempfi eas et veni in iſtam paruam cellam. Iterum ait Me quẽ vides lectos veſtitos ex auro habui pabentes precioſiſſimas veſtes et ꝓ his dedit mihi deus inactam hanc ð papirõ et hane pellem Sed? veſtes inee iñeſtiinabill pꝛecio digne eranr. et pro illis vtor his vilibus rebꝰ Et iterũj dixit In prandio ineo inultum auri extendebatur et ꝓ illo dedit mi hi deꝰmodicũ oleris et ꝑuum calice vini. Erant autẽ et qui ſeruiebãt mi hi plurimi ſerui et ecce pꝛo illis iſtuʒ vnñ ↄpunxit deus ut miniſtret mihi balneo autẽ ꝓfüdo modica aqua pfũco peces meos et caligulis vtor calamis et citharis vel alio muſicoꝝ oꝑe quo deledtabar in cõuiuijs meis dico mihl xij. plalmos in die et xij.in noctet pꝛo peccatis meis que ante faciebam modo cum requie exhibeo puum ẽt inutile miniſteriuʒ deo. ñ rogo abba vt non ſcandaliʒeris ꝓpt infirm̃itatẽ meñ Et hec audiẽs egip tius atqʒ in ſemetip̃m renerſus dirit Ve mihi quia ego de multa tribula tione et plurimo labore ſeculi magis ad pauſandumn in conerſatione mo 5—— ſetnodn rokns iihum viz bnancſet en ueromahz umlocz auciſzegpt compunens i ur diebn. eheeg ocinnſum quem videshe et pecunusn t veni in ihn m ait Meqi ex ohro habi us veſtes eg actam bantð Sed? veſtes digne erant. lbus reb'tt meo muum pilo dedim epuum ealic wi ſewiebit ni pꝛo illis iſn tminiſtret ni o mocica aql culigulis viol veitirwsn el io muſcc wcis⸗ os in die nil ſunilſ abu m k 5 Miſtin ſecunda nachi vent et 95 nõ babebã tic mõ habeo.tu autẽ ex multa delectatione eculi voluntate ꝓpꝛia in tribulatõnẽ veniſti.et ex imłta gloꝛia atz diuitijs veniſti in humilitãtẽ ⁊ panꝑtatẽ. Ex quo multũ ꝓficiens diſceſſit et fact? eſt ei amicus et ſepe veniebat ad euz hue vtilitatis cauſa. Erat enim vir di ſernens et repletus bono ocoꝛe ſpi rituſſanẽ i exliiij. Fratres de cõgregatione vene runt in heremum et applicuerunt ad quendã heremitã ⁊ ſuicepit eos cum gaudio.? ſicut eſt cõſuetudo heremi ts vidẽs eos de laboꝛe poſuit men am extra hoꝛã et quod habuit in cel la appoſuit eis et repauſauit eos. Et qñ factů eſt fero dixerũt.xij.pſalmos ſimiliter et noc̃te.cum aũt ſenex vigi laſſet audiuit illos inter ſe loquẽtes et dicẽtes · quia ſolitarij viri plus re⸗ paulant in heremo 3 gatione Mane aðjt ůt facto ci aunbula⸗ turi eſſent ad alium vicinj dixit eis. Balutate eũ pꝛo me et dicite ei Nõ adaques olera Ille aũt cũ hoc andi p ſet intellexit verbi et tenuit eos vſq; ſero laboꝛãtes ieiunijs Eij autẽ ſero Factum eſſet fecit ꝓlixius opus dei ⁊ poſtea dirit Ceſſemus modice ꝙpter vos quia de laboꝛe eſtis Et dixit ite rum Muotidie quidẽ manducare nõ ſolemus ſedzpter vos guſtamus mo dicũ. Et appoſuit eis pant ficcum et ſal dicens Ecce ꝓpter vos feſtiuitatẽ habemꝰ hodie Et miſit parum aceti in ſolibus illis Et ſurgentes ceperũt pſallere vſq; mane ⁊ dixit eis Pꝛopt vos nõ poſſumꝰ adimplere regulam noſtrã vt modice panſetis ꝙ ꝑegrim eſtis Wane aũt facto volebãt fugere Ille añ̃t eos dicẽs Manete aliquãtũ tpis nobiſcum.ſin alias vel nos in congre ꝓpter inandatů tres dies m cõſuetn dinẽ heremi facite nobiſcij Illi autẽ videntes quia nõ relaxaret eos fuge runt occulte cœœxxlx. Secdente aliqñ abbate filnano Imonte ſyna volens viſcipulus eins abire ad quoddã monaſteriũ ſuũ di rit ſeni vimitte aquã ⁊ rigs oꝛtũ.Il le añt exiens ad dimittendã aquaʒ te gebat faciẽ ſuamn de cuculla iua tãtij ad pedes ſuos intendẽs Cõtigit aũe vripla boꝛa quidã ſuꝑueniret ad cũ Et videng euz a longe cõfiderauit qd faceret Et ci ꝑueniſſet ad eum dixit eiic mibi abba vt quid tegebas de cuculla faciẽ tuam et ſic adaquabas oꝛtumn Et dixit ei ſenex Me viderent ocnli mei arboꝛes et occuparetur mens mea ab opere ſuo in conſidera tlone earum exloi. Frater quidam in celis infunde bat palmulas ſuas Qni cum ſediſſet facere plectas dicit ei cogitatio ſus vt iret ad quendaʒ ſenem viſitare eů et iterũ cogitãs in ſemetip̃o dicebat Poſt pancos dies vadaʒ et vicebat ei cogitatns ſuus Si inter hec moꝛit quid faciã ſed vade modo vt loq̃ris ei ꝓpter eſtiuij tꝑus.et iterũ dixit int ſe ſed nõ eſt modo tẽpus Iterũ aptẽ cogitauit dicẽs Bed cnz incides ſcir Ppuin ad mattas ſit tempus. Rurſus dixit. expendo palmulas iſtas ⁊ tune vado. rurſus dixit in ſemetißo. Sed bodie bonum aeremn facit.⁊ ſurgens reliquit palmas infuſas et tollẽs me lotem ſuam ibat Erat autem ſener q dam vicinus ei vir pꝛeuidens. Dui cum vidiſſet eum in impetu ambulã tem clam auit dicens. Naptiie capti ne vbi curris; Aeni hue ad me. Wui cum veniſſet dicit ei lener. Reuertere in cellam tuam. Ille auteʒ 2 nar ₰. X— X ——————— Ex vitaſ patrum rautt ei ſuictus quos pertuleratĩco tellam̃ ſuam. Et cum ingreſſus fuiſſʒ in eam peoſtrauit ſe⁊ penitentiã egit Poc facto voce magna ſbito demo nes clamanerunt dicẽtes. viciſti nos monache viciſti nos et facta eſt mat⸗ eius ſupꝛa quam iacebat velt ab igne vſtuiata. demones gutemwelut fumus erterminati ſunt Sicch frater ille divicit verſutias eorum. aranit abbas Laſſianns de qnòdam ſene in heremo ſedẽte quis rogauerat denz vt donaret ei ne doꝛ mitaret aliquando cuʒ de ſpũalibus Febus lermo fieret Bi autem detra ftiõis aut ocioſa verba ſtatim ĩ ſom num conuerteretur vt non huiuſmo di venenũ aures eius exciperẽt. Hic dicebat diabolum ſtudioſum eſſe vt moueret hömines ad verba ocioſa. impugnatoꝛem autem totius doctri ne ſpüalis. Ad quam ſem hoe vteba tur exemplo Aoquente inquit me ali * „7* * dam fratres taʒ pꝛofundo ſomno oc cupati ſunr vt nec palpebras oculo⸗ fuin monere potuiſſent. ego autẽ vo ———— gitatlõnibus ſuis et ita reuerſus eſti Venerunt aliquando ad abba⸗ quandò de vtilitate ammarũ ad qͥ 7—— tem Lucium ĩ ennato monachi qui dam qui dicebantur euchite hoc eſt oꝛstoꝛes et introgauit eos ſener di⸗ cens. Quod eſt opus gꝛanuũ veitra rum Et illi dixerunt Mos non col tingimus aliquando opus manuum ſed ficut dicit apoſtolꝰ ſine intmiio ne oꝛamꝰ. Bicit eis ſener. Et nõ inã ducatis!Illi autem dixerunt. Etiaʒ manducamus. Et dicit eis Nuando ergo comeditis quisꝓ vobis oꝛat? Et iterum interrogauit eos dicens. Mon doꝛmitis?Et illi dixerit. dor⸗ mimꝰ. Et dicit eis ſener Cum doꝛmi tis quis pꝛo vobis oꝛat?Et non in⸗ nenerunt quid ad hec reſponderent᷑ ei. et dixit eis Ignoſcite mihi fratres q ecce non facitis ficut dixiſtisgo autem oſtendo vobis qnia operans manibus meis ſine intermiſſiõe oꝛo. Sedeo enim iuuante deo infundens mihi paucas palmulas? facio ex eis plectam et dico Miſerere mei dem inagnam mĩam tuam et ᷣm multitu dinem. Et dicit eis Wratio eſt an non!Et dicunt ei etiam.Et ille dixit uando permanſero tots die labo lens oſtendere opus demoniacuz eẽ bcioſarum reruz verba introduri ad i audientes ſtatim a ſomno re M i8i ſunt ego autem ingemiſcens di⸗ gAL bamur et omnium veſtrů oculi ſom —— rans et oꝛans facio plus minus ſede cim nummos ⁊ pono ex eis ad oſtiũ duos nummos et reſivuos mãduco et qui accipit illos duos densrios oꝛat pꝛo me tempoꝛe quo ego man⸗ dyco vel doꝛmio atq; ita per gratiõ ði implebitur in me quod ſcriptũ eſt ſine intmiſſiõe quidẽ oꝛate cxlix. ¶ Frat dixit abbati paſtoꝛi Bi de dẽro fratri meo modicũ paĩs aut ali quid alind.demones polluunt illud ut videat᷑ ad placendũ hoĩbus fieri. Et dixit ei ſener et ſi ad placẽdũ hoĩ btiat tale opus.nõ tñ debemꝰ fratri no grauiſſimò tenebantur. quando autem ſermo ocioſus inuentus ẽ om nes pꝛompti audire cepiſtis. Propt quod rogo fratres chariſſimi cogno ſcentes maligni demonis opus eſſe attendite vobiſmetipſis cuſtodiẽtes vos a ſomno quando aliquid de ſpi ritualidus tacitis vel auditis — . — dodbba Nonchi qi Achin hoc eſi teosſnedi, haü veit Bosnoncoh odus mnum bſne ininiſo urknzu diterun. Eütz citeis Eundo d vobison wit eos dicn ili direrhtdon erCumdom ꝛatEt non in x reſpondern e mhi fratrs t ditiſtisiẽg ni operans dermiſſiöe 020. deo intundens las? facio et& ereremeidefn un et fn muli ds Vrano ctu n Etle din rototn dielebe psminle noer eis adoſi . teſwuo⸗— Erat quidam ſenexrt? cl. Diſtin ſecunda bus non pꝛebere quo egent ipixit ãt ei parabolã talẽ Puo homiĩes erant agricole babitantes i vna ciuitate et vnus ex eis ſeminans collegit pauca ⁊ ſoꝛdida. Alius autez negligẽs ſemi nare omnino nihil collegit.Si ergo fames fiat q̊s eoꝛuz poteſt enadere? Et rñdit frater ille Qui fecit parum ac immundũ. et dixit ei ſenex. Ita et nos ſeminemus paucs etſi immũda nefamis tempoꝛe moꝛiamur. egypto habitãs in deßto loco Erat etiã alter longe ab eo manicheus⁊ erat pꝛeſbyter ex bis quos ipfivocãt electosQui ci vellet pergere ad quẽ dam einſdẽ erroꝛis boiem ꝓↄp̃hẽdit eñ nox in loco illo ĩ quo erat vir ille ſanctus ⁊ oꝛthodoxus ⁊ anxiabatur volens pulſare et intrare et apud eũ manere. ſciebat em̃ qꝛ cognoſceret ꝙ eſſet manicheꝰ Et reuocabatur a co gitatione ſua ne foꝛte non adquieſce ret ſuſcipere enz Cõpulſus tñ nccits te pulſauit. Et aperiẽs ſener ⁊ ↄgno ſcens eũ ſuſcepit cuʒ hilaritate.⁊ coe git eñ oꝛare et reficiens eum collocs nit vbi doꝛmiret. anichens autez cogitans in ſe nocdte mirabat᷑ dicẽs. Wüo nullã ſuſpitõem hz in mevere h. dei uus ẽ. Et ſurgens mane cecidit ad pedes eiꝰ dicẽs. Ab hodie oꝛtho doxus ſum et nõ recedã a te Et dein cepg remanſit cum eo. cli. 1WPonach? quidã erat hñs frẽm ſecularem panꝑculũ et qcqͥd labora bat pꝛebebst ei. Sed quãtum ei ille Pbebat tãtũ ille panꝑioꝛ fiebat. Per gens õt monachus ille indicauit bec tuidã ſeni. Senex aũt dirit ei.Sime vis audire nibil vltra pbeas iſi. ſec dic ei. Frat᷑ qñ habui vedi tibi tu er⸗ go modo laboꝛa et ex eo qð laboꝛa — lerit accipe ab eo et vbi ſeis ꝑegri⸗ nñ aut ſenẽ pauꝑem da illud et roga eos ut oꝛent ꝓ eo. Ille añt frater au viens bec fecit ita. Et venſente ad ſe ilo ſeculari fratre loentꝰeſt ei quẽad modũ dixerat ſener et diſceſſit triſtis Et ecce pina die tollens de oꝛto mi nuta olera attulit ei. Accipiẽs anteʒ frater attulit ſenibus et rogauit eos ut oꝛarentꝓ eo · Qui cũ accepiſſet bñ dictõem reuerſus eſt in domũ ſuam. Poſtea vero attulit lolera et tres pa nes et frater eius fecit ficut prius Et conſecuta bñdidtione iterũ diſceſſit. Tertioveniens attulit multas expen las et vinũ et piſces Nõ cuz vidiſſet frater eius miratꝰ eſt et vocauit pau eres et refecit eos. icit ãt ille ſecu ari fratri ſuo Mon opus habes ali quãtos panes ĩt ille diyxit.Nõ dñe qm̃ quãdo accipſebã aliquida te ve lur ignis intrauit in domũ meã et cõ mebat illud Mũc aũt qñ a te nihůl sccipio juꝑhabundo ⁊ dens bñdixit me Pergẽs añt frater indicanit hec omnia que facta fnerant ſeni.et dixit ei ſenex Meſcis qꝛ opus monachoꝛũ — eſt et vbicũq; ingredit᷑ cõſumit c añjt vtile eſt fratri tuo ut de la· boꝛe ſuo miſereatur et oꝛatõem a ſan ctis viris accipiat et ita benedictõe conſequens multiplicabit᷑ eiꝰ laboꝛ. Sener quidam cum clij. alio frẽ agebat cõmnnem vitã. Erat autem ſenex ille miſericoꝛs Contigit sutem ut fieret fames et ceperũt qni vdain venire ad oſtium eins ut acci⸗ perent agapem Bener vero omnib? venientibus miniſtrabat panem Ai dens autem frater quod fiebat dicit ſeni. Pa mibi partem mneam de pani bus et quoc vis fac ð parte u Se .—-— — Ex vitaſpattum nex autem diuiſit panes et faciebat enoꝛs folito elemoſynamð parte ſua Multi autem concurrebant ad ſenẽ zucientes quia omnibus daret. Vi⸗ dens autem deus pꝛopoſitum volũ tatis eius benedixit panes Frater ãt ille qui acceperat partem ſuam? nul idabat conſumpſit panes ſuos ⁊ di titſeniOuoniã modicũẽ vdhuc qð babeo de panibꝰ meis abba ſuſcipe me ad cõmunẽ vitã. Et dicit ei ſener. Quomodo vis facio.et ceperunt ſil eẽ et communiter viuere. Facta ẽ ite⸗ rum penuria victualium et veniebãt iteruin indigentes ut acciperent aga em Cõtigit autem vna die ut intra fet frater ille ⁊ viceret quia delecef̃t paues. Venit auteʒ et pauper poſtu⸗ ians agapem. Senex vero dixit fra⸗ tri illi da ei panem. et dirit. Zam nõ habeo pater· Et dicit ſener Intra? quere Ingreſſus autem krater atten vit ⁊ vidit repoſitòemn in qus panes haberi ſolebant repletam panibus. Muod cum vidiſſet timuit et tollens dedit pauperi atq; ita agnoſcẽs kidẽ et virtutẽ jenis glorificauit deum. Bicebant de abbate ccliij. ſilnano ꝙbabuerit ĩ ſichi diſcipuluʒ nomine Warcuz et hic fuerit magne obedientie quiq; etiam ſcriptoꝛ anti quarius erat. Tiligebat autem eum ſenex pꝛopter obedientiam ſusʒ Ma bebat autem et alios vndecim diſci⸗ pulos qui contriſtabantur eo ꝙ dili 36 geret enm plus illis. Quod cum au⸗ diſſẽt vicini quia plus euz ceteris di ſcipulis fuis diligeret inoleſte tulẽt. Vna autẽ die venerunt ad eũ Muos aſſumens ſecuz abbas Biluanꝰ egreſ ſus eſt de cella ſua et cepit diſcipulo⸗ rum ſuòdũ tellas pulſare dicens Fra ter opus te habeoEt vnus ex eis nõ ℳ— v eſt eum ſecutus Venit autez ad tellõ marci et pulſauit dicẽs. arce. Ille autem cum audiſſet vocem ſenis ita⸗ tim exiuit foras et miſit eũ ad quod dam miniſterium. Abbas autẽ ſilua nus dixit ſenibus.vbi ſunt ceteri fra⸗ tres! Et ingreſſus cellam marci inue nit quaternionem quem eadeʒ hoꝛa inchoauerat in quo lrãm o faciebat et audita voceſenis non firit nec gi rauit calamum vltra ut impleret et coneluderet lrãm quam in manu ha bebat. Et dixerunt lenes. vere abba queʒ tu diligis et nos diligimns qm̃ deus diligit eum. cliiij. ¶Venit aliqñ mater ſup̃dicti mar ci ut videret eñj et habebat ſecũ pluri mů obſequiũ Acd quã cũ exiſſet ſenex dixit ei illa. Abba dic filio meo ut ex eat ad me et videam eũ Ingreſſus ãt ſenex dixit ei. Egredere ut videat te mater tua.Ille autem veſtitꝰ erat ſac co ſciſſo et recõſuto panniset caput atq; kacies eius tincta fumo et caligi ne coquine erat. Qui ꝓpt᷑ obedientiã abbatis egreſſus ẽ quideʒ ſed clauſit oculos ſuos et ita ſalutauit matrem ſuã vel eosjquivenerãt cũ ip̃a dicens Bani eſtote Et nemo ex eis nec at ſua cognouitjeuʒ quia ip̃e eſſet Vue iterũ miſit ad ſehẽ dicens Abba mit te filiũ me ut videam eum.Et dixit marco Nonne dixi tibi exi ut videat te mater tua? Et dixit marcusgrel ſus ſum iuxta verbũ tuũ pater. verun tamen rogo te ne mihi vltra dicas ii lud ut exeaʒ ne inobediens tibi vide ar eſſe. Et egreſſus ſenex dixit matri eins Iße eſt qᷓ eriuit ad vos ⁊ ſaluta uit vos dicẽs. Sani eſtote Et conſo latus eſt eã er ita diſcedere fecit. 0 Senex qjdõ ſolitarꝰ ha elv buit quẽdam miniſtrũ manentem in ℳ — nd eelli te Ile eunſenisſt ic cod diswüſln ſuntnrifn un mar ine em eactz bon rim o faciebu non irtnecgi ut inphu m in mamh nes. vere he diligims qj clii rpwidimn ebat ſech plun ch eriſſet ſenet ilio— ngreſſuss — velt gatlac daist capit ufunoucui gi obecienti oezſecau ſalutauit mnen ritchiß⸗— no eres eſ nuieru Au emunE nirdi miu wönipu E us in eriit n Sw omn 4„„ 1 h poſſeſſione Contigit autem ſemelvt tardante miniſtro deficerent neceſſa ria ſeniEt cum interceſſiſſet tempꝰvt non veniret miniſter defecerunt que neceſſaria erant ſeni ad victũ ⁊ opor tebat ꝙ operaretur manibus ſiis. Qui cum affligeretur non habendo quod laboꝛaret neqʒ vnð viueret di ſeſſionem illam et voces nobis mii ſtrum qui ſolet que opus ſunt mini⸗ ſtrare?ẽt ille reſpõdit. uod inbes facio. Bifferebat autem achuc ſenex non pꝛeſumens mittere fratrem. Et cum diu ſuſtinerent et tribularentur non veniẽte miniſtro illo dixit iterũ ſener ad diſcipulum ſin Vis ire vſqʒ ad poſſeſſionem et adducere euz?Et ile reſpondit Quod vis facio Time bat etiam et viſcipulus ille deſcende re ad poſſeſſionein ne ſcandaliʒaret᷑ alinnde ſed ne inobediens eſſet patri ſuo adquienit abire. Pixit autem ei ſenex Vade et credo in deum patruʒ meoꝛum qꝛ Freger te ab omni tents tione Et facta oꝛatõe dimifitei. Tle niens autem frater in poſſeſſioneʒ re qſiuit vbi maneret miniſter ille et in uenit hoſpitiũ eius. Contigerat aijt eñ cum ſuis omnibus ad memoriam venire excepta vna fllia eins ue cñ pulſantem frẽin illum andiſſer venit rogaret eam de patreè ſuo illa hoꝛta⸗ ta eſt eum ut intrarer haſpitiũ fimni etiam et trahebat eum Ille vero nõ vdquieſcebat intrare ed cumn din eum traberet pꝛeuoluit introcucere eum ad ſe. Et complexa eſt enm ⁊ ce w„ pit eum illicitare ad commixtionein hi ad luxuriam et cogitationibus cõ fundi ingemiſcens elamauit ad denʒ dicens. Vomine pꝛopter oꝛntões pa tris mei libera me in iſta hoꝛaEt cij hoc dixiſſet ſubito innẽtus eſt ad ſin men pergene ad monaſterium er re⸗ nerſus eſt illeſus ad abbatem ſui. ¶ Duo carnales cclvi. fratres venerunt habitare in quodsʒ möõſterio ex quibꝰ vnꝰ erat pꝛeclare continentie. alter vero obediẽtie ma e cui dicebat pater fac hoc ⁊ facie bat et fac illud ⁊ faciebat.De qua re magnam opinionem in monaſterio babebat quis ita obediens exiſtebat Püctus aljt inuidie mucrone frater eius ille continens aduerſus eum di⸗ xit in ſemetip̃o Ego pꝛobo iſtij ſi ha bet obedientiaʒ. Et accedens ad pa trem monaſterij dicit ei Pimitte me⸗ chin fratrem meuz ut egmus alicbi Et dimiſit abbas ire Et aſſumẽs eij ille frater abſtinẽs voluit tentare eij. Et cumveniſſent ad flumen vbi erat multitudo cocodrilloꝛuzʒ dicit ei. De ſeende in flumen et trãſi.Et ille mor deſcendit. Venernnt autẽ cocodꝛilii et lingebant coꝛpus eins in nullo le⸗ dentes eum Muod cum vidiſſet frat eins dixit ei. Aſcende de flmnine Et cum iter agerent inuenerunt coꝛpus inhumatſ iacens in via. Et dixit ab ſtinens ille ad fratreʒ ſu Ji habuſj ſemus aliquid vetuſti ut iadarem? ſper illud coꝛpus. Et relpõdẽs ille obediens frater dixit agis oꝛem⸗ et foꝛſitan reſurget. et ſtantes ad ora tionem atq; oꝛantes intente ſurrexit moꝛtuns ille. Wuo facto gloriatꝰeſt abſtinens frater et dixit. pꝛo continẽ tia mea ſuſcitatus eſt inoꝛtuus hic. Omnia antem hec reuelanit deus ab bati monaſterij eoꝛum.et qualiter r tanerit fratrem ſyum de cocodrillis. kK 3 „ * N— 4* S— ℳ 4 „ ee 4 quomodo ſuſeitatus eſt moriue iille Et cum veniſſent in monaſteriũ dipxit abbas abſtinenti frĩ illi. ua re its feciſti fratri tuo? Ecce tamen per obedientiam eius mortun ile ſrreri clvij. Alter quidam ſecularis vite ha pens tres filios renunciauit ſeculo ⁊ venit ad monaſterinm relinquens fi ios ſuos in cinitate. Et cum feeiſſet tres annos in monaſterio ceperũt ei cogitationes ſue filios ad memoꝛiaʒ pro eis valde Neqʒ enim dixerat ab ati ſe filios habere Videns antem abbas eum triſteʒ dixit ei. Duid hs bes ꝙ triſtis es! Et narrauit ei quis tes iilios haberet in ciuitate ⁊ quis vellet eos ad monaſterium adence⸗ re Precepit auteʒ abbas ut adcuce reteosEui cum perrexit ad ciuitatẽ mnnenit duos ex eis iam eẽ defũctos vnum vero ſolummodo remanſiſſe. Mut aſſumens et requirens abbatem non eum inue venit ad monaſteriũ nit illic Interrogauit autem fratres vbi eſſet abbas. Et illi dixerũt ad pi ſrinum perrexit Ille vero tollens fi lium quem adduxerat vbijt in piſtri num Et videns eum abbas venien tem ſalutauit et tenens infantez quẽ dduxerat amplexatus eſt eum oſcu kbatur dixirc patri eius Amas eũ Ft ille reſpondit Etiam. Et rurus vſxit ei. Omnino diligis eun Reſpõ dit tiam. Hec cum audiſſet abbas dixit ei. Tolle ergo ſi amas euz? mit te in furnum ſic modo vnz ardet fur ns. Et tenens eun pater ſuus iact nit eum in kurnum ardentem. Stati antem furnns factus ẽ velnt ros. Ex ℳ qua re adquiſiuit gioꝛiamin tempo ilo quemadmodum abrabam ps „ „„ 4 F. 6 .— frequenter adducere et contriſtahat Ex vitaſpattum Vlenerunt aliquando frẽs quat tuoꝛ de ſichi ad abbateʒ Pambo ve ſiti pelliceis tunicis et icicauitvnul quiſq; eoꝛum virtutem alterius non pꝛelente eo de quo lo quebatur. Enꝰ nanq; ex eis ieinnabat multum alter vero nihil poſſidebat tertius autem pabebat plurimam charitatem. Ve quarto autem dicebant quiaviginti vuos annos haberet in obedientia permanens ſenioꝛum. Keſpondit al kem eis abbas pambo. Wico vobis quia iſtiusvirtus in aioꝛ eſt qᷓ; cetero rum quoniam vnuſquiſqʒ veſtrũ vir tuten quam poſſidet voluntate p?o pꝛis retinuit Pic autem voluntatez juam abiiciens aliene ſe volũtati ſer⸗ nũfecit. Tales enim viri confeſſoꝛes ſunt ſi vſq; ad finemn ita permanſerit lix. Marrauerunt de abbate Johã nehꝛeuis ſtature. qꝛ perrexit ad qut᷑ pam ſenem thebeum genere commo rantem in ſichi qui ſedebatĩ heremo Tollens auteʒ aliquando abbas ei⸗ lignum ſiccum plantauit et dixit ei. Per ſingulos dies mitte ei ac pedeʒ eius lagenam aque donec fructuz fa ciat. Erat autem longe ab eis aqua ita ut a ſerojpergeret et mane venirz Poſt tres autem annosviruit lignũ ilud etfructum fecit Sumens autez ex truc eiꝰ ſenex attulit ad ectam ⁊ vdipit fratrib? Accipite et mãducate kructum obecientie. ¶ pixit abbas vaniel qꝛ erat ĩ ba bilonia filia cuiuſvã pꝛimarij demno niũ hñs pater autẽ diligebat quen dam monachũ q dixit ei. Vemo po teſt curare filiã tu niſi quos ſcio ſo itarios.etfi ꝑrexeris ad eos et rogs⸗ veris eos tnð adquieſciſt kacereꝗpt e A A M. 70. ℳ N t „ i opis qut zubn icanidonn ctiusnon ebaU unmar ertns aten aritaun. be tquinigui in obedien Kponduu ico vobi oreſtchtem oluntate pꝛo n voluntatez volhitati ſer i confeſſoꝛes penmanſerit ban Johi it ad qu — cone hni peremo do abbs l — et dute ine ispedlz tus fuerit homo nõ poteſt huunilitatẽ Wed hoe faciemus. ñ veniunt afferentes venalia que ope⸗ rant᷑ dicite vos emere velle que ven⸗ dunt et dum venerint in doimnuz pre ciũ accepturi dicemus eis vt faciant oꝛõ̃em et credo qꝛ ſaluabit᷑ filis tua. Ereuntes ergo in plateã inuenerũt vnũ ſenẽ ſedentẽ vt venderet ſpoꝛtel las ſuas tẽt tulerunt eum ſecuin ĩ do mũ ut quaſi pꝛeciũ ſpoꝛtarũ acciget. Et cum intraſſet monachus ille f?do muz venit puella illa que a demone vexabatur ⁊ mox dedit alapã inong cho illi Ille aũt conuertit ei er aliaʒ msrillã ᷣm dininũ pꝛeceptũj.demon aptem coactus clamare cepit P vio lentia mandatoꝛũ chꝛiſti ieru expel⸗ lit me hinc Et ſtatim inundata ẽ pu ella illa. Cuz ãt veniſſet ad ſenes mo nachus ille indicauit eis qð factum fueratEt gloꝛificanerunt deũ ⁊ dixe runt. Conſuetudo eſt diabolice ſuꝑ⸗ bie bumilitate mandatorũ ieſu coꝛ⸗ Abbas moyſes dirit fratri za⸗ charie. dic mihi quid faciam/Ille q̃t hoc audiẽs iactauit ſe pꝛonus in ter ram ad pedes eius dicens Tu me in terrogas pater?vixit autem ei ſener Crede mihi fili zacharia.qꝛ vidi ſpi ritum ſanctum deſcendentem in te ⁊ propterea compellor interrogare te Tunc tollens zacharias cucullã ſuã de capite miſit illam ſub pedibꝰ ſuis et conculcans dixit Miſiita öculca 1ohach? ¶VPicebant de abbate theodoꝛo quia cum factus fuiſſet diaconus in ſichi non adquieſcebat miniſtrare B buc atq; illuc fugiebat Et iterum ſe nes adducebant eum dicentes Non berelinquas miniſterium tuj. virit sütem eis abbas theodoꝛus pimit tite me et dep̃cor dominj deum et ſi oſtenderit inihi qꝛ debeo ſtare in lo co miniſterij hulus faeio. Et duz de pꝛecaret᷑ dominũ dicebat Si volun ras tua domine ur ſtem in hoc mini⸗ ſterio demonſtra mihi. Er oſtenſa ẽ ei columna ignis de terra vſq; ad ce lum et vox ſonuit dicens. Bi potes fieri ut colũna hec vade miſtra Ille Autem audiens ſtatuit apud ſe nulla tenus adquieſcere. Vui cum veniſſet ad ecẽam penitentiaʒ egerunt apud eũ fratres dicentes Sion vis mini ſtrare vel calicem tene. Et non adqje uit eis dicens. Si non me dimittitis diſcedode loco iſto. Et ita receſſert ab eo.j ij. Interrogatus abbas machari s pꝛo qua cauſa in ſichi habitaue⸗ rit dixit. Quando eram iuuenis et ſe debam in cella mea in egypto tenue runt et fecerunt me clericum· in vico Et cum nollem adquieſcere ad mini ſtranciumn fugi ad alium locim et ve nit ad ine quidam ſecularis homo ß vita religioſus ⁊ tollebat a me opus quod feciſſem manibus meis ⁊ mini ſtrabat mihi que neceſſaris erãt. Cõ tigit autem tentante diabolo vt vir go quedã in vico illo viciata a quo⸗ dam iuuene in lapſum caderet et cuʒ in vtero habere cepiſſet interrogata quis eſſet de quo in vtero haberet il la dicebat quia hic ſolitarius eſt qui mecum doꝛmiuit Exeuntes auteʒ 3 vico illo compꝛehenderunt me ⁊ad ducentes ad vicum.appenderunt in collo meo cacs bos et ollas et anſas vaſoꝛum et miſerunt ine circuire ĩ vi co illo per viam cedentes atq; dicen tes. Pic monachus coꝛrupit filiam noſtram tollite tollite euʒ Et cecide ℳ — 2, — — . * 34* 4 ueniens utem quidam ſenex dlt· peregiinum? Ille autem qui mihi ſo lebat miniſtrare neceſſaria ſequebat retro cũ veretundia. Eteni etiã pmn cum̃ contumelijs multis affecerbt di⸗ centes Ecce ſolitari monachus cut ru teſtificabaris quid fecit Et dixert parẽntes pelle illius. quia non di⸗ mittimus eum donec fideiuſſoem p̃ heat qꝛ paſcat eam. et dixi illi qui mi piminiſtrare ſolebat et dedit kidem. Et reuerſus ſum in cellã meam et de di ei quantas habui ſpoꝛtellas dicẽs ducare ſicebã autem in animo meo Machari ecce inneniſti tibi muliereʒ opus habes modo amplius labora re ut paſcas eam Et operabar nõ ſo mittebam ei.Cum autez veniſſet tem pus infelici illi ut pareret traxit plu⸗ rimos dies in dolore et nõ pariebat. Picunt ergo ei. Quid eſt bocłt illa dixit Scio quare toꝛqueoꝛ?. Et diu 5 rerrogata a parentibus ſuis quare re ſpõdit. Muia illi monacho crimẽ im⸗ poſui et fallens implicaui euz cij ipſe nõ habeat cãm.ſed iuuenis ille talis ipſe meenʒ doꝛmiuit et hoc fecit. Au diens autem verba hec miniſter me⸗ gaudens venit ad me et dixit. qꝛ non potuit parere puella illa donec confi teretur. quia tu hullam cauſam in cð teptu eins habuiſſes et quia inentita ſit aduerſum te Et ecce omnes habi cellam tuam gloꝛificare deum peni⸗ tentiam apudte acturi Ego autẽ au diẽns iſta a miniſtro meo ne afflige⸗ rent me hoinines ſurrexi et fugi huc i ſichi Et hoe eſt pꝛincipium caulezxt Erx vitaſpattu runt me penevſc ad moꝛtem. Suꝑ⸗ Qnaindiu ceditis monachum iſtum Llende eas et da illi mnulieri mee mã lum in die ſed etiam in nocte et tranſ tatoꝛes vici illiꝰvoluntvenire huc ad vdentibus nobis aliquãdo cum abba e, „ ℳ 21„£„ 3 ℳ —„M quam hic habitare cepi Preteriens aliquando pꝛedſit⸗ abbas macharius a palude ad cellã ſuam reuertẽs poꝛtabat palmas · Er ecce occurrit ei diabolus in vta chm talce meſſoꝛia Voluit auteʒ eum PEr cutere de falce illa ſed non potuit Et dixit ei. Multas violentias patioꝛ a te machari quia non poſſuʒ pꝛeuals re aduerſum te Et ecce enimn quidq;òꝰ tu facis et ego facio Jeiunas tu ego penitus noñ inãduco. vigilas tu ego omnino non doꝛmio. Caſtus es tu? ego nullius femine vnqᷓ; cõtubernio vſus ſum.diuitijs tu renunciaſti⁊ mi hi nulle omnino diuitie ſũt nec; eas habere concupiſco Vnumn ẽ autein ĩ quo me ſuꝑas. Et dicit ei abbas ma charius. Wuid eſt illud? Keſpondẽs disbolus dixit. Wumilitas tus per quam non valeo aduerſum te. icebãt de abbate moyſe quia tactus eſt clericus et impoſuerunt ei ſuperhumerale Et dixit ei archiep̃s Ecce factus es candidatꝰ abba inoy ſes Et ille reſpondit. Putas a foꝛiꝰ domine papa vel intus. Volens aũt epiſcopus pꝛobare euz dixit clericis Muando intrat abbas moyſes ad al tare expellite eum et ſequimini vt au diatis quid dicat. Cum autem cepil ſent foras mittere eum dicebant Ext foras ethiops Ille vero egrediẽs di cebat. Hene tibi fecerunt cineroſe et cacabate quia cum homo nõ ſis qus re te in medio hominum dare pꝛeſũ⸗ pſiſti Marrauit abbas Joſeph qꝛ ſe te paſtoꝛe nominauerit abbateʒ aga onem t viximus ei. Juuenis eſt ———— topuiſ 0e 4 cdi pimsEt inn emn uzcupe onponitt tias paioꝛ3 oſſiz puu enin quii eivnas tep igilas tueg Caſtus es cwbemio nciaſti mi eſt nechess un ẽ abten i ei abbas ma hpondẽs lins ws pe rum ke. qjuare eum appellas abbatem Et di xit abbas paſtor uia os ſuum fecit eum appellari abbatem. Senex quidam erat ſolitarius vacans in hereino ⁊ dicebat in ſemet ip̃o quia perfectus eſſʒ in virtutibus PHic orauit dominum dicens Oſten de perfectioni mee quod deeſt miht ut faciam. Volens autem deus humi liare cogitationes eiꝰ dixit. Vade ad ilum archimandritam et quicquis direrit facito Reuelauit autem deus archimandrite illi anteq; ille ad iluz veniret dicens Ecce ſolitarius ille ve nit ad te. iic ergo ei ut tollat flagel⸗ lum ⁊vadat ⁊ paſcat tibi poꝛcos Ve niens ergo lener pulſauit oſtiũj et in greſſus ad archimandritam illum ſa ſyrauerũt ſe Et cum ſederent dixit ei ſolitarius ille qui venerat. vic mihi quid faciam ut ſim faluus.it ille di⸗ xit. Facies quodcũqʒ dixero tibi.iEt reſpondit. E tiõ Et diyit ei.Ecce tol le flagelluz etvade paſce poꝛcos hos Mi autem qui eum nouerãt ⁊ audie rant de eo cum vidiſſẽt quia porcos paſceret dicebãt. Miciſtis illum ma⸗ gnum ſolitarium de quo audiebam? Ecce ſtupuit coꝛ eius et demonio ve ratur*t paſcit poꝛcos Videns autez dominus Jelſus humilitatem eins ꝙœꝙ ita patiẽter ſuſtinebat obpꝛohꝛia ho minum pꝛecepit ei iterũ redire ad lo cum ſuum. lxviij. Venerunt quidam aliquando ĩ thebaidam ad quendam ſenem habẽ tes ſecumvnum qui a demonio vexa hatur vtcuraretur ab illo ſene. Se⸗ nex vero cum diu rogaretur dixit de moniExi maledicte jſathana de fadu ra domini dei. Et reſpondit demon ſeni.i veo ſed interrogo te vnum ver iſtin ſecunda bum vt dicas mihi Mui ſunt hevi et qui ſunt agni!Et dixit ſenex. Mediq dẽ tales ſũt qualego agnos vero de us ſcit Et audiens demon clamauit voce magna dicẽs Ecce pꝛopter hu militatem tuaz exeohEt exijt eadẽ ho 5 clxix. Marrauernnt de quodam ſene quia perſeuerauerit ieiunans ſeptus ginta hebdomadas jemel in hebdo⸗ mada reficiens. Mic autem poſtula bat adeo quodam ſermone ſcp̃turaꝝ ſanctarum et non reuelauit ei deus. Vixit ergo in ſemetißo Ecce tantuʒ laboꝛem ſumpfi et nihilſprofeci. Va do ergo ad frẽm meuz et requiro ab eo Qui cũ egreſſus clauſiſſet oſtium ſuum ut abiret miſſus eſt ad eum an gelus domini ðicens. Septuaginta pebdomade quas ieiunaſti non te fe cerunt pꝛorimum deo. Mũc ergo qꝛ ita humiliatus es ut ad fratrem tuũ pergeres miſſus ſuz indicare tibi ſer: monem. Et aperiens ei de re eadem quam querebat indicauit ei. Et mor diſceſſit angelus ab eo — clxx. Enidam fratri apparuit diabo lus tranffiguratus in angelũ lucis et dixit ei. Ego ſum gabꝛiel ⁊ miſſus ſůj ↄd te Ille vᷣo dixit ei Vide ne ad alij miſſus ſis ego enim non ſum dignus vt angelus ad memittatur diabolus autem ſtatim non comparuit clxxi ¶Marrauerũt de quodã ſene ꝙ ſe dens in cella ſua ⁊ ſuſtinẽs tentatões videbat demones manifeſte et ↄtẽne bat eos ñ at videbat diabolus ſe vinci a ſene venit ⁊ oſtẽdit ſe ei dicẽs Ego ſuz xp̃s. uare clauſiſti oculos tuos! Et rñdens ſenex dixit ei. E go chꝛiſtum hic nolo videre ſed in il⸗ vita. Auviens autem diabolus 4 ( FpAn— 5 S— 8 „ non comparut Frater aliquis clxxij. contriſtabatur aduerſus alium frẽm Euod audiens ille venit ſatiſfacere ei Ille alt hõ aperuit oſti celle ſue. Peexit ergo ille ad quendazʒ ſenem et diꝝit ei cauſam.Et reſpondit ei ſe⸗ ner Aide ne quaſi iuſticiam habeas cauſe apð temetip̃m in coꝛde tuo tã ᷓ; culpaturꝰ fratrẽ tuj vt tẽip̃m iuſti fices et illũj repꝛehẽdas etʒpterea nõ terigit decoꝛ hoc ẽ qʒ dico tibi Ve runtñ hoc eſt quod dico tibi. ut vel ſiille peccauit in te ponas in coꝛde tuo gůia tů in illo peccaueris ⁊ frẽm tuum inſtifices et tũc deus vat ĩcor de illius ẽoncoꝛdare tecuʒ Et narra uit ei eemplũ tale dicens Piüo qui⸗ tes ſeciim egreſſi ſunt et facti mona⸗ chi. Emulatõem auteʒ habentis vo cis euangelice ſed non Pᷣm conſciam caſtrauerunt ſe quaſi pꝛopter regns celoꝛũim Audiens autem hoc archie piſcopus excommunicauit eos Illi sütem putantes quia bene feciſſent indignati ſunt contra eum dicentes. Vos ꝓpter regna celoꝛuz caſtrauim? tios ꝛ hic ercomimnnicauit nos Ea mus et interpellemijs aduerſus eum bieroſolimoꝝ archiep̃m Abeſtes ãt dicauerũt ei oĩa et dicit eis ar̃eß̃s bieroſolimitanꝰxt ego vos ercõico Ex quo iteꝝ ptriſtati abiert anthio „ chiã ad archiepm et dixerũt ei om̃ia municanit eos Et direrit àd ſeip̃os Eamꝰ romã ad pr̃iarchã et ip̃e nos go ad ſuinmbʒ archiep̃m romane ci⸗ vitatis ſuggeſſert ei qᷓ fecerãt eis me moꝛati archieß̃i dicentes denimꝰad te qꝛ tu es caput oům. Pixit aijt eis Erx vitaſpatri et ip̃e. Et ego vos excõico et ſepara ti eſtis. Tunc defecerqjt aĩo excõicati totiens et dixerũt ad leip̃os Iſti eß̃i ſibi inuicẽ conſenſũ dederũt et cõlen tiunt ꝓpter qð in ſynodis ↄgregantẽ. Sed eamus ad iliũ virũ landuz epi phaniũ ep̃in de cipꝛo.qꝛ ꝓpheta eſt et ꝑſonã hoĩs nõ accipit Num autẽ ꝓximarent ciuitati eius reuelatũ eſt ei ðe ipſis et mittens in occuriũ eoꝝ dixit Ne intretis ciuitatem iſtã Tũc illi in ſe reuerſi dixerunt Pro verita te nos ẽulpabiles ſumus.ut qͥd ergo noſipſos iuſtificamusEtiam ſi nos illi iniuſte excommunicauerũt nũqͥd et iſte ꝓpheta! Ecce em̃ deus reuela vit ei ðᷣ nobis Et repꝛehenderunt ſe metipõs valde de culpa quã fecerãt. Tũc videns qᷓ coꝛda nouit qꝛ ſe pro veritate culpabiles fecerũt reuelauit ep̃o epiphanio et vltro miſit ⁊ addu xit eos? ↄꝓſolat? eos ſuſcepit in coĩo nẽ Et ſcpſit de his ar̃ep̃o alexandrie Suſcipe filios tuos qm̃ ĩ veritate pe nitẽtiã eger̃t Et addidit ſenex qͥ hoc exẽplũ narrauit dicens. Hec ẽ hoĩs ſanitas ⁊ hoc ẽ qð deꝰvult ut hõ cul pã ſuãpijciat añ deij Mec cũ andiſſʒ frat᷑ tecit ᷣm̃ vᷣbů ſenis et ꝑgẽs pulſa nit oſtii frĩs Ille ãt mof᷑ ut ſenſit eũ pᷣmꝰ deint? pm̃aʒ geſſit aperuitq; ſta tim oſtiũ et oſculati ſunt ſe inuicẽ ex aĩo et facta ẽ int᷑ vtroſqʒ pat magna Pno mõchi q erãt carna clxxiij les frẽs hitabãt ſilet volebat diabo lus ſeꝑare eos nec poterat Sel ergo vnus qui erat iunioꝛ etate incendit lucernam et poſuit eam ſuper cande labrum. Fecit autem opera ſua de⸗ mon et enertit candelabrum Pro qᷓ re cecidit eum maior frater cumn ira Ille vero penitentiam egit dicẽs ei. Pabe patientiam in me frat᷑ ⁊ iterũ —.———— 2 — —j—————————— ſvain en drüttichen nods gin virihndiz i o. ppbenc cipu Lunn; ee 16 in otclrüc uitatemiſili wnt Prown mbs utqep UsEtian ins micauerhtni em̃ deus reuel ebendernt pa quã feceri nouit qe Epro rerüt reuelauit romiſt ⁊addu ſlcepitin coio feßpo zbhpann iverttateße dicit ener q bo ens. Pec pol e witubõc ſper caiſ iet pgis dul⸗ tmot En, chu aper uem noſgpuneh rit cam let volcud gecendo eam Et ecce virtus domini venit et toꝛquebat demoneʒ illũvſq; inne Deinon autem nunciauit pꝛin cipi ſuo quod factůj fuerat. Et audi uit ſacerdos paganoꝛum id quod re rulerat demon et egreſſus factus eſt monachus ⁊ ab initio conuerſatõis ſue tennit humilitatẽ dicens Hnili tas ſolnit oẽm virtutem inimici ſicut eos ego audini loquẽtes dicendo ꝙ quando pturbamus monachos cõ, uertitur vnus ex eis et agens penitẽ tiam deſtruit omnẽ virtutem nrãm. Benex quidam erat clxxiij. % in ẽgypto anteqᷓ; venirer illuc abbas paſtor Ille autem habebat noticia pominũm et multum honoꝛem. ũ añt aſcendiſ abbas paſtoꝛ de ſichi cum ſuis dimiſerunt bomines illum ſenem et venerunt ad abbateʒ paſto rẽ. Inuicia aũt tactꝰ ſenex male loqᷓ ₰ batur de eis. hoc audiẽs abbas pa⸗ ſtoꝛ cõtriſtabat et dicit fratribꝰ is. Muid faciemꝰ de ſene iſto magno qꝛ nos in tribulatiõem miſerun hoies verelinquentes ſenem et ad nos qui nihil ſumus accedentes? ENuomodo ergo poſſumus ſanare eumict dixit eis. Facite eum aliquid guſtare? tol lite vaſculum vini et eamus ad eum et guſtemꝰſimul foꝛfitan per bec poſ⸗ ſumus ſanare animũ eius. Tulerunt ergo quos parauerant cibos et per⸗ rexerunt ad eum. t dum pulſarent oſtium reſpondit diſcipulus eins di⸗ cens. Pui eſtis!Et illi reſponderũt. Vic abbati quia paſtoꝛ eſt et deſide rat per vos benedici Hec auteʒ nun ciante ei diſcipulo eius ille mãdauit ei dicens vade quia non vacat mihi Flli autem perſeuerantes in cauma⸗ te dixerant Non diſcedimus niſi me ruerimus benedidtioneʒ ſenis Bener ex boc non faciam alicui quleᷓ ma lle Diſtin ſecunda autem videns perſeuerantiam eoꝛnʒ 2⁊ humilitatem compunctus aperut eis Et intrantes guſtauerunt cij eo. Cum autem mandncarẽt dixit ſenexr in veritate dico.minus eſt quod au⸗ diui de vobis centuplum eſt eniz qð video in opcre veſtro. Factus eſt er go eis amicus ex illa die. Picebant de abbate eclrxv patnucio quia non cito biberetvinũ Imbulans autem aliquando ſuper⸗ venit in conuentum latronuz et inue nit eos bibentes Lognouit autẽ eñ qui erat primus latronũ et ſciebat ꝙ non biberet vinũ Videns ergo eũ ð multo labore impleuit calicẽ vini et in alia manu tenuit gladiuz euagina tum et dicitſeni. Siĩ non bibas occi dam te Penex vero ſciens ꝙ manda tum dei vult facere et volens eum lu crari accepit et bibit Ille vero pꝛin ceps latronum penitentiaʒ egit apð eum dicẽs Ignoſce mihl abba quia cõtriſtani te Et dicit ei ſenex Credo in ðo meo quia per hunc calicem fa ciet tecum miſericoꝛdiã ⁊ in hoc ſecu lo et in futuro Et reſpondit priceps atronum Et ego credo in deo quia —— li.Et lucratus ẽ ſenex omne co giũ illoꝛum latronum per iã q ſe ꝑꝛop ter deum dimiſit voluntati eoꝛũũ. Picebant de quodam clxxxi fratre qui cum feciſſet ſportas ⁊ im⸗ poluiſſet eis anſas audiuit vicinum ſuum alium monachũ dicentẽ uid acio quia pꝛoximũ eſt mercatum et nõ habeo anlas quas imponẽ ſpor⸗ tellis meis. Ille vero audiens reſol⸗ nuit anſas quas ĩpoſuerat ſpoꝛtis ſuis et attulit eas fratri illi vicino dicẽs Ecce iſtas ſuperfluas habeo tolle ⁊ poue ĩ ſportas tuastfecit opꝰ fra ℳ, — AM ⸗„ Tℳ„ 4. tris ſui pꝛoticere pꝛopꝛium autẽ op rellquit inperlectum. ei Frater interrogauit quendam ſenem dicens ðno ſůnt fratres erc bus vnus quieſcit in cella ſua pꝛotra bens ieiunium ſex dierum et multuz ſibi laboꝛẽ imponẽs.alter vero egro tantibns deſeruit · Cuius opus ma⸗ gis acceptum eſt vomio do noſtro! Reſpõdit ei ſenex. Bi frater ille qu ſex diebus ieiunium leuat appendat ſe per nares non poteſt equalis eſſe illi qui intirmantibus veſeruit. etiii — — ſpatium ſexaginta modioꝛum quod meterent. Vnus autem ex eis prima pa die infirmari cepit et reuerſus eſt Scellam ſuam Suo auteʒ qui remã ſerant vnns altert dirit. Ecce frater vides quia incurrit ĩ egritudineʒ fra. ter noſter Ertoꝛque ergo tu animo tuo parum et ego ſüniliter ineo pau luluin etcredamus in deo noſtro. q per oꝛationes eins implebimus nos dno opera eius meteimus partem ipfius Eum ergo explicuiſſent meſſẽ totiůs loci ilis quem ſuſceperãt ve nerunt accipere mercedes ſuas et vo caueruntfratrem dicẽtes. frater ve ni accipe laborem tuumnt ille dirit eis. Qualem laboꝛem accipiam qui non weſſui Et illi vixerunt ei. Vra onibus tuis cõſummata eſt meſſis. venl ergo accipe mercedem tu. Fa dta eſt ergo plurima rontentio inter acclplo qꝛ nõ laboꝛaui.illis vero nõ adquieſcentibus niſi ⁊ iße acciperet 9 „ 6*.( — 7 . ererrrtsiquando res fra tres ad meſſem et ſuſceperunt certuz partemſuam. Abierũt ergo adiudt cumn agnl ſenis jniuſdam. Et di⸗ cit ei frater ille ·ꝓerreximus nos tres ut meteremus in agro cuiuſdam ad mercedes. Cum autem̃ veniſſemus ad locum quem meſſuri eſſemus ip̃a pꝛuns die in egritudinem cecidi ⁊ re verſus ſum in cellam meam nec vna die metere preualens cum eis. et nũc cogunt me fratres iſti dicentes.veni accipe mercedem vbi non laboꝛaui. Vixerunt autem et illi fratres. Reue ra tres fuimus ⁊ perreximus metere et ſuſcepimus ſpatium ſexaginta mo dioꝛuz quod meteremus Et ſi fuiſſe mus toti tres cuʒ grandi laboꝛe vix potuiſſemus explicare illud. Dratio nibus autem fratris huius nos duo velocius qᷓ; tres potuimns et demeſ⸗ ſoimus agrum et dicimus ei.veni ac cipe mercedes tuas et non vult He audiẽs ſenex miratus eſt et dixit vni de monachis ſuis.percute ſignum in cella fratrũ ut congregentur hic om nes Qui cum veniſſent dirit eis. Te nite fratres et aucite hoe iuſtuz indi cium Et indicauit eis omnia ſenex ⁊ acdindicauit illuʒ vt acciperet merce des ſuas et faceret ex eis mercedib? quod ip̃e vellz Et diſceſſit frater ille contriſtatus et ploꝛans et ſe pꝛeindi cathm fuiſe dicebat. Bicebat quidam ſenex quia pa tres noſtri conſuetudinẽ habuerunt venlre ad cellas nonoꝛũ fratrũ ꝙᷓ ſoli tarij cõuerſari volebant et viſitabãt eos ne qs eoꝝ a demonibꝰcircijuenꝭ retur et a cogitatõe jna lederet᷑ Et aſĩ aliqͥs eoꝛũ inneniebat᷑ leſus addu — cebãt eñ uc ectam ⁊ ponebat pelnis cũ aqua et fiebat õo ꝓ eo qj tentatõ nibꝰ laborabat Et lauabãt oẽs frẽs manns ſuas in peluim et ꝑfundebat a llia frater qui impugnabat᷑ et ita ſtatim purgabamr. insnostn oinſcn ad n veniſenhs ntnts ieniat Menm ncyy 6chncis en i ohhbonn. lms juu werimsnee unſeragnnne mus Et iſniſ rand labor v re illud. Oru bins nos do imns et dene mus ei venia non vnt Pe eſt et dirit vni rchre ſigumin egenur pic om nt dirit eis. Ve eboc inſtuz ind s omnia ſenex acciperet meru x eis mercedib eſſit ater ille ns etſe prindi winẽ hablein vo frmiil chunt euubi nonib ercut —. 1 „ 8 VMuidam frater erat lxxx. niniſter cuinſdam patrum. Cõtigit autem ut vulnns fieret in coꝛpoꝛe ſe ns? ſanies multa exjeo cum fẽtoꝛeꝓ ſiueret Picebat autẽ in cogitatu ſuo krater ille qui ei deſeruiebat.jpiſcece hinc quia non poteris ſuſtinere feto rem putredinis huius. Ille vero fra ter vt repꝛimeret huiuſinodi cogita tionem ſuam tulit vas aque ⁊ důuit vulnus ſenis illius et recollegit ip̃aʒ aquam in vas ⁊ quotiens ſitiebat e ipſa bibebat. Kepit autem iterum cogitatõ ſua ſolicitare dicens Si nõ vis fugere vel non bibas fetoꝛẽ hůc Frater autem ille laborabat ⁊ tolerã ter ebat bibens lanaturam ſenis illi⸗ Et cum ita miniſtraret ſeni illi vidit deus laboꝛeʒ charitatis illius et illã lauaturam vulneris in aquam mun diſſimam vertitet ſenez inuiſibili me dicamento ſanauit. clxxxi. ¶ Picebatabbas daniel qui erat diſcipulus abbatis arſenij quia nar⸗ ramt ei abbas arſenius tanqᷓ; de ali quo alio pnto tñ qð de ſe vicebat qꝙ dumn ſederet quidam in cella ſua ve⸗ nit vox dicens ei. eni oſtendaʒ tibi opera hominnm.Et ſurgens abijt ⁊ duxit enm ad quẽdã locum ⁊ oſtẽdit ei ethiopem incidentem ligna ⁊faciẽ tem ſarcinam magnã ⁊ tentabat por tare eamn et non poterat et pꝛo eojnt auferret ex ſarcina illa ibat iterum ⁊ incidebat ligna et addebat ad ſarci⸗ nam Moc autem faciebat diutins ⁊ pꝛocedens paululum oſtendit homi nem rurſus ſtantẽ ſuper lacuz et hau rientem aquam ex eo et infundentem in ciſternam pertuſaʒ que ciſterna ip ſam aquam iterum refundebat in la cum Et dicit ei iteruʒ. Veni oſtendã bi aliud. Et ecee vidit templum et here laboꝛes Diſtin ſecunda duos viros ledentes in equis et por tantes lignum tranſuerſum vnum cõ travnum.volebant autem per ianuã introire in templum et non poterãt pꝛopter lignum illud quod tranſuer ſum poꝛtabant et noninclinantes ſe vnus poſt alium ut fierʒ lignũ illuo directum remanſerunt foris extra ia nuam Et cum interrogaſſet qd hoc eẽt. ille reſpondit ei. Ni ſunt qui por tant velut in iuſticia ſuperbie iugum et non humiliati ſunt ut coꝛrigerent ſe et ambylarent humiliter in viam cbꝛ pxopter quoe et remanſerunt fors a regno dei.ylle autem qui li⸗ gna incidit homo eit in peccatis mł tis et pꝛo eo ut penitentiam agat et ſubtrahat ſe a pctĩs ſuis magis alias inquitates adhibet ſupra iniquita⸗ ſes ſuas ui autem aquã inpiet ho mno eſt qui bona quidem facit ſed qꝛ habet etiam in eis permixta malaʒ boc perdit etiam et bona opera ſua. Mua propter connenit omnẽ homt nem ſobꝛiů eſſe in confiderandis opi ſuis ne in vanum viceatur ſuſti⸗ clxxxij. Marrauit ſanctus Vaſfilius ept ſcopns dicens Fuit quedam virgo in quodam monaſterio feminarum que ſtultam eſſe ac demonez ſe habe re ſ̃mulabat.que uſq; adeo ab omni bus alijs ꝓ horrore habebaturj ita ut nec cibum quidem cum ea accipe rent Talem ſiquideʒ vitam elegerat ut a coquina nunq recedens totius illic miniſterij impleret officium Et erat ſcqm vulgare prouerbium vni⸗ uerſe domus ſpongia impletuʒ in ſe rebus pꝛobãs quod in ſanctis libris ſcriptum legimus Si quis inquit ex vobis putat eſſe ſe ſapientẽ ĩ hoc mũ pö ſinltus ſit ut ſaplens fiat Hec igi tur inuolutũ pannis habebat caput etita omnibus ſeruiebat· Cetere a tem virgines tonle cucullis cooperie pantur Mulla aliqñ hanc potuit de quadꝛingẽtis vitginlbus videre mã⸗ dcantem nunq; ꝑ om̃e euũ luñ ſedit ad menſam. a nulla vel modicaz par tez panis accepit᷑· ſed micas tantum detergẽs illaruin menſarũ ct ablyẽs ollas· his ſolis alimonijs contẽta vi nebat Nulli vnqᷓ; fecit iniurigin.nul ls ipfi'mutmu audiuit. nulli aut pa rum aut ſatis locuta eſt. Et certe cũ ab õmnibus cederet᷑ cum oũn vine⸗ ret odio inãledicta oĩm ſuſtinerʒ ſan cto pyterio cui hoc vocabulũ eratꝓ bãtiſtimo viro ſemꝑgq; in deſerto vi⸗ nenti aſtitit angelus domini quadã die ſedenti ĩ loco qui dicitur porfiri ceaffatuſq; eſt eum his verbis. Cur inquit grãde aliquid te eſe credis vt ſanctus in huiuſmodi degens loco? Tis vidẽ mulierẽ te ſãctioꝛẽvade ad tabenẽſiotarũ monaſteriũ feminarij ⁊ vnã ex ipfis illic inuenies in capite habentẽ coronẽ·iß̃ain coghoſcẽ te eẽ meliorẽ. que dů cotra tantũ põpulã ſola diebꝰ et noctib?pugnat coꝛipfi⸗ nunqᷓ a deo recedit.tu aũt vno in lo to reſidens nec quoq; aliqñ ꝓgreci⸗ ens ꝑ oẽs vꝛbes aio et cogitatõe v gsris· Statimq; ad ſupꝛadictũinoe naſteriũ venit et mgrõs fratrũ roga nit vi introducerent eum ad habita culũ feminarũ Vue moʒ illi ut virũ gloꝛioſum.viꝝ etiãꝓuectioꝛis etatis cũ grãdi fiducia introduci fecerunt. Ingreſſus aũt vm̃s ſoꝛoꝛes defidera uit inſpicerè inter quas ſolã illam qua venerat nõnvidebat Ait aũt ad Poltremũ Wĩs inquit inihi acduci · deeſſe eiñ mibi videt aliquaiicit Er vitaſpari ad eum Vnam ſtultamn habemns in trinſecus in coquina. ſic enim eain 3 a demomiovexatur appellant it ait illerErhibere ad me ip̃aʒ quoq;pt eã videam. Ouõ auditò ſupꝛamemoꝛa⸗ tam vocare ceperunt Que cuʒ nollet venire ſentiens ut credo sliquid aut toꝛtaſſis hocip̃m diuina reuelatõne cognoſcens dicũt ei. Banct? pyteri? te videre deſiderat. E rat aũt vir fa ma ⁊ nomine grandis Cunq; ad el fuiſſet erhibita et vidiſſet pannos in tröte ipſius inuoluros pꝛoiecit fe ad pedes eius vicens Penedic me inqt Rurſus ad ipſius pedes ⁊ ip̃a coꝛru ens Tu ie inquit benedic dñe. Dẽs vero ſoꝛoꝛes obſtupuerũt ſimul dicẽ tes Moli abba taleʒ tibi facere iniu riam.fatua eſt enim ip̃a quaʒ cernis Tune ſanctus pyterius ip̃is omnib⸗ ait. os magis eſtis fatue. naz bec? veſtra et inea eſt nõna. Poc eni no mine vocant illi feminas ſpiritales. Et dep̃cor deũ ait ut ita dignus ip̃e in die iudicij merear inueniri. Nuo audito oẽs fnul ad pedes eius ꝓci derunt ſingule varia peccata ⁊ ꝓprſa tõfitentes. Alia enĩ abluens ſoꝛdes tatini ſupra eã ſe tudiſſe dicebat.alie vero colaphis eã a ſe verberatã ſepe memoꝛabãt alie nares ipſius ſinapi impletas a ſe eſſe deflebant. Cetere quoqᷓʒ; diuerſas referebant ſe ei iniu⸗ rias irrogaſſe.pro quibus omnibus anctus lile fuſis deo pꝛecibus egreſ as eſt. Poſt pancos dies nõ ferens ila tantãm ſii gloꝛiam tantoq; ſe no lens ſoꝛoꝛum honoꝛe cumulari. gra⸗ ariq; credens fingularũ excuſatõni bus egreſſa ð monaſterio illo occul te quo jerit· in quem ſe merſerit locũ. vel quo fine delecerit ad nllius po i noriciam peruenire. unbebensſ nianni lnkta eißnewhnc oltpunman m Lueuytlu cdo ulimn diuin ninin ei Smn pyrn . Krntr cis Conquc vidiſſet pamesn os pꝛoiectin Penecit meij edes 7 ißaton enedic de.i erit ſimuldi tibl facerein ip̃a qusz cer us ihis ommb siwe. nzbec: öna. Pot eni N minas ſpiritls tin vigush zeins h 1%0 ni ablens ſuc tdircbust Diſtin ſecunda Varrauit quidem clrrrij. ſeñex dicens. Quia erat quedaʒ vᷣgo ꝓuecta etãte valdeqʒ pꝛofeceratĩti more vei. Et interrogata a me q̃ res eam ad hanc perduxit conuerſatõe Illa ingemiſcẽs ita cepit dicere Mi bi quidẽ o mirabilis vir cum adbuc eſſein paruuls erat pater modeſt? ae manſuetus moribus.debilis vero et infirmus coꝝpoꝛe. qui ita vixit. curaʒ ſnã agensvt vix aliqñ videret᷑ ab his qui in eocem habitabant vico. Ter⸗ rñ̃ autẽ fuam aſſidue operabatnr.et ibidẽ ſempꝑ occupabat vitã fusz. Siĩ quando foꝛte ſanus fniſſet fructꝰ cul ture ſue domi poꝛtabat. Plurimum autem tempoꝛis in lecto langnoꝛib? detinebatur tantaq; ei erat taciturni tas vt ignoꝛantibus eñ ſine voce cre deretur eẽ. Pater vero mea erat ecõ trario curioſa abſqʒ modo.et que vl tra omnes que in regione hac turpi⸗ vꝛ eſſet. Sermones vero eius ita ad vniuerlos monebanturvt putaretur vmnne coꝛpus eius lingua eſſe. Aites frequentiꝰcommittebantur ad omẽs ab ipſa In ebꝛietate autem vini cuʒ viris luxurioſis demoꝛabatur iſpẽ ſabat autem et ea que domi erant t q; meretrix peſſima vt etiam ſubſtan tia multa valde non potuiſſet nobis ſufficere. Nã et huic a patre meo de legata erat cura domꝰ. Coꝛpoꝛe au tem ſuo ita in turpitudine abutebat᷑ ut pauci de vico illo potuiſſent effu⸗ gere libidinem eins. Nunqᷓ coꝛpoꝛi eius moꝛbꝰ vel aliqua infiriitas oc currit nec doloꝛem aliquem ſenſit. a natiuitate vſqʒ ad vltimuz diẽ ſuũ integrum ſanumq; coꝛpus ſuũ poſſi debat.nec ei quicq; aduerſi qð volu ptatem eius aliqua ex parte minue ret accidebat. Inter hec contigit vt pater meus longa egritudine fatigs tus moꝛeretur et continuo ger com⸗ motus eſt et plunia et choꝛuſcatiões atq; tonitrna aerem conturbabant. et neq; die neq; nocte imber ceſſans triduo ſuper lectum ſine ſepultura fe⸗ cit eum manere ita ut homines vici illius mouenes capita ſua ammira⸗ rentur ꝙ tantum maluʒvniuerſos la teret dicentes Bic dei inimicus erat iſte ut nec terra euz recipiat ad ſepul turamn Bed tamen ne intra domum membꝛa eius diſſoluta ingreſſuʒ ha⸗ bitantibus pꝛohiberent inminente adhuc aere turbido et pluuia deſcen dente vix aliquando eum ſepulture tradidimus Atuero poſt hec iater mea accepta licentia cuʒ impꝛobita⸗ te maxima corporis i vtebatur li bidine. et pꝛoſtibulum deinde faciẽs domum ſuam in tanta luxuria vixit atq; delitijs vt dum adhuc paruula eſſem deficeret nobis ſubſtantia nrã. Vix autem aliquando cum timoꝛe ſi cut mihi videbatur morte illi adue: niente tantaʒ meruit funeris proſpe ritatem ut etiam putaretur aer ſimul exequijs deſernire funeris eius Ego autem poſt obitum eius puellarem egrsſſa etatem et deſiderijs titillatio nibuſq; iam coꝛpus meum permouẽ tibus in quadam die ad veſperaʒ ut fieri lolet cogitare cepi atq; conſide rare cnius vitam eligerem ſequendã vtrum patris qui modeſte ⁊ manſue te ac ſobꝛie vixit. ſed rurſus recogita ham illud quia nihil in vita ſua con ſecut? ẽ boniß ꝑoẽ tꝑs ĩ infirmitate ? tribulatõe ↄꝓſuũptꝰẽ.⁊ ita vite ſue fi nẽ ↄccepit ut nec ſepulturaʒ eiꝰ terra reciꝑet Si igit᷑ bõ eẽt hmõi ↄuerſatõ apð deũ q̃re ergo tantoꝝ malorð p̃ mepõdꝰ eẽt cõſecutꝰ qj ſic. viuere eie · Er vitaſpattũ git· ed ſicut mater cogitatus mens inquit bonũ eſt viuere et tradere vo luhtatibus ei lujurie coꝛpus aelibi dini etenim ills nulluʒ opus turpe pᷓ termiſit · In ebꝛietate zutem omnetẽ pus iicolumis atq;ʒ pꝛoſpere degẽs ita vitam ſuam expieuit. Vuid ergoł Weliẽ em̃ ꝓprijs oculis credere bis que mantfeſts cognita ſunt. ⁊ nibil p termittere. Et cũ placuiſſet mihi mi ſere eius me cõſtituere vite ſuꝑuenit nox er continuo mihi ſopoꝛ accidit. Poſt hos fmones aſtitit nihi qͥdaz grandis quidẽ coꝛpoꝛe. aſpectu autẽ terribilis Peinde intuendo me ꝑter⸗ rens iracünda viſione ⁊ Aſperã voce introgabat me. ic mihiinquit pu⸗ ella qni ſũt cogitat? coĩdis tui! E go autẽ ab aſpectũ eiꝰ et habitutremefa a neq; apicere in euz audebã. Ma ioꝛi vero voce iteruʒ iuſſit ut ea que mihi placuerant pꝛonunciarez Ego aufẽ pꝛe timoꝛe diſſoluta? oĩm obli a cogltationũ nihil eſje vicebã Me vero negante me rehocabat ĩ memo⸗ ueram. Ego autẽ conuicta ad pᷣcem eonuerſa ſupplicabam veniam con⸗ ſequiet cauſam ei narrabõ huiulmo⸗ vicogitatus Mui ait mihi. Aeni igi tur et vide vtroſq; patrem et matrez et quam volueris vitam deinde elige tibiEt appꝛehendens manuz trabe batme. hucens autem iu quendam campum paradiſos multos habens tem. et diuerſos kructꝰ variaſq; arbo res et pulchꝛitucinem inensrrabileʒ introduxit me illuc ecurrens auteʒ mlhipater meus amplexatus eſt et leulabatur me filiã me vocãs. xgo vero circũplexa eum rogabaz vt ma nerem cum eo. At ille. Nunc inquit non potes hic eſſe. ñ ſi veſtigia me⸗ ſequi volueris venies hüc non poſt multum tempus Tum autem adhuc ego depꝛecarer manere cum ip̃o tra hens me rurſus per manum qui ibi me duxerat. Aeni ait oſtendaʒ tibi? mrẽm tuam que igni exvritur ut ſci⸗ as ad quem hoꝛuz velis declinare vl am tuam. Statnens autem me in do mo tenebꝛoſa atq; obſcura omnino. perturbatõne ſtridoꝛec; repleta oſtẽ dit mihi foꝛnacem ignis ardentem ⁊ ice feruentem.⁊ quoſdam illic terri bili aſpectu ſtantes ſupꝛa foꝛnacem. E go autem inſpiciens deoꝛſũ video matrem meaʒ in koꝛnace vſq; ad col lum dimerſam ſtridentẽq; dentibus. et igni ardentem et vermiũ inhltum fetoꝛez fieri. Videns aũt me illa filiã me vocãs cũ vlulatu clamabat Meu me inquit filia ð pꝛopꝛiis operibus het pᷣatioꝛ. quia quaſi deliramenta bꝛietate erant.opera autem foꝛnica⸗ tionis et adulterij non mihi videban tur eſſe toꝛmenta. E bꝛietatem vero et luxuriã non arbitrabar eſſe penas et ecce pꝛopter libidinem pariã quã tam reſpicio flãmam.ſuſtineo penas Ecce pꝛopter exiguas delitias quan ta erſoluo toꝛmenta. Ecce pꝛo ton⸗ teinptu dei quales recipio mercedes Apprehenderunt me vniuerſa innu⸗ merabilia mala. Nunc tenpus auri lij filia. nuncrecoꝛdare nutrimentoꝝ filia que a me conſecuta es. nunc re tribue beneticiũ ſi quid boni aliquã do a me accepiſtiiſerere ergo mei ̃ ardeo in igne et ab ip̃o ↄſumoꝛ. mi ſerere mei q̃ĩ huiuſmõi cruciatibꝰ er aminoꝛ.miſerere mei lilia? poꝛrigẽs manum tuam educ me de ioco iſto. ¶e antẽ recuſante hoc facẽꝙpt᷑ eos vilis deliunn s eumnende 0 ignjs rdum voſdan ilim s ſupꝛa fonan. ens deoſuwdn nnace vi uu dentẽq denthu tvermiũ nn s ahtme ilfl clamabat vopꝛis operlb uit nm niuca gede era auten jomi nonmibivictt mpni 0 Marrauit abbas Diſtin ſecunda qui ibi aſtabant rurſus cumn lachꝛy mis clamabat filia mea adiuua me ⁊ noli deſpicere fietum matris tue. Memento doloꝛis mei ĩ die partu rientis te.⁊ ne me deſpicias que in gehenna ignis depereo. Ego auteʒ voce eius ac lachꝛymis cõmota hu manum aliquid patiebar? cepi cuz clamoꝛe condolens ei ingemiſcere. Exurgentes vero hi qui in domo erant mecũ? accẽdentes ignem cau ſam mugitus mei interrogabãt me ego autem narraui eis omnia que videram. Sic iam vnuz deliberaui hoc.vt patris mei ſequerer vitã cer ta facta per ineffabilez mſericoꝛdi am dei que pene repoſite unt his q; maligne viuere volunt. Talia ſiqui dem illa beata virgo er ipſa viſiõe cognoſcens multum eſſe a deo bo⸗ noꝛum operum retributionez ⁊ ma loꝛum actuum et turpis vite maxi⸗ mas eſſe penas annunciabat Ideo q; efficiamur melioꝛis ʒſilij nobiſ⸗ metip̃is vt poſſinꝰ beati fieri. clxxxiiij. daniel qui fuit diſcipnlus abbatis arſenij dicens. Pixit abbas pat᷑ nñ arſenius de quodã ſene qui eratma gnus in hac vita fimplex ait ĩ fide. ⁊ errabat ꝓ eo ꝙ erat ideota.⁊ di⸗ cebat nõ eſſe naturale coꝛpꝰ xp̃i pa nẽ quẽ ſumimꝰ ſed figuraʒ eius eſſe Moc aũt audientes duo ſenes ꝙ di ceret hũc ſermonẽ ⁊ ſcientes ꝙ ma gnꝰ eſſet in vita ⁊ ↄuerſatione.cogi tantes vero quia innocenter ⁊ ſim pliciter diceret hoc venerũt ad euʒ et dicũt ei. Abba ſermonei audiui m⸗ꝰ cuiuſdã infidelis q dicit quia pa nis quẽ ſumimꝰ nõ naturale eſt coꝛ pus xp̃i.ſed figura eſt eiꝰ. Bener t li aũt rogabant eũ dicentes. Ibba non ſic teneas.ſed ſicut ecẽia catho lica tradidit.nos aũt credimꝰ quia p anis iß̃e coꝛpꝰ eſt xp̃iet calix iſte ſanguis xp̃i ᷣm veritatẽ nõ łm figu rã. Sj ſicut in pᷣncipio puluereʒ de terra accipiens planmauit hominẽ ad imaginẽ ſuã.⁊ non potes dicere qꝙ nõ erat imago dei ꝙᷓuis incõpꝛe henſibilis.ita ⁊ panis quẽ dixit ꝙ coꝛpꝰ meñ eſt credimꝰ.quia Vm ve⸗ ritatem coꝛpꝰ xp̃i eſt. Sener autem ait eis. Niſi re ip̃a cognouero non mihi ſatiſfacit rõ veſtra. Illi aũt di rerunt ad eum.epꝛecemur deum ebdomada hac de myſterio hoc et credimꝰ quia deꝰ reuelat nobis. Se nex vero cũ gaudio ſuſcepit ſermo nẽ iſtũ.⁊ depꝛecabatur deũ dicens. Bñe tu cognoſcis quia nõ per ma liciã incredulꝰ ſum rei huiꝰ ſed per ignoꝛantiam ergo reuela mihi dñe Jelſu xp̃e qð veruz eſt. Beo et illi ſe nes abeũtes in cellas ſuas rogabẽt ⁊ ip̃i deũ dicentes. ꝓñe Jeſu xp̃e re nela illi ſeni myſteriũ hoc vt credat ⁊ non perdat laboꝛem ſuũ.Exaudi uit ergo dñs vtroſq; et ebdomada completa venerunt dñica die ad ec clefiã.⁊ ſederunt iß̃i tres ſoli ſuꝑ ſe⸗ dile de ſcirpo qð ĩmodũ ſaſcis erat li gatũ.mediꝰ aũt ſedebat ſenex ille. Aperti at ſũt intellectuales oculi eoꝛũ ⁊ qñ poſiti ſũt panes in altari videbatur illis tñmõ tribus tanqᷓ; puerułꝰ iacens ſuꝑ altare.et cũ extẽ diſſʒ p̃ſpꝛ manus vt frangeret panẽ delcendit angelus dei de celo hñs cultrũ in manu ⁊ ſecauit puerulum illũ.ſanguinẽ vero eius excipiebat in calicẽ. umn aũt p̃ſbꝛ frangeret ĩ pus TP er paruis partibus panem etiam ãge dixit eis.E go jum qui hoc dixi. bewederpheenoc Crx vi.patrum cis partibꝰ. Cum ergo acceſſiſſet ſe nex vt acciperet ſanctã cõionẽ data eſt ip̃i ſoli caro cum languimne crue tata.ð cum vidiſſet pertimuit et clamauit dicens. Credo dñe ꝙ pa nis qui in altari ponitur coꝛpꝰ tuũ eſt.⁊ calix tuꝰ eſt ſanguis.iEt ſtatim facta eſt caro illa in manu eius pa nis ᷣm myſteriũ.⁊ ſumpſit illud in oꝛe ſuo agẽs gratias deo. Pixerũt autem ei lenes. Peus ſcit humanaz naturam quia non poteſt carnibus crudis velci.⁊ pꝛopterea tranffigu rauit coꝛpus ſuum in panem ⁊ ſan guinẽ ſuũ in vinůj his qui illud fide liter ſuſcipiũt.Et agentes ðᷣo g̃oas de ſene illo.quia non ꝑmiſit deꝰ pe rire laboꝛẽ eiꝰ.reuerſi ſunt toti tres ců gaudio ad cellas ſuas clxxxv. ¶Abbas macharius habitabat ĩ loco nimis deſerto.erat em̃ folus in eo ſolitarius. In inferioꝛi vero ꝑte erat alia ſolitudo in q̃ habitabant plurimi fr̃es. Obſeruabat aũt ſenex ad iter ⁊ vidit ſathanã venienteʒ in habitu hominis vt tranſiret ꝑ cellã eius.vicebatur autẽ quaſi tunica li ea indutus valde vetuſta ⁊ tota ꝑ foꝛats.⁊ ꝑ omnia foꝛamina eiꝰ pen debant ampylle. Et dicit ei ſenex. Vhe maioꝛ vbi vadis?Et ille dicit Nlado ↄmouere fratres. Senex aðjt dixit ei. Et vt quid tibi ampullas iſtas?Et dixit guſtũ fratribus poꝛ tabo.Et dixit ei ſener. Et totas cũ guſtu poꝛtas?Et reſpondit.etiã. vt ſi vnum alicui non placet offeram aliud.ſi autẽ nec illud dabo ⁊ terti⸗ um.⁊ ita per oꝛdineʒ. vt modis om nibus vel vnum placeat eis. Et cũ B dixiſſʒ trãſijt.et obſernabat ſenex cuſtodiens vias donec ille iterũ re⸗ wearet. et cum viciſſʒ eũ lenex dixit ei. Sanus ſis.et reſpõdit.vbi mihi ſalus. Et dixit ei ſenex. Euare??⁊ re ſpondit. Quia mõ omnes ſcticati ſunt ⁊ nemo mihi adquieſcit et di⸗ xit ei ſenex Neminẽ ergo habes ami cum. Keſpõcit vnum tm̃ habeo fra trem ibi.vel ip̃e mihi ſolus acqeſcit ⁊ quando videt me conuertitur ad me velut ventus. Senex vero dixit ei.et quis voc atur ille frater Reſpõ dit ei Theopentus.et cuz hec dixiſ ſet tranſijt. Surgens autem abbas macharius perrexit ad inferioꝛem eremum. Euod cum vidiſſent fres acceperunt ramos palmarum ⁊ oc currunt ei obuiam.⁊ ſinguli eoꝛum parabãt cellas ſuas incerti ad quẽ declinaret. Senex autez inquirebat quis inter eos Theopentus voca⸗ retur in loco iſto.et inuenlens eum intrauit in cellam eius. Theopent? vero—— eũ cum gaudio. um ergo cepiſſent ſecrete loqui dixit ei ſenex. Eũo circa te eſt frater et ille dixit. Interim oꝛationibus tuis be ne. Pixit ei ſenexe impugnant te cogitationes.et dixit ille Interim bene ſuj.erubeſcebat em̃ dicere et di xit ei ſenex.ecce quot annos habeo in conerſatione loci iſtius ⁊ omnes honoꝛãt me ⁊ tamen in hac ſenedu re mea infeſtus eſt mihi ſpiritus foꝛ nicationis.et reſpondit Theopent? dicẽs. Crede abba quia ⁊ mihi. Se nex autem fünulabat ⁊ alias cogita tiones eſſe moleſtas vonec faceret eum confiteri. Peinde dicit ei.ũo ieinnaslet dicit. ad nonamet dicit ei lenex. Jeiuna vſq; ad veſperam? abſtine ⁊ cõmenda euangelis vt me moꝛiter retineas ea.ſed et alias reſi duas ex animo meditare ſcriptu⸗ ras.et fi tibi aſcẽderit cogitatis in chöattint e Qumn anns ſificar cqiit adi Krohihtsan wummhahoſn Nbilols uiſt ne conueiurg Sener rerdiit ur lefturſchi bs etchz hud ens autem iche erit ad infrim un viiſſent f s palmarm ꝛct wů fingltn s incertiad qi sbtez inquinu copents voc us 4bropent ete loqui dixitt monſus nite ne inpugul dirit ille Inten at ẽ dicrt td vot nnos bbe iinsonn nninbatſu mibiſint Km poncit wi⸗ b quu 6 dixit. Quare! et ille reſpõdit.Quia toti ſancti ſunt.⁊ maius maluz quia Ivnum quem habui amicum ⁊ obe dientem mihi etiam?⁊ ip̃e neſcio vn de ſubnerſus eſt.⁊ nec ip̃e mihi adq; elcie iamſed omnibꝰſanctioꝛ factus eſt. ⁊ ꝓpteres iuraui me iaʒ non cal care locum illũ niſi poſt longů tem pus et hec dicens tranſijt relinquẽs ſenem · Sanctus vero ſenex intrauit in cellam ſuam adoꝛans ⁊ gratias gels beo clxxxvi. uidam p̃ſpꝛ kuit religioſus val de Plegus nomine frequenter mif ſarum ſolennia celebꝛans ad coꝛpꝰ ſanẽti Mnt eßi ⁊ confeſſoꝛis. Hui cñ digno moderamine ſanctaʒ chꝛi ſto pꝛopicio duceret vitã cepit om nipotentem deuz pulſare pꝛecibus vt fibi monſtraret naturam coꝛpo ris xp̃i⁊ languinis. itaq; non ex infi delitate vt aſſolet fed ex pietate mẽ tis iſta petunt. fuerat enim a pneri cia diuinis legibus imbutus.⁊ pꝛo pter amoꝛeʒ ſuperni regis olim pa trie fines? dulcia liquerat arua vt chꝛiſti myſteria exul ſedule diſceret Idcirco eius amoꝛe magis ſuccen ſus quotidie pꝛecioſa můera offere bat. poſcebat q; ſibi pꝛemonſtrari que foꝛet ſpecies latitãs ſub foꝛma panis ⁊ vini.non quia de coꝛpoꝛe chꝛiſti dubius eſſʒ ſed quia ſic xm ſtin ſecunda la hunqᷓ; deaꝛſuʒ aſpicias ſed ſemꝑ ſurſum ⁊ ſtatim dominus adiuuat te. Et coꝛrigens ſener fratrem illuʒ reuerſus eſt in ſolitudinem ſuam.et cum obſe ruaret vidit iterum demo nein illnʒ⁊ dicit ei. Ebi vadis itex? Et ille reſpõdit.cõmouere tfratres et abijt. Sum autem reuertẽtur di⸗ cit ei ſenex. Qlo ſunt fratres illi let reſpondit ille. bale. Senex autem cernerevellʒ quem nemo moꝛtaliuʒ ſam ſuper aſtra leuatũ in terris par ſim conipicere poteſt· enerat ergo dies ⁊ idem celebꝛans pie miſſaruz ſolennia moꝛe ſolito pꝛocubuit ge⸗ nibus. Te depꝛecoꝛ inquit omnipo tens pande mihi exiguo in hoc my ſterio naturam coꝛpoꝛis xp̃ vt mi hi liceat eum conſpicere pꝛeſentem co?poꝛeo viſu ⁊ foꝛmam pueri quẽ olim ſinus matris tulit vagientem nunc manibus contrectare. nein duz talia pꝛecaretur angelus de ce lo veniens ſic affatur. Surge inqjt pꝛopere ſi chꝛiſtum videre placet. adeſt pꝛeſens coꝛpoꝛeo veſtitꝰ ami⸗ ctu queʒ ſacra puerpera geſſit. Tũc venerabilis pᷣſbꝛ pauidus ab humo vultum erigens vidit ſuper arã pa tris filium puerum queʒ lymeon in tantem poꝛtare ſuis vlnis meruit. Cui angelus inquit. Quia chꝛiſtuʒ videre placuit quem pꝛius ſub ſpe cie pans verbis ſacrare ſolebas mi ſticis nũc oculis ĩſpice. attrecta ma nibus. Tunc ſacerdos celeſti munẽ tretus quod mirum dictu eſt vlnis trementibus pnerum accepit ⁊ pe ctus pꝛopꝛium chꝛiſti pectoꝛi iun xit. Peinde pꝛofuſus in amplerum dat oſcula deo.⁊ ſuis labijs pꝛeſſit pia labia chꝛiſti. Quibꝰ ita exactis pꝛeclara cei filij membꝛa reſtituit ĩ vertice altaris ⁊ repleuit celeſti pa bulo chꝛiſti menſam Tunc rurius humo pꝛoſtratus depꝛecatus eſt de um vt dignaretur ip̃e iterum vertĩ in pꝛiſtinam foꝛmam qua expleta oꝛatione ſurgens e terra ⁊ inbhenit coꝛpus chꝛiſti in foꝛmam remeaſſe pꝛioꝛẽ vt depꝛecatus fuerat. ¶ Beate memoꝛie paulꝰ clxxxxij ſinplex vlalus abbi⸗ antonij 3 Er vi pattum narrauit fratribꝰ talem rem ·Quia aliquando veni in monaſterium vi ſitandi gratia et pꝛo fratrVz inſtru dione et poſt conſuetamn ad Inuice collocutionem intraueruht in eccle ſiamn dei vt miſſas moꝛe ſolito, cele bꝛarent. Iß̃e autem paulus intuẽs vnumquẽq; introeuntiuz in ectẽiaz quo animo intraret. Pabebat em̃ ⁊ hanc gratiam ſibi dataz à deo vt ſic vnumnquẽq; cuius animi eſiʒ ag⸗ noſceret. ſicut ⁊ nos facies noſtras videmus inuieem. Ingredientibus ergo omnibus clara facie? ſplendi do vultu ſed et vniꝰcuiuſq; angelo gaucente cum eis vnuz vidit nigꝝ ʒ obſcurum toto coꝛpoꝛe ⁊ demo nes ex viraq; parte eum tenentes? trahentes að ſeißos capiſtro in nà ribus eius miſſo. Sanctuz vero an gelum eius de longe lugubꝛem? tri ſtem fequentem eum. Paulus vero lachꝛymans? manu frequenter. pe õ us tundens ſecebat ante ecclefiaʒ ploꝛans valde eum qui talis ei ap⸗ paruerat. Dui antem videbant euz quod faciebat? tam celerem eiꝰmu tationem ⁊ lachꝛimas ⁊ luctum in⸗ terroga bant rogantes eum vt dice ret quiv eſſet quod videbat. timen tes ne quid in repꝛebenſione omni um viciſſʒ pꝛo quo hoc faceret Po ſlabant etiam vt adiniſſus intra⸗ ret cum eis. Paulus autem repellẽs eos nega bat ſe ingreſſuꝝ⁊ ſedebat foꝛis tacens ⁊ ploꝛans nimis illuʒ qui ei talis apparuerat. Poſt paulũ autem dimiſſo eccleſie conuentu ite rum paulꝰ attencebat fingulos ere untes vt quoꝛum introitum cogno nerat ſciret quales exirent.⁊ vidit il lum̃ virũ nigrin ⁊ obſcurum toto coꝛpoꝛe pꝛius exeuntem ab ecclefis clarum quidem vultu· candidũ coꝛ⸗ oꝛe.demones autem qui euz ante tenebant poſtea de longe lequẽtes. Sanctum vero angelum iuxta ĩm ambulantem letum et pꝛopinquuʒ ? gaudentein ſuper euz valde. Pau lus vero exiliens cum gaudio cla⸗ mabat benedicens deum ⁊ dicens O ineffabilis dei miſericoꝛdia ⁊ bo nitas. o diuine miſerationis eiꝰ inn merabilis bonitas. Currens autez ⁊ gſcendens ſuper altum gradũ ms na voce dicebat. Venite ⁊ videte opera domini ꝙᷓ terribilia ſut⁊ om m ſtupoꝛe digna.venlte? videte eũ qui vult omnes homines ſaluare? ad agnitionem veritatis venire.ve nite adoꝛemꝰ et pꝛocidamꝰ ante eñ ⁊ dicamns quia potens eſt peccata vimittere. v hanc vocez eius om nes ſolicite cucurerunt cupiẽtes au vire que dicebat.Et conuenientib? oinnibꝰ referebat paulus que vidiſ ſet anteqᷓ; in eccleſiam intrarent? 3 poſtea. Iterum interrogabat illum virum?vt diceret ei cauſam pꝛo q̃ ei tãtã ſubito mutationeʒ deꝰ dons uerit. Homo ergo ille conuictus a paulo coꝛã omnibꝰqͥ circa ip̃m erãt apte narrauit dicens. Homo pcẽoꝛ ſum ⁊ multo tꝑe in foꝛnicatione vi xi viq; nunc. Ingrediens aũt mõi ſanãã ecẽ̃iam̃ dei audiui vocẽ Ila ie ꝓphete cum legeretur n agis aũt del vocem loquentis in eo vbi diẽ. auamini můdi eſtote. aukerte ma⸗ lum cogitationum de animabꝰ ve⸗ ſtris coꝛaʒ oculis meis. diſcite bene facere.et ſi fuerint peccata veſtra tã ᷓᷓ tenſcium velut nix dealbabũtur. er ſi volueritis ⁊ audieritis me bo⸗ na terre comedetis.ego inqᷓ; foꝛni catoꝛ in boc ſermone coinpunctus nichcor Mienz n ong küs. gunumihn it poyihanz tuz vadepn Um gaucio dz demdicens, nilericontho erationis cſh Currens zun alwmn graci n „Venite? vidn erribilia ſinon enite ⁊ viceni mines laluar ſtutis venirt w idamꝰ onteti tens eſt peccau votez eibs om unt cpittes al tconenlnch vos que vidi iam inmarent? terro gabat illun eiculun poi nrionez de doll oile coius⸗ wichuißnn Diſtin ſecunda euz veniſſßz vt doꝛmiret aperuit ocu ſim nimis et ingemiſcens intra cõ⸗ ſcientiã meã dixi ad deũ. Tu deus qqui veniſti in hũc munduz pcẽoꝛes ſaluos facere ⁊ qui etiã hec que inõ lecta ſunt ꝓmiſiſti ꝑ ꝓphetam cõple effectu? opere in me pcẽoꝛe ⁊ indi gno.Ecce em̃ amõ ꝓmitit tibi? ſpõ deo ſermone? coꝛde confiteoꝛ quis iam non agã vltra illud malũ. ab renũcio omni iniqnitati ⁊ Kruio ti bi amodo in ↄſciẽtia mũda. Modie ergo dñe in hac hoꝛa ſuſcipe peni⸗ tentem ⁊ interpellantẽ te ⁊ renunci antem oĩ pcẽ̃o. In his ergo ꝓmiſſi onib' egreſſus ſũ de ecẽis ſtatuens aĩa mea nihil vltra mali agere co ram oculis dñi.Oð cũ audiſſẽt om nes clamauerunt vna voce ad vñm dicentes. Quã magnificata ſũt opa tua dñe omnia in ſapientia fecifti. Pixit quidã dxxxviij. lenex quia erant ei vicini duo ffes vnꝰ peregrinꝰ⁊ vnus inchoꝛis.erat at ille pegrinꝰmodicũ negligẽtioꝛ itle vero inchoꝛis ſtudioſus valde. Contigit aũt vt doꝛmiret ille ꝑegri nus in pace. At ille ſenex vicinꝰeoꝝ cũ eſſʒ pꝛeuidus vidit multitudinẽ angeloꝛſi deducentiũ aĩam eius. et cum ꝑueniſſʒ in celuz vt intraret fa cta eſt queſtio de eo et venit deſuꝑ vox dicens. Wanifeſtů eſt quia mo dicij negligens fuit. ſed ꝓpter pere grinationẽ eius aperite ei. Et poſt hec voꝛmiuit ille inchoꝛis? venit omnis ↄ gnatio eiꝰ ad eů. ernens vero ſenex nõ ventre ãgelos ad de⸗ vucendõ aĩsz eiꝰ miratꝰ eſt ⁊ cadẽs in faciem ſuam in ↄſpectu dei dixit. Pũo ꝑegrinus ille cũ negligentioꝛ kfuerit talẽ gloꝛiã pꝛomeruit. ⁊h cuz eſ; ſtudioſus nihil hmõi mernit.et venit ei vox dicens. Hic ſtudioſus los ſuos ⁊ vidit parentes ſuos fien tes ⁊ ↄſolata eit aĩa eius. Peregrin? vero ille licz negligẽtioꝛ fuerit nul lũ ſuoꝝ vidit ⁊ ingemiſcens fleuit. ⁊ deꝰ conſolatus eſt eñ clxrxix ¶ Marrauit quidã patrum ꝙ erat oliquis ſolitariꝰ in eremo nylopole os.⁊ miniſtrauit ei quidã ſecularis ed fichelis. Fuit aůt in eadem ciuita te homo qui erat diues ⁊ impiꝰ.cõ tigit aũt vt moꝛeretur ille diues et deducebat eũ tota ciuitas ſimul et eßus cum lampadibus. Egreſſus ẽ auteʒ ille qui miniſtrabat illi ſolita rio Fmn ↄſuetudinem poꝛtans ei pa nes.⁊ inuenit quia ↄmederat eũ be lna.⁊ cecidit in faciẽ ſuã in coſpectu domini dicens. Mon ſurgam hine donec demonſtretur mihl a deo q̃ ſunt hec quia ille quideʒ impius ta lem apparatum habuit in deducen do. hic vero qni ſeruiuit tibi die ac noe ita pertulit et ecce angelꝰ ve⸗ niẽs dixit ei. Ille impiꝰhabuit par nů bonů opus in hoc ſeculo ⁊ rece pit illud hic vt illic nullã requiẽ in neniat.iſte aũt ſolitarius hõ erat oꝛ natus ad omnẽ virtutem.habebat vero et ip̃e vt homo modicũ quid culpe ⁊ recepit illud hic vt ibi inne niatur purꝰ coꝛaʒ deo.Et ita ↄſola tus in his verbis abijt gloꝛificans Ddeũ ſuꝑ iudicia eiꝰq vera ſũt cxc. Varrauit qͥdã ſenex de quodam eÿp̃o vt maxine ex eo fiduciã accipi ẽtes viligentiã haberemꝰ noſtre la luti. Nunciauerunt quidõ ep̃o qui apud nos conſiſtebat ſicut hecipſe ep̃us referebat eo ꝙ quedã ſeculari um matronaꝝ due eſſẽt mulieres fi veles que quaſi impudice vinerent Eßs aht ex his W⸗ fuerãt 5 Er vi pattum cõmotus eſt ⁊ ſuſpicatus ne foꝛte ⁊ alie hmõi eſſent ad depꝛecanduz de um ſe conuertit inde certus effici ro gans quod et meruit. Poſt diuinã enim illam atq; terribilem conſecra tionem dum accederent ſinguli ad participationem ancti myſterij per vulius eoꝛuʒ cernebat quibus vna queq; anima ſubiaceret peccatis.⁊ peccatoꝛum quidem hominum vi⸗ debat facies nigras quoſdam vero ipſoꝛuz tanᷓ ab eitu exuſtas facies habentes.oculos autem igneos ſan guineos.alios autem eoꝛum claros quidem facie.cãcicos vero amictu Et alij quicez dum acciperent coꝛ pus domini exurebat ⁊ incendebat eos.alijs a utem ſicut lumen efficie batur in ſe.⁊ per os ingreſiũ omne eoꝛuz coꝛpus illuſtrabat. Erãt ↄñt inter eos etiam qui ſolitariam vitã elegerant? hi qui in coniugijs erãt qui ⁊ ip̃i ita eſſe videbantur.Bein⸗ de conuertit ſe ⁊ cepit etiam mulie ribus diſtribuere vt cognoſceret et iplarum quales eſſent anime et vi⸗ dit ſimili moco ex eis fieri nigras atq; rubeas facies earum.ſanguine as quoq;? albas. Inter ip̃as auteʒ aduenerunt? ille dne mulieres que accuſate erant ip̃o ep̃o ꝓpter quas maxime ad hanc pꝛecẽ? pꝛeuidenti aumn vencrat. ernit etiaʒ? ip̃as du as dum accedũt ad ſanctũ myſtcriũ clarũ habentes vultuz ⁊ honoꝛiticũ candidas vero ſtolas circũamictas einde cum ip̃e participate fuiſſẽt myſterijs xp̃i facte ſunt ſicut a lumi ne illuſtrate. Kurſas eßᷣus ad ſolitã pꝛeceʒ ↄduertebatur ſupplicans deo viſcere cupiens moduz reuelationũ e ei demonſtrate fuerant. Aſtitit sutein ei angelꝰ domini? de ſingu ſis interrogare pꝛecipiebat. Sanã vero ep̃s continuo de illis dusbus ſciſcitabatur mulierib? fi vera eſſet illa pꝛima accuſatio.an falla. Atue ro angelus afferebat vcra eſſe oĩa que de eis dicta fuerant. Eß̃us qͥʒ ait ad angeluz et qũo in perceptio⸗ ne coꝛpoꝛis xp̃i ſplendide erant fa cies earum.albas autẽ ſtolas habe bant. lumine quoq; fulgebant non paruo. Et angelus Eo ꝙ penitue rint de adtibꝰ luis ⁊ diſceſſerint ab ip̃is cum lachꝛymnis ⁊ gemitibus⁊ elemoſynis pauperuz ꝑ confeſſionẽ diuinũ mernerunt numerũ ·⁊ ve ce de cetero nequaq; in his malis am bulare.pꝛomittẽtes ſiquideʒ de p̃o ribus delictis veniam mereantur ⁊ meruerunt pꝛopter hoc diuinaz im mutationemꝰ a criminibus abſolu te ſunt ⁊ viuent deinceps ſobꝛie pie ac iuſte. Ait autez epicopus ad an gelũ.W bſecro te dic mihi etiaʒ vul⸗ tuum vifferentias eoꝛũ quibus pec catis vnuſquiſq; eoꝛum ſubiaceat vt etiam de his cognoſcens ab om ni liberer ignoꝛantia. Angelus aůt domini dixit ad eum.i qjdez qui ſplendido atq; hilari ſunt vultu in ſobꝛietate? caſtitate⁊ iuſticia viuũt modeſti quoq;? condolentes ac mi ſcricoꝛdes ſũt. Hi vero qui nigras habent facies foꝛnicationis ⁊ libi dinis operarij ſunt ceteroꝛuz q; ſce lerum ⁊ delictoꝛ:um. Mi vero q́ ap pen ſanguinei atʒ rubei ĩma ignitate ⁊ iniuſticia viuentes ſunt amahtes detractiões blaſphemias ? doloſi⁊ homicide ſunt. Kurſum vicit angelus. Adiuna eos ſiqdem ſalutem eoꝛnz deſideras.pꝛopteres enim meruiſti oꝛationum tuaruz ek᷑ fecum videndo diſcipuloꝛum pec bucnd mnſ fia ne vact ciz wnkſtsi n pauepio dice nunt ſz t ſtolas hah olgedam von tog perin dſceſſtrin e genitibus: coneſſont mer dec is molis am idez deßo mereantur: cdivinsz in ubus abſolu ps ſobꝛie pie cophs àd ou nibietiaz voh qxibvs pet um ſubiaceat olcens ab on Ingelus ht i qch qu ſint vulw in wſlici vivt colenns n co ging Diſtin. ſecunda ata vt per ãmonitiones atq; obſe⸗ cratões melioꝛares eos vt per peni tentiam conuerteres eos ad eum qᷓj pꝛo ip̃is moꝛtuꝰ ẽ? ̃ſurrexit a moꝛ tuis Euantacunq; igitur tibi virt? eſt et ſtudiuʒ ac dilectio circa domi num tuum chꝛiſtum eoꝛum gere ꝓ⸗ nidentiaʒ vt conuertantur a pecca tis pꝛopꝛijs ad dominũ ſuadès eis manitfeſtan s q; quibus delictis ſö⸗ laceant ne pꝛopꝛiam deſperent ſalu tem. Ex hoc enim penitentib? qni⸗ cdem illis ⁊ conuertentibus ad do⸗ minum animabus eoꝛum erit falus et epulatio futuroꝛum bonoꝛum.ti bi vero erit plurima merces imitã do dominum tuum.qui celos qui⸗ dem non reliquit.in terris autez de monſtratus eſtgpter falutem homi num 8 xci. ¶ Magnns quidam ſenex erat pꝛe⸗ hidens. Contigit auteʒ vt guſtaret cum pluribus fratribus.et comecẽ tibus illis videbat in ſpiritu ideʒ ſe nex ſedens ad menſam quoſqã eden tes mel. alios autez panes.alios ve ro ſtercus. Et ãmirabatur intra ſe⸗ metip̃m? depꝛecabatur dominů di cens. Vomine reuela mibi hoc my terium quia idem cibus appoſitus et omnibus ſuꝑ menſaʒ in mandu cando autem ita mutatus videtur vt quidam edant mel. quidam autẽ paneʒ alij vero ſtercus.iEt venit ei vox deſuꝑ dicens. Quia illi qui mã ducant mel hi ſunt ni cum timoꝛe Itremoꝛe ⁊ gratiaruz actione edũt ad menſam ⁊ inceſſanter deuz oꝛãt ⁊ oꝛatio eoꝛum ſicut incenſum aſcẽ dit ad dominum.ideo q; mel come dhut. Qui autem panez manducãt bi funt qui gratias agentes ꝑcipiũt ¶ Puo quidã patrum rogauerunt ea que a deo donata ſunt illis Rt⸗ uero qui ſtercus manducant hi ſũr qui murmurant ⁊ dicunt hoc bonũ eſt ⁊ illud malumn eſt. Hec autem ta lia non opoꝛtz cogitare ſed magis gloꝛificare denz atz laudes ei refer re vt in nobis impleatur illud qð dickum eſt. Biue mãducatis ſiue bi bitis ſiue quid aliud faciatis. om̃ia in nomine dñi facite. cxcij. Tempoꝛibus iuliani apoſtate ců aſcenderet in ꝑſidem miiſus eſt de mon ab eodem iuliano vt velocius vadens in occidentem adduceret ei aliquod reſponſũ inde. Ců aũt ꝑue niſſʒ demon ille in quẽdaʒ locũ vbi quidam monachus habitabat ſte tit ibidem per dies decem ĩmobilis eo ꝙ nõ poterat vltra pꝛogredi qꝙ monachus ille non ceſſabat oꝛãdo neq; die neq; nocte.⁊ egreſſus eſt ſi⸗ ne effectu ad eum qui miſerat illum Pixit autem illi Julianꝰ. Quare tar daſtiꝰ Reſpondit ei demon et dixit. Ft inoꝛas feci et ſine actione reuer ſus ſum.ſuſtinui em̃ decem dies pu⸗ bliũ monachum ſi foꝛte ceſſaret ab oꝛatione vt tranſirem ⁊ redij nihil agens. Tunc impijſſimus Julianns indignans dirit. Cumn regreſſus fu ero faciã in eo vindictam.Et intra paucos dies interemptus eſt pꝛoui dentia dei.Cõtinuo vnus ex pꝛefe ctis qui cum eo erant ⁊ non cogno nerant vadens vendidit omnia que habebat ⁊ dedit pauꝑgibus ⁊ veni ens ad ſenem illuʒ factus eſt mona chus magnus ⁊ ſic quieuit in domi veumn vt oſtenderet eis in quaʒ per venerint inenſuraʒ.et venit eis vox „ Ex vi patrum vicens. Quia in villa illa q̃ eſt ĩ egi pto.eſt ſecularis quidam euchari⸗ ſtus nomine ⁊ vxoꝛ eiꝰ vocatur ina ria nondum perueniſtis ad menlu ram ipſoꝛum. rurgẽtes autem ili po ſenes venerunt ad vicum illuz Qui percunctantes inuenerunt cel lam ipſius ⁊ vxoꝛem cius.⁊ dicunt ad mulierem. Vbi eſt vir tuus? It illa dicit eis. Paſtoꝛ eſt ouium ⁊ il las palit et introduxit eos in do mum ſuam. um vero facdtum eſſet ſero venit ip̃e cuchariſtus cum oui bus? videns illos ſenioꝛes parauit illis menſam miſit q; aquam in pd uim vt lauaret peces eoꝛum. Eui dirxerunt ei. Non guſtamus quicqᷓ; niſi indicaueris nobis operationeʒ tuam. Tunc ille euchariſtus cuz hu militate dixit eis. E go ſum paſtoꝛ ouiũ ⁊ hec vxoꝛ mes.Cum ergo ꝑ⸗ ſeuerarent illi ſenioꝛes rogantes e vt omnia denunciaret eis.Et cum nollet eis dicere dixerunt ei.veꝰ mi fit nos ad te.audiens autẽ hoc ver bum timuit ⁊ dixit cis. Ecce oues lſtas habemns a parentib?ꝰ noſtris et quicquid ex ipfis donauerit no bis deus facimus illud in tres par⸗ tes. partem vnaz pauperibus.⁊ vnã partem in ſuſceptionem peregrino rum.⁊ tertiam partem ad vlum no ſtrum.ex quo autem accepi vxoꝛem meam neq; ego pollutus ſum neq; ipſa ſed virgo eſt. Singuli autez nobis remoti doꝛmimꝰ et nocte qᷓ⸗ dez induimus nos ſactos.in die ve ro veſtimenta noſtra et vſq; nunc nemo hominum hec nouit. unq; audiſſent illi patres ãmirati ſunt.et receſſerunt gloꝛificantes deuz. Vicebat abbas vindemius q narrauit abbas iacharius dicens Sedente me aliquancio in ſichi de⸗ ſcenderunt duo adoleſcentes pere grim.vnus quideim ipſoꝛum incipi ibat mittere barbas.alius vero nõ. Schuc et vencrunt d uo ad me di⸗ cẽ̃tes. Abi eit cella abbatis machs rij. ego autem dixi eis. Quid eů vul tis! jkcſponderunt. Audientes de eo venimus vicere euz. Pixi ergo cis.E go ſum. Qui penitentiam a⸗ gentes dixerunt. Mic volum? ma nere.iEgo autem cum vidiſſem eos delicatos ⁊ quaſi in diuitijs nutri tos dixi eis. Non poteſtis hic ſede re.picit ille inaioꝛ.et ſi nõ poſſumꝰ hic ſedere pergeinus slibi. Piti er go apud animũ meum.vt quid eos exacerbando perſequoꝛ ⁊ ſcandali zantur laboꝛ ipſe faciet vt a ſemet ipſis recedant? Tunc dixi eis. Veni⸗ te facite vobis cellas ſi poteſtis.ipi cunt ei. Oſtẽde nobis tantũmodo ? faciemꝰ.iedi autem ſecuriʒ? ſpoꝛ tam plenũ panibus? ſal. Oſtendi eẽ eis duram petram dicens eycicite hinc ⁊ adducite vobis ligna de ps lude ⁊ cum impolueritis tectuʒ ſece te in eodem loco.iE go autem puta bam ꝙ fugerent ꝓpter laboꝛẽ.Atil li interrogauerũt me.quid oꝑamur hicł dixi eis. Plectas de palmis. et ſumens folia palmarum ve palu de oñdi eis initium plecte ⁊ qũo cõ ſuere deberent.Quibus etiam dixi. Facite ſpoꝛtas ⁊ date cuſtodi us ecẽie ⁊ ip̃i afferẽt vobis panes. P? hec receſſi ab eis.ip̃i autẽ patienter oĩa quecũq; eis dixi fecerũt.et non venerunt ad me ꝑ tres annos. Bh ſnui autem⁊ ego certaudo cũ alo iumſs ns dicens ſcht de kuns pn Mun ucyi Muswon voad neti dans muchz s Lidehwl Aucjens te 3 Pi enitn ic vohmn viiſſemn diuitjs vu keſtis hic k inõ poſſ slbi. hit qhidt 7 ſcandi tvta ſna iri eis Ven iponſis s nntmott nſecurizſyo ſlVſmdt icens xcici ßs ligns deß iis— o aunem p . bond ecid cpul 3s de yul manni pledt oo pu Diſtin. ſecunda meo dicẽs. Putas que eſt operatio eoꝝ quia non venerũt interrogare me de cogitationib? uis hQui eniz de longinqͥ ſunt venerũt ad me iſti vero deꝓximo mihi nõ venerũt ad me. Mã nec alicubi abierunt niſi ſo lum in ecẽiaʒ cã ſilentio accige ob lationt. Igitur ego oꝛaui dñm iein nans vna ebdomada vt demöſtra ret mihi oꝑationẽ ip̃oꝛũ. Burgens añt pꝰ ilã feptimanã abij ad eos vt viderem qũo agerent.Et cuz pulſa rẽ aꝑguerunt mihi ac ſalutauerũt ta centes. faciens q; õonẽ ſedi. nnn it autẽ ilie maioꝛ minoꝛi vt egrede retur.ip̃e vero ſedit facere plectã ni bil loquens.et circa hoꝛam nonã ſi gnificauit ꝑcutiens.⁊ venit ille mi noꝛ? fecit modicẽ cocturam pulmẽ ti. Ipoſuit vero⁊ menſam inuẽte ei illo maioꝛe⁊ poſuitſug eam tres paximaces⁊ ſtetit tacens.Ego aũt dixi. Burgite mãducemꝰ.et ſurgen tes manducauimus.attulit vero la gãculã ⁊ bibimꝰ.ꝑũ aũt factũ eſſet veſpe dicũt mihi. Aadis hinc? rñdi non ſed hic doꝛmiã Poſuerũt ergo mihi mattam in parte? ſibi in allo angulo a parte. Tulerunt etiam cin gula ſua ⁊ ſemicincia ſua ⁊ poſuerũt ſe doꝛmire ſimul fuꝑ mattã ante me. unq; ſe reclinaſſent oꝛaui ad deũj vt mihi renelaret oꝑationem ip̃oꝝ. et aꝑtum eſt tect cellule ⁊ facta eſt lux tanqᷓ; ꝑ diem Ip̃i vero nõ ↄſpi ciebãt lumen illud. Cunq; vero pu tarent quia ego doꝛmirẽ tetigit ille maioꝛ minoꝛẽ in latus ⁊ ſurrexerũt atq; cinrerunt.Exrpandentes qᷓʒ manus in celum ſteterũt cuz ſilẽtio. ego quidẽ videbã eos iß̃i vero non me videbant.ego vidi demones ſiẽ muſcas venientes ſuper illũ minoꝛẽ ? alij quidem venerũt vt ſederẽt inꝑ os eiꝰ.alij vero ſuꝑ oculos eius.⁊ vi di angelũ dñi habẽtẽ gladiũj ignis circũuallantem eũ atq; inſectantem ab eo demones. Illi vero maioꝛi ñ poterãt appꝛopinquare Circa ma ne vero reclinauerunt ſe? ego feci me quaſi euigilare ⁊ iß̃i fecerũt ſimi liter. Pixit auteʒ ille maioꝛ hůc ſer monẽ tm̃. Ais dicamus duodecim pfalmoslet dixi.etiam et pſallebãt duodecim pſalmos? ſenes verſus ⁊ vnum alleluia. Illi vero minoꝛi ꝑ vnũquẽq; verſũ exibat facula igms de oꝛe ipſius.⁊ aſcendebat in celum Similiter aũt ⁊ ille maioꝛ cum ape riebat os ſuũ pſallens tanqᷓ funicu lus ignis de oꝛe ip̃ius egrediebat᷑⁊ pertingebat in celum.et dixi inodi cum ex animo ſicut et illi opus dei Eriens autem mane dixi. Gꝛate ꝓ me. Jpſi vero ſatiffecerunt mihi ta cendo · et cognoui quia ille maioꝛ ꝑ fectus eſt. Jilum vero minoꝛem im pugnabat adhuc inimicꝰ. Poſt pau cos autez dies doꝛmiuit ille maioꝛ frater ⁊ tertia die ille ininoꝛ. Et cij aliqui patrum ad abbatem macha rium aduenirent ducebat eos ĩ cel lam ipſoꝛum dicens. Kenite ⁊ vide te martyꝛium hoꝛum minoꝛum pe regrinoꝛum. ccxcv. Wenit aliqᷓ abbas macharius il le egiptius de ſichi in mnõtem nitrie in die oblationis ad monaſterium abbatis Pambo.et dixerunt ei ſeni oꝛes loci illius. Pic fratribꝰ verbij edificatiõis pater. Qui ait eis.i g monachus non ſum ſed vidi mo nachos.⁊ ait. Sedente me aliq̃ndo in cella in ſichi perurgebant me co gitationes mee dicentes. lurgẽs va de vſq; in eremũ ⁊ ꝓſicera quid ibi videas.iEt ꝑmanſi relucta nco hu inſcemodi cogitationib?ꝑ qͥnq; an nos dicens ne foꝛte a demomb? eſt ſuggeſtio hec. Cuz ergo ꝑleueraſſʒ cogitatio iſta im me abij in eremuʒ ⁊ repperi ibidẽ ſtagnů aq̃rũ⁊ inſulã in medio eius. Venibãt q́ʒ; diuerſa animalia eremi? bibebant ex eo.in ter qͥ vidi duos homines nudos et ↄtremuit coꝛpꝰ meũ.putabaz em̃ ꝙ ſpũs eſſent. Cunq; vidiſſent me illi trepidantẽ locuti ſunt ad me dicen tes. Noli timere ⁊ nos homines ſu inus.ꝓpiri itaq; illis. Añ eſtis? qũo in hãc eremũ veniſtis Mui direrũt ie cenobio ſumꝰ? factus eit nobis cõſenſus ⁊ egreſſi ſumnus huc.ecce qᷓ dꝛaginta anni ſũt.i rat vnꝰ ex ip̃is libicꝰ.aliꝰ vero egyptiꝰ. Interroga uerunt aũt a me? ip̃ dicentes.qũo eſt mũdusi⁊ ſi aſcendit aq̃ nyli Fm tempꝰ ſuũ ſi etiaʒ habʒ mũdus abũ vantiã ſuã. Kelpõdi eis.etid. Nuos ⁊ ego interrogaui. Qũo fieri poſſũ monachus! icunt mihiM iſi quis renũciauerit omnib? que in můco ſunt non põt ſieri monachꝰ.Vuib? dixi. go infirmus ſum ⁊ nõ poſſũ ſicut ⁊ vos. Rñderunt mihi. Si nõ potes ficut nos ſede in cella tua et plãge peccata tua. Interrogaui er go eos dicens. In hyeme non ſenti tis frigus aut in eſtate non accendi kur coꝛpus veſtrum caumate? t il li direrunt.Peus fecit nobis hanc diſpenſationez vt neq; in hyeme tri pus neq; in eſtate ardoꝛeʒ ſentiam? Ideo dixi vobis quia ego nõdum tadus ſum monachus ſed vidi mo nachos.ignoſcite mihi ſr̃fes cxcvi. Abbas ſyſois ſedens in cella ſem per claudebat oſtium ſuuz. Wicebãt autem de ipſo quoniam in die doꝛ mitionis ſue cum lecerent circa euz patres reſplenduit tanquam ſol fa cies eius.Et dicit eis Ecce abbas Tntonius venit.Et poſt puſillum rurſus dicit eis. Ecce choꝛus pꝛo phetarum venit et iterum amplius facies eius reſplenduit ⁊ dicit ecce choꝛus apoſtoloꝛum venit · Pupli citer adhuc refulſit facies cius et ecce ipſe cuʒ aliquibus loquebatur ihepꝛecati ſunt autem illuz ſenes di centes. Cum quo loqueris pater? Mui dixit eis · Ecce angeli venerit accipere me ⁊ rogo vt dimittar pe nitere modicuʒ iicunt ei ſenioꝛes Mon indiges penitentia pater. Pi rit autem illis. Vere neſcio me vel initium penitentie feciſſe et cogno nerunt omnes quoniam perfectus eſt. t rurſum facta eſt ſubito faci es eius ſicut ſol et timuerunt om⸗ nes. Pixit autez eis. Uidete ecce do minus venit dicens. Afferte mibi vas electõis eremi.et cõtinuo reddi dit ſpiritum.et factum eſt fulgur.et repletus eſt tqtus ille locus odoꝛe ſhanitatis? cxcvij. ixerunt quidam ſratres ab bati antonio. Volumus a te audi re verbum quo ſaluari poſſumus. Tunc ait ſenex.wcce ſcripturas au viſtis.ſufficit vobis. Eui dixerunt. A te volumus pater audire. Ke⸗ ſpondit eis ſenex. Audiſtis domi⸗ num dicentem. Si quis te percuſſe rit in maxillã dexteram pꝛebe illi? alteram.iicũt ei. Hoc implere nõ poſſumꝰ. Vicit eis.Ergo ſi alteram ———— ſcluen ecbſt ade doꝛ Rcca e Man Ecechhzs ſpuilun hols p Unanyls 7dit eca rnl cies cusu loqueba Uluzſentsn neris pan rli veneri dimittar pt ei lenioꝛes poter. di ſo me vel et e. pertees — faci vernt om dete ece d ene nü inwo nod iſt lguri ochs odott ſramts 5 pꝛebere non poteſtis ſalteʒ de vna ferte patienter. Kñderũt ei hoc nõ poſſumꝰ. vpicit eis. i neq; hoc po teſtis.ne velitis ꝑcutere magis ꝙᷓ ꝑ cuti.Picunt ei Hec non poſſumus Tunc lenioꝛ ait diſcipulo ſuo. Suc rog pꝛepara fratribꝰ iſtis ꝙ nimis Infirmi ſãt.peinde dixit eis. Si nec hoc nee illud poteſtis quid faciam. vobis· Jola oꝛatio nece ſaria eſtꝓ pobis. Marranuerũt de quodã ſolitario qui exijt in eremum veſtitus lineuz cxcviij. ſaccum tñ Nunq; ambulaſſet tres dies aſcendit ſupꝛa petram? vidit ſub ipſa viridem herbaz ⁊ hominẽ paſcentem tonqᷓ beſtiã. eſcendens autem occulte tennit enz. Benex ve ro ille cumerat nudus nec poterat ferre odoꝛem hominis anguſtiat? vir potuit euadere de manibus ei⸗ ⁊ fugiebat. Ille vero frater exit cur rens poſt ipſum ⁊ clamans. Expe cta me quia pꝛopter denz te ſequoꝛ Arille cõuerſus dixit ei.Et ego p pter deuin fugio ahs te. Frater üle poſt bec pꝛoiẽcit lebitonẽ quo erat indutus? ſequebatur eum. Quẽ cũ vidiſſʒ ſenex quia iactauerat ĩdumẽ tum ſuum ſuſtinuit eum. Et cum ap pꝛopin quaſſet ei dirit ad illum ſe⸗ nex. Quando pꝛoieciſti materiam gabat autez euin ille frater dicens. Poter dic mihi verbum quo ſalu efficiarQui dicit ei fuge homines cxci ¶ Marrauit quidam ſolitarius fra tribus qui erant in helym vbi ſunt et tace? ſaluus eris ſeptuaginta arboꝛes palinarum in Diſtin ſecunda quando me debere ingredi in inte rioꝛem eremũ ſi foꝛte inuenirem ali quem interius habitantez in eremo et ſeruientem domino noſtro Jeſu xpo. Anbulans a uteʒ quattuoꝛ di es? noctes inueni ſpeluncam.⁊ cuʒ appꝛopinquaſſem reſpexi intus ⁊ vi di hominem ſedentem? pulſaui m dſuetudinem monachoꝛij vt egredi entem ſalutarem euz. At ille nõmo uebatur.requieuerat enim in pace. Ego autem nihil dubitãs introiui er cuin tenuiſſeʒ ſcapulas ip ſius cõ feſtim diſſolutus eſt⁊ factus eſt pul uis.einde aſpiciens video collo⸗ bium pendens.cum vero ⁊ hoc te⸗ nuiſſem diſſolutum eſt ⁊ in nihiluz redactũ. um aũt ⁊ de hoc heſitarẽ egreñus ſum inde vt ꝑambularẽ de ſertum.in quo rurſum aliam reꝑio Weluncaʒ.?⁊ veſtigia homninis ibidẽ Fact' ſumn autem alacrioꝛ ⁊ appꝛo⸗ pinquans ad ipſam ſpeluncã iteruʒ Pullaui? iterũ nemo mihi obaudi⸗ uit. ingreſſus qʒ nullũ inueni. Stãs aũt foꝛis ſpelnncã dicebã intra me⸗ ip̃m· quia hyc opoꝛtʒ venire hunc ſeruũ dei vbicunq; fuerit. Cuʒ vero iã p̃reriſſʒ dies vidi bubalos veniẽ tes? illũ ſeruũ dei veniẽtẽ cũ eis nu dũ ⁊ de capillis ſuis cooꝑientem qᷓ inhoneſta erant coꝛpoꝛis ſui. Qult appꝛopinquans mihi eſtimabat me ſpũm eẽ.⁊ ſtetit ad oñ̃onez. Nã mul tum tẽtatꝰ fuerat a ſpiritibꝰ ſi᷑ ipſe poſtea dicebat. E go autem hoc in⸗ telligens dicebam ei. Serue ⁊ ego homo ſum.vide veſtigia mea et cõ trecta me quia caro et ſanguis ſum. arl Wũ vero poſt oꝛationẽ dicto amen loco vbi applicuit moyſes cum po pulo ſrahel quando egreſfus ẽ de terra egipti.ſic dicẽs. Cogitai ali relpexiſſet me ⁊ ↄſolatus fuiſſet in⸗ troduxit me in ſpeluncam ⁊ interro gauit ine dicens · ͥmodo buc veni⸗ Er vipatrum ſtincui ego dixi Redqrendi gratia ſeruos del veni in banc ſolitudinẽ? non delraudanit me dea deſidet io meo. Kurſus autẽ ego interrogaui eum dicens. Qũo et tu hůũc veniſti. ⁊quantuz tempoꝛis hic habes.aut ð eſt alimeniũ tuů · vel qũo clz tu uicẽ ſis nudꝰ nõ indiges veſtimẽ to aliquo?Qui reſpondẽs dixit mi hi Ego in cenobio eram thebay⸗ de 7 opꝰ meñ erat lini textura Sub intrauit aũt in animo meo cogitat? „ vt eriens inde ſingulariter ſederem ⁊ poſſem quiet? eẽ ⁊ ſuſciꝑe peregri nos ac plurimã mercedẽ poſſiderẽ ex eo qð adquirereʒ de opere mẽo· Vt auteʒ conſenſi cogitationi huic ⁊ opꝑe perfeci eã exiens edificaui mi bi monaſterili ibiq; veniebant qui mihi iniungebant opus. Cunq; iaz multum eſiʒ quod congregauersmn feſiinabaʒ pauꝑibꝰ ac peregrinis il lud diſiribuere. Sʒ aduerſarius no ſter diabolus inuidens mihi ſicut? ſemper.⁊ tunc futuram inachinaba rur retributõeʒ auferre.eo ꝙ keſtina bam laboꝛes meos deo offerre. Ti⸗ dens aũt vnam virgineʒ lacram in iũgentẽ mihi ſpecies et eas me ꝑfici entẽ atq; reddentẽ imiſit ei vt rurſꝰ mipi alias demonſtraret ſpẽs. At uero vbi iam conſuetudo k cta eſt ⁊ fiducia maioꝛ. poſtremo etiam ta dus manuũ ⁊ rius ac ſimul dueſci. ad vltimũ concep im? doloꝛez? ꝑle cimus iniquitatẽ. Cum zũt manſil ſem cum ipla in eadẽ ruina ſex men ſibus poſtea cogitaui mecũ dicens quia aut hodie aut craſtino aut p* multos annos moꝛti addictꝰeternũ babeo ſuppliciũ. Si em̃ qui vxoꝛem bominis violauerit eternis penis ſubiacebit.q̃ntis toꝛmentis dignꝰ ẽ qui xpi ſtupꝛauerirſponſam. Et ſic in hanc ereinuʒ occhlte recurri vĩa relin quens illi mulieri. Veniẽs huc inueni ſpelũcã hanc atq; fontẽ hũc. xiſtam palmã afferentẽ mihi botri ones duodecim dattyloꝛuʒ ꝑ ſingu los menſes affert vñum botrionem ui mihi ſufficiat per dies triginta poſt hunc alius matureſcit. Poſt tempus autem multum creuerunt capilli mei.⁊ cum quideʒ dirumpe rentur veſtimenta mea de ipfis quã decet partem operio coꝛpoꝛis mei. Pum autem rurſus interrogarein ſi in pꝛimoꝛdijs difficultatem habuil ſet. ideʒ mihi ait. In initijs valde ak ſicns ſum doloĩe iecoꝛis ita vt bu mi iacens non poſſem ſtans pſal⸗ mum dicere.ſed pꝛoſtratus in terra clamabam ad altiſſimum um au tem in ſpelunca eſſem in doloꝛe va lido atq; defectione vt etiain egredi iam non poſſem.vidi virum intran tem ac iuxta me ſtantem? dicenteʒ mihi. Quid pateris? Ego autez cõ foꝛtatus ab eo modicum dixi ei. Epar doleo. Qui dirit inihi · Vbi doles?Cuz vero oſtendiſſem ei digi tos manus ſue indirectum coniun ens diuiſit locum illum tanquam cum gladio et euellens iecur oſten dit mibi vulnera ⁊ raſo iecoꝛe ma nu ſua in pannum ipſas ſcabies mi ſit atq; rurſum ipſum iecur impo nens manibus ſuis locum ipſum re cluſit ⁊ ait mihi.Eccei ſanus factus es ſerui domino Jelu chꝛiſto. ſicut opoꝛtet. Et ex tunc ſanus factus ſũ et fine doloꝛe iam ſum hic. Ego au tem multum rogaui vt manerem in interioꝛi ſpelunca.⁊ ait mihi · Non potes ſufferre vemonum imperus. et ego hocipᷣm conſideris rogabẽ n Etſi miciz ensbu ſohe. wiidoni Wping bominen es rigin nitpol nt 3 dinny de ipfs epotis mi wogmnſ nem babyl ijs voloei js ita vtbl ſtuns pſil s in terra nLum ou dolone va rionegreci rwm inwn ndicen Ego autzoo cun dir e ſ mibi. b qiſeme ig aum coni s iecr ohi ralo ietor n vt oꝛaret pꝛo me ⁊ dimitteret me. Mui cũ oꝛaſſʒ dãm Jeſum chꝛiſtuʒ vimiſit me. Pec vobis narraui edi kfigationis gratia. icebat rurſus alius quidam ſe⸗ ner qui etiam dignus effectus eſt epiſcopatu ciuitatis oxirinthi tãqᷓ; hec ab alio audiſſʒ. ſed ip̃e erat qui hoc fecerat. iſum eſt ĩquit mihi ali quando intrare in interioꝛeʒ eremũ q̃ᷓ eſt circa oʒea vbleſt gens mazico rum vt viderẽ ſi inuenireʒ foꝛte ali quẽ xp̃o ſeruientem. SVumens itaq; „ paucos paximaces ⁊ qñ dierũ q̃ttu oꝛ aquam in vas iter meuz faciebã Tranſactis vero quattuoꝛ diebꝰcõ umptis q; ci bis beſitabã quid age rem. et contitens dedi meißm ad ꝑ⸗ gendum. Ambulaui quoq;? alios quattuoꝛ dies ſine cibo perdurans unq; ieinnium ⁊ laboꝛeʒ itineris coꝛpus meum non ferret in puſilla nimitatem veni ac ſic iacebam ĩ ter ra. Veniens autem quidam digito ſuo tetigit labia mea tanq; ſi medis cus de ſputamentis oculum percu rans vngat· Btatim vero ↄfortatꝰ ſum ita vt putarem me neq; ambuj laſſe neq; famen pertuliſſe. um ve me ſurgens ambulabam in deſertũ Pꝛeteritis itaq; alijs diebꝰ quattu aoꝛ rurſus ſagittatus defeci.Cunq; ecce vir ille qui pꝛidẽ ine confoꝛts nerat iterũ digito ſuo quaſi liniens labia mes confoꝛtauit ine. Peracti ſunt aüt dies decẽ ⁊ ſeptẽ.Et pꝰhec ineni tuguriũ? arboꝛẽ palme? fon tem aque.⁊ virum ſtante; cuius ca pilli capitis erant pꝛo indumento ipfius.qui capilli eius canicie can⸗ didi erant vt nix.Erat autez? terri Diſtin ·ſecunda bilis aſpectu. Cunq; vidiſſʒ me ſte tit ad oꝛationez.et completo amen cognonit me hoininem eſſe.et tenẽs mihi manum interrogabat me di⸗ cens Quomodo huc veniſti et ſi adh uc conſtãt omnia que ſunt in mundo ſi adhuc etiam ſunt perſecu tiones chꝛiſtianoꝛum! E go autem dixi ei. Quia veſtri gratia qui in ve ritate domino Jelſu chꝛiſto ſeruitis hanc perambulaui eremum. perſe⸗ cutio vero ceſſauit per potentiam chꝛiſti. Ediſſere nunc mihi abſecro te qnomodo huc veniſti? At ille cũ lamentatione ploꝛans cepit dicere mihi.E go epiſcopus eram ⁊ perſe cutione facta multis mihi illatis in iurijs ⁊ ſupplicijs.cuʒ ferre iam non poſſein toꝛmenta poſtea idolis ſa⸗ crificaui in meipſum.deinde rener ſus agnoui iniquitatem meam ⁊ de di meipſum ad moꝛienduz in hanc eremum.? ſũ degens hic annis qua dꝛagintanouem in confeſſione et obſeruatione ad deum ſi foꝛte di⸗ mittatur mihi peccatum meum. Et victum quideʒ pꝛeſtitit mihi domi nus palmam hanc ⁊ hunc fontem. conſolationeʒ vero indulgentie nõ accepi vſq; ad quadragintaocto an no s. In hoc autem anno conſola tus eſt me deꝰ et indulſit mihi. Hec auteʒ dicens repente ſurrexit ⁊ cur rens exijt foꝛas et ſtetit in oꝛatione domini. Cum autem compleſſet o⸗ rans venit ad me Intuẽs autẽ ego facieʒ eius exterritus trepidaui fa ctus eniz erat tanqᷓ; ignis. Picit qͥʒ mihi. Moli timere dominus enim te miſit vt tradas coꝛpus meum ſe⸗ pulture.Cuz aũt coſũmaſſet hec di cẽs ſtatiz extẽdẽs inanꝰ⁊ pedes finẽ kecit vite. Biſſuta ꝗᷓ tůica inea ego Er vi patrum dimiciam mihi tenui⁊ dimidiã in⸗ uoluto eiꝰ ſancto coꝛpuſculo abſcõ dr in terra. Kecondito ergo illo cõ tinuo palma illa aruit? ingurinm cecidit⁊ fans etiã exſiccatꝰeſt. Ego aůt multum fleui obſecrẽs deũſiq modo pᷣſtaret mihi palmã illã⁊ fon tem vr ꝑſeuerarẽ in loco illo reſidu um tempꝰ meũ. Vt gůt hoc nõ eſt fa ctů diri apud me. Võ eſt in volũta te dei.ꝛons ergo tendebũ iterũ in ſeculũ ⁊ ecce bõ ille qͥ liniuit labia mea veniẽs afparuit inihi atz ↄfoꝛ tauit me⁊ ita ↄnalui ꝑuenire ad kra tres.et narraui eis heẽc rogans eos ne deſparent ſemetip̃os. B ꝑ patien tii ſtudes ẽt inuentre deuin cci. ¶+Frater quidã interrogauit ſeneʒ vicens. Nomen eſt quod ſaluat an opus! Keſpõdit ei ſenex. pus. Et sit ſenex. Scio em̃ fratreʒ oꝛantei aliquaneò ⁊ ſtatim exaudiebatur oꝛatio cius. Subintranit autem in animo eius cogitatus velle videre animam iuſti ⁊ peccatoꝛis qũo ab⸗ ſtrahantur a coꝛpoꝛe.et nolens de? ↄtriſtare euz in veſiderio eius.?um ſederet in cella ſua ingreſſus eſt lu pus d eum ⁊ tenens oꝛe ſuo veſti⸗ menta ipſins fratris trahehar enim foꝛas. Frater autem ille ſequebatur eum. Lupus autem duxit eum vſq; ad aliquam ciuitatem. ⁊ dimittens ilum fratrem receſſit. Cum vero ſe deret foꝛis cinitatẽ in monaſterio ĩ uo erat quidam habitans qni ha bebat nomen quafi magni ſolitarij. Ipe ſolitarins infirmus crat expe⸗ ẽtans hoꝛam mottis ſue.frater ille q ibidẽ venerat videbat multõ pᷣpa rationẽ fieri cereoꝛũ ⁊ lampadaruʒ ter ſolitariũ illum tanqᷓ; per ip̃m deus panem ⁊ aquã inbabitautib? 1io ciuitateʒ illã pꝛeſtarer atq; ſalnaret eos.⁊ dicebãt.quia ſi h tinierit om nes ſimł moꝛiemur Fact a aũt hoꝛs eritus illiꝰ vidit frater ille tartaricũ interni deſcendentem ſuper ſolitari um illum hobentem tridentez igne um ⁊? audiuit votem dicentem. Siẽ̃ anima iſta me non fecit requieſcere vel vna hoꝛa in ſe.ſic neq; iu milere aris euellens eam. Beponens ergo tartaricus ille quem tenebat triden tei igneum in coꝛde lolitarij illius per multas hoꝛas toꝛquehs eum abſtraxit animaz eins. Poſt hec au tem ingreſſus frater ille in ciuitatẽ inuenit hominem peregrinum iack tem in platea egrotuz non babentẽ qui ei curam adhiberet.⁊ manſit ci xo diem vnũ.Et cum veniſſet hoꝛa doꝛmitionis eins conſpicit frater il e michselẽ⁊ gabꝛieleʒ deſcendẽtes pꝛopter animam eius.⁊ ſedens vn⸗ a dextris ⁊ alius a finiſtris eius ro gabant animsz eins vt egrederetur ẽt non exibat quaſi nolẽs relinque re coꝛpus ſuum. Picit autem gabꝛi el michaeli. Aſſume iem animam i⸗ ſtam vt eamus.Cu michsel reſpõ dit. Juſſi fuimns a domino vt ſine doloꝛe eijciatur.ideoq; non poſſu mus cum vl euellere eaz. Exclams nit aůt michael voce magna dicẽs omine quid vis de anima hac x non adquiſcit nobis vt egrediatur. Venit eis vox. cce mitto dauio cum cythara ⁊ omnes pſallẽtes hie ruſalem vt audiens pſamocdiam ad vocem ipſoꝛum egrediatur. Cunq; deſcẽdiſſent omnes in circuitu ani me illius cantantes hymnnos ſic exi liens anima illa ſedit in manibus michaelis ⁊ aſſumpta eſt cum gan ⸗ tßſilt htnit aethon iltumic hy ſolun midrzig nnne keitrcqin hich unitn eponnp tenebnnicn lolituri iue toꝛqhens in .Poſthen ile in ciuui regrinn u non baben et. ⁊ manſti vtniſſet bou pieit irateri delcendẽtes 34 ſeens vy niſris tius to Megreoeru nolis relinqu itunn gil inn anin michuel mypi D iſtin. ſecunda ixit iterum qui ſupꝛa de qͥdaz ſene quia venit aliqñ in ciuitatẽ vt venũdaret vaſa que oꝑatus fuerat. Et cum explicuiiſʒ ea contigit eun ſedere ante ianuam cujuſdã diuitis qui iam moꝛiebatur. Bedens ergo ſenex ille vidit equos nigros ⁊ aſcẽ ſoꝛes eoꝛum nigros et terribiles ha bẽtes ſinguli baculos igneos ĩ ma⸗ nibus ſuis. vero perueniſſet ad janham illam ſtatuerunt equos ſu os foꝛis et intrauit vnnſquiſq; cum keſtinatione. Infirmus autem ille videns eos clamauit voce magna dicens. Pomine adiuua me. At illi dixerunt ei Nunc memoꝛ factus es dei quando tbi ſol obſcuratus eſt. quare vſq; in hodiernum diem nõ exrquiſiſti eum dumn adhuc tibi ſplẽ doꝛ erat diei! Munc autem in hac hoꝛa non eſt tibi poꝛtio ſpei neq; conſolationis ccciij. ¶ſ vixer unt patres fuiſſe quendaʒ macharium qui in ſichi pꝛimꝰ mo naſterium fecit. Eſt enim locus ipſe eremi longe a nitria habens inter⸗ nallum itineris diei ⁊ noctis.eſt añjt grande periculum euntibus ibidez Si enim modicuʒ quis abberraue⸗ rit vagatur periclitans per erem uz Bunt auteʒ illic perfecti omnes vi ri.nec aliquis impertectus poteſt ĩ eodem loco tam feroci perdurare. quia omnino aridus eſt ⁊ abſqʒ;ʒ vl la conſolatione eoꝛum que neceſ ria ſuut. Hic igitur vir pꝛedict?ma charius cum eſſet homo de ciuita⸗ te coniunctus eſt aliquando inachs rio maioꝛi illi. et cum veniſſent ad tranffretandum nilum flunium con tigit eos ingredi in nauim maioꝛez in qua tribuni quidam duo cũ mul ta intrauerunt extollentia habẽtes intus redam totam eream.⁊ equos qu bus freni aurei ⁊ obſecundãtes quoſdam milites ⁊ pueros toꝛq̃s habentes atq; aliquos aureis vten tes cingulis. Vicentes autem tribu niilli hos duos monachos vetẽs pannos indutos ⁊ in angulo ſeden tes beatificabant exiguitatem illo rum ↄſiderantes eos frugaliſſimos eſſe.ſe autem multum diſſimiles eis Tnus autezʒ ex tribunis illis ait ad ios. beati eſt.vos qꝙ huic mũdo il luãſtis. Keſpondens autem ille vꝛ banus machariꝰ dicit ad eos. nos quidem mundo iſti illuſimus. vo⸗ bis autem hic mundus illuſit. Sci⸗ to tameu quia non volens hoc diz xiſti.vtriq; enim beati dicimur id ẽ Pacharij At ille tribunus compũ ẽtus in verbis eiꝰ regreſſus domuz erpoliauit ſe veſtimenta ſua ⁊ cepit e ſe monachus faciens elemoſynas multas ecceitij. ¶ WPicebant de eodem abbate ma oꝛe machario.quia dum ambula ret aliquando in eremnz inuenit ca put hominis in terra iacẽs. Quod cum moueret de virga palmea quã habebat in manu locutuz eſt caput illud ad euz. Cui dixit ſenex. Quis es tu? Reſpondit caput illnd ad ſe⸗ nẽ.ego eram ſacerdos gentilium q aliquãdo cõmanebant in hoc loco Au vero es abbas macharius qui habes ſpiritum ſanctum dei.ua⸗ cunq; ergo hoꝛa miſertus fueris eo rum qui ſũt in toꝛmẽtis ⁊ oꝛaueris ꝓ eis tũc ↄolãtur puſillũ · Sicit et ſenex.et que eſt iſta ↄſolatio! Kñdit illud caput. Quantum diſtat celuʒ o terra tantum eit ignis ſub pedi⸗ Er vipatrum pus noſtris ⁊ ſuꝑ caput noſirum⸗ Ptãtibꝰ aljt nobis in medio ighis non ęſt vt q;s facie ad lacie videatꝓ rimum ſuũ. A r ergo ſenex cuz fietu Ve illi diei in qͥ naths eſt homo ſiẽ pec ↄſolatio ſupplicij. Kurſus dirit ſener. Eſt peius toꝛmentuʒ ab his! Pñcit caput illud. Waioꝛ pena ſ tus nos eſt. icit ei ſenex. Et qͥ ſũt in ip̃a dicit illi caput illud. Mos qui ignoꝛauimꝰ veuz vel aliqd mo dicũ mĩe habemꝰ.hi vero qui ↄgno uerũt deñ ⁊ negauerunt eñ nec lecẽ runt voluntatẽ eius hi ſunt qui ſub tus nos ſunt. Et poſt hec lumens ille ſener caput iliud ſepeliuit. ccx. Oꝛante eodeʒ abbate machario venit ei vox in cella ſua dicens. a chari nondũ perueniſti ad mẽſurã meriti illarũj duarum mulieruz illi? ciuitatis. Surgẽs ergo ſenex mane accepit virgã ſuã palmeã? cepit ꝑ⸗ gere in ciuitatem. Vů ergo ꝑueniſſʒ in eã reperto loco pullalit ad iann am. E greſſa ait vna ſuſcepit euz in domũ ſuðᷓ et ců ſediſſʒ vocauit eas. que cum veniſſent ſecerunt cum eo Zit at ad illas ſenex.pꝛopter vos tãtũj laboꝛẽ ꝑtuli dicite itaq; mihi nũc oꝑationem veſtram. It ille di xerũt. Crede nobis quia hac noce non fuimꝰ in cubili ſine viris nñis. quã ergo oꝑationẽ poſſinꝰ habẽ? At vero ſenex cũ ſauſfactione rogas bat eas vt manifeſtarẽt ei actũ ſunʒ Tunc dixerůt ei. Nos quidẽ ᷓᷣm ſe⸗ culũ extranee ſumus nobis placuit aũt nobis nubere duobꝰfratribus Fᷣm carnemn qͥndecim annos hodie nos due habitauimꝰ in hac domo ? neſcimus ſi aliqñ litigauimus ad inuicem aut turpem ſermonẽ dixit vna ad alterẽ.ſed in pace? ↄcoꝛdia pegimus rotũ ſpaciũ hoc. Subitra nit alit nobis in aün ingredi in mo naſteriũ virginum ⁊ rogati viri ñi non nobis ↄſenſerũt in hoc. Eũj ve ro minime valuiſſemꝰ obtinẽ hmõi vfili diſpoſuimꝰ vtriq; teſtamentũ inter nos ⁊ deũ vt vſq; ad moꝛtem ꝑos nr̃m non egreciatur ermo ſe⸗ cularis. Audiens auteʒ hoc abbas macharius dixit · In veritate quia non eſt virgo neq; ſub marito agẽs neq; monach? nec; ſecularis.ſed de us ᷣm vniuſcuiuſq; ꝓpoſitů omnibꝰ p̃ſtat ſpumſantũ ccvi. Frater qͥdam ſedens ſingularis turbabat᷑.et ꝑgens ad abbatẽ theo doꝛuʒ defirme dixit ei quia contur baretur. Senex autẽ dixit ei. Made humilia mentẽ tuaʒ ⁊ ſubde te ⁊ ha bita cũ alijs. Abijt ergo in montem ⁊ manſit cn alijs. Et reuerſus eſt po ſtea ad ſenem ⁊ dixit ei. Nec cuz ali is hominib? habitãs qeteʒ inuenio Et dixit ei ſenex. Si ſolitariꝰ? nõ re quieſcis neq; ců alijs cur voluiſti te monachũ facere! Nonne vt ſuſtine as tribulatiões?Pic añt mihi quot annos habes in habitu iſto*Et di cit ei.octo.ixit ei ſenex. Crede mi⸗ hi habeoin iſto habitu lxx. annos ⁊ nec vna die potui requiẽ inuenire ⁊ t in odto annis vis reqem habẽ. Bedẽtibꝰ aliqñ ffibus ccvij apud abbatem in oyſen dirit eis.ec ce barbari hodie in ſichi venlent. ſurgite ⁊ fugite. Vicunt ei illi.Et tu non fugies abba! Ille autem dixit eis. E go per tot annos expecto diẽ iſtum vt umpleatur ſermo domini mei Jeſu chꝛiſti dicentis Vmnes qͥ accipiunt gladium gladio peribũt. At illi dixerunt ei. Neq; nos fugie mus ſed tecum moꝛiemur ·Et ille ———₰— Spbit Fecimo u vir ni doe Lüve ohinpnii Guune 5 nonn urſmol z hot abbts verni dmntos cwlaris ſwde poſitů omn coi ns ſingolar bbatẽ h quia conn diritei Uau ubde te 7hi o in montem wers eſt po .pet cuʒ al qeuez inen ſoluri'nö i cur voliſit onne vt ſuſin t mihi qo iw ioiEt ner. Lrece w demones mali Diſtinſecunda dixit eis. Ego cauſaz non habeo. vnuſ quiſq; veſtrum videat quomò ſedeat. Erant autem ibidem ſeptem fratres cum eo.et dicit eis.ecce bar bari afpꝛopꝛinqᷓ̃herunt ianue. Sta timn intrantes barbari occiderunt eos· Anus autem ex eis timoꝛe car nali perterritus fugit ⁊ abſcondit ſe poſt plectas de palma. ⁊ vidit ſe⸗ Ptez coꝛonas deſcẽdẽtes ⁊ coꝛonan tes abbateʒ moyſen ⁊ ſex fratres qᷓ; cum eo interfecti ſt. ccviij. Picebat abbas iohannes deaĩa que penitere deſiderat. Muedazʒ pul terrima meretrix fuit in quadaʒ ci vitste que babnit plurimos ama⸗ toꝛes. Quidam autem vir de duci hns veniens ad eam dixit. Pꝛomit te mihi caſtitatem tnam ⁊ egp te ↄc cipio in vroꝛem· Illa auteʒ pꝛomit tente accipiens eam introduxit in domũ ſuam. Cum auteʒ a ſuis ama toꝛibus querẽtur agnito ꝙ ille taʒ magnus vir ſoꝛtitus eaʒ fuiſſj vro. rem dixerũt. Bi acceſſerimus ad ia nnam hominis tam potentis ↄgno neritq; deſideria requirentium pꝛo culdubio puniemur· ſed venite poſt doꝛſum domus ⁊ vtamur ſolito ſi⸗ bilo. Cunq; illa fibilantium ſonum sndierit deſcendit ad nos ⁊ inueni emur innoxij. Que cũ audiſß ſigna uit aures ſuas ⁊ exiliens interioꝛs domꝰ ingreſſa eſt atq; clauſit Hec itaq; locutꝰ ſenioꝛ dicebat meretri cem eſſe animam.amatoꝛes autem Mns vitia.ducem vero dicebat eſſe rp̃m. vomũ q; eins celoꝛnm perpe tuam manfiohem.ſibilatoꝛes auteʒ os. Mec ergo ſics ſta fuerit ⁊ fidelis ſemper currit ad domum E. ccix. Abbas iohes dicebat quibuſdãà fr̃ibus.quia fuerant tre s phi amici qͥrumn vnus moꝛiens alteri reliquit kiliũ ſhũ ↄmendatuʒ.qui in etate iu uenili ꝓuectus nutritoꝛis ſui adul terauit vxoꝛeʒ. quo ſcelere cognito miſſus eſt foꝛas. deinde ců plurimũ peniteret non ei conceſſit regreſſuʒ ſed ait illi. Nade ⁊ eſto tribꝰ annis inter damnatos qui metalla in flu mine deponũt ⁊ ſic ĩdulgeo tibicul pam tuã. Cui reuerſo poſt tres an hos cum iam de pcco ſatiffeciſſʒ diẽ ei phus. Mec nunc tibi adhuc ĩduſ geo niſi alijs tribus annis mercedẽ dederis his qui te iniurijs ⁊ ↄuitijs affiigant· Quod etiã cnz ille cõpler let remiſſo pcẽo eius dicit ei magi Rer ſuꝰ. Meni modo ⁊ ingredẽ athe nienſiumn cinitateʒ vt illic ſapientiã diſcere poſſis. Erat aðjt illic quidaʒ ſenex ſapientie ſtudioſus ⁊ ſedebat d poꝛtam omnes q; ingredientes experiendi cauſu ↄuitijs affligebat Muod cũ eidem inueni ingrediẽti faceret ille exoꝛto cachinno riſit. cui ſenex dixit. Vuid eſt hoc qð agis? ego te iniurioꝛ ⁊ tu rides. Cui ihne ms ait. Et non vis vt rideã cuʒ tri bus annis mercedem dederim vt q dem hoc paterer q hocie. Tũc d rxit ſenex ei Ingreciere ergo ciuitatẽ quia dignꝰes. Hec aůt folebat ab⸗ bas iohes referre et his ip̃e etiã ad debat dicens Pec eſt dei poꝛta ꝑ quã patres noſtri per multas inii rias? tribulationes gaudẽtes ĩgrel ſi ſunt ciuitatem dei. Erat quids monach?ꝰ ſolitarins in egipto qui rogabat deum dicẽs Pomine oſtende mihi iudicia tna. et dum multum depꝛecaretur diim vna die aſtitit ei angelus dñi in ſilt⸗ dine cuiuſdã ſenis dicens.& in⸗ ——— gx vi patrum grediamur iſtũ eremũ? requiram? landos patres vt audiamus ab eis verbũ benedicamur ab iß̃is. Etiĩ greſſi eremũ poſt multos laboꝛes ĩ⸗ uenerũt ſpeluncã.⁊ pulſautes egrel lus et ad eos ſener quidã vir act* et videns eos cum gauc lo lulceplt. Et poſt laboꝛem lauit pedes eoruz ⁊ poſita menſa relecit eos.7 ſternẽs eis quod habebat re paulauit eos. M ane autez facto dimniſit eos cim gaudio.⁊ exeuntes tulit ille angel* sbſconſe catinum in quo comede rant ⁊ abierunt. Videns autem ille frater qð fecerat dixit intra ſe. quid viſum eſt huic ſeni vt homini ſãcto iſti qui nos cum tali charitat ſuſce pit catinů iſtum raperet et ðh iter jacerent miſit poſt eos abbas ille fi liũ iuũ dicens. Kecdite catinũ queʒ ſuſtuliſtis vobicũ eipondit ei an gelus dicens. Ante nos eſt frat᷑ cui cum deci.veni ⁊ recipe eum.et duz ambularer cũ eis impulit ebz ange ius domini ꝑ pꝛecipitiuʒ. ⁊ ꝓfract? totꝰ moꝛtuꝰeſt. Vicens autẽ frater ille qð fecerat cõtriſtatus timuit di cens. Ve mihi quid faduz eſt homi ni tam bono? NMon ſufficiebat quia catinũ eius rapimus adhuc? filiuʒ eiꝰ interfecimꝰ. Et ambulantibꝰ eis in eremo per tres dies inuenerunt cellam vbi erat abbas quic ſener cym duobus viſcipnulis luis dicens ui eſtis. quid queritis Me põde⸗ runt dicentes. Pe laboꝛe ſum?⁊ vo lumus bñcdici a te ⁊ audire verbum Pandat ille jenex eis dicens E iſce dite vos non mibi vacat. Picũt ei. to gamꝰ te ſuſcipe nos in cellã tuã ⁊repaulamꝰmodice quia de grãdi laboꝛe ſumꝰ. Et iterum mandauit is. ececite pinc vt quid ambuls tis ſicut vagi per eremũ ⁊ non refi dens in cellis veſtris. At ip̃i ce⸗ crunt ſupplicare dicentes. Vepera eſt ⁊ ne a feris interficiamur ſuſcipe nos nocte mñ. Tix aliquando pꝛece pit abbas ile diſcipulo ſuo dicens. wuc eos intus in ſtabulnz er veſpe facto rogabant dicẽtes. xumen no bis modicum pꝛeſtetur vt videam? vbi iacere debeamus.⁊ non eis con ceſſit. Poſt m odicum vero petebãt picentes. Pꝛopter demn vel modi⸗ cum aque nobis detur · Tunc vnus ex diſcipulis miſericoꝛdia morꝰ di xit eis. iogo vos vt neſciat meꝰab bas de annona inea modicũ panis po vobis ⁊ aquã. Wanſerunt W ſie tota node illa in terra. Wane auiez facto dixit angelus av vnum dedl ſipulis eius. Roga vom inũ abba tem vt det nobis oꝛationem? habe mus quid offerre üli. Audiens hoe abbas ille ꝙ aliquid accepturꝰeſſet ab eis mox deſcendit Et obtulit ei ille ange us catinum quem ſuſtule rat ab illo viro ſancto.⁊ accepto ſe cluſit ſe ⁊ pꝛecepit illis vt ambula rent. Alidens autem ille frater hoc qui eum ccmitabatur ⁊ neſciens ꝙ angelus eſſz indignstus eſt? diyit ei. ecede a me non vltra iam tecũ alicubi pꝛogrediar· ecce quãta feci⸗ ſti m homini illi tam bono? ſãcto qui nos cum tanta charitate ⁊ gra ria lnſcepit catinum rapuiſti⁊ filiũ eius interteciſti⁊ iſti homini peſſi⸗ mo qui deum non timet nec ponit eũ ante conſpedtum ſuuʒ nec ↄlicu miſeretur ipſi didiſti eum. Reſpon dit angelus? dixit ei. Nonne tu ro gaſti veũ vt tibi oſtenceret iudicia lua! et miſſus ſum monſtrare tibi. Watinns ille quem a viro ſancto ſu⸗ ltnon reß Zt i ce us Leper an hiht qndo puc o wodees. bulz uwh tes Lunenpo wr wiem .7noniscon nvero puhi eUm vel noil ur Luncw oꝛdia mot tneſcin n mocich pu anſerunt ſi . Pant all dvnm ded omin abb onems babe Auciens do dap m qen ſofi näo. uc ilis vt anb nile ulel b ranm E zumt Diſtin ſecunda ſuli non erat de bono. ⁊ non dece⸗ bat vt ille vir taʒ ſandus ⁊ bonꝰ in cella ſua aliquid de malo haberet. ſed quod erat de malo venit adma lum vt addatur eiinrninã. Filium ahtem ei⸗ ideo in terfeci.quia ſi eum on interfeciſſem hac nocte ipſe pa trem ſuũ occideret. Audiens autem hoc ille frater cecidit in facieʒ ſuam ante pedes eius cogloſcẽs quia an gelus domini eſſz. Vui ſtatin recef it ab eo. It ille co gnouit quia iu⸗ Ra ſunt iudicia dei Memo ergo vi⸗ dens bonos affligi arjuerſitatibus aut. malis ꝓſperitatibus gandere credat ſo teiner itate aut iniuſte fie⸗ ri. quia iudicia vei iuſta qᷓ;uis oc cults Erat quicdam ſecularis habens vñicam filiam paruulam.I p̃e autẽ connerti cupiens eõmendauit eam ruidaʒ parenti ſuo ⁊ abijt ad mons ſterinʒ quod longe erat de ciuitate miliaria trigintaduo.E t ingreſſus periciebat omne opus quod erat monaſterij ita vt abbas eins ampli us eum ꝙᷓ ceteros qui erant in mo naſterio diligeret eo ꝙ fidelis eſſet ⁊ obedien s. Contigit autem poſt sliq tempus vt reroꝛdaretur cha ritatis filie ſue.⁊ cepit contriſtari at q affligi intra ſe. et cnʒ per multos dies hoc faceret vidit eij abbas ei? fic tribulatum ⁊ dixit ei. Quid ha bes frater ꝙ ſic triſtis ambulas dic mibi⁊ deus qui conſolatur omnes dat tibi ↄuxiliũ? Tunc ille pꝛocidẽs cm lachꝛymis ad pedes ei dixit. MPabeo vnum filiuʒ in ciuitate quẽ reliqui paruuluʒ ⁊ recoꝛdatus affit goꝛ pꝛopter euz. et noluit indicare eiꝙ puella eſſz. Abbas vero eins ißnotans cauſam ⁊ nolens eũj amit tere quia neceſſarius erat monaſte rio dicit ei. Si diligis eum vade er adduc eum huc ⁊ ſit tecum.et abiẽs adduxit eam.⁊ dicebatur marina.⁊ mutauit ei nomen ⁊ vocauit eã ma rinum.et dedit eaʒ ad diſcendas lit teras intra monaſterium ⁊ erat cũ es. nullus qʒ; de fratribꝰ agnouit ꝙ puella eſſj.⁊ vocabant eam omnes marinum. Et duz eſſʒ annoꝛũ q̃ttu oꝛdecim continuo cepit eain docẽ pater ſuus viam domini ⁊ dicebat ei. Vide filia vt nullus cognoſcat myſterium tuum vſq; in finem tuuz 2 ſolicita ſis ab inſidijs diaboli ne ſeducaris ab eo ⁊ iſtud ſandi mo naſterium videatur per nos ſolui ĩ conſpectuxp̃i et ſandoꝛuʒ angeloꝛũ eius cum impijs ne eternaʒ damna tionem accipiamꝰet alia multa do cebat eam per ſingulos dies de re⸗ gno dei. Pum auteʒ facta eſſz anno rum vecem defunctus eſt pater eiꝰ. Remanſit vero hec ſola in cella pa tris ſui.⁊ erat obediens omnibꝰin monaſterio ita vt ab abbate ſuo et ab omnibus viligeretur. Habebat autem inonaſterium par boum et carrum.quia vicinũ habebat mare vbi erat empoꝛiũ.⁊ ibant inonachi ⁊ afferebant q̃ neceſſaria erant mo naſterio. Una vero die dicit abbas eius.Frater marine quare? tu non vadis ci fratribus ⁊ adiunas eos? Qui reſpondit. Juſſiſti pater ꝰ erat utem in ip̃o empoꝛio pandochiſꝭ epit ergo frater marinus frequẽ ter pergere cum caro.? ſi fiebat tar dius ad reuertendum manebat in ip̃o pandochio cum ceteris mona chis.Contigit autem per inſidias inimici vt pandox ille haberet filiã virginem. ad quam ingreſſus miles n 3 Er vipatrum sliquis concubuit cum ed. ⁊conce pit puella de illo milite. Et dũ cog nitum fuiſſet a paremibus eius ce⸗ erunt affligere puellam dicentes. vic nobis de quo ↄcepiſtii Reſpõ pit eis ⁊ dixit. e illo inonachoq́; dicitur marinus qui hic frequent cum carro manſitip̃e oppꝛeſſit ⁊ cõ eepi. Statim autem perrexerũt pa rentes eius ad monaſter iũ? dicũt abbati.Ecce domine abba quid fe cit monachus tuðs marinus. qũo vecepit filiam noſtram. Pixit ei ab bas. Sinite videamus ſi manifeſta „ ſunt que dicitis. et veniente eo dicit ei abbas eius. Frat᷑ marine tu boc ſcelus operatus es in filia eoꝛum. Stans autem diutius cogitauit in tra ſe.et ingemiſcẽs dixit. Peccaui pater penitentiam ago huic pcco. vꝛa pꝛo me. Ad iracundiam autem cõmotus abbas iuſſit eumn contun di⁊ affiigi.et ait. In veritate dico quia tu qui hoc maluin operatꝰes non manebis in hoc monsſterio. et iactauit eum foꝛas. Ip̃a vero nũch vlli confeſſa eſt myſterium ſuuʒ ſed abiens iactauit ſe ante foꝛes inonâ ſterija iacebat ſuꝑ terram in penitẽ tia affligens ſe tanqᷓ ipla peccaſſet. ⁊ ab ingredientibꝰ fratribus poſtu labat vt vel vna buccella panis ei varetur Hoc faciens per tres ànos non receſſit de mons erio. Pando cis vero filia peperit filinʒ maſculũ ⁊ablactanit.⁊ adduxit eũ mater pu elle.⁊ dum iaceret ibl ante monaſte rium dicit ei.ecce frater et reliquit eum ibi⁊ abijt. Sancta virgo ſuſci piens tanqᷓ; pꝛopꝛiuʒ filium deipᷣ buccella panis quaʒ exigebat ab in troeuntibus in monaſterium nutri ebat filium alienum. Factun ᷓhot perficiebat. Conti per alios duos annos. Poſtmod autem vidẽtes fratres miſericoꝛdis ↄpuncti in greſſi ad abbatez rogare ceperunt vt eum reciperet in mona ſterium dicentes. Abba indulge et ſſcipe fratrem marinum ecce qnc anni ſunt ꝙ in penitentia ante ian am monaſterij iacet 7? non receſſit hinc. ſuſcipe eum in penitentiam ſi dominus noſter ieſus pꝛecepit. Vix autem impoſituʒ ẽ ei? iuſſit eum in gredi ⁊ vocauit euʒ av ſe ⁊ ait+5 ter tuus fuit vir fanct? quod tu no ſti ⁊ paruulum introduxit te in ino naſterium hoc. hunc autein ingrel ſus es cum filio tuo queʒ de aculte rio habes vnde opoꝛtz te penitere graue enim pcẽm feciſti·et boc tibl ſubeo vt omnes immundicias mo naſteri in ſolus quotidie facias et aquam ad neceſſoria purgãda poꝛ tes.⁊ calciarium omnibus ꝑ ſingu los dies tu perficias omnibꝰ q; ſer uias.in hoc habebis meam gratiaz Sancta vero libenti animo ſuſcipi ens omne opus qð ei iuſſum kuerat igit autem eaz int᷑ paucos dies doꝛmirei domino.eü⸗ tes vero fratres nunciauerũt abbs ti dicentes Frater marinus defüct? eſt. Dicit eis abbas. Videte fratres quale peccatum fuit vt nec meruit penitentiam ſed mñ ite ⁊ lauate euz ⁊ſepelite longe a monaſterio·et eũ⸗ tes dum lauant eum cognouerũt ꝙ femina eſſet.et ceperũt omnnes emit tere voces? tundentes ſe clamabãt quia talis conuerſatio? patientis fanda inuẽta eſt in ea cuius myſte rium nullus agnouit? ſic ab eis af flicta eſt.et venientes cũ lachꝛ?ymis picũt abbati. Abba veni? vicefra nem marinuz· Picit eis qd eſt boc polno Mitcuis ogm mhnon e mqh wa aneim E nitenmſt precyubit tiuſſtemi oſentit pu od w uriih anlei ingi vez de acll 5 te penie etboc h mdicias Io icie facl?s vrgida do o ſih omnib' zweam gu ei wſum v wumnt 81 Fratres dicunt ei iterũ. Venia vide mirabilia dei et vide qd de te agas Ille territꝰ perrex it ⁊ venit ad coꝛ⸗ pus et leuans palliuz vnde cooper tum erat vidit ꝙ mulier eſſʒ.et mox cecidit ⁊ caput ſuũ percutiebat ĩ ter ram ⁊ vociferab atur dicens. Con luro te per Jeſum xp̃m dominum ne me condemnes ante conſpectuz dei eo ꝙ afflixerim te quia ignoꝛãs feci.tu domina non dixiſti myſteri hm tuum? ego non cognoui in ve⸗ ritste ſanctam conuerſionem tuam Et iuſſit ſanctuz coꝛpus eius ĩ mo naſterium intra oꝛatoꝛiumn reponi. Eadez vero die puella illa arrepta demonio venit ad monaſterium? confitebatnur crimen quod admiſe rst ⁊ de quo cõcepiſſet.Et in ſepti. mns die repauſationis eius in dño tbi intra oꝛatoꝛinʒ liberata eſt a de⸗ monio. Aucdientes auteʒ qui erant in ipſo empoꝛio ⁊ vicina monaſte ria inirabilia que facta fuerant ac⸗ cipientes cruces ⁊ cereos cumn hym nhis? canticis ⁊ pſalmis benedicen kes deum venerunt in eodez mona ſterio.⁊ oꝛatoꝛiun iagreſſi vbi coꝛ pus eins requieſcebat benedirert deum.vbi vſq; modo chꝛiſtus oꝛa nõibus ſancte virginis multa facit mirabilia ad laudem nominis ſui. Mui cum patreet ſpiritu ſandto vi⸗ bit ⁊ regnat deus per omnia ſecula Er pꝛins parte collationũ ccxij 0 Pper geſtum oculoꝛum ve — ftroꝛum vidiſtis obtutibus ſenem videlicet heronem an epcos admodum dies illuſione zabuli a ſummis ad ima iaũtuʒ. quẽ quinquaginta annis in hac eremo õᷣmoꝛatuzʒ ſingulari diſtrictione ri 8is ingenti fratrum laboꝛe fuiſſet goꝛem continentie tenniſſe memini mus et ſolitudinis ſecreta vltra omnes hic commoꝛantes miro fer noꝛe ſectatuz. Wic igitur quo pacto qua ve ratione poſt tantos laboꝛes ab inſidiatoꝛe deluſus grauiſſimo coꝛruens lapſa cunctos in hac ere mo luctuoſo doloꝛe perculit. Mon⸗ ne quia minus diſcretionis virtute poſſeſſa ſuis diffinitionbꝰregi ꝙᷓ conſilijs vel collationibus fratriʒ atq; inſtitutis maioꝛuz maluit obe dire. Siquideʒ tanto rigoꝛe im nu tabilem ieiunijs continentiam ſem per exercuit ⁊ ſolitudinis celleq; ita iugiter ſecreta ſectatꝰ eſt vt ad par ticipationem ineundi cum fraterni tate conuiuij ne veneratio quidem viei paſchalis aliquando potuerit obtinere in qua cum fratribus cun ctis pꝛo anniuerſaria ſolennitate in eccleſia retentatis ſolus nõ poterat aggregari ne quantulumcunq; per ceptione leguuninis parui a ſuo vi deretur pꝛopoſito relaxaſſe. Qua p ſumptione deceptus angeluz ſatha ne velut angelum lucis cuʒ ſumma veneratione ſuſcipiens eius; pꝛe ceptis pꝛono obediẽs famulatu ſe metip̃m in pateum cuius pꝛofundi tatem oculoꝛum non attingit intu tus pꝛecipitem dedit. de angeli ſpõ fione non dubitans qui euz pꝛo me rito virtutum ac laboꝛum ſuoꝛum nequaquaʒ poſſe firmauerat vlli iã diſcrimini ſubiacere. Cuius rei fid? vt experimento ſue ſoſpitatis eni dentiſſune comprobarz ſupꝛacido ſe puteo nocte intempeſta illuſuʒ in iecit magnum ſcilʒ virtutis ſue me⸗ ritum pꝛobaturus cum inde exiret Pe quo cum pene iam eran Ex colla patrum ertradus vitã die tertia finitur?qð pis deterius eſt ita in deceptionis ſue obſtinatione ꝑmanſit vt ei ne ex perimento quideʒ inoꝛtis ue potu trit perſua deri ꝙ luiſſet demonum calliditate ðlulus. quãobꝛẽ pꝛo ine ritis tantoꝛum laboꝛuz? annoꝛum numeroſitate qua in eremo tanto tꝑe perciurauit hac miſeratione et pumilitate ſũma ab his qui eiꝰↄpa tiebantur exitio vix a p̃lbytero ab⸗ bate pafnutio potuit obtineri vt ſi imer biothãnathos reputatus etiã memoꝛia ⁊ oblatione pauſantium iudicaretur indignus. cxiij. ui dicaʒ de illis vuob⸗ ffib qui cũ vltra illam eremumn thebay Dos vbi quondam fuerat antoniꝰ vir ſanctus habitarẽt minus cauta diſcretione ꝑmoti. euntes per exten lam ſolitudinis vaſtitatem nullam eſcam penitus ſumere decreuerunt niſi quã per ſemetip̃m dominus p̃⸗ ſtitiſſz. L unq; errantes eos ꝑ deler ta? deficientes iam fame a longe matzites conſpexiſſent que gens pe ne cunctis nationibus keris imani oꝛatz crucelioꝛẽ.nõ ei eos ad effu ſionem ſanguinis vt nonnullas gẽ tes deſiderium pꝛede ſed ſola feroci tas mentis inſtigauit. eis; ↄtra na turã kerocitatis lue cum panibꝰ oc curriſent. vnus ex eis ſubueniente diſcretiõe velut a domino ſibi poꝛ⸗ rectos cum gaudio? gratiarum a⸗ ctione ſuſcepit reputans eſcam ſibi diuinit? miniſtrari.nec ſine deo fa ctuʒ vt hi qui ſemper cruoꝛe homi uum gaucerent deficientibus iã et rabeſcentibus vite ſbaʒ largirentur. Blius vero recuſans cibum velut ab homine ſibi oblatum inedie de⸗ kedione cõẽſumptus eſtQuoꝛũ licz initia ex repꝛehenſibili perſuaſione deſcenderunt.vnus tamen ſubueniẽ te diſcretione id qð temere incaute q; conceperat emendauit alius au tem in ſtulta pꝛeſumptione ꝑdurãs ac penitus dilcreiiõe ignarus mo? tem quã dominus auſerri voluit ſii bi pꝛeconſciuit. ccxiiij. Qud etiã de illo ↄmemoꝛem cu lus nominis quia adhuc ſugeſt no lumꝰ facere mentionẽ. qui dum lon go tꝑe demonez ſuſcepiſſʒ in angeli TClaritate reuelationibꝰeius innume ris ſepe deceptus credidit internũ cium eſſe iuſticie. Naʒ exceptis his etiam per omnes noctes in cella eiꝰ Iumen abſq; vlliꝰ lucerne pꝛebebat officlo. Ad extremum iubetur a de mone vt deo filiuʒ ſuũ qui cũ eo pa riter in monaſterio ↄmanebat offer ret vt ſcilʒ hoc ſacrilicio abꝛahe pa triarche ineritis equaretur. Cuius intãtũ eſt ꝑſuaſione ſeductus vt pa tricidium oꝑe ꝑfeciſſʒ niſi eũ vidẽs puer cultrum extra ↄſuetudiuẽ acu endo pꝛeparare ⁊ vincula quibꝰ euʒ velut oblaturus ad ĩmolandũ con ſtringeret diſponebat inquirere p̃⸗ ſagio ſceleris futuri perterrit? aufu iſſet. Cü adhut inqt ſerapion abbas eſſẽ paruulus? cum abbate theone pꝓmanerem hec mihi inimici impu gnatione ingeſta fuerat cõſuetudo vt poſtqᷓ refeciſſeʒ hoꝛs nona cũ ſe⸗ ne vnũ paximatiũqͥtidie ĩ fin meo latenter abſconderẽ qð ſero ignoꝛ ter edebam.qð furtum licet ↄueniẽ tia voluptatis? inoliti ſemel defide rij incontinentia ſine ceſſatiòe ↄmnit terem.expleta tñ cõcupiſcentia frau vulenta ad meip̃m reuertẽs graui ſugadmiſſio turti crimie cruciabar peuſone enſubueni Mr ite Mu iuzan ontäis sne kemn woüſ vmemoun c dhuc ei . qui dunn epiſ i nzi b eis imn redicit inn ercepis bi des incelac erne pꝛebehu ninbetur de qui cũeo pi manebat offel icio abꝛahe pů vrm. Cviu tſeuus vßl iſßriſ cvü⸗ 3 ecil u vicul qub Diſtin ſecunda qᷓ ſuper eius fuerã iocũdatus volu ptate.Cũ iſtud moleſtiſſimũ opus velut ab exactoꝛb? mihi pharaõis indictã vĩce laterũ ſingulis diebus explẽ nõ ſine coꝛdis mei doloꝛe cõ pellerer.nec tñ eruere me poſſem ab hac eoꝛũ ſeuiſſima tyꝛãnide ⁊ clãde ſtinů furtũ ſeni mãiteſtare ↄfũderer. ontigit dei nutu de hoc laqueo me captiuitatis volentis eripere vt qjdã fr̃es cellã ſenis obtẽtu edificati onis expeterent. Cunq; refectione peracta collatio ſpũalis cepiſſʒ agi tari.reſpondẽs q; ſenex ꝓpoſitis eo rum qõnib?ꝰ de caſtrimargie vitio⁊ occultarum cogitationum dñatiõe diſſereret.eoꝛum q; naturò ⁊ atrociſ fun am vim quã haberent donec ve larentur exponeret.ego collationis huiꝰ virtute compũct?? ↄſcĩa redar guente ꝑterritus velut qui credereʒ ob hoc ea ꝓlata fuiſſe ꝙ dñs ſeni ſecreta mei pectoꝛis reuelaſſet.in oc cultos pᷣmum gemitus excitat?. de⸗ inde coꝛdis mei compunctione cre ſcente in aꝑtos ſingult? lachꝛymas q; ꝓꝛlpens paximatiũ qð cõſuetu dine vitioſa ſbtraxeraʒ clãculũ com edendum de ſinu furti mei conſcio ac ſuſceptoꝛe ꝓduxi eum q; in medi um pꝛoferens quẽadmodu; quoti die latenter ederem ꝓſtratus in ter ram cum venie poſtulatione confeſ ſus ſum.⁊ vbertim pꝛofuſis lachꝛy mis vt abſolutionem duriſſume cs ptiuitatis a dño poſcerent imploꝛa vi. Tunc ſenex cõfide ait. o puer ab⸗ ſolvit te hac captinitate etiaʒ ine ta cente confeſſio tua. Victoꝛeʒ nanq; aduerſarium tuũ hodie triũphaſti. validius eum tua confeſſione pꝛo ſternens ꝙᷓ ip̃e fueras ab eo tua ta citurnitate deiectus queʒ vtiq; neqᷓ Fᷓ vel tua reſponſione vel alteriꝰ cõ futans in te hucuſq; ꝑmiſeras domi nari ᷣmn illain ſalomonis ſñiam.qꝙ non fit cõtradictio ab his qui faci unt malũ cito.idcirco repletuʒ ẽ co? filioꝛũ homin ů in ip̃is vt faciãt ma la. Et idcirco iam te poſt hanc pu blicationem iſte neqſſimꝰ ſpũs inqe tare non poterit.nec in te latibuluʒ ſibi teterrim ꝰerpens deinceps vſur pabit.de tenebꝛis tua ſalutari cõfeſ ſione pꝛotractus ad lucẽ. Mecdũ ſe nex hec verba ↄpleuerat ⁊ ecce lam pas accenſa de meo ſinu ꝓcedens ita cellaʒ repleuit odoꝛe ſulphureo vt vehem̃tia fetoꝛis vix ĩ ea nos re ſidere ꝑmitteret. Keſumens q; ãmo nitionem ſenex.ecce inquit domin? tibi veritatem ſermonum meoꝛum viſibiliter appꝛobauit vt paſſionis illius intentoꝛem de coꝛde tuo ſalu bꝛi confeſſione vᷣpulſũ oculis perui deres.patefactum q; hoſtem neqꝙᷓ; locum in te vlterius habiturum aꝑ ta eius expulſione cognoſceres Ita q; ᷓᷣm ſen entiam ſenis.ita eſt inqͥ;t in me confeſſiõis huius virtute do minatio demoniace illiꝰ tyꝛannicdis extincta atq; in perpetuuz conſopi ta vt nunqꝙᷓ; mihi ne memoꝛiam con cupiſcentie huius vlterius tentauit inimicus ingerere nec ie poſt hec aliquando pulſatum furtiui illrꝰ de ſiderij inſtigatione ꝑlenſeriz ccxvi. ¶ Lum iße abbas moyſes ſingula ris ⁊ incomparabilis vir ob repꝛe henſioneʒ vnius ſermonis quẽ ↄtra abbatẽ machariũ diſputans paulo durius pꝛotuliſſʒ quadã ſcz opinio ne pꝛeuentus.tã diro confeſtim tra ditus eſt demoni vt humanas ege⸗ ſtiones oꝛi ſuo ſuppletus ab eo inge reret.qð flagelluz purgationis gra m R Erx colla.pattum tioſe dominꝰ intuliſſe ne ſcʒ in eo vł momentanei delicti macula reſidẽt velocitate curationis eius atq; au oꝛe remedij demonſtrauit. Nã cõ tinuo abbate machario ĩ or̃one ſũ⸗ miſſo.dicto citiꝰ ab eo nequaq; ſpi ritus fugatus abceſſit. ccxvij. Quidã ꝓbatiſſimꝰ ſenioꝛj cũ trã ſiret iuxta cellã cuiuſdaʒ fr̃is qdam animi egritudine laboꝛãtis ſcʒ cau ſis mentis grauamina ſuſcitantibꝰ. vtpote qui extruendis reparãdisq; ſupfiuis inquietus quotidianis de ſtinationib? deſudaret ⁊? eminꝰ con ſpexiſſʒ eũ graui malleo ſaxũ duriſſi m conterẽ vidit ethyopẽ quẽdam aſtantẽ illi ⁊ vna cũ eodẽ ict?mallei unctis? inſertis manibꝰ illudentẽ eũ q; ad opꝑis illiꝰ initantiã ignitis faucibꝰ inſtigantẽ diutiſſime ſubſti tit velut imp̃ſſionẽ duriſſimi demo nis vel fraudẽ tãte illuſiõis ãmirãs eniz nimia laſſitudine fr̃ fatiga tus requieſcere fineʒ q; oꝑis voluit imponere inſtigatiõe ſpũs illiꝰ aĩa⸗ tus iterũ reſumere malleuz nec deſi nere ab intentione cepti oꝑis vꝛge batur ita vt hiſdẽ eius incitamẽtis infatiga bilis ſuſtentatꝰ tñti laboꝛis non ſentiret iniuriã ·Tandez igitur ſenex tã dira demonis ludificatiõe pmotus ad cellaʒ fr̃is diuertit ſalu tans q; eü. Quid inquit f̃ eſt iſtud opꝰ qð agis! La boꝛauimꝰↄtra iſtõ duriſſimũj ſaxũ vix q; potuimus ali qñ illud ↄterere. Id hec ſenex. Pññ diriſti vix potuim?ꝰ.nõ em̃ ſolꝰ eras cũ iſtud cederes ſed fuit tecuʒ alius quẽ non vidiſti qͥ tibi in hoc opere non tam adiutoꝛ qᷓ; violentiſſimus impulſoꝛ inſtabat ¶ Inter illos q antropomoꝛphita rum hereſis detinebantur erroꝛe fu ccxviij it antiquiſſime diſtrictionis atqʒ in actuali diſciplina per omnia conſũj matus nomine ſerapion. cuius ipe ritia ſuper pꝛedicti dogmatis opi nione tãtũ pꝛeiudicabat cunctis ve ram tenentibus fidem quãtum ip̃e vel vite merito vł antiquitate tꝑis omnes fere mõachos anteibat. Cũ q; hic ſancti pꝛeſpꝛi pafnutij multis adhoꝛtationibus ad tramiteʒ recte fidei non poſſʒ adduci eo ꝙ nouel la ei hec perſuaſio nec ab anterioꝛi bus aliquando comparata videret accidit vt quidaʒ diaconus ſumme ſcientie vir nomine fonus deſiderio videndi fratres qui in eadeʒ eremo commauebant.de capadocie parti bus adueniret. Enez beatus pafnu tins ſũma gratulatione ſuſcipiens ad confirmationez fidei que fuerat alexandrini pontificis litteris com pꝛehenſa pꝛoducens in medium co ram cuncis fratribus ſciſcitatur il lud quemadmoduʒ quod in geneſi dicitur.faciamus hominem ad ima ginem ⁊ ſimilitudinem noſtram.ca tholice totius oꝛientis interpꝛetare tur eccleſie. Cunq; ille non m hu⸗ milem littere ſonum ſed ſpiritualit imaginem dei ac ſinilitudinem tra di ab vniuerſis eccleſiaruʒ pꝛincipi bꝰ explanaret.idq; copioſo ſermo ne ac plurimis ſcripturarũ teſtimo nijs appꝛobaret.nec poſſe in illam imenſam ⁊ incompꝛehenſibilẽ atq; inuiſibile; maieſtatẽ aliquid hmõi cadere qð humnana ↄpoſitione vale at ac ſunilitudine circunſcribi.qͥꝑpe cum incoꝛpoꝛea ⁊ incompoſita fim plex q; natura ſit queq; ſicut oculis deß̃hendi ita⁊ mente nõ valest eſti mari. Tandẽ ſeu ex multis ⁊ vslidiſ ſümis dodiſſimi viri aſſertionibus ————— nhh Ml conſ vaushe gs oi acnäsw Mumiße uuaei nteibu fi fnuti mls ramitznch eo non b anteriai rata videni onus unne us deſider eadez eremo docie pari ats pafn ſuſcipiens que fuerat lineris com medim co ſſciurſ vod in gi minem in m noſumq tis inupi le non nhl ed ſimit Diſtin ſecunda motus àd fidẽ catholice traditiõis attractꝰ eſt.Cuz ſuꝑg hoc eiꝰ aſſenſu infinita vel abbatem pafnutiuz vel nos omnes letitia repleuiſſʒ ꝙ ſcilʒ virũ tante antiqjtatis virtutibus cõ ſũmatũ imperitia ſola ac ſimplicita te ruſticitatis errãtẽ neqqᷓ; vſq; ad finẽ deniare dñs a tra mite recte fi dei ꝑmiſiſ.⁊ ꝓ gratiaruin actione ſurgentes pᷣces dño pariter fũdere mus ita eſt in õone ſenex mente cõ Fuſus eo ꝙ illam ãtropomoꝛfitaruʒ imaginẽ deitatis ꝙᷓ; ꝓponere ſibi in op̃one cõſueuerat aboleri de coꝛde ſuo ſentiret vt in amariſſimos flet? cre bꝛos q; ſingultꝰ repente pꝛoꝛum pens.in terram q; ꝓſtratus cuz eiu latu validiſſuno ꝓclamaret. Peu me mniſerum.tulerunt a me deij me ? quẽ nůc teneã non habeo.vel quẽ adoꝛẽ vel interpellem iam neſcio Erx ſcða parte collationuʒ patrum Plebat abbas ioßes ccxix. nõ ad imitationis foꝛmulã ñᷓ tãtmodo ꝓ ãmonitione ꝓferre. ꝙœ quidẽ veniens ad pꝛedictũ ſenẽ ha bitu ſeculari cũj ei quaſdã frugũ ſua rum pꝛimitias detuliſſʒ ferociſſimo q̃ndam demonio arreptum ibidem repperit. Qui cum abbatis iohãnis obteſtatiões ac pꝛecepta deſpiciẽs teſtaretur ſe nũqᷓ; ad illius imperiũ de coꝛpoꝛe quod obſederat migra turum.huins aduentu perterritus cum reuerendiſſima nominis illius inclamatione diſceſſit cuius tã eui dentem gratiam ſenex non medio⸗ criter ammiratus eoq; amplius ob ſtupeſcens ꝙ hunc in habitu cerne ret ſeculari.cepit ab eo vite ac pꝛo⸗ feſſionis eius oꝛdinem diligenter in quirere. Cunq; ille ſecularem je atz vxoꝛio vinculo obligatum eſſe dixiſſet beatus iohannes excellen/ tiam virtutis eius et gratie mente pertractans quenam illi eſſet cõuer ſatio attentius exploꝛabat.Ille ſe ruſticum? quotidiano manuum o⸗ pere victum querere nec vllius bo ni ſe eſſe conſcium teſtabatur niſi ꝙ nunqꝙ; ante ad ruris opera mane ex ercẽda pꝛocederet neq; veſpere do mum reuerteretur.niſi in eeclefia ꝓ quotidiane vite commeatu largito ri ſuo deo gratias retuliſſet.neqʒ ſe vnquam de fructibus aliquid vſur paſſe niſi pꝛius deo pꝛimitias eoꝛũ ac decimas obtuliſſet.et nunquam ſe boues ſuos per aliene meſſis trãſ⸗ duxiſſe confiniũ niſi pꝛius oꝛa clau fiſſet ne vel parum damni per incu riam eius pꝛoximus ſuſtineret. Et chz hec quoqʒ abbati iohanni nec⸗ di ad ↄpationẽ tante gr̃e q̃ eũ ſibi pᷣlatũ eẽ cernebat idonea viderent᷑ atz ab eo quionã eẽt illud qð tante gratie meritis ↄferri poſſit ſciſcitãs ſcrutaretur.ille reuerentia tam ſoli⸗ cite inquiſitionis aſtrictus vxoꝛem ſe parentum vi imperioq; compul ſum cum pꝛofiteri monachum vel⸗ let ante vndecim annos accepiſſe confeſſus eſt quam nemine etiam nunc conſcio ſoꝛoꝛis loco a ſe virgi nem cuſtodiri teſtabatur quod fa⸗ cum cuz audiſſet ſenex tanta eſt am miratione permotus vt coꝛam ipßo publice pꝛoclamaret nõ immerito demonem qui ſe delpexerat illiꝰnon toleraſſe pꝛeſentiaʒ cuius ip̃e virtu tem non ſolum in iuuentutis ardo re ſed ne nunc quidem ſine diſcrimi ne caſtitatis auderet appetere. Quedam rellgioſa ac mire pa tientie femina cum alerandrie ↄmo * Er inſti.patrum rarek eſ;q; non obſcuris maioꝛib? oꝛta atq; in domo que fibi fuerat a parentibꝰderelicta religioſe dño de ſeruiret.veniens ad beate memoꝛie ẽm athanaſiũ p̃cabatur vt ſibi ali quam alendaz vicuã darer qᷓ eceia⸗ ſticis ſumptibus paſcebatur. Et vr petitionem ip̃iꝰ verbis erpꝛi mamꝰ? va mihi inquit aliquã de loꝛoꝛibus quam repauſeʒ Bacerdos ergo cũ laudaſiʒ pꝛopoſituz femine ꝙ eam ad opꝰ miſericoꝛdie vidiſſʒ eſſe ꝓm ptiſſimam iuſſit ex omnibꝰ eligi v duom q̃⁊ honeſtate moꝛuz? graui tate ac diſciplina omnib? pᷣkerretur ne toꝛte denderium largitatis ꝑcipi entis vitio vinceretur.⁊ qᷓ̃ mercedẽ quereret in egena damnũ ficei pꝛa uis eius moꝛibus offenla pateretur Nui cũ domuz abducte oinnib? de ſeruiret obſequijs virtutẽ modeſtie eiꝰ ac leuitatis experta.videns q; le ab ip̃a momentis ſingulis gr̃arum actione ꝓ humanitatis officio ho noꝛari poſt dies paucos ad inemo ratij reuertitur lacerdotem.rogaue ram inquiens vt mihi dari pꝛecpe res qus ego reficerẽ? cui moꝛigeris tamularct᷑ obſequijs. Cunq; ille nec qũ ꝓpoſfitum ac deſiderium femine inteiligens eſtimaſſʒ petitionem ei? diſſimulatione ꝓpoſiti neglectã cau ſas q; moꝛe illiꝰnon abſq; animi ſui dmotione perquirens ꝓtinꝰ agno uiſſʒ ei honeſtioꝛem ceteris viduam deputaram occulte pꝛecepit vt ea il li qᷓ cunctis eſſßz nequioꝛ traderetur que ſcʒ iracũdia vel rixis vei violen tia ſeu verboſitate atq; etiam vani⸗ tate cũctas quibus hec vitia dñarẽ tur exceceret.quã cũ multo facilius inuentã ſibiq; traditain dom habe re cepiſſʒ atz eadẽ ei diligentia qus pᷣoꝛi illi vidue vel etiã diligentimi niſtraret hoc ſolũ ab ea ꝓ tãtis ob⸗ ſequijs recepit gratie vt ĩdignis in giter afficeretur iniurijs ↄuitijs qͥ; ab ea expꝛobꝛationibꝰ q; cõtinuis vetaretur.obijciente ei ⁊ maledicis obtrectationibus increpante eo ꝙ ſe non ad rekrigeriũ ſed potius ad cruciatũ ⁊ contumeliam ab ep̃o po poſciſſʒ. magis q; ſe de requie ad la boꝛem ꝙᷓ de laboꝛe tranſtuliſſet ad requiem.ip uz ergo aſticuitas iurgi oꝛum eouſq; pꝛoꝛumperet vt ne ab iniectione quoq; manuum pꝛocox mulier tentaret illa autem humilio ris obſequij geminaret officia non furentem vincere renitencio ſed ſe⸗ ipᷣam ſubijciendo diſcebat vt multi modis indignitatibus laceñita ob⸗ iurgantis inſaniam humilitatis mã ſuetudine deliniret.quibus ad ple nunn exercitis confirmata perfectã q; virtutem deſiderate patientie cõ ſecuta ad memoꝛatũ ſacerciotẽ tam pꝛo electionis illius iudicio ꝙᷓ etiaʒ pꝛo bñficio exercitationis ſue gr̃as relatura perrexit.eo ꝙ ſᷣm deſicderiũ tandem magiſtraʒ ei patiẽtie dignil ſimam pꝛouidiſſet cuius iniuris iu gibus et quodaʒ paleſtre oleo quo⸗ tidie roboꝛata ad ſummam animi patientiam perueniret tandem inc; ens dediſti mihi quã repaulem. Mã illa pꝛioꝛ ſuis'me potius honoꝛa bat ac refrigerabat obſequijs. Munc aliud abbatis cctxi. gopri pancdamus exemplum qui illius inſignis atq; pᷣdicabilis vbi⸗ q; ſichiotice eremi in qua nunc pꝛeſ byter eſt ſecretis ranto ſtudio em per inſedit vt ei ceteri anachoꝛi te bubali cognomen indiderunt eo ꝙ ingenito vt ita dixerim. diigenthn apüisch „ ſcigis in iisi kdmaic Rerip moh iſed potsi liam aheoge de rtqlik tranſtuliſan ahicuiusin mperet n ann pe ahtem buml ret officia vo nitenco ſedi cebat vt mul us laceſita oh pumiliuris mi qubus d pl uwn paſ nt paien ub laceroolii ws woicoi uonsſe ſů ſet dusun umm 20 i . venirtt i aim me ſ nbae d bbar ſu unm nnh i ei un m open w ni Diſtin ſecund e rim deſiderio ſolitudinis ſp habi tatione gauderet. Itaq; cũ tautè in pueritia ſua eſſe virtutis⁊ gratie.vt etiã pᷣclari ac ſũmi id tꝑis viri gra nitatẽ ei?⁊ imobilẽ ↄꝓſtantiã mirarẽ tur. eũq; licz minoꝛ eſſʒ etate ꝓ vir tutũ tñ merito ſen ioꝛibꝰ erequarẽt ſuoq; oꝛdini ducere nt inſerenduʒ li noꝛ ille qui aduerſuʒ iacob patriar chã fraternos qͥndam aĩos inſtiga nit quẽdã de nimero fratrũ edacis ʒeli ĩgne ſuccendit.q neuo quodam ac macula pulcritudinẽ eiꝰcupiens pefoꝛmare.hoc genꝰ malignitatis excogitat vt pꝛo opoꝛtunitate tꝑis caperet ꝙ pafnntius ad ecciam die pñico pꝛoceſſurus abeſſʒ a cella in nã furtim irrnẽs cocicem ſuũ ĩtẽr ei pledas qs de palmarũ folijs ſo. lebat texere latenter abſcondit ac ð Stinuata factione ſecurus iße qͥʒ ve jut pure ac funplicis ↄſcie ad e ẽiaʒ venit. Cunq; celebꝛata ex moꝛe oĩs uiſſʒ olennitas.querelã ſẽo Iſido ro qͥ ante eũdẽ pafnutiũ eiuſdẽ ere⸗ mi p̃ſbꝛ fuit coꝛã cũctis fr̃ibus detu lit aſſerens ſibi codiceʒ de cella fur to fuiſſe ſublatuz. Cunq; eiꝰ q̃rimo nia ita cunctoꝝ fr̃m pcipue q; pᷣſbꝛi sios ↄmouiſſʒ vt quid pᷣmũ ſuſpica rentur. ͥd ve decerneret nõ haberẽt ſma cunctis õmiratione pculſis v kam inauditi illic facinoꝛis nohita te ille qui te detulerat accuſatoꝛ vꝛ gebat.vt retentis in ectia omnibus miſſi electi qnq; cñctoꝝ ſingillarim Tratrũ cellas ſcrutarentur.Qð cumn &uʒ vniuerloꝛd cübilia renoluẽtes d ertremũ in pafnutij cellulam ab Fonditũ codicem inter plectas pal marũ quas illi firas vocãt ſicht eñ inſidiato? occuitauerat repperère quẽ cum inquiſitoꝛes confeſtim ad ecẽiam delatũ coꝛã om̃ib? ꝓtuliiẽt pafnutiꝰ licz de ↄſcientie ſue finceri tate ſecurus eſſet.tñ velut que furti crimen agnoſceret latiffactiõi le to tũ tractidit.ſocũ q; pñie ſimpliciter poſtulauit. hoc verecundie ſue mo deſtie q; ꝓſpiciens ne ſi maculã fur ti verbis conaretur abluere inſuꝑ etiã mendacij notaretur. nemine ſcz aliud ꝙᷓ; id qð inuentum fuerat ſuf picante. Cunq; de ecẽia non tã mẽ te deiectus qᷓ; iudicio fidens ꝓtin? abceſſit pꝛofufis in oꝛatione iugi? lachꝛymis triplicatis q; ieiunijs ſũ ma ſe etiam in conſpectu hominum mentis humilitate ꝓſtrauit. Sÿ cũ duab? ferme ebdomadibꝰ ita ſe oĩ contritione carnis ⁊ ſpũs ſubieci ſet. vt die ſabbati vel ↄñico non ad percipiendã cõionẽ ſacram.ſed ad ꝓſternendũ ſe in lunen ecẽie atz ad veniam ſuppliciter poſtulandaʒ ma tutinus occurreret.nequaqᷓ; paſſus eſt eů occultoꝛum omniũ teſtis⁊ ↄg nitoꝛ vel a ſe amplius cõteri vel ab alijs infamari. Naz qð ille inuẽtoꝛ ſceleris rei ſue tur impꝛobꝰ laudis aliene callidus infamatoꝛ.nullo q; homine teſte cõmilerat per diaho lum qui ipſius criminis fuerat intẽ toꝛ publicauit. Arreptus nanq; di riſimo demone cunctas factionis occulte patefecit inſidias crimina⸗ tionum q; ⁊ fraudium idem fuit ꝓ ditoꝛ qui cõmentoꝛ. Ita autem ſpũ illo ĩimũdo grauiter vexatus eſt vt ne or̃onibꝰ qjdẽ ſictoꝝ illic ↄfiſtẽtiũ qui diuinoꝛum cariſmatuʒ inerito demonibus ĩperabãt potuerit emũ dari gr̃a. ß ne ip̃i⸗ Iſidoꝛi pᷣſbꝛi ſin glaris crudeliſſimũ ab eo excluſe ————,,——— LEr inſti pattum vñi largitate collata vt ne vlq; ad limina quicem cius qſch arreptiti? qui tarciꝰ ſanaretur al qñ ꝑdudus ſit 1p̃o hanc acoleſcenti pafnucio gloꝛã reſeryante vt ill? tiñ oꝛatto⸗ nibꝰ cui inſidiatus fuerat purgaret᷑ et cuiꝰ laudi aliqd inuidꝰ inimicus vecerpere ſe poſſe crediderat eiꝰ no men pꝛoclamans 7 delicti ſui veniã ⁊finẽ ſupplicij pñtis acciperet. Nec ergo ille in adoleſcentia ſua future indolis am tũc indicia pꝛefigurãs lineas quaſdã ꝑfectionis illiꝰ q̃ crat maturitate augẽda adhuc ĩ annis puerilibꝰ deſignauit. Bi igitur ad culmen virtutis eiꝰvolum?ꝑuenire talia nobis exoꝛdioꝛuʒ fundamina ſacienda ſunt ccxxij. In ingenti atrio ſubdiuali q̃daz monachoꝛuz multitudine ꝑ duode nariũ numerũ diſtinctis oꝛdinibus me ʒſidente.cum quidã fr̃ ſuſceptũ ferculũ paulo tardius inruliſ. ſub occaſiõe iſtiꝰ tarditatis abbas pau lus qui medius miniſtrantiũ fratꝑ ſolicite diſcurrebat exſerta manu palina eũ ſub omniũ ꝑcuſſit intuitu ita vt ſonitus etiam aduerſarioꝛuz vel longiꝰ conſiſtentiuʒ auribꝰ reſul taret. Poc aũt ab eo iccirco factuz eſt vt cunctis qui aderant iuuenis patiẽtiã patefaceret.? oinnes q ĩter ſuiſſẽt rali ſpectaculo modeſtie eru direntur exemplo. qᷓ maturo autez id ſenioꝛ fecit conſiliò res pꝛobauit Vů memoꝛabilis patiẽtie iuuenis tanta id animi lenitate ſuſcepit.vt non modo nullus ex oꝛe eiꝰ ſermo pꝛolapſus. vel tenniſſimuz murmur tacita lahioꝛum agitatione ſignatũ ſed ne ipſa quidẽ oꝛis modeſſia atz tranquillitas vel coloꝛ ſaltem q̃ntu lumcunq; ſit inutatus.Quod fad non ſoluʒ nobis qui nuper de ſirie monaſterio venientes patientie hu ius virtutem tam euidentibus pre⸗ ceperamus exemplis.ſed etiam illis ibidem qui expertes non erant tali um ſtudioꝛum ita mirum fuit vt eẽ ſũmis viris p̃cipue ꝑ hoc factũ con ferret᷑ ĩſtructio.ꝙ ſcʒ pcĩaʒ eiꝰ coꝛre ptio pr̃na nõ moutat ne ſpectaculi qdẽ tãte multitudinis vllo vultum ip̃iꝰ tinxiſſʒ roboꝛis indicio ccxxiij ¶ Ad ſenẽ quẽdã appollo noĩe cum germanꝰ ſuꝰ intempeſta nocte ve⸗ niſßz. imploꝛans vt de monaſterio ſuo pauliſper egreſſus ad euellẽduz bouez quẽ ſceno paluſtrie nimis in herere flebiliter querebatur ei eſſet anxiliuz.quia ſolus nequaqᷓ; poſiit eum eruere.abbas appollo ꝑtinacit᷑ obſecranti eur ait iunioꝛẽ fratrẽ no ſtrũ quẽ pꝛeteriens ꝓꝛioꝛemn ꝙᷓ; me habueras non rogaſti?ꝑůq; eũ ille moꝛtẽ olim ſepulti fratris oblitũ ⁊ ex nimia continentie ⁊ ſolitudinis iugitate velut impotẽ mentis exi⸗ ſtumnans reſpondiſſet.quẽadmoduz poteram de ſepulcro eũ qui qͥndeck obijt ante annos inuocare.abbas sppollo ergo ignoꝛas ait me quoq; ante annos viginti huic mundo ku iſſe defunctum· nulla q; iam poſſe ð huins celle ſepulcro q ad pꝛeſentis vite perrinent ſtatum tibi conferre ſolatia quem intentũ xp̃us ab inten tione moꝛtificatõis arrepte vel mo vicum av extrahendum boueʒ tum non patitur relaxari.vt me bꝛeuiſſi mi quidem momenti inducias pꝛo patris indulſerit ſepultura q̃ multo vtiq; telerius ho neſti? religioſius fuerat exhibenda f Ex inſtitutis janctoꝛum patrum Wede ft puine hu adshn uimils honum wnſit we bochtich pdaeon t ne edlh s— vuun incicio ui pollo B eſta node e monaſten s ad evellih rie nimist vbatur eite equsᷓ poſ ollo peinsci ioꝛẽ frarẽ no kenin Cöcheüile rwis obütit ſie a ſolwcin oli nent n ſe qwiucnc co ců inocu ns ait nc ni bvunn olh gunp uo in Diſtin ſecunda Eatus iohannes ab adoleſcẽ tia ſua vſq; ad ꝑfectã virileʒ; etatẽ ſenioꝛi ſuo deleruiẽs donecĩ buius vite ↄuerſatione durauit tan ta hlilitate inheſit eiꝰ obſequijs vt ip̃i qͥʒ ſeni ſtupoꝛẽ ſũmũ eiꝰ obuiaz incuteret.cuiꝰ hanc virtutẽ vtrũ de vera fide ac ꝓfunda coꝛdis intenti⸗ one deſcenderet an fictitia⁊ qͥdãmõ coactitia p̃beretur volẽs mauikeſti us exploꝛare ꝙᷓ; plura ei eẽ᷑ hupfiua minꝰ ꝙᷓ; neceſſaria vel impoſſibilia frequẽtius ini igebat ex quibꝰ aliqᷓ; ponã ꝑg que manifeſtꝛri poſſit ſcire volẽtidꝰ vel mẽtis eiꝰ vł ſubiectõis integritas. Sůpſit nãq; de lignario ſuo virgultů ſenex qð olim exciſum vſibꝰfoci fuerat pꝛeparatũ duq; co ctionis retardat occaſio. non mõ aridum ſed pꝛope putridũ iacebat tꝑis vetuſtate. Cnnq; boc fixiſſʒ co raʒ ip̃o ĩ terrã. pꝛecepit aduecta aqᷓ bis rigari quotidie.vt ſcilʒ diurnis hum oꝛibꝰ radicatuʒ atzʒ in antiqᷓm arboꝛẽ reuiuiſcens diffuſis ramis amenitatẽ oculis atq; vmbꝛaculuʒ in eſt feruenti ſubter reſidentibus exbiberet.qð pꝛeceptum veneratõe ſolita ſine vlla inpoſſibilitatis cõſi der atione ſuſcipiens adoleſcens ita quotidiauis diebꝰexpleuit vt ãm ꝑ duo fere mi iaria indeſinenter aſ poꝛtãs nullatenus lignuʒ rigare ceſ faret atzʒ per totum anni ſpaciũ non infirmitas coꝛpoꝛis non feſtiuitat. ſolennitas non occupatio neceſſita tis vllius que illum etiam honeſte ercuſaret ab executione mandati. cidens ab obſeruantia pꝛecepti bu ins potuit impedire. Nq; hanc ſe⸗ dulitatem eius tacitus ſenex latent᷑ diebus ſingulis exploꝛaret · videret q; enm ſunplici coꝛdis affectu man datũ ſuũ velut diuinitus emiſſũ ſine vlla perturbatiõe vultus vel rõnis diſcuſſione ſeruare.ſinceram humili tatis eius oebedientiaʒ ↄpꝛobans pariter etiaʒ miſerãs tã longũ labo rẽ quẽ ꝑ totũ anni ſpaciũ ſtudio de uotionis impenderat ad aridũ vir gultũ accedens. O inquit iohãnes miſit ne radices hec arboꝛ an non? Cunq; ille ſe neſcire dixiſſʒ enex ve lut iqͥrẽs rei veritatẽ? tqᷓ; tẽtãs vtx ſuis radicibꝰ iã vteretur. euulſit co rã ip̃o leui ↄmotione virgultuin ſic q; pꝛoijciens illud pꝛecepit vt dein ceps rogare deſineret. Aliquibꝰ edi ficari cupientibus beati iohannis obedientie exemplo vacans ſenioꝛ. Lurre inquit iohannes ſaxu in illð aduolue qᷓ;tocius. qui confeſtim ſa xum illud imane qð multe hominũ tyrbe mouere non poſſent atplicã nunc ceruice nůc toto pectoꝛi.toto niſu atz conatu peruoluere contẽde bat vt ſudoꝛe omniũ membꝛoꝛũ ſu oꝛun non ſoluz infunderet veſtimẽ tunn.ſed etiã ip̃m ſaxum ſuis ceruic bus humectaret. In hoc quoq; pa rum metiẽs impoſſibilitateʒ pᷣcepti vel facti pꝛo reuerentia ſenis ⁊ ob ſequij ſimplicitate ſincera qua crede hat ſenem tota fide nihil poſſe ĩ cal ſum ac ſine rõne pꝛecipere ¶ Abbas pafnutiꝰ abꝛenũ ccxxv. ciare deſiderãs huic mũdo taz diu ꝓ foꝛibus monaſterij excubãs ꝑdu tauit. vonec imobili perſenerantia ſua ʒtra conſuetudinem cenobioꝝ cum filio parua ꝗj octo circiter erat annoꝝ vt ſuſciperetur eliceret.Cun q; tandem recepti fuiſſent confeſtij non ſolum diuerſis pꝛepofitis tra viti.verumetiam celle habitatione Er inſtipatrum ſetuncti ſunt. ne ſcz iugi viſiõe ꝑuuli reminiſceret᷑ pater ex omnni ſua quã abrenũtiãs abiecerat facultate atz sffectione carnali ſibi ſaltem filiuz ſuꝑeſſeꝛ quẽadmodũ diuiẽ ſe iã nõ eſſe iciebat.ita etiã patrẽ ſe eſſe ne⸗ ſcirer.qð vt pleniꝰ ꝓbaretur vtruʒ videlʒ plꝰ faceret affectione ſangui nis ac luoꝛum viſceruz charitate an obiĩa ⁊ moꝛtilicatione xp̃ quã renũ ciãs qͥſq; ꝓ eiꝰ ĩ ebʒ ainoꝛe p̃lerre ð iduſtria negligebatur parunlꝰ pan nis potiꝰ qᷓ; veſtimentis indut?.ſoꝛ dibus q́ʒ ita obſitꝰ ac fedatꝰ vt offẽ dere potius ꝙᷓ; delectare paternos oculos poſſʒ quotiens ab eo fuiſſʒ aſpectus.ſed ⁊ colaphis atz alapis expoſit? diuerſoꝛũ.quas plerũq; ſpᷣ obtutibꝰ ſuis innocenti paruulo eẽ̃ gratis cernebat infligi.ita vt nunqᷓ; genas eiꝰ niſi lachꝛymarũ ſoꝛdenti bus veſtigijs videret infectas. C⸗ q; taliter infans ꝑg dies ſingulos ið oculis eiꝰ ageretur ꝓ amoꝛe nihilo minus xp̃i⁊ obĩe virtute rigida ſẽꝑ atz ĩmobilia pr̃is viſcera ꝑmãſerũt Nõ em̃ reputabat iã ſuũ filiũ quem ſecum pariter obtulerat xp̃o.nec cu rabat de pñtibus eiꝰiniurijs.ſed po tius exultabat ꝙ eas nequaq infru ttuoſe tolerare cernebat.parũ cogi tans de lachꝛymis eiꝰ. ſed de ꝓpꝛia humilitate ⁊ ꝑfectione ſolicit?.quã diſtrictionẽ mẽtis illiꝰ atz ĩmabilẽ rigoꝛem peruidens cenobij ſeni⸗ oꝛ ad ↄpꝛobandaʒ pleniꝰ animi ei? ↄſtantiã ↄpꝛobare quadã die vidiſ ſet infantẽ ſimulans ſe aduerſus euz vᷣmotũ.pᷣcepit patri vr tollens euz iactaret in flumen. Tũc ille velut a dño ſibi hoc eſſʒ imperatum ꝓfeſtiz ce eri curſu rapiens filium vlnis ꝓ pꝛijs vſch ad hoꝛã fluminis iactur aduexit.Oð pꝛo facto keruoꝛe kidei ⁊ ob edientie eiꝰ fuiſſʒ opere ꝓſuma tů niſi ꝓcurati fuiſſent de induſtria fratres qui ſolicite ripam fluminis obſiderent.ꝓieckũ q; iam ⁊ quodã mõ de fluminis alueo paruuluʒ ra puiſſent? ↄũmationẽ pꝛecepti ob ſequio patris ac deuotõe ↄpletã ab effectu oꝑis atz ip̃o kine reuocaſſẽt Muiꝰ fides atz deuotio in tãtũ deo fuit accepta.vt diuino ſtatim teſti⸗ monio ↄpꝛobata ſit Reuelatũ nãq; eſt ↄtinuo ſenaꝛi.hac eũ obĩa abꝛa he pr̃iarche opꝰ impleſſe Cũq; bꝛe ni tꝑe tranſacto idem abbas ceno bij de huiꝰ můdi ↄmoꝛatiõe migra ret ad xp̃m.hũc pꝛeponens cunctis fratribꝰ ſucceſſoꝛem ſui atq; abb atẽ monaſterio dereliqht. ccxxvi. ¶Won tacebunꝰ ↄgnitůũ nobis fra trem ſᷣm huius ſechli oꝛdineʒ me familie. nã pr̃e ↄmunite ⁊ ditiſſimo oxundus fuit.ſtudijs quoq; ſ̃alib? non mediocriter inſtitutus.qui reli ẽ̃tis parentibꝰ cum ad monaſteriũ peruolaſſet. ad compꝛobandaz mẽ tis eius bumilitatem vel ficei eius ardoꝛem.confeſtim ei a ſenioꝛe pꝛe ceptum eſt vt decem ſpoꝛtas quas neceſſe non erat venditari ceruici bus ſuis onerans diſtrahendas ꝑ plateas circunferret adiecta condi tione qua diutius in hoc officio re tineretur.vt ſi foꝛte vnꝰ eas coeme re pariter voluiſſet non cederet.ſed ſingularim eas querentibus venun darer. uod ille tota denotiõe cõ pleuit.⁊ omni conłuſionis verecun dia pꝛo nomine ⁊ deſiderio chꝛiſti ealcata ſpoꝛtas humeris ſuis inpo nens pꝛecio ſtatuto diſtraxit ac pe cumiam ad monaſterium repoꝛta⸗ uit neq̃qᷓ; perterritus tam vilis et nimorſit ſout zin Adenſri an funini Punt c vopnuhn ont peuht 6 Wwotöeppluit 0 inerocuſi votiointde ino ſtun u it Revelui tih hac e obiath npleſe Lich em abbus m noꝛatiòe nig ponens cyd ſui atq; abtu gir nobis fr üorcincz üim nite dirin is cochll nins qun mad wonſ onpobꝛn inſueti ofic ij nouitate nec ↄſiderãs indignitatẽ rei nataliũ q; ſplẽdoꝛeʒ ac venditiõis iniuriã dũ illã xp̃i hu militatẽ q̃ eſt vera nobilitas ꝑ obĩe pᷣam deſicerat obtinere ccxxvij. Aidim'abbatẽ pinuſiũ qͥ cum in manis cenobij p̃ſbyter qõ eſt in egi pto non longe a panefiſi ciuitate et cun pꝛo ip̃a reuerentia vel vite ſue vel etatis ſue ſacerdotij cunctis vet nerabilis atq; venerandus exiſteret videns ſe ꝓ hocip̃o humilitatẽ illã quã ᷣm ſue mentis ardoꝛẽ coneupi erat exercere non poſſe nec habere quo virtutem deſiderate ſubiectòis extenderet clam fugiẽs de cenobio ſeceſſit ſolꝰ ĩ thebaidos vltias par tes. Ihi q; depoſito habitu mona⸗ choꝛum aſſumpta ſeculari veſte ce nobiũ tabẽnenſiotarũ expetit. qð ſciebat cundis eſſe diſtrictius.æt in qno ſe vel ꝓ longitudine regionis credidit ignoꝛandũ vel pꝛo magni tudine monaſterj ac multitudine fratruʒ facile ſe poſſe celari vbi din riſſime pꝛo foꝛibus perſeuerans cũ dtoꝛum fratruʒ genibus ꝓuolutus vt ſuſciperetur ſũmis pꝛecibꝰãbiuit Cunq; multo deſpectu tandem fui ſet adiniſſus.ꝙ ſcʒ decrepitus ſenex et qui omnẽ fuaʒ in ſeculo ꝑuiriſſet etatem cenobiũ ingredi tunc poſtu lat quo tꝑe iam deleruire ſuis volu ptatibus non pꝛeualeret. ac ne hoc ißm quidam cauſa religionis erpe tere euz aſſer ebant. ſed famis ⁊ ino pie neceſſitate conſtrictũ vt ſeni nul li q; oꝑi apto oꝛti cura diligẽtia q; mandatur qᷓ; ſub alio fratre iunio⸗ re qni eil ſibi creditum retinebat ex ercens.ita eidem ſubdebatur tanta q; obedientia deſiderataʒ humilita tis excolehat virtutem vt nõ ſoluin ſtin. ſecunda en que ad oꝛti diligẽtiã pertinebãt verũ etiã vniuerſa officia q̃ eròt cũ⸗ ctis aſꝑa ⁊ indigna atq; ab omnib? ducebant᷑ hoꝛroꝛi tota qͥtidie ſedu litate compleret qᷓ;plura vero etiã nocte ↄſurgens ita furtim vel nullo teſte vel ↄſcio occulẽti bus tenebꝛis efficiebat.vt penitꝰauctoꝛẽ oꝑis ne mo depꝛehenderet. Cunq; ibi trien nio veliteſcens ꝑ vniuerlã egiptum diſpſis vbi q; fratribus quereret᷑ a quodã tandem viſus qui de egipti partibꝰ ↄmearat.vix potuit pꝛe hu militate habitus ſui a vilitate offi cij quod gerebat agnoſci. NMam ſar culo doꝛſuʒ incuruans laxabat ole ribus terram. einde ſtercus hume ris ſuis aduectans eoꝛum radicib? in gerebat. Cunq; hec intuens fra ter ſuper agnitione eius diutiſſima fuit heſitatione detentus pꝛopius tandem accedens non ſolum vultũ verumetiam ſonũ vocis diligenter exploꝛans ad pedes ein? cominus pꝛocidit.pÿᷣmo quicdẽ ſuꝑ hoc ſtupo rẽ ſůmũ videntibus cũctis incuſſit cur videlz id facẽt ei qͥ apnd ip̃os habebatur extremus et velut noui tius ac de ſeculo nuper egreſſus. Poſt vero miraculo ſunt maioꝛe ꝑ chſſi cum eius nomen quod apnd ipſos quoq; magna fuerat opinio⸗ ne compertum pꝛotinus pꝛodidiſ 2 quo vniuerfi fratres p̃oꝛis igno rantie veniam poſtulantes ꝙ eũ vi delicz tãto tempoꝛe inter iunioꝛes ac paruulos deputaſſent · inuitum ac fientem ꝙ ex inuidia diaboli di gna ſibi fuiſſʒ conuerſatione atz hu militate fraudatus quaz diutiſime inquiſitam tandem ſe aliquando in veniſſe gandebat. nec meruiſſet vi tam ſuã in illa quã arripuerat ſub⸗ Er vipattum iectione finire av ꝓꝛiũ cenob uz re duxerũt cuſtodientes eum ſũma di l gentia.ne ab eis tunc qͥq; funiliter qͥch dilaplus aukugeret. Abt cũ fuiſ ſet in odico tꝑe demoꝛatꝰ eodẽ rur ſus humilitatis deſicerio atz ardo re ſuccenſus captans nocturna ſilẽ tia ita diffugit vt iain non vicinam ꝓuinciã B incognitas? alienas lõ ge lateq; diuſas regiões ex peteret. NMã conſcendens nauim ĩ paleſtine partes cõmeare curauit credens ſe tutiꝰ latitaturũ.ſi ad illa ſemetip̃m a ſpoꝛtaſß loca in quib? nec nomen qoẽ ſuũ fuiſſʒ auditũ.quo cũ veniſſʒ nr̃m monaſteriũ ꝓtinꝰexpetiuit qð non longe kuit a ſpeleo in qͥ dñs ex virgine naſci dignatꝰ eſt. in qͥ ꝑmo⸗ dico tꝑe deliteſcens m dñi ſinaʒ tã Fᷓ ciuitas ſupꝛa montem pofita diu tius abſcondi non potnit. Nã con tinne quidam fratruz qᷓ ad loca ſẽ̃a de egipti partibus oꝛationis cauſa duenerant agnitum cũ ſũma vi p̃ſũ cũ ad uũ cenobiũ reuocabãt. Vidimꝰ ſenẽ machetẽ ccxxviij. nbie a turbis fratꝝ eminus ↄmoꝛã tem hanc gr̃am diuturnis a dño p̃ tibꝰ impetraſſe vt qͥtqͥt diebus et noctibꝰ agitaretur collatio ſpirita lis nũqᷓ; ſomni toꝛpoꝛe penitꝰ laxa retur. Si quis vero detractõis ver bů ſen octoſũ tentaret inferre in ſõ⸗ nũ pꝛotinꝰ incidebat.ac ne vſq; ad auriũ quidẽ eiꝰ pollutionẽ virꝰ ob loquij poterat ꝑuenire ccxxix. Hit idem machetes abbas ocio ſarũ fabularũ diabolũj eſſe fautoꝛeʒ ſpiritalium tollationum impugna toꝛẽ ſꝑ exiſtere his declarauit indi cijs. Nõ cum fratribus quibuſdam de rebus neceſſarijs ac ſpiritalibus viputaretieos q; vidẽt letheoq̃dã impugnare non delijt. ſopoꝛe demergi nec poſſeab oculis ſus p oncdus ſomni depellere.ocio⸗ ſam repẽte fabulam introduxit. Ad cuius oblectatiohez cum eos euigi laſie confeſtum atz erectas aures ju as habere vidiſſz ingemiſcens ait. vſq; de rebus celeſtibus. lo⸗ q omnium noſtrum o⸗ culi letali doꝛmitatione depꝛime⸗ bantur.ac cum ocioſa fabula intrò miſſa eſt om̃es expergefacti toꝛpo rem fomni dominantis excuſſimus vel ex boc ergo perpendite guiſnaʒ collatiomis illius ſpiritualis fuerit mpugnatoꝛ aut quis huiꝰintructu oſe fabule audtoꝛ atq; carnalis inſi⸗ nnatoꝛ exiſtat.ille etenim eſſe mani feſtiſſime depꝛehẽdit᷑ qui malis ag⸗ gaudens vel iſtam fouere vel illam ecxxx. qec minus boc quoq; opus fra tris cuiuſdã erga puritatem ſui coꝛ dis intenti.⁊ erga contemplationeʒ diuinaʒ valde loliciti cõmemoꝛaꝛe valde neceſſarium reoꝛ. Eni cnz ei poſt annos qndecim patris ac ma tris amicoꝛũ qꝙ; multoꝛũ de pꝛouin tia ponti cõplures epiſtole delate fuiſſent. accipiens grandem faſcicu lum ſarũ diu q; apud ſemetipſum voluens.q̃ntarum inquit cogitatio nũ cauſa erit mihi harũ lectio que me vel ad inane gaudiũ vel ĩfructu olam triſtitiam impelleret.quot di ebus hoꝛum recoꝛdatione qui con ſcripſerunt intentionẽ pectoꝛis mei a ꝓpoſita contẽplatione renocabũt Poſt q̃ntum tempoꝛis dirigenda ẽ hec mentis concepta ↄfuſio q̃ntoq; laboꝛe rurſus ille tranquillitatis re parandus eſt ſtatus.ſi iemel littera⸗ rum animus permotus affedu eoꝑ qʒ recenſendo ſermones ac vultus uſtaboal Wele ocio minn Id aoseng Aest enſtes it s ete un noſnno dhe deyine a fabohint ergefui uh nns excſin parg piriwalisei us burin carnalisij enim eſſe nu quimalis were vel iln t. IIN noc opus fr winten ſico onmplion cui cõwemon to Hi cim pams& whoi ttn es— s g 1. iſ m inqli * Diſtin ſecun da quos rãto tge dereliquit.iterũ eos reuiſere iß̃is q; cohabitare aĩo⁊ mẽ te ceꝑit intereſſe.qͥs ꝓfecto coꝛꝑalit deſeruiſſe mhil ꝓderit ſicoꝛde inci piat intueri eos. ac memoꝛiã quã ſe⸗ culo puic renũcians qͥlq; velut moꝛ tuꝰ abdicauit reuiuiſcens eãcdeʒ rur dtoꝛe nõ ſolũ nullã reſoluere eplam definiuit.ſed ne ip̃m quidẽ faſciculiũ reſignare ne ſcʒ eoꝝ qᷓ ſeripſerũt vel noĩa recẽ ſendo vel vultꝰrecoꝛdãdo a ſpũs ſui intentiõe ceſſurer· itaq; vt eñ ↄſtrictũ ſuſceꝑat igni tradidit cõ cremandũ.ite inqens cogitationes pr̃ie pariter ↄcremamini nec me vl iatenꝰ ad illa q̃ fugi reuoeare tẽtet). Ficꝰ de martote libie ccxxi partib? velut rẽ añ in loco illo non viſã cũ quidã abbati ioi economo in eremo ſichi detuliſſʒ qͥ diſpenſati onẽ ip̃iꝰ ecẽie tꝑibus beati pafnutij ab eodẽ ſibi creditã gubernabat ß ʒieſtim eas ad ſenẽ quẽdã qͥin inte rioꝛibꝰ deſerti mala valitucie labo rabat ꝑ vuos adoleſcentulos mifit. ecẽia ↄmanehat. q̊ pomis acceptis eũ ad pᷣdicti ſenis tenderẽt cellã qð va fiſſima nebula tramitẽ recti itineris perdiderũt. Cüch tota die ac node diſcurrẽtes ꝑ aujiã eremi vaſtitateʒ neq̃qᷓ; potuiſſent egro perite tãitineris lʒſſitucie ꝙᷓ cis ſitiq; ↄtecti. firis genibꝰ ĩõonis ot be veſügiornor incieiſo viuriſt me pejfiti qᷓin locis illis grenoſis tã ᷓ muibus unßſſa ſignant. donec en velleui ventoꝝ flatũ tenuis arena dilcurrens rurſus opiat · iuentic fe ſus admiſerit. Hec voluens ĩ ſuo p e ibi ſenioꝛibꝰ deſerti titate euemire infuſa repente dẽ tãtis celſã re ficꝰ intactas vt acceperãt reſeruaſſe eligentes ſcʒ aĩam magis ꝙᷓᷓ kicdẽ de poſiti ꝓdẽ vitã q; potiꝰ amittẽ tꝑa lẽ ꝙᷓ ſemioꝛis violare mãdatum q Fertur ſñ̃ia ſancti baſiij ccxxxij ceſariẽß ep̃i ad quẽdã pkata ſincleti um ocij toꝛpentẽ tepoꝛe.q cum ſe re niiciaſſe diceret huic můũdo q̃dazʒ de ptijs facultatibꝰ ſibimet reſeruauit nolens exercitio ſuarũ manuũ ſuſtẽ tari ⁊ hůilitatẽ veraʒ nuditatẽ q; et oꝑis ↄtritionẽ monaſterij ſub iectio ne ↄq̃rere.Et ſenatoꝛẽ inquit ſincle ti ꝑerdidiſti.? monachũ non feciſti ¶ Mouimꝰ fr̃em cuiꝰ etiã ccxxxiij nomen ſi ampliꝰ aliqͥd ex hoc iſtru ctionis accederet ꝓderemꝰ.q cũ in cenobio moꝛaretur eũ q; nẽ̃itas co artaret vt ſtatutũ oꝑis pẽiũ qͥtidie economo traderet neĩ maioꝛẽ oꝑis modũ alicui?ꝓpenſiꝰ laboꝛantis ten deretur vel ↄfunderetur exẽplo.cuʒ in cenobio quẽpiã f̃m vidiſ ĩgrel ſum qui ardoꝛe fidei vellz aliqd am pliꝰ oꝑgis ↄſignare ſicladeſtinis euz ꝑſuaſionib? reuocare ab hmõi intẽ tiõe minime potniſſz ↄfilijs pꝛeuijs ac ſuſurrationibꝰ ad trãſmigrãduʒ erinde ꝑſuadeb at.⁊ qͥ eum facili? al poꝛtaret ſe qͥʒ iã olim multis ex cau ſis offeniũ ↄfingebat a cella viſcedẽ ſi ſolatiũ itineris vel comitis reppe riſß. Cũq; eũ ad conſenſũ occultis obteſtationibꝰ ad ereũduʒ clauſtra monaſterij pellexiſʒ cõdicens ⁊? ho rõ q̃ de monaſterio debẽt exire vel locũ quo ſe p̃ueniẽs erpedaretipß̃e vero ilico ſubſecuturꝰ ibicẽ ſubſiſte bat. Illo qͥʒ iãꝓ diſceſſus ſui verecũ dia non audente ad monaſteriuʒ ð quo aufugerat vlteriꝰ aggregari in felix fuge eius auctoꝛ in cenobio re ſidebat. ccxxxiijj n 1 ⸗— grclimacho Rbbas paulꝰ ꝓbatiſſimꝰ patruz ů in eremo vaſtioꝛi ↄſiſtẽs q̃ phar pbirion nũcupatur palmarũ trudi b⁊ oꝛto modico ſecurꝰ habẽt ſuffi ciẽtẽ alimonie ſue vict?q; ſpam nec poſſʒ alico aliud vñ luſtẽtaret᷑ ope ris exerc? eo ꝙ ab opidis vel habi tabili terra ſepteʒ mãſionibꝰ vel eo õpliꝰ deſerti illi? ſeꝑaret᷑ habitatio. piꝰq; expet ret᷑ ꝓ mercede vecture ᷓ valẽ poſſʒ pᷣmiũ laboꝛis deſuda ti.collectis palmaꝝ folijs qͥtidianũ pẽſũ velut exinde ſuſtẽtãdꝰ a ſemet ip̃o iugit expetebat. Cũq; oꝑge toti us õni ãtrj eiꝰ fuiſſʒ ĩpletũ id qð ſo licita cura delaboꝛauerat annis ſin gulis igne ſuppoſito ↄcremabat · in tãtu ꝓbãs ſine oꝑe manuũ nec ĩ lo co poſſe monachuz pdurare nec ad ꝑfectõis culmẽ aliqñ ↄſcẽdẽ.ccxxxv. em ini cuiꝰdã lenis cũ ĩ eremo ſichi ↄmoꝛarer qᷓ cij ad cellõ cuiꝰdã fris gr̃a viſitatõis adueniens oſtio appꝛoximaſſz · audiſſʒ q; enz ͥddam murmurãtẽ extriniecꝰ paululũ ſub⸗ ſtitit ↄgnoſcẽ volẽs qͥcnã ð ſcripiu ris legẽt vel ſiẽ ẽ moꝛis oꝑans me⸗ moꝛiter recẽſeret. Cunq; piſſimꝰ ex ploꝛatoꝛ aure diligent applicata cu rioſiꝰ auſcultaret ita euʒ repperit ce nodoxie ſpůs ipugnatiõe pellectuʒ vt in ecẽ̃ia facere ſe crederet exhoꝛta toꝛiũ ſermonẽ plebi.ũq; ſubſiſtẽs ſenex audiſſʒ eũ ſic fuiſſe tractatũ.et mutato rurſus officio celebꝛare ve lut diaconũ cathecuminis miſſam. Tũc demũ pulſauit oſtiũ qᷓ egreſſus occurrens q; ſeni veneratiõe ſolits introducẽs q; eů qñ venerit cogita tionũ ſuarũ ↄſcientia remoꝛdente ꝑ qrit. ne ſcʒ diutiꝰ ad oſtiũ ſtans iniu riã ꝑtuliſſʒ. Joculariter ſenex grate q rñdit. Mo inqͥens veni qñ tůj mniſ ſã catheumts celebꝛabas cexxxx Anciui qͥddaʒ qð hoꝛreret ⁊ pu det reuoluere quẽcã iunioꝛũ cum a ſuo abbate increparetur cur hůili tatẽ quã renũciãs modico iꝑe recen ter accepiſſʒ excecere ac dia bolica inflari ſuꝑbia ſũma ꝓtumacia rñdiſ ſe. nůqd ob hoc meiß̃m hůiliaui ꝓ tꝑe vt ſꝑ ſubdit? ſim? Ad qð ei taʒ effrenatũ ſceleſiů q; rñſũ ita eit ſeni oꝛ obſtupefact? oĩs q; ſermo ei eſt interceptꝰ velut qͥ ab illo antiqͥ ip̃o lucitero verba iſta ꝓlata nõ ab ho mine ꝑcepiſſʒ. vt nullã vocẽ adueri tantãteruiã de oꝛe ſuo ꝓꝛſus emit tere niſi gemitꝰde coꝛde tiñmõ ac ſu ſpiria potuerit. Illud ſolũj tacit? in tra ſemetißm voluẽs qð de dño dr̃ ſaluatoꝛe.qui cũ ĩ foꝛma dei eſſʒ bu miliauit ſe fact?obediens nõ vt ille ait diabolico ſpů ac timoꝛe poſſel ſus ꝓ tꝑe ß; vſq; ad moꝛtem Ex cimacho. ccxxxvi Pntigit quendã ex pᷣdali oꝛdi ne ad inonaſticã ↄuerſationeʒ accedere.quẽ abbas eiuſdẽ mons⸗ ſterij ad ↄtẽplationẽ eiꝰ inſtitutiõis ̃ erat in loco iuſſit ꝑ ſeptẽ dies cuʒ qete ꝑfrui.ꝓꝰ ſeptẽ vero dies paſtoꝛ eñ ſeoꝛſũj ad ſe vocans interrogat?⁊ an ſibi cũ ip̃is cohabitare placeret exploꝛst. ũ vero mãifeſte ↄſpexil ſet ip̃m moꝛari velle cũ omni itegri tate rurſũ interrogat. Quid incon gruij aut inhoneſtũ ab eo factũ fuiſ ſet in mũdo: igitur vt vidit ip̃m ad verbũ ſimul vniuerſa ↄfitentẽ.iterũ tentãs dixit ad eůvolo te hoc coꝛà vniuerſa fraternitate ꝓpalare. Ille vero vere ſuũ odiens pcẽm ⁊ omnẽ ʒtuſfionẽ ꝓↄtẽnẽs idubitãter ſpopõ diteriã fi vis ait in medio alexãdrie ciuitatis. Peince cangregat paſto Diſtin ſecunda i6 er dumntyn vniuerſas ĩ ecẽia vñica oues nume em̃ ſurre it a pau imento o fr̃ iohes oöamg ro ducentas triginta ⁊ diuina ꝑfẽa qͥuſq; omnniũ indulgẽtiã eſt ſoꝛtitus u urpili naxiin die vñica pꝰeuangelij ↄple er neq; difficile credas. NMã aliquis oorn nentũ induci coꝛã oĩhꝰ facit illũ ſñů illic eriſtentiũ fr̃m in me ↄfidens di e Kdihola qrela obnoxiũ a qjbuſdã ex f̃ibtra rit. Quia hoꝛribilẽ vidi quẽdaʒ car machſiſ ctũ ⁊ tꝑate Lcuſuʒ manib q; retro tã tenẽtẽ ſcriptã ⁊ calami.⁊ qĩ pec hn büluip vinctũ ⁊ cilicino ſacco veſtitũ. aſpiũ cata inquit pꝛoſtratus iſte dicebat det q puluẽ caput ha bẽteʒ ita ꝙ ex 1pa Ip̃am ille calamo cancellaba t. et die in din etiã ↄtẽplatione ↄfeſtiz ↄmutauerit quenter. diri em̃ ait canfiteboꝛ 3d⸗ glemoti in plãctũ ⁊ eiulatũ vniuerſos ſtupo verſũ me iniqtatẽ meam dño ⁊ ture bilo mij re repletos. nõ eĩ aliqs nouerat qð miſiſti iniqtatẽ pcẽi mei· Scõm ve lutan u fiebat. Peiñ cuʒ ad ecẽie poꝛtas ꝓœe ro ẽ qm̃ qͥſqã poſideo nõ ↄlelſas of livocitit veniſſz ſẽm illud benigni iudicis ca fenſiões hñtes.illo s igitur ꝑ hůc er ls voctuch put clamat ad euz mãgna voceſta hoꝛtaboꝛ ad ↄfe ſionem ne q̃ null? ſo hils* indignꝰ nãq; es ingreſſus in hec ſea indulgentiã ſoꝛtietu- ccxxxviij. ce m̃nõu Btupefactꝰ ẽ igitur ſuꝑ paſtoꝛis ex Nidt quẽdam coqnariũ ꝑpetuo d ſol uct ſcuario ad ip̃m illata voce.exiſtima in miniſtratione ploꝛatũ ⁊ meroꝛẽ qð de diod nit er̃ ð qð fres certificauit noui poſſidẽtem.⁊ ſupplicani nũciare mi na del eſʒ h füme ſacramentis nõ hõinis vocẽ 6 hbi vnde ⁊ qão talẽ gr̃am obtinere iens nõ vtili tohitrui ſe audiuiſſe pꝛocidit qdem dignꝰ effectꝰ eſt. qui violentiã a me mon poſd ↄtinuo in facieʒ tremefactꝰ.⁊ totꝰ ti paſſus rñdit. Nunqᷓ ine hominibꝰ nonmm moꝛe ↄterritus terre q; ꝓſtrat? pa ſeruire cogitaui ſed deo ⁊ omm qe cexxx¶¶ uimentũ lachꝛymis irrigabat. Per te meip̃m indignum iudicans hac ietpouicn mittit iterũ amirabili medico lalu ignis viſione future flämem emoꝛa tici werſonol 1ẽ ip̃ius in vniuerſuʒ negottanteet tionem ſp poſſideo ccxxxix. us euſct nn foꝛmnã ſalutis? manifeſteꝛ efficacis ¶Vir quidã nomine Iſidoꝛus ex ont er ulmni huinilitatis oĩb⸗ exbibente dicere pncipatiua dignitate alerandrie ci ſupſpine omnia ab ip̃o acta ſpecifice coꝛam hitatis añ hos ãnos abꝛenũciauit ſuh odshil cunctis.qui cũ pauoꝛe vniuerſa ↄfi in dã monaſterio quẽ ego ibidem n imog tebat̃ ꝑ ſingula omniũ auditui pere adhuc repperi. Hunc ſtiſſimꝰpaſtoꝛ oenns l grina nõ ſoluz coꝛpoꝛalia Eᷣm natu monaſterij recipiens ac verſutuʒ et obabu rã? pꝛeter naturã in rõnabilibꝰet omnino crudelẽ dirũ q;? arrogan ero am etiã in irrõnabilibꝰ aĩalibꝰ ↄmiſſa. tẽ inſpiciẽs ꝑ humanã inſpirationẽ vele verũ qʒ⁊ vſch ad veneficia? homi ſyllogiſat lapientiſim? aſtutiaʒ de nouSj cidia q̃ audire vel ſcripto tradere monij? dicit ad Iſidoꝛuʒ. Si vere nel ab in non eſt fas Igitur ↄleſſi ilii tõderi pꝛeelegiſti vtiq; tollere xp i iugum ur vtri. pmittit atz cũ fr̃ibꝰ numerari.ſapiẽ añ omnia te volo obediẽtiã erercꝰ nbo mn tiã vero illiꝰ ſei admiratus ſeoꝛſum Ipe vero rñdit. Bicut ferri fabꝛo. ocvob 1 ip̃mn ĩterroganit cuiꝰ rei gr̃a tale pe ita? ego ſẽiſſime pater meip̃m tra itn regrinũ ſpectaculũ ꝑegiſſʒ. At qͥ ve do ſubiectum eriſtere. Ille vero vir ocin wy re medic crat duot iſtoꝝ gra altt magnus ſuꝑ tali curatus enigmate iubn Pꝛimno qcẽ vt ↄfeſſũ pñti ↄfuſione ↄfeſtim eñ gignaſio tradicit· quai n no ⁊ kutura ↄmutarẽ.ð ⁊ factũjẽ.nõ ferrũ ꝓbationi dato Iſidoꝛo.et ait Erdimacho olo te inqt frater in poꝛta manſi onis aſſiſtere:⁊ omni ↄĩe ingredien ri⁊ egredienti lethaniã.i.ꝓſtrationẽ faccre ⁊ dicere. Oꝛa ꝓ me Patẽr ꝑ peccaui. Obediuit alt iſte tanc an el⸗dño.igitur ſeptẽ annos ip̃o ibi dẽ taciente.⁊ in ꝓłůũdiſſimã pumili tatẽ ⁊ ↄpundionẽ veniẽte volebat ſẽus ille ppetuꝰ pꝰ legalẽ ſeptimanã annoꝝ? viri incõparabilẽ patiẽtiã vt ſuꝑdignũ ãnumerate cũ fr̃ib? et oꝛdinatõe facẽ dignũ. Ipᷣe vo pluri mas ſupplicatiões ꝑ alios ⁊ ꝑmeĩ⸗ firmů ſcʒ climachũ ad paſtoꝛẽ fecit 6 ꝙ eñ ibicem dimitteret luũ ꝑlicere curſũ inſerens⁊ verbo qͥdẽmõ ob ſcure inſinuãs finẽ iã ſuũ ⁊ vocatio nẽ appꝛopinquareqð et factũ ẽ.Pi mitiete eũ in g̃o in oꝛdine tali poſt decimũ t iẽ cũ gloꝛia glorioſus mi grauit ad dñm·ſeptima ip̃iꝰ doꝛmni tionis die ⁊ poꝛtariũ manſionis aſ ſumens. Pꝛedixerat eij ei ille beatꝰ qm̃ ſi participauero fiduciaʒ apud ↄñm:ibicẽ ĩ bꝛeui inſeparabili? mi hi fies. Oð ⁊ factũ kuit ad in aximõ plenãq; certitudinẽ ip̃ius obedien tie inconfuſe·⁊ a deo imitatiue hu militatis Interrogaui adbucſ uꝑſti tem pũc magnůũ Iſidoꝛũ q̃lem eius mens oꝑationeʒ poſſidebat in Poꝛ ta degendo. Et non abſcõcit mihi volens vtilitateʒ facere ſempiterne memoꝛandꝰ. In pᷣncipio ait hec co gitabã. ꝙ ꝓ peccatis meis vendit? —— operoꝛ.ñ cũ omni amaritudine? violentia ⁊ ſanguine pñiam agebã. Anno añt ip̃o ↄpleto abſq; coꝛdis degebã triſtitia deinceps a deo er patientia ⁊ obediẽtia mercecẽ expe ttans. Ic rurſus alio vno anno fü nito·⁊ manſionis in monaſterio·cůũ ↄlenlu coĩdis reputahaz meip̃m in⸗ dignũ⁊ viſione ⁊ colloquio p atrũ viuinoꝝ myſterio?iz aſſumptione. et faciei cuiuſq; ↄtẽplatiõe deoꝛlum vero oculo intuente ⁊ inferioꝛi pꝛu dentia ꝓ or̃one introeũtes? een tes integre exoꝛabam. ccxi. Aliqñ in menla recumbentib'no bis magnꝰ ille p̃latꝰ magn⸗ Iſido rus ⁊ doctoꝛ os ſẽm ſuũ ad aurem meã inclinãs ait. Vis tibi oſtendaʒ in ꝓfůciſſina canicie diuinã pꝛudẽ tiã At ie ſupplicante clsmat inſt? de menſa ſcð a quẽds laurẽtiuʒ noĩe ciri annos q̃dragintaocto hñtem in manſiõe ⁊ ſcõm ſẽuarij p̃ſbꝛũ exi ſtentẽ. Veniens igitur ⁊ coꝛã abba te humiliter genu flectẽs bñcicitur qdẽ ab eo.; ſurgenti nihil omnuo dixit. dimiſit vero ip̃mn ahte menlaz ſtantem ⁊ non edentem.Erat enim reſectionis initium ita vt taliter a⸗ ſtans magnam hoꝛam vel duas pe ne perageret ac ꝑ hoc exinde eru beſcerem vel ſaltem in facieʒ opera toꝛis inſpicere:erst totus cans o⸗ ẽtuageſimum agens annm ZIbſq; reſponſione vero · vſq; ad ref ectiõis coinplementum maens nobis ſur gentibus mittitur a ſancto magno Iſidoꝛo tricefiuni noni pſalmi pꝛin cipiuʒ dicere. Ego vere ſicht mmis malicioſus nõ deſpexi tentare lenez Ale vero iß̃m interrogante duoð aſtans vtiq; cogitaſſʒ ait. Attribu ens paſtoꝛi chꝛiſti imagineʒ nequs ᷓ penitus cogitauimibi ab ip̃o qc qᷓ; iiungi ſed ex deo VUnde pater Johannes climache noh quaſi co ram hominum menſaſed tan co ram dei altari deum exoꝛans ſtab nullam omnino malam cogitatio nem vel intentionem erga paſtoꝛeʒ apiens ex ſice mea ad ip̃in? chari hogrio pun Wnpnon. wöedeoſun ioipn ocinsten s. ecumbenth * mog i m ſwüedunn is nbi onin cie dinipui ne camui layritiz intaodto bin curij ßſhüc vr 1 coꝛi bh ecẽs bci nnibil omn m ente men ten. Erat en aw v namn veldn pot aict minfache ohi Diſtin. ſecunda Interro gaui quẽdã fratreʒ edifi rationis g̃a qͥndecim ãnos in man ſione hñtẽ noĩe abbakirũ quẽ ⁊ma kine ab oĩbꝰ fere leſũ videbã.i rat aũt qñ a mniniſtris expellebat᷑ a mẽ ſa in odicũ em̃ erat ex natura circa ling uã frater ille ineõtinens. Pixit igitur ad eijfrater abbakire quare a menſa erpulſum te qͥtidie video: ⁊ ſine refectiõe ſepius doꝛmientem. Qui cuz reſpondit. Pater crede mi hi· quia ꝓbant me patres mei ſi mo nach us fio.ſed non in veritate hoc faciunt. Igitur ego ↄgnoſcens ip̃o rum atz magni paſtoꝛis intẽtioneʒ ine pondere vniuerſa ſuſtineo gt ecce iſtud cogitans· qnceciin ãnos habeo Fm quod ⁊ mihiin ingreſſu dixerunt: quia? vſq; ad triginta an nos abꝛenijciantes ꝓbant.iEt inſte p iohãnes· abſq; ꝓbatione non ꝑ⸗ kicitur aurum. Buſtinens igitur ge neroſus iſte abbkir? poſt meuz ad⸗ nentũ in monaſterio duoꝝ annoꝝ tempꝰ migrauit ad dñm hoc dicẽs patribꝰ reſolui futurꝰ Sꝛatias ago dño ieſu xp̃o ⁊ vobis quia pꝛopter ð quod me tentaſtis in ſalutemec ce decẽ ⁊ ſepteʒ annis pmanſi ex de⸗ monijs non tentatꝰ.quẽ ⁊ iuſti iudi cij paſtoꝛ ſiẽ ↄfeſſoꝛeʒ cůj ibidẽ reqe⸗ ſcentibꝰ ſẽis digne collocari pᷣcepit 1Bed ledo cũctoszʒ elato ccxlij. res beatoꝛũjſi c ſilentij ſepulcro ſi⸗ leo macedonij diaconi directionem ? ludã hic p̃ſolitiſſimꝰ dño aliqñ ſã cte theophanie.i.epifanie ſuꝑueniẽ te ſolennitate rogat paſtoꝛemjañ du os dies in ciuitateʒ allexandrie ire cuiuſdam famularis indigentie gr̃a ꝓmittẽs ei ꝙᷓ;totiꝰ quidẽ egredt de ciuitate ꝓpter ſ olennitatis ſequẽtiã atq; p̃paratiõem. Igit᷑ oditoꝛ boni diabolꝰĩpedimẽtũ archidiacono fa ciens pꝛeparanit eum ab abbate di miſſum ad manſionem non ꝑtingẽ in ſancts ſolẽnitate inxta terminum queʒ a pꝛeſidente ſuſceperat: quem paſtoꝛ poſt vnum diem ſuꝑueniẽtẽ 2 diaconatu ſegregat ⁊ in extremo rum initiantium loco ſuboꝛdinat Buſcipit bonus patientie miniſter et ſufferentie archidiaconus verb uz patris atʒ ſñiam ſic fine. triſtitia qᷓfi non iße ſed aliꝰfuiſſʒ increpat?Agẽ te igitur eo dies quadraginta in oꝛ dine tali iterum ſẽus? ſapiens redu rit eum ad pꝛopꝛium! gradũ. Et ec ce poſt vnum diem rurſus ab archi diacono exoꝛtatur qð ip̃m in eadẽ increpatiõe? ignominia pᷣoꝛi ꝓſtitu at. Ait enim quia vere irremiſſibile aliquid in ciuitate culpaui. Sciens vero ſcus ip̃m humilitatis gratia iſtud exquirere ⁊ nõ dicere vera bo ne concupiſcentie opatoꝛis conſen fit. Nam mirũ erat caniciẽ reueren dam videre degentẽ in incipientiũ oꝛdine⁊ omnes integre depꝛecãtẽ ſuꝑ ip̃o oꝛare. Em̃ ait in foꝛnicatio nẽ inobedientie cecidi. Vihi vero humili referre ↄfiſus ẽ hic macedo nius cuius gratia huiꝰ humilitate inſtitutioni voluntarie p̃occurrit. NMũqᷓ; enim ait ſicut nunc enacuati onẽ om̃is p̃lij ⁊ luminis diuini dul cxdinẽ in meip̃o ꝑſpexri ccxliij. pus Jeſus dominus noſter vo lens me pᷣuareſancti patris oꝛatiõe ñ vnam ſeptimanã mei egreſſus af ſumpſit virum mirabileʒ pinã no mine poſt paſtoꝛem ſcõaria omnia negotia diſponentẽq qnquaginta noueimn annos in cenobio habens miniſtrationẽ oẽimn ꝑuigil miniſtra Erx climacho pat. Auid igitur Tertia die pficiẽ tibus nobis lolitum canonem ſan de doꝛmnitionis repente totus cho rus in quo detinebatur boni? ſua yiſſimi odoꝛis repletur flagrantia. Permiſit igitur magns nos locu um viſcooperire in q̃ͥ erat depoſitꝰ Muo facto vidimus omnes ex ipfi⸗ ns pꝛecioſiſſimis plantis duos fon tes q̃ſi vngenti boni emanare odo ris. Tunc ait magiſter ad omnes, videte ecce pedum ipſius ⁊ laboꝛis ſudoꝛes. Tlere ſicut vngentum deo noſtro oblati ſunt ⁊ accepti atq; ſul cepti. Multas quidem vero? alias ↄdirectiones de iſto ſanctiſſimo my na loci partes nobis annũciauerũt Sicebant autem et hoc de ipſo·ꝙ aliquando pꝛeſicdens ipfius a deo donatam patientiam pꝛobare vo lens redeuntem ad abbatiam et e chaniam abbati ad veſperam faci entem pꝛeterijt moꝛe ſolito luſcipe re adorantem.et ita poſfituz vlq; ad canonis hoꝛam eum in terra dimni ſit. Tnnc igitur eum benedicens vt oſtentationis amatoꝛem ⁊ impatiẽ tem redarguens eum ſurgere fecit. Nouerat enim̃ ſanctus quomodo generoſe ſufferret.pꝛopterea? hoc fadum ad edificationem ommniuz fecit. Huius vero ſancti myne diſci pulus de his que erant apud pꝛece ptoꝛem nos certificabat dicẽs.quo niam me eum curioſe inquirente ſi foꝛte in tali fuiſſet genuflectione ſõ no pꝛereptus.affirmabat ſe totum pſalterium terre pꝛoſtratum pero raſſe cexliiij. Muidam frater pꝛoximo qusſi verboſo ⁊ nugaci detrahens · aliq̃n do apud poſtoꝛeʒ ab ip̃o expulſus eſt. qui ad poꝛtam manſionis expe dtauit ſuſtinens ebdomade tempus depꝛecans introitum participare? indulgentiam. Cum vero animari amatoꝛ hoc didiciſſ. ʒinquirens ſoli cite ⁊ audiens iplum ſex diebꝰnihil penitus comediſſe nunciat ei quia vero ſi habitationem in manſione omnino vis facere:in penitentiũ oꝛ dine te conſtituam.Cuz igitur libẽ ter hoc penitẽs ſuſcepiſſʒ iuſſit ip̃m paſtoꝛ in attributam poſſeſſionem ſup lapſibus ploꝛantibus introker ri quod ⁊ factũ eſt· Igitur a magna manſiõe locus vno ſigno diſtabat cuſtocia djctus vel carcer abſq; cõ ſolatione. Non enim apparebat ibi fumus aliqñ.non vinum.non oleuz in cibum.non coctuz aliud aliquid ſed ſolum panis? herbe exigue · In iſto poſt vocationem p̃uaricantes inegreſſibiles recludebat. nõ fimul ſed feoꝛſum ⁊ ſeperatiʒ vel duos ad plus quouſq; dominꝰ de vnoqᷓ; eñ certificaſſʒ. Conſtituit autem ſuper eos in loco virum quẽdam magnũ nomine Iſaac qui or̃onem ferre in deſinentem a ſibi traditis require⸗ bat. habebat vero vt plurimaʒ pal marum copiã contra impedimentũ acidie. Mec eſt vita iſta ⁊ inſtitutio iſta eſt conuerſatio querentium faci em dei iacob. ccxlv. Johãnes opani vir ſůme ꝑfecti⸗ onis mihi narrauit quia in manſio ne mea que eſt aſia. inde nanq; iuſt? oꝛiginem traxerat quidaʒ ſenex dĩo negligens ⁊ incontinens. dico enim non iudicãs vt appareã vera dicẽs Pic neſcio qũo poſſedit diſcipuluʒ ihnioꝛem innocentiũ noĩe. fimplicẽ vtiq; arbitrio ac deliberatiõe cogi tatione vero ⁊ oꝑe pꝛudentem.qui ———— ineinnsſol et dihnhl wan ci min muſhe npenitentüc: Eiz igiuri plſſßwſitijn poſſeſionn nbus inroſu gitur a mag igno ditbu urcer abl aparebatid um non ole ald aliquid were m poari — in de wohi wit aunnipe oronemel mu ovt pun⸗ tanta ab iſto hu inſinodi ſene ſuſti⸗ nuit quanta et plurib us foꝛte quaſi incredibilia videbuntur. Non eniz iniurijs ⁊ ignominijs. ſed et plagis ⁊ verberibus enm qͥtidie cruciabat. Ecce vero non irrationabilis pati entia eius. Cum igitur eũ qᷓticie vi derem quaſi ſeruũ einptitium extre ma affectaʒ miſeria.ouiãs ip̃i ſepe dicebã ad eñ Quid eſt frat᷑ innocẽ ti. ão fuit tibi bociie?Et ille cofe ſtim ſicut ex vomino qñq; quidem oculum liuiduun qũq; collum.aliqũ; vero caput plagatum oſtencdebat. Cognolcẽs igitur ego quia opera toꝛ eſſz dicebam ei.ene bene ſuſti ne ſaluaberis. Igitur faciens ſub ſe ne illo ĩmibicoꝛci ãnos nonẽ abijt ad dñm. Bepulto igitur eo in cimi terio patrum pꝛeceptoꝛ innocentij poſt quinq; dies ad quendam ma num abijt ſenem ex degentibus in regione eadẽ ⁊ dixit ei. Pater inno centius inoꝛtuꝰ eſt. Senex vero cuz audiſſet ait dicenti. iprece ſenex ꝙ hocimihi perſuadere nequibis vt audiam. Iße vero ait. Tleni ⁊ vide. Burrexit ſenex celeriter ⁊ ad cimite rium venit.cum beati pugilis pꝛece ptoꝛe? clamat tanqᷓ; viuenti ad ve re in beata doꝛmitione doꝛmienteʒ ? diẽei.Frater innocenti moꝛtuns es? Atuero pꝛudens ⁊ obediens et poſt moꝛtem obediẽtiam oſtendẽs reſpondit huic magno ſeni. Pater quomodo ẽ poſſibile hominẽ ape ratoꝛem obedientie moꝛiCunc ſe⸗ nex pꝛimo innocentij pꝛeceptoꝛ.vo catus tremens et pauens in faciem cum lachꝛymis cecidit.⁊ querens a congregationis duce pꝛope monu inentuin cellam facere.ibicem caſte de cetero vixit dicens patribus ſem Diſtin ſecunda per. Quia homicidium feci ccxlvi. 3 nde iohannes opani narrans mihi.doc ebatur ait quis alter ĩmã ſione aſie a monacho quodã initi q eto? manſueto.et videns ſeip̃m q̃i a ſene honoꝛatũ ⁊ quietatũ ⁊ circ fotum p̃intendit optime qð multis eſt nocumentũ. depꝛecatur ſeneʒ ꝙ eũ a ſe dimittat. Pabebat em̃ diſci pulũ aliũ nec erat ei triſte qð fiebat er toto. Egreditur igitur ab eo et ſeip̃m ſuboꝛdinat ꝑ epiſtolaʒ pꝛece ptoꝛis in qͥdam ponticenobio.no cte igitur pᷣma qua cenobiuz fuit in greſſus.videt ſe in ſomnis a qbꝰdã ad redcendã rõnem exactum? poſt tributũ ac illi? pauende valde exa ctionis terribilis rõnẽ ex reſiduo re manere obligatuz ⁊ auri debere ſol vere libꝛas centum. E nigilans igi tur dijudicauit viſum ⁊ di xit.egene anthioche.hoc em̃ erat ei nomẽ.ve re multa reſtant de ſolutione debiti noſtri. Cũ ergo ꝑmanſiſſem ait ſub indiſcernenti obedientia ĩ cenobio tribꝰ annis reputabar vilis⁊ quaſi ꝑegrinꝰ⁊ extraneꝰtribulationes ab omnibꝰ patiebar · Non em̃ erat ibi monachꝰ alius qjſqᷓ; peregrinꝰ et ec ce in ſomnis iterum video quẽdam cartã remiſſionis? abſolutionis de cem libꝛarũ mei debiti mihi danteʒ Igitur euigilans cognoui viſum? dixi. Adhuc nunc vſq; decem ⁊ qñ vtiq; tanti debiti ſolutionem ↄple boTůc dico mihijp̃i. Mumilis an thioche ſuꝑabundantioꝛi laboꝛe et ignominia indiges. Extunc igitur cepi amentiã et ſtultitiam ſimulare non tñ quidem aliqjd in miniſtrati onis officio penit? relinquere ocio ſum. Añ ⁊ imiſericoꝛdes patres i N K Ex dimacho ali hmði oꝛdine et pꝛomptitudine me videntes mihl vniuerſe mãſiõis grauia opera imũgebant. ꝑſeuerãs igitur ꝑ annos tredetim in tali iſti tutione ad me mihi pᷣmo apparetes rurſus venire vidi ⁊ perfectaʒ mihi „ libertateʒ a debito ſcribere Mñ igi tur in aliquo me tribulabãt in mã ſione degentes rememoꝛabar debi ti⁊ generoſe viriliter q; ferebã · Iſta hinði mihi ſapientiſſimꝰ quaſi ex al terius perſona narrauit.ꝓpter qð ⁊ ſeip̃m inutato vocabulo ãthiochuʒ vocauit. Hic autem erat qui vt ve⸗ rar per obedientiam ⁊ patientiam dirupit cyꝛographů generoſe Hon tacebo tibi ⁊ ſoli ccxlvij. tarij thoꝛibitici in choꝛeb habitan tis inſinuare narrationem. Iſte ſui ip̃ius anime nullã curam penitꝰ ge rens in omni negligentia ſeinꝑ de⸗ gebat. Extreme igitur aliqñ coꝛge infirmatus quaſi vniꝰ hoꝛe ſpatio perfecte migrauit a coꝛpoꝛe⁊ in ſe⸗ metip̃m iterum rectiens depꝛecaba tur quicem nos omnes ↄfeſtün re⸗ cedere.poꝛtam vero celle obſtrnẽs intꝰ annis duodecim manfit cũ nul lo colloquiũ nec paru nec magnũ habens.nil aliud pꝛet᷑ panẽ et ãm guſtans·t̃modo ſedens? ea q̃vi⸗ derat in extaſi ſtupens ſic merens ĩ tendebat.vt nũqᷓ; deinceps ʒpꝛium moꝛẽ cõmutaret attent? intendens exiſtens ⁊ excedens: calidas lachꝛy mas ſine ſtrepitu ſemper kundebat. Cum aũt migraturus eſſz ad domi nũj poꝛtaʒ deſtruentes intrauim?? multuʒ depꝛecantes hoc ſolum ab eo audiuimꝰ. Indulgete mihi. Ne mo memoꝛiã moꝛtis noſcens pote rit aliqñ peccare. Nos vero ſtupe bamus ita pꝛius negligentem vidẽ tes beata mutatione ⁊ trẽſfoꝛmati one ſic repente mutatum et tranſ⸗ foꝛmstũ. Bepelientes vero eum fã de in ꝓpinquo caſtri monaſterio p⸗ diem ſẽas ülius reliqas q̃rentes nõ inuenimus. ccxlviij · Stephanus quidam habitansi mõtis ſynai loco folitariã et tranqͥl lam ſalutans vitam?⁊ remotionis qetem amplectens.tꝑgibus q; pluri mis in monaſtice ↄuerſationis pa leſtra contritus permanens ſeiuni is maxime ⁊ lachꝛimis oꝛnatus exi ſtens⁊ alijs bonis plurimis exube rantibus circumſeptus:poſſedit cel lam in iſto ſancto monte ad deſcen ſum ſẽi ⁊ dei inſpectoꝛis helie. Iſte igitur perpetuꝰ intentione magis efficacis⁊ amplius doloꝛoſe penitẽ die dndꝰ anschoꝛitarũ locuʒ aſſum pfit vocatũ fidyn.faciens; ibides aliquos annos in anguſtiſſima 7u pordua dieta qm̃ et abſq; conſola tione locus erat ⁊ ĩacceſſibilis fer me hominibꝰ cunctis ⁊ a monaſte rio dicto caſtri q̃ſi ſeptuaginta ini libus diſtans rurſus cires vite ip̃⸗ extrema ſenex ad pꝛopꝛiaʒ regredi tur cellam verticis ſancti Pabebat vero duos diſcipulos paleſtinos re ligioſos vtiq; muliũ· qui? pmo cu ſtodierunt cellam ſenis. Faciens igi tur paucos in ea dies infirmat eſt intirmitate q̃ ⁊ defundtus eſt Igit᷑ ante vnů ſue reſolutionis diẽ in ex⸗ taſi mentis factus aptis oculis intẽ vebat ad dexterã leduli ⁊ ſiniſtraz quaſi ad reddendã rõnem a quibui dem exadus aſtantibus dicebat au dientibus cunctis. Dñq; nanq; ſic vtiq; veritas eſt.ſed conieſſus ſum? ieiunaui tantis tempoꝛibus ꝓ iſto quũdoq; vero nequsqᷓ ſid vere inẽ —————— ——————— niſomn Uot mn o emfi eoh öeus n ccchij mbibunsi üanmnq *— op ertions p manens icn s oꝛnaus e lorimis ent vs poſeici onte ad deln As belie nnone mag oloroſe peni locwz oſyn ens q; ibicez — idic conol eccſibis ſ 15**— wag — cna eßj timini iſtud non feci.Et iterum ita vere iſtud ſic ſed ploꝛaui ſed mini⸗ ſtraui.et rurſus vere accuſatis ⁊ ca lumniatis me.et erat quandoq;⁊ ſu per qutbuſdam dicebat.ita vere et ad hoc dicere aliquid non habeo in deo eſt miſericoꝛdia et erat hoꝛ rendum ſimul? terribile⁊ inuiſibile ⁊ irremi ſſibile rõnis exade executo rium. Terribile vero ⁊ magis panẽ dum: quia in his que ignoꝛabatet non fecerat aecuſabant⁊ qui inqui rebant eum.Eya o quieſcens ⁊ ana choꝛita ſuper aliquibus eius offen ſionibns dicebat.quia ad hoc qjcqᷓ; dicere non habeo neq; fcio.iam ve⸗ ro circa quadraginta fere ãnos exi ſtens monachus? lachꝛymarnz ha bens' donum. ve ve vbi tunc erat ezechtelis vox vt diceret ad eos ꝙ ros quia in quscq; die fuerit pec catoꝛ ad penitentiam conuerſus.et que ſequũtur.? ꝙ in quo te inuene ro iudicabo dicit dominꝰ Vere ni hil tale ad ſatiffactionem potuit re ondere:cuiꝰ gratia ſoli cognoſcen ti gloꝛia. Quidaʒ vero viri fine mẽ dacio narrauerunt mihi.quia ⁊ leo perdum paſcebat in deſerto ad ſe venientem et hic tantus ita ſub rõ nis eractione poſitus diſceſſit a coꝛ poꝛe manifeſtum certitudinaliter omnino non faciens · quod fuerit in dieiuz aut que ſententia ipfius.aut antepoſite ⁊ exacte rationis finis. Monachus quidò feſti ccxlir. nans ⁊ ſolicit? a blaſphemie demo ne moleſtatus ꝑ annos viginti car nes ſuas vigilijs ⁊ ieiunijs crucis⸗ uit·et quoniã multa ſentiebat inde vtilitatẽ.abiens et paſſioneʒ in car ta ſcribens cuidam viro ſancdto ĩ ja eiẽ ꝓſtratꝰ nec ad oj ſurſj relpicere Diſtin ſecunda valens obtulit. Senex amt cũ enʒ le gliz fubꝛiſit.⁊ ſurſum relepãs fem dixit illi.Fili impone manũ tuã ſug ceruicẽ meã.quod et faciente fratre dicit magnnꝰ. Buꝑ collum meuʒ frater ſit hoc pcẽm⁊ quecũq; olim kecit ⁊ faciet jolum id vlterius non habeas in menſuraʒet affirmabat frater quia nõ pus de cella ſenis ex lerat qᷓ; viciũ exterminatum fadtũ ẽ non apparens. Muiꝰ rei fac?ꝰ in ex⸗ perientia hoc mihi narrauit.gr̃arũ deo referens actiões 2cccl. [Enidaʒ certatoꝛi ex feſtiuitatib? ad beatam laudem in coꝛde immi di demones fubfeminauerunt. Ipſe vero machinatus eſt ex inſpiratiõe diuina pia circũuentione maligni tatem ſpirituum vincere. Burgens quippe ſuboꝛdinauit in muro cellu le ſue pꝛedicationes ſandiſſimaruʒ virtutum. dico vero charitatis per⸗ fecte. humilitatis angelice.oꝛatiõis mnunde.iibateꝝ incoꝛꝛuptibilis ca ſtitatis.et harũ hmõi taliũ.Cũ igit᷑ cogitationes illud laudate incipie bant dicebat eis. eamus ad repꝛehẽ ſionem. Veniebat ergo ⁊ diffinitio⸗ nes ſeu pᷣdicatiões legebat ⁊ cõtra ſeipſum clamabat Eñ iſta poſſice ris tunc agnoſce quia longe es ad⸗ huc a deo. quia cum poſſederis.ſer uus inutilis es.feciſti quod facere debuiſti. Si vero non longinquus exiſtis a mandatis dei. Finit diſtinctio.ſcda.— Incipit diſtindtio.tertia. „ Er geſt anglo. iEx ectaſtica hiſtoꝛia Pede pꝛeſ byreri de gente angloꝛum · E xnPn. Ancti Aydan antiſtitis doctrina rex Pſwaldus · cum ea cui pꝛeerat gente angloꝛum inſtitutus nõ ſol iñcognita ꝓgenitoꝛibus ſuis re gna celoꝛj ſperare didicit: ſed et re⸗ gna terrarũ plus ꝙᷓ vlli maioꝛũ ab eodẽ deo qui fecit celum ⁊ terrã cõ ſecutus eſt. Peniq; omnes natiões ⁊ ꝓuincie bꝛitãnie·q̃ ĩ quattuoꝛ lin guas.i.bꝛitonij.ſcottoꝝ. pictoꝛuʒ. et ãgloꝝ diniſe ſũt· in dielonẽ nccepit· quo regni culmine ſublimatus nihi lominus · qð mirum dictn eſt pauꝑi by⁊ ꝑegrinis ·ſꝑ bumilis ⁊ benign? ⁊ largus fuit. Peniq; fertun ꝙ tꝑe qͥ dam cum die ſancto paſce cum pre⸗ fato ep̃o ſcilʒ aydan conſediſſet ad pꝛandium poſitus q; eſſet in menſa coꝛam eo diſcus argenteus · regali bus epulis refertus.⁊ iã iãq; eſſent manus ad panem benedicendum miſſure intraſſe ſubito miniſtrum ipſius cui ſuſcipi endoꝛiun inopuz quia multitudo pauperum vndecũ q; adueniens maxima per plateas ſederet poſtulãs a rege aliquid cle moſyne:qui mox dapes ſibimet ap poſitas delerri pauperibus.ſed et diſcum confringi.atq; eiſcem minu tatim diuidi pꝛecepit. Muo viſo põ titex qui aſſidebat delectatus tali fa cto pietatis appꝛehendit dexteram eius et ait. Nunq; hec manus inue tereſcat. Quod et its iuxta votum benedictionis pꝛouenit. Wam cum interfecto illo in pugna manus cuʒ bꝛachio a cetero eſſent coꝛpoꝛe re⸗ ſecte cõtigit vt actenus incoꝛrnpte perdurent. Venic in vꝛbe regia q̃ a regina quondam vocabulo Peb⸗ ba cognominatur loculo incluſe ar genteò in eccleſia ſancti petri ſeruã tur. ac digno a cunctis honoꝛe ve⸗ nerantur.„ ¶ Exn.ij. ¶ Anno incarnationis domini ſer centeſimo ſexageſimoquarto erant in hybernia infula multi no bilium ſunul⁊ mediocrium de gente anglo rum qui tempoꝛe finani? colmãni in epiſcopoꝛum relicta inſula pr̃ia. vel diuine lectionis vel cont inẽtio⸗ ris vite gratia iilo ſeceſſerant.Et qͥ dam quidem mox ſe mongſtice con uerſationi fideliter manciparũt:alij magis circueundo per cellas magi ſtroꝛum lectioni operam dare gah debant. Euos oẽs ſcotti libentiſſi me ſuſcipientes. victum eis quoticdi anũ ſine pꝛetio.libꝛos qͥʒ ad legẽdũ ⁊ magiſteriũ gratuituz pꝛebere cu rabant. Erant inter hos duo iuue nes magne indolis de nobilib? an gloꝛum edelchin? egberth. Hi er go cum eſſent in monaſterio qð in — ingua ſcottoꝛũ ratmelſigi appellat. ⁊ omnes ſocij illoꝛuz vel moꝛtalità te de hoc ſeculo rapti.vel per alta eſſent loca diſperſi.coꝛrepti ſunt am bo moꝛbo moꝛtalitatis ⁊ grauiſſi me afflicti.E quibus egberth cum ſe eſtimaret eſſe moꝛituruʒ egreſſus eſt tempoꝛe matutino de cubiculo in quo infirii quieſcebantꝰet reſi⸗ dens ſolus in loco opoꝛtuno cepit ſedulus cogitare de actibus ſuiset compunctus memoꝛia peccato?uin ſuoꝛum faciem lachꝛymis rigabat. atq; intimo ex coꝛde deum depꝛecs batur ne adhuc moꝛi deberet pus hompu duo Peb vuciſer hen ſemi bone s doniniſe no ent ulr nodiin e gene n inſolapf el continio eſſeran. Eii onaſticec nciporita ccllas mag n dare ga mi lbentiſi ntis qori edegic pdoe0 pos duo Wl de vobilb'n pab, SS* SSESS2 U S ᷓ pꝛeteritas negligentias quas in pheritia ſiue in infantia cõmiſerat ꝑłectiꝰ ex tꝑe caſtigaret:vel ĩ bonis ſe oꝑibus abũdantiꝰ exerceret Vo nit etiã votů quis adeo ꝑegrinꝰ vi⸗ nere vellet. vt nunqᷓ in inſulam in qᷓ natus eſt bꝛitãniam rediretatz pꝛe⸗ ter ſolennẽ canonici tꝑis pſalmodi am ſi nõ valituco coꝛpoꝛis obſiſte ret qͥtidte pſalterium totů in meio riam diuine laudis decantaret:⁊ qꝙ in omni ſeptimana dieʒ cum nocte eiunus tranfiret.Cunq; finitis enz lachꝛymis pꝛecibꝰ et votis domj rediret inuenit ſodalẽ doꝛmientem et ip̃e qͥʒ lectulũ conſcendẽs cepit ĩ quietẽ membꝛa laxare. Et cũ paulu lum quieſceret · exggefactꝰſodalis re ſpexit eum? ait. P frater egberte o quid feciſti.ſperabam quia pariter d vitam eternam intrarem?: verj⸗ tñ ſcito quia que poſtulaſti accipi es. Widicerat enim per viſioneʒ qͥd ille petiſſʒ.⁊ quia petita impetraret quid multa ip̃e pꝛoxima nocte de⸗ ku nctus eſt. Atuero egbertus decuf ſa moleſtia egritudinis cõualuit ac multo poſt tꝑe viuens acceptuz qʒ ſacerdotij gradum cõdignis oꝛnãs actibus poſt multa virtutum bona vt deſidera bat ipſe nuper.id eſt an no dominice incarnationis ſeptin genteſimo viceſimonono.cum eſſet ↄnnoꝛum nonaginta migrauit ad regna celeſtia. Puxit autem ip̃e vi⸗ tam ſuam ĩ magna humilitatis mã ſuetudinis et continentie ⁊ ſimplici tatis et iuſticie perfectione. Vnde⁊ genti ſue? illis in quibus exulabat nationibus ſcottoꝛum ſiue pictoꝛũ. et exemplo viuendi et inſtantia do cendi et auctoꝛitate coꝛripiendi et iſtin. tertia pietate lar giendi de his que a dini tibus acceperat multum pꝛofuit. addiciit autem votis que dirunus vt ſemper in quadrageſima non plus ꝙᷓ; ſemel reficeret in die non a⸗ liud ꝙ panem et lac tenuiſſimum guſtaret.et hoc cum menſura. quod videlicet lac pꝛidie nonum in fi⸗ ola ponere ſolebat?et poſt no⸗ tem ablata ſuꝑficie craſſioꝛe ipſe reſicuum cum modico vt diximus pane bibebat:cuius modum conti nentie etiã quadraginta diebus an te natale domini totidem quoq; poſt acta ſolennia pentecoſteʒ hoc eſt quin quageſime ſemg obleruare curabat. ij. Cum quidam ſandtus epiſco pus in regno anglie ſolus in oꝛato rio loci lectioni vel oꝛationi operaʒ daret. audiuit repente alius quidaʒ deuotus frater vt poſtea referebat vocem ſuauiſſimam cantantium at q; letantium de celo vſq; ad terras veſcendere quam videlicet vocem ab euro auſtro.id eſt ab alto bꝛu⸗ malis exoꝛtu pꝛimo ſe audiſſe dice bat ac panlatim ſibi appꝛopiare do hec ad tectum vſq; ad oꝛatoꝛiũj in q́; erat ep̃s ꝑueniret: qů ingreſſa totu; impleuit.atq; in giro circundedit. At ille dum ſolicitus in ea que au diebat animum intenderet audiuit denuo tranſacto quaſi dimidie ho re ſpacio aſcendere de tecto eiuſdeʒ oꝛatoꝛij idem letitie canticuʒ⁊ ipſa qua venerat via ad celos vſq; cum ineffabili dulcedine reuerti.ni cũ aliquãtulum hoꝛe quaſi attonitus maneret.? quid hoc eſſʒ ſoleꝛti ani⸗ mo ſcrutaretur aperuit epiſcopus feneſtram oꝛatoꝛij et ſonituʒ manu Er geſt. anglo · taciens vt ſepe conſueuerat/ſi quis foꝛis eſſʒ iutrare ad ſe p̃cepit Intro init ille cõcitꝰcui dixit antiſtes.&a de cito ad eccleſiam.⁊ ſeptem de fra tribus meis hucfacito venire:tu q;ʒ fimul adeſto. Wui cum veniſſent.pᷣ⸗ mo ammonuit vt virtutem dilectio onis ⁊ pacis adinuicemã in omnes ficeles ſeruarent. Juſtituta quoq; diſcipline regularis que ab ip̃o di viciſſent ⁊ in ip̃o viciſſent vel ĩ pa trum pꝛecevencium factis ſiue di ctis inueniſſent indefeſſa fide cuſto virent. Peinde ſubiunxit diem ſui obitus in pꝛoximo inſtare. Manch hoſpes inquit ille amabilis chꝛiſt? ad me hodie venire:meq; de ſeculo enocare dignatus eſt. Pꝛopter qð reuertẽtes ad eccleſiam · dicite fratri bus vt meum exitum domino pꝛe⸗ cibus commendentæt ſuum quoq; exitum cuius hoꝛa incerta eſt· vigi lijs et oꝛationibus bopis operib? pꝛenenire meminerint. Cunq; hec?7 his fimilia plura loqueretur atq; illi accepta benedictione iaʒ multũ triſtes exiſſend redijt ip̃e ſolus qui carmen celeſte audierat ⁊ pꝛoſter⸗ nens ſe in terram.obſecro pater in quit licet aliquiv interrogare! At il le. Interroga quod vis inquit Ob ſecro inquit dicas quod erat canti cum illud letantium · quod audiui venientium ve celo ſuper oꝛatoꝛiuz hoc et poſt tempus redeuntium ad celos. Reſpandit ille. Si vocem car minis auciiſtiet celeſtes cetus Inꝑ⸗ uenire cognouiſti:pꝛeeipio tibi in nomine domini ne cuiqᷓ; hoc ante obitum meum dicas. Reuera autez angeloꝛum fuere ſpiritus· qui me ad celeſtia regna que ſemper ama bam ac deſiderabam en pꝛemia vo care venerunt. Et poſt dies ſeptez ſe redituros ac me ad celeſtia ſecuʒ adducturos eſſe pꝛomiſerũt. Ouod quidem ita vt pꝛedictum ſibi erat opere completum eſt. Nam conke ſtim languoꝛe coꝛpoꝛis tactus eſtn hoc per dies ingraueſcenteiſeptimo vt ei pꝛomiſſum eſt die poſtꝙᷓ; do⸗ minici coꝛpoꝛis et ſanguinis ſacra mentis ſe muniuit. ſoluta ab erga⸗ ſtulo coꝛpoꝛis anima ſancta ducen tibus angelis eterna gaudia afpeti nit. Non mirum autem ſi diez moꝛ tis vel potius domini letus aſpexit quem ſemper dum viueret ſolicitus expectare curauit Nãq; inter plura continentie humilitatis. doctrine. oꝛationuz.vo luntarie paupertatis ⁊ ceterarum virtutũ merita in tan tum erat timoꝛi domini ſubditus. in tantuin iuſticiam dei· que nulluz malum quantulumcunq; lit impu nit relinquit p̃ oculis ſp habuit·in tantum etiam ſine intermiſſione no uiſſimoꝛum ſuoꝛum in operibus ſu is memoꝛvt ſicut mihi quicam fra ter de his qui me in ſcripturis eru diebat.? erat in monaſterio ac in? giſterio iilius educatus referre ſole batſi foꝛte legente eo vel alind qͥd agente flatus maioꝛ venti exurge⸗ ret.continuo miſericoꝛdiaʒ domini inuocaret:rogans euz vt generi hu manõ quod pꝛecioſo ſuo ſanguine redemptum agnoſceret pꝛopiciari dignaretur. Si autem violentioꝛ aura inſiſteret iam clauſo codice in faciem pꝛocideretatq; obnixius o⸗ ratiõi incum beret· At ſi ꝓcella ioꝛ aut nimb?ꝰ perurgeret vel etiam choꝛuſci aut tõitrua hoꝛribilia ter ras ⁊ aera terrerent. tunc venlens ad eccleſiam ſolicitꝰõonibꝰac pſal dnhn n vern thn ous ninsch unelyint dit 6 do ſangunis kn olvn a eg a land dun gads pe temſi dizn ini les ape eret ſolcin iq; inter pin atis. docr ie pavperta merita in la wini Whdite wul conc i W ulis babuin intermiſin min opebt mbicun in on narien vcats im io v 0 wn ſnis donec ſerenitas aeris rediret: fixa mnente vacaret. Cunq; interro garetur a ſuis quare hoc faceret re ſpondebat. Mon legiſtis quia into nuit de celo dominus? altiſſimus dedit vocem ſuam.miſit ſagittas ſu as 7 diſſipauit eos fulgura multi⸗ plicauit ⁊ conturbauit eos. Mouet enim dominus aera.ventos excitat iaculatur fulgura.de celo tonat.vt terrigenas ad timendum ſe ſuſcitet? vt coꝛda eoꝛum in memoꝛiam futu ri iudicij renocet.vt ſuperbiam eo rum diſſipet ⁊ conturbet audaciaz. reducdto ad mentem illo tremendo tempoꝛe quando ip̃e celis ac terris ardentib us venturus eſt in nubib? in poteſtate magna⁊ maieſtate ad indicandos viuos ⁊ moꝛtuos. Pꝛo pter quod inquit opoꝛtet nos am monitioni eius celeſti debito cum timoꝛe ⁊ amote reſpondere.vt quo tiens aere commoto manum quaſi ad ferienduz minitans erexerit? nec adhuc tamen percutit mox implo remus eius miſericoꝛdiam. vt diſ⸗ ruſſis penetralibus coꝛdis noſtri atq; purgatis vicioꝛum ruderibus ſoliciti ne vnqᷓ; percuti mereamur sgamus. iij. V Poſtqᷓ; religioſa virgo edilfri da pꝛimo marito defuncto· cum re ge egfrido duodecim annis matri⸗ monio iuncta in virginitatis inte gritate ·ſicut ⁊? cum pꝛimo ſediſſʒ ha bita mariti licentia contempto re⸗ gno ſe ad monaſterium monialium contulit perpetue virgo manſura. In qͥ ců ſeptem annis abbatiſſe gra dum tenuiſſet peſtilentie moꝛbo ꝑ⸗ tuſſa in lignea tumba defuncta eſt. In qua cum per ſedecim annos le in. tertia pulta iacuiſiʒ placuit ſoꝛoꝛi eins qᷓ ei in dignitate ſucceſſerat leuare or ſa eius ⁊ in locello nouo poſita in eccleſiam tranſferre. Juſlit q; quoſ dam de fratribus querere lapicem de quo locellum facere potuiſſent. Qui aſcenſa nani·venerant ad ciui tatulam quondam delolatam non pꝛocul inde ſitaʒ que lingua anglo rum grantaceſtir vocatur.⁊ mox in uenerunt iuxta muros ciuitatis lo cellum de marmoꝛe albo pulcerri me factum operculo quoq; funilis lapidis aptiſſune tectuz. vnde intel ligentes a domino · ſuuz iter eſſe ꝓ⸗ peratum gratias agẽtes retulerijt ad monaſterium. Cunq; coꝛpus ſa cre virginis ac ſponſe chꝛiſti aper to ſepulcro eſſet pꝛolatum in luceʒ ita incoꝛruptum inuentum eſt acſi eodem die fuiſſet defunda ſiue hu⸗ mo condita. Eius enim ſepulta ca ro coꝛrumpi non potuit.quia a vi ri contactu incorrupta durauit. imo ⁊ vulnus quod moꝛitura vlce re inciſo accepit cum quo etiam hi ante ſepulta erat:tenuiſſime cicatri cis vix inſignia pꝛetendebat. Sed ⁊ lintheamina omnia quibus inuolu tum erat · coꝛpus integra apparue erunt.⁊ ita noua vt ip̃o die videren tur eſſe caſtis eius membꝛis circun data.vult? quoq; eiꝰ velamento de tracto ſpecimen quaſi ſyauiter doꝛ mientis oſtendit. In pꝛelio egfridi regis contra ediiredũ regem mercioꝛnm in quo occiſus eſt rer elfwini · ͥadaʒ mira bile factũ eſſe ↄſtat qð neq̃ꝙᷓ; ſilẽtio pꝛetereundum arb itroꝛ? led multo rum ſaluti fi referatur foꝛe pꝛoficiẽ dum. Occiſus eſt ibi inter alios de militia eiꝰ iuuenis vocab ulo hym ma. Nui euz die illa ⁊ nocte ſequẽte inter cadauera occiſoꝝ ſimilis inoꝛ tuo iaceret:tandem recepto ſpũ re⸗ uixit. ac reſidens ſua vhlnera vt po tuit ip̃e alligauit. veinde modicuzʒ requietus leuauit ſe ⁊ cepit abire ſi cubi amicos qui ſui curam agerent poſſet inuenire. quod dum faceret inuentus eſt atq; captus a viris ho ſtilis exercitus.⁊ ad dominum ip̃o⸗ rum comitem vicelicet Edilredi re gis adductus. A quo interrogatus quis eſſet· timuit ſe militem regis fu iſe conſiteri ruſticum ſe potius et pauperem atq; vxroꝛio vinculo col iigatum reſpondit:⁊ pꝛopter victũ militibus afferendum in expeditio nem ſe cum ſuis ſimilibus veniſſe te ſtatus eſt. It ille ſuſcipiens curam vulneribus egit. ⁊ vt ſaneſccre ce pit nocte eum ne effugeret vinciri p̃ cepit:nec tamen vinciri potuit JMã mox vt abire qui vinxerant eadem hoꝛa eius ſunt vincula ſoluta. Pa bebat enim germanum fratrem pᷣſ⸗ byterum ⁊ abbatem monaſterij ·q cum eum in pugna peremptum au diret.venit querere ſi foꝛte co?pus eius inuenire poſſet · inuentuz q; ali um fimillimum illi per omnia puta vit illum ipſum eſſe. quem ad mona ſterium ſuum deferens honoꝛifice ſepeliuit⁊ pꝛo abſolutione anime eius ſepius miſſas kacere curauit- quarum celebꝛatione factum eſt vt nullus eum vincire poſſet quin con tinue ſolueretur. Interea comes q eum tenebat mirari et interrogare cepit quare ligari non poſſet an lit teras ſolutoꝛias de qualibus fabu le ferunt apud ſe haberet pꝛopter quas ligari non poſſʒ. At ille rñdit Er geſt anglo. nihil ſe taliũ artiũ noſſe ſed habeo fratrẽ inquit pᷣſꝛuz ĩ inea ꝓuincia ⁊ ſcio quia ille me interfectuʒ putat eẽ ⁊ pꝛo me miſſas celebꝛari facit: et ſi nũc in alia vita eſſem ibi anima mea ꝑ eius interceſſionem ſolueret᷑ a penis. Pum q; aliquanto teinpo re apud comitezʒ teneretur. animad uerterunt qui eum diligen tius cõſi derabant ex vultu ⁊ habitu? ſermo nibus eiusqꝙ non erat de paupere vulgo vt dixerat ſed de nobilibus. Lunc ſecreto aduocãs eum comes interrogauit intentius vnde eſſetꝙ mittens ſe ei nihil facturum pꝛo eo ſi ſimpliciter ſibi quid fuiſſet pꝛode ret:quod dum ille faceret miniſteri um regis ſe tuiſſe manifeſtans re⸗ ſponcdit comes.iEt ego per ſingula tua reſponſa cognoueram quia ru ſticus non eras. et quidem nunc di gnus es moꝛte! quia omnes fratres z conſanguinei ⁊ cognati mei vnit nerſi in illa ſunt pugna interempti: nec te tñ occidaʒ ne fidem mei pꝛo⸗ miſſi ꝑdiderim. At ergo ↄualuit vẽ didit eũ lundoniũ freſoni cuidam. ſed nec ab illo nec cumn illuc ducere tur vllatenꝰ alligari potuit. Vernz cum alia vinculoꝛum ei genera ho ſtes impoſuiſſent diſſoluta ſũt. Vj⸗ q; vidiſſet qui emerat vinculis enz non potuiſſe cohiberi: donauit ei facultatem ſeſe redimendi ſi poſſet. Z tertia enim hoꝛa quando miſſe fieri ſolebant · ſepiſſime vincula ſol uebantur. At ille dato iureiurando vt rediret vel pecuniaʒ ei pꝛo ſe mit terret venit cancina ad regeʒ lothe ri qui erat filius ſoꝛoꝛis edilci ude regine · quia ⁊ ipſe quondam eiuſdẽ regine miniſter erat petijt;? acce hobehe M ꝓincia ptat anh mbi nina ven ſoert uno unyo rrind Agemuscj dabuꝛſeno unde pnye de vobilhu is eum cnt s vnde eeh durm pon fuiſet poc eret miniſ mifeſtans w o per ſngl em cia ucennnedi omnesrws a wei w areni e ſicen vüßt tcppui ndoni cun pit ab eo pꝛecinz ſue redemptionis ac ſuo domino pꝛo ſe vt pꝛomiſerat miſit. qui poſt ad hec patriaʒ reuer ſus atq; ad ſunz fratrem perueniẽs re plicauit ex oꝛdine cuncta que ſibi aduerſa que ve in aduerſis ſolatia pꝛoueniſſẽt.cognouit q; reterẽte eo illis rempoꝛibus maxime fuiſſe vin cula ſoluta · quibus pꝛo ſe miſſarnʒ celebꝛats fuerant ſolennia i. U Frat in nonaſterio virginuz od ceiludi vꝛbem cognominant vir de genere fcottoꝛum Adãnan? nomine ducens vitam in continen tia et oꝛationibus multam deo de⸗ notamita vꝛ nihil vnqᷓ; cibi aut po tus excepta die dominica ⁊ quinta ſabbati acciperet? ſepe etiaʒ nodtes integras peruigil in oꝛatione tranſi geret. uequidem illi diſtrictio vi⸗ te artioꝛis pꝛimo ex neceſſitate emẽ dande ſue pꝛauitatis obuenerat: pꝛocedente tempoꝛe neceſſitatem in conſuetudinem verterat. Siquideʒ in adoleſcentia lua ſceleris aliquid commiſerat quod commiſſum duz ad coꝛ ſuuz redijt graniſſime exhoꝛ rnit et ſe puniendum pꝛo illo a di⸗ ſtricto iudice exhoꝛruit. Accedens ergo ad ſacerdotem a quo ſibi ſpe rabat ſalutis iter poſſe demonſtra ri.confeſſus eſt reatum ſuum.petijt vt conſilium ſibi daret · quo poſ ſet fugere a ventura ira, qui audito eins commiſſo dixit. Sꝛande vul nus grandioꝛis curã medele defide rat.et icdeo ieiunijs pſalmisꝰ? oꝛatio nibus quantum vales infiſte: quo pꝛeoccupando faciem domini in conleſſione pꝛopicium eum inueni re poſſis. It ilie quem nimius ree conlcientie tenebat doloꝛ et inter⸗ nis peccatoꝛum vinculis quibus grauabatur otius deſiderabat ab⸗ ſolui. Adoleſcentioꝛ ſũj inquit etate ⁊ ve getus coꝛpoꝛe quicquid mihi imp oſueris agendum dum ſaluus fiam · in die domini totum facile fe ra im etiam ſi totam noctem ſtando in pꝛecib us peragere ſi integram ſe ptimanam inbeas abſtinendo tran ſigere. Qui dixit. Wultum eſt vt to ta ſeptimana abſq; alimento coꝛpo ris perdures: ſed biduanum ⁊ tri⸗ du anum ſat eſt obſeruare ieiunium Moc facito donec per modicum tẽ pus rediens ad te· quid facere de⸗ beas ⁊ ꝙᷓdiu penitẽtie inſiſtere tibi pleuius oſtendam Muib us dictis ? deſcripta illi menſura penitentie abijt ſacerdos ⁊ ingruente cauſa ſß⸗ ita ſeceſſit hiberniam vnde oꝛiginẽ vuxerat:neq; vltra ad e juxta ſu condictum redijt. At ille memoꝛpᷣ⸗ cepri eius ſimul·⁊ pꝛomiſſi ſui totu ſe lachꝛymis penitentie vigilijs ſan ctis ⁊ continentie mancipauit ꝛita vt quinta ſolum ſabbati? domini⸗ ca ſicut pꝛediximꝰ reficeret:ceteris ſeptimane diebus ieiunus perma⸗ neret. Cunq; ſacerdotem ſuum hi⸗ berniam ſeceſſiſſe ibi qᷓ defunctum eſſe auviſſʒ ſemper ex eo tẽpoꝛe in ta condictum eius memoꝛatuz cõ tinentie modum obſeruabat et q cauſa timoꝛis diuini lemel ob rea tum compunctus ceperat iam cau ſa diuini amoꝛis delectat? pꝛemijs indefeſſus agebat. Mð dum multo tempoꝛe ſedulus exequeretur.conti git eum die quadaz de monaſterio illo egreſſum longius comitante ſe⸗ cum vno de fratribus peracto iti nere redire· qui cum monaſterio ꝓ⸗ pinquarent et edificia illius ſubli miter erecta aſpicerent ſolutus eſt in lachꝛymis vir dei.⁊ tn iſtitiaʒ coꝛ dis vultu indice ꝓdebat qð intuẽs comes quare faceret inquiſiuitait ille. Cuncta hec que cermns edificia publica? pꝛinata in pꝛoximo eſt vt ignis abſumens in cinerẽ reuertar. Dõ ille audiens mox vt intrauerat monsſteriunmatri congregatiõis vocabulo ebbe curauit ĩdicare. At illa merito turbata ð tali pꝛeſagio vocauit ad le virum ⁊ diligentiꝰ rẽ vel vnde hoc ipſe noſſet inquiſiuit. ui ait. Nuper occupatus noctu vigilijs et plalmis vici aſtanteʒ ini hi quendam incogniti vultus cui pꝛelentia cum eſſein exterritus dirit mihi ne timerem ⁊ quafi familiari me voce alloquens bene facis inqt qui tempoꝛe iſto nodtur 5 oꝛationibus inſiſtere maluiſti Zt non ſomno indulgere ſev viglist ceſſe vigilis ſalutaribus inſiſteretet pꝛo meis erratibus ſedulo vomin depꝛecari. Qui gcijtiens veruʒ in quit dicis· q ⁊ tibi⁊ multis oph eſt peccata ſus bonis operibꝰ recime ta laboꝛibus reruz 8 ₰ relet cum ceſſant tenpoꝛaliuʒ. runc pꝛo atpetitu eter 8 norum bonoꝛum liberius laboꝛare ſed hoc tamen pauciſſimi faciunt. noꝛum bonoꝛ Biquidem modo hoc totuʒ mona ſteriuʒ ex oꝛcine perluſtrans ſingn loꝛum caſas ac lectos inſperine mineʒ ex omnibus pꝛeter te erga ſa nitatemn anime ſue occupatum rep periſev ⁊ omnes pꝛoꝛus viri⁊ fe ine aut ſomno toꝛpent inerti aut adpetcata viglanttiomnetvom nn fabulationum? cete ⁊potation ilece *. ne quietis ego. Moji inq̃m nultu zme eſſe ne uerle· Virgines quoc; deo dicete contempta reuerentia ſ ve pꝛofeſſio nis quotienſcunq; vacant texendis ſubtilioꝛibus indumentis operam dant. quibus aut ſeipſas inuicem ſponſarum inſtar in periculum ſui ſtatus adoꝛnent. aut exterioꝛnm vi roꝛum amiciciam comparent vnde merito loco huic ⁊ habitatoꝛibus eius grauis de celo vindict⸗ fãmis ſeuientibus pꝛeparata eſt. Eirit au tem abbatiſia.Et quare uon citius hoc compertum mihi reuelare vo luiſti Oui reſpondit. Pꝛopter reue rentiam tuaʒ timui ne foꝛte nimiuz turbareris.et tamẽ hãc conlolatio⸗ neʒ habeas ꝙ in die bꝰ tuis hec pla ga non ſuperueni et.qua diuulgsta viſione aiiquantulum loci accole paucis diebus timere ⁊ ſeipſos in⸗ termniſſis facinoꝛibus caſtigare ce⸗ perunt. Verum poſt obitum ipſius abbatiſſe redierũt ad pꝛiſtinas ſoꝛ ves.imo ſceleratioꝛa fecerũt Etc dicerent par er ſecuritas extẽmplo pꝛefate vitionis ſunt pena muldta vij. Erat paterfamilias in regiõe noꝛthanimbꝛioꝛuz religioſam vit cum domo ſua gerens. qui infirmi tate coꝛpoꝛis tactus et hae creſcen te per dies ad extrema perdudus pꝛimo tempoꝛe noctis defunctus eſt. Sed diiuculo requieſcens acre 5— pente reſidens. omnes qui coꝛpon Hentes aſſederant timoꝛe immenſo- perculſos in fugam vertit Vroꝛta inen que ãplius ainabat ꝙᷓuis inut tum tremẽs ⁊ p auida remanſit. quò 5 ille conſolatus noliinquit timere ꝙ iam vere ſurrexi a moꝛte qus tene⸗ bar et apud homines ſum iteruʒ vi uere permiſſus. Nõ tamen ea mihi vm alproſeſi mmit chean s icm piaum i eeien onyaend badunehn vindifint azt.kihn qlare ventin hi revehnw nPuhun ne foꝛte nin pãc coloui ebetuis 03 dih — loci au ret keipſos i vs caignt Kobimi qua ante ↄſueneram ð nerſatione:ᷓ multum diſſimili ex hoc tꝑe viuen dum eſt. Statim q; ſurgẽs abijt ad villule oꝛatoꝛiũj. ⁊ vſqʒ ad diẽ ĩ õo ne ꝑſiſtens mox omnem quaz poſſe derat ſbam in tres diuiſit poꝛtiões equibus vnam coningi alteram fi lijs tradidit.tertiã ſibi ip̃e retẽtãs ſtatim pauꝑibꝰ diſtribuit. nec inul to poſt ſeculi curis aaſolut? ad mo naſteriuʒ mailros qð tumidi flumi nis circũfluxu maxia ex parte clan ditur ꝑuenit· accepta q; tonſura lo cum ſecrete manſionis quã pꝛenide rat abbas intrauit.⁊ ibi vſq; ad di em moꝛtis in tanta mentis ⁊ coꝛpo ris ↄtritiõe durauit:vtmulta illũj q alios laterent vel hoꝛrenda vel de⸗ ſideranda vidiſſe etiam ſi lingua ſi leret vits loqueretur. Marrauit em̃ boc modo qð viderat.lucidus in⸗ quit aſpectu ⁊ clarus erat indumen to qui me ducebat. Incedebat aũt tacens vt mibi videbatur cõtra oꝛ tum ſolis ſolſticialez. C unq; ambu laremꝰ deueninꝰ að vallem multe latitudinis ⁊ꝓfũditatis intinite au tem longitudinis que ad leuam no bis ſita vnum latus flãmis feruenti bus nimiũ terribile.alterum furen ti grancine niuiũ omnia ꝑflante at Pvente non minus intolerab jle p̃ferebat. Atrüq; em̃ erat animab? Fon plenum q̃ viciſſin hinc ac inde videbantur quaſi tempeſtatis impetu iactari Cum em̃ vin feruo ris immenſi tolerare non poſſ ent. ꝓ iliebant miſere in mediuʒ frigoꝛis infeſti.et enz neqʒ ibi qhippiã reqjei inuenire valerent reſiliebant rurſus vꝛende in inedium flãmarũ inextin guibilium. Cunq; infelici viciſſitu dine longe late q; ꝓut apicere po Diſtin tertia teram ſine vlla quietis intercapedi ne innumerabilis ſpirituũ defoꝛmi um multitudo toꝛqueretur cogita re cepi ꝙ hic foꝛtaſſe eſſʒ infern? de cuius toꝛmentis innumerabili bꝰ ſe pius narrare audiui.Reſpondit co gitationi mee ductoꝛ qui me pꝛece⸗ debat. Nõ hic infernus eſt ille quẽ putas. At cuʒ me hoc ſpectaculo tã hoꝛrendo perterritũ paulatim ĩvl terioꝛa ꝓduceret vidi ſubito ante nos obſcurari incipere loca ⁊ tene bꝛis omnia repleriquas cum intra reinus intãtum denſfate ſunt vt ni hil pꝛeter ipſas aſpicerem. excepta důũtaxat ſpecie ⁊ veſte eius qui me ducebat.Et cuz pꝛogrederemur: ſo la ſub nocte ꝑ vmbꝛas ecce ſubito apparent ante nos crebꝛi flãmarum globi aſcendentes quaſi de puteo magno rurſum q; decidentes in eñ⸗ dem quo cum perductus eſſeʒ repẽ te ductoꝛ meus diſparuitac me ſo lum in medio tenebꝛarum ⁊ hoꝛrẽ de viioms reliquit et cuz ijdẽ igni um globi ſine interiiſſione modo alta peterent.modo rurſus ad infe rioꝛa laberentur· cerno omnia que aſcendebant veſtigia flãmarum ple na eſſe ſpiritibus hominum qui in ar fauillarum cuz fumo aſcendẽẽ tium nunc ad ſublimioꝛa pꝛoijcerẽ nunc retractis ignium vapoꝛibus relaberentur in pꝛofundum. Sed ⁊ fetoꝛ intolerabilis cum eiſdem va⸗ poꝛibus ebuliẽs omnia illa loca te nebꝛarum replebat Et cum diuti? ibi·pauidus conſiſterem vtpote in certus quid agerem quo verterem gre ſuz qui me finis maneret/ audio ſubito poſt terga ſonitum immaniſ ſümi fletus ac miſerrimi ſimul⁊ ca chinnumn crepitantem quafi vulgi indodi captis hoſtib inſultantis Vt añt ſonitus ideʒ clario? reddit? ad me vſq; ꝑuenit conſicero turbã malignoꝛum ſpũnin que qnq; ani mas bominũ merentes eiulãtes q; ip̃a multum exultans? cachinnans medias illas trah ebat in tenebꝛas E quib? videlz pominibꝰ vt dino ſcere poteram quidã erat attonſus vt clericus. quidam laicꝰ.quedaʒ fe mina.trahẽtes q; eoß maligni ſpũs deſcenderunt in medium baratri il lius ardentis.Factum q; eſt vt duz iongius ſubeuntibus eis fletuʒ ho mini ⁊ riſũ demonioꝝ clare viſcer nere nequirem ſonum ñ adhuc ꝑ⸗ miſcuũ in auribus haberem. Intèa gſcenderunt quidã ſpũum obſcuro rum de abiſſo illa flãmiuoma? ac⸗ currentes circũderunt me. atch ocu lis flãmantibus? de o?e? naribus ignem putridũ efflantes à ugebant. foꝛcipibꝰ quoq; igneis quas tene bant in manibus ininitabantur me compꝛehendere. nec tñ vllaten? me contingere tam erſi terrere pꝛeſume bant. ui cum vndich verſum ho ſtib? ⁊ cecitate tenebꝛarũ concluſus puc illuc oculos circjferreʒ ſikoꝛ te aliũde quio auxilij quo ſalnarer veniret apparuit retro via qᷓ venerã quaſifulgoꝛ ſtelle micantis inter te nebꝛas.qui paulatim creſcens 7 2d me ocius feſtinans vt appꝛopinqus uit diperſi ſunt? aufugerunt om̃es qui me foꝛciꝑibus querebant rape ſpůũs infeſti. Ille em̃ qui adueniens eos fugauit erat ip̃e qui te me du cebat. Qui mox cõuerſus ad dexte rum iter quaſi contra oĩtum ſolis bꝛumalem me ducere cepit · nec mo ra exemptum tenebꝛis inter abras me lerene lucis eduxit · X unq; in lu Erx geſt anglo · ce aperta me duceret vidi ante hos murum ꝑmatimũ cuius neq; longi tudini hinc vel inde. neq; altitudini vllus termin? videretur eſſe. Cepi gůt mirari quare ad murus accede remꝰ cum in eo nullã ianuã vel fene ſtram vel aſcenſui glicubi aſpicerẽ xum ergo veniſſemꝰ ad Inun ſta tim neſcio quo oꝛdine fuimꝰ in ſum mitate eins · Et ecce ibi campꝰ erat latiſſim?? letiſſim? tanta; flagrã tia vernantiũ flolculoꝛumn plenꝰ· vt omnem mox feto?e tenebꝛoſe foꝛ nacis qui me perualerat effugaret ammirandi buius ſuauitas odoꝛis Tanta em̃ lux cunta eà loca ꝑlude rat vt oinni ſplendoꝛe diei ſiue ſo lis meridiani radus videretur eſſe ꝛeclarioꝛ.iE rãt quo; in hoc cam o innumera slbatoꝛũ conuenticũ la ſeces q; plurime letantiuʒ agmi ni.TCunq; inter cho?os feliciuʒ in⸗ colaruz medios ine duceret cogita re tepi ꝙ hoc foꝛtaſſe eſſz regnũ ce loꝛuin de quo pꝛedicare ſepius au diui. Keſponcit ille co gitatui meo inquiens hoc non eſt regnũ celoꝛuz quod autumss · Lunc pꝛocecẽtes tranſiſſem? ⁊ has in anſiones beato rum ſpůuʒ alpicio abtẽ nos multo maioꝛem luminis gratiam ꝙᷓpꝛius. in qua etiam vocemn cantantiũ dul ciſſimaʒ audiui. ſed? odoꝛis flagrã ria miri tõta de loco effundebatur vt is quẽ antes deguſtans q̃ſi maxi „ mů rebar iam ꝑmodicus eſſe mibi „ odoꝛ videretur.ſicut etiaw lux Ula campi floꝛentis erimia in comparꝰ tione eius que nũc apparet lucis te nuiſſima pꝛoꝛſus videbotur at par ua. In cuius amenitatem loci cum nos intraturos ſperarein repente dntoꝛ ſubſtitit.? greſſuʒ retoꝛques ——— dante hoz snlongi Fanmcini ude Loyl nur ude anvivdlie icubiticn n efuim'hn bi cmy anta g ſini oꝛm phrn tenedꝛole ju erat efpg nuitas ea loca plui e diei ſe vicerewri ꝙin hoc cdl n conunte leumitz ul nos ielicilo edocitt coſ ech ngl care e cogu Diſti ipſa me qua venumus via redutit. 1q; reuerſi perueniremus ad mnã iones illas letas ſpũum candidatò rum dixit mihi. Bcis om̃ia que ſint iſta que vidiſti? Reſpondi ego. Mõ Et ait Hallis illa quam aſpexiſti flãmis ⁊ frigoꝛibus hoꝛrendam ri⸗ gidis ip̃e eſt locus in qua examinã ve⁊ caſtigande ſunt anine eoꝝ qui differentes confiteri ⁊ emẽdare ſce lera ſua que fecerunt. in ip̃o tñ moꝛ tis articulo ad pñiam confugiunt ⁊ ſic de coꝛpoꝛe exeunt. ui tamen quia confeſſionem penitentiam et firmum pꝛopoſitum emendandi in moꝛte habuerũt omnes in die iudi cij ad regnũ celoꝛũ ꝑueniũt. Multe em̃ pꝛeces viuentium ⁊ elemoſyne ⁊ ieiunia ⁊ maxime celebꝛatio miſſaꝝ vt etiã ante diem iudicij liberentur diuuant. watro puteus ille flãmi nomns ac putridꝰ queʒ vidiſti iᷣm eſt os gehenne in quo qui ſemel ĩci derit nunqᷓ; inde liberabitur in euũñ Locus iſte floꝛiter in quo pulcerri mã hãc iuuẽtutẽ iocũdari ac fulge⸗ re ↄſpicis.ip̃e eſt in qͥ recipiunt᷑ ani me eoꝝ qui in bonis quideʒ oꝑibꝰ de co?poꝛe exeunt.non ſunt tñ ꝑfe⸗ ttionis tãte vt in regnũ celoꝛj ſfati mereantur introduci. vui tñ om̃es in die iudicij ad viſionẽ chꝛiſti⁊ ad gaudia celeſtis regni intrabunt? quicũq; in omni verbo ⁊ opere co gitatione ꝑfecti ſunt mox de coꝛpo re egreſſi ad regnuin celeſte ꝑneni nnt. Ad cuiꝰ vicina ꝑtinet locꝰiſte vbi ſonũ cantilene dulcis cum oda re ſuauitatis ac lucis ſplendoꝛe au diſti. Tu aſt quia nunc ad coꝛpus reuerti ⁊ rurſũ inter homines viuẽ debes.ſi actus tuos curioſius diſcu dere ⁊ moꝛes ſerinones q; tuos ĩre⸗ tertia ctitudine ac fimplicitate ſeruare ſtu dueris accipies ⁊ ip̃e poſt moꝛtẽ lo cuz manſionis inter hec que cernis agmina letabunda ſpũum beatoꝝ Manq; ego cum ad tempꝰ abceſſiſ ſem a te ad hoc feci vt quid de te ti eri deberet agnoſcerem Ihec mihi cum dixiſſz multũ deteſtat? reuer ti ad coꝛpꝰdelectatus nimirũj ſuaui tate ac decoꝛe illius queʒ intuebar ſimul? ↄſoꝛtio eoꝝ quos in illo vi⸗ debam.nec tñ aliquid dudoꝛẽ meũ rogare audebã.ſed interim neſcio oꝛdine repẽte me inter homnines vt uere cerno. Wec ⁊ alia que viderat icem vir domini nõ omnib?ꝰ paſſiʒ deſidioſis ac vite ſue ĩcurioſis refer re volebat ſed illis ſolqmodo qui vel toꝛmentoꝛum metu ꝑterriti.vel ſpe gaudioꝝ ꝑennium delectati.ꝓfe ctum pletatis ex eius verbis hauri re volebant. Marrauit etiam viſio⸗ nes luas regi altfrido vñcunq; do ctiſſimo ⁊ tam libenter tam q; ſtudi oſe ab illo auditꝰ eſt vt eius rogatu monaſterio mailros inditus ac mo nachica ſit tonſura coꝛonatus atq; 3d eñ audiendum ſepiſſime cũ illas in partes deueniſſʒ accederet. Acce pit aũt in eodẽ monaſterio locum manſionis ſecretioꝛem vbi liberins cohtinuis in or̃onibus famulatui ſui Sditoꝛis vacaret.ipt quia locus ille lupꝛa ripam fluminis erat ſitus ſolebat hoc crebꝛe ob ma gnuz affe qtũ caſtigandi coꝛpoꝛis ingredi ac ſepius in eo/ ſupmeantibus vncdis imergi. Bic q; ibidem qᷓdiu ſuſtinẽ poſſe videbatur pſalmis? pꝛecibus inſiſtere fixus q; manere aſcendente aqua fluminis vſq; ad lnmbos ali⸗ ñ vſq; ad collũ.atq; inde egrediẽs ad terrã. Müqᷓ; ip̃a veſtimenta vde o i Er geſt anglo atz algida deponere curabat donee ex ſno coꝛpoꝛe caletierent? ſiccaren tur. Cunq; tpe hyemali defluentib? circa eum ſemi fractarũ cruſtis gla cierum quas ⁊ ip̃e aliquando cõtri uerat quo haberet locum ſtandi ſi⸗ ne immergi in fiuuio dicerent; qà videbant inirum frater dꝛichelme. poc enim viro nomem erat ꝙ tãtã frigoꝛis aſperitatem vlla rõne tole rare pꝛeuales Keſpondit ille ſimpli citer· Erat enim homo ſimplicis in genij ac moderate nature frigicio⸗ ra ego vidi.Et cum dicerent miruz tam anſteram tenere continentiã vales. Keſpõcdebat. Auſterioꝛa ego vici. Sic q; vſqʒ ad diem vocatio nis ſue infatigabili celeſtium bono rum deſiderio coꝛpꝰ ſenile inter qͥti diana ieiunia domabat. wultoꝑ q ⁊ verboꝰ ꝓuerſatiõe ſaluti pꝛofuit. t contra fuit qdaz in ꝓ⸗E.viij. vincia mercioꝝ cuius viſiones ac verba necnon? conuerlatio pluri mis ſed non ſiibimetip̃i ꝓfuit. Fuit enimn quidain vir tempoꝛibus con redi qui poſt ediiredum regnauit ĩ laico habitu atʒ officio militari po ſitus. q̃ntum pꝛo induſtria exterio ri regi placens·tm̃ꝙ internò ſuimer negligentia diſplicẽs. Ammonebat ergo illum ſedule rex vt confiteret᷑ et emendaret ac reliqueret ſceleraÿ uſqᷓ; ſubito moꝛtis ſuperuentu tem pus omne penitendi? emendãdi ꝑ⸗ deret. Teruz ille frequenter licz am monitus ſpernebat verba ſalutis.· ſe ſe q; tempoꝛe ſequenti penitentiam acturumeſſe pꝛomittebat. Mec int᷑ tactus infirmitate decidit in lectum atʒ acri cepit doloꝛe toꝛqueri. Ad quem ingreſſus rex diligebat enim eum muitum hoꝛtabatur vt vel tije antecqᷓ; moꝛeretur penitentiam age ret cõmiſſoꝛum. At ille reſpõdit nõ ſe tunc velle con fiteri ꝓeccats ſua. B cuʒ ab intirmitate reſurgerer ne foꝛ te expꝛobꝛarent ſibi conlodales ꝙ timote moꝛtis faceret ea que.ſoſpes facere nolebat foꝛtiter quideʒ vt ſi⸗ bi videbatur locutus. ſed miſerabi liter vt poſt patuit demõiaca frau de ſeductus eſt.Cũq; moꝛbo ingra veſcente denuo ad eum viſitanduz „ sc docendum rex intraret clamauit ſtatĩ miſerabili voce· Quid vis mõ quid huc veniſti? Mon mihi aliqd vtilitatis aut ſalutis potes vltra cõ ferre. At ille inquit. Noli ita loqui „ vide vt ſapias ſanum. non inquit i⸗ fanio: ſed peſſimam conſcientiaʒ mi hi certus pꝛe oculis habeo · Etqd inquit hoc eſt? Paulo ante inquit. intrauerunt domnum hanc duo pul cerrimi iuuenes? reſederunt circa me.vnus ad caput? vnus ad pedes pꝛotulitq; vnus libellum perpulcx ſed vehementer inodicuz ac mibi le gendum dedit in quo omnia que vnꝙᷓ bona fecerim intuens ſcripta repperi:⁊ hec nimiuz erant pauca? modica. Receperunt cocicem nech aliquid mihi dixerunt. Tunc multi⸗ tudo ſubito ſuperuenit malignoꝛũ ⁊ hoꝛridoꝛum vultu ſpirituum. do mum q; hanc mox ⁊ exterius oble pit.⁊ itus maxima ex parte reſidẽs impleuit. Tunc ille qui? oblcurita te tenebꝛoſe faciei ⁊ pꝛimatu ſedis maioꝛ eſſe videbatur eoꝛun pꝛofe rens codicem hoꝛrende viſionis et magnitudinis enoꝛmis.? ponceris pene impoꝛtabilis.iuſſit vni er ſatel litibus ſuis mihi ad legendum de⸗ terri. uem cum legiſſem omnia ſer⸗ lera non lolnz que opere vel verbo⸗ Diſtin tertia * cmnuß ſed etia m que tenniſſima cogitatio fecit:que tamen vniuerꝰ pꝛaue agẽ gauntio ne peccauimanifeſtiſſime in eo te⸗ do iuuenis abnub ilauit. 1ix olodts tris eẽ litteris ſcripta.dicebat q; ad Voui etiam tratrem quendam· nqu ſchts illos qui mihi aſlederant viros al quem vtinam non nouiſſem cuius qduſ batos? pꝛeclaros. Wuid hic ſ ede⸗ noimen etiain ſi hoc aliquod pꝛodeſ ſed nini tis ſcientes certiſ ime qui a noſter ẽ ſet dicere poſſum: pofitum in mona nöüc in iſte Rñderunt. Lerum dicitis. acci ſterio nobili ꝙᷓuis vita ignobili ſed wotboigt lte 7 in cumuluz dannationis ve ipſum ignobiliter viuentem. Coꝛri n viſnch re ducite. Quo victo ſtatin diſpa pPiebarur quidem ſedule a fratrib? nitcinu ruerunt. Surgentes vero neqſſim ac maioꝛibus loci atq; ad caſtigati r püs habentes in nanibus candẽs orem vitam cõuerti ammonebaur Eud usn ferrum ꝑcuſſerunt me vnus in ca pi Et qᷓuis eos audire noluiſſet tole onmblalh te ⁊ alius in pede: qui videlicz ĩma rabatur tamen ab eis longanim otes vi0 gno toꝛmẽto irr epũt inter 1oꝛa co ter ob neceſſitatem operum ipfius olln l poꝛis mei. VWor q; vtad ſe inuſce; erterioꝛum.it rat eniin fabuili arte non inqu Pneniunt moꝛiar ⁊ paratis ad ra ſingularis. Seruiebat autem mul nſcientizn piendum demõib us in inferni clau tum ebꝛietati⁊ ceteris vite remiſſio abtoEtch ſtra pertrahar. Sic q; lo quebatur ris illecebꝛis. magis q; in officina m inqul⸗ miler deſperans et non multo poft ſua die nodu q; reſidere qᷓ; ad p'allẽ pme doyyl defunctus.penitentiam quã ad bꝛe dum atq; oꝛandum in eccleſia. audi deoerum ch ne teinpus cuz fructu venire facere endum q; cum fratribus verbuz vi⸗ vnus apeis ſoperſeditin eternum ſine fructu pe te conchrrere conſueuerat. Ande ac elun poy nis ſubditus facit. De quo co nſtat eidit illi quod ſolent dicere quidaʒ zicunh q ſicut papa gregoꝛius de qui⸗ Quia qui non vult eccleſie ianuam onri buſdam ait non pꝛo ſe iſta cui non ponte humiliatus ingredi neceſſe quo nyn pꝛofuere ſed pꝛo alijs viderit qᷓ ei? habet ianuam inferni nõ ſponte dã nn interitum cognoſcentes differre tẽ natus introduci. Percuſſus eni lã wz en ſh pus penitentie dum vacat timerent guole atz ad extreina perdud? vo vpt win ne impꝛouiſo tandeʒ moꝛtis articu cauit fratres ⁊ multum merens ac. vnln lo pꝛeuenti impenitentes perirent dãnato fimilis cepit narrare quia awi N„ De autem codices diuerſos per bo vicieret inferos apertos ⁊ ſathan un hn nos ſiue malos ſpirit ſibi vidit of vñnerſum in pꝛofundis tartari cay or7 m ferri.oh id ſuperna diſpenſatione fa pham quoq; cuz ceteris qui occice mp ctum eſt:vt ineminerinus fadta⁊ co runt vominum iurta eum flammis ie q1 i6 gitationes noſtras non in ventum vttricibus traditum. In quoꝛuz vi düt— vefluere. ſed ad examẽ ſũmi iudicis cino inquit heu miſero mihi locum dum cuncta ſernaria ſiue per amicos bo conſpicio eterne perditionis eſſe umo i nos angeios in fine nobis oſtencdt poratum. Audientes hec fratres ce doꝛ m. da ſine per hoſtes.ꝙ vero pꝛiꝰ can perunt diligenter exhoꝛtari:vt vel didum codicem pꝛotulerunt ange l. deinde atrum demones illi par uñ iſti enoꝛmeʒ animaduertendum eſt ꝙ in pꝛima etate bona aliqua tunc poſitus adhuc in coꝛpoꝛe pe nitentiam ageret. Reſpondebat ille deſperans. Non eſt mihi tempꝰmu tandi vitam cum ipſe viderim iuci 0 3 Cr geſt anglo · eium menm iam eſſe completum tà lia dicens ſine viatico ſalutis obijt. ⁊ coꝛpus eius in vltimis eſt mons ſterij locis humatum neq; aliquiꝙ eo miſſas facere vel pſalmos canta te vel ſaltem oꝛare pꝛeſumebant. D qᷓ; grandi d iſtantia diuiſit deus lu⸗ cem ⁊ tenebꝛas. Peat?ꝰ pꝛothomar tyꝛ Stephanus paſſurus inoĩtez ꝙ veritate vidit celos apertos.vidit gloꝛiam dei ieſumn ſtantem a derte ris dei.⁊ vbi erat futurꝰipſe pꝰ moꝛ remibi oculos mentis ante moꝛtez quo letioꝛ occumberet miſit. At cõ rra faber iſte tenebꝛoſe mentis ⁊ a⸗ ctionis imminente moꝛte vidit tar tara.vidit damnationem diaboli ⁊ ſequacium eius. Vidit etiam ſuum intelix inter tales carcerem quo mi ſerabilius ip̃e deſperata ſalute peri retſed viuentibus qui hec cogno⸗ uiſſent cauſam ſalutis ſua perditiòe relin qucret. Factum eſt hoc nuper in pꝛouincia bernicioꝛuʒ᷑ ac longe lateq; diffamatum multos ad agen dam ⁊ non digerendam ſcelerum ſu oꝛum penitudinem pꝛouocauit· qð vtinam ex hac etiam noſtrarum le tuone litterarumn fiat.. Ex libꝛo ve iluſtribus viris oꝛ dinis ciſtercienſis. Exẽplũ.. Bnon io eſt regula erat monaſterij quatenus fra tribus ad menſam leden tibus refectiõe ꝑacta col ligelent micas que de kragimentie anum deciderent ne in hoc negli gentie rei coꝛam deo. inuenirentur. Sccidit autem quadam die vt vn? ex fratribus conſcientie ſue non in⸗ curioſus ſeruatoꝛ cuʒ ceteris ad mẽ ſam reſidens refectione peracta mi cas ᷣm conſuetudinem collectas re plicatis in volam digitis clanſas te neret atz cum mults coꝛdis dulce dine leqᷓioni intenderet ſed pꝛiuſqᷓ; eas ſumeret repente ad nutum pꝛio ris lectoꝛ lectiòem finiuit. Frater au tem in ſeip̃o reuerſus obſtupuit· ne⸗ gligentie qꝙ; ſue reatuʒ non ſine ma gno timoꝛe ac pauoꝛe rẽco gnovt. uid tamẽ ageret nec reijcere eas nec ſumere iã licebat nimnirum vtro biq; periculo pᷣuaricationis occur rente. Itaq; clauſas manu tenet co gitans hanc negligentie culpã non niſi ꝑ ↄteſſionis? pñie remeciũ abo leri poſſe.Tidis vero gratijs ſigno ↄkeſſiõis facto poꝛẽ in partẽ trahit ⁊ cadens in faciem veniam petit cu multa coꝛdis ſimplicitate negligen tiam ſuam maniteſtãs. Pꝛioꝛe antẽ culpam eiꝰ ſicut dignũ erat coꝛripiẽ te? quid de micis fuiſſʒ inquirente. ecce inqt dñe hic in manu mea ſunt Eunq; poꝛ p̃ciperet vt eas oſtende ret ille exerto bꝛachio manum spE ruit.⁊ ecce invola ipſius ꝓ micis ĩ⸗ bente ſunt pᷣciociſſime mar garite. —————————————— buto . E nsm — tchõe puo tde ragu ne in bocu to invenhen dam dinn enne luenonb vz cerrs mi one pendu em collects igitis claſs Sed quid putam? q̃re omnipotẽs deus tã gloꝛioſũ miraculuʒ? ſicut vid ebatur minꝰ nẽ̃ariuz in rebꝰ qͥq; minimis facẽ volnit. Wtiq; ꝓpterea vt palam cunctis innoteſceret q̃ntũ ſibi placeant fratres in ↄgregatiòe ſpũ keruentes qui non ſolũ maioꝛa ſed etiam minima mandata ꝓpter ti moꝛẽ ip̃ius cum ſolicitudine cuſto uer dñi bernardꝰ clareuallenß ectie poſtmodũ pꝛimꝰ futurus ab⸗ bas cum apud ciſtercium adhuc nouitius eſſet ſolitus erat: diebꝰ ſin gulis pꝛo anima matris ſue ſeptem pñiales plalmos in ſilentio dicere. ie vero quadam cũ ſupꝛadictos pſlmos poſt completoꝛium incho aſſet omiſit eos per obliuionem ne kKio an per ſomnolenriam. Inteqᷓ; autẽ ꝑdixiſſʒ veniens ad ſtratum ſ hm quiete lopoꝛifera membꝛa ree rit? ſolitam refectioneʒ parenti ple ne non impendit. Abbas vero ſte phanꝰ cognita ꝑ ſpũm negligentia vie poſters ↄuenit eũ dicens. Frat bernarde vbi iaʒ qſo illos pſalnos tuos heſterna die dimiſiſti aut cui ros cõmendaſti. qð audiens adole ſcens vt erat verecũdus ⁊ timoꝛat? erubuit⁊ cepit intra ſe mirando co gitare ðicens. ñe deꝰ qio palã fa ctum eſt verbuz iſtud de quo mihi ſolus conſcius eram. Et intelligens a viro ſpiritali ſe eſſe depꝛehenſum pꝛocidit ad pedes eius negligentiã confitens ⁊ indulgentiã petẽs. qua kacile impetrata curauit deinceps hmõi tam p̃uatis ꝙᷓ; publicis obſer nationibꝰ ſolicitioꝛ inueniri ⁊ que ↄſulta ratione ſeruanda ꝓpoſuiſſet non facile tranſgred xxij. Muodam tꝑe cum domꝰciſtercie ſis in magna fuiſſʒ pauptate conſti tutavenerabilis abbas ſtephanus vocauit vnuz ex fratribus ſuis ⁊ lo quens ad euz in ſpiritu dei dixiti de s cariſſime frat quia magna co⸗ artati ſum? paupertate ⁊ pꝛope eſt vt fratres noſtri fame⁊ frigoꝛe cete ris q; moleſtijs periclitẽtur. niſi eis concite ſubueniatur. Made ergo ad nundinas vercelliaci que pꝛoxime inſtant.⁊ compares ibi quadrigas tres ⁊ earum ſingulis trinos equos foꝛtes quibus marime indigemus ad onera noſtra compoꝛtanda. Cũ q; quadrigas illas pannis ⁊ alimẽ tis alijs q; rebꝰ neceſſarijs oneraue ris adcucens eos tecũ cum gaudio 7 plperitate reuerteris ad nos. Kke ſpondens autem frater dixit. Para tus ſum domine pater vt tuis iuſſt omibus oblequar ſi pꝛecium dede⸗ ris ad illa ſubſidia ↄparanda. Cui venerandus abbas in paupertate ſua de miſericoꝛdia dei magnitice p ſumẽs reſpondit. Vere frater ſcias quia cum ſolicitus ⁊ anxius quere rẽ vnde neceſſitatibus fratrum no ſtroꝛum ſubuenireʒ tres tiñ denarij in tota domo iſta reperti ſunt. hos ſi volueris tolle.reliqua vero qᷓ̃cun q; defuerint tibi domini noſtri ieſu xpᷣi gratia pꝛonidebit. Securꝰitaq; vade quia inittet angelum ſuũ tecũ ⁊ pꝛolperum faciet iter tuumn lpꝛofe ctus itaq; frater cum vercelliacum perueniſſet a quodam viro fideli et timoꝛato hoſpitio ſuſceptꝰeſt. Qui dum itineris eius cauſas ⁊ fratruʒ indigentias agnouiſſz abijt in inſtã ti ad quẽdam locupletiſſimum ho minem finitimum ſuuz qui deſpera te languẽs ac pene iam moꝛiens fa cultates ſuas pauperibꝰ erogabat. 0 K Er geſt anglo Lunq; eiſtercienſium monachoꝝ quoꝝ iã in ꝑtibꝰ illis fanctitas cele bꝛis habebatur eidẽ ifirmo penuri gin indicaſß vocatꝰ eſt ad domum eiꝰ pᷣdict? frater tãtã qꝙ; pecuuie ſum mã in elemolyna ab ip̃o moꝛiẽte re cepit vt cucta que ei iniunxerat ab⸗ bas ſufficienter ex ea compꝑaret. Ac reptis itaq; tribꝰ rhedis cũ nouẽ ᷓ vꝛigarijs equis oneranit atz oꝛns⸗ uit eas cũctis que fratrũ vfibꝰopoꝛ tuna eſſe ↄgnouit ⁊ ita qui vacuus venerat m ꝓphetiam abbatis ple nus ⁊ gaudens ad ſuos remeauit. Vůq; ciſterc io appꝛopinquaret nũ ciũ miſit qui abbati fignificaret ei? aduentũ pariter ⁊ ꝓuentum. Quo audito venerabilis pater exultauit in dño vehemẽter ⁊ ↄuocatis ĩ vnũ fratribꝰ ait. Veus miſerationũ vñs. deꝰ miſerationij libere ⁊ liberaliter egit. Vere liberaliter vere eleganter egiſti nobiſcũ domine ꝓcuratoꝛ et paſtoꝛ noſter.aperiens manũ tuã et implens benecicdtione tua penuriã noſtraz. Tunc oꝛdinata pꝛoceſſione occurrerijt obuiã fratri vſq; ad poꝛ tũ ita vt iß̃e abbas p̃cederet indut? veſtib?ſacris cůj paſtoꝛali virga ii niſtris pꝛeceventib?ꝰ eůj cum cruce⁊ aqua benedicta.Exceperũt ergo ſo lenniter ⁊ multa gr̃aruz actione ele moſynã illam non vt ab homine pᷓ ſtitam ⁊ tanqᷓ celit? miſſam benedi lonem a vño ⁊ bñictionẽ a deo ſalutari ſuo. Ab illo ergo die⁊ dein ceps ſicut in illa domo largiẽte do mino ſpiritalia ſp abůvant. ita etiã non defuerũt tgalia bona ꝙᷓuis iu xta oꝛdinis inſtituta ꝑcitas in om nibus obſeruetur. Faſtradꝰqͥndã ciſtereiẽfis abbas eximie ſanctitatis nobilis quidem genere ſed nobilioꝛ moꝛũ elegãtia fuit. qui liberalibus ſtudijs non me diocriter initiatus.ſacris tñ ſ̃is ar dentioꝛi deſiderio ſemꝑ iuheſit ita vt ců poſtmodũ ſapientia ⁊ etateꝓ ticeret eas pꝛe oculis?⁊ inanibꝰ incei ſanter haberet ⁊ ne ad ienſamn qdẽ ſine lectione diuina diſcumbere vel⸗ let quod non moco kaciebat in ꝓ⸗ pꝛia domo verũetiam in ſcolis pere grinando. Hic cum eſſʒ abbas car barnenfis decedẽte pie memoꝛie do mino roberto qui beato bernardo ſucceſſerat electꝰ eſt ad regimen cla reuallis. ad quã tñ electionem veni re diſſumulauit qᷓ;uis ex noĩe voca retur timens vtiq; ne hoc ſibi acct deret quod ſemnꝑ accidere verebat. Verütamen añc; legati clareuallen ſes ad eum requirendum peruenire potuiſſent garrula fama pꝛeuolan te cognouit.quis in eius ꝑerſonam omnes vnanimiter ↄueniſſent. Poc itaq; rumoꝛe turbatus ⁊ anxius lu gam arripuit. veniens q; ad domlz vallis ſancti petri quod eſt monaſte rium cartuſienſis oꝛdinis per dies aliquot ibidem latuit. vbi cum die nodtu q; in oꝛatiõe perfiſteret fadt? eſt in mentis exceſſu et ecce apparu it ei in magna gloꝛia virgo pberpe ra domina angeloꝛij poꝛtãs in ma nibus regem gloꝛie paruuluʒ ſuum ſeſum.quã cum vidiſſet pꝛocidit ad pedes eius obſecrans vt ſui miſerẽ tur. Cui beata virgo reſpondit.qͥd turbaris o homol t inponẽs in vlnas ipfiꝰ velut alteri ymeoni no bilem illam ſarcinam quam geſta⸗ bat ait. Accipe filius meum? ſerua mihi illum. Quo fadto ſublata ẽ vl ſio ab oculis eiꝰ ⁊ rediens ad ſeip̃m itellexit quoniã a vño egrellus eſt —— unil iug sſhchsnonn ahcisöſfin o knh Uheti hyintuten istunut nednenii in diſcunbern oco jacchnhz enam inlöyn cumelz chua tepie nmun beno dm eſtad regnut t electihe ᷓps erwon iq; ne boc ſil accicerte vn kegatickur irendun per qla imn pl u cnspot ker wiſen Diſtin tertia ſermo.? quia vere kilij dei ⁊ mẽbꝛs xp̃i eius ꝓidentie cõmittebantur. P⸗ igitur tam lera viſione pꝛemo nitus iam non eit auſus vltra recal citrare ne videretur ãmonitioni ðᷣi velle reſiſtere. Buſcepto autem tam infignis cenobij regimine qᷓ; diſcre tum ꝙᷓ ſolicitum ꝙᷓq; benigniſſimũ paſtoꝛem exhibuit ſe non eſt noſtre ſimplicitatis exponere. Nam quẽ⸗ admoduz alios pꝛecellebat officio vignitatis.ita etiam pꝛecellebat re ligionis exemplo ⁊ merito ſandita tis. Caſtus pius humilis manſuet? atq; modeſtus ſuper omnes quos in diebus meis vidiſſe me memini Parſimoniam vero vt ait ille ſeüe⸗ rus de bento martino. non eſt nece ſe landare in eocum adhuc in ſecn lo poſitus ita frugaliter vixerit vt non ſcholaſticus ſed monachus pu taretur. Mam ficut ipſe quibuſdam intimis luis ſecreto innuit biennio ante conuerfionem ſuam licet etate nondum adultus ita abſtinentie o⸗ peram dedit vt nunqᷓ; voluerit pa ne ſaltem? aqua ſaturaricarnium autem eduliuz ꝙᷓuis in ipſo tempo re pene vſq; ad moꝛtem egrotaſſet nunqᷓ; ſumere adquieuit. Jam vero monachus factus ꝙᷓ ſobꝛie viuen do imo ꝙᷓ rigice abſtinendo coꝛp? in ſeruitutem redegerit ſuperſedeo dicere.quia vt verum fatear vehe⸗ mentioꝛ extitit in hac parte. Satis etenim illum ſuper huiuſinodi nota ni quippe qui pluribus annis eideʒ in menſa ſua miniſtraui. Nam cum in ſeipſo vicia carnis ſue ſine miſe⸗ ratione perſequeretur ipfi quoq; milere carni cui naturaliter inſunt minus ꝙᷓ opoꝛtebat compati vide bus clareuallis vjdelicet beate me⸗ batur Teterum in extertoꝛi habien ? cultu ꝓ officij ſui dignitate ꝙᷓ; hu milis ⁊ q; temperans extiterit hoc vno quod dicturus ſuz facile aduer tere erit. Quadam ſiquidem die ve⸗ ſtiarius inonachus in lectulo illi? cucullam neſcio an tunicam q̃ ip̃m indui vellz ſolito ielioꝛeʒ appoſuit Increpauit eum pater audiente me ⁊ dixit. Nuid ẽ dilecte mi frater qð facere cupis vt a cõmunitate fratrũ noſtroꝛuz me ſepares ⁊ notabili ha bitu decoloꝛes! An quia abbatis nomine cenſeoꝛ pꝛopterea mona⸗ chus eſſe non debeo! Nunquid id⸗ circo miniſter ⁊ ſeruus conſtitut? ſ olioꝛum vt lautioꝛibus epulis de⸗ beam ſaginari ⁊ cultioꝛibus veſti bus oꝛnari? ſi ergo me diligis ſi pa cein meam queris ⁊ pꝛeceptis meis obedire non deſpicis pꝛecoꝛ atʒ pᷣ⸗ cipio ne id amplius facere velis.ã cum ego ſim omnium minimus et apud deum indignus magnum m hi eſt ſi cõwuni omniũ victu atz ve ſtitu kuero honoꝛatus. Er quo em̃ aſſumptns ſum ad regimen anima rum vnm eſt quod pꝛe ceteris ti⸗ mul et ſemper timeo ne occaſione huius amminiſtrationis paupereʒ vitam quam pꝛofeſſus ſum veſeraʒ et monachi pꝛemium perdam ſed quia eius ſanctiſſima vita diutius krui digni nõ fuimus pꝛeciſa velut texente dum adhuc oꝛdiretur.ip̃e vero conſummatus in hꝛeui expie⸗ vit tempoꝛa multa placita enim deo erat anima eius et angelico cõ ſoꝛtio digna. e cuius felici tranſi tu mox futuro cuidam de ſenioꝛi ẽ Deilluſt viris memoꝛie petro tholoſano de quoĩ ſequẽtibꝰ aliqua dicemus facta eſt pmõi reuelatio. niij MApud colonism agrippinaz que eſt inſignis metropolis germanie fuit magiſter quidam alexander no mine canonicꝰ doctoꝛ q; famoſiſſi⸗ mus in eadem vꝛbe. Accidit autem vt dei famulus bꝛatus bernardus clareuallis abbas iubẽte lancto en genio papa germaniaʒ ingrecẽtur pierololomitanũ iter vomino con rado imꝑatoꝛi ⁊ populo terre pᷣdi caturꝰ.ũq; ibidẽ ſignis ⁊ virtuti⸗ bꝰ innmneris choꝛnſcaret vicens impatoꝛ mirabilia inagna qj dñs ꝑ eum oſtendebat ↄpüctus coꝛde cru cis ſignum de manu illius accepit hieroſolimaz pꝛofectur?. Nec viſtu lit hac ideʒ facere hominũ infinita młtitudo ita vt incredibili fidei ar doꝛe ſuccenſi fimbꝛias de veſtinẽ tis famuli dei qui ꝓpter hoc ipſum noua frequenter acciꝑe cogebatur vndiq; certatim diriperent.ſe q; ife kces arbitrabantur quicunq; de in dumẽtis eius cruces habere nõ me rerent᷑. Multi quoq; ex eis nobiles ⁊ ſapientes viri per mannz illiꝰ ſeſe dño reddiderunt qui in clareualleʒ ab eo dedudti? monachi facti maxi mů deinceps in ecẽ̃a dei kructũ deo attulerunt.iE quibus etiã erat vn? ſupꝛa memoꝛatus vir nobilis sle⸗ rancder qui eo tempoꝛe inuenis et ſeculoris ſcientie typo turgens. diui tiarumn quoq; ⁊ ranſito?j honoꝛis infulis adoꝛnatus nihil minus ᷓ conuerſionem cogitabat.ſed deus qui compꝛehendit ſapientes in aſtu tia mirabili hoc oꝛdineſicut ſequẽ tia declarabunt adimpleuit.Cij em̃ beatiſſimus pater b ernardus ip̃m de conuerſiohe monuiſſʒ ille ſecula ri ſcientia vel opulentia tumens re ſpondit ſe ad pꝛeſens nil minus co gitare vel velle ꝙᷓ habitum ſumere monachslem adem igitur nocte cum membꝛa ſopoꝛi de diſſʒ sꝑparu it ei in viſione iſcem homo dei eri⸗ gens eum de grabato in quo graui ter languens iacere videbatur ac re ſtituens ſanitati deinde tulit habi tum ſnum quo erat ip̃e indutus ęr quo conterit alexandrum. Qui cuʒ eundem habitum ſemel? ſecũdo re lecum ab humeris indignter rep puliſſʒ tertia tandem vice colloꝝi? iniectuz⁊ coꝛpoꝛi violenter aſtrictij compulſus eit retinere. Peinde pat᷑ ſandus baculum quem manutene bat ipſius manui tradens futurep lationis gratiaʒ denotauit ⁊ ita abi re pꝛecepit.ꝑ uigilans autem alexã der nihil adhuc pꝛo hmõi reuelati one molleſcere potuit ſed in eadem animi duritia perſiſtebat.E adezʒ ve ro die cum ille bestiſſimꝰ abbas ad menſam recumberet oblatꝰ ẽ ei pi⸗ ſcis qui parcs nominatur vt ex eo reficeretur.quo viſo vir dei erectis in celum oculis ſuper eundez piſcẽ dintius oꝛauit ⁊ benedicens illum pꝛefato alexandro pꝛo pitãtia trãſ⸗ miſit.non tam cupiens coꝛpus eius quod periturum? moꝛtale eſt piſce ſilo cibare qᷓ; animaʒ que ĩmoꝛtalis eſt ⁊ in perpetuum victura ſus o?a tione coniertere. Quem cum ille guſtare inciperet ad pꝛimum ilico inoꝛſum meruit in ſemetipſo ficeli⸗ ter experiri quante virtutis eſſet oꝛatio famuliet ſeruitoꝛis dei. Nã repente mutatꝰ in alterũ viruz col ———zz—z z———— arhz 5 un uunnsn Unms o nnn gu wät Rdiſzspen o0mo de in gn idebarr un de wlit beb e incus g rm Luich el? lecdo k dignitrn vice colloe⸗ Deinde pi n manb kent ens towreß m wn hi pmẽi nel i ſd in ud ſebn. Eiht iſim' ibto n obhriuſ ninmſin ſo vir d ai Diſtin.tertia pundtus eſt valde et cepit vbertim ſuꝑ eundeʒ piſcẽ lachꝛymnas fũdere Mrabatur vero leiß̃m neſciens qͥd haberet vel cur fleret.tandem recoꝛ datus viſionem quã nocte pꝛeterita viderat itellexit a dño gratuita ei? miſeratione ſe eſſe pꝛeuentũ. vñ ſuꝑ⸗ ne vocationi ex intimo coꝛde grati as agens beato dei famulo in incõ finenti ſe reddidit.a quo benigne ſu ſceptus 7 in careualle monach⸗ fa ctus ⁊ deinde grandis ſilue ꝑaſtoꝛ effedtꝰ adeo feruenter in ſanctitate vite pꝛofecit vt poſtmoduʒ fieret ci ſtercienſis cenobij abbas ac totius oꝛdinis pater vniuerſalis. ec nos ſicut ab eodem dei famulo alexan⸗ dꝛo andiuimus fideli relatione de pꝛompſimus. rv. Vir vite venerabllis iohes ep̃us qui de oꝛdine ciſtercienſi aſſũptꝰva lentinã ſatis ſtrennue rexit eccleſiaʒ Pum adhuc ei; lecularis ꝓpoſuit in aio ſno vanitatem ſecli abijcere ⁊ habitu religionis accepto ſeruire vomino in oꝛdine? in domo ciſter cienſi. Cũq; hoe qð ſalubꝛiter ꝓpo ſuerat ꝑ negligẽtiam differret cepit aulatim in mente ipſius feruoꝛ ille one intentionis tepeſcere. Interiz vero ꝓſfectus eſt ad ſanctũ iacobuʒ or̃onis gratia. Qui eum ab illa pe regrinatione regreſſus fuiſſʒ in do mů ſuã eadẽ nocte apparuit ei ꝑ viſi onem dñs itſus xp̃s cũ beatis apo ſtolis ſuis Petro ⁊ Jacobo. Poꝛro beatus iacob?ꝰ habebat libꝛum quẽ dam pulcerrimũ quem ⁊ apertũ co ram dño tenebat in quo eiuſdeʒ no men clerici erat conſcriptum.Et ait vominus ad ſanctũ petruʒ · dele no men eius de libꝛo meo quoniã reſi ltuit aꝓpoſito ſuo. Accedens autem 4 beatus iacobus ad dñm ait Vbſe cro dñe parce iili quia peregrinns meus eſt iamq; ſeißʒ coꝛrigere teſti nabit. Cunq; pꝛedictus clericus pa nens ⁊ tremens hocipᷣm affirinãdo ꝓmitteret dñs ait 7 qs ine inde lecu rum faciet? Reſpondit beatꝰ iacobꝰ Pñe ego fideiuſſoꝛ illius ſum. Eui gilans gůt ideʒ clericus dů ſecũ iſta miraretur iterũ inox obdoꝛmiẽs vi dit eandem viſionẽ.Cũq; beatꝰ pe trus ſupꝛadictũ libꝛuz teneret aꝑtũ coꝛã dño in loco vbi fuerat nomen clerici exaratum apparuit hmõi in⸗ ſcriptio. Iurenulas aureas kacie⸗ mꝰtibi vermiculatas argento. Trãl acta vero viſione exꝑgefadꝰ ⁊ gr̃az dei vocantem ſe toto animo ſecut? relictis vniuerſis mundi vanitatib? ad domum ciſtercienſem keſtinant᷑ acceſſit ibiq; pꝛobatus ⁊ fidelis in⸗ ventus monachicum habitum ſuſ cepit. In qua etiam vomo religio⸗ ne? ſapientia pꝛoficiens factus eſt poſtmodum abbas boneuallis. in⸗ de vero aſſumptus eſt etiam ad epi ſcopatum valentie vꝛbis quem per annos plurimos ſtrennue regens multas ibidem aduerſitates pꝛo de tenſione iuſtitie toleraujt. Irtendãt queſo iſtud qui boni aliquid facere pꝛoponunt et ad effectuin pꝛodu⸗ cere negligunt qui nullo ſe reatu cõ ſtringi putant ſi bonum quod face re pꝛopoſuerunt non ſoluant dum modo non voueant eum manifeſte beatus gregoꝛiꝰ doceat. quia ſi q́s in minoꝛi bono conſtitutus mai? aliqʒ bonum facere ꝓponat iam ſi⸗ bi minus illud bonum illicitum fe cit. Etr ſi non ſoluat qð pꝛopoſuit ꝙᷓuis in oculis hõinũ in minoꝛi ba no ſtare videatur iam tamẽ in ocu ———————.. —=— ————*——— ——— 8. *—— ka laMMtitib——— e——— .———— Ae—=—— —*—————— 3 De illuſt viris lis omnia cernẽtis dei a maioꝛi bo no cecidit qͥ nõ ſolũ oꝑm verũetiaʒ cogitationũ ⁊ intentionũ coꝛdis in dex venturus eſt.erte iſte ſeruꝰdei de qͥ loquimur nullũ votů feciſſe ſci tur.ſed tm̃ qð ſimpliciterꝓpolutrat ꝑ negligentiam diſtuliſſe.ei tñ lubti liſſimꝰ ille ſcrutatoꝛ coꝛciũ hoc ita penſauit vt eum de libꝛo vite dele ri pꝛecepiſſʒ niſi bonũ qð mente cõ ceperat ꝙᷓ;tocius affectui mãcipare Vefũctus eſt quadem vice ↄuer ſus quidam in clareualle. Cunq; cõ currentibus fratribus ↄmendatõis officium ex moꝛe fieret monachus ingemuit ⁊ ait. Scio quia niſi gra uis cauſa exiſteret nunq; demones talem auſum pꝛeſumpſiſſent. Itaq; capitulum fratrum ingreſſus coꝛã omnibus calamitatem fratris defũ cti erponit.de hiuc ſalubꝛi exhoꝛta tione ſinguloꝛum conſcientias con veniens monebat vt cautius ĩ via ſancte religionis ambularent mul tam eſſe msliciam demonum erga omnes chꝛyſtianos pꝛecipue tamẽ contra monaſtice religionis pꝛofel ſoꝛes affirmans. Poſt hec fr̃is aĩeĩ ſupplicijs conſtitute ſubuenire eos attentius monens pſalmis ⁊ õoni bus.miſſarum quoq; celebꝛationi⸗ — — 2 quidaʒ ſenioꝛ magne religionis vir audiuit turbas demonðj per centu rias ſuas incedentiũ cũ magni ſtre pitus vociferatione clamare? dicẽ Eia modo bene eia modo bene.ſo lũmodo de hac mala valle vnã ani mom in noſtre ſoꝛtis partez adqui bus iram domini dei noſtri placa⸗ re hoꝛtatur.ſi foꝛte pius pater pul ſatus pꝛecibus eoꝛum per ſingula ris hoſtie immolationem tyꝛanni cam demonum ſyperbiam debella re ⁊ ab eoꝛum nequicia fratris ani maz dignsretur liberare. Euod cũ ——————— —————————— ſiuimus. Cum vero iſdeʒ ſenioꝛ qui hec audierat per nodis quietem ſo poꝛi membꝛs dediſſʒ frater defũctꝰ ei in viſu apparuit triſti ⁊ lugubꝛi vuitu dicens ad eum.quia audiſti heri demones de meis ſupplicijs ex⸗ ultantes veni ⁊ vide ꝙᷓ terribi toꝛ mento dèi omnipotentis iuſto iudi dicio traditus ſum. Et duxit eůj ad puteum quendaz nimis magne la titudinis? hoꝛrende pꝛofunditatis ? dixlt ei.Ecce in hunc puteum fre⸗ quenter a demonibus mittoꝛ quo rum tãta eſt erudelitas vt ſi optio varetur mallem cencies ab homini bus ꝙᷓ; ſemel a demonibus hic in mergi. Wane autem facto dum que audlerat? viderat pꝛefatus ſenioꝛ beato patri bernardo retuliſ ipſe quoq; per ſpiritum es cognouiſſet fratres deuotiſſime facerent pau⸗ cis euolutis diebus iſdem frater de functus ſupꝛadicto ſenioꝛi iterato apparuit hilaritate vult? ſtatum ſu um melioꝛatum eſſe fignans. Wue⸗ rente vero ſene quomodo ſe habe⸗ ret. Kelpondit domino deo noſtro gratias bene. Kurſus requiſitus quomodo liberatus ſuiſſet ait veni et vide. Et continuo introduxit eũ in oꝛatoꝛium eiuſdem loci vbi ad ſiugula altaria ſacerdotes ſtabant hoſtie immolationem ſumma cum deuotiõe celebꝛantes. Ecce inquit Mec ſunt arma gratie dei noſtri quibus ereptus ſum. Hec eſt vir⸗ tus miſericoꝛdie dei que inuincibi lis permanet. hec eſt hoſtia illa ſin gularis que totius peccata mundi tollit.Et vcre dico tibi quia his ²—..—— ——————— unh dnones nyiſ ug gusi en urisde aubi chon tonleintus ch vtcaunsiti unboluren demonune s pꝛeciphemi filigionis pui oſt bec fisi e ſobvenin u plulmis ⁊of q celebꝛtion d noſhipha pius poter yi m por ſng tionen tyianl ebln did nicis lrarsn dern Puol we bcui vs idan hui to ſcniot in armis gratie dei huic virtuti miſeri coꝛdie del.huic hoſtie falutari non eſt quicch; quod reſiſtere valeat niſi coꝛ unpenitens. Euigilans autez ſe nex deiibergtione aie fratris oppi⸗ do gauilus eſt. modumq;ʒ viſionis ceteris fratribꝰerponens tanto eos deu otioꝛes ad immolationem ho ſtie ſalutaris reddidit q̃nto certius eius effica ciam in fratris ereptione meruerunt experiri. xvij. Intererat aliqñ nocturnis vigili is pater ſãctꝰ bernar dus ea purita te? den otione qua ſolebat deo tan tum nota ⁊ ſibi Cũq; moꝛoſ pſal mocie modulatio vigilias ꝓtelaret aperuit dñs oculos eiꝰ?⁊ ecce reſpi ciens vidit ſingulos angelos iuxta monachos ſtantes 7 qð quiſq; eoꝝ piallebat in cedulis moꝛe notarioꝝ tam diligenter excipiẽtes vt nec mi nünamn ſillabam q̃nqᷓ; negligenter paolatam omitterent. Scribebant vero dluerſo modo.nanq; qudam eoꝛum ſcribebant auro.alij argẽto. nonnulli atramento. aliqut᷑etiã aq̃. quidam vero penit? nihil ſcribebãt Spũs autem qui hec reuelabat in telligentiam qͥ; diuerſitatis ſcriptu te coꝛdi eiꝰ inſpirabat. Qui em̃ au ro ſcribebant feruentiſſimum in dei feruitio ſtu dium ⁊? abſolutã coꝛdis intentionem in bis que plallebãtur ſignificabant Qui autem argento minoꝛẽ qͥdem feruoꝛeʒ purã tñ ꝑfal lentiũ deuotionẽ declarabãt. Qui vero attramento ↄtinuũ qͥrundam bone voluntatis vfuz in pſalmodia licz noncum multa deuotione nota bant. Seo qui aqua ſcribebant exp mebant eos qui fomnolentia ſeu pi gritia pꝛeſſi vel vanis cogitatiõib? a ſe abdncti vident᷑ quidem aliquio ſonare ſed coꝛ eoꝛuz abſtrad pꝛoꝛ ſus non concoꝛdat voci. Ceterum illi qui nil icribebant lamentabileʒ quoꝛũdã coꝛdis duriciaʒ redargue bant. qui obliti pꝛofeſſionis ſue ti moꝛis dei ĩmemoꝛes aur let ali ſom no pꝛona ſe voluntate nnergũt aut certe vgilantes clauſo oꝛe vahis et noxijs cogitationibus non ex intfir mitate ſed ex voluntaria intentione occupantur. in conipectu domini contra legis pꝛeceptum apparere vacui non pertimeſcunt. Pater ita q; ſanctus qui hec videbat recoꝛda tus ſententie illius quoniaʒ omnes ãminiſtratoꝛij ſpiritus ſunt in mini ſterinm miſſi. ꝓpter eos qui hereci tatem capiunt ſa lutis ſicut pꝛoficiẽ tium congratulabatur feruoꝛi. Sic paterno pietatis affectu deficienii umn miſer abatur tepiditati. ¶xviij. Celebꝛantur aliquando ſolẽnes vigilie ⁊ vir dñi cum ceteris fratri bus aderat.Cunq; bymnus te deñ laudamus cãtaretur vidit ſanctos angelos multa claritate fulgentes. mira etiam vultus alacritate deuo tos.qui vtrunq; choꝛum pereurrẽ tes modo hunc modo illum excita bant. Cantantibus aderant? qnaſi congratulantes aſtabant. Etvt di utius ille hymnus cũ deuotlõe ꝑcã taret᷑ modis omnibꝰ elahoꝛare ſat agebant. Intellexit ergo vir ſanctꝰ hymnũ illum vere eſſe fatmiliarem ip̃is quos tanta inſtãtia vidit ope raʒ dare qnatenꝰ a fratribus ad ho noꝛem dei cum feruoꝛe deuotionis cãtaretur. Cuidam etiã fratri ſpiri tali videre ↄceſſuʒ eſt dů idẽ hymn? incipetur ꝙ ab oꝛe incipientis flam ma mnagna ſplendoꝛis erumpebat? rum conſcenvebat. ix. De illuſt viris nadam pꝛeteres vice ců vir do mini bernardus cõ exigente pariſi⸗ acijſſz rogatu clericoꝝ igreſſus eſt de moꝛe icholas eox.quibus oſten dens foꝛmaz vere ꝓphetie monebat eos attentius de mundi ↄteinptu et ſubeunda pꝛo xp̃o dño voluntaria paupertate.ixplicito vero ſermo⸗ ne cum nemo ex eis ↄuerteretur tri ſtis egreſſus eſt eo ꝙ pꝛeter votuz ⁊ pꝛeter lolitum id ei accidiſſʒ. veniẽs q; ad domũj cuiuſdaʒ archidiaconi qui eum ad hoſpitium ſuũ traxerat ſeceſſit in oꝛatoꝛium ibicem conſti tutum. C nnq; cepiſſʒ oꝛare in ſpiri tu vehementi va lidiſſima compun cdtione totus in lachꝛymas reſolut? eſt ita vt gemitus? ſingultꝰ quos cohibere non poterat foꝛis audiri contingeret. quo comperto pꝛefat? archiciaconus a ſocijs eius inqui rere cepit quenam eſſet tanti caula meroꝛis? Reſpondens autem vnus ex eis vir religioſus qͥndam abbas fuſciniaci nomine reinaldus qui ſe⸗ cretoꝛ famuli dei magis ↄſciꝰ erat et eius etiam relatu iſta cognouim? dixit ad euun. Homo iſte mirabilis totus igne charitatis accenſus? to tus in deo abloꝛtus nil aliud ĩ mũ do deſiderat niſi t̃modoſvt vale at errantes ad viã veritatis reduce re? eoꝝ aĩas xp̃o conquirere.Et q modo verbuz vite ſeminauit ĩ ſcho lis ⁊ de ↄuerſione clericoꝛuz fructũ verbi ſui non recepit deum ſibi pu tat iratuʒ cuius hodie in ſua pᷣdics tione non pꝛeſenſit reſpectuz. Minc iſta pꝛocella gemitunz Ihinc effuſio lachꝛymarum.pꝛoinde hĩc certiſſi⸗ me ſpero ꝙ hodiernam ſterilitatem craſtine latiſfactiõis·vbertas gran di fenoꝛe cõpenſabit/ane itach fa cto cnzʒ ſcholas repetiſſʒ pꝛedicatoꝛ egregius ad nutum dñi nauez cogi tationis duxit in altum et ſacre ſcri pture rethia laxauit in capturãi nito vero ſermone plurimi ex eiſcẽ clericis per manum illius ſcſe domi no reddiderũtquos ille pꝛotinꝰ de mundi periculo tãc; de marinis fiu ibus extractos? vehiculis condu dis impoſitos in ſaluatoꝛium clare nallis inferre non diſtulit?tandem egreſſus de ciuitate cum comitatu ſuo vſq; ad villaʒ ſandi dionylij ve nit ibiq; pnoctauit. Summo vero mane cum eum recto itinere pꝛofe⸗ cturum fratres illius eſtimarent di⸗ xit. Kedeundum eſt nobis omnib? pariſius quia ſunt adhuc ibi aliqui ex noſtris quos etiam opoꝛtet nos inde abeucere ⁊ iungere huic ouili dominico vt ſint vnus grex? vnus paſtoꝛ. Eum ergo cepiſſent introi⸗ re in ciuitatem vidit clericos tres a longe in occurſum eius venientes dixit q; ad ſocios ſuos.Expediuit nos dominus iam in viam noſtraz pꝛoficiſcemur. En iſti ſunt clericiʒ pter quos venimus Plli vero acce dentes cum euz adeſſe cognoſcerẽt gauiſi ſunt gaudio magno? dixe⸗ runt. O ꝙᷓ deſideratus aduenis be⸗ atiſſime pater quia pꝛopoſituz noe ſtrũ erat adire te ⁊ vit᷑ putabamus abeůtem conſequi poſſe. Vui reſpõ dens dixit ad illos.Et ego nouerã dilectiſſimi pꝛopterea feſtinabam cum panibus occurrere fugienti⸗ bus vobis.gradiamur itaq; ſimvl ero q; per gratiam dei ductoꝛ itine ris veſtri. Vcdiunctis ergo cete⸗ ris ſupꝛanominatis ſequuti ſũt ho, ———— wmht ape mdyi Nuez o imnſn ul cymizj eplrinigeii milirsiknn 1os ille pode Ach demus ꝛvehicusnh laluatouuni n diſtulitun ate cum conin landi dionh it. Somno w o itinere pu ios eſtmarm ſtwobis om adhuc iblal vam oponetn iungert buic o vnus gi idit cericos i un eius w os ſWos 3. am in voM insllun adeſ opi ucio nh minem ſanctum adherentes ei⁊ ſub diſciplina magiſterij eius ſpiritaleʒ militiam exercentes cunctis diebus vite ſue.* Contigit aliqñ eundeʒ dei famu lum bernardũ pꝛo quibuſdã nego cijs adire comitẽ theohaldum.Eũ⸗ q; appꝛopinquaret oppido vbi jlle runc erat obuiam habuit turbam hominũ copioſam qui inbente co mite latronem quẽdam atʒ famoſũj ad ſuppliciũ pertrahebant. quo viſo clementiſſimus pater appꝛehendẽs manu ſua loꝛum quo erat miler a⸗ ſtrictus ait toꝛtoꝛibus eius. Wimnit tite mihi ſicarium iſtum ego enim volo manibus meis ſuſpendere euz Andiens aũt comes aduentum ho minis dei feſtinauit ilico occurrẽ ei. iro nanq; deuotionis affectu ſemper eum dilexit atz eumn honoꝛa uit. Cunq; videret funem in manu eius quo latꝰneʒ poſt ſe trahebat exhoꝛruit vehementer ⁊ dixit. Peu vener abilis pater quid eſt quod fa cere voluiſti.vt quid enim furciferũ iſtñ millies condemnatum à poꝛta inferi reuocaſti? NMũquid eñ ſaluuz facere poteris qui iam totus diaba lus factus eſt?Peſperata eſt penit? coꝛreptio illius nec vnqᷓ bene facẽ poterit niſi moꝛiẽdo. Sine ergo da mine pater ſine perditiõis hoininẽ perditum ire quoniam de peſtifera vita eius multoꝛum vita periclitat᷑ Melius enim eſt per eius moꝛtem multoꝛum vitam ſaluari ꝙᷓ; per ei? vitam multos vita pꝛiuari? ĩ moꝛ tem incidere. Rñdens aũt pater ſan ctus dixit. Scio qdem viraꝛj opti me ſcio hunc latroneʒ eſſe ſceleratii fimum omnium toꝛinentoꝛum acer bitate digniſſimuz · non me ergo exi iſtin. tertia ſtimes huiuſcemodi peccatoꝛem im punitumvelle relinquere. quin poti us cogito ipſuimn toꝛtoꝛibus trade⸗ re ⁊ dĩgnam ex eo carpere vltioneʒ que vtiq; tanto dignioꝛ erit quan to diuturnioꝛ. Tu enimuero illum decreueras bꝛeui ſupplicio ⁊ momnẽ taneo interitu conſummari led ego eum faciã diuturno cruciatu?⁊ moꝛ te longiſſima moꝛi. Tu furcis apẽ ſum per vnnm aut per plurimos di es moꝛtuum in patibulo manere ꝑ mittes. ego cruci affixuʒ per annos plurimos faciam in penis iugiter viuere ⁊ pendere. Quo audito pꝛin ceps chꝛiſtianiſſinus conticuit nec auſus eſt vltra contradicere ſermo nibus ſancti. Pꝛotinus ergo beatiſ ſimus pater exuta tunica ſua ex ea induit captiuum ſuum? attonſa co ma capitis eius ſociauit illum ouili dominico de lupo faciens agnum et de latrone conuerſum Quli veni ens cum eo ad clareuallem factus ẽ veinceps obediens vſq; ad moꝛteʒ pulcre naminis ſui ethimologiam expꝛimens in conſtantia pꝛopoſiti ſui.conſtantinus enim vocabatur. Ita q; triginta niſi falloꝛ ⁊ eo ãpli us annos in oꝛdine ſuperuiuens mi grauit ad dñm qͥ euz per merita be atiſſimi patris noſtri a duplicimo te coꝛpoꝛis videlicʒ ⁊ aĩe miſericoꝛ diter eripere dignatus eſt. xi (Conuerſus eſt vir nobiliſfimus andreas virvunenſis archidiaconꝰ qui cauſa or̃onis clareuallem vene rat.nec tñ aliquod ad pñs conuerſi onis ꝓpoſitum habebat. Sed cum or̃onum ſuffragia petiturus capi⸗ tulum introiſſet videns ſancte illiꝰ multitudinis oꝛdinem? velut ange licẽ ↄuerſationem compundtus eſt vehementer.⁊ inſiliente in ſe ſpiritu domini mutat? eſt in virij alterum Tamo nanq; feruoꝛe mundum de ſeruit vt ne ad hoꝛam qjdeʒ vel pꝛo amicis lalutãdis vel ꝓ domo reb?ꝰ q; diſponẽdis ad ſuos remearit ſed in cõtinenti oĩa rũpendo moꝛas re liquit vt xp̃o citiꝰ adherẽt. Wt autẽ gemina crucis ipꝛeſſio euidentiꝰ ap pareret aliꝰ qjdã clericꝰ gaufredꝰno mine cum eo ſe reddidit genere qui dem humilio⁊ ñᷓ ꝓbitate moꝛũ⁊ ge heroſa ↄuerſatione foꝛſitan nõ ĩferi oꝛ. Ambo igitur intrantes am bo ſi mul in oꝛdine perſeuerantes bonaz milit iã militauerũt. Jãq; ↄſũmato certamine benedictionis eterne par ticipes exiſiunt. Poꝛro pꝛefatus an dreas multa in nouitate cõuerſiõis ſue tentamẽta ſuſtinuit ſed dextera celeſtis q̃ benedictionẽ dederat enz in omnnibus illeſum ꝓſernauit. Erat enim quaſi tenerrimꝰligni vermicu lus mollis ⁊ delicat? nimis vt tan to gloꝛioſiꝰ in eo dextera dñi triun haret.q̃nto infirmius erat vaſcu um in quo virtutem operabatur. Wũ em̃ teneritudinẽ pᷣſtine ↄuerſat? onis egre dediſceret ⁊ nouiter ĩcho atũaboꝛez nimis arduũ reputaret cogita uit vt loth quia egreſſus de zodomis non poſß aĩam ſuãĩ mon te ſaluare vnde ⁊ ꝓoſuit ad aliquẽ remiſſioꝛis qbſeruantie oꝛdineʒ de⸗ clinare.qð cũ ſpiritali pr̃i ſuo vene rabili roberto lõ ſepius indicaſſʒ et eius ſalutaribꝰmonitis ab hac intẽ tione pedem aliqᷓdin cobibuiſ; tã vem vna die vict? a puſilanimita te ſpũs ⁊ tempeſtate denunciauit ei uid iamn non poterat ãpliꝰ ſuſtinẽ Aunc abbas pꝛecibus ⁊ blandicijs nltis extoꝛfit ab co vt ſibijp̃i vln ———— — faceret ⁊ vſq; ad diem tertiũ patiẽ niaz teneret. quo tandẽ vix impetra to capitulũ fratrũ ingreſſus or̃onẽ ↄuentui ad deum inſtituit pꝛojeo fi eri. Iße etiã pius pater toto mẽtis anniſu ↄuerſus ad dominũ denotiſ ſimis pꝛecibus oꝛabat vt ouiculaʒ quã diabolꝰrapere conabatur dñs ſua miſericoꝛdia conleruare digna retur. E adem itaq; die cũ iſcẽ noui tius ad mentez accederet piſoꝛum edulium appoſitum repperit qð ge nus liguminis ita pꝛe ceteris omni bus faſtidire ſolebat vt etiam nauſe am ei pꝛouocaret interdum. Intui tus vero pulmentũ quod nimiũ ab hoꝛrebat cõturbatus eſt ⁊ vix fame comnpellente vt ince aliquid ſumẽt reluctanti ſtomacho perſuadere po terat. Et o deus bone ꝙᷓ; diues es ĩ miſericoꝛdia teneris? delicatis mo rem gerens vt in omnihꝰ ↄſiliuʒ vo luntatis tue ↄdimpleatur ⁊ ſandtuʒ nomen tuũ gloꝛificetur. Pꝛefatꝰ ve ro nauitius cum cibuz illum vix te nuiter guſtare cepiſſʒ mirabileʒ q̃n dam in eo ſenſit ſuauitatẽ ita vt car nium vel piſcium eſum ſapoꝛis illi? pꝛeſtantia vinceret.ð vbi depꝛe⸗ hendit arrepto pꝛotinus cocleari cotinũ pꝛopius admouit oblitusq; parſimonie coctionẽ leguminis vo rauit vſq; ad fundum. Inter ecẽdij ↄntem digituz frequenter in os mit tebat exiſtimans ſe depꝛehendere poſſe cremia lardi que in legumen illud fira eſſe putabat. Finita auteʒ refectione feſtinanter abbateʒ acijt ſolicite perquirens vtrumnam pꝛe⸗ cepiſſet pulmentum illud ſagimine vel quauis slia pinguedine ꝓpter ipſum ex induſtria condiri. Ilio ve ro negante conuenti ſunt rtiam ſoꝑ — .— 85 ——— ddinme oint ugtſte oi Mtgui vs hamupnit zotabn nu pere conrij ſtach diec ii acceceni yin wm npeng ſta pꝛe ceurs ebu vtennn et interdum In ntü qod ninit botos eſt? vhin nce oliquid in cho perſuadn zbone c divest eris delictisn nomni' ſlih inpluar; int mn cibrz i cepißz mnht ituaviniſt⸗ om eſon lyu Diſtin tertia boe pulment arñj Tune ⁊ ip̃i pꝛote ſoti ſunt in veritate nil in eo pꝛeter hl⁊ aquaz appoiuiſſe. Quo audito neophitus ille diuine circa ſe viſita tionis miraculum letus aduertit et gratias agens deo deinceps a pꝛo⸗ poſito oꝛdinis moueri non potuit. Wunq; magno dei munere ſcða et tertia die ⁊ mnulto poſtea tꝑe pꝛedi ctam ſuauitatem in hmõi cibarijs ꝑ entiret magiſtra tandem experien tia didicit quin potens eſt domin? leſus cum voluerit ad ꝓſolationem ſeruoꝛũ ſuoꝛũ eandem japoꝛis gra⸗ tiaʒ conferre leguninbus ⁊ olerib? Muam carnibꝰ? piſcibꝰ indidit. Vñ ⁊ ſepe dicebat quia magis nunc de lecabatur in coꝛneſt/ one piſoꝛuzʒ er plerum ꝙᷓᷓ ante faciebat in comeſtẽ one altilij ⁊ venstionũ. rij Quidam de fpiritalibꝰ filijs reue rendiſſimi patris roberti cum viaʒ anguſtam? arduam que ducit ad vitam indeclinabili ſtudio cucurri† ſet.tande n placuit domino laboꝛi bus eius finein unponere vt in pa te in idipᷣm doꝛmiens reqnieſceret. vnde nůq; eſʒ rece ſurus. Cunq; iã inſtaret hoꝛa in qua de huius mut dl ſtadio euocand?⁊ ad cele te bꝛa hium eſſz inuitandus. dominus ab bas cum ceter s fratribus gratia q́ etis in leckulo ſuo ſe collocauerat? ecce ſopoꝛ domini irruit fup enʒ vi dir ꝙ; in fonnis duos pulcerrimos adoleſcentes vultu ⁊ habitu iuſigni ter relucentes qui quaſi lilia rolas ⁊ violas ac diuerſi generis floꝛes ĩ choꝛo clarenallenſi copioſe ſperge bant ita vt pauimẽtum omne pidũj ac varijs coloꝛibus venuſtatiet vi deretur. quo viſo miratus eſt. ⁊ qñ ſimplicitatem oꝛdinis zelans dixit d eos. Qnid vobis viſum eſt o bo ni inuenes contra ↄſuetudinẽ nr̃aʒ pa uimentũ hoc floꝛibus ſternere ⁊ monaſterio hmõi nouitatẽ inducẽ? Illi vero dixerunt ad eũ. Woli iſta mirari neq; moleſt? nob is ſis ĩ hac erecutione officij noſtri qm̃ mõ iain in choꝛo iſto celebꝛabitur noua cu uſdamn noui ſancti feſtiuitas de cu ius ſolennitate gaudebunt an geli? hylnnꝰ dño decantabitur in jyon. Adhuc loquebantur illi ⁊ animum videntis ⁊ audientis hec in admira tone rapiebant. Tuz ecce ↄcitatus tabule ſtrepitus excitat doꝛmientẽ ⁊ vt feſtiuitatẽ quã celebꝛandã int? in ſpũ cognonerat foꝛis m digni⸗ ttemn offich ſui erequeretur ſigno dluetudinario inuitatur.Iccurrẽs ergo cum ceteris fratribꝰ ꝓeranter venit ad eum ⁊ cum magna deuoti one ↄmndauit aĩm eius certiſſime credens atʒ contidẽs quia hic erat nouꝰ ille ſand? de quo in requiẽ af ſumen o angeli ſancti nouã feſtiui tatem? houũ gaudiũ eſent ilco ce lehꝛaturi. xxij. ¶WFrater quidã magne religionis? claraualle degebat nomine bernar dus.hic in pꝛimoꝛdio ↄuerſiõis ſue dum peccatoꝛuz ſuoꝛum enonnits tem diſtricti q; iudicis equitateʒ at tentius intueretur tanta foꝛmidine wotus eſt vt in deſperationem ꝓpe modum laberetur. Duo comperto venerabilis abbas ipfius pontius eremplis ⁊ monitis multis ei ꝑſua⸗ dere conabatur.quia cõfeſſus ⁊ ne hitens quilibʒ q̃ntũlibzʒ reus nur qᷓ; indulgentia pᷣuaretur. Et cum nec⸗ dum ei hoc modo ſatiſfacere poſſʒ diecit ⁊ ait. E go ſaluti tue ficeiuſ loꝛem ine conſtituo ⁊ anima mea ꝙ 6 tna requiratur důmõ ob cqiens ꝑſe neres in oꝛcine iſto. Hac ego ꝓinil fione frater illè magnifice roboꝛa⸗ tus ſpům difficẽtie a quo impugna“ lr tur penitus ex pugnauit ⁊ exultãs i dño cůj tremoꝛe miaz? inc iciuz de⸗ inceps cantare ↄſueuit. qui cü eſet nobilis genere nullã generoſitatem 6 arbitrabatur niſi ꝓ xp̃o pauꝑemfi eri? ſeruire paupib.erat eniz infir mariꝰ paꝑuin in hoſpitio deputat? quibꝰ oſticiofiſſime iuꝑintẽcens nõ igut extraneis ⁊ mendicantibꝰſerui ebat ſed tqᷓ; dñis ſuis ⁊ tanꝙ mem bꝛis filij dei. Si qut inter eos mot bidũ.ſi quẽ vlceroſũ⁊ vermibꝰ ſca turiemein sſpiceret huic omnẽ pie tatis oꝑam ünpendens abluendo. ter gendo.atz refociilãdo quaſima ter egrotanti filio iugiter aſſiſtebat Pum hec ⁊ his ſimilia dei famulus agere non ceſſaret ↄtigit vt moꝛta litas ſeuiens q; plures fratruʒ inua vens ꝑtraheret ad moꝛtem. Xũ au tem videret ſocios ſuos qͥtidie ſub⸗ trahi? ipſe veſiderabot deſicerio magno diſſolni ⁊ ſimiliter eſie cum xp̃o pius vero dñs qui ſp pꝛeſtoẽ coꝛde contritis ⁊ ſpũ contribulstis ſerunlis ſuis vecrcuit adimplre de ſiderium eius. Vboꝛta vero febꝛicu laperna chm tenuiter egrotare ce pilſ leculo decubuit. Cq; dñs ab bos introiſß ad viſitandum illũ mi rabat᷑ ꝙ hõ fernẽtiſſinꝰ tam leui oc csſione lecto detineretur.vñ ⁊ ſubꝛi dens aiebat. NWe timeas mi frater bernarde. quia moco non moꝛieris ſed adhuc comeſturus es nol ücum de fabis ⁊ oleribus noſtris. Ip̃e ve ro reſpondit. Non timeo pater nõ timeo ſed conſido in dño quia mi⸗ nime iã kraudaboꝛ a ðeſicerio o De illuſt viris uid multa. poſt q̃ttuoꝛ aut qnch dies ſcintilluia crenit in incen dium magnũ⁊ facta eſt pemproꝛia febas que effimnera putabatur· ⁊unc ho⸗ pꝛium iudicium abbas repꝛebẽdit fratris ſententiem quaz de jclpo pꝛotulerat pꝛeualere cognouit Ap pꝛopinquante sutein boꝛa em igrs tionis inũctus eſt frater oleo ſacra⸗ mentali.iE xpleta aũt vndione faẽtꝰ eſt ſtatim in ſpiritu ⁊ raptus in con templationẽ per multum teinpoĩis patiuz iacuit ſine lenlu ⁊ ſine inoin ita vt pene moꝛtuo ſimilis videret Vunq; per multam hoꝛs; velut ex⸗ animis iacens lecreta celi non pꝛe⸗ ſumptione ſed gratia duce Im arek tandem ad ſe rẽuerſus ipſs hilaris te vnitus vbinam fuiſſet latis inct cauit. IAd quem pius pater accedes iterrogauit qũo haberet. qui reſpõ dens dene mipi inquit vomine mi pater per indulgenti aʒ dei. Et nc chariſiime pater abſoluo te a d ebi to ſponſionis tue multas gratias à⸗ gens ſolicitudini tue circa me pec Catoꝛem. Abbas autem pꝛiltine ilt us obligationis qus ſe pꝛo eiudeʒ tratris jalute reſponſalẽ fecerat ob litus. mirabatur vnde loqueretir᷑ Tunc frater expꝛeſſius cõmonekeclt iluʒ ⁊ ait. Ergo ne excidit tibi quẽ admodum oliz ſaluti mee reſponl lem te conſtituiſti.Ib illa ergo fide ſuſſione ſecurum te facio quia jã de ſaluatione mea ꝑ miſericoꝛdiã dñi noſtri ielu xp̃iſecurus exiſto. Zuñnc vero abbas ſolicita in quiſitione cẽ pit ab eo indagare quanũ modo ſ5 potuiſti agnoſcere. Mnov cum dis omnib? dicere recuſaret cernẽs abbas nil ſe pꝛecibꝰ pꝛoficcre in no mine domini ꝑ virutẽ obedientir hu iic. npol inn' dienti didur dubiũã ri be tunt am.l km tuiu ſone tis et repo ůiſin obeci — noſpot nun nme ſrante ſun pꝛ obticui readidi (Urd herion babiu riter vi iſtintertia änamhn wumcn mnn Pꝛeccpit quatenꝰea que vidiſſet ad reuelationibus multis. Suſceptus nbenin edificationem 7 ↄſolationẽ multoꝝ nurẽè in claraualle ilico ad nouã mi ddes ryrhit erPoneret. quo audito frater illein litiã viriliter le accinrit ⁊ ex inilite norguh dickur⸗ ſen nüeebbetré renerbibutrinlzborib in vigu umn bunſ dickur ſum vobis cui foꝛroſj eſidet is inieiunijs certiſq; ſandte diſcipli — dubiã exhibebitis. Sed vt teſtimo ne obſequijs ſeipſuz tota die moꝛti niũ hoc credibile faciã ſcitote quia ficãs. Pabebat ajt inceſſanter oꝛã twnt tui fine dicti etiam finẽ vite accipi di ſtudiñ ⁊ in oꝛatione mirabilẽ af rpilsba am. Mouerit ergo dilectio vr̃a me fluentiam lachꝛymarum. Muadam wltun enhut iz mitũ ⁊ ĩdignũ dño fuiſſe pñtat igitur die cun in laboꝛeʒ meſſis tri ne enlotfntn cuius beatiſſima indulgentia remif ticee cuʒ ceteris exiſſʒ ſegregat?pau wo ſmilts vili fianeʒ pccoꝝE accepi ⁊ ſpem felicita lulum s conuentu ců animi delecta un hotz wh us eterne ꝑ gr̃am ip̃lus in ſinu meo tione cepit intuerjmehtes fecum re⸗ ertts tel vohſ repoſitamn h abeo. Ex ip̃ius etiã ſan phtans pariter ⁊ admirans ꝙ vide ratla doce ẽtiqimo oꝛe audiui quia om̃es qui licʒ rot fapiẽtes.tot nobiles.tot de⸗ sipli bln obedientes in iſto oꝛdine vmß; ad licati ibidem viri ꝓpter amoꝛem xp̃i m fiſit latl Mottem ꝑleuerabunt ſalutem etnaʒ laboꝛibus atz erũnis ſeipſos expo ps pun ich abip̃o conſecuturi ſunt. Fr̃es aute; nerent⁊ feruentiſſimũ ſolis ardoꝛẽ odidna qn noſtros qj de ſeculo migrauerunt in cuin tanta alacrirate ſuſciperent ac nchtwon magna beatitudine paulantes aſpe ſiin oꝛto deliciarum ſuauiſſiue fra emnder i xi? med etiã locũ quẽ inter eos n grantie poma decerperent vel ĩmẽ gei un Frante domino iam nunc ſoꝛtitur ala ncioꝛibus epulis plena delicio n dolo u ſum pꝛeuidi.Cum ergo iſta dixiſet ſiſſime ↄhiuarent vnde? pꝛotenſis we wuln n vbticuit ſtatim q; felicem aninam in celuʒ oculis ac mnanibus grates arime c½ reddidit. xriiij. dño referebat ꝙ eũ tam ſte multitu das um VVir domini renaldus licʒ ãte eõ dini qᷓuis indignũ ⁊ peccatoꝛeʒ ad⸗ nis qi 1 verſionem luam ꝑtriginta annos ĩ iunrerat ꝓum hec ⁊ ſimilia animo nhoin habitu ſeculi degerer non tñ ſecula volueret? p̃ ĩmenſitate letitie ſeip̃in wr vnd—. riter virit ſed operihus pieta tis ſp vix caperet en ſubito apparuerũt ei upnſui i inſiſtens in coꝛpoꝛe ſuo gloꝛificare äſi tres matrone venerabiles vul⸗ rontt e 2 Poꝛtare drum ſolicitus fuit.Naʒ tibus rofeis ⁊ candidis veſtibꝰreni ibnn inter cetet ahnna que coꝛde ĩtegro tentes. quaruz vna q̃ pꝛececebat ve o3beh kaciebat eriaʒ coꝛpoꝛis integritatẽ ſtefulgenrioꝛ foꝛina venuſtioꝛ.⁊ ſta domino dedicauit. Suſcepto autẽ monaſtico habitu in mõaſterio ſi⸗ tura pꝛocerioꝛ apparebat.eſcẽde bant vero de monte ꝓpinquo ⁊ ap uhnct cti amandi viginti? eo ampliꝰ an pꝛopinquabant ↄuentui fratruʒ in iilun⸗ nos ibidem in ſancta conuerſatiõe ipſius montis latere fruges meten hn tranfegit vbi? ſãctitatis ſue nõ par tium. quas cum ille vidiſßʒ p̃ nimia 0g p nd ſpecunen omnibus dedit. nde ãmiratione turbatus ⁊ ſtupefactus poln maloꝛum virtutii ardoꝛe flämeſcẽs erupuit in vocem hmõi. ñe dens drict gn domũ clareuallis dei emulatiõe quenã ſunt iſte femine tam foꝛmoſe 6 t econtulit antea tñ p̃inonit?a deoo am reuerende que pꝛeter akiarum vt 3 conſuetudinem leminarum conien tui noſtro appꝛopiẽt?t dum talia piceret aſtitit ei quidam veneranda canicie ſiola candida cooꝑtus qui dixit ad euʒ. Maioꝛ illa que ceteras pꝛecedit ip̃a eſt virgo mater x̃iie iu maria.alie que ſequũtur ſunt ſan cta elizabeth⁊ ſancta maria magda lena. Ille vero cum auciſß matrez denominari commota lunt omnia viſcera eius fuꝑ pietate nouitatis il lius quam vehementer amabat ite tumq; ꝑcunctatus eſt dicens. Et q tendit vñc mi domina noſtra? Vni ille reſpondit. Ad viſitanduʒ meſſo res ſuos venit. His itaq; dictis ꝑ. ſona que loquebatur repente dilpa ruit.i no viſo vir dei pius usgis ĩ tra ſe ſtupuit.et reductis oculis að ſanctam dei genitricem ⁊ ad comi tes eins attonito viſu intendebat ĩ eas. Ille autem moderatis greſſib? incecentes venerunt vna poſt allã vſq; ad conuẽtum.quem cum intro iſtent ſeparatin ab inuice; ambula re ceperunt tanq; gratia viſitatõis huc atz illuc inter monachos ⁊ con uerſos.⁊ dum ita facerent tandẽ ab ocnlis intuentis euanuerunt leſeq; in celos vnde venerunt receperunt Poꝛro vir dei herebat fixus ⁊ de lo co moueri non poterat vſq;quo mi raculum finiretur. Vuantũ vero de hmõi viſitatione pꝛofecerit.qntũq; in amoꝛem dei? beatiſſime del ge nitricis excreuerit emulando cõuer ſatio eius ⁊ quotidians virtutum ĩ⸗ crementa monſtrabant. In ſpecu hiſto.narratur iſtud idem exemplũ vt purò.ſed dicitur ibi ꝙ reinsldus iſte pmꝰmiles fuerit poſt conuerſus cum quadam vie exiſſet av meten dum cum ceteris iuſſus eſt kdere et Deilluſt vitis quieſcere. eo ꝙ delicatas manus&t q; ſeniles laboꝛ tante difficultatis non admitteret. Bedens autez Pcu tiebat coꝛ ſuũ ⁊ egre ferens ꝙ nõ la boꝛaret cum ceteris ita loquebatur apud ſe. O miſer homũcio q̃nti lapi entes ⁊ nobiles ſᷣm carneʒ bic labo rant qui ſi in ſeculo ꝑmãſiſſent grã de nomen hab ituri eſſent.tu autem pic ſedes tota die ocioſus inuetera te dierum maloꝛum cũ ante te poꝛ tent pondus diei? eſtus delicar iu uenculi qui in gloꝛia munde conſci enrie non dederunt maculaz Fecca ti. Dum ſic mirsretur fratrum inſiã tiam vidit turbam candidatarum ve colle veſcendẽ.cni pꝛeerat q̃dam foꝛma pꝛocerioꝛ⁊ anie ea alie due manutergia geſtantes in manibus Hec domins veniens cůj cunto ſuo falutauit fratres ĩ oſculo ſancto· m plerans bꝛachijs charitatis ue· dn abus quoq; comitibus lintheola p̃ tendentibus ertergebat pulnerein? ſudoꝛem de monachoꝛum fronib ⁊ durius laboꝛsntes vulcius conſo labatur. Poſt hec toncoꝛdat quaſi cum exemplo p̃cedenti rx Egregius quidaʒ adoleſcentul? ve partibꝰ germanie oꝛiundus co mitante magiſtro ſuo ſtudioꝛũ gr̃a pariſius adibat.qui cum tranſitum paberent ꝑ domũ clarenollis inag̃ illius videns loci conuentum? oꝛ vinem neſcio quo dei iudicio ↄpun dtꝰ ad hoꝛam petijt⁊ obtinuit vt ſul ciperetur ad ↄuerſionez. Cunq; ro garet adoleſcentulũ vt ſecum rema neret penitus non adquieuit. Vul⸗ tum ſiquideʒ abhoꝛrebat a ꝓſoꝛtio ſimul ⁊ colloquio ciſtercienſiuʒ ino nachoꝝ ſepiꝰq; rogabat dei nunqᷓ; Rbi dari voluntatez ad oꝛdinẽ ui 2 litunns nnn unn difaus vsun u egreiemnsgnh rns iu locm bonicoih sfntamqhil tculo pniſugi imn eſmnn die odobs m lom dmut diun enus vn ngou mun dcrtnucl urbem cndti endi c puni eiomi ¶Diſtin tertia canſa ʒuerſionis veniẽdi ſed mg̃o fratribꝰ q; monaſterij adhoꝛtãtib? enm dura ceruice reſiſtens nullis dicationũ machinis poterat exrpu gnari.iẽ adem itaq; nocte dũ pꝛedi ctus adoleſcens monita fratruʒ mẽ te reuolueret facta eſt vox diuinit? ad eumn dicens. Si hinc recedẽs ps riſius veneris vſq; ad pentecoſten moꝛieris? ſine dubio moꝛieris. Ad hãc vocẽ inuẽculꝰ ille inultũ obſtu puit necdum rñ potuit duritia coꝛ dis eiꝰ emolliri. Poꝛro ſequenti no cte cuʒ ſopoꝛi membꝛa dediſſʒ vide batur ſibi demerſus eſſe in limo pu tei ꝓfundi. Cũq; ibi deſperatꝰ iacs ret ſubito apparuit ei deſuper ad os pntet beat? iohãnes euangeliſta in vultn ⁊ habitu ſancti bernardi tũc adbuc in coꝛge viuentis enzʒ alio qᷓ⸗ dam ſancto q́⁊ ip̃e ſimiklim ꝰvideba tur cuidaʒ religioſo monacho noĩe gerardo poꝛtario clareuallis.qͥs cũ ille tremul?? anriꝰ vidiſſʒ rogauit attẽtiꝰvt ſui miſererẽtur.Cui beat? iohes rñdit. Tu fano conſilio adqe ſcere ↄtemnis ⁊ opem flagitas a no bis.Cunq; ille pꝛomitteret ſe eẽ fa cturũ qͥcquid illi placeret tãtum vt iminens ꝑiculum euadere mereret᷑. vis inqͥt fieri monach? in monaſte rio clareuallis?wẽt ille.ætiaʒ dñe mi libeutiſſime volo.Mð cum firmiter pollicitus fuiſſent edutũ ↄtinuo ð ꝓfũdo lacn liberum eũ abire ꝑmiſe runt. Wane igitur facto poſtuianit ſe q̃ntociꝰ pñtari beato bernardo. queʒ cũ antes non vidiſſz mox illũj in voltu ⁊ habitu vepꝛehendit ißm ꝓ certo eſſe qut᷑ trãſca nodeſub cõ vitione ↄnertendi ſe iberatoꝛẽ he meruerat. Pꝛoicir miratꝰ vehemz ter at dpunctuo ꝓtinus eidem ſau do viro ſe reddidit a qͥ benigne ſur ceptus mox in etate tenerioꝛi graui rtatis? ſapientie canos cundos mi rantibꝰ induit. Poꝛro pᷣdictꝰ mag eius a ꝓpoſito bono citiꝰ coꝛruens ? eũdem fecum euertere ſatagens fů datũ in xp̃i amoꝛe tirunculũ mouẽ non potuit. Pic ergo delicatus atz tenerrimꝰadoleſcens cum eſſʒ ãnoꝝ q̃ttuoꝛdecim manũ ſuã miſit ad foꝛ tia ⁊ letãtibus angelis ⁊ hominibꝰ iugũ xp̃i ſuaue poꝛtandũ aggredit᷑ ? quaſi agnus ad aratrũ ſuſcepti oꝛ dinis applicatur. Miſerãte vero do mino ab ip̃is rudimentis ↄuerſiõis ſue iumenti foꝛtitudineʒ induens agni manluetudinem retinens tãta cariſmstũ eminentia a pᷣmis annis enituit vt ↄuerſationis eiꝰelegãtia atz flagrantia ↄtubernales eins ve hementer affecti ↄgratularentur ſã ctec; denotionis ⁊ humilitatis que in ip̃o relucebant exemplis ↄfoꝛma ricertatim niterentur. Wůc poſtes pius dñs in multis ⁊ mirabilibus viſionibus ⁊ ʒſolationibꝰ benigne dignatus eſt viſitare vt pʒ in libꝛo oꝛiginali. Txvi. Pum reuerendiſſimns pater ber nardus aliqñ pꝛouinciã flandꝛie in traſſ ⁊ rethis verbi dei q̃quauerſũ in captura aĩaruz laxaret ⁊ nobiles ? ſFatos viros multos de fludtibus ſeculi ad littus ↄuerſionis attrahẽt inter ceteros illuſtris quidaʒ vir ar nulphꝰ nomine de maioꝛta dines⁊ delicatus nimis in ſecreto in mani bus eius ſe reddidit. nit aũt vtriuf ꝙ; ↄſilium rẽ filentio tegere ꝓpter qᷓ dam impedimenta ſecułi viq; ad vf timũ diẽ quo egreſſurꝰeſſʒ de terra ⁊ cognatione ſua. Erat eniz magn? paterfamilias vꝛnatus filijs⁊ f̃ib⸗ „diuitijs irretitus vt abſq; ſuoꝛum vamno ⁊ ſcandalo graui abꝛüpere ſe non poſſʒ niſi pꝛiꝰ domũ ſapient᷑ ⁊ caute diſponeret. Interiz vero vů archani huiꝰnegotij cauſaʒ ip̃i duo ſoluz in mundo ſcirent kactũ eſt ver „ bum domini ad quẽdam ruſticum armentarium cum boues minaret ad aratum dicens. Vlace dic arnul ho de maioꝛta vt ſecum ducat te in dlareualleʒ quo pꝛoxime iturus eſt ad conuerſionem ⁊ tu cum Eo co nertere. Audiuit vero vocem ſed ne minem videbat? facta aðjt hac voce cepit pauper ille attẽtius oꝛare Vt ſi a doino ſerino kuiſiʒ reuelaret ite rum auriculam eius. Et adiecit do minus ſcðo loqui ad ip̃m repetens eundem ſermonezʒ. Accepto itaq; le cunda voce oꝛaculo venit ad pꝛetã xatum virum? ait. Verbum mihiẽ ad te dominũ meum. A quo cũ fuiſ ſet ductus in partem pꝛocidit ad ge nus eius dicens.Obſecro te ꝑ pᷣmn vominum noſtruz vt ducas ine ad clarenallem vt ſalues techm anmã mesm ·et li ſcire deſideras domins pius ⁊ miſericoꝛs ſecretã tu⸗ cauſa ſalutis mee mihi reuelare vignat?ẽ Fudiens auteʒ nobilis ille paterfa milias verba iſta miratus eit ⁊ leta tus valde acceptum qꝙ homineʒ cõ vuxit ad ſeiß̃m queʒ etiam poſtino duu indiuiduũ com itẽ itineris pa riter⁊ conuerſionis habens · hablitu rus vt credimus conſoꝛtem eterne retributiõis. Eplicitis itac; nego tijs pꝛo quibꝰ moꝛam fecerat venie clarenallem tam ſubmiſlus humili tate ꝙᷓ ſublimis diuitiarum sffiuen tia multaq; eidem monsſterio de ſu is facuitatibus contulit ſed ⁊ alijs nonnullis cenobijs dona etiam lar De illuſt vitis gitus eſt. Sandtis vero bernard? de conuerſione eius multum exhila ratus talem de eo in conuentu ſra trů ſententiam pꝛotulit. ðe conuer⸗ ſione fratris arnulphi nec minꝰ ad⸗ nirandꝰ nec minus gloꝛikicandus chꝛiſtus q; de reſurrectione lalari triduani.eo videlicz ꝙ in delicijs tů tis clauſus atz ſepultus velut in tu mulo iacebat? quaſi viuens ino?tu us erat. Wuic autem conlitenti cuz gemitu ⁊ lachtymis multis delidta vniuerſa que in mũdo contraxerat beatus bernardus intuens coꝛdis eius amariſſimam contritionem et sd omne opus bonum ſpontanesz voluntatem iniunrit el vt pater no ſter tribus vicibus vlceret atq; in ſuo pꝛopoſito veinceps vßad mo tem perduraret. uo ille audito cõ triſtatus reſpõdit. Me queſo irride as famuli u beatiſſime poter· In quo te ait irrideo! vit ille ait. Jeiu nia ſeptem annoꝛum vel decem nõ ſufficerent mihi etiam humiliato i ſacco? cinere.⁊ tu mihi pꝛecipis pa ter noſter tertio vicere ⁊ in oꝛdine perſeuerare.iEt ſandꝰ ad euz.Ergo ne tu melius noſti quid te opoꝛtet ſacere vt ſalueris!an tibi foꝛte pa videtur oꝛdinem tenere ⁊ in ip̃o vß ad moꝛtem perſeuerare!? Ille vero reſp ondit. Ibſit ab anima Me tz iniqua pꝛeſumpto.ſed apter dehn obſecro ne mibi parcas in pꝛeſenti vt melius parcas in futuro? talem nunc impone pñiam quaten?poſt moꝛtem currẽs ad requiẽ fine pena ꝑueniam. Cui bestus pster ait Fac vt loquntꝰ ſum ⁊ ſecuruʒ te facio. ꝙ depoſita mole coꝛpis mox ad Venz ſine moleſtia pernolabis Voc nãq; reſponſo qusſi diuinitꝰ acceptò cõ von fi kerat c do. 0) s wotn los nunn toi conauſ pꝛowlu dewm wpbinnrn inus gotin ſumtdicukn delc gidih epolsn quu wnsen avtem corini ynis milsd n můcowm rcus inm nn connn 5 koꝛtatꝰ eſt nimis adeo vt deinceps nulla tentationũj violentia nulla in kirmitatis moleſtia poſſʒ a curſu de ſiderij ſui qͥ totꝰ in deñ ꝓgehat aliq̃ tenus retardari. rat aũt circa ob⸗ ſeruationes oꝛdinis ⁊ cuſtodiaʒ coꝛ dis ſolicitus ⁊ timoꝛatus nimis ita vt neminẽ me vidiſſe recolã tam ſtu dioſũ conſcientie ꝓpꝛie midatoꝛem mirabãtur omnes pᷣſerti ↄfeſſionũ auditoꝛes qͥticianã inſtantiã vel po tius impoꝛtunitatẽ q̃ eos q uieſcere non ſinebat. ſicut nec ip̃e qjeſcere po terat confitendo.plangendo.ploꝛã do. non ſolũ de ocioſo ermone aut Rigno ſi qñ illi vel raro ſurreꝑet ve⸗ rũeti ã ſuꝑ vana? leui aliq̃ cogitati one qð ceteri hominũ exceptis pau cis ꝑfectis paruipẽdere ſolẽt ſeißm cu kur appꝛehendere euʒ. ſed mor ange lo diſparente ⁊ pꝛotinꝰ alibi reappa rente truſtratꝰ eſt hõ a conatu ſuo. ſerupuloſiſſime dijudicabat ⁊ q̃fi de crimine arguebat. Quia vero vera pit. flagellat aũt omnẽ filiũj quẽ reci pit nunqᷓ; huic venerabili viro pa⸗ terne milericoꝛdie coꝛrectio defuit. ſꝑ in ea carnis vitia reſecans ⁊ vir⸗ tutes anime pullulare⁊ fructificare faciens. Veniq; ꝑ plures annos vß ad exitũ luũ grauibus? diuturnis ĩ rõmodis flagellatꝰeſt. qᷓ omnia non ſolum eqnimiter tolerahat verũeti⸗ ↄm gloꝛiabatur in illis ſicut inom nibꝰ diuitijs. Facũ eſt quodaʒ tꝑe dũ ↄꝓquaſſat?? delicatus eſſʒ vſq;q̃ ita vt nõ ſine doloꝛe incliuis ſta re poſß. nec zpter hoc vnᷓ obmitte ret vt non ad omnem gloꝛie decan tationẽ ꝓfunde denote diuine ins leſtati inclinando reuerentiaʒ exhi beret vt veſptine ſynaxis in ect̃a ce lebꝛaretur. Ip̃o vero ſtãte in retro cboꝛo iuxta quẽdam monachũ vix eue lanctiſſimũ.ecce angelꝰ dñi ap iſtin tettia paruit ibi ĩ ſpecie pulcerrimi mons chi adoleſcentis cuculla indutꝰ ni⸗ ue candidioꝛe quẽ tũ iſte aruulphꝰ ininime videbat. Cijq; moꝛe ſolito ad glonã plalmi deuote inclinaret ongeius dñi ſtabat coꝛã eo ⁊ ſuppli cantis caput ſuppoſitis manibus ſu ſtentabat quẽ cum pꝛedict? mona chus collateralis eiuſdeʒ fr̃is arnul phi cerneret ⁊ ex fulgoꝛe vult?⁊ ha bitu angelũ eſſe depꝛehenderet leta tus eſt valde ſuꝑ angelico aſpectu. acceſſit q; vt teneret eu⁊ denote am pleraretur. Cunq; expãſis manib? vellz tenere atz cõſtringere ille ſubi to euaneſcens receſit ab eo.ſed ſubi to iterũ apparens ſtetit in alio loco Videns vero illuz monachꝰ denuo cucurrit ad eum ⁊ ſimili mõ niteba Wð cũ pluries fatů fuiſſet tandem angelꝰ ex toto diſparuit ⁊ qui ſe vi⸗ dendũ obtulerat teneri oinnino nõ Ptnlitaboꝛabat aliqñ athleta dei arnulphus doloꝛibꝰ viſcerũ qͥb?fre quenter nimiũ artabstur.⁊ erat lã gloꝛ foꝛtiſſimus ita vt deficiẽte vi⸗ tali ſpũ q̃ſi vſq; ad moꝛtẽ anguſtia retur. ũq; aliqᷓᷓdiu mutus? inlen ſibilis iaceret de vita iius deſpe ratum eſt⁊ hoc oleo infirmoꝛum in undtus eſt. It ibi pꝛimum reſpirare potuit erũpens in vaceʒ ↄfeſſionis aucdis ait. Vera ſunt omnia 3̃ di xiſti domine ieſu. Qð cũ ſepiꝰ itera ret ſtupentibꝰ qui aderant? ꝑcũdã tibus qũo ſe haberet aut quare iſta diceret.nihil aliud reſpondebat nifi quia vera ſunt omnia que locutus eſt deus. Vuidam autẽ ex ip̃is dice bant ꝙ pꝛe acerbitate doloꝛis cere P R bꝛo turbatus eſſʒ⁊ quaſi aliena lod retur. Vuibꝰ ille rñdit. NMon eſt its ſres ſed ſano capite ⁊ mente fobꝛia dico quia vera ſũt omnia q̃ locut?ẽ dominus ielus. At illi dixerunt. Et nos hoc verũj eẽ fatemur ſed tu cur nũc iſta ↄmemoꝛas? Kñ̃dit pñs di cit in euaugelio.quia ſi qͥs affectib? parentum? diuitijs munci pꝛoptet . amoꝛẽ ip̃ius renũciauerit ceniplũ accipiet in hoc ſeculo ⁊ vitam eter nam in futuro. ego itaq; vim ſermo nis buius in pñti exꝑioꝛ⁊ cẽtupl með iam nunc in hat vita recipio. Siquidẽ imenſa doloꝛis iſtiꝰ acer bitas adeo mihi ſapit pꝛopter ſpez diuine miſerationis que in es repo ſita eſt mipi vt hac ip̃a carniſſe me nolim pꝛo centuplicata mundi ſba quã reliqui.ꝙ ſi ego peccatoꝛ indis aceo letificoꝛ etiam in angu ijs meis qũo putamus ſandi? ꝑ⸗ fecti viri tripudiant ⁊ exultanti cõ ſolationibus ſuis.vere etenim ſpiri tale gaudium qð modo eſt in ſpe cẽ ties milies exuperat ſecnlare gaudi um qð nunc eſt in re. Si quis antẽ ſeculum relinquens ⁊ av connerſio nem veniens centuplum iſtud acci pere non meretur.conſtat pꝛofecto ꝙ adhuc ꝑlecte omnia non reliquit ſed ex ꝓpꝛia voluntate que eſt mala gpꝛietas ſecum retinet aliqd Woc il lo dicente mirati ſunt vniuerfi ab pomine laico ⁊ illitterato ſententiũ talem eſſe ꝓlatam niſi ꝙ manifeſte dabatur intelligi. quia ſpůũſſ anctus qui euʒ fiagellari in coꝛpoꝛe grani ter perinittebat itus ſuauiter ĩ ani ma vngbat. Crvij. Fr⸗ ter quicam nomine petr? cũ in adoleſcentis ſua clareuallis poſt modum iuturus abbas in obſer⸗ Deilluſt viris vantia ſacri oꝛdinis ſatageret quo⸗ tidie ſemeip̃m exbibere hoſtiam vl⸗ ne ntem landam deo placenteʒ. m̃ omnes pie in xp̃o viuere chpientes erſecutiones inimici ſuſtinent per mittente deo qui omnia 6d ſaluteʒ electoꝛum operatur grauiſſima ca pitis paſſione laboꝛare cepit quam bsſſionem foꝛtis miles xp̃i patient᷑ tolerabat ſtudẽs ſemper in doloꝛe gratias agere? viperaz pꝛopꝛie vo luntatis a wurmure comp eſcere.et licet optaret cum pꝛopheta vt ĩgre deretur putredo in oſiibus eius q̃: tenus requieſcere merẽtur in die tri bulationis.pꝛo eo tamẽ magis ani mo grauabatur ꝙ ſpůz in eo pꝛom priſfimũ ad arcus queq́; virtutum curo infirma pꝛo voto ſubſequi nõ valebat. X uadam itaq; nocte do minica cum lacris vigilijs intereſſz ſentiens ſe pꝛefato incõmodo ſolito amplius ſtimulari cogitauit exire de choꝛo? ire pauſatum. Ved mox ſpirãte deo recogitauit vt ꝓpter vo ininum vſq; ad oꝛam viei pꝛimazʒ ſuſtineret. quoniã ip̃a die intemera⸗ tis myſterijs pᷣcioſi corꝑis ⁊angui nis xp̃i participare debebat. Pꝛia vero trůſatta q;uis doloꝛis imenſfi tas non ceſſaret ꝓoluit tñ tolerare nec connentũ deſerere vlq; poſt iniſ ſam maioꝛem quaten ſacrã poſſʒ re cipere cõioneʒ Wunq; iã colcatur? ad gradũ sltsris acceceret? ſolitã ibicẽ veniã fiexis genibus veuotiſ ſima humilitate peteret ecce repẽte de vertice eiꝰ lapla eſt quaſi ingens maſſa plũbi que illi ꝑ mediꝰ frõtis veniens ⁊ in pauimentũ cadens nõ parnaʒ colliſionem fecit. Ip̃e vero eiuſdem molis ↄcuſſionẽ atʒ ruinaʒ aꝑtiſſime ſentiens· ed nullã ſpẽm vi uzung tboſtunn, berecuyit u ih gim artcytn dles iiyuu mpud ohn voyben niy eh u maiurint o umtnt E qe vo uben mn iug nc dens de tanta nouitate miratus ve bementer obſtupuit. Et o mira cle⸗ mentia redẽptoꝛis noſtri quia an⸗ te Frater iſte grauiſſimos quidem doloꝛes fentiens ſed tamen ob re⸗ herentiaʒ ſacramentoꝛũ ipſius erat quaſi non ſentiens.mox vt eaceʒ ſa cramenta fideli deuotione percepit ab omni pꝛiſtina infirmitate eadeʒ hoꝛa conualuit ⁊ ita perfecte curas tus eſt vt nullam deinceps moleſti am ex es ſentiret. Ipſe vero gratie dei nequaq; ingratus exiſtẽs adeo in ſandta religione pꝛofecit vt pa⸗ ſtoꝛale officium peimum igniaco poſtmodum in claraualle conſecn tus nomen abbatis vita? moꝛibus decoꝛauit: ſubditos q; ſuos per viã vere humilitatis perducens chꝛiſti bonus odoꝛ deo eſſet in omiji loco ¶ Fuit itẽ in claraualle xxxiij. monachus quidaʒ qui qᷓ;uis hõ bo ne voluntatis sxiſteret· coꝛpoꝛe tñ delicatus atq; infirmus erat.⁊ pꝛo⸗ pterea in obſeruatiõe medicaminij curioſus atq; ſugſtiuoſus. Clemẽs aũt dominus qui miſericoꝛditer ſo let errãtes coꝛrigere ip̃m voluit ad viam veritatis reducere.tali; mo do viſitationem ſuaz fimpliciter de linquenti pꝛoꝛogare dignatus eſt. Aſpiciebar iſdem frater in viſu no ctis.et ecce vniuerſitas fratrum qjñ 2d laudes diuini ſeruitij celebꝛan das ad ecclefiam feſtinabat Poꝛro ad oſtium ipfius eccleſie ſtabat illa tam humilis q; ublimis mater mi ſericoꝛdie pia virgo maria que tã⸗ q; pꝛecioſi electuarij pixidem poꝛ tans.ſingulis fratribus oꝛatoꝛium intrantib? ſingula ex eo coclearia dulciſſuma ſua manu dignanter tri buebat?⁊ mira dulcedine guſtantes rełiciebat Quo viſo frater ille gra tulatus eſt vebementer reputans ſe cum ꝙ ip̃e celeſtis illius alimonie ſi ne obſtaculo particeps fieri vᷣberet Lunq; ad manuz pijſſime ꝓcuratri cis accedẽt benigniſſima diſſunula rrix? vere mitis virgo reppulit euz dicens. Mũquid ieo medicamine opꝰ habes! Monne ſapiẽs medicꝰ es ⁊ ruimet curaʒ ſolicite geris Vla de iraʒ vade ⁊ tnis medicsmẽtis ſic volueuris vtẽ.qm̃ ðᷓ his qj curã ſuã ſuꝑ dominũ? filiũj meũ iactant cura eſt mihi.uod cum ille audiſz eru buit.⁊ petens indul gentiaʒ ꝓmiſit ei ꝙ ſe ampliꝰ deip̃o non intromit teret ſed totõ vite ſje curã deo ⁊ ſi⸗ bi ↄmitteret.&d quã ſponfionẽ ge verale rekugiũ omniũ xp̃ianoꝛũ ſa tiffactione accepta benigniſſime pe nitenti veniã ⁊ gratiã indulſit⁊ me⸗ dicamẽti ſalutifere pietãtie pabulũ unpartiuit. Suſtata ergo benedicti one celeſtis anthidoti ꝓtinus a ſus teneritudine ⁊ infirmitate frater il le conualuitꝰ abdicatis omnibꝰme dicamentis ⁊ delicatioꝛibus alimẽ tis ad ↄmunes cibos ſe tranſtulit. Ideo q; cooperante gratia dei in bꝛeui decoꝛem ⁊ foꝛtitudinem cum ſaluterbꝛpoꝛis et anime pariter in⸗ duit. Cum adhuc nouitius ¶xxix. ſer deuotus frater achardus vene rahilis abbas bernardus quadam die intrauit ad conſolandos nouiti os ſuos ſicut frequenter facere ſole bat. Terminato autem ſermone pꝛe dictũj ach ardũ eũ alijs duob? noui tijs traxit in ꝑtẽ ⁊ pᷣmonuit eos in ſpũ ꝓphetico loquens ita. Futurum ———— nn— Meilluſt viris eſt inquit vt nouitiille. Seſigna nit aljt vnůj ex noĩe. ante diẽ craſtinuz furtiue recedat. Vosj itach vlgilate ʒeſtote parati ⁊ fugi entem cu rapꝛ nis eũ fugere nõ ſinstis. W o audi to mirati ſit ⁊ cuʒ ſilentio pᷣſtolati ſunt exitũ rei. pꝛofunda vero noẽte duo ex illis cuʒ fugitiuũ in lecto fir miter doꝛmientem aſpicerent tunc ⁊ ipi doꝛmire ceperũt verũtñ acha dus quia certiſſune crecidit verbuz a ſancto patre ꝓlatum haud poſſe irritij fieri.ſomnolentie ſpům qui ei moleſtiſſiꝰ erat virili ↄſtantia repel lebat. Mũc eĩ froutẽ.nũc timpoꝛa fricando mõ pilos capitis ⁊ barbe vellicando.mõ manus? faciem loti tans. nunc ad locũ de loco ambulã do ſe excitans.tandem fallacie ſom nm quo pꝛemebatur euicit. un⸗ pꝛope eſſz vt ſignum ad vigilias pulſarerur ecce duo quaſi gigantee magnitudinis etyopes nigerrimis caſpis induti per oſtium domus vi ibiliter ingrediuntur. s vero qui pꝛecedebat gallinam aſſatam in ſpi co poꝛtabat. Poꝛro ĩ ip̃o veruco luber ingens ꝑ caput? caudaz infi us erat ⁊ eãcẽ gallins hicinde cin gebat. Cũ tali itaq; põpa accedunt ad lectũ falſi nouici ⁊ gallinã fum tẽ narib?ꝰ applicant doꝛmiẽtis.quo ſtatim expgetacto demones egredi untur ⁊ qᷣd intꝰ in coꝛde eiꝰ inuiſibi liter gctitarent hoꝛrẽdo hoc viſibi li figno demonſtrauerũt. Cũq; eui gilaſſʒ miſer ille ↄtinuo ſurrexit? ve ſtimentis onuſtus pꝰdemones exijt veniens q; ad oſtiũ arm arij qð erat in clauſtro machinamẽtis ſuis mo liebatur firmatũ effringere ac ſecuʒ tollere libꝛosPoꝛro pꝛedictꝰachar dus celerrime ſocios excitat ⁊ ꝓphe tatam apoſtate kugã fignis ac nuti bus inſinuat. Itaq; recedentẽ pari ter inſequẽtes reꝑiũt illũ peſſulum oſtij ↄcutientẽ. quos vbi ille gſenſit ilico datis laltib? euolat ⁊ pᷣcipiti curſu ꝑ oſtia pomerij ruens nMo nů tandẽ ſeptis rerinetur atz reduci tur. Die aũt facto cij inaloꝛuz unpe nitens reſipiſcere nollet quis iaz da rus erat in repꝛobũ lenſu dimiſius eſt tandẽ vt abiret in locuʒ lud.Eo dem ver o die arrept? a demone de mentiã incurrit ⁊ vſq; ad moꝛtẽ fu rere non ceſſauit. 6xxx. Ei in partibꝰ germanie iſcẽ dei ſeruꝰ achardus ꝓ conſtruendo ce⸗ nobio qʒ in territoꝛio trevero?imn ſitũ clauſtꝝ noĩatur oliqũñ moꝛaret celit? ↄceſſů eſt ei viderè ⁊ alloq ho minem ſanctũ. hominẽ vere viuitẽ magnũ quẽdũ ſolitariũ qͥĩ artib“ illis multo tꝑe ꝑ montes ⁊ filuas ſi ne tedto ⁊ veſtimnẽto ꝓ xp̃i noĩe nu dpus oberrans herbis agreſiib?⁊ es rũ radicibꝰ moꝛiture carnis vitã ſu ſtentabat.⁊ eſtatis ardoꝛes hyemis q; aſpimos algoꝛes incredibili pa tientia tolerabat ita vt quadã vice ciũ bꝛumali tꝑe gelu ſolito amplius inhoꝛruiſſʒ⁊ nix multa valde de nu bibus flueret ⁊ ip̃e nõ habens quo a facie niuis ⁊ frigoꝛis hui? fugeret G in terra nudus iacens nõ modica ſpiſſitudine niuis totus operiretur nullůq; indiciuʒ coꝛpoꝛis eius iilic eſſʒ excepto ꝙ virguls fumãtis an pelitus ab hoꝛe pꝛocedens ſuperin iectam niuẽ aliquantulum reliqus bat. Muius besti viri adinirandas virtutes ⁊ humane fragilitatis mo dum ercedentem patiẽtiã vñs ach ardus nouitijs ſuis referebat qni⸗ bus rudimenta tyꝛocinij ipᷣoꝛðj ma⸗ ſlpaf wunſchit n ihre olaqut nauli pyutennn vſgn nei ſr worunm gnitfice roboꝛabat atʒ in amoẽ vir tutũ non mediocriter accendebat. ¶alduinꝰ quidã diues xxxi in ſeculo doctrinã reuerẽdiſſimi pa tris bernardi ſecutꝰ ſpꝛeuit vniuer⸗ ſas mundi ponpas? voluptates in clareualle viuere cepit. Cum auteʒ iã non ſoli ſibi viueret ſed etiaz mul tis alijs verbo ⁊ exemplo ꝓcieſſʒ in ſalutem vocante deo piſane ecẽe q̃ ẽ metropolis tuſcie archiep̃atũ ſoꝛti tus eſt. Conſecut? vero ãple huiꝰdi gnitatis eminẽtiã tãte ſpiritalis ſa pientie luce refulſit.tãta q; auctoꝛi⸗ tate ac ſpiritus libertate officiũ ſuũ exercuit.tãta nihilominꝰ manſuetu dine verů ſe monachũ in pontitica⸗ li culmine demonſtrauit vt nõ ſolij ciſtercienſis oꝛdo verũetiã vniuerfi fideles intra italiã gratularent᷑ gra tias agentes deo qui ſplẽdidiſimã hanc colũnã ⁊ fulcimẽtũ incõcuſſij fancte ecẽie ſue tꝑgibus iß̃oꝝ zceſſit Sed q̃ in rebꝰ humanis nihil ex vmni parte poſſe beatũ eſſe plangi mus cõtigit inſtigante diabolo vt zpt ip̃ʒ int᷑ piſanos atz lncenſes po pulos grauis ⁊ periculoſa guerra vꝛtretur. que etiã poſt obitů ipſius contentione partiũ inflãmata atz ꝓ telara ꝑ aliqͥt annos dur auit ⁊ vix tandẽ ad pacis ↄcoꝛdie q; vinculuʒ reuocari potnit. quis fuerit occaſio huius diſſenſiõis nihil intereſt hoc ſolum dicimꝰ vãnoſã ⁊ penalẽ tanti pontificis aĩe gnerrõ illã extitiſſe ſi cut diuins reuelatione declaratum⸗ eſt. Poſt doꝛmitionẽ nempe huius beati pᷣſulis aliq̃nto tꝑe elapſo fuit in inſula ſardine ſacerdos qjdazʒ ho neſte ↄuerſatiõis qui etiã ſibi pᷣerat ⁊ cuidam ectie parochiali erat aũt ecẽia extrs villam edificata atq; ab Diſtin.tertia omni hominů habitatiòe remota. Muadam itaq; die cum miſſam cele bꝛarct hoꝛa perceptõis inuenit ho ſtiam ſacrã ſuꝑ coꝛpoꝛale fractã at q; in duas partes a ſeiß̃a diuiſam quã ante ↄſecrauerat integram ⁊ ſa nain. Dõ vbi conſpexit turbatus ⁊ anrius cnz metu ⁊ ãmniratione facri ficiũ confũmauit.E xpleto autẽ my ſterio ceteris q; dimiſſis ſolꝰ ibi re⸗ manſit. Cũq; triſtis eſſʒ ꝓ figno qð acciderat egreſſus foꝛas venit ⁊ ite tit ad oꝛientalẽ plagã eiuſdeʒ ecẽie doꝛſo adherens parieti tẽpli ⁊ facie verſa ad oꝛiẽtem. qui důj its poſitꝰ ibicem aliqᷓdin ſtaret ⁊ de re que ſi bi euenẽ᷑at timide ⁊ ſolicite cogita ret intremuit ſpũ ⁊ inhoꝛruerũt ſub ito pili capitis eius. Tůc irruente in eñ neſcio qua virtute externa ita de figi atz artari cepit vt nulto modo poſſet ſe mouere.Et ecce aꝑtis ocu lis vidit inumere multituchnis tur⸗ bas equeſtres ⁊ pedeſtres xoꝛaz eo citatis greſſibus tranfeũtes.erãt an tem in eis homines ꝓmiſcui ſexus diuerſe etatis ⁊ ↄditionis in quib? etiam multos depꝛehendebat eſs vi ventes ĩ carne ante cognoverat.vn? ergo ex eis ipß̃i p̃ſpꝛo qͥndaʒ notꝰ et charꝰ ad eum acceſſie ⁊ firo gradu cepit familiariter cum eo loq; Per⸗ cunctante vero pꝛeſbytero quenam eſßz aut quid ageret ſen facẽt tanta turbarum infinitas? Keſpõdit. Ani me hominum ſunt carne ſolute que omnes pꝛo varietate culparum va rijs ſubdite penis ita ſemper diſcu- ſu recipꝛoco longe late q; vagan⸗ tur hincinde in mundo uedam autem ex eis ocius. quedam tardi⸗ us liberande ſunt. quoꝛũdã vero pe ne inſolubiles ꝑmanent. vum hec ille loq̃retur reſpiciens p̃ſꝛ vidit ſu pꝛadictũ ep̃in demiſſo vultu coꝛà ſe tereũtẽ tc diſtricti iudicis ſiam patienter ferẽtẽ. Aiſo ergo eo ſacer bos vehemẽter obſtupuit ⁊ cũ tro re magne admirationis exclamauit vicens. vle mihi milero pcẽoꝛi qͥdẽ hoc qð video Nunqo iſte eſt dñs n balduinꝰ piſanꝰ qͥndã archiep̃us de monaſterio clareuallis aſſũprus Rñvit is q loq̃batur ad eů. Ipe eſt vere. Et p̃lbꝛ ait. Piccine ergo tãte ꝓkeſſionis monach?⁊ tãtẽ ꝑiectõis ep̃s depuratꝰ eſt penis quẽ nos ſpe rabamꝰ iã in celo gaudere cũ ange lisIlle vero rñdens aitPꝛo certo ſcias ⁊ nullatenꝰ vubites ꝙ; iße eſt vere ſandtꝰ celſi q; meriti pontifex? magna erit gloꝛia eiꝰ coꝛã deo · Sʒ qm̃ zpter ip̃mn inter piſanos atq; lu tenſes populos diuturna iã guerra verſatur ꝓpterea differtur a reqe do nec inter illos ad pacẽ diſcoꝛdia re nocetur. Poſt hoc apparuit eidẽ pᷓ byrero colũna q̃daz iubaris ĩmenſi. cniꝰclaritas vltra ↄmunẽ ſolis valẽ tã choꝛuſcare videbatur de celo vl q; ad terrã poꝛrecta ꝑ quã aĩa q̃dã angelico ductu ad ſidera ↄtẽdebat Sciſcitante vero p̃ſbytero qjdnam hoc eſſʒ. kñdit aleer. Pa eſt aĩa cõ ſtantini qͥndaʒ iudiẽis ⁊ dñi turrita ni. hec aũt ꝑ nonẽ annos ventis et pluuijs ⁊ algoꝛibꝰ ſemꝑ expoſita a die exitus ſui vſq; nũc in ſtillicidio domus ſue conſtitit ibiq; ſuoꝛuʒ ex ceſſuũ penas luit. Sed quia miſeri coꝛs ⁊ liberalis in pauperes extitit ⁊ iudiciũ iniuriã patientibus fecit. inſuper etiam de malis qᷓ ↄmiſit cõ feſſa ⁊ penitens a coꝛpoꝛe exiuit.id circo miſericoꝛdiaʒ a deo cõſecuta bodierna die meretur ab omnibus malis liberari ⁊ ab omnnibꝰ bonis ſatianda ad eternã bestitudinẽ in⸗ troduci. Wec ⁊ multa alia ſacerdos ilie vidit ⁊ audiuit ve ſecretis alteri us vite. Inter que etiaʒ dictum eſt ei ꝙ eodeʒ anno eſſʒ moꝛiturus.qð q; iubſecuta noꝛs eius veruz fuiſſe compꝛobauit. Sic oinnipotens de us innoteſcere voluit dilecti ſui põ riticis animam qᷓ;uis ſanctã.q̃ntula cunq; tñ rubigine culpe fuſcatã nõ potuiſſe regnũ puritatiꝰ itrare nec kulgoꝛem meridiane lucis in q̃ cele ſiis ſpõſus cubat intueri vonec ip̃ gr̃a expiata ⁊ pace inter diſſidẽtes ↄfirmata eſſs. xxxij. Vlir magniticus ⁊ cuz omni reue reitia nominandus elkllus quõdã danoꝛum aꝛchieß̃s poſtea vero hu miilis ciſterciẽſis oꝛdinis monach? cum adhuc eſſz adoleſcens annoꝛũ duodecim trãlmniſſus eſt a parenti⸗ pus cauſa ſtudij in ſaxonle nobili fimam ciuitateʒ pildenſemenſes vbi tandem in grauiſſimam incidit vali tudinem. Cunq; diu lecto decumbe ret tandeʒ omniũj membꝛoꝛuz 7 ſen ſuij officio deſtitutus eſt ita vt lere moꝛtuus putaretur. Eremptus er go carnis ſenſibus ductus eſt in ſpi ritu ad quandam manſionem totsz interius quaſi clybanum ardentem Ad quam cum pꝛopius accecens cvrioſius inſpicere vellet ſubito eri pens vapoꝛ incendij appꝛehẽdit in⸗ cantj.moꝝxq; in illain foꝛnacem flã minomã traxit inuitu. Qui vũpꝛo tinus ardere cepiſſʒ ianq; nihil niſi moꝛtem ⁊ ignẽ eternũ ſibi ſupereſſe cogitaret.ecce miſerante deo afpa⸗ ruit ei in vno viuerſoꝛj latere ine⸗ atns quidam quaſi tramitis angu ſti de oſtio od oſtium vucens. qut ſus ſiſ nandat dumadi liosmn ſpredi eßsbi uidam uen e tecogn cabꝛn pꝛo ipl tun de diſim dicens. ſmin ſimo enim hoꝛat unm Cine tis7 ee din datr treme tens vaqut ſlgin peron ſio omnbon, ni⸗ eſeruzun utzdin outnte usi onnporn vitdiui iiß s ſndiqhn culye nui ritsinmu ne bcsnick * nmenvonu ¶Diſtin·tertia etiã flãmis vacuꝰ eẽ videbatur.quẽ cernens? ſepe euadendi animatus conatu quo potuit reptans ad lo⸗ ců illum refrigerij ꝑuenit.⁊ ꝑ illumn ad oſtium tenens celeriter exijt⁊ fu git palpitans ⁊ tremens. Porx q; palatium qð dam re xale? amplum regiens ⁊ illud ingrediens vidit re⸗ ginam celoꝛum in thꝛono gloꝛie re kidentẽ.ad quaz pauidus accedens flagitabat obnixe vt ſui miſereretur quem pꝛotinilla dedignanter aſpi riens atz minaciter alloquens ꝙ au ſus fuiſſz in conſpectu eius apparẽ. mandat q̃ntocius egredi ⁊ crucian dum ad ignem reuerti. Poꝛro inter alios matri miſericoꝛdie aſſiſtentes apparebãt ibi tres viri venerabiles ſez ep̃s hildenſemenſis.decanꝰ.⁊ ali? quidam neſcio quid gerens officij ĩ eadem ecclefia. Wos itaq; intuens? recognoſcens lachꝛymabiliter dep̃ cabatur quatenus pijſſime domine pꝛo ipſo ſupplicare dignarentur.qð cum deuotiſſime facerent miſericoꝛ diſſima diſſimulatrix reſpondit eis dicens. Vuid eſt quod rogare pꝛe⸗ ſumitis pꝛo iſto adoleſcente vaniſ⸗ ſimo meo conſpectu indigno! Hic enim peruerſus ⁊ lubꝛicus nũqᷓ; ho noꝛauir ine. nunq ſalutationem me am miht vel vna vice repꝛeſentauit Cunq; inſtarent vt delicta iunentu tis ⁊ ignoꝛantiam eius ſolita pieta rte dimitteret ⁊ ip̃e ſe de cetero emen daturum pꝛomitteret acceſſit iterũ tremebundus adoleſcens eam ⁊ di cens. Piſerere mihi pijſſima domi na quia paratus ſum amodo tibi vſq; in ſempiternum ſeruire. ⁊ te ſu⸗ per omnia poſt deum venerari·ꝙ ſi genitoꝛ ineus iſtam calamitateʒ ine am agnoſceret maxima aun pande ra pꝛo mea liberatione libenter im penderet. Talia itaq; dum lamenta bili voce depꝛomeret mater miſeri⸗ coꝛdie ſerenata facie reſpiciens euz dixit. Quiv igitur? Putas ne quia valeas teipſum apud me condigno pꝛecio redimere? In hoc enim foꝛ⸗ taſſis placare me poſſes ſi congruũ mihi pꝛecium pꝛo tua redemptio⸗ ne perſolueres. Tum ille non mo dice exhilaratus in verbo iſto fidu cialius acceſſit dicens. Etiam atq; etiam clementiſſima domina ega me optime redimaʒ·⁊ quicquid mi hi dignatio tua pꝛeceperit libentiſ⸗ ſime faciam.tantummodo eſto mi⸗ hi pꝛopitia.nec in ignem amplius cruciandum remittas. Cui virgo beata reſpondit. Volo igitur vt de quinq; generibus annone quinq; modios mihi non negligas redde re. Muo ille audito gratanter ac⸗ cepit.reſpnodens q; alacriter dixit Charum eſt mihi chariſſima do⸗ mina quod imponis.et ego menſu ram bonam ⁊ contertam ⁊ coagita tam luperfluentem dabo in hoꝛre⸗ um tuum. Duod cum in fide ſua fir miter pꝛo miſiſſet datis fideiuſſoꝛi⸗ bus pꝛedictis interceſſoꝛibus dimiſ ſus eſt atq; beate marie virginis in terceſſione ab igne ereptus ⁊ ad pe nitẽtiam agendam vite amiſſe reſti tutus. Kedditus itaq; confeſtim ñi bi aperuit oculos.ſurrexit⁊ ſedit in leculo. Worq; in iubilum erum⸗ pens clamauit cum gaudio magno dicens. Penedict?ꝰ deꝰ ego liberat? ſũ ⁊ ampliꝰ ñ ardebo. ꝛatias ago tibi ſea maria.q ð incẽdio liberaſti we ãpliꝰñ ardebo. vidẽs itaʒ qᷓ ad — 2 3 S S erant illuz de moꝛtis janna reloca tum cum gaudio geſtientem atz cla mantem ſciſcitabantur ab co tante letitie canſam. Iße vero per multũ rꝑis ſpauium dicere nil valebat niſi 1m̃. deo gratias quia amplius non ardebo.Et cum ſepius illud repeni ſet conucrſus tandem ad aſtantes qjd viciſet per oꝛdineʒ indicauit E Poꝛro ĩ pꝛedicta viſione ſigniiics rum eſt ei quia pꝛedicti tres venera biles viri quos interceſſoꝛes habu it dum achuc in carne degeret tco⸗ dem eſſent anno de coꝛpoꝛe migra turi.qð ⁊ factum eſt. Pꝛoceſſu vero tempoꝛis cum pꝛefatus adoleſcens ctate pariter ⁊ lapientia creſcens cũ aſinmptus eſſz ad regimen lunden ſis eccieſie que ẽ metropolis dacie nõ immemoꝛ voti lui nactus opoꝛ tunitarem de remnotis galliarũ par tibns vbi fontem religionis eſſe ↄg nolerat non ſolum quinq; ſed etiaʒ plures ſpiritalis pꝛoleſſionis con⸗ benus euocare curauit Inter quos ctiam duos de oꝛdine ciſtercienſi obtinuit vnum de ciſtercio aliuʒ de claraualle. oſtꝙᷓ; autem audiſiʒ fa mam ſandi bernardi non content? „ „ culis ſe ⁊ ſuis omnibus clareualleʒ venit perſona humilis atz ſublimis vbi cum magna deuotione laciẽs dies non paucos tunc quidem cuz ſandi bernardi benedictione in pa triaʒ reuerſus eſt. Sed poſt audita moꝛte beati bernardi relictis omni bus atq; alteri ↄmiſſo epiſcopatus officio exul deuotus clarenallez ve nit atq; habitum ipſum religionis accepit. vbi quãto ſecretius ab oin nibus negotijs vacauit tanto deuo rabat. oꝛationibus vacare. pꝛo pec ipſum videre in filijs expoſitis peri tius diuinis oblequijs iotendere cu catis pꝛeteritis mirraʒ contriti coꝛ dis deo offerre.⁊ gratiam ſuꝑne be nedictionis ſolieitus imploꝛare. vit iu cenobio clareual Uxxxiij lenſi monachus quidam pꝛofeſſio⸗ ni ſue moꝛum integritate cõcoꝛdãs alquirinus nomihe. vir religioſus atq; ſpiritalis ſobꝛius in victu hu milis in veſtitu ⁊ durus admoduz caſtigatoꝛ coꝛpoꝛis. Ita nan; cir cunciſus ac temperatus erat in his que ad vſumn coꝛpoꝛis pertinere v debantur vt omni voluptate vani tate depulſa ipſis neceſſarijs etlam parciſſime vteretur· licʒ occaſio cer tum limitem excedendi ſe ei frequen ter ingereret erat enim peritus in arte medicine.et ᷓ;uis magnates et nobiles terre operam eius inceſſan ter expeterent ⁊ innitum ⁊ renitentẽ per diuerſa loca diſtraherent. pᷣe tã imen ſuper egenos ⁊ pauperes intel ligens iagis omnimnodam eo?n curationi folicitudineʒ impendebat Nec modo ipſoꝛum egritudines li voꝛes q; curabat ſed ⁊ languentiuʒ putridas carnes ⁊ ſanie defluentia imembꝛa ita dignanter ita diligen⸗ ter pꝛopꝛijs manibus contrectabat vt chꝛiſti vulnera fouere putaretur Et vere ſic erar. vnde ⁊ ipſe domi nus famulum ſuum ſecretis conſola tionibus ſepius viſitabat ⁊ ad op? miniſterij huius mirabiliter incits bat. Duadam igitur vice vidit hu iuſmodi viſionem in clareualle. In pꝛimis audiuit quaſi quendam pꝛe curſoꝛem celeſtem pꝛeconia voce clamantem et dicentem. cce ieſus chꝛiſtus venit ſurgite ⁊ occhrrite cito obuiam ſaluatoꝛi. Cunq; om nes certatiʒ ad vidẽdũ dñm pꝛope npope 3 nnitico mnkgebt smplount. din Wuciz evr nigez uusn vnh dorrs mnech szunnt nusnut ous ynun rarent tune ⁊ ip̃e cucurrit ⁊ ſtetit in oſtio clauſtri ꝑ qð venturꝰ eſſe ſpe rabatur. Itaq; ingreqiente dño ac⸗ ceſſit ⁊ adoꝛauit eů flagitãs vt acci peret bñdictionẽ? miaz a deo ſalu tari ſuo.qua ꝑcepta cepit ej attẽti? intueri ⁊ miro pietatis affectu ↄpa tiebatur ei. Siqjcẽ aparebat ei tqᷓ; vDolens atz infirmꝰↄfixꝰ clauis? lan tea ꝑfoꝛatꝰ acſi eadẽ hoꝛa de cruce depoſitꝰ eſſʒ.ita vt ſanguis vbertiz de plagis recentibꝰ emanaret. Poꝛ ro ipſe dñs lintheolos mundos q̃ſi roꝛpoꝛalia tenens eiſdẽ vulneribus imp̃mebat? cruoꝛe deterſo in tram Ppꝛoijciebat.quos frat ille cũ ſũma veneratiõe recolligens ac multa de votione deoſculãs q̃ſi redẽptionem aie fue in ſinu ſuo repoſitos ↄſerua bat. Pis ⁊ hiõi reuelatõibꝰfrequẽ ter s dño recreat? nõ ceſſauit vſq; ĩ kinẽ oꝑari bonũ ad om̃es · maxime alt ad pegrinos? paupes egrotan tes.q; vero rigidus in pñia ſeruan da qᷓ;q; diſtrictꝰcaſtigatoꝛ coꝛpoꝛis hi ferit ex hoc ſatis apparet ꝙ enz indigentibꝰ cunctis cũ ferndꝛecha ritatis oꝑam impẽderet ſe ſoluz in hmöõi cura excipiebat.licʒ eĩ valitu dinariꝰ eſſʒ ⁊ debilis coꝛꝑe nũqᷓ; tñ adqjeuit carnalẽ ſibi impẽcẽ medici nã ßʒ totñ ſe deo ↄmittebat qm̃ ipſi cura eſt de nobis eiebat nimirum virtutes aĩe in coꝛꝑis inkirmitate ꝑ kici nec poſſe monachů ſpiritales a dño ↄſolatiões ꝑcipe qᷓ eirca ꝓſola ⸗ tiũculas carnis jue tenẽ ſolicitꝰ gu⸗ ſtare ⁊ videre negligit qᷓ; ſuauis eſt dñs. Curſu itaq; vite ſue laudabii ꝑacto cumn iã tp̃ᷣs inſtaret q̃ ꝓ labo ribꝰ ⁊ ſte pietatis ogibꝰ eternã mer cedẽ acciꝑet infirmitate coꝛreptus d extrema ꝑuenit. Cũq; venerabi Diſtin. tertia lis abbas pontiꝰ ad eů gr̃a viſitatt onis veniſſʒ q̃fiuit ab eo qjd agerer vel qũo ſe haberet. Ille vero rñdit ꝙ vadẽs vado ad dñim meuz.qͥd er go inqt coꝛꝑalẽ moleſtiã egre nõ to leras ⁊ moꝛtis anguſtias non koꝛmi das?Ego inqt oĩa trãqlla oĩa leta ↄſidero.q iã p̃uent? ſů a dño in bñ⸗ dictõibꝰ dulcedis q̃ oẽʒ mihi mero rẽ a coꝛde ⁊ oẽm pene doloꝛẽ a coꝛ poꝛe tulit. Kñdens itaq; abbas di xit ei.bſecro te dilẽe mi f̃ vt ꝓpt deũ dicas nobis ad edificationem nr̃am ſi tibi diuinit? ẽ aliqd reuela t. Tũc ait illi.Mõ añq; huc intra⸗ ſtis apparuit mihi milero ⁊ idigno dñs ieſus xp̃s qjꝓpicio ac ſereno vul tu me ituẽs ac ſigna beatiſſime paf onis ſue oñcdẽs ait. Ecce pcẽ tua Sleta ſũt a kacie mes.veni ergo lecu rus.veni et vide⁊ deoſculare vulne ra meaq tãtůj vilexiſti ⁊ totiens ↄfo viſti. Tali ergo ꝓmiſſione firmatus moꝛi non timeo.qꝙ poſita eſt b ſpes mea in ſiun meo. Et ſcitote qꝙ ꝓxi ma nocte añ vigiliaʒ beati martini migraturꝰ ſũ důj opꝰ dei celebꝛabit᷑ in eccia.et tali hoꝛa defũctꝰ eſt Frater qjdaz dů ꝓ pcẽis Vrxxiiij ſuis quibus deuz nimis offenderat pauidus et auxius tota die contri ſtatus ingrederetur fletibus? lamẽ tis finem imponere recuſabat ſciẽs nunirum confeſionem oꝛis abſq; contritione coꝛdis ad pꝛomerendã veniam minus ſufficientem coꝛam deo iudicari.ũq; volumen timo ris dei in quo ſcripte ſunt lamenta nones? ve ſalubꝛi amaritudine vẽ trem conſcientie eius aliquamdiu amaricaſſet. diuina tandem aſpi⸗ rante gratia mẽbꝛa charitatis derj qua leßi eſt carmẽfa daẽ̃ĩ deuoti one coꝛdis eiꝰtqᷓ; mel dulcis.Cepit nãq; pmitias q̃ſdã laboꝝ ſuoꝝ pꝛe guſtare ⁊ exꝑimẽto diſcere qm̃ ſacri keiꝙu⸗ ↄtriti⁊ hiliati coꝛdis de ps nõ deſpicit. Nã cůj in tãta amnari tudie quã pᷣdinm ꝰꝓtinus ↄerlaret᷑ node q̃dã vidit in viſiõe dñm ñm ieſũ xpᷣm tqꝙᷓ; ſacercdotalibꝰ oꝛnamen tis indutũ miſſã celebꝛãtẽ. qͥtiẽs vc⸗ ro iurta ritũ ſacrificij ſe ad pplm cõ vertebat tollens ĩ manibꝰ uis cali cem de altari cũctis qͥ aderant vicẽ vů offerebat Poꝛro in ip̃o cslice ni hil aliud erat ꝙᷓ ĩmõ lachꝛyme qᷓ& bꝰ btã maria magdalena pedes ei⸗ in domo ſymonis flẽdo ⁊ penitẽdo rigauerit. Xq; pᷣdictꝰ ff ſecꝰ pedes důi poſitꝰ iſta videret ꝑcũctatꝰẽ eñ vicẽs. Wbſecro dñe vt qͥ˙ oñdis no bis caſicẽ iſtũ ců lachꝛymis q̃ in eo ſuntlvt videant inquit ⁊ ſciant vni perſi q̃ntũ mihi placzdtritio coꝛdis ⁊ pñie luctus qui ad exꝰ penitẽtius tãdin ſeruari lachꝛymss huiꝰpecca tricis ad pedes meos flentis ⁊ peni tentis. Vuãto ergo diuine maieſta ti acceptabilis res eſſe lachꝛymas pñie didicerat tãto magis incitaba tur? inflãmabatur ſpũs eiꝰ in ipſo ita vt legendo. plallẽdo. meditãcdo nihil aliud q̃reret. nihil aliud inten deret niſi vt mentẽ ad lamenta lot inaret ⁊ ↄpũctionis gr̃aʒ in ſe excita ret ſciens qm̃ regnij celoꝛli vim pa titur ⁊ violenii talibꝰ armis diripi unt illud. Addicit aũt vñs achue conſolari ſeruũ ſuũ gui maloꝝ ſnoꝝ penitudine in frixoiio viſcipline eõ tinue macersbatur. icit nanq; in viſu nodis ſe quafi in lacn ꝓfüdiſ ſimo fluãuantem ac pꝛriclitandem Cunq; iam xuadendi ſpes nullaſel — Deilluſt wiris ſet ſubito afſuit adiutoꝛ in opoꝛtu nitatibꝰ? dñs noſter Jeſus xp̃us nu dis pedibꝰ anbulans ſuꝑ as. qui cum ad enz veniſiʒ extractũ de 908 vignanter jeuauit milerum in ſinnz fuũ ac poſuit in pꝛato iocũdiſſimo viriditate ameno. Conſiderans au tem frater ille tante dignatiõis gra tiam pꝛocidit ad pedes domini Je ſu ⁊ pꝛe unmenſitate letitie geſtiens animo cepit inſatia bili pietatis de⸗ ſiderio ſibi aſtringere ac deoſculari pia veſtigia ſaluatoꝛis Wunq; eui gilaſſet lagaci diſcuſſiõe examinãs — in quo ſubmerſus fuerat pꝛo funeum vitioꝛum ſinum gratie in quem dignanter leuatus eſt remiſſi onem indðulgentie pꝛatum floꝛiduʒ In quo tranipofitus eſt eterne quie⸗ tis viriditatem interpꝛetatus eſt· Et pꝛopterea tota mente conuer; ſus d dominum tanquam pꝛeteri ti laboꝛes ipſius parui fuiſſent in anterioꝛa ſe extendere cepit ieiunijs vigilijs oꝛationibue continnis Is chꝛymis et gemitibus inenarrabili bus a domino poſtulaus quaten? indulgentie ipſfius largitatem in vi ſionis imagine ſibi pꝛeoſtenſaz dul ci gratia in rei veritate experiri me reretur ⁊ vt hoc ei aliquẽtis idicijs diuina pietas inſinuare dignaretur Sominꝰvero virtutũ omnũ diſtri butoꝛ ⁊ earũ moderatoꝛ cuʒ laboꝛã tem continno in gemitu ſuo et pa nem voloꝛis aſſidue comedentẽ cõ ſolari decerneret quadaʒ nocte deſi derio qᷓ ſupꝛa diximus valð affect⸗ fratrũ vigilijs int᷑erat.⁊ ecce ſubito pſallens ⁊ oꝛans venit in mentis ex ceſſum ⁊ vidit.⁊ ecce perſona que⸗ dã nousculam acutaz ⁊ quaſi inſen ſbilem leniter ac ſjauiter ducens ne ochliv coꝛol honit ſdecl os in neglig nond et bui frater didic piis pin nis o dunn: ſuetud ni chu wncet vñmel 6 riſtim midu Ter minn hebe ſenti cysh iyi im cup men uñqᷓ tariſ tiffi ht he to pe cedin ecre. mar ned ae les a hn bpen 1en lon tpeitg hidei ulennhit uto wciſin Lonſtnn dignizg heesdennz urkgi mdupiunn Wieu dwn atons Lnht ſcuſi umi bnaſslm m ſn gnt tit pumnſu imsclem E on nen m n knqlin s pni ſiſu morchl nbut umn Diſtin tettia ber caput ipfius in momemo in ictu oculi veluti raſit ei barbam colluz et coꝛonaz diuine bonitati indulgentie bonitatem ſigno hoc flenti et ſuſpirã ti declarans.veruntamen paucos pi⸗ los in vno tempoꝛe deferens vt reoꝛ negligentiarum ſine quibus iſta vita noh ducitur nemini denotauit his et huiuſmodi conſolationibus iſoem frater ſepius relenatus inſpirãte dño didicit in ſpe venie reſpirare et ð ꝑce ptis beneficijs gratias agens ad am plioꝛa ſuſpirare Frxv. Frater quidam in ſacre religio nis oblernantia feruens et ſolicitus dum aliquando dominica die m cõ uetudinem oꝛdinis coꝛpori⁊ ſangui ni chꝛiſti participaſſet viſum eſt illi tunc et per totam deinceps diez ꝙ fa uũ mellis dulciſſimum in oꝛe teneret Pequenti quoqʒ dñica dum eucha⸗ riſtiam ſimiliter percepiſſet ꝑ ↄtinuũ triduũ ſimilem exptus eſt gratiam. Tertiavero dñica duz diuinã nibilo minus alimoniã reaccepiſſet tota iã hebdomada ſemel indultã ſuauitateʒ ſentire ꝓineruit. Ex tůc ergo et dein ceps hanc panis vite dulcedinem mł tipliciter ex multo tge ſenſit. Factũ ẽ ãt ut aliqñ quẽpiaʒ de amicis ſuis ꝓ culpa ſua obiurgans iuſte inuecdõis menſurã ſupꝛa modũj ercederʒ.nec tñ añcᷓ; vᷣinoꝝ ſacramentoꝝ munꝰab al tari ſumeret eraſpatã frĩs ↄſcĩiam ꝑſa tiffactõem lenire curauit ñ factuz ẽ ut hoſtiã pacificã frẽ necqũ pacifica to ꝑcipe p̃umẽs. ꝓ mellea ſpüal dijl cedine ſuauitatis qua antea refici et recreari ↄſueuerat ſuꝑ fel⁊ abfinthei amariſſima amaritudine fauces ſuas infectas tremebidꝰ hoꝛreretiuo cir ca reatũ ſuũ ad meõriã q̃ntotiꝰ redn cẽs etꝙ eulpa minꝰdiſcrete inuectõẽis hiiltima ſatiſfadõe pm̃am agẽs apo ſtolicã illã qnĩam de cetero ſolicitius. obÿuare curauit 13 ait. Vos q ſpiri tales eſtis hmõi cpꝛripite in ſpũ leni taris ¶ Attẽdãt q̃ſo iſtð exẽplũ qcun q; emulatores oꝛdis ſunt qcũq; zelo iuſticie accẽſi fernẽt ſpũ.ne vᷣba foꝛte iuſte coꝛrectõnis in arma vertãt furo ris et emẽdatõis poculũ qð frib? ꝓpi hare conant tã ſibi qᷓ; alijs ꝑ indicre tõem ĩꝑniciẽ trahãt dů et eip̃os per irã dilacerãt.et qͥð emẽdare debuerãt důũ exaſperãt exulcerãt er ad excuſan⸗ das exeuſatões in pctis pꝛorumpere coinpellunt. xxxxi. Belicat? qdã adoleſcẽs aduerte re nolẽs iõ ferias a clericis et ſcis pri bꝰinſtitutas ut vacarẽt? viderẽt q̃ ip̃e dñs ẽ deus nõ ut ſcacis aut aleis aut qͥbuſlibʒ diabolicis nugis inten derẽt ſolebat freq̃nt᷑ cũ coeuis? ſoda libꝰ ſuis ſpectacułet ludis varijs diẽ pdere Mnadã igit᷑ vice cũ ad aliquaʒ domũ iocãdi cãjnulti ↄflnerẽt ut the atricis plauſibꝰ et luſib? diẽ ip̃m ſoli tomore ↄſumerẽt acceſſit etiã iluc fatꝰadoleſcẽs ut et ip̃e paſcerz hedos ſuos de ſpectaculo vanitatis Erãt ãt illic aleatores qdã cñj aleis ludentes qͥs ut meliꝰ ex aito ꝓſpiceret ſup men ſam ibidẽ poſitã ꝓnꝰ accubabat.Et ecce facta ẽ ſuꝑ en ſubito q̃ſi manꝰho minis ip̃m inuiſibili flageilo diutiice S dẽs q̃ caput illius et humeros ⁊ dor ſum totũ veluti pila deſuꝑ feriẽte cre bꝛis ictibꝰ tũdebat.ip̃e vero iacehar imobilis q̊d faceret qͥ ſe verterʒ igno rans Volebat ei p̃ nimia doloris an guſtia in vocẽ clamnoꝛis et plãdꝰ erij pere. B p̃ pudore ꝓpter frequẽtiã cir⸗ cũſtrepẽtis populi nõ auſus. ne velut inlanꝰ reputaret᷑ moleſtiã verberum egerrime ferebat. In ſemetip̃o vero q 1 1 11 1 1 3 ¹ 1 — ————— ——— S — De illuſtriviris reuerlus etunoꝛtem q̃ſiiã imminentẽ oculis hñs arguebat ſe in dſpcũ oñi gemens et in amaritudine aime ſue dicens. Eia mi die nuc inuenert me pctã mea et ecce iam moꝛlo?? ad interos cũ doloꝛe deſcẽdo carens pe nitentie kructu W pater miſericordia rũ deꝰ meꝰ ſi reſpiciens videris affli⸗ ctõeʒ peccatoris in anguſtia ↄſtituti et ine iicet indignum de pꝛeſenti peri culo miſericoꝛditer eri Uerisꝓmitto qm̃ non ero ingratus eneficijs tuis ſed continuo ſpꝛetis cuncxis que ſunt mũdi ſeruum ine tibi tradã ſempiter nũ dů hec et his ſimilia in coꝛde co ram dño loqueret facta ẽ vox ad ip picens. Si clareuallẽ ↄuerſionis grã adire volueris.et in aĩa et in coꝛpoꝛe ſaluus eris Ad quõvocẽ reſpirans 7 a dñb ſeviſitatũ intelligẽs ilico rñdit En trado ne ſeruũ deo et domui cla reuallis. Adhuc eadem̃ verba in cor de voluebat cũ mox recedente fla gel lo totus etiã doloꝛ euanuit Sentiẽs g. autẽ factam in ſe miam continuo nõ vdquieuit carni et ſangnini etſi equi? tatura ad manum fuiſſet ne vniꝰ qui dẽ hoꝛe morulã ſuſtinuiſſet qͥn in cõ⸗ rinenti votũ qðvouerat ꝑſolueret. ne q; enĩ carnalẽ illã cogitatõem admi⸗ ſit vt vomũ rediret. ꝑentes? amices conſuleret domũ familiãqʒ diſponẽt redditꝰ agios cenſuſqʒ locaret. oia pec abrumpens potiꝰ qᷓ ſoluẽs.? cũ⸗ ẽta hec ꝓpter xpᷣm arbitrat? vt ſterco ra.eadẽ die ↄꝑata eqͥtatura in craſti⸗ nũ ſimo mane iter arripuit a facie ſe culi tãqᷓ a facie leonis fugiens vt ma neret in ſolitudine Feruentiſſimo ita q; deſiderio veniens clareuallis que pꝛius vallis abſinthealis dicebatur. iribꝰ qʒ modũ ⁊ oꝛdinẽ ſue ↄuerſiõis exponẽs tãto iocũeioꝛi charitate ſu ſceptus eſt qũ ꝑ hec indicia dño vitñ verſionẽq; ſuã placere frẽs illi hůili ter pᷣſumebant Buſcept⸗ itaq; 7ꝓba tus dño quoq; donãte lidelis inuen tus veterẽ hoĩiem cũ ſuis actib? exuit et nouũ q ᷣm deũ creatꝰ eſt ĩ iuſticia ⁊ ſcitate veritatis induẽs tanta inſtã tia ciſtercienſis oꝛdinis arduos labo res vſqʒ in kinẽ vite ↄplexus eſt ut cũ ctis ſciſſimã eiꝰ cõuerſatõeʒ intuẽtibꝰ liquido pateret pᷣmã illaʒ ↄuerſionis ei vocatõeʒ vere ab illo fuiſſe q eos quos amat arguit et caſtigat.oẽmq; tiliũ quẽ recipit paterna Pietate fla⸗ gellat. 4 xxxvij. Inſtabat aliquando ſacratiſſiã ſolẽnitas aſſũptõis ſi rite memini in⸗ temerate et imaculate vᷣginis dei gei tricis marie.⁊ frẽs grangiarum clare uallis ob reuerẽtiã tãte diei ad abba tiã teſtinabãt.veꝝ in vna ex his grẽ⸗ gijs q̃ viciniores erãt fuit ↄuerſus qͥt dã religioſus ac timens deũ q etfi ꝓ ſimplicitate ſua ꝑfectioꝛa qq; ſacre re ligionis app̃hẽdere neqbat. bone tñ voluntatis et deuotõis exiſtẽs pijſſi⸗ mã dei genitricẽ dñamn nrãm ſincero venerabat᷑ affectu. Cuʒ aũt inagiſter grangie oꝛdinarz quiſnã ad abbatiã ire deberʒ. vł qͥ ob tutelã domi rema nerent. Int ceteros qj remõſuri erant eidẽ frĩ cura cuſtodiendarũ ouiũ cõ⸗ miſſa ẽ Wuã ↄmiſſionẽ licz egerrime ferret. qm̃ ſperabat ⁊ multũ veſidera bat diuinis hymnis et cantilenis ſpi ritalibꝰintereſſe q̃s in honorẽ regine celi a ſcõ illo ↄuẽtu deuotiſſime ꝑſol⸗ nendas fore ſciebat. nihll tñ auſus cõ tradicere obediẽtiſſime paruit impe ranti Vñ accidit vt deuotio ſcã quaʒ mẽte ↄceꝑat quãcq; ꝑ inqetudinẽ ter rene occupatõis quã obediẽ tia iniũ rerat ꝑdere timebat eadẽ obediẽtia votꝰe lo coꝛd ſuqie de po dudae recon ter ſol 306 ſtaq; n poſſet ßens ꝓmptamn volũtatẽ ipſius remunerã te velut ignis ſcintillans et eſtuans ĩ precordijs eiꝰ magis ac magis dila tata feruentior efficeret Mocte itaq; ſacratiſſime celebꝛitatis dũ ſolicitas ercubias ſuper gregem ſumin in pa⸗ ſcuis quieſcentem ſerusret factum eſt ut ſonitus ſigni matutinalis quo fra tres ad diuinas laudes ꝑſoluendas ĩ cenobio excitabantur. qðᷣqʒ obcõti cinij ſilentiũ ꝓcul audiri poterat au res ipſius renerberaret. Tuz vero cõ caluit coꝛ eins in ip̃o et in mecitatõe ipſius exarſit ignis cogitãtis ſcẽ illi? multituqinis frequentiã. ſincero affe ctu pijſſime mrĩ mĩe celeſtis armonie laudes in cõmune ꝑſoluerent ſeu qᷓlit᷑ finguli qjq; apnd ſe in ſecreto ſuo eiuſ dez btẽ virginis prõciniũj votis et ſu ſpirijs imploꝛarent. Protinꝰergo ex urgens tanteqʒ deuotõis ꝓ modulo ſuo particeps effici eupiẽs verſus il⸗ lam plagã celi q̃ monaſteriů ſitũ erat vltu et aĩo intentꝰ ſtabat dehinc con ſuetudinarijs pᷣcibꝰ q̃ ↄuerſisvice ma tutinarũ ſtatute ſunt q̃nto potuit de notiꝰ expletis cum ĩ pauge armario lo coꝛdis fui enixius q̃reret qͥd p̃cis ſeu quid laudis dñe nrẽ offerret vn⸗ de pꝛotelatas et in longũ valde pꝛo ductas fratrũ vigilias aliquo modo recompenſare potuiſſet nihil aliud p ter ſalntatõem einſqẽ pie dñe quã vt cunqʒ didicerat ſe ſcire inuenit Hãc itaqʒ tãq; vᷣbů ↄſũmãs ⁊ abbreuiatũj in qͥ plenitudo totiꝰdeuotõis inueiri poſſet aſſumnẽs ⁊ oculos ad celũ diri gens venias venijs. ſuſpiria ſuſpirijs ſalutatões ſalutatõib?ꝰ ſupacdit in tã religioſo negocio reliqu noctis et diluculi ꝑtẽ ſine tedio trãſegit. Peni q; ꝙ nõ fruſtra in gemitu ſuo laboꝛa nerit nec ĩ caſſũ mĩam a mrẽ mie qᷓſie rit dñs reuerendiſſiõ abbati bernar do ꝑ ſpm̃ reuelare dignatꝰẽ. Qui di uinis hymnis expletis cuz in ↄuentu fratrũ ob tãte ſolẽnitatis pᷣꝛogatinã dmendandã ſermonẽ faceret ſpũs ſcĩ grõ vehement ignitũ inter cetera ſic aitEt qͥdẽ frẽs mei dilciſſimi dubita re fas nõ ẽ vos dño ihů xp̃o vero re gi necnõ et gloſe vᷣgini mri ipſiꝰ ſcm̃ bñplacẽs et acceptabile denotionis nrẽ ſacrificiũ hac node obtuliſſe iðo q; fructũ laboꝛis vr̃i mercedẽ etnam apð dñm et eãcẽ benigniſſimã ⁊ꝓte ttricẽ nrõzvobis repoſitã eẽ certiſſiã fide tenẽ debetis Verũtñ ſcirevosvo lo vnñ ex minoꝛibꝰ⁊ fimplicioꝛibus nris ↄuerß quez obediẽtia hac nocte in mõubꝰ et ſiluis iſtis ſub dino rãte feſtiuitatis gaudia celebꝛare coege⸗ rat tã iocũjc tã deuotuz t feſtinum dñe nrẽ matutinaꝝ exſolniſſe pᷣuitiuʒ ut nulliꝰ q̃ntacũqʒ ſuſpenſa ↄtẽplatõ ſeu intenſa deuotio ipfiꝰdenotõi quã nõ alta ꝓtẽplatõis ſublimitas.ſ; ſub⸗ miſſa ſcẽ ſunplicitatis hůilitas efficit prerre potuerit. Quo andito mirati hunt vniuerſi.p̃cipue nõ ſoluz mirati ß et gratulati ſunt et vehementer edi ficati frẽs laici qͥs obediẽtia taʒ feſti uis q; pᷣuatis diebꝰ frequẽter ĩ diuer⸗ ſa opera trahebat certiſſune ſcientes qm̃ ſicut ſepta clanſtri et parietes tẽ pli ſem̃ nõ faciũt timoꝛẽ ðñi negligẽ tẽ. ſic etiã negocia q̃ cã terrene ncẽita tis obediẽtia iniũxerit nil obeſſe po⸗ teruht puras manus in oꝛõe lenanti. Cõlerſus quidã cũ ð ꝙxxxviij domo clareuallis keuitate ſua tertio fuiſſet egreſſus tertioqʒ receptꝰ tãdẽ qʒ ſalutarib? monitis et ſcis pcibus beati bernardi abbatis compũctꝰce pit apoſtaſie ſue pᷣcipitiũ in quo iaum tertõ grauit᷑ ꝑiclitatꝰ fuerat totis me 2 vullis coꝛdis hoĩrere quid peniteni tie vel ſatiſfactõis dño ꝙ enoꝛmi reatu ſuo offerre poſſet enixius qrere Et inſpirãte dño cogitauit et intelle⸗ tit adꝓmerendã vens delictoꝝ? ob tinencã grãz virtur nibil efficacius nil ĩ ↄſpedtu dm̃ acceptabiliꝰ eẽ ſacri ficio coꝛdis cõtriti et půs humilisti qʒð lolũ regnl celoꝛi uiũ facere pꝛe nalet et foꝛmidabilẽ cũctis diuine iu ſticie viſtrictiõem gemitib? inenarrs bilib Heẽtere ↄſueuit Pec itaqʒ pie ratis armna coꝛripiens.⁊ ſeipßᷣm cõtra ſeiß̃m erigens pmno quidẽ vniuerſas vꝛinis obſeruãtias fine diſſim ulatri ce negligentia quantũ potuit obᷣus re ſtuduit.⁊ inſuꝑ q̃tidianis pᷣcibꝰ et lamẽtis p̃ᷣterita ſua pctã diluere ſoli⸗ citus fuit ſalubꝛiꝓꝛſus exẽplo ſtãtes ne laberent᷑. lapſos ut erigerent᷑ infor mans Teterũ diſponẽteqͥ foꝛtiorib? gis toꝛtioꝛa ſolet adhibere medics mẽta quiqʒ ineffabli pietate ſusqñq; vaſa ʒꝓtũelie tñſfert ĩ vaſa hõꝛis ⁊grẽ ingreſſa ẽ putredoĩ oſſ ſꝰfrĩs p̃didti et ꝑeuſſus eſt circa femors vlcere pel ſimo apoſtemate canceroſoEt creſcẽ te indies ãguſtia doloris totus diſta puit ita ut carnibꝰ circa locũ vlceris vndiq; coꝛroſis oſſa nudata pateſce⸗ rent et vulnera vᷣmib? ſcaturirẽt. An nis itaqʒ plurimis in grabato carce ratꝰet diuine aĩaduerſionis flagellis pumiliter ſubdit?quot hoꝛisvilebat rotidem pene interitiõibꝰubiacebat Erat ergo patiẽti aĩe miſerabił᷑ do⸗ loꝛ et angoꝛ a facle putreſcentis cor poꝛis ſui.ſimulqʒ ſeruitoꝛibꝰeiꝰ angu ſtia coꝛdis ĩmenſa p̃ hoꝛroꝛe ⁊ fetoꝛe quẽ tabioſum vlcus ↄtinue eralabat tz laboꝛis et patientie huiꝰ nihilomi nus remuneratio copioſa penes deñ vtriſaʒ repoſita Batsgebat autẽ fra e illuſtri viris ter iſqẽ intirmꝰ in doloꝛibꝰet pᷣſſuris ſuis ſemg grãs agere coꝛde credẽs et oꝛe ↄfitẽs ieſe reciꝑe longe adhuc iin⸗ gria meritis Cum autem iaʒ ad pu rũ fuiſſet in eo ſcoꝛia excocta pcti ut ßᷣm ſapiẽtis dictũ ab alta rubigine 5 argento egrederetur vàs puriſſimuz tandem educta ẽ anima illa beate cõ flatoꝛio purgationis.et velut argen⸗ tum igne exãminatũ mũda et nitida cũ ceteris miſericoꝛdie vaſis tranſla ta eſt ad palatiũ ſummi regis Sʒ añ de lacu miſerie et de luto fecis edu ceretur ad conſolatõem oün verẽ pe nitentiuʒ mernit in bac vita p̃libare trudtũ laboꝛis et patiẽtie ſue.⁊ nelcio qjd ð ineffabli illa ſupna dulcedie ad quã ſine fine fruendaʒ in ꝓximo erat admittenda p̃guſtare. Nua guſtata tanqᷓ; muſto inebriat? pꝛotin? erupit in iubiluʒ pꝛeconij celeſtis Et ſerenata facie cepit idiota et qui nun ꝙᷓ cãtare aut legere vidicerit cuz ſua⸗ uiſſima melodia quoſdã nouos mul tũqʒ delectabiles hymnos ac modu los cantare de canticis ſyon. Facta autẽ hac voce cõuenit multituco fra trum videre eum grãdi miraculo ho minẽ tantis miſerijs et calamitatib? vpp̃ſſum in ip̃o moꝛtis acceſſu cãtq⸗ do ac tripudiando moꝛti inſultantẽ ⁊ quodammodo dicẽtẽ.vbi ẽ moꝛs victoꝛis tua Ita ergo pꝛecentoꝛ no⸗ ſter modulizãs et alleluia quodi pla tels celeſtis hieruſalem frequentatur quodamm odo pꝛeoccupãs qͥd poſt moꝛtem carnis facturus eſſet ĩ carnẽ adhuc coꝛruptibili poſitus preſago miraculo declarauit. ficq; letabundꝰ et laudans in voce exultationis ⁊ cõ feſſionis beatam animam illam exa lauit. de cuius felici cõſũmatiõe btũs bernardus bilaratus ſermonez deo Diſtin tertia tiſſimum ad tratres in capitulo fecit ommendans in eo dignum peniten tie fructum ammirabilem patientiaʒ sus omnibus ꝑꝛaponens etemplü. clareuallis innocentis vite et conuer ſationis honeſte rij grauiter aliqᷓdiu egroraſſet tandem ad extrema dene⸗ nit Intrauit ad eum gratia viſitatio nis beatus bernardus ⁊ cohfoꝛtans eum ait. Confide fili quia migratur? es iam nunc de mozte ↄd vitam de la hoꝛe teinpoꝛali ad requiem ſempiter naim Ille vero cuʒ ingenti fiducia re pondit. Wuid ri pergain ad dñm er creãtoꝛem meum.vere cohfido et q̃n tum de miſericoꝛdia domini mei ieſu chꝛiſti pꝛelumere audeo certus ſum ula cito viſurus ſum bona domini in terra viuentiuʒ. Poꝛro beatus ber nardus ur erat mecicus ſapiens pa ſtoꝛq; ſolicitus timens homini ruſti cãno ne tam fida reſponſio de pꝛeſũ ptõnis magis temerſtate q; conſcien rie puritate ꝓcederet ait Signa coꝛ tuum frater ſigna cor tuum.quid eſt quòd lorutis es · vnde tibi lubrepere potult tante pielumnptònis audaciaꝰ Enimuero tu non es ille paupercu⸗ lus et miſerabilis homo qui cum ni⸗ hil aut pꝛope nil baberes iſeculo ne cogente ad nos confugiſti.multis ̃ cibꝰtandẽ aditi impetrãdo. Nos ve ro cauſa dei tollegim⸗ inopem ct ps rem te fecimus victu atqʒ veſtitu ces terisq; cõmunſtatib?ꝰ pis Iobilcuz ſunt ſapientibꝰa q; nobibꝰ viris et factꝰes quaſivnꝰex lllis. Quid igit tri huiſti vñoꝓ oibiſtis! Et ecce nõ ſut ficit ĩgratitudini tue gratis accepiſſe te tot bñficia vᷣ mal dñi niſi regnij „ 3 4„ &Conuerſus quidam de fratrib⸗ ipſi bereditario inre venoices tibl! Ad hec ille reſpondens blando vul⸗ tu et tranquillo animo dixit. ñ pa ter chariſſime benevtiq; ꝑoꝛaſti ⁊ ve ra ſunt omnia q̃ dixiſti⸗ veruntñ ſi iu bes loquar ad te dñm et prẽm meuʒ er pancis aperiã vnde mibi pabꝑler miſcro ſuggeri potuit tante nõ pꝛeiũ prionis jed ut ego ſpero dehotõis oc caſio ſi tñ vera ẽ illa pᷣcicatõ vꝛã quã nobis ſepius inculcaſtis.qᷓ ſcʒ regnuz ði non carnis nobilitate n terrenis tiitijs poſſidet.ſᷓ ſola obeckẽtie vir kute aduiritur. Panc inquã ſenten tiõ tanqᷓ; verbuz abbꝛeuiati a dño ſe dula commemoꝛatiõe apucd me cõj nui ponens illuc quaſi ſignaculuʒ ſu Pia coꝛ ineũ aſſicue meditanco etiu per bꝛachium meuz ſolicite oꝑancio. Wuerite ſi ꝑlacet ab oibus mgris et ſocijs quibꝰme obſequi ac ſeruire iuß fiſtis.ſi cuiqᷓ; illoꝛuʒ aliqñ inobediẽs fui.ſi de fribus nris quempiã verba autiſigno vel quolibʒ alio moco qn tũ in me fuit cõtriſtaui. Wð ſi oꝑam dedi oĩbꝰ in chꝛiſto obedire.oĩbꝰ ſer uire. cũctosq; ꝑðigrãm diligere. qͥs Phibere me poteſt ut de mia pſius nõ confidã Meatus ita qʒ pater cuz tale reſponſum ab homine ruſticano ↄccepiſſet gauiſus eſt gaudio magno et ait. Vere beatus es fili chariſſime. q? caro et ſanguis non reuelauit tibi pĩaz hãc pater celeſtis ipſe te do cuit. ip̃e poluit animam tuaʒ aq vitã retiſſimoqʒ tramite perdurir ad pa triam. Jã ergo ſecurus egredere qm̃ patefacta eſt tibi ianua vfte. vetun⸗ cto itaq; fratre et exrequijs celebꝛati 8 venerabilis pater de conuerſatòne ⁊ conſummatione eius ſermonezʒ in ca pitulo loculentum ſua ila deuotõne et kacijdia peroꝛauit. omnesq; illius .(4 exemplo ad amoꝛeln obedientie mi⸗ ncit. Sehementer 1à r rabiliter gccEn affectus fuit in reſponſione iꝰ⁊ma 1 is cõgratulabatur ei ſuper ob ediẽ rie virtute et ſuper ipſius anine pun tate qᷓ; ſi vidiſſet eum ſiguis et pꝛoci Lijs epoꝛuſcantem 6 ls ncenobio clarenollis coniẽr ſus quidã ertitit vir religioſus ⁊ in gne manſuetudinis qͥ per magiſterlũ viuine grẽ didicerãt eſſe mitis et bul lis coꝛde Muic ceteri fratre⸗ teſtimo ni gbibebant ꝙ nunq vilu⸗ iuiſer 8 ℳ„ 7 13 ℳ. E⸗ 4„ 8 De illuſtri xiris 6 crans dominũ ut bane eis impietatẽ emitteret uidam autez ex ipſis nů u dei reuerſus et frẽm ülum slonge ſubſecutus curioſius obſeruabat vo lens ſcire quid ageret Et videns euz oꝛationi diu tius infiſtentẽ celeri cur ſa reuertitur ad ſocios percutiẽs pe⸗ icẽs Ve nobis miſeris dus ſuum et dit et damnatis En moꝛiemur om̃s qut punc tam ſandũ boĩiem et tam ſancti monaſterij tratrem n alo nrõ taz ina le tradtauimꝰ Siqſdẽ ip̃e reuelãte co nouerunt ꝙ de clarei alle eſſet Pic inquit er quo receſſit à nohis nõ cel ir aſci.et nunq; quibuſlibet iniunjs 1 nob cũ gemitu et lachꝛymis. nẽc vocatꝰ ad impatientiã erüpere Vle inſpirante ðᷣo ſtatuerat firmiter iani mo luo ut quotiens quibuſubet iri pus iuſte ſiue iniuſte ꝓclamaret toti ns pꝛo illis oꝛsrer.et ꝓ ſinglis p⸗ ter noſter ad mins vna vice diceret Cinus eris eremplo infoꝛmati multi dlarenallen fiumn krs trů eancẽ conlue tudiem uſaʒ nunc quaſig lege chſto viuit. veruntñ ſi acceptꝰ deo et gra ta hominibus erat deuotio videant queſo quid reſponſuri lint deo in eie tremendi eraminis ei qui ecõtrario nitũtur. qui ſi foꝛte ab aliquo pꝛocla mati vel coꝛrepti fuerint eraſperant᷑ · ⁊ ad impatiẽtie v erba ꝓꝛũpũt.? eo3 qui ſe ꝓclamauerẽt vel coꝛripuerann cũ quanta poſſunt eraggeratõne cul pe reclament. Predit⸗ ät frater qvñ „ vice ꝓ negocijs eccle clareualiens in via directꝰ ncẽe habuit ꝑ fauces cu⸗ iuſdaʒ nemoꝛis ſolus tiſire. X õtigit autẽ eũ ibicẽ in monꝰ incidere latro nů qui etiũ deſpoliantes eñ.iumentũ quoqʒ quo vebebat᷑ cũl arcinulis ra nerunt. et nii penitus pᷣter ſolã chs ritatem reliquerũt. Kececẽtibꝰ vero laronibus cũ iã paululũ ꝓceſſiſſent iß̃e ad oꝛationem pꝛoſternitur obſe ſat oꝛare cũ gen dubium eſt quin ip̃e dñm roget età pꝛo ſuis inimicis. Due audientes la trunculi illi cõpunẽti ſunt animo. ve⸗ lociterq; redeuntes inuenerunt illuʒ adhuc in oꝛatione flexis genibus in tentum Cui morvniuerſa que abſtu lerunt reſtituunt venia ſupplicit᷑ po ſtolara in pace dimittunt Duo viſo trater ille jaluatoꝛi xp̃o imenſas gra tias referens gauilus eſt gaudio ma no valde de compunctõe predonũ magisq; de receptione ſpolioꝛũ Ilte ergo vir bonus cum in ꝓpoſito ſuo vſqʒ ad iinem vite ſue laudabilit ꝑle neraſſet.tandem vocante ſe domino collect?ẽ ad paties ſuos viſurus bo⸗ na di in terra viuẽtiũ amodo 7 vſq; in fempiternũj. c cuius gloꝛiticatõe viſio talis apparuit eadem du vefů⸗ g clareualle remoto monachus qui⸗ dam religioſus qui et ip̃e moꝛiẽs ad extrema deuenit. Cůüqʒ iõ moꝛti ꝓri mus videret᷑ rapt? ab hůanis ita ut a mane vſqʒ ad hoꝛã nonã iacerz im mobilis· Tandt autẽ ad ſeiß̃m reuer titur virtuteqʒ recepta lingu iteruʒ i verha laxatur Stup ttesvero qͥ ade ctus ẽ die Erat in monaſterio lõgiꝰ tisn dede dui dit dia nim litu dis Fgre lus i is nit e yisnu onge dnvo usen aic cunispe is wiiert os qi um ſdi wötnzm reueliuo e eſe hi ohisvöc biynts n roget ei vdientes l onino ve eruntil genibus n e abſtu yicit po iwenls g (gwüo. don n ngoi* wliht Diſtin tertia rant canſaʒ ab eo repentine diſceſſio nis ac reuerfionis flagitant.quibꝰ ip ſe reſpondit. Podie inueni me ſubito introductum velut ĩ paradiſuʒ voln ptatis in locum pꝛeciarũj nimis cuiꝰ aptitudinẽ pulchꝛitudineʒ ac ameni tateʒ humani ſenſus anguſtia eſtima re non ſufficit Aidebat᷑ illic pꝛecioſa rũ vaſoꝛũ aliorũqʒ oꝛnamẽtorũ glo ria magna et diuerſitas multa infini ta quoq; deliciarum pꝛeparatio qũo fieri ſolet in aduentu cuiuſpiamn potẽ tiſſimi regis aut imꝑatoꝛis Erãt etiã illic ſfancti finnumerabiles immenſa claritate choꝛnſcantes.quoꝛũ alij iaʒ aduenerant.alij adbuc de cunctis ꝑti bus veniebant quaſi ad grande ſpe⸗ ctaculum certatimʒperantes.et velut ad diem ſolennem vndiqʒ ꝓfluentes Audiebat᷑ pꝛeterea ibidem ſuauitas armonie celeſtis et reſonabat vndiq; gratiarum actio et vox laudis Ego vero cum in his que videbam et au⸗ diebã nimis obſtupuiſſem ſciſcitatus ſum ab ongelo ductoꝛe ineo quenaʒ eʒ tante ſolennitatis et leticie oc ſio Ipe vero reſpondit. Hec eſt celebꝛi⸗ tas noua noui cuinſdaʒ ſandi hodie de domo clareuallis aſſũpti et ĩ gau⸗ dia iſta modo ſolenniter introducen di Poc itaq; diẽto inſſit me citiꝰegre diatq; ad humana reuerti. O cum nimium deteſtarer obſecrabã medul litus ut ad miſerias coꝛpoꝛis ampliꝰ non remitterer. Flle vero rñdit qbo dis oĩbus opoꝛtet te ad frẽs tuos re gredi donec annuncies que vidiſti. Muo fado pꝛotinus reuerteris. ſhu ius rei grã miſſus ſum ad vos ut et ip̃i benefacientes ꝑliciatis ⁊ ꝑſeuere tis in bono ſcientes vtiq; qꝙꝛ non de erit merces operi veſtro Et cum hec dixiſſet obdoꝛmiuit ĩ dño. Illi ergo ſolicite tempꝰ hoꝛamqʒ notantes cũ requiſiſſent in elareualle cognouerũt fratrem ſupꝛadictum eadez die fuiſſe defunctum Peatus vero bernardus cum quidam de fratribus hanc viſio nem coꝛam eo cum grandi ammirs⸗ tione referret ita reſpõdit Et vos ita miramini.ego vero magis ammiror increculitatem et duritiaʒ coꝛdis ve ſtri q́ adhuc minime creditis aut mi/ nus foꝛte aduertitis vocem illam ve ridicain qua ð celo clamat Pti moꝛ tui qui in domino moꝛiunt᷑. amodo enim iam dicit ſpũs ut requieſcant a laboꝛibus ſuis. xli Alius quidam frater cuz inſtin tu diabolico ita mente corruptꝰ eẽt ut iam apoſtatare a deo et pactũ cuʒ inferno faceret.id eſt ad ſeculũ redire diſponeret vidit in viſu noctis beatũ bernardũ ſanctũq; malachiaʒ renerẽ diſſimos ipſius loci patronos ĩ dor mitoꝛio deambulãtes et frẽs i lectis ſuis panſantes.ſingulatim viſitando benedicentes.q cũ in oꝛdine vifitatò nis ac lectũ vicentis hec deueniſſent nec tam benigne eũ reſpicere.nec bñ dictionẽ qua ceteros firmauerijt vo luerunt roboꝛare.ſ magis qᷓſi indig⸗ nãtes aduerſus eñ ſtabãt. Sicqʒ bea tus malachias ad beatum bernardũ locutꝰ eſt Hõ iſte pꝛauꝰ et inquietus nihil oino boni gerens in animo nõ timet iniqtatẽ meditari in cubili cor dis ſui.iãq;ꝓna voluntate diabolice ſaſioni aſſenſnz dedit.ut ad vomitũ ſecki qᷓcitiꝰ poterit renertat᷑ Nuo au dito btůs bernardꝰdixit ei. Zn ð mo naſterio meo fugere q̃ris⁊ qͥ fugies rede mibiq; malo tuo talia cogita ſti Scio ſcio qꝛ ſola vexatõ intelicm̃ dabit auditui.⁊ q ꝑ timoꝛẽ dei te coꝛ rigere neglexiſti dignis verberibus 4* deſiderium fugiendi —— De illuſtri. viris caſtigatus vlterius fugere non tentꝰ bis. His dictis cepit eum crebꝛis icti bus tundere baculo quem tenebat? ait. Ecce ſtipendia que mereris ſur⸗ ge nunc ⁊ fuge ſi potes uigilãs frs rer inuenit ſe totuz quaſſatũ ita ut le go detineret Tremens itaq; pꝛioꝛem citius ad ſe fecit venire. Quo accer ſito cũ coꝛdis cõtritiõe cõfeſſus ẽ ma liciam quaʒ mente concepãt Prioꝛe o deſidiã? ſecoꝛdiã eicoꝛripiẽ te et ꝓ reatn pm̃am iniungete frater iſdem perfecte reſipuit. nõ hñs vltra ( Certa relatõne agnouimꝰqꝛ ab bas quidã in ſaxonis quoddaz ceno bium ciſtercienſe regẽs panno terre illius nequaq; vti dignabat. pᷣcio⸗ ſos de fandria pannos annuati ſibi cõpari faciebat Mno defuncto cum monachiveſtimenta eius inter ſe par — tirent᷑ pꝛioꝛ domꝰ vnã de tunicis ei ſibi retinuit Quã cũ quadã ſolẽni no 9 kte q̃ſiꝓ reuerentia indueret.tanq; ſi candentib lamis candentis eris vꝛe retur terribiliter erclamauit. et dete⸗ ſtabilem veſte longius a ſe Piecit. Bue ꝓiectã velut candens ferrũ ſein nillas ex ſe emittere viſa eſt Attoniti autẽ ſtupore miraculi ceteri dð ana themate illo aliquid rapuerant cum om̃ivelocitate ꝑtes ſingulas imediũ pꝛoferſit et in vnũ locũ ↄponũt ſcin tillis creherrimis vndiq; q̃ſi de cliba no ardẽte micantib Nec ceſſ auit exi naleꝓdigiũ quouſqʒ vicini abbates in teſtimoniũ tam treinẽdi iudicij ðᷣi acciti ſunt. xliij. Erat igitin pribꝰ illis hõ qͥdaʒ carnalis. qui dů aleis aliqñ luderet? teſſeris ſibi male ca⸗ dentibus ꝑderet qͥcqͥc in buccã demẽtis veniebat ore ribũdo iurabat. Cůqʒ iã pene oĩa rli amiſiſſet alius nephandus quidam gleator acceſſit et tumida illum indi „ gnatõe amouens alt. Cede iners ce⸗ de ego ludaz ꝙ te.qꝛ t neſcis ludere neq; iurare Cũq; et ip̃e ut erat filius qitionis ſimilit perderet diabolico furoꝛe mflatus cepi t oĩa dñi nrĩ ißu ̃i mẽbꝛarã exterioꝛa qᷓ interioꝛa ſi ꝑ oꝛdinẽ iurare nihil oĩno iniura⸗ mj dimittere volens. Prokerebat igi tur iurationes quaſdã ſeu blaſphemi as hoꝛꝛibiles atqʒ inauditas quẽad modũ coꝛdis et oꝛis eius inſtructoꝛ. imo vero deſtructo? diabolus exco gitabat. aſt vbi ði ⁊ hoĩs dñi nrĩ oĩ membꝛa furioſo ⁊ blaſphemo oꝛe cõ ſunpſit adiecit ad cumulũ ſue dãna⸗ tionis etiam venerãde matris eiꝰ ſan Ziſſims inẽbra iurare terribili nimis ſatagens temeritate vniuerſa ſingilla tim atqʒ ſeriatim venenato dente di ſcerpere. ita ut ſane mentis omẽs qui aderant a facie blaſphemantis? ob⸗ loquẽtis aures obſtruerẽt et pectoꝛa tunderent.nedum iuramẽta oĩa ſacri legus iuratoꝛ explenerat. ⁊ ecce repẽ te vltio vigna atqʒ diuln⸗ inuiſibili et q̃ñi tulmineo ictu feriens et ꝑforãs ſceleratũ maieſtatis irate terribile de dit exꝑimentũ. ꝑcuſſus itach blaſphe mus coꝛruit et putans ꝙ aliqͥs eum materiali gladio cõfodiſſet hoꝛrẽdo gemitu exclamãs ait. Heu heu miſer qs es qͥ me interfeciſti?i unqʒ diuti in terra palpitans et moꝛtiferos ge mitus efflans volutaret. tande; vꝛgẽ te malignv cui tradit? fuerat abomi⸗ nabilẽ aĩam tartareis ignibꝰ ↄcremã dã erpuit. Nudato itaqʒ coꝛpe ad la nandũ inuenta eſt in doꝛſo eiꝰplaga recens.terribili aꝑturs dehiſcens. ac ſi aliq̃ ſecuris ampliſſima ibidẽ imer ſa fuiiſʒ. ita ut penetralia coꝛdis ep is 1hul riool tnjel iuni und ocibs 6i xvicini l5 Po noꝛtou perat ei le deir niergo tigasi viuenti vnß el 1ßsl ris etl ꝗpari clate ge ics no pyplicic vatinp feit P loqu cunꝑ iyrtan ferens. etmira ihraio len ci ſe affi rebale te dei crata mo ih pitit diu ve ochlis iczn unim Minesce, wzucere Rbufſils n duhocn adinich Sunmi oino iin oluchu e bllhhn ditas i us inſmdn iabolys er is dñi mic benoon bl ſwe din natris enſn mibili nins verſu ſingil ato dente d uis omẽs qui manis* ob uttpůnn min olm r ettenni uwln ense nh 350 ailh odiſe k. podu. ngi N— tis ⁊ pulmonis funditꝰapꝑerẽt uo viſo conterriti ſunt iuratoꝛes viden tes qꝛ zelus dñi exercituij tam grani aĩaduerſione innlctauit iuratoꝛẽ im pium atqʒ blaſphemũ Cũqʒ rumor velocius ꝑuolans tremefactos vndi q; vicinos traheret ad videndũ qdaʒ de vicinis eiꝰ meſtus accelerabat ad moꝛtuus hõ qnẽ viuentẽ ip̃e cogno⸗ nerat et ait Agnoſcis ne me! Ego ſů ille defunct? olun tibi nõ ignot?no ui ergo quo tendas ß incaſſinn te fa⸗ tigas.iam em̃ moꝛte abſortus ẽ quẽ viuentem inuenire te putas Poꝛro vnj eſt qð te latere nolo.qꝛ dñs ihs p̃s a ſuis cõtumelioſis multas inin rias et patitur patient᷑.et expectat tã qᷓ; patiens creditoꝛ. veruntamẽ ĩma culate genitricis ſue leſiones atqʒ cõ nicia nonffacile ſuſtinet. ſed aut pñti ſupplicio citius punit. aut ſi foꝛte reß nat in poſteruʒ ceteris malis acerbiꝰ ferit Nis itaqʒ ꝑoratis defunctꝰ ille qᷓ loquebatur euanuit. Isvero ad lo cum ꝑueniens amicũ iam moꝛtuum iuxta moꝛtui vaticiniũ repperit.⁊ re ferens que audierat terroꝛem terroꝛi et miraculum miraculo adiecit Item alium quendaz Uxliij. iuratoꝛem impudentem et execrabi lem circa fines cinitatis cardoci fuiſ ſe affirmabatvenerabilis abbas ghe rebaldus.qui cum beate et intemera te dei genitricis et virginis marie ſa⸗ crata et ſecreta membra ore ſpurciſſi mo jurare pꝛeſumeret mox immũdo ſpiritui traditus duriſſima paſſione din vexatus atqʒ diſtoꝛtus eſt ita vt oculis euerſis ⁊ facie tota enoꝛmiter intumeſcente linguam ardentem atz eiectam longius ab oꝛe poꝛrigeret. Dui cum ita fuiſſet longo et horren do toꝛmento excruciatus tandeʒ mi ſerabilẽ aĩamn demoniacis ſpiritibus reddidit. linguãqʒ effrenẽ quã extra⸗ xerat nec in moꝛte retraxit. ¶ xlv. MQuidam ciſtercienfis cũ ĩ infir mitate tact? loquẽvi officiũ ꝑdidiſſʒ vidit demonez tãq; ſimiã ĩ ꝑtica ſedẽ tẽ vbi ſcapulare ipſiꝰ pendebat. Por roĩip̃m ſcapulate vetꝰ atqʒ diruptũũ idẽ. monachꝰ ſciſſurã pqni modicam ſine licẽtia nuper aſſuerat.quam ille immũdſpůs juanit attrectãs et ſepe deoſculãs etiã lingna lingebat ⁊ ma nu tractabat Nð ců ille videret inge muit. Et qꝛ loqui non poterat ꝓten fione digiti vᷣbisq; ſemiruptis qio poterat innuebatvt deriſoꝛẽ peſſimj amoherent Fribꝰ vero mirantib?⁊? ꝑ cũctantibꝰ qjd viceret aut intenderz diuina tandeʒ miſeratõe recepit offi ciũ lingue et ait. Nnnqjd nõ videtis demonẽ ſedenteʒ in nrõ ſcapnlari et oꝛe ſpurciſſiõ lãbentẽ illã petiã quaʒ nuper in eo ſine licẽtia cõſuere pᷣſum pſi'Expellite ergo ꝙᷓ;tocitius ſcelera m et tollite de induinẽto petiã ne in hi in fineʒ impiꝰ ille deriſoꝛ inſultet. Fratres ergo non videntes quem il le videbat amouerunt ſcapuiare de loco et pꝛotinus receſſit deinon. Fra ter vero infirmus accepta penitẽtia pꝛo peccato ſuo rurſus obmutuit at q; poſt paululũ in bono fine deceſſit Erat in territoꝛio xlvi. linionſcenſi matrona quedã religio⸗ ſe valde conuerſatõis.que licet mari talivinculo teneretur tamen ieinnijs et oꝛationibus atqʒ elemoſynis cete riſqʒ religioſis actibꝰinſiſtẽs in pabti tu ſecularivitam regularẽ quodãmõ ducere videbat Verũtñ in adoleſcen tia ſuapiaculũ qðdã grãde ↄmiſerat de quo vehementer erubeſcens nũq; keſſiont wãc de ipſius coꝛpoꝛis exequias vot interim ſepultura Que cũ ta rito gradn adueniẽs magnis eiulati nes qͥ aderãt ad lamẽ illuſtrivitis dlud alicui homini ß nimia verecun dia confiteri volebat. Quotiens aut pꝛeſpytero ſuo ↄfitebat palliatã ð 1p * jo crinine inentiõem faciebat ita cꝙ concludens Pe omnib? pitis meis q̃ jnõ ꝓtuli etq̃nõ ꝓtuli tulpobilẽ me fateoꝛ coꝛam deo?⁊ vo *2 bis unq; hune in finem et cõfeſſio nis veluti figillatimi ſerinonem emit⸗ teret trahebat ex ino coꝛdis longa ſuſpiria.et tota pꝛotinꝰ in lachꝛymis ſoiuebat᷑ Poe igit᷑ cum ꝑ ãnos pluri mos freq̃nt᷑ atz vnifoꝛmit actitabat ſacerco s ut erat pꝛudens et ſolicitus aduertit aliqd peſtiferũ latere in cor dñ eriã tentabat mnultis ar „ gumentis idip̃m ab ea ꝑ ↄfeſſionem tiicere Sed dm̃ nihil hac ſolicitudi ne pꝛõfſceret inonuit eñ vicin mona ſterij calacen adire poꝛein? etranch wiro ſanctiſſimo ſuã ↄſciaʒ totã expo per bmõi verbo ecretiꝰ pᷣmunire cu⸗ rauit Xl ergo veniſſet ad eñ mulier et iß̃e cõfiteret᷑ nihil ab ea potuit ex toꝛquere niſi qð pꝛelbyter ſolebat au nere. Poꝛro ſacerdos eundẽ pᷣoꝛeʒ ſu dire Fadtũ eſt aut ut infirmata ⁊ ini „ nime confeſſa noꝛeret᷑ Kunqʒ diutiꝰ iſſet tardante filia eius otioꝛi vico ad materni uias vocabat᷑ dilata ẽ dem cõ moꝛtus iacu qᷓ de alio rem „ ta cõuerterer. repente miſericoꝛdiſſiã vei oĩpotentis vi 3 cta erat iaʒ reuixit et redeũte inapriũ coꝛpꝰ aĩa poſt triſte moꝛtis diuoꝛtiũ tatůj eſt dulce ſpũs et carnis ↄſoꝛtiũ Tune q̃ſi de graui ſomno eui gilaſſer ſenri ⁊ lamentanti filie ſic locuta eſt NVoli timere filia ceſſent oculi tui qꝛ iam miſerante ðo reuixi.Piſcinge ve rtute femina q̃ defũ laminum impedimenta quibus ami⸗ cioꝛ ut ſurgere queam Bolutis itòq; cum omni velocitate ligamentis ere do capite femina reſedit Tunc illa iu bente ſacerdos pꝛoperant᷑ aſciſcit᷑.et lecedentibus cunctis contagiũ vene noſumn ꝓtinus per confeſſionẽ emitti tur atq;ʒ diluitur Poſteavero conflu entibus populis ad miraculum intu enduin ißa mulier ineſtimabilis gra tie dei in ſe facte teſtis et pꝛenuncia trix effecta rei geſte oꝛdinem cunctis expoſuit.et qualiter per interuentõeʒ pijſſime dei genitricis et virginis mna rie liberata fuiſſet hoc modo dicens Ego mniſerabilis peccatrix duz ĩ hãc vitu cũ boĩbus conuerſarer pꝛopter bona que faciebam et religioſam cõ⸗ verlationem quam pꝛetendebam vi debar quidẽ corã ocuł᷑ hoůn ſtare.ſ coꝛam oculis omnipotentis deiĩ rui na moꝛtis iacebam. cuius mãdati pᷣ⸗ naricatrix eſſe impia temeritate non pertimui. Conſtituit enim in ſancta ecẽn ſua neminẽ abſqʒ cõteſſione pol ſe ſaluari.ego autẽ miſera licet dece teris pctis meis purã frequẽter ↄfeſ⸗ ſionẽ facerẽ.tñ qðᷣdã graue pctm̃ qð in adoleſcentia mea ↄmniſi p̃ nimiave recundia nulli vnqᷓ; hoim auſa fui cõ fireri. ꝓpterea opa bona q̃ faciebã in⸗ fructuoſa et inntilia mibi reddebam Veruntainen eundem lapſum meum folebam ſingulis fere diebꝰ beatiſſiẽ dei genitricꝭ marie coꝛã ipſius altari vel imagine leu vbicunqʒ potueram penitendo lugendo et flendo et ipſi⸗ mĩam miſerabili q̃rimonia imploꝛaẽ ne meq hoc pctõ meopateret᷑ eterne damnationis ſentẽtie ſubiacere Poſt ᷓᷓ; autem moꝛtis debitum ſolui pro tin a malignis ſpiritibusvndich val lata crudeliter rapiebar. impellebar crowin můlläẽ ßine me Voſtid unilöp cuyoſ cpen mep u licʒ Iit dñ titõne eri car placzt qð ma wit hi aud ui donr ſnet Lm Sonstu Aenuls en tnlut ut ick e oniütne nrſioimin enoenh nnlnin etmtlsp isctpun e ni setvirghn modo diu tarir dizi erlurer puoyt religiolnò etendeban kboün lan emis dei in vius midati umerunen tinnſn gcöcſon milen lerde rifniri igunig 3 niunn bn5 boniniü Diſtin tertia ðiſcutiebar ⁊ cum amariſſima expro bꝛatione peccati mei ad inferni ſup plicis damnãda trahebar. Ita; õni confilio et auxilio deſtituta recoꝛda ta ſů ꝙ hoc ip̃m peccstũ ineũ ꝓ qͥ iu⸗ ſt damnstõis ſententiã excipiebam beatiſſime dei genitrici marie flẽdo et einlando frequenter confiteri ſole bam. et continno modicũ ſpei aliqd concipiens ip̃am veraz mrẽm mie et vnicã ſpem miſeroꝛũ ne me miſeram in ſummo neẽitatis articulo ↄſtitutã derelinquerz votis magis atqʒ ſul pi rijs q; verbis oꝛabã. Vec mo?s eacẽ cõſolatrix ⁊ꝓtectio on ad ſe ↄfugiẽ tiũj tanqᷓ; ſtella matutĩa et kulgoꝛ me ridian? adueniens terruit et increpa nit demones qj mihi illudebãt ꝙ ſuã ancillã innadere pᷣſmnpſiſſẽt.iuſſitq; q̃ntocitiꝰ deponere p̃dã ibich dimit tere eam donec a dño egrederet᷑ ſnĩa qjd inde iuberz fieri Cũqʒ dicto citi? paruiſſent nequã ſpñs 1pᷣs m̃ mie ac cedens ad bñdictũ fili ſuũ ait. Vbſe cro mĩaʒ tuã fili ne tradas beſtijs aĩ⸗ mã iliã qᷓ ſusʒ trõſgreſſionẽ coꝛã ims gine mea totiẽs deploꝛauit Vui dñs Moſti dilecta mat ꝙʒ ſine ↄfeſſiõe lal nari nõ poteſt qͥſc; At illa. vᷣñe tibi oĩs poſſibilia ſunt. ne qſo ↄfundasffa ciẽ paupcule hniꝰ q̃ fiduciã habuit ĩ me⁊ ꝑ multa bona ⁊ inſta oꝑa faciẽ tuã licz nõ ſᷣm ſcĩam placare curauit Zlit dñs m̃ fas nõ eſt ut ꝓ qjxis pe titõne repulſam a me patiaris.et qm̃ ext᷑ carnẽ locꝰↄfitẽdi et penitẽdi nõ ẽ placz nt hec aĩaqpᷣo coꝛpoꝛi reddita qð male deliquit ⁊ peius apð ſe reti nnit hůilit᷑ penitẽdo pꝓfiteat᷑. ſtatiqʒ reducta debito tãdẽ oꝛdine mĩaz ꝓſe quat᷑ Mox itaqʒ dño ĩꝑante ⁊ pijſſiã dño nrã lolicite ꝓcurante miſſus eſt ad me angelus bonꝰ qͥ me de oĩ expe ctatõe ſpiritu eripiẽs ꝓprio corpoꝛi ſicut cernitis reſtituit Munc ergo cõ feſſione ꝑacta tꝑgs ẽ ut abeõ mime iã reditura. ſed ineternũj miĩain dei cãtu ra qͥ me licet indignã tremẽdn ſuo iu dicio eadem mĩa p̃ueniente et ſuble⸗ quente tam dignant lubtraxit Cum hec illa dixiſſet caput in feretro recli nauit.et ſignaculo erucis ſe muniens ſpm̃ exalauit. Crlvij. (Ebonachꝰqdã ciſtercienß oꝛdis religioſa admodũ ↄuerſationevitam ſwã ↄſummans tẽtatõibꝰ et zxerũms huiꝰmiſerabilisvite moꝛte ihtuenien te ſubtract? eſt Quo defũcto ſacriſta illiꝰ vomꝰ node q̃daz imminẽte ĩ tꝑe vigiliarũ důũ p̃ſtolaret ſignũ hoꝛolo giũ vigilãs ſedebat in lecto ſuo. Tuz ecce ſpũs eiuſcem defuncti frĩs tãc; ſolido et palpabili coꝛꝑe veſtit?repẽ te aſtitit coꝛã ip̃o ſicq; lamẽtabili vo te allocutꝰ eſt eñ vñe ſacriſta ego ſũ üle frater nuꝑ defunct?.ſed cur ad te venerim queſo ut pietatis intuitu pẽ ſare digneris xEgo em̃ dů adhuc eſſẽ in coꝛpoꝛe licet ꝑ grãm dei vigilant latis in obſeruantijs oꝛdinis meißm exercitarem.in vno tamẽ grauiter de liqui ꝙ ſcilicz ſacrum diaconatus oꝛ dinem carnaliter concupiui.et ut ad bunc honoꝛis gradum aſcenderem ſi ne reſpectu timoꝛis dei valde inquie rus fuiQuodq; adhuc granius ẽ abl q; cõdigna penitentia huius delicti ð coꝛpoꝛe exiui.quia nec tanti pon⸗ deris hoc fore putabam quãti poſt moꝛtem inueni Sed pius dñs inihi tibi apparere conceſſit quatenꝰ q̃ iaʒ ꝑ meipſum mereri nil poſſum fratrũ nrõꝝ qui adhuc tã ſibi qᷓ; alijs mĩaʒ dei promereri poſſũt oꝛõibꝰ debeaz adiuuari Itaqʒ oblecro per pietatẽ Dñi nrẽ ieln xpᷓi quatenus calainita⸗ tem meam pꝛioꝛi exponas ipſumnq; roges ut in capitulo mẽ abloluẽs ge neralein oꝛatõem pꝛo mea liberatoe fratribus iniungere dignet Vt auteʒ noneris hec que vides et audis fan⸗ taſticam nequaq; eſtẽ illuſionem ĩ au gmẽtum veritatis pſalterium qð por tarius ante aliqũot dies in capitulo requiſiuit et nonaum inuenit in illo tali loco repoſituin inuenies Verumh cum ſacriſta hec audierat et viderat multum mirãretur tain inlolitaʒ no⸗ uitatem rei.tamen cũ eſſet homo ina turi conſilij ip̃o die nemini quicqᷓ; ſu per hoc verho locutus eſt. reputans ne foĩte tanq; ſomniatoꝛ aut a demo nibus illuſus deriſui haberetur Mo cdte vero ſequenti dum ſicut pꝛius vi gilans et ſedens in lecto ſuo de his qᷓ ſibi pꝛeterits nòde contigerant attẽ tius cogitaret rurſus iſte defunct? ſiẽ antea vigilanti et ſtupenti apparuit dixitqʒ ei· Mon rece agis domine ſa criſta non recte agis ẽrga me q̃ iram domini poꝛto qm̃ pectaui ei.in cui⸗ manus ꝙᷓ hoꝛrendũ ſit inciderevtinẽ et tu non erperiaris.V ſi ſcire poſſis ᷓ; grauis eſt etiam minima pena ani me a carne ſolute profecto non tam negligenter ageres ſed totis viribus ſuccurrere ſatageres Muapter etiã atz etiã ↄteſtoꝛ te ꝓter deuz ne vltra viſſimules ſed petitõem meã effectui mãcipare feſtines. qꝛ ſpero me ꝑ oꝛõñ nes fratrů noſtroꝝ apud clementiſſi mů iudicem deum miſericoꝛdiã ade⸗ pturumðlt autem totius dubietatis rupulus ð coꝛde tuo tollatur ⁊ me ip̃m eſſe quem paulo ante viuentem in carne bene noueras non dubites. ecce tolle ð manibus meis pſalteriũ quod poꝛtarius in capitulo queſiuit et necdum inuenit. Tulit itaqʒ lacri De illuſtriviris ſta de manibus eins plalteriuʒ ſuper tam inauditis mirabilibus dei vehe menter obſtupefadus Poꝛro cuʒ iã iße idein lacriſta ſcire volens vtrũ nã ſolidũ ⁊ palpabile eſſʒ coꝛpus quod videbat.vtruz ne ſic ſubiaceret tactui ſicut viſui cum haberet pꝛope ſe vir⸗ gam tulit eam.et quafi tangendo ex⸗ periẽtie ſatiffacturus leui ictn vibꝛa nuit illam: ſed indx nullo penitus ob ſtaculo reſultãnte quaſi per vacnum gerem ſicut per coꝛpus quod appare bst tranſdudts eſt Mane autez facto pꝛioꝛi et fratribus que viderat et au dierat innotuit. pſalterium etiam qð acceperat tanqᷓ; veritatis pignus ꝓ tulit: Sicq;ʒ fratris illius anima per communes fratrũ oꝛãtlones ⁊ miſſa nmn celebrationes penis ut credim?ꝰ abſoluta beatitusinis eter̃ne conſor tium deo miſeranteꝓmeruit. xlviij ¶õterſus qjdã citerciẽf ordis po mẽte facẽ deſpiciẽs nullo feſpcũ diui n ni timoꝛis nulfratrũ blãdis ãmoni⸗ tõibꝰ ad hoc poterat induci ut obe viret inpanticnimo tumidis ⁊ingt ſciplinatis rñſionibꝰ hoc ſe nunq; fa cturũ garriebat Interea ſole ad occa ſum vꝛgente claudit᷑ dies.et ip̃e rãco ris et amaritudinis kelle plenꝰ.et ĩ cõ tumacia ſua ꝑdurafe nõ ꝑtimeſcens tanqᷓ; pauſaturus i lecto ſůo ſe collo eauitiẽcce aũt pᷣmo cõticinio noctis rũ necdũ dormiſſet.; adhuc dire ſu pbie vicio coꝛde mnachinando malũ ſatiffãcẽt aſſũt duo nequã ſpũs fuli gine tetrioꝛes.dracoĩbꝰ crudelioꝛes ſtãtes añ lectũ ipſi qͥp vnꝰ ſic alteri qᷓſi introgãdo locut? ẽ Quiſnaʒ ẽ iſte qͥ iacʒ b Rñdit alt Cõuerſ⸗qͥdã kur ſus ille p̃oꝛ qᷓ locutꝰ fuerat qᷓſi ſubſto machdo neq̃qᷓ; inqͥt ßᷓ ĩohediẽs qdã npunit Ln . poochi wswi ihunan —— uuch aien tnlopnn qua pun Ahenn s que vident alterum ein tspin s Mvs anim; oꝛdtjohes n penis utcm us eterne co pmeruit. ierciiß ordi s nullorehcin rü blidsin eru ind un nd horimnjt mbtutoc uivisnieſi Wiſtin tertia et pernerius elt. Et continno ſubia cit alter. Ergo ſi inobediens eſt tra hamus eum ad poꝛtam NMec ſegnius dicto quod dixerqᷓt exequuntur.nam manus miſero inijcientes ⁊ de lectu io minus ſuauiter excutiẽtes os etiã ipſius ne clamare poſſet obturantes de doꝛimnitoꝛio et cetu fratrũ obediẽ⸗ tij inobedientẽ et contumacẽ traxe re crudelit᷑ Peinde ꝑ gera euz ferẽtes cũ veniſſẽt extra ſepts monaſterij ce perum illudere ei ad alterutrů eů ia⸗ culantes ſicut ſolent homines luden tes pilam iacere et capere. Cũqʒ diu tius iluſiſſent ei dimiſerũt eü av ho ram recedẽtes ab eo.ßᷓ poſt pauluii reuerſi cũ ſicut pᷣus cepiſſent illudẽ et ſignũ oĩpotentis ſeruitij ſubito inſo nhit. ad cuiꝰ tinnitũ tanq; ſi tonitruũ de celo ců fragoꝛe ſuꝑ eos rueret ter⸗ riti fugerũt Miſerũ vero ↄuerſũ iam nõ ſuꝑbũ et ↄtumacẽ.G ad initar da mule pauidũ et tremebundũ in quã dã paludẽ q̃ ibi eratꝓiecerũt Pui ſe inde ꝓut poterat ꝓripiẽs.ſubt?ꝰ quã dã arboꝛeʒ ↄſedit.totꝰ ex fuligine pa ludis denigratꝰet fedat? Abi cũ me roꝛe et anguſtis dep̃ſſus ſederet.⁊ tã qᷓ ĩ cõtinẽti ᷓdituras laruales demo nũ effigies foꝛmidaret.aſtitit ei rept te ꝑſona ãdã reuerẽda dicẽs ad iliuʒ Cõfoꝛtare et noli timẽ.qm̃ maligni illi tenebꝛarũ miniſtri ſuꝑbie et cõtu macie vltoꝛes tibi vlteriꝰnocere neqᷓ q; pᷣſument. Pec aũt iuſto ði iudicõ tibi accederũt qꝙ tõ ſuꝑbe inobediẽs et rebellis eẽ ſenioꝛi tuo non timuiſti MPane aũt cũ ↄuerſus iſdem inter ce teros frẽs nõ appareret ⁊ licet multij x officinas queſitꝰinueniri nõ poſſet ſuſpicati ſunt oẽs clamdeſtino eñ di ſcefſu ad ſecki vomitũ rediſſe Erat t lit? loci talis vt coqnarſos opoꝛteret ad miniſteriũ eoquine mundã aqus ertra poꝛtaʒ haurire. vñ frẽs qui tůc coq;ne officio inſeruiebãt ſummo ma ne od hauriendã aqnã egreſſi vider̃t conuerſum illnz veluht amentẽ ſub ar boꝛe ſecẽtẽ. feſtinatoqʒ redeũtes pᷣo ri ⁊ fribus qð viderãt indicarit Pri oꝛ itaqʒ aſſumptis ſecũ aliquãtis frĩ hus exiuit foꝛas ad eij.vidensq; enʒ ſic miſerabiliter ſe habentẽ q̃ſiuit q̃re ita ſederer illic.vel quid illi mali acci diſſet. Iße vero caninis rictibꝰ moꝛ ſum intẽtans fribꝰ ad ſe accedere vo lentibꝰ et toꝛuis oculis ſinglos reſpi ciẽs dicebat. Vos tota noce hac vi diſtis me ludibꝛio fviſſe malignis ſpi ritibꝰet nemo ex vobis auxiliũj mihi ferre curauit Protinꝰ itaqʒ intellere rũt frẽs eum ꝓ culpa inobedientie ⁊ dtumacie ſue aliquas penas ſoluiſſe et pꝛecipiente pꝛioꝛe ductus in infir⸗ mitoꝛinm.didicit ex his que paſſus eſt contumaꝝ et rebellis non eſſe. et ficut ſcp̃tum ẽ.modo ſola vexatio in⸗ tellectum dedit auditui. 7 xlix. In pꝛouincia que dici᷑ germa nia trans renum.que etiam ſaxonia vocat generali nomine.in territoꝛio ciuitatis padeburnenſis quam karo lus magnus imperator cõdidit ſibi⸗ q in ea palarium edificauit extat ce nobium ſanctimonia liũ aroſdiſſeynz nuncupatum. quoc ſanctoꝛum apo⸗ loꝛum filioꝛum zebedei ſacro nomiĩe intitulatũ ina gne antiquitus religio nis et diſtrictiſſime diſciplie fuiſſe di noſcitur Muic monaſterio quodam tempore prefuit vir vite venerabilis nomine petrus de oꝛdine regulariuʒ canonicoꝛũ aſſumptꝰ.qm̃ et ipſiꝰ mo naſterij inſtituta ym regulã beati au gnſtini depofita ſũt Erat ergo hõ i le mandatoꝛũ dei ſcrutator ſedulus: w——,—— VDe illuſtri. vitis executoꝛ denotus clarus charitate pumilitate jubmiſſus.caſtitate Prec — puus⸗quiq; tãqᷓ; fidelis panimphus et gmicus iponñ ſponſaꝝ dĩ ſui ſibi 3 cõmiſſaꝝ caſtitatẽ ꝑuigili ſolicitudie ʒelabat Unnqʒ bonis polleret moꝛi b hoc in ↄuerſatiõè ſua pꝛecipuũ ve lut p̃cioſoʒ margaritã hẽbat hacre ſcz veneratõi dei genitricis fincera cor dis aſfectõe inſiſtere.hoſtiõ ſalutareʒ et ſacrificiuj ſingulare ꝑ qð pdã mũ di tollunt᷑ in eiꝰ hõre multa cũ deuo niõe freqᷓ̃nter ĩmolare ipãmn ſibi in cũ ctis nccitatis ſuis aduocatõ eligere. ipſiꝰqʒ ſuffragia lachꝛyinot̃ et conti nuis p̃cibꝰ imploꝛare. Porro landa bilẽ ↄſuetudinẽ talẽ effecerat ut qͥtiẽs mellifluũ eiuſdẽ btẽ virgis nomẽ no minari audiſſet ſi ðpoꝛtunitãs petẽ de venie desſſet.inclinato reuerenter capite genibꝰetiã aliquãtulũ incurua tis ſalutatõem angelicã eicẽ mrĩ mĩe q̃nto deuotipoterat 7cõpẽlarʒ ibeni q; optimi agonis certainie felicit cõ ſũmato aduerſa valitudine febribus cepit eſtuaẽ.⁊ q̃nto vicinioꝛẽ eẽ inor tẽ ſigna moꝛtis erũpẽtia nunciabant rãto ſpecialis pꝛõne jue dñe nrẽ auxi liũ cepit enixiꝰ flagitare·uetndina⸗ riã ſibi ſalutatiõem ipſiꝰ frequẽtiꝰite rare.et ut ad ſeruuli ſui exitũ occurre re.ſeqʒ a malignorũ ſpirituũ neqͥſſiã crudelitate tueri dignaret᷑ attẽtiꝰoꝛa re Itaqʒ paucis diebꝰ añ doꝛmitõez ſuõ vocauit ad ſe poꝛiſſam eiuſceʒ lo ci noĩe giſlam pꝛudentẽ valde ac reli gioſam virginẽ. quaſdã etiã de ſenio ribus ſoꝛoꝛibus. vixitqʒ ad illas En ego ingrediar viã vniuerſe carnis. et licet ꝓ modulo meo purã dño ſtucue rim exhibere huituteʒ.tñ qꝛ neſcit hõ vtrum amoꝛe dignus ſit an odio di⸗ ſtricti iudicis ancipitem adhuc ſentẽ tiam retoꝛmido poꝛro notuz vobis facio ꝙ beata dei genitrix virgo ma ria regina celi domina mũdi ine crãs qualencunq; ſeruuluʒ ſuun circa ho ram̃ ſextam viſitare atqʒ ut ſpero ce do atqʒ conficio de huius mundi exi lio eruere ſecunqʒ ad celeſtis patrie lucidas manſiones aſſumere digna⸗ bitur Duod enim meis meritis con fequi poſſe nullatenus prelumo hoc er ipfius ſanctiſi ima merita mihi fi⸗ ducialiter vſurpo. Ios ergo domuz totam mundari quantotius facite.ſe dilia cõponite et oꝛnate. ac circa ho ram quam pꝛedixi vniuerſas ſoꝛoꝛes cum thimiamate et cereis adeſſe pre cipite. Cunqʒ ego verficulum illumn ſequentie aſſumptionis beate virgis Te celi regina incepero cuncte ſunul ſoꝛoꝛes ĩ iubilò coꝛdis et vocis ſeq̃n tiam ab eodem verſiculovſqʒ ad kinẽ alacri deuotione decantent. Aerum pꝛioꝛ ſſa ceterisqʒ ſoꝛoꝛibus que ad⸗ erant fidem cont nuo dictis eius ad pibentibus utpote ſanctitatis⁊ inno centie ipſius conſcijs. conuerſus qui dam theodericus nomine ac caput ſectuli in quo homo dei iacebat ſtãs et incredulus his que dicebantur ta lia in coꝛde uo loquebatur. P vere mobile et infirmum omniqʒ verbo credens pectus femineuz Ecce enim homo hic in vicinio moꝛtis cõſtitu tus deficiente ſenſu aliena loquitur? iſte loꝛoꝛes verba eius tanqᷓ; ex ratõ ne procedentia vel veritate ſubnira putãt ↄtinuo effectui foꝛe mãcipãds. Talia eo cogitante janctus ſacerdos virtute qᷓ poterat eleuans caput 7d ꝑrem illãvbi cõuerſus ſtabat oculos dirigẽs. es ne inquit hic frater theo derice?uo rñdente ſuʒ domine. Ec cede ait huc ad me. Illo quoqʒ pro ſtur ic mni wöt vos im ge viſecteto iſcias pneſcire ncreduli uptõezo dbuscet italipri pi gat matethe kad tenmn ſusch On piſinere tusho maiel taveroi eritcirc vinã ali tdubi cerdosm klenis ꝓtẽſsi ipoluit bechp gneeff půde ſeq̃nti luterit tafin ſunei ſouit. woib ine ſiut vnate. accirtzh vniherkslus 4 cereis aciy verſiculumilhn onis beatenij ero cunde in dis et vocisſi ſiclorlꝙadt etantent. In ſoꝛoꝛbus qe nuo didis eist r hnditats ſcijs. comnß z nonirnc m0 dinui tnurt mpn nun angu tinus accedẽte. a inqt manũ tuam Pbſtupefact? ↄuerſus ⁊ adhuc cum q̃ſi minꝰ ↄpotẽ ↄſiderãs nõ auſus tñ cõtradicere Fmonibꝰ ſcĩ dedit manũ ſuã Nuã vir dei app̃hendens et digi tis ſuis digitos eius foꝛtius ſtringẽs ſic ait. Sicut verũ ẽ ꝙ ego maũ mea manũ tuã teneo. digitiſq; meis digi tos tuos ſtringo. ſic verũ eſt ꝙ ego ꝑ virtutẽ grẽ dei locutꝰ ſum. Nuod qt tu ĩ ſecreto coꝛdis tui loqueris falſj eẽ ſcias me ſcʒ delirare ſenſuq; turb⸗ to neſcire qd dicũ. Bic itaq; ꝑ vnius increduliꝓpheticã acvere diuinã cor reptõeʒ om̃i dubietatis nubiio g coꝛ dibus ceteroꝝ deterfo tantã grõz ſpi ritali prĩ juo celituiſſe collatã oẽs ĩ coĩ gratulabant᷑. Jã altera dies illu⸗ xerat et hoꝛa quã vir dei p̃dixerat ſo le ad centrũ feſtinãte ꝓxĩabat.vniuer ſitasq; ſoꝛoꝛã cũ krůbꝰlaicis adunata pijſſime regine celi aduentuʒ tãto cer tius pᷣſtolabãt᷑ q̃nro eã is qᷓ pᷣdixerat manifeſto miraculo ↄpꝛobaret Tan ta vero r̃uerẽtia mẽtibꝰcũctorũ qᷓad erãt circa pᷣtaxatã hoꝛ infula ẽ vr vi vinã aliquã adueiſſe vᷣtutẽ nemĩ aſtã ti dubſtare fas eẽt Ip̃e vo btũs ſa cerdos miruz in modũů ſerenata facie eleuaris ĩ celũ ocuł manibꝰqʒ ſurſum ꝓrẽſis vᷣſiculũ queʒ pᷣdirerat cãtãdo ĩpoluit dicẽs. Te celi regina hec ple becka pijs ↄcelebrat mẽtib? Sʒ qͥð di gne effari queat q̃nta deuotõe et cõ⸗ pũctõe q̃ntoqʒ pietatis affectn eaceʒ feq̃ntia a ſoꝛoꝛibꝑcãtata ſit Jacebat interi ᷣnus dei in agonia rapt?q; in extaſim multa ð ſecretis celeſtib?⁊ ð ſtatu eiuſoeʒ cenobij ꝑ reuelatiõeʒ co gnouit.q̃ poſtea pᷣoꝛiſſe ſenioꝛibuſq; ſoꝛoꝛibꝰ indicauit PVmnniũ vero ocu lis in eum defixis ſubito obnubilata eſt facies eius et coꝛrugata frõte me Wiſtin tertia roꝛis cuiuſoam et anxietatis magne dedit indicium.erumpenſqʒ in vocez miſer abili lamentatione talia edicdit verba Cur dña pijſſima et iniſericoꝛ diſſima pᷣuum tuũ paupꝑculuz in hac fece mortalitatis relinquis quẽ licet indignũj tam benigna viſitatiõe cõſo lari dignata es?ulciſſimaʒ pñtiam tuam tantis deſideratã votis. expeti tam pꝛecibꝰ et lachꝛymis iã iãqʒ mo rituro dignant᷑ indulſiſti et nunc ad patriaz vite miſero comitatus tui cõ ſoꝛtiũ negas? Eunqʒ frequẽter iterã do domina pijſſima. domina milexi⸗ coꝛdiſſima ne derelinquas me tecuʒ volo tecum volo cunctos in fletuʒ ⁊ lamenta ↄuerteret repente reddit? ſi bi poſtq; ꝓpter nimiã defatigatõnem coꝛpuſculũ modicũ conquienerat di miſſis ceteris et pꝛioꝛiſſa cuʒ paucis lenioꝛibus ſecum retenta ſic locutꝰẽ. Kefocillandi gratia modicuz aliqd liquoꝛis afferte mihi quatenus ari⸗ ditate lingue delinita fauciumqʒ reu mate deterſo expeditius pꝛoferre va⸗ leam quod dicere debeo. Feſtinato itaqʒ pꝛioꝛiſſa per ſemetipfam modi cum vini in vaſculo a fferente moxvxt limen domus in qua homo dei iace⸗ bat attigit ille ců neqʒ viſu neqʒ ole⸗ factu neqʒ vllo coꝛpoꝛis ſenſu perci poſſ quid illa geſtaret exclama at dicens NMõ domina prioꝛiſſa ne quaqᷓ; afferatis nobis vinuz quin vi num archana denudat et vinuz apo ſtatare facit ſapientes. Andiens illa tam euidenti ſpiritu prophetie ſe eẽ depꝛebenſam adeo intremuit ut gra dů vix reflectere poſſet. Wehinc ino dica aq refocillatus ita exoꝛſus eſt. Quanta ſit pena inobedientie et cul pavtinã ego miſer añqᷓ; penã expꝑirer ubtilins intellexiſſem ut hoc mẽtib? vꝛĩs ſicut ncce ẽ imßᷣmere valuiſem Eccę eijʒ reatu inobedientie pijſiã „ diña meã in hac lachꝛimaꝝ valle nũc me reliquit. nec dignũ cenſuit vt ſub ptedtione lpſi gereas ptranſiens po. teſtates cell ſeereta penetrarẽ Qual' 5 aůt ip̃a inobedientia mea kuerit au; dite. accidit aliqũ ut plurimi dioceß huius pꝛeſbyteri improuida calcula tõe decepti ieiuniũ q̃uattuoꝛ tpmimẽ ſis ſeptẽbꝛis ilegitio tpe cũ parochi anis ſuis celebꝛarent.ĩ quò errore et ego canonũ ſcita ininus vigilanter at tendens ꝓlapſus ſuz. In pꝛoxima ve ro ſynodo ců hi qͥ ieiuniũ leßitio tꝑe celebꝛarunt hãc tranſgreſſionẽ accu⸗ farent preceptũ eſt in virtute obediẽ ˙ ſuum quanto diuini iudicij diſtrictio nem enidentius fuerat expertus o tie vt quicunq; buiꝰ delicti ſibi cõſci⸗ eſſet veniã peteret et ſe culpabilẽ red deret.Cůũq; ceteri quos accuſabat cõ ſcientis malentes ꝑiclitari famam qᷓ; ↄſciam quod juſſuʒ fuerat humilit᷑ fa cerent·ego miſer plus deferẽs oꝛdini et opinloni mee ꝙᷓ veritati.qꝛ ⁊vnus ex pꝛelatis ẽcẽẽ er et nõ nulliꝰ religi onis eſſe putabai pen cõfuſionis ob probꝛium nõ ſuſtinens publiceveniã petere erubui. No e eſt delictũ inobe diẽtie ꝓpter quod hõdie tãnto bono pꝛiuatꝰ ſuʒ et repulſus ab iitroituet ne vite et fempiterne gloꝛie ad erum nas moꝛtalitatis huius reucatꝰſum Poꝛro pꝛioꝛiſſa inquirente vrrũ naz peccati illius iaculani pei confeſſio nem et penitentie laugerũ nõ viluiſſs Illeq; e hoc nõ ſemel ſec plüries cõ feſſum fuiſſe aſſeruiſſʒ. cñ magnò ain miratõis ſtupoꝛe pꝛioꝛiſſa ſubiunxit ve inibi peccatrici dñe pater quider go dicemus de ſacramento confeſſio nis ſi tibi non ſemel ſedpluries confi tenti indulgentia eſt negata.quis ia; alius mediante confeſſione delictoß veniaʒ ſperare poterit. At ille dignůũ memoꝛie verbum reſpondit dicens. Pcire debetis quoniã ᷣm intentoem vel contritõem penitentis ſiue conki⸗ tentis intentõ iudicij ſiue remiſſio in dulgentie dei refoꝛmatur Nuia enh ego miſer peccatũ meuz ᷣm verãeſfi matõem ponderare neglexi.nec q̃nta . opoꝛtuit ʒtritõe ⁊ ↄpũctõe cordis cõ tkeſſus ſumngpterea necdũ indulgen conſequi merui Cunq; taliã triſtis? indulgentiã merens locutus fuiſſet ſoꝛoꝛũ que p⸗ ſentes aderent corda magno terrore concuſſa funt.⁊ ad obedientie purita rem ſectandã non mediocriter accen ſa. Triduo ſi bene memini poſtea luꝑ nixit tanto amarius lugens peccatũ riens autẽ moꝛtalitatem inagnã ĩ ea dem domo futuram eẽ pꝛedixit. que etiam moꝛtẽ eius e veſtigio ſubſecu⸗ ta eſt Sicqʒ in pace conſummans vi es ſuos plenus operibus bonis appo fitus eſt ac pates ſuss Veruntamẽ feſtiuam illam et omnnino gloꝛioſam aſſumptõem̃ qua cum beata ðĩ geni trice maria ſanctoꝛunq; angeloꝛum frequẽtia aſſumi meruiſſʒ ſi culpa nõ interueniſſet merito inobedientie per Apud pꝛouinciaʒ germanie ter ritòꝛio ciuitatis vangiõnum que eſt woꝛmnacia extat cenobiuz ciſtercien ſis oꝛdinis ð linea clareusllis quod germanica lingua ſchoenuãgiavoca tur. quodq; interpꝛetatum latine pul chra inſula dicitur In hoc monaſte rio temporibꝰbone memoꝛie domni godefridi abbatis facta eſt aliquan do inſtigante maligno grauiſſimni ſcã vali occaſio talis. Superiori teinpo pere ꝑnegligẽtiã ſen potius indiſcre⸗ unb umoe pum ce b col wunn niũ' ſoaſſur emerar blli zelo nñ cenſ hatim capitul fratrun gare l conluet veniens fienpol die pꝛe tbhs u ſinstõie lo welli dens Ut ſcandal linque quidẽ rorte de valecen inluniat tenore coner trumſe fverat omnil gulost ſuadeb ſuetud nis inc ſů occg idom videß nte ſuß. ihn Cunq; uün fuiſetſcuih orda Maghon ad obedinin n mediorir e memini polu nus lugensyu ini iudicidii teem uen mag run ũ pꝛedin s e veligol pace conlunn opedusbut ns ſucs en aomwgu anbmiß nannnl Diſtin tertia tam beniuolentiam pꝛelatoꝛum con ſuetudo contra foꝛmã oꝛdinis pᷣum pta in eadem domo inolenerat.ſcili cet ut cõuerſis ſicut et monachis an nuatim none bote darentur. Tũj at pꝛedictꝰ vir ſtrennuus de altera do⸗ ino aſſumptus inueniſſet connerſos ktemerario hoc faſtu delecari Lauda bili zelo accenſus pꝛeſumptõem peſſi mã cenſuit eſſ ecoꝛrigendam Itaq; p̃ natim in conſilijs et publice fratrij capitulis cepit ingenue ð pꝛeſumpta fratrum nouitate cauſari.monere.ro garetandem etiã pꝛecipere ut pꝛaua conſuetudo oꝛdinis rectitudini nõ cõ Ueniens abſc ſcãdalo diſſenfionis ſi fieri poſſet amputaret᷑. Sed qꝛ viſcꝰ dire pꝛeſũptõis carnaliũ fratrů men⸗ tibus tenaciſſimo glutino miſere ob ſtinatõls ſic inheſerat ut abſqʒ ſcãda lo auelli neq̃qᷓ; poſſet malnit vir pꝛu dens ut ſᷣm beati gregoꝛij ſententiaʒ candaluz magis oꝛiret᷑ qᷓ; veritas re linquereteperũt itaq; cõuerſi pmo quidẽ in angulis ſuſurrãtes murmu rare. de hinc cõſpiratõe paulatim in ualeſcente ſeditõnẽ publicã effrenata inſania meditari Cotes vero mali in tenror et conſpiratõis auctoꝛ extitit conuerſus quidã cui doꝛmitoꝛij fra⸗ trum leruãdarũ botarij cura cõmiſſa fuerat qui dlabolico ſpũ repletus in omni loco ſilentiũ pꝛoijciẽs nunc ſin gulos nunc ſimul plures cõueniebat ſuadebar hoꝛtabatur ut nunq; con⸗ ſuetudinẽ ſuã inſolentie fomitẽ elatõ nis incẽtiuũ quacũq; pꝛecũ ſeu mina rũ occaſiõe ſibi paterent᷑ auferri Vij eĩ dominus abbas ſuſurria eoꝛũ pri mñ dep̃ hendiſſet pᷣcepit ꝑ vtutẽ obe dientie ut quicũqʒ ex eis ſilentiuʒ růj peret ſi ante eibũj hoc faceret eodem die. innero poſtea ſequenti die in pa ne et aqua ieinnarz Dð is chiꝰſupꝛa memoꝛauimus non conuerſus ſed P nerſus neq̃qꝙᷓ virtutis amoꝛe ſed utin uidiam abbati ſuo ſuſcitaret tõqᷓ; celi tus datã ſnĩam ſeruare curabai. N chm pene quoticie conſpiratõem cð Rando ſilentij frangerʒ ingulis etiã fere diebus ĩ pane et aqua leinnabat ut vel ſic animos fratrũ in odiuz ab batis inflaret qui tam dursz et inhu Manam ſenreniiam ꝑꝛomulgaſſetqn terea ſacratiſſima dñici aduent? cele bꝛitas ſuperuenit et conſpiratõis ꝓ⸗ cella clamdeſtinis ſuſ urrijs ancta⁊ ro boꝛata vndiqʒ intonabat iamqʒ pu blicum ſcandaluʒ et p̃m grauinimũ pſeudo conuerſus conſiſium peſſimũ ſcʒ ut vigilia natalis dñi cõgregatis fratribus de grangijs vnanimi con ſenſu doꝛmitoꝛiũ mohachoꝝ temꝑe laboꝛis aſcenderent.atq; ð finguloꝝ lectis botas auferentes minutati eas ferro ſecarẽt manibusq; diſcerperẽt. mitabatur. Pecerat nanq; predict? Accʒ veroꝓdigioſa hec et infamis eo rum neqͥ;tia venerabilis abbatis con ſcientiam nõ lateret diſſimulauit Le terum q̃nto in tantis ↄnguſtijs lõgi⸗ aberat humanum conſiium pariter et auxiliuʒ tanto enixius diuine pie tatis viſcera ſtatnit interpellãda ino nachis q; generaleʒ oꝛatòem indicẽs monebat ut ſinguli vᷣm poſſibilitatẽ ſam domini miſericoꝛciam peterẽt quatenus de tanta inſolentia carng⸗ lium fratrum melins aliquid diſpo nere de ſua pietate dignaret᷑. Inſta bat iam pꝛecipna et feſtiua natalis domini ſolennitas? ahte pancos di es eiuſoeʒ ſolennitatis domino abba te capitulo connerſoꝛum pꝛeſidente pꝛedictus ſignifer diſſenſionis⁊ min ſter ſathane de indiſcreta abſtinentia r1 £ ⸗ ⸗ e illuſtriwiris 6 glun et quia barbã ſuã novacula penitus diſciplina conſpſcuã nð patietur kus ſor abꝛsſiſſet quod quideʒ iniler ille int nimia impꝛoba Perilcãcls coꝛrũpi⸗ 1n none„mouendi ſcandali fecerat Jam pꝛeces fratru ſuper iateſtine di nne 3 quibuſo cõplicibus ſuis nequaꝙ ſcoꝛcie tabo gementi ad aures důi pe zelo oꝛdis neq; fratne charitatis in ſabaoth aſcenderant. et angelus dt pou lc tuieu ſeo ſtudio exercende malicie ꝙ accepta ab eo ſententia miſeruz con n lut clamatꝰ eſt. Cunqʒ dominus abbas ſpirati onis autoꝛem percuſſit ac ſine ſden plãdo affatu quereret ab eo cur poc moꝛa extinxit pariterqʒ cuʒ eo toti* nirat feciſſet? ex tuinidis inoꝛdinatiſq; re ſcandali turbinem ẽt pꝛelumptònis batem onſionibus e us intelligeret mali nebulan di ſip auit · Ueſpers nanch delcen ciam ipſius ele completain laudabl viei vigiliam natalis domini pꝛece⸗ ficium quodam iuſticie zelo accẽlus ſic ad en is cum poſt completoꝛiuz ð dot us in euimn pꝛeſago ſpũ coꝛam omnibus lo mitoꝛio deſtenciiſet et intirmariꝰcõ⸗ curre cutus eſt.ebuerin quidẽ frater ſa uerſoꝛum qui quaſi ſecundariꝰeiuſcẽ open lutaribus manitis aggredi cõtuma conſpirationis eiſe icebatur cum qͥ ucien cem animũ tuum ſi toꝛte reſipiſceres etiam venenata diſſenſionis conſilia ſims a laqueis diaboli a quo captiuus te frequentius tractabat ei occurriſſet. nit neris ad ipſius volunratem. trabes lubito vocein cuʒ gemitu dloꝛis vã on ſuperbie oculum coꝛdis tui adeo ob lco cepit emittere et pallẽte facie nã diuno nubilauit vt eamn per pumilitatẽme ribus contractis oculis eriam de ſta⸗ ßite am eici non poſſe pꝛeſumam. et q̃ tu ſuo euerſis moꝛtei in continenii— i fic te ſenſu alienatũ video ut momta offuturain triſtia ſigna declarabant. 5 noſtra irrideas poti'qᷓ; cipias· idcir Turbatus alter cui iaʒ nutantẽ cer cni co nunc omnibꝰ hic ſedentibus dete neret ne toꝛte repẽtino laplu terre il⸗ pi fiducialiter pꝛonun cio quia niſi cele⸗ lideretur mecuum com plexus eſt Bz* rius et ſine dulatione reſipiſcas. t03 adeo ſubitanea moꝛs fuit ut anteqᷓ; pumiliato ſpũ ad ſatiffactõeʒ venias rerram petere poſet inter msnus te⸗ ti omniporentis dei terribile iudicius nenris ſe funeſti ſodalis miieram ani in breui ſen ries · E cce iteruimn at terts mã eralaret. Tunc turbati ſunt pꝛin dau xico om̃nibus hic ſanum intellectuz; cipes conſpirationis robuſtos ĩ con won pabenribus qm̃ ſicut pius et miſers tumacia ſua obrinuit treinor.obꝛigu Uoc coꝛs dñs humilibus dat grãz·ſic ter erunt omnes piſſenſionis ⁊ ſcimatis culo ribi is deus indeclinsbili linen recti intentotes Zccurreruntvndiqʒ ad ſi n tudinis ſue ſupbis reſiſtit. deoq; tu gniſerum ſuum conuerſi et quem po ſtd qui pacis et inſtitutionis quam ſõcti itero die ad inauditum ſcelus perve üor potres ſanrerunt publicus hoſtis es trandum quaſi ducem ſequi decre e riſi ſi in malicia pleueraucris duriſſimũ rant eius ieſu bone cadauer extinẽtũ nec infra paucos dies poꝛtabis iudicũ miſerabili tumultu in infirmatoꝛiuz bom Lonſfido enĩ in domino ihũ etĩ glo dekerentes i gera vbi fratres vitã er diſt riola virgine matre ipſi⸗ cuiꝰ nos in cedee ſolent conſternati metu etir tus uries ſeru ſumus qui domum iſtaz more colocarunt Non enim paus yti ab iß̃aſn fundati oue kraterne chari es domine lacratiſimam ſnlennitatẽ te tsti· g utino laudabiliumq; moruzs tuam in qua pꝛimuw miniiterio ah⸗ unc W ihnimm hcory. henkhedi insdi ngsdii anzton perſue e chztow t pꝛeunps Vepenw s domipn npletcahöd tet intimm ecundartii vebaman enſionis toy t ei octumi mi delorih tyallete faci hsimdet nen mnconimn ig didunu un uz uni iuino bybm n conylm nots iu iimn oſe mw ho— 3 u nonn„ nis geloꝛum pax terris annijciata eſt di coꝛdie et ſciſmatis ꝑturbatõe fedari Lunq; tabula defunctoꝛia ſignũ dã⸗ te vniuerſoꝛũ aures ꝑcellerent᷑ maxie ꝓpterea qꝛ neminem illic ſic pꝛoximũ motꝛti ſciebãt dominus theobaldus tune ſubcellerarius.poſtmnoduʒ vero einſdem loci abbas vehementer am⸗ miratus iudicium dei dominum ab batem qui tunc foꝛte de doꝛmitoꝛio deſcenderat ad commendationis of kicium defuncto perſoluẽdum ꝙᷓtoti us inuitauit.Illo quoqʒ celerius ac⸗ currente cuz remoto a parte capitis operimento quo coꝛpus tegebatur Faciem iacentis intuitus eſſʒ complo his manibus? ex intimo coꝛdis ſuſpi ria trahẽs hen inquit miſerrime ecce quomodo ſine penitẽtia malicie tue diuino indicio extinctꝰiaces Et hoc ip̃m ſecundo et tertio ingeminãs. vti nam inquit monita mea contumaci animo non ſpꝛeuiſſes vtinam miſeri coꝛdiam dei eternaliter a te nõ exclu ſeris Aliqᷓdiu ergo quid ſibi faciẽdi eſſet deliberans tandez conſultius eẽ̃ tccredidit ut commendationis officio ex moꝛe peracto coꝛpoꝛeq; in ect᷑am delato poſtero die fratres omnes tã monachos qᷓ; conuerſos maturiꝰ re⸗ nocaret quaten? quid ſibi in tali arti culo faciendum eſſet in commune de ccernerent Konuentione antem fada ſic dominus abbas in audientia cun ctoꝛum locutꝰeſt Moſtis fratres cha riſſimi inqᷓ; peruerſo pꝛopoſito pra ni coꝛdis ⁊ malicioſe voluntatis ſue homo iſte depꝛehenſus ſit quem niſi diſtricta diuini iudicij cenſura quãto tius de medio tuliſſet domum iſtam optima pace ⁊ concoꝛdia haden/du rrantem grauiſſimi ſtandali cauterio cum complicibus ſuis quos ad hoc Wiſtin tertia ſuſurrijs unpꝛobisq; perfuafionibus illexerat maculas non timuiſſetua pꝛopter quoniam peruerſitatem om nes ſcimus confeſſionem vero ſeu pe nitentiam ipfius non nouimus cor⸗ pus eius inter coꝛpoꝛa fratrum nrõ rum nequaq; poni debere cenſeo.ne q; hoc temeritate aliqua ſed libꝛami ne inſti iudicij decernere ↄfido.uo audito contimuerunt et expslluerũt conuerſi ut q; ſibi cuʒ ſenioꝛibus mo nachis ſeoꝛſum loquendi licentia da retur ſuppliciter poſtulabant Sane hoc per indulgentiam domini abba tis conſecuti cum in partem diuertif ſent conſilij gratia poſt paululum re uerſi ⁊ ſolotenus coꝛam ipſo pꝛoſtra ti tam monachi q; connerſi ut miſeri coꝛdia defundto non negaretur mul ta pꝛecum inſtantia petierunt.ſpõdẽ nbus conuerſis atq; ſub atteſtatõne diuini nominis aſſeuerãtibus.quia ſi dominus abbas diſtrictõem ſentẽ tie tꝑaret ac defuncto licz minus di gno communem ſepulturam non ne garet ſeſe ab omni intentõe concepte malitie ceſſaturos et ſuper repetitiõe nouarum botarum verbumvlterius nullom odo ſemoturos Picebãt qui dazʒ pꝛeterea de ſenioꝛibꝰexcepto ſer mõe hoc alias virũ extitiſſe ſatis ꝓba biẽnec debere ab hoĩbꝰiudiciũ ſine miĩa decerni in eũ quẽ foꝛtaſſis Sina mĩa idcirco tꝑaliter puniſſet ne con ceptã malitiã effectui mãcipaẽ poſſet qns eternalit᷑ dãnari meruiſſetiõ ſiderãs itaqʒ dñs abbas ita tꝑi expe diri et ne foꝛte nouiſſimꝰerroꝛ peior kieret pꝛioꝛe.ſi cõuerſi qͥ hae occaſiõe facile ſedari poterãt ĩ maiꝰ aliq ſcã⸗ dalũ ꝓrumperẽt.ſimulqʒ metuẽs ſibi ppꝛope guſterioꝛẽ qᷓ; opoꝛterz Inĩaʒ daret. qm̃ niam ꝓſpiratoꝛj necduz à — caplo generali ꝓmnulgata erat ãnuit petitioni eo?d Celebꝛatis q ex moĩe niſſaruʒ erequisrũc ſolennis inter coꝛꝑa kratrũ detundꝰ frater terre e⸗ mendatus eſt Ceterũ dñs theobald? ctius ſup mentionẽ fecimus cũ eſſet cidẽ defůcto frater ex ãtiquo intime familisritatis amicicia cõiunctus ſe⸗ q; innicẽ tã in vits q; in moꝛte cuʒ a¹ terutrũ eoꝛũ decedere cõtigiſſet oꝛ⸗ nů ſuffragijs aſtrinxiſſent. qm̃ idẽ cõ verſus ante conſpirationis turbineʒ nõ cõtemnende religionis extiterat. ſciens ſma neceſſitate amicũ ꝓbari dolens q; valde de ꝑiculo aĩe ipſius quẽ in vita dilexerat ſtatuit apud ſe ipſũ annhã pꝛo ip̃o facere oꝛatõnem Inanbitãter nãq; credidit ꝙ etſi exi⸗ gentibus meritis pꝛecũ impendia de tundo nihil emolimenti ferrent ſibi tñ bone volůtatis ſue fructũ perditũ ire nõ poſſe Cũq; toto illo anno ſup plices pꝛo eo pꝛeces ad vñm fudiſſer ſeuoluto anni circulo iſdeʒ defůctus ei in viſu apparuit lugubꝛi vultu tri⸗ ſtem ſeſe ſubiſſe ſententiã fignificans. Interrogat? quõ ſe haberet? Kñdit ſe ab hoꝛa exitus ſui vſq; ad tempus illud in vltionẽ cõtumacie? rebellio nis grauiſſimoꝛũ ſupplicioꝛuʒ penas luiſfe. nõ tamẽ de milericoꝛdia dei vſ q;quaq; deſperare K. ¶ In ſaxonis extat monaſteriũ a iudowico impatoꝛe fundatuʒ quod coꝛbia noua appellat In hoc mons ſterio tẽgibus pie memoꝛie frederici impatoꝛis erat abbas quidã noĩe cõ . radus qui vᷣm põpaticã cõſuetndinẽ impialiũ ablatũ inter ceteras ſechla ris gloꝛie illecebꝛas anulis aureis vtebatur lõge aliter vt credo affectꝰ ille vere pauper ⁊ humilis ſpiritu clareuallis pᷣmus abbas quem ſicut be illuſtriviris de eo ſcribitur plꝰ delectabat raſtrů et ſarculus ꝙᷓ thiara et anulus Cõti⸗ git vere vt quadã vice baberz anulũ aurei qui erat illi pᷣcioſ us Quẽ cum vna dier ſedens ad menſã iuxta io rem curie cauſa abluendaruz manuũ depoſuiſſet nugis neſcio an ſerijs int neniẽtibus aliquãto negligentius ſic ſuper menſã relictus eſt Aduolãs in⸗ terea domeſticus ales coꝛuus quemn curiales abbatis in velitijs habebãt nyllo penitus aduerſante rapuit oꝛe anulij nec furti ſe renz eſſe intelligẽs peruio volatn in nidulũ ſuũ aſpoꝛta vit Veꝝ poſtqᷓ; exremptaẽ fames epu lis menſis q; remotis ſurrexere om̃es abbas damnũ ſuum intelligens mini ſtroꝛũj qʒ negligentiã culpans anulũ quaqua verſũ queri ocius iubet. Sʒ auẽtoꝛe ſceleris cõſcientias omniũ il ludente minime reꝑitur Ita qʒ tã cõ uinas q; miniſtros ſuſpectos habẽs abbas grauiqʒ indignatõne commo tus mãdauit plebanis oppidi quod ampliſſimũ et ditiſſimũ haud lõge a mnris cenobij ſitũ abbatis ſubiacet diciõi q̃tenns acerrimã excõicatiõis ſñiam publice intoꝛquerẽt in eů qui ſe hoc icelere maculare non timuiſſet Muo facto cepit unpꝛobo quicẽ ſed tamẽ culpe ſue inſcius fur paulatim langueſcere eibumn faſtidire luciicras rrocitationes ceteras qʒ irrationabi lis creature ineptias per quas ſtulto rum hominũ rimoꝛẽ dei negligentiũ animos oblectare ſolebat ſegnius ex ercere ve hinc etiam pennas pꝛoijce re ad poſtremũ vero ip̃is quoqʒ plu mis tabeſcentis carnis coꝛruptionẽ kugientibus miſerabilis cũctis ſe cer nentibus apparere Factum eſt ante; quadaʒ die domeſticis abbatis ipſo p̃ſente de taʒ pꝛodigioſa alitis illius immutatõne inter le querẽtibus rem tam inſolitã nequaq; ſine canſa fie i poſſe aſſeverãtibus vt ⁊ vn ſic q̃fi iocando dicerer Canſiderandũ no eſt dñe ne foꝛte iſte ſit quẽ queritis et hec hoꝛrẽda plaga quẽ cernitis vin⸗ culo anathematis quo ĩnodatus eſt indiciũ det. Attonitis ad hoc verbũ chctis vni er miſtris pᷣcepit abbas ar boꝛẽ in q̃ cubile alitis illi erat feſti⸗ nato aſcẽdere ſtratũ ſtipula et farmẽ toꝛũ repugijs ſuboꝛnatũ diligentius reuerſare Qui mox vt aſcendit reper tum anul ob iniuriã ſoꝛdidũ vendi⸗ cauit nec ſine ſtupoꝛe omniũ qui ad⸗ rrant manibus ablatis reſtituit Ita miſero fure qui atrociſſimas furti pe nas luehat nec tñ furti ſe renm intẽili gebot diuino vt credimus nutu ꝓdi to ad cõſiliũ diſcretoꝛũj viroꝛnʒ dñs abbas his qui excõicationis ſenten⸗ tias dederãt mandauit q̃tenꝰ anathe ma qð reo intoꝛſerant reſtituto dam no celerius relaxarẽt. ʒ poſtq; fa⸗ ẽtum eſt ſicut pᷣus panlatim deficere peſtifero q; tabo de die in diem lani gueſcere pꝛedidus ales viſus fuerat. ſta poſtimodũ ꝑ incremẽta reniniſce⸗ re quodãmodo atq; renireſcere cepit daduſq; pſtine toꝛme ſanitatiq; am i ſe non ſine magno dei niracnlo inte graliter reſtitutus eſt lij Inuentt᷑ etiaʒ in geſtis bti pr̃is ñi bernardi qa cij ad dedicationem noue baſilice ſuſciacens cenobij inui⸗ tatus eſſet tů innumerabilis multitu do muſcari ꝓpter fetoꝛẽ noue caleis in ecẽiam recens linite conuenerat tantãq; inquietudinẽ intrãtib? gene⸗ rabat vt fratres valde timerẽt ne foꝛ te dedicationis ſolennitas qᷓ poſtera die celebꝛanda erat earũ impꝛobita⸗ te impediret᷑. O cũ patri ſeo intima tuin fuiſſet ſolita cõficentia quam in tertia 4 denm habebat vſus excõico inqͥt eas ane autez facta vninerſe muſce ille snathematis ſpiculo ꝑcuſſe moꝛtue ita pauimentũ om̃e repleuerũt vt pa lis eas in cõgeriẽ adunari gerylis q; expoꝛtari neceſſe fuerit liij. Bed et de milite quodã audiui mus qui ob pꝛauitatẽ ſuã publice ex cõicari meruerat qja ſedens ad menſã Panẽ canibus ꝓijceret ſed canes ſolo odoꝛe polluti panis exterriti retrocę debant et eum tangere nullatenꝰ ad⸗ quieſceban liij ¶n vno ex monaſterijs oꝛdinis pᷣmonſtratenfis quidam de fratribꝰ aliqñ iufirmarij officiũ ſoꝛtitꝰeſt qui km eaqᷓ in facie ſũt ↄpetentis religio nis et honeſte cõuerſationis eẽ vide⸗ batur ſ hen foꝛis per hypocriſim ſo bꝛiũ ꝑfimonie q; amatoꝛẽ ſe eſſe fimu labat.int? vo in ſecreto ſuo gule ⁊ vo racitati laxans habenas obloniũ qð foꝛte ſuauiꝰ infirmis pᷣparaſſʒ cibos delicatioꝛes fidei elꝰ ob nẽitatem nfirmoꝛj creditos nõ veritꝰ iudiciũ dei ſceleratiſſime inſumebat Cõtigit vero vt cl huic nequiſſimo vicõ pu niendo temere aliquãdin ſubiacniſſʒ neſcio quo iudicio ↄpitus ad boꝛã dliteri deliberaret. Itaq; in ſacra vi⸗ gilia pẽthecoſtes circa hoꝛã nonã cij jam abhas einſdeʒ loci ad celebꝛãdũ officiũ ip̃ius diei jacris veſtibꝰ oꝛn dus eſſet accecẽs ad eů ſigna ꝓfeſſio nis ſicnt moꝛis eſt cõfiteri volentib? kecit Abbas at putans eũ de quori dianis negligẽtijs aliquid hr̃e dicere poꝛã ad ꝓfitẽdũ q̃reret ſe ad celebꝛñ⸗ —„——— da ſaeroſt̃a myſteria in cõtinẽti cẽ ꝓ ceſſurũ. Kepullus igit abijt riſtis eo ꝙ ſcelus om̃i cõfuſione ⁊ ignominia plenij dicturus effectuz confeſſionis hĩe nõ merniſſet tunebat q; ne foꝛte Me illuſtti viris igniculus ille timoꝛis dei qui ad pñs rent Ceterũ cum nec in v elpis neq; in eo accẽſus fuerat hac dilatõne te⸗ in lacris vigilus frater ille in oꝛdine elceret Tali igit᷑ mero?e affectꝰ atq; ſuo in choꝛo afpareret recoꝛdatꝰ ab⸗ . d deſpationẽ ꝓcliuus incedebat ðe bas ſigni cõfeſſionis quod fecerat et niq; ab hoꝛa qu repulſaʒ paſſus eſt repulſe quam ſuſtinuerst totus intre yſq; ad hoꝛã veſperã factõe demon muit et quaſi iam pꝛeſagiente ſpiritu varijs et ꝑnicioſis co gitatõnibus flu ſno ſibi ne foꝛte fieret quod factuʒ eẽ quans factus eſt inſipiens elõgatus neſciebat grauiſſims coꝛdis dkuſione s lapiẽtia de et indã ꝓditoꝛt᷑ qui ce⸗ cepit vereri. Velociter igitur qbuſcã ſo terre q; perolus inter vtrunq; ꝑit fratribus accitis ad inquiren du euz inteliciſſima vemẽtis ſtatuit imitari. pauidus et anxius miſit. Qutſit? ita⸗ Jam ſacratiſſime ſolẽnitstis veſꝑtia 3 ĩ intirmatoꝛio ceteris qʒ locis in f̃naris a fratribꝰ agebat· et ilie qñ ꝓ quibus inneniri poſſe ſperabstur mi ſnfirmantiũ ſolatio remoꝛaret᷑ ſtatio nime repertus eſi.ſed tandeʒ curioſi? nem ſuã delerens cetui fratrij ſe ſbtra his qui miſſi tuerant etiaʒ obſtruſos zit nõ intelligens miler tanto ſe mali quollibet angulos perſcrutãtibus in gnoꝛũ ſpiritu inficijs kacili decipi neceſſarijs intirmoꝛũ culter hoꝛrẽdi poſſe quãto ſe a cõcilio et congrega ſceleris miniſter crboꝛe infect? paui? tione iuſtoꝛũ deum laudantiumma mentũ quoqʒ multo ſãgnine rubens gis elõgare p̃ſumebat. Duid plura! triſtem euentũ recẽter admiſſi homli Zlictus tancẽ tedio et deſpatiõe i6 eichi indubijs declarauerunt indicijs quoq; vite ſue odium incurrens init MQuo viſo expauere? expalluere fra ſtultus pactum cũ moꝛte et fedus càũ es ad inquirendũ deſtinati atz illiꝰ? inferno pepigit atch in ipſa ſcta no qui ab initio pomicida eſt crudelem de pentbecoſtes cuitrũ gutturi cui? maliciã aduerſus fratrez ufillanimẽ volnptati dedecoꝛolo lenoeinio ſaril pꝛenaluiſſe ingemnerlt Bed cum qd ſecert immergẽs eücemin celeratit nã de cadauere vt putabãt errinẽto ſima interkectõne ſui intentoꝛẽ habu iactum fůiſſet nbdits et oblcurs que⸗ it cuiꝰ inſtructu cigopiã voꝛacitate; qʒ loca perluſtrando ꝑſcrutando di ſectari nõ timuit Tüc vero apoſtate ligentius exploꝛarent nec vllum om ſpůs nequiſſimo tripudiãtes gaudio nino veſtigiũ viuẽtis vel detuncti re quo ſpecialius? pkuſius exultare[o perire valerẽt maioꝛe ſtupoꝛe ꝑcuſſi lent. ſi quando aliquẽ de numero reli ſunt celeriter qʒ regreſſi lamentabilẽ gioſoꝛũ ſutplãtart. potuerint. ignoꝛà fratrem exicij euentum abbati et fra tes q;p̃ſumptionẽ ſuam diuins cẽſu tribus pandere maturauerũtꝛitur ra celerius eſſe repꝛinendẽ tanqᷓ iaz mox meroꝛ et luctus omniũ vox vna plen victoꝛia potiti conſiliuʒ iniere fratris ruinã pꝛo cõpaſſiõis affectu uatenus ſic ſeminecẽ de medio tollẽ plãgentiũ.ſed is pꝛe ceteris impatiẽ tes abſentarent ne foꝛte anteq; peni tius luget qui paſtoꝛis nomen? öf ns expiraret inuentus afratribꝰq̃cõ cil tenens milerabili ouicule pditio pietatis arte ad cõfeſſionis ⁊ peni nis occafioneʒ vediſſe notabãtur ₰l tenne ſubſidiũ repocaret ſic q; pᷣdam luxit interen keſtiua deuotione colen netariam tartarij pꝛincipes ↄmitte dus dies pẽthecoſtes et f̃es optate nnihre lkhencint rit simt gienn hiin vodhdhü toꝛdis ſon rigiur qu nqurendit ſit ucn ris; loels u epeidunn tndtz vro etisj obln nrutitdis cylter honi ꝛeinjed/pn e w nſi wervnt in nepelniſt diei reuerentia miſtarum ſolennia de votiſſime celebꝛantes omnipotentis clementiã ſuppliciter poſtulabãt q̃te nus ſolita pietate quidnã de fratre il lo factum fuiſſet iplis manifeſtare di gnaret᷑ Et ecce ↄuz ſacrs myſteria ce lebꝛarent quidã de fratribus ſeoꝛſuʒ tans ſub turri que cãpanas ſi ta bat ſurſũ foꝛte reſperit viditq; hoĩeʒ „ ecere its vt renibus deoꝛſum de ipſo muro Feen⸗ in cõtinẽti caſurus eſſe rtonitus is qui viderat atz ceteri curioſius cõſiderãtes ipſnʒ eſſe videre dep̃hendũt quẽ fraudibꝰ inimici cirʒ cuinuentũ coꝛge ⁊ aĩa perij ſſe reputs bant Rati vero cadauer extinctuz ſe ſe ſolũmocio repturos allatis ſcalis aſcenderijt. Sed miſeratione illius q neminẽ p̃eſtinatoꝝ oꝛũ perire pa kitur ſpirantẽ adhuc hominẽ in nene runt. Wð poſtq; clamoꝛe mixto gau dio ab his qui aſcenderãt ceteris in⸗ norvit erultätibus oĩbus p̃cipue tñ bbate qui flens ⁊ eililãs moꝛtis illi? eẽſe reum clamitabat gloꝛia tibi xp̃e deus.glia tibi ſpůs deus a cundis in geminat Behine eiptẽte abbote ſũ ma cũ cautela dil in inlirmatoꝛiũ delatns eſt cñctis q; in gutture ipfius hoꝛrendi vulneris hiatij cernẽtib? ⁊ mirãtib? p gandio quonõ mõ ſie mutilatꝰ vinere poſſet in ledtulo collocatꝰ eſt. Cunq; paulu lum cõ̃quſeuiſſet accedentes fes aꝑ turã hiantis enoꝛmiter gutturis m3 nibus ↄpꝛeſſere ne flatus vitalis coi trario ineatu erũperet tentãtes ſi vel hoe inõ q̃litercuq; verba edere poſ Sed miſericoꝛs de⸗ ei quẽ de tyrãni ca hoſtis ãtiqui malicis potẽter eri puerat famis q; officiũ ad lauqẽ glo ans ſuſtta kidei tñ integritate denoti re ſue rõtrs vim veticlẽtis nature ↄ⸗ keſſionis gr̃aum concedere dignatꝰ eſt W vbi pia exploꝛãtiũ fratrñj curio⸗ ſitas aduertit cõtra oẽm legẽ moꝛta lis nature etiã fr̃em illi fanitati reſti tui mox cedẽtibus cũdis abbas con nnnerr dei ſtupẽdo miraculo randẽ ecepit õfitẽti q́; pñiam cõgruã in lluz ſuijpſius infeiicitate vere miſerà ſed plane magnifics dei gr̃a beatum ſug muri quenqã p̃ruptij pꝛonuʒ ias unxit vt plenů et abſolutũ eẽt donũj pſſeus qui pietas dei dicitur ex cellẽtiſ imo ſolẽnitatis ſue die pꝛero gore dignatꝰ eſt Vui tãto ꝓpenſius ⁊ deuotiꝰ puritatẽ ſande ↄuerſationis poſtmodũ emulatus ẽ q̃nto in ſemet p̃o certiꝰ exptus fuerat leniathã ſer pentis ãtiqui virulẽtis patere moꝛſi⸗ bus eos q ſcemate religiõis infigniti cõſciẽtias ſuas latebꝛoſis ſceleribus macgkare nõ verentur. Elv. . Sacerdos quidẽ religivſus dů pacẽ quq celi rege in terris nãto celi ciues terrigenis anicia uerür in ꝓxi mo ſuo violare nõ timuit ᷓmirandã q̃ndã giam ſpecialiter a dño ſibi cõl latã ꝑdidit qð ad cautelã toꝛpentiũ deleribere nõ pigebit Wie ſgitur lau dabil vite p̃ſbyter ignauie nequaᷓ marcens ocio fatagebat q̃tenus con kerſatõis ſue qᷓlitas ab excellẽtia gra dus ſui nõ diſcreparer pꝛecipne igit in oblatione hoſtie ſalntaris in qus filiꝰ immolat᷑ pr̃i vt tollat pcẽ̃a mun di per ſacrificiũ coꝛdis cõtriti⁊ ſpũs bumiliati ſemetipſũ in pñtia ſũme di E„ vinitatis nactare curauit Wabebat vero parochianũ quendã qu licʒ ſe⸗ cularis vlte negotijs implicatus eſſʒ tate dehotiõis q; ſince ritate paſtoꝛis ſui meritis foꝛtaſÿ im Par nõ erat Eius nanq; doc̃trina et eremplo religioſe inſtitutus eccleſie limina fine ceſſatione terebat. miſf ox eiebꝛutionikalns obſerntoꝛ int⸗ De illuſttiviris erat ſanctarũ q; pꝛecũ inſtantia celos tem eum iniuria verberů extra ſept⸗ pulſans in ſimplicitate coꝛdis ſul tẽ oꝛti ſepius expuliſſet nec tñ quiec; ꝓ poꝛe diuini acrificij cum. dño lodue ficeret. ad ertremũ doloẽ ſtimulatus batur Volens autẽ dñs vtroꝛũc; me eundẽ poꝛcũ occidit Verũ pauper il ritũ ad laudẽ et gloꝛiã nomis ſu ms le aĩalis ſui interitũ cognoſcens mi niteſtare laici illius ram ſpiritales q niculũ ſubſtantiole ſue magna ex ꝑte coꝛpales aperuit oculos cepit q; ifra perdidiſſe ingemuit. volens q àgere — neri inyſteru actionẽ ibelumn chꝛiſtuz; cũßpſbytero q̃tenꝰ vamnũ illatuz ſibi peatis oculis videre ſuper altare ſtã ym leges reſtitueret illo ecõtrario oꝛ em iuxta calicẽ ſanẽtum qui ambo ti ſui iadturã exaggerãte. qm̃ pauper cõſcientias gungebot m ira ſuauitate vbich iacct cuz detrünento caule ſue pꝛelentie ſue milericoꝛditer; onſide veſpectus et ſepultus eſt Itaq;lacer⸗ raiione vero diuinoꝛũ ſacramento do irrecõciliatus manẽs pauꝑi lra rite peracta cuz pacis oſculum in po triſuo ad immolandũ vere reconſilia pulũ eſſet diffundendũ ⁊ ſacerdos 1U tionis hoſtiã temerari? acceſſit Sed xta moꝛẽ quoꝛundã ſacram boſtiam vñs ihelus qui factus ẽ nobls a deo pꝛimitus qſcularet in ipſa hoꝛa pius Patre iuſtitia redemptio? reconcilia bñs accedẽs eidẽ miniſtro ſuo pacis o diſcoꝛoie peſte maculato pñtiain oſculũ dignantiſime poꝛrigebat I8 ſuam exhibere dignatus nõ eſt Ecee ergo qui ad diuine cõtempiatiõis re nanc; homo cuius ſupꝛa meminim? uerendũ archanũ admiſſus fuerat iu intra ſacri canonis actionem ſtans? rta ꝓphetam ſecreti ſuũ ſibi retinuit deuotiſſime oꝛdns illum in quem de⸗ ⁊ cũ frequẽter ſpeciolũ foꝛma 6 filijs ſicerant angeli pꝛoſpicere ſolito mo⸗ pominũ videret nihil tsmẽ p̃ſdytero e ſe viſurũ fperabat ſed truſtratus à indicare voluit. ne aut iple vanitatis ſpe ſua vehementer turbatus eſt con notaret᷑ ſi tantum dei myſteriũ facile ſcerãs ſacerdotẽ gratis ſibi collata ſine magno pondere rõnis ꝓpalaret pꝛoꝛlus nudatũ et quaſi nubilo quo⸗ 69 aut ille cui tãta gr̃a a dñio collata ẽat dam viuine indignationis offuſcatũ er elationis vicium eadem ſe gratia Muod igitur verecunda humilitate Puaret Zecidit interea vt oꝛrum pꝛe ſola teſtante conſcientia aliquamdiu fati ſacerdotis diuerſis herbis et ole celauerat cauſa exigente ſientio pꝛe ribus virentẽ cultoꝛi q; ſuo ip̃n viu mere noluit ſed aſſumpto ſeoꝛſũ pꝛe citate germinis quodãmodo arricẽ ſytero qualem et quantã gratiam ꝑ tem pauꝑis cui uſdam poꝛcellus kur didiſſet lecretius ſuggeſſit. mohens ⁊ tiuis irruptionibꝰ intrare ↄſueſceret obſecrans vt ſi in peccatum aliquod et qja in doino dñi ſui ob rei familis lapſus kuiſſet per confeſſionis ⁊ peni ris penůriã vnde ventriculũ ſuum re; tentie remediũ diluere illud quanto plere poſſz nõ inueniebat aliũde boc cius feſtinaret ſi foꝛte gratiã amiſſaʒ mnẽdicare cõpellebat Itaq ſacerdos larga redemptoꝛis noſtri benignita⸗ egerrime lerẽs oꝛtum ſuũ vsſtari cñ te recipere mereretur. Conſternatus frequẽter pauperẽ illum zmonuiſſer animo ſacerdos nullius quidẽ crimi⸗ q̃tenꝰ poꝛcũ ſuũ vomi teneretip̃nc; nalis veliãti ſe conſcium ſbi eſſe ec poꝛcũ teheras oler plãtas ſuffodiẽ et in his que in quoridianis exceſſi ini eagn webgih mnüilunihi lotcinrun it. qn puhs cuk ilIngk nnẽs palin vertteroni rutceſi S s ẽnoblsn o recondli aclato pñi os nö eü tu u wemin onen ſtun Miſtin tertia bus euenire poſſunt conſcientiam ſe plus ſolito remoꝛdere reſponciit.exce pto duntaxat ꝙ oꝛtum ſuũ peſſunda ri non ſufferens pauperis illius poꝛ cum occidiſſet eiq; per ſatiffadionis humilitatẽ necdum recõciliatus fu⸗ iſſet Intellexerunt igitur vtriq; pau⸗ perum ſuſceptoꝛeʒ domninũ ininriam pauperis ſui tanto ſeuerioꝛe quanto occulcioꝛe vindicta puniſſe. feſtiauit qʒ ſacerdos puſillo domini per cõdi Fnam illati damni recompenſationẽ ſatiſfacere ſed vtrů ſublimẽ illam gra tiam quaz perdiderat recuꝑauit nec ne non ↄſtat nob.qm̃ ſeruus dei qui eandez cum illo gratiã vel foꝛtaſis pꝛe illo ꝑcipiebat cẽſoꝛio lemetim caſtigabat filentio. ne myſteria dei paſſim ſine eerte neceſſitatis articto renelare pꝛeſumeret 6lvi In mõaſterio quodã ſanctimo⸗ nialiũ pꝛepoſitus einſdeʒ loci tracta bat aliquãdo cum ſoꝛoꝛibus q̃ndaʒ poſſeſſionẽ ipſius cenobij vẽdere vo jlens et vt fieri ſolet ex ſtudijs partiũ juam ſententiã tanq; ſanioꝛi ſubnixã conſilio defendentiũ grauis ini ĩm et ſoꝛoꝛes diſcoꝛdie exoꝛta eſt Veruʒ pꝛepoſito dicente ſibicreditã eſſe dil penſationẽ totumq; negociũj pᷣlatio⸗ nis ſoꝛoꝛes econtrario nitebantur ⁊ grauiter ſcandalizate receſſerũt iẽrat autem femina quedaʒ laica in eodẽ monaſterio que ab immũjdo ſpiritu vexabatur pꝛo cuius liberatõe quo⸗ tidiana pꝛecum inſtantia ſoꝛoꝛes in commune laboꝛa bant et vr peſtiteꝝ piritum validius vꝛgere poſſent do minicis eam ſacramentis frequẽtius participare faciebant Poſtero itaqʒ die pꝛepoſfitus paruipendẽs ſcancs lum ſoꝛoꝛũ perturbatus ip̃e cuʒ gra uius turbatis eiſdeʒ ꝛoꝛibus vt pa maluz in citicam hoſtiaʒ immolaret ingreſſus ẽ ad altare Peracta ex moꝛe diuino rum munerũ conſecratõne etiam pa tientẽ illam cauſa percipiende eucha riſtie fibi pꝛeſentari fecit Tum vero ſpiritus nequã mirũ in modũ recalci trans truculẽtas et hoꝛriſonas cepit edere voces ipſumqʒ pꝛepoſitj ama riſſima inuectione redarguens dixit W milerrime ⁊ infeliciſſime honũcio quid facis?Letale virus rancoꝛis et diſcoꝛdie toto pectoꝛe ſpirans inſug etiam grauis ſcandali puſilloꝛũ dñi coꝛẽ oculis ſumine maieſtatis rens ad conſecrandũ tractandã et mandu candã carnẽ altiſſimi impudent᷑ ſinł et irreuerẽter irrumpis? Moueris ꝓ certo qͥa cõſultius feciſſes ſi domum dei hodie nõ intraſſes q; tante pᷣſum ptionis cauterio conſciam tuaʒ vſtu laſſes Cůqʒ exoꝛciſmis et oꝛõnibus multis cogeret᷑ q̃tenus diuinis ſacra mentis reuerentiã exhibẽs cederer qͥ̃ aduſqʒ mulier quã toꝛq̃bat cõicaſſet ꝑ multas difficultates vix cogi pote rat vt de manibꝰ illiꝰ qᷓ diſſenſiõis et cõtentionis vicio ſoꝛciebat euchgri⸗ ſtie g̃am eã ſuſciꝑe ꝑmitteret. ¶vij n mõſterio qͥdã ciſtercien oꝛ dinið dtigit aliqñ int duos qͥſcã fra tres diſſenfionis et ociij ſeminaria cã funultatis cuiꝰdã pullulare.vex vno eoꝛů in malicia et biſcoꝛdia ꝑleuerã⸗ te alter ꝑ gam dei cito reſipiſcẽs qð e pullulare recognouit ra ſtro ↄpũdtionis eradieare q̃ntociꝰ fe ſtinauit Wnãtoqʒ maliuolꝰ ille clãcu lis ſeu aꝑtis inſectationibꝰ irriſiõibꝰ detradtionib?ꝰ ve fris aĩm ad amari; tudineʒ ꝑducere nitebatur tanto iſte in humilitate timoꝛis dei ſemetipſuʒ ſubmittens liuoꝛis et impatientie ſti mulos quos in coꝛde ipſfius aduerſa ins ẽrscuere tentabat confitẽdo flẽ⸗ do et oꝛando vlgilanter rerundebor Miicquid autẽ patiens iſte et hum jis frater cõſcientie ſue pꝛeſtabat dã⸗ do locum ire. hoc totũ ꝑuerſus ⁊ tu⸗ nidus ille ſiniſtre interß̃tando ſuper bie cõtẽptuiq; ſuo depütabat Vuã dioir ti led c e coꝛã vno de altaribus zd oꝛdtõnein pſternitur Ibic; nõ tã verbis ꝙᷓ im mnenſo rugitu coꝛdis largiſſimo q; la „— toq; is eiferos animos eius patiẽtia ſus linire tentabat. tanto ille malicie ſue kurijs sgitatus. ad perſequendum innocẽtẽ miſero liuoꝛe mãgis ac imn gis incendebatur· Cernens nanq; in ſublimiter trilphare foꝛtiq; patien⸗ tie pede malitie ſue collũ calcare. acri vꝛi ſeuiẽs inuidia abbatẽ ſuũ lupus decus innocentie gloꝛiolů rẽceebat „ peſſimi mendacij ferinento coůrüpta jama ſifieri poſſʒ huiniliaret Abi ve ro krater kalio accuſatus in cauſã vo⸗ catus eſt ſciens ſcriptũ eſſe Crudelis eſt qui famẽ negligit ſe huiꝰ criminis ſibi conſciũ nõ eſſe ingenueꝓteſtar?ẽ ſeq; ad cõpꝛobandã innoceniiaʒ ſuã examen quodcũq; placuiſſet ponta⸗ nea volũtate ſubiturũ Weterũ totam vini graſſãtis in ſe doloꝛis ad nego⸗ ciũ tranſtulit pietatis aſſiduis oꝛõni bus iugibus fleribus tam pꝛo ſe qꝙ emulo ſuo dñi miſericoꝛdiã beatiſſie dei genitricis pietatẽ exoꝛans qᷓte „ nus diuina gr̃a et ſe in charitatè fir maret in emulo ſuo magnituqinem nalicie ſue cõprimeret ⁊ ad tollenc ſcandali fomitẽ vnãionẽ dulcedinis ſůe ↄpungeret Nec kruſtra laboꝛauit in gemitu ſuo. impletũ eni k in eo qð ſapientiſſimus ſalomõ ait V placue rint dño vie homiĩs etiã inimicos ei⸗ cõuertet ad pacem Cõtigit enĩ q̃daʒ nodte vt in choꝛo ſtans in oꝛdine ſuo chꝛymarũ imbte ip̃am moremr coꝛdie que ipes miſeroꝝ eſſe dinoſer tur vt iuã aduerſarij qʒ ſui eauſã ſuſci vigiliaruʒ lolennijs intereſſet et ecce ad memoꝛiã calamitatis ſue ſimul et fraterni periculi c epit ebulire de inti mis coꝛdis eius medullis fõs lachꝛy marũ Inebꝛiatus itaq; vino fincerii ſime charitaiis non ſe poterar in me⸗ vio fratrů pati ſed cito ſecretũ petẽs pere dignaret᷑ ſufplicitcr poſtulabat ec lelellit ſimplicitatẽ ficei eiꝰ ina⸗ gnilicus eueſtigio ſubſecut? pietatis effectus Ecce enim dum in multa co tritione coꝛdis ſui frequentius iterã rer. pie de milerere. pia vña dei geni trix maia ſuccurre miſeroꝓꝛſus omn ni conſitio et auxilio deſtituto et ad huc pij inurwris vᷣba coꝛde et oꝛe „ + voluẽnti ageſt illa ſpecialis pauperi ſuſceptrix et peculiare iniſeroꝛuʒ relu giuz dei genitrix virgo maria Vicit eni illã fublimẽ dñam̃ angelõꝝ ſpem miſeroꝛũ quaſi a dextero latere alta⸗ ris gradientem ad ſe venire vultu et pabitu reuerendã immenſi quoqʒ lu minis iubare choꝛuſcanteʒ · Seqbat vero eam iuuenis ſplendidifſimus ce leſti et ip̃e gloꝛia inſigniter adoꝛnat? Interim dum linito pſalmo fratres Floꝛtã ſancte trinitati dicerẽt et ficut moꝛis eſt ob reuerentiã ſumme insie ſtatis omnes pariter inclinarent ſub ſiſtit beata virgo illum q; tam humi 3„ lem q; excelſum verticẽ reuerẽter ſub⸗ miſit ⁊ quouſqʒ kratres Wloꝛis patri et filio et ſpiritui ſanẽto· xdicerẽt tan q vere humilis ancilla dñi incliuis pmanſit Poſt hec erigẽs le vyltũ q; ad ffein in ʒguſtia ↄſtitutũ dirigens mellifluis vᷣbis ↄſolataẽ eů dicẽs Vð 4* 4 * ucl amm chen guclhe nouens mttig djo i enius niuti tuliduc domin qeris* ſuuenis nariam obſeqvij enceꝓ niitEtf yn gl guzre lreaturee meris ii bus hon Piſſun bes qhi rinito interis rum cön ris exci viceni kica ne bon ſolumf tate tn tne in trallz ohe re õ ma lum Ume ms ſtne Mne eibge ip̃m mutini nirop eſet plcicr poſt lcitutẽ fitii ſubſerur pin mduminm frequentist re pis dñn del n wieropiu vehementer affligitur recepat a te quia eſt merces operi tuo.Quapter noueris me ob fidei tue denotioneʒ tam tibi gloꝛiaz qᷓ; emulo tuo veniã a dño impetraſſe Frater vero ille nil territus.neqʒ enĩ turbari potẽat qui ſuauitatis et ſecuritatis matrem vide bat fiducialiter dixit ad eã Vbſecro vomina que es tu que fic dignãter lo queris ad coꝛ ſeruuli tui vel quis eſt iuuenis iſte qui tecnz eſt! Ego ſ ait mnaria mater filij dei. Juuenis vero iſte iohãnes eſt euãgeliſta cuiꝰ caſtis obſequijs benigniſſimus filius meꝰ ĩ cruce ꝓ noſtra pendens ſalute me cõ miſit Et frater ait. Si ergo tu es illa per quã ſalus humano generi venit quaz reueretur et laudat vniuerſitas creature cur queſo tu tanquã vna de reteris ip̃is etiaʒ angelicis poteſtati bus honoꝛanduz caput tuũ inclinas Pijſſina domina reſpõdit Scire de bes quia quotienſcũqʒ gloꝛia ſancte trinitati ci metu et reuerẽtia exhibet᷑ in terris totiens om̃es virtutes celo rum cõmouenf et ad laudẽ ſui creato ris excitant᷑. his dictis viſio beata videntis ſublata eſt Poꝛro tam miri kica nectarij odoꝛis ſhauitas eadem hoꝛa apparitionis beate virginis nõ lolum fratris illius qui meroꝛe ⁊ qxie tate tabeſcebat.verum etiaʒ cunctoꝝ tune in choꝛo deuote pſallentiũ pene tralia coꝛdis adeo gratioſa iuſpirati one relecit vt facile daretur intelligi nõ materialiũ aromatũ fragrantiam illam.ſed diuine plane vᷣtutis fniſſe. Tum ecce liuidus ille detractoꝛ inno centis fratris ſui ſusuiſſimi illi odo ris fragrãtia que de virgineo coꝛꝑe intemerate ⁊ immaculate dei genitri iſtin tertia dei ceſſent id lachꝛyme ab oclis tuis et amaritudo meroꝛis quo coꝛ tunz cis erupit inter ceteros qni hae gra⸗ tia digni habiti ſunt attactus ⁊ moyꝝ vehementer cõpunctus cepit iam ſce lns ſuũ veritatis lance trutinare.ſe re um ſe miſerũ ſeqʒ omnibus toꝛmẽtis dignuz reputare.fratris q́; ſui quem kalſo crimine infamauerat innocẽtiã conſequẽter beatificare Jane auteʒ facto fratribus nõ ſine magna ammi ratõne inter ſe querẽtibus quidnam tanti odoꝛis ſuauitas quã noc̃te pſal lentes ſenſerãt poꝛtenderet is qui tã ti myſterij conſcius erat abbatẽ ſecre tius adijt. que viderat queqʒ audie rat ſunpliciter pandens.ipſam hoꝛã apparitionis beate dei genitricis fu iſſe qua pſallẽtiũ naribus ſuauitatis fragrantia infuſa eſt aſſeuerans Ab bate vero ſtupente difficilius qʒ ficẽ dictis adhibente ecce in aſtipulatiõe veritatis malicioſus ille infamatoꝛ innocentis fratris ſui pallens et tre⸗ mens aduenit deteſtãdi criminis ſce⸗ nam inuidia cogẽte fictam potius a ſe qᷓ; veritate ſubnixamſflens ⁊ eiulãs cõlitetur.ſeqʒ multis modis mlto qʒ tempoꝛe in perſecutionẽ ipſius exar iſſe cum magna coꝛdis ↄtritione de ploꝛat Poꝛro requiſitus vnde illi tã repentina compunctio et peccati ſui tam repentina cognitio accidiſſet.re pondit ſe licet indignũeadeʒ gratia ſuauiſſimi ovoꝛis qua etjceteros fuiſ ſe perfuſum.mox qʒ vt doni celeſtis vnctio coꝛdis eiꝰ intima penetrauit in odium malitie ⁊ amoꝛẽ innocẽtie mirum in modum reſpiraſſe Abbas aðjt qͥbuſdam ſpũalibus ſenioꝛibꝰ re fert et ſuper tantis mirabilibꝰ diuine pietatis gratie domĩo in cõmune re⸗ ferunt᷑ · At po frater ille patiẽs locũ in quo celeſtia myſteria cognouerat kota auidltate repetens ců denotiſ⸗ ſacrario loco cõpeten tanti miraculi reponi pꝛecepit Ecc tates quidam dehotioni ime adoꝛaret illie vbi ſacros pedes regins eeleſtis ſteriſſe memierat ad h ₰ tirnandũ viſionis veritatẽ mellifinũ ſüauitatis odoꝛẽ quẽ in ipſa vifione ſenſerat lapides iplos reſpirare letus 2* 5 rius niciante cõpẽrit aſſum ptis ſecũ quibuſdãz religioſis fibüs defigna⸗ um locũ cuz metu er reüerẽtia adijt qð verbis audierat rebus pᷣtobans. uauitatem quipe mirifici odoꝛis naribus hauriens cõicato cũ fribus ſuis cõſilio eoſdeʒ lapides erui atz in — petenti in memõꝛia ad HFam ⁊ quodãmodo manu palpã tes ꝓbare poſſumꝰ beatos eſſe paciti cos qm̃ tilij dei vocabũtur lviij· Cum ſandtus pater᷑ bernardus per oꝛbẽ vniuerſum viuerſa ſui oꝛdis nis fundaſſet molaſteria. rogatu ars chiepiſcopi magůtine vꝛbis euerba⸗ tenſe monaſteriũ duarũ lencaruz ſpa . — tio a menibꝰ pᷣfate vꝛbis iurta ripaʒ rheni ſiuminis fũdauit Sane vicini ideles nẽcnõ et remotioꝛes nõnulli odoꝛe virtutũ ſancte cõgrega tionis attracti de plenitudine ei con * bono od ſilij grauitatẽ. oꝛationũ ſuffragis· pe⸗ ricnioꝛi tutamins querere et de abũ vantia ſua pauperũ xp̃i inopiam lar giter ſupplerẽ. pᷣcipuas eriam ſolenni⸗ ates quidam delot s intuitu il⸗ lic agere conſueuerunt Se quoꝛũ nu merò miles quidã armis ſtrennuus ₰— necnõ natalibus clarus deuotiõe nõ infimus nominè conradus ſolennem diem puriticationis beate marie vir ginis ⁊ matris ibidẽ celebꝛare ſacris vigilijs ob reuerentiam tante diei in longum valde pꝛoductis a pꝛinci pio vſq; ad fineʒ deuotns intereſſe ſo lebat quatenus ſande illius multitu dinis pꝛecihus adiutus ⁊ exhoꝛtatõ ne ſolennis ſermonis recreatus dini⸗ nis miſſarũ ſacramentis munitns la⸗ res ꝓpꝛios letioꝛ repetens bened ictio nem domui ſue repoꝛtaret Licet enĩ ſecularis vite caſibus irretitus ete que můdi ſunt cogitans vitsʒ fructi⸗ feraʒ ſe nõ habere humiliter recogno ſceret tñ velut vlinus ꝓmptiſſima vi tem ſpiritalẽ cũ ſuis fructibus tꝑalia impẽdendo ſuſtentare ſatagebat Ac cidit vero vt quadã vice vꝛgentioꝛi⸗ bus rei familiaris ocenpatioinb'in pevitus ad pᷣdictam feſtiuitatẽ min⸗ tẽpeſtiue occurreret iveo ꝙ ꝓlunda iain nocte cubitũ vadens dlz e laſſi tudine itineris katigatos artus in le⸗ &tulo collocaſſet alto ſopoꝛe dep̃ſſus ſignũ vigiliarũ quo fres ad. dininas — laudes ꝑſoluendas excitabãtur neq̃⸗ ꝙᷓᷓ audiuit Ppoſt hoꝛã expergefactus dum concentus melodie in auribus eius reſonaret celerius de lectulo exi liuit vemiens q; in eccleſiam in parte zuſtrali eiuſdez eccleſie vbi hoſpites diuinis intereſſe jolent coꝛaz vño de altaribus meſtus cõſedit Sedẽs igi negligentiãq; ſuam recõpenſare vo⸗ lens nitebatur ſandte deuotõnis que per totam eeclefiã illam tam iu canti bus qᷓ; in oꝛatõnibus certatim ferue⸗ bat aiiquo modo particeps fieri. ſed fallaciu lomnolentie pꝛeſſus ad vigi landij et oꝛanouz ſe minus expedltũ eſſe dolebat. Unde fibimetipſfi irat⸗ dum in longuz extenderẽtur vlgilie nunc quidem ſtabat. nunc vero ſede bat.interdum etiam frontem et tim⸗ poꝛa manu fricabat ſic; quaſi arte quadam ſomni violentiam euincere conabatur Interim cõſiderans cum qnanta alacritate vocum ⁊mentium fratres diuinis laudibus inſiſterent. ſimul etiam carnis ſue imbecillita tein perhoꝛreſcens non ſine inagne —————— ————— ——— iiur to chin qo anctan gilon pta als riſuo la bantur nec vni tas vig valeo qͥᷣ vite eien vllis oů nintr dos valer pieq̃ee däisp gidezh duꝛs p nuſtate reyeren tgreciẽ bos eine isit vih penitu Fuu pisd peri culo y vensg mne ede ie jü Wher rrerttien) i vadensdt s katignosm ſet alto opot qwoffesw ndus erciubi ohdou ee ms melodien n cclerius dlt cineckini dez ecciiei rte lonmn uchuhe Wiſtin tertia ãmiratlonis ſtupoꝛe et quaſi cauſan do loquebat᷑ ac dñm dicens Pomie deus que eſt hec tolerãtia vltra poſſi bilitatẽ humane fragilitatis extenſa a fres iſti velut metas coꝛruptibit nature erceſſerũt ꝓpter te moꝛte affi ciũtur tota die et tota node! Ecce eĩ cũ in quotidianis vigilijs ieiunijs 3 exerceant᷑ ⁊ inſuper huc nocte vix a quid ſomni ceperint nihilominus tñ tota alacritate ſpũs tibi dñe creato⸗ ri ſuo laudis vota impencere cõpꝛo⸗ bantur Ego vero miſerabilis pcẽoꝛ nec vnius ſaltẽ noctis aliq̃ntulũj ꝓla tas vigiliasꝓpter tuũ nomẽ ſuſtinere valeo q̃s iſti cõtinnas ꝓpter pꝛemiũ vite eterne ſe ſufferre gloꝛiant᷑ ita vt nullis oĩno calamitatibꝰcedant quo minꝰ rurſus ad eoſcẽ agones ſubeun dos valentiꝰ inardeſcant Inter has pie q̃rele meditationes parũpẽr ob ductis palpebꝛis in ſomnum tenuem quideʒ felicẽ reſolutus eſt. vidit qʒ duas ꝑſonas celeſtis pulcritucis ve nuſtate cõſpicuas monaſtice ſcemate reuerendas de choꝛo pſalleutiũ ad ſe egrediẽtes quarũ vna q̃ſi cogitatiõi bus eius rñdens neq̃qᷓ; naturali mili tis illi lingus hoc eſt germanica ſed verſu latino eleganter cõpoſito Fas penitus ignoꝛãti locutus eſt dicens. Talia poſſe pati ſoli meruere beati. Pis dictis cõfeſtim ſomno excitatus aperuit oculos.magno qʒ dei mira⸗ culo vᷣba que audierat memoꝛia reti nens gr̃as egit deo Et licet vim dẽ̃o rum nequaqᷓ; per intelligẽtie cacumẽ diſcere poſſet tñ qͥ boni aliquid ſibi eadeʒ pꝛotẽdere certiſſime ſperabat reliquũ ſihi noctis ꝓpulſata viriliter ſomnolẽtia quãta potuit denotione vigilãdo et oꝛando tranſegit nagno deſicerio eſtuans et optaps dſẽ fieri quaten viuini oꝛaculũ ſibi larga be nignitate gratie dei renelatũ pᷣus ꝙ; a memoꝛia excideret litterato alicui palaret cuiꝰ ãminiculo ad intelligẽ tiam qᷓʒ dictoꝛũ ꝑtingere valereta ne at facto expectats opoꝛtunitate oquendi pᷣoꝛẽ einſdem loci virũ val de religioſũ ſecretiꝰ adijt quid vidiſſ⸗ 5 vel quid audiſſer ſimpliciter pandẽs erpoſtulatus qʒ ãgelicũ dicere vᷣſum abſaqʒ obſtacko lingne homo idiota et ſine lis ſonabat verba latina iteꝑ P repetebat quonſqʒ pᷣcoꝛdijs pꝛio ris tenacius imp̃ſſa labilis memoꝛie fugaci lenitate aboleri nõ poſſẽtat rãdie plos mirãva lhccedut Worni q; vt verba que andierat ſed non in tellererat intelligẽtis cõſcie cõicauit. ipſo qʒ interp̃tante vim didtoꝛũj cõp̃ hendit recurrẽs ad armariolum me moꝛie vacuũ illud ꝓꝛſus innenit nec vnq; poſtea verſus quẽ ad hoꝛaz di vicerat ne inimã qͥdez ſyllabã erpme re valuit Edificatus igit multum in ₰ gr̃a dei? ↄfoꝛtatus cõſeruatoꝛem lo ci illiꝰ vere credidit eſſe vñm penfio nẽqʒ ãnui cẽſus in eadẽ ecẽiaʒfeſſus eſt quẽ etiaʒ ſingkisãnis quo advixit tge fideliter ſoluere curauit ¶ lix Erat aüt in monaſterio ciſter cienfi euerſabẽſi iunẽculꝰ qdã hẽtic? noĩe argẽtinẽſis natione robuſtus et vegetꝰ coꝛꝑe; ſpiritali macie fedus et debilis coꝛde q̃les heu nr̃is tẽꝑib⸗ multos videmus et dolem? plus foꝛ midãtes tꝑaliter macerari q; gehen ne ſupplicijs deputari Vui videß iu nenis licz in cũctis obſernãtijs oꝛdĩs ſegniciei et inefficacie a ceteris fratri bus notaretur grauins tamen in exe cutõne diuini ſeruitij deliquebat qð modis omnibus negligebat ců vti⸗ q; multis alijs validius id exequi ve. De illuſtrivilis rntſeſeſons ſut mortiers canſ gu otuiſſet tEt inuꝑ ſacrarũ vigiliar 8 utus oꝛdiieʒ veleruit kact? apo ibo on kollectam quaſi caula infirmitatis er liã lecuun r in kalſis bonisvel pori? jonipl § loꝛ6 trequẽter delerere ſolebat at ſtata ti nundi duceret n P dolgrepaulandꝭ miſerã carneʒ cub coꝛrupteun undo a interna de uivil Belehehrnbeedat Pöluere dicee F itn teltadilemnegligen agonchus quidãĩ extreinis agẽs pꝛloꝛ pareri ouciendinenvn n, decederet raprus eſtĩ ſpů du⸗ ninnedl dem pubiiee nunc vero pꝛiuatiz n anteꝙ loc penaruʒ internalia. vi⸗ ii lochm nendo. obſecrando recarguẽdo ſonz 2uhe i oroꝛe tferre nõ poſſu nne re cupiebat ſed truſtra. Ipo Anibh 6 multas veurbus? con ttion pluris eſtimante carnis ſue comodũ mbs intixas ad roguz ma⸗ ſolant S aie requiẽ. Iccidit interes ut iſde; is aenmne ur toꝛreri⁊ aſari(¶ di ſſolut frater laboꝛis et diſcipline runũ in meliſſimos toꝛtoꝛes cũ ſut tiſem ugitans ſtationẽ vigiliarũ ſicut lole iposche lisc; igneis inſtrumentis cenobis kugitans ttet ctor0 eriret qusten flatorijs alie ß tgatotis niſibus ag bilſ bat deſerens ð ſerorũ toꝛments totio niſibus ag nobl nirinoꝝ matutinis qñ bꝛeuius poh mile antes Alij vero patellas ⁊ ſart eis no inkirimop nsn ſue cubi regantes Alij vero patellas? Fe ſet didis voluprar earniſue cubi gge 1gnitas ve fubius iaciẽtes po dere ded collocando ſatiſfaceret ᷣis autes; Buten rpemqʒ qui de ardentibus uncp volens oſtẽdere jolieito pꝛioꝛich u nebant acipermß e fuebat dlligen zgi ſio ʒelo moueretur quantach eſſet p iacennn nentes eundeʒ rurſus bu iſignh Lozelomanenie vel potius cõtem rrilüne collicennrentez ſuper e0s si nicies negligeutie vel Porn t et nimis feruenteʒ ſuper eos bris ſeo nickes u 6obie kratris Ulius aperuir lienteineebat refundeb hrut ug viditq; tratre illo ð ſtal uibus flnebat refundebant quaʒ tmude 5 ſe mouente? ante gradum altaris penn ieen ſolum capite modicum H inclins ſ z nẽc refricerij lo ntus oſtiumq; choꝛi egredi eltinãte teter⸗ heſne 1 e cin aĩaruʒ Si oſt nijſin on benon coilo eins inflienem cumvbiaen orr he rimbezainroituz imirmatorij gravewalidneatnſeh ab gelo du h mBolie geſtleulädo atqʒeachi inuent Znreraheckſet ſneſcite wi nando ut verbo inuſitato inerciech ctore Wwo ſi* cisſon digno loquar equitantem Poſt mo reſpondit FSan ui 6 n re diehn vero de itirmatoꝛlo egredé firei Pi oegart bomisii u bo pumeris ferus agitatoꝛ rurus in permarim e eeiiienr üpi lijt et tanq; vere irrationabile iumẽ nis tütcilirer criminenponetſch dub tum capiſtro ſecoꝛdie waãtum flagel quaq; fedauerintnòin nos inoe dam iectuli in quo malo ſůo pauſare curauerũt no dileipline cenu en nans geſtiebat minauit Beniq; quia nullꝰ non quieris et Renhe nſolen h coꝛrigere vellet eum qui timoremði deniq; vigiliarum et(al 72 neglexerit miſer ilie optimi pꝛioꝛis ᷓ he deuotionem neqʒ labori⸗ iſpe de eo vidiſſet intimãtis monita ſper mocie erecurionẽ ſtrẽnue ſicut oh hecl nens clauſtralis diſcipline vigoꝛem rer emulari ſtuduerunt. ſed p kec laltem ſuperticietenus tenere cu rioſ faceti vag ſuperiiui deſioloſip Uhae iliintutn raynslipi enurziluht orot ffentniz olts venthlsin infitas ꝛd wghr mniri tonni ſimos towit igneis iſnnn enta totis nſti vero palsi e ſubtus iacit ʒ qui deoron us ſcdatd ues eundqm is terventz i Wiſtintertia gri ſomnolenti ſignis iocis et leuita tibus indulgentes monaſtice pꝛolen ſonis puritatem violare non rimue runt Pui poſtq; m ęqᷓſſimã iuſti n vicis dei ſnĩam in ſupꝛa vjſis penis lij bꝛeuius aluplixius ꝓ quãtitate ⁊ qualitate exceſſuũ uoꝛũj purgati fue rint mediante grã dei in hũc refrige rij locum introducunt᷑ atqʒ hic pot horrenda ſupplicia illa pauſantes ꝑ fectionẽ bĩtudinis ſue ꝙũ patientia pᷣ ſtolanur lii. Bicebat abbas noꝛimundenſis fuiſſe monachum quendã in vno de cenohijs ciſterciẽſis ordinis qͥ dono nobiliſſime vocis exultans vigoꝛem eins in om̃i laboꝛe ſeruitij dei expen⸗ dere dedignabat B magis ꝓpriã glo riam captans feſtiua queq; rñloꝛia q̃ ſingulari pꝛiuilegio vocis iue ipfi aſſignahant letus B non timoꝛatꝰ hi laris ſed minime deuotꝰ ſolennizãdo cantabat Factũ eſt aðjt in quadã feſti vitate dum in oĩbus qᷓ a cõuentu fra trũ ad laudem dei decãtabant᷑ velut mutus et elinguis ſtaret et vſuʒ rñſo rij ſui nõ plane in grauib?ß in acutis vel pat ꝰin acutiſſimis vocẽ quatien do tinulos modulos flexibilitate vo cis koꝛmando ſolita laſciuia decanta ret Nuo finito ut a quo merces ridi culoſi cantꝰ ſperãda eſſet intelligeret tã ipſi qᷓ; ceteris qᷓ circa ipſũ erant vi dẽtibꝰ apꝑuit demõculꝰ teter et fuſcꝰ ĩ modũ pueruli qͥ manibꝰimpuris fa ciens plauſum et miro modo eachin nans exclamauit dicens P o bñ bñ cantauit optie cantatũẽ ſij. Mð etiã nris tꝑibꝰeximie ̃̃ligiois et ſpeciał abſtinẽtie ſcã vᷣgo quedã ð pac laſciuia cũtꝰ vᷣina reuelatõe ĩſtru 3a ꝓcRicerit nhreccbln⸗ ücipſs abbas ciſterciẽt qẽ pr̃ pr̃iarchal to tiꝰ ſcĩ oꝛdĩs nr̃i ad eñ grã viſitatõnis aliqñ veniſſz inter dulcia eterne vite colloquia cepit abbas attẽtius roga re q̃tenꝰeadẽ dei famula vinitus ſibi reuelari depoſceret qjd ĩ oꝛc ine ciſter cienfi puritati vere religionis magis contrariũ ꝑ negligẽtiã irrepſiſſʒ lla vero poſt acceptas inducias fuſasq; ad dñm p̃ces ita rñdit. Sciatis dñe tria eſſe in oꝛdine vꝛõ q ſpecialit᷑ ocu los ſũme maieſtatis offẽcũt mutipli catio ſeʒ agroꝝ ſuꝑfluitas edificioũ atqʒ laſciuia vocum. Ixi. Abbas cuiuſdã cenobij mõchũ quendã nepotẽ ſuuz a puero enutrie rat et vſqʒ ad ſpectabiles moꝛes ꝑue xerat C õtigit verovt iſdeʒ abbas ex treme ſoꝛtis articulo ſibi ĩiminẽte viã vniuerſe carnis ingreſurꝰ cẽt frĩb? itaq; qͥ;s ſub cura ſua habuerat deſti⸗ tutõem ſuã lugẽtib? fuerat eĩ vir pꝛu dẽs cũ ð ſubſtiturõe alteriꝰtractaret᷑ diuerß diuerſa ſemiẽtib? ne foœꝛe er ſtudijs ꝑtiũ res ĩ ↄtẽtõe venirz cei ſenſu decretũ ẽ q̃tenꝰ vota lua iꝝ pr̃i ſpiritali ↄmitterẽt qͥↄcĩas ſ loꝛũ pleniꝰnoſſe ⁊ quẽ ille ſibi ſuceiò rẽ depꝛomeret büc abſqʒ refragatõe vnanimit᷑ in abbatẽ eligerẽt Tũ añjt p̃dict'abbas ĩ illa hoꝛa tremẽda exi tus ſui meõꝛari debuiſſet iuſticie dei ſoliꝰ et pure ᷣm deũ purã ſibi exhibẽ tibꝰ obedientiã ↄſulere. carnis et ſan guinis affectõe male illect? ãtefatum nepotẽ ſuum fribꝰ illis deſignauit di cens eum bene eſſe religioſum et ĩex terioꝛibus negocijs ꝓuidum et conſi der atiuũ Oõ licet ex ꝑte verũ fuiſſet quia tamen nequaq; ſincera intentõ ne fratrum vicelicet vtilitatibus ↄſu lendo cõſiliũ dederat ſed qntũ er pe na que ſubſecuta eſt intelligi dat ma gis eo intuitu vt parentela ipfius nepotis ſui ꝓmotlõe illuſtrioꝛ redde retur.qᷓ; diſiticte ſententie ꝓ hoc ren tu ſuo ioꝛiens addictus lit dñs eide ſucceſſoꝛi minðs canonice adepte di gnitatis vᷣeinonſtrare dignatus eſt. Erat nanq; in eodem monaſterio lo cus quidam amenus et ac refrigerã⸗ vum accomodus atq;ʒ ĩ ip̃o loco fõs perſpicus fluẽti murmure ſcaturiẽs qui per crepidinem alnẽoli ſui luxuri antibus herbis iocuncius tam viua citate ſui qᷓ; etiã herbarũ gratioſa vi riditate an mãs ⁊ oeulòõs accẽdentiũ mulcebat. Hüc locũ defunct? abbas dumvitales achuc caꝑet auras refri gerãdi grã frequẽtare jolebat ibi ani mů oĩm moꝛdentiũj curarũ eſtibꝰ de fatigatum relaxãs tanto liberiꝰq̃nto ſecretius euopoꝛare ſinebat. Chiꝰre laxatõis conſuetudinẽ ſueceſſoꝛ ipſi⸗ eodẽ mõ tenẽ deceinẽs locũ freq̃nta: bat et iß̃e. Uns vera dierũ cuz lolito moꝛe ad p̃dictũ locũ accederet audi⸗ uit q̃ſi de fundo fõtisvocẽ lachꝛyms pilie plangẽtis et heu heu ine miſerũ iveminãtis Territ? vero vebement et conſternat? vbi ꝓpius acceſſit dili gentius auſqultans hãe eſſe p̃deceſſo ris ſui defuncti abbatis vocẽ ex olin noraſbi qualitatevocis rerognout Tune vero trementibꝰpꝛe ſtůpðꝛe la kis querenti qlnam eſet qᷓilic it⸗ rñdit dicensi go ſum ille conlangui nens tuus quohdã abbas. nunc aũt miſerabilis ſpũs cui tu ad multaz cõ fuſionem et infelicitateʒ meam sd re gimẽ monaſterij huiꝰſucceſſiſti nter rogatus cur ita plãgeret qꝛ ardeo in quit Kurſus interrogatꝰ cur arderet cum religioſa vita ipſius quõ in cor pore geſſerat requiẽ nagis qᷓ; toꝛmnẽ ta meruiſſe videret Tu inqt incendij De illuſtri. viris mei cauſa es Et ait abbas ego quaẽ vel qũo! Muia inqt fratribꝰ quibus indignus p̃eram ꝑſonã aĩaꝝ ſuaꝝ ſa luti ꝓficuã querentibꝰ. er mihi poſt deum vota et confilia ſua cõmittenti bus heu affinitatis qua mihi cõiũct? eras lenocinio cecatus non Fᷣm timo rem ði ſed ᷣm pꝛopꝛie voluntatis in ſipientiam dedi conſiliũ ut te ad api cem huiꝰ dignitatis pꝛoueherentd circo iuſto dei iudicio ĩ hot aque ali mento crüciatibus addictus ardeo. liqueſco deficio et ĩ nihilũ pene teda ẽtus ad eadem toꝛmenia rurſus tole randa reſtauroꝛ Wð ſi certius ꝓbaẽ vis friuola nõ eẽ que audis fac affer ri candelabꝝ ẽneũ ⁊ lenta ſubmiſſiõe in aquã mitti Vo p̃cipiẽte abbote gilatũ ẽ cancelabꝝ eneũ et ſenſim in aquã iniſſum ſtupendo miraculo ita a facie frigide illiꝰ aqᷓ liqᷓfactũẽ ſicut ſluit cera a facie ignis E. lriiij ¶ In ꝑtibꝰ minoꝛis bꝛitãnie erat aliqñ homo ſecularis.qui licet ſecula ribus negocijs dedit?cureq; rei fami liaris intentꝰ eſſet. erat tamen fidelis et timoꝛatus atq; in obſeruãtia man datoꝛũ dei ꝓ modulo ſuò deuõtus. Inter cetera vero bona q̃ vel publi⸗ ce vel pᷣuatim ſolo des teſtante facie bat.talem ſibi fecerat conſuetudineʒ ut ad eccleſiã vadens vel inde rediẽs ſeu quacunqʒ alia occaſione tyinite rium trãſiens pro animabus fideliũ ibidem pauſantium deuotã doinino pꝛẽcem libaret. Contigit vero vt ex pleto teinpoꝛe vite ſue de hoc ſeculo nequã inigraturꝰ lecto decũberet.cũ⸗ q; iaʒ moꝛti ſe vicinũ ſentiret mecijs noctis tenebris miſit ad p̃ſpyteꝝ ſuũ rogans ut ad viſitandũ ſe ců dñico ja cramento venire dignaret᷑ Preſbyter vero ſegnitle pꝛeſſus et heu plus di⸗ kacere uifnd ndis ls uß. lins mintp it dic negner nit. i telerite slicumn diſtalit eſedn tue ſan largito recepit vt crec geſsl ſones a ins vbi venitilh finecol nuhun nwſn vinte e inden pent in clamant les win kuls ve tüsvl hec vicen b oc cy etinihiſenn tonmennmi 1ö icisg ẽ que mcs t eü ꝛ lenuſihni Pot pᷣcplni breral vpendo mrah ſipꝛluii eignst.[i minoꝛs diin culuns qluit decitanzn ligens carnis ſue cõ modũ ꝙᷓ; ſalutẽ anime parochiani ſui ꝑgere recuſa bit. diaconẽ tñ ſuũ noĩe vanieleʒ bo ne ↄnerſationis virũ vice ſua deſt nauit. Qui libenter obediẽs ⁊ iuſſa celeriter ↄplens Poſtqᷓ; moꝛienti vi sticum tradidit ad ꝓpꝛia redire nõ diſta lit. Ipox ergo vt pauꝑculus il le ſed meritis dines infirmus perpe tue ſanitatis non periture diuitiaꝝ largitoꝛẽ xp̃m dñm ad munimẽ ſui recepit letꝰ hominẽ exuit.⁊ cuʒ illo vt credimꝰ qui pauperuʒ ſuſceptoꝛ fieri dignatus eſt paradiſi poꝛtas ĩ greſſus lucidas beatoꝝ ſpũum mã ſiones accepit. Piaconꝰ vero redi⸗ ens vbi oſtio ecẽie appꝛopinqᷓuit in henit illud aptum qð clauſũ firmiſ füme q; obſeratũ dimiſerat. ñ cum multum obſtupuiſſʒ⁊ ancipites mẽ te verſaret cogitatiões mox diuina vlrtute in eodezʒ loco defixus eſt vt ſe inde mouere nõ poſſʒ. Et ecce re Pente in cymitẽio illo audita ẽ vox rlamantis ⁊ dicentis PBurgite fide les vniuerſi quantociꝰ⁊ erite de tu mulis veſtris qͥtquot in cymiterio eſtis vel requieſcitis vt cõuenientes in ecẽia ↄnendemus animã huꝰde fundi chariſſimi nr̃i⸗ rependamꝰei vlcem beneficij fui. Auoriens em̃ ꝑ hoc cymiteriũ tranſire ſolebat toti ens pꝛo nabis oꝛationem ſpecialeʒ facere ↄſuenerat. Ad hanc vocẽ de⸗ functi cepere velocit exurgere moꝛ tui.factus q;ʒ eſt fragoꝛ atq; tumul? grandis cuʒ egrederentur de tumu lis ſuis.Poꝛro in ecẽ̃ia videbantur cerei multi hincinde parietibus af firi qui eanciem baſilicã copioſo In ili ingreſſi tui ſent ceperunt melo iſtin tertia re ⁊ ↄmendationis officiũ ſolẽniter decantare ita vt vno dicente colle ctas ⁊ or̃ones alnj ſubiũgerent amẽ ceteras qᷓ reſponſiones quẽadmo Pum in choꝛo pſallentiũ fieri ſolet. õmendatione vero ꝓpleta clama tum eſt denuo vt ſinguli reuerterẽt᷑ *d loca ſua. Quibꝰ egreſſis de oꝛa⸗ toꝛio factꝰ eſt iterũ ſonit? ⁊ colliſio tumuloꝝ qñ ſe in eis relocauerunt. tunc paulatim ceperunt deficere lu minaria illa que in ecẽia videbãtur quſq; penitus extinguerentur.his itam; ↄpletis ſolutus eſt clericꝰille de loco illo in quo fixus herebat et intrans oꝛatoꝛiũ repoſuit ibi ſacra mentalia vaſa que ſecuʒ detulerat.q cum ad manſionẽ p̃ſpꝛi rediſſet ille trutina inertie ſue ietiens alioset neminem ꝓfunda nocte facile vigi lare reputans ꝓ laboꝛe rogabat elj citius ſtratum repetere ac doꝛmire Cui ille rñdit hõ eſt mihi mõ pau ſandum ſed tibi potius ſ urgencium atz laboꝛanduʒ. am eij defũdꝰeſt eger ad cuiꝰ obſequia ꝓcedere nos opoꝛtet. Pix verba finierat ⁊ ecce nuncius venit ſupꝛadicti viri obitũũ huncians aduentũ q; pᷣſbꝛi flagitãs Burgens itaq; licʒ initus ſacerdos cũ diacono ſine moꝛa ꝑrerit.⁊ debi tum pio funeri obſequiũ impendit Poꝛro diaconus ille beneficio gra tie dei tam dignanter ſe viſitantis nequaq; ingratus exiſtens ſed ð vi ſione quã viderat affect? vehement Atch opunctus omnia que velinre vel in ſpe habere poterat reliquit. exriens q; de terra ⁊ de cognatione ſua turonis in monañterio fẽi marti ni reigionis habitũ ſuſcepit. vbi eẽ rreligioſã vitam agens fideliũq; de⸗ dia ſuaui ibi dñm in ↄmuni lauda fundoꝝ memoꝛiã agens pꝛoficien Er ſpecu hiſto · ſicientibꝰ meritis eiuſdẽ ecẽie poſt⸗ madũ poꝛ ↄſtitut? eſt. hv. ¶iles quidaz in actu vel habitu ſeculari ſecularẽ animũ bonoꝑ ope rum ſtucijs repᷣmere ſatagebat ſech moꝛtalem eſſe ⁊ iꝑe ſuo moꝛiturumn foꝛe crebꝛo recogitãs moꝛtloFe moꝛiã apud dei pᷣce ⁊ deuotione poterat frequẽtius faciebat. Pecre herat nanq; vt nulla vnqᷓ; neceſſita te nulla feſtinatione atrium eccleſie tranſiens pꝛepediretur vt nol ſtãs facie ad oꝛienteʒ verſa dñic or̃onẽ ꝓ kideliũ animabintẽte diceret.do minſq; delũctis miſereri ſuppliciter exoꝛarct. Mõtigit verovt ab inimi cis ſuis inſidiantibus ſibi qdã vice ita repente circũueniretur vt ↄut in inſtãti ꝑiculã moꝛtis incurrere aut vitã fuge pꝛeſicio tutare neceſſe eſſz urſu itaq; rapidiſſimo ſugiẽs ca ſu accidit vt av clauſurã qua cymi teriũ cingebatur currẽdo deneniret Qnia vero ↄpetentioꝛez dꝑændij ſe mitã ad effugiẽdum quos fugiebat non inueniebat citis ſaleibꝰ clauſu re introituʒ ꝑ mediũ cimiteriũ trãſi ens cepto curſu angelus inſtabat. verum inter currenduʒ religiole cõ ſutudinis jne quã longo tempoꝛe il ibatam ſerusuerat recoꝛdatus con cicit coꝛde ⁊ quid fibi in tanto reꝝ diſcrimine faciendum eſſet eſtuanti mente penſahat. Aut em̃ debitũ ſpe ciale etiam cum periculo vitei celi m animabus tunc perſouendum crat.aut debiti p̃varicatoĩem coꝛ inſto iudice veo qui in ſe conliden tes in quãtiſibʒ neceſſitatis articu lis ſeruare põt conſcientia reũ tene bat. Bʒ quia in tanta t is ⁊ diſcri⸗ minis an guſtia diu deli erandi ſpa tiumnon habebat vicit cito pietas fidei metuz coꝛpoꝛe tragilitatis · de creuitq; contempta moꝛtt ticelib? vetunẽtis ſolitũ pꝛecis ſ ubſidiũj ne⸗ qcᷓ ſubtrahereed fi ita placeret al tiſiimo ſupꝛa tumulos eoPꝙ qbus oꝛabat glacijs iyimico?UW confol ſus occumbere. taq; ſuppꝛeſſo cur ſu gradum ſiſtit turbatunc; trãql lans animuz kacie ficut ſolebat ad oꝛientem verſa dominicam oꝛatio⸗ neʒ tanto ſincerioꝛi pietatiꝰ affectu dicere cepit qnto ſe hanc nouiſſimã ad deũ fundere pꝛeceʒ ⁊ q̃fi vltimũ vale fidelibus detunctis offerre exi ſtimabat Interiz vero crudeliſſimo letslis odij liuoꝛe exa gitati ra pidis paſſibus aduolant inimici.cernen tes q; renerenter ſtantẽ viruz cuius ſanguineʒ ſitiebant inetu moꝛtis di riguiſſe purabant? quafi iũ voti ſui crucelẽ eftectũ ha bituri de ſcelere 6⸗ continenti vt ſperant perpetrando imnpie quidem ßʒ non impune tripu diabant. Nanq; vbi pꝛecipitatione furibnnda in inſaniaʒ verñ ſeptã miterij irrpere.im unitatẽ ecẽe dei violare. choſtiam ſubmiſſa ceruice inclinaro capite ſtanteʒ intentione pmi fratricide ĩmolare teſtinabant · ecce repente vident ariatox multi tudinem magnam totũ cymiteriuʒ repleſſe quã defũctoꝛum animas fu iſſe pꝛo quibus ille oꝛabat non im pꝛobabilitercredimꝰq̃ etiam inter⸗ ceſſoꝛem ſuũ ſtipata co?oha ambiẽ tes vt or̃onem quã pꝛo eis inchoa nerat abſq; impedimento perficere poſſʒ ſãcta ſolicitudine obſeruabãt tuero deo oqibiles illi ſolo mali⸗ gno deſicerij voto pomicice viden tes tam ſubitam rerũ mutationeʒ? armatoꝛum turbam ſibi iminenteʒ ſtupefaẽti ⁊ mente ʒſternati fugam cn unn nnteh nbuntſ niſen nluler — gunis in clo col pria ce ininico aufugl nnimice tun e nuit. Let pecis q ſtbilite ie ſertiſ ninente not'no peiſen naäifui nyſter ndiit ljqu per po lb' dei teniſin täsre incene inkran üs ↄſt petri: ſtis tgi bido i ghidan iv hur.) h in dangn vcie fcut vuhun dowinican an hioꝛi iuts ijt no K bancwu epuctzt deundisofnt rz vero di oe etagiuui olant inmM edant mau dantn quſ bitiunni tpemße nhnon fin n ipu thne velociter inierunt.⁊ qui alienam vi tam crudeli occaſione ꝑimere vene rant emolimenti maximi loco repu tabant ſi ſuã fuge pᷣſidio ſeruare po tuiſſen.peuotus autem ille oꝛatoꝛ nil tale videns aut ſentiens poſtqᷓ; ofonem ſuã ʒpleuit curſum quẽ pi etatis intuitu tante neceſſitatis arti culo conſtrict? obmiſerat repetens puia celeritate velut inlequentium inimicoꝛuz ſe manus fugiens ꝓere aufugit.⁊ quia gladios furentium inimicoꝝ ⁊ de tã ꝓximo ſibi ĩminẽ tium euadere potuiſs miratꝰ expa uit. Ceterum poſt aliq̃ntulum tꝑis pacis q; pulcritudine inter partes ſtabiliter reintegrata cuz familiarit inncem q̃rerent illi quidem qjd cau ſe extitiſſʒ ꝙ moꝛtis ꝑiculo ſibi im minente ſic ĩmobilis ſtans de loco motꝰ non fuiſſʒ ille cur vite ipſiꝰ pe ꝑciſſent cũ opoꝛtunitatẽ ꝑdendi ej nacti fuiſſent. Cognita ab alterutr in yſterij veritate dñm qui fecit mi rabilis magna ſolus magnifice col laudabant.⁊ tam ip̃i q; etiãplures alij qui tam grande miraculumn ꝑci pere potuerunt ad oꝛandumꝙ fide iibꝰ defunctis non mediocriter ac⸗ rtcenſi ſunt. Apud vuintiam que germania trãs renũ dr que vulgo ſaxonia dr in cenobio quod ð ciuniacẽſi ecẽ̃ia infra muros padeburnenſis ciuits tis ↄſtructũ nomini ſẽoꝛũ aploꝛum petri ⁊ pauli intitulatumn eſt.fuitpᷣ⸗ ſcis tꝑibꝰ dum adhuc cluniacenſis oꝛdo in ſtatu ſuo vigeret monach? quidam m nomẽ ſuũ xp̃m amans qui vamanio naturalt noĩe voca⸗ batur. ic cum eſſz ſacerdotali ho noꝛe pꝛeditus offici ſanctuz moꝛf bus ſanctis adoꝛnare curabat ⁊ di⸗ vina myſteria denotione qua ſpirt talein miniſtꝝ decebat celebꝛabat. Vt aðt tõtodenotiꝰ qnto ſecretius incõtaminatũ ſacrificiũ in archa cõ rriti coꝛdis offerre poſſʒ capellulaʒ quãdam in honore ſancti alexij con ſecratam ⁊ ab oꝛatoꝛio eiuſdeʒ loci cymiterio tãtij interiacente remotã cauſa dicende miſſe frequentare ſo lebat. Eñ ⁊ ip̃m cymiteriij recipꝛo⸗ cato itinẽ aſſidue terere neceſſe ha hebat. Ad ſacrã vero edem vadẽs aut inde rediens manðj deuote oꝛa⸗ tiõibꝰ abſq; tedio idemptitstis poꝛ rigebat fidelibꝰ vefunctis.⁊ quo ſe tranlactis diebꝰ ſuis incinerandum foꝛe recogitabat eo incineratoꝛum pericula pie penſans eoꝛũ ſupplicia mitigarj ſuppliciter pꝛecabatur. fa ctum eſt aũt in vna dieruz dum cele bꝛatis ſacris myſtẽijs rediret pignꝰ ſancte oꝛationis his quibꝰ enz debi toꝛẽ pietatis effecerat ſicut ſolebat pſolueret.completaq; oꝛationeĩ cõ cluſione ſubiungeret. Kequieſcant in pace.audiuit manifeſte multitu dinis turbã reſpondentem Amen. amen. Mð vbi andinit totus intre⸗ muit⁊ has voces eſſe animarũ pꝛo quibus oꝛabat putans taz contigu as ſibi viſibiliter eſſe miratus expa uit. bone q; ↄſuetudinis vſum queʒ deuote eatenus ſeruarat tanto de⸗ inceps pꝛopẽſioꝛi diligẽtiu pꝛoſecu tus eſt q̃nto deuotionis ſue obſeqͥ acceptabile deo fidelibꝰ q; aĩabus gratũ ⁊ fructuoſũj exiſtere tam inufi tati miraculi nouitate let? agnonit Bancda ergo? ſalnbꝛis leſt cogits tio pꝛo defunctis oꝛare vt a pcẽis ſoluantur —— B Crx ſpecu hiſto. Er pꝛima parte ſpeculi hiſto rialis· Viſtinctio quartã. Exemplum pꝛimz Tericus quidam ſuppetẽ te rerum co pia ſeculo de⸗ Aditꝰ matris domini amo — kemreuerentiã eius ani mo ſic omnino indixe rat vt qñcũq; ecẽie ingreſſus vel ꝑecẽiam ei coh tingeret tranſitus nulla leculi ſolici tudo. nulla ſurrepere poſſʒ obliuio cjn cum omni veuotione? humilits te genu flero illa angelica ſalutstio ne eam honoꝛaret dicens. Aue ins ria gratia plena dominus tecumn N Rurſuin genn flexo Peatus venter qui te poꝛtauit xp̃e.7 beata vbera que te lacauerunt dominum deuz ſaluatoꝛein noſtrum · Pic aliqñ mo leſtia coꝛpoꝛis tactus delperatis ẽ tantũj q; doloꝛ inualuit vt linguaʒ ſuam ⁊ labia ſua dentibꝰ uis ↄman ucaret.idip̃m ð mẽbꝛis ceteris fa cturus ſi ꝑmitteretur Cunch iaz lin gua? lal ijs penit? ↄſumptis vehe menter a ſuis ne in alijs membꝛis hec faceret tencretur iaceret q; hoꝛ rendus aſpectu ſenſibus co?po?is exempt?vicit iuxta lectuli ſui caput plonã conſiſtere pulcra facie ⁊ reue rendo aſpectu· qui quantum datur intelligi angelꝰ eius erat. Pic egro ti i erũnas deploꝛãs in bunc mo dũ lamentari videbat · Auid o dña miſericoꝛdie fons pietatis hoccine eſt gloꝛle⁊ gratie tue ſalutatoꝛiumn? MWeccine eſt lingua in beatificatio nem venttis⁊ partus tui longo vſu de ardenti affectu ſic aſſuefacta vt pene nibil aliu ſonare noſſet in ec cleſia dei. ñs dõina ſi tu dees tuis quis aderit ſuis Non ſic dõina nõ ſic. Id nihiluz deueniet ſpes homi num ſi in te non incipiũt haberere ingium. Hec cum ille in auribꝰ egri declamsret apparuit vtriq; mater vomini ⁊ quaſi ſatiffaciẽs de negli entia in ſeruulũ ſuũ de qua innmu ſabatur ad leãum fꝛopius accecit ertractaq; vbera vila eſt pꝛotinus ĩ mittere in os egri.? ſan di lactis lui roꝛe inkuſo ſůbito ſue lingue iregri tatein ⁊ labijs aniquũ decoꝛemn 27 toto eius coꝛpoꝛe pꝛiſtinem reſteu rauit ſanitatem. Kedditus igitur ſẽ ſibus continuo ſurrexit ſanus? ico lumis.⁊ factam circa le miſericoꝛdi am etiã ſi lingua taceret repentina vite ⁊ mc ꝛuʒ mutatiohe omnibꝰ ce pit pꝛedicare. E teniʒ ſe ⁊ ſus dei ſer bitio mancipans de cetero duxit virã religioſam. ij. Ouicam pueri clerici ante q̃ndã eccle fiam ludum pile exercebant q rum vnus qͥ habebat in manu anu lum quem ei puella quedam don uerat carnali amoꝛe ducta rimens ne taꝛte aſſicdua pile percuſſione krã gcretur diuertit ad eccleſiam vt ali cubi eum reponeret donec poſt lu dum eum reciperet Ingreſus itaq; ante imaginem virginis Warie in tuitus eain⁊ ãmirans eius pulcritu dinem genu fiexo deuote lalutauit virginem.⁊ addidit. Nere in oinni pus foꝛmoſioꝛ es ⁊ illa ctiam que mihi hunc anulum amoꝛis munere condonauit. Ideo q; ei renuncio te q; deinceps amare? tibi deſeruire decerno.ita dumtaxat vt ego vice reddita amoꝛe iuo dignꝰ inueniar. Sic igitur pꝛekatus pher anulũ ſu digito imaginis quẽ habebat ſurſũ erectuʒ indidit. Quo accepto quaſi unũ ninbi yoita pꝛdine quodi tare? quntel tus ſic pinis quod ertitit ks vI pman Maria meciar digito rghen aſepn znoni tama. dit es blande tioney ta duri voto in gtur: ritus y tadem vbi ha keſust diedus uut ginect dꝛomij poꝛein ugnt wouhe ahu ſnee: Mi ynin delulnſe hn onhchühehen — Hort wig un n ulüſiüdegunt dunfupltzun bauvhelſun segrn hntitt buo relngei s anuqr deun poꝛt puinn um Koug wo ſunertlnsi um circak nnn gon tacnum⸗ wotuicnent .Etenizetn ipans de cWo voun il mu dbabdub 3 ur idus — wn mirabile dictu digitum ſuuz imago * dſtrinxit. Q uo vifo puer ſtupoꝛeꝑ s aduocat.? rei motus circunſtante 7re nonitatem mirantibꝰ ſalutationis vꝛdinem ⁊ voti ↄꝓditionem enarrat. quod illi audientes enz ſeculo renũ ciare ⁊ votũ ꝑſoluere hoꝛtabantur quatenus dei genitricis ſeruꝰ ⁊ ami cus ficut dixerat haberetur. At ille ſpinis diuitiaruʒ obſtantibus egre quod monebatur audiens ingra t* ertitit ⁊ poſt modicũ imagini mẽti tus vroꝛez ducere non expauit. Sʒ hᷣma nocte nuptiarumn beata virgo AMarla quaſi inter ip̃m ⁊ vxoꝛeʒ ei⸗ media recum bens apparuit anuluz digito pꝛetendẽs ⁊ infidelitatis en arguens.Excitatꝰille de fomno cir ca ſe palp itabat querens imaginez ⁊ non Inueniens eam credidit eã tã talma. Iterum a ſomno detent? vi⸗ — 8 dit eaʒ ſibi aſſiſtere non ſicut pꝛius blande alloquentem.ᷓ cuz indigna tione vultum auertentem.⁊ toꝛmẽ ta duriſſima pꝛo contemptu ſui et voto irrito cõininantem. Euigilãs igitur ⁊ iterata ãmonitione perter⸗ ritus relictis omnibꝰ que habebot eadem nocte in eremũ clam ſeceſſit. vbi habitum monachi vitaz q; pꝛo feſſus domine ⁊ amice ſue cunctis viebus vite ſue deuoto animo deß⸗ uiuit. Paluit enim fidem lernarere gine celoꝛum qusʒ ei ante nuptias pꝛomiſerat cũ můdicia anine ⁊ coꝛ voruz quo obligatus erat j. Fuit quicam roman? imperaton cuipꝛonidit vei cleinentia vxoꝛem genere ⁊ moꝛibus nobiliſſimem ac pulcritydine honeſtiſimaʒ nec tur — poꝛe impolluto ꝙᷓ ſpõſe moꝛtali c eondidtũ 3 pꝛobans ⁊ ficẽ aohibẽs pis aut carnalis delectatio illos ca ptiuabat ſed inniceʒ ſobꝛie⁊ iu ſte ß legali coniugio ſe non mediocriter diligebant. Nenit autem in mentez „. 3 impatoꝛis vt pergeret longe late; per oꝛbem viſitare loc a ſanctoꝛum Accepto itaq; aſſenſu a coniuge et regnum ⁊ quẽdam fratrem ſui ado leſcentem attentius ei cõmendans digreſſus eſt. Ipſe autem dictꝰ ado „ geretur ei aperuit. Vũq; imperatri ci pluries moleſtus eſſʒ illa penitꝰ rẽnueret tandem iuueni cecato ad eius amplerus fe venturam ſimula re pꝛomiſit. Interim vero turrim in amoꝛem eius vehemẽter exarſit. ⁊ tandem etiam quo ſtimulo ille v leſcens ſpecie deceptꝰ imperatricis quãdam parare non diſtulit in qua duos adoleſcentes ⁊ duas puellas ad ſeruiendum inuem mittere cura ut vt neceſſaria queqʒ illi ſurſũ cuz funibus traherẽt. Peterminato aũt vie quo imperatrix? iuuenis turri lam pꝛiuatiʒ conſcenderent vt ille lod deſiderabat expleret gauiſus eſt. Sz illo pꝛeeunte ⁊ intrãte pudi ca doinina in domuz redijt retento iunene in turri. Bedit auteʒ ſub im peratrice roma pacifica donec im Peratoꝛ rediret ad pꝛopꝛia. Poſt nq; annos audiens aduentum ei gahiſa eſt valde iuſſitq; nobiles et maloꝛes cleri in occurſim eius ſec exire ⁊ vicos ciuitatis oꝛnari decen ter. Fratrem quoq; imperatoꝛis in conſulte de turri emiſit vt fratri ob nius exiret. Mui in occurſum illius reginam pꝛeuenit ⁊ verfa vice eam male infamauit. Kequiſit? em̃ a fre cur taz afflictus ⁊ pallidus ac crine defoꝛmis eſſʒ. reſpondit cuʒ lachꝛy mis. Ahi frater chariſſime peſſima 8 3 Erx ſpecu hiſto. meretrix coniunx tu ſicut cuʒ mul tis foꝛnicari cõſueuit ibi⁊ ine in ſce ius pꝛecipitare ſecum tenta uit. nul lus enim ab eius impn dico ample xu ex quo receſiiſti pꝛohibitus eſt. qod ego ferre non potuiſed obes recedens in quadam turri me nũc uſq; incluſi. Audiens unpersto? qs non ſperautrat de vxoꝛe contume lias nunciari doloꝛe coꝛdis percuſ lus pene exanimis in term coꝛru it. Poſt jpatiuʒ vnius hoꝛe ſurrexit 4 confoꝛtatus aſtantium conſolati onibus equũ aſcendit. In craſtinũ autez imperatrir cü comilatu mul to ad virum ſů peruenit. que cuin ilum vt dignum erat amplecti vel⸗ let percuſſa ab eo in facie grauiter kula cecidit. vocatis qͥz vnob*Fuis iperatoꝛ vixit Ite in ſiluaʒ pꝛofũdã ⁊ ducite eam ad decollationez. qui cum ad locum vbi decollanda erat perueniſent acmnirẽtes eius pulcri tudinem direrunt ad inuicem. Pꝛi us ꝙᷓ interlicistur co gnoſcamꝰ eas quia non eſt in mundo pulcrioꝛ il h.Irruentibus illis in eam illa ſu ſpiciens in celum vocẽ lachꝛymabi l dei reſpectuʒ ⁊ virginis ſancte ma rie efflagitabat auriium. Quicã ät nobilis non longe iter faciens cum comitatu multoꝛuʒ qui limns apo loꝛum? loca lanctoꝛum rome vii taverunt aucientes clamoꝛibus re ſonare ſiluam pꝛimo putauerũt ali quam feram in retibus coꝛruiſſe et velociter curlu illuc venerũt· Vicẽ ttes q; tam venerabilem perſonam ruos impudicos diſtrahere mo: ti eos concite tradiderunt. Kequiri rur mulier que eſſz⁊ cur illi talia cõ ringerent? At illa celata dignitatis sititudine ſupplici vultu ⁊ humili voce rogauit vt eam dominus rof ſecum ducerer?⁊ ab ea anculare ob⸗ ſequium ſaluo honoꝛe pudicicie re ciperet. qui petitioni eius ubenter annuens illam ad pꝛopꝛio perduxit quaʒ vxoꝛ eius honoꝛilice recip iẽs vnicum ei fiium educandum cõmi ſit. Paruulo autem ſuſce to illa ma ioꝛem adbibuit diligenria⸗ qᷓ; ſiip̃a eum genuiſſz. fugiebat lalciuiamfre quentab at eccleſie m ſed hec ibi ma Ugnus ſpirit? tentäre delit vincere tamen eam non valuit. Erat q̃dam miles in curia qui ad amoꝛ eib eiꝰ pertingere cupiens · blandis ſermo nibus ac multis pꝛomiſi iõibus eaz vt ſibi coniugio copulalẽt tentabat Illa vero caſte le euʒ diligere repõ dens amote domini ſui cuiꝰ froter crat nubẽ ei omnino negault qua⸗ obꝛeʒ cepit miler trattare in animo quid mulieri que in tanta eum vili tate habebat psraret vt occiderei vel kugaretur. Itaq; inremn peſta no dis hoꝛa dudtu diabolico vẽit vbi la doꝛmiebat ⁊ infans in finu eiꝰſi pi commendatus. guttur; Pu eri filij tratris ſui cultrò per medium ſe cuit ⁊ gladiũ in manu mulieris doꝛ mientis relinquens receſſit· uʒ er go ſanguis pueri per medium ledi vecurreret ⁊ latꝰ mulieris inficeret ercitata vehementer expault.et cuʒ ſe miſeraʒ pꝛoclamaſiet ſolicita ima ter ⁊ pater de filio ſurgentes conci⸗ to de ledo venerunt cus lumine að kilium quem iugulatum vicdentes?⁊ in manu mulieris cultrum.cᷓt? do loꝛ eos inusſit? omnemn familiam vix explicari poteſt. Venit deniq; ſceleratiſſimus homicida fictas la chꝛymas fundens? voluit occidere tanti ſceleris ignaraʒ dicens fratri Ndproyupein s bonoiitni umman i wuw ſulu wiln wi diignnnji ucibuhchnt teclefom dnhu ununeltm non valutni ria qi i mnu wpiens blnin winspꝛenfün vgotopuum aikktvin doninui eonnho immn in u dupmn Diſtin tertia ſuo Adduxi ſti huc meretricem pꝛo multis crimi nibus in alia patria iu dicatam interfici.iam vt igni trada kur dignam eam facit moꝛs filij tui At heros ille nobilis vxoꝛ eins eaz interfici pꝛohibentes mandanerit nautis ad poꝛtum pꝛoximi maris vt eam in alienain terram ducerent Venit ergo perfuſa lachꝛymnis faci mn comam diſcerpens cum ſeruis d nare? intrauit nauem Cunq; naute per altum mare nauigaſſent conſiderata eius ſpecie allocuti ſũt eam vt eis aſſentiret. reſiſtentiq; ob ↄvmoꝛem pudicicie dixerunt. Enum e duobus elige. aut nobis commif ceri.aut in mari pꝛecipitari. Reſpõ dit illa ſe libentius inter fludus de⸗ ficere ꝙᷓ eoꝛum libidinoſis petitio⸗ nibus aſſentire. Qui mutato confi lio in quadam alta rupe que ante eos in mari eminebat domino pꝛo nidente eam reliquerunt. vbi cum totam noctem duxiſſʒ inſomnem ſũ mo dilucnlo meroꝛe ⁊ triduano le⸗ lunio afflica parum obdoꝛmiuit. Aaruitq; ei ſancta virgo Maria regina gloꝛie admirabiſi facie ſtel lante oculoꝛum acie dicens ei quia multa pꝛopter caiti coniugij ſeruan dam fidem ſuſtinuiſti aduerſa om nis ainodo tentatio impioꝛum a te erpellenda eſt.⁊ quas paſſa es iniu rie manifeſtabũtur. ollige herbaz que eſt ſub capite tuo ⁊ quibuſcũq; lepꝛo ſis dederis hinc bibere in no mine ieſu chꝛiſti ſanabuntur. Exci tata autẽ mulier ⁊ viſione letificara cuin deuotis oꝛatianibus herbam collegit cui fimiſem ante non vicde rat.⁊ cyꝰothecas de manibus ſuis ertrahens implenit. Woꝛa autem tertia naute a ðo miſſi iter faciẽtes iuxta rupẽ illã vocati ab ea applicue runt. qui videntes eam tam venera bilem eſſe perſonam co ndolentes ei receptam in nauim du xerunt ad poꝛtum. Egreſſa autem de naui in uenit lepꝛoſum vuitu miſerabilem. attritam q; herbe poꝛci unculaʒ cũ vino dedit ei bibere ⁊ confeſtim ſa natus eſt. Exijt fama eius longe la tech? venit ad ciuitatem illam in q̃ erat unpius ille lepꝛoſus effectus q fratris filium in ſinu huiꝰ domine occiderat. Ad hunc multis pꝛecibꝰ dducta(ſed nec ab ip̃o nec ab vl lo de familia domns cognita)roga tur obnixe a fratre illis lepꝛoſi vt ei ſubueniat ⁊ quicquid mercedis inde velit recipiat lla ſe ſubuenire pꝛomittit ſi de omnibus peccatis ſuis coꝛam ea ⁊ ſeptem perſonis cõ feſſus fuerit.et ille quidem confitẽs multa dixit.ſ celabat ſcelus quod in eam commiſit. Reſpondit eimu lier nihil ei pꝛoficere medicinaʒ ſuã abſcondito vllo criminali.ſed opoꝛ tere pꝛius animam purgari? ſana ri ab vniuerſis egritudinibus ante⸗ ᷓ medicina aliqua coꝛpꝛi pꝛodeſ ſe poſſet nec pꝛodeſſe peccatoꝛum omnium confeſſionem ⁊ detedtio⸗ nem ſi vnum ex eis conſulto celetur quoniaʒ largitas diuine miſericoꝛ die vnum peccatum abſ q; alijs mi nime relaxat. Tunc ait frater ſuns cuius filium interfecerat. Iperi coꝛ tuum? emunda ab omni peccato. et ſůquid aduerſum me male egiſti totum tibi dimittetur. Reſolutus ita q; in lachꝛymis qualiter egerat manifeſtauit. Audiẽs autem heros expanit vehementer. dicens ſe plus de amiſſione nobiliſſime mulieris F de moꝛte filij triſtem eſſe. At illa 8 2 grx ſpecu hiſto · reſpondit. vomine mi noli contri ſtari.ego eniun ſum mulier illa que malum pꝛo malo non reddam ſed bonum p?o malo tribuam. Keſtitu to q; illo ſanitati rogabant eam vt ibi maneret 7 quem ſanauerat in ſponſum acciperat. Quib us non ad quieſcens receſſit.⁊ ſanando lepꝛo⸗ ſos nonnullos romaʒ iucognitã pe tijt ibiq; plurunos 3 lepꝛa munda uit. Sed ⁊ fratrem imperatoꝛis vl ciſcente deo inuaſerst lepꝛ grauiſ ſima vſq; ad moꝛtem · að quem curã dum adducta ſe a nullo agnita ſi⸗ mili modo ⁊ hunc peccatuin ſuum quod in eam commiſerat confiteri coꝛam popa? ſenatu romnno fecit. Muo audito imperato? flens.? pu gnis facieʒ pectus ꝙ percutiens ini ſerum ſe excamauit. Flebant quoq; omnes qui aderant? audierant re⸗ S coꝛdationem imperatricis egregie. ʒt illa fletus eoꝛum non ſu inens ſanato pꝛins iunene dixit· Ego ſoz ¶ia Tunc quanta letitia romanUm populum implenerit non eſt faci ſe victu. Voluit q; eam imperato? quaſi a deo reſuſcitatam in vroꝛem ?populus in dominam accipere. Feo intra ſe aliter agens dixit ad papam. Notum keci in tribularioni bus meis vomino ine nulli vlteri? viro coniungere ſed monachali ve⸗ ſte caſtimoniaʒ ſeruare. Requiritur ergo aĩa mea de mani tid ſi timẽs vei diligens hominem plus qᷓ; deů veſte lancta non velaueris me. Cũc ille mox eain benedixit ⁊ induit. Fuit quidam diues romme cu; vroꝛe ſua vterq; genere nobllis mo ribus landabilis. ſola eis pꝛoles de erat cum ad votum ceters cederent vnuerſa. onuerſi q; ad dominum oſtulabant filium. effuſi in miſeri coꝛdijs pauperum commendantes ſe ad omnem continentiam lecun⸗ vum deum. Peus igitur videns at flictionem eoꝛum dedit mulieri con ceptum? peperit filium. quo nato regales ↄarantur delicie ſonant oꝛgana.choĩi oꝛdinantur. Interes dum de charo filio pater minꝰ cau to amoꝛe gratulatur charitate a carnalitate aliquantiſper ſuffocata non ita veuote vt pꝛUs in datoꝛis gloꝛiam aſſi urgit vel gratiam que? rit. Iliquotiens tamen ad ſe reuer ſus compungebatur nec illius rar nalitatis impuritatem kerebat eſſe impunitam. Tandeʒ pepigit fedus cum deo vtſumptis pennis colum be in pereginam regionem vel in inuiam ſolitudinem auolaret vbi ignotus viueret? puritatis atc; pa cis interne ſoliditatem ſeruaret · Bʒ quis alligatus erat vxoꝛi coꝛ eius ad ſul pꝛopoſiti inclinauit aſſenſus Que quidein querulos gemitus in geminare cepit ·⁊ ſingultibus con cuſſo pectoꝛe cumn lachꝛymnis vixit. uamuis moleſte vulciſſimi vnlt? tui ſuſtineam abſentiam.hoc ſolum tamen amaricsti coꝛdis habeo ſo⸗ latium ⁊ gloꝛiandi pꝛiuilegium ꝙꝙ amoꝛi meo ſolum video pꝛeponi chꝛiſtum.IEt quia votum boc lan ctiſſimum ſcio liberum te dimitto tantum vt amoꝛe caſto me coꝛdeſe tineas. Illo exultante ⁊ in gaudio vtẽtricis conſcientie exultante Wa⸗ tertamilias ſoluts 5 lege virliam li pittane flspꝛ poletb ſtengul de vertc dohrut venie du batzie elemoh congr perkal dis diſ dd dien lutnur dolen vertal pland ſcitur occ ſeha ti ensſu latrin da hes tz ſom uytin oiginr vini dectnvlein uhlun gom r deict lun ncinun. Mm fho pun nwu wlanr cint ulhn en pisudn gi vl gun ns tmen nim br nit llu oriunn loiut un rßom cinen nn nnpnnt ichnnMn s u ir inch ui n dune rentius que chꝛiſti erant cogitãbat ⁊liberalitatem in pauperes exerce bat. Interea paruulum ſuum a la fte ſuſpenſum a cunis abſtractum pꝛopenſius nutriebat? delitijs refi ciebat om̃i die aut matris herebat gremio aut pendebat a collo.omni node inter matris vbera moꝛaba tur. omni in ioco in memoꝛia verſa batur. Sic ſuccedentibus intantie pueritia ⁊ puericie adoleſcentia eti am tunc mater non eum ab ample ribus arcebat non ab oſculo repel lebat.non etiam a lecto.quid plura Carnalis amoꝛ quia non inuigila nit cautela ſe inclinanit coꝛruptele. filius pꝛo marito acmittitur conce pto fetu inter viſcera coꝛce? coꝛpo re anguſtiatur.?⁊ impellente hincin de verecundie ⁊ doloꝛis eſtu pene ĩ deſperationem labitur. Ppe autem venie ducta ⁊ animata non deſiſte bat a ieiunijs.oꝛationibus.vigilijs elemoſynis. Interim veſte ad hoc congrua ventris celato tinnoꝛe et per falſam hilaritatem vultus co³ dis diſſimulato doloꝛe. ventum eſt ad diem partus et tunc magna ve lut inare contritio eius. inc enim volenti ſuadebat ſilentium timoꝛ et verecundia. hinc impellebant ad plandtum doloꝛ ⁊ anguſtia ſic na ſcitur infelix puer ſumpturus de oꝛ t occaſum de' initio finem. Mam ſeua tigris vix bene natum arripi ens fuffocauit ⁊ ſuffocatum in ima latrine pꝛoijciens pꝛopera ſepultu ra damnauit. Tunc quidem homi⸗ nes tam grande piaculum latuit. ſed mundi pꝛinceps cum in anima captiuain mulierem teneret cogita Miſtin. quarta nit vt commune tropheum de ipſa ſtatueret.volens etiam in eam leui re fia gellis que ſibi ſeruierat in fia gitijs. Bumnpto igitur demon ſcho laris clerici ſcemate romam venit. curiam intrauit.pꝛo ceres ſalutauit Phterrogatus quis eſſet?Clericus inquit ſuz potens in ſcripturis.nul ius mihi fimilis in queſtiõibus ſol nendis.in ſecretis educendis Et vt peritie mee certam habeatis expe rientiam dicat quiſq; quicquid ꝑ⸗ didit et ego illi ianiteſtabo furti actoꝛem. Auditis; ommum cau ſis certo veritatis reſponſo ſingulis ſat ffaciebat et furti reum fugam etiam ſi fur aufugiſſet pꝛopalabat. Nd noui famam coniectoꝛis tam exteri qᷓ; indigene conuenibant Ia trones fugiebant aut eſſe quales fu erant deſinebant. Interea dum ſic placens regi ⁊ optimatibus eius plebi ſua damna reſeraret rege ippo pꝛeſente turbamn circumſtantem ſie ollocutus eſt. Si vos credulos et attentos polliceremini auditoꝛes mira loquerer et quiddam vix cre dibile auditu hoꝛribile dictu.cru dele actu vobis enarreʒ. Pilericoꝛ⸗ dia domini ꝙ non eſtis conſumpti ꝙ roina funditus nõ coꝛruit ac om nino perijt cum facinus pꝛe omni⸗ bus deteſtabile in ea perpetratum ſit. Mulier enim illa quam ſanctiſſi maz dicitis que in vꝛbis veſtre pla teis et angulis ſibi per hypocriſim Fame titulum erexit ſceleratiſſima eſt et omniuz crudeliſſima feminaꝝ Cõmiſit em̃ crimẽ q dã non ſolum hoꝛrenduz relatu. etiã turpiſſimũ memoꝛatu Nã deꝓpꝛio filio ↄceptũ tilium pꝛopꝛijs manibꝰ trucidauit ⁊ ne videretur in latrinã ꝓiecit. Ad panc vocez omnes ↄſternati. Noli iquiũt blaſphemare nũdicie ſacra rium. pietatis templum Apulte em̃ femine congregauerunt virtutũ di nitias ſed hec ſupergreſſa eſt vniuer ſas. Poc eſt inqjt ille qð dixi.quia difficile crederetis mihi. veniat vt examinetur ⁊ interim rogus in me dia platea paretur.in quo R confel ſa vel ↄuicta fuerit viuens incendat ſinautẽ ego ligatis manibus a ter⸗ go medijs inijciar flammis ꝓlacuit regi ⁊ ſatrapis conſilium eiꝰ.⁊ miſ ſis ſatellitibus iuſſit eaʒ honoꝛikice introduci. Cui ĩitranti pallatiũ om nes aſſurrexerũt. Kex aũt ip̃e ſece; ei parari fecit ⁊ ſibi ↄſide re iuſſit.fa cto q; ſilentio ait ei on te latet no nui fama vatis quẽ ſuſcitauit deus ĩ ſalutez romane gentis. qð antẽ non paruz dolemus in multis te accuſat ⁊ non ſatis credibilia nobis cõtra te dicit teſtimonia.Conſitere ergo ſi quid feciſti peccatũ ⁊ da gloꝛiam deo.vel purga te a crimine obiecto Ip̃a aũt a ſpůſandto edocta reſpon dit. Pm̃ grauis eſt cauſa ⁊ nil ſine conſilio facere docz ſapiẽs.nec ego tutum foꝛe credo coꝛam rege ⁊ pꝛo ceribus eius ſine ↄſilij patrocinio al legationem meã exercere?⁊ ſine deli beratione me de obiectis mihi cri minibus purgare. Icceptis igitur inducijs egreſſa eſt. non confiſs in homine ſed toto coꝛde per peniten tiam cõfugit ad xp̃m. Vir aũt vite venerabilis lucianus vel lucius no mine tunc tpꝑis romanam oꝛnabat cathedram cuius pedibꝰ pꝛouolu⸗ ta cum gemitu coꝛdis ⁊ toꝛrente la chꝛymaruz calainitatis ſue recenſu Er ſpecu hiſto. it hiſtoꝛiã.ruptis q; veſtibus?⁊ euul ſis crinibus requiſiuit ab eo vtruʒ quodcunq; malagma penitentie curari poſſʒ vulnꝰ peccatricis ↄꝓſciẽ tie. At ille videns ↄpunctionẽ in ea eſſe vehementem ⁊ totus ſuꝑ eã pie tatis viſceribus affluens ↄtiſus de dei miſericoꝛdia reatus veniam et vite remediũ ꝓmiſit dicẽs Inime⸗ quioꝛ eſto filia quia maioꝛ eſt dei pietas qꝙᷓ queuis iniquitas. Nã? pe trus ꝑ lachꝛymas non ſoluz reatus ſui veniaz ſed ⁊ apoſtolici pᷣncipat? obtinuit dignitatez. Bic maria ma gdalena per ſanctificationẽ lachꝛy marũ de vaſe contumelie meruit eẽ vas gloꝛie. Patrẽ vero jeſu mariã dſulò vt pꝛe omnibꝰ innoces eaʒ q; aſſiquis pꝛecibus frequentes. Ipſa em̃ vnica ſpes humane reconciliati onis.iß̃a pꝛecipus cauſa eterne ſalu tis. Nolo autem tibi multa iniũge re quia tempꝰ habes bꝛeue.ſed dñi⸗ ca oꝛatio tibi ſit abſolutio ꝓ pecca to. Pis ſermonibus animsta muli er manus in celum.coꝛ ad mariam leuabat oꝛans eam in multo fletu vt eius liberaretur interuẽtu ab im petitiõe aduerſarij ⁊ a ↄfuſione cõi Btatuta itaq; die cum familiarib? perrexit ad curiaʒ.⁊ erat eius ſpes de celeſti adiutoꝛio pendens ⁊ coꝛ maxime in paria fiduciam habẽs Mec deeſſe potuit mater miſericoꝛ die tam mirabilibus ſuſpirijs peni tentis. ſed inuiſibiliter eam pꝛote⸗ gens pꝛeſentia ſue isieſtatis indi⸗ cande aſtitit ante tribunal terreni iudicis. ac igitur beata comite mulier intrauit conſiſtoꝛium.et a re ge 7 a populo reuerenter accepta. conſedit in medio ommbus facta ſpectaculuin. Tijc omniij oꝛe clauſo 2 aure aꝑta rex ait clerico. En quã accuſaſti dña pñs eſt narra ſi quid pabes. At ille intuitus muliereʒ mi rabatur que hec eſſʒz. Keuera enim non iß̃a erat que pꝛius ſed altera. quia ꝑ gratiam ſpůſſancti alterata. unq; omnes inſtarẽt vt loqueret᷑. Mon eſt inquit hec inceſtuoſa⁊ ho micida illa quõ accuſaui.hec eſt em̃ ſancta.hec ſpecioſa inter filias hye ruſalem.qð em̃ dicere timeo ⁊ tace re non poſſum Waria mater ieſu ei gſſiſtit.eaʒ q; ↄfouet?⁊ cuſtodit. Ad frontes ſuas vexilo crucis armaue runt.⁊ diabolus virtutem ſigni ſa lutaris non ſuſtinens q̃ſi fumꝰ eua nuit ex oculis eoꝛuʒ. omnis qꝙ; ↄcio gaudens Marie iura gratiarum ꝑ⸗ ſoluit.et mulier ſic liberata a macu la conſcientie ⁊ fame coꝛaʒ populo inuenit nomen grande iuxta nomtẽ magnoꝛũ qͥ ſũt in terra v. Cuidam parochie pꝛeerat p̃ſpy ter in ſeculo potens ⁊ gloꝛioſus.ſed non minus vitijs qᷓ diuitijs plenus hic ſub cura ſus habebat diuitẽ no bilem ⁊ pauperculam viduam.qui vno tempoꝛe decumbentes reſpon ſuz moꝛtis acceperunt in ſemetißis Vocatus eit pꝛeſbyter vt moꝛienteʒ diuitem viſitaret.⁊ accepta confeſſi one data communione exiturã ani mam deo commendaret. qui de ra pienda ſolummocdo lana non de vue curanda ſolicitus vt diuitis nũ ciũj vidit ire feſtinauit. Intrauit pa latium penetrauit eubiculuʒ vbi ia eebat diues purpura ⁊ ſerico circũ datus.auro? gẽmis oneratus ſuꝑ plumarum molliciem reſupinatus. Ibi inuenit circunſtantium multi uqinem ſedudoꝛia adulatione di Diſtin quarta niti ſolatia perloluentem coniunx ⁊ filij atq; omnis familia dominum lamentabatur. Bed et Fplures ex ip̃is ad rapiendam hereditatem ſu ſpenſi.licet verbotenus moꝛtẽ dam narent eam tamnen tacito eogitatio num eſtu pꝛecabantur citius veni⸗ re? hominem de medio tollere. Ita qʒ; pꝛeſpyter ſecretum petht ⁊ qualẽ cunq; conteſſionem extoꝛſit. Vein⸗ de ceſſione kirmata nummi capta toꝛ charitatis affectum ſimulans compati cepit ⁊ condolere.querere quid vellet. que pars coꝛpoꝛis gra vius ſe haberet. Inter ãcipites gla dios ſecuritatem ⁊ pacem falſus ꝙ pheta pollicebatur verbis q; imen dacibus linebat parietem cui do minꝰ ruinam minabatur. Interim ſuꝑuenit quidaz ex parte vidue qui diceret eaʒ in extremis agere ⁊ xp̃i ane ſalutis remedia poſtulare. Bed preſbꝛ dum ſe totum daret ad lactã dum peccatoꝛem nihil reſpondit. At diaconus pꝛope aſſiſtens pꝛo muliere delolata ad coꝛ eiꝰ loquẽs ait. Sꝛande nobis piaculum ⁊ femi ne periculum ſi noſtra negligentis ſine cofeſſionis et ſacri myſterij par ticipatione eaʒ migrare contigerit. Requiretur enim manibus noſtris ſanguis ouium noſtraꝝ que nobis a deo iuſto iudice credite fũt. nec mi nus pauperũ qᷓ; diuitũ curã habere nos opoꝛtʒ · ne minoꝛem de illis qᷓ his rõnem ſumꝰreddituri. Pꝛopere mus ergo ne noſtra culpa ſine via⸗ rico hinc paupercula illa recedere comnpellatur. Eui felle ↄmoto pᷣſby ter ait. V ſani capitis conſiliũj ꝓ vi i vidua nobilem relinquere patro num. Me turberis inquit diaconꝰ. ego ſi iubes itirmã viſitabo Pis la rente pᷣſtꝛo diaconus diſceſſit cito. ſumptoq; ſalubꝛi hoſtia ad vidue mgurium ꝑuenit. que rebus quidẽ vacua ſed bonis operibꝰ plena ſuꝑ humum duraz? paruo ſtramine cõ ſtratõ collidebat mẽbꝛa ieiunijs ere ſa. ʒlle itaq; interno lumine oculos lenans famule xp̃i in ſceno iacent vidit aſſiſtere ercubias de celo Aa ter enim Jeſu Maris aſſiſtebat cuz choꝛo virginali que pꝛeferebat lin theolumn ⁊ vultum egrotantis a ſu doꝛibus inundans ſatagebat circa trequens miniſteriui Mis viſis di aconus ſtupens ſtetit eininꝰ. Sz ce li regina ſno filio toto coꝛpoꝛe ĩter ram pꝛoſtrats adoꝛauit euz eũ ſuis virginibꝰ. Quibꝰ erectis data ficu⸗ cia vir dei intrauit Paria etiam ſe⸗ dem parante ac ne timeret hoꝛtan te ſecit ↄkeſſionem vidue accepit.cõ munionem dedit ⁊ pſalmis obituz eius pꝛemuniuit. deinde cũ gaudio ad domuz diuitis pꝛoperauit aſtãs q; in limine vidit nigros cattos cir cumuallantes lecuz diuitis. Nuos ſentiens rugiebat clamans. Collite cattos tollite. miſero ſbuenite· Vn tandem ethyops voce minax vultũ trribilis vncuʒ quẽ in manibns ge ſtabat faucibus ĩmerſit peccatoꝛis. Infelix aĩa nullů in tota ↄuerſatiõe ſua refrigeriũj ↄſcientie reperiẽs pa uet? trepidat.miſeruz moꝛs paula tim occupat. Peniq; ethyops ille furens vncum violenter de paipitã tibus faucibus extrahit? ille hoꝛ ribilem dans vocem intelicem ſpirĩ tum dedit. Irruerunt ceteri compli ces ⁊ peccatricem animã flagris et vulneribus afficientes imergunt in locum tenebꝛarum ⁊ lacum inoꝛtis R Erx ſpecu hiſto eterne. Cum hoc aſpiceret diacon tremoꝛ tenuit eum ⁊ cadens factus eſt in mentis exceſſum. Bed mox ei spparens mater regis gloꝛie. Ne ti meas inquit chariſſime non te dia bolica nocebit malignitas cui pa rata eſt beatitudo celeſtis. His blã dicijs recreatus poſtqᷓ; ad ſe redijt conſolatrici ſue gratias rependit.et ex his reuelationibus non paruin Bandus pꝛeſul bonitus aluernt ns cũ coꝛ ſuũ perfede deciſſʒ vt ꝑfe de ieſũ ⁊ eius matrẽ diligeret q̃daʒ die templů beati michaelis cuz tur ba intrauit ⁊ in angulo baſilice licʒ inter multos ſolitucinem coꝛdis ñi ki fecit. Tonſũmatis myſterijs quis q; in ſua redicrunt ⁊ ip̃e lolus in la tibulo ſuo remanſit.et cnſtoces ne quis remanſiſſet perſcrurati ſuntec cleſiaun.ſed dei hutu ſancti viri non potuerũt inuenire latebꝛam.qui ob ieratis iam eccleſie foꝛibus eo ſecu rius quo ſecretius effudit in le aĩam ſuam.factus q; in agonia pꝛolixiꝰ⁊ enixins oꝛans vicit huinſmodi viſ onem. cce repente de celo ſonuit quaſi vox dulcis cantilene.⁊ mican ibus luminaribus limemtemplice pit tremere tanqᷓ intrante multitu⸗ vine. Aſpiciebat vir ſanctus ⁊ ecce virgo Paria intrabat cum candi⸗ dato ſandtoꝛum angeloꝛum? ant marum cetu ſicut regina circumſtã te eyercitu Choꝛus ille celeſtis de rantabat domine eius q; filio. Ip̃ 4 quoq; vocem ſuam exercuit inchꝛi i pꝛeconio. Ner medium choꝛi fa dta eſt illa pꝛoceſio. un qʒ ventuʒ kuiſſet ante altare queſitum eſts auibuſaam fandoꝛim quis bahe lud cel re o ſcipo qlen 2 in vi R uspoli ni ondus ſon —— purcdtdchn ðmanidlgni Nut micduch inanglobi olmdnen ut Emuns nyinn nnfuuit u promn eiumlntm Diſtin. quarta ret miſſam celebꝛare. Et inqjt beata virgo adeſt bonitꝰpꝛeſul vere bonꝰ ⁊ ſatis dig nus cui hoc officiũ debe at ↄmitti. Audiẽs hoc ille pauebat ⁊ retrahebat ſe.chius rei lapis q̃ ei ceſſit adhuc ſeruat indiciũ tandem queſitus ⁊ inuentus eſt. deductus ⁊ pñtatus illi beate ↄ gregationi? mi niſtranti bꝰ ſanctis veſte nuptiali oꝛ natus eſt ac diuino altari applicit?. Et poſtᷓ dedie in celebꝛatione ſan cti operis decus ac decenter conſũ mauit beata virgo valefaciens dile cto ſuo pꝛo munere celeſtem veſteʒ ei dedit. K es eſt nota ſatis ⁊ apud aluernenſes admodũ celebris.ma⸗ rime autez in ciuitate aluernie que dicitur mons clarus.et vſq; hodie monſtratur populo veſtimentuz il lnd celeſte.cuius materies ⁊ ↄtextu⸗ re modus a nullo hominum dino ſci poteſt.⁊ eſt eximij candoꝛis mire q; leuitatis ac lenitatis. vij. MQuidam pauperculus homũcio in vicinia aquitinctenſi habitans. cum quadam die per villam deam bularet lapidis offenſione pedem quem nudum habebat ſibi lefit? vi doloꝛis ſubſtomachans diabolum nominauit dicens lapidem illuz in noinine diab oli ibi fuiſie poſitum. Et ecce vix adhuc ſermõe finito re⸗ pente quaſi violenta iniectiõe aque feruentis faciem totam perfundi ſẽ tiẽs ſtatim ſubſtitit ⁊ ſe de loco mo uere non potuit.Ex oculis eiꝰ mul ta aquarum abundantia guttatim vefiuere cepit ita ꝙ nihil omnina videre potuit.ſed ad domum ſuam reductus cecitate oculi dextri ꝑdu rante lumen ſiniſtri recepit.Et ecce tota facies eius in tumoꝛez conuer ſs.oculi naſus os ita tumoꝛe excre⸗ ſcente diſparuerunt vt nõ niſi defoẽ me monſtꝝ videret᷑. Quattuoꝛ aut diebus euolutis inflatio illa paulu lũ exinaniri cepit.ſed tota facies ei? ita ignitis puſculis ⁊ veſicis turgen tibꝰ repleta eſt vt ab omnibꝰelephã tico moꝛbo ꝑcuſſus diceretur Poſt hoc ad inferioꝛa deſcendens a reni bus vſq; ad ſũmos peduz articulos tam miſerabiliter occupauit vt cur uatis poplicibꝰ tali natibꝰ adhere⸗ rent adeo vt hoꝛrenda ↄtractiõe to tus qͥdãmõ in globũ vnũ redigeret Sicq; tota illa inferioꝛ coꝛꝑis ꝑs i⸗ ſenſibilis manſit. vtſi qͥs igne adure retur ardere quicẽ poſſz ſed omni⸗ no ſentire non poſ. Nũqᷓ; de lecto per ſe ſurgere. Nunq; ſe ad ſeden⸗ dum erigere vel in quodlibet latus reclinare potuit ſed ſemper reſupi⸗ nus iacuit. Per feneſtrellam vero que lecto eius contigua erat a tranſ euntibus ſibi elemoſynaz mitti mi ſerabiliter vociferando imploꝛa⸗ bat vnde ſe ſuos q; ſuſtentabat.qᷓ⸗ uis autem eum et paupertatis ino pia ⁊ ifirmitatis anguſtia grauiter affligeret.ſtudebat tamen in doloꝛi bus ſuis deo ſemper ac cõtinue gra tias agere.⁊ pꝛo benefactoꝛibus ſu is aſſidue ac diligenter oꝛare.ieiuni is quoq; operam dare peccata ſua ſemper pꝛe oculis habere pꝛo eis humiliter deo ſupplicare. Habebat enim illnd ſumme in coꝛce. Quem viligo caſtigo. Credebat eniʒ quic quid ſibi aduerſitatis euenerat eſſe peccatoꝛum ſuoꝛũ medelam · Idcir co ſine omni murmuratione ſed cũj patientia que fibi acciderant perfe rebat. Appꝛopinquante autem tein poꝛe miſerendi eius quo deus eum liberandũ pꝛouiderat quadã die re — ſurredionis dominice cuz longa fa tigatus inedia peruigil iaceret ⁊ a⸗ pud aquitinetuʒ ad nocturnas lau des ſigna pullari audiret capht ert gens ⁊ verſus pᷣfatum locum pꝛotẽ ſis manibus reverenter inclinans ſaluatoꝛis clementiam exoꝛabatTũ ecce ſubito cernit ſibi q̃ndam in ſpe cie mulierem pulcerrimam ac rebe rendi aſpedus ⁊ habitus perſonam gſſiſtere. que cõmemoꝛans ei patien tiamiquã in doloꝛe habuerat? que pona kecerat addidit. Noueris pꝛe ces tuas eſſe exauditas a dño. fac er go qð moheo? aquitinctũ te defer ri facito atz in ecẽa beate virginis⁊ matris deimarie coꝛã imagine ip̃i ꝓ ſalute tua interueni ⁊ virtuteʒ di hini ſenties auxilij. Mð ců ille fecil ſet dei auxilio ⁊ eins matris pie ſuł fragio ad plen curatꝰ eſt. viij. Erat miles quidam diues? ĩ bel lis famoſus qͥ matrimoniũ ociuz re putabat licʒ in ↄcupiſcẽtijs femina rum eſßz totus. ic ad qõdã toꝛne amnentij in noꝛmannie partibꝰ cele pꝛandũ cũ multo apparatu ꝑgẽs cũ ꝑqðᷣdam caſtellũ tam oculis qᷓ coꝛ de vagus tranſiret iuuenculamn n dam in itinere vidit cuiꝰ pulcritudi ne captus cuidam famulo ⁊ familia ri ſuo dixit. Vade curre interroga patrem 7 matrem pvelle ſi mihi eaz conceſſerint vna nocte dabo eis qn q; libꝛas ⁊ vnñ̃ veſtem að op?? oꝛ natum filie ſue. Dui cum iuſſa ↄplel ſet illa mutatoꝛijs induta ⁊ ad pr̃is imꝑiũ vt iunenẽ ſequeretur inducta ip̃ o duce ad militis diuerſoꝛium ve nit. ⁊ poſt cibumã potum cõmunis ledus ambos recepit. Cunq; illum congreſſum cum pudica virginita te pararet? illa ſuſpirioſo coꝛde ſue Ex ſpecu hiſto. virginitatis captiuitatem expectas ret. Erat autẽ nox ſabbati qð deuo tio fidelium memoꝛie virginis ms tris conſecrauit. miles ait. Chariſſi ma qð nomẽ eſt tibiꝰcur tale ſuper me aſſumpſiſti lamentuzꝰcur ine ac cipis quaſi hoſtein ⁊ Non amicum. an nõ diligis qui tradit te mihi pa trem tuum! Cui illa voce tremula reſpondit. Paria vocoꝛ digne; lachꝛymis afficioꝛ planctuz facio quia melius eſt mihi moꝛi qᷓ; turpi rer viuere cũ virginitatis detrimen to. maxime cum Marie ↄtinentiam voueriʒ.voluerã quidẽ moꝛes ⁊ ha bit ſancteinonialiũ imitari niſi pa mis mei panꝑtas reclamaret· nã cũ ⁊ agnoſco ſas ⁊del andta maria di vici hoꝛas a quodã paugculo cleri co qui apud patrẽ meũ diuerſoꝛiuz habz. Tunc ſpũs domini deſcendit in ientẽ militis ⁊ excuſſit de cogita tione eins fammaʒ libidinis ita vt diceret. Quia nor ſabbati eſt? ꝙꝙ tů vocaris maria id eſt maris ſtella. ꝓ pter noctis ⁊ noĩs hui⸗ honoꝛabile ſacramentum iam nunc ceſſauit et coꝛ meum a tus inquietudine ⁊? co? pus a tna inquinatione.nec opero? in te opera tenebꝛaruʒ ·ſed nox hec quam diei eterne mater ſibi dicauit mihi ſicut dies illinabitur ad mo rů ↄuerſionẽ. t ꝙ vt diriſti volun tarij tibi eſt xp̃o ſeruire in cetu ſan timonialium teſte deo pꝛomitto ꝙ ſatiſfaciam deſiderio tuo fi veneris mecũ. Tunc illa ſub hac pactionis? pacis foꝛma doꝛmiuit tota nocte ſecura. Mnam mane facto militis fa miliares equo impoſitam furtim 6 poꝛtauerunt.miles q; eam in mona ſterio quod iuxta tdꝛneamenti erat locum contubernio ſanctunonialiũ to omere piß hon unſnhu eme ſiſolar nte ſicuike⸗ estao iůpende iln gcetens wüchß ſich bbr nertedis en accul chrnoſi ptdemil qvel raret. I wetin prce pirijse lamir n dllleth 2eni in loto niamn tontyl teoph Ibise sbise pergn cymit fů uff pocg hlum ken re dide bzte hinec Diſtin. quarta tradidit ꝓmittens ſub iureiurando ꝙ pꝛo mercede eiꝰ locuʒ multis do narijs honoꝛaret? ſi vira comes eſſʒ eam fingulis annis viſitarer. Ped poſtea inde digreſſus teria ſecũda ĩ toꝛneamenti ↄgreſſu occiſus eſt? in eodem loco ſit tunc moꝛis erat glo tulit. Bed ab ea hypocriſis ⁊ confi⸗ cte viſionis impꝛoperium recipiẽs cum lachꝛymis ad beatam virginẽ recurrit. Cui illa ſicut pꝛius manda tum ad abbatiſſam iuiunxit ⁊ addi dit de quodam pcc̃o eius occulto qõ ip̃a confiteri ⁊ lachꝛymis debe n vocoꝛ dig rie fecularis ad titulũ ſui noĩs ſepul ret punire.⁊ ſic cum ſuo conuentu d;plniin tus Interea virgo xp̃i virgini m̃i nudis pedibus ad facienduʒ quod ſmidi dahm xp̃i cui ſe ꝓbauerat pla cere conten iubebatur puro coꝛde ⁊ pꝛompto vpintusdn dens ⁊ ad ſpũalis illiꝰ dilecti ſui re⸗ greſſu ire. Quod abbatiſſa audiẽs nAnen ditũ pendens cum gemitu ⁊ achꝛy ⁊ ſignum recognoſcens confeſſione nigucttotn mis illum xp̃o ⁊ marie ↄmendabat vata? ſatiffactione indicta ad locũ nllüimmin Sz ceteris militib⸗ fine illo redeun pꝛoperauit ⁊ incicio role coꝛpꝰ mi us nmmii tibꝰiãq; ſpe reuerſiõis penitꝰ amiſ⸗ litis inuentum ad monaſterium ſu pelnnn ſa cũ abbatiſſa ſub fallaci ꝓmiſſiũe um tranſlatum bonoꝛifice ibidem dp mercedis turpern virginis intruſio ſepeliuit. ix. 7—. oe pu nem accuſaret.illa beatd mariaʒ la Pictoꝛ quidaʒ pꝛo vite ſue me A animl chꝛymoſis interpellabat pꝛecibus. rito domine noſtre familiaris in/ is donin diu vt de militis ſtatu reuelationem ali partibꝰ flandrie fecerat ſibi nomen M 3e —* docte manus artificio. Hic quoti; M quã vel in odicaʒ tanto doloꝛi ꝓcu raret. Cui ip̃a beata virgo maria ſe enſcunq; pingere diabolum neceſſe n⸗ metip̃ am ꝑ viſionez exhibuit dicẽs Parce chariſſim a parce fletibꝰ⁊ ſu ſpirijs.ego ſũ mater ieſu maria cõſo latrix tua.ſcito quia qᷓcito receſſit a te ille tuus in xp̃o dilectus in toꝛne smenti congreiſu oecubuit.eodẽ q; in loco ſepulturã accepit. qui quo⸗ niam mihi detulit in te ⁊ bona tibi contulit ꝓpter me veraciter in moꝛ te ↄpunctus eternam meruit ſalutẽ Ibis ergo ad abbatiſſam ⁊ annðci abis ei er ne quatenus illuc citius pergat? coꝛpus huc tranſlatum in rymiterio reponat.vt per ecẽaſtico rũ ſuffragioꝛum cõionez adiuuetur Moc autem erit ſignuz ꝙ tibi locu ra ſum. oſam ſuꝑg ſepulcrnz vernã tem reperies in ſuperficie euius ra dix de oꝛe ſepulti pullulat in viſceri bus terre. Ala igitur gaudens do⸗ mine celeitis imperiuʒ abbatiſſe re: habebat turpẽ turpiter ſicut ars ei ſuggerere poterat expꝛeſſiꝰ figura bat.cui üle in viſiõe noctis apparu it ⁊ cur eum ſic irritaret cuʒ fuꝛoꝛe ? ira queſiuit Pictoꝛ reſpondit. Ne ne hoc ago quia ſemper te paſſus ſum omnum que feci maloꝛum in⸗ tentoꝛem.⁊ adhuc turpium cogita tionnm moliris inſidias. quibus e⸗ mollitam anime mee demoliaris eõ ſtantiam. Et ſathan graues minas intentans monebat vt a ſus lefione ceſſaret. Bed ille ex hoc ip̃o anima tus eſt ⁊ magis ꝙᷓᷓ ante paratus fu it ſuſcitare leuiathan. Poſtmodum vero vna vierum ipſe in poꝛticu cu iuſdam eccleſie beate Marie virgi⸗ nis imaginem pixit er iuxta poſſi bilitatem artificij ficut decebat ope re vario picture eidem gloꝛiam et honoꝛem dedit ac ꝓtulit. Sed ⁊ in — — 4 5— na illun qð ſerpenti dictum eſt ip̃a conteret caput tuũ ſub tꝰ pedes ima ginis dia boluz figurguit nigris co ſoꝛibꝰ turpem et tenebꝛoſũ ſicut de bat ⁊matoꝛem turpitudinis ⁊ pꝛin cipem tenebꝛarũ. Mð ille non eqͥs oculis aſpiciens malignandi a deo ptãteʒ eypetijt ⁊ accepit.ſed fibi ad drumeliam xp̃oĩ matri eius ad glo riã. Adhuc em̃ ſuſpenſis trocleis et ſnpoſito firmitet tabulatu mõſtrũ illud pingebatur.⁊ ecce turbo vehe mens om̃es illas artis pictoꝛie ma chinas concuſſit ⁊ in terram excuß⸗ ſit. ð vt ꝑlẽſit homo ſtupidus ad imaginem domini lenauit coꝛ pari ter ⁊ manuz que mirũj dictu donec venirent ⁊ qui ei ſubuenirent manu ipiecta ip̃m retinuit ⁊ ſeruauit illeſũ Tunc oinnes qui aderant xp̃m in matre ſua gloꝛificabant. diabolum in fraudis ſue Iruſtratione cũ rilu ⁊ cachinno blaſphemabant.. Ex ſwa ꝑte ſpeculi hiſtori. — Erpläů x Wit quidam ſanctꝰ noĩe frõ o qui a pꝛima etate deo de botugza petro splo rome Pꝛdinatꝰ atq; in vꝛbem petragoꝛi cam in qua natus eſt pꝛimus deſti natus epᷣs lxx.monachos ibidẽ ad ſeruiendum domino congregauit. Er ſpecu hiſto it eis. qd nobis cũ mundo quẽ cru citiximꝰ nobis.ma gnuz gerimꝰ ani — 2 pũq; cum eis habitãs in opere dei creſceret a ſquirio cinitatis illiꝰpᷣſi⸗ de ꝑſecutionẽ patiebatur. Naz qͥs ep̃us ꝓxp̃i noĩe paptiſabst· le gia dio deputabat. Candeʒ relicta cini tate cũ nobilibꝰ heremuz decreuit petere nudꝰ vocatis q; fibꝰ oĩbus me detrimentumn inter homines ha bitãtes. Eunq; plachiſiʒ. ccæ. biſacu ris ⁊ ſeminibꝰ olerũ acceptis exenn tes de ciuitate xp̃o duce ꝑ deſertum veneruntad quẽdaz loc ſuꝑ Kiuui um doꝛdome vbi dꝛaco magnꝰ ha bitabat cum ſerpentũ muliitudine. qu os videntes hi qui ep̃m ſequuti fuerant metu ducti ceperũt retroce dere. Et ille in dño ↄfidẽs or̃oni ſe ꝓſtrauit non baculũ terreſtrem ß vir tutẽ celeſtem inter eos oſtendẽs ⁊ nuſqᷓ; ↄparuerunt. Conuerſantib? ajt eis in eocem loco ab omni dele ftatione alieno ceperunt murmura re f̃es dicentes. ůquid ſola in he remo caſtitatis eſt cuſtodia ⁊ in v bibus non eſt An in hereino ſola deus exaudit oꝛantes quem fer arũ delectat lolstium?ur itaq; non re greſſi in locum noſtruz benedicim? deum. Audiens vir ſanct eoꝝ mur mura eſtuabat ⁊ ꝓ eis oꝛabat.ũ qᷓ; tñ inter eos diuinoꝝ canticoꝛuz ceſſauit officium.nec in penuria lal ſeſcentes vigilijs defuerũt. uadaz igitur vie pꝰ vigiias vocauit eos kd ſe? ait.ilioli mei ſi regnuz de 8 querimꝰ quid de eſcis copoꝛalibus cogitam? Non opoꝛtz carnem fra giiem pinguẽ vermibus exhibere. Wnere ieiunioꝛum azellus grauan dus eſt ne geſtire incipiat quando cura toꝛqᷓt moꝛiture poſt modicu! uram ergo noſtri deo dimittamꝰ eius teſtamentum teneamꝰ dicen tis.non verelinquas te. Wꝛante igit᷑ pꝛo co illis inceſinenter vminus 5ᷓ ceʒ ſerni ſui non oblitꝰ.ſediꝑ angelũ oꝛdeo paſcitur Lomedst ergo pa⸗ leas ne recalcitret.quid nos carnis diud ſaynimt t in diozids ij ondaum etmumtstk wwerun Lo eocen bodm heno cyclum ents. Tight urs ckin tEnnhm cu oꝛns put lrumin cens wlnin icunnuu ¶Diſtin tertia u pꝛe fidem ſquiriuʒ viſtanit eid? q; dixit.Epularis in diuitijs ſplen vide ⁊ ſerui mei in deſerto pereunt fame.feſtia ergo diluculo ex donis que tibi dedi ſeruis meis eſcas mit tere quod ſi diſtuleris in te dei fnro rem excitabis. Moc vt audiuit ille. coꝛ eius conſternatum eſt in ſe tota nocte. ane aht confurgens meſt? amicos ſuos ⁊ dameſticos vocauit viſum expoſuit.⁊ ſi quis viam noſſj vbi famnuli xp̃i in heremo habita⸗ rent interrogauit.ſed nullum qui ſe noſſe diceret inuenit. Alia vero no ̃̃te a pꝛedicto angelo viſitatus gra hiplagarum cede percuſſus mane iterum amicos adducit cauſã erpo nit plagas oſtendit.⁊ quid faciẽdũ eſ; conſitinʒ requiſiuit. Tandẽ vn? eoꝛuz cunctis fapientioꝛ reſpondit Multitudo tibi cameloꝛum abun vat.onera eos his eſcis quibus he remite vtuntur.⁊ dirige eos per vi um onuſtos abſq; homine ductoꝛe ⁊ i tibi a deo celi viſitatio eſt ipſe ad cuneum pueroꝛum ſuoꝛum eos veducer.⁊ depoſitis oneribus aĩa⸗ lia tua reuocabit illela. Võ et factũ eſt. E rant ergo ſeptuaginta cameli cum oneribus directi. Factuz eſt er go duz hoꝛa nona fratres hymnos vmnes in vnum celebꝛarent pꝛim? ante foꝛes excubauit camelus.quez vidẽs epiſcopus letus deum lauda nit? pꝛerepit dicens. ainelis no bis alimoniam ferentibus pedes la nate eis q; cibaria date. Wõ et fece runt. En inquit omnipotens deus noſtri recoꝛdatus nobis alimoniã per gratiam ſuam direrit nobis q; ſedẽtibus angelus eius camelos xduxit. Non omnia tollamus ſed dimidioꝛnin oneruz elogias domi no renocemus.quod eum placuiſ omnibꝰ trigintaqͥnq; ſaccos in boꝛ reum reducendos abſtulit.alioꝛnm vero cameloꝛum trigintaqͥnq; one ra in omnium laccos rekudit.ne alij ⁊ benedicens eos dimiſit abſq; in⸗ dicio vie.qui per viaz qua venerãt regreſſi ſunt. Tunc ſquirius exulta tione fretus quia camelos omnes ſuſcepit illeſos exclamauit. Wagn? es deus xp̃ianoꝛum rogo te vt oſtẽ Ddas mihi viam qua ambulemn vbi famuli tui hab itãt ⁊ mihi bapriſmi gratiam pꝛebeant. unc pꝛolectus ad locum peruenit ⁊ a ſancto eßo baptiſmum petens obtinuit.⁊ voca uit nomen eius gregoꝛius.Et exin de qui pꝛidem ſeruis vei pabula mi ſerat anninerſario tẽpoꝛe onera eiſ⸗ dem camelis ĩpoſita dirigebat. xi. Cum decius ad ciuitatem troa dem perrexiſ oblati ſunt ei tres an dꝛeas pauluo ⁊ nichomachus. qui cum omnes xp̃ianos ſe pꝛofiterent᷑ eſſe iuſſit nichomachũ appꝛehenſuz pꝛoconſul toꝛqueri. Cunq; nimiuz toꝛqueretur ⁊ iã pꝛope eſſʒ vt emit teret ſpiritũ.excla mauit ſe nůqᷓ; fuiſ ſe xp̃ianum.ſed demonibus ſacriti caturum. Tunc iuſſus deponi cum ſacriticaſſ arreptus eſt a demonio ? eliſus in terrs comedens linguam ſuam dentibꝰ expirauit. Puella aũt quedam virgo dionyſia annoꝛum xvij. exclamauit dicens. W te infide liſimũ hominũ qui pꝛopter vnius hoꝛe ſpatium perpetuam? ienarra bilem penam tibi acquiſiſti Inter rogata ergo confeſſa eſt ſe xp̃iansʒ eſſe ⁊ ideo infelicem illum plangere ꝙ non adhuc modicum toleraſz vt perpetuam requieʒ inueniret. Pꝛo ti — conſul iuſſit eam duobus iuenib? coꝛrumpendain.tradi. andream vę roã pauiũ recludi. cũq; iuuenes vir ginem ad h oſpitij ſuum duxiſſent. ngnantibus eis vſq; ad nodez vt vim turpitudinis inferrent inarde ſcebat eoꝛum libido Ipparuit autẽ eis per totam nocteʒ iuuenis ſplen didus domum illuminans vnde ti moꝛe pereuſſi cecicerunt ad pedes virginis rogabant ꝙ; vt pꝛo eis intercederet ne quio mali eis cõtin geret. Aidens autẽ pꝛoconſul ꝙ nö poſſj pauli⁊ andree perleuerantiã ſuꝑare fiagellis ceſos tracidit eos populo qui traxerunt eos pedibus extra ciuitatem vt lapidarentur.qð auciens dianyſia cuſtodibus eus dens cucurrit ad eog iactauit ꝙ; ſe ſuper eoꝛum coꝛpoꝛa dicens võci vei nec ab hac colluctatione veſtra inueniar aliena. Wuod audiens ꝓ conſul iuſſit eam glodio interficit. Paulus vero ⁊ andreas lapidihus ohꝛuti ſunt Paña eſt rome ſea virgo luceya. Vue vꝛbica fnit natione ſed rapra fnerat ab anceya barbaro?uz rege Wui chm eam ductam in patriam ſuam vellet violare vicens illa libi dinolã eius inſaniam habeo inquit ſponſum qui ſtatiz vindicet iniurià meam in te. St ille ira repletus ait. poteſtatis eſt vt iniuriam tuam vin —— dam ⁊ ego vobiſcum beati kamuli de territus eſt.ita vt ex tune eaz vt veam honoꝛare inciperet. Juſſit; ſtatim ei cubiculum leparatim fieri vbi nullus viroꝛum haberet ingrel ſum ⁊ lectũ digniſiimũ poni in cubi culo illo. ac pucllas ei honoꝛifice obſequi.vbi iila ingreſſa cepit or̃o⸗ nibus ⁊ ieiunijs vacare.deo q; die ac nod̃e gratias agere eo ꝙ ancillã ſuam dignatus eſſet in captiuitate reſpicere.tantum q; ei pꝛeſtitiſſetà rege alienigena inuenirc. Pꝛo quo etiam frequenter oꝛabat deuz vt m hil mali ei contingeret vel domui eius. Sed? iß̃e ad belluʒ pꝛocedẽs rogabat eam vt deum ſuuz peteret quatenus deuidtis hoſtibus ſaluns ad domum ſuam reciret. Quod cũ ſemnꝑ fieret eam magis vt matrẽ ho noꝛare cepit intelligens ꝙ eius oto nibus deꝰ illuz in omnibus ↄdiuuiſ ſet. Nam quotienſcunq; contra ad⸗ uerſarios ſiue ſponte ſiue ab illis ꝓ nocatus perrejit illis pꝛoſtratis vi oꝛ ad vomum recijt. Completis rij.„ autein ibi viginti annis ſẽs luceya pꝛeceptum in ſomnis acceperat vt romam rediret eo ꝙ eam ibideʒ cõ plere martyꝛium opoꝛteret. qð cuz illa regi retuliſſet ille reipondit. S tu hinc ſubducis te nihi non expe dit hic remanere. Nam venient ad uerlarij mei quos deus ſeinper int⸗ in kFecit te oꝛante? occident me. Ad; Et quis eſt ſponſus tuus vel cuius illa. Si placet tibi veni. Credo eni tuam vin in deo meo ꝙ ⁊te ſibi ſernũj adopta dicet! Illa fiducialiter reſponcens ⁊vt ancilla xp̃i nihil metuens ait. venin cui me deyoui habeo defen ſoꝛem qui in celo eſt ⁊ habens pote ſtatem vniuerſe carnis. qui his gui eum cognoſcunt petentibus omnia pꝛeſtare poteſt Wis ille auditis vol bit ⁊ ſociabit gregi ſuo ſancto. Wec ille cum ſtatim audiſſz domũj ſuam ⁊ matronam ac filios ⁊ omnia ina derelinquens cumancilla xp̃i cõica tus eſt. Mon lam vt barbarꝰ ſep vt ciuis.non vt lupꝰ ſed vt ouis.ſimul q; romã venerunt tꝑe perſecutiõis. 1 — Poſt paucos dies compꝛehenſa lu ceya adducitur ad ſuppliciũ. Dð ci andiſſʒ anceya ſpõte occurrit ⁊cer nicem ſuã cũ ea gladio ſuppoſuit ꝓ fitens ſe eſſe xp̃lanum Er ſie ambo nů nomen exhoꝛrui.⁊ in confeſilõe decolati pariter in paradiſo derſu⸗ manẽtibus inſultaui.ac ſuper eos ſcepti ſunt. 6ri accendebam furias popnli. ſaren Tpibꝰ dyocleſiani ⁊ maximan tes quoq; meos ⁊ affines execrat? poſſus eſt rome martyꝛ geneſiꝰ. qut ſum caula nommis xp̃iani.⁊ in tan cum eſſz in vꝛbe magiſter artis mi ta deriſione xpianos habui.vt eoꝝ mice quadaʒ die voliit inperatoꝛ? ſecreta myſteria diligenter ꝑquire⸗ dyocleſiano ludum exhibere de iny rem non vt crederem ſed vt de dijs ſterijs obſeruantie xp̃iane. Puins ludum ac riſum vobis exhiberem. rei gratia ſpectante imperatoꝛe et Mox añt vbi me nudum in conſpe omni popule in medio theatri q̃fi dtu veſtro aqua illa perfudit ⁊ inter egrotus decunbens.ſe baptiſari po rogatus credere ine reſpondi. idi poſcit et nimice in hac verba ꝓꝛu ſuꝑ me manũ de celo venientẽ.⁊ an pit.E ia noſtri grauem me ſentio.je gelos dei flãmeo radiantes aſpectu vem fieri volo. Vui rñderunt.Oo iuxta me ſtantes.qui omnia facino te leuẽ facimus nũquio fabꝛi ſum ra mea que a iuuentute mea cõmiſi ? ad runeinaʒ te miſſuri ſumꝰ is ſcripta libꝛo recitantes dixerũt mi baſim vbi ſtatua kuerat veneris ita concionatus eſt. Audi imperatoꝛ ⁊ omnis exercitus fapientes ⁊ popu puli vꝛbis huius.E go ſemper xp̃is verbis populo in riſum excitato ge neſiꝰ a domino viſitatꝰ ait veſani xp̃ianus deſidero moꝛi. Quare inq́ unt? Me inquit ille in illa die velut fugitinꝰ inueniar. Woc dioclecianꝰ andiuit ⁊ riſum tenere non potuit. Tunc ſicut fuerat oꝛdinatum intra re faciunt exoꝛciſtã ⁊ p̃ſbyterũ qᷓ iu xta lectum eius ſedentes dixerunt. MQuid ad nos miſiſti filiole?Iit ille lam non ſimnlate⁊ kicte ſed ex puro toꝛde reſpondit. quia gratiam xp̃i conſequi cupio per quaʒ renatus li berer a ruina iniquitatum mearuz Cunq; ſacramentoꝛuʒ myſteria cõ hi. Aqua hec delet omnia iſta que te feciſſe cognoſcis. Vum ergo aq̃ baptiſatus fuiſſem ſimul ⁊ liber ille perfuſus niue candidioꝛ effedus eſt ita etiam vt ſignum ſcripture pꝛete rrite non demonſtraret. Itaq; dum vobis terrenis imperatoꝛibus pla cere concupiui celeſti regi compla cui.⁊ dum omnibꝰ riſuʒ exroꝛquere ſtudui angelis riſum feci Nũc ergo o impatoꝛ ⁊ vos omnes populi ſu cut his ſanctis myſterijs per igno rantiam mecum reſtitiſtis increcdun liits mecuz ab hac irriſione ceſſate credentes verum deuz eſſe ieſũ xpᷣm pleſſent ⁊ veſtibus albis eſſʒ indut? uafi g luduz a militibus eſt rapt? ritatem.pietatem. ſalutem ⁊ ꝑip̃m ⁊ ad ſimilitudinem ſanctoꝛũ de xp̃ vos ad indulgentiam poſſe contin nommine diſcutiendus imperatoꝛi? gere. Tüc imperatoꝛ accenſus furo erhibitus. Sed cum ad falſaʒ adqu re iuſſit omnes qui cuʒ eo lufus me citur paſſionem· ad veram acceſſit ditati fnerant ante ſe adquci ⁊ vir⸗ confeſſionem. Aſcendens nanq; ſuꝝ gis foꝛtiter cedi eſimans eos ſini dominũ hunc eſſe verum lumen ve bo pꝛeſide quoꝛuz pꝛeci rion?⁊ candidus qui candidus ait agricolao. vigne hoc nomen tibi iiter credere · Zt illi ceperunt nomẽ ſandtum blaſphemort᷑ cUz expꝛobꝛa tione dicentes nos aliter meditati ſumꝰ. Iſte autẽ inſanꝰ factꝰ letitiaʒ ſuã dñniſit ⁊ planctuzʒ ſibi xp̃ianita tis aſſumpſit. ac per hoc ſolus expi atur quod ſolus fecit. Tunc impira toꝛ ſeuiens in geneſiũ in conſpectu populi iuſſit eum cedi fuſtibus tra bidit q; plufiano prefecto iubẽs e tounentis ad ſacrificia cogi Lüq; diu in ecul⸗o poſitus vngulis attra ctatu s lampadibus inflãmatꝰ in ſã da conteſſione perſiſteret dicebat ndici Si cẽtuplicaueris contrã ne iſta toꝛmenta Ip̃ᷣm mihi de oꝛe ĩm mihi de coꝛde non poteris auterre. Pec omnia relata ſunt imperato?i qui ivſſit eum occidi. Sic; cũ gau dio coꝛonam martyꝛij capitis ab⸗ trũcatione pꝛomeruit viij klas lep tembꝛis Criüj. ¶Fub licinio paſſi ſunt vij idus martij apud ſebaſteʒ arinenie mino ris milites qu adraginta ſub agrico „ pui erant qͥ impoſitum eſt agreſtis eĩ blãditoꝛ E es. Sanctus aũt quirion taliter ait d ſocios. ſepe pauci multos in fun gam duertimus nunc vero tres lůt qui nos impugnant. Sathanas et dux liſias ⁊ pꝛeſes agricolaus? hi tres vnum ſunt. Abſit autez vt hic vnus xl.vincat · Juſſi ſunt deinde la pidibus cedi ſed miniſtri leuantes apides alterutruʒ ſe cecebant. Ex ardeſcens autẽ dux liſias ⁊ tollens lapidem vt aliquem ſanttoꝝ ꝑcute ret in kaciem pꝛeſidis adduxit lapi dem dminuit faciem eius. Stanti bus ſanctis ante faciem pꝛeſidis ap Erx ſpecu hiſto. parvit eis diabolus tenens derters inanu gladiũ ſiniſtra vero dꝛaconẽ qui vicebat in aurem pꝛeſicis. Me⸗ es. Eꝛat aůt in ſebaſte ſtagnum ha bens aquã multã quod tunc vehe menter frigivum erat tꝑe byemis. Poſiti ſunt ſandti in medio nndi ad veſperum. poſitum eſt alt? balneu iuxta ſtagnnz vr ſi quis vellz reſipi fcere fugeret ad balneũ. Et ibi poſi ti ſunt iuxta cuſtodes milites? cla nicularius. Vnꝰ aũt ex illis.xl.puſil lanimis effectꝰ refugit ad balueum qui mox vt attigit caloꝛem reſolut? eſt. quod videntes alij dixervnt q̃ſi ex vno oꝛe. ne in fluminibꝰiraſcaris domine. Clauicularius aſt vigilãs ⁊ auſcultans ceteris cuſtodibꝰ doꝛ mientibus vidit de celo veſcẽdẽtes oꝛonas. xxxix.exper gefaciẽs cuſto des pꝛoiecit veſtimenta in facies il loꝛum ⁊ exiliuit nudus in ſtagnumn clamans et ego xp̃ianus ſuʒ Bictꝰ gůt ſathanas ⁊ tranffigurans le in virum ligatis manibus dicit in eð ſpectu omniũ. Ve mibi victꝰ ſuʒ ab iſtis ⁊ tactus ſum ridiculũ omnib? q non habui vnanimes miniſtros inins alit inater ꝑdurat cum ip̃is cuius filius ceteris erat iunioꝛ. que timens pꝛo filio ſemꝑ confoꝛtabat eů cuius nomnen eraxjnelitus Juſſu eit igitur omnium chra confringi? ſimui omnes pꝛeter ilium iuuenem gnimas reddiderunt. quoꝛum co?⸗ p oꝛa iuſſa ſunt comburi unioꝛ au tem relictus eſt ad oꝛam fiuminis · quem mater ſuſcipiens in humeris poꝛtabar poſt ceteros qui duz poꝛ taretur letus emifit ſpũm.cuius coꝰ pus mater pꝛoiecit ſuper ſancdtos? omnes combuſti ſunt quoꝛum cine res iadati ſynt in amnẽ led in loco ¶Miſtintertia pꝛecipiti ⁊ vadoſo reſtiterũt⁊ cõgre gati ſunt ⁊ nihil eoꝛum iminuit ſlu niꝰ Poſt tres dies reuelati ſunt eß̃o ciuitatis ab ip̃is ſanctis. Qui acci piens elerũ ⁊ populum perrexit il luc ⁊ viderũt reliquias in aqua ful genkes tanqᷓ; luminaria ſuper quas aqla decurrebat.illarum nil ſecum trahens ⁊ ſi quid alicubi relictij fue rat a ſplendoꝛe demonſtrabat᷑.Iſti omnes martyꝛes milites fuerũt na Muidam rer fuit magnus ⁊ glo rioſus ⁊ factum eſt ꝓcedente illo in curru deaurato cum regali obſeqo obuiaſſe illi duos viros attritis et ſoꝛdidis indutos veſtibus attenua ras macie ⁊ pallidas facies haben tes vt ergo rex vidit illos defiliens ——— terram pꝛo cidens adoꝛauit ⁊ ſurgens amplexa tus eſt eos ⁊ affectnoſe oculatꝰ.pa gnates vero illiꝰ ac pꝛoceres ðᷣ hoc indignati ſunt arbitrantes eum fe ciſſe indi gna regali gloꝛia.nõ tñ au ſi in facie illuʒ repꝛehendere germa no fratri eius ſuggeſſerunt vt ei lo queretur ne tante excellentie diade mati tantã inferat contumeliaʒ. qui cum fratri iſta diceret ⁊ eius humi liationem repꝛehẽderet ei rex reſpõ ſum dedit. quod tñ ille nõ intellerit Cõſuetudo aðjt erat illi regi qñ ſen tentiaʒ moꝛtis contra aliquẽ victa⸗ bat· pꝛeconem ſuũ añ iannã illiꝰ cuʒ tubs huic officio deputata mittere Cuius voce oẽs ↄgnoſcebant moꝛ tis reũ illũ eſſe. eſpere igitur veni ente miſit rer bucinam moꝛtis tubi rinare añ iannam fratris ſui.quã cij audiſiʒ ille de ſalute vᷣſperans totg node ſua diſpoſuit ac ſũno viluc lonigris ⁊ lugubribus indutꝰveſti capadoces. rv. oſi bus ců vxoꝛe ⁊ fiijs ꝑgit ad foꝛes palacij flẽs ac lugẽs.quem rex ad ſe ingredi fecit ⁊ videns eum lngentẽ ait. O ſtulte ⁊ inſipiẽs ſi tu ſic timui ſti pꝛeconez germani fratris tui ad⸗ nerſus quem ie nipil deliquiſſe cog noſcis. qũo mihi repꝛehenſioneʒ in tuliſti.quia in humilitate ſalutaui ⁊ oſculatꝰſum pꝛecones dei mei ſono rabilius tuba mihi moꝛtem ſignifi cantes 7 terribilem dñi occurſũ cui multa ⁊ magna meip̃m peccaſſe cõ⸗ ſeius ſum.Ecce deniq; tu arguens inſipientiam iſto vſus ſum modo Munc vero ⁊ illoꝛij qͥ te ad meimi ſerunt repꝛehẽſionem ſtultitiã argn ere curabo.⁊ ita fratrem inſtructuʒ remiſit domũ. Pꝛecepit aũt fieri de lignis q̃ttuoꝛ arcellas.⁊ duas qͥdeʒ vndiq; auro cooꝑtas oſſaq; moꝛtu oꝛum putentia mittens in eis aure is obfirmauit ſeris. Alias vero pi⸗ ce duas? bitumine liniens repleuit lapidibꝰ pꝛecioſis ⁊ ineſtimabilibꝰ margaritis ⁊ omniũ vnguentoꝛum odoꝛibꝰfuniculis q; cilicinis aſtrin rit · deinde accerſiri fecit repꝛehenſo res ſuos magnates ſcʒ illos ⁊ ꝓce res.? poſuit ãte eos ip̃as qᷓttuoꝛ ar cellas vt eſtimarent q̃nto quidẽ iſte q̃nto vero ille pꝛecio ſint condigne Illi itaq; deauratas magni pꝛecij iudicauerunt. Expedit enim inqui unt in ip̃is diademata regalia im poni.que vero illinite pice⁊ bitumi ne erant vili quodam ⁊ exili pꝛecio direrunt. Kex autem dixit að illos Sciebam⁊ ego talia vos dicturos exterioꝛibus em̃ oculis ertẽioꝛa cer nitis.⁊ tñ non ita opoꝛteret facere. ſed internis oculis intrinſecus recõ dita expedie videre ſiue honoꝛem ſiue contumeliaʒ. Et mox pꝛecepit t 3 vt aperirentur arcelle deaurate. quibus reſeratis dirus fero? exa la uit ⁊ feticiſſimus viſus eſt aſpectuꝰ iit ergo rex. Iſte tipus eſt eoꝛuz ſplendidis quidem? gloꝛioſis indu untur veſtibus ⁊ potentia elariſ ũt. ſed intrinſecus moꝛtuis 7 fetentib? malignis q; operib? referti ſunt. ve inde picatas bituminatas q; pꝛeci iens diſſolui⁊ aperiri cundtos qui derant letificauit eoꝛuʒ que intus erant ſplendoꝛe ⁊ odoꝛe·Lunc ait ad illos. Scitis quibus ſimilia ſũt iſta! Pumilibus illis qui vilibus operti erant veſtimẽtis quorũ vos exterioꝛem attendentes habituz cõ tumeliam putatis meam ante faciẽ eoꝛum in terra adoꝛationem. Ego vero intelledualbus oculis reuerẽ tiam illoꝛum? decoꝛem conſiderãs animarum gloꝛificatus quide; ho ruʒ tactu omni coꝛona ⁊ regali vni nerla purpura pꝛecioſioꝛes iſtos ex iſtimaui.llos igitur confundens vocuit ne errarent in his que foꝛis apparent ſed interna attenderen nidã a facie furentis vniq xxi coꝛnis non ferens ſonũ vocis illius ⁊ terribilium mugituũ foꝛtiter fugi bat ne deuoꝛaretur ab eo.vᷣumer go velociter turreret in magnũ qð dam bsratrum decidit. Vum auteʒ Caderet manibus extenſis arbuſch lam qndam appꝛehendit? foꝛtiter tennit.⁊ baſe quadam pedibus im pꝛeſſis viſum eſt ſibi in pace de reli quo foꝛe ſtabilitate. Reſpiciens er⸗ go vidit vuos mures vnuin album 7 alterum nigrum coꝛrodentes in⸗ ceſſanter radicem arbuſcule quam apꝛehenderat? iõ pꝛope erãt vt eã sheiderent. Conſicerans etiaʒ ip̃i bardtri kunduʒ vidit vꝛaconẽ aſpe ctu terribilem ignem ſpirantem fe ralibus oculis aſpicientez.os q ter ribiliter aperientem ⁊ deuoĩdre ehz cupienteʒ · Intuens vero rurſus ba ſem illam pedibus eius ſuppoſita; contemplatus eſt quattuoꝛ aſpidij capita de pariete pꝛodeũtia vbi cõ ſiſtebat.Eleuans auteʒ ſurſum ocu los vidit de ramis arbuſcule modi enm mel diſtillans Simittẽs ergo conſiderare que circũcs bãt euʒ n la.ſcʒ ſurſum vnicoꝛnem inſanientẽ ⁊ eum querentein deuoꝛare deoꝛſũ vero dꝛaconem inhiantem? arbul culam cito excidendam 7ꝙ pedes ſuper lubꝛicam balem? inſidelem poſuerat.tantoꝛuin d taliuz malo rum oblitus ſeipſum illiꝰ inellis mo dici vulcedini tradidit. Wec fimili⸗ tudo eoꝛum eſt qui ſeductioni pꝛe ſentis leculi adhelerunt. Cuius er? poſitionem tibi dicam. Vnicoꝛnis quidem moꝛtis figuraz tenet qui ſp perfequitur ⁊ compꝛehencere vult genus humanum baratrum vero muncus eſt iſte malis plenus ⁊ la is moꝛtiferis. Arbuſcula que à duo bus muribns inceſſanter incideba tur quam afpꝛehendimus vlte no ſtre menſura eſt que conſumnitur et dirimitur per hoꝛas diei ⁊ noctis? inciſioni appꝛopiat · quattuo? vero aſpides de quattuo? tragilibus⁊ in ſtabilibus elementis conſtitutionẽ᷑ humani coꝛpoꝛis ſigniticant. Vui pus inoꝛdinatis 7 conturbatis coꝛ poꝛis compago diſſoluitur. cũ his trudeliſſimus dꝛaco terribileʒ infer ni ventrem kigurat chplens ſyſcipe re eos qui pꝛeſentes velectationes ro mellis ſignat dulcedinem mũcdi ꝑ quã ſeduẽtoꝛ ille ſuos amlcos nõ Diſtin quatta finſe pꝛopꝛiam videre ſalutẽ Fyi 5 Similes ſunt amatoꝛes ſeculari velectationum ⁊ qui harum dulce dine illiciuntur atʒ futuris ⁊ ſtabili bus fluida ⁊ tragilia pꝛeferunt/bo min qui tres amicas habuit. quo rum quidem duos pꝛecoꝛdialiter ⁊ affectuoſe honoꝛabat. ac vehement᷑ eoꝛhuin charitate afficiebatur.⁊ vſq; doꝛtem pꝛo iß̃is agoniſans? pe riclitari deſiderans aduerſus terti um mu lto ferebatur deſpectu neq; honoꝛe neq; decenti eum aliquan do gratificans dilectioneniã quan dam modicam ad eum ſimulans a⸗ ciciaʒ. Neueruut ergo terribiles. die quadam quidam milites accele rantes hunc ad imperatoꝛem duce re rationem redditurum pꝛo debi to decem milium talẽtoꝛumn. Coar tatus vero ille querebat adiutoꝛezʒ ad ſubueniendum ſibi in terribili ra tionis poſitione apud regem. Cur rens igitur ad pꝛimu; pꝛe omnib? eoꝛum amicuz dixit ei. o cẽ quonodo animain meim ſemꝑ pꝛo te poſui nune aute; indigeo au rilio tuo in die iſta detinente me ne teſſitate Duomodo ergo ꝓmittis mihi nunc auxiliari.⁊ que apud te repoſitaeſt mihi ſpes dilectiſſime. Relpondens ergo ille ait. Won ſ uz ainicus tuus o homo neq; ſcio q&s ——— ſis habeo enim alios amicos cuin quibus opoꝛtet me hodie letari.⁊ amicos iſtos amõ poſſidebo: Pꝛe beo tamen tibi ciliciola duo vt ba beas ea in via qua ambulas.que ta men nihil tibi pꝛoderunt ⁊ nullain sliam ſpem a me pꝛeſtoletis. woe quod ſperauerat ab eo ad perrexit amicum cui⁊ ait. Recoꝛda Ko tio ami re amice quantuʒ accepiſti a me ho noꝛis ⁊ gratie. hodie vero coꝛruẽs in tribulationem ⁊ aduerſitatem an xiliatoꝛe opus habeo.quantum ve ro vales ſubuenire nunc indiea mi hi.Ille vero ait. MWon vacat mihi hodie vt tecum ſubeam agonem.cu ris enimn? ſolicitudinibus circũdoꝛ et in tribulatione ſum.modicum ta men tecumn pergam Fᷓuis tibi non ſit pꝛofuturumet ſtatim domumre uerſus pꝛopꝛijs vacabo negotijs. Vacuis ergo manibꝰ inde reuerſus vndiq; deſtitutus lamentabatur ſe ipſum de vans ſpe ingratoꝛum ami co?vm? de inutilibus laboꝛibꝰ qͥs ſepe pꝛo eoꝛum ſuſtinuit diledtione Pergit ergo ad tertium amicuz de quo nunqꝙᷓ; curam habuit nec ſociij leticie ſue hunc aduocauit ⁊ ait ad eum confuſo ⁊ in terram vultu di miſſo. Mon habeo os loquendi ad te cognoſco enim diligenter quia nũqᷓ; tibi benefeci nec amicabiliter circa te habui me. ſed aduerſitas ap pꝛehendit ie duriſſima? nullã ſpeʒ ſalutis in ceteris amicis meis reppe riyeni ad te rogans ſi eſt tibi poſi bile quodlibʒ auxiliuʒ vel modicũ impendere ne tardes memoꝛ igno rantie mee. Tunc ille reſpondit ei hi lami ⁊ ſereno vultu.certe amicuʒ me um chariſſimum te confiteoꝛ eiſe et modici illius tui beneficij non ĩme moꝛ cum vſura retribuam tibi. We tlmneas ergo ne foꝛmides.ego enim pꝛecedam te ego ihterueniam pꝛo te apud regem ⁊ noh tradam te in mahibus inimicoꝛum tuoꝛum. Cõ fide ergo dilectiſſime⁊ non triſteris Tunc compunctus ille dicebat cnz iachꝛymis Weu miht quid pꝛius la mentaboꝛ aut quid potius plangã ¶Ex ſpecu hiſto· vanum affectum meum repꝛehẽdã quem falſis exrhibui amicis.an ame riam meam plangam quia huic ve ro ⁊ gerinano amico nullamn oſten vi familiaritatem? pꝛimus ↄmich eſt diuitiarum poſſeſſio pro quib? homines multum laboꝛaht. de qui bus nibil accipiunt in inoꝛte nifi viles panniculos. Secundus vroꝛ filij⁊ amici qui non perguht niſi cũ moꝛtuo ad jepulcruʒ Tertius amni cns bona opera ſũt ⁊ virtutes que pcfendunt nos coꝛam iudice(xviij Rurſas ait barlaon ciuirateʒ q̃n dãm didici fuiſie magnom.cuius ci ues talem habebant conſuetudineʒ Intiquit? vt aſſumerent extraneuz aliquem ⁊ ignotum virum nihll le um ciuitatis ſue vel traditionum cientem? hunc ſibi regem conſtitu ebant qui omnem poteſtarem acc piebat.⁊ ſuarum voluntatum faciẽ darum facultateʒ habebst vſc; ad comnpletionem vnius ann. veinde eo in omni ſecuritste manente deli cijs q; atz ſuauitatibus abſq; fo?mi dine ⁊ regnum ſibi permanlurũ exi ſtimante.repente ſurgentes ciues il li contra euz regali ablata ſtola nu vum trahentes per totam ciuitatẽ exulem tranlinittebant in magnam ⁊ longius remotam inſulam in qua neq; cibum neq; veſtimentumn inue niens in fame ⁊ nuditate male atte rebatur pꝛeter ſpem cõceſſis fibi de licijs ⁊ gaudijs.in triſtitiam rurſus pꝛeter ſpem omnem ⁊ erpectation? tranſmutatus Interea oꝛdinatus ẽ quidam vir in regno qui nõ exriguo mentis intellectu vigebat qui tũta er impꝛouiſo accedente ſibi abůdã tia non eſt diſſolutus nec ab ea ra ptus neq; eoꝛum qhi ante eſregns herunt ⁊ eiecti milere kuerant in cu riam ſecutus led ſolicitudineʒ gere bat ⁊ laboꝛab at animo qũo ſe⁊ ſus piponerer. Fuz ergo aſucus meci tatione diligẽtius iſta tractaret ↄg nouit per quẽdam ſapientiſſimum conſiliarium ſuum conluetucinem ciuium ⁊ locum perennis exilij ⁊ e modo ſemetip̃m opoꝛteret cuſtodi re ſine erroꝛe edoctus eſt Woc ergo vt agnouit ⁊ quia opoꝛteret illum poſt paululuz ad inſulam applicare ʒ regnum caducum alienigenis di mittere apertis theſauris luis quo⸗ rum tũc habebot liberam facultatẽ ex illis qð vellet facere accepit pecũ niarum multituci ⁊ ergenti ⁊ lapicum pꝛecioſoꝛvm ampliſiimuʒ pondus? tideliſſimis cõmittens kamulis in illaʒ pꝛemiſit ad quem ducendus erat inſulam. Peracto igitur anni termino in ſes dicionem verſi ciues nudum ſicut? illos qui ante eum fuerant in exili um tranſiniſerunt. Tunc ceteri ſtul ti ⁊ tempoꝛsles reges fame male cruciabantur. Ille vero pꝛouidus in abundantia viuens perpetus· De fitias infinitas atzʒ diuitias habens timoꝛe magno pꝛoꝛſus incuſſo ini velibus ⁊ malignis ciuibus ſapien tiſſimo ſeipſuʒ beatificauit con ſilio Ctuitatem ergo intellige vanũ iſtũ ⁊ deceptoꝛem mundum.ciues autẽ pꝛincipes? poteſtates demonũ můũ di rectoꝛes ſiue ſeculares homines ſapientem qui regem pꝛemonuit de conſuetudine ciuitatis quemlibʒ ſũ tum dodoꝛem ⁊ pꝛedicatoꝛem exi lium futuram vitamn. vbi qui anno ſuo id eſt tempoꝛe huius vite delici nez auri vicelicz isn 2 leren: vit in pens fepa go qh tün uem ßrnia tit. q mum ſis pe huſda rido trgi ribo inp wm ng bilmst ulbmn cintz mn turi ſunt. Diſtin quatta is ſeruierune in perpetuas miſerias detrudendi Innt. Vui vero de futu ris ſoliciti opera bong tanq; diui tias pꝛemiſerũt eternis delicijs frui Quidam ornn pa Fentum cui pater ſuus deſponſauit filiam cuiuſciam nobiliſuni ⁊ pꝛe om̃ bus locupletiſſimi regis nimis pulcerrimaz. onuit ergo ſermonẽ cum puero de nuptijs? quomodo kacere meditabatur annũciauit. qð ſjle quaſi rem malam ac nephariaʒ reſpuens relicto patre in fugam ela plus eſt. Ambulans autem declina uit in domum cuiuſdam ſenis pau peris pꝛopter eſtum diei ſemetipᷣm repauſaturus. Tunc filia ſenis vir go que erat ei vnigenita ſedens an te ianuam operabatur manib? oꝛe nutem ſuo deum laudabat aſſidue gratias agens ei de imo coꝛdis n jus autez laudes iuuenis auſcultãs sſt. quod eſt iſtud o mulier ſtudium tnum cuius autem rei gratia cũj ita ſis pauper? tenuis quaſi pꝛo qui, buſdam magnis donis gratias re⸗ kerendo ſic laudas dominum Mue reſpondens ait. Meſcis quia ſicut exigũa inedicina de nagnis lãguo ribus ſepius liberat hominem ita⁊ in paruis dei donis gratiarum a⸗ dio magnoꝛumn auctrir bonoꝛum efficitur.ẽgo quidem filia ſum ſe⸗ nis pauperis.gratias tamen refero deo pꝛo modicis iſtis donis ⁊ bene dico dominum.certa quoniam qui hec contulit ⁊ ingioꝛa valet dare.et iſta quideʒ de his que extrinſecus ſunt et noſtra non ſunt ex quibus n mults poſſientibns lurua — Fi„ quod peruenie ne dicam quia ⁊ ſe⸗ pius damnumn ſuſtinent neq; mino ra accipientibus accidit detrmen tum eancem vtriſq; viam pergenti bus? ad eundein peruenientibus fincm. oꝛum vero que magis ſũt neceſaria ⁊ perfectiſſima multa et maxima accepi dei dona que innn merabilia ⁊ ineſtimabilia junt. Mã ſecundum imaginem dei facta ſum et ipfius notitium habere merhi.⁊ ratione pꝛe omnibus animalibus ſumn pꝛedita. ⁊ ab ipſo deo jnuita ta ſum ad vitam per viſcera miſeri coꝛie eius.cuius et myſterioꝛum particeps eſſe merui.cui ⁊ paradiſi anua parata eſt facile ſi voiucro in troitum mihi pꝛebitura. Pꝛo tan tis igitur ⁊ talibus donis que in⸗ vifferenter diuites percipiũt ⁊ pan peres vt dignum eſt gratias agere penitus eſt unpoſſibile. Si autem ?7 modicam laudationem largitor: rum bonoꝛum non obtulero qua⸗ lem excuſarionem habeo. Juuenis itaq; eximium iluus ſtupens intelle ctum eins patrei accerſiuit.cui et dicit.va mihi vroꝛem filiam tuaz. adamaui enim illaʒ pꝛopter intelle ctũ ⁊ pietatẽ. Tũc ſenex ait. Nõ lieʒ tibi accipere paupꝑis filiam cũ parẽ tum diuirũ ſis filius. Kurſus auteʒ uuenis air. E tiam hanc accipiam ſi tamen mihi non negaueris eam. Vobiliũ quipe? dinitũ mibi filia fuit deſponſata ſeo hanc reſpuens fugam arripnui.filiã quoq; tnaz ꝓpt̃ pietatẽ quã habz in deũ ⁊ pꝛeclari illius intellectum adamans copuls ri mihi pꝛe omnibus cogitaui. Se⸗ nex autem dixit ad eum. Mon pof ſum tibi filiã meã dare vt ducas in vomum patris tui ⁊ ab vlni s meis ſepares eam.vnica em̃ mihi eſt. Sʒ ego inquit iuuenis apuo vos ⸗ nebo z veſtrã ſuſcipiã ↄuerſationeʒ Peinden ſplendiduz deponẽs veſtt mentum ſenis habitũ poſtulans in vuit. Tunc ille ſenex in inultis tẽtãs eum ⁊ varie ip̃ius examinans cogi tationes poſtqᷓ; cognouit iuramen tiillius ſtabilitatẽ ⁊ quia non ano re inſipientie detẽtꝰ perijt eius filiã ß pietatis amoꝛe elegit paupꝛime viuere hanc preponens ſue gloꝛie ⁊ nobilitati tenẽs euz manu introdu xrit in ſu cubiculũ ⁊ oſtendit ei di⸗ nitias multas ibi repoſitas ⁊ ĩimen ſum pondus pecuniarum q̃ntuz nõ viderat aliqñ inuenis ille ⁊ ait ad eð. Fili hec omnia tibi do eo ꝙ ele giſti mee kieri heres l ubſtätie quam tenens hereditatẽ ille omnes ſuper⸗ greſſus ẽ gloꝛioſos terre ⁊ diuites. E⸗ parte ſpeculi hiſt ¶x ier quedam theodoſij impe ratoꝛis vxoꝛ nomine placella. caudoium atq; debiliũ marimam habebat curam non ſeruis nõ alijs vtens miniſtris ad hec officia pera genda·ſed per ſemetip̃aʒ hec agens d eoꝛũ habitacula veniebat vnicn iq; qð opꝰ erat pꝛebẽs.que ꝑ eccleſi arũ xenodochia viſcurrens ſuis ma nibꝰ intirmis miniſtrabat.ollas co rum extergens ius guſtans. offerẽs coclearia. panẽ frangẽs. cibos mini ſtrans calices diluẽs.⁊ alia cuncta taciens. q̃ ſeruis atz ininiſtris mos eſt ſolenniter operari. Wis alt qu eã de rebꝰ nitebãtur talibꝰꝓhibere vicebat·Suruz diſtribuere imperij eſt opr.ego aũt ꝓ ip̃o imperio hoc opus offero bons mihi tribuenti. Er ſpecu hiſto. Iit viro ſuo ſepe dicebat. Wpoꝛtet te marite ſꝑ cogitare quid dudũ fu eris ⁊ qjd modo ſis. nã ſi ſ hec cogi taueris ingratꝰ benefactoꝛi nõ eris ſed im periũ qð eo largiente ſuſcepi ni legaliter gubernabis. Itaq; bis ⁊ ſimilibꝰ optima mulier pꝛoficere virum ſuj in virtutibus ſedule hoꝛ tabatur. 3 (er farte graclits qut victur pfodlus. ¶Erempiu Ci.„ ¶Quidaʒ paleſtin'noſe valẽs ꝑue nit ad heremũ in q̃ plurimis annis vixit cum alijs fratribus. vifficilis q; vite ſtudium aſſecutus ad tantũ cacumen ſuperbie aſcẽdit yt diabo licis illuſionibus falleretur neſcio quid magnum ſe eſſe putans tanqᷓ; angeloꝛum bonoꝛum viſione mini ſterio q; quotidie frueretur. Kefere bant igitur eiꝰ notiſſimi ꝙ vno die dum in tenebꝛis opus faceret achs ei qua ſpoꝛtulam conſuebat e mani bus cecidiſſet.⁊ dum eam in obſen ro cernere non poſſʒ lampade ſibi miniſterio demonis accenſa eandeʒ inuenit. eo igit᷑ ex ip̃a inflatiõe refe do accidit vt qͥdã illuc peregrini ve nirẽt variaq; legumini? fructuũ ge nera fr̃ibꝰ exhiberẽt. q̃ cũ ſuſcepiſſet ſanõꝰ machariꝰfratrů p̃ſbꝛ fingulis fribꝰ pugillũ miſit.inter qͥs ⁊ valen ti fratri partẽ ſuam deſtinauit. Qui latoꝛẽ ip̃m iniurijs ↄfecit dicens ei. vlade et dic machario quia non ſů veterioꝛ illo vt benedictiones av me tranſinittat Wuo itaq; audito macharius ad eum veniens ⁊ confi liũ ei bumilitatis dedit. ſed ꝑſuade re non valens ð ruina eiꝰtriſtis ab ceſſit. deniq; diabolus in effigiem ninon eenon demo tioſe ineon vt eis kosch theat tibun tonſu kzer e eaſte bertat fn 4 qpt iint dos mt Diſtin· quatta faluatoꝛi s tranffiguratus nocte ve nit ad eñ cũ choꝛo mille vt finxerat angeloꝝ lampades accenſas tenen tiũ.⁊ cuʒ flãmea rota in q̃ ſaluatoꝛẽ ſedere ſimulauit.vno ex eis pꝛecedẽ te ei q; dicente. placuit xp̃o cõuer ſatio tua ⁊ pꝛobabilis vite fi oucia. ⁊ ecce venit ad te.tm̃ egredẽ de cel la tna ⁊ venientem eminus cernens adoꝛa.E greſſus igitur illũ vt deuz sdoꝛauit et ſequẽti die cõgregatis ad eccleſiã fratribꝰ ait. xE go iã cõio ne non indigeo xp̃m em̃ ip̃m hodie vidi Tũc ſancti patres ferreis vincu lis eum illigatuʒ ſecularis vite ↄuer Jationi dederunt vt ex eo tumoꝛ eiꝰ animi ceſſaret. ꝙ nihil ↄmune cum lanctis haberet.et ſic eum per totũ annum pꝛopꝛijs oꝛationibus cura verunt. 6rrij⸗ Quidam vir nomine ſerapion qj ⁊ ſyndoniꝰvocatur. quia veſte non alia qᷓ; ſyndone vtebatur. Apathes etiam id eſt impaſſibilis vocabatur qui nullum poſſidendi dederium patiebatur.⁊ abſtinentia nimia om nium rerum? iugi medita tione di ninoꝛum libꝛoꝛum vnius cellule qe te non poterat eſſe contentus.ſed ꝑ diuerſa trahebatur mens eius. ve hoc referebant patres ſancti ꝙ in qͥ; dam opido viginti ſolidoꝛum pꝛe tio ſe paganis mimis diſtraxerit.et in eoꝛum ſeruitio permanſerit.its vt eis pedes quoq; lauaret donec eos chꝛiſtianos efficeret ⁊ a ludis theatralibus ſepararet. nullum q; cibum niſi panem ⁊ aquam ſumere eonfueuer at nec diuinas ſcripturas legere ceſſabat.Illis autem ad piã ⁊ caſtam vitam conuerſis cum ei li bertatẽ offerrent dicentes.quia per ipᷣm a turpi ſeruitio liberati eſſent viginti ſolidos quos pꝛo ſe accepe rat? apð ſe ſeruauerat reddidit eis dicens Quia per ie deꝰ in vobis impleuit quod volebam nunc sux quod pꝛo me dediſtis recipite.vt a lios quoq; quibus ſubuenire poſſiz reperiam. Cunq; rogatus adquie/ ſcere nollet vt cum eis tanqꝙᷓᷓ pater eoꝛum? domin? remaneret.dabis ergo inquiunt aurũ illud paugib? qð nos velut arras quaſdam pꝛo ſalute noſtra dediſſe cognouim?It ille. Pate ait vos. Ego eniʒ alienas pecunias non do. Saltem inquiũt hoc pꝛecamur.vt vel poſt anni cir culum nos athenis requiras Itaq; ſeruus xp̃i peregrinando frequẽter ad elladam venit ac per triduũj mo ratus athenis a nullo panem quo veſceretur accepit. Meq; vero pecu niam habehat nec peram vel pellẽ vel aliud quicqᷓ; ſecuʒ pꝛeter jyndo nem qua erat amictus ferebat. Cuz ergo ieiunus vſq; ad quartam diez perueniſſʒ eſurire foꝛtiter cepit. Ni hil enim peius illo ieiunio quod ex toꝛquetur inuito.ex cuius neceſſita te ſepe etiam ꝑfidia pꝛocedit. Ste tit ergo ſuper colliculum vꝛbis vbi k⸗ eiuſdem opidi confilium abere ↄſuenerant.? illic manꝰſuas ꝑcutiendo vim ſe maximaz pati cla mabat dicens Athenienſes viri ſue currite. Concurrentes itaq; fimul omnes pallijs ⁊ birris induti queñi erunt vnde veniſſʒ.vel quid pati di ceret? Ille reſpondit. Denere ſůũ egy ptius.conuerſatione monachus. er quo autem de patria mea vera di⸗ ſceſſi in triuz fenoratoꝛũ manus in curri.quoꝛum dnos quidem qͥcun q; modo debitů ſoluens potui eus dere tertivs aðt adhuc retinet me. nec habeo vnde poſſum ei ſatiffacẽ Illis aũt quis eſſz vel vbi degeret reqrẽtib? q̃ ei moleſtꝰ eſſʒ. in olbus adliutoꝛes ſe pollicentibꝰ ſi hoc eis indicaret ait. Cupiditas pecunie. veſideriuʒ voluptatis.⁊ voꝛacitas ventris hi tres iꝑ mihi moleſti fue runt a pꝛincipio iuuentutis. Ex qᷓ⸗ bus mos vuos euaſiſſe iaʒ video: nec vltra mihi moleſti ſůt.tertiũ ve ro jerre nõ poſſũ.ců eĩ q̃rto vie iã pe? ex nẽitate ieunẽ vꝛget me ſeueriſſi— mfenoratoꝛ exigens vebituʒ. ⁊ nifi reddicero moꝛtez mipatur·Tunc qͥ dam ph oꝝ obtulerũt ei ſolidũ vni. quo ille ſũpto⁊ cuidã qui panes vẽ cebat dato vnoq; tñ ab eo pane ſu ſcepto mox ab vꝛbe pꝛofectus eſt? nunqᷓ; poſtea in eñ reuerſus. Nt at cires lacedemonis lota veniẽs vnũ Mlic de pmoꝛibus vꝛbis bonũ in ce teris rebus viꝑ omnes q; de domo manicheos eſſe ↄgnonit iuxta ſuꝑi exemplum ſe vendidit.⁊ intra duos annos ab execrabili ſecta tam iß̃m „ les viri pꝛopꝛios kilios erudiẽdos quos ille non ſolum litteris iuſirue bat ſed etiam ad timoꝛem? amotez in omni moꝛum honeſtate diligen ter infoꝛmabat. Muadam die cun egreſſus ciuitatis muros cum ſcho laribus ſuis pauliſper ſpatiaretur ſarraceni ſubito irruentes moꝛe lo lito cũ hominũ ⁊ animaliũ multitu vine ip̃in quoq; rapuerunt ac lecuz in pꝛeſidem detulerunt. Et cum in⸗ — ter piedòes pꝛede fieret diuiſio cõ tigit vt cnidaʒ inter illos ditiſſuno iobannes in partẽ veniret qui cete ris ad ſeruitutis oꝑa deputatis nu tu diuino meritis beate virginis er ga ip̃m mitius ageretCaptiuꝰ nan qʒ eruitutis penſum ſolitum redde re non negligebat.ſed ⁊ iciunijs inſi ſtens oꝛationes ad beataz virginẽ deuotiſſimas quotidie virigebat. Wnov ille gentilis animaduertens eius bona cõuerſatione conuictus ßm ire ac redire liberuʒ quo vellet infra palatij ſpatia permittebat.et blati pram nes li isnco viferen n ieme ponpe di cu klegat ſundat gipre gon aul plima a imp hit eil nibus i dedit vl zedeſt lmiin donio tpꝛob docher cõiugẽ eiꝰ totã q; familiã ahitra vdie quodam ſic eſt eum ollocutus. rither cos ecẽie tradidit(ſtxih Miiohannes chariſſime miratus hing Johannes damaſcenus floꝛiittpe ſum pꝛucentiam tuam · dlctandi cu theodoſij. Hic ab ifantia grecis lit rialitatem.ſcribendi vtilitatein can pulach teris eruditꝰ infra duodeciz annos tandi ⁊ oꝛganizandi ſuauitatem ſã mn omnem liberalium artium ſcientia; dum quoq; ꝓpoſitũ⁊ cõnerſotienẽ u compꝛehendit in amoꝛe dei ac glo Pabeo filiolum non minus neip̃e— rioſe matris eins ſe exercens mons mihi charum quem pꝛecoꝛ vt in ar ot chalem habitum aſſumpſit virgoꝑ ribus erudias.et in victanco. ſeri ni manens regine virginum hoꝛas ͥ; bendo. legendo. cantando ſic eum„. tidie ſtudioſiſime decantabat a tibi confoꝛmnare ſtudeas vt ſi foꝛte mij dtus pꝛeſbyter ĩ eius honoꝛe miſfas aliquando a nobis liber receſſeris bon veuotiſſime ac krequentiſſime cele in ipſo tamen apud nos quodẽmo büe bꝛabat. Inluper etiam oꝛatiões an vo torus reinaneas qui puerumo; tiphonas reſp onſoria pꝛoſas q; fa bedienter humiliter q; ſuſcipiens? nvi cere conſueuerst. quas in cius ſole a pꝛimis elemenris erudire incip r⸗ nitatibus ad ipſius laudem dulciſſi ens intra paucos in omnibus orti me decantabat. Tradebant et nobi bus liberalibꝰ ãnos inſtructũ adeo n „ reddidit. vt ſi magiſtri ac diſcipuli rhetoꝛicũ dictandi genus attende res.ſi littere koꝛmazʒ aipiceres.ſi vo cis melodiam audires nullam eſſe pifferentiaim inter vtrãq; clamares Poꝛro cũ imperatoꝛi theodoſio ꝓ vite merito ⁊ moꝛuz honeſtate.nec⸗ non pꝛo eloquẽtie nitoꝛe in quibuſ dã cauſis neceſſarius viceretur miſ ſa legatione ſub pena capitis dño mandat vt ei q̃ntotius mitteretur. qui pꝛecepto imperiali contradicẽ non auſus iohannem conſtantino polim ad ip̃m honoꝛifice deduci fe cit.imperatoꝛ eum cuz honoꝛe ſuſce pit.⁊ ei monaſteriũ in quo cum fra tribus deo quiete ſeruiret in vꝛbe dedit. vbi ⁊ ip̃emet ſepius veniebat ac de ſtatu regni? ſalute anime ſue Familiariter contrectabat. t autẽ bonꝰiohãnes ad meritoꝛuʒ augmẽ tũ pꝛobaretur.adhuc in camino tri bulationis iuuenis queʒ in perſide vocuerat ſuũ genus dictandi? pꝛo pꝛiam manum ſcribẽdi nequitie ſpi ritu exagitatus epiſtolaʒ ꝓpꝛio ſen ſu ingenio q; dictauit.ſcriptaʒ q; cõ ſtantinopolim furtiue direrit.⁊ in palacij loco vbi citius a miniſtris inueniri poſſʒ iactari pꝛecepit erat q talis. ileckis amicis qui ſunt in ꝑſide damaſcenus iohannes mona chorum minimus Salutem Moue ritis imperatoꝛem robur exercitus ad diuerſa illa in natiões extremas miſiſſe. vꝛbem q; regiaʒ ⁊ finitimas pominib? vacuas remanſiſſe. Quo⸗ nhiã ergo ſapientes eſtis ſecuri veni⸗ te? victoꝛiã vobis paratã abſq; mo rra viriliter obtinete. Inuentaẽ ig tur a miniſtris epiſtola ⁊ coꝛã impe ratoꝛe ꝑlecta.traditio ab oinnibus eclamãtur·⁊ ds hy ꝓditõls actor Diſtin. quarta eſſz inqjritur. foꝛma littere ingeninz q; ſcribendi reſpicit᷑ ⁊ iohes eẽ ĩpe ratoꝛi nijciatur. ſtati iohᷣes q̃ritur ⁊ cũ iniuria multa ad npꝑatoꝛis p lentiã trahitur ip̃o mirante vñ tam ſubito talis tumult?⁊ ↄtra ſe eõſpi ratio oꝛiretur. populus vninerſus intoꝛquens conuitia mille. non ſa cerdotem ſedꝓditoꝛẽ.nõ monachũ ſed apoſtatã ꝓclamabat.⁊ furibun dus vix manꝰ ab eius oculis conti X. nebat. Lunc imꝑatoꝛ facto ſilentio ſuſpirans ait.O nedſſime iohes be⸗ neficijs meis iigrate malũ pꝛo bo no mihi reddidiſti.ſarabica peſſime q̃ntũ eſt in te patriã tradidiſti.mihi q; ac ieis auferens libertatem in captiuitatẽ nos retruſiſti. Oſtenſaq; illa epiſtola reſpondit ita Vere do mine toꝛmã ſcribendi⁊ dictandi ge nus meũ hoc eẽ cognoui.ſed teſtis eſtiihi deꝰ ꝙ eam omnino nõ feci. Lunq; omnes in e ꝑſtreperent eo ꝙ veritatem occultare velle videre tur vndiq; clamabant vt abſq; dila tione moꝛte puniretur. Judices fa cto cõſilio pari aſſenſu dicunt ĩm quia ſpecialis amicus impergtoꝛis fuerat non debere occidi ſed manj qua tantum facinus perpetrauerat abcidi.quo facto iohannes de do loꝛe vulneris ac diminutione coꝛ⸗ poꝛis gratias agit deo.ſed ꝙ in eiꝰ pbonoꝛem amplius offerre ſacritici um non poſſet pauliſper condoluit Zbciſa itaq; manus officio ſpicu latoꝛis iuſſu imperatoꝛis ad teſti monium tanti ſceleris ſuſpenſa eſtĩ monaſterio ac refidentie loco ipſi us Johannis. Ille mor ad imagi nem ſpecialis domine ſue mancus adueniens diſcooperto vulnere et ertento ac oſtenſo bꝛachio cum ea pie rixabatur inquiẽs. Veccine do mina nr̃ox pᷣmia meritoꝛũ ſũt hec⸗ cine tuoꝝ beatituco ſeruox Eſto vña mi digne ꝙ meritis pcẽoꝛẽ ine fagellari voluiſti. ſed vt quid ĩſiru mentum officij tui ꝑmiſiſti penitus abſcidi! wec qͥpꝑpe manꝰ hymnoꝛnz laudis tue cantica ſepius ſcribẽdo parabat ⁊ deo patri ſacratiſimum coꝛpus ⁊ ſanguinem kilij tui muito⸗ tiens in honoꝛe tuo ad pcẽoꝝ ſalu tem offerebat.Cunq; taiia ſepiꝰbi lamentando ꝑoꝛaret ↄtigit noce q dam vt poſt hmõi lamentationẽ in leculo feſſus.nec doꝛmiens nec vi⸗ gilans ex toto pauſaret. Et ecce re⸗ gina virginũj affuit cũ ingenti lumi ne. hilari facie.tali eů conſolans at famine. uid agis inquit puer me? Weu inquit ille vᷣña quid ine inter⸗ rogas?uinimo interrogo te ego. Ců hec paterer vbi eras!? Ecce ad meũ imo ad tuj dedecꝰ in ect᷑a pen det abſciſa clientis tui manus. Vt illa.Cõfoꝛtare inquit fili ĩ domino manũ tuaʒ tibi reſtaurare põt qͥ to tum homineʒ plaſiauit ex nihilo. is dictis eo vidente ectiam illa petijt. delatã q; inde manð eiꝰ bꝛa chio cũ mira benignitate in momtẽ to reſtituit Tůc ilie gratias ineffabi les agens. reddita diei luce ſurgit fratribus conuocatis manuz oſten dit. eos q; ſec ad magnalia ðei glo rificandum animsuit.& ox ſolenni ter indutus alta voce miſſam de be atiſſima virgine celebꝛauit.Impa⸗ toꝛ audito miraculo pedes ad eum venit? oꝛe ꝓpꝛio manũ deoſculans poſt dei laudem ⁊ gloꝛioſe virginis ab iß̃o diligenter inquirit ſi quem alicubi ↄgnoſceret qui ſuuʒ dictãdi genꝰ ac leribenci foꝛmam haberet. Quod ille quideʒ ei retulit.⁊ ſic rei veritas inqſita diligenti? innotuit g vir nomine theo ¶xxiij. pr l* ſ anno iuſtiniani nono fuit ĩ vna ciuitate cilicioꝛum ſancte eccle ſie vicedominꝰ moꝛib? ⁊ ꝓuerlatio ne pꝛecipuus quiete? moderate ad eccieſiam ꝑtinentia optune regens. Wui affecualiter a populo? clero dilect? moꝛtuo eiuſdẽ ciuitatis ep̃o in epm eſt electus. Sed cũ plurimũ retineretur conteſtans ſe indignuʒ tanti honoꝛis officio vi ad metro⸗ politanum ep̃m perduẽtꝰ ab eo cuʒ gaudio ſuſceptus ẽt.⁊ vt voluntati plebis aſſenlum pꝛeberet common tus.videns eius nimiam in retinen do conſtantiam dimiſit eun? ali um in loco eius pꝛomouit ad epi⸗ ſcopatus officium. Poꝛro oꝛdina to epiſcopo cum ad pꝛopꝛiam reme aſſet ciuitatem quidam.de clero in ſtigauerunt epiſcopum vt amotoil lo alium eccleſie oꝛcinaret viceco mini. Muo facto csliidus hoſtis ⁊ inuidus imittens ei vicedominat? zelum.⁊ ambitionis emulstionem intãtũ eum ſeduxit vt etiam malefi coꝛum poſtularet auxilium Ita q; cum ingenti deſiderio ambitionis vꝛeretur ad quendam acceſſit in ie vitate iudeum diabolice ↄrtis ope ratoꝛem nequiſſiuum qui iam in in 6 5 fidelitatis ⁊ perditionis foueã mul tos ĩmerſerat ac genibus eius pꝛo⸗ volutus ait. neſo adiuus me quo niõ eßs me'me ad appꝛobꝛium ad duxit ⁊ bec in me kecit. Keſpondit. ille. ꝓꝛoxina nocte veni ad ine et ducam te ad patronum meum qut ſubueniet tibi quomodo volueris. Muo facto duxit eum av circhm ci⸗ nitaris et ait. Wuodcunq; viceris gun ————— nibiſ ſia vt chnq; reſpo Imat inpo Etab ratio balur poylhit mo uuſcicun ddus ðoct conteſtusti nis officio uint eßn pucdin cepws eturnn nmpicdenm s cs nmnamn nnam diuiu o aus peool ofiun. jw o n en ennt n plopuni tecleit vn vo fränals inns i u iſtin quarta vel quẽcunq; ſonum auceris ne ter rearis. Signuz quoq; crucis nullo — mõ tibi imponas. Illo hoc ita põ dente ſubito oſtẽdit ei albos clamui darios cũ multitucine candelabꝛo rũ clamantes.⁊ in medio pꝛincipe ſedentez. rat em̃ diabolus ⁊ mint ſtri eius. Tenens aũt iudeꝰm anum theophili duxit en ad illð flagitio⸗ fũ ↄſiliũ.Et ait ei diabolꝰ. vt qo no bis hunc hopinẽg dupiſti eñdit ab eß̃o ſuo p̃iũcieatuin ⁊ veſirũ au xiliũ poſtulantẽ. Cui diabolꝰ. qua ke adiutoꝛiũ dabo homini ſeruiẽti — deo ſuo.tñ ſi ſeruus meus eſſe cupit ego ei ſubuenio ita vt plus facere poſſit ꝙᷓ pꝛius ⁊ imperare omnib? etiam eßo · Audiens theophilꝰ ſpo põdit omnia ſe fackurum que dice ret· cepit q; deoſculari pedes eins? rogare eimn. Mui ait ad iudeũ. Ab neget filiũ Warie ⁊ ip̃az quia oqio mibi ſunt.⁊ firmet ſcripto ſe ꝑom nia vtrũq; abnegare? poſt hec que nis qjdra cunq; voluerit a me ĩpetrabit. Tijc reſpondit th eophilꝰ. Abnego xp̃in ⁊ matrẽ eiꝰ.faciens q; cyꝛographij impoſita cera ſignauit anulo pꝛio Et abſceſſerunt cum nimio ꝑditõis gandio. In craſtino aũt ep̃us ꝓcu ratione diaboli aut diuina vt feoꝛ mino quẽ turpiter ꝓmouerat hũc cd oĩ bonore reuocauit ⁊ duplo 5 añ fuerat ſublimauitita vt peccaffe ſe clamaret ꝙ tã idoneã ꝑſonã alo rů delatiõibꝰ eieeiſʒ ⁊ ilũ inutilẽp mouiſſ. Keſtitutꝰ itaq; theophi⸗ repit ſuꝑ omnes eleuare ſe omnib fibi obedientibꝰ cum metu ⁊ tremo re. Cüq; paruũ tempus in hinõia ctantia moꝛaretur creatoꝛ omniũ⁊ recẽptoꝛ qͥ non vult moꝛtẽ pcẽvꝛis recoꝛdatꝰ? qnaliter pᷣus ille ficeliter ecẽie ſue miniſtrauerat ⁊ qᷓ;pius in miniitrando egenis extiterst nõ de wexit creaturam ſuã. ſed dedit ei pe nitẽtiain. Mam in ſe reuerſus ſobꝛi tate repta cepit affligi in his que geſſerat ⁊ ſeiß̃m acriter arguere We inquit mihi miſero quo ibo. quem * rogabo.cuius auxiliuʒ imploꝛabo ui diuino meip̃m defraudaui ad miniculo?Chꝛiſtũ ⁊ matrẽ ei⸗ nega ui? feci me ſeruũ diaboliꝑcyꝛogra phũ nephande cautiõis.quiſputas ilam abſtrahere poterit de manun va ſtatoꝛis? Cum hecz alia ſermoci naretur tanceʒ inſpiratus diuinit? — cũ fletibꝰ ait. Aicz ſciã xpᷣmn dei filiũ uẽ infelir infideitter negaui de vir gine MWaria natum.ibo tñ ad ißam 2 toto coꝛde ip̃ᷣam ſolaʒ interpella bo donec miſericoꝛdiã dñi ꝑeiꝰ in⸗ terceſſionem obtineã. Tũc aĩatꝰ fo titer cũ omni humilitatis deuotiße pꝛocicit coꝛam templo beate virgi ginta dieb? 7 notibus p⸗ ſiſtens in oñ̃onibꝰ ⁊ ieiunijs eam ceiſanter depꝛecando vt a maligno dtacone? ab illa quã geſſerat abne gatione ꝑ ip̃am eriperetur. Duib?. erpletis apparuit gloꝛioſa vgo me dia nocte dicens ei. Confitere hõé xp̃in quẽ ego peperi ⁊ tu abnegaſt miſericoꝛs em̃ eſt 7 ſuſeipiet lach:y mas penitentie tue. Ideo em̃ ex me 8 catoꝛes ſaluaret. Tunc ille cum reue vlulatu pꝛoteſtatus eſt dicens. Cre dei ex patre ante ſecula et in nouiſſi mis diebus ex te ſancta Maria vir gine natum. pꝛo nobis peccatoꝛi⸗ bus pati vignatum hoc confiteoꝛ E oꝛhune colo? amplectoꝛ·Eum er go hac pꝛecatoꝛia cautiõt offer me ſnda virgo kilio tuo 5 ſp ondẽs peata virgo cl dies eluxiſz abſcel it. Illo vero enixius triduo dnm poitulante cumn lachꝛymis rurſum la nebula clarifica vpparuit ei hi lari vnltu ⁊ leris oculis dicens. Mõ pei ecce ad petitionem meam ſuſce pit deus lachꝛymas tuas? pꝛecib? Annuit.ſi tñ vſq; ad moꝛtez perſene raueris in his que filio meo ine tei e pꝛomiſiſti Vni reſpondit.Etiaʒ pomina.obſeruabo enin? non pꝛe eribo ſermones meos. Sz ego Pec atoꝛ ⁊ impius rogo Rennein fontẽ benignitatis tue qui in pꝛofundum Keni dimerſus ſum vt reciꝑe valeã iillã execrabilem abnegationis mee cartulaʒ ab illo qui me cepit diabo lo ſignatam · nam hoc eſt qð ſupꝛa modum titillat animam meam cuz in bac triduana poſtulatione ꝑleue raſſʒ iterũ eadeʒ virgo maria in vi ſone ei apparuit ⁊ eandem cautõis rartulam habens in manu ð canſs ſgillatam exhibuit atq; eius pecto ri doꝛnienti ſuperpoſuit. quẽ ille a ſomno ſurgens inuenit.⁊ letus effe us in craſtinum cum eſſʒ dies do minica ꝑgens ad eccleſiam in q̃ cuz populo ep̃s aderat poſt lectionem euangelij ꝓſtrauit ſe pedibus ep̃i. eiq; omnem impietatis ſue hiſtoꝛiã retexuit.poſt hoc eriaʒ qualiter ad tontein miſericoꝛdie beatam virgi nem contugiens eius meritis ⁊ pꝛe⸗ cibus ꝑ penitentiam ⁊ lach?ymas a deo veniam mernit necnon quali ter cyꝛographum ſignatuʒ peſſ ime ſcriptionis receperit adiunxit. Et obſecrans vt coꝛã omnibus legere „ tur eßo poꝛrexit Vmnnes itach cle Er ſpecu hiſto rici ⁊ muleres kants dei miſeratiõe ꝑmoti dintiſſime deo gratias retũ ſerunt.E pᷣus quo; gaudio replet clamabat ad fpim multiꝰ exhoꝛts tionibus eos pꝛonocs ad gratia⸗ rum adtiõem ⁊ xp̃i ac ſancte matris „ ſue virginis gloꝛificationem. Inte rim autem theophilꝰſolo iacebat.ꝓ ſtratus. quẽ poſt oꝛationis laudem ßs ſurgere iuſſit ⁊ ei cartulam illã nephandiſſimã in d pecu omnium ↄburere pꝛecepit. quo tacto ingrel ſus eßus miſſoruin ſolennia ꝑegit. Cunq; ꝑcepiſſʒ theopilus ſacre cõi opnis myſteriũ ſtatim refulſit kacies eius ſicut ſol. Vlidentes aut omnes ſubitaneam viri tranſii gurationem magis gloꝛificabant deum qui f Cit mirabilia ſolus⁊ beate marie di uriſſime laudes referebant Pear nſit cheophilus in locum illuʒ in 3 beatam viderat viſionem declinãs tanqᷓ kixus pꝑſtirit in illo ꝑtriduuʒ. poſt triduũ vero omnibꝰ fratribus valedicens. oſculũ tribuens.aĩam; ſuam ſancte trinitati ⁊ beate marie liberatrici ſue ↄmendans vitò hant in eodem loco feliciter finiuit.xbi⁊ toꝛpus eius ſepultum fuit Rxx· auricius auguſt? deum timẽs nislebat in hoc ſeculo facinoꝛuʒ ſu oꝛum coꝛpoꝛali ſupplicio vindictaʒ ꝑſoluere ꝙ toꝛmentis gehennalib? cruciari.quod cum iugiter in oꝛsti onibus ſuis dominnz depꝛecdretur ęraudiri meruit. Wuadaʒ gitur no dte dum in ſtrato ſuo quieſceret vi⸗ dit per ſomnium ante ſe eneam ſta re ſaluatoꝛis effigiem que erat ↄnte poꝛtam palacij ex q̃ eſt emiſſa vox ad eum dicens. Sate mauricium. Et tenentes quidam iudiciarij mi niſtri exhibuerunt ei.Tunc àd eum ſs tbim ſulo dehi diin tibs v tonẽ miſt ricius militẽ vnl1 litati teme ſusp mgni poſt! hoſtili os ker ner iñ locum regni dicu pun ritis ſunſt ſam ſarisi tolht ſupr ens lsſo phb ſn vfb 5i u — — ſaluatoꝛis imago · Abi vis reddam tibi mala q̃ meruiſti hic an ĩ futuro ſeculo? ꝑt ille. P amatoꝛ hominnz dñe hic potius ꝙᷓ; in illo. Cũc iuſſit diuina vox tradi eum? conſtantiã eius vroꝛem ⁊ omnem eoꝛuz ↄgna tionẽ foce militi. Exggefact? vero ricius Scis iter agmina nr̃a aliquẽ militẽ nõ ine focam ui ille· Scio vnũ. Et imperatoꝛ. Cuius eſt qua⸗ litati s Qui ait. Vuuenis tumidus ⁊temerarius. Cunc referens augu ſtus philippico ſomniũ gloꝛificauit magnifice dñm ꝓ hmõi reuelatiõe Poſt hec autẽ mauriciꝰ auguſtꝰ in hoſtili terra poſitus.cum milites ſu vs ferro? rapinis abſtinere ↄpellẽt nec tñ eis ↄſueta ſtipẽdia largiretur kocam rogare ceperunt vt imperij regnũ ſuꝑ eos acciperet. quibꝰ ſepe victus focas obauciens regalem purpuraʒ ſũpſit. Dõ audiens mau ritius animo diſſolutus rebꝰ aduer ſum ſe fluentibus ceſſit.⁊ in q̃ndam iluam mari contiguã fugit.in qua cum vxoꝛe ⁊ qͥnq; kilijs iuſſu foce ce ſaris interemptus eſt. QEnidã nomine walericus beati dã regione oꝛtus fuit oues patris ſul puerulus adhnc paſcebat· Audi ens aũt q̃liter pneri nobiliuz in ſco lis ſolebãt erudirt. eodem deſiderio ꝓu beatus tabellam ſibi fecit. ⁊cuʒ ſũma veneratione ⁊ inſtantiſſima p̃ ceimpetraut a magiſtro infättum elements monltrater· 9uo fatole ꝛus ad opus ſibi inictũ remeabat Sic in bꝛeui dei fultꝰ auxilio pa tre ſuo ignoꝛante totũj parauit pfal i. terium. Veinde cepit eccleſã frequẽ tare. Mon multo poſt ſecut? auũcu lũ ſuũ ad monaſteriũ noĩe antumo quẽ ſecutus pater ſuꝰ minis ⁊ terro ribus atʒ blandicijs reuocare non potuit ꝙuis abbas 7 fratres eũ de⸗ pPꝛecarentur vt cũ patre rediret⁊ im miſit ad accerſiendũ philippicuʒ ge ponerent ei ieiunia triũ aut duoꝛuʒ nerũ ſuũ.cui ſibi aſſiſtẽti dixit man dierũ ſi hoc non faceret illo aũt fir miter in pꝛopoſito perſiſtẽte ait ab bas kratribus. Non abijciam? qð nobis dñs miſit. Poſt hec cepit ſœ ad altioꝛa feſtinare ⁊ peregrinatio nem ꝓ amoꝛe dei appetere Tũc ꝑꝛe xit ad monaſteriuz macharij quon dam altiſidiorenſis ep̃i qð in ſubur bio ip̃ius ciuitatis ĩ qͥdã viridario erat conſtructuʒ.vhi a pꝛefato pon tifice benigne ſuſceptus eſt. Ibietiã diſtrictiſſime viuens cepit a multis pꝛedicari.ad quem dum viſitandi gratia quidam diues labo noĩe de neniſſz audiens ab eo verbũ dei cũ eo remanſit. nec vltra ad ſeculuʒ eſt reuerſus. Pi duo pariter luxouium perrexerũt ab ſanctũ colũbanũ.ſub huius colũbani magiſterio factus eſt ſanctus walericus oꝛtulanꝰ.qð officium ei iniunctũ eſt cauſa humi litatis pꝛobande. Huius olera nec vermib?ꝰ nec a quoq; aĩali ledi po tuerunt cum alia olera circũquaq; vaſtarentur. qð walericus fratrum meritis aſſcribebatTunc cepit ſan ctus columbanꝰ eñj inter pꝛobatos monachos reputare iudicantibus alijs adhuc eñ quaſi nouitiuz inter pulſantes ponendũ. Cum auteʒ ad audiendũ verb uz dei a ſancto colũ hano fratres certatim ꝓperantes in trarent intrãte ſancto walerico cuʒ ceteris in ip̃o limine ſentiebat ſan ctus columbanꝰ odoꝛeʒ magne fra vi ——k,— rantie ⁊ ſuauitatis ad ſe venire. poſt hec quidã e fratribꝰ noĩe wan dolenꝰ accẽſus deſiderio ſancto pe tijt a ſancto colũbano vt ei licentiã pꝛedicandi inter gentes concederet 2ꝓ ſolatio fouende religionis ws lericũ ſecũ abire ꝑmitteret. qð ⁊ ille ꝑmiſit. Cũq; pariter in neuſtria ve niſſent a rege clothario remotũ lo cum reſidendi popoſcerũt et cũ ad quẽdam locũ ambianẽſiũ gualima go ꝑueniſſent contigit vt quidã ob reatus ſui meritum in eculeo ſuſpẽ ſus eſſʒ ⁊ defunctus.quẽ ců a longe beat? walericus inſpexiſſʒ ꝑmotus pietatis viſceribꝰ curlu concito ad ſtipitẽ ꝑuenit.et pꝛohibentibꝰ eum carnificibus ne cadauer moꝛtuum tangeret ille tñ intrepidus vinculũ ſoluit ⁊ coꝛpꝰ vᷣefuncti ꝓpꝛijs mani bus ad terraʒ depoſuit.⁊ ſuꝑ mem bꝛa eius ſupinata ſe cum lachꝛymis in oꝛatione pꝛoſtrauit ita vt facie ſua faciẽ illius impßmeret. Bic q; a⸗ ſtantibꝰ cundis imo ſtupentib? qᷓi ex ꝓfundo ſõno paulatiz calefadis membꝛis moꝛtuꝰincolumis reuixit Pꝛefatus añ̃t rex cũ ambianem ſis pontilicis conſenſu locum eis ſecre tůj vt petierant qun leucanꝰ dicebat᷑ conceſſit. qui vno ex latere vicinita te maris eſt amenꝰ ex alio currit pi ſciter ſomne fiuuiꝰ.ibi ſe bestꝰwale ricus in quadam cellula ſegregat? a fratribꝰ recinſit vt omni cura mů di poſtpoſita vel ſolito moꝛe tãtus viuine meditationi inſiſteret. Wete ri vero fratres conſtruẽtes ſibi cel lulas de elemoſyna regis iubebãtur habere ſbam · Cũ aðjt quedã matro na panem ⁊flaſcones aliqñ ꝑquẽ dam pueruʒ miſiſſʒ. puer auiditate potus? cibi circũuentus partẽ ſibi gr ſpecu hiſto. retinuit partẽ q; aliã ſeruo dei p̃ſen tauit.ui cuʒ hoc factũ diuino nu mine ↄgnouiſſet ait. ð nobis alla um eſt inde deo gratias refer m?. ſ? tu fili hoc pꝛeuide ne quid in⸗ caute ſůpſeris ð illo pane vel fiaſco ne quos tibi in qͥdã abſcondiſti val culo quia ſerpens i eſt ĩ illo vaſch lo ⁊ in pane illo venenũ moꝛtiteruz Tunc puer ilico terroĩt obriguit. Morcreerlscnm vatulurepe ruiſſʒ ⁊ inde anguem exire vidiſſʒ il lum panem attingere non audebat ß tremefadus ⁊ ↄfulus de hoc gð geſſerat ad leruũ del rediens pñiaʒ egit. g Idem amicus dei cum de qͥdam ioco calidis ad ſepta monaſterij tẽ poꝛe hyemis repedaret contigit vt pꝛo auſteritate frigoꝛis in domm tuiuſdam p̃ſbꝛi cuin ſodalibus ſuis ad calefaciendũ ſe declinaret. Atil li qͥ tãtũ hoſpitẽ eximio cultu vene rari debuerant vt huius ſacro elo quio ſicut ei mos erat ĩſtruerentur 5„ magis ei turpia ⁊ inhoneſta verba 5 vna cum iudice loci illius audacter ⁊ ↄtumaciter loquebantur. At ille vt ſp ↄſueuerat putridis hominũ ci catricibus ſalubꝛia verbi dei medi camenta imponebat dicẽs· Filij nũ quid in euangelio nõ audiſtis?e omni verbo ocioſo rationeʒ reddi turi ſum in die iudicij ʒ illi con tempto eiꝰ pꝛecepto mãgis c ma gis impuriſſimis ebuliebant ſermo nibus Tunc ille. Volui inqt ꝓpter rigoꝛem frigoꝛis coꝛpulculũ meum ab igne pauliſp refouere B veſtris pꝛohibeoꝛ ſceleratiſſimis verbis ⁊ nunc etiam exire a vobis non cale tadtus compelloꝛ.E reſſus itaq; ð de domo puluerem ibi de pedibus e — ſuis excuſſit⁊ ad locũ deſtinatum iter direxit. Ped illos infelices ⁊ ꝓ caces vltio diuina mox ſubſecuta ẽ Vam ille p̃ſbyter qui recte ſibi vel alijs pꝛeuidere neglexerat oculoꝛuz ſubito lumen amiſit. ⁊ iudici ip̃ius loci ſtatim emarcuerũt virilia Tũc ſera pñia ducti ſupplicabant humi liter vt iterũ famulꝰ doinũ illaz vel let intrare. Bed ille pꝛecibus eoꝛuz non aſſenſit.itaq; vnꝰin ciuitate ſua ꝑmanſit. aliꝰ extracto coꝛpoꝛe ⁊ pu treſcentibꝰ genitalibus de hoc ſecu lo migrauit. ¶xxvij. Inſtante ſemel in die dedicatõis eccleſie ſancti dio nyſij in pariſiꝰ.vi. ka lenð martij nocte que dieʒ ipſuʒ pᷣueniebat populis ab eccleſia ſeclu ſis q̃ten?ꝰ die craſtina liberioꝛ ep̃is pꝛepararetur ingreſſus res cõtigit digna memoꝛatu qᷓ? tempoꝛum fu turoꝛum etatibus fideli innoteſcat relatu. In ianitoꝛum ignoꝛantia ĩ⸗ certum habem?ꝰ an induſtria conti gerit.lepꝛoſus quidã excubitoꝛib? tamen non incognitus in eccleſia p̃ dictoꝛi martyꝛuz fide plenꝰ perno S̃tauit.ſecretũ q; locum vigiliarum gratia ſolus occupauit. Keliqui fi⸗ quidem vt dict eſt populi? ip̃ius ecce cuſtodes foꝛinſceus excubabãt In ip̃o aũt noctis conticinio tãtuʒ iubar totam illaz eccleſiam illuſtra nit vt multoꝛum cereoꝛuz ſplendoꝛ illi iubari cederet.vtpote quam ſol diuinus ſuo iubare illuſtraſſet. In⸗ ſomnẽ ducebat lepꝛoſus noctẽ illaʒ ⁊ pꝛe claritate ineffabili obſtupnit 2i quid ſubſequeretur lucẽ illaʒ ſo lertiſſimus expectare cepit. Ecce ſ̃t repente dñs ie us pontificuz ponti fex cum illis ſuis familiaribꝰbeatis apoſtolis petro ⁊ paulo affuit. ſan quam capiti eius carneam tunicaʒ Diſtin. quarta dtum q; illud collegium ſibi adiun xerat martyꝛes gloꝛioſos dionyſiũ ruſticum eleucheriũ. Muã viſionem nequaq ſicuti pꝛouenire frequẽter aſſolet ſomniantis moꝛe videbat.ſj oinnes ⁊ omnia viſibilibꝰ oculis ꝑ⸗ pendebat. Videbat nanq; ip̃m do⸗ minũ Jeſuz niueis veſtibus indutũ pꝛecedentem.⁊ ſigna ſue dedicatõis luculenter illis parietibus impᷣmen tẽ.? officiũ ep̃ale ſeriatim complen tem.ip̃m q; venerabilein fideliuz ſu oꝛum pꝛoceſſionem ſubſequentem. Inter quos ſpecialiter ⁊ pᷣdilectos apoſtolos? inclytos martyꝛes ãno tauit. Completo q; de moꝛe dedica tionis officio ad lepꝛ oſum ſaluatoꝛ acceſſit ei qꝙ; voce que poſſet intelli gi dixit. Intrepidus audi? foꝛis ex pectantib? noſtris epiſcopis q̃ vidi i⁊ que tibi mandauero aperi. ne ſolicitentur ð cetero pꝛo dedicatio nis ecẽie officio.qm̃ 7nos ei manũ conſecratoꝛis adhibuimus.⁊ ꝓut vidiſti totum conſecrationis offici um expleuimus. Lepꝛoſus autem⁊ pꝛo oꝛdine diu expectate viſionis iã ſecurioꝛ ⁊ pꝛo ſaluatoꝛis alloquio aliq̃ntulum hilarioꝛ.Mt qᷓ;uis inqt domine dictis meis aurem credulã accõmodabit.ego omniũ hominuz miſerrimꝰ vabiectio plebis factus apud homines teſtandi locum non habeo quoniam ſicut vides elephã tina peſte defoꝛmiter laboꝛo.quid multa! Id elephantoſũ accedit ſal natoꝛ ⁊ leni tactu facici eius manuʒ ſuam admouit. eiuſq; caput circum tetigit ⁊ mirum in modum ablata cum ipſis hoꝛribilibus puſtulis cu te ip̃a q; ceſarie lepꝛoſuʒ ſanitati po teſtatiuꝰ medicus reſtituit. ⁊ ipſam v 5 detraxerat lapidi quiꝓximꝰerat im poſuit.eã q; ſicut heri? nuduſterti? fuerat effigiatã cũ ip̃is vlceribꝰ ma nere fecit vt ip̃am faciẽ excoꝛiatam faciem verã putares.⁊ de lepꝛoſa ef ſigie nihil dubitares. Et adiecit. Tade inquit? ſi tibi nõ crecẽt iſtis ſaltem ſignis nullatenus diſcredent Mis didis? lux illa que pꝛo ſui ms gnitudine multoꝛum luminariũ in baꝛ obfuſca uerat receſſit⁊ beata vi ſio inſpectãtis oculis diſparuit. vi es illuxit ⁊ quidam matricularioꝛũ eccleſiã ingreſſi ſunt ⁊ gratiarij acti one lepꝛoſũ reperiunt. Kogat ſe ad ſmꝑatoꝛem conduci.rem ſiquidem inqjt ad eum habeo ſecretaʒ. Ad va gobertũ adducitur? diuini oꝛaculi ſeriẽ ꝓloquitur. Vere dedicationeʒ iſtius ecẽie a vño deo facts; hac in node vidi ⁊ auciui.⁊ ita demũ red vitus ſum ſoſpitati.iEt extendens digitum. Hec eſt inquit feneſtra ꝑ quam dominus hanc aulam introi iuit.ſi mihi non creditis ſalteʒ veni te ⁊ ip̃is operibus credite.Et addn xit eos ad lapideʒ nobilibꝰ exenijs inſigneʒ Rex admiratur qm̃ adhue de veritate ambigebat.videbst ho minem peregrinum ⁊ tãtum mendi cantem aſpernabatur ⁊ egenũ. Tan dem olſcredenti detracta ſatiſfecit ceſaries? ſuper lapidem poſita in⸗ vex miracyli lepꝛoſa fuit effigies. Indubitandi ⁊ euidens pꝛebebat teſtimoniũ vecoꝛiati vult? ſuꝑſtes indicium Vt enim verum fatear li neamenta membꝛoꝝ capitis auriũ dico ⁊ palpebꝛarũ oꝛis ⁊ nsriũ ita ſuis manebant imarcida qjtenꝰ oin ni ambiguitate ꝓcul expulſa de mi raculi veritate ceruicoſi etiam ⁊ in⸗ treduli ſi qui fuerant ſtuperent con Erſpecu hiſto. futarentur ⁊ erederent. WMez vt ma gis ſtupeas mc llis cuticula licz in tus inanis ⁊ vacha durans integra ſic riguerat acſi geminis oſſibus ſu ſtentaretur ⁊ carnibus aleretur. Al bugines etiam impetigines elephã tine percuſſiouis ſic illo in pilleo di noſcebantur vt adhuc ip̃e vlceroſe cicatrices humoꝛe intercutaneo ſu dare viderentur. Aſperſus rumoꝛ? certus ad admirationẽ et gratiarũ adti onem inuitat ep̃os? congloba tos ad dedicationeʒ.ad laudem co git populos.viſum ibãt omnes cer tatim iepꝛoſi capitis foꝛmnam intue bãtur ⁊ admirabantur ⁊ congratu labantur parietes diuinis inſigniti manibus rei geſte teſtimonium per hibebãt.que⁊ ſigna nec abolita nec abolenda vſq; podie totum ita fa dtum pꝛoclamant. Alloquiũtur ſeni oꝛes lnculenter populos.⁊ oſtenla omnibus ceſarie tollũtur ambages de medio. Keconditur ceſaries illa competẽti in capſula quam vſq; ho vie inter honoꝛabiles reliquias er gazas celebꝛioꝛes illius eccleſie con ſeruant ſcrinia.vtpote quaʒ ip̃ dei manus tetigerat. Conuenerunt aũt populi et quoniam eum igno?aue runt extunc eum ſandtuz peregrinũ vocitauerunt.letioꝛes redeũt ad ꝓ¶·⸗ pꝛia· et de viuinitus conſecrata paſ ſim conteſtantur eccleſia. agober tns ſuper hoc non mediocriter leti ticatus de honoꝛanda rccleſia cogi tauit.⁊ cui de cetero ſubijceretur ni rom ano pontitici.pꝛiuilegio bea ti petri fecit eam muniri. Inſup eti am regalibus eam donarijs hono rauit cui quicquis ve fuis fiſcis re⸗ golibus conferebat parum fit. xix. ——jᷓ— ⸗ 0 Wuidaz falſus teſtis nomine ber nninus in rebus eccleſie beati qjnti ni martyꝛis falſu n ferebat teſtimo nium.volens quãdam ſiluaʒ de pꝛe dio qn odam penitus auferte queʒ landtus martyꝛ in ſomnis redargu it.appꝛehendens q; naſuʒ eius faſſa toꝛem ꝓclamauit leſit q; enʒ ac de⸗ foꝛmem fecit in coꝛpoꝛe quo enz a culpa ſanaret et pulcrum faceret eti vm in mente. Ao quod dictum ip̃e expergefactus pedibus calciatus. cuin faciem ſuam aqua linire debe ret accerſita coniuge cepit ei expla nare quid in ſomnis vici; At au tem peruentum eſt ad hoc qualiter ſpſe martyꝛ naſumn eius tenens falſa toꝛem euz vocauit extenſa manu na ſum ſuum ceſum recepit.ſtatim q;ĩ vaſe quo aqua de manibus eius dit uebat cecidit. qui nimiuʒ territus ad plocitum quo ipſa die pꝛo pꝛefa ta ſilua deberet ire diſtulit. Nec ta men hoc ſupplitio cohercitus iniuꝑ ob ſuperbie faſtum aureum ſibi nã ſum fabꝛicare catenulis q; aureis a ptare conatus eſt.quem iterum idẽ ſancus viſu admonuit dicens Nõ⸗ ne tibi naturalem abſtuli naſum vt te omnibus monſtrarem falſum te imoniũ diriſſe.⁊ nunc ob ſupbiaʒ auſus es aureum ſuperponere! dla de igitur nunc ⁊ pꝛoijce illum abs te.⁊ cunctis innoteſcere ſtude te fal ſum teſtimonium pꝛotuliſſe. Ob in⸗ diciuz ergo fidei naſus ipſe ex auro multis diebus ad memoꝛiaʒ futuro rum ibidem ſeruatus manſit ¶xxx. Sancta angadriſma illuſtris ro berti kilia qui generoſa ſtirpe pꝛoqi tus gerulus fuit anuli regis loths rij. Panc religioſiſſimam vi rginem illuſtris ſinuunus a p̃fato roberto iſtin quarta erpetijt volens eam auſberto filio ſuo ſociari.quo ſcilʒ roberto p̃ben te aſſenſum caſto iuueni caſta depõ detur puella. veniq; ambo inte⸗ gritateʒ men tis ⁊ coꝛpoꝛis caſte ier nare cupientes depꝛecab antur do m num vt voluptatũ venena a coꝛ dibus eoꝛum dignaretur repellere. Peinde oꝛante beata angadriſma virgine vt ſpecioſitas illiꝰ in defoꝛ mitatem verteretur.ilico dominus Pꝛeces eius exraudiuit. Mam facies eius ita exulcerata eſt ac ĩmundiſi ma lepꝛa cooperta mox apparuit vt a conſoꝛtio hominum quicunq; eaz vidiſſent ex timplo ſegregandã decernerent. Wedicoꝛuz deinde cu currit frequentia.ſed quanto inſtan tius inſiſtebant tãto xp̃i iponla de⸗ foꝛmioꝛ vlceroſioꝛ ve apparebat. Tum pater diuinitus hec fieri intel ligens inquirebat ab ea vtrũ in vir ginitatis voto vitamn elegiſſʒ finire. Wpto id inquit mi genitoꝛ ⁊ totis niſibus exoꝛo. Nam xp̃us quẽ con cupiui ſponſum iß̃e mihi hanc coꝛ⸗ poꝛis infert moleſtiaʒ vt anime tri buat nitoꝛem. Belectat hec vita pꝛe ſens pater pie ſed decipit. quia om ne quod eſt in mundo vanitas eſt. MPec audiens pater illuſtrem accer fiuit ſinuinũ.⁊ que circa ſuam filiaʒ geſta erant lucice pandit Id hec ſi nuinus reſpondit. Voluntatem do mini in omnibus ſequi opoꝛtet ne⸗ q; eius nutui vllo mocdo contraire volo. Nocatus q; affuit ⁊ beat? auſ bertus qui diſſociabilem concidit libellũ vt ſancta virgo angadriſma non ſua ſed chꝛiſti domini vocaret᷑ ſponſa. Hoc facto ad rothomaguz vꝛbem ſancto antiſtiti dirigitur au doeno vt eius benedictione ꝑcepta v 3 t velamine opta in virginitatis ꝓ poſito cõlecrari mereretu · quo pã trato pꝛiſtine pulcritudini?ſ peciei eieganti extimplo eſt reddita ita vt cundi anditoꝛum dicerent ꝙ xp̃us ram ſibi ſponlam ⁊ famnulam elegil ſet perennem. Peniq; efficitur guber natrix cenobij quod ſitum eſt lurta muros vꝛbis beluaci. erat aũt ſicut ceteris pꝛelata ita cunctis humilioꝛ in veſtitu vilis in cibo mediocris. ab infantia ingi of̃oni dedits.pudi cicia exoꝛnatiſiima hilaritate coꝛ⸗ vis⁊ coꝛpoꝛis clara.patientie virtu te charitatis obſequio elemolyna rum q; largitiouibus abundantiſii me cumulata. his virtutum ſancta rum operibus adoꝛnata in medio virginuz veluti lampas refulgebat accenla⸗ xxxi. ¶Vir quidam ſeleratus ⁊ anar? ſo lidum argenteum a compatre ſuo mutuauerat ⁊ poſtea fide fraudata quod acceperat ſe nunqᷓ; ab eo ac⸗ cepiſſe iuramento negauit. Cui ille reipondit qui cõmodatum require bat. Jura mihi ſuper coꝛpus beati audomari per merita? virtutes iß̃i us ſantti quia non acceperis a me quod a te requiro ⁊ ego negatiõis tue cauſe adquieſco. Lunq; ille au daci coꝛde manus ad iuramentum leuaſſet pꝛotinus vltio dinina eſt ſe cuta. Mam in loco quo ſtabat am bo eins oculi crepuerũt.⁊ poſt hoc tertia die miſerrima moꝛte defunct? Muidaz vir ſanctus nomine ber tharins ſub ſancto ninardo remoꝝ pontifice moꝛibus 7 ſcientia imbu tus lurouienle monaſterium petijt. vbi ſub abbate ſano euſtaño mo naſticam vitam duxitCunq; autez n cura pꝛomptuarij recoꝛis nntu aliquando eſiz im plicitus.quadam die iubito iuſſu cius eſt vocaiꝰ Iße enim tunc pꝛomptuariʒ ingrenus ante vas ſteterat ⁊ ſudẽ que vuigo vucicnlum a poiu ſcʒ educendo di citur in manu tenens cerealẽ ãpho ra potum infũdi bat. K irum dictu ad vnins iuſſionis nutum relictis d pabebat in manibus cucurrit con citus ardoꝛe obedientie amphoꝛe obſeruantiam oblitus Illoq; ante gbbatem ſtante interim potus in vaſculum ſuppoſitum defiuere non ceſſans. poſtqᷓ ad luꝑlicieʒ vaſis ve nit in moduz columne ſuperne con ſtipatum in girum coꝛonari cepit · Vltro cerneres illud liquamen g5 vix clauſuʒ valet comineri vt qͥndã dei populo tranſeunte abſq; litoꝛi bus ioꝛdanis fiuenta in ſublime tol li.vt liquido pateſceret quanta eſſet virtus obediẽtie cuius fructus nul lo modo poteſt in terris deperire. At ille quod acciderat non juo ſed abbatis merito deputauit. Jam ve 7 ro regularibus diſciplinis edoct? ad ſandum niuardum reuertitur ꝙMuidaz rathbodus no xxxiij. mine rex triſie quo a diabolo dece ptus fuerit narrat ouo dicens quia pparuiſſz ei diabolus in angelum tranſfiguratus caput opertus dyd demate aureo cum gemmis.⁊ in ve ſte auro texta. In quem cum rath bodus intenderet dixit ad eum dia bolus. Airoꝛum foꝛtiſſime quis ita ſeduxit te vt a cultura deoꝛuʒ velis recedere? Woli hoc facere ſed mane in his que didiciſti ⁊ venies. ad do mos aureas quas tibi eternsliter ĩ pꝛoximo ſum daturus. Cras igitur accerſi wulfrannũ doctoꝛẽ xp̃iano —————ů— Diſt rum et ab eo quere q̃naʒ ſit illa mã ſio eterne claritatis quaʒ tibi polli cetur. quaʒ cum monſtrare nequiue rit vtriuſq; partis mittantur legati ⁊ ego ero dux itineris ⁊ demonſtra bo domum aureã? manſionem pul cerrimã quaʒ tibi pꝛomitto.Euigi lans rathbodus narrauit cuncta fã cto wulfranno. Qui dixit illuſoꝛeʒ diab olum ſibi velle illudereſñdit dux ſe futurũ xp̃ianuʒ ſi illa pulcra manſio non demonſtraretur ſibi a deo ſuo. ittitur ergo ſtatim qjdaʒ tuũ inuenerunt. Marraue runt que viderant lancto wulfranno.ꝑfriio ingomarus vel coningus. qui⁊ ſecn tus eſt ſanctum wulfrãnum ad mo naſterium fontenelle. Ex quarta parte ſpeculi hiſtoꝛt Vle ſoꝛoꝛes cuiuſdaʒ ducis rà coꝛũ veuerunt ad regem karo ſñ ↄquerentes de fratre ſuo ꝙ here ditatem eius auferret. conuent? ſug h oc a rege reſpondit ſe nihil eis an ferre. Rex autem fecit eum iurare ſu friſo ex parte ducis ⁊ quidaʒ diaco nus er parte ſancti wulfranni.qui cum pauluiũ ab oppido ꝓceſſiſſent obuiũ habuerunt quẽdamn itineris comitẽ qui vixit eis. Pꝛoperate c to.nam monſtrabo vobis pulcerr mam manſionẽ rathbodo duci pꝛe paratam. Illi aũt ꝑgentes viã latiſ ſimã⁊ loca ignota.vicerunt qᷓndaʒ viamn diuerſorũ generibus marmo rum polito opere deroꝛatam.vide⸗ runt a longe domũ quaſi auream.⁊ puenerunt aðd plateam que ante do imũ erat q̃ñ auro ⁊ gẽmis ſtratam. intrantes q; domũ viderunt domũ mire pulcritucis⁊ ĩcredibilis ſplen doꝛis.⁊ in ea thꝛonũ mire magnitu vinis.tunc dnctoꝛ itineris ait illis. Wec eſt manſio pꝛeparata rathbo per coꝛp?ꝰ ſancti ſalnij ꝙ nihil ſoꝛo ribꝰ ſuis deberet ex his que petebãt ui cum iuraſß letus ſtatim medi us crepuit.⁊ per ſecretum alui ſter coꝛa pꝛoꝛuperunt.⁊ exiuit fanguis er oculis eius ⁊ auribus ⁊ oꝛe ⁊ na ribus.? poſt duas hoꝛas vitaʒ fin WMuidaz vir nomine turpinꝰ erat apud wiennaz in eccleſia ante alta re oꝛans.et cum raptus in extaſim plalmũ Peꝰ in adiutoꝛiuʒ cantaret vidit tetroꝛum ſpirituj agmina pꝛe rterire? tendere lotaringiam.quos omnes quidam ſimilis ethiopi lon do duci. Ad hec diaconus obſtupe ge inſequebatur lento gradu. Eui ſcens ait. Si deo facta ſunt iſta ꝑ dixit. quo tencitis Hqui ſgranũ in⸗ petuo maneãt.ſi a diabolo cito diſ quit ad moꝛteʒ karoli vt hius ſpiri pareant. Et cum ſignaret ſe ſigno ſancte crucis ductoꝛ ille tranſijt in diabolum ⁊ domꝰ aurea in lntum Kemanſit q; diacon?⁊ friſo in me vio locoꝝ paluſtriũ que plena erãt longiſſimis virgultis rãſeicriduo q; ĩmenſi itineris conficientes iter reuerſi ſunt ad oppidumi ducẽ moꝛ rum ad tardara rapiam Kunt ille Adiuro te per nomen domim no ſtri ieſu xp̃i vt pacto itinere ad me redeas. Aix expleto pſalmo ad enz redierunt eodem oꝛdine.et dixit no viſſimo cui pꝛimũ locutus fuerat. Muid egiſtis? Balicianus inquit ſi ne capite ſauctum iacobum ſignãs v tiij Ex ſpecu hiſto. tot et tantos lapides? ligna ĩinume ra baſilicarũ ſuaruin in ſua ſtatera poſuit ꝙ magis appenderunt bona Fᷓ mala.⁊ idcirco animã eiꝰ nobis ablulit. er his dictis euanuit. xxxxi ¶ Erat abbas ſtephanus religiõis pauꝑtatis ⁊ diſcipline regularis ar dentiſſimus amatoꝛ? fideliſſimus emulatoꝛ etiaʒ anteqᷓ; abbas fieret Pemini enim me audiſſe magiſtrũ petrum cantoꝛem pariſienſem virũ iuſtiſſimum atq; dodiſſimum reke⸗ rentem de abbate iſto ſtephano ci ſtercienfi.ꝙ cum ei quadam die nũ ciatum eſiet a ſuo cellarsrio nihil haberi in ſuo monaſterio vnde vel vna die illa fratrum paucitas ſuſtẽ tari poſſet reſpondit. Brernite no bis dnos aſinos. Qni cum ſtrati fu iſſent fecit ſecum aſcendere conuer ſum vnum et iuſſit ei vt in quodam vico panez mẽdicaret oſtiatim ad opus fratruz et ip̃e ſimiliter in alio faceret. Et poſtq̃m ſic feciſſent ad vnum locuin quem ei deſignauerat conuenirent.Factum eſt ita et in lo co pꝛedicto ſibi iam redeuntes ob viabant. Tum ecce abbas videt ſac culum conuerſi multo plenioꝛez ꝙᷓᷓ ſuum et ſubꝛidendo ait. Abi mendi caſtis vt video ĩ craſſioꝛi palea col legiſtis q; ego. vbi obſecro collegi ſtis.quis vobis plus donauit? Ke ſpondit connerius. Pꝛeſtyter ile quem vos optime noſtis ſacculum meum implenit fere ſolus totum. Duov audiens abbas— er it. Ve vobis quare ibi aliquid ac cepiſtis. neſciebatisiꝙ pꝛeſbyter il le ibi ſymoniace oꝛdinatus ſit. ⁊ qͥd accepit eſt lepꝛa ⁊ rapina. Viuit do minus ꝙ de omni quod decit no bis nihil guſtabimus.abſit enim ꝙ eccatum illius cumedamus et no is incoꝛpoꝛemus. Conuocatis; aſtoꝛibus ouium qui non longe erant totum conuerſi ſacculum in fi it. TTTvij. Tempoꝛe quo ſeuiſſima gẽs not nus eoꝛum euacuauit. mãnoꝛum pictauoꝛum turonoꝛuin fines vaſtabãt duo fratres oꝛdinis cluniacenſis turonis mittebantur. WMui dum caperent iter? in quen⸗ dam locum gratia quieſcendi diuer tiſſent ab eiſdam noꝛmannis nocte capti ſunt. et capere quidem eos ac ligare manus eoꝛum pomerunt de inde minari.ſed eoꝛum ſilentiuʒ co? rumpere nequiuerunt. Wane autes cum ad locum conſtitutum applicu iſſent fratres vt erant ligati ſe pau lulum ab eis ſequeſtrantes in terra ſe pꝛoſtrauerũt vt peracto pſalmo rum curſu filentio finez imponerẽt Nondũ vero oꝛatiõe completa ve⸗ nit pars reliqua noꝛmannoꝛnz mul ta pꝛeda capta.quoꝛ um dux cernẽs fratres in terra iacere andito ꝙ illi nullo modo poſſent eos loqui kace re. barbarica ĩimanitate turgidus ĩ⸗ clinsto velut ad feriendum conto irrnit ſuper eos metum moꝛtis in cutiens ceteris quoq; barbarico ri tu manibus plauſum dantibus. At illi vt erant animo conſtantes ĩ coꝛ poꝛe permanſerunt immobiles.qð fiebat iure ⁊ obſeruantia ſandte re gule.ſub qua ⁊ moꝛi cupiebant⁊ vi uere. Bed omnipotentis manus eo rum exhilsratum ſpectaculum con nertit in ludtů. Wox eniz vt ille bar barus ad eos appꝛopinqhat equbs faleratus cui infidebat in obliquuz rreſiliuit ⁊ ſeſſoꝛem eius in terrã ſtra uit ⁊ colliſit quam colliſionem ſtati tebꝛis letalis ſecuta t. Conticuerũt 2— — omnes ⁊ verſi in ſtupoꝛem ceperũt querere inter ſe quid ex eis deberẽt facere. Tandem reperto conſilio di gnuz eſſe cenluerunt vt pꝛo vita ſui ducis vnus ex eis cederetur. Pein de ceperunt ſoꝛte querere quem ex eis deberent interimere. Bed ſoper virtutum viros et foꝛte chꝛiſti con numeratos nullo modo diabolica — dicentes eos vltra hoini P cadere poterat ſoꝛs.ita vt illi obſtu es eſſe ſuper quos eoꝛum ſoꝛs nõ otuiſſet cadere. Tunc manus eoꝛũ velociter diſſoluerunt et abire fece uodam die dum ſanctus odo eluniacenſis abbas iuxta pꝛedonu fines iter haberet quidam inſigniſ ſimus latro iuuenis intuens vultũ ſancti et affabilitatem ilico compũ ttus eſt coꝛde et pedibus eins ad volutus vt ſibi miſereretur humii ter depꝛecabatur. Atille. Vade in quit ⁊ pꝛius moꝛes tuos coꝛrige et poſtea mona ſticam vitam apete. Cunq; ille inſtaret pꝛecepit ei vt ad monaſterium eum pꝛecederet. Dð et factuz eſt.Factus ergo monach? eellarario ad obedienduʒ ſubditus eſt.Et cuz ideota eſʒ vtrunq; ei im poſuerunt ſcʒ obedientie iugũ.⁊ ſtu viũ litterarũ.qð ita deuote perage bat vt vnã manũ obedientie poꝛri geret.altera vero pfalterium ferret. ũq; aũt ĩ etrremo vite laboꝛaret vocauit piũ patrẽ fingulareʒ ſuppli cans locutionẽ cui cum veniã pete ret interrogauit eñ ſi in aliquo poſt monachatã exceſſi ſʒ. At ille Nudo cuidam te ignoꝛante mea culpa tu nicamn noſtram tribuiet funeʒ filis contertů de cellario abſtuli. Duem cum interrogaſſet quio eꝝ eo fecis Refrenando inquit ing'nuiez quaz dudum inale contraxi ventrez meũůũ ex eo circunligaui. Lunc ſtupefacd? pater cuin eum a viſceribus eius ſo luere vellet cutis que ei adheſer at vna cũ ſanie ſecuta eſt. ſpoſt hec ad⸗ iecit ⁊ ait. Hac nocte pater in celis electus ſumn et obuiauit mihi gloꝛi oſiſſima perſõa que ait. Cognoſcis ne me! At ego. Nequaq; domina. Et illa. E go inquit ſuz mater miſe ricoꝛdie. Cuiego Muid iubes vt faciam domina? It illa reſpondit. Poſt triduum venies huc tali hoꝛa quod et factum eſt. Nam tertia die hoꝛa q̃ dixerst defunctus eſt. l· Banctus odo cum diſcipulos ſu is regularibus diſciplinis iſtrueret dinerſoꝛum monach oꝛum miſera bilem exceſſum narrauit. His inqt diebus duo fratres rapidiſſima ra pti ſunt moꝛte non in vno loco nec in vno die. Veniens vnus ex eis in domum cuiuſdam iue ſoꝛoꝛis vehe mentiſſime ſe eſurire dixit et refecti onem petijt Cui pꝛotinus illa pi⸗ ſces abundanter ſe habere reſpon vit vt comecderet qua hoꝛa ⁊ qua⸗ les vellet. Ille q̃ſi indignatꝰ piſces ſe faſtidire reſpondit. nec iam eos ſe poſſe videre dixit. Tunc armum cuiuſcam animalis ſibi aſſari pꝛece pit. ſed non ferens aſſandi moꝛam poꝛciunculam incidit et eam in pꝛu nas pꝛoiecit. Beinde vinum affer ri ſibi iuſſit ⁊ carnis moꝛſum auicie ſumpſit.ſed hoc quod ſumpſit nec inſuinere nec reijcere potuit · ſed vi tam cum cibo perdidit. ¶ Alius frater veniens ad domum cuiuſdam parentis ſui ſtatim ad cõ edendum queſiuit. cui cum relpõdii V ſent quia necdũ hoꝛa comedẽdi ve nit cum indignatione adiecit. Hen tota node eqͥtan do poſt iniũctã mi pi obedientiũ laboꝛaui.⁊ nunc vos ieiunare me cogitis. afferte ergo mi hi ſi quio habetis. Cni cum dicerẽt piſces le habere indignatus huc il iuc q; oculoꝛũj intuitꝰ circũferens. Ibat aůt circa pedes eius gallina⸗ rũ grex quaſi furens baculũ arripu it ⁊ q̃ ei placuit ꝑeuſſit ac furibũdo oꝛe dixit. Hec eſt hodie mihi piſcis Mui sũt circũſtabant cũ qͥdã rubo re dicebant. Picʒ tibi carnẽ comede re pater. t ille. Volatile nquit nõ eit caro.volatilia em̃ ⁊ piſces vnam habent oꝛiginez. Appoſita eſt ergo coꝛam go gsllina chã occiderat iaʒ aſſata.ex qus offam abſtulit? mo moꝛdit. qui moꝛſũ nec euomere po tuit nec glutire· ſed eij vita pᷣuauit. Vuidã aliꝰ frater ex pꝛedicti pa tris odonis congregatione illicito tꝑe ſibi flebprhomie curatõeʒ adhi buit. Buꝑ quo facto ↄmotus ẽ̃ ani mus. quia qᷓ;uis eum neceſſitas coe giſſz tñ abſq; eius licentia hoc pꝛe ſumere nõ debuit.mox vena ꝑ quẽ ſanguis pꝛius effinxerat dirupta ẽ. et quouſq; animẽ redderet a quocij q; medicamine non fuit reſtricta. ſuodam tempoꝛe puʒ doꝛ xlij miret ideʒ pater odo vidit ꝑ ſomni um ſub capite ſuo cubare ſerpentiũ multitudinẽ ⁊ ferarum Pubito ca pitale excutiens⁊ exquirens ſuppoſi ta inuenit libꝛuʒ maronis foꝛte ibi collocatum. mox abiecto codice ſe⸗ culari in pace quieuit·Cognouitq; modum materie libꝛi viſioni ↄgru ere quem ſcematibus ⁊ gentilium ri culo ſancti ſuſterni Quidam religioſus reuertens a hieroſolimis duz mare tranfiret.eũ ð cunmn alijs multis ventoꝛum hor roꝛ impelleret applicnerunt ad in⸗ ſulam quandam vel rupem vbi qui dam ſahttus manebat inclulus. Pl⸗ lic ergo aliqᷓ;iu tranquillitatẽ ms ris expectans.dum cuz illo incluſo trequenter colloquiun haberet re⸗ quiſitus eſt vtrum cenobium quod cluniacum vicitur x odilonemeiꝰ abbatem noſſet. optime ſe noſſe per hibuit quo ſciſcitante cur hoc ab eo ſeruus dei inquireret. Bunt inqt vicina loca nobis ex quibus grauiſ ſima flammsrum euomuntur incen dia.in quibus etiam locis anime di uerſa lulit ꝓ meritoꝛij qualitate toꝛ menta.ad quoꝝ ſẽg exaggeranda ſupplicia ſũt innumerabiles demo⸗ nes deputati qui intolerabiles eox penas qͥtidie renouant ⁊ eos adre diuina ſupplicis indeſinenter inſten rant.quos ego frequenter audiui qᷓ rulis jamentationibus eiulantes ꝙ oꝛationibus ⁊ elemoſynis quoꝛnn dam frequenter ex eoꝛnʒ manibus eripentur anime damnatorum. In ter cetera quoq; permaximam de cluniacẽſi cetu? eoꝝ abbate q̃rimo nis faciunt. quia ꝙſepe per eos ſut iuris vernaculos perdunt uãob⸗ rẽ te per dei nomen obteſtoꝛ vt ſan ctis fratribꝰ illis hec que tibi dixi ki deliter referas. Ex nr̃a q́; ꝑte denñ cies vt oꝛatiõibꝰ et elemoſynis ina gis ac magis inſiſtent pꝛeſertiz hu —„ is intentiõis intuitu vt de manib demonũ eos q ab illis cruciãt᷑ edun cant Flle ergo regreſſus in pfiam cũ hoc abbati odioni ⁊ fribꝰeius tibus plenum indignum erat cybi retuliſiz. ideʒ pater odilo ꝑ olamo — naſteria ſua generale decretũ ↄſtitu it. vt ſicut pᷣmo die nouembꝛis oim ſtoꝝ ſolẽnitas agit᷑ ita ſeq̃nti die in pſalmis elemolynis ⁊ p̃cipue miſſa rũ ſolẽnijs omniũ in xpᷣo qeſcentiũ memoꝛia celebꝛxtur rrlliüj. Mñdict? papa dů viueret ſanctũ odilonẽ affectuoſe dilexit? apłoꝝ li mina freq̃ntanti nẽ̃arios ſũpt?ꝰ jepe miniſtra uit.qͥ cũ deceſſiſʒ iohi poꝛ tuenſi ep̃o? alijs duob? ꝑ ſpẽm no ̃turne viſiõis apparuit. eis qʒ ꝙ in penalibꝰ tenebꝛis cõſtitutꝰ ei; indi cauit.hoc inſuꝑ addens qꝙ beatt odi lonis meritis eũ ſuꝑna cenſura libe rare decreuit a toꝛmentis. Pꝛotinꝰ idem iobes eß̃s papã venit⁊ ꝑ mo nachos cenobij lancti maioli omnẽ ſancto viro odilonl ſeriez viſionis exponit. qui mox plalmodias? o⸗ rationes ab omnibꝰ in monaſterio cluniacenſi fierielemoſynas largi ri? ſacrificiqj deo myterij ſalutaris offerri ꝓ illo pꝛecepit. Per omnia qʒ regiminis lui monaſteria eiꝰ ſan ctionis edicta mandauit. Cunq; fra tres inſtantiſſima deuotiõe hoc fa cerent edebertus monachꝰ qui hoc obediẽtie fungeretur officio ſez vt inopes aleret ⁊ nẽ̃aria miniſtraret ꝑ ſopoꝛem vicit quẽdam pulcrum ⁊ ſerenũ aſpectu magno candidato rum agmine conſtipatum ingredi monaſterium q capitulũ vbi pater odilo cũ fratribus reſidebat intra uit ⁊ ad eius genua caput humilit᷑ flexit ⁊ ei gratias egit.Cũq; frater ille ſcs edeberthus inquireret qͥin ille eſß. keſponſum eſt illi ipᷣm eſſe benedictũ papam. qui idcirco viro dei gratias ageret quia pijs eiꝰſan dom q fratrun pꝛecibus ⁊ tar nri cruciatum enaſiſſʒ · ⁊ cuz beatis iſtin quatta ciuibus quieturus ſupꝑne hieruſaleʒ ingreſſum meruiſſz. xlv⸗ Biſcipuli quidam ſancti elphei magiſtri monita ſpernentes pꝛofel ſionis ĩimemoꝛes nihiliq; ↄinunem vitam habentes medijs noctibus conſueuerant furtiuos cibos edere ebꝛietati oꝑaʒ dare laſciuire.⁊ pꝛoꝛ ſus inhoneſta que latens ſinebat audacia perpetrare. Bʒ ira dei illũ qui ĩ hoc ſcelere capitalis erat hoꝛ rendo ſubito q; iudicio inuoluens occidit Mocte vẽo que diei ſepultu re illius ſucceſſerat elphego lacras de moꝛte excubias celebꝛãte ⁊ le do mino lacriticium offerente contigit infra ambitum monaſterij validas voces auciri quaſi vim intkerentiuz vel illatam ſuſtinentium.vir del ig⸗ noꝛans quid eiſ; concite ad mona ſterium tendit. Attonitis q; aurib?ꝰ ſonum captans verba viſcernit do mum irrumpit.et ecce qui nuper o⸗ bierat miſer afflictus ſolo iacebat. Buper queʒ hoꝛrendi aſpectus ho mi nes ſtabant qui thaureis ⁊ igne is ſerpentibus eum flagellabant. Illo q; pꝛe doloꝛis anguſtia vlulã lante hoc illi impꝛoperabant. Mec tu deo nec nos tibi. E adem q; ſepi us repetentes e loco captiuum er traxerunt. Tunc ſanctus rediens quod reliquum erat noctis flens inſomne duxit. Oꝛto autem ſole di ſcipulos inſimul compulit · et que manifeſtante deo viderat retulit. Aideres alios pallere alios pſalle re. om̃es trepidare. At hi quos moꝛ wi ſcelus ſodales habuerat medij pꝛoſiliunt. erroꝛem factaz fatentur. pꝛaue geſta ſeu male facta poſtult vlciſci ne diuine vltioni remaneant obnoxij. Kequiſiti autem vbi con conueniendi ⁊ ʒuinandi locũ habu ient.illi eum locũ deſignãt qͥ defũ cti aĩam ſpůs nequã cruciauerãt.fic pins deꝰ ꝓpter optims viri merita dũ vnius ſcelꝰ noluit latere omhiũ mala voluit detegere.? duz vni no luit parcere omniũ moꝛbos voluit ſanare. Ui. ¶ Tontigit in q̃dam villa ſaxonie decimo henrici ſcði impꝑatoꝛis ãno vbi erat ecẽia jancti magni marty ris tale quid in vigilia natalis dñi Pobert? p̃ſbꝛ pᷣmaz miſſũ ineboane rat de nocte. It in tymiteriv oth⸗ bertus quicam cnm ſodalib? vcto⸗ decim viris qndecin⁊ mlieribꝰri bus coꝛeas pncens ⁊ cantilenas ſe tulares perſtrepens.ita ſacerdotem impeciebant vt iß̃e verba eoꝝ iter ſacra miſſaruʒ ſolẽnia inuit? reſona ret. Ille mandauit eis vt tacerẽt.qᷓ negiecto impꝛecatꝰeſt dicens. Pla ceat deo ⁊ ſandto magno vt ita can tantes pmaneatis vſq; ad ãnũ.ver ba pondus habuerunt. filiꝰp̃ſbꝛi io hannes ſoꝛoꝛẽ ſuã cantanteʒ ꝑ bꝛa chium arripuit ⁊ ſtatim illud a coꝛ poꝛe anulſit.ſed gutta languinis in de non exiuit. Illa vero toto anno tum ceteris ꝑinanſit coꝛeam ducẽs ⁊ cantitans.⁊ pluuia non cecidit ſu per eos.non frigus non caloꝛ.non fames. non ſitis.non laſſitudo eos affecit.indumenta vel calciamenta non ſunt attrita ſed quafi vecoꝛdes cantabant.pꝛimũ vſq; ad genua.de inde vſq; ad femoꝛa terre demerfi ſunt. Enoluto anno herbertꝰ colo nienſis ep̃us eos abſoluit a nodo qͥ manꝰ eoꝛj ligabantur.? ante altare ancti magni reconciliauit. filia pꝛeſ byteri cum alijs vuabꝰ ↄtinno exa himata eſt. Weteri ↄtinnis trib? no Ex ſpecu hiſto. ctibus doꝛmierunt alij poſtea obie rũt⁊ miraculis vt fert choꝛuſcarũt. quia valde penituerunt. Ceteri pe nam ſuaʒ membꝛoꝝ tremoꝛe pꝛodi derunt. vij Anno henrici ſcðᷣi imꝑatoꝛis de cimonono echelredus quidam no mine danos fugiens venit noꝛmnan niam ad richardũ fratrẽ vxoꝛis ſue emme filiũ richardi ducis.qui ceno biů fiſcanenſe qð pater inꝰ inchoa nerat ꝑtecit. Pic noctibns cuſtodi ↄs famuloꝛũ fallens ad matutinas monachoꝛũ ibst.genua flectens in vr̃one vſq; ad lucem.quadaʒ nocte ſic faciens oſtiũj monaſterij inuenit vbieratuz. qui excuſſo violenter peſ ſulo ſopoꝛem ſacriſte turbauit.qui ſurgens a ſomno ⁊ videns euin ple beiò amittu veſtirum in capillos in volat et multos colaphos intulit. Ille incredihii patientia nec reſpõ ſum dedit. Poſtero die in capitulo uerelam depoſnit ⁊ monachum illum ad vicym argennas ſibi pꝛe repit occurrere ·minitans ſe ſic vin dicare ꝙ tota de hoc gallia loquere xur. ie dicto monachus a indici⸗ bus adiudicatus eſt. quem ille mox abſolnit ⁊ vicun eundem qui opti mi vini feraꝝ eſt officio ſacriſte ad⸗ dixit.pꝛonuncians eum optimum eſſe monachum qui bene cuſtodiẽs munus iniunctum.nec iratus ſilen tium fregit. ¶ Imperatoꝛ henricus W.xlviij. tertius habebat clericum ſatis l̃a⸗ tum ⁊ bone vocis.ſed vileʒ meretrĩ culã amanteʒ ardentius. Cum qua nocdte quadã ſolẽni voluptatus ma ne ad miſſaʒ impatoꝛis aſtabat ĩpe ratoꝛ diſſunultata ſciẽtis mãdat ei vtſe ad euangelium legendum pa ————— 6—— 2 —————₰— Diſtin. quarta raret᷑ ꝙ ſcʒ eius melodia delectaret᷑ Erat autẽ diaconꝰ ille. Abnuit ille vt male ſibi conſcius vꝛget impera toꝛ vt ꝓbaret eius ꝓſtãtiã. ad extre in rẽnuentcʒ parere iubet a patria exulare.quã ſñiam amplexꝰ ↄtinuo receſſit.mittitur poſt eů qui iam cõ pilatis oinnibus ĩ farcinulas q; cõ poſitis iter maturauerat. Eiolẽter ergo retractus ante imꝑatoꝛẽ ſiſtit᷑ qui letũ ſubridens pꝛobe inquit fe ciſti. Et ego pꝛobitati tue gratuloꝛ ꝙ timoꝛeʒ dei pluripenderis ꝙᷓ pa triam. plus iram dei ꝙᷓ meam. qua pꝛopter habeto epiſcopatũ qui pꝛi mus in imperio vacauerit.tantũm indecenei amoꝛi renqcies xxlix. Icdẽ henricus imperatoꝛ celebꝛa bat pentecoſten apud maguntiam paulo ante niſſam cuʒ ſedilia para rẽtur in ect᷑ia oꝛtũ eſt iurgiuʒ inter cubicularios archiep̃i⁊ abbatis ful denſis cenobij vtroꝛii dñs iuxta im peratoꝛẽ ſederet. Mã fuldenſe ceno biũ in ſaxonia ſadi galli coꝛpoꝛe ẽ inſigne ⁊ pꝛedijs ditatuʒ gmagnifi ris. euius loci abbas ſexaginta mi lis armatoꝛnʒ pꝛebet in hoſtẽ impe ratoꝛi.⁊ habʒ ex antiquo pꝛiuilegi um vt in magnis feſtiuitatibus ad derteram eins ſedeat. Itaq; ventu 3 eſt a pugnã.furoꝛeq; ꝑ eccleſiã graf ſante.pauimentuzʒ ſanguine inunda uit. ſed ſtatun eß̃is ↄuolantib? pace Inter reliquos di ſidẽtes ſtatuta tẽ plũ purgatũ ⁊ miſſa feſtiuis clamo ribus eſt acta. Bequentia autẽ can tata ⁊ vltimo eius verſu dicto. hijc diem gloꝛioſum feciſti. vox ab aere lapſa eſt. Punc diem bellicoſũ ego keci.rigentib us omnibus pꝛe timo re imperatoꝛ diligenter intendens ketitiã inimici. Tu inquit omnis ms licie inuentoꝛ fimul ⁊ intẽtoꝛ diem belli colũ ⁊ arrogantibꝰ luctuoſum feciſti B nos ꝑ dei gratiã qͥ illũ glo riofi fecit paupibꝰ gratioſuz reade mus.? mox reincepta ſequẽtia ſolẽ ni imploꝛatu ſpũſſancti gratiã inui rabant. Intelligens illum inuitaſſe illis ploꝛantibꝰiilis cantantibꝰom nihꝰ ſimul pectoꝛa tũdentibus mif ſe egenis ꝑ pꝛecones ↄclamatis om nes dapes q̃ ſibi ⁊ curialibꝰ parabã tur in vſus eoꝝ exhauſit. ip̃e obſo⸗ nia apponens.ip̃e iuxta diſciplinaʒ miniſtroꝝ delonge ↄſiſtens. iß̃e ſu ꝑflua ciboꝛuz abſtergens. J. Icdẽ henricꝰ tꝑe ↄꝛadi patris ſui a quodã clerico fiſtulã attulerat ar genteã.qna pueri ludentes aquam iaculantur.pactꝰ ei eß̃atũ eum foꝛet imperatoꝛ. adultus repetenti polli citum impigre dedit. jnõ multo p* aſpero moꝛbo coꝛreptus decu buit. ? moꝛbo creſcente triduo mutus ia cuit. Ep̃i pñtes triduano ieiunio in dicto pꝛo vita eiꝰdño ſupplicabant Conualeſcentes accitum epiſcopũ queʒ pꝛo fiſtula fecerat concilij ſen tentia depoſuit.confeſſus ſe toto il lo triduo demones infeſtos ac val de moleſtos ſibi vidiſſe. fimam in ſe per kiſtulam iaculantes flammaʒ dico adeo pꝑrinaceʒ vt noſter ignis reſpectu ignis illius iocus putetur Muemadm odum enim ſe habet pi ctus ignis ad ignem verum ⁊ ardẽ tez· ita ignis infernalis ad hune no ſtrum ignem qui eſt naturalis. In⸗ terim vero iuuenem ſemiuſtulatuz aduentaſſe ferenteʒ calicem aurenz imenſe magnitudinis plenum aqua cuius viſione⁊ laticis aſperſione er tinctos ardoꝛes euaſerat hic erat beatus laurenti? martyꝛ gloꝛioſus cuins ectie tectũ longa in curia viſ ſolutũ ↄpaginari fecerat? pᷣter alia munera calice aureo eandem ecẽ̃iaʒ honoꝛauit. eundẽ henricũ aliqñ ini micos fugitantẽ cerus qᷓdã vltra in euadibilẽ duuiũ euexit. F. ahnlier quedẽ apud berheliã an glie villam tꝑe henrici tertij impera toꝛis auguriatrix ⁊ malelica fuit.qᷓ̃ cum quadam die conuiuarẽtuł coꝛ niculs quaz habebat in delicijs vo calius ſolito neſcio quid coꝛnicata eſt. quo audito vomine cuktellus 5 manu excidit fimul⁊ vultus palluit ingemiſcens diutiſſime ait. Podie ad vltimũ ſulcum peruenit aratruz meum.hodie audiam ⁊ percipiain grande incõmodum. Idhuc ealo quente venit ad eaz n uncius dicẽs. odie moꝛtuꝰ eſt ſilins tuꝰ? tota familia ſubita moꝛte interijt. Quo audito continuo doloꝛe ſaucia de⸗ cubuit vocari q; pꝛecepit ſuꝑſtites liberos.monachum? monacham. quibus ſingultiendo ait. Ego miſe rabili quodam fato meo demonia cis artibus ſeinper inſeruiui.ego vi tioꝛum omnium ſentina ⁊ illecebꝛa rum magiſtra fui ⁊ ſperabam tãtuz in religione veſtra a meip̃a veſpera ni. Nůc ergo ſcio demones me ha bituram exactoꝛes in pena quos habui ſuauioꝛes ĩ culpa.rogo voß per materna viſcera vt mea tẽtetis glleuiare toꝛmenta Nam de anima ſententiam damnationis non reuo cabitis. Coꝛpus ergo meuz inſuite in coꝛio ceruino ⁊ includite in lapi deo farcofago.⁊ operculum ferro⁊ plumbo conſtringiten lapideʒ ip̃m tribus magnis catenis circundate. Bi tribus noctibus ita ſecure iacu ero qjrta die ifodietis me in humo Erx ſpecu hiſto· Fᷓꝙᷓ; verear ne terra nolit me recſpe re pꝛo maleficijs meis Plalmicines ſint q uinquaginta noctibus.? miſ e cantentur pꝛo ine tot diebus. Fa dum eſt vt pꝛeceperat⁊ nihil valu it. ꝛimis enim duabus noctibus cum choꝛi clericoꝛum pſalmos ca nerent circa coꝛpus ſfinguli demo⸗ nes oſtium eccleſie immani obice clauſum leui negotio contingemes duas extremas catenas diruperunt media que laboꝛioſius elaboꝛata erat illibata durauit. Tertia nocte circa gallicantum ſtrepitu adueni⸗ entium hoſtium omne monaſteri⸗ um a fundamento viſum eſt mone ri Vnus autem ceteris vultu terri bilioꝛ et ſtatura celſioꝛ ianuas ma ſoꝛi vi concuſſas in fragmenta deie tit.et arroganti geſtu acceſſit ad ſar cofagum.inclamato; nomine vt ſurgeret pꝛecepit · Dua reſponden te. Wequeo p?e vinculis Bolueris inquit et malo tuo Ptatim q; c tenam que ceteroꝛum ferociam elu ſerat nullo conamine vt ſtutpaʒ di rupit? appꝛehenſa manu palaz om nibꝰ ab eccleſis traxit ad foꝛes vbi paratus erat equus niger ſuperbuʒ piniens vncis kerreis per totum ter gum plenus.ſuper quem miſera illa unpoſita ab oculis intuentium cuʒ toto ſodalicio diſparuit. Audiebã tur tamen clamoꝛes per quattuo? fere miliaria miſerabiles ¶Muidam rex anglie edwardus nomine ex vxore edelſpiria habuit filias multas. Quarum vna edbur ga dum vix trima eſſet ſic a patre bata eſt. Poſuerat ille in triclinio viuerſarum ꝓłeſſionuz oꝛnamente —.— hine calicẽ ⁊ euangelis inde armil las ⁊ monilia. Illuc paruula virgo allata eſt a nutrice ⁊ genibꝰ paren tis aſſedit.iuſſaq; vtrů vellet eligẽt qᷓ toꝛuo aſpectu ſecularia deſpiciẽs ꝓmpte manib?ꝰ reptans euangelia ? calicẽ puellari innocentia adoꝛa nit.Exclamat cetꝰaſſidentiũ furure ſancti tatis auſpiciũ. exoſculatꝰ en puellã pater arcioꝛibꝰ eã oſculis d gnã eſtimauit. ade inquit quo te vocat diuitas. Itaq; ſẽimonialium habitũ induta in vꝛbe vintonie ſti⸗ tate multa emicuit ita vt ſingularũj ſoc iarũ ſuarũ ſoccos furtim nocte ſubꝛ iperet?⁊ diligenter lotos ⁊ inũ ẽtos lectis earũ rurſũ apponeret.liij. Lantfrãcus papia ciuitate italie oꝛiundus omni ſcientia ſeculari ꝑfe cte imbutus alpes tranſgreſſus in noꝛthmanniã venit ⁊ in ambꝛicacẽ ſi cinitate aliq; diu docuit. Veinde moꝛtaliũ aurã captare vanitatẽ eẽ conſiderans conſilium ſalutis arri puit 7? ſtatuit vt ꝓpter eum omnia relinqueret qui omnia fecit. Cunq; ire vellet rothomagum veſpere in ſilua vltra fiuuij rillam in latrones incidit qui cuncta que habebat tol lentes ligatis a tergo manibꝰ ⁊ ca⸗ to adduxerunt eum in deuia. ⁊ int condemſa hltus frutecta dimiſert. Lalibus anguſtijs compꝛehenſus neſcius quid ageret infoꝛtuniuʒ iu um lamẽtabatur. Tandẽ nocturno ſilentio in ſe reuerſus ⁊ ad deñ con verſus ait.ñe dens tantũ tempus in diſcendo expẽdi ⁊ coꝛpus animũ Pn ſtuckijs lraruʒ attriui.⁊ adhuc qũo debeã oꝛare ⁊ laudare te nõ di dici.ibera me de hac tribulatione ⁊ ego ſic vitã coꝛrigere ⁊ inſtituere curabo vt tibi ſeruire valeam ⁊ ſciã Burgehte auroꝛa audihit viatoꝛes iter carpentes.⁊ cepit ab eis vocife ranco auxiliũ petere.qui accedẽtes ⁊ eum ſoluentes reduxerunt ad viã Kogauit autem vt vilius ⁊ paupe rius cenobiuz quod in regione no ſcerent ſibi demonſtrarẽt. Molebat adire locũj vbi lati eſſẽt qui eñj ho noꝛi? reuerentie haberent. Igitur de conſilio eoꝛuz beccum acjt vbi venerabilis abbas herluinꝰ eiuſcẽ cenobij fundatoꝛ ac nug ex grande uo milite in clericũ ꝓmotus eũ cuz gaudio ſuſcepit.qui mõachus effe ctus in diſcendis officijs curã maxi mã impẽdebat vt ſciret laudes deo perſoluere ſicut vouerat. Bic ꝑ tres annos vixit ſolitarius gaudens ꝙ neſciebatur fere ab hominibus ig⸗ notus omni vilitate ⁊ extremitate in cenobio contentus.Et vt fertur lectionem in eccleſia nolebat legere niſi pꝛius cantoꝛ euz audiſſet. na dam etiam die dum ad menſaz lege ret quiddam inter legendum dixit ſicut dicere debuit quod pꝛeſidenti non placuit et aliter dicere iuſſit. velut ſi dixit docere media pꝛodu cta iuſſit ille eam bꝛeuiari. Mon e pꝛioꝛ ille litteratus erat.ſed vir ſa⸗ piens ſciens magis obedientiam chꝛiſto deberi q; donato dimiſit qnod bene pꝛonunciauerat ⁊ dixit qð nõ recte videbatur dicere. Cum autem rumoꝛ ⁊ fama viri longe la teq; percrebuiſſet clerici accurrunt. illo de licentia abbatis ſui ſcholaz tenente.laici quoq; petentes⁊ nobi les mijlta pꝛo eius amoꝛe eidem ec cleſie contulerunt. liiij. Frater quidaʒ veteri odio plu rimum infeſtus erat anſelino cuidã preſſis dentibus iamiã videtis ⁊ qd mihi ſit queritis quo audito vnus ex eis ad anſelmũ qui in clauſtro emundandis libꝛis intẽ Erwpecu hiſto yoſtes eß̃o tũc abbati nec poterat vllatenus reſpicere fimplici oculo. intirmitate ẽ depꝛeſſus ad extrema eſt perductus. Vunq; fratres meri vie in lectis ex moꝛe quleſcerẽt ip̃e in domo infirmoꝛũj iacens cepit mi ſerandas voces emittere.? quaſi qͥ⸗ rundam hoꝛrendoꝛũ aſpectꝰ ſubter kugere Fehn pallens? tremẽs vul tuin ſu tare.territi fratres qui aderant q̊d deliteſcendo hincinde ↄmu aberet q̃rebant. Ar ille geminos i⸗ manes lupos inter bꝛachia ſua me tenere cõpꝛeſſuʒ ⁊ guttur melin in — q; ſuffocare vebat concitus perrexit ⁊ eĩ extra clauſtrũ educto quid circa infirmũ tratreʒ ageretur patefecit. Tunc ille in ſecretioꝛem loců ſolus ſecedens. poſt modicũ domũ in qua iacebat infirmus ingrediens levata innb ſignů crucis edidit dicens. In noĩe patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti. Ad quod factum ſtatim eger conquieuit.? ex hilarato vultu intimo coꝛdis affe⸗ tu deo gratias agere cepit · dicens ꝙ anſelmo oſtiũ ingrecente? manu extenta ſignum ſancte crucis ectte vidit ex oꝛe eius fiãmam ignis ad modũj lancee pꝛocedẽtẽ q̃ in lupos iaculata eos deterruit? celeri fuga dilapſos ꝓcul abegit. unc krater ancelmꝰ fratrem de ſalute anime ſe cretius alloquens ad pñiain? ↄfeſ ſionem eius coꝛ inclinauitpaterna de hinc auctoꝛitate abſolutuʒ dirit Wo ꝛa q̃ fratres ad nonã ſurgerent pñti vita diſceſſurum qð factũ eſt ¶Wũ abbas qdã q admnodũ ¶.lv. religioſus habebatur cũ beato An ſelmo de his que m onsſtice religio nis erant loq̃retur? inter alia de pu eris in clauſtro nutritis verba ↄfer ret adiecit. quid obſecro fiet de iſt. non ceſſamꝰ die ac nocte verberan tes eos?⁊ ſemꝑ fiunt deterioꝛes; Me betes em̃ ſunt? beſtiales. Nd quem iratus anſelinꝰait.qᷓ; bene nutrimen tum veſtrum expendiſtis qui de ho minibꝰ beſtias nutriſtis ꝓic mihi queſo abba ſi plantã arboꝛis in or to tuo plantares ⁊ mox illaz ex om ni parte ↄcluceres vt ramos ſwos nullatenus extendere poſſ q̃lis ar boꝛ inde pꝛodiret.ꝓfecto inutilis i⸗ curuis ramis ⁊ perplexis.certe hoc facitis de pueris veſtris. Plantati ſunt ꝑ oblationẽ in oꝛto eccleſie vt creſcant ⁊ kructificent deo · Vos ãt intantũ eos terroꝛibus minis ⁊ ver beribus vndiq; coartatis vt nulla eis penitꝰ liceat libertate potiri.vn ve lit q nihil amoꝛis pietatis dulce vinis circa le in vobis ſentiunt. nec lli alicuius boni in vobis poſtea fi dem habeant · ſed omnia veſtra er odio ⁊ iuidia ꝓtra ſe pꝛocedere cre vant. Contigit q; modo iiſerabili eis odiuz ⁊ juſpicio omnis malicre ſcat ſemper pꝛoni ⁊ ĩcurui ad vitia Eunq; d nullüfuerint in vera cha ritate nutriti nullũ niſi depꝛeſſis ſu percilijs ocnlo ve obliquo vslent 1 ¶ In nannetis ciuitate tẽpoꝛe hen rici quarti imperatoꝛls erant duo ſpyteri ſancti litteris affatun inſtru ẽ̃ti inter ſe multum amici. Vi padũ inierunt inter ſe vt vter eoꝛum pᷣoꝛ moꝛeretur alij vigilanti vel doꝛmiẽ ti appareret infra triginta dies. Dat .— alter iuuabo te pꝛecibus.ieiunijs.⁊ ka accepta q; coꝛpoꝛali fide nõ mul tuz poſt vnꝰobijt ⁊ triceſima die al teri vigilãti aſtitit neſcio quid ope ris inolienti ⁊ vultu exangui⁊ paili do ad euz ait. Agnoſcis ne mei Ig noſco ille ait.⁊ miroꝛ qͥd tãdiu mò Tatus fueris. Ille pꝛius moꝛaz excu lans tandem ait.et aduentus meus ſi volueris tibi fiet cõmodus mibi omnino infructuoſus. Nã ſempiter nis damnatus ſů ſupplicijs Ego ait elemoſynis multis. It ille reſpõdit BSine pñia ſunt iudicia dei in infer no. umn rotat aſtra polus duz pul lat littora pont? ꝓ criminib? meis puniar. ſi tot'mũdus mihi remedia exquireret eterna tñ ⁊ innumera pe nhar genera patiar.et vt aliquaʒ ex meis irreuocabilibus penis cogno ſcas en vna. Pꝛotendit q; manu ſa nioſo vlcere ſtillantem. Videtur ne ait tibi lenis?Cum ille leueʒ ſibi re kerret videri iß̃e moꝛtnꝰcuruatis in volam digitis tres guttas defluen tis tabi ſuꝑ euz iaculatus eſt. quarũ due tympoꝛa vna fronteʒ contingẽ tes cutem ſicut ignito iaculo pene trauerunt foꝛamen nucis capax et kicientes.illo magnam penaz eẽ do loꝛis pꝛoteſtante clamoꝛe. Poc in⸗ quit moꝛtuꝰ erit tibi qꝙᷓ;din vixeris⁊ penarum meaꝝ graue documentũ ⁊ niſi neglexeris ſalutis tue ſingula re monimnentum Nade ergo důj licz muta habitũ fimul ⁊ animuz ⁊ eſto monachus redonis iacẽs apud ſ um melaniuz Eunq; vinꝰ ad hoc reſpond? nollet moꝛtuꝰe oculi vi⸗ gote perſtringens. Si dubitas inqͥt tonuerti miſer lege litteras iſtas.et boc dicens manijʒ pꝛotendit tetris notis inſcriptam qb athanas? om iſtin. q * 5 narta ne ſatellitiũ inferoꝛuʒ oĩ ecẽiaſtico cetui gratias de tartaro emittebãt. Dõ cum ißi in nullo ſuis volupta tibus deeſſent. tantũ numerũ ubdi tarũ aĩarũ paterẽtur ad inferna de⸗ ſcendere pꝛedicatiõis incuria q̃ntũj nũqᷓ; viderant retroacta ſecula. is dictis loquẽtis aſpectus diſparuit. Audiens hec omnia vẽdens ⁊ dãs paugib? ſanctij melaniũ adijt.⁊ mo nachus ibi fact? optime conerſat? e i Anno dñi..c.iiij. quidã cleric? de vendepera cum ſtuceret in ſcho lis apud lugdunũ vidit in viſiõe no ctis quandam vallem ſub quodam monte ſuper quem ciuitas quedazʒ pPhlcerrima ſita erat cuius aſpectus nimium delectabat intuentes ita vt quiquis eam videret de aſpectu il lius ſatiari non poſ; ⁊ mocis om nibus laboꝛaret quoinodo ad eam peruenire valeret. Interea vidit fu hium quemdam ſub pede montis imo circa pedem currentem. quem dum circuiret qnerens artem quo⸗ modo illumn tranfnearetvidit ſuꝑ ripain fluminis duodecim pauges lauantes in flumine tunicas ſuas. Inter quos erat quidam veſte can diſſima indutus multum aſijs diſ inilis qui iuuabat illos in tunicaꝝ uarum ablutione. qui poſtqᷓ; acin berat vnum ibat poſtea adiuuare alium. Tunc clericus qui hoc vide bat acceſſit ad illuʒ qui ceteros ad uuabat? dſxit. Vue gẽs eſtis vos? Wut ait iſti pauperes homines ſůt penitentiam agentes ⁊ ſe a peccatis ſuis lauantes.? ego filius dei Jeſus xpus ſine cuius auxilio nec iſti nec „ lij poſſut benefacere. Ciuitas hec pulcra quam vices paradiſus eſt x1 —.*. vbi ego maneo. ⁊ qñ quis tunicam ſuam iauauerit id eſt pñiaʒ ꝑegerit in illã intrabit. Tuiße ſatis diu q̃fi ſti viã qua itur ad iilam. ſed nulla alia via quã iſta vucit ad eaz· His dictis clericus a ſomnno euigilauit ⁊ mirari cepit de vifione. Cunq; nõ multo poſt rediſſʒ de ſchola ĩ patri am ſnam narrauit ep̃o cabilonenſi viſionem hanc cui tamiliaris erat. qua audita ep̃us luaſit ei vt leculuʒ relinqueret? religionem intraretcð mẽdãs ei ſuper omnes oꝛcines no nellum illum oꝛdinem ciſtereienſem Ille venit ciſterciũ et inuenit locVʒ incultum ⁊ veſertum⁊ fratres inter beſtias conuerſantes. ZA po?tam vero monaſterij que de vimine fa da erat pendebat malleus ferreus. cuius ſonitu ad poꝛtæm poꝛtarius compellabstur ab intrare volẽti MWoc vero ſonitu poꝛtariꝰ vocat? veuit ad eum foꝛas.⁊ inclinãs ſe ad eum ſalutauit eum.quem clericus i tuens ſtatim recognouit e euncem vidiſſe inter cos qui tunicas ſuas ĩ flumine lauabant. Kogauitq eum vt adduceret ad ſe abbarẽ. Abbas igitur et totus etiam conuentꝰvenit ad euz ⁊ recognouit clericus oẽs ſe viciſſe tunicas ſnas ĩ fiumine lauã tes. Statim q; cecidit ad abbatis pedes rogans eum lachꝛymis vt ſu ſciperetur. qui ſuſceptus non multo tfactus eſt pꝛio: 6wij. ¶Wrater quidam aduran? nomine de bꝛedon pꝛius idiota afparens poſtea moſiacenſis abbos non icd gruus. deh inc ad tholoſanũ cp̃atů fapientie pꝛerogatius pꝛomotus in ter operarios agriculture dei meri to ſolicitudinis ⁊ induſtrie claruit.- Mit circqjſpecus · per cetera verbs Ex ſpecu hiſto. riſum mouentia ſepe incautius pꝛo ferebat. ua de re venerandus pat bugo abbas cuiꝰ monach? fuerat muitotiẽs eum increpãs nec ſatis ticiẽs de futuro intminãs ꝓpheti ce ſic ↄmonuit · Certe fr̃ chariſſime niſi ludicra vera mõachoꝓꝛſus int᷑ vidta viuẽs dimitis p' moꝛtẽ᷑ enot miter apparebis.qð ſane varicinius eo migrãte ↄſtat fuiſſe ↄplerũ. Maz figuino cuidaʒ capellano pr̃is ſpu moſo oꝛe apparẽs poſtulauit febili ter eiꝰ iuuamen cui noluit obedire vů viueret. Woc vbi dño abbati ſi guimus retulit pꝛecepit vtf̃es vn ebdomoda ꝓ defũcto taciturnitatẽ ꝓpꝛij oꝛis ↄtinuarẽt · 20 hoc leptem ſibꝰ electis ceteris obedientib?vn? eoꝝ voti ↄtẽptoꝛ ſilentiuʒ intrupit. Rurſus põner eicez deno reuela tꝰẽ.valde pqſt ſupꝑ illo jre pfico. dů nõ filuit ianſtatẽ illiiterpolauit Sudiẽs iſta pijſſimꝰhugo p̃cepit vt fractura ſilẽtij q̃ ꝑ vnñj tigerat ali oꝝ.vij. dieꝝ fientio ſarciret᷑. qͥ facto aĩa põtificis tertio reuelataĩ ſtatu aplico le exhibẽs purgatoꝛi ſuo me moꝛato ſꝑiq; memoꝛando bugoni gras ſue integritatis repoꝛtauit. lir nno dñi. vh.c. xcii. pbilitp rer ejcercitu collecto cepit giſoꝛtium? paulo poſt torũ vulcaſiuʒ noꝛmãni cũ qð rex anglie iniuſte poſſidebat Eo aũt rꝑe ſalahadinꝰ obijt opud damaſcũ. Cũj aůt ſciret ſibi moꝛtẽ ĩ⸗ ninere vocauit ſigniterũ ſuũ dicẽs. Tu qᷓ ſoles ferre verilla inea per bel la fer vexillũ moꝛtis mee ꝑ totã da malcu.ſ.vilẽ pãniculi ſuꝑ lanceũ cls fert ſecum niſi hoc plliuʒ vile ſie tinipuis beunena. ¶u. pilis doob' moꝛd ſpoſʒ uv ſod t pꝛritiõe trous me üomonelcẽs?de ticis. Cůt l pe ditqchdi vphurt ulcmoron pon dinisetpenis de n ſuemnoeengit ſuhuls t n dño uo non h uilletmſpi otdedn hirinobli nuci junddidariede utz vonitiven tod iuc dorit nntnn ibneilniw cilhho ie inkne 2* — Diſtin q Ke bidiaconꝰqͥdã noĩe burcar * 5 gnomẽto de pinſato itur? erat romã rogauit at iohezʒ quẽdã aurelianẽſẽ canonicũ vt quẽdaʒ cle ricũ nat alẽ noĩe dom ꝰſue economũ ei ſociũ daret.qͥ tantulꝰ erat in rei fa miliaris cuſtodia.bonꝰ diſpẽſatoꝛ⁊ pꝛudẽs? fidel qð rariſſime ĩ diſpen ſatoꝛibꝰ inuenit. Volebat ergo ideʒ hburcar dꝰ hũc hĩe ſociũ itineris ſui nõ tã iceo q; eũ diligẽt qᷓ; q pecunie vt auariſſimꝰ valde timẽt. Ille autẽ tñ nobil i ꝑſone ⁊ archidiacono ſuo nõ potuit negare. pcepit ergo nata li clerico vt cũ eo iret ⁊ ei tanqᷓ ſibi obediret ĩ oĩbꝰ. qð ille innirꝰ ãnuit timẽs moꝛes burcardi cuiꝰauariciã nõ ignoꝛabat. Inierũt ãt dñs ⁊ na talis fedꝰ qõ dõ ſecretiſſimuʒ ꝙ vter ex illis duobꝰ moꝛẽt᷑ intra.xxx dies ſ poſſʒ ad ſociũ ſuũ rediret nil ei in apparitiõe troꝛis incutiẽs blãde ii lũ ↄmonefaciẽs ⁊ de ſtatu juo certi ficãs. Cj aũt iã ꝓpe romã ecnt acci dit q̃dã die vt pᷣfat? burcardꝰcũ na tali clerico rõnẽ ponẽ debẽt de qͥti dianis expenſis de magna ſũma ſin gulos numos exigẽt qᷓ in qͥs vſꝰ ab ẽt. Matalis ãt qͥ tã minutas rões reddẽ dño ſuo non ꝓſuenerat.qjꝑpe cui ille tqᷓ; ſibi credebat irat? aduer Tvirũ nobilẽ ſoꝛdidiſſime puidẽtie cũ in reddẽda rõe deficẽt ſe qð audi tu q;; hoꝛrẽdũ ẽ demõibꝰ ↄmẽdauit Eo dẽ aũt die cũj q̃ndã aqm trãſua varẽt burcardꝰ⁊ natalis idẽ natat ſobmerſꝰ ẽ.ſequẽti vero nocte ꝓxĩa cũ ĩ lecto ſuo pᷣſtinꝰdñs natalis iſti⸗ jeſcẽt vigilãs ⁊ coꝛã ſe lumẽ fulgẽt in lãpade ꝙ ſẽꝑ noctis ↄſueuit tene bꝛas hoꝛꝛeſcẽecce natalis clericꝰ ei ñ ip̃m aſtitit capa indut? pluuiali ⁊ ſiẽ fibi videbat pulcerria coloꝛis uarta plũbei iße ãt nihil oĩo trit qjf̃ gra tulãs cepir ad eũ dicẽ.natalis bñve neritis.nũqd iã redijt archidiaconꝰ Mö inqͥt dñe.ß ego ſolꝰ redij iuxta ↄſtitutũ. moꝛtuꝰ em̃ ſũ.nolite ergo ti mere.ego nullũ timoꝛẽ vobis iferã ß p̃coꝛ vt ſuccurratis inihi ego em̃ in ma gnis toꝛmẽtis ſũ. Cur inqjt ſa tis eĩ honeſte vixiſtis ap me. vñe inqͥt veꝝ ẽ. bñ qdẽ mihi eſſʒ niſi ho die pᷣnẽtꝰ ira me demonibꝰ ↄmẽdaſ ſez. rogo ãt vos vt qͥſcũq; potueriti. moneatis vt nůjq; faciãt.qᷓ eĩ ſe ↄmẽ dat demõib? dat eis ptãtẽ ſuꝑ ſe.vñ ptãtẽ habuerũt vt me ſtati ſbmerge rẽt.⁊ ꝓpt hoc ſolũ toꝛq̃oꝛ. Nã bene ↄfeſſꝰ erẽ de oĩbꝰpcẽis meis ⁊ ĩ nul lũ reciderã. Tũc ille qũo tã pulcram cap ã hẽtis ſi in toꝛmẽtis eſtis? vñe inq t h capa q̃ vobis tã pulcra vide tur multo põderoſioꝛ ẽ mihi. ꝙᷓ; tur ris pinariẽſis ſi mihi ſugpoſita eſſʒ Pulcritudo ã̃t iſta ſpes ẽ venie quã hẽoꝓpt ↄfeſſionẽ quã feci ſi mihi tñ ſuccurrat᷑. Cui ait. Certe inqͥt ego vobis ſuecurrã ꝙᷓ;tuʒ potero.&xi. Referebat elebãdꝰ henrici qͥndaʒ remẽt archeip̃i cubiculariꝰ dicens. Vñs ineꝰ archiep̃us mittebat me a⸗ pud attrebatũ.důj ãt circa meridieʒ apð qõdã nemꝰ apinqᷓſſemꝰego ⁊ famulꝰmeꝰ qᷓ me p̃cedebat celeriꝰ eq tãs vt mihi ꝑaret hoſpitiuʒ audiuit ille tumulti magnũ ĩ nẽoꝛe qᷓfi mul tiplices ⁊ varios eqͥꝝ fremit? armo rũ ſonitꝰ ⁊ velut voces multitudis ipetn ꝓꝛuẽtis ĩ bellů.iExpauefact? ip̃e ⁊ equꝰ eiꝰ ↄtinho regreſſus ẽ ad me. a qͥ cũ qrereʒ q̃re reuerteret᷑ ait. Equꝰ men nõ fuſte nec calcaribꝰco gi p̃t vt ꝓcedat.⁊ ego eẽ adeo trit? ſů vr oĩo ꝓcedẽ nõ audeã mira em̃ vidiꝛ audiui.emꝰ ei iſtð. vefuctoꝝ 4 2 S— alab⁊ demõibꝰ ẽ plenũ audiui aũt illos clamare ⁊ dick. Jõ hẽ̃mn pᷣpoſi tũ de ereni Pre aũt hẽbimꝰ archi eß̃m remẽſẽ. ꝓcedamꝰ. X üq; ꝗᷓ ꝓceſſiſſeʒ ⁊ ad ne ⸗ ꝑueniſſẽ iã vmnbꝛe ꝓceſierẽt? tñ voces q̃ſdaʒ ↄfuſas audiui? frago res armoꝝꝰ? eqͥrũ tremitꝰ. nec vmn pꝛas vicẽ nec voces intelli gẽ potui Cũ añt rediſſem? iẽ archiep̃m inue nimꝰ in extremis nec pꝰ has voces nã̃gita viebꝰfuꝑuixit. vñ dijcit euz; ab illis ſpiritibꝰràptũ a qb' auditũ fuerat rapiendũ. Winc apparet q̃les eqᷓ ſint illi ſuꝑ qͥs aliqñ defuncto?bz gie vident᷑ eqtare Sůt em̃ demões ſei eqs tñ̃ffoꝛmãtes qͥꝝ ſeſſoꝛes ſũt zie miſerrime pcẽis onerate tãq ar mis qͥbuſdã? clypeis onuſtate. re nera ꝓpꝛijs ſcelerib ih foꝛmis tali bꝰ onuſtate iuxta ill ꝓpheticũ. ðe ſeenderũtĩ ernũ cun armnis ſuis. i. nẽbꝛis ſuis q̃ fecerunt arma iniqͥta tis pcẽo.nolẽtes eg facere arms iu ſticie deo.Certũ eſt aũt equũ nĩal eẽ ſuꝑbũn ↄtuma ↄtẽtõis? belii cupi dij feruẽs ad coitũ.⁊ in libidine pᷣ S potẽtẽ. Vemones igi iuſmodi ſceleribꝰ oblectaſſe. ¶xii. hmöi equꝰ erat ille queʒ carbo nariꝰ mõſtrauit comiti cuidã niuer nẽfi.rat ei carb onari iſte vir pan timens deũ ob qð familiaris erat p̃ fato comiti. Wuic nocte q̃daʒ cũ vi tilaret? cuſtodiret foſi ã ſuã carbo nificũ incẽſũ acrit᷑ ecce q̃daʒ feĩa nu da currẽs apparuit.⁊ pꝰ eã eqᷓs qͥdẽ eq̃ nigro inſidẽs euaginato gladio* veloclecqtãs v lugiẽtẽ appꝛehẽcẽt mulicxẽ. q vũ fugiens koſſam circui ſẽ. Vo qð ego rõdi Sig crucis nr̃is frõtibꝰ ipinainꝰ⁊ ſechr s igit in eqͥs tñſfoꝛ mnari demonſtrat ſeſſoꝛes ſuos ſe hu 8 ret ↄp̃hẽla eſt ab eo. ⁊ loſſa glacio indaẽ qjjmoꝛtus. guã ille xijciti ignẽ ⁊ exuſtã rurſ⸗ ertrayit ⁊ poſuit ñ ſe ſuꝑ equũ? abijt. Wec ãt viſio pluribũs noctibꝰ illi oſtenſa eſt.cus zůt q̃dã die de hmõi viſione ta quẽti nimis anxiꝰ cogitaret ſic co gi tabũdꝰ⁊ triſtis obuiauit comiti.mi rat comes traxit e in partẽ ⁊ ſecre te reqſiuit ab eo qj0 haberet dicens Si qͥs tibi fecit iniuriã vel moleſtiã aliquã itulit ne celaueris a me. ego em̃ te bñ vindicabo.ſi in egeſtatees ego tibi ſubueniã. Eni rñdit Nihil nee hẽo.de nullo dq̃roꝛ. B hec? hec totiẽs vidi.⁊ vtinaʒ vos vidiſſetis. Certe inquit comes ei tecũ vadã? videbo viſionẽ hanc magnaz · Igit comes ↄleſſus ola pcẽa ſua mutat habitũ? aſſumit ſecũ carbonariũ? abijt cũ eo ſolꝰ in ſiluszet cũ vigila rent cirea mediã noctẽ audiũt quẽ viĩ buccinanutẽ foꝛtit᷑ ⁊ ſignauit eꝑ totũ. Et ecce mulier illa accurrens circuire.quã eds ille inſequenã? cõ tit.⁊ iterũ reſũpſit. qus ſuꝑ euʒ gñ ſe poſita cuʒ fu gere vellz comes adiu rauit eũ in noie dñi vt ſtaret ⁊ dice rret ei qs eſſʒ⁊ cur hoc faceret. Tune ille ſubſiſtẽs ait.i go ſum veſter ille miles ⁊ hec eſt illa inulier nobilis vxoꝛ illiꝰ militis quẽ ꝓ amoꝛe meo interfecit vt licentiꝰ atq; fnequẽtius meo ʒcubitu frueret.? in hoc pcẽ̃o ambo moꝛtui ſum? niſi ꝙ heu ſero in hac ip̃a moꝛte penituimus.nunc ůũt tale toꝛmẽtum patitur ꝙ fingu is noctibꝰ a me interficitur ⁊ com buritur. Tantũ em̃ doloꝛt pat᷑ in itu gladij qͥ eam kerio qntů vll' vn Fᷓ in motte paſſus eſt⁊ multo m ningeeneteen tichhun berctibus u cm diriub iboc ſomni ⁊h mn Vunc tera vi parens occus aſig o velh vollet rabe orſus Lenum pimuluudue; unn mensrogmsn imſbiridenntien i Unepiſigun di nuls mi s⸗tipn re hono inites 8 jngeſscntsn tnhnsngwißn ioꝛem in ↄbuſtione· Ad hec comes. Muis eſt ille equꝰ ſuꝑ quem ſecietis Viabolꝰ inquit quidã eſt qͥ nos in⸗ effabili vexatione toꝛquet. Poſſet ne vobis ait aliquis ſuccurrẽ. Poſ ſet inquit ſi vos faceretis in cunctis ↄgregationib? q̃ vobis ſubiecte ſũt oꝛare ꝓ nobis ⁊ a p̃ſpꝛis celebꝛari miſſas? pſalmos a clericis decf̃tarẽ᷑ Talis equꝰ er at ſuꝑ quez Criij. aſcendit infelix ille mathiſconenfis comes.v quo refert petrus abbas cluniacenſis in libꝛo miraculoꝛũ.ꝙ cũ militẽ quẽdã iniuſte occidiſſet et bona eiꝰ occupãs heredes eiꝰ exhe redaſ apparuit ei miles occiſus ter ribiliter ſemel ⁊ iterũ admonens vt ſaltẽ ablata heredibus ſuis reſtitue ret. Oð cum dixiſſʒ aliquibus de ſu Diſtin quatta nes ſuccurrite to tam ciuitate; com mouit. Omnes autez currentẽ eum per aera couſpexerunt q;ciu natu⸗ rali oculoꝝ acie potuerunt. Sic q; tandem ſubtract? viſibus hominuz factus eſt eternus ſoci us demngnum Ad conſeruandã ſa nitatẽſlxiiij. „varlarum ſunt naturarnum. wWmnis is illi hoc ſomniũ ⁊ frinolũ reputa nerunt. Tunc tertia vice terribilius apparens occſſus aſſignauit ei dieʒ quo vellz nollet traheretur alibi re ſponſurus. Tũc territ? vocauit ma gnã multitudineʒ armatoꝝ viſa ex⸗ ponens.⁊ rogans vt ſi aliquã violẽ tiam ſibi viderent fieri ſubuenirent um ergo aſſignata die ĩ ꝓpꝛio pa ltaio reſideret multis militibus di verſi oꝛdinis ↄſtipat? repente igno tus homo inſidens eqͥ ꝑ oſtium pa lacij ingreſſus cunctis videntibꝰ et mirantibus vſq; ad iß̃m peruenit. dicens ſe velle ei colloq imperãs ei vt ſurgeret? ſe ſequeretur.qui viſibi K potentie non valens reſiſtere ſur rexit ⁊ vſq; ad oſtium domꝰ pꝛoceſ it vbi equſi paratum innenit quem iuſſus ſtatim aſcendit.cuiꝰhabenas ille accipiens qui pꝛopter illuun ve nerat velociſſimo curſu ꝑ aera cun ttis vicdentibns ferri cepit. Ille aũt miſerabiliter clamans ſuccurrite ci rijs. antem talis varietas parit humoxꝝ repugnantiam.⁊ omnis humoꝛum repugnantia repugnat ſanitati.ñ elegantiſſime? pꝛudentiſſime reſpõ dit quidam de noſtris adoleſcenti bus beluacenſi ep̃o eum interrogã ti.vnde contigerat ꝙ ſanioꝛ ⁊ pul crioꝛ eſſ in clanſtro ꝙᷓ; ſolebat eſſe ĩ ſeculo.quia ĩquit vn ifoꝛmiter vino ? decenter.ve quoꝝ pꝛimo habeo vt ſanus ſim.de ſcðᷣo vt pulcer fim. In ſeculo enim viuebam taʒ defoꝛ miter qꝙ multifoꝛmiter de quoꝛum pmo turpitudo naſcitur etiã coꝛpo ralis.de ſecundo egritudo Perrexit querere dicens. Quid ergo comedi ſti hodie; Satis inquit. Quid heri? Similiter ſatis. Non quero iuqͥt ð q̃ntitate B de qualitate. Vuid com ediſti heri quid hodie! Heri inquit comedi piſa et olera.⁊ hodie olera? piſa.cras ait comedam piſa cũ ole ribus.poſtcras olera enz piſis. Vi⸗ de ergo ꝙᷓᷓ pulcro circuitu eandem ſñiam circunduxit vt varijs modis oſtenderet eadem ſp dieta vti q̃ pꝛe ſtat coꝛpoꝛi ſanitatẽ? pulcritudinẽ Ex eccleſiaſtica⁊ tripartita hiſto X* Ldi tabul n non fabulam ſed rem geſtam de iohanne apoſtolo⁊ memoꝛijs omniũ traditã. Eũj p domiciuni tyranni Exemplum. lro nihil efficatius facit ꝙᷓ ⁊ porꝰĩdẽti tas conſeruata. Waria enim fercula „ „ — . Erx eccle hiſto obitũ de pathmos inſula epheſum rediret rogs batur etiam vicinas lu ſtrare vuincias qͥ vel ectas fůdaret in qͥbus nõ erant locis · vel in qbus erant ſacerdotib? ac miniſtris ĩſiru eret m qð ei de vnoq́; ſpůſſand? ĩ picaſſ Eum ergo veniſſʒ d qndã vꝛdẽ haud longe poſitã oĩb ec tias ſticis ſolẽnit᷑ adimpletis vidit iuue nẽ q̃ndã validũ coꝛꝑe vultu elegã tẽ.ſed ⁊ animis acrẽ nimis. Keſpici ens q; ad ep̃m ij nwp luerat oꝛdina tꝰ. Pic inqͥt tibi ſũmo ſtudio com mendo ſub teſtimonio xß̃i ⁊ totius ectie. Tũc ille ſuſpiciens omnẽ ſe ad hibitnrũ ſicut pᷣcipiebat diligentiã pollicet. Sʒ iterũ atz iterũ eadeʒ ſe pr repetẽs iuuenẽ ↄmendabat attẽ tate potit ti?.⁊ poſi hec epheſũ redijt. Tũ vẽn p̃ſeꝛ in vomũ ſuã adoleſcehte ſuſce pit ↄmendatũ.⁊ cũ omni diligentia nutrit. qplectitur fouet. àd vltimz etiã baptiſmi gratiom tradit Poſt pec iã velut ↄfidens gratie q̃ fuerat ↄmunitꝰ paulo induigehtiꝰ habere iuuenẽ cepit· Sʒ ille imatura liber 34 tinuo ꝑ equos qͥbus ux?⁊ deſidia coꝛdi ẽ amarẽ vitia ⁊ 11 6 — coꝛrupte vie incedere tramiteʒ ꝑdo cetur. xt pᷣno qdẽ duiuioꝛuʒ illece bꝛis decipitur.inde nocturnis eum furtis ſocij ſibi participeʒ; dſtitv unt poſt hec iã ad maioꝛa fagicla ꝑtrahunt Interea ſenſiʒ inuenis foꝛ mabatur ⁊ inſtituebatur ad ſcelers 29q eiſz acer ingenio ſicut equꝰinfre nis ⁊ validus duris moꝛſib⸗ obfir matis recti itineris lineam derelin quẽs rectoꝛe cõtempto rabido cur ſu torꝰ fertur in ßᷣceps Ira ſuccedẽ tibotpibus perit. Becignaturi de paꝛuis ſceleribus co gitare, grandia nolitura ex integro ꝑditioni ſetrs dens nulli ſe interioꝛem eſſe in flagi tijs pari᷑. Peniq; ilos ipſos dpᷣus maſ̃i criminũ fuerant diſcipulos facidæ Ilatronũ ex his turmas qͥbus m̃e rex pnceps vlolent p̃eſlz inſtitn it ⁊ cumn his omni crudelitate graſ ſatur. Veruz tꝑe elapſo cum rei ita popoſciſʒ vtiitas innitatur iteruz ad illam vꝛbem iohannes Etcum cetera qͥrũ gratia venerat oꝛdinaſſ; age inquit o apiſcope vepoſitum re pieſenta qð tibi ego plane? xß̃us ↄmendauimus Ecci teſte quam re? gis. At ille obſtupuit pꝛimo pech niam putans a ſe repoſci quaz non acceperat. ſed rurſum conſiderabat 3 nec poſſe fallere iob annẽ. quẽ ohs nes herentẽ videns.inuenem illũ in quit repero abs te? animã fratris. Tunc grauiter ſuſpirans ſenio?? in lachꝛymis reſolutus ille ait moꝛt ns eſt. Vũo ait aut q̃li moꝛte eo nit moꝛtuꝰeſt. quia peſſinus ⁊ Kagi tioſus euaſit. ad vltimũ etiam atr tiniũ aggreſſus eſt. Veniq; nũc mõ — tem quẽdã cum multa latronũ mul titudine occupauit. Vuib? auditis aplus veſtẽ ↄtinuo q·erat indutus ſeidit. ⁊ ců ingenti gemitu kerlẽs e put ſuũ. Wonũ te inquit cuſtodem anime fis dereliq̃ nic iam mihi equꝰ paretur? dux itineris.Et eon teſtim equũ aſcendens illuc concit? pꝛoperabat.CIjq; ꝑueniſſz d locũ tenetur ab his latronibꝰ qui cuſto dias obſeruabãt Sʒ ille neq; fugẽ neq; pꝛoꝛſus declinare vſꝙᷓ nitens ingenti tantum voce ꝓclamabat.· ꝙ v hoc ipᷣm veni · dcucitẽ mihi pᷣn cipem veſtrü. ui cũ veniret arms rus eminus agnito iohe aplo pu voꝛe adns in fugã vertitur. Ille eq poſt cj vdmiſſo ↄteſtim inleguliur 1 mſterlonrbm nociltis ſolů man husweo ſacmo ninperaturũ ven ug glbus e pe ianppam ſclans adecliun m nurp eo ofpne cjjopunie ducis * ia dro qt Luncpebar S bcinostert —— fugientem etatis oblit finul ⁊ cla mans. Vuid fugis o fili patrẽ tuũ? Muio fugis inermẽ ſeneʒ. piſer he re noli timere. habes adhuc ſpeʒ vi te.ego xp̃o rõnem reddã ꝙ te. certe ? moꝛtẽ ꝓ te libenter excipiã ſicut⁊ dñs excepit ꝓ nobis ⁊ pꝛo tua aĩa dabo aĩam meã. Sta tĩ ⁊ crede ini hi quia xp̃us me mtir. Zit ille audi eus reſtitit ⁊ vultũ dimiſit in terraʒ poſt hoc arma ꝓiecit Tum deinde tremefactus fiebat amariſſime? ac cedentis ad ſe ſenis ꝓuoluitur geni bus. gemitibꝰ ⁊ vluiatibꝰ qͥb? pote rat ſatiſfaciens ⁊ vberrimis lachꝛy marũ ſuarũ fontibꝰiterij baptiſaba tur. occultãs ſolũ manũ dexterã ſuã Splus vero ſacramẽto ſe ei a ſalua toꝛe impetraturũj veniò polliciẽs ſi⸗ mulq; genibus eiꝰꝓuolutꝰatʒ ip̃aʒ derterã qᷓ tãqᷓ; eius cedis ↄſcia toꝛqᷓ batur tꝙᷓ; iam ꝑ pñiom purgatã de⸗ oſcnlans ad ecẽiam reuocat ⁊ inde finenter pꝛo eo or̃ones ꝓfundens. ⁊ cũ ip̃o pariter ducẽs crebꝛa jeiu nia indulgentiã a deo quaʒ ei polli cit? fuerat expetebat. Sʒ⁊ varijs cõ ſolationibꝰ fermonũ q̃i qͥbuſdã pꝛe cantatiouibꝰefferos ⁊ exterritos ei⸗ animos mitigabat.nec pᷣus abſtitit Fᷓ eu emendatũ in omnibꝰ etiã ecce Pticeret pꝛebens ꝑ hoc exempla ve re pñie.⁊ documentuʒ ingens noue generationis atz inſignia q̃daz tro phea viſibilis in eo relurrectionis oſtendit. Axvi. In noſtrã vſq; memoꝛiã ab inco lis loci ꝑhennis virtutum potamia ne fama celebꝛatur ꝙ ůnenſos ⁊ in⸗ numeros agones pᷣmo ꝓ virginita ze ⁊pudicicia veſudauerit. deinde etid ꝓ martyꝛio exquiſita ⁊ inaudi ta toꝛmenta pertulerit atq; ad vlti iſtin. quarta mã vna cum venerabili matre mar cells ignis ſupplicijs conſqmata ſit. Tradũt igitur aqjlam(hoc em̃ erat iudicis nomen) poſtqᷓ; crudelibus eaz lupplicijs lacerauerit. ad vltimũ ob iniuriam ⁊ nobilitatis eius⁊ ca ſtitatis ↄminatũ eſſe potamiane ꝙ eam crudeliſſimis gladiatoꝛib? vef impudiciſſimis lenonibus traderet t illa cum ab ea quid mallet qͥd ve eligeret quereretur.⁊ pꝛotuliſſe dicitur aduerſus tyꝛannum vocez liberam que ob ſuperſtitionem ro mani ritus ſacrilega videretur ⁊ i fine moꝛa in eam latam eſſe ſenten tiam. Cunqᷓ; baſilides vnus ex his quibus implere ſpiculatoꝛis officiũ mos eſt ſuſceptam eam duceret ad ſupplicium.ac multitudo impudico ruin pariter? impioꝛuz potamiane verbis ⁊ iniurijs conaretur illudẽ. baſilides abigere inpucẽtius irru entes ac deturbare cepit humanita tis ⁊ miſerationis obtentu. At illa religioſum viri votum erga ſe ad pꝛopoſitum bumanitatis amplexa Certus eſto inquit ꝙ cum abiero ad dominum menz ſine moꝛa boni buius tibi remũerationem parabo Poſt hec autem verba conſtanter huſcepit ſtatuta ſupplicis picis cali de paulatim per artus et membꝛa diffuſa.et hoc modo beata virgo e terris migrauit ad celum. Nõ mul tis autem poſt diebus baſilices cũ inter collegas ſuos ob cauſaʒ quan dam iura mentum poſceretur ait ſi⸗ bi non licere tum deinde cum con. ſtantius affirmaret pertrahitur ad tribunal. vbi cnz perſeueraret in cõ feſſione vinculis traditur Tum ve ro viſitantibus eum noſtris ⁊ cõm lubite ac laudabilis huius permu ra Ex eccle hiſto. tarionis inqͥrentibꝰ dixiſſe fertur ꝙ otamãia poſt diẽ tertiuʒ martyꝛij jn nodu aiſiſtens coꝛonã capiti eiꝰ impoſuerit vicens vep̃catam ſe pꝛo ip̃o vñm ipetraſſe vt m qõ ſcptũ F eſt. Vui recipit martyꝛem mercedẽ martyris conſequãtur Muibus au ditis ↄfeſtim fratres ſignů ei dñicũ tradunt? vie poſtero ob dñi warty rium capite punitur. Arvij. Rinimi virtus qnta fuerit in bes to narciſſo vno ex eius geſtis ope re declarabitur. I s nãq; cũ inter ce tera virtutũ ſuarũ bona eſſz valde ↄſtantis animi. inſti recti qꝙ; inde clinabiliter tenax. quid homüculi neqᷓ male ſibi conſcij metuentes ne —— cruminũ ſuoꝛũ fi arguerẽtur nõ poſ ſent effugere vindiaʒ pꝛeueniũt fa dtionibus ⁊ circũuenire parant euʒ cuius iudiciũ verebantur. Concin nant igitur adn erſus euz infame ſa tis ⁊ noxium crimen · Conueniunt auditoꝛes ·teſtes ex ſemetip̃is ꝓdu cunt quiſ ub ſacramenti iuramento q̃ obijciebantur confirmarent · qͥrũ vnus teſtis ita vt igni cõſumeret ſi non vera diceret pꝛecabatur alius vt regio in oꝛbo coꝛrumperetur· ter tius vt luminibꝰ oꝛbaretur Et q nis ne iuramentis quideʒ iſtis qjſqᷓ; ticeliũ ⁊ deũ timentium crederet?o ꝙ vita narciſſi ⁊ inſtitutio⁊ pudici cia ab omnibꝰ noſceretur. ipe tñ eo rũ que mota ſũt indignitatẽ ac ino leſtiã non ferens. ſimbl⁊ ſecretaʒ c pbicam vitã habere ſp deſiderans. ſubterfugit ecẽie muitirudinẽ ⁊ in deſertis locis atz angulie ſecretioꝛi vꝰ deliteſcit annis qᷓ;plurimis. Atñ ille magnꝰ diuine uidentie oculꝰ qeſcit ĩ ongů. in impios vltioneʒ ꝑ ea ipᷣa q̃ ſibi in ginrijs ſtatuerant maledicta molitur. Pꝛim⸗ nãq; ille teſtis parua ignis ſcintilla noctis tẽ poꝛe domo lua ſuccenſa cũ om̃i ge here ſuo om̃iq; familia flãmis vltri cibꝰ ↄflagrauit.aliꝰrepente ab imis edibꝰvſq; ad ſumũ capitis verticẽ moꝛbo regio quẽ kuerat impꝛecat? repletꝰ ↄſumitur. Terti⸗ aũt poꝛum exitũ videns? oculũ diuinũ nõ ſe la tiſſe ꝓſpiciẽs ꝓꝛumpit in mecium 2 audittibꝰ cũctis ſera pñis vniuer — ſů cõcinnati ſceleris oꝛdinẽ pancit. Zãtis aũt lachꝛymis imanis ↄmiſſi facinꝰ veflet. vt iuminib⸗ oꝛbaretur ʒ ſic figmenti ſui hbuiuſcemgei pe nas exioluit. Ixv. (ter ſẽo gregoꝛio ponti eß̃o fuil ſe qndã ꝑ alpes dicitur hyemis tꝑ? et cũ ꝑueniſiz ad ſũmũ alpiũ inguʒ niuibꝰrepleta erant omnia nullũ vi ᷓᷓ diuerſoꝛiũ. Fanũ ibi tãtũ apolli 6* nis erat vbi illa nocte qeuit. Sacer dos erat quidaʒ fani eiꝰ cui ↄſulere Rmulacrũ apollinis mos erat? res dere reſpõſa poſcentibꝰ ex q̃ ei etisꝝ alimonie qjſtus eſſe videbatur Igit pꝰ digreſſu gregoꝛij offerre ↄlults ⁊ rñſa poſcere lacerdos acceſſit ex moꝛe nihil inde reſponſi veniebat· Repperit victimas ſilentiũ pmnaner iterũj atʒ iteꝝ litat. ſurci⸗ pulã. Cũq; ſtupore noul ſilẽrij eſtu gret ſacerdos noctu ei aſſiſtens in ſomnis demoniũ dicit. Vuid meil lic inuocas qͥ iam venire non poſſũ — Percũctanticãm aduentu ſe grego rij dicebat expulſũ. quio nhnc reime dij daretur cũ erquirẽt ait nõ alit ſibi licere ingredi locũ illuz nifi gre goꝛius ꝑiniſiſſ.Quibus auditis la cerdos occupat viã multa apud ſe metip̃m voluens à * practãs venit ad gregoꝛi · adoꝛt rdis ingerit fa pnlioꝛ iſto gego cunperst iuſis i pris laui ddunci niſolam ſcch qi nens omnẽ apud dinẽ pandens ino tinspomaso vfiritcuis vimn prepus inpcbs npennnus per tnerttnen iisonnidusnon Diſtin qnarta ;eũ re ʒ pandit ex oꝛdine.humani tatis ſue atq; hoſpitslitatis admo nuit.querelam depuiſi numinis po nit. ademptaz facultatem ſui queſtꝰ deploꝛat.ac reſtitui ſibi omnia in p̃ ſtinum ſtatuz vepoſcit. At nihil mo ratus ſcribit epiſtolam ĩ hec verba Wꝛe goꝛius apollini.permitto tibi redire ad locum tuũ ⁊ agere que cõ ſueuiſti. Wanc epiſtolam ſacerdos accepit ⁊ ad fanum defert. poſita q; es iuxta ſimulacrum affuit demon? dedit reſponſa poſcenti. Tum ille in ſemetip̃m conuerſus ait. Si grego. iuſſit ⁊ deus iſte diſceſſit non potẽs redire niſi iuſſus ⁊ rurſum iubente gregoꝛio reſtitutus eſt qũo nõ mul to melioꝛ iſto gregoꝛius cuius hic obtemperat iuſſis. Clauſis ergo ia nuis fani deſcendit ad gregoꝛium epiſtolam ſecũ quã acceperat defe rens. omnẽ q; apud euz rei geſte oꝛ dinẽ pandens.ſimul q; ſe ad pedes eius pꝛoſternens rogat vt illi ſe vᷣo offerat cuius virtute dijs gentium gregoꝛius imperabat. Cunq; enixi us? pertinatius perfiſteret cathecu minus ab eo factus eſt.et cum ſe vi te caſtiſſimeꝝ abſtinentiſſime dereli dis omnibus non ſolũ erroꝛib? de⸗ monum B ⁊ ſeculi actibꝰ mancipal let etiam baptiſma conſecutꝰeſt.⁊ in tantij vite merito ac fidei virtuteꝓ kecit. vt ip̃e beato gregoꝛio ĩ ep̃atu ſucceſſoꝛ exiſteret. ¶lrix. Stagnum erat in ponti regioni bůs piſcibus copioſum ex quoꝛum captura pꝛediuites redditꝰ dõinis pꝛeſtahantur. Iſta poſſeſſio duob? fratribus ſoꝛte obuenerat heredita tis. ſed pecunie cupiditas fraternaʒ neceſſitatem violauit. Coibatur a tratribus tempoꝛe captionis non tam ad capiendos piſces qᷓ; ad ho mines capiẽdos cedes ac bella ino vebantur humanus ſanguis pꝛo pi ſcibus fundebatur. Sed dei pꝛoui dentia affit aliquando auxilium aduentus q; S regoꝛij. vidit pꝛelia et moꝛtes viroꝛum furentes qʒ; ger manos.quid cauſe exiſteret ꝓ qua in exitium ſui ſuoꝛum q; fratres ac cenderentur inquirit. nullam niſi ca pturam piſcium comperit. Tum il le cum pꝛo honoꝛe aduentus ſui vtreq; partes panlulum ſilniſſent. nolite inquit o filioli rationales a⸗ nimas pꝛo mutis animalibus vio larẽ fraternam pacem queſtus cu⸗ piditate diſſoluere.dei leges et na ture iura pariter temerare.ſed vns mecum ad oꝛam ſtagni exicialis accedite ego iam vos per virtuteʒ domini omni certamine cruente contentionis abſoluam. Et cum hec dixiſſet in conſpectu omnium virgam quam in manu tenebat ad pꝛimas littoꝛis vndas defigit. et ipſe poſitis genibus palmam ten⸗ dit ad celum atq; his verbis excel ſo ſupplicat deo Tu domiue deus pacruz noſtroꝛum qui dum tibi p̃⸗ mus homo adaz peccaſſet et mãca tum tuum pꝛeteriſſet penam culpe illius moderatus ad kerram male⸗ dictionis detoꝛſiſti dicens. Valeci cta terra in ompibus operibus tu is.tu nunc miſerat? hoꝛũ iuuenum fratꝝ q; ſanguinis qui periclitatur omnibus iſtoꝛũj pꝛo quibus furoꝛe ſuccenſi fraterne pietatis obliti ſũt ita vt nunqꝙ; in hoc loco vel piſcis appareat vel aq̃ reſideat.ſed fit cam v pus aratri patiens ac fruguʒ ferar xcuſtos in eternũ fraterne concoꝛ vie perſeueret. Statim vt ille oꝛãdi finẽ fecit ſe vnds ſubducens ⁊ curſu velocioꝛi refugiens a conſpectu ſu erno iuſſa recedẽ abiſſis ſuis red ditur.⁊ arentẽ campũ germanis ià concoꝛdibꝰ dereliquit. Sʒ in hodi ernũ diem frugũ ferax dicitur eẽ ſo lum q ante fuerat nauium fergꝝ ꝙ Immirabilis qdõ ⁊ vene(ſlxx. randa femina pulcritudine pãriter ⁊ pudicicia foꝛmoſa. genere nobilis ⁊ copioſa facultatibꝰcui erant due filie virgines honeſte ſatis ⁊ ad ma terne pudicicie regulaʒ nutrite.ſpe cie fimul et moꝛibus emula ſibi ꝓ ⸗ pitate certantes quas religiola ma ter fm pꝛeceptum diuinuʒ in timo re dei eduncauerat. Sʒ pꝛo his que ſupꝛa diximus vel nature vel inſii tutionum bonis pꝛauoꝛuz hominũ multa erga virgines earum q; ma trẽ contẽtio exagitabatur? ſummo ſtudio ſãma q; diligentia perquire bantur. Nunch declinandi turbi nis gratia ſui abſentiaʒ pꝛocuraſſẽt agitur omni intentione vt earʒ p ſentia fieret. miſſiĩ hoc ip̃mn milites repertas eas venire anthiochiã co cum ꝑurgentibus militi bus vehiculo impoſite iter agerent talibus religiols ⁊ pudica mat᷑ ad filias vtitur verbis. Scitis dulciſſi me mihi filie quo in diſciplina dei vos educaueriʒ.ſcitis ꝙ a paruvlis· nobis deus nutritoꝛ? inſtituto? ex titerit ⁊ caſtitatis bonũ ita inechm pariter dilexiſtis vt ne oculus qͥdẽ veſter vnq; ſicut vabis conſcia ſum laſciuioꝛe fuerit maculatus aſpectu Quid ergo nũc agimus videtis q om̃is iſtà vis aut a deo nos ſtudet aut pudicicia nos ſeparare. Pꝛoſti tuentur ergo publicis lupanarib? membꝛa que aer pene ipſe publicꝰ pabuit incognita. Nunc queſo filie quia nec tam paru nobis in deo ſides eſt vt moꝛtem pertimeſcamus Nec tam deſpea pudicicia vt vi⸗ uere etiam cum turpitudine cupis mus. Pꝛeueniamus carnificum im puras manus et impudicoꝛum pꝛe ripiamus incurſus munduz q; hũc qui nos ad impuramn? impudicaʒ compellit ac pertrahit vitam phra ac pudica moꝛ?te damnemus. Eun q; talibus exhoꝛtationibus filiss ad ſimile pꝛopofituin videret accen ſas ad fluuium quendain in itinere pofitum venerunt vbi ſe humahe neceſfitatis cauſa deſcendiſſe cum ſi mulaſſent et paululum euſtodes co gente naturali renerẽtia ſeceſſ iſſent adductis diligentius hincinde ve⸗ ſtibus minacis ſe fluuij rapidis in⸗ iecere fiuentis. Sed et alie due vir gines per omnia inſignes ſoꝛoꝛes genere nobiles vita mirabiles pꝛi me adhuc etaris ſpecie pulcre ſatis ſed anima pulcrioꝛes aꝛnatis moꝛi bus magis ᷓ monilibus ſtudijs ap pꝛime pꝛobabiles non ferentes vi olari publicis edictis ac legibꝰ ca ſtitatem marinis ſe fluẽtibus dimer Silere equum non Axxi. puto nobiliſſime femine in vꝛbero ma mirabile factũ ſuffronee culꝰvir pꝛefectꝰ vꝛbis rome ſub maxentio tyꝛãno agebat. Qui cũ de ſupꝛadi te keie pulcritucine cognouiſſet vt ei mos erat miſit ſtupꝛatoꝛuʒ mini ſtros duci ad ſe feiaʒ iubet. Illa rẽ ad maritũ detulit. qui cuʒ ↄperiſſ multa ſecũ voluẽs ad vltimvʒ alii⸗ ſwiopr wo vc pabant Itile viden urgicub in n iẽcniſut qun wyon jqu qᷓn nenr deira Et kilcytuſngulis 1 wlonnsin nbo; ueqtonnnun: ho denwozzl tꝛytil vohis dedn incicnd ichtot „ ingemiſcens. Et qjd inqt faciemns qjbus aut hec toleranda ſit aut a?⸗ vvlla animoꝝ contentione diſtingui te. Cum hec dixiſſʒ omnes ſimul qᷓ ponenda. Tũ illa vt maritum vidit metu moꝛtis ꝑterrituʒ ꝓcidiſſe pu diciciã.paululũj ait his q̊ miſſi fue rant expectate donec ↄpoſita vt de cet? oꝛnara ꝓcedã. Vehinc ingreſ ſa cubic ulũj cum pꝛius defixis gem bus oꝛaſſʒ tanqᷓ; pudiciciã ſuã deo immolatura pect? ac viſcera coꝛre pto mucrone tranſuerberat. extre mos hmõi nicios ad tyꝛannuʒ per aſſiſtentes famulos mittens Tales ait magis placeant xp̃iane fines ꝛy n niceno illo ſolẽni concilio cũ ef omnib pene locis ep̃i conueniſ ent.? vt fieri ſolet diuerſis ex caus inter ſe quedd iurgia detuliſſent in terpellabarur conſtantinꝰ frequen ter a fingulis offerebantur Kbelli. rulpe pꝛoferebantur.⁊ magis ad B ad id pꝛo quo venti fuerat aĩos Dabant. t ille videns ꝙ per hmõi iurgia cauſa ſũmi negotij kruſtraret᷑ diẽ certã ſtatuit qua vnuſquiſq; epi ſcopoꝛuz ſi quiv q̃rimonie habere videretur deferretEt cum reſediſ ſet ſuſcepit a fingulis libellos qͥs ſi mul omnes in ſinu ſuo ↄtinens nee in eis qð contineretur aperiens ait ad ep̃os. veus vos ↄſtituit ſacerco tes? ptãtẽ vobis dedit de nobis q; indicandi ⁊ idcirco nos a vobis recte iudicamur. Vos aũt non pote ſis ab hominibꝰ iudicari ꝓpter qð diuinũ expectate iudicium.⁊ veſtra iurgia q̃cunq; ſunt ad illud diuinũj reſernentur examen. Vos eteniʒ no bis a deo dati eſtis dij ⁊ cõueniẽs non eſt vt homo iudicet veos ſed il tit in Iynagoga deorũ in mecio ãt Diſtin quans deos diſcernit. xt ideo his omiſſts illa que ad fidem dei ꝑtinenr ablq; rimoniarum libellos iuſſit exuri ne nnoteſceret vlli homini funultas ſagerdotum(ſlxxiij. UCunq; in niceno concilio eſſʒ cõ feſſoꝛuz magnus numerns ſacerdo uz omnes arrij nouitatibus aduer ſabantur. Fauebant vero ei viri in queſtionibus callidi.⁊ ob id fimpli citati fidei aduerſi. Quantam vero virtutem habebat fimplicitas fide etiam ex his que ibi geſta referun tur agnoſcimus. Etenim cum pꝛo ſtucio religioſi imperatoꝛis conſtã tini ex omni terra ſacerdotes dei co iſſent. opinione commoti phyſici q; qq et dyalectici valde nobiles⁊ opi natiſſimi conuenerunt. In quibus quidam inſignis in arte dysledica per ſingulos dies conflictus ſummi certaminis cum ep̃is noſtris viris eque in dyalectica non impꝛobabi liter eruditis mouebat.⁊ fiebat in gens ſpectaculum conuenientibus ad audiendum doctis ⁊ litteratis viris. nec tamen vllo genere philo ſophus concludi a quoqᷓ; poterat. aut conſtringi. Tanta etenim dicen di arte obiectis queſtiõibus occur rebat.vt vbi maxime putaretur a⸗ ſtrickus velut angnis lubꝛirus labe retur. Sed vt oſtẽderet veus quia non in ſermone regnum dei ſed in virtute conſiſtit. quidam ex conteſ ſoꝛibus ſimpliciſſime nature vir et nihil alind ſciens niſi chꝛiſtum Je ſum et hunc crucifixum. inter cete ros auditoꝛes epiſcopos aderat. Dui cum vidiſſet philoſophum inſultantein noſtris et callica ſe di dãtẽ poſcit ab aduerſari potuit deo.? ideo ſi quis piſpptstionũ arte ia it dec ſi qul⸗ pinnib? locũ dicens velle ſe paucis veſtrum potuit in pis que victa ſũůr cũ pho ſermocinari. Tli vero noſtr ſentire que lenſi.credat chꝛiſto et ſe gul fim plicitatẽ viri? imperitiam quatur hunc ſene m in quo locutus ſermonis vũtarat noſſent pauere ce gſt deus. Ita philoſophus chꝛiſtia perunt? velut pudoꝛẽ quẽdã pati nus effectus tandem gratulgxus eſt ne foꝛte apud callidos homines ri ſevidum(Arxiij. ſui efficeretur ſantts funplicitas.pᷣ; ſtirit tñ ſenioꝛ ⁊ hinc mouit ſermo nis eroꝛdiũ. In noĩei 1 tan phe audi que vera ſunt. Peus vnẽ̃ Tem dicitur indiam penetraſſe cu qui fecit celum ⁊ terram qui q; bo jus exemplum i mini quẽ de limo terre foꝛmauerat⸗ quidam tirius philoſophus fumili ſpũm dedit.vniuerſa qͥʒ que viden?᷑ ex cauſa adire indiaʒ voluit habẽs ⁊ que nõ videntur virtute verbi ſu ſecum duos paruulos quos libers creauit. ⁊ ſpiritus ſui ſandit icatiõ libus litteris vtpote pꝛopinquos firmauit. Mic verbum ac ſapientia inſtituebat. quoꝛum vnus quierat quẽ nos filinʒ dicimꝰ hũanos miſe iunioꝛ edeſius alter frumentius vo ratus erroꝛes ex virigne naſcitur.⁊ cabatur. Igitur peruiſis et in noti paſſioneʒ moꝛtis perpetus nos tiam captis his quibus animus pa moꝛte liberauit. ac rejurrectione us ſcebaturcum philoppus redire ce eternam nobis contulit vitam quẽ piſſet · aque vei ceteroꝛum neceſſari expectamus iudicem omniumn que oꝛum cau gerunus eſſe venturum. Credis hec nauis qua vehebatur applicuit. mo ita eſſe philolophe? Zit ille velutſt rris eſt inibi barbaroꝛum vt ſi quan nunqᷓ; vllum ſermonem contradict? vo fedus ſibi cum romanis turbs dididiciſſ z. ita obſtupefactꝰ virtute diq̃ oꝛum mutus ad omnia hoc ſo nes qui apud eos ex ro lum potuit reſpondere. ita ſibi vide venti fuerint ingulẽtur. Inuaditur ri nec aliud eẽ qᷓ; quod dixerat. Tů nauis philol ophi.cuncti cum ipſo ſenioꝛ fi hec inquit ita credidiſti ſur pariter perimuntur. Pueruli reper ge ſequere me ad ouile dominicmn ti ſub arboꝛe meditantes? lectiões ⁊puius fidei ſuſcipe ſignaculum. ſuas legentes barbsroꝛumn miſera Et philplophns conuerſus ad di⸗ tione ſernati ducuntur ad regem⸗ ſcipulos ſuos vel ↄd eos qui audlẽ VWoꝛum ille alteruz io ẽ edeſiumn ſi⸗ di gratia conuenerant. Andite inqt bi pincernam fecit. frumentio vero o ernditi viri. Sonec verbis mecuz quem quaſi perſpicatioꝛem depꝛe⸗ res geſta eſt. verba verbis oppoſui. henderat ⁊ pꝛudentioꝛem rationes et que dicebantur picendi arte ſub ſuas ſcriniaq; commiſit Ex quoet uerti vbi vero pꝛo verbis virtus ꝙ reſiſtere verba virtuti · nec homo rex vroꝛem ců paruo kilio regni re⸗ 7 Ahethodoꝛus quidam phlloſo phus in piciendoꝛum loco?um Et inquit ieſu xp vꝛbes perſcrutandi gratia vlterio mitatus metropꝰ ſa ad poꝛtum quendam tuʒ vicine gentes nunci nerint om manis in5 woit — in bonoꝛe magno apuv regem ha ceſſit ex oꝛe dicentis non poteruht biti unt ⁊ amoꝛe. Atuero moꝛiens nhle multo mgs it ceteros codott icijs inuiture pre oporwnm fniſe lioch nern prebt vis gehr v chutu inn ang.gc unggnebent pl vuerise rdus nul umbwurn — a flo n no n0 ecjo— ppigs r ktull Amn Mnn rgttinm ecclels liquit peredem adoleſcentibus ait auio vellent agendi liberam dedit facultateʒ. Quos ramen regina ſup pliciter exoꝛat.tãqᷓ; que nihil habe ret in toto regno fidelius vt ſecum vſq;quo adoleſceret filius regendi regni gubernaculo potirentur pꝛe⸗ cipue krumentium cuius pꝛudentia d moderandum ſufficeret regnum Vom alius fidem puram ⁊ fobꝛid mentem ſimpliciter exhibebat. Jd W cum agerent ⁊ regni gubernacu la frumentius haberet in manibus deo mentem eius ⁊ animos inſtigã te requirere ſolicitius cepit fi qui in ter negociatoꝛes romanos chꝛiſtiãi eſſent et ipſis poteſtatem maximaʒ dare ac monere vt conuenticula ꝑ loca fingula facerent atq; romano ritu oꝛationis cauſa confluerent. Sed ipſe multo magis eadem face re ⁊ ita ceteros cohoꝛtari fauoꝛe et beneficijs innitare. pꝛeſtare quic/ quid opoꝛtunum fniſſet. loca edifici Is aliaq; neceſſaria pꝛebere et omni modis geſtire vt chꝛiſtianoꝛum iniĩ bi ſemen exurgeret. Sed cum ado leuiſſet regius puer cui pꝛocuratio nein regni gerebant expletis omni bus et ex fide traditis multum licet vetinentibus et rogantibus vtms nerent regina et kilio ad oꝛbem ta men denno noſtrum renertuntur. Et edeſio feſtinante rirum paren tes pꝛopinquos q; reuiſere. frumen tius alexandriam pergit dicens e⸗ quum non eſſe opus occultare di ninum. Igitur rem omneʒ vt geſts eſt exponit epiſcopo.ac monet vt ꝓ nideat aliquem dignum virum quẽ tongregs tis iam plurimis chꝛiſtia nis et ecclelijs conſtructis in barba rieo ſolo epiſcopum mittat. Tuʒ ve. ro athanaſius nam is nuper ſacer dotium ſuſceperat attentius et pꝛo penſius frumentij dicta geſta q;c fiderans in pſilio facerdotuz ait. xEt quem aliũ inuenimus talezʒ in quo it ſpiritus dei in ip̃o ſicut in te qu hec its poſſit implere!uẽt tradito ei ſacerdotio redire eum cum domini gratia iubet vnde venerat.ui cu; epiſcopus perrexiſſet ad indiam tã ta ei data eñe a deo virtutum gra tia dicitur vt ſigna per eum fierent apoſtolica et infinitus numerꝰ bar baroꝛum conuerteretur ↄd kidem. Ex quo ⁊ in indie partibus et po puli chꝛiſtianoꝛuin et eccleſie fade funt et ſacerdotium cepit. Vue nos ita geſta non opinione vulgi ſed edeſio tiri pꝛeſbytero poſtmodum ladto qui frumentij comes pꝛius fn erat referente cognouimus flxxw. Per idem tempus etiam hibero rum gens que ſu b are pontico iacʒ verbi dei federa? fidem futuri ſuſce pit regni.ſed huius tanti boni pꝛe ſtitit cauſam mulier quedam capti ha que apud eos reperta cum fide lem ſatis et ſobꝛiam vitam duceret ac pudicam.totis q; diebus ac no ctibus obſecrationes deo peruig les erhiberet admirationi eſſe ipa rei nouitas barbaris cepit et quid hoc ſibi velit curioſius perquire bant. Illa fimpliciter vt res erat chꝛiſtum deuz ſe hoc ritu colere fa tebatur.nihil ex hoc barbari ampli us pꝛeter nouitatem noiĩs miraban tur. Verum vt fieri ſolet ipſa perſe uerantia curioſitatem quãpam mu lierculis fferebat ſi quid emolimẽ ti ex tãta deuotiõe caperetur. os apud eos eſſe dicitur vt ſi paruul egrotet a matre circunferatur per 156 nonerint ↄferatur egrotanti. XUq; mulier quedam paruulum ſuum ꝑ omnes circũtuliſſet ex moꝛe. nec ali quio remedij cũctas domos lnſtrã po cepiſſet. venit etiam ad captiuaʒ vt ſi quid ſciret vſtenderet. Illa ſe pumani quidem remedij nil ſeire te ſtatur. deum tamen ſuum chꝛiſtum quem colebat dare ei deſperatam ab hominibus ſalutem poſſe confir mat. Cjq; cilicio juo paruuluʒ ſuꝑ⸗ poſuiſſʒ atz ip̃a deſug or̃oneʒ fudiſ ſet ad vñm ſanij matri reddidit infã tem. Sermo defertur ad plures a dtiq; fama ma gnifici vſcq; ad ↄures gingnlas quo ſeʒ ñ aliquio tremedi regine plabitur. que doloꝛe qͥdam grauiſſimo coꝛpoꝛis affiicta in de⸗ ſperatione marima erat. rogat ad ſe captiuam deduci. Illa ire abnuit ne pꝛeſumere ↄmplius aliquid qᷓ ſe⸗ rus ſineret videret᷑. ip̃a ſeregina fer ri ad captiue cellulam iubet. quam ſimiliter ſupꝛa cilicium ſuũ poſitaʒ innocato xp̃i nomine continuo pꝰ gere.chꝛiſtum eſſe deum dei ſummi ilium qui ſalutem hanc contulerat docet. eum qʒ; qui fibi auctoꝛ fuiſſet incolumitatis ⁊ vite commonet iu⸗ nocandum.ipſum eſſe qui ⁊ regib? regna diſtribuit.⁊ ioꝛtalibus vitã It illa cum letitia domum regreſſa marito percunctanti cauſaʒ taʒ ſubi te ſanitatis aperuit. qui cum pꝛo ſa lute coniugis letus mplieri mnnera deferri inberet.illa hoꝛum inquito rex nil captina dignatur·auruz de⸗ ſpicit. ar gentum reſpuit in ieiunio quaſi cibo paſcitur· hoc ſolum mu neris dabimus ſi enʒ qui me illa in uocante ſanauit xp̃m deum colam? Ad hoc rex tunc ſegnioꝛ fuit ⁊ inte pꝛecem ſanam? glacrem fecit exur Er ſpecu hiſto. rim diſtulit ſepiꝰ licetab vxoꝛe am monitus. donec accidit quadaʒ die venante eo in ſiluis cuz comitibus ſuis obſcurari denfiſſimis tenebꝛis diein.et per tetre noctis hoꝛroꝛem luce ſeducta cecis iter greſſibus de⸗⸗ negari. Alius alio dinerſi ex comiti bus oberrant.iple ſolus den ſiſſima obſcuritate circundatus quid age ret quo ſe verteret neſciebar · Tum „ ne animos cogitatio talis aſcendit Si vere deus eſt chꝛiſtus ille quem vxoꝛi ſue captiua pꝛedirerat. nunc ſe de his tenebꝛis liberet vt ipſum er hoc omiſſis omnibus coleret et adoꝛaret. Ilico vt hẽc nonduz ver bo jed ſola mente deuonerat reddi ta mundo dies regem ad vꝛbem ꝑ⸗ ucit incolumem. Vuiqᷓ; regine rez pꝛotinus vt geſta eſt pondit et di xit. euocari iam iam; captium 2 colendi ritum vt ſibi traderet expo ſcit. nec ſe vltra alium dominumqᷓ; chꝛiſinm venerandum eſſe conkir⸗ mat. Ideſt captiua edocet chꝛiſtus deum ſupplicandi ritum venerandi q; modum in qusntum de his ape rire fas erat femine pandit. fabꝛica ri ecclefiam monet foꝛmam; de ſcribit. Igitur rex totius gentis po pulo conuocato rem ab initio que erga ſe ac reginamn geſta et facta fu erat erp onit. fidem q; edocet et nõ⸗ dum initiatus in ſacris fit apoſto lus ſue gentis ⁊ populi. Credunt viri 2 regem.femine per reginam cunctis q; ĩdem volentibus ecclefia conſtituitur inſtanter et eleuato is3 perniciter muroꝛum ambitu rem pus erat quo columne collocari de berent Cunq; eredta pꝛims et ſe? cunda ventum fuiſſet av tertiam nwterum mn vermtſereg eriʒionen prin — bibebant 1 er ſopen — deyoſt ſunm l ici py dot nin ais c vomes c 8 ſe poylde jj ⁰ eonſumptis omnibus machinis et boum hominũ q; viribus cum me vis iam in obliqum fuiſſ erecta et pars reliqua nniiis machinis erige retur.? repetitis ſecũdo ⁊ tertio ac ſepius viribus nec loco quidem at tritis omnibus moneri potuit ad miratio erat totiꝰ populi regis ani moſitas hebeſcebat.et quid fieri de beret omnes ſimnl latebat. Sed cũ interuentu noctis omnes abceſſiſ⸗ ſent cuncti; moꝛtales ⁊ ipſa ope ra ceſſarent.captiua ſola in oꝛatios ne pernoctans manſit intrinſecus. Tum ecce matutinus? anxius cum ſuis omnibus ingrediens rex vidit columnam quam tot machine ac tot populi mouere non quieuerant erectam.et ſupꝛa baſim ſuaʒ libꝛate ſuſpenlam.nec tamen ſuppoſitam 5 quantum vnius pedis eit ſpatium in aere rependẽtẽ Tuz vero omnes populi contuentes ⁊ magnificãtes veum veram eſe regis fidem.⁊ eꝛ ptiue religione; pꝛeſentis miracuii keſtimonio perbibebant. Ecce ad⸗/ huc mirant bus et ſtupentibus cun ctis in oculis eoꝛum ſenfim ſupꝛa baſim ſuam nullo contingente co lumnns depofita ſumma ihrun conledit. ſpoſt hoe reliquus num̃e rus columnarun tanta felicitate ſu ſpenſus eſt vt omnes qui ſuperfue rant ipf die locarentur. Poſten ve ro ꝙᷓ eccleſia magnitice conſtructa eſt et populi dei fidem maioꝛe ar: voꝛe ſiti bant captiue monitis ad imperatoꝛem conſtantinum totius gentis legatio mittitur.res geſta er ponitur ſacerdotes mittere exoꝛta tur qui ceptum erga ſe dei munns implerent. Vibus ille cum omnt ßsudio? honote tranimiſſis multo regna ignota iunxiſſz. Znthiochiam ciuitatem vom̃a nis ſubditam perſarum exercitus amplius er hoe letatu⸗ eſt qᷓ; ſi inco gmtas romano imperio gentes et cum ſuo rege ſapoꝛe obſidebat.it cum ſeptuaginta dies iugirer obſer haret.et multa quidem circa hauc molimina po ſuiſſet et vallos anq; foſſata ꝓpꝛo capienda vꝛbe feciſſet eam nequaqᷓ; valuit obtinere. Poſt ea vero perſe impetum migdonij fiumninis per ciuitatem mediaʒ pꝛo perantis a longe retinentes ⁊ vtraſ q; ripas eius facientes telſioꝛes vt aqua in ſe eollecka concreſceret.quo vi maioꝛi poſſet irruere. cum vidi ſent iam etiam illas quas fecerant ſublimes ripas impleri ſubito aufe rentes quas kecerant catharactas dimiſerunt impetum fluminis con tra murum. Qui vehementis aque pondus non ferens eſt inclinatus ⁊ cecidit. quo facto ingrediens aqua cum magno impetu etiam aliã par tem muri vnde fluuius ſolebat er? re ciun magna ruina depoſuit Woe hpoꝛis infpiciẽs credidit ſe ſine pu gna capere eiuitatem. Et illa qui⸗ dez die quieuit vt fundus finminis purgaretur et poſſet ambulari per fiuuium.Slters vero die cum om ni militia credens per loca ruinoſa muroꝛum ciuitatẽ intrare vidit mu rnz ex vtraq; parte kabꝛicatũ ſacra tiſſimus nanq; iacobꝰ ciuitatis eß̃ oꝛationibꝰ milites coarmauit ⁊ ali os vꝛbis habitatoꝛes.quo facto et murum reſtituit et pꝛopugnacula fecit.quibꝰ repelleret accedentes.et hoc non ad murum veniens egit. ſed ĩtra tẽplũ ſacratij dño ſupplicãs sdimpleuit. Poꝛro ſapoꝛem non ſo Erpecupio um muri fabꝛica terruit. ſed etiã al tera viſio grun bault. Flidit em̃ ſtan tem ſup murvz quẽdam umpꝑiali ſce nate circũaimn jctũ ⁊ taz purpura ꝙ Diademate ri plendere. Sirbitratus ht eſſe romnanoꝛũ impatoꝛeʒ mo? em minatus eſt eis qui nunctaue⸗ rant non eum illic eſte pꝛeſentẽ. qui pys affirmantibns vera ſe dixiſſe ⁊ 9. vultu quem videbat agnouit oꝛuz verba eſſe veracia. ⁊ alt deum bella gerere pꝛo romanls. Ců; hoc gra piter haberet infelix ſagittam dimi ſit in aerem.⁊ cum vidiſſet ꝙ in coꝛ⸗ poꝛe eum laculari non potuit· tamẽ a velanie ſue impetu non receſlit⸗ Tunc ergo vir quidã egregiꝰ ſacra tiſſimo iacobo lupplicabat vt veni ret ad murum ⁊ videns barbaros maledictionis iacula emitteret con tra eos. Flexꝰ ergo venerabilis hõ ſcendit In q̃ndam turrim. Etcum multa milia videret exercitus aliaz maledictionem eis non petijt niſ ci nites ⁊ culices vt ꝑ parna anumnalia ſupernam virtutem pothiſſẽt agno ſcere. Oꝛationem vero ſecuti lůt ne „ bulecinitum ⁊ culicum et elephan toꝛum quideʒ pꝛomuſcidas cũ ſint caue. equoꝛum vero alioꝛũ q; iumtẽ toꝛum aures ſinul⁊ nares impleue runt. It illi ferre paruoꝛum animn liũ impoꝛtunitatẽ non/ valentes ſeſ ſoꝛes ſuos ductoꝛes q; ſuos excuſ⸗ ſos doꝛſis pꝛoiecerunt.⁊ dirnptos acies ʒfuderunt exercitum cʒ relin uentes ſummo impetu fugiebant. 9. Iper hoc territ? miſerrimꝰ impato? pꝛonã clementẽ q; coꝛreptiohez in ſe cognoſcens factã a deo habente „ pnidentiã animarũ eũ pie colentiũ iuũ exinde reduxit exercituʒ confuñ onem non viãtoꝛiã er ila ohſidiòe percipiens⸗ irxvi Wnterminabatur impijſſimꝰ im peratoꝛ apoſtata iulianus ꝑ eccleſi s demonum ſe ſtatuere fimulacra. Poſt has ergo minas ab vno viro in beroea debellatns eſt. Is enimn nobilis erat eins q; ciuitatis curie pꝛeſidebat. ques zelus xpi reddicit clarioꝛeʒ · Videns nanq; filiũ in im pietateʒ que tunc vigebat fuiſſe de merſum expulit lua domno 7 coĩan omnibus abdicauit. qui vicine cini tatis itinere aggreſſ us impatoꝛein ſuã voluntatẽ? abdicationẽ᷑ pai innotuit. At ille quieſcere inueni im perauit placanduz ꝓmittens patrẽ Cunq; veniſſʒ in beroã nob iles er honoꝛatos conuocauit ab pꝛandi nm inter quos erat ⁊ buius pater qutẽ cuz filio in ſuo pꝛandere iuſſit accubitu. Tuc circs medias epulas virit av patreʒ. Mon mihi videtur iuſtũ vin facere voluntati ad aliuò declinandi ⁊ animũ ad alis inbita re que nõ vult. Noli itach eſſe ſiio violenius ſequi tua dogmsta reſpu enti.neq; eĩ?go tibi vim facio mea ſequi licz togere valde poſſim. Ille cauſam diuine religionis mente ꝑ⸗ cipiens. De iſto inquit o impstoꝛ erroneo dicis ⁊ deo odibili⁊ veri tati pꝛeponente mendacium. Cuiil e rurſus mãſuetudinis induẽs vul tumceſſa inquit vetrahere ⁊ decli nans ab eo vultum sdoleſcenti di xit.Ego tui curam habeo quoniaz pari tuo vt hoc faciat ſuacere hon poſſum. bec itaq; non fruſtra retuli ied volens oſtendere non lolum i li ys mirabilis viri fiduciam.ſed quo niam contempta inliani a plurib ſit poteſtas. nurmuroret · mitn dono vte in dilpar inqni ognol anes diuni cſei inuan g sey n arde dell lipdnet dů ier ag 5 it pſtrit intt iſpelirt powiſj enis ouuitwſ ieet ſepulure ni ul q;conſolucii Mieſce il alcheyn nriluſciun porntt iegurntCup ſbunayi ie pulun rgtcunbor jn ſchtins Sngebo eholn ilep uiMlnw dehiyhann ſe iuni Poecj nmnnu ſnhne pudpei Ferzunn i iu n Nif Riſ iun ¶Epiphanius cipꝛoꝝ mones erpellũtur.is dij ſtam ꝓpꝛiã ncitatẽ ſubſtinẽtib erogaſſz ⁊ mul ks ei quoq; offerentibus pecunias manu largiſſima diſpenſaret ↄtigit vr pecunijs defſciẽtibꝰ econom? ec cleſie murmuraret.Ouo faco aſſi⸗ ſtens qdã in vomo qᷓ manebat eco nomꝰ ſacculũ multarũ pecuniarum dedit et ita diſparuit. vt nec qui dedit nec qͥ miſit agnoſcẽtur. qð fa t omnes diuinũ eſſe i udicauerũt. CQuidã etiaʒ pauꝑes ſtu Ulxrir. ke 12 vt eis gliq́d daret dũ iter ageret vnꝰ eoꝛũ — vetes epifaniũ arte deludere ſupinũ ſe ꝓſtrauit in terra. alter ſta bat q̃ſi moꝛtuũ deflens nec hñs vñ eñj ſepelire potuiſß. Epippaniꝰaũt pneniẽs oꝛauit vt ſub quiere doꝛ Mirer.et ſepulture nẽ̃aria pꝛebuit.ſi mnl qʒ conſolat? eſt flenteʒ dicens. Mnieſce filt a lachꝛymis. non em̃ fle ů reſuſcitari poterit. eſt em̃ ineuita bile qð euenit. unq; diſceſſiſſʒ epi Pbaniꝰ cepit ille pulſare ſociij vt re ſurgeret.et cum hoc ſemel ⁊ ſecũdo keciſſʒ dicens. Surge hodie tuis la boꝛibꝰ epulemur.⁊ iſle penitus nõ ſentiret ↄgnoſcens vere moꝛtuũ cu curit ad epiphaniuʒ flens ⁊ petens vt eius ſociũ ſuſcitaret. It ile cõſo latꝰ eſt e hoꝛtãs ne ferret grauiter qð̃ euenerat.non tñ defũctũ denno uſcitanit. Woc em̃ credo ꝓuide ge Rum vt non miniſtri facile deluct epus ad cuius ſepulcrũ adenus de Poꝛmiſda qͥdã valde no ¶lrxx. bilis apuo perſas erat qᷓ prein pꝛe keitã babuerat. Hic dum rex a gno niſſʒ eẽ rp̃iani deduct fecit ⁊ imꝑa nit vt ſalutarẽ negaret deũ. It iſie nec inſtũ inquit. nec vłile pꝛecipis nnꝑatoꝛ. Mã ſi ſummo ſuplicio di It ille pꝛedicare Diſtin quarta gnus eſt qui tua ſceptra ↄtempſerit impatoꝛ multip licibꝰ toꝛmentis ſß dendus ẽ qui cũctoꝝ negauerit cre atoꝛt̃. At inꝑatoꝛ cij debuiſßʒ mira ri pꝛudentiã foꝛtiſſimũ diuitijs ⁊ vi gnitate nudanit athletã.iuſſit q; vt nudus traheret cam eloꝝ exercitus Cunq; plurimi tranſiſſent dies re⸗ ſpiciens de ſuꝑioꝛibꝰ unpꝑatoꝛ vidit illũj eminẽtiſſimũ viruz ſolis radijs inflãmatum.⁊ pulueris ſqualoꝛe cõ pletũ patrie q; nobilitatis memoꝛ eñ ad ſe inſſit adduci.⁊ ex laneis ve ſtibus operiri.einde putãs quia tã pꝛecedenti afflictione Fᷓ eins iiſe ratione molliretur. vlel nic inquit ila obſtinatione pᷣuatus nega filiũ fabꝛi. At ille dei zelo ↄpletus diru pit veſtem ⁊ iactauit dicens. Si p. pter hoc putas me a pietate recede re habe hanc cũ impietate quã poſ ſides. Panc eins foꝛtitudineʒ ↄtem platꝰ nudũ euz a ſuo ꝓiecit imꝑio. Heniamin diaconij idẽ p QUrx¶ ſaꝝ imꝑatoꝛ ↄpꝛehendens clauſit? carcere. Cunq; duo trãſiſſent anni ſupuenit legatariꝰ romanoꝝ p ali s cauſis acturus.et dum agnoniſ poſtulauit a rege vt dimittẽtur dia conus. Poꝛro rex iuſſit vt ꝓmittẽt beniamin quia nulli magoꝝ doctri nam xp̃ianã pꝛedicare pꝛeſumeret? dimitteretur exire Tunc legatarius quidẽ cuſtodire beniamin q̃ rer p̃ce Perat ↄpꝛomiſit. beniamin autẽ an diens monita legatarij. impoſſibile eſt inquit non me participare lumẽ alijs qð ipe percepi.quanto em̃ ſup plicio dignus ſit qui talenta abſcõ dit ſacra euangelioꝝ teſtatur hiſto ria. Sed rex tic hoꝛum nihil agno ſcens iuſſit eum abſolui a vinculis. nullatenꝰ quieſce y 1 pat.⁊ capiens ——— Er ecde hiſto eos qui ignoꝛantie caligine tenebantur intelli gibili lu ci ingiter offerebat. Cunq; tranſiſſʒ . annꝰ regi geſta illi nunclãtur Zũc deductũ ad ſe negare iuſſit quẽ ab⸗ oꝛaret deũ.verũ ille requiſiuit a re ge dicens. Wuo dignus bonoꝛe eſt ui ſuů relinquẽs regnn⸗ inuadere tuduerit alieniXunq; dixiſſʒ rex moꝛte.nouiſſioq; ſupplicio Japientil ſimus vir ille růcit. Vuid etgo no iuſte patiatur homo qui factoĩem mundiq; creatoꝛem deſereus vnum ſeruoꝝ ſuoꝝ deificare voluerit et debirũ illi cultuʒ iſti magis obtule rit. Wis ſermonibus ret accenſꝰ vi⸗ inti clauos acui? toticem vngui us digitoꝛũ ei⸗ manuũ atz peduz pꝛeceplt intigi. Cůq; hoc ſuppliciuʒ ab eo derideri conſpiceret.aliũ rur ſus calamũ acutumn in cius teino?e vnde humana oꝛigo deſcẽdit iuſſit imitti Cun; crebꝛo eijceretur? rUr ſus induceretur ineffabiles ei dolo res oꝑabathr. Poſt hoc vero ſup pliciũ imp ius atʒ terox virgã grof ſam ſpinis vndiq; plenam ꝑ eiꝰ me atũ iuſſit induci.⁊ ſic ſpům foꝛtiſſi? decertatoꝛ emiſit. hxxij· Feren gens vltra rhennz fiu eſt boꝛgondionũ Iſti vitã qetã agunt ⁊ pene omnes fabꝛi lignoꝛũ ſunt ex qua mercede paſcuntur.q̃rů regionẽ huni v aſtabãt crebꝛa ĩuafi one ⁊ plurimos occidebant. vt illi licz anxietate conſtricti ad nullũ le tñ bominj coh tulerunt. ſed alicui deo ſe ↄmittere co gitabant. TUuc gudientes quia romanoꝝ deus kfoꝛ titer adiunat ſe timentes. omnes cõ muni ↄſilio ad credulitateʒ xß̃i dlu iunt. venientes in vn ciuitatẽ gal larij rogabant vt ab eß̃o xp̃ianoꝝ greſſione vicerunt. N⸗ ſiti tria milia circs dece⸗ milia pere merũt.et ex illo die cundts gens ker nentiſſime in Ip̃ianitate Rm anſit vaptiina mẽrenk. Atille eos leple⸗ diebꝰ faciens leiunart ⁊ imbuens t de baptiſatos octaua die ab ire pᷣce it Qui ſũpta kiducia ↄtra tyꝛãnos glacriter feſtinantes ſpe ſua pᷣuati i ſunt. Nam rex hunoꝝ noie iubtar? cumn ꝑ noctẽ fuiſſʒ ciboꝝ nimia vo racitate coꝛrupt?burgondiones gẽ tem inimicã ſine duce reperientes? auci pluribus reſiſtentes facta cõ az cum eſſent 2 ¶ſntt viſinio guarta. ¶Incipit viſtindio quinta. Ce libꝛo de pꝛopꝛietatibus apu ₰ Exemplum pꝛimum Ecidit vt quiduin canonici in electione pontificis cole nire concoꝛditer non valen tes ea conditione in pꝛepo fitum et decanum vota ſus ſinguil tranſtule runt vt nullum exira gremiuz eccle ſie poſtularent. Illis 2ute in part ſecedentibus vt de pontiticis eleci one liberius oꝛdinarẽt vnð cano nicoꝛum pꝛandij hoꝛam differrei re cuſans extra capitulum in tabernã pꝛorimam decurrit pꝛanſus q; ad teſſeras ludere conſedit.Erat auteʒ uuenis vite leuiſſime ſed mirabili ſuꝑ moduz callebat ingenio.affabi lis omnibus bonis naturolibus ifi gnitus. Facta ergo collatione inter ſe pꝛepoſitus ⁊ decanns videntes quia in ſuis omnibus ſpũalem vel iconenun neminem. inutnirent coh gntimnat ſ quinpius ⁊ luturs noſcoinrecunaſi eyrin deü. Lag vnins luglo nu utur toin ſye em donims iurch deo dignus bilace ſeci wfnan Nonennnon n videre ſerlts 6 kufceſ uu — nenerunt in hoc ꝙ canonicum illuʒ iuueuem qui tam mirabili callebat ingenio in pontificẽ eligerẽt Facta ergo denunciatiõe capitulo oꝛdina tur ꝓceſſio pergunt ꝓceſſionaliter ĩtabernã inuenerũt iuuenẽ ludo nu datũ renitentẽ cuz lachꝛymis ĩ aera rapiunt poꝛtant ad eccleſiã opoꝛtu no reuertentes tempoꝛe cõſecratur Qui ſtatim vt ſe vidit epiſcopũ mu tatus eſt in virũj alterũ mnia que erant digna officio adeo in ſe perfe ttiſſime oꝛdiauit vt nullũ ãtiqᷓ vite veſt igiũ remaneret.ſed vt credi poſ ſet omni tempoꝛe pᷣfuiſſe Megocia aũt ep̃atus tali moco gubernabat extrinſecus vt nihil hoꝛj eũ in exer citio ſpũalium impediret. Nuid mi ri!vonũ ſuperu eniẽs virtutis gra thite naturalis doni conuenientia infoꝛmauit. Minc ſeneca dicit. Si vis tibi om̃ia ſubijcere ſubijce te ra tioni. Multos regere poteris ſi te ratio rexerit. 6C.ij. Juuenis quidã in theutonie par tibꝰex ſanguine pꝛincipum pleniſſi me gener oſus.ſed moꝛibꝰ ⁊ vita de⸗ gener eßatuz male functus accepit qui rapinis ⁊ luxurijs verecũde pꝛi mo ſed inuerecundiſſime poſtmodũ operam dedit. Caſtigauit aũt eum Dominus flagello iultiplici.ſed cũ abuteretur eo in ſuperbiam dedit eum dominns in repꝛobam moꝛtẽ Mua in hoꝛa venerabilis Conradꝰ? deo dignus hildenſemenſis epiſco pus ad matutinas intẽpeſte noctis ſilentio ſurrexerat.illis q; dictis re⸗ ſedit ad ſtudium.fackurus in die ſer monem. nec moꝛs raptus in ſpiritu videre ſe viſus eſt eᷣm quendaʒ ve lata facie ſed infulis inſignitũ ad tri bunal iudicis rapi.Mox aſſunt tru Diſtin quinta ci vultu ſatellites accuſant epiſco pum.vnus in rapina.alius in cede pominum atq; alij in lururijs lubꝛi cantem. Tunc iudeꝝ aſſeſſoꝛibus ſu is ait. Iccuſata diſcutite libꝛate in dicium.ferte ſententiaʒ.nec moꝛa al ſeſſoꝛes parent iudici ferunt in cõ mune ſñiam iudex appꝛobat lataʒ. Zccedunt miniſtri ſuper fuliginem nigrioꝛes.? ablata mitra de capite anulum caſulam.dalmaticam.ac re liqua epiſcopalia veſtimenta detra ca ad pedes iudicis ponunt. nudũ q; relictum cum clamoꝛe rapiũt eiu lantem et a facie iudicis trahũt ad tartars.nihil ſecum pꝛeter peccata poꝛtantem. Vox aſſeſſoꝛes iudicis ſurgunt ⁊ cum cantu ſonoꝛo ſubiũ gunt. vuz tempus habemus bonũ ad omnes operemur. Pis viſis in ſpiritu dict? hildẽſemenfis epiſcop? in ſe reuerſus cogitare cepit quinã fverit ille miſerabilis pꝛeſul. Tum ecce quidam ad oſtium pulſans in tromiſſus eſt ců lachꝛymis clamãs talem epiſcopum in pꝛoxima villa veniſſe de veſpere.et ſub eadem no ctis hoꝛa repentina moꝛte ſubtra ctuz. Quo audito ſanctus pꝛeſulmi ſerrimo illi defuncto condoluit.et li cet inaniter quantum ad ſubuentio nem pꝛo pietate tamen lachꝛymas amariſſimas fudit ¶ij. Conſimilis in malicia frater vt mihi frat᷑ altioꝛis oꝛdinis ⁊ vite re tulit.quidam archiepiſcopus theu tonie fuit qui ifeliciſſima moꝛte de functus cuidam ſanctiſſimo in vita viro in viſione oſtenſus eſt tali mõ. Vlidit ꝙ anima illa cum miro cruci atu a coꝛpoꝛe trahebatur et ĩ inker num demonioꝛuz pꝛincipi in cathe dꝛa reſidenti pꝛeſentabatur. Quem Cr li. at oficioſe jalutans poculum ante ſe poſitum obtulit venienti dicẽs. Ee ne veniat archipꝛeſul. ecce bibas de poculo meo. quis mihi longo tꝑe fideliter ⁊ infatiga biliter deſeruiſti Wod quidem archiep̃us accepts re recuſans.conſcius ehim eratni⸗ pil boni eſſe in poculo.tandeʒ a ini niſtris violenter eſt compulſus ac⸗ cipere poculum de manu pꝛincipis ⁊bibere quod hoꝛrebat nec mo?a aures oculos os ⁊ nares ſulphu rea fõma ſurrexit.⁊ ſic eternis incẽ dijs eſt addictus Ecce'qualis finis indigne ſuſcipientes paſtoꝛalem cu rã acceꝑit ⁊ indigne regentes ꝙᷓter ribilis vindicta dãnauit. z Erant in quodaz monaſterio ni gri oꝛdinis tres monachi in omni ſaſciuia diſſoluti. Cunq; vna dierũ ſeoꝛſum in thalamo ad epulas cõſe diſſent vnus buccella panis ĩuerſa ſubito ſtrãgulatur.cuius noꝛte nec verecundiã ſaltem paſſi duo reſidui derelicto loco eminus iuxta pꝛandi um perfecerunt.⁊ ſic in clauſtro ſo cijs euentum moꝛtui nunciauerunt. Rec diu poſtes duz. dict duo ſocij non recogitando quid actuz ſit ad balneandum in fiuuium iuxta ceno bium nudati veſtibus drſcendiſſent vnus ad pꝛofundioꝛa digrenus ſp⸗ merſus eſt extractus? ſepultus Ke lictus poſt hec tertius cum velpere voꝛmitum pergens diſcalciaſſet Re. monschus ſubmerſus nudus appa ruit ei vicens. E cce q̃nta pens damn natus ſum.tu autẽ quid kacias nũt ſaltem recogita. E go quideʒ imun dus ⁊ lubꝛicus digne punit? excru cioꝛ.ſed illud multuz ad vereclidiã vamnationis accumulat. quia ſine pabitu nudus a demonibus irride oꝛ tu añt da mihi in quo fignů mee damnationis oſtendam. Wec autez audiens turbatus monachus ⁊ ci to detrahens togam tibie femoꝛa⸗ lem roganti dedit? ſic detunctus re pente viſparuit. Wirs res vix diẽs lluxerat cum tantus fetoꝛ clauſtri ambitum occuparet.vt ſe omnes ex tingui hoꝛroꝛe ketoꝛis pꝛe ãguſtia conclamarent. Warrante autez ino nacho quod ſibi veſpere cõtigiſſet queſita eſt vndiq; victa toga et tan dez inuenta eſt fetidio? omnni cads nere.⁊ ſuper fuliginem denigrata 3 pumo celerius cooperta in admira tionem connerſi monachi ploꝛaue runt.ðicus vero ſociꝰ defuncti ad oꝛdin em fratrum minoꝛum repen te tranſiuit.⁊ vſq; nunc tante rei cer tus teſtis et felix viuit quintum. Vidi abbã̃tem ciſtercienſis oꝛdi inis virum eruditum ſcientia atq; pꝛobatum. Wic cum vie quadam aquain manibus ſumeret et manu⸗ tergium coꝛam eo magnstes quidẽ er vtraq; parte tenerent facta eſt vox huinſcemodi dicẽs latine. Qus re pannus ante pannoſum uod vcherabilis ille abbas audiuit · cz timoꝛe ⁊ hoꝛroꝛe manutergium di miſit repente. Certum. ¶pꝛope ſoſtra tempoꝛa fuit mu liẽr nobiliſſims Waris cainpanie comitiſſa. ec nupta nobiliſſimo h. campanie comiti filia fuit lode⸗ wici regis ſoꝛoꝛ eque regis frãcoꝝ quattuòꝛ reges fratres ĩ anglia ha buit filiũj in tranſmarinis. Wec mul tis annis moꝛtuo marito cum pom poſiſſuna ambitiõe circuiens ⁊ ino riens talem finem ſoꝛtita. aboꝛs tzet crcunſtnnbo lun intregi viol wbilen inwomi wiſet ⁊ nodile ilu iſime comitiſe n vreceriſie volent — illud er ſn bbas exempl pꝛo bat leo ſu— vos onus amx liſineoniiſt nun lutſinum coꝛpo duepudotis obbol Mda mplab nundus exolun mnsunpuno † honoꝛſeuln (Miſtin. quinta uie hec in extremis ⁊ abbatem per ſanie ſanctiſſimũ⁊ eloquẽtiſſimũ vi rum migratura venire mandautt. Mui vt venit intromiſſus non eſt ⁊ pꝛe foꝛibus expectauit Jam comi niſſa deceſſerat? diſtrabedã̃tur ami litibus ⁊ miniſtris ⁊ juis omnibus vtenſilia. vaſa aurea ⁊ argentea.ve ſtes pꝛecloſe. culcitre. purpure.⁊ tan dem lintheamina ip̃a cum peplis. Extremovnus ex gartionibus ino ra nimia retardatus lectum E coꝛ⸗ nua compꝛehenditæ reſupinati coꝛ Pus emoꝛtuum eminus in ſtramen ta diuoluit. Woꝛas autem abbate cum tedio ſuſtinente quidam nobi lis ex circunſtantibus indignatus oſtium infregit violenter? virũ ve nerabilem intromiſit. Qui cum in troiſſet ⁊ nobile illud coꝛpus nobi liſſime comitiſſe nudum in ſtramen to retperiſſet volente quodam ex fa milia illud ex ſtraminibus operire abbas exempli pꝛouidus non ſine⸗ bar.ſed libera voce clamabst. O vos omnes cernite poimnpam nobi liſſime comitiſſe marie. videte illud delicatiſſimum coꝛpus quanto de⸗ dec oꝛe pudoꝛis obuoluitur. videte quid ei ꝓ multiplici honoꝛe ⁊ glo ria mundus exſoluit. ecce ꝙᷓ ſtulta il li mundus computatione concluſit. ₰ Si ergo honoꝛ ſecularis in tam no bili perſona damnatus eſt. quid fi et cum clerico.qui cum verecundia munci etiam ambit gloꝛias ſecula res. vij. ¶idimus venerabilem conradũj vrum nobiliſſimum pꝛimo abbatẽ vilarienſem poſtea ciſtercienſem de mum romane curie epiſcopum car dinalem.qui in amminiſtratione; lationis ſue inira bili ſagacitate vi gebat nibilominns tamen deditum contemplationi diuine quotienſcũ q vacare poterat ſibi ſoli. wic ciʒ legatus in almaniamvnde nobiliſſi me naꝛus erat a lede apoſtolica mit teretur. venit pariſius ⁊ videns fra tres oꝛdinis pꝛedicatoꝛum qui de nouo illuc adueneròt viſitauit eos Vubium auteʒ quid gerens de eis in coꝛde oꝛauit dominuz vt ſibi ad quid oꝛdo adueniſſet oſtencere di gharet Mec moꝛa oblato ⁊ aperto libꝛo ad quid oꝛdo pꝛedicatoꝛum adueniſſz. reſponſuz eſt cogitationi eins dicens. Aaudare benedicere.⁊ pꝛedicare.qui ſtatim effuſus in lan dem chꝛiſti coꝛam eis dixit. Licz al terius pꝛofeſſionis ſim habitu.frat tamnen veſter ero qᷓdin ſubſiſtam in vita nec vlla vnꝙᷓ; a vobis dinerſi tate diuellar. ꝛoinde dictus cardi nalis poſtea verbum memoꝛiale re ſpondiſſe fertur cuidam in colonia ſacerdoti.lli enim in ſynodo pꝛeſ dẽti quidam ſacerdos parochialis tonqueſtus eſt dicẽs.Ecce fratres oꝛdinis pꝛedicatoꝛum qui in dam num noſtrum coloniam intrauerũt falcem mittunt ĩ meſi em alienã Vu diunt confeſſiones ſuditoꝛũ noſtro rum? per hoc attrahunt ſibi hom nes in fauoꝛem. Cui mox conrad⸗ꝰ legatus reſpondit. Quis eſt numer? bominum tibi in porochla ſubdito wm;Er ille. Nouem milia inquit. Et conſignans ſe cruce legatus vi rit. Muis tu es miſerrime qᷓ tot m libus ſolus ſufficis debitam guber nationis curam impendere? Meſcis hominum perditiſſime quia debes in tremendo iudicio ante tribunal xp̃ĩ de his omnibus reſpondere let tu quia tales habes vicarios q̃ru v 3 (Er li apum kris qui onus tunʒ gratis releuãt ſob culus onere nelelu conquaſſa ris. rgo ex hac querela indignUʒ „ te cura omnimodi idicaſti.⁊ deo — ꝛiuo te om̃i ofticio paſtoꝛali. Poc tacto publicauit auẽtoꝛitatem qua ſede apoſtolica fratribus oꝛdinis ꝛedicatoꝛ?um ſpecialibus pꝛiuile ijs pꝛedicare populis ⁊ audire cõ feſſiones per ſanctiſſimos patres vominum innoeentium tertiuz do minumn bonoꝛium qusrtui domi num gregoꝛium nonum commiſſũ et iniunctum eſt. auum· Vidi abbatiſſam ciſtercienſis oꝛ dinis in partibus bꝛabantie in mo naſterio quod vallis floꝛida nuncũ ilis genere ſed nobilioꝛ virtute. pulcra facie ſed mehtẽ decẽtioꝛ.e pac kemina veritate teſtatiſſima re ferebant quia cum annis fere trigin ta in monaſterio pertuiſſet nunqᷓ ꝓ cibo vel potu extra conuentum qͥn q; ſolidos expendiſſet edus ei in vonnitoꝛio communis eſt. refecto⸗ rium in conuentu ſi hoꝛa pꝛandij keſſa itinere à foꝛis adueniſſet con ventumn intrauit et locias ſodales ad infirmariam mittebat. Si mno niales ſuas ad ſolatium educebat in medio omnium conſidebat.⁊ ali quid de veo vel de ſcripturis vel etiam de moꝛibus pꝛoponebat. A fectus vero monialiuin talis erat circa eam dt vix poſſent eius viſio ne et colloquio ſatiari. Pec ante moꝛtem per longun tempns elan guit vt bꝛeui co mpẽdio in hoc coꝛ poꝛe totaliter purgaretur · Cum an tem egoipſe languicam viſitarem mulier genta nomine no eam ſuper ſtatu ſecretiu⸗ requiſiui. Wue humiliter reſpondens dixit. Noueris chariſſime nitima coꝛdis mei in pace locats per ratiam dei et anim am meam in oin tranquil litate ſpiritus venientem dominuz pꝛeſtolari. Nec kruſtraboꝛ de eius miſericoꝛdiſſima pietãtẽ et deſiders tiſſima facie eius ſolutis carnis vin culis ſatiari qua ine interdum viuẽ tem dignatus eſt conſolari. Nec di cens de lectulo pꝛot potuit ſurre⸗ xit. videntibus monialibus qut 2 ſedule miniſtr abant. locum ante fe neſtram cui incumbebat digito de monſtrauit? git. Pic co?an nobis om nibus que aſtamus tribus no⸗ gibus lucidiſſimi ſplendoꝛis glob* spparvit et Per msximum noctis ſpatiun im mobilis perdurault· cui ego neſcio quid reſpondens pꝛeſa⸗ gium futuri minime dubitaui. Nec moꝛa cum valedictis omnibus ſe⸗ ceſſiſſem audiui non multo poſt be atain mulierem ah poeſeculo 2b vominUm tranimigraſſe globun q; ſucidiſſimum ignis eius tranſitum iſſe quo foꝛet ad claritatem cerum ilico migraturs. (nonum noui ſecretius canonicum in oꝛdine regulari qui aſſidue oꝛatioi nbus et meditstionibus decitus et oꝛdinis ſui ſcrupuloſiſſimus ob ſeruatoꝛ vix poterat pꝛelatos ſnos erga ſe aliquatenus mitigare. Econ tra obſequioſus in ommibus et ðe notus tentabat ĩ bono vincere m liciam ſed non poterst. Vleſpere er go quodam ſuper id quov kerle po terat tribulatus amari fimas kudit.et od exoꝛãdos ſanttos Miſtin. quinta martyꝛes quoꝛum dies ſolennis in ſtabat iauricij ſcilicet ſocioꝛum R eius vt eoꝛum merẽtur conſolarĩ cibus et iuuari ſe pꝛoſtrauit. Mec moꝛa vbi poſt lõgas vigilias intra hit cubiculuʒ⁊ vix ſomno leuiſſimo releuatus audiuit choꝛos angelox cantantium in ſublimi. audent? celis anime ſanctoꝛum qui xp̃i veſti gia ſunt ſecuti.⁊ quia pꝛo eius amo re ſanguinem ſuum fuderunt ideo cum chꝛiſto regnant in eternum Si rrit autem mihl ꝙ deſcenſus notula ruz in ipſo cantu.quos gallice aua lees dicimus tante melodie ⁊ tante dulcedinis exiſtebat.ꝙ niſi deus ali ter oꝛdinaſſʒ fere eiꝰ animam ertra coꝛpus ſine reditu rapuiſſent. At qᷓ; niam illo in tempoꝛe grauiſſima in firmitate detentus erat in ſola dele ctatione ipſius cantus et coꝛpoꝛe⁊ ſpiritu ita integre ſoſpitatus eſt vt vix euz poſtea vlla perturbatio qjn thcunq; magna ledere potuiſſet. Refertur de nobiliſſimo r. quodaz comite campanie qui ire motis oꝛbis partibus receſſurus virum quendam pauperem et lan guidum atq; deuotum quem diu elemoſynis pauerat ſuppliciter ero rauit.vt ꝓ ſe quotidie rogaret do minum vt eum ſanum et ſine pericu lo euntem duceret. reduceret redei tem. Cni pauper ſine diligenti inqt ſuſtentatione coꝛpoꝛis oꝛare non oſſum cum ſim exinanitus cere⸗ ꝛ0 coꝛde debilis ⁊ viribus penit? veſtitutus. ahox comes duobus pi ſpenſatoꝛibus quos in cnſtodiam lue domus relinquebat pꝛecepit di tens. Languidum iſtum eibis ⁊ om nidns neceſſarijs coꝛpoꝛis diligen tiſſime pꝛocurate.quod illi pꝛomi ſerunt ſe facturos et ſic comnes pꝛo fectus eſt. Et pꝛinum quidem per dies quindecim diſpenlatoꝛes illi pauperis recoꝛdati ei neceſſaria ini niſtrauerunt. deinde minus ac mi nus ad vltimuz pene eius obliti ſũt Wuid plura? Megleckus pauper o⸗ rare ceſſauit.Comes autem in via non modice tribulatus.poſt moꝛã multam ad patriã eſt reuerſus Mec moꝛa pauperis recoꝛdatus querit an viuus ſit an defunctus.quem ad huc viuum intelligens viſitauit di cens. Moꝛtun n inquit te putabam chariſſime ſecundum ſolitum oꝛa⸗ tionum tuarum ſuffragia non exꝑ tus. exceptis enim quindecim die⸗ bus aut non multo plus poſtquam iter arripui vſq; in diem qua ad Pꝛopꝛia ſum reuerſus nunq́ᷓ; mihi tribulationes et anguſtie defuert. MWor etem̃ pauper oboꝛtis lachꝛy mis dixit.quando tua beneficia cef ſauerunt a me adiusꝛium dei mei ceſſauit a te.t comes poſterioꝛuʒ oblitus. qualia inquit in te benefi eia mea defuerũt? Cui etiã pauper Kecedens ait hinc duobus domus tue diſpenſatoꝛibus pꝛecepiſti. vt me debilem in omnibus neceſſarijs pꝛocurarent. quod parum plus qᷓ; diebus quindecim impleuerunt.e⸗ go autem viribus deſtitutus pꝛa te pꝛeces mittere ac oꝛnte non po tui. Stupefactus ergo còmes di⸗ dtos diſpenſatoꝛes pꝛecepit adno cari et eis coꝛam omnibus dixit.O cunctis ſeruientibus nequioꝛes qui contra pꝛeceptum menm nequiſſi me bonis meis peperciſtis et pau perei hunc quem in patronum ſa (Er li apum. reſcripfit. Můc numũ auren exſolue pacis mee krequenter exper is ſufficiet Videte q̃ntavos Pe uit ee puſie enn vos— aben fruſtratus oꝛationum eius wuffragi es tante ſolutionis addixit. quã c mens pericvla ⁊ tribulationes inueii roꝛe ndus ſoluere pꝛevalẽt hutn ſheen F ante in vita mea ſuſti hec io redeatis ad pa hnpon vi . vt certꝰ ſum eu Minc ergo tert blolurionis veſtre uob l ſuffragiuʒ babu pam S iunnholut— ergo reos periculoꝛum qua in me pec nis ſufficienter era mihcbe mp bonis omnibus pꝛiuo ⁊ eru neene ꝛis redeatis. Sic nins ßen meol errg mea conſtitto Sepulſi Ris liberi ao ⁊ in ſeruis qð nnibos nucho les à terr e les ꝑ tri inclinarus comes ile 71 w nnti ilen ergo a terra campaniẽ erules Ri liquere puniuit ⁊ alijs poſt kur i 2 enniuz—— vignam oꝛationis fiduciam Le wnmen um nobilium in conpectu Pein xi. s depotutun pis ſunt admiſſi. Quibus ille dixit.— ſandi mathie monaſterij* bos beichn. S Nullam pꝛoꝛſus aliam grstiaz vo Aen vir nobilis ⁊ſirpisre is dunn yiocb⸗ bis exbibeo niſl quaʒ vobis domi—— tratrem duces illuſtres n o nus papa veritate narrata dare cõ Sitie Pic ab adoleſcẽtia in om ſnher loils yu ni puritate innocentie ⁊ contempls uuis maiots lund gaudio iter rapientes cum litteris jone vite fuerat educstus. lectus ſermevigini: ſecretum comnitis continentibꝰ qui tio(ie ommbus in abparem— eos non exheredare ſed pꝛo culpis ergo 5 luribus adeo deditus fuit ituli line defüc vexare volebat ad ſũmũ pontifice; annis p ſpiritualibus ⁊ monsſticis— pernenerunt. cui narrutaaquentus ãlhus biſcipunis vt cũ vifficulta tifin— iui cauſa litteras pape in— niſi— vꝛgẽ̃—— am retulerunt comitl. ꝙ quit anſs abambitu clauſtri pote Fr aureum ſolueret comiti. tib? mrebnnhe. ait nnnntunmi enſcdehei Leneenn viabolos zitos oficlotoohoſtiie bimto conln redderentur. unc comes inquit ls 3. vt quaſi impoꝛtunis im tspkendut v pe mtuginen nümia ſpiſimdinenon. lſcbns abbatem ab ipſo ſecreto ncnhag etto ore ponnftels volo ſeire choa Pire enis detraherentQuod Ule ſucin ni ad gratiam quam mandauit admit vite ce in pꝛinis grauiter ꝑrulit.; nodis meduvn tanenne n— erterioꝛis vite delectamẽ innlunntntjn domino pape reſponſionem comi pau— naenn erien miqi nit soſſendernrorpahe conc a anus dedit. Ipſe tamen biliis mn vohn —— eſtate ſeruata ⁊ ſpiritus micaut cheli nũmũ aurenʒ debere habere latitu— eeteeet e—— dinemn terre.⁊ fm ſpiſſirudinem eꝰ les di Duod itaq; ⁊ ſi bon in prpannnun erendi viq; ad oltitudinem rel bpen elius tamen ⁊ optimum unu oꝛatio iuſti qus comitem fruſtrs alijs eſt meliu in tꝑalibus ꝙᷓ in ſpi men eniſpn* nerunt celas penetret ⁊ virtus eius ſibi?ſuis enirilt z ratioꝛis vite nnce n coꝛroboꝛet vniuerſa. Ad hoc mnan— eru er ueng vcn vatum comes ſatellitibus ait. Vide zjmoꝛdis tenillet- e miſerrimi qͥo mihi domin pspa USleãum valde ſociuʒ in ſchblis 3 n Miſtin. quinta habui coenum fere ⁊ pꝛope pariliũ ſtudioꝛum. hic a puero viq; ad finẽ vite a mulieribus incõmixtus om nino ſemper fuit In adoleſcentia ſa cerdos factus in bꝛabantie partib? luſcepit regimen animaruʒ quibus taris lucẽ in viſio ne dti miraenl ꝓ fecerunt. Watꝰ er go ille pꝛelat? q ſubditis ſuis viaʒ vitarxẽplaris o⸗ ſtenderit ⁊ volatus altioꝛis exerci ij venchcauerit pꝛincipatum ¶Miij In monaſterio nigri oꝛdinis pu tam diligenti tam ſincera cura pꝛe⸗ fuit vt quos in bono vincere jmo nitione non potuit multimodis ꝓ nocare ſtudebat exemplis. Vlijs cõ er quidam nobilis a 6 ditus eſt diſciplinis regularibus/. educandus.⁊ quia erat decoꝛus foꝛ c Lc ℳ enm xh ma nature donis. ⁊ contra taleʒ eta nm plo altioꝛis vtte volatus felicite- doꝛe reſplenduit vt vir in loco an vin⸗ vendicauit.· Vada eſt in moꝛte bea gelus remaneret quiab illoh mine h ti viri dicta choꝛuſcatio lucis diffu expers fuit. Ciij. wb a per patriam pꝛimg hoꝛa nodis In teutonie partſbns circa an jw achuc vigilantibꝰplurimis.et im num domini. P.cc.xlij adoleſcens 10% lumen emiſſum multa milia homi quidam nobilis cum ipſe in lnbꝛict edentibus ieiunus ip̃e manebat.ali is doꝛmniẽtibus manebat inſomnis atq; alijs intentis ad aleas ipfe oꝛa ionibus incumbebat. Quicqnid? uos vſus deputatum eſt cominune pauperibus faciebat. Si quam'ex ouibus aberrare videbat inpoꝛtu ne opoꝛtune ad reuocandum in ſtabat. hec foꝛis pꝛeter illa que in⸗ trinſecus maioꝛa latebunt. Talib actibus ferme viginti annis cictis jmitandus emicuit ⁊ cum altiſſimo placuit tali fine defũctus eſt. Febꝛe scutiſſima per aliquot dies laboꝛa nit. Et ecce vbi ſacramentis ſaluta ribus pꝛemunitus ⁊ attenuato ſpirt tu animam kelicem emiſit mox ſine vllo interſtitio choꝛuſcatio tanti In minis reſplenduit vt per vnam len cam circunquaq; et eo amplius q̃ſi vies eſſet clariſſima in lucem ſedu lam noctis tenebꝛe verterent᷑. Vuio mirum?illum recedere fine luce non vecuit qui multis illuſtratis exem num vndecunq; vicerunt qui ad maioꝛis? gratioꝛis agnitõis ⁊veri tem moꝛum honoꝛificentia gratio ſus ſenioꝛes maxime et qui officijs Pꝛeerant puero vltra ꝙᷓ; neceſſe erat habenas liberas relaxabant. Pꝛioꝛ autem qui conuentum ſub abbate regebat diſcretioꝛi regimie nec ipf peroptime nature in tali etate cre dendum putabat.quia vt dicit phi loſopbus pueri non tantum monẽ di ſunt ſed etiam artandi verbis. ag greſſus eſt iam aliquantulum inſo leſcentem pnerum interdum et ver bere ab illicitis refrenare. Vui pu er ad omnem informnationem boni quaſi mollis cers pꝛioꝛis coꝛrepti onem accipiens in acoleſcentem ſàã ctum et perfectum creuit et circa viginti annos etate finita moꝛtu pꝛioꝛi apparuit dicene. Tue coꝛrectt oni gratas ago pꝛioꝛ qui mecum tua pꝛouidentia id egiſti ne inſolẽ tia pnerili paulatim defluerem ⁊tð dez pꝛolaberer in damnanda. Hec vt dixit beata anima tanto ſplen⸗ tate coꝛpoꝛis exteſſiſſet a ſenibꝰca nonicis ⁊ vecano ab ingreſſu ecẽie — ſi pꝛo agenda penitentia in hoc de putata recluſus · qui humiliter val be ſpſcipiens flagellabatur interim a decano ⁊ grauibns conuitijs cui pabatur· Ẽo aũt adhuc in peniten na exiſtents contigit eñ a concauo nico lno innocẽter de nocte? latẽt occidi. Vna ergo nocte ex concano nicis ſanẽto viro poſt matutinas o rante ſuppliciter ⁊ ſecreto vidit ſubi to toram eccleſtam illuſtrari.? appa rentem cum multo comitatu ſando rum gloꝛiolam virginem matrẽ xpi in medi vniuerſalis eccleſie tratatůũ habere Pis füdatis patronꝰ ectie ip̃ ex oꝛſus eſt dicens t quis ex vobis miſerebitur mei canonici vt pñtein dñi noſtri matrẽ pariter rogitem? vtſuper piaculo eius ſolita pietate Rectatur.Er mox ſupplicantibꝰ ſan dtis allara eſt anima et omnibus di citur. Vuia locus iſte ſpecialiter di ſciplina viguit.⁊ adoleſcẽs iſte moꝛ tu diſciplinã libẽs accepit et ex coꝛ de penituit pꝛo purgatoꝛio cedat ei moꝛs innocens quã ip̃e ſuſtinnit u aũt anima pete quod vis et kiat Et anima pꝛo occiſo?e mev peto q me occiſo ſtatiʒ valde penituit ⁊ ad vfn apoſtolicũ iter arripuit vt mi ſericordiam conſequatur. xt mox relponſum accepit ſicht digne peti ſti anima tiet. WWec vt oꝛans audi nit canonicꝰ quod vidiſſʒ expoſuit. Intrantes q; locum occiſum inue niunt ⁊ veplangit. occiſoꝛẽm vero mor poſt factum de nocte iter arri puiſſe adapoſtolicum repp ererunt. Seduli ergo pꝛioꝛes in cenobijs? apũ vecani in canonicis in coꝛrigendis 3 et extirpandis vicijs ſꝑ ſint ne etia; ſi ꝓpꝛias non habuerint ſubdito? negligentijs obꝛuantur. ¶. artatus eſt intra ſepta monaſterij 3 o omniũ vElut magiſtram? dñam conſidere ⁊ dinerſis negotijs Erat cliens quidam natus ruſti cüjs qui in ditiſimo monaſterio pa nuũ habuit aſſninptũ a monachis in abbateʒ Vocatus aðt a patruo eques ire didicit qui pꝛiꝰ ire pedes ↄſueuerat.ad menlas ſeruire inepr? ponitur ⁊ qui ſolũ aratrũj contoꝛto collo regere ⁊ tenere didicerat er? r̃ta ceruice cibos inlerre pꝛincipibꝰ cogebatur.uid plura! ex ruſtico paupere factus eſt diues? ipclirus domui domum coniunxit redditus auxit redditibus.agro agrum diſtẽ tius copulauit. Winc villas emit? pꝛedia.⁊ qui olim tult vnus ex ru ſticis tactus eſt dominus ruſticoꝛũ Tandẽ ei av hoc foꝛtuna fallax le nauit vt ſpꝛeto cõnublo mnlierum ſimpliciuin factus miles vroꝛem ſi bi nobileʒ copulauit. Nec diu poſt in hac eo gloꝛia conſtituto pes ei ſueciſus eſt cui innirus ſtabat ⁊ re cidit miſer tanto deiectius quanto ſublimius fnerat eleuatus. Statim enim moꝛtuo abbate patruo eius ſpernitur eijcitur fugatur ab omni bus.et ab abbate ſucceſſoꝛe defũcti nimium velut monoſterij depꝛeda toꝛ impetitur.conuictus autem in plurimis minoꝛatus eſt · ſed rainen diues in multis copijs remõfiſſʒ ni⸗ ſieũ foꝛtius infoꝛtuniuʒ ad paupe riem impuliſſet. Wox em̃ tontagia pecoꝝ. agroꝛũ ſterilitas. ruina edifi cioꝛin ingratitudo ſuoꝛũ lubſecu ta eſt vt nulli vubium eſſʒ iuſte dei iudicio tantam infidelitatem ex in⸗ inſte congregatis viuitijs ſucceſſi bospubſ ic corſobnh dide vom eqM A dumohe morus ob is jſbuno iy t vt dide pamochd tipe un ur nge ſt. Iir le pol inꝰ wius tmenco nhiefoꝛniu. N ibwnopredriere uitercito poſt doc ut igui. hifern du nmmnum ng v ꝙ whud dencicn igjnt marnn ſ ſrowerviunun rn inpꝛrochiucol öintcubsven Fcönſſonien n S 6 Diſtin. quinta ſe Extreino àd tantũ calamitatem deuenit miler ille vt nullꝰ eiꝰ miſere ret᷑.nullus ei ĩ paruo ſuccurrerez et digne quia ex minimo fere indigne ſe extulerat ſuꝑ magnos.In ſe ergo tarde hõ reuerſus inſtuz in ſe dei iu diciũ benedixit. iſit vxoꝛem cum paruulis ad parẽtes laboꝛare ꝓpꝛi is manibꝰ ipß̃e cepit.⁊ in hdoꝛe cõ edere panẽ luũ.qð vt vicerunt ſui viderunt et monachi vel quib? ab bas petrus ſuꝰ bonus extiterat ho mini h umiliato in pluribus benefi ci extiterunt. Paulatimn ergo tam ꝑ laboꝛem ꝙᷓ ꝑ alimoniaʒ cepit reſur gere et in paruo teinpoꝛe ſatis ha buit pꝛo ſtatu ſuo. i. Pꝛuno in partibus thentòñieĩ oppido magno quod mons martis dicitur bonus pꝛeſbyter ⁊ caſtus fu it.hic conſobꝛinuʒ habebat pꝛeſby terum eque ac bꝛunonẽ virũ ſciẽtis ⁊ moꝛibus appꝛ obatũ Wunc auũcu lus p̃ſpꝛ bꝛuno ſepiꝰ rogabat deuo te vt dicte parrochie curaz ſuſciꝑet et ipſe iam ſenex religionem intra ret. Annuit ille poſt multas pꝛeces inuitus tamen eo ꝙ regimen tante parochie koꝛmidaret. Woc vt obti nuit bꝛuno pꝛeſbyter religionem in trauit et cito poſt hoc ab hoc vita migrauit. ifferente bꝛunone iuni oꝛe animarum regimen attentare. eo ꝙ alind heneficium capellanie viginti marcarum ſuperius in ca⸗ ſtro teneret vicarium pꝛo ſe pꝛeſby xerum in parochia collocauit. Mꝛu none ergo innioꝛe vna nocte in le tulo quieſcente apparuit ei in capa nigra bꝛuno ſenioꝛ iam dekunctus et dixit ei in his verſibus. In gre⸗ e cõmiſſo male te regis et pede ſciſ ſo. Claudus ꝓſpicito que pena fu t ura redito. Wec dicens elenauie ca pam qua videbatur idutus ⁊ ſe gra uiter incendi demõſtrauit. Vd hec bꝛuno iunioꝛ expergefactus reco lt viſioncm?⁊ verlus.Et inoꝝ iterũ reſoluitur in ſopoꝛem cui eodem ſce mate defunctus apparens dixit. Tu pene cauſa requies per te iihi clau ſa. Aſpi ce ſic vꝛi cibus ignis et eſca futuri.et hec dicens iterum illi toꝛ mentum oſtendit. Cui iteruz tertio ſopoꝛato apparens dixit.a undi de litijs interdum ſeria miſce. Ex his pꝛincipijs cape partes aut reſipiſce Id cuius verba bꝛuno ſurrexit? fie xis genibus ſe impleturum quod auunculo viuenti pꝛomiſerat deo vouit. Mec moꝛa cum ſplendoꝛe ni mio manifeſte defunctus apparens et viuenti congaudens dirit. Leta tus ſuʒ ĩ his que dicta ſunt mihi in domum domini ibimus. ⁊ hec di⸗ cens in ſublimi conſcendit. Vide er go q̃nti periculi ſit curam animarũ recipere et in manus negligentis re linquere quod in bꝛunone ſenioꝛi poteris aduertere qui curam negli genter deſeruit ⁊ in bꝛunone mino re qui ſuſceptaʒ alteri incurate com milit. 5 Tlolo vt quicunq; hec legerit ſci at me anno ab incarnatiõe domini milleſimo.cc xxxviij. fuiſſe pariſius v bi venerabilis wilhelmus pariſi enſis epiſcopꝰ qui in theologia iaʒ rexerat conhocationem fecerat in fratrumn pꝛedicatoꝛuʒ capitulo om niuʒ magiſtroꝛuz. Pꝛopoſita ergo queſtione de pluralitate bñficioꝛũ ſolerti ⁊ valde longa diſputatiõe ꝓ batuz eſt duo benetficia dummodo vnũ valeret qndecim libꝛas pariſi enſes teneri cũ lalute nõ poſſe. Noc rvü. veterminanit ᷣdiꝰ ep̃us. hoc frat pugo oꝛdinis pꝛedicgtoꝛũ poſtino dů romãe curie cardinalis. hoc fra ter guerricus ⁊ frater gantridꝰ eiu dem oꝛdinis frater iohannes de ru pella oꝛdinis fratrumn minoꝝ? alij cõplures mag̃i theologie det nauerũt in ſcholis ſucceiiue Fuerat ↄůt ante habits diſputatio longa valde ⁊ multo ſolenuioꝛ ante tres annos in gua etiã omnes magiſtri theologie exceptis vuobus deter minaſſe pꝛobantur idem per om̃ia quod ⁊ fupꝛa.qͥruz vnus fuit mag̃ philippus cancellarius pariſienſis? msgiſter arnoldus poſtmoauz eß̃s ambianenſis. Vuid autem de iſto philippo cõtigerit audiamus. Igo niſantem in moꝛte dictus wilhelm? pariſienſis epicopus paterna ſoli citudine viſitauit rogauit q; euz vt ſingularijopinioni cederet de plu ralitate beneficioꝛum.et omnia be neficia ſua excepto vno in manus eccleſie reſignaret.hac conditione media vt ſi conualeſceret ei npplere vellet de ſuo pꝛopꝛio quod dimiſit Kennuit ille experiri ſe velie dicẽs vtrum eſſet dãnahile beneficia plu ra tenere. oꝛtul; ẽ ergo ſic. Poſt paucos vies cum dictus pariſien ſis epiſcopus finitis mgtutinis oꝛa re vellet vidit inter et lumen quaſi vmbꝛam hominis tetram nimis. Elenata ergo manu cbnſignat ſe ⁊ i ex parte dei ſit pꝛecipit vt loqua tur. Eni reſpondit apparens. Alie nus a deo ſum ſed tamen miſera fa ctura eius. Et pꝛeſul tu quis es in quit᷑ go ſum cancellarius duduz miſerrimus. Kurſum epiſcopus ela to altius gemitu Et quomodo in qt tibi eſt fic dolenti! Male ait imo (Er libꝛo apũ ᷓᷓ peſſime ſicut qui dõnatꝰ ſz eter na moꝛte. Et ep̃us heu ait chariſſi me que cauſa damnationis tue eſt? Tres ſunt inquit cauſe quare moꝛts ꝑpeti ſũ dãnatus. Vna eſt ꝙ recre ſcẽtes fructꝰannuos contra pauges tunide reſeruaui Scða eſt ꝙ cõtr ſentẽtiã plurimoꝛum de pluralitate beneficioꝛum quaſi licite tenendoꝝ opinionẽ ꝓpꝛiaʒ defenſaui ⁊ in hor me periculo moꝛtalis culpe cõmiſi. Tertia eſt ⁊ illa grauiſſima omniuʒ ꝙ abominabili carnis vitio in ſcan palũ multoꝝ multo tꝑe laboꝛai- ⁊ ad ep̃m mox adiũxit.iẽſt ne inqt finit? mundus? Et ep̃us. iror ait litteratiſſimũ virůj te qͥndam hoc qᷓ rere cj me adhuc viuũ cernas.⁊ om nes nos viuentes adhuc moꝛi necel ſe ſit anteq; mundus inſtante iudi⸗ cio finiatur. Et ille non mireris in quit quia nec ſcientia nec opus nec ratio apud inferos veniẽti. Et hec picens vmnbꝛa ab oculis mirantis enanuit. Cxxiij. ¶Simili modo cum quicam cleri cũs maxime litterature mihi agoni ſans in moꝛte mandaret ⁊ conſiliuʒ quereret quaſi in pꝛoximo migrs turus.reduxi ei ad memoꝛiam di⸗ ſputationem illam ſolẽnem et deter minationem ve pluralitate benefi cioꝛum pariſius cui ille interfuerat doctoꝛ magnus.conſului q; illi cuz magna inſtantia lach?ymarum vt vnã pꝛebendaꝝ dimitteret ꝙ duas ↄtra aĩam ſusʒ tenuerat q̃rum vna ad omnem vite copiam omni cleri co ſufficere potuiſſetTunc ille fa⸗ cie auerſa diſſimulans hoc tantum reſpondit. Wꝛate dñm vt inſpiret. Mec diu cum receſſiſſem et tenuiſ imo ſpiritu vix herente hoc idem un de conhon row ma noiun mine civunis odt mogurn rehondit gausn vin ne nadile dumnodo vn ſt plurn benefic nu em mgiler pᷣcs de nnt cintoꝛ punſ usunctis cpi vhriulnocicorlrnn hhit ꝛo toio auromn mnnode duo beucic lonʒ homin ion — oc nnn bemardo—. un on m h hu mi in un i ün nni quod c onſulueram eiquidam cõſo bꝛinus ſuus iuuenculus ciun maxi mis lachꝛymis inclamaret cũ voce non poſſz mann innuens expirauit Poſt cuiꝰ obitũ cũ quidã ex noſtris ſtupefa ct'nimiũj co gitaret cur tõt? homo ⁊ tantus clericus ſi moꝛtale peccatnz eſſz plura beneficia retine re in tali ſtatu moꝛtuus extitiſſet. mox quaſi ſemiuigilanti defunctus ↄParens dixit. Wec ſola pꝛebenda rum cauſa eſtꝓ qua infelix ego eter nliter ſum damnatus.(rix. b er hac eadem queſtionẽ cuʒ beate mem oꝛie iacobus de vitria⸗ co tunc quidem anchonenſis epi ſcopus.poſtes vero romane curie cardinalis magiſtrum quemdam theologie pꝛobatiſſimum Rober tum de coꝛthon romani apicis car dinalem moꝛientem ante pꝛimam damiate ciuitatis obſidionem in⸗ terrogaret reſpondit. vico iam mi grathrhs a vita ꝙ mortale⁊ dam nabile dummodo vnum coimnpetẽs ſit plura beneficia retinere. Poc icem magiſter Petrus comeſtoꝛ ſã cte marie cantoꝛ pariſienſis dixit⁊ ſcripſit. Woc idem magiſter Si⸗ vardus cameracẽſis epiſcopus ver bo huiuſmodi confirmauit. Wol e3 inquit pꝛo toto auro arahie vna tã rum nocte duo beneficia retinere.⁊ certus tamen eſſem ꝙ de mane vnqij illoꝛnz homini idoneo conferretur et hoc pꝛopter vite incerte diſcrimẽ Super hoc etiam narrante fratte bernardo quondam penitentiario domini pape et fratre oꝛdinis pꝛe dicatoꝛum eum beatiſſimus papa gregoꝛius nonus interrogaretur ſi Poſ de plenitudine poteſtatis ſue cum plurimoꝛum beneficioꝛum de tẽtoꝛibus diſpenſare reſpondit. Nõ poſſum inquit niſi ſuper vexatione tantum detinentium diſpenſare. qs ergo erit fapiens et fallat ſe et ſibi luper diſpenſatione aliqua blandia tur? ¶ go in quadam cinitate epiſco pali ãnis vndeciʒ adoleni.vbi lxxij. canonici ſub pꝛebẽdis pinguiſſimis ducentarũ fere libꝛari pariſienſium in matrici eccleſia ſeruiebant qͥrum plures erant detentoꝛes plurii bñfi cioꝛd. Vide ergo qualem vicictam vidi in ip̃os turpes detentoꝛes x i hiteſtis? index ſit ſanẽta trinitas vnus deus ꝙ paucos eoꝛũ vidi cõi moꝛte defungi ſed omnes ſubito et repꝛobe moꝛi.Ita ꝙ quidam eoꝛuz audito ꝙ vnus ſocioꝛum in noce ſanus mane moꝛtu? inuentus eſſet comploſis manibus dixit.Et quid vultis Fm vſum ⁊ ʒſuetudinem ecte moꝛtuꝰ eſt vt videtis. Vidi ego ip̃e in eccleſia eadem infra pauenʒ tein pus quattuoꝛ archidiaconos ſic de fungi. ide ergo lectoꝛ ⁊ mirare m raculuin. Pꝛimꝰeoꝝ de equo phale rato? granci cecidit ⁊ fractis cerui cibus expirauit Secundus mane in cathedra ſedens moꝛtuus eſt re⸗ pertus. Lertius in choꝛo ſtans cuz ad miſſam eleuatio coꝛpoꝛis fieret cecidit reſupinus ⁊ ſubtracta loque la cum ſenſu quaſi bꝛutum animal die tertia ſine ſacramentis eccleſia ſticis eſt defundus. Quartus ʒfeſſi onem peccatoꝛum et ſacramenta re cuſans moꝛtuus eſt ⁊ extra cimiteri um ſepnultus. Cxri. /Pꝛinceps apoſtoloꝛum petrus ciidam pꝛelato multis önnis ma le regenti ĩ infirmitate vultu jeierꝰ afparuit libꝛum qᷓ tenens apertuʒ Ex libꝛo apũ ſegere eompulit refutantẽ. Erat aũt pec ſeriptura in tertu hbꝛi. Woꝛtifi cas aĩas que non moꝛiuntur ⁊ viui ficas que non viuũt. Cunch ille ho: reret nimium ain plius legere vultu q; retugeret apoltolus petrus ſeue rius inſtitit 7 vt gloſam textus lege ret que in margine videbatur pꝛe cepit.legit ergo coactus⸗ Vuando reduces animas de inferno quas ꝑ tuũ deſtitutas exemplũ eterno ſup plicio tradidiſti?t cum ille p̃ hoꝛ roꝛe ⁊ confuſione reſpondere non poſſet de viſione ad ſe rediens ſe ſu vantẽ ⁊ creticanteʒ inuenit.nec mo ra de conſilio cuiuidaʒ venerabilis viri ſeculum dereliquit? xp̃i dedit? ſernituti in monaſterio pannonie ci ſtercienſis oꝛdinis quod taberonũ dicitur beatiſſimo fine quieuiitxij ¶ Spud ſandũ victoꝛ᷑ pariſiuste fefentibus canonicis audiui ꝙ qui daʒ canonicus regularis erat vita genere ⁊ litteris pollens Electꝰ er go in eß̃m rennuit? pertinaci con ſtantia contra plurimo?um? maio rum conſfiliu ſe ſubtraxit. Moꝛitur? gůt poſt multos annos ſocius qͥd eius qui eum multum dilexerat ad iuuerat eum quatenus àd ſe ſi deus pmitteret reſolutus moꝛte rediret. Et annuit ille ſtatim q; vefund? eſt Pec dies multi poſt moꝛtem eius vefiuxerant.tum ecce anima m qð pꝛomiſerat redienꝰ eminus in pari ete crucis ſignum im pꝛeſſit dicens· Pe dubites ner vailles in viſu B quere quod vis⁊ me ſinas ad poti oꝛa tranſire. Mox ſotius ad viſio⸗ nem exultans. ſolicitus iquit valde fui ne grauiſſimam ad minus penã in purgatoꝛio ſuſtineres quia refu taſti contra maioꝛm conſilium tã pertinaciter pꝛeſulatum in quo àd ſalutem animarũ tot et tanta bona facere potuiſſes. Cui anima. In me inquit hec oꝛdinauit clementiſſima bonitas ſaluatoꝛis. quia ex tune t mui ⁊ nũc ſcio ſi epiſcopatus cathe dꝛam aſcendiſſem perpetie damna tionis periculum incidiſſem · et hoc vicens quaſi cum ingenti choꝛuſcs tionis lumine ꝑtranſiuit xiij. ſCiericus quidã in ynodo ep̃op p̃dicare compulſus anguſtiabatur non modicum quidnam vigne pol ſet coꝛã tot pꝛelatis ecleſie pᷣdicare t vbi acceſſurus in oꝛatione iace ret venit ad eum diabolus dixit q; ei quid anguſtlaris iſtis clericis p picare. vicas eis iſtus ⁊ non alind Pꝛincipes interni ⁊ tenebꝛarum ÿᷣn cipes eccleſiarumn ſalutant · Zeti om nes nos gratias referimus eiſdem quia cum ipfis pꝛelatis nobis eoꝝ ſubditi deuoluũtur vel offeruntur? per eoꝛum negligentiam ad nos fe re pariter denoluitur torus wůdus Inuitus quideʒ tibi dico qð dico ß altiſſimi iuſſione coattꝰreſpondit clericus.abihi quideʒ ſi narralero non credent. Vbi diabolus tangẽs maxillam eius ecce ait ſignuz Nigre do inſolita faciei. Wanc anteqᷓ; pꝛe vices non contingas quia fruſtra. poſt pꝛedicationem vero àqu be⸗ nedicta delebis. Pꝛoceſſit ergo cle ricus pꝛedicaturus in ſynodo ⁊ in mirantibus cunctis in ſigno indito faciei.illa que ſibi iuſſa ſunt recita⸗ uit ad hoꝛroꝛẽ ⁊ maximum cuncto rum coꝛda permouit. Wec eodem anno ab incarnatione domini. V. cc. quadragefimoodtauoſfueròt po riſius coꝛam omni populo⁊ clero ſolenniter recitats. xxiiij. uotine gaanentů jien linto noogoh milciet inpeco tnvos non ſolun?0 nitsln prs bul kphs. Lirares motid vinna ſchis un nuftavgnſ — mo luigui. ind nndei iucicum debo iuschilns ſupt (VVlenerabilis fuleo de gandauo nãt⸗ canonicꝰ apud inſulas fuit.hic ergo vt ip̃e nobis narrauit a mg̃o iacobo de vitriaco legato ⁊ pꝛe⸗ dicatoꝛe crucis ↄtra albigenſes ro gatꝰ vt ſecũ crucẽ ꝑ flandriã pᷓdica ret rẽnnit.cui cũ inſiſteret ꝑ amicos vt eů adiuuaret in negotio ecẽe taʒ nẽ̃ario ⁊ deuoto rẽnuit ille ſecũdo ⁊ nlło mõ ſe factuꝝ aſſeruit Tijc ma giſter iacobꝰ illũ magis pꝛeceptum timere ʒfidens.⁊ ego inqͥt pꝛecipio vobis aucdtoꝛitate q̃ fungoꝛ vtĩ no nine dñi ieſu xp̃i in remiſionẽ om niů pcẽoꝛũ illð negotiũ aſſumatis NCui dictus fulco nullomõ inquit aſſumam.et ego rogo vos vt neqqᷓ me de hoc vlterius fatigetis. Mox magiſter iacobus grauiter commo tus ĩ coꝛde? fere vñʒ ad lachꝛymas fatigatus ait illi. Cum vtiq; digne poſſem vos excõicare auctoꝛitate ↄmiſſa ⁊ omni beneficio iam pᷣuare ꝓpter inobedientiam conumacem nolo tñ ne grauamen tãtũ ingerere videar tanto viro.rogo tñ deũ qui omniij coꝛdiũ eſt inſpectoꝛ qjtenus reddat vos non ſolum ad iſtud qð ſpernitis ſed pꝛorſus iutilez ad om ne opus.ira res mox ad hec ver ba jrtana febꝛis cum cuz fiuxu vẽ tris inuaſit ⁊ vſq; ad finem vite ſue er vigintiqnq; annos irremedia iliter katigauit. Et audi lectoꝛ mi rum dei indicium de hoc viro cum talis ⁊ tantus eſſet vt ei dominus ieſus chꝛiſtus ſicut ꝑ egidium fra trem oꝛdinis pꝛedicatoꝛum in gan dauo percepimus ante moꝛtem qᷓſi recenter extenſus in cruce viſibilit appareret et eum ante finem menſis auguſti pꝛediceret moꝛituruʒ nullo modo tàmen dominus illi in hac quinta vita parcere voluit quin eum ꝓ in⸗ obecientia tanto ſpacio tꝑis flagel Crant in ftandria ſicut a pᷣſpꝛo illiꝰ cognoui duo viri diuites qͥ cõ tra ſe grauiter inimici opoꝛtunita⸗ tem q̃rebant q̃liter vnꝰ alterũ cape ret vel necaret. Erat aũt qͥdaz neq́ funus q vnius ſeruus kuerat ⁊ nunc alteri ſeruiebat. Ad hůc ergo cuio lim ſerniebat veniens conqueſtus eſt de dño cuius ad pñs erat leruus ſibi q; foꝛe perfacile vt eius mani⸗ bus illnʒ tradat. qui gamſus valde ↄtinuo pactus pecuniam illi dare? ſpopondit ſtatin.iẽt exinde nacta opoꝛtunitate dñm tradidit ĩ manꝰ inunici. Ouo occiſo ſtatim venit ꝓ ditoꝛ ille ad amicos partis aduer ſe et funili dolo tradenduz illis ob tulit occiſoꝛem. Credebat em̃ ſcel pꝛoditionis in pꝛimo omnibus niſi ſolis illis cum quibus pactum inie rat latuiſſe ſed non ſic erat. Comp̃ henſus ergo ab illis quibus trade re voluit occiſoꝛem oblatus eſt iu dici et ſuſpenſus turpi moꝛte neca tus eſt.ſed ſcelus eius facto turpio ri poſtmodum claruit. Amicoꝛum enim pꝛecibus patibulo deponi ꝑ⸗ miſſus et in terra ſepultus. Nec mo ra ſequenti nocte cum ſepultus fuiſ ſet ignoti canes ſepultum multis vl ventibus extraxerunt et membꝛa⸗ tim inter ſe miſerabiliter diſcerpſe t . r⸗ Filia knit viri pauperrimi. et chz puella nondum ſeptennis miro ker hore ſpiritꝰ interiꝰ traheretur roga uit pr̃em cuz lachꝛymis vt ſibi pſal 6 terium compararet. Cni pater. vn⸗ de filia pſalterinin cõparabo* vix ubi quotidie panẽ lurariſu cio? Ex libꝛo apũ pox illa ↄnerſa ad matreʒ xp̃i oꝛs nit ⁊ dixit mat xp̃i da mihi plal teriũ qð pater dare non p̃t? eroꝑ petua ancilla tua In hac ſimplici tatis pꝛece ꝑſeuerauit illa ꝑ annũ.⁊ ecce ĩ ſomnis apparuit ei beata vir go ferẽs vt ei videbat᷑ in nann duo pſalteria dicẽs · accipe nũc filia mes qpcũq; er duobꝰelegeris.nec moꝛs vbi cum maximo tripudio elegit vnũ diſparente beata virgine puel la de fomnis euigilãs nihil inuenit in manibꝰſuis ⁊ illuſã ſe conquerẽs a matre xp̃i flere cepit vberrime. Wð cũ auciuit pater irriſit filiaʒ et vemũ ↄſolatꝰ eſt eã Vade inqͥt t̃ dieb' dñicis ac feſtiuis ad mag̃aʒ que filias diuitũ pſfalteriũj docer pꝛi mo diſcẽs legere? poſtea beata vir go pſalteriũj tibi foꝛſitan ꝓcurabit. Wira res qð vhi puella ſünplicit accepit ⁊ ad mag̃am que ſilias di nituʒ vocebat venit pſalteriũj inſpe xit ⁊ legit.⁊ ſic beata maria multo miraculoſius pꝛomiſſum ſue digna tionis impleuit ð vbi viderunt honeſte perſone ⁊ diuites matrone parochie emerunt puelle pſalteriũ ⁊ ſequenti tge kẽum eam in xß̃i ſerui tio alacrem cernerent?⁊ denotã eidẽ iuxta ecẽiam cellulã pꝛo recluſoꝛio k cauerunt. rxvij C quidam nobilis adolèlcens thomas de aqno noĩe de romanoꝝ partib? vereret᷑ ſeculariũ facerdoti ac pꝛelatoꝛnʒ piculoſũ arriꝑe ſtatuʒ tutiꝰ eligens intrauit oꝛdinẽ fratrũ pꝛedicatoꝝ bononie. qui cum dño ibidem in nagno feruoꝛe ⁊ alacri tate ſpũs deſeruiret inuidit diabol? keroces qͥ obtinerũt a papa vt ad curiaʒ per litteras apoſtolicas cita retur.qui cũ ↄparuit inſſus eſt habi tin deponere ⁊ dignitaribꝰ ecẽia⸗ ſticis inſigniri.qð cuz ſperneret mi ra conſtantia a iuis fratribꝰ raprꝰ eſt quos pꝛediximꝰ⁊ in carcerẽ claʒ detruſus. vbi cum graui inedia fri goꝛe? penuris afigeretur. nijq; tñ toꝛtoꝛes eius efficere potuerunt vt ſalrem habitum oꝛdinis ſuſcepti vł cibos mutare vellet. Et his omni bus aliquid nequius cogitantes ꝑ quo d poſſent auertere animum in venilem ſecum mulieres in carcere per tempus aliquod concluſerunt. Qui foꝛtius ꝙᷓ pꝛius ſpꝛetis illece⸗ bꝛis ſic annis duobus vel tribus i carcere perdurauit. omam igitur adiens magiſter oꝛdinis pꝛedicato ruz pie et beate memoꝛie iohannes ſuper raptu et incarceratiòe fratris imperatoꝛi frederico conqueſtus ẽ. MQui re examinata et inuenta vt di ctum eſt pꝛefatos nobiles queſiuit ad penam nec vllo modo moꝛtis ſententiam euaſiſſent ſi dictus ina⸗ giſter in querimonia perſtitiſſet. ſed veritus eſt indicium ſanguinis? im peratoꝛis etiã animum mitigauit. Wꝛauiter enĩ audita tanta inhuma nitate fratrum in fratreʒ ceſar com motꝰ erat. vᷣeterriti ergo dicti fra tres ſoluerunt fratrem qui tranſmi us eſt pariſins a magiſtro oꝛdinis einſdem nec diu diſtulit ſathan inſi dias ſpergere adoleſcenti. Inſtin⸗ ctu enim fratrum ſuoꝛum carnaliuʒ et amicoꝛum quos habebat in cu ria per litteras apoſtolicas iterum iciee mandatus eſt. Venienti igitur mox xinſtigauit parẽtes eius 2maxime„ vuos fratres eius potẽtiſſimos ac⸗ a papa pꝛecipitur vt regimen sb⸗ batie montis caſſini ſuſciperet que vtiq; maxims eratĩ apulie⁊ cemps me partibus pꝛelatura. Septem em̃ epᷣarus ſubiacẽt abbati illi qui ⁊ip̃e pontificale offici omnib? ãmiſtrat Kennuit ergo pꝛeclariſſimus adole⸗ ſcens nec oꝛdinẽ vel habitũ ſui deſe⸗ rere vlla ↄdicõe ↄſenſit Cui cũ papa cõcederet vt in oꝛdine et habitu ſuo Heſſz officio pꝛedicte abbatie noluit ille er clam pꝛolapſus a curia fugit ⁊ in coloniam aggrippinã venit ſtudu⸗ irch in loco illo quouſq; pꝛeclarus le ctoꝛ fratrů ibidẽ frater abbatus riſius eſt tranſlatꝰ.et 3 imcompꝑabii ſcia theologie cathedram ſoꝛtitꝰ eſt. Poſt quem ⁊ iqẽ frater thomas con fulis is ſolennitatis regimẽ et catbe vꝛamn adeptꝰ eſt et digno remunera⸗ tionis honoꝛe aqd dechs oꝛdinis ico luis pſeuerat. 6Cxiij Eirca annũ dñi ab incarnãtione· Abce·xxi. quidam vir fidelis ⁊ bon? de oppido dinanthea mare tranſijt ⁊ ingreſſus terrã ſanctã loca ſingula in quibꝰ pedes dñi ſtetiſſe quibuſdamn ncicijs fatebant᷑ multa deuotione ⁊ lachꝛymis viſitauit. Nunq; veniſſet ad locũ caluarie vbi redemptoꝛẽ no ſtrũ audiuit moꝛtis anguſtias et cru⸗ tis ſupliciũ ꝑtuliſſe grauiſſime ſuſpi rijs ingeiſcens cnm clamoꝛe valido ⁊ lachymis dixit. Quid tibi benigniſ⸗ ſime dñe quid tibi xp̃e retribuã ꝓ oĩ bus que pius amatoꝛ amabilis mibi retribuiſti Vidi pꝛius loca in qͥbus natus et inter hoinines conuerſatus doẽtrinã euangelicã pᷣdicaſti et diui⸗ nitatis tie indicia x miracula demõ ſtraſti Mec quidẽ ob amoꝛẽ et reue rentiam tui ſincero coꝛde complex⸗ ſum. hunc vero locũ paſſionis ⁊ moꝛ tis tue equo animo videre nõ poſſuzʒ vbi clauis crucifigi terebꝛari iancea et animam pꝛo nobis tradere volni⸗ piritum exalauit. 1 Diſtin quinta ſti. Pec vt beatus ille ꝑoꝛamit excla mans ruptis vitalibus coꝛcis venis Sz et de pꝛioꝛe oꝛdinis xxix. pᷣdicatoꝝ in argentina cinitate then tonie rem miſerabiliſj imã et qeuota pijs oculis vidi. Wic vt fratres m hi teſtatiſſima veritate narrauerunt ſemper vere ſiue gradiens ſiue ſecẽs pollice fignũ crucis in pectoꝛe depin gebat. Contigit aũt vt maguntiam eniens infirmitate decuberet et in⸗ graheſcente moꝛbo cum mira alacri tate ſpůs moꝛeret᷑ et api fratres mi noꝛes ſepeliret᷑ ibidem. Wondum em̃ tunc fratres pꝛedicatoꝛes in eadẽ ci⸗ hitate locuz habebant. Wuo audito fratres in argentina duos ffes ꝓ fra tris defundi coꝛpoꝛe direxerunt.ſed Fruſtra quia ffes minoꝛes ſepultum reddere nolueruut. Contigit autẽ pꝰ? paucos annos vt fratribꝰ minoꝛib? ad locij aliũ tranſeuntibus fes itexꝝ de argentina duos ffes in magũtia Ppꝛo dicto pꝛioꝛis coꝛꝑe deſtinarẽt q́; ine dtradictione acceptis vel aſſum⸗ ptis oſſibꝰ in argentinã pꝛoſpe redie runt. Quid plura?Oſſa diligẽtiꝰ fra⸗ tres abluẽtes os pectoꝛis cui ex vtra ꝑte coherent coſte ſuperiꝰ inſigni⸗ tum cruce operofiſſima repperunt.et boc qusſi ſchtũ coꝛdis interi? Erat* sũt crux vt ipſe ad hoc videnqũ quia ciraginta miliaribus laboꝛaui ⁊ vidi oculis in oſſis medio ex ſbſtãtia oſſea wiſſitudine eui dentiſſima eleuata tri bus ſuꝑioꝛibꝰ bꝛachijs crucis equat longitudinis et inferioꝛi bꝛachio de⸗ centiſſime longioꝛi.extremitates vo trium bꝛachioꝛum ſuperioꝛũ inſtar repandi lilij recuruatas et bꝛachiuʒ inferius quaſi trunco deheret infigi eacuatun habebat. Vyid igitur in 3 1 „ ℳ—— igno eoꝛpoꝛee crueſs in oſſe pecto? ris niſi moꝛui 8 habita ſtiginatꝭ pa in foiijs repandi filij i chꝛilti in me ſſionis! E nerucis extre⸗ nie pꝛius Et quid 2— igne qð ad mẽmoꝛiaʒ moꝛtis xp iundatiſiime ki Id idem dẽ quodi — martyꝛe ꝓꝙ ſuſcepi · Xm captus cu tyꝛãno leruiret· et ille eũ mactaret. martN? autẽ g tncederet.mirarus cauſã um gerebat in carne? e nr̃a tꝑa veridica F̃larõe idam gentili honeſti ime⸗ emebundus triſticte q̃rit guare cum̃ ſeruis slus nõ ßaudcrei⸗ Nui martyꝛ Cůlijs inquit gaudeo ß ſempet triſtis incedo quia dei mei memoꝛ moꝛtis cõtine in coꝛde ineo aſſionis eius ſtigmata Poꝛto⸗ Poe morvt tyꝛannus audiuit granit᷑ in. vignatus· et ege inquit experiar que vixiſt Wec no? exemptoꝛe vockte iubet aꝑto pectoꝛ mectã cultro ſec ũ ſis res mit evelli et p tim mirantẽ tyꝛanno cl randa ↄſpicitur et pꝛo ſi coꝛdis aitera cru cifixi x dtinens repitur. mox credidit.et cum riſma ſuſcepit. ꝛopꝛletatibus? crum bap ¶Ex ſcðᷣo li· de P reiperſa e marty ꝛis coꝛ ei? ſecari.vbi ſta 5 pi vp imsginein Muo viſu tyꝛonnus om̃ibus ſuis ſa⸗ 1 xNM·. iuinʒ terra bꝛabꝛãtie ꝑtorum m onachus nidaz ctercienfis hꝛemiſſo e vᷣiliam famulo ſolus in campls ꝑ deuia veniebat e t ecce invenit puerũ tlegantiſſime foꝛne aſi triennem magno ketu et eivlar ſolnʒ in niuis richore reſidentum Xomp aſſus igit᷑ tall puero equo deſcendit et comple vs kentein flere cepit cum ee 3 e quid baberet·Tacente autẽ puero . m eo· et qᷓrt ingemiſcit querens obieſt matet tn Funquid peroidiſti naremZc in terrogationes illius puer foꝛtius ein lans tandẽ dixit Weu mebeumeqre non flerem quare nõ eiularemixcce vides ꝙ egens ſolꝰ er in trigoꝛe ledeo et non eſt qui colligat me et holpiti um pꝛeſtet · Mot monachus lurgens ⁊puerum in bꝛachijs eleuans oſcula tus eſt vicens. Ceſſes flere dilectiſſi⸗ me quia ad hoſpitium poꝛtaboteet feciam enutriri. Woc dicens cum pũ erv equuz aſcendere voluit ſed puer ve bꝛachio tenertis exiliens diſparu it repente. quia chuitus tilius virgi nis kuit. In terram igitur cadens mð nsch? Rere et eiulare cepit acerrime. et cum diu ſic iacuiſſet eiulans. rancẽ queſitus a leruo inuemus eſt. Eleud tus eſt in equo et ad hoſpitium du⸗ Ztus. quefit'cur fleret nihil aliud vnà nocte dicẽ poruit qᷓ; heu me pper bo ne puer pulcherrine quare int dereli quiſti. cur abiſt ram cito·cur teheri vidii poſt hoc monachus conſolati onem recipiens euentum cuidam re tulit qui illis per quoð ſciui tunte rei miraculum tt piaculum ſtupenòum atefecit. uis enim pominum ſine jachꝛymis audire poteſt piaculuʒ ta „ jſe et tãtum ꝙ filius vnicus patri deo veus exiſtens hoſpitium in terrs qut rit. eget cibo.algoe contrahitur et p̃ abundamtia niueiratis refrigeſcente choritate multoꝛum. non eſt qui euʒ recipiat coꝛdis hoſpitio. reſiciat pa⸗ tris plsciti voluntate reuoluat et fo ueat devotionis finn veſte contegat VAnteqᷓ; in walacris ſub rege wil⸗ helmo moderatoẽ romanoꝝ à colte foꝛentia et leclondẽſibus fomigoꝛð . etibus muni tegit vit Arunſins inquub voce febll qsidum b ſrans adqmmn tius lcul i no me golmhn der born wuleelnatis inccu nbdit. fuut vemannvenſtcbe lnkamnu unb pelslce niinln mirum exercitus feriretnr. vꝛanti cuidam ₰ dicta gente id eſt fam igis in oꝛatõne reſponſum eſt. Sine ſperbos humi liari. Duoc tertia die poſt factum in ſpeximus. licet tamen multi cum eis et in eis occiſi tuerint qui nullo mõ meruerant talem moꝛtem Sed notã dum ꝙ aeerba moꝛs honis non ob no vomino obedire in bonis ſuſtuz eſt. Quod patuit in quodam fideliſi mo vlro de quo a matre dicti regis wlbelmi venerabili mechtilde didi⸗ cimꝰ. Cnm eniʒ ipſa regis mater bol landie memoꝛabilis comitiſta poſt factam cedem in walacria deneniſi aggꝛeſſa eſt cum duobus fratribus pꝛedicatoꝛibus vinentes adp uc que rere et colligere ſauciatos. Inuenit autem et ad illud opus pietatis ma⸗ tronam diuitem et pꝛeclaram que cũj fietibus matri regis comitiſſe narrs voce fiebili quidam ſaucius ex pꝛo⸗ ſtratis.ad quem cum veniſſem caput eius locaui in ſinu meo.⁊ eum ac co eſen deuz hoꝛtabar et vt po terat ille elenatis in celum oculis cuz manibus dixit. Fateoꝛ me coadum in exercitum veniſſe et hoe eo animo ꝙ nullum lederem nec in coꝛpoꝛe nec in rebꝰ. Hie leſus ſ et ecce ium moꝛt ar Occiſoꝛi ineo pꝛoꝛſus ĩdulgeo vt mei ſimiliter miſereatm omnipotens deus et rontra eum mihi indulgeat quicquid feci. iaticum coꝛpus chꝛi ſi vehemẽter exopto quod licet oꝛe non ſumam in mente tamen virtutis eins gratia non fruſtraboꝛ.et hoc di cens cruce fignauit ſe et ſic ſpiritum reddidit · Teſtoꝛ vobis ait matrons per ſalutem meam ꝙ ſtatim vbi ad luit ſed pꝛofuit ad ſalutem quis terꝛe hit. Tranſiens inquit hic vocauit me ſpondentis conit Diſtin. quinta piritun reddendum os aperuit ant⸗ cula tante pulchꝛitudinis vt ei nibi in creaturis comparari poſſit de oꝛe eus cum odoꝛe miro aromatico ad ſuperos euolanit. ¶re⸗ illud tempus quo annus dotrini Mileſim? ducenteſimꝰtertiꝰ voluebatur expeditio peregrinoꝛuz validiſſima faca eſt in terram ſandã ita vt ſaracenos qui chꝛiſtianoꝛum ſines inuaſerant pꝛopulſarẽt. Fattis egreſſionibus plurimis miti ex vtro⸗ q; populo ceciderunt plurimi etiam in captiuitatem dedudi ſunt. Inter qͥs ex populo dei duo milites vnus ex gallia alius bꝛabantia cum nobi⸗ liſſimo viro in terrs gentilium ſunt adducki.et contra natales ſuos et cõ ſuetucinis vſum grauiſſinis laboꝛi⸗ bus manuum annis tribus adducti lunt. Vlt ergo mihi vnns militũ enar rauit die quodam ſedebant ſub eſtu ſolls grauiſfime laboꝛibus mannum fatigati.Cunq; optarent milites cuz gravi ſuſpirio coꝛdis eſſe in terra ſua le nobiliſſimus eoꝛum in pena ſoci⸗ ſegnitiem eoꝛum redarguit dicens. W miſeri quid optatis Kidebitis foꝛ ſitan et eritis miſerioꝛes in iniurijs pauperum q; fuiſtis. Hic autẽ ſi vel⸗ letis poſſetis vtiq; finem vite felicim mum erpectare et hoc dicens flexis genibus ad celum manus intendit er oculos vicẽs Munq; mibi dens om nipotens redire cõcedat ad patrios poꝛtus. ſed hic finat ine moꝛtem per⸗ acta penitentia pꝛeſtolari. pira re⸗ antia nec minus mi ra diſpenſatõ ſaluatoꝛis Ambos mi lites vidimus liberatos poſtea ⁊ foꝛ te malis potioꝛibꝰ ꝙᷓ; ante irretitos — ———————— Hꝛo illo autem nobiliſſimo et heati fimo viro c03 rex hieroſolomytanus et alij multi nobiles laboꝛaſſent nun S tainen efficere potuerunt vten 3 captiuitate gentilium liberarent. In⸗ ſuper? boc ipſum de eo miles ſocius eius qui mihi hoc retulit ferebat ꝙ cantum poſt quotiòianos laboꝛes pe nocte oꝛstionibus incumbebat ꝙ ei quafi pellis cameli calli in genibuſ accreuiſſ ent. Ve ergo illis qui ducũt in bonis dies ſuos? in puncto ad in terna deſcendunt et enge in lab oꝛib? vpicetur iſti vt introest in gauciũ do mini dei ſu In notmandie partibus vir ad modum dines erat ſed ignobilis hic habebat filium vnicum et dilectum anem delicatũ educauerat àd robur viri. Conuenit etgo patrẽ miles qui⸗ vam nobilis cum amicis dicẽs.Filia eſt decoꝛa nobis nimis et pꝛudens E quam ſi tibi placuerit poſteritas tu⸗ exaltari poterit et ivnari. Wane filio tuo dabimus in vxoꝛem hoc tamen modo vt cedas poſſ eſſionibꝰ vniuer ſis et kilins tibi et mati diu vixeri — tis abundantiſſime mint bit. Cs ſus enim viuerſi ſunt in quibus tilius tuus poſſet te in poſſeſſione mahnete pereditate fruſtrari. Woc pr̃e audien ge et herente ſub dubio ab amicis tñ̃⸗ dein compulſus eſt et ſi mẽte pauidꝰ recere cunctis bonis. peractis ergo vuptijs filius et vxoꝛ eius anno qdeʒ Prit 6 bonorant parentes victuz co pioſins miniſtrant ſed ſecundo min us parenribus ſuis domunculam trertio inuerecuncius ꝙᷓ decebat. te autem anno ſuggerente vxo tit. vt minus eſſet incecens imuenib? ibi eis neceſſaris inſufficienter inini ſtrare pertulit ergo lenex pater ibidẽ cum vxoꝛe decrepita non modicam egeſtatem et vix interdum domũ filij gudebat intrare.ſed per clientulũ mã dauit quibꝰ poterat nõ carere. Vna autem dierum gccidit vt mater exꝓ poſito domus ſue viſa aucs infixs ve ru in domo kilij dlceret viro ſus We feminaʒ magis decet paucis eſſe con tentam.tu autem vadas ad domum filij et ſaltem ſemel eſurientem anim facies de auca quam ibideʒ vidi elui ꝛeparataz. Woc autem audito lenex innitens baculo pꝛgp hat 3d dot mum filij. Sed mof᷑ v n kilius vi vit aucain retraxit ab ige et claʒ ab ſcondit ſtatimq; obuius patri quid qᷓ reret inquiſiuit. et mox factum pater notans viſſimulauit et redijt ad do mum ſuaʒ Filius autem puelle prece pit vt mox aucam reponat adignem Nec moꝛa vbi puella ĩ thalamo au⸗ cam vidit bufonem maximuimn auce pectoꝛi herẽtem inuenit. Ea ergo cla mãte accurrit nioꝛ dominꝰ niſnſq; pufonem excutere vt violẽter inſtitit bufo ab auca reſiliens faciem 3deo conantis invafit vt nulla arte vel cõ ſilio deponi poſſet abt excuti ſed ſie multis annis hominis nequitiam in herendo puniuit t erat iſiud ſup̃mi ſtupoꝛis miraculumn vt ſi quãdo mõ⸗ ſtri iilius pars aliqua tangebatur ac i percuteretur in coꝛde ita homno ſẽ ſibiliter ledebatur. Conterritus igi᷑ mirabiliter et contritus adijt dyoce ſanum epiſcopum.⁊ cum omni dolo re conkeſſus pꝛo penitẽtia recepit ab illo vt per omnes fines noꝛmancie et gallie ciuitates reuelate kacie ciren — hebrici bomiſe pꝛo tinytpꝛobabl nonfranes ba oep cbt uuni unal tam hereniuc plopon qu nen ciſtercien fuit alerunder ſedecin qum cogeret mecht vigiununmn Iletunur fr ns fn nn mn Wnmotzlertr irenbie pogonn ums he no kucere parnst brs ucinpler tchin ctadtnotion eum en hulom co fucer doc lis dſon et hm Miſtin quinta iret et vbiq; narraret populis euen⸗ tum rei.vt per hoc exeinpinz ſ umerẽt fiij honoꝛare parentes ⁊ diſcerent periculoſum ſit et nociuum vicem nð rependere laboꝛibus quos iphi parẽ tes filijs impenderunt. Wunc tamnen poſt multa penitẽtia audiuimus ſan⸗ ctoꝛum quoꝛundam pꝛecibus libera tumn et důparuiſſe ſubito fedum mon ſtrum. ₰ tie ⁊ vt pꝛobabili relatõe dici cta vroꝛe ꝓ chꝛiſto panperrimus ex vlauit. Item glium comitem que vit tam heremiticam duxit. I tem archi epiſcopum quſ relicto regimine oꝛdi nem ciſtercienſem intrauit. Vuartus fuit alexander iumoꝛ frater annoꝛuz ſedecim quem cum pater rex regnare cogeret inechtildis ſoꝛoꝛ eius virgo viginti tantum annoꝛum dixit fratri Ilexander frater chariſſime quid nůc ages? Fratres tui maioꝛes natu terram vel mundum deſeruerunt vr vt celum acquirerent. regnum ſpꝛene runt moꝛtale vt regna perpetus poſ ſider ent.tibi ergo ſoli regnum relidũ eſt pꝛo quo es celeſtem gloꝛiaʒ perdt turus? Mec moꝛa alexander reſolut? in fletus Wen ait ſoꝛoꝛ quid conſulis facere. paratus ego ſum quicquid iur leris adimplere. Quo audito gauiſa ſoꝛoꝛ accepit fratrem mutato habitu et ad reinotioꝛa tranſduxit eum vbi eum et mulgere vaccas et lac ad coa ulum coadunare? caſeos optimos facere dochit. Incie venerunt ad gal lias ad foni clauſtꝝ ciſterciẽſe vbi ſo roꝛ locauit fratrem pꝛo mulſoꝛe vac⸗ (echtilcis. tempoꝛe obdoꝛmiſſe pꝛobatur filia regis ſco⸗ mꝰqua tuoꝛ fratres habuit. vncem qui reli cax et pꝛobatus inuentus eſt in opti mis caſeis faciendis Vic monaſterij fratrem conuerium factum ſoꝛoꝛ al⸗ loquitur Multum inquit apud denz neritum acquiremus ꝙ terram 2pa rentes dimiſimus Sed in hoc ſpecia liſſimam remunera tionẽ habebimus ſi vſq; ad tempus futurum quo nos inuicem in celo ad conſolationem ꝑ⸗ petuam viceamus ad p̃ſens nos vt noſtrum nullus amplius alterum vi deat ab inuicem ſequeſtremus. Voc auciito fleuit frater grauius iſtuc du cens omnibus que amiſit Ert lcet in vitus imperat ahimo et a ſoꝛoꝛe tot liter ſeparatur. Iila autem ad nouem miliaria in villa que dicitur alapion ibicem manſura jeceſſit dom unculaz paruam habens quaſi aucarũ tugn rium ſolo manuum laboꝛe viuebat vonum vel elemoſynam accipere co gi non poterat nec rogari Cum cete ris pauperibuf in shguſto ſpicas col ligere recuſabat. vixq; extrema cum poꝛcis que vix euaſerant diripienti⸗ um manns rariſſima colſigebat vix aliquid ſubſtratum mẽbꝛis habebat et caput iacens equatum humeris.ci bum et potum incũbens calloſis ge⸗ nibus capiebat. Woc iceʒ in pꝛolixi ſimis pꝛecibus faciebat. In oꝛationi bus multotiẽs ita ſenſibus abſtracta erat vr nec choꝛuſcationes aduerte⸗ ret nec tonitrua nudiret. Mec em de fratre einſcem alerandro quod grati us eſt pꝛerermittam. Cumm onach? quidam fiſtulatum ex vlcere pecꝰ pa beret oꝛaretq; ad tumulũ fratris ei iam defuncti.apparuit frater alexan⸗ der ſole lucidioꝛ coꝛonam geſtans in manibus et coꝛona capite in ſignitꝰ?. um ergo monachus qucreret quid ſanus eꝛis a toꝛqueris. it notandum ꝙ incogul⸗ tus manſit vq; in vi tunc conſtri pion et filium coꝛona duplicats ſigugret Woꝛoha inquit quam geſto manibis· coꝛoh extitit tempoꝛalis quam Pꝛ⸗ chꝛiſto deſerui coꝛon vero quã geſto in ca pite coꝛonà eſt quam commnemn cũ fandtis accepi. et vt tibi fidentins in iſta viſione credatur ßm fidem tuam em moꝛtis ſue et Fecerat autem eum in nobilitate ſu⸗ cäum faqum quoddaʒ quod mul n poſtea doluit eneniſe. Vir nobi nus dominus hugo de kirmen pꝛum immanis magnitudinis venn tu laſſauerat et vt natura beſtie ẽ ſta⸗ e coegerat ad reſiſtenduʒ E quo au tem nobilis ille deſcẽdens aptato ph gione eum beſtiam vellet impetere. et tamen eius truculentiam foꝛmidaret trater alexãder qui vaccas in vicino paſcebat arrepta pugione de mani⸗ bus foꝛmidantis beſtiain audacter ünpetijt et occidit. Vuo viſo nobilis ile in vſcula kratris alexãdri ilico ru ens vere inquit nunquam vccarum cuſtos.nunc; etiam ruſticus vndecũ⸗ q; veneris increviſti Soꝛoꝛ vero e peata mechtildis vnde et que eſſet ꝑ muoſdam milites que eam in ſcotia viderant nouẽ annis innotuerat an⸗ te moꝛtem et tunc ſtatiz a terra jugiſ ſet niſi violenter retẽta ab hominib? ertitiſſet Wiraculis mktis in vita cls Fit et poſt moꝛtem. (Quendam ciſterciſienfis oꝛdinis iuʒ in monaſterio acquirie in bꝛa bantia hermannuʒ nowine egritndi ab omni incomocto quo tus obecientia pꝛiois ui ſe kratrem beate nechtildis de ala regis ſcotie renelauit · ne continue laboꝛantẽ vexatum con tumelijs fratrum falſoꝛum ꝙ non ꝓ⸗ deſſet domnui ſed obeſſet elangter val de reſpõdiſſe cognoui. Vůmodo in⸗ quit oꝛdineʒ meuim m quod lãguor ermittit et doloꝛ in infirmatoꝛio ke neam et animam meam in patientia ſaluem credo in oculis ſummi dei me lius gratius ⁊ ſublimius in onaſterii pꝛomoniſſe qᷓ; fi illud in mille marca rum copijs auginentareim· Vlere di⸗ gne inſte et optime dixit. Non enim pꝛopter monaſterium anime.ſed pꝛo pter animas monaſterium inſtitutuʒ eſt Sieut non pꝛopter locum gens 6 pꝛopter gentem dominus locumn ele git.— catoꝛum de domo bꝛugẽſi in fãdria reinerum.nomine iuuenem ſagacem ingenio et ſecularibus literis inſtitu tumn. hic ſtatim vt oꝛdinem ingreſſ⸗ eſt acriter ſtudio theolo gie cepit inſi ſtere. Sed cum nondum illuminats mens nec oꝛationibus pꝛeparũtã ſtu peret ad lumẽ.et minus capar anümnꝰ vento inconſtãtie fluctuaret.cepit co gitare velle diſcutere que ſectaruz iu deoꝛum.gentiliun. chꝛiſtianoruz po tioꝛi veritatis culmine fulciretur. Vi debat quidem inter gentiles ppllolo phos ꝙ uaturali ratione regebantur Videbat et iudeos legem deo anti⸗ quitns accepiſſe Videbatet xp̃ianos euangelicsi obſeruationibus gloꝛi ri. Sed quid in his certius tenendũ eſſet ſegnius fuctuabat X onuenit er go iudeos diſcuſſionemn legis pꝛopo juit. ſed cum fratres oꝛdinis vidiſſent ex frequenti collatione hominem fiu duare arcendum eum a talibus cůle ſerrß— Vidimus fratrein in oꝛdine predi non paſſa um ſtan indolemt dicens gloꝛiol enem conſat ide inmgsc lqui hecen nasinbun ſeinl bnevuldeinm niti. Piſbi hinmũcit runt. It quoniam artatus ignis acri oꝛ conſurgit in flammas iuuenis in⸗ tantum dlabolo ſtimulante grauat? eſt vt inedia nodte fugaʒ omnimodã attentaret Statim ergo vbi ad exitũ pPoꝛte venit obuia illi fit maris ſtella maria ad poꝛtinn ſalutis deuium re ductura que dixit. Fluctuas a via de ius et veritatẽ in fide filij mei te du bitas inueniſſe. Moueris certiſſime ꝙ diuerſis erroꝛibus ſcatet per oꝛbẽ gentilitas. Indei nihil ſolici tenent diuerſas vmbꝛas ſequũtur. nequitie uk tenebꝛis obfuſcati.uangelinʒ vero noue gratie per hoc veritatem habz pꝛobatur quia charitate humilitate caſtitate refulget. que tria in oꝛdine onem pioꝛum clauſtraliumn inultam. Iccidit ergo vt veſpere m conſuetu dinem juaz eſculẽto oꝛe ad voꝛaginẽ inhiarẽt.vix oꝛi cibis afpoſitis qtuz aut quintum moꝛſelluz manus obtu lerat tum ecce vnus pꝛedictoꝝ ſenuz hbita inglunie ſtrangulatus euerſis ſtatim oculis expirauit Territi igit omnes qui conlederant furrexerunt. Mec diu poſt ſuperſtes veteris ſocij animaduerſione hac non fractus licʒ ad momẽtum hoꝛreret ſicut occiſo a carnifice poꝛco reſumpta audacia re ſecit ad mẽſam.et cum enoꝛmi crapu la repletus vt amẽs penitus poꝛtare tur ad lectum quaſi bꝛutij anmal ex⸗ pirauit Hoꝛroꝛe ergo hoc omnes er ₰ quem intraſti purgato mentis oculo pꝛerogatiue videbis.xgo autem ſuʒ mater chꝛiſti patrõa ordinis tui que non paſſa ſum ſolita pietate tnam ca ſtam indolem decipi vel perire. Pec vicens gloꝛioſa virgo diparuit ⁊ iu⸗ enem confoꝛtatum̃ ac foꝛmatum in kide in magns coꝛdis iocunditate re⸗ liquit ic idem in oꝛdine tantum 4 fecit vt lectoꝛ in oꝛdine fieret et cõz matus in bꝛeui gd potioꝛa tranfiret. emploꝛum taliuin imiratoꝛes pertur bat vitam ſuã et moꝛes in melius coꝛ rereruht. communem vitam et cibuʒ ſtrictiſſime ſeruauerunt. Crxxix. ffiigenium monaſteriũj oꝛqinis beãti benedicti in bꝛabantia religiõe pꝛobatiſſimum eſt et in charitate pꝛe cipuum In hoc cenobio monachus erat kta ſilentio deditus ꝙ infra.xxi. önos ab oꝛe nec vna verbi ſyllaba t na cErlii. per tantum tempoꝛis audiretur. Cõ Erãt duo ſeſes monachi ab ipſis tigit autem ſicut a monacbis ibidem perilibus annis pares in ſcelere di audiuimus vr in clauſtro grauiſſimũ olure valde in monaſtiea obſeruãtia ignis incendwum graſſaretur. Tunc nutriti. Wi ſibi plures ex iuuenibus demn monachus videns humanum in immũciitia añidui quotidie copn; auxilium non valere morſe contulit sbant. eoꝛſum vacabant epulis.rii d dominum. oꝛaniq; paululum in fi bis et canribus exultabant ⁊ innoc? jemio lingnã din mutam in hec vᷣba tibus et ſimplicibus detrahebant. laxauit. Stes ignis.hac hoꝛa flãma Cun; de illoꝛum inſolentijs cõuen⸗ penitus conquieſcas Wira res vim tus quoridie non mediocriter turba virtutis ſue oblitus eſt ignis ſtetitq; n ret᷑ nec eſſet qui coꝛr igeret delinquẽ in verbo viri ſancti et flamma penit? ni tes.vidit dominus et ad racundiaz extincka eſt— vn concitatus eſt Vix enim ſinit türbati 3 — — ¶In partibus gallie quendam iuuenẽ ſub philippo rege noitris tem poꝛibus viro relgioſo ferente fuiſſe eognonimus Pic ab eunteetate per nicciſſime vite fnit ita vt illuc quod de hiſnabele ſcriptum ẽ. Wanus ei contra omnes et manus omnium cõ „ tra eum. in eins vita vicereturjimnple tun vt nec parẽtes pꝛopꝛios quicſcẽ ſuſtineret ſed ad amariiſimum vite fi nem perduceret. Poſt quos? pſe mi ſerabiliter intirmatꝰ et in agohe moꝛ tis poſitus ſumptis eccleſiaſticis ſa⸗ cramentis ſubito inter manus aſſiſtẽ tium clamans hoꝛribiliter exiiiuit di eens Surgite omnes arina accipite. inuate me contra pꝛopꝛium patrem quia omnium inimicoꝛum meoꝛum ductoꝛ factus eſt et me conatur occi⸗ dere.Et dicens quaſi contra egrediẽ tem multitudinem ad oſtinz conaba tur. Mec moꝛa cadens euerſis terribi liter oculis clamauit expirans Peu me pater meus modo validiſſimo] la pide frontem ineam percutiendo cõ trinit Mi autem qui aſſiſtebant nemi nem quidem videbant. ſed quaſi tur⸗ mas ſe compꝛimentiumn et ingredien tium audiebãt. Vide ergo qui nec pa trem propꝛium pabere pꝛopiciũ po tuit quante diuine vindicte animads nerſionibus dignus fuit. Non tamẽ abſolute eum qui apparuit illius pa em dixerim ſed quemcunchfoꝛteer piritibus liue bonis fine malis. cum victum ſit Irmabit creaturam ad vl nonem inimicoꝛum contra inſẽſatas 3 ¶ Rpud ianctum vidtoꝛem pariſius magiſter hugo fuit qui ſecundus au⸗ guſiinus id eſt ab auguſtino dictus in monaſterio canonicoꝝ regulariuʒ eſt in ſcientia. Mui etfi vite valde lau dabilis iuerit in hoc tamen minus ꝑ tecte fecit ꝙ diſciplinas in ſecreto vel capitulo cum alijs Pꝛo quotidianis exceſſibus non accepit. Wabebar em̃ carnem tenerrimam et nimis a pueri ria delicatam. uia ergo naturã vel conſuetudinem potius minus bonõ in ſe virtutis exercitio non euieit au⸗ di quid eum ſuſtinere cohtigelit· Ad ertrema veniens a quodaz cohcano nico ſuo qui eum in vita ſua valcie di lererat adiuratus eſt. quatinus ei p⸗ obitum appareret. Libenter inquit ſi ₰ poc mihi per vite et moꝛtis dominuz concedatur. is conditionibus ap⸗ poſitis medijs. magiſter hugo defun gitur Mec multo poſt recit ad ſociũ pꝛeſtulantem dicens cceego. quate quod vis moꝛari non poſſumn. Tunc ille etſi cum timoꝛe non tainen in odi ce gratulatus quomodo inquit dile⸗ ciſime tibi eſt? Wene ait nunc mihi eſi ſed quia rẽnui aceipere diſciplinã ₰ vix vllus demonum in inferno remã non idum validum dede „ fit qui mihi rit ad purgatoꝛium trãſeunti. Eece nunc kariſſimi quanto leuius in vita q; poſt mortem vin ille doctiſſimus vapulaſſet Videant nůe qui in copi tlis nec arguere volũt argui. Ceſſãt accuſariones et ideo accreſcunt excel ſus. defert vnꝰ alteri vt ſibi ab altero veferatur. Erãt in ſchola duo inſolentiſſimi ſcholares adoleſcentes qui nõ ſoium 1 dlicims nonachhunn non pati valebant coꝛrediones ma⸗ giſtri.verumetiam et ad inſoleritias et diſſolutiones alios ſtucere volen tes ſepiſſime compellebãt.et hoc qni⸗ cem magiſter emendare nõ poterat. nec audebat. Xaptigit ergo magiſtꝝ moꝛl et tertio die aut qnarto in me⸗ dia ſchola in effigie mi diabolum cum vlrgs ferrea coꝛam omnibus ap parere. Mec moꝛa cuz nigro vultu in adoleſcẽtes dictos exurgẽs et ci vir ga illis moꝛtẽ intentans repente dit paruit. Woxq; illi pꝛe pauoꝛe in furt om verſi poſt dies aliquot obierunt Exhinc ergo ſcholaẽs dininij aduer rant iudicium et magiſtris ſuis ſubdi — diſcant. nec vnqᷓ; refugiant coꝛrigi ne eis cõtingat poſtmodum ſub virga fetrea vapulare. Eidimus L monachum naturali ingenio et ſcien tia pꝛeditum virtute caſtitatis et om hi moꝛumn boneſtate clarum. In quo ſolus ille defedtus erat nullam cõtra peccata rigiditatein habebat. quem derfectum in eo coꝛrigendum ſperan⸗ tes monachi eum in abbatem vnani miter elegerunr. At ille factus abbas vt ↄnte in pufillanimitate et ignauia perſtitit. vẽt ex hoc ordo monaſticꝰ notam ſatis grauẽ diſſolutõis incur rit · Quod ſuperiores eius oꝛdinarij graue ducktes illum ab officio remo verunt. quod ille ſupꝛa modu grauit ferẽs ad tantam paulatim impatien iam venit vt manns iniquitati tota liter varet et ſe impudentiſſime neqſ mis in dilapidationem ecclefie ſocia ret Mec vin poſt cum eſſet poſitjs in Diſtin. quinta agonis impoꝛtunos exactoꝛes fibi in ſtare vidit le; opoꝛtere reddere ra⸗ tionem non ſolum de ſuis exceſſibhs verumetiaz de illoꝝ exceſſibus quos quandoq; coꝛrigere debuit ⁊ nõ coꝛ rexit. Exactoꝛes ergo cum declinare vellet nec poſſet clamans inter angu ſtias expiranit. Venerabilis iacobus de vitriaco crucem hleroſolymitanam ob ſalutẽ multoꝛum in bꝛabantia pꝛedicauit. Wontigit autem vt pacificaturꝰ qus dam die moꝛtales inimicitias iniuri ain paſſum pꝛimo ſutpliciter deinde pꝛoſtratus pedibus eius ſemel iteruʒ et tertio cuin multitudine populi pᷣ⸗ ſente rogaret nec pꝛoficeret in rebel lem. Wonuerſus autem ad populum dixit palam omnibus.Cõteſtoꝛ vos quia qui ſpernit nos ſpernit et eum qui mittit nos Rogste ergo dominũ vt tale figniun oſtendat in obſtinatũ hominem quo cundis pꝛeſentibus Pateat eum hoſtiliter contra fe in re tentione ocij contra pꝛoximum hoc egiſſe. Mec moꝛa vbi vir ſandus ora rionem expleuit miler ille enerſis ocn lis ſemel iterum et in tertio in terram coꝛruit. oꝛe q; cruoꝛem ſpumante et ſaniem hoꝛroꝛis maximum ſpectacu lum omnibus pꝛebuit. Tunc flente populo reuerendus vir fuſa prece ꝓ⸗ ſtratum erexit. qui mox integerrime ſoſpitatus vbi ante ſe inimichʒ vidit quafi aliquid rogaturus cum lachry mis veniam petiuit.ruenſq; in oſcu la eius ad lachꝛymas et laudem Ip̃i omnium cœꝛda commonit * ₰ 5 * 8 * 1 3 3 . 6 am in germanieiꝑ rar Fůgientẽ ergo de patria occiſoẽ mauit. Miſerere mei nobiliſſime vir mundum iſtum ſua moꝛte redemit. Repente nobilis animus in lach?ys mas relolutus illam quam extende L omnibꝰ et fidelem. Wuid plurai Nů rat manũ retraxit. Sed cũ hoe igns extenderet in pꝛoſtratumiterato re? ob remiſſionem peccatoꝛum eius ve⸗ niam petens ſecundo manuin depo ſoit Tertio increpatꝰa ſuis cũ moꝛtẽ certius intentaret. et miſer ille ob eus ſionem anguſtie quam omnis caro el ſet in extremo indicio perpeſſura ve⸗ tibi pꝛoꝛſus moꝛteʒ fratris indulgeo mobilis duid tate ſoli agro occurrẽt occiſoꝛi. Wui mox extracto gladio vbi inimicũ er? petijt in terraʒ pꝛoſtratus occiſoꝛ cla pꝛo illo qui tui miſertus? omniũ atz reperiunt gentilem quendam in om⸗ nibus copijs et rebus mundi ſuꝑ omn nie aſchiberetur a ſuis etiteruʒ manñ niam pꝛecaretur reſpondit nobi ge nere ſed nobilioꝛ mente Et ego inqͥt Erx libꝛo apum foꝛſitam veniam ꝓmerni.Et hoc di⸗ cens quid actum ſit retulit. Mox ille„ 8 půs iiatrein vterinuin a quodaz vals et quid vidiſſet exponens ad actum* de plebeio et ignobili occiſum ꝑdide vite nte ergo dep boꝛtatur. cõtigit vt nobilis ille cun multo co, nnitatu peregꝛe pꝛofectus impꝛemedt vite gratioꝛis et meriti nobilem ey ¶Erst vt memini parũ ante noſtra tempoꝛa iuuenis quidam ſagar inge nio diues valde qui nuncios ſuos ꝑ diuerſas mndi partes cauſa merca tionis mittebat. Vlt autem venerunt quidam ex ipſis in portibus oꝛientis ₰ nem modum dl tiſſimum.liberaleʒ in ciant illi ſe habere talein dominum vadunt et redeunt munera ex parte domini ſui gentili deferunt. Referunt q; maioꝛa iuueni chiſtiano iẽt vide tantum omoꝛe ammirationeq; ſuecẽ: ditur ꝙ pꝛoperat eum multo comita tu et myneribus in oꝛiente videre gẽ nilem quem iile cum magna gloꝛia ⁊ erultatione ſuſceptum expertꝰ eſt ho⸗ neſtum hominem moꝛibus ſagacem ſus ingenio ⁊ pꝛe omnibus liberaleimn ſe⸗ Rec moꝛa eadem die vt audiret mi am eccleſiam introgreſſus· vbi coꝛãñ nec paruis erpenſis Vui cum recire imagine ẽrucifixi tertio Hexit genus— cumq; tenet illum non paruo tẽpoꝛe peliberaret ad patriam eum ad the⸗ viſus eſt a quodaʒ ſanto viro ad fin gulas gennflexiones illius nobilcru cifirus caput ſuum humniliter inclins re. Seoꝛſum ergo vir ſanctus ille qui ſauros incomparabiles introdurit· ſed cum aliquid ille accipere recuſaẽt ronſtantiſſime tandem oſtendit illi ſe ptem puellas virgines in cõclaui no ſolus hoc viderat nobilem euocatus; bil iſſimas genere et pulcherrimas in quis eſſet interrogat.Et ille miles in rurſum ille· ſicas inquit chariſſiime decore quas Fᷣm ritum ſuum ducere pꝛoponebat tempoꝛe opoꝛtuno ⁊ di it ei Ex his tibĩ vnã eligas in vro⸗ nihil celes in quo confidis te magis rem Mec moꝛs Juuenis ſuꝑ moduz miles. Peccatoꝛ inqit ſum et ſeculo deditus in nullo proꝛſus niſi hodit diuinam miſericoꝛdiã meruife. Tune onimo raptus er oculis vnam elegit pꝛeſtantioꝛem moꝛibꝰ et decoꝛe Cui gentilis. Wptionem inquit. dedi ni⸗ — — nsdec ccens ri ndeonnibose uemenanmt lde pariaqus ctab amics. 4 oꝛuret incid un viſtar de ulert nes ollatun innn ſchu pulutu ntquscſu h nonintomi lis conwin hre vmienn ſo riun ſepꝛoiei merignensch ⸗ *„. * bi et ty quidem mihi omnibꝰ di lectiſſumam elegiſti. Et tu quicem ſa plEs experieris quid dederim tibi et ego vt minus ſapiens pꝛopter te qͥd duniſerim non cauſaboꝛ Wec dicens ſponſe tradidit condigna munuſculs et eam tradidit chꝛiſtiano. It ille ad pꝛopria veniens ſponſaz ſuam in ma gna gloria baptizataz accepit vxorẽ et multerẽ mire virtutis innenit. Iß̃e antem auctus gloꝛia et diuitijs in vi rum pꝛofecit maximũ ciuitatis. Sen tilis antem freqnenter recolens quid in dicta iuuẽcula perdidiſſet grabari cepit animo vltra qᷓ; credi poteſt er paulstim pꝛe triſtitia cõtabuit in eo ſpecies atq; ſenſus ve die aũt in diẽ. de anno in annum.de tempoꝛe in tẽ pus decreſcens rebus cunn nihil cura ret de omnibus que haberet tancem ac extremam miſeriam deneniens. ex ul de patris quaſi infatuatus pplſus eſt ab amicis. Mui cum quid egeret ignoꝛaret.incidit coꝛdi eius amicum ſuum viſitare debere pꝛo quo iſta ꝑ⸗ tulerat nequleus credere eum futurũ collatoꝛumn immemoꝛem.et nunc tan ti piaculi contemptoꝛem. Aggreſſus ergo iter venit ad locum vbi ille ma nebat Pllauit ad poꝛtam amici ſui dixit quis eſſet Meglexit nũcius ver bum non intromiſſus eſt. Vuo facto gentilis contriſtatus ad moꝛtem ve⸗ ſpere veniente ſuper vaſtum eccleſie atrium ſe pꝛoietit. Intempeſte ergo noc̃tis ſilentio quidam latrunculũs inſidiatus cuidam tranſeunti occidit eum elamq; diſceſſit Wane antem in uentus eſt homo occius iuxta genti lem et ignotus capitur et ligatus no bilibus et populo cinitatis offertur. et ſibi factum imponitur Vui cuz de peratione fradtus homiciqium non negaret. ille quõdam amicus eiꝰ ſtãs viutius ſtupefactus cõtemplatus eſt hominem et cognouit ſtatimq; pꝛoſi liens cum ille duceretur ad moꝛtem clsmauit. Innocens iſte eſt ego ſum qui factum feci. NMec moꝛa dum cum maximo clamoꝛe et ieroꝛe populi pꝛocumberet vecollandus ille quifa ctum fecerat pꝛouidentia diuina vir tus tam nobilem et innocenteʒ homi nem deperire in mecium pꝛoſiliens erclamanit Innocentes ambo et pꝛi mus ⁊ ſecundus. Ego ſum ille nequi ſimus qui homicidium perpetraui. MWox iudex ⁊ pꝛoceres ciuitstis mira bilite ſtupefacti ſimul copiũt ductos tres viros et factum diligentius per ſcrutãtes cum veritatẽ per omnia co gnouiſſent innocentes abſoluunt et pſum reum pꝛe ammiratõne piaculi dimittũt. Chꝛiſtianus aũt ille obuijs manibus et oculis amicum ſuſcepit et vt hꝛeuiter dicam inuitat ad fideʒ. annuit ille. haptiſatus eſt accepit vro rein nobilein conſobꝛinam amici. et eo cogẽte dunidia cnz illo bona par qui indifferẽter homines religioſos et pauperes ad hoſpitium inuitabat Vontigit autem eum cõfecum ſenio attenuari vel apoꝛiari rebus tempo ralibus et anguſtiabatur plus ꝙ ſoli tam hoſpitalitatem exercere non pol ſet. q; ꝙ ad vſus ſuos ſufficientiã non haberet. Cunq; vns noctium anrius pꝛo talibus iaceret in lecto ſemi vigi ians audiuit vocem dicentem ſibi Bidi charitatem tjain quamn in exhi . Erx libꝛo apum venda hoſpitalitate multo tempoꝛe E ↄd vitam deueniſti pauperem. Volo ergo non ſolum in futuro remmers re re verum etiam in pꝛeſenti. oque⸗ re illi diuiti.et de vinea tua que meli oꝛ eſt cum vinea illius cambiun fa cies Ipſe autem libenter annuet ver⸗ bis tis. Habita ergo illins vinen in medio illins aceruumn fodies inpꝛo; fundũ et ſub eo reperies quod roina nis copijs eſtinuifum. Ad hanc igit vocem cum nõ bomo pꝛotinus obe⸗ . diret ſecundo guoq;? tertio ideʒ qð vox viuina pꝛimo pꝛecepit. Tunc hõ „ ad diuitem veniens obtulit concãbi um vinearum Cui viues Libẽter in quit ⁊ quo melioꝛ tus vine mea tibi ſoluam Cui panper nolo ait eqo valoꝛe concãbium fiat et tadũ eſt ic. Mox pauꝑ cõmnunicato ſecrete ↄſilio ſlio quẽ habebat et dnabꝰ picfilib⸗ ad aceruum cum eis ſupꝛadictũ acce dit in vineamet incipiunt kochere cuz fodiſſent nec 1 ſpe magna · unq; diu adhuc effectus ſui fignum aliquod in ueniſſent ceperunt patriſuo fillus cu ſoꝛoꝛibus inſultare. Quibus pster⸗ Nullo ait modo poſſum credere ꝙ fruſtraboꝛ Zreruo igitur pater cun tilijs viriliter inſtantes tancem in tundum inter ingentes lapides vas marmoꝛeum plenum aqua· et in oꝛe ipſius vaſis ollam vitreain plenã bal ſamo.et in oꝛeficio olle vas paruumn fiaile et in oꝛe tres lapides pciolos ſnaragdum ſaphirum et carbunculũj 9 quantitatis non modice reppererunt. nihil ergo aquam in vaſe marmoꝛeo reputantes eam effucerunt. que mor vr eſteffuſa inſtrumenta eres in quiꝰ bus laboꝛauerant perfuñone contin „ infatigabiliter. habuiſti. et per hanc gens es ipũ in puleperrimi auri ſpeci em commutauit. Erat enim aqua ex ſanguine et carnibus bsſiliſci in ino“ dum aque roſacee per elenationẽ fa ctaqus ſolet ab alchimiſtis aurum fi eriſophiſticatum Jed hac aqua deus noluit dicti viri innocentiam mach⸗ lare et ideo effuſa diſparuit alſa⸗ mo vero cum didus homo debilita tus viſu vſus fniſſet neſcius quaſi cõ⸗ muni oleo ꝑ dies aliquot rechpera⸗ uit integerrime viſum. et poſtco gni⸗ — to per pꝛeſbyterum ſuum ꝙ eſſet bal⸗ ſamun vendidit illud ineſtimabiliß̃ cio.⁊ pꝛo lapicibus quos inuenerat pꝛecioñs pecunias copiofifima⸗ et multas accepit. Factuiq; diues et ins clytus gloꝛificauit deun? poſt ſe fili os et nepotes ſuos cum multis copi is dereliqut. ¶Wonrigit vt in poꝛta frontis eccle ſi cathedralis in gallia imago vſura rij ſculpta deſuper de lapice quafi c ſacculo pecunie euidentius pꝛeminẽt Llt autem quidam maximnus et diti⸗ fimus vſurarius ciuitatis eccleſiaʒ de buit intrare per poꝛtãz imago vſura rij deluper cadens ſuper caput intra re conantis illiſit et repente rontrit turpiter expirsuit. ¶ Viui et ego iplein bꝛapantie par tibus vſurarium nequam valde qui multos nobiles et potentes exhere⸗ dauerat et ipſos pauperes ſpoliaue⸗ rat ſupꝛa modum Mic trequenter oc currens religioſis rogabat qusſi cuʒ lachꝛymis pꝛo ſe oꝛari· ſed in nllo ſe penitus coꝛrexit rit Cüc; ſuphoc eũfre quentiꝰ argui nec tamẽ in aliquo pregnans von iderio tohc die et qusich batur Paben pulchemine. i s conupile enimneo⸗ iamn nin mlicis eloctoccid lnctboch dinuleris. nesde binconchkit ichmveog litinboueno ſtaen wolec m occim n brofeciſſem accidit vt repentina in⸗ firmitate coꝛreptus ad exitum aſpꝛo pinquaret.vt ecce ſubito vuo ingen tes renebꝛarum canes ledum iacenz ris circuitibus ambiebant Ipſe vero pꝛotracta lingna pꝛope ad longitu⸗ dinem pedis dehiſcens hoꝛribiliter expiranit 8 5 6 Noſtro temp̃oẽ anno ab incarna tione vomini Milleſimo ducentefimo viceſimoſecundo abbas wſlbelmus nomine monaſterio valerienfi in bꝛa bãtie partibus pꝛefuit. qui in panpe⸗ res largus valde et pius tali occaſiõe miraculi extitit. uris erat cenobio vilariẽſi in loſenfi comitatu que heir vicitur in qua bos cõnerſus fratrib? knit eleguns foꝛma pinguedine et vir tute. de cuius carnibns paupercula pꝛegnans comedere irremedabili de fiderio concupiuit. Flebat aijt quoti die et quañi cuʒ vite periculo toꝛque batur. Pabantur illi bouine earnes pulcherrime· ſed av reſtringendum eius concupiſcentiam non valebant. Veniente ergo abbate wilhelmo ad curiam et narrante cõuerſo fratre pe riculum mulieris reſpondit abbas. Welius eſt vccidi bouem q; hominẽ ſed lecrete hoc facias et coinple deſi derij mulieris. Introduxit ergo fra ter conuerfus bouem veſpere ſecreti us in conclaui.et occiſum excoꝛiarnʒ ꝙ; mẽbꝛatim diuiſit et repoſuit. Par ticulam vero quam muller concupie rat in boue mox trãmiſit qua come⸗ ſta ea mulier ex toto conugluitpira res hoꝛrendum ſpectaculum. Wane facto cumn frater conuerſus famulos ſuos ad aratrum ſequeretur.vidit bo nem occiſum arantem in aratro.⁊ ſu pꝛa q; credi poteſt teribiliter Mupe⸗ factus recurrit ad domnz.intrat tha lamũ requirit earnes repoſitas. nihi de bone pꝛoꝛſus inuenit nec carnes nec pellem ner ſaltem ſangnineʒ quẽ effudit. Wuins rei tres fratres in do mo teſtes idonei pꝛo veritate fuert ſed ipſe carnifex vir fidelis et bonus necnõ ſuper omnes ipſa inulier que in ſola bouis occiſi carne comaluit. Familiam autem curie res penitus latuit.qhia eaz diuulgari abbas ſtri cte pꝛohibuit. apud ipſum abbatem res adeo valuit.vt ſicut ipſe dicebat. qui ante naturaliter parcus fuit lar gus ſuper omnes abbates oꝛdinis ⁊ pius in pauperes extitit ¶&nno ab incarnatione dñi Aille fimꝰ centeſimꝰ nonageſimuſquintus. multa per gallias et theutõie partes miracula contigerunt.iEx quibꝰ vnj referam quod cuidã matrone in bꝛa bontie partibus contigeꝛat quã opti me noui. Erat in illo tempoꝛe circa montes olpium etanglicum mare fa mes pernalics ita ꝙ commnnis mult tituco populi ꝑmaxima moꝛeretur. Tune illa qusʒ dixunus matrana ße nere clara? opibus.egenis cepit ine pondere menſura ⁊ nimero liberalit erogare, Wð cernens vir eins miles ↄrtauit eam et eidem farine menſurã certamn per fingulas ebdomacias da ri fecit. Muam vbi die quacam totã erpenderat inſtante paupere et peten te precepit ancille vomina vt diligẽ⸗ ter ſeopata ciſta in qus farina fuerat repoſita pauperi ſi quid inueniret af ferret. ⁊ fecit uncilla vt iuſſit vomina Poſt hunc venit et alter qui ſe nibi 8 eomtdiſe intra biduum veplorabat qjũod vbi audiuit volnis fieuit er ite⸗ rato iubet ancille ſcopatẽ riſtã? pau per aliquid inparut Zurat ancilia nibil peniens in ciſta reianſiſſe Sed iſtante domina cũ lachꝛymis vt at⸗ tentaret · currens lmpatientius et ci ſtam aperiens plenam floꝛentiſſims ſimila inox innenit. Ad cuius intul⸗ tum aneſlla clamãs hoꝛritice cecidit in extaſi reſupina · Clamoꝛe audito occurrit donins. vccurrit dominus occurrtrunt famuli et viſo miraculo in cominune vᷣominum beneciiu t⸗ Mox vir ipſe boꝛreum letus aperiẽs omnibus ex illa die conðeniemibus vedit. nẽc defuit dnons ciſtartũjs do⸗ nec ſuperveniente auguſto pꝛoꝑici retur dominus popuſo quez akfuxit irit autem mihi dictus miles mari tus domine ꝙꝙ niſi fuiſſet miraculuʒ nequaq; ſibi irin vel quinq; hoꝛres ſuffeciſient. ſed et ipſa venerabilis er nobilis femina ficut cõfeſſoꝛi ſuo mi pi nceto mico et euin gauc io men tis virit ꝙ et nocte et vie ſeprem ho⸗ ris que canohice nuncupantur auis mire plebꝛitudinis et decoꝛis eam vviciſimis et ineffabilibus vocibus annis ante inoꝛteʒ plurimis conſols rerur· elanguit enim multo tempoꝛe lecto iacens· Cüq; queſiuiſſem ab ea eulus auis vorem imitari illa volu⸗ cris videretur. Mibil sit in terrenis eſt quod illius poſſʒ vocibus comnpa rari. ec ſolis auribus delectoꝛ in il lisverum etiam àd cõꝛ interius trẽſ kunditur modulamen et er eo ſpiri tus mens ad delitias eternales defi⸗ rantips erci — VEꝛ autem egeni ſunt holpitijs inducendi venerabili temine ↄde de belomen tali miraculo demonſtra⸗ tur. Recedente viro ſuo nobiliſſimo milite nec vt ipſa exiſtimauit diebus piuribꝰ redituro petente leʒ lo hoſpi tium receptus eſt. Illo ergo gemen⸗ te et caulante debilitatem coꝛ poꝛis fatigsti petit in lectum ſuauiſiimum ſe deponi. Nullum autem ledum ha bens vomini lui lecdo melloꝛez. in eo lepꝛoſum hominẽ mox deponit Nec moꝛa ex inſperato vominis reciens petit in thalamum intromitti. Viſſi⸗ milans ergo domina.coniecit ille ali quem eſſe in thalamo et irruptòne fa cta hiemnali tempoꝛe lectum ſuum ro ſis fragrantiſimis coopertum inue⸗ nit. Imnmiratus igitur querit quid factum ſit. indicat vxoꝛ nec moꝛa in laudem chꝛiſti ainbo cum lachtymis reloluuntur. lluſtris vomina aleidis carnotẽ ſium ac bleſenſimn comitiſſa michi ve auo ſuo retulit vicens Mobiliſi miis ac potentiſſimus in baronibus gallie comes carnotenſium ac bleſen ſium pariter thebaldus liberaliſſim? omniũ ſuo tempoꝛe extitit in donan⸗ vo. Iſte hieme mecia que tũc ſolito magis inhoꝛruit per viam cum mul⸗ titudine rronſiens vbutã babuitpau perem nudum. Muo clamante reſpõ⸗ dit comes. Vnid petis! Wui pauper pa mihi cappam quam habes indu⸗ tam. Nec moꝛs comes extradõ cap⸗ pam pauperi dedit dicens. Si quid vmplius petis? Et pauper. Va et ſu⸗ peꝛtunicale quod habes.quo habito ſtati tunieã petiuit. quã vt comes de dit remõſit ĩlineis ui pauꝑ vides ĩ⸗ ijt comes ꝙ cspijt habeaz ralj et ni n di quden ſſineſundtitun chos ſcliceti nzin qbo he dedib rios avrem cis wun i quid hic ery ni generis in quit et iute um eſt conen nachus oahl diſetupon. baopewnj unit plit inainn tonigerite nieummalb trum mon namurco ind delau Er g nesenyreſt dwiſin nottyout don ſun inen nu. toyiuil wo emint ne ledun ſunn s coopen u vp Knu doaunkhyn ni „ enl nw e snbr — xbi z lbenln Diſtin. quinta dum da et pllleum. Tune comes pan lulumn erubeſcens(caluns enim erat) nunc inquit chariſſime nimis inſiſtis quia hoc Ipſe carere nõ poſſuʒ. Poc dicto relictis veſtibus panꝑ euanuit Comes vero de equo cadẽès fecit la⸗ mentabilem planctum et omni tem⸗ poꝛe poſtea tale quid cauens omni le petenti trlbuit Zeccidit noſtro tempoꝛe vt cer⸗ tiſſina relatõe didicimus in quodas monaſterio vt congeſta cuiuidam de functi feneratoꝛis de aottrebaco pe⸗ cunia in ip̃o cenobio ſeruaretur. Igi rur vie quadam cum quidam famo ſiſſime ſanctitatis frater walteriꝰ mo nachus ſcilicet de beamont iuxta ſcri niuz in quo pecunia ſeruabatur oꝛ ret deluꝑ dia bolum ſedere vidit Zer⸗ ritus autem ad hoꝛam ſed ſigno cru cis munitꝰ ĩterrogat Quid hic ſeces quid hic expectas nequiſſime huma ni generis inimice!Cui ille. Pene in quit et iuſte hic ſedeo. hoc quod mẽ um eſt conſeruando. Mec moꝛa mò nachus ad abbatem currens quid vi diſſet exponit. Abbas vero in attre⸗ haco pecuniaz cum omni velocitate remiſit Sed et hinc ꝙ noſtro fere tem pote ſub quodaʒ religioſo abbate in vilarienſi monaſterio in bꝛabantia contigerit audiamus. Waxima pecu nie ſumma libꝛarum foꝛte mille ſercẽ tarum moꝛtuo quodam vlurario in namurco in dictuz monaſterium eſt delata. Ex quo cum multe poſſeſſio nes empte eſſent quidam vir arte cõ ſcientie abbas monaſterio eſt electus uod vbi comperit kactiun doluit et venditis ouibus atq; pecucibus rehulq; mobilibus pecuniam in na⸗ murco remiſit vt ſpoliatis ſingułred deretur ſciens ſicut nephas eſt pan peres vluris ſpoliare quod vſurari facere ſolent ſit etiam iniuſtum eſt in iuſte pa ꝛta retinere. Memine autem aſſumere volente reſtitutionis nego cis. pecunia iterum ad monaſterium eſt delata. Pius ergo abbas repoꝛtã tibus indignatur. Juſſit eniʒ iterato referri et in foꝛo coꝛam ciuibus et oĩ plebe deponi dicens. Pecuniam qui velit accipiat. ñ am eſſe rennuo quaʒ iniuſte ac quiſitam non dubito.10ð; vbi viderunt ciues edificati non mo dicum in hoc fadto communi cõfilio per manus fidelium viroꝛumn pecuni am ipſaʒ iniuriotis ſingulis reddide runt. Ponaſterio autẽ deus nõ mul to poſt in decuplo plura reſtituit et od ante tenuiſſimum et mendicuz fiiſſe pꝛobat᷑ modo elegans ⁊ inktis copijs opulentin videmus ⁊ ampli sum Sub noſtro temnpoꝛe nuper in thoꝛouth oppido flãdrie puer achas annoꝛum quinq; honeſtis valde pa rentibus oꝛiundus fuit. Mui pꝛimo vlſis minoꝛibus fratribus a parenti bus ſuis lachꝛymis mnultis obtinuit vt ipſoꝛum habitu veſtiretur. Sʒ c hoc illi pꝛimum quaß puerile ve⸗ rent crederentq; ſerim quod in aljð⸗ pueris videri vlet obliuione temo ris fimiliter in illo aboleri. animad, vertunt parentes ⁊ vicini eoꝛuꝛn om neo ꝙ ſerioſe puer cepit biewne oꝛdinis modis mirificis obſeruare. incedere nudipes et dura coꝛda pꝛe cingi. argentum et aurum ſummo e pefe vitabat attingere et in hoc art b caſus acciuit irꝰ volde. Nego ciatoꝛes quidam ad boſpitiũ panis eius holpitandi gratiã declinarant⸗ 8„. 3 qui viſo in tali puero habitij mirati ſunt.⁊ cum inteileriſſent puer un omm nem vitare pẽcuniam nummnum in vaſis fundo quo bibebant latẽteꝛ im mittunt ⁊ cũ modico vini puero poꝛ rexerunt Wuivbli exhauſto vino pe cnniã vidit·erclamans hoꝛrifice vos ꝓiecit tẽntiſq; in celum oculis et ma⸗ pibus cũ lchꝛychis dirit Tu de⸗ no ſu omnipotẽs ꝙ inlcius meũ oꝛdinẽ violaui Hine tremebund? expalluit et quaſi ad moꝛtem rendns nigredo eins kaciem occupauit. Muod vidẽs eius paier expautt. et eurrens ꝓpere ſacerdotem adduit qui puero obla luto manum imponens eũ a doloꝛe et penitudine mitigãuit· In plates puer edens pueros vicinoꝛuzʒ dieb? lolen nibus konüocabat. et eos ſi vi ſtoꝛti eſſent in inoꝛibs. ſi ſuperbi. ſi oꝛnati veſtibus arguebat · penas in ferni pꝛo eoꝛuz exceſſibus zponebat. „ bonis vro pueris eeloꝛuʒ gloꝛiã ꝓ⸗ mittebai. interdun ẽõs docebat oꝛa nicð. ſcʒ pater noſter.et tionem domi ; bonum eſſet matrixßi in ſalutatõ ne angelica et genuflexionibus deſer uire Ad has pueri ↄuocationes ⁊ ex tatiòt 8 ſenes etiam ipſi cũ iuni vꝛpus coneurtebant. et miro modo vectabant in pꝛuentia et reſpõſis euis: Patrem ꝓpꝛium iurantein vel levern in eſtibus aur ebꝛioſum ſi qñ videret el coinpatiendo et qusſi cuʒ lachꝛym is arguebat dicens. Pater cariſſime. nquid pꝛieſbyrer noſterin eccleſia dicit · quis qui talia agunt re⸗ gnum dei non poſſidebum Matrem ců in lolennitate quadã optimis Erx libꝛo apum ſcarleticis et rubicũdis veſtibus vte retur cum graui merore coꝛripuit in eccleſia coꝛam conſidentibus dicens vigitoq; demonſtrans imaginez cru ccifixi Intuere mat intuere et videas dñm icſum in cruce nudum pencẽtez ſangnine rnbꝛicatuim et tů te in cõtu meiiam eins veſtibꝰ. carleticis ado?; naſti. Paue mater caue cariſſims ne pꝛo ruboꝛe veſtium penas eternalis ignis incuras. Nec moꝛa inster ver bum filij nõ inodicũ erhoꝛreſcẽs ve⸗ ſtes depoſuit et ẽis vel talhus vtivl terius penitus abnegauit· Bec quid inoꝛoꝛ· Impoſſibile quidem eſſʒ ver bis vnc; attinhere qnañta dignitas moꝛum eius. quanta in oꝛatõne ſedu litas. quãta oculoꝛũ grauitas. quãta incedentis hůlitas. quanta in lo quẽ te congruitss. Et hoc quicem mira? bilius omnibus ercedebat ꝙ erss tõ tum et vmbꝛã exilis coꝛpoꝛi puerũ oſtendebant. ioꝛes vero et gelt ei⸗ ꝑiediſimũ virtutis virum in om̃ib⸗ pꝛedicabant. Pic hondũ ſeptennem impleuerat etatẽ et conſummatus in bꝛeui expleuit tpa multa. Placita em̃ litia muraret intelledüeſus· aut fictõ veciperet aninã eius. Hpꝛopinquãs eĩ moꝛti cõteſſus eſt ſacerdoti.ſacra mentũ xp̃i coꝛpoꝛis poſtulauit. Sed cum hoc ꝓpter generalis ↄcilij vetitů ne in etare tali puero conferrek ſacer dos kacere nõ auderet.puer cũ mira oꝛationis gratia extenſis in relũ ma nibꝰ dirit. Tu noſti domine ielu xp̃e ꝙ ſumnmum deſiderium meumn eſt te pabere. Petiui te feciq; quod debui et ſpero conficentius ꝙ tui pñtis nõ fruſtraboꝛ Mis didtis parẽies circũ ſedemtes et entes cõl loatus eſt et ad melioꝛa ꝓuocans inter verba exhe pnontcius i dderene tnolart dini ſm ci Simili den in inl an puer nobiliſi eutoneptbt 3— jnch oinnosc buscipumot ticeidtvtvi pnine beniſ luenmgt vpnioneche parins cõmon tbewonicosn diutusſucn Miſtin. quinta tationis oꝛationis et laudis ſpiritũ deo reddidit impollutũ. Mec moꝛa ſine vllo interſtitio habitus oꝛdinis fratrum minoꝛ.tunica ſcʒ cũj aſſuto capucio que ſuꝑ eñ extenta iacebat repente diſparuit.⁊ nunq; poſtea fu it viſa. Igitur poſt moꝛtẽ eius cumn ac ſepulcrum illins ſtantes quidam de fratribꝰpſalmũ de pꝛofundis. di cere voluiſſent.nullo conatmn nulls iteratione hunc finire vel dicere po rnerunt. videlicet vt hoc daret᷑ intel ligi nullus illam ſanctã animã oꝛa tionũ ſuffragijs indigere. Credo ꝙ et idem mihi ad ſepulcbꝛũ illius cõ tigerit cogitanti. Parentes vo puẽi poſt mortẽ eius in tantũ exemplo fi lijꝓfecernnt vt om̃ia oblectamenta ſeculi delerentes.pater oꝛdinẽ pꝛedi catotj.ihater antẽ ciſterciſienſem oꝛ dinẽ ſumnl eiſdẽ tꝑibus intrauerit. / Simnli deuotione etfi lvij. non ſimili etate quia adult? magis puer nobiliſſimꝰ annoꝝ tredecim in theutonie ꝑtibus kuit. Wic filius co mitis de fianchenberch a matre miſ ſus eſt ad regem francie cognatũ ſu umn cum eius filijs educandus. St quoniam mos eſt maxime in alienis ꝑtibus cõpatriotas ſibinuicẽ ↄgan vdere accidit vt didtus pner albertus nomine bestiſſime memoꝛie fratreʒ ioꝛdanem magiſtrũ oꝛdinis pꝛedin toꝝ natione thentonici eo teinpoꝛe pariſius cõmoꝛantẽ et alios fratres theutonicos vifitaret. Ciq; id ſeprꝰ et diutius faceret ex collatione ſacti viri puero ceperũt terrena vileſcere et placere celeſtis.cõcepitq; intrare oꝛdinẽet apud magiſtrũ ioꝛdanum occulte pꝛo oꝛdine petere. Erat em̃ puer parump imbutis litteris. Sed magiſter inconſtantẽ ducẽs affectij pueri eum ad regimẽ comitatus ſui cuius ſolũs puer legitimꝰ heres erat vt manluetudine ſubditos guberna ret potius hoꝛtabatur.Foctus ergo puer annyꝝ ſedecim ꝑ ſolennes nůj⸗ cios a matre mandat?ꝰ eſt quaſi vu⸗ cturus vxoꝛem nobiliſſimã et comi⸗ tatus gubernacla ſuſcepturꝰ. Pater em̃ eius iom longs etate ſenuerat vi cit ergo puer militibus ⁊ ſeruis ſuis Eamus videre ↄpatriotas noſtros fratres oꝛdinis pꝛedicatoꝝ pariſius anteq; recedamꝰ. Veniens ergo cuz ſuis omnibꝰ ad domũ fratrum in cõ clsui ſeoꝛſum magiſtruz vocauit et fratres quoꝛũ pedib? ꝓuolut? dixit Conteſtoꝛ deu coꝛam vobis ꝙ ho⸗ die parat? ſun mundum deſerere et vobiſcũ in oꝛdiĩe chꝛiſto dño noſtro deleruire Quod ſi volentẽ reſpnitis videat et iudicet ipſe deus ⁊ nõ inul tum iri a vobis meũ ſanguinẽ patia tur. Wec vt vixit puer magiſter fle⸗ uit Et fratres attoniti in verbis eiꝰ artati ſunt ſpiritu et ſoli dño negoci um cõmiſerunt Conuocato cõuẽtu caulã ⁊ verbs pueri diligenter expo ſueruntiet receptuʒ ſtatin habitum oꝛdinigjnduerunt. Muod vbi ſuis nnotüit planxerunt valde et ad pa triã reuerſi rumoꝛes triſtiſſimos pa rentibꝰ detulerunt.iCuiꝰ pater enex aſſumpta copioſa miritudine venit pariſius er eũ filiũ violenter extrahẽ conaretur fere a nouitijs fratribus laceratus inẽbꝛatim ac patriam in ⸗ fecto negqcõ eit reuerſus. Erat aðt ea 2 pariſius archidiaco nus quidaʒ theutonie ſpecioſus foꝛ ma pꝛe omnib? clericis ciuitatis tbe odericus nomine nec ab re pulcher theutonicus cognomento. Wic qui dẽ ex matre dici adoleſcentis auun⸗ S, 1 —,— * culus erat qui turbatus graniter de Conlobꝛino diu viſtulit vicere illuʒ Tandẽ autẽ cum repatriare deberet mandauit ei per clericum ſu ꝙ ad videndũ eñj ſequenti die venrz Dö ot audiuit puer frater abbatꝰ cucur rit ad magiſtrum.currit etiã ad fra⸗ tres inagis ſpiritales· lupplicat om nibus vt pꝛo auunculi ſalute quem ſincerius huugebe dñm exoꝛarent⸗ Wuo facto venit archidiacon? auũ⸗ culus eins et in capella ad colloqͥuz conſederũt.Et mox oboꝛtis lach?y⸗ mis dixit puero Quomodo hoc ca rriſſime facere potuiſti vt matrẽ tuã ſoꝛorem meam que te ſolum in filij⸗ ſyperſtitem habuit et me auunculũ tuum qui te pꝛe omnibus diligo de ſerere potuiſii! Et nũc vt audio m ter tua pꝛe triſtitia moꝛit. Ego Zutẽ poſt ingreſſuʒ tuũ fere moꝛiturꝰ elã gui nec vnqᷓ; vllo ſolstio releuabo? niſi videaʒ te infra annũ ꝓbationis licite ad ſeculũ redeunteʒ· x ui pner cum mira oris gratia reſpondẽs 5j⸗ rit Ecce trium unaginũ figure pite in feneſtra vitrea coꝛam nobis. qui⸗ nů ſůt illi chariſime quoꝝ memoꝛiã repꝛeſentãt? Mam xßi et matis ſue et iohannis conſobꝛini eius in cete rris pꝛedileci.x his vẽo cõicias ꝙ etſixp̃us dilexerat matrem.etin tañ um ex paſſione cerneret cruclari vt nimã eius doloꝛis gladius ꝑtranſi ret.ſobꝛinum vo dilectũ iohannez⸗ grauatũ vltra q;credi euangeliſtam grar crec s anxierate.tamẽ cum ₰ poteſt doloꝛi potẽs eſſet de cruce deſcẽdere noluit pter illos ß in cruce pltitit mnoꝛitu⸗ rus. I ſimili ie ſcias choriſſime hu ius religionis ſancte cruc cum xp̃o ð vomino conſcendiſſe Et licet m̃em moꝛi videam pᷓ doloꝛe et le cbariſſi ¶Ex libꝛo apum. me pꝑielitari in eruce tamen vſcᷓ; ad moꝛtẽ unmobilis pmanebo.Et hãc quidem ſi credis mihi aſcendas ⁊ tu ne te mundi buiꝰvt cepit dãnabilis laboꝛintus inuoluat. Quid plura! Reſolutus archidiaconus in inaxi⸗ mas lachꝛymas coꝛde compũgitur. conſcientie ſtimulis agitur.et nõ v lebat reſiſtere ſpiritui qui in puero loquebat᷑ Suꝑ hoc inſtitit oꝛatõni bus inuenis et tãcẽ in paucis vieb⸗ orchidiaconum flexit ad oꝛdinẽ mi rante clcro ⁊ popnlo ciuitatis ꝙ tã cito leoninũ animũ ad tantõ humili tatẽ verba pueri domuiſſẽt. Creuit antẽ puer frater albertus in virum perfectũ et bonum et vſq; hodie pꝛe dicatoꝛ nobiliſſimus declarat᷑ Wc dñs papa epiſcopũ maxime ciuitati pꝛeficere voluit jed vir landtus reſti⸗ „ rit memorabili verbo dicens Secn rioꝛ⁊ letꝰ moꝛiar frater oꝛdinis qᷓ; vllo epiſcopi honoꝛe ſublimatus Erat quidam emerite Jviij. niilitie veteranus qui.ſeculo etſi tar de renuncians ſanctũ ciſtercienſẽ oꝛ⸗ dinẽ intrauit. Queſitus autẽ a magi ſro nouicioꝝ ſi ſciret oꝛationẽ vñi⸗ ram ſcʒ pater noſter negauit. ſe niqᷓ; ſcire potuiſſe ↄteſtans. Vuid plura? Fit laboꝛ inanis vt diſcat.et ců non poſſit pꝛecepit abbas vt ſaltem illi bꝛenẽ angelice ſalutatõnis verſiculũ in culcarent. Duod etſi multo diuti no laboꝛe factum eſi tamẽ Xum em̃ ad exhoꝛtationem magiſtri ſui ip̃m verſiculũ inter prandendum ad vnã quanq; buccellam fere ne obliuione traderet rumninaret ex frequẽti ⁊ lõ⸗ go vſu tantã in ipſa ſalutatõne men tis dulcedinem concepit vt coꝛdiei ⁊ oꝛi ſola memoꝛia matris chꝛiſti in deleblliter adbereret. Wõtigit ergo . 1 2 —— duliq dis offem. Gunen mnie tibl mus hechn rum conſil pucninl totulir diſj dosemierp oblenabud lsc'nö nod luciloq itconſohꝛin kure iden mMefia inarpn ſnulihti⸗ ihrit mies1 Pwpn golljdeg chinmnht hanena ¶Miſtin quinta vt poſt aliquãta annoꝛum curricta veteranus ille deuotiſſime moꝛcret Mira res ve tumulo eius nõ młto poſt a ꝑte capiti arboꝛ naſci ignoti generis vila ẽ.cuiꝰ folijs lis aureis inſignita aue inaria gr̃a plena nota biliter fingula continehant. Duod vbi notů fit dioceſano pontifici ad locũ venit miraculi.radicẽ arboꝛis ꝑ effoſſionẽ diligentẽ ſcrutatꝰ eſt et eam de oꝛe veterani illius oꝛtũ he ꝓbauit. Mec moꝛa vbi diuine oſtẽ⸗ Ronis arbuſcula debitũ officiũ exe⸗ cuta eſt in oculis omniũ aruit ⁊ de⸗ fecjt Vuicunq; ergo matri xp̃i cu⸗ pis eſſe deuotus lalutationẽ iſtã fre quens et deuotus ingemines. Mec credo illi quicq; gratius vocal lau⸗ dis offerri.(ilix. Inueneim fuiſſe noſtra tꝑa in ger manie tꝑibus certa relatione didici mus Mic moꝛtuis parentibꝰprauo rum conſilio depꝛauatꝰ hereditatẽ pꝛeclarã in ludo teſſeraꝝ ⁊ tabernis totaliter diſſipauit. Mic vagabun⸗ dus et miſer ꝑ patriã ferebat᷑.qui et ſi alias ſtultus caſtitatẽ tñ coꝛpoꝛis obleruabat Nuẽ quidẽ miles patru us eiꝰ nõ modice miſeratꝰobuiã die quadã alloquit᷑ dicẽs. Wale te ↄpe tit conſobꝛine chariſilme talit᷑ ober rare.qui clarus genere ꝓbů viruz ⁊ magnuz efficere potuiſſes niſi te tal inſania rapuiſſʒ. Cuius verba cum qᷓſi muliebꝛia iuuenis derideret ſub ixit miles. Eſt ne aliqd chare me? qð tu ꝓ me facere curares?Cui ille Eſt vtiq; Cui miles Volo ergo vt gloꝛioſã dei genitricẽ mariã ſalutes quinq̃ginta vicibꝰ om̃i die. Cui cũ cachunando rñderet Woc ſemel fa ciam et non om̃i die. Patruꝰ inſiſtit dicens. Woc te facere om̃ibꝰ modis oꝑtebit. ſiqñ te oculis milericoꝛdie et ſepeliretur in cimiterio inter ffes— ſue gloꝛioſa xirgo reſpiciat.? ꝓtua mieria filiũ fuũ interpellat Ac hu⸗ iuſinodi verba annuit iuuenis.et re ceſſit ince oſt annũ ꝓtigit patrui vicere iuuenẽ. quẽ? ſi ꝓmiſſũ jeruaſ ſet interrogat. Et ille. ſeruaui inquit et nollẽ me nullatenꝰ nõ obſeruaſſe. Kemiſſius em̃ mihi eſt. qᷓ; añ in va⸗ nitate mundana. Cui patruus cum gaudio dixit.Ergo in ↄſequenti an no ſeruitiũ tuũ xp̃i matri in ſalutati onibus duplicabis.Et inuenis.fiat inquit. xacto añjt ſecundo anno re uerlus eſt ad patruũ dicens Jã ſuf⸗ fragante matre chꝛiſti omnis ve⸗ oꝛdia miſerrimi mei ſtatus eusnuit et firmo benefaciẽdi pꝛopoſito vo⸗ luntatis mee conſtantia ſtabilitur. Xui patruus cum lachꝛymis dixit Venedicta ſit pietatis mater et tib/ qᷓʒ chariſſime gratias refero ꝙ ja⸗ lubꝛi conſilio credidiſti Mihil ergo reſtat niſi vt anno pñti ꝓpoſitů tuj Fixum experiar.⁊ ſi dignij inuenero condignas tibi nuptias ꝓcurabo. tu autẽ medio tge auxiliatricẽ tuaʒ in ſalutationib?. liij. ſedulꝰ honoꝛa⸗ bis. XConſentit iunenis ſtabilis in⸗ nentꝰ eſt. Et renoluto anno patruꝰ qð ꝓiniſit iuueni ↄquiſiuit nuptias Et inſtaurato ↄuiuto ex vtraq; ꝑte conueniit parentele poſitiſq; menß et lotis manibus cum iam ſponſus et ſponſa comeſturi pariter conſeciſ lẽt ex inopinato mẽoꝛ ſpõſus nõdũ ſe ſpõſionis debite ſalutationes illa die gloꝛiole vᷣgini occupatꝰ alijs ꝑ ſoluiſſe. Repente ſurgẽs ſuſurrat pa truo vt paululũ induciet fercula mi niſtrãda.quo annuente ſolꝰ iuuenis intrat thalamij Ioluit matri qð —,—— ₰ ₰ et ad me die terti ——— vouerat tanto deuotius quanto ſe clemẽtius ꝓbauerst erauditũ. Vec mora vbi extremã lalutatòez tertie quinqua geſime iã ↄpleuit apparuit illi gloꝛioſa vi?go lucidioꝛ ſole tres togas in ſua tunica iuueni vnã ante rioꝛẽ et duas laterales oñcdẽs Ecce iquit ſalutatões tue ſis aureis ſcri pte quib? in trib? quinq̃genis me ſe dulus honoꝛaſti.? qm̃ in tuo co?ꝑe „ licet vanus et vagůs virginitatẽ cõ ſeruaſti.inox te febꝛis leta coꝛꝛipiet ia ſine vlla carnis coꝛruptõne ꝑuenies Woc dicto glo rioſa virgo diſparuit Juuenis autẽ egreſſus hoꝛtat᷑ oinnes letari epula rĩ⁊ gancere. ſe vo appetiti comedẽ di deſtitutũ et ad pñs ců eis eſſe nõ oſſe. Singulis ergo ad menſõ cõſi ventibꝰ et comecẽtibꝰ iunenis inte rĩ lectũ aſcendit.et facto pꝛãdio ſpõ⸗ ſam ſuõ patruũ et amicos in thala: mũ ↄuocauit et eis quid ſibi ↄtige⸗ rrit vł dicũ fuerit intimauit Moꝛth „ us eſt ergo iuuenis tertia die vt p̃⸗ dixit. ſpõſa do eius nulli poſtea nu bere volẽs in ſancta vginitati pmã⸗ Llidi ⁊ cognoui iuuenẽ in bꝛabã ie ptib generolũ qᷓ qᷓuis eſſet ſecło deditꝰ totalit᷑ beate tñ vᷣgini marie denotus quoridie tres dictas quin? quagenas in ſalutatõibꝰ exſoluebat Infirmatus aũt ad extrems pdud“ eſt Cnnq; per hoꝛas diei plurimas moꝛtuꝰ iacuiſſet reuixit ſubito et ſo roꝛi moniali que iurta ſedebat incli nauit dicens. Soꝛor ecce redij cito aduocari facias ſacerdotẽ. Miranti bus omnibꝰ pꝛeſbyter aduocat. ⁊ in mayima coꝛdis letitia palaʒ om̃ibꝰ ↄtitet dicens. Ad tribunal xp̃i iuci cis rapiꝰ cij in trihꝰmaxime a demo ₰ 3 nibus accuſarer kerriq; diet ſentẽtis ↄtra me. pijſſima mat xp̃i rogauit fi liũ vt ad coꝛpꝰ reducerer locũ pñie ſuſcepturꝰ Mec m̃oꝛa factũ eſt vt ro gauit. Enũ de pctis ꝓ quo dãnãdꝰ er ant decime qᷓs de bonis et agris meis ſptraxerã ſacerdoti Secũdum erat ꝙ cũ ſodalibꝰ meis piſces qͥrun dõ religioſoꝝ furtiue ſptraxerã Ter ti erat ꝙ ſegetes et fruges paupeꝝ cũ canibꝰ venaticis vagabundꝰ ve⸗ ſtruxerã. Wec cũj coꝛã oĩbꝰ loqueret᷑ quidã ex manſionarijs dixit Vᷣt cur inqt ꝓ dãno iſto extreino dãnand? eratis cij nos ills vob puiro coꝛde remiſerimꝰ Et ille Wihi quidẽ vr̃a remiſerĩꝰ o nequaqᷓ ſuffecerat ad la lutẽ cñj copioſioꝛ eſſẽ vobis in iniu rijs 7̃fůcẽdis qᷓ; vos mihi ĩ iniurijs dimittẽdis.iEt hec dicẽs reſtituẽdia damna ꝓtinꝰ aſſignauit. ſicq; diſpo nẽs rebꝰ et d omui in ſpe et pac mi rahili ſpm̃ exalauit Cri· grat in ꝑtibꝰtheutonie monaſte riũ vᷣginů quo belloꝝ euẽtu fůcit? deſtructo ad domos parẽtũ puelle redire ↄpulſe ſũt. quaꝝ vna pulcher rima agnes nomĩe vbi ad patrẽ mi⸗ litẽ redijt ab eo violẽt᷑ opp̃ſſa mox imp̃gnata fuit Acd partũ ergo agpĩ quãs fugit anxia ad deuia et partu edito aceſt diabolꝰ in ſpecie mnona chi qͥ ſe eius ↄſobꝛinã ꝓteſtans ⁊ cõ ſci kacti eiꝰ dixit ad eiulantẽ et qᷓp triſtitia deſperantẽ. Ne tu chariſſia ꝑ partũ editũ cũ patre et parentib? pfundaris ꝑuulũ in ſtagnũ ꝓximiʒ ꝓijce.ſi em̃ vixerit latere nõ p̃t. Aũc mater miro certaminis põcere fati⸗ gata tandẽ pꝰlachꝛymas· p doloꝛẽ vicit erubeſcẽtia maternũ pectus et morx ꝑuulũ ſũmerſit in ſtaguũ et ſta tim diabolꝰ ad mire tabeſcẽtẽ volo ſeindee del ante nani⸗ dens et eloql netrbü.L det ugelcil mnanne iwocbat Pin phidifi o tncopfeſum nngohlole eci uc ditzi devalde ulch ecreſp lech veitcogo infuninpp clertush enit huch etz etmoxen uetintuc etinne re coniecit. O inquit omnium femi naꝝ miſerrima qjd nũc reſtat. Meliꝰ eſt vt ſine ſcandalo tui et tuoꝝ ĩ gra uiori mortis ꝑiculo facta mihi ꝓfel ſione ĩ aq; cũ filio te ſpßmergas Poc audito inclamãs mlier erboꝛreſcit et gloꝛioſã vᷣginẽ matrẽ xp̃i iuocat ↄtra diabolũ adintricẽ. Mec moꝛa vidit demonẽ cum fumo teterrimo diſparentẽ et mox effuſa in laudem mis xp̃i ad ſpẽ melioꝛẽ in pꝛece et lachꝛymis ↄfoꝛtat᷑. Venit ergo ĩ ꝓ⸗ rimã ciuitatẽ ⁊ hoſpitio ſuſcepta ab honeſta matrona locata ẽ ab eadẽ cũ quadã iudea ſaꝛa nomine vt eius ꝑuulũ enutriret Wanſit ergo annis quinq; cum eadẽ iudea in tanta coꝛ dis triſtitia vt vix eñ̃ quis poſſet vi dere ridẽtẽ. bis in pane et aqua per hebdomodã ieiũabat. Interim dñe ſue iudee de fide xp̃i.⁊ bonitate ⁊ pi erate matris eiꝰ vt erat femina pꝛn dens et eloquẽs pᷣdicabat.et ſenſim coꝛ illiꝰvᷣba edificãtia ⁊ efficacia pe netrabãt.Cuiꝰ hoꝛtatu oĩoem dñi⸗ cã et angelicã ſalutationẽ addiſcens xp̃m et mnatrẽ pᷣcib? inuocabat Pinc factũ eſt vt nutrix ipſa cuidã fr̃i oꝛdiĩs pᷣdicatoꝝ noĩe cõꝛado ꝓfeſſa mittere᷑ ad papã Wb tẽta ergo abſolutione ad patriã eſt reuerſa ⁊ accelerauit viſitare iudeã dudũ dñaz ſuã Muã ille gratulabũ⸗ de valde ſuſcipiẽs rogauit feſſã qni⸗ eſcere ſuꝑ lectũ At vbi veſꝑe iudeus venit ⁊ cognouit hãc eſſe nutricẽ q̃i in furiã raptꝰ ſuſpectã eã q̃i ꝑuertri⸗ cẽ ſue vxoꝛis hẽbatwerte inqt male venit huc inſidiatrix iſta.iã occidaʒ eaz et mox extracto capulo innadit doꝛmiẽtẽ et tria dedit ei vulnera cir ca et intra coꝛ. Woc viſo indea hoꝛ ruit et intrans thalamũ obſerauit. ergo ab agnete gertrudis quõ reui⸗ xiſſet. Et illa mirata ſpriſit dicẽs.qᷓ Pinc noctis medio facto ſigno iu⸗ deꝰ lynogogã cũ vicinis intrauit.iu dea aũt poſt luctũ obdoꝛmiẽs iniõ nis vidit glorioſiſſimã dñaz cũ dua bus puelł ad occiſã mulierẽ intrãtẽ et ex trib? pixidibꝰ qjs ferebat vnaʒ qᷓ;q; vnguine ſalutari in rediuiuum ſtatũj moꝛtis vulnera reducentẽ In tuere lectoꝛ mirare mirackm. Judeꝰ mane rediens occiſã feminũ nõ inue nit. credebatq; ꝙ vxoꝛ ſua cadauer moꝛtuũ ſubterraſſʒ.hoc idẽ de viro vxor illuceſcẽte die credebat.et ſug hac re nec qs alterũj reqͥſiuit Vix di es q̃draginta ʒpleti ſũt ⁊ ecce venit mulier peregrina iudeãq; ⁊ virũ ei? ex ꝑte agnetis officioſiſſie ſalutauit et abijt Tc iude? vxoꝛi aĩt Quid ẽ ꝙ illa vinit? Mũq̃d occidi eamCui vxor Potens eſt inqᷓt xp̃s dñs eius moꝛtuã luſcitare Et indeꝰ hoc ẽ in⸗ ct qð ſp timni ꝙ te apoſtatã ducẽt in erroꝛẽ Mec moꝛa hec dicẽs coin p̃hẽdit vxorẽ et in thalamo duobꝰ ãnis recluſit obſtrictã. Hinc accicit vt ad reinotioꝛa tẽdẽte indeo vxoꝛ euaſit· et cũ duobꝰ ꝑuulis tertiũ ge⸗ rens in vtero ad ecciaz fugit.⁊ cum gaudio ficeliũ qͥ eã ditiſſimã et ho⸗ neſtiſſmã nouerãt baptiſina ſuſcepit Pãc poſtea duo filij eiꝰ adoleſcen⸗ tes et vna filiaꝝ ſecuti ſjt et ficẽ ala crit ſuſceperũt.anſit aũt pꝰbapti ma cũ kilijs dicta dudij iudea in co loniẽſi dyoceſi mutato nomĩe voca to gertrudis.⁊ inuenit agnẽ quõdã nutricẽ ſu ibidẽ manẽtẽ et de ↄuer ſione eiꝰ valde gratulantẽ Vueſiuit —— re nunqᷓ; moꝛtua ſuſcitarer? Ad hec ſtupefacta gertrudis Vere inqt vidi ꝙ te vir ineꝰ tribꝰ vulneribꝰ cultro „— ℳ——— — x libꝛo apum— contodit occidẽs. Et illa ait Nohe daz pꝛeclari pꝛelbyteri magiſtri rei⸗ ſplßp rit xp̃us om̃iporẽs ꝙ In ſomnis t̃ neri nomie c xp̃ianis pueris aciue hnßon me vidiſſe et nõ ſẽfiſſe videbar occi⸗ niſſet. er eã ex nomie nouiſſet pᷣſpyt.— u vi. Wane do offenſã viri tui fi mãſiſ eãq; venire libenti ad ſe trequẽtius ⸗ nin. ſem pᷣco gitãs oin nib?ꝰ inſalutatis re aquertiſſʒ introgauit eã dicẽs. Vlis nbb recẽ tellinaui. Mec moꝛa gertrudis he rachel chariſſima. nã hor ſibi no ns ſl aphꝛehẽſa veſte circa collũ agnetis men erat fieri xp̃iana Erilla vlolo lhn dir hacerauit eaʒ. ficq; ciliciũ quo indue inquit dummõ erudias ine quid ſit— bat ad carnẽ vſq ad peãꝰ medium kieri Tpran⸗ Tũc pꝛelbyter vt vir ſã. Et inuenit maniteſtiſimas triuʒ vulꝰ/ äusmue gaviſus in ſpũ ſẽtiebat de e nerij cicatrices. Wanifeſtata lũt hec puella futurũ neſcio qͥd diuinũ. Et nane d archieß̃o colonienſi vño conrado. incipiens a ↄſtitutõe inüdi cepit ili oꝛtua ẽ em̃ in maxiuma pñia ⁊ fer ſcripturas exponere ꝑ 3 fides xp̃i anta qn noꝛe ſpůs Annus..cc. Ixv· eo tpe vkipſe chꝛiſt“ ſigniticari poterst vłk lututli voiuebatur quo ipſa agnes iudeo oſtendi. Vuaꝑ expoſitiones vt ipſa cboonilit. occiſa eſt. et ꝑ gloꝛiolã ⁊pᷓi matrẽ etr mer dixit ita itegro ſenlu in illa eta⸗ iochpt virginẽ ſuſcitata Wertrudis vo ſu te ſex annoꝝ tũc et dimicij diſcretõe Vuileus bles ei miro fidei caloꝛe ſuccenſa· ſpůs intellexit vt raro opteret p?e⸗ nonaſteriüc Vidi in bꝛabantie 4 lrij. ſbyterũ rõʒ aliquã iterare. Wec eru odene tibo ciſtercienſis oꝛdinis inoniale; vitõ fere ꝑ annũ dimnidiũ pdurauit ilhgw in qua ↄuerſa de iudaiſmo op/ ind occulito auditu ꝑ quẽfurtiueꝰohtn nuit eim rot rie mstris xp̃i gloꝛioſius excellebat ne raptim puellã edocebat. Et vide iiqwo voc Annoꝝ non piene quinq; in domo miratõnis inſigne ꝓdigii Nunqᷓ; nne Sun ꝑntũ indeoꝝ aduerrẽ cepit animo. rachel auditu verbi dei latiari pote dnitbipn cur diſtinctio nominũ fieret iudeoꝝ rat vel laſſari.cũ tñ pꝛelbyter? mar pmami pariter et xp̃ianorum cũ xni vult“ tha miniſtra eiꝰ mulier religioſa et nunlEtp aiq; loquele homines eſſẽt vtriuſq; pꝛudẽs volde ambo krequẽter laſſa Fninc gentis Aira tsli puelle diſcretio in ti fibiinvicẽ ſuccederẽt in docendo.—— perebat·tñ vt poſtmoqů retulit aui Vuid plura!? Iox vt ꝑntes in filis— dius xp̃ianũ qᷓ i daicũ nomẽ et ſpe ceperunt aduertere cogitatu. dueni in cisliter heate marie nomen letabat᷑ entibꝰ iudeis pluribus ↄuenerũt in„ dbn aucire. c xp̃iani aliquiq inuicẽ pe; hoc. vt miſſaʒ kiliã de louanio vltra— tete ſolebãt. Furahat aũt ſß vtraq; rhenũ ſpõlo traderẽt artiꝰ ↄſeruãdã— aſcella panẽ de mẽſa pntũ et pneris Muod vbl puella cognouit. pꝛelby nn occulte mẽdicis partiebat.vr regra tero ců lachꝛymis idicauit. vt ſi illã seiin nando ſibi marie nomẽ audiret In eadẽ node nõ raperet et xp̃ianã effi animum ci pis ergo de tꝑe in rẽpmire ꝓliclẽs ceret pdita eſſet in ꝑpetuũ et ꝓfuſa. dnupn ita ſagaciter latitabat. Vt neuter pn Muod andiẽs pꝛelbyter puelle pre hnfud tů aliqnid ſuꝑ cogitatu filie aduer/ repit vt ad ſolitũ auditũ ſmo mãe dolot m tere poterat vl audire- wontigit àt veniret. Muod cijincũctãter annue unkin vt pntes eius a colonia in lovaniu; ret de veſpere matri eius dixit. Pel pubte * bꝛabantie oppidũ cũ filia deueniret me mat volo iſts nocte iacere. 05 biuns vbi cij ſucceiiu tpis in domũj cuiu d ſimplex pvella dixiſſet et diuti nencitt rennuiſſet mater ↄſenſit tandẽ eideʒ ſuꝑ ceruical ad pedes ſuos lectuiuʒ hꝛecipiẽs pᷣparani. Jacẽte ergo pu ella vſq; ad inane et obliniſcente pe nitus qð pꝛeſbytero pꝛecedenti no cte ꝓmiſerat. aſtitit illi gloꝛioſa mat maria in habitu candida ſuꝑ niuez etofferens illi virgã ſplẽdidam quã geſtabat virit Iurge katberinꝭet iter arripe.grãdis em̃ tibi reſtat via VWec illa dicente rachel vᷣgam app̃ hendere credens de lecto cecidit et erclamauit.cuius clamoꝛe excitata matre et querente clamoꝛis cauſam filiaq; cautiꝰ diſſimulãte mat ꝓtinꝰ obdorminit. Et rachel ſurgens ad ↄdictũ locũ pꝛeſbyteriũj mox inuenit Qui letus aſſũpſit eam et venit ad monaſteriũ qð pꝛatũ dñaꝝ dicitur quod erat ed leucã dimidiã a dida villa.et gandentibꝰ cundtis baptiſa uit eam nomẽ katherine imponẽs ei. quo vocata pꝛius fuerat a chꝛiſti matre Satimq; habitij oꝛdinis in⸗ duit baptiſatã Mec moꝛa vt audinit pater er amici eiꝰ qʒ geſtů eſt ↄſter⸗ nati ſũt Et ꝑ ducem dñm terre et g ep̃m leodienſem tandẽ ꝑ papam ho noꝛium datis maximis pecunijs la boꝛauit. vt infta etatẽ legitimã filia ablata ꝑntibꝰredderet᷑ Wue ſi in do mo pntum vſq; ad duodennẽ etatẽ pſeneraret in fide ſuſcepta tic iuſte xp̃lano nomini reddi poſſet. cogitã tes nequiſſimi medio tꝑe infantilem animum faciliter inflectere poſſe.vt ad natiua ꝑntum vota rediret. Po⸗ rum fraudulenta conamina pꝛoch doloꝛ multi magni et litterati viri pecunia ſuſcepra fouebant. pꝛo quo pꝛeſbyter ſipꝛadidtus non mocdice tribulatus ſolum— eiꝰ que auttrix fuerat huiꝰ facti multis tachꝛymis innocabat. Mira res et vſe; in preſens cunctis ſeculis inau⸗ dita. Petijt pꝛeſbytero ad omne citationem et iudicem ſe puella de⸗ dnci Foꝛſan inquit iudices flectent᷑ etate et ad mel piaculum mouebun tur.t factum eſt vt petiuit et dirit St enim quadam die apud leodinz venit coꝛam epiſcopo clericis ⁊ ma gnatibns diuerſis adugcatos er in⸗ dices tam conſtanti qᷓ; veridica rõe confucdit et monit.vt voces vlulan tium et clamantiij cũ lach locis diſtantiſſimis audirentur. ita vt omnes manifeſtiſſime diſcernẽnt et viderent in tam exili etate diuini ſpiritus ſapientiaʒ pꝛeualere. Winc poſt annos duos ceſſatum eſt a lite iuris et alind deceptionis tendiclm pꝛeparatũ Junenis elegõtis foꝛme iudens conductus ad hoc venit ad monaſteriũ ſupꝛadicduz in quo erat puella et fimulato animo baptiſma ſuſcepit.qui cuʒ ſe fingeret miro mõ vt puelle quafl cognate ſue gratia eruditionis loqui poſſʒ Dicebat ẽ Plus ſuper omniij jermonibꝰ mibi cognate verbů ſalubꝛins impꝛimet. Illa tamen vt mihi retulit interius diſcernebat fictũj ad fidem inuenem acceſſiſſe· et ideo nec pꝛece nec p̃cio nec vlla obedientia fledi potuit.vt olum verbum iuueni loqueretur. Mec vt viderũt iudei miſeri ceſſaue runt ab illa. Junenis autem ad vo mitum eſt reuerſus. Pane poſtes tñ ta gꝛatia potiri vicimus vt nihil ea ſerenius videri poſſet Cunq; nobi⸗ lium parentes cum multa ambitõe venirent videre filias et cognatas hec coꝛam imagine beate marie vᷣ⸗ ginis veniebat et gratioſo vultu vi Pymis pꝛe ſtupoꝛe in eccleſia ſancti lamberti a „— ——— vicentem ⁊ contitentẽ abſoluit ſpiũ̃ is ſolattum h delůũctus efflauit. Mota ergo lecto? et gaudium·ego autem paupercula me non eredere eſſe vt virgo maria upilla et indigns ad te dñam ⁊co hoc omnibꝰ impetret qut⸗ pꝛedictis ataz meã fidenter aecedo· tů ſola kferijs velint ieiunare quanqᷓ; gloꝛio pꝛe omnibus eſto mihi refugiumet ja virgo in iſto pᷣectoꝛe tale voluẽit. folamen Et hec dicenteʒ quis vubi miraculũ demõſtrare vt ſedulos di team a miſericoꝛdiſſima pietatis lectoꝛes ſuos iuuandos a ſe et hono randos altius cœmpꝛobaret. (Retulit qu ml frater oꝛdis“ predicatoꝝ. de cuius veritate et ſin ceritate non dubito miraculum de gloꝛloſa xp̃i inatre maria p lene pijl mum. Vlir qnidaz longo tge deno pat Alie ſoꝛoꝛes noſtrennonualee amibus et amicis ſolattum habẽt mnatre ſolatio vʒfrandart ¶Puendam in noꝛmannie ptibus virum fagicioſum valde et impius fuiſſe aucuimus ſuis tꝑibus rapis e t cecibus hominum debachantem inimici ſui in decliuo montis uinſdm depꝛebendentes amphts tus deo oꝛdinẽ ciſtercienſẽ intrauit ſ „ tö capite peremerunt. Cuius caput in quo et ſi din ſandte vixit·rñ tãceʒ enlt. c sbcium trunco coꝛꝑis in loco ms diabolo tentante denictus in pcũ ion ſecih nente in vallein ſubiacentem deuo cecidit et multis ex hoc occaſionem Fu⸗ t ſutum eſt clamans hotribiliter per ſcũdali dedit. ſꝛo quo vt in illo oꝛ⸗ pec verba Nirgo ſãcta maria dave dine ↄſtiturum eſt grauiſſime ribu nenecin⸗ ram ↄfeſſionem · hoc non paucis ho latus f. ad coꝛ tñ cij amariſſima pe⸗ bi ſoo chn ris inceſſanter capite clamante· vñiꝰ nitentis redijt et ſe ad gloꝛioſsʒ xp̃i cõhr tbim inimicoꝛum pꝛo ſacerdote cucurrit inatrem in pꝛecibꝰ ut lach?ymis cõ no lbere in villaʒ· Venit ille.ſed appꝛopinq̃re ulit. In magno igit luctu ꝑtẽpus is camoꝛes nre pnanſ tia ꝓeecebot. nõ audebat nifi relatum caput ſuo nõ nodicum pofitus tandẽ die qua coꝛpi cempaginaretur Muod vbi vam oꝛauit.et raptus in exceſſũ mẽ in pun faum eſt aduenit pꝛeſpyrer ſeditet ris gloꝛioſam virginem viditet in in loquẽte capite tompaginato pfeſis bꝛachio eius quaſi ladentẽ pueruʒ gunol onem illius audiuit In fine ergocõ p aruulũ ſuꝑ omnem pulchꝛitudinẽ niijpmn feſſionis pꝛeſbyter inquirit dicens. ſpecioſum.Eunq; viceret pꝛo ſe ina pfndnnf iroꝛ in mirsculo ve te kacto ſug trẽ ſupplicantẽ inſtabat ille ſe a petõ nſinsg omne miracuium quodᷓ audiul. xt triulstionibꝰ liberari.⁊ ad gr̃az lbpiriivedi ille cauſa inquit miraculi pec ẽ· A pꝛioris vite reftitui. Sed cum pᷣuer kui berenin viui vdhuc iuuenis ꝙ quicun qr⸗ qua renitens vultum auerteret t niün tam feriam aut ſabbatum ĩ honoꝛe mater ecotra huernz in altera bꝛa⸗ Indeferens gloꝛioſe vᷣginis marie ieiunaret. ve⸗ chij parte trõſterret vt comodofius pitias neſt ↄfeſſionem anteq̃m ubhac vits vnltui eius vultũ benignitatis inge miäerg k diſceceret mis xp̃i pꝛecibꝰ obtinẽ̃t reret.illeq; iteꝝ vultum auerteret. et uertebttit Mocvt audiui ĩ om̃i ſceleſtiſiõvits auer ſum inater frequentius regira ſicilie denis net via ieinniũ obſeruni aiteriꝰ ret achrogorettancem poſt miraʒ riociſtn boni nihil alind leci Poc ſacerdos et piam ſupplicationẽ euicit mat in Mi audito miratꝰẽ. Et ſtarim vbibhoc kilio.et vnltj eius ad piaculum ſere 3 ituniiß Diſtin quinta nauit. vt pctm̃ homini ad indulgẽti am et ſtatum pꝛioꝛis vite ad gr̃am condonaret Enid miri! Abarie ẽ ſpeciali pꝛiuilegio ↄceſſuʒ eſt vt m ꝓphetaz vtrunq; arguere poſſet ma num ponere in ambobus. xv. ¶In roms qudã ſanctiſſima vᷣgo fuit nomine iachelina ec ſoꝛoꝛ ho biliſſimi et ditiſſimi comitis apulie ſapientia ac decoꝛe pꝛe ſtantiſſima fnit. que ců a fratre comite tradi nu prijs conaret᷑. aſſũpto virili habitu clam anfugit. virectis ergo nuntijs ꝑ omnes vias frater comes eam in⸗ ſequit᷑ via qua fngiebat Mullũ aũt effugiũ ſoꝛoꝛ videns ad obuiũmaẽ ſe contulit. et crucis figno ſe ſignãs ĩ mare ſe ex alta rupe ꝓiecit. Nuod vbi frat᷑ vidit eiulatu mayno ſoꝛori de rupe clamauit. Super om̃is mi⸗ hi ſoꝛoꝛ chariſſiã reuertaris ad me cõſtruã tibi mõſteriũ ditatũ copijs in quo libere ſeruias ſoli deo. In cu ius clamoꝛes virgo lancta q̃i ſurda anre ꝑtranſiens ꝑ ampla marisſpa tia ꝓcedebat. Et vide quanta vᷣtus diuini miraculi. Nimirũ natãdi ar⸗ tis ignara oculis ac manibꝰ in celj ertẽſis q̃i ꝑ aridũ ambularet maris pꝛofunda tranſibat. Quo trãſito in deſertiſſimis grecie filuis tribꝰ ãnis ſub virili habitu ſanẽtiſſimo cuidaʒ ſeni heremite ſeruiuit vt fibi ſpiritu alem viuẽdi modũ pleniꝰinfoꝛmaẽt Inde ferens aſtutias inimici et ne⸗ qnitias ne ſe ꝓderet feminã q bere mitã erga ſe affici ſolito ampliꝰ ad⸗ nertebat. fugit circa mare in ꝓpinqͥs ſicilie deſertis.⁊ ibi ſuꝑ arboꝛẽ᷑ adiu toꝛio cuiuſdaʒ fidel viri arto valde ↄſtructo tugurio ꝑ nonenniũ latita miſtrante.vt nunqᷓ; ꝓpter victů deſcẽ dere cogeret. Pec poſten in romsz ſpů cogente ꝑuenit et innocentium papã tertiũ cũ om̃i clero et popnlo ciuitatis ſenera et audaci redarguti one ꝑmouit. Wic victus eius lõgiſ⸗ ſimo tꝑe fuit.ter in hebdomoda nul lo adiecto panẽ cũ aqua comedit.⁊ ſuꝑg iudam penitus terrã equata cer nice pedibus requieuit. Talia et his ilia de virginibꝰ facta et geſta meo tpꝑe ſi referreʒ potius me temnpus de — ſereret ꝙᷓ exempla Uxvi. ¶ Vidimus em̃ plures filias com; tuz? baronũ que ſpꝛetis nuptijs in monaſterio vł ↄgregationib? virgi num vitam celebem elegerunt. qrũ inter ceteras vnã filiã viennenſis co mitis vidi.que ad pꝛedicationẽ cu⸗ iuſdam fratris oꝛdinis pꝛedicatoꝛũ walteri nomine conuerſa eſt.⁊ em̃ romanoꝛũ moderatoꝛis neptis et imperatoris grecie conſobꝛina et achaie principis ſoꝛoꝛpntibus er amicis pꝛeparabat᷑ nobiliſſimis nu ptijs copulari per quã poſſet earuz ſublimitas ſublimari.Illa aũt alias intendens ſolicitauit animo matre et ſoꝛoꝛes in valle marie in dyoceſi treuerenſi oꝛdinis pꝛedicatoꝝ inui⸗ ſere. Vuo vbi venit cũi militib?⁊ fa milia matre alijs intenta filia vt pꝛi us oꝛdinanerat vocatis ĩ caplin ſo roꝛibꝰ votů religionis fecit habitũ induit umpoſitũ reſponſoꝛiũ Regn mũdi ipſamet inchoauit. Vuod cõ⸗ nentum letiſſimis vocibus ꝓſequẽ⸗ tem audit mater. miratur conuent? repentinam letitiam. mittit vnum ex ſuis videre quid eſſet. renuneiat ille beatiſſima yoleycam. hoc enim illi nomen trat hobitu ſacri oꝛ dinis inſignitam. Vuo audito mat attonita accurrit rapere filiam furi bunds Mec cunctata emuhitatẽ lo ci vᷣiolenter infringere raptam ſech abducit ⁊ in palatio viennẽſi artiſſi me cuſtodie mãcipauit t vide q̃li conſtantia uicerit. Cibis tantũ 7gu laribus ſᷣmn oꝛdinẽ ↄtenta alios cõ⸗ edere nulls cogi violentia poterat alia quoq; ſtatuta oꝛdinis a quib? coꝛpꝰ vłlanimꝰ arceri nõ poterat vi ilantiꝰobſeruabat.etracto iñ illi habitu oꝛdinis violenter coloꝛatis eã veſtibꝰ induebant. Muditatẽ em̃ pati vᷣginalẽ pudiciciaʒ nõ ðecebat Auid inoꝛoꝛ verbis Per eßos pls tos ⁊ ꝑ alteriꝰ ꝓfeſſionis inoniales ⁊ religioſos vierſi generis tẽtabat nec tñ infra triennium vel ad reditiũ ſeculi vel ſaltẽ ad laxioꝛis vite oꝛdi nẽ animũ eiꝰ ↄuerterc potuerũt. l cebat em̃ verbis innitẽs apłi. In ea vocatione qua vocata ſůj immobit pmanebo Parentes igit᷑ et amici a reuocatione illiꝰfinalit deſperati eã redire ad dictů locũ et oꝛdinẽ ꝑmi⸗ ſerũt· vbi tantis exemplis vite fulgʒ vt nulla in ea deeſſe virtus dignita — ihi per plures annos in ep̃atu epe tvij cãmerscenſi vices gerenti epiſcopi in ↄfeſſionibꝰ audiendis quedã mu lier cũ maxiiuo merode et pudoꝛeẽ confeſſa ſe aſſuefactã ſcelere ſodomi tico in lecto laſciuiſſe. demonẽq; int e et parietẽ ci cachinno clamantez aueiiſſe.phi.phi. phi. interiectionem ſihni Vua voce ↄfuſa ülier eadeim hora cucurrit ad me et beneficio abſolutõis accepto pe nitentiam etiã vltra qᷓ; ſtatuigmariſ ſima egit. Erx libꝛo apum noni.que cuʒ multis lachꝛymis mi hi confeſſa eſt fere ſein conſimili viñ cio polluẽtem audiſſe vocem demo nis ⁊ dixiſſe. Ige miſer age qð agis bene tibi ſoluetur in pꝛoximo quod nunc facis Mec multo poſt vbi mu lier confeſſa eſt nec ad pꝛiſtina pec⸗ cata Tᷣfiliſſet et timoꝛe maximo moꝛ tem incurrit.et quod hic per penitẽ ris penis exoluit enerabilis boõnifa — ad libidineʒ pꝛouocabat pꝛoch ne⸗ phas auditu. Et vide quid ſequi᷑. Vbi hoc ſemel vt erat ſolitꝰ attenta ret mãu int crura loco virilis mem bꝛi colubꝛum appꝛehendit:quo fetõ hoꝛraꝛe percuſſ m mox ꝑuenit et in multis lachꝛymis penitentiam egit. Adoleſcẽs adhuc ſodalem habe bům in ſcholis parilium ſtucioꝛum carum valde pudicum et bonum; heu poſtinoduz a magiſtro quodã ſuo per huius crimen vicij depꝛaua tum. Idmonitus autem per me et alios amicos ⁊ familiares Iuos cur ipſe tante nobilitatis vir talis turpi tudinis infamiaʒ pateretur.ceſſauit ille pluries ſed ſemper iterum in pꝛi ſtinam labebatur. Ad hunc euentũ damnabilem res miranda peruenit Venerint ad eum in ciuitatem in ̃ erat canonicus viri nobiles conſan gninei eius et apud eũhoſpitati ſũt ůmulto leruientium comitatu. Fa⸗ tiam non expleuit in purgatoꝛio d acius quondã lauſanenſis epiſcopus nůc rectoꝛ in theologia pariſius inibi tůc et mul tis alijs retulit quendam clericuz ſe in cõfeſſione audiſſequi malo aſſue factus vſu ſe ↄtrectationibꝰ illieitis bs ad confeſſionem imocirt 6 wcb'in rbüb oculs nnin nicone Ln otsn raců lach blatm huctnchdi un camerach ders ome rẽ qẽ neici ſeiap ninne velt luerdot rog lonerpe conʒ vobis nodů recii diuina vind go ↄdicloni ſenſ. weyi aäinkßn Ibſohicl ria tnum gantt dido norben dei ſp meyt Minin qunta kta autem cens cum ſe locatis hoſpi tibꝰ inuenis ſopoꝛi dediſſet.clamæẽ cepit et auxiliũ foꝛtit᷑ inuocare. Ad dñi ergo ſui clamoꝛẽ clientes turba ti ſurgũt.et rõem nullã in eiꝰ clamo ribꝰ inueniũt. Aduertentes tij cano nici eůñ moꝛtijꝓximũ decanũ accerſi unt. Cõcitꝰ ille venit ad lectulũ reſi det clamitãtis.ↄfiteri iuuenem pctã adhoꝛtat᷑ et diuinũ nõ humani ↄfi liũ inuocare. Wec cũ decanꝰ ei ina⸗ gnis vocibꝰ inclamaret.tandẽ poſt diutinã decani clamãtis vocẽ eñ ter ribilibꝰoculis inſperit dicẽs Vie illi q ſeduxit me. Id quid ffme diuinũ auxiliũ inuocabo Ecce iã video pa tulum infernũ pñtes demones ⁊ ad rapiendũ me terribiliter inhiantes. Cunq; oẽs vt potins cruce ſe ſigna ret cũ lachꝛymis inclamarẽt.ille q̃fi nihil aduertẽs clauſis ockis auertit faciẽ ⁊ cij diris clamoꝛib?ꝰ aĩa ers lapit lirt. ¶Silis in vicio quidã de epiſcopa tu cameracẽſi cũ facerdote luo acce dens ad me rogabat vt eij abſolue⸗ rẽ.quẽ recidiuãtẽ ꝑ ãnos plurimos abſoluerã et penitentiã ei ininnxerã ſalutarẽ. Muẽ cij ad dioceſanũ ẽm mittere vellẽ q̃i grauiꝰ affligendũ a ſacerdote rogatꝰ ſů vt tali ↄditione abſoluerẽ penitentẽ vt flexis genib? coꝛaʒ nobis rogaret dñm vt ſi poſt modũ recidinaret in ſcelere ej moxꝝ diuina vindicta puniret Wõſenſi er go ↄdicioni.⁊ heu mihi miſero ꝙ cõ ſenſi. Wor ille flerit genna er vindi qã in ſe ſi recidiuaret impꝛeeatꝰ eſt Abſolni ej.receſſit gandens Szʒ fei ria tertia aut quarta pꝰ paſca inſti⸗ gante diabolo paſſus eſt recidiuuʒ. moxq; hoꝛrifice clamans. indicta dei ſuꝑ me vt mihi poſtes ſacerdos retulit amariſſins moꝛte mylctat? Inicbere⸗ q̃dã huiꝰ vicij nephan diſſima vetula fuit que multis ãnis in monaſterio degẽs nihil tñ relig onis in eo fuit ↄſecuta aut virtutis imo tãto erat deterioꝛ quãto magl. ꝓfeſſa fuerat ſanctitatẽ. Woꝛtua er go in clauſtro ſepulta eſt Mec moꝛa ſequẽti nocte ſcropha nigerrima cũ poꝛcelł᷑ ſeptẽ coloꝛis eiuſcẽ viſa eſt manifeſte intrare clauſtrũ· vetulãq; ſepultã effodere.et mẽbꝛatim coꝛp? milerabile laniare.⁊ viſcere eiꝰ lõgo tractn ꝑ clauſtri ambitũ diſſipare. Muo facto cũ poꝛcelł ſcropha diſpa ruit.et poſt ſe feda veſtigia dereliqt Et notandij valde ac iirandũ ẽ œꝙ nonnulle ex monialibꝰ clauſtri ſcro phã cũ porcellis videre nõ poterãt. ſed grunitum eoꝛum clarius audie runt. Axxiij. Vidi et quendã huiꝰ vicij hephã⸗ dů virũ de quo mihi vir boni teſti monij pꝛeſbyter referebat.qꝛ ců ille ꝑ viride pꝛatũj pꝛeiret et pꝛeibyt ſe queret᷑ inuenit veſtigia pꝛeeũtis in gramine qi igne ↄꝓtacta manitfeſtiſi me pailuiſſe.quẽ et nos poſtea ꝑce⸗ pimus ꝓ vita ſceleratiſſims woꝛte turpiſſima perijſſe. Arriiij Sancde marie magiſter petrus quõndam cantoꝛ pariſienſis cuidã mihi noto narrauit ſe vidiſſe locuz in gramine vbi de veſpere quidam clerici hoc vicio infecti conſederant de mane omnibus circa locis abun dantiſſime roꝛe inkuſis ſine vllo roẽ quaſ ſceleris conſcium ſicciſſimum inueniſſe X Ixxv — Erat in vllla bꝛuxellenſ bꝛa⸗„ banrie ſacerdos quidam vita et ino „ „— ribus plurumnum inhoneſt?. Hic gu le et luxurie dedit? nihil fẽ viceba gliud meditari. Poſt finẽ annoꝛumn aucoꝝ poſtq́; pꝛeſbyter fuerat oꝛ* binat inſto vei iudicio ip̃meditate defundꝰ eſt. NMec multo poſt quidã* ꝛeſbyter ↄmenſalis eius et ſociꝰ cũ crepuſculo noctis vlàʒ ageret extra villã audiuit miſerabilẽ vock quaſi ſub t᷑ra clamãtis et plangentis. Cõ ſternatus aũt preſpyter quiſnaʒ eſs cuiꝰ vocẽ audiret cruce ſe fignãs in quirit Quis es tu? Et vox Ego in quit ſum inlelix ſociꝰ tuꝰ. Et rurlus preſbyter Quõ inquit tibi eſt.⁊ q̃re de bůmo eloquiũ tuũ ui ille dato rugitu magno. imo maximo. Ve in? quit mihi ve ve. q̃ clauſit ſuper me pureus os ſuũ.Et cum qᷓi pẽmgera volatu vor plangẽtis veferrei in 15 gas ipſů qui hoc audiuit pꝛeſbyteꝝ in nllo vitã miſerã pꝛoꝛſus coꝛrexiſ ſe ſʒ obijſſe moꝛte turpiſſima.⁊ feda nequiſſime ↄuerſationis veſtigia de relquiſſe. Cxvl⸗ Pꝛeſbyter quidaz nominẽ tãtum ſanctus et caſtus monialẽ quandaʒ altioꝛis oꝛdinis iuuẽculã ſð religio⸗ nis ſpecie ꝓcurabat· Macta ẽgo oc caſione cũ locia ſenioꝛe iuuẽcła mo⸗ nialis p̃ſbyterũ viſitauit Poſt latos ajt cibos et potũ immoderatũ o niales in loco vno et pꝛeſbyter in al tero qjeuẽt. Wane kacto vetula mo nialis ſociã iunẽculã ad matutinoꝝ erecutõʒ officij niſa eſt ercitare. quã cũ ſtrepitu pꝛimo ꝙ filẽtiũ tenebt. deinde puliationibꝰ vt attẽtaſſet ex citare nec ꝓfeciſſet ·urgens q̃ſiuit ſo ciam nec inuenit. Turbata ergo cuʒ tota familia monialis cũ factuʒ Pꝛe confuſione celare vellẽt nec poſſit. gum audita eſt. Wirabili? iñ intelli Ex libꝛo apum cum hoꝛrore ⁊ ſcandalo multoꝝ ſiẽ iuuẽta fuerant amboꝝ ſił cadauers ſũt ſepulta S irxvi. In ꝑtibꝰ ſueuie q̃s almania cõtle t᷑ ſict a fratre waltero nuꝑ audi ui mulier quedam deuotiſſima erat vxoꝛ militis ⁊ nobilis pulcherrima etiã m carnẽ inter om̃es patrie ſue teminas reputata.Ad hãc videndã cũ multi nobiles et potentes ſepius duenirent.et illa ꝓ viſitatione hmõi graniter ſepiꝰ turbaret. ne leʒ curio? ſe videntibꝰ occaſio ſcandali p̃beret q m phm magno vel malo ꝑiculo cnſtodit qð multis placz· Oꝛatoꝛil ſola ſui ſemel intrans kuſis ad debz lachꝛymis dixit · Video mihixp̃e ie ſ ex carne qua induiſti me alijs pi culum imminere. Licet eĩ animum meñ foꝛtit fixeris vt nulla ꝓꝛſus va nitate ↄmouear.tñ nõ modicʒ perti meſco dare me poſſe cauſaʒdebilib? vt tentationuz cupidine aliquaten? agitentur. Kogo ergo te miſericor: diſſime pater et domine vt ſpeciem meã in tãta feditate ↄmutes vt car nis miſerie fpitudo in hoꝛroẽ potiꝰ ſit q; pulchꝛitudo fuerit ĩ hõꝛe Poc victo.ſtatĩ fetidiſſima lepꝛa ꝓtabuit vuttꝰ eiꝰeruper̃t puſtule. ocli tumu⸗ erũt.os lacerũ inepte patuit.naſꝰq; gibboſa defoꝛmitate ↄtoꝛtꝰ alienaʒ penitus faciẽ demõſtrauit. Mec mo ra E grediẽte illa occurrit maritus Vui eã tiñ ꝑ habitů agnoſcens q̃rit que ipſa ſit et ea dicente ego ſum. ox et ille totus inhoꝛruit.et vt vi vit familia omnes ſimul exclamant in plõctũ. mirantes pᷣcipue qͥd tã ſbi to dñe ↄtigiſſet. Turbatis ꝑntibus illius notis q; oĩbꝰ et amnicis ↄſulit phiſicus rñdet incurabilem lepꝛam nichil aliud eſſe conſilij niñ ꝙ extr⸗ ſun nieinpic o inſtantis tmicos woð enilütint ukiot icchuriſin mnigt k voc dido vulitinlacht dindics.& berionimöe uteerpeiui neo půnlic ne conn l charinvtin nneplac bacon inectisel iacies reſtin nge velligüv hreman. ketvonte uciuini Ex pntrianici collaudi.&t iniihn öqribihn admonuſt tiheo habitationẽ hoĩm collocet. Wvt factum eſt et aucinit frater oꝛdinis qᷓ eiꝰ ↄfeſſionẽ audire ole at venit ad illã ⁊ mire gaudẽtẽ in⸗ neniẽs q̃rit cãm inopinati et ſubiti moꝛbi Muã vt illa ꝑ oꝛdinẽ enarra nit frater ipſe turbat? ⁊ mirat? non modice increpauit eõ dicẽs. O miß̃⸗ rimna et ſtultiſſima mulieꝝ q̃ in cõtu meliã et in ꝑiculũ viri tui opꝰ dei in te pᷣcũ inſtantia deſtruxiſti.et ꝑntes et amicos tuos qᷓ deñ laudanerũt⁊ venerati ſůt in te ad blaſphemãduʒ nůc ꝑ tale infoꝛtuniũ coegiſti. Age nic chariſſima inſiſte ß̃cibꝰ ⁊ ad cõ trariũ rei geſte diuinã miam intpel les. Woc dicto receſſit frat᷑. Illa àt totalit᷑ in lachꝛymis reſoluta oꝛauit dñm dicẽs. vñe p et dñatoꝛ vt li⸗ berioꝛi mẽte et puriori ſpũ ſeruireʒ tibi.hoc mihi flagellũ lep̃ a tua bõi⸗ tate expetiui. Sed q audio a patre meo ſpũali cui tota deuotõne ↄmiſi me contra ſalutẽ meã a te oĩm dño petiuiſſe. rogo te ꝑ tuã bẽigniſſimã charitatẽ vt ine tuj plaſma ᷓ̃ſtituaſ Fm ꝙ tue placuerit volũtati. ꝓxira res.vix vᷣba compleuit et in tñ̃ta cla ritate cutis ⁊ elegãtia foꝛme ſubito fit facies reſtituta.vt nec in ea vniꝰ ruge veſtigiũ vel ſaltẽ tenuiſſiã ma⸗ cula remanẽt. Wuo viſo gaudet mi les et vroꝛẽ reputat fibi q̃ĩ redditaʒ rediuiuã. Exultat familia.fama rei geſte diffůcit. letant᷑ aĩci.applaudit ⁊patria.?⁊ iclita xp̃i pietas ore oĩm collaudat᷑. xt vix qͥdẽ miles no di midio ſuꝑuixit.? inclyta nMer ei? nõ imẽoꝛ bonitatis xp̃i cůj filia vni ca quõ hẽbat ⁊ poſſeſſiõibꝰ vniuer⸗ ſis ad monaſteriũ ſoꝛoꝛũ oꝛdinis ᷣ dicatoꝝ tranſijt qð hemberch dicit et in eo auctoꝛe deo ̃ligioſiſſime cõ nerſat. Aide ergo lectoꝛ ↄſidera ptn tem in femina que in tantũ hoꝛruit oculũ impudicũ.vt in le p̃cũ inſtan⸗ tig lepꝛe plagã acciꝑet lxxviij. Vidi janctũ viꝝ magiſtrůj guico . nẽz pꝛeſbyterũ bechinaꝝ in niuella de quo certiſſime audiui ꝙ cũ in ſo negio oppido hãnonie ſcholas 7̃ge ret.adoleſcens incaute ſemel feminã contemplatus per annos tres ipſa moꝛtua in tantum tempeſtstus eſt. vt excepto eo quod vigilãs ſuſtine bat omni nocte in ſomnis creceret eſe pꝛeſentẽ. Sentiẽs ergo diabalũ non ceffare.de nocte clam tumulum moꝛtue mulieris aperuit. ⁊ nares ⁊ faciẽ in ſceno putrefadi coꝛꝑis tam diu tenuit. vt pene nimio fetoꝛe ſul⸗ focatus quaſi moꝛtuus caderet reſn pinus Mue res in tantum valuit ſã in carne ſentiret. 1 x Sanctus lydowicus cathalanẽ cto viro vt nullum poſtea ſtimuluʒ um epiſcopus fuit vir coꝛꝑe venu ſtiſſimus et pudicus Mueʒ vt vidit quedam galliarum regina oculos coniecit in eũ et opoꝛtuno loco vo catum ad concubitũ inuitauit nã ille toꝛuo vnltu ⁊ oculo indignanti delpiciens verbis mirificis cõfuta vit. Cuius oculus poſt moꝛtẽ etia in ſicco cadauere extingui et raliga ri nõ poterst.vt inihi et inktis alijs aucientibus magiſter iohannes ab bas quondam regularium qui ip̃in mum vit et poſtmodnz enarrauit Interfuit iſte abbas eleuatõni dicti lãcti coꝛpis qð annis plus ꝙᷓ; q̃crin gentis in terra iacerat.et inſte qdẽ oculus etiaz in moꝛtuo coꝛpoꝛe ex tingui non poterat.qui ↄtra moꝛti naſi criſtallinum lucicii ———— .— 5— —————————— 3*.—————— 5„ 8— 2.—. —„ 61 —— 5 um..— 5.— 6—.— ——— —— * 4„ 3 3 . 3 * . 2 8 7. * 1—* — —— — icantem hoſtem in fragili voſculo vidus pmanebhat.— Erat hõ vt frater oꝛdinis p̃dics töEretulit faber lignariꝰ adimodũ tenuis vxoꝛẽ hñs pulcram et bonã In hãc diues qjdã pecunia B inops coꝛde oculos iniecerat impudicos. iſſa ergo ab eo nephanda vetula intrat domũ iuuencule ſalutat eã q̃i icognitã reſidet ad ignẽ· Mec moꝛa circũductis ocułfatigatã ſe plangit Wuerit hinc iuuencula ahnz ch ve niat.aut quid q̃rat.Et vetula ſi ip̃a ſis neſcio.talis nominis talis q; ma tris filia quã hr̃e me credo ĩ iſta vi cinia cõſobꝛinã. Cui iuuẽcula Si ſũ neſcio.tali quidẽ nomine cenſeoꝛ.et etiã h abui talẽ matrẽ. Tunc vetula illa dolo et aſtutijs plena ruens in oſcula iuuencule.bene inquit aſſila⸗ ris optime matri tue Tu aðt qualẽ virũ habes Eui illa. onuz inquit opere fabꝛuz lignariũ. Mox vetula altius elato gemitu. MWeu inqt opti ma matris filia quõ ad iſtã miſeriã veniſti vt fabꝛnʒ habeas virũ.q̃ tot in parentela tua iagnos et diuites hůiſti Pec dicens qᷓſi meſta nil am plius locuta receſſit. Inde q̃rta die reuerſa inquit. Vere młxj lolicitoꝛ vt poſt infoꝛtuniũ ſaltẽ copioſiꝰ re⸗ bus valeas abundare. Inneni ergo vſã qua hoc fieri poteritſi mihi cõ ſẽtis. Eſt in ciuitate iſta vir diues ⁊ potẽs valde. quite vt heri mihi di xit cũ tuũ infoꝛtuniũj deploꝛarẽ ſuꝑ omnia diligens ↄcupiſcit. ũ iſto qᷓ dem habebis quicquid coꝛꝑi placẽ poterit vel decere. Cui iuuencula. Monũ inquit virũ ⁊ melioꝛẽ ine ha beo. Viuitias aũt cuz peccato angẽ nõ cupio. Cui vetyla quaſi blando x libꝛo apum vnltu ↄgratulãs Munc inqͥt magis te diligo chariſſima Pec dicẽs abijt Et poſt triduuzʒ reuerſa vixit. Veni mec chariſſima et eccleſiã pariter gloꝛioſe virginis viſitemus. Nichil ergo mali ſulpecta ſimplex iuuencu la paret illi et cuin vetula vadit · At vbi ante poꝛtam diuitis tranſeunt vt pꝛeoꝛdinauerat vetula.iuuẽcula rapit et pꝛotrahit᷑ in conclaui. An guſtiata ergo innẽcula et eminꝰ ad aures vetule ſe inclinans ait. Wihi hac noc̃te cõtigit ᷣm conſuetidineʒ feminarũ. Ad hoꝛaʒ nũc liberes e cognata dulciſſima.et fice data ſpo deo cras redire Snnuit vetula.ↄſen tit et diues inc ergo iunẽcula do mũ rediens.quid fiat excogitat.pꝛe parat de vicinia tres fortes et vali⸗ das feminas.et eas cũ ſcopis clã in thalamo collocauit.et q̃ſi vellet me lioꝛibus veſtibus indui venientem vetulã velud ad ſuũ auxiliũ ĩtrociu xit. firmatoq; oſtio cõcurrũt femine et nudatã veſtibus pcutiunt ſcopis miſerã vſq; ad ſanguinis effuſionez. nec ceſſãt a verberibꝰdonec eluctua to conamine vetula oſtium exiliuit. et nuda penit? per plateas aufugit. Pirantibus cunctis quid factuz ſit audiunt et conſtantem in caſtitate muenculam per totam ciuitatem ex tollũt. lus q; lucrata ẽ in honore et gloꝛia bone fame ꝙᷓ kuiſſet in om nibus copijs diuitis adeptura. 5 lxxxi. Muantum autem malum? q defoꝛma luxuria ſit et ſuper omnia adulterium deus omnipotens in quodam milite theutonie demon⸗ ſtrauit. Hic de latere coniugis intẽ peſte noctis ſilentio exurgens com⸗ pleto cum aliena flagitio domum iuguit pater b nopeccuon gnbus accicit ta lacies defoꝛ Diſtin. quinta luna lucente redibat. Cuius faciem per feneſtram intrantis vxoꝛ eminꝰ ↄtemplata clamat hoꝛritice. Ad cu⸗ ius clamoꝛẽ ancille domus et famu li ↄcurrentes mox ad contuituʒ dñi pariter clamauerũt quaſi a ↄipectu demonis detur pati Auod vt miles vidit animacuertit faciẽ ſuã a ꝓpꝛia foꝛma receſſiſſe ⁊ diuino iudicio ᷣm vilitatẽ peccati confuſionis ignomni niam induiſſe. Ergo vbi delituit vſ⸗ q; mane ꝓperat verſus ecciam vt cõ eſſus lacerdoti foꝛmnã qpꝛiaʒ recipe mererek. Cni cum vacce et pecudes ville pꝛocedentes ad paſcua longiꝰ obuiarent inox diros dedere mugi tus et quaſi mox minaci fulmine cõ territe queq; quo poſſunt diffugiũt Idem paſtoꝛes et obuij quiq; fecet Sacerdos auteʒ in oſtio eccleſie ad dicẽdas hoꝛas reſidens.iox vt illj vidit fignauit. ſe et intrans eccleſia; oſtiũ poſt ſe clauſit Tunc miles pꝛo ſternens ſe ante foꝛes eccleſie miſerẽ inquit pater ſancte miſerere miſerri mo peccatoꝛi. Mon em̃ ſum ille qui videoꝛ:ſed hoc mihi pctis meis exri⸗ gentibus accidit vt in me quaſi lar⸗ Uata kacies defoꝛmeẽ᷑· ſed penitẽti in iunge quod vis et ſic de me qð deꝰ voluerit expectabo. Mec moꝛa vbi miles cumn mira ðtritione et lachꝛy mis eſt ↄfeſſus.continuo illacõfuſio peterſa eſt et ꝓpꝛiam faciẽ cij ſua in⸗ tegritate reg lt. 4 ¶ Venerabilis iohannis boſnenſis epiſcopi et poſtea ing̃i oꝛdinis pᷣdi catoꝝ vt a fratre ipſius oꝛdinis ꝑce pi factũ ↄmendatiſſimũ andiamus. Fridericũ nuꝑ romanoꝝ impatoꝛeʒ luxn eoꝛꝑiſimpudẽtiſſimũ hic beat? vir lecretins arguebat. Oð licet imi * patoꝛ patient audire videret exteri? in coꝛde tamen indignantiſſine gra nabatk. Pꝛecepit ergo cuidã ſue pul cerrime inter ceteras ↄcubine vt ſan ctum virů ſecretius ↄueniret.et eñ ſi vllo mõ poſſet inclinaret ad lapſum Muod vbi ila ſecretius ↄueniẽtius et malicioſius attẽtauit.clã ĩ inſidijs impꝑatoꝛe cum pluribus ↄtuente vir beatus manuz erigẽs in jublimi me⸗ retriceʒ in maxillã cij virtute ꝑcuſſit et facietenus in terraz eliſit. Muo in facto ſanctũ virũ imꝑatoꝛ in tãta pꝰ modũ reuerentia habuit. vt vix illi tantũ in eccia ſancta crediderit. ¶Pꝛedicatoꝛ quidã et(lxxxij. actione et oꝛdine in hiſpania inaxi/ mns fuit qui frater dñicus dict? cuʒ beato dñico ibidem pꝛedicatoꝛum oꝛdinem ampliauit. Mic opinione ſanctitatis et gr̃a acceptiſſimus erat regi caſtelle et nobilibus vniuerſis uocd vbi quedam ſoldaria vt gal lice vocantur tales ſed reuera ſolen⸗ nis meretrix vidit et inuidit dixitq; regi ⁊ ſuis Vuid creditis de iſto ho mine quem ſanctiſſimum reputatis? Vſtendaz vobis quis ipſe ſit.et eum vobis videntibus ad concubitũ fle tã Cunq; rex meretricẽ vt vir vꝛba nus et nobilis increparet et illa in periculum vite ſue ſi non poſſet hoc inſtanter pꝛomitteret. reſpondit rer Fiat vt ſpoſpondiſti. Mec moꝛa vbi quodaʒ die vir beatus in predi rtatione ſtabat publica meretrix ad veſtigia eius cum miro einlatu et la chꝛymis ſpectante populo ſe ꝓſtra vit Muod vt ille vidit exhilarat? in ſe quaſi ſuꝑ penitentem cõpaſſionis lachꝛymas fudit. Tunc andita cõfeſ one eius per multos dies conſola bat eã in ipſã?ᷣm quod decebat mu⸗ (Er libꝛo apum tre habitum fecit. Humſliter ergo et qbedientia in omnibus ſimulata poſt nltos citeuitus flexuolos· qs zntiquo ſerpente vᷣocẽte tẽtauerat. ad iſtud taucem inauditi doli ten⸗ dichlum cõuertit ingenium. Fleuit diebus multis nec vᷣllain lachꝛym rum cauſaʒ extoꝛquete potuit vt vir beatus donec ille ꝓmitterer vt erat innocentiſſine fimplex in ſubuentio nem ſalutis illius totaliter le daturũ Ad hanc vocem meretrix cum ela moꝛe valido et lachꝛymis exclamãs O deus inquit om̃ipotens quomõ miſerrima merui tantum viruin ſciz ſeruum tuum in ſalutem meã ad om ne libitum obtinere. Et ille audact᷑ inquit pete quod vis et fiat· Et illa ₰ vere inquit nůc ſcio quia mei miſer⸗ tus eſt benignus deus. vnum ſolum modo reſtat quo peracto parata lũ et in moꝛtem et in penam ire et que⸗ cunq; pꝛeceperis. Cui ille. Vuod eſt inquit hoc! Et illa inclinato vultu ſuſpirãs quo nil minus ꝙᷓ meretrir viliſſima putaretur. Veꝛecundoꝛ in⸗ quit dicere. quod tamẽ vita comite vitare non poſſu. Niſi vice ſolo tuo fruar concubitu mee ſalutis aut vi⸗ te ſpes eſſe nõ poreſt. Wox ille dolũ vipere mentis intelligens. Nec hoe Iquit fruſtraberis eſto certa. Et hec dicens aſſignauit ei locum quo euz foluʒ ſummo mane poſt dies q̃tuoꝛ inueniret. Intermedijs igitur dieb? vir beatus in oꝛatione continuꝰ per nodtabat. Mulier ðo regl et ſuis qͥd aẽtuʒ ſit occulte indicat. iubens eos ſuum introitũ obſeruare. Wnid plu ra) Stůpefacto rege cum ſuis quid ieri debeat pꝛeſtolatur. Sandt? vo dei s media noãe ad inſtar lecti er carbonlhus ignem in cella paraues rat. ane ergo pullante ad oſtium muliere intromiſit eam vir beatus. Paculoq; confricans ignein vt ma is igneſceret mor ſe depoluit ſuper gnez dicens. Ecce lectus tali opere dignus hic cuba mecum alium non pabebis Woc vt vidit mulier quaſi moꝛtua cecidit. Ailites vero ipfius regis ex inſidijs irruẽtes beatũ virũ ine aduſtione aliqua eoꝛpoꝛis aut smictus in medijs ignibus. mulie⸗ rem autẽ irrigidatam ad parietẽ q̃i moꝛtuam inuenerunt. Poꝛroꝛe igit᷑ et ainmiratione confuſi flexis geni⸗ bus rogant ab igne ſurgere ſandtuz virum et ſtultis nibꝰ indulgere Wuo facto extrahũt cum furoꝛẽ miſerrimã et niſi vir bes tus inſtanriſſime et cum vifficultate ei fuiſſet pꝛeſidio illam ſtatim iuben te rege ignibus concremaſſent · In iſto kacto per totum regnum hyſpa nie pꝛedicatoꝛũ oꝛdo recens adhuc et Loaluit et conualuit ſubliwari. Nuidam clericus a pueritia celebs et caſtus poſt lon⸗ gum theologie ſtucium in ſolenni conuentuali eoclefia cononiã eſt ad eptus Inimarum ergo ʒelo ductus pꝛebendaʒ pꝛo parrochiali eccleſia commutauit. In qua cum per ſeptẽ nium fructuole multumn et ficeliter laboꝛaſſet pꝛecicatione et exemplo animas lucratꝰ eſt chꝛiſto quas dis bolꝰ conabat᷑ auferre. Accicit ergo vt virgo ſexagenaria que ciliciũ ipfi us ſacercdotis lauare et mundare ſo lebat ſola fine teſte vłſocia thulamũ ingrediretur. Muid plura! Adtã ne⸗ pbandum infoꝛtunium res denenit vt ambo ſaterdos et mulier anteq; ſepararentur diu ſeruato caſtitatis rt virginitatis lilio fruſtrarent᷑ Eqͥ⸗ lrxxiiij nini Ovn mnbb anburdos lu opue inz iluz ab renetper b idi po q nasronmn bus opubit. acachinno e terwi ilaz t Tndem ilt g ttaret nid preſtito uran ſidllevclsbbs ubiinocls juere woluent neihnt netin us qia caſtit nporis vitur ionnes qui kiurſumme ſuum ßinem cis expecit ſobt loco peaiſ wullus mil mittere ezc laſul⸗ ¶Miſtin. quinta dem mulier in tantuʒ dolnit vt pꝛe nimia amaritudine moꝛtẽ accelers⸗ ret in planctu ſacerdos vero exptus incognitaʒ delectationẽ in luxuria adhuc vt credimꝰ viliſſimꝰ ꝑſeuerat lrxxx. Exiſtens in öppido magno bꝛs. bantie bꝛucellenſi venit ad me puel la quedam rebus tennis et foꝛmoſa cuz multis lachꝛymis fibi poſtulãs miſereri. nam cum hoꝛtarer dicẽ mihi quid haberet ·illa cum eiulatu magno.heu inquit me miſerã quis cum ſacerdos quidam violenter me vellet oppꝛimere et oſcularet᷑ me in⸗ uitaʒ. illuʒ auerſa manu percuſſi in faciem.et per nares ſanguiuolẽtum reddidi.pꝛo quo vt mihi dicit᷑ a cle ricis romam me adire modis omni bus opꝑtebit. Tunc ego vix ↄtinẽs a cachinno et quaſi ſerioſe locutus terrni illaʒ tanq́; grauiter exceſſiſſet Tandem iuramẽtum eius accipiẽs ꝙ ſtaret mãdato meo dixi illi. Sub pꝛeſtito iuramento pꝛecipio tibi vt ſi ille vel alius pꝛeſbyter violentiaz tibi in oculis vel contrectatõnibus facere voluerit.cõtracto pugno va lide oculum ſi potes excutias con⸗ trectanti.nec in hoc vlli oꝛdini par ras.quia caſtitatem tueri licet ſicut coꝛporis vitam verbere. Moc vt di xi omnes qui aderant et ipſaʒ puel lã in riſum magnũ ⁊ letitiã ↄmutani „ Arxxvi. 0 Nidimus in gallie partibus vir⸗ ginem cuius vᷣtutem mirabilem nõ erpedit ſubticere. Wec vtroq; oꝛ⸗ bata parẽte in domo fratris militis loco pediſſeque ſeruiebat. Que cuʒ nullius viri iocos pꝛoꝛſus vellet ad mittere ea quadam die in pꝛeparan da ſalſa manibus occupata. quidã ex ſatellitibus eaz niſus eſt oſenlari. ſed fruſtra. Nam piſtillo quo falſaʒ terebat eum capite percuſſit. Tunc ille leſus W nequiſſima inquit quaẽ me volentem ludere percuſiſtiiCui llla ſubſtomachans et ego inquit lu do. In tali ergo rigoꝛe virtutis vir go nobilis perſenerans adeo famo⸗ la effecta eſt.vt comitiſſa de encholi ſmo eam cum filia ſua regina angli⸗ e vt illius inſtrueretur ohſeguijs collocauit. Wec cumn nullo modo poſtea virum accipere conſenttret cum multis regijs muneribus ⁊ ho noꝛibus ad gallias eſt reuerſa.et in domo hoſpitalis apud pꝛamnũ hu milis ſoꝛoꝛ effecta eit.quam nos vi⸗ dimus eiuſcem domus magiſtram et in ſeruitute xp̃i laboẽ et ſenectute confectam. Mrxxvij CMirum queidaʒ fuiſſe percepimꝰ qui tali vicio ſubiacebat.vt nullus ei ſufficeret delectatõ coitus cůj vxo re quinetiã eũ contrectationibus il licitis moleſtaret. ẽrgo vbi nocte quadam reclamante vroꝛe et impꝛe cante vindictam dei.maritus violẽ ter perpetrato ſcelere ad ventris oł ficium ſurrexiſſet moꝛe ſolito vẽtre ſoluto per ſecreta nature in cloacaʒ viſcera eius deſcenderunt. Mec mo⸗ ra clamans repoꝛtatur ad lectum.? publics voce tonfeſſus cun duriſſi mo manuum cruciatn quas quafi i gnibus vꝛerent abſcidipetjjt in ho⸗ raʒ diei tertiã expirault · xxxviij. mogiſter opãnes denipeſilee dinenſis eccie decanvs dinitias ↄtẽ pfit et. glam · in monaſterio de ogni⸗ es ad regularẽ oꝛdinẽ venit. de hoc beato viro quedã vidimꝰ et quedã audita narram?. Vix vnqᷓ; Crx libꝛo apum. ocio vel quieti quin ſemp indeteſſe in renocatione aiarum pereuntium laboꝛaret· Et vide ʒelli. o diutina et graui podagrè moleſtia laboꝛẽte idã nominatiſſimꝰ phiſicus a ſu⸗ perionbꝰ partibꝰ gallie vr el in ꝓt pꝛijs expẽſis curaretladuenit. üch a medico quereret quantũ ſe tempo ris expẽdẽ ĩ moꝛbi remediũ oꝑterer reſpõdit. Perfectiſſime inquit infra menſes quatuoꝛ vos curabo. Wox ille ribiã mann ꝑcutiens clamoꝛoſe dixit. Weu me miſernʒ tunc ſi ꝓ iſta cůrne cũ deus voluerit in pꝛoximo putredine reſoluenda.et a pꝛedicati one et ſalute hominum etiam trib? bebdomacdibus ceſſem et aĩe quas xpᷣs pꝛecio ſui ſanguinis emit ꝑ me interim Hberande a demonibus di ſtrahant᷑. Vos autem magiſter cha riſiime ad patriam redire poteritis cum placebit. bonã voluntatẽ vraz ac laboꝛes jp̃s vobis ipſe reſtituet Ipſe quidem beatiſſimus hoõ adeo pius ců ʒelo animaꝝ in paupes fuit vt ců quid daret pauperibꝰ obuijs nil haberet.ſpeciali infirmitate ſei⸗ per pꝛo defectu iuneris toꝛquebat et tunc pꝛo corgali elemolyna ſpiri rualis beneficij oꝛationem pꝛo eis ſupplicit exoluebat. Pꝛouide lectoꝛ conſicera zeluʒ quẽ habebat. Ago⸗ nizabat in moꝛte eo veſpere quo no de eſt defundtꝰ.xt ecte vir vagus ⁊ in exteriori parte domus venit qua ille interius decumbebat. Kogauit ille vagus de ↄfeſſione colloqui ſcõ viro ſed ei reſponſũ eſt ꝙ nõ poſſet. cumſidẽtibꝰ aduocat vir beatꝰ. Re⸗ ducite illũ inquit ad ine quẽ reppuli — xheſto illo recedente quendã ex cir ſtis Woc audito inirati et ↄfuſi om nes hominẽ reduxerunt. Vni cũ o diligentia facta ↄfeſſione et abſoln tione ſuſcepta receſſit. Et dixit oĩbꝰ vir beatus. Vollem pꝛo mille mar cis auri me hominẽ nõ audiſſe. Et vide quo fructu Vix em̃ ꝑ quartam partem leuee homo ſeceſſit a domo tuz ecce repentina moꝛte ꝓxuſſus ce cidit iam defũctus: Vec moꝛa in ſe⸗ quẽti nocte viro lancto migrãte ad dñm accidit quod ſubiungo. In vl terioꝛibꝰ ꝑtibus anglie quidam vir anctus et bonꝰ pꝛedicatõis officio pꝛeminebat. Eo autem in ſtatione publica pꝛedicãte quedaʒ peccatrix mulier amariſſime contrita vt patu it in populo cũ lachꝛymis exclamas uit. Miſerere mei ſerue dei audi miſe ram et abſolue me s peccatis. Tunt ille vr potuit eaʒ ↄpeſcuit.et vſq; p finitũ ſermonem expectare pꝛecepit. DQuid plura! Iteꝝ paululum cũ cla moꝛe ſurrexit et petijt mox audir Secd cum iam kiniendum ſermonez pꝛomitteret pꝛedicatoꝛ.et illa parũ quieſceret.ſurgit lam tertio.clamat hoꝛrifice.cadit in faciẽ expirat. Tur batꝰ ergo nõ modice cuz populo pᷓ⸗ dicatoꝛ oꝛar vinnes pꝛeſentes cum lachꝛymis vꝛare dñm vt alicni ijd ſit factů de anima peccatricis oſten dere dignaret᷑. Interim ꝑ tres dies clauſus in cellula pꝛeciicatoꝛ nil ob⸗ doꝛminit neq; guſtauit. ſed continu us in oꝛatione permanſit. Jertia er go nodte anima defücte lucidioꝛ ſu per ſolem apparuit pꝛeſtolãti Aſſuʒ inquit anima pꝛo qua oꝛatis. ab oĩ pena ſoluta ſum.nihil reſtat niſi ad celum ſtatim auolare. Tunc nimiuz ilo interius heſitante reſpondit aĩa Woc ſignum tibi quod non decipe ris Nuidam magiſter iohannes in hnznotiſ emims cmilis pre metiamc ſi iderna iſt ſſceptu ocvlis mira in tranm ſtatin dir ſicht anim hoꝛiqben eodiun no ptun ʒind obin ecce miokis deue nmit. Qnoq cigne mlt niti ſbicor Rennuit ile Vann colle lenter tenol nudnunſ kr. Abb üis punon conqenu is iurist nnmn bus e abh durs verbis Dinn aunts partibus brabantie in monaſterio mnarie de ognies leodienſis dioceſis iſta nunc hora abijt.et ſicut in vita ſemper ſuper afflictos et pauperes pius kuit.ita et nunc cum poſt mor tem ante locum purgatorij in quo innumerabllis multitudo detineba tur eius felix anima ab angelis de⸗ ferretur. et ibidem multos recogno ſceret quorum auctor ſalutis extite rat pietate commotus pro eis ſup⸗ pliciter dominũ exoꝛanit.vt a pens purgatorij ſoluerentur. Mec mora erauditus a domino et non tantuʒ cuin illis pro quibus orauerat. ve umetiam cũ aljs multis et ego pa rit liberata ad celos in marima gla eſt ſuſceprus Jhec dicens anima ab oculis mirantis enanuit Vpſe vero in tranſinarinis partibus exiſtens atim directo cum litteris nuncio ſicut anima pꝛo ſigno decerat dicz hoꝛůq;beati migrantis invenit 1—— bonaſteriuʒ fancti iacobi apud leodium notum multis eſt et acce⸗ ptum· Iſtud quidem adoleſcens cõ ſobꝛinꝰ eccleſie maioꝛis pꝛepoſiti cã maioꝛis deuotõnis et religionis in trauit. nod vt andiuit pꝛepoſitus indigne tulit et mandat abbati re⸗ mitti ſibi conſobꝛinum per clericos Rennuit ille. Tunc pꝛepoſitus foꝛti jnanu collecta ſatellitũ intrat vio⸗ lenter cenobium.rapit inuenem et nudatum ſandto habitu induit ſecn lari. Abbas ergo monaſterij colle⸗ ãis pꝛimoꝛibus ciuitatis epiſcopo conqueritur et totum clerũ pꝛo tan tis iniurijs interpellat. Woc cuz in: dignanter audire vix vellet epiſco pus et abbatem potius impeteret vuris verbis abbas flexis genibus cum moderamine dixit. Judiceʒ cõ tra te pꝛepoſite in terra habere non poſſum.et ideo contra te deum ſum mum iudicẽ interpello vt infra qus dꝛoginta dies vtq; noſtrum compa reat/coꝛhm illo. ententiam pꝛo meri tis accepturus. Ad hoc pꝛeſul cach nans cum ſuis irriſit homineʒ 2706 ſpꝛenit et repulit expꝛobꝛatũ. Dui plura? Quacrageſimo die circa ho ram nonam moꝛtuus eſt didus ab bas Et cum pꝛo eo ſolenniter pul⸗ ſaretur. ſedens in balneo pꝛepoſitus queſiuit a circumſtantibꝰ quid hoc eſſet. a ox quidem ingrediens et re quiſitus de ſonitu campanarũ cum reſponderet abbatem ſancti ſacobi iam defunctũ et pꝛo eo pulſatõnem fieri tam ſolennem ilico recoꝛcatus pꝛepofitus quadrageſimum difem eſſe qua ſe citatum coꝛaʒ ſummò iu dice audierat ab abhate.conſterna tus aĩo dixit ſuis. Wito videte quid faciam. oꝛiturus ego ſum.compe re me hodie ſummi iucicis aſpecti⸗ bus opoꝛtebit. Nec moꝛa. poſt hee verba cum balneũ egredi feſtinaret in aſtantium manus cum diro ein latu et vocibus expirauit. llic pꝛo coldubio reſpõcere compulſus vbi cauſarũ ſtrepitus ceſſat ibriſperito⸗ rum aduocatio conticeſcit.vbi nec Pꝛeces nec pꝛecium laboꝛabunt. ¶n machlinia oppido bꝛabantie percepimus puellam quandã ſacro die dominico cum iuuenibus chori ſaſſe diu valde. Fatigata ergo do mum redijt. Mec moꝛa. doꝛmitum pergẽs demone fit repleta. Nus cla nãte ſurgit familia.ligant vinculis ſeuiẽtem. Abane ad oꝛatoꝛium glo rioſe virginis extra depoꝛ⸗ Z „ sſcendere compulit. donec i tatur. Frequenter enim ibideʒ Wa ria virtutũ operatrir miraculò piũ rima demõſtrauit uod vbiſcho⸗ tares pueri perceperant 20 locum vbi vexabatur puella in oꝛatoꝛiuin cucurrerũi. Muorum vnus annoꝛũ fere duodecim audacioꝛ cẽteris alz ſagacioꝛ cepit compellere ẽt adiura re vemoñiij vt coꝛpus obleſſum de ſereret et exiret: Mẽc n oꝛa.vbi de⸗ mon circa vmbilicum per tumotez ſe eſſe monſtrauit. victus puer cun ollice trucem in contrarium firit. et ſic paulatim ꝑ crucem verſus oð pirſuti vermis intra hlatuz oꝛis he rentein vidit. Quo miro tonatu ad interioꝛa recire volẽte clamauit po pulus Puer inſtynter ſignũ ſalutis gr libꝛo apum. deſcendente miratus ex ſmplicitate iuuenis ex eo ꝙ nunqᷓ; tale quid vi⸗ derat terrũ candens nuda illud inà nu ſine aduſtiohe aliqua vel leſura eleuans ꝓtrectauit. Stupefactus er go abbas ⁊ oẽs qui pñtes aderant᷑ nnocentiaʒ in iuuene venerati ũt. et rem iterato ac pluries ꝓbauerũt goſi hoc abbe cum ſuis alias occu poto iuuenis intcrioꝛs domicilij eſt ingreſſus vbi vxoꝛem fabꝛi cum pu ero ſuper genua miratus inueniens cum poruulo cui nunqᷓ fimile vide⸗ n ſpecie oppoſuit.et cum maxims violentia vemonem exire coegit. iectum ef go in modum hirſuti verinls puer auducter derters cõpꝛehendit et in foſſam paruulam vbi aqua pluuiat pſederat mox pꝛoiecii Vui ſtarʒ in oculis plebis totiꝰ. iſparẽs letitie „ „ ⁊laudibus materiũ dereliquit. Pꝛo inde manus puerig contradtu ver⸗ mis nigredine infecta remanſit. Sz diſceſſit. Sacnolãcta ergo res ẽ eſſe nb omni labe criminũ innockhtem. ſed ſimul eſſe duenit ſimplicẽ etpꝛu⸗ demem ci. tuit qudin mõaſterio oꝛdinis ſanãi benecicti apud cluniacũ b ipſis cu nabnlis innocentiffimu ac ſunpli ciſſimus adoleuit. Adultuʒ ergo iu uenem abbas ſuus pꝛorecreatione vel ioco ſecnin pꝛoliciſci ertra prece pit Suferrandoꝛũ ergo equoꝝ cã abbate cij ſuis añ vomum̃ ferrsriaz pꝛotinus aque benedicte lausmẽto ſat iocabatur. Ilico inulier inuenẽ quaſi inexpertuz malitis ſtimulata ſi ralẽ habere vellet inquirit.cẽt il⸗ le. Libẽtiſſime inquit. Vue moł ne? ſcium ad ↄcubitum inſtruens pueꝝ * ſic tieri pꝛomittebat Ergo vbi iuue nis poit ↄcubitum innocẽtia ſpolis tus egreſſus eſt ferrũ cãdens vt pꝛi exiſtin ans cõtrectare adnſtus gra⸗ niter erclamauit. Dua in re abbas turbatus. nõ modicum admiratus snimaduertit ex interioꝛi lelura aĩe iuuenem foꝛis leſum et pꝛioꝛi inno⸗ centia que eum contra Iguein pꝛote xerat denudatum. Recdctum ergo ad monaſterium iunenem abbas ſu per geſtis diligẽter inquirit verita⸗ em quom ſimpliciſſime confitetur. t ſic cum multis lachꝛymis dam⸗ num ſuum tremebundus expauit. noni oꝛdie nõ re nomie nõ ex — dibus ſacergptem. hic in tantũ vi tio lingue dectus erat vt potiꝰpel fima mentirctur ᷓᷓ nõ ſocios vel co habitantes ſbi criminibus Infams ret. Wic ante oꝛtem raptus infuri om tanta jn ſ debachsius eſt cece vt pꝛoprijs dentibus linguam mali oqiam laniaret. et palam cunctis nens inir al inpols co niscbis ſiſnviit up llſtariet c omni apůn ſdus moòul viretireque is epiſcop venit narut PerWorth niatem erpl rat inen probls vins iutz l nochpirldise n ndiſi ſuineaſa Lirc ipum nodum pbal udias alch bulidiſinoc toprstjiin ktinlocunv nedumlng ontorii mii „ Diſtin. quinta oſtendtret ꝙ quia lingna ſua dolo ſe egerat.et venenũj aſpidum ſub la⸗ bijs eins. quaſi ſepulchꝛũ patẽs gut tur illiꝰ? fetoꝛẽ ſe exalaret Erciij. Marrãte mihi viro lancto abbs te quodam Audiui hominem pau⸗ perez in ſuburbio ciuitatis cuinſcã sluearia apũ maxima habuiſſe.ůj q; frequẽtius pauper apes ſollicit? viſitaret pꝛimum aduertit eas ſepi? in die iira alacritate cõcinere.⁊ po Rea cum cnrioſius indagaret ſexies interpolaẽ concentus nec vllis ↄue hendis cibis operaʒ dare. Mec diu poſt hec cuz caſu media nocte ſurre riſſet vidit ſuper apes totum aereʒ illuſtrari et contra conſuetudinem omniũ apũ apes ipſas in nocte can tibus modulari. Stupefactus ergo vir et frequentius pꝛobans ad ciui⸗ tatis epiſcopum cuz ſuo pꝛeſbytero venit · narrat de apibus quid agat. VMec moꝛa.pꝛeſul in ꝓpꝛia ꝑſona ve ritatem exploꝛans ſicut ei diõtij fue rat inuenit.Cõmnnicato ẽgo ꝓfilio probis viris et enuocato populo ci nitatis quid in alueari ſit aggredit᷑ erpediri. vEt fracto vaſe innenit in modũ piridis eburnee vaſculum ex cera candidiſſima in faſtigio alnea ris.et in ea ſacramentum coꝛpꝑis xp̃i Circa ipſum vero apum choꝛos in modum phalangarum celeſtium er cubias celebꝛãtes. Sublato igitur validiſſino clamoꝛe cuʒ lachꝛymis coꝛpus xp̃i in ecclefiam detulerunt et in locum vbi inuentum fuit in re medium languentiũ innumerabiliũ oꝛatoꝛiũ ↄſtruxerit. Cunq; iaz nar rrata vbiq; terraꝝ fama celebꝛi vul grꝛret dvo fures fei ꝑterꝛiti nonitate ponte cõfeſſi ſunt g in vicins eccĩs coꝛphs xp̃i rum piride argentea ra puiſſent et retenta pixide facramen⸗ tuz co?poꝛis xp̃i iuxta tranſeuntes ſub alueari pꝛedicto in fuga celeri pꝛoleciſſent xciiij. ¶Pꝛope villam in qua natũs fui ſacerdos jlubꝛicus atq; unmundus fnit. Et cum olim quidem unmũdis 2 mulieribus panem illum legalem ſabbati ſignificantẽ panem vinum coꝛꝑis xp̃i edere non liceret. infelix ile pꝛeſbyter hune quotidie pollu to ore ſumebat. Et vide vindiam dei. Vs eius circa naſum et mẽtum et lingua computruit ita vt vix pꝛe fetoꝛe ab amiciſſimis ſuſtineret. Sʒ et alius in gallia fuit vt quondã pu er audiui cuius manns in miſſa ſuꝑ srain extenſe igne celeſti vſq; ad ci bitos combuſte ſunt. cv. 5 xai ſueſſionemſemn ciuſtstem in gallia excõmunicationi ſubiacuiſſe diutius et non niſi ſub filentio diui nha miſteria clericos miniſtrare. In vigilia igitur aſſiptõnis beate Wa rie dominus iohannes pꝛioꝛ cano nicoꝛum regularium ſandi iohãnis in vineis iuxta muros einſdem ciui tatis aſſumptis ſecum tribus cano nicis denotiſſimis viris qui nunc oinnes dekunẽti ſunt in monte pꝛo imo ciuitati in loco vbi quondaʒ heremita reſederat ad celebrandam ſolennitatẽ virginis gloꝛioſe ſucceſ⸗ lerũt. Inclinato autem die cantatis veſperis panẽ et aquam ore ſobꝛio libauerũt · ⁊ completorio dicto poſt pꝛationes deuotas et longas mem, bꝛa ſuper nudam humũ. deſertꝰ em̃ locus erat.vt quieſcerent paululum pſtrauerũt. Mec moꝛa detẽtioꝛ ſur gunt ad licit 3 ——— — mis vocibus cã et deuote.Zt vbi ante lauces pꝛioꝛ nonain lectionẽ ex noꝛe finiuit ſubi to concent?ꝰ mirabilis inſohuit ange loꝝ et reſponſoꝛiũ Felix nòqh altiſſi tanrũ q̃tuoꝛ ex illa innumers multi tudine verſum ⁊ gloꝛis ſingulariter mkcitudie ſp rñdente poſt repetitõʒ vero ſecũdann iterato· Felir nãch iu xta moꝛem gallicũ inchoauerunt.? ꝓſequentibꝰomnib⸗ dmuniter finie runt Finito autẽ reſponſoꝛio factuz eſt ſilẽtiũ angeloꝝ Pꝛioꝛ aũt incho ato Te deum laudamus matutinas cũ ſuis laudibus ꝑlecerũt. Duibꝰ di ctis quot ſingultus. quot lachꝛyme quot ſuſpiria in recoꝛdatõne ſuauii ſimi modulaminis ab imo pectoꝛis ediderũt illi quattuoꝛ beariſſimi nõ eſt noſtre poſſibilitatis euolueye vł effari. Fxcvi. In gallia memoꝛabile quòddaʒ cirẽa tempus philippi regis filij lo⸗ dowici qgis canonizati aceidiſſe re fertur. In quadã eccleſia ↄuentuali canonicoꝝ ſeculariũ pꝛecipus ſãcti tauerũtuo ꝑacto cuiuſdã keſtiuitas agebatur. In cõ⸗ — pletoꝛio inter pr̃ nret ereco reſpon ſecundã repetitionẽ poſt gloꝛia pĩi finierunt et fimbolũ ficei.Credo ſ ſilentõ dicere debuerũt vox celeſtis omnibus audientibus dixit. Mull? exauditur niſi raucus. Stupefaẽti ergo omnes aduerterũt delpectum quendam ců voce lugubꝛi et diſcot danti in angulo cõſtitiſſe. nec aliqᷓs ambigebat eum ſuꝑ quẽ vox peſcen derat extitiſſe Fer * 4 qhi valde ſagax ingenio regi patri ſucteſſit in regno· Wuic accidit vt ioꝛiũ illud In pace in idipſũ clericis cantãtibꝰ et diſcantãtibꝰ ſtatin vbi Erat quidam nobilis adoſeſcẽs ¶Ex iibꝛo apum. in regia cinitate nundinis ʒſtithtis rex cum ſodalibus ſuis ad inſpicien dos inſtitoꝛes et res venales circui ret Et videns hominẽ grandeuum etate ſedentẽ in nundinis. querit qͥs it ſi qd venale haberet. Cui ille Vi⸗ coꝛ inquit philoſophus ſapientiam venalez habeo. Ad hoc gauiſus rex ⁊ ſubꝛidens· Vene inquit vt inuenẽ conſtitutũ in regimẽ mihi competit ſapientiam habere. tu autẽ videas quantum velis vendere pꝛo centuz marcis. Et ſener Anũ inquit tibi ꝓ ſtatuto pꝛecio dicsʒ. qð ſi bñ tenue ris optime ꝑ illuò regeris et reges · Temcre nil loquaris Temere nil at tentes niſi pꝛiꝰ cogites quid ſequat Si plus volueris addas et pꝛeciuʒ Icd hoc igitur omnibus concitatis in riſin rex ↄſiderantius verbi põ⸗ vus aduertit et philoſopho ſtatim ſolui pꝛecium ꝓmiſſum umperauit. Verbum autẽ quod acceperat in ſu ꝑliminaribus palatij et in menſis: nciphis aureis et manutergis ſcrĩ bi fecit. Wic poſtea! ucceſſu temꝑis rex in ſapientia et virtute ꝓficiens inſtituit foꝛtius animũ eripere ln humilem de insnu potentinʒ q nobilibꝰterre grauiter pꝛemebãtur et regnum ſuum in omni iuſticia gu bernare. Pꝛo quò nobiles ſui in ſe ditionem verſi cũ nequaq; in mani keſto pꝛopter fauoꝛem populi cõtra eum auderent aliquid attentare.oc culte quendam raſoꝛem pꝛecio con duxerunt vt regem in ↄclaui raden⸗ dum nouacula iugularet xErgo vbi rex humectata barba ſe radendum exhibuit dict? raſoꝛ in manutergio quod erat circa eolluz regis ſcriptũ legit Temere nil attentes niſi pꝛius togites quid ſequatur. t ſuꝑ ꝓpo⸗ n zopibs.7 wbric on v Eo intem wns lbrr iiemch nenis citzs beans ngut niniſtrauiſo cherrine ſta guſtis int vt poſt dihm velpere ſuper glonge epile conſilo etneg ſeeunfre dens deumbvl nfubulatot ßt ſols inced pllchꝛitudinis d iueni. q pinula ſcut kes ſolem cod demarihauri parulameff s augti tpecenn edens incey ldegn i Diſtin quinta iſtud exhaurire inate et iſti foſſe ñ poſſum infundere. Duo reſpõſo qſi pueruli vir lanctꝰ in riſum decentii mnm concitatus reſpondit. Et quõ inquit o bohe puer hoc poteris. in gens eſt mare et paruũ coclear qno hauris. foſſa purula in quam fun; dis. Et mor puer· Poſſibilius inqt mihĩ eſt hoc facere quod intẽdo ᷓ te implere quod cogitas. Ad hoc beatus auguſtinus mirabiliter ſtu xcviij. Et puer. Wogitatu ait voluis eſti⸗ nans volumine bꝛeui concludere Eo in tempoꝛe quo beatus an quid ſit illud inciuidue trinitatis in guſtinus libꝛum ð trinitate ↄpoſuit explicabile ſacramentum. Et hoc q illi tale miraculũ deus oſtẽdit. Ipo dem antec poſſis iſti foſſe paruule beatus anguſtinus epiſcopatuʒ ad; dicens puer repente diſparnit. Pes miniſtrauit ſuper littoꝛe inaris pul tus vro auguſtinus xpᷣm in facdto cherrime ſita erat. Peatus autẽ au glokficans q; verum puer dixerat guſtinus in conſuetudineʒ habebat mox aduertit vt poſt diurnum ſtudium et laboꝛẽ veſpere ſuper lit? maris ſequentib?? a longe epiſcopis ⁊ clericis qui pꝛo ſito ſcelere pauefactus expalluit et inanũ tremulaz mox retraxit. Duo viſo rex cauſam exegit. nee ſine cauſa euentum conſiderans diſſimulante raſoꝛeʒ quaſi hoc ſibi ex intirmitate contigiſſet extendit ad penam et ve ritatem rei cum toꝛmentis extoꝛſit Sic ergo rex liberat? a moꝛte vere didicit quia melioꝛ eſt ſapientia cij ctis opibus.⁊ omnia que deſideran tur huic non vsleant comparari conſilio et negotio vninerſalis eccle Magiſter ſymon de toꝛnsco p fie eum frequentabant ſolus antece dens deambulabat. ne ſcʒ eius con templationem aut ſtudiũ colloquẽ tium fabulatio impediret. Cũ ergo ſic ſolus incederet puerulum mire pulchꝛitudinis ſuper litus maris ſe⸗ s in theologia regebat.Et erat ercellens doctoꝛ ille ſuo tem poꝛe. B contra decentiam talis officij incon tinens er ſuperbus. wic cum ſuper om̃es doctoꝛes ciuitatis auditoꝛes haberet. et in ſchola coꝛam omnib⸗ dentẽ ĩuenit. qui facta in terra foſſa paruula ſicut pueri in plateis luden tes ſolent cocleari argenteo aquam de mari hauriebat etin illam foſſaʒ paruulam effundebat. Wnem vt be atus auguſtinus ita ſerioſe ſedentẽ vidit pedem mox pꝛeſſit et ſtetit. ꝓ⸗ cedens inde puerũ ſalutat et inqͥrit quid agat. Et puer cum magno ſe⸗ rio reſpondens. Volo inquit totuʒ de humilitate altiſ ime doctrine xp̃i queſtioneʒ diſputatione pꝛehabita terminaret:in tine tandem datus in repꝛobum ſenſum in execranda con tra xpᷣm blaſphemie vba pꝛorupit. Tres ſunt qui mundum ſectis ſuis ⁊ vogmatibus ſubiugarunt. Woyſes pꝛino iudaſcum populum inftua w Sefioeotopontfi⸗ centeſimum. nos. Tertio gentilem populum in tbometus Nec mors euerſis oculis o humana voce inugitum emiſit et epilentis ſtatimn eliſus in terram die tertio eiuſdem moꝛbi mortẽ ac eepit· vlagalergo inlanabili eñ per cuſſit omnipotens et omni ſcientis vſq; að pꝛima litterarum elements iauit. ſed grauioꝛi in animna cuz ac plaga percuſſus eſt. Tum vſq; in diem moꝛtis ſue quaſi mutus cõ paratus eſt iumentis inſipientibus et in luxurie feditate permanſit. Et᷑ vide ſumme ammirationis miracu juin. Ileydem foꝛnicariain concu binam ſuam hoinihare poterst et ſciebat. Woetium vero de trinitate qui iurta eum ad ſpectaculum po⸗ nebatur quem olim coꝛdetenus ſcie rat poit inditam plagam nee ſomi nare nouerat nec valebat. Mõ trãſ grediaris ergo terminos conſtitu⸗ tos.et pium modum ſemg habeas in ſcriptuis Znno circiter ab inearnatõnẽ donint illeſimo ducẽteſimo qus dꝛageſimotertio iuxta nuſiaʒ ſuper rhenum oppidum nobile ad toꝛnea mentum multi nobiles.duces·comi tes.barones ac mllites congregati ſunt Superuenit quicam frater bernardus de oꝛdine pꝛedicatoꝛuʒ cum ſocio rogauit ſuppliciter et q̃ſi tum lachꝛymis vt ſibi parcerent et deſiſterent ab in ni pꝛopoſito.com paterentur q; chꝛiſtisnitati et affli⸗ cte matri eccleſie que illo tempoꝛe in vngaria.liuonis.⁊ polonia à tar taris iniſerabiliter vaſtabatur. At eum multi eſſent qui ad pꝛeces eins libẽtius deſtitiſſent quidam comes de caſtris alias de marcha didtus ſubſannauit fratrem et conſentien tes eidem. Et congregatis turmis militum ferale illud toꝛneamentuz infelix infeliciſſimꝰ inchoauit. Va⸗ ne autem einſdem diei vt a plurib? kerebatur quaſi glebu ingens et la⸗ ta ſuper aera videbatur.et circa gie bam ac ſupꝛa quafi coꝛuini generis volueres crocitando diutius voli tsre. Mee credo aliud q; demones hos fuiſſe qui futuri mali pꝛodigi um hot dederunt Mec moꝛa.cum toꝛneamentum hoe fieret milites ac ſatellites in tanta ſtrage et in tanta multitudine plurimi ad moꝛtem. non nulli in veſaniain.pleriq; etiam in languoꝛes perpetuos ceciderunt vt nullus ambigeret ludum hunc non tantum hominum ſed veriſſi me vltione diuina demonum extitiſ ſe. Omnes vero moꝛtui vſq; ac tre⸗ centos ſexageſimũ quartũ compu tati ſunt. Inter quos etiam pꝛimus. dicitur moꝛtuꝰ comes ille de caſtro qui dicto fratri pꝛedicatoꝛi contu maciter contradixit. Sub eacem nodte quo die hec facta ſunt in ſpeci ebus militum armatorin iuxta vil lam bꝛabantie que yſcha maioꝛ di citur congregationes fieri a demo nibus pꝛeſbytero ville teſte cogno nuimus. et hoc credo in ſignum len cie tanti mali. ¶ Fuit in theutonie partibus j tuts fratre oꝛdinis pꝛedicatoꝛum audiuimus qui illius terre incol⸗ tas. Kinc pimite cui mnibus co nin chin 30 monumn inon plerenur dir hus. Lohe poluomeane 3 in polt b tledn At nrioꝛ cuius wfwebarr tfimilia Me lenibus ani tum canden nitur. et iur bus oculsz. fuit miles potens mire deditus toꝛneamentis. Moꝛtuus eſt an tem miſerabiliter ſicut vixit. ſe liquit autem vroꝛem valde deno tam? ſanctain.que moꝛtuo mari to vt ipſamet magiſtro alberto fratri oꝛdinis pꝛedicatoꝛum cum fletu inagno narrauit ⁊ ipſe mihi narrauit. rapta eſt ad exceſſum mentis et vidit circa animam vi ri ſui demones in magna multitu dine congregatos. vixitq; vnus eminentioꝛ ceteris ad conſoꝛtes. Ponite caligas in pedibus eius quarum ſpichla penetrent a plan tis pedum vſq; ad cerebꝛũ. Winc eum loꝛica induite cnius ſpicula ante et retro penetrent totum coꝛ pus · Winc galeam capiti eius im ponite cuius ſimilieer ſpicnla de ſendendo tranſeant vſq; ad plan tas Minc ſcutum colio eius im pꝛimite cuius pondere membꝛis omnibus conquaſſetnr. oec om nia eun að iuſſum pꝛincipis de monhm in animam miſerazʒ com plerentur dixit iterato demoni⸗ hus. onſuetudo iſtius erat vt poſt toꝛneamnenta balneis fouere tur et poſt balnea deponeretur iu lectum A iuxta eum puellate nerioꝛ cuius ↄmplexibus in coi⸗ tu fruebatur Pis omnibus apta te ſimilia. Mec moꝛa.flã mis bal nearibus anima cruciata in le⸗ dtum candentem ferreum depo⸗ nitur. et iux?a eum bufo terribili bus oculis ad magnitudinem et longitudinem lecki.cuius comple ru contactu et oſculis adeo ex⸗ hauſtus eſt vrj magis eum bufo inin quinta pꝛedictoꝛum terribilium balnei vel lecti vexatio crnciaret. Hen qusaʒ digna kit pens talium. Illa autem besta mulier que hec diſ penſante deo de anims mariti vi dit omnibus dirbus vite we ex recoꝛdatione viſionis adeo affli cta fuit vt nullus poſſet ambige re qui eam antea cognouiſſet qui illa ſupꝛa ꝙᷓ; credi poteſt coꝛdis incqmmodo vexaretur. Vrenreſunum ſecundum. ¶Aidiconſobꝛinam patris mei mulierthn annoꝛum centum ⁊ tri ginta. Wec in villa in qua nata erst iuxta bꝛuccellam in bꝛaban tia factum huiuſmodi ſuo tempo re referebat In hac villa quadra ginta milites arma poꝛtantes ſparſim per parrochiaʒ moꝛabã tur vbi nunc vix vnns eſt Hi om nes cum alijs militibus eircim iacentium regionum ſine vllo ar moꝛum pꝛeſidio. exceptis lanceis ſcuta et. galea induti. necnon er publicata linea tunica toꝛrm ta frequentius faciebant.Erꝛ c tigit hoc frequenter Vna antei. dierum accidit vt in congreſiu o peris miles male pꝛotedꝰ clipeo in coꝛde lancea feriretur. Num graui ergo luctu ad domum pꝛo pꝛiam coꝛpus exanime ſic dela tum in de cello componitur. Ex cubias vero facientibus parenti bus et amicis fit media node cir c coꝛpus mira confuſio et poſt hoꝛam egreſſo famulo et miſſo+ negotio pꝛape villam obmus ei in equo nigro factus ẽ miles oc ciſus.et dixit illi. Aſcendas retro *„ zope villam Territus vuem . B% ₰ edeniis in eqno et neſcius ina bn vulnils lateris teigiſſet virir iniles Fortius intige manui vul neri ẽterirsbe ferrumn läncte qus perchlſus fui Tremebüncue igt tur famulus fecir quod eſt iuſſus Icd locuin autem vbi trãſmiſſus eſt fainulo veniente dixit miles.] cialitel dicas et alijs omnib qui et videant iudiciuin dei factum de ine in ſignüim huius quod me * veraciter videris kerrum lancee oſtendas eis. Wane autein facto faimnius es que iuſſiis elt fecit. Ei cum vᷣentun eſt ad löcuʒ vbi run multitudinem infinitam qul valiis moꝛſibus cadauer miſers [n brbäntie partibꝰ vꝛbe iö usnio cijem vidimus generoſuz erbonum qui in node ſancte pa arſceues ad matutinas ſurgens tranſibat ante cellariuʒ in piatea in quo peririſſimi adoleſcentes ndum teſſerarum ſecẽtes bla phemijs et iuramentis ad inuicẽ contendebant. Tranſiens autem ciuis inuenit homines platee ani re cellarium qui cum magno mur vam ignotum plagatum miſers⸗ adi piliter et ſanguine cruentatum 5 cuin bꝛachijs teneret ſe ad latera ſionis tante quis eſſet.reſponde „ runt. Iſti inquiunt iunenes qni pic in cẽllarin ad teſſeras lucunt or igitur ĩgreſſus ciuis impꝛo perat ludentibꝰ tali nocte et eos duris ſane verbis interrogat cur hominem ignotum ingreſſum ad eos tam crudeliter verberal? ſent. Attoniti autem iuuenes ne gant aliquem ad eos intraſſe p? qᷓ; conſederent aſſerentes nullum ab eis verbo vel verberè laceſſi tum. Et mox cum ciue ſurgentes omnes querunt hbininem cruen tatum nec inueniunt. Cõnuerſiq; ſinguli ad ſeip̃os aniinaduèrtnt iuramentis ſuis terribilibus rur ſum chriſtum dominum contu⸗ melijs affectũ rurſum impꝛoperi is cruciari. Mec cumn mihi frater oꝛdinis pꝛedicatoꝛuin ſub dubio retuliſſet. ego iple in dictam vꝛbẽ perueniens interrogaui et queſi ui veritatem rei et is qui nouit ſub pꝛeſtito iuramento narrauit vt ſeripſimus. Sddidit quoq; ꝙ dominus domus ĩn chiꝰcellario luſoꝛes ſederant in dicto facto tã ta contritione permotus eſt vt mediante ciue illo qui boc narra uit cum vroꝛe omnia bona diui defetet que per vſuram rapue⸗ rat iniuriatis reſtitueret.et vitaʒ ſuamn beatiſſime terminaret. ¶entefimum quartum. Oui cim quereret auẽorem leð Frater quidam oꝛdinis pꝛedi cãtõꝛum bonus ⁊ veridicus nar rauit mihi ꝙ quidã nudar ludo teſſerarũ adeo deſpatus eſt vt ar 1 jiuer ordins nnuier pe iſreleto ch nttuun eſ pllun irtc niurum pilal lsdeminul nm nlen nuſtzincy viderunt oes ddomnum pꝛo nieretro polu m clericis di tecce thaurui non peſinus eretrun cume nbus ilud din jodi in vt vile hreis ſetoꝛ into Fgiennbus erg kcrnun vGt ninqutur quo ve pꝛoximi ei odos. et uble elire. ſiun nheh enationbus hnulloſaldi hn audettt nennseſut nin qaimuet ¶Diſtin quinta repto aren ſagittam in aere iaceret quaſi ipſum celi dominum ꝑcuſſi ur? Et mox ſagitta reuerſa ante faciẽ ia cientis ſanguine recenti infeda reꝑ⸗ ta eſt. Dui mox irremediabilibꝰ la⸗ chꝛymis reſolutus eſt et conteſſus. vitam ſuam cum mira penitentia ⁊ deuotione„ cv. In villa quadam bꝛabãtie vtmt᷑ hi trater ordinis pꝛedicatorum nar rauit mulier ꝓcax ⁊ vana erat que in oĩ fere feſto choꝛeas iungere ↄſue nit.Et factum eſt vt iuuenib? viris ad ſaltum iuxta choꝛeam ludentib? vni earum pilam ferire conanti ba⸗ culus de manu ſambucalis euaderʒ et dictam mulierẽ ducentem choꝛeã percuſſaʒ in capite mox necaret.hec vt viderunt oẽs cõfuſi ſunt.et coꝛp? d domum pꝛopꝛiam detulerunt er in feretro poſuerũt. Pꝛelbytero vᷣo cum clericis dicturo vigilias veniẽ⸗ te.ecce thaurus nigerrimus imo de mon peſſimus cũ mugitu accurrẽs feretrum cum coꝛpoꝛe deiecit.⁊ coꝛ nibus illud diſſipans mẽbꝛatim cò fodit ita vt viſceribus hincinde di⸗ ſpreſis fetoꝛ intolerabilis ſpargeret Fugientibus ergo cundis cacauer laceratum vſq; ad craſtinum ſolum relinquitur quo vſq; euapoꝛato fe⸗ toꝛe pꝛoximi eiꝰ intrare poſſent ad oꝛpus. et ſublatum extra cimiteriũ ſepelire. cvi. ¶ruit in thedtonia nobilis quicẽ venationibus in tantum deditus ꝙ in nullo ſaltẽ dñico vel feſto die miſ ſam audiret.ſed ſemꝑ venationibns intentus eſſet. Coꝛripiebat autẽ enz frequentius vxoꝛ ſua deo denota.et ille quañ muliebꝛes monitus nõ cu rabat. Accidit autẽ vt ipſa vxoꝛ p multos partus editos impꝛegnata puerum pareret ad oꝛtiuij habentẽ ca put venatici canis pendentibus auribus et poꝛrectis. Eonfnſa ergo matre multis matronis nobllib?qᷓ aſtabant conſiliuz fuit oĩm vt terra citius partus obꝛutus tegeret. Ve niente ergo a venatione marito ei queſiuit quis puer eſſet quẽ editum babuiſſct. viſſimulantib?ꝰ alt oĩb? cũ pudoꝛe inſtat iniles detracto gla dio vt ei partus oſtẽdat. Et morx ti⸗ moꝛe ↄpulſa mater eici de tra iubet Plem triſte ſpectaculũ et mõſtruoſũ dicens. Ecce qꝙᷓmanifeſto pꝛodigio infipientĩ tuã vindicauit oĩpotens qui nuliũ honoꝛẽ diebꝰ ſacris nullã reuerentiaʒ ſacramentis coꝛꝑis xp̃i prebuiſti.; magis ludis venationũ indiſcretis tꝑibus inſtitiſti. ec v vidit nobilis coꝛrexit ſe et egit peni tentiam de commiſſis. cvij. ¶Erat vir inhltis notꝰer elarus in burgundie ꝑtibꝰ ui quidẽ aliquã to tꝑe in iuuẽtute ſinceriter ↄuerfat? poſtea a vtute tepeſcẽs cepit ad vi⸗ tã malã declinare Mec moꝛa.ſqualẽ ti iẽte tabeſcẽs incidit in languoꝛẽ nec iñ dei nanũ caſtigãtis agnonit ſed mala malis accuinulãs palloꝛe vultus et maeie quaſi homo ad pe⸗ nam ignis eterni miſerabiliter abi⸗ litabarur ad pens. Xunq; nulla me dicoꝛum eura pꝛoficeret. nec ſaltem languentis vite cauſam ei aliquis aperiret tancem in ſe reuerſus ſolaz caulam languaꝛem anime diuina miſeratione pꝛeuentus penitens in⸗ tellexit. Confeſſꝰ ergo cñ lachꝛymis cuidam ſanctiſſimo facerdoti.ſtatiʒ vbi bñkiciũ abſolutõis accepit in ſi⸗ „ ℳ——— militndinem tere bufonum in facie* ſed diuerſiticata poſterius animnalis cute teterrima et p?aha quaſi vitio rum ſeptem demonia de oꝛe ſimnl eiecit. Mira res. vix modico ſpatio tempoꝛis interiecto in tabeʒ aialib? reſoſutis reſfloꝛere cepit caro ꝓꝛlus et facies penitentis.mẽteq; er coꝛpe integerrime ſoſpitat? multis poſtes pꝛofuit ad eri⸗ ¶Quidam caònicus regularis in mõaſterio ſandi iohãnis in vineis apud ſueſſionem in gallia vir mire ſanctitatis ⁊ innocentie vt vidimus ante motteʒ inkirmitate grauiſiima laboꝛanit. Et ecce diabolus qui ſp inſidiatur calcaneo noſtro immiſit menti eius pꝛeſumptuoſe exultatio nis tripudiuʒ ita ꝙ lingua et facies eius tanto iubilo reſultaꝛet ꝙ om̃es circumſtantes eum crederẽt iam ce leſtem patriam et gloꝛiam intueri.? ꝙ omnes ſancti in magno deuotio nis et exultatõnis ſpiritu eius exitũ expectabant. Solus autem quidaʒ tamen merito ſanctitstis de huius tripudio moꝛientis tacitus triſtabs tyr. Cunq; moꝛiens agonizare inci peret per ſpatium tempoꝛis ab iſla exultatione retract? flere cepit vber rime. Acd eum ergo quidaʒ de fratri bus querit cauſam triſtitie poſt ex⸗ ultationem.Et ille Facias mihi cõ hentum fratrum totaliter conueniẽ Mec moꝛa.fadtum eſt vt rogauit et mox omnibus dixit Heu chariſſimi vidiſtis in me ſuggerente diabolo vane et pꝛeſumptuoſe exultationis audaciam.ſed non permiſit ine peri clituyi mater miſericoꝛdie et vomĩ 3 ñ̃ mẽ redarguit ab inepte vanitatis Er libꝛo apum letitia.⁊ avmonuit potius cum ſpet moderamie ⁊ dei timoꝛe diẽ vltimũ erpectare. Vos auteʒ fratres charii fimi deñ rogate vꝛ mihi de iſta no⸗ xa et alijs multis ignoſcat. et iudicz me non m opera mea ſed m miſe ricordiam ſuain ſaluet me. Wox vł hec verba compleuit et om̃es reſpõ diſſent Amen · ſolutis in fletum ocul ¶ idam frater oꝛdinis pꝛedics toꝝ in bꝛugenſi flandrie domno fuit cix Vic grauiter infirmatus cuz letiſſi mo vultu appꝛopinquare videretur moꝛti.quidam frater ců lachrymis flagitauit vt ſi quid conſolationis accepiſſet a domino ſibi dicẽ digns retur. Cni ille filere non valens Pꝛe gaudio. Vere inquit accepi qꝛ dñs ipie Jelns ſe moꝛti mee pꝛeſentialit adeſſe pꝛomiſit. Cui frater. Et ego inquit per eundem dominumn conte ſtoꝛ te vt mihi digito vel nutibus innuas cum eum videris pꝛeſentem Cui ille.Faciam inquit libenter ſid walterus cognomẽtv ꝑuusmagn dem permiſerit vominus. ie poſti modum tertio moꝛbo ingraueſcẽte tabula percuſſa ẽ et fratres ad infir mariam cucurrerunt· Pꝛeſtolantib? ergo et oꝛãtibus fratribus frat mo riens digitum cum manu ad certũ ſocum extenditet eircumfuſis ocuł cum cãtu leniſſimo dicere cepit. In galilea Jeluz videbimus ſicut dixit nobis alleluia Quo kinito ſtatim er In germanie ptibquidã nobüis còines ſed pauperũ ſpoliatoꝛ ex ii ſericoꝛdiſſima pietate diuina graui intirmitate ẽ coꝛrept?? amariſſime Stritus oĩa ad reſtitutionem poſuit que habebatet irremediabilibus ls Lnidam in juis et cecbt is capms ad etiuit a yc nolirispi meniciohth micuses oop noinbutz. nenn feneum urqlo feminel od vtfad iſvemibime ſßubumen tucruri vle ulia aures thut unena Meneigtur wgatkuern uquodqmt ſmentia es multipl zfligebatd Miſtin quinta chꝛymis quotidie lectum rigans an gelos ac ſanctos dei ad impetrãdaʒ milericoꝛdiaz inuocabat. ecũbẽs vero toto coꝛpoꝛe ſno tãtũ ſupplici um ingerebat vt talos pedum ⁊ cru ra fricaret ad ſignum et cutem ⁊ car nem ac neruos violenta aſſiduitate diuelleret. aquã frigidamn in hyeme tanq; ad bibendum acceptam clam pectoꝛi ſuperſudebat vt in hoc gla ciali frigoꝛe toꝛqueret᷑. Mec din p hec poſitus in agonia tanto ſpiritu repletus eſt vt ſicut xp̃us de publi cano euangeliſtam ita de iſto facẽt pꝛophetam. we ſeipſo em̃ pꝛedixit ꝙ ſine purgatoꝛio ad requiem euo⸗ ſarer.et eo moꝛtuo ac heinrico rege vetuncto tota turingis maximis ca lamitatibus ſubiaceret.q ita etiaʒ fadum vidimus. Ern dam in theutonia multis ra pinis et cedibus ꝑ patriã debacha tis.captus.ad decollandum pofit? petiuit a iudice et obtinuit tempus pꝛolixius penitendi. Et mox aſtãti iuuenicõſobꝛino ait. Si vere ieus amicus es cooperatoꝛ eſto mibimi ſero in ſaluteʒ. Iffer obſecro inſtru mentum kerꝛeum quod dentrix dict tur. quo femine ſubtiliãt linum ſunz Qnod vt factũ ẽ dixit iuueni. Suc⸗ ceſſiue mibi manus vlnas bꝛachia vſq; ad humeros.pedes vero ⁊ tibi as et crura vſq; ad nates. poſtea ge nitalia aures.ocuios. naſum.labia. caput autem ad vltimũ amputabis Juuene igitur et fcuʒ doloꝛe quod rogatꝰ fuerat exequẽte penitẽs ipſe vnquodq; mẽbꝛũ añcꝙᷓ; cruciaretur inſtrumenti ferrei dentibꝰ ꝑ infleri ones multiplices ⁊ F̃alidas diuti us affligebat dicẽs. Mic penã vĩaz pꝛo parte viliſſima mẽbꝛa lnſcipite quibus actu nephario ſcelera perpe traui et deum creatoꝛem menm of⸗ kendi et redemptoꝛẽ.xtremo igit᷑ poſt omnemn penam trunco coꝛꝑis cuz ſolo capite ſuꝑſtite hilari vuitu dirit. O vtinam toꝛmentů iſtud qð reſpectu ſcelerum meoꝛum parnum ſuſtinui reiterare ſemel iteꝝ ac tertò liceret inihi miſerrimo 4 in eo diuti vs cruciari.t hoc dicens oꝛat cuz lachꝛymis populum circumſtanteʒ ſe quatenus ſibi miſero in elemoſy nis pauperhm er orationibus ſub⸗ ueniret. His dictis extẽdit caputet mox a iunene decollatur Ad virum magiſtn petrum de coꝛbuel ſenonẽſem archi epiſeopum quidam peccatoꝛ qui ꝓ pꝛiam filiam oppꝛeſſerat violenter. gratia cõfeſſionis venit. Confeſſus gitur in maxima et mirsbili contr? tione et lachꝛymls queſiuit ſi vnqᷓ; poſſet vllo doloꝛe vel pena a domi no veniam impetrare. Xui pꝛelul Ita inquit indubitanter ſi peniten⸗ tiam ſubire volueris tanti inali.Et ille vehementer exclamans. vlolo Inquit et ſi mille moꝛtes me ſuſtine re volueris. Collachrymatus erga infelici imo iam felicigimo peccato ri. Et ego inquit tibi ſeptennem tan tum penitentie penam impono. Tunc ille. Mnic eſt ait ꝙ penitenti om tantum mihi flagicioſiſſimo ſe⸗ ptennem iniungis.qui ſi viuerein v q in finem mundi tantum facinns penis innumerabilibus diluerenõ valerem?Cui pꝛeſul Vade inquit ⁊ tres tantum in pane et aqua ieinna dies. Tunc amplius ille ploꝛans et contundens ſe rogabat vt penitẽti „ ℳ—— Er libꝛo apum iniungeret lalutarẽ. Supra modus ergo admiratus et hllaratus epiſco us tandein diffinitiue pꝛecepit ho mini vt abiret.et tantũ vnů pat᷑ no⸗ ſter diceret.ſcirerq; pꝛo certo pct̃ iam eſſe pimiſſum. Vec moꝛa. dirũ ille einlãtũ emittens ⁊ in terrã pꝛocꝭ veñs erpirauit. Mec dubia kides eſt ſitut deo dignus epiſcopus pꝰea dicauit quin idem penitus fine vlla alia purgatorij pena tĩ validiſſiã contritione purgatus ad gloꝛime volauit cxij (Wenerabil et deo digni mãßiſtri bonifacij quondam lalſenenſis epi ſcopus relatione cognoii vericica ꝙ qidsʒ nobilis ſue diocefis vena⸗ tum̃ eirea montẽs alpium pergens fainiliam ſuam inclinata iam die cũ canibus perdidit. ſoluſq; in ſiluam ẽ reuerſus. Illo ergo hoꝛrente lolitu dinem et fi qnid audiret viutius ex pectante.tandem duos ex canibus anſcultat quos venabulo inſonãte confoꝛtans reptando cum inanib? et pedibus ad locum conatur aſcen dere vbi latrãtes caniculos audiuit It cum illuc tum difficultate perue nit inuenit locum planum pulchꝛũ valde atq; gramineũ intra montes In quo qusſi hominem magnuzet elegantẽ foꝛma facietenus ꝓſtratũ videhs duas clauas ferꝛeas àd vtrũ q; latus iacentes. hoꝛrentibus ocuł intuetur.hůc miris plagis et vulne⸗ ribus cruentatum dicti duo canes venatici latratibus circuibant ſeo mox ad cõſpectũ vomini ſui militis obmuteſcũt. Poſt hoꝛroꝛẽ aðt aſſũ pto ſpů dixit ꝓſtrato. Si ex ꝑte dei es loquaris. et ſi quis ſis aut vnde veneris edicito. Cui ille. Ex ꝑte dei ſum et oꝛdinatione diuina tibi talis appareo vt in me miſero penitentie ſumas exemplum. Aboꝛtuus ſum li cet tibi coꝛpoꝛalis appareammiles fui viuens peccatoꝛ ĩmaniſſimus ea tempeſtate qua richardꝰ rex anglie cõtra philippum regem krancie p̃lia concitauit. In illa ergo expeditõne que a bꝛabantigenis in pickania et gaſconia facta ẽ ego inkelix luxirijs homicidijſq; debachabar nec ĩ his alicui conditioni vel etiam ſexui fle rus miſeratione peperci. Wedio igi tur tempoꝛe validiſſimam febꝛẽ acu tam incurri.et tamen nec tunc cõtri tus ſuʒ nec ↄfeſſus nec xp̃i coꝛpoꝛis ſacramenta ſuſcepi. Inſtante auteʒ hoꝛa mottis obiutui et ecce ſupꝛa ſpem miſericoꝛdia diuina pꝛeuent? ſum et valida contritõne permotus qui licet loqui non poſſem tamẽ la chꝛymas excuſſi et in his vitaʒ deo zpiciante finiui. Nec moꝛa. defůd⸗ ſum et duobus demonibus tradit? nequiſſimis.inſtar clanarum iſtaru ferrearumn toꝛmentis vſq; in diem indici eruciandus.et hodie quidez per aſcenſum montium iſtoꝛum me am miſeram animam impulerunt. et iterum per abrupta eoꝛum eam cum dictis clauis ferreis pꝛecipiteʒ depulerunt. Scias tamen toꝛmentũ iſtud taʒ magnum et tam diuturnũ ſpe venie quam in fine inundi habi turus ſum mirabiliter r̃leuari. Mec moꝛa.vbi ſpiritus ille hec verba fi⸗ niuit corpus quod videbatur gere um cum dictis clauis ferreis quaſi kumus euannit. Wiles autem qui hec viderat et audierat a rapinis pauperum et mala vita conuerſus correctius amodo vixit et multos alios peccatores ad exempla peni tentie ſua narratione pmouit. niit ꝙ 0 . nhu er qusii nt Lras inq — ſchs ninccho uCraſtinum vi iz hlutẽ anim in penienum. lo non halu⸗ iun viri pꝛioꝛ iecitꝛit ↄuen uegn ſofficiem z ſi odhuce entys. defert Irecepivs ind ſturet oñ diẽ vi innona 4 n nonkls ni pen qmilius: 4 — Comtigit q quicom magnus pꝛepoſitus ciuitareʒ meydenburgẽ ſem veſpere quafi in craſtinarum te ceſſurꝰ intrauit. Et ecce de nocte in primno ſomno ſubita infirmitate cõ pulſus pꝛioꝛem fratrum pꝛedicato rum cũ feitinatõne mandauit. ieni entem ergo pꝛioꝛem rogauit pꝛepo ſitus inſtanter cũ lachꝛymis vt eum reciperet ad oꝛdineʒ et mox veſtiret VCui pꝛioꝛ. Cras inquit fiet quia in hoc fratrum ꝓſẽſus eſt requirend?. Et pꝛepoſitus Scio inqnit ſelo qcd „ ſentio. Vraſtinum vix habebo. Si diligitis ſalutẽ anime mnee feſtinate 5 recipere peni inſtantiam viri pꝛioꝛ vidit perrexit domũ excitauit ↄnentũ requirit ↄſẽ ſum.allegat ſufficientiã viri ad oꝛqi nem etiaz ſi adhuc aduiuat Annuit nox ↄtzentus. defertur intirmus in Somũ receptus induit᷑.municatur — auedam monialis vidit in ſomnis quendã patrẽfamilias in loco com⸗ mocio reſidere. Ad quẽ cij multi fra tres oꝛdinis pꝛedicatoꝝ quaſi poſt laboreʒ pꝛo denario diurno accedẽ viderentur.extremo quidam ignot? homo tarde tamen pꝛotẽdit manũ vt denarium acciperet tanq; frater. Vuem paterfamilias diligenter in⸗ tuitus. venariũ inqnit ſec non mõ acciples multis pꝛtremedijs erpur gandus. Hec cum dita moniabpꝛe ytero mo naſterij recitaſſet q̃ſiniſſz Iſi quis fratrunn pꝛedicatoꝝ def s eſſet. tũ pꝛeſbyter ſe fuiſſe de ve⸗ ſoe in domo fratrum infirm um vel dekunctuin neminẽ meminiſſe reſpõ tentemn qula certus ſã ꝙ in ſeculo non ſaluaboꝛ. Vt ergo iangitur.et añ diẽ vite ðᷣtůgit. Mec inoꝛs.in monaſteꝛio ꝓrimo ciuitat deret.mane poſt pꝛimã venit ſuppꝛi fratruʒ pꝛedicatoꝛuin qui pꝛoimni erat pꝛedicare ↄentui vixitq; pꝛe blcnre ſe non poſſe quia defunẽti ta lis fratris ſepulture intereſſe deberz —(erv. 2 ¶Avante aptem pꝛucentie ſit pe⸗ nitentiam agere in hac vita exẽplũ ſubſequens demonſtrabit. ꝑrat vir „ kidelis et bonꝰ ſicut magiſter alber⸗ tus frater oꝛdinis Pꝛeciicatoꝛuʒ ſibi „ ab his qui rem famnilioriter nouerãt traditum referebat qui poſt diutur naln penitentiam quam ſans fece „ rat incidit in langnoꝛẽ grauiſſimuz quo per annũ non modice tribulat? roganit cum lachꝛymis dñun vt tan % to doloꝛi finẽ imponeret data moꝛ te Mec moꝛa miſſus ad eũ angelus vomini dixit ei.;xaudiuit dominꝰ Pꝛecem tuaz ß eligas quod vis. aut tribus diebus purgatoꝛij pena toꝛ⸗ queberis ſi nunc diſcedis.aut ſi ad⸗ huc per annuz in languoꝛe manere volueris ſine vllo Phrgatoꝛio adſu peros euolabis. Tunc ille pꝛeſenteʒ Penam recolens. nec futuraʒ aduer tens reſpondit.% oꝛi potius eligo kt non tantum tribus dieb? quan tum domino placnerit.in purgato⸗ rio tribulari.Fiat inquit angel ᷣm verbum tuum. Nec moꝛa.lan ghẽs moꝛte ſolutus eſt et eihs aia in pur gatoꝛio depoꝛtata Sno ergo exa⸗ co die venit ungelus ad lochm pur gatorij vbi aĩa toꝛquebatur ⁊ dixit id nunc agis o anima que pꝛo languoꝛe vnins anni tribus diebus elegiſti in igne purgatorio detineri Xhi anima O ſecudtoꝛ inquit non ↄngele qui me in penis multis an⸗ noꝛum circulis pro tribus dierum ſpatijs fefelliſti.Et angelus. Mon cepia es · ꝙ nõ niſi vnuz diẽ de trib püratoꝛio exegiſti. Tamẽ adhuc ſiretractare volueris domininiſere tur vt ac toꝛpus iuũ qð nonduz le⸗ 5 pultũ eſt rep̃oꝛterls tꝑ annũ vniz languoꝛẽ quem exptus es patiaris Cui aia: Ann inqbit vt noh per vnüm annũ tantũ ſ vſq; in kinẽ in di languoꝛè etiam detineat acrioꝛi Poe dicto ais repoꝛtat ad coꝛpus et per annũ in languoꝛe derẽta mu tos quibus hec retulit ad penitẽti animauit.et poſt vnum annũ iteras to defuncta rranſijt d ſuperna nvbe germanie ervt. tuerenſi totius europe sntiquiſſi ma eiuitate ſtructura quedã mirabi lis erat que helene ↄſtãtini matris palatiũ diceb à* Woe ne ab inimi. pꝛeoccupatẽt in ptriculũ ciultstis a ciuibus eſt deſtrndtũ In cuiꝰ latẽ a ꝑte aquilonati ðiatoꝛiũ puů inuẽ tum eſt. in quo altare ex alabaſtro eandidiſſimũ erat. ⁊ in latere dextro fepulchꝛũ. Scriprura dero ſuper le hlchꝛů in pariete legebat᷑. Sancte theodulphe noſtri petim? milerere⸗ Bo lepulchꝛũ igirur ciuibꝰ pariter aduatis vocati ſunt fratres pꝛ edi catoꝛes ·Et ego esſualiter ſuꝑueni. vepoſito ergo lapide coꝛpus inue nimus incoꝛruptũ et apto ſcemateẽ ad toðperiendũ nature ſecrets ma nus fup verenda dimiſias. de pmil Rone vero ciuium m nũ ei derteraʒ uã in ſacrificio coꝛpꝑis xp̃i viuens ertenderat mor abcidi ⁊ fratribus pꝛedicatoꝛibꝰ dedi Putꝰ reliquias tapilloꝝ et vnguiũ in antiquiſſimo monaſterio iã dicte civitaris qð in hoꝛreu dicitut ců ſuperſcriptõnt ve teri et alijs reliquijs ſanctoꝛũ inueni mota inquit ð ineftabili ioꝛtüra de e hoe bento viro eteſus kratre be „ to theodrico qui ĩ alis pte ſtructu re ſupꝛadicte incineratus eſt faa antiquiſſimà ferebstnr. verũt am⸗ bo fiiij ſoꝛoris cuiuſdem unꝑatoꝛis romanoꝝ· quoꝝ beat⸗ theodolph? iuſſu auunchli iiliam regis bꝛit ãnie deſponſauerat adhuc puer. Vunc adoleſcens factus ſpe gratioꝛis vit⸗ ſponlam nollet accipere in vxoꝛein led ðᷣgo in perb etnũ remanere.celar indignatione permotus illuʒ de pa tris ẽxpulit. Pui treuerĩ veniens et pabitum monschalein ſuſcipiẽs q̃i in attiſſimo ſpecu in loco Auemn di rimus ſe recluſit. Erat aute er lect? eius lapideus cuz ceruicali lapicieo iurta oꝛatoꝛium quod pꝛediri. Be cutus vero creditur frater eius ⁊ vi tam beatam in eodem loco duriſſe. Pecreto autem ⁊ confilio pupuli ci hitatis ſacrum coꝛpus in eccia f̃m pꝛedicatoꝝ tranſlatũ eſt. et retro al tare digna veneratione locatuz Re holui autemn poſtea cronicam tpm et de bis duobus fratribus ſcriptũ legi. quia ſuh clodoneo rege franco rumn hi viri lancti et deuoti floruet Tredo tamen lalvo melioꝛi iudicio digne quidem beatum theodulppů pꝛo figno et incoꝛruptione vᷣginita tis in carne incoꝛruptionis gloꝛiaʒ etiam in coꝛpoꝛe ſuſcepiſſe. Ande in ſibꝛo ſapientie dicitur Incoꝛruptõ facit pꝛoximum eſſe dẽo dam ad deponendam herbam de pꝛato conduxerat kaltatoꝛes. Illi ergo kalcantibus in vigilis cvluſd ſandti vbi veſpertinum adhent per villas in tircuitu compulſabat᷑ · Et moꝝ vnꝰ ad ſocios talcatoꝛes · We ¶an wentonie paricno nlei; und falcem minhrclo nie nagnituc mit Uwall tynis dimt oncumruntl uo dis · vi umſripurẽc unmo vock inerptni Manrs dei mum mered regt din dragnez vr pauperem e rei geſte tehi Ernt pri dunpprte rgraninase quebantur ade wllo ercepto deundis cdle po aliqua re pſeſus ven pellebarvt pliuraret et o emend. d anguſtit peret ip ocl tpi tplus ᷓ mi ſuc ponn ſcit enõus fiſtamus ab opere qina iaʒ veſpere pulſãtur. Sed cum illi nollent. imo magis verbis eů confunderent ipſe mox opere derelicto iuit ad veſpas Tertio autein die ad opus imperfe ctum cum ceteris redijt viditq; ante cedentibus alijs ſe ſolum falcare po ſterius opoꝛtere.⁊ ꝓpter hoc ab om nibus eſt deriſus ·Patienter tñ ferẽs riſus omnium et cachinnos vbi ma num ad falcem poluit antependen tem in ſarculo graminis dꝛaginam mire magnitudinis auream mox in henit. Xuruatus ergo in genibꝰ las chꝛymis vñm bñdirit. uo clamã te concurrunt ſocij. ↄcurrit et miles pꝛatoꝝ dñs. vidit diuinum miracu lum ſcripturãq; miles litteratus in nummo voce patria legẽs. Woc vt interpꝛetari potuimus continebat Manns dei me compegit et in do mum me redegit pauperi qui nõ in fregit diem ſancto celebꝛem. Wanc dꝛagimaz vxoꝛ militis marcha ergs pauperem emit et multis poſtea in rei geſte teſtimoniũ oñdit Ccxviij. Erat pꝛeſbyter quidam admo dum pauꝑ? tenuis et deuotꝰ valde erga animas que in purgatoꝛio toꝛ quebantur adeo vt omnibꝰ diebus nullo excepto miſſam pꝛo fidelibus defunctis celebraret Accuſãt? ergo pꝛo aliqua re apud ep̃m citatus eſt ? pfeſſus veritatem ſimpliciter rom pellebatur vt mãdsto ſtaret epiſco pi iuraret et fideiuſſoꝛem poneret pꝛo emenda. Zurauit igit pꝛeſbyieꝛ ſed anguſtiabat᷑ vhi ficeiuſſoꝛẽ acci peret qui pꝛo ipſo rñderet. Mec mo ra. oculi epiſcopi ↄpellẽtis ſũt aꝑti et plus ꝙᷓ mille manus in aere qua ſi ad ſpondendum pꝛo pꝛelbytero vidit extẽſas. Quo viſo pꝛelul dirit. Sufficientes habes qui ſpondẽt ꝓ e.vade et de beneplacito dei ⁊ meo miſſe officium pro defunctis exerce us ſicut pꝛius. Ccxix. Matris relatione didici quod narto Auia mea flium pꝛimogeni tum habnit indole infignem et de coꝛe pꝛecipuum Quo moꝛtuo incõ ſolabiliter doluit. nec foꝛte ſine pꝛe lagio futuri mali. Nam poſt ilum aluz habmit qui pompa vanitatis ilectus dilapidatoꝛ reruʒ fuit. a. tre ergo vt dictum eſt pꝛimogenitũ incõlolabtliter lamentante apparne runt ei iuuenes in via quadaʒ vt vi ſun eit ei cum ingẽti gaudio gradi entes Kunq; memoꝛ filij eum inter illos non eſie videret feret. ecce p alios filium ſuum lento gradu ſpſe⸗ quentem agnouitCui mater cũ gra uclamoꝛe dixit. Et quid eſt filiꝙ ſolus et non cuin alijs graderis re tardatus? xui ille in toga laterali nagnum aque pondus oſtendens Ecce inquit mater lachꝛyme quas pĩo ine inaniter effudiſti.quaruʒ põ dere ah alioꝛum pꝛoſecutione retar doꝛ. Id deum ergo lachꝛymas cõ mutabis? in pꝛeſentia offici coꝛꝑis xpi cum elemoſynis pauperumn pꝛo me coꝛ pium et deuotum effundas 7 tunc liberaboꝛ ab incõmodo qno nunc grauoꝛ Mota tamen lectoꝛ di ſpenlatione diuina vel ad conſolati oneln vel ad coꝛrectionem matris ſe diriſſe moꝛtuum iunenem manibus lachꝛymis a comitatu ſodalium re tardatum.quia meritis quideʒ vin tium defnnctoꝛum anime adiuuari poſſunt ſed pꝛoꝛſus non poſſunt de meritis inpedirii Cecxx. cognata eiuꝰ in monaſterio vᷣginn M 1 (Er libꝛo apum pꝛeerat que ʒelo caſtimonie circa ſᷣ vitas mire feruebat · Wbſeruans er go die quadam feneſtram locutoꝛi ſummo mane quẽdaz leniteꝛ pullan tein audiuit Wua aperta ecce impa toꝛ apparẽs matertẽ dirit. Befunct? ego ſum et in purgaroꝛlo penis ex⸗ crucioꝛ.vᷣirigas ergo nũclos ad di uerſa et deuota cenobia et decies mille pſalteria pꝛo me legi facias. ita vt ad ſingulos plalmos accipia tur decem icuum diſciplina et ad vnumquenq; verſum addat᷑ ſaluta tio. Zue maria et oꝛatio dominica pater ñoſter. pſalmus vero de ꝓłů dis quando accipit᷑ diſciplina dica tur Talibus remedijs poſt moꝛtem viuens merui liberari. Et nota ꝙ idem otto benigniſſimus impator precedenti anno moꝛtẽ ſu infinitã annonam tempoꝛe cariſtie diuerfis monaſterijs pauperibus dimiſerat larga manu. Mec moꝛa. miſſis nun⸗ cijs ut pꝛeceperat matertere negoci um eius ab omnibus ſumina cũ de notione ſuſceptum eſt et perfectum Apparens ergo dicte matertere ad eundem locum feneſtre quẽ dixim? — in auroꝛa. tanta claritate circunda tus eſt vt nullo modo cerneret eum ſed audiuit. Wratias reddo tibi ⁊ ꝓ me miſericoꝛdiſſimo dño gr̃as age quia iam a penis ereptus ſum ⁊ ad gloꝛiam tranſeo ſempiternam. Nec mireris lectoꝛ qꝛ ab illis audiui qͥui interfuerunt diutino languoꝛi eins 2 moꝛti ꝙ omni die ſacerdotib? xp̃i ſuum tradidit coꝛpus flagellanduz. et eius cõtritioltanta kuit vt ille ve re dignus conradus hildenlenenſis epiſcopus teſtaretur vix ſe poſſe cre dere ꝙ otto iinperatoꝛ poſt tantam poſt moꝛtein purgatoꝛiũ ſuſtineret In geſtis ſancti karoli cxxi. magni regis legimus qʒ ſubiungo Eidem regi miles quidaʒ in armis ſtrẽnuꝰ ſeriierat annis multis. WPic ad extrema ꝑductus ad ſe conſobꝛi⸗ num ſuũ clientẽ quẽ ſoluz habebat ſuꝑſtitem euocauit dicens In comi tatu regis annis iam ꝑſtiti ſexagita nihil in mund o ꝓpꝛij poſſidens uiſi qð ad militiã ꝑtinebat.et ecce ſoluʒ equnm optimij habeo et ex hoc ſta tuo teſtamentum. Me ergo moꝛtuo vendes equum et pecuniã pꝛo aia mea totaliter erogabis. Pollicitus eſt cliens vt ei pꝛeceperat auijculus Moꝛtuo ergo milite ſatelles vidit equũ validum et audacẽ.et eum nec vẽdidit nec pecuniã pꝛo eo ſoluit ß eum retinuit ſtatutũ auunculi par⸗ nipẽdens. Circa dimidij vero anni tranſactũj ſpatiij anĩa defuncti apa ruit ſatelliti manifeſte dicens. Mon curaſti facere qð ꝓ anima inen ſta⸗ tueraʒ liberanda. et iceo medio tꝑe quo ꝑ elemoſynas liberari debuerã paſſus ſum graues penas · Sed ecce nunc indicium dedit opeꝝ põdera⸗ toꝛ omnipotens et om̃es eius aſſe ſoꝛes angeli eſſe iuſtů decreuerũt vt aĩa mea ad requiẽ tranſeat ⁊ anima tua penas recipiat quas acturꝰ ad⸗ huc fuerã in toꝛmentis Pis dictis repẽte diſparuit et mox ſatelles gra uiſſunõ infirmitatẽ incurrẽs.q̃ geſta erant ↄfeſſus eſt ſacerdoti.⁊ moꝛtuꝰ penas quas merebat᷑ exoluit. Vide ergo lectoꝛ quanti peccati fit et deli dti cunctoꝝ aut ꝑntũ tardare vel ne gligere teſtamẽta.quibꝰ ſi effectũ ha berent accelerarent᷑ ad gamn aut ſi nõ habeant a gla differant᷑. Alibi le gitur ꝙ aĩa defũcti pꝰ dies octo illi ſier ius achonenſi ſtea roma to ſermon bus valde toꝛio toꝛq matis le ſrin& hi. hie ie ubonele v danos ph herbn quſiperi tum iphat zbiſſus m certam rec multas in accidit di důi mari chſſa vide lumalur norelg og „ 2—„ — te confidebam res meas diſtribuẽ das fidei tue cõmii. tu vero tanqᷓ clienti apparuit et virit intidelis et pꝛoditoꝛ res meas reti nuiſti. quapꝛopter conqueſtus ſum de te ſummno iudici.quia liberatõm meam a purgatoꝛio retardaſti. It ego iam purgatus ad regionem vi⸗ neris ꝙ cras hac boꝛa penas tante infidelitatis exolues.Cnum igit᷑ con fuſus ⁊ ſtupefactus miſer ille rei ent᷑ tum expectaret.ecce ea hoꝛa quam vdefunctꝰ pꝛedixerat coꝛui nigri ip̃m rapientes Jenauerunt in aereet eo demiſſo ſuper rupem cecidit. et fra⸗ ctis ceruicibus miſerabiliter expira neri de ognies ſanctiſſina mu lier cuius vitam venerabilis iacob? achonenſis quondam epiſcopꝰ? po ea romane curie cardinalis diſcre to ſermone cõſcripſit. Wec ergo aĩa bus valde compatiẽs que in purga toꝛio toꝛqebantur. ſuꝑ aĩa quoq; matris ſue defuncte ſolicitabatur in ſpiritu. ſed hoc fruſtra vt iam pate hit. Wãc itaq; pꝛopter elemoſynas et honeſte vite modum quo int᷑ inj danos ipſa quoq; mũdana vixerat. perabat quideʒ poſſe ſaluari.ſic tñ quafi per ignez. Sup hoc iñ dubio cum ipſa timeret qꝛ iudicia domini sbiſſus multa.rogauit dñm vt eam certam reddere dignaretur. Nunq; multas in hac lachꝛymas funderet accidit die quadam vt ad miſſaʒ in eccleſia iuxta altare quaſi ad pedes dñi maria ſeceret.et ipſa hoꝛroꝛe ꝑ ruſſa viceret pꝛope ſpiritũ tenebꝛo⸗ hm aſtare que mor ſigno crucis ti more kugato audacter quis eſſet in terrogat. Et ſpiritus Ego inquit ſj mater tus. Cui maria. Vnõ inquit Mihil me tue iuuare potuẽ pꝛeces rum ie damnatam ꝑpetuo inferni clauſtra detineant. Mox filia elato gemitu.heu inqnit mater que canſa damnatõis tue!Cui illa. Enutrits inquit fui et vixi in his qᷓ ꝑ iniuſta mercimonia et vſuras acquiſita fue runt.et conſcia mihi mali ablata nõ reſtitui.nõ curaui aut aduertere vo lui quid contra deum in meo boſpi tio et mihi a ſubditis ageretur. ſed toꝛtuoſas mundi vias ingreſſa.indi gnumn miſera iudicaui pꝛogenitoꝝ meoꝛymn veſtigia declinare. ſpꝛeui arguentem me ſuper his et alijs mal meis.nec in vllo penitui.et ideo in⸗ fructuoſam vitam moꝛte ↄmutans a futura ſeculi vita deꝑij. Wec dicẽs mater repente diſparuit. Ancilla ve ro xp̃i conſideratis per oꝛdinem oĩ bus etiam in matre damnata iuſtũ dei iudiciuʒ benedixit.nec flenit am plius ꝑpetue moꝛti traditam ꝑ quã carnis initia ſumpſerat.quia ratio ĩ tellectualis anime quã ſoius creauit ſubdita concoꝛdabit. S3 VMarrantem fratrem oꝛdins pꝛe dicatoꝛuz his verbis audiui. Patre git meo contra cõmilitonem ſuũ vi rum diuitem et potentem inimiciti as exercente fabꝛum habuit in vici no qui equos ſuos et eoꝛũ qui ſecũ eraut multo tẽꝑe ſufferrabat. Poſt hec faber cecidit in languoꝛem ⁊ er penſas per obliuionem vel incuriã vullus fabro ſoluit. Woꝛtuꝰ eſt aũt poſt annos fere triginta pater meꝰ. et apparuit manifeſte ꝑ diem cuidã kideliſſimo ſeruo ſuo gerẽs in mani⸗ bus flammantia ferramẽta equoꝛũ 2 vicẽs · icas vroꝛ mee vt ſoluat. ta li homini tale debitũ quò ſic veto? Soſt boc nõ multi dies effluxerãt et ecce ſeruus ille cum amariſſimis lachꝛymis venit ad me⁊ qd vidii; erpoluit. Collachꝛymatꝰ ſeruo am bo ad matrez ingredimur. Audit il la quid actũ ſit · addit ⁊ lachtymnas Iicceſſit ad fabꝛum diutina tabe ꝙ pe conſumptum. quẽèrit ſi pater me us ei in aliquo moꝛiens tenebatur. Zunc ille cum lachꝛymlſs ſuſpirans dixit· Weu chariſſima domins. imo etiam in vnã marcha ſed affect? lon o iedio monẽdo poſtmodũ incidi n inagnů languoꝛein ⁊ ſic ſilui vſq modo. hec inoꝛã mater loluit pau peri integruin dẽbitum et mor ſolu to iſto cñ alijs multis debitis vt int hi illa ſecreta harrauit · pater meus in hunc modum apparuit. Videbat᷑ ti videre illuin in balneo a ſũmo ca pitis vſq; ad ima pedum quaſi reſte ſonga totaliter inuolütuin Cul ille dixit. Appꝛehende funẽ et ſoluas me or illa initiũ funis accipiens pau latim exſoluit. Et ſtarin illius ſolu tione gratulans et gratias agens. Fic inquit pꝛius fueram obligatus in pena quoàduſq; ſolueres quote⸗ nebar. eridica valde relatione di⸗ dicimus quendain defunctum ſbito ad puꝛgatoꝛium tranſeuntem cuiuſ dam ſanctiſſimi viri pꝛecibus reuo⸗ catum ad vitam. Hic tale quid viſũ et anditum in purgatoꝛio referebat 5 3 Anima cuiuſdam quem pꝛius in vi (R ta cognouerat grauiſiime toꝛqbat᷑. In mecijs ergo ignibus ſubito ex⸗ uitabunda clamauit. Eya miſerico: diſſime deus nec in fineʒ oblitus es mei. Cui anĩa conſoꝛs in pens. Vñ inquit tibi miſerrima in tam boꝛrẽ vſs ſpplicijs ejultatio! Et illa e rito inquit exultabunda tripudio. quia mihi ſeire a domino datumẽ mn hoe inſtanti puerum natum qui longo poſt futurus eſt pꝛelbyter. in cuius miſſa pꝛima quam celebꝛabit ab his penis ad requiem euolabo. ¶ontigit in partibus galliarum illo oꝛdine nouiter inchoato gradi emibus dnobus fratribns pꝛedica toꝛibus ieiunioꝛum tempoꝛe añ pa ſcha. Cuin iam inſtaret tempus pꝛã dij hoꝛa nona et ſecuʒ quererent ds fidelium eos ad rekectionem recipe ret in terra rara hominibus?⁊ igno ra.ſubito offuit iuxta eos vir elegã⸗ tis foꝛme et habit? peregrini dicẽs uid ↄfertis inter vos fratres mei Illis autem verecundantibus dicẽ quid dixiſſent ait eis. Modice fidei de hoc inter vos dubij querebatis quis vos ad refectionem reciperet in terra hominibus rara et ignota. Xhꝛiſto credite veritati qui non be ſitantibus et in ſe confidentibus re ꝓmiſit dicens. pꝛimno querite regnũ dei er hec omnia adijtientur vobis Credidiſtis in hoc xp̃o vt tempoꝛa lia iſta pꝛo illo dimitteretis er pau pertòte regnum celeſte Uneritis et nunt de xp̃o diffiditis ne vos ſine refectione dimittat et non quaſi fili os paſcatxẽt hoc vobis ſignũ.tranf ibitis campum iſtum ⁊in valle qua dam villam paruulam inuenletis. illic intꝛantes eccleſiã inuitabit vo pꝛeſpyrer affectn magno. ſupueniet miles qui violenter vos auferet ſa⸗ terdoti.xt cum ves dedncet perſo na loci qui alter patronus vicitur maximis pꝛecibus obtinebit vos a milite.et ambos inuitatotes vĩos unen e pecbusaet itibie reidententen teginam ince ttiuuenesin ſi6ereis mi tilis peris ſtopui ke ſroruman nudlincu tex. Nibſl nile qidn donine E: nitxpiano militem ſcilicet⁊ pꝛeſbyterum vobi kKum largiſſimis ferculis reparabit Confidite ergo in deum et fratris oꝛdinis veſtri exemplo iſto contidẽ faciatis. Pec vt dixit repente diſpa ruit. Illi autem per oꝛdinem vt eis pꝛedixerat omnis refpererunt. et re vertẽtes parifius fratri heinrico de colonia et frãtribus quibuſdã alijs que ſibi contigerant retulerunt. 66 (Cum quidam̃ nobilis adbuc gẽ⸗ tilis in etercitu tartaroꝛum febꝛe a cutiſſima laboꝛaret.⁊ materia ad ce rebꝛum aſcendente in furiam rapt? eſſet. doꝛmiẽtibus omnibus qui cir ca illum erãt aufugit nuduset tribꝰ noctibus per heremum vaſtiſſima; aberrauit. Tertia igitur nocte dige ſtã materia creticauit et adſe redijt compos mentis· Mui in tenebꝛis hoꝛrentis ſolitudinis quid faceret quo ſe verteret neſciebat cceq; p? inſtans mocicuim diſcuſſis tenebꝛis vidit in montis cacumine ingens lumen Reptans ergo manibus et peciibus aſeendit in montem.⁊ ecce uper omnem ſolis fulgoꝛem regem ammirabilez vidit in thꝛono aureo reſidententem et ad eius dexteram reginam incomparabili decoꝛe ful⸗ gentem. vidit etiaʒ mixtim ſenioꝛes et iuuenes in thꝛonis aureis aſſiden tes. miniſtros ex om̃i parte vultib? ſicereis rutilantes. Mec vt vidit gẽ tilis ſuper id quod tredi poteſt ob⸗ ſtupuit Mec moꝛa vnus vnus mini ſtroꝛum ⁊ rege miſſus enzʒ veſtibus nndũ induit er ad regem duxit. Cni rer · NMihil ait in rebus humanis ſi⸗ mile quid vidiſti?t ille Mihil inqͥt domine.Et rex ad eum. Ego ſũ in quit xp̃ianoꝛhm deus rex et domi⸗ nus ſempiternus. Tu autem redibis ad populum tuum. R perquirens in uenies in gente bulgarica que immi xta eſt genti tue duos pꝛeſbyteros xpianos talis habitꝰ et talis foꝛme a quibus erudieris ad noꝛmã fidei chꝛiſtiane · Wec vt andiuit gentilis renuit bonoꝛum ſocietate fruſtrari. Et moꝝ ad eum rer. Impoſſibile ẽ inquit talem te remanere nobiſcum. ſed ſi chꝛiſtianoꝛuʒ fidem ſuſceperis vt pꝛecepi.ſocietate iſta iocundiſſi⸗ ma perirueris. Woc dicto miles ſe⸗ dens in equo albo ſuſcepit illum.et in exercitu tartaroꝛum populo mi⸗ rante reduxit.fuieq; apud euz diebꝰ tribus et poſt repẽte diſparuit. No bilis autem vt iuſſus erat pꝛelbyte ros queſinit et inuenit.eterudit? ad tidem cuz multis militibus tartaro rum ſacrũ baptiſma ſuſcepit.et chꝛi ſtiane poſtmodum ac ſande vixit. Veſtes autem quas vt diximus nu dus acceꝑat pꝛecipui coloꝛis ⁊ mol liciei.opus vero earum pulmarium id eſt ex acu factum aduerti poterat nec textrinum ſed ſuper oinne arti ficium hominis diuina virtute con centeſimum vicefimumſertum ¶MWngluuiei iuramentis et maledi⸗ ctõnibus in loquendo gallia pꝛe ce teris fere terris ſtudet auidius. In hac vt a fratre oꝛdinis pꝛedicatoꝛũ audini accidit quod ſubiungo. Se debant quidam viri honeſti quan⸗ tum ad ſeculum in taberna et bibe bãt. Et cum incaluiſſent mero cepe runt conterer de diuerſis ad inuicẽ et inuentus eſt ſermo qnid futurum ſit poſt hãr vitam. Tune vnus vla niſfime inquit a clericis iſtis decipi mur qui dicunt animas ſine coꝛpo⸗ C 5 ribus viuere poſt hanc vitam. Voc vido in riſum omnibus concitatis duenit bomo ſtatura foꝛtis et ma nusiet reſidens cum illis vinũ po⸗ ſulabat. bibit. querit quis fit ſermo jnter eos · e animabus inquit qui ſupꝛa Si quis eſſet qui eamn vellet emere foꝛo optimo darem eaz et de ßꝛecio eius in communi oinnibꝰ ad bibendum · Tunt omnibus cachinã ribus ille qui ſupernenerat talem in quit mercatoꝛem quero· paratus ſũ eam emere dicito quanti dabis. Et ille elato vnltu. Tanti inquit. Mox conuenientibus eis in pꝛecio ſoluit einptoꝛ ſtatim pecuniam.et letanti⸗ pus omnibus biberũt pleno calice nõn curante ad pꝛimum illo ꝙ aĩaz vendidiſſet. Aeſpere aũt facto Tem pus eſt inquit emptoꝛ vt quiſquis noſtruʒ ad pꝛopꝛia reuertatur.vos tamen anteq; ſeparemur dste iudici um.ſiquis equũ emerit capiſtri vin⸗ culo alligatum nunquid cum equo in ins ementis cedet et capiſtrum? Cui vᷣmnes pariter reſponderunt. Biltiq; cederet. Nec moꝛa.venditoꝛẽ queſtionis et reſponſionis hoꝛroꝛe tremẽtem.emptoꝛ cum anima ⁊ coꝛ poꝛe vidẽtibus omnibus ſurſum le nauit in aera·et ſecum vt certum eſt ad inferna pꝛotraxit. Siabolꝰ enim erat in hominis ſpecie. uis em̃ ali ps ſe animarum diceret mercatoꝛeʒ hiſi ille in cuiꝰfigura olim ad abꝛaũ didtum ẽſt. Pa mihi animas ceters Pie Ucenteſimum viceſimumnſeptimm Einearum cuſtos ſub tugnꝛio in campeſtribus imminẽtibus tempe ſtatibus latitabat. et audiuit elamã tinm voces in gere. Caue caue. Et alius reſpondebat. Quid canebo! Et pꝛimus. Vineã petri richardi ne leſeris. Sopita ergo poſtmodum tempeſtate ſola vinea petri richardi immunis eſt reperta a leſura. rat autem petrus richardus ſic enim bi nominis dicebatur vſurarius peſi⸗ muset obnoxius multis malis.Ex quo conſiderandum eſt ꝙ in comi⸗ tatu ſpirituum nephandoꝛum ami cos imo potius inimicos vt ſanius loquoꝛ demões habuit qui ei bona ſua et ſi ad vite ſolatium tamẽ ad ꝑ⸗ perue damnationis cumulum con⸗ ſerparunt. Centeſimũ viceſimoctauum. In marchia flandrie atq; bra bahtie villa populiſſima eſt ſits in qua dedicatio celebꝛata multos ad — ſpectaculum traxerat et ad luſum Inter quos quidam tibicen erat q coꝛizantes iuuenes er puellas ſalta⸗ tionibus et geſticulationibus ſuis acd carmina obſcena ⁊ turpia conci tabat. Winc celo nubibus circa ve ſperas obſcrrato quiq; ad pꝛopꝛia redierunt. Solo autem tibicine nõ⸗ dum luſibus ſatiato pe vlaz ad ſo lita remeante et canente tibia ac ſal tante.et poſterioꝛum ſonitibus tur⸗ piter inſonante. duo pueri paſtoꝛes vbi choꝛuſcationes et tonitrua im minere viderunt ad dumeta fugeft. et eis vidẽtibus in tibicinem fulmẽ cecidit et extinxit. et eius bꝛachium amputauit. Mee moꝛa. viderunt ꝙ duo nigerrimi canes ex inſpato ve⸗ nerunt et inter ſe pendulum extincti bꝛachiun depoꝛtauerunt. Venien tes amez amici cadauer moꝛtui ad pꝛopꝛia detulerunt. ane auteʒ di cente pꝛeſbytero quia in atrio fide lium ſepeliendus non eſſet. quem in udis turpibus tam notabiliter to⸗ — ecxx nagiſt kelici mo dam ſed quendu beeinl ret in ner timẽ d dim aliqu dere mf tbi etmat ktafiden ſionem de bndemp merito in promiſ uis ber Diſtin quinta hitruũ vecidiſſet.reponderunt ami ci.Et᷑ fi extindtus tohitruo tamẽ ad decicationem ereleſie peregrinꝰ cuʒ glijs occurriſſet. Permiſit ergo pꝛe ſbyter et ſi dolẽs vt in atrio ſit ſepul us. Er vide rectitudinem diuini iu dicij. Wane facto ſepulchꝛum patẽs inuentum eſt. et loculus in qnò iacu erat vacuus et eiectus. adauer ve ro vt optime credi poteſt ſicut ⁊ ei⸗ btachium a demonibus aſpoꝛtutij Waots ergo lectoꝛ quia tali vidids digni ſunt etfi eis parcente deo ta les eaſus ſemper nõ puniat qui ur pibus ludis et cantibus ſacrs fideli um— er eccleſiam inhonoꝛant. r enteſunum viceſimunon. — magiſtro comado ꝓtra hereticos ⁊ felict noꝛte perempto. Pereticus qͥ vam ſeductus a demonibus fratreʒ quenidam oꝛdinis pꝛedicatoꝛnʒ ad herefim inuitabat. Vuem cum vide Fer inſtantiſſune renitẽtem.dixit fra tri. Pertinax valde es in fide tua. nee tamẽ de hae niſi per ſcripta que dam aliquid certius inſperiſti. Cre dere autẽ ſi velles dictis meis xp̃m tibi et matrem eius ac ſanctos ocu lata fide monſtrarem. Pox ille illu ſionem demonum ſuſ icatus volẽs tandem pꝛobare qnid eſſet. õ im merito inquit tibi tune crederem ſi pꝛomiſſa dureres ad effectum. 36 uiſus bereticus diem kratri ſtatuit. Frater vero pixidẽ eum lacramẽto otpoꝛls xp̃ clam ſecum ſub cappa poꝛtauit vuxit ergo kratrem hereti ens in ſpecu cuiuſdam mõtis in am plum valde palatium quod clarita te inirblli relucebat. Mec moꝛa.vt in inferidꝛem partem palatij perut Anno ab incarnatione domini⸗ .cc. xxxi.pꝛedicante in theutonis tunt viderunt thꝛonos— 3. fier auro puriſſimo. in qnibus rex fulgoꝛeſchoꝛuſco cicumdstus erat. et ex vtraq; parte ſedilis in quibus ſenioꝛes quaſi patriarche vei velut poſtoli reſidebant aſtãte mayims multitudine angeloꝛum.⁊ hi omẽs luce ſideria choꝛuſcabant vt nihil winus qᷓ; demones putarẽtur. Hos mor vt vidit hereticus cadens in fa tiem eius adoꝛauit.ðicdtus aũt frat immotus ſtetit. ſed tanto ſpectaclo vehementer obſtupuit. Et mox ad quit filium dei intnens nõ adoꝛas? Pꝛonus accedens adoꝛa quẽ vides et ob oꝛe eius fidei noſtre ſecreta ſu ſyies. Tunc frater accedens ꝓtin traxit pixidem ⁊ obtulit regine in holio reſidenti vicens. Si regina es inater xpi ecce filius tuus quem ñi ſuſceperis te matrẽ dei recognoſcaʒ Xum hac pꝛotinus vocem totum ilud fantaſticum concilium euane ſcit.et annichilato fulgoꝛe tñte tene bꝛe denſueꝛunt vt vix frater cum du ttoꝛe ſuo ad montis eritum regreci potuerit. Conuerſus ergo hereticꝰ ad fidẽ redit. et miram demõis aſtu Srat puella quedam in bꝛaban⸗ artibus inter pꝛoceres genero a que in amoꝛem chiuſdam inuenis erren expauit(exxx. p Per multos annos mira demonum imnlabatur inſultu. Mer euz mihi frequenter lachꝛymis in rõfeſſione diabolicas inſidias aperiret ↄſului vt ſinnmopere caueret᷑ ne nutu aut verbo iuueni tentationis oceaſio p̃⸗ biretur.Et paruit illa diligenter vt monni. Cunq; adeo grauiter tenta retur vt ſomni et cibi perderet appe Er libꝛ to demonum agitaretur impulſu ꝙ fuperueniente auroꝛ⸗ ſurgere cogi⸗ raret et clam adire iuuenem qui in vicinio manebat Mec moꝛavbi ſur ens oculos aperuit vidit xpᷣm q̃ſi plagis recẽtibus crucifixum leni ſer moße vicentem ſibi lingua p e diligas qui ſifoꝛmvſus. bonꝰ. vulcis generoſus Vñ verſus vilige toꝛmoſum vulcemq; bonuz genero⸗ ſum. ec vt dixit repente di poruit et puellam in omni pace et gaudio et gratiarum actõne ab omni tents tione liberrimam dereliquit. centefimum triceſimumpꝛimum. Simili pꝛope inodo cuidã militi ad ciſtercienſem oꝛdineʒ tranſeunti chꝛiſtus in viſione ſuccurrit: Nam ců ille graviſiime a diabolo ad exi meditaretur apoſtatare per fugam ſemel parato ad exitum er quaſi cõ modioꝛem hoꝛam noctis in lectulo pꝛeſtulanti⁊ ſemiuigilanti chꝛlſtus pparuit in foꝛma ꝑſonatiſſimi viri. Et cum ab ilo quereret quic fic ia cens haberet mali. reſpõdit ille: o loꝛem coꝛdis habeo et maßnum de fectum debilitatis in inembꝛis. Cui dominus groſſum panem oꝛceaceũ offerens dixit· Surgk et cvmece pa nem iſtum uem ille turbotus in⸗ tuitus quomodo inquit panem iſtů groſſum comecerein qui panem ſi milagineum manducare non poſ Tunc dominus detecto latere vul⸗ * neri pedtoꝛis ſanguine et ſanie pꝛo ſuenti oꝛdeaceumpanem—— comedere langueſcentem bor ille et tali pꝛoflunio madefadtum cum hoꝛroꝛe diſſiliens· Pri inquit quomodo taliter pollutuz comede ren quem impollutum rechlabam? tum tentaretur et de noqe in noctẽ Et dominus quaſi minsci vultu in nuens refutanti. Opoꝛtet inquit vt guſtu ſaltez attentes quiò ſapiat pa nis iſte. Cunq; ille diffugium non paberet.et ſuſceptum panem treme bundus ſummis vix labijs attigiſſʒ ſenfit in pane ſuper omnem ſuaui tatem duicedinem mirabilein utẽ pianti quidem oꝛe contrectans totũũ ſubito cum mira auiditate comeciit Nec moꝛs. domino diparente ten tatꝰ ille ad ſe reuerſus eit et quid vi; diſſet et ſenſiſſet fincero coꝛde retra aans ab õmni doloꝛe mentis ⁊ car nis tentatione conualuit · et in na⸗ gna tranquillitate ſpiritus viq; in ki uem vite permanſit. uid miri?Wꝛ E veaceus enim panis auſteri oꝛeinis mellea chꝛiſti iateris perfuſione li⸗ nitus eſt. tenteſimum triceſimumnſecunduz ᷓenerabilis bonifacius quondã lauſonenſis epiſcopus me auciente tale quid narrauit Erat ĩ villa qua dam cecus quidam qui vaccas toti us ville ĩ paſcuis cuſtodiebat· repel lebat a krůgibꝰ et n cetera loca pᷣa⸗ ſcuis vberioꝛa ducebad. Et qͥd ma⸗ ioꝛis erat pꝛodigij colotes et ſtatuʒ fingularum vaccaruz ſpecialiter de⸗ cernebat. Verbi gratia· vt fi voccaʒ talis coloꝛis ab homine petiuiſſes ſine vifficultate vaccam talem tibi apprehenſam in coꝛnibus obtuliſſet * Acd locum autem cum quidam epi ſcopus adueniſſet et dececo audiſſʒ talig et pꝛobaſſet queſiuit ab illo ſi coniirmationis ſacramentum ab e⸗ piſcopo ſuſcepiſſet. At ille Mon in⸗ quit. Mec moraepiſcopus tonfeſſů firmauit cecum.et mox ab eo vacca rum viſcretio eſt ſublata. quoniam vemonum opere et miniſterio hot er illus cun man mrhöcit. Lredens at wmeſerog pi obſecro Ftillam odhuc faci is crucent ranſfretab rieris. Iol ceſi. Etvt cece bomin Vyicun pi tionemvtm ciſimami zo et conwl ts vi cont tretcomn kacramenti nrre vider oo ſerepr rpocyt tuliʒ inti me ilius tonlulebi ls cleric W Kt —— triceſimuimtertium VErat quidam nobilis in weſtus lie partibus vir armis ſtrennus et pꝛepotens inter ſuos. Pic node qᷓ dam per ſiluam terribilem tranſiẽs audinit vocem mulieris quaſi in vi cino tantantis.et dixit ſuis. Eſt ne quis veſtrum qui mecum vsdat inn ſierem videre cantantem? Wmnib? ergo diſſimulantibus et diſſimulan tibus ⁊ pꝛohibentibus illum perre xit ſolus.et inuenit ſtantem ſub ar⸗ boꝛe quaſi nigram mohialem exten ſis in celum manibus cantantem. Muam cum interrogaſſet quid age ret.reſpõdit. Pic laudo deum meðj Wredens autem ille aliquem ſancto rum eſſe rogauit eaʒ dicens. Dic mi hi obſecro quid futurum eſt mihi? Etllla multa inquit mala feciſti et achuc kacies.⁊ deuictis inimicis tu is crucem tranmarinam ſuſcipies. tranffretabis.et in xp̃i ſeruitio mo⸗ rieris. Ad hec verba gauiſus ille re ceſſit. Et vt illi pꝛedictum · eſt kacta cede hominum inimicos deuicit. Vui cuin pꝛeſtularetur crucis ſigna tionem vttranffretaret incidit in a⸗ cutiſſimam kebrem. Kogantibus er go et conſulentibus phiſicis et ami ccis vt confiteretur peccata et peni⸗ teret.communieretq; ſe eccleſiaſticis ſacramentis quia ei periculũ immi nere videretur. Noluit ille.nllo mo do ſe reputans moꝛiturũ.Cunq; ſu per boc phiſici mirarentur.fratrem ilius carnalein magne indolis cleri cum mandauerũt. Xui fratris peri culuʒ intimantes ſuper ſalutem ani me illius ad monendum inſtantius conſulebãt. Mox ad fratꝛem ingreſ ſus clericus arguit periculoſius in⸗ fiebat. ¶renteſimum culum dereliquit firmantem. Cui miles ait. Et tu vt alij ſtultus inſtas mihi qui optime ſocioꝙ nequaqᷓ; moꝛiar.Xui cleric? cum lachꝛymis dixit. Et vnde hoc habes frater chariſſime! Et ille tan dem. Sic et ſic dictũ eſt mihi ꝙ cru cem accepturus ſum et in terra ſan⸗ cta moriturꝰin xp̃i ſeruitio. Ad hec verba frater eius tactus doloꝛe coꝛ dis intrinſecus. vlere inquit frater chariſſime ille antiquus hoſtis dia bolus tuo nunc inſidiatur calcaneo qui mendacio ſuo te nũc nititur de cipere moꝛiturum Ige ergo ſalutis cauſam er penitere ⁊ impleas quod rogaris. Mec moꝛa. decũbens petit aduocari pꝛeſbyterum. poſtulat ve niam crimina confitetnr.ſtatuit te ſtamentum. ᷓ̃cepit coꝛpus xp̃i.inun gitur exalat ſpiritum et ſicut credi mus ab inſidijs demonum liberat᷑. Mec diu poſtea defuncti frater cleri cus bonitatem chꝛiſti in fratre moꝛ tuo recognoſcens pꝛedicatoꝛum oꝛ dinem intrans multa conſtqntia ſe t cxxxiiij Comes gelrie otto curſoꝛem cuz litteris parifius miſerat curſu pꝛepe ti rediturum. Quem redeuntem co mes otto interrogans queſinit ſire gem trancie lodowicũ vidiſſet. It ille vir moꝛe ſubſannantis contoꝛſit collum Vidi inquit.vidi illum miſe rum papillardum regem capucium habentem capitis ſuper ſcapulas. Mec dicens faciem contoꝛſit ex ad uerſo.et ſic facies contoꝛts remanſit rꝑgto tempoꝛe vite ſue. Eenteſimum triceſimumquintum ¶Elidi in bꝛabãtia mulierẽ quãdã diuitem ⁊ honeſtam poſſeſſam a de monio. Mnam cum rogante pꝛe⸗ bytero religioſo viſitarem inueni⸗ mus esm a vexatione demonis qui eſetntem̃ et ſenſate lotjuentem vt ſa pãin Tune occulte nullo aduertẽte verſuin cantici inoyſi in deuwono⸗ m ſᷣm ꝙ olim alãctò quodã viro audieram tertio repetiui ad pꝛouo candum veinhium in obſeſſo. Ve qui tẽ genuit dereliquiſti et oblitus es domini creatoꝛis tui. Mec moꝛs mulier pallere cepit labijs atz vyltu et due vene in coilo eins ad groſſi⸗ ciemn pollicis intumeſcere. Tunc ego en beſſime verate keininaz pꝛeſumpfiſti Moꝛtuð inquit viro ſuo compsſſã in ſubſidiuin illiꝰ ani me contulit quicquid boni fecerat in hac vits.et ex hoc nacta occaſio⸗ ne vas vacuũ mox intraui. Cuiego Meßtiris milerrime ex hoc em̃ qð deðit mediante charitate cumulatũ eſt bõnnm eius. Et ille cum cachin no: Wendax iuquit ſum. nec mirum ſi mentioꝛ. Wor ego. Eſt ne illa taʒ pulchꝛa vt dicit᷑ celeſtis ptria quð perdidiſti iẽt reſppidit. In infini⸗ tuni puilchꝛioꝛ ꝙᷓ dicatur: Et ego Vlelles ne redite ad illam p̃atriaʒ ſj poſſes?Et ille. Vellez inquit q poſ ſem vſq; ad diez iudicij omla kxto gitata jnſplici gſuſtinere: Cii dixi. ſalutis inee promiſſe fi mẽdax inve niat. lam perditam gloꝛiam recu; perate te poſſe ſi tantũ hec dixeris. Vomine deus me pectsði ighoſce mihi. Et mox ille contoꝛto kollo ex camat hoꝛriſice. Somint domine. Eunq; hoc ſepius cum elammòꝛe vs do perſonaret nec vltra in verbis procederetur. Imnpoſſibile enim ſci ebumn illi vt deuin ſuumn vominum weogeſetereri⸗ tateretur piccaſſe atc; ſbi pꝛecaretur ignoſci.tandem * juiunrit. omine dens margarete ſic enim obſeſſa mulier vocabatur. deum ̃̃cognoſcere dominuin ſuuin indignatus. Tune ego ad illüim. O infeſiciſſime omnium creaturarũ ſu perbia eliſit te et de celo depulit. te redire inerpiabilis ſuperbia nõ per mittit. Nec moꝛa. ꝓfuſus obmutuit iEt poſt paucos dies non tamẽ tũc teminain dereliquit⸗“ centeſimũ triceſimumiextum metuens inquiri ⁊comnburis fratri bos pꝛedicatoꝛibus qjül in dicta ci⸗ hitate eo tempoꝛe plurimos cõbu⸗ quidam beleticus aſtutus valqe. Febant. finxit ſe arreptim a demõe et ob hoc ad ſañctuʒ aytharium in aſpira vbſeſſos eurare potentẽ ligs ius ab inimicis vel zmicis deduct? eſt. vt in eo non hereſimn piopalataʒ ſed furiam putarent. t vt audiuit qnidam elericus obſeſſus a demone et ligatus quod eligius boogris.ſic enim vocabatur ligatus poneretur in locum. Subſequenti nocte idem obſeſſus clericus diuinò nutu ſoln tus eſt. er aggregans mottas et ſtra⸗ mins atz eccleſie ſcamns ſupe liga tum hereticum cumulauit. Lucum autem et furiam credẽs ille diſſimu kat quoaduſq; clerieus inem de lã⸗ pade ſumens comburere heretichm epit. Et tunc hereticus clsmabit. Ad cuius vocem erpergefacti cu⸗ ſtodes cuz ignẽ extinguere hiterent᷑ clerieus arreppto Zladio quem caſu fuxts lectum inuenit ohnes violent᷑ obegit ⁊ berekicum inigne combul it. Nec moks. diuino exscto iudicõ cleriens s dẽmone liberstus.et ple⸗ ne ſoſpes afparuit. Erat circa cameracum ciuitatez eccleſie et p diam ſatiff ſet maliciel e tetüntenn x n Sed yi nonem pec urviun. nirabiliter midotum Induoeñ ritusetco ſnãateli propte ne oratus ccit isg mucol ¶xinit diſtindio quinta CIncipit diſtindtio ſexta. ¶Erlibꝛo eremplorum ceſarij Exemplum pꝛimum. Etulit mihi trater gode kridus monachus noſter quondam canonicus ſan ci andree in colonia cum eſſemus ſimnl in pꝛobatione rem vignam memoꝛia. Aſſerebat ſibi a quodam monacho clareuallis bene noto relatum quendaʒ clericũ acn trutannum quales per diuerſas va gari ſolẽt pꝛouincias veniſſe ad cla reuallem non quidem ʒelo oꝛdinis ſed vt aliquid. monaſterio raperet ſub pallio religionis. Fadus itaq; nouitius cum per totum annũ pꝛo⸗ bationis ſue inſidiaret᷑ oꝛnamentis eccleſie. et pꝛopter diligentem cuſto diam ſatiffacere coꝛdis ſui nequiniſ ſet malicie hec ĩtra ſe cogitabat. Cũ factus fuero monachus et licnerit miniſtrare ſine nota ac laboꝛe ipſos calices ſubtraham ſicq; recedã. Ec ce tali intentione elegit pꝛofeſſioneʒ omiſit obedientiam. induit cucul om. Sed pius dominꝰ qui nõ vult moꝛtem peccatoꝛis ſed vt conuerta tur et viuat.peruerſam voluntatem mirabiliter mutanuit et venenum in antidotum miſericoꝛditer conueꝛtit Induto em̃ habitu monachali con tritus et conuerſus adeo pꝛofecit in ſancta religione vt non multo poſt Pꝛopter meritum vite ad dignitatẽ Fern⸗ aſcenderet in clareuaſle. Accidit tge quodaz vt hein qjj. ricus germanus regis francie veni⸗ ret in clarenallem locuturus beato bernardo ſuper quodaʒ ſeculari ne reio xom etiam connentum vi 1 tans illius ſe oꝛationibus commẽ danit Cui venerubilis abbas inter cetera vite ſalutaris monits reſpon dit. Contido in domino te non mo riturun in eo in quo nune es ſtatu ſed velociter experimẽto pꝛobabis quantum tibi pꝛoſit iſtoꝛuim oꝛatio quos erpetiſti Vuod eodem die ꝓ batum eſt Nam multis ſpirituaii⸗ bus viris exultantibus de eius con nerſione ſui eum lugebant et tanqᷓ; moꝛtupih cernerent ita inconſolabi liter eiulabant. Num ſocij ac tota fa mnilia heinricum vt iam dixi deplan gerent. andreas quidam pariſienſis et nimia impatientia doloꝛis quaſi in furoꝛem verſus dominum iuum ebrium. inſanum. mentiſq; impote; vociferabat. neq; cõuitijs neq; blaſ phemijs parcens. Et cum heinric? virum ſandum depꝛecaretur vt pꝛo illius conuerſione operam daret.re ma eius modo in amaritudine eſt· tuus eſt ille.Et cum repeteret audi ente andrea hoc verbum.ille ſanctã religionem plurimum abboꝛrens talia in coꝛde ſuo tacitus voluebat ficut poſtea confeſſus eſt. In hoc te nuncio falſum eſſe ꝓpᷣhetam.de hoc enim certus ſum ꝙ locutus es vᷣbuz et non fiet. hoc tibi coꝛam rege et pꝛincipibus et celebri connentu im pꝛoperabo vt falfitas tua omnib? innoteſcat. Et cumn alters die rece deret mala omnia monaſterio imp̃ cans et vallem funditus ſubrui dei derans in ipſa nocte victus et quaſi vinctus trahente ſe gratia et vin fa ciente ſpiritu dei vit diem expedtta re potuit. et ad monaſterium rener tens cunctis mirantibus alteruin ſe bis expameret Ex ceſario erhibendo ſavium beato viròſe de ¶Ante ho ſiennium miles quidã ſdo wicus nomine acutis kebrib⸗ laboꝛabat.et vocatus eſt vominus abbas vt infirmum viſitaret. Inar deſcẽtẽ intirmitate ců miles idẽ iam omnino eſſet deſperat? monitus eſt * gb abbate vt ſe oꝛdini reddeiet et votum conuerſionis vt mos eſt ver eſcens mor vtet conlenſu vroꝛls in 4 ter inanns abbatis ſe reddidiſſet fa cies eius cepit immutari et quodã modo Zlterari ita vt palloꝛ vertere tur in candoꝛem · er coloꝛ linidusꝓ ticeret in ruboꝛemcunctis qui ade⸗ rant ſtupentibus et dei donum in monibünco mirantibus. vEt vrpiꝰ 3½ dominus adhuc manikeſtius oſten deret quia pꝛopter votum pꝛdinis infirmum diſtuliſſʒ cepit miles ſine ſudoꝛe.ſine fanguine. fine ſternutati one contra infirmitatis naturã con ualeſcere. Aui non ingratus benefi cijs diuinis depontari ſefecit acd mo naſterium noſtrumn in quo factꝰ no⸗ nicius et monachus · non multum poſt migraiit ad dominum. Muartum ¶ Ante anno talis neceſſitas ad oꝛdinem traxit· Cum eſſet iuuenis cum ceteris ſcho eſſet durngenij labiliſch inemoꝛie retinere ab vinnibus irridebatur ap omnibus ideota iudicabat᷑. Vñ * cepit turbari inultiſq; doloꝛibꝰ coꝛ eius affligl. Contigit antem vt die quadam inlirmare.Et ecce lathan Ante vigintiquatuoꝛ ab bas quidam moꝛimundis fuit queʒ affuit qui diceret ei. Ais mihi facere pomagium et ego tibi dabo ſcienti amn omnium litterarũ. Audiens he iuuenis expauit.⁊ viabolo talia ſug gerenti reſpondit. Redi poſt me la⸗ thanas quia nunqᷓ eris domin me us neq; ego tuus. et cum ei non acq eſceret manum illius quaſi vi olẽter uamdin elauſum tenueris lapidẽ iſtum in manu tua ſcies omnia. Re cedẽte inimicò iunenis ſurꝛexit cho las intrauit. queſtiones pꝛopoluit· omneſq; diſputando luperauit. Wi rati ſunt omnes vnde iseote tanta dixit. 12 facundia nouitas tam inuſitataIi le vero negocium celatum habult. nec alicui homini cauſam tante ſciẽ tie exponere voluit. Non multo p . catus eſt ſacerdos qui eius audiret confeſſionem. Nnui inter cetera etiã cõfeiſus eſt quõ a diabolo recepi⸗ ſet lapidem et cum lapide ſcientiaʒ. Keſpondit ſacerdos. Pꝛoijce miſer artein diaboli ne expers fias ſeiẽtie dei Territus ille lapidem quem ad⸗ huc mann tenebat pꝛolecit et eum lapide fallacem ſcientiam depoluit. Wuid plura; vefunctus eſt clericus et coꝛpus eius poſitum in eccleſia oꝛdinatis circa feretrum ſcholarib? qui moꝛe chꝛiſtiano pſalmos decan tarent. vemones autem animã tol⸗ lentes et ad vallem pꝛofundum ter⸗ ribilem fnmumq; ſulphureuin eua; poꝛantem illam poꝛtantes oꝛcins pant ſe ex vtraq; parte vall. Et qui ſtabant ex vna pa rte animam miſe ram ad fimilitudineʒ ludi pile pꝛo ijciebant. alij ex parte altera hders volantem manibꝰ ſuſcipiebãt. Duo rũ vngnes ita erãt acutiſſimi vt om ibolures circ nit. deten chanſe vinee zvoiitmags ſtmit Mſti ſeciſtercien tum durbs c pt omnibus rant palehte penis ſnint infemi 6 ngui peſimstyn populun ina piinebur po zrů inivſte v malafaciebi lgioſis viri bu. Cdun decitfilhst petcatis mo git herede hprimten nque fadt inperuto Diſtin ſexta ne acumen kerri incinparabiliter uperarent. A quibus ita toꝛqueba tur ſicut poſtes dicebat cum eun iactarent vel excipetent vt illo toꝛ⸗ mento nullum genus toꝛmenti poſ ſet equiparari. AMiſertus, illius do minus miſit neſcio quam celeſtem perſonam.virum magne reuerentie qui demonibus tale nuncium vefe rebat. Sudite.pꝛecepit vobis domi nus altiſſimus vt animam a vobis veceptam dimittatis. Woxꝝ omnes ſimul animam dimiſerunt nec eam amplins tangere pꝛeſumpſer̃t. Que reuerſa ad coꝛpus membꝛa exami⸗ nats viuificauit. viuificata erexit. ſcholares circumſedentes in fugaʒ vertit. Deſcendens q; de feretro di cebatſſe vinere.⁊ quid viderit qd vt audiẽt magis oꝑe ꝙᷓ; mone manife ſtauit. Mã ſtatim conuerſns in oꝛdi ne ciſtercienſi tamn rigidus fnit ſibi. tam durus caſtigatoꝛ coꝛpoꝛis ſui vt omnibus qui eum videre potue rant patenter daretur intelligi quia penas ſenſerit purgatoꝛij vł potius „ „ Lantgrauius turingie lodowicꝰ peſſimus tyꝛannus. ſibi commiſſuʒ populum indebitis exactõibus de⸗ pꝛimebat. poſſeſſiones etiam eccleſi arũ ininſte vſurpabat.et plura alia malafaciebat. Vnde frequenter a re Rgioſis viris ammonitus reſponde bat. Lelum celi domino.terraz aur dedit filijs hominum.Is cũ in ſuis percatis moꝛeretur dnos filios rel quit heredes. lodowicum ſcilicet in pꝛims expeditõne hierololymita na que facta eſt tempoꝛibus frideri ci imperatoꝛis defůctꝰeſt. et herman num qui eidem in paincipatu ſue⸗ ceſſit qui nuper obijt. Lodowicus vero qui ſatis erat tractabilis et hu manus et vt verius vicam ceteris tyꝛannis minus malus tale edictuʒ pꝛopoſuit. Ij aliquis eſſet inquit qui veris indicijs vera mihi de ani⸗ ina patris mei dicere poſſet bonam chrtim a me reciget. Audiebat hec miles quidam panper qui fratrem habebat clericum in nigromancia quandoq; ſatis erpeditum. Cui cn verba pꝛincipis indicaſſet reſpõdit ille. Pone frater diabolum aliquã do per carmina voeare conſueui.ſc ſcitabar ab illo que volui.iam diu ẽ ꝙ eius colloquijs artibuſq; renunci aui Inſtãte milite opoꝛtune impoꝛ tune. ad memoꝛiam elus reducens pꝛopꝛiam panpertatem pꝛomiſſum qq; honoꝛem. Pꝛecibus eius tandeʒ cclericus victus demnonem vocauit. Vocatus quid vellet inquiſiuit. Re ſpondit clericus. Penitet me tanto tempoꝛe receſſiſſe a te. Indica mihi oblecro vbi ſit anima domini mei lantgrauij. Ait demon Si vis mecũ pergere ego illum tibi oſtendaʒ.Et ille. Libenter illum viderem ſi ſine pericule vite mee illum videre poſ ſem. Cui diabolus Juro tibi per al tiſſimum et per tremendum eins iu dicum quia ſi fidei mee te commiſe⸗ ris incolumẽ te illuc ducam hucq; reducam. Ponit clericus pꝛopter tratrem animãm ſuam in manibus ſuis collum demonis aſcendit. que infra bꝛeue tempus ante poꝛtam in kerni depoſuit. Introſpiciens cleri⸗ cus ↄtẽplatꝰeſt loca nimis hoꝛrẽda penarũq; diuerſa genera ⁊ demonẽ quendaʒ aſpectu terribilem ſuꝑ og tum puteum reñdentem. Clericus . 6 Er ceſatio vt bec vidit totus contremuit. Et clamauit demon ille ad demonem bailum. Wuſs eſt iſte quem tenes in collo! Adoic eum huc. Qui re⸗ pondit. Amicus noſter eſt et ura⸗ ui ei per virtutes tuas inagnas qꝙ eum non lederem ſed animam lant⸗ ßavi domini ſui oſtenderem vt oĩ us tusʒ inmenſain pꝛedicet vtutẽ Ille vero itatim operculum igneũ cui inſedit amonuit et tuba enea pu⸗ teò immiſſa tam valide buccinauit vt videretur clerico totus tremere mundus. poſt hoꝛam vt ei videba tur nimis longam puteo eructante flamimas ſulphureas lantgrauiꝰ int ſcintillas aſcendentes ſimul aſcẽdẽs videnduin ſe clerico collotenus pꝛe buit. Ad quem ait. cce pꝛeſto ſiun miſer ille lantgrauius quondam do minus tuus et vtinam nunqꝙᷓ; natus Cui clericus. iſſus ſum a filio ve ſtro vt ei renũciare poſſim de ſtatu veſtro ·et fi in aliquo poteſtis iuua⸗ ri mihi dicere debetis. Keſpõdit ille Statum meum bene vides hoc tñ ſcias quia ſi filij mei reſtituere vellẽt tales poſſeſſiones talium eccleſiar pꝛoptijs nominibus eas expꝛimẽs quas mihi iniuſte vſurpani et ſ ti⸗ tnlo hereditario ipfis reliq magnũ anime mee conferrent remediũiui cum clericus diceret. domine nõ cre dent mihi. reſp ondit. Ego dicã tibi ignum quocd nemo nouit pꝛet me et filios ineos Accepto ſigno et lãt grahio eo vidente puteo immenſo per demonez reductus eſt. Vui licz viram non ꝑdiderit.ita tamen palli dus? languidus redijt vt vix agno ſceretur verba patris filijs retulit. fi gna oſtenciit ſed modicum illi ꝓfnit Non enim in hoc conſentire volue runt vt poſſeſſiones reſtituerent.re⸗ ſponditꝭ tamen lodowicus lantgra uius clerico· Signa cognoſco pr̃em meum vidiſſe non dubito. ꝓpoſituz tibi pꝛemium dare non renuo. Id quem ille. vomine curtis veſtra vo bis maneat ego cogitabo quid aĩe mee expediat. kelictis omnibꝰfadt⸗ eſt monachus in oꝛdine ciſtercienfi contemnens omnẽ laboꝛẽ ſuſtinere tempoꝛalem dummodo penam ua deret eteriam vl. Junenis qui ſtri. Pabebat autem epiſcopũ quẽ⸗ dam cognatum a quo vnice amaba tur Qii cognita eius connerſione ad monaſter ium venit et vt rediret ad ſeculmn verbis quibus potcrat ſuaſit. ſed ꝑſuadere non potuit. In⸗ no probationis expleto fact? ẽ mo nachus et multo poſt gradatim a⸗ ſcendens in ſacerdotem eſt oꝛdinat? Wui ſuadente diabolo a quo pꝛimꝰ homo eiedtus eſt de paradiſo obli⸗ tus voti oblitus ſacerdotij.et quod peſſimum eſt creatoꝛis ſui oꝛdinem deſeruit. Et quia ad parentes rediẽ erubuit pꝛedonibus ſe diunxit. Nui ita datus eſt in repꝛobum ſenſum vt qui pꝛius bonis erat melioꝛ poſtea malis fieret deterio?. Accidit vt in obſidione cuiuſdam caſtri telo per⸗ cuſſus et perfoſſus ac extrema deue niret. Vepoꝛtatus eſt a ſocijs in q̃n⸗ dam villam adhibitis jquibuſdam qui ei miniſtrarent. Et cum nulla ſpes eſſet euadẽdi moꝛtem temnpalẽ hoꝛtabantur ad confeſſionemvt ſal tem illius beneficio moꝛtem euade ret eternã. Qnibus rñdit. Muid mi⸗ hi ꝓdeſſet ↄkeſſio qͥ tãta ettã ĩnume ra feci mala qj tñ enormia ↄmniſiſce . nidam nobilis conner ſůs eſt in quadaz domo oꝛdinis no un ſoper à pys um oꝛdin — ſuerdos l qis neis albe nbilferit donibus me co deitane heli ſobſantiame wivipacchi quandoch p miſeraronet te malitia ne pnrcere pon filis violun ſtai vᷣnune quodun wod eecchtia T⸗ is peccnor fins ſicutſtu popdit. ui vetra qᷓ vtn höcitile. lepius audi rohomane nitatem Zi chielen In ingenuert moꝛtẽ pect viuat. kog ne miſerico geminpe Diſtin ſexta lera? Ad hec illi. Waioꝛ eſt dei mi⸗ ſericoꝛdia quam iniquitas tua vix tandem impoꝛtunitate vidtus illoꝝ ait. Vocate ſacerdotem Mui cuz vo catus adeſſet et coꝛam infirmo ſede ret.pius dñs qui potens eſt auterre coꝛ lapideum et dare coꝛ carneũ tã⸗ tam cordi eius contulit contritõem vt ſepe confeſſionem inciperet et ꝓ⸗ pter lach?ymas et ſingult? in voce deficeret. Tandez collecto ſpiritu in huiuſinodi verba pꝛoꝛupit. vomĩe peccaui ſuper arenam maris.inona chus ſum oꝛdinis ciſterciẽſis.in oꝛ⸗ dine ſacerdos factus. oꝛdinem pec catis meis exigẽtibus deſerui.et nõ mihi ſuffecit ꝙ apoſtatani ſed et p̃⸗ donibus me coniunxi quos in cru⸗ delitate ſuperaui.quibꝰilli tollebãt ſubſtantiam ego abſtuli vitam. Me mini parcebat oculus meus. Si illi quandoq; ꝑcebant humana dudi miſeratione ego coꝛdis mei impellẽ te malitia nemini quantũ in me fuit parcere potui. Nultoꝛum vxoꝛes ⁊ kilias violaui.incendijs pluruna va ſtaui.Enumerauit et alia ꝙᷓ;pluria quodam modo naturam humanã excedentia. Talibus ſacerdos audi⸗ tis peccatoꝛum eius enoꝛmitate ter ritus ſicut ſtultus fuit ita ⁊ ſtulte re ſpondit. Waioꝛ eſt inquit iniquitas veſtra qꝙᷓ vt veniam mereamini. Ke ſpõdit ille· Pomine litteratus ſumn ſepius audiui et legi qꝙ nulla fit ↄꝑa rio humane malicie ad diuinaʒ bo nitatem Rit enim per ꝓphetam eze⸗ chielem In quacũq; hoꝛa peccatoꝛ ingemuerit ſaluus erit Item. Molo moꝛtẽ peccatoꝛis.ſ vt ↄuertatur et viuat. Rogo vos ergo intuitu diui ne miſericordie vt aliquam mihi di gnemini penitentiam iniungere Et ſocerdos Meſcio quid tibi iniůgere debeam quia homo ꝑditis es. Re ſpondit monachus. vñe exquo nõ ſum dignus a vobis reciꝑe penitẽ tiam ego mihiüpſi penitentiã iniun⸗ gam. E ligo em̃ duo milia annoꝛuʒ eſſe in purgatoꝛio vt poſt illos miſe ricoꝛdiam inueniam coꝛaʒ deo.Erx quo ergo negatis mihi medicinam ſatiffactionis peto vt nõ fraudetis me a vlatico ſacre cõmunionis. Re ſpondit ei ſtolidꝰ ſacerdos. Si tibi auſus non fui iniungere penitẽtiaʒ quõ pꝛeſummo tibi dare xp̃i coꝛp?ꝰ et ſanguinem? Et cum ad neutrum quieſceret vnicaʒ tandẽ rogauit pe titionem dicens. Statum meum in cedula ſcribere volo et vos deferre eaimn debetis tali epiſcopo cognato meo ex nomine eum deſignans.ſpo quia pꝛo me oꝛabitẽ̃t ꝓmiſit ſacer dos. Moꝛtuns eſt monachus et ad purgatoꝛiũ depoꝛtatus Et venit ſa cerdos ad ep̃m defůci littera ei de ferens. Quos cũ legiſſet amariſſime fleuit. dixitq; ſacerdoti. Nunqᷓ; tãtũ dilexi hominetn. dolui de apoſtaſia doleo de moꝛte.ilexi vinum diligo moꝛtuum.quia inuari poteſt et ↄtri tus obijt. oꝛationibus eccleſie inee non carebit. F̃t euocans prelatos epiſcopatus ſui abbates ſcilicet.de canos.pꝛioꝛes. paſtoꝛes eccleſiaruʒ quibus commiſſa fuerat cura ani⸗ marum et hoc ipſum demandans monaſterijs ſanctimonialiuz. rogãs cum multa humilitate et conſtantia viua voce pꝛeſentes litteris abſen⸗ tes vt omnes ſpeciales oꝛationes quas ipſe iniunxit illo anno anime iam dicti defuncti impenderent taz in miſſis q; in pſalinis Iße vᷣo p̃ter miſſas et elemoſynas ac oꝛatões pr (Ex ceſario mico habitum depoſuit·⁊ parꝛochi am quandam eodem cooperãte re gendam ſuſcepit Erat quippe ſacer dos. Et ꝙ ſepe peccatũ peccato pu nitur deſertoꝛ oꝛdinis in vitij labi tur libidinis. ↄcubinam ſicut młiis ↄſuetudinis eſt ad fibi cohabitãdũ accepit de qua et liberos genuit&c cidit autẽ vt poſt annos plurimos miſerante deo qui neminem vult pe rire ſanctus abbas villam in q̃ mo⸗ nachus habitauit tranſiret.⁊ ad do mũ illius hoſpitandi gratia diuerte ret Quem ille bene cognoſcens ⁊ q̃ pꝛopꝛium patrem cumn multa reue rentia excipiens deuote miniſtrauit et tam ipſiy q; ſocijs ac iumenris ne ceſſaria coploſe pꝛocuranit. non tñ tuliares qnas hꝛo eo fecit fingulis diebus poſtiam ſalutarem pꝛo ab; ſolutione anime eius immolaiit ꝙ „— ſi foꝛte in morima neceſſitate velm firmitãte hoc per ſeipſum facere no potuit alter defectum illũ ſutpleuit. Inno ↄpleto in fine miſſe poſt altaà te ſtans defundꝰ atparuit eplſcopo pallidus. exilis. macilentis in veſte pulla. vultu habituq; ſtatum ſuum bene declarans· Quem cuin inter?o gaſſet quomodo haberet vel vnde veniret. reſpondit · In penis ſum et de penis venio.ſ; gratias ago chà; ritate tui. quia annus iſte pꝛopt ele moſynas et oꝛationes tuas atq; bñ ficia eccie tue mihi exhibita abſtu lit mihi mille annoꝛz penas quas ſuſtinere habebaʒ in purgatoꝛio.ꝙ ſi adhuc vno anno ſimilem mihi imn penderis opem omnino liberaboꝛ Audiens hoc epiſcopus ler effect⸗ deo gatiastgltabtfſich irrerts ad eccleſias ſine inonaſteria viſionem omnibus expoluit. et vt adhuc vno anno iniunctas ſeruarent oꝛatõnes obtinuit. Epus vero annum ſequẽ tem pꝛecedenti continauit tõto in exhibitione feruentioꝛ quanto iam de liberatione ſecurioꝛ. xpleto an no cum epiſcopus miſſaʒ pꝛo toce lebꝛarer iteruʒ affpit ilic in cuculla niuea et facies ſerenata dicens ſibi omnia optate ſuccedere. et ait ep̃o· Reinuneret deus omnipotens cha ritatem tuã ſanctiſſune pater qꝛ pꝛo pter tuam ſolicitudinem erept? de penis iam ingre dioꝛ gaudiuin dñi mihi pꝛo duobus millibꝰansoꝛum Etyð vidit eũ amplius Cij Beaos bernardus monachi endam babuit. qu ſuadente ini recognitus eſt ab abbate. Wane cli vir ſanctus didis matutinis ꝑatus eſſet ad eundum. nec poſſet loqui ſa cerdoti eo ꝙ maturius ſurgens iſſet ad eccłeſiam ait filio ipſius ſacerdo tis Vade defer nuncium iſtud dũo mo. Erat autem puer mutus a natl vitate. Qui pꝛecepto obediens et pᷣ; cipientis virtutem in ſe ſentiens ad patrem cucurrit et ſanẽti patris ver ba vbis valde abſolute expꝛeſſit di⸗ cens. Wec ⁊ hec mandat tibi abbas Pater pꝛimam vocem filij audiens et pꝛe gaudio lachꝛymans vt ſecun do et tertio eadem verba repeteret ammonuit. et quid ſibi abbas fece⸗ rit diligenter inquiſiuit Vul ille M hil aliud mibi fecit· ſed ſolũmodo verbis dixit inihi. Aade dic domio tuo verba hec. Ad tam euidens mi racylum ſacerdos ↄpnnctus feſtinã rter àd ſanctũ virũ venit. ſeq; cum la chꝛymis ad pedes illius proſtrauit Sñe pater inquit monachus veſter talis ac talis fui.et tali tempoꝛe o nohuch ſiili rece gn audiens pidienib vel riſ m inlepwle icus Ller ricil ſepil nnon in vel htonlura hus deue oreputt Anep⸗ tie ern ſee de alst ribiſn diceret miſ dizbollwe hnulier o itſolus c aa culp monaſterio receſſi. Kogo igitur pa ternitateʒ vr̃ am vt liceat mihi redi re vobiſcum ad monaſteriuʒ.q de⸗ in aduentu veſtro vifitauit coꝛ me⸗ umCui ſanc. Expecta me ⁊ ego Padto negotio otins reuertens du am te mecũ.timẽs ille moꝛtẽ quaʒ Pꝛiꝰ non timebat reſpondit. Dije ti ineo interim moꝛi. o hec ille Woc Pꝛo certo ſcias quia ſi in tali ↄtriti one ac qpoſito moꝛtuꝰ fueris coꝛaz deo monach? inuenieris. Receſſit. redijt. illij recenter inoꝛtui ac ſepul umn anciens ſepulcrũ aperire pꝛece pit · dicentibus qui aderant quid fa cere vellet reſpondit. Volo videre vt in ſepulcro iaceat monachꝰan clericus. Clerici inquiunt in habitu elericali fepeliuimus eũ Reiecta ter ra non in veſte qna ſepultus fuit. ñ n tonlura? habitu monachi citis paruit. Et magnificatꝰ eſt ab om nibus deus qui voluntatem pꝛo fa 1Ante paucos ãnos in regh cie erat hacerdos quidã qᷓ in ip̃a no de natalis dñi tranſire debebat ꝑ brenẽ campum de vna villa ad aliã vt ibidẽ ÿᷣm ↄſuetudinẽ matutinas diceret. miſſas q; celebꝛaret. Dpera diaboli vt creditur iurta villam ſo la mulier occurrit. ⁊ quia ſine teſte uit ſolus cum ſola peccauit. Perpe trata cuipa tam nefaria non euz re traxit a maioꝛi contẽptu accnfatrix onſeientia. ſed magis rimnẽs huma nam verecũdiaʒ ꝙᷓ; diuinã vindictã ecklam intrauit. dictis q; matutinis miſſam de nocte pꝛimo galli cantn m moꝛem ſolennit᷑ inchoauit. Tra ö frà ſuꝑ altare deſcendit.totũ qʒ ebibẽs qð erat in calice roſtro ſuo hoſtiaʒ tulit? auolauit. Videns iſta ſacer⸗ dos ſatis ⁊ſi non ſalubꝛiter eſt terri tus.et quid faceret non paxꝝ perple xus canonẽ ꝓpter populũ cincunſtã rein q̃ntum ad verba ⁊ ſigna cõple nir. ſed fructu canonis earuit. Poſt miſſam decantatis laudibus.cũ miſ ſaz de mane diceret.eo ꝙ non habe ret qui vicem ſi uam ſuppleret eadem colũba hoꝛa qua pꝛius iterum ve nit facramentum abſtulit ⁊ receſſit Preſbꝛ non ceſſauit a pꝛeſumptiõe ſua.ſed tertio accedens ad altare ce lebꝛaturus miſſam de die per eãdẽ columbam eo modo quo pꝛimo ⁊ coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ſibi ſubtraxit Tandem in ſe reuerſus ⁊ de culpa li ecet indignus dei cum gratia cõpun dtus. venit ad quendam abbateʒ oꝛ dinis noſtri confeſſionem faciens ranti peccati.expoſuit ei omnem oꝛ dinem rei cum multis lachꝛymis. Abbas vero ſicut vir pꝛudens? diſ cretus contritum eum ex toto coꝛ⸗ de conſiderans. virtutem contritio nis pꝛobare volens penitentiaʒ ſuſ pendit. et vt otius iret celebꝛare p̃⸗ cepit. Ale vero quaſi veo obeciẽs confeſſoꝛi ſuo cum multo timoꝛe ⁊ lachꝛymis ad altare miſſaʒ celebꝛs turus acceſſit. quem pius dominus qui nihil hoꝝ odit que fecit.ſed diſ imulat peccata hominũꝓter peni tentiam mira biliter letificauit In te hoꝛaz ſumptionis columba redi ens tres hoſtias quas ſingillatiʒ tu lerat fimul roſtro deferens coꝛpo „—,— ttiatise kadta panis vietzĩcoꝝ rall inpoſuit·⁊ triun miſaruw pus ⁊ vini nſanguinem xp̃i.colum rem de gutture ſuo calici ĩmiſit àc bniuea llo ſacerdote alpiciente receſſit. Vidẽs hec F ₰ repletus eſtmarimo gratias a s deo qui facit mirabilia magna ſol- reuerſus q; ad abbatem dihinaz e conſolationem recitauit· ⁊ vt ab eo in monachum recipetur humiliter ſopplicauit. Cut reipondit abbas. on te hoc tꝑe ſuſcipiam ſe volo vt mare tranſeas? Pꝛo peccato ino tribus annis in hoſpitali intirmsn tibus ſeruias.ſi tůc reuerſus feris nullam a me repulſam patieris Vo lebat em̃ vt ꝑ laboꝛem tanti itine eris ⁊ pericula maris penaʒ peccati delerẽt? pauperes infirmos q; pꝛo pter opera miſericoꝛdie ſibi iterceſ ſoꝛes faceret. Kecit ille quod abbas pꝛecepit.⁊ poſt tres ðnos reuertẽs babitum religionis in eius doo Pildebꝛandus habitãs in dilla Iuadam dioceß traiecteñ que dicit holten. die quadain ſiluaz cum alio quodam conciue ſuo intr auit. queʒ ſuſcepit. ſuadente diabolo cum ſoli eſſent oc cidit. Fuerant enim aliqᷓ iuter eoð inimicitie ſed tune tꝑis penitꝰ erdt ſopite.reuerſo bildebꝛando in villã interrograbant eũ amici occiſi vbt eſſz. Cui reſpondit Neſcio. E xpeã tibus die illo ⁊ altero cuʒ non redi ret qui iam recire non otuit.ſuſpe um habentes iamn didũ hildebꝛã dum ꝓpter antiquas inimicitias co ram iudice in cauſam tra rerunt cri men q; homicicij impoſuerũt · quo rimice negante cepit ipſa facies eũ pꝛodere. Et cun inſtantibus illis iam negare non poſſet confeſſus? quia hominem occidiſſ. ſtotim da ta ſuper cum ſentẽtia pene rotali ad indicatus eſt Cunq; duceretur ad moꝛtem ſacerdos eiuſcem ville ber tholphus cum alio ſacerdote qul Er ceſario vocabatur iohannes traxerunt rell in partem ſatis diligenter eumm mo nentes de conleſſione atch contriti tione coꝛdis.;t quia miſer homo per ſe ſurgere non potuit. nec manũ e jubleuantem ſenfit milerabiliter reſpondit· Vuid mihi poſſent Ula pꝛodeſſe! Womo enim damnauus fum reuera reſpondit. ſicut homo ĩ duratus ⁊ veſperatus · vt ait illi ſa cerdos Adinro te ꝑ patrem ⁊ filiũ piritumſanctum vt infra dies tr ginta.mihi appareas? ſine oinni pe riculo vite inee de ſtatu tuo mecer titices. Keſpondit.ſi inihi licuerit li benter hoc faciam · Sic q; rotali pe na plexus de toꝛmẽto coꝛpoꝛis trãl ſuit ad toꝛmentum eterne damnsti onis. NMocte qᷓdã infra ſtatutuz tein us bertholpho doꝛmiente in ſra to ſuo tantꝰ eſſe cepit circa domm fragoꝛ arboꝛũ.tam vehemens flat? ventoꝛũ vt ip̃a animalia ſtuperent ⁊ vix ſuis loꝛis infra clauſtra ſtabu ii retineri poſſent. Expgefadt ber tolphus reipexit d oſtium domns et ecce ianue quaſi ventoꝛun im pul ſu apiebantur. vidit q; hilcebꝛãcus in pamino ardente reſicentem ſibi q; celerius pꝛopinquõteʒ Territus ↄlt ſupꝛa modũ ſe ſignsuit? vt ſta ret ſub innocatione biuini noĩs ̃⸗ ccpit. Ecce hic lum ficut pꝛomiſi in quit.ſciſcitante illo de ſtatu ſuo re⸗ ſpondit. eternalitẽr vamnatus ſum eternis q; incendijs ꝓpter deſperati onem maxime veputatus · Si ſecun dum tunm conſilium egiſſemn pent rentiam.per penam tpalem euaſiſſẽ eternsm. Woc aũt ſcito quia ſi non fuiſſeʒ viuus u te adiuratus ne nbl moꝛtuus nocerẽ malò io hhc d veniſſem · Conſulo tibi vt vitã tuo . inöbſten pln rel 3 idhn mor ppis m plis epol mino pgcus tt ſinſtpo in Pe un borende witip dom ſiteligioni loc illiu mn eſel tei ad oꝛ apnd dom boꝛauit er hoc bienn onde canp rrteneres bpnins Ppeideretur doloni dolo ius acctler st ſper piret u ji lur dcaban biqdnn ine gon cz ceteriz Apꝛwit douhnz ———— — —— emendes ne poſt hane vitaʒ ſimileʒ penam recipias. Erat aijt idem ber tholphus ſacerdos nomine ſed nõ re. Main vſq; ad illud tempus ſine oꝛdine pſbyterij celebꝛauit. Qui cũ adhuc miſerum amplius intererro gare vellet reſpondit. Mõ licz mihi hic diutiꝰ moꝛari.quia multi demo nes foꝛis ante oſtium pꝛeſtolantur reditum meum.hoc dicto ſtatim un pulſus? expulſus cuz ſtridoꝛe ⁊ vlu latu maximo ab eo diſceſſit tranſi ens q; ſecus ſtabulũ animalia ſicut pꝛins in ſtupoꝛem ⁊ ↄmotionem cõ hertit. Bertholphus vero timoꝛe tam hoꝛrende viſionis ſeculum deſe ruit.? in domo quadazʒ oꝛdinis no ſtri religionis hab ituz ſuſcepit. Ab bas loci illius eo ꝙ intellexiſſʒ eum virum eſſe litteratum ⁊ eloquentem vt ei ad oꝛdines licẽt acceciere ſatis apnd dominũ papã innocentiuʒ la boꝛauit.ſed obtinere nõ potuit. Iñ hoc biennium ſicut mihi retulit p oꝛ de campo in manu quaʒ extende rat temere ad archã dei graui moꝛ bo punitus eſt. Que cum ei quaſiꝓx remedio eo ꝙ moꝛbus ſerpens ſit abſciceretur nihil illi pꝛofuit imo doloꝛi doloꝛ additus moꝛteʒ ei po tius accelerauit. loluit eum domi nus vt ſpero punire in pꝛeſenti ve puniret in futuro. — So tempoꝛe quo magiſter ohã nes xantenſis ſch olaſticus ⁊ magi ſter oliuerꝰ coloniẽſis dioceſis ſcho laſticus crhcem ↄtra ſarracenos pᷣ⸗ dicabant in vioceſi traiectenſi erat ibi qͥdaʒ ruſticꝰ fi bene memini no mine gotſchalcꝰopere vſurariꝰꝗjſte cuz ceteris non ex deuotione vẽ po ſea patuit. ſed ex circunſtantiuʒ in Poꝛtuna ↄmotione crucem ſuſcepit Cunq; diſpenſatoꝛes ex mãdato in nocentij pape pecuniaʒ redemptio nis colligerẽt a ſenibus pauperib? ? inkirmis.idem vſurarius ſe paupe rem mentiens cuidam diſpenſatoꝛi cirea ſũmam qͥnq; talentoꝛuʒ dedit ta li q; dolo ſacerdotem circuuenit Teſtati ſůt poſtea vicini eius ꝙ de ⸗ diſſe potuiſſet xl.marcas.nec tñ ex heredaſß liberos ſuos quod ip̃e pᷓ tendebat. veus autez qui falli non potuit eius fallaciã poſtea terribili- ter cõcluſit. Sedebat miſer in taber nis deum pꝛouocans eius q; pere grinis expꝛohꝛans in hunc moduz Vos ſtolidi mare tranſibitis ſbam veſtram expendetis.vitaʒ qʒ veſtrã multis periculis exponetis ego ve ro cum vroꝛe ⁊ liberis meis domi reſidens pꝛopter quinq; marcas qᷓ⸗ bus redemi crucem meam ſimilem vobis habebo mercedem. Sed in ſtus dominus vt palam oſtenderet quantum placeret laboꝛ ⁊ expenſe peregrinantium ⁊ quantũ eius ocu lis diſpliceret dolꝰ ac blaſphemia detrahentis.hominem miſerrimuz traciidit ſathane vt diſceret nõ blaſ phemare. Nocte quadam doꝛmien te eo cuz vxoꝛe ſua in pꝛopꝛio molẽ dino domui ſue contiguo motum ãſi rote molentis audiuit. Clamãs ; puerũ dixit ei. Quis admiſit mo lendinumꝭvade vide qjs ibi ſit. Juit Per ⁊ redijt.nimio enim hoꝛroꝛe ꝑ cuſſus ꝓcecere non potnit. Cui do minns. vic quis eſt ibi? Keſpondit. Tantus hoꝛroꝛ ad oſtium molendi ni me inuaſit vt compelleret redire. Et ille.etiamſi diabolus ibi ſit ego vodam et videbo. Iniecta q; toga — ſcapulis eo ꝙ nudus eſſʒ ad molen dinum venit. oſtium aperuit intro ¶Erx ceſario ſpexit. in quo hoꝛrendam viſionem vidit. Stabant ibi duo equi niger rimi ⁊ vir quidam defoꝛmis eiuſdẽ coloꝛis iuxta equos· qͥ dicebat ad ruſticum. Feſtina. aſcende equũ iſtij quia pꝛopter te adduẽt eſt. Expal ſuir ille ⁊ contremuit quia iubentis vocem minus libenter audiuit. Ců⸗ q; ad talem obedientiã imparatus eiſʒ iterato clamat diabolus quid tardas.pꝛoijce veſtem? veni. rat ũt crux quã ſuſceperat eicem veſti aſſuta. Vuid plura? Girtutẽ diabo lice vocis ꝑ deſperationeʒ in coꝛde o ſentiens. ⁊ ium reſiſtere non v lens veſtem reiecit in molendinũ in trauit. equũ imo diaboluz aſcendit Aſcendit ⁊ diabolus equũ altervz. ⁊ ſub multa celeritate ſimul? dedu dti ſunt ad diuerſa loca penarũ. In quibus homo miſer patrez? matrẽ miſerabilit vidit alios q; plurimos quos defũctos ignoꝛauit. Nidit ibi etiam quẽdã honeſtum militem nu per moꝛtuum heliam nomine de ru ninge burgrauiũ ĩ caſtro hurſt vac ce furenti inſidentem aduerſo coꝛpo re.ita vt doꝛſuz haberet ad co?nua vacce.que huc illucq; diſcurrebat.?⁊ crebꝛis ictibus doꝛſum militis cru entabat. Cui cuʒ vſurarius diceret vomine quare ſuſtinetis. tantaʒ pe nam Keſpondit. Vaccam iſtam ra pui ſine miſericoꝛdia cuidam vidue 2⁊ ideo ſine miſericoꝛdia opoꝛtz me ab illa penam hanc ſuſtinere. Vſten ſa eſt eiin eiſdem locis ignes ſedes i qua nulla potuit eẽ quies ſed ſeſſio penalis? pena interminabllis didtũ qʒ; eſt ei. odo reuerteris in domi tuõ.poſt tres aũt dies exuto coꝛpo re reuerteris in locum tuuin? iner cedem tuain aceipies in lede iſta. morx a demone reduẽtus ⁊ n ino lendino depoſit? pene exanimis re lictus eſt. Inuentus ibi ab vxoꝛe? familia atq; in lectum depoꝛtatus cum requireretur vbi eiſʒ vnde ve⸗ niret reipondit. ZAd loca infernalia duqus fui hec atq; hec ibidem vici oſtendit mihi in eiſcẽ locis ductoꝛ meus ſedem vnam ⁊ dixit. quia mi hi foꝛet pꝛeparata.⁊ quia poſi ires dis recepturus eſſem merceciem ine am in ea. Vocatus eſt ſub celeritate ſacerdos ⁊ rogatus ab vxoꝛe vt pu ſillanimẽ confoꝛtaret.delperatũ eri geret ⁊ ad ea que ſum ſalutis hoꝛta retur. Quez cum ſacerdos moneret vt contritionem haberet de pecca tis ſuis.⁊ vt puram faciens conkeſſi onem dicens. neminem debere de dei mĩa deſpare. keſpondit. Muid pꝛolunt verba iſta! Won poſiuʒ cð teri ſuꝑfinij iudico confiterj.uod de me diſpoſitum eſt neceſſe eſt im pleri. Sedes mea parata eſt pꝰter tium diem illuc veniam ⁊ ᷣn quod geſſi in ea recipiam. Sic; ſine con tritione.ſine confeſſiõe.ſine viatico ⁊ ſacrs vnctione.tertio die delunct⸗ in interno ſepultus eſt. ri. viris religioſis ⁊ litterstis vt ſint abbates? ſcholaſtici cõtigiſſe pariſius veraciter intellexi Erat ibi iuuenis quidam in ſtudio qui ſug gerente humani generis inimico ta ſia quedam peccata cõmilerat que obſtante erubeſcẽtia nulli hominũ confiteri potuit. Cogitans tainen que malis pꝛeparata ſunt to?mnenta gehenne? que bonis abſcondita ſũt Faudia perhẽnis vite. timens etiaz „. quotidie iudicium dei ſuper ſe int? toꝛquebatur moꝛſu conſcientie 2o ris tabeſcebat in coꝛpoꝛe. quid plu Lenitp tedulan ttpone dianty perati bascn kotam henit. gami eſt. pe molcu ilume t dlſe uſen ra Tandem miſerante deo timoꝛ il le ſeruilis verecundiam vicit. Veni ens ad ſanctum victoꝛem pꝛioꝛem vocauit.⁊ quia cõfitendi gratiawe niſſ indicanit. Ille paratus ad tale officiũ ſicut omnes ſunt fratres eiu dem monaſterij ſtatiʒ venit in loco ad hoc deputatovbi ſedit pꝛemiſ ſaq; exhoꝛtatione iuueneʒ confiteri volentem expectauit. Mira res. Tã tã hoꝛa eadẽ pius dominus cuiꝰna tura bonitas eſt.cuiꝰ volũtas pote ſtas eſt.cuius opus miſericoꝛdia eſt coꝛdi eius contulit contritioneʒ vt quotiens confeſſionem inciperetto tiens ſingultibus itercepta vox de ficeret · In oculis lachꝛyme ſuſpiria in pectoꝛe.ſingultus erant in guttu re. Mec vt vidit poꝛ dicebat ſchola⸗ ri. Vade ⁊ ſcribe peccata tua ĩ cedu la ⁊ defer ad me. Placuit conſiliuʒ tuueni.abijt ſeripſit. die altera redijt ⁊h confiteri poſ; iterum tentans vt pꝛius defecit.et cum nihil pꝛofi ceret cedulam pꝛioꝛi poꝛrerit.legit ß̃oꝛ ⁊ obſtupuit.dixit q; iuueni nõ fufficio tibi ſolus dare conſiliũ vis vt oſtendã abbati.et licentiauit ei. Ve nit pꝛioꝛ ad abbatem⁊ poꝛrerit tedulam legendam rem ei ꝑ oꝛdiuẽ erponens.Muid deinde geſtů ſit au diant peccatoꝛes ⁊ conſolentur deſ perati ⁊ recreẽtur.abox enim vt ab bas cartulam ad legenduz aperuit kotam eius continentiã deletam in henit.Et ait abbas pꝛioꝛi. Quid le gam ĩ cedula iſta. nihil in ea ſcriptũ eſt. Pec vt pꝛioꝛ audiuit cedulaʒ ſi mul cuʒ abbate reſpexit dixit ꝙ; ad illum. Sciat bee certo paternitas veſtra ſupꝛaqictũ iuneneʒ in hac ce dula ſcripfiſſe peccata ſua.⁊ cũ a ie kuiſſent lecta vobis etiaz vonaui le gends · Sed vt ideo miſericoꝛs de⸗ qui maximam iuuenis contritionẽ attendit culpã iam ſufficienter puni tam iuſte deleuit· deletio ſiquidem totius ſcripti aholitioneʒ ſignatto rius delicti.et aduocantes ſcholarẽ oſtenderunt cedulam dicentes eins peccsta diuinitus eſſe deleta.quam cuʒ ꝑſpexiſſʒ ⁊ ex ſignis bene cogno uiſſʒ in tantuz coꝛ eiꝰ ex magnitudi ne gaudij eſt dilatatij in q̃ntuz pꝛi? ex magnitudine triſtitie fuerat an⸗ guſtiatum.et nullam ei iniungẽtes ſatiſfactionem monuerunt quaten? deo de perceptis beneficijs gratias ageret atq; de cetero cautius vjne i Culter quedã igne libidinis ſuc cenſa pꝛopꝛinz adamauit filium de quo concepit ⁊ peperit filium alteꝝꝑ Terroꝛe tam nefarie ↄmixtionis ꝑ⸗ cuſſa quolibet momento timens ſe tradi ſathane vel moꝛte ſubitanea ĩ terire.deo miſerante de ſatiffactiõe anxiari cepit.pꝛehabito pꝛius con ſilio ſacerdotis ſui.infantulum ſecũ tollens romam venit.⁊ cum multa impoꝛtunitate domini innocẽtij pa pe oculis ſe ingeſſit cum tantis la chꝛymis? clamoꝛibus cunctis audi entibus faciens confeſſiõem vt om nes verteret in ſtupoꝛem. eſtauit in bꝛachijs infantem cõmiſſi facino ris teſtem · Videns dominus papa in muliere tantam contritionem.et ꝙ eſſʒ penitens miſericoꝛdia motꝰ ſuper eam ſicut pꝛudens medicꝰ vo lens infirmam plene ⁊ cito ſanare contritionem etiam pꝛobare pꝛece pit vt in tali veſte ibi appareret in quali venerat ad filium cum pecca ret. Illa confuſionem eternam tem poꝛali anteponens mox ſe exuit.ve 5 3 ſtes poſuit. in camiſia redijt ᷓ pa ratiſfima foꝛet ad omnẽ ſatiſfactio nẽ in tali obedientia ſatis oſtendẽs Conſicderans vir litteratiſſimus ta ſi obedientie.tali verecundie. tali pe nitentie. nullius peccati penam poſ ſe refiſtere coꝛaʒ omnibus dixit ad mulierem. vimiſſum eſt peccatum tuum vade in pace et nil amplius iniunxit ei. Audiuit hec quidam ex cardinalibus ⁊ cum pharizeo ↄtra papam murmurans iudicium eius repꝛehendit dicens ad tantam cul pamn tam bꝛeuem penitentiam mi nus ſufficientem. Vui ille reſpondit Si ego iniuſte egi cum muliere iſta ⁊ inſufficiens eſt eius coꝛam deo pe nitentia.poteſtatem habeat diabo lus ingrediendi coꝛpus meum? co ram oinnibus me vexet. Bi vero tu iniuſte me repꝛehendis ſimile tibi fiat. Statim diabolus cardinslem eundem verare cepit. per cuius ve⸗ rationem perfectam mulieris peni tentiam deus palam oſtendit · Tan dem omnium oꝛatione purgatus cardinalis didicit in ſus vexatione diuine milericoꝛdie de cetero non ohlatrare. CCriij. ¶n vioceſi leodienſi adoleſcens quĩdam nobilis habitauit cui pa ter moꝛiens vt pote vir inagnus et potens multas diuitias reliquit fa dus miles idem iuuenis vt gloꝛiaz ſibi conquireret tempoꝛaleʒ in bꝛe ni ad magnaz deductus eſt pauper ratem. C auſa enim laudis humane toꝛneamentis totus deditus erat. Miſtrionibus larga manu ſs tri⸗ buebat. t quia àd tales effuſiões reòditus annui minus ſufficiebant. pereditatem paternam vendere cõ pellebatur. Erat autez in pꝛoximo manens miles quidam viues? ho neſtus.miniſterialis tantum. Muic ſuuenis ium dictus allodia ſiue feu da ſua partim vendebat partim in vadimonio exponebat. Et cum ias non haberer quod venderet vel ex poneret.co gitabat exulare. tolerabi lius iudicans inter extraneos mek dicare q; inter notos ⁊ affines ege ſtatis confuſionem ſuſtinere. babe bat autem villicum hominem qui⸗ dem malignum nomine noh re chꝛi ſtianum.⁊ demonum miniſterio to tum mancipatum. Videns hic do minum ſuum triſtem ⁊ triſtitie non ignoꝛans cauſam. vicebat ei· Soini— ne vultis viues fieri? Reſpondit. Zi benter dines fierem. dummodo ipß̃e diuitie eſſe poſſent cum deo. Rt vil· licus. Wolite timere ſequimini on tum me ⁊ bene erit vobis. Statim L ℳ anicula in laqueum diaboli celeri us deponendus. Ft duxit eum in ipſa noãe per quoddam nemns in locum paluſtrem.? cepit quaſi cum aliquo habere ſermonem. Ehi inue nis· Cunn quo loqueris? Kelpondit vomino ſuo villicus ille iniquita tis. Tacete tantum vos nec ſit vo bis cura cum quo loquar. Cunc; ſecundo loqueretur ⁊ iuuenis itera to ſciſcitaretur reſpondit ·Cum din bolo Et cepit iuuenis nimis hoꝛre re. dicebat villicus diabolo· vᷣomt ne ecce virum hune nobilem domi nunn menz adduxi gratie veſtre.ma ieſtati veſtre ſupplicãs vt veſtro an xilio pꝛiſtinis honoꝛibus atq; diui tijs reſtitui mereatur. Ad quem di abolus. Si mihi voluerit eſſe veuo tus ac fidelis dabo ei viuitias ins⸗ ſecutus eſt miſerum tanqᷓ; ſerpentis vocem eus. quaſi ſibilum auchpis geris ²0 bu ei bol metis ver cio. Lane gaſos diabolo re perpe hoc oph renunciu etenin damnl.q tit matet ad inol itrumſ vt dño lilium i rtt. Ad txpauit reſpona reinqvi facie n aorno Fego ne rit boſti dies vite Ginfede nhil qui rino pe ſuadend do. per ad qnd panari ſam. dniſit e mehic runsec gnas inſuper addam gloꝛiã ⁊ hono res q̃les non habuerijt patres eiꝰ. Reſpondit villicus. Libẽter vobis obſeq uioſus erit ⁊ fidelis ſi talia fu erit cõ ſecutus.̃t ille. Si voluerit iſta a me conſequi abꝛenunciare de bet in inſtanti altiſſuno.ð cuz in uenis audiret? facere renuerat.dice bat ei homo ille ꝑditionis. Quid ti metis verbulũ vnum.dicite abꝛenũ cio. Landezʒ miſer iuuenis a villico Pſuaſus creatoꝛem ſuũ oꝛe negauit diabolo omagiũ faciens. Poc ſcele re perpetrato diabolꝰ adiecit. Ad⸗ huc opus imperfectum eſt.etiaʒ ab renunciare debz matri altiſſimi.illa eſt enim que maximnʒ nobis infert damnũ.quos filius per iuſtitiã abij cit.mater quia nimis miſericoꝛs ẽ ad indulgentiã reducit. Sibilauit iterum ſerpens in aure adoleſcentis vt dño ſuo in hoc obediret.vt ſicut kilium ita etiam ⁊ matrem abnega ret. Ad qð verbum iunenis nimis expauit.turbatus q; ſupꝛa modum reſp ondit. Woc nunq faciam. Qua re inquit? feciſtis quod maius eſt. facite nunc quod minus eſt. maioꝛ eſt creatoꝛ ꝙᷓ; creaturaEt ille. nun ꝙᷓ ego negabo etiam ſi me opoꝛtue rit boſtiatim mnendicare per omnes dies vite mee.et non adquienit. Sie q; infecto negotio ambo reuerſi ſũt nihil quidẽ honoꝛis cõſecuti.ſᷓ ma rimo pcẽi pondere grauati.villicꝰ ſuadendo.iuuenis vero conſentien do. pergentes vero ſimul venerũt ad q̃ndam ecẽam cuius ianuã cam panarius exiẽs reliquerat ſemiclan ſam. Wor innenis deſiliẽs de equo dmiſit equũ villico dicens. Expecta melhic d onec reuertar ad te. Et in⸗ trans eccleſiam ante oꝛtum auroꝛe pꝛoſtrauit ſe ante altare ⁊ ex ĩtimo coꝛde iplam matrẽ miſericoꝛdie ce pit inuocare. rat autem ſuꝑ idem altare imago ipfius virginis ⁊ ma tris puerum ieſum in ſinu tenens.⁊ ecce meritis ipfius pꝛeclariſſime ſtel le maris.verus luciter oꝛiri cepit in coꝛde ſepedicti acoleſcentis. Tantij enim dominus pꝛopter honoꝛem matris quam non negauerat con tritionem donare dignatus eſt vt pꝛo fletu rugiret.⁊ pꝛo planctu ni mijs clamoꝛibus eccleſiam repleret Eadeʒ em̃ hoꝛa ſupꝛadictus mniles qui omnia eius bona habebat diui no vt creqitur nutu ad eandem ec cleſiam diu ertit.⁊ cuʒ videret aper taz putans ibi diuina celebꝛari ma xime pꝛopter clamoꝛes intrinſecus ſolus intrauit. Inueniens q; ante altare iuuenem ſibi bene notum la chꝛymantem.⁊ putans quia ſuaʒ ſo lũmodo defleret calamitateʒ retro q̃ndam colũnam ſeceſſit rei exitum erpectans. Wunq; terribilem illam maieſtatem quam negauerat nomni nare vel inuocare non auderet ſed tantum pijſſimaʒ eius genitriceʒ la chꝛymoſis vocibus pulſaret vtro⸗ q;audiente p er os imaginis ſue be ata? ſingularis xp̃ianoꝛuz aduoca ta filio loquebatur in hec verba. vulciſſime fili miſerẽ huic homini Puer vero matri nil reſpondit faci em ab ea auertens. Cunq; iteruz ro garet homineʒ ſecuctũ aſſerens ina tri doꝛſũ vertit dicẽs. homo iſte ne gauit me quid ei faciam Poſt hec verba imago ſurrexit. puerum ſuꝑg altare poſuit. eius q; pedibꝰ ſe ꝓna pꝛoſtrauit.et ait. Kogo fili vtꝓpter me dimittas ei peccatum hoc. Poxꝝ q; infans matrem eleuans reſpõdit 4. ili Water nunq; tibi aliquio nega re potui ecce ꝓpter te rotuʒ dimitto pꝛius vimiſerat culpã ꝓpter contri tionẽ.deinde penã pcei ꝓpł matris interceſſionẽ. Surgẽs autẽ iuuenis exiuit ex ecẽia triſtis qͥdeʒ de culpa ß hilaris de indulgentia. Exinit p cij ſepediõtꝰ miles latent᷑.⁊ qſi rẽ ig noꝛaret q̃ſiuit q̃re tã humidos ⁊ th midos ip̃emet haberet oculos re⸗ ſpondit. Ne vento eſt. Et ille. vñie ñ me later cauſa triſtitie vre. habeo ãt filtã vnic ſi vultis illã in vxoꝛẽ ſuſ cipere. om̃ia veſtra vobis cũ ip̃a re ſtitus.inſuꝑ ⁊ hereditatũ mearũ ſuc ceſſoꝛẽ conſtituã. Conſentit iuuenis Feuerſus miles ꝓponit vxoꝛi acqeſ ſcit. Nuptie celebꝛantur. iuneni ſub ie dotis oĩa ſua reſtituũturs riiij Pariſiꝰ in eccleſia ſẽe dei genitri Lis marie canonic nuꝑ obijt qͥ mul ta habens ſtipẽdia delicatiſſime vi xerat. Et quia ex delicijs in axime? ex bis q̃ ad gulam ꝑtinẽt libido na ſcitur. nata nutritur.⁊ q̃tidianis ei? incitamentis augmẽtatur idẽ iuue nis valde tnnicẽ carnis ſue macula vit.⁊ tã illo qᷓ; alijs ſuis pcẽis iram dei in ſeꝓuocauit. Tãdem ꝑ infirini tatẽ tact? timoꝛe moꝛtis cõfeſionẽ fecit pcẽs defleuit ⁊ emendationem ꝓmiſit. viatici accepit inunẽtꝰ eſt ⁊ pominẽ depoſuit. cuiꝰcoꝛpꝰ vtpote viri nobilis diuitis q; cum i agna pompa ſecularis gloꝛie tumulatuz eſt. iõt erat ĩ illa die tanta ſerenitas vt ip̃e aer eius obſequijs famulari videretur. vixerũt homines ad in⸗ nicem · Wulta bona pꝛeſtitit deꝰho mini iſti.nihil ei vefuit hoꝛum qᷓ hõ xp̃ianus habere debuit · vñicis ſa⸗ cramentis munitus eſt. cuz magna gloꝛia ſepultus eſt. vʒ hõ videt in (Er ceſario facle. Deus aũt intuetur coꝛ. Poſt paucos dies cuidaʒ ſibi valde fami liari apparens dicebat ſe eẽ dãnatũ Cunq; miraretur ille? expaueſcẽt. penitentiam eius? confeſſionez[a cram etiam cõmunionem ⁊ inuncti onem ↄmemoꝛans reſponcit delun dus. Elnum bonum mihi dekuit ſi⸗ ne qno nullum boꝛum que enme rata ſunt mihi Peleſſe potuit. Vuid 6 eſt illud inquit Keſpondit moꝛtu⸗ Vera contritio · Licet enim deo pꝛo miſerim conſilio confeſſoꝛis mel cõ tinentiam ſiue alla que ſalutis ſuht. tamen dicebat mihi conſcientia · ꝙ ſi co nualueris obſcruare non Po teris. Et ꝙ coꝛ magis declinabat — ad tranſgreſſioneʒ ꝙᷓ ad voti obſer nuatio nem̃ nullius peccsti merui re miſſionem.vens requirit fixum ꝓ poſitum penitendt. Contigit in remis quendam mi ſtem infirmari vſq; ad moꝛtem In ſtinctu viaboli idem miles ſi bene memini habebat auũculi filiam cõ cubinam cui tanto conglutinstus fuerat amoꝛe vt non ainmonitione neq; aliqua verecundia humana poſfet vel vellet ab ea ſeparari. Ti moꝛe autem moꝛtis vocauit ſacer votem ſatis puram et cum lachꝛy mis de om̃ibus ſuis peccatis illifa ciens confeſſionem. Muem cum ſa⸗ cerdos moneret vt tam illicitaʒ ab iuraret commixtionem.ipſam q; ꝑ ſonam cognatam ſuam relinqueret Reſpondit. Pomine non poſſum. Et ille. Si in tali voluntate moꝛtu us fueris gaudio celeſtis vite pꝛiua beris ⁊ eterna toꝛmenta te ſuſcipiẽt Abilite in ſua obſtinatia perſeueran te receſſit ſacerdos cum coꝛpoꝛe do mini quod ſecum detulerat ad comn min nlis. v qun iuir kaula inleriſe neumn at Lum guki noꝛitro zile pꝛet tum io deret nol non vole luntnuẽ ri pomine poſe dol basmor vomini d 5 imvſu usiid perfede herſa vt Imaler tis lach qui mel us vicen qjbon itnen ¶Non hs retuli dam mor laceret in hrede gatiã l ret terr nanisg öltinam Fratiam 790 lac dillgent peſ deini iſc iont h tinnti n denn defuit ij e enne it yid twom deopo is wec vns ſin ſentis non po clinoba oi obſer wewire ſirond endmn (Diſtin ſerta municandum infirmum. Mutu aůt diuino extra domum ſacerdoti oc currit ſanctus bernardꝰ abbas cla reuallis. Quem cum interrogaſſet qua re iufirmum non communicaſ ſet.cauſamq; que nota erat omnib? intellexiſſet.ait ſacerdoti. Renertere mecum ad infirmum.renerſi ſunt. Cum autem ſanctus vir militi iaz moꝛituro que ſalutis erãt ſuaderet. Zille pꝛeter iſtam ſolam rem iaz di ctam in omnibus obedientiam ſpõ deret nouiſſime ſubiũxit. Munquid non doles ꝙ non potes habere vo luntatẽ recedendi ab illa? Reſpõdit Vomine valde doleo me de hoc nõ poſſe dolere Audito hoc verbo ab bas mox dicit ſaeerdoti vt coꝛpus vomini daret infirmo. ira res.ſta tim vt ſaluatoꝛ intrauit facta eſt ſa lus illi domui.ab illa enim hoꝛa tã Perfecte mutata eſt voluntas eius ꝑ uerſa vt amplius odiret quã illicite maherat. ita vt ſancto viro c mul tis lachꝛymis diceret. Sꝛatias deo qui me liberauit quia mocio libenti nus viderem bufonem q; illam. Sic q; in bona confeſſione ⁊ pꝑfecta con tritione migrauit ad dñm. vl. Caonachꝰ quidã magne opinio mns retulit inihi qñ nouitiꝰ fui.de qͥ; dam monacho ꝙ die quadam cum aceret in oꝛatione ante quoddã al tare.? dominꝰ ei tantaʒ contnliſſet gratiã lachꝛymarũ vt etiam irriga ret terram ex ĩmiſſione diaboli vt Poſtea patuit coꝛdi eius ſuboꝛta ẽ nanis gloꝛis ita vt diceret intra ſe Vtinam videret aliquis modo iſtã gratiam. ox is qui immiſit affuit 7ad lachꝛymas eins ſtans a latere dillgentiſſime relpexit. Tranffigura uerat enim ſe in ſpeciez nigri mona chi. Leuans oculos monachus taz ex hoꝛroꝛe mentis qᷓ; nigredine ve ſtis demonez totius ſuperbie aucto rem eſſe depꝛehendit et quem per vicium inanis gloꝛie inuitauerat.g virtutem humilitatis ⁊ ſignum cru cis fugauit. Ob huiuſmodi pericn la iubẽtur a vomiüo agturt Iltra re cũbicnlim ⁊ claudere oſtiuz] UWecimſeptimuz. ¶iles quidaʒ in villa habitauit cuius vxoꝛem eiuſcẽ ville ſacerdos per adulterium maeulauit. victum eſt militi.quia ſacerdos agere habe ret cum vxoꝛe ſua. Ille cum vir val de pꝛudens eſſet nec verbis facile crederet nullam mentionem facere voluit vxoꝛi ſiue ſacerdoti.veritatẽ verins volens experiri. Non tamẽ ine ſuſpitione fuit. Contigit vt in quadam vills non multum a mili tis villa remota quidam obſeſſus eſ ſet in quo demoninz tam neq erat vt coꝛã aſtantibꝰ impꝛoperaret pec cata que ꝑ ↄfeſſionem veraz non fu iſſent tecta. Wð cuz miles ex multo rũ didiciſſʒ relatione rogauit ſuſpe ctũ ſibi ſacerdotẽ vt ad colloquius qðdã ſecũ ire non recuſaret. Et ad quienit ſacerdos. Cum veniſſent ſi mul in villam vhi erat obſeſſus con ſciꝰ ip̃e ſibi ſacerdos ſuſpectuʒ cepit habere militeʒ. quia non latebat ꝙ obſeſſus a tam nequam demote in eadem villa habitaret. Timens q; periculum vite ſue ſi a demone pꝛo deretur neceſſitatem nature ſacer⸗ dos ſunulans intrauit ſtabulum ad ſeruumn militis ipſe pedibus q; eius pꝛoſtrstus ait Fᷣogo te pꝛopter do § 4 L*. 1 1 3 „ † 3 5 6 6 * 4 1 (Er ceſatio minũ vt andias confeſſionẽ meam Qnẽſeruꝰ erpaueſcens lenauit. au diens que ab illo vicebantur. Fẽa vero ↄfeſſione cl ſibi ſacerdos iniũ ipeteret pñiaʒ ſeruus ſ aris pꝛcdẽ ter reſpondit illi dicens. Quantũ al teri ſacerdoti pꝛo tali crimine iniũ geretis hoc ſit ſatiffactio veſtra.ſic q; eriens iã ſecurioꝛ ců milite ad ec cleſiã venit. in qua demonioſum of fendentes requiſitus eſt a milite in hec verba. Woſti aliqd de me. hoc em̃ ex induſtria factum eſt.vt iaʒ di „ o ſacerdoti tolleret ſuſpitionem. NCui ců demon neſcio quid reſpon derit adiecit. Wuid tibi vicketur de iſto domino! Keſpondit ille Wihil de eo. Et cuʒ hoc dixiſſʒ lingua teu tonica.latine mox ſubiunxit. In ſta bulo inſtificatus eſt. Nullꝰ tůc ade rat clericoꝛum. Won eſt ꝑmiſſus lo qui teuthonice ne miles factum in⸗ telligeret. nec tñ tacere licuit. vt vir tixẽ confeſſionis ſacerdoti oſtendẽt Fuit in bꝛabantia puella Cjxviij. qũedam religioſa ⁊ voto virgi nita tis gloꝛioſa oꝛta de niuella.inuidẽs diabolus tante virtuti in ſpecie viri admodũ pulcri ſatis decenter veſti ti aparens virgini cepit illam ver bis amatoꝛijs ſolicitare clenodia offerre laudare coniugij fecundita tem. virginitatis vituperare ſterili tatem.E ui virgo neſciens quis eſß repondit· Kiruʒ ducere non ꝓpono xp̃i amoꝛi nuptias carnales pꝰpo⸗ no? contẽno. unq; laſciuus ſpũs nimis eſſʒ unpoꝛtunus in diuerſis locis ad illam venien s. ſciens puel la multas eſſe virgines ſe pulcrio⸗ res nobilioꝛes atq; ditioꝛes cepit amatoꝛem fantaſticuz habere ſuſpe dtum ita vt ei diceret. Pone domi ne quis vel vnde eſtis ꝙ tanto mihi deſiderio copulari affectatis Wun q; ülle nollet ſe pꝛodere ⁊ virgo tan ro perpenſius inſtaret tandem de⸗ mon neceſſitate compulſus confel ſus eſt dicens. Ego ſumn diabolus. Ad quod verbum illa expaueſcens reſpondit. At quio ergo exigis car nale connubiuʒ qð nature tue dino ſcitur contrariũ It ille ·tu tãtũ mi hi conſenti nihil enim alind a te ni ſi copule conlenſuʒ requirv. Ad qð pneila reſpondit· Wocdo omnino ibi contradico fugans illuʒ ſ ancte crucis fignaculo. Vleniens q; ad ſu cerdotẽ renelauit illi demonis inſi⸗ dias. A qͥ ſatis edocta ne maligno conſentiret reuerſa eſt voml Iuã. ve mon vero poſt eonfeſſionem eñ om nino non delerens de remoto tãtuz alloquens intanrum illam verauit vt quaſlibet immundicias in eius ſcutellam mitteret cuz in anducaret vnde ⁊ mulierum cuſtodie ei adhi⸗ bite ſunt. In quacunq; doino illa fuit. illic vemon reſponſa dedit. Ab omnibus quidem audiebatur ſed a ſola puella videbatur. Erat; tam nequam idem ſpiritus vt pꝛeſentiũ peccata detegeret · crimina ipꝛope raret nec aliquod peccatumn eũ late ret niſi quod vera confeſſio tegeret Vſtendit ⁊ alia ſigna nequitie ſue. ſtercoꝛa ollas q; confractas plenas ſuper conflnentes ſpargebat. vije⸗ runt ei quidam. Voſti o diabolice dominicam oꝛationem Reſpondẽ te illo optime ſcio. rogatus eſt illã dicere. Et ait. pater noſter qui es in celis nomen tuum fiat voluntas? imn terra. panem noſtrum qᷓtidianes vda nohis hodie. B libers nos a ina — cũ plures in eacẽ oꝛarione le ulus¹ hitin mnſolus or nit inbol rſcinah onu. i debes ingee nc erüt hů untes? vil ts inttiter m et nonh kſlonla vguside grato fyit ſopdid deſiderans milerstp andebatt b'improp dotẽ conle te tñ pecca venit ira gninod muit. Amt rbene denl nbus omn lice conieſ llom cont conſcitti 5d ſacer o etulit con dereliqo ldec v„. iſtin ſexrta ciſſʒ ſaltus atz barbariſmos cachin nãdo ſubiũxit. Ecce ſic vos laici di cere ſoletis oꝛationẽ vr̃am. Keqͥſit? etiã ð ſinbolo dixit ſe bñ ⁊ optime ſcire.ſic incipiens. Credo deũ pr̃em oĩpotentẽ. Cui cuʒ quidã dicer ent. vicẽ debes Credo ĩ deũ ille q; ſub iungeret.credo deo. viri litterati q; tunc erãt pñtes diaboli verbum no tantes? vim accuſatiui intelligen tes inſtiterũt vt diceret.credo in de um et non poterãt euz ad hoc indu rere. Salutationẽ vero angelicam idẽ demon incipere non potuit.cu; ſe tñ illam ſcire pꝛofiteretur. Inter⸗ rogatus idem demon · cur itã raucã terũ venit. Quibus iß̃e reſpondit. Muis eſt Ille in quiuht cui paulo ante tam turpia peccata impꝛope raſti. Keſpondit demon.Ego nihil ip̃i ĩpꝛoperaui neq; aliquid de eo noni mali.Et eſtimauerũt demonẽ mentitum fuiſſe hi qui hom inis ig noꝛauerunt confeſſionem · Sic; ꝑ virtutem confeſſionis ip̃e euaſit no tamn maxime confuſioniss. ſrix. Munne cihitatis dioceſis coloni enſis ſacerdos qdã fuit noĩe petrus einſdeʒ eccleſie vicarius. Iſte neſcio quo dei iudicio in camere ſue oſtio ſe ſuſpendit.cniꝰ concubina aleidis nomine tam hoꝛrenda eius moꝛte territa ſeculũ deſeruit.⁊ in cenobio quociam ſandtimonialium qð lanc wade dicitur religionis habitum ſuſcepit. die quadam cum ſtans in doꝛmitoꝛio de feneſtra pꝛoſpiceret baberet vocem. Keſpondit quia ſp. ardeo Fuit in vicino vir quidã qui ſupꝛadictũ demonein audire nimis deſiderans ꝙpter turpia quedã que ↄmiſerst peccata appꝛopinquare nõ audebat timens ſibi illa coꝛq̃ omni bꝰ impꝛoperari ⁊ veniens ad ſacer dotẽ conleſſus eſt vmerſa. volũta te tñ peccandi retenta. factus q; er eadem cõfeſſione ſecurioꝛ ad domi mauit. Amice veni huc veni certe te bene dealbaſti. ſtatim coꝛaʒ om nibus omnia eius peccata turpia licet confeſſa pꝛodidit. vehementer illum confundens. Triſtis effectus. ⁊ conſciẽtia accuſante in ſe reuerſus retulit confeſſionem iterahit⁊ quia de rellquo emendacius viuere vel let de coꝛde pollicitus eſt deo ⁊ ſa cerdoti. Tunc ſacerdos modo inqt reuertere ſecurus non te confundet amplius. Et fecit ſic Intrante eo contemplata eſt iunenem imo in in uene demonem ſtantem iuxta pute um muro doꝛmitoꝛij contigunm. ea videnie vnum pedez ſuper lign quo ambiebatur puteus poſuit et alterum quafi voiitando av ipſum in feneſtram depoſuit. Quam cum ertenſa manu per caput rapere co naretur.territa retroꝛſum cecidit et clamauit pene eranimis facta. An dito eiꝰ clamoꝛe accurrere ſoꝛoꝛes in lectulum ſuum illam reclinantes. Recedentibus illis cum paululum reſpiram; ſola q; iaceret demon ite rum affuit ⁊ verbis quibuſdã ama toꝛijs eam ſolicitare cepit. Que cuz contradiceret intelligens ſpiritij eñ eſſe malignum. Keſpõdit ille bona aleidis noli ſic dicere cõſenti mihi ⁊ ego te habere faciã virðj honeſtuʒ domum quidaʒ ex cireũiſidentibus ꝓbum nobilem diuitẽ qʒ. Quare fa denoni dirernt Ecce amcnstu eern n me crncias te in hoc loco pauge vi 3 Er ceſario— gilijs alis qʒ multis incõmodis añ huius infeſtatione. Vui cum conñ gmn teinpꝰ te interficiẽdo · Keuertere ao lium tale plachiſſz mor accedens nm ſeculũ? vtere delitijs q5 deꝰ homi ad pꝛioꝛem rogauit ſibi pꝛefigi lo⸗ nscrogn ni creauit nibil tibi me duce deeſſe c m ⁊ hoꝛaz audiende confeſſionis mtart poterit. Tc illa doleo ꝙtã dlute Mune dictis matutinis illa ſe pꝛe? namil henra ſun Recege qulanon adqut haransteſtinauitnoaſpn pꝛefiru ubculn eſcam tibi. Poſt hec verba demon capellam ſcilicet monaſterio adhe piteeau ſuum nalum emůgens contra eain rentem vbi pꝛioꝛ expettabat.Etec nunsſ⸗ iðᷣam imũdiciã ad parieteʒ tam fo? ce demon occurrens in via feſtinan nepolß c rhter proiecit vt pars aliqͥ refliens ripirit· Aleidtè dun vadis! Et illa liurio veſtimento eius adhereret· ie q; dil Vado confundere ine ⁊ te. Thnc de pripuen paruit. Erat q; emunctio ip̃s ſicut mon. O aleidis noli noli. reuertere etno pir nigerrima⁊ tanti fetoꝛis vtto reuertere· Reſpondit illa · Sepius ghan lerari non poſſz. veinde c ſpüs il confudiſti me ege modo confun— le necjſim vie nodtu q; eſſer ei inte vamte non reuerrar⸗ Vuam cum ſtiſſimꝰ ſuaſerunt quedã ex ſoꝛoꝛib hon poſſer blandicijs ſiue minis re„— vt aquã benedittã ſꝑ paratõ habẽt trahere ſequebatur eam vſq; ad lo vo qua venientẽ alꝑ geret· Alie vero vt cum conkeſſionis. ficut miluus in a⸗ uin— eundẽ ſi aquaʒ non timeret thurift ere ſuper ipſam volitans. Vue mox tione erb caret. Omnia quidẽ hec tentauit.; vt genua coꝛam pꝛioꝛe flectens as Nquos modicũ ei pꝛoluit. Nain qͥtiẽs con conieſſionem os aperuir illecla? vnde vil tra le ſignũ crucis ſanctũ vidit aſper mans kuanuit net vnqᷓ; ab illa ho deſerite ſionem ktiam ſie thurificarionein ra sbea viſus vel auditus eſt. Ecce mi cu ad mocicũ quidem ceſſit ſed ſtatiʒ pic habes manifeſtum exemplm redijt. Tũc vna ceteris ſoꝛoꝛibꝰ eta qnte virtutis ſit ↄleſſio pura& ſrr. d. 6 ꝛhni re te maturioꝛ atz pꝛudentioꝛ ſuaſit el Erat quidam ſacerdos adino ſ u Netr quatenus demonempius accedere vůmn religioſus ⁊ ob vite meritum unon es ſineret ⁊ tunc alta voce ſalutationeʒ multis vliedus in parribus noſtris lidentia angelicam in ei facieʒ iacnlaret. qõ parochiam regens Inidens grs nneiic cũ leciſtʒ diabolus ac ſagitta eiſet tie eius inille artifex viabolus nole wbisſi percuſſus vel turbine impulſus au bateum apertis tentationibusme nue iugit nec vnqᷓ; gius ei erilla hora leſtareſperane illum ſub ſpecie bo qn accedere pꝛeiumpſit dicens vt alibi ni ad ſuum conſilium efficacius in„poſean pabetur. Wal' diabolus in bucca; dinare· In angelum lucis ſe tranſfi misſt 5 qui tt hot docwnt ans ille tenebꝛarum o mn vero tali iaculo munita vᷣmonẽ ab ſiendit ſe lacerdoti⁊ ait. Amice dei vigilare. illa vidit ſine troꝛe. ⁊ audiuit inert miſſus ſum àd te nunclare que ven niten moꝛe. Pie quadam de bis loquens tura ſunt atq cenient tibi. Pꝛepa ncſ: cun viro quocam religiolo ſuafit ra etenim te quia hoe anno moꝛie eo ti cille ditens. Fac hꝛiori tuo confe ris Sacerdos vutem nullan ha nodi ſonen genetslen prrepteneacde bens de angelo maio ſupitonem bn note in quantuʒ octurrit memotie ſeo itz credens eſſe fururum vtp dn ⁊ liberaberis omnino a demonis dixerat cepit e diligenier quaſo moꝛtẽ pꝛep arare conſcientiam ꝑ cõ feſſionẽ mundare.coꝛpꝰ ieiunijs vi gilijs aſſiduis q; oꝛationibus caſti gare.annonã ſuã cũ ſupellectili egẽ tibus erogare. Cũq; multi ab eo qᷓ rerent.cur tam indiſcrete ſua diſtra heret.vni illoꝛum ſub tipo confeſſi onis cauſaʒ aperuit dicens. Angel⸗ dñi reuela uit mihi.ꝙ hoc anno ino riturus ſũ. Ille vero cum hoc mini me poſſʒ celare.alteri cuidam ſibi familiari dixit.ſic q; ꝑ eũ ad notitiã totiꝰ ꝑuenit. Inno ↄpleto ſacerdos non eſt moꝛtuus? inuentus eſt fal ſus ꝓphera diabolꝰ.Et quia electis omnia cooperantur in bonij. in eo in quo vir ſanctus videbatur a dia bolo deceptus eſt pꝛomotꝰ. Mimis etenim de tam doloſa circumuen tione erubeſcens pꝛopter homnines ad quos verbuz ꝑuenerat. nec hñs vnde viueret ſeculum cuz parochia deſeruit.et in quadã domo oꝛdinis ñi cuiꝰ nomnen excidit ſe ↄuertit. fa cto eo nouitio iteruʒ diabolꝰ affuit ⁊hmõi verbis pᷣdictũ doluʒ pallia nit. Ne turberis inqt homo ꝙ moꝛ uꝰ non es vt pꝛedixi.quia deꝰ ſuaꝓ uidentia vitã tuã diſtulit ad multo rum edificatiõem. Miſſus ſũ ab illo vt tibi aſſiſtã inſtruã ⁊ cnſtodiam ⁊ eredidit ei ille. Circa quẽ viabolus frequenter verlabatur ⁊ ſemꝑ ſicut p oſtea notauit ad ea q̃ ad ↄmoduz carnis ſunt eũ hoꝛtabatur. Cum eñ feruoꝛ qñq; impelleret ampliꝰoꝛare vigilare.ſiue manibus laboꝛare ar guit eum dicẽs. iſcretio mater vir tutů eſt.diu adhuc poteris viuere. ⁊ ideo tibi debes parcere vt poſſis deo vin ſeruire. Wñ lapidem leuare volebat maioꝛẽ iternʒ dicebat. M mis eſt magnꝰ. Aeua iſtũ Cuz fact? monem non vſdit. e; monachꝰ ait. Koga pꝛioꝛem vt cõcedat tibi ire ad ſingulares labo res quatenꝰ liberiꝰ vti poſſis collo quio meo ⁊ ego tuo.Et licentiauit ei pꝛioꝛ vt cauſaʒ cognouit. Mocte quadã volens diabolꝰ dolũ diu ꝑ⸗ tractũ ꝑducere ad effectuz. intempe ſta nocte ad lectũ monachi acceſſit. dñs inquiens vult reinurmurare laboꝛes tuos magnos.vade ad ca meraz puatam.⁊ in tali trabe zona tua ſuſpendas te vt ſic martyꝛẽ reci piat te.audito hoc verbo monach? expauit.?⁊ contra diabolũj crebꝛius ſpuens clamanit. Recede iniqᷓ a me recede.modo noui qͥs ſis et ſignãs ſe fugauit illi Statiz ſurgens ad le ctũ poꝛis acceſit ⁊ doꝛmnientez exci rauit.ſignũ ei faciẽs ↄfeſſionis.illo innuẽte vt expectaret vſq; mane.ců non adquieſceret ſurrexit. atq; cum eo capitulũ intrauit.mox ſe mona chus pꝛoſternens ad pedes pꝛioꝛis confeſſus eſt qualiter a diabolo i angeli ſpecie ſit multo tꝑe deceptus 7ꝑ dſiliũ ſuſpendij a ſe depꝛehenſus confeſſus eſt ⁊ alia pcca ſua. Cui cũ pꝛioꝛ aliquã pñiam iniiriſſ⁊ vt de cetero cautioꝛ foꝛet monuiſſʒ ad le ctũ ſuũ redijt. onachꝰvero ob ne ceſſitatem nature pꝛiuatam aſcen dens. dum in vna ſediuz ſederet. de monem per confeſſionem exacerba tum cum arcu extento ſagitta q; im poſita contra ſe vidit ſtantem ⁊cla ra voce dicentem. Walo tuo confu diſti me ecce ideo nunc occidam te. Cui cum ille reſponderet. Nade ma ledicte iam non timeo te.ad ſignum crucis euanuit. ſic q; per virtutem confeſſionis liberatus amplius ve (enegn quidaʒ ficut magiſter iopannes xantenſis populo recits vit ſub ſtationibus crucem dicãs. cum tempoꝛe quodaʒ tranſtretarẽt in ſuccurſum terre ſancte oꝛta xſt in mari tempeſtas tã valida vt nauis ipᷣa operiretur flnẽtib?. Fremebant venti.excitabantur fluctus turbulẽ ti nntabant viri foꝛtiſſimi.ſpes om nis nautarum vetecit. Videntes añ oculos moꝛtẽ ceperunt finguli vn? quiſq; fibi vicino ð peccatis ſuis fa cere confeſſionem et merito. Wam pꝛopter vni' hominis peccata do minus eandem excitanerat tempe ſtatem.Erat enim ĩ naui illa homo quidam miſerrmus homo ketidiſſi mus.cuins peccata fuere tã auis tam turpia.tam hoꝛrenda.tã in q̃n titate qᷓ; in qualitate vt nec ipſum mare pondus illoꝛũ poſſʒ poꝛtare. Cum enim natura eius ſit eijcere i⸗ muncdicias q̃ſlibet coꝛpoꝛales.qũo equanimiter ſuſtineret tantas inũ vicias ſpuales i.pcẽa creatoꝛi ſuo ↄtraria Timens homo ille peccato² vite ſue fimul ⁊ anime? ꝓpter ſe om nes alios periclitari ↄſiderans ſur rexit ⁊ ait. Audite fratres audite. ſi pꝛopter pcẽa tempeſtas hec oꝛta ẽ. ego occaſio ſuʒ tanti periculi.rogo vt audiatis confeſſionẽ meã. Tacen tibus omnibꝰ cepit voce valida tã tum venenum peccatoꝛuz euomere vt aures humane etiam hoꝛrerent audire. Wirs clementia dei mox vt maſſam iniquitatis per confeſſionẽ eiecit. mare furiens ſiluit.⁊ facta eſt tranqjllitas magna ita vt om̃es mi rarentur. A iris miranda ſuccedũt. ſtatim vt nauis ad littus peruenit audita peccata deus de memoꝛijs ſinguloꝛum deleuit. W ene ꝑinifit vt (Er ceſario F din erant in naui concluſi conlun deretur in aſpectu illoꝛðj. ſed ne eun tes foꝛte eins peccata ꝓpalarent vł impꝛoperarent induxit eis obliuio nem. ene retinuerũt ſe in mari fu iſſe ꝑiclitatos hominemn aliquid fu iſſe ↄleſſuʒ ſed quid dixiſſʒ pꝛœꝛſus ignoꝛauerunt. Exxij. In quodã monaſterio ſacerdos uidã nuꝑ delunctus eſt cui abbas ſuus ob meritũ vite iniunxerat qᷓte nus fratrũj ſuoꝝ confeſſiones audi ret. Erat in eadẽ domo adoleſcens qdã qui ad euʒ confitendi cã venit. cũ quo diabolo inſtigante? huma na fragilitate conſentiente icem cõ feſſoꝛ ſemel t̃modo peccauit. Sta tim opere ꝑpetrato cepit dolere et flere amariſſime.vicebat iuueni.ma le fecimus alijs hoc peccatum con fiteri ob verecundiaʒ non poſſum? ſed conſulo vt tu mihi confitearis? ego tibi alter q; ab altero ſoſcipiat penitentiam· Vuiv plura? Placuit luneni conſilium.confeſſi ſunt pec catum inuicem.et tam duram vnꝰ? ab altero ſuſcepit penitentiam qus lem nec abbas ſiue aliquis conkel ſoꝛum illis iniunxiſſet. Paruo poſt tempoꝛe ſacerdos idem infirmatus eſt vſq; ad moꝛtem et cum iam in extremis ageret ⁊ ad exitum valde teſtinsret timoꝛe gebenne peccatuʒ vtriuſq; abbati dixit perſonam ve ro et peccati conſoꝛtein nonexpꝛel ſit. Defundo eo abbas vehemen⸗ ter doluit. ꝙ ſcire non potuit cum quo peccaſſet. Ait tamen intra ſe. Zd conkeſſionem tibi veniet quiſ⸗ quis eſt ille. Interin moꝛtuus cla ra die appariit adoleſcenti cum ip̃e eſſet ſolus facie lurida et etiam ve⸗ ſte trita. Quem cinn ille vidit mot it quia nit nis qbo ui cumib uileFin nris herc pwoeri hiet ic; d ßis receni confeſiont pter abbat ſlit Jun tione timo ſe? verich peſcentu v niſ nile ronoyinm umad con gni quorid dügentiſi hubtiterd ztoticon dinis infer es neſcio us dinre ii nequ dechlpai ereſperit kſcens ve insetiſ erhim ur icemi cabit. S tdol ri tun vmn n Diſtin ſerta agnonit timhit? exhoꝛruit.cui moꝛ tuꝰ ſta ne timeas quia pꝛopter te ve ni vt indicem tibi de ſtatu meo.C koꝛtatus iuuenis verbis eins ⁊ aĩias tus.cuz interrogaret vnde veniret vel quid quereret. veſpondit illeIn mar imis penis ſum pter illud pec ta tum quod tecum ↄmi. Jgnea ei cathena genitalia mea atringit.q̃ ſuſpenſus toꝛqueoꝛ. Confeſiio illa quã fecimus inuicem nihil mihi ꝓ⸗ fuit quia nihil tuit. Et niſi in extræ mis qͥquo modo peccatum exerpſiſ ſem eternaliter damnatus fuiſſem. Cui cum iuuenis diriſſet eſt aliq́d uad poſit vobis pꝛodeſſe! Reſpõ dit ille. Si tu pure? plene cõfeſſus kueris peccatuz noſtrůũ.mihi multũ pꝛoderit ſinautẽ eterna pena te ſuſci piet. ſic q; diſparuit. Territus inue his recenti viſivne cuz facere vellet confeſſionem abbati nec poſſet ꝓ pter abbatis abſentiam interim di ſtulit Intercedente vero tꝑis dila tione timoꝛ conceptus cepit tepeſce re? verecũdia creſcere.intãtũ ẽ ern beſcentia victus.vt cum abbas ve⸗ niſſʒ nihil eiconfiteretur. abbas ve ro non immemoꝛ culpe ſibi confeſſe cum ad contfemionem non veniret quẽ quotidie expechauit cogitauit diligentiſſime qualiter male latẽteʒ Jalubꝛiter depꝛehenderet. Pꝛecepit q; toti conuentui ſacerdotibus? oꝛ dinis inferioꝛis.ſanis ĩfirmis.vt om nes neſcio in qua ſolẽnitate ad ma ius altare cõicarent. Viſum em̃ eſt ei ꝙ nequaqᷓ; accedere anderet re? de culpa illa. Sedẽs q; contra alta re reſperit ad oꝛs ſinguloꝛuz. Ado leſcens vero hoc ꝓpter.ſe factuz pu tans etfi ſe ſõtraheret notari timẽs cum ceteris acceſſit Vui cumn ꝓpin qnaſſet altari tantus euzʒ hoꝛroꝛ in uaſit tantus timoꝛ perculit.vt et pᷣ⸗ ſumptuoſus vetaret᷑ pꝛocedere et ocius compelleretur redire Veniẽs q; ad abbatem fecit ei ſignum con keſſionis Mui gaudens? exultans dicehat intra ſe. ia certe cepimus beſtiam inuenimus pꝛedam iſte ẽ eſt. Ft ſurgens intrauit cum eo ca⸗ pitulum.chius iuuenis pedibus ꝓ⸗ ſtratus fecit de peccato confeſſio⸗ — ℳ—— nem et retulit viſionem ſuſcepit pe nitentiam. Sic per pꝛudentiam me dici denudatum ac ſanatum eſt vul nus ſtolidi egroti. ¶acerdos quidamn cuz tꝑge q̃dra/ geſunali in eccleſia ſua ſederet et ſi E ß⸗ bi ↄmiſſoꝛum confeſſiones audiret: alijs recedentibus atq; alijs accedẽ tibus.inter expectantes quidaʒ ſtas bat quantum ad apparentiam coꝛ poꝛis iuuenis ⁊ robuſtus confiten di tempus expectans. omnibus er keſſionem os aperuit. qui tanta et enoꝛmia confeſſus eſt crimina tam multa homicicia furta. blaſphemi as. perinria.diſcoꝛdie ſeminaria et alia his fimilia.quoꝛum ſe auctoꝛeʒ intentoꝛem ſiue ſuggeſtoꝛem eſſe di cebat.vt ſacerdos tam hoꝛroꝛe ꝙᷓ redio eoꝛum grauatus diceret ad il lum. Si mille eſſes annoꝛum nimis eſſet tam grauia et tam multa te cõ miſiſſe peccata. Id quod verbum ille reſpondit. Amplius ſum ꝙᷓ mil le annoꝛum. Tune amplius territ? ſacerdos ait. Quis ergo es? Kelpõ dit etenim ille vemon ãt ego ſum peditis ipſe nouiſſimus acceſſit ·co ram ſacerdote genua flexit? ad con vnus ex bĩs qui cum lucifero cect derunt peccata inea ex minina ti⸗ — „ 3**— dixit. Vuid tibi; one o viabole Keſt Stabaz ex oppoſito tui vidi q; pec pi parte confeſſus ſů ſi velles audi re reſicua què ſijt inumerabilia.pa ratus tibi ↄfiterl eſſem · Sciẽs ſacer dos pcẽm diaboli foꝛe inſanabile ↄmune cuz confeſſi eſpondit demon. catoꝛes te accecere ⁊ iuſtos redire. auſcultans valde diligenter quid il i dixerunt quid ve eis reſponſũ fit 2 te.⁊ ꝙ poſt grauia pecata ꝓinit titur eis indulgentia vita q; ererha⸗ Ego vero ſperans idem pſequi ve⸗ ni pcẽa mes cõfiteri. Sacerdos ve ro exemplo ſanẽti martini diabolo fiducialiter reſpondit. Si volueris vti ↄſilio meo ⁊ agere pñiaz de pec catis tuis pure ſicut hi quos hinc exire vidiſti.ſimilẽ indulgentiã con ſequeris. Keſpondit demon. Slto lerabilem mibi iniũxeris ſatiſfactio nem parebo tibi.xEgo inquit lacer dos valde modicam? minoꝛẽ his qui aute te confeſſi ſunt tibl iniũgã pñiam. Vade? tribꝰ vicibus in die acts te in terram.ſic q; ꝓſtratus di cas. ſñe dens creatoꝛ meus pecca it penitètia tua. Wunq; diabolus diceret. non poſſũ hoc facere nimis eſt mihi graue Reſpondit ſacerdos Wuare in tam modico grauaris? Voñ poſſum inquit me intãtuz hu miliare ei.aliud quicquid iniũxeris ibens luſcipiam. Aunt indignatus ſacerdos ſubiunxit O diabole ñitã rta eſt coꝛdis tui ſuꝑbia vt nec velis nec poſſis te n tam mocico humi neq; h nez ifuturs miſericoꝛdiã ab illo conſequeris. Ad quam vo ii⸗ In monaſterio ſandti pant Er ceſario ſe geſta aperiens per conkeſſionein. Wui dixit ſacerdos. Stere conſilijs tris tui kurtum eſt ⁊ ipſa ſubſtãtiaʒ tuã deuoꝛauit. Ve cetero nihil reci rii varet 7 fratri recepts reſtiti alco Wi cym abbas diceret. Vn tratrẽ habens einſcẽ cinitatis con ciuẽ. quem carnaliter viligens ſepe pecuniaʒ monaſterij illi occulte lar giehatur Wuã pꝛopꝛie ſtůrte av⸗ miſcens ⁊ in ea hegoriãs quocunq kreit ſ cumn damno recit· Vacta q; eſt ei ſicʒ nõ aduerteret· monaſte rij pecunia tanq; ignis ⁊ ſubſtãtia pria quaſi ſtipuls Er cum eſſerin cumſpec̃ioꝛ ceteris juis ſodalibus illoꝛum ꝓſperitatem ſuũ q; diſpen vium mirari non jufficiebat Xmn ei daret ⁊ illi non pꝛoficeret imoiꝑ minus haberet· tancem ad pauper tatem deuenit. Cui abbas. WudE frater quod agis. Wuare tam vili rontpſtonem tnmotzmebt Reps nnmehn viligentifimecuſioojo ⁊ quid ſit quod circa me agitur pe nitus ignoꝛo· Tãdem in ſe reuerſus venit ad facerdoteʒ ei vmnia circa pias ab eo⁊ vemociico quop 3d⸗ puc ſupereſt negotiare. videbis q; manum domini ſuper te bonain.qjc quid lucratus fueris medietatẽ fra ri tuo reddes. de reliquo tu vives. ⁊boc tam din facjes donec omneʒ pecuniam mpnaſterij tibi vatamil reſtituns. Wira clemẽtia dei. ohe viens bomo conleſſoꝛls ſut conſilio in bꝛeui acheo vitarus ẽ vt ip̃eabl S 4 nis in colonia abbas quidam fit t ldeluntn tonbos uin hipoſum tepe per plehanus Frabl 7¹ dicente. S non. Kely hoc pꝛece ninicilo bis Volie t inercutu ſeiplun l ¶Diſtin ſerta iſte diuitie frater? Reſpondit.qᷓdiu ſubſtãtiã fratrũj tuoꝛum recepi ſem per pauper? miler fui ⁊ tu grauiter peccaſti non tua mihi largiendo. et ego aliena recipiendo Ex quo ẽ de his penitui ⁊ furtum abhoꝛrui. benedicente domino noſtro abun daui. Er. Wuo ciues coloni enſes inter cete ra ſua peccata confeſſi ſunt duo pec catoꝛum genera que quidem in ſe valde ſunt magna.licz ꝓpter vſũ mer catoꝛibus maxime parua videãtur ⁊ quafi nulla mendacium ſcʒ atz ꝑ⸗ iurium Pomine inquiunt pene ni hil poſſumus emere.nihil vendere. niſi opoꝛteat nos mentiri.iurare. et ſepe periurare. Quibus cuz diceret pleba nus.peccata iſta ſunt valde grauia 7 a ſaluatoꝛe pꝛohibita ip̃o dicente. Sit ſermo veſter.eſt.eſt.nõ. non. Reſponderunt. Mon poſſum? hoc pꝛeceptum in negotiatonibus noſtris cuſtodire. Sit ſacerdos.vta mini cõſilio meo ⁊ bene ſuccedet vo bis. Nolite mentiri nolite iurare.ſi eut mercatum veſtrum dare vultis ſic ipſum laudate. Et pꝛomiſerunt ei ꝙ tentare vellent vno anno hoc enim petiuit Jinpediente eos ſatha na qui ſemper ſaluti humãe aduer ſatur.pene nihil anno illo vendere potuerunt. Keuerſi; anno euolu to ad ſuũ plebanum dixerunt. Obe dientia huius anni multum fuit no bis damnoſa.homines a nobis de fluunt.nec aliquid fine iuramento vendere poſſumus. Tunc ſacerdos Molite timere quia tẽtatio eſt. kixij tenete ĩ coꝛde veſtro ꝙ nulla aduer fitas nulla vos paupertas a tali ꝓ poſito auertat.⁊ domin? vobis bñ dicet. Mꝛomiſerunt q; ei domino? ſpirante quia cuſtodire vellent ei⸗ conſilium ⁊ dñi pꝛeceptuz ꝑomnes dies vite ſue.etiam ſi opoꝛteret eos mendicare. ira res. Statim dñs imiſſam ↄpeſcuit tentationẽ ⁊ cepe runt eos homines plus qᷓ; ceteros mercatoꝛes frequentare.Facti q; ſt in bꝛeui diuites ita vt mirarentur. Et reuerſi ad ſuũ confeſſoꝛem gra tias egerunt.eo 20 eius ſalubꝛe cõ ſilium a tam grauibus peccatis fo rent exonerati⁊ foꝛis in rebus dita ſrvl. Mermãnns decanus bunnenſis quando plebanus fuit ad ſanctum martinum in colonia venit ad eum mulier quodaz tempoꝛe quadrage ſimali peccata ſua confiteri. flectẽs coꝛam eo genua quicquid ſe boni meminerat ↄmiſiſſe cepit enumera re ⁊ cum pharieo euangelico iuſti fieare ſe dicens vomine tot ſextis terijs ſoleo per annum in pane? aqᷓ ieiunare.elemoſynas dare.eccleſias frequentare.?⁊ multa in hunc modũ Lui plebanus dixit. Ad quid dña veniſtis nunquid pꝛo iſtis operib? vultis ſuſcipere penitentiam.quare non dicitis peccata veſtra! Reſpon dente illa. nihil mihi confcia ſuʒ. ait plebauus.cuius eſtis officij? Keſpõ dit mulier. Ferrũj vendere ſoleo ad quod ille. Soletis aliqñ iminoꝛes ferri particulas in ligaturis maio ribꝰ intermiſcere vt ſic totum ſimul vendatis! Sicente illa ſoleo.reſpon dit. Ecce hoc moꝛtale peccatum eſt quia dolus.et adiecit. ſoletis aliqñ mentiri.iurare.periurare.einnlis ve ſtris maledicere. Reſpondit illa.ꝙ in talibus ſepe excedo · Plebanꝰ di rit. Et iſta omnia peccata ſjt moꝛ talia.⁊ niſi penitentiam cõ 1 vignã ocius ibitis in gehennã. Ter ritʒ illa in verbis eins peccaſſe ſere cohnonit. ⁊ quid de cetero cõfiteri deberet didicit. ¶xxvij. ¶In hemmenrode 5uerſus quidã fuit natione colonienſis noie iiffar vus vir ſatis humilis ac manluet?. hi⸗ erat officij ſues monaſterij cu ſtodire. Circa finem vite eius ſicut mihi retulit dominꝰ herinannꝰ tũc abbas illius tali oꝛdine tentstus ẽ ſpiritu ſuperbie. Eum eſſz ſenex et din poꝛcos pauiſſʒ·talia cepit in co gitationibꝰ ſuis tractare Muid eſt quod ago. homo ſů bene natus ·ſed pꝛoptei hoc vile officiuz omnibus meis amicis deſpectus.non ero diu tins in hoc loco ſubulcus ad illoꝝ confuſionem. Ex quo autem̃ mibi non parcitur hic recedaʒ hinc. Qui ců fixum teneret in animo ꝙ mane recederet de monaſterio ·tentatiões diutius nõ valens ſuſtinere. Wocte eadem cum in lecto ſuo ſederet? vi gilaret perſona quedam renerenda ſli apparuit? vt ſe ſequeretur manu ſignauit. W ox ille ſurgẽs calciamẽ ta induit.⁊ pꝛecedentem ſecutus ad oſtium doꝛinitoꝛij venit quo celit? patefacto fiwul ad ianuã acceſſerũt eccleſie. quã eacẽ potentia ↄſiderãs apertamn ſimul ingreſſi ſunt. Ita em̃ ei ſignis erat impoꝛtunꝰ vt non pol ſet non lequi pꝛececentẽ. Cunq; du ceretur per mediũ choꝛũj conuerſoꝝ ⁊ coꝛam altari ſancti iohannis ba ptiſte tranfiens pꝛofũce inclinaret. moꝛe oꝛdinis inclinauit ⁊ ille dicẽs MWene feciſti fic pꝛofunde inclinan zo. Veniẽtes q; ad meridionale oſti um eccleſie · per quod itur ĩ clanſtrũ viderunt illud apertum ſimiliter o⸗ ſtiumn quod ducit ad cimiterium ¶Erx ceſario cra omnia moꝛtuoꝛum.⁊ cum con Vniuerſa hee oſtia noẽtibus etiam clauibus firmãtur. Wis viſis frater liffardus miratus eſt valde.nec tñ auſus fuit ullum iterrogare tu quis es.vel quo me ducis. Ingreſſis eis cimiterium ſtatim aperta lunt ſepul nerſiun duxiſſʒ ad hominem recent᷑ ſepultum diceb at Uli Vides hunc homineʒ! Cito talis eris. Quo vis ire! Oueʒ cum adhuc ducere vellet ad alia coꝛpoꝛa putrida multuʒ; fetentia cepit conuerſus reniti? cla mare·parce mihi domine parce· nõ enim illa poſſuʒ videre. Chi ductoꝛ reſpondit. Si non potes hoc quod cito eris videre.vt qd pꝛopter ino vicam ſuperbiam vis de poꝛtu ſalu tis recedere! Si ergo vis vt parcaz ibi pꝛomitte mihi ꝙ non recedas ab hoc locoet pꝛomiſit Vuem cuz reduceret mox clauſa ſunt ſepulcra. lauſa ſunt poſt eos oſtia fingula. et cum tranſiret ante altare conuerſo rj.ibi q; inclinaret denuo ð hoc eů cõmendauit.ſatis oſtendens ꝙ deo placeret inclinatio pꝛofunda · In greſſis eis doꝛmitoꝛiuʒ. ſtatim poſt os clauſum eſt oſtium. Wox vero vt conuerſus in ſuum lectuin ſe recli nauit. perſona ducentis diſparuit.⁊ ab illa hoꝛa tentatio immiſſa ceſſa vit. ſpe liberationis traxerunt. Av queʒ egreſſus pꝛioꝛ aſſumpto ſecmnmo nacho magne opimõis adoleſcẽte quem nouerat virgineʒ coꝛpoꝛe ait demoni. Si p̃ceperit tibi monach? iſte vt exeas.qͥmodo audebis mane re keſpondit demon Mon epm ti ancouꝑb' eſt enim. Cxxix · E ¶Obſeſſum quendaz amſci ui ao nium no qboddam cenobium oꝛdinis noſtri Nl entz d n nopell d dertur q den his ofi poneſt b bdas d cum vnl mon cla Certe m hoſpitbi nen fratr enis oe he ndt gens ir oy'h Apiritu ſolotus tecaſſin Pie cuz un bene eibſden ſonriti ncii lioſom nneſcitur 9oſittr dehoſun dieum kam eins —— cauſz oueclzt votio The eccef „ * iſtin ſexta ſus qui foꝛte tunc affuit quẽdaʒ monem in loco eminentioꝛi ſtanteʒ ſaccuin magnũ ⁊ longum in ſiniſttà s abbas bernard'ꝰ ſibi iuſſit vn U Ade quadã humilitatis cauſa ſan guentuz dari⁊ in calefactoꝛio ignẽ † 2 8 fieri. qui ſuper ſe oſtiuʒ claudens ne ex opere deſpecto laudem querẽ vi⸗ deretur.calceos ſuos inũgere cepit Inuidens tante humilitati ſupbie ſpũs officinaʒ humilitatis in foꝛma honeſti hoſpitis intrauit ⁊ vbi eſſʒ abbas clara voce reqͥſiuit. Ao queʒ cum vir lanctus oculos leuaſſet de mon clamauit. Nach qualis abbas Certe magis deceret illi? honeſtatẽ manu tenere.qui cantantiuʒvoces dertera latius extenſa capiehat atʒ in eundem ſaccum mittebat. Illis expleto cantu inter ſe gloꝛiantibus tanꝙᷓ; qui bene⁊ foꝛtiter deũj laudaſ ſent. Keſpondit ille qui vidit viſio nem. Mene quidem cantaſtis.G ſac cin plenum cantaſtis. birantibus illis ⁊ interr ogaotibus cur hoc di ceret.viſionẽ eius expoſuit xxxij. in eſſet quidam arnoldus pa imi hoſpitibus ocurrere. q; ad confuſio N cliet quldam arne mm nein frãtrumn ſuoꝛum in calceis inũ 07 cuiuſdam ville. ⁊ in die apoſto nIi gendis occupari. Statim vir ſanc? loꝛum petri ⁊ pauli eius parochia e per ſanctum ſpiritum illum intellt) ni quendam ludum annuũ in choꝛe 5 gens ſpiritum eſſe imundum rurſũ 18 7 muſicis inſtrumentis recolerẽt p ad opꝰ humilitatis oculos reflexit. ipſe habens pꝛedicandi aucoꝛitatẽ ⁊ ſpiritus ille ventoſus in aerem re ſolprus nuſqᷓ; comparuit. Vr. 5 Woee quidaẽrat in mon te caſſino voceʒ habens ſuauiſſimã PHie cuz in vigilia paſce leuita cere um benediceret ⁊ voce dulciſſima cum cruce ad choꝛeam acceſſit.⁊ vt a ludo diaboli recederent oẽs mo nuit rogauit ⁊ pꝛecepit. Qui cuz in eodem loco pꝛedicare cepiſſet qͥdaʒ obedientes ad pꝛedicationem eius venerunt.alij cum indignatione re⸗ . cedentes contra choꝛeam ſteterunt nonnulli in ſua pertinacia remanſe runt. Inter quos erat vetula vng eiuſdem benedictionis melodiaʒ re ſonaret in auribꝰomniũ tanqᷓ; muſi ca in cõuiuio vini.benedicto cereo pyuotionis. 6— Fneaen clericis quibuſdaʒ alioꝛſum tranſlatus nuſqᷓ; cõparuit er neſcitur vſq; in hodiernũ diem a quo ſit tranſlatus vel in quem locũj depoſitus. Puto tamen ꝙ angelus dñi eum non tranſtulit. quia qui vi tam eins nouerant tale ſibi teſtimo nium non dederunt. Magis timet᷑ ꝙ cauſa raptus eius fuerit vitiũj ſ⸗ oꝛte elationis.non autem meritum in eccleſia quadam ſeculari foꝛtiter ⁊ clamoꝛoſe non vuote cantantib? 3 voces tumulruoſas in ſublime tol lentibns. vidit homo quidã religio ſtulta ac ſuperba que quotiens ad ſacerdotem domini in choꝛea circu endo veniſſet. eontra enm reſpiciẽs cantando ſubſanauit. que infra tri duum ſubito defuncta eſt. quaz vir ſanctus ſic deflenuit acſi manibus ſu isillam extinxiſſet. LM Mobilis quidam monaſterium quoddam in francia ſpoliauit erat enim de oꝛdine nigroꝛuzʒ monacho rum. ꝓlacuit abbati ⁊ fratribus vt vnus ex monachis ad regem phi⸗ lipum qui tunc regnabat mitteret᷑ per quem el violentia militis expo neretur. Miſſus eſt iuuenis ſangui E ij ne nobilis tanqᷓ; qui apud regen pter cognatos aliquiò ampli? p fet impetrare ᷓ ceteri Veniens à0 regem ait. voinine vir ille nobilis multum indebite monaſterium nm vamnis? iniurijs vexat.ſepe fratres ac familiam noſtram minis dcconn tumelijs moleſtat. Rogat maieſtatẽ veſtrain humilis conuents noſter quatenus intuitu diuine remunera tionis eundem nobilem ab inurijs tantis compeſcatis.⁊ að ſatiffactio nem condignaz de ablatis compel latis. Conſicerans rex geſtus? ha bitum monachi ait. vomine quis vel vnde eſtis Cui cum iuuenis di ceret. vomine filius wz illius patrẽ ſuũ nominans. keſpondit rex · Wñ nobilis eſtis.Cũq; rex poſt hec ne⸗ ſcio quid diceret monach? ſubiũxit Vere domine omnia que habemus rapuit? iam pene nihil nobis dimi ſit. Id quod reſpõdit rex Vere do mine hoc bene apparet ĩ calceis ve ſtris. ſi aliquid duniſiſſet vobis co rij calcei veſtri non eſſent taz ſtricti qnto eſtis ceteris nob ilioꝛ tanto em̃ eſſe debetis humilioꝛ. Tunc vo lens poſt coꝛreptionem illuʒ placa re adiecit. Non vos grauare debet coꝛrectio mea.quia ad boni veſtrũ tadum eſt. Renertimini ad clauſtrũ veſtrum ⁊ de cetero non moleſtabit vos nobilis ille. Crxrii ¶pbilippns rex romanoꝛum ſimni n timerentmandauit. Vſq; ad illã ho le verbum.neſcio fi habuerit a iam dicto rege francoꝝi nquendaz ab⸗ patem oꝛdinis noſtri iaculauit. ad quem cum abbas in equo acceſſiſſʒ de neceſſitate domus ſue cuz illo lo . 5 5 cuturus.rex eius calcimenta que n mis erant ſtricta conſiderauit· que; cum interrogaſſet vnde elſʒ relpon Ex ceſario dit ille. vomine de paupere domo Et rex. Bene apparet in calceis ve ſtris ꝙ domus veſtra pauper ſit. nõ coꝛeum ibi carum eſt. e quo ver bo valde contuſus abbas receſſit. Frater wilhelmꝰ aliqũ xxTxv. camerarius noſter ante cõuerſionẽ canonicus fuerat apnd traieẽtuʒ in Ferins. wic tempoꝛe adoleſcẽtie ſue ſignatus cruce gratia do mini ſepul cri traffretauit. anteqᷓ; nauis in qua erat poꝛtuʒ achonis attigiſſet· ignẽ facularum ante oꝛtum aUroĩe circa ciuitatem in dinerfis locis tam ip̃e Fᷓ ceteri viderunt. qui cum interro gaſſent nautas cauſam ignis reſpõ derunt. Tempus eſt eſtiuumꝰ ciues pꝛopter caloꝛem tentoꝛia ſua ob re trigerium circa ciuitateʒ metati ſut VWoc ita eſſe putantes in poꝛtum chonis deuenerunt ⁊ tunc pꝛimũ quia ſarraceni obtinuiſſent eiuitstẽ cognouerunt. Eodei tempoꝛe pec catis noſtris exigentibus data fue rat terra ſancta in manus ſa ladini regis ſirie regnante frecerico roma noꝛum imperatoꝛe. Noꝛadinꝰ autẽ filius ſaladini vir naturaliter pius beneficus tunc erat in ciuitate. Wic cum nanimn xp̃ianoꝛum in poꝛtu vi piſſet ⁊ eum cauſa aduentus eiꝰeo ꝙ eſſet ſola non lateret miſert? xp̃ia noꝛum quendam nobilem paganũ in lingna gallica latis expedituʒ ad nauem cum galea miſit per queʒ ne ram ignoꝛabant vtrum eſſent occi dendi vel capiendi Interim nobi lis quidam xp̃ianus de almania o⸗ riũdus in extremis laboꝛans om̃ia ſua arma valde vecentia cum trib? dextrarijs per eundem paganũ no ₰ radino miſit pꝛo vita fratrů. ili up hu wran otri detnun hs vns pu ſien yer pun pus vero cm wo fingwlai lenn gl os deoſc viſtare Interin penſo lup meroali bili viro torer mi lois gl inrait. kerens medico cõualeſe tulit? ꝙ pomnà pannsſ gitiyfin ſuus be trent cor mn hier buchu vobis ty ſilatrune vias illi tonduct ſus vero fisvale triandi rum ſig Thncfi reducen ilheln . di voneram xp̃o in his armis ſernire. ſed vt video non eſt eius voluntas Veſtinati ſunt ⁊ nuncij xp̃iani.ex qᷓ bu s vnus erat frater wilhelmꝰ ꝓ⸗ pter ſcien tiaʒ lingue gallice qui mu nera pꝛin cipi pꝛeſentarent Noꝛadi nus vero vt vidit renia tranſmiſſa cum inulta deuotione ſuſcepit. et ſingula id eſt loꝛicam clypeum ga leam.gladium.necnon ⁊ dexterari os deoſculans.quia per ſemetipſum viſitare vellet infirmuz remandauit Interim inilite moꝛtuo ⁊ caute ap penſo lapide in mari pꝛoiecto ac de merſo. alioq; milite egroto eque no bili viro in loco intirmantis reꝑoñi to·rer mane cum multis diuerſi co loꝛis galeis egreſſus aduenit.nauẽ intrauit.⁊ de tranſmiſſis gratias re ferens ante infirmum ſedit.atq; cuʒ medico quem ſecum adduxerat de cõualeſcentia illius diſputauit Oh tulit? quedam nobiliſſimi generis poma que creniſſe dicebat in oꝛto patris ſui apud damaſcum.Seinde ait infirmo.pꝛopter te omnibꝰ chꝛi ſtianis benefaciam. A quo cum pe terent conductum ad cihitatem ſan Stam hieruſalem quam adhuc tene bant chꝛiſtiani reipondit. Mon emß vobis tutum neq; mihi honeſtum ſi latrunculi qui modo per omnes vias illius vagantur vos lederent⁊ ronductum meuz violarent. Vgreſ ſus vero de naui tam egrgto qᷓ; cete ris valedixit dans ei licentiaʒ repa triandi contra impetus ſarraceno rum ſigno tali regalis illos muniẽs Tunc ſupꝛadictus nobilis pagan reducens ſecum in ciuitatem fratrẽ wilhelmum interrogauit eum di⸗ ens. vic.o iuuenis quomodo ſer⸗ nant chꝛiſtiani legem chꝛiſtianam in terra ſua? Ille dicere nolens qð verum fuit reſpondit. Satis bene. Ad quod admiraldus.Ego dicam legem chꝛiſtianoꝛum terre huiꝰ. a ter meus erat vir nobilis ⁊ magnꝰ⁊ miſit me ad regez hieroſolimitano rum vt gallicum diſcerem apud il lum.ipſe vero verſa vice miſit patri meo ſuum filium ad diſcendum ibi deoma ſarracenicum. Vncde om̃is vita chꝛiſtianoꝛum bene ⁊ optime mihi nots eſt. Non fuit aliquis ci uis adeo diues in hieroſolima qui pꝛo pecunia ſoꝛorem filiam.vel qð execrabilius erat luxurie peregrino rum vxoꝛiam pꝛopꝛiam non expo neret.ſic q; illos mercedibus laboꝝ uoꝛum euacuaret.Ita omnes gule ⁊ carnis illecebꝛis dediti erant vt ni hil omnino a pecoꝛibus differrent Superbia vero ſic in eis regnauit vt cogitare non ſufficerent q̃li mo do veſtimenta ſua inciderent ſtrin gerent atq; cultellarent. Idem dico de calciamentis.et adiecit de ſeipſo Vonſidera veſtimenta mea calcia menta mea ꝙᷓ ſint rotũda.qᷓ; ampla ꝙᷓ ſimpliciter ⁊ humiliter foꝛmata. Sicut nobis retulit ideʒ wilhelm? manicas habebat laxas ⁊ amplas ſicut monachus.nulla erat in veſti bus plicarmn multiplicitas.nulla curioſitas.licʒ ipſa veſtiuʒ materia foꝛet ſatis pꝛecioſa. Ecce iquit iſta ſunt vitia pꝛopter que eiecit deus chꝛiſtianos ſuperbos ⁊ luxurioſos de terra iſta. MWon enim diutius po tuit tantas illoꝛum iniquitates ſu ſtinere.putas quia noſtris viribus obtineremus illam.nequaqᷓ Moniſ ſime etiam hoc adiecit. Nouimus quia ex regibus veſtris chꝛiſtianus 5 imperatoꝛ quidam ſurget otto no mine qui terram hanc cuin cinitate pieruſalem cultui chriſtiano reſtitu et Mos iſta audientes ſperabamus quia pꝛophetia illa implenda eſſet in ottone imperatoꝛe ſaxo nie qui ante aliquot annos defunctus eſt. Eodem tempoꝛe ſaladinus huma nitatem exhibuit chꝛiſtianis ſatis magnam. Cum eſſet exercitus chi ſtianoꝛum paim ab eius exercitu occiſus.partim aptus ⁊ diſſipatus reliquias ciuitatuʒ que ſe vltro red diderunt in ciuitatibus eiſdem eſſe permiſit. ſub bona tamen cuſtodis. Piebus sliquot elapſis cum requi ſiſſet a ſuis quomocdo ſe haberent chꝛiſtianireſponderunt illi. vomi ½ ne non alitę viuũt ꝙᷓ pecoꝛais exilecebzis erbſentes Frater aliqhis hi endaſex fratri pus ſuis ita exoſuim habuit vt ſine coꝛdis ſui cruciatũ illũ reſpicere nõ poſſʒ. Quod ille ſentiens ⁊ vutnus coꝛdis eius ſanare cupiens. fratreʒ tam periculoſe tentatum imoin ip̃a entatione omnino ſuperatum ob⸗ ſequijs charitatis ad ſuum amoꝛem quantum potuit inclinanit capita le eius vertit ⁊ mollificauit· veſtes excuſſit.calciamenta circa lectuʒ cõ poſuit? quicquid ad ilius commo dum eſſe nouerat in quantum lich it ⁊ potuit exhibuit. Sic ille in vid? obſequijs eins vittus ⁊ ad coꝛ redu ctus conceptum innidie vepenum „ ⸗ expuit.⁊ quem pꝛius equo oculo re ſpicere non potuir plus poſtea cete ris vilexit. nrvij Loquente me die quadam cum viro valde religioſo ex.cõerſis no (Er ceſario ſtris de his qui frequehter in cho ro noſtro doꝛmiũt.ipſe inihi reſpõ dit. Sciatis pꝛo certo ꝙ ſomnolen tia illa ex diabolo eſt. ie quadam tempoꝛe eſtiuo cum laudes decan tarentur vidi in doꝛſo fratris wil⸗ pelmi conuerſi cuiuſdam qui liben ter ibi doꝛmit clara die lerpentem ſerpere ſtatiʒ intellexi quia diabo lus eſſʒ qui in eius ſomnolentia pa cabatur. huiuſmodi viſionem teſte fratre richardo dicebat ſe de eodeʒ conuerſo ſepius vidiſſe. Miles quidam bunnenfis henri eus nomine tempode quodam qua oic die quadam occurrens domino ab zgeſimali carenã fecit apud hos ſtcᷓ reuerſus eſtin domum ſnã tibernardo ait ad illum omi bbas vendite mibi lapidem il its ralem columnaz o74 toꝛij veſtriia quicquio poſtulaueritis· Xui cmn diceret. Ad quid vobis eſt neceſſa xius Reſpondit E go illum ponere slo ad lectum meuz. quia talis eſt natura eius vt qui doꝛmnire no Po terit ⁊ caput ſuper ilum poluerit ſtatim doꝛniat. Illam conkuſioneʒ fecerat ei diabolus tempoꝛe penitẽ tie. vt quotiens veniens ad eccleſiã 5 ſe ſuper eundem lapidem cauſa o7à tionis reclinaret mox ei ſomnus ſur reperet. Simile verbum nobilis q dam qui ab ſimilem penitentiaʒ fu erat in hemmnenrode fertur dixiſſe. pollioꝛẽs inquit lunt lapides oꝛ * 2 — „ toꝛij clauſtri omnibus lectiſternijs caſtri mei. Non poterat enim ſe cõ tinere quin tempoꝛe oꝛationis in il lis voꝛmiret. Cxrir. Zbbas philippus de ottirbꝛug retulit abbati noſtro de quodã ſuo abus vi dum? dit. Et hec qu bꝛeue lutola pus risꝙ queet. moohe tabis citam ſopulo ßiviſui diri tib Voc di eſt non kacam congri (öbt retulit danc b dat vob lleſt Diſtin ſexta nonitio tentationem ſatis grauem ? ſola dei reuelatione ſedatam. Cũ enim idem nouitius taʒ grauiter el ſet tentatus vt a nullo hominũ poſ ſet conſolari.⁊ firmum cepiſſʒ ꝓofi tum recedendi.eadem nocte qua de mane ad ſeculum redire voluit tale ſomniũ vidit. Viſum eſt ei quia ſta ret ante oſtium poꝛte de qua duas hincinde ↄſiderauit vias exire. ¶na ex illis vergebat ad dexteram.alte ra ad ſiniſtram.vtraq; tamen duce bat in ſiluam oppoſitaʒ. Stante no uitio in biuio cum dubitaret quam illarũ gligeret.ſenem q̃ndaʒ cominꝰ ſtare cõſpexit · Cui ſic ait. Hone vir ſi noſti oſtende mipi que ex his du obus vijs ſit rectioꝛ ⁊ ad ambulan dum ↄmodioꝛ. Ad quod ille reſpõ dit. Ego plene ⁊ bñ te expediã. via hec que eit a dexteris in nemoꝛe ꝑ bꝛeue ſpatium ſpinoſa eſt. inequalis lutoſa? aſpera.poſtea ſequitur cam pus ameniſſimus.longus plan? va rijs q; floribus decoꝛat?. Via vero 2 que eit a ſiniſtris in ſilua quideʒ cõ moda eſt. plana.ſicca lata.⁊ bene tri ſentiret abbas recipere reſpõderũt ta.ſatis q; delicioſa.ſed non longa. cui campus mor continuatur lõg⸗ ſcopuloſus.lutoſus.aſperrimꝰ etiaʒ ip̃i viſui hoꝛrendus. Ecce totũ pꝛe dixi tibi quocunq; volueris elige. Woc dicto nouitius expergefadus eſt non dubitans viſionem ꝓpter ſe factam.vtpote bene ſue tentationi congruentem. xl. Abbas quidam nigri oꝛdinis ſic retulit mihi. Quidam abbas de oꝛ dine noſtro venit ad abbatem quẽ⸗ dam clareuallis dicens illi. Sñ̃e ab ba date mihi falcẽ ⁊ ego dabo cur uũ vobis baculum ille quio facere vellet ſtatim intelligens viruʒ ſuſce pit. habitum mutauit.⁊ quia homi nem pꝛudentem eundeʒ eſſe conſide r auit.non multo poſt domui cuidã oꝛdinis noſtri abbatem eum pꝛefe cit. Eodem tpꝑe illius fratres ꝓ qui buſdam poſſeſſionibus cuʒ quibuſ dam ꝑſonis ſecularibꝰ contenderũjt ventilata eſt cauſa coꝛã iudicibus. ? data eſt ſententia pꝛo abbate et fratribus. Poſtea ceilerarius abba ti ſecrete dicebat.domine bene ho die placitauimus ſcitis tñ cãm no ſtram nõ ex omni parte fuiſſe iuſtã Audito hoc verbo abbas ſatis tur batus eſt.tacuit tñ. Sequẽti die ca pitulum intrauit.cellarariũ pꝛocla mauit ⁊ depoſuit eo ꝙ auartcie ſue conſulens ſuppꝛeſſiſſet veritateʒ. Et miſſo pꝛo aduerſarijs nuncio ait il lis. Woni homines bona veſtra ve ſtra ſint. ego a die hodierna non re petam illa.qui cum gaudio recedẽ tes ita in abbatis fimplicitate ⁊ iu ſtitia editicati ſunt vt ↄpũcti ocius redirent ⁊ bona pꝛo quibus diu cõ tenderãt grato animò monaſterio libere conferrent. que cum non con vomine quicquid noſtri iuris funt in his bonis remittimꝰ qð ad nos pertinebat deo in elemoſynam con ferimus. Tunc pꝛimũ abbas adqui euit ſua recipere magis clauſtruz ſu um edificãs ſua fimplici iuſticia ꝙᷓ; cgllerariꝰ ſua aſtuta auaricia. ſrli. Apnd monaſteriuz ſancti crfan tij ſcholaſticus quidam fuit vir ma gne pꝛudentie atq; ſeientie natione gallicus nomine vlricus. Cui cum redditus ſcholaſtrie non ſufficerent neceſſe erat vt debitis obligaretur. Vuidam autem ex fratribus ſtein ueldẽſis monaſterij oꝛdinis pᷣmon — — Erx ceſario ſtratenſiseo ꝙ viruʒ magne littera ture illuun conſpiceret. frequent ino nuit vt ad domu ſusm gratia cõ nerſionis le tranſferret. Tãdẽ ille di uinitus inſpiratus in hec verba rè ſp ondit. pecuniam aliq̃ntulam de beo ſoluite illam ⁊ veniein 3d vos. Oʒð cum intellexiſ pꝛepoſitus pꝛ?e diti monaſterij pecuniam libentil ſime ſoluit.⁊ ſcholaſticus ſtatim ha bitum ſuſcepit. qui non multo poſt giuſdeʒ cenobij factus eſt pꝛepoſit? Nondũ em̃ in oꝛcine pᷣmonſtraten ſi erant abbates. Sciens ille cuʒ ot ficio animas ſe regendas lnſcepiſſe. non pecoꝛa vel poſſeſſiones. operẽ dabat extirpandis vitijs non pech nijs congregandis ciens auaricið radicem eſſe omniũ maloꝛũ ⁊ vicio rumn · Pabebat aũt vnum ↄuerlũ in adminiſtratione exterioꝛum ita ſcio lum.⁊ circunſpeõtum.ita ſolicituʒ? prectum.vt omnis per manus eius tranſirent.? curtibꝰ ecẽie que necel ſria erant taʒ in aratris ꝙᷓ in peco ribus ſine expenſis ip̃e quaſi lolus vniuerſa pꝛouideret. om̃ia ip̃e erat diſponens nibil negligens agrum agro eopulans.⁊ vineam vinee cõ iungens. Pꝛepoſitus iſta cõſiderãs ⁊ in ſcriptis legens nihil auaro eſſe ſceleſtius. die quadam conuerſũ ad ſe vocans ait. Noſti barbate quare venerim ad oꝛdinem. quia non bñ expꝛimere potuit teutonicum ideo⸗ na habere non potuit verba oꝛna ta. Et ideo quicquid loquebatur conuerſus videbatur eſſe conuerſũ gtz diſtoꝛtum. Keſpondit cõuerſus Von noni omine. Tunc ille.E go dicam tibi. ad hoc eniz veni vt pec cata mea in hoc loco defleã. Nus⸗ re ergo tu veniſti Reſpondente eo ñe fmili de cauſa.ait pꝛepo ſitus. i veniſti pcẽa deflere foꝛmam de bueras penitentis teuere. hoc eſt vt frequẽter ſis in oꝛatoꝛio.vt vigiles vt ieiunes. deij; p?o pcẽ̃is tuis iu giter exoꝛes · Mon eĩ penitentis eſt quod tu fa cisvicinos exheredare. ⁊ denſum lutuz contra ſe congrega re. Ad hec cohuer ſus reſpondit. do mine bona illa que compParo agris vel vineis eccleſie noſtre continuan tr.et pꝛepoſitus. bene. Cum illa fu rint empta nẽe eſt vt etiã emas illa que emptis coniungũtur. Noſti qͥo vicat Iſaias Ve inquit qui iungi tis domum ad domvz? àgrů agro copulatis. Nunquid habitabitis vos ſoli ĩmedio terre. Tu vero aud ricie tne nullum terminũ ponis.cuz omnia que in hac pꝛou incia ſunt a te fuerint ↄparata fiumen rehni per tranſibis pede. einde pꝛocedes vſ q; ad montana.nec ſic quieſces do nec peruenias ad mare. Puto quia ibi gradum ſiſtes eo ꝙ pelagus ſit lstuin ⁊ ſpacioſuʒ greſſus alt tuus ſtricus. Mane ergo in clauſtro tuo frequenta oꝛatoꝛium vt dile noctu q; poſſis peccata ta deplãgere.ex⸗ pecta pauliſper? habebis ſatis ter te ſubtus te ⁊ jupꝛa te ⁊ intra te ꝙ puluis es ⁊ in puluerem reuerteris MWec audientes quicam ex fratrib? ſenioꝛibus dixerunt.voimine fi con verſus iſte fuerit amotus dom? no ſtra ſubſiſtere non poterit. Id qð il le relpondit. Velius eſt vt domus pereat qᷓ; anima ⁊ nõ adquieuit pe titioni eoꝛum. Tpe illo quo reino¹ dus factus eſt archieß̃s? eſſent ep̃i redditus obligsti curtes q; deſola te.ſuaſum eſt eĩ vt ex diuerſis domi pus oꝛdinis ciſtercienſis dioceſis — dit Mabeo do grangiain alis boues 7 6006 lat ex ilus q̃t vero anime mne non bobebi. bus?bobod busſino paſton nnmdditurus h ſtei Rciqit al isidiciun con ooꝛ vtile ſuise dam antehᷓ mor do ſuyꝛacidus) ſtrationeſun pre garumſammr tlinpnun ditun fur vehiretiung Uerſs choncee hus ⁊ fidel mn unnobtsleu uerdeot dwandt heecn Kgh cisusn nntt nn ecupʒ onct pn tiontnun Lmilh ſö msll r. Noſch ti ogütg haditii loreon Diſtin. ſexta ſue con uerſos fideles atʒ pꝛouidos accõmodaret qui ⁊ curtib?ꝰ pꝛeeſſẽt ⁊ annuos redditus ſua induſtria re foꝛmarent. Qui cũ conſilio tali ad⸗ quieuiſſet?⁊ taʒ ex campo ꝙᷓ; ex mon te domibus religioſis conuerſos ali quos collegiſſet ſuaſum eſt ei vt eti amn pꝛedictũ ↄuerſum aſſumeret. ꝓ quo cum honeſt um miſi; nũcium ? ille ex parte ep̃i ſalutaſſet pꝛepoſi tnmn adiecit.ominꝰ meus modicã petitionẽ petit a vobis quã ei nega re non debetis. Cui cum pꝛepoſit? reſpondiſſet. Mõ eſt domini mei ro gare me.ſed pꝛecipere. Subiunxit ille. Petit obnixe vt talem ↄerſum ad tales vſus ei accõmodetis. Ad quod verbum pꝛepoſitus ſatis hu militer conſtanter ac mãſuete reſpõ dit. Wabeo ducentas oues in tali grangia.in alijs vero tot ⁊ tot.ſiłit boues ⁊ equos dominus meus tol lat ex illis q̃ntum voluerit. ↄuerſuz vero anime mee ↄmiſſůj ad tales vſꝰ non habebit. E go at non de oui bus ⁊ hobꝰ.ſed de ↄmiſſis mihi aĩa bus ſũmo paſtoꝛi in die iudicij rõ⸗ nem redditurus ſuz Et non conceſ ſit ei. Reliquit? aliud ſue liberalita tis iudicium contra auariciq religi oſoꝛũj vtile ſatis exempluz. E/ie qᷓ dam anteqᷓ; amotus eſſʒ p̃fato mo do ſupꝛadictus ↄuerſus ab admini ſtratione ſua pꝛepoſitꝰad vnã gran giarum ſuarum venit. in qua pullũ equinũ pulcrum ſatis vidit. de quo iqͥ dictum fratrem cuins eſſʒ vel vñ veniret interrogauit. Cui cum con nerſus reſponderet talis homo bo nus ⁊ fidelis amicus noſter moꝛiẽs eum nobis legauit. Sit pꝛepoſitus. Vtrum ex deuotione velex aliquo iure legauit eum Keſpõdit conuer ſus.Ex deceſſu illius emerfit Mamn vxoꝛ eiꝰ eo ꝙ eſſʒ de familia noſtra iure curmedie illum obtulit. Tunc ille monens caput reſpondit pium verbum.quia bonus homo ⁊ ami cus noſter fidelis erat.idcirco vxo rem eiꝰ ſpoliaſti? Kedde ergo femi ne deſtitute equum quia rapina eſt aliena rapere vel retinere tuus em̃ antea non fuit. xlij. ¶MQuia idem prepoſitus ſteynuel denſis vir pꝛudens erat pꝛo negoti is monaſterij egrediens ſecum iuue nes minus libenter ducebat. Mone rat enim hoc eis non expedire pꝛo⸗ pter tentationes diabolicas. ꝓie quadam cum vnum ex adoleſcenti bus ſecum adduxiſſet et ſimul equi tantes neſcio quid vel vnde confer rent obuiam habuerunt iuuenculã foꝛmoſam. Quam cum ex induſtria equum ſuum retrahendo pꝛepoſitꝰ ſalutaſſet officioſfiſſime ſtetit illa.et inclinato capite reſalutauit eum. Xum pa ululumn receſſiſſent volens pꝛepoſitus tentare iuuenem ait. pu ella iſta vicebatur mihi multum foꝛmoſa fuiſſe. Cui cuz ille diceret. Vredite mihi domine ⁊ hoc ipſum viſum eſt mihi. Keſpondit autem pꝛepoſitus. Vnum tantum defoꝛ⸗ mat eam ſcilicet ꝙ monoculs eſt. Reſpondit inuenis. Vere domine vtrunq; oculum habet.ego enim ſa tis diligenter conſideraui eaun. Tůc motus pꝛepoſitus ait. Et ego bene conſiderabo doꝛſum tuum. Tante eſſet mas vel femina ſcire non poſ⸗ ſes. Keuerſus vero ad monaſteri⸗ um dixit ſenioꝛibus. Vos domini S—eeheeeeeehne———— 3 6 14 Er ceſario qñq; arguitis me ꝙ mnechn nõ edu cam iunioꝛes · Et expolens eis cãz pqictum iuuenem durius argultdt q; caſtigauit. tante erst litterature vt tge quodam ꝙ negotlo oꝛdinis ſui ciſterciũ pergens in capitulo ge nerali faceret ſermonein · ¶rj. bbas quidam vt puto dẽ ðᷣꝛdi nẽ nigro ſicut ex relatione cuiuſdaʒ gbbatis oꝛdinis nr̃i didici hoſpita lis erat valdeꝝ⁊ circa paupercs mul tum miſericoꝛs.⁊ quia in operibus miſericvꝛdie feruẽs fuit tales diſpẽ ſatoꝛes vomuij ue oꝛdinare ſtuduit qui non eius feruoꝛem impedirent led magis incenderent. quanto plu A res hoipites ſuſcepit quanto plus charitatis pauperibus exhibuit tã to illi ⁊ domui eius dñs ampliꝰ be nedixit. Poſt cuius moꝛtẽ ſucceſſo? eius ſtimulat? auaritia pietatis of ficialibus amotis⁊ eis quos tenaci oꝛes nouerat inſtitutis ait Hꝛeecel ſoꝛ meus nimis erat dapſilis ⁊ idiſ cretus. eius officiales nimis pꝛodi gi.ſic oꝛdinare debemus expenſas monaſterij atq; temperare vt ſifoꝛ te ſeges noſtra grandinata fuerit. ⁊ tꝑa cara emerſerint habeamus vñ pauperibus ſubueniamus. Wuiuſe modi verbis auariciam ſuã palliãs hoſpitalitatẽ ꝓꝛſus excluſit.⁊ cõſue ta beneficia pauperibus ſubtraxit. charitate ſubtracta ꝓficere non po tuit monaſterij ſubſtãtia imo ĩ bꝛe ui ad tantã deuenerunt panpertatẽ vt vix haberent qʒð fratres inandu carent.Sie quadam vir quidã vene rande caniciei venit ad poꝛtarium queſiuit hoſpitium. uein ille qjdeʒ clãculo ⁊ cũ timoꝛe collegit. atʒ hoſ pitalitaris officia pꝛo poſſe ⁊ tꝑe i ii exhibens adiecit Mon te ſcandali ſare debʒ bone vir ꝙ kam negligen ter te pꝛoc uro quia nẽitas in cauſa eſt. Aliqñ vidi talẽ ſtatũ huiꝰmona ſterij vt ſi veniſſʒ ep̃s cũ magna ca ritate ⁊ abůdantia fuiſſʒ uſceptus⸗ et ille. Suo kratres expulſiſt de iſt monaſterio niſi ilii fuerint reuerfi nũch bonus erit ſtatꝰei?. Enꝰ eoxꝝ vocatur.date ⁊ dabitur vobis.vo catur alter.ſic q; ab oculis eius re⸗ ceſſit. Poꝛtarius aũt cuʒ eſſʒ clericꝰ nomina ea cẽ retinuit abbati ⁊ fra tribus audita recitauit. Reſũpta ẽ hoſpitalitas ⁊ cepit mox domi ꝑis benedicere vt pꝛius. Fuidam patertamilias ſeruum habebat fidelem ⁊ vtilem oinnium rerum ſuarum diſpenſatoꝛem. Con tigit autem vt die quadam ſermo eſſet de inobedientia ade inter eos ð eſn pomi contra pꝛeceptuʒ domi ni⁊ ſeruus indignando illius incõ ſtantie diceret. vt taceam de deo ſi mihi taʒ diſtricte aliquod a vobis pꝛeciperetur. nunqᷓ; tranſgreſſoꝛ et ficerer. Tacuit tůũc domninus.⁊ poſt dies aliquot cum ille minus ſibi ca ueret. nec ſermonem contra adamn pꝛolatum in memoꝛia haberet pixi vem ei clauſam ſed non firmatam poꝛrexit atq; tradidit dicens. Pixi dem iſtam ego cuſtodie tue commẽ do ꝙ ſi aperueris illam totius la⸗ boꝛis tui mercede pꝛiuaberis.et eti am gratia mea ſemper et perpetuo carebis. Moc cum crebꝛius ei incul caſſet.⁊ ille in conclaui ſuo ſe rece⸗ piſſet. ſtatim multis ac diuerſis co gitationibus cepit fluctuare.varijs q; tentationibus eſtuare.quid eſſet in pixide ſcire veſicerans Et ſepi ys illam vertens atq; circunſpiciẽs ait intra ſe. Wuid ſi ↄperuero illaʒ? diues vlde babe nobilem ac died cm enno ine culpa ene cepiti erihus eiden m ſtitia ivdicare? dico pomo gol tis penis ac mi manun lubdidi ſpondit Nol il teintulitentano ego volo ublal nius etpꝛopt winine poteris c honcente il ꝙ Unrit miles Vd ua lueris pilua dis pedibus non dieb'ſilbe inn putens ⁊ fumoſ dibus collz cepti ranſgreſſo ibiuthen damusſimcbec gint⸗ marczsz„ pucuteiqln toscijuce Inne r vobtn ls eisn ehd bbznn onn oum Lol dam ſem d inn cepuj d oiirs ho m dei vodu wi npſut o. 7pol us fbi au nimn m ¶Diſtin ſexta 2 olus ſum nemo videt interrogat? negabo non eſt teſtis qui me cõuin cere poſſit · Nict? tandem tentatiõe piridem aperuit.⁊ auicula que int? erat clauſa euolauit. Tunc triſtis et fectus valde myſterium intellexit.⁊ ad dñi pedes pixidem requirentis ſe pꝛoſternens veniam poſtulauit. non inuenit. Ad quez dominꝰ. Ser ue neqᷓ; ⁊ contumax tu pꝛimũ patrẽ noſtrum de inobedientia iudicans tuãq; ↄſtantiã apud me ↄmendans teip̃m ↄdemnaſti Recede ergo a me fgciem meaz de cetero non videbis. ẽricꝰde wida miles fuit Vxlv viues valde habebat autem vroꝛẽ nobilem ac dilectam. Die quadam cum ſermo inter eos haberetur de culpa eue cepit illa vt mos eſt muli eribus eidem maledicere ⁊ de incõ ſtãtia iudicare animi eo ꝙ pꝛo mo dico pomo gule ſue ſatiſfaciens tã tis penis ac miſerijs om̃e genus hu manum ſubdidiſſz. Cui maritus re ſpondit. Noli illam iudicare.tu foꝛ te in tali tentatione feciſſes ſimile. ego volo tibi aliquid pꝛecipere qð minus eſt.⁊ pꝛopter amoꝛem meuz minime poteris cuſtodire illud ke ſpondente illa qð eſt mandatũ/ſub iunxit miles. Vit die illa qua balne ata fueris paludem curie noſtre nu dis pedibus non ingrediaris.alijs diebꝰ ſi libet intres. E rat em̃ aqua putens ⁊ fumoſa ex totius curie ſoꝛ dibus collecta. lla ſubꝛidente ⁊ pᷓ⸗ cepti tranſgreſſionem abhoꝛreſcẽte ſubiũxit henricꝰ. Volo vt penaz ad damus.ſi tu obediens fueris qdra⸗ ginta marcas a me recipias ſinau⸗ tem totidem mihi ſoluas.t bene placuit ei. Ille vero ip̃a ignoꝛante ſecretos cuſtodes paludi adhibuit. Mira res.Ab illa hoꝛs matrona tã honeſta? verecunda nũq; percu riã tranſire poterat nifi ad pᷣdictam paludem reſpiceret.et quotiens bal neabatur. totiẽs de eadem palude tentabatur.vie quadam exiens de balneo dixit pediſſeque ſue. Niſi in greſſa fuero paludem illam moꝛiar Statim q; ſuccingẽs ſe cũ circũſpe xiſſet ⁊ neminem videre putaret.co mitante ancilla aquam illam fetidã vſq; ad genu intrauit.⁊ huc illuc q; vdeambulando bene concupiſcentie ue ſatiffecit. Quod ſtatimn nũciati eſt marito eius. Ille gandens mor am vidit ⁊ ait. Quid eſt domina. fuiſtis ne hodie bene balneata! Re ſpondente illa fui.Sdiecit. in doleo vel palude. Sd quod verbum con fuſa tacuit.ſciens eum ſuum exceſſũ non latere Tunc ille vbieſt domi na mea conſtantia veſtra obedien tia veſtra.iactantia veſtra. Eua vi lius tentata fuiſtis.tepidius reſtiti⸗ ſtis.turpiꝰ cecidiſtis Reddite ergo uod debetis. Et cuz non haberet iMla quod ſolueret omnia veſtimen tã eius pꝛecioſa tulit ⁊ per diuerſas perſonas diſtribuit ſinens eam per alquod tempꝰ bñ toꝛqueri xivi. —— MViles quidam ſicut audiui a q́. dam viro religioſo multa ſcelera cõ 7 miſerat tandem ductus penitentia, venit ad ſacerdotem de comnmiſſis facta confeſſione penitentiam ſuſce pit.ſed ſuceptam ſeruare non potu it. Cunq; em̃ hoc ſepius actitaſſet die quadam dixit illi ſacerdos. Mi⸗ hil ſic pꝛoficimus.dic ergo mihi. Eſt ne aliquod quod pꝛo peccatis tuis poſſis cuſtodire. Reſpondit au tem ille.Eſt pomus in poſſeſſione mea tali.cius fructus tam ama⸗ X—— ₰ N gr ceſario rus ⁊ peſſimus eſt vt nunq; ex eo comedere poſſum. Si videtur vo bis bonum penitentia mea fit. vt qe zduſq; viuam de eiſ dem pomis nõ guſtem Iciens ſacerdos maxime poſt pꝛohibitioneʒ ercitante carns atq; diabolo conſurgere tentatio nẽ reſpondit. Pꝛo omnibus pecca tis tuis tibi iniungo.vt nuꝙ de frn ttu eiuſdem arboꝛis ſcienter come das. Ibijt miles penitentiam iniun dtam quaſi pꝛo nibilo reputans.ſic ſita erat ip̃a arboꝛ vt quotiens cu riam ſuam exiret vel intraret.edeʒ arboꝛem reſpicere poſſet. Reſpicien do ſemper pꝛohibitiõis reco?dabs tur. Zrecoꝛdando mox grauiſſime rentabatur. vie quadam ante arbo rem eandem tranſiens⁊ poma in eo conſiderans ab eo qui pꝛimum ho minem per lignum pꝛohibitum ten rauit ⁊ pꝛoſtrauit tam valide tentã tus eſt vt ad arboꝛez quidẽ veniret ⁊ad pomum nunc manum extendẽ do.nunc extenſaʒ retrahendo totũ pene diem contrarijs niſibus conti nuaret. Tandem adiunante gratid triumphans in tantum concupiſcẽ tie reſtitit. vt coꝛde coanguſto ſub arboꝛe iacẽs ſpũm exalaret xlvij. Sande recoꝛdationis dñs hen rteus albanenſis epiſcopus ⁊ cardi nalis anno Ab.c. Ixxxviij. miſſus a clemente papa tempoꝛibus frederi ci imperatoꝛis pꝛedicare cricem in almania contra ſarracenos quoſdã ſibi terre noſtre mõachos oꝛdinis ciſtercienſis aſſumpſit. ie quadaʒ cum ſimul equitarent? ipſe diceret in generali.quis veſtrum dicit no bis aliquid boni. keſpondit vnus. Ille demonſtrato quodam conuer ſo monacho laico.cuius nomen ex⸗ inflatum eũ? di cigit. Et pꝛeceptum eſt ei ſtatim a cardinale vt verbum pꝛoponeret exhoꝛtationis. lle pꝛimum ſe excu ſans dicens lalcumn non debere lit teratis aliquid loqui.tandem ſicex oꝛſus eſt. uando moꝛtui fuerim?? dedudti ad paradiſum occurret no pis ſanctus pater noſter benedict? viſis nobis mõachis cucullatis cuʒ gaudio introducet · Aiſo vero hen rico epiſcopo ⁊ cardinali mirabit cet· Quis em̃ es tuꝰ Et ille. Pater ego ſum monachus ciſterciẽſis. Keſpondit ſanctus Me quaqᷓ;. monachꝰ coꝛniculatus non * eſt. Tunc henrico ſatis pꝛo ſe allegã te.tandẽ huiuſimodi data ſententia dicet oſtiarijs ſanctus benedictus. onite eum lupinuʒ? ſtomnachum eius ſcindentes aperite Si inueneri ꝛis olera incondita fabam. piſam. lentem pultes cibos q; regulares cum monachis intromittatur. Sin autem ſed piſces groſſos ⁊ cibos ſeculares atq; delicatos foꝛis mane at. Seinde canuerſus ad cardinalẽ ſubiecit. Quid illa hoꝛa dicturꝰ es pauper henrice· Ad quod verbuz cardinalis ſubꝛidens ſermonem cõ menda (/ketulit mihi bone memoꝛie mo nchus noſter godeſcalcꝰ de volmẽ Rein quod ſilere non deheo Cum die quadam rogaret philippũ quẽ dam nigromanticuz vt aliqua ſibi recitaret de arte ſua mirabilia. ke ſpondit ille Vicam vobis rem ſatis mirabilem tempoꝛibus meis apud toletum versciter geſtam Cuz plu res ex diuerſis regionib? ſcholares eacdẽ ciuitate ſtuderẽtĩ arte nigro mãtie.iuuenes aliqͥ de ſueuia atz ba muoꝝ wilitie tpercentes. Moncl nunc lnceas? dehant onnid'n vt illos extra cire cum ſic nibilpꝛo ſpecioſiſinas K reas cirn ilos varijs ꝙanfrudib tes erquib' vnbs ſuntoꝛ vnzer dhqen qotens do totiens amlum buntuslugga copoꝛis adamor ſommindo Qu c vices boc adiuſ gitum conra an poꝛrerit. quenil extrahens nh c udaconensn urbinez molnr pis dicpnun ſer de raptu coyt nes Qibis clatns zu pꝛoe alii ita ſentnt beein ſtoma in 1 1Si 7 Diſtin ſerta haria ſtupenda quedam ⁊ incredibi lia a magiſtro ſuo audientes ⁊ vtrij nam vera eſſent pꝛobare volentes dixerunt illi. AMagiſter volumus vt ea que nos doces oculotenus oſten das quatenus aliquezʒ ex ſtudio no ſtro fructũj capiamus.quos cũj auer teret ⁊ non adquieſcerẽt eo ꝙ natio ila gens ſit mirabilis hoꝛa idonea in campũ illos duxit gladio circa il los circuluz fecit monens ſub inter minatione moꝛtis vt infra circuluʒ ſe cohiberent ⁊ ne aliquid rogãtib? darent vel ab offerentibus recigent pꝛecepit. Recedens ab eis demões carminibus ſuis aduocauit mox af ſunt illi in foꝛmis milituʒ decẽter ar matoꝝ mnilitie ludos circa iuuenes exercentes. Munc lapſũ fimulabant nunc lanceas ⁊ enſes ↄtra eos exten debant omnibꝰ modis ſatagentes. vt illos extra circulij extraherent.q rum ſic nihil pꝛoficerent in puellas ſpecioſiſimas ſe trãffoꝛmãtes cho reas circa illos ſcholares ducebant varijs q; anfractibꝰ iunenes inuitã tes. ex quibꝰ vnus foꝛma ceteris p̃ Ktantioꝛ vnuz ex ſcholaribus elegit Ad quem quotiens veniſſʒ choꝛiſã do totiens anulum aureum pꝛrige bat.intus ſuggerendo.⁊ foꝛis motu coꝛpoꝛis ad amoꝛem ſuum illum in RHammando. Que cum per multas vices hoc actitaſſʒ vict? iuuenis di gitum contra anulum extra circulũ poꝛrexit · quem illa mox per eunde extrahens nuſq; comparuit. Captas pꝛeda conuentus malignantium in turbineʒ reſoluitur.fit clamoꝛ⁊ ſtre pitus diſcipuloꝛum accurrit mag ſter de raptu conſocij conquerũtur omnes. Quibus ille reſpondit ego ſine cauſa ſuz · vos me coegiſtis. ego vobis pꝛedixeram quia non eum amodo videbitis. Ad quod ilii.i ſi reſtituas eum nobis interficiemꝰ te. Timens ille vite ſue ſciens baua ros eſſe furioſos reſpondit. Ego tẽ tabo ſi ſpes aliqua poterit eſſe de il lo. Vocans q; pꝛincipem demonio rum fidele ſuum miniſterium illi ad memoꝛiam reuocans dixit diſc pline eius multum eſſe derogandu; ſeq; a diſcipulis occidendum niſi in nenis reſtitueret᷑.Cui diabolus cõ paſſus reſpondit.Cras concilius pter te ĩ tali loco celebꝛabo tu eſto pꝛeſens.Etſi aliquo modo illumg ſententiam obtinere poteris gratũ habebo. Quid plura? Sd imperiu pꝛincipis concilium malignantius cogitur.de violentia in diſcipulum facta a magiſtro conqueritur. ab aduerſario reſpondetur. vomine inquit non illi feci iniuriam.non vi olentiam.magiſtro ſuo inobediens ipſe fuit. legem cireuli non cuſtodt nit. In hunc modum contendenti bus illis diabolus demonem quen dam ſibi collateralem de ſententia interrogauit dicens. Wliuere ſem per curialis fuiſti.contra inſtitiam perſonam non accipis ſolue queſti onem huius litis. Keſpondit ille E go iunenem reſtituendum eſſe in dico magiſtro ſuo. Pox q; ad ad⸗ nerſarium conuerſt us ait. Kedde il lum diſcipulum quia nimis impoꝛ tunus fuiſti.Ceteris ſententie eins aſſenſum pꝛebentibus ad manda⸗ tum iudicis eadem hoꝛa ſcholaris ab inferis reducitur magiſtro ſuo reſtituitur.concilinz ſoluitur.ad di ſcipulos recucta pꝛeda magiſter le tus reuertitur. Ciius vultꝰita erat macer. ⁊ pallidus coloꝛ tam immu. . 5— „ — 2* ²—* 2 8—.——— 1 S4 n R„ ⸗ (In hemmẽrode ſacerdos 9 (Er ceſario tatus vt hoꝛa eadeʒ de ſepulcro vt peretur reſuſcitatus. qui ſocijs apð inferos viſa recitans ꝙᷓ; deo ↄtraris ⁊ execrabilis foꝛet illa diſciplia.ina gis exemplo qᷓ; verbo oſtendit7 3 ſoco recedens in quodam oꝛdinis noſtri monaſterio fe cit. xlix idã venerabilis ad conuerſionez venit noie? opere xp̃ianus. huic deinõ es multũ unpoꝛtuni fnerunt ⁊ ſepe il los vidit tam ante conuerſioneʒ qᷓ; poſt. Puius tempoꝛe alter quidam jacerdos noĩe karolus in eodem ce nobio kactus eſt nouitius.⁊ erat eiꝰ in pꝛobatione ſociꝰ p̃oꝛ ñ Iſebꝛan dus. Mic inſtindtu diaboli cuiꝰ con ſilio vtebatur gule ⁊ carnis ſue cõ modis nimis conſentiens.infrmita tes ſepius fimulauit. qui cum poſiꝰ in intirmatoꝛio tm̃ carnẽ nutriret? ſpům negligeret.vadens ⁊ rediens de pꝛiuata cum claudicaret.? in co quinã reſpiciendo que ibi pꝛeparẽ tur infirmis conſiceraret. pꝛedict? xp̃ianus diabolum eũ ſequi vidit.qͥ eo modo qͥ ille claudicauerat?⁊ ip̃e claudicauit.⁊ ſicut introſpexerat in troſperit. in nullo ab eius geſtibus diſcrepans. Tandem infra annũ ꝓ bationis deficiens reuerſus eſt ad ollas egipti.⁊ ſecntꝰ eſt caro carneʒ ¶ Retulit mihi qͥdã ciuis ho l. eſtꝰ aſſerens ſuis tꝑibꝰ magůtie ſi bene memini hoc qð dicturꝰ ſuʒ cõ tigiſſe veraciter.ie quadam dñica cuʒ ſacerdos in ecẽia cuius erat pie banꝰ circuiret ⁊ aqua benedicta po pulum aſper geret.ad oſtiuʒ eccleſie veniens matronam q̃ndaz pompa tice venientem ⁊ ad ſimilitndinẽ pa uonis varijs oꝛnamentis pictã ob uiam habuit. in cuiusꝰcanda veſt i mentoꝛum quam habebat poſt ſe longiſſimam multitudinem deino num reſidere conſpexit.erant enim parui vt glires. nigri vt ethiopes. oꝛe cachinantes.manibus plauden tes.⁊ ec ſicut piſces intra ſagenam concluſi ſaltantes. Reuera oꝛnatus muliebꝛis ſagena dia boli eſt. quos vt vidit demonum quadrigam fo ris expectare fecit.plebem aduoca nit.demones ne fugerent adiurauit territa illa ſtetit? vt viſiones popu lus videre mereretur quia vir bonꝰ ac iuſtus valde fuit oꝛationibus ſu is obtinnit. Intelligens mulier ob veſtunentoꝛum ſuperbiaz ſic ſe a de monibus eſſe deriſam domum redi it.veſtimenta inutauit.⁊ tam pi qᷓ; ceteris feminis eadem viſio occaſio facta eſt humilitatis MQuinq̃geſimũßm In quodã ſanctimonialiũ mons ſterio quod in oppido bůnenſi fituʒ eſt.ſacerdos quidam defundus eſt ↄdolphus nomine vir valde ſeculs ris ⁊ Inbricus iam dicti monaſterij plebanus. Nic ſicut mihi retulit q⸗ dam ſacerdos qui fuerat bunnen ſis canonicus.cum die quadam cuʒ ſuo cognato quodam luderet in ale is.quidã ex parochianis eius flens ſuperuenit ⁊ vt matris ſue confeſſio nem audire eamq; comnmunicare dignaretur humiliter ⁊ cum lachꝛy mis ſupplicauit. Keſpondente ſacer dote. Mon niſi expleto ludo.ẽ̃t ille valde inſtaret aſſerens infirmam er pectare non poſſe commotus ſacer dos.ſecũ ludẽti vixit. Cognate ego dqueroꝛ vobis de homine iſto qui me quieſcere non ſinit. Vicens ſe il le nihil pꝛoicere triſtis ac gemens opoſuo noſno! do totczlmiq monespgrega zconiſans erpi e moꝛiturs xerat ſans. demon quid ſeobſeſn bo⸗ dierſsper os nrelponceret daner crconſtun keſpoſes n g fecire quid veles ris ſuſtinee Re wi vnas dec kenunᷓ recie busomnbusch twionts rquh ounnin gens n biiin m denmn uit mj iſtin ſerta diſceſſit. ⁊ intirma ſine confeſſione atq; viatico ab hac luce migrauit. Vle autem tertio is qui cuʒ ſacerdo te luſerat defuncte filio occurrit. et ſacerdotis querimonie recoꝛdatus illum ſine cauſa occidit. Poſt hec et lia peccats plurima ſacerdos idezʒ ꝑemptoꝛiã incidit infirmitateʒ.qui cum eſſʒ in deſperatione. quedã cog nata eius ſedens coꝛã illo cũ ſignñ Stritionis videret ĩ eo nullů triſtis ſic ait. vñe debilis eſtis valde pᷣpa rate vos pꝛopter deũ ĩuocate denz vt peccata veſtra vobis dimittat.? ſpatiũ achuc fructuoſe penitẽtie cõ cedat. Ad quod ille deſperatꝰ reſpõ d it. Vides hoꝛreũ iliud magnuz er oppoſito noſtro lnon ſunt in eius te to tot calami quot ſũt circa me de⸗ mones ↄgregati. Et hoc dicto mox agoniſans expirauit.eos videns ad eſſe moꝛiturus quoꝛum conſilio vi xerat ſanus. Clij. Demon quidam cum hominem 3 ſe obſeſſum hoꝛribiliter toꝛqueret ⁊ diuerſis per os eius garriendo di nerſa reſponderet.dictũ eſt ei a quo vam ex circunſtantibus. ic diabo le ſi poſſes ad gratiam in qua fuiſti redire quid velles pꝛopt᷑ hoc labo ris ſuſtinere Reſpondit ille Si hoc eſſet in meo arbitrio qallem cum vna anima decepta deſcendere in in kernum ꝙᷓᷓ redire in celum.Ahiranti bus omnibus cur ita diceret.iternz hoc verbũ reſpondit. Nuid ne hoc miramini.tanta eſt malicia mea et tam obſtinatus ſum in illa vt non poſſů aliquid velle boni. Muic ver bo alterius cuiuſdã demõis ſermo In eccleſia beati petri in colonia hm kemina quedam a demonej ob ſeſſa miſer abiliter toꝛmẽtaretur.cõ tigit vt alia obſeſſa ſuꝑueniret.idem ſpiritus malignus de reditu ad glo riam ſicut ſuꝑgioꝛ interrogatus ver bum ſermoni eius valde contrariuz audiente me reſpondit. Si eſ; inqjt columna ferrea ⁊ ig nita raſorijs et calamis acutiſſimis armata a terra vſq; ad celum erecta.vſq; ad diez iu dicij etiamſi carnem haberem in q̃ pati poſſem me per illã trahere vel lem.nunc aſcendendo.nunc deſcẽdẽ do.důmodo redire poſſeʒ ad gloꝛi am in qua fui.. S In campo domo oꝛdinis ciſterci hienſis que ſita eſt in epiſcopatu co lonienſi ſicut audiui a quodaʒ ſacer dote oꝛdinis noſtri homine veridi co quem res non latuit. Conuerſus quidam kuit qui a monachis cum quibus loquebatur in tantum litte ras didicerat vt texrtum alexandri legere ſciret. Huiuſmodi occafione illectus ⁊ deceptus libellos ſibi ad hoc idoneos occulte fecit conſcribi repit q; in vicio pꝛopꝛietatis dele ctari.Cun q; huiuſmodi ſtudium ei dezʒ conuerſo ad hoc nimis conuer ſo pꝛohiberetur. amoꝛe diſcẽdi apo ſtaſiã incurrit. modicum tamen pꝛo pter etatem pꝛofecit.veinde autem ad monaſterium penitentia ductus rediens.et hoc vſq; tertio actitans. nunc enim ad ſcholas ſeculares exe undo.nunc reuertendo diab olo co pioſam in ſe pꝛebult materiamn de⸗ cipiendi. Viſibiliter enim illi appa rens in ſpecie angeli ait. viſce foꝛti ter quia futurum eſt ⁊ a deo diffini tũ vt haluerſtadenſis fias epiſcop? Stultus em̃ ille dia boli dolos non obſeruans ſperabatin ſe antiqua pt. Statim n ſenter exiens nocte eadem in domo renouãda foꝛe miracula. Vuid plu ra Die quadam ſeductoꝛ conuerſo ſe ingerens clara voce? hilari facie dicebat. Wodie ep̃us haluerſtaden ſis delũctꝰ eſt· feſtina venire od ciui tatem cni a deo antiſtes deſtinatus es. Ipſiꝰ em̃ conſilium mtari non im miſer de monaſterio ſi⸗ cuiuſdam honeſti ſacerdotis iuxta oppidũ rantenſe hoſpitatus eſt. t aůjt gloꝛioſe ad ſedem ſuam veniret. nodte ante lucẽ ſurgens equũ hoſpi tis valde bonum ſtrauit. copaʒ ei ul dem induit. aſcendit. ⁊ abijt. Wane familia domꝰ damno cognito apo ſtat aʒ inſequens appꝛehendit. ad iu dicium ſeculare cum furto tr⁊ ctꝰet per lententiã damnatus. non cd the dꝛam vt eß̃s. ſed ſicut fur patihplũ aſgendit Clw⸗ (Marrauit nobis anno pꝛeterito beate memoꝛie theobaldus abbas enerbacenſis ꝙ quidã conuerſus cũ neſcio quo tenderet ⁊ auẽ que cucũ lus dicitur a voce nomen habens crebꝛius cantantem audiretvicesi terruptionis enumerauit.?wiginti duas inueniens eas q; q̃i pꝛo omi ne accipiens pꝛo annis totidem vi⸗ cces eaſdem ſibi computauit. Eia in auit certe vigintiouobus annis ad huc viuã.vt quid tanto tꝑe moꝛtifi cem me in oꝛdine.redibo ad ſeculũ ⁊ ſeculo deditus viginti anni fruar delicijs eius. duobus annis qui ſu⸗ perſunt penitebo. Haud dubiuz qn diabolus qui ſupꝛadictum conuer ſum vt eßus fieret ad credenduʒ in duxerat aperto ſermone.⁊ huic ſua⸗ ſerit vt tali augurio fidem adhibẽt occulta juggeſtione. Sed dominꝰqͥ augurium odit aliter ꝙᷓ; ille oꝛdins * nerat diſpoſuit. Nam duos quos penitentie deputauerat. annos eumn in ſeculo viuere permiſit⁊ annos vl inti velicijs oꝛdiatos iuſto ſuo iu bicio ſubtraxit. Ecce tales ſunt pꝛo miſſiones diabolice. ei. In ſuſato que ciuitas eſt coloniẽ ſis dioceſis miles quidam thiemo nomine habitabat · qui ſic totus de ditus erat ludo teſſerarũ vt nõ die non node quieſceret ſemper lacculũ cnm numis ſecum poꝛtabat vt ſecũ ludere volentibus obuiaret. Ita in ludis expeditus ⁊ foꝛtunatus erat. vt vix aliquis ab illo ſine damno re cederet. Sit autem poſteris oſtende retur q̃ntum deo tales luci in cjb? ire.inuidia.rixe.⁊ damnns ſuſcitãtur peccatiq; verba rotantur.contrarij foꝛent permiſſum eſt diabolo vt cũ eo luderet qui multis illulerat atc; euiſceraret qui multoꝛuʒ marſubia euacuarat. Vocte quadam doinbz eins in ſpecie cuiuſdã hominis ludẽ volentis intrans ſaccellũ q; numis refertum ſub aſcella poꝛtans að ta bulaʒ ſedit.denarios liberaliter ap poſuit.teſſeris iactauit ⁊ adquiſiuit Xui cum pꝛoſpere ſuccederet? mili ti iam pecunia quam apponeret de tuiſſet iratus ait. Nunquid non di abolns tu es!Et ille. Mũc ſatis eſt Appꝛopinquat enim tempus msth tinale opoꝛtet nos ire. Tollens q;il lum per tectum traxit cuius viſcera tegulis retrahẽtibus miſerabiliter ercuſſit.⁊ quid ve eius coꝛpoꝛe fa⸗ dtum ſit vel in quem locunn illudꝗꝙ iecerit vſq; hodie taʒ a filio eius ꝙ a ceteris qui illuʒ nouerant ignoꝛa tur. Wane vero viſcerum eius reli⸗ quie tegulis inberentes reperte ſůt ⁊ in cimiterio ſepulte Cwij· tet olrewnp ſeerhibvit. ie eqviturent? v dan nagnun n eser innicis ſi eos venire conſ Aouiſumecc mefeſtinmt ſun nlus ſuyereli cidem me atc timens domine lus bene noui euademus. Reh ꝗᷓ bomo ll tranſuadu. S ſeruun duch k ventwliws E ſtboſtes er op imts nirn lun tnc audiuidꝛdn honalius niſdi kriTimẽtes q cſuvero ungis vroꝛ ifinmaret gadunonn tes defeciſen at nino ſuo S dol per bel „ pti ret In uts tra damnon is oſtende uin ip a ſitin mmn bolo vec lunnn mnui (Diſtin ſerta 5 Semon quidaz adoleſcẽtis venu litem venit obſequium ſuum illi of ferens. Cui cum multuz placeret tã in decoꝛe ꝙᷓ; in ſermone. gratanter ab eo ſuſceptus eſt. qui mox militi ſeruire cepit diligenter ⁊ taʒ tunide ram ficeliter ⁊ tam iocunde vt ſatis ille miraretur. nunq; equũ ſuũ aſcen dit. nunqᷓ; deſcendit qjn ille eſʒ pꝛe⸗ pararus? genu flexo ſtrepam tene ret. diſcretuin pꝛouidum hilarem ſp ſe erhibuit. Sie quadaz dum ſimut equitarent ⁊ veniſſent ad fluniũ qn dam nagnum miles reſpiciẽs? pin res ex inimicis ſuis moꝛtalibꝰ poſt eos venire conſiderans ait ſeruo. Moꝛtui ſumꝰecce inimici mei poſt me feſtinant. fiuuius ex oppoſito eſt nullus ſupereſt locus refugij. aut oc cident ine. aut capient. Tunc ille ne timeas domine. vaduz flum inis hu lus bene noui.ſequere tiñ me bene cnademus. Reſpondente milite. n ᷓ homo fluutum iſtum in hoc loco tranſuadauit. Spe tamen euaſiõis ſeruum duceʒ ſecutus ſine periculo venit ad littus. Et ecce eis tranſpo ſitis. hoſtes ex oppoſito littoꝛe conſi ſtentes mirati ſunt dicentes. Nuis vnqᷓ; audinitvadum in flumine iſto non alius niſi diabolus illum tranf nexit Timẽtes q; renerſi ſunt. Pꝛo⸗ ceſſu vero temꝑis accidit vt militis vroꝛ infirmaretur vſq; ad moꝛtem. in qua dum omnes medicoꝛum gr tes defeciſſent ait iteruʒ demon do mino ſuo. Si domina mea inunge retur lacte leonino ſtatiʒ ſanaretur icente milite vnde haberetur lac taſe. Keſpondit ille ego afferaʒ. qui reciens vas plenum ſecum attulit. ſpeciem induens ad quẽdam mi a quo cum fuiſß peruncta mox me lioꝛata pꝛiſtinum recuperauit vigo rem. Cui cum diceret miles. vñ ha buiſti tam cito lac iſtud? Reſpõdit de montibus attuli arabie recedẽs a te arabiam iui leene ſpeluncaz in traui.catulos abegi ⁊ ipſam mulſi. ſic q; reuerſus ſum ad te. Stupente milite ad verba iſta? dicente. Quis ergo es tu Reſpondit ille. Non ſo liciteris de hot ſeruus enim tuꝰ ſuʒ ego. Inſtante milite tandem confeſ ſus eſt dicens. Vemon ego ſum vy ex illis qui cum lucitero cecideriũt Tunc magis milite ſtupente ſubiun xit. Si natura diabolus es. quid ẽ ꝙ tã fideliter ſeruis homini. Keſpõ dit demon. Magna eſt mihi conſo latio eſſe cum filijs hominũ. vicen te milite non audeo ð cetero vti ſer nitio tno.Iteruz ille reſpondit. hoc pꝛo certo ſcias quia ſime tenueris nunqᷓ; a me vel pꝛopter me aliquio mali tibi eueniet. NMõ audeo inquit ſed quicquid ꝓ mercede tua poſtu laueris licz dimidium bonoꝛhz me oꝛum libens tradam tibi.nunq; ho mo homini ſeruiuit tam fideliter et tam vtiliter. Per tuam pꝛouidenti am iuxta fluuium moꝛtez euaſi.per te vroꝛ mea recepit ſanitatem. ũc demon.Exquo tecuin eſſe non pote ro nil pꝛo ſeruitio meo niſi quinq; bolidos requiro. Quos cuz recepiſ ſet militi illi reddidit dicens. Peto vtex eis nolam compares.⁊ ſuper tectum pauperis illiꝰ eccleſie ae de ſolate ſuſpendas vt per eam ſaltem dominicis diebus fideles ad diui num conuocentur officium Sic q; ab oculis eius diſparuit. et hoc id⸗ nus debitam hoꝛaz ¶Ex ceſatio entes cum ſima deuotione expecta pant eo ꝙ timerent tardius ad di na myſteria concurrere; de cetero non niſi poſt i conuenirent. lviij pate ſanẽti dionylij gentis francoꝝ apoſtoli cumn ditiſſimna illa abbatia vacaret? ad eã plures aſpirarẽt.ve nit ad regem philippuz is qui in cõ regotione videbatur eſſe ß poſitꝰ videlicʒ ꝙ abbatia lupplicãs ⁊ dicens. vᷣomine ecct quinquagin ras offero vobis libꝛas vt pꝛopiti us mihi ſitis ĩ hac abb atia. Cui rex nihil pꝛomittens ſed ſymoniacum muneris receptione quaſi in arce ſpei ponens reſpondit. Vate pecuni amn camerario meo ſecrete. Kececẽ te igitur pꝛepoſito? quaſi de regio fauoꝛe certificato celiarari? ve his nihil ſciens eundem regem acijt? pꝛepoſito ſimilia petens ſimilez pe cunie quantitatem obtulit.a po ſi mile reſponſum accepit. Noh ime venit thelauroꝛum infidus cuſtos. ⁊ ip̃e pꝛo abbatia regi quingentas libꝛas offerens. Cui ſicht ſuperioꝛi bus reſponſum eſt. Et licz rer ſicut homo pꝛudens diſſunularet pluri mum tamen ei diſplicebat trium U loꝛum monachoꝛum ambitio? pꝛo pꝛictatis vitium imo tam execrabi ſe turtum ſciens oblatam pecuniam monaſterio fuiſſe lubtractam. Pꝛe⸗ fixit tamen conuentui diem in qua eis abbatein conſtitueret eo ꝙ ab bpatia in manꝰ eius veuoluta fuiſſet Sedẽte rege in capitulo verbis ad poc idoneis pꝛemniſſis cum diligen ter circunſpiceret⁊ perſonss confi veraret tres pꝛedicti monachi pꝛe⸗ poſitus videlicʒ.cellararius. ⁊ lacri na in ſumma erpettatiðe erant po ſiti ingli per momenta ſingula ab batiã ſibi iperantes eſſe poꝛigẽdã Et licet ſpes ſanẽts non contundat omnes tamen in ſua expectationẽ Ante hoc trienniuz defun oab lunt conkuſi. Mam rer viclens mo nachum quendam fünplicem in an gulo capituli reſidentem et nihil it nus q; de abbatia ſperantem inſpi ratione diuina vt ſurgeret pꝛecepit Stante illo cum verecundia co723 pꝛincipe dictum eſt ei ab eodem re ge. vomine en committo vobis ab batlam ſancti dionyſij · quo audito pomo ille fimplex cum regl non aſ ſentiret.imo foꝛtiter reclamaret. aſſe rens ſe perſonan eſſe humilem pl ustam ⁊ deſpectam atq; ad tantaʒ dignitatem nimis indignam nimis q; inſufficientem · ſe vir perando a pud regem commm enda uit.et coegit eum. Poſtea ubiecit. omine eccle ſia iſta plurimis debitis ẽ ob ligata nec eſt vnde ſoluantur. Cui rex ſub ridendo reſponcit En in inſtanti mille quingentas libꝛas vobis da bo.⁊ cum neceſſe fuerit vobis accõ modabo pecuniam.inſuper auxiiũ ⁊ conſilium impendem pꝛecepit; camerario ſupꝛadictam pecuniam ei afferri. Adbhuc puto vtuit? foꝛte per eum vomus illa melius regitur Fᷓ per illos eiß regẽds qui ad eius regimen aſpirauerunt lix. Anre tempoꝛa cuʒ ſub imperato re trederico huiꝰ trederici auo vns ex imperialibus abbatijs vacaret- duo q; eled̃i eſſent nec concoꝛdsre poſſent. vnus illoꝛumn magnsʒ ſiun mam argenti quam in monaſterio congregauerat eidem krederico ob tulit qustenus ſibi aſſ iſteret. Et pꝛo miſit pecunia recepta Poſtea itel babtret. Ait aln n vosmlbl vel k nor errbe reipõdit unper uuchus in oꝛd to honon dig bonoure adu e imegularit dignum Bene mis ꝙ neglige muxini Talq chun uutumi lem hobb nregnofran o dictur vin blis treligola tpner uls vye dues lacerdones iunninſin bs grcinsi bit. que cum ou 1 diuine conen daretiuſln ſemv vinre un vharun. n ino vobit gwo ct g nont dkmrtti — un 5 3 Diſtin ſerta ligens aduerſarlum eius virum eſſe bonum ſimplicem ⁊ oꝛdinatum ce pit cum ſuis habere conſiliu quali ter indignum amoueret. ⁊ ob virtu tes ſuas electuʒ contirmaret. Et di xit ei quidam.omine ſicut audiui monachi omnes ex regula tenẽtur chs poꝛtare. Sedente vobis in ca pitulo vicite illi inoꝛdinato vt ad punctionem digitoꝛum veſtroꝛum acum ſuam vobis accõmodet ⁊ cũ non habuerit inuenietis contra euʒ occaſionem quafi de irregularitate. Quod cum factum fuiſſʒ ⁊ ille non haberet. Ait alteri. vomine pꝛeſta te vos mibi veſtram. Quam cuzʒ il le mox extraheret foꝛte pꝛemunit? reſpõdit imperatoꝛ. Vos eſtis mo nachus in oꝛdine iuſtus ⁊ ideo tan to honoꝛe dignus.xEgo decreuerã honoꝛare aduerſarium veſtruz ſed ille irregularitate ſua ſe reddidit in dignum. Pene apparet in his mini mis ꝙ negligens ⁊ diſſolutus ſit in marimis. Tali q; ſophiſmate mona chum aſtutum imperatoꝛ amouit⁊ Knplicem in abbatem pꝛomouit In regno francie vills que Mr. quido dicitur virgo quedaʒ fuit no bilis ⁊ religioſa ſed paralitica. Mn ie pater ſuus vtpote vir magnus et diues ſacerdotes qui ei dilina ce lebꝛarent inſtituit.miniſtros annuo ſos q; redditus ſufficienter oꝛding hit. que cum oꝛationibus ieiunijs 2 binine contemplationi operam varet.ita illaruʒ dulcedine eſi paſta vt omnis cibus coꝛpoꝛalis eiĩ nau ſeam verteretur nec em̃ aliquid ex eo ſumere poſſet.niſi ſucenm modi tum vnarum. Woſpitalis erat val ve per quam ⁊ ſpiritum meruit pꝛo Phetie Wadinem noſtrum ſummo honoꝛe reuerebatur.⁊ hoe el ſepiſſi me contigiſſe fertur.vt cum aliq mo nachoꝛum ſiue abbatũ ad eius ho pitium diuertere pꝛoponerent.illo ruz aduentuʒ Ipſa pꝛeſciret. atq; ad modumn hilaris familie pꝛediceret · Tali ac tali die illi ⁊ illi abbates ſi⸗ ue in onachi ad nas venturi ſunt.p̃ parste neceſſaria. Alio tempoꝛe cũj die purificationis domine noſtre clericis alijs qʒ miniſtris diuino nu tu abſẽtibus ſola iaceret intra ſe tri ſtis dicebat.Modo hic ſola iaces. nec aliquid obſequij moꝛe eccleſie vniuerſalis hodie beate dei genitri ei impendis.Dũ talia in mente vol ueret ſpiritus eius mirabili dei vir tute de coꝛpoꝛe eductus ab angelo intra celeſtem hieruſalem eſt dedu ctus. In qua maximaʒ vidit pꝛoceſ fionem ex diuerſis einſdem beate ci hitatis oꝛdinibus.patriarchis vide licʒ pꝛophetis.apoſtolis. martyꝛib? conleſſoꝛibus.ceterisq; kidelib?Ex quibus bini ⁊ bini ſimul incedebãt ⁊ candelas ardẽtes in manibus ge ſtabant. Antiphonas ſiue reſponſo ria ad diemn pertinentia moꝛe eccle ſie militantis omnes decantabant ſtationes debitas obſeruabant. In gelus vero virginis ductoꝛ alteri cuidam virgini quam nouerat eſſe conſimilis meriti illam ſociauit can delam poꝛrigens ardentem. Tant erat decoꝛ omninm.tanta gloꝛia.in diſpari tamen claritate finguloꝛum vt nulla lingua fari ſufficeret. Sal hatoꝛ vero qui caput eſt omnium ſanctoꝛu m ſplendoꝛ gloꝛie ⁊ ſol iu ſtitie indutus pontificalibus mitrẽ geſtans in capite ſuo.cum baculo ci roteeis ⁊ anulo.⁊ reliquis epiſcopa libus oꝛnamentis nouiſſi locũ —— ———— . 3 Er ceſario cuʒ matre tenebat. Nuis pulcritu dinem omnis celeſtis exercitus mi rabatur. Vui cum poſt tertiam ſta tionem inchoaſſet antiphõam · Po die beata virgo maria puerumn hie ſum ãingreſſi ſunt templum ex au ro gemmis q conſtructuʒ. Peinde inceptus eſt miſſe introitꝰ?⁊ ab om nibus fimul decantatũs⸗ Interim chꝛiſto introeunte ad altare poſtqᷓ; expletum eſt kyꝛie leyſon per choꝛũ aiternatim poit wloꝛia in excelſis deo E.qnod ipſe inchoauit beatus pꝛothomartyt ſtephanus epiſtolã legit de libꝛo maiachie pꝛophete. Fanctus vero iohannes euangeli ſta valmatica indutus legit euange lium ſecundum lucam ſcilz. oſtq; impleti ſunt dies purgationis E. Wuo perlecto dominus ſecuncum moꝛem oꝛdinis noſtri ad gradum redijtet ab offerentibus candelam muſcepit. ꝛedicta autem virgo per ſpiritum ſentiens le 2d coꝛpüs re uerſuram candelam ſuaz offerre no luit. etiam angelo ſuo pꝛecipiente. volens illam ſecum ad terras Po? tare. Duod angelus conſiderans candelam in manu eius fregit.ſupe rioꝛem partem aukerens? inferio rem ei relinquens. Sic; à0 coꝛp* reverſa partem eandem man con cluſam ſe retimiſſe inuenit. de qua plurime kiebant? fotte vſq; hodie tiunt virtutes. Nam aquam ſuper⸗ fuſatn infirmi bibunt ⁊ conualeſcũt Tam monifeſta ⁊ ſublimis erat vi ſio vt moduz eius minime intellige ret. dicens illud apoſtolicum de ea interrogaretur. Siue in coĩpode ſi ue extra coꝛpus noſcit deus noſcit vominus. uſtachiꝰabbas declan ſtro viſitatoꝛ noſter audiens hanc viſionem quibuſdam abbatibus re ferentibus nobis illud deſiderio ve ritatis cognoſcencie virginem pꝛn cipaliter adijt? ab elus oꝛe que di g ſunt audiuit lxi. Rinte hos annos cum catholici contra albienles hereticos fuiſſent ſignati.⁊ cum iam noh modicum ab eiſdem hereticis eſſent exacerba ti.duo honeſti clerici per terramn il loꝛum tranſeuntes cum eccleſiam vidiſſent in via deſolatam ait vn? glteri. Sabbatum eſt intremus ec cleſiam hanc ⁊ dicamus miſſam in ponoꝛe domine noſtre. Poꝛtabant enim ſecum libꝛum calicem? inciu ments ſacerdotalia anteq; eſſet miſ ſa completa hereticis pꝛoditi ſunt. qui armata mann intrantes ⁊tacer votem de ecclefia trahentes linguã eins radicitus abſciderunt Wuem ſocius multo lab oꝛecluniacum de⸗ vncens monachis commendauit. Illi vero ſicut viri catholici? religi ofi ſacerdotem cacholicum? notuz ꝛopter fidem chꝛiſti ⁊ genitricis bius honoꝛem tam crudeliter muti latum deuote ſuſcipientes. onnemn ei pumanitatem exhibuerũt. In no de vero epipbanie cuʒ ſolennes de⸗ cãtarent᷑ vigilie baculo P arietẽ pul ſans miniſtros aduocauit.qui cum quererent quid vellet? ille ſe in oꝛa toꝛium depoꝛtari ſignaret volẽtes ei parcere non adquieuerunt Tan dem impoꝛtunitate eius tediati iy eccleſia eum ducentes ante altare quoddam depoſuerunt Qui cum matrem miſericoꝛdie tota mentis deuotione inuocaſſʒ.illa ei apparẽs ⁊ carnem lingue foꝛmam habentez in manu tenens reſpondit oꝛanti. mnia pꝛopter fidem filij mei? ho ** tin nñisndiili tmem conll cem landatol achkmsit na vſg; ad lin ciʒ crebtibs 1 curere miniſt ro monachi.i cundo mirac niicen gloꝛi moꝛcollaniſb eocen cenobie Cum iohanne ſis cires idem t ci albieniom adiens de un tuduniacum nachum ſibi e viſo laudauit miraculo hoꝛ matris ſue hoꝛ bominnon b reſtiwi ed pꝛo reoic. Noln bowuwꝛen n teens non de hos ſus operbn kes noſtros omn r deorum ve qMant npoſſun mnſucer lis dele ben donn oh nodin tſnt— per umn cun ecſn olotum an ſt nmemst ns miſumi r. ponbn lcen iych unqjſſun lis delectarſ.ex multa charitate mi hi de ſeipſo retulit quod dicturus 2 1.„*. 3 N 3 . 3 noꝛem mihi exhibitum lingna tua pꝛiuatus es.aperi os tuum. Quod rum ipſe feciſſet digitis oꝛi eius im miſſis radici lingne pꝛeciſe eandem carnem coniunxit⁊ vniuit.ſic q; diſ paruit. Qui mox cum angelo in vo cem laudatiõis erumpens clara vo ce clamauit. Iue maria gratia ple na vſq; ad finem.quam ſaluationẽ cuz crebꝛius repeteret ſtupentes ac currere ininiſtri.accurrerit⁊ de cho o monachi.de tam puro ⁊ tam o cundo miraculo denm et eiuſdeʒ ge nitricem gloꝛificantes. NMon imme moꝛ collati ſibi beneficij clericus in eodem cenobio factus eſt monach? Xum iohannes ſcholaſticus rantẽ ſis circa idem tempus eſſ z ĩpꝛouin cia albienſium cuz exercitu domini audiens de tanto miraculo in redi tu cluniacum venit iam dictuz; mo nachum ſibi oſtendi petiuit. Ouo viſo landauit dominum de tanto miraculo hominibꝰ inaudito. qui matris ſue honoꝛem augere volens homini non ſolum muto loquelam reſtituit.ſed pꝛoꝛſus elingui lingug reddidit. Moluit enim matris ſue honoꝛatoꝛem mutilatum relinque re.ſciens non decere celi reginã mu tilatum habere m iniſtrum. erudiẽs nos luis ope ribus vt et nos paren tes noſtros omni honoꝛe pꝛoſequa inur? eoꝛum voluntatem dummo do ad malum nos non üunpellant Mantum poſſumus ſtudere implea Adam ſacerdos ⁊ monachus in lucka monaſterio oꝛdinis noſtri cõ ſiderans me in huiuſmodi mirach n inquit eſſein puer ita ca * ſerta put habebam ſcabioſuz vt pꝛe feto re putredinis eius mecuʒ ſedere vel legere ſcholares recuſarent. Pꝛima oꝛatio quã didici ſalutatio erat an gelica adhuc puerulus ſatis eaz fre quentans. Cuin apud monaſteriuʒ weſtphalie poſitus fuiſſem ad litte as 7 eundo ad ſcholas ſiue ad ma tutinas quotidie tranſirem ad q̃n dam eccleſiam conuentua lem ex ne ceſſitate vie ſine intermiſſione ante oꝛtoꝛium in honoꝛe dei genitricis deccatum cum tribus venijs toti demn feci ſalutationes. Mode q̃daʒ putãs ad matutinas fuiſſe compul ſatum ſurrexi treinens. ⁊ cum veniſ em ad iam dictum monaſterium. eſ ſet q; oꝛatoꝛium clauſum tribus vi cibus ſecundum conſuetudinem ge nua flectendo dominaʒ noſtram an gelico verſiculo ſalutaui ſurgẽs ve ro inueni oſtium apertum ⁊ tanta erat ĩ eccleſia claritas vt fulgoꝛi me ridiano aſſimilaretur. quaʒ cum ſtu pidus intraſſem vidi ante maiꝰ ai tare ſeptem matronas pulcerrimas reſidentes.vnam in medio que cete ris clarioꝛ erat ⁊ ſer hincinde.id eſt tres a dexteris ⁊ tres a ſiniſtris.me dia vero me vocans cum pꝛopius acceeſſiſſem ait. Pone puer qnare non adhibetur cura capiti tuo? ke ſpondente me. Vomins ſatis circa me laboꝛauerũt amici mei ſed nipi pꝛokecerunt. Subiunxit illa. Moſti que ſum Cui cum dicerem.non do minareſpondit. E go ſuʒ mater xp̃i ?7 domina huius oꝛatoꝛij. quia iei inemoꝛiam ſolitus es habere. ego ti bi curam adhibeo. Accipe fructus igni fuſilis ⁊ fac tibi hodie er eo la nari Caput tribus vicibꝰ ante miſ ſam ·in homine patris ⁊ filij⁊ ſpiri (Ex ceſario ſni ſtatim q; eurabitur. Et caſtitatis amatrix innenein eaſtumn— wehnt ne noi mater chꝛiſti licet in erroꝛe poſituʒ non— Enm ic eutroneeneetchendt hteennbeerbcn, ichna ereiecundun manvaumeins nern ſeinuocantem et übi ſe⸗ potpuliun kErteette coam es gennamea. rerennitn iutace ſeenſuom benedlätem uperes Plnnoſt uſsmpn vutmeum ponens oit. AbPac ho mine noſtre imunãuri vbſenn n Favſq; ad diem moꝛtis tue non do m uderet. die quadamn ledent n nmönſter lebis caput. Mane vero cuidam fe menſa doimn ſui recoꝛdatus ium cius mine que me nutriuit omnia retuli. dies eadem terinins eſſ 2 anni.Et ha ulos u Mui in vollem pꝛoximam deſcẽdẽs ſtatim ſurgens aſcendit equum ſu nonn xoſtenſos trnctus colligens zedi um. vicinam P intrans eccleſiam degebarnon dto modo capur meum ſauit itatim oꝛationes ſolitas erpleuit uicu ore peci qconualui. oloꝛem vero raplris œxiret ve eccleſia vidit natonm kebee nunq; ab illa hoꝛa paſſus ſum· cum pulcerrimam omnein decoꝛem hu in· Quolen tamen hoc in oꝛdine ſatis ſit mira manum tranſcendentem equm u nes ſue venus cloſum. Mrii.„ umper krenum tenentem. Mlrantt nitpꝛo ma Niles quidam etate adoleſcens quenam eſſer illa reſpondit. Placs Fodꝛ vcrocu chm quodaʒ milite diuite domino ne tibi ſpecies mea? vicente miüllte. Uotius quante ſuo a quo beneliciatus erat habita nunq́; pulcrioꝛem te vidi. Illa ſub⸗ ticus quidiʒ bar Et licet etate floꝛerer amplius innxit. Sufficeret ne tibi ſime pe peuri cepirj ramen Hoꝛebat virtute virginitatis ſes br̃e vroꝛẽAui cũ reſponceret. nente iſo in Innicia operante diaboli ad vro cuilibet regi beneſufficeret ecies pens aniqu 7em domini ſui grauiſſime cepittẽ tus et beutus iudicaretur tuo con dus eivs ſuc tari. Vui cum per gnnum esdem in ſoꝛtio. Subiecit ila. Ego e ero v tis ſer— ceſfanter tentatione laboꝛaret· iain xoꝛ tua. accede ad ine da mibi olcu 3d 31„ Pei imolerabilis eſſet ſubmota ve lum et coegit eum vixitq;; Wodo—— recũdia domine lue quid pateretur iniciate lunt nuptie·et in tali Dieco ſat. aperuit. S qua reppiſaʒ paſſus am filio meo perficienur·̃x qu— plius atfligebatn Caſta eniz erar verbo cognouit eam eſſe matrez do— bini matrona ⁊ viro ſuo fidelis Veniẽs mini. Appꝛehendes q; ſtrepamedut Uneviuns av quendam perewitem ve cuius rihe e aſcẽderet pꝛecepit. ciuus au lpeluec conſilio totus pendebat paſſionem ctoꝛitate miles pꝛeſſus obediuit. ab ketcericunq ſonn ili cum iachꝛymis confeſus illa boꝛera piene alibicinis tem hih pol eſt. Cui vir ſancus ſi qucialiter re tatione pꝛedicta iniles liberatus eſt cit. Jilacumne ſpondit. O nibil gliud nocet tibi. vt etiaz voꝛ domini ſui miraretur Ueret?addu Ego tibi dabo conſilium vt deſide Pec cum heremite recitaſſet per oꝛ retfadaeſ n rium tuum conſequ atur effectum. vinem ille genitricis dei pietstein ſi cn. ſer annum iſtum ſingulis diebus mul? humilitatem admiratus re die gudu dei genitricem vbariam centies euz; ſpondit. Ego intereſſe volo diei nu poꝛtan totidem venijs angelico verſiculo ptiarum tuarum Interim de rebus diriſz wtn ſalutabis et quicquiꝰ volneris per tis diſponas. uod cum feciſſet? buus dan illam inpetrabis. Scicbat enim beremita veniſlet ad dien prelitus nc e (Miſtin ſerta dirit iuueni. Sẽtis aliquid doloꝛis tantia vſq; ad hãc diẽ in hoc mona Meſpondente illo non cum ſecũdo ſterio ↄuerſata Illa verba hois no poſt hoꝛam idipſuzʒ ab eo ſciſcitare tans ſed non intelligens. duz abire tur. Keſpondit modo ſentio Qui vellet mater miſericoꝛdie in effigie poſt paululum agoniſans ſpiritum nota ei apparens ait.Ego per quin exalauit.⁊ celeſtem thalam um pꝛo decim annos abſentie tue officium miſſas nuptias celebꝛaturus intra tuum ſupleui.reuertere nunc ad lo pft. lriij. cum tuum ⁊ penitentiamn age quia In mõaſterio quodam ſandtimõ nullus hominum nouit exceſſnʒ tu nialium cuius noimnen ignoꝛo ante um. In foꝛma ſiquidem ⁊ habitu il nonnullos annos quedam virgo lius dei genitrit vices egerat cuſto degebat nomine beatrix. erat enun die. Que mox ingreſſa ꝙdiu vixit coꝛpoꝛe ſpecioſa mente deuota et gratias egit per confeſſionenſirca in obſequio dei genitricis feruentii ſ geſta mnanfeſtans. lxv. funa. Quotiens illi ſpeciales oꝛatia In vicina ciuitate tridentine ſiẽ nes ſiue venias ſecretius offerrepo mi retulit quiiaʒ abbas latro fa tuit pꝛo maximis ṽlicijs reputauit. maoſus verſabatur.a quo multi val Facta vero cuſtas hec egit tãto de de depꝛedabantur. ⁊ qui ſe defen uotius quanto liberius. Vuamcle dere voluerunt nec potuerunt occi ricus quidaʒ videns?⁊ concupiſcẽs debantur. Pic cum die quadazmo Pcari cepitlla verba luxurie ſper nachmn quendam oꝛdinis noſtri nente iſto impoꝛtunius inſtante ſer obnium haberet perans ꝙ pecun pens antiquus tam vehementer pe am poꝛtaret ait. Wiſi voluntarie ſe ctus eius ſuccendit vt flammã amo quaris me occidam te. Vuem cum ris ferre non paſſʒ Accedens vero m onachus ſequeretur? quereret in ad altare beate virginis patrone via quis eſſet vel quid operis habe vꝛatoꝛij ſic ait.omina quanto de ret.reſpondit ille. E go ſum latro il hoti potui ſeruiui tibiecce claues le famoſus.nomen ſuuʒ erpꝛimens tuas tibi reſigno tentatiões carnis VCui cum monachus diceret. Jamn ſuſtinere diutius nõ valeo. Poſitis incipitis caueſcere ⁊ non timetis a⸗ c ſuper altare clauibus clam ſecu nime veſtre. Reſpondit ille. Mõ plꝰ ta eſt elericum.quam cum miſer ille q; pecus. Et tacuit monachus. Vle coꝛrupiſſʒ poſt dies paucos abie niens in ſpeluncam illius ait intra cit. Illa cum non haberet vnde vi ſe. Si poſſes hominem hunc cõuer beret?⁊ ad clauſtruz redire erubeſce tere magnuz deo pꝛeſtares obſequi ret facta eſt meretrix. In quo vicio um. ixit qʒ ad latronem. Si licet cum quindecim annos tranſegiſſet. mihi aliquid vos interrogare?kKe die quadam in hahitu ſeculari ao pondente illo licet. monachus ſub poꝛtam venit monaſterij. que cum iunrit. Qualis extitit vita veſtra a dixiſiʒ poꝛtario.noſti beatricẽ qñq; pꝛincipio! Reſpondit ille peſſima. buius oꝛatoꝛij cuſtodem? Keſpon quando puer eram cij omnibꝰmeis dit. Optime noni.xẽſt eniz domina coetanei s contendebaʒ factus ado pꝛoba ac ſancta ⁊ ſine querela ab ůñ leſcens furtis operã dedi F R * (Croceſario. viruʒ pꝛoficiens latrocinia exercui in quibus adeo pꝛoleci vt hodie ca ur ⁊ magiſter ſim omnum latro num huius pꝛouincie. Id qð mo nachus. Nunquid non tunetis pe nas eternas huiuſmodi operib?pꝛe aratas?icente illo. de anima nul la mihi queſtio eſt. eo ꝙ percita ſit. onachus reſpondit. Vnid fi poſ 5 ſem vobis oſtendere vlam ſalutis. velletis mihi adqſcere nec ne! vit latro. E tiam vobis conſentirei. et ille. Jeiunate vnum diem in ebdo moda in honoꝛe ſancte m arie geni tricis.⁊ nullum in illa die ledatis.? ſciatis pꝛo certo quia gratiam n4 gnam apud filiuʒ vobis obtinebit Reſpondit latro· Nec rebera faciã ⁊iam voueo. ihil ea die comedã nullum depꝛedaboꝛ. nullum ledam Elegit q; diemn ſabbati mihil in ülo mali operans imo plurimos a locl oꝛum manibꝰdepꝛedandos ſiue oc cidendos ob honoꝛem beate virgi nis erig iens.X odem iꝑe tridehtuz ab hoſtibus per circuitum vaſtaba tur.⁊ exeũtes ſatellites ciuitatis cũ poſtes die ſabbati inlequerentur iã dictum latronem inermem pꝛopter dieʒ ſabbatum cñ ceteris ceperunt. cum eſſet foꝛtiſſimus non ſe defen vebat cũ caperetur nõ ſe excuſabat nec loqui voluit interrogatus cum duceretur. Veniẽs in ciuitatẽ mox vt cognitus eſt patibulo adindica tus eſt. Mutu tamen vt creditur be ate virginis ſuper pulcritudinẽ coꝛ poꝛis eins iudices moti in hoc con uenerunt.vt pꝛouincia abiurata vi ueret. Duod cum ille abnueret ⁊ di ceret Non faciatmn. melius eſt enim vt hic peccata luaʒ q; in futuro Re ſponderunt. Sine tůc vt decolleris Non curo ĩquit qualis ſit penà důũ modo occidar. Et illi. Vis vt vocE tur tibi ſacerdos. Reſpondit. Nol eſt neceſſe. Omnes eniz xp̃iani eſtis omnibus vobis peccata ies conti teoꝛ. Vuod cum feciſſet cum multa contritiõe nihil ſe boni vnq; feciſſe teſtabatur pꝛeter illud ieiuniuʒ qð a monacho didicerat. Sic P extrã ciuitatem decollatus eſt.⁊ in eodez loco ſepulius. Nocte eadeʒ vigiles poꝛtarum circa eius tumuluz lumi uaris viderunt. uinq; eniz matro ne coꝛpus effodientes ⁊ caput coꝛ poꝛi adaptantes poſuerunt in fere tro mire texture purpura ſuꝑiects Ex quib? quattuo? fingulares can delas ardentes in manibus haben tes per quattuoꝛ partes ferctrũ tol lentes. quinta que clariſſima omni umn crat cum candela ſequehne ad poꝛtam vſq; veneruntibi coꝛpꝰ de⸗ ponentes. Luſtodes iſta vicentes timuerunt putantes eſſe fantaſma. Xuibus illa dicebat. Vicite epiſco po ueſtro vt capellan meumn a vO bis decollatum in tali loco eccleſie ponoꝛifice fepeliat.minas addens ſi negligeret? nominauit ſe. Wane cum epiſcopo nunciata eſſent cum clero ⁊ populo exiens purpurã de⸗ poſuit.caput pꝛeciſum coꝛpoꝛi vni tum videns expauittexturã q; phr pure humanum artificium exceden tem admiratus relatis credidit. ho minem q; cum timoꝛe ⁊ honoꝛe ma ximo.non vt latronem ſed ſicut xp̃i martyꝛem in loco deſignato ſepeli uit. Sb illo tempoꝛe viq; hodie ali quis vix adultus in illa pꝛouincia inuenitur qui eius exemplo diẽ ſab bati in honoꝛem vomine noſtye nð qum. rat cu tunt grat vn vtin ilius alpe ez vocmret?n ſic ditens ic vhieſtmaern reyondcre e funtem nond Voſti dicere quod dum no adieci. Acpe tiaplen domi poſt enn inan tan hilorier?: humewr. de duulula ſcun tutuin mulieri pꝛeciceret Et ventris ui. tor giſter ſua inhin Ron te laudet kancemdaulu mor il inuen mam celos pen vgo verhi In francia virgo quedam chꝛiſtuz in etate trium annoꝛum quando iã loqui per naturam poterat videre deſideraus. hoc vt fieret pꝛecibꝰ in⸗ ſtabat. Erat enim tain perfecte vite vt non ĩmerito talia pꝛeſumeret.et ſe exauciri ſperaret a dev. iuxta va ticiniũ pꝛophete. Voluntateʒ timẽ rium ſe faciet. Sie quadam cum di ẽta miſſa ipſa populo omni egreſſo ſola in eccleſia mnoꝛam faceret ⁊ oꝛa ret. infantem quaſi trienneʒ circa al tare deambulantem conſpexit.pu tans a ihatre illum ibidem negle⸗ ctum. rat euimn ſpecioſiſſimus et tanta gratia vnltus eius reſplẽduit vt in illius aſpectu delectata ad ſe euz vocaret ⁊ manibus demulceret ſic dicens. vic mihi bone puerule vbi eſt mater tua. Qui dum nihlei reſponderet eſtimans illa vtpote in fantem nondam poſſe fari ſubiũxit. Moſti dicere pater noſter tuuʒ Ad god dim nõ reſponderet vt pꝛius adiecit.ic poſt mne.aue maria gra tia plena dom inus tecum. Et dixit poſt eam infantulus eadem verba tam hilariter ⁊ tam diſtincte vt ver ba miraretur. Sumiliter factum eſt de clauſula ſecunda ſcilicz. Heuedi cta tu in mulieribus. Cum vero ei pꝛediceret. Et benedictus frudus ventris tui.totius hum litatis ma giſter ſua inſpiratione ſciens ſcriptũ Mon te laudet os tuumſed alienũ eandem clauſulam dicere noluit ñ mox illa intuente per oſtenſam foꝛ mam celos penetrauitCunc pꝛimũ virgo venerabilis ſe illa exauditaʒ inteiligens gratias egit chꝛiſto qui tam celeriter impleuit deſiderium ſuũ ex ſemetipſo. Axvij. Erat in regno francoꝛumn epiſco pus quidam etate inuenis ſed ma gne religionis. nominis eius ſiue di oceſis eius non memini. Hic tante fuit pietatis.miſcricoꝛdie ac humi⸗ litatis.vt equitans in via neminem lepꝛoſoꝛum ſibi occurrentium ſine elemoſyna pꝛeteriret. Sepe etiam ð equo deſcendit ⁊ petentes pꝛeueni⸗ ens nummis manibus illoꝛum tan ꝙᷓ chꝛiſti gaſophilatio immiſſis atz deoſculatis iterum aſcenditꝰ? pꝛoceſ ſit. le quadam dum per ſtratam publicam incederet lepꝛoſus quidã ſecus viam ſtans in agro voce rau ciſſima vt ſui miſereretur elamauit. erat enim aſpectus eius tam hoꝛri dus ⁊ quaſi a lepꝛa tam coꝛroſus vt oculus humanus non ſine cruciatu illum inſpicere poſſʒ queʒ vtſand? ep̃s vidit miſericoꝛdia motus mox de equo ruit? ante illuʒ currens ob tulit elemoſynam. Ad quem lepꝛo ſus. Mon ſunt mihi neceſſarij nini tui.Cui cum ep̃us reſponderet. q́;d ergo vis vt faciam tibi. Ille ſubiun rit. At putredinem huius infirmta tis mee abſtergas digito oſtendens ſaniem de naribus pꝛofluentem ma gni hoꝛoꝛis atq; fetoꝛis. Ouam au tem cum vir beatus chꝛiſti amoꝛe ſuſccẽſus manu tergeret. Clamanit ille dicens. eſſa ceſſa aſperitatem digitoꝛum tuoꝛuin tolerare non va leo. Cunq; adhiberet partem cami ſie ſue que ð panno fuerat ſatis ſub rili.ſimili clamoꝛe pꝛohibitꝰ eſt.tñc epiſcopus. Si pati nõ potes maunz ſi non pannum vdelicatum.vnde vis vt abſtergatur? Reſpondit auteʒ le pꝛoſus.nihil aliud patiar pꝛeter lin ctionem lingue tue. Mox autem ad ilud verbum lucta multum magna ſub oꝛiri cepit in coꝛde pontificis — S — ½ um eſt ei. quia ſi coꝛpus dumini inter il tificis inter gratiã? naturam. Illa vt fieret volente.iſta contradiernte ſed gratia vei cooperante Znature vim faciente linguam apppſult? ꝓ mucidem elephantinaimn linrir Wi ra res ox de naribus eius qul le pꝛoſus picepatur gemma p̃cioliſſi na lapla eit in os epiſcopi Wtvr oſtenderet ſe xp̃m qui. oo prꝛobcã eßi virtuteʒ finxerat ſe lepꝛolum in oculis eius gloꝛioſe celos aſcendit. ⁊ quia eiuſdem gloꝛie particeps fu turus eſſʒ ep̃us aſcendens repꝛom (irvij. Canulier quevam cũ apes multas ntriret.⁊ ille non pꝛolicerent imo paſſim moꝛerentur cuz contra hoc remediũ circũquaq; quereret dictũ — las locaręt.m or lues ip̃a ceſſaret. ecẽiam adiens ⁊ ſe cõicare velle ſie mulans coꝛpus domini ſumpſit qð ſtatiʒ a ſacerdote recedens extraxit ⁊ in vno ex alueolis illud locauit. ira dei potentia Vermiculi crea toꝛẽ agnoicentes de fauis ſuis dul ciſſimis hoſpiti dulciſſimo capellu lã mire ſtructure fecerunt. in qua al tare einſdem materiei erigentes ſa cratiſſimum coꝛpus ſuꝑ illud poſu erunt. xt benedixit dominus ope ribus eoꝛnʒ. Pꝛoceſſu tempoꝛis cũ femnina idem vaſculum aperuiſſet? iã dictum oꝛatoꝛium conſiceraſſet expauit. currens qꝙʒ ad ſacerdotem confeſſa eſt ei omnia? que egit ⁊ qᷓ vigit. Tunc ille aſſumptis porochi anis ſuis ad vaſcuiũ venerunt. apes circunuolantes ⁊ in laudem ereato ria reſonantes abegerunt.capellule parietes feneſtras tectumn. campani le.oſtium et altare admirantes co? pusdomini cum lande ⁊ gloꝛia re (Er ceſario tulerunt.licet abtez mirabilis ſit de vs in ſanctis ſuis.inirabilioꝛ tgmen in. his minimis pꝛedicatur. Ulxir. ſean poꝛe illo quando maniteſta trceperunt hereſes albienles quidã maligni virtute viabolica ſuffulti quedam ſigna atq; poꝛtenta oſten derunt quibus ⁊ eaſdem hereles ro boꝛauerunt ⁊ multos fidelium in fi de ſubuerterunt. Super àquas an bulauerunt ⁊ non lunt ſubmerſi.cer nens hoc ſacerdos quidam fide ca tholicus ⁊ vita religioſus ſciens ve ra ſigna cum falſa doctrina eſſe nõ poſſe. coꝛpus domini cuz pixide ad ſumen vbi illi populis ſuas oſten ſuri erant virtutes depoꝛtauit. vixit q; in audientia omniuz. Adiuro viabole per eum quem in manibus poꝛto. ne in hoc fiumine ad huius populi ſubuerſionem per hos ho mines tantas exerceas fantaſias. Poſt hec verba illis ſuper vndas fiuminis ambulantibus vt pꝛiꝰ ſa cerdos turbatꝰ coꝛpꝰ dñicũ pixie in fumen iactabat. Mira chꝛiſti po tentia. ox enim vt elementum te tigit jacramentum fantaſia ceſſit ve ritati.et pſeudo illi facti quaſi plum bum deſcendentes in pꝛofundũ lũt ſubmerſi. ꝑixis vero cum ſacramnẽ to ſtatin ab angelis ſublata eſt. A dens ſacerdos hec omnia de mira culo quidem erultauit ſe de lactu ra ſacramenti doluit. Totam vero nocteʒ in lachꝛymis ⁊ gemitu tranſ iens mane piridem cum ſacramen to repperit ſuper altare. lxx. Erkenbaldus de burbay vir nobilis erat et potens tantus ama toꝛ inſtitie vt nhllam in indicijs re ſpiceret perſonam. Mig autem cum grahiter infirmaretur. leco q; decũ t danerwẽs gu vccicit. Qcun mulomnds cie incuſu hone do additus el vt inualeſcentei mitteret petens deſemi Qui cu utuhmn dis omniapectt tacita tmen in ſipe goclu beret in pꝛoxũna camera tumultu quod cõmiſiſtis in cognatum veſtn clamoꝛes q; femineos audiuit. Qui icente illo. fuit ne hoc peccatum? ců ð cauſa ſciſcitaretur nullus ei cir Subiecit epiſcopus.etiam crudele cunſtantiũ veritatẽ dicere pꝛeſũpũt nimis.ẽt ille. ego neq; peccatũ iu⸗ Tunc mittens vnů ex pueris ait. pᷣ; dico.neq; a deo mihi remitti depo⸗ cipio tibi ſub interminatione oculo rũ tuoꝛũ vt dicas mihi merã verita tem.Cuiille pauens reſpondit. do mine domicellus menus filius ſoꝛo ris veſtre feminã vĩ oppꝛimere volu it ⁊ hec fuit cauſa clamoꝛis. Ad qð werbum valde cõmotus dixit militi pus.Ite? ſuſpendite illuʒ. Wilites vbedientiã fimulantes poſtqᷓ; egreſ i dixerunt ad inuicem Si occiceris mus iuueneʒ hunr nobilẽ ⁊ dñs no ſeer ſicut opinabile eſt moꝛtuꝰ fue⸗ rit vel moꝛte mulctabimur vel eri⸗ mus extoꝛres. Vmnia tñ inueni inti mantes ⁊ vt pꝛeſentie auijculi ſe ſp⸗ traheret cõmonentes poſt horas sliquas ad dominum ſuum ingreſſt ſe eius impleſſe mandatum affirma nerunt. uinto vero die inuenis e⸗ ſtimans auũculũ de culpa eſſe pla catum vel immemoꝛeʒ aperto oſtio introſpexit. quẽ vt intirmus conſpe rit.verbis blandis iuxta ſe ſedere ̃ cepit.vno bꝛachio colluz eius ſtrin gens ⁊ manu altera cultelluin ſuum clam extrahẽs gutturi eius infixit.⁊ occidit. Qui cum planctu? doloꝛe multoꝛuin elatus eſt ⁊ toti pꝛouin cie incuſſit hoꝛroꝛez. Sed erkenbal do additus eſt doloꝛ doloꝛi adeo vt inualeſcente infirmitate pꝛo ep̃o mitteret petens ſacrum ſibi coꝛpus deterri. Qui cum veniſſet ille cum multis lachrymis? contritione coꝛ dis omnia peccata ſua confeſſuseſt tacita tamen inuenis interfectione. ſuper quo epiſcopus iratus reſpon 4 are lubticetis parricidium ſco Reſpondente epiſcopo.Ego vo bis xp̃i coꝛpus non tradaz niſi par ricidium idem confiteamini. DBub⸗ inuxit vir nobilis.ſciatis dõine ine non illũ occidiſſe ex aliquo rancdee ſiue motu ire.ſed ſolqmodo ex dei ti moꝛe zelo q; inſtitie Munqꝙᷓ; aliquis. filium ſoꝛoꝛis plus diligere potuit ꝙᷓ; ego illum dilexi.ſi mihi coꝛpus domini mei negauẽitis ego illico pus ⁊ animam meam cõmitto. Pec enim? dirit pꝛopter exemplum ne iuſticie ⁊ iudicio derogare videre⸗ tur. Vix pontifex limẽ domꝰ egreſſ? vit vicens Reuertimini domine epi ſcope reuertimini.videte ſi ĩ pixide habeatis coꝛpus chꝛiſti quod cuʒ feciſſʒ nec aliquid in ea repperiſſet. ſubiũxit ille.iEcce quem mibi nega ſtis ipſe ſe mihi non negauit.apparu it qʒ poſtia in oꝛe eius Et impletus eſt in eo quod per ſapientein dictu; eſt. viligite iuſtitiam qui iudicatis terram. Sentite autem de vomi no in bonitate et in ſimplicitate coꝛ dis querite llum· quoniam inueni⸗ tur ab his qui non tentant illum. apparet autem eis qui fidei habẽt in illum. Epiſcopus vero pauens tantum miraculum vbiq; diulga⸗ wagiſter mauritins pariſien Rs ep t ſcopus ante inoꝛtem ſuam tã grauiter infirmatus eſt vt materi rapta in cerebꝛum ſenſum ei ſub⸗ traxerit. In tali enim defẽu poſitus umn coꝛpus domini cum inſantia „— .—* ——— ₰ k ———————* — — poſtulaſſet ⁊ hi qui circa eũ erant bꝛopter lenvs inoplam illnvelva ſe non auderent. ꝓcurauerunt cum ſacerdote vt hoſtiam non bñcitaʒ ↄppoꝛtaret. Qui cũ veniſſʒ cuʒ mul ta reuerentia qualiter decebat eß̃mn municare · mox vt limen domus ſa erdos attigit. eß̃us clars voce cls mauit. Tolle toile non eſt domin? de Keuelauerat deus auriculaʒ ei vt itelligeret quid circa ſe ageretur Stupente ſacerdote necnon? alijs gui aderant reuerſus eſt veruz chꝛi ſii coꝛpus deferens Quod cuz ver bis catholicis valde atq; compun ctis adoꝛãs deuote ſuſcepit cñ quo ? ſenſum ad dei gloꝛiam ſubtractũ ꝑtecte recepit. Sicq; in bona confel ſione plenus fide⁊ charitate igra nit ad dominũ noſtrů xpᷣm ilxxij· Tempoꝛe ſciſmatis inter philip pum 7ottonem dominꝰ guido car dinalis aliquãco abbas ciſtercien ſis cum miſſus fuiſſet coloniam ad confirmandam eledtionem ottonis bonam illic conſuetudinem inſtitu it. pꝛecepit enim vt ad eleuationeʒ hoſtie omnis populus in eccleſis ad ſonitum noie veniam peteret.ſic q vſq; ad calicis benedictionem pꝛoſtratus iaceret. Pꝛecepit etiam vt quotiens deferendum eſſet ad in firmum.ſcholaris ſiue campanarie vs ſacerdotem pꝛecedens per nolaʒ illud pꝛoderet. Sic q; omnnis popn lus tam in ſtratis qᷓ; in domibus chꝛiſtum acoꝛgret. Ketulit eis eo vdem tempoꝛe caſum ſatis miraculo ſum. les quidam in francia fut tante deuotionis vt quotienſcunq; chꝛiſti coꝛp? eleuari ſiue delerri vi⸗ deret pꝛoſtrarus illud adoꝛaret cõᷓ nigit vt die quadam veſtibus ſuis Er ceſaio pꝛecioſis indutus intraret cſuitateʒ Cunq; platea in qus eqhitabat ni mis eſiʒ lutoſa ex impꝛouiſo obuiũ pabuit coꝛpus vomini. Quo viſo modicum intra ſe deliberans ait. Vuid facies modo? Si in tanta ꝓ funditate te pꝛoſtraueris perdita ſunt veſtunenta tua hec delicata. Si vero non deſcenderis faluberri me conſuetucinis tranſgreſſoꝛem ſemper accuſabit conſclentia. Quið plura. Pꝛeualeſcente deuotione de equo pꝛoſiliens in lutum ſe miſit. in quo fiexis genibus gleuatis mani⸗ bus chꝛiſti coꝛpus adoꝛauit · Et ꝙ dulciſſimus dowinus honoꝛantes ſe non ſolum in futuro remUnerat imo etiaʒ in pꝛeſenti non nũc reho noꝛat. hoc egit ſua potentia vt toti us luti nee vna quidem guttula ve ſtimentis eius sdhereret · ũc equũ cum multa ammirstione reaſcendit ⁊ amplius in lide confoꝛtatus deñ gloꝛificauit. (In dioceſi leodienſi in villa qus eiſelo dicitur laicus quidam habi tabat religioſus noĩe winand?'mo nachꝰnr̃i winandi a qͥ nomen tra rerat auũculus. Hic tempoꝛe quo, pam peregrinationis gratis cum qͥ buſdam pꝛouincie ſue hominibus hieroſolymazʒ pꝛofectus eſt. In die paſche cum poſt ſolennla miſſarnz ſe ad ritum ſuum lli pꝛepararent. eiſc; pꝛedictus winãdus vt hoino valde deuotus ſuaderet dicens.i5 neniens eſt fratres vt in hac ſacra⸗ tiſſima vie quieſcentes omnes eius boꝛas peraudiamꝰ perſuadere non poruit. Feſtinantibns autem eis ad poꝛtum iple remanſit. omnia ꝙ; diei officia illius perauqiens ſoluð poſt ſuh e—— n6 nn ſol wis Kcpon inizenio gi A pꝛoli de iee polt nur ſocios i eadem die i0l tů depolhit d ſis dicente il ↄgwoſcolco0 noꝛo. Eqhe m bonouſt xrecucerem cnura nirabi ſunt. Quẽcn fiſencvbil Piie fuiin me ibidem pi tredideruntt delirat. Oui ſannationes nia queeſupe toͤuectouis lun ſolj penit 7 techt. d ioile goriic deigʒ inpuc reid conciu lllelo fityius tüs eſt domin nu vbie ¶ Ketlit no 2bbas— dam nonuche cohceſſa eſ g eos die ſequenti iter arripuit. Cui perſona magnt reuerentie in equo occurrens atq; ſalutans ait.Cur ſic bone homo ſolus incedis vel vnde venis; Keſpondente eo ab hieroſo linis venio ⁊ ſic atq; ſic mihi conti git. Ille pꝛotinus ſic ſubiũxit. Aſcẽ de ⁊ ſede poſt tergũ meum bene ſeq̃ mur ſocios tuos. Vuod cum feciſſz eadem die iuxta pꝛedictam villam eũ depoſuit᷑ dicens. Cognoſcis vbi ſis?icente illo. ꝓꝛouinciã quideʒ ↄgnoſco.ſed quid circa me agat᷑ ig noo.Eques adiecit · Quia xp̃mn ie ſum h onoꝛaſti idcirco miſſus ſij vt te reducerem.ecce domꝰ tua. Nade⁊ enarra mirabilia que circa te geſta ſunt. Quẽ cij noti eius vidiſſent di xiſſent q;ʒ vbi ſunt ſocij tui.reſpõdit. Wicie fui in hieruſalem ⁊ reliq̃rũt me ibidem pꝛecedentes me.Et non erediderunt ei dicentes Senex iſte delirat. Eui ſtatim conciniumi ſub⸗ ſannationes declina ns cum pecu nia que ei ſuꝑerat ex gratia celeſtis cõuectoꝛis limina beati iacobi apo ſtoli petiuit ⁊ anteqᷓ; ſocij eius redi rẽt ipſe redijt. vᷣuplici ergo teſtimo nio ille gloꝛificat? peregrinoꝛuʒ vi delicʒ ꝙ in paſcha in hieruſalem ſit relictꝰ.? conciuiũ ꝙ die ſequenti in rlſelo fit viſus ab vtriſq; magnifica tus eſt dominꝰ ieſus chꝛiſtus tanta mirabilis vbiq; diuulgantibus. ¶Ketulit nobis nuper lxxiij. abbas quidam oꝛdinis noſtri de q dam monacho cui tanta a domino conceſſa eſt gratia vt virtute veſti mentoꝛum eius multi ſanarentur. Sepe ſi tñ adhuc viuit duz fratres veſtes eiꝰ induũr vel cingulo ſe cin gunt ſanantur. Duod cum quodaʒ dempoꝛe eius abbas conſideraſſet nec aliquid ſpecialitatis in illo vi diſſʒ.in his verbis eum ſecretius al locutus eſt. vᷣic mihi fili.que eſt cau'a tantoꝛum miraculoꝛum Re⸗ ſpondit ille. Weſcio domine. Mon bplus ceteris fratribus oꝛo non pl⸗ vigilo.non plus ieinno. non plus laboꝛo. ſed vnuz ſcio ꝙ me non po teſt extollere pꝛoſperitas neq; fran gere aduerſitas ſiue ð perſona mea ſiue etiam ſit de perſona alioꝛum. Cui cum dixiſſʒ abbas. Mon te tur ba uit ꝙ miles talis nuper grangiã noſtram incendit. Keſponciit. Mon Totuz enim domino deo commiſi Si modicum habeo cum gratiarũ actione accipio. Si multum iterum gratias ago domino.̃t cognouit abbas ꝙ cauſa tante virtutis eſſer amoꝛ dei ⁊ contemptus rerum ter ſensrum. i iles quidam religioſus alber tůs nomine cognomento ſcotharet ante couuerſionem in armis erat tã ſtrennuus in militia tam nominatꝰ vt pene omnes nobiles terre noſtre certatim ei ſua munuſcula dextrari os videlicet et veſtimenta pꝛecioſa dirigerent.quatenus illum ſibi aſſo ciarent vᷣie vero quadam duz que dam obſeſſa puella duodecim anno rum cuiuſdam militis filia in qua⸗ daz ſedens eccleſia a religioſis eroꝛ cizaretur in riſuz reſoluta clamauit Ecce amicus meus venit. Requirẽ tibus illis de quo diceret. Reſpon dit autem illa. bene viciebitis eum dicebat etenim de pꝛedicto milite qui illa eadem hoꝛa ſatis remo⸗ tus fuerat ab eccleſia. Qui quanto plus pꝛopinquauit tanto pius illa exultauit. Qui vero cum eccleſiam bat vicebat. Wodo murmpras ni Err ntrsret illa ei sſſurgens ⁊ manlb at dieehi unl plergen⸗ lirautt vic⸗ Ecce mis. quando ocuebñdt Seder wpe Peneleneetdte caditr ſuts irüteumaiebere kunte r eſmlan ileeenncerereij indue wnimilee Sthne enn hen veſtibpurpureis atʒ cultrllatis· ritnon mibl placcbit Aempore il wntecb vam aceſſiſʒ ad eam ⁊ vixiſſ ſum lo quo ert pꝛedicabatur cum ini—— ego amicꝰ tuꝰ Kelpõdit per os pu les intraret eccleſiam gratis ſigva⸗ guchm e viabol. Eriã amic'me oprim“ tiont⸗ vlabolue evn rerahere n mdeiue dan vlitetemei tacis. ꝓrnstſtvicen⸗. wni bie ege— quo verbo miles ſatis turbatns et ſpondit miles. eo prohono ſerui oeſunilr Johtelniatet Subnickens tñ ie rerublrenuncluehe epohal vabioalon er Lu vemon ſiultus es ⁊ fatuns. me. Mec dleenre mnilite. Reipondle partml Si pꝛudens eſſes nobiſcum ad toꝛ ſatban. Vutv tibi in me viſplicuit? us conubem neamenta pergeres in quib bomi Vunquam te leſiſed ditani. per me mn pecciaol nes capiũtur ⁊ occiditur. Vt quiv gloꝛioſus factus es nimis. Attam? veſt requit. ſine cauſa veras ꝓuellsʒ hanc inno kecum mahere nifũ conſentias no ſaꝙ meo ſer cuã que non peccauit? icente via Potero qula hoc tibl pꝛomifi ⁊ iu ertnnotA bolo.ſi vis vt tecuʒ ꝑgam ſine vt in rani dum puellam reliqueran qui ba ei acerdoti Certenõ intrabis in ine. Et viabo moveremn Tune virit miles. Ecce quiturbec.q lus. Concee vt ſedeam in ſella tus erucem iam ſuſcipio ⁊ vt ilico nun ſentire noluii uod elnegeſ pecat locũ ĩali Fᷓ reuerſurus recedes s meun nomt Ilo repond qua parte equi vel freni que om̃is ne crucitixi te aciuro. FEt reliquit caſius eſtil negata ſůt ei. Av quẽ rurſus viabo Enz diabolus. Vui mox cruce ſign celeris lun Põ poſſũ pedes currẽ. Si vis vt tus mare tranlijt. vb duobꝰ annis ten Sun tecum vadã aliquẽ mihi jaltẽ locũ chꝛiſto domino militans reuerſuꝰ ſil— concedas circa te. Miles vero puel b oſpitale magnum atq; ditiſſimuʒ ſh— leromnpeſus ak hemont·Sl vlle; pereginie er peupernsted— volueris deſerere concedã tibi vnð nit. Mabebat enim annuatim plus—* iingulã pallij mei tali conditiõe vt ᷓᷓ trecentas libꝛas ergenti in ren Mrann in nullo me ledas ⁊ tam vin miht dinbus. In quo hoſpitali vſch ho auindoign adhereas Fdiu toꝛnemta qro· qñ viecum vroꝛe ſua in habitu religi mnguutznn tibi pꝛecepero bona tus volnntste onis membꝛis Chꝛiſti ſerult. et rel Adquod vt ſine kontiaditiòe recede Et inra gioſoꝛum omnlum maxime oꝛdi⸗ amceiguſ. vir ei diabolus vicens Non te ledà hils noſtri ſuſceptoꝛ veuotus. Mut bis qubuspo ied pꝛomouebo.Erienſq; de pnel bus inioco dicere ſolet. Vos vomt qun vrodi ia iingule pallij eius inſllijt mirabi hl abbates ⁊ vos monachi nõ eſtis brindln li motu ſe pꝛodẽs. Ab illa hoꝛa tñ ſandti. Mos milites toꝛneamentis hdens Sino loꝛie in toꝛmeamer is militi acceſ vperam dantes ſancti ſumus qMi ſtuloecc nep t.vt quos lãcea deict vellz veice vemones nobis obeviunt et abſch aucito cunpli ret. quos capere caperet.cym eunte vlla leflone nos ſequuntur ſlos ꝙ tamenslqo ibatet cum loquente loquebatmr. ab hominihus eijcims. ſntiepꝛopon Qnando pꝛolirius in eccieſis oꝛs⸗ etuldienli ulpen s. Itani Entus yol Ronil Diſtin i exta Scholaſticus bũnenſis lxxvi. nhper veniens de ſtudio pariſienſi. biſtoꝛiam retulit ſatis mirabileʒ re centioꝛi tempoꝛe illam aſſerens ge ſtam. Familiam inquit cuiuſdazʒ vi ri nobilis atq; potentis de francia meretrix ſpecioſa ſequebatur. Cum qua cum multi indiffer enter pecca rent clericus quidaʒ religioſus eiuſ dem nobilis capellanus de ſubuer ſione familie dolens dominum his verbis allocutus eſt dicens. Wm̃is pene familia veſtra meretricis hu ius contubernio coꝛrumpitur.quo rum peccata omnia deus de manu veſtra requiret.⁊ ſciat nobilitas ve ſtra ꝙ meo ſeruitio carebitis ſi non fuerit amota Mox illa vocatur.ver ba ei ſacerdotis intimãtur ad que ſic reſpondit. vomine ex inuidia lo quitur hec.quia voluptati eius cõ ſentire nolui ideirco me perſequitur Illo reſpondente mentiris. vir em̃ caſtus eſt.illa mox ſubiunxit.Ego celerius faciam vos experiri verita tem. Statim accedens ad clericum ſub foꝛma penitentis lachꝛymis ꝑ⸗ kuſa poſt tictam conkeſſionem acie tit.omine tam vehementer de ꝑ ſona veſtra tentata ſuʒ. niſi mihi cõ ſentiendo ignem a vobis ſuccenſuʒ extinguatis viuere ego non potero d quod verbum cum ſe vir iuſt? cruce ſignaſſet.eam qʒ illa hoꝛa ver pis quibus poterat ſubmouiſſet ſe quenti vero die iterum venit. ver⸗ ba iam dicta repetiuit.hoc etiaʒ ad ijciens Si non feceritis quod po ſulo.ecce meipſam interficio. Quo andito cum plurimum timeret nec tamen aliquo modo libidini con⸗ ſentire pꝛoponeret. Keſpondit. Ec ce tali die.tali in loco ſi volueris te cum doꝛmiaz. dummodo te non in terfeceris. Sic illa leto animo rece dens dominum ſuumn mox adijt et quia capellanus ſuus ſibi talia ac talia pꝛomiſiſſʒ pꝛocacibus verbis indicauit. Interim clericus ſcho lari ſuo pꝛecepit vt in deſignato lo co lectum ex lignis planis compo neret.ligna arida cum ſtramine ſub ijceret.deinde lintheamen decenter ſubextenderet. W ⁊ factuz eſt.vie vero ſtatuto venit clericus venit ⁊ mulier.ſed clericus ſtipula pꝛiꝰ ſuc cenſa lectuim aſcendit.illam vt fimul aſcenderet vocauit. Que flammas ex omni parte cernens exſurgere re troceſſit.crebꝛius q; vocata ad taʒ hoꝛrendos amplexus venire recu ſauit. Clericus vero dei adiut?gra tia non aliter ſenſit illum ignem qᷓ; ventum roris flantezʒ.nec eſt aduſtꝰ capillus eius neq; veſtimenta eius in aliquo ſunt leſa. Ouod vt miſera illa vidit territa ad hoꝛam de taʒ grandi iniraculo compunda tã do mino ſuo ꝙᷓ ceteris publice cõfeſſa eſt ꝙ ſanctum virum ſine cauſa ex ſolo rancoꝛeꝝ inuidia ob vindictaʒ pꝛemiſſe accuſationis infamaſſ.iß̃e vero vir venerabilis non ingratus domino deo noſtro ad oꝛdinem ſe tranſtulit pꝛedicatoꝛum FMxxvij Retulit mihi abbas theodericꝰ monahꝰcquondam comes in wie da rem ſatis mirabilem. Moui in⸗ quit in confluentia carnificem quẽ vam hominem in officio ſuo pꝛo⸗ bum ſatis nomen illius expꝛimens. hic cum tempoꝛe quodam tertia fe ria ante cineres totam pene nocteʒ in commeſſationibus expendiſſet. mane quaſi ad ablyendas carnes cum quodam ſuo collega taber (Erx ceſario rcepit. Ach qᷓ; ſuauem noc̃tem exegi dtabili hoꝛologio tempersn di.qᷓ; dulces ⁊ qᷓ; ſua udiui.choꝛis in ce erfui. Ach ꝙᷓ; con delectabiliter pſallebant ſolet eſſe diſſonan o ibi lõge aliter conueniunt me d velectat atigabiles laudare to plus laudãt laudandi. ffabili modo hoc ſuʒ gratiſſime quietis laude creato ios eminere gratia pꝛe⸗ hic humili tocribus ꝓ chꝛi jus ibi exultant. abun tes conſolatio iſſimam ſtats oꝛioſi. Cum iliariter conuerlatus fectus colloquio. ap hifratres noſtri pꝛioꝛ.⁊ domin?. et domin? cuno noꝛe celſi can cullis quo tam erst im ulguris cho a veſtium de am.ſi talem irerum. Qui talem ve⸗ nam intrauitC unq; 2d officiũ miſ ſe pulſaretur? fideles ad eccleſiam confluerent necnon ex eadem taber na.iamq; ſoli hi duo illic remanen tes potarent git alter carnifici. Cer te modo diu nimis expectauimus. eamꝰ ergo ad eccleſiam pꝛopter ſa cros cineres. Cui ille myſterium ci nerũ irridendo reſpõdit. Sede ego tibi dabo cineres? tu mihi. Tollẽs q; cineres de latere iactauit ſuꝑ ca put eius.et ecce mox pena irriſiõis 6 9 ſubſecuta eſt · Mam ſtatim circa ca ut ⁊ faciem tantũ ſenſit puluerem veſi follibus ei inſufflaretur. Cun; territus clamaret. tantum oꝛe cine res hauſit. vt pene ſuffocatus fuiſ Zccurrerunt inulti plagam tam mi rabilem videntes · Buctus eſt in ꝓ⸗ ximã inſulam in qua non puluis ñ gramen erat fed nihil ei pꝛofuit.in poinerio in ſolario neq; in aliquo ſoco a turbine cineruʒ ſe defendere potuit a quibus randem ſuffocatus penam irriſionis ſoluit. lxxviij E grotabat in hemmẽrode ceno bio ſacerdos Iſenbarus nomine cu ſtos eccleñe pius ꝙᷓ triceſimũ annũ agens in oꝛdine 7 ad extrema pdu Zus eſt. Wedia nocte cum ſuper eũ miniſtroꝛuz vigilaret diligentia. au dierunt euin leni ſuſurro verba ſo naretimentes q; ne moꝛti pꝛoxun? aliena loqueretur.oꝛi loquentis au re adhibita inte llexerunt verba ſub limis edificationis plena de gloꝛia celeſtium? in enarrabili letitia ſan dtoꝛum Dignum ergo iudicantes teſtem his idoneum achiberi nun qui? ipſe gra ui iaboꝛabat infirmitate. Vocatus „ ciauerunt hec abbati abbas affuit. Interim cecidit hoꝛo logium ⁊ occaſione ſumpta ſic fari do operam de nues concentus lo pſallenti coꝛditer ꝙᷓ In noſtro cantu tia tedium laſſitud eſt. In vnaz omnes locam ſuper ol dulcioꝛem. Int non ceſſant.et quan tanto plus cre ⁊ mirabili atz pꝛouenit. in v ꝙ nunquam vacaht à ris. Ibi enim vidi hol oꝛdinis ſuper omnes al claritate ⁊? Dignitate et cellere Nui enim magis ati ſunt med tenti gloꝛioſ dantioꝛem accipien nem faciem ſplendid ra celſi veſt his autez tam ſum? amico re paruerunt etiaʒ mi domin? wernerus M et dominus. A ⁊ dominus dauid ho didiſſimis indutioꝛes ch rum nitoꝛ oculis meis e etiam gl penetrabilis qᷓ; ra diꝰf ruſcantis. Tanta gloꝛi lectatus lolicite quereb ego habitur? eſſeʒ⁊ d viuit irrepꝛehenſibiliter · ſtem ſperare poteſt· Si ver latuerit in conuerſati apparebit in illa veſte · vite maculam generst maculatam ergo mere one macula Culpa enim in veſte. Im bitur ille ba diliet enſ qwe bus deüetinlu Etabbus frat ſtiCtille. Vus ſom ante de p eſtet anima me fui inter choꝛo dominẽ noſrãl ke e is bens ꝓmiſtin neceſit äun michaelẽc nglo ppern Famnltn m olebemenpin fabil multimet tea nõ viderſ um pirim av ceſuuit võyul hauxlluz ucct dulcis eſtdie iſusvituiseis 5— 5 — 1 bere veſtem. qui ſe s maculis ſeruat ſtantiſſima 0 qᷓ fingularis q; ercel 6 iji immunẽ Et dixi que ſunt macule⸗ lenset ineffabilis Intus erã in coꝛ⸗ dobhe Et illi. Murmuratio. detractio. in⸗ de vtrũq; teneo.verbis aũt explica tn uidia negligentia et quicqd finceri renõ valeo Quã ſentire potui non ſilu tatem coꝛdis maculat et conkundit poſſũ effari.rei nimietate vict?. Taz ni M Aui talis agũt in gloꝛia veſtis mna⸗ kelici refectione paſtus hanc rekectõ i culã ponũt. Tu vero pꝛo multis la nem ſuꝑaddere ſuperfluũ duco Hec Mögun boꝛibus et vite honeſtate ſimilẽ ſoꝛ bꝛeue? modicũ nutrimentũ pꝛeſtat ennn tieris veſtem. Mis didis faucibus illa in perpetuũ reticit et ſaginat. O od delin grefadis viribus qʒ exhauſtis defe ᷓ beati ſůt qui illa ſine fine fruituri le lnin cit loquens Poſt modicũ inſtillata jũt. Jubente abbate vocati ſũt ꝙjciã plus lu refocillatus aqua reſumpto q; ſpůů nouicij viri quondaʒ in ſeculo clari ld ad loquẽdum ſeparans ſpem fecit virtute militari inſigne quos ita ↄ modobu auditoꝛibus et ait Vtinaʒ differrer olatus eſt. Tere kelices eſtis et ter ſine qics me dñs vſq; duz cõpleto opere dei quater q; beati. qui de vana veſtra ace cren vominis noſtris loqui poſſem.ah cõuerſatõne deq; můdana vanitate nes voſt leti nicij baiulus eſſem ᷓ; leta ᷓ; ꝑ diuinaʒ miſericoꝛdiã vocati eſtis ios eminen ſtupenda narrarẽ que vidi que an partẽ in celis ců iuſtis habituriõ gni p diui et ſenſi. que parata ſũt diligẽti ſtat enĩ de ſalute vr̃a ſi tamen ꝑſeue zsbicbm bus deñ.et in laude eins vigilãtibꝰ raueritis Nã dñs da uid indeſinen Et abbas Frater quomõ hec vidi⸗ ter pꝛo vobis p̃ces ad dim fundit. Diſtin ſexta. ſti'Et ille. Quater hac nocte rapt? ſum ante deũ pectus meũ apertum eſt.et anima mea educta ẽ et ſtatim fui inter choꝛos angeloꝛum et vidi quatenus qð ſalubꝛiter inchoaſtis feliciter cõpleatis Vnij autẽ eoꝛum nomine expᷣmens de eo dicebat niſi poꝛtas clauſtri ingreſſus fuiſſʒ mo — ℳ— ———— tis eterne poꝛtas nõ eusſiſſet Ade⸗ rant et hoſpites cõuertendi gratia de ſedibꝰ ſuis euocati. ſed nimio ad dominã noſtrã in immenſa clarita; te eñ ſuis ſacris virginib? q̃ ſe mihi ꝓmiſit in neceſſitate affuturꝰ.⁊ ſan⸗ ctum michaelẽ cum multo exercitu angeloꝛũ p̃paratij in auxiliũ mihi. Mam altari ⁊ memoꝛie ſue honoꝛẽ ſolebam ſemꝑ impẽdere ⁊ inenume rabilẽ multitudinem lanctoꝛũ et qͥs ãtea nõ viderã ſtatum agnoui. Khr ſum ſpiritu et viribus deficiẽs loqᷓ ceſſauit wõpulfus itaq; de ſoꝛbick pauxilluʒ accepit. et guſtans ait. O Fᷓ vuleis eſt dñs guſtantib?W q̃nta ẽ ſuauitatis eius abůdantiaiq; lar⸗ ga ꝙᷓ indeticiens et omniũ delitiaꝝ copijs affluẽs qua me in bac nocte reficere dignatus ẽ! W dulcedo illa duleedo gratiſſima optabilis ⁊ pꝛe — huc rerij tꝑalium amoꝛe detenti rẽ arduã aggredi dubitabãt Vui fidu cialiter accedẽtes ad virũ dei men⸗ tis q; fluctuationẽ cõkeſſi ſũt. ꝙ vice licet velle adiaceret eis ꝑficere autẽ bonj nõ inuenirẽt.ſupplicabant vt oꝛatõnibus eius adiuti mererent in bono ſtabiliri;t ille Vuãdiu imen te adheretis ſeculo nõ poteſtis ꝑfe lacere deo nec kirmal in bono. ha tes volũtatẽ fixam in malo Wua pter recedite om̃ino ab his que in utiliter amatis et non deerit vobis gr̃a ſaluatoꝛis. Si vidiſſeris q ego vidi omnẽ gloꝛiũ mũdi 1 (Ex libꝛo apum taretis. veinde multa querebãt ile de pr̃e·ille de fratre.ille de ſno ſtatu ſuturo.ille de p̃lenti. Sʒ vir dei ita ſingulis reſponlũ tẽperauit. vt ſecre toꝛij reuelatoꝛ et cõicientiarũ inſpe coꝛ eẽ ꝓbaretur. Wox vocũte Dno ſanda illa anims carne ſoluta eſt ad volotes coꝛꝑis vltra non reditura ſed vt credimꝰ immoꝛtalitatis luce veſtienda.et perenni t ſus⸗ pitate reficienda ixrir Erat in eadẽ domo funul laicꝰ cõuerſus nomine obertus.vir moꝛi bus oꝛnatus et actione circũſpectus a pᷣmis adoleſcenne ãnijs debuiens in oꝛdine ad omne iubẽtis impium hylaris et ꝓmptus Hic cuʒ annis circiter triginta fratribꝰinlirmis tã deuotũ qᷓ; iedulũj exhibuiſſʒ obſeqͥũ iße quoq; diuerſa coꝛꝑis ineqᷓ̃litate coꝛruptus ẽ et in magnis laboꝛibꝰ ſuꝑuiuens ãnis quaſi viginti lõgð trahebat martyriũj.verũtñ licz coꝛ⸗ poꝛe inualidus animiꝓuidentia nõ deerat fratrũ neceſſitatib? pꝛudent᷑ diſponẽs omnia. Tandẽ moꝛtalita⸗ tis vꝛgente pꝛocella.et languoꝛe in⸗ naleſcẽte dieʒ ſuũ tunẽtus vita fim et doloꝛibus ereptus eit Modte bti ſtephani que ꝓxima eſt natali dñi puiſata eſt tabula vefunctoꝛi ꝓ eo et ſurgentes feſtinanter duenerunt fratres.oꝛatõnibus munientes fr̃is eritnm Ikcebat autẽ vt moꝛis ẽ po ſitus Iupꝛa mattã extremũ trahens ſprituin Victa letania cum adhue sliquid ſpiramenti ſuppeſſe videre tur incepti ſt pſalmi ¶Inter dicẽ vuʒ tanqᷓ de leui ſoinno reuixit cir cumterens oculòs.⁊ iubente abba⸗ te repoſitus eſt in lectů ſuũ ⁊ reuerſi ſumus Auidã autem rei nonitate ꝑ culſi manſerunt circa eum expectan tes donec cõualeſceret ſpiritus eius cupiẽtes audire ab eo quid hoc eẽt miraculi · ꝓoſtquã autẽ ſibi reddit? eſt ita dicere exoꝛſus eſt. hic ego dd tacio/certe hic eſſe nolo Erã int an gelos.celeſtis armõie ſu auitate de⸗ mulcebar. deputat? erã beatoꝓtho martyri gloꝛle ip̃ius cõſoꝛs? colle⸗ ga futurus Wic ego quid facio cer te redire volo Poſt modicũ iterum tabula pullata eſt et feliciter obdoꝛ miens in domino vt credimus noh eſt fraudatus a deſiderio ſuo pariẽ habiturus in Luno magnus dominꝰ caſtri de malburch vir potens? diues in ſeculo.tam valẽs in militia ne vicaʒ in malitia qᷓ; vigens in pꝛudentis ſe culari.ãte finẽ vite in ſepefato clau ſtro habitũ ſuſcepit regularẽt cj⸗ tempoꝛis longinquitate nõ potẽat moꝛũ pꝛobitate dies no dünidia: re ſatagebat Vbi adeo pꝛofecit ꝙ d ſummnatus in bꝛeui expleuit tẽpoꝛa mults.placita enim erat deo anima illins. Vnde? qui vocauerat eum ad ſuũ ſeruitiũ nõ ſolum pꝛeſtitit ei veniam delictoꝛum ſed et in tali oꝛ dine pꝛecognitum ei feit finem ſunʒ Pabebat cõuentus pꝛotholarium pulcerrimuz quein equitie ſue pꝛo⸗ pter ketum nobilem depotaherat. Duem cuz vir nobilis henricus de yſenburg concupiſceret neq; pꝛecio dabere poſſet. hoc actum eſt vt ab⸗ ſconſe ſubtractus ei tranſmitteretur Vvem cuʒ minime redderet miſſus eſt pꝛedictus cuno quieidẽ henrico tuerat in ſeculo amiciſſimus. It cñ nihil pꝛoficeret videns bominẽ ob ſtinatũ irruente in ſe vt poſt patuit ſpiritu dei ad diuinũ euin indicium bꝛe corepis is ſe dirit teru⸗ zntez cecele iſſet eis ininn ign noꝛis bat ne ſolenn pãrʒ ẽvtmoꝛc eſtinvigila lan ßeixern Eoſe iier obſeſſa inv ra moꝛtis eiuſc eſt et venit ad demonẽ eriſe rediẽs diobolo ſeram apl Za terdorn quꝙ dibolocepit in tue Wiler tueri ftybiait fuili diabolus CMo chndebchu tunkinins cloꝛũ meoꝛcu iluc ranſban nüf gaudun niuiſencun vsituambl ſenon poſen ſtomeſtib je domin' ti Miſtin ſexta. appellauit diem ei pꝛefigens. Vnid plura Penricus atpellationem con tempſit et cuno domũ rediens om̃i⸗ bus modis quibus potuit ad eũcẽ diem ſe pꝛeparauit Vicebat igit ab bati vomine ſexta feria crucẽ acce pi.ſexta feria trãſfretaui.feria ſexta in capella mea me vobis tradidi.ſe⸗ xta feria habitũ indui regularẽ.deꝰ ſexta feria laboꝛũ ineoꝛj iihi reſti⸗ tuet mercedẽ Expletis vero iam tri bus amis in ſancta cõuerſatione fe⸗ bꝛe coꝛreptus eſt Viſitatus ab ami ccis ſe dixit tertia die moꝛiturũj Illi antez recedere volebant eo ꝙ leuis eſſet eius infirmitas et nlla achuc ſigna moꝛtis apparerent.ſed ipſe ro gabat ne ſolennitati ſue deeſſent Et factuʒ ẽ vt moꝛeretur die tertõ hoc eſt in vigilia ſancti iacobi ſicut ipſe pᷣdixerat Eo ſane tempoꝛe erat mu iier obſeſſa in villa pꝛoxima que ho ra moꝛtis eiuſdeʒ cunonis liberata eſt.et venit ad ſacerdotem ſuũ dicẽs demonẽ exiſſe Poſt paululuz vero rediẽs diabolus grauius verare ini ſeram cepit Adducta ẽ igitur ad ſa⸗ cerdotem qui quaſi concionãdo cũ diabolo cepit interrogare eũj et di cere Miler tu exieras lita eſt inquit Et vbi ait fuiſti infelix! Id quod diabolus Cuno ibi ſuper nattaʒ ia cebat ⁊ debebat moꝛi.ad cuiꝰ tranſ itum feſtinãtes pene quindecim ſo⸗ cioꝛũ meoꝛũ cum maximo tripudio illuc tranſibant Et videbar mihi nücᷓ gaudium aliquod habiturus niſi iniſſem cum eis. Iciens autem vas iſtud mihi traditum me amitte re non poſſe. reliqui illud ad temp? et ini cũ eis. dixitq; ſacerdos uid actum eſt ibi Reſpõdit viabol⸗ Su peruenerũt maleelicti tõſurati üli et circunſtãtes cadauer ita valide po pulare ceperũt qð̃ nullus noſtrum pꝛopius accedere auſus fuit vixit iteruz ſacerdos Et vbi denenit ani ma Reſpõdit diabolus. Zd pedes altiſſimi Et videte boni homines quanta nobis iniuria ſit illata Mo mo iſte nobis ſeruierat plus ꝙᷓ; qua draginta annis ad omnẽ volũtateʒ noltram nocte ac die paratiſſimus. et modo tribus annis tantuʒ alteri ſeruuit domino.et ille nobis abſtu lit eum Vũ igitur nobis anima au⸗ ferretur furoꝛe commoti in nos in⸗ uicei tota debachatione graſſati ſumus Et ego modo nõ habeo vbi me vjndicem niſi in hoc vaſculo qð mihi traditum eſt. ex cuiꝰ occupatõ ne doloꝛis remedium aliquantulij „ recipio Mrxri Erat quidaʒ miles in ſaxonia ludolphus nomie.ſed tyrãnꝰ actiõe Pic cum die quadaʒ veſtibꝰ nouis arq; ſcarlaticis indutus in via equi taret ryſticum cum curru obuiã ha buit Cuins cuz veſtimenta ex rota rum impuliu luto aſpergerent ipſe vrpote miles ſuperbus commotus valde extracto gladio homt᷑ pedem amputauit Qui poſtea deo miſerã⸗ te de peccatis ſuis dolens in domo oꝛdinis noſtri que poꝛta vocat᷑ fa⸗ cus eſt monachus õ multo poſt in grauem infirmitatẽ incidens cuʒ quotidie a ſe mala commiſſa deplã⸗ geret et inaxime abciſionẽ iaʒ dicti pedis infirmario ſe conſolãti reſpõ dit Mon potero cõſolari niſi vide⸗ ro ſigna iobin coꝛpoꝛe meo Et ec⸗ ce poſt dies paucos cicatricem in⸗ ſtar tili coccinei contẽplatus eſt cir 2 ea talum ſuũ in eodem pede?⁊ in eo dem loco vbi ruſtico pedem trca nerat Vui paulatim cepit cõputre ſcere ita vt vermes de eo ſcaturirẽt Tũc repletus gaudio aitodo de venia ſpero quia 13 video ſigna iob in coꝛpoꝛe meo Sicch in młta co? dis cõtritione atq; gratlaru actiõe inualeſcẽte moꝛbo e reddidit Lonuerſus quidã cũ die qus dam miſſus ab abbate ſuo nauigio tranſiret per fluuiũ albiaz qui fiult per ſaxoniã nauta ab eo nauluz reqͥ ſiuit. Qui cũ diceret nihil ſe ad nũj h̃e pecũie. rñdit ille Pate mibi pꝛo pignoꝛe cingulũ vel cultellũ ve ſtrum hõ poſſuʒ inquit carere his Et mox aviecit Ego pꝛomitto vo bis cum oꝛdine meo ꝙ dunidiũ de nariũj vobis remittã St dimiſit eů nauta Recedens ab eo cõuerſus eo ꝙ res modics videret᷑ ꝓmiſſuz Par bipendit nihil remittens Nõ młto poſt infirmatus.cj om̃ibus qui ad erant moꝛtuus videret᷑.aĩa egreſſa dictuʒ duniviũ denariũ cuius in cõ feſſione nõ meminit ã̃te oculos ha bebat. Qui adeo creuit vt mundo maioꝛ videret᷑. Cunq; ſurſũ intẽdẽ ti obſiſteret neq; alind eſſet qð im ped ret ad angeloꝝ petitioneʒ per miſſa eſt redire ad coꝛpus Miranti bus cůctis viſionẽ retulit.et miſſus eſt ab abbate naute integer denari us ſub om̃i celeritate Auẽ vt ille re cepit eadẽ hoꝛa cõuerſus expirauit lxxxiij. 0 Magiſter thomas theologus ců in pꝛeſenti expeditione in caſtro n in camera quad lecto decubens eſſet moꝛiturus vidit dis cum ad requiẽ aſcendere vellet pꝛe bolũ in angulo ſtantem Quem cuz cognouiſſet voce martini allocut? eſt eum dicens Muid hic aſtas cru enta beſtia wic mihi quid ẽ quod maxime vobis noceat? Xunqʒ ille nihil reſpõderet ſubiunxit Adiuro te per deñ viuum qui iudicaturus moꝛtuos et viuos et ſeculũ ꝑ igneʒ vt dicas mihi huius interrogatõis veritatẽ Zd quod demon reſpõdit Mihil eſt in eccleſia quod tantũ no bis noceat. quod ſic vᷣtutes noſtras eneruet.qꝙᷓ; frequens ↄfeſſio Vuan⸗ do enim homo in peccatis eſt. pec catis dico moꝛtalibus omnia eins membꝛa ligsta ſunt neq; tũc poteſt ſe mouere. Wuz vero peccata eadezʒ confitetur ſtatiʒ liber eſt⁊ mobilis ad omne bonum. Wuo audito do⸗ ctoꝛ ille bonus 7 crucis chꝛiſti fide lis pꝛedicatoꝛ ie⸗ expirauit —— „ In ciuitate metenſi narauit abbas quidam oꝛdinis no ſtri vſurarius quidam defunctus ẽ auarus nmis. Qui cuzʒ moꝛiturus eſſet ſupplicauit vxoꝛi ſue vt crume tnjm denarijs refertam iuxta le po neret in ſepulcrnn. Vnod cum illa feciſſet quanto ſecretius potuiſſet. tamen latere non potuit. Acceden⸗ tes aliqui ſepulcruz latenter apern eruut ⁊ ecce duos ibi conſpicantur bufones vnum in oꝛe crumene alte ruz in pectoꝛe. Ille denarios in oꝛe de crumena extrahebat.iſte ſuſpici⸗ ens extractos coꝛdi eins immitte bat.acſi diceret. Nos pecunia ſacia bimus coꝛ tuum inſaciabile Muibꝰ viſis illi timoꝛe perculſi terram reij cientes fugerunt. Vuid putas ani maʒ huius pati in inferno a vermi bus immoꝛtalibus.ſi tam hoꝛrẽda ſicut mihi ninruſg inʒ in dido loe qʒ beltuliſꝙ Rrrabit cos mẽſes ali nia dieens N dam decrenit Vuitun hiur defynch non el linwipericit ſeye vendicerat divino etunmne bꝛiet hierſalen cernis nullus ſenechp alisa falſa locaer ke ſiotñ vei iuc ſtiituns ing iuſte acchlurat aiſit Gnvllaqu ſte matrone ja vos defuncze ſrioſaſuns y eſio gu ccars el s omritn tücpo peccats e etmobi uo mdt eis chiſit zexpin 2e idmouin emni 1e n mbenn (Diſtin ſexrta in eius coꝛpoꝛe demonſtrata ſunt in ſepulchꝛo rxx (/Fuit in bacheim villa ꝓxima famoſa quedam vſuraria hec cum moꝛitura eſſet campũ totuz coꝛuis ac coꝛnicibus vidit repletij Etcla⸗ manuit foꝛtiter. Ecce mõ apropin⸗ quant foꝛis ad me Et adiecit oivi o ivi modo ſt in tecto modo in do mo.modo pectus meũ laniant.mõ animã meã extrahũt Sicq; cuz vlu latu efflauit ſpiritũ a demonib? ad inferos educendũ Qui eadeʒ nocte coꝛpus de feretro multis qui ade⸗ rant vicentibus tollẽtes vſq; ad te⸗ ctum leuauerunt? cuʒ trabe impin gerent iuxta limẽ oſtij illud cadere ſinentes confreger unt. Extincta ſũt luminaria fugerunt homines mane iaz in dicto loco coꝛpus reperiẽtes qð̃ beſtiali ſepulture tradiderunt Narrauit mihi ante pau lxxxxi„ cos mẽſes aliquis ſacerdos de ſaxo nia dicens. Muꝑ in terra noſtra q⸗ dam decretiſta nominatꝰ moꝛtuꝰeſt Vuitum hiaret lingua in oꝛe eius defuncti non eſt inuenta. Et merito linguã perdidit moꝛiens qui illam ſepe vendiderat viuens licz in illo diuino examine vbi aperti erunt li bꝛi et hierufalem ſcrutabitur in ln⸗ cernis nullus aduocatoꝝ nech pꝛo ſe neq;ꝙ alijs aſſignare poterit aliqᷓ falſa loca ex legibus ſiue ðᷣcretis in ſto tñ dei iudicio ad tribunal chꝛi⸗ ſti iturus linguã qua multos vel in iuſte accuſarat vłtemere defenſarat (In villa quadaʒ dioceſis coloni amiſit enſis ꝓuella quedam cuiuſdaʒ hone ſte matrone ãcilla ante aliquos an⸗ nos defuncta eſt ſatis enim erat lu xurioſaſatis vaga? valde ſecularis NMocte quadã in ſomnis ãte xp̃itri bunal rapta eſt in cuius circuitu vi dit angelos et apoſtolos martyꝛes et reliquoꝛum oꝛdi num ſanctos in⸗ finitos Inimabus in medio dedu ctis ille ad gloꝛiam iſte ad ſufplicia iudicabantur. unq; hec ancilla vi deret et tremeret acculante conſcien tia manꝰ ſuppliciter ad iudicẽ teten dit. Cuius ille miſert? ait. Auid me oꝛas?va mihi digit tu ⁊ ego da bo tibi manꝰ meas acſi diceret.a mihi modicam fidezʒ ꝙ te de tuis vi rtijs emendes.⁊ ego tibi dabo grati am meam. Sic euigilauit. Que cum retuliſſz cuidam religioſe matrone nomine aleidi que adhuc ſuꝑgeſt de villa binzennich. Keſpondit illa.mi ſera emenda vitã tuã ſatis ↄmonita es. Illa pmum quidem timuit ſed timoꝛ ideʒ citius ceſſauit. Cunq; vt piraſſʒ ⁊ nudata ſuꝑ areamn tecta tã tum lintheamine poſita fuiſſet duo canes ante domũ ĩ curia ſe momo? pꝛius vitijs pꝛiſtinis ſubiaceret ad monitioni flagella adduntur. Naz cum poſt acerrimas infirmitates ex derunt. ſuꝑueniunt tertius ⁊ quart? deinde omnes canes ville. qui ſein lintheamen ſuperpoſitum abſtrahẽ tes dentibus ſuis ↄminuerunt. qui vix a ruſticis fuſtibus expulſi ſunt. adauere vero ſepulto canes füga ti redeuntes ſuꝑ elus tumulum in terrupta bella renonauerũt. Timeo enum ꝙ anima modicũ habuerit pa cis ſiẽ nõnulli interp̃tati ſi Irxxvxi Modouicus lantgrauiꝰmaxun?ty rannꝰ fuit de qͥ dictũ eſt in p̃ncipio. hic cij moꝛiturꝰ eſſet pᷣcepit amicis ſuis dicens. Wox vt moꝛtuꝰ fuero cucullam oꝛdinis ciſtercienſis mihi 3 induite ſed ne hoc fiat me viuẽte di ligentiſſime cauete · Vbedierunt illi. moꝛtuꝰeſt atz cucullat?.Wð vbi mi les qͥdã vidit ↄmilitones ironice al locutus eſt dicẽs. Vere non eſt ſuni lis dño meo ĩ omni virtute. Dñ mi les erat non habuit parẽ in actibus militie. fact? vero monachꝰ oĩbꝰ fa Zus eit foꝛma diſcipline Ficdete qᷓ; diligenter cuſtogit ſilentiuʒ ſuũ nec vn quidẽ verbů loquitur Inima vero eiꝰ cum edutta fuiſſʒ de coꝛpo re pᷣncipi demonioꝝ pñtata eſt ſicu ti cuidũ manifeſtime reuelatũ ẽ. Se dente eodẽ tartarico ſuꝑ puteũ ⁊ ci phum manu tenente hmõi verbis lantgrauiũ ſalutauit. Pñ veniat di lect amicꝰnoſter oſtendite illi trici nia noſtra.apothecas nr̃as.cellaria ̃a ſic q; eũ huc reducite. Veducto miſero ad loca penarũ in qͥb? mhil glind erat niſi planct?⁊ fletus ⁊ ſtri doꝛ dentiũ ⁊ reducto ſic pᷣnceps pᷣn cipẽ affatur. Wibe amice de cypho meo.Illo valde reluctãte cuz ni hil ꝓkiceret imo coaẽtus biberet. flãma iulphurea de oculis narib? q; eius erupit. Poſt hoc ſic infit. Wð conſi derabis puteũ meũ cuiꝰ ꝓfunditas „ ſine fundo eſt. Amoto q operimen to e in illum miſit ⁊ remouit. cce iſte eſt puteꝰ in qͥ eũ clericꝰ vidit ſiũ pdictuin eſt. Ixrxir. In villa q̃ in territoꝛio bũnenſi ſitã miles qͥdã nobilis? deuot⸗ ival terus noĩe habitãs erat tã dñe nr̃e ᷓᷓᷓ oꝛdini ſaris obſeqoſ Pic ců tge qᷓdã grauiter jnfirmaret ſol; iace ret. diabolꝰ illi ad pedes lectuli viſi biliter apparuit. Erat ahit ſicut ipſe nobis retulit facies eiꝰ ad inſtar ſy mee diſpoſita coꝛnua habens capꝛi na. in cuiꝰaſpedn cũ terreret poſlea confoꝛtatꝰait. Vuis vel quio es vñ de venis vel qd q̃ris? kñdit mõſtꝝ viabolꝰ ſũ aĩam tuã tollere veni· di⸗ cente milite. Recede leccatoꝛ animã meã non tolles. xp̃o ine ↄmendo. ſP⸗ iunxit ille.ivaltere ſi mhi cõſenſeris homagiũ q;ʒ feceris nõ ſoluʒ incolu mitati te reſtituã.qnetiã ſuꝑ omnẽ tuã ꝓgeniẽ te ditabo. Rñdit miles. Batis habeo de diuitijs tuis falla cibus non curo. Anð ergo tibi the ſauri infra terminos inq̃t curie tueĩ finiti occultãtur. Cůj qͥ cuʒ miles iã oqui delectaret᷑ ait. vic mihi vbi ẽ aĩa dñi mei ivlhelmi comitis iulia cenſis nuꝑ defũcti Kreſpondit dia⸗ polus. Woſti caſtra vicina ivolken burch ⁊ dꝛachinuelt. Moui inqt et ille ꝑ ſideʒ meã tibi dico ſi ferrea el ſent tã caſtra qᷓ; eoꝝ montana. ⁊ ih ſilo loco mitterent vbi aſa ip̃ius eſt añꝙᷓ; ſupciliũ ſuꝑiꝰinferioꝛi iũgi pol ſet liquefierent. Duo dicto mox ca⸗ chinnãdo jnbiũxit Ardoꝛ iſie balne um lacte eſt ei. In futuro qñ eoꝛpꝰ? nũ aĩa reſumet.tunc pᷣmnz penã de pitã recipiet. Kequiſit? de aĩa henri ci comitis ſeinenſis. rñdit. Certe illã pabemꝰ. ve pena tñ illiꝰ nihil exp̃ ſit. Adiecit etiã interrogare illuz de patre ſuo. Ad qð rñdit ille. Viginti Inis ⁊ vno illuz habuimꝰ ſed mono cula illa et caluꝰ ille atq; pediculoſꝰ qui in ſolario iacet nobis euz abſtu lerunt · onoculã vocauit vroꝛem eius q̃ ꝓ aĩa eiꝰ iugiter lachꝛimãdo ochlum vnum ꝑdiderat. Xaluũ di rit filium eiꝰtheodericuʒ monachũ m qui ad vidẽduz germanum eo dem tꝑe aduenerat. Interrogatus vero de pꝛedicta matrona relpõdit Munq; poteſtati noſtre acdita co ꝙ mulier eſſet bons ac lẽa · ꝓrem õ̃t vincia nolir bi. Kelpon t reigiolae upervenese cecidit ⁊ cede gerem q gturbine im amſiehzio batis noltri ſoncit. No littoꝛe mui modci cuoſil moꝛ todogrnn plls nos acce domüqudun tuns inquo dehnquun ſ miles. Doſ ad obitunn lus inquit.& us erprau cricis. Poc latun?ul mihi fiden glola legun Fhinonte lonoſtoll n comitis inh Kreponcit din vichna irolken tNoinit. u idico ſifereac tnmntit vbiaaißinse inenoꝛiiügiye wo dico nota Froꝛ ile bh nro q c vpmiz peri iir de ain heni idit. Certe ii nihil erß rognre iluz de icitile Vigm boimnn e ucpecil obis ahut gurbinn⸗ vornt. Lili dmiz nw — olresciu D ſi tuũ lambertũ ſic ſellauimus vt nm ius euadere nõ poſſit. qui ante pau cos annos defunctꝰ eſt vir auarus et pecuniolus.vicente iteruʒ milite dic mihi de quo loco veniſti nunc ad me. Keſpondit demon.ẽgo⁊ ſo cij mei eramus in exequijs cuiuidaz aobbatiſſe nigri oꝛdinis egreſſuz aie eius pꝛeſtolantes · Tunc miles quot er atis ibi? Reſpondit demon Woſti nemꝰ in Cottinfoꝛſt. Optime inqͥt nou i.t ille. NMon funt tot folia in arb oꝛibus quot illic fuimus cõgre⸗ gati.non eſt tam grandis ſilua in ꝓ⸗ uincia noſtra. Et quid optinuiſtis ibi. Keſpondit Heu nihil. femina fu it religioſa ſed ⁊ michael archãgelꝰ ſuperuenẽs cum fuſte ferreo ſic nos cecidit ⁊ cedendo fugauit vt diper geremur quẽadmodum puluis qui a turbine impellitur iequiſitus eti am ſi eſſʒ ĩ obitu domini gerardi ab batis noſtri tunc recenter moꝛtui.re ſpondit. NMon eſt tantum harene in littoꝛe maris quot ibi fuimns. Sed modicũ ibi obtinuimus quia pedi culoſi illi moꝛe poꝛcoꝛũ in humo ia cendo grunnẽtes non ſinebant pꝛo pius nos accedere. Pabẽt pꝛeterea domũ q̃ndam ſuſurrij capituluʒ no tans in qua omnia nobis quecũqʒ delinquunt ſübtrahuntur. Et dixit miles. Dũo ſtultiſime auſus fuiſti ad obitum viri taʒ iuiti venire Au ſus inquit.Ego pñs fui vbi dei fili us expirauit jedens ſuper bꝛachiuz crucis. Poc verbum a demone pꝛo latum 7 a laico recitatum maxime mihi fidem fecit victoꝛum eo ꝙ in glola legatur ſuper thobiã. dicente vualtero. One fuit poꝛtio veſtra ĩ xp̃i moꝛte! Kerſpondit. Nulla. Wa io noſtro illuc venimꝰ quia virtute moꝛientis turbati? exagitati detru ſi lumus in infernum. ulta alia cũ demone quotiens ſolus erat confe rebat.que poſtqᷓ; conualuit multis recitauit. Ais nũc audire qualis p̃⸗ dicti comitis vvilhelmi finis fuerat 7 pena. ¶¶ Infirmatꝰ in caſtro ſuo hithie cke pꝛo q̃dam contumelia ſi⸗ bi illata venit coloniam. Mui cũ re diret in via defectum coꝛdis incur rit et ait. Och nunq de cetero vide bo coloniam. Cui in terram depoſi to cum medicus eius diceret moꝛtẽ eſſe in ianuis ſubiecit. Conſulo tibi vt vxoꝛem tuam recipias. Reſpon dente illo non faciam.ſupplicauit ei pꝛo quodam milite quem diu incar cerauerat. NMequaq; inquit egredie tur me viuente. Tunc medicus. Er go ante diem craſtinũj egrediet. qð ita factum eſt. um vero moꝛiturꝰ eſſz in ſinu cuiuſdam matrone quaz viro pꝛopꝛio tulerat iacebat. Cui cum illa diceret. vomine quid faci⸗ am poſt moꝛtem veſtram· Junen quit nubere debes militi Wecei ver ba vltima fuere. Cadem nocte ſicut mihi retulit abbas quidam oꝛdinis noſtri ſanctimonialis quedã ſancti mauricij colonie in loca penarum tranſpoſita eſt.in quibus putei ma gni hoꝛroꝛis igneo tectuz operculo inter flãmas vidit ſulphureas. ve quo cum ſuũ ductoꝛem interrogaſ⸗ ſet. reſpondit ille. ᷣne tĩ anime in illo ſunt. anima videlicz maxẽcij imn peratoꝛis ⁊ anima vuilhelmi comi tis iuliacenſis.ane viſum recitãs cum eadem die rumoꝛ inſonuiſſet colonie de moꝛte eiuſdem comitis viſionem fuiſſe verã intellexit. Pꝛo⸗ pter ſimilem culpam iuſtum fuit vt Aui pares erãt in culpa confoꝛmnes (Er ce ſario ficrent in pena.vtriuſqʒ vitaʒ noui. Walentij ex lectione ·vvilhelmi ex multoꝛũ relatione.vterq; tyꝛãnus. vterq; ſupꝛa moduz luxuriolus. Si cut legitur in cronicis nulla fuit in vꝛbe rom ana ſije extra vꝛbẽ matro na tã nobilis tã pudica.dummodo oculis maxentij placeret.qͥn de do⸗ mo mariti ſublatã coꝛrumperet. Sl milia faciebat de virgimbus et vi⸗ duis. Viderunt iſta viri⁊ ingemue runt.parentes? tacherunt.tãta erat illius crudelitas vt cum nimio do⸗ loꝛe coꝛdis afficeretur triſtitiam tñ diſſimularet. Tanta eius extitit ty rannis vt paſiij ſenatoꝛes ciues mi lites oceideret.de quibꝰ aliqua ha bebatur ſuſpitio.vvilhelmus nõ dil ſimilia opcrabatur his etſi non pa ri poteſtate.non tamen impari vo⸗ luntate. Sicut ita deditꝰ erat luxu rie et inceſtui vt vix aliquem habe ret miniſterialium cuius vxoꝛẽ aut filiã non atttentaret violare nillaz habens differentiẽ inter matrem et Filam. inter legitimam et abſolutaʒ Muãte fuẽit circa ſubiectos ſiue cõ pꝛoinciales crudelitatis om̃is no hit eß̃ atus colomienſis axentius vxoꝛem pꝛopꝛiã occidit.iſte incluſit Ille perlecutus eſt ecẽiaʒ multos ꝑ fidem interficiendo.Iſte tꝑe ſcima ris imperij romani perſechtus eſt leci apoſtolice ob edientes ſacerdo tes de wis ledibus eijciẽco quoſdã mutilando ⁊ bons ect̃iarum diripi do. Wec acta ſunt in tꝑibus Inno⸗ ceptij pape. xc. Anno pꝛeterito canonicus qͥdaʒ aqẽſis retulit mihi de eodem vvil helmo viſioneʒ ſatis terribilẽ. Hoſt moꝛtẽ inquit ſuõ cuidaʒ inciule cui bñecerat viſbiliter apparens vultu urido ac macilento ait.Ego ſũ mi ſer ille vvilhelmus qñq; comes ille iuliacenſis.quem dum illa interro⸗ gaſſʒ de ſtatu ſuo reſpondit totus grdeo.et cum leuaſ veſtẽ viliſſimã qua indutus videbatur mox flãma erupit.⁊ ſic cum eiulatu diſparuit. ic acdhuc viuenti dens q miſeri coꝛs eſt vt ej a peccatis reuocaret. aliquid gloꝛie lue oſtendit. In die q dã natalis ſui in canone pꝛioꝛis mi ſe voces iuauiſſimas cum melodia dulciſſima quaſi in celo euz audire pꝛemiſit. Qui mox interrogans do minum engbertum tunc maioꝛis ec cleſie in colonia pꝛepoſituz nunc ar chiepiſcopum.ſi voces eaſdem bene audiret et eẽ ille ſe audiuiſie nega ret amplius mirabatur In canone vero ſecunde miſſe nec non ⁊ tertie eaſdem voces que diuerſe erant eta tis audiuit. Xum hec recitata fu⸗ iſſent domino bermãno abbati loci ſancte marie comiteʒ adijt.ex oꝛe eiꝰ que dicta ſjt audiẽs Inuocauit idẽ comes teſtem deum mhil ſe mentiri hec audiens cum iuramento quia ſi gdhuc ſemel mihi talia concederen tur audire omnibus meis paratus cſſem abꝛemnciare. odicuz tamẽ cceleſtis hec ↄiolatio illi ꝑꝛofuit pec catis eius maximis impedientib?ꝰ. VErat in quadam villa ſa ¶xci. cerdos quidaz miſerrimus luturie et ↄmeſſationibus vacans animas q; ſibr ↄmiſſas omnino negligens.qᷓ cummoꝛtuus fuiſſʒ parochiani ſub eo defuncti ſaxis compꝛehenſis ĩ lo cis infernalibus illum artare cepe⸗ runt et dicere. Tibi ↄmiſſi fuimꝰ.tu nos neglexiſti et cum peccaremus neq; verbo neqʒ exemplo nos reuo caſti in occaſio noſtre damnstiõis emogne. me ego mi —— er 0230 win nin me'moꝛ nittun. Sun cheraret! velcoꝛfilio m ſulpendo. runt in qhoe dinem buto vera itte eſt ſulphureo di NMonmul an dinſim bauurie deru gudumn caſtn domiebar ſi c remotus fuiſe oltiocanerei 10 qodam 6 caplis inyel geſſs et.« ſobiſſet ve die lediſir temta Lune l cumſu in operimen poſut uẽc gaſermult his veroenn Mwogensdo n maiꝛse unc z tseadenbce duiſe negn ur Jucanote Mronz tere denkrntm becrctnh nöno abbat zactcorc Jnotuntii enet anmo quai concecren meis paratus Locicrzunt lipwflü pu Un. fuiſti. Qnem cuz agitarent lapides poſt eum mittendo ille in puteum cadens nuſcᷓ comparuit. Mec cui⸗ „dam religioſo de ilio ſünt oſtenſa Ablles quidam moꝛiens xcij. ſnum hereditauit. Mocte quadam ad hoſtium foꝛtiter pullans cuʒ pu occurreret et quid ibi pulſaret in terrogaret. Keſponciit. Intromitte ine ego ſum dominus huius poſſeſ ſionis nomen ſuum expꝛimens. Pu er per foꝛamen ſepis pꝛoſpiciẽs enʒ cognoſcens reſpondit. Certe do minꝰmeꝰmoꝛtuꝰ eſt non vos intro⸗ mittam. unq; moꝛtuus pulſando Perſeueraret nec pꝛoſiceret nouiſſi⸗ me dixit. detis piſces iſtos qjb⸗ ego veſcoꝛ filio meo ecce ad poꝛtã ilos ſu ſpendo. ane exeuntes reppere⸗ runt in quodam ligamine mltitu dinem bufonum atq; ſerpentiuzʒre⸗ uera iſte eſt cibus infernalis qᷓ igne ſulphureo decoquitur. Mxci ij ¶Mon multi anni ſunt elapſi' ꝙ qj⸗ vam ditiſſimus miniſterialis ducis bauarie defunctus eſt. Mocte autez quadam caſtrum in quo vxoꝛeins doꝛmlebat ſic concuſſum eſt vt ter⸗ remotus fuiſſe videretur. Et ecce oſtio camere ĩ qua ille iacebat aper to.quodam gigante nigerrimo cuz capllis impellente maritus cius in greſſus eſt. Ouem cum vidiſſet et nouiſſet ad ſe illum vocans ſuper ſe dile lecti ſui reſidere fecit nihil vero territa. Xunq; frigus eſſet et ile ſo⸗ la camiſia indutus fuiſſet partem operimenti ſui ſcapulis eius inper⸗ poſuit. Qnẽ cũ de ſtatu ſuo interro gaſſet· multuin triſtis reſpondit. Pe nis vero eternis deputatus ſů. Ad Wod verbum illa valde multum . bonis de vſura conquiſitis filiuin Diſtin ſexta territa reſpondit. Muid enim eſt quod dicitis nõne elemoſynas ma gnas feciſtis.oſtium veſtrum pere grinis omnbus patuit. Non pꝛo⸗ unt vobis beneficia iſta Relpon⸗ dit. Mihil autem mihi pꝛolunt ad vitam eternam.eo ꝙ ex vana gloꝛia noh ex charitate illa a me faca ſũt. Vuem cum de alijs interro gare vel let iterum reſpondit. Conceij um eſt mihi tibi apparere ſed non licet mo rari.Ecce ductoꝛ meus diabolus foꝛis ſtat expectãs me. Si enim om nia folia arboꝛis verterentur in lin guas toꝛmenta mea expꝛimere non Poſſent. Poſt hec euocatus et im⸗ pulſus in eius abſceſſu totum caſtx vt pꝛius concutitur voces eiulat? eius diutius audiuntur. Concubina cuiuſdam ſacerdo tis cum eſſet moꝛitura ſicut a quo⸗ dam religioſo didici cum multa in⸗ „ ſtantia calceos ſibi nouos ⁊ bene ac pulcerrime roſtratos fieri petiuit dicens· Sepelite me in eis valde enim erunt mihi neceſſaꝛij. Quod cum factuz fuiſſet nocte ſeqnenti lõ ge ante lucem luna ſplendente mi⸗ les quidam cum ſeruo ſuo viam equitans femineos eiulatus auci uit. Wirantibus qutem illis valde quidnam hoc eſſet. ecce mulier rapi diſſimo curſu ad eos ꝛoperãs cla mauit. adiuuate me adiuuate apox miles de eqͥ ſuo deſcendens et gla⸗ dio circhlum ſibi circunducens fe minam bene notam infra illum cir culum recepit. Sola enim camiſea ⁊ calceis pꝛedictis induta erat. Et ecce ex remoto vox qᷓſi venatoꝛis tribiliter buccinnantis. necnon ⁊ la tratus canij venaticoꝝ pᷣcedẽtiũ au — — — S ² magũtinenſi. diũtur. Vuibꝰ auditis illa dũ nimis tremẽt miles ↄgn ita ab ea cã equʒ ſeruo ↄmittẽs tricas capilloꝝ eius bꝛachio ſuo ſiniſtro circligauit· de xtera gladiũ tenẽs extẽtũ. Appꝛopi⸗ q̃nte infernali illo vengtoꝛe ait mu lier militi. ſine me currẽ.ſine me cur rere ecce appꝛopinãt. Illo foꝛtiꝰiilã retinẽte miſera diuerſis conatibus militẽ pulſãs.tãdem ruptis capilis effugit. Quã diab olꝰ inſecutꝰ cepit eqͥ ſuo eazʒ inijciẽs ita vt caput cum bꝛachis pendẽt ex vno latẽ crUr vero ex altero. ꝓꝰp aululuz militi ſic obuiãs captꝰ pᷣdã depoꝛt⸗ uit. Vul mane ad villam reciens quid vide rat expoſuit.capiios oſtendit. et cũñ minꝰ referenti crederent agto ſepul cro feminã capillos ſuos perdidiſſe reppererũt ec ↄtigerũt ĩ archiep̃a Mrcv. nte annos paucos rome q̃dam cardinalis detũꝰ eſt noie ioꝛdan? j de oꝛdine qͥndã ciſtercienſi aſſun pt? ßᷓ vita oꝛdini in eo minime ↄcoꝛ dabat.erat em̃ auarhs valde ſicht a qͥdã abbate aud iui habebat aũt no tariũ noĩe pandolphũ hůc cũ ꝓ ͥ dam negotio neſcio quo miſiſſʒ ite rim expirauit. Eadem hoꝛa cuz ille expleto negotio rediret mane añ lu cem cateruã miſer abilẽ in agro ↄtẽ platꝰẽ. Sedebãt hoiĩes ĩ iumẽtis in oꝛe caudas habẽtes verf doꝛſ is ad capita illoꝝqͥs ioꝛdanꝰ cuculla ĩdu tus nudis pedibꝰſequebatur duob* demonibꝰe deducentibꝰ in qx aſpe du důũ notariꝰ nimis hoꝛrẽt clama uit cardinalis. Pandolphe pandol phe. Subſiſtente clerico ⁊ dicente. uis es aut quiv clamas! Rñdit il le. Ego ſum ioẽdanꝰ dñs tu⁊ Moꝛ tuns iũ. Scente illo quo ducunihi- rñdit Zñ tribnal xßi. t ille. No⸗ ſtis quid de vobis ſit futuruʒ. Non noui inquit deus ſcit.ſed cũ illuc ve nero beat? petr? de cardinalia mea me redditurꝰeſt rõnem.Eus vero benedictꝰ de cuculla. ꝙ ſi ilaʒ mihi obtinere poterit ſaluaboꝛ.ſinautem damnaboꝛ. Sic q; oculis eius ſub⸗ tractus eſt xcvi Theodericꝰ traiecteñ. epiſcopus ſeruũ qnẽdam habebat euervvach noĩe ꝓnidũ ſatis qᷓ in diuerſis locis bona illiꝰ diſpenſauit. Erat in com miſſo fidelis.in adminiſtratiòe vti⸗ lis. diligens ac circũſpectꝰ. ꝓter qð adño ſuo amabatur· Vnde quidaz ex officialibꝰ ei detrahentes ex inui dia. accuſabãt illum apud ep̃um di centes.ñe non fideliter vt eſtima ris euervvach bona veſtra dilpẽſat conſulimꝰ vt cuʒ eo computeris. qð cum factum fuiſſet tam rõnabiliter computauit vt omneʒ epiſcopo tol leret ſuſpitionem. Wabebat enĩ om nia notata in cartula· Sciſcitanti⸗ bus accuſatoꝛibus de computatiòe cum epiſcopus reſpondiſſet optime cõputauit dixerunt illi Mequaq; ſed cõputet nobis audiẽtibꝰet ↄuin cetur maximj vobis damnũ intuliſ ſe. Oð cum ei intimatum fuiſſet ab ep̃o ille timens emuloꝛum inſidias maxi me quia cartulam perdiderat ait intra ſe. Si aliqd mõ in ↄpurari one titubauero neceſſe erit me vel ĩ coꝛpoꝛe toꝛqueri vel carceris ſqua loꝛe vſq; ad moꝛtẽ crucigri· Immil ſione igitur diaboli cuiꝰ ĩſtinctu ab innidis indebite vexabatur tampũ ſolus intrauit ipiũ q; diabolum ad uocẽs ſic affatur dicens· vñ̃e ſimni⸗ hi ſuccurreris in tanta neceſſitate poſito homagiũ tibi faciã ⁊ ĩ omni rit in diabo dent. R l0 cis vtſil dez diſcipli liq ab ilo nos ĩ hoc bl cidit vt nʒ nienß in epᷣn ciret cu pꝛ ſitit vt die eiin audiẽt vas eĩ diab os tulz cũ euervachi lequʒ epre micheꝰocc hers ſan go hoc ci deil ponẽ witare poc inpentẽsd Diſtin ſexta. bus kibi parebo. Cui diabolꝰ rñdit Sl abrenũciaueris altiſſimo mÿ̃iq; illiꝰego te ſuſcipiã.⁊ de oĩbꝰ ꝑiculis cũ multa tuoꝝ ↄfuſiõe emulatoꝝ a me liberaberis.qd plaꝰabrenunciat miſer xp̃o homagiũ facit diabolo. ſpere ei ſuccedit ↄputatio. Ab illo tge cepit diaboli vᷣtutes magnifica re xpᷣm blaſph emare adeo vt dicẽt. q̃ ſeruiũt deo mißi ſe ⁊ egẽt qᷓ ãt ſpe rãt in diabolo ꝓſꝑis ſucceſſibꝰ gau dent. Jea tot? dedit? erat artibma gicis vt ſi aliquẽ noſſz ſcholarẽ eiꝰ⸗ dez diſcipline nãmis eũ redimẽt vt aliqͥd ab illo diſcẽ poſſʒ qͥ cuz.xi.an nos ĩ hac blaſphemia ꝑſeueraſſʒ ac cidit vt ing oliuerꝰſcholaſticꝰ colo nient̃ in ep̃atu traeicteñ cruceʒ pdi caret.cuiꝰ pꝛedicatiõi ille in tãtũ re⸗ ſitit vt die qdã ↄmotꝰ oliuerꝰ dicẽt ei in audiẽtia totiꝰ ppłi. Tace infelix vas eĩ diaboli es? diabolꝰ loqtur ꝑ os tuuz cũ tñ ſtatum eiꝰ ignoꝛaret. euerivach nulluz arbitrãs gratiꝰob ſeqͥuz ſe pꝛeſtare dño ſuo quã vt ini micũ eiꝰ occidẽt tribꝰ diebus ad di herſas ſtatiões ſecutꝰ eſt ingr̃in lon go ad hoc cultello pꝛeparato tñffo dẽ illũ ꝓponẽs ſi foꝛte ſine turbis in neniret᷑.Et ecce ttia die ſubita infir mitate p̃occupat? pꝰ paucos dies impenitẽs defunct? ẽ.⁊ ab eo cui ſe reddiderat ad loca penaꝝ deduct? ẽ.pᷣmo loco ſiẽ ipſe reſurgẽs a moꝛ mis ꝓfeſſ?ẽ iohi ſcholaſtico xanctẽ ſa qͥ ego q̃ dicturꝰ ſũ audiui miſſus —— ẽ in ignẽ tã ĩtolerabilis ardoꝛis vt dicẽt Si ex oĩbꝰmundi lignis vnus ignis eſſet ↄfect? malẽ in eo vlqʒ ad diẽ iudicij ardẽ qᷓ; 6 ſpatium vnius hoꝛe hunc ignẽ ſuſtinẽ. Ex qͥ extra⸗ cꝰ iactat?ẽ in locij iã frigidiſſimuʒ vt optaret redire in ignẽ · deiñ dedu ctus eſt in tenebꝛas palpabiles tãti hoꝛroꝛis vt dicẽt int᷑ ſe. Si ſeruiuij ſes cẽtũ ãnis deo bñ te remuneraſ dmõ liceret te redire ad frigꝰ. In hũc modð ſex reliq̃s penas qᷓ;s ſcri⸗ ptura enumerat ꝑtrãſiuit.qͥ in extre ina pena poſito dñs opa eius pᷣoꝛa ↄſiderãs? vt paſſa vł viſa viuẽtibꝰ recitaret miſertꝰ illiꝰ ãgelũ ſuũj miſit ad eñ qͥ dicẽt.Ecce talẽ mercedẽ re cipiũt q ßᷣuijt diabolo· Subiũritq; Ii tibi licẽt ad vitã redire vellesꝗ pcẽis tuis ſatiffacẽ deo? Ad qð ver bñ ille ſuſpirãs rñdit· vñe ſi hoc eẽt poſſibile nullã abnuerẽ ſatiſfactio⸗ nẽ. ũc angelꝰ Sño placz vt ad coꝛ pus redeas.⁊ ꝙ in cruce peccaſti ꝑ cruceʒ ſatiffacias. ox ſe in feretro erigẽs aẽs exceptis duũobꝰiuuenibꝰ qͥ ↄſtãtioꝛes erãt in fugõ ↄuertit. qui b*⁊ ait. We timeas ꝙ ego ſũ. Stati qʒ ſacerdotẽ accerſiẽs pcẽa ſua ↄfel ſus ẽ.crucẽ ſuſcepit.et cuz dño otto ne ep̃o pꝛedicti theoderici ſucceſſo re tñffretauit. In via ſingulis diebꝰ in pane et aq̃ ieiunauit.iuxta equũ ſuũ in qͥ veſtes eiꝰ et arma poꝛtabã tur nudis pedibꝰ cucurrit.ẽt cũ pe tris ſecãtibꝰ ſanguis perfluens viaz cruentaret ſatis a ↄfratribus argue batur. Auibus reip ondit MWaioꝛa hoꝛum ſuſtinui. Qui cum pene om⸗ nia ſua in chꝛiſti ſeruitio expendiſ⸗ ſet cum pꝛedicto magiſtro iohanne rediens mare tranſiuit ve quo cuʒ nauta naulum requireret nee habe ret ait. E go vobis ſeruiam quoad⸗ nſqʒ volueritis Ad petitionem ta⸗ men predictoꝛum viroꝛuz dimiſſus eſt a nauclero. Qui cum reuerſus fuiſſet ad vroꝛem ſuam ſacro igne ractus eſt. Cui ardenti quadam no cte in ſomnnis dictum eſt. Quia ſi ad ecẽiam ſẽi nicolai accecẽt ſtatĩ ↄua ſet nec ↄualuiſſzʒ deſperatnẽ · dlritq; ſee nicolae qᷣd moꝛaris? Wox vt dn tãdecimã incepit ꝑfẽe ↄnaluit.⁊ ẽ vl q; hodie caloꝛ ignjs in eiꝰcoꝛpꝑe ſine doioꝛe. quã ecẽiaʒ q̃ villa q̃dã ſita eſt de ſuo pr̃imonio reedificãs ĩha bitu religioſo cũ vxoꝛe ſwa deo⁊ ſco ſcolao in ea deleruit n ſi c Ero biabor pᷣdictã ĩ angulo quod ſcla ninã dixit. Cuiꝰẽ veſtis illa? Rñde rit ſacerdotis illiꝰqᷓ ſtat poſt oſtiũ. Wuã ců a qͥdã gegrino in elemoly na recepiſſ nihil bilicij aĩe illiim pendit. Ad qð diabolꝰ. Valde occu In dioceſi colonienſi nõ ꝓcul coſonia miles qdaz erat noie rudin gerꝰ ſic totꝰ dedit? vino vt dinerſa rũj villarũ dedicatiões tm̃gpt bon vina frequẽtaret. Wie cũ intirm gtꝰ moꝛtuꝰ eſſʒ filia eñ rogauit vt infra xxx. dies ſibi appareret. quo rñdente poc faciã ſi potero expirauit. Poſt moꝛtẽ vero lilie ꝑ viſũ aꝑparens sit Ecce pñs ſũ ſicnt poſtulaſtipoꝛta bat eĩ vas paruũ ⁊ fictile qð vulgo cruſeli d̃ ſen nõtur ĩ man ſua in qᷓli in tabernis potare ſolebat · Vl⸗ cente filia pr̃ qͥd ẽin vale illo irñdit otus meꝰex pice ⁊ ſulphure confe cſp ex illo bibo.nec eũ epotare va leo·ſic qʒ diſparuit.it ſtati ĩtellexit puella tã ex pᷣcedẽti vita qᷓ; ex pena modicũ vel nullã eẽ ſpez ſaluatiõis eiꝰ. Vinũ ddẽ hic blande ingredit. noviſſie moꝛdebit vt colubenixcviij iñ illud tꝑs qᷓ occiſus ẽ ↄradus eß̃s hildenſemẽſis peregrinꝰ qdõ in villa ãdã moꝛẽs ſclauiniã ſuõ ſacer doti legauit aĩamn ſuqᷓ illi ↄmẽdans. quã veſtẽ ſacerdos qͥdẽ ſuſcepit ſed de aĩa modicũ curauit. ſerui vero ſi ue pueri noctibꝰ ſe illa tegebant · nõ multo pꝰ icdẽ ſacerdo s ĩ oꝛdine ño tatꝰ ẽ nonitiꝰ. Nocte q̃dã ĩ voꝛmi toꝛio iacẽs ⁊ doꝛmiẽs ꝑ viſionẽ ra prꝰẽ ad loca penaꝝ in qbꝰ maxim⸗ erat demonj deurius ⁊ occurſ Alij aĩns acducebãt alj agduẽtas ſlch piebant.alij ſuſceptas toꝛmẽtis de⸗ bitis ĩmittebõt.Wagnꝰ illic erat cla moꝛ⁊ tumultꝰ.gemitꝰ⁊ plãẽt?. Inte rim pᷣdictꝰ ep̃s clauſtris infernalibꝰ pñtatur. B pᷣnceps tenebꝛaꝝ voce lu gubꝛi pñtantes ſic affat Keducite reducite illů.non eint̃ eſt. ĩinocenter occiſus ẽ. Sacerdos talia videns? auẽs pꝰ oſtij ſe vccultauit vidẽs pati ſumꝰ erpeciamnꝰ nos Htatiz ab illo. Tollens q; veſtẽ q̃1 iu fetidum atz bulliẽs lixiuiij intinxit de qᷓ c faciẽ et collũ ſacerdotis ꝑcuſſiſs i le excitatus foꝛtiter clamauit.? diu nate adiuuate. uẽ cũ ſigno vocis cõpelcerent reſpondit. En moꝛioꝛ. en incendoꝛ. Tunc ſurgentes inuene runt caput eius totũ inuſtum Iic qq; in infirmitoꝛium depoꝛtauerũr ſemiuiuum Nullam enimn fecerat v ¶In ciuitate bunnenſi que Arcixr. dañn incluſa erat habitãs religioſa ſatis atqʒ denota· Mec cum nocte quadam riuulis celle ſue ſplendo⸗ rem immitti cerneret er diem eſſe putaret territa pꝛoprer hoꝛas nont ſus cymiterium aperuit et ecce in xta caput ſepulcri cuiuſdam ſchola crenverat. Stabat etiam er colum ba niuea ſuper tumulum quam illa cito rapiens miſit in ſinum ſÿum. toꝛ qͥcůer hwöebi pl cenobio in tut mercecẽ li celis pic cůt notabii epo nos tůba xterati in ta acſirecku ſet pꝛeciſa. redada fuit raculi manb nʒſterio ne ſciq llum conen ls elß knpe ceian ſue re ſua deumbula me ruminabt monus eſſe bitu ſplẽdice fime incalg ſ tori tia plena dñ eldẽ verſicu tanercmr bꝛins inſri que dicta ſn usmqlun a remtne 3 qlurpeſcfü 6 Wolnelenoh cher uhnm oFtecm os ſn ab Kintacn —p du Ecſgows ennfcnts nice fu ve on oh Diſtin ſerta Incluſa vero lieʒ iã ĩtelligeret qᷓ eſ let.tñ cũ reuerẽtia q̃nã foꝛet requiſ vit.Cui illa ego ſũ mater xp̃i⁊ ani mã ſcolaris huiꝰ? q vere martyꝛ eſt tollere veni. Keuera ſcolares ſiino center viuũt? libenter diſcunt mar tyꝛes ſunt.qꝙy ſi poſtes artes doctas in charitate maxime in dei ſeruitio exercuerint magnã ex hoc mercedẽ conſequentur In arinſbereh monaſterio bꝛdi nis pᷣmõſtratẽſis ſicut audiui a qͥdã ſacerdote eiuſdẽ ↄgeegationis ſcrĩ ptoꝛ qͥdã erat richardꝰnoĩe anglicꝰ natiõe.hic plurimos libꝛos ĩ eodẽ cenobio manu pꝛopꝛia conſcripſe rat mercedẽ ſui laboꝛis pſtolans in celis Wic cũ fuiſſʒ defũctꝰet in loco notabili ſepultus. Poſt viginti an nos tũba eius aꝑta manns eiꝰ de⸗ xtera tã integra? tã viuida eſt reper ta acſi recẽter de coꝛpoꝛe aĩato fuiſ ſet pꝛeciſa. Reliq̃ caro in puluerem redacta fuit In teſtimoniũ tanti mi raculi manus eadẽ vſqʒ hodie ĩ mo ngſterio reſeruatur. ci. Jriqai colonienſis habebat illam conſuetudinem vt quotiẽs ſo lus eſſz ſemper oꝛaret. enndo ad ec cleſiam ſiue redeundo vel in curias ſua desmbulandò angelicam maxi me ruminabat ſalutationẽ. Qui ciũ moꝛtuus eſſet cuidã nepti ſue in ha bitu ſplẽdicdo apparebat in quo ma xime in caligis ⁊ in calceis ſeßtum tia plena dñs eũcẽ verſiculũ deambulãdo frequẽ tauerat crnribus eiꝰ et pedibus cre bꝛius inſcript? apparebat Ex bis que d icta ſunt colligitur ꝙ ſicut de us ſᷣm q̃litatẽ ⁊ modũ punit pecca lta remunerat ⁊ meritij. maxime — totũ vẽſicul; Aue maria gra ena dñs tecũ EEui qꝙ vt dixi in illis mẽbꝛis oſtendens ſigna glo rie per que illa merentur ¶cij. Zñ hoc q̃driẽniũ cũ poꝛ qdõ de oꝛdine regulariũj in q̃dã curte mõs⸗ ſterij ſui hoſpites collegiſſʒ ⁊ iã nẽ ſa eſſʒ pᷣparata ip̃e tanto ſopoꝛe ce pit affici vt niſi ociꝰ doꝛmiret mo reret.qcũ in lecto ſe reclinaſß mor jdã eiꝰ ↄuerſ qj alteri grangie pꝛee rat doꝛmitãti affuit dicẽs. ñe cuʒ licẽtia vr̃a vado. Et ille.qͥ vadis Ire ſpondit ↄuerſus. Id deum vado.qꝙœ moꝛtuꝰ ſũ in hac hoꝛa.Etpoꝛ. Cuz multi ꝑfedi viri trãſeãt ꝑ purgato riũ qᷓd ẽ ꝙ tu tam abſolijte dicis te ſtati ituꝝ ad deü Ad qð ille rñdit Pabebã ↄſuetudinẽ vt qͥtiẽs tranſi rẽ coꝛã crucifixo hãc dicerẽ or̃oneʒ dñe ꝑ iliã amaritudinẽ quã ſuſtinu iſti ꝓpt᷑ me in cruce. maxime qñ aĩa tua egreſſa ẽ ðᷣ coꝛꝑe tuo.miſerẽ aĩe mee ĩ egreſſu ſuo Et exaudinit oñ̃o nẽ meã dñs mei q; miſert? ẽ.iEt di xit p̃oꝛ. qũo fuit tibi moꝛiẽtiꝰ rñdit Sliciebatur mibi in agonia ꝙ tot? mundꝰ eſſʒ lapis vnus ⁊ p̃mẽret pe S me. iij Circa hoc biẽniũ ſacerdos jdaz moꝛtuꝰ ẽ ĩ villa dioceß colonienſis de oꝛdine tẽplarioꝝ noĩe einolph? vir ſatis religioſꝰ.qᷓ de illo dicturus ſum ipſe mihi oꝛe juo non ſemel ſepius recitauit. Cum adhuc puer eſſʒ in domo matertere ſue infirma tus ſacram communionem ſuſcepit Et cum ſe inungi peteret quibul dam diſſuadentibus dilatum eſi.ſic q; ſine eodem ſacramento erpira⸗ hit. Affuit ⁊ angelns domini qui ſi bi dirit. Wale adtum eſt cũ puero iſto eo ꝙ ſñ ſacra iũdõe obierit.⁊ ürit eñ aĩa tñ egẽdiẽte. egreſſã dino vltui pñtauit. quẽ puer q̃ñꝑ vela —.—.— men contẽplabatur eiq; ſeuerus val de videbatur Et ecce mox diabol⸗ affuit Qui cum pueru accuſare vel let nec cauſam vllã inneniret ait ad eum vomine puer iſte obulum ger mano ſuo furabatur nec vnq; inde egit penitentiã ZJuſtus es et iuſte i dicare debes Mõ dimittes reatum quia nõ reſtituit ablatum Cui dñs reſpondit Velles vt pꝛo tãtillo pue rum hunc damnarem?Wea iuſtitia nõ eſt abſq; miſericoꝛdia Supplicẽ tibus pꝛo anima vigintiqᷓ̃ttuoꝛ ſeni oꝛibꝰ qͥ in circuitu ſedis erãt culpa remittitur.moxq; ad pꝛeceptum det deducta in pute igneum pꝛoiecta ẽ in quo tantaʒ penã ꝑtulit vt poſtes verbis explicare nequiret Poſt ho rã ab angelo a quo miſſa fuerat ex⸗ tracta iudici pᷣſentata eſt Cuins fa ciem tũc amoto velamine perſpicue vidit.tantõ familiaritatẽ iocundita tem atq; dulcedinẽ puero exhibens vt eam deoſculari potuiſſet ſi volu⸗ iſſet ẽt cum ante culpã in humana kfoꝛmna xp̃m vidiſſet poſt purgatoꝛi⸗ um in diuinitate eundẽ meruit con⸗ templari. Juxta quẽ vidit gloꝛioſã eius genitricẽ in ſolio ſplendido re⸗ ſidenteʒ et in circuitu eoꝛůj multitu⸗ dinem angeloꝝ patriarcharũ.ꝓphe tarũj.aploꝛũ.martyrũ. confeſſoꝛum virginũ alioꝛũq; iuſtoꝛũ.iabolus vero timens animsz perdere ait ad deum Ponũ eſt vt reducat᷑ ad coꝛ? pus vt amplius adhuc tibi ſeruiat. Vui dñs reſpondit Moc non dicis pter eius ſalutẽ.ſedqpter tuam neqj tiam Speras enim ꝙ per coꝛpꝰ pec cato cedere poſſit in partem tuã da ta tamen ſentẽtia anima coꝛꝑi reſti⸗ tuitur irantibus cunctis qui ade⸗ rant quia per ſigna que in puero vĩ ¶Erx actibus franci. derũt verbis eius crecere compulſi ſũt Puer vero tum amoꝛe gloꝛie.tů timoꝛe pene patriaʒ ſuam delerens cõuerfionis gratia ad quandaz do muzʒ oꝛdinis noſtri venit Cuiꝰ defi deriũ cuʒ cõuerſus homo nequõ ac ſuperbus qui hoſpitio p̃rat cogno uiſſet eo audiente ſic ait Vlidete qñ tales garſiones monachi fuerint ef fecti ſtatim volunt eſſe vomini nr̃i. In cuius verbis puer adeo ſcanda⸗ ſiſatus eſt vt a ꝓpoſito reſiliret ⁊ ad oꝛdinem templarioꝛũ ſe tranfferret 3/ Finit diſtinãio ſertas Incipit diſtinctio ſeptima. (x vita et adtibus ſandti fran ciſci viſtinctio ſeptia E xẽplũ pᷣmũ Todsz tẽpoꝛe duo ex fra 5 tribus ſapcti patris frau⸗ V ciſci floꝛẽtie per ciuitatẽ mẽdicantes hoſpitiuʒ nõ poterãt inhenire Veniẽtes autẽ ad quãdã domũ habentẽ poꝛticũ et in poꝛticu clibanũj dixerunt ad inuicẽ Wic poterim? hoſpitari Kogãtes aqjt dominaz domus vt eos reciꝑet intra domũ.et illa hoc facere recu ſãte dixerũt humiliter vt ſaltẽ iurta clibanũ ꝑmitteret eos quieſcere illa nocte Hoc aũt cõceſſo per illam ve nit vir eius et dixit illi. Quare iſtis ribaldis hoſpitiũ ĩ ño poꝛticu ↄtu liſti! Rñdit illa ꝙ noluerat eos in domo reciꝑe ſ; eis cõceſſerat extra in poꝛticu iacere vbi nõ poterant niſi ligna furari Moluit ergo vir ꝙ daret᷑ eis aliqd tegumẽtũ R eẽt tũc magnũ frigꝰ qja phtabat eos eẽ ri⸗ baldos? fures Illa ãt noc̃te cũ vſq; ad matutinũ ſatis ſobꝛio ſõno iuxta pmperes n vlij Kpon rüeſtꝙ pu eſt grauis peribus et confilivzco pauperes j vir ileupe ſinnquãali enſn sb els ſed moꝛe de dederan hi ditfwitile franciſco ſeci patrẽ hodie pꝛimo puci anplectens rit venditis eroßais pa euñgelice co lufinemnſ fideris ergo narios noiu n ꝙ libitr hi ſivellti t poꝛnie wntad inuici ur Kogẽtes vt eos recpet facere recu — quieicere i operilann l. Quan iis o poꝛnchp oluerst eos cõceſerat em inõ polumn uurgn mörülz edul it norcin brioſyoim clibnũ quieuiſſent calefatti ſolo ca loꝛe diuino et cooperti tegumento dñe pauꝑtatis inerit ad vicinioꝛeʒ eccleſiũ pꝛo matutinali officio aud endo ĩt inane facto init illa mulie ud eandeʒ ectiam.et vicens ibidem fratres illos in oꝛõne deuote perfi⸗ ſtere. dirit intra ſe Si hoies iſti eẽnt ribaldi et fures vt vir meꝰ dicebat nõ ſic in oꝛatõne perſiſterẽt renerẽ⸗ ter Cunq; hoc cogitaret ecce vir q⸗ dam guido nomine pauperibus in ipᷣa eccleſia manentibus elemoſynã tribuebat Mui cum veniſſet ad fra⸗ tres et vellet dare cuilibet eoꝛnz pe cuniã ſicut dabat alijs recuſauerũr illi pecuniã et accipere noluerũt At ille dixit eis. Wuare vos cum ſitis pauperes nõ accipitis denarios ſic̃ alij Reſpondit frater bernardꝰ Ve⸗ rũ eſt ꝙ pauꝑes ſumus ſed nob non eſt grauis paupertas ſicut alijs pau peribus etiam per dei gratiã cuius con filiuz compleuimus voluntarie pauperes facti ſumus Admiratus vir ille ſuper his et interrogãs eos ſi nunquã aliquid poſſediſſent. audi enſq; ab eis ꝙ multa poſſederant ſed amoꝛe dei omnia pauperibus dederant Mic nanq; qui ſic reſpon⸗ dit fuit ille frater bernardꝰ a beato franciſco ſeeũdus.quem ſanctiſſimũ patrẽ hodie veraciter credim? Qui pꝛimo pacis et penitẽtie legationeʒ amplectens poſt ſanctum dei cucur rit venditis om̃ibus que habebat? erogatis pauperibus ſᷣm pꝑfectõnis euãgelice conſiliũ. perſeterans vſq; in finem in ſandtiſſima puritate. ſiderãs ergo dicta mulier ꝙ fres de⸗ narios noluiſſẽt accedẽs ad eos di⸗ rit ꝙ libẽter eos recipet ĩtra domũ ſuã ſi vellẽt illuc accedere gr̃a hoſpi tandi Eui fr̃es hůiliter reſpõderit. ñs tibi retribuat pꝛo bona volðj⸗ tate Pꝛedictus autẽ vir audiens ꝙ fratres nõ potuerãt inueniſſe hoſpi tiũ duxit eos in domũj ſnam dicens Ecce holpitiũ a dño vobis p̃ꝑatũ. MWanete in eo Fm bñplacitũ veſtrũj. At illi gr̃as deo agentes manſerijt apud illũj diebus aliqbus edifican do tam exemplo qᷓ verbo in timoꝛe dni its ꝙ poſtea multa pauperibus erogauerit Picet autem ſic benigne tractarent᷑ ab iſto.apud alios tñ in tantũ viliſſimi habebãtur ꝙ multi parui et magni expꝛobꝛarẽt et inin rarentur eis. auferẽtes qñq; etiam vellimenta que habebãt. Cljq; ᷣni dei manerent nudi.quia fᷣm foꝛmaʒ euangelij vnam tantũ tunicãpoꝛta bant. non repetebant ablata ſibi re ſtitui Siqui vero pietate moti red⸗ dere volebant eis ablata libẽter re⸗ cipiebant Muidã autẽ lutum ſuper eos iactabãt.olij vẽo ponẽtes taxil⸗ los in manibꝰ eoꝛũů inbitabãt eos ſi lndẽ volebãt.alij capiẽtes capucia eoꝛũ a tergo poſt doꝛſuz ſuũ ſic ſuſ⸗ penſos eos poꝛtabãt Mec ⁊ funilia faciebãt illis reputãtes eos tã viles ꝙ audacter affligebãt ip̃os ſicut vo lebant Inſuꝑ in fame.ſiti.frigoꝛe.et nuditate ĩmenſas tribulatõnes ⁊ an guſtias tolerabãtiue oĩa ↄꝓſtanter ? patiẽter vt a btõ frãciſco fuerant moniti ſuſtinẽtes nõ triſtabant᷑.nec turbabant᷑.nec maledicebãt inferen tibns eis mala.ſed ſicut viri perfecti et euangelici et in magno lucro po⸗ ſiti exultabãt vehemẽter in dño.oẽ gaudiũ exiſtimãtes cũ in tentatiões et tribulatõnes huiꝰmõi incidebãt. atq; iuxta verbů euangelij ꝓ ſuis ꝑ⸗ ſecutoꝛibus oꝛabãt ſolicite ⁊ feruẽt᷑ ———* ——————— F.————— ———-———* ———— 6 8 17 (Er actibus franciſ. Kidentes igi᷑ homies ꝙ tratres in ſuis tribulationibus exultabãt. oꝛõ⸗ ni et deuorioni ſolicite et deote ini ſtabant.nõ recipiebãt pecunisz nec poꝛtabant. et maximã charitatẽ ad inuicẽ habebãt per quã noſcebãtur vere eſſe diſcipuli dñi.multi coꝛde ʒ undi veniebãt ad eos de offenfis quas fecerãt eis veniã poſtulantes. pſi vero ex coꝛde remittẽbãt.dicẽ⸗ ies dñs parcat vobis·ãtz eos de ſs lute ſus jalubꝛiter admoithãt Vui dam aũt ip̃os fratres S vtre ciperent eos in ſocietatẽ iã Pꝛopt paucitatẽ aũt krãtrũ in ſotietatẽ ſu⸗ am aliquos rẽceperuntci quibꝰ fic receptis ſtatuto termino binnꝭs ad ſanctã Awat iã de poꝛciunculã ſůt re nerſi Wñ zůt ſeinuicẽ reuidebãt tan ta iocunditate replebant᷑ et gaudio ach nihil recwꝛdarent eoꝛů q̃ paſſi erant ab iniquis Soliciti erãt quo⸗ tidie oꝛare et laboꝛare manibꝰ ſuis vt oẽm occaſioneʒ anime inimicã a ſe penitus effugarent Surgebãt in medis nocte ſoliciti. et vꝛabant de⸗ notiſſime cũ imnmnenſis lachꝛyinis ⁊ intiino ſeinhicẽ dili gebant.et ſeruiebat vñus olteri ac nutriebat ficut inater filiũ ij· Tta charitas ürdebst in eis ꝙ kacile ip̃is videbat᷑ tradere coꝛꝑa moꝛti. nõ ſolũ ꝓ xp̃i ainꝛe ſed etiaʒ ꝛ0 ſalute aie vel coꝛpoꝛũ ſuoꝝ con fratrů. Añ qdã die cuʒ duo ex ip̃is fribus funui irent inuenerũt quẽdã fatuum qui cepit lapices iacturẽ in eos Videns ergo vnus eoꝛuin lapi des iadari in bitẽrũ oppoluit ſe ſta⸗ rim idibus lapidũ voiẽs potius ſe peuti q; tratrẽ ſuũ ꝓpter charitatein mutuã qua flagrabat Sicq; parati erant vnus pꝛð altero ponere vitaʒ ſuã Erant enĩ in humilitate et cha⸗ ritate fundati.et radicsti in tãtũ vt vnus reuereret᷑ alterũ quaſi patrẽ ⁊ dñm:atq; illi qni officio lationis vel aliqua ga p̃cellebãt hůilioꝛes et viliotes ceteris viderent Vmnes güoq; ſi totos ad obediendum pbe bant ad p̃eipientis volůtatẽ ſe con tinuo p̃parantes. non diſcernebant inier iuitũ et iniuſtũ pꝛeceptũ. quis quicqͥd pᷣcipiebat putabãnt eſſe in domini voluntatẽ üj VQuadã aũt die venit ꝗdã pan per ad ecẽiam ſancte Warie de poꝛ citcula apud quã fratres aliqũ mo ſabant᷑ etelemoſynã petijt· Erat ãt wi q̃dã chlamys quã quidaʒ frater babuerat ſeculãris Cii cuʒ dixiſſet brůs franeiſcus vt eãm illi pauperi darẽt libentẽr ẽt velociter dedit ei. Ststiiñ ꝓpter reuerentiã et deuotõ nẽ quã habuerat chlamydẽ illi pau peri dando viſũelt eiꝙ elemolyns 5 ila in celũ aſcendiſſet et ſenſit nouo — ſe pfundi Wñ vero veclins ant diuites huius mũdi ad eos re cipiebant eos alacriter et benigne ſtudẽtes eos reuocare a malo Et að penitentiã ꝓuocare Bolicite etiain petebant ne mitterent᷑ in terras vñ erant oꝛiũdi vt kugerẽt fãmiliarita⸗ tem et cõnerſationẽ cõſanguineoꝛũ ſuoꝛj.verbuq; leruarent gpbeticum Extraneus kacdtus lum fribus meis et peregrinus filijs matris mee. In pauꝑtate plůrimũ letabãtur. qjn nõ cõcupiſeebãt diuitias · ſed om̃ia trẽ fitoꝛi ſpernebãt que pñt a munvi puiꝰ ↄmatoꝛibꝰ cõcupiſci Pꝛecipue vero pecuniã quaſi puluerẽ pedibꝰ tðchlcabãt.et ficut a beato frõciſco edodti ip̃am ců ſtercoꝛe aſini equsli ß̃cio ⁊ põdere ponderabãt Vaude bant in dño continne nõ habentes intra je vñ poſſent alicd cõtriſtari. en diiſ tan üg vlan ceòentes d tonis eus pebant vt zlecurum. zd beatũ ſi nauui fratx der viſtri⁊ fel qualt᷑ hor natiuitatis pulcus ⁊2 ſcendens be ad comede poſitas u ſtarim iuit pellů cuiu ſo die⁊ ſuis ſubmi umn loci ig ſociꝰatre tres vero in ſy. Ni beat vtffes none venerat ſunt gʒ ſteiſzal oſtiü ſoce hs cũcapel tomecebit clamauit dic Miniſter 4 hoberunte. ſins mun nohneohz dqunol nsth i romuoitt Zolicite nian kin teras vñ ä kamiliaritu ni mf nanis mer) etnbinr n Diſtin ſeptima Muanto em̃ a mundo magis erant diuiſi ranto magis erant dño ↄiun ẽti.ꝑ vain crucis⁊ ſemitas iuſticie ĩ cedentes de arta via pñie⁊ obſerua tionis euangelice offendicula remo nebant vt poſteris iter planðj fieret iij. ʒſecurum. ũ qjdam miniſter fra tx veniſſet 3d beatũ kranciſcũ cã celebꝛandi fe ſt natiuitatis dñi cum eo in locũ fratꝝ de reate fratres occaſione mi niſtri ⁊ feſti paraueruntm enſas ali qualit᷑ honoꝛifice ⁊ curioſe ip̃o die natiuitatis ſuꝑponentes tobaleas pulcras ⁊ albas ⁊ vaſa vitrea. De⸗ ſcendens beatus franciſcns de cella ad comedendũ vidit mẽſas in alto poſitas ⁊ ita curioſe paratas. Tunc ſtatim iuit ſecrete ⁊ tulit baculũ? ca pellũ cuiuſdã paupꝑis qᷓ illuc venẽat ip̃o die.⁊ aduocans vnũ de ſocijs ſuis ſubmiſſa voce eriuit foꝛas oſti uin loci ignoꝛãtibꝰ frib?ꝰ de domo. ſociꝰ aũt remãſit intꝰiuxta oſtiij. fra tres vero interim intrauerũt ad m E ſaʒ. Mã beat? franciſcꝰ oꝛdinauerat vt fres non expectarent eu z q non ve herat ſtatim hoꝛa comeſtiõis.cij q; ſtetiſſʒ aliq̃ntulum foꝛis pulſauit oſtiũ.⁊ ſociꝰ eiꝰ ſtatim apuit ei.⁊ ve niẽs cũ capelto pꝰ doꝛſũ ⁊ baculũ? manibꝰ iuit ad oſtiũ do mꝰin q̃ f̃es comeciebãt ſicut ꝑegrinus ⁊ pauꝑ? clamauit dicens. Amoꝛe dñi mei fa cite elemoſynã iſti pauꝑi⁊ infirmo. AMiniſter aũt ⁊ alij ffes ſtatim cog; noueruht eũ. Et rñdit illi miniſter. Krater nos etiã ſum⸗ Pahpꝑes 7 cuz fimus multi neceſſarie ſũt nobis ele molyne qᷓs habemꝰ ſed amoꝛe illi? dñl quẽ noiaſti intres domũ⁊ dab mus tibi de elemoſynis qjs deus de dit. nobis. Et cij intraſſʒ ⁊ ſtaret añ menſã frm miniſter dedit ei ſcutellã in q̃ comedebat. ⁊ de pane ſimiliter. Et accipiens humiliter ſedit iuxta ignem coꝛã fr̃ibꝰ ſeden tibꝰ ad mẽſã ⁊ ſuſpirans dirit ad fres Cj vicderẽ menſã honoꝛifice ⁊ curioſe pꝛepara tam conſideraui ꝙ non erat menſa pauperũ religioſoꝝ qͥ quotidie va dũt oſtiatim ꝓ elemolynis. Nobis enim chariſſimi magis ↄuenit ſequi SLempluz humilitatis? pauptatis xp̃i ꝙᷓ alijs religioſis. quia ad hoc vocati ſumꝰ ⁊ ꝓfeſſi ſumꝰcoꝛã deo⁊ hominibꝰ vñ mõ videtur ꝙ ſedeam ſicut fr minoꝛ. ã feſtiuitates dñi⁊ alioꝝ ſanctoꝝ magis honoꝛant cuz inopia ⁊ pauptate g quaz ip̃i ſancti lucrati ſunt ceinm q; cum curioſita te ⁊ ſupfluitate ꝑ quã elõgatur a ce o Ex hoc aũt verecũdatꝭ ſunt fr̃es ↄicderantes ꝙ ip̃e purã veritatẽ di cebat. Et quidã ex eis inceperũt foꝛ titer lachꝛymari attendẽtes qũo ſe⸗ debat in terra. ⁊ ꝙ ita ſaude ⁊ pu re voluit eos coꝛrigẽ ⁊ docere. Im monebat em̃ frats vt ita humiles⁊ honeſtas menſas haberent ꝙ inde ſeculares poſſent edificari t ſi ali quis pauꝑ ſuperuenerit vt inuitare tur a fratribꝰ ⁊ poſſet ſedere equali ter iuxta eos.et non pauper in ter ra? fratres in alto. In pꝛimoꝛdio religionis c fres manerent apud tigũ coꝛtũ ꝓpe aſſi ſium erat inter eos quidam frater q parũ oꝛabat⁊ non laboꝛabat necʒ elemolyna ire volebat.⁊ bene come debat. Conſiderans hec beatus frã ciſcus cognouit per ſpiritumſandtij ꝙ erat carnalis hõ· ⁊ ait ili. Vade viaz tuã frater muſca qm̃ vis comne dere laboꝛẽ fratrũ tuoꝛũ ⁊ eſſe ocia ſus in omni opere dei apis o 1 eit aliquis volũtate diti (Erx acti franci· ofus ⁊ ſterilisqͥ non lucratur ⁊non ſaboꝛat ⁊ comedit laboꝛẽ? lucrum bonoꝝ apũ.⁊ ſic iuit viã ſuã. et quia carnalis erat nõ petijt miſerico di am nec inuenit. vi hj beatus franciſcus cñ ßᷣdicati onis iniſſʒ ad quẽdam locũ ſn act cidit vt ip̃a die qu debebat pᷣdica re quidam pauper? infirmus veni rer ad eum.cui multũj ↄpatiẽs cepit vicere ſocio ſuo de paupertate ⁊ in firmitate ip̃iꝰ.t ait illi ſocius eius Frater verũ eſt ꝙ iſte ſatis paup vi detur.ſed foꝛte iñ tota ꝓuincia non oꝛ illo.Er ſtatim repꝛehẽſus dure a beato trã ciſco dixit culpã ſuã.⁊ ait ei beatus franciſcus. Vis de hoc facere penirẽ tiam quam dicã tibi? Vui reſpõdit Libenter faciã. Et dixit ei. Vode? exue tunic tuã ⁊ ꝓijce te nuduz ad „ pedes pauperis? dices ei qũo pec caſti in ip̃o detrabendo fibi⁊ dic ei vt oꝛet pꝛo te. Juit ergo ille ⁊ fecit oĩa que dixerat illi beat? franciſcꝰ Duo facto ſurꝛexit? induit tunicã ſuã reverſus eſt av beatũ franciſcũ et ait illi beatus franciſcus Vis ſci re qũo peccaſtii illo uno ĩxp̃oCũ vides pauperem debes conſiderare illum in cuiꝰ noĩe venit· ixp̃m q no ſtrã paupertatẽ ⁊ intirmitateʒ aſſi pſit. Wã infirmitas? paupꝑtas iſti eſt qpdam ſpeculũ nobis ꝑ qð ſpe⸗ culariã ↄſiderare debemus cũ pieta te infirmitatẽ? pauptatẽ dñi noſtri Ielu xp̃i. vij. wů ſanct? pater iuiſiʒ ad ndaʒ ctiam vniꝰ ville ciuitatis aſſiſij ce it eã ſcobare humilit᷑? müdare.er ſtari exiuit rũoꝛ ð ip̃o ꝑ totã villã Videbatur eĩ libenter ab illis ho minibo⁊ libemiꝰ audiebatur. vt au tem audiuit hoe quidam ruſticꝰ mi re ſimplicitatis qui arabat in agro ſuo iopes noĩe ſtatim ad ip̃m venit z invenit eũ ſcobantẽ ectiam hůjilit ⁊ deuote? ait illi Frat da mihi ſco bã quia volo te adiuuare et accipi ens ſcobaʒ de manibꝰ ſuis ſcobauit reſiduũj.et ledẽtibus illis ſunul ait ille besto franciſco. Frater iã ẽ diu ꝙ habui voluntatẽ ſeruiendi deo⁊ maxime poſtqᷓ; de te⁊ tMi fratrib⸗ rumoꝛẽ audiui B neſciebã q̃liter ad te venirẽ. Nunc aũt poſtq; placuit dño vt te videreʒ volo facere qͥcqd tibi placuerit. Weat? franciſcꝰ cõſi derans eiꝰ feruoꝛẽ exultauit in dño maxime ꝙ tũc paucos fratres habe bat.et videbatur ſibi ꝙ ꝓpter funpli citatẽ ⁊ puritatẽ ip̃i⸗ deberet eẽ bo m religioſus · vixit aũt ei. Frater ſi vis e de vita et locietate nr̃aà opoꝛ tet ꝙ expꝛoperes tẽ de omnibꝰ tuis que ſine ſcandalo pabere poſſis.et des ea panꝑibꝰ m conſiliũ ſẽi euan gelij. ꝙ illud idem fecerunt oẽs fres mei qͥ potuerũt. Wuo audito ſtatiʒ it ad agrũ vbi dimiſit boues? ſol vit illos ⁊ duxit vnũ coꝛã beato frã ciſco et dixit ei.Frater tot annis ſer viui patri meo et omnibꝰ de domo mea.⁊ licz ſit paruã hec poꝛtio here ditatis mee volo hunc reciꝑeꝙ par te mea? ip̃m dare paupibꝰ ſicht ti bi meliꝰ videbitur. Videntes autez parentes eius? fratres ſui qui eràt adhuc parui ꝙ volebat eos dimit⸗ tere ceperunt omnes de domo ſua tã foꝛtiter lachꝛymari ⁊ tã doloꝛo ſas voces cũ plãctu emittere ꝙ inde motus eſt bearꝰ franciſcꝰ ad pietãtẽ quia inagha familia ⁊ ĩbecillis erat t ait iliis beatꝰ franciſcꝰ. Parste comeſtionẽ pꝛo oĩbꝰ nobis ⁊ comt uns on gi imgul coneſtione as Jleſi zde boc he ninũ go ind ſecwl honon? q de carne omnes fru li? fratres ſo creutoꝰ nire regnan im crecẽ olationẽ t vobis deiſ lic deberet fm euãgeli verbis lanẽ tati unt de eis quia p beꝛto frmn ra? mã/ ls ſtur in duchatÿ cioſio. Erat tnris adci cilccredebu franciſc ſiy quoloto d e vidẽ vt oi ſe penitus ʒ frcic fec manꝰ ad cel ra bat: e ppe Cpitiß c magn le rñcit. Fn umnſio ni mbunag inmit teciunhiji dambico Ne etuci his n ilis ſinhl ti Fmerüth ſerviendi deoꝛ 7wis franb' ſciebiqlurn poſtqᷓplawi o facere qchd francic'cöh wltait indño raes hae ig gir ſnpi Pdedert c do tti. fneri cetur ns opo de onnb us ber poſist conſiſicun nnnt oc fi o oclo ſut uñtbolest bl cůbenofii ntot aisſe nid' de dono pec pono ber ncrecideph ſo' ſcht ſhn un u¶s bige tnnn ( damus omnes fimul.⁊ nolite plan gere quia vos faciq valde letos Illi aũt ſtatim parauerijt? omnes funl cũ magna letitia comederunt. poſt comeſtionẽ vero dixit beat⸗ franciſ cus. Iſte filiꝰ?veſter vult ſeruire deo ? de hoc nõ debetis ʒtriſtari B plu rimũ gaudẽ Vob eĩ nõ tiñ ðn deij 6 iſtud ſeculij imputatur ad magnuz honoꝛẽ ⁊ ꝓfectũ aĩarũ ⁊ coꝛpoꝛum qꝙ de carne veſtra honoꝛat deus et omnes fratres noſtri erunt veſtri lij ⁊ fratres.t qꝙ creatura deiẽ ðo ſuo creatoꝛi ſuo vult ſeruire cui ſer vire regnare ẽ. nõ poſſů nec debeo ip̃m credẽ vobis ß vt ð ip̃o hẽ̃atis dlolationẽ volo ꝙ iße erpꝛopet ſe vobis de iſto boue tanqᷓ paupꝑib? licʒ deberet ip̃m dare alijs pauꝑib? m euãgeliũ. Et ↄſolati ſunt oẽs in verbis ſancti franciſci.⁊ maxime le⸗ tati ſunt de boue quia reddit?fuit eis. quia pauges erant valde. Et qœx beato franciſco nimis placebat pu ra? ſancta ſimplicitas in ſe⁊ in ali is ſtatiʒ induit eñ pannis religiõis ? ducebat ipᷣm ſecũ humiliter ꝓ ſo cio ſuo. Erat em̃ ille tante ſunplict tatis ꝙ ad oĩa qᷓ faciebat beatꝰ fran ciſcꝰ credebat ſe teneri. ñ qñ beat? franciſcꝰ ſtabat in aliq̃ ecẽia vel ali quo loco ad oꝛandũ? iſte volebat eñ vidẽ vt oĩbꝰ actibꝰ ⁊ geſtibꝰ eius ſe penitus ↄfoꝛmaret itã ꝙ ſi beat? frõciſcꝰ fiectebat genua vei leuaba t manꝰ ad celũ.vel ſputabat.vel ſuſpi rabat.? ip̃e om̃ia ſimiliter faciebat. ñ aſt ꝑpendiſſʒ de hoc beatꝰfran ciſcꝰ cepit ip̃m de hmõi ſimplicitati ho cũ magna letitia repꝛehẽdẽ. Cui ille rñdit. Frater ego ꝓmiſi facẽ om nia que tu facis.⁊ ideo opoꝛtet me tibi in omnibus confoꝛmari.Et de iſtin ſeptim hoc mirabatur? letabatur mirabi liter beatꝰ franciſcꝰ videns ip̃mĩtã ta ſimplicitate? puritate. Ipᷣe vero poſtea cepit in tãtũ ꝓficẽ ꝙ beatus franciſcꝰ?⁊ alij ffes om̃es de ip̃i ꝑfe ctione plurimij mirabãtur.et pꝰmo dicũj tẽpꝰ moꝛtuꝰ eſt in illo ſẽo ꝓfe ctu virtutũ.vñ poſtea beat? frãciſcꝰ cum letitia mentis ⁊ coꝛpoꝛis inter fratres narrabat deeius ↄuerſione noĩando ip̃m non fratrẽ led ſandũ Qwuodã tpe beatfranciſcus iuit romã? viſitauit dñm hoſtienſẽ. Et cum ſtetiſſʒ aliquibꝰ diebꝰ cũ eo vi itauit etiã dominũ leoneʒ cardina lẽ qui erat beato franciſco valde de quia tunc erat tempꝰ hye male ⁊ oĩo ineptũ ad ambnulandum qpter frigus ⁊ ventos ⁊ pluuias.ro gauit euz vt diebꝰ aliquot maneret cũ ip̃o ⁊ vice vnius pauperis victũũ ab eo reciperet cũ alijs pauperibns qui in domo ſua quotidie comede baut Moc aũt dixit quia ſciebat be atũ franciſcum ſꝑ velle recipi tanq; pauꝑculum vbicunq; hoſpitaretür licz dñs papa ⁊ cardinales cũ mati ma deuotione ⁊ reuerentia ĩm re ciperent ⁊ venerarentur vt ſancdtus Et adiecit. Vabo tibi bonã domn remotam vbi poteris oꝛare ⁊ com edere ſi volueris. Tunc frater ange lus tancredi qui erat vnus de duo⸗ decim pꝛimis fratribꝰ qui etiaʒ mo rabatur cũ dicto cardinali dixit be ato franciſco. Frater eſt hic pꝛope quedaʒ turris ſpecioſa valde⁊ remo ta vbi poteris tanqᷓ; ĩ heremitoꝛio permanere.quam cum vidiſſʒ beat? franciſcus placnit ſibi 7 renerſ? ad dominũ cardinalem dixit ei. vom ne foꝛſitan manebo apud vos per — — aliquos dies · Et ga niſus eſt valde vñs cardinalis. Zuit ergo frater an gelus ⁊ parauit in iurri locũ ꝓ bes to frãciſco ⁊ ſocio eius · Et quia be atꝰ franciſcus nolebat inde veſcẽde re qᷓ;diu maneret apud cardinalem nec volebat aliqueʒ intrare ad ißm ꝓmiſit ⁊ oꝛdinauit frater angelus tidie poꝛtare fibi ſocio victũ. vñ q; iuiſſz illuc beat? franciſcus cũ ſo cio ſuo in pꝛima nocte qñ volebat ibi doꝛmire venerunt demones et ip̃m foꝛtiter verbera verunt. t ade Uocans ſocium ſuuʒ dixit ei. Krater verberauerunt me demones valde foꝛtiter.⁊ ideo volo vt maneas iu xta me quia timeo ſtare ſoluset no de illa manſit iuxta eum ſociꝰ eius Nam totus tremebat beat? franciſ cus ficut homo qᷓ patitur febꝛẽ. Vñ ꝑ totam noctem vigllaberunt äbo. Interim diceb at beãtus franciſcus ſocio ſuo. Quare verberauerũt me demones ⁊ cur data eſt illis pote⸗ ſtas a dño nocendi mihiEt ait. de mones ſunt caſtalli domini noſtri. Sicut em̃ poteſtas inittit caſtalluʒ u ad puniendũ illuz qui peccauit. ſic dominus ꝑ caſtallos id eſt per demones qui in hoc mundo lũt eiꝰ miniſtri quẽcũq; diligit coꝛrigit et caſtigat. Mltotiens em̃ ignoꝛãter peccat etiã ꝑerfectus religioſus.vñ ſtigatur ꝑ viabolum vt diligenter videat ⁊ conſideret interius ⁊ exteri us ea in quib? offendit.quia quos diligit dñs de vero amoꝛe in bac vĩ ta nihil eis relinquit inultum.ego vero ꝑ miſericoꝛdiã ⁊ gratiã dei nõ cognoſco me ĩ aliquo offendiſſe qð ꝑconfeſſionẽ ⁊ ſatiſſadtionẽ nõ emẽ dauerim. imo per miſericoꝛdiam lu cum non cognoſcit peccatũ ſuuz ca am boc donum contulit mihi dens de omnibꝰ in quibus placere vel diſplicere ſibi valeo in oꝛatione cla ram eognitioneʒ recipio. Sed põt eſſe ꝙ per caſtallos ſuos nũc mecz ſtigauerit. quia licz dominus cardi nalis libenter mihi miſericoꝛdiã fa ciat ⁊ coꝛpoꝛi meo ſicut neceſſe recꝭ pere habeat recreationem ſr̃es mei qui vadunt per munduz luſtinendo famen ⁊ muitas tribulatiões.⁊ alij fratres qui moꝛantur in eremitoꝝi⸗ is ⁊ pauperculis domibꝰ cum audi erint ꝙ maneo apud cardinalẽ po terunt habere occaſionem mrm randi aduerſum me dicentes. Nos ſuſtinemus tot aduerſa ⁊ ip̃e pabet conſolationes ſuas. Ego aũt teneo? illis ſꝑ dare exempluʒ · quia ad hoc datus ſum eis. Nam magis eciticã tur fratres cuʒ maneo in Paupercu cnlis locis inter ipſos ꝙᷓ in aljs et magis patienter poꝛtant tribulatio nes ſuas cuz audiunt me idẽ rolers re. Woc itaq; fuit ſũmũ ⁊ continuu ſtudiũ patris noſtri vt in omnibus pꝛeberet ſemꝑ bonũ exẽpluz? alijs fratribus toileret occaſionem mur murandi de ſe. Et pꝛopter hoc ſanꝰ ⁊ infirmus tot ⁊ tanta paſſus eſt ꝙ quicunq; fratres lcirent ſicnt nos qᷓ cum eo kuimus vſq; ad dieʒ moꝛtis eius quotienſcũq; ea legeret vel ad memoꝛiam reduceret non poſſet ſe a lachꝛymis continere.⁊ omnes tri bulationes ⁊ neceſſitates cum in aio ri patientia⁊ gaudio ſuſtinerẽt. e⸗ ſcenit ergo beatus tranciſcus ſum mo mane de turri? iuit ad dõinuz cardinalem narrans ei omnia que ſibi acciderant ⁊ que contulerat clj ſocio ſno.imo etiam dixit ei. Womt nes putant ine eſſe ſanctuz. bominẽ ſibuꝛwe z nolohc ibivoluit z nnciſ vo 30 eremitor xarestt övocꝰ myltos fra vñm vt mi qñ ſum ſn nibil aiuò cis hen nus ſun dig Fervom i goſcocʒl ⁊operaris hoc vobis poſſin ver deficere in Feaiänn bat 7 deſa poſt fynck tis diigebat Znundiciaz docere fratre tos ſolebat oculos inyt dens miſt n bis tanum loquitur de ſuos tenner liqierpꝛ dit alius 7 dereginep mn. er ein mam mulier hun neiln dininiuiſ ofiut wecin Monen fesne uncuz uſtinenco bulnes 1 r in eremion omibcn zel 0 carcinal po aonen munmu e dicentes. hos Kriie babet Ego ttene dloz. qui adbor um mags eciii meo in paupem pſos ᷓ inaus oetnt ibuht nt me io tolm unö: contiu vt in omnibus ſeriplWz7 aljs ccaſionem mur opter voc w hn cth rent fcntnoß diez moll . legrt vl ⁊e ece demones me de carcere eiece runt. Et pl urimj letatus eſt domi nus cardinalis cij eo. Verũ tñ quia ſciebat?⁊ venerabatur eij tanqᷓ ſan ctuz noluit contradicere ſibi poſtqᷓ bi noluit ꝑmanere. Et ſic beatus kranciſcꝰ valefaciens ei reuerſus eſt 2d eremitoꝛiij de fonte colũbarpm juxts reate. ix. Cõnocauit ſemel beat? franciſcꝰ multos fratres ⁊ ait illis. Kogaui dñm vt mihi dignaretur oſtendere qñ ſum ſeruꝰ eins ⁊ qñ non. Mam nihil aliud vellem qᷓ; exiſtere ſeruꝰ eius. Ip̃e auteʒ benigniſſun? domi nus ſua dignatione mihi reſpondit Seruum meum veraciter te eſſe co gnoſco cuz fancta cogitas loqueris ⁊ operaris. Ideo vocaui vos fr̃es? hoc vobis inſinuaui vt coꝛã vobis poſſim verecũdari qñ videbitis me dełicere in omnibus bis vel in aliq pꝛedictoꝛim. Ur Inter alias virtutes quas dilige bat ⁊ deſiderabat eſſe in fratribus poſt fundamentum ſancte humilita tis diligebat pꝛecipue pulcritudinẽ ⁊ mnnndiciaʒ honeſtatis. vñ volens docere fratres habere oculos pudi cos ſolebat tali enigmate confingẽ oculos impudicos. Kex pius ⁊ po tens miſit ad reginaʒ duos nũcios ſucceſſiue.renertitur pꝛimus? ver bis tantum verba repoꝛtat.⁊ nihil loquitur de regina.ſiquideʒ oculos ſuos tenuerat in capite ſapient nec ↄliq̃liter pꝛoſilierunt in reginaʒ.re⸗ dit alius ⁊? poſt pauca verba longã de regine pulcritudine texit hiſtoꝛi am.Vlere inquit dñe vidi pulcerri⸗ mam mulierẽ.felix qui fruitur illa. Et rex ad illij Tu ſerue neq̃m in ſpõ lam meã ieciſti ocnlos impudicos. patz ꝙ rex pꝛoſpectã ſubtiliter emẽ voluiſti. Jubet ergo reuocare pᷣm ⁊ ait illi. Quid tibi de regina videt᷑ Vptime inquit mihi videtur quia libenter ⁊ patienter audinit.ip̃a re⸗ ſpondit ſagaciter. Et ait illi rex. nũj quid foꝛmofitas quidez ineſt ei?re pondit ille. omine mi tuũ ſit hoc inſpicere.meñ añjt fuit verba ꝑferre Fertur a rege ſententia. In inquit habens oculos caſtos eſto in came ra me coꝛpoꝛe caſtioꝛ ⁊ fruere delici is ineis hic vero impudicus exeat domũ ne polluat thalamum. Bice bat èrgo quis non deberet timere relpicere ſponſam xp̃i. rxi. VMuodã tempoꝛe paulo poſt con terſionem ſuam cum ambularet ſo lus per viam non multuʒ longe ab eccleſia lancte marie de poꝛciuncula ibat alta voce plangendo. Vnidam ajt ſpiritualis, homo obuiauit illi ⁊ timens ne huberet aliquem dolo rem int᷑irmitatis dixit ei. Wuio ha bes frater? At ille reſpondit. Ita de berem ire per tot mundum ſine ve rechndia plangendo paſſionem do mini mei. Tnnc ille fimul cum eo ce pit flere ⁊ foꝛtiter lachꝛymari Vxij. Fuit quidaʒ frater honeſte et j cte conuerſationis exterioꝛis q die noctuq; videbatur ſolicitus circa oꝛationem.? ſilentium ſic obſerua bat continunz ꝙ aliqñ cum ſacerdo ti rõfiteretur ſolis ſignis quibuſdaz ⁊ non verbis conłitebatur Ita em̃ videbaturleſſe deuotus ⁊ feruens in vilectione dei ꝙ ſedens aliquanco cum fratribꝰlicz non loqueretur au diencdo tamẽ bona verba interius? exterius mirabiliter letabatur ita g ex hoc ſepe ad denotionẽ fratres alios attrahebat. Cum autem plu 3 Er acti franci. ribus annis in converſatione hmõi ꝑſtiriſſʒ accidit vt. beatus franciſcꝰ veniret ad locum vbiille manebat qui cum audiſſet conuerſationem illi⸗ vixit eis. Sciatis in veritate ꝙ viabolica tentatio eſt quia nõ vult confiteri Interiʒ generalis miniſter venit illut viſitare beatuz franciſcũ ⁊ cepit illum ↄmendare coꝛam bes to franciſco.Et ait illi beatus fran ciſcus. Crede mihi frater quonism a maligno ſpiritu vucitur ⁊ decipit᷑ iſte frater.iixit generalis miniſter. Mirum mihi videtur ⁊ quaſi incre dibile ꝙ poſſit hoc eſſe de homine qui hʒ tot ſigna ⁊ oꝑa ſanttitatis. t dixit ei beatus franciſcꝰ Pꝛobs ipᷣin dicens illi fratri. Frater volo penit? ꝙ bis vel ſemel ad minus cõ fitearis in hebdomada.Ille sutem poſuit digitũ ſuꝑ os ſu ducens cs pvr.⁊ oſtendens ꝑ ſigna ꝙ nullate⸗ nus hoc faceret amoꝛe ſilentij. Mi niſter vero timens illum ſcandalizs re dimiſit eum.et nõ pꝰ per multos dies egreſſus eſt oꝛdinẽ frater illeꝓ pꝛia volnntate ⁊ redijt ad ſeculum poꝛtans habitũ ſecularẽ.Factuʒ eſt nt dů qdam die duo ex ſocijs bea ti franciſci ambularent ꝑ q̃ndã viaʒ obuiauerũt illi qͥ ambulat ſolus tã⸗ Fᷓ peregrinus pauperrimus cui cõ patientes dixerunt. O miſer vbi eſt honeſta ⁊ ſancta ↄuerſatio tus. Mo lebas em̃ loqui ⁊ oſtendere te fratri bus tuis ⁊ modo vadis viſcurrẽco ꝑmundũ tanq; homo ignoꝛans de um.Ille aðt cepit ei loqui iurando ſepe in ſua fide ſicut homines ſecula res.Et dixerũt ei. Wiſer homo cur ĩtide tua iuras vt ſeculares qui nõ tantũ s verbis ocioſis ſed etiain ab omnibus ſilebas.⁊ dimiſerũt ej.Et parum pon moꝛtu eſt.⁊ valde am mirati fuimꝰ videntes ſic ad litterã eſſe verũ ſicut pꝛedixerat de illo be atus franciſcus tꝑge quo reputahat᷑ ſapdus ille miſer. ii ſrnn ſanẽtus franciſcꝰ adhůc el ſet in habitu ſeculari tainen tot? ve ſpectus a ſpe ſeculi delperatus? ꝓ¶ pter penitentiam totus defoꝛmis ⁊ „ iquslivꝰ ita vt a multis putaretur ẽ ſanus per magnuz tempus ſic eũdo ꝑ aſiſium luto? lan pßdibus tam juis qᷓ; ab extraneis umnumeris affi ciebatur iniurijs. Ipſe vero patien tiſſime vt ſurdus ⁊ mutus in omni bus pertranſiebat hilari facie Po minus aũt bernardus de aſſiſio qui erat de nobilioꝛibus ⁊ ditioꝛibꝰ et ſapientioꝛibus ve tots ciuitate.cuiꝰ conſilijs omnes adquieſcebant con ſiderare ſapienter incepit tam altuʒ mundi contẽptũ in ſancto franciſco ⁊ tantã conſtantiam in iniurijs ⁊ tã tam longanimitatem in tolerando ita ꝙ quaſi per duos annos ſic sb⸗ ominatus ⁊ deſpectus ab omnibus ſemper cõſtantioꝛ videbatur.dixit in coꝛde ſuo dict? dominꝰbernard? nllo modo poſſet eſſe ꝙ iſte franc ſcus non haberet gratiam dei. Et? ſpiratus a dominõ inuitauit ſanãtũ franciſcum vt manducaret cum eo de ſero. Cni ſanẽtus frãciſcus bumi liter aſſentiens manducauit cuz eo illo ſero. ominus auteʒ bernard? ꝓpoſuit in coꝛde ſuo velle experire lanctitatem ſõ franciſci vnde inuits uit eum vt illa nocte in vomo ſus qᷓ eſceret. et ſẽo franciſco humiliter an nuente dominus bernardꝰ fecit pa rari ledtum in ſua camera pꝛopꝛis in qua iugiter de nocte lompas ar vebat. Sanctus autem franciſcꝰ vt mnin inun gl gicit nl domire d tncoꝛcel nede nocte. ug cun al wiſß kinr diſime ſte ſcbs Kcreto ců eſtinart doꝛmire in de leäo.⁊e vatis en totus inten deuotiſime Us 7oinnia. tis lachtym achtuntan ꝙ vſq; dn bat niĩ de tem dicebs rans diin que pericli videbatur: te paupend nicere Spin nusßuicen ů ocnẽ de docente ſyiri paruitatʒ; v cabat dñny nana fragili mneusꝛ onn lmpacebi pꝛedict v denotionen pendens p nedullis coꝛ vfoodo at Frater f natyit um in nlandofrunc m in iihristi em in olernc os anvos jcih vs ob omnibns cebutur diri minbernard' ſeꝙ ilelrund iam dii. fti nitauit ſndi curet m b riclcs bon intranit cameraʒ vt abſconderet di uinam gratiam quã habebat ſtati leclt ſe in lectuz oſtendens ſe velle doꝛmire· dñs autẽ᷑ bernardus poſu it in coꝛde ſuo illũ latenter obſer re de nocte. Vnde vſus e la ꝙ cum aliq̃ntulũ in ſuo lecto qui⸗ euiſſz finxit ſe alte doꝛmire ⁊ ꝓlun diſſime ſtertere. Sanctus aũt franc ſeus ſecretoꝝ dei fidelis abſcõdito: cũ eſtimaret dñmn bernarduʒ ꝓfůde doꝛmire in pꝛofundo nodti hrgit de lecto. ⁊ eleuata facie in celũ ⁊ ele natis etiã manibus⁊ oculis ad deñ totus intentus ⁊ feruenter ignitus deuotiſſime oꝛans dicebat.e me us? omnia. Et hec verba c tis lachꝛymis ingeminabat ad de ꝙ vſch ad matutinũ aliuò non vice bat niſi dens me⁊ omnia. Mec au rem dicebat ſanctꝰ franciſcus ãmi⸗ „ rans diuine mai que periclitanti mundo ↄdeſcendẽ videbatur⁊ ꝑ ip̃m ſuñ filiuʒ de ſaln te panperũ diſponebat remedio ꝓp nidere. Spiritu em̃ ꝓphetico illumi natus pᷓᷣuicendo magnalia qꝑ im ſuũ oꝛdinẽ deus erat factur?.⁊ eodẽ docente ſpiritu ſuã inſufficientiã et paruitateʒ virtutis ↄſiderans inuo cabat dñm.vt qð ipſe non poterat ipe deus pficeret ſine q̃ nihil ᷣt hu mana fragilitas ꝓptẽa dicebat.de meus ⁊ omnia.vñs aſt bernardus lampade ibi lucente cuncta videns ⁊ pꝛedicta verba diligentera ſancti denotionem vigili obſeruatione ꝑ⸗ pendens a ſpirituſancto accenſus? medullis coꝛdis intrinſecꝰ.ſtati ma ne facto aduocat ſanctũ franciſcom poſui relinquere mund ⁊ ſequi ad eſtatis excellentiã q̃cunc; mandaueris Sand? autem franciſcꝰ hec audiens exultauit ĩ ſpi ritu.⁊ cũ gaudio magno ait. vomi ne bernarde iſtud eſt opæ tam ardu um ꝙ ð hoc eſt domini noſtri Jeſu xp̃i conſilium requirendum vt ipſe dignetur beneplacituz ſu nobis o⸗ amus.? ideo pergamꝰ fimul ad ep̃a tum vbi eſt vicinus bonꝰ ſacerdos 2 faciemus dici miſſam.qua audita oꝛabimꝰ ibi vſq; ad tertiaʒ. In or̃o he autez noſtra petemns a vomino noſtro Jeſu xp̃o vt dignetur nobis oſtendere in terna apertõe miſſalis viam ſibi beneplacitam quã debea mus eligere. vominꝰ aũt bernardꝰ vixit. ð vſq; ad tertiã ꝓtelata ſumpſit ſacer dos pꝛedictus miſſale ad rogatio nem ſancti frãciſci⁊ domini bernar di.⁊ ſigno crucis ſe muniens aperu it euangeli in noĩe dñi noſtri ieſn xßi.in qua apertione primo occur rit. Si vis perfectus eſſe vade ⁊ vẽ de omnia que habes ⁊ da pauperi hus In ſcða aptione occurrit. Out ipſũ ⁊ tollat crucem ſuam.In tertia occurrit. Mihil tuleritis in via Et his viſis dixit ſanẽtus frãciſcus do mino bernardo. ecce ſignuzʒ domini qð habemus.vade? perfice que au diſti.et benedictus ſit dens noſter Felus xp̃us qui dignatus eſt viam ſuam enangelic demonſtrare. Sta tim aũt dominus bernardus cijcta bona ſua diſtraxit que erant valde neßn valotletnne pauper ? ait. rater franciſce ego penit? ꝓ miũ pecunia ⁊ viduis ⁊ oꝛphanis peregrinantibus ⁊ deo ſeruientib⸗ 5 2 Mlacz qð vicis Zueruntergo ad ep̃atũ ⁊ audita miſſa ⁊ oꝛatione 5 3½ 1 3 3 2 3 1 1 † 1 1 3 74½ 5 3 3 3 6 6 1 3 5 ſ 3 3 1 ſ* 1** * N 5 1 6 1 . 1 * 1 8 4 5 3 * 3 2* 3 3 5 6. 3 3 1 . 11 4. — — afſinenter? libera liter diſpergebat ſancto franciſco ad omnia ſupꝛadi cta ip̃m ſociãte? fideliter adiuuante vominys autẽ ſilueſter duz diſper gi videret hec om̃ia auaricia duct? dixit ſco franciſco. Tu de quibuſdã lapidibꝰ pꝛo eccleſijs reꝑandis non plene ſoluiſti. Sanctus autem fran ciſcns adwirans eius ↄuariciam et nolens cum ip̃o contendere vt verꝰ euangelij obleruatoꝛ omni petenti ſe tribuens iniſit manum ſuam in ſi⸗ num domini bernardi ⁊ plenã pech nia poſuit in ſinuʒ dñi filueſtri ⁊ ait Si adhuc plus petas plus darem. Ille autez contentus receſſit Poſt pec dominꝰ ſilueſter cum rediſs do mũ⁊ de ſero cogitaſſʒ que feceratẽ die redarguens auariciã uametre cogitans fernoꝛẽ domini bernaroi et fẽitatem ſẽi kranciſci.in pꝛima ſe cunda ⁊ tertia nocte oſtenia kuit ſibi crux aurea pꝛocedens ex oꝛe franci ſei cuins ſmitas celos tangebat et bꝛachia pꝛotenſa in latum vſq; ad mundi fines videbantur extendi. ꝓ pter quod tactus a domino cuncta bona ſua diſtraxit ⁊ pauperib? de⸗ dit ⁊ factus poſtmodũ frater mino? tante fuit ſanctitatis ⁊ gratie ꝙ lo quebatur cuin deo ſicut amicus cuʒ amico.ſicut ſanctus franciſcus plu ries eſt expertus. vominꝰ vero ber nardus omnibus luis diſperſis pꝛo deo ⁊ oinnino pauper euangelicus tactus tantam grgtiam a deo ꝓme ruit ꝙ ſepe rapiebatur ad dñm · Et ſẽns franciſcus pꝛedicabat euʒ reue rentia dignum? dicebat ꝙ ip̃e oꝛdi nem iſtum fundauerat pꝛo eo ꝙ euã gelicam paupertatem omnia pau peribus diſtribuendo ip̃epmꝰ ince pit nibil penitus ſpi reſernans ſed nudyz ſe offerens bꝛachijs crucitixi qui eſt bñdict? in ſecka ſeculoꝝ ainẽ. In pꝛincipio oꝛdinis qñ ¶xiiij. etant pauci fratres ⁊ adhuc non el ſent capta loca lanctus franciſcus iuit ad viſitandum ſẽuimn iacobum ducens ſecuʒ aliquos ſocios quoꝝ vnus erat frater bernardus. Cum añt irent pariter inuenerunt in dãà terra vnum infirmumn cui compati ens ſantus franciſcus dixit fratti bernardo Volo fili ꝙ remaneas ad ſeruiendum iſti infirmo. Nui ſta „ tim flexis genibus ⁊ capite inclina to ſuſcepit reuerenter obedientiam ſantti patris. Scus autem franciſcꝰ. relicto fratre bernardo cum dictoĩ firmo iuit ad ſanctum iacobum cus slijs ſocijs.Et cũ ſtaret ⁊ adoꝛaret in ſancto iacobo fuit ſibi reuelatus a deo ꝙ caperet loca per mundum eo ꝙ deberet eius oꝛdo in magna muititudine dilatari. Ande ex tune ex diuino imperio cepit loca capẽ circunquaq;. Rediens autem ſcus franciſcus per viam pꝛimam inue⸗ nit fratrem bernardum? infirm ſibi ↄmiſſum perfecte ſanatuʒ. vnde ſequenti anno conceſſit ſibi ſẽs frã ciſcus ꝙ frater bernardus iret ad ſanctum̃ iacobum. Interim ſanttus franciſcus redijt in vallem ſpoleta nam. Et cum ſtaret in quodam lo co deſerto ip̃e ⁊ frat maſſeus ⁊ frat helyas ⁊ quidam alij ⁊ quadaʒ die ſtus franciſcus init in ſilua ad oꝛã vum ſocij vero eius habentes eum in magna reuerentia timebant eius oꝛationem aliqualiter inpeciri ꝓ⸗ prer magnalia que ſibi dens in oin nibus kaciebat ·accidit ꝙ quidam epol ibn nitad poꝛ 1d dns ablol tum git ilu cevo d necis moc repondit rit frater vnan pyl ea erpect noſter? v tervallo h Iuues⸗ gran feſt pullo num iter venin trirmcii helyama ens? idec ſtõem j lele nol ſtens. rat batquid f non poter dicbnce habere m interizurd lennpo nit fratere Tu nonſe in pulſnd capite inclins er obecientam enreneiſc arco cn dioi umicobunc ſurets adoum u ſtim cper nnn oo in mgn m. Shckermt ens ahtem ſehs pimem iwe on fim ſnan. we eſiit ſwiſes i yardus iret Inteimbnäs vallen poh uin qodnl maſes in voi thfen⸗ s bobents na tntan eſbi vwöle ciciy n —— dens autei frater maſſens ad poꝛ tam ait illi inueni. Fili nondum te credo a d poꝛtam fratrum fuiſſe ꝙ neſcis moderate pulſare et iunenis reſpondit. o debz fieri Eui di⸗ xit frater maſſens. Pulſa ter ⁊ raro vnam pulſationem poſt aliam.poſt ea erpecta donec cofnpleat pater noſter ⁊ veniat ad te.⁊ ſi in hoc in teruallo non venit tu iterum pulſa unenis auteʒ reſpondit. Ego ma gnam feſtinantiam habeo ideo ſic pulſo.nam habeo facere magnum iter. veni autem huc vt loquerer fra tri franciſco· ſed ip̃e modo eſt in cõ templatione in ſilua ideo nolò eum impecire. B vade mitte mihi fratreʒ helyam audiui ꝙ ip̃e eſt valde ſapi ens ⁊ ideo volo ſibi facere vnam qᷓ; ſtiõem. Frat᷑ aũt maſſeus ců dixiſ; fratri helye vt iret ad eum tulit mo leſte? noluit ire ſuperbiens ⁊ ira⸗ ſcens Frater autem maſſeus neſcie bat quid faceret. quia ſi dicehat ꝙ non poterat ire mẽtiebatur.ſi vero dicebat ꝙ erat turbatus timebat ne haberet malum exempluz. Et quia interiz tardabat venire iſte iunenis iterum pulſauit vt pꝛius. Tunc ve⸗ nit frater ad poꝛtam et ait iuueni. Tu non ſeruaſti doctrinam meam in pulſando. Ille auteʒ iuuenis erat angelus dei qui anticipans reſpon ſionem fratris maſſei dixit. Frater helyas non vult venire ad me ſed vade ad fratrem franciſcuʒ et dices ꝙ ego veni ad loquendum cum eo quia vero nolo unpedire ipſum di (Diſtin ſeptima valde pulcer iuuenis accinctꝰveſtes quaſi ad ambulandum paratus ve nit ad poꝛtam ⁊ pulſauit tam feſti nanter ⁊ diu ꝙ fuit inſolitum. Acce cas ꝙ mihi mitt at fratrem helyam Punc frater maſſeus iuit ad fratreʒ franciſcum ſtantem ⁊ oꝛantem facie elenata in celum et dixit ei totã am baſiatam dicti iuuenis et reſponſio nein fratris helye. Tunc ſanctus frã ciſcus nec ſe mut ando de loco nec faciem declinando a celo dixit. Va de ⁊ dic helye fratri ꝙ per obedien tiam ſtatim vadat ad eumn Frater vero helyas iuit ita turbatus ad poꝛtam ꝙ in aperiendo oſtium cũ impetu fecit validum ſtrepitum et rumoꝛez dicens iunueni. Quid vis tu Ille ait iunenis ait. Caue cha riſſime quia videris turbatus cum ira impedit animum ne poſſit cerne re verum. Tunc frater heyas ait. di cas quid vis. Vt ille. Quero a te in⸗ quit vtrum obſeruatoꝛibus ſancti euangelij licet de omnibus que ap ponuntur pꝛoyt chꝛiſtus tradidit manducare.⁊ vtrum alicui homini liceat obſeruatoꝛibus ſancti enan gelij contraria imponere euãgelice libertati? Frat᷑ helysa reſpondit ſu perbe. ene ſcio iſta. nolo tibi di⸗ cere.vade pꝛo factis tuis. Junenis reſpondit. Ego ſcirem meliꝰ ad iſtã queſtionem reſpondere qᷓ; tu. Fra⸗ rer vero helyas clauſit oſtium cum impetu et receſſit. Et cum cogita⸗ ret intra ſe de dicta queſtione heſi tauit nec enodare ſciebat. Ipſe eniz cum eſſet vicarius oꝛdinis pꝛeſum pferat vltra euangelia et regulam oꝛdinare et conſtitutionem iam fecerat ꝙ nullus frater in oꝛdine carnes manducaret ita ꝙ dicta que ſtio erat totaliter contra enz. Ande cum neſciret declarare ↄfiderãs pᷣdi ½ 2 di iuuenis moceſtiã.⁊ ꝙ etiaʒ dixe rit queſtionẽ pꝛevictaʒ eo ineli eno dare redijt ad poꝛtam. aperiẽs oſti um vt ab ip̃o junene dictam queſti onẽ ſibi peteret enodari. Seð aper ta poꝛta nullus apporit nec circh quaq; queſitus poterat reperiri· Il le antez iunems erat angelus del q pꝛopterea ip̃m non expectando re⸗ ceſſit quia ſuperba mens non ſit vigna habere colloquiuin gngelicũ Vuibus peractis ſanctus franciſcꝰ cui omnia fuerant reuelata rediẽs de ſilua acrius redarguit cũ clamo re valido fratreʒ helyã dicens. g le facis frater helya 7 ſuperbe.quia repellis ſanctos angelos qui veni⸗ uut ad nos viſitãdos ⁊ inſtruẽdos. pico autem tibi ꝙ timeo vehemen ter ne tua ſuperbia extra iſtum oꝛdi nem faciat te fieri.Et ita ſibi in po ſter accidit ſicut ſẽus franciſcꝰ ſpi ritu ꝓphetico ante dixit. In eodem autem die ⁊ hoꝛa qua iſte angelus a fratre pꝛedicto receſſit apparuitẽ eadem ſpecie fratri bernardo redeũ ti de ſco iacobo ⁊ ſtanti iuxta quẽ⸗ dam magnum fiuuium quem tranſ ire non poterat.⁊ ſalutans fratrem bernarduz ideomate pꝛopꝛio dixit Veus det tibi pacem o bone frater Etfrater bernardus admirans de pulcritudine eius ⁊ de lingua ſibi nota ⁊ de ſalutatione pacifica ⁊ de facie leta interrogauit euz. vnde te habeo o bone inuenis jet ille reſpõ dit. Venio ð tali loco vbĩ moꝛatur ſẽus franciſens ⁊ iui ad colloquen dnm cuʒ eo ſed non potui.quia ſta bat in ſilua ad contemplandum di uiha. Et ſtabat cum eo in illo loco frater maſſeus ⁊ frater egidius? fra ter helyas. Et frater maſſeus docu ex acti franci it me ſonare ad poꝛtam veſtrã. Ira ter vero helyas quia de queſtione qusaʒ ſibi feci me audire contempſit quando poſtea ſibi penituit? volu it me audire ⁊ videre non potuit. Et his dictis ait angelus fratri ber nardo. Quare chariſſime differs vl tra fluniuz tranſire reſpondit. quia periculum timeo pꝛopter pꝛofundi tatem aquarũ quas video. Et ange lus vixit. Tranieamus ſimul nõ du bites. Et appꝛehenſa mann eins in iõtu oculi fratrem bernardum in al teram partẽ fiuminis incolumẽ po ſait. Cernens hec frater bernardus ꝙ iſte eſſet angelus domini cuʒz ma gna deuotione ac reuerẽtia ac gau dio vixit. O angele benedicte dei di cas inihi quod eſt nomen tuũ?ui reſpondit. Quid queris nomen me um quod eſt mirabile. et hoc dicto diſparyit ⁊ reliquit fratrem bernar dum valde conſolatum.ita vt tota; viam illam cum gaudio ambulauit Ipſe vero frater bernardus diem? poꝛam notauit quando angelus ſi⸗ bi apparuit · Et poſtqᷓ; peruenit ad locum vbi ſanẽtus franciſcus cum ſocijs pꝛedictis moꝛabatur omnia illis per oꝛdineʒ recitauit. Vnde cer tiſſime aduerterunt ꝙ iſte idem an gelus ⁊ ipſis ⁊ illi eadem dieꝛ hoꝛa apparuit Accidit ſemel i niam adijt. Quẽ cuʒ viderent pueri inſolito habitu ⁊ deſpecto multas Ace n pꝛincipio oꝛdt nis ꝙ ſanctus franciſcus iniſit fra trem bernardum bononiam vt ibi tructiticaret deo ſecundum grati am a deo ſibi datamn. Frater autez bernardus cruce chꝛiſti ſe muniẽs et obediẽtie ſociatus virtute bono . ſalori hi frate ſirbat K puus . dict it vbi m nb' Vñ ſunt m trahebt quidan des i hineinde: chcta vero dus gadt innollo pe rĩs imo q pꝛobꝛia ſ in diip ſemper t mum lets patientin ² sppꝛobt ſaplens at minans vi debs nll diritincoꝛc iſte non fuſ dens aoſ qulsest ter verobe in inum gelicã ſift tabat 70p odercum tiſinmpe Rnpuit cun 7 vertens ſatus ᷓ ptert 4 beneciendeidi omen möni eris nonnne dleehot di tfrumn bemn mitayttotz vcio ambulai murdhs dim: nob angelusſi Fpeuentad ancicus cum batur omnia ait Vndecer iſte iden an gen die hon pinchio ou . iMi iniurias irrogare ceperũt.q̃s in iurias frater bernardus vere ſand? non ſolũ patiẽter etiã letiſſime ſu ſtinebat MNã quia xp̃i vere eſſʒ diſci pulus qui factꝰ eſt abiectio plebis⁊ oppꝛobꝛiũ hominũ ꝓ eiꝰ amnoꝛe in platea dicte ciuitatis ſe ſtudioſe po ſuit vbi meliꝰ illuderetur ab hoint nibꝰ. Vñ ci ſederet ibi congregati ſunt multi homines circa e.et cdã trahebãt caputiũ retro.quidã ante. quidam pulnerem.quidã vero lapi des iactabant in eũ.quidam ipſuim hincinde graniter impingebãt. Zd cũcta vero oppꝛobꝛia frater bernar dus gaudens ⁊ patiens ꝑmaneb at in nullo penit? renitens aut murmu rãs. imo qð mains eſt ad ſimilia op pꝛobꝛia ſoſtinenda per plures dies in dictã plateã ſtudioſe recibat. Et Ftuncũq; inlurijs afficeret᷑ ab illis emper tamen imperturbatum ani inum leta facies oſtendebat. t ꝙ Patientia opus perfedtum habet ² sppꝛobatum ideo quidam iuder ſapiens attendens ⁊ drligenter exa⸗ minans virtuoſam cohſtantiaz tot dlebus nullo penitus perturbataʒ dixit in coꝛde ino mpoſſibile eſt ꝙ iſte non ſit ſanctus homo.Et acce⸗ dens ad ſanctum bernardum ait. quis es tu ⁊ ad qͥd huc veniſtiꝰ Fra ter vero bernardus miſit manij ſuã in finum ⁊ pꝛotulit regulam enan gelicã ſci franciſeiquam ĩ coꝛde poꝛ tabat ⁊ opere oſtendebat lle vero iudex cum ipſius regule ſtatum al⸗ tiſſimuz perlegiſſet vehementer ob npuit cum ei; homo intelligens. ⁊ vertens ſe ad ſocios cum admirs tione maxima dixit. Iſte eſt altio: ſtatus ᷓ; ego. vnq; viderim ⁊ pꝛo⸗ pterea iſte bomo eſt cum ſocijs ſuis de lanctioꝛibus hominibus iſtius mundi. Unde magnum peccatuz fa ciunt qui ſibi iniurias irrogant.qꝙ non iniurijs ſed maxiumis honoꝛib? extollendus eſt cum vere ſit amicus altiſſimi. Et ait illi. Chariſſime K locum vobis aptum exhibereʒ vbi commode deo ſeruiretis ⁊ velletis accipere ego pꝛo ſalute anime mee libentiſſime vobis darem Frater bernardus reſpondit. vomine cha riſſime credo ꝙ hoc inſpirauit do minus Jeſus chꝛiſtus. Tunc dictus ludex fratrem bernarduz ad domũ ſuam adducens cum gaudio ⁊ cha ritate magna ſulcepit ·et poſtea lo⸗ cum pꝛomiſſum ſibi exhibnit.⁊ ad ſuas expenlas totum perfecte ⁊ de vote compleuit.et factus eſt defen ſoꝛ ⁊ pater pꝛecipuus fratris ber⸗ nardi et ſocioꝛuz eius.Frater vero bernardus pꝛopter ſanctam cõuer ſationeʒ eius cepit honoꝛari ab ho minibus in tantuʒ vt ſanctos ſe pu tabant ꝙ ipſum tangere poterant vel videre. Atuero bernardus ſicut vere humilis ⁊ chꝛiſti diſcipulus ti mens ne ſibi honoꝛ qui exhibeba tur ibidem impediret quietem et ſa lutem receſſit ⁊ ad ſanctum franciſ⸗ cum rediens dixit. Locus captus ẽ fciuitate bononie vnde mittas pa ter fratres qui moꝛentur ibidem. q ego ibi lucrum amplius non facio. mo pꝛopter magnum honoꝛez qni mihi ibidem exhibetur timeo plus perdere qᷓ; lucrari. Heatus autem franciſcus audiens tanta per oꝛdi dinem que dominus per fratrem bernardum fuerat operat?. gaudẽs ⁊exultans in ſpiritu cepit laudare altiſſimũ q pauꝑculos crucis diſci ulos ſic in ſalntẽ fpli dilatanit. ᷣt 5 * 5 1½ . . 1 . V 3 3 6 13 12* 1 3 7 5 6 1 ¹5 nidi ex tunc aſſimnẽs de ſocij⸗ miſit eos be anime ſue ſalute tractare vnde p bun in lůbardiã. ⁊ creſcente delotione ti vicatione kinita dixit ſancto kranciſ pbinc deliũ ceperunt loca pluriina eehn co. Pater ego aliqua vellem tecum 4 gnb quaq; àd laudem dei. Mvi.„ de ſalute anime mee tractare. San* oie dñ Iccidit añt qͥdã tꝑe antec habe ttus vero tranciſcus totus dilcreti⸗ un*— ret ſtigmata ſaluatoꝛis ꝙ de volle onis ſale conditus dixit ad euin. ðo n„ ſpoletana rececẽs in romãdiolaʒ p mine vade hoc Mane? bonoꝛa am geret. In iß̃o ↄůt itinere cuz a0 qõ cos tuos cum te inuitauerint adfe in„ dam caſtrů monris feretri pueniſſʒ ſtum? poſt pꝛandium loquemur rium ↄil celebꝛabat᷑ tunc ibicẽ militle none q̃ntuncunq; volueris· Ale aurẽalſẽ ineneru magna ſolennitas. nod cum vidi tiens poſt pꝛandium eunmn loncto cisns ciſſ pater ſanẽt? ab incolis fratri le franciſco de ſalute anime lue pleni 8 2 aptüco oni ſocio ſuo dixit. Eamꝰ ad iſtos. oꝛdinauit7 in fine dixit· Frater frã vero frun quis cũ adiutoꝛio deii nter eos ali ciſce ego babeo vnm montè in tü des deon quẽ fratrẽ kaciemꝰ. In dicta aũt ſo ſcia deuotiſſimſi ⁊olitarium valde fre maſſo lennitate erant multi nobiles de di ⁊ vocatur mons aluernie multum ſinulchið nerſis partib? congregati · inter qͥ3 aptus his qui ſolitariãn vitã deſi ſit. Lůnt erat quidã de tuſcia dñs vꝛlandus verant. ſiem̃ tibi ⁊ ſocijs tuis mons ſocis ben noĩe valde diues ⁊ nobilis. qui ꝓ ille placeret libentiſi ime pꝛo anime eſceren a ter mirandsa que de ſancto francil mee ſalute eũ vobis donarem. Ban titudo di to audierat magnã deuotiohez 20 tus vero franciſcus affectuoſiſſime beatum ip̃m conceperat. eñ; audire? vicdẽ veſiderabat loca ſolitarta inueni tibus? cupiebat. Sanctꝰ aũt franciſeus eà re vbi poſ commodius viine co ſeſup ci pꝛedictũ caſtrũ intraſſz vt cõmodiꝰ templatiõi vacare Ita ꝙ audita obi nigteli 3 multitudine oudiretur ſuper quẽ⸗ latione pꝛefata p?lno referens lau ſucpen dam murũ aſcendit ⁊ ibidem aſtan dem deo qui per ſuos kideles ꝓut. ti multitudini pᷣdicauit.t pꝛo the det ſuis oniculis. veinde gratias a ßſ„ mate pꝛopoſuit in vulgari uo.id ẽ gens dicto vomino vꝛlando ita re s. A gollico qð ſic fonst in latino. Tan ſpondit. Vomine cum reqieriiis að 9 domnot tum eſt bonũ qð expetto ꝙ omnis partes veſtras ego mittã vobis du bun pena me delectat. Et ſuꝑ hec verba os de ſocijs meis 7Vos montẽ illũ piam vbi deuote dinina eloquia ꝑ linguaʒ eis monſtrabitis.? ſi aptus videbi pꝛetendt eius eructauit ſpirituſſandtꝰ pꝛobã tur libentiſſune veſtrã charitatiuaʒ cule.Etſu vo ſeilʒ illa per penas martyꝛumn er oblationẽ accepto. Pꝛedictus aũt tu peneri apoſtoloꝝ m artyꝛia ⁊ duras peni⸗ vominus habitabat in quodàʒ ſuo nihil ert teutias confeſſo?um multas tri caſtro pꝛope montem aluernie. Cõ Uz. ð räse bulationes ſancto?um ꝙ oẽs aſta⸗ pleta igitur ſolennitate pꝛedicta et co vblab bant ſuſpenla mente quaſi angelum domino ad pꝛopꝛia redeunte ſan: libi paup artendentes. Inter quos vꝛlandus tis franciſcus miſit ad eum duos montis? pꝛedictus gauiſus valde de opta de ſocijs ſuis qui ab eo tanquamn iret de ſoc ꝛa ſancti franciſci pñtia.⁊ tactus in angeli dei charitatiue et libentiſſ 5 pmitteren ws de illius pꝛecicatione mirifica me unt recepti.⁊ quaſi cũ quindu lutendebn ʒpoluit omnino cum ſanẽto pate ginta armstis koꝛte pꝛopt᷑ keras al ad honon Iprann edirt. Ftatrh unon nn olturihn vab hemte nulum nimn viti deñ ſociswis nons inepoanin s donaren. Sn vs afdofſiye lolitrn iml ocius dine iag oinch no nfirens lu s jueles ꝓ uck gratlasa vꝛlando ita re mrecieruisd niui vobis d. 08 monil ns ni ti canu ſociati ad diẽtũ montẽ aluernie ad⸗ ducti ſunt. qui ꝑqrentes vbi poſſẽt P habitaculo pꝛeparare.inuenerũt tandem ibidem parnã planiciẽ vbi in noĩe dñi deliberauerũt cõmoꝛa ri. li vero ſeculares qui fratres cõ duxerunt cũ ſpatis ramos arboꝛuʒ incidẽtes de ip̃is ramis qdã tugu rium ↄſtruxerunt.et capto ibi loco inuenerũt pꝛo ſancto franciſco ànũ ciantes dictũ locũ eẽ valde remotũ ? aptũ contẽplationi diuine ſãctus vera franciſcus hoc audiens ⁊ lau des deo referẽs aſſumpto fre leone fr̃e maſſeo ⁊ ffe angelo qͥndã milite ſimul cũ ip̃is ad dictũ montezʒ accef ſit. Cũ aijt aſcenderet mõtẽ cůj illis ſocijs benedictis ⁊ aliquantulũ qui⸗ eſcerent ad pedem cuiuſdã q̃rcꝰmul titudo diuerſarũ auiuʒ confluit ad beatum franciſcũ cũ hilaritate ⁊ cã tibus? alarũ ioco ⁊ aliq̃ ponebãt ſe uꝑ caput eiꝰ.alique fuꝑ icapulas alique ſuꝑ genua.alique f manibus ſancti patris. Võ mirabile nounm cernens ſanctꝰ franciſens dixit ſoci is ſuis. Credo chariſſimi fres mei ꝙ domino noſtro ieſu xp̃o placeat vt locum in hoc monte folitarie ca piamꝰ vbi tantã de aduentu noſtro pꝛetendũt letitiã ſoroꝛes noſtre aui cule.̃t ſurgens totus letꝰ in ſpiri tu perrerit ad dictũ locũ vbi adhuc nihll erat niſi pauꝑrimũ ills tuguri uz.ð rãisarboꝝ.?ꝓuiſo ſolitario lo co vbi ab zlijs ſeq̃ſtratꝰ oꝛaret.fecit ĩibi pauperculã cellã ĩ latere diqi montis ⁊ pꝛecepit ꝙ nullus ad euʒ iret de ſocijs ſuis.nec aliquẽ alium pmitterent ire niſitratrem leonẽ. qꝙ intendebat ibi facere q̃drageſunaʒ ad honoꝛem archangeli michaelis Ipſe autem fratri leoni impoſiit vt Diſtin ſeptima non niſt ſemel in die iret ad eum cũ pane et aqua.⁊ ſemel in nocte hoꝛa matutinali.in qua hoꝛa nihil loquẽ do accederet.ſed ſolum pꝛoferret ſci licet. vomine labia mea aperies. Et ſi iple reſponderet. Et os menz annunciabit laudem tuam.ſimul di cerent matutinum. Si vero non re⸗ ſponderet ſtatiʒ frater leo recederet t hoc ideo pꝛecepit quia erat ali quan do in tanta extaſi mentis ꝙ noctem ⁊ diem loqui non poterat. ita erat abſoꝛtus in deũ. Vuod pꝛe ceptum frater leo attentiſſime ob⸗ ſeruabat nihilominus tamen ſilen ter quantum poterat quid ſanctus faceret exploꝛahat.⁊ aliquando in⸗ neniebat eum extra cellam eleuatuʒ in aere per tantum ſpacium ꝙ pote rat tangere pedes eiꝰ. ⁊ tunc ample rabatur eos ⁊ deoſculabatur cuz la chꝛymis dicens. Neus pꝛopicius eſto mihi peecatoꝛi.⁊ per merita hulus ſanctiſſumi viri fac me tuam miſericoꝛdiam innenire. Aliquãdo vero inueniebat eum vſq; ad medi⸗ as fagos eleuatum a terra.erant au tem ibi de dictis arboꝛibus ꝓcere altitudinis valde. Aliquando inue nit eum in tanta altitudine aeris ele vathm a terra ꝙ vix eum videre va lebat. et tunc bonus frater leo genu flectebat et totum ſe extendebat in terram in loco ſcilicet vnde ſanctus pater oꝛando erat in altũ aſumpt? et idem bonus frater leo oꝛans ac rogans per merita ſancti patris vt pꝛius ſe deo recomimendans per⸗ maximas viſiones diuine gratie ſen tiebat.Et pꝛopter iſta que dict? fra ter leo ſepe de ſancto aduerterat tã tam deuotionem ad ipſum hahr, bat ꝙ multum ſepecum ſancta cal Er actifranci liditate per noctẽ? diez! occulta ſci franciſci ſtucia ſerutabatir. Vnde accidit vt frater leo ſemel ad matu tinũ ad lanctũ frãciſcũ ſicut ſolebat iret requirere. Et cuʒ ſtatim introiſ ſet ⁊ dixiſʒ. vᷣñe labia mea apies& vt a ſancto fuerat oꝛdinatũ ⁊ ſanct? non rñderet. lucente luna aquertit ꝙ ſanẽtus non ſtabat in cella? cogi tans vt oꝛaret.? per ſiluam hinciũ reſpiciens auc iuit eũ loquentẽ? ap pꝛopinquans vt audiret quid dice ret iune lumine indicante.vidit ſan ẽtij franciſcum ſtantem genibus fle xis ⁊ facie eleuata in celum ac mani bus extenſis ad deuz? ðſcentẽ hec verba. Wuid es tu dulciſſime deus meꝰ ⁊ quid ſuz ego vermiculꝰ ⁊ par nus ſeruus tuꝰet hoc ſepe replicãs ⁊ glind non dicebat. Et reſpiciens vidit vnã flãmã ignis pulcerrimam ⁊ valde ſplendẽtẽ ⁊ delectabilẽ ocu lis deſcendentẽ a ſũmis celoꝝ vlq; ad caput ſancti franciſci. Et de illa flãma vox egrediebatur? loqᷓbatur cum ſancto franciſco⁊ ſanctus fran ciſcus reſpondebat loquenti. Sed Frater leo timens celauit ſe retro ne impediret ſanctuz in tã ſanctis ſecre tis ita ꝙ intelligere non poterat qᷓ verba tunc diceret.vidit tñ ꝙ ſanct? franciſcus extendit manũ ſuam ter ad pꝛedictam flammam. Flamms vero recedente frater leo incepit re cedere plane ne ſentiretur a ſantto ſed audiens ſanctꝰ franciſcꝰ ſonituz pedum eiꝰ vixit. Pꝛecipio quiſquis es in virtute domini noſtri ielu xp̃i ꝙ ſtes fixus ne te mouess de loco. Xui frater leo dixit. E go ſuz pater. et dixit poſtea frater leo ꝙ tũc fuit tanto terroꝛe perterritus ꝙ ſi terra ſe aperuiſſʒ ibi ſe libẽter abſcondiſ timebat enim ne ſi ſandtum offence ret gratioſam ſocietatem eius amit teret. Mam tãtus erat aioꝛ? fides quam habebat ad ſanctum ꝙ ſine ipſo nullo modo viuere cõtidebat. Ft pꝛopter hoc quandocunq; ali qui loquebantur de ſancis frater leo dicebat chariſſimi magni ſunt omnes ſancti.ſed ſanctus franciſcus etiam eſt de magnis pꝛopter mira cula que deus operstur per ipſum Quem ſanctus recognoſcens. Fra⸗ ter ĩquit pecoꝛelle ad quid huc ve⸗ niſti! Nonne dixi tibi multotiens ꝙ pꝛo me exploꝛando non vadas? vicas mibi per obedientiam ſi ali quid vidiſti? Keſpondit. pater au diui te loquentem ⁊ dicentem ⁊ chʒ multa ammiratione frequenter oꝛã tem. uid es tu dulciſſime deus me us et quid ſum ego vermiculus et paruulus ſeruus tuus. et tunc vidi fammam ignis deſcendentem de celo tecum loquentem et te illi pluri es reſpondentem et manumn illi ter tio extendentem ſed quid dixeris ego ignoꝛo. Et genuflectens frater leo cuʒ valde magna reuerentia ro gauit ſandtum dicens. Rogo te pa ter vt exponas mihi verba que au diui et docev illa que non audiui. Et ſanctus franciſcus quia multuz diligebat fratrem leonem pꝛopter puritatem ⁊ manſuetudinem quaʒ habebat dixit ei. O frster pecoꝛel⸗ la Jeſu chꝛiſti in his que audiſti et vidiſti erant mihi aperta duo lumi na. quoꝛum vnum eſt de cognitio⸗ ne creatoꝛis. et aliud de cognitione eſt mei ipfius. Quando ergo dice bam. Mid es tu domine omnipo tens deus meus ⁊ quis ſuʒ ego. tũc erã in qͥdaʒ lunine ↄtẽplationis in c— . e is mel thnipi nedns vn istveni ublis et tweiſpe jin fm loq nhidetct ſpi oblation nponi. A nhil babeot noꝛalia etit rgopoteo 2 theoffr 1̃7oi d jseñ bʒ qu tua ſitredi bi oßerin offerre dñer verſe creatut hi. Witte m nibi quicqd ciſſem inven tam magnan pulenn qu hnoo. ⁊ tunc it vero iterũ ſicht piego non habeo ne 1pter an oinnis.vnde nitur in ſin dñatoꝛ oün Et factatri fexi ⁊ benec 95 offere v hi dat inte pertateʒ alti aſtitatẽ qu unblin nco nonync bejennum ſol ondt. patr u denenach ne feqenero nciſime desn 6o venichs ths.et wyc rid deſcencenten d mmerteiliphn etmanum iin d quid direrz vfeckens frater 3 reberentia . Rogo tepa vaba que e non auciht s ia m leonem pꝛopi vetcinem q 9 fruur paon is que alciſie apert dwob eſt de cog o de cogrl ando ergo domine ann quis ſhegol plnmi quo videbã abyſſũ infinite bonita tis diuine ⁊ ꝓfũdũ lachꝛymoſũ vili tatis mee.ꝓpterea dicebã Quid es dñe ſũme ſapiẽs et ſũme bone ⁊ ſum me clemẽs vt viſites me qͥ ſum ſũme vilis ⁊ vermiculꝰ vnꝰmodicꝰabomi nabilis et deſpect?. lla vero flãma fuit deqᷓ ĩ ſpecie illa mihi ſicut moy ſi in flãma loqᷓbatur. At inter alia qᷓ; mihi detũc dixit petijt a me ꝙ ego ſibi oblationes tres facerẽ. Cui ego reſ pondi.iñe ego ſum totus tuꝰ et nihil habeo niſi tunicã et coꝛdã ⁊ fe moꝛalia et iſta tua ſůmiliter ſůt. qd ergo potero deuotionis magnitu⸗ dini tue offerre. Nã celũ ⁊ tra.ignis ⁊ aqͥ ⁊ oĩa que in eis ſůt tua ſũt dñe. ejs em̃ hz quicq; niſi tuñ? Vue ergo tua ſũt reddimꝰ tibi cum aliquid ti bi offerunꝰ. Quid ergo potero tibi offerre dñe deꝰ rex celi ⁊ terre ⁊ vni uerſe creature?Et tunc deꝰ dixit mi hi.Abitte manũ in ſin tuñ?⁊ offer mihi quicqͥd inueneris. Wð cum fe ciſſem inueni vnñ̃ monetaʒ de auro tam inagnain? tam fulgentem ⁊ tã pulcram quã nunqᷓ; videraʒ in hoc mundo.⁊ tunc obtuli illam deo. v xit vero iterũ deꝰ. Offer mihi iteruz ſicut pꝛiꝰ.ego aũt dixi deo. dñe ego non babeo nec amo nec volo niſi te 2 ꝓpter ainoꝛẽ tuũ deſperi aurum ⁊ omnia.vnde ſi aliqͥd amplius inue nitur in ſinu tu poſuiſti illud ⁊ tibi Sñatoꝛi oĩmn reddo Et hoc feci ter Et facta trina oblatione ego genu flexi ⁊ benedixi deij qui mihi dedit qʒ offerre valereʒ et ſtatim fuit mi pi datů intelligere ꝙ illa trina obla tio figurabat aureõ obedientiã pau pertatezʒ altiſſimã.⁊ ſplendidiſſimã caſtitatẽ.quas deꝰ ꝑ gratiã ſuam de dit mihi ita gkecte ſernare ꝙ in nul 5—————————„ lo ie conſcientia repꝛehendit.Et ſi cut qñ inittebam manum in ſinũ ꝓ ferebam illas monetas ipſi deo illas ibidem poſuerat ita dedit mi hi deus potentiã ĩ anima ꝙ de om nibus bonis mihi ab ip̃o ꝑſuam ſã ctiſſimã bonitatem conceiſis ſemꝑ eum oꝛe? coꝛde laudo?⁊ magnifico Hec ergo fnerũt verba que ⁊ audi ſti et manuũ extenſio quam vidiſti. Sz caue tibi frater pecoꝛelle ne va das poſt me deinde exploꝛando.et reuertere ad cellam tuam cum bene dictione dei ⁊ habeas de ine curaz ſolicitam. Wam ad paucos dies fa ciet deus tam ſtupenda ⁊ mirabilia in hoc monte ꝙ admirabitur totus mundus. Faciet enim noua quedã que uunq; in hoc můdo fecit alicui creature. Duod et poſtea effectus ſubſecutione manifeſte apparuit. Nunquam enim deus ante id tein poꝛis qᷓ;uis multis ſanctis multas gratias? amicicie pignoꝛa oſten ⸗ derit alicui eoꝛum ſtigmata ſuoꝛuz benedictoꝛum vnlnerum impꝛeſſit. Iilijs enim dedit virtutem moꝛbos curandi qui nulloꝛum medicaminũ ope cruari potuerunt. Alijs grati⸗ am expellendi malignos ſpiritus ex hominum obſeſſoꝛum coꝛpoꝛi⸗ bus in amicicie pignus contulit.ali is vero futuroꝛum pꝛeſcientiaʒ que ſibi pꝛopꝛia eſt unpartiri dignatꝰẽ Sed beato patri Franciſco vt ſibi peculiariter dilecto contulit vt ſibi configuraretur per ſtigmatum ſuſ⸗ ceptionem quod eteniz amoꝛis.di lectionis et amicicie verum ac certiſ ſimum teſtimonium eſt. Tunc vero frater leo receſſit valde bene conſo latus. In illa vero eadem quacra geſima apparnit in ipſo monte cir⸗ Ex acti franci ca feſtum eraltationis ſancte crucis chꝛiſtus in ſpecie ſeraph alatꝰ⁊ ve⸗ luti crncifixꝰ impꝛimẽs tã clauos ꝙᷓ ſtigmata in manibꝰ?⁊ pedibꝰ ac late re jancti franciſci ꝓut dicit legenda ⁊ apparuit cum tanto ſplendoꝛe de nocte ꝙ illuminauit montes ⁊ val⸗ les circunquaq; diſtinctos ampliꝰ ꝙᷓ ſi ſolis claritas affuiſſʒ. de quo te ſtes fuerunt paſtoꝛes qui ꝑ partes illas ci gregibus vigilabant, Vua⸗ re vero inp̃ſja fuerũt ⁊ ſtigmata il la ſacra ſto frãciſco nonduz ꝑ om̃ia innotuit. ſicut iple ſocijs referebat hoc pꝛefertur myſteriũ in futurum. Manc hiſtoꝛi habuit frater iaco bus de maſſa ab oꝛe fratris leonis ? frater vgolinus de monte ſancte Marie ab oꝛe dicti fratris iacobi. xEt ego qj ſcripſi ab oꝛe fratris vgo lini viri ꝑ omnia fide cigni ad lon dem dei. yvij. (/Sanctiſſimꝰ pater noſter franciſ cus qui totũ cogitatũ ſuum in xp̃o benedicto iactauerat.⁊ totum ſuum ſtudium? deſiderium ⁊ oꝛandi ⁊ le gendi ad eius beneplacitum in ſe ⁊ ſocijs ſuis oꝛdinabat,cum in pꝛinci pio ſue conuerſionis quadam vice ſederet pius pater cum filijs tam be nedictis in feruoꝛe ſpiritus vni eo⸗ rum pꝛecepit vt in nomine domini os aperiret? loqueretur de deo qjc⸗ quid ei ſpirituſſanctus ſuggerebat. Cum ille ſine moꝛs ⁊ obedienter ĩ ciperet ⁊ ſtupenda docente ſpiritu ſancto eructaret beatus pater impo ſuit ſibi filentium Et alteri pꝛecepit vt fimiliter de deo loqueretur ᷣm gratiam a ſancto ſpiritu ſibi mini⸗ ſtratam.Et illo obediente⁊ dei ma gnalia per dei gratiam diffundente ſanctus franciſcus huic ſicut pꝛimo ſilentium imperauit ⁊ tertio impo ſuit vt ad laudem domini noſtri ie ſu chꝛiſti abſq; pꝛemeditatione ali quid eructaret. Et iſte tertius alio rum exemplũ ⁊ humniliter obedien tiam adimplendo tam miranda et archana de diuinis occultis ꝓduce bat in lucem ꝙ nulli dubiuz erat ꝙ per ipſum ⁊ alios ſpirituſſanctus lo quebatur. um igitur ſic figillatim vaſa illa ſanctoꝛum ſimplicium bal ſamum diuine gratie funderent ad umperium ſancti patris loquendo melliflne de diuinis.ecce ĩ medio eo ruz dominus ieſus chꝛiſtus apparh it in ſpecie ſpecioſiſſimi iunenis cnz tanta dulcedine gratie omnibꝰ be nedicens ꝙ tam ſanctus pater ꝙᷓ ce teri omnes fuernnt rapti ⁊ iacebãt in terra ſicut moꝛtui ð mundo iſto nihil penitus ſentientes. Cum vero ad ſeiß̃os redirent dicebat ſandus pater. Fratres inei dilectiſſimi grati as agite domino Jeſu chꝛiſto quia placuit ei per oꝛa fimplicinʒ theſau ros diſſeminare celeſtes. ⁊ ipſe ape⸗ rit os infantium.⁊ linguas ſimplici um facit ſapientiſſimas ⁊? diſertas. Franciſcus ſeruꝰdei altiſſiſxvij. mi viuente beatiſſima clara cum fre quenter illã ſacris ſuis exhoꝛtatiõi⸗ bus conſolaretur illa rogauit bes tum patrem franciſcum ꝙ faceret ei hanc conſolationem.vt ſcʒ ſemel in⸗ ſimul manducarent. Peatus auteʒ franciſcus ſemper hoc facere renue bat. Vnde accidit ꝙ ſocij ſandi pa tis ſantte clare deſiderium perpen ventes beato franciſco dixerunt.pa ter nobis videtur ꝙ rigoꝛ iſte non ſit Fm vↄiuinam charitatem videlicʒ ꝙ ſoꝛoꝛem claram tam ſandã ⁊ deo dilectam non exaudis.pꝛeſertiun cũ gec lnul to diſcus po bsg5 bo diterůt hanc conl dit ſcus fr mihi etiãf letur volo angels 3 damiano quantuln vbi fit tol mini Jeſu. nomine dñi cũ vna ſoci raet venie rrenter? bu ne Maris quaq; ex t facta cone francic ſe rat in plan e 7bestac diponis ci nes i ſocht loca. p pit land fr ſauiterh nine g ißel ra?ſoci ⁊ c menlailap tanta abũd per henerũt bils⁊ oculi ectis homi Mo quia yn banreis lsztotus alocunerz oRöch ſinplizthen es ꝛjpſe ip lnguos fnpit ſimas; diers. dei altiſſilxvij ſima tkratunfe s lwis erhotꝛn rMa rogwit b icum faten nem vſc ſene rent Peams un egnie omnh⸗ b mpt nuctt Miſtin ſeptima iõᷣa ad tuam pꝛedicationẽ pompas ſeculi dereliqt.ꝓpter qð neduzʒ ſemel ſumere cibũ tecum.ſed cũ tãta inſtã tia maioꝛem gratiam poſtulam; ip̃i plantule tue facere debniſſes kReſpõ dit ſeus pater franciſcꝰVidetur vo bis ꝙ ð hoc deſiderio illã exrandiã? Bixerũt. Ita pater.nazʒ digna eſt ꝙ hanc confolationẽ ſibi facias.reſpõ dit ſeus franciſcꝰ. Exqͥ vobis videt᷑ mihi etiã placet.ſed vt pleniꝰ conſo letur volo ꝙ kiat ad ſcam mariã de ongelis. Ißa em̃ din ſtetit in fancto damiano recluſa.vñ letificabit᷑ ali quantulũ reuidẽdo locũ ſee parie vbi fuit ronſa ⁊ facta ſponſa xp̃i do mini Jeſu.⁊ ibi comedemꝰ ſimul in nomine dñi.Oꝛdinauit ergo diez cũ vna ſocia veniret beatiſſima cla ra.et veniens ⁊ adoꝛata pᷣmo reue⸗ renter ⁊ bumiliter beatiſſima virgi ne MWaria matre dñi ac loco circũ⸗ quaq; ex deuotione luſtrato. hoꝛa facta comedendi humilis⁊ diuinus franciſcꝰ fecit menſaʒ ſicut conſueue rat in plana terra parari. Et ſedit ip̃e ⁊ beata clara ⁊ vnꝰ de ſocijs ſan cti patris cũ ſocia ſancte clare.⁊ om nes alij ſocij in mẽſa illa humili ſũt locati. ꝛo pꝛimo autẽ ferculo ince pit ſanctꝰ franciſcꝰ loqui de deo taz ſuauiter ⁊ ſancte ⁊ tam altiſſime⁊ di nine ꝙ iße ſanctus franciſcꝰ⁊ ſea cla ra? ſocij ⁊ omnes alij qui erant in menſa illa paupercula fwerũt rapti tanta abũdãtia gratie altiſſimi. Su pernenerũt aũt ip̃is ſedentibꝰ ſic ra ptis ⁊ oculis ac manibꝰ in celum di rectis homines de aſſiſio ⁊ de bicto nio.quia vndiq; ꝑ totam viaʒ vide batur eis ꝙy ecca ſee rie de ange lis ⁊ totus locus?⁊ ſilna que tunc cir no couſolata. Pꝛopterea vt loco ſuccurrerent ho mines de aſſiſio cuʒ feſtinatione cu currerunt credentes firmiter ꝙ om nia ab igne ↄburẽntur. Vñ vero ve nerunt ad locij viderunt cuncta pa ri ter illeſa ⁊ intacta. Intrantes aũt locũ inuenerũt beatuʒ franciſcij cũ ſca clara ⁊ cũ omnibꝰ ſocijs raptos ad dñm.⁊ ad menſam illaz humiili mã omnes ſedentes ⁊ virtute indu tos ex alto. Et tũc certitudinaliter duerterunt ꝙ ille erat ignis diui nus qui pꝛedictos ſẽos ⁊ ſẽas diui ni amoꝛis copioſis ↄſolationibꝰ in⸗ fiammabat.vnde receſſerunt valde editicati ⁊ ↄſolati. Meatus aũt fran ciſcus ⁊ ſ̃a clara ⁊ ceteri refedi ſunt tam copiolſa diuina conſolatione in anima ꝙ de cibo coꝛpoꝛali parũ aut nihll tetigerunt aut curauerũt. Poſt hec ſta clara redijt ad ſem da mianũj.videntes autem eaʒ ſoꝛoꝛes fuerunt valde gauiſe.timuerunt em̃ ne ſtus franciſcus vellet eaʒ mittere ad aliud monaſteriũ gubernanduz icut iaʒ miſerat gerinanã ſuã agne tem floꝛentiã pꝛo abbatiſſa. ⁊ etiaʒ ipe ſancte clare aliqñ dixerat. Para te ſi opoꝛtebit ad eundũj quocunq; te miſero. Et illa ſicut vere obedien tie filia rñdebat. Parata ſum pater ire quocunq; tibi placuerit. Et re⸗ manſit lancta clara multũ in vðomi Vrir uidam iuienis valde nobilis ⁊ delicatus venit ad oꝛdineʒ ſandi franciſci qui indutus habitu fratrũ Poſt aliquos dies diabolo inſtigã te cepit habere in tanta abomiuati one habitũ quẽ gerebat ꝙ videbat ſibi poꝛtare ſaccum viliſſimũ.⁊ pꝛo⸗ pterea hoꝛrebat manicas.abõina⸗ a locum erant omnia cõburẽntur. batur caputiũ ⁊ ipſam longitudinẽ (Er actifranci. tuniee et eins aſperitaten tanqᷓ im poꝛtabilem eſtimabat&ñ fadũ eſt ꝙ creſcente religionis faſtidio deli perauit penitus reijcere habitum? redire ad ſeculum. Magiſter autez eius docuerat eum ꝙ qñ añ altare cõnentus trãſiret ĩ quo ſeruabatur ẽſiſſimum chꝛiſti coꝛpus cũ magna reuerentia genibꝰ?flexis ⁊ diſcooper to capite? ↄcellatis manibus e de uotiſiime inclinaret.iictus alt in nenis hoc ſeinꝑ ſolicite obſeruauit. Accidit auteʒ illa nocte qua delibe rauerat dimittere habitum? redire ad ſeculuʒ ꝙ opoꝛtebat eum ante al tare trõſire vbi ſicut conſueverat ge nu flexit.⁊ ſtatim fuit rapt? in ſpiri tu ⁊ oſtenſa fuit ſibi mirabilis viſio Rã eniz vidit quaſi multitucinem infinitã coꝛã eo pꝛoceſſionalit᷑ trãſ; ctem. om̃es vero qui in illa pꝛocel ſione beata erant bini incedebãt et crãt veſtiti oꝛmatiſſimis diaſperis. Facies aũjt eoꝝ ⁊ manus ⁊ quicqd uppsrebat ð coꝛpoꝛe ſole ſplendidi us radiabat.⁊ ibãt cum cõtu ⁊ iubi lo angeloꝛuz ſolenniſſime? dulciſſi me decãtõdoInt qͥs dno nobilioẽs cetẽis ĩcedebãt tõta claritate velati ꝙ mirãdũ ſtupoꝛem aſpicientibus ingerebãt. S̃t qᷓſi circa finem ꝓceſſi onis pꝛecicte vidit etiã quendã tã ta gloꝛia decoꝛatum ꝙ videbatur quaſi nouꝰ miles ab omnibꝰ ſingu lariter honoꝛari. vitꝰ aũt iuuenis poc vicens mirabstur valde? neſci ebat quid hoc eſſʒ. nec interrogare tanſeuntes sudebat nec poterat ni mia dulcedine ſtupefactus Sed cũ ꝓceſſio ꝑtrõſiſſʒ? ip̃e adhuc vicẽs extremos relumens audaciã cucur rit ⁊ illos interrogãs dixit· V cha riſimi rogo vos ꝙ dicere placeat qui ſunt iſti tã aomtrabiles qͥ& con tinet hec veneranda pꝛoceſſio Illi vero cõuertentes ad eum ſplencidi ſimas facies dixerunt. Mos omnes ſumus fratres minoꝛes qui modo venimus de paradiſo. Et ille rurſũ interrogans ait. Eui ſũt illi duo q tã excellẽter inter alios rutilãt Ke ſponderũt. Illi duo ceteris clario⸗ res ſunt beatꝰ franciſcus ⁊ ſandus anthonius. Ille autẽ vltimꝰ tãtum ponoꝛatus eſt quidã ſanctus iraler nonuiter moꝛtu.quem quia valent᷑ contra tentationes puguauit? vſc; in finem ꝑſeuerauit ĩ ſancto Fpoſito regni cũ gloꝛla et triqpho perducimus nõ ſolũ comi tantibus ſanctis ſed etiaʒ letantib angelis. Iſta vero veſtimenta dial peri que nos tam decoꝛd poꝛtam data ſunt nobis ꝓpter aſperas tuni cas quas in religione patienter de⸗ tulimus.⁊ gloꝛie claritas quã tuv „ ↄd gaudia eterm des data eit nobis a deo ꝓpter hů⸗ milem patientiam quam fecimus? ꝓpter ſanctã paußertatẽ ⁊ obedien tiam ⁊ caſtitatem mundiſſimã qusʒ vſq; in finem hilari mente ſeruaui mus. Vnde fili non ſit tibi durum ſaccum religionis tam fruẽtiferum deferre.quia ſi in kcco beati franc ſci amoꝛe dñi noſtri ieſu xp̃i mũduz ſpernendo.carnẽ moꝛtificandoꝝ⁊ cõ tra diabolum dimicando viriliter te habueris nobiſců ſunili veſte ful gebis Nt his dictis inuenis 40 ſe redijt.⁊ confoꝛtaius ex iß̃a viſione omnem tentationem abiecit · clpã coꝛam gardiano ⁊ alijs fratribꝰ re⸗ cognouit.aſperitatem penitentie et indumenti vt viuitias de cetero cõ cupivit. ẽt ſie mutatus in meliꝰ in ſancta vita finiuit.. cicit nenoꝛiaẽ gbi. 3 puerran duitatis e nbils m rociſſimu luʒ anim deyoꝛab to terroꝛ muniti cu geſi deber cedere.nec didi lupi culentamr per inqꝛ tantustre quis extra bat ſecur notificare cinibus ſi pater tun pariens il dicto lpo pater ſnc lopus quii heuitus teo rauclus xpo qui vn dominatr vel galeak munienser totan fidn nim. Kt cicusiune tteccenul hguibns ant lupus cutritco ocio virt attchrhn ancus ⁊ ſnʒ ritmtinn ich rdus run em qia vzlnt e phgauit:vſg itiſwdo goſw egichgloꝛut os nö ſol comi ed uitz n o veſtmena diaſ decoꝛn poꝛamꝰ Fur apensm one putinterde duntus qunn s0 deo gur quan ſecimst tutt? obedien nnciſnigu mente ſerwai⸗ ſittbi dumm tam itiemmn cco beni rnc micanòo viiu ſch ſinii ſccicit qðᷣdã mirabile ⁊ celebꝛ memoꝛia dignũ apud ciuitatem en gubi. Maz cũ adhuc vineret ſanct? Pater franciſcus erat in territoꝛio ciuitatis einſdem quidam lupus ter ribilis magnitudine coꝛpoꝛis ⁊ fe⸗ rociſſimus rabie famis qui non ſo Inʒ animalia ß homines ⁊ feminas deuoꝛ abat ita ꝙ omnes ciues in tã to terroꝛe tenebat ꝙ omnes ibant muniti cum egrediebantur terram acſi deberent ad bella funeſta pꝛo⸗ cedere.nec tamẽ ſic armati valebãt dicti lupi moꝛdaces dentes aut tru culentam rabiem euadere qn eidem per infgꝛtunium obuiabant. Vnde tantus ẽrroꝛ om̃es innaſit ꝙ vix ali uis ertra poꝛtam cinitatis aude bat ſec urus exire. Volens ait deus notificare ſanctitatẽ beati franciſci ciuibus ſupꝛadictis. Euz ip̃e beat? pater tunc tempoꝛis eſʒ ibigem cõ patiens illis diſpoſuit exire obuiaz dicto lupo.cui cines dicebant.caue pater franciſce ne poꝛtam exeas ꝙ lupus qui iam multos denjoꝛauit penitus te occidet Janctus autem franciſcus ſperans in domino Jeſu xp̃o qui vniuerſe carnis ſpiritibus dom inatur non clypeo pꝛotectus vel galea.ſed figno ſandte crucis ſe muniens exinit poꝛtam cum ſocio totam fiduciam ſuaʒ iactans in do mino. Et ſic fideliſſimus pater fran ciſcus intrepidus exiuit ad lupum. et ecce multis cernentibus de locis in quibus ad ſpectandum aſcende rant lupus ille terribilis contra ſan ctum franciſcum ⁊ ſociũ aperto oꝛe cucurrit.contra queʒ beatus pater oppoluit fignum erucis ⁊ taz ſeq; a ſocio virtute diuina lupum cõpeſ cuit.⁊ curſum retinuit.⁊ os truchlẽ teritam di ter ↄpertuz concluſit.⁊ demũ aduo cans eum ait. Sleni ad me frater n be? er parte chꝛiſti tibi pꝛecipio ꝙ nec mihi nec alteri noceas. Mirabi le dictu.ſtatim facta cruce concluſit os illud terribile. Nt facto mãdato ſtatim ſe ad pedes ſancti laz factus quaſi agnus ex lupo capite inclina o pꝛoſtr auit. Sic altꝓſtrato añ ſe dixit ſẽus franciſcus. Frater lupe tu facis multa damna in partibꝰ iſtis ⁊ hoꝛrẽda malificia perpetraſti.cre aturas dei fine miſericoꝛdia deſtru endo. Mon ſoluz añt irrõabilia aĩa lia deſtruis ſed qð deteſtatioꝛis an dacie ẽ occidis⁊ deuoꝛas homines ad imaginem dei factos. vnde tu es dignus hoꝛrenda moꝛte mutilari tanqᷓ; pꝛedo ⁊ peſſimus homicida. pꝛoprer qð omnes contra te iuſte clamant? murmurant ⁊ tota iſta ci hitas tibi eſt inimica Sz frater lu pe ego volo ĩter te ⁊ iſtos facere pa celn ita ꝙ a te ip̃i non ledantur am plius ⁊ ißl tibi omnẽ offenſam pꝛe mittentes nec hõines nec cnes te amplius perſequentur.xt lupus geſtibus coꝛpoꝛis ⁊ caude ⁊ S aurium ac capitis inclinatione mõ ſtrabat illa que ſens dicebat mni Inode acceptare. Et ait iterum ſcus franciſcus. Frater lupe erquo tibi placet facere pacẽ iſtam ego ꝓmit to tibi ꝙ faciam tibi dari erpenſas quotidie donec vixeris ꝑ homines iſtius cinitatis ita ꝙ nunq; femem amplius patieris. quia ego ſcio ꝙ quicquid mali facis gpter rabieʒ fa mis facis. Sʒ frater mi lupe erquo adquiram tibi talem gratiam volo ꝙ tu pꝛomittas mibiꝙ niq aliq animal vel hominẽ ledas. ꝓmittas mibi iſta! Et lupus euidens — inelinato capite fecit ꝓmittebat facere illa que ſibi imponebantur a ſc̃o.Et ſanẽtus franciſcus git. Frat᷑ lupe ego volo ꝙ tu des mihi tidem vt polium conkidenter credere ꝙ ꝙ mittis.iẽt cũ extendiſſ ſanctus trã ciſcus inanum ꝓ recipienda fide lu pus eriã lenahit pedem anterio?em vextrũ ⁊ blandeꝝ leniter p oſuit ſug manũ ſẽi frãciſci ſigno quo poterat fidem dando · Iunc ſẽus franciſcus git. Frater lupe pꝛecipio tibi in no mine domini noſtri ieiu xp̃i ꝙ veni⸗ as amõ mecũ nil vubitãs ĩ ciuitatẽ ad faciendain Pacen iſtaʒ. Et lup? obediens ſtatimn cepit iter cum ẽo franciſco tanc; manſuetiſſimꝰ agn?. Vuod vidẽtes illi de ciuitate cepe runt vehemelter mirari.⁊ nouitas hec ſtatun ꝑ ciuitatem totaz inſonu it ita ꝙ omnes tãm viri qᷓ; muliẽs magi? parui ad plateam ſimul cõ nenerunt. quia ſandus kra nciſcꝰ ibi erat cum lupo · Xongregãtã igitur populi maxima multitudie ſurgẽs fanẽtus tranciſcus fecit illis mirabi lein pꝛecicatiõem dicens inter alla qũo ꝓpter ꝓcẽ̃a tales peſtilentie ꝑ⸗ mittuntur. ⁊ quãto ſit periculoſio? voꝛax flãma gebẽne que hz in eter num deuoꝛare damnatos rabies lupi que non ß̃t occidere niſi coꝛp? ⁊0 ſit pauendum in baratrũ inter nale demergi qñ tantam multitudi nem vnum paruz animal in tanto pauoꝛe? piculo detinebat. Keuerti mini igitur chariſſimi ad dominũ? facite penitentiam dignaz 7 à lupo liberabit vos deꝰ in pꝛeſenti.⁊ ĩfu turo ab ignis baratro deuoꝛantis. Et his dictis git. Iudite chariſſimi trater lupꝰqui pic coꝛã vobis aſtat ꝓmifit mihi.⁊ de pꝛomiſſione kidẽ (Ex actifranci exhibuit facere pacem vobiſcumet nunq; vos in aliquo ledere ſi tamẽ vos ꝓmittitis ſibi qticie expenlas dare⁊ ego pꝛo fratle lopo kiqeʒ iu peo ꝙ pactum pacis firmiter obſer uabit. Tunc omnes ibi congregati cum clamoꝛe valido ꝓmiſerunt lu pum nutrire continue.Et ſẽus ſran ciſcus coꝛ?am omnibus dixit lupo· Ettu frater lupe pꝛomittis ſerare gctum iſtis.ſcz ꝙ nec animal aliqõ nec perſonam alicuius ledas. t lu pus ſe ingeniculans ciz inclinatio ne capitis ⁊ geſtibus coꝛpoꝛis? cau de ⁊ aurium blandimentis ſe ſera turum pacta pꝛomiſſa omnibꝰ euis denter monſtrauit. Vt ſẽs franciſcꝰ git. Frater lupe ego volo ꝙ ſicut ið de hoc mihi deciſti tidem cũ eſſemꝰ extra poꝛtam ita ⁊ hic coꝛam toto opulo iſto des mibi fidem ꝙ iſta obleruabis 7 in fideiuſſione pꝛo ie tacta minime derelin ques. ũc lup? leuato pede dexio dedit ficem in manu iancti frãciſci lideiuſſoꝛis ui coꝛam cunctis aſtantibꝰ.⁊ facta ẽ tã ta admiratio? gaudiũ omnium t d deuotione ſancti ᷓᷓ pꝛo nouitate miraculi q; inſup ꝓ Pce lupi ⁊ po uli vt omnes camarent ad ſidera jaudẽtes ⁊ benedicentes dominum ieſum xp̃m qui eos meritis illi? ſẽi de ore fere peſſime liberauit.⁊ de tů poꝛrenda peſte in pacẽ poſuit ⁊ qje teEx illo igitur die lupus populo ⁊populus lupo pacta per ſanẽtum. franciſcum oꝛdinata ſerꝰ auit? lup? per duos annos viuens? per ciui tatem oſtiatum vittitans neminem ledens nec ipſe leſus ab aliquo fnir curialiter nůtritus. Et miruʒ ẽ val de ꝙ nunq; latrabat canis aliquis xontra eum Tandem lupus ſeniens indatnt nes ⁊ vind virtutis a navizzi lum locun vincun auten pa raniige deſis ouic sper pir riclo poſi ctcelerrin le obedien citum cuer vtſtatind catun quo coꝛde ſerj traditus in o territus cognouit in humilit bſolutz: Diſtin ſeptima cen vod 4 moꝛtuue rmbpo ſe plurimum s moꝛte ciues i pi pacifica et beni t. quia dicti co diabolus. sfimim et C benign, 11u aufugit.o nes i— ciuitateʒ qñ pr de faucibꝰ beſtie 1 ranciſci vi ebat mirã et beatofranci culente d npnic nneen. rintem ⁊ſnite; p r ſee rerut et inn bar. Minoe renoc paſtoꝛis ſui finem meritis epnn unente us franciſcus in ⸗ 6 9 fratres pater— lenipsſe p vidit totu oꝛatiõi vacat oluit rep pPꝛolus pꝛo nobi —— borrtuntoconrn nen bwſteipte et ſr nto cundatum. Nulli 2obſeſſum Zei autem tar e deſeruirẽt.ra posctiper ndatum. Mullus i um? cir anquam et. Fratres scoihon lebat eo us intrare locũ lij hoc pꝛompti vere obedientie fi dinems em tis erit ꝙ fratres illi tante ocũ va hoc pꝛomptiſſime facieba tiefi tis exiſterent itante ſancti cidit autem ꝙ i faciebant.2 miſs onn'm aditum n tꝙ ad quem intr⸗ tita fratribus l ꝙ in quodam loc. v. itum non habeb itrarent epꝛoſis ſeruieba o vbi u Ktſis rande ro quidam de frat ant. Interim ve quidam lepꝛoſus i eruiebatur erat go voohſenn impatientiaʒ coꝛ ribus ad ir patiens ⁊ pro ita peſtilens. im⸗ oio n ientiaʒ commott am et ns ² proteruns ns. im⸗ icencirſn nes ⁊ vindit:s contra accuſario, tun erat plum Pünll vubi⸗ zbitmt ſocijs fabꝛica contra quendaʒ de tum agitari per malignum ſpiri bie teum nn cijs fabꝛicat. pꝛopter qu a3 de gitari. Mam t um piri nibi ſimg virtotis abiegth rene quod oſtio entes non ſolum libi ſerui ſcwſire pu nua viaʒ intran 7aperta neqͥtie i perijs impeteb ꝛrendis impꝛ vſiore pwt randi diab ia ebat et ſagittabat Pꝛo runqwes Ah heihe onus illoꝛu o franciſ et plagis nultimod eos flagel vo dert jcem luml m demonum i c0 bateti multimodis v„ ocum ⁊ dictu nintr ⁰ at. et in itinodis vul ilidnſois vinctu um? dictum fratre: auitil de erat ſuper quod hoꝛrend edt netum victoꝛ a trein tanq; et peſſimum chꝛi uz val unb'rhcakt autem pius dictum ⁊ matrem chꝛiſtum bene⸗ — renhega ſeſue ee etala ſaneneteheee ifᷓ nopolitu duertens intraſſe fe vigilabat de quanuis de phemabat. An ppiitpo is fratres illi ſtude ris et plagis ſu nen dſcn ens per ſpiritum enn ne tiente merienm rèt pꝛo poſſt marehl piritum ouem i n7ſci eritum cu e Pa ieenns doniw ricuio poſit. uem in tanto nullo modo chꝛi umulare. tame icennesdo dtũ celetri am fecit fratrem pe ſue do chꝛiſti blaſphemi n cos merits ſlſ ñ̃ celerrime ad ſe voca em pꝛedi⸗ ſue matris ſanctiſſi ſphemias et 4 le obedient evocari. Et ci ſcienti iſſime ipſoꝛ nelbunitan cet— ad paſtorein t. 4 i ſuſtinere ne e nitn curriſſet pꝛecedi am ſoli rticipes eſſe vi le tãti ſce⸗ npapout⸗ vt ſtatin pꝛecepit beat fri prn eſſe viderẽt b. ons po detegeret vene eatꝰ fi pter decreuerunt di tur. qua⸗ rpuhy peh⸗ catum quod cont venenum fabꝛi jum dereli unt dictum lepꝛo⸗ od nin fabi relin 1lepio ho ⸗ corceſelnabat pro e vi. zentbiopbe inn wn traditus in manus pter quod erat res viderentur 3 diaboli nutrito rips? ro territus vulnus ve Ille ve luerunt niſi*— facere no viits nn recognouit.? venia etexit culpam qui in alio loco anciſe les ob ſw. ee 5 indicaſſi ii abſolutus a culpa ⁊ impe o fact eene tentia ſtat culpa ⁊ impoſi o nctus franciſcus a etuns tentia ſtatim vidente pahe un acceſſit et ingreſſus dlepo o francil riſſime.Cui ile acem frater & eſt. imo deus accepit mihi pacem q̃ totus ſiun inquit marcidus t ſan ctus franciſcus ait. Chariſſime ha be patientiam.quia mala que hic coꝛpoꝛibus inferuntur ad anime ſa luteʒ pꝛoueniunt ſi equanimiter to lerentur. Et ille reſpondit. Oomo do poſſum tolerare patienter cum mea pena die noctuq; perſeueret? Wam non ſolum ab infirmitate cõ buroꝛ et crucioꝛ.B⁊ a fratribꝰquos dediſti mihi ſeruitoꝛes vehemẽter affligoꝛ quia nllus eſt qui mihi ſer uiat vt opoꝛtet. Meatus autem frõ ciſcus cognoſcens per ſpiritum ſan ctum ꝙ ille a maligno ſpiritu vexa batur iit et ꝓꝛo ipſo deuote deuz oꝛauit. Et facta oꝛatione recjt ad ipſuz dicens. Chariſſime ego volo ſeruire tibi ex quo non es content? de alijs. Et reſpondit ⁊ dixit. pla cet mihi.h quid poteris facere pl? ꝙᷓ ceteri? Et ſanctus franciſcus ait. Huicquid volheris ego faciam et ille Volo inquit ꝙ me laues.totus feteo in tantuz ꝙ memetipſuʒ ferre non poſſum. Sanctus autem frãcil cus fecit calefieri aquam cum mul tis herbis odoꝛiferis.et expolians illum incepit luis ſanctis manibus lauare lepꝛoſum et aliꝰ frater aquã ſuperius infundebat.Et ſicut cor⸗ s aqua lauabat exterius ·ſic a le pꝛa totum mundabat.et anima ipſi us interius ſanabatur et mundaba tur. Vnde cum ſanari exterius ie vi deret ſtatim ex compũctione nimia cepit amariſſime flere.t ſicut coꝛ pus aqua lauabatur et a lepꝛa mũů dabatur.ita conſcientia lach?ymis baptizabatur et mũdabatur ab om ni iniquitate. Cum vero totus eſſet *. lotus et ſanatꝰ exterius. perfecte fu (Er acti franci it vnctus et ſanatus interiꝰ. et ideo in tantam compunctionemn? lach?y mas pꝛoꝛupit ꝙ altiſſima voce plo rabat dicens dignuz ſe eſſe interno propter iniurias illatas fratribꝰ et pꝛo plagis et flagellis que fecerat in eoſdem.et propter impatientisʒ et blaſphemiam contra deum vn de bene per quindecim dies dura uit ſibi ille planctus mirabilis qui ab intimis pꝛecoꝛdxs erumpebat? continue nihil aliud qᷓ; miſericoꝛdi am dei inuocabat. Et cuz hac coin punctione et lachꝛymis omnia pec cats ſua confeſſus eſt ſacerdoti.bea tus autem franciſcus videns tam notuum miraculum gratias agehns deo receſſit illic et ad partes multũ remotas acceſſit.ne dum dictuz mi raculum fieret notum populo · om nes ad ipſum concurrerent quodꝙ pꝛudens ſeruus deo gloꝛiam et ho noꝛem reddere.et fibi ĩter homines dedecus et ignominiam pꝛockrare victus vero lepꝛoſus poſt illam ſã ctitatem et compunctionem mirabi lem ad paucum tempus infirmat? et bene armatus eceleſiaſticis ſacra mentis de hac vita deceſſit. Sancto autem franciſco oꝛante in quodam loco remoto in ſlna apparuit ſibi diceus lepꝛoſus defunctus ſpecioſi oꝛ ſole ſubleuatus in aere.dicens ei Recognoſcis mewui ſanctus fran ciſcus. Quis inquit es tu? Ft ille. Ego ſum lepꝛolus ille quem chꝛi ſtus benedictus te pꝛomerente ſa nahit · et hodie vado ad paradiſum et ad regnum beatum de quo deo omnipotẽti et tibi gratias ago. e nedicta ſit anima tha? coꝛpus tuũ. pter humilitatẽ toto poſſe vitabat Itudebat enim tanquam fidelis? 3 et beri nuqape urt ſcia mti angel ſenõ relen dehnäis n oꝛdine wr. Et pꝛe tias red dictione d it etſanãi de conlol um ſ calalem burgiũſ venem nob cum veniſt dirit ei.e meeſicir franciſcus ſunenis de ritatem n teris ſyſtu nonne vo Sicut erg les ſuhne rio deipoh ſo minzp et ſturin rec rrar igel tioſe ſe habt pꝛeditom famoſilan vndichm Iſti latror cum vener lum gun bilibus po dianus rig darguens viſſimi ho beſtitis la cuhm Ftios ggen Radpanes mul Un tanqamfidds: de gloꝛian xh er ſil ſter honi ominum pꝛocuꝝ ohs poſt ilami eceleſtſticis ſc ſta deceſi Sant oꝛnte in qocn flna ap et benedicta ſint verba tua ⁊ opera tua.qui a per te mlte anime ſaluabũ tur.Et ſcias ꝙ non eſt dies in quo lancti angeli et omnes alij ſancti et ſe nõ referãt magnas gratias deo de ſanctis fructibus quji per te ⁊ tu m oꝛdinem vndiq; ꝑ oꝛbem patrᷓ tur. it pꝛopterea confoꝛtare ⁊ gra tias redde deo ⁊ iſta facito cij bene dictione dei. Et his dictis diſparu it et ſanctus franciſcus remãſit val de conſolatus. Axxiij.„ MCum ſemel tranſiret per montez caſalem caſtrum qʒð eſt in diſtrictu burgi ſẽi ſepulcri recepit ibi vnũ iu uenem nobilem de burgo dicto. qui cum veniſſz ad beatum franciſcum dixit ei. water ego vellem libentiſſi me effici frater veſter. Sãctus vero franciſcus rñdit ei Fili tu es vnus iunenis delicatus ⁊ nobilis ⁊ aſpe ritatem noſtraʒ? pauꝑtatẽ non po teris ſuſtinere. Ille vero ait pater nonne vos eſtis homines ſicut ego. Sicut ergo vos qui eſtis mei ſuni les ſuſtinetis.ſic ⁊ ego cum adiuto rio dei potero ſuſtinere. Vue reſpõ ſio muituz placuit ſancto franciſco et ſtatim recepit eum ⁊ benedixit. et fratrẽ ãgelũ appellauit. MQui ira gra tioſe ſe habuit ꝙ paulo poſt ip̃m in pꝛedicto monte caſali gardianũ in ſtituit. In illis aũt diebus erq̃t tres famoſi latrones in partibus illis.qj vndiq; multa maleficia ꝑpetrabsᷓt. Iſti latrones q̃dã die ad pᷣdictij lo cum venerũt.rogãtes fratrem ange lum guardianum vt eis de coin eſii bilibus ponideret. Iße vero guar dianus rigida repꝛehenſione eos re darguens dixit eis. Vos fures 7 ſe⸗ uiſſimi homicide non ſolum nõ eru beſcitis laboꝛes alioꝛum p edari · ſed inſupar pꝛeſumitis vt effrontes elemolynas ßuis dei ehibitas deno rare cũ non ſitis digni ꝙ vos terra ſuſtineat. quia et nullũ hominẽ reue remini ⁊ deum qᷓ vos creauit contẽ nitis. Ite ergo pꝛo factis veſtris et huc amplius niiq; accedatis Illi ve ro turbati valde cum indignatione maxima receſſerunt. Et ecce eodem die ſanctꝰ franciſcus ad locuz redijt Poꝛtans de queſta quã cuz ſocio fe cerat vnã taſtã panis ⁊ vnum vaſcu lum vini. Cum aðjt gyardianꝰ q̃lit illos latrones reppulerat retuliſſet. ſẽus franciſcus dure redarguit im dicens ꝙ impie geſſit quia pcẽoꝛes meliꝰ reducũtur ců dulcedine pieta rtis qᷓ increpatione crudeli. Nam ⁊ xp̃us magiſter noſter cuiꝰ euangel um ſeruare pꝛomjſimus. NMon inqt opus eſt valenitbüs medicusi ma le habentibns. Et non veni vocare uſtos ſed pcc̃oꝛes.et ideo frequent᷑ cũ peccatoꝛibus mãducabat. Quia vero contra charitatẽ et contra exẽ plum xp̃i feciſti.per ſẽam obediẽtiã pꝛecipio tibi ꝙ ſtatim accipias ta⸗ ſtamn iſtã panis ⁊ vaſculum vini qð adquiſieram et ſolicite per montes. et valles dictos latrones q̃ras do⸗ nec inuenias.et panes iſtos omnes et vinũ pñtabis eis ex parte mea.⁊ poſtea coꝛã illis genuflectas de icu rialitate et erudelitate tua.dicas q; humiliter tyã culpã ⁊ roga illos ex parte mea ꝙ ampliꝰ mala iſta non faciãt. ſed deñ timeant et pꝛoximos non offendãt. Et ſi hec fecerint ego ꝓmitto eis de neceſſarijs ꝓ eoꝛum coꝛpoꝛibus continue pꝛouidere;t cuʒ his hec humiliter direris reuer taris. Interun ſẽs franciſcꝰrogabat dñm vt illoꝛuun coꝛda ad penitẽtiã iij molliret. Ande fadum eſt ꝙ cum elemoſynas illas a ſto frãciſco trãſ miſſas latrones illi comederent ad inuicem conferre ceperunt ⁊ dicere. Pen nos miſeros ⁊ infelices ꝙᷓ; du rus? infernslis cruciatus nos expe ctat qui pergimus non ſolum pꝛe⸗ dando homines et vulnerando. ſed etiam occidendo. et tamen de tamn hoꝛrendis ſceleribus ⁊ homicicijs nullo dei timoꝛe et compunctione conſcientie ſtimulamur?Et ecce iſte ſtus frater qui venit modo ad nos pꝛopter aliqua verba valde iuſtaꝓ pter noſtram maliciam in nos irro gata ſe coꝛã nobis taʒ humiliter ac cuſauit.Et inſuper taʒ ſancti patris liberale pꝛomiſſuz retulit et panis et vini beneficiuʒ attulit charitatis Vlere iſti ſunt ſancti dei qui celeſteʒ patriam pꝛomerentur.nos filij per ditionis eterne per flãmas vltrices quotidie nobis noſtris nephandis ſceleribus cumulamus. Melſcio vtx de patratis facinoꝛibus ⁊ cõmiſſis flagitijs poſſimꝰ a deo milericoꝛdiã inuenire. Eno vero illoꝛuz pꝛedicta verba dicente reliqui duo dixerunt Quid ergo faciendum eſt nobis Et ille. Eamus ad ſanctum frãciſcũ inquit ⁊ ſi ip̃e nobis confidentiam tribuat ꝙ poſſimus de magnis pec catis noſtris miſericoꝛdiã inuenire a deo. quicquid ip̃e mandauerit fa ciamus vt poſſimus animas ñas de inferni baratro liberare. In quo conſilio omnes tres concoꝛditer cõ ſenlerunt ⁊ venerunt feſtinanter ad ſanctũ frãciſcũ dicentes. Pater nos pꝛopter multa et peſſima peccata ña non ↄficimꝰ poſſe milericoꝛdiã dei inuenire. ſed ſi tu confidis ꝙ deꝰ ad ſuam miſericoꝛdiã nos recipiat. gr acti franci. ecce parati ſumus tecũ pñiam facẽ. et in omnibus que nobis pꝛeceꝑis o bedire. Muos ſẽus franciſcꝰ beni gne et charitatiue, ſuſcipiens exem plis eos multiplicibus exhoꝛtãdo certos eos de inuenienda dei mĩa reddidit.et inſuper le illis adqſituꝝ a dño ip̃ am mĩam et gratiaʒ repꝛo miſit. inſtruens illos etiaʒ qũo dine mie ĩmẽſurabilis magnitudo cũcta pcẽa nr̃a etiãſi infinita eſſent pꝛecel lir. Et qũo teſtante euãgelio et apo ſtolo paulo xp̃s benedictus in hüe munduz ꝓ pctoꝛibus venit redimẽ dis · ꝛopter que ſalubꝛia hoꝛtamẽ ta tres dicti latrones abꝛenunciaue runt mundo.⁊ recepti a ſẽo p̃e ſibi tã habitu ꝙᷓ; animo adhelerũt. uo aðt illoꝝ parũ viuentes poſt muta tionem laudabilem de pñti ſeculo dño vocante migrauerunt. Tertius vero ſuperuiuens conſiderans mul ta ⁊ magna pcẽa que fecerat tali pe nitẽtie ie lubegit ꝙ ꝑ. xv. ãnos exce ptis cõibꝰ quadrageſimis qᷓs ſicut al faciebat cõtinue ter in ſeptima na panẽ tãtũmodo ⁊ aquã mãdu ca bat ⁊ contentus vna tunica incede bat dilcalciatus continue? poſtma tutinů nũq; doꝛmiebat. Infra illud xv. annoꝝ tempꝰ ſẽs franciſcus trãl iuit de hoc mundo ad patrẽ celeſtẽ Cum aðt dictus fiĩ diſtrictionẽ hãc penitẽtie annis plurimis tenuiſß q̃ dam nocte poſt matutinũ tõta ſom nolentia ſibi ſuꝑuenit ꝙ nullis argu mẽtis poterat ſomno reſiſtere.necꝙ ut conſueuerat vigilare. Eui chre luctari nequiret nec valeret oꝛarc tentationi ſuccũbens iuit ad lectum vt doꝛmiret.ſtatim aũt vt poſuit ca put in lecto fuit ductus in ſpiritu in montem excelluʒ valcde in quo erat repono videris. a0 morl gunqM tun ſtu ſione ple dit eim dibos e vnde ill inceder cedere a longe intrare. tnangul ilun ph Ingrece ee ſariu Vahd dens me ciẽ tpe ina qui komace foꝛnace kurcis ic ttz int lto inp intraſß tetiß. cem die qia ac lnpr ſelluha drun urons anewnin npi ſto p ii no acheih. du enes poüm abücn Rpi lu Mgrentn wers tonſceruns in xcr efererttun g. ostn Pſu tine ur in win oc 7hew mcnu n nts cce Cominnen itint mitd. wroüm vlis raltütos ndo idhntcuc usſi giinctnt!i syimts ul en nin „ — pꝛofůdiſſima ripa.et hincinde ſara pꝛerupta.et diuerſ ſcopuli ineqᷓlit Pꝛeininentes. Ille vero a quo duce hatur impulit eũ de cacumine dicte ripe qui in pꝛeceps ruendo ꝑ ſaxa colliſiones de rupibꝰ in rupibus ſu ſtenendo. qij ad fundum ripe perue nit omnia videbtur ua mẽbꝛa di rupta et oſſa confracta. Qui duz ia ceret ſic male colliſus a ſuo d uctoꝛe vocatur vt furgeret. quia magnum adhuc iter facere opoꝛteret. Tui fẽ reſponcit. vurus hõ et indiſcretus videris.quia cum me videas vſq; ad moꝛtem contrituʒtñ dicis ꝙ ſur gain. qni ductoꝛ accedens et tangẽs eum ſtatim ab omni membꝛoꝛũ col ſione ꝑfecte ſananit. ṽt tunc oſten dit ei magnam planiciẽ acutis la piĩ dibus et ſpinis et tribulis plenain vnde illum opoꝛteb at diſcalciatum incedere ⁊ ad finẽ illiꝰ planiciei ac⸗ cedere vbi erat q̃dã foꝛnax ignita qᷓ 2 longe videbatur in quaʒ debebat intrare. Cũ aũt planiciẽ illã cũ mul ra anguſtia ꝑtranſiſſʒ et ad foꝛnacẽ ilam ꝑueni; dixit angelus ad illũ Ingredere foꝛnacem iſtã quia ſic ⁊ neceſſarium. Ille frater reipondit. Weu ꝙᷓ; durus ductoꝛ es · qui cuʒ vi deas me ꝑ iſtam anguſtiſſimã plani ciẽ tã penaliter tribhlatum ꝙ maxi ina quiete indigeã et tu dicis intra ĩ Foꝛnacem. Cum aũt aſpiceret circa foꝛnacem vidit vndiq; demones cũ kurcis ignitis aſtantes. quẽ differen tez intrare cum ißjs furcis eum ſub ito impulerunt. Qui cum ipſũ ignẽ intraſſʒ et ad ſpatium aliquod ibi ſtetiſſz. ãgelꝰ expulit eij extra foꝛna cem dicens. pꝛepara te ad eundum quia adhuc habes hoꝛribile pericu lum ꝑtranſire Cui ille dicebat. O ₰ iſtinſeptima duriſſime vuctoꝛ qui nulla Spaſſio ne moueris.vides ꝙ ſum q̃i totꝰ cõ buſtus.et dicis vem adhuc ad hoꝛ ribile periculum. Angelꝰ vero tan⸗ gens euz perfecte ſanauit ⁊ duxit eñ ad quẽdã pontẽ qͥ̊ tranſuadari non poterat abſq; ingẽti periculo.quia erat nimis exiguꝰ? exceſſiue pollitꝰ SPub ponte vero fluuius terribilis defluebat.ſerpentibus?7 dꝛaconib? fcoꝛpionibus et bufonibus et hoꝛ rendis fetoꝛibus plenis. ixit ãge⸗ lus. Tranſi pontei iſtum quia peni tus cõuenit te tranſire. lle autem relpondit.t quomodo pertranſi otero uin cadam in tam peri re culoſum fluuiũ? Reſpondit angelus Venias poſt me ⁊ pone pecẽ tuum vbi videris poni meuz? bene tranſi bis · Qui incedens poſt angelũ ſunʒ pedez ponendo vbi pꝛecedẽs pone bat ꝑuenit vſq; ad medium pontis chm ſalute. Cum eſſet in medio pon is · angelus volando receſſit.⁊ aſcẽ dit in altum ad quoddam habita⸗ culum valde mrabile in altiſſimis collocatum.⁊ bene notauit quomo do angelus aduolauit. Sed cuz re⸗ manſiſſʒ abſq; duce in ponte etiam lla terribilia animalia fluminis iaʒ capita eleuarent ad deuoꝛanduz il lum ſi caderet.ſtabat in tanto terro re ꝙ nullo modo ſciebat quid face ret. quia nec poterat retro nec ante ꝓcecere. Vnde in tanta tribulatiõe et periculo poſitus inclinauit ſe et amplexatus eſt pontem. Et videns ꝙ non erat refugium niſi dei cepit er intimis coꝛdis inuocare domiuũ ieſum.vt per ſuam ſanctiſſimam ac pijſimam miſericoꝛciiam ſibi ſubije mire dignaretur. Et facta oꝛatione vllum eſt illi vt ip̃e emitteret alas. V (Er acti franci uh ſocuti fuerant ulius veſtigia. ꝙ qua⸗ limo v ð quo gauiſus velde epeel videbatur.iẽt cu uis nec creſcerent ale ſperans extra Iu ſanctus franciſcus veniſſz ad eum. ſol⸗ uium ad locn uuo volauerarange dirit poꝛtario gmittas euʒ ingredi lns tranſuolare· Sedcum mmiste nia de fratribus meis eſt. Et tunc n un ſinaſſz volare quia le non hlct hndtus franciſcus durit eum interi. creuerãt a volatu deficiens cecicit nulta ei mirabilia oñdẽdo. Sta n tomnes penne inſup us multa eiihk Frat hahannt⸗ ut territvalde iterus tim autem vtillud e eeſiio tam conſolationem et duicedinem ntem ponteʒ amplectens rßi mſſericorcdt ent ꝙ oblitus eſt omniuz tribula dnn m lachꝛymabiliter imploꝛabatet enlit ue ante pꝛeceſſerant acſi cog iterũj viſus eſt ſibi vt emitteret alas kionumn Ale o ſniſſet. doſt hec natione — peneee tn cus hene te n ad volandum feltinans lecae eeer nt recire ad inundum et eptez die dit ſup pontem ⁊ penne pꝛius ſim kill re oꝛri in quibus pꝛepara te ts od vit liter ceciderunt. Vui attendens ꝙ ꝑ bus inota ratione qua vales. quia in relg teſtinantiã pfecte volare non pote;/ omn Hiehn vies egoꝗ te veniam? prer bal rat dirit ĩ coꝛde ſuo. Si alas tertio poſt ſeptein e9 en inträ dies duri emiſero tam din expectabo donec kunc mechm venes francic netni bilem beatoꝛum. Sanctus francilc amplius non deficlam a volatu. ꝑrat clamide tota ſtellis pulcerri⸗ beno ir vium eſt ſibi ꝙ inter pꝛimam et ſ6 erat clawicte tothnch itigmata urnhi cundam et tertiam miſſionem ala mis ſplendidiſſime conſueti Per annos ſen* fulgebant hoſtis a ieuiſ zhac claritate ꝙ videbantur taram ciui ſuper tr —— n gl tatem illam radijs illuſtrare. Fra⸗ ter vuln i. nn pabitacu ter vero bernardus habebat in ca ineno ũ qᷓ volauerat angelus ipe aduola pite coꝛonam ſtellarum imgn nuit· Cñj vero ad illius admirabilis rater etiam egidius peci cM habitatiõis ianuã ꝑueniret. dixitil de mirando lumine decotat ⁊ mn Keret ſi poꝛtarius.qs es tu qᷓ huc veniſti tos alios ſanctos fratres minoꝛes teniati 1nlreiphat go ſũ frater mino: ibidem cum ſantto franciſco gloꝛi⸗ prdelin Expecta inqt vt ducã ſanctum fran oſos quos nunquam viderat reco das mihi ciſcũj ſi te Soyir Alceunatue pen⸗. et non c iret pꝛo ſancto franciſco iſte cepit quamuis cum tedio du nis lico e ciuitatis mirabiles re. irr cum rediſſet fr atres pulſa⸗ amiplu cicere etecce muri ſli rama rranr nerunt av hꝛnnam. Hon ple au⸗ rqus claritate ꝑſpicui ꝙ cũcta q̃ intus fi rtez tempoꝛis flurerat hili a poſ ma ledego ebant et choꝛos fanctoꝝ mirabiles tutinum vſq; ad eiuſcem noctis au ideo cre qui intus erant clare cernebat. Et roꝛam, quamis ſibi videretur per 3 de nume reſpiceret ecce beatus franciſcus et plurimos annos abfuiſſe. Ipſe au terfrei lẽus frater bernardus et frater egi tem predictus frater pꝛedictam viſi natus et dius et poſt ſanctum franciſcũ tãta onem ⁊ terminum ſeptem dierum ciitr multitudo ſtoꝛum ⁊ſẽarum dei qu guardiano ſuo per oꝛdinem recita it obun franciſes o nncunuhu n quibus pꝛeynn one qa vaks q venes ad locnn um. Sandus fn t kota ſtellis— vset qunqᷓ ſügnn —— plencicſin un luce a jlgn cebantur totam cii nchs uſpor n vchs hohebat in lurumpulmini lus wtistrat vo nne decꝛatmul osfratres winous do francico goii qwam viderat reco aus diledus hal tecio ad mund nam. Pon plus — nispoln „um vit. Et ſtatim febꝛicitare cepit. In ſeptimo vero die veniens beatus franciſcus cum gloꝛioſa comitiua ſctoꝛum. animam illius fratris in viſione pꝛedicta angelo deducente purgata in duxit ad gaudia eato rym Vxxiiij. Frater rufinus de nobiliòibus de aſſiſio locius beati franciſci quo dam tempoꝛe viuente beato franciſ co grauiter a demone de pꝛedeſti⸗ natione verabatur in anima. Nam ſoggerebat coꝛdi eius hoſtis anti quus ꝙ iple non erat de pꝛedeſtina ris ad vitam et perderet quicquio in religionis ſerhitio faceret. Pꝛo pter hanc vexationem per multos dies durãtem totus erat melancoli cus et triſtis effectus et ſuaʒ pugnã beato franciſco dicere verecũdaba tur.nihilominus tamen oꝛationes conluetas minime dimittebat S hoſtis antiquꝰ volens ſibi triſtitĩ ſuper triſtitiam addere: que graui ter vulnerat ſeruos dei.ad pugnaz interioꝛem addidit etiam exterius impugnare. Vnde apparens ſibi in ſpecie crucifixi dixit.O frater rufi ne quare in oꝛationibus et in peni tentia te affligis cum tu non ſis de pꝛedeſtinatis ad vitam?Et hoc cre das mihi quia ego quos elegerim. et non credas filio petri bernarido nis ſi contrariuz tibi dixerit.nec eti am ipſumn interroges de iſta mate ria. quia ipſe vel alius hoc ignoꝛat ſed ego qui ſum dei filius bene ſcio ideo credas mihi pꝛo certo ꝙ tu es de numero dãntaoꝛum.xt ipſe fra ter frãciſcus tu et pater eius eſt dã natus et quicunq; ſequitur eum de cipitur. Frater autem rufinus erat Diſtin ſeptima rm· ꝙ iam fidem et amoꝛem in ſan cto franciſco perdiderat.et hoc ſibi dicere non curabat. Sed quod ſan cto patri frater rufinus nõ dirit. ſpi ritus domini reuelauit Ance ipie pius pater videns in ſpiritu tantuʒ dicti fratris rutini periculum. miſit —. fratrem maſſeum pꝛo ipſo vt ad ei omnino veniret. Mam frater rufi ns et ſanctus franciſcus ſtabant in loco monris ſubaſij pꝛope aſſiſium. Frater autez rufinus reſp ondit fra tri maſſeo. Auid habeo ego facere cũ fratre frãciſco;;t tic frater mal ſeus homo totus ſpirituiancto ple nus clare cognoſcens maligni ho ſtis fallaciaʒ ait. O frater rufine ne cis ruꝙ lanctus franciſcus eſt ſicut angelus domini tot animas illum nauit in mundo et a quo etiaʒ nos tot diuine gratie recepimus dona. Vnde ego volo omnino ꝙ t veni as ad ẽum quia ego clare video 2 diabolo te deceptum. Statim autẽ frater rufinus venit ad ſanctum frã ciſcũ et cuʒ ſanctus franciſcus vidit enz a longe cepit clamare. O frater rufine catielle cui credidiſti let dirit totð ſibi ꝑ oꝛdinem tentationẽ quã habuerat intus et extra. Wt docuit eum ꝙ ille qui pꝛedicta ſuggeſſi enat erat diabolus et non chuſtus ideo nullo modo eius ſuggeſtionibus aſ entiret. Sed quando dicet tibi tu es damnatus.tu ſecure reſpondeas Iperi os tuum? ibi ponam ſter cus.et ſit tibi ſiguum ꝙ ipſe eſt dia bolus.ꝙ dicto ſen pꝛohunciato ver bo hoc ſtatim fugiet. IAdhuc recog noſcere debes ipſum fuiſſe diabolũ q coꝛ tuũ indurauerat ad om̃e bo nũ qð pꝛopꝛium eius officiũ ẽ. Sʒ chꝛiſtus benedictus nunqᷓ; coꝛ hoĩs ¶Ex acti franci. lignus deceperat. Ande ſecũdo ad tidelis indurat imo dicit. Auferam tibi coꝛ lapideum? dabo tibi carne um. Frater vero rufinus videns ꝙ ſanctus franciſcus dicebat ita totaʒ per oꝛdinem ſerieʒ tentationis qua⸗ tenus et extra vexatus fuerat,cepit foꝛtiſſime lachꝛymari. Et adoꝛans ſanctum ac culpam humlliter recog noſcens de hoc ꝙ ab ipſo celauerat ac totus confoꝛtatus eſtĩ domino et per monita patris totus mutatꝰ in melius dixit ei ſanctus franciſcꝰ. Flade fili et cõfitearis.et oꝛationis conſuetum ſtudium non dimittas. et ſcias pꝛo certo ꝙ tẽtatio iſta erit tibi ad magnam vtilitatem et con ſolationem ſicut experieris in bꝛeui Frater autem rufinus redijt ad cel ſam ſuam ad oꝛandum in ſiluam. Et dum ſtaret cum multis lachry mis ad oꝛandum.ecce venit hoſtis antiquus in perſoha chꝛiſti dicens Frater rufine. honne dixi tibi ꝙ tu ilio petyi bernaridonis non Crece⸗ res.et quia es damnatus et in oꝛa tionibus et lachꝛymis nonon Muid enim pꝛodeſt tibi ſi duin vi⸗ uis gffligeris et cum moꝛieris es dã natus. Chi ſtatim dixit frgter rufi nus. Iperi os tuum et ibi ponam ſtercus Tunc diabolus indignatus receſſit cum tanta tempeſtate et cõ motione lapidum montis ſubaſj ⁊ per magnum ſpatium fluxit lapidũ ultitudo vbi adhuc apparet lapi dum hoꝛrenda ruina Nam per val lem etiam ditti montis ſaxa ſe inui cem collidendo ignem plurimum emittebant.vnde ad tam terribilem ſtrepitum lapidum ſãctus franciſc? ⁊ ſocij acdmirantes extra dictum lo cum vt nouitatem illam aſpicerent erierunt. Et tunc frater rufinus ma nifeſte aduertit ꝙ ipſum hoſtis ma ſanctum franciſcum recijt et pꝛo⸗ ſternens ſe in terram iterum cuipaʒ dixit. qui confoꝛtatus a ſancto fran ciſco totus paciticus remanſit. Et cum poſt hec ſtaret cum multis la chꝛimis oꝛans ecce chꝛiſtus benedi ctus ſit i apparuit et totam animaʒ ſuaz diu ino liquefecit amoꝛe dicẽs Penefeciſti kii qui credidiſti fratri franciſco quia ille qui te contriſta⸗ uerat fuit diabolus. ego autm ſuʒ Jeſus chꝛiſtus magiſter tuus et vr de hoc te reddam certiſimum hoc ſit tibi verum ſignum qui donec in iſto mundo eris nunquam de cete ro eris triſtis. Et benedixit chꝛiſtꝰ fratrem rufinum et dimiſit eum in tanto.gaudio et duicedine lpiritus et eleuatione mentis. ꝙ die noctu q; erat abſoꝛtus in domino Et confir matus eſt ex tunc iu tanta gratia et benecictione et ſecuritate ſalutis eterne ꝙ totus in virumn alterum renouatijs eſt. Ad tantam eleuatio nem mentis et perſeuerantiam oꝛa tionis confirmatus eſt infra parnu plari diuina.ſi eum aliquis non im lum circulum die noctuq; contem pediſſʒ. Vnde dicebat ſanẽtꝰ franciſ cus de eo ꝙ frater rufinus erat ca noniſatus in celo dum adhuc viue ret a domino noſtro ieſu chꝛiſto.et ꝙ ipſe nõ dubitaret in abſentiaiſua dicere ſanctum rufinum adhuc exi⸗ ſtentem in terra eſſe canoniſatuʒ in celo Pꝛedictus autem frater rufi nus pꝛopter magnam coꝛdis atten tionem ad deum et angelicam men tis quieteʒ quandocunq; ab aliquo vocabgtur cum tanta grauitate et dulcedine et vocis moꝛoſitate ip̃m inuocantibꝰ reſpondebat ꝙ videba tur de alio munco recire vñ ſemel de manb o de tantn v ritej vide culus obeai ns rut wn⸗ ſtis virtoli neincnit poſunplus zmornK erinit. uo quiaili be ſnatus ili bebantiße ponoꝛend tatus ekil riticment de eſbñdid? i vnusde de de deo ſoc xit ꝙ en gnam ati tiam poſi ꝓfundum ſe pcẽoꝛen humilita bat ⁊crel nye faciel deo cad da vtfra vertereti ne in tay de noct; conten cn aliquis non in dierbat landꝰ franti ner wfinus era ta o dum achut vive noſtro ich chuſton taret in abentin rutinum achne n ra eſt emonuhi us wnn n mguweonm unc nglenM ndocun ebilh⸗ voc moror enin — vocatus a ſocijs vt iret ꝓ pane Il le ficnt vere diuinus relpondit Frat mi multum libenter. Cũ vero apð aſſiſi pane; quereret ecce ducebat᷑ vnꝰ demoniacꝰ foꝛtiter ligatus et a multis hominibꝰ ſociat? qͥ ducebat᷑ ad ſẽm franciſcũ vt eij a demonio li beraret. Nui a longe cũ vidiſſʒ fr̃ez rufinuʒ ſtatim cepit clamare ⁊ furẽ foꝛtiter.⁊ ↄfractis omnibꝰ vinculis de manibꝰ omniũj exiliuit. Illi autẽ de tanta nouitate mirãtes diuraue rũt eñ vt diceret cur mõ plus ſolito toꝛq̃retur. Qui rñdit · ꝙ ille f̃ pauꝑg culus obediens humilis ⁊ ſanctus frat᷑ rufinus q incedit cuʒ caſta.ſuis ſeis virtutibꝰ ⁊ humilibꝰoꝛationib? me incendit ⁊ cruciat.⁊ ꝓpterea non oſſum plus ſuſtinere in iſto homte ↄmoꝛari. tt his dictis ſtatiʒ demõ exiuit. uod andiens krater rufinꝰ quia illi homines ⁊ etiain infirmus ſanatus illi nagnazʒ reuerentiã exhi pebant ip̃e ſtatim dedit laudem et ponoꝛem deo ⁊ dño ieſu xp̃o ⁊ hoꝛ tatus eſt illos vt in his omnibꝰ glo riticarent deum ⁊ ſaluatoꝛeʒ ñm d ¶Accidit q̃daʒ die ꝙ frater maſſe? vnus de electis ſocijs ſẽi patris cuz de deo ſocij loq̃rentur vnus eoꝝ di xit ꝙ erat qͥdam dei amic⸗ qui ma⸗ gnam adtiue vite ⁊ ↄtemplatiue grã tiam poſſidebat.⁊ enz his habebat ꝓfundum humilitatis abiſſuʒ qua ſe pcẽoꝛem marimũ eſtimabat. que pumilitas illuz ſẽificabat? ↄfirma pat ⁊ creſcere in dictis donis conti nue faciebat.⁊ qð melius eſt nunq́; g deo cadere ꝑmittebat · Vue mirã da vt frater maſſeus audiuit ⁊ a⸗ uerteret illũ thelauruʒ eſſe vite eter ne in tantũ exarſit amoꝛe ad hahen nem penit Diſtin feptima dam virtuteʒ dicte humilitatis dei amplexu digniſſimam.ꝙ in feruoꝛe magno ad celum eleuans facieʒ vo to ſe ſtrinxit kirmiſſimo nunqᷓ velle in iſto mundo letari donec humili tatem illam p̃clariſſimaʒ in anima ſua ſentiret adeſſe.? hoc voto in ꝓ 3 poſito ſãcto facto ſtabat ↄtinne cel ia reclulus.⁊ interiz de eo gemitib? inenarrabilibus continue ſe afflige bat.quia videbatur ſibi ſe eſſe homi „ illam humi us dignũ inferno niſi ad litatem ſẽiſſimam ꝑueni ret qua ille amicus vei quem audie rat plenũj virtutibꝰ inferioꝛeʒ ſe om nibus reputabat.imo ſe penitus di gnũ eſtimabat inferno. t dum ſic triſtis frater maſſeus per dies plur? mos permẽſiſſʒ. in faine ⁊ ſiti? inul tis lachꝛymis ꝙ quadam die intrauit in ſiluam et eundo per ipſaʒ pꝛo dicto deſiclerio vehementi emittebat luctus clamo ſe mactando accidit res ⁊ lachꝛymoſa ſuſpiria poſtulan do virtutem dictam a domino ſibi dari.ẽt quia dominus ſanat cõtri tos coꝛde ⁊ exaudit voces huniliũ piritumſanct eſt bñdictꝰ in ſecula amen r„ facta eſt ſibi vox ð celo bis clamãs Frateꝛ maſſee frater maſſee. Dyi ꝑ um recognoſcens re? ſpondit.Svmine mi.t domlnus ad euz Quid vis dare quid vis da re ad hanc gratiam poſſi idendam? Ft frater maſſeus reſpondit. Vcu los capitis mei.Nt domin ad eum Et ego volo ꝙ oculos? gratiam habeas. Frater autem maſſeus re⸗ manſit in tanta gr̃a optate humili tatis? lumine ac kacie hilari dei ꝙ ↄtinue erat ĩ in bilo. Etſepe quando oꝛabat facie bat quẽdã inbilũ vnifoꝛmẽ ⁊ voce obtuia faciebat q̃ſi colũbus· v.v· v. ac iocijda contempla — tioni vacabat.⁊ ſuꝑg hoc humillim lulum iteruz clamauit. O frater leo nKti factus pꝛe cũctis hominib? ſe mini qᷓuis frater minoꝛ ſciret tam ſolen 6 fane vꝛe mů reputabat. Interrogauit eũ fra niter pꝛedicare vt conuerteret om iſoper ter iacobꝰde fallereno ſancte memo nes infideles ad fidem ſcribe quia unhim f rie quare verſum non mutabat in bi non eſt perfecta letitia. Vurauit nobis iubilo. Qui repondit cũ magna le autem iſte modus loquendi bene ꝑ„ 3t titia. quia cũj in vna re ĩuenitur om vno miliaria. Frater autem leo de innn ne bonij.nõ opoꝛtet ꝙ variet verſůj his omnibus vehementer ammi⸗ n9 umv ad laudẽ dñi nr̃i ieſu xpi. ¶Vxxxi„ rans dixit. Pater rogo te ex parte nriens e (uoqã tge hiemali ſẽs frãnciſc?ꝰ dei vt dicas mihi vbi eſt perfecta le ens veniebat de peruſio ad ſtam mariã titia. Cui ſanẽtus franciſcus reſpon up— de angelis ⁊ erat cũ eo frater leo et dit dicens. Nuando veniemus ad verberabl e frigus ip̃os acerrime cruciabat.vo ſanctam mariam de angelis ita bal lagis inh cauit aijt ſẽus frãciſcus fratrẽ leonẽ̃ neati pluuia et frigoꝛe congelati. inriss? qᷓ aliq̃ntuluz ip̃m p̃cedebat dicens. luto etiam mirabiliter deturpati et kenscoh O frat leo qᷓuis f̃es minoꝛes dent fame valde atflicti et ad poꝛtam lo benedicti pa magnũ exẽplũ ſcitatis ⁊ honeſtatis ci ſonabimꝰ? poꝛtarius veniret di ndeben ? hone edificationis.tñ ſcribe.i.dili cens. Qui eſtis vos 1 E t nos dice⸗ crinatlũ genter nota quia ibi nõ eſt ꝑfecta le mus nos ſumus duo de fratribus chꝛiſtus con titia.⁊ cuz aliqntuli ᷓbulaſſ voca veſtris. et ille econtrario dicet imo cere ſemetiß uit eũ iterũj dicens.O ſ̃ leo ꝙᷓ;uis f̃ẽ̃ eſtis duo ribaldi qui itis circun⸗ ſtum? chu minoꝛ illuminet cecos.ↄtractos ex quaq; per mundũ elemolynas pau loſtinere. N tendat.demones pellat.ſurdis audi perum rapiendo.⁊ non aperiret no bus ſupꝛad tů.claudis greſſũ. ⁊ mutis reſtituat bis.ſed faceret nos ſtare ad niuem poſſum verbũj.⁊ qð plus eſt ⁊ q̃triduanũ re ⁊ aquam in frigoꝛe et fame vſq; ad Vuid enin ſtituat moꝛtuũ ſcribe quia nõẽ bi noctem. Tunc ſi nos tot iniurias et ſti Santẽ⸗ ꝑłecta letitia.iẽt rurſj clamans di repulſas ſine murmuratione ⁊ tur ironaccep cebat.o frater leo ſi frater minoꝛ ſce batione tolerauerimus pꝛopter de laionis ⁊aff ret oinniũ gentij linguã.⁊ om̃es ſc um patienter.et cogitauerimus hu riuri qia il entias? ſcripturas. ita vt ſciret etiàã militer ⁊ charitatiie ꝙ ille poꝛta⸗ rit ꝛpoſtolu ꝓphetare? reuelare ñ ſoluz futura; rrius veraciter nos coghoſcat et ꝙ arinii cer os cog t ꝙ rigriniiint etiam ↄſciẽtias alioꝝ ſcribe ꝙ non deus excitauit linguam ſuam coñ⸗(Hentiſi ẽ ꝑlecta letitia Ẽt adhuc ip̃is ambu tra nos. O frater leo ſcribe quia ibi lens h lantibus iterũ clamabat V frater eſt perfecta letitia.ict ſi autem nos ti leo pecoꝛella dei ꝙᷓuis frater mino: pleuerauerimus pulſãdo et ille po— loquatur ligua angelica.⁊ ſciat ſtel tarius tanquam cõtra impoꝛtunos C„ larum curſus ⁊ virtutes herbarum multum turbatus exeat et duriſſi⸗ unch ⁊ ſciat reuelationes theſauri terraꝝ me nos afficiat alapis multis ⁊ ma ciol eti cognoſceret virtutes ⁊ ꝓꝛieta gnis dicens. Recedite hinc pultro ſoln tes auium ⁊ piſciuʒ. animaliũ homi nes viliſſimi et ite ad hoſpitale. qui nrneſ nũ radicũ arboꝛum⁊ aquarum ſcri enim eſtis vos penitus hic nõ man nezricela be bene ⁊ nota diligenter quia non vucabitis nec doꝛmietisxt ſi nos tin cn eſt ibi perfecta letitia. 5t poſt pau patienter hec poꝛtauerimus ⁊ ini ansi nntnoncant rnosſtur 0d nin rehmerſg n vſnoswt urksn nnranone? tur wermus pꝛopter de a cogtuimus ritane ꝙ ile pom — tlinguam nrr lo ſubegui rias ců amoꝛe pceperimꝰtote coꝛde o frster leo ſcribe.quia ibi eſt perfe cta letitia. Et ſi nos hic vndi q; affli ctos fame vꝛge nte frigoꝛe affligen te.nocte ĩuper ꝓpinq̃nte pulſabimꝰ clamabim?⁊ fletu inſtabünꝰ vt ape riatur nobis.⁊ ille deinde ſtimulat? dixerit. Iſti ſũt homines ꝓcaciſſi mi ⁊ pꝛoterui⁊ ego pacabo eos.et exiens cum vno fuſte nodoſo capi ens nos per caputium ⁊ ad terram ſuꝑ lutũ ⁊ nines pꝛoijciet⁊ talit nos verberabit cuz fuſte ꝙ vndiq; nos plagis implebit. Si tot mala.ſi tot iniurias ⁊ verbera cum gaudio to leremus cogittes ꝙ penas chꝛiſti benedicti pacientiſſime nos tolera re debemꝰ. W frater leo inter om̃ia cariſinata ſãcti ſpirit? q̃ amicis ſuis chꝛiſtus conceſſit ⁊ concedit ẽ vin cere ſemetip̃os.⁊ libenter ꝓpter chꝛi ſtum? charitatem dei obpꝛobꝛia ſuſtinere. Mã in omnibus mirabili bus ſupꝛadictis nos gloꝛiari non poſſumꝰ.quia nõ ſůt noſtra ſed dei. Muid enim habes qð non accepi⸗ ſti Si autẽ accepiſti quid gloꝛiaris qᷓſi non acceperis lſed in cruce tribu lationis ⁊ afflictionis poſſum? glo riari quia illud eſt noſtrů Ideo di xit apoſtolus. Vihi autẽ abſit glo . xxvij. ⸗ eatiſſim? pater franciſchs vo lens humiliare fratrẽ maſſeñ vt mul tiplicia dona q illi p̃ſtabat altiſſi⸗ m de virtute creſcerent in virtuteʒ Cum eſſʒ ſanctꝰ pater cum illis pꝛi mis ſocijs ſuis vere lanctis in quo⸗ dam ſolitario loco.inter quos etiã frater maſſeus moꝛabatur dixit q⸗ daz vice ſanctus franciſcus omnib? inſimul congregatis.O frater maſ ſee omnes iſti tui ſocij habent gra riari niſi in cruce tlam oꝛandi⁊ contemplandi.tu un tem habes gratiã verbi dei ad ſatil faciendum perſonis aduenientibus Igpterea ego volo ꝙ ad hoc vt poſ ſint melius or̃oni⁊ contemplationi vacare tu facias poꝛtam? elemoſy nam ⁊ coquinam qñ fratres mãdu cabunt tu extra poꝛtam manduca⸗ bis.ita ꝙ añꝙᷓ; veniẽtes pulſent ad poꝛtam tu fatiffacias illis de aliq bus verbis.ita ꝙ non opoꝛteat exi re niſi te⁊ hoc facias in meritũ obe dientie ſalutaris. Wui ſtatiz inclina to capite ⁊ extracto caputio humili ter obediuit.⁊ per plures dies fecit poꝛtam elemoſynam et coquinam. Socij vero eius ſicut homines illu minati a deo ceperunt ſentire in coꝛ dibus ſuis intus multam pugnam. eo ꝙ frater maſſeus eſſet homo ina gne perfectionis et oꝛationis ficut ipſi et amplius et tamen erat illi to tum impoſitum loci pondus. ꝛo⸗ pter quod rogauerunt ſanctum pa trem. ꝙ dicta officia inter eos di⸗ ſtribuere dignaretur quia nullo modo conſcientie eoꝛum poterant ſuſtinere.ꝙ dictus frater tot oneri⸗ bus ſubiaceret. Mam pꝛeterea ſen tiebant ſe in ſuis oꝛstionibus crn dos.et in conſcientia diſſipatos ni ſi frater maſſens a dictis relenetur oneribus. Peatus autem franci cus hec audiens adquienit charits tiuis eoꝛum conſilijs et fratreʒ maf ſeum vocans ait. Crater inaſſee iſti ſocij tui volunt partem de officijs que tibi impoſui.et ideo volo ꝙ di ca officia inter eos diuidantur. Qui huimniliter et patienter reſpon dens dixit. Pater quicquid mihi in partem vel totum imponitis to tum a deo eſtimo eſſe factum. Et Er ac franci tunc ſanttus franciſcns vidẽs chari tatẽ illoꝝ ⁊ fratris maſſei humilita tẽ.ꝙ abiq; illa nulla virt?ẽ accepta bilis coꝛaʒ deo gauiſus eſt. Et poſt poc officia diſtribuit ⁊ oẽs cũ ſpiri ts gratia bñdixit ad laudẽ dei. Cũj pneniſſʒ ad q̃ſdã ha Uxxviij. bitatões vbiꝓ neceſſitate coꝛpoꝛ is ꝓut regula diẽ eos mẽdicare opoꝛ tebat frãciſcꝰ⁊ maſſeꝰ frãciſcꝰ.ꝙ ẽᷣat hõ deſpectꝰ ⁊ parnꝰ⁊ ꝙpterea inter ignotos deſpiciebatur.q̃ſi ab omni b qͥſcã bolos vilis panis? fruſta paruula ↄquiſiuit. Sʒ fratri maſſeo q; erat pulcer hõ? magnꝰ in ꝑſona dati fuerunt ei plures ⁊ pulcrioꝛes Xij aũt ambo ſimul in quodã loco dueniſſent.⁊ ibi inueniſſent vnũ fon tẽ in cuiꝰ margine erat lapis latꝰ et pulcer de quo valde gauiſi ſunt ſuꝑ iapidẽ illũ adquiſita panis fragmẽ tula poſuerunt.ẽt cuʒ vidiſſʒ ſẽus tranciſcꝰ ꝙ fruſtula panis ff̃is mal ſei eſſent plura ⁊ pulcrioꝛa qᷓ; ſua.e⸗ rxultans in ſpiritu ꝓ deſiderio pau pertatis ait O frater maſſee nos ñ umꝰ digni de taz magno theſa uro ⁊ hoc gradatim eleuando vocẽ plu — faciat nos toto coꝛde diligere.Et ð illis fruſtulis panis ⁊ fonte cibo et potu gaudẽter cũ hymnis diuinis jũpto jurrexerunt vt verſus francid ꝑgerent.Et cũ ꝑueniſſent ad q̃ndaʒ ęcc̃iam intrantes in eam ſcus fran ciſcꝰ abſcondit ſe poſt altare ad oꝛã důj.⁊ ibi recepit diuine viſionis taz exceſſinũ feruoꝛẽ animã eiꝰ pauꝑta tis coneupiſcentiam totaliter inflã mantẽ.ꝙ videbatur ex facie ⁊ oꝛis hiatu quaſi fũmas amoꝛis emittere xEt egrediens ad ſociũ ſic ĩgnit? oꝛe vehementer dicebat a.a.a.frat᷑ maſ e pꝛebe mihi teißm.et hoc fecit ter. rries replicauit. Kñdit frater maſſe? pẽt̃ chariſſime qũo p̃t dici theſaur? vbi eſt tanta penuria ꝙ non eſt ibi tabella neq; cultellus. neq; ſcutella. nuec inciſoꝛiũ.nec domus nec menſa nec ſeruꝰ nec ancilla. Rñdit ſeus frã ciſcus. Et hoc reputo magnuin the lauruz vbi nihil eſt de his que pꝛe parat humgna induſtria Jed qjcqjd alicd eſt totũ a ꝓuidẽtia diuinami niſtratur.ſicut mauifeſte apparet in pane adquiſito in lapide tã pulcro. in fonte taʒ limpido. Vnde volo ꝙ rogemus deũ ꝙ theſaurũ ſẽe pauꝑ tatis tã nobilẽ qui hʒ adminiſtrare Frater maſſe? ſtupens de tam vehe menti feruoꝛe cij tertia vice ſẽus frã ciſcꝰ dixiſſʒ pꝛebe mihi teipſum ĩimi ſit ſe totuʒ in bꝛachia ſanti patris. ⁊ ſpůſſẽi feruoꝛe ac clamoꝛe vañido reboando.a.a.a.levauit fratrẽ maſ ſeũ cum ip̃o flatu in aere ⁊ impnlit illum aute ſe qntů poſſʒ eſſe vniꝰ lõ ge lancee menſura. Quod vidẽs fra ter m aſſeꝰ ſtupuit valde de tã mirã do ſũi patris feruoꝛe ⁊ retulit poſt⸗ ea ſocijs ꝙ in illo ſẽi franciſci unpul ſu tantã dulcedinẽ ⁊ ſpůſſci ↄſolati⸗ onẽ ꝑſenſit. ꝙ nũqᷓ; in vita ſua con⸗ ſolationem tã magnã meminerat ſe habuiſſe Poſt dixit ſus franciſcꝰ fratri maſſeo.chariſſime eamus ro mã ad ſanctum petrum apoſtolumn ⁊ ad ſanctum paulum⁊ rogemꝰeos vt doceant nos ⁊ adiuuent poſſide re theſaurum inenarrabilem ſancti ime paupertatis.t addit ſanctus Franciſcꝰ dicens chariſſime ⁊ dile⸗ ttiſſime frater mi theſaurus bestifi ce paupertatis ẽ tã digniſſimus er tã diuinus ꝙ nos digni non ſum? illam in vaſis noſtris taʒ viliſſimis reꝙ ilis*1 ſisige dñ dices ne ↄcede virtutẽ vt ſtia vl do hec diriſʒ lo dicẽs tera eßa tes ent ba les ⁊ lpie tyimenires viiorempis rqᷓ tor pides peci tus ꝓinir tñcarꝰnon Relponci lum dign? dñs qden franciſce g tterne qt inueſtio et tuaeſt arr ſanctꝰ frãci Quic ehnnpoßeſe wil nenbra. Qvod vicish lpuit ral de tini s Kwor tnmlit pol vilo Ei franciciinpu noint 1 půſſũ Ilar n in vin ſia. jmagns meminern inn inin ocbariſine em (Diſtin ſeptima ioãnes ð ſciactia tge beati franciſci poſſidere cũ pauꝑtas ſit illa virtus celeſtis ꝑ quã cuncta trena ⁊ tñjſito ria cũcta calcãtur ꝑ quã oẽs obices no mens hüana iũgatur · Cũ ſẽs pr̃ frãciſcꝰ grauit tollũtur e medio.⁊ libẽ vño deo et in oculis ⁊ veniſſz ad ſẽm damianũ pᷣma nocte tã grauiter ẽ in oculis ĩ firmatꝰ ꝙ lucẽ aliquã vidẽ nõ pote rat. Cũ ergo ſtetiſſz in cella qnq̃gin ta diebꝰ in tãto doloꝛe oculoꝛuz et vexatione multipliciũ muriũ a dia bolo excitata.ꝙ die noctuq; quieſce re nõ valebat.tũc ſẽus pꝓr̃ hoc eẽ fla gellũ dñi recognoſcẽs cepit vᷣo gra tias agẽ ⁊ illũj toto coꝛde ⁊ oꝛe lau dare.⁊ ex intimis pꝛecoꝛdijs clama re ꝙ illis ⁊ multo maioꝛibus angu ſtijs dignꝰ eſiʒ. et cum hoc rogabat dñim dicẽs.ñe ieſu xp̃e paſtoꝛ bo ne ↄcede mihi ouicule tue gr̃am er virtutẽ vt in nulla tribulatõe angu ſtia vol doloꝛe a te recedã. Et cum hec dixiſſʒ facta eſt ad eðj vox de ce lo dicẽs. Frãciſce rñde mihi. Si tõ terra eſſʒ aurũ ⁊ mare? fiumina? fõ tes eẽnt balſamũ ⁊ oẽs mõtes ⁊ col les ⁊ lapides eſſent lapides pᷣcioſi.⁊ tu inuenires aliũ theſaurũj tanto no bilioꝛem his oĩbꝰ q̃nto eſt nobiliꝰ aurũ qᷓ; terra.? ballamũ qᷓ; aqᷓ et la pides pꝛecioſi ꝙᷓ; ſaxa.et eiſʒ tibi da tus ꝓ infirmitate tua ille theſaurꝰ tã carꝰ non deberes multum gaudẽ Relpondit ſẽus franciſcꝰ. vñe non um dignꝰ tã pꝛecioſo theſauro. Et vñs ad euz ait. Saude nunc frater franciſce quia ille eſt thelaurꝰ vite eterne quẽ tibi repoſui. Et ex nůc te inueſtio et iſta infirmitas ⁊ afflictio tua eſt arra illiꝰ beati theſauri. Tũc ſanctꝰ frãciſcꝰ eſt valde letus Quidã krater minoꝛ ſcz fr̃xxx. miniſter erat bononie et valde ſa⸗ tus qͥ ablq; licentia beati frãciſci oꝛ dinauit ſtudiũ bononie. Heato an tem frañ. abſenti fuit nunciatũ tale ſtudi um oꝛdinatuʒ eſſe bononie. be atus autez frañ. ĩmediate iuit bono niã ⁊ dure repꝛehendit illum mini ſtrum dicens. Tu vis deſtruere oꝛdi nem me. deſiderabam ⁊ volebᷓ̃ ex⸗ emplo dñi mei fratres meos ma⸗ gis oꝛare ꝙᷓ; legere. Recedens ð bo nonia ſẽus frant᷑. maledixit ei dura maledictione ſtatim q; cepit ĩfirma ri.et infirmꝰ per fratres miſit rogan do beatum fran. vt retractaret ma⸗ ledictionem. Reſpondit beatꝰ fran. Illã maledictioneʒ qua illi maledi xi confirmauit in celo dñs ieſus be nedict? ⁊ maledictus eſt. Infirmus atz miniſter triſtis iacebat ſuper le ctũj male conſolatꝰ. t ecce ſubito deſcendit de alto q̃dazʒ gutta ignea ? ſulphurea ſuꝑg coꝛpus eiꝰ ꝑfoꝛans pſũ ⁊ lectum in quo iacebat.⁊ cum maximo fetoꝛe ip̃e miſer expirauit. ⁊labolus accepit aĩaz ip̃iꝰ Mxxi. VFnit quidã miles foꝛtis⁊ mltas habuit victoꝛias q; poſtea factꝰ eſt frater minoꝛ. Et cũ deriderant eum milites q intrauit talẽ oꝛdinem qjn potius intraſſʒ ad teinplarios ⁊ hu iuſmodi vbi poſ plura bona facẽ ⁊ continue eſſe in bello. Reſpondit. Vico vobis qñ habeo ſitim. famezʒ. frigus.et hmõi.acdhuc cum hoc im pugnat me motꝰ ſuꝑbie ↄcupiſcen tie? hmõi.q̃ntomagis ſi viderẽ pe des meos ferreos? eſſe ſuper equũ pulcrũ et hmõi.Et addidit. hacten inquit fui foꝛtis alios impugnãdo de cetero volo eſſe foꝛtis meipſum impugnando. xxxij. 2 (Er actifran. ¶xpe quo viuebat fẽs f̃ egidi?ve gꝛdine minoꝛũ erat quidq magnus mg̃ de oꝛdine fratꝝ pᷣdicatoꝛũ qꝑ multos annos paſſus eſt dubitatio nẽ maximã de virginitate m̃is xp̃i Mnã ſibi vicdebatur ipoſſibile ꝙ ma ter poſſʒ eẽ ⁊ virgo. Verũtamẽ tan q; vere fidelis de tali ſus dubitatio ne multũ dolebat ⁊ cupiebat ab ali quo viro illuminato de tali dubio liberari. S udiens aũt ꝙ ſẽus f̃ egi diꝰ erat multũ illuminatus acceſſit gd elj. Scus aqjt frater egidiꝰ aduẽ tum? ꝓpoſitũ ⁊ pugnã eiꝰ pᷣſciens ĩ ſpiritu illi obuiahit.et anteq; perue niſſz ad eum cũ baculo quem habe bat in manu percutiens terrã dixit. W frater p̃dicatoꝛ virgo añ partũ Et ſtatim vbi percuſſit cñ baculo ẽ oꝛtum vnů liliũ pulcerrimũ. Et ſe⸗ cundo percutiens dixit.O fr̃ pꝛedi catoꝛ virgo in partu et oꝛtũ eit ali ud lilium.Et tertio ꝑcutiens dixit. frater pdicatoꝛ virgo poſt par⸗ tum. Et confeſtim oꝛtũ eſt tertiuz l liũ. Et hoc facto frater egidiꝰ aufu gitFrater vero ille predicatoꝛ ilico liberatus eſt a tentatione ua ⁊ ex tunc magnã deuotionem in ſẽo fr̃e egidio ſemper habuit. ¶xxiij. ¶ Scus antoniꝰ de padua vnꝰ de electis diſcipulis beati franciſci quẽ ſtus fran. ſuũ ep̃m appellabat.cũ p̃⸗ dicabat in concilio coꝛã papa⁊ car dinalibꝰ vbi erant greci ⁊ latini frõ eigene et theutonic lelaui ⁊ anglici ⁊ multi alij diuerſarũ linguaꝝ ſpũ⸗ ſancto afflatus lingua apłica inflã matus eructans mellifiuuz verbum omnes illos tã diuerſarũ linguarũ in dicto concilio ↄgregatos luculẽ⸗ tiſſime ⁊ clare ip̃m audientes ⁊ di⸗ ſtincte intelligentes reddidit tanta miratione ſuſpenſos. vt videretur renouatij illud antiquũ apłoꝛuʒ mi rabile qmirãtium ⁊ dicentii. NMõne iſte hiſpanus ẽ?̃t qũo nos oẽs au dunꝰ ꝑ eũ linguã nr̃ am in qua nati ſumꝰ greci? latini frãcigene ⁊ theu tonici.ſclaui et anglici.lombardi et barbari. Papa etiã ſtupens ad tam pꝛofunda de ſcripturis diuinis a ſã cto antonio ꝓlata dixit. Vere iſte archa teſtamenti ⁊ diuinaꝝ ſcriptu rarũ armariũ eſt xxxiũ ¶ſtendere volens dñs ieſus bñ⸗ dictus qnta ſẽitas eſſʒ fideliſſimi ſui ⁊qᷓ; deuote audiẽda eſſʒ eius pꝛedi catio ac ſana doctrina ꝑ aialia irrõ nabilia ſcʒ per piſces redargnit infi delium ⁊ inſipientiuʒ hereticoꝝ qʒ ſtultitiam.ſicht azina redarguit in⸗ ſipientiã balaõ. NMã cum eſſz beatus antoniꝰ arinij vbi hereticoꝛum ma⸗ gna copia moꝛabatur volens illos ad lucem vere fidei ⁊ in viam redu cere veritatis ip̃is de ſcripturis ca tholicis ꝑ inultos dies pꝛedicabat. Illi vero facti lapidei ꝑ obſtinaciã eſcere ſed inlug auditũ pꝛebere ↄtẽ pſerũt. Sẽs vero antoniꝰ dño inſpi rante acceſſit ͥdam die ad os flumi nis iuxta marẽ ⁊ ſtans in ripa q̃ mna ri appꝛopinquabat ⁊ fiumini ĩcepit mõ pꝛedicatõis piſces ex parte vñi aduocare dicens. Audite verbũ do mini piſces maris? fluminis. exquo infideles heretici audire contẽnunt Et ecce ſtatim acceſſit ante ſẽm an toniũ tanta magnoꝛij ⁊ paruoꝛnm piſciũ multitudo ꝙ nunch ſimilis in illis partibꝰ fuit vila.⁊ oinnes tene bant caput aliq̃ntulũ extra aquam Vidiſſes ibi piſces magnos adhere re minoꝛibꝰ. minoꝛes ſub alis maio ſpſiꝰſẽis eloqis non ſolũ non adqui ripoeifi diſes ktli tetav ib dicmp nirabilt dinari. vi mgwor geies oꝛc n ßupe ocres lo ſi doctot ſuis loc paruul popvlo 3d indul dpren res acced one celi minoꝛes eratzq do amo liter oꝛc ſolẽnite iſces in referr in vñn h tñ nobili etalusp juuper m iis inc inſud vo pichetv quasſun cas quot crestoꝛl dictiõe habuiſti teris an ſione reſ oꝛnati ge bet dicu unperio vere ſictit in vimnt tuts i5s de lrpumt onultns despitci vqs onſolh non ach pnt pctat v antonꝰ dño np ndan die ad os fun vt⁊ſtans innpaq quabat fumini ih Diſtin. ſeptima rũ p acifice pertrãſire et ꝑmanẽ. Ai diſſes etiã dinerſas piſciuz ſpẽs qͥſti bet ad ſibi ſimiles currẽ.et q̃ſi quen dã campũ pictũ varietate coloꝛum mirabiliter decoꝛatũ ad ſẽ̃i faciẽ oꝛ dinari.vidiſſes ibi turmas piſcium magnoꝝ et grandii quaſi caſtroꝛij acies oꝛdinatas loca ad pꝛedicatio nẽ p̃ꝛipere.vidiſſes ibi piſces medi⸗ ocres loca mrdiocria capere ⁊ qua ſi doctos a dño abſq; truculentia in ſuis locis ↄſiſtere.vidiſſes ibi piſciũ parunloꝛũ multitudinẽ copioſã atz populoſã vſqueqᷓq; tqᷓ; peregrinos ad indulgentiã pꝛoperare.et ad ſan ctñ pr̃em tanqᷓ; ſub tũtoꝛe ꝓpinquio res accedere. Ita q; in ſẽa pꝛedicati one celiiꝰ oꝛdinata pᷣmitus piſces minoꝛes ſcðᷣo mediotres et ttio vbi erat aq ꝓfundioꝛ piſces maxim ſã cto antonio aſſiſtebᷓt. Dis vero ta liter oꝛdinatis incepit ſẽs antonius ſolẽniter pꝛedicare dieẽs · F̃ces mei iſces multũ tenemini ꝓ vĩo inodu o referre gratias creatoꝛi ño qui in vñ̃m habitaculũ dedit elementuz tã nobiliſſimũ ita vt aquas dulces et ſalſas pꝛout expedit habeatis ke inſuper multiplicia contulit vt eui tetis incõmoca tẽpeſtatis.exhibuit inſuꝑ vobis elemẽtũ diafanũ? lim pidũ. et vias quibꝰincedatis⁊ eſcas quas ſumaris vt viuere poſſitis.iſ cas quoq; vobis nẽarias pꝛeparat creatoꝛ benignꝰ etiam in pꝛofundis abiſſi. Nogin creatione mundi bñ⸗ dictiõe iniltiplicationis pꝛeceptuz habuiſtis a dño.vos in diluuio ce⸗ teris animalihus pereũtibꝰ abſq; le ſione reſeruati fuiſtis.vos pennulis oꝛnati ac roboꝛati vndiq; pꝛout li⸗ het diſcurritis.vobis datum fuit ex imperio reſeruare ionũ ꝓphetã dñi. en pꝰ tertinm diẽ illũj abſq; leſiõe in terrã ponere.vos cenſũ dñq ieſu cũ tanqᷓ; pauꝑ non haberet vnde ſtate rẽ ſolueret obtuliſtis. vos in cibuimn regis eterni dñi bñdicti ante rſurre⸗ ſurrctionẽ fingulariter fuiſtisꝓꝛo⸗ pter que oĩa multũ tenemini lauda re ⁊ benedicere dñm qᷓ tot bona ſiu gularia iã ꝑꝛe ceteris aĩalibꝰ recepi ſtis. Ad hec vcrba ⁊ ſimilia hoꝛta⸗ menta aliq piſces voces emittebãt. aliqui aperiebãᷓt oꝛa ⁊ omnes capi ta inclinabãt.ſignis quibꝰ poterst laudabãt altiſſimũ. Ad hanc reuerẽ tiã piſciũ exhilaratur in ſpũ ſẽs an toniꝰ? voce altiſſima clamãs dice⸗ hat. Vñdictꝰ deꝰ eternꝰquia magis deũ honoꝛãt piſces aqᷓtici ꝙᷓ; hoĩes heretici? melius audiũt belue irrõ⸗ nabiles ꝙ; homines infideles. Duã/ alit ſẽs antoniꝰ pꝛedicabat tanto pi ſciũ multitudo creſcebat.d qð mi rachluz concurrens populis cinita ti? ↄcurrentes etiã heretici ſupꝛa dicti ⁊ videntes tã inſolituʒ miracu lũ ⁊ merito admirandũ ꝙ bruta ſõ cto antonio pꝛebebãt audituʒ.com puncti coꝛde oẽs ad pedes ſẽi anto nij vt pꝛedicationẽ illis faceret cõſe derũt. Tũc ſẽs antoniꝰ aperiens os ſuũ tã mirabiliter de catholica pᷣdi vit.ꝙ omnes hereticos ibi exiiten tes ↄuertit.⁊ fideles roboꝛatos ĩ fi⸗ de cij gaudio ⁊ benedictione remi ſit. ꝓiſces etiaz licentiati a ſco anto nio cũcti letantes ⁊ gaudentes cum mirandis luſibꝰ ⁊ circuitibꝰ in vari as pꝛouincias abierunt. Poſt hec poſt multos dies ſcus antonlꝰarini pꝛedicõdo magnũ fructũ fecit in cõ verſione deuotõe hereticoꝛũʒ cler? =elatoꝛ euangelicere Exxxv ule beati patris noſtri S ij ſanẽtus frater dradus ð offica fuit religioſe vite ⁊ meriti tãti apud de⸗ umꝙ tam in vita ip̃ins qᷓ; in moꝛte dñs ieſus enz multipliciter honoꝛa uit. Mã cũ adhuc viheret et vt foꝛẽ ſis ad locij offide veniſiʒ fratres eñ rogauerunt ꝙ amoꝛe dei cuidã fra tri iuuẽculo pꝛedicaret qͥ tam inoꝛ⸗ dinate ⁊ tõ pueriliter ie agebat ꝙ ſe nes et iuuenes de illa kamilia pluri mũ ↄturbabat. Et de hoꝛis canoni cis ⁊ alijs regule diſciplinis aut pa růj aut nihil curabat. Vñ frater con radus cõpatiens illi iuuẽculo ⁊ ali is fratribꝰ ꝓpter illum multipliciter tribulatis ad pꝛeces illoꝝ humilit inclinat? vocauit illum ſeoꝛſum et ĩ viſceribꝰ charitatis diyit ſibi verba tam efficacia ⁊ dina.ꝙ ſtatim facta eſt manus dñi ſug eñ iunẽculum.et mutatꝰ eſt in virũ alterũ.ita ꝙ factꝰ eſt de puero ſenex.ita obediens ita ſolicitus ⁊ deuotꝰita pacificꝰ ⁊ ob ſequioius ⁊ ad omnia virtuoſa oꝑa ita ſtucioſus.ꝙ ſicut antea ꝑipſum tota familia türbabat᷑.ita om̃es p? plenã ↄuerſionẽ quã in virtutibꝰ fe cerat exultabãt. et dilectionẽ ad enz quaſi ad angelũ fcrebãt. Poſt hanc vẽo cõuerſionẽ paucis diebꝰelapſis infirmat?ꝰ eſt ⁊ migrauit a ſeculo.de quo fratres multuz doluerũt. Poſt moꝛtẽ vero illiꝰ cũ ff̃ conradꝰ qᷓ cõ⸗ uerterat eũ ſtaret in or̃one de nocte añj altare dicti ↄuẽtꝰ.ecce venit aĩa ante fr̃em conradũ.tanqᷓ; pr̃em euz deuote ſalutãs. qui ait. Vuiſnaz es tu Reſpõdit. ego ſũ gĩa iuuenis nu per defunẽti · Cui ille. O fili charif ſime qͥd eſt de te. Rñdit p̃ chariſſi⸗ me gratia dei ⁊ doc̃trine vñ̃e bñ mi hi eſt. quia non iuz dõnat? tñ ꝓpter aliquas meas culpas nõ plene pur gatas ꝓpter modicũ tꝑis qð habui magnas ſuſtieo purgatoꝛias penas ſed rogo te pater vt ſicut tua pieta te mihl duz viuerem ſuccurriſti.ita nunc in meis cruciatibus digneris ſuccurrere vt dicas ꝓ me sliqua pr noſter. quia oñ̃o tua valde accepta bilis eſt coꝛã deo. Frater vero c07 dus libẽter aſſentiẽs dixit ſemel pa ter n c requiẽ eternã. Ouo dicto aĩa illa dixit. V pater ſce qntũ ꝓfu it mihi.rogo ꝙ iterũ mihi dicas· et cũ dixiſſʒ iterũ aĩa illa ait. Pat ſan cte ſicut oꝛas tota alleuioꝛ et rogo ꝙ oꝛare non ceſſes. vero cõradꝰ ſentiens ꝙ aĩa illa ſuis or̃onibus iu uabatur dixit ſibi centũ pater ñ.qᷓ⸗ bꝰ dictis aĩa illa dixit. Ex parte do mini noſtri gratias tibi ago vt ip̃e de hac charitate tibi mercedeʒ eter nã tribuat.quia ꝓpter oꝛationẽ tuã ego ſum a penis omnihꝰ liberata. ⁊ pergã nunc ad gloꝛiaʒ paradiſi.Et his dictis perrexit ad dñm Ĩ vero ↄradꝰ vt letificaret fr̃es totũ recita uit ꝑ oꝛdinẽ qð ĩ nocte pᷣceſſerat.vñ ip̃e ⁊ alij fnerũt plurimũ cohlolati. ů q̃dã vice ioãnes de Vxxxxi. aluerna ad altare acceſſiſſʒ ad cele⸗ bꝛandũ miſſã quõ cantare debebat gmpliata eſt ſibi gr̃a ·⁊ creuit in eo amoꝛ diuinꝰ.⁊ datꝰ eſt ſibi quidã ſẽ ſus de deo ineffabilis et ineſtimabi⸗ lis quẽ ſuis verbis nullo modo po terat explicare.⁊ timẽs ne creſceret. tĩ ſenſus ille ⁊ feruoꝛ miſerabilis ꝙ opoꝛteret eũ dimittere miſſã neſcie bat quã partẽ eligeret vtrum ſic ꝓ cederet vł expectaret.tñ quia aliqñ ſenſerat ſimile ⁊ dñs tĩ tgauerat ꝙ ob hoc nõ dimiſerat miſſam vtcũq; cõfidebat poſſeꝓcedere.nihilominꝰ timebat qð euenit. quia tales infuſi euti fuion be kilvmin venẽs aitate ſtinere. pe coꝛpus m hocchet! qua defi mn qel guardian ti ſtabat i cereo acct timentib is homin cumqub depꝛohin tes et ume cbam. jslienat letitia ſtal cratione ſciebat de nõ intrab ſtia nont donec adi non volens chꝛit clam vm.Etſiat et aparwit deifiust clarificau tem quee ipſum vei terdotis. meumme dit retr. luxta eun tatus eſt. et alijs he Mectia n ain la is ofontut ſblemipanij i la dirt. Erpann us nbi ago ni ur nbi mercece Ma gter ontonin pens omnih'libemn x od gloꝛiʒ paraciii perert oddin. F̃w nhcurerffes wr ru Enodeÿceſtrai plurini coolun ir iohns de ſrrrn r acteſſiſß od cel⸗ i canure deheat ſbi gait ino adar eſſiqucit uffabilis etineſini verbis wllo molon . nimẽs neartn ones diuine non ſũt in hominis po teſtate. Xñ ergo ꝓceſſiſſz vſq; ad p̃ fationez beate virginis creuit tm̃ il la illuminatio ⁊ gratioſa ſuauitas ꝙ veniẽs ad pꝛidie q; pateret᷑ vix il lõ ſuauitatẽ ⁊ dulcedinẽ poterat ſu ſtinere. Peruento autem ad hoc eſt coꝛpus meum ingeminans hoc eſt hoc eſt et multum frequenter ita ꝙ aſi deficiebat pꝛe magnitucie eo rhm que iã ſentiebat in anima.ñ glardianus loci ſuccurrens anxian ti ſtabat iuxta eym ⁊ frater etiaʒ cũ cereo accenſo poſt eum.ſtantibus et timentibus ceteris fratribus cñj ali is hominibns et mulieribus multis ch m q hibus erant alique maioꝛes de pꝛo hincia que omnes expectan tes et timenres moꝛe mulieruz plan gebant. Ipſe vero frater ioannes q̃ ſi alienatus beatiſſima ⁊ ſuauiſſima letitia ſtabat impꝛocedens in conſe cratione ſanctiſſima cõplẽda quia ſciebat dominum ieſum chꝛiſtum qꝙ nõ intrabat hoſtiam.vel potius ho ſtia non tranſſubſtantiatur in ipſuʒ donec adiungeret coꝛpus meum et non valens ferre tantam maieſtatẽ chꝛiſti clamauit dicens coꝛpus me um.Et ſtatiz euanuit foꝛma panis et apparuit dominus ieſus chꝛiſtus dei filius beneciẽtus incarnatus et clarificatus et oſtendit ei humilita tem que eum fecit incarnari et facit ipſum venire quotidie in manus ſa cerdotis.victo autezʒ hoc eſt coꝛpꝰ meum.mox mirabiliter poſt ie ceci dit retro. a guardiano qui ſtabat iuxta eum ne rueret in terram ſuſtẽ tatus eſt.⁊ concurrentibus fratrib? et alijs hominibus ⁊ mulieribus qj in ecẽ̃ia morabantur tanq; moꝛtuꝰ in ſacriſtia vᷣpoꝛtatur. rãt em̃ coꝛ 2 pys eius frigefactuz ſicht coꝛp? ho minis moꝛtui.et digiti manuũ erãt contracti taz foꝛtiter ꝙ vix valebã̃t diſtendi vel moueri.⁊ ſic iacuit qᷓñ e raminis a mane vſq; ad terti ma gnam. Rogatus at ꝙ per charita tem dei que ſenferit dignaretur di⸗ cere.dixit ꝙ in conficiendo tautum coꝛ ſuũ erat liquefactum ad moduz cere valde diſtemperate.et caro ſua videbatur eſſe ſine oſſibus taliter ꝙ nec membꝛa nec manus poterat qᷓñi leuare ad faciendum crucem ſuper hoſtiam. addens ꝙ anteq; fieret ſa cerdos fuit ſibi oſtenſuʒ ꝙ debebat ſic deficere ĩ miſſa ſed quia multas miſſas legerat ſed non euenerat qð fuerat ante pꝛedictum putabat ſe in hoc foꝛe deceptum. ed fere quinqᷓ ginta diebus ante aſſumptionez be ate marie virginis in qua hoc iteꝝ habuit fuit ſibi oſtenſum ꝙ hoc de⸗ bebat ſibi cõtingere circa aſſumpti⸗ onem ſed erat oblit? illius pꝛomiſſi Tempoꝛe fratris petri vere ſcn frater conrardus de offida cum iſti duo cum alijs fratribus ſtarent de kamilia in loco foꝛanni de cuſtodia anconitana frater conradus acceſ ſit in filuam ad meditanduʒ diuina Frater ãt petrus clanculo perrexit poſt illum vt videret quid Uli acci deret. Frater vero cõꝛadus incepit beatiſiimam virginem deuotiſſime lachꝛymis eroꝛare vt ſibi hanc gra tiam a io benedicto filio impetra ret. vt de illa dulcedine quaʒ janct⸗ ſymeon in die purificationis perſen ſit.cum chꝛiſtum ſaluatoꝛem benedi ctum geſtaret in vlnis aliquantulũ ſentire valeret. Vui exauditus ab il la miſericoꝛdiſſima dom ina ecce re K3 ¶Er actiftan gina gloꝛie cum filio ſuo benedicto affuit cum luminis claritate quod non ſolum tenebꝛas effugabat ſed etiam cũcta lumina ſupera bat.⁊ ap pꝛopinq̃ns ad fratrein conradum nerum illum ſpecioſiſtimum pꝛe fi ijs homiuum poſuit in vlnis eius. Wuez frater conradus deuotiſſime accipiens et labia labijs impꝛimẽs ⁊ pectoꝛi pectus aſtringens tot? li⸗ quefiebat in amplexibus et oſculis charitatis. Frater vero petrus hec omnia clara luce cernebat.⁊ inde cõ ſolationeʒ mirabilem ſentiebat qᷓ la tenter manebat ĩ ſilua. Heata vero virgine cum filio recedentibus et frater petrus keſtinanter repedauit àd lochm.Frater vero cõradus cũ rediſſʒ totus feſtinus? gaudẽs vo cabatur a fratre petro· O celibeco⸗ ſe multam conſolstionem habuiſti hodie. Sicebat frater conradꝰ.qd ẽ qð dicis frater petre. qͥd lcis tu qd ego habuerim! Reſpondebat frater Pene ſcio celihecoſe qualiter te vir go beatiſſima ⁊ eiꝰ filius benedict? viſitauit. Duod audiens frater con radus quia ſicut vere humilis opta bat ſecretum rogauit ꝙ nemini dice ret. Erat enim tantꝰamoꝛ inter hos duos ꝙ q̃ſicoꝛ vnumn ⁊ aĩa vna vi⸗ debantur. Etiã frater conradus in loco foꝛãni oꝛãdo liberauit obſeſſã a demone.et ſtatiʒ de dicto loco au fugit.ne mater puelle liberate ipſuʒ inneniret.⁊ concurſus populi fieret Wã frater conradus tota nocte illa oꝛauerat ⁊ matri puelle pꝛedicte ap paruerat ⁊ apparendo filiã liberaue rat. xxxxij. Sanctus ioannes de aluerna ſu⸗ pꝛadictus in loco oꝛdinis tanqᷓ; ſtel la mirabilis ſplendoꝛe gratie rutila nit. wic nahq; enz in iuuenili etate gereret per ſapientiã coꝛ ſenile peni tentie vlam que cuſtodit coꝛpoꝛis? mentis mundiciam totis viſceribꝰ cupiebat. Vnde cum adhuc eſſʒ pu erulus loꝛicam et circuluz kerreum poꝛtabat ad carnem et abſtinentie crucẽ quotidie baiulabat ita ꝙ dů in ſanẽto petro de firmo cum cano nicis moꝛaretur anteq; ſãcti patriꝰ habitum aſſumpſiſſʒ·iilis ſplendide viuentibus ip̃e ſe abſtinentia et mM ro rigoꝛe frenabat.⁊ inter delicias martyꝛiuz abſtinentie celebꝛabat. B rum ad ſuum ſtudiun angelicũ ohi ces ſocios multipliciter pateretur ĩ tantum vt loꝛicam exuerent ⁊ abſti nentiã impedirent ip̃e inſpiratus 4 deo cogitauit mundum cum amato ribus relinquere et floꝛem iue ange lice iuuentutis bꝛachijs crucifixi of ferre.in oꝛdine videlicz beati franci ſci in quo audierat crucis ſtigmata renouari. Cum ergo in nomine dñ habitum fratrum minoꝛum pueru lus aſſumpſiſſet et vni magiſtro cõ̃⸗ miſſus ſuiſſet pꝛo ſpiritualiuʒ dilci plina.cum verba audiret diuina ali uando cum magiſtro coꝛ eius vt cera liqueſcens tanta ſuauitatis gra tia in interioꝛi homine replebatur. vt exterioꝛ homo diſcurreret coact? gliqñ ꝑg oꝛtů · aliqñ ꝑ ectiaʒ aliqũ ꝑ ſiluq.vndiq; currebat vel circuibat ẽadmodũ flãma interioꝛ impelle bat. Succeſſu vero tgis hůũc angeli cum virum in diuerſis ſtatibus oꝛ⸗ dinatis actionib?ꝰ g̃a diuina ſubie xit. qñq; ad ſplendoꝛes cherubeos. qũq; ad ignem ſeraphicuʒ qñq; ad angelica gaudia hunc angelicuz vi rũ rapiebat gratia diuinget qʒᷓ pl? eſt. qñq; ad dina oſcula ⁊ exceſſiuos benedicti d hauia ⁊ be: rat inuenir tionẽ ꝑ die lans pira añt ambola ſiuiinqxai adygendum tus incedrc tiẽ kchꝛym qui ſante contrition bñdidus bil tamẽ d annes reco cit ad pede rabilibus plicabat v qhia ſinet nitiſimen weIlhn un ſuciun angit os ultplicitr pumn vtloꝛicim etuintii pechent ie mpin aut mndum cnm lnquettfornum nus brachis cit ocine viceliʒ beuntn o auderat qucisſign Cum ego in nomei un minoꝛum pin pit eringiwi rpropiriallz dit voha auciret diuns nmsgiſtro coꝛ eis vl ins tina walitatis q oꝛi vomine reyledam pomo dicmeren alqᷓ ecii aij cduptl cu qů fũma intoꝛ mi Miſtin. ſeptima amoꝛis xp̃i amplexꝰ non ſoli inter nis guſtibus.ſed et ſignis exterioꝛi⸗ bus ranqᷓ amici intinũj aſiumebat Sñ accidit ſibi qͥdã tꝑe ꝙ bñ ꝑ ipa tium trinz annoꝝ am̃oꝛis xp̃ igne ſuccenſus recipiebat ↄſolationes ini rabiles ⁊ frequẽter in tali ardoꝛe ra plebatur ad deñ. Sz quia deꝰ curã pẽalẽ de ſuis filijs gerit.nũc conſo lando pꝛoſperis.nunc exercẽdo ad⸗ nerſis. Vum ff̃ ioãnes pꝛedictus ſta rrer in quodaz loco ſubtractus eſt ſi⸗ bi ille radius ⁊ ſtatus ignitus.⁊ re⸗ manſit ſine amoꝛe? lumine ⁊ fnit in meroꝛe ꝑmaximo. Pꝛopter qð cuz anima ip̃ius dilecti pꝛeientiam non ſentiret. anxiabatur⁊ cruciabatur. currens et querens per ſiluam me⸗ rens ⁊ anxius dilectum.qui ſe mo⸗ dicum diſpenſatiue abſconderat.ſed nullo modo nullo q; loco xpi ieſu benedicti dulciſſimos ampiexus et ſuauia ⁊ beata oſcula ſicut conſuene rat innenire valebat.⁊ hanc tribula rionẽ ꝑ dies plurimos ſuſtinuit. ein lans ſuſpirans. ⁊ lachꝛymãs Cum ũt ambularet die q̃dã per dictam ſuluã in qua ipſe met ſemitaʒ fecerat ad ꝑgendum.⁊ ſic afftictus ⁊ deſola tus incederet. adherens vni fago fa ciẽ lachꝛymoſam in celo erexit. Et qui ſanat contritos coꝛde ⁊ alligat contritiones eoꝛum' dñs ieſus xp̃s bñdictus apparuit in eacẽ ſemita.ni hil tamẽ dicẽdo. Quem cum ſic io annes recognoſceret ſtatim ſe pꝛoie cit ad pedes ip̃ius.⁊ gemitibꝰ ĩenar rabilibus exoꝛabat⁊ humillime ſyp plicabat vt ſuccurrere dignaretur. quia ſine te ſaluatoꝛ dulciſſime ma neo ĩ tenebꝛis ⁊ meroꝛe.ſine te agne mitiſſime maneo in anguſtijs ⁊ ter⸗ roꝛe. Illumina me ergo mag̃ grati oſiſſime ⁊ paſtoꝛ pyſſime.qꝙ ſum tua ouicula indigna.it quia deſiceriũi qð differtur ad maioꝛem accendit amoꝛẽ.xp̃s benedictus adhuc rece dens ꝑ ſemitam ſupꝛadictã nihil pe nit? ſibi loquebatur. Frater vero jo annes videns ꝙ xp̃s benedict? rece debat ⁊ eũ non exaudiebat ſurgẽs iterũ cũ ſẽa imp oꝛtunitate ſicut ege nus 7 pauꝑ iterũ cucurrit ad xp̃mn. et ad pedes humiliter ſe pꝛoſternẽs cũ lachꝛymis denotionis exoꝛauit. Wleſu dulciſſime miſerere mei qm̃ tribuloꝛ.exaudi me in multitudine miſericoꝛdie tue ⁊ ĩ veritate ſalutis tue.⁊ redde iihi letitiam ſalutaris tui.quia miſericoꝛdia tua plena eſt terra.tu ſcis quoniã vehementer tri buloꝛ. rogo ſupplicit ꝙ aĩe inee ob⸗ tenebꝛate ſucchrras velocit. Et ite⸗ rum.ſaluatoꝛ receſſit nihil loquens fratri ioanni.⁊ in nullo ip̃m 3ſolãs videbatur velle recedere. vadens viam añdictã faciens ſicut mater cũ puerulo vt deſiderium eius ampliꝰ inflãmaret. Añ f7 ioannes tertio in ſecutus ieſum chꝛiſtum bñdictuʒ la chꝛymando vehementer pergebat ſicut lactens poſt matrẽ et paruul? poſt patrem.et humilis diſcipulus poſt magiſtrum miſericoꝛdem.Cuʒ aũt ꝑueniſſʒ ad eum xp̃s benediõꝰ faciẽ ſuã gratioſã ad fratrẽ ioãnem duertit.⁊ expandit venerabiles wa nus ſuas ſicut ſacerdos qñ ſe vertit ad pophlũ. Tũc frater ioã̃nes vidit radios lucis mirabiles de ſacratiſſi mo pectoꝛe xpᷣi egrecientes non ſo lum totã ſiluã illuminãtes exterius ſed etiam coꝛpus et animam interi? replentes diuinis ſplendoꝛibꝰ. Tñ ſtatim frater ioãnes fuit doctꝰ quẽ⸗ admodũ humilẽ ⁊ reuerenduʒ actũ K i „ 5 6 3 deberet tenere euz 1p̃o bñdicto. Mã ſtatim pꝛoiecit ſe ad pedes xp̃i pᷓs vero benedict? pedes illos ſanctiſſi⸗ mos clementer ſibi exhibuit.vbi tot lachꝛymas fr̃ ioannes effucit ꝙ qᷓſi videbatur alia magdalena roganð ad pcẽa eius non reſpiceretled ꝑ juã ſãctiſſimã paſſiohein ac aſperſio nem ſanguinis gloꝛioſignimaz eius reſuſcitare in gratiaʒ diuini amoꝛis dignaretur. Sum aũt frater ioãnes ſic inſtanter oꝛaret et ad pedes xp̃i iaceret.tantã inde recepit gratiaʒ ꝙ totus ibi extitit renouatꝰ?⁊ ſicut ma gdalena pacificatus? conlolatꝰ.it tunc frater iohannes ſentiens tante gratie donũ cepit gratias agere vo et pedes eius humiliter oſculari eri gendo ſe vt faluatoꝛẽ cũ gratiarum actione reſpiceret.⁊ xp̃us benedict? manus ſuas ſactiſſimas ad olculan dum eidem exhlbuit ⁊ expandit in ip̃a apertione manuũ. Frater ioan nes ſe erigens acceſſit ad pectꝰdñi le ſu ⁊ ampſe xatus eſt ieſum.et xp̃s be nedictus amplexatus eſt ipſũ. Et iñ oſculans frater ſanttiſſimuʒ peãus chꝛiſti ſenſit rtantum odoꝛem dininũ g ſi omnia mundi aromta congre garentur in vnum reſpectu illius di nini odoꝛis fetoꝛ putridus putaret. Et ſuper hoc de ipſo pectoꝛs ſalua⸗ toꝛis ingrediebantur radij ſupꝛadi⸗ cti illuminantes mentem interius ⁊ exterius ⁊ omnia circunquaq; et in hoc amplexu odoꝛe ac luminibus ĩ ip̃o beato pectoꝛe domini ieſu chꝛi ſti fuit raptus frater iohannes et to taliter conlolatus ⁊ mirabiliter ilin ſtratus. Nam ex tunc quia de ſacro dominico pectoꝛe potauerat dono lapientie ⁊ gratia diuini verbi reple tus eſt. verba mirãda ⁊ ſuperenarrs bilia frequeutius eructabat. Et ꝙ ð ventreꝑius fiuebant flumina adue viue quas potauerat de abiſſo p⸗ ctoꝛis domini ieſu chꝛiſti ideo men tes audientiuz immutabat et fruct? mirabiles faciebat. Ille inſuꝑ odo? pꝛedictus et lplendoꝛ quem bi per⸗ ſenſerat per piures dies in eius ani⸗ ma perdurauerunt et quod plus eſt ĩdicta ſemita vnde dominici pedes perrexerunt.? per amplum ſpatium circunquaq; eundem iplendoꝛem et odoꝛem per multa tempoꝛa ſentie⸗ bat. Rediens ad ſe frater iohannes poſt raptum pꝛeditum chꝛiſtus be nedictus diſparuit · et ipſe poſimo⸗ dum ſemper conſolatus et illuminat tus remanſit. Mam coꝛam romana „ curia ⁊ coꝛam regibus et baronib? et coꝛam magiſtris ⁊ voctoꝛibus tã pꝛofundg et alta luinina eructabat. „ ꝙ omnes in ſtupoꝛem mirabileʒ ſer mone ſuo conuertebat Vuz ipſe fra ter iohannes eſſet homo quaſi ſine litteris.tamen queſtiones ſubtiliſſi⸗ mas et altiſſimas de trinitste et ali is ſcripture miſterijs mirabiliter de clgrabat. xxxix um dictus frater iohannes de gluerna celebꝛaret miſſam in comme moꝛatione omnium defunctoꝛum obtulit cuʒ tanto charitatis affectu et compaſſione pietatis illud altiſſi mum ſacramentum · cuius efficaciaʒ ſuper omnia ſuffragia deſiderãt ani me defunctoꝛum.ꝙ liquefiebat tot⸗ in dulcedine pietatis ⁊ melliflua vi⸗ lectione ſuperna. Nuando ergo ĩ di dta deuota miſſa coꝛpus domini ſã⸗ ctiſſimum leuaret in altum offerens illud deo patri.vt amoꝛe illius qui in cruce pependit animas illas ab iplo creatas et etiaʒ redemptas dẽ crel infi roeß tilam tum. At riam 3 chuiſti q ce peye franci ter leo dilige dam v ammt nifoct rimum oſome entes tos in rimab vertel rax p 30 ter bant. ſivſq; ſarcin verſin n63 bant a dio. peric ecce tres nisr ctar tran dus ens ſion eum piq ozci n ſuporn mirtit oconverntot Lzhin anes ein hono quß nen quiones ſbti nnas de nintate ui rnMus mrabili nn — iopnsd bꝛurit wiſſamin cohn omnim deon⸗ tunto charitaisuft ſone picuns lwit memm ws fi carcere miſericoꝛditer libẽaret.vidit quaſi infinitas animas de purgato rio egredi quaſi multitudinem ſcin tillarum de ignita foꝛnacee pꝛodeũ tium.it vidit illas ad celeſtem pa ⸗ triam aduolantes pꝛopter merita chꝛiſti qui pꝛo humans ſalute ce pependit. Erl. VQuodam tempoꝛe dum ſanctus franciſcus eſſet grauiter infirmꝰ fra ter leo ſibi cum multa deuotione et vdiligentia ſeruiebat. Cum autem ᷓ dam vice frater leo ſtaret pꝛope be gtum franciſcum et daret ſe oꝛatio⸗ ni.factus jn extaſi ductus eſt ad ma⸗ ximum quoddam flumen et impetu oſum et latum.vbi cuʒ aſpiceret trãſ enntes vidit aliquos fratres onera tos ingredi dictum fiumen qui ſta tim ab impetuoſitate fluminis ſub⸗ nertebantur.et abſoꝛbebat eos vo⸗ rax pꝛofunditas. Aliqui ibant vſq; ad tertiam partem fluminis et peri bant. Aliqui vſq; ad medium.alij qj ſi vſq; ad finem qui omnes pꝛopter ſarcinas et onera que poꝛtabant di nerſimode lecundum diuerſas ſarci nas a flumine mergebantur. et peri bant crudeliſſime abſq; omni reme dio.Frater autem leo vicens tantũ periculum compatiebatur illis. t ecce ſubito apparerunt aliqui fra tres ſine aliquo ohẽ vel ſarcina om nis rei in quibus ſola paupertas ſã cta relucebar. Et intrantes fiumen wanſibant ſine aliqua leſione. San ctus vero franciſcus per ſpirituʒ ſci ens ꝙ frater leo viderat aliquam vi ſionem poſtq; redijt ad ſe vocauit eum ſanctus franciſcus? ait. dic mi hi que vidiſti. Et ille recitauit per oꝛdinem cuncta que viderat· Cui to.alius de decimo.alij de medieta (Diſtin. ſeptima ſanctus frãciſcus ait. Vera ſunt que vidiſti. Mam flumen eſt mundus. Iſti fratres qui ſoꝛbentur a flumine ſunt illi qui pꝛofeſſionem euangeli cam et paupertatem voluntariam non ſequuntur. Illi vero qui ſine pe riculo tranſibant ſunt fratres ſpiri⸗ tum dei habentes qui nihil terrenij nihil q; carnale amant aut querunt aut poſſident.ſed habentes alimen ta et quibus tegantur his content ſunt ſequentes chꝛiſtum in cruce nu datum et onus crucis eius et inguz obedientie eius leuiſſimum et ſuaue quotidie amplexantur ideo facili⸗ ter et ſine periculo de tempoꝛalibꝰ tranſeunt ad eterna. 67 VMuadrageſimißmnũ 2 Frater leo habuit hanc viſionem Videbat nanq; in ſomnis et ecce in dicium parabatur et angeli cane⸗ bant tubas ⁊ gens congregabatur in quodam pꝛato magno. Wt ecce due ſcale poſite erãt. vng ex vna par te.alia ex alia parte. vna erat rubea et alia alba.et ambe attingebant a terra vſq; ad celum. Ipparuit auteʒ chꝛiſtus in ſummitate rubee ſchale quaſi iratus et offenſus et beatus franciſcus pꝛope ipſuz inferius? de⸗ ſcendens aliquantuluz clamabat ad fratres ſuos foꝛtiſſime dicens. ve⸗ nite fratres venite aſcendite ad do minum qui vocat vos confidite ne timeatis venite. Fratres autem mul ti conueniebãt ad iudicium.confiſi de clamoꝛe patris currebant et inci piebant aſcendere ſcalam rubeaz va lenter. Cum aſcenderent alius cade bat de tertio gradu.alius de quar⸗ V quaſi de ſũmitate ſca e ſeale.et alij quaſi de ſũmitat vero franciſcus videns poc motus compaſſione ad tantaʒ ruinam rogabat chꝛiſtũ iudicẽ pꝛo filijs ſuis. vhꝛiſtus vero oſtẽdebat manus ſuas ⁊ latus beato franciſco in quibus videbãtur renonate pla ge eius. de quibus etiaʒ ſtillabat ſã gnis recentiſſime ⁊ dicebat. Ecce ſta fecerunt mihi fratres tui.vᷣum heatꝰ franciſcus perſeueraret poſtu lans miſericoꝛdiaʒ pꝛo fr̃ibus poſt bꝛeuẽ moꝛulã iterum aliquantulum deſcendebat ⁊ clamabat. elpe retis ſed conkidite. Currite ad ſcalã glbam.currite et aſcendte ibi ſuſci⸗ piemini.per eam intrabitis. urrẽ tibus autẽ fratribus ad ſcalõ albã er ammonitione paterna · Ecce be ata virgo maria mater xÿi apparu it in lũmitate ſcale ⁊ recipiebat eos. et ingrediebãtur regnũ ſine laboꝛe. r vitiffratruz ꝓꝛdinis pꝛedica toꝛum ¶Exengium. Arcilie fuit mulier multum denota nomine ⁊ natione lũ LE barda. Nue cum quadã die ſtans in cõpletoꝛium fr̃m fuiſſet ſin gulari deuotione affecta in incepti⸗ one dulcis antiphone ſcz Salue re gins.fuit rapta in ſpiritu Vidit q̃t tuoꝛ admiranda ⁊ nobis amanda? cum multa denotione oĩbꝰ recolen da. Vlidit qꝑpe ipᷣam reginsʒ miſeri coꝛdie cj fratres dicerent.ſpes nr̃a ſalue.ip̃os dulciter reſalutantẽ. Et cum dicerent.eia ergo aduocata no ſtraip̃ᷣam ante filiũj pꝛo fratribus ꝓ Nõ delpe cidentem et oꝛantem.Et ců dicerẽt. 8 illos tuos miſericoꝛdes oculos ad nos conuerte.vidit illã leto⁊ colum bino vultu in fratres reſpiciẽtẽPꝰ cũj cantarent.Et ieſum bñdictũ fru ctum vẽtris tui nobis poſt hoc exi liũ oſtende. vidit ipſam in etate tene ra geſtantem filium et omnibꝰ⁊ ſin gulis cum multo gaudio pꝛotendẽ tẽ. WMec aðjt mulier omnia dicta ſuo confeſſoꝛi maturo et diſcreto diſtin dte ⁊ cij multis lachꝛymis engrra ſn territoꝛio amonenſi ſuper fin ũ rodanum ſitum eſt clauſtrũ no bile taraſchonis.vbi beata martha xp̃i hoſpita venerabiliter requieſcit In hoc clauſtro hoſpita fratrũ m̃ dñi olfani militis deuotiſſima deo et oꝛdini fuit.cui quod ſequitur re; nelatum eſt.ſicut ex litteris venera⸗ bilis viri⁊ honeſti dñi guidonis ful codij qui poſt podienſis ep̃us fact? eſt clare patet in hunc modum Vi ris religioſis patribus ⁊ dominis pꝛioꝛi et fratribus pꝛeoicatoꝛibus in mõte peſſulano Suido fulcodij ſalutẽ et pacem. Inſtante nuper fe ſto pentecoſtes cum oꝛdinis veſtri generale capitulum apnd nos cele bꝛandum occurreret loꝛoꝛ mea qͥn dam domina maria de taraſchona ſanctoꝛum congregationem tam ce lebꝛem qᷓ; iocundam videre deſide⸗ rans per quindecim dies ante feſtũ in villam ſancti egidij notos et pꝛo rimos viſitatura deſcendit. Cunq; pluribus matronis viſitaretur que ſuis edificabantur alloquijs er exemplis.cepit a nonnullis earum anxie ſciſcitari quotiens oꝛationem dominicã̃ deuotiſſime dicerent ma trẽ ve dñi ſalutarent. Et vt fr̃ibus da pwe cere iucic res timp ſidi por li queſ? neſte me bñficia phtã 4 eraudii his is ſe deli aff is interce nut le pi ſulanũ ve ſto tůte retur ine ni tota i inſtanti ffes in ſi ciens. qu ſpata la mine plu glijr iße nechon? loummi igitur he petens ni creat vidit l choꝛſ v heret. 4 cmgn dicens. gratlas minũ vi bebene hoicato andẽ cc In caplo ↄgregatis ſuuʒ dñs mittẽt rediſſʒ et fñes illã dulcẽ antiphonz pũm.m̃ q; mißicoꝛdie eos ſua gra Falue regina cantarẽt regina virgi viſitaret a ſingulis earũ qð poterat nñ apparnit viſibiliter monẽs vt ah or̃onũ extoꝛſit Aaudanda certe ſie eiꝰpedibꝰ nõ recederet. Widit ergo mulieris deuotio G magis admirã ip̃am choꝛi vtrãq; ꝑtẽ luſtrãtem jin da pꝛudentia. Winus qjꝑpe ſibi ſuffi gulis ĩclinare cãtatibꝰ.⁊ iuxta cero cere iudicãs ꝙ iuxta patrimonij vi ferarios gradũ ſiſtere vſq; ad finem res frm plurinoꝝ nẽitaribꝰtpale oionis. de hinc in celi rediens eaʒ ſidiũj poꝛrigebat nouo ſed lahdabi affectib⸗ ſecuz duxit. Vue ſibi reddi li queſt? genere ſatis vt arbitroꝛ ho ra tante guſtu dulcedinis recreata heſte mendicans ſpůũalis alimonie gr̃as humiliter retulit in coꝛde ſuo bñficia coꝛrogabat.impoſſibile re ↄferens vniuerſa. Nã etꝑ triduũ in ptãs ab eo pꝛeces plurimoꝛi non ſingulis completoꝛijs hanc habuit e raudiri.qui fidelis in omnibꝰ ver⸗ viſionẽ. Ceterũj nec ſoꝛoꝛi nec alij ſe bis ſuis ſe ſuoꝛum congregationi fi riẽ facti aperiẽs tãqᷓ; mulier ſenſata deliũ affuturũꝓmittit.⁊ multiplica ⁊tacſta clauſa tenuit omnia q̃ vidit tis interceſſionibꝰ thelatros eniſce donec egritudine vehemẽti confrg rat ſue pietatis. Sane ad montẽ pel cta. moꝛtem quam din ſalno diuino ulanũ venmiens cij ſoꝛoꝛe cj in die fe conſilio diſpoſitiõis optauerat im⸗ ſto tãte ſolennitatis officiuʒ celebꝛa minere pꝛeſenſit. Tunc vero mihi p retur in ecẽia ṽa.⁊ ip̃a ꝓſtrata oñ̃o mum. de hinc ſoꝛoꝛi et filio.poſt pᷣo i rota incũberet iuxta moꝛẽ cepit ri noſtro aꝛelatenſi⁊ tribus fratri⸗ inſtantiſſime depꝛecari vñm. vttot bus cũcta per oꝛdinem enarrauit. f̃es in ino noĩe congregatos relpi Eodem tempoꝛe dicta domina de riens. qu oꝛũ multi per tot terraruʒ functa eſt et in cymiterio fratrum ſpatia laboꝛauerant eos ſui ſpũs Iin arelati ſepulta. quia frates conuen mine ꝑluſtraret.etſi merita deerant tum in tharaſchone nondum habe⸗ aliq̃rũ. ip̃e de ſue gratie plenitudine bant. necnon ⁊ glioꝛũj meritis defectuz il Cum circa quandam domm ſo loꝛum miſericordit ſuppleret. Cum roꝛum grando et tempeſtas ſatacõ igitur hec in aĩo volueret ĩpoꝛtune tereret ſoꝛoꝛes perterrite choꝛuſca⸗ petens ⁊ nihil heſitans hymnũ Ve tionibus eccleſiam intrantes Jalne ni creatoꝛ ſpũs inchoante cantoꝛe regina cum multa deuotione canta vidit flãmaz deſcendere de ſuꝑnis. 5; uerunt. matrem miſericoꝛdie rogã choꝛũj vſq; ad conſũmatlonẽ innoi les vt eas et terras luas quibus ſu neret. Cuhq; rem vilã conſideraſſet ſtentabantur ſua miſericoꝛdia ac pi cum gaudio nemini ſuam viſionem etate ſeruaret Wira res ſed ab eo fa dicens. nec ſuis aſſcribens meritis cta qui imperat ventis ⁊ fulgura in gratlas egit vᷣo. qui ſicut pmos ho pluuiam facit · Cum erenim non ſo minij viſitauerat piſcatoꝛes ſic etiã lum in circuitu ſed fere ad iadtum ue beneficia largitatis ad ni tpis baliſte omnia ſata grandine co ntri⸗ Pdicatoꝛes extendit. Poꝛro cuzàd ta valde fuiſſent vinee q; deſtructe eandẽ ecẽiam audiendi ↄpletoꝛijcã omnia q̃ ſoꝛoꝛj erãt ꝑ del gratiam — M. 3* ¶Erx vit frat. pꝛedi. et beste marie sdiutoꝛium et integra remanſerunt CTlv.„ uidã fr magne auctoꝛitãtis in oꝛdine vite et fame pꝛeclarus In ꝓe nincia lbardie narrauit ꝙ cũ eet nouitiꝰtpe beati dñici et poſt confel ſionẽ q̃dã nocte poſt matutinas añ altare paululũ obdoꝛimiuiſſʒ audi⸗ nit vocem dicentẽ ſibi. Vade et iteꝝ rade caput tuũ. Vui euigilãs inter⸗ pꝛetatus eſt ꝙ iteruz moneretur cõ fiteri ⁊ melins dicere circũſtantias omnes. Vnde ad beatim dñicuin ſe pꝛoſternens confeſſus eſt oĩa cũ cõ tritione ⁊ maioꝛi attentione qᷓ; pꝛi feciſſʒ. Vni cum poſtmoduz paulu lum recepiſſʒ quietis. vidit angeluʒ deſcendentẽ de celo.et in manu po? tantem coꝛonõ aureaʒ miro modo oꝛnatam xt appꝛopinquans poluit in capite eius. Euigilans ergo krat ſe multůj ↄlolatum inuenit⁊ gratias egit deo..xlvi. ũ mag̃ rolandus cermonenſis in feſtoq́ dã de ſcarletico panno ha beret nouas? pꝛecioſas veſtes ⁊ ſo lennibus epulis interfuiſſet cum ſo cijs ⁊ totã illem diẽ in luſibus ⁊ v nitatibus et hmõi vana gloꝛia trõſ egiſſʒ. in ſero ad ſe reuerſus tacite in tra ſe ait. vbi eſt feſtuʒ qð fecimus et tota illa letitia quo abijt · Sidẽs ergo ꝙ omnis mundi letiria trãſit cito et ad doloꝛeʒ cõuertitur.ſequẽ ti die oꝛdinezʒ eſt ingreſſus in qͥ mul tis annis deleruiuit dño ſẽitate. fa⸗ ma ſcĩa.⁊ doctrina pꝛeclar?xlvij. ũ ſẽe memoꝛie f̃ reynaldus qͥn dam aurelianenſis decanꝰ bonohie frequẽter pꝛedicationi inſiſteret. et plures magnos clericos ⁊ maß̃os attraheret.magiſter moneta qͥ tunc n artibus legens ĩ tota lumbardia famoſioꝛ erat viſa ↄuerſione tãtoꝝ cepit timere multuz ꝙ raperetur in ſermone illius. Vnde ej in q̃ntũ po terat declinabat. ⁊ omnes ſchola res ſuos verbo et exemplo ſuo auer tebat a pꝛedicatione eius. In keſto ãt ſanẽti ſtephani cũ ſcholares pꝛe/ dictum mag̃m ad ſermonem attra herent.nec ip̃e ꝓpter ſcholares vel ꝓter honoꝛem ſe ablentare dixit eis. Eamꝰ pꝛius ad miſſã. Jue runt ergo ⁊ non im̃ vnã ſed tres au diueruñt. Tũc inſtantibus illis ait Eamꝰ nunt ad ſermonem Veniẽs ergo innenit eů pᷣdicãtẽ et maioꝛeʒ ecẽiam ita plenã ꝙ intrare nõ potu it. Ande ſtãs ad foꝛes ecẽ᷑ie ⁊ anſcul tans in pᷣmo verbo captꝰeſt.qð tale erat.Ecce inquit video celos aper tos. Ecce inquit in pñti aperti junt celi ad introeũcum. Vuilibʒ qͥ vnlt poteſt ianuas apertas intrare.vide ant ⁊ timeant miſeri negligentes ne eis qui claudunt deo coꝛ ſuum et os ⁊manus regnũ celoꝝ claudat᷑.⁊ introire nõ poſſint. Duid ergo tar datis chariſſimi?mcce aperti ſũt ce li. Finita ergo pꝛedicatione venit ad eum magiſter moneta compun⸗ ctus verbo dei et ei ſtarum ſuum et occupationes exponens in mani⸗ bus eius pꝛofeſſus eſt.Et quia erat multipliciter impeditus de licentia ipſius fratris reynaldi per annum et amplius remanſit in habitu ſecu lari· non tamen inutiliter. Sicut em̃ multos pꝛius ab eins pꝛedicatione aerterat.ſic poſtea q̃mplures non ſolum ad pꝛedicationem Jedetiam ad oꝛdinem adduxit. Trahebat eos ad ſermonem.⁊ modo hunc et mo po illum ad oꝛdinem inducebat et cum ſingulis quaſi de nouo pꝛoli⸗ nb h mu ſcitale dochin h cnitnõ de ku Fquibz wit in oꝛdi uencul pi ſet oꝛdin p re⁊fawilla ſichi oꝛdil in domo pl onib' wis ret ſbi moꝛ tratrũpꝛec gre diune catis ꝙle poꝛtaret cl molynas fa nů nonine die ad eccle mones qᷓſi nec ad pꝛe ni qui tun alicuius al greſſun oꝛ rexerat in⸗ nica interd ſcientbꝰ ibe ohtigit a wjtis vel thus paro⸗ deuntib q manerein ahjt venj incepit ca ts ſinple loqinhun vos paroc vñ̃e moo meus.Et meam de Jid vos nLud erot nnlepeni n pxcicanone vini er monets wnp e erponus in m eſſus eſt Et qiuen rmetnstlun tebatur. Ingreſſ? añt oꝛdinẽ qᷓlis ĩ omni ſitate fuerit.q̃ntũ in verbo et doctrina? hereſuz ꝓfutatione ꝓfe cerit.nõ de facili poſſʒ ſcribi xlviij ¶̃ quidã qᷓ magnũ locum diu te nuit in oꝛdine cij miſſus fuiſſʒ ſatis iuuenculꝰ pariſiꝰ ad ſcholas ⁊ vidiſ ſet oꝛdinẽ pꝛedicatoꝛũ tunc exurge re ⁊ familiaris eſiʒ oꝛdini ciſtercien ſi cuiꝰ oꝛdinis fratres ſolebãt reꝑiri in domo pr̃is ſui.frequẽter in oꝛati onibꝰ ſuis petebat a dño vt cõcede ret ſibi moꝛi in oꝛdine ciſterciẽſi vel fratrů pꝛedicatoꝝ. Aicz ãt ex dono gr̃e diuine caueret ſe a multis pec⸗ catis.⁊ ꝓpter ſpem ſalutis interdum Poꝛtaret cilitiuʒ occulte ⁊ aliq̃s ele moſynas faceret.⁊ ad officium diui nij non in feſtis tm̃. ſed quaſi omm die ad eccleſiã beate marie et ad ſer mones qᷓſi ſemꝑ ⁊ libẽter veniret.tñ nec ad pꝛedicationẽ magiſtri ioꝛda ni qui tunc multos ↄmouebat. nec alicuius alterius mouebatur ad in⸗ greſſum oꝛdinis. Wum aureʒ poſtq; rexerat in artibꝰ audiret iura canò nica interduz in mane ſocijs ſuis ne ſcientibꝰ ibat ad ſcholas theologie Contigit añt in quodam die feſto auditis veſperis in ecẽia ſẽi petri in cuius parochia tunc moꝛabatur.re deuntibꝰ alijs ſcholaribus ip̃m re⸗ manere in vigilus defunctoꝝ. uʒ aũt ventů eiſʒ ad lectiones legẽdas incepit capellanꝰ dicte ecẽie qui ſa tis ſunplex videbarur ⁊ bonus ipi loq in hunc modũ. Chariſſime eſtis vos parochianꝰmeus/ It ille rñdit Vñe moꝛoꝛ in tali domo.Et ſacer dos. Mene ergo eſtis parrochian? meus.t ideo volo liberare animã meam de vobis. Et poſt. Scitis eĩ quid vos pꝛomiſiſtis domino ĩ bat ptiſmo? It ille. Et quid pꝛomiſiet ſacerdos Ilos inquit pꝛomiſiſtis vos abrenũciare ſathane et omnibꝰ pompis eius. Ille qui vos poꝛta⸗ bat loquebatur pꝛo vobis et reſpõ debat. Abꝛenuncio. It ille. Quare dicitis vos hec.Et ſacerdos Cha⸗ riſſime pꝛopter hoc quia multi ſunt ſcholares qui innltum ſe cruciant ⁊ multa ſuſtinent longo tempoꝛe pa ri ſius in ſtudendo quod nihil eſt ni ſi pompa ſathane. vicunt enim in coꝛde ſuo. quando ſtudueris pariſi⸗ us et fueris magiſter in illa ⁊ in illa facultate.rediens ad terram tuam eris famoſus ⁊ reputaberis magnꝰ clericus. honoꝛaberis ab homini⸗ bus. dabuntur tibi beneficia aſcen des ad dignitates et huinſmodi. Et quid eſt hoc niſi magna pom⸗ pa ſathane. ariſſime caueatis vo bis a tali intentiõe in ſtudio veſtro et videte quomodo mlti magni ma giſtri ⁊ clerici relinquunt mũndum aduertẽtes nunc ꝙ fere omnia que ſequuntur homines in mundo per tinent ad pompam ſathane. Chm ahtez hec diceret ſacerdos.ecce fini ta lectione vna. Clericus incipit re ſponſoꝛinz. weu mihi domine quia peccaui nimis in vita mea quid fa ciam miſer.vbi fugiam niſi ad te de Us meus et ſic verba ſacerdotis ex vna parte.et cantus pꝛedicti clerici ex altera quaſt due tube intrantes d coꝛ eius commonerunt eum in dquandam inuſitatam compunctio⸗ nemn magnam et abundantiam la chꝛimarum. Recedens ergo inde quocunq; ibat.vbicunq; ip̃e ſtabat deuotiſſime geſtabat verba pꝛedi⸗ cta in viſceribus et pꝛecipue illud verbum reſponſoꝛij pꝛedicti. Quio faciã miſer vbi kugiã niſi ad te dens meꝰ. Cñ aũt hoc renoluit q̃i ↄtinue in coꝛde videbatur ſibi qjſi qͥdã vox in aĩa ſua rñdere.qͥ fugies nii ad lã ctum iacobij ad fr̃ces pꝛedicatoꝛes? In illis ãt diebꝰ cũ inoꝛe ſolito iret ad bcatõ virginẽ adaꝛãdã tãta da ta fuit ei multotiẽs gratia ↄpũctio⸗ nis? deuotio lachꝛymarũ⁊ affectio eoꝛdis incõſueta.qꝙ vltro deſipente ſibi mũdo poſt pavcos dies iuit ad fr̃es ſibi notos ad ſẽm iacohũ et oꝛ diuauit cũ eis de ingreſiu ſuo · poſt ſolutionem debitoꝛũj quoꝛũdã. In⸗ terim añt locutꝰ eſt dño hugoni qᷓ factꝰ eſt poſtea cardinalis qui fuit megiſter ſuꝰ ⁊ reuelanit ei pꝛopoſi tj ſuj.confidens quia eũ non impe diret quia bonus homo fuit et bac calarius in theologia. uo audito iß̃e gratias deo cokfoꝛtabat euʒ di cens. Iciatis magiſter ꝙ ego hoc idem ꝓpoſui.ſed non poſſũ ſtatij in trare quia habeo expire q̃dã nego⸗ tia dñi mei vvilhelmi de ſabaudia cum quo nunc ſum ſicut ſcitis. Sed intrare ſecure et ſitis ſecurus ꝙ ego vos ſeq̃r in feſto beati andree. Ipſe et dominus hugo in ſequenti qua⸗ oꝛdinẽ ſunt ingreſſi. xlix. dꝛageſuna in cathedra i Fuit etiam pariſius alius magnꝰ clericus ⁊ in ire peritus. Mui audi ens ingreſſum quoꝛũdaz ſcholariũ rmicoꝛum iuoꝛum oblitus fui obli tꝰ libꝛoꝛum ſuoꝛum quos ante ſe te nebat apertos. quos etiaz non clau ſit. oblitus etiõ que in domo ſua ha bebat.ſolus quaſi amens factꝰ cur⸗ ſu feſtinabat ad fratres. Cum abtẽ obuiaſſet cuidam noto ſibi et quere ret quomodo ſic ſolus curreret.non ſiſtens gracum hoc ſolum reſponde bat. E go vado ad deum · Veniens autem ad locum vbi ſe rcecperant fratres quia nondum ibi domum habebant.et inueniens magiſtrum ioꝛdanum etfratres congregatos. pꝛoiecto quodam mantello ſerico pꝛoſtrauit ſe in medium quaſi ebꝛi us nihil aliud dicens niſi hoc.iEgo ſum del ego ſum dei. Aagiſter au⸗ tem ioꝛdanus nulla facta alia exa⸗ minatione vel reſponſione pꝛemiſ ſa. hot ſolũ reſpondit.Ex quo eſtis dei et nos in eius nomine eoſigna mus vos ei.ẽt ſurgens induit eum Mec autem o narrauit qui inter fuit illis et hec vidit et audiuit.et vnus ex illis fuit frater guerricus qul diu in dinerſis locis ſectans ſtu dia in logicalibus et quadruuiali⸗ bus et in naturalibus et in medici na.et ercallenter poſt rexit in oꝛdi⸗ ne in theologia pariſius retulit in troitus ſui hanc fuiſſe cauſam. Se mel enim dum audiret legi in eccle ſia. Factum eſt omne tempus quod vixit adam nongenti triginta anni et moꝛtuus eſt. Facti enim ſunt dies ſex nongentidundecim anni et moꝛ tuus.eſt. Facti ſunt dies enos non⸗ genti quinq; anni et moꝛtuus eſt. et cetera que ſequuntur de moꝛti bus eoꝛum.qui tam diu et tantum vixerunt.ſtupefactus et compunct? ait.vðeus meus omnes moꝛiuntur etiam illi qui tam diu et tantum vi rerunt.quid faciemus et nos etiam moꝛiemur? Wec ergo vtili et ſancta cogitatione eompunctus oꝛdinem deuotiſſime intrauit Xuius etiam vita qᷓ; ſancta doctrina qᷓ; vtilis et clara fuerit notum eſt toti oꝛdini er eccleſie dei. ¶Quinquageſimj. niſgwitt mihi dican Loquam bus nñis. tam vobi ß cauete diutius f lurgens ſed illa di dici. Scit lecũ habe hon penit dit. Non. oſtenditd tinea. — ab eo rec tñta med neariet rat cogit lens per: oe remo ledmagi ic q an tebat fen vpolmtna logujmſusmt ihanc iſe cmſng n dum avcetgi het eome unprsq bun wngnn mints n vs e Vuceninſuntdi nduncerin anni etm oc nt dies enos non amni et monuns e ſeqnnr de mo — e um prnn mevs ounnes moꝛl undutt tum i fucienvsn wt⸗ rrownat ¶Erat qdaz ſcholaris bonanie ni miũ delicstus. de qͥ ſemel ſcðo ⁊ ter tio viſũ eſt cuidã fi ꝙ ſi moneretur oꝛdinẽ intraret. Venit ergo ad ſup⸗ prioꝛẽ fr̃fem q̃ eius ↄpatriota erat. et qð ter viderat reuelauit. Ille an tẽ rñdit. iuitijs? delicijs plenꝰvix poterit deſerere vicia adoleſcentie ſue. ũ frater deo oĩa poſfibilia al ſerẽt cogitãs ſuppꝛioꝛ ꝙ res a dño kieret. ↄſenſit et iuit ad domum illiꝰ. Sz cũ intraret camerã⁊ eins delica tionẽ in lecto ⁊ veſtimẽtis attendẽt Expauit nec voluit aliqd ſibi loqui. Sz ⁊ ſcholaris timens ꝙ ipᷣm ad oꝛ dinẽ ducere vellet ait. Frater ſi vul tis aliquid mihi loqui nolo audire niſi ꝓmittatis mihi ꝙ nihil de deo mihi dicatis. Tunc fuppꝛioꝛ rñdit. Loquamur de patria ⁊ de parenti⸗ bus nr̃is.et in fine tiñ duo verba di ram vobis de deo. Qui ait. Wene. ß cauete ne plura dicatis. Cuz igit diutius fuiſſent familiariter locuti. lurgens ſuppꝛioꝛ ait kRecedo redibo ſed illa duo verba que pꝛomiſeram dicẽ· Scitis vos dñ̃e reinalde q̃lem lectũ habebũt in alio ſeculo qui hic non penitẽt in iſto leculo! Reſpon dit. Mon at ille. Iſaias pꝛopheta oſtendit dicens Subtus te ſternet᷑ tinea.⁊ aperimẽtij tuũ erijt vermes Exponens ei hec verba licentiatus ab eo redijt ad connentũlle aũt ĩ tõta meditatioue remanſit iſtarũ ti nearũ et vermiũ ꝙ nihil alind pote rat cogitare. Vuã cogitationeʒ vo lens per riſus ⁊ ludos ⁊ ſolaeia ſoci oꝛ remouere a coꝛde non poterat ſed magis ac magis ei illabebatur. Bic q; amaritudinẽ quã ex hoc ſen nebat ferre non ſuſtinens poſt dies aliquos oꝛdinẽ intrauit eiigens in lecto duro et paupe reſidunʒ vite ꝑ trãſire.vt poſt moꝛtẽ in celuz poꝛta retur ab angelis.magis ꝙᷓ hic laſci vire in ſtratu ſuo et poſtea ſepeliri in inferno ců tinearuin et vermium coꝛroſione perhenni. Quoꝝ hic nec per dies aliquos cogitationẽ potu it tolerare 6i. WMarrauit beate memoꝛie mãgi⸗— ſter ioꝛdanus de qͥdã iunene nobili plcro et delicato.ꝙ cuz intraſſʒ oꝛ dinẽ pꝛedicatoꝛũj ſuadebatur ſibi a quodã magno et litterato ⁊ amico Parentũ ſuoꝝ vt oꝛdinẽ exiret et di cebat. Melius eſt vt mocio ſine pec cato exeas ⁊ ſine nota qᷓ; poſtea.tu tenerrinus es.tõ durum oꝛdinẽ nõ — tolerare. Cui inuenis ille re pondit. Cauſã quam vos mihi aſſi gnatis ad exitũ hanc ſcio mihi fui ſe inotinã ad ingreſſũ. Cogitaui em̃ apud me dicens. Si nllã aſperita tẽ poſſum pati ĩ ſeculo qũo ilias pe nas intolerabiles et innumerabiles ſufferre potero in inferno. Ideo de⸗ creui in pñti iſtã ſuſtinere aſ pitateʒ. vt in alio ſeculo eternã non patiar. B hic cum pauꝑihꝰ paug ſun et di⸗ ues in regno celoꝝ efficiar. V.lij. Cum jdã nouitius laboꝛaret in extremis in conuẽtu argentinenſi ĩ teutonia.et fratres iam recõmenda rent animam ipſius creatoꝛi ex in⸗ ſperato aperuit oculos ſuos et ait. Audite fratres chariſſimi. mihi ac⸗ cidit ſicut alicui eunti ad foꝛum.et paruo pꝛecio magnas merces emẽ tiEcce enim regnũ accipio et cau las neſcio meritoꝛuʒ · Et hoc dicto requienit in paee. lih. Frater Juo natione bꝛito qᷓhon dam pꝛioꝛ pꝛouincialis in terra ſan cta humnilis gratioſus et deuotus. Erx vit frat pꝛedi ſemel poſt matutinas erat ĩ eccleſia oꝛans. Cunq; elenaſſz oculum ver⸗ ſus lãpadem choꝛi · viciit vmbꝛam quaſi fratris ſtantis in habitu loꝛdi do et peregrino · Xũq; quereret qᷣs eſſʒ reipondit·Ego ſum frater talis qui nuper obij·et viuens ſpẽali tibi fui amoꝛe aſtrictus.t auerente fra tre iuone qũjo ſibi eſſet· Reſpondit. male et dure in duriſima pena de⸗ beo eſſe per quinciecim annos. Cun q; quereret ab eo quare tain diu et tam dure deberet puniri qui tam. religioſe ⁊ deuote et feruenter vixiſ ſet! Reſpondit. non queras quare. quia ᷣm iudiciũ dei qð equiſſ imũ eſt bene merui tantã penã ſed rogo te vt mihi ſubuenias. Vuod ſe libẽ ter pꝛo viribus facturum pꝛomiſit. Cunq; dies illuxiſſʒ cepit dictꝰ fra ter ino pꝛo pꝛedicto defuncto offer re deo hoſtiaʒ ſalutarem. Xunq; iã conſecratam teneret in manibns ce pit rogare dominum quaſi ſub his verbis domine ielu xp̃e·ſi ſoldanus babilonie teneret vnim captiuum i vinculis ⁊ camerarius eius qui n nis viginti ſeruiuiſſʒ ei qñ ſurgeret quando intraret lectuz pꝛo ſerhitio ſuo dictum captiuum peteret dari ſoldanus ei de facili nõ negaret. do mine non es durioꝛ ſoldano ſarra cenoꝛum.Camerariꝰ tuus ſum aiti ti tibi iam per multos annos et de/ note ſerniui. Tenes quaſi captiuum. illum dilectum fratrem meum.igit pꝛo ſeruitio meo peto illum mihi vari a clementia tua Vunq; verba iſia cun multis lachꝛymis iam nõ ſemel tiñ vel bis.ſed piuries ĩculcaſ ſer. poſt multas lachꝛimas miſam finiuit. Sequenti vero nocte ſtans in oꝛatione poſt matutinas dictum fratrem vidit ſtantẽ ante ſe in habi tu candido ⁊ pꝛeclaro queſiuit ab eo quis eſſet. Mui reſpondit.iẽgo ſum frater qui apparui tibli heri. cũ⸗ q; quereret ab eo qũo ei eiſz reſpon dit. Mñ ꝑ gratiaz dei petiſti em̃ me a dño et dedit me tibi.et iam libera tus a purgatoꝛio vado ad ſocieta⸗ tem ſpirituũ beatoꝝ. Et hoc dicto ſtatim diſparuit. 6liiij. In angiia rectoꝛ cuiuſdam ecẽie ecunioſus ⁊ luxurioſus infirmat? grauiter timoꝛe moꝛtis habitũ fra trum pꝛedicatoꝛum ſuſcepit. et cum aliq̃ntulũ ↄualuiſſet reiecit et cũ ſe multis expoſuiſſet criminibꝰ a deo pio pr̃e coꝛrectus eſt hmõi viſiane. Videbatur em̃ ſibi ſopoꝛato in ho ra matutinali ꝙ videret xpᷣm ðim in aere ſedentẽ ad iudicandũ.et omn nia pcẽa ſua ſuper caput ſuum eſſe ſcripta.et infernum ſubtus hiantez ad ſe recipiendũ. Cũ qʒ territus ad xpm reſpiciens clamaret. faciẽ eius vidit terribilem? ſibi plus intolera bileʒ qᷓ; infernũ ip̃m. Poſt hec appa ruit ei quidã in habitu fratris pᷣdi catorũ dicens xp̃o.vñe qjd vis de iſto. t dñs. Vt ſoluat pꝛeciuʒ pꝛo pcẽis.aut in infernuz vadat. Euigi lans ergo? her ſecũ reuoluens pec cata ſua cum multis lachꝛymis cõ⸗ feſſus eſt fratri martino lectoꝛi fm ⁊ habitũ cũ multa deuotione reſũ⸗ pſit. Et poſt menſem iterum ĩfirma tus eſt. frater aũt confeſſo? eius euz videret eñ moꝛti pꝛopinquũ turba ri pꝛopter peccata ſua dixit. Moli timere cahꝛiſſime. audacter pꝛeſu me de miſericoꝛdia dei Ego qᷓcqjd boni in oꝛdine feci tibi do.dũmodo firmiter ſperes. Et intirmus hec au diens confoꝛtatus gratias egit. Et que dats ho gcgrelcunt. Frater 9 us villä q derat vel ecce in of ſcentes a · et oblcens Pec vt ald rine pꝛeciã ec moꝛs quidã aſti zegmöne torio puri ſuis in del tis Miſer ſaltẽ vos tigitmet cras tibil repelles l diſi? ino amicox pi diſtwlitira poꝛe min populis it wone pl ad maio dantiãp citarei in ſubuenir pirim /Fvit hi mult totaliter lcaette vens rpo die qd visd is t olut pꝛeci pr nnernz vadnEuig berſechrcwoluens pi mmultis lachtymisti (Miſtinc ſeptima. perceptis ſacramentis cũ multa de uotione migranuit Poſt eius obituz videbat dict? frat᷑ viſionẽ.ꝙ dict? re ctoꝛ ſoꝛdidiſſimis veſtibꝰ ſpoliabat et candidiſſimis induebat᷑.iEt roga bat eũ ↄfeſſoꝛ ſuus frat ille vt veſtes ſibi ↄſimiles impetraret a xp̃o. Tũc reſpondebat defunctus.Chariſſime pater iſte ſufficiũt mihi et tibi Woc autẽ dixit qꝛ ſibi ↄceſſerat bona ſua que data non minuuntur ſed magis acgreſcunt. 6.lv. Frater quidã ad pꝛedicandi mil us villã quãdã intrauerat et alcen derat veſpe ſolariũ ad pauſãdũ. Et ecce in oppoſita domo ꝑditi adole⸗ ſcentes ad funus defuncti ↄuenerãt et obſcenis vacãtes luſibꝰ vigilabãt Mec vt audiuit frat᷑ flere cepit vber rime pꝛedictoꝝ inſanias miſeratus. Mec moꝛa vt ſe depoluit ſuꝑ lectuz quidã aſtitit ei vt ſibi vilij eſt dicens Legatõne fungoꝛ aĩarum in purga torio purgandax. Pec em̃ mandat ſuis in derelic.poſſeſſionibꝰ ↄſtitu ris Miſeremini mei. miſeremini mei ſaltẽ vos amici mei.qꝛ man?ꝰ dñ te⸗ tigit me Et ait fratrixtx his verbis cras tibi ſermonis thema accipies? repelles ludos erecrabiles quos vi⸗ diſti ⁊ induces homies vt defũctoꝝ amicoꝝ pie ſubueniãt aĩabus. Mec diſtulit frater ĩ craſtino ſepulto coꝛ poꝛe iniunctã legatõnẽ ↄuenientib? populis indicare. Tantũq; in illo ⸗ mone ꝓkecit vt om̃es a ininimo vſq; ad maloꝛẽ ad tantã lachꝛymapꝑabũ dantiã ↄmoueret vt feruoꝛ mirꝰ ex⸗ citaret᷑ in populo detunctis ꝓximis ſubuenire. Er ludos i 36 [/Fnit in ↄuentu metẽſi frater qdõ pᷣqiximꝰ remouerũt qhi multů ſeipſum abnegauerat 7qᷓ̃i totaliter ↄtempſerat.⁊ in lingua gal tica et teutonia feruenter pᷣdicabat. Et maxime in villuł? inter pauꝑes Ubenter ↄuerſabatur.ad ſiluam pꝛo dombꝰ ↄſtruendis libenter ibat.et ↄuẽtus negocia ↄmunia fideliter fa ciebat. Ita vt poſſet dicere cũ apło. plus oĩbus laboꝛaui. In choꝛo ita erectus ſtabat ſine appodiatione ali qua.vt nec ſedes nec aſſeres tãgere videretur Wic in amoꝛe beate virgi nis totaliter effluebat et laudes ei? deuotiſſime ſolnebat.et in om̃i Emo ne de ea pꝛedicabat.⁊ in fine ᷣmõis aliqð miraculuz de ea narrabat að faciendũj bonũj os eius vt dicebat in ſuo vulgari Xj aũt ad quendã locũ gueniſſet ↄtigit eũ grauiter infirma ri.Et cũ quidã ſacerdos honeſtus qui vice epiſcopi fr̃es in expeh re cipiebat eij vellet in domũ luã 7ciꝑe noluit.ſed ad hoſpitale panperũ hu militer declinauit Et cũ ſuꝑ hoc alij mirarẽtur. alij indignarentur dixit. Valde ↄueniens eſt pauperẽ fratre inter pauꝑes ↄuerſari vihere ⁊ moꝛi Fratres aũt de hoſpitali eũ deuote luſceperũt.et honeſtũ ei locũ ꝓcura uerunt. In illa aũt infirmitate ꝑ ali quantulũ tꝑis tantã triſtitiã habuit vt credit᷑ ex memoꝛia et recoꝛdatõe pctõꝝ ſuoꝝ ꝙ gemitꝰ inenarrabiles et alta ſuſpiria et planctus anxios ẽ mittebat. ũj autẽ moꝛti appꝛopinqᷓ ret circa mediã noctẽ ſrẽ qui cum eo erat euigilante tãta leticia coꝛdi eiꝰ infundit᷑.os eiꝰ nimio inbilo imple et plauſus manuũ attollit.ꝙ videre tur coꝛ eius lagunculã coꝛꝑis velle ſed nõ valere dirumpere. ẽt ſufprei ſa voce beate virgini q̃ ſibi apparẽ⸗ loquebatur rñdebat Pene veniatis chariſſima dña.Et nõ lemel led plů ries Itẽ dicebat. Quare nõ ſecetis mi cariſſima dña! Itẽ dicebat vᷣña ego ſũ capellanꝰ⁊ pauꝑ p̃dicatoꝛ vi Et hoc frequẽter iterabat 3 1 voce. et poſt modicum interuallum incepit ciara voce cantare· Tu theo⸗ philũ delperantẽ apoſtat reduxiſti er reuocaſti ad gratiã Iſtud dulcit cantando aliquotiens iterauit in tã rum ꝙ krater qui cij eo erat ⁊ nunqꝙ́; glias audierat vł legerat ab eo didi cit xoſt hec alta voce cepit cantare Lõgaucẽt angeloꝝ choꝛi gloꝛioſe vgii Frater autẽ qui cũ eo erat ti⸗ mẽs ne aliqui audientes ſic alta vo ce cantantẽ minus bñ ecificarentur dixit ei. Eit ne bonũ frat hoc ꝙ ita facitis vos audiri?Oni rñdit. Cha riſſime frater nõ credatis ꝙ pꝛopteꝛ hypocriſim hoc faciam Mypocrita malus intrinſecꝰ.bonus extrinſecus abominabilis eſt deo. Talis nõ ſum ego.B a laude gloꝛioſe virginis non valeo me ↄꝓtinere. Inſtante vo hoꝛa moꝛtis cũ qᷓſi iõ obmuteſceret frater dicebat coꝛã eo matutinas ſolꝰ. Et cũ frater diceret illũj vltimũj verſum pſalterij. Vmnis ſpũs laudet dñm. erigens ſe aliquantuli et manus ele nans fratri vt potuit ſilẽtiũ indixit. Xt aſſumẽs in oꝛe illã clauſulã Om nis ſpirit? laudet dñm migrauit ad chꝛitum. Clvij. Vlir dei die animarj de mane in rhoma teutonicis pꝛedicauit.ſuꝑue nientesq; due ieretrices vna alteri dixit. Audiamus hic verbuz dei ab iſto Illtera vo rennuẽte ⁊ abſceden te pꝛima ad pedes fratris pꝛedican⸗ tis ſe locauit.M odico ergo facto in terusllo alta voce clamaẽ cepit Wb ſecro vos dñe ꝑ mĩam xp̃i cuiꝰ glaʒ pꝛedicatis q̃tenus ꝓfeſſionẽ meõ q̃n torins audiatis miſere peccatricis. Oui eidẽ rñdens ait. odicũ ſuſtie filia ſtatiʒ veniã et te aldiã.Illa pa rũ quieſcente eadẽ q̃ pꝛiꝰcũj clamoẽ repetijt. Flleq; vt pꝛius ſupplicauit. Tertia vo vice poſt modicũ ſilẽtiuʒ (Erx vitis fra vredi validius qᷓ; pꝛius pꝛemiſſa verba ꝓ ferens coꝛã oĩbus pñtibꝰ ſpm̃ exals⸗ uit vuod vir ſanctꝰ frater vlricꝰ vi dens acchrrit.⁊ eq moꝛtuõ inueniẽs ecibus ſupplicibꝰ cum pplo pñte a deo reditũ vite illius impet᷑uitue reuſcitata reſpirans fratri vlrico di rit Moſcis frfem wichmannũ pꝛioꝛẽ rupinenſem Nui ait Moni. t illa Pac hoꝛa q̃ ego ſpm̃ exalaui aĩa ſcã illius a coꝛꝑe egreſſa ad celũj deo vo cante eſt ꝑducta Cuiꝰ meritis clemẽ tis ſaluatoꝛis om̃ipotẽt xxxiij.ani mas de purgstoꝛio ſecũ trãſmittẽs penis liberauit. Inſuper et.xxxiij. Peccatoꝛes publicos ↄuertendos in ſificãdos q; meritis eiuſcẽ ↄdons⸗ bit. quoꝝ ego vna ſũ Sicq; peccatã ſua fratri virico ʒꝓfitens et vitaz lau dabilit᷑ finiens in bꝛeui poſt in dño feliciter requieuit Chwij. vuo erant fratres quoꝝ vñꝰ erat⸗ nouicius alter pꝛedicatoꝛ erat anti quus.qui in ↄuentu colonienſi eodẽ die defuncti unt Tertia vᷣo die poſt hec nouitiꝰapparuit infirmario gau dens vt ipſe vtulit dicẽs ꝙ ꝓpter fer Voꝛe ↄuerſonis quẽ habhit ita cito Purgatus erat Poſt menſem autem dictus pᷣdicatoꝛ eicẽ infirmario ap St pulcerrimũ monile hñs ĩ pe ctoꝛe et mltos lapides pꝛecioſos in veſte et aureã coꝛonã iñ capite. Vũ q; frater querẽt ab eo cur nouitius tõ̃ cito et hic tñ tarde purgatus fue rit ⁊ quid illa inſignia fiqurabãt Rñ dit xgo ʒpter familiaritates ſecula riũet verba ſolatij diutiꝰ in purga toꝛio fui ß maioꝛẽ gloꝛiã ſũ adeptꝰ Monile ſignificat rectã intentioneʒ in deum. Lapides pꝛecioſi animnas qas conuerti Coꝛona ineffabilem Erat quidaʒ deuotus iunenis q Fn ſum adeptus. ¶r. vomno cagnatis patria patreq; rell iptigen iamet ſi polchü ſgret an cib' in ente ig quic t voltů e nẽs hi che mol feſſus la tñ mune traris i inätin! lera ſcr dtritõn quib'i bebo ꝑterri ſciẽter qͥt ad quã oſt ra loch ad met daciaq Idq; lamm ſupte em̃ vie duxer fraud admo iſtaↄj res I lutis i vim v extorq potuit pit arn auznamclmniut nd vnrtn odi pefwl dcisꝙ zmt mnts gẽ hbhitinc ponnn an Aret nmurio amn nonie hÿs ip os lpicks pꝛecioſos i ricoꝛonã in capit. ſi ert ab eo cur novits ct turce yurgansf lainſighiatigrab rer funllinrittes ſu a lolarij diun' in pu guificut reci nien ſ pꝛerioiᷣM ven Loꝛon inft — nm vwpn ſu Diſtinc ſeptim ctl. ſe ad monaſteriũ xp̃o militaturꝰ recepit Vbi ᷣm ↄſuetudinẽ monaſte rij generalẽ de tota ſua wita abbati ↄfeſſionẽ feciſſet atz arbitraret᷑ ſe ĩite gre ↄfeſſũ letus et alacer veſpi lectuʒ ingredit dicens apud ſe O ſi iãmo ti ↄtigerz ꝙᷓ celerit aĩa mea integꝛa lam et ſincera ↄfeſſione cãdidata in pulchꝛi pꝛe milibꝰ ſponſi ſui xp̃i euo laret amplerꝰ Talib? ſimilib?q; affe ctibꝰ infiãmatꝰ obdoꝛmiuit. ꝓoꝛmi ente igit᷑ adoleſcẽtulo.venit ad eum quidã teter ſpũs q terribilẽ p̃ferens vultũ et cartulã quandã in manu te nẽs his iuuenẽ vbis affat᷑. O mona che monache noli nimiũ qᷓi bene cõ feſſus laxare frena leticie. Falleris.ñ tã mundꝰ es vti erroꝛe deceptꝰ arbi traris Et manu cartulã oſtẽtãs En inq̃t in hac cartula adhuc plura ſce lera ſcripta retineo.que tu nulla aut dtritõne lauiſti.aut ↄꝓteſſione deleſti quibꝰ in extremo del examine te ha⸗ bebo accuſare Ad hec iuuẽis pꝛimũ ꝑterrit? ↄfidẽtia tñ capta eo ꝙ nihil ſciẽter in ↄfeſſiõe celauerat Peto in⸗ qt ad ſpm̃ vt modicũ videã cartulaʒ quã oſtẽtas.vt exꝑientia diſcã te ve ra locutum. Alioquin arbitraboꝛ te ad me terrenqũ hmõi ↄmẽtiſare mẽ⸗ dacia.qꝛ mẽdax es et pater mẽdacij Ad qð demõ. Munc inqͥt tibi cartu l am meã nõ pandã.ß in iudicio ꝑ eã ſuꝑ te moꝛtis ꝓcurabo ſentẽtiã.tunc em̃ videbis an mẽtitꝰ ſũj tibi.cum te duxero ad toꝛmẽta captiuũ. Moui fraudẽ tuã.ſtatiz vt ea noſceres quẽ admodũ et cetera peccata tua ita et iſta ↄfeſſione deleꝛes atz mihi illude res Interim adoleſcẽs ʒelo ꝓpꝛie ſa⸗ lutis inſtigatus ſe incipit erigere et vim velle inferre ſpũi.atz violenter extorquere qð pꝛecibꝰ obtinere nõ potuit. Wð demon vt intellexit inci pit artius manu cartulã ↄſtringere per doꝛmitoꝛium monaſterij fugere manus iuuenis velle euadere.ſed in venis velocius inſequit᷑ fugientem. Xunq; ſic vterq; ꝑ pꝛeceps curreret et demon doꝛmitoꝛio deſcenſo cum impetu ꝑ valuas eccleſie fugere feſti naret.dño ſic oꝛdinante ad ↄſeruato ri aque benedicte impetuoſius im⸗ pingẽs ꝑ pꝛona ſolo ꝓſternit᷑.carta manibus tenta vi ruine excutitur.et voti ſui obtinendi iuueni pꝛebetur acceſſus. Mã cij demonẽ hic cartulã illic collapſũ cerneret. rapido curſu recurrit ad cellulã.quã ſigno crucis munitam clauſit. legitq; qð ſcriptuʒ erat in cedula. Vbi cũ nõnulla pccã inueniſſet que ipſe ʒfiteri neglexẽat lachꝛymis ↄpunctionis totꝰ infuſus abbatem ſuſcitat.⁊ cartula demonis Inuenta ↄfitetur. atq; ſic tandẽ cartn lam demoni legẽdã reſtituit. Qui vt omĩa vidit deleta ↄfuſus diſparuit. Fed iuuenis ſecurioꝛ factus ꝑ cõfe⸗ ſionem acquiſitam puritatem ſoli⸗ cus in poſterum nitebat᷑ cuſtopjre Tempoꝛe beati dñic r. patriarche pᷣdicatoꝝ erat in mõna⸗ ſterio ſuo quidam ↄuerſus.qui qᷓdã vice ſine licentia in ciuitate extra cõ ventũ ⁊ bñdictõe nulla pꝛemiſſa nec vlla cruce cõſignans potauit. Wno facto repente cepit pallere vultum. ſpumare oꝛs.ad terrã ꝓruere.et om nibꝰ mẽbꝛis palpitaẽ Fntwant hec btõ dñico.qui celeriꝰ accurrit.iuſſit tari.vbi cñ vi a decẽ foꝛtiſſimis vi ris eſſet adductꝰ vnico flatu oĩm in⸗ ibi lampadũ lumẽ extinxit. euidens dãs ſignũ ſe pꝛincipẽ tenebꝛaꝝ lim⸗ pidi luĩs radios ferre nõ poſſe Cete rũ adiurat eũ ſanct? ꝑ im nazarenũ vt q̃re frem ſuũ ceꝑit laceſſere fateat Duid me fruſtra inqjt demõ tuis ad iurationibus fatigas? Pic b Au q; demõe fatigatũ ad ecciam depoꝛ rneo vinũ ſine licentia bibit.et nulla cruce ↄſignãs me ꝑiter ch vino pota vit Seliſte ẽgo a violẽtia tua7 noli ne meis q̃ſo ledibꝰ pellere Quid em̃ ad te eſt ſi inuicẽ pacis feciera pepl⸗ gimꝰ et mutua ſum⸗ cohabitatõe cõ temi ec ipſis ſil loquẽtibꝰfit fign ad matutias vð bi demõ audiuit Weu miſerũ inqt. ſi capuciali ad di⸗ ninã laudẽ ↄueniũt diuti? h ꝑmanẽ nõ poſſũ. Sicq; cũ eiulatu fr̃ein exi ens ſemiuiuũ reliqt Vuẽ btũs dñicꝰ ſuis pᷣcibꝰ pꝛiſtine reddidit ſanitati. nung; in poſterũ ſine cruce et bñdi⸗ cione bibiturum. Ex vitiſſxatrũ oꝛdinis eremitaꝝ Eremplum lxj. Tieaʒ Ĩ ſolit? ſepe diſcurrẽ ad ciitatẽ reſtrictꝰ eſt pꝛi oꝛe ſuo.ita ꝙ non niſi in calu neẽitatis debẽt exire ↄuenũ Szʒ iſte tot cãs ncẽitatis finxit nic p̃tẽdẽdo ſe vocatũ ad infirmũj.nũc ire ad emẽ vũ gamen. nüc ad candelas.nunc Mic f qͥdã die tranſiẽs ꝑ locũ vbie rhõ arrept? a dẽone q grauit᷑ toꝛ qᷓbot᷑. rogatꝰ ab incoł loci vt accede ret.et ꝑ ↄiuratões et oꝛõnes ſuas de monẽ expellẽt. nõ valẽs reſiſtẽ petẽ⸗ nẽ̃tibꝰ venit ad illũ Et cũj legi ini ti ſcĩ euãgelij ᷣm iohãnẽ et aiiaq̃ ſi bi legẽda videbant᷑ ſbixit Pꝛecipio tibi ĩ vᷣtute ſcẽ obediẽtie vt exeas va ſculũj iſtud Tũc demõ rñditNuid tu mihi habes pᷣcipe in vtute ſcẽ obedi entie q nůqᷓ; verꝰ obediẽs fuiſti lle audiẽs vẽcũdat? ⁊ ↄfuſꝰ abſceſſit Itẽ de btõ fe nicolao deſy ·Ixij. oletino fert᷑.ꝙ cũ ſeł grauitet infir⸗ matꝰ eſſʒ. ita vt ff̃es de vita eiꝰ dubi tarẽt.vocat? medicꝰ iuſſit e carnes tomedere.qð ipſe recuſauit donec p̃ n q erat in loco hoc ſibi pᷣcepit Tjc 1 Er vitis fra eremi. anguſtiar vir ſcls vocato poꝛe loci diẽ ei.gñali oĩo ẽ obediẽdũ hoc ẽ ꝙ ꝓmiſi hoc ẽ qð ſaluatoꝛi meo ſue ic ſiume genitrici ⁊ btõ auguſtino pꝛĩo obtuli.et vſq; ad moꝛtẽ ſeruare cupi ni Cũ ergo p̃oꝛ et infirmariꝰ carnes ſibi offerrẽt comedẽdas.ipſe omnĩo obedire volens accepta ꝑua ꝑticula ſełtũtũj guſtauit᷑ de carnib? dicẽs Ec ce obediui Wolite me ampliꝰ de vi cio gnle moleſtare qꝛ melioꝛis iedi ci acheſi ↄſilio Vt tunc celeriterẽ ſa nat? Oð certe nõ eſui tãtille carnis ß celeſt. medici medicami.et merito obediẽtie aſſcribebat᷑ Ftẽ fert᷑ de eo dẽ ꝙ cũ q̃dã vice ifirmitate ſua vna ꝑdit aſſata ad mãducũdũ ſibi· fuiſ; appoſita et ipſe de ea comedere recn ſaiſet. pᷣceptũ fuit ſibi a pᷣoꝛe ꝑ obedi entiã vt manũ ponẽt ad mãducãoũ Vt ille volẽs obedire ingemuit ⁊ ele uai. veul in celũ facto crucis ſiq ma nñ ad pdicẽ poſuit. et ecce ꝑiꝝ reui viſcẽs ꝓtinus auolauit Ixiij. pec nijc illa q̃ videbant᷑ ncẽaria ⁊? ¶ Itẽ audiui de ffe alio valðe ꝓm ficua.et ſub clamide tal licẽtie iuit pro d ſingulas obediẽtias ſuꝑioꝛũ fuoꝝ.q cũ eſſet pꝛeꝑatꝰ ad dicenduʒ miſſã.rane qᷓ mhlte erant in loco illo tantũ vociferabant᷑ ꝙ ꝑ eas ſes in denotione ſua nõ parũ impediebãt᷑ ixit ergo pꝛioꝛ iſti q̃i iochlariter. Vlade dic illis beſtjs ꝙ ſernẽt ſilẽtiũ It frater iſte vadens ad locũ fiuuia lẽ vbi rane erantfacto ſigno crucis dixit hec verba. Jun noie dñi noſtri ihu xp̃i p̃cipio vobis vttacest. t eyxtũc nõ eſt audit? clamoꝛ hmõi ra narð in illo loco. lxilij. Itein audiui de alio fratre ĩn om hi obedientia bene et diu exercitato qui quendam homnẽ a pluribꝰ de⸗ monibus obſeſſum liberauit coꝛam vniuerſo populo in eccleſia pꝛopter hoc congregato. Lum enim lectis „ ſanctis enangelijs ⁊ alijs oꝛatõnib? nishue tumd ne s ilode cen ve ſuns obe ngno ſi inole zbi gpls n ctpitſ de errà gſenion caſtus de rigoꝰ vigvit larls obl opſi fiel coꝛrigeba les wos c nem bap habens curauit parens viſione ĩ oꝛe to. iplo eſſe frater ſy mine vol dem del ſancti loh din infir mmg cepit ad landte ſo Erat eatina humke t et ali ctantb in abſco Piem fit ad dith eſt allquod dicrepa nieno enobahtinn ſinemit jun ad nãchcic pii aiplereraconecntn i hun jdi poꝛe pohei vn ponet ad nicii ncfactocucsizn poluetere px m saolut ſini ai de ft alio valde ꝓn Luls obechẽtus hpi rpupar dinci ꝙnlr mantin locoilo ben gꝑesffes In un pn inpeciebit worih q iochlarüer. sbeſts ꝙ Krhlẽr vadens d lochfu rantlado ſigno cucs ba. neit diineht io vodis vttuct fi acit cmon hül oc.( ni de elofram robeneit dib ct un dem h plur beun ſeromt con uoin ecclef w. Lin nn — 1 o ß au factis pꝛeciꝑet eis ꝑ ſandtam obediẽ tiam dñi noſtri ihu xp̃i vt exirẽt coꝛ pus illud.et nunꝙ; alicui homini no cerent. vemones cõtremiſcentes ad fratris obedientis obeckẽtiam cum magno ſtrepitu exiuerũt.et fetoꝛem intolerabilẽ pꝰ ſe reliquerũt Pꝛopt qð ppłus fratrem illũ multũ venera⸗ ri cepit· ſed ipſe inanẽ gloꝛiã fugiẽs de terra illa receſſit. lXv. V Fuit quidam pꝛioꝛ in oꝛdine vt g ſenioꝛibus meis accepi a pueritia caſtus.religioſus.et deuotus.ſ val⸗ de rigoꝛolus in regimine.et ſub ipſo viguit maxima diſciplina. NMã regu⸗ laris obſeruantia et diuinij officiuz optie fiebat.et delinquẽtes ſtrẽnue coꝛrigebat. rat aũt inter ↄuentua⸗ les ſuos quidã frater in beatũ iohã⸗ nem baptiſtã ſingularẽ deuotionem habens.qui ꝓpter rigorẽ pꝛioꝛis ꝓ⸗ curauit mitti ad aliũj ↄuenj Vui ap parens ſanctus iohãnes baptiſta in viſione dixit ei. Noli recedere a pꝛi⸗ oꝛe tuo.qꝛ vtile ⁊ ſalubꝛe eſt tibi ſub ipſo eſſe vſq; ad moꝛtẽ. Et ſic idem frater ſub illius manſit pꝛioris regi⸗ mine voluntarie vſq; ad moꝛtẽ.et tã dem deuote obijt in die natiuitatis ſancti iohãnis baptiſte. Pꝛioꝛ autẽ diu infirmatus diẽ claudens extre⸗ mũ magnã gloꝛiã ⁊ multa pꝛemia ꝑ cepit a dño ſicut reuelatũ fuit guidã ſancte ſoꝛoꝛ! Ixvj. Erat etiã quidã frater iuuenis in eatina citate noĩe iohã̃nes. ſimplex humiket ſemꝑ iocundꝰ in cibo ⁊ po⸗ tu et alijs ad ↄmunẽ ↄuerſationẽ ſpe ctantibꝰ irreßhenſibiliter ſocialis.; in abſcondito erat multuz ſpecialis. Hic multe dilectionis et charitatis fnit ad omnes fratres. nec vnq; au⸗ ditũ eſt verbũ de oꝛe ſuo. nec viſum aliquod factũ qð a frat᷑na dilectõne dicreparet. Dinnibꝰ obſeqͥolus kult ſeptimg. pꝛecipue infirmis et hoſpitibus*x pedes lauit.veſtimẽta excuſſit.⁊ jua eis accõmodauit. et omnẽ charitatẽ quã potuit eis hilarit impẽdit. Ba⸗ cerdotibꝰ inſuꝑ or̃bus indifferẽter quibuſcunq; potuit ad miſſõ cũ ſum ma diligentia libentiſſime miniſtra uit Wic frater ſolit? erat ingredi oꝛ tñ ↄuentus.et dũj exiret viſus eſt ſepi us lachꝛymas fudiſſe. Et interroga tus quadã vice cur fleret rñdit. Wꝛ video herbas. arboꝛes? gꝛbuſta. vo lycres et terrã cũj ſuis fructibꝰ obedi re deo· et homines qͥbus ꝓ obedien tia ꝓmiſſa eſt vita eterna trõſgredi pꝛecepta creatoꝛis ſui. Wec gemo et defieo Myic fratri felicis mẽoꝛie ꝑ aliqͥt vies ante obitj ſu philomẽa veniens ſingulis dieb?ꝰ ante feneſtrã ſuã dulciter cantabat.ſe quo mirã⸗ tibus fratribꝰ et interrogãtibꝰ quid nã hoc eſſet.rñdit fubricendo quaſi ioculariter.ſponiã ſuã eſſe inuitantẽ eũ ad paradiũuadã aũt die mini ſtrãte ipſo ad miſſã vidit ſuꝑ altare lucẽ celicã.et eadẽ die cepit decũbere ⁊ cũ magna deuotõne ſpm̃ reddidit ei qui fecit illũ Et infra eundẽ annũ deus ꝑ ipſij ſanctũ fratrem fecjt cir⸗ citer.cl.ſigna gloꝛiola. Mrvii. ¶Auguſtinus de iterano cum̃ eſſet nobili genere oꝛtus.et vtriuſq; iuris famoſus pꝛofeſſoꝛ. et niholominus in curia domini manfridi regis val de potens et omnibus charꝰ.deo d ſponente incidit in egritudinem va lidam. Cunq; timeret ſe moꝛiturum petiuit a deo ſpatium penitentie. ꝓ mittens ſe religionem ingreſſurũ et ſtatim eſt liberatus. Reſtitutus ergo pꝛiſtine ſanitati iuina vocgtõneo dinem fratrum heremitarum ancti auguſtini in inſula ſilicie ingreſſus. voluit vir dei in ipſo ſue conuerſio nis pꝛimoꝛdio humilitatis fũ damẽtum.vnde ſancte religionis ha bituʒ aſſumens occultauit ſue ſclẽtie claritatẽ.generis nobilitatẽ· et pꝛio⸗ ris ſtatus ſublimitatẽ· ne quls ex ali⸗ no pꝛedictoꝝ eun ↄſiderans vene⸗ raret᷑.⁊ ne ex hoc in coꝛ eius aliqua ſuꝑbia irrepere poſſet. Factus eſt er⸗ go inter fratres ſtultus vt a deo in⸗ ſruerei. factus eſt pauꝑ vt diuitijs celeſtibus ditaret. factꝰeſt vilis mun do vt apud deum exaltaret. Võuer⸗ abat᷑ ciñ inter fratres cunctis vilio? et deſpectioꝛ ſciens ſe tanto maio:is merit eſſe apud deum. quanto pꝛo amoꝛe eius magis deſpectus eſiz in mundo et inter homines. Jactantie autẽ vᷣbum pꝛioꝛis ſtatus nunq; ex oꝛe eius audiebat. Vueſtas et humi lioꝛa ſeruitia domus et quecunq; vi loꝛa incognitus manens deuotõne et humilitate et diligentia nimia ad impleuit. In ipla vero ſua humilita te gaudẽs ploꝛabat ꝙ tantũ diſtule⸗ rat ſuam ↄuerſionem ad deum viqᷓ⸗ fichat aĩa eius amoꝛe ſuꝑne patrie. pꝛo cuius smoꝛe oĩa pñtia ꝓ nihilo reputabat. Si qð verbũ aliqñ cauſa fraterne coꝛreptõnis laberet ex eius oꝛe quod aliqñ ex zelo boni et dete⸗ ſtatione mali fraterna charitate joli rus erat facere.ſtatim ſeipſum ↄdem nans ad pedes fratris ꝓſtratus ve⸗ niã poſtulabat. oſtqy autẽ vir dei ĩ inula ſilicie aliquãto tꝑe fuiſſet cũ fratribus in magna humilitate ↄueꝛ ſatꝰ ↄtigit quoſq; fratres de ſenis ex obediẽtia oꝛdinis ad ↄuentũ eiuſcẽ inſole venre.a quibꝰ cũ introgaſſet vir dei de locis ſenen ꝓincie.⁊ di viciſſet ꝙ ibidẽ eſſent loca eremitica ab hominů habitatiõe ſemota.et ad vacãdũj deo plurimũ apta.obtẽta li centia a ſuꝑioꝛe ſuo.ad ſenenſẽ ꝓuin ciã venit.paucis ⁊ vilibꝰ pannis in⸗ vutus·et fratrib?ꝓuincie illiꝰ penit? Ex vitis fra erer ignotus Poſitus eſt ergo in quodã „ eremitario jancte barbare qð nõ lõ⸗ ge diſtabat a caſtro ſancte ſioꝛe vbi toli deo vacabat. tantaq; dulcedine deuotionis coꝛ eius affluebat.vt ple rüq; videret beatoꝝ agminibꝰ inter eſſe.et beate quietis pᷣmij preguſtaẽ uia vero nõ agnoſcebat᷑ quslis et qustus eſſet imponebant᷑ ei humilia officia domus.que ipſe cũ hůilitate et alacritate libens adimplebat.faci ebat queſtas.purgabat domij.para pſides et alia domus vtenſilia ablu⸗ ebat Fratres aðt ↄſiderantes eiꝰ ſan ctã ↄuerlationẽ ac verboꝝ edificatõ nem que nõnunq́; quaſi cũ quadam ſimplicitate ex oꝛe eius ꝓdibãt libẽ⸗ ter eum audiebant Frat autẽ ibi tñc pꝛioꝛ frater quidã de ſenis vocgius Frater bonus.vir ſatis venerabilis ⁊ pꝛudens qui ↄſicerans eius bonita tẽ et conſilia laluberrima eũñ multuʒ diligebat. delectabat᷑ q; de eius hii⸗ litate. moꝝ grauitate et eloquioꝛum juoꝝ ſuauitate. Cum ergo idem fra ler bonꝰ a ↄuemu ſancte barbare ad locum ſancti antonij ꝑ obedientiam oꝛdihis tranfferet.ipium fratrem au guſtinum lecum adducit. quem et ſe qu enti anno factus pꝛioꝛ roſie ſecuʒ retinuit. In quo loco ſeruꝰ dei om̃i bus ignotus diuina diſpoſitione fa⸗ ctus eſt cognitns hac occaſione. Tũ enm fratres connentus roſie quãdã ha berent in curia queſtionẽ.in q̃ iaʒ fratres ſuccũberent et de hoc nimiuʒ triſtarent᷑ cũ ex hoc quandã poſſemi onem ꝑderent de qua ↄuentus mlũ ſuſtentabat.voluit deꝰ lucernaʒ que diu ſub modio erat ſuꝑ candelabꝛuʒ religionis ponere vt lyceret om̃ib? qui in ea erant Videns ergo vir ſan ctus fratrum animos turbatos ⁊ co gnoſcens fratribus magnã iniuriaʒ fieri ꝓcuratoꝛẽ acijt. petens ſibi licẽ wwot iticalo zoverſuri greſis hel bꝛitat tẽ yicen vel dnsl egofuilh vs elt in hicripl ingreſ ol ſoiningre ſins Kt⸗ dun fruter npltalt inaceſſit nemrogabt echibs pa pe ütrl oditionib qlnuEt ineiens q Mirans du xcus e non vM dei necn baretile fratresz rũ occhl můcite bis Cey rare et ſi vir deiy homiues pNoꝛa Mo ſie — — — 8 S4 § = — —— ₰ — — —— S SESESSS 6 3* brzont — aucutantu unti u uicideſniszun Wnus vr la nn SAlpiccans eishent ktemncint echrechet op bileetcioqn r imego idnn pnkndrhartann c monpctecenin vſirit punfurnn nn acitat qumert vohdrs puorrolelen ro loco krw dei ot s diina dilpoſuicnefa⸗ itns hac cccaſone ¶ s conenws roſe qc cprio qucſionindi; Ubenentdehochin det bot qmcipeſti rent de qunzrensu i.voluit de hcg oatp cndlh vt hentof rin Pens ero yrb nos ntwt⸗ — nagrĩ nin wꝛjtpinsii 2„ z, rã vcculte dari neceſſaria ad ſcribẽ⸗ dum. Pꝛocuratoꝛ vo deridebat euz ignoꝛans ꝙ ſciret ſcribere vel legere Ipſo tñ ꝑſeuerante in petẽdo poꝛre rit ei calainij cartã et atramẽtini ſececẽs ad ꝑtem ſcripſit verba pan⸗ cakicet ſententia multa. quã ſcriptu⸗ rã recdidit pꝛocuratoꝛi aduerſario exhidendã. Qð et factũ eſt. Cij autezʒ aduerſarius ſez dñs iacobꝰ de pagii greſis hanc ſcripturã legeret. vboꝛũ bꝛeuitatẽ.et ſententie virtutẽ p̃gnan tẽ pſiderans ait. Piabolꝰ vel añgel? vel vñs matheꝰ de iterano cuz quo ego fui ſtudens bononie qui moꝛtu us eſt in ↄflictu dñi manfredi regis hãc ſcripturẽ ↄdidit. Ipſe quiꝝpe añ ingreſſũ oꝛdinis matheꝰ vocabatur ſed in in greſſ u accepit, nomen augu itinus Et audiẽs a ꝓcuratoꝛe ꝙ qÿ⸗ dam frater ruſticus et ignarus eam ſcripſit ait.Mõ inquit eſt ita. Et ſta rtim acceſſit ad locũ fratrij in ſenis. interrogauit quis eſſet hmõi frater. et cuius patrie.et qusliter acceſſerit huc. Et reſponſionibꝰ cognitis ſuis dditionibus ſuſpicatus eſt eſſe illuz qul erat.Et ſtatim roſiam ꝑgens et inueniens quẽ moꝛtuũ eſtimabat ad mirans elus humilitatẽ ruit in ãple us eius et oſcula.lachꝛymas ꝓtinẽ non valens. Cunq; rogaret eumn vir dei ne eum ꝓdendo pacẽ ſuam ꝑtur baret.ille hullatenus acquieſcens ad fratres ait. Fratres habetis theſau⸗ rũ occultũ Wic eſt em̃ melioꝛ homo můdi.teneatis ergo eũ vt decet. ſed et queſtio veſtra terminata eſt ꝓvo bis Ceperſit ergo eũ fratres hono⸗ rare et ſibi reuerentiã exhibere. Sed vir dei vera humilitate fundatus et homines ⁊ omnẽ reherentiã reſpuẽs pꝛioꝛa oꝑa ſerullia nõ dimittẽs om ino ſicut pꝛi? manebat. Crxij. ruiden alius frater bons pᷣdi⸗ catoꝛ hñs multos filios et filias ↄfe ſionis hanc virtutẽ habuit. ꝙ pauꝑ⸗ culaꝝ ⁊ peuotaꝝ ꝑſonaꝝ ↄfeſſiones lbenter audiebat Wuo jacente in ex tremis quedaz deuota mulier vidit in exceſſu mentis ꝙ idem frater erat filius ꝑditionis vñq; důj iam ſpĩ ex alare debuit. et tunc dñs miſert? ſal auit ipſum.i uius aĩa tunc egreſſa deſcendit in grauiſſimas incendij pe nas.ſed ipſa die moꝛtis ſue vidit ia/ chꝛymas ⁊ oꝛatõnes deuotas deno taꝝ filiaꝝ ſuaꝝ magnã ꝑtem incẽcij elus extinriſſe Woin ait liberatõis eiuſdẽ. fratris de purgatcꝛio venit vox ad eandẽ ſoꝛoꝛẽ dicens. Pꝛope ra añ̃ altare ſancte katherine. qꝛ ibi hodie dedicatio erit In illo em̃ alta ri idẽ frat᷑ ſolitus erat celebꝛaẽ. be iuſſa ↄplens viditfratrẽ illũ duci de purgatoꝛſo et vemire ſuꝑ idem altaẽ et ꝓtinus multi filij et filie eius que ante obierant ⁊ ad patriã tranſierãt deſcendebant de celo ad idem altaẽ. et ſtatim iqẽ frater cũ eis ſolenniter ſcendit xx quo exẽplo apparuit ᷓ bonũ et ſalubꝛe ſit paupibꝰ erpee⸗ ctis et deuotis benefacere.et ↄfeſſio⸗ nes inultoꝝ aucire ꝓpter dei. qꝛ ta⸗ livz fletibus et pꝛecibꝰ iſte frater fuit co de purgatoꝛio liberat;. Wrix.— WFuit quidaz frater laicus etcaſt? et zelatoꝛ oꝛdinis vt apparebat. ſed valde ſuperbus et appetens dñari in duentu. et in officio potens eſſe. Fue rat em̃ ꝓcuratoꝛ et nõ poterat ſuſti nere aliquẽ pꝛioꝛem niſi ad volũta⸗ tem ſusʒ eſſet. nec ꝓcuratoꝛẽ niſi ſei⸗ pſum et, interdum petiuit callide ab ſolui a ꝓcuratione. et ſi obtinuit ſic fecit vt cito rediret. Sacerdotes et tratres clericos nõ plus curabat qᷓ; coquinarios et ſciuit ſic ſeexhibere g oĩa alia de ipſo tolerabãt. Iſte in L 2 bitimã inirmitate ſua tribus Dieb⸗ iaeuit tine querela Et chi no cte ino reret. quidaʒ frater ſeneł vidit et au/ dinit in ſomnis terribilia et excitat ſuſbicatus eſt fratrẽ illũ eſſe moꝛtuũ ee ſoſpicati ãt quadã vice fuiſſet ſcript?ꝓ hebdo et accenſa candela pꝛe hoꝛroꝛe qui inerat ei·neſciuit quid ageret· Sʒ cõ nerſus ad deũ dixit· O dñe deus an ne vicit trater iſte an eſt vict? Et au diuit vocẽ dicentẽ ſibi. Si vis lã re⸗ ſpondebit᷑ ubi Et ipſe expaueſcens vicebat. Mõ dñe·timens ꝙ N hoꝛri⸗ dũ quio audiuiſſet de illo a ſenlu de feciſſet. Quod ergo vigilans nõ po⸗ tuit ſuſtinere ſuſtinuit vᷣoꝛmlens.· naz ei doꝛmiẽti poſtea idẽ frater in ſom⸗ nis apparuit dicẽs ſe dãnatũ eſſert iſto querente an ei poſſit in aliqͥ ſur fragari.ille rñdit. Mõ Inteꝛrogauit ergo iſte frater ꝑ quid dãnatonem meruiſſet. Fecit ilie ſicut q erubeſcit plene ↄfiteri pfuſionẽ ſuã Attamen parumpꝑ rñdit Per iſta quibus pꝛio fes ⁊ frãtres volebãt mihi bñ facere fecerunt mihi male Et hoc dicto diſ paruit. Frater autẽ euigilãs et reuol nens verba illa ⁊ reuoluens mete co uerſationẽ et vitã illiꝰ.inuenit ꝙ iſta relponſio ꝑ om̃ia ↄcoꝛdauit cũ vita iuã ille duxerat in oꝛdine. q? in om⸗ nibꝰ dnnittebat ſibi voluntas et ip̃e nuhũ curauit. nec pꝛioꝛẽ· nec lectoꝛẽ nec ſuꝑioꝛẽ.nec aliquẽ aliũ ſed om̃ia n pventu diſponebat ad libituz ſuũ et hoc tolerabat᷑ in eoꝓpter ʒelũ quẽ pꝛetendebat. Arrẽdant ergo fratres ⁊ non appetant dimitti ſue ꝓprj vo luntati.— „ not̃te ſedendo in lectis ſuis ſic qnaſi cubando dicerent pariter ma tutinas affuit diabolus ch fetoꝛe in⸗ rolerabili dicens. Ad talẽ oꝛõ̃em ta le deberur incenlum. Elxxj. Peatus nicolaus de tolẽtino ců 4 tertur ꝙ cuʒ duo fratres ꝗj⸗ Ex vitis fra eremi⸗ naret ↄuentualiter eum quodaz ere mitario quod vallemanes dicit ꝓpe ciuitatẽ peſaurenſẽ.ex magno deuo⸗ tionis fern oꝛe quotidie nultũ tẽpe⸗ ſtiue miſſã fuit ſolitus celebrare.ũ madario ad miſſã ↄuẽtulẽ nocte die dñico eo in ſtratu ſuo quieſcente.ec⸗ ce aĩa quedã voce magna et eiulatu miſerabili vocat e dicẽs Frat᷑ nico lae vir dei reſpice in me. Mui in ipſã reſpiciens et recognoſcere ſatagens ſed nõ valens quis eſſet ↄcitus recſi uit. Que rñdit dicens. E go ſum ais fratris peregꝛini de anſino. quẽ viuẽ tem ſeruj tuũ noſti. nñc aũt crucio in hac fiãma.in qua me dens nõ ad penã eternã quã merui ſed ad tꝑaleʒ penã de ſua miſericvꝛdia deputauit. Te ergo humilit depꝛecoꝛ.vt hodie digneris miſſã ꝓ mottuis celebrare vteripiar ab his fiãmis. Qui rñdit. Juuet te frater mi ſalustoꝛ meꝰ cui? ſanguine es recemptꝰ ego aũt nia ad duentualẽ miſſam celebꝛanda ſuz deputatus.pꝛeſertun die dñica cuiꝰ officiũ mutari nõ decet miſſã ↄ moꝛ tuis celebꝛare nõ poſſum It illa ai Veni venerande pater.veni ec reſpi ce vtrũj te decet acquieſcere tãte mui titudini miſerrime que me miſit tua: miſericoꝛdiã ꝓpulſare Ipſum igitur ad alteram ꝑtem eremitoꝛij ducens quandã planiciẽ inxta peſaurinn ei oſtendit.vbl erat ꝓmiſcui ſexus mul tarũ etatũ.ſtatuũ. ac etiã oꝛdinij di⸗ nerſoꝝ innumerabilis młtitudo. Ai ſerere inquit pater miſerere turbe tů miſere vtile tuũ auxiliun expectani Mam ſi pꝛo nobis dignotus fueris celebꝛare.maxima pars ab his atro ciſſimis penis eruetur. E nigilãs er⸗ go vir ſanct? magna hoꝛum pietate motus cum maxima lachꝛymarum effuſione cepit pꝛo eis omnibus ſel tos eſſe laſe. A tibus nis at deiot bet ei carta: feſtum feſti de ſiin p dere di votei ploꝛa feſtab feſtun endo dehot ſande mana ead parab omni ſedula ſoper wamerui ea niroucz un bumbtdepnror tthe s nſi pnomts in ur abhis fůns. Vyirj ——— Xes o 3h mönkalhet ws pnmn die dijan wemö dretniſipm er wpohn Irilan wncpanr nnier mp dert aqrter tir m⸗ Amme qx neiltum pyllan Ipn igim amcſt r pelnmt diern pnii inen aü a cni oꝛcnh nmerabin nnwont nienre mn vt viderat ſed aliqualiter cum opoꝛ tunitate oꝛaculũ reſerauit. ſupplicãs vt ipſum pꝛo moꝛtuis illa hebdomo da permitteret celebrare. Qui dend tis eius pꝛecibus annuens alium ſt⸗ ſtituit vice eius pſe vero per totaʒ hebdomadã pꝛò moꝛtuis celebꝛans die ac hocte pꝛo oſtenla ſibi multitu dine cum pꝛecoꝛdialibus lachꝛymis affectuoſiſſime exoꝛabat Et ecce trãſ acta hebdomada illa eidẽ dictꝰ frat peregrinus apparuit. et de iam impe trata miſerico?dia gratias egit.aſſe rens ſe cum magna pꝑte pꝛedicte mul ritudinis a penis atrociſſimis dei mi ſericoꝛdia et ipſius ſacrificijs libera tos eſſe. et ad celeſtem gloꝛiam cõuo laſſe. Aiberaſti inquit ſios de aff lige tibus nos et ggientes nos ↄfudiſti. V Fuit quidã frater magne deuotio nis ad deum et ſanctos eius.hic taʒ deuotus erat ad feſta xp̃i ꝙ quodli bet eius feſtum habebat ſigillati in carta depictum.et qᷓ; diu quodlibet feſtum durabat.tam̃ diu cartã illius feſti depictam quã in inchoatõne fe ſti in pariete celie ſue pendiderat pẽ dere dimiſit.ante illam ſedẽdo et de vote inſpiciendo oꝛabat. gemebat.et ploꝛabat. Tam deuotus etiã erat ad feſta beate virginis. ꝙ quoqlibet ei? keſtum aliquibus diebus ame ſuſcipi endo dicebat mille aue maria. Taimn denotus pꝛecipue ad feſtum omnj ſanctoꝛum ꝙ antea per vnam ſepti⸗ manam iciunijs et caſtigationibus ſe ad ſuſcipiẽdum feſtum ipſum pꝛe parabat et per octo dies ad honoꝛẽ̃ omnium ſanctoꝛum feſtum deuotõe ſedula peragebat. Tam denotus in hper extitit in ſuis miſſis ꝙ multuz ¶Diſtin ſeptima natoꝛem omnium exoꝛare Mane ãt ante pꝛiotem ſuum reuerenter pꝛo⸗ tratus et euitans iactantiã nõ plene nis gloꝛioſe. ona ſtaret vbi faciem eiꝰ viderẽ po terat. quia de oculis eins fluebãt la⸗ chꝛyme quibus genas ſuas vbertim rrigabat quod hominibus celathm eſſecupiehat. Iſte vero tam deuot? in ſanctos in vᷣie omnium ſanttoꝛuʒ migrauit ad dominum. Qui poſt a liquas ſeptimanas apparult cuidam deuoto fratri in ſomnis pulcher et iocundus indicans ſe ſanctoꝛum col legijs teſein ¶ Auctiui a quõdam valente fratre noſtro pꝛouinciali tũc in pꝛomncia ſua. ꝙ cum iple quadam vice per lũñ bardiam trahſiens vidiſſet latrones inſequentes ſe non habens refugium alind pꝛoiecit ſe ad ſegetes.erat eni pꝛope tempus meſſis. Latrones aũt derat deuenerũt. Ipſe autein dei ge nitricem pꝛo pꝛotectione vocãs ver ſum Monſtra te eſſe matreʒ d. deuo ta mente recitauit. Audierat enim idem frater quoddam miraculnʒ de beata virgine pꝛout retulit quomo do quidam puer ſubmerſus et moꝛ tuus ante imaginem beate virginis in quodam cenobio depoꝛtatus et cantãtibus monachis hymnj Iue maris ſtella E. peruentoq; ad illum verſum Monſtra te eſſe matrem re uiuiſcens puer ille ſurrexit. o effi caciam ergo verboꝛum intentionez ſuã referens iſte frater verũ eũdem in coꝛde et oꝛe ſepe repetiuit. Ouere bõt aqjt eũj diligẽter latrones in ſege tibꝰ vndiq; et licet nõnũqᷓ; loco vbi iaceret appꝛoximarent. ip̃m iñ mini me videbãt. Et nõ inueniẽtes domũ vacui abſceſſerunt.et ſic frater man? eoꝝ ſaluus euaſit . ¶ NMarrauit mihi quidam epᷣus ma nus in quadam kamiliari collochti Sn eipe olum in minoꝛib? ↄſti⸗ tutus ad quendã lanctũ cul nõ reco o deuotionẽ hůit ſingularẽcuiꝰ eri am reliquias leinꝑ apvd le ex deuo⸗ die familia emiſia ipſe olus foꝛte cã ſtucij in hopitio domꝰ ſue remanſil⸗ ſet audiuit foꝛtiter pulſari ad oſtiuʒ z ipſe putans aliquẽ eſſe de familia wa iuit et aꝑiens oſtium inbenit ibi pulchꝛã muſierẽ q̃ dicebat le habere ſibi loqui. Wua intromiſſa eis pſid tibꝰ inter loquendũ iſte ↄcupcktia rarnis ſtimlatꝰ eã ad ↄcubitũ ꝓuo cauit nec illa recuiauit Cunq; iſte i tugreliqnias deuoti ſibi fancti hr̃e apud ſe. ↄtinuit donec reliquias po⸗ neret extra camerã in q̃ erant exhoꝛ rens facinꝰſi in pꝛeſentia illaꝝ actus ullius turpitudinis exercerei. Xũq; ergo ſic occuparetur in diſoluẽdo purlam reliquiaꝝ cũ ſuis nodulis et ligaturis.et in depoꝛtãdo eas ad lo⸗ c iequeſtratũ. E cce quidõ cũ rumo roſa impoꝛtunitate ad oltiũ domus pulſauit. It iſte vepoſitis reliquijs ad locũ inũ cogitabat pꝛimitꝰ illum prlantez amohere. vt ſic cum bona opoõꝛtunitate valeret voluntatẽ ſuã epellere. Ců oſtiũ aꝑuiſſet· vidit ꝙ erat vnus magnꝰ dñs amichs ſuꝰq ad videndũ cũ caſu ſupuenit. Ille ve ro dñs ꝑpendens iſtũ in facie atq; o culis totij infiãmatũ. ait ad euz. Xer te aliquid nequitie apparet in te dic mihi quid ſit? Iſte aðtẽ amico nihil celare volens. indicauit mulierẽ ad⸗ eſſe. ad cuius ↄcubitꝰ ism diſpoſitus uerat.et iam expleuiſſet niſichm re iquijs alicuiꝰ ſancti occupatꝰ fuiſſet Wnod ille audiens ſicut vir pꝛudẽs t Vlere bon eſt ſandt⸗ iſte cuh reli ulete a peccato pᷣſernauerijtimit ¶Erx vitis fra eremi te ergo eam et ad alia folatia ꝓpere⸗ mus · ſicq; factũ eſt. Et exinde iſte re lquias ſlas maioꝛi deuotione vene Audiui de quodaz iuuene fratre noſtro nobili quidem genere qꝛ de pſapia comitũ anglie.ſed animi vir tute nobilioꝛi. Wic diuino aff latus ſpiritu pompis ſeculi renqeis oꝛdi nẽ eremitaꝝ ſci auguſtini ẽ ingrel⸗ lus. quẽ amici eiꝰ? i ſeculũ G; inimi⸗ ci fm̃ deũ.qui valde hoc volebãt re⸗ trahere nitebant᷑ ad ſeculũ.pollicen tes ei magnos honoꝛes et diuitias⁊ potentias in regno· ſed iuuenis i del moꝛe fixus hec oĩa vilipẽdebat.et ſic in bonis principijs religionis ꝑ⸗ manſit infleribilis ꝑ totũ annũj ꝓba tionis. Termino igitur ꝓfeſſionis adueniente amici foꝛtius inſiſtunt mutare molientes iuuenis animũ.⁊ nůc blandicijs eũ alliciũt.nunc mĩs. nůc terroꝛibꝰ ↄcutiũt. Rex q̃ppe pᷣce⸗ ꝑat eũ nõ violẽtãqũ ß ſuo arbitrio elinquẽdi Sz xp̃i miles nec blãdi metis ſeduci. nec terroꝛibꝰ ↄcutitur. vemũ vero cij nimiũ ſic eſſẽt infeſti pſe intẽdẽs vexationẽ redimere. di⸗ xit ſe deliberaẽ velle.et quid deꝰ ſibi daret eligendũ apparere deberet ho 2a pꝛofitenci. eti efficiuntur latelli tes diaboli ſperõtes iuuenem a ſuo pꝛopoſito reſiliturum. Conſtituto ergo tempoꝛe et hoꝛa pꝛofitendi cõ⸗ fluunt multi pꝛoceres et nobiles re⸗ gni. afferentes ſechm pꝛecioſaruz ve ſtium apparatum quibus idem iuue nis indueretur. Stabant autem cõ⸗ anguinei ſui et amici ſᷣm ſeculuz ad vnam partem et ad gliam partem conſtitutus fuit pꝛioꝛ cum fratrib? ſuis.poſitaq; erant veſtimenta ſecu⸗ laria pꝛecioſa ad vnam partem· d aliam iscebat habitus oꝛdinis. Ip̃e vero chꝛilti cathena conſtituitur in 2 8 6 mecio dl omps ptintal evnb gnicos e vel man depicab ſpꝛens nis et il glonia q; buc ꝓſtrau ſtulaui bant oi lãtes l plo pſt eculare hant er tione.co dẽter et uret. nõ reſta ↄmend nis ꝓle perata nůc pꝛ lis Era vogoE mcũ f demũ graxit trat inn annos dula di vehemi henerit. ſolcit? audiene hemoꝛe bitaret. cius ſu⸗ rauit. x nodico kecyma tzenisnni neie iu. Spxnils nerbli duc nec rwabm wochnjr eſiti is nonerecimre er rel et qwio deſt nd prr debtho c len eficunur ſac perütes uvenem ah nnm oꝛ et dou pꝛofni tipꝛocnrs u nohln (Miſtin ſeptima medio vimicaturus ꝓtra diabolij et Polnpas eius Wunq; pꝛioꝛ ꝓp onẽt vt in talibus inoꝛis eſt quõ opoꝛtet eũ vnnz eligere de duobꝰ. veſire ad anicos et indui veſtibꝰj kpulchꝛis. vel inanere in oꝛdine et indui veſte deſpicabili ꝓpter deñ.ↄfeſtim innẽis ſpꝛetis ↄſanguineis et amicis mũda⸗ nis et illoꝝ v eſtimentoꝝ pompa et gloꝛia hilari.ad cappã cucurrit.ip̃aʒ q; bꝛachijs aſtringẽs coꝛaʒ pꝛioꝛe ſe ꝓſtrauit.et ꝓfeſſionẽ ſuã recipi po⸗ ſtulauit. O quãt? fletus multox. Fle bant aũt fratres pꝛe amoꝛe ↄgratu⸗ lãtes ſaluti iunenis et tã eleganti erẽ plo pᷣſtito in hoc facto. flebãt amici eculares pꝛe doloꝛe. Mõnulli vo fle hant ex pia quadã ↄpaſſione? deuo tione.co ꝙ tã nobilis iuuenis taʒ ar dẽter et alacriter ad xp̃i militiã ↄuo laret. vlidẽtes aſt amici ſui ꝙ aliud nõ reſtaret. pietate moti ipſuʒ pꝛioꝛi dimnendabãt et fratribꝰ Ipſe pᷣo iuue nis ꝓfeſſiõe feã ſicut in nouiciatu ce perat actibꝰ deuotionis inſiſtere. ſic nũc pꝛokeſſus ſtuduit ſp de bono in lius pꝛoficere Glrvvj. E rant duo boni ſocij de dꝛdine vagoꝝ qͥ diu hiſtrionica libertate ꝑ mũdũ fuerant diuagati.quoꝝ vnus deinũ ↄpunctꝰ latẽter ſe a ſocio ſuo abltraxit.⁊ in quodaʒ incluſoꝛio qð erat in nemoꝛe ſe recepit vbi ꝑ aliqᷓt annos penitẽtiã agens deuotõne ſe⸗ dula dño ſeruiebat Atuero ſociꝰ eiꝰ vehemẽter qmirans quonã iſte de⸗ venerit. torã illã circuiens regionem olicitꝰ ipſũ requirebat Mui tandeʒ udiens quõ quidã hõ ignotꝰin tafſ nemoꝛe in quadã ſpelũca incluſ ha bitaret.cogitaẽ cepit an foꝛte ille ſo cius ſuꝰeſſet et gradu ↄcito illo ꝓpe⸗ rauit. Wognito ergo ꝙ ipſe eſſet. nõ modico erhilaratꝰ gaudio cepit vel le eum allicere vt exiret.et ad pꝛiſti nam ſocietateʒ rediret.a ſſerens quõ mundus mõ multo floꝛidioꝛ et dele⸗ ctabilioꝛ foꝛet ꝙᷓ pꝛius.et milta talis oblectamenta ei indicauit. Ille vero iam in dei timoꝛe fundatus nullate⸗ nus acquieuit. Sed cum ille ꝓpulſaẽ abres illius nõ ceſſaret ille tandẽ an tique artis ingenio vel foꝛte diuino nuu cogitans qualiter vexrationem ſuam redimeret et artem arte falleret Ait ei. Si tu poteris lapidem ab oꝛe ſpelunce remouere et extrahere tecũ ibo. K rat enim ſpelunca illa vndiq; clauſa.et non niſi deluper per vnn m foꝛamen introitus ⁊ exitus patebat uoð tamen foꝛamen grandi lapice clsudebatur. Vuod iſte audiẽs jer? efficitur quaſi iã chari locij adepto conſenſu. Nec moꝛa aſcendit ſuperi? lãpidim amouit.et ſociuʒ ingenio ͥ Potut extraxit. Xunq; ſimul ꝑ nem⸗ꝰ Pergereht virerat ille qui futrat in cuſus ad ſociũ ſuum. Ah quid ſum oblitus remanſit incella ſaccus pecu nie.vis vr reuertamur et tollamꝰ eũ Vni rñcit. mnino tollamus eum nobiſcum. Redeuntes ergo cum ve niſſent ad cellam. dixit ilſe quintus fuerat. go longa ſeſſione debilita s non bene valeo aſcendere. aſcen de ergo tu et intra. et pecuniam ad caput lectuli queras. Et cum ilein traſſet. ille poſt eum aſcendens lapi dem ad os ſpelunce aduoluit.ſociuʒs q; intus incluſit et deſcendens ad te neſtram ait. Chare ſocie ego ſpero in miſericoꝛdia dei ꝙ iam einẽdane rim peccata mea. ſece tu hic per tan undem tempaꝛis et emenda pecca ta tua? ſerul deo. quia ſatis diu dia bolo ſeruiuiſti. Sed iſte putans eſſe ocum rogauit vt ſe exire permitte ret.ille autem foꝛtius obſeruans jpe luncam dixit ei.quod aninm iu vz ad hoc applicart quia eum ince nullatenus eſet exiturus Noꝛtobat autem eum quotidie vᷣbis ſandis et ecule miniſtrauit ei. Ipſe alt pilt⸗ cũ magna impatiẽtia et indignatee andinit eñ Sed illo crebriꝰ oꝛte ꝓ 1 ea et falubꝛibꝰ monltis et exẽplis lã doꝝ patrũ eñ ↄtiuo exhoꝛtãte Pau latun verb erhoꝛrãtis animũ adhi⸗ bere cepit Et tãcẽ accedẽte dei grs nccitatẽ in volũtatẽ vertit. et ſie am⸗ bo in lancto ꝓpoſito ꝑdurãtes vitã tugm feliciter terminauerunt. Ex vita ſancti hironymi. Eremplum Irxvij. Sueniente die qͥ venerabilis euſebins migraturũ ſe ſciẽat. ertio die pereeũte languote febriñ ↄcuſſꝰ valide ſuꝑ terrã nudaʒ magiſtriſc; hicronymi nõ imemoꝛ ſe nuoũ feẽ deferri a fratribꝰ admo⸗ nẽs fres ſingulos in ꝓpoſito pmanẽ emũ ſaccuʒ qᷓ gloꝛiolus induebat᷑ hieronymꝰ deferri fecit et ſuꝑ ſe põi. Dꝛdinauitq; ſe nudã inſtar gloſima giſtri extra ecciam in q̃ lacebar ſan⸗ tiũ hiero.cadauer ſepeliri. Poſthec cõmunione accepta le vño et gloſo piero. ↄmendauit.? ſie ꝑ triduũ locu tõne coꝛꝑaliq; viſione pꝛiuat? circũ ſtänbofiib palteriũ halliones vñt et alia legentib? iacuit Pie at moꝛ⸗ ſis duab fere poꝛis añ beẽ aie eriti cepit venerabilis euſebiꝰ tã hoꝛribi les actus agere. vt circũſtãtes mnona chi velut amẽtes iacerẽt1 terra. Wñ qãc; tranluerſis ocul ictis manib? facie terribili diraq; voce clamabot Jõ faciã nõ faciã. mẽtiris Poſt hec faciẽ in terrã quãtũ poterat firmõs clamabat Ildiuuate me fr̃es ne ꝑeaʒ — MVonachi aũt flentes ac tremẽtes ĩ⸗ trogabãt e Quid habes pr̃i⸗ b ifle. Wõ videtis vemonũ agmĩa q̃ me debellare cupiũt? St illi uid te kacurũ volebãt ců diceres. nõ faci (Ex vitis ſanctoꝛũ am nõ faciaʒ Et ille. Wonant ait vt blalphemꝰ inueniar et iõ ſic clama: bã Lunc illi Vuare faciẽ abſconde⸗ bas in terra Ne ait aſpectũ eoꝝ vi⸗ derẽ tã terribilẽ ꝙ oẽs pene nihil ſt repectu UliInter hec verba actꝰpꝛi cꝛes reiterans ſic ad extiema deuẽit F̃res aũt pauidi et ſtup ẽtes ſtabant lut moꝛiui mcientes qͥd facerent. Id ertremã ãt hoꝛã veniẽti glolus eidẽ heronymꝰ afparuit ↄfoꝛtãs eũ Jd cuiꝰ aduẽtũ ꝑtet rita dẽonã tur⸗ ba ila euanuit. it viderũt hicrony mñ mõochi qcã. Alij ↄũt has voces ab eulebio audiebãt. Vñ venis pat? uare t̃ moꝛatꝰ es? Xui vox uia gcientib Hibꝰ Expecta fili ne foꝛ⸗ midcs.qꝛ te nõ deſerã quẽ tamũ dili go W ua voce audita bꝛeui diſcurſo ipe venerabikeuſebiꝰ erhirauit. Ad cũiꝰ coꝛpꝰ fiebãt miracula ß̃terite vi te ſanẽtitatẽ inſinnãtis. Inter q̃ ddã monachꝰ ſui mõaſterij p lachꝛymnis et vigilijs oculoꝝ luie phatꝰ. ſtatun vt etꝰ coꝛpꝰ venẽraudũ facie tetigit oculoꝝ lumẽ recepit Quidã demo⸗ niacꝰ etiã obuiꝰ ſepeliendo ꝙoꝛꝑi li⸗ beratus eſt. lrxviij. Peatus ſiuanꝰ archiep̃us naza⸗ rech tãta bim̃ hieronymũ affectione . et deuotione colebat. vt qccd facẽt vei nomẽ ⁊ bti hiero.pᷣmiſũ inuocs ret. vñ et qᷓi ab oĩbꝰ hieroꝰ noĩabat. Serpẽs aũt antiquꝰuꝑ viri ſcĩ ſiua ni nimia ſcitatẽ graui ardeſcit inui⸗ dia.vt igitur eůj infainẽ redderet q̃te nus quos bonos erẽplo ſubuexerat malo grauius deijcerentur. no cte qᷓ⸗ vam foꝛmam ſandti ſumens nobili ſime mulieri cuidam iam in ledto qui eſcenti apparuit. q̃rens vt ſibi ad tur⸗ pẽ ↄiunctionem ↄſentiret Ad quoò Zterrita mulier quid faceret cum hec videret ignorans. diras cepit emitte re voces cunctos excitans doꝛmien⸗ h lachꝛyn eos ad vi talia et tñ yt ill avd cerbãtes er Ame ãt fe ritã ↄclan ꝙcitas na eſt vt adi maret Wi is indiciũ res tãti fa mouet ad le.ad null deo ſp ag merviſeg täſe fell etↄchlcar infamiavt xandriũ oꝛ inoriph Reholute infamiãv mitigaret deſerẽs in mi coꝛp' poꝛtũ ven ſit odatu nanẽte v ecciam in h velut boneſtzs dnis qjuc utä j yenß pet! enesLuipori d Fü'Eycclilneſo enö deſriquẽ nndil oct adua hꝛei dicuß wbkenedt ttyraun. 3 pheümfmen t nrnüts zunäci nnlini plachi s ocblor— unẽ rrepit n „ſhn“ nchiisnj nñ binonynbaficii ne colchut · vt qd fc bibiwohiſü Moa ivlh thastoe tes.nõ ſolũ ſue domꝰ ß et vicinaꝝ.q oẽs ad mulieris thalainij ↄcurrẽtes qjd hiet pauidã interrogãt Interea callidꝰ ſerpens ſub lecto cepit delite ſcere Re alt cognita ꝑueniũt vbiq; qᷓrẽtes ad locũ vbi latebat It accẽß cãdel eũdẽ intuẽtes ſiluanũ ep̃m cre diderũtũcti igit᷑ in ſtupoꝛẽ vſi ſũt ſciebãt em̃ famã ſcitatis ei? perqͥrũt rãdẽ cur tãtũ velit facin?ꝑpet᷑re?At ſile Quid feci male.qm̃ K me ad hoc inuitauit.ið audiẽs ila mẽdacẽ il lũ lachꝛymis pꝛoclamabat. Vui vt eos ad vſri dei odiij acriꝰ inflãmaẽt talia et taʒ hoꝛrẽda cepit vᷣba ꝓfari vt illi audire renuentes eij dure exra cerbãtes ext᷑ domũ violẽter eijcerẽt. Mane ãt fcõ oẽs ſiluanũ epÿᷣm hypo critã ↄclamãt et dignũ incẽdio.tota q; citas nazareth adeo 5 e ↄmota eſt.vt audito eiꝰ noĩe qͥlibet blaſphe maret Mira patiẽtia et magne ſcita tis indiciij olat ad innoxij p̃ſuł au res tãti fama viſcrimĩs.os tñ eiꝰ nõ mouet᷑ ad iniurias.coꝛ manz ĩmobi le.ad nullã vtẽs ſe ĩpatiẽtiaz.ſ; gr̃as deo ſꝑ agẽs.ſuo ſe fatet᷑ hoc crimine meruiſſe.gaudẽsq; dicẽ ↄſuenit Mñ qᷓ tõ ſe felicẽ ꝙᷓ; cij ſe ab oĩbꝰ deſpici et ↄculcari ↄſpiceret. Creiit tm̃ eius infamia vt ꝑ cĩtates vicihas vſq; ale xandriã oꝛe oĩm delata ſit Zd limẽ inoxij pᷣſul nemo iã audebat accedẽ Reoluto itaq; anno pꝰ inchoataʒ infamiã vt ſditoꝝ paululũ ſcãdalũ mitigaret.ciuitatẽ nazareth vir dei deſerẽs in ecciam vbi gloſi hierony mi coꝛpꝰ qeſcit hiatj.tãqᷓ; in refugij poꝛtũ venẽs in locũ ſepulture ſe po juit oꝛaturus. Qno duabꝰ hoꝛis ſic manẽte vir qjdẽ neqcie ſpũ accẽſus. ecciam intrãs ſcm̃q; reꝑiẽs oꝛãtẽ ad eũ velut leo cucurrit. impꝛoꝑans ꝙ honeſtas mulieres ad ↄſenlũ ſue libi dinis qͥticie ꝓuocaret Cul aguꝰ in nocẽs gaudẽs ſe deſpici vt hec ſepe ſibi diceret inuitanit. Mð latro ille audiẽs extractũ gladiũ elenat vt in eiꝰ guttur ĩmergat. ꝑui cũ hoc vᷣbů ſuccurꝛe hieronyme ſcũs antiſtes op poneret. in ꝓpuz guttur gladiũ ĩmer ſit manu retrouerſa. Calſu igit alius ſuꝑueniẽs vir nequã hoc qð diuina vltione factũj fuerat vt vidit. a viro dei illũ eſtimãs interemptũ.extracto gladio ſiluanij iterficere conabatur. ꝛeulter qð pꝛimo ꝓtigerat accidit etiã huic. Vix jecdus in terraʒ ceci derat.et ecce duo viri egrediẽtes vi derunt qð fem̃ fuerat diuini ignari ↄſilij. vnꝰ eoꝝ furie veſania agitatus exclamauit. Elſq;qͥ vigʒ tua malicia. et mulieres honeſtas ad tuam ꝓuo cas libidinẽ.et hoĩnes occidis in oc culto.certe tue nequitie hodie finis erit. Et ſbito furens vibꝛato enſe ac currit vt illum extingueret At vt ſil Vanus iam tertio gloꝛioſe hierony me ſuccurre clamaſſet vir ille vt pᷣmni duo manu ꝓpria le interfecit Vir au teʒ qui cum ipſo venerat ob viſionẽ tremebũdus cum hoc maleficijs im putaret. ad foꝛes currens eccleſie q̃n tuz potuit exclamauit Muc omnes ↄccurrite E cce ſiluanus maleficꝰ nõ ſolum feminas vitupat.ſed et hoĩes ſuis incantationibus necat.it viro rum atq; mulierũ copioſus ↄcurſus omnes clamãt eum incendio dignũ Wec vt ego cirillus audiui ꝑgo Kẽs gd ſpectaculum. Stabat agnus iter ſupos ſenientes.canes rabidos mi riſſimus et letus aſpexit. nil ↄicens aliud niſi inſte hec patior.quia ĩ de uin meum grauiter peccaui. Verbe ratur innocens capitur ab oĩbus ve ad ſupplicia deducat Xunq; iam ca ptus ſiluanus extra eccĩam ducereẽ Pito de loco in quo iacebat gloſus hieroꝰ ſurgit tanto circũluſus lunjĩ vt nõ poſſet intueri. cũctis q; viſus ẽ ſuo iõ denotiſſio veniẽs pᷣmia dona tur?Extẽſaq; manu dextrã ſiluai ap p̃hẽdẽs his qj eñ tenebãt terribilitĩ perat vt dimittãt.tãteq; vᷣtutis vox extitit vr oẽs pñtes vix voce finita ĩ terrã toto coꝛꝑis vigoẽ ðᷣſtituti ſter nerẽt᷑ Inter demõiaca qᷓ˙dã cathe⸗ nis ferreis alligata plurimoꝝ mani bꝰ ad eccĩaʒ depoꝛtat᷑ At vbi mulie ris pes limẽ tãgit eccĩe.diras clamo res miſerẽ miſerẽ hieronyme nãꝑte crutioꝛ diabolꝰꝑ eã nõ ceſſauit emit tere Cui hieroꝰ. Mephãde ſpũs ab hac exi dei famula ⁊ tuas detege qs erga ſiluanij egiſti fallacias ĩ ſiluani fõꝛ oĩbꝰ te demõſtrãs. Tũc diabolꝰ vt inſſus ẽ in ſiuani fõꝛ ita vt ab oĩ bꝰ ſiluanꝰ putaret᷑ apparuit.⁊ rẽ quã Fecẽ̃at ad diffamãdũ ſiluanũ enarra uit. is dict. diris clamoribꝰ de tẽ plo diſparuit.Oð vbi tõ mirabile a⸗ ctũ ẽ gloſus hiero.dextrã ſiluani ad huc tenẽs Muid optas ſiluane cariſ ſime tibi placitũj me facturũ. It ille mi dñe inqᷓt. ut me ãpliꝰnõ relinqᷓs Icd quẽ hieroꝰ.ð poſtulas ait ita kfiat Poſt me ergo velocit veni Mec dicẽs diſparuit Internallo añt hoẽ vnꝰ facto ſilnanꝰ expirauit Stupẽt cũcti vndiq; ↄcurrẽtes lamentat qͥli bet ſe reñ qð ĩ ſiuanij ↄmiſiſſẽt veni am fletibꝰ dep̃cãtes Permanẽt ꝑ no ctẽ in eceĩa gemẽtes ane ãt fcõ ꝓ⸗ ceſſiõe oꝛdinata depoꝛtat᷑ coꝛpꝰ ep̃i ad nazareth.tñ illiꝰcitat. ꝓpło qᷓ iſti us comitatũ.atz ſic ibidẽ in eccĩa di gno honoꝛe ſepelitur. lxxix. Fuit apud thebaidõ ſuꝑioꝛẽ mo naſteriũ qðdã fere ducẽtaꝝ dñarnz diues bñq; reclulũj.ac oĩ hõeſtate de coꝛatũj.ſ; tñ vnñũ qͥ ruit peſſimũ vici⸗ um ſimonie retiebat. Mõ hec ßuaba tur ab eis abuſio. vt nulla poſſit ad eas hitandi grã accedẽ niſicerta pe (Ex vitis ſanctoꝛ cunie q̃ntitas ſecũ iret. Mec affectu charitai. B deſiderio pecunie recipi ebat᷑ In hoc mõaſterio fnit moniat q̃dã grãdena ab infᷓ̃tia deo deuota. qᷓ viciũj hoc hoꝛrebatCui nocte qdã in oꝛõe poſite apparuit ſcũs hieroꝰ. locũ copioſo luĩe illuſtrãs. pᷣcepitq; ei vt mane ad abbatiſſã ceteraſq; jo⸗ roꝛes ꝑgẽt dicẽs. ꝙ niſi a pccõ iã in⸗ olito deſiſterẽt vltionẽ diuinã ſbito ſuꝑ ſe viderẽt] Wis dictis diſparuit. Perterrita de viſione et qs h fuerit cogitãs.totã noctẽ in oꝛõe tranſegit ꝑuigilẽ Mane aůt pulſata nola oẽs in capitulũ ↄgrega bit Surgit illa e medio q̃ vidẽat cũct. mãifeſtãs. Fit illa cũctis irriſio clamãt eã fatuaz et hoc ſõniaſſe Accepta ↄtielia leta qj dẽ de ſe. dolẽs tñ joꝛoꝝ obſtinatiaʒ. ad ſolita oꝛõnñ 7̃uertit᷑ auxilia.oꝛãs ne qð viderat ſoꝛoribꝰ eueniret. Pꝰ decẽ dies media nocte hac cõ oꝛãti itex adeſt hiero iubẽs q̃ ſemel iã ſe cũdo ſoꝛoꝛibus inſinbaret Cui illa. muis es dñe mi q iubes tslia? Wie ronymꝰinqt ſñ ⁊ ab ocułeiꝰ euanuit Illa ⁊ ſi ſciret eaꝝ duritiẽ.maluit tñ ab eis q̃i fatua derideri ꝙᷓ pꝛeceptis dñicis ʒire. Cõgregatis ergo eiſcdeʒ cũ ſurgẽs e medio q̃ᷓ viderat vellerĩ timare añ ßᷣmonẽ inchoatũ ſurgẽtes ille cũ cachinno vomũ exierũt.ſolaʒ illã relinquẽtes Trõſactis inſuꝑ die hꝰ tribꝰ doꝛmiẽti pdicte ſãctimõiali gkoſus hiero.ineffabili vallatꝰ ange loꝝ ↄſoꝛtõ apparẽs eõ̃ excitauit. eiq; pᷣcepit.vt cito de monaſterio eriẽs futurã vindictã nõ expectaret c; lachꝛymis illa oꝛaret ne fieret.rñdit hiero. Ad abbatiſſᷓ ait ꝑgito et cetæ ras dices qʒ; eis niſi penitẽtiã egerd hac nocte diuinã ſẽtiãt vlcõʒ. Vð ſi ↄtẽpſerit exire ne moꝛer. Pis vðiẽt. diſparuit. Mis ꝗ̃xia feqᷓ capłm acijt. vehemẽtiꝰ cpanã t̃hẽs vt alie ↄu& xt quid dimonal coꝛrvẽs vt ne vna moniaka ſteriũ ſe inferioꝛẽ pa ma s noie lus ad m ta dilgẽt vtplures Creceus ingi pu ꝓbis mo tie decoꝛ kur deci moꝛtuꝰe nimis eñ nymũvt ret. Oꝛar nona tan lerare nõ feorh nepotẽ q loꝛnacis doncin ch nijij cniſe Iccept dee dolts tiſopciſin otönbfuertt i ʒ vdruſoꝛonb unit dees neiu node hrit acſtbiro. bisqmn o ſoꝛoꝛbus ininbnutui us es die miqj bes nln mnqti rab ocnlenn nter nntm Slndiᷓpnn s zre ßregurs ergo ei gsemvlo qᷓvdernt veli fmonẽ inchon hrg cachinno don eririii nqtes Vãais E doꝛmit pide ſiin puroneffibilvnl⸗ onõ apnẽs eñeici⸗ vt cito de nonultn jvincictinõ etpecnnu o gcs niipenn Mduni ſiinli q; ab iſta pullari iracũda ad capitu lũ qperat.nullũq; volens ab ea audi re verbũ.minat ꝙ niſi ceſſaret eaz a monaſterio expellerẽt. Cui Ula.o go Facias qð injnaris Nã amplins poc in loco nõ manebo. Sloꝛioſus hleronymus mihi apparens diuinũ ludiciũ monaſterio mox futurũ mi⸗ hi patefecit. ec audiens abbatiſſa deridere cepit. eſtunãs eã veſano ca pite iſta fari.ↄuocãſq; oſtiariã.iufit vt hanc de monaſterio mox kugaẽt. uſſit q; vt aliquali hoꝛa extra ſic di miſſũ faceret iterũ introire.vt ſic ceſ ſaret Pac de re leta ſanctinonialis citius egreſſa eſt lachꝛymis ꝑfuſa+ his que monaſterio nouerat eueniẽ Et quio accidit? ꝓene limẽ oſtij ſ ctimonialis exceſſerat.et ſubito totũj coꝛruẽs monaſteriũ om̃es oppꝛeſſit. ut ne vna quidẽ remaneret. Bancti monial aũt illa ad aliud dñaxꝝ mõa ſteriũ ſe tranſtulit apud thebaydeʒ inferioꝛẽ vbi hacten? pᷣcipua itate Vipa manet. Wirrx. MWepos quidã meꝰ inqᷓt cirillꝰ ru fus noie.vtroq; pꝛiuatꝰ? ꝓhte annicu lus ad meas deuenit manꝰ. uẽ tj ta diligẽtia ſuo infoꝛtunio enutriui. vt plures eũ a me genitũ credidiſſẽt Creſcens itaq; puer etate.nõ ſapĩa. ingẽti pulchꝛitudie coꝛꝑis ß nõ aĩe ꝓbis moꝛibꝰ elegãtia. multè ſapien tie decoꝛatꝰ a cũctis amabat.Is igi tur decimo octauo etatis ſue anno moꝛtuꝰ eſt flẽtibꝰ eũ cunctis St ego nimis eũ diligẽs rogaui gloſũj hiẽo nymũ vt qͥd ibi ↄtigerit mhi reuela ret. Oꝛanti itaq; mihi die qjdã hoꝛa nona tahtꝰ fetoꝛ affuit vt omino to lerare nõ poſſẽ. Cogitãs vñ tant? Fetoꝛ.ſpicio ſupra me infelicẽ me nepotẽ qᷓ̃i cathenis igneis religatuʒ foꝛnacis initar fãmas fetidiſſimas e 8 8 3 35 3 2 6 8 5 2 ſ 5. nirẽt. Duod abbatiſſa audiens ſciẽt mittentẽ. Cñj itaq; tremebundinter rogare ſepe diſponerẽ nec poſſẽ re ſũpto tandẽ ſpũ inqſiui tremẽs ſiie meꝰ nepos eſſet. Weu inquit ille. vti nõ nũq; fuiſſẽ.ne tã diris penis affli gerer⸗nã eternis me ſcias pẽis depu tat Poſt longã igit collationẽ inq ſiui q̃ cã ſue dãnationis eſſet. cũ tñ in mũdo tot vᷣtutibꝰſic pollẽt ꝑꝛo nul la alia inquit cã niſi ꝙ ludis delecta bar It qꝛ in moꝛte accepta pñia q̃i ſtulta ignoꝛãtia vt debeã nolui ↄfite ri.diuinã nõ merui veniã a qipiſciiẽt hec dicẽs diſparuit. voſt quẽ tał fe toꝛ remãſit ꝙ nullꝰ loc illũ audeat „ 1 troire. S 6 lxxxj. Venit quidã monachꝰ in partib? eSypti annis quidẽ iuuenis.iʒ moꝛi grauitate maturꝰ pudicꝰ et cunctis monaſterij iui ſpeculũj ſãctitat. ama toꝛ ſpẽal lancti hieronymi. Pic. xij. annis manẽs in monaſterio ↄtinuis oꝛõnibvacabat. lectõiq; ſcripturaꝝ amoꝛe q; caſtitatis oĩm mulierij ab hoꝛrebat aſpectꝰ. Muic inuidẽs dia bolꝰ eñ grabiſſimis carnis tẽtatõni bꝰ fere tribꝰ mẽſibꝰ nõ ceſſauit mole ſtare· ipſe vo ſe dei et gloꝛioſi hiero nymi cuſtodie qͥtidie deuote ↄmnẽda hat Sic vict? diabolꝰ ad callidioꝛa duertit Interea genitoꝛis eiꝰ agoni ſãtis cã vt eũdẽ viſitet ex monaſtẽio in citatẽ ad paternã domũ venire cõ pulſus ẽ. Elamabat em̃ pr̃ ſe doloꝛe moꝛiturũj ſi eiꝰ viſitatõne fruſtraret. Db hoc dolẽs monachꝰ et caſtitati. verẽs ꝑiculũ volebat mag in mong ſterio manẽdo piez moꝛi qᷓ; ↄuslere ext᷑ monaſteriũ recedẽdo. Sʒ fm in ductꝰ? pcibꝰ ꝓgit ad pr̃eʒ Ad tres di es itaq; ibi remanẽs tãto tedio affi cit᷑ vt carceri e crederet mancipatũ Poſt tertiũ diẽ cũ ↄtigiſſet eum cum ſoꝛoẽ mire pulchꝛitudinis pr̃is crn ra refrigerij cauſa ↄfricare. ↄtigit vt mann ſua ſoꝛoꝛis dertrã attingeret. eꝗᷓ coꝛ eiꝰ inflãmauit. vt niſi verecun dia obſtitiſſet pene eã ſtatim ad illi⸗ citũ actũ ꝓſtrauiſſet.ſicq; euẽit egre diẽti qð timebat Interim ardoꝛe li⸗ bidinis inflqmatꝰ nil aliud qᷓ; ſoꝛo. faciẽ ea ſcelꝰ ignoꝛãte impꝛobis ocu loꝝ viſibꝰ ↄſpicẽ aut cogitaẽ labora bat. monaiterij et eiꝰ diſcipline iã to tus oblitꝰ? Sanat᷑ interim pat B mo nachus occaſionibꝰcoloratis retar⸗ dat de die in diẽ ad moneſteriũ re⸗ meare. manente eo in prna domo 15 tribꝰ menſibꝰtã monachi ꝙᷓ pr ſubi — tõ in eo nõ ſufficiũt mutationẽ ãmi⸗ rari. Id monaſteriũ tãdẽ cũ duob? ꝓ ſe miſſis monachis reuerti᷑· ilud referens tediũ redeundo qð pꝛiꝰ de tulerat exeundo. Cepit igit᷑ iã in mo naſterio coꝛpus tegere. coꝛ vero hõ recedit a ſoꝛoꝛe Woc ſibi ſtudiũ ſcri pturaꝝ hoc ↄtemplatio viuinoꝝ vt peccatoꝝ inueniat modũ explẽdoꝝ Obliuiſcit᷑ in toto miſericoꝛdiã diui nã exoꝛare Cogitõti itaq; quõ poſiʒ affectũ effectui inancipare.disbolus actoꝛ ſceleris ſtatiʒ hoc fatuũ fatuo immittit ↄſiliũ.vt in nocte doꝛmien⸗ tibcũctis mutato habitu monacha li ĩ laicalẽ fugiat clã ad domũ pr̃is. lateatq; ſub thoꝛo ſoꝛoꝛis.dohec ea doꝛmiente in eã irruat libidinẽ com pleturꝰ? Placet ſtulto ↄſiliũ.iãq; ſtu det oꝑe adimplere Mocte ſequẽtife rens ciaues currit vt monaſterij fo⸗ res reſeret. jed errãs tota nocte eas nõ inuenit. mirãte eo donec ahroꝛ?a veniente ad cellã reuerti compellit. irat factum ꝑ diem cogitatq; ſe⸗ quenti nocte quod iam non poterat complere. Sequenti nocte ꝓpoſitum vt pꝛius implere non potuit. ac per — vni fere menſẽ quotidie hoc eidem euenit. glorioſo euz hieronymo ſeꝑ impeciẽte Habebat em̃ in cella eint dein imaginem.cui antiqua cõſuetu dine ductus ꝑ diẽ ſepe achuc gena flectens ſe eidem pluries ↄmẽdabat poſt mẽſem apparuit idẽ gloꝛioſus pieronymns cuidam ſancto illi?mo naſterij monacho ei que ꝑ eñ fiebãt innoteſcẽs.mandauitq; vt ei viceret ꝙ pꝛopter impenſam ei renerentiam hucuſq; oſtiuin diu queſitũ inueniẽ non poſſet. ſed tñ niſi cito reſpiceret ſeſe de ipſius cuſtodia remoueret et ſic diſparuit Mane aůt facto cũ hec monachus alteri diceret iurat falſũ eſſe. et ſibi hec ꝓpter cerebꝛi vachita⸗ tem ſomnis eueniſſe Tacet monach? et 7cedit. Mic vero gaudens ꝙꝓponit nullam amplius hieronymo reuerẽ tiaʒ exhibere.vt ſic poſſet quod diu optarat adipiſci. Subtracto igitur hieronymo honoꝛe ꝓlueto. et ꝑcõſe quens ſibi cuſtodia ſolita. ſiẽ voluit ſic efficit. Fugiẽs q; de cenobio mu tato habitu ꝑ totũ diem domũ ps⸗ ternã occultè querit intrare. intrãs q; ſero tã diu latuit ſub lecto ſoꝛoꝛls quouſq; eam eſtimaret obdoꝛmire· Tunc exuens ſe nucũ ſele ow ſoꝛoll. nudum latus applicauit. Id hec ſo⸗ roꝛ ſomno rnpto euigilans et viruz iuxta ſe ſentiens. diris clamoꝛibꝰad ſe omnes pariter euocauit. Eur ad puelle thalamũ cunti cũ lwnine Mirantur parẽtes et ſtupent. cereri etiam condolent Interrogat a fülo pater tanti cauſam diſcriminis ile canſam ⁊ reatum tacitus confitetur voluit enim eum adhuc defencens pieronymus hanc ſuam ſtultitiam experiri. vr in poſterum aſtutioꝛet pumilioꝛ ad cauendum redderetur. Cernens itaq; monachus ſic ſe a di abolo illuſum.confuſum atq; iam in ſcelere captiuatij. pꝛotinꝰ ſuffragis * qnli reruti nnoh is ſmo fonẽ e nceyt affirit cogitare tio ety Inſi qᷓdã ma helias viuo i ptus vi pulcr dlẽs 7el lẽs vlcl mis qðd tapetib' ta artifi ächpar decoꝛ?t hre ma mitat? iudicia quẽ fui dẽeriſẽ ſpiriibꝰ vnct in pens ſul tiregiep terrogar igmb'ſe inter cet qm̃ van hiuijsꝛ delecb lucicei deret do cũferẽs diriscl wz pulee scan ogackns nnltsbiounnoſn der lpoſngod Aacpic. Suhmvigin eon pei blcſchſoln. ſvoh et fogis decnohon daimp wij dien donih oetolr quert imme. in ot dio kwuſob käobm ꝙemcnrt obdum wens e wcbſie od nlns aplcwt Iohe mo rpienihns et vin ennens dir clmvꝛib' nnnci vinenntdntiutn noolen Iuognrt VAirngo q̃dã momalis omninz feia Miſtin ſeptima gloꝛioſi hieronymi cui ſp deuot⸗ er buit cuſtodiã vt ſecẽs in cella ſua qͥ titerat ſuã culpã recognoſcens in ſe ip̃mn redijt? ð eacẽ pr̃na domo egreſ ſus iñ moꝛa lugẽs ac dolẽs ad pñie fontẽ ꝓperauit. veiñ in ſuo mõſt?jo recept? ꝑ duos õnos in t̃ta ſe pñia afflixit. vt foꝛet coꝛ hoĩs inſufficiẽs cogitare.⁊ ↄpleto ãnoꝛũ duoꝛũ ſpa tio ex hoc ſeculo felicit᷑ migrauit. ( In ſupioꝛibꝰ egipti ꝑtibꝰ Elxxtij cjdã magne ſẽ itatis mõchꝰ degebat helias noĩe btõ hieronymo adhuc viuo inultũ fãiliaris. hic q̃dã vice ra ptus vidit ſe in qͥdã mire ⁊ inaudite pulcritudis palatio vbi ꝑ horã gra diẽs ⁊ elꝰ pulcr tudine ſatiari nõ va lẽs. vidit a qbuſdã iuuenibꝰpulcerri mis qðdaz pᷣparari tribunal.ſtratis tapetibꝰ veſtibꝰ auro? gẽmis ⁊ mul ta urtificij varietate decoꝛatis circũ q̃q; pariete inuoluto. In qͥ rex ͥda; decoꝛꝰ tãtuʒ vt nihil aliud cuꝑet qs hr̃e magna viroꝝ ſole lucidio?uʒ co mitat? ſocietate ventẽs ſe poluit vt indicia exercẽt. Inter hec chʒ de aſa quẽ fuiſſe anchonitanũ p̃ſulẽ ab ibi dẽ exiſtẽtibꝰ poſtea intellexit.a ne;; ſpiritibꝰ cathenis igneis q; vinculis vincta inſtar foꝛnacis flãmas erum pens ſulphureas depoꝛtata maieſta ti regie pñtatur.qᷓ pꝛiuſq; de aliqͥ in terr ogaret᷑ cepit diris vocibꝰ etnis igmibꝰ ſe digniſſimã acclamare hãc inter ceteras aſſerẽs cãm pᷣncipalem qm̃ vgnis mũdi pompis intẽtꝰin cõ niuijs? veſtibꝰ⁊ hmõi mũdi ſtteitijs delectabat. Quibꝰ finitis lata eſt ꝑ indiceʒ ſñia vt penis infernalibꝰtra deret donec coꝛꝑi iũcta duplices pe vas in ꝑpetuũ ſuſtinereʒ.mox illã ſje cũ ferẽs oĩs illa neqᷓ; ſpũuʒ turba iñ tidie aut legẽs aut oꝛãs aut aliquid aliud boni exercens ſũmis etiã cauß exigẽtibꝰcellq̃ exire i adqjeſcẽt Wuic iuidẽs oĩs boni inimicꝰ quẽoã iuue nẽ nobilẽ ĩ huiꝰ caſtimonialis amo rẽ incitauit. Qui qjdẽ tãtis amoꝛum vꝛebat᷑ incẽdijs vt nec quieſcẽ poſʒ die noctu q; qũo eã h̃e poſſet cogi tãs Sepe igit ſua amoꝛis incẽdia ni teba tur auribꝰ monialis hiꝰ iſũdẽ ſed ꝓpter eiꝰ pudiciciã non audebat. Vãta igit amoꝛis ↄſtringebat vehe mentia.vt ſepe de ip̃a volũtatis ad umpletiõe deſpãs ſeiß̃m aqjs tradere vellet ſuffocãdũ. Oĩ igit᷑ auxilio de ſtitut?magũ quẽdã ijuenẽ aduocat eiq; magnã pecunie q̃ntitateʒ ꝓmit tit. ſi ad votuz poſſʒ eã hr̃e iuoꝝ car minũ auxilio. Wic igit᷑ iuis incãtati onibꝰ demonẽ aduocat.eũ q; inedia nocte ad cellã monialis tñſmiſit. ad cellam itaq; accedẽs demon timoꝛe imagis hierõymi ĩ cella vᷣpecte limẽ celle ꝑtrãſire neqͥt. veſpans igitur ð negotio ad mittẽtẽ redit demõ ei; cur fugerit a cella patefecit.quẽ ma gus deriſj dimittẽs alium aduocat eũ q; ad explendumtitius hoc op mittit. fit ſcðᷣo qð pᷣmo.hanẽs tñ 5; ꝑ hoꝛã circa cellã coactꝰclamare ce pit. Si me hieronyme hiĩc ſinis rece dere.huc vlteriꝰnõ reuertar. Ad hãc vocẽ q̃ ſedebat ĩ cella monialis oĩo ni vacãs foꝛtaſſis.cũ ſic demoncla mare nõ ceſſaret. ⁊ cetere moniales excitate p̃eunte cruce ad locum cla moꝛis tremule ꝑuenerũt · Hunc igi demonẽ agnoſcẽtes eũdẽ ↄiurãt?t debeat q̃ de cã venerit intimare. Rẽ itaq; pãdẽs alſerit vlulando ſe iniſe diris clamoꝛibꝰ receſſerũtꝭ/ Ixxxiij. rũj cathenis igneis teneri pſtrictũ a ruz pulcerrima etate iuuẽcula. moꝛi beato hieronymo rogãs vt ſuis pꝛe cibꝰ nunqᷓ; rediturꝰ poſſet abire.qjbꝰ? bus cana tantã ſue virginitati adyi pꝛo eo oꝛãtibꝰ ⁊ bieronymuz gloꝛifi 6. cantibꝰ mox vemõ magno ſtridoꝛe recedẽs magũ rahtis verberibꝰ affe⸗ cjt vt multaꝝ hoꝛaꝝ ſpatio vix ĩ eo ſpũe appareret.inei inqens cã crucia xfuiſti ad illã me mittẽs monialem Lerte nůc his in te verberibꝰ vindi caboꝛ. Tůto igitur magꝰ aſtriẽt? pe⸗ riculo.vidẽs artibꝰ wis ſibi ſubueni re nõ poſſe. gloꝛiolũ inocst hiero nymů dicẽs ꝓmitto tibi ſituo adiu tys auxilio nhnc a demone nõ occi dar· quia cũctis magicis abnegãs a tuo ſcruitio nõ recedã.qͥ dicto ſtati demon vt fumꝰ cuanuit. Per ãnm alt iacuit ex verberibꝰ deſtitur?· vt nõ niſi alieno ſurgẽ poſſʒ auxilio. ꝓꝰ quẽ õnũj cundis magicis ↄbuſtis co vicibꝰ vibo ſuis panpib⸗ erogatis ppelũcã illã in qj ꝑ q̃driẽniũ gloꝛiolꝰ habirtauit hier onymꝰe incluſit.ibic; penitens de pꝛeteritis multa fulget lẽitate · Inſanꝰ itaqʒ iuuenis tãtis lu xurie dſtrictꝰ ardoꝛibꝰoĩo le vicens miſerrime voluptatis ſue dekrauda ri deſiderio q̃dã nocte laq̃o ſe luſpẽ vdit·et ſic infelix tꝑali le vita pariter ⁊etna pᷣuauit.Ecce qͥt maloꝛuʒ cãm * driguũ.q̃ntůj illud turpiſiimn ſcelus urbitramur. extitit iuuenis titꝰnoĩe honeſtis moꝛib⸗ luculẽt? carna li non ignobi lioꝛi natꝰꝓgenie.pꝛediues valde.to tãpene deuotionẽ ⁊ fiduciã hũs in beato hieronymo. ic ſiqcem iune nnis virgineo nitẽs candoꝛe ĩ eiuſdẽ ſte virginitatis qpoſito vſq; ad vice imũ ãnũ ꝓbis vite moꝛibus ꝑdura uit.qͥ itaqʒ tꝑe cuiuſdã ſui fris nefan do ꝓſilio incitat?ſpꝛetis tã nobiliſſi mis virginitatis gẽmis auri pꝛecio ſiſiimũj metallum calcans. ad carnis purcitias ⁊ lutij ac fetoꝛem luxurie turpiſſimũ luxurie viciũ foꝛe liquet. Mil em̃ taʒ ruine coꝛꝑis parit ⁊ gĩe tramur.(lrrritij. In ciuitate candia qͥdaʒ pulcerri Er vitis ſanctoꝛum vehement declinãs puellã qndaʒ oĩ pulcritudine coꝛpoꝛis renitẽtẽ ſbii mimonio copulauit.in cuiꝰamoꝛis retibꝰ ita ſe capiens ꝙ aliud pꝛeter ip̃am poterat minime cogitare. Vñ de die in diẽ cepit diuina obſeqa ob liuiſci. St quia miſer dereliqᷓt iuſtiti am ⁊ oblitꝰ fuit deðj ſe alentẽ oblit? fuit deꝰ ſibi miſereri. Cõpleto nãqz ãno qᷓ ců puella iuuenis inlenlatꝰ ſte terat.nõ vt in m̃imonio· B cã explẽ de libicis copulatꝰuggerẽte diabo lica aſtutia fr̃ iuuenis puelle amoꝛe illaqᷓat? auide diu q̃rens einſcẽ ᷓple xibꝰ frui tãõdẽ q̃ optauẽat eſt adept? Puc accurrãt iuuenes? exẽplo iuue nis ſint aſtuti. Fiunt nota iuueni pu elle viro iã ꝑacta.tacẽs ideʒ cogitat auide qͥ valeat mõ certitudineʒ reꝑi re. Fxpectãs dieb? aliqt ſe ſimulans hec neſcire. Aſt die ͥdaʒ oꝛdinat vꝛ bẽ deſerẽs ꝑggere ꝓkficiſci et latẽs ꝑ diẽ in ciuitate nocte media domum veniens reſeratis oſtijs a puella ſer nitrice clã vt pᷣus ſimul oꝛdinauerãt ambo vſq; ad thalawů in qͥ eiꝰ f et vxoꝛ in lẽo ſtabãt ꝓcedẽs ſibi petit piri. Mirãt illi⁊ timoꝛe ꝑterriti ve hementi pulſanti negligũt thalami oſtiũ reſerare ãdem ꝓfractis ſeris thalami iuuenis ira ⁊ furoꝛe nimio foꝛnacis ardẽtis inſtar vndiaʒ infiã matꝰ.vxoꝛẽ pᷣmo euaginato gladio interfecit. deinde ſub thoꝛo ꝓpꝛium latẽtẽ fr̃em inueniẽs interemit. Vis itaqʒ geſtis ex ciuitate exiens młto tpe per můdũ huc illuc q; errãs.cuz qbuſdã alijs cepit qͥſdã trãſeites iti nere dep̃dari ac etiã iugulare. Per⸗ manẽti itnqʒ eidẽ tito ꝑ viginti an nos talib? negotijs ĩplicato.gloꝛio⸗ lus hieronymꝰ ſalubꝛe refugiũ ⁊ vi⸗ tale die qͥdã adueſpaſcente luce ĩmo dũ mercatoꝛis ſe mõſtrauit ne ille ſo modo habite deuotionis pꝛemijs ivar h a btõ hie etineb dans honoꝛ Lerne dis ſoe catis ſovib toꝛis rů inſi ri. dol man tẽ. vt hieron quẽ ti licẽtiai ris faci amoꝛe vinẽdi dat. tñ pone.i ſů hier nẽ ven vacuñ camini ne foꝛm ptertu cemapo ſtitier erckt ſeu ge callẽ oqnme bebis. ab illo pea qᷣmirati pbori effuſa.7 tn'inv tis cüc tranitẽ antra de ch vÿs ſinul vcinnn Nwtwn i ſb peicks hl FMnmoeptemi n re. icen piras ſes nirzmnmügit Diſtin ſeptima pꝛiuaretur. Mã ille' qᷓ;qᷓ; tot?tanta viciã abhoꝛrẽda ↄtinue exercẽt.tñ ĩ btõ hieronymo deuotionẽ aliquaʒ retinebat.ita vt eideʒ qͥtidie ſe ↄinen dans honi aliqd diebꝰ ſingul ad ei⸗ honoꝛẽ facẽ nullatenꝰ poſtponebat. Wernẽs igit tit? mercatoꝛẽ nephan dis ſocijs ad ſolita neqͥtie oꝑa ↄuo⸗ ratis. ↄcito cj eicẽ ꝑgens.ↄcito cur ſu vibꝛatis lãceis hieronymo merca toꝛis ĩſtar obuiat veniẽti.poxqʒ in eñ inſurgẽs a ſocys eũdẽ p̃cipit tene ri.donec eiꝰlateri gladiꝰifigat᷑. veiñ manũ elenat intficiẽdi gladiũ retinẽ tẽ.vt ſcelꝰ tãtũ iã valeat explẽ.Id F hieronymꝰ. Amoꝛe inqͥt hieronymi quẽ tu diligis lo quendi aliq̃ bꝛeuis licẽtia det᷑ mihi.poſtmodũ ſi volue ris facito id qð optas. Id hec titꝰ. amoꝛe inqͥt quẽ noĩaſti ⁊ loquẽdi ⁊ viuẽdi licentia tibi vt poſtulas cõce dat. ti q̃ poꝛtas mercunonia iq de⸗ pone. at hieronymꝰgtoſus.xE go ipe ſũ hieronymꝰhᷣ ꝓpter tuaʒ liberatio nẽ veni. ne mihi ate ĩpenſa obſeqa ĩ vacuũ p̃terirẽt. Te tot q̃ geſſiſti pec caminũ iã peniteat ad te ip̃ʒ redeas ne foꝛmides Pucuſqʒ me houerisꝓ pter tuã ſalntẽ ⁊ aĩe ⁊ coꝛpꝑis ſuppii⸗ cem apud deñ erga iratã diuinã iu⸗ ſtitiã extitiſſe neĩ te dignas tibi ex erckt ſeuitias. Ad pñie igit qᷓ;citi?ꝑ ge callẽ? pcẽsꝝ onera iã depone.aſi oqn me tui cuſtodẽ et ſupplicẽ nõ ha bebis. Wis dẽis hieronim? gloſus ab iltoꝝ oculis diſparuit. Ad h ſt pefact tit ⁊cᷓ cũ illo erãt timoꝛe⁊ ᷣmiratiòe tã ingẽti ad trã ꝓcidens. ꝑ hoꝛãñ potuit eleuari· Tüc ſubito in titũ ⁊ qᷓ cũ illo erãt ſpůſſẽi gr̃a eſt effuſa.⁊lux eos celitꝰ illuſtrauit. ꝓ tinꝰ in viros alios iam mutati.ſpte tis cũctis ſpurcitijs vicioꝛij.ad pñie tramitẽ rediere. Veiñ ad herem oꝛũ antra deuia ⁊ ignota ꝓperãtes ĩ na nis ſe coꝛꝑm aſpitatibꝰ ⁊ vita ſciſ 6 a tradiderũt. Clxxxv Murta meaz inqͥt cirill in q̃ hĩto hieruſalẽ edẽ nobiliſſimꝰ qͥdam fuit miles tñſitoꝛijs nimiũ locuples. qui vhicũ hñs filij eiꝰdẽ ſtultiſſimi amo ris eecitate ꝑcuſſꝰ non ſolũ a pꝛauis nõ eñ coꝛrigẽ. ̊ etiã euʒ ip̃emet pꝛa ua inſtruere conabat᷑. Parentes fa tui⁊ iſti ſiles mentis qᷓſo oculos huc inclinẽt.vt qs finis eueniat nõ igno rent. Multi eĩ hoĩes magnas ⁊ coꝛ⸗ Poꝛis incicderũt ruinas ob pꝛauoꝝ parẽtũ inſipiẽriã.Creſcẽs nãq; illi? militis filiꝰcũctis bonis moꝛib? de⸗ ſtitutꝰ de die in diẽ peioꝛãdo totuʒ ſuũ tẽpꝰ amittens in ludis?blaſphe mijs clctis ĩmũdicijs pr̃e cauſante An attigit duodecimũ.q qͥdã adue⸗ peraſcente die ſolitis cůj pr̃e ludis ĩ⸗ ſiſtẽs.luqũj eodẽ vt gliſcebat non ha bẽte.pᷣmoꝓꝛupit ĩ hec verba. Si qd ille p̃t hieronymꝰqᷓ ludos ꝓhibʒ iã exerceat.nã̃ ſe inuito hinc niſi victoꝛ nõ eturgã. Verum hoc důtaxat ꝓſe quẽte neqᷓ; ſpᷣs ĩ tetrimi hoĩs ſpecie cunctis videntibꝰlocij in qͥ lucdebãt veloci gradu adiens eñdẽ puerũ in⸗ felicẽ rapuit.ſ qͥ e detulit nulli ho minũ hactenꝰeſt ↄꝑtů. Verſj vt puto ej detulit in infernũ. 1 ESoacerdos qͥdã impudicꝰebꝛieta ti ⁊ luxurie deditꝰ miſerrime de hoc ſeculo migrauit.cuiꝰ coꝛgꝑe in cetero rũ ſepulto baratro ſacerdotũ. vt ei? punitio cũctis ĩnoteſceret ad ex ſů⸗ ſequẽti nocte tãtꝰ in ecẽia eiꝰq; cimi terio fuit ſtrepit? ꝙ rumoꝛe nimio? illa ↄmoꝛãtes excitati pauoꝛe ingen ti velut amentes ad ecciam cucurre runt. Stant itaq; oẽs circa ectiam. ſtrepit? vehementes cãpanaꝝ q; ſo nhitꝰ audiẽtes. ininime qd vidẽtes. dinã exoꝛãt clemẽtiã q̃tenꝰ cur iſta liant debeat reuelare.ſed nullũj exau — Irrxvi.— pitiõis ſentiũt aciuuamẽ viluculo hoc ceſſãte cũcta q̃ fuerãt in Ecei re periũt reuoluta.⁊ quaſi vndiq; flam inis igniũ violata. Ad hec eiuſcẽ ci uitatis ſcilʒ candie pontifex oĩones indicens pplo.qͥd ſequenti nocte eue nat p̃cepit expectarie nimijs luc cjbam verbis ſequẽti nocte duplex ſtrepit? ⁊ pauoꝛis tꝛibulatio eſt ſecu ta. Mua de re replet? pplus amaritu vine ⁊ doloꝛe.cernẽs nullůj ſibi a do mino adiutoꝛiũ euenire ſicut vulne rati qui ĩ monumentis ꝓiecti doꝛmi unt eriſtebat.vᷣie ajt eluceſcẽte om nibus in ecẽia ꝙ or̃onibꝰ ↄgregatis gloſus hieronymꝰ ſubito ſepties ſo le ſplendidioꝛ in ectiam veniens.⁊d altare q; gradiens cũctis vidẽtibꝰ?? mirãtibꝰꝑ hoꝛã foꝛte lubſilẽtio ꝑma nẽs obſtupenti pplo. hec ꝓpter ſacer dotis illiꝰ milerrimi cadauer ſacris ĩdigne locis ↄditũ ad terroꝛẽ pecc tiũ ↄtigiſſe intimauit.mãdãs vt ca⸗ dauer miſerũ rartareis poſt relurre⸗ ̃ionẽ omnij mãſionibꝰ deputãduz viſſepultů fãmis traderẽt ꝓtinꝰ cõ cremãdũ.alioqn incepta peſtilentia non abiret ⁊ ſic ab intuẽtiũ oculis ẽ inuiſus. Wð vt oꝛdinarat letabũcꝰ pplus ꝓtinꝰ adimlpeuit.deo⁊ beato hieronymo laudes pᷣcipuas ꝑſoluẽ do Et ſic peſtis poſtea ceſſauit ¶UEx vita ſancti pachomij. — lrIxvj. Wꝛabäñt palemongp d F ſimul abſtinẽtie atʒ p̃cibꝰ oꝑaz Dãtes. Si qñ aũt cũ nocturnas oĩo⸗ nes celebꝛgrẽt ſenioꝛ palemõ pacho mi ſomno pꝛemi vidiſſʒ educẽs eũ foꝛas arenã poꝛtare ð loco ad locũ pcipiebat.⁊ tali exercitio mẽtẽ eius grauatã ſomni pondere ſubleuabat dicẽs ei. Laboꝛa pachomi ⁊ vigila. ne qñ qʒ abſit ab ĩcepto te ꝓpoſito moeat is qͥ tentat.⁊ inanis fiat la⸗ achomi⸗ poꝛ ñ. Cuncta vero obediẽter ac ſo licite pachomiꝰ ſuſcipiẽs? in ſte ↄti nẽtie ꝓfectibꝰ creſcẽs venerabilez le⸗ nẽ nimis alacrẽ letij q; redgebat. Adueneratlaliqñ ſacra ¶lxxxviij. riſſimus dies paſche ⁊ ait ad pꝓ a⸗ chomi ſenioꝛ palemon.qm̃ cũcto ꝝx xpᷣianoꝝ vniuerſał ẽ iſta feſtiuitas nobis qͥʒ para ̃ ño vſui ſũt ↄgrug. Tůc ꝓmnptꝰad obtꝑandũ id qð ſibi p̃ceptũ ẽ impleuit.⁊ pꝛet᷑ lolituz pa⸗ růpꝑ accipiẽs olei cj falibꝰ tritis ad⸗ miſcuit. Cõſuenẽat oũt edẽ agreſtia olera.⁊ alias herbas pꝛet oleũ.Cuz ergo pꝛeparaſſʒ ait ad lenẽ. Feci.qð pĩnitas tua imꝑauit. Cunq; p õo⸗ nes beatꝰpalemon acceſſiſiʒ ad ien lã vidiſſʒ q; apparatũ cum ſalibꝰ fri cꝗs manibꝰ caput⁊ vbertim lachꝛy mas fůdẽs ait. vñs meꝰ crucifixꝰeſt ⁊ ego nůc oleũj cõedaʒ?unqʒ roga ret eů pachomiꝰvt modicũ q̊q er co pꝑcipet.nullatenꝰ adqeuit ſn V ůq; q̃dã die palemon ⁊ pacho⸗ mhiꝰ ignẽ accendiſſent.fr qͥcaʒ dixit ad eos. Si qs ẽ fidelis ex vobis ſtet ſuꝑ hos carbones.⁊ or̃onẽ dñicam ſenſim ꝓnijciet. quẽ beatꝰ palemõ ĩ⸗ telligens ſuꝑbie tumoꝛe deceptũ cõ monit dicẽs. veſine fr̃ ab hac inſa nia.nec tale qjd vlterius loq̃ris. Wui coꝛreptiõe ſenis nõ ſolj nõ ꝓfecit meliꝰ.ſed plꝰ elatione mentis inflat? ſtare cepit ſuꝑ igneʒ audacter nulio ſibi imꝑante.⁊ cooꝑante diabolo ⁊ dño ꝑmittẽte nullatenus ignis atta ctu aduſt? ẽ. Woc itaq; cũ kactj eſz poſtero die idẽ fr̃ mathre ꝓficiſcẽs ac velut expꝛobꝛãs eis ait. Abl eſt fi des ṽaĩpoſt nõ multum sůjt tpis cernẽs diabol?hůjc ſibi ꝑ oĩs manci patũ.tranffigurat ſe in ſpeciẽ pulcre mulieris.⁊ cepit oſtium cellule vehe mẽter extuncẽ.qui cuʒ aꝑuiſſʒ ei.ait ad eljm diabolus in foꝛma mulieris ble vigeo dant r bitůſo ad te.i ſchrat bi lo pit exi om̃e vcupl eiqſi půs i reſolut din ꝑin inſe re tẽs adſe gno ſlet dicens. tñ ꝑoitẽ rept? ab rů ꝓſil batur ir uitatẽt cipitãs Ickr plenis q Uenerat tucinis i tusigim gra vihit coꝛpꝰ de tunq; ſo teſſit oñc ata mẽbꝛ nonpert doloꝛes inolenti one rene hlalh ctñ vſʒ plicecn liscecẽs dir deſiq onẽtane Sqsẽelis c pobtit vct T 2 pnt ol —— 6 vils dejne ff abhuc in d rlris boirs Q 6e knts nõ lj n pfc pb elanone meytis nr i hpigeʒ acen VPbſecro te v?geoꝛ? metuo ne mala me ↄpꝛehẽ Dant recipias me in cellã tu qm̃ de bitũ ſe oluere neq̃o. deꝰ em̃ me direxit de. Mui cecitate mentis penitꝰob urat? nec intelligẽs qs ei qᷓ talia bi loq̃ret. diabolij miſer in ſuñ rece pit exitiũ. Tijc hoſtis vicẽs eum ad om̃e ſeelꝰ ꝓclinẽ imiſit in eñ turpeʒ dcupiſcẽti.q mox cedẽs ſuggeſtiõt ei qᷓſi mulieris ãplex periuit. Muẽ půs imũdꝰ inuadẽs eliſit atrocit᷑ ⁊ reſolutꝰ ſuꝑ panimẽtij velut moꝛtu? din pmaniit. Pꝰ aliqͥt ãt dies tãdem in ſe reuerſus⁊ demẽtie ſ he ſero peni tẽs ad ſem palemonẽ venit.⁊ cũ ma gno fletu qd ſibi accidiſſet expoſuit dicens. Agnoſco pr̃ agnoſco ꝙ ego cã ꝑditõis mee exiſtã. Et ſubito coꝛ rept? ab ĩmunco ſpũ de ↄſpectu illo rũ ꝓſilinit⁊ ꝑ delerta diſcurrẽs age batur infrenis.ernenit aſt ad cſ⸗ nitatẽ panos ⁊ibĩ in foꝛnacẽ ſeſe p. hee ꝓrinꝰ incendio interijt xc. Icẽ venerabilis palemon dolòꝛe Plenis qj er nimia abſtinentia illi ꝓ benerat. roto coꝛpe graui cepit egri tudinis incõmodoò laboꝛare. koga⸗ ins igitur a fribꝰ aliqbꝰ qui ad enz gr̃a viſitatiõis aduenerãt ne penit? coꝛpꝰ debile frangeret.ß; eij qntulũ⸗ runq; ſolacij pateret᷑ impendi.tãdeʒ ceſſit or̃onibꝰvt victu ↄgruo attenn ata mẽbꝛa refoueret. Sʒ hec diutiꝰ non pertulit. Mam grauioꝛes ſolito doloꝛes ſplenis expt? reli cta ciboꝛj inlolentia ad ãtiqui victũj ſine dilart one reuertitur dicens. Si martyꝛes xp̃i aly ꝑ fruſta lacerati Alij capite ceſi. nõnulli etiã ſit ignibꝰ ↄcremati et tñ vſq; ad finẽ foꝛtiter tolerarunt fide. cur ego patiẽtie pꝛemia par uis cedẽs doloꝛibꝰ impatiẽter abij⸗ ciã.⁊ deſiderio vite pñtis afflictiões momẽtaneas ĩaniter expaueſcã. De⸗ niq; ſuadentibꝰ adqeni cibos inſoli tos ſumere.q̊ mihi doloꝛes auterũt poti qᷓ; vllã requiẽ pꝛeſtiterũt. Re⸗ urrã ergo ad pꝛiſtina remedia? cõ inẽtie ſubſidia nõ relinquã. in quib? vt ego ſů certꝰ oĩs poſt deñ requies et vera letitia. Non em̃ ꝓpter hoĩes hec arma ſuſcepi. ß ob amoꝛẽ vi his certare pꝛopoſui. Sic itaq; viriliter gẽs intra mẽlẽ dieꝝ valido lãgno repſũpteſt ci. Woſt hec angelica ãmonitiõe pa homiꝰ edoctꝰ ad locũ chi tabeneſe vocabulũ eſt ſe ↄtulit atz multiplica kis ibi aliqbꝰ cellulis cepit adunare diſcipulos. Talis igitur ⁊ tãta ſůcti pr̃is ↄnerſatio longe late qʒ creſcẽs alios quidem að agendos dño gra tias excitabat. plures qᷓʒ ad amoꝛeʒ monachice ↄuerſatiòis feruẽter ac⸗ rendit. Inter quos ⁊ theodoꝛꝰ ado leſcẽs ãnoꝝ fere.xiij. xp̃ianis atʒ ſᷣm ſeculũ pꝛeclaris vꝛtus parẽtibꝰhoc modo conuerſus eſt. Wctauo idꝰ ia nuarias q̃dam apuo egiptũ celebꝛa batur ex moꝛe feſtiuitas. Cernẽs ita q; theodoꝛus domð ſuã amplã ſplẽ didã ⁊ omnibus bonis abijdantem. per gratiam dei compunctꝰcoꝛde ta lia ſecũ cepit enoluere. nid tibiꝓ⸗ derit inkelix theodoꝛe ſitotum mun dum Incratus fueris ·⁊ tpalibꝰ vtẽs vſq;quaq; diuitijs ob ilis ernis bo nis? immqꝛtalibꝰ excludaris? Mul lus em̃ poteſt ⁊ pñtibꝰ delitijs pfru ⁊ gẽnis gloꝛie pꝛemia ꝓmereri. Su per his ergo foꝛtiter ĩgemiſcens pe netralia ſue domꝰ ingreſſ us eſt.? p⸗ cidens in faciẽ ſuam cum lachꝛym̃is ait. Dmnipotẽs deꝰ qui occultoꝛnʒ es cognitoꝛ.tu ſeis quia nihil hoꝛnz ̃ nt in hoc ſechlo amoꝛi tuo pꝛe⸗ pono ꝓpter qð obſecro te vt ilumi nans aĩam meã dirigas. ne in etnam moꝛtem obtenebꝛata obdoꝛ⸗ 5 — miat. ſed redempta tuo munẽ ꝑ oĩa te collaudet àtz gloꝛificz · Mec eo o⸗ rante venit in illiꝰ⁊ videns oculos eins plenos lachꝛymis ait. Vuis te chariſſime ↄtriſtauit vt ſeq̃ſtreris a nobis; Soliciti ac volẽtes vbiq; te q̃rebaunꝰ vt nobiſcũ parit epuleris. Vui rñdit. Perge qᷓo im̃? cibuz lu⸗ me. ꝙ nunc ego mõducare nõ poſſů Ft cuʒ ad ſcholas ãbularet vt ſas diſcẽt.ieiunabat vſq; ad veſpeꝝ Ire quẽter ⁊ biduana ieiunia trãſigebat duos ãnos oĩibꝰ pꝛecioſis ⁊ delica tioꝛibꝰ cibis abſtinẽs.ſeq; ad ꝑfectã ↄtinentiã q̃ntũ etas illa patiebat᷑ ex tendẽs. Wepit itaq; intra ſe tractare ̃tenꝰ monaſteriũ petẽt.ſeq; lee regu e manciparet. et deſerẽs omnia que habebat qͥſdã religiolos vires rep⸗ keri optunsa inſtitutiòe viuẽtes ha itauit q; cũ eis in dñi amoꝛe ꝓfici ens. Hic poſt attractꝰfama bone cõ erſatiõis pachomij ⁊ ſm iß̃iꝰ ꝑue nit tancẽ ad eos. vbi receptus intra monaſteriij qᷓ; ꝑfecte atz ſolicite do mino ſeruierit atz pareutes cz om nibꝰ qᷓ mundi ſunt ↄtẽpſerit. Keqre ſupꝛa diſtin.ijexemplo.xliij. Arcij. Poſtmnodũ ſẽs pachomiꝰ factꝰeſt p̃ fere qͥnqᷓginta miliũ monachoꝛũ ⁊ cuz ſolẽnitas ex moꝛe depoſcẽt vt myſterioꝝ eeleſtiũ participes fierẽt e ꝓximis viſculis ßᷣſpyteros ↄuoca bant qui eis feſtũ letitie ſpũalis im⸗ plerent Mõ em̃ patiebatur idẽ lener inter eos eẽ quẽpiam qᷓ clericatꝰoffi cio fũgẽtur. Vicebat em̃ multo meli us atj ↄmodiꝰ monachis non ſolnz nullũ ꝓꝛſus honoꝛẽ qᷓrẽ pꝛimatus⁊ gloꝛie· verũetiaʒ occaſiones huiuſce modi de cenobijs ãputari.qia fre⸗ quẽter hinc inter fr̃es ↄtentiones ⁊ emulariones inutiles naſcẽntur. Si⸗ cut em̃ ſcintilla ignis cũ in meſſeʒ ce ciderit non cito extinguitur.⁊ inidi Er vitis ſanctoꝛum totiꝰ anni fructꝰexuritur.ita cogita tio feralis ãbitꝰ ſi in mentes irrepſe⸗ rit monachoꝝ vt vel pᷣmi cupiãt eẽ vel clerici niſi cito ſuggeſtiõis hꝰ ar doꝛẽ de ſuo coꝛde expellant.ilico ꝑ⸗ dent ↄtinẽtiã multis laboꝛibꝰ adqſi tã. Opoꝛtz ergo cũ omni mãluetudi ne ⁊ pnritate cõicantes xp̃i ecẽis cle ricos venẽari.quia hoc expedit mo nachis. nullas aðt religioſas apetẽ dignitates xciij Ouidã iuuenis noĩe ſiluanꝰde ſce na.i.de ludis ſcenicis ↄuerſus ad ſã ctum pachomiũ venit volens in mo naſterio ↄmoꝛari. qui cuz ſuſcepius eſſz infectus ꝑnerſa ↄſuetudine ieculi nullis diſcipline regulis poterat co arceri.ſalutẽ qʒ ꝓpꝛiaz negligens lu ie vanttatibpiii⸗ atz regulis le oe cupabat adeo vt nonnullos ex fr̃ib? enertẽt. Qð plurimi non ferẽtes ſto pachomio ſuggerũt vt eñũ de mona⸗ iterio pelli p̃ciꝑet. Id quã rẽ nõ eis nuit.ſed eqnimiter ferens ãmonuit pᷣfatũ fr̃cem vt ſe coꝛrigẽt? ab antiqᷓ duerſatiõe reuocaret. Pꝛo qͥ etiã do minũ ingit᷑ exoꝛabat vt ei ↄpunt᷑tio⸗ nẽ coꝛdis ſolita pietatis abundãtia largiretur. jqʒ memoꝛat? iuuenis in apꝛia ꝑſiſteret pᷣuitate⁊ alijs exem plů ꝑditiõis oſtendẽt.ad poſtremũ viſůj eſt omnib?ꝰ vt a ſt̃a congregati⸗ one velutjindigniſſimꝰ arcẽtur. Sed beat?ꝰ pachomiꝰhoc idẽ credidit dit ferendum. uem etiã mitiſſima atz ſapientiſſima coꝛreptione dueniẽs⁊ celeſtibꝰ erudiẽs inſtitutis.ita dino timoꝛe ſuccẽdit.⁊ ſic aĩa eiꝰ futuroꝝ de fide ↄpuncta eſt vt le deinceps a lachꝛymis ↄtinẽ non poſſʒ Emẽda tus itaqʒ ꝑ omnia magnum ceteris documentũ exhibuit.quia in om̃i lo co ⁊ in omni oꝑatione fiebat iugit᷑. ⁊ ne tunc qͥdẽ cum cibum inter fr̃es caꝑet a lamentatione ceſſabat que — ſtimo. namul ta pciß than? tu ſno pijs au matum eßo ver nin m diola du peymõi coꝛame multa e marũfe ipamm derẽ nil lumpꝛo poſſũre dies lin fickt. on militate miusce tres ac fi Maerq enullum vel fler — — . F— * ₰— nni nz cho nnnirzt res pmouit etiam multos ex mona eẽ cognoſco niſi vnum tãtummodo chis qui? dixerunt ei. Tandem tea quo fratres audito nonnulli pura⸗ MnicoſAchät planctu cohibe nec tanta q̃umus af Rictione deijcias. Qui rñdit. Conoꝛ quidẽ ſicut iubetis a lachꝛymis tpa re hec poſſum. Pectus em̃ meñj velu ti q̃dã fima ↄburẽs quietum me eẽ non ſinit. Kurſus ip̃i dixerunt. Ipð te in ſecreto tuo vel certe ĩ or̃onib? plangito.cij vero ↄue langit ninad mẽſaz cibũj ſumẽ debes a flet inẽ. quia pluẽs e fratribꝰvidẽtes te plãgẽ inã duc are non poſſunt.̃t illi cogebãt eñ fatẽi.cur ita ſe ſuis diluẽt fletibꝰ. hnc ait ad illos. Mõ vultis vt ꝓplã gã cuʒ videã me multis foueri obſe/ quijs ſtoꝝ patrũj.quoꝛũ? puluis pe dũ mihi venerãdus eſt. MWec eis me ↄferre obſequia dignuz pꝛoꝛſus exi ſtimo. Mon ego plangã ꝙ hõ de ſce bãt hunc theodoꝛum ali petroniuz alij oꝛſiſium.Eunq; rogaret euz the odoꝛus vt quis eſſʒ depꝛomẽt? ſan dus indicare differret rurſus eum theodoꝛus vehemẽter vꝛgebat. ꝗlij ex fratribus maioꝛes plurimuz pᷣca bantur vt dicẽt. quis eſſʒ cui tale te⸗ ſtimoniũ ꝑhibẽt. Tunc rñdit pacho mius. Si ſcigem e denno vane glo rie ſtimulis icitari nec pꝛoꝛlus oſtẽ derẽ.ſed quia pꝛoculdubio credo ꝙ ꝑ gr̃am xÿi q̃ntuz ei laudes accrene rrint.tantuz ip̃e munus humilitatis adqjret. Idcirco vt eñ poſſitis imita ri palam beatificare non deſino. Tu quidẽ theodoꝛe⁊ qcunq; tui ſůt ſimi les in monaſterio certãtes diabolij foꝛtiter viciſtis vt paſſerẽ.⁊ ſub vr̃is hrin ni na multis pcẽis obnoxiꝰ officia tan pedibus alliſiſtis eum ꝑ dei gratia 0 vnit nnmn ta ꝑcipiaʒ imeo valde ne ſicnt da conculcantes vt puluerem. Sz ſi q; pel hche dd görẽnb than? abiron me qͥ; pꝛophanũ hia abſit neglexeritis in aliqͥ conſurgẽs hnim ſrns inom tu ſuo terra deglutiat.Illi nan; im is qui ſüb veſtigijs vris eſt aduer⸗ ſm vkngrt m pijs auſibꝰ manibus q; pollutis pꝛi ſum vos graui füroꝛe debachabitur emnn pnn matuin ſibimnet vſurpare tentarunt. Iunenis aũt ſiluanus quã dudũ de mn wpon ego vero poſt tantaz cognitionẽ di monaſterio pellẽ volebamꝰ.ita pꝛo⸗ uini muneris anime mee ſalutẽ deſi ſtrauit inimicum? a ſenſibus ſuis ef blinpinuns sboncin r nenott oen Aeßitat; ahs enn s oſncitad pofrin diola ↄherſatione neglexi. Icdeo qp pe hmõi recolẽs non erubeſco flere coꝛam omnibus.quia facinoꝛa mea multa eẽ ↄgnoſco.qᷓ iugibus lachꝛy marũ fontibus debeo expj are. ꝙ ſi ip̃ ain miſerã animã g lamta diffun derẽ nihil facerẽ magnuz quia nul lum ꝑꝛo factis meis in pꝛelẽti dignũj poſſũ reꝑire ſupplirinm Vunq; per dies ſingulos ſdẽ fr̃ ad melioꝛ a pꝛ 0 ficẽt. omnes q; pꝛope modum in hu militate ſugaret.ita de eo ſẽs pacho mius cepit omnibus dicẽ Teſtoꝛ fra fugauit vt nuſq; coꝛam eo appareat alta q; euz humilitate ſuꝑauit ꝑom nia.;t vos quicẽ fres habẽtes opa iuſticie ĩ his q̃ geſſiſtis gloꝛioſe con fiditis.hic aũt qnto foꝛtius pugnat tanto ſe infertoꝛem iudicat.ex tota mẽte tota q; virtute inutilẽ ſe repꝛo bum qʒ pꝛonnncians. Iceo deniqʒ et lachꝛymas hʒ in pꝛomptu. quia ſemetiplũ in imis humiliat ⁊ ĩclinat nec alicuiꝰ momenti qð gerit exiſti⸗ mat. diabolſj aũt nil reddit ita inug lidum ſicut humilitas ð coꝛde puro cui tñ coꝛrectionis opa pꝛobantur tres ac filij coꝛam deo ⁊ angelis ei? quia exquo cenobium hoc fundatũ ẽ nullum de fratribus qui mecð ſũt vel kuerunt humilitatẽ meaz ſecutů adiuncta. Sic itaqʒ vtiliter ante fa tus ſiluanus ꝑ octo annoꝝ currich la deo miltans curſijm vite ſue fini; ij „„„ „ 2. 6 F 8 „ Er vitis ſanctoꝛum uit in pace. de cuiꝰerit teſtatꝰ eſt be atus pachomins ꝙ multitudo ſõdo rum angeloꝛum cim magn letitia ſumentes eius animam velut electã hoſtiam chꝛiſti conlpectibus obtʒ lerum. longa cõtinẽtie tẽpoꝛa regio mœꝛbo coꝛreptus ſequeſtratus fratribus habuit cellulam tota vita ſua pane tantum ⁊ lale contẽtus. Semper au tem phiatas oꝑabatur tantãq; ↄtri tioneʒ ꝓpter dñmn ſuſtinebat vt ſepe funiculos intoꝛqns compungerẽtur monus eius vt languĩs gutte eifiue rent in tantũ vt ex ipſo ope magna viri tolerantia monſtraretur. In tñ ta igitur infirmitate coꝛpoꝛis cõſti⸗ tutus nunqᷓ fratruz collectaz deſeru it.B ad explendas omnes diurnas oꝛationes jolicite conuolauit nunq; q; doꝛmiuit interdiu. Con ſuenerat autẽ ꝑ ſingulas noctes pꝛius ꝙᷓ ſom num caperet quedam de ſcr ipturis ſanctis meditari.tota qʒ mẽbꝛa ſua chꝛiſti ſignaculo muniens gloꝛifica bat dominmn.⁊ ita paululum quieſ cebat.; einde circa noctis medium ſurgens vſqʒ ad matutinas oꝛatões alacer permanebat. huius aliquãdo manus quidã frater inſpiciens ope ris nimietate atq; violentia foꝛtiter ſauciatas ⁊ reſperſas ſanguine dicit ei.quid ita pater duriſſimo te labo⸗ re diſcrucias maxime tali infirmita te dep̃ſſus An foꝛte metuis ne apð deum contrahas offẽſam vel ocij cri mẽ incurras ſi nõ fueris ſedulo ope ratus. Scit dominꝰ quid pateris.⁊ nemo tantis tribulationibꝰ af ictus vlluz valet opus attingere cipue tu qᷓ nulla nẽitate conſtringe⸗ ris. Wã ſi peregrinis paupibus pꝛo deo vſq; ad fficiẽtia largimur.q̃n⸗ tomagis tibi tãto patri cij deuotio Facheus quidam monachus p'. ne maxima ſeruiemꝰ? Ad qð ille re ſpondit. Impoſſibile eſt me nõ oꝑa ri. Et frater ait. ſitibi hoc placz ſal tem manus tuas oleo ꝑunge ne tan tum ſanguinẽ ꝑfiuentes in laboꝛe de ficiãt. Vui couſilio eius adquieſcẽs fecit quod hoꝛtatꝰ eſt eum.⁊ in tãtũ vulnerate manus eius grauate ſunt vt nequaq ſufferre poſſʒ cruciatus. Ad quẽ vilendum beatus pachomi us veniẽs ait ei. Putabas frat ꝙe poſſʒ iunare oleũꝰ?Vuis ergo tecoe git ita ſedule laboꝛare. ⁊ vt ſub pꝛe⸗ textu oꝑis ĩ hoc viſibili oleo inagis qᷓ; in deo ſpem tuam ponẽs. Aut nũ quid impoſſibile ẽ deo ſanare te.an ignoꝛat egritudines ſinguloꝛuz?Sz vtilitatẽ conſiderãs aĩarum noſtra⸗ rum ſinit ad momẽtuʒ nos pati triĩ ſtitiã vt tolerantie ꝑpetua pᷣmĩa lar giatur. Suꝑ ipſum igitur curã ſoli nuz doloꝛibus noſtris benignus im ponet. Vui reſpondens aitIgnolce mihi venerabilis pat᷑ ⁊ oꝛa pꝛo me ad dominm vt hoc delictum mihi dimittẽ pꝛo ſua pietate dignetur.al ſerebant at plurimi ð hoc ipſo ſene ꝙ ꝑ annuʒ integrum ſe deflenit. poſt biquanum ieiunium parumper cibi ꝑcipiens. Wunc ſanẽtus pachomi? monachis ꝓponebat velut exẽplum beatoꝝ oꝑm firmamẽtum q; virtu⸗ tum. Id quẽ etiã eos q erant in me⸗ roꝛe poſiti dirigebat. quia habebat ⁊ conſolatoꝛium verbũ ſicuti nullus aliꝰ. Mui vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ legi me decertãs in ſenectute ſẽa ꝓ dolo ribꝰ tãtis etna ſolatia recepturꝰ ad celeſtia regna trãſiuit. xcx. Ců ſẽs pachomiꝰ monaſteria qͥʒ tvrã gẽbat q̃dam vice inuiſerit.con tigit vt cũ vni ex ip̃is appꝛopinãᷓſiʒ ꝙ cuiuſdã iratris exequijs occirit citudinẽ q; iactemus. ⁊ quãdo volu erit vel qũo iudicauerit iple termi⸗ nem vte diam cel non adq dicere. i uumM quod n ctitaten notami dens pa lij plus reoꝛ. qui li cyrant ſubſtanti idcirco he Ktvos q ꝑhunch qiritis. em velſ⸗ ampꝛ ne uln benign tatis eñ re hec cij rabilisp Aliaq monaſte rerit eiß ſumma n. Inte idam il ispor? n p — vlcunmtt Diſtin ſeptima qui vitã ſuaʒ negligent᷑ ↄſumpſerat. F̃es aũt monaſterij funꝰ honoꝛifice pꝛoſeqᷓbãtur pſalmos ſolito concinẽ tes. pñtibus defůcti parẽtibꝰ ac pꝛo pinqs. Vui cũ vidiſſent pachomiuzʒ feretrũ deponũt vt pꝛo moꝛtuo nec non? ſe dño ſupplicaret. Qui mox vt or̃onem debitaz ꝑſoluit ↄnerſus ad fratres ait· veſinite pſaliere.pᷣce pitq; defuncti veſtimenta ſplendida b ydutꝰ erat auferri.⁊ coꝛã omni „ b* ethi. ⁊ ita cadauer efferri iuſſit pᷣ ter aliqnã pſalmodiam atz ſepeliri. Fratres igitur cũ parẽtibus ⁊ vni⸗ verſis qᷓ tunc aderant pᷣcabantur ſe⸗ nem vt couſuetam ſuꝑg eum pſalmo⸗ diam celebꝛari permittẽt. quibus cũ non adquieſceret ceperunt parẽtes dicere. Quid eſt hoc ſpectaculnz no num Moli queſumꝰ inferre moꝛtuo quod nec tuam penitus condecet ſã ctitatem. Mam et nos hinc maximo notamur obpꝛobꝛio. Quibus reſpõ dens pachomius. Nere fratres ac f lij plus vobis pꝛeſentis moꝛtui miſe reoꝛ. quia vobis de vjſibili re ac tꝑa li curantibusego de inuiſibili eins ſubſtantia ſolicitudinem geram et idcirco hec erga eum fieri iubeam. Et vos quideʒ maioꝛes illi doloꝛes ꝑ hunc honoꝛem quem putatis ad⸗ quiritis.Ego aůt q̃ntulãcunqʒ reqᷓ⸗ Em vel ſatiffactionem ꝑ hanc iniuri am pꝛeparabo. Bepelite ergo euz ſi ne pſalmis vt dixi. Potens eſt deus benignus pꝛo ſupplicatõe nr̃e parui tatis eũ in eternõ ſuã reqem colloca re.hec cůj dixiſſʒ abierũt? ſicut vene Qlia qͥʒ vice ſcus p̃ ci ad qjðdaz nonaſteriũ ſu pꝛoperaſſent. occur rabilis pr̃ pᷣceꝑgat fecerũt rerũt ei fratres congregationis illiꝰ vt ſumma illum veneratione ſuſcipe rent. Inter quos etiam infantulus quidam illius monaſterij occurrẽs clamare cepit ac dicere. Vere pater exquo hinc ambylaſti nullus olera aut legumen adhuc coxit. Ad queʒ ſanctus grata mente reſpondit. nõ contriſteris fili mi ego iam coquaʒ. „ fratreʒ qui coqjne pꝛeerat pſiatos.i. mattas oꝑgantem ait ad euz. vic mi hi frater qntum tꝑgis habes exquo non coxiſti fratribus olera vel legn mina? Vui rñdit. Sunt fere duo mẽ ſes. Et ſẽs. Quare ↄtra pꝛeceptũ fa⸗ cere voluiſti.vt tanta fratrũ neglige retur vtilitas? Vui humiliter reſpõ dit. Optaueram quidem venerabi⸗ lis pater quotidie implere miniſterĩ um meum.ſed quia quicquid coque bam non conſumebatur a fratribus quia omnes abſtinẽt.ſoli quippe pn eri coctuz ꝑcipiunt.ne tanto laboꝛe ꝑate ꝓijcerent expenſe ꝓpterea non coxi pulmẽtũ. Ac ne ocioſ eẽm pſia tos elegi cũ fratribus terere.ſciens vnum de his qui mihi deputati ſũt d opus huiuſcemodi poſſe ſuffice⸗ re vt paruas eſcas ideſt oliuas vel herbulas ad refectionem fratribus ↄpararet. Pec pachomius audiẽs iuſſit afferri pfiatos quingentos ͥs fecerat frater ille⁊ omnes fecit com buri dicens eis. Sicht vos tradita; vobis erga diſpenſationem fratru regulam deſpexiſtis.ſic ego laboꝛes veſtros paſſim concremaui.quate⸗ nus cognoſtetis ꝙ pernicioſum ſit patrum inſtituta conuellere que ꝓ animarum ſalute pꝛoniſa ſunt. Vn ignoꝛatis ꝙ gloꝛioſuz ſit ſemper ab ſtinere a pꝛeſentibus. Mam ſi quis ab ea re que in eius poteſtate eit di uina conſideratione ſe continet ma gnum conſequitur a domino pꝛemi um. Ab ea vero re cuiꝰ vtẽdi licẽtiã nõ habet quadã noſcit nẽitate cohi v Etangreſſus monaſteriuz poſt oꝛa tionem coqnam intrauit.⁊ inueniẽs Erx vit ſancto. beri.⁊ ᷣogt nẽitatẽ coadã fruſtra videt᷑ expectare mercedẽ. veniqʒ ch plures eſce appoſite fuẽint ſifr̃es par ciꝰ his vtunt᷑ ꝓpt᷑ deñ ſibi maximaz ſpez reponũt. Se cibis altqͥs nõ vi⸗ vent nec facultas eis ad p̃cipiẽduz vlla tribuit᷑.qũo ꝓ ꝑſymonia pᷣmiũ ↄcedit᷑? Ideo qʒ ꝓpter exignos um ptus tanta fratrũ non debuit inter⸗ itti moditas. Cxcpij. /Ingreſſus aliqñ pachom qõdã monaſteriũ venit poſt or̃onẽ ad fra tres q pſiatos oꝑabant. ſedensqʒ cũ eis cepit ⁊ ip̃e texere. rõſiens autẽ puerulus qᷓ ↄſtitutꝰ erat ad obſequi um eiꝰ qui ſeptimanã faciebat · inten dit texentẽ beatũ pacholniuz? dicit ei. Mõ bñ pater oparis. Alio modo abbas theodoꝛꝰ intexit.Et mox cõ⸗ ſurgẽs ait ad puerũ. Oſtẽce mihi q; mõ texẽ debeã.vt cij vidiciſiʒ ab eo ſedit rurſus ad opꝰ ſuũj mẽte trãqᷓli? ⁊ in hot facto upbie ſpům ↄpmens Nã ſißᷣmcarnẽ qᷓntalucũqʒ iapet ne qq; pueri monitis adtjeſcẽt· B poti? increpaſſʒ elj.qꝙ vltra etatem luaz lo qꝙl pꝛeſumpſiſſet. xcviij. /Teodoo sutẽ grauis paſſio ca pitis acerrimos doloꝛes elitabat. Qui cũ rogaret pachomiũ vt eñ ſu is releuaret or̃onib?ꝰ ait ad enz. pu tas ili ꝙ alicui cõtingat doloꝛ aut paſſio. aut aliqͥd huiuicemodi ſine ꝑ miſſione dei Idicirco in doloꝛe ſu⸗ ſtine ⁊ in humilitate patiẽtiã habe ⁊ qñ voluerit dñs tibi ↄferet lanitatẽ Wð ſi te piuriꝰ ꝓbare dignat᷑ grat eſto.vt ꝑfectiſſimus iobqͥ in multis tribulationibus benedicebat dño. tu qͥ; ſicut ille ꝓ doloꝛibꝰ tuis maio rẽ requiẽ a dño ꝑcipies. Pona qͥdẽ ẽ abſtinẽtia ⁊ in or̃one ꝑſeuerantia. tñ infirmꝰ maiꝰ pᷣmiũj adipilci.cum longanimis ⁊ patiens inuenitur. ¶ Er dialogo ſeueri de vita Iancti mãrtini. Exemplũ cix. Wſtumiamꝰ. Viruz vidimus paruo tugurio qð non niſ vnůj reciꝑe poſſʒ habitanteʒ ve hoc illud ferebat᷑ ꝙ ei lupa ſoli⸗ ta erat aſtare cenãti iec facile vnq; beſtia falleret qn illi ad legitimã ho rã refectionis occurreret.? tã diu ꝓ foꝛibꝰ expectaret donec illi panez& cenle ſupfuiſʒ offerret Illa manuj eiꝰlãbere jolita erat atz ita qjſi ĩpleto officio ⁊ pᷣſtita ↄſolatiõe diſcecere. Sz foꝛte accidit vt ſẽus ilte duʒ fra trẽ qᷓ ad eñ venerat deducit abeũteʒ diutiꝰabeſſʒ.⁊ nõ niſiſub nocte reme aret Interĩ beſtia ad ↄᷣuetudinariũ Ulud cene tẽpꝰoccurrit. Vacua cel lula cũ familiarẽ patronij abeẽ ſenti ret ingreſſa curioſiꝰ exploꝛãs vbinã eſſz habitatoꝛ calu ↄꝓtigua cuz pani bꝰ qnqʒ palmitia ſpoꝛtula pẽcebat Xx his vnů p̃ſumit ⁊ deuoꝛat. deiñ ꝑppetrato ſcelere diſceſſit. Regreſſus eremita vidit poꝛtulam diſſolutaz non conſtãte panum numero. vam num rei familiaris intelligit.ac ꝓꝛo⸗ pe lumen panis abſumpti fragmen ta cognolcit. Sʒ non erat incerta ſu ſpitio que furtũ perſona feciſſʒ MEr go cum ſequẽtibꝰ diebus ᷣm conſue tunem beſtia non vemiſſz nimirum audacis facti conſcia ad eym venire diſſimulans cui feciſ iniuriaʒ egre patiebat eremita ſe alumne ſolatio deſtitutum. poſtremo illius oꝛatio ne reuocata ſeptimũ poſt diẽ affuit vt ſolebat ante cenanti. Sʒ vt facile cerneres verecundiam penitẽtis nõ auſa ꝓpiꝰ accedere deiectis in terrãʒꝓ fůco ruboꝛe luminibus.qð palã lice bat intelligi q̃ndã veniqᷓ pꝛecabatur Lun tniobe dzcap duplc gitd polco Alte illuſtre iõgit ad ere qʒ ra poꝛs nars riqe radicis dhlcis re virꝰ edẽtẽ v doloꝛit ac freq rẽdis i tiſcent eẽnt ec iunijs Lũ ad ceſſit hi bar qi ayeba erant oꝛ ra eige qͥdes culũfn vitauit Lũ Wmonaſt cepi ta por boꝛes. facile y tius me bls vin raret 3 Ille ver hoher vimoieſit jegeſis nrpomlun diſolutz Erpomm mm. vam milns nrligtachro⸗ puns ablunpu ragnm qu Sʒ non erat inab — nafeciſz Er n Duam illiꝰ ↄfuſiõez mlerqtꝰ eremi ra.iubet eã ꝓpius accedẽ? mãnn blã da caput triſte mulcet. Peinde pane duplicato reã ſuaʒ reficit. Ita indul gẽriã ↄſecuta officij ↄſuetucinem de poliro meroꝛe reparauit(ſc. Alter qͥdã anachoꝛita cui nomẽ illuſtre erat in parte deſerti q̃ ſiem lũgitur habitabat. ic cũ ſe pmum ad eremũ ↄtuliſſʒ ⁊ herbis herbarũ qʒ radicibꝰ qᷓ̃s pꝛedulces intdũ ⁊ fa⸗ poꝛis erlinij fert harena victurꝰ ig⸗ vars germinis eligendi. noxia ple — uq; carpebat. Mec erat facile vim radicis cj ſapoꝛe diſcernẽ.ꝙ oĩa eq̃ dulcia B pleraq; occultatione natu re virꝰ letale habebã̃t. Cunqʒ ergo edẽtẽ vis interna toꝛq̃ret ⁊ ĩmenſis doloꝛibꝰ vitalia vniuerſa q̃terẽtur. &c frequẽs vomitꝰ cruciatibꝰ non fe rẽdis ip̃am aie ſecẽ ſtomacho iaʒ fa tiſcente diſſoluẽt.oĩa iam penitꝰque eẽnt edẽda foꝛmidans.ſeptimũ in ie iunijs diẽ ſpũ iam deficite ducebat Tũ ad eñ fera cui Ibicigomẽ eſt ac ceſſit.huic ꝓpius aſtãti faſciculij her barũ quẽ collecti pᷣdie attingẽ non audebat obiecit. Sʒ fera qᷓ virulẽta erant oꝛe diſcutiẽs.q̃ innoxia noue rat eligebat. Ita vir ſeus eiꝰ exẽplo dd ecẽ qd reipuẽ debẽt edoctꝰ⁊ peri culũ famis euaſit.⁊ herbarij venena vſtauit. i. ¶ũ qjdam ſeculi actibꝰ abdicutis monaſterij magne diſpo fitiõis ĩgreſ ũ cepiſſʒ rogare. abbas ei cepit mul ta ꝙp onẽ graues eẽ iſtiꝰ diſcipline la boꝛes.ſua vero dura impꝑia qᷓ nullꝰ facile valẽt implẽ patientia.alið po tius monaſteriũ vbi facilioꝛibꝰ legi bus vineretur expeteret potiꝰ. nõ tẽ taret aggredi qð implere nõ poſſet. Ille vero nihil his terroꝛibꝰ potuit moueri.ß magis ita omnẽ obediẽ tiã polliceri. vt ſi eñ abbas in ignez ire pꝛeciperet non recuſaret intrare. Wuaz illius pꝛofeſſionem vbi magt᷑ ſter accepit non cunctatus pꝛobare pꝛofitentem caſu clibanus pꝛope ar debat.q multo igne ſuccenſus coqn dis panibus parabatur. Exunda⸗ bat abꝛupris fiamma foꝛnacibus.⁊ intra camini illius cõcaua totis ha benis regnabat incendium Moc igi thr aduenam illum iubet magiſter? trare. Nec diſtulit parere pꝛecepto medias flammas nihil contactus ĩ⸗ greditur. Que mox tam audaci fide victe velut illis quondam hebꝛeis pueris ceſſere venlẽti. Supera ta na tura eſt fugit incendium. Et puta⸗ batur arſurus velut frigido roꝛe per fhſus ſe ipſe miratus eſt. ecj. uidam ſanctus fugandoꝛuz de coꝛpoꝛibus obſeſſis demonum in⸗ credibili pꝛeditus poteſtate inaudi ta per ſingulos dies ſigna faciebat. Von ſolum eniz pꝛeſens neq; verbo tantum ſed abſens quoqʒ interdum cilicij lui fünbꝛijs aut epiſtolis mil⸗ ſis coꝛpoꝛa obſeſſa curabat. Pic er⸗ go mirũ in modum frequentabatur a populis ex toto ad enm oꝛbe ve⸗ nientibus. Taceo de minoꝛibus.pꝛe⸗ fecti comites qʒ ac diuerſarum iudi ces poteſtatum pꝛo foꝛibus illius ſe pe iacuerunt.epiſcopi quoqʒ ſanctiſ ſimi ſacerdotali auctoꝛitate depoſi ta contingi ſe ab eo atz benedici hu imniliter valde poſtulantes. ſanctifica tos ſe atqʒ diuino munere illuſtra⸗ tos quoriens manꝰilliꝰveſtẽ qʒ con tingerent non immerito crediderũt Pic autem ferebatur ab omm po⸗ tu in perpetuum penitus? o m nifo abſtinere. pꝛo cibo tibi ſulpiti in au rem loquar ne gallus hoc audiat. ſeptem tantum caricis ſuſtentari. * .„„„ „ A 4 1 7 67 ⸗ — v—— . Intẽa ſéo viro vłer virtute hohoꝛ fra ex honoꝛe vanitas cepit obre⸗ pere. qð malũ ille vbi pm potuit? e ſentire graſſari diu multũq; dicu tere conaiꝰẽ.ß repelli penit?vel taci ta ↄſcia vanitas ꝑſenerãte virtute ñ potnit.vbiqʒ nomẽ eiꝰ demones ka tebãtur. excludẽ a ſe ↄfiuẽtiuʒ ꝓplos nõ valebat. Virt? ĩterim iacẽs ſerpe bat in pectoꝛe.⁊ cuiꝰ nutu ex alioꝛuz coꝛpibꝰ demones fugabãtur ſeipinz occultis cogitatiõibꝰ vanitatis pur gare nõ potuit Totꝰ igit pᷣcibↄuer jus ad deñ kertur oꝛaſſe vt pᷣmiſia i ſe menſibꝰqͥnq; diaboli ptãte ſimilis bis fierer qͥ ipſe curauerat· qͥo mul tis moꝛoꝛ? Il le q pꝛepotẽs ille q ſi⸗ gnis atz virturibꝰtoto oꝛiẽte vplga iꝰille ad cniꝰ limina populi añ ↄfin xerãt. ad cuiꝰ foꝛes ſime iſtiꝰ ſeculi ſe ꝓſtrauerunt ptãtes.coꝛreptꝰ a de mone eſt tent? in vinculis. oĩa illa q̃ energumini ſolent ferre perpeſſꝰ.qͥn to demon menſe purgatẽ nõ tĩ de mone ſed qð illi erat vtiliꝰ atz opta tiꝰ vanitate Ceü ¶Acdoleſcẽs qwam in aſia pꝛediues opibꝰ genẽ clarꝰ hñs vxoꝛẽ ⁊ filium paruũ.cum in egipto tribunꝰ eſſʒ.⁊ requẽtiꝰ aduerſũ blembos expediti onibꝰ q̃dã heremi ↄtigiſſʒ.ſẽox etiaʒ tabernacula ↄplura vidiſß.a beato viro ioãne verbum ſalutis accepit. Vee moꝛatꝰ inutilẽ militiã cũ vano illo honoꝛe ↄtẽnere heremvz ꝓſtant ingreſſus bꝛeui tꝑe in oĩ genẽ vlrtu tů ꝑfectꝰ emicuit·potẽs ieiunijs hu militate cõſpicuꝰ fide firinꝰ facile ſe antiquis monachis ſtudio virtutis equerat. Tũc interim ſubijt euʒ rogi tatio inuecta ꝑ diabolũ ꝙ rectiꝰ eſſʒ vt rediret ad p̃iam filium q; vnicũ ac domũ totq cũ vxoꝛe ſaluaret. qð vtiq; eß acceptideo qᷓ ſi ſolum fe ſeculo eripere contentꝰ ialutẽ ſuoꝛij non ſine impierate negligeret. int modi ergo falle iuſtitie coloꝛe e. ratus poſt quadriẽniũ fere cellulaʒ ſuam atqʒ pꝛopofitum eremita deſe ruit. Sed vbi ad pꝛoximnuʒ monaſte rium quod a multis fratribus habi tabatur acceſſit cauſam diſceſſionis atqʒ conſilium querentibus confite tur. Kenitentibus cunctis atqʒ pꝛe cipue loci illius abbate.male animo fixa ſententia non potuit euelli. Igi tur infelici ſe obſtinatiõe pꝛoꝛipiẽs cum voloꝛe omniuz digreſſus a fra tribus vix ex conſpectu abceſſerat i⸗ pletus a demone crnentas qʒ ſpu mas oꝛe pꝛouoluens dẽtibus itm lacerabat.einde ad idem monaſte rium fratrum humeris repoꝛtatus cum in eo coherceri unmundus ſpi ritus non valeret neceſſitate cogen te ferreis nexibus alligatur pedes cum manibus vincluntur. Mon im merita pena fugitiuo.vt/ quem non cohibuerat fides cathene cohiberẽt Noſt biennium demum oꝛatione ſã toꝛum ab immundo ſpiritu libera tus.ad eremuz vnde diſceſſerat mox regreſſuset ipſe coꝛrectus eſt alijs poſt futurꝰ exemplohe queʒ aut fal ſe inſtitie vmbꝛa decipiat.aut ĩcerts mobilitas inutili lenitate compellat ſemel cepta deſerere. ¶Ind vero ſulpiti memtniſſe te credo quo affectu nobis cum er tu coꝛam adeſſes illaz virginẽ ſanctus martinus pꝛedicaret.que ita ſe peni tus ab omninm viroꝛum oculis re moniſſʒ.vt ne ipſum quidem aðdſe martinumgum eaz ille officij cauſa viſitare vellet admiſerit. Mam cum pꝛope agelluz illius pꝛeteriret ĩqͥ ſe ante complures annòs pudica cohi bebat. andita fide illius atqʒ virtu te diuertit vt tã illuſtris meriti puel go o c00 plr n v tan nol rigo ni vinc geceyt dabili. a ſe ſaltã ceſſit. w tino qͥa tinun b ↄtumeli nucher in his d erẽpli.E villuls n coegiſʒ virgo tr antea nꝙ xeniũ n his q̃ vir futauit: terdote tis ſacer virgines ſieas mal honis cla liber ſi g tludẽ ſac adjat. poſa eſt Muoe ſ parua batiſno duos de ſtere ind odiaq bꝛictio e banmi ſch q̃ntan e moꝛg diplen nmndo pi hben nz vck dituſratmot —3 mplone quez mi nbꝛn decipiant aut icir nurlienun conplu — 3 * K W—— 8 tro— lã religioſo officio epᷣus honoꝛaret. Mos conlequentes gauiſurã illã vir ginẽ puta bamꝰ.ſiquidẽ hoc in teſti moniũ virtutis ſue habiturã ad quã tanti noĩs ſacerdos depoſito ʒꝓpofi⸗ ti rigoꝛe veniſſʒ. Verum ip̃a foꝛtiſſi mi vincula ꝓpoſiti ne martini qͥdein dtemplatione laxauit. Ita vir beatꝰ ↄccepta ꝑ illã feminã excuſatiõe lan dabili.ab illius foꝛibꝰq̃ videndam ſe ſalutandã qʒ non dederat let? ab⸗ ceſſit. W virginẽ gloſam q̃ ne a mar rino qͥdem paſſa eſt ſe videri. O mar tinum beatũ qj illam repulſam nõ ad ↄtumeliaz ſuã duxit.ſed magnificãs illiꝰ cũ executione virtutẽ.inuſitatuʒ in his dũtaxat regionibꝰ gaudebat exẽplũ.Ergo cũ haud longe ah illa villula nos manerePorinminens coegiſſz xen iũj beatõ viro eadeʒ illa virgo! trãſiniſit. fecit qʒ martinꝰ qð untea non fecerat.nulliꝰem̃ ille vnqᷓ; reniũ nullius munꝰ accepit nhil ex his q̃ virgo venerabilis miſerat re⸗ futauit. dicens bñdictioneʒ illiꝰ? a ſa cerdote minime reſpuendã q̃ eſſʒ mł tis ſacerdotibꝰ pferẽda. Audiãt qᷓ̃ſo virgines iſtud exẽplũ vt foꝛes ſuas ſi eas mali obedire voluerint.etiam bonis claudãt.? ne ad ſe impꝛobis liber ſit acceſſus.non vereant᷑ etiã ex cludẽ ſacerdates. Totꝰ hoc můdꝰ ex sudiat · videri ſe a inartino virgo ñ ᷓ parua admodũ tabernaculũ ãbie⸗ batĩ ſuo ſedili ligneo reſediſſʒ vidit duos demones in excelſa rupe cõſi⸗ ſtere.inde alacres ac letos vocẽ iſtiꝰ modi adhoꝛtatiõis emittere. Eia te bꝛictio.eia te bꝛictio. Wredo cerne/ bant miſerrimi eminꝰ ꝓpinq̃ntẽ con ſcij q̃ntam illi rabiẽ ipũs ſuſcitaſſent NMe moꝛs ·bꝛictio furibũdus irrupit ibi plenꝰ inſanie euomit in martin VQuodã die dũ ſẽs martinꝰĩ area mille conuitia Vbiurgatus em̃ pᷣdie ab eo fuerat cur qui mhil vnq;; ante clericatum quipe qui in monaſtẽio ab ip̃o martino nutritus erat habu it equos aleret mancipia compa⸗ raret. Wam illo tempoze arguebat᷑ a multis ꝙ non ſolum pueros ß eti⸗ amn puellas ſcitis vultibus coemiſſʒ Wuibus rebus infeliciſſimꝰ inſanò telle commotus.⁊ vt credo pꝛecipue demonum illoꝛum agitatus inſtin⸗ ctu martinũ ita aggreſſus eſt vt vix manibus temperaret. Cum quidem ſanctus vultu placido mente tranql la infelicis amentiam per mitia ver ba cohiberet.ſed ita in eo nequam ſpiritus redundabat vt ne ſua qͥdem illi ꝙᷓuis vana admodum mens ſub eſſz trementibus labijs incerto 93 vultu de coloꝛe pꝛe furoꝛe ro tabat verba peccati.ſe aſſerens ſanctioꝛem quippe qui a pꝛimis annis in mona ſterio ĩter ſacras eccleſie diſciplinas ipſo martino educãte creuiſſz. Mar tinum vero? a pꝛincipio quod ipſe viffiteri non poſſet militie actibus ſoꝛduiſſe.⁊ nunc per inanes ſuperſti tiones et fantaſmata viſionum riqi⸗ chla pꝛoꝛſus inter deliramenta ſenu iſſe. Wec duz multa atqʒ alia que re ticere melius eſt acerbioꝛa vomui⸗ ſet egreſſus tandem furoꝛe ſatiato quaſi qui ſe penitꝰ vindicaſſet rabi⸗ S dus ea parte qua venerat recurre⸗ bat. Tum interea credo per martini oꝛationes fugatis ab illiꝰ coꝛde de⸗ monibꝰ reductus ad penitentiam mox reuertitur atqʒ ad martini ſe genua pꝛoſtrauit veniam humiliter poſcens.fatetur erroꝛem nec ſine de mone ſe fuiſſe tandem ſanioꝛ confi⸗ tetur. Mec erat apud martinum la boꝛ iſte difficilis vt ignoſceret ſup plicanti. Vunc et ipſi et nobis omni bus ſanctus expoluit qualiter illum ademonibus vidiſſet agitari· ſe ↄi tijs nõ moueri q̃ magis illi a q eẽnt effula nocuiſſent. õxinde cũ ideʒ bꝛi ctins multis apud eñ magnis q; cri minibꝰ ꝑſepe pꝛemeret᷑ cogi non po tuit vt eũ a p̃lbꝛo ſubmonẽt ne ſua pſeqͥ videret iniuriã.illð dmemoꝛãs Si xp̃s iudam paſſus eſt curego nò patiar bꝛictioneʒ · cvi. SMnadã aũt die dů qjdã infirmns medicinã expetẽt bꝛictiũ adhut dia conũ in platea reꝑtuʒ ↄuenit· cui ſim pliciter ait.Ecce ego pꝛeſtoloꝛ vixꝑ beatũ ⁊ neſcio vbi ſit vel quid opis agat. Cui bꝛictiꝰ. Si inqt delirũ ilũ q̃ris reſpice eminꝰecte celuz ſolitꝰſiẽ amens reſpicit. Cüq; pauper ille oc curſu reddito qð petierat impetraſ ſet bꝛictium diacohuz vir beatꝰ mar tinus alloq;tur.Ecce ego o bꝛicti de lirus tibi videoꝛ. Xũq; ille ↄfulus b auciiẽs dixiſſe ſe denegaret ſẽs iar tinꝰ ait. Nõne aures mee ad os tuũ erant cũ hec eminꝰ loqᷓbaris Amen dico tibi.quia i obtinui apud deuz vt poſt me ad pontificat? honoꝛem ſucceceres ſed noueris te in ep̃atu multa paſſurum aduerſa. Wrictiꝰ ß audiẽs irricdebat eũ dicens. Nonne verũ dixi iſtum delira verba ꝓferre Sic pᷣſpyterij honoꝛe pꝛedit? fepius beatij martinũ connitijs laceſiiuit Finit diſtinẽtio ſeptima. N Incipit diſtinctio octaua Ex vita ſẽi vüſtanni ¶Exm. I. Pofectꝰ eſt ſẽus dhſtannad a elphegũ cognatũ ſuij vvẽ tanie ecẽle pontificẽ · Aqͥcñ̃ frequẽter rogaret᷑ vt monachatũ in dueret.q̃tenus qᷓ angelice vite initia hr̃et ꝑſeuerãtiã ĩ habitu monſtraret Rñdit ille excellentioꝛis eſſe gr̃e q̃ ĩ ſeculo ↄſenuerit et tñ que digna ſunt Ex vit ſancto monacho fecerit eo qͥ ſe monaſterio dedit nec qͥcqᷓ; aliud pꝛeterq; q ſibi ſtatutj eſt poſt hoc facere potuit. al terů neceſſitatis.alterum libertatis Ad hoc ep̃us ait. Vmnibꝰcõis nece ſitas eſt vt qui ignẽ iehẽne volnerit effugere ignem ↄcupiſcentie ſtudeat ertinguere.qui nõ multuz extinguit ſi fomenta eius humamis ſenſibꝰ nõ ſubtrahuntur. Ad hoc qð in mũdo pꝛecipue appetitur libertas hõinis ẽ hac enim amiſſa cetera nequeũt poſ ſideri. At ergo deo des quod maxi⸗ me diligis illa deſinat haberi Xun qʒ huinſmodi verbis epiſcopus inſi ſteret illum in ambiguo poſitnz gra uiſſima febꝛis inuaſit atq; ad deſpe rrationem vite perduxit.tandem exĩ ſperato recaleſcens hec ait. egibus voluptatis renuncio virginem me virginis filius hucuſqʒ ſeruauit. vir ginem me regina virginum habebit. Mox accito epiſcopo poſtulat ſibi indilate religionis benedictionem dari. Tunc epiſcopus letitia perfu⸗ ſus mõachali eum ⁊ ſacerdotali gra tia ꝓmonit. eccleſie beate virginis arie attitulans cui eum ab initio parentum ſuoꝛum ſponſio dicauit. Xunq; eum contra diaboli inſidias inſtruxiſſet dimiſit eum pergentem ad generationis ſue pꝛincipium.ibi reccleſia beate virginis manſitabat operans ea que pie noꝛma religio⸗ nis exigebat.Wi etiam adherenteʒ cellam ſiue ſpeleum pꝛopꝛijs laboꝛi⸗ bus edificauit.que non taz humani habitaculi qᷓ; foꝛmam gerebat ſepul cri. Vt enim ego qui vidi eſtimo lon gitudo eius non amplius quinq; pedum.latitudo vero duos et ſemi⸗ pedem habet. Poꝛro altitudo ſtatu ram hominis expꝛimit et manifeſta nit ſi quis in defoſſa terra cõſtiterit. Iliter eniʒ neq; latis ad pectus poꝛ ihnm utolbb iinli entis p icůbit cer hichi.L verts op dit. Inte rere lurv giorẽ ol Tunc adi tenaculaq tter ignir czre xöm. eriter eac lẽ faciẽ nitẽs mon ſtando vit tenebatur manibus rugitu fre calhꝰiſte. ſrie erate b Aone pinqpli claworfuiſ lia temiſ fhit. caute cem irati: dẽ dů̃nati Inno us eſt ſes pſit oſen tpe ſtilo oſbern'de E ꝑactis blhs inec do goꝛon⸗ Pdnslumèopanttirradtautt Vie diabolꝰ nunc ſẽm q́; depellẽ nitit tu aginẽ ſub obſcuro velpe cell aco ieſcentis petit. imiſſo capite feneſtre incũbit cernens illũ fabꝛili oꝑe occu patũ. poſtulabat ſibi qpꝑpiazʒ oꝑis fa bꝛicari. Cuiꝰ ille callicitatẽ non ad⸗ nertẽs opi qð poſtulabat zin inẽ; odit. Interi cepit hoſtis verba ꝑuer/ a ↄpoſitione facẽ. mulierũ noĩã inſe rere.luxurias ↄmemoꝛare. deiñ reli gionẽ oſtendẽ.⁊ denuo eadeʒ repetẽ Tunc adletha xpi qjs eſſz Intelligẽs titer ignire.?⁊ ſuppꝛeſſis labis inuo⸗ care xpᷣm. veinde ſẽo furoꝛe actꝰce leriter ea cangẽtia de igne rapit lar nualẽ faciẽ includit.⁊ totis viribꝰ re nitẽs monſtrũ introꝛſus trahit. iãq; ſtando vires ſumebat. uz igit is qᷓ tenebatur quulſo pariete tenentis ſe inanibus aufugerat tales immani rugitu fremens vlulatus. W qjd fecit calhꝰ iſte.tenui nanq; G foꝛmnoſa ce⸗ hrie erat.et ideo de eo talia clamita bat. Mane at ↄgregata eſt ad eum pinqᷓ pli młtitudo ſciſcitãs qͥs ille clamoꝛ fuiſʒ qᷓ tanta eos vehemen⸗ tia terruiſſʒ vemonis ait furoꝛille knit.c aute vos ab illo agite. ꝙ ſi vo⸗ cem irati ferre non potuiſtis.ſocjeta tẽ dã̃nati qͥ pacto ſuſtinebitis!.ij. ¶Anno ottonis tertij q̃rto mõꝛtu ruit. tanta claritate vultus eius re⸗ us eſt ſẽs dũſtannꝰ cuiꝰ vitaʒ deſcri⸗ Pſit olbernꝰcãtkarie cãtoꝛ. nulli nr̃o tpe ſtilo icðs in muſica oĩm pᷣm.h oſernde moꝛte eiuſcẽ ſẽi ſic ſcribit Inſtabat inqͥ;t dies aſcenſiõis dñiee ꝑactis vigilijs remanſit in or̃one olus in ectia dũſtãnus et vicit· Et einnumera cãcdicatouʒ multtu i ſtin octaua ſtantium ineſtimabili fulgoꝛe mican tiũ per ecẽie ianuã irrũpens añ ip̃m conglobata conſtitit vna voce eum ſalutãs hoc mõ. Salue dũſtanne ſalue. Mandat tibi quem pie deſide ras filius dei quatenꝰ ſi paratus es venias.et diem hanc ad cuiꝰgaudi ſuſpiras nobiſcum celebꝛes. Ad q ilie imperterritus manens ſciſcitat? eſt qͥ eſſent. Cherubin ac ſeraphin ĩ⸗ quiunt ſumus et reſponde quid ve⸗ lis. Tunc reſpondit ille. Hodie dies ſolenniſſimꝰeſt et incũbit mihi pane verbi dei plebẽ reficẽ ⁊ oſtendere il li qũo ad hoc gaudium poſſit ꝑue⸗ nire. ꝓpter quod ⁊ multi conuenerũt nec debeo decipere illos.⁊ ideo ho⸗ die venire non poſſuz. Qui dixerũt. MEila paratus eſto in die ſabbati.ꝓpꝛe ſto ſis hinc nobiſcum romam venire et coꝛaʒ ſummo pontifice ſanctus ſã tus ſanctus eternaliter canere. An⸗ nuit ille. et illi receduntecto igitur die ad miſſam euangelio locutus ẽ d plebem qualiter nunq; locutus fuerat. et reuerſus ad altare celebꝛa⸗ nuit myſteria. Tbi autem ventum eſt ad benedictionem ſuper populum. iteruz ab altari pꝛedicaturus regre⸗ ditur.vt non hominem ſed angeluz loqui putares. Iterum ad altare re⸗ vertitur et data benedictione iternz ad populum redit cũctis ſtupenti⸗ bus ·et mox ad loquendum os ape⸗ ſplenduit vt nemo in eum intendere poſſet. obitum qʒ ſuum illis inſtare dixit.pꝛomittens ſe illis nunq; defn turum.et tunc ad menſaʒ domini re greſſus eſt. Eadem die cum a men⸗ ſa ſumpto cibo ſurrexiſſet oꝛatoꝛi⸗ um petijt et deſignauit locuʒ iqno ſe voluit ſepeliri. Wox vero lãguo? eum innaſit ſexta feria lecto decubu it. oẽsq; aduẽtãtes ad ſequẽda veſti gia vñi incitab at. Sabbato iteꝝ cõ catꝰ ẽ.⁊ cñj hoꝛã ſuã expectaret ſubi to ců lecto in qͥ iacebat vſq; ad ſuꝑi oꝛa leuatꝰẽ? trabibꝰobſiſtẽtibꝰ lenit demiſſꝰẽ ad terrã. hoc vſq; tertio fa dtů ẽ. Tũc ait ad circũſtãtes. Vos vi detis qͥ vocoꝛ.ſi vultis mecuzj ire ite via qᷓ inceſſi. deꝰ qͥ me vocat ip̃e diri git coꝛda ⁊ coꝛꝑa vr̃a ad ſuã volun tgtẽ in pace.et rñſo oĩbꝰ amẽ trꝗijt. Qnidã archidiaconꝰ lũdos.iij. nie ↄuerſus eſt in mõſterio ſẽi vůſtã ni lraꝝ ſciẽtibꝰ⁊ cepit religiole ↄuer ſari. Poſt ãnũ qͥ monachꝰ factꝰ eſt ſe cretarij officio fůctꝰẽ.⁊ cepit paula tim a religione tepeſcẽ dũ maioꝛi li bertate ceteris potiret᷑. Tãdẽ fugam parabat cij qͥdã iuuene ſibi ↄſciv.tñ adhuc sĩo fluctuabat de hoc qð fa cturꝰ erat. Statuit añt apnd leſe nõ diſceſſurũ a monaſterio jine licentia ſei dũſtãni. lenit itaqʒ ad tũbaʒ ei⸗ q̃relõ faciẽs de illis⁊ ſuã bñdictionẽ perẽs.⁊ vt iter ſuum ꝓſeq̃ret dixit ſe ip̃iꝰ ſeru futurũ qͥcunqʒ ꝑgeret. e niens poſt choꝛij inuenit monachũ quẽdã reuerẽdiſſimũj virgã tenẽtẽ? ei innixũ ſtãtẽ ⁊ ſe inuidis oculis in tuẽtẽ.qͥ viſo expauit ⁊ ab eo diuertẽ voluit.q virga oppoſita ait· quo v dis? Innuit ille nõ eſſe loquẽcũ. St ille Si loq̃r nihil ad te dic qͥ vadis! fuiſti.⁊ mutata volũjtate intẽtiꝰ oꝛa. Reuerſus ille oꝛauit ſicut pꝛiꝰoꝛaue rat. kediẽs obuiuz habhit quẽ pᷣus eodem loco.qᷓ qͥ tendẽt reqſiuit. Cui ille. Quid ad te? Multů inqͥt. qõðõ?⁊ tu ſite non coꝛrexeris in ꝓximo expꝑi⸗ eris. nunc ergo redi itex ⁊ muta mẽ tem? muta pꝛecem Cunqʒ ille tranſ ire potiꝰ conaretur ꝙᷓ; redire ·ille vi bꝛata contra eum virga redire illuʒ Wuo inqt mea intereſt. Ac ſẽus. Ni hil eſt. rebertẽ ad ſepulcrum vbimõ coegit. qui rediens multuz pauidus oꝛahit tertio eundem ſermonem. Et rediens non inuenit eũ quẽ p̃us ĩue nerat.putãs qʒ ſe bñ oꝛaſſe ꝓperauit ad oſtium clauſtri vbi offendit que pꝛiꝰ offenderat turbato vultn cõtra reſpondit. Quis es tu qͥme tanta au ctoꝛitate conſtringis? Ait. queris s audi.xEgo ſũ dũſtãnꝰ poſſeſſoꝛ⁊ ar „ chiep̃us huiꝰ loci.amatoꝛ illoꝑ⁊ ad iutoꝛ qͥ vere ſũt filij huiꝰecẽie.ttu qũo ſuffragiũ meum queris q me⁊? locum iſtũ vis deſerere! Nea licẽtia hinc nunqᷓ exibis ·ſed velis nolis remanebis.hic moꝛieris. et quia me audire ↄtẽpſiſti ecce in pens rua ꝓn¶¶ babis ꝙ non bene feciſti. Et lenans virgã percuſſit eum tertio acriter. et in terraʒ pꝛoſtrauit. et diſparuit. I le iacens illic inuentꝰ eſt et poꝛtat? in infirmitoꝛiũ.⁊ cepit quotidie au gmentari infirmitas nec poterat di noſci qualis eſſz. Ille autẽ reuelare no lebat.tãdẽ poſitus eſt ſuꝑ cilicius et cepit letania pꝛo eo dici. Cũqʒ di ceretur bis ſce důũſtanne oꝛa pꝛo eo. rogauit ſe ſuꝑ lectum poni dicens ſe mõ non moꝛiturij. t accerſito hen rico pꝛioꝛe confeſſus eſt ei omnia. ꝙ moꝛi non poterat anteq; hoc con feſſus fuiſſet.t accepta penitẽtia benedictione a pꝛioꝛe reddidit ſpũm Ex vita ſantti edmundi. Exẽplũ art 7 Em mitteret ſen ecinunqũ vna cuz fratre ſuo mater pa — dicens illi. Si maternã vt bonos de cet filios iuſſionẽ ſeruaueritis ↄſido in dño ꝙ in vibipſe pꝛouiſoꝛ inuni ſicus erit vobis uo quoq; dedit eis cilicia pᷣcipiẽs vt illis inp nudo „ rilius vt liberalibus imbue⸗ retur ſtudijs ſen artibus modicaʒ pe cunie ſummam dedit eiſcem mater igiijnnunpo nulinn uimhnid wintitts ſrimmc iuneynn nilcut inmlnzmn ſetſohnt ursu ſineo nt Msquirn usubtoſtci oficloſſinelun 105 cunnd morunn lepaneiatn: ur bis le diſume crnpwn vrklp kun pofdim oninni;t acurſtoht nnr confeſustſt ci unniu⸗ pon poteratanec hocto arucupau cion vulnd mnd fi * — Miſtin octaua ſe veſtirent bis aut ter in ebdomoda Timebat em̃ ne poſtqᷓ; diſcretionis annos attingerèt ꝑ deuexa vitioꝛuz ? abꝛupta voluptatis incederẽt. Jõ q; rudes in arte bellãdi familiariter infoꝛmauit.⁊ pꝛius exercitans qᷓ; in belli diſcrimine nẽ̃ario traherentur. Ißp̃a etiaz edmundo quẽ velut ſẽita tis eius p̃ſcia ceteris filijs plus dile xi t.dum ſtuderet pariſiꝰ cũ indumẽ tis lineis cilicium mittere conſuenit Mb erito euz p ceteris dilexit qᷓ nuſqᷓ piam matrẽ pius videlʒ filiꝰ verbis aut oꝑibus offendit. Ita nanq; deo 7 matri ſue placẽ ſtuduit ꝙ oẽm a ſe ſe leu itatẽ reſecans omnino choꝛe is alijs qʒ ludicris ſeu ſpectaculis ſe ſubtraxit.viebꝰ qͥʒ; dominicis? feſti vis iuxta monitum matris añqᷓ; cõ⸗ ederet pſalterium ex integro pſallẽ ↄſueuit. Et quia amantiſſimꝰ dñi to tis vi ſceribus ſtuduit auctoꝛeʒ vite diligẽ.ip̃ᷣm in foꝛma puerili eidẽ pu ero voluit demonitrare.Cum enim pꝛatũ qõ dam ſpatiãdi cauſa coeta neis inuitãtibus ↄſenſiſſʒ ingredi.ab ipᷣoꝝ m comitatũ ſe celerius ſepara uit. ne conſciẽtie puritatẽ ſvel nugis puerilibꝰ v el ocioſis ſermonibꝰ con tingẽt maculari.vᷣum igitur incede ret ſolitariꝰ ſacris inſiſtens meditati onibus apparuit ei puer ille cãdoꝛe niueo nitidus⁊ coloꝛe roſeo rubic dus.qui velut a ſqmo celi cardie ela pſus ſubito ſic eũj pꝛioꝛ allocutus eſt officioſiſſime ſalutãdo Salue dilce mi. Wð cum audiſſʒ puer in ignoto ſermone pueri miratus eſt. Duẽ cuʒ ille pauet᷑actum ⁊ heſitãtẽ conſpicẽt ipᷣin deno alloquẽs qᷓſiuit an ip̃e ſi bi vel tenuiter notus eſſʒ Ille ſimpli citatis colũbine reſpondẽs ſermone ſunplici. Mullã inquit teneo notitiã tui.nec ſum vt eſtimo notꝰtibi. Adie cit puer. Quomodo ita tibiſũj igno tys pꝛeſertim cũ ⁊ in ſcholis ad latꝰ tuũ jedeã.⁊ tibi quocũqʒ fueris inſe parabititer fuerim ſociatus? veinde fubdit. In faciẽ meam reſpice ⁊ d in fronte mea ſcriptum ſit aduerte ſe dulus toto coꝛde.Qð ců feciſ ſcri ptum in ea legit litteris celeſtibꝰ Je ſus nazarenꝰ. Mui ſtatim quod vide rat ei retulit ⁊ ab ip̃o pꝛotinus au⸗ diuit. Woc eſt nomen meuz qð tibi memoꝛiale ſit in deſiderio aĩe.? hoc diligenter ⁊ articulatim noctib?ꝰ im pꝛime ſingulis fronti tue.ꝑ hoc eniz poteris contra moꝛtẽ muniri ſubitã ? quiſquis eadẽ ſcriptura munierit modo conſimili frontẽ ſuã. Mis di⸗ ctis puer ille in quẽ deſiderãt angeli ꝓſꝑe diſparvit.ſed in pectoꝛe pueri lui quẽ viſitare dignatus eſt non pa F N dulcedinis reliqᷓt. S 6 v. Et cũ idẽ edmũdus ſingulis ĩ coꝛ de virtutibus gratum paraſſ holpi tiũ caſtitatẽ ſingularit habẽ ſtuduit ſciẽs ꝙ incoꝛruptio deo ꝓximũ eſſe facit.carnẽ ſu nulla vnq; polluit im mundicia.ſed in eo ꝑmanſit vſq; ad obitũ virginitas incoꝛrupta. Mam de conſilio cuiuſdaʒ ſacerdotis ꝓpe tuam virginitatẽ coꝛaimn beate virgi nis vouẽs imagine eidem ſe virgin velut dño ↄmendauit ⁊ copulauitꝑ enniter velun ſponſe.atz inſignij irre fragabilis federis eaʒ anulo ſuo ſub arrauit nouo moꝛe. Anulo inquam quẽ ad hoc fecit digitum ipſiꝰ ima⸗ ginis inſigniuit.Et vt eidẽ dñe ammi ce ſue chariſſime iugiter impendẽt ſalutationis obſequiuʒ in eodẽ anu lo Faliter ĩſculptum eſt illud aue an gelicum · Ex tũc ergo ſicut ip̃e ↄfeſi? eſt in obitu quotiens eiuſdẽ clemen riſſime virginis pꝛeſidiuz inuocauit ip̃a in tentatione ꝓnentum.in ꝑlecu tione ſolatiũ.in tribulatione reemdi um ·in doloꝛe gaudium ſibi er 1 inpetranit. t aũt eadẽ ſponſa ſua feceris inter eos initi recoꝛdaretur ⁊ ſponlũ dignaret᷑ agnoſcẽ qui eam in ſua deſponſarat imagine in anulo cũ qͥ poſt moꝛtem moꝛe pontificali extitit ſepult? inuẽtũ fuit inſculptuz cnnctis vicẽtib? atz mirantibꝰ iſtud aue ac per hoc in manu pontificis atz in digito imaginis p̃cipuuz pꝛe⸗ lucet teſtmonium ꝑ qð enudatiꝰ ap paret geſte rei veritas et exẽplum. At hoſtis antiquꝰ qͥ magis eum vi dit in virtute pꝛoficẽ.eo magis agi⸗ tatus inuidia pectoꝛis eiꝰ pacez ſtu duit ꝑturbare. Vñ q̃ndã puellã hoſ pite jue filiã in eiꝰ excitauit excidinz vt impudicos oculos ĩ eũ iaciẽs eiꝰ ↄmouẽ tentaret animũ ſignis? nuti bus ac ſuſpirijs qᷓi dicens tacite doꝛ mi mecũ. Sed cũ ꝑ talia nihil ꝓfice ret aꝑtis cuz eo verbis cepit agẽ et multis modis ad gmplerꝰ iliicitos ꝓnocare. Muã ille vt peſtem fugiẽs ſepiꝰcoꝛripit.ſed illa nec a virulen to pꝛopoſito q mente conceꝑat ſe retraxit. Illa velut altera egiptia ꝓ ſllicitis ĩſtitit.ille velut alter ioſeph illicita recuſauit. Tãdem de illi? im poꝛtunitate ꝑteſus quid ſuꝑ hoc el⸗ ſet agendũ melius mẽte contulit.et habito ſecum conſilio puelle tẽpus aſſignat veniẽdi ad locum quo va⸗ care ſtudio ↄſueuit. Illa ſperãs voti ſe compotẽ fieri aſſignato tꝑe auda cter venit. quam ingreſſam ⁊ quib?⸗ dam ſuꝑioꝛibꝰ veſtibꝰ ad eiꝰ pᷣceptũ bꝰ q̃s ad hoc aptauerat in doꝛlo ꝑ⸗ optime flagellauit. vt ſic cui colliga ta erat in coꝛde ſtultitia ipſam diſci pline diſſolueret dura virga · Fugit illa quem dudum fuerat inſecuta.et vexatio intellectum dedit auditui.⁊? gratiam appoſuit ita ꝙ ipſa puella vt aſſeruit hmõi tentationem nunqᷓ; poſtea talit tolerauit. Sicq; duz re⸗ ſtitit ꝑſequẽti diabolo ipſe diabol/a ella receſſit ocius ⁊ ab iß̃o. ¶vi. Factus aũt edmdus magiſter ar um pꝛeter modum tunc legentiu 3 miſſaʒ ⁊ hoꝛas canonicas quotidie pꝛiuſq; legeret audire cõſuenit. que icʒ religioſa ↄſuetudo etiã ſuis ſcho laribus pꝛofuit.quos vt ſecuz audi re miſſas aſſueſcerent ſic ind uxit.Et vt hoc liberius exeq̃retur in paro chia qua degebat fecit capellam cõ quã ſp dilectione coluit ſpẽali vy. Vie quacdam in ſtudio occũpat? ðblitus eſt oꝛationem illã.P iĩteme merata dicẽ.quam in honoꝛe beate virginis ⁊ beati ioannis euangeliſte dicere conſueuerat diligenter ac de⸗ ſtrui in honoꝛe ſccilz beate e note. Sequemi ei nocte beat? iohan nes apparuit.?⁊ vt ei manum ſuaz ex tenderet imperauit. Perebat ſiqͥdeʒ in manu ferulã qj velut in euz ſeuiẽs minabatur eius ꝑcutere palmaz. Vi ſum eſt ei ꝑ ↄminationis magnitudt nem ꝙ ſi eum percuſſiſſz ex ictu ĩcur riſſʒ moꝛtez. It ille mox clementioꝛ factus erectam manum mox luſpen ſam tenuit.⁊ vt dictam or̃onem ex tunc dicere non omitteret famjliari ter perſuaſit. 6.vij. ¶Socre ſcripture edmundꝰ doctoꝛ effectus erat tanqᷓ; lucerna ſuper cã⸗ delabꝛũ poſitus Erat enim pᷣdica⸗ toꝛ egregius. diſputatoꝛ acutiſſimꝰ. lectoꝛ pius.Et in his omnibus effi debat alijs quod ipſe hauſerat de fõ tibus ſaluatoꝛis. Frequẽter multi ⁊ magni viri qui ad enz in ſcholis au diencum confiuebant inter legẽdũ a lachꝛymis ſe continere non valen tes libꝛos claudebant. el ſiquideʒ ⁊ lac ſub lingua habebat. Ideo; vdulcedinem non modicam diſcipn loꝛum mentibus inſtillabat. Vnde . milidel res eri viib lecu chono ſcs ero inir dens iuß iter. Min niů in ſch ſmn. de q facule ꝰi re. In c intrait ſ riſtercyen durit ſech ieins nitars Vñ valefaclete růt ind /habuit conſuetu dice paſſie rcolẽ.⁊ int ilis medull pfeſtius di cris fatig let lectionẽ e jn vigilis ex circa auroꝛã vccurrit me diei hoꝛam ẽ de dñica grauẽ capl Firet ad e niret elegi an dtẽpla e aparni „ vlt exhib itus derter ctt quide the leuaret. Mno qᷓſiamt tenfacht udiligeeru utinoötbenoh vtemanum hyt amit. erdiih iꝗveutnemn speunepany) Mnononls magt — r nor cmentu nowm norlpun dicem ofonem et omtert fowjlian multi de ſcholis ſuis exierũt docto res eximij veſtigia ſcitatis eiuſdeʒ ꝓ viribꝰ ſecuti. Nonnulli etiã ect̃iaſti⸗ cis honoꝛati vel potius onerati bñ kicijs exonerãtes ſeißos religioni ſe deerũt eiꝰ ſuccenſi facibꝰ lecionis. Mimirũ ignis in altari coꝛdis eiꝰar dens iugiter alijs oſtendebat lucis ſter. Ninc ⁊ qjdaz nocte vicit ꝑſom niũ in ſcholis ſuis ignez fieri copio ſum. de qͥ leptẽ ardentes extrahebãt facule ↄtinentes myſteriũ rei ſecutu re. In craſtino em̃ illiꝰ diei dů legẽt intrauit ſcholas abbas qdã oꝛdinis ciſtercyenſis.q ↄpletis lectionibꝰab durit ſecũ ſeptem de ſcholaribꝰ ſuis qᷓs ignis ſeptifoꝛmis accẽderat cha rritatis. ñ ſpꝛetis tpalibꝰ ⁊ mundo valefaciẽtes viam vite feliciter arri Pabuit etiã ſẽs edmũdꝰ. Jr. Verũt in dicti abbatis monaſterio conſuetudine q̃libet die vẽl nocte dñice paſſionis inſignia meditando recolẽ.⁊ in eis ſuauiſſime delectãdo illis medullitꝰ inherere. Vuadaʒ ita q; feſtiua die multis occupationibꝰ ⁊curis fatigatꝰcum pꝛeuidẽ nõ poſ ſet lectionẽ craſtinã ſequẽtẽ noctem in vigilijs expendit fere totaʒ. vnde circa auroꝛã irrũpente ſomno eius occurrit memoꝛie ꝙ in nulla illius diei hoꝛa meditatus fuiſſz iuxta mo rẽ de dñica paſſione Timẽs vero ne grauẽ capitis doloꝛẽ incurrẽt.ſi añ⸗ qᷓ; iret ad ecẽiam ⁊ ſcholas non doꝛ miret.elegit aliq̃ntuʒ quieſcẽ ac ſoli tam ꝓtẽplationẽ ĩ ſpe gratie dei tũc irrumꝑe.C ergo ſe inclinaſſz ad le ctñ apparnit ei hoſtis antiquꝰ tetr vnltů erhibẽs ⁊ hoꝛrẽdum. Vñ ter⸗ ritus dexterã manũ leuauit vt ſignũ facẽt qu demon appꝛehenſam tenn it ne lenaret. Iß̃e vero ↄfiſus in do mino q̃ñi ambiderter ſiniſtraz erexit vt idem facẽt ſignaculij.ſÿ diabolus eſtimauit. p̃a ſimiliter appꝛehenſa qᷓi ſacc? gra viſſimꝰ cecidit ſuꝑ eum. Tunc defict entibꝰ ſibi viribꝰ coꝛpoꝛis oꝛauit in ſpũ dñm.vt ſua virtute ſeuienteʒ cõ⸗ tereret inimicũ. Bic q; demõ ab eo aulſus ſubito cecidit inter lectum⁊ parietẽ ꝓximũ in momẽto. Surgẽs igitur celerit᷑ ⁊ ſic ꝓſtratũ inueniens demonẽ cohfoꝛtatꝰin fide ipᷣm cepit aggredi velut hoſtẽ eñ q; ꝑ hoꝛribi le guttur eiꝰ arripuit.⁊ iliud ſtringẽ do foꝛtiter ita dixit. Idiuro te ꝑ a⸗ ſperſionẽ ſanguinis xß̃i vt mihi non omittas dicẽ quid ſit illud ꝑ qõ ti⸗ bi valeã plus nocẽ.⁊ te a meis infe⸗ ſtationibꝰ cohercẽ. Et diabolꝰ ait. Per illud qð nunc noĩaſti.Et ſic di abolus victus diſparuit.ſe victũ do lens ab eo quẽ ſuis vincẽdij viribꝰ — F. Paſſa ẽ ſub diocleciano apud ce⸗ areaz paleſtine theodoſia virgo de eadẽ ciitate nobiliſſimo genẽ oꝛta annoxvlij.parentib?ꝰ vnica deo con ſecrata elegantis ſpẽi. vignũ qppe erat in tali fabꝛica xp̃i palatiũ fabꝛi cari Wec igit neſciẽtibꝰ parẽtibꝰ ab martyꝛes ĩ carcẽ recluſos ↄfugit eis q; le ↄiuuxit ⁊ vt oꝛarent ꝓ ea roga nit. Wð cuz facẽt facta eſt vox de ce lo dicẽs.Ego eã oleo achlete ꝑũgo meoq; ſpũ ↄfirmo ad vincẽdas oẽs crutiationes.veinde interrogata a pᷣſide vꝛbano libẽ ac pꝛudent ad om nia rñdebat.pſalmos q; frequenter ruminabat. Poſt hoc ſtipite capil⸗ lis ſuſpenſa eit.in quo cum nuda ſta ret nubes niuea apparuit q̃ illõ vela nit. vrbanò aũt minante je acrioꝛa upplicia illaturũ. Rñdit. Exurge vꝛ bane nullũ de parato mihl pꝛandio ferculũ fraudes. In omnibus itaq; toꝛmentis ſuis quaſi doloꝛẽ nõ ſenti ebat· quia aĩa eiꝰ in coꝛona ope debat · Imatoꝛ inqᷓt caſtitatis in ho neſtis vyltibs habitat fruſtra qʒ mi hi minaris coꝛruptionẽ. quia nõ p̃t caro coꝛrũpi niſi iẽs fuerit añ coꝛ⸗ rupta. Poſt hec ait pꝛeſes rebellem virginẽ in anguſtũ heronẽ coartate ⁊ e collo grauiſſimqj ſarũ alligate. eãq; in mare pꝛecipitate. Vð cuʒ fa ctij fuiſiʒ ab angelis ad terraz redu cta eſt.ſaxũ qð ei að collũ pepende⸗ rat manibꝰrepoꝛtãs Poſt hec dimiſ ſiſunt ad eõ jeoꝑdus ⁊ togala lenita tis ſue ſigna demonſirantes ⁊ nihil eã leſerunt. Tandẽ duz decollaret᷑ vi ſa eſt de oꝛe eiꝰ exire columba auri ſplendoꝛe pulcrioꝛ ad celnz ↄſcẽcẽs Kacẽ vero nocte parẽtib? ſuis cum magno choꝛo virginũ apparuit in⸗ duta ciclade ninea crucẽ aureã ĩ ma nibꝰ⁊ coꝛonã in capite' geſtãs ⁊ di⸗ cens. Ecce q̃lis eſt gla vñ me pᷣuare volehatis.— ¶Sciẽs dei famulꝰ dñicꝰ ſeculariũ coꝛda plꝰ erẽplis qꝙᷓ; verbis moueri. ideo q; qᷓ;plurimos jubdola hereti⸗ coꝝ ſuꝑſtitiõe illectos ꝑtrahi ad er roꝛem excogitauit exemplis exẽpla retũdẽ ⁊ veris virtutibꝰ lophiſticas expugnare. Quaſdã em̃ nobiles do⸗ minas incredloꝝ familiares adijt. ⁊ apud eas hoſpitio receptꝰ eſt.⁊ ꝑ totã q̃drageſimã ibi mãfit Igitur vt x⁊ipe eas oſtenſione ſẽitatis allicẽt. tanta ſeißm cum ſocietate ſua cepit auſteritate afficẽ q̃nta ſine auxilio diuine gr̃e luſtinẽ nequsq; intirmi⸗ tas humsna potniſſ. Etem̃ euz ſibi cibi imoꝛe ſolito parati ab ip̃is hol⸗ pitibꝰ p̃jerrentur NMos inqͥt huiuice modi nůc alimẽtis nõ vtimbr.panẽ nobis rãtũ? aqjm exhibete.⁊ ſi ĩ pa ne ⁊ aq vir dei eũ ſocio luo ꝑ totam qdrageſimõ ieiunauit vſq; ad palca Stratꝰ qͥʒ; cũ ſibi pararet᷑ ad qᷓeſcẽ⸗ dum idoneꝰ. Mõ ihqᷓt ĩ hac mollicie Er vitis ſanctoꝛum ß ſup tabulas qᷓelcein?. Stratis ita qʒ ſibi nudis tabulis accub uerũt qͥ& tidie nudo doꝛmiẽtes in ligno exem plo eiꝰ qͥ õnũ moꝛtis ſuſcepit in cru ris patibulo. Sõnus aũt beati dñi⸗ ci ⁊ ſui locij bꝛeuis erat Surgebant em̃ qᷓcitius ⁊ anticipabant vigilias õonibꝰ inſiſtentes. Allocutꝰ eſt añt beatꝰ dñicꝰ aliq̃s ex dñabꝰ illis⁊ ro gauit vt ſibi⁊ ſocio ſuo cilicia quere ſẽt. Iddidit q; NMemo ſciat ſeruet᷑ ſe cretũ. Wec autẽ faciebat vir ſpũ dei replet? nõ vt ſibi fauoꝛeʒ laudis hu mane adquirẽt.ſed vt inentes infide lium ad amoꝛẽ catholice religionis allicẽt. Hinc nõ nijqᷓ pater ille ſtos admonebat fr̃es ſuos.vt cũ apud ſe culsres eſſent ad ꝓximoꝝ edificati vnẽ aliquã oſtẽderẽt in leip̃is virtu tis apparẽtiam in abſtinẽtijs ⁊ vigi⸗ lijs. verboꝝ q́; ac geſtuj diſciplina⁊ ⁊ſic eos quadã ſẽa ipocriſi ad fidet renerẽtiaʒ ⁊ virtutis amoꝛẽ ꝑpenſi? inuitarẽt. Vñ et apłus ſumpt? recu ſabat acciꝑe ne qð offendiculũ pꝛe⸗ ſtaret evõgelio xp̃ᷓi.virtutes etiaʒ ſu as? laboꝛes nechon? dei reuelati⸗ oyes enũerat vt plures lucrifaciat. Quedã mulier müdo deditij.„ ta carnis illecebꝛis vacabat ſeðcul pa tandẽ pena nõ caruit. Nnz hanc malignꝰ ſpũs ꝑ interualla tẽpoꝛum graulter vexare cepit. Erat aũt vici na ecẽia in qua tũjc tꝑis pᷣdicatoꝛes f̃es floꝛentie moꝛabantur.qͥ adueni ens vir dei dñicꝰ ip̃am pmit? ad pe nitẽtiam exhoꝛtõdo ꝑꝓduxit.poſtmo dũ eti vexarioni ip̃i ↄpatiens.luls or̃onibꝰ vt ab ea malignꝰ diſcecẽt ſẽus impetrauit.ita vt q̃ vix interpo latis diebꝰ q̃etẽ modicaʒ habẽ pote rat.vltra num vexationis ſue olite moleſti non ſentiret. Verũ a verati one carnis libera vexari ſe deterius in anuno dep̃hendit.⁊ in medicins copos bustñto cyt upel roiist neut vidit bl ſutũ pſtin tuti dei ſue rogabo in qʒ iã ſalbt dire Vñf dies malig xpl iterate ſolna ꝑan ya culpeert ſlionis rem (Qbad v bononiã ↄſt bolus in pe Quẽ vir dei hat vt c cet peret. Ille intibꝰ rñc eſſz qͥ ſic ei voẽs cãdelã ovit ꝙ eſ ret nox de hinultare cep dotefimmge wegitihntl hoꝛo tentnet de venire ⁊cit ddoꝛmitoꝛi Alnqrens. Q vmire tarde duino offich ndas cogit dreecoꝛium nes tenta henls h hiötpctenco s dominic⸗ Mrogaret 4 loyt pihs con jet aplus hnpim eq ofinciclip oÿ nmns etint monz de reuch tplures lerfac ier mido deciſſtij s vgcabat Kdch öcawit Pzhn Diſtin. octaua coꝛpoꝛis factꝰ eſt ꝓtinꝰmentis moꝛ bus.tãto q; negligẽtiꝰa dei ſeruitio cepit tepeſcẽ.q̃nto a carnis illecebꝛa rediuiuis tentatiombꝰ foꝛtiꝰ trahe⸗ batur. Wõ vbi viro dei expoſuit.ille q; bñficiũ p̃ſtitũ ĩ ruine ſcãdalj ver⸗ ſůũ vidit. blãde eã an reduci vellet ad ſtatũ pᷣſtinũj requiſiuit. Vue cij volũ tati dei ſue q; diſcretioni ↄꝓmitteret. rogabo inquit dñm filia vt tibi fiat qð 1ã ſaluti tue magis viderit expe⸗ dire. Añ factũ eſt vt nõ poſt multos dles malignꝰ ſpũs ſuꝑ coꝛpꝰ ancille xp̃l iterato ptãtezʒ accipet.q̃tenꝰ aĩa ſalua ꝑmaneret.⁊ vexatio q̃ pꝛiꝰ pe na culpe ertitit poſtmoduz fiẽt ↄer ſationis remediũ ⁊ cumulꝰmeritoꝝ MMuaqã vice dũ dñicꝰ apud ¶rxij bononiã ↄſtitutꝰĩ ecẽ᷑a ꝑnoctarẽt di abolus in ſpecie fris eideʒ apparuit. Muẽ vir dei fem eſtimãs eicẽ ĩnue⸗ bat vt cũ ceteris fr̃ibꝰ ad qeſcenduʒ geret. Ille quaſi deridẽdo eiſcẽ ſi⸗ nutibꝰ rñcebat. Tunc dñicꝰ quiſ⸗ nã eſſʒ qͥ ſic eiꝰ mandatũ ↄtẽnẽt ſcire volẽs cãdelã accẽdit.⁊ reſpiciẽs ĩ eñ agnouit ꝙ eſſʒ diabolꝰ.quẽ cũ incre paret mox demon de fractione ſilen tij inultare cepit. Vominicꝰ autẽ vt pote f̃m mg̃o ſibi loq licẽ aſſerens coegit ip̃m vt ſibi dicẽt de q ffes in choꝛo tentaret. Rñdit. facio eos tar de venire ⁊ cito exire.eiñ duxit eñ ad doꝛmitoꝛiũ de qͥ ibidẽ fres tenta ret inqrens. Aui git Facio eos min? doꝛmire tarde ſurgẽ.ſicqʒ eos aliqñ a diuino officio remanẽ.⁊ interduin imundas cogitationes hr̃ce. veinde ad refectoꝛium duxit eum ⁊ de quo ibi fratres tentaret queſiuit. Tũc de mon ꝑ menſas ſaliens plus ⁊ minus ſepius repetendo dicebat. Muez cuz ſanctus dominicꝰ quid fibi hoc vel⸗ let interrogaret ait. Muoſdam fres tento vt plus comedant ⁊ ſic nimia cibi ſumptione delinquant. quoſdaʒ vt minus ſumant? ſic in dei ſerujtio 7 oꝛdinis ſui obſeruatione debiles fi ant. Inde duxit eum ad locutoꝛinʒ. de quo ibidem fratres tentaret inqj⸗ rens. Tunc ille crebꝛo linguaz reuol vens mirabilis confuſionis ſonum pꝛomebat. nem cnz ſanttus quid hoc vellet interrogaret. ait. Wic lo⸗ cus totus meꝰ eſt.Cum emm ad lo quendum fratres conueniunt eos tẽ tare ſtudeo vt confuſe loquamur.? multum ſeſe inutilibus verbis immi ſceant.⁊ vnus aliud nõ expectet.o ſtremo duxit eum ad capitulum.ſed cum ante hoſtium capituli fuiſſʒ de⸗ mon nullatenus intrare voluit ſed alt. Wunc locum nunqᷓ; ingrediar ꝙ locus maledictionis eit ⁊ ibi amitto qod in alijs locis lucroꝛ. Nam cñj aliquem fratrem per aliquam negli gentiam delinquẽ fecero inox in ſo⸗ co hoc maledictionis ðᷓipſa negligẽ tia ſe purgat ⁊ coꝛam omnibus ſeꝓ clamat.?⁊ ſic totuʒ amiſiſſe me doleo quod alibi me lucratum gaucebaʒ. t his dictis euanuit. xiiij. um oaliquamdin apud caſtruz quod dicitur phanum iouis in pꝛe dicatione quadam ſanctus domini⸗ cus fidem pꝛobans catholicam he reticoꝛum perfidiam multipliciter impꝛobaſſʒ. poſt pꝛedicatiohem in eccleſia moꝛe ſolito remanſit að oꝛãñ dm.⁊ ecce nouez matrone nobiles ex eodem caſtro eccleſiam intrantes ad pedes eius pꝛociderũt dicentes Serue dei adiuua nos ſi vera ſunt hec que hodie pꝛedicaſti.iaʒ diu mẽ tes noſtras erroꝛis ſpiritus exceca⸗ uit. Mam quos hereticos tu vocas bonos homines appellamus. vſq; in hodiernum diem credidimus ⁊ ad heſunus toto coꝛde · nunc autem in medio fiuctuamus. Serue adi 4 3 „ B ———. „—— ns nos ⁊ oꝛa dñm deuz tuũ vt notã nobis faciat fidẽ ſuã in qᷓ viamus· moꝛiamur. et jaluemur. Tunc ahtem vir dei ſtans aliquãdiu intra ſeip̃m vꝛans. Poſt aliq̃ntulũ dixit eis.Nð ſantes eſtote expectate intrepide. Võfido in domino deo meo ꝙ ip̃e qui neminẽ vult perire.iaʒ oſtendet vobis quali vomino hactenꝰ adhe ſiſtis. Statimq; vic erũt ĩ medio ſui Cattũ vnum teterrimuzʒ pꝛoſilire qui magni canis pᷣferens q̃ntitatẽ habe par groſſos ocuſos ⁊ fãmantes. lin guam longam latsm q; atz ſangui nolentam? pꝛokractam vſqʒ ad vmn bilicum.caudaim vero habens curtã ſurſum q;ʒ ꝓtẽſam.poſterioꝛẽ turpi tudinem quocunq; ſe verteret oſtẽ debat.de quibus fetoꝛ intolerabilis erxalabat. Cunqʒ circa matronas il as ſe ꝑ hoꝛã aliquõ huc illuc qʒ ver teret ad coꝛdaz ex q̃ campana pen debat exiliẽs.⁊ ꝑ eã vſqʒ ad ſuꝑioꝛa ↄſcendẽs.tandẽ ꝑ campanile laplus diſparuit keda poſt ſe veſtigia relin quẽs.onucrſus aũt ad matronas illas vir dei dñicꝰ ⁊ ↄſolans eas. ec ece inquit ꝑ hoc ꝙ coꝛã oculis faciẽ te deo figurariue cõparnit.poteſtis aduertẽ qualis eſt ilie cui hactenꝰle⸗ quẽtes hereticos ſeruiſtis. Ille vero deo gratias referentes ab illa hoꝛa ↄd fidẽ catholicã ꝑfẽiſſime ſt ↄuerſe Far vita ſancti vincentij pꝛedic a⸗ 107 Vodam tꝑe dum circã q̃rtã hoꝛã noctis in cellula ſua be N gtus vincẽtiꝰoꝛdinẽ pꝛedica oꝛis dudum ingreſſus libꝛum illuz queʒ edidit bestꝰ hieronymꝰ de ms rie virginitate ꝑpetua.⁊ inter ſuaui tatẽ lectiõis ip̃am virginẽ obſecraf ſet vt eiꝰ virginitateʒ cuſtodiret.fẽa eſt ad eů hmõi vox. Won oẽs poſſu mus eſle virgines. Wanqʒ tam etñ xv. (Er vitis ſanctoꝛum vſq; nunc te virginẽ̃ appellare potu iuſti.non tñ vlteriꝰ patiar vt taz ho notato noĩe gaudeas. vir dei ad h verba plurimij attẽdens. intra ſe ta⸗ citus ſolicitus qʒ voluebat quid ſi⸗ bi vellet ſermo quẽ augiuerat. Non em̃ induci poterat vt ⁊reqẽt verba illa ex oꝛe Marie virginis emanaſſe quippe q̃ᷓ virginitatis cuſtodes ſem per amauit.cõfoꝛtauit.iuuit magni⸗ Ficauit · Itaq; gena flectens ab ip̃a virgine petijt vt qͥd ſigniticare vel⸗ ẽt iſla verba terrifica dignaret᷑ oſtẽ dere Nec multo poõſt ẽi beata virgo multa cum luce apparuit.it poſtqᷓ; ſui viſione eum confoꝛtauit letuz q; reddidit hoc pacto locuta eſt. Ver⸗ ba illa adite pauloante facta diabo li fuerunt.qui tibi pꝛopoſuit bono⸗ rum operum diffichltatem vt terri⸗ tus ab incepta virtute deſiſtas. Tu tamen cautus eſto vt conſtanti ani mo perſeueres.Et qᷓ;qᷓ; crebꝛas tibi parabit inſidias ac frequenter cona bitur vt periclitetur virginitas tua atz cetere virtutes que in te ſunt coꝛ ruant.tamen ne diffidas ſemper ſpe ra in domino.quoniam ipſe erit cly peus tuus quo non ſolum arma dia boli poteris facile contennere.ſed ⁊ ipſum cunctas qʒ artes verſutie eiꝰ magnanime ſuperabis ec verba a virgine dicta ſunt.ei qʒ a vincentio gratie referuntnr.⁊ illa diſparuit. ex ro autem tempoꝛe chꝛiſti militi tan tum feruoꝛis accreuit vt non terre⸗ ſtris homo ſed angelus celeſtis vice VErat beatus vincentius non ſo⸗ jm virtutibus pꝛeditus ſed etiam coꝛpoꝛe pulcer et aſpectu valde ve⸗ nuſtus. Quo fiebar vt eius virtutes eſſent gratioꝛes facerẽt qʒ vt ab om vibus vehementer amaretur. Fuie — — ſcitht eſtan kct denter ris qul dich'fi vel a ce tñ nih batur vtam q̃ ſere fectuol quijs v mentiſ bathr. deliber nẽ fing alloqu mas ar cus vꝛ moꝛe d clamo ac dem miſeral aſtab in noc dic qm tẽ ↄgno bant.al baturei loꝛe toꝛ cerdotẽ licʒ ime ine ſac laq; al leriter v bebat i el inoꝛe tari ad udet m dnthꝑ epauloant ftct di autbl popolth ndifichkuten it ꝙu vinnte dellit uns eſto vt conſt ors ktᷓqᷓ ein as ac feqnn nler vrgmiust nns que iir h x difichs empe ohwonim pe rit v won ſoumamt hcle conennee zg artes veri vperabis Pec re ntei mnr iladipm poꝛe chilim s accreuit vtvoh ſd ngus cilli bos pꝛecits o fiebar vt or nnithi⸗ ſtith n eſtan huct denter ris ql dicb'kr vel avc liczeä tñ nihi batlr vtam q̃ ſerue fectuol qujs menti hatr. deliber nẽ finß Aloqu ms2 chs vꝛ moꝛe d clamo ac den miſeral ꝗᷓ oſtab in noc dicqͥn ↄgno bant.al bature loꝛe to cerdot lic int ſine ſac itaq; a leriter bebat er mon tariad udet oecupn idrit; us covt conm eithj eht Us ac frqmnn iluer rirgiiust nns que ii hnt difichs ſmpet onm e erit o non ſolmarmd ce contennee arns vohni perbis het w ſmeicht Mm igitur valentie mulier q̃dã tã nobili tate genẽis clara qᷓ; foꝛma coꝛpoꝛis pꝛeſtans.que ſuggerẽte diabolo ca⸗ pta eſt amoꝛe ip̃ius vincentij taz ar denter ꝙ nullã aut animi aut coꝛpo ris quieteʒ habẽ poterat.ß ſinguiis diebꝰ frequẽtabat toca in quibꝰ euz vel audire vel alloq poſſz. Vincẽti? licz eã ad ſe venire frequẽter viceret tñ nihil tale ſuſpica batur.G arbitra batur ẽ aliq̃ deuotione permoueri vt a mulieribus fieri conuetum eſt qᷓ ſeruos dei qdã naturali pietate af fectuoſiꝰ qᷓ; faciunt mares pijs obſe⸗ quijs venẽant. Illa aũt indies vehe mentiſſimò feruoꝛe amoꝛis agita⸗ batur. Que tandẽ qͥd faceret neiciẽs deliberauit grauez coꝛꝑis egrituci nẽ fingẽ vt ſic haberet opoꝛtunitatẽ allo quẽdi eũ? eidẽ manifeſtandi fiã mas ardentis amoꝛis qjbꝰ interinle⸗ cus vꝛgebat̃. Itaq; lecto egrottius moꝛe decubuit.cepit; multo cum clamoꝛe magnos doloꝛes oſtendẽ. ac demũ in ip̃o lecto hac ⁊ illac tam miſerabiliter verſaqatur ꝙ cunctos qj aſtabãt ad ſui ↄmiſerationẽ miruʒ in mnodũ ꝓuocabat. Aduocãtur ine dici qᷓ nullũ egritudinis ſignuz in ea eẽ ↄgnoſcẽtes varia iudicia confere hbant.aliqᷓ tñ in eg egritudo arbitra batur eẽ. Lãcẽ vidẽtes ꝙ nimio do loꝛe toꝛq̃batur.cõſulunt accerſiri ſa cerdotẽ cui illa confiteretur.ne vide licʒ inter tãti doloꝛis vehementiam ſine ſacra ↄfeſſione decederet.ligi᷑ itaq; ab ea vir dei vincentiꝰ.qui ce⸗ leriter veniẽs camerãq; in qᷓ decum bebat ingreſſus ac cunctis qᷓ aderãt er inoꝛe eccluſis cepit puellã exhoꝛ rtari ad pñiam. Mulier in initio non audet maniteſtare feruoꝛẽ amoꝛis qͥ occupata tenebatur.ß dicit fecit qʒ ea q̃ ↄ ↄluetudine xpᷓiane religionis ad ritj ꝑtinẽt ↄfeſſionis. Nerũtñ in⸗ terloquẽdũ lepe ꝓpoſuit amoꝛẽ quo vꝛebatur expmẽ. qñ dicẽ iciptebat pudoꝛ verbg labijs herentia detine bst.⁊ ſic ꝓtrahebat.vlteriꝰ verba.re ſpondebat q; ad ea de quib?ꝰ ſẽs vir confeſſoꝛ interrogabat eaz Et poſt multa verba vltro citroq; habita tã dem occultũ ig nẽ mulier celare non potuit ac omni foꝛmidine pudoꝛeq; depoſitis.ſcito inqjt o f̃ vincenti nõ me qjdẽ coꝛpoꝛe ſed mente egrã deti neri.⁊ niſi tu mihi ꝓ tua in me miſe r atione occurrẽis ſcito me ilico mo rituram.iã em̃ annꝰeſt ꝙ tuo amoꝛe adeo ardent᷑ capta lũ vt non ſolum ignis ardentis flãmis coꝛ meũ quaſi exuri ſentiaʒ. frequẽtiſſime meip̃az gpꝛijs manibus necare decreuerim. Dlolui tibi ſepiſſime coꝛdis mei fer⸗ voꝛem manifeſtare ſed me partim pudoꝛ tenuit femmeus partim no/ men ſẽitatis? innocẽtie tue q̃ me foꝛ midare fecerũt.ne tã execrabile faci⸗ nus aꝑuiſſem. Ita qʒ tanq; deſpans nemim meum ignez indicare volui. tacitũ q; vſqʒ ad hoc tẽpꝰ reſeruaui Mihi vero ſug hac re iteruz atz ſte rum cogitanti potius viſum ẽ vt de buiſſẽ hanc coꝛpoꝛis egritudinẽ fin gere quo loca tẽpꝰqʒ opoꝛtunũ ha berẽ quibꝰ hmõi ignẽ potuiſſẽ extin guẽ ⁊ optata voluptate potiri.quã⸗ obꝛẽ meuz coꝛpꝰquod cernis eẽ pul cerrimum expono poteſtati tue. Su me ergo nunc de ine voluptatẽ? pn cipium faciam?ꝰ vt deinceps ſimꝰam bo indiſſolubili ac ꝑpetuo amoꝛe cõ iuncti. wec dicẽs linteũ qᷓ tegebatur gmonuit.⁊ ſeſe totã nudam exhibuit. Weatus vero confeſſoꝛ admiratus impudemis femiue audaciã ac ſcelꝰ abominabile execrans in pᷣmis eam cõmonefecit vt nudatum coꝛpꝰtege ret.deiñ eã de tam nephãdo opẽ ab ducẽ multa cum ſeueritate conaus N ij Er vitis ſanctoꝛum eſt. Poſtremo ei dirit. ꝙ ieſu chꝛiſto a tenerrimis annis ſuj coꝛpꝰ aimq; deuouerst.qʒqʒ ſe ꝑpetuã caſtitatẽ ſernaturi ꝓmilerat? ob id omnẽ ter renũ amoꝛẽ abdicauerat.omnẽ qʒ li bidinẽ execrauerat. Wuibꝰdictis ab ea ꝓtinꝰ diſceſſit · Illa tali reiponſo dedignata moꝝ cogitabit in virũ in nocẽtẽ obiectare intamiã.⁊ tanq; al tera putifaris vxoꝛ voluit clamare ac dicẽ ↄtra ſem dei ꝙ eã̃ violent᷑ op pꝛimẽ voluiſſz. Sʒ lũma dei ꝓuidẽ tia neqjqᷓ; paſſa elt vt innocẽti hõini tã execrabilis facinoꝛis infamia op ponẽtur. Et qᷓ; pꝛimũ impudẽs mu¶ lier voluit vocẽ emiitẽ ille icem dia bolꝰ q ei nephãdũ amoꝛẽ ſuggeſſẽat elꝰ coꝛpus grauiſiime vexare cepit. Accurrijt igit᷑ cũcti qͥ extra cameraʒ efpectabõt.? tamti clamoꝛis cẽm di ligent ſciſcitãtur. Tãcẽ viſis multis ſignis mulierẽ a demone vexari ꝑ⸗ pẽderũt. Aduochtur itaq; multi qj ſciebãt dem ones adiurare. Idhibẽ tur pꝛetẽa młta remedia q̃ hiõi ve ratis adhiberi ↄſuenerũt q̃ nihilfi ciebãt vt diabolus pellẽtur.veꝝ dia bolꝰ ipſe eis qͥ eñ adiurabãt hoc pa cto reſpõdebat.Ex hoc coꝛpoꝛe nũ ꝙᷓ; me pellẽ poteritis niſi huc venẽit vir ille qͥ in medio igmis poſitꝰ non potuit igne ↄburi. Wuerunt igit᷑ om nes quid velint ſibi verba qᷓ diabolꝰ ꝓꝓferebat. Poſt longã vero huiꝰ rei ſciſcitationẽ qͥdam ex eis q aderant in mediũ ſurgẽs. Aduocet᷑ inqjt frat᷑ vincẽtiꝰ.nãqʒ ip̃e mulieris huiꝰ ↄfeſ ſionẽ audiuit.ẽ em̃ vir ⁊ ſciẽtia? ſẽi tate inſignis.ꝓpter q̃ certũ nobis eẽ debʒ ꝙ nemo ſit q poſſit nobis veri us illoꝝ verboꝝ ſignificãtiaʒ aꝑire. Conlẽtiunt oẽs ac mox ad beatum vincẽtiuz leſe ↄtulerũt.⁊ rẽ q̃ ei acci derat apiũt. Pꝛecãtur qʒ vt dignet᷑ viſitare feminã q̃ dij valebat erga eñ magnã beniuolẽtiũ ſeſe habẽ demðõ ſtraherat · Iple tã ⁊ſi plurimũ ſe dit ficilẽ oſtẽdit.tñ ne rem inſuetũ facẽ vidẽtur qm̃ qjdẽ añ infirmos viſita re ↄſueuerat fecit qð illi voluerunt. Sz t ſecũ imulta cogitans ſeſe ieſu xp̃o ↄmẽdauit.eij q; pᷣcstꝰ eſt vt ꝓ ĩ⸗ mẽſa clemẽtia ſua dignaretur milẽri mulieris q̃ a demone nõ ſolũj in coꝛ⸗ poꝛe etiã in aĩo vexabat. P oſt qᷓ; igitur deuẽtũ ẽ ad locuz vbi illa ve⸗ xata tenebat᷑ demõ vlulatũ tetrimũ emittens. En adeſt inquit vir ille q; ĩ medio ignis poſitꝰ nõ kuit ab igne ↄbuſtus nec deuoꝛatus Munc ergo hinc diſcedẽdum ẽ. Hec dicẽs pꝛoti nus abyjt ⁊ coꝛdus ſemimoꝛtuũ de relinquit. Illi vero qui adert vidẽ tes tam grande miraculũ obſtupue rũt. eiuſq; ſanctitatẽ in maioꝛi vene⸗ ratiõe habuerunt. Fvij. /Pꝛedicãte beato vincẽtio in dãñ vllla pꝛope cartuſam qᷓ cathelanoꝝ eo narrari geſtum illud quo fertur ſanctũ margaretaʒ diabolum eiĩ hu mana ſpecie apparẽtẽ ꝓſtraſſe.victũ qʒ ſub pedib? tenmiſſe. Inter eos au tẽ q virij dei ſeq̃bant᷑ erat adoleſcẽs quidã lumbardus cuius erat tanta ſimplicitas ꝙ nullã terrenarũ reruʒ vtilitatẽ G ſolũ anime ſalutẽ affecta bat. Qui audiẽs q̃nt? fuerit marga rete triũphꝰ ↄtra diaboli verſutias cepit intra ſe multa cogitare.⁊ int᷑ ce tera hoc pacto dicebat. Wñi deꝰ ali⸗ qñ ꝑmiſerit vt diabolꝰ voluerit ĩ vi ſbili ſpecie mecũ dimicare.euz certe ſmili modo ꝓſternã.ſecũ q; pugna bo quouſq; victoꝛiam repoꝛtauero. Igit circa viceſimã ⁊ pᷣmã hoꝛaʒ vil ã egreſſo.captato q; ſibi opoꝛtuno loco vbi ſecretius oꝛaret gneus fie⸗ xit. cepit qʒ inter glia deum deßcari vt ꝑmittẽt diab olj ei viſibili foꝛma n fe loc fere bus an ba⸗ ret by mi def cre cier ſtes ſine cft vid bol ſtin exa it7 ſti ſtin pera piſin eam: dom falce neril reli quo pPtun velat coꝛp re ſh muli ccer liaut vrod ¶Diſtin octaua apparẽ vt videlʒ eremplo virginis margarete eũ poſʒ dimicãdo jupa⸗ re. Vln talia pᷣcaret᷑ ſupuenit in ipʒ locũ mulier q̃dam q̃ falcẽ manu de⸗ ferebat miſſa ad metẽdum herbas qj bus iqẽ locus abundabat. Erat hec natiuitate muta. Que cuz veniſſet ad locũ vidiſſʒ adoleſcẽtẽ inter her has genuflexũ vehemẽter expauit.⁊ retrocedẽs cepit vocẽ ſine expoſitio ne ſerm onis einittẽ ⁊ adoleſcẽti qui buſdã ſignis mannũ ⁊ capitis quaſi minabat᷑. Acdoleſcẽs cernẽs feminã defoꝛmiſſimã.vtpote q erat etate de crepita.coꝛpoꝛe oblonga facie ina⸗ cilenta.caloꝛe ſqualida.jaceratas ve ſtes induta.que? altiſſimas voces ſine verb oꝛuz exp̃ſſiõe emittebat.ei q; falce quã poꝛtabat manu minari videbatur eam non feminã ſed dia⸗ bolů in ſpecie femine apparenteʒ exi ſtim auit.credidit pꝛeces ſuas a deo exauditas.quas ob res in eam irru it? in terrã pꝛotinus deiecit. Teni⸗ ſti in quiẽs maledicte diabole veni⸗ ſti.non certe me viſibili certamine ſu pera bis quẽ inuiſibili tentatione ſe⸗ piſſime ſuꝑaſti. ec dicens crinibꝰ eam arripuit huc ⁊ illuc trahẽs.mo do manibus mocdo calcibus.modo Falce tam diu verberauit tot qʒ vul neribus affecit quouſqʒ ſe moꝛiturã reliquit. Ad voces aðt vtriuſqʒ ma gna multitudo cucurrit.⁊ videntes uod factum fuerat adoleſcenteʒ ca Ptum diro carceri detruſerunt. ke⸗ uelata ſunt hec beato vincentio qui coꝛpus quod fere extinẽtuʒ videba tur ad ſe poꝛtari fecit.ſuper illð mo re ſuo manum impoſuit. Quo facto mulier ſtatim reſpirauit. Ipſe auteʒ sccerſiuit quẽdam ex ſacerdotibus qui confeſſionẽ audiret mulieris l li autẽ qui aderãt audiẽtes dixerũt vlro dei hoct᷑ ruſtra ſieri qm̃ eſſet a natiuitate muta ac nec audire nec ð⸗ telligẽ ſacerdotem nec poß verbis pcẽa ſua ↄfiteri. Mis nõ obſtãtibus iterũ beatꝰ vincẽtiꝰ ſocerdoti iubet vt eiꝰ ↄfeſſionẽ audiat.aſſerẽs eꝗ̃ di ſtinctiſſime omnia locuturaʒ Itaqʒ quicqͥd vir dei p̃ceꝑgat ſacerdòs cõ⸗ fident exequit.qᷓ; pꝛimũ aũt mulieri audienda eius confeſſione appꝛo pinquauit illa quaʒ omnis cathalo Ma imnutaz a natiuitate cognouerat locuta eſt. cepit qʒ diligenter confi⸗ teri ita diſtincte fingula verba ꝙœnũñ ciando. non minus qᷓ; ſi nunqᷓ; muta fuiſſz. Poſt factã confeſſioneʒ petijt ſibi euchaꝛiſtiã ac extremã vncionẽ miniſtrari. Poſtremo tandeʒ ſeſe do mino cõmẽdanit ⁊ audiẽtibꝰ ac ſpe ctantibꝰ cunctis qui ad miraculum vidẽdum conuenerant nunqᷓ loqui deſijt quouſqʒ ſpũm exalauit. Ado leſcẽs aũt qᷓ eã necauẽat beati vincẽ tij pꝛecibus a ſuſpẽdio liberatus in italiã remeauit. rviij VAderat ſolennitas ſancti ioan baptiſte ⁊ pꝛedicante beato vincen tio in vꝛbe valentie per mediã mul titudinem ad eum ducta eſt mulier quedam que erat a natiuitate muta Iple itaq; perpendens magnam eſ ſe fidem illoꝛum materiam intermit tens oculos ad celum erexit. et ad mulierem conuerſus coꝛam multitu vdine eaʒ alloquens hoc pacto inter⸗ rogauit. Quid vis filia?Illa reſpon dir. Panem volo et officium lingue Et vincentius ad eam. Panem qui dem quotidianuz qᷓ; diu vixeris ha bebis. officium vero lingue non po teris impetrare.ꝓ futura em̃ vtilita te tua deus voluit te tali officio pri nuare. Zi enim loquendi vſum habu iſſes tanta fuiſſet lingne tue moꝛda: citas ꝙ vitaʒ coꝛpoꝛis et anime om nino perdidiſſes. Pente igitur dei v nis . 3 1 3 1 1 5 3 7 ₰ 5 5 † 5 8 5 ² NK 5 5 ₰ 3 7 Ex vit ſancto. magniticare non teſſes.? caue he ab eo vlteriꝰ peras qð nõ ĩmerito õne⸗ gabit. Vulier rñdit. pr̃ ſẽe facisʒ qõð hoꝛtaris. Cõfeſtim obmutuit ⁊ viri 3 qb? ducta fwerat talis rei acimirs⸗ tiõe ſtupefacti iñ diſcecẽtes eã redu xerũt. Suꝑuixit q; ſeptẽ ànis ⁊Er v tg religioſe nigrauit. ¶xix. ů die dñica palinaꝝ beatꝰvincẽ fi⸗pᷣdicaret apud murciã citatẽ vlte rioꝛis hiſpanie.⁊ ſpẽ̃aliter 5 iudeoꝝ ꝑridiã ⁊ ſectã ſarracenoꝝ ecce eqᷓ ad⸗? uerſus multitudinẽ veniẽtes ↄparu erũt.vnꝰ niger. alt pallicꝰtertiꝰrube us videbat᷑.q erigentes fremituz ac emiſſo ex aurib? fumo tetrimo.pedi bꝰ vero puluẽ ↄcitato.datoq; nugi tu terribili.ʒ multitudinẽ pꝛedicati⸗ onẽ audiẽtẽ moꝛſibꝰ ⁊ calcibꝰ irrue⸗ runt.tãtij impetuz faciẽtes vt multi tudo ↄterrita fugaʒ arriꝑe cogẽtur · Vincẽtiꝰdeo reuelãte eos diabolos eẽ ↄgnouit. ꝓplin igitur voce? ma ſilẽ faciens. Si hoies inqt eitis xp̃ᷣia ni q in Jhelu xp̃o ↄliditis demones nõ metuatis.B om̃es crucis armate vos ſignaculo ⁊ ꝓcul a vobis abire facietis. Wð vt ab oĩbꝰ factũ eſt eos adiurauit.iũx parte ieſu xp̃i vobis ß̃cipio vt ex vꝛbe diſcedatis.nec ali⸗ cui noceatis. Poſt verba hec tergã verterũt ac totã fere vꝛbẽ ꝑcurrẽtes ex poꝛta q̃ ſpectat ad meridieʒ abie rũt nec vſq; comparuerunt. Aicẽtiꝰ aũt pplm ↄmonuit verbis his.E ſto te filuj conſtantes.nec vos a demohi vſeduci ꝑmittatis.emones iſti qͥs in equoꝝ hoꝛribili ſpecie modo vi⸗ diſtis hanc cinitatẽ longo tꝑe poſſe derũt.nũc aũt egre ferentes ꝙ mul ta vicia a vobis eradicaui.multũq; tructũ in vobis ſeminaui.tẽtauerijt vt alicui ex vobis nocere potuiſſẽt. ſed detis laudẽ dño ieſu qᷓ fecit ne qͥ̃ eoꝛũ inſicijs lederent Volo tñ vos reddẽ certioꝛes ꝙ ſine ppetratione mali ex vꝛbe nõ recedẽt. Mã eſt ĩter vos mulier q̃daz q̃ filiã virginez do mi ſolam reliquit.⁊ huc ad audiẽdã pᷣdicationeʒ ducere foꝛmidauit.?⁊ 6 nůc domũ reuerteret᷑ filiam ⁊ ſtup rem in eodem lecto cõperiret. His dictis recijt ad materiam de q̃j dice re ceperat. Interea mulier q̃dam au ditis his q̃ a beato vincẽtio dicebã⸗ tur. domum pergens repperit filiaz in lecto cũ adoleſcente coeũtem.que taz nepharia viſione ſtupcfacta.cu currit ad virum dei.⁊ coꝛam multi⸗ tudine confeſſa ſe rei veritatem com periſſe ſicut ab eo fuerat dictum. Er vita ſanẽti abꝛahã eremite Tm vir ſanctus abꝛahã ere⸗ mita foꝛtiſſimus athlera xp̃i N in omni virtute ⁊ ſanctitate ſenuiſſʒ · res apud eum geſta eſt hu⸗ iuſcemodi. Habuit vir beatus ꝓpin quitate germanũ.quo defuncto vni ca eius filia annoꝛum ſeptem reiin⸗ quitur. Quã cũ parentibꝰ oꝛbatam ↄmici noti qʒ eiꝰ patris intuerentur ad patruũ ꝑducunt· Xũq; eã lenioꝛ cerneret in cella exterioꝛi concluſit. Erat añt inter medium coꝛum fene ſtra modica ꝑ quã docebat eã pſal⸗ teriũ necnõ? reliq̃s ſcripturas. Cũ eo itaqʒ in dei laudibus vigilabat cõcinebat pſalmos.⁊ in omnbꝰ vir⸗ tutibꝰ ej emulabatur. Itz ſic. xx.an nis in dinino ſeruitio ſedulo deuote ꝓficiẽs. diaboli ↄtra ſe ꝓuocauit in uidiã. ẽrat em̃ quidã ꝓfeſſionẽ tĩ monachi habens qͥ ſub obtentu vti⸗ litatis ad beatũ ſenẽ ſe ꝑgegiſſe ſunta uit.re aũt vera illã beatã contẽplari ⁊ ĩſui amoꝛẽ trahere nitebatur. Ar⸗ doꝛ qͥppe libidinis coꝛ eius vehemẽt accenderat. õ cũ ꝑ integrũ annuz ſi cun ſcia am er e go null m mul Mol man conſu tateln ſtie craba moꝛe ſco o rribll cciſſin tem d ſuam colun nfon ahtce cceſef hec os die. odol dn gel elh ut vrbems ꝓh wo defundopi wun epnnni unnb oebatam ums nnenur .L e kenic enon concuſu. umn torom fere doccbat tpli oprsi ng kacẽ tentauiſſz tãdẽ apiens feneſtrã iniſera feĩa deſcẽdit ad eñ nepharie ↄſtupꝛãda. Monach? aũt ꝓtinus vt rã pollujſſʒ ſolã ⁊ pcẽi ʒfuone delo Iatã reliqt? diſceſſit. Vidẽs igitur ſe ↄfulam? ↄtaminatã gemuit.?⁊ dila cerãs ciliciũ qͥ induta erat ꝓpꝛiã faci em verberauit.⁊ cepit einlãs dicere Weu me miſerã qjd feci. hen qd mali ppeſſa ſů infeliciſſima feminaꝝꝰqũò obſcurata eſt mens mea in illa hoꝛa ñ deñ meũ exacerbaui patruũ meũ triſtitiaꝝ acutiſſimo enſe tranffodi nneip̃ az interfeci.qñ obpꝛobꝛio ope rui aĩam meã? demones oẽs letifi caui. Quid agam. Quo ibo.quo me vertã Mon audebo iã cel inſpick. Cum apud deũ ⁊ hoĩes ine moꝛtua ſciam. nec ad feneſtrã illã ꝓpinquare ampliꝰ valebo.ne foꝛte ignis exiẽs ex ea me peccatricẽ exurat.abeliꝰ er go mihi eſt abire ad aliã patriã vbi nullꝰeſt qui me poſſit agnoſcẽ.vt ibi mutato habitu meip̃am amatoꝛib? inultis pꝛoſtituã ꝑ eua moꝛituram qnoniam ſemel moꝛtua ſum nec re/ manſit mihi ſpes future ſalutis.Et conlurgens ꝓtinus ꝑgit in aiiã cini ratem.vbi in publico hoſpitio ſe ꝓ⸗ ſtituens de foꝛnicatione ſumptuʒ iu crabatur. Serũ cum hec ruina me⸗ moꝛate feĩe ↄꝓtigiſſʒ.talis viſio viro ſ̃o oſtenſa eſt. idebat draconẽ ter rribilẽ atz ĩmanẽ valde.aſpectu fero⸗ cciſſimo in foꝛtitudine ſibilantẽ.exeũ tem de loco quodã ⁊ vſq; ad cellam uam venientẽ.rexperiſſe, vero ibidẽ columbam? deglutiſſe eam.⁊ iterũ n foueã ſuã̃ remeaſſe. xꝑgefacdtus aũt contriſtat? ẽ nimis ⁊ fleuit ama re.eriſtimãs ne foꝛte ꝑſecutionemlec cleſie futurã hec viſio vᷣſignaret.j ; hec dubia mente reuoluẽt pꝰ du⸗ os dies vidit eundẽ dꝛaconẽ eodeʒ nodo in ſuãcellã adueniſe ⁊ poſui abiſiʒ hec femina. po ſe caput jub pedibꝰ ſuis atʒ ilico di⸗ ruptũ.colũbã q́;ʒ illã quã denonerat viuã in ventre eiꝰ eſſe reꝑgtam ⁊ extẽ diſſe manũ ſuam ⁊ recepiſſe eam vi⸗ nam nullã in ſe maculaz habentem. Exꝑgefact? aũt ille vocauit eam ſe⸗ mel atz iterũ.putãs eñ̃ eẽ in cella ſua ed cum ſibi non reſpondẽt. aĩaduer tit viſionẽ ſuã certiſſime ad eaz per⸗ tinere. Tunc ingemuit? fleyit ⁊ ama re pꝛofundens lachꝛymas ait. pen ine quia agnam meã crudeliſimus — dirupit.⁊ filia inea captiua et fecta eſt. atʒ ſic attentiſſime rogans vim vt ad je ſuam agnaz ↄuerteret P dos Integros annos in doloꝛez triſtitia ꝑmanſit. nihil pei iens qͥnã t dnos vero annos qñ iſta pꝛedicta contigerant quibus hec columba in ventre dꝛa⸗ conis abſoꝛta tenebatur.vbi eſſet ⁊ quẽadmodum ſe gereret vir ſanctus comperit.⁊ pꝛotinus exiens cellam mutauit habitum cilicium exuit.mi litarẽ veſtem reinduit.velauit faciẽ qntum potuit.et equum conſcẽdẽs ad locum vbi erat femina iſta perue nit. Ingrediens igitur domum vbi erat ſolicitos oculos huc illuc q; ro tauit cupiens eam videre. Sey cnz mnulta hoꝛa pertranſiſſet ⁊ videndi Eam minime daretur] occaſio ſubꝛi⸗ dens ait ad ſtabularium ſiue domi⸗ hum domus. Audini o amice ꝙ ha bes hic puellam pulcerrimam.quaʒ ſi iuberes libenter viderem. Dui ve ro cum etatis ſue caniciem intuere⸗ tur ſenectute feſſam ꝙ ob luxuriam eam cuperet non ſperans.ſic dedit ſi bi reſponſum.Eſt inquit vt tibi cõ⸗ pertum eſt admodum ſpecioſa· et pe he ſuper id quod natura exigit ac poſtulat foꝛma pulcritucinis mul⸗ tum decoꝛata. Cunq; vero ſenioꝛ nolnen requireret mariamn vocariil ¶Er vit ſancto le reſpondit. Tic hilari vnltu inquit Mueſo vt eiꝰpñtiam mihi exhibeas vr cũ ea hodie valeam epulari. Que cũ vocata adeſſʒ. ⁊ in hiatu meretri cio ſanctꝰ eiꝰ patruꝰ eaʒ vidiſſʒ.pene totũ eins coꝛpꝰpᷓ doloꝛe ſolutuʒ eſt amaritucinẽ q; ieto vultu celauit.⁊ lachꝛymas erũpẽtes virili ſexu reti⸗ nuit. ne foꝛte ſi ej feia cognouiſſʒ re fugẽt.⁊ pꝛoferẽs denariũ hoſpiti ſi⸗ ve dño dom?ꝰ tribuit dicens. Facito nobis qᷓſo o gmice optimaʒ cenã vt epulari poſſim cuz puella hac. Per longů em̃ iter cã eiꝰ amoꝛis adueni Paratur igitur cena ⁊ cũ inter epu las femina beatj viruz fuiſſz ample xata neſcio quo ſpůũ tacta vehemen ter ingemuit.? qᷓſi vim ꝑpeſſa intrin ſecꝰ in hec verba ꝓrupit. Ve mihi i quit miſere ſoli. Lũc qᷓ p̃erat domuti obſtupefactꝰ ait. Wmd dña mi ma ria ſubito in tã grauiimo uipirio ꝛupiſti? Wodie duobꝰ annis hic ꝑ manes.? nunq ex te gemitus vel tni ſtioꝛ ſermo auditꝰeſt. Peata inqt il la eſſem ſi ante hoc triẽnij defuncta fuiſſẽ.Et beatꝰ ſenioꝛ ne agnoſcẽtur quaſi cũ quadã ſeueritate ait ad eaz Modo cuz letitia interſumꝰ tu pcẽ̃a tua veniſti ↄmemoꝛareſcohibe hos intẽpeſtiuos ſingultꝰ ⁊ ſerena frõtẽ tuã qͥuſq; abiero.⁊ tijc ſi libet lachꝛy mis inade. Tunc ip̃a qetioꝛ facta re liquũ cene cj gaudio celebꝛauit. P? ᷓᷓ igitur epulati fuiſſent ꝓnocabat eum puella vt ad cubitandum cubi culů introirẽt. It ille cj intraſſʒ cer nit lectů in ſublime conſtructuz.in qͥ; alacriꝰ ↄfeſtim ↄledit dicens femine Wbſera diligẽter ⁊ veni accipiaʒ te. Oð cum illa feciſſz. xomina inquit maria appꝛopinqua mihi M ũq; ap pꝛopinquaſſʒ tenuit firmiter manũ eiꝰ quaſi qͥ vellet deoſculari eq.⁊ an ferens velamẽtů qͥ ſe ne facile agno ſceretur opꝑuerat erupit ĩ lachꝛymas ⁊ cuʒ eiulatu ſic ait ad eã. Filia mea maria nõ me agnoſcis Viſcera mea nonne ego ſum qui te nutriui. Quis te filia mea interfecit? Vbi queſo eſt habitus angelicus vbi continentia tua.vbi fletus vbi vigilie.qũo ſic a celciſſimo celo vſq; ad infernum col lapſa es. Muare dulciſſima filia cum peccaſti non mihi ilico retuliſti et ego pꝛo te penitẽtiaʒ ꝑegiſſem.quis ſine pcc̃o eſt niſiſolus deus?Cunqʒ hec jlla audiſſʒ ⁊ patruum ſuij abꝛa bam agnouiſſʒ quaſi lapis effecta ĩ ter manus ſe tenentis obꝛignit.⁊ in terram coꝛruẽs nihil relpondit. At vir ſanctus totus in lachꝛimas reſo lutus adiecit. Non loqueris mihi fi lia mes maria. Mon loqueris mihi pars viſcerumn meoꝛum Monne ꝓ pter te filia mea huc veni. Suꝑ me ſit hoc peccatum tuum.xEgo pꝛo eo ſatiſfaciam.ego in die iudicij pꝛo te filia mea rationem reddam.Vſq; in medium itaqʒ noc̃tis huiuſcemodi ſermonibus cõſolabatur eam.⁊ cuz lachꝛymis vberrimis ãmõebat.tijc cum paululum reſpiraſſet ⁊ rediſſer od ſe.velut toꝛrentem lachꝛymas ef fundens ait. Mon valeo in te pꝛopt confuſionem vultus mei intendere? quomodo poſſum oꝛationem deo fundere et ſponſum meum quem de⸗ reliqui inſpicere? Wagna nimis eſt iniquitas mea.nõ poteſt mihi ſpes eſſe ſalutis. Id ille ad eam. Super me ſit inquit iniquitas tna filia mes ex meis msnibus deus hoc pecca⸗ tum requirat.tantum veni mecum ⁊ redi in locum wuz. Que ait ſic ad eum. Si enim ſcis ꝙ poſſim penitẽ tiam agere ⁊ ſatiſfactionem meam ſulcipist benigniſſimus deus ecce vt iubes ego adueniam. Et hec dicẽs ponens caput ad pedes eius tota shlchms on bogwersmhit onloquens mih n hemet wom. die brnſr Iniſtt n lcheymase Meo intepwpi mei intendere: oꝛationem deo meum quende tagu untc potet nhl yo e adem. Slpe Rome dumSnb — nmuntt khanrem c — 2 itas tafilnu deys hoc pec un vdi M nus dcs unn m Et ber ſu un noce veflebat ⁊ dixit. Vuid tibi ꝓ omnibꝰ bñticijs tuis retribuaz q ſic mei miſertꝰ es.⁊ veniſti huc vt me ex voꝛagine ĩmũdicie huiꝰ educẽs? vi luculo facto ait ad eã. Surge filia⁊ eamꝰ hinc ad cellã nr̃ am? inponẽs eõ ſuꝑ equij trahebat pᷣcedens ⁊ ve⸗ he ment᷑ exultabat incedens. Et cuʒ Pheniſſʒ ad ꝓpꝛiũ locũ illazʒ quidem vbl ip̃e fnerat in interioꝛi ceila ↄclu ſit. ipᷣe vᷣo in extẽioꝛi ꝑmãſit. Wec ita p cilicio reinduta in humiliatione coꝛdis ⁊ ocloꝛum ꝑdurabat vigi⸗ lijs atʒ ſtrictiſſimis abſtinentijs je⸗ metipᷣam conficiẽs.lachꝛymabatur etiã pcẽm ſuũ ⁊ ita vehement᷑ ſuam ruinam lamẽtabatur. vt ſi qs vel ſa reũ pectꝰ hñs eiꝰlamtationẽ audiſi in lacrimas ſoluebatur. Quo factuz eſt vt dñs in ſignũ acceptate pñie ⁊ venie impetratè multas ſanitates ꝑ eamn pꝑficẽt. Weatꝰ aijt abꝛahaz p?ß adhuc decem ãnos in hac vita ꝑdu rans? cernẽs optimnã pñiam eiꝰglo rificãs deñj ſeptuageſuno vite ſue an no quienit in pace Nixit aũt beata hirgo maria alios qjnq; annos poſt obitũj patrui ſui diebꝰ ac noctib?ꝰ in lamẽtatiõe maxima ⁊ lachꝛymis ꝑ⸗ leuerãs. Moꝛa aũt doꝛmitionis eiꝰ vẽs pñtes ꝓpter ſplẽdoꝛẽ in eiꝰ vul tum intendẽ non valẽtes gloꝛiã deo retulerũt. remplũ. xxi. Ex ⁊ aſtionis. En sliq ad hauriendum aqjm ex flumine beatiſſimus oſtion ſine iuſſione vel cõmẽ dattone ſenis epictici ꝑrexiſʒ turpis q̃dã cogitatio in via eijte illo mẽtẽ eiꝰ ſubito inuaſit.⁊ cũ ꝑ tridunʒ hic talis ac tãt? vir non potuiſß de ſuo eam coꝛde ertrudẽ nimis triſtis effe ttus ẽ.? vultꝰ eiꝰ ꝓꝙ hac valde mane bat confuſus.queʒ intuẽs ſenioꝛ ait ſus es Vm ſeus bernardus adhnc O puerulꝰ graui doloꝛe capit. Diſtin·octaua ad eum. Vuid eſt fili ꝙ ſic triſtem te intueoꝛ ⁊ inſolito meroꝛe aſpicio cõ fectuz Tuuc ille. Ante hoc tridunz ñ tua venerabilitas cuz hominib? loq̃batur pudoꝛe vetante.ego te ne⸗ ſciente ad hauriẽduũ aqm ad finuiũ gꝛexi.unte vero me in via turpis q̃dã ⁊ ſatis ſoꝛdida cogitatio in mẽ⸗ tẽ aſcendit.ẽt nunc jtaq; iaʒ per tri dul q̃ntũ valeo cuʒ lachꝛymis oꝛa ttone.meditatiòe ſcripturaruʒ labo ro ad expellẽcũ eã⁊ nullomodo va leo ſuꝑare. Tunc epicticꝰ. Et quare abſc; mea licẽtia oſtiuʒ cellule egreſ es vel ſine oꝛatione ſacerdotis xp̃i ꝑꝛexiſti ad fluuiuʒ. An ignoꝛas ꝙ ↄmẽdatio pꝛepoſiti ſp murꝰ inex⸗ pugnabilis iunioꝛib? ⁊ loꝛica fidei ad expugnãduz diaboluz exiſtit. Et hec dicẽs.inbet eũ ſecij pariter ĩ oꝛa tione ad dñm pꝛoſterneẽ. Cunq; din multum q; ſaluatoꝛis iniſericoꝛdiaʒ pꝛecati fuiſſent.et finita oꝛatione ex ſolo ſurrexiſſent.vidit beatus aſtion puerũ quẽdam nigrum cũ ignea fa⸗ chla ð ſinu ſuo egrediẽtẽ ac talia di cẽtẽ. Confeſſio tua aſtion magnas meas contriuit hodie vires et vna õo vr̃a me inermẽ in omnibus red ddit ac diſſolutum. Ex vita ſti bernardi. Exemplum Cxrij — — vexaretur decidit in lectum. Idducta eſt ad eum muliercula foꝛ te ignoꝛante matre quaſi doloꝛem mitigatura carminibus. Quam cuz ille appꝛopinquãtẽ ſentiret cum car⸗ minalibus inſtrumentis qͥbꝰhomini bꝰ de vulgo illudere ↄſueuerat.cum indignatione magna exclamãs a ſe reppulit? abiecit. Nec defuit diui⸗ na gratia ʒelo ſancti pueri ſed con⸗ tinuo ſenſit virtutẽ.⁊ in ip̃o impetu ſurgens ab oĩ doloꝛe liberatiſe eſſe cognonit.„ Crriß f uadã vſce cũ curioſiꝰalpiciẽdo vefiros ĩ q̃ndam feĩam oculos alic; din tenuiſſʒ. ↄtinuo ad ſe reuerſus et de ſeißo ernbeſcens apud ſemetĩm in eip̃m vltoꝛ ſeueriſſimus exarſit. Stagno qͥppe gelidarũ aq̃rum qõ ĩ ↄꝓximo erat collotenꝰ infiliẽstã diu nibi ꝑmanſit donec pene exanguis effectꝰ ꝑ virtutẽ gratie cooꝑantis eẽ a caloꝛe carnalis ↄcupiſcẽtie totus refriguit. induẽs illiꝰ caſtitatis effe⸗ dtum q dicebat.pepigi kedꝰ cum ocu ligmeis. ij Wontigit itẽ vt cũ ſocijs aliq̃ntis 20 ud matronaz q̃ndam hoſpitaret᷑. õſicderãs aũt mulier adoleſcenteʒ decoꝛij alpectu capta eſt laq̃o oculo rũ ſuoꝛũ ⁊ in concupiſcẽtiam eiꝰ ex⸗ arſit. Cunq; tãq; honoꝛatioꝛi omni um ſeoꝛiũ lectũ ei fecinʒ pᷣparari.ſur gens ipſa de nocte impucient᷑ acceſ⸗ nñt ad eü.quã bernardus ſentiẽs nec cõſilij inops clamare cepit.latrones latrones. Ad quõ vorẽ fugit mulier familia omnis exurgit. lucerna accẽ ditur latro qᷓritur B minime inuenit Ad lectulos ſinguli redeijt. fit ſilẽti fiunt tenebꝛe ſicut pꝛiꝰ pauſant cete ri non illa miſera xurgit denuo ⁊ bernardi lectulij petit. Sʒ denuo il⸗ le ꝓclamatatrones.latrones. Que rritur iterũ ⁊ latet iterũj. nec ab eo qᷓ ſolꝰ nouerat publicabat᷑. Vſq; ttio improba mulier ſic repulſa vix tãdẽ metu ſen deſperatione victa ceſſauit. Vij sũt die ſequẽti iter agerẽt argu entes bernardũ focij qjdnã totiẽs ea nocte latrões ſomniauerit ꝑqrebãt. Muibꝰ ille veraciter inqᷓt. acderat la⸗ tro.⁊ qð mihi pᷣcioſiꝰ eſt in hac vita caſtitatẽ videlʒ hoſpita nitebat an ferre. MHabebat aũt bernardꝰ cuʒ ff̃ib⸗ quiũ bonoꝝ reqͥro.⁊ſi de ys carnẽ meã non deſpiciat ſeruꝰ dei Ex vit ſancto- ſuis ſoꝛoꝛẽ q poſt eoꝛũ iugreſſuʒ ad monaſteriuz manebat in leculo.erat ei in ſeculo nupta ⁊ leculo dedita.qᷓ̃ cũ ĩ viuitijs ⁊ delitijs ſeculi periclita ret᷑.tãdẽ aliqᷓ inſpirauit ei dens vt viſura venerabilẽ fr̃em ſuuʒ·⁊ adeiſʒ cuz comitatu ⁊ afparatu ſupbo.ille deteſtãs ⁊ execrãs e tꝙᷓ; rethe diabo i ad capiẽdas aĩas.nullatenꝰ adqe⸗ cẽ voluit exire ad vidẽdũ eam wð peccatrix ſů in⸗ b xpus moꝛ tuꝰẽ.ꝙ eĩ peccatrix dſiliũ ⁊ collo aĩam meã. Teniat p̃cipiat ⁊ qjcqjd pᷓ cepit facẽ parata ſũ. Pãc ergo ꝓmil ſionẽ tenẽs exijt ad eõ ců fribus ſuis f eiꝰ.Et qꝙ eñ ſeꝑare a vlro ſuo non poterat.pᷣmo verbo oẽin ei mundi gloꝛiã in cultu veſtiũ.⁊ in omnib? ſe culi pompis ⁊ curioſitatibꝰ interdi⸗ xit.⁊ foꝛmaz vite matris ſue in qua multo tempoꝛe vixit cum viro ei in dixit? ſic eam a ſe dimiſit. Illa vẽo obedientiſſime parens pꝛeceptore/ dijt ad pꝛopꝛia· Stupebant autem omnes adoleſcentulam nobilem de⸗ licatam ſubita mutatione ⁊ habitn victu in medio leculi vitam ducere eremiticam.inſtare vigilijs ⁊ ieinni is ⁊ continuis oꝛationibus.⁊ ab om ni ſeculo pꝛoꝛſus ſeſe facere alienam Piennio ſic cum viro ſuo vixit. et tandem a viro ſuo licẽtiã nacta mo naſterium ſẽimonialium introiuit.⁊ xri. Viuertit aliqñ nobilium cohoꝛs militum ad clarq̃uallẽ vt ſanctij vi⸗ multum erb pꝛofecit. 1 . N delpicit fr me · der o heñ bñt ns piti gñ( mis nate enu bit! cerſi bñd rẽt invit qu fect. foꝛes ſermo in eis chrre Uerſi litie d militi nis v Lo mꝰera ti.de Uuẽci üs eßie ille tan ceret.h ſepoſf offend Arpiẽ dit. In diuinie ſuſtinel cõſecra win vi he coꝛp hea faci cans ſed bis terj ſogi lunbintec rnts lue in qu vititcum viroel — rens pꝛecch Swypeban abun nwlamnobllemt nutnrione: hiht Derẽt abbatẽ. Pꝛope aũt erat ſacrũ q̃drageſime tẽp?.⁊ illi om̃es fere ih henes dediti militie ſeculari.circui⸗ bãt qᷓrentes execrabiles illas nundi nas q̃s vulgo toꝛnetas vocant. Ce añ q̃drageſunã ſugerant dies ne ar misinterim vrerẽtur.Quibꝰ obſti⸗ nato aĩo eiꝰadquieſcẽ monitis rẽnu entib ↄfido ait in dño qm̃ ip̃e da⸗ bit mihi inducias qjs negatis.it ac cerſito f̃e inbet eis ceruiſii gpinari. — nuſti p̃ am foꝛes mutuis ſeſe ce lermonibꝰ quia coꝛ eoꝝ ardens erat Picẽs vt potionẽ bibe⸗ b ñdicẽs eã reẽt aiax. ib o parit qͥdam ₰ 9 ₰ .metuẽtes eum dine virtutis ef⸗ eſj ſunt monaſterij perunt ifiãmare quẽ poſtea! kectũ. Git em̃ in eis. Inſpirãte ergo deo ⁊ velocit currehte verbo eius eadem hoꝛa re uerſi? duerſi a vijs ſuis ſpiritali mi litie dertras dederũt.qx qͥdã adhuc militãt vᷣo.qͥdũ aũt cũ eo regnãt car njs vinculis abſoluti. xrvij. ¶Momes qͥdã aqtanie noĩe vᷣvilhel mꝰ erat qͥ ꝓ petro leonis ꝓtra ĩnocẽ tiũ.⁊ ep̃os de ſuis ſedibꝰ expulerat. uẽ cũ beatꝰ vir bernardꝰ cuʒ mul tis ep̃is vocaſſ ꝓ ↄcoꝛdia faciẽda⁊ ille tandẽ innocẽtio cedẽ je velle di⸗ ceret. nũqᷓ; ep̃os expulſos admnittẽ ſe poſſe fatẽtur.ꝙ eũ implacabiliter offencerint.vir dei efficatioꝛa arma arripiẽs ad altare ſẽm oblaturꝰacce dit. Intranerũt ecẽ̃iam qbꝰ licebat diuinis intereſſe myſterijs ⁊ comes luſtinebat.p̃ foꝛibus. Peractis ergo cõſecratiõibꝰ ⁊ pace data⁊ diffuſa ꝑ tplm vir dei iã nõ ſe agens vt hom nẽ coꝛpꝰ dñi ſuꝑ patenam ponẽs ig nea facie ⁊ fiãmeis oculis non ſuppii cans · ſed minax foꝛas egredit᷑ ⁊ ver bis terribilibꝰ aggredit᷑ ducẽ dicẽs Rogauim⸗te ⁊ ipꝛeuiſti nos.;cce pit itaq; ab illis petẽ paucos illos q ad te ꝓceſſit filiꝰvirginis qᷓ ẽ cgkt 7 dñs ecẽ̃ie quã tu ꝑieq̃ris. Ideit᷑ ju der tuꝰ in cuiꝰ noĩe omne genn cur natur.in cuiꝰmanu illa aĩa tia deue hiet Munqͥd⁊ ip̃m ſpernes?⁊ ſicut ſer u os eiꝰ ꝓtẽnes? achꝛymabant᷑ vni verſi qui aderant.⁊ op̃onib? jn terim pſtolabãtur exitũ rei.⁊ ommũ ſuſpẽ la exſpectatio neſcio qd diuinũ fieri celitꝰ expectabat.videns comes ab⸗ batem in ſpiritu vebementi pꝛoce⸗ dentẽ.⁊ſacratiſſimũ coꝛpꝰ dñi feren tẽ in manibꝰ expauit ⁊ diriguit nẽ bꝛis qʒ tremebundꝰ ſolo pꝛonoluit. Elenatꝰ a militibꝰ rurſij in faciẽ ru⸗ t.nec qppiã alicui loquens nec inten dens in aliquẽ ſalinis ꝑ barbã defin entibꝰ cum ꝓfůdis effians gemitibꝰ epilẽticꝰ videbatur. Tunc vir dei ad eñ ꝓpius acceſſit.⁊ pede pulſans ſur gere iubz.⁊ ſtare ſupꝑ pedes⁊ audire dei ſñiam. vñs eſt Inquit pictanen ſis ep̃us queʒ ab ecẽia ſua expuliſti. vade ⁊ reconſiliare ei ⁊ in oſculo ſã⸗ ẽte pacis cum eo iungito federa.et ip̃m ad ſedem ſuam reducito.et ſatij faciens deo redde pꝛo contumelia gloꝛiam et in vniuerſo pꝛincipatu tuo diſcoꝛdes ad charitatis reuo⸗ ca vnitatem. Subdere innocentio pape Audiens hec comes auctoꝛi⸗ tate ſpũſſancti ⁊ ſacramentoꝛum ß⸗ ſentia victꝰ nec audebat rñdere.nec poterat.ſed ſtatim accurrit.et in pa cis oſculo recepit epiſcopi· et ea ez qua eum abiurauerat manu cuʒ to tihs exultatione ciuitatis ad ꝓpꝛiaʒ redurit ſedem. Wic poſtmodum di citur mirabilem egiſſe pñiam ⁊ pꝛi mus pater extitiſſe vvilheimttarum VCum famulus dei bernardus vñ ce quadam plures nobiles ⁊ ſapien tes de ſeculi vana ↄuerſatione poſt le trariſſʒ. erat inter eos pꝛimus qui r vit ſancto. pꝛecipuns ganfridus noie q hle pꝛioꝛis officio fũ us beate defunctꝰ eſt in eodẽ. Wic igitur cum dei kamuluʒ ad mona ſte riuz ſeq̃retur grauifſims cepit tenta tione pulſari Intuit? aũt illũ vnus etratribus qͥd eſt inqt ꝙ facies tua triſtitie quodaʒ nubilo grauiter ob nolnta videtur ui ille ſcio ꝙ nun qᷓ amplius lerꝰ ero. Wð verbũ cum ad dei famulũ idem f̃ ſatis anxius retuliſſʒ videns ille baſilicã ꝓpe viã ꝑ quã gradiebatur diuertit ad eam xingreſſus oꝛabat. Ceteris ait ð fo ris pꝛeſtolantibꝰ ganfridꝰ grauat? tecio ſuꝑ lapidem obdoꝛmiuit. pe⸗ mů clj am̃bo pariter ſurreriſſent ille de or̃one iſte de ſõno. apparuit ideʒ ganfridus tãto iocũdioꝛ ⁊ hilario? ceteris.q̃nto triſtioꝛ pꝛius. Xnqʒ eip̃dictꝰ frater verbum meſtitie qð locutus fuerat amicabiliter impꝛo⸗ erat. Tunc inquit dixi. Mũq; àpliꝰ etus ero.ſed nunc dico. Nunq; am plius triſtis ero xxix. Marratur de beatiſſimo bernar? do clareualleñ abbate ꝙ aliqñ ĩ mel ſione ſegetũ fratrẽ ↄuerſũ viderit de uote quidẽ ⁊ vltra vires in agro cũ monachis laboꝛantẽ. Spiritu autẽ ſancto attactus intrinlecus beatꝰber nardus dixit coꝛam vĩbꝰ.laboꝛanti bꝰ.E ia frater age qð agis. nullũ ali ud pꝰ hãc vitã purgatoꝛiũ ſuſtiebis (Er vita beati ioãnis elemoſyna⸗ rij Exmplum Crrx. SBquebatur ſẽs ioannes ele moſynarius his q ei conſede bant. Cum eſſem inquiẽs in cypꝛd adhuc iuuenis q̃ſi annoꝝ qn⸗ decim vidi vna noctium in ſomnis pullã q̃ndz cui ſpẽs ſuꝑ ſolẽ ſplen debat · oꝛnatã ſug omnẽ humanũ ſen ſum.q̃ venit ⁊ ſtetit añ lectj ſuum er pulſauit me in latẽ Expgefadt? vidi eñ? eſtimaui eaz eẽ mulierẽ. igura ergo crucis ſignatus dixi ei. ue es tu.⁊ qũo auſa es intrare ad me duʒ doꝛmirẽ? Wabebat ⁊ coꝛonã de oli uarũ ramis ſuꝑ caput ſuũ. Tunc illa hilari vultu? ſubꝛidẽdo dicit imhi. Ego ſum pᷣma filiarum regis. Cũq; hec audiuiſſẽ ſtatim adoꝛaui eã.tc dicit mihi. Si me poſſidẽs amicam ego te ducerẽ in conſpectu impato ris.Etem̃ nemo hʒ ptãtẽ apud enz. ſicut ego.Ego quippe feci euz in 6„ ris hominẽ fieri ⁊ laluare homine Et hec dicẽs diſparuit. Ego itaqʒ ĩ me reuerſus intellexi viſionẽ et dixi. Vrede quia ↄpaſſioꝰ elemoſyna eſt ⁊ ideo habebat in capite ex oliue fo lijs coꝛonã Etem̃ veracit ↄpaſſio⁊ bemgnitas erga homines dñm car⸗ ne veſtiri fecit. Statim ergo veſtiui me?⁊ nullum domꝰ mee excitãs in ec cleſiã abij. Erat eĩ iã ahroꝛa. Vt cũ irẽ obuiaui f̃i frigoꝛe vexato ⁊ ex⸗ poliaui me indumẽto capꝛino⁊ de⸗ di ei. dixi qʒ intra me. Ecce in hoc ſciã ſi vtiqʒ vera ſit viſio quam vidi an demoniaca.Et veritate atteſtaß te nondi ecẽiam intrauerã ⁊ ſubito veſtibus.dans mihi ligaturam cẽtũ numiſmatũ dicẽs. Accipe hec frater ⁊ diſpẽſa vt vis.Ego aðt p̃ gaudio ſtatim hec ſuſcipiens reuerlus ſj vo lens ei reddẽ ligaturã illã qᷓi nihil in digens.⁊ ampliꝰ non vidi aliquem Tůc dixi veraciter non erat fantaſis Ex illa ergo hoꝛa ſepe dabã confra tri aliquid dicẽs. Videbo ſi mittat mihi deꝰvt dixit centupla. Et cum tentaſſem deuz malefaciẽs.⁊ ſatiſfa⸗ ctum eſſz mihi diuerſis modis dixi Ceſſa miſera animg tentando deuz Thelaurus enim diuitiarũ dei ĩmẽl? eſt· plus qʒ deus poteſt dare qᷓ; tu dyh 4 ti' dhll tem ceb ſbat õ ſuo. hec 7ok NMil pri num bhto ofon cund tᷓ ne accip fereb rñdet coꝛs. foꝛte tulit. multi 7 bih“ libꝛas emit eu gecidit ptuliſ it erge te plun můci cha dic cunijs e manſer liſes. z dite ſun Verũß bꝛas 4h ilas pec ri umn d hgoꝛe vrn uniw cphord ne Eire in hot hrrio qum vid rentute uneſi mueihbio em albis induws diigummd Liſtribuere. Crxxi. Quiqã peregrinoꝛũ vicens tãtaʒ eiꝰↄpaſſionẽ voluit tentare eũ.Et ĩ dutus veſtimẽto veteri adijt eñj eun tem ad viſitandos qᷓ in hoſpitali ia⸗ rebãt. Pis em̃ ꝑ hebdomacã vel ter ibat illu c. et dicit ad eij. miſerere mei m̃ captiuꝰ ſj. icit ioannes datoꝛi ſuo.a ei ſex numiſmata.eiñ cum hec accepiſſʒ vadit ⁊ mutat habituʒ ? obhiat ei aliũde.⁊ ꝓcidit ei dicẽs Miſerẽ mei ꝙ coartoꝛ. Dicit denuo pr̃iarcha datoꝛi.da ei ſex aureos numos. Cũ ergo iſiʒ dicit ille diſtri⸗ butoꝛ ad aurẽ patriarche iliꝰ. Per or̃ones tuas dñe icẽ ip̃e accepit ſe⸗ cundo.fecit vero ſeip̃m patriarcha tqᷓ; neſciret. Venit itaq; tertio idem cciꝑe. t tetigit patriarchã qᷓ auꝝ ferebat ſignificans ꝙ ipe eſſʒ. Cunc rñdet ei dei amicꝰ ilie veracit miſer? coꝛs.va ei duodeciz numimgta ne kqꝛte xp̃us meꝰ ſit ⁊ tẽtet me¶xxxij. Ibcr qdã pegrinꝰ dãna per⸗ tulit.⁊ accedẽs p̃iarchã rogabat eñ multis lachꝛymis vt ↄꝓpatẽtur ei ſiẽ 2 oibꝰ Pꝛecepit ergo eũ acciꝑe qnq; libꝛas auri.Cij accepiſſʒ has abiẽs emit euthecã ⁊ miſit in nauim.pox accidit vt extra poꝛtũ naufragium ꝑtuliſſʒ nauẽ vero nõ ꝑdidit. Iccef it ergo ad eũ ⁊ de bona eiꝰ volũta⸗ te p̃ſ umens dixit. Ahiſerẽ mei vt deꝰ mũdi miſertus eſt. ni ille patriar⸗ cha dicit. Crede f̃ niſi miſcuiſſes pe cnnijs ecẽ̃ie illas pecunias qᷓ tibi re⸗ manſerant nullatenꝰ naufragiũ ꝑtu⸗ liſſes. De malis em̃ habuiſti eas et ꝑ vite ſunt cũ eis que fuerũt ex bonis Verũ pᷣcepit denuo dari ei deceʒ li bꝛas auri vᷣnũciãs ei ne ↄmiſcẽt eis alias pecunias. mẽs pᷣterea euthe cam? nauigans vno die vento vali do flante ꝓlectꝰ eſt in terrã ⁊ om̃ia te niſi aĩe tĩ Voluit ergo pꝛe ↄfuſi one 7 anguſtia iſcẽ pauclerꝰ necare leip̃m.ſed de?ꝰ qui galuti hominz uidet 1euelgt hoc beato patriar che. t cumudiſz qð acciderat ei nüciauit ei vt veniret ad le mhil om iino dubitãs. Tunc aſpſit ſe pulnẽ? accedit euz. Cunq; vidiſſʒ e in tali habitu.ille ẽus redarguit eum ⁊ di⸗ xit ei.iſereatur tui dominꝰ. Cre⸗ do eĩ ꝙ ab hodierna die neqq; nau fragiũ incidas vſq;q; moꝛiaris.hoc vero tibi contigit eo ꝙ ⁊ ip̃a nauis ua ex fiuſtitia eſſʒ poſſeſſa. oxer go patriarcha inſſit tradi ei vnam magnã nauim plenã frumẽto vigin⸗ ti milium modioꝛũ de illis Nauidqᷓ ecẽie miniſtra bãt. quã recipiẽs exijt sb alexandria·⁊ affirmabat ip̃e nan clerꝰ aſſeuerans qm̃ viginti diebꝰ ac noctibꝰ nauigauimꝰ vehemẽti vẽto non valentes ommno ſcire quomo⸗ do eſſemus neq; ꝑ ſtellas aut locuz excepto ꝙ gubernatoꝛ videbat pr̃i⸗ archam illuz ſecum teneteʒ guberna culũ dicentẽ ſibi.e timeas bñ na vigas. Igitur pꝰ viceſimũ diez appa ruimꝰ in iniulis bꝛitãnie.⁊ deſcendẽ tibꝰ nobis in terraʒ inuenimus ihc famẽ magnã.Cum ergo dixiſſemus pᷣmo ciuitatis ꝙ frumẽtum in naui poꝛtaremꝰ dixit. ñ deus adduxit vos. qᷣcquid vultis eligite aut ꝑ ſin⸗ gulos moqios numiſma vnũ ⁊ eiuſ⸗ demn ponderis accipite ſtannũ. Ele gimꝰ itaq; dimidiuin ſic. Maui pꝛe⸗ rerea cũ gaudio alexãdriam reuerſa qeuimꝰ? aſpoꝛtauit nauclerꝰde illo ſtanno vt venum daret illud. Habe bat em̃ illic antiquũ ſocium in nego tijs petentẽ ex eodem ſtanno? dar ei in ſacco quaũ qnquaginta libꝛas. AZic ille pꝛobare volens ſpeciẽ ſi bo⸗ na eſſʒ ſoluit illud in ignez ⁊ inuenit argent purij.putauit ſe eſſe tentatũ O 1 retulit ei ſacenz dicens. veꝰ indulge at tibi. Mũqd inneniſti me impoſto rem erga te.quia argentum pꝛo ſtã no tentando decliſti mhi Expaue⸗ ſcens ergo de lermone illo naucler? vicit. Wrede.ego pꝛo ſtãno ilud ha beo. Si vero qui fecit de aqua vinũ ipſe ꝑ or̃ones patriarche fecit ⁊ Hã nũ argentũ nihil mirũ.t vt latiffi gt tibl veni ad naui ⁊ vide. Accedẽ tes itaqʒ inuenerũt ſtannũ argẽtum optimuin factuz. Feni Seſcẽdẽte aliqñ ſanctiſſino iſto in ecẽiam dominica die acceſſit ad eum homo qᷓ multas poſſederat fa cultates.⁊ fures ingreiſi domũ eius diſpoliauerunt eñ viq; ad ſtramẽtũ Et cũ mults inqͥſitiv facta eſſʒ ⁊ nõ jueniſſʒ qᷓ hec ꝓpetrauerãt. ↄpullus ẽ multa nimis pauptate depꝛecari ſanctiſſimũ illũ patriarchã dicẽs ei calamitatẽ ſuam.⁊ſlertus ergo illi us multum fnerat em̃ ex clariſſimis ⁊ magnis pꝛincipibꝰ.dicit ad aurez illiꝰci aurij creditũ erat vt daret ei qndecim libꝛas auri.Vnmn aũt has daturꝰ ab iret.⁊ ex viabolicg opatio ne inuicẽs non dedi? ei niꝰ qnqʒ li⸗ bꝛas.Xum aðt reuertẽtur de collẽa iſcẽ honoꝛabiliſſimꝰ archiep̃us.de⸗ dit ei mulier vicua qnqʒ cẽtenario auri cum cedula quadam qᷓntitateʒ dñi continẽtẽ.ij aũt ſuſcepiſʒ con nocauit diſpenſatoꝛes? dixit eis. t libꝛas dediſti illi q́ ad me acceſſit. Eui dixerũt.ñe vt inſſit ſacratiſſi⸗ ma ſẽitas vr̃a qndecim libꝛas. Cum ↄgnoniſſʒ ꝑ inhabitantẽ in ſe gram fios eẽ mẽtitos adducit eũ qͥ accepe rat.⁊ interrogat eů qd accepiſʒ.illo vero dicẽte qnq; libꝛas. ꝓłerens de ponoꝛanda manu ille ſẽus ſcriptuʒ qð ſibi traditũ fucrat dixit diſpenſa toꝛibus ſuis. K vobis exqͥrat deus qm̃ ſi dediſfetis qnceci libꝛas vt di v* ſanctoꝛum xit humilitas mea mulier qᷓ attulit quinq; cẽtenaria qndecim daret. Et vt certos faciã vos mittẽs adduxit viduã q̃ attulit ſcriptum qͥnq; cente narioꝛioꝝ? dixit ei. Vhſecro te tĩ qjngẽta talẽta voluiſti dare xp̃o an slind aliquid?uz aũt ſenſiſſꝭ deife rum illum cognouiſſe qð kecerat tre moꝛe ↄpꝛeſſa dixit per ſẽas dñi mei or̃ones qjncecim cẽtenaria ſcripſerã manu mea in pictatio.⁊ añ vnaz ho ram cum ſtarẽ in ſinaxi vt darẽ tibi poc dño meo diſſoluẽs illud impoꝛ tune legi.⁊ inueni decem deleta a ſe iß̃o. Zũc ſtupefacta ĩtra memetip̃a dixi.vtiqʒ eſt voluntas dei vt dem niſi qͥnqʒ. Vimittẽte auteʒ pr̃iarcha renerẽdã illã feminaʒ ceciderunt ad pedes eiꝰ diſpẽſatoꝛes qͥ tranigreſſi iunt voluntatẽ eius petẽtes indulgẽ tiã ⁊ affirmantes mihil tale le vlteriꝰ rxxiiij Ineſtimabili multitudinè fugien tium a ꝑſis adueniẽte alexãdriã? ſte rilitate multa exiſtẽte in alexandria eo ꝙ non ſubiret fiuuiꝰ nilus mcõ luetudinẽ? auro cuncto erogato q;ð poſſederat patriarcha miſit ⁊ acce⸗ pit mutua a multis fidelibus circa decem centenaria. Wis autẽ iterum coniumptis ⁊ adhuc fame manente nullo q; de cerero mutuũ dare ei vo lente ſed omn bꝰ ꝑtinaciam fanis ti mẽtibꝰ cũj compꝛimẽtur patriarcha nẽitate eoꝝ qᷓ ab eo alebantur.et in multa cura ⁊ oꝛatione ꝑſeueraret.ſẽ ſit qdam ciuitatis habitatoꝛ eñ que circundederat ſẽiſiimũj Ulum ommi⸗ modam egeſtatẽ. Vui bigamꝰ exñs deſicerat diaconꝰſe eccie fieri.⁊ per nẽitatẽ que ſanẽtum vndiq; patriar cham circũdederat volebat uaciere ei vt eũ conſecrarer.Fecit itaq; ei ðᷣ⸗ precationem ꝑ litteras continẽtem tale pa cal ſer Giſſi put nis man ridñ igit cent tu 150 gnu mer gltar catoꝝ vere legl patri el.T tyũ7 domi raz o ad eñ tpine gna ni non off cayn ne iſtiff fiat. de Bäait q; obſe glit in pe fra ncta e weßon kos.tñti dierim multipl modjsl coad te oumdi ech here n oga rb miht acte⸗ s ſictubus circ pis autẽ iemmn famt wanene mwödarävo nacian jaisti ninrpiins to abenre tale aliqͥd dicẽ Sciſſimo⁊ ter beato patri patrũ iohãni.vicario xp̃i.dep catio? poſtulatio a coſma indigno ſeruo ſeruoꝝ ſcitatis vr̃e.Ediſcẽs ſã ctiſſime dñe q̃ optinet honoꝛãdũ ca put tuũ ÿm ꝑmiſſionẽ.imo ꝓ pcẽis nis eſcaꝝ penuriã. nõ iuſtum exiſti maui ſeruꝰ tuus in refectie ↄuerſa⸗ ri dño meo manẽte in defectu. Sũt igitur ĩdigno ſeruo tuo frumẽti du⸗ centa milia modioꝛũ.⁊ auri libꝛe cẽ tum octoginta. quas ego rogo dari xp̃o ꝑ te dñm meũtantum ego indi gnus miniſtẽio ṽi diaconatũ ꝑfrui merear.vt ꝑ talẽ cum te domino ſẽi altaris miniſtrationẽ emũjder a pec catoꝝ meoꝛũ luxuria. Sicitur enim vere ꝑ ſẽm apoſtolũj. Wm̃ ex nẽ̃itate ⁊ legis tranſlatio fit. Hec ſuſcipiẽs patriarcha ⁊ virũj aduocans ait ad eũ. Tu es qj pꝛeces nobis ꝑ notariũ tuñ ⁊ filinm miſiſti? Muo dicẽte.etiã domine miſit omnes foꝛas nolẽs co raz omnibus confundẽ.⁊ cepit dicẽ ad eũ. blatio quidẽ tua ⁊ multa ⁊ tgi neceſſaria ſed maculoſa ẽ.t no ſi ꝙ ĩ lege ouis ſiue ꝓarua ſiue ma⸗ gna niſi ĩmaculata eiſz in ſacrificiu: non offerebat.iᷓt ideo ad ſacrificiũ cayn non reſperit deꝰ. Vm̃j vero di⸗ xiſti ff̃ ꝙ ex nẽ̃itate ⁊ legis trãſlatio fiat· de lege veteri hoc dicit Apłus. Mã ait fr̃ domini iacobꝰ ꝙ quicun q; obſeruauerit totam legẽ. offendat aũit in vno factus eſt omnium rens. Se fratribus vero meis egenis⁊ de ſancta ecẽ̃ia.deꝰ qui eos nůtriuit añ qᷓ; ego? tu naſcẽmur ip̃e⁊ nũc nutrit eos.tãtů ſi ſermones eiilleſos cuſto dierimꝰ. Ille ei qͥ tunc qͥnq; panes multiplicauit pᷣt ⁊ deceʒ hoꝛrei mei modijs bñdicẽ. Muspꝛopter illð di co ad te fili qð in actibus apoſtolo, neq; hereditas in parte hac. Cunq; hunc triſtẽ ⁊ ſine effectu dimiſiſſʒ nũ ciatur ei duas magnarum nauium ecẽ̃ie ad terram eẽ ſummiſſas.quas miſerat in ſiciliã ꝓpter frumẽtũ Woc alt audiens beatus ille cadẽs in ter ram gratias agit omnipotenti deo dicens. ꝛatias tibi refero domine Aohiam non ꝑmiſiſti ſerno tꝑo pe chnijs vendẽ gratiam tuã xxxv i memoꝛabilis pr̃iarcha ſẽus oannes habebat quẽdam nepotem nomine geoꝛginm. Vna itaq; dieruz faciens cum quodaʒ ciuitatis taber nario rixam connicijs ab eo ſeuere affectus eſt. Vui dolens non ſolum quia publice. verum etiam quia vi⸗ lioꝛi inhonoꝛatꝰ eſſet. maxime vero q erat nepos pr̃iarche.ſubijt ad eñ conclaui flens vehementer. Cuz aũt hunc eſtuantẽ ita ⁊ lachꝛymantẽ vi diſſz mitiſſimus patriarcha.interro gat cãz tante anxietatis. Cunqʒ ille pꝛe amaritudine non poſſʒ erp̃inere lermonẽ.hi qui pꝛeſtoò fuerũt qñ eñ exhonoꝛari a tabernario cõtigerat ceperunt recitare archiep̃o cauſam ⁊ quia non debuerat inquiũt ita ſã⸗ ctitas veſtra contẽni vt ꝓpꝛios ſuos 7 ꝓpinquos a deſpectis exhonoꝛari pateretur hominibus. Ille aũt ver? vtiqʒ medicus volens pꝛimo veluti emplaſtro quodam curare nepotis ſui furiam talibus verbis cepit exti guere moꝛbuz? dicẽ. Et omnino an ſus eſt aliquis aꝑire os ⁊ contradi⸗ cere tibi? rede mi fili patri tuo.qͥ⸗ niã faciaz in eũ hodie rẽ.vt tota ale randria miretur. Cũq; vidiſ eñ re mediũ recepiſſe ⁊ triſticiaʒ cunctam ieciſſe. putantẽ videlʒ ꝙ facẽt enz agellari?⁊ varijs pompis dehone ſtari.dicit ei deoſculans pectꝰ ipſius Fili ſi ex veritate nepos mee exiſtis humilitatis pꝛepara teip̃m ⁊ flage lari ⁊ ↄuicia pati ab Bera enim cognatio non er ſanguĩe xcarne.ſed ex virtute mentis agno⸗ ſcitur. Confeſtiz igitur pꝛo homine illo miſit et ab omni penſione ettri buto illum libẽuz fecit.et omnes au diẽtes mirati ſũt ⁊ intellexerunt hoc eẽ id quod dixit. quoniam faciaʒ in eum reʒ vt tota ↄlexandria iretur videlz quia non ſolum viciſſitudinẽ non recdict.verũ etiã pꝛo vltione aqiutoꝛium impendit. xxxvi Zrripuit ſẽs ille⁊ hoc bonum vt ñ infimo ſtratu recumberet? vilib? operimentis in cella ſua vtẽtur.ð cũ vidiſſʒ ͥdam poſſeſſoꝛũ ciuitatis quia optoꝛio ſciiſo ⁊ laneo tegebat᷑ tranſmiſit ei cooꝑtoꝛiũ numi matũ trigintaſex.rogãs eũ multum vt eo coopꝑiretur ad mmoꝛiã mittẽtis l le vero hoc ſuſcipiẽs ꝓpter multã vi ri poſtulationẽ cooꝑꝰ hoc vna not de ꝑ totaʒ pene noctẽ dicebat ad ſe metip̃m vt recitabãt cubicularij eiꝰ. Wuis dicet ꝙ humilis ioãnes habe bat em̃ ſp in oꝛe verbůj iſtud pallio trigintaſex numimatũ tegatur ⁊ fra tres xp̃i frigoꝛe necẽtur uã̃ti ſũt mõ qui dẽtibus ſtrident p̃ glacie ᷓn ti ſũt mattã vel ciliciũ habẽtes ſubtꝰ ⁊ non pñt extendẽ pedes ſuos! qjnti doꝛmierũt incenati hůtes duplum cruciatij.taʒ ex frigoꝛe ꝙᷓ ex ieiunio. qquanti deſiderant ſaturari de folijs olerũ qpijciuntur de coqna mea.qn ti ſunt in ciuitate iſta in hoꝛa hac pe regrini nõ habẽtes vbi hoſpitẽtur⁊ in loꝛo iacẽt foꝛtaſſe ⁊ pluuia mace facti. Tu vero expectãs etiã eternaz iocũditatẽ aſſequi et vinðj bibis⁊ pi ſces immanes deuoꝛas.⁊ in cubicuł demoꝛaris. odo aũt cũ omnibus malis ⁊ in coopꝑtoꝛio trigintaſex nu miſmatuzʒ te calefacis. Vere bñdict? deꝰ quia humilis ioãnes alia nocte ſic nõ cooꝑietur. Juſtů eſt em ⁊ene ¶Er vitis ſanctoꝛum acceptum deo vttegantur centuz qᷓ dꝛaginta fres ⁊ dñi tui qᷓ; in infelix. Wox ergo tranſmiſit illud in craſti⸗ nũ vt venũdaretur. Et videns is qj hoc obtulit emit illð trigintaſex nu mimatibus ⁊ rurlus obtulit patri⸗ orche. Cũ vero in craſtinum vidiſſ; illud emit hoc ſuniliter ⁊ obtulit ꝓr̃i arche depoſcens vt tegẽtur eo. Cuz aũt tertio id feciſſet dicit ei grala bundꝰ ſanctꝰ.videbim? quis deficiet ego an tu. rat em̃ opulẽtus valde ⁊luauiter quaſi vindemiabat euz lã ctus paulatim ab eo multa anferẽs. ? dicebat ſemꝑ ꝙ poſſz aliquis cum intentione dandi paupꝑibꝰexpoliare diuites.⁊ ip̃am etiã camiſiaʒ ab eis beniuole auſerre⁊ nõ peccat.⁊ maxi nne ſi ſunt aliq immiſericoꝛdes? aua ri. no enimn jucratur talis · vnũ qui dem quia animas illoꝛum laluat. al terum autem quoniam?ꝰ ipſe ex hoc mercecdem non modicam habebit ¶Ut ſandus patriarcha(jxxxvij. ↄlios ad elemoſynas largiendas ꝓ vocaret ſolebat digere ꝙ erat in af⸗ frica quidam theloneariꝰ diues val de immilericoꝛs vehemẽter. Semel ergo pauperibus in hieme ſecẽtib? að ſolem je qʒ calefacientibus cepe⸗ runt ſinguli domos elemolynarum collaudare ⁊ eis oꝛare per ſingu los eoꝛum ſimiliter ⁊ domos elemo ſynam non facientium vituperare. Inter que venit in medium eoꝛum „homen thelonearijz ceperunt ſingu li interrogare pꝛoximqj. vlere tu fra ter aliquando accepiſti de domo il la benedictionem.xẽt omnibus inui cem interrogantibus nullus inuen tus eſt accepiſſe aliquãdo de domo eius aliquid Vicit ergo vnus ex eis Wuid dabitis mihi ⁊ ego accipiam bodie ex eo benedictionemt faci entibus cuin eo pacitm.vent ⁊ ſtat ſoꝛi doln gůt ens cõpt non piti ciẽ e vt la nib' os t 3d] ad il ſtate cong mes. cani nihili rẽt ↄt maur banti gltert bemn re nih quã d hohv n Winẽ tchelon didati. viocni giläs e non et ẽ q̃ lðe era los cõ 1diceh pkuroꝛ lis libe bona in deſtus? ynatoꝛ Nopꝛio igi ßin ilclo ——— vrant ulsw mas iicumku oniam: plettu — krgios dh tut ie pehnean dihes vu n⸗ nbemüur. Sem snbiene ſccnb“ ktaciennbus cepe os tlemolynarn undonobu ½ enumvulpan Miſtin octaua foꝛis poꝛtã domus expectãs qñ ad domũ ſuã reuertẽtur.iEx diſpẽſatõe aũt dei ꝑuenerunt ſumul ip̃e ingredi ens poꝛtã ⁊ animal poꝛtãs dune cõ pꝛand illiꝰ. Videns ergo egenuz non Inueniẽs lapidẽ ꝑ furoꝛeʒ acce pit ſiliginẽ de clitella? iactanit in fa ciẽ eius Ille ergo ſuſcepit eã et abijt vt ſatiſfacẽt cõfratribꝰ ſuis ꝙ er ma hibꝰ eiꝰ accepiſſʒ eaʒ. Itaqʒ poſt du os dies egrotauit intirmitate vſqʒ d moꝛtẽ? vidit in ſomnis ſe raptiũ ad iudiciũ et nos actꝰ omnes ſuper ſtaterã appendi. In vna quideʒ acie congregabantur mauri quidã defoꝛ mes. altera ait acies qͥrundam erat candidatoꝛũ et terribilium ſpecie.q nihil inuenientes boni vt ip̃i appẽde rẽt ↄtra mala oꝑa q̃ collecta erõt a mauris nimis tribulabãtur et triſta bantur et inente ↄfternabantur? ad alterutrũ dicebãt.Ergo ne nihil ha bemus hic. Tunc dicit vnꝰ eoxꝝ. Te⸗ re nihil habemꝰ niſi vnam ſiinem quã dedit añ duos dies xp̃o ⁊ ip̃am non voluntarie. Et mittẽtibus eis ſi inẽ equalitas fcta eſt. Tũc dicũt thelonario hi qui appaꝝperãt ei can didati.Slade auge ad ſurz hanc alioqn mauri iſti te aꝑpꝛehẽdẽt.ixui gilãs ergo agnonuit qᷓ viſa ſunt ab eo non eẽ mendacia veracia. Vmnia em̃ q̃ a iunentute ſua fecerat.⁊ qͥruʒ ſe erat oblitus.videbat ethiopes il los cõgregare ⁊ depoꝛtare ad ſibꝛã ⁊ dicebat. Si vna ſiligo quã iactaui ꝑ furoꝛem ita pꝛofuit a quantis a lis liberat ſe 2 ſimplicitate ſua bona indigẽtibꝰ et de cetero ita mo deſtus? pꝛudens atz ſummus elemo ſynatoꝛ factus eſt vt etiam coꝛpoꝛi pꝛopꝛio non parcẽt. Contigit enim aliqñ Fᷣin conſuetudineʒ ꝓcedere eñ diluculo ad thelonenz.⁊ obuiauit ei nauta qui a naufragio nudus vt na tus eſt enaſerat.⁊ cecidit ante eum rogans vt tegumentuz ab eo accipe ret. Ille ergo putans ꝙ egenus eſſet expoliauit ſe elophoꝛio.i.veſte inte⸗ rioꝛi ſuo qʒ illi melius erat ⁊ dedit ei.rogauit q; eum vt hoc veſtiretnr. Pergens vero ille ⁊ erubeſcens hoc veſtiri.dedit illud vẽditoꝛi vt venũj daretur. Duod cum ad vendenduz thelonarius viqiſſʒ ſuſpenſum triſta kus eſt vehementer. xt aſcenqẽs do num ſuã nihil guſtauit pꝛe triſticia ſed claudens oſiiũ conclaui ſolꝰſede bat ploꝛãs ⁊ cogitans. quia nõ fui ĩ quit dignus vt mei memoꝛiaʒ habe ret egenꝰ. Cum ergo anxiaretur oh doꝛmiuit.Et ecce vidit quẽdaz ſpe cioſum tanq; ſolem ferentẽ crucẽ ſuꝑ coput ſuum ⁊ eſophoꝛium quod de⸗ derat haute aſſiſtentẽ ſibi ⁊ dicẽtem Quid ploꝛas domine petre Hoc ei erat ei nomen. Ille vero dixit ad ej Vuia domine ex quibꝰ largiris no bis damus alicui.⁊ in turpe lucrum accipiunt accipientes. Tunc eĩ dicit ei· Cognoſcis hoc?⁊ oſtẽdit ei quia deintus eſſʒ veſtitutꝰ eſophoꝛio ei? Vicit ei.Ecce ego illo veſtioꝛ ⁊ gra tias ago voluntati tue bone. quoni am frigoꝛe affligebar ⁊ cooperuiſti mne. Id ſe ergo reuerſus cepit beati⸗ ficare egenos ⁊ dicẽ. Viuit domin? ⁊ ſi inopes chꝛiſtus meus ſunt non moꝛiar donec fiam vnus ex eis. Ac cerſito ergo vno de ſeruis ſhis dicit ei. Secretum volo credẽ tibi⁊ ſi ph⸗ blicaueris aut non audieris me bar baris vendam te. Pat itaqʒ ei dece libꝛas auri ⁊ dicit ei. Vade ⁊ eme ne otium tibi ⁊ ſume me⁊ duc in ſan ctam ciuitatẽ.⁊ vende me alicui chꝛi ſtiano ⁊ pꝛeciũj da paupibꝰ. Seruo autem recuſante.dicit ei iterun.qm̃ ſi me non vendideris. ego vendaʒ te barbaris vt pꝛedixi tibi. Vbediuit 0 3 ℳ ergo ei ſeruꝰEt ꝑueniẽtibus eis ad loca ſẽa vẽdidit eumn ſoꝛdicis veſti mẽtis induiũ ꝓ numimatibus trigi ta. Relinq̃ns ergo eũ ſeru? ab ijt ↄſtã tinopolim ꝓmittẽs ꝙ nulli hoc ina nifeſtaret⁊ ꝙ de pꝛeciò neqq; ſihire tinẽdo aliqͥd defraudaret· B totum hoc pauꝑibꝰ daret. Ergo aliqñ qcẽ coqjnabat vño ſuo. ali qñ autez laus bat pãnos eiꝰ qᷓꝙᷓ nũq; pꝛius in qͥlit bet hoꝛðj aſſuet? fuiſſʒ · Afflixit autẽ ſeip̃m ieiunio multo Cñ vero vici ſet ſe bñdici dñs eiꝰ dicit ei ↄpatiẽs humilitati ip̃iꝰ. Volo humilis petre liberare te.vt ſis de reliqͥ q̃ſifr̃ meꝰ. Ille vero noluit. Viderat aũt eſ fre quẽter ↄuicia ferre.? ꝑchri a ↄſeruis ſuis.habebã̃t em̃ eũ tãqꝙ amentẽ.ita vt? nomẽ ei ĩponerẽt amẽtis. uo ciẽſcũq; ðᷓ tribulabãt euʒ ↄſerui eius ⁊ doꝛmiebat in tribulatione appare bat ei qᷓ in affrica illi apparuerat ve⸗ ſtit? eſophoꝛio eiꝰ.tenens illa trigin ta mmiſmata in manu? dicit eio li meſtꝰ eſſe ir̃ petre ego ſuſcepi pᷣciũ tui. B ſuſtine vſq; dum cognolcaris. Joſt aliqõ vero tꝑis venerũt à pa tria eiꝰ qͥdã argẽti vẽditoꝛes vt oꝛa rent ad loca ſẽa ⁊ inuitauit eos ad pꝛandiũ dñs vñi petri. t cũ inini⸗ ſtraret petrꝰ ſtstim recognouit eos Iß̃i aũt cũ pꝛanerẽt ceperũt ĩuice ad aures dicẽ.Wuã ſunilis eſt puer iſte dño petro thelonario. Ille vero occultabat qᷓntũ poterat vltũ ſuuʒ ⁊ non potuerunt eũ cognoſcẽ. rat em̃ gpier laboꝛes atz ieiuniũ imuta ta facies ei· in ergo ↄſicetdtibus eis. dicit vnꝰ eis. Vere dñs petrꝰ eſt ſurgã ⁊ tenebo eũ. Valde em̃ ĩꝑatoꝛ audiẽs triſtatꝰ eſt de eo.ꝙ nò ↄꝓpar it. Foꝛis itaq; ſtans audiuit h. ⁊ po nens cathinũ a ſe nõ ẽ ingreſſus. jed recto curſu cucurrit ad poꝛtã. E rat itaqʒ vir añ oſtiũj mutꝰ ⁊ ſurdꝰ a na tiuitate. Feſtinans ergo ſeruꝰ dei exi re dicit urdo ⁊ muto Tibi dico in noĩe xp̃i. Ille vero audiuit ſtatim ⁊ dixit. E tiã dñe. Iteꝝ vero ille ad e Aperi. Rñdit ſurdꝰ⁊ mutꝰ ſcðo.ego dñe. Surrexit ergo ſtatim⁊ aꝑuit ei Et exeũte eo clamauit hõ ille coꝛaʒ oibꝰ gaudẽs ⁊ exultãs. ꝙ audivit et locutꝰẽ. poꝛro omnibꝰq ex eadem domo erãt ꝑterritis. qm̃ audibãt eñ loquẽtẽ.iteꝝ dixit ille qͥndã mut?Il le qͥ coqnabat exijt currẽs B videte ne foꝛte fuga lapſꝰſit. W agnꝰem̃ dei ſernꝰ ẽ. Mñ em̃ diſcedebat dicit mihĩ tibi dico in noĩe dñi.⁊ mox vidi ex oꝛe eiꝰ exeũtẽ fãmã ⁊ tãgẽteʒ aures meas ⁊ linguã⁊ ſtatiz audiui? locu tus ſum. Et reſiliẽtes? ꝑſequẽtes eð cũcti vltẽiꝰnõ viderũt eðj. Zũc pñiaz agebãt oẽs qͥ in domo illa erant.⁊ ip̃e dñs eiꝰꝙ in tali exhonoꝛõtia ha buiſſẽt eů.⁊ maxime hi qui eũ voca bant amentẽ dxxvij. Vaide diligebat eloqᷓ Joh pr̃iar ha de actib? ſécoꝝ prm? eoꝝ qᷓ ele⸗ moſyne cultoꝛes fuerũt. Vñ vna di⸗ erũ recitat de vita ſti ſerapionis.qꝙ inuenit amictuz ſuũ dediſſe egeno ⁊ iteꝝ paululũꝓceſſiſſe⁊ illic cuidã fri gꝰ patiẽti obuiaſſe.⁊ illi tunicã pᷣbu iſſe.⁊ ꝙ nudꝰ ſedebat tenẽs lim euã geliũ introgatꝰ a qͥcã. Muis te expo ſianit abbavemoõſtrãs ſim euãgeli um ait iſte. xẽt alio tꝑe hoc ip̃m euã geliũ vẽdidit⁊ dedit elcmolynaʒ. Pi ſcipulo aũt ſuo dicente · abba euge liũj vbi eſt? Rñdit.Crede fili hoc qð dicit mihi vẽde q̃ habes? da paupi bꝰ.ip̃m vendidi? dedi eis vt in die iudicij habeamꝰ fiduciã abũdãtioꝛẽ ad deũ. Alio aũt tꝑe vidua q̃dã ab eoqẽ ſco ſerapione elemolynã petijt quia eſuriebãt filij ei?⁊ nõ gliud ha bẽte eo ſerapione tradidit ei ſe vt v deret eñ milnis·qͥs ⁊ xp̃ianos fecit ĩ ſersp locht dipẽl i dion vich dan ebõ pa chic bat. tieb. tib? ſupn qual non ami crin dal te v mol rãt mul eñ 5 g'iſt ga ddi tiũ q̃dẽ t op gra ein ſlu bid vice abe nis! ſn lari ieit mt hlz aurt in ſutz uchiloa nurmehiicn ſmij nwizſ ꝝ yfn? eop q es ent Fÿ rnsd n Krapions ꝗ hldeciſeegeno: ſſiſet ilic wcãft ⁊ili myic py dcbat tns ſin c.Qis te y allo ü eninfi o dicm abbau ſcuLntefbha⸗ cehhabestdeß Diſtin. octaua paucis diebꝰ. Hec legẽs ſẽus de ſẽo jerapione.⁊ miratꝰſẽi induſtriã.tot? lachꝛymis infect? vocãs oẽs ꝓpꝛios dipẽſatoꝛes legit eis oĩa de ſẽo ſera⸗ pione? dicit ad eos. Ve ve o xp̃iani uid ꝓdeſt hõin colloquẽti de a⸗ cti onibꝰ ſtoꝝ pr̃mꝰCredite mihi ꝙ vſq; hodie putabã ꝙ vł aliqͥd facerẽ dans qs habẽ poſſůũ pecunias neſci ebã aũt ꝙ ⁊ ſeiß̃os vendẽnt qdaz cõ paſſione ſuperati rxxxix Supꝑ honoꝛabat jdem ſẽꝑ moha chicũ icema ſanctus iohãnes ⁊ cole⸗ bat.⁊ ↄpatiebatur vbi maxime reſpi ciebat monachũ coꝛpoꝛalibꝰ vtilirã tibꝰ coãguſtatũ. Habebat aũt? hoc ſuꝑ młtos pᷣcipuũ quia accuſationẽ qualẽcũq; ſiue mendacẽ ſiue veracẽ non ſuſcipiebat contra aliquẽ circũ nmictuz monachico habitu. Semel em̃ euenit eů ex ĩmiſſione qͥrundam criminatoꝝ ꝑtuliſſe alicjd tale.quo⸗ dam monacho circueunte in ciuita re vna puella iuuẽcula ⁊ petente ele moſynd ꝑ dies aliq̃t. ddã q hoc vide rã̃t ſcãdaiiʒati ſunt exiſtimõtes; ꝙ mulier eiꝰ eſſʒ attulerũt pr̃iarche 5 eũ q̃relas dicẽtes.pꝛopt᷑ qd giroua iſte ãgelico habitui nõchoꝝ vᷣro gat circqducẽs ſecum iſtaʒ in ulierẽ? Mor ergo dei famulꝰ volẽs ꝓhibẽ 5 deũ ↄmiſſa pcẽa.iqᷓ; qͥ ad hoc offi ciſ a deo eſſʒ ꝓuect? pᷣcepit mulierẽ qjdẽ flagel'cedi?⁊ ſeꝑari ab eo ip̃m q̃t vᷣberari ⁊ ĩ carcerẽ lecrete retrudi dũ vo cuz oĩ celeritate iuſſio jẽi in opꝰ ꝓdiret. ñ ꝑcẽtes ei ceciderũt enz grauit᷑ ect᷑ie vefẽſoꝛes · Apparuit ãt ei noẽte ꝑ viſũj mõchꝰ oñcẽs ei doꝛ ſj ſuũ putrefẽm dicẽs eiIta placz ti bi dñe pr̃iarcha.crede mihi hac vna vice erraſti vt hõ.⁊& dicẽs diſceſſit ab eo. ane vo fẽo recoꝛdãs viſio⸗ nis noctis ſedebat ſuꝑ lectũ ſuũ ine⸗ ſtꝰ.mittit itaqʒ ſta ĩ⁊ ↄuocat ꝑ cãcel lariũ ſuũ mõchůj ð loco in q̃ erat re cluſ⸗.cogitãs int᷑ ſe ſi ſiis eſʒ ei qͥ no ctu ſibi apꝑuerat. ᷓ veniſſz cũ la boꝛe młto.neq; eĩ ꝓpt plagas mohe ri poterat vultũ eiꝰ vidẽs pr̃iarcha F̃mãſit ſñ voce ĩmobilis nõ valẽs lo qj.ſolũ ãt manu ſua ĩnuit vt ſecẽtꝓpe ſe ĩ lectulo ſuo In ſemetip̃m reuer Progauit mõchũ p̃cinẽtũ lintheo vt ſñ vẽcũdia diſpoliaret le q̃tenꝰvidẽt doꝛſů eiꝰ ſi ita eſſʒ ſiẽ ĩ ſõms vidẽat. vix ſuaſꝰ vt id agẽt diſpoliauit ſe. cũ&ᷓ dipoliaret᷑ vt mõſtraret doꝛj ſu jẽo ꝑ admirãdũ dei ↄſiliũ ſolut? ẽqͥ erat indutꝰ amictꝰ?⁊ cecidit ĩtrã ⁊ viderũt eũ oẽs eẽ eunuchũ. qꝙ re cẽs erat nulli exiſtebat hoc manife⸗ ſtů. Vicẽtibꝰ ꝗᷓ eũ oĩb?⁊ ſẽo põtifice ⁊ mnaxĩe doꝛſi ei ꝑnicioſa vᷣbera mit tẽs mox abiecit q hũc ĩcõſidẽate tra ctauerũt. Aenerabiliſſio zt mõcho dixit cũ ignoꝛãtis le ĩ eũ peccaſſei deñ verũ.⁊ ãmonẽs eũ. Mõ inqᷓt fu⸗ ita ſñ cuſtodia ĩ citat bꝰ ↄuẽſari eos oʒ.q ſco ãgelico vr̃o ĩdumẽto circũ⸗ ginicti ſt.maxie ⁊ feĩaʒ circũducẽ ad ſcãdalũ vicẽtiũ. Tlc mõachꝰcũ ma gna hũilitate rõnẽ reddebat ſẽo di⸗ cẽs.creð dñe ñ mẽtioꝛ.aze erã añ pancas dies hos? exeũte me de cita te vt venirẽ ⁊ ſalutarẽ ſẽm abbã ciꝝ obuiat mihi k bñ vila puella foꝛis poꝛtam veſpe iam incũbẽte.⁊ occhr rẽs ad pedes meos rogabat vt me⸗ cũ ãbularet.diceb at eĩ le hebꝛeã eẽ? velle fieri xp̃ianam? cepit adiurare me verbis hoꝛribilibꝰ vt nõ dimitte rẽ ꝑire eã. Timẽs itaq; ego iuicluʒ dei ſũpſi eã eſtimãs ꝙ nõ mittẽt ten tationẽ ſathanas ſpadonibꝰ. Meſcie bã vo ꝙ nemini parcat. igit veniẽti bꝰ nobis ſẽiſſine ⁊ or̃onẽ ꝑficiẽtibꝰ baptiſaui eã ad ſẽm abbã ciruz.⁊ cir cuiui cũ ea ĩ ſimplicitate modicũ ex oſcẽs lũptũ q̃tenꝰ ĩducerẽ eã ĩ mo⸗ naſteriũ. Cuz B audiſſʒ pr̃iarcha di⸗ xrit. Pape qͥt abſcõlos ſeruos hʒ deꝰ? iti Er vitis ſancto?um ⁊ neſcimꝰ nos humiles.vt narrauit his qͥ pᷣſto erãt viſionẽ quã viderat noctu de eo.⁊ ꝓtulitpr̃iarcha cẽtũ numiſmata de mann daturꝰ ei. Pei ůt amicꝰ ille vẽ mõchꝰ ñ paſſꝰ aliqd ↄcciꝑe ex eis. dignũ memoꝛia locutꝰ ẽ verbũ ad pr̃iarchã d icẽs · g go nõ poſtulo dñe hoc.mõchꝰ eĩ ſi ficẽ hʒ ker nõ indiget.ſi ãt hoꝝ eget fidem nõ hz. W maxie ãpliꝰ ſatiffecit oĩb? qᷓ aucerãt ꝙ ſeruꝰ dei eſſz. Benn er go flexit pr̃iarche ⁊ exijt in pace.Ex tunc igi plꝰ honoꝛabat? hoſpitio recipiebat monachos ⁊ bonos ami tos xp̃iꝰ eſtimatos malos.⁊ edifica nit mox xenodochiũj ſeoꝛſũ? afpella uithoc receptaculũ oĩm mõchoꝛuzʒ Mboꝛtalitate aliqᷓ ciuitatẽ. compꝛehendente ibat ⁊ ipſe ſanctus vt vidẽt funerũ obſeca. Valde eĩ di cebat eẽ ꝓficnã ſepnlcroꝝ ꝓſiderati onẽmultotiẽs ↄficerabat eos qͥ mo rituri vexationẽ ĩ exitu aĩe patiebã tur.⁊ eoꝝ oclos ꝓpꝛyjs manibꝰ clau debat memoꝛi hre ex hoc volẽs ſẽ pitnã ⁊ curãpꝛij exitꝰ. Percipiebat aũt? collectiões ꝓ defuctis ipigẽ fici.eteĩ dicehat.ꝙ añ paucũj tẽpꝰ ca ptiuꝰ duct? ẽ qdaz ad ꝑlas.⁊ deſcen dẽs in ꝑſidã retruſꝰẽ ĩ carcerẽ qᷓ ap⸗ pellat letheba.hoc ẽ obliuio quidã 5 fugitẽtes illinc ⁊ veniẽtes in cipꝛũ introgati a parẽtibꝰ illiꝰ ſifoꝛte vi⸗ diſſent eñ Rñdẽtes direrũt eis. quia nos ꝓpꝛijs manibꝰ ſepeliuimꝰ eũ.nõ alt erat iſte de qͥ introgabõt eos.ßᷓ aliꝰ ei ſikis.pirerũt& eis mẽſẽ ⁊ diẽ p obitꝰ. Illi vo tqᷓ ꝓ moꝛtno fa ciebãt ei tres collectas ꝑ ſinglos an q̃ttuoꝛ annos itaq; venit ĩ cipꝝ fuga lapſ⸗ a ꝑſis. dixerunt ꝗᷓ ei ſui. Vere ff nos audiuim?ꝙ moꝛtuꝰ eſſes ⁊ memoꝛſã tui faciebam?ꝰter in anno. Eñ ðᷓ audiſſʒ ꝙ in ̃no fecerũt D co memoꝛiaʒ introgauit eos in die.⁊ in qͥ mẽſe F celebꝛarẽt. Et Mis dicẽtibꝰẽis theophanijs.⁊ dñica ſq cta atz penthecoſten. vixit ille quia tribꝰ iſtis tꝑibꝰ anni veniebat qdaz candidatꝰ vt ſol.⁊ diſſoluebat me ĩ uiſibilit a vñculis ferreis ⁊ cuſtodia ⁊mouebar debulando tõ die 2ne ino recognoſcebat me.⁊ in craſtinnʒ iueniebar vincula ferrea poꝛtõs.Pi cebat igit ſẽus qʒ ex hoc diſcimꝰ be defũctos reqeʒ qñ pꝛo eis collecas facimus.. Ehnte aliqñ beato hoc pr̃iarcha ad viſitãdos paupꝑes ĩ locuʒ q dicit᷑ ceſariũ cũ qͥdamep̃o amatoꝛe pecn nie. dixit beatꝰ p̃iarcha ad eũ.ama ac honoꝛa fñ troyle fratres xp̃i.hoc em̃ erat ei nomẽ. Nũciauerat ei qui dã patriarche ꝙ triginta libꝛas au⸗ ri poꝛtaret in ip̃a hoꝛa p̃us tãqᷓ veritꝰ ſermoneʒ patriar che.imo að hoꝛã calefacus ſingula numiſmata dari oĩbꝰ ſedẽtibꝰ feibꝰpcepit ci qui trigita libꝛas illas poꝛtabat.Celeri ter ꝗᷓ hmõi q̃ntitas erogata ẽ. Rece dẽtibꝰ ʒᷓ vtriſq; pr̃iarcha ſcʒ ⁊qᷓ in⸗ nitã vt ita dicã eiemolynã fecerat ir ruit in troylũ ꝓpter pecuniaꝝ datio nẽ febꝛis innaturalis ꝓpter qð in le ctũ egrotꝰ ſtatim decidit. injitat? ⁊ ptiarcha ꝑ nũciũ vt lecuʒ pꝛãdẽt ve⸗ nire recuſauitrigoꝛe eĩæ febꝛe ſe ve xariꝓ cã q̃dã dicebat. Igit᷑ cuʒ hoc audiſſʒ pr̃archa mor agnouit cãm qꝙꝛ ꝓł elemolynã triginta libꝛaꝝ in⸗ firmatꝰẽ ille ĩuitꝰeleinoſynatoꝛ.erat eĩ vt pꝛedẽm ẽ valde ĩmiſericoꝛs et matoꝛ pecunie. Mõ ſufferẽs ʒᷓ bea⸗ ty ſe qͥdẽ ſupꝛa mẽſã reticẽ.illũ autez ſuꝑ lectũ grauit᷑ cruciari ꝑuenit cele rit ad eũ.⁊ dixit ad euz hilari vultu. Fac charitatẽ fili troiie. Eſtimabas ꝙ in veritate tibi dixerim dare ſ̃i⸗ bꝰ huiuſcemodi donũ.Ego eniz vo ui p̃ſtare eis ſingula n uminata ꝓ t——++—„—— dar perunap dato rals gtrr qö ine — vtlectʒ pꝛcttw igoꝛe iꝛ febeen ccdat Igůchho mor agovitcin zmgin lhupi valce innt Vöſfisbu nil rcklu vhln neit. Efin dirrim din fi Egonhn Diſtin octaua pter ſcam feſtinitatẽ.ſᷓ ꝙ non hẽbat dlltributoꝛ meꝰ ufficiẽtẽ q̃ntitatem hꝰ rei gra mutuã dediſti iihieã.Et ecce attuli tibi illas triginta libꝛas. Vt vo vidit qᷓntitatẽ ep̃us in hono rabili manu priarche medici⁊ deno tiſſimi paſtoꝛis repente ac ſubito fe⸗ bꝛis qjdẽ diſparebat.frigus gůt rece debat.foꝛtitudinis qʒ⁊ coꝛpoꝛis eiꝰ coloꝛ ad euz renertebãtur.vt ex hoc nõ poſſz latẽ hãc eẽ cãm repẽte ↄpꝛe hẽdẽtis eũ inkirmitatis. Suſcipiens F auꝝ ab honoꝛãdis manibꝰ pr̃iar/ che.⁊ nihil oĩo ʒdicens expectabat 2b eo pſcriptionẽ abꝛenũjciationis. Fecit hoc ãt cũ gaudio ſcribẽs ꝓpꝛi⸗ is manibus ita. weus domino meo ioãni beatiſſimo pr̃iarche da merce dẽ triginta libꝛaꝝ qᷓ date ſůt tibi.qͥ⸗ niã ego recepi mea. Pec itaq; acci⸗ piẽs jẽs ſũpſit ſecũ epᷣm ad pꝛãcium vt em̃ iq̃ dictũ eſt ſtatim ſanatꝰẽ.vo lens igit᷑ mercedis redditoꝛ deꝰ coꝛ⸗ riꝑe eũ.ſimul aũt ⁊ ad miſerationẽ ⁊ ↄpaſſionẽ erigẽ.oñdit ei eadem die voꝛmniẽti pꝰ pꝛãdiũ ĩ ſõnis q̃ merce⸗ de pᷣuatꝰ eſſʒ. Vicit em̃ vt ait domũ cuiꝰ pulcritndinẽ atz magnitudinẽ nõ p̃t ars hominũ immitari.⁊ ianuã ytotã aureã ⁊ ſupꝛa ianuã tituſum ↄſcriptũ. Manſio etna ⁊ reqes troy⸗ li ep̃i.Cũ ꝗᷓ hoc inqt legiſſẽ gauius ſũ eo ꝙ legerã.ſciebõ em̃ donãdã mi hi ab imꝑatoꝛe talis domꝰ epulati⸗ onẽ. Mondũ ait hmõi tituli uꝑſcri ptionẽ cũ gandio ꝑlegeraʒ ⁊ ecce q⸗ Ddã regiꝰ cubiculariꝰ habẽs ſec ali⸗ qͥs oblequij diuini. Et cuz ꝑueniſſet ad talẽ nitẽtis domꝰ ianuã dixit ad ꝛios officiales. eponite titulum et cã depoſuiſſent iteꝝ dicit eis. dbu tate eũ ⁊ ponite quẽ iniſit rex oꝛb is trari. Et a ttulerũt⁊ affixerũt aliud me aſp iciẽte ſuꝑſcriptũ ita. Wanſio etna at reqes ivñnis archieß̃i alexã dꝛie empta libꝛis triginta. Et cum hoc inqt vidiſſem ſurrexi a ſomno ⁊ magno ſũmoqʒ paſtoꝛi patriarche ᷓ viſa ſůt in ſomnis ei enarrani Pꝛo ficiẽs ⁊ ip̃e hac de cã. Factꝰ eſt eier⸗ tunc elemolynariꝰ. lij. Bi vero aliqñ audiebat ſapiẽtiſſi mꝰ patriarcha qm̃ elemoſ ynatòꝛ eit ralis adducebat eñ in hilaritate ſe⸗ oꝛſũ? dicebat ei.ꝑũo factꝰes elemo Iynatoꝛ.naturalit᷑ an ip̃m te violent cogens ñ qͥdam qᷓ ab eo introga⸗ tur verecundati occultabãt.quidam aũt dicebãt. Pꝛopter qð vnus int⸗ ogalus a ſco rñdit ita. Crede mihi dñe quia mhil do aut facio boni.ve rũtñ hocipſum quod facio⁊ pꝛebeo er quibus deus ⁊ oꝛatjones tue lar giũtur ita facere aſſueni.ꝑ ram pꝛiꝰ valde ĩmiſericoꝛs ⁊ crudelis ⁊ ſemer damna pertuli ⁊ in paupertateʒ de veni.Cepit cogitatio me dicere mi⸗ hi Vere ſi eſſes elemoſynatoꝛ non re linqueret te dens · Statui ergo per ſingulos dies dare quinqʒ ereos nuinos pauperibus.⁊ cum cepiſſeʒ dare.ſtatim jathanas ꝓhibebat me dicens. Aere quinqʒ numi iſi ſuffi⸗ ciunt domui ad olera.aut ad balne um percipiendum. Et ſtatim tanqᷓ; ſi de faucibus natoꝛum meoꝛum p̃ arem eos nihil dabam. Cum ergo vidiſſem ꝙ ſuperarer a vicio dico puero meo. Per ſingulos dies fura re me neſciente quinqʒ numos? da elemoſynam. Ille vero benefaciens cepit furari decem. Erat autem q̃n do et ſiliquam ELum vidiſſet autem quia benedicebamur et diuitijs abj dabamus cepit? tremiſſes furari et dare. Semel itaq; admirans bene⸗ dictionem diri ei. Vere multũ ꝓfue rũt fili qnqʒ numi illi.volo ergo vt des decẽ.tũc diẽ mihi⁊ puer ſpꝛidẽ do · Nacien oꝛa pꝛo furtis meis.ã — Ex vit.ſancto · vere bodie ñ hremꝰ quẽ mãducaſſe mꝰpanẽ. Sz ſiẽ fur iuſtꝰ ego lũ.tiic dixit qm̃ tremiſſia dabat? ſiliq̃s eẽz ex fide illius aſſueui dñe de aio dare.iEdificarꝰ ðᷓ iẽs valde dixit ad eñ.crede mihi młtas ↄuerſatiões pz trum legi tale aliqd ñ audiui xliij Libẽt᷑ habuit priarcha vt ppłs in ect̃a ꝑleuerarer. vna eĩ dieꝝ volens multos refrenare vt nõ egrederẽtur „olutionẽ ſẽi euangeli de ectia ⁊ oeioſis ſermonibꝰ ꝙ or̃one vacarẽt Vuid fecit. keliqt mox poſtqᷓ; lectũ ẽ ſem euãgeli ecẽiam?i p̃e exijt ⁊ ſe dit cuʒ turba. Wibꝰ vo obſtupeſcẽti bꝰ dixit ad eos. Filij vbi oues illic⸗ aſtoꝛ. Aut intrate intro ⁊ ingredi⸗ ar. aut manete hic ⁊ 5 manebo · go ʒpter vos deſcẽdo ad ſẽaz eciaz· hã poterã facẽ mihimet miſſas ĩepiſco pio. Semel ð ⁊ bis kecit hocip̃m et erudiuit in hoc plebem magnifice? emẽdauit. Timebãt eĩ ne iteꝝ idẽ fa ceret eis illeã oq ãt in lacrario nemi nẽ ꝑmittebat. ĩꝓſpectu oĩm foꝛas mittebat eů qͥ ioqhat᷑ dicẽs. Si qͥdẽ vt oꝛares veniſti huc.in hoc mentẽ tuã ⁊ os tuũ vacare exopta · Si vo ter locutionẽ ſcriptũ ẽ. vommea vomꝰor̃onis vocabit᷑· noli ð eã facẽ ſpeluncã latronũ. xliiij. ¶icũj oĩb? bõis ſuis? hoc beat?poſ ſidebat ꝙ nõ ↄcẽnaret ꝓximuʒ nec ↄdẽnãtẽ reciget. Slcgz vero eiꝰ do⸗ qtrinã omnibꝰ ꝓficuã de hoc. Juue⸗ nis qjdã rapiẽs monachaz kugit con ſtãtinopolim. hoc diſcẽs iuſt⸗ triſtis facꝰẽ vſqʒ ad inoꝛtẽ Zpe vero trãſ acto conidente eo vna dierũ cuz qᷓ buſdã clericis? ſermonẽ anime vtilẽ mouente venit in inedium? mnemo ria iuuenis qui ancillã dei rapuerat ⁊ ceperũt qᷓ janẽto aſidebãt anathe matiſare talem iuuenẽ tanq; qͥ duas animas ꝑdidit ã ſcʒ ⁊ ſẽimonialis Compeſcuit ergo ⁊ reſecauit eos be ar dicẽs. Me filij ne ſic.nã oñdaʒ vo bis ꝙ ⁊ vos duo pc⁊a facitis. vnuz qjdẽ quia tñlgredimini mãdatuʒ di⸗ cẽtis nolite ihdicare vt nõ iudicemi ni. Deiñ quia neſcitis certiꝰ ſivßß ho die peccẽt ⁊ ſe nõ peniteant. egieĩ vitã pr̃is alicd tale hñtẽ· quia in ci⸗ uitate dã duo monachi abierũt in monaſteriũ.⁊ cum tñſiret vnꝰꝑ locũ clamabat ei vna foꝛnicaria · Salna me pr̃.vt xp̃s mẽtricẽ. Ille vero ho minũ confuſionẽ omnino nõcurãs vicit ei. Seq̃re me.Et tenẽs eã ꝑma nũ exijt publice in cinitate omnib? aſpiciẽtibꝰ · Facta ẽ ergo fama quia abbas accepit mulierem dam poꝛ phiri.ita em̃ vocabatur Pergenti bꝰ ergo eis vt mittẽt eã in mona ſte riũ inuenit mulier puerũ in tra ꝓie ctũ.⁊ ſuſtulit eij vt nutriret illũ. Ita q; quidã poſt annuz venerunt in pa triam vbi erat Abbas? poꝛphiria que fuerat de meretricibus.? viden tes eam habẽtẽ puerij dicuht ei. Ve raciter bonum abbatis pulluz genu iſti. nondũ eĩ ſẽm ſcema acceperant. Euntes ergo tirum qui viderant eã inde enim abbas tulerat illam.diffa mauerũt quia genuit de abbate poꝛ phiria ⁊ nos vidinꝰpuerulum ocu iis noſtris ſimileʒ ei Nuando ergo cognouit ex deo abbas vbitum ſu dicit nonne pelagie ſic enim muta/ uit nomen eius quando tradidit ei ſanctum ſcema.Eamus tirum quia pabeo illic reſponſum ⁊ volo vt vet nias mecum Illa vero non volẽs contradieere ei ſecuta eſt eum.⁊ ve⸗ nerunt aunbo habentes ⁊ puernlum ſeptem annoꝛum exiſtemem. vz er go egrotaſſʒ abbas in infirlnitate ad moꝛtem aſcenderunt ad viſitati⸗ onẽ eiꝰde ciuitate vſq; ad cẽtij aĩas ⁊ diẽ. afferte ꝓꝛunas itaq; cũ veniſſz — Zbbost pophin enbys. — pull gen n acciptrant. ni riceranteẽ werat ilum difz wit de abbate poꝛ mpuerlun Och ei Qumoerg abbas obitnbi ge k ein m nocit Iump nunzroo non vl bneianin Diſtin octaua thuribulũ plenũ pꝛunis tulit eas in veſtimẽtuz ſuũ? ait. Credite fr̃es ꝙ ſicut cuſtodiuit deꝰ rubũ incõbuſtũ gb igne.⁊ ſicut nec hanc tunicã meñ accẽderũt pꝛune iſte · ita nec ego ↄg noui pcẽm mulieris huiꝰ Et om̃es mirati ſũt qũo non ardebat veſtimẽ tůj ab igne.⁊ gloꝛificauerũt deũ ha⸗ bentẽ occultos ſernos. Ex occaſiõe aũt nõne pela gie qͥndã meretricis ⁊ alie foꝛnicatrices jecute ſunt eã abꝛe nũciãtes mũdo cũ ea ꝑgentes ĩ mo⸗ naſteriũ ei?. Seruꝰ em̃ dei monach? qj totonderat eã.poſtqᷓ; ſatiſfecit om nibꝰ tradidit deo ſpũin in pace. Jõ tis ad condẽnanda? Puobꝰ calciamẽta faciẽtibꝰ ⁊ in r0 rta ſe laboꝛãtibꝰ vnꝰ qͥdẽ habebat fi rit ex quo ꝓ ea panẽ de celo viuus non animam oderat ſed peccatum beneficẽtiam quam intermiſerat rur um adoꝛditur.neq; id fruſtra. NMõ multo poſt ⁊ ecce viſa eſt illi ꝑueniſ ſe ad limen ecẽie.necdum tamen poſ lios multos ⁊ vxoꝛẽ? pr̃em ⁊ mrez vacabat vero ecẽ̃ie ſine intermiſſiõe ? oẽs ꝓpter deum alebat de arteſua alt᷑ ãt quis doctioꝛ illo eſſʒ. eopñꝑ manẽt in ecẽia. etiã dñicĩs diebus laboꝛaret.nec ſeiß̃m tiñ̃ nutrire vale bat. Inuidebat ergo iſte vicino ſuo et vna vice non ſufferẽs inuidiã diẽ̃ ei cũ ira. Añ tu ſic diues factꝰes.ego vero vacãs plꝰ qᷓ; tu arti mee in pau ꝑtatẽ deueni.vᷣlcit ergo ei volẽs fa cere eñj vacare ectie. Inuenio pciuz in terra ⁊ inde paulatim diues factꝰ ſum.ſed ſi vis ſemꝑ voco te veni me cũ et qͥcquid inuenerinꝰ accipies di — adqeſcẽt et ſeq̃re tur eů eitẽ ad ine one bñdixit ei deus et diuitem fecit. VWoc ergo ſẽus pr̃iarcha fecit illum bonũ ↄfiliariũ pᷣſpyteꝝ tanc; dignj prat eniz lectoꝛ. Ex vita ſẽi malachie epi. Urlvi. Wabebat ſc̃iſſimꝰ malachias ſo roꝛẽ q̃ tãq; carnalis ⁊ ignara eoꝝ q̃ ſpũs vei ſũt ſpũin lalutis atqʒ feruo ẽ ad ectiam fine intermiſſi ris oĩodis ĩ fre laboꝛabst extinguẽ ſed triũphabat virilis malachias ð feĩa.atz ꝓ animi virtutibꝰ pmũ qjdẽ ad diaconatꝰ.deiñ ad ſacerdotalis culminis apicẽ eleuat? ẽ. Woꝛtua ẽ nterim ſoꝛoꝛ eiꝰ illa quã pꝛefati ſ m. Mec p̃tereũde viſiones quas v dit de ea. Wuiꝰ ſiqdẽ ſanct? carnalẽ exhoꝛruẽat vitã. et tãto zelo vtſe vo nerat non viſurũ eñ in carne viuẽtẽ. tlla carne ſoluta ſolutũ eſt vot et cepit vidẽ in ſpũ quaz in coꝛpoꝛe noluit. Quadã nocte audit ꝑ ſomni um vocẽ ſibi dicentis ſoꝛoꝛeʒ eiꝰ ſta re foꝛis in atrioet ecce ꝑ rotas tri⸗ inqt dico vobis o kilij ne p̃cipites ſi ginra dies nihil guſtaſſe. xEt euigi⸗ lans elto intellexit cuius eſce inedia marceret.? d ro dieꝝ quez audierat ip̃m eẽ reppe diligẽter diſcuſſo nume „—„ ſe intrare.etiam in veſte pulla.Cun⸗ qʒ ille perſeueraret curans ne qua die fraudaretur ſolita ſtipe. Secun do vidit eam in veſte jubcandida ad miſſam quidem intrare eccleſiaʒ ſed al tare contingere non permitt. Tertio tandem viſa eſt aggregarice tui candidatoꝛnm in veſte candida Vides autem quantum valet depꝛe catio inſti aſſidua. Vere regnuim ce⸗ loꝛum vim patitur et violenti rap Fuit quedã mulier cui ſpiritꝰ ira unt illud. tundie ⁊ furoꝛis in tãtũ dominareẽ vt non ſolũ vicini ⁊ cognati fugerẽt conſoꝛtiũ eius.ſed ip̃i filij quoq; vix ſuſtinerẽt habitare cum ea Clamo ⁊ rancoꝛ et tempeſtas valida vbicũ q; fu.ſ audaxꝝ ⁊ ardẽs et pᷣceps me, ₰ ẽda lingua.⁊ manu impoꝛtabilis elene filij tũꝓ Mla.tũ pꝛo ſeipis trahůt illã ad pñtiã malachie lac hꝛymabiẽ cũ fleru q̃rimoniã de⸗ ponentes. Vir aũt ſẽs ⁊ ꝑiculũ m̃is ⁊ incõmociij miſerãs filioꝝ ſeoꝛſum aduocat illam.fuerit ne ↄfeſſa aliqñ pcẽa ſua ſolicite ꝑ cunctat᷑. Rñdit. ne quaq;. Confitẽ inqt. Paret. Et ille ĩ iunges pñiaz confitẽti.oꝛans qʒ ſuꝑ eã vt deꝰ omnipotẽs det ei ſpiritum mãſuetudinis ĩ nomine dñi ieſu xp̃i ne vltra iraſcatur iubet. Beqͥtur tan ta mõſuetudo vt pateat omnibꝰnon eẽ aliud qᷓ; admirabilẽ mutationem dertre excelſi. Fert adhuc hodie v i⸗ uere ⁊ tãte eẽ patiẽtie ⁊ lenitatis vt omnes exaſꝑare ſolebat.nullis mõ exaſꝑari dnis ↄtumelijs afflictiõi⸗ bus queat. Sed licz ⁊ ie iuxta apo ſtolũ abũdare in ſenſu meo accipiat qͥſq; vt volet ego iſtud moꝛtui juſci⸗ tatione cenſeo p̃ferendũ ꝙ exterioꝛ Vũ ſacramẽta offerret ¶Vrxlviij. malachias ⁊ appꝛopiaſſʒ ei ðiacon? facturꝰ ei aliqͥd ꝓ officio ſuo.intuitꝰ euz lacerdos ingemuit ꝙ ſenſiſſʒ pe⸗ nes illũ latẽ qð non ↄueniret. Pera⸗ cto ſacrificio ſecreto ꝑcunctatꝰde cõ qcẽ ibi hic vero interioꝛ e hõö 1 ſciẽtia ſua ↄfeſſus eſt ⁊ non negauit iluſũ ſibi ꝑ ſomniũ nocte 156 15iñj⸗ gens pñiam non debueras inqͥt ho die miniſtraſſe.ſed verecunde te ſub⸗ trahẽ ſacris ⁊ deferre honoꝛezʒ tãtis tãqʒ diuinis myſterijs. vt hac humi litate purgatꝰ dignꝰexinde miniſtra res. esExemplũ. xlix. In vaſtatione leodiẽſis cinitatis latis ↄpertũ ẽ q̃tenus fuerit in deuo tis matronis atz virginibꝰ ʒelꝰatqʒ amoꝛ tuẽde caſtitatis.qᷓ em̃ ad eccle ſias ↄfugẽ nõ poterãt in fvuiũ ſeſe Ex vita ſancte marie de oegni ijciebant.magis eligentes moꝛi dãnũ incurrẽ caſtitatis.uedã vẽo in ſtercoꝛias ſentinas ꝓſiliẽtes ma lebãt extingui fetoꝛe ꝙᷓ ſpoliari vir⸗ ginitate. Ita tñ clemẽs ſpõſus ſpon ſis ſuis dignat?ẽ pꝛouidẽ ꝙ in tãta multitucine nõ ẽ inuẽta aliq̃ q̃ moꝛ tẽ co?poꝛis vel detrimẽtũ caſtitatis incurrẽt. Cũ aũt. vna ſẽ̃aꝝ mulieri — ſe laboꝛaret ĩ flumine. duo ex hoſtibꝰ cũ nauicula ad eã vementes kaln in nauitraxerũt vt ei turpit᷑ cõ miſcerẽtur. Sʒ qͥd egit caſta inter le ones. agna inter lupos.colũba int accipitres. Maluit iteruz fiuuio ſub mergi ꝙᷓ; coꝛrũpi. a naui ꝓſilijt inter vndas dũq; nauis ex impetu ſalien tis mergẽtur ſimul illi duo ſubmerſi pierũt. Illa vero gr̃am dei ſine dam no coꝛpoꝛis ⁊ aĩe obſequente fluuio ad ripam ꝑuenit. I. Ouadã vice cũ religioſa q̃daʒ v dla qᷓ diu in ſea viduitate deo ſerni erat.?⁊ filias ſuas in ſca virginitate ſponſo celeſti integras cuſtodiebat in extremis apud villenbꝛoec iuxta niuellam laboꝛaret. vidit Paria de oegnies beatã virginẽ ſancte vidue aſſiſtẽtẽ. que q̃ſi quodã fiabello enẽ⸗ tãdo eam. feruoꝛẽ caloꝛis quo toꝛqᷓ bat᷑ miſericoꝛditer temperabat.Ci autem eius anima de coꝛpoꝛe iam egredi vellet.turba demonũ inſidiã tium nulla oꝛationij inſtãtia diſcede re voluit donec clauiger ethereus cum vexillo crucifixi confuſos illos eiecit. Cum autem vidua illa iã de⸗ functa eſſet. vidit ancilla chꝛiſti bes tam virginem cum multitudine cele ſtium puellarum pſallentium ⁊ lau⸗ dantum deum circa coꝛpus quaſi in duos choꝛos iuiſarum.tuz au tem ſacerdos moꝛe debito exequias defuncte perſolueret.tunc ſummus lacerdos cũ ſanttoꝛum multitudine pur tor ofie robi rüpo (n wñ el deerꝰ plra amd tor mult quia nẽfe gato filie ſi villeb vñone reſtiti tñ po candi ancill gand cendi tur in ſri fa et atte ttxillat vter ei bereq meren q̃ de um ſu pter fa ta toꝛn ſis oꝛd centien hiet ꝙ fervort dihlab kligend vonib elare d7a oſficiũ vt videbatut ei ↄplebat.⁊ mi r abilit᷑ ecẽie militãti ecẽia triũphãs reſpõdebat. j aũt ſepulture coꝛp? eiꝰ traditũ eſiʒ. vidit xp̃i ancilla ani inã eiꝰ qᷓ nonqũ.in hoc leculo pleni pPurgata fuẽat in purgatoꝛio qð eie deerat ↄfũmare. Mã̃ maritꝰ eiꝰ mer⸗ catoꝛ fuerat ⁊ qᷓdã moꝛe mercatoꝛuʒ ꝑ fraudem adquiſierat. Duoſdaz eti am de familia ducis louanij ĩ hoſpi rio recepat.q de iniuſte adquiſitis multa in domo ſua expendebãt. Et quia de hinõi nõdũ ꝑfecte reſtitutio nẽ fecerant dicebat ſe adhuc in pur/ gatoꝛio detineri. Oð cũj nijciatij eẽt filie ſue deuote virgini margarete ð villẽ bꝛoec ⁊ eiꝰ ſoꝛoꝛibus.multas ei õones adquiſierũt.⁊ pꝛo poſſe ſuo reſtiturionẽ fecerũt. Ande non mul tũ poſt aĩa vidue vitro purioꝛ niue candidioꝛ ſole ſplendidioꝛ apparuit ancille xp̃i cuʒ iã ad eternas epulas gaudẽs? gratias agens inuitata a⸗ cendẽt.⁊ quaſi libꝛũ vite vt videba tur in manibus tenens ſummi magi ſtri facta ſcholaris legebat. Videant et attẽdãt diligent᷑ qui aleatoꝛes et taxillatoꝛes ĩ domos ſnas recipiũt vt ex eis poſſint queſtũ aliquem ha bere. quiq; domos ſuas lenonib?ꝰ et meretricibus locant ad inhabitãdũj qm̃ de eis ꝓculdubio graue ſupplici um ſumetur.ſi honeſta illa vidua ꝓ pter familiã ducis hoſpitatã inꝝan ta toꝛmenta miſſa eſt. li. nis oꝛdinis monach?ꝰ tãtuz ʒelñj inno centie?⁊ puritatis licz non ſᷣm ſciẽtiã hret ꝙ q̃h ad ſtatum pᷣmi parẽtis ex feruoꝛe ſpũs pᷣuenire nitebat᷑. Cũq; din laboꝛe plurimo ſed caſſo ſeſe af⸗ fligendo in abſtinentia ⁊ vigilijs er õonibus pᷣmũ ſtatũ innocẽtie recu perare non valẽt.pᷣmo cecicit in te⸗ diůj ⁊ acidiã. Volebat em̃ cibaria iu Diſtin octaua mere ſed nullam ſenſibilẽ delectatio nẽ dũ mãducaret ſentire. Studebat pmos ſenualitatis motꝰ nõ ſolũ rep̃ mere. B penit? exiinguẽ. Studebat etiã ſine aliqͥ veniali vitã ſuam in ꝑfe cta puritate cuſtodire. Cj auteʒ de⸗ monio meridiano inſtigante aſpira⸗ ret ad impoſſibile nec ad quod ten debat poſiʒ aliquomõ ꝑuenire.etiã q̃ntijcũq; laboꝛaret.tancẽ in foueaʒ delperationis pᷓ triſtitia delapſus ẽ. adeo ꝙ je in ſtatu coꝛruptionis in qͥ; erat nullo mõ ſaluteʒ adipiſci ſpera bat.vtpote qui venialia quibus om nino carere non poſſumꝰn hac vita reputabat moꝛtalia. vñ nec coꝛpus xð̃i aliquo nodo etiam diebus illis quibus inſtitutum eſt in oꝛdine vo⸗ lebat ſumere.Frater autem iſte dum ſe ſupꝛa ſe extollere voluit ifra ſe mi⸗ lerabiliter per deſperationem coꝛru it. Cum autem moꝛbum anime eius quidam pius et omnium bonoꝛum amicus abbas cognouiſſet. licʒ ipſe multi qʒ alij ad dominum pꝛo mo⸗ nacho pꝛeces effudiſſent.pꝛeualuit tamen inimicus et hoſtis antiquus qui eum quem laqueo foꝛtiſſimo cõ Nrinxerat ſine ceſſatione toꝛquebat. Tunc abbas ſancte mulieris icz ſan⸗ cte marie de oegnies amicꝰ vtpote q virturẽ eiꝰminime ignoꝛabat quã ̃ſe aliqñ ꝑ exꝑiẽtiã ſenlerat.ad ãcil⸗ lam chꝛiſti monachuz fecit adduci. Xjq; illa ꝓ monacho lachꝛymoſis VAccidit aũt aliqñ ꝙ qjdã ciſtercie uſpirijs dño ſuplicaret. mirũĩ mo dũ dũj añ miſſe introitnʒ monachus confiteoꝛ diceret.⁊ illa inſtantiusꝓ ipo pꝛeces funderet quaſi nigri la⸗ pilli ad ſingula verba confeſſionis er oꝛe monachi videbantur cadere. Tunc illa percipiens in hoc vilu ꝙ obſtinatio delperationis et nigredo triſtitie et doloꝛis monachum reli⸗ ſ dño gratias retulit q non vult Er vit. ſancto. moꝛteʒ pcẽ̃oꝛis ß vt magis duertat ⁊ viuat. Monach?ꝰ vero pꝰ miſſã q̃ñi de longinqᷓ regione ad ſe reuerſ?ꝰ xp̃i coꝛpꝰ ecepit.⁊ ſũpta ſalutari mędi⸗ cins ꝑfecte ↄualuit. in „Quidã inter amicos ſuos tãt gte marie ð oegnies charioꝛ quãto humilioꝛ.cũ hr̃es pᷣbendã vnaz ſibi mediocriter lufficientẽ multis deui⸗ ctis pꝛecibꝰ recepit aliã qᷓ ⁊ dignita⸗ te maioꝛ? redditibꝰ abũdãtioꝛ erat Cunq; ile ꝓut deuotꝰ ſatis ⁊ timo ratus erat xp̃i ancillã mariã de oeg nies ↄſuluiſiz vtx deð in hoc fco of̃ fẽdiſſʒ illa modicas moꝛe ſuo rñdẽ dijq̃rẽs ĩducias tãdẽ dĩnitꝰĩſpirata? diuinis reuelationibꝰ abſq; vllo du bietatis ſcrupulo certificata. Aide⸗ bã inquit hominẽ veſtibꝰ albis ĩdu⸗ tũ ⁊ ſatis ad curſum expeditũ.nigro pallio ſuꝑindui? ſarcina inutili one rari. Cũů hecx⁊ his ſimilia alia dixiſſʒ ille q iam ſe in dño p̃ſenſerat id jqð illa diuinitꝰ ꝓferebat.pᷣmã ſibi ſuffi⸗ ciẽtẽ retinuit.⁊ aliaʒ ſine moꝛa ne lo cuz alteriꝰ ambicioſe occuparet vir pꝛudẽs ⁊ denz timẽs ⁊ ſalubꝛi ↄſilio aqquieſcens reſignauit— Rarrat qui conſcribit vitam ro gerij tratris minoꝝ. lij. Wculos qnta ſolicitudine ſẽns rògeriꝰ cuſtodiebat p̃t ſatis ꝑpendi ex hoc qð dixit q̃dã vice cum iremꝰ ãbo ſimul. ĩuenimꝰ aſt iuxta domuʒ fratrum quandam dominam qᷓ mul tum erat familiaris fratrum ⁊ bene⸗ factrix. Pꝛopter q ⁊ ip̃e pluries eã in pꝛopꝛia domo viſitauerat.⁊ ego ſecum ter vel quater. ⁊ cũ qj pluries ad poꝛtã ectie locut? fuerat. Cuz er go dñam obuiãtẽ ſalutaſſʒ dicendo Deꝰ det vobis pacẽ.⁊ ſic tranſiſſʒ.qᷓ ſiuit a me ſi illa dña erat talis. Lui ego dixi.non ↄgnolcitis eã Mon in quit. quia nũq; vidi eam in facie.Et ego · Vo ergo cognoſcitis eam.In veſtimẽtis inquit monialibus ſocie ſu e cogitaui eam eſſe. Foꝛte inquit tres anni ſunt ꝙ non vidi mulierem in facie. etiam matrem meam quant do iui ad eam.cuz tamen mater ſua eſſʒ ſancta mulieræ ſenex. Tunc ergo miratus valde.tum quia pluries vi veram eum loquentem cum multis et pluries pꝛedicantem eis tum etiã quia ſciebam eum adeo in illo peri⸗ culo ſecurum ꝙ non credo aliquem in mundo vix ei ſimilem ſuo tempo re fuiſſe.tum quia confirmatus erat vt nec potuit vltra moꝛtaliter pecca re.tum quia ſicut ipſe dixerat mihi ſtando cũ mulieribus caſtioꝛ efficie batur. Acdeo em̃ abominabatur eas ꝙ nullo mõ poterat cũ eis din ſtare „ iwo aliqñ ex nimia abominatiòe cũ ↄulebãt eũ pᷣſcindẽs moꝛaz eaꝝ rece debat ab eis.dolẽs multuz ꝙ nõ po terat ſuſtinẽ eo ꝙ opoꝛtebat eũ pꝛo eiſdẽ verbis iteruʒ ad eas redire ſiẽ ego oculis meis vidi. Pꝛetẽa ĩ duo decim annis qͥbus in oꝛdine ſteterat nõ potui ꝑpendẽ ꝑ cõfeſiionẽ vnum motũ inẽtis inoꝛdinatũ de facto mu lieruʒ · licz ꝓluries generalitet fuerit mihi confeſſus.vixi ergo ſib i tunc. LXuz ſciatis vos eẽ in facto mulieꝝ ſic lecurum vnde eſt ꝙ tantum time⸗ tis eas aſpicere? Et iple reſpondit. Frater inquit in poteſtate hominis eſt vitare occaſionem peccati⁊ ideo qᷓᷓ diu facit homo quod in ſe eſt et dominus facit quod in ſe eſt tuen⸗ do hominẽ a peccato. Impoſſibile eſt enun ꝙ dñs vnqᷓ; delerat menteʒ quam poſſidet niſi habeat culpam. et dumn vitat hominem occaſionem peccati.Ex quo autem tu exponis gte periculo per occaſionem quam 0 poteras vitsre.et maxime ad talem tentationem ad quam multuz decli mubi de vil tri zo ſi thjs vl bonoů cda vre religic dinai ceſſe fi ſoblun 3m 0 rẽ qh tiſe vi virile b rẽt.⁊ tà ppetrar ptů gen nibꝰ nõ habere frequẽt homin relabẽc dat ep̃c in ſeren miſſůj.g ganit vt c pueni lachꝛymn ſusẽ.p ſtulauit tabilẽh eſt. Ftf pulcri i bandũ i illiꝰcũſi bernaui ler apn ptuno ai nebandu voctaret ces. Era anigij.ſu biniſe uches dinſt uentu Mouzepn Ksnum oponbatti Wessncu n. Puin socim cionẽm ntdeäom enlie fuen ſego ſbimnc niodo ml tipe ripont oreſtute hon en petcaii gwodin eit od ine i w ———————— Miſtin octaua nat hõ ex coꝛreptiõe nature ↄficẽs de viribꝰ tuis cij iñ nõ poſſes reſitẽ ꝑ te.iõ tũc dñs nõ obligat te defẽdẽ. B p̃t ſine omni iniuſtitia te dimittẽ tijs viribꝰ qjbꝰ ꝓficiſtt. Cliiij. Megit in vita ſẽi remigij ꝙ gene⸗ bandũ nobilẽ atz eruditum qui reli cta vxoꝛe ſcʒ nepte ſẽi remigij vitam religiolã expetiẽat lauduni ẽm oꝛ dinauit. Qui genebandꝰ plus ꝙᷓ; ne⸗ ceſſe fuit de ante acta vita ⁊ gradus lublunitate ↄficẽs incaute vxoꝛẽ ſu am quã relinquẽs mutauerat ĩ ſoꝛo rẽ qᷓſi ꝓ inſtructione ſalutari frequẽ tiꝰſe viſitare ꝑmiſit.vñ factũ ẽ vt coꝛ virile blãda colloqa mulieris molli rẽt.⁊ tandẽ opꝰ iã ſibi illicitũ cij ea ppetraret atz illa filiuz ab eo conce ptũ generaret. Sʒ quia culpa homi nibꝰ nõ innotuit ne ſuipecta mulier haberetur cepit vt antea domũ ep̃i frequẽtare. Bic qʒ factum ẽ vt tecta hominibꝰ culpa occaſio fieret iterũ relabẽdi.õcepit iterato illa? man dat ep̃o ſe feminã peperiſſe. Tic ille in le reuerſus amariſiime defleuit cõ miſſũ. Et mittẽs ad ſẽm remigiũ ro ganit vt landunũ q̃ntotiꝰ vemret.qͥ cũ ꝑeniſiz genebãdus ei cũ multis lachꝛymis oꝛdinẽ nephance rei ↄfeſ ſus ẽ·⁊ pñiaʒ fibi debitã impom po ſtulauit. Audiẽs añt remigiꝰ lamen tabilẽ hiſtoꝛiaʒ eidẽ collachꝛymat? eſt. Et facta mãſicula in modum ſe pulcri iuxta eccleſiã fẽi iuliani gene bandũ in ea recluſit. Parrochiã aũt illiꝰ cũ ſua ſimul ꝑ annos q̃ttuoꝛ gu bernauit ⁊ vnã diẽ dñicaʒ remis.al terã apud laudunum celebꝛauit. Se ptimo aũt anno reciuſiõis cũ idẽ ge nebandus in vigilia cene in oĩoneꝑ noctaret. venit angelus dñi ad ſe di cẽs. E raudite ſunt or̃ones pr̃is tui remigij· ſuſcepit deus pñiam tuam? s uniiij eſt pcẽm ti.urge ⁊ egred? * hinc. Tunc genebãdus in modũ ern cis ſe iactãs in limine dixit.; tiamſi ip̃e dñs meꝰieſus xp̃s dignatꝰ fuerit ad me venire pcẽoꝛẽ hinc non egre/ dioꝛ niſi venerit qͥ me ĩ eius nomine in hac recluſione ʒſtituit.Et ſtatim diſcedẽs angelꝰ dñi hec eacẽ ſco re⸗ migio remis ↄſtituto in viſione nar⸗ rauit.iubẽs vt q̃ntociꝰ laudunũ pe⸗ teret ⁊ genebãdũ ep̃ali ſedi reſtituẽt Mox q; ſẽs remigiꝰ mhil dubitans laudunũj petijt ⁊ ĩlimine aꝑto oſtio ſaluo tñ ſigillo ⁊ reſerata ſera gene⸗ bandũ iacẽtẽ repperit. quẽ ꝓfeſtiz ele uãs ſedi⁊ officio ep̃ali reſtituit.⁊ ita remis cũ gaudio repedauit. Wene⸗ bandꝰ aůt in ſẽitate? iuſtitia poſtea oẽs dies vite ſue ꝑegit dei gr̃a pᷣdi⸗ cahs cunctis q̃nta ſibi fecerit dñs Legitur in vita ſẽi vvillibꝛoꝛi di ꝙ ipſe quodã tge ꝑꝛexit moꝛẽ ſo lito euãgeliʒãdi gratiã freſiã etgpter laboꝛem vie in pꝛatis cuiuſdam di⸗ uitis paululũ laſſos refocillare eqͥs quos tunc foꝛte ſedebant voluit.qð etenim ille diues cerneus egre fere⸗ bat. et eos inde abire pꝛecepit. Quẽ vir dei ne hoc faceret placidiſſimis alloquitur verbis dicẽs. veſine no⸗ bis frater iniuriam facere. Non em̃ pꝛopter leſionem tui ſed vt moꝛis eit itinerantibus in his paſcuis pau lulum quieſcere volumus. Inſtat autem nobis opus euangelice pꝛe⸗ dicationis peragendum cuus tu mercede particeps eſſe poteris ſi nos quãtum ad te pertinet benigno adinueris animo. vnde magis mnẽ⸗ te pacifica ⁊ quieta nobiſcum de do nis del te refice nobis qʒ cepto iti⸗ nere pergentibus tu in domhm tu⸗ ₰ am reuertere. Ille autem in malicia ſua multum pertinax noluit aliquo modo depꝛecatoꝛijs eins adquieſc verbis.⁊ inſug conuitia ↄgemiuãs Er vit ſancto. obpꝛobꝛioꝛũj iatulatur venena.? de teſtat? cũ eo participare ↄMihiũ do mñj redire diſpoſuit Sed pꝛoſequen te crudelem vltione diuina ꝓ ſacer⸗ votis ſui iniuria moꝛi ſubito inuale ſcẽte nimia ſiti ſe putauit. Cnpiens q; ardẽtẽ ſtomachij refrigerare oꝛe qͥ viro dei conuicia ingeſiit potũ re⸗ ciꝑe non valuit. Inhelabant viſcera ſed non fnit qui ferre huic languoꝛi medelam potuiſiz Sed tancẽ pñia duct? in ſeĩm reuerſus eſt.⁊ ſerui re vitũ.ſecula expectatione pꝛeſtolaba rur. Poſt ꝑactũ pij opis negotiũ cũ beat? pr̃ eadẽ reuertẽtur vla.obui? ei homo multum egrotus venire fe ſtinabat.⁊ meritã penam quã ob cul — ſnã patiebatur ꝓ amoꝛe xp̃i ſi 1oꝛabat miſereri. Vuẽ vir dei mile ricoꝛdia motꝰ moꝝ abloluit a pena dans illi cũ bñcictione de ſuo calice bibere.monuit q; pauꝑibus chꝛiſti omnino non eſſe deroganduz.ſed ꝓ viribus eoꝝ neceſſitatibus benigniſ ſime cõicandum. Sic q; factum ẽ vt de patera qua pꝛius nolebat bibere poſtea ſe cõfiteretur hauſiſſe ſalutis remedium VEx vita ſancti lugceri monaſteri eijſis eß vi. Impatoꝛ karolus ludgerũ ad ſe quadã reipublice vtilitate euoca ri fecit. ui cũ ᷣm eiuſdem pꝛeceptũ veniſſz ⁊ iuxta palatiũ manſionẽ ac cepiſſ · pᷣmo ſtatiʒ mane miſſo ad eñ ret cubicnlario ip̃m ad ſe venire p̃⸗ cepit.Eaipſa hoꝛa ꝑſoluẽdis moꝛe ſolito curfibꝰcum ſuis inſiſtebat. pis expletis ſe venturum nuncio re⸗ ſponciſſʒ.⁊ hoc regi ille retuliſſet.ſe cuncia q́; vice ⁊ tertia ad eũ accerſiẽ dum miſit. Sʒ ille diuinũ ſacrificiuʒ cunctis alijs rebus anteponẽdũ eſſe non ignoꝛans omnino venire diſtu lit donec ceptã pſalmodiaʒ cõſũma ret. Qua kinita in cõſpettu regis dũ veniſſz ·⁊ cur ad imꝑiũ iuum venire ronmempſiſſz interrogaret. Ad hec ille vultu intrepido mente conſtãti oꝛi. go impꝑatoꝛ in quit tuuʒ ſemꝑ ta in oĩbꝰ pꝛeceptũ exequẽdum pu taui.vt tñ deũ tibi vbiqʒ pꝛeferẽdũ non dubitarẽ quez omnib? antepo nendũ omnes noꝛũt omnes fatent. Poc mihi pꝛecepiſti qñ paſtoꝛalis cure ſolicitudinẽ mihi ↄmendabas vt deo pꝛimũ ſeruiẽdũ ſcirem. Poſt hec tuis conſequenter imperijs cog noſcerẽ eſſe obtẽperancũ. Hanc tui mandati auẽtoꝛitatẽ hanc inſtiſſime diſcretionis regulam ſecutus deum tibi ⁊ cunctis in terra moꝛtalibus pꝛeponendum non ambigo.neqʒ tu tum eſſe credidi quod huic iuſſiooi ⁊ perſpicaciſſime rationi contrariuʒ eẽt Ideo non ad regie poteſtatis in honoꝛstionem ⁊ contemptum vt maliuoli criminãtur.ſed potius ꝓ· pter tuam ſalutem que deo debeam excolere curaui.et ita conſequenter ad tuum expeditioꝛ leruitium veni. Manc eius reſponſionem rex opti mus amplexus. Wꝛatias inquit tibi habeto epiſcope quia qualem te ef ſe credidi lemper talem te nunt foꝛe expertus ſum. Mam aliqui quidem fuerunt qui hoc tuuz factum aliter interpꝛetandum ⁊ ad meam iniuriã retoꝛquenduz putarũt. Sed hos vt pote tue ſanctitatis inuidos minus deinceps gratos habebo.et nullius de cetero contra te accuſationeʒ me auditurum deo volente repꝛomitto Tu vt hactenus keciſti dei ſemper operare voluntatem et ſimul nobis deuotus ⁊ fidelis pꝛo noſtri imperij ſtatn oꝛaꝛe memẽto.ita inuidia qnã liuidi ſeo viro apnd regeʒ facẽ para bãt ad eiꝰ magis apud eum g̃m ⁊ gloꝛiam pꝛofecit. wij⸗ Miſtinc. octaua. ¶Zuguanoo dum in itinere eſſet le ctus illi ad uicinum focum ʒſtrueba 1 tur ·vnde dum noctu ſtãs iuxta lectũ matutinas laudes cum clericis cane rret eiectis cinere pꝛunis fumus eua⸗ poꝛans in faciẽ exalauit Ille qᷓſi mi⸗ hil ſentiens immotus mẽie ſtabat et — coꝛꝑe St vnus eꝝx cleriq.auferre vo lens incõmodum hoc curuato genu carbones detexit.⁊ inſufãs ſopitos luſcitat ignes. Mane autem vocans clericũ ſtricte ſciſcitatꝰeſt quare huiꝰ mẽtis fuerit vt ſacris hymnis dimiſ⸗ ſis ſe potius incuruauit ad ↄſtruen⸗ dum focum.et penitentiam aliquot vierũ illi indicẽs docuit clericos dũů ad opus diuinum aſſiſtitur om̃es ac currentes cogitationes amouendas quantum humani coꝛdis fugacitas patitur et pꝛimitus diuina clemẽtia ſufpetit nil aliud cogitãdũ. nil aliud agendum Wum vir ſanctus ad locũ werdena dictum veniſſet vt ibi mo⸗ naſterium ↄſtrueret.videntes hi qui cum eo erant locũ ſiluaruz denſitate vndiq; ↄcluſum ep̃m ab intẽtione re nocare ſtudebant dicentes incredibi le videri illum locum poſſe habitabi lem fieri.quo arboꝛũ denſitate et ra moꝛum obductione ipſ quoq; celũ abſconderet᷑. At ipſe ſpem ſuaz in do mino ponens que inquit hominibꝰ impoſſibilia ſunt deo poſſibilia ſunt Pꝛoinde in iplum ſperem? in ipſum credamus que credenti omnia poſſi bilia eſſe ꝓmittit NMocte igit᷑ inſecuta dictis matutinis tentoꝛiũ claz exiuit et quodam fratre qui eũ latenter ob ſeruabat vidente in oꝛatõne ſub qdã mrie virginis. pibus beati bonifacij pape qͥᷓ vt ductis tempeſtas nimia facta eſt et venti validi extiterunt. Vunq; dilu⸗ culo ſurrexiſſent. vident ſiluam hinc inde erjtũ fundando monaſterio lo cum ſatis amplũ dediſſe et arboꝛes paſſim iacentes ʒ edificio ſufficjẽtẽ Ugnoꝝ copiam pꝛebuiſſe. Vñ ſand? ludgerns eos ꝑcontari gratulabũd? CEpit. an adhuc celũ ex eo loco ↄſpe turos ſe crederent. Vna tñ arboꝛuʒ ſub qua ſcilicʒ vir ſanctus noc̃te oꝛa⸗ Verat inconcuſſa ꝑmanſit.ſub qua ei cella poſita eſt vbi aliquãdo cůj quo⸗ dam clerico odelgrimo nomine con kerens. inter alia ſpiꝛitu ꝓphetico ſibi pꝛedixit Illud te noſſe volo. qð tñ ne viuente publicari intdico.in hoc loco me diẽ iudicij expectaturum.et vbi nunc ſedeo monumentum habi turum Ita clericus ille arboreʒ quã diu ibi ſtetit diligenter obſernauit. B cum poſtea in viũ eccĩe que ad oc cidentalẽ eiꝰ ꝑtem ↄſtruebat᷑ pꝛeciſa Fuiſſet.lapidem in eodem loco nullo alio ſciente ꝓ ſigno infodit. qui po⸗ ſtea cũ ibidem ſancto viro ſepulchꝝ paretur inuentus et effoſus eſt. egitur de purificatione Re — in eccleſiaſticis hiſtoꝛijs legit a foca nperatote pꝛecibꝰ eximijs obtinuit q̃tenus templuz romuli quod ab an tiquis rhomanoꝛuz grece pantheon vocabat᷑ ſancte dei eccleſie quaſi ad ſupplementum religionis adderet. ⁊ in honoꝛe beate ſemꝑ virginis ac ſi⸗ ml omnium ſanctoꝛum dedicando conſecraret. facta eſt in vꝛbe rhoma arboꝛe ſe ꝓlecit. Erat eni nox luna er ſtell lucẽtibꝰ admodũ cjara· Vui cũ diutius oꝛaſſet. et ſe a deo exaudi ſedicio inter iudeos atq; catholicos non modica Impugnabant quippe udei toto veſanie impetu fidem in⸗ tũꝑ ſpiritũ cognouiſſet.tẽtoꝛiũ cun tis vt putabat ignoꝛantibꝰ repetũt Et ecce oblcurata luna et aſtris ob⸗ 8. carnatõnis xp̃i.aſſerentes etiam vir ginem mariam de ſemine ioſeph. cui velſponſata erat non de ſpiritu ſũcto — (¶Ex vitis ſanctorũ. gcepiſſe xp̃m et generaſſe. adiciẽtes iuxta ĩpiſimã hereſun grecoꝝ oĩb modis impoſſibile foꝛe vginẽ̃ cõtra naturã parere poſſe Cunq; diutius apuo rhomã hec alteracio habere. et iã xp̃ſani feruẽtiſſimo fidei zelo ꝓ fanos iudeos niſi cito reſipicerẽt et ad baptiſmi giaz ↄuolarent ex vꝛbe ellere vellẽt. erat quidã eiudẽ ro⸗ mane vꝛbis ciuis cecus natꝰ. tamẽ xp̃ianis Iis appꝛime imbutꝰ Is nã q; quodã die eodẽ xp̃ianitat feruo re ſuccenſus vbo veritatis ↄꝓflictur? aFreſſus eſt iudeos.⁊ tanta illos cõ ſtantia redarguit vt pene oẽs inueni rent᷑ vt falſos teſtes decuit elingnes Id vltimũ vẽo iudei ad ꝓbꝛa ↄuer⸗ i⁊ ↄuicia.ſtomachando valde cepe funt imgperare dicentes. Iu cuz ſis hõ pctõꝛ et in peccatis totus natus quò auius es ficẽ xp̃ianoꝝ defẽcere et nos ad pugnã laceſſere? Mõne li⸗ quido patet Ipᷓm tuũ adeo impoten oꝛmare? Sd hec cecꝰ Expcctate in ᷣjt triduo et videbitis in me magna⸗ ka dei E rat aũt poſt triduũ venerã Da ſolẽnitas purificatiõis ſcẽ marie Auã greci ypapũti vocãt q̃ ẽ quarto nonas febꝛuarij.et neceffe erat vt ea vdem ſacroſancta feſtinitas apud pᷣfa tam ecciam ſancte marie vᷣginis ab om̃i clero rhomano eodẽ anno cele hꝛari debuiſſet q̃ tantũmõ ſinguł an⸗ nis apud ſanctã mariã maioꝛem fit. o audito iucei indigne tulerunt et Pridendo dixerũt. Certe xp̃s tu uẽ pñ̃es nr̃i crucifixerũt nõ pᷣt tibi oculos reddẽ qͥ nõ potuit ſemetipſũ ve moꝛtis ꝑiculo liberare. Attñ ſi in Ppñtia nr̃a te illumĩabit ꝓ certo nos vẽs credere habemꝰ in ijlũ et tũc liqᷓ de ↄſtabit qꝛ ipſe eſt vere filiꝰ dei et nõ ſit aliꝰ ſaluatoꝛ můdi. to aðjt pa⸗ o boc affirinare piacet · vt ſiqs in xpᷣn nõ crediderit hoc viſo miraclo oim rerũ ſuaꝝ pᷣſcriptionẽ patiat᷑ et iniurijs marimis vtpote maieſtatis reꝰ de vꝛbe eijciat Wis dictis receſſe rũt iudei vnuſqſq; in ſua. Cecꝰ vero clãculo ſe ꝑduci fecit ad dñm ſuum bonifaciiet indicauit ei pactũ et cõ vdiiorẽ iuceoꝝ ſuꝑ fide xp̃ionoꝛum Vuibꝰ papa auditis plꝰ ſolito letus eficit. atq; ſß eodẽ momẽto omnib? mãdauit indeis q̃tenꝰ ſine dubio p̃⸗ kate ſolẽnitati vnanimit᷑ occuꝛrerent Sducmnt autẽ feſtiuitas illa magna otuſq; rhomanoꝝ clerꝰapud pᷓfatã ecciain ex moꝛe ꝑuigiles celebꝛatur? eicubias ꝓgregatus eſt. ſůr iudeoꝛũ coturruꝰnõ modicꝰ habebat᷑ immi⸗ ius viciꝰ eſt aũt cecꝰille in mediũ plenꝰ fide et lpũ ſapientie nihil heſi⸗ tůs de ꝓpoſitis.q; ab olbus fideli bus nocturni ibicẽ canerẽt᷑ hymni⁊ iam octaua loctio citata fuiſſet cecꝰ e deo impe nñ altare mis dñĩ ꝑduci le rogauit tẽ eſſe vt nõ poſſet etiõ tibi lumia re ibidẽq; baculo ſuſtentatꝰ canẽ cepit qõdaʒ rñſoꝛiũ vicelʒ S aude maria qð hbi añ biduũ qꝛ muſice artis gna 1us fuit ↄpoſuerat.in qͥ tã viuaciter iudeoꝝ erroꝛẽ ↄfutauit. vt ſub ocul᷑ oñm qͥ aderãt ↄpieto verſu einſdẽ re⸗ ſponloꝛꝗj. vera lux qͥ xp̃s eſt gemitriq. lue interuẽtu cuiꝰ virginitatis ĩtegn tas eodẽ cãtu defenſa ẽ lumẽ ei ocu⸗ loꝝ dariſiimũ 7ddidit qᷓ eiꝰ mẽtẽ pn mitꝰ fice catholica illũjinauit. uo viſo enuctis miraculo ab vibꝰ xß̃ia⸗ nis ilico gloꝛia in exrelſis deo canit et exultatio ſpüalis habet. Juei q́ʒ ad quingentos vtros ſtati ad bapti Iml ↄuolarũt gr̃am neliqͥ fuga lapñi vꝛbe rhoma viſi vltrunõ ſujt.vñ pla⸗ cuit ſcẽ rhomaneercie vt idẽ rñſoꝛiũ in eaqẽ feſtiuitate octauij locũ pꝑpe⸗ tualiter obtinere debniſſet.jtenꝰ me oꝛabile miraculũj fidlii coꝛdibus omni tꝑe ad laudem xpi feruenti⸗ip ſc ſÿ eſtgninie rnntsitg anijtmp regnat in ſecula am̃en lix. Miſtinc octaua. inherere potuiſſet Ipſo pꝛeſtãte gut ¶Contigit poſt multa tpa circa hot icem relponſoꝛium Wauce ms ria.aliud quoddam mirabile mira/ culũ. Nam habitabat in confinio cu iuſdam capellule iudeus quidam in carnationis dominice ſed pꝛecipue ſicut et ſunt omnes iudei virginita⸗ tis marie extremus inimicus · Erat autez eo tꝑe in eacẽ parrochia ſcho laris qͥdam eidem virgini gloꝛioſe valde deuotus.qui ad honoꝛẽ beate dei genitricis ſed pꝛecipue in ↄfuſio nem? oppꝛobꝛium illius impꝛobi in dei integritatẽ virginis nequiter im pugnantis hoc duxit in ↄſuetudineʒ vt inter cetera deuotionis exercitia quibus eõ venerabatur ſingulis die⸗ bus in capellaʒ illam ingreſſus coꝛã ipſius imagine hoc reſponſoꝛium fle xis gembus decantaret deuote. Au⸗ diebat hoc iudeus quoticie et quo⸗ niam clericus erat verba intelligens in ſui deriſum ↄpoſita ingẽti tabeſce bat inuidia Stridenſq; in illum den tibus ſuis obſeruabat.ſi qñ ſolum il⸗ lum poſſet inuenire q̃tenus hoc ſu oppꝛobꝛium ipſius occqſione termi⸗ naret Et ecce die quadã iuuenẽ hůc ingreſum capellulam iudeus ꝑſecu⸗ tus eſt et ſolum illum ʒꝓſiderãs Můũc inquit tante tue inſolẽtie mihiq; diu iuiurie exhibite finem unponã Irri piens q; iuuenem diſcidit in fruſtra. tanto deuotius quẽto pꝛo exhibito famulatu copioſius ſe lenſiſfet ac iu⸗ tum. M ox iuuenis ad altare redijt ⁊ idem reſponſoꝛiumn ſolito multo de notius decantauit. Cum autemad verba illa perueniſtet Erube cat iu⸗ deus inſelix.cũ inulta coꝛdis fiducia Fm altitudinem notaꝝ! voceʒ altius plus ſolito elenabat. vtſcʒ altitucdie vocis expꝛimeret magnitudinẽ gra tiaꝝ actõnis.et iudeꝰ qui ad delẽdũ marie obſequiũ et in lue inuidie me dium eum occicerat audiens rurſuʒ canentẽ quem credebat occium am pliꝰ veretur; uod et factũ eſt NMaz iudens audiens illum canentẽ ali umn duendam hůc eſſe ſuſpicatus Ver tamen venit vt videret atq; ſi ali⸗ us eſſet rurſus illum occideret Sed videt et ſtupet.qꝛ quẽ ipſe ſe ſciebat ſepeliſſitam reurreriſſe vicebst.atz ideo ſe fruſtra tantũ facinus ↄmiſiſſe Tunc iuuenis ne tam gloꝛioiũj mira culum ſuo ſilentio celsret᷑ vacẽs ad ſicq; per ſingula mẽbꝛa diſciſum ſub ipſius capelle gradibus ſepelinit;ʒ virgo beata que miſericoꝛdie ſue of ficium ingratis atq; peccatoꝛibꝰ ex⸗ bibeꝛe ↄſueuit huic fideli ſuo famulo et martyri in tribulatione nõ defnit. ſed coꝛpus ꝙ ſibi impenſo obſequio in fruſta diciſum recoligens rurſus inioꝛditer vinificauit. pꝛecepitq; ia vluo vt ſolituʒ obſequiij exhiberet ei 8 paſtoꝛem parrochianum ſingula illi per oꝛdinem enarrauit.oſtendens ei vem cicatrices tanqᷓ; ſigna quedẽ in ſingulis inciſionuz iecis pꝛo ʒꝓfirma tione miraculi derelicta Paſtoꝛ aũt pꝛo mirabili hoc dmuulgãdo miracn lo populũ ↄuocauit eis q; de dei ge⸗ nitricis miſericoꝛdia egregiũ ſermo nem fecit. Pꝛo cuius ꝓfirmatione ſer monis iuuenem ꝓduxit in mediũ.et quid circa eum ꝓtigiſ; ꝑ ſingula pa tefecit. Vuod oĩs plebs vt vidit de⸗ dit gloꝛiã? eo et laudem gloꝛioſe v gini matri eiꝰque ſibi deuotos in ſui tribulatõne nõ deſerit. Verũ cũ iudi ci ciuitatis hoc idem eſſet recitatumn miraculum ↄpꝛehendens iudeũ ꝓcõ miſſo latrocinio ↄdemnauit in moꝛ⸗ to coꝛde deſiderauit.et ſic vitamob tinẽs eius vginitatẽ ſtycuit conatu P 2 Ex vitis ſanctorũ toto· defendere· quamn noſcebat pᷣus unpie et ꝑrinaciter impugnaſſe WLegitur in hyſtoꝛia anncistiors deate virginis. Muic miles qõdam in via ↄmu z habehat caſtrũ.et omes tranſeun tes ſine miſeratiõe aliqua ſpoliabat. vᷣginẽ tñ mariã qͥtidie falutabat. nec ꝓ aliquo impedimẽto emergenti ab pa falutatione gliqua die ceſſaẽ vo tebat Accidit aũt vt quidã religiolꝰ vir ſãctus inde trãſitũ faceret? iᷣm predictus miles ↄtinuo erpollariiu beret Vir aðjt ſanctus rogauit pᷣdo nesvt ipſůũ ad dñm ſuũ deducant. q ad ipſum hĩet ſecreta q̃ ꝑkerret. Id ductus aũt rogauit militẽ vt oes de familia ſua et taſtro ↄgregari kacẽt vt eis verbů dñi pꝛedicaret · aüt cõgregati fuiſſent ille ait: Wequaꝙ pic oẽs eſtis. ß; aliquis adyuc deeſt. Cui cũ ſe vẽs adeſſe aſſerẽnt aiebat Piligemter ꝑquirite? aliquẽ inuent etis àbeſſe unc vnꝰ exclamãs diit qm̃ ſolus camꝝrarius nõ veniſſet Il K aũt dixit Lkre ipſe eſt qui ſolꝰ de aſt dꝛo eo ergo cito mittit᷑ et in me diũ deducit j aũt virũ dei vidiiſʒ neuolutis terribilit᷑ oculis caput in Kan inſani agitabat. nec zpius acc dere audebat. Vir aũt ſanctus dixit ei. Adinro te ꝑ nomen dñi ni hieſu mn qs ſis nobis ediſſeras et quaʒ 3b cauſã huc veneris palã pandas. Cui ille Weu adiunat? ꝓdere cogoꝛ innitus.iEgo em̃ nõ ſum hõß deinõ pabere non poteram.Ecce auteʒ de die in diẽ diligentiꝰ obſeruaui⁊ nul lum diẽ quin eã ſalutauerit pꝛetermi ſit. Wec miles audiẽs vehemẽter o ſtupuit et ad pedes viri dei ſe ꝓijci⸗ ens veniã poſtulauit.et in melidein ceps vitã mutauit Vir aůt ſcũs dixit demoni. pꝛecipio tibi demon in no mine dñi vt hinc ſtatim abſcedas et. talẽ hactenꝰ locũ poſſideas vbi nulli gloꝛioſõ dei genitricẽ inuocanti no⸗ cere pꝛelumas. Wec vbl iuſſa dedit. demon abſcedens euanuit. Zegitur in legenda aſſumptionis beate virginis. Clxj.„ Miles quidã potens valde ac di ues dũ omnia ſua bona indilcreta l beralitate diſpgeret ad tantã inopiã deuenit vt qͥ ↄueuerat magna tribu ere.iam inciꝑet ininimis indigẽ Pa bebat aðjt vxoꝛẽ pudiciſiimã ⁊ beate marie denotã. Zinquãte aũt q̃dã ſolennitate in q̃ pꝛedict? miles mla donaria ↄſuenerat elargiri cum iam Pee qd tribuẽt.nqᷓfiimin ↄfuſione ⁊ vere cundia ductus quoulq; pꝛedicta ſo lẽnitas tranſiſſet deſertuz locũ mero⸗ ris amicũ expetijt vt foꝛtune ſue in comoda plangeret ⁊ verecundiq eui taret.ẽt ecce ſubito quidq equ? val de terribilis terribilioꝛẽ hñs ſeſſoꝛẽ acceſſit. Xuiꝰ aſſeſſoꝛ eũ alloquit᷑ et cãm tõte ſue triſtitie ſciſcitat. Vui cũ oĩa que ſibi ↄtigerant ꝑoꝛdinẽ enar raſſet ille ait. Si mihi in modico ob tgare volueris magis qᷓ; antea gla⸗ — qj kounã hoiniĩs accepi. et. xiiij· annis eß hoc milite ꝑmanſi. NMã pꝛinceps zoſter me huc mniſit.vt diem qua ip̃e ge marie ſalijationẽ non diceret di⸗ tigentius obſeruarem et in euz ptõte et diuitijs abundabis: Spondet pn cipi tenebꝛaꝝ ſe quicqjd iuſſerit liben ter facturum dummõ ipſe ſibi imple⸗ at qð ꝓmittit. Et ille Ecce ꝑges in domũ tuam et in tali loco requires arrepta ipſum ↄtinũo ſtrangularem et ſie in malis operibus vitam finiẽ⸗ do noſter eſſet. Quacũq; em̃ die ille et ibidem tot auri et argenti pondẽa et tot lapides p̃cioſos inuenies apl hi autẽ hoc kacias vt in tali die vro lutationeʒ dicebat in ip̃m ptãtem rem tnamn huc ad me adducas Sub⸗ —— —— Mſonetren u pcidop mer jom heit rcundileu ch equ val nhñs leſſorẽ cñ alloquũn icuai. Cic poꝛcnt ur iin wocico oh F ant g s Sponderßn uſſrlbe peitin loco req 6 nuenis i nli den tali pꝛomiſſioue miles ad domũ re⸗ uertitur et in loco de quo ſibi dixẽat querens omnia repperit que ſibi pdi xerat Vue inueniens mox emit pala tia largitur dona redimit fũdos cõ⸗ parat ſeruos Zppꝛopinquante vero die ſtatuta vxoꝛem ſuã vocauit ⁊ di xit. quũ ↄſcehde qꝛ aliquo lõgius mecũ ꝑgere te oꝑtet. It illa tremẽs et pauens viri impio ↄtradicere nõ pꝛeſumens beste marie ſe deuote cõ menciauit et poſt virũ ire cepit. Cuz autẽ longius ꝓceſſiſſent ⁊ in via qn dam ecciam inuemiſſent illede eqͥ de ſcendens eccĩam intrauit viro exteri us expectante Sũ vero beate marie le deuoto ↄmendaret illa ſubito ob⸗ doꝛmiuit.et vᷣgo gloꝛioſa pᷣdicte ma trone habitu et qualitate ꝑ oĩa ſilis de altari pꝛoceſſit et foꝛas exiense⸗ quũ ↄſcendit matrona illa in eccia re manente. Vir aũt ſuã vxoꝛẽ eſſe arbi mans ꝓfectus eſt Cũ autẽ ad locuz ſtatutũ veniſſet ecce pᷣnceps tenebꝛa rum cũ impetu nunio veniebat ⁊ ad locũ feſtinabat Jed cũ afpꝛopinqᷓ; ſet ſtatim ille infremðit et tremẽs ac pauẽs accedere nõ pꝛeſũpſit. dixitqq militi. Infideliſſime hoñm cur mihi raliter illuſiſti et ꝓ tanris bñficijs mi hi talia ↄtuliſti? go em̃ ribi dixerã vt ad me adduceres tuã ↄiugeʒ ⁊ tu mihi adduxiſti dñi genitricẽ Volebã vxoꝛẽ tuã et adduxiſti mihi mariaʒ Mam cũ v tua mihi młktas infe⸗ rat iniurias de ea volebam expetere vltionẽ. Et tu ad me iſtaʒ adduxiſti vt me toꝛquest et in infernũ mittat. Audiens het vir vehementer ſtupe⸗ hat et pꝛe timoꝛe et ammiratione ni⸗ mia loqui nõ poterat Sancta auteʒ maris dixit Qua temeritate neqᷓ; ſpi rritus denote mee nocere pᷣlumpiiſti? Mon hoc tibi impune cedet.et nunc te hat plecto ſententia vt in infernũj ¹ — deſcendas et alicui me cum denotõ ne inuocanti nocere de cetero nõ pᷓ⸗ ſumas Ille aũt cũ multo eiulatu re⸗ ceſſit et vir de equo exiliens ſe ad pe des eius ꝓſtrauit. Vuẽ virgo incre⸗ pans ad jnõ̃ vroꝛẽ qᷓ adhuc in eccia doꝛmniebat inbet redire et om̃es di⸗ uitias demonis abijcere Rediens er go cũ adhuc vxoꝛẽ ſuõ doꝛmientem inueniret eõ excitauit et ſibi que acci derant enarrauit.ũ autẽ domũ re diſſẽt et oẽs demonis diuitias abie ciſſent in laudẽ virginis deuotiſſime pmanſerunt et multas poſtmodũ di uitias ipſa largiente virgine recepe⸗ runt Megitur in hiſtoꝛia de na tipitate beate marie vᷣginis ij ( Quedã mulier ſolatio viri ſui de⸗ ituta vnicũ filiũj hẽbat quẽ teneꝛrie diligebat Quadam aũt vice filiꝰ eiꝰ ab inimicis capit᷑ et in cuſtodia vin culat Auod illa audiens incõſolabi liter flebat.et beatã virginẽ eui mltũ deuota erat ꝓ liberatõne filij impoꝛ tunis pꝛecibꝰ eroꝛabat. Tãcẽ vidẽs quia ſic nihil ꝓficeret eccĩam in qua erat ſculpta imago beate marie vir ginis ſola intauit.et coꝛaz imagine ſtans ipſaz ſic alloquit. Virgo beata pꝛo liberatione filij meite ſepe roga ui et adhuc nequaqᷓ; matri milere ſb veniſti Tuuz pꝛo filio meo imploꝛo patrocimũj ⁊ adhuc nullũ ſentio fru ctũ. Igit᷑ ſicut filius ineꝰ mihi ablat? eſt ſic et ego filiũ tuum tibi auferam er obſidẽ ꝓ filio meo in cuſtodia po nam Et hec dicens qpius acceſſit et imaginẽ pueri quẽ virgo baiulabat auferens domũ abijt Iccipiẽſq; ima ginem pueri iplaz in lintheo puriſſi⸗ ſno inuoluit et in archa 7cõdẽs ip̃aʒ cum claue diligẽtius obfirmauit. bo nũ obſidem pꝛo filio ſuo hr̃e ſe gau⸗ dens.et ipſum diligenter cuſtodiens Et ecce lequenti nocte— virgo juueni apparuit.et ianuam carceris aperiens inde vt ereat pꝛecepit eiq; vlrit. MWatri tue fili dices vt meum reddat filiũ exquo reddidi ſibi lun Mui eriens ad inatrẽ venit. et qualtr Ex vitis ſanctorũ liquam ↄꝓfeſſoꝛes Mui ideo oẽs ante regẽ venerũt vt pꝛo honoꝛe ſibi hac die a moꝛtalibꝰ exhibito gr̃aſagerẽt et ꝙ orbe vniuerſo oꝛgrent. veinde brã vᷣgo cũ liberauerit enarrauit. Il la aũt plurimũ exultãs imaginẽ pue ri accepit ⁊ ad eccĩam vadens beate marie reddidit dicens. Wrãs vobis Dña refero qꝛ mihi meũ vnicũ filiuz reddidiſtis. et nunc vobis filiũ vim Lecdo qtinell merecepiſe viiteor- Legẽ in hyſtoꝛia de oibꝰſcis Mrxiij. Eũ in die oĩm ſanctoꝛũ ecciẽ lãcti Petri cuſtos ex deuotiõe oĩa altaria ircuiſſet et oĩm ſãctoꝝ ſuffragia im⸗ ploꝛaſſet.⁊ demũ ad altare ſancti pe tri rediſſet ibi paululũ ↄquieſcẽs ex tra ſe rapit Et ecce vidit regẽ reguz in ſolio iblimi ↄſitentẽ et oẽs angeli in eius circuitu ↄmoꝛantes. Iũc vir go virginñ in dyademate p̃fulgenti Aduenit quã innumerabilis multitu do virginũ et ↄtinentiũ ſeq̃bat Huic nex ꝓtinus aſſurrexit. et poſito ſolio uxta ſe ſedere fecit Poſt hoc aduẽit quidã veſtitus pilis cameloꝝxquem leqbat᷑ multitudo venerabili ſemo um Peinde aduenit aliꝰ pontificali Pabitu decoꝛat? quẽ alia cohoꝛs in habitu ↄſihs ſequehat. Poſtea vero ꝓceſſit innumerabilis militie multi⸗ tudo. Poſt qͥs aduenit turba diuer⸗ hr gentium infinita. Omnes igitur añ regis ſoliũj aduenet et ipᷣm fiexis genibus adoꝛauerũt. Is alt qui põ ſicali hahitu erat matutinas cetẽis lequentibinchoauit· Angelus aüt qui pꝛecictũ cuſtodẽ ducebat eidem viſionẽ expoſuit.aſſerens virginẽ in pꝛima acie matrẽ dei eſſe. veſtitũ de pilis cameloꝝ iohannẽ baptiſtã cuʒ patriarchis ꝑiter et ꝓꝙ hetis. pontifi tcali oꝛnatj habitujpetrũ cũ ceteris apoſtol. milites martyres turbã re⸗ ad locũ aliũ ipſum duxit et vtrinſq; ſexus hoiĩes alios in ſtratis aureis a lios in menſis gaudentes dinerſis de litijs. alios nudos et inopes auxiliũj mendicantes oñdit. ixit aũt hunc purgatoꝛij locũ eſſe. IAbundãtes vo gias illas eſſe quibꝰab amicis ꝑ mul ta ſuffragia copioſe ſubueniebatur. Egentes vero eſſe quoꝝ cura nulla oim ſanctoꝝ diem ſtatueret aĩaꝝ vt ſaltez generalia ſuffragia ꝓ illis illa tenus habebat᷑ Juſſit ergo vt om̃ia ſimno pontifici intimaret vt pꝰ feſtů die fierent qun ſpecialia hre neqͥrent ¶Legitur in hyſtoꝛia de ↄinemoꝛa tione animarum. xiiij. Legitur ꝙ quidam piſcatoꝛes ſci theobaldi in autino fruſtuz magnũ glaciei ꝓ piſce pꝛendiderunt de quo nagis qᷓ; de piſee gauiſi ſt. maxime qꝛ epiſcopus doloꝛe laboꝛsbat ip̃az glaciẽ eius pedibus ſuppoſueruntet ma gnůj ei refrigeriũ ̃ſtabatu uadã vero vice de glacie haĩs vocez audi uit Mui ab ipſo adiurat? quis eẽt di xit. Sũ qtedã aĩa que in hoc gelici⸗ dio ꝓ peccatis meis affligoꝛ. et libe „ rari poſſem ſi trigintamiſſas ſine in⸗ teruallo triginta diebus ↄtinue dice res Qui cũj miſſaꝝ medietatẽ dixiſſʒ et ſe iam ad miſſqᷓ aliã pparaſſet dia bolica ſugeſtione ↄtigitꝙ fere ocs hoſes illꝰ ciuitatis interje bella mo verent Slñ vocat? eß̃us ad ledandã diſcoꝛdiã ſacras depanẽs veſtes miſ ſaʒ illa die intermiſit Itẽ reincipiẽs et jã duas ꝑtes ↄplens exercitus ma gnus vt videbat᷑ ciuitatẽ ill obſecit ? ↄpullus miſſe officiũ intermiſit e inde reincipiens.et cum omnes vlti⸗ ma excepta dixiſſet. et vltimã incha⸗ nolun tenl c vupll nils woll diſe œece ſt7 nullun Lagit chrotane tem ad ſel curet· P parvit c ſophilns ignis tot giſro qj 95 le re reqiſits ne pond vnã turri hi data v ſophilm ignis qᷓ et vare ciat et ex enã fac s vtn utẽ ſwep ü enen dimiſtqᷓ gitta citi mirabilẽ llleignis pene ace rauit del mane ſch expoſuit vis van moꝛtis ſerẽs Lum foderent tos cynẽ ßtus in c em eyaſt ufchpilt peculahſentim olonr labo baßvoczut Wlrathis eitd he in hoc ge es affligere l nailas ſi (Miſtinc octauas. are vellet tota villa ⁊ domꝰ epiſcopi accenſa eit. Cui cũ ſerui dicerent vt miſſam intermitteret ille dixit. Et ſi tota villa cremari deberet miſſã non dimitterẽ. Vua celebꝛata glacies ꝓ⸗ tinus reloluta eſt. et ignis quẽ ſe vi⸗ diſſe credebant tanq; fantaimg xeceſ ſix⁊ nullum damnũ intulit (Magiſter ſilo quẽdã ſuũ ſchõlãrẽ egrotantẽ obnixe rogauit vt pꝰmoꝛ tem ad ſe rediret ⁊ ſtatũ ſuũ ſibi renj ciaret. Poſt aliquot igit᷑ dies ſibi ap paruit cum papa de ꝑgameno tota ſophiſmstibꝰ dec ripta.et intꝰ fiũma ignis tota tecta Wur req;ſitus a ma⸗ giſtro qjſnam eſſet ait. Ille vtiq; ſum q̃ ad te rediẽ ꝓmiſi i de ſtatu ſuo requiſitus ait hec cappa plus ſuper me ponderat et plus me pꝛemit ꝙᷓ ſi vnů turrim ſup̃ me haberẽ. Et eſt mi hi vata vt eã portẽ ꝓ gloꝛia quõ in ſophiſmatibꝰ habui Poꝛro fiamma ignis q̃ aꝑta eſt pelles ſunt delicate et varie quas ferebã·q̃ flãma me cru ciat et exurit Sed cũ magiſter illam enã facilẽ iudicaret dixit eidẽ defj us vt manũ extenderet et ſic facilis tatẽ ſue pene ſentire poſſet Cũq; ma nů extendiſſet ille guttaʒ ſui ſudoꝛis dimiſit qᷓ pꝛedicti magiſtri manij ſa⸗ gitta citius ꝑfoꝛauit ita ꝙ cruciati mirabilẽ ſenſit Et ait. Talis totꝰ eſt ille ignis Ille igit magiſter ex ipſius pene acerbitate ꝑterritꝰſeculij delibe rauit deſerere et religionẽ ĩtrare Añ mane ſcholaribꝰ ↄgregat. hos vſus expoſuit Zĩquo coax ranis cras coꝛ. uis vanaq; vanis Zd logicã ꝑgo qᷓ moꝛtis nõ timet ergo Et ſic ſeglum deſerẽs ad ̃ligionẽ ↄfugit Elxxj. Lum qdõ in quadã rupe argentũ foderent ſubito rupis cecidit et fũdi tus cunctos extinxit Vnꝰ aðt eoꝛuʒ ſptus in quodã ſinn ipſiꝰ rupis moꝛ tem euaſit inde tamẽ exire nõ valuit Vroꝛ autem illiꝰ defunctũ eriſtimãs oĩ die ꝓ ipſo miſſaʒ celebꝛari fecit.⁊ panẽ vnũ vꝛceij vini cũj candela qͥti⸗ die offerebat Cui diabolus inuidẽs tres dies continuos eidẽ in foꝛma mana apparuit et quo tenderet re qͥſiuit. Cui cũ illa ſyi itineris cãm ex poneret ille aiebat.noli fruſtra vexa ri qꝛ iam miſſa celebꝛata eſt.?⁊ ſic illa tribꝰ diebꝰ miſſaz intermiſit nec miſ ſam celebꝛari fecit. Auidã ↄũt pꝰhec in pꝛedcã rupe argentũ fodiẽs quã dõ vocẽ audiuit de ſbter dicentẽ.pla ne ꝑcutias. qꝛ capiti meo ĩminet ma gnꝰ lapis wñ añt ille tremeret et ad hanc vocẽ gudiendã plurimos ↄuo⸗ caſſz. iteꝝ fodit et ſileʒ vocẽ audiuit Tunc oẽs ꝓꝓpius accedentes dixerũt. uis eĩ es tu? Mui rñdẽs dixit Pla ne ꝑcutit.qꝛ magnꝰ lapis q̃i ſuꝑ me cadit Vui a latere fodiẽtes.⁊ aq eñ vlq; ꝑuenientes eũ ſanũ et incolumẽ extraxerunt Et ſciſcitãtes quõ ibi tã diu vixiſſet dixit ꝙ q̃libet die panis vnꝰ et vꝛcens vimcũ candela accẽſa niſi tantũ in tribꝰ viebꝰ ſibi oblatꝰ fu it uod vroꝛ eiꝰ audiens ⁊ vehemẽ ter exuitãs agnouit ꝙ de oblatione ſua fuerat ſuſtẽtat? et ꝙ diabolꝰ eaʒ decepat ne ilł tribꝰ diebꝰ miſſaʒ can qnidã miles in lecto cũ vxoꝛe tari faceret. ſua eſſet et luna valde lucẽs ꝑ rimas intraret.mirabat quõ hõrõnałcrea toꝛi ſuo nõ pareret cũ eidẽ creature irrõnales parerẽt. Ft dũ cuidã mili ti defuncto qui ſibi fuerat familiar. detraheret ſubito ille qui moꝛtuꝰ fue rat thalamum introiuit dixit q; illi. Imice noli male luſpicaꝛi de aliquo et ↄdona mihi ſi quid in te peccaui. XUnq; ſuꝑ ſtatu ſuo interrogaretur dixit Varijs penis affligoꝛ pꝛecipue qꝛ tale cimiteriũ violaui. ⁊ ibi quẽdã vijlnerans eij cappa ſua 5 5 3 1 3 mihi ſupponit᷑ ⁊ vno mõte magl me pᷣmit Kogauitq; vriꝓ ſe oꝛões fieri kacẽt Cij aũt ille ſibi diceret an vellz ꝙ a tali ſacerdote ipſas oꝛõnes fa⸗ ceret fieri.ille ad hoc nil rñdens ca⸗ ut moꝛe tremẽtl. ↄcuſſit veinde di xit ſi vellet ꝙ talis eremita ꝓ ſe oꝛa⸗ ret Cui ille.vtinaz ille ꝓ me oꝛaret. Dð cũ ſe facturũ ꝓmitteret ille. Et ego dico tibi ꝙ ab hac die vſq; ad duos ãnos tu etiã moꝛieris. Sic ille diſparuit.et miles vita ſua in melius mutata in dño ꝑbdoꝛmiuit. ſurn— Tpibus karöl ricus quidã oꝛdine leuita ſagarie re gis germanꝰ dei genitricẽ toto coꝛ⸗ de diligens eius hoꝛas ſolit? cãtare ꝑentůj ↄſilio nubere volẽs cũ quadã puella valde pulchꝛa cõtxit. accepta gůt a pꝛeſpytero nuptiali bñdictõne die quodã miſſa celebꝛata. coꝛdatꝰ? ꝙ btẽ marie vᷣginis hoꝛas iuxta mo rẽ ſu nõ cantauerat illa die.oẽs ab eccia exire coegit ſponſaz domũ mit tens ipſe ſolus iuxta altare remanſit XCũq; ſolus dñice mr̃is hoꝛas decãt taret et antiphonõ Pulchꝛa es ⁊ de⸗ coꝛa filia hierkin diceret ſubito appã ruit ei dña ⁊ ꝑpetua dei genitrix vᷣ; go maria cũ duobꝰ angelis dexterã er leu eius tenentibꝰ dicẽs Si ergo pulchꝛa ſů et decoꝛa qͥ;p eſt ꝙ me di mittis et ſponſã aliõ accipis? Mõne ego pulchꝛioꝛ ſum illa. Monne ego optina foꝛmoſa Vidiſti ne tam pul chꝛamCui ille Sña mea inq̃t clari⸗ tas tua omnẽ můdi pulchꝛitudinem excellit Tu es ſuꝑ choꝛos angeloꝛũ eleuata.tu es ſuꝑ celos celoꝝ exalta⸗ ta Muid ergo vis vt ipſe faciã? At il la Si ſponſã carnalem cui adherere vis amoꝛe mei dimiſeris ine ſponſaz in celeſti regno habebis Et ſiↄceptõ nis mee feſtů anniatim ſexto idꝰ det Er vitis ſanctorũ. cembꝛis ſolẽniter celebꝛaueris et ce⸗ regis francoꝝ cle⸗ lebꝛandũ pᷣdicaueris mecũ in regno vngenti mei laureatꝰ eris Wis ita q; dictis dña nr̃a ab oculis eiꝰ diſpa ruit Clericꝰ vᷣo domũ redire rennu⸗ ens abſq; ꝑntũ ʒſilio ilico ad abba⸗ tiã quãdã extra patriã ꝓfectꝰ mona chali habitu decoꝛat᷑xt poſt exiguũ tꝑls meritis beate marie virginis qᷓ diligẽtes ſe ſemꝑ decoꝛat et btificat vitã btãz finiuit in hoc exilio et eter naz accepit in ſeculo futuro Sʒ pꝛi⸗ tñ aqleie patriarcha factꝰfeſtũ cõce ptionis eiuſdem die pꝛedicto ꝙᷓ; din vlxit apꝛijs octauis celebꝛauit et ce⸗ lebꝛandũ cunctis pꝛedicauit. Atten⸗ dant hoc oẽs virgines qui amoẽ be ate virginis ↄiugio ſpõte ſe'fraudãt quantã mercedẽ pꝛecib? beate marie virginis in celo ſunt recepturi. (Se vlſitatione gloꝛioſe virginis mhrie. elxix. (Clericꝰ quidã beate marie deuo⸗ tiſſimꝰ crebis eq̃ pꝛecibꝰ fideliter ex⸗ oꝛabat. vt ſibi ſuã pulchꝛitudinẽ oñ⸗ dere dignarei q̃ in ſcripturis ſacris ſepiꝰↄmendat᷑ vt ẽ illud cãticoꝝ.iij. Tora pulchꝛa es amica mea ⁊mnacu la nõ eſt in te E. Iteʒ Canticoꝝ.vij. Muã pulchꝛa es ⁊ ꝙᷓ; decoꝛa lꝛariſſi ma in delitijs tuis R.Cnꝰ pie petio ni mater mie annuẽs ꝑ angelũ ei mã dauit ꝙ tali hoꝛa ſibi appareret.ſ tñ ſeiret incõueniẽs et indignũ eſſe ocu lis quibꝰ eã videret poſſea terrenuʒ aliqð cernereiij añt rñderet clericꝰ ſe iurare ſipoſt eiꝰ viſionẽ fieret cecꝰ tñ angelo diſparẽte cepit anxie cogi tare.qꝛ ſi viſũ penitꝰamitteret eñj mẽ dicare de cetero opoꝛteret xcogi⸗ tauit ergo ↄſiliũ ꝙ vno oclo clauſo alterũ tantum að eam vidẽdam aꝑi ret Apparente aũt ſibi beata virgine tpe aſſignato ineſtimabiſẽ claritateʒ et pulchꝛitudinẽ vidit. et cupiẽs ple ————„—„———— 8 § 2 anmem Iannop es 1 derꝛn ln si.Cupipu nuispangelct nſbiaaremßt s nincighůcſin eret poſteaum 1 etm̃cand teh viinifmn wir cepi mic penr minndi oponnim⸗ olbcu mocbc ie nius eam videre etiam oculum quẽ tenuerat clauſũ aperuit.ſed viſio tũc repente diſparuit. Cũñ ergo oculo 4ͥ eam viderat eſſet oꝛbatꝰaſtero ſa luo manente. ipſe lachꝛymãs eo ꝙ oclo pepꝑciſſet. ſe cepit vehemẽter arguere dicens Atinã tor⸗ fuiſſẽ oculꝰ vt eñ vidiſſem pleniꝰ Cũ alt denuo dñaz naz inſtantiſſime exoꝛaret vt ſe ad⸗ huc ſemel ei oſtenderet.qꝛ ꝓpterea ei riam reſiduij oculũ libenter amittẽt. iterato pijſſima virgo m aria ei appa ruit. ⁊ ſua viſione ineffabiliter ↄſola taetreſiduũ oculũ ſibi ſernaui ⁊ p um reſtitutt. xr. Zegitur in vita ſandti andree ꝙ ſe jex qdaz noĩe nicolaus adijt aplus dicens. vñe ecce iã.lxx.anni ſũt vite mee in quibꝰ ſemꝑ luxurie deleruiui Accepi aũt aliqñ euãgeliũ oꝛãs do⸗ minũ vt mihi amodo ↄtinentiaz lar⸗ giat Sed in ip̃o pctõ in heterat? ⁊ a mala ↄcupiſcentia illectus ſtatim ad opus ſolitũ renertebar Quadã igi vlce ↄcupiſcentia inflãmatꝰ. oblitus euangeliũ qð ſuꝑ me pofuerã ad lu⸗ inar iui. Statiq; meretrix dixit mi⸗ hi egredere ſenex egredere qꝛ angel? deies tu. Me me ↄtigas neq; huc ac cecere p̃ſumas. viceo em̃ ſuꝑ te mi⸗ rabilia Stupefact? ad vᷣba meretri⸗ cls recolui ꝙ mecũ euangeliũ detu⸗ liſſem Nunc igit᷑ ſande dei ꝓ ſalute mea tua oꝛario intercedat. Audi ẽs hoc btũs andreas flere cepit.et a ter tia vſq; ad hoꝛã nonaʒ oꝛauit.et ſur gens noluit cõedere ſed ait. õ cõ⸗ edam donec ſciaʒ ſi dñs miſerebitur huius ſenis. Cunq; diebus quinq; ieiunaſſet venit vox ad andream di cens Vbtineas andrea pꝛo ſene. ſed ſicut ieiunijs maceraſti te.ſic et ipe ſe vfrligat ieiunijs vt ſaluetur. Sicq; fe cit et ſex menſibus in pane et aqua ie iunauit. et poſtmodum plenus bo⸗ ——— tumi nis operibus in pace qhieuit. Venit igitur vox ad andream dicens. per vꝛationem tuam nicolaum quem ꝑ⸗ diqeram acquiſiu elrxj. Wuidam inuenis ſecrete ſancto aidrer dixit. Water mea pulchꝛum mne videns de opere illicito me attẽ tauit Cui dum nullatenns aſſi entirez iudicem adijt. volens in me crimen tante nequitie retoꝛquere.ſed oꝛa ꝓ me ne moꝛiar tam iniu cuſatus penitus reticebo malens vi tam perdere quam matrem tam tur piter infamare I uuenis igitur voca tur ad iudicium̃ et ilico eum andre 28 pꝛoſequitur. Accufat mater inſtã ter ftlium ꝙ ſe voluerit violare. In terrogatus pluries iuuenis an fes taliter ſe haberet.nihil penitꝰreſpon debar TLunc andreas matri dixit. Erudeliſſima feminarum que ꝑ muã libidinem filium vnicum vis perire. Tunc mulier pꝛepoſito dixit domie wic hoiĩ filius meus adheſit poſtqᷓ; hec agere voluit Jratus itaq; inder uſſit pnerũ in ſactj linitũ pice et bi emitti et in flumie ꝓijci Andre am añt in carcerẽ reſerus ri.donec ex ogitaret ſuppliciũ qͥ ꝑiret Sʒ oꝛãte ↄndrea tonitruũ hoꝛribile vẽs truit et terrẽotꝰ ingẽs oẽs ꝓſtrauit.⁊ mu lier a fulmie ꝑcuſſa et arefcã coꝛruit Wꝛantibꝰ aijt cictis aplm ne ꝑirent Lrauit ꝓ eis et oĩa ceſfauerũt Tunc pᷣpoſit credidit et domꝰ eit Eps qdã religioſã agẽs Arxij. ——————— muſte. Nam ac vitã btĩ andreã int ceteros ⁊ſup̃ ce teros ſcõs in veneratõe hẽbat ita ꝙ in ſuis oꝑibꝰ hůc ſp titulũ pᷣponebat d hõꝛẽ dei et btĩ andree Inuidens igitur viro ſancto hoſtis antiquus ad eũ decipiendum tota calliditate ſe ↄtulit ſe q; in foꝛmaz pulcherrime mulieris trãffoꝛmauit. Venit igitur ad palatium ep̃i aſſerens velle cõfi teri eicẽ. andat epũs ſuo pm̃aria ↄtiteat᷑ cui plenitudinem tradiderat tõtis kenũclat illa ꝙ nwlli hoim m fiſibi ſecreta lue ↄlcie reuelablt. Slc⸗ q; victus epũs eã ad ſe venire pꝛece⸗ pit Vui illa Vblecro vhe miſerẽ mei Ego em̃ in anns puerilibꝰ vt cerni⸗ tis ↄſtituta et a puericia elicata nu trita necnõ a regia ſtirpe pꝛogelta puc in ꝑegrino Habitu lola veni Mà pater meꝰ rex et potens valde cuidã magno pꝛincipl m e volebat in cõiu⸗ giũ lociare. Cuĩ rñdi ꝙ oinn ẽ thoꝛũ materialẽ abhomiuarer. qꝛ vᷣginita rẽ meã xp̃o dedicaui in ꝑpetuũ.⁊ ið nunqᷓ; poſſẽ incarnalẽ copulã ↄſẽtire Seniq; ſic artata ꝙ opoꝛtebat meã eius volũtati obeciere aut certe di⸗ neria ſbire lupplicia.inẽter fugẽ inij magis eligens exulare qᷓ põ o meo ticẽ infringere Audiẽs ðo ve ſan di tatis pꝛecòniũ ſub alas vrẽ ꝓtectio nis ↄugi ſperãs me apud vas reꝑiẽ ocũj quietis vbi poſſũ ↄtemplatõis caꝑe ſecreta ſilentia pñtis q; vite vñ⸗ tare naufragia et ꝑturbationes mun di ꝑſtrepentis fugẽ · Zdmirãs in es epls nobilitatẽ generis pulchꝛitudi nẽ coꝛpis.tã ĩmenſum feruoꝛẽ ⁊ tõte eloqentie venuſtatẽ placida et beni gna voce rñdit. ſto ſecura o flia nec koꝛmides.qꝛ ille ob cuiꝰ amoꝛem re et tuos et tua tã viriliter„tẽpſiſti ꝛibi ob hoc et in pñti cumulũ gratie et in kururo pleritudinẽ gloꝛie largi etur. Sed? ego ſeruus eiꝰme ⁊ mea xibi offero eligas q; tibi vbi ꝑlacue⸗ rit mãſionẽ.volo añt vt mecũ hodie pꝛãdere debeas Cui illa Moli inqͥt ỹ noli de hac re me rogareNe foꝛte ex hoc aliqᷓ ſulpicõis cã ꝓueniat ⁊ ni toꝛ fame nr̃e denigratõnẽ aliquã pa tiat. Ad quã epũs dixit. Plures eri ⸗ mus et nõ ſoli·et iõ nullꝰ male ſuſpis cionis ſcrupulꝰ poterit generari Ve Ex vitis ſanctorum. nientes itaq; ad mẽſã epũs et illa ex oppoſito ↄſederunt ceteris reſidẽtib? hinc et in de. Intendit in eã epũs cre bꝛo eiuſq; faciẽ intueri nõ deſinit et pulchꝛitudineʒ qmirari. Sicq; dum oculus figit᷑ animꝰ ſauciat. et důj ei? faciẽ nõ deſinit intueri antiquus ho ſtis coꝛ eiꝰ graui iaculo vulnerauit. Perpendit ĩpſe diabolꝰ hoc et pul⸗ chꝛitudinẽ ſu cepit magis ac magi. augere. Jãq; epũs ꝓximꝰ erat ↄlẽſui vt eã deillicito oꝑe attẽtaret qůñ poſ ſibilitas ſe offerret. Tũc ſtito qͥqã ꝑe grinꝰ venit ad oſtiũ crebꝛis ictibꝰ et magnis clamoꝛibꝰ ſibi poſtulãs aꝑi ri. Eũq; ſibi aꝑire nollẽtet ille clão⸗ ribꝰ et ictibꝰ nimis eis kieret ĩpoꝛtu⸗ n interrogat epũs mulierẽ ſi ingrel ſů illiꝰ hoĩs ꝑegrini acceptaret. Eui illa dixit. Pꝛoponat᷑ ſibi aliq̃ q̃ſtio ſatis grauis quazʒ ſi enodare ſciuerit admittat Si aðt neſcierit rãꝙᷓ inſciꝰ et indignꝰ ep̃i pñtia repellat᷑· Fauẽt oẽs eiꝰ ſñie. et ijs ſufficiẽs eſſet hanc q̃ſtionẽ ꝓponere ſciſcitant᷑ Elq; nul⸗ s ſufficiẽs inuenit epũs dixitWuis nm ad hoc tã ſufficiens ẽ ꝙᷓ; vos o dña qᷓ ceteros nos et eloquẽtia pᷣce⸗ ditis et lapĩa plus nob oĩb? rutilgti. Slos ergo hãc ꝓponite q̃ſtionẽ. Tũc illa dixit. Interroget᷑ qð eſt maiꝰmi raculũ qʒð deꝰ vnqꝙ; in ꝑna re fecerit Interrogatꝰ de hoc pegrin?ꝑ nũciũ dixir viüerſitas et excellẽtia facieꝝꝑ Inter tot eiñ hoĩes qᷓ fuert ab inicõ iũdi et vßßz ad kinẽ futuri ſũt duo re periri nõ poſſẽt qͥʒ kacies ꝑ oĩa ſiles cẽnt In ipſa qᷓʒ tõ minima facie de? oĩpoĩẽs oẽs lenſꝰ coꝛꝑis collocauit. Audiẽtes oẽs eiꝰ rñſionẽ admirãtes dixerũt Vera ⁊ optĩa ſolutio qᷓſtõis Tũc mulier vit · ꝛopongt᷑ ei q̃ſtio ſe cũda grauioꝛ in qᷓ meliꝰ poſſimꝰ ei⸗ ſapĩam experiri · Querat᷑ ab eo vbi terra ſit altioꝛ oĩ celo! Percunctstꝰ „ * dehe enp pus deni tibi illu * gbl cic rovi ſepo dien vit.e taui tibꝰ euat re re tac bat peg tur; etei rei oꝛat chir grin lber ohnh ᷓhonẽ A — nfeccrit zr litafader veft ad co de nr̃a carne foꝛmatum.poꝛro caro ña quedã terrea ſba eſt. Cuz igitur coꝛpꝰ xp̃i ſuꝑ oẽs celos ſit et de ñ a carne oꝛiginẽ duxerit. caro autẽ nr̃a de terra ſit ↄdita ↄſtat ꝙ vbi coꝛp? oꝛ celo manet. Kefert nuncius quid rñdeat ꝑegrinꝰ t ecce oẽs rñſionẽ eius mirabiliter aꝓpꝛobant ⁊ magni fice eius ſapientiã laudant Tũc iten illa dirit jiat ei ttia queſtio grauiſſi ma et occulta et ad ſoluendũ diffici? et obſcura.vt ſi cius ſapientia tertio ↄprobet᷑.dignus ſit ꝙ ad menſaz eß̃i merito admittat. Muerat᷑ igitur ſic ab eo. Wuãtũ ſpatij ſit a tra vſq; ad celũ. Kequiſitus de hoc gegrinꝰ nůj⸗ cio dixit. Vade ad eñj qui te miſit ad me et de hoc eũ diligentius ꝑcũctaẽ Iple em̃ melius me nouit hoc et iõ tibi de hoc meliꝰ rñdebit. Mam ipſe illud ſpatiũ menſurauit qñ de ceioĩ abiſſ cecidit. go nunqꝙ; de celo ce cidi et ideo illud ſpatiũ nunqᷓ; mẽlu⸗ raui Mõ ẽ em̃ mulier ñ diabolꝰ qui ſe poſuit in fimilitudinẽ mulierl. Zu⸗ diens hec nuncius vehemẽter expa vit.et ea que audierat coꝛã oĩbꝰ reci tauit Mirantibꝰ itaq; oĩbꝰ et ſtupẽ⸗ tibꝰ.antiquus hoſtis de medio eoꝝ euanuit Epũs aũt rediẽs ad ſe ama re redarguit ſemetipſũ.et de ꝑpetra⸗ ta culpa veniam lamentabiliter p̃ca bat᷑ Ab iſitq; nunciũ vt introduceret᷑ pegrinus ſed nequaq; ampliꝰinueni tur Epũs vero tunc ppłm ↄuocauit et ei euidenter erpoſuit oꝛdin geſte rei Precepitq; vt omnes ieiunhset oꝛatõnib? inſiſterent.ſi foꝛte dñs al cui reuelare dignaret᷑ quiſnaʒ ille ꝑe grinus fuerit qui ej a tanto pericko kberauit Keuclatũ eſt illa nocteeßᷣo iſtin. octgt de hoc ꝑegrinus reſponit. In celo empyreo vbi reſidet coꝛpꝰxp̃i Coꝛ pus em̃ xp̃i qð eſt altius om̃ celo ẽ cleſie reſtituitur. ₰—— b.* ꝙ beatus andreas fuẽit qui pꝛo libe ratione ep̃i ſe poſuerit in habiiu ꝑe grini. Cepit igit epũs in deuotione beati andree magis creſcere et eũ ex ij in reuerentia plus he Clxiij. Vum p̃poſitus cuiuidam ciuitat. gruz ſancti andree abſtuliſſet et ob hoc grauiſſimis febꝛibꝰ oꝛãte ep̃o fu iſſet arreptꝰ.ileepm̃ rogauit vt ꝓſe oꝛaret et agrũ ſibi redderet Sed cuʒ oꝛante ep̃o ſanitatẽ agruz lterũ vſurpauit Tunc epũs oꝛatiom ſe dedit et om̃es lãpades eccĩe fregit dicens Pic linũ nõ accendat᷑ donc dñs ſe de ſuo inimico vindicet et ec⸗ cleſia rein quũ amiſit recuꝑetẽt ecce pꝛepoſitus iterũj grauiſſimis febꝛibꝰ laboꝛauit. Piſitq; nũcios ep̃o vt ꝓ ſe oꝛaret et agrũj luũ et aliũ jlem ſibi Fdderet Cin cũ epũs rñderttaã oꝛa i et audiuit me dñs Ipſe ⁊d epiſco pum ſe poꝛtari fecit.et vt eccleſiaʒ in traret ad oꝛandum epiſcopũ ccegt t dum epiſcopus eccleſiam ingre ditur ille ubito moꝛityr.et a gerec Septuageſimum qusrtum. Legitur in vita ſandi nicolaiꝙ vir quidam ab vno iudeo quandam ſummam pecumie mutuo accepit in⸗ rans ſuper altare fancti nicolai cum alium fideiuſſoꝛem ha bere nequret quahto citius poſſet ſibi redceret. Lenente illo ðiu illam pecuniam iu deus eã expoſtulat.ſed ipfe eam ſbi reddidiſſe affirmat. Trahit ergo euʒ ad indic iũ et iudiciũ et iuramentum indicit deb itoꝛ Ille baculũ cauatuʒ quẽ auro minuto impleuerat ſecum tulerat ach eius ãminiculo incigtt. Volens igitur iuramentũ facereiu⸗ deo baculum tradidit reſeruandum Aurauit ille ꝙ plus ſibi recdidit ꝙ; deberet. acto autem iuramento ba culum ſuij repecijt et iucens ignar? —— ———— —— „ ¶Ex vitis ſanctorum. aſtutie eum ſibi reddidit · Kediẽs ãt ni fraudẽ fecerat in quodaʒ biuio opreſſus ſomno coꝛruit.crꝛuſc; cũ impetu venlẽs eũ necauit et plenuz batlũ auro fregit et auruz effudit. Iuciens hoc iudeus ↄcitus illuc ve nit Cunq; dolũ viviſſet et a muliei ſugẽret᷑ vt aurũ reciꝑet omnnore⸗ vuit niſi qui defũctus fuerat ad vltã beati nicolai meritis rediret aſſerẽs ſe ſihoc fierat baptiſma ſuſcepturũ? xp̃ianum futurũ Cõtinuo igi᷑ qͥ de⸗ functus fuerat ſuſcitat᷑ et iudeꝝs in xpᷣi nomine baptiſat Mrxv Legitur in hyſtoꝛia ſancti iohan⸗ jis apłi ꝙ cum auis q̃ ꝑdix dici vi⸗ na beato iohãni a quodã oblata fu iſſet. et ille eam q̃i demulcendo tãgẽt et ꝓtrectaret quidã adolelcẽs hoc vi vens ad coeuos ſuos ridendo dixit. Vioete quõ ille ſenex cũ auicula ſiẽ puer ludit. Wuod beatus iohannes ꝑ ſpm̃ recognoſcens iuuenẽ ad ſe vo cauit et quid in manu teneret inqſi⸗ nit. Mui cũ le arcũ tenere diceret ait. uio inde facis?ẽᷣt iuuenis aues ĩ de ac beſtias ſagittamꝰ Xui apoſto lus. Vualit; Vüc inuenis arcũ cepit tendere ⁊ tenſũ in manu tenere. Sed cũ ei aplus nil diceret arcũ ⁊ iſtẽdit. Cui aplus Quare fili arcũ diſtendi xur ad iaciendũ intirmioꝛ redderei. Et apoſtolus ad hec · Sic et chuma na fragtlitas ad ↄtemplationẽ min⸗ vglida fieret ſi ſemꝑ in ſuo rigoꝛe cõ iſtens fragilitati ſue interdũ ↄdeſcẽ dere recularet. Nam et aquila cũttj. auibꝰ celſius volat· et ſolẽ clariꝰ ↄſpi cit/et tñ neceſſitate narure ad ima de endit. Fic et humanꝰ animꝰcum ſe modicũ a ↄtemplatione retrahit cre bꝛa reuocatjone ad celeſtia tendit. ¶eatꝰ iohãnes vt teſtat᷑ ¶lxxvj · bieronymus cũ vſq; ad ſuã vltimam ſenectutem epheſi nodaret᷑ ẽt vix int viſcipuloꝝ wanus ad ecciain deker⸗ retur nec plura veꝛba dicere poſſet ad quãlibet pauſai hec vicebat.Fi lioli mei diligite alterutrũ Tandẽ fra tres qui cůj eo erant admirãtes ꝙ ſp eadem diceret. vixerunt ei Magiſter quare ſemp eadẽ loqueris? Wui ri⸗ dit. Quia pꝛeceptũ dñi eſt et ñj ſoluz hoc fiat lufficit. xxxij. ¶Wegitür in hyſtoꝛia ſcĩ thöme cã⸗ tjarieñ ẽp̃i ꝙ ſacerdos quidẽã miſſaʒ de beata maria virgine quotidie ce⸗ lebꝛat Mui archiep̃o accuſat? ab eo accerſiur et tanq; idiota et inſciꝰ ↄb officio ſuo ſuſpenditur atq; xeijcitur Cum aũt beatus thomas ciliciũ ſuũ ſuere deberet et ſß lecto ipſum ablcõ diſſet vt ad ſuẽdũ hoꝛũ captaẽt bea⸗ ta maria ſacerdoti apparuit.dicens. Vlade ad arhiepiſcopũ eiq; dicas ꝙ illa ob cuius amoꝛẽ miſſas dicebas eius cilicium qð eſt in tali loco con ſuit et ſetam rubeam de qua illud cõ ſuit ibidem reliquit Illa igit fibi mit tit ꝙ interdictuʒ qð tibi fecerat debe at relaxare. Quod ille audiens? ita inueniens ſtupuit et interdictuz rela rans ſacerdotem hot hr̃e ſeretũ p̃⸗ cœpit Urrv. Nuedam dña de anglia varios o culos habere ob laſciuiom ⁊ maioꝛẽ pulchꝛitudinem affectabat ſuꝑ hot votum vouẽs nudis pedibus ſepul⸗ chꝛum beati thome viſitare Que cũ in oꝛatione pꝛoſtrata iaceret ſurtẽs inuenit ſe penitus excecatã Statim⸗ q; penitens cepit rogsre ſanctũj tho⸗ mã vt iam nodlvarios ſed ſaltẽ ſuos ſibi redderet. Wuod randẽ myſta di kicpltate vix potuit obrinẽ. lxxi. Quidam quem ſanctus thomas vlde diligebat cum grauiter infir⸗ maretur ibit ad eius tumbam pꝛoò ſanitate rogauit et ad libitum impe tar C oꝛitã n dſp geec egl ceſarie rabilis habeb pone neris de ſeri puelle cum i ſeruus puelle malefi pecun er Poc vis n feceri umtu Vuec ergo! lom fe nem i amqu ſtinan wmmn cere v mult cupie Et p quat gare deet menti acclan ta et — ehebꝛ Ilaigüſtim nbifterardc ramm enginiceo mꝛicn trauit Sed dnmn ſanatus rediret co⸗ gitare cepituy illa ſanitas anime ſue foꝛſitã nõ expeciret vñ iteꝝ rediens ad ſepulchꝛli oꝛauit vt ſiñ eſſz vtile nie ſue cõtinuo ipſa ffirmitas ᷓ̃diret Staticq; ĩfirmitas redijt ſicut pri? Meg in vita ſcĩ baſii ¶lxxx. cẽſariẽſis epiſcopi ꝙ vir quidã vene rabilis nomine eradius fiiam vnicã habebat quã conſecrare domino di ſponebat Sed diabolus humani ge neris inimicus hoc aduertens vnðʒ de ſeruis pꝛedicti eradij in amoꝛem puelle plurimum inflammauit. Vex cum impoſſibile cerneret vt ipſe qui ſeruus erat in amplexus taʒ nobilis puelle accedere poſſet ad vnum de maleficis acceſſit.pꝛomitens ei młxã hecunie quantitatem ſi ad hoc eum iuuare vellet. Wui dixit maleficus. Moc ego agere non poſſum Sed ſi vis mittam te ad dominũ meum.⁊ ſi feceris que ipſe tibi dixerit deſideri⸗ um tuum obtinebis.iEt dixit iuuẽis uecunq; dixeris mihi faciam Ille ergo maleficus epiſtolam ad diabo lum fecit.et eam per pꝛedictum iune⸗ nem in hec verba tranſmiſit Qnoni amnquidem mi domine opoꝛtz me fe ſtinanter et ſolicite quoſq; a xp̃iano nm ̃ligione abſtrahere et tue addu cere voluntati vt pars tua quotidie multiplicetur miſi tibi hunc innenez cupiditate in talem puellam exarſuʒ Et poſtulo vt ſuum deſiderium aſſe quatur.vtet in iſto gloꝛier et alios nbi de cetero fidelius valeam agre⸗ gare Et dans ei epiſtolaʒ dixit vla de et tali hoꝛa noc.ſta ſuper monu mentum gentilis ⁊ ibidem demones acclama.⁊ hanc cartam in aere exal ta et aderunt tibi ſtatim. Qui vadẽs vemones inuocabat et cartamꝑ ae⸗ rem eijciebat. Et ecce adeſt pꝛinceps tenebꝛaruʒ vallatus multitudine de Diſtin octaua monioꝛum. Wui cum epiſtolam per legiſſet ait ad iuueneʒ.Credis in me et tuam compleam volũtatem? Mui ait. redo domine. Cui diabolus. Et abnegas chꝛiſtum tuuzMui ait Abnego Vixit ei diabolus Perfidi eſtis vos chꝛiſtiani.quia quãdo qui⸗ dem me opus habetis ad me venith. quando ahtem deſiderium veſtrum ſecuti eſtis ſtatim me negatis et ad xp̃m veſtrum acceditis. Ille autem quia clementiſſimus eſt ſſcipit vos Sedſi vis vt compleam tuam volũñ tatem fac mihi manu tua ſcriptũ in quo te cõfitearis abrenunciare chꝛi ſto et baptiſmati et xp̃iane pꝛofeſſio ni.vt meus ſis ſeruus mecuz in iudi⸗ cio condemnandus Vui ſtatim ma nu pꝛopꝛia ſcriptum fecit q̃liter xpᷣo abrenunciaret et ſe ſeruituti diaboli mahciparet. Continuo igitur accer ſiuit Ipiritus qui erãt ſuper foꝛnjca⸗ tionein ab ipſo ad tentandum homi nes deputati.iubens eis vt pꝛedictã puellã accederent et cor eius in amo rem iuuenis inflãmarẽt. Qui accedẽ⸗ tes coꝛ eius adeo ſuccẽderunt vt pu⸗ ella ſe ad terram ꝓijceret et ad pr̃eʒ lamentabiliter exclamaret. Miſerere mihi pater miſerẽ mihi qꝛ dure toꝛ⸗ queoꝛ ꝓpter amoꝛem talis pueri nr̃i. Miſerẽ pater viſceribꝰ tuis et pater num mihi amoꝛem oñde et puerum quẽ amo ⁊ pꝛo qno crucioꝛ mihi cõ iunge. Sinautẽ poſt modicũ moꝛtu. am me videb. et ꝓ me in die indicij ꝛõnem reddes P̃ aũt eiulans dice⸗ bat Weu me miſerũ qͥd ꝓtigit miſere filie mee. Quis meũ cheſaurũj furat?ẽ Quis dulce lumẽ oculoꝝ meoꝝ extĩ xitxẽ go te volebã celeſti ſpõſo ↄiũgẽ et ꝑ te ſaluari putabã ⁊ tu ĩamoꝛẽ la ſciie incidiſti Sñ filia vt te ſiẽ diſpo ſui vᷣo ↄiũgã.ne ducaſ ſenectutẽ me cj doloẽ ad ĩfẽoſilla acclamabat di ¶Erx vitis ſanctorum. cns. ater mi aut cito deſiderium nem comple aut poſt moꝛtuaz ine vicebis Ců autẽ illa amariſſime fie ret et quaſi inlaniret pat᷑ eius in ma gna deſolatione poſit? et amicoꝛum ʒſilijs decept? ſuã voluntatẽ ↄpleuit ⁊eñ puero in vxoꝛẽ vedit ac vnſuer iam ibſtantiã ſibi tribuit dicẽs vade filia vere milera. Vum ergo inſil ꝑe manerent iuuenis ille ecciam nõ int᷑ bat nec ſibi crud.ſignaculũj faciebat nec ſe recõmẽdabat. Añ de hoc a nõ vulł notatꝰ qᷓ vxoꝛi ſue dixerũi Scis qꝛ vir tuꝰ quẽ tibi elegiſti xp̃ian? nõ ẽ nec ecciaz ingreditð illa audiẽs vehemẽter extimuit ⁊ humoſe ꝓſter nens vngulis ſeipſam diſcerꝑe cepit et pectꝰ ſuũ tůdere ac dicẽ. Hen me miſerã cur nata ſũ.et nata ꝓtinno ra pta nõ ſ.Cij ergo viro ſuo qᷓ audie rat retuliſſet.⁊ ile nequaq rẽ ſic eſſe aſſereret.; omnino falſũ qð ipſa au dierat affirmat illa ait. Si vis credã tibi ego et tu cras ecciam ingredia⸗ iila audiens vehemẽter ingemuit et ad beatũ baſiliij ꝓpᷣcrauit. eiq; oĩa qᷓ viro ſuo et ſibi ↄtigerant enarrauit. Waſilius aũt puerũ vocãs et omĩa ab eo audiens dirit ei Vis fili rener ti ad dñm? Mui ait. tiq; dñe ſ nõ valeo qꝛ diabolo ſj ꝓfeſſus et xpᷣm abnegaui et abnegarõis mee ſcriptũ feci et diabolo ipũ dedi Cui baſili? Non ſit tibi cure Menigno eſt aute; dñs et te penitentẽ ſuſciplet.;t cõti nue app̃hendens puerũ ſignů cruc in eiꝰ fronte fecit et ipſuʒ ꝑ tres dies recluſit Poſten elj viſitauit et dixir. Duõ te hẽs fili Nui aſt. Ju magna dñe defectione nec ſufferre clamo res eoꝝ ⁊terroꝛes ſeu dilapidatões poſſum.tenentes em̃ manuſcriptum mei cauſantur dicentes. Tu veniſti r vlidens ille ꝙ latere non poſſ barrauit ei totij oꝛdinẽ geſte rei ð ſilius Moli timere füi tantummodo crede. Et dans ei modicaʒ eſcam fa ciens q; ſignum crucis iterum eñ re⸗ cluſit et pꝛo eo oꝛauit Poſt aliquor dies eum viſitauit et dixit. Wuomõ te habes filii ait. ſpater alonge clamoꝛes eoꝛum audio et minas ſed eos non video.Et dans iterũ ei eſcã et fignans et claudẽs oſtium abijr et pꝛo eo oꝛauit Et quadrageſima die rediẽs ait. Quomodo te habes Qui relp ondẽs bene me habeo lancte dei Vidi enim te hodie in vilu pugnan⸗ tem pꝛo me et diabolum vincentem Ppoſt hoc eum educens omnem cle⸗ rum et religioſos et populum cõuo⸗ cauit et omnes pro eo oꝛare admo⸗ nuit Tenens q; manum'pueri duce⸗ bat eum ad eccleſiam Et ecce diabo lus cum multitudine demonum ad eum venit et inuiſibiliter appꝛchen⸗ dens puerum conabatur euz rapere de manu eius Et cepit clamare pu⸗ er. Sancte dei adinua me et tanta eum impꝛobus cõſtantia agreſſus eſt.vt eti ſe impelleret trahens pue rum. Qui ait ad eum. Impꝛobiſime non ſufficit tibi perditio tua. niſi et dei mei tentes plaſma.viabolus au tem dixit ad eum multis audientib? Preiudicas mihi o baſili. Tunc om nes clamauerunt kyrieleiſon. vixit q;, ad eum balilins. Increpet te do⸗ minus diabole. Vui ait Pꝛeiudicas mihi baſii Mon abij ego ad eumß ipſe venit ad ine Ibnegauit chꝛiſtũ ſuum et pꝛofeſſus mihi ecce friptũ eins in manu habeo Wuiait. Non rceſſabimus oꝛare donec redvas ſeri prum. Et oꝛante beato baſilio ⁊ ten dente in celum manus ecce certa ꝑ gerem delata et ab omnibus viſa ve mit et impoſita eſt in manus baſilij. uam ille ſyſcipiens dixit puero. n4 oerpopuunchu pro eo oure adme Snumm pyer dun ccufamttecce du 3 Pche conubartznyn Etcepirclunmn do ne, tmn s cqjunns agyeſſt pelbernubens pu n Ipeobine cino tua. niſe Nna. Piabolns uls aucienth' iobali. Lung ve. Jnotpat Quſut preiu uwdnt denonnn Diſtin octaua. Nognoſeis has litteras frater? xt ſůt t frangens baſilins ſcriptum ꝑ duxiteum ad eccleſiam ⁊ dignum je cit eñ ſancto miniſterio Et bij inſtru ens eñ et regulã ei dans eñ reqcdidit ((lxxxj. mplieri In illo tge iulian⸗ ꝑgẽs ad ꝑſicũ bellů venit ẽeſareã. Paſili aljt cum ſuis obuiauit ei.et obtulit ei ꝓ bene dictone tres oꝛdeaceos panes Im⸗ paroꝛ aũt iuſſit ſuos quidẽ accipere pães et reddere ei fenij dicẽs Oꝛdeũ cibꝰ eſt iumẽtoꝝ qð obtulit nob. re⸗ cipiat ⁊ ipſe fenũð ſuſcipiẽs dirit el Mos quidẽ o imꝑatoꝛ er quibus comedimꝰ obtulimsꝰ tibi. Tu vero er quibꝰnutris irratõnabilitatẽ nature reddidiſti nob Inlianꝰait in inſani Am verſus dirit ei paſtio feni iſtius ſine ablatõne dabi tibi.qñ ait ꝑſas bigens reuerſus fuero deſolabo ciui tatẽ tuã et arabo eq̃.vt fiat farrifera magis quã homifera. Nõ ei igno⸗ ro audaciã ꝓplo 4 te ſuaſã vt ame a voꝛatã deã.poſtq; e ſtatuerim ↄfri⸗ geret vſq; in finẽ Et hec dicens Lpge bat ad ꝑſaꝝ regionẽ Rediens auteʒ baſiliꝰ in ciuitatẽ et ↄhocans om̃em mnultitudinem narrauit ei impatoꝛis verba.t ↄſolans populũ atz ↄſiliũ dans dicit. Pecunlam fres ad nihil vtilẽ reputantes ſalutis vꝛẽ ꝓhiden tiã facite.vt ſi datj fuerit tp̃us tyꝛã⸗ no impatoꝛi muneribꝰ eũ placemus Aui abeũtes in domos ſuas q̃ habe bat vnuſqͥſq; cũ tota alacritate attu lit ad eũ. auri ſcʒ et argenti lapidũq; videns alacritatem eoꝝ poſuit ⁊a in vra reſtituere Statim eꝛgo pꝛecep it clero et oĩ pplo cũ mulieribꝰ et infã ce. Et continuo abſ pꝛecioſoꝝ infinitã multitudinẽ n tulis aſcendere in monteʒ didini in quo houoꝛat᷑ dei genitricis memoꝛa bile templ.et tribus diebus ieiuni ſuſtinentes poſtulauerunt deum diſ⸗ ſipari iniqunʒ ĩperatoꝛis pꝛopoſitũ Et ecce adhuc poſtulantibus et vigi lantibus illis in oꝛatione vidit baſi lius in viſu młtitudinem militie cele ſtis hincinde in monte.⁊in medio eo rum ſuper thꝛonum gloꝛioſum ſedẽ tem quandam in muliebꝛi habitu et dicentem ad pꝛorime ſibi aſtantes. ocate mihi mercurium ⁊ abibit in terficere nobis inlianum in filiũ me⸗ um er me tumide blaſphemãtem Sã⸗ tus aurem cum armatura aduentẽs iuſſus ab ea velocius abijt Et adno cans que erat in mliebꝛi habitu ma gnum baſilium dedit ei libꝛij haben tem in hyſtoꝛia omnem mundi factu ram. dextroꝛſum vero hominem foꝛ matum a deo. In pꝛincipio autem libꝛi ſcriptum erat Pic In fine autẽ eius vbi plaſmat homo Parce. Su⸗ ipiens autem libꝛum in pꝛeſentia eius legit vſq; ad ſubſcriptõem Par ſomno factus eſt ſub timoꝛe et gaudio conuentus. Similem veꝛo viſionem moꝛtis iuli h¶ vidit etiam eadem nocte libanins ſophiſta cum eſſet cum eo in perſide Erpauens vero viſionem baſili⸗ cũ eubolo ſancto euigilãs vemt in ciui tatem. audiẽſq; martyriũj ſancti mer⸗ curij in quo et iacebat et arma eius conſeruabantur querens ea et non inueniens vocauit cuſtodem.⁊ ſciſci tabatur ab eo vbi illa fniſſ ent. Qui um ſacramenta dicebat illa ibi ve⸗ ac peri fuiſſe vbi perpetuo cõſeruabã theſaurario ſuꝑſcribẽs vhuſcuiuſq nomẽ dicens.qꝛ potens eſt deus ⁊ il lius furoꝛẽ a nobis auferre et vobis ur Credidit ergo indubitanter ba ilius quia vera ẽ viſio.et gloꝛificãs deũ qui non deſpicit ↄfidentes in ſe. keſtinatõe multa et gaudio inenarra Ex vitis ſanctorum. mientibus Vuos excitans 2d oꝛ5 e3 hoꝛtatꝰ eſt.et gaucẽs euangelizauit ix deo reuelationẽ ſibi fa ctaʒ qꝛ iſta notte interfectꝰ eſt tyꝛannꝰ Et gras agens reherſus eſt in ciiitatẽ Et ve niẽs rurſus ad martyꝛiũ ſancti ilia ni inuenit lanceã illiꝰ ſanguine maci dam Et iterũ cũ oĩbus gr̃as agens veo imꝑauit cunctos venire in ma⸗ gnã ecciam et ꝑuicipare diume ẽmi niſtrationi ẽt hoꝛtatꝰ eſt omnẽ po⸗ pulũ ibicẽ ſepiẽ diebꝰ in orõe wanẽ Populo aůt cũ omni clero keſtibita tẽ agente vſq; in finẽ leptẽ dierũ.oĩ⸗ bus in eccĩa ↄgregatis ecce libanius inliani queſtoꝛ fuga vſus venit in ci nitatẽ et diſcens populi ↄgregatõez in eccia ociꝰ aduenit annũcians im piã moꝛtẽ iuliani ⁊ dicens. uia cũ jecus fluuiũ eſſet eufratẽ ⁊ relicta no de ſeptima excubia milites cuſtodi rent eũ venit quidã ignot? miles in armis? lancea valido ⁊ terribili un petu ꝑfodit eũ ⁊ ſbito nuſq; ↄparuit Ipſe aũt miſerrimã vocẽ emittẽs cũ blaſphemie clamoꝛe expirauit Pꝛo⸗ cidens aůt libaniꝰ genib? baſilij po⸗ ſtulabat ſibi dari xp̃i ſignaculũ Era ſtina die pꝛecepit oĩbus baſiius reci pere pecunã. Mui vna voce dixerũt ad eũ. Si moꝛtali imꝑatoꝛi hec tri⸗ pbuere voluimꝰ vt nõ deſolaret nr̃az ciuitatẽ.multo magis xp̃o ĩmoꝛtsli impatoꝛi optet ofſerri es qui a tõto interitu nos liberauit ẽcce in mani bus tuis oĩa ſůt. fac de eis vt tibi de ys iuſſerit facere Mui ãmirans pp magnanimitatẽ etiã nolentibꝰ tertiã ꝑtẽ reddidit t de reliquis veſtiuit oẽ pꝛeſbyteriũ cũ cibario.Iiltare ãt auro puro et gemmis pꝛecioß deco⸗ Sanct? q́ʒ baſili qdaz vie ſplẽdo re diuino Miuſtraterſurt de ciuitate ſua dicẽs alicbꝰ diſcipul. Filij ſecmi 6 me vt videatis mecũ glam vei et ad⸗ miremur de dilcipulis magiſtrũo gnouit aũt hoc vtute ſpũs ſanctipᷣ⸗ ſbyter anaſtaſi? q habebat vxoꝛẽ.xl. annis ſecũ in virginitate manentẽ.⁊ pe qͥtucie in paneet aqua ieiunsbat excepta die dñica vixitq; vboten? mulieri vſu aũt ſoꝛoꝛi ſuex go vaco agriculari tu furge et oꝛna domðet circa hoꝛa nonã thuribulũ et cereos accipiẽs vade obulã ſcõ baſilio q ve nit ðiuertẽ in domũ nr̃az pctõxð dů illa multa cũ veneratione ⁊ timo re feciſſet ſcũs baſiliꝰ data c bñcicti ne ait Muõ hẽs dña theogeia Wne expauẽs in vocatione noĩs ſui Cixit. Wñ lancte pr̃ ui ait. Tbi eſt vñs gnaſtaſiꝰ frater tuꝰ MQui rñdit. Pñe vir meꝰ ẽ et abijt agricolari. Mui ði xit In domo tua noli turbarix xꝑa uẽs mulier his vᷣbis. qꝛ vidit eũ oĩa ſua lecreta cognoſcere ſtupefacta ce⸗ cidit in terrã clamãs. Sãcte deĩ oꝛa ꝓ me pctãtrice qꝛ mirabiles res vi⸗ dco circa te Et faciẽs ei oꝛõeʒ coꝛã oĩb?ꝰ aiti xtende pãnũ inter bꝛachia tua. Vt cij extẽdiſſet inſſit infũci cer bones de thuribulo in pannũ.⁊ juꝑ ponẽs inceniũ ãbulabat ßᷣcecẽs eos Bleniẽtibꝰ aũt in domũ p̃ſbyteri ob⸗ uiauit et ip̃e.et oſculat? ſcĩ pedes ait Sñ hoc mihi vt veniat ſanctus dei ad me. Cunq; abiſſent in ecciam iu ſu baſilij p̃ſbyter ſterit ad ſanẽtũ mi⸗ ſteriũ t vidit lanct? cũ qbuſcã di⸗ gnis tꝑe eleuatõis coꝛꝑis dñici ſpm̃ ſcm̃ in ſpecie ignis circũdantẽ pᷣſpy⸗ rterũ et altare Xunq; coĩcaſſent ⁊ ad domũ rediſſent cõedentibꝰ lis dixit ei ſanct? baſili? E narra mihi vñ tibi theſaurꝰ iſte et q̃ eſt uita tua? Qui rñ vit go pctõꝛ ſũ ſbdit? tributis pu⸗ blic. hñs iuga boũ duo.vnũ ad mi⸗ niſtrationẽ ꝑegrinoꝝ.alteꝝ ad mini ſtrationẽ vectigaliũ.⁊ iſta mlier eñt anb t nb d mni anohet icbolu judul adunch i* ipubſl lus üth eneepl aht l inemi deirq wiprdy pubytw tzrethela ticusch beräinſe cen winiſtrn piam v cellach Zt illa nẽ lunau eſtinch Fonä enoau inſep hnher nzigis lman Talscht 5 inte vehite nie inr lenbaſil cicicie vonhlabe Iſteeßt ocnoneoßſicht — 5 N u wnfcit p titagncoln. Qud „ s idis gctcc g nntitmr Frlisti cꝛhun voepihtrluch uohponm 1i Lulatutfcrctscos ohuhr ſipicesu vnin ſancts d biſent in eccint ſuntadßräh unc cblſät töis cois elh crcicun jt fEuim. ieſdf coancilla mea miniſtrãs paupibus et mihi vicit ei ſanct? Voca eã ſoꝛo⸗ rem tuã ſicut et eſt ⁊ enarra mihi cõ erſationẽ tuq.ui ait. Nõ habeo qcqꝙᷓ boni et alienꝰ ſj ab omni vᷣtute Tunc dixit ei baſili Surge eam? ſit et duxit eñ ad vnã de cellulis dom? diritq; ej Aperi inihi oſtiuz Kñdit eĩ pꝛeſbyter. Won ſntroeas pater qꝛ neceſſaria domus ſunt Pixit ei baſi lius Et ego in iſta ncẽ̃aria veni No lente ergo pꝛeſpytero aꝑire ſanctus apult illud ſermone. Et ingrediens inuenit ibi lepꝛoſũ pluribꝰ membris defiuxũ quem nemo ſciebat ibi eſſe. niſi pꝛeſpyter ⁊ eiꝰ ſoꝛoꝛ Pixit ergo pꝛeſpytero Cur voluiſti mihi occhl tare theſauꝝ tuũ iſtũ?ui rñdit. Fu rioſus eſt pater.et ideo timui ne ja⸗ beret᷑ in ſermonẽ. ꝓixit ei ſcũs. pñ certaſti in illo ſed ſine me nocte hac miniſtrare ei.vt et ego merceqẽ acci piam Tunc reliquerũt ſanẽtũ dei in cella cũ lepꝛoſo clanſeruntq; oſtium It illa tota nocte ſuꝑ eũ faciẽs oꝛõ nẽ lanauit illũ.et ſic chm ſuis reuerſ⸗ eſt in ciuitatem. Mxxij. Sanctus abbas effrem ci eſſet in kremo audiens oꝑa ſancti baſilij ſine itmiſſiõe poſtulabat ſibi q̃leſſt reue lari In extaſi ergo factus vidit colũj naz ignis cuiꝰ caput ꝑtingebat in ce lum et audinit vocẽ deſuꝑ dicẽtem. Talis eſt magnus baſili? Et acipi⸗ ens interpꝛetẽ neſciebat em̃ grece lo q venit ceſareã Infeſto ãt theopha nie intrans clã eccleſiaʒ vidit ꝓcecẽ tem baſiliũ in ſtola candida cj elẽo cãdidifero Et ait interpꝛeti ſuo.In vanũ laboꝛauimꝰ vt ſuſpicoꝛ frater. Iſte em̃ in tali oꝛdie cũ ſit nõ ẽ quẽ⸗ admodũ vidi Et ſtans dicebat ſeci NMos qj poꝛtauim? põdꝰ diei et eſt⸗ nihil ↄſecuti ſumꝰet hic cij ſit in tali hohoꝛe colijna ignis eſt/ Hec eo di⸗ Diſtinc octaua. cente miſit ſanctꝰ urchidiaconũ ſuuʒ dicẽs Vade circa poꝛtõ occidẽtaleʒ et inuenes in angulo abbatẽ cũ al⸗ ero quodã.voca e ad me. Kñdit effremꝑ interpꝛetẽ Erraſti frat. nos Pegrim ſumꝰ.Et abiens archidiaco n⸗ rettulit hec archiep̃omuo ſacros libꝛos legente vidit ſandus effrem igne lingnã loquẽtẽ ꝑ os ei Et di cit fanctus archidiacono. Vade dic el. Vñe effrem intra in pꝛeſbyterium bſtuput ergo effrem et genufierit dices ðlere magnꝰ baſiliꝰ vẽ colũna ignls haſiliꝰ. vere ſpüs ſcs loquit ꝑ⸗ os el⸗ Intrans itaq; poſt imnpletòeʒ miniſterij ſecretariũ baſiliꝰ ſalutauit u dicẽs Mñ veniſti o pater filioꝛũ eremi qͥ mbiplicaſti ĩ ea diſcipulos pl et demones elimiaſti Veniſti vi dere hoĩ m pdõ̃ꝛem deus retribuar tibi. Et cũ ei oĩa ᷓ in coꝛde ſuo erãt ꝑdixiſſet cõicamt ipſe et intpꝛes ei? de manibꝰ ſancti Et faciẽte co char tote rogauit vt 2 diño poſtularet qᷓ; tenꝰ grece loq̃ret᷑. Qui ait. Sug vᷣtu te meã poſtulaſti.veni poſtulei⸗ de nun qᷓ voluntatẽ timẽtiũ ſe faciet E. Xic facta oꝛõne ſurrexiſſ ẽt dixit ei „ baſilius Cur nõ accipis oꝛdinatõeʒ Pꝛeſbyterij qꝛ decet te Rñdit effrem ula pctõꝛ ũ.Et iacentibꝰ eis ĩtra poluit baſilins manũ in effrẽ dicens Due ſunt diaconi? ũc ſãctefffem greca lingua rñt. Suſcipe ſalue miſe ere et cuſtodi nos deus tua gr̃a. Et ſpũalt letantes ꝑ triduijeo ꝙ grece loq̃ret᷑ gloꝛificauert deũrt oꝛdia ns ſanctus baſilins interpꝛetẽ diaconẽ ipſum vero pꝛeſbyteruʒ dimiſit eos npoce. te medicinalis diſcipline iimã ſciam ẽbat in tactu vene Pꝛeſcire añ tres vel qͥnq; dies ſi qʒs deberet de hac vi — ta trãſire. Sanctijs amjt pater baſii E * —————j———— ———————— — . 6 1 6 4 . Joſeph quidã iudeꝰ egrègiꝰ in ar —,———— (Ex vitis ſanctotu. frequenter eũ vocals ad colloquiũ docebat cũj viã ſalutis ambulare. ro gabatq; eñ vt ꝑ baptiſinꝰ indueret xpᷣm. Wui nõ acqeſcebat dicẽs qꝛ in ficde qua nat? ſũ in ipſa et finiã. ñn aũt ſanct? baſiliꝰdeberet de his trãſ⸗ ferri tumultibꝰ vocauit el ad ſe oc⸗ caſione medicinalis diſcipline et diẽ ci uõ vides q̃ erga me ſũt? Ille ãt aðd tactũ vene ſentiẽs eiꝰ moꝛtẽ üni“ nere dixit ad domeſticos eiꝰMue ad ſepulturã ſũt ei veſtumẽta neceſſaria pᷣpate ei.iple em̃ iain ioꝛtt᷑. Picit ei magnus baſilius. Neſcis quid dicis Sicit ad eũ ioſeph hebreꝰrede do mine.ſol cũ ſole occidet hodie. vicit ei ſanctus.Et ſi non moꝛiar vſq; ad matutinũ qͥdpixit ei hebꝛe?Mõ eſt poſſibile dñe hoc fieri Vix eĩ vna hoꝛa erit aĩa tua in te. Sed diſpone jam eccĩam tuã et res tuas Mò ehniz obſcurabit᷑ dies hodie in te· vicit ei ſanctus Etiam moꝛiaris pctõ Et ſi vixero in craſtinũ vß hoꝛ ſextã qd faciesQui ait Ego moꝛiar vicit ei ſanctus E tiã moꝛiaris pectõ viuas aũt xp̃o tuo Vicit ei hebꝛeus. Scio cjd dicis Facio iuſſionẽ mã ſi ſiẽ di⸗ cis ſit cij iuramẽtis ꝓmittẽs qꝛ ſi vi⸗ 8 xerit dei diſcipulꝰ omni no acciꝑe ſe ſpũs ſicti gratiã vei cultoꝛ ergo p̃ noſter poſtulauit deũ adotiohẽ vlte dari ſibi vt illũ ſaluaret · Miſit ergo lanẽtꝰ mane ⁊ vocat hebꝛeũ Vui dif fidẽs aduenit putãs eũ omino oꝛ tuũj Et videns illũ vinentẽ in ſtupo rẽ facꝰ et ꝓijciẽs ſe ad pedes ei di⸗ xit In vero coꝛde dico nõ ẽ deꝰ ina gmis ſicut de xp̃ianoꝝ et nõẽ̃ de ampliꝰ eo· Jube ergo ſine oĩ dilatõe dari mihi in xp̃o ſignaculũ et ſanctj „ bapriſma et toti domui mee · Sicitei ſanctꝰ xp̃ixũ go manib? meis baptiſa bo te et oẽm domũ tuã Pꝛocedens ergo iterũ medicꝰ et tangẽs naum dexteram eius dixit?aſſe facte ſunt Htutes tue dñe et natura defecitiĩ ei ſanctꝰ wabemus nature creatoꝛẽ ↄfoꝛtantem nos et ſurgens venit in eccleſiam et coꝛã omni ꝓplo baptiſa⸗ vit eij cj tota domo eius voc̃s no⸗ men eiꝰ iohannes acijciens eñ ouili ſuo. Et poſt hoc iterũ recuʒẽs lcõ gratias egit dño in ꝑegrintione a coꝛꝑe et fide medici Et cin adhuc gratie eſſent in oꝛe eius reddidit ſpi . n hexxv. Legitur in legenda ſancti Ambꝛo ſij. Wuadã vice cum beatus ambꝛoſi us rhomã ꝑgeret et in quadaʒ vllla tuſcie apud quendã nimis locupletẽ hoſpitatus kuiſſet illuin hoĩez luper ſtatu ſuo ſolicite requiſiuit. Xui ille rñdit. Status meꝰ dñe ſemper felix extitit et gloꝛioſus E cce enim infini tis diuitijs abundo ſeruos et famu⸗ los infinitos habeo.copioſam filio ruz et nepotum turbam poſſideo et omnia ſemꝑ ad vota habui nec vnqᷓ; mihi aliquid aduerſũ accidit nec qð ↄtriſtaretur aduenit Quod audiens ambꝛoſius vehementer obſtupuit.et his q ſecũ erãt in coĩtatu dixit Sur⸗ gite et hinc qᷓ; totius fugiamꝰ qꝛ do⸗ minꝰ nõ eſt in loco iſto. Feſtinate fi⸗ lij feſtinate nec in feſtinãdo moꝛã fa cite ne nos hic vltio diuina apprehẽ dat et in peccatis iſtoꝝ nos parit in uoluat tũ ergo fugerẽt et aliquãtu lum ꝓceſſiſſent ſtito ſe terra aꝑuit et hominẽ illũ cum vniuerſis qui ad ſe ꝑtinebant ita abſoꝛbuit vt nulluz iñ veſtigiũ maneret Ouod cerns am bꝛoſihs dixit R&cce fratres ꝙᷓ; miſeri⸗ coꝛditer deus parcit cum hic acuer ſa tribuit et qᷓ; leuere iraſcitur cũ ſẽꝑ ꝓſpera elargitur In eodẽ aũt loco fouea ꝓfundiſſima remanſiſſe dicit que vſq; hodie in huiꝰ teſtimoniũ ꝝ⸗ lenerat. Ex vita btĩ Wꝛegoꝛij pape. ſeu ſobb ſmom nonul nioraul ioꝛ mnt v riripte ſien a in molo ouotl monets miſosd framb' foꝛe de negwl. RrWs ſtdo vicb've gnol etcn ſtraer pfiavl (ZAloe natali risffes tis ochl — poſec vicerit ws ris gt levaue iſſut eo in ſe reu ei ag lacer re vo evad valui dẽ ſen lit can ſus ſůj poſte c nuczpl hdull M ſemper feli ous Ectenminfiy etfand ben poſſicon er acnctnrq; eit Uyodycins er enenterob u N Fhr as gm do⸗ wilo pehnare fi itnco mofz o diuna aprcht iſtop nos parh fogritetaicin uol mnplhn — Sincocaua 6 Quadã vice beatus Gꝛegoꝛiꝰ ad huc abbas duos fratres de ſuo mõa ſterio miſit vt aliquid emẽ ꝓ einſce monaſterij ncẽitate debuiſfẽt.vnꝰ in nior qui pꝛudẽtioꝛ videbat᷑ alter ſe⸗ nioꝛ qui cuſtos iunioꝛis eſſet Perre⸗ xerunt vtriq; et de pꝛecio qð accepe rãt ipſe quj cuſtos miſſus fnerat ne⸗ ſciente alio furtũ feẽ. Qui mox vt in monaſteriũ ſunt renerſi atq; ante oꝛatoꝛij limẽ venerunt arreptꝰ a de mone is qͥ furtuz fecerat cecidit.pi miſſus delnde a demonio currẽtib?ꝰ fratribꝰ abbatis iuſſu reqͥſitus eſt ne foꝛte de eo qð accegãt furtũ feciſſet negauit. Iterũ vexatꝰ ẽ atq; dimiſſ? Kurſus reqſit? negauit atq; vexat? eſt Octo itaq; vicibꝰ negauit.⁊ octo vicibꝰ vexatꝰ eſt Poſt octauã vᷣo ne gationẽ gregoꝛio interrogãte ꝓfeſſ? eſt ꝙ nũmos furto abſtulerit eiq; ꝓ⸗ ſtratꝰ ſe peccaſſe teſtatꝰ eſt.ꝑceptaq; pñls vlteriꝰ ad eũ dẽoniũ ñ gcceſſit. ¶Ilio qᷓʒ tꝑe dũ ĩdie Wrxxxij. naralitij andree apłi meridianis ho⸗ ris fres qeſcerẽt ſbito qͥdã frater aꝑ⸗ tis ocułcepit tremẽ voces ingentes emittẽ.qͥbꝰ vocib? teſtabat᷑ ferre ſeñ poſſe qð patiebat Cõcurrẽtes f̃̃es viderũt cecũ ocuł aꝑtis tremẽtẽ ⁊cla mãtẽ et a ſenſibꝰalienũ nihilq; qð fo ris agi poterat ſẽtiẽtẽ Wůc in wan? leuauerũt atz añ altre ſcĩ andree apli iuſſu btĩ gregoꝛij ꝓiecerũt. ipſiq; ꝓ eo in oꝛõne ꝓſtrati ſũt Mui ſtati ad ſe reuerſus ↄfeſſus eſt. qꝛ ſenex quidã ei apparuerit et canẽ nigrũ ad eñ di⸗ lacerandũ dimiſit dicẽs uaꝛe fuge re volnſti de monaſterio iſto? Cũq; euadere de canis moꝛſibꝰ nullo mõ valuiſſẽ venerũt qͥdã monachi ⁊ eun dẽ ſenẽ ꝓ me rogauer̃t Vui ſtatĩ inſ ſit canẽ abcedẽ.ẽt ſic ipſe ad me ̃ner⸗ ſus ſũ. Wic aũt frater ſepe ꝓfeſſus eſt poſtea ꝙ eo die qͥ iſta ꝑtuiẽat ꝓſiliij CAliꝰ qʒ monachus diſcedere de monaſterio bigregoꝛij latent᷑ voluiticũjq; hoc mẽte tractaſ ſet voluit oꝛatoꝛij ingrediß demõe coꝛripiente nequit Kelinq̃bat a de⸗ mono ꝙ dlu extra oꝛatoꝛiij ſtabat i vo ingredi conabat᷑ ſtatĩ maligno ſpũi traditꝰ vexabat. Moc dů iõ lepi habuerit de monaſterio us fieret tanvẽ gregoꝛio diſquirẽts ſe de monaſteriò fugere voluiſſe cõ feſſus eſt. x iusq; ꝑ triduũ cũ fratrũj pꝛecibꝰ ita pietate dei curatꝰẽ vt ad eu poſtmoqũ molignpůũs nequaqᷓ; accedere tentanuiſſet. vicebat antẽ ſe beatũ andreã dũ vexaret᷑ vidiſſe ſ ob eo increpatũ eſſe cur de monaſte n9 vellet abcedere lrxxix. Bi qzwno ffes pe ecqẽmonaſte rio fugerut atʒ aliq̃ pꝛius fratribus olleduẽdo ſigna vecerit ꝙ pvia; 2plã dñdemtes hieroſolims tẽderẽt Wulereites vinertert veitincre et vt a ſequẽtibꝰ ſe mime inueniri pot iſſent retruſas criptas iuxta fmea Poꝛtã inueniẽtes in eis ſe occyltaue runt ñ vo veſptinis hoꝛis reqſiti miĩme in ↄgregatione eſſent innẽti a ſcenſis caballis eos quidã fratꝝ ſecu ti ſt ꝑ metronij poꝛtã exeũtes vt eos in latinã vel appiã vi ſeqᷓ̃rent᷑ Sbito eis ↄfiliũ ortũ eſt vt eos in ſalaria re qrerenrertra cinatè Igit ggentes defiexerunt in ſalariã os vo mime reuerti · Cũq; reuerterent᷑ mox vt eq; eoxꝝ añ ſcriptas illas venert in b ſe abſcõderãt fixerit gradũ Pulſati et ↄpulſi paſſũ mouere noluerũt cõ ſiderauerũt inonachi rẽ talẽ ſine my ſterio eſſe nõ poſſe. Attenderunt àdd criptas et vlcerũt eaꝝ ↄdſtꝰmaceria eſſe dãnatos ß caball ſuis nuſq́; cũti tibꝰ dñderunt. Vepoſuerũt lapides in oꝛe cripte poſiti erãt et ingreſſi Wlrxxviij.— Er vitis ſanctori. quã tibi miſtat cũ legyminibꝰ mater a Et hoc tibi ꝓ certo ſit cognituʒ qꝛ ab illo die quo mihi hoc dediſti deſtinauit te deꝰ eccie ſue pꝛeſulẽ fiẽi ſunt.eoſq; in tenebroſis eiſdem lati⸗ 3 bulis terre ↄſternatos inuenerunt ad monaſteriũj reducti ex eodẽ mira culo ita melioꝛati ſũt vt eis multuʒ poſtea ꝓfuerit ad paꝝ tpis dr Mõn ſterio defuiſſe. — guadã vice důj in monaſtẽio ſuo et petri apłi ſucceſſoꝛẽ.Cui gregoꝛiꝰ Et tu quõ hoc noſti ꝙ tunc me dñs eccie ſue pᷣſulẽ fieri deſtinauit? Zit il gregoꝛius cui abbas pꝛeeꝛat qðdã ſeriptitaret angelꝰ dñi in ſpecie nau⸗ rius ſex argenteos ſibi dari feciſſet? abiſſet eadez die iteꝝ redijt ſeq; inul ta ꝓdidiſſe pauca vero recepiſſe ꝓh buit Qui cũ ab eo totiqẽ argenteos le. m̃ ãgelꝰqjt eiꝰ ſũẽt nijg remiſit dñi in ſpecie nau· me tibi vñs vt te ſemꝑ debl ꝓtegẽ. fragi ſibi affuit ſibiq; miſerẽi lach?y mabiliter pnſtulauit.Cũ igi grego⸗ recepiſſet.iteꝝ tertia die reuerſus m ſereri ſibi impoꝛtunis clamoꝛibꝰ po ſtulauit. Sed ee a ꝓcuratoꝛe ui monaſterij dic cũ legumĩbꝰmittere ſolebat in inona ſterio remanſiſſe illõ ſtatim dari pᷣce iciſſet mhil dõãdus pꝛeter ſcutellã argenteũ quã mat ſus pit Duã ille libẽter accipiens letꝰ ab ſceſſit Mic aũt angelus dñi fuit ſicut ipſe eidẽ poſtmodi reuelauu. Nam cũ iam papa eſſet effectus q̃dam die pꝛecepit cancellario ſuo vt xij · peg?s nos vel pauꝑes ad pꝛandiũ inuita ret Qui ꝑgens iuſſa ↄpleuit vᷣñ alt ſimul diſcũberẽt intuẽs papa nume rauit ẽt accerſito cãceſlario cur ↄt muſſionẽ ſu tertiũdecimũj inuitare pᷣ ſũplerat inqͥſinit. Muos cõcellarius numerans et tantu.xij. inueniens ait. Xrede mihi pater nõ ſůt niſi. xij· Ad nertit ergo grego.viꝝ ꝓpius diſcum bentẽ vultij crebꝛo mutare. et nijc ſe adoleſcentẽ.nũc vero vetulũ ſß qdaʒ venerãda canicie ſimulare Finito cõ uinio illũ in cubiculũ induxit vehe mẽter adiurãs vt ei ſe nomẽ q; ſuum ꝓdere dignaꝛet᷑. Vui rñs ait ̃t chr interrogas de noĩe meo qð eſt mira bile Kerũtũ ſcito qꝛ ego ſj naufra⸗ gus ille cui ſcutellã argẽteñ tribuiſti leas impetrare. Dtatiq; ab eo ſe et oẽ qð petieris ꝑ me apud ipſũj vs ruit xcj. lis diebꝰ dñicis panes offẽbat.i cũ poſt miſſaꝝ ſolẽnia coꝛpꝰdñi ſibi offeꝛret ⁊ diceret. Voꝛpꝰ dñi ñi ihᷣu xpᷣl cuſtodiat te ĩ vitã eternã laſciue ſpriſit Ille ↄtinue dexterã ab eiꝰ oꝛe duertẽs ꝑtẽ illã vñici coꝛꝑis ſf altaẽ poluit Poſtmodũ vᷣo coꝛã̃ pplo int⸗ rogauit eã quᷓ ob c̃ʒ ridere pᷣſůpſe⸗ rit At illa Quia panẽ inquit quẽ ꝓ Pꝛijs manibꝰ fecerã tu coꝛpꝰ dñjicuʒ apellabas Tůc gregoꝛiꝰ ꝓ incredu litate mulieris ſe in oꝛõezʒ ꝓſtrauit et lurgẽs ꝑticulã illã panis inſtar digi ti carnẽ factã repperit.et ſie matronã ad fidẽ ↄuertit Vꝛanit iteꝝ ⁊ carnẽ iã in ſpeciẽ panis ↄuerſã vidit ⁊ma trone ſumendam tradidit xcij. & Eo tꝑe fuit quidã eꝛemita vir ma gne vtutis qᷓ oĩa ꝓpter deũ reliq̃rat ⁊ nihil niſi vnã cattã poſſidebat.quã blõdiẽs ſepe qᷓi cohabitatricẽ in ſuis gremijs ↄfonebat Vrauit igit᷑ deum vt ſibi dignaret᷑ oñdere cũ quo ſutu re remuneratõnis manſionẽ ſparet q iliꝰ amoꝛe nil ex ſeculi diuitjs poſ ſideret. Quadã igi nocte ſibi reuela tur vt cũ gregoꝛio romano põtifice manſionẽ ſibi ſpare deberet. Atille foꝛtiter ingemiſcens parũ ſibi volun tariam pauptatẽ pꝛofuiſſe putabat. ſi cum eo remuneratõnẽ acci tohtis mijdialibꝰ dinitijs abijqaret Let qu bnun ſtcognin boc deriſi prluf Agegoꝛ Annedig nuttl Wpug. piſie beoih ögeg ofinti p djſt E mile ſeh ehoe ſtaln ni gowi taßüpſe nitcip coh dich ou pha öh ꝓrn ns inſtar dig ſemmi rler tcumt mno rch mita vir Wa deß relidra ſſidehet q tanicẽ inlis wit igi dehn nſonẽ purtte diitß po oeſbl nilt muno põlie cbert. Ail r ſchi voli iſe nẽ vccl inß ulim — Ců ergo gregoꝛij diuitias ſue pauꝑ tati die noctuq; ſuſpirado conferret alia nocte audinit dñm dicentẽ ſibi. Cũ diuitẽ nõ poſſeſſio diuitiaꝝ ſed cupido faciat cur audes tuã pauꝑta tem gregoꝛij diuitijs ↄꝑaꝛe.qͥ magis illã cattã quaz hẽs qͥtidie palpando vdiligere ↄpꝛobaris qᷓ; ille tantas di vitias jns nõ amãdo ſed ↄtẽnẽdo et cctis Rberaliter largiẽdo diſpgit? Itaq; ſolitario deo gratias rettulit et q meritũj ſuij decreuiſſe putauerat ſi gregoꝛio ↄferret.oꝛare cepit vt ců eo mãſionẽ qñq; ꝑciꝑe mereretur. egit ĩ vita bti ignacij(xciij. inter oĩa ſibi tꝑe paſſionis iMe illa ta toꝛmenta nunq ab inuocatõe no minis ihᷣn xp̃i ceſſabat Queʒ cũ toꝛ⸗ toꝛes reqͥrerẽt cur hoc nomẽ totiẽs replicaret rñdit. Hoc nomen cordi meo inſcriptũ habeoet ideo ab eius inuocatõne ceſſare nõ valeo Poſtqᷓ; a leonibꝰ ſuffocatꝰ eſt.nõ tñ dilacera tus.toꝛtoꝛes volẽtes curioſius qᷓ ſan ctus direrat expiri coꝛ eiꝰ a coꝛpoꝛe ipſius euellũt et illud ſcĩ dẽtes ꝑ me dij totũ coꝛ eiꝰ inſcriptũ hoc nomi ne ihus xp̃s litteris aureis inueniũt. Sñ ex hoc miraculo plurimi ꝙedi⸗ verunt xciiij Legit᷑ in vita ſancti thome de aqjÿ⸗ nõ ꝙ cũ ipſe inuitis parentib? ⁊ f̃i⸗ bus oꝛeiinẽ pꝛedicatoꝝ introiſſet nõ valentibꝰ eũj a ꝓpoſito retrahere dia bolo inſtigante ꝑ multas ꝑſecutões furtim a ſuis fratribꝰ raptus eſt et in quodã caſtro cuſtodie mãcipatꝰ.pꝛo uidꝰ aũt adoleſcẽs bꝛeuiarii et bibli am a fr̃ibus oꝛdinis petijt et dño oꝛ dinante luſcepit In qua biblia tã ꝓ funde ꝓfecit vt poſtea exiens de pa⸗ terno carcere in paucis biblie pũct. dubitaretuů aũt a ſuis graui inedia frigoꝛe et penvria affligeret᷑ nũqᷓ; mñ efficere potuerũt. vt ſaltẽ habitů ſu, ſcepti oꝛdinis vłcibos vellet mutaẽ Et his vibus nequius cogitantes ꝑ qð poſſent cuertere aĩm ſuuenilẽ mi lerunt að eũ quandã iuuenculã pul⸗ cheꝛrimã q̃ e induceret ad peccãdũ Cunq; in je ſenſiſſet carnis ſtimulum excitari mor de igne ticõnẽ ardentẽ aripies puellã etra camerẽ effuga uit t accecens ad angulũ camere ſignũ crucis cij ſůmitate ticionis pa rieli impꝛeſſit.et coꝛam illa cruce ad oꝛoem ꝓcũbens deũ cum lachꝛymis roꝛauit vt nunq́; ſtimulũ carnis ſẽ⸗ tirer qͥ integritatẽ mẽtis vel coꝛꝑis violaret cũq; ſic oꝛãs diutius obdor miuiſſet apparuerũt ei duo angeli di cetes ipſũ a deo exauditũ ⁊ a pugna quõ habuerat obtinniſſe triphum. Qui etiã ipſũ circa renes ſtringẽtes vixerit. wx ꝑte dei cingimꝰ te cingu lo caſtitatis qui nulla poſſet tentãti one diſſolui Iß̃e añt in illa ſtrictura ſenſibilẽ paſſus doloꝛẽ excitatus cla mauit Cuiꝰ diuini mijeris fuit aðo efficax grã.vt ex tůjc nullũj ſenſerit ſti mulũ illicite voluptatis ¶xcx (Kecur qͥ;ʒ in vita ſua de hůili cõ⸗ uerſatione eiꝰ. ñ ſemel in ↄuẽtu bo nonie eſſet et moꝛe ſolito ꝑ clauſtruʒ ↄtẽplaturꝰincederet frater quidũ al terius ↄuent? qͥ eum doctoꝛẽ eſſe nõ nouerat venit ad e petita licẽtia a pꝛioꝛe ꝙ cũ fratre q pᷣmo ſibi occur reret in ciuitatẽ ad ſua negocia ire liceret et dixit ei. Pone frater pꝛioꝛ mandat vt veniatis mecũ Mui ſtati inclinans caput ſecutꝰ eſt ej · Pꝰ quẽ cuz nõ poſſet ſic feſtinanter incedere ſepe argutus a ſocio ſe humiliter ex⸗ cnſauit Viues vero qui nouerant eũ mirati ꝙ tantus doc̃toꝛ poſt fratreʒ modice condicionis incederet qͥ di⸗ gnus erat vt preiret. Cogitantes er go hoc ex erroꝛe aliquo cõtigiſſe in dicauerunt fratri quis ille eſſet queʒ Ex vitis ſanctorũ. poſt le duceret. Qui ↄuerſus et ſtupi dus factus petiuit veniã vt eiꝰ igno⸗ rantie induigeret ̃t ↄuerſis pᷣdict. ciuibꝰ ad maglſtrũ cum reuerẽtia et interrogantibꝰ de tante humilitatis exemplo benigne reſpondit In obe dientia oĩs religio ꝑficit qua hõ ho mini ꝓpter deñ le ſubijcit. ſicut ſe de⸗ ibꝰ ꝓpter hoĩeʒ inclinauit Fxcvj „ Legit᷑ in vita ſancti reguli ſiluane enſis eß̃i qui fuit a ſancto clemente cũ ſcõ dioniſio in gallias deſtiatus ꝙ cũ iſte vir fanẽtus a viſitatione et intoꝛmatione vicinaꝝ ciuitatũ redi⸗ ret ad ſiluanectũ ⁊ adhuc in villa ex tra ciuitatẽ ↄſtitutus eſſj· erat in pᷣdi cta ciuitate matrona quedã callicia noĩe hñs vnicũ filiũ quẽ ſubito dia bolus grauiſſima cepit vexatiõe toꝛ quere Audiẽs aijt ꝙ in tali villa eẽt lanctꝰ regulus cucurrit ad eũ multũ deſiderãs q̃tenꝰ qᷓtotiꝰ ad ciuitatez ꝓperaret vnicũq; ſuũ ſiliũ a demõis obſeſſione liberũ ſibi redderet. Wui lachꝛymis eiꝰↄdolẽs ꝑrexit.⁊ domũ ingreſſus increpato demone oꝛõem dñicã et ſimbolũ ſuꝑ caput puẽi legẽ cepit. Mox vo demõ hac oꝛõne ter⸗ ritus diuinoq; vᷣbere toꝛnꝰ in veſpti lionẽ mutatꝰ egredit.t qꝙꝛ ĩmũdiſſi mus ſoꝛdidũ induerat aĩalis vndũ nõ imerito qᷓrere volebat hoſyitium Aſinũj nãq; quo ſcũs pꝛeſul longi la boꝛe itineris feſſus leuari ſolebat vi dẽtibꝰ cunctis q aderant cũ aſſũpte veſptilionis foꝛma ingredi voluit. Sed qᷓ quondã qð natura negauẽat aſinã humanis vti coegit loqᷓlis hůũc aſinũ ſcꝭ reguli meritis ſalutis vexil⸗ lũ qð nunqᷓ; cognouẽ̃at ↄponere do cuit Mam pede cruc. ſignũ in terra figurauit.⁊qᷓi deũ adiutoꝛẽ ſibi inuo caret erecto in celũ capite plus ſoli⸗ to rudire cepit. Sicq; diuina poten tia ſci pꝛeſul aſinj ab iniquo hoſte li berauit. Tũc iagna ꝑs intidelis ad⸗ huc ppli credidit eoſq; oẽs cũ puero a guo demoniũ eiecerat baptiſauit. ſEx vita ſcĩ mãmer.pueri Ijxcvij Tpibus aureliani erat in ciuitate ceſaria capadocie puer.vij.annoꝛuz mãmes noĩe Wic moꝛtuis ꝑntibꝰ de cretũ aureliani de cultu ydoloꝝ ab hoꝛrẽs in montẽ cuiꝰ ſilua we erat ſeceſſit ibiq; viuebat leckni tm̃ et oꝛõni vacans ⁊ lacte gregis ſui ſe paſcẽs. Audita aũt voce celeſti vt in cãpũ dñderet dñdit.ibiq; vᷣgã ⁊ enã geliũ Inenlẽs ea tulit et in montem aſcẽdit Zegẽte aũt eo libꝛũj quẽ inue nerat in cãpo ↄuenerũt illuc diuerſa feraꝝ genera.qᷓ ꝓſtrate ipſum adoꝛa bãt et p fixa genua ſurſũ ad eũ reſpi ciebãt. Tandẽ egreſſis feris maſculi nis remanebant ibi femine ců gregi⸗ bus mãſuetis vberibus lacte pienis. DQuas puer dei ců ſuis mulgens et coagulans et caſeos faciẽs cm ſibi abundare vidiſſʒ. q̃rens a dño quid inde faceret rſum accepit vt adpoꝛ tam ceſaree dñderet ⁊ paupibꝰ diſtri bueret. Woc videntes quidã pꝛeſidi alexandro rettulerũt. ꝙ in illo loco magus eſſet qͥ oẽs feras ſiuaꝝ male ficaret. Tũc iudex equites duos mi⸗ ſit ad eñ Quibus ille obuians in hi taculũj ſuũ duxit eis q; caſeũ et aquã appoſuit uibꝰ mãducantibꝰ feã eſt ↄgregatio gĩaliũ ſedente eo et legẽte euãgeliũ Mõ videntes illi ↄfugerũt ad eñ Confoꝛtauit aſt eos puer ſan ctus ne timerent Et dimiſſi ab eo vi ſa pꝛeſidi retulerunt. Puer aũt ſãct⸗ eos ſpõte ſocutꝰ coꝛã pꝛeſide xp̃iani ſe ꝓfitens cũ ſacrificare reſpueret ſu enlus toꝛqᷓ̃tur Cũjq; gratias agẽs in celũ intenderet audita eſt vox di⸗ cks õfoꝛtare mãmes et virilit᷑ age Tunc depoſitꝰ et in carcereʒ miſſus plus qᷓ; xl.viros fame pene deficien⸗ enacitnpn ntppc daus qucipeſi t. inlo heo iins ſiux mie 1hes dyosmi⸗ obohys in hi ꝙcuüctaqui dcantib' ſc cſt Wente eo etlegite mes ill zfugerit tahteos plerſtn Et dimſabeori oñp — npuru Cig; grrsg tdnet vold ines et virit n encertz neeieich etu.—„ Eiſtinc tes ibidem inuenit Oꝛante autem eo columba celitꝰ miſſa poꝛtans lac et mel ꝑ feneſtrã intrauit Accipiens ãt lud mãmes ſimul cij eis mãcucauit Poſt hec puer in foꝛnacẽ mittit᷑ ſed ſtatim ignis extinguitur veinde lo⸗ cato eo in ãphiteatro vt a beſtijs la ceraret᷑ ableis illeſ reliquit. xeij ali us quidã leo de monte deſcẽdens ꝑ ciuitatẽ nullũ leſit.& feſtinãs ad am⸗ phiteatrũ ſcõ martyꝛi dixit. O natn ra homis ſpũſãcto coopata.ecce tui cã cogoꝛ ab angel ↄtra naturaʒ loq. VWec eo dicente ãphiteatri oſiſa ab angelis clauſa ſũt vt nẽo egredi poſ ſet Et aſcendẽs leo multitucinẽ pa⸗ ganoꝝ et iudeoꝝ laniauit ſolusq; p̃ les cũ ſuo officio illeſus remãſit iubẽ te ſcõ ne eñ ledẽt. Tancẽ ſanct? puer ab ãgelis enocgtꝰ lapicibus obrut? emiſit ſpm̃. li epiſcopi.(cvij. Mumerianꝰ impatoꝛ c apud gñ⸗ . thiochiã ummolaſſet demonijs ⁊ vel let ingredi ecciam dei ꝓhibuit eum babillus epũs Iltero vᷣo die pſenta ro ſibi in conſiſtoꝛio eß̃o dixit Ouid mihi hoc feciſti Neſcis qꝛ rex eſt qᷓ tibi loquebat᷑? Rñcit epũs Me ßᷣuſ humilẽ placuit deo vt ↄſtitueret pa ſtoꝛẽ pleb ſue. Ideo cũj vic te lupuz venientẽ ad oues eius timens ne ali quã ꝑpderẽ ꝓhibui te ab ingreſſu oui lis. Zd quẽ ceſar. Ergo tibi lupꝰvi ſus ſum ⁊ nõ rex? Rñdit epũs Secũ dũ indulgentiã dei rex es apter pctã nrã vt vel ſic verberati reuertamur ad pᷣm It ille Ouis eſt deus quem colis? Kñdit epũs Virtꝰ et ſapiẽtia 7 verbů patris Ad hec numerianus whid ergo eſt hõ Zit. C onſtantia vite. fruitio eoꝝ q̃ ſůt a dño Tſc inſ ſit collo eius imponi toꝛquẽ ferreaz et ↄpedibꝰ pedes eins cõſtringi. Et ait ꝑ deos decet te toꝛqᷓs talis. kRñ ¶Ex vita ſandi babil octaua dit ſanctus Tu quidẽ irridens dicis led ꝑ filiũ plus me decoꝛõt iſta qᷓ; te dladema Si aqt vis ſcire qᷓ; magna eſt doctrina nr̃a hẽo ſub me tres par uulos qͥ;s grã dei erudiui. Jube eos adduciet videbis in eis piam⁊cõ cientiã deiEt educto eßo iinducti puli interrogtur ſi matrẽ habest. Illis rñdentib?ꝰ qꝛ habemꝰ adducta eſt. Ait ei rex. Sue vocaris.? ſi iſti fi lij tui ſunt? Kñcit theodola vocoꝛ et ego qdem eos genui. deo obtuli ꝑ paſtoꝛẽ bonũ babiliij qui erudiuit coð in doctrina dei. Tunc iuſit eam rex alaphari.mnod videntes pueri camabãt. Tyrãne noli cedere m̃em nram honeſta em̃ mulier eſt et vera diclt. Lũc etiã pueros in cathaſta le uatos iuſſit ꝓchti vn quidẽ dari.xij plaga S.co.lx. tertio.vjjLñc pyer. del benedicẽtibꝰ ait mater Sratias tibi ago dñe qꝛ ſinguli ᷣm numeruz anox ceſi ſunt. Tunc rex educj eis dixit eß̃o. Magiſter inſipientiũ ꝑuu lox.inhenta eſt falſa ꝓmiſſio tua.nã pueri ſacrificare conſenſerũt. ʒid hec epũs Ventiris agiſter ſů ſapiẽtiũ pheroꝝ et ſcio qꝛ nõ ↄſenſerunt non aht inſipientii quẽadmodũ vos Fẽ iuſſit e rex cuz pueris ſuſpendi.Et luſpenſis dixit eis epũs. Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi deꝰmEcce ego toꝛnentoꝝ nihil ſentio. nã xp̃us ꝓ me patit᷑. Infantes qᷓz ſuſpenſi cla mabant. Tyꝛanne crudelis q̃re tõ bo num paſtoꝛẽ taʒ crndeliter toꝛques? Sed hec faciẽs maioꝛẽ illi gloꝛiã ac cuinulas.tu aũt nõ effugies ſudiciu dei ſed eterno igne cremaberis. Tic iuſſit eos ampliꝰ toꝛqueri. Ipſi at clamabãt Miſerrime nõ erubeſcis ↄinceris a tom puſillis ꝑuulis coꝛᷓ oĩ ppło iſto? NMõ jentimꝰ penas iſtas deo iuuante nos. tu vero magis cru ciaris ꝙᷓ; nos Tunc et 8* 4ß nctOli. (Er vitis ſanctorũ eduẽto rex ſingulariter puero s inter rogauit Sed pſi eqᷓ vt terrentẽ Pꝛo mittentẽ parit᷑ dtempſerlt Lůc rur⸗ ſus introducto eß̃o dirit rex Hi filij tui ſunt!? Rñdit ſanctus Voti inel eſt vt mei in oĩbꝰ ſiles ſint exceptis pec⸗ catis meis Tũc iuſſus eſt cũ infanti bus pꝑiter decollari. Et amplexans cos dextera leuaq; dixit Ecce ego pueri mei. Inkãtes vero manꝰ eiꝰ oſculantes dixerũt. ñe pater 7 A giſter noſter pariter ↄſumemur. Zit eßs Wenedictꝰ es dñe q vere er oꝛe mnfantiũ et lactentiũ ꝑfeciſti laucem tuã Et oſculatꝰ ſingulos tradidit qᷓ ſtionarijs vt in eiꝰ pñtia ꝑcuterẽtur. Muib? ꝑcuſſis tradidit etiã ſeiplum Et ſic ꝑiter educsti ꝑiter coꝛonsti ad celeſtia migrauerſt. Icix. Legit in vita ſcĩ aſcle ꝙ cũ pꝰ moꝛ tẽ eius philemõ choꝛaula ad ſacrifi⸗ cia ĩuitarc a iudice arriano dixit ei Si vis vt audiã te audi me pꝛius et iube vas eneñ exhiberi et infantulũ imponi et oꝑiri· Wuo kcõ iuſſit doli um ene a militibꝰ ſagittari dohec vẽs ſagitte deficerẽt. Poſt hec auteʒ infanẽ eductũ illelũ oñdens dixit p̃⸗ ſici. Sicut vas illud eneũ ictibꝰ lagit taꝝ ↄcuſſũ eſt. ſʒ qð intꝰ latebat ledi nõ potuit.ſie ⁊ coꝛpꝰ nr̃m ꝓ fide xp̃i ſupplicioꝝ iaculis ſtim ulatũ innocẽ⸗ tis aie deo ꝓtegẽte vulnerari nõ pa n Tunc iratꝰ pꝛeſes iuſſit eũ juſpen di.et ſagittis quibꝰ doliũ ſagittaruʒ fuerat coꝛpꝰphilẽonis a pedibꝰ vñq; ad verticẽ ſagittari.;t cũ totis viri b tela ↄtra eũ intoꝛſiſſent nullũ ineo iaculũ infigi potuit nec vllũ in terrã ruebãt. ſed oĩa in aere dependebant. Ciũj aũt adhuc pꝛeſes vidiſſet eũ vi⸗ nere vehementer ſtupuit et volens rem plenius agnoſcere accedẽs ocu los leuauit vt videret. et ſtatim vns de guttis cadens eiꝰ oculũ extinxit. Ja iff Runc iuſſit eum deponi et ait. Red⸗ de mihi oculum arte magica quam noſti et dimittã te. Oui růdit Vt nõ eſtimes dñm meum curare nõ pole cum moꝛtuus fuero lutũ fac de ter⸗ ra ſepulchꝛi mei et ſuꝑũge oculo tuo ſtatimq; ſanaberis. Muo audito iui⸗ ſit eum decollari. Iltera aũt die arri anus facto ſicut ei dixerat philemon ait. In noĩe ihu xßi ꝓ quo iſte mar⸗ tyꝛij ↄpleuit vngo oculos meos vt videam et credã. Et ſtatim vidit cla mans ſe xp̃ianuz eſſe. Cnius ↄuerſio dioclecianũ nõ jatuit miluq; quatu oꝛ ꝓtectoꝛes qui eũ caꝑent.& qub? coꝛrepius pꝛius iuit að ſepulchꝛuimn ſanẽti aſcle philemonis ⁊ appolonij ⁊ git. Wrate ꝓ me dñm ꝓſoꝛtes lumnis ſempiterni vt ↄfoꝛtet me et ↄummet in noĩe ſuo martyꝛiũj menz. Tũc vox de ſepulchꝛo philemonis.ↄfoꝛtat in quit arriane ipᷣus in quẽ credis op bit pꝛo te. Aade ego cũ his qᷓ venert ad te et oꝛa ꝓ eoꝛũ conuerſione hot aũt audientes ꝓtectoꝛes mirati ſũt Ibijt ergo cũ illis et octauo ſeruis et familiaribꝰ ſuis. Vuibus cum ale xandriã veniſſent pꝛecepit eis vtcc? pus eius ibi expectarent dicens. V⸗ ctaua die martij dioclecianꝰ iubebit me in mare pꝛecipitari cũ ſacco hare na pleno. Solicite eꝛgo poſt tres di es.i.xj. die marcij egrediamini ſuper mare circa hoꝛã ſextã.⁊ inueniet.coꝛ pus meũ ſupꝛa doꝛſum delphini qð tollentes ſepelite iuxta coꝛpus phile monis.Cũ igit᷑ cuz quatuoꝛ ꝓtecto⸗ ribus ꝑueniſſet ad dioclecianvʒ ille iuſſit campo foueam ꝓfundam fieri eũq; cathenis ereis oneratũ et ferro ↄpeditum ac manibus colligatis cũ ingenti circa collum lapide depꝛeſſũ in foueam deponi totãq; terrõ ſuper eum que congeſta fuẽ̃at remitti ⁊ de ſuꝑ milites ludere blaſphemo qᷓ;ʒ oꝛc dier b heretehm qunal dure pol „ ſupn recl in kecto!“ nrbare rumn et venu! ius qUl gůt iuſſi c harel pꝛedict xpn vel oꝛ alijs ſůt Ftal ni coꝛp aun depo ni quinq; qꝛ arria rerat. vñ ergo hul phini a n coꝛot (ehn agals c patoꝛ dio nctitauie pꝛetẽtat. de palac poſſent. rent. Cñj tti poſſer verſis to: ahtẽ pꝛeſ ptu ocul agebat.e entrad ate ꝓmi ſpꝛebui busnect vponaut m einge uuncn uero n poie ie lun ier „ tochlone dto nAlm den tudinupht 0 ochlosn Egrhn Wöbt ostepolonht 2 u mettommet n Iücvx Mnonts jcnt n n credis op egocdtsqveet orcotuerſonehet prectores mirant As et odwo ſnuis As Lybuschne pꝛenpites vtct curent dis Vi odun ubebit ndkccohere gopoltues di gciumii uper i. menietcoꝛ un deppin 5 unn coppsphle — — dicere Vidiamus ſi veniat ißus ⁊ li beret eum is patratis imꝑatoꝛ e⸗ quum aſcendens abijt in domij ſuaʒ Ft ingreſſus cubiculũ quieti coꝛpꝰ dare poſt irã.vidit vñcula et ↄpedes ſupꝛa reclinatoꝛiũ pẽdere et arrian in lecto iacere. Mui dixit fibi. Voli turbari ego lum arrianꝰ quẽ fodiſti grauatũ ferro et ere et mole harene. et venit is quẽ p̃ualere nõ credebas ihus qui liberat credentes in ſe Kuz añ̃t iuſiſſet dioclecianꝰ euz in ſacco cũ harena mergi quatuoꝛ ꝓtectoꝛes pꝛedicti tyꝛannidẽ eius arguentes ⁊ xp̃in verũ deum ʒfitentes in quatu⸗ oꝛ alijs ſaccis pariter in mare ꝓiecti ſũt Statim añt dei nutu ꝑati delphi ni coꝛꝑa eoꝝ ſuſceperunt et alexãdri ain depoꝛtauerunt. Serui ait arria ni quinq; coꝛpa videntes dicebant. qꝛ arrianus ſe ſolũ deferendũ pꝛedi⸗ xerat.vñ nõ credebãt eðj ibi eſſe Vox ergo humana qugſi de oꝛe vniꝰ del⸗ phini audita eſt MWolite vubitare.h gtdũs veſter arrianhs toliite enz ⁊ os quatuoꝛ qui eadẽ martyrij glo ria coꝛonati ſůt et ſepelite omnes iu xta ſepulchꝛũ ſcĩ aſcle Et ita fecerũt Legitur in vita ſanctaꝝ(c. agapis chione et hirene. Wõ cũ im⸗ patoꝛ dioclecianꝰ audiſſet rumoꝛes janctitatis agapis et chione virginũ pꝛelẽtatl.eis ſibi ꝓmiſit eis maritos de palacio ſuo ꝑ quos illuſtres eſſe poſſent. ſi xp̃m negantes ydola cole⸗ rent. Cũq; nullaten?ꝰ a xp̃ianitate fle cti poſſent.iuſſit pꝛeſidi dulcitio di⸗ nerſis toꝛmentis eas affligere.Cum autẽ pꝛeſentate eſſent videns eas. ca ptu oculoꝝ aſtrictus turpiſſimo ſpj agebat᷑. et fecit eas apud talẽ officia lem tradi cuſtodiẽdas.qui eis liber: tatẽ ꝓmitteret.ſicaptiue eiꝰ aĩe cõſẽ lũ pꝛebuiſſent. Sed cñj nec ꝓmiſſioni bus nec terroꝛibus animi ↄmutarẽt auſus eſt ipſe pꝛeſes cellulam ingre⸗ di.vbi ille oꝛantes noctem xp̃o pui⸗ gilem exhibebant.in quo loco om̃ia coquine vtenſilia repoſita erant. In greſſus autem cum vellet ꝑficere ad quod eũ ardoꝛ libidinis impellebat alienatus mẽte cepit ollas amplecti et ſartagines oſculari. In quibꝰ diu ludificatus totus niger et cacabat? talis cepit eſſe in veſtibus.et in facie qualis a diabolo poſſidebat᷑ in men te Landem cum ſuis egreſſus eſt qui eum cum luminaribus expectabant. viſoq; eo omnes fugerunt videntes euim talem. nullam habentẽ coꝛpori. Lrem que non eſſet inquinata et in partibus ſciſſa. Stantibus enim an⸗ cillis dei et plallentibus. nullum pe nitus per euz potuit diabolus impe dimentum afferre Videns ergo pꝛe ſes ſe ab officio ſuo eſſe contemptuʒ neſciens quid de ſe factum eſſet non eſt reuerſus in domũ ſyam.ſed cepit concito curſu ire ad palatium dicẽs Pꝛoſternam me inuictiſſimis imꝑa⸗ toꝛibus et dicam me ita ab officio meo ludibꝛio habitum ac cum irriſi one et clamoꝛibus derelictum Vun q; mane aptum eſſet palatium et ille totus cacab atus intrare vellet ad re gem.alij virgis alij pugnis alij in eiꝰ faciem exſuff lantes eum impingebãt alij quoq; ridentes alij iralcentes eñ expellebant.et vix potuerũt eñj ſerui ad dom ſuam ꝑducere dicẽtes Re ſpice te ⁊ reſpiceClauſerat aũt viabo lus oculos eius nec poterat ſeipſum attendere.ſed videbat᷑ ei ꝙ totꝰ mun dꝰ eſſz niueis veſtimẽtis indutꝰ. mẽs tñ ſana in eo erat.et ſoli ock tenebãt᷑ a ſathana qbꝰ dei martyres obſcẽo mẽtis conamĩe reſpexerat. Interea putans ancillaꝝ dei maleficijs euẽi je coꝛã publico tribũali iuſſit eas ex poliari.vt coꝛpa eoꝝ nuda aſpiceret ſed ita fixe inuente ſunt veltes ea⸗ tis martyꝛ dã multi ho rũ vt quaſi coꝛia coꝛꝑibꝰ iũcta puta rent. Wec attendens dulcitius et cõ ſternatꝰita obdoꝛmire cepit in tribu nali vt nec a pulſantibꝰ poſſet excita ri.ſed ſic doꝛmiẽs Inblatꝰ ẽ in domũ ſuã.⁊ ibi euigilauit. Hec audiẽs dio clecianꝰtradidit eas ſifinnio.q̃ ſacri ficare nolẽtes iuſſit viuas ĩcẽdi. Vj ergo in ignẽ miſſe nec veſtunẽta eaꝝ arderent dixerũt.vᷣñe ißu ne ab hac hoꝛa patiaris nos loq; cũ his qui te verũ deñ negauerũt. Pis dictis ꝓ ſtrauerũt le in oꝛõe. et ĩmaculat coꝛ poꝛibꝰ intactis icrinibꝰ ntegriſq; ve itibꝰ. digeſto igne reꝑte ſũt. Incraſti no etiõ iuſſit hirenã locari in ꝓſtibu lo.ed apparerũt ducentibꝰ eaʒ duo milites dicẽtes. Viſit nos comes vt vucat.eñ vbiego dico. Et duxit eã in ſuꝑcilio mõtis Tunc videns ſe de luſũ ſiſinniꝰ eq̃s ꝑrexit ad montẽ. ꝙt vidẽs eã orantẽ tota die girauit eaʒ ner tñ potuit ad eã ꝑuenire. Tetẽdit alt vn ſeruoꝝ eiꝰ arcũ ⁊ iaculo pfo rauit eã et ſic cũ gla ꝑuenit ad dim. Vuaꝝ coꝛpa anaſtala cũ gaudio ſ⸗ peliuit oꝛãs dominij vt eaꝝ ꝑticeps fieri merẽtur. j. ¶V Legit in vita fancti iuliani et haſt 5 6 lan anthwotEne rinmn gitfe ð cũ icẽ iulianꝰ? mulmj hoꝛta⸗ et᷑ a ꝑntibꝰ vt vxoꝛẽ duceret.ꝑ quã et genꝰ ſuj ↄſeruaret et adoleſcentie lapſus euaderet hꝛõni ſe dedit auxili um petẽs a dñoe. vᷣginitatẽ ꝓmiſ⸗ ſam aliq̃ occaſione violaret. Ipparu it alt ei angelꝰ dñi di. Juliane jurge et ꝑntũ volũtatẽ ꝑficeꝰaccipies qdẽ dlugem nõ qᷓ te polluẽdo a dño ſepa ret·ſed ꝑ te virgo tecũ ꝑſeueret. Leti ficans ergo ꝑntes ſicut inqͥt deſidera ſtis ecce ſie facio. Vuerit᷑ ergo pnel la diuitijs nobilitate alz decoꝛe p̃ſtã tiſſima nomie baſiliſſaqᷓ et ipſa parẽ tum vnca fuit. Venit ergo dies quo vicini inuitant᷑ ad nuptias platee ſe ſanctorum. ricis oꝛnant᷑ ⁊ aures oĩm ſonis muſi coxet cantilenis virginij oblectabãᷓ tunita vt ſi hõ eti ferreꝰ eẽt luxuria ſolueret. Pꝛoducit ĩter hec onerata gemis et auro ſponſa de thalamo. Ingreci iunenis cñ virgine let? cu bicuiũ factaq; ↄb eo oꝛõne tali odoẽ cella repleta eſt·vt videret᷑ ſibi virgo in tali loco ↄſtituta eſſe. vbi vnant li lia et roſe& ait ad iunenẽ Mirã rez entio⸗cũ em̃ hiemis tẽp⸗ ſit ita mihi von roſaꝝ ⁊lilioꝝ odoꝛ failat᷑vt hij ſaciata iam hoꝛreã thoꝛi ↄiunctionẽ Chi inliamꝰ. Ddoꝛ qᷓ tibi apparet do minꝰ eſt amatoꝛ caſtitatis? qᷓ integri⸗ tatẽ coꝛꝑis ſeruantibꝰ vitõ repꝛomi⸗ ſit eternaʒ Ait igit᷑ illa. Vue melioꝛ ſalus eſt ꝙᷓ; integritatẽ cuſtodiendo vitã eternã acquirere Wpto igit᷑ vt parit᷑ in eo de vᷣginitatis ꝓpoſito ꝑle ueremꝰ. Lunc ꝓcidens iulianus att. Nonfirma hoc deꝰ qð opatꝰeſt ĩ no bis. Vð et virgo ſimiliter fecit. Et ſubito fundamẽta cubiculi ↄmota ſt et iux immenla emicuit fitc; ibi ſpe⸗ ctaculum magnũ. Mam ex vng par re ædebat rex eternus cum multitu⸗ dine candidatoꝛum.ẽt ex alia parte multitudo virginum quarum gloꝛi⸗ oſa virgo tenebat pꝛincipatum. I le regs clamabatur. Viciſti inliane vlciſti Apꝑte virginis Meata es baſi liſa que ſautaribus monitis conſen ſiſti.Et oſtenſus eſt uliano liber au reis litteris ſcriptꝰvt legeret et legit ſic. Julianus qui pꝛo amoẽ meo mñj dum contempſit. deputetur in eoꝛũñ numero qui cum mulienibus nõ ſũt coinquinatibaſiliſſa vero que er inte gro coꝛde ſociata eſt deputaret᷑ in nu mero virginj quarum virgo maria tenet Pꝛincipatũ. Et dicebant om̃ᷓes Imẽ Reliquũ ergo noctis in lauce tranſigẽtes.ceperůt ſpiritu nõ carne fructificare. nec dinꝗerart ppt aie qᷓ ſolian wilteret nitteba gifuro nerntd pſmg ranſr deince! tus ini Vi al elcẽte f oſt dir affictũ onerati vitatẽ c deoꝝ re Etchv cus filꝰ vMipn xpi mudine a nñſuꝑ ce cuius lu cemẽta comis a aquilap Et hoc deo ſern coꝛe circ polietm tes eab nſũt. It ciens etiã abiecit d wic ſecu quo. e curſum: gnus toꝛ pſtrat? mhi xp̃i anũ vere nicũ del chrrebat Wartyꝛis ſüt voln xpunpenm mboir. Siciſt iutian mgnis Penn esbt nbus monitis co nos cſtwliano lben erpr'vtlegere ui qnpro aomt ſu. deptemr ine en boſliſavogen wetopmin n urn in leinhun wingonßnb ndhierenii ꝑ iulianum pꝛemittebant ad vñmi militer et agmiua virginũ ꝑ baſiliſſ mittebant᷑ ad xpᷣm Tꝑe aũt diocleci⸗ ani furoꝛe ꝑſecutionis incũbẽte oꝛa uerunt deũ vt oẽs ꝑ eos ↄuerſi añqᷓ; ipſi migrarẽt tranſirent ad dñm Et tranſierũt in bꝛeui mille aĩe ad deyʒ. veinde ipſa baſiliſſa ab ipſis iã moꝛ tuis inuitata etiã ip̃a defũjcta eit. TEli at ꝑſecutionis in gra(cij ueſcẽte pꝛeſes marcianꝰ ſem̃ in poſt dira toꝛmẽta.et dinerſis penis affiictũ ⁊ vinculis ferreis ꝑ oœẽ coꝛpꝰ oneratũuſſit ſub voce preconis ci⸗ uitatẽ circuire dicẽs ec merentur deox rebelles ⁊ pꝛincipũ ↄtentoꝛes Et cũ veniret ad locũ vbi celſus vn cus filiꝰ pꝛeſi ſtucebatꝰait puer ad„ ↄdiſcipuios ſuos Rẽ inauditã video? ilũ.ſ.xp̃ianum quẽ ducunt cũ multi tudine albatoꝝ colloquẽtẽ.et coꝛo⸗ nã ſuꝑ caput eius ex gẽmis ⁊ guro. cuius fulgoꝛ excecat huius zrefs lu⸗ ⸗ cemæt alios tres viros albeſcentib comis alaꝝ q; volatu in ſilltudinem aquilaꝝ ſuꝑg eũ excubias celebꝛantes xt hoc mihi videt᷑ qꝛ dignũ eſt tali deo ſeruire qj ſuos ſic tuet᷑ et tali de coꝛe circundat Woc audientes dici Puli et magiſter ei blande coꝛripien tes eũ ab intentione reuocare cona⸗ ti ſũt. It ille doctoꝝ volumina abij⸗ ciens etiã veſtes quas indutus erat abiecit dicẽs Nudũ me mater fudit huic ſeculoquod mũci eſt mũdo reli quo Wec— plateas ciuitatis curſum arripuitdonec vbi ſcũs iuli anus toꝛquebat veniens Ppedibꝰ eiꝰ ꝓſtratꝰ ait. Te ſecũde natiuitaij quã mihi xp̃us oñt pr̃em agnoſco:iarci anũ vero genitoꝛẽ meũj veritatis ini micũ deſpicio. ota aijt ciuitas cõ̃⸗ currebat. et filium pᷓſidis ſic vulnera martyꝛis oſculantẽ mirabat. Si q́s aüt voluiſſet ex pꝛecepto p̃ſidis pue rum a inliant ʒplern auellere:ftatiʒ manꝰ eiꝰ et bꝛachia ↄtra hebant. Pñ ta tis ergo eis pꝛeſidi ait iuliano p⸗ ſes Spei mee fructij/ magicis artibꝰ auferre ↄtendis:⁊ ipſum pentũ amo re negare ↄpellis Woc eo dicẽte ad nemt? mater cũ mitiplicata familia ertine ſolũto et nudatis vberibcla mans. Wö videns pꝛeſes clamauit ĩ iſſis veſtibꝰ ad iuſianij Juliane cru delis aſpice doloꝛẽ patris et matris et planctũ tante famllie et a magicis artibo innocẽtẽ ſoluerẽt ego imꝑato⸗ ribe ſuggerã vr illeſus abſedasEui le rñcit· Suffragijs tuis oponõ ha beo nec dimitti deſidero Ncce adeſt quiæte natꝰ mõ credendo mecũ re⸗ natꝰ cſtipſe tibi et matri rñdeat. RKñ dit Per · Ve ſpinis roſe naſcunt nec roſa nata de ſpinis oœoꝛem ſuauiſſi mü nec frutex qᷓ roſi genuit amittit achleos ſuaꝝ plii.At ergo cõſue⸗ ſtis pũgite et me odoꝛẽ ſuauitatfcre dentibus ꝓpinare ꝑmittite Voh obe viant qᷓ pire ꝑati funt· me imitentur qde tenebꝛis ad lucẽ venire Stẽdũt. Ego ꝓ xß̃o vos ꝑntes negoẽt ꝑ vi tantpalem vitã eternã acqro Non polſů in vos pius eſſe ⁊ in me crude lis Muid motaris. Wuaſi incredul⸗ et crudelis non qᷓi abꝛaam paternis manibꝰ ↄprehende gladiũ ꝰet vici⸗ mã offer fili. Vani junt vult? veſtri falſe lachꝛyme àb hac ↄfeſſione pie⸗ tatis nemo me valebit viſiũgẽ abox ergo ubentur in tenebꝛoſum carce⸗ rem verimibus ſcaturientem incjudi uem ingreſſi ſtatim renebꝛe vertũj tur in lucemẽt epulliens pena dilpa ruit. Poc videntes milites vi Unti conuerſi ſuut. S ꝗeh 4 AErant autem ſeptem filij re ſeti er genere charinr imperatoꝛis def ti. Wuos vioclecianus et maximi anus amoꝛe patris eoꝛum retinen? — E* 74 70 JA&. eE ex Erx vitis ſanctorum. miſerant ſine aliqua plecutione rpobeſervite Et habebant ſecũ ꝓꝛe tyterũ qᷓ eis.ncta myſteria celebꝛa bat. Vis ergo ibet᷑ ↄiuinit? vt cuz pꝛeſpytero carerẽ puer et milites. xx. baptiſma ſuſcipe⸗ rent Statimq; angelo p̃elite ad car⸗ cerẽ veniuntẽt angeli tactu clauſtra pateſcunt Moc audiẽs mẽrcianꝰ cõ⸗ tremuit ⁊ eductis eis de cuſtodia di xit Cur o infantuli adeo optati.mo ri. qͥbus ꝑmiſſ eſt arbitrio vñ̃o deũ colere? Keſpondit ſenioꝛ. Maſſa au ri naturã ſue claritatis obtinetñj niſi igne et malleis et limis diſſipetur di gnum capite regis diadema nõ ꝑfi⸗ cit᷑ Ita et nos quidẽ xpiani ſum?. G niſi iuliani veſtigia ſecuti kuerimꝰ di adema regis eterni eſſe nõ poſſumꝰ. Tunc de ↄſenſu impatoꝛis iubent᷑ cu pe cũ pice etſulphůre ã pꝛeparari- et ſinguli ſingulis imponi. Interĩ t defert᷑ circa eos coꝛpꝰ moꝛtui. Tunc dixit pꝛeſes iuliano. Xp̃s veſter moꝛ tuos dicit᷑ ſuſcitaſſe In hoc ergo pa tebit ꝙ verus deꝰ ſit ſi iſtũ ſuſcitauẽi tis Kñdit ille. Aicet hoc inficelitas veſtra nõ mereatur?ne tñ impotẽtie deũj meñ arguatis ſtatim mira vide⸗ bitis. Tunc oꝛõne facta coꝛaʒ oĩbiÿð ait ad coꝛpꝰTibi dico In noĩe xp̃qj laſarũ quatriduanũ ſuſcitauit ſurge. Statim̃ aũt ſurgens ille clamahse. O acceptabilis oꝛõ. vbj ducebar·vñ reductꝰ ſum· Preſes irridens ait. Iñ rediſti. At ille. vncebar inqt a qbus neſcio ethiopibꝰ quoꝝ ſtaturg erat vt gigantum aſpect? hoꝛrendꝰ.oculi vt foꝛnaces ignis dentes vt leonnz⸗ bꝛachia ſicut trabes vngues vt aqia rũ qui letãtes ducebãt me in infern Sed cðj iã in oꝛe putei abiſſi eſſem. beato iuliano oꝛante omnis infernꝰ contremuit Tunc venientes duo al⸗ bati et auferẽtes me de dñatione im 6 pioꝝ huic loco reddiderunt· vtꝑeñ qui juſcitauit me illũ agnoſcam quẽ nimis negabaz. Moc eo dicẽte iuſſit Fpꝛeſes. xxxj cupas parari et ſanẽtos imitti. Pꝛius tamen ait celſus ad pa trẽ iudicẽ.ꝑ ipſã vanitatẽ quã coiis te obteſtoꝛ vt cũ poſt ignem mevi deris illeſij ꝓmittas me cũ matre tri duo habere conſilium Muod ſi fece⸗ ris nec me nec ipſam amittes Rñdit pꝛeſes Si ex igne exieris qð tamen non credofaciam qð petiſti. Tunc non ferens incendium filij ſciſſis ve⸗ ſtibus vlulans cum vxoꝛe domuz re uertitur. Immiſſis ergo ſãctis ſingu lis cupis ignis ſupponitur? et plus ꝙᷓ triginta cubitis flamma leuatur. lenit omnis ciuitas que conuene⸗ rarfed de wedio ignis melodia pſal lentium reſonabat Cranſiuimus per ignem et aquamet induxiſti nos in refrigerium. Tunc ſancti rurſus in cluduntur in cuſtodiaꝰet mater celſi ſeundun pꝛomiſſum cnm eis Vꝛan tibys autem eis ſubito locus mot? eſt?plendoꝛ emicuit? odoꝛ cõſuetus affuit7et vox pſallentium inſonuit Pec autem videns et audiens mli er clamauit. Nunqᷓ; hec comperi. Maz ita rekecta ſum vt omnium do⸗ loꝛum oblita:illj ſoluz deum credo pꝛo quo filius meus agoniſat. Vui puer Were nunc te matrem meaz cõ fiteoꝛ nec tn me amittes. nec ego te ſi ad illud donum mecum conten⸗ das pꝛo quo ſancti tanta ſuſtinent. Illa autem iam diuinitus illuſtrata ſcias ait fili nihil me eius amoꝛi pꝛe ponere quem tu diligis/pꝛo qua re quicquid ſaluti mee neceſſarium co⸗ gnoſcis exerce. Mam et pꝛeſenti vi⸗ ta carebo libentervt ad iilam eternã poſſim vobiſcum pertingere. Tůjc lã ctus pꝛeſbyter anthonius bapriſanit vam.· Cni celſus eins filins in bapti⸗ init hec benl ns ei merci decol ſu motre derat go lovis addu tis v mibꝰ ergo eſſep ſent oĩa ec eſt eoe runte busi ueru mam bitas huiꝰ mini amẽr ſculpt milec nape es O nec pa rene pᷣdidi hi et ſ oẽs ij celox terat chtẽ c to 7 los v debat applic mniſt aut dñ . voꝛ encuit odortiit nn vcenset wdnsn u. Vunß berm hn rmnin n oldeum s mes goniſu. nt te omnMeh me mes nect — ndiigs ſw tiſini grã pater factus eſt. Audiens hec mercianus iuſſit vroꝛẽ ſuã appꝛe henſaz domi jeruari:; appꝛopinquã tes ei miniſtri ceci facti ſit. mercſanꝰ in craſtino viginti milites „ decollari ſeptẽ germanos comburi: ulianũ po cũ anthonjo p̃ſpytero. matrẽ et filiij ⁊ illũ quẽinferis r?q derat ſuo iudicio reſerua ri.ixit er⸗ go ſacerdotibꝰ tẽploꝝ Oꝛnate tẽplũ iouis qð ſemel in anno aꝑitur Vuo adductis ſanctis ait Ecce tp̃us falu⸗ tis vreſi in hoc tẽplo venerando nu mibꝰ offeratis Rñdit iulian?Temge ergo ſalutis ne fac oẽs ſacerdotes eſſe preſentes videãt magnitu dinem ſacriticij ñðaudẽs ergo p̃ſes iuſſit oĩa eoꝝ vincula auferi dicẽs Turpe eſt eos cathenis teneriquibꝰdij cepe runt eſſe ꝓicij. Xongregat.ergo oĩ bus iulianꝰ et anthoniꝰ cũj oĩbꝰ oꝛa⸗ uerunt dicẽtes. vᷣcus eterne qͥ nõ in— wanufactis. ſed mundis coꝛdibꝰ ha⸗ bitas reſpice in ſubperſioneʒ templi huiꝰ cultoꝝq; einsvt credãt ſolo no mini ſancto tuo. Statim aũt fanctis amẽ rñdentibꝰ templũ ſubuerſum eſt ſculptilia cecideruntſacerdotes fere mille cij tẽplo dimerſi ſũt:⁊ glia ma gn⸗ ꝑs paganoꝝ inrerijt. Tüc ait; es W virt? magica:iõ nõ miſereboꝛ nec parcam Et retruſis eis in carce rem apparuit mltitudo ſanctoꝝꝭ etiã pᷣdicti viginti milites et ſeptẽ germ 3 ni et ſancta baſiliſſa cũ choꝛo vginũ * oẽs in magna gla dicentes. Kegna celoꝝ patefacta ſunt voh venite. Il tera die iuſſit pꝛeſes iuliano ⁊ puẽo cutẽ capltis auferri. anthonio p̃ſpy⸗ to ⁊ anaſtaſio a moꝛte 7ᷣnocato ocu los vncinis erni matrẽ vero quã cre debat penas toleraẽ nõ poſſe eculeo aplicari. Sed ſtatim vt volebãt eã miniſtri punire.excecati ſũt Singukł alt dñs ſanitatẽ ſubito retribuit Tẽ Juſſit ãt 1aMarij N clamauit pꝛeſes heu heu vicimur 35 Quid nunc ampliu eis faci. Jubʒ ergo oẽs feras ad ſanctos in amn ph teatro dimitti. que ſtatim omnes pe deseoꝝ lingebãt. Poſt hec iubʒ eos decollari. muo facto ſtito pꝛe terre motu medla ꝑs ciuitat.coꝛruitmul itudo infidelis ppłia fulgure 2 to nitruo extinguit᷑ oĩa tẽpla ydoloꝛũ coꝛrherunt Ipſe aũt iudex ſemiuiu euacẽs nõ multo poſt verinibꝰebul liens expirauit Paſſi ſunt vij. ydus Legit᷑ in vita ſancte fidis virginis ipſa a cunabulis xp̃m qiligens cũ»(»» pꝛe fama ſancte vite latere nò poſſet ↄpPꝛehendit᷑ et daciano pñtata xp̃ia⸗ nã ſe ↄſtanter eſſe rñdit. Cũq; deos gentiũ demonia eſſe aſſerẽs nec blan ↄmentis nec minis vt xpm negaret Poſ; iduci inſſu p̃ſidis ſf cratẽ ferre am diuaricatis mẽbꝛis ſſtratis car- bonibꝰ extenſa eſt. Pq; ſic pꝛo xpᷣo codueret᷑ multos exemplo ſuo duer⸗ tit ad xp̃m. Tunc q; ſanctꝰ capꝛaſis q pꝛe tünoꝛe p̃ſidis iuxta vꝛbẽ in ru hls cuiuſdã foꝛamine iacebat cida ꝗ̃ int muroꝝ ãbitũ fiebãt aꝑte vide bar. Wic dů vᷣginẽ tã crudeiꝭ puniri cerneret oꝛauit pᷣmo deũ vt eã victri cẽ incertamine faceret. deindevt ſibi pꝛemiũ martyrij illius demonſtrarz Er ecce vidit pꝛotinus columbam mueam de celo deſcendẽtem que co⸗ ronam auro gemmis q; lucentem ſ Per caput virgims quaz angelus ve ſtibus ſpecioſis induerat poſuit.⁊ vt circa virginem dei virtus clario? ap pareret. pſa columba volatu alaruz et roꝛe celeſti ſic ignem extinxit vt 2 nihil de incendio remaneret. Wec er go cernens capꝛaſius quaſi iam de victoꝛia ſecurus rupem ſub qua mã ſerat dertera percuſſit. et fons pꝛoti hus erumpens meritis ſancti capꝛa⸗ — Ex vitis ſanctorum. 3 ſj omnibus infirmis vſc; nuhe reme viũ ſalutis impendit. Exiliẽs Igit cx aſiꝰad locũ certaminis ꝓperauit.? daciano xp̃ianũ ſe offerens tanta iu bentis crudelitate lani atꝰeſt vt inter ceteros circũſtantes pꝛimꝰ et felicia nus frẽs ꝓpter eiꝰpatiẽtiã ad xp̃zcõ uerſi ců iplo capꝛaſio et fide e cL. plecterent᷑. cW. riai Legẽẽ in vita ſccti petri alexd eÿ̃i.qꝙ idẽ ſcs tꝑe epiſcopatꝰ ſui nũ⸗ 3. 6 iret. Sed remoꝛante paululum eß̃o in celebꝛatione puer exceſſit. Peari ſimus igit᷑ mauriliꝰ erpleto miſſe of⸗ ficio obituq; pueri qui abſq; criſma⸗ tis dono exceſſerat ꝑcognito totuz id ſue negligentie deputauit. lachꝛy mis multo tꝑe irremediabilibus cu pam ſuã defiens Xui cuz nec iſta ſuf icerẽt diu multũq; quid ageret ſecũ ſuꝑ ſcabellů ipſiꝰ cathedre reſidebat. Pꝛopter qð irequẽter clerꝰ et pplus quotiẽs aſcẽdere volebat iplãcathe⸗ dꝛã plendoꝛ igneus de ip̃a ſede egre diens ei apparebat.cuiꝰaſpeũ vir dei ita accen debat᷑.vt interdij ſe neſciret eſſe in coꝛpe vũ aũt quaqã ſolẽnfta te clerus et ep̃i qᷓ aderãt de tã humili eins ſeſſione quererent᷑. ille coaus et rẽ celare nõ valens Vur inqͥt afilt gitis coꝛ meũ An nõ videtis vᷣtute igneã q̃ emicat in ipſo ſolio.⁊ ſpiritũ choꝛuſcare nõ cernitis ũq; oẽs de miſſo capite nihil rñderent tantã rẽ audientes ſubiũxit Crec ite mihi fili oli ſi videritis q̃ video cognoſceret. qjd eſt vtus ſacerdotalis et q̃ grñ in ipſis habitat.ad cuiꝰ maieſtatis pᷣſẽ tiã ego territus in eadẽ cathedra ſe dere nõ audeo Cv In geſtis ſcĩ manrilij eß̃i andega uenſis in cuiꝰ ʒſecratione ſicut refer re ſolebat ſanct? martinꝰnõ ſolij gffu it ſpůs ſcũs in ſpẽ colũbe. Bᷓ etiã?ge loꝝ exercitus copioſus legit ꝙ cñ in baſilica beati petri apki celebꝛaẽt ad nenit matrona cũ moꝛiẽte puẽo quẽ idẽ vir ſanctus eidẽ añ epiſcopatum vt naſceret᷑ pꝛecibꝰ obtinherat apud dñm.poſtulãs vt filio ſuo quẽ dom no deuouerat manuũj ſuaꝝ impoſiti one ſpiritũ ſanctum daret antec; ob 4 tractans tandem repperit ꝙ inter cõ ciues tante negligẽtie piaculũ plene erpiare nequiret niſi ſingularis ela pſus patriam ꝓpꝛiam ciues q; relin querer. Tali igitur reꝑto conſilio oc culte receſiit ex ſictoꝝ reliquis eccie andegauẽſis ecum claues expoꝛtãs j alt ꝑueniſſet ad mare diuina ꝓ nidente clementia manens in litoꝛe diem traſitus ſui exarauit in lapide. ſicq; aſcenſa puppi inchoati itineris cepit maturatoꝛ exiſtere Cunq; pꝛo ceſſiſſet in altum et reliquiaꝝ claues qjre ſecum detulerit cogitaret inſidie ante humani generis inimico vt do loꝛem ſuꝑg doloꝛeʒ ſancto viro impo neret repemte claues de mambꝰlapſe ſubmerguntur in equoꝛe Tunc cũ ls chꝛymis clamauit maurilius Mii has iterum claues videre meruero patriam et vꝛbem nunqᷓ; repetã quã effugio. Tranimiſſo igitur maꝛi quo quis eſſet abſcondere potuiſs muta to habitu vni pꝛincipũ regionis ad heſit pꝛofeſſus ſe oꝛtulanũ foꝛe Dui eum tali pᷣficeretur miniſterio tantã copiam dñs oleribus dabat.vt om nbus quibus necc̃e fuerat ex eidem daret ſuficenter et tñ nũqᷓ; olera de feceruntvñ plurib?ꝰ placebat ⁊ ab oñ bus amabat᷑. Interea plebs andega voꝛũ pauoꝛe nimiũ ꝑcelſit crebꝛisq; viſionib? admonet᷑ vt ꝓpꝛiũj paſtoꝛẽ circũquaq; ꝑqreret niſiq; mauriliꝰin ẽtus ſue eccĩe redderet vꝛbẽ ãdega noꝝ foꝛe celeri?uertẽdã Vñ eivſc one ko ligen tutes ris er nego pitn rt ſl neetd fere er timot tentes diuin tris e uenei nõ pe tr. jent i qð ſj trõſijt tů eui trs meci emer uim.i ipſůc quia dide recog babg maur eſſet.; hoc ſ aſſere ců ſi viſũt qtm veret riiũ olhen nmanhcpirdut delentcogiuntiſt An generis mimicopt doloxzbndo rjin v clabes de vanb wrineoe Tuneci amn nauns N nh e en nnfriperi wi niſo iguur mai quo none powilz mu puncipůregionise) s ke oulunöſoe cre miiſtenionn oleribus dabt um „ regiones nobiles ⁊ vulgares collati one facta in vnũ ↄuenerunt decreti eligentes ex cõciuibꝰq̃tuoꝛ diffuſe v tutes ac fidei viros.quibꝰ qᷓ neceſſa⸗ ria erant ad tanti itineris ſupplenda negocia ſũptibꝰ ex toto collatis pᷣci⸗ piũt he vnꝙᷓ; reuertant᷑ donec paſto⸗ rẽ ſuũ inueniſſent. Qui functi iegatõ ne et deuotius iuſſa exequẽtes oẽEm fere europã circuitu ambierũt. Sep imo tandẽ anno in ꝑtes gallie 7ᷣuer tentes et minie quẽ qrebant inuento diuino ductu ad poꝛtũ occeani ma tris q̃ in biitãnia minoꝛe manet ꝑ⸗ venerũt.q̃tenꝰ quẽ cis mare inueniẽ nõ poterãt trãs mare qᷓrere mitterẽ tur· Pꝛeſtolãtes igit᷑ nauiz cl qᷓ trãſ⸗ irent dů reſiderẽt in litoꝛe ſcriptum qð ſup̃ diximꝰ inuenert in ſilice Wic trãſijt mauriliꝰ andegauoꝝ eß̃s. ꝓe t̃ euidenti igit᷑ alacres facti indicio trãs pontũ abiere ſecuri. Vůq; iã in medio maris eſſẽt.ſ. repẽte immanis emerſus egurgite piſcis ꝓſilijt in na⸗ uim. de quo cij deo gr̃as retuliſſent ipſũq; piſcem exenterare cepiſẽt reli quiaꝝ claues q̃s mauriliꝰ in mariꝑ⸗ diderat ĩ piſcl.iecoꝛe ceperũt uas recognoſcentes nimiũq; mirãtes tur babant᷑ attoniti metuẽtes ne cũ ip̃is mauriliꝰ naufragiũ paſſus ſEmerſus eſſet. emiſſis igit nauis anchoꝛis ĩ hoc ſtantes vt de mari relerterẽtur aſſerentib? nautis mauriliũ eſſe defũ ctũ ſinguli ſequẽti nocte vnj edẽq; vilũj dño tribuẽte habuerũt.nolite i⸗ qt metuere nec revertamĩ de itinere ceptũ maturate negociũj ꝓculdubio diu q̃fitů inuenietis. AMane reddito cjd ſinguli viderãt retulerijt. Vñ fm̃ eſt vt angelico duẽtu ad domũ ÿᷣnci pis cũ qͥ mauriliꝰ habitabat recto iti nere ducerent Ingreſſi ãt ilico man rilij vocari vt cũ oleribꝰ qbꝰ rex vti dſueuerat accurreret audierũt Wcla r igit aciem in ꝑtem qᷓ illũ audiẽt in clamoẽ dirigẽtesſcũ oleribꝰ accur rere ſtatim mauriliũj ꝑſpexrrũt. Duẽ̃ cũ recognouiſſẽt ꝓſtrati pedibꝰ illiꝰ cũ magno fletu rogabãt vt ꝓpꝛie ſub veniret eccie atq; cluitati q̃ eiꝰ ablen tia nihil iã aliud niſ ſup̃mũ pᷣſtolaẽ tur exitiũ. Ad qͥx fletũ cũ ſe negare ñ poſſet obſtupefactꝰ cũ lachꝛymis re pugnaẽ cepit obnixiꝰdicẽs Aoto me ac iuramento ↄſtrinxi nunq; me ad patriã reuerſuꝝ niſiclaues vidèẽ me rear iteꝝ q̃s amiſi. Quibꝰ ſtatiz exhi bitis qccd in mari viderãt et ꝑtule⸗ rant ex oꝛdine referebãt. Interes iſti us mõi circũquaq; negocij fama per nolitat ipſũq; ſolicitat regẽ. Mirant᷑ cũcti et quẽ vt oꝛtulauũ habuerant nũc vt ſanctiſſimũ p̃ſulẽ adoꝛõ̃t młt. eũ muneribꝰ et donarijs honoꝛare dcertantes Tũc mauriliꝰ tot pꝛecibꝰ ut regrederet᷑ et miracul vict? dj ſo: licitioꝛ de r̃uerſiõe cũctaret᷑.et vigili is et oꝛõibꝰ inſomnẽ ducere ſequẽtẽ diſponeret noctẽ. tandẽ fatigatꝰ iein nio paululũ obdoꝛmiẽs angelj dñi vidit dicentẽ ſibi. Surge maurili et ploꝝ te querentiũ exeq̃re votůj. Ec⸗ ce em̃ tuis pꝛecibꝰ atq; meritis tibi dmiſſas ſeruauit dñs oues ꝓ quib?ꝰ rogaſti.et inſuꝑ reddidit tibi puerus quẽ diutius ploꝛãs qᷓſiſti. Vuid mul tisKeddito mane ↄcurrẽtibꝰ vndi q; pplis eũ honoꝛe magno deducit ad nauẽ et traducto põte cũ nõ mio ri gloꝛia ad ꝓpꝛiã excipitur patriam Taliterq; regreſſus ad vꝛbem ſpectã tibus turbis de dñi ꝓmiſſione ſecu⸗ rus venit ad tumulum pueri Duem raſtris diſcoopertum inuocat plan⸗ ctibus aiutiſſime x̃m. Tandemer pleta cum lachꝛymis oꝛatõne vtriq; conſurgunt. Waurilius de oꝛatione et puer de moꝛte. Muo ſeptifoꝛmis ſpũs gratia conhecrato ex euẽtn voz p̃ſtola? ———————— ———— ——— —,.————— ————— — ————— ——— ——— 3 1 4 Ex vitis ſanctorum. cauit eum renatum. Mui ab eodem beato viro diligentius educat? tan tis fioꝛere virtutibus ꝓmeruit vt p maurilium pontificalem eccie gathe dꝛam ſoꝛtiretur. P.cvij. Legitur in vita ſancti eugenij car thaginenſis ep̃i.ꝙ in affrica rex gen ſericus obijt circa annum dñi cccc. lxriij.qͥ quidem fuit rex wandaloꝛũ et carthaginenſeʒ cũ tota affrica do lole occupauerat. Muo moꝛtuo ſuc⸗ ceſiit honoꝛicus filius eius annis o cto. Sub hoc beatus eugenus cum omni clero cartaginenſi contra arri anam hereſim ꝓ xp̃o foꝛtiter agoni ſant q ic quicem honoricus in ÿᷣ moꝛdio regni vt habz ſubtilitas bar baroꝛum cepit mitius et moderatiꝰ agere et maxime circa religionẽ xp̃i anã.et vt ſe religioſum oſtenderet ſo litus requirebat hereticos maniche os ex quibus multos incendit et va rijs modis ꝑdidit.⁊ pꝛecipue pꝛeſby teros et diaconos arriane hereſeos. Veſtinauit autem edictum per nota rium ſuum quod publice legeretur. iubens vt iuxta petitõnẽ zenonis im Patoꝛis.eccleſia carthaginenſis reli⸗ gionis ſue pꝛopꝛium haberet epiſco pum que iam per xxiij. annos tali oꝛnamento fuerat deſtituta. Duod dum edictum nobis pꝛeſentibꝰ eccie legẽtur gemere cepimꝰeo ꝙ median ribus dolis maloꝛum eſſet futura ꝑ⸗ ſecucio Bparaet its legato rñdimus interpoſitis his conditio mbus ꝑiculoſis eccleſia nõ vult hre Si ita e epiſcopum. gubernet eam xp̃us qᷓ ſꝑ dignatus eſt gubernare.nã ſuge⸗ ſtionẽ legatus acciꝑe neglexit ſimul ⁊ populus vt tunc fieret quaſi ignis exarſit cuius erat clamoꝛ intollerabi lis qui nulla poſſʒ rõne ſedari. Vꝛdi nato itaq; epiſcopo eugenio viro ſã cto deo quoq; accepto ſlimis nata eſt leticia.et gandium cumulatũ eſt eccleſie deiexultãs multitudo catho lica lub barbara dominatione de oꝛ dinatione pontificis reparati Cepit em̃ ille vir dei ꝑ ↄuerſationem bonã venerabilis et reuerenoꝰ haberi his etiam qui foꝛis erant et ita eſſe oĩbꝰ grotus vt ſi fas eſſet animam ſuã ꝓ eodem ponere vniuerſos qelectaret. Sed cũ fama eiꝰ eſſet vbiq; celebꝛis ↄtq; manifeſta.ceperunt exinde arri anoꝛum epiſcopi inuidia graui toꝛ⸗ queri.quotidianis eum calũnijs inſe ctantes Ouid plura? Sugerunt re⸗ gi de iſſo qui pꝛecepit vt ſij neq̃quã lederet thꝛonij.nec ad dei pplm vᷣbũ faceret ↄſuetum. deinde quoq; maẽs ⁊ feminas in habitu barbaro incedẽ tes in eccia ↄſpicere pꝛobiberet Ille autem reſponcit vt decuit. domdei omnibus patet intrantes nullus p̃t repellere. Et maxime qꝛ ingens eꝛat multitudo noſtroꝝ catholicoꝛuz in habitu illoꝛum incedentium ob hoc ꝙ domui regie ſeruiebãt. c vbi ab homine dei tale reſponſum accepi. ſtatuit in poꝛt. eccleſie collocari toꝛ toꝛes Mui videntes feminam vel vi rum iu ſpecie ſue gentis incendente; ilico palis minoꝛib?ꝰ dentatis iactis In capite.crinibuſq; in eiſcem collo catis vehementius ſtringemtes ſmul cum capillis omnenm pelliculã capi⸗ tis auferebant Mon nulli dum hoc eis fieret ſtatim oculos amiſet alij ipſo doloꝛe defunci ſunt. Muleres vero poſt hanc penaʒ capit bus pel le nudatis pꝛecone pꝛeeunte ꝑ plate⸗ as ciuitatis ad oſtenſionem ducebã tur. ſed ipſe hoc ſibi lucrum maximũ quem eoꝛum etiam penis vꝛgentibꝰ a recto itinere declinaſſe At vbĩ iſto modo fidei firmitate infringere non valvit illum.cogitat vt noſtre religi 5 rat et ſecuri chtio leo cẽ tempe nbi⸗ tumfl nq ſiam ſ letarer qoq; uh minis ei dd ue nhoniman poet erclje coloeun Ancennmhan wi erpensmtencenn —— joc mbu in eſcemcolo msſtngenesim omnanpdlicläch n Won wlli dunhe nm oclos amiſt i deundilunt. Aukt n penycyibuit neconepieumnphl s woſinſorenduu poe ſbi enm nn an Jerſimsm 3 n mnnn adueriarius naribus natus eſt fetoꝛ ¶iſtinc octaua onis homies in aula eius conſtituti nech annonas neq; ſtipendia ſolita Potirent᷑ Sddidit qᷓʒ et lab oribꝰeos roterere ruſticanis.et dirigit viros ingenuos et admoduʒ delicatos ad rãpũ vticenſeʒ. vt ub ardentis ſolis ncendio ceſpites meſſi deſecarent Vbi omnes cuz gandio Pgentes in dño letabant᷑. In qoꝝ cõtubernio quidã fuit aric hñs manũ que per annos qᷓplurimos nullũ ei ßſtiterat obſequii Oui cum veracier excuſa ret ſe oꝑari nõ poſſe magis violẽter iuſſus eſt ꝑgere Sed vbi ad locum ventuz eſt et p̃ſertim pꝛo eo oꝛando ingemuerũt om̃es pletatediuina illa arida incolumis còfeſſoꝛis reſtitura eſt manꝰ Hinc iam honoꝛici ꝑecu⸗ tio doloꝛis ac parturitionis noſtre ſpſit iniuũ Ipſe aũt qui ſeſe 1aʒ du dum om̃ibus bene oſtẽderat deſide⸗ rat poſt obitij ſuũ filijs qð nõ conti git regnũ ſtatuere theodericũ fratrẽ filios qʒe ius guntinis q; fris mhilo min filios cruceliter cepit inſequi. Quoꝛum nullum dimitteret niſi eis mos deſiderij ſui volũtatẽ afeꝛret Amputatis igit in Ccvüj bꝛeii oĩbus quos timebat⁊ ſolidãs ſibi vt putabat regnũ qð bꝛeue fue⸗ rar et caducũ ex parte odioſus atq; ſecurus vniuerſa tela furoꝛis in ꝑie cutiones eccie catholice rugiens ſic leo cõuertit Nnte plecutionis tamẽ tempeſtatẽ multis pꝛeeũtibus viſio⸗ nibus et ſignis imminẽs demonſtra tum fuerat malũ Nam ferme ajj biẽ mũ q; fieret vidit quidã fauſti eccle⸗ ſiam ſolito in oꝛnatu fulgentẽ.et dij letarent᷑ cãdoꝛe tãti fulgoꝛis cereis oq; fulgẽtibus pallij q; velamẽto ac lãpadibus rutiiqnte ſubito ait lu minis illius cõcupiſcibilis extinctus“ eſt fulgoꝛ.ac tenebꝛis ſuccedentibus bis pñtibus ſancto retuit eugenio. baſilicã refertã turba innumerabili populoꝛũ et poſt paululũ euacnatã et repletã inuſtitudine poꝛcoꝛũ atq; capꝛari Irerũ alius vidit areamtri ticeam vẽtilationi patam.grams vẽ latoꝛis iudicio net di a palea ſepa ratis Et dum ingentis maſſe cõfhſe magnitudinẽ miraretur.ſubito ecce turbo veniẽs tempeſtatis ſoniuago flatn cepit aduentũ j uñ ſurgente pul bere demõſtrare Cm? impetu palea illa om̃is oĩno volauit.remanentib? granis Poſt hoc venit quidã ꝓcer? plẽdido vultn habitu; nitido ful⸗ gels. et cepit grana vacha macilẽta atq; ſimulagini repꝛoba purgãdoꝓ ijcere Que diu examinãs vix magn tudinẽ illius maſſe licet pꝛsbate. ad cerhũ tñpdurit exiguũ uid v t Cenſet pᷣmo tirãnus iuſſione terribi li vt nemo in eius palatio militaret nech publicas ageret actõnes niſi ſe ↄrrianũ feciſſet Quox ingẽs nume rus ne ficẽ pderet vigoꝛe inuicto mi litiã tꝑalem abiecit. quos poſtea do mibꝰ ꝓiectos om̃iq; ſubſtãtia erpo⸗ liatos in inſulis ſiciia et ſardinia re legauit Wʒ etiq ſtatuere ꝑ totã afftĩ cam feſtinauit.vt nr̃oj eß̃oꝛũ defñ ctoꝝ fiſci ſibi ſam vendicaſſet ui ar defücto ſuccedẽ poterat nõ añ o dinaret᷑ niſi fiſco regali qͥngentos ſo lidos obtuliſſet S ed hoc edificium vñ ⁊ſtruere vilus eſt diabolꝰ ſtatim illud deitruere dignat⸗ ẽxpũs Sug Lerunt ei domeſtici ſui dicentes S iſtud ßᷣuauerit pᷣceptio vᷣa n ep̃i ꝑtibus cracie et alhs regionib⸗ cõſti 2 M 1 et om̃is illa albatoꝛũj turba expellen tibus quibuſqã ethiopibus minata eſt foꝛas. Ob hoc lamẽtanqũ ꝙ eaz in claritate pꝛiſtina nequaq; viderit lerũ reſtitutã Mã viſionẽ iſtam no⸗ cit et quidã pꝛeſpyter iſtaʒ fauſti ——— ——————.. —— S— tuti peioꝛa incipient pati. Pꝛecepit ↄeinde ſacras virgines ↄgregar di rigens wandalos cñ ſue gẽtis obſte tricibꝰ ad inſpiciendũ? còtrectandã cõtra ius verecundie? pudoꝛis vbi nec m̃es aderant. Rec aliqua catho lica matronarũ· aliter cruciãtes gra ni uſpẽdio atch ingentia põdera pe dibus colligantes · laminas qͥ; ferri ignitas doꝛſo ventri mamillis ⁊ late ribus apponebat Wuib iner ſuppli cia dicebat vicite ꝙ eß̃i vohiſcꝭ cð cumbũt et clerici vñi. Vuarũ acerbi tate penarim plurimas ſcimꝰ tũc ex rindtas Zllie q̃ remanl rũt cutibꝰ are ſcẽtibns facte ſit curue. Nitebat᷑ en ſemitã inenire per cuiꝰ aditũ publi cam ſicut fecit facerei ꝑlecuionẽ Et ſta faciens nullo mõ inueſiigare po tuit quomõ xp̃iectiam machet Vnibus amt ꝓlequar Cl ſmhibus lachꝛymarũ qñ epᷣoñ pᷣby⸗ reros viaconos et alia ecẽ̃ie inẽbꝛa id eſt q̃ttuoꝛ milia nõgentos ſeptma ginta ſex ad exiliũ heremi deinanit in qbus erẽt podagri qᷓplurimi alij per etatẽ ãnoſam lumie pali pnati. In qnoꝛũ nmnero erat beatus feli abirriranus epũs hñ iam in epiſco patu.xliijannos wi paliſi moꝛbo pcuſſus nec ſẽtiebat quicqᷓ; nec peni — tus loquebat᷑ vðe qno nos maxie co gitãtes ꝙ nð poſſet iumẽto poꝛtari fuggeſiinꝰ vt a ſuis rex Peteretur vt ſaltẽ eñj zpert moꝛiturũ cartagini eẽ inſſitfet ꝙ ed exiliũ nulla rõne poſſʒ gddnci. wni ita fertur ty rãnꝰ cũ fu ſoꝛe dixiſſe St aiali ſecere nõ pᷣt iũ⸗ gant boues indomiti qui eũ colliga tj tunibꝰ trahẽdo ꝑducant vbi ego p̃cepi Wu er tranluerſo ſuꝑ burdo nem vinctũ qjſi quendaʒ ligni truncũ toto itinere poꝛtabamꝰ.õ gregant᷑ terrã. M q̃daz tüc que fecerit anus vniuerñi in ſuccenſẽ et larenſẽ ciuita? tẽyt illuc occurrẽtes mauri ſibi tra vitos ad heremũ pducerẽt Supuet mentes igit coinites duo ſubtilitate damnabili blandis ßᷣmonibꝰ cuz dei — cõfeſſoꝛibꝰ agere ceperũt Vuid vob inqͥunt videt vt ita ꝑtinaces ſitis et dñi ñi pᷣceptis mime obtẽperetis& eſſe poteritis in ↄipectu regis hono rabiles ſi eius feſtinetis facere volũ⸗ taiẽ Statim illis ingẽti vociferatõe clamãribꝰ et dicẽ ibꝰ xp̃iani ſumꝰtri nitatẽ in vnñ deñ imiolablileʒ cõfite mur. includunt᷑ grauio? quidẽ ß ad puc latioꝛi cuſtodia Vbi nob copie vabãtur et imroire ac bũ admoni rionis f̃ibus facẽ et vᷣina mimſteria celebꝛare ibi et mfãtuli fuere qᷓ;pluri mi qͥs genitrices marno leq̃bant᷑ af ſectu. aſle gaudẽtes. alie retrahentes alie gaudebõt le martyres peperiſſe glie molẽdo diluuio rebaptiatiõis nitebont gcõfeiſione fidei reuocare Nullũ tñ tũc blãdimẽta vicerũt. nec ca nalis pietas aliquẽ inclinau td pꝛeuit᷑ delectat referre.Sũ enim üer sgeremꝰ cũ dei exercitu comitantes etfoꝛte magis noctibꝰ ꝓmouim? ꝓ⸗ pter ſolis ardoꝛẽ ꝓſpicimus mulier⸗ Culã ſacculũ ⁊ alia veſtimẽta poꝛtã tem manu infamulũ vnũj teneniẽ at q; in his ſermonibꝰ pſolante Curre dñe meus vides vniuerſos ſanctos quõ ꝑgunt et teſtinãt hylares ad c0 ronã Wuã nos cũ increparemus ꝙ impoꝛtuna videret᷑ aut viris ꝓleri . iungi. aut exercitui xp̃i ſociari rũdit Wcicite bñdicite et oꝛate pꝛo ine? iſto nepote ꝑuulo meo cmn quo exiliũ ꝑgo n⸗ inueniat eü tolũ inimi cus et à via vitatis reuocet að mo? tem Id hec vᷣba replei lachꝛymis nihil dicere valuimꝰ niſi vt fieret vo lũtas dei Sed vbi aduerſarius qᷓ iã foꝛte dicebat Partiboꝛ ſpolia reple bo giamn meã inerkiciã gladio meo dol oct nrohe ac hü ann vs lack ecn minſn mulfuer pln s nuco ſebant gj uds ale rennhenes vi nunyrt peyenſt do dunwo redapnianös ti dãclnẽn vicritu es aliq ncnum dt niere diennin dnewcom nat olonL — s ſndo ehnb 26 06 chwepnen ℳ *— 3.. dominabit manꝰ mea uulluʒ potuit occhpare. reqͥrit ãguſta et tenerrima loca in quoꝝ cõclauibꝰ dei exercitũ coartaret Tũc eis etiã viſitatõis hu mane negata eſt cõſolatio Puniun᷑ ? fuſtibus grauiter affligũtur Jaqã rur cõfeſſoꝛes xp̃i anguſtia coãrtõte vnus ſuꝑ aliũj vt agmina locuſtarũ. et vt ꝓpꝛie dicit᷑ vt pꝛecioſiſſima gra na frumentoꝛũ In qua ꝓſtipatione ſecedẽdi ad naturale officium nulla ratio ſinebat loci.ſed ſtercoꝛis ⁊ vri ne vrgente neceſſitate ibidẽ faciebãt vt ille tunc fetoꝛ et hoꝛroꝛ vniuerſa penarũ genera ſugaret.ad q́s aliqñ datis ingẽtibus muneribus manris doꝛmientibꝰw andalis vir clam per miſſi umus intrare Vui introeũtes veluti in gurgite luti vſq; ad genua cepimus mergi.illud hieremie viden tes completũ fuiſſe Vui nutriti ſunt in croceis amplexati ſũt ſtercoꝛa ſua Quid multa p̃cepti ſit vndiq; pſtre pentibus mauris ad iter vbi deſtina ti fuerãt pᷣparari Exeũtes igitur die dñica linita habentes ſtercoꝛibꝰ ve ſtimẽta.? facies ſimł ⁊ capita a mau ris tñ erudelit minabant᷑ hymnũ cũ exultatõne dño decantãtes Hec eſt gloꝛja in oĩbus ſãctis eius Wex„ Qnante ⁊ mc multitudiſes de diuerſis regionibꝰ et cinitatibus ad viſendos dei martyres cõcurrerint populoꝛũ teſtant᷑ vie vel ſemite que agmina viſentiũ nequaq; capiebant Per vertices montiũ et vallij cõcur⸗ rẽtes turba fideliũ ineſtimabilis de⸗ ſcendebat cereos manibus geſttes ſuos q; infãtulos veſtigijs martyrũj Ppijcientes ita voce clamabant. Qui bus nos miſeros relinquitis dij ꝑgi is ad coꝛonazjqui hos baptiſaturi ſᷓt ꝑunlos fonte aque perẽnis?Oui nobis penitẽtie manus collaturi ſũt et recõciliationis indulgentiã obſtri ẽtis peccatoꝛum vinculis ſoluturi.q vobls dictum ẽ. quemcijq; ſolueri. ſuꝑ terrã erit ſolutus ⁊ in celis. Qui ſolẽnibus oꝛõnibus ſepulturi ſũtmo riẽtes. quibus diuini ſacrificij ritus erhibendus eſt cõuetus Heu nos mileros et deſolatos homies qui tã q; oues iuo paſtoꝛe deſtitute relinq;⸗ mur crudelibus et immanibus feris deuoꝛandi atq; dentibus lupoꝛũ di⸗ ſcerpẽdi Quãdin vos noh pᷣfuiſtis noſtri q; curã geñiſtis nemo in nos leuire atq; a via veritatis auertẽ po tuit Vobilcũ et nos libebat pergere ſi liceret vt tali modo filios a prib? hulla neceſſitas ſeꝑaret In his voci bus et laudibꝰ nulius iain ꝑgere ad miſſus eſt cõſolatoꝛ.ſed artãbat mul titudo ad currẽdũ.vt vbi tic nauis erat pᷣparata laboꝛioſaʒ caperẽt iã ſionẽ Vui cum ſenes deficerẽt et alij foꝛte etſi iuuenes delicati ceperũt p̃ mo haſtilij cuſpidibꝰ ad currenduʒ et lapidibus tunci.vnde magis defi⸗ cientes amplius laſſabant᷑ Poſt vo imperatũ eſt mauris vt qut ambula re nõ poterãt ligatis pedibus velut cadauer animalis moꝛtui traherent᷑ per dhra? aſpera loca. vbi pᷣmo ve⸗ ſtimẽta poſtea mẽbꝛa ſingula carpe bant· ja per glacios acntos petrag hic caput cõterebat᷑ alibi larera ſcin debant᷑.et ita inter trahennũ manus ſpiritũ exalabant.quoꝛſi n umerũ coł ligere nequaq; valuim? multitucine coherente extat tñ per totuz aggerẽ publicij vilis ſepultura ſanẽtoꝛ lo⸗ quentibus tumulis Keliqui habilio res ad ſolitudinis loca perueniũt.in quibus collocati oꝛdeũ ad veſcẽdij vt iumenta accipiũt. vbi etiã venena toꝛũ animaliũ atq; ſcoꝛpionũ tanta eſſe dicitur multiindo vt ignoꝛãtib? iucredibilis videat. ue ſolo iam etiãꝓcul politis veneni virus infin⸗ R. N Ex vitis ſanctoꝛũ vant Scoꝛpione aũt peuſſum nullũ vicunt aliqñ euaſiſſe Vuoꝛũ feritas virulenta vſq; ad pñs xp̃o defendẽ re nulli ſeruoꝛũ eius nocuiſſe docet᷑. Bed cuz illi aluntur oꝛdeaceis gra nis poſtea et hoc ablatũ ẽ quaſi nõ polſet deus qui pluerat pr̃ibꝰ mãna baßere et nůc tali exilio mãcipgtos Vogitat acrioꝛa ad ¶cxi nerſus ecẽiam dei. vt qui mẽbꝛã ali⸗ qua abſciderat totũ laniando perde ret coꝛpus. Mã et eugenio epũcopo et vniuerſe affrice pᷣceptuz direxit in hec verba Kex honoꝛicus wãdalo⸗ růj et alanoꝛũ vniuerſis ep̃is omou⸗ ſianis Mon ſemel ſed ſepius conſtat eſſe ꝓhibitũ vt in ſoꝛtibus wõdalo⸗ rum ſacerdotes vr̃i cõuentus mime celebꝛarent ne ſua ſeditione aĩas ſub uerterẽt xp̃ianas Vuq rem ſpernen⸗ tes plurimi nũc reperti ſũt cõtra in⸗ tercictũ miſas in joꝛtibus wãdalo⸗ rũ facere aſſerẽtes ſe integrã regulã recte fidei tenere ẽt quia in pꝛouin cijs a deo nobis cõceſſis ſcandalum eſſe nolumꝰ.ideo deiꝓuidentia cum rõſenſu ſanctoꝛij ep̃ oꝛum nos ſtatu⸗ iſſe cognoſcite vt ad diem kalẽdarũ iannariarũꝓxime futurã omiſſa om ni excuſatione foꝛmidinis om̃es car thaginẽ veniatis.vt de ratione fidei cũ noſtris venerabilibus ep̃is poſſi⸗ nis inire cõdlictũ et de fice omouſia⸗ noꝛũ quã defenditis de diuerſis ſcri pturis ꝓpꝛie apꝛobetis quo poſſit a gnoſci ſi integrã kidem teneatis. Nu ius aijt edicti tenoꝛẽ audiẽtes ſancti ingemuerſit eo ꝙ kuture ꝑlecutionis furoꝛẽ indicaret Cõuenerũt ergo ↄ⸗ ſituto die noſtri carthaginẽ. Tandẽ venitur ad diſputatiõis conflictum ad locũ ſcʒ quẽ elegerant aduerſarij Firantes igit᷑ noſtri vociferationis tinnultus ne foꝛte poſt arriani dice⸗ rent ꝙ eos alids nroꝛum oppꝛeſſerit delegũt de ſe ñi decẽ qui pꝛo omni bus rñderent Cõuerſi aũt hi girille eßo arriano in ſublime ſedenti dixe⸗ runt pꝛopone qð diſponis Sirilla dixit Meſcio latine Noſtri dixerunt Sempꝑ te latine eſſe locutũ mãifeſte nohimꝰ.mõ excuſare nõ debes maxi me quia tu huiꝰ rei incẽdiũ ſuſcitaſti Si aũt ñam fidem cognoſcere deſi deratis hec eſt veritas quã tenemus Kkegali eniz imperio fidei catholice quã tenemus cogimur reddere rõez. Patrem et filiũ et ip̃ᷣm lanctũ ita in vnitate deitatis ꝓfitemur.vt ⁊ pr̃em in ſua ꝓpꝛietate ꝑſone ſubſiſtere et fi⸗ lium mhilominꝰ in ꝓpꝛia extare ꝑlo⸗ na atq; ſÿm ſẽm ꝑſone ſue ꝓpꝛietatẽ retinere fidei ↄfeſſione fateamur Mõ enĩ eundẽ aſſerentes pr̃em quẽ filiũ neq; filium conitentes qui pater ſit aut ſpũs ſcũs neq; ſpᷣm lanctum acci pimus vt aut pater ſit aut filius.ſed ingenitũ patrẽ et de pr̃e genitũ fii et de pre et filio ꝓcedenteʒ ſpᷣm ſẽm vnꝰ credimus eẽ ſubſtãtie vel vnius eẽntie qa ingeniti pr̃is ⁊ geniti filij⁊ ꝓcedentis ſpũſſẽi vna ẽ̃ ðeitas.tres vo ꝑſonarũ ꝓpꝛietates ꝛc. Muiꝰ igit᷑ ficei ſancti ep̃i lõgo tractatu de ſcri⸗ pturis reddẽtes ratõneʒ dixerũt ad ep̃os arrianos Pec eſt fides noſtra euãgelicis et aplicis traditionibꝰ et oĩm q̃ in mũdo ſijt catholicaꝝ eccia rũ ſocietate fundata.in qua nos per g̃az dei om̃ipotentis ꝑmanere vſq; in finẽ terre huiꝰ cõfidimus et ſpera⸗ mus Vui cuz noſfter libellus legeret᷑ oblatus veritatis lumẽ nequaq; ſuf⸗ ferre cecis oculis potuerũt inianien⸗ tes vocibꝰ inferẽtes grauiter q; ferẽ tes quare nos noie nr̃o catholicos dixerim?.ſtatim q; mentientes ſugge rüt regi de nobis ꝙ ſtrepitum feceri mus audentiã fugientes Vui eadez poꝛa accẽſus et credens mẽdacio fe⸗ upfs: gnuth ö wẽ dalus nu m igi vnacn deſcn nmr; direrit ad eretfides nolna s nacitionb' a cacholcaꝝ ecã nin quavos s pmaner v hhnnuhn ſer lbellos eg hntt nnn n gnuin ſn tn ℳ * ſias clauſit vniuerſũ ſbam eß̃oꝛmz Poſicl. vna die vnierſe fabꝛice eccle⸗ Et ecc̃iarũ jis eß̃is munẽ cõdonauit Meſciens qͥʒ quidſo q̃ret᷑ neq; de qui bus affirmabat legeʒ quã xp̃iam im LPatoꝛes ñi cõtra eus et cõtra alios hereticos per honoꝛificẽtiã ecẽie ca tholice dederãt aduerſuz nos ꝓponẽ nhö erubuerũt ili addentes multa de ſius ſicut placuit tirannice poteſtati. Poſt hec dicta feralia veneno to ri⸗ cato trãſuerſa iubet cunctos eß̃os carthagini fuerant ↄgregati qeü iaz bitijs qbus erant expoliari.et erpo⸗ latos foꝛis muros Pelli ö aial nöſeri nõmutãn ferebant veiti neta penitꝰ dimittunt᷑ Addidit ad/ huc vt nullus quẽpiã eoꝛj hoſpitio Necipet aut alimoniã p ſtaret. qui añt miſerationis cauſa facẽ ten taſſet cuz vninerſa domo ſua incẽcerer SBapi⸗ enter tũc etiã piecti ep̃i fecerũt vt h⸗ cet mendicantes erinde non abirent Muia ſi recederẽt nõ t̃ violent om nino reuocarent᷑ ſed et mentirentur eos ſicut mentiti ſunt fu giſſe cõflictũ Maxie q; qja vbi renerterent᷑ iaʒ neqᷓ qꝙ; fuerat ecchie ſubſtãtia vel dombꝰ 5 occkpatis. Dj ergo gementes in cir chitu muroꝛij nudo ſub gere iacerẽt factũ eſt vt rex impiꝰ ad piſcinas ex⸗ ſſet. Cui vniuerſi oeclrrere maluert dicentes. At quid talit affligimur quibꝰ malis foꝛte ↄmiſſis iſta ꝓpeti⸗ mur Bi ad viſputationẽ ſumꝰ dgre gati quare poliati? Quare tradhci inur· quare deferimur ⁊ ſine eccieſis et doimnibꝰ nris foꝛis cinitatẽ fame ⁊ huditate laboꝛantes mecijs ſtercoꝛ bus volutamur. nos Alle to⸗his o⸗ Diſtinctio octaua ſtinauit facere qʒ volebat Jãq; con riptũ decretũ hñs ⁊ occulte cũ eo⸗ dem̃ decreto per diuerſas ꝓuincias ſyos hoĩes dirigens ep̃is carthagĩe culis aſpiciens pus qᷓ ſugeſtionem eoꝝ audiſſet iuſfit ſuꝑ eos equos cij leſſoꝛibꝰuꝑpoſitis dimitti.vf tli vio lentia poſſẽt nõ ſoiũj cõteri vexꝝ etiq enecari. Quoꝛũ tüc muiti cõtyiti ſt et p̃cipue ſenes Ecxi Vũc deinde inbent ad quendã locũ qui dicit eces mem oꝛie illi viri dei occurrere neſciẽtes fraudem ſibi platam Vbi cuz veniſſent carta eis oñditur inuoluta Dicitur q; ilis ita ſubtilitate ſerpentis ñs noſter rer honoꝛicꝰ licet doleat ꝙ fueritis con temptoꝛes vt adhuc eius voluntati obedire nõ tardetis.et e efficiami⸗ n religionis cuins eſt ip̃e nũc tñ de vobis bonſñ cogitauit. Si iuraueri⸗ kccias domos et ſtam ceperat ĩ ho 8„ is ira vr quod iſta carta continet fa rialis· dimittet vos eccleſjs et domi bus veitis. Id qð vniuerſi ep̃i rñ⸗ derut Semp dicimꝰ et dirimus ⁊ di cturi ſumus eßi ſumus.xp̃iani ſumꝰ. ałcam ficẽ et vnã et verq tenemus Accelerauerunt quoq; ili a rege de ſtinati ſcripture eius alare tenoꝛeʒ q huiꝰmõi ermonibus fuerat co⸗ loꝛatus Sic eni calũnioſa feries cõ⸗ nebat Iurate ſi poſt obiti dñt ni rẽgis eius filiũ hilberith deſideratis eſs regem.vel ſi nullus veſtrü ad re⸗ giones tranſmarinas epł?s dirigat. Qui ſi ſaẽ ientũ huius rei dederitis reſtituet vos eccleſijs vr̃is. Co gita⸗ hit tc multoꝛũ pia ſimplicitas etiaʒ cõtra ꝓhibitionẽ dinin ſac̃m dare ne dei ppłus in poſterũ diceret ꝙ vi⸗ cio acerdotuʒ qui irare noluerunt noõ fuerint ecẽ̃ie reſtitute. Tilij quoq; ſtutioꝛes eß̃i ſentẽtes de n frau⸗ dis nequaq; iurare volnerunt dicen tes ꝓhibitũ fuiſſe eußgelica auctoꝛi tate ip̃o dño dicente iurabis in koto. Vuibus mimſtri regis In ꝑte cedant inqunt qu iurare diſponãt Luicj ſecederẽt notarijs ſcribẽtibꝰ uj quis quid diceret.et ex qua ciuitate fiſſet. ſimliter factũ eſt illis qui nõ urauerũt Statim; pars vrraßen ſtodie mancipat · Poſt vero fraus qᷓ celabatur apparit Jurantibꝰ victũ eſt Quare cõtra p̃ceptũ euangelij iu rare voluiſtis Juſſirrex vt ciuitates atq; ectias vr̃ as n; videat. B̊ rele⸗ gari colonias iter ad colendũ agr accipietis.ita ñ vt nð pſallatis neq; pꝛetis aut ad legenduʒ codicẽ mani bus geſtetis. 1 baptileris.neq; oꝛdi netis · aut recõciliare p̃ſumatis. Silr nõ iurantibus ait. Muia regni dñi ñi nõ optatis idcirco iuraſe nolui⸗ ſtis Ob quã cauſam iuſſi eſtis in co⸗ riſcanã inſulã relegari vt ligna ꝓfu mra nauibꝰ dñis incidaiis · cdicit itaq; beſtia illa ſanguinẽ ſitiens ĩno⸗ centũ epiſcopis necdũ in exilia dire⸗ ctis per vniuerſas affricane ꝓuinci⸗ as terre vno tẽpe toꝛtoꝛe crudeliſſi mos deſtinare vt nulla remãſiſſʒ do mus ⁊ locus vbi nõ fuiſſet vlulatus ↄt luctus.vt nulli etati nulli parcere⸗ tur ſexui niſi illis qui eoꝛũ ſuccumbe rent voluntati· hos fuſtibus illos ſu pendio alios ignibus cõcremabant. mulieres etiã pᷣcipue nobiles contra „ nra nature nudas omnino in ſpecta culo publico cruciabãt· ex qbus vnã noſtrã dioniſiam curſun ac pꝛeuiter nominabo cxin viderent eã nõ ſoiũ audacẽ eſe ſed etiã matronis ceteri⸗ pulcri⸗ oꝛem ip̃am pᷣmo niſi ſũt fuſtibꝰerpo fiatã aptare Vue cũ pateret᷑ diceret q; de deo ſũme ſecura.qualiter libet uciate verecũda tñ membꝛa nolite nndare.ampliꝰ illi magis furẽtes cel ſioꝛi loco veſtimẽtis exutam cõſiſtũt ſpectaculũ eam oĩibu⸗ faciẽtes Que inter ictus virgarũ dũ riuuli ſangui nis toto iaʒ coꝛpoꝛe fluitarẽt libera voce dicebatdiiſtri diaboli quoð (Ex vitis ſanctoꝛũ ad oppꝛobꝛiũ meñ facere computat ipla laus mea eſt Et quia eſſet ſcptu rarũ diuinaꝝ plena ſcientia aptatis artata penis ⁊ ita iam martyr alios ad martyrium cõfoꝛtabat Wue ſuo ſeo exemplo pene vniuerſam ſuã pa⸗ xrlã liberauit Mec quoq; cũ filiũ ſuũ vnicũ admodũ adhuc tenere etat.et delicatij nomiĩe maioꝛicũ timoꝛe pe⸗ narũ foꝛmiduloiũj cõſpiceret.vᷣberãs eum nutibus oculoꝛũ.? increpãs au ctoꝛitate materna ita confoꝛtauit vt matre multo foꝛtioꝛ redderetur. Ae mento fili mi ꝙ in nomine trinitatis in matre catholica bapnſau ſumus. hõ ꝑdamus indumentũ nr̃e ſalutis ne venẽs inuitatoꝛ veſtẽ nõ inueni⸗ at nuptialẽ.et dicat miniſtris Pitti⸗ te in tenebꝛas exterioꝛes vbi erit fle tus oculoꝛũ et ſtridoꝛ dentium Illa pena timenda eſt que nunq; kinitur- ſla deſicerãda vita que ſemp habet᷑ Talibus itaq; ſolidãs filium verbis velociter martyrẽ fecit Amplexans q; illa hoſtiam uõ quantum potuit vocibus dño gr̃as agẽs ad gaudiũ ſpei future in ſua malhit domo ſepe⸗ lire.vt quotiẽs ſuꝑ ſepulcri eius tri nitati pꝛeces effunderet. aliena ſe à fi lio nůq; eſſe cõtideret Quãti ergo ꝑ eñ in ilia ciuitate vt fati ſumꝰ acqjſiti ſůt deo longũ ẽ enarrare. Cxxiij In ciuitate vero culuſitaũa nõð — valeo que geſta ſunt nůciare.⁊ ip̃ ain quantitatè martyrũ vel etiã cõfeſſo⸗ rum homini impoſſibile eſt uphta re Vbi quedam inatrona auẽtrir ſui nomĩs victoꝛia dumn in cõſpectu vul gi cõtinuato ſuſpẽdio cõcremaretur marito iam perdito filijs p̃ſẽribus taliter rogabat᷑. Quid atercõunx Si me deipicis vł hoꝛů quos genu⸗ iſti miſerere Impia paruvloꝛũ quaẽ obliuiſcer is vteri tui et ꝙ nihilo du⸗ cis quoſcunq; gemitn peperiſti vbl ſ cle iſtinctio octaua ſt federa coniugalis amoꝛis.vbi ſo cietatis vincula que inter nos dudũ honeſtatis iure tabule fuerũt cõſcri⸗ pte Relpice qᷓlo filios ac maritum et regie iuſſionis implere feſtina pꝛece⸗ ptũ.vt mminẽtia adhuc toꝛmeta lu creris ſimul ⁊ mihi doneris et liber. noſtris ved illa nec filioꝛum fietus nec ſerpentis audiens blandimenta affectum oculoꝛũj altius eleus a tra mundũ cij ſuis deſiderijs contemne⸗ bat uã cij cõtinuato ſuſpendio cõ picerent moꝛtuã depoſuerit pꝛoꝛſus om̃i parte graminatam Nue poſtea retulit quandaz ſibi virginẽ aſtitiſſe Stq; tetigiſie mẽbꝛa ſingula et ilico fFuiſſe ſaluatam cx Qualiter autẽ adrumitane ciui tatis cinẽ victoꝛianij tũc ꝓconiulem carthaginis pdicem neſcio deficiẽti⸗ bus vᷣbls quo in affrice pribus nulꝰ ditioꝛ fuit· Vui etiaʒ apud impiũ re gem pꝛo rebus ſibi cõmiſſis fideliſſi⸗ mus habebat᷑. mandatur ei a rege fa miliariter dicit᷑ q; ꝙ eñ hal iturꝰ eẽt pꝛe om̃ibus ſi eius pᷣcepto facilẽ cõ modaſſet aſſenſũ Sʒ ille vir dei miß⸗ ſis ad ſe tle dedit cuʒ fiducia magna rñſum Securus ſum de xp̃o deo et dño meo et hec regi dicatis Furri⸗ gat ignibus. adigat beſtijs.excruciet omnj toꝛmẽtoꝝ genere.ſi cõſenſero fruſtra ſũ in eceia baptiſatus. Nazʒ ſi hec ſola pñs vita fuiſſet.⁊ ↄliam que vera eſt nõ ſparemus eĩnõ̃.nec ita fe ciſſem ad modicũ tpaliter gloꝛiari.⁊ ingratꝰ exiſterẽ q ſu mihi fidẽ ↄtu⸗ lit creatoꝛi. Ad qð tirannus excitat? q̃ntoꝛũ toꝛmentoꝝ et quãtis eũ affli xerit penis humanꝰ ſermo non pote rit explicare Qui tripudiãs feliciter conſummans„een coꝛonam accepit cxvi. Apud tambacenſẽ q;ʒ ciuitateʒ geſta quis queat et certamina mar⸗ tyrũ explicare. vbi duo germani aqf regienſis ciuitatis ſibi ſecuri de dño inuicẽ iurauerijt vt rogarẽt toꝛtoẽs vt vna pena pariq; ſupplicio toꝛque rentur Et dum pᷣmo ſuipendio moli bus lapidũ pedibꝰalligatis toto die penderẽt. vnus illoꝝ petiuit ſe depo ni? ſibi inducias dari Cuins frater alius metuẽs ne fidem negaret de ſu ſpendio clamabat Noli noli frater non ita iurauimus xp̃o. accuſabo te cũ ante thꝛonũ eius terribilẽ veneri⸗ mus.a jup coꝛpus ⁊ fanguinẽ eius iurauimꝰ vt pꝛo eo inuicẽ patiamur Iſta dicens er alia ↄfoꝛtauit germa jũ ad p̃liũ paſſionis Qui clamãs in⸗ gẽt voce dicebatddicite ſupplichs uẽcijq; vuli.⁊ pẽis xp̃ianos artate crucelibꝰ qõ f̃̃ ineꝰ facturꝰẽ h etiaʒ et ego Muãtis iaz laminis aduſti ſũt ignitis qualibꝰ ſingnli exarati qͥbus cruciatibꝰ toꝛti ip̃a res docet ꝙ eos ipſi toꝛtoꝛes a ſua facie ꝓiecerũt di⸗ centes Iſtos imitatur vniuerſus po pulus vt nullus ad noſtrã religionẽ penitus cõuertat.Et pᷣcipue ꝙ nulli noꝛes nulla penarũ veſtigia in eis pentus videbant᷑ cxxij In tyscenſi vero quod geſtuz ẽ mauritanie maiorſ.ciuitate aq lau⸗ dem dei dicere feſtinem vᷣñ ſue ciui⸗ tati arrianum ep̃m ex notario cirille ad pdendas aĩas oꝛdinati vidi fent õis ſimul ciuitas enectione valide ꝓrimo ad hiſpaniaʒ cõfugit. relictis pauciſſimis qui aditũ nõ inuenerant nauigandi.muos arxianoꝛũ epũs p̃ mo biandimẽtis poſtea minis cõpel lere cepit vt eos facẽt arrianos. Sz foꝛtes in dño nõ ſolũ ſuadentis inſa mã irriſerũt.verũ etiã publice myſte ria diuina in domo vna congregati celebꝛare ceperũt. Quod cognoſcẽs occulte carthagini relationẽ aduerſ⸗ eos direxit ve cũ regi innotuiſſent comitẽ quendã cũ iracũdia dirigẽs p̃cepit vt in medio foꝛo congregata iluc om̃i ꝓuincia linguas eis et nus dexteras radicitus abſcinderet. Ft ſpiritu ſancto p̃ſtante lta locuti ſũt et loquũtnr quõ ãtea loquebant᷑. Sed ſi quis incredulus voluerit eſſe pergat nůc ↄſtantinopolim. et ibl re periet vnũ de illis ſubdiaconũ repa⸗ ratũ.ob quã cauſam venerabilis ni⸗ miũ in palatio zenonis imꝑator.ha bet᷑. et pᷣcipue regina mira eũ reuerẽ⸗ tia venerat᷑ Sed qs ↄgruo ſermone poſſit aſſeq aut coaceruare dierſita tes penarũ ã̃s ex iuſſu regis ſui etiã ip̃iwãdali in ſuos hoĩes exercuerũt In ip̃a qᷓ; q̃ geſta ſt car cxvxiij thaginẽſi nitat᷑ ſep̃toꝛ ſigillati aſtrue re. etiã ſine oꝛnatu ſermonis nec ipſa nomĩa toꝛmẽtoꝛũ poterit dicẽ. Que res hodie poſita in ꝓmptu demon⸗ ſtrat alios ſine manibus.alios ſine oculis.alios abſq; pedibꝰ.alios trũ⸗ catos auribus. allos nimio ſuſpẽdio auulſis ſcapulis caput eoꝛũ qð emi⸗ nere ſolebat in medio ſcapularum fu iſſe demerſũ. dum iugiter in altis edi bus ſuſpendio cruciãtes impulſione manuũ funibus agitatis per vacuuz gerem huc atq; illuc faciebãt vagari pendẽtes· qui nõnunqᷓ; diruptis funi bus de illa altitudine ſuſpẽſiõis ictu valido coꝛruentes · plurimi arcemce rebꝛi cũ oculis amijerñt. alij ↄfractis oſſibꝰ ſp̃m reddiderñt.alij poſt pau⸗ lulũ eralauerũt. Sed qui hoc fabu⸗ loſũ putat aniũ zenonis legatũ inter roget. cuius pñtia pᷣcipue geſta ſunt illa ſcʒ cauſa qa veniens cartaginem ſe pꝛo defenſione ecẽiarũ catholica rũ veniſſe iactabat. et vt illi oñderet tirannus ſe neminem foꝛmidare illis plateis vel vicis pꝓlures toꝛtoꝛes et crudelioꝛes ſtatuit in quibus legat. moꝛis eſt aſcendẽdo ad palatiumn et Erx vitis ſanctoꝛũ deſcendẽdo tranſire ad obpꝛobꝛium videlʒ ipſius publice et nñi iam defi⸗ cientis tꝑis fecem. Tůc igitur et q̃dã vxoꝛ cuiuſdam celarite regis nomie dagili qui tꝑibus genſerici multoti⸗ tiens iã confeſſoꝛ extiterat matrona nobilis ac delicata flagellis? fuſtibꝰ om̃ino debilitata exilio arido et ni⸗ ueo relegatur. vbi nullus hoiĩm foꝛ⸗ te cõſolationis gr̃a veniẽdi haberet gcceſſũ relinquẽs cuz gaudio domũ maritũ ſimul et filij Cui poſtea ob⸗ latũ eſſe dicit vt mitioꝛi eremo trãſ⸗ lata frueret᷑ ſi vellet ſolatio ſocioꝛuʒ Illa vero ingens ſibi adeſſe gaudiũ vbi nullus humanꝰ eſſet cõſolatiõis affectus ne fieret ſupplicauit Tũc etiã eugenio paſtoꝛe iã in exilio ↄſtituto et vniuerſus cler? carthaginis ectie cede inedia q; maceratꝰ fere qngẽti vel ampliꝰ inter qͥs qᷓ;plurimi erant lectoꝛes infantuli gaudentes in dño ꝓcul exilio crudeli tradũt᷑ cxix Sed tũc dum in media vꝛbe ce derẽnt᷑ muritaʒ diaconũ ceteris libe rioꝛẽ nõ tacere debeo Fit qdã epᷣs nomie nimiũ crudelis.cui fuerat de⸗ legatũ membꝛa cõfeſſoꝛis xp̃i ſuppli cijs craſſantibꝰ lamare Pic eniz fue rat apud nos in ect̃ia fanſti baptiſa tus. quẽ venerabilis murita diaconꝰ de alueo fontis ſuſceꝑat generatum dij apoſtataret tãte extitit eritatis aduerſꝰ ecẽiam dei vt ſupe rioꝛ oĩbus executoꝛ ꝑſecutiõis fuiſ inuent? Muid multa? vᷣůj pᷣmo p̃ſp̃i in ſupplicijs macerãdi oꝛdie citarent᷑ poſt archidiaconẽ ſalutarẽ aptat᷑ pe nis mẽoꝛatis murita. fuit enĩ ſcðᷣs in officio mĩſtroꝛũ Mui cj elpidofoꝛo ſedẽte et fremẽte honoꝛabilis ſenioꝛ cepiſſet extendi.pus qᷓ; exueret᷑ clam foꝛte neſciẽtibꝰ cũctis.illa qͥbus eum ſuſcipiẽs de fonte dudũ texerat ſaba na bainlabat Quibꝰ vẽtilatis ſimul ns rö ſg e bienz e ufunft bapult q; in oſtenſione cunctoꝛũj extentis in bis verbis totaʒ ad fletum et lachꝛy mas commouiſſe dicit ciuitatẽ Mec ſũt lyntheamina elpidofere miniſter erroꝛis que te accuſabunt duz maie ſtas venerit iudicãtis.cuſtodient᷑ di⸗ ligentia mea ad teſtioniũj tue ꝑditio nis ad demergẽdũ te in abiſſũ putei ſulphurantis hec te immaculatũ cin xerũt de fonte ſurgenteʒ. hec te acriꝰ ꝑſequentur flammantẽ iehennam cũ ceperis poſſidere.qa induiſti te ma⸗ ledictionẽ ſicut veſtimentj.ſcindens atq; amittens veri baptiſmatis et fi⸗ dei ſacramentũ Vuid facturꝰ es mi ſer cũ ſerui patriffamilias ad cenam regiã congregare ceperint inuitatos Jůc te aliqũ vocatũ terribiliter inqi gnatus exut ſtolam rex conſpiciẽs nuptialem dicet tibi. Imice quomõ huc veniſti veſtem nõ habẽs nuptia lem? Mõ video quod contuli.nò co⸗ gnoſco qð dedi.ꝑdidiſti militie cla⸗ midẽ quẽ in tela virgineoꝛũj mẽbꝛo⸗ rum geſto decẽ menſibus texi et ten dicule crucis extendens aqua mun⸗ dali et purpura mei ſanguinis deco raui.ſi conipicio vultũ ſignaculi mei caracterem non video trinitatis. Ta lis intereſſe non poterit epulis meis Ligate eñ manibus et pedibus ſuis funiculis qui ſe ipſe ſeparari volnit voluntarie a catholicis fratribꝰ ſuis Ipſe funes ertendit continuatos in laqueũ quibus et ſemetipſum vincit et alios ne ad iſtyd venirẽt cõuiuiũ impediuit Juxta ſemitaʒ ſcandalum poſuit quem tunt cuz ruboꝛe perpe tuo et dedecoꝛe ſempiterno de cõui⸗ uio ineo pꝛoieci Wec et alia murita dicente igne conſcientie ante ignem eternun obmuteſcens elpidofoꝛus toꝛquebatur ¶cxx. ( Parãtes igitur vniuerſi doꝛſa lua erberibis alacres ad exili per Niſtinc octaua gunt. quibus adhuc in jtinere lõgio⸗ ris vie conſtitutis deſtinãtur epuco⸗ pis arrianoꝝ ſugerentibus homĩes mmiſericoꝛdes ac violenti vt illud quod eis foꝛte miſeratio chꝛiſtiana victui contulerat pꝛofuturũ crudeli ter auferretur.qͥbus vnuſquiſq; eoꝝ libentius foꝛte cãtabat. Mudus er⸗ iui de vtero matris mee. nudum etiã me opoꝛtet ad exiliuʒ pergere.quia dominus nouit eſurientibus cibum poꝛrigere et in deſerto veſtire. Nam et wãdali duo ſub genſerico ſepius confeſſoꝛes comitante matre cõtem⸗ ptis omnibus diuitijs ſuis.ci eiſceʒ clericis ad exiliũj perrexerũt e mul titudine autein pergentiũ confeſſoꝝ id eſt eccleſie carthaginis clericoꝛu ſugerente quodaz ex lectoꝛe theuca⸗ no perdito. quos ille nouerat voca, les ſtrẽnuos atq; aptos modulis cñ̃ rilene. deſignatione ſua debere dicit duodeciz infantulos ſeparari.quos ille dum catholicus eſſet. tũc diſcipn los habuit. Statim illo ſugerente ſub feſtinatione dimittũtur.et vi bar barici furoꝛis biſſenus numerꝰ pue; roꝛũ de itinere vocatur. Segregant᷑ coꝛꝑe nõ ſpiritu a grege ſcoꝛiũ. Qu timentes pᷣcipitiũ cũ ſuſpirijs lach?y warum ne diuellerent cõſtringebãt mambus genua ſanctoꝝ uos vio lentia tamen heretica minacibus ſe parãs gladijs carthagini reuocauit Sed dum cum eis quaſi cũ tali eta⸗ te non blandicijs ageretur ſugioꝛes ſuis inuenti ſunt annis.Et ne obdoꝛ mirent in moꝛtem lucernã ſibi euan⸗ gelici luminis accenderit. Indignã tur ad hoc grauiter arriani et ſe ſu⸗ peratos a pueris erubeſcumt. vnde accenſi ſubditi iterum fuſtibus iu⸗ bent. quos iam ante pauciſſimos dies varijs verberibus diſſiparant. Iinprimunt volneribus vulnera et rurſum pena reſtaurata crudeſcit. Foctuz eſt domĩo cõfoꝛtante vt nec tas iunioꝛ deficeret in doloꝛe.⁊ ma gis animus creſceret roboꝛatus in fi de Muos nunc carthago miro colit gffectu et quaſi duodeci apioꝛũ cho rum conſpicit pueroꝛũ Ena degunt ſimul veicũtur. pariter pſallijt. mul in domino gloꝛiantur Ccrxi Erat generalis quideʒ iſta vio lentia tirannoꝛũ Maz wandali pꝛo pac re vbiq; fuerãt deſtinati vt trãſ⸗ eũtes itinera lacerdoribꝰ ſuis addu⸗ cerent iugulãdos Mõ licebat ſiue p̃⸗ natis ſiuẽ negociatoꝛibꝰalicui tranſi re.nec aliquid emere vł vendere niſi haberet caracterẽ beſtie in frõte ſua et manu ſua. Mam eßi atq; p̃ſbyteri illoꝛũj cũ armatoꝛũj manu nocturnis tpibus vicos vel opida circuibãt.et deſpicatis poſtibus ianuarũ aquam gladium q; geſtuntes animarũ pᷣdo⸗ nes intrabãt. Et qͥs domi reppere⸗ rant alios foꝛte in lectis ſopoꝛatos. igneo imbꝛe atq; flumineo reſpergẽ tes demoniaca vociferatiõe chꝛiſtia nos wos ipſi ꝑiter vocitabant.vt lu duz potius ine hereſeos.qᷓ; aliquam religionẽ oſtenderẽt In quo minus capaces et ignaui impletiʒ in ſe pol lutionis ſacrilegiũ imputabãt.pꝛudẽ tioꝛes vero nihil ſibi quod nolẽtibꝰ atq; doꝛmiẽtibus ingeſtũ eſt ob eſſe gaudebant NMam ⁊ multi eacem ho ra cinerem ſuis capitibus iniecerunt alij ſeſe vel quia factum eſt cilicio lu gubꝛi texerũt. nonnulli ceno fetido li nierũt et lintheamina violẽter impo ſita perfida conciderũt. atz in lachꝛy mis fetidis q; locis manu fidei ꝓle⸗ cerijt. Tali violentia nobis vidẽtibꝰ in carthagine filius cuiuſdam nobi⸗ lis annoꝛů circiter ſepteʒ iuſſu cirille a parentibus ſeparatus eit ſine vere cũdia matronali matre ſolutis crin (Er vitis ſanctoꝛũ bus poſt raptoꝛes tota vꝛbe chrreh⸗ re clamans vt poterat chꝛiſtianꝰſum per lanẽtum ſtephanũ xp̃ianns ſum Vni et os obturantes iniontem infã tiam in ſuum gurgitem demerſerunt cxxij Ita de medici filijs venerabit liberati factum eſſe pꝛobatur. Nam iuſſu regis cũ vxoꝛe et liberis ad exi liũj mitti iubetur.cogitauit impietas arriana a parẽtibus paruulos ſuos ſeparare.? per pietatis affectuʒ vir⸗ tůtem ꝓſternere genitoꝛũ viſiungũ tur tenera pignoꝛa filioꝛũ Nui cum vellet liberatꝰ lachꝛymas mittere· an t̃toꝛitate vxoꝛia increpatus in ipſo meatu exitus ſi ilico lachꝛyme ficca nerijt Ait eniʒ et cõiunx Et ꝙpter fi lios liberate perditurus es animam wam computa eos non fuiſſe natos Mamet ipſos iudicaturus omnino eſt chꝛiſtus Mõne vides eos clamã tes et dicẽtes xp̃iani ſumus Sʒ hec mulier que in conpectu iudicum ege rit tacendũ nõ eſt Mam cuz ipſa vel maritus licet ſeoꝛſum carceris cuſio dia tenerent᷑ ita vt le penitus non vi derent mandatur mulieri dicitur q; illi. Bolue iam duritiam tuam? vir tuus paruit imperio regis.et noſter factus eit xp ianus. It illa videã illũ faciam et ego quod voluerit deus. Educta igitur de carcere inuenit vi rum ſuũ ſtantẽ cũj ingenti multitudi ne pꝛo tribunalibꝰ cõnexũ et verum eſtimans quod finxerant immici in⸗ iecta manu appꝛehendens veſtimen⸗ ta eins guttur pꝛorima videnti⸗ bus omnbus ſuffocabat eum dicẽs Perdite et repꝛobe gratia dei? mi⸗ ſricoꝛcia eius indigne quare volui⸗ lti ad modicum gloꝛiari et in eternũ perire? Vuid tibi aurum pꝛoderit. quid argentuz? Munquid liberabũt te de camina iehẽne! Pixit ⁊ alia mł öun kizun — os nonfpiſen unguzuu un hns She ectuucinm mahph um cms u pens won n nn duwr n we? vr egsnoſer Atiia viceili iſtinc octqua ta i maritus reſpõcit Wuid pate ris mulier? Quid tibi videt᷑.aut qud de me audire foꝛte potuiſti? Ego in nomie xp̃i catholicꝰ ꝑmaneo.nec ali quãdo amittere potero quo d meo Vbi heretici mendacij ſui conſcij et detecti fallaciã juam coloꝛare mime poterunt. Tandẽ hunericus iudicio dei percuſſus ſcatens vermibus mi⸗ ſerabiliter expirauit ſSequt᷑ ve glecuriony vigerſoꝝ Illiarum nobiliſſime vꝛbes ſũt lugdunenſium videlicz et viennenſiũ in h is que 7q̃nta erga dei martyres geſta ſint tꝑibus anthonini veri deſcripta per oꝛdinẽ ab eis ad ect̃ias tranſmiſſa ſunt. Tr bulationis autẽ ñfe magnitudinẽ et gentiliũ furoꝛẽ quẽ ſenis martyribꝰ intenderũt ſicut eſt enumerare nec pᷓ ſentes quidẽ ipſi ſufficimꝰ nedů ſcri ptura cõpꝛehendere Wm̃ibus eteniz viribꝰ congreſſus eſt inimicus ita vt pma nobis domoꝛũ ꝓhiberet habi⸗ tario.tuz deinde vſus balneoꝛũ poſt etiã ꝓceſſus ad publicũ.ad vltunum ne oĩno in quolibz loco domi foꝛis q; publico pꝛiuato q; videremur e rebant ẽgo dei martyres foꝛ iter ac clamatõnes aduerſum ſe ſe et oppꝛo bꝛia atq; iniurias ppli et cõtumelias eoꝝ laudes ſuas ducebãt Sz et vhe rari ſe ab eis ac lapidari et concludi patient accipiebãt. rebꝰfere ip̃is⁊ pa tiẽtie vᷣtute clamãtes.ca nõ ſũt cõdi⸗ gne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futuram gloꝛiã que reuelabit᷑ in nobis eni⸗ q; quodã tꝑe aſtante tribuno et pᷣoœꝛi hus ciuitatibꝰ ꝓ ſolis acclamatõibꝰ ppli coꝛrepii et in carcerem truſi ſũt fres Zccidit aũt etiã ſeruos ↄpꝛehẽ di qͥeundã ex ñis paganos qĩqͥdẽ ————————————————,—˖.——— i publice iuſſũ fuerat requiri om̃es et teneri. Qui q; demonis inſtinctu cuz toꝛmẽta ꝑtimeſcerẽt.monẽubꝰ ſe in hoc ip̃m militibus cõmentati ſũt ad uerſũ nos velut athi eꝰ fr̃is jun tieſti. occidit duos ſilios et neſciẽti appoiu it epulãdos et ille comedit ignarus. eqipus aũt cuz m̃e cõcubuit et alia q̃ ꝓloqui aut cogitare nobis fas nõ eſt et qᷓlua nec credere qͥdez poſſum? aliqñ apud hoies geſta. Wue chz de nobis diffamata fuiſſent in vulgus. hoꝛroꝛi maxio et execrationi apud om̃es h oĩes eiſe cepimꝰ etiã apð eos qui pᷣꝰ aliqd moderatõnis erga nos leruandũ eſſe cenſebãt.et oẽs ſimł fre mere aduerſuz xp̃ianos atq; inſatia bili oqio furere ceperũt Tůc vidim? impleri illud qð a dño dictuz eſt qa venit tpũs in qno oĩs qui occiderit vog putet ie obſequiũ ferre deo (on hec iõ upꝛa Ccxxiiij oiie narratiẽis genꝰ ẽ er ſupplicioꝛũ et cruciatuum modus in quo am̃es pari atq; eodẽ furoꝛe ꝑſiſtebant.vul gus iucex oſſicij mlites gurgentes pᷣcipue ſem nomie quendã diaconẽ et blanc inꝗᷓ feminẽ q̃ tanta tolerãtia vtutis firmata cit. vt relo lueret᷑ ꝰ carnificũ manꝰ qui ſibi inuiceʒ ſucce debãt veniq; a pᷣma luce vſq; ad ve ſperã̃ toꝛmẽta ſemꝑg innouãtes ad vl timum vinctos ſe cõfitent᷑ ſtupentes quõ in ea pũs ꝑmaneret cũ nihil iã in illa ex coꝛꝑe per ſupplicia reſediſ⸗ lei Sed illa vere beata vt poſtmoð vel ip̃a diſſeruit qͥtiẽs vocẽ cõſeſſio⸗ nis emiſit et xp̃iana jũ ꝓclamauit to tiens noue vires coꝛꝑi reddebantur ex q intellexit ꝙ vox pia ſeniũ dolo ris extingueret lepiꝰ et alacriꝰ xp̃ra⸗ na iũ et nihil apud nos mali gerit ꝓ clamabat.viaconꝰ qͥʒ ſẽus nomie? iße noua penarũ genera ꝑtulit.et q̃ longe ſubſtantiã humane cõciciõis v ————— ercederent It ille vir deo plenus in tantuz crudelitates eoꝛũ riſit vt nũ⸗ qᷓ; dignatꝰ? ſit vel quis eſet genẽ aut domũj vel priam vel nomẽ ſaitẽ ſuðj eis fateri Sed de his ſingulis intro gatus nihil aliud in oĩbus toꝛmẽtis niſi xpianum ſe eſſe rñdit Hoc mihi nomẽ hoc genꝰ et patria ẽ.aliud in⸗ uit oĩno nhil ſũ q; xp̃ianus Sñ et incredibili eos agitabat inſania ꝙ tãtis penarũ generibꝰ cõſumptis ex⸗ toꝛq̃ri ei nec ꝓfeſſionem quicẽ ꝓpꝛij vocabuli potuiſſent. Ad vltim can dẽtes lamias eris et ferri erga ignis loca adhibent. Ex quo carñes eius aduſte ignibꝰ defiuebãt.ip̃e vᷣo ꝑma nebat ĩmobilis inconcuſius intrepi⸗ vus celeſtibus fontibꝰ hũanas in ſe tẽperans flãmas.embꝛis om̃ibus martr erat.? toto coꝛꝑe vnij vulnꝰ hoꝛrebat. Perit in eo hůane foꝛme agnitio et nõ ſolũj qs eſſet toꝛmẽtoꝝ crudelitas ne agnoſci poſſit abſtuie rat. xpũs tñ in eo ſolus recognoſce⸗ batur. oſtendẽs oĩbus qja nihil terri bile vbi diligit pater nihil doloꝛis ẽ vbl fides xpũs eſt cxxv. Verũ beati fotini ep̃i lugdunẽ⸗ ſis gloꝛioſã ↄfeſſionẽ fas nõ eit pᷣteri re Mui qͥdeʒ cũ nonagenaria maioꝛ eſſet etate ⁊ coꝛꝑe pene mortuo ſolo martyrij amoꝛe vihebat Statuit ꝓ tribunalibꝰ.impie plebis vndiq; cla moꝛ attollit᷑. hůc ip̃z eẽ intonãt xp̃m Tuz vero a p̃ſide interrogatus qjnã eſſet xp̃ianoꝛũ deꝰ.rñdit. Si dignus kueris ſcies. hinc vero cunctos velut rabies immenſi cuiuſcã furoꝛis inna ſit ita vt qui pꝛope aſtabant pugnis alij ralcibꝰ ſubigerẽt ienem nec etati nec grauitati alicd reuerẽtie tribnẽ⸗ res Illi vero qui lõgius erant qcqd Furẽtibus teli veniſſet in manꝰ eminꝰ laciebãt.ita vt vnuſqjſq; ſumi ſibi de⸗ licti eſſe duceret niſi aliqͥd in jenẽ ſce: * Er vitis ſanctoꝛũ leris intuliſſet Quẽ cũ ſeminecem ꝓ⸗ leciſſet in carcerẽ incõtaminatũ pau lo reddidit ſpiritũ cxxvi Per idẽ tpũs immẽſ qdeʒ dei diſpenlatione ꝓcurat᷑ qð nunq; fere pᷣus a ꝑſecutoꝛibꝰgeſtum memimus Vm̃es hi qui pᷣmo cõpꝛehenſi nega⸗ uerãt fidẽ coꝛrepti tradijtur in carce rem vEt nõ quaſi xp̃iani iam ß; tanqᷓ; homicide et inceſti detinebant᷑ habẽ tes miſeri duplicẽ penã.qm̃quicẽ ce teroꝝ ſupplicia mitigabat ſpes et co rona martyrij xp̃i q; charitas et ſi ſpũs g̃a releuabat afflictos.iſtos ãt ipſis penalibus cathenis ⁊ pondere rarceris grauioꝛ cõſciẽtia cruciabat ita vt vultu ipſo et aſpectu diſcerne⸗ rent᷑ a ceteris.qa illi ꝓducebãtur de ſupplicijs leti et diuinj neſcio qd in ip̃is vultibꝰ pꝛeferentes vincula ſus monilia p̃cioſa vucebãt.ꝑ ſqualoꝛeʒ carceris xp̃i bonꝰ odoꝛ effecti ita vt viderẽt᷑ ſibi nõ ĩ ergaſtulo ß; in myr rotheca cõcluſi At illi alij triſtes di⸗ merſi.ipſis quoq; cõſpectibꝰ hoꝛridi et om̃i turpitudine fetidioꝛes.ſed et ipſis gẽtilibus in multo oppꝛobꝛio expoſiti erant tanquã degeneres et ignaui qui fidem ꝑdiderint et crimẽ inuenerint Cerrv Sttalus quoq; ppli võcibꝰ po⸗ ulatur Erat eniz valde nobilis vir optime ↄſcientieCũq; circũac̃tus fu⸗ iſſet in amphiteatro titulo ſe p̃ceden te in quo ſcriptũ erat.attalus xp̃ian? fremere in eum vulgi furoꝛ cepit At cum pꝛunis ſubteriectis in ſella fer⸗ rea toꝛrẽtur.cunq; nidoꝛ aduſte car⸗ nis ad nares et oꝛa expectantis po⸗ pli perferretur.voce magna excla⸗ mabat ad plebem Ecce hoc ẽ poĩes comedere quod facitis Vð a nobis velut occultuʒ inqᷓritis facinꝰ k vos aꝑta luce cõmittitis. Mos eni neqʒ omedim homies neq; aliud quid mali agmus Errvi 5 Monuſdecimꝰ agebatür ànus impij diocleciani nẽis ſcʒ tꝑibus cũ edicta pᷣncipis ꝑ oẽm terrã ꝓponebã wr. vt oẽs que vſqᷓ; ſũt eccie ad ſolũ deſtruerenẽ· ſcpture ſacre igne exure rent.ſi qs alicuiꝰ honoꝛis p̃rogatĩa muniret᷑.ſublata hac manẽt infamis ſqs ßᷣuoꝛij mãſiſſet xp̃ianꝰ libertatẽ cõſequi nõ poſſet. Jubet᷑ vt oẽs qui ꝑ loca ſingla ecẽijs p̃ſjt.ÿᷣmo quidẽ inijciant᷑ in vincula.tũ deinde oĩbus ſupplicijs ſimulachris immolare co⸗ gant Minc vo ingens ſpectaculũ ſa⸗ cerdotes dei effecti ſũt huic mũco ⁊? angelis ⁊ hoĩbꝰ cũ ad ſupplicia rape rent xůj vo inde flãma ſymẽs initui tota ꝑ pplos ad ſacerdotes exagge⸗ raſſet incẽdia poſſibile nõ eſt numẽo cõpꝛehendi q̃nti qͥtidie pena ꝑ ſingu las quaſq; vꝛbes ⁊ ꝓuincigs marty res afficiebant᷑ cxxix Eteni apð nicomediã vir qdã de Nobilibꝰ honoꝛe et dignitate ſocki iluſtris ſimk vt vidit ĩ foꝛo crudelia edicta pendere. caloꝛe nimio fidei ignit?. publice ꝑplo inſpectãte ĩiecta man libꝛũ iniqᷓ legis detraxit ac mi nutatim diſcerpſit anguſto in eadeʒ — vꝛbe ſimł cũ ceſare cõ litatis genẽ deſeniẽtes.ne ſolũ qͥdem efficere qerũt.ne eů meſtůj aliquis vi deret in penis. leto atq; hylari vul tu cũ iã viſcera ſupplicijs defeciſſent ſpũs iñ letabat in vultu Ex qᷓ toꝛto res ſui grauiꝰcruciabant᷑. ꝙ oim ſup plicioꝝ genera cõſumebãt in ej quẽ nec triſtẽ qͥdẽ ex his reddẽ poterant Antimꝰ aũt ip̃ius vꝛbis epᷣs in ißu rõfeſſione ꝑdurans martyrij gloꝛia; capitis obtrũcatõne ꝓmeruit. hunc aũt tanq; vere bonũj paſtoꝛẽ vner la pene gregis ſui młitudo ꝓſequit ¶Accidit nanq; apð 7 re cõſtituto Ad s cũ relatũ eſſet ↄtinuo in eũ oĩ cxuce⸗ nicomediã ip̃is diebꝰ ꝑtẽ aliquã pa latij incẽdio ↄflagraẽ Poc imꝑatoꝛ a nr̃is fẽm falſa uſpicione pᷣſumpſit Ex quo ineſtimabili furoꝛe ſuccenſ? fubet oẽs nr̃os aceruatim collectos alios quidẽ gladio obtricari.alios ignibꝰ ↄflagrari Sed in illis ꝑ diui nõ gratiã maioꝛ fidei ignis ardebat veniq; cũ aſſiſtentes miniſtri inrro⸗ garent ſingulos ſi foꝛte ſacrificaturi vellẽt dimitti tã viri qᷓ; mulieres ne lncrogari qͥdez ſe patiebanẽ ñ vltro vel flãmis irruere vel cedẽtibus gla⸗ dijs certatim obiectare ceruices Tj q; iã illis ip̃is ſpectatoꝛibꝰ nimietas crudelitatis hoꝛreſceret miſtri ſceleꝑ ꝑtẽ ppli nauiculis iniectã in medium pelagꝰ abducũt ibiq; in mñia fidei ꝑſi ſtentes pᷣcipitãt in ꝓfundũj In tãtũ apud eos rabies crudelitat᷑ exarſit vt egregios pueros martyres effe⸗ ctos.cũj Fᷣm hũanitat. oꝛdinẽ fuiſſẽt ſepulture mãdati effũderent denuo⁊ coꝛꝑa eoꝝ ꝓiecerũt in mare.hoc di⸗ cẽtes ne foꝛte dij efficiant᷑ xp̃ianoꝛũj et illi qui deos adoꝛare nolũt ßᷣuos nos incipiãt adoꝛare Putãt eniz ꝙ vinus apud nos honoꝛ martyribus deferatir trxrxri ¶Euz hec apud nicòmediã age rent᷑ vir cruent?ꝰ dioclecianus inhia bat pioꝛũj carnbꝰ. haud ſegnius etiã apud militẽnẽ ꝓuinciã ſiriãq; om̃es ecẽiaruz pᷣncipes carceribus retruci edictis pᷣncipalibus vꝛgebant. ſimul q; cum his ex plebe viri ac mulieres nobiles q; et ignobiles rapiebantur et fiebat vbiq; ſpectaculũ miſerabile ac fedum. Subito nanq; inueniebat᷑ in vꝛbe ſilentium.in carceribus vocu us locus nullus vt nõ tam rei ad er gaſtulũ duci qᷓ; ciuitas tota migraſ⸗ e videret ad carcerẽ Catene qᷓ hõi⸗ cidis adulteꝛ.venenarijs et ſepulcro ¶cxxt rj violatoꝛibꝰ fnerãt fabꝛicate nunc „— eß̃oꝛum et pᷣſpyteroꝛũ et viaconoꝛũ et lectoꝛũ atq; omniũ religionuz ho mini colla ↄſtringũt.ita vt ne crimi noſis vincula ſupereſſent.nec locus ergaſtuli reſideret Keri euz veniſſet ad pncipẽ eituare carceres et per in⸗ nocentiũj penas loca deeſſe crimino is noua rurſuʒ decreta mittũjtur.vt qui immolare vellet liber abcederet. Nui vero abnueret diuerſis penaruz generibꝰ interiret Tũ iam quãte per ſingulas ꝓuincias multitudies mar tyrũ et pᷣcipue in affrice aut maurita nie thebaidis qͥ;ʒ er egipti regionb? extiterit nüero ↄphẽcee qs valeat ( Sed neiloꝛũ qͥde; Ecxxxij quoꝛj agones apud paleſtinã vel ti rum que eſt vꝛbs maxima fenicis pꝓñ tes inipeximus vt dignuz eſt memo rare ſufficimus Canta enĩ vtute ꝑſe berãtie aduer uz illata ſupplicia pꝛo pietate certatũ eſt vt miſi quis pꝛius dño et laluatoꝛi ño credat dicẽt.qꝙ cce ego vobilcũ ſum oĩbus diebus vlſq; ad ↄlũmationẽ ſeculi⁊ eius vir tutẽ martyribus ſciat eſſe pñtem re⸗ bus geſtis deroget fidez At nos vt dirimꝰ nõ audita vt oculis inſpecta narramꝰ Exqjrebant diuerſa toꝛmẽ toꝛũj genera ſibi inuicẽ ſuccendentia Flagris pꝛimo per om̃e coꝛpus car pebant. poſt hec tradebant᷑ ad beſti⸗ asadhibebant᷑ leones vꝛſi pardi at⸗ q; omne ferarũ genus.apꝛi q́; ſed et tauri.quibus ferro et igni feritas ad debat Ad hec dei cultoꝛes denuda⸗ ti ſtatuũtmnr in medio arene loco Id ditur adhuc arte ĩtra caueas beſts furoꝛ·et ita ſemetipſis ſeuerioꝛes effe cte ꝓruũt clauſtris. Keplent ſubito ſtadiũ cirgdantes ect̃iam martyrũ in mediò itam Circueunt ſepius et obluſtrant et diuine virtutis adeſſe ris cuſtodiã ſentientes ꝓcul ab eoꝛñ toꝛꝑibus abſcedũt Mtijtur ilico qᷓ bus artis eſt inſtigare beſtias adue ſum eos Verũ vt oſtẽderet om̃ibus nõ feritatẽ deeſſe beſtijs.ed diuinaz adeſſe cuſtodiãillos ip̃os incredibi⸗ li velociate diſcerpũt Et cũ iaʒ nul lus ex huiꝰmoci artificibus auderet accedere.iubent᷑ ip ſancti martyres cõmoiis manbus et velut ꝓuocãti⸗ hbus incitare aduerſum ſe beiuas.ſed nec ſic quidã pati aliqͥd poterãt Ve⸗ rũ et ſi foꝛte fuilet ex beluis aliqua concitata.cum veniet ad ꝓximum ꝓtinus in ſemetip̃ am duerſa repeda bat Cum igit nec ſic quidẽ aliud ali quid egiſſet humana ſeuitia iubẽtur mutari fere.que cũ et ip̃e ſimilit vt p̃ — es nihl triſte dei cultoꝛibus inlu liſſent amotis etiã his euioꝛes feras martyribus homĩes mittũt.qu ſoli poſſẽt crudelitate feras ſup are. Sla dijs igitur peragũt quod beitus neqᷓ uerũtꝓhibeb õ̃t etiã cacauera m?cg ri terre.ſed iubebant fiuctib us vari⸗ res deiudarũt ¶cxxxi Vec apud tirũ e martys ¶pud thebaidẽ dero oẽin nar rationẽ ſuperat agitata crudelitas. Pꝛo vngulis teſtas fictiliũ vaſculo⸗ rum adhibebãt quibus om̃e coꝛpus eouſq; lacerabãt.donec totaz carnis eroderẽt cutem Mhlieres quoq; nu das ita vt ne pudenda quidẽ cõtege rentur arte quadã cõpoſitis machi⸗ nis vno pede in excelſum ſuſpenſas? capite in terram diuerſas incigmiſſi⸗ mo ſpeculo expoſitas pendere ꝑ diẽ cominue ſinebant Ilias ſicnhi vici⸗ ne ſibi due arboꝛes inueniebẽtur vi quadam ab vtraq; inflexis contra je inuicẽ ramis.eis q; ſingulis ſingłos pedes martyri oblgães ubito ra⸗ mos quos vi infiexerant rclaxabãt. Mui cũ ad ſitũ Inũ natural unpeu referrent᷑ diſcerptis dup icatis q; vi ſceribꝰ auulla ſecum mẽbꝛa rapiebãt cin peinin dů clwabus in nibis ſwiores fr ies ninit quſ ts hnes 2n odbenst unü acerennis ctant fucttvs dn. wenrigde nn tagl ſ i raMUo ubus om̃e copus donet totaʒ cans uheres q0 enda quict cõug ã cõolins nocht reclun pen oiuas pntpii n nunim Verũ et noſipſi per idẽ tpũs cum in egipti ꝑtibus iter ageremus oculis nris inipeximꝰ vt ſeceni ꝓtribũa⸗ li ſeuiſſimo iudici offerebant᷑ inume ri fideliũ ꝑpli.qͥs ille ſingulos per oꝛ dinẽ cõfeſſos ſe eſſe xp̃ianos capite plecti iubebat Cjq; hi certatim le? põte gladio ſubijcerẽt.ille inhũan?ꝰ nec mltitudinis ↄtẽplatõne ꝑmot? eſt Egreciũtur cůcti ꝑiter ad comi guũ menibus campũ.non carnificũ nexibꝰ tracti. ſe d fidei vinculis colli gati Nemo defuit cũ nemo ßᷣuaret. Sponte om̃es imo et alter alterum pueniẽtes cervices cedẽtibꝰ obiecta⸗ pãtefecerũt carnificũ manꝰ⁊ ſucce dẽtes ſibi inuicẽ fatigati ſũt.hebeta⸗ ta eſt acies gladij Vicdebã feilos reſi dere carnifices vires reſumere ⁊? ant mos reꝑare.mutare gladios diẽ q́;; ip̃ᷣm nõ lufficere ad penã Mullus tñ ex oĩbus ne puulꝰ quidã infans de⸗ terreri potuit a moꝛte. ſed hoc ſoluʒ ſinguli paueſcebãt. ne foꝛte dů ꝓperũ ſol vergens clauderet diẽ ſeꝑaths a ↄſoꝛtio martyrij remaneret Sic cõ ficentia fidei ↄſtant᷑ et foꝛtiter cũ le titia et exultatõne moꝛtẽ pñtẽ velut eterne vite pᷣncipia rapiebãtieniq; cũ pᷣoꝛes quiq; ingularent᷑.reliq nõ — deſicie aut toꝛpoꝛi aĩos indulgebãt F pſallẽtes et bymnos deo victes locũ qͥſq; ſui martyꝝ expectabat.vt pec agentes etiaʒ extremos ſpũs in dei laudibꝰ exalarẽt. W vere mrabi lis et om̃i veneratõne dign?ꝰ grex ils le beatoꝛũ turma viroꝝ foꝛtij coꝛo Frant en expoſiti ſãti marty res oĩbus volẽtibus pꝛo libidine in ere glie vp kxxxiiij ferre ſupplicia.et ſi qð ars ꝑ otiũ ex⸗ cogitãs nouũj penarũ genꝰ detuliſſ licebat inferri Jẽõ vero vngulis exa⸗ rari vetus et lene ſuppliciũ ducebat᷑ Wð et ſi foꝛte gen ſupplicij chich fu — „— iſſet adhibitũj nõ vt latronibꝰ et ho⸗ micidis ſolet latera tm̃ fodiebant᷑ B et venter ⁊ femoꝛa ac tibie ⁊ vſq; ad vngues vngula pueniebat Sed fa⸗ cies qͥdẽ ⁊ vultus ac frons a toꝛm tis nõ manebat imunis. qͥſdam etias colũnis ligatos et poſt tergũ dito? tis bꝛachijs vinẽtos relinq̃bant. Jã vero hi qui añ p̃ſideʒ ſuſpendebant᷑ nõ id ſoiũ tꝑis quo ab eo vel diſcu tiebant vel cruciabant᷑. totũ pene diẽ cuʒ alij actus agerent᷑ in eculeis exigebãt ſi foꝛte aliqui ex his magis pene ↄtinuatione a poſiti firmitate deſcenderẽt Tõta vo in his crudeli⸗ tas er at et in tantũ ab eis oĩs peni⸗ tus hianitatis lenlus abfugerat. vt poſtea q; oẽ coꝛpꝰ vel toꝛmẽtis vel beribꝰ fiſſet ab ſũptũ trahi nuduz pedibꝰ ſurſj wberei ad carcerẽ atq; ibi neruo pedibꝰ ꝓcluſis recẽtibꝰad⸗ huc terga vulneribꝰ reijcerent in ſo ſ teſtarũ fragmẽtis lubter inſtratũ Interea płin vſq; ao moꝛtẽ ↄſtan ẽt foꝛtit ꝓdurantes. Alij vo recepta coꝛpꝑis ſanitate ad reꝑandum deno agones diſpeſatoꝛes penarũ ſponte ꝓuocabãt. quos illi erubeſcẽtes rur ad tonẽta reuocare ip̃a eoꝛj au tjs nitatis et ꝓpa rhõni regni inra vio⸗ latã ſũt Vbi vꝛbẽ q̃ndã xp̃ianoꝝ ci niũ.in q̃ cũ et pplus oĩs et hono?ti viri et mg̃otꝰ xp̃ianos ſe eẽ hec cq eſcere ad ſacrificãcũ faterent᷑ circun dari militibꝰ iubʒ. cũctos q; ſimt᷑ cũ mulieribꝰ viros.cũj puulis ſenes ci ciuibꝰ ciuitatẽ ingẽti igne ↄcremari ita vt nullꝰ pẽitus ex illa vꝛbe et cũ[ optio volẽtibꝰ daret abſcedẽt.Et ᷣ in ciues ꝑpetratũ ẽ qõ ihoſtes egiſ ſe notã crndelitai habuilz cxxxv¶ dacia ꝑterriti capite xos ceci inbe ba errr Jã vo qð apud frigiã geſtũ ẽ̃ udeat pᷣterire in qͥ et cõia huma — K 3 1 3 3 8 11 f . 1 1 ¶U Muis ent poſſit vel illa repete⸗ re qbus apud grabiã lãcti martyres ſecuribꝰ ceſi jũt Aut quõ qs retaxat que in rapadocia geſta ſynt vbicru ra frangi dei culroꝛibꝰ iubent Quis meſopotanie referat cruciatus.vbi xp̃ianos ſuini tergoꝛis moꝛe ſingꝰis manibꝰ pedibus q; ſuſpẽſos amariſ ſimo fumno ſubter iniecto indiguis ericiatibꝰ enecabant.alij vero jento igne ꝓe adhibito toꝛmẽtis lõgioꝛi⸗ bus abiumebant᷑ Ille aũt quõ repli cem que apud glexandriã geſta etiã veterũ poetarũ fabulas vincũt vbi obtrũcatis auribus atq; inhoneſto vulnere naribꝰ manuũ q́; ceteroxq; mẽbꝛoꝛũj ſqmitatib? ampptatis trũ⸗ cũ ſinebant abire deriũ Spud ãthi⸗ ochiã vero quõ recoꝛdaboꝛ craticu las p̃ᷣus opoſitas qͥbus xp̃iani ſuꝑ⸗ impoſiti toꝛrebantur cxxxvij Sed inter hec nobiliũ duoxiu nenũ factũ memoꝛabile ſilere nõ pu to Vui ci ↄp̃henſi ſimnlachris ĩmo lare cogerentur aiũt ꝓucite nos ad aras Et cũ fuiſſent adducti manu as ardenti igni ſupponẽtes ſi ſubtra xerimus inqunt ſacrificaſſe nos cre⸗ diteEt quo aduſq; caro oĩs in igne immobiliter perdurarit. In regionibus vero ponti cru dellã gerebant Arüdines acute qui buſdã ſub vnguibus digitoꝛi infige bãtur.alijs igni liquefactuʒ ⁊ doꝛle diffuli vſq; ad loca pꝛudẽtia cjbus naturalis egeſtio ꝓcurari ſolz infundebatur. vlerna q́; cãdentia et rueſte ardentes abſq; vilo hůanita⸗ tis miſeratiõis q; relpẽu ingerebant᷑ ꝑ pudẽda viſcerũj et naturaliũ ſecre⸗ ra mẽbꝛoꝛũj Sed qᷓd faciã ꝙ apella tiones ip̃e mihi in admiſſis facinoꝛi bus deſit ⁊ geſtoꝛẽ ſcelerũ nec voca bus enumerari q̃;ant inueniri pñt. Wuſtinebãt tñ om̃ia foꝛtiſſimi mar⸗ tyres ſi aliqd erudelitatis inneniſſẽt Sed cũ aliqũ iã nõ rõne aut t umãi tate.crudeluatis tñ nimietate ſacia⸗ ti reſpicere ad ĩmanitatẽ ſceleris ſui eriſſent · deolatas vꝛbes ciu bꝰ⁊op timis ruã nudata cultoꝛibꝰ oꝛbatos filijs pr̃es ⁊ ꝑentes liberis ad clemẽ tiam ie bonitatẽ q; cõuertũt g dm pncipaleponũt vt hoc hoĩm neqᷓqᷓ; quidẽ ſubiret interitũ omnes tñ qui hãc lpẽm ↄfeſſionis tenerẽt dexteris oculis ferro effoſſis eiſdem q; caute rid aduſtis ſiniſtro etiaʒ pollice cau terio nihilominus debilitato perſin gtas ꝓuintias in eris ferri q; metal la vel opis vel pene gratia depoꝛtã dos Mec fuit clementia p̃ncipalis qᷓ oqtimnis ciuibus conſulthm eſt Ediſſa nanq; melo(cxxxir potamie vꝛbis fideli populoꝛuʒ eſt thome apłi reliquqjs decoꝛata. Ilbi cũ imꝑatoꝛ valẽs vidiſſet ecẽ̃ijs eie ctos in cãpo hrẽ cõuenticulũ tanta dicit iracũdia accẽſus vt p̃fectũj ſuũ pugno percutet.cur nõ fuiſſent inde qͥʒſicut iuſſerat cõturbati It ille licʒ eſſet paganus et inirijs ab impa⸗ toꝛe fuiſiet affectus tñ ↄſideratione humãitatis altera die ad vaſtandũ populũ ꝓceſſurꝰ facit hoc ipſũ ciui hus per occulta indicia clareſcere.qᷓ ſi cahere ſe poſſent ne innenirentur in loco MWane ꝓceſſurus terroꝛẽ lo lito maiorẽ per officiũ monet agit om̃ia quo qᷓʒ minimi vel ſi fieri poſ ſet nulli ꝑichtarent᷑. Nidit tñ frequẽ tioꝛẽ ſolito pophlũ ad locũ tendere currere p̃cipites ⁊ feſtinantes tanqᷓ; vererent᷑ ne quis deeſſet ad moꝛtem Interea vidit quandã muliercuſam re vt nec claudere oſtiũ nec operiri vt mulierũ habitũ decet ↄiligentius nt q;; ꝑuulũ ſechʒ tra bentẽ gurſu q; rapido irrupto etiaʒ ta feſtinã et ꝓperã domo ſua prüpe ti ontoh d raſtand hethoc iplũ cw ndicia clarecere⸗ mne wwenirenm ceurs tenb oficl nohe mimvlifeij en Intimi officij agmine feſtinãtẽ xñj ille vltra nö ferẽs app̃ hendite inqjt muliereʒ ⁊ huc deducite. Cunq; fuiſfet adducta uo inqt felix mulier eras tã feſti naꝛSd cãpũj ait quo catholicoꝝ po nlꝰ ↄuenit.et nõ audiſti inq;t qja p̃fe ctus illuc ꝑgit vt oẽs interficiat q́s ienerit/Sudini inqt et iõ feſtino. vt bineniar· Er guo inqt ꝑuniũ itum trahisEt et ip̃e ait martyriũ cõſeq́ mereat᷑ Mue cij audiſſet moderatiſt ms redire officiũ ⁊ ↄnerti vehiculũ 2d palatiũ inbet Et ingreſſ? ait Im Peratoꝛ ſubire moꝛteʒ ſi mihi iubeas Patus ſũ opꝰ vᷣo qð pᷣcipis implere nö poſſũ Cjq; edochiſſet cuncta de r repꝛeſſit impatoꝛis inſani Legit in vita ſci kari cxl lephi ꝙ regina altrogodis dñi deuo tone nobiliſſima viri dei vite q̃litatẽ ahdiẽs cibi ſcʒ pſimoniã et noctiũ in ſõnitatẽ.veſtiũ qᷓʒ vilitatẽ.erat enĩ ei ↄuetudo cinere et cilicio coꝛpns ob noluere et qñ ſũma exigebat laſſitu⸗ do qeti indulgẽ nuda humo coꝛpus ſubſternẽ miſit ad eñ apparitoꝛes de ſiderãs eiꝰ pñtia grrui et animã ſuaʒ deo ↄmẽdare ꝑ ei internẽtionẽ Oð ſi inqt pᷣcibꝰ meis ãnuerit oĩa fiſci il⸗ lius in cuiꝰ ꝑte reſidet pᷣdia ei tribuq Qnibꝰ auditis vir ſcus parũꝑ deli⸗ berãs cogitabat ñ talia regine.vt tantope ie videre deſidet diutiꝰ ſu⸗ doꝛibus incultũ ieiunioꝛnʒ ſqualoꝛe hoꝛrid rurali exercitio ruſtic Mo ui certe noui virulentã veterni hoſti. calliditateʒ.qa in ꝑadiſi amenitate p femineã ibecillitatẽ fregit viri vigo rẽ Jo q; equũ eſt mihl cauere mu liebꝛẽ aſpectũ ne capiar laqueis ĩimi ci ego incolens ſqualida eremi loca. Ite inqjt optimi iunennz et dñe vre hec vᷣba referte Si qjd p naluero pꝛo en eroꝛabo · certum tñ hẽat ꝙᷓdin in coꝛꝑe ſuꝑfuero faciẽ me mulier. ne hõ pecunia iſta in Diſtinctio octaua ꝗᷓ viſurũ.neq; hoc cenobioluz quod dño p̃cipiẽte ↄſtruxi ingreſſui mulie⸗ ris vnc patebit Neq; en vecʒ nos de xp̃i ſumꝰ familia vẽdere nm mulieribꝰ aſpectuʒ. aut capeſſenda — tra inimico hiani geneij. aĩam nram ſtituere Fõq; añm ſulj ab hac intẽ⸗ one ſubmoneat.et fiſci ſui ꝑtẽ cui li 2 buerit attbuatOue ↄſuetudo in eoð möſterio dño fauẽte hactenꝰ manet incouulſa(Cxli Legit᷑ in vita ſancti launomari arotẽſis. ꝙ eicẽ vir nobilis ermoa dus in angůſtia ↄſitut? miſit. xl.ſoli⸗ dos obnixe petẽs vt intceſſionis ei meritis ſpes ei ſalutis a deo p̃ſtaret᷑. Vui acciꝑe recuſãs tandeʒ tñ latoꝛe Purgẽte ſuſcepit Ingreſſus q; oꝛato rij oꝛõem fudit vt oblatio viri acce⸗ prabilis fieret in cõſpectu dei et ſuꝑ altare pecuniã depoſut Wrãqiq; ſtu dlo vnũquẽq; nummũ appꝛehendẽs wanu reuoluebar. et geni ſepius ſie⸗ ctens oꝛabat Landẽq; vnũi olidum quẽ in ſpů mũdũ et nõ ex rapina ad⸗ uiſitũ cognouit vſibꝰ ſhis retinuit. Reliqs autez gerulo tradit et ait. W lita iniqᷓ eſt et ðᷣinam nõ põt mutare ſiam ß nec pcc̃oꝝ remiſ ſionẽ impetrare Mã vidtime im pioꝝ abomiabiles ſůt dño Sic ille reuerſ? 2d dñm ſuũ adhuc euz viuentẽ repe rit Sz moꝛbo inualeſcẽte gb hac ju⸗ ce eſt abſtractus Ccrlij. Legit in vita ſei mãchutis qð dũ ip̃e puer a mñ̃e iã decrepita mira culoſe natꝰ eſſet.ſcus bꝛandanus ab⸗ bas eũ baptiiãs in filiũ ſpñalẽ půa⸗ liter educandũ deinceps accepit ⁊ in Fis erudiuit Qui licʒ etate tener aĩo m̃ foꝛtis erat ⁊ ſtabili grauitate fun dat? Igneũ q; vigoꝛẽ coꝛpuſculi in ſe validij feruere teſtabat Ita vt dů rent dẽtibꝰ ille i ſph fermẽs oib pa ——*. —*— * — — ris esleſcebat in coꝛꝑe ita vt ſimplo veſtimẽto cõtenꝰ cõtinue guttas ſu doꝛis emitteret Ztaq; pueroꝝ ip̃e et cõdiſcipuſi ad litus maris ꝑre xerũt vt laboꝛẽ diſcipline iocãdi licẽ tia relenarẽt Sʒ cũ ceteri ãte inunda tionẽ maris ↄrinue eſtuãtis fugerẽt. et ludũ relinquentes ad ſcholas redi rent. puer ſẽus doꝛmiens ſuꝑ faſcem alge remãſit in litoꝛe. Lunq; agpinqᷓ ret mare mime eũ tangẽs circũdedit nuruq; diuino quãtũ circa eũ crelce pat tantũ locꝰ litoꝛis ſug quẽ ille ia cebat exaltabat᷑ Tãdezʒ per Pꝛe hoꝛ roꝛeonitus maris fluctuũ euigilãs důj circũſpiciẽs neminẽ videret cõdi ſcipulos nomĩatim inclamare cepit. Wui cij nemo rñderet ait ſecũ. veus oĩpotens vbi nũc poſitus ſum ego? Pe derelinq̃s me ſed adiuua Ine et ſalua Interea magt̃ ſolicite q̃rebat a diſcipulis vbi eſſet alilnus eiꝰ chariſ ſimus Wuibꝰ rñdentibus eũ vna cũ illis ad litus iſſe ſeq; illũ doꝛmientez in litoꝛe vidiſſe. ſed vtrů poſt ibi re⸗ inlerit neſcire. ingemuit ⁊ iõ ĩminen te velpe cũ ſcholaſticulis ſuis ad lit? maris prexit Et ecce inſula nũq; an tea viſa in ip̃o mari apparuit. Muz cũj inter ſe mirati fuiſſent.ceperũt cir cũquaq; per litus et ꝑ vndas maris intueriſi foꝛte cadauer pueri ↄtinge ret videre uo facto nocte iaʒ inſtã te ad mõſteri redierũtet intrantes ecẽiam exeqas pueri q̃ſi iã moꝛtuice ſebꝛarũt. ec inulto poſt parentes pueri ad brandanũ miſerunt vt filiũ doꝝ ſibi ſanũ? incolnmẽ redderet 5 lem ſibi ↄmiſerũt Tũc ſeo brandaho inſtant ea nocte vigilijs et oꝛõnibus inſiſtenti. aſtitit angelꝰ dñi ⁊ ait Mo li timere ſerue dei. qa puerũ de cuiꝰ interitu angebaris deus omps inter vndas illeſũ cõſeruauit Ecce enz ꝓ eiꝰ cõſeruatione facta eſt ibi ꝑpetua ¶Ex vitis ſanctoꝛũ inſula vbi quieſcẽdo remanſerat Et vt hoc pmum diuine vᷣtutis in eo de claratũ miraculuʒ ꝑpetuo teſtionio mendet᷑.mare qð q̃tidianis pᷣ? illic gcceſſibꝰ adeſſe vel receſſib? abeſſe ſo litũ erat.nůc iuſſu dei tã ſtabili ꝓfun ditate eaun inſulã circũcinget. vt nũ⸗ qᷓ; inde redeat nec quiſqᷓ; ablq; naui⸗ gio illuc ꝑuenire q̃at Tic ſcus bran danꝰ gp̃as agẽs · mane ciz fr̃ibus ad litus abijt IJbiq; puerũ in ſupioꝛi lo co inſule odas dño ↄcinentẽ conipe⸗ 1it. gaudẽs q; eũ ſalutault. Vuj oẽs ad bñdicendũ deñ inuitabat cxliij Poſt hec rogabat vicẽs. NMũc ſaltem vna die hic ꝑmittite ꝑmanerẽ vbi dei pietas ſaluatorꝭ miracko me dignata eſt illuſtrare. Sed pſalteriũ meñũ vt mecũ habeã efficite·et nõ eſt efiicacia quo ad me ꝑferat in mariil lud poniteTũc magr̃o illð in manu tenẽte et in mari mittente faſcis alge ſug quẽ ip̃e doꝛmiebat accurrit et ſu per ſe plalteriũ excepit et ad ripã ju⸗ er quõ puer ſtabat aquis mime in⸗ fectů ſuſtulit In craſtino aũt nauicu lam ꝙ puero miſerũt et eñ ad mõſte riũ duxerũt. Jũc eius parentibꝰ ait brãdanus Müůc kilinm vrm mĩa del ſaluũ et incolumẽ ſicut ſtõachati mã daſtis recipite. Wuod audiens puer lachꝛymabilit᷑ ait MWagt ſce et mihi venerãde pꝛe ꝑentibꝰ nõne cũ euãge liũj legeret᷑ audiui te dicentẽ. Molite vob vocare pr̃em ſuꝑ terrã arẽtes itaq; penitẽtes de legatione vre di recta.et veniã flagitãtes eñ euʒ magi ſtro dimittũt et ad ſua redeũt Erat aũt mos vt vnꝰ ¶xii pueroꝝ i hebdomoda ſua fertẽt lan ternã ante mag̃m adeũtẽ noctu ba⸗ ſilicã matutinalis officij cauſa Adue niente ergo leptimana felicis pueri. alij cõpares ſui inſtigante inuidia ex unxerijt focũ. quo aucẽla lucerna ſre 3. 9 5 2 debebat. cuplẽtes eñ ob hoc a magi⸗ ſtro verbera ꝑpeti.Tůc puer qd age ret ãbigens abijt ad officinã vbi ſice ra fiebat petens a cõfectoꝛe ſibi ignẽ Illo añt nolẽte imo pigritãte men accendere.tandẽ ab anxiante piero impoſiti ũt carbones gremio iliꝰ.a qbůs nil leſũ eſt veſtimentũ il⸗ lius. Reuerſus q; ad magiſtrů.reppe winit? illu rit candelã ab angelo iã d— minatã Itaq; om̃i vita ſua virgo in leculo ꝑmanẽs monaſticũ habitij in duit et celibẽ vitã duxit exlv. ¶VPoſt hec multis miraculis cla rus epũs oꝛdinatꝰ eſt Iudiẽs vero de quadã inſula in qua vt dicebat᷑ ce li ciues angeli habitabãt eam c ing giſtro bꝛãdano nauali itinere inqͥre⸗ ſe ſtatuit Sed cñ din lõgeq; in mari vagantes ad optatã inſujlaʒ ꝑuenire nõ poſſent in patriã redire dijudict veniq; carinã a ſtatione ſubmouen⸗ tes illuceſcente ſaẽtiſſima die paſche circũſpiciẽtes q̃ſi modicã inſulã vide rt ad quã applicuerũt. Illuc ſãctus machutes ſugerẽtibꝰ fribus miſſaꝝ ſolẽnia celebꝛare cepit. C ſq; fratres pſollẽdo miſſã canerent peruentũ eſt miſſali oꝛdine vſq; ad oꝛõnem dñic Tůc ſubito tota illa qᷓ videbat inſula cõmota eſt Erat autẽ belua ex his 5 cete dicũtur abiſſi incola.tante enoꝛ mitatis et magnitudinis.vt creceret᷑ paulo ante ab ep̃o ⁊ ſocijs eiꝰ inſula eſſe vel terre ſpatiuz aliqð. Aduerte⸗ rũt igit ſupſtantes viuuʒ aĩal eſſe.et erterritis oĩbus ſeq; iã mergẽdos et deglutiẽdos clamstibꝰ. vir dei ficẽs in dño interritꝰ ꝑſtitit. donec imple⸗ ta miſſa fratrj cateruã cõfoꝛtare ce⸗ pit.ponẽs eis iã ionã ꝓphaʒ triduo in vẽtre ceti incolumẽ ſeruatuʒ.ðina q; adeſſe ſuffragia vbi deſt pꝛoꝛſus humana Tũc diffugiẽtibꝰ cũctis ad nauimn ſẽus vir in oꝛõne ſe ibidẽ pꝛo tinctio octaua ſtrauit. inuocãs deũ vt cetũ illũ cun ſupꝑſtabat immobilẽ faceret.donec il la ↄgregatio fratrij illeſa tranſeũdo ehaderet Vua oꝛõne cõpleta belus vᷣtute vina q̃ñi rupes vłmons facta eſt ĩmobilis. donec lẽus machn tes li bero poſt om̃es de naui greſſu deſcẽ deret Bic q; laudãtes deum ꝓſpero curſij ad patriã redierunt incolumes E Wie alt quadã id cxlvi ſẽuð epũs cũ aliq̃t monachis ſuis in agr cauſa putandi vineaʒ iuit.et vt poſſet meliꝰ ac lenius o ꝑari cappam in qͥdã loco vinee depoijit ꝑacto q; laboꝛe cũ vellet cappã iteruʒ inducre inuentũ eit in ea cuiuſdã ouũ auicte. Muo cõꝑto vir dei illi? cõdeſcenſio⸗ nis nõ expers ſine cuiꝰ ꝓnidẽtia nec vnꝰ paſſer perit ſuꝑ terrã.ꝓhibuit in dumentũ de loco gmoueri donec ſu os auicula fotos pullos excluderet. Interim tñ nulla geris intẽperies vl plhuia ip̃m ſacri pᷣſulis veſtimentuz inticere vel attaminare vi diuina in⸗ hibita pᷣſũpſit vłtemerauit CEexlvij— Muic cõtulerũt pagenſes de re bus ſuis multa donarig. Int᷑ q;s qui dam ruſticꝰ cõtulit ei aleſij.ligna de ſilua vſibus nẽarijs allaturum. Hůc aſellũ pᷣſul mancipio ↄmẽdauit. Oui cũ vna dierũ ligna aſello imponẽdo decideret. lnpus rapaci auiditate euʒ inuacẽs occidit et abſijpſit wWð egre ferens famulꝰ ꝓtem lignoꝛij humer impoſuit et pᷣſuli depoꝛtauit. narrãs Virigito me pꝛeniꝰ ad ſiluã. nẽ in⸗ greſſũs epũs pᷣcibꝰ facillime obtinu⸗ it. pᷣſto ibi adeſſe lupũ uẽ iuſſit ſter ni moꝛe iumẽti ſiruem q; lignoꝛũ ei ſuperponi et anuſtũ vomum̃ minari Vni jupꝰ poſtea extitit ſiẽ canis do meſticꝰ ꝑgens cü famulis ſeꝑ etrer cuſtodibꝰcuſtodiã ꝑnigilẽ et inſtan⸗ tem ſagaciſſimo depẽdẽs— x vitis ſa .3 pic ſanctꝰ decimo et ſeptimo kalẽda rum decembꝛiũ cxlvij Legi in vita ſẽi colůbani ꝙ qᷓ⸗ dam̃ die dů hoꝛa refectionis apinq ret ⁊ miniſter refectoꝛij ceruiſiam ad miniſtrare conaret᷑. vas qð tipꝛũ vo cant ad cellarium appoꝛtauit et ante vas quo ceruiſia cõdita erat appoſu it.tractoq; ſeraculo meatũ in tipꝛun currere ſinit. Ouẽ beati colũbani im erio alius e ffibus vocauit It ille obydiẽtia feruens oblitꝰ meatii obſe rare cucurrit ad pr̃em ſeraculum qð duciculũ vocãt manu deferẽs Poſt⸗ qq; ſibi vir dei qð voluẽat deꝓmpſit oblitꝰ negligẽtie celer ad cellsriũ re⸗ dijt. cõijctẽs nihil ĩ vaſe de quo cr⸗ rebat ceruiſie remãſiſſe. Intuitus eſt aũt ſup̃ tipꝛij ceruiſiã creuiſſe. Nec mi nimã qͥceʒ ſtillã foꝛis cecidiſſe.vt cre deres in lõgitudine tipꝛũ gemiatum eſſe vt qᷓlis et q̃nta rotunditas infra tipꝛi coꝛonã inerat talis in altnz cre⸗ uiſſet vꝛna Fic apparuit et impani. meritũ ⁊ obedientia obſequenis · 0egt in vita ſampſo cxlix nis ꝙ ſtẽus papa dubꝛicius q̃daz die veniẽs ad voinũ eſtuti magfi ſci ã⸗ plonis cũ quo ip̃e hĩtabat ſãpſonez diaconũ oꝛdinabat. in qͥ facto grãde miraculũj interfuit Tres fr̃es ibidem oꝛdinati ſũt. duo in p̃ſbyterij ⁊ terti? in diaconatꝰ officio. Sed duz ad ge nua flectẽda iuxta moꝛẽ fñes inuita⸗ rent᷑.vidit papa ſẽus vna cũj magf̃o eſiuto colũbam celit? miſſõ per fene⸗ ſtram ſurſuʒ aꝑtam deſcẽdere. ac ſuꝑ ſeẽm ſampſonẽ non vt eſt moꝛis aufu gitare vł volitare· ſed ſemꝑ ſine vllo pẽnicule motu ĩmobiliter ſtarep̃o en manij ad ↄfirmandũ eum diaco nem ſuꝑ eñ leuante. illa qðᷓ ẽ mirabi⸗ lins in ſcapula dextere ei deſcendit. Ibiq; cõſtanter manſit tõãdiu donec õfficiij ab ep̃o cõſjmaret᷑ iotũj. ec nctoꝛũ lõge poſt ab eodẽ ep̃o oꝛcinẽ pᷣſby⸗ terij dignꝰ accepit.et quale ſignũ ce⸗ litus vñũ eſt qñ diaconꝰ factus ẽ ta le etiã factũ eſt qñ p̃ᷣſbyterat? oꝛdinẽ jnſcepit Quãto aũt in maioꝛi gradu inheierat. tãto? in artioꝛis abſtinen nie tramite ſe inſerebat. Qui etiã libi⸗ dinoſa incẽtiua adoleſcẽtie ſue flore vincẽs. volũtariã carnis můũdiciã ꝓ natura habebat.nec vnqᷓ; aliqͥd alicu jus animalis in ſua tota vita gulta⸗ bat. At duo ffes diabolicis impleti venenis et maxĩe quidã malus p̃ſby ter ei inuidebãt.ſed nullã in eo cauſã reatus inueniebãt. Vnde quaſi ebꝛij et amenteshuc et illuc vertebant᷑. F añt illiꝰ pᷣſpyteri piſtoꝛ factus ẽ mo⸗ naſterij Mui accepto mali f̃is conſi lio venenũ ſẽil ampſonis miſcuit po culo Tillũ qͥddã fricans ei ꝓpinauit et vt fieret ꝓbabilit moꝛtiferũ parũ de eo pus aiali dedit Mð ſcʒ animal vt bibit ſaltũ pᷣcipitẽ dedit. et ſtatim moꝛtuũ eſt Sẽ̃o vero ſampſoni oꝛã⸗ ti ſpũs vñi mõſtrauit malũ ſibl nuh pᷣparatũ It ille de dei ꝓiſione con fidens vbi ait et ſi moꝛtiferũ quid bi berint non eis nocebit letꝰ refectoꝛiũ eſt ingreſſus.eo ꝙ ip̃e mõaſterij fuit iconomus pocula f̃ibus bñdicens. et ſẽe crucis ſignaculũ imponẽs abs q; heſitatione totũ bibit. nec vllũ vł paruiſſimũ coꝛdis doloꝛẽ vnqᷓ ex eo jenſit Tůc piſtoꝛ mali cõmiſſi penitu it.et frem de liuoꝛis malicia increpa nit. ſed in obſtinatõne ꝑdurãs nullũ aſſenſũ bono cõlilio p̃buit ʒ vindi cta dei velox affuit. Nam dñica die ꝓrima de manu ſãcti ſaunpſonis cõi cans cũ buccella in os eius intraſſet eadẽ hoꝛa a demonio eſt arrept? ita vt pallens tremẽs ac diſcerpens ſeq; impudent denudãs labia us dẽtib? moꝛderet.⁊ alios ffes abſq; verecun dia degarriret Sed ſco ſampſone ei õauit mulh fbi n — n bidinec vln nahcöm 4 al onis muh ainpentsis 6 — ddolente ⁊ pꝛo eo cũ lachꝛymis oꝛã re ſanitatẽ recepit.mali qʒ ↄmiſſi pe nitudinẽ agens coꝛã oĩbꝰ fratribus [pã ſuᷓ agnouit. Ecl egt ð eodẽ ꝙ cũ q̃dã hyeme p̃ eiꝰ egrotaret ad moꝛteʒ affirmabat ſe nũq; vel moꝛtẽ guſtaturũ vel ſani tatẽ receptuꝝ vel ſacriticiũ oñ̃onis pcepturũ niſi ſamſonẽ pmogenitů ſu um vicẽt ꝑ quẽ parit᷑ ⁊ coꝛpoꝛis et gĩe ſanitatẽ ſe ꝑcepturuz dicebat.qð beatꝰ ſãſon vt a nuncijs a ſe directis audiuit.apud ſe ingemuit? ait. Jaz niſi falloꝛ egiptũ reliqui non eſt op? me in ip̃am redire. Potens ẽ autem deꝰ egrotãtẽ ſanare ſcus ꝗ̃t piꝰ mĩa motꝰ dixit ei.q̃re ſic dicis electe dei. curã te oz hr̃e de aĩaꝝ ꝓfectu.tuaq; merces grãdis erit cij deo.dum vbi carnalia creuerit ſpũalia ſeminẽtur. Mõ pter deũ ⁊ aĩaꝝ lucra oĩb?ꝰ pa ratus ſũ. Itaqʒ faciẽs nijcios ꝓgre di.ip̃e ſubſecutꝰ ẽ cũ qͥcã iuuene dia nerũt.qͥ in aduentu eoꝝ gauiſus ca⸗ pitale qðᷣdã crimẽ ad moꝛtẽ qðᷣ ĩſe celauerat in medium publicauit.deo qʒ ſe ſeruituꝝ vſq; in finẽ ſuum deuo uitꝰ caput ſuũ eadẽ hoꝛa tonderi fe Wul rñdit. tinaz volũtas dei fiat. ⁊guůcko⁊ diacono ĩ pace ꝑꝛexiicli. Legit ĩ vita ſee phare virginis cũ apud villã papiẽſij dei cultoꝛ euſta ſius a genitoꝛe ſẽe phare officioſiſſi⸗ me ſuſcept? eſſÿ. atz ↄgnouiſſʒ pharã beati coiumbani bñdictiõe ſacrataʒ graui oculoꝝ fatigari cecitate quaʒ Straxerat cõtinui flet? meroꝛe eo ꝙ diſponẽtur a pr̃e nuptiali oꝑi ĩſerui re.⁊ ſeimonie vota fruſtrari nug de⸗ liberata. pr̃eʒ aſpitate verboꝝ obiur gat dicẽs hoc ſui eſſe oꝑis ꝙ virgo afficẽtur tãto diſcrimine ꝑiculi. Ad B ſiqdẽ pr̃ ſilatiõe verboꝝ filie ſe di⸗ xit poſt hre nuptiaꝝ ↄiũctivnẽ tãtũ vt ip̃iꝰ mereret iocundari coꝛpoꝛali ſoſpitate.Ita qʒ vir dei hoꝛũ credu lus verboꝝ ad locũ in qͥ egra decu⸗ babat puella acceſſit.? vtxꝝ in ſcimo niali habitu viuẽ vellʒ ſciſcitat᷑. Atil la ſuſpirãs ait ſe pudiciciã ãgelis ſo ciã deſiderare.potiꝰq; ſupnũ ſpõſuz ↄcupiſcẽ qᷓ; terrenoĩ flebilit inherere ane vero viſus ẽ ei aſtitiſſe vir re⸗ cono ſibi ab abbate aſſociato· ꝑgen tes qʒ venerũt ad amonem pr̃em ſei ſãſonis ipß̃m qʒ egrotãtẽ in lecto ĩine nuerẽti vnltu ocuł᷑ ardẽtibꝰ dicẽs.cer ta eſto famula dei meis q; ꝓmiſſis firma hodie tibi viruz aduenire qͥte ſoſpitati reſtituet. Wac expleta vlſi⸗ one pꝰ modicũ ĩtrãte ad eů euſtaſio viſiõis oꝛciinẽ phara enarrauit. Tũc euſtaſiꝰ or̃one facta ꝓmiſſũ diuinit? adiutoꝛiũ virgini accelerãte ſanitate cit.vxoꝛe ſna maxime ſuggerẽte ⁊? di cente. Wõ ſolũ ego ⁊ tu vt decz ⁊ cõ uenit ſeruiamus deo. ⁊ pꝛolem no ſtrã totõ in dei ſeruitute iñgamus.⁊ oĩa nr̃a dei tota fiãt. qͥ aſſẽtiẽte pᷣſen tatis ejnq; fribꝰſuis ſco ſamſohi vna cũ ſoꝛoꝛe valde paruula paululũ ſi⸗ lens rñcit. F̃es qdẽ mei boni ſt et deo denoti.ß h puſilla ad mũdanas voluptates data ẽ.tñ nutrite eam ꝙœꝙ põ eit. Contirmatis itaqʒ ſuis inbo nis opibꝰ⁊ ad monaſteria fundãda uggeitis ſẽs ſamſon vna cũ pre 1o ↄtulit. qð vidẽs pr̃ volũtatẽ coꝛdis kactis apit ſponſũ aduocat.ſpõlalia firmat.tẽpꝰnuptiaꝝ ſtatuit. at illa fu gã arripuit.⁊ pauitãti curſu ecẽiam peati petri ingreſſa atz in terrã pꝛo⸗ ſtrata pugnis teneꝝ pectꝰ q̃ſabat. la chꝛymis q; terrã vbertim irrigans? beatũ petrũ inuocãs his verbis oꝛa bat. O petre qjiuſtis regna reſeras celeſtia obſeras iniuſtis huc ad tua confugi limina tua volens eẽ virgů⸗ cula.iðᷣt tu o xp̃e qͥ ꝑ flecteris pᷣcibꝰ humili remittẽdo loꝛdes ſerua vir⸗ 3 ginitatẽ meã oblatã tibi ꝑ eterna ſe⸗ cula q̃ͥ pat᷑ cognito pueros ilico vi rigit mandans eã in loco interfici. B pueri ꝓuido ꝓſilio aliq̃ntulũ in eun do ꝓſiſtũt.vt ip̃o moꝛarũ ſpatio pa⸗ tris mitigaretur ſeuitia. Venich eo veniente atz acriter ſeuiente miniſtrĩ ↄminationẽ moꝛtis artificioſe inten tabãt. Id qͥs illa. Mõ inqt a genito⸗ re talia munera debentur filie. Sed iocũdiꝰeſt mihi in loco hoc pulcraʒ moꝛtem appetere ꝙᷓ; virginitatis fio rein ꝑdere · Hoc aũt certiſſime gem⸗ toꝛ nouerit meꝰ.quia nunqᷓ; copule nuptiali in vita iſta lubdi cõſentiam Reterentibus ergo famulis hec dño ſuo ille furoꝛẽ aĩ neqᷓꝙᷓ; ſine leſione fi lie mitigare voluit.ſed cuſtodie vᷣpu tans ſeruabat eaʒ ad ea que facẽ dil⸗ ponebat.lq; iſta gerũtur dei mile ricoꝛdia ↄtigit beatũ euſtaſiũ ꝑ ip̃m haguericũ reuerti ab hac expletione legatiõis regis lotharij. Nui cogno ſcens tũ dirã regis aĩaduerſionez in filia irreuoeabiliter deſeuire.ſtuduit ip̃ꝰ aĩ ſeyitiã duris verboꝛũj aculeis rerebare ⁊ ad penitendũ ↄpungere. Meqʒ vero inde redijt qͥuſq; ⁊ puel⸗ lam deſiderato ſẽimoniali habitu ꝑg gondoeſſennũ meldenſem ep̃m oꝛna ret.⁊ vt idẽ hagueric'm onaſteriũ in pꝛio ſolo famularũ dei congryuimn Pabitatiõi conſtrueret. clij. Fann in vita ſci attali ꝙ iĩcẽ lã⸗ tus atralus beato colũbano ð hac luce migranti ſuccedens cuz egregle bobienie cenobium regeret.diabolꝰ cõtra eũ aliqͥrũ ſubditoꝝ coꝛda ſuſci tauit. qui ſe dicebãt tãti feruoꝛis au⸗ ſteritatẽ ⁊ ardue diſcipline pondera erre nõ poſſe. St ille ſagacit pia fo mẽta pꝛebere ⁊ mollire coꝛda tumẽ ria nitebatur ſuadens reminiſci pa tres ꝑ moꝛtificationẽ ⁊ ↄtẽptump⸗ ſentis vite regna celoꝛuʒ poſiidere. x vitis ſanctoꝛum Cunqʒ ſe nihil pꝛolicẽ iam cerneret ꝑtinaces ire permiſit Vui poſtq; ab eo ſegregati lt.cum virum dei ſuis detractionib? laniarent vnus eoꝛuʒ ſubito igne febꝛium accenlus int᷑ pe nas incendij clamare cepit ſe ſi poſ ad beatũ attalũj venire velle.⁊ admiſ ſi criminis dãna pñie medicamento lenire. Aix hec ei dicere lichit obmu tuit⁊ extremũ anhelitũj dimiſit. At il li qui aderant videntes iniiriam vi ri dei a deo vindicari qcam ad eum cũ pñia redeũt. Vuos ille miro gau dio ſuſcipiens ſuis locis ſuas recog⸗ noſcentes culpas reſtituit. Alij vero qui datum pñie locuʒ contẽpſerunt non redeũdo diuerſis moꝛtib? diru pti ſunt. Ram vnꝰ eoꝛuz ſecuri ꝑcuſ ſus interijt.alius dum parui fiumiĩs aluenm tranſmearet iꝛretitis popli⸗ tibus parua vnda necatus eſt. Zerti s cum ſe in mari carine tradiciſſet dimerſus eſt. cliij. /Aegitur ĩ vita ſei magnobodi an vegauenſis epiſcopi.ꝙ cum ideʒ vir ſanctus dioceſum ſibi cõmiſſam illu⸗ ſtrãdo circuiens ad pꝛedium quod quartiniacus dicitur perueniſſet.pu eri garruli nephanda conuicia ludẽ do iactabant. Quos illo intuente ſ ito vnus ex eis pulueri mixtus cum omni pernicitate raptus per aeris vaſta moꝛe globi hac illacqʒ fereba tur.Tunc ſodales cum parentibus triſtes ac territi per deuia queqʒ ac rupium? vallium anfractus ſectan tes nihil pꝛofecerunt. Jamqʒ deſpe ratione randem per deuia ac dumo ſos tramites fatiſcentes pueruz rep pererunt inter condenſa vepꝛium ſe mianimem.?⁊ vix exilẽ anhelituʒ tra hentem. Muem parentes cum valde magno gemitu pallio inuolutum et pene cunctis artubus diſcerptum in pꝛelentia ſancti viri obtulerunt. Qvos ilo inwenn — ue rapus pe A bipullahin Qui afpꝛehenſa manu eum leuauit ⁊ vite pꝛepotẽ ac valentem parenti bys reddidit. Cecliij ¶Zegitur in vita ſẽi p̃iecti ꝙ die qͥ⸗ dã paſce cũ ip̃e ad menſõ in ſolario cũ multis alijs reſidẽt tres ĩter eos aderant q a carnibꝰ abſtinebant.qͥs c um alij deriderẽt ſcus pꝛeiect? eos adm ouit vt qͥs venerari debebãt ir⸗ ridendo nõ increparent Sʒ cũ illi ñ ſe coꝛrigerent ſubito pauimentuz ſo larij cũ irriſoꝛibꝰ cecidit. Tãtũ q;p̃⸗ lectus c abſtinenti bꝰ remanſerunt. Legitur in vita ſci arnulphi Eclo q qͥdã tꝑe ců in grãgia cui certuz no men eſt moꝛaret᷑ id officiũ ĩpoſitũ fu it ei vt famulo ſibi adiijcto qͥtiẽſchn gqʒ neceſſe eiſʒ fruges ſaris ipoſitas d monaſteriũ carrucarer. Iterũ qʒ in eiſdẽ ſaccis panes qj fr̃ibꝰ grangie certis ꝑ hebdomadã viebꝰſufficẽ poſ ſent repoꝛtaret.Cõtingit aũt die qᷓ dã ej cum curru frugibꝰonergto ad monaſteriũ deueniſſe Cðjq; añ molẽ dinũ ſaccis ac frugibꝰeuacuatis cur rum ſuũ exoneraſiz.cum eodẽ curru ad pꝛoximã grãgiã q̃ noua curia d citur ꝓkectꝰ eſt. Abi cũ negotiũ ꝓ qᷓ illuc ierat expleſſʒ etiã duos poꝛcos ᷓs a pꝛelato ſuo licẽtiatus dare pau peribꝰ ꝓpoſuerat in duobꝰ ſaccis in⸗ cludens oꝛa ſaccoꝛum ligauit eis qʒ; in curru locatis ad monaſterinz re⸗ meauit. Cunqʒ iaʒ poꝛte monaſterij zppꝛopinqaret ijdem qʒ poꝛci tanq; animalia inqjeta ĩpoꝛtune grünirẽt timens vir dei ne foꝛte quiſqᷓ; hmõi occaſiòe in ſuſpitionẽ laberetur.bꝛu tis aĩalibus tanq; ratione vtentib? locutus eſt dicens. Audite poꝛci au dite verba mea. fi diſplicet in oculis dei ne ſicut pꝛopoſui in vſus paupe⸗ rũ vos expẽdã licẽtiã habete grůni endi ſicut et facitis. Si vero gratum eſt ⁊ acceptabile deo meo vtper me de carnibus veſtris anida pauperu reficiatur eſuries.pꝛecipio vobis in nomine dñi vt penit? ab hoc impoꝛ tuno grůnitu ceſſetis Res mira. Cõ tinuo poꝛci illi qͥ diu multuz qʒ ĩtra ſaccos clamitauerãt.pꝛecipiẽtis ob⸗ edientes adiurationi atqʒ imperio tibus poꝛcis monaſteriũ ingreſſus ad piſtrinũ vſq; pꝛexit vbi ſaccos ſu os panibus impleuit. qð dum factũ fuiſſ ⁊ idem ſacci luꝑ poꝛcos iacta⸗ rentur q in duobꝰ ſaccis incluſi ha⸗ bebantur.miro modo acſi moꝛtui eſ ſent incitari ad grůnitũ minime po tuerũt.qm̃ dominꝰ noſter omnipo⸗ tens qui pꝛecibus famuli ſui eos qͥ⸗ dmodo obmuteſcere fecit. non niſi permiſſione eiuidem naturalem eis grünitum reddidit. Igitur panibus onerato curru in viaz ſuam pꝛofect? eſt. Cunqʒ iam longe remotus eſſet a muro monaſterij. poꝛcis ſuis licen riam griniendi ſicut antea cõſueue⸗ rant verbo reddidit.qui ſtatim inqe rudine ſolita clamoꝛẽ emittẽtes do nec ad grangiam ventum eſt grũni re ⁊ claimoꝛibus inſanire non ceſſa⸗ nerunt.E oſdem aũt poꝛcos ſicutꝓ poſuerat pauꝑibꝰ dedit clvi. VIdẽ eſtatis tꝑe cũ fratres grãgie rẽgulã imitãtes monachoꝝ pꝰpꝛan diuʒ pauſarent in lectis ſuis dñicis diebꝰ ⁊ feſtiuitatibꝰ ſanctoꝛij. vir do mini q̃rens ſibi aliquod diuerſoꝛinz vbl oꝛationes ſuas ſecretius ad do⸗ minum funderet ⁊ inter vlnas ſancti gmoꝛis interiꝰin ſpiritu ſuo ſuauiter obdoꝛmiret. doꝛmire exteriꝰcoꝛpo⸗ re recuſabat. Factj eſt autez vt qdã frater pꝛo hac re repꝛehenderet euz coꝛam magiſtro cohuerſoꝛum. ui ſtatim p̃cepit ei vt alijs ea hoꝛa dor mientibus ip̃e qͥʒ doꝛmiret ne ſi foꝛ tte vigilaret ceteri fratres q compa⸗ tiebant coꝛpoꝛi eiĩꝰ magnis fatigato crueiatibꝰ id moleſte ferrẽt. Paruit ille p̃cepto magiſtri ſui ſicut ad oĩa parat?? obediẽs erst. Wũ aũt poſt pꝛandiũ intraſi doꝛmitoꝛiũ ⁊ calci amenta ſua extrahẽt.⁊ in lectulo ſuo ſe collocare debẽt.aſtitit ei jubito de mon qui ridendo ⁊irridendo eũ ĩ verba ꝓꝛupit. Eia ſ eia qͥd eſt qð sgis vbi eſt nũc ſancta religio tua ⁊ vbi ſjt vigilie tue qᷓs hoꝛa iſta obß vare ↄſueniſti?Certe feruoꝛ tuꝰ pꝛo nihilo reputãdus eſt.qm̃ mẽbꝛa tua toꝛpere ſinens ꝑſenerare uegligis in oꝑe qð cepiſti. Burge ergo velocit᷑ ⁊ vigilijs atz or̃onibꝰ intẽde ſicut iã pꝛidem feciſti. Cũq; vir beatꝰ dem o nẽ ſibi aſtare conſpicẽt.verba eiꝰ ſe⸗ ductoꝛia ↄtẽnẽs.qͥ eum contra pꝛece ptum ing̃i ſui ad vigilandũ ꝓxoca bat cj indignatiõe ait. Recede a me miſer recede a me.inõ enz velis no lis doꝛmiã.vt confundaris? oinno meo toꝛqᷓaris.Et cum hec dixiſſz an guꝰ hoſtis in tugã verſus ẽ(clvij. 6 Rurſũ die qjdã dum intra cellam ſpã vir dei ſolꝰ eſiʒ.⁊ ᷣm conſuetudi⸗ nez fiagello ſe attereret demon ĩ foꝛ ma que ſimilis hoinunculo videbat᷑ ſibi pparens.vt de penitẽtialibꝰ eiꝰ diſciplinis ſe ↄtriſtari ⁊ toꝛq̃ꝙri oſten deret. flagellů illð qͥ ille ſe ꝑcutiebat cmn quodã impetu de manu eiꝰ ex⸗ cuſſit. Vir aũt dñi demonem eſſe ag noſcens. ſtatim ſigno crucis ſe muni vit. exſertis qʒ bꝛachijs eñ arripiens adiut? ab angelo magni cõſilij lucta zus eſt cum angelo mali conſilij. do nec tandẽ eů in terrã pꝛoſtrauit pu⸗ gno qʒ malignũ ꝑcutere cepit. Cun qʒ; ille inſaniens? qͥdũmodo ſubmur murãs diceret. Hen heu frater tu le vis me. vir dei conſtãter reſpondit. Quare o peſſime a ieñone tia abſti⸗ (Ex vitis ſanctoꝛum nerem ſi mihi te lecere cõceceretur. Ad qð quicẽ verbũ malignꝰ hoſtis non forens eiꝰ conſtantiã multis ee⸗ ſus alaphis vix tancẽ de manibꝰeiꝰ merens? conkuſus euaſit. ¶clvij ¶Legitur in vita ſẽi pharaonis ꝙ ip̃e vxoꝛem ſuã caſtitatis amoꝛemh tauit in ſoꝛoꝛem. Et cũj hec ſtimoni⸗ glis deo iſeruiret ſanctimonie ſtuqi⸗ s in villa reſidendo quaz vulgo di cũt pĩneũdo.pꝛeſul pharao recoꝛda tus ip̃ius amoꝛis ſimul⁊ pulcritudi nis ad hoc vſq; ꝑductꝰ eſt vt eaʒ ad ſe venire mandaret. ð famula dei cum pᷣma auditione rẽnuiſs agẽ nõ diſtulit antiſtes dei mandatuz inge minare. It illa ſcðᷣo huic pꝛimaʒ ne gligentiã comunxit. Cũqʒ his duo⸗ bꝰ mandatis tertiũj adieciſiʒ illa ob⸗ ſinatů intelligens animũ. argumen toſum excogitauit conſilij qͥ pontifi cem a ꝓpoſito abſtraheret ⁊ ſuã caſti tatẽ conſeruaret. E tem̃ oꝛnatj abij ciens veſtiũ totõdit celariẽ capit is ⁊cilicio induto ſeſe ↄtemplandaz ei pꝛebuit. Cunqʒ in eã intendẽt exhoꝛ ruit vehementer facinꝰ ſe deliber aſſe oĩo illicitũ atz abſtractuz ſe a diſpo ſito oꝑe ſagaci ↄſilio pꝛudentis feĩe miratus eſt.que abiecit ſcãdalnz pul critudinis ſue a ſe ne ꝑ oculos caꝑe tur coꝛpoꝛis pꝛeparatꝰminiſter deo ⁊ ſiicatũ templum ſpũſto ſclix. Legitur in vita ſancti ethbini ꝙ ip̃e quadã die cj abbate ſuo inuenit lepꝛoſůj iacentẽ in meſſe totuʒ vulne ribus plenũ flebili voce ab eis auxi lium poſtulantẽ.qui requiſitus de ĩ⸗ firmitste ſuſpirans ait. Sꝛanes do⸗ loꝛes qtiuntur in coꝛpoꝛe meo. in⸗ ſuper vnns ineſt doloꝛ tam nocin? ꝙ ſi hunc diem ſine eiꝰ auxilio trãſie ro moꝛtẽ pꝛoximaʒ eẽ puto. Mares em̃ mee plene ſtercoꝛis concremant ¶Diſtin. octaua ¶egitur in vita ſẽi deicoli ꝙ ipſe ——— ——— ab ardoꝛe infirmitatis. Tůc ethbin⸗ enep oclos t ſe eum per latera accipiens a terra ſur luz erexit ⁊ vvingualocus ad nares eius manũ poꝛrexit. Sz? pauper fle blli voce clamare cepit. Noli ſenioꝛ nares manibus cape quia doloꝛ nõ ꝑmittit. Sʒ ſi doloꝛez meum leuiare volueris.neceſſe eſt vt in oꝛe tuo na res meas mittas ⁊ ita trahas. Tunc ille meritis exaltatus humiliauit ſe. ⁊ qñ putauit doloꝛem leniare pauꝑ in vꝛe ſuo carnem accepit filij dei. MVox ergo vt ad ſe traxit gẽma mi⸗ rabilis in os eius cecidit. Heatꝰaũt ethbinꝰ ꝑ latera dominũj tenens ſur ſum aſpexit. celũ apertum vidit. ⁊ ĩ capite domini quẽ tenebat ſẽa cruꝝ apparuit angelos q; in obuiã domi ni venire vidit Tũc ſacerdoti ait.pr ſancie ip̃m quem teneo manb? ⁊ tu oꝛe dñm noſtrum qui pꝛo nobis ſe⸗ ipſum dedit eſſe crede. Cunqʒ domi num vellet tenere manibus eleyauit ſe in nubibus dicens. Mõ me erubu iſtis ſerui mei in anguſtijs meis.nec ego vos erubeſcã in regno pr̃is mei hereditas veſtra mecũ eſt.⁊ his qj ve ſtri memoꝛes fuerint in oꝛationib? nis ſalus in regno meo. Mis dictis enanuit ex oculis eoꝛum ⁊ cum ma⸗ gna voce receptus eſt in cel. Iocẽ Nidem audiebant ſed neminem vi⸗ debant. unqʒ ſtupefacti laudaſſẽt domninum vvingualocus ethbino dixit. Poc tuis meritis nobis acci dit frater quia tante humilitatis es ⁊ obedientie vt quicquid humana li gua pꝛecipere poteſt tu in coꝛde de⸗ notiſſimo impleas. At contra echbi s ait. Mon ita pater. Bed tu qui uotidie carnem? fanguinem imo⸗ as dñi. ipſum merniſſe videre in coꝛ poꝛe ſuo.quem aſſidue tenes in aui Rno tuo Uclx poſt longam monaſterij obedientiã cum ad deſertuz pergeret ⁊ quaſi er ratichs viatoꝛ conenientia manen di loca diſquireret. quippe cui pater ſuꝰ ſub obedientie titulo denuncia⸗ uit ne luxouienſe monaſterium vlte⸗ rius intraret.inſpirato contigit vt ſn illum gregem offenderet. Subulcus ab eo interrrogatus an in vicina eſ ſet aliquis locus habitabilis reſpõ⸗ dit eſſe non longe locum palnſtrem ? fontibus ſatis irriguum in pꝛedio cuiuſdam pꝛepotentis vaſalli nomi he vverfarij.Cui vir ſanctꝰpotes ne frater inquit mihi ducatum pꝛebere duo poſſum locuz ipſum vicere?It ille. Poſſum inquit aliquo modo ß gregem meuz abſq; pꝛouiſoꝛe dimit tere non pꝛeſhmo. Cui beatus deico lus. Noli inqnit fili mihi tantillun ſpacij mihi tenaciter negare. Veraci ter ſcias quia ſi mecum pergere diſ⸗ ponis nec minimum poꝛculum inte rim perdes.et ſi aliqd diſcredis ego tibi fuſtem meum conſtituo cuſtodẽ vicariuz.vt in redeundo cognoſcas quantum fides mea valeat cum cha ritate tua. Woc victo fuſtem quem man gerebat ſolo radicitus fixit. et pꝛecedente ductoꝛe ad locum teten dit nominatum. Cunqʒ poſt longũ hoꝛe ſpatium poꝛcarius eadeʒ repe Daſſet via gregem videre ſolicitus inuenit ſecuncum viri pollicitatio⸗ nem gregem ſuum circa fuſtem gira tum ſaturum qʒ accubaſſe nec vnuz quidem ex illo deeſſe. Vir venerabi⸗ lis deicolus ad locum deſideratum perueniens diuino ſemper operi in⸗ defeſſus exiſtens vtpote qui crucifi rus erat mundo totumqʒ ſemetip̃m obtulit deo.inuenit eecleſiam incli⸗ no cuiuſdaʒ alti montis poſitam in — S———————— ———. ———————— —— 5——* honoꝛe ſẽi martini conſecratam. Vt autẽ dñi ſecretum hoꝛe ſpatiuʒ expe ctans qñ ſolꝰ ſoli deo ſe bſternẽ poſ ſet. mirũ dictu quo ecẽie eiuſdẽ ianu as ſolus adijt. abſqʒ moꝛa nullo rele rante largũ illi p̃buere ingreſſum.q̃ de re viriſtolidiſſimi vltra mo dũ de bachati legationẽ queſtuolamn dño ſuo qui tunc tꝑis in allodio ſuo ma nebat in loco qui dicitur villa callo nis trãſmiſerũt dicentes. Placz tibi dñ̃e vt monachꝰ quidam capellulsʒ tuã ſibi vendicz in oꝛatoꝛiij. nec vll? euz eijcere poſſʒ? is igitur auditis vverfariꝰ furoꝛe pꝛecipiti arreptus crudelem nimis iñiam ĩ virũ dei ſan xit dicens. Ite cun feſtinatione. et ſi quis illũ ficeliũ meoꝝ capere poſſir ſine moꝛacaſtretur Alix ille mãdatũ dedit. vna eadẽ qʒ hoꝛa laqueũ quẽ ſeruo dei iniuſte pꝛeparauit inſto ðᷣi iudicio milerabiliter incidit Nã iqẽ mẽbꝝ qð famulo pꝛeſcidi iuſſit mox illi in tůmoꝛẽ veriũ eſt ita·vt omnia viſeera eiꝰ in eundem locun violent᷑ incicerent ⁊ moꝛtẽ vicinã pararent. Wüq; vehementi do loꝛe vexari vide retur.vxoꝛ eiꝰbertildis noĩe meinoꝛ ſñie quã viro dei temere ĩpoſuit cuʒ ludtu graui illum admonuit dicens. Certe credo qꝙ ʒpter peregrinij quẽ ſine cauſa caſtrari iuſſiſti doloꝛ ipſei te retroꝛlus eſt. Wittã ergo veloci⸗ ⁊ accerſã illum ſi foꝛte ꝑ or̃ones ei⸗ doloꝛ tantꝰ a te effugari poſſit. Sʒ quia nihil fit in terra ſine cõ antech nuncij ad viruz dei ꝑuenirent idem vverfariꝰmoꝛti ſubactꝰ viuendi finẽ fecit (Legitur in vita ſẽi goaris'ꝙ ipſe Babirauit in ſuburbiò treuerico vbi dẽ reliquias collocauit. Ibi die no⸗ ctu q; deo ſeruiebat in ielunijs ⁊ vi⸗ gilijs pᷣdicatione ⁊ oꝛatione multos ol fecit· multoꝛuʒ q; ſeoꝝ ibi qʒ paganos vᷣbo ↄuertit ⁊ egrotos multos or̃one ſanauit.Oð videns oĩs mali artifex diabolꝰ.vtpote qui generi humano inuidẽs neminẽ ſal uari cupit inuidie ſtimulos mẽtibꝰ eoꝝ quos ab amoꝛe ſc̃i viri auertẽ cupiebat ingeſſit. Mactꝰ qʒ occaſio⸗ nein legatos ep̃i treueroꝛuʒ odio ſẽi goaris odio capitali inftãmauit Ita q; eontigit vt legati ep̃i trenerici no mine ruſtici. ſcʒ alboinꝰ⁊ aluerianus ad cellã viri dei qᷓſi ſpeculatoꝛes ad uenirent vt ibi aliquã rem nouã vel inanem inuenire poſſent Vicerunt ergo quia moꝛe ſolito mane pꝰpſal modiã ⁊ miſſam cum peregrinis et pauperibus in charitate cibuz ſume ret. Oð ipſi non charitate ſed gulo⸗ ſitate tieri eſtimantes accuſauerunt eũ apud archiep̃m dicentes ſe eũ vi⸗ diſſe ſine tpamento mane comedere vel potum ſumere · Quod audiẽs ar chiep̃s ſtatim inſſit ip̃os legatos il⸗ luc redire ⁊ ſanctum dei goarem ſibi pñtari dicens ꝙ inquiſitionẽ de ipo facere vellet vi poſfit ſcire quo inge nio vel arte talia pꝛeſũpſiſʒ plebi ſi⸗ bi ↄmiſſe exempla monſtrare Qui venientes ad beatũ goarẽ locũti ſũt ei doloſe putantes ꝙ accuſationem illam per quã eum infamarant poſ⸗ ſent blandicijs verboꝛum obtegere. Archiepiſcopus inquiunt noſter ru ſticus ſalutẽ tibi mãdat inbet qʒ vt ad colloqum ipſius treueris feſtinãt accedas Hec audiens homo dei lan ẽtus gonr cum gaudio dixit. Faciat mihi veus vt poſſiz ei obedire · quia obedientia eſt ſine moꝛa facienda. Nocte illa fecit illis cenam m ſuas vires. ⁊ ipſe in dei laudibus vt ſole⸗ bat fuit perſeuerans. Wane autez fa cto poſtq; curſum ſunʒ finiuit miſſa ryjʒ ſolennia celebꝛauit. Cunq; com pleſſʒ dininum officiuz die illo dixit mn ſſitihos kgunst rtpoh kre oh unulyiiti miniſtro ſuo.ili fac hoc nobis letũ diem de abũ dantia noſtra.vt iſti le gati archie p̃i ſimul nobiſcum faciãt charitatẽ.quia in itinere ſũt.⁊ foꝛſi⸗ tan deꝰ aliquem peregrinuz vel pau perez adducet vt pariter epulemur Vu od audientes illi non potuerũt malignitateʒ coꝛdis abſcondere.nec ei voluerunt conſentire · At ſanctus intr oducto qͥdaz peregrino ꝑ chari tatem cõedit cum illo.quod vidẽtes legati cum letitia ſtrauerunt eq̊s di⸗ centes. NMunc manifeſte vidim? qð archießo dño ño nũciemꝰAccepto q; a viro del cibo ⁊ potu in vaſculis ad viaticuin itineris · ãbulantes cum eo ceperunt fame ⁊ ſiti vehementer vꝛgeri.miſerũt q; manꝰ ad ciſterciaʒ 2 ad vtrẽ ⁊ nihil inuenerunt. Cũj vti q; de domo ſanẽti goaris jufficiẽteʒ in his depoꝛtaſſent alimoniqᷓ. Et ait alb oinꝰ ad aluerianj. Talem ego fa mẽ? ſuim nůjq; habui. Et hec dicẽs cecidit de equo ſuo q̃ſi moꝛtuꝰ. Sl⸗ nerianus vero conherſus ait ad fa muluz dei goarem. Succurre nobis pie ſacerdos xp̃i quia fame? ſiti mo rimur. Sanct? goar cũ hoc audiſſet rum gaudio ditit Wodie filij qñ me indignũ vidiſtis charitatẽ facere nõ debuiſſetis recuſare Iſta vero qᷓ nũc patimini ad coꝛripiendũ vos deus meus permittit fieri. vum hec illis diceret qͥs vehementer cruciabat fa mes. venerũt tres cerue mire magni tudinis quaſi ſanctã trinitateʒ pꝛef gurantes.ſteterunt qʒ; a longe ip̃os qui loquebantur aſpicientes. Duas cum viciſ vir di ⁊ inuocaſſʒ ſãctã tꝛinitatem inſſit eas ſtare.que cũ ſte tiſſent apxpꝛehendit vaſculum ⁊ mul⸗ ſit eas.qð cũ factuz fuiſſʒ p̃cepit ess abire ⁊ ex ip̃o lacte liniuit membꝛa pꝛedictoꝛũ viroꝝ.? ſtatim nullũ do ioꝛem laſſitudinis qj in eis de inedia acciderat ſenſerunt Hoc remedio cõ foꝛtati.mox vt milerunt manus ad ſacculos victualiuz innenerunt que apta erant ad manducandũ ⁊ biben duz vſq; ad abuncdantiã? tunc ipſi ceperunt epulari. Cj acdmirarentur de his que viderant et ſtupentes ti merent ceperunt incitatis equis ve⸗ lociter itinerare donec venerunt tre veris ciuitatem. Seruns autem dei goar ꝑ oꝛatoꝛia ⁊ eccleſias ſãctoꝛʒ pedicti legati feſtinãter veniẽtes ad epiſcopum metropolitanum inuene runt eum in ſynodo ſedentem in ſo⸗ tio ſuo vna cum clero. Marranerũt ei omnia que acciderant eis vel que facta viderant ab ipſo ſancto goare muod cum audiſſz cum iracũdia ce pit dicere. In quantuz intelligentia coꝛdis conſiderare valeo.cõſuetudo iſtius ꝑtinacis viri qui ſie mane cõ⸗ edit ⁊ beſtias mulget ſine dubio po tius deputanda eſt guloſitati quam charitati. Inquirendus eſt tamen ꝙᷓ obꝛem vel quo humane laudis de⸗ ſiderio id faciatet vtrum ex parte dei ſit an ex deceptione adnerſarij. Vix autem verba compleuerat.⁊ ec ce vir dei goar intrauit domum in qua ipſe archiepiſcopus reſidehat. Ingreſſus itaqʒ cepit quaquauerſũ apicere R foꝛte eſſz locus vbi ſtare poſſet diſcipulus eius.?⁊ cappam ſu am pendere vel abſcondere. viu er⸗ go circunſpiciẽs vidit in angulo do mus quaſi fimilitudinem fuſtis. qui certe non erat fuſtis ſed radius ſolis qui per feneſtrellam penetrabat in⸗ terioꝛa manſionis. Cunqʒ appꝛopin quaſſet ad radium ſolis demonitra tum ſpeciem groſſioꝛis ꝑtice pꝛeten dentis appẽdit cappã ſuã ſuꝑ ip̃mn ra dium ibiq; ſtare pꝛecepit miniſtrum num. Vuod cum vidiſſet ruſticus — ———————„ S —.—————— ————— 6—————————— *—————————— 1 ½ 13 51 66 3 . 1½ . archieß̃us vna cum clero ſuo dixit. Sicetis nunc quid fecit ꝛvere ſi hec cauſa ex deo fuiſſz tam insne no co⸗ ediſiʒ vel bibiſſz quia anterioꝛes ſan cti ꝑ elemoſynas ⁊ leiunia intraue⸗ runt in regnum dei. Hoc autẽ mira bile factum quod video quid ſit om nimodis neſcio Sed inde non medi ocriter ſtupeo mane cõecit ⁊ bibit beſtias mulget capam etiam ſuam ĩ racio ſolis fuſpendit. Duid plura? Iccedat pꝛopius ⁊ reddat rationeʒ circunſedentibus. Tunc venit qͥdam poꝛtans in bꝛachio ino infantẽ tres noẽtes habentem qui fuerat pꝛoie⸗ ctus in couchsm inarmoꝛeam vbi paupercule mulieres lolent infãtes — 5 ſuos iactare.quem videns archiep ſcopus inquit ad ſanctum goarem. Nunc opoꝛtʒ vt oſtẽdas nobis mi niſterium tuum ſi verum ſit an falſuz Si verum eſt per veram obecientiã pꝛecipio tibi vt kacias iſtum infantẽ nobis innotelcere genitoꝛem ſuum? genitricem ſuam. Si. hoc facere po⸗ tes credemus tibi⁊ virtutibus tu is ſinautem nihil tibi credere debe⸗ mus. Tuue vir deiluſpirauit graui⸗ ter ⁊ lachꝛymas fudit · vehement ad mirans q̃mobꝛem pontiłex ſuoꝛuin vituperatoꝛ operum talem ſibi ina ein atq; ineptam obedientiam face re pꝛecepiſſet. Et fundens oꝛationez git · Trinitas ſancta te inuoco alz te infans in nomine trinitatis eiuſdem coniuro vt genitoꝛem tuũ ꝑ nomen denoiĩes ⁊ genitriceʒ tnam ſimiliter. Reſpondens infans dirit. Iſte ruſti chs eßus eſt pater meꝰ ⁊ mater mea akfligia nuncnpatur. Duo audito epiſcopus cecidit velocit᷑ ad pedes ſoncti goaris dicens. Munc ſcio ve „ re ⁊ credo te dei dens archiepi⸗ dei eſſe ſeruum ſanctuz. cui ſcelera mea que ſic abſconſa pu/ s ſanctoꝛum tabam vt nullus alius pꝛeter me et illam mulierem ⁊ vnum pueruz me um nunq; noſie poſſet ita ſunt tibi patefacta per iſtius nati mei verba. MWec audiens beatus goar ſtupoꝛe miraculi repletus atqʒ quaſi in excel ſu memis factus dixit ad eum. Peu heu domine quare per me miſerum peccata tua hactenus latentia facta ſunt maniteſta. Welius quidem fuiſ⸗ ſet ſpontanea ⁊ ſecreta coꝛaʒ deo cõ feſſio.qᷓ; iſta contra·votum tuumig⸗ nominioſa publicatio. veinde lolici te ac benigne monuit eum ad peni⸗ tentiam dicens. Vuantum ſaluatoꝛ noſter pius eſt ad dimittendum tan tum opoꝛtʒ nos paratos eſſe ad pe nitendũ.iE go aůt in quãtum pietas diuina me exaudire ⁊ vitã dignabit᷑ condonare ſeptez annis pñiam pꝛo te compellente faterna charitate iaʒ deliberaui facere. Cclxij· ¶ũ igitur ſãcti goaris famã? no ua geſta audiret ſigibertus rex fran coꝛum ſtatim trãſmiſſis legatis ſuis inſſit ſẽm goarẽ ad ſe venire. Piran te aũt rege atz dicente omnia q̃ fẽa fuerãt a ſanẽto miracula vniuerſus populus vnanimiter clamabat ad regem.. quatenus ipſum dei virũ con ſtirueret treuerice ciuitati ep̃ᷣm.ð rex gratãter audiẽs petijt beatuz go arẽ vna cũ ↄſenſu lacerdotuʒ ⁊ cleri coꝝ vt ep̃us fieret treueroꝝ. Statij vůt vt vir dei auqiuit dixit · Weli ẽ mihi magis moꝛi qᷓ; ſuper epᷣm ad huc vinentẽ miniſteriũ illiꝰ accige⁊ nunc o rex ſi te debs regem leculi cõ ſtituit.ſcito tamen regem ſempiter⸗ num te habere in celis Ideo dimitte ruſticũ pinitẽ facinoꝛs ſua ſicut vis vt dñs dimittat tibi pcẽa tua. Moc * per conl yiſi poh nõc gl riol neñ ni die uite g HE coꝛ Vle ret vert igel tãd ßqi ſat di? lalu tes kent ſtan nit vit Im ris plic riuz der bꝛil kon ioꝛt rho Irc dam vum de vrico ni auuneßm. G vols peii deichjʒ eror Stn Läſ 5 Per ſalutẽ pᷣncipũ volũtarie obediã conſilijs tuis. Attamẽ aliud non fiet niſi qð diffinini cuʒ volůtate totius populi.ſcʒ vt epũs treueroꝛũ efficia⸗ Tis qᷓ;uis cõtra votum tuñ Cũq; hec adiſſz vir dei ingemuit et dixit?Slo riole pnceps ſine me pꝛius ad cellam meã ꝑgere.vt ad rñſum tue celſitudi ni dandũ me pᷣparem Rit ad eñ rex Vade cum pace et tranſactis viginti dieb? induclarũ jteruz veni metis ci uitatẽ ad colloquiũ pᷣdeſtinatã Vũũ⸗ q; ꝑueniſſet ad cellaʒ ſu cepit triſta ri.et valida febꝛe fatigari et nimium 2 coꝛpali afflictõne cõteri Vuid młta? Wie ac nacte dñm p̃cabat᷑ vt ei dõa⸗ ret defenſionis ſue auxili.⁊ eriperet eñ de taz graui iugo q rex ei impo nere cupiebat Sicq; ſeptẽ ãnos trãſ igens ad regez redire nõ potuit.ſed tãdeʒ in ſenectute bona obijt in pace pdie nonas iulij. Ex vita cuiuſdam lancti militis Quidã miles vines delicatꝰ? et atꝰ incepit cogitare de vãitate mũ di? ꝙ vix aut nũqꝙᷓ; poſſit ĩ illo ſtatu ſaluari et ꝙ beati eẽnt paues lugẽ⸗ tes? tribulationẽ patientes Mui la tenter recedens a paria ſua venit cõ ſtantinopolim In eiꝰ introitn ine⸗ nit panꝑem carbonariũ cui cõmuta vit veſtes ſuas bonas pꝛo ſuis pᷣuis Intrãs q; kecit ſe fatuũ de die a pue ris fuſtigabatur ⁊ flagellabat᷑ multi pliciter deluſus. ve nocte ſuꝑ fima⸗ rinz iacẽs inuigilabat fletui et oꝛõni de die aũt redibat ad agonẽ et ludi⸗ bꝛiũ pueroꝛũ. Wũ aũt duo filij imga koꝛis ibl litigarent minoꝛ occidit ma oꝛẽ. Wui ad vltimũj cõpunctus init rhomãeumq; papa miſit ad patri⸗ archam ſuũ Qui miſit eum ad quen iſtinc octauq habebat diuinas cõſolationes et re⸗ nelationes et ſingulis diebus panis celeſtis mittebat ei. Wui cũ reuelati eſſet de aduentu eius pᷣcuchrrit ad eñ et tc panis eis duplicatꝰ mitti. Poſt refectiõeʒ poſt mutua colloqja et poſt oꝛõnes deo reuelante mittit eum ad militẽ ſupꝛadictuʒ qui fatu ſe fingeba. et docuit eüj quid faceret et ꝙ victum militẽ in tali fimario in⸗ ueniret. ui venit cõſtantinopolim latenter et iuxta pꝛimũ ſomnũj venit ad dictũ fimarij et eñ quẽ querebat vidit jurgentẽ ⁊ euntẽ ad ecẽiam ſe ſophie.et vidit duos choꝛos pfallen riũ eñ pᷣcedentes aꝑientes eccleſiã et ſedẽ ei ad vꝛandũ pᷣparãtes. Vij aũt diu ꝑſeneraſſet in oꝛõne et ꝓe matu⸗ tinas eſſet ſurrexit cuz dictis choꝛis egrediens qui firmantes oſtiũ ad ce los aſcendũt Ille aũt ad fimari ſuũ regreditur quem dictus iuuenis ſub⸗ ſequit᷑ ad pedes ſuos ꝓcidens.queʒ credens pmo eſſe pueros clamabat nondũ eſſe diem. Audiens aũt quis eſſet et cauſam vie et a quibꝰ miſſus eſſet ⁊ que viderat conſuluit ei quid ageret. iniũgens ei et per iuramentũ cõſtringens eum ne cuiq; in vita ſua factum ſuum reuelaret manifeſtauit hoſpiti ſuo quis eſſz Poſtea cũ mul ti patre ſuo moꝛtuo litigarent pꝛo regno eo ꝙ non ineniretur filius eins. de conſilio ipſius imperium re⸗ petiuit et obtinuit Factus autem im peratoꝛ vicens hominem dei con⸗ ſpui et flagellari ⁊c̃. Wec audens ꝓ⸗ pter ſuum inramentum ſigna reco⸗ gnitionis erhibere vberrime etiã in⸗ dam eremitã egiptiũ Ille miſit eum ad extremã ꝑtez ſolitudinis egipcia⸗ ce ad quendaʒ tůti meriti ꝙ erebꝛas ter epulas flebat. vel etiain quando ſibi illatas iniurias fieri audiebat. Wuadam autẽ die cum auciſſet ili bonum fatuñ defunctum pꝛoſilijt et ad funus cucurrit flens et patrem ſu um pꝛoclamãs reuelãdo factumũ. Inenta eſt aůt qdaʒ carta in manu gius in qua ſcptij erat quis et vñ eſſʒ et q̃re ſic ſe abieciſſet Jmpatoꝛ autẽ ex vna ꝑte funꝰ poꝛtans eñ honoꝛifi ce ſepeliri fecit. et ip̃m dñs mltoꝛuʒ miraculoꝛũ gloꝛia decoꝛauit. (Finit diſtinctio octana (Incipit diſtindtio nona huiꝰ ſpeculi cʒ eremploꝛũ ex diuerſoꝛuʒ auctoꝛũ Cſcriptis collecta Erenpli pui E igitur in libꝛo de oꝛth carthuſienſi quia venerũt nõ diu poſt fůdationẽ oꝛ⸗ dinis magni dñi inuiſere carthyſi ep̃i ſcʒ et ſeculares alij et P añ qnquageſimã. Vliſitãtes igit fr̃es ip̃os et iniemiẽtes aliqͥs ſenes? debi les carẽtie carniũ hoc ex pietate ſua imponẽtes inſtabãt obnixe apud p̃⸗ oꝛem vt ob reuerentiã ip̃ᷣoꝛũ de car⸗ mnibꝰ qjbus totus mijdus illo tꝑe vte retur debiles aliqð haberent refociſ⸗ lamẽ.allegãtes ꝙ ↄſcĩa pᷣoꝛi faciẽda multos doctos viros timuiſſe de ni poꝛ tanq; magnũ nephas in iſrahel abhoꝛrẽs oĩno rẽnuit. Ipſi q̃ſi cedẽ⸗ tes ſibi in hoc ꝙ ſeipſis ſalteʒ afferri carnes inſtabãt foꝛtiꝰ ꝓpter carnip⸗ ui inſtans eis carere nolẽtibus.iEt hoc tanqᷓ; pꝛudẽtes viri ex induſtria ſpantes pᷣoꝛẽ pñtibus carnibꝰ emol⸗ hire Poſtea aſſentit poꝛ licet initus imnpoꝛtunitate eoꝝvictus Igitur cð uerſi vadũt ad grãdinopolim mul⸗ „ * — — * 6 „— nerſis tas et diuerſas pꝛo tantis dñis et fa milia adducẽtes carnes Wirãda res Reuerſe aperiũtur ſarcine inueniunt᷑ ille carnes in veros et optimos com mutate piſces.odoꝛe.coloꝛe.ſapoꝛe. in talia vel ſimilia ꝓrupit vba Vide tis clare venerãdi dñi ꝙ dominꝰ nõ vult nos carnibꝰ vti Stupent ⁊ dñi ⁊ occaſione nacta ſic gauiſi toti deli centia patris miniſtrãt cõuentui.Et quotqᷓt illis veſcebant infirmi ſanati — „ ſijt et cõfoꝛtati Vñi tamẽ illi venerã di adhuc modice fidei de re tã mira⸗ bili facta volẽtes certificari.mittunt cũ cõuerſis illis fide dignos de luis. Qui reuerſi teitificati ſůt coꝛam deo qnõ carnifices iurauerunt carnes ſe veras venqidiſſe et nullatenꝰ piſces Sicq; dñi illi valedictis fribus re⸗ ceſſerũt bñdicentes deo et miracula qð et vndiq; pᷣdicauerũt de fratribꝰ carthuſienſibus ſce et deo deuote ae placenter viuentibus U5j. Negitur in ſcala celi ꝙ draco peſſimus deuoꝛabat homĩes? iumẽ ta.nec per virtutẽ armoꝛũ necꝑ vir tutẽ hominũ expelli poterat ð at⸗ tendens quidam ſanctus epũs duit Chariſſimi virtus draconis non eſt foꝛtioꝛ qᷓ; virtus demonis.ſed vtus demonis expellitur per oꝛationeʒ et ieiunii.et ideo affligamus carnẽ no ſtram per ieinniũ et oꝛõnez vt deus miſereatur noſtri Duod cũ per decẽ dies feciſſent cõuocato vniuerſo po pulo dixit. At cognoſcatis quãta ſit virtus ieiunij volo vt omnes expua tis in peluun Tũc ip̃e accipiẽs ſpta kecit circulũ circa vraconem.qui nõ valens egredi extijc moꝛtuns eſt ibi. Tunc ilſe ſanẽtus incepit clamare et dicere Sicnt virtus ieiunij coꝛpo?d lis interfecit iſtum draconem ſic vir tus ieiunij ſpiritualis expellit omnes ino kim dial iurt tien boꝛ rau dit pꝛia — 6 4 facta foꝛtiter clamare Vuz ille ipᷣam vᷣtutẽ et tentationẽ demonis NMõ ie iunetis vt demões qͥ nůq; comedũt. F volũtatẽ malã uq̃t. Nõ ieiunetis ſicut indei qui de die abſtinẽt.ſed de nocte crapulis et immũdicie vacant nõ ſicut medici qui ad ſalutẽ coꝛꝑm querũt.nec ſicut auari qui cohantur burſam replere üj Legit᷑ in ſcala celi ꝙ quidã p̃la tus fit qui delitijs affluẽs erat lan guidus et miſer nec medicinis pote⸗ rat curari Vuz ergo ſemel legiſſet ꝙ abſtinẽtia erat medicina coꝛꝑis? aĩe et ip̃e totꝰ erat coꝛruptus in coꝛꝑeꝰ in mẽte.vt ex vna medicina vtranq; ſanitatem haberet dimiſit delitias 7 pompas mũdi ac oꝛdinẽ ciſtercienſẽ intranitidð audiẽs quidã archieß̃s ad viſitandij eq acceſſit et reperiens ip̃m totalit᷑ curatuʒ dixit ſibi. Miroꝛ multũ quõ delitie? medicie nocebãt et fabe et olera vos curauerũt. Ci⸗ baria abhoꝛrebatis delicata et nñc comeditis ſicut lupus vůc ille rñdit Vñe verum dicitis.ſed ego feci ſicut facit lupus.ſicut facit ſerpens? aqͥla et ceruus Vui dů grauant᷑ coꝛrupi. humoꝛibꝰ et volũt vetuſtatem depo nere abſtinent et ieiunant.ſic ego feci Rliter ſicut illa a veneno et a vetu⸗ ſtate peccati kuiſſem conſumptus Adulteriũ Gi 3 6 in oĩ amoꝛe ⁊ pace ⁊ affect umarita⸗ li multo tge vixit Tancẽ ſugeſtione diabolica adamauit miles ille viduã iuxta ſe manentẽ · vnde ip̃a ſibi cõſen riente clam in ꝙpꝛio oꝛto ſub jdã ar boꝛe pulcerrima adulteriũ cõmiſit.⁊ extũc de ꝓpꝛia vxoꝛe ſua quaſi nõ cu rauit Cito aũt poſt factuz illud acci dit vt nocte quadã miles iſte cum ꝓ pꝛia ſua vxoꝛe doꝛmiret. Et ecce cir ca mediã noctẽ cepit vxoꝛ eius terre ——————————————— Marratur de quodã milite ha beiite vxoꝛẽ bonã et deuotã cuz qua ercitaſſet cauſam tãti clamoꝛis q̃ſiuit Lui illa Territa inqᷓt fui in ſomnis. kurſum obdoꝛmiuit dño ino vigilẽ te adhuc Et ecce cito poſt cepit altiꝰ clamare Et ille iterũ illã excitans di xit Quid eſt tibi; Volo om̃ina vt di cas mihi ſomnij tuj. Et illa Vide⸗ batur inqt mihl ꝙ tu eras in oꝛto ſp tali arboꝛe. et vnꝰ tirãnus veniens ꝑ mediũ coꝛdis tui cũ gladio achtiſſio te ꝑfoꝛauit. Wð cũ vidiſſem de vita tua quã ſme dilexerã ſũme cõtriſta bar taʒ letale vulnꝰ in dño meo aſpi ciens Ouo audito aduertit ille illud eſſe vulnus pcẽi anime ip̃ius. ̃t ait ili. Secure iã doꝛmias vſq; mane.qꝙ in bono ſtatu ſũ Mane aũt facto di⸗ xit vxoꝛi ſue. Non habuiſti requiem bonã iſta nocte.et ideo cõſulo vt miſ ſam audias ⁊ poſtea aliqd comedas et tunc doꝛmitũ vadas. et ego hoſpi tes expectabo Qõ et factũ eſt Sta⸗ timq; miſit dñs pꝛo cõfeſſoꝛe ſuo fre ſcʒ minoꝛe qui nõ multũ diſtabat ab eo Qui cũ veniſſet duxit eum miles ſub arboꝛe pᷣdicta vbi cũ lach?ymis erceſſiuis vna ců alijs dictuz pcem ẽ cõfeſſus Et cũ ꝑatus eſt grauiſſimã agere penitẽtiã videns cõleſſoꝛ eius ſigna in eo nimie cõtritions pꝛo bus pcẽis ſuis iniñxit ſibi dicere qn⸗ qes Sue maria nec volvit ei pła in igere cũ tñ ip̃e cũ lach?ymis mlto grauioꝛa petiuiſſet Poſtea cũ dictus mles et eius confelſoꝛ eodem die in pꝛõdio ſediſſent vomina a ſomno ex. titata ci magno impetu aulã ingreſ ſa eſt dñm ſuũ frequent olcnlans?4 plexãs Eui ille. Vuld ilct tibi ẽ.nũj ꝙᷓ in te tantã impudentiã ↄſideraui Lui illa rñdit Nõ inqᷓt poſſũ mepli nere p̃ gaudio· ꝙ oblita ſũ doloꝛẽ pᷣ⸗ jtinũ quẽ habui in vil one noctep̃ce⸗ cẽte vñj ei mõ doꝛmiui vidi aꝑtiſſie Tr diuerſis quia ibi ſub tali arboꝛe venit quidã medicus et poluit qͥnq; floꝛes in vul nere vnde cõtinuo ſanatus es hec eſt cauſa letitie mee. Vegit in libꝛo de ſeptem donis ꝙ qᷓdã valde bonꝰ hõ ſãcte vite ⁊ bo ne ↄſcĩe cũ pꝛo vxoꝛe ſua moꝛtua mł tum ſolicit? eſſet elemoſynis et oꝛõi⸗ bus ſalutaribus de ſtatu ſuo. Illa ei apparẽs dixit Seq̃re me.⁊ dũ ille ſe⸗ q̃ret eaz. videbat᷑ ei mulier ſubito mu tari in ſerpentẽ hoꝛribilẽ. Cũ ãt ipſe timẽs fugeret ait mulier Woli timẽ iã videbis qͥjd factůj ſit circa me. Ip̃a aijt eo cernẽte trãſiuit per qͥddã foꝛa men artũj valde Et depoſita pelle re dijt ad poꝛẽ effigiẽ.et ſic duxit eũj in domuz teterrimã in qua vidit ꝑhoꝛ reſcẽdos demones appoꝛtãtes ſarta⸗ ginẽ igneã in qua ꝓiecerũt aĩam cu⸗ iuſdã cõfinis ſni bene ſibi noti.et ani mã vxoꝛis cuiꝰdã alterius etiam ſibi noti.et ibi verſabant᷑ et cõburebãtur ſine interuallo ⁊ fine in bullienti me⸗ tallo Et ait mulier Xum iſtis q̃s vi des et bene nouiſti dũ viuerent ego toꝛqrer mõ niſi a pcẽo meo me dei miſericoꝛdia per penitẽtiõ reuocaſſʒ Ißi eni thoꝛo legitĩo relicto amoꝛe adulterino ſibi inuicẽ adheſerit. Sʒ illis in pcẽo ſuo moꝛientibꝰ xpũs pe nitentiũ meam ſuſcepit.et hec dicens hn(Apoſtata vi Legit᷑ in libꝛo de oꝛtu carthuſi enſi.nouicij cuiuſdã ſoꝛoꝛ nobilis ve 8 nit ad poꝛtã clauſtri flens et eiulans ꝓ eo ꝙ ip̃am deſolatã reliq̃rit ſecto. Nõſulit pꝛioꝛ ꝙ ip̃am nõ videat ne foꝛte ab ea flexus recedat · Ille econ⸗ tra ſtulte pᷣ ſumẽs de foꝛtitudine ſua eam adijt. et ſtatim miſer cũ ea recel⸗ ſit. Pergentibꝰ ip̃is inſimul et nõ lõ⸗ ge a clauſtro neiuſcnlũ qͥddẽ ingre dientibꝰ vident ruſtici arantes et pa ſtoꝛes beſtuã de ſiluis venire rapidaʒ d moꝛtẽ Refert mag̃ ioßes nider in foꝛ pus nõ viſam Vue moꝛa in nemuſcu lo facta modica ad locũ redijt vnde venit Mirãtes illi qͥd fecit beſtia cur rũt ad nemuſculũj Et ecce inuenerũt mẽbꝛa eoꝝdilaniata? hincinde diſꝑ ſa Nõ cũj nũciaſſent fibꝰ in clauſtꝝ rantes dei hoꝛrendũ iudiciũj In domo ꝓe treuerim o carthuſienſis quidã nouiciꝰ meynar dus nomie fuit a diabolo tentatꝰ. nõ ſic ſugatus. Maz ſic tentatus fuit i plangebãt miſerabilẽ ip̃oꝛij 2 v 7 ꝙ ſi aliq̃ntulũ pecunie habuiſßz itati exiuiſſet.vnde ex abundantia coꝛdis etiã oꝛe ad ſeip̃m dixit Si haberẽ.x. floꝛenos ego nõ manerẽ hic diutius ſed exirem. Et cuz in cella ſua neſcio qjd q̃reret in quodã loco inuenit de⸗ cem florenos q̃ſi recẽter monetatos ⁊ bonos auro Vuos cũ inueniſſet ⁊ fraudẽ diaboli ↄgnouiſſet cõfoꝛtat? fuit in dño.et ꝓfeſſionẽ faciens? cõ pluribꝰ hoc ad edificationeʒ narrãs ꝑſeuerauerat in oꝛdie. xliij. àns vſq; Auaritia ¶ vlij micario ꝓide dignoꝛuz relatione dꝛ dici nr̃o tꝑe fuiſſe virũ quendã pecu nijs antiqs refertũ et infectũ receptũ ꝓ deo in hoſpitale ciuitatis ↄſtantiẽ is Vui cũ dudũ ſibi occultaſſet ex a naritia magnõ multitudinẽ denario rũ puri argẽti et veterni deuenit ad extrema et de farina hauene ſibi pul mentũ impatiẽtiſſime clamabat pꝛe⸗ parandũ.qð cũ faẽtij eſſet ſedit egro tus ſolus moꝛe ſolito in lecto Et lo⸗ co micarũ panis minutati ſpargẽ ce pit denarios qͥs occultauerat in pul mentũ hauene et cũ cocleari auidiſſi me oꝛi imponẽ.ſicq; miſer ſuffocat? eſt ilico C Refert Wagiſter Robertus de litio in Wo quadrageſumali Vidi quendaʒ in extremis laboꝛantẽ qui chluaſetera Mvare ſup oẽs reges terre et cictas ⸗ (Liſtinc.no —. ditiſſimus erat et diuitias non ſine peccato congregauerat. Cuhq; mno nerem eum vt iple iam anime ſalutẽ quereret non libenter audiebat hů⸗ iuſimodi verba Quinimo in lectulo ĩ quo iacebat ſe voluẽs ſuſpirabat. ge mebat.ĩmo rugiebat dicens.O q̃mũ laboꝛaui vt theſaurizarẽ ⁊ alij 7 gau debunt de theſauris meis. O diuitie mee. o pecie mee. o iocalia mea.qs Vos poſſicebit.et quibꝰ vos relinqᷓ. Et in his et ſimilibꝰ retinens coꝛ et animũ miſerrimus expirauit. Meneficium Ur. o clerici vno coꝛde intrabant monaſteriũ.et tam exemplariter vi⸗ uebant vt omnes eos diligerent. H?ꝰ duodecim amos vns moꝛ. Wui minoꝛ ait Tecum ꝓ deo ꝑntes et pa triam reliqui.lolare ergo meñũ exiliũ tuo reditu.vt ſciam quid meruimus oinnia relinquentes. Faciã inquit o dimidiũj coꝛdis mei deo ꝓpicio. Tu ãt dilige moꝛtuũ.qꝛ vinꝰ te efficacit ſicut matrẽ dilexi. Voꝛitur ergo qjſi dulciter doꝛmiens.Ẽt ecce die ſepti mo redijt moꝛtuus iocunda et ſpien dente facie dicens. Pi frater heinri⸗ ce ſicut audiuimꝰ ſic vidimꝰ in ciuita te dñi virtutũ. vuduz iam centuplũ sccepi ecce vitam eternam poſſideo Pꝛeferebat autẽ in dextera eiꝰ eccle ſiam auream miri artifich et decoꝛis ſiniſtra vẽo corde locũ tegebat Ille vo viuus ſupꝛa ꝙᷓ; dici pᷣt exhilaratꝰ ait. Cur mi dulcis frater gherarde in manu tua ira reuerenter geras ec cleſiam.q̃re etiaʒ coꝛ tuũj celes ſolita vilectione edicito. Intrepidꝰ ait au di quia ↄſolari te reuerſus ſum. No⸗ ſti quia eccleſiam a meis mihi ſptu⸗ oſe ꝓcuratam cũ eius honoꝛe et cõ⸗ mõ amoꝛe ꝑfectionis euãgelice et ti⸗ moꝛe piculi qð eſt in cura aĩaꝝ reliq —————— ſeculi diuitijs cũ beatis eternalr erui to. Tui gũt amoꝛe coꝛ meum celo qꝛ ipiũ pꝛecioſo lapide tanti ſplẽdoꝛis decoꝛat vt viſꝰ tnꝰ mox ex illo ſeca⸗ ret qð ↄſecutus ſũ a dño meo cheſu po qꝛ eius paſſionis incarnationis beneficiũ quotidie denotꝰ ruminare ſolebã. Si diligis inqͥt tolle cito ma nü libẽter ꝓ hoc vidẽdo vnũ oculũ expendã. qð dixit et fecit. Cũ aũt m ms ardenter ꝓ tanto gaudio etiam gltero puari ðeſiderabat ait illi bea tus. Pea interuentõne.xxx.die mihi ungeris et gaudiũ ñm nemo tollet a nobis. Interim dic fratribꝰ qꝛ ma⸗ gna eos pꝛemia manẽt. nemo tepe⸗ ſcat. Frater vo ſic diſpõebat domui ſue.i.ↄlcientie vt nihil liberet miſi ci⸗ bus aĩe Flentibꝰ aũt ꝓpꝛe amoꝛe fra⸗ tribꝰ eiꝰ xxx. die iocunde eiſcẽ vole djrit. atz migrauit. Legitur em̃ ĩ libꝛo qui dicit vita iheiu ꝙ carnales amici ĩ beneficioꝝ collatione alijs dignioꝛibꝰ et melio⸗ oribus pꝛeferunt᷑ quoꝝ ꝓmotoꝛib? ve dãnatõnis ꝓpheta ↄminat᷑. Ve in⸗ quiens qui edificat ſyon in ſanguini bus. Mota verſus. Vũ factoꝛ rermm pꝛiuauit ſemine clerũ Ad ſathane vo tñ ſucceſſit turba nepotuz. Vñ nota viſionẽ de quodã põtifice ad carna les amicos affecto qᷓ ſtatim pꝰmoꝛ⸗ tem eius oñſa eſt cuicã legato eccieĩ via iam poſito. Quodã em̃ mane cũ idẽ legat? excitat? a ſõno vellet oꝛaẽ vt ↄſuenerat ſubmiſſus eſt quidã le⸗ ctus in ſupficie aureꝰ tapetijs circũ ſeptus in camera vbi quieſcebat. in qᷓ reſidere videbat ipſe defunct? ad modũ põtificis oꝛnatꝰ et in giro ei multi de genere ſuo ꝑ eũ ꝓmoti et di tati choꝛeã̃ ducebãt. et cantilenas lu gubres cantõtes in hũc modũ ꝓcla mabant. Waledicta ꝓmotio et exal tatio tua Tu eĩ es nre ꝑciionis cã —— — ¶Ex diuerſis.⸗ Ille vero circũquac; relpiciens ma ſedictõnẽ eis fumiliter impꝛecabatur dicẽs aledicti vos a deo.qꝛ ꝓpter vos tradit? ſuz igni ꝑpetuo. Et hoc dicẽs cooꝑtoꝛij aureũ elenauit.⁊ fiã ma de lecto cũ fqmo fetidiſſimo aſcẽ dit.et ſic viſio diſparuit. Vec autem viſio pꝛedicto legato auunculo uliꝰ oñſa eſt vt ip̃e a ſilibus abſtinereꝝ qꝛ defũcti ſucceſſoꝛ erat futur? Uxij Legit᷑ in hiſtoꝛijs angeloꝝ qꝙ fult quidã clericꝰ canonicꝰ in diuerſis ec cleſijs et decanꝰ in vna. Cunq; inlir maret᷑ grauit᷑ viſitat a quodã ſancto viro familiari ſuo. Cunq; incepiſet cũ monere de via ſalutis.mox oblcu rata eſt camcra et vox mirabilis tro ris aucita eſt. Burgeurge lacrilege expolistoꝛ xp̃i ct interfectoꝛ paupꝑin veni ⁊ accipe indumentũ Cunq; ille ubito expiraſſet et coꝛpus eiꝰ nigrũ tanqᷓ; carbo fuiſſct dimiſiũ. ſancꝰvir cũ horroꝛe ⁊ timoꝛe ad ſuũ monaſte rium ꝑrexit.ct rogabat veũ vt ei di⸗ gnarctur oñdere iudiciũ illiꝰ clerici· Et vna die eo oꝛante apparuit ſb ta li foꝛma vuo equi ignei cũ lellis ſta bant iuxta eñ vnꝰ ante et alter retro et firmabãt pedes anterioꝛes ſuꝑ hu meros ⁊ ců dentib? frangebãt olia et oĩa mẽbꝛa ciꝰ et in quaſibet ſella eq ſtabat vna maleta. x ũq; ſcũs co?rue ret pᷣ h oꝛroꝛe viſionis ille decanꝰ ce⸗ pit dicere. Quare vocaſti me miſerũ cũ nõ vis mihi loq Cũq; reſumnptis viribꝰimerrogaſſet qs eſſet. reſpõdit Ego ſum talis decanꝰ maledictus ⁊ damnatꝰ quõdũ familiaris tuꝰ Tunc ſandꝰ. Wue eſt iſte hoꝛribilis pena ribi data a deo unc decanꝰ Mi ſůt duo equi ignei qᷓ inſpirant ignẽ per oĩa mẽbꝛa mea et ↄterũt et comedũt oĩa oſſa mea ſicut equus comedit ſ ſtantias paupm. Vnus poꝛtat pctã mea? alter pctã pploxꝝ· a quibꝰ obla tiones decimas ãniuerſaria et pᷣben das recepi. Tunc ſcũs iroꝛ cũ fue ris mũd?ꝰ hõ diſcretꝰ et eccleſiaſticus qjre ſic es dãnatꝰ.ũc decan?Mõ mi reris de hoc. ed mirare quõ clericus hñs eccĩam p̃t ſaiari Cunq; ille ad mmraſſet eũj vt diceret cãz dixit Ittẽ de ad ſtabulũ clericoꝝ et ad ecciain Iilud ↄſeruat᷑ a pluuia et a ꝓtrarijs et eccĩa ruit. Ittende ad ꝑticas ⁊ ad veſtes clericoꝝ et ſacerdotales. Mu⸗ merꝰ pꝛimaꝝ pᷓ multitudine ignoꝛst᷑ leclde aũt nuile iñt vel ſic fracte aut fetice ꝙ vic pñt poꝛtari. Ittẽde ad menſã̃ eoꝝ et ad altare xp̃i In mẽla eoꝝ vaſa aurea et argẽtea. in altari dei vix calix ſtanneus reꝑit. Scutife ros et meretrices induũt et pabpes ſpoliãt ac hoſpitalitatẽ fugãt. pᷣdica tionẽ abhoꝛrẽt. laſciuã et mũduz amplexant᷑.obliuiſcunt᷑ diuinũ offic um et remẽoꝛant cãtilenas. Et hecẽ poꝛta dãnatõis ⁊ pꝛecipicij clericoꝝ Tunc flãma ketidiſſima decanj cum equo eleuãs cũ mirabili doloꝛe ꝗ po⸗ Etia ſancti viri euanuit. xij. Vicebat᷑ cuidã clerico quadã no⸗ cte ꝙ de⸗ ſederet in iudicio et añ enz totꝰ mũdꝰ vocabat᷑ quilibet receptu rꝰ m merita ſua. Vidit ꝙ vnuſqſq; adducebat aliquẽ ſcõꝝ cui plꝰ leruie rat vt eſſet apud xpᷣm aduocatꝰſuus Ille cogitabat ꝙ rogaret et ſciim illũ cuiꝰ canonicꝰ fuerat.cui et ſeruie rat cõtãdo.legẽdo ⁊ ſecũ iret ad iudi ciũ añ xp̃m vt intercederet ꝓ co. mo nẽs ej de ßᷣuitio ſuo. Zůc ille ſcũs rñ dit Libẽter ibo tecij. Et aſſũpſit iec aliũ q̃i ꝓ teſte.⁊ deuenerũt ſumul ad udiciũu ũq; veniſſẽt dixit ſcũs.ñe dñe ↄqueroꝛ de iſto viliſſimo lecato re qj vig ti annis et ampliꝰ comedit et bibit ᷣbẽdã in eccia Mea.⁊ œẽ tps ſuũ expẽdit luxurioſe etfpit viuẽdo ec vna die lerninit ſiẽ debnit.vñ pe⸗ w ſys re neü tite el wigl ſe eſſe habet come gone tate. nob apr tare ſocr veis grät tatis ponẽ ens vert meil tis vc ꝓil reppe ſacta hẽo dope pẽri ho ʒ bi pr̃t illa ktate ſped ſůde bau Ita ſpẽd chlt. cepi hyte net er un racietſeme ecü retad i eceri poh Aeileſis cuheeiß etkpiih K debuitſin to iudiciũ fiert de iſto leccatoꝛe. hu ius rei iſte eſt teſtis. Ap̃s rñt. Accipi te eũ et ligatis manibꝰ et pedibꝰ ꝓij⸗ cite eũ in infernũ Ille ergo clericus euigilãs q̃i de graui ſõno putabat iã ſe eſſe ĩ inferno. Et dixit illi ſcõ Bñe habete pꝛebẽdã vꝛãm qꝛ nunqᷓ; plus comedã de ea.et ↄuerſus ex hoc reli⸗ gionẽ intrauit et ſaluauit aĩaz luam ¶Caſtitas. ((Kefert ambꝛoſiꝰ in lib. j. de vᷣgini tte.qꝛ puella quedã nobiłſclo.nunc nobilioꝛ deo cũj vꝛgeret ad nuptias a ꝑntibꝰ et ꝓpinquis ad lacroſcm̃ al⸗ tare ↄfugit. uo cĩ meliꝰ vᷣgo ꝙᷓ vbi ſacriliciũ virginitatis offert᷑ currerz ne is qͥdem finis audacie Stabat ad ↄrã dei pudoꝛis hoſtia.victima caſti tatis. nũc capiti dexterã ſacerdot.im ponẽs.pꝛecẽ poſcẽs.nůc iuſte impati ens moꝛe ad ſmũ altaris ſubuccta verticẽ de palla altaris ꝓtexit meliꝰ me inqens ꝙᷓ; altare velabit. Quid a itis vos ꝓpnqͥ? Vuid exqjrẽdis ad⸗ uc nuptijs ſolicitatis aĩm Jãdudũ ꝓuiſas hẽo Spõſũ offertis. melioꝛẽ repperiuaſſibz exa gerate diuitias iactate nobilitatẽ.p̃dicate potẽtiam hẽo em̃ cui nẽo ſe ↄparet.Viuitẽ mũ do potẽtẽ ĩꝑio.nobilẽ celo. Si taleʒ hẽtis nõ futo opinionẽ.ſi nõ reꝑii. nõ ꝓuidetis mihi. inuidetis. Silẽ⸗ tibꝰ ceterl.vnꝰ abruptiꝰmuid ſi inqjt pr̃ tuꝰ viueret ĩinuptõ te pateret?ũc illa maioꝛe ̃ligione. moderatioꝛe pi etate.⁊ iõ foꝛtaſſe defecit ne qð mihi ĩpedimẽtũ poſſet afferre. Mð ille rñ⸗ ſů de pꝛẽ de ſe oꝛaculũ matuꝛo, lui ꝓ hauit exitio.decidit em̃ et moꝛtuꝰ eſt Ita ceteri eadẽ ſibi qͥſq; metuẽtes fa uere ceperũt qᷓ ĩpedire q̃rebst. nec di ſpẽdiũ debitoꝝ attulit vᷣginitas fa⸗ cultatũ ſ etiã alimẽtũj integritat. ac cepit Mẽtis puelle deuotõnis ᷣmiũ pntes cauete offẽſiõis exẽplũ ¶xx. ———————————————— Diſtinc nona. naʒãſenꝰ ſcribit in ꝓlo⸗ b apologetici ꝙ ſignaculũ caſtita. tis itegrũ cuſtodiẽs cũ philoſophie ſtudus adhuc iunioꝛ apud athenas fioꝛeret. vidit ꝑ ſopoꝛẽ ſtucẽti ſibi ⁊ legẽti duas ſatis decoꝛas dextra le vaq; feĩas ↄſediſſe Mnas ille caſtit?⸗ tis inſtinctu oculoi toꝛnioꝛe ᷣſpiciẽs qnã eſſẽt et qd ſibi vellẽt ꝑcijctabat᷑. Zit ille familiariꝰ eũ ↄplectẽtes aijt. Ve moleſte capias iuuẽis note tibi latis et failiares ſumꝰ. Iltera em̃ ex nob ſapĩa.altera caſtitas vᷣꝛ.miſſe ſu m⸗ tecũ hitare qꝛ iocũdij ſatis et můj dũ in coꝛde tuo hĩtaculũ Fpolh. Refert brüs auguſtini Cxyvj. epla ad victoꝛianuz. Añ paucõs an nos ſeueri eß̃i nepi.ſcimoniał a bar baris rapta atz in captiuitatẽ ducta eſt. ꝑ mirabilẽ vñi iniſericoꝛdiã cũj honoꝛe magno ſuis ꝑntibꝰ reſtituta eſt · Pomꝰ em̃ illa barbaroꝝ vbi ca⸗ pilua ingreſſa eſt ſubita cepit dñoꝛũñ ntirmitate iactari.ita vt oẽs illi bar bari niſi fallar tres frẽs vel amplius ꝑiculoſa egritudine laboꝛarẽt. Ouo rũ mater aduertit puellã deo dicatã ? credidit ꝙ eiꝰ oꝛõibꝰ filij ſui poſſẽt ab ĩminẽtis iã moꝛtis ꝑiculo liberat ri. Petiuit ergo vt oꝛaret ꝓ eis pol licẽs ꝙ ſi ſalui facti eẽnt eõ ſuis ꝑnti bus redderẽt. Jeiũauit illa et oꝛauit et ↄtinuo exaudita eſt. ad hoc em̃ fa⸗ ctũ erat qjntj exit? docuit. Itaq; illi tã repẽtino dei bñficio ſalute ꝑcepta mirãtes et honoꝛãtes qð illoꝝ mst ꝓmiſerat impleuerunt. Hec iõ facta dſtat vt diſcam? qm̃ nec captiua ſcã vginitas etiã inter barbaros hõ de⸗ ſerit᷑ a dño. TV. Rm⸗ in epł ad aletham. Pꝛctaxata nobiliſſima quõdã feiĩa ibẽte viro ſuo hemecio qͥ pt᷑ euſto⸗ chij vᷣginis fuit hĩtũ euſtoch ij cultũ q mutauit ⁊ neglectũj crivẽ (Er diuerſis. moꝛe texhit.vincere cupiens et virgi nis ꝓpoſitũ ⁊ mr̃is deſideriũ.t ecce eadẽ vidit angelũ veniſſe terribili fa cie minitantẽ penas et hec vᷣba fran gẽtẽ. Tu auſa es viri imꝑium pferre xp̃o.tu caput virginis dei tuis ſacri legis attrectare manibꝰ? Mue nũc iã areſcent vt ſẽtias excruciata qd fece⸗ ris.⁊ finito mẽſe qͥnto ad inferna du caris Sinautẽ ꝑſeueraueris in ſcelẽ et marito oꝛbaberis et filijs. oĩa per oꝛdinẽ expleta ſůt et ſerã miſere peni tẽtiã velox ſignauit interit? Sic vlci wieroꝰ. in ꝓlogo quodã Sub de ò et valeriano ꝑſecutoribꝰquo tꝑe coꝛneliꝰ rhome ctpꝛianꝰ cartagine fe lici cruoꝛe dãnati ſunt.multas apud egyptũ et thebaydã eccias ſeua tẽpe ſtas depopulata eſt. Totij tune erat xpianis ꝙ noie xp̃i gladio ꝑcuti ve rũ hoſtis callidꝰ tarda ad moꝛtẽ ſup plicia ↄqrẽs aĩas iugulare cupiebat nõ coꝛꝑa.et vt iple q ab eo paſſus ẽ 6. xp̃s ĩ violatoꝛibꝰ tẽpli ſui ſxviij cipꝛianꝰ ait. volẽtibꝰ moꝛi nõ dabat occidi Xui crudelitas ſequẽti exrem plo notioꝛ fiet.veciꝰ iuuenẽ quẽdaʒ iuuenili etate fioꝛẽtẽ in amẽiſſimos vꝛtulos adduci pᷣcepit.ibiq; imer cã dẽtia lilia et rubẽtes roſas cũ leni iu Tta murmure ſerperet riuꝰ.et molli ſi bilo arboꝛũ folia vẽtꝰ ſtringeret ſuꝑ ſtratũ plumis lectulũ ſupinari et ne inde ſe excutere poſſit blandis ſarto rũ nexibꝰ irretitij relinq. Quo cũ re⸗ cedentibꝰcũẽtis meretrix ſpecioſa ve niſſet. cepit delicatis ſtringere colla Splexibꝰ.⁊ qð dictu nephas eſt mani b attrectare virilia Muid ageret mi les xp̃i quo ſe ↄuerteret neſciebat t quẽ toꝛmẽta nõ vicerãt ſupabat vo ſuptas Tandẽ celit? inſpiratꝰpᷣſciſã moꝛdit? linguã in oſculãtis ſe faciem erpuit Ac ſic libidinis ſẽlũ ccedẽs doloꝛis magnitudo ſuꝑauit xix. ¶Legẽẽ in paciſo eraclidis q ſeůs helyas monachus amoꝛe vtutis ſuc⸗ cẽſus.et feĩnei ſexus miſeratõe ↄmo tus deuotaꝝ deo vᷣginũ curã hẽbat. et in quodã grãdi mõaſterio vſq; ad trecẽtas feiaꝝ nũeꝝ colligebat eaꝝ q; ↄuerſationẽ oꝛdina bat. Bed cũj ꝑ biẽniũ iã feciſſet et adhuc inuẽis tri⸗ ginta vel. xl.annoꝝ eſſʒ.ſubito granẽ carnis tẽtationẽ paſſus eſt.relictoq; monaſterio dũ ꝑ ſolitudines iugi bi duo ſeiunꝰ erraret ait. Dñe deꝰ aut occide me. aut a me tẽtationẽ iſtã ex cudes. Veſpe igit ei ſõnꝰ irrepſit et es angelos ad ſe veniſſe ↄſpexit di cetes. Xur es egreſſus de mõaſterio femiaꝝ Aui cũj timuiſſe ſe dicerʒ ne aut ſibi aut illis noceret.illi dixerũt. Si hmõi metꝰ ꝑ nos liberat? fueris rurſus illaꝝ curã ſuſcipis?ũq; libẽ ter acquieuiſſet. et hocipſũ exigẽtib? illis iyramẽto firmaſſet.vn? eoꝝ ms nꝰ illiꝰ tenuit.et alter pedes.terti?ðᷣ nohacula teſticulos eiꝰ abcidit. õ ꝙ fere hoc faceret ß ꝙ facere videre tur. Ingelis gůt interrogãtibꝰan ali qᷓd ſibi ꝓfuiſſe ſẽſiſſet factj ſuj. vehe mẽter inqᷓt intelligo qtdã onꝰ mihi eſſe ſplat.et ſatis credo me õni quã foꝛmidabã moleſtia liberatũ Igitur pꝰ qnq; dies egreſſus et monaſteriũj iugẽtiũ femiaꝝ ingreſſus.i cella q̃dã illic habitauit. et alios. xl.ãnos vixit patribꝰ aſſenerãs ꝙ nůqᷓ vlterius in ei cogitatio tal aſcẽderet ¶xx. Kefert bis gregoꝛiꝰ turonẽß ꝙ jdõ nobiliſſimꝰ iuuenis ronje deno bilioꝛibꝰ ſenatoꝝ cůj virgine eq nobi li ↄtraxerit tꝑibꝰ archadij et honaꝛij et beati nartim.nõ tñ ſpõte ſua ß pa rentũ et vi et auctoꝛitate pmebat vt in inatrimoniũ ↄſentiret. Vij itaq; ſo lennes nuptie celebꝛaꝛentur letãtib? cunẽtis et cantantibus oꝛganis hec in coꝛde ſuo ſoli domino dectapat. ogcichnt mnä vbngtr s e monaſterſ os vnos virt nh vhesn kaſcceru n tgonl moni wenisronedew Ungutn nihochnbouf ut ſntein 20DU vnho detin cirz gn unnLUn vicens Fiat toꝛ melm et coꝛpꝰ meũ dñe ĩmaculati vt nõ ↄfundar Solẽ niter itaq; cũctis nuptialibꝰ celebꝛa⸗ — tis.cũ ſero ꝑiter in cubiculũ duceren tis ſue ꝑiculũ amariſſima cepit lamẽ ratione deflere. Wirat iuuenis vtpo te ꝓpoſiti virginal ignarꝰ atz tõti cõz meroꝛis ſolicita cepit interrogatiõe Pduirere Tũc illa ꝓfundis gemitib? coꝛdxoloꝛes apiens ec inq;t ẽ cã tati meroꝛis qm̃ theſauro virginita s p̃cioſiſſimo quem voto fideli ſoli Ddeo dedicauerã nũc inuita puaboꝛ: Rñdit iuuenis ꝙ et placeret deo cõ 2* iugiũ qppe quid ipfe a pncipio inſti⸗ turet homibꝰ obſeruàdũ.ex quo ꝓ⸗ les acqjrit q̃eſt ꝓnrij gauii heresq; bonorũ Inſtabat illa ↄtrarie aſſerẽs vglnalẽ ſtatũ dño acceptiſſimũ.cui? jcẽ pꝛincipiũ in celeſtibꝰ ſpiritibus deicaſſet. atqʒ poſt hec inter ras ve es virgo mslurꝰ de ſola vgine na⸗ ſci voluiſſʒ. Wis itaq;⁊ pluribꝰalijs virgine ꝓſequẽte fit ↄſenſus amboꝝ vt videlicet caſtitatẽ ſub ſolo nomie digij amnboy ſeruarẽt. Cij añt jam diu ſub ſolo ñoĩe ʒingij ſic fideles v⸗ gines atz vt ta dixerim in igne fice les Inatyꝛes xp̃i manerẽt inůſti pla⸗ cuit tandẽ dño vt de fecibꝰ vite pñt. pyellã educeret. Poſtqᷓ; t circa coꝛ⸗ Pus eiꝰ eccleſiaſticũ ↄpieſſẽt officius ſtans inuenis ſupꝛa vxoꝛis vt puta⸗ bat᷑ ſepulchꝛũ manibꝰ extẽſis in celij Brãs inqjt ago tibi dñe de?ꝰ· atz hũc thelauri a te mihi ↄmiſſũ immacula t et integrũ tibi reſtituo xũc illa de tumulo qᷓi ſubridens. Cur inqᷓt ante tpus ea loqᷓris que nõ interrogaris Audiebãt hec cicti et mirabant᷑ õ multo vero pꝰtẽꝑe etiã iunenis ipſe enocatꝰ migrauit ad dñm. Sepult? eſt etiõ ipſe ß; ꝑ multũ ſpatiũ a tumu lo vxoꝛis pujtatiue. Cſq; nõ poſt lõ⸗ tur. ipſa ↄuerſa ad parietẽ virginita — F 3 5. . 6 6 gum tẽpus erigentibus cauſis circa — locũ fodiẽtes iuuenis coꝛpꝰ nõ inue nirẽt in ſepulchꝛũ virginis q̃ſituʒ eſt 2lz reptũ.vt videlicz qꝝ ↄiũctaf aĩas hõ ſeꝑat celij.etiõ epuſtoꝝ coꝛpa nõ epat monumentij. Incole aðjt tãtis mirabilibꝰ viſis cũ poſt hoꝝ duoꝛj oꝛla veniſſet in medii duos amã teß eos nũcupabant. rxf. Kefert vincenti? in ſpe.moraliSi gimundꝰ rex lotringie xp̃ianiſſimus uuenili floꝛens etate ne etas illa ad mala ſemꝑ ꝓcliuioꝛ ꝑ luxurie inqjna mẽta deflueret ᷣm apE ↄſili nubere magis eligit qᷓ; vꝛi ʒudiens ergo de virgine q̃dam quã ꝑ oẽs terras ꝓtu tũ fama vulgauerat ꝙ videliʒ nobil eſſet oꝛigine. foꝛma ꝓcerioꝛ atq; ſuꝑg hec oĩa caſtitate atq; oĩ virtute pᷣſtã tioꝛ accenſus eſt aĩo vt hãc hfe poſ⸗ ſet vxoꝛẽ et regni ſui reginã efficeret. Mittit ſolennes nuncios cũ muneri bus regijs in almania vbi pfata vir⸗ go moꝛabat᷑ ꝓ ꝑpntũj et virginis req⸗ rendo ↄlenſu. arentes igit᷑ audien⸗ tes regis affectũ facile ↄſẽti ũt. vtpo⸗ te qᷓ vẽz ſuã poſtẽitatẽ talibꝰnuptijs nobilitãdaz et ſublimãdã eſſe ſparẽt. Xunq; regales nñcij de virginis cõ⸗ enſu ſolicitarẽt᷑ ꝓmiſerũt ꝑntes qm̃ ipſi eã ad nuptiaꝝ ꝓſenſj inducerent Timebãt em̃ qm̃ ſciebant filiõ virgi⸗ hitatis hr̃e ꝓpoſitũj.ne ſi negaret aſſ⸗ ſum.tanta gloꝛia de eiꝰ ꝑntela giret. E ducit᷑ itaq; virgo de domo et pa⸗ tria oĩs fraudis ignara vtpote qne neſciebat quo duceret Sed cñ ꝑuẽ⸗ tum eſſet ad locũ atq; intellexiſfet ſe regali matrimonio copulãqã flere ce pit? geinere dicẽs ſe virginitatẽ ſuã regine et dño celi deuouiſſe atqʒ iõ nunq; moꝛtali homĩ ſe nupturãmue em̃ cũ agno virginũ gloꝛia gaudere cupiebat in celis. exaſtationẽ etiã re⸗ galem cum detrimẽto caſtitatis nõ requirebat in terris Sed hntes atq; cognati omni cauebant ſolertia. ne hec ad regis noticiã puenirent Eeꝝ cũ virginl omnis euaſionis demeret᷑ pccaſio.tandẽ die ſtatuto ad eccleſiã ſcĩ ſtephami adducit in ſponlalibꝰ oꝛ namenis vt ſcʒ ibi ſolẽnit᷑ ᷣm moꝛeʒ ecciaſticũ regi regalit iungeret Sed vbi ad ecciam ventũ eſt videns vᷣgo xß̃i nimis ĩminere piculũ. atʒ maioꝛi i libertate potita infula lachꝛymis gemens ad beate virginis altare ↄtu git. uo ꝑcoꝛnu apprehẽlo eadẽ ge mens repetebat que pꝛiꝰ. atz nüqᷓ ſe fatebat᷑ ab altari auellẽdã miſi ibi ꝓ mitteret᷑ virginitas pmãſura. Erube ſcũt ꝑmes imo vt vere dicaz inſaniũt ſe ſcʒ eſſe depꝛehẽſos. Wirant aſſiſtẽ⸗ tes hi qͥppe cãm virginis neſciebant. Ad regis aures tandẽ fama ꝑuenit. Mui vbi ſacrů ſponſe ꝓpoſitũ intelle⸗ xit. deuotionẽ caſtitatis atʒ ↄſtantie ꝓpoſitũ mirat ⁊laudat. ꝓmittẽs eicẽ qjtenꝰ ſi ab altari ſe pateret abduci ñ violatoꝛ ß ꝓtectoꝛ et cuſtos eiꝰ caſti tatis exiſteret. ĩa tñ inqt ſolẽniter pꝛeparent in veſtibꝰepulis atz ceteri. nuptialibꝰ tanq; mihi delpõſãda ſit. neq; em̃ dignũ ẽ ců minoꝛi ſolẽnita⸗ te eã celoꝝ regi deſponſari ꝙᷓ; mihi. Fecit itaq; e indui regalibꝰ veſtimẽ tis atʒ regalẽ coꝛonã capiti eiꝰdeſup impom Vetantibꝰ igi oĩbus. vgine quidẽ de obtẽto ꝓoſito caſtitati. re ge vero cũ ceteris de delotione tan ta in etate tã tenẽa ↄiuii celebꝛati eſt. Quo expleto. oĩbus regalibꝰredi mitã c ingẽti gaudio fecit in ecciam ſcĩ petri monialẽ collocariSoll vo nes eiꝰ cũ grandi cõfuſione in ſua reuerſi ſunt. dolẽtes videlicet ꝙ tom ſperato honoꝛe defraudati eẽnt. Vir go aſit deo deuota vitã ſuꝑſtitem in dñi exegit ſeruitio.atz nupts huius mũdi ſpꝛetis ꝑuenit ad nuptias eter nas. Exxij. obrqued⸗ viꝛgo noĩe eufemia vouerat caſtitatẽ in annis puerilibꝰ dño et votũ ſuũ vt vouerat ſtrẽnue adimplebat ſe coꝛã deo et hoĩbꝰ con ſeruãs irrepꝛehẽſibilẽ.Pater huiꝰ ſe⸗ cnlaris vicẽs eã foꝛmoſã licet inuitã et oĩbꝰ viribꝰ renitentẽ cuidã comiti deſpõſauit At virgo plena ſpũſãcto capellã intrabat.et ꝓijciens ſe in trã oꝛabat reginã miĩe vt eã ĩ voto caſti⸗ tatis ↄſeruaret. Et aduertẽs ꝙ rõne ſue pulchꝛitudinis iacturã caſtitatis patiebat· accepto cultello ãpiꝰ inqt vana pulchꝛitudo occaſio ꝑccĩ non eris Eẽt hoc dicto nalũ ſibi pſcidit et labia. Pater tyꝛannꝰ audiẽs hocvo cato quodã crudeli ſuo ruſtico filiaʒ illi tradidit in ancillã.mãdans vt ſub obtẽtn grẽ ſue illã ſeruitijs ruſticãis mãciparet. At ruſticꝰ ↄpati neſciens ſãguini nobili vltra modũ eñlaboꝛi⸗ bůs et plagis affligebat. Et hec illa oĩa libẽter deniĩcebat.deo regratiãs ꝙ in illũj ſtatũ eaʒ deduxiſſet in quo glicd ꝓ deo ſuſtineret Xũ yo in dei ſeruitio ſeptẽ annis ꝑmãſiſſet· in vigi lia natał xp̃i in nocte vt mos ẽ xp̃a⸗ nis comedere familia ad mẽſã ſeden te ipſa cucurrit in ſtabulũ vt laudes redderet ſuo creatoꝛi. Sed ruſticꝰnõ viſa virgine arrepto baculo eã q̃ſiuit Et directis oculis in ſtabulũ fulgoꝛ ibidẽ choꝛuſcꝰ apparuit. Et putans ignẽ ꝓpius acceſſit.et ecce virgo ma ria cũj multitudine virginũ ⁊ ãgeloꝝ eã ↄfoꝛtabat dicẽs. Cõſtãs eſto filia qꝛ ꝓ hoc ſeruitio dabit᷑ tibi corons Fgni celeſtis. ð ruſticꝰ videns totã famili clamoꝛe ↄuocauit.et viderũt eyfemiã naſi et labia pulcherria hñ⸗ tem et facie rutilantẽ.et oẽs q eã vi⸗ derant de imẽſo dono pulchꝛitudis deũ laudãt Cũq; pr̃ eiꝰ hoc audiſſet veniã petẽs in loco ſtabuli clauſtrj 6 vomßwfün ſuchnſtchs be zyn veicens cher de tgni der whn vout r mnt lud ni ſece n ſtudrlüfulgo mü Eip tcnhe evrgwin bolr kbces (Diſtinc nona. vginuz ↄſtruxit In quo ſancta eufe mia deo ſeruiens in bꝛeui quieuit in domino. Refert iacobꝰ de vitriaco. cti monialẽ quãdã pulchꝛã facie pᷣncepſ diues et potẽs in cuiꝰptãte fůdatuʒ erat monaſteriij ↄcupiuit. et cũ nõp cibꝰ nec muneribꝰ ſibi eam vſurpare Ppoß mãdauit ꝑ nũcios abbatiſſe vt vnñ ex duobꝰ eligeret. aut ſcʒ monia lẽ illã ſibi coꝛrũpendã trãſmittẽt.aut ipſe totũ monaſteriũ ignibꝰ ꝓflagra⸗ retTerret᷑ vehemẽter abbatiſſa vtpo te q̃ ſeiret qm̃ niſi qᷓ deſiderabat o bti neret faceret peioꝛa qᷓ dixerat Paui da igit moniali illi cĩ regis edictuzʒ crudele denũciat Mue tremẽs et do lãs cepit inqjrere cur eam pꝛe ceteris monialibꝰ ſic amaret. Iudiuit a nñj⸗ cijs ꝓpter pulchꝛitudinẽ inqunt ocu loꝝ thoꝝ in te tã ardẽti amoꝛe ſuccẽ lus eſt.; Thilarata illa atz ſegregata paꝝ a ceteris ambos ſibi oculos pia crudelitate euulſit. atz ↄponẽs in di ſco pñtauit miuiſtris pᷣncipis dicẽs. Ite et pᷣncipi vr̃œo hec pñtate ex me ei dicẽtes.iEcce ſagitte qᷓ coꝛ tuj taʒ ipoꝛtuno ardoẽ ↄfoderòt Pabes qð deſideꝛaſti nüc eis vtere ꝓꝙ libitu.atʒ oculos coꝛdis mei intactos atz ille⸗ ſos relinqᷓ. rxiiij VLegit᷑ in itinerario ditmari qꝛ int᷑ hirkm et bethleẽ eſt cenobiũ vbi erãt ſcimoniales qñ terra ſcã ꝑdita fuit pulchꝛe valde ve q̃ꝝ pulchꝛitudine dů intellexit ſoldanꝰ voluit eis ↄmi ſceri.et pᷣcepit eis vt ſeſe pulchꝛis ve ſtibꝰ induerẽt et oꝛnarẽt neqͥtie ince ſtů paſſure. Ibbatiſſa aũt eaꝝ ne ſic ludibꝛio eſſet carni et diabolo.et ne caſtita tis ſue lilij mergeret ĩ luxurie cloac ſui laboꝛis ᷓ̃nullãs meritũ.ſe luas q; malnit mutilare 5 coꝛpꝑe ĩte⸗ gro facie Iyderea ĩmũdiſſimũ ic exiſtẽ Igit tanqᷓ; dinit? edocta cij iã nũ ſcoꝛtũ p̃ foꝛibꝰ eſſet tyꝛannꝰ pmiſſa exho tatõe hac ↄfoꝛtatione vſa eſt. Soꝛo res venerabiles tp̃us tribulatõis ac plecutionis nrẽ eſt. Soldanꝰnrẽ vᷣgi nitatis et pudoꝛis inimicꝰ ĩ ꝓmpin eſt manꝰ eiꝰenadẽ nõ poteſtis.vtamiĩ ergo meo ↄſilio ⁊ qð ego fecero vos q́; faciatis. Wð dij rat ſingule ↄce⸗ piſſẽt.ip̃a abbatiſſa pᷣmit? ſe halo mu tilauit.? ſingule poſtmodj volũjtate ſpõtanea le mutilauerũt. Quo audi to.ſoldanꝰvehemẽter qmirãs ↄſtõtiã illaꝝ et pꝛudẽtiã obſtupuit.et multũ poc fem̃ et ſie fidei tenacẽ ↄſtantiam pꝛobauit.— ¶Mefert mg̃ iohãnes. nider in foꝛ micario In qͥdã rure zpinqͥ ſatis ci⸗ nitati nurẽbergenſieſt vᷣgo quedã ex paupcuł ꝓgenita ꝑntibꝰ. Hec cj eẽt iunioꝛ imõ em̃ ẽ grãdeua.venuſta fu⸗ it coꝛꝑe et recta aĩo ac ſimpliciſſima MBäãcirca pᷣmos ſue pubertatis ãnos xp̃o ſuã vᷣginitatẽ dedicare ſtyduit.le uitates iuueniles fugẽ et eſtus om̃es ſui coꝛdis iu xp̃ᷣm dei filium velut in põlũ ſuũ cepit dirigere. Tẽtauit jc ex aduerſo et multis qnis poſtmodũ demonis neqͥtia ↄtra hanc pugilẽ ſe erigẽ et nocturno tge nũc ſtrepitibꝰ hoꝛribilibꝰ. nũc vᷣo inopinatis parie ↄcuſſiombꝰ.et tãdẽ domꝰ quã iha bitabat ruina fantaſtica a ſcis qs fa⸗ ciebat oꝛõibꝰſcãm virginẽ terrere co natꝰ eſt.et a cepto deijcẽ Sz mẽtita eſt iniqͥtas ſbi Nã ygo verb ſacre ſcripture et ↄfeſſoꝝ ꝑprudẽtiũ ↄ ſilijs. ꝓpꝛijs q; ↄfoꝛtata oꝛõibꝰ mediã te diuĩa grã nõmõ hoſtis conat? ꝑui pẽdit. diuina ex ꝓuicẽtia in ea ce⸗ pit his vẽtoꝝ tẽtatõibꝰ ignis diuini amoꝛis circa ſuũ ſpõũ inflmari am pliꝰAffectꝰ em̃ eo tꝑe amorl cuiuſdã ad xß̃i deſpõſatõʒ maximꝰ coꝛ ange⸗ bat virgis. nullo qͥcẽ fedo aut treho ꝑmixt? amoꝛe· B geſtiehat qten⸗ aliq̃ K Ex diuerſis. ſpeciticaretur certitudine ſe a chꝛiſto velut ſpõſã diligi.de quo in p̃dicatõ nibꝰ ad vᷣgines audierat dehotas ef clamationes ſepius fieri. Dꝛõq; ei ad hoc tendebat deſideriũ.nõ abſolu te ñᷓ ↄdicionaliter · videlicet ſi io dei voijtati foꝛet bñplacitũ.Cuz aũt in tali deſiderio multis ꝑſeueraſſet mẽ⸗ ſibꝰ. quadã die in oꝛto de cuiꝰoꝑe vi ctitabat deſideriũ paupis exaudiuit dñs. Mã cũ a iuuẽtute reꝝ careret af fluẽtia oꝛtůj ſibi ꝓ victu ꝓpꝛiũj coluit et vaccã tenuit vnicaʒ.cuiꝰ lac et oꝛti herbas varias frequẽter ciuitati itu lit.⁊ his vẽditis victũ acqſiuit tennẽ Vix vllũ ſermonẽ fem̃ ad ppłm in ea dẽ ciuitate ſolebat negligere. nec dit᷑ ferre infra jndenã aut circiter vt re ciꝑet dininiſſimũ eucariſtie facramẽ tůj.pꝛemiſſa ꝑ nꝰſacramẽtah ↄfeſſiõe Igit dũ inpu pꝰ diuturna petite ärre vota läboꝛaret moꝛe ſolito in hãc vᷣboꝝ pꝛupit lenẽtiq. O vtinaʒ fili dei ſignũj aliq tue deſpõſationis ego pauꝑcla? indigna mererer accl pꝑe in tali buiꝰ oꝛti locello qͥ nũc ocu lis coꝛpoꝛeis viſũ dirigo Et ecce in eodẽ momento et locello vidit tres aut duos circit violaꝝ amenos flo⸗ le ⁊ circa feſtũ biĩ martini qñ in ñis ibꝰ nedů oim fioꝝ emarceſcere ſo et niuiũ gelicidia oĩm fructuũ et foli oꝝ vires ab arboꝛibꝰ ↄſueuert decer ge et enecare herbas in qjbuflbet oꝛ⸗ tulis. S auiſa eſt itaq; xp̃i virgo ⁊ ex culo violas mãn collegit ꝓpria.⁊ cõ ſernauit ſolicite vt exide amoꝛ ⁊ſpes artiꝰ ad ſu ſpõſũ grate ſuccreſcerent Lerũ qꝛ poſtmoduz ex ſimplicitate mimia rentatio quedã ⁊ ãhiguitas in eã incidit. anne hoc ſignũ ſufficiens eſſet arre iliꝰ quã tñ ſedule a xp̃o po poſcerat· iõ pꝛeces nouas et ſuſpiria acrioꝛa pᷣoꝛibꝰ ſuo ſpõſo cepit poꝛri⸗ gere vt certiticarer ãpliꝰ Cũ in ſequẽ ti anno iteꝝ in oꝛto ſuo laboꝛaret qͥ dã die.et ibidẽ in locũ certũj intuituʒ dirigeret optãdo eximo coꝛdis des ſiderio q̃tenꝰ ibi reꝑiret in ſignũ xp̃i⸗ fere deſpõſationis anulũ aliquẽ ſi di uine volũtatis id eſſet. Et en altera vice nõ ſpꝛeuit deꝰ pᷣces hůi virgis ß reppit materialẽ quẽdã anulũj quẽ vidi poſtmodũ Erat aũt coloꝛis al⸗ bi de minera qj neſcio argẽto mũdo videbat᷑ ſimilioꝛ. Et in clauſura vbi ũgebat᷑ in circulũ due manꝰ artifici oſe inſculpte extiterũt cancellati ſibi mutuo ficẽ poꝛrigẽtes et ſeſe arte cõ ſtringẽtes. Fuitq; locꝰ inuẽtõis huiꝰ muneris tů inopinatꝰ humãe diectu rationi.vt omnino deſertus ab alijs videreẽ hoĩb? Půc anulũ virgo gra t ſſime ſeruauit in poſterũ. et altiſſiõ ſuo põſo deinceps vt antea in labo re manuũ ſuoꝝ vluere ſtuduit qᷓ; an⸗ tea letius Addidit eu is quẽ ⁊ ilige bat vice tertia in q̃dã viſione noctur na ſe virgini pure in loco quodaz vt vicdebgi mũdo in ea foꝛma oñdere ⁊ ad ãplexãcũ poꝛrigere in qᷓ ſolet ꝓ ficeliũj libꝛis ſimpliciũ depĩgi ꝑuui⸗ vginis et mris tractat? manib?ꝰ tpe pueritie Vides igit ſimplicẽ virginẽ 2ßpo ꝓſolatã in pñti ſecto. Exxvj. uidũ ẽpiſſime vite dñsz hrãʒ ñ deſinebat frequẽtiſſime collaudaẽ.er dõ vice cũ ip̃e multũ fameſceret am bulãs ꝑ terre vaſtã ſolitudinẽ ↄpꝑu it ei dña nrã cũ ſpecioſis puell cibuʒ sſfterẽs ꝙᷓ plurimũ velicatũj in ſcutel lis turpibꝰ et ĩmũdis et ait ei. Come de Tũc rñt et dixit ibꝰ bonus eſt ⁊ pulcher. B nõ poſſũ ipſũ comecẽ ꝓt imũdiciã ſcutellaꝝ Thc ait ei dña no ſtra. Zaudes q̃s inthi dicis bohe ſũt pulchꝛe. B coꝛ tuj qnijcẽ.xiõ tun esbgiig 00⁵ vißoden Cy plckvfoni vit dñ reeſs poc Lkinſu js etattn „„ 6 rüciſ is laudib nõ delectoꝛ. poſtmodum vo ꝑ pñiaz ſe mũdauit. xvij. Eegtt in ſcala celi ꝙ fuit qdã ing̃ pariſiꝰ qͥ oĩ ãno ſcholaribꝰ ſuis qᷓ eüʒ ↄtinue audiebãt dabat floꝛẽ lilij Cj qq; q̃reret ab eo q̃re hoc faciebat.rñt WMuatuoꝛ in lilio regioxẽſt eĩ ibi tri plex coloꝛ qͥ denotat triplicẽ hõeſta tẽ coꝛdis.coꝛpis et intẽtõnis Eſt ibi odoꝛ qj ꝙᷓdiu nõ tãgit᷑ redolʒ.ſ ſi tã gat ketet.· St ibi ſeptẽ folia etſeptẽ gꝛana Bt ẽgo clerici et diſcipuli mei habeant plenariã honeſtatẽ fugiant pſoꝛtia muli erj.oꝛnent ſe ſeptẽ vtuti bus.et odiõt ſeptẽ pccã moꝛtalia.iõ v eis hůc floꝛẽ.liliũ xxij. Refert magiſter iacobꝰ de q̃dam religioſa q̃ cũ din ſeruaſſet vᷣginitatẽ ſuõ pᷣſũptuoſe dixit iactãdo ꝙ nollet Rlis eſſe magdalene Que ex hac p̃lů⸗ ptione infra bꝛeue tpũs a qͥdã gartõ ne defloꝛata incidit in mala peſſima et inaudita.(hrir. Tres erãt moniales ĩ vno clauſtro ſocie ſpẽales.et ex illis erãt due vᷣgi⸗ nes. Wee õt ſingule ſtudebãt le deyo tas btẽ virgini exhibere Woꝛtua vo vna vgine.⁊ iã viduaĩ extremis agẽ te.tertia ſoꝛoꝛ ſuꝑſtes rogabat viduã vt pꝰ moꝛtẽ rediret.et de pᷓmio ſocie certificaret ea ndẽ.Oð ꝓmittẽs ſi ñ Foꝛet de bñplacito dei expirauitiie t triceſuna iſta añ altare in oꝛõnib?ꝰ ꝓcũbẽte apꝑuit ſocia vidua ĩeſtima bili ſplẽdore fulgẽs nimis et dicens Veni qꝛ ad reditũj obligaſti me. Et ecce modicã ꝑtẽ pᷣmij mei.ß; bñdicta dies in qᷓ nata ſũ Illa vo ꝓfoꝛtata et reſũpto ſpũ q̃ſiuit de ſtatu pꝛioꝛis de kücte Cui illa dixit Si totꝰ mundus eſſet ꝑgamenũ et mare ĩcauſtũ.⁊ oĩa folia et gramiĩa ſcriptoẽs cũ oibꝰ ho minibꝰ qᷓ fuerũt et ſũt et erũt futuri. pmo oẽs deficerẽt ꝙᷓ; ĩmenſitatẽ pꝛe wi celeſtis expmerẽt Sed parũp ait —————————————————————— ad pñs dicã tibi. Soꝛoꝛ nf̃a in infint tis claritatib? me p̃cellit.et mẽito.qꝛ ipſa heri choꝛeã cũ agno duxit cãdi dã cũ multitudine candidaꝝ puella⸗ r cantãs cãticũ ſingulare ſolis vgi⸗ nibꝰ aʒpꝛlatũj.et gerẽs ſertů de diui⸗ nis floꝛibꝰ ↄfectj. Rogayi aũt'eaz vt ſaltẽ ad hoꝛã mihi ſertũj ↄcedẽt.q ait Mõ expedit tibi Tñ ab ipſis floꝛib? dedit mihi q̃s attuli tbi ſocie mee chariſſime.vt aliq̃liter vᷣtutẽ eorum q̃ntů ſenſus caꝑe poterit hũanꝰ ꝑpẽ das Facto ergo ab ea circulari tactu in pauimẽto cũ floꝛibꝰ taʒ miri odo ris ꝓceſſit fragrantia ꝙ illa ſoꝛoꝛ p ſuauitate rapta fuit in extaſimẽt ſic vdua expleto ꝓmiſſo ad celũ redijt Dm̃es qj monaſteri intrauerijt per multj tempps ſenſerunt celeſtẽ odo⸗ rem. Confeſſio xx. ₰ cetert doctoꝛ iacobus carthuſiẽ is in libro ſuo de peccatis mẽtalibꝰ moꝛtalibꝰ. Khomanus quidã ponti fex fini vite appꝛopinquans cappel⸗ lano ſuo auctoꝛitatẽ aplicam contu lit fe abſoluendi ſub plenaria remiſ⸗ ſione vt fieri ſolet in anno inbileo. Finita confeſſione benefitium abſo lutionis obtinuit.obijt Mon multo poſt appuit eidẽ capellão vultu me ſtiſſimo et veſte logubꝛi Kequiſitus an ipſe eſſet papa defunctus. Rdit ꝙ ſic. Requirit cappellanus quare tã triſtis appuit. Rñdit.qm̃ etne moꝛti adiudicst? ſym uare inquit cappel lanus cũ tñ benefitium abſolutionis plenarie tibi confeſſione facta impẽ⸗ um ſit? Keſpondit defunct? Om̃ ſus pꝛemus index abſolutionẽ iliã rataʒ nõ habuit. Quibus dictis diſparuit. Vtiq; deus credit᷑ hoc volyiſſe reve⸗ lari ꝓꝙt nos.vt ſi in viridi ligno hoc factůj ↄſtat id eſt in capite eccĩe in a⸗ rido.i.in minoꝛi auẽtoꝛitate quid fie ret penſaremus xx. ————— — ———————— ——— 2————— 2.———. —„ —— ——— 3 1 1 13 3 Legitur in ſcala celi Vuo pꝛedica toꝛes ibãt ꝑ viã quoꝝ vn erat peni tentiariꝰdñi pape et ſcũs hõet alter multj innocẽs et piꝰ Cũ ergo irent ꝑg viã et ad qðdã caſtꝝ in qͥ erat mu⸗ ler qᷓ adulteriũj ↄmiſerat cũj quodaʒ de ꝑntela ſua. et ꝓpt enoꝛmitatẽ pccĩ et erubeſcẽtiã humanãᷓ xj. ãnis abſq; ↄfeſſiõe tenuiſſʒ dů vidiſſet iſtos frẽs ext᷑neos in eccia celebꝛõ̃tes dixit int᷑ ſe Iſti nõ cognoſcẽt te nec vnqꝙᷓ; redi bũt ad ꝑtes iſtas et iõ iſtis dices pec catũ. Celebꝛata miſſa ad penitẽtiari um acceſſit.et ſtãte ſuo ſocio ex oppo ſito cũ pccã ſua ꝓfiteret᷑.ad quãlibet exp̃ſſionẽ vniꝰ pccĩ vn?ꝰ bufo exibat de oꝛe eiꝰ.et laltãdo exibant ecciam. Vancdẽ ꝓfeſſis oĩbꝰ pccĩs cũ veniſſet ad illud pᷓ verecũdia noluit ꝓfiteri.⁊ dů abſolueret᷑ a pñiario et ipſa vellz recedere.ſociꝰ pñiarij vidit ꝙ om̃es illi bufones cũj vno alio maioꝛi et e⸗ noꝛmioꝛis foꝛine turmati ingreſſi ſt os mulieris et ventrẽ Keceſſit mulr nõ ↄfeſſo pccõ recedũt et frẽs Et cũ ꝑ vnã leucã iuiſſent ſociꝰpñiarij ei re uelauit viſionẽ quã viderat de muli ere ↄfitẽte Vui territꝰ et triſtis dixit Celauit aliqd in ↄfeſſione Et cũ re⸗ diſſẽt vt eñ ↄuerterẽt.eã̃ ſuffocataz et moꝛtuõ inuenerũt. Qui ↄtriſtati mõ mirabili cũ ieiunio et oꝛõibꝰ ceperũt iploꝛare diuinõ ctemẽtiã vt dignare tur oñdẽ qd ſignificat᷑ ꝑ viſionẽ oſtẽ ſã. Tertia die apparuit eis mulier eq tãs ſuꝑ dꝛaconẽ.et duo ßᷣpentes cru deles accigẽtes collij eiꝰ Iugẽtes eiꝰ vbera.duo bufones terribiles erant ſuꝑ oculos eiꝰ ac de oꝛeeiꝰ ignis ſul⸗ phureꝰ expirabat. duo canes deuo rabãt crudelit manꝰ eiꝰEt due ſugit te ignite ĩmittebant᷑ ꝑ aures ei. ĩca pite eiꝰ lat᷑te ſtabãt. Muã cũ vidiſſẽt frẽs territi coꝛruerũt Tũc illa Noli⸗ te timere amici dei.hã ego ſůj illa ms ledicta mulier qᷓ fui vob alia die con feſſa. Et qꝛ celaui in confeſſione tale pccm̃ ſůj adiudicatũ ꝑpetuo huic pe⸗ ne Tũc pñiariꝰ Adiuro te ꝑ deũ vi⸗ uum et verũ xp̃m vt infoꝛmes me de duobꝰ dubijs. pꝛimũ ẽ qjd ſignificat hec diuerſitas penax. Tũc ilia acer te caꝑitis ſũt in punitionẽ oꝛnamen toꝝ capitis. Mufones oculoꝝ in pu nitõnẽ coꝛruptoꝝ aſpectuij. Sagitte ignite in punitionẽ diffamationũ.cã tationũet ĩimijdoꝝ vboꝝ Serpẽtes ſugẽtes vbera in punitõʒ qꝛ uſtinui imũdos tact? Sed crudelitas canuz in punitionẽ tactuij immũdoꝝ et qꝛ bona dedi de quibꝰſuſtẽtari pauꝑes poterãt xp̃i meis amatoꝛibꝰ eqjto ſu ꝑ dꝛaconẽ qᷓ inexp̃ſſibili doloꝛe cru⸗ ciat et ↄburit oẽs tibias et oĩa viſce⸗ rra mea in punitionẽ imijdaꝝ oꝑatio nũj. Zũc penitẽtiari? Rogo vt ſoluas ſecũdũ dubij meũ.ſcʒ q iũt pccã ex qᷓ bus gẽtes hodie mag. dãnant. Tc mulier Podie ꝑ viã pccĩ ad infernj deſcẽdũt. mulieres ꝑ q̃tuoꝛ genera pccõx.ꝑ pccm̃ luxurie.ꝑ pccm̃ vani oꝛnatꝰ et pictiõis per peccatum ſoꝛ⸗ tilegij et per erubeſcentiam confeſſi⸗ ouis Xum ergo interrogaretur ſi poſſet iuuari dꝛaco cuz mirabili cru tiatu ſubjto eleuans eamn ad infern Aegeniniealecet irirci⸗ da in vir iuſtus ⁊ honeſtus valde ha bens vxoꝛem ſterilẽ. Rogauerũt er go ambo dñm vt miſertus eoꝛũ eis lem ↄcederet.et ipſi eam diuino ſer uitio mõciparẽt. Xjq; adiuti a deo filium habuiſſent.et tranſacta pueri⸗ tia monachum ſtatuiſſent janctiſſi⸗ me ſuo creatoꝛi deſeruinit. Et quia pater aliũ filiũ nõ habebat vna cuʒ vroꝛe ſua facultates luas ſic diſtribu ebat paupꝑibus vt am patres paupe rym vocarent Cj aũt qdaz iunenis 5 e— udehem⸗ — vizviſc oha opnſe gäpuin unli wüptiefn omwur wahmblitm vriadiem lacel ꝙ fit qi or— ſeruitoꝛ dñi vroꝛẽ adamaſſet.inclia ta ad pccm̃ ab eo ꝓcepit filiũ.et ↄce⸗ ptů occultauit ↄtinuũdo et augmen tãdo largitionẽ elemoſynaꝝ. Landẽ pepꝑit filiũj et extinxit ꝓpꝛijs manib? et ſub lecto ꝓpꝛio ſepelihit. Landem moꝛit᷑ maritꝰ eius. Quo moꝛtuo plꝰ et ſine freno libidini cepit vacsẽ Et iõ ſcõᷣo ↄcepit filiũ.pepꝑit. et extinxit ſuis manibꝰ ſicut pꝛimũ Mec ↄfiteba tur hec pccã alicui, in multitudine elemoſynaꝝ ↄfiſa ſine ↄfeſſione ſpera bat ſaluari. Tandẽ mulier infirmat monet᷑ ad ↄfeſſionẽ.; illa ↄtẽnit Tã dem moꝛtua eſt ⁊ in infernũj poꝛtata Xuiꝰ obitũ audiẽs monach? inſtan ter incepit ꝓ iſta oꝛare.ieiunare.cele hꝛare. diſciplinas acciꝑe.Et dũj qdã die deuotiſſime celebꝛaret.vidit wa⸗ trẽ ſuã coꝛã ſe et duos dꝛacones ter ribiles mamillas et totũ coꝛpꝰ cruci antes Cũů aũt filiꝰ interrogaſſet q̃lit ei eſſet.rñt ꝙ dãnata eſſet ꝓpter vere cundiã ↄfitendi · qꝛ nullũ bonũ ꝓłiẽ vbi virtus ↄfeſſionis deficit. Tũc fili us q̃d ſigniticant ifti dꝛacones? Tũc mater Fetus qͥs lactare debui ꝓpꝛijs manibꝰ extinxi.et ideo ſunt mihi da tiin penam eternã. xxxiij. Legit᷑ etiã ꝙ in quodã mõaſterio momiãliũ abbatiſſa habuit et nutri⸗ nit neptẽ ſuã que in amoꝛe cuiuſdaʒ innenis exarſit et ↄſenſit in actuz car nalẽ. qꝛ ↄgruitatẽ tꝑis et loci ñ ha buit ipſů peccatũj oꝑe nõ ꝑpetrauit. ipſa vero poſtmodũ intirmata cum ab oĩbus caſta et ſc reputaret᷑ hoc pccm̃ male volũtstis nõ ↄfitẽs obhjt Ft cũ abbatiſſa credẽs eñ foꝛe ſãctaʒ coꝛꝗᷓ deo.poſt matutinas eã peteret vt ꝓ ipſa intercederet ꝑ duos teter⸗ rimos adducta dixit ſe ꝑpetuo dãna tõ ʒpter malã volſtatẽ quã conkeſſa np fuerat. Cxxxiiij. 1 Inuenis quidam lururioſus intẽ Diſtin nona tione mala intranit rubetũ vbl erõt infames mulieres. Cui occurrit dia bolꝰ dicẽs. Tade añ te qꝛ bñ tibi ſol nã ſuo tꝑe Mui důj intraſſet vlterius occurrit ſibi xp̃us in habitu cuiuſdã monachi et quo tenderet requiſiuit apellans eũ filiũ Et dixit Vos non eſtis pater meꝰ At ille E go ſũ pater tunsEt aꝑta cappa oſtendit ei manꝰ et latus q ambo erant cruẽta ſiẽ apð crucifixũ ſolet depĩgi dicẽs. Vredis ergo nõdũ ꝙ ego ſum pater tu?Tũc ille. vñis deus meus.vixit ei xp̃us. Vacde ꝓfiteri qꝛ ille qui tibi occurre⸗ bat ante rubetũ eſt diabolus ⁊ expe ctat te vt tibi frangat collũ. Vui cuz exiſſet de filua cij ꝓpoſito ↄfitẽdi dia bolus eum nõ agnouit. Et ille inter rogauit diabolũ dicens Mẽ tu ex⸗ pectas?Cui diabolꝰerte tu non es iſte erat tot? ñ et mihi data fuit po teſtas ſupꝑ eũ vt ipſũj occiderẽ.tu vo alter es. Qui intelligẽs dei mĩaz cir⸗ ca leipſũ intrans clauſtꝝ ↄfeſſus eſt. et ſic in bono vit finiuit. TTxv. ¶Megitur in ſcala celi ꝙ duo boni — frẽs oberrabãt in montibꝰ hybernie Muia viam inuenire nõ.valẽtes důj aſpicerẽt ante ſe viderunt quendam hominẽ parue ſtature. Muẽ cum vo caſſent fugere eos cepit· Vui cum ſe⸗ cuti fuiſſent enm requiſita via nolu/ it rñdere. Sed c inſtarent et inqui rerent quis eſſet dixit. Triginta an⸗ nis demonibus ſeruiui. homagium eis feci.et ſigillum eoꝛũ in manibus meis poꝛto. viſtant me in diuerſis figuris.et qͥcquid pꝛecipiunt facio ſẽ per. Cunq; vnus illoꝛũ ſermonez ei faceret allegando acerbitatem pena rj inferni.vilitatem pccĩ et infinita tẽ diuine miſericoꝛdie.ille compun⸗ tus querit ↄſilium quomodo poſſet ſaluari. Tunc frater Cõfitere omnia k ——— 2 6* ——————* w— ——= 6————n———.—— 5 1 1 ½ 1 1 ——* w— S ——- ——————————————— ————— pccã tua.qꝛ virtus confeſſionis tan⸗ ta eit vt frangat omnem ptãtem dia boli. mitiget omnẽ irã dei et induet te oĩ virtute. Vi ergo ille cuʒ ꝑfecta ↄtritione ↄfeſius fuiſiʒſtatim ſigillũ delnonis eſt abraſũj Tũc frẽs vt co⸗ gnoſcas magis virtutẽ ↄfeſſionis ſta hic in nemoꝛe ꝓfidenter et ſi diabo lus cui tu feciſti homagiũj dum vene rit te nõ cognoucrit.de⸗ tibi indulſit pPccã tua. Wui ↄfiſus de mĩa diuina demonẽ expectauitiẽt poſtqᷓ; cũ ma gnis eqjtaturis pꝰreceſſij frm veniſſz demõ interrogauit hoĩem ſiſerunm eox vidiſſet. rñti go ſůj ille qᷓ.xxx.an nis ſeruiui tibi. Tunc demõ ẽtiris neq;. nõ vidi te. ß quero illũ qᷓ ſigill meũ hʒ in manibꝰ ſuis. lle ergo au diens accedit ad frẽs ⁊ ꝑſenerqt᷑ deo leruiuit ontritio. xxxj. Refert gregoꝰin omelia de decẽ dagmis. N ris ꝑtibꝰ victoꝛinꝰ qdã extitit nõ inopis ſte iuxta mediocri tatẽ vite Sed quia regnat plerũq; in rerũ opulẽtia carnis culpa ĩ quõ⸗ damn facinoꝛe lapſus eſt qð debuiſſ 5 valde ꝑtimeſcere. ac de ſue moꝛtj im manitate cogitare. Keatꝰ igit᷑ ſui cõ ſideratione ↄpunctus erexit ſe. mũdi huiꝰ oĩa reliqt. monaſteriũj petijt In quo tãte humilitatis tanteq; djſcre⸗ tionis extitit. vt cũci frẽs qᷓ illic ad amoꝛẽ diuinitatis excreuerãt. ſuõ co gerent᷑ vitã delpicere důj illi pñiam viderẽt. Studuit nanq; toto mẽtis anniſu cruciare carnẽ. volũtates ꝓpꝛi as frangere furtiuas oꝛõnes q̃rere.q tidianis ſe lachꝛymis libare. deſpem̃ ſui appetere. oblatũ a fratribꝰ venẽa tionem rimere. Hic igi nocturnas frm vigilias pꝛeuenire deueratt quia mons in quo monaſteriũ ſitum eſt er vno latereĩ ſecretioꝛi ꝑte ꝓmi nebar illic ↄſuetudinem fecerat ante vigilias egredi vt ſe quotidie in fe⸗ Er diuerſis— tu penitentie quanto ſecretiꝰ tanto berius mactaret. Contemplabatur nanq; diſtrictionẽ futuri iudicis ſui et iam eidem iudici concoꝛdans ꝓu⸗ niebat in lachꝛymis reatũ facinori. ſui.Onadam vero node abbas mo naſterij vigilans hunc latenter egre dientem intuitus. lento foꝛas pede ſecutus eſt. Queʒ cum in ſecreto mõ⸗ tis latere cerneret in oꝛatione ꝓſtra tumerpectare voluit qñ ſurgeret. vt ipſam quoq; longanmnitatẽ oꝛõnis etuserploꝛaret. Tuz ſubito celit? lnx emiſiu ſuꝑ eum fuſa eſt. qui in oꝛõne pꝛeſtatus jacebat. tantaq; ſe in loco illo claritas reſperſit.vt tota paꝛs re gionis illius ex eadẽ lnce candeſcẽt. Quem abbas ut vidit intremuit et fugit. Cunq; poſt longum hoꝛe ſpa tum idem frater ad monaſteꝛum re diſſer. abbas eius vt diſceret. an ſuꝑ eumn tanti effuſionem luminis agno⸗ uiſſet inquirere eum ſtuduit dicens Vbi fuiſti At ille latere poſſej ſe cre⸗ dens in monaſterio ſe kuiſſe ridit. Wuo negante abbas ↄpulſus eſt di cere quid vidiſſet. At ilie vicens ſe eſ ſe depꝛehenſum hoc quoq; quod ab batem latebat aperuit adiungẽsñ ſuꝑ me vidiſti lucem de celo deſcẽdẽ vox etiam pariter venit dicens. vi⸗ miſſum eſt peciᷓ tuũ. Et quidẽ oÿp̃s deus peccatũ eius potuit tacendo la xare. ſed loquendo ꝑ vocẽ radiando ꝑlumẽ erẽplo jne ijĩe nrã ad pñia; voluit coꝛda ↄnertere. 4 Auidam tabernarins pꝛopinans vnum omnes tam bonos qᷓ; malos in ſuam domñ recepit et ꝑmiſit ludẽ choꝛiſare. blaſpemare. inebꝛiari.leno nes et meretrices inſil peccare. Bet vna die dñica cũ vinum de cellario pPoꝛtaret añ iannã detulit hoſpitibꝰ extra domũ ſecẽtibꝰ. qꝛ domꝰ pleng os poloscdi lenmte g b wim denb decidꝰ dicens. Pi Etquidẽ oßs it eindo oc radinc rid pü erat hoſpitibus. ecce vẽtus turbinis eum violenter rapuit.et ſurſũ in acg lenauit in ↄſpectu totins pli.Et cuʒ ſic a demonibus leuaret᷑ ciamauit ↄ⸗ puncto coꝛde. V deꝰquid fiet de aia ines. Zunc demones permiſerunt eñ cadere in vno campo dicẽtes Via oblitꝰ es omnia tranſitoꝛia et coꝛpꝰ apꝛium deum ſolũj pꝛo anima tua cõ puncto coꝛde rogaſti.ideo nõ poſſu⸗ mus te vltra ↄcludere.quia omnipo tens non vult ꝑmittere noſtraz in te exercere voluntatem.eo ꝙ cõpuncto coꝛde inuocaſti eum.⁊ ſi hocnõ fecij ſes cum coꝛꝑe et auima te ad internj duxiſſemꝰ· et hoc dicto diſparuerũt. et inuentus in campo repoꝛtatus ẽ ad domũ.et poſtq́; ↄualuit ſe emẽda nit et tabernam amouit et amplius non ꝑmiſit aliquem iin domo ſua lu⸗ dere. vel blaſphemare. vel choriſare. ſine alia mala in eiꝰ domo exercere. Quidam demoniacꝰ xxxviij ductus erat ad quendam ſahẽtũj viꝝ qui pꝛecepit demoni vt exiret et no⸗ ſuum diceret Mos ait ille ſumus tres qui habitamus in iſto homine. et ego vocoꝛ claudens coꝛ et officiũ meum eſt coꝛ peccatoꝛis claudere ꝙ nõ poſſ habere ↄtritionẽ Si vocõñ tritionem habuerit tunc frater meꝰqᷓ hic moꝛatur vocatur claudens— aboꝛat ad hoc ꝙ homo non pote diteri. Sed ſi confitetur et cohnerti tur tunc tertius frater meus qui hic moꝛatur vocatur claudens büjrſam. ne pecunia deficiat et incidat pauꝑ⸗ tatem qui laboꝛat ad hoc vt nõ ſatiſ faciat reſtitnẽdo ablata et iniuſte ac uiſita. Et ille plures nobis omnib? acquirit. quia licet conteruntur qñʒ et confitentur tamen raro vel nunq́; plene omnia reſtituunt.et ſic ſeipſos damnant. quia peccatum non dimit tithr niſi res ablata reſtituatyr. ¶ruit quidam hõin(rrxi. quadam famola ciuitate qui pꝛedi⸗ catioui verbi dei nillo tpe voiuit in tereſſe. quadam autem die cõtigit ꝙ quidam famoſus pꝛedicatoꝛ in illa ciuitate pꝛedicaret.⁊ cuʒ magna po⸗ puli nultitudo zflueret ille ab alijs tractus qᷓi inuitus ad ſermonem ve nit. quem venientem intuens pꝛedi« catoꝛ vidit diabolũj retrahentẽ eum cum cathena cuius circuli ex pecca⸗ tis ſingulis texebantur.⁊ intuens cir culos cum in ſingulis peccata ſingu la cognouiſſet. de peccatis egregie predicauit.et quõ ꝓpter peccaij ha bet diabolus in homine dniuni in tã tumꝙ hõ ꝑmittit eum facere bonum nec audire dei verbũ. Salomõ inqᷓt Iniquitates ſue capiunt impiũ et tu hibus ꝑeccatoꝝ ſuoꝝ ↄſtringit pec⸗ catoꝛ Lunc ille vninerſa peccatà de quibus ille pꝛedicauerat veracit᷑ in ſe recognoſcẽs ců poſtea audiſſet ab eo oĩ vere penitenti quãtijcũq; pctõ⸗ ri veniam a dño repꝛomitti. ↄtritns valde cepit fiere gmariſſime Tũc pꝛe dicatoꝛ vidit vnð̃ lachꝛymã ab ocu eius cadere ſnꝑ cathenã qᷓ lachꝛyma egthenã dirupit. ixl. Quidã delectatõi carnis vachit in tantũ ꝙ nulli peccato carnali q̃n⸗ tuncũq; tunpi vnqᷓ; ſe mgauit Filiaʒ nõ dimittebat ꝓpter matrẽ.nec econ verſo neq; ſoꝛoꝛi ſiue maſcul ꝑcebat. X añt appꝛopinquit moꝛti fuit vo⸗ catꝰ ſanctꝰquidã eremita vt eiꝰ ʒfeſſi onem auciret. Tunc iſte ait Vade quia maioꝛ eſriniquitas mea quaʒ dei mĩa. Tunc ſanctus eremita. Fili gitichariſſime noli ſic dicere. qꝛ tãta eſt virtus cõfeſſionis et pñie vt ſido leas de pctĩs oĩbꝰ tibi remittuntur a deo. Tunc ille peccatoꝛ Pagnum eſt quod dicis. Tunc ait eremita. Fac hoc quod dicam tibi.x go inq; —— —.————.— S. 5 5 6 . 1 5 . 3 1 Erx diuerſis ſpoliabo me omnibus bonis et meri tis meis. et tu ſpoliabis te omnibus peccatis tuis et ſic nõ opoꝛtet te du bitare nec deſperare. Duod cum pec catoꝛ conſenſiſſet.et ambo cↄbium le ciſſent.dixit eremita peccatoꝛi hunc narra mihi que mala feciſti vt ſciam de quibus habeo facere penitentiaʒ Oui cum infinita peccata expꝛeſſiſſʒ et nullum peccatum ſecum retinuiſiz ait eremita. Tn doles de iſtis et vis ꝙ ſacramentalis ſit ↄfeſiio tus! Re⸗ ſpondit peccatoꝛ. Sic volo. Tũt ere mita. E ge te abſoluo in nomine patris N X poſt menſem eremita apparvit. et di xit ei. ꝙ in via ſaluationis crat.nz autem eremita requireret quid eſſet de meritis ſuis.de quibus ſpoliaue rat ſe. Ait moꝛtuus Peus tbi ea ler vat duplicata.eo ꝙ ab ſtuliſti depꝛe cationem meam et ſignum maxme charitatis mihi demõſtraſti xlj. ¶ Refert robertus de licio in ſuo quadrageſünali ꝙ quidam nobilis ſed criminoſus quodaʒ tempoꝛe ab inimicis ſuis captus eſt.et quia val⸗ de ei erant inuidioſi et exoſi.viſuz eſt eis expedire vt in inſtanti oecideret᷑. Vernens vir nobilis moꝛtem ſibi im minere ⁊ nullum eſſe remedium vite upplici voce dixit ad illos. Rogo vos intuitu dei.vt ad modicuz moꝛ tem meam differre dignemini vt ali cui ſacerdoti peccata mea poſſim cõ fiteri. Relponderunt illi dilationem illam minus ratam cum poſſet inte rim ab amicis eripi de manibus eoꝝ et ſic fieret erroꝛ nouiſſimꝰ peioꝛ pꝛi oꝛe. Cui cum pꝛecepiſſʒ vt ad decol⸗ lãdum ſe pꝛoſterneret.dixit hoc ver bum veus tu ſcis voluntatem meaz Et ſubiunxit Anim̃ meam virginis filio commendo ſicq; decollatus eſt. wrat autem quidaz obſeſſus in ciui⸗ um ergo moꝛtuus fuiſſer tate cui cũ diceretur ꝙ de tãnti moꝛ te tyranni gaudium magnum com⸗ plices haberent.cum facinoꝛoſus fu erit miles. reſpohdit demon. Mequa F Vnum enim verbum dum moꝛi debult pꝛotilit pꝛopter quod ſalua tus eſt. de mirabilibus terrarum et imperia lit us iolaujs. Piſuardus dñs caſtri calfim quoc eſt in pꝛouinciapꝛope foica querium ad loca ſacra domini ce paſiionis viſitẽda maxima deuo⸗ tõne feruebat viſpoſita itaq; domo et ſingulis mare tranſijt et tandẽ ꝓ? multos iaboꝛes multaq; ꝑicula ad locum diu deſideratum ꝑuenit Cir: cuit loca ſingula pꝛedicationis paſii onis.tetcraq; vniuerſa in quibꝰ do⸗ minum aut ſingulare aliquid geſiſſe aut docuiſſe conſtã bat.tãtoq; feruo⸗ ris igne ſuccenſus eſt vt pꝛofuncdis gemitibus.pectoꝛis tunſionibus et chꝛymis vberrimis vniuerſa reple ret Veniens tandem ad locum ngti⸗ vitaris in bethleem vbi dominꝰipſe cum diues eſſet in omnibus pꝛoqnoh paup effectus de matre naſci digns⸗ onnerſio(xlh. ¶Mefert magiſter geruaſiꝰ in ite tus eſt. et in alieno pꝛeſepio reclinai? eſt.et iam igneus atq; tot? in lachꝛy nas reſolutus. cum alind pꝛeter ſe quod rependeret non haberet co gitanit fixumq; firmauit in animo lius amoꝛe nunquam ſe rediturum in patriam · ſed tanqᷓ; mendicum et exlem ibidem cum paupere chꝛiſto vlq; in finem pauperem permanſu⸗ rum Pꝛogreſius igitur.pernenit ad montem carmeli.ne foꝛte ſi maneret intra fines qui a peregrinis viſitar᷑ conſueuerant ipſe non omnino ma neret incognitus.ſed per frequentes eoꝛum viſitationes ab illa eum quie te qua ſoli deo vacare pꝛopoſuii im pedirent. veſcendit itaq; de monte baoti tan lesch pahe is o incẽ vit S cis il poſt ſis ci hꝛẽt ſtitu LU ined eder ſtrat xiſti ipſet dico veſte mũ hac cet i re f 90 te lo m min toꝛn ↄec quac dilig milit cens debe eeob dem vigo lato deue kicẽt ſiſet mylt deqt krr adlocnn vbident mbywyrb npbnrihat h ach⸗ nd pꝛeerſ habern wit in in nſereciwn nden carmneli in vicinam ſolitudinem mi les chꝛiſti panes ſecum ferens, qui pauco tempoꝛi ſufficerent. Illic er⸗ go ab omnibus terrenis impedimẽ⸗ tis abſolutus totũ ſe in dei amoꝛez incẽdit. atz pꝛeter deñ penitꝰnil cura uit. Sumebat q; pꝰ lõga ieiũia de ſic poſſet diutiꝰ ꝑciurare. Duibꝰ iã expẽ ſis cũ de quo in reliquũ viueret non hꝛẽt eſſetq; in tã vaſta ſolitudine cõ⸗ ſtitutꝰ.totã ſpem ſuã ĩ dñm erigebat. Kunq; iam viribꝰ deficeret pie cibi inedia.timeretq; de herbaꝝ radicibꝰ edere ne ꝓ cibo venenũ ſumeret ꝓ⸗ ſtratꝰ in terrã oculos ad dñm eleua⸗ bat dicens. Tu dñe qui ꝑ ꝓphetã vi⸗ xiſti Jacta cogitatij tuum in dño et ipſe te enutriet. et ꝑ temetipſũ. Ideo dico vobls ne ſoliciti ſitis.ſcit eiñ ꝓr veſter qm̃ his oĩbus indigeris.Etpᷣ mũ querite regnum dei E.ſubueni in hac neceſſitate militi tuo ⁊ militie li cet indigne ſtipendia pꝛebere digna re fugit eĩ a me ſpes oĩs auxilij.iõq; ad te ↄueꝛſus toto coꝛde mihi poſtu lo miſereri nec defuit fideli ſeruo do mini fidele lubſidiũ. Mam ecce vicit coꝛnũj quẽdaʒ nõ longe a ſe in terra ↄſediſſe qͥ vnguibꝰ appꝛehẽſa radice quadã extractũ offert. Pꝛimo quidẽ diligẽter ↄſiderandã deinde edendã militi iam pene pꝛemoꝛtuo.t̃qᷓ; do⸗ cens qhatenꝰ taliũ folioꝝ radicibꝰ debeat impoſteꝝ ſuſtẽtari. Wuſtat il le oblatã radicẽ. et innenit ſapoꝛe qͥ⸗ dem dulciſſimã. atz nutrimẽti vtute vigoꝛoſã Zůũc ↄfoꝛtatꝰ et vñm de ob lato ſolatio benedicẽs totã vitã ſuã denotiſſime dño dedicauit tãto qͥdẽ fidẽtius quãto copioſiꝰ ab eo ſe ſen fiſſet adiutũj õtigit añt poſt tempa multa vt quidã ꝑegrini ſerui militis de quo nobis ſermo eſt venirent ad terrʒ ſandtã xjq; deuotõnis affedtn —————————————— loca ſingula vifitaſſent.inqrebant ab incolis ſi foꝛte dñm ſuðj alicubi pom; innenire.nec deſiderio ſuo fraudati ſũt. Cunq; ad ipſiꝰ domiciliũ ꝑueni ſent inuitant᷑ vt de annona ſu ſecu pariter epularent Apoſitis itaq; ra dicibꝰ cij aqua frigida in leticia ſpiri tali pariter guſtauerũt Cancẽ ab eo dimiſſi cij rediſſent in patriã fatebã tur nunqᷓ ſe tantã ſapoꝛis ſuauitate; in aliquo eti quãtumcũq; delicioſo ferculo iuueniſſe. Ipſe aũt poſt lõgã et fidelẽ ꝑſeuerantiq tandem felicit hdno conquieuit. xliij. Retulit frater hůbertus magiſter õꝛdinis pᷣdicatoꝝ ꝙ duo ſchoiares de eadem natine ſocij et iunenes religionẽ intrauerunt et in eadezʒ re⸗ ligione bene et deuote apud deuz et homines ſe habuerunt um autẽ al ter eoꝝ laboꝛaret in extremis et alt᷑ pꝛo eo fieret dicens. ſe deſolatum re monere in aliena terra.reſpõdit eger ꝙ ſi hoc deo placeret et poſſet coÿſo laretur eum poſt moꝛtem certificãs eum de ſtatu tuo Wñj aũt eo moꝛtuo alius eſſet in oꝛatione.apparuit ſoci? eius valde triſtis et afflictus Ft cuʒ iſte querit cauſam reſpondit ꝙ pꝛo nulla alia cauſa pateretur penã pur gatoꝛij niſi pꝛo hac ꝙ cum darentur noui ſociÿretinebat.et occultabat ve teres contra regule ſtatutij.⁊ adhuc erant abſconditi ad pedes lecti ſui.⁊ — eum vt eos ibi acciperet et abbati redderet et rogaret abbatem vt eum de hoc in capitulo abſolnẽt et oꝛari faceret quod ⁊ ille fecit Po ſtea apparuit ei letiſſimꝰ ⁊ ſplendidiſ ſimus rogans vt cum eo foꝛas egre deretur. Wo facto vidit ante eum tranſeuntem maximã multitudinem candidatoꝝ hominũ et fulgentii et habentiũ retro ſug humeros cruces pulcherrias in celo aſcẽdẽtiũ Et ſt⸗ 1 tim ſecutus eſt ſecundus oꝛdo longe pulchrioꝛ fulgentium hominlers⸗ ſcencentium in celum. quoꝝ! ſinguli habebant ſplendentes cruces in m⸗ nibus Poſt hos ſequebatur tertius oꝛdo pulcherrimus homimũ candi Datoꝝ ⁊ qnilibet eoꝛũ habebat vnlj angelum ſibi pꝛeambulum quicrucẽ fulgentem et ſpecioſiſſimaz ante eos ferebat.et tranſibant aſcendentes in celum. Cunqʒ ille quereret a ſocio ſuo quid ſibi vellet hoc. reſpõdit Pꝛi oꝛes erant qui intrauerunt oꝛdinem in ſenectute. ſecũdi qui in virili etate tertij qui in adoleſcẽtia ſua.⁊ cũ iſtis deputaberis ſi ꝑleueraueris in ince⸗ pto et beatus eris.⁊ ego cum eis per dei gratiam aſcendo Et hoc dicto alios ſecutus eſt. angelo pꝛececente et crucem eius baiulante ¶rliij. Cum abbas ſerapion tranſiret ꝑ quendam vicũ egypti ⁊ videret vnã meretricẽ ante oſtiuz domus ſue ad capiendas animas pꝛeparataz· dixit ei ſenex. Expecta me ſero volo ad te de nocte venire Quem cum expectaſ ſet credens ꝙ aliquid ſecum ſenex de poꝛtaret et neceſſaria ad eſuz.venies clauſit oſtium cum illa. Cui dixit ſe⸗ nex Suſtine parum vſquequo legeri quod habeo. Incipiens autem ſeni oꝛ pſalterium.finitis pſalmis ſingul rogabat deum vt illam conuerteret ad pñiam. nod cum videret mulr de um pꝛo ea ſenem oꝛantem incepit tremere et oꝛare iuxta ſenem. Finito pſalterio ſenex incepit legerecaplin oꝛando ſimiliter. eretrix autem in ielligens ꝙ non pꝛopter peccatũ ad eam venerat ſed pꝛopter eius ↄuerſi onem compuncta eſt.et rogans pꝛo⸗ ſtrata vt duceret eam ad lochm vbi faciendo condignam penitentiãʒ ſal haret animam ſuam. Tunc ſenioꝛ du xit eaun ad monaſterium virginũ tra (Er diuerſis dens eam matri virginum dicens.ꝙ non unponeret ei vt alijs. ſed qð ip̃a peteret indulgeret et ei ꝑmitteret ire quo vellet. Cum qmbus cum fuiſſet per paucos dies videns conuerſio nem et vitaz aſperam aliarum ait di cte matri.E go peccatrix ſum. Volo veipere comedere poſt magis agno ſcens ſe ait quomodo volebat ꝑ qua tuoꝛ dies ieiunare. Poſt modicũ di xit dicte matri.ꝙ eam in modicã cel lam includeret vbiꝑ modicam fene ſtram adminiſtraret opus ſibi condi gnũ quod ageret ꝓpter maxima pec cata ſua. quod illa fecit victa autem mulier reliquum tpũs in magna ſan ctitate vixit. 6lv. Legitur in ſcala celi ꝙ fuit qhicã ſcholaris. pariſius qui de terra lon⸗ ginqua veniẽs ingreſſus eſt ſcholes theologie cuiuſdam magiſtri qui le gebat matheum Cunq; pꝛima die 3 eius ſcholas intrauit legeretur. Vil ges dominũ deum tuum ex toto coꝛ de tuo&. Ille ſubito ſurrexit et dum inciꝑet recedere cunc. admirantibꝰ ? interrogaretur a magiſtro quider ſet ſibi dictum vel factũj quare dimit teret ſcholas ſuas ille rñdit nihilSʒ anteqᷓ; pluss udiam iſtud volo ope complere Et egreſſus religionem in trguit. Clvj. Legitur in ſcala celi ꝙ in quadaʒ reẽgione quidam pꝛinceps latronuʒ habitabat qui tante malicie et tante ferocitatis fuit. vt omnes tranſenn tes ingularet. Hoc audiens quidam ſanctus abbas cum bono equo et cj bonis indumeutis ad locum in quo moꝛabatur perrexit. Et captus ſta tim ductus eſt ad pꝛincipem latronðj et cum interrogaſſet eum quid vellz reſpondit latro E quum et veſtes ve ſtras. Tunc abbas · Iuſtum eſt hoc quid petis quia iſta dei ſunt et coĩa. mgn it wadii wen p on E 1 me w 8 . won rrnhi; s relgionen ugni hmtumn . (Diſtinc nona. Et ideo cũ muktis annis fuerim vſ⸗ uſtũ ẽ vt et tu vtar. Sʒ volo vt di⸗ cat.mihi qjd faciet.de eis Rñ tlatro vendemꝰ et emem? noh victuin eceſ⸗ ſaria Tunc abbas Fili qjre cũ tãtola boꝛe et ꝑiculo qᷓritis victũ et veſtitij vꝛm̃ enite mecũ et neceſſaria voh miniſtrabo. Cũq; ille rẽnueret ex eo ꝙ nõ poſſet comedẽ fabas vixit ab⸗ bas aboſtibi carnes et piſces vinij elcm̃ et panẽ et lectũ optimũ etideo jſeq̃re me Vui acquieſcẽs důj eſſent in monaſterio ſtatuit ei ſeruitoꝛẽ q qͥt⸗ ticie miniſtraret oĩa pᷣmiſſaEt poſt dũ latro comederet mõachꝰin pñtia illius de mãdato abbatis in terra ſe dens comedebat panẽ et aquam Et reqſiuit latro cãm tãte pñie. Si in qjt homicidiũ feciſti aut in foꝛnicatõne vixiſti vt tã grauiter peniteasTunc ſtupens et tremẽs monach?Ibſit in qjt à me vt hoĩem occiderim.aut vn ꝙ carnẽ meã lururia fedauerim. qm̃ in hoc monaſterio ab ineunte mea e tate ↄuerſatꝰſum Sed ideo hãc peni tẽtiaʒ facio.vt habeã deñ ꝓpiciuin in moꝛte Tũc latro ↄpunctꝰ cũj ↄtritõe dixit Ego miſer infelix qui tot furta tot homicidia.tot aqultẽia.tot ſacri legia feci nunqᷓ; ieiunaui. Wuõ ergo del ꝓpiciũ habebo xt ꝓuolur? cuʒ lachꝛymis ad pedes abbatis.ſic ſe af Kixit in penitẽtijs vt oẽs in abſtinen tiz uperaret Llvij./ VAhllites tres ſibi mutyo ficẽ itatẽ ꝓmiſerũt. vt in q̃cuuq; neceſſitate ſe nõ deſererẽt. rant in bellet toꝛmẽ⸗ tis ſtrennni.et ad oĩa můdi facta ꝓ. bi Contigit tandẽ qjdaʒ die tranſiſſe ſiluã oœẽs in ſilentio Cij aũt eſſent ex tra ſiluõ vnꝰ eoꝝ dixit.iroꝛ qjre ſic obmuituimꝰ in trãſitu ſilue huiꝰ ꝑt dixit vnꝰ cãm ſu ſilentij eẽ hãc quia vidẽs amẽitatẽ ſilue mẽoꝛ fuit ame nitatis celeſtis quã cauſi etiũ ceteri peſi ſum. Muibꝰſenioꝛ dixit. Credo non ſine cã hoc factum eſſe ſed nutu del vt ſit᷑ hactenꝰ mũdo ita nñc deo ſeruiamus. ua gpter ↄſulo vt clan ſtrůũingrediamur et eandẽ fiqelite tẽ in dño habeam? Oʒ facũj ẽ.⁊ lauda biliter et ſtrennue per aliqð tpũs ii vlxerũt. Tancẽ duo iunioꝛes cepert tepeſcere.et hoc inuicẽ ↄfeſſi ſt.⁊ cõ⸗ ſolationẽ ab jnuicẽ q̃ſiernnt. Vener̃t go ad tertiũ de ſtamu qᷓrentes ſuo ⁊ muenerũt ei deo ſeruientem pilarẽ et denotũ Videns añt ille vnlt⸗ eoꝝ triſtes dixit IEx multo ocio et teco eſtis triſtes et ſenes. mihi aũt totũñ tẽ Pus bꝛeue videf.qꝛ ſp occupoꝛ Illis alt mirãtibꝰ ejbus ſtucijs et occupa rohibꝰ tempꝰ impẽderet cj ſic ip̃e il trõtus eſſet. dixit. Tres literas to ntñ inueni quas docuit mihi mg̃meus inngreſſy meo. quas legens qᷓtidie nlto vnqᷓ tecio afficioꝛ.;ᷓ p̃ ðſiderio legendi deficit mnhitempꝰ Ena ſcri⸗ pta eſt migro coloꝛe. qᷓ ſignificat pec cata Mea.q̃ denirauerit aĩam meã. et falſitatẽ et in] hilitatẽ mũdi⁊ pe nas inferni. Hanc lego a mane viq; ad miſſã Secunda ſcripta eſt coloꝛe rubeo.qᷓ ſignificat paſſionẽ ſaluato⸗ ris nri.q multa ꝓ nob ſuſtinuit. hãc lego a miſſa vſq; ad nonam qñ emi⸗ ſit ſpm̃ Tertia ſcripta eſt aureis ſis. hec ẽamenitas.et multiplicitas gan dij celeſtis. hanc lego vſqʒ ad ↄpleto riũ et ſic expẽdo tempus meñ ſine te dio Quo audito ceteri multij gccẽſi Plecerũt de cetero etipñi ¶ rvij Legitur in ſcala celi ꝙ fuileric? immůiſſime vite Vuiin viſione ſe⸗ nex apparuit in manu libꝛim vite te nens i quo erant ſcripta nomĩa ſal vandoꝛum Et quia iſte contritꝰ re⸗ ligionem intrauerat. dum in libꝛo le geret nolen ſuhm ita frequenter ra ſum inuenit ꝙ vix poterat ꝑ⸗ Ex diuerſis gamenum. Et petens ab angelo cãz ait. Pꝛopoſuiſti pluries coꝛrectionẽ et tunc erat criptum et reſiliendo de Cuifrater·ſcriptũ eſtĩ hieremia Ad huc oꝛnaberis tympãis tuis et egrẽ dieris in choꝛo ludentiũ Itẽ in ꝑſal. lerum et niſi modo religionẽ intraß 5 Ibi beniamin adoleſcentulꝰ E. Stez „ vp— ⸗ ⸗ ſes damnatus fuiſſes. lix. hymno Vuocũq; ꝑgis virgihes Zegitur in ſcala celi ꝙ ſcholarlẽ ite⸗ „VG. 47 quidain pariſius fuit veliberans int urſitant · hymnosq; dulces ꝑſonant ſequunt᷑ atz laudibꝰ poſt te canẽtes re religiõem. Vunq; induceret ſociũ Vis et ſimilibꝰ ſcripture verbis ad⸗ ſuum ad ſimile opus. ille reſpondit. anebo per triennium pariſius vt ſim magiſter in artibus.poſtea ꝑ qᷓt⸗ tuor ãnos in mõte peſſulano vt ſim magiſter in medicina.poſtea per qn quennium in bononia vt ſim magi⸗ ſter in legibus poſtea intrabo religi onem. Zunc intrante eo lectum cum iſtis verbis dum in craſtinum pꝛo le ẽtione. vocaret᷑ inuentus eſt moꝛty CChoꝛilare 6.. Zegitr inſcala celi ꝙ quedã vgo militaris et decoꝛa valde choꝛeas miro diligebat affectu. Fratri auteʒ pꝛedicatoꝛi ad domum elus veniẽti et percũctanti. mos puelle expom. et ea nota veritas non negatur. Fra ter autẽ auidus ſalutis eius benigne ſatis requiſiuit vt ſibi reſponderet di cens Si daretur optio pꝛo carentia gaudij vnius diei integro anno Fm ſibitum tuum frui delitijs. vel ꝓ ãno choꝛea vitanda qᷓ; diu vixeris et ribi complacuerit deſiderabilem choꝛeã mox habere pꝛeſentem velles ne eli gere?Qua reſpondente Vellem Lõ cluſit.vis ergo amoꝛem huius tranſi torij circuitũs deſpicere.vt cuin xpõ et beata virgine et cum omnibꝰ ſeĩs eum poſſis perhẽniter poſſicẽ · Illa din tacuit Tandem ab alto trahens ſpiritum rñdit. Pro nullo omino re tranſitoꝛia choꝛee delitias abiurarẽ ſed ſolummnõ ea ↄditione facerem vt ipſa eternaliter vti poſſem · ꝓꝛobate ergo ⁊ oſtendite mihi ꝙ in celo cho rea ducatur· et faciam quod ſuadei. iecit ꝓbabilem ratõnem dicẽs Scis ne quia beatitudo ſanctoꝝ eſt in oĩm deſicerabiliij copia et fruitione. Si igitur delectaret ſãctos in celis cho reas ducere et ibi nõ eſſent.nõ plane eſſent beati. ſi carerent aliqͥ optabili hoc eſſet contra fidei rationem Mis illa auditis et ĩtellectis poꝛrecta ma nu ad honoꝛẽ dei et ſanctiſſime vᷣgi nis marie deuohit. Parentes autem Eiꝰ felici wole delectati ad petitio nẽ eius religihis ſibi habitum acqͥre bant In domo igit᷑ paterna per tres annos deo obediẽter hoibꝰ ſocialit᷑ ſibi půilit ſtuduit famulari In q̃rto vero anno dicta ſoꝛoꝛ febꝛe grauiſſi ma coꝛripit᷑ ⁊ eius vita ab omnibus deſpat᷑.xunq; eã amici ad ſuſcipien⸗ dã extremã vnctionẽ ſepius hoꝛtarẽ tur. rñt Integra fið et ſũma deuotõe ſujplico me inungi cũ meus pat ſpũ⸗ alis ſcʒ ↄfeſſoꝛ aduenerit.qꝛ certa iũ ꝙ nõ moꝛiar eo abſente Kogaul em̃ eũ ⁊ impetraui a ſpõſo aĩe mee hielu xpõ tam diu inducias vite meeEcce vie tertio frater nihil ſciens de egro ta a remotis ꝑtibꝰ aduenit dei intui t benigne ſuſcipit᷑ hůanius tractat. Cui illa pater vit jancte mõ debeo vitã ↄmutare et de licẽtia vꝛñ facite me inungi.data igit ſancta ↄmunio ne et vnctõne a celo oculos nõ defie xit Tandẽ hilari vultu fratrẽ alloq́;; Pater ſancte in ↄuerſione mea ꝓmi ſiſtis mihi choꝛeã in celis. cuius pꝛo⸗ miſſi iã vos liberũ eſſe dico nã im etſanctiſſimã matrẽ eius vidi cũ vgi dun lertio habiun acite rape wes hoib ſochli uli ino onſche guſi vita d omihis mici adpin N ſepils henni eſünadoröt cnsgr p mteena ur Kogl o aie meevie ʒ vue meefte ics det dwcnit dei im půnnius m ſandt wödc licit nifut glnẽꝛM põdfl hum delata eſt. et ſic ↄbuſta vt nec ca pPillus in coꝛꝑe ipſiꝰ maneret. ̃t to⸗ Diſtinc nona. nibus et choꝛeam mihi ppetuamn p̃ patam. andate dñm ꝙ vnqᷓ; nata fui.intollerabilẽ quidã penã ſuſtinui in his iocis in quibꝰ vigines ſe huic ſeculo adaptare ſolent.ßᷓ illa iam ðꝛ bꝛeui tpis ſpatio terminari.et tũc iñ purgatoꝛio euolabo Cũctis igit cer nentibꝰ amicis ⁊ pꝛe gaudio flent b* * expirauit. fieret ſermo ad pplmtota die ĩ ludis et choꝛeis ſe exercuit. de ſero ad do⸗ mũ reuerſa reledit in limine quieſcẽs SIed cũj ad doꝛmnienduʒ vix oculos clauſiſſet. a duobꝰ demonibꝰad infer tũ coꝛpus eius magnis veſicis occu patũ fetoꝛẽ intolerabilem exalauit. Einu⸗ vero demõ ticionẽ ardentem in os eius trudens dixit. woc habe P cahtilenis quas impudice ſepiꝰcã taſti. Veſtes eins nullũ habuerit ad uſtionis ſignũ. que clamoꝛe? einlatu euigilans matri et inultis alijs nar⸗ rauit. Voſt hec fertur ad hoſpitale. vocat ſacerdos qui nullũ peccatum moꝛtale in ea inuenit.niſi ꝙ libenter 5. choꝛeis et ludis ¶Vij. ⸗ Vegitur in libꝛo de ſeptem doms Inuenis qjcam nobil deo dicatꝰĩ re ligione inltũ ꝓfecit. Kic dũ frequẽ tbꝰ oꝛõnibus incũberet.q̃dõ vice añ crucẽ oꝛůti venit in mentẽ qd eẽt q magis ad pccĩ alliceret.⁊ honoꝛi di nino ampli verogaret. ꝓſtrat? itaq; nñ crucẽ dů hoc ſibi reuelari deß̃ca ret iuuenẽ quẽdã ſpecie intre vidit ĩ eccĩam et cñj eo choꝛiſantiũ multitu dinẽ copioſã.xiꝛcueotes ergo cũ in pᷣmo circhitu inuẽis ille veniſſet ad crucẽ letũ magnuz dedit ſup clauos rrucitixi. In ſecundo circuiiu ꝑcutie bant vulnera manuũ crucifiri In t⸗ ſo arreptõ erucitixi coꝛonaz pẽdibꝰ ¶Puella quedam in die feſtiuo' ðij Schlcabant In quarto planctum ei⸗ deridebant. In quinto faciem ↄꝓſpue bant. In ſexto latꝰ ei pfoꝛabant ꝙn ſeptimo ipſũ blaſphemabõt ſq; in uenis in oꝛõne pititutꝰ et iſta cõſice rans ſurgeret vt tot xpĩ vitupia vin Dicaret ille qui vucebar choꝛe apß̃ hẽdit eñ dicẽs. u rogaſti deij vt oñ deret ribi qd plus inientutẽ ad pec⸗ catũ alliceret et ipſũ dñm vituparet etexrabdiuit te deIdcirco ergo ego pꝛmnceps tenebꝛaꝝ choꝛeas ꝓcurãs puc veni vt oĩa mala choꝛijationis tibi exponerẽ. Nã in choꝛea pꝛimo eſt motꝰ pevũ et oñſio calciamẽtoꝝ et hoc fit in vituperiũ clauatõnis pe důñ xpi· Secundo eſt ibi extenſio bꝛa chloꝝ et piunctio digitoꝝ et hoc fit in vitugiũ bꝛachioꝝxpi.· Tertõ ĩmo dum roꝛone circueijt vel coꝛonã fio rum ſiue herbaꝝ poꝛtãt in capite et tuhc calcat᷑ corona xpĩ. Auarto ſůt ibl cahrus in vitupiũ plandtꝰ chꝛiſti Muinto eſt ibi oꝛnatꝰ et iſti ſpuũt in tpm̃ · verto eſt ibi leticia vgnaĩcoꝛ de eoꝝ et iſti apiunt latꝰxpi. Septi no eſt ibi ractůs impucicꝰ et oſcula „ et hi blaſphemant xpm̃ Propt᷑ hec taq deus ſumme ſi choꝛea vituꝑa tur et contemnit᷑ vigo aũt in ea vroꝛ omnibꝰ armis meis ſcʒ viſu tattu lo cutione cogitatione.et per has vlas homines in vninerſa mala coꝛrpere f 1 O⸗ 6 ij. &en magiſter ſohannes nider ꝙ in colonia puella.xvj. annoꝛuʒ in domo cognate ſue fregit calu ollam terreamb quod coghata eiꝰgraui ter indignabatur Puella autem ob nimiam iram cognate nolens come dere tandem compulſa a cognata di rit Si me oʒ edẽ ĩ noĩe qiaboli fiat Sic mẽſã accedit bñdſctõneʒ menſe quã bñ ſciebat dicẽ neglexitet in pꝛi mo. moꝛſello vt pntabãt oꝛi „ *— — illatam ſenſit. quã ců nulla arte eijce vgleret deglutiuit ⁊ ĩmediate obſeſſa fuit Semg tñ vſůj rõis bonũ habult licet ſepe latis vexare᷑ a demnone Ch giůt ĩ domũ ꝑntũj cũ magna meſticia reduceret᷑. et diutiſſime nullꝰ reꝑiret qᷓ liberare poſtet· tãdẽ qdã ir nri oꝛdi nis mie ingr̃ gotfridꝰſluſſel ſacre the ologie ꝓfeſſoꝛ. calãitati ꝑntũ ⁊ puel le ↄpatiẽs. ſe de eiꝰ exoꝛciſatõne ſtro miſit. pacto tali pᷣuio vt ſiliberaẽt ni hil terreni exoꝛciſte darei· B puella ĩ caſtitate ſolita ſi vellet libere et non in matrimonio de cetero deo milita ret. Legit᷑ igit pater p̃fat? miſiã ⁊ ob tlit ꝓ obſelſã oblatõeʒ ↄſuetã. eadẽ interfuit officio.et in nllo vexari v debat᷑ Finitoq; officio poſt ſatis di utinũj exoꝛciſmi actů mẽbꝛis oĩbꝰ vir ginei coꝛꝑis pene pᷣcontuſis exijt de monet ita virgo deinceps dñgã ca⸗ ſtitate ſeruiuit..liij. Quanta ſit virt? ſcẽ crucis patet i illo fideli notario. quẽ qͥdã magꝰ de Cepit et ad quẽdam locũ in quẽ dẽo nes aduocauerat duxit ꝓmittens ꝙ eũ multis diuitijs faceret abundare. Et ecce vidit quẽdã magnũ echiopẽ ſuꝑ altůj thꝛonij ſedentẽ.et in cicuitu eius alios ethiopes cũ lanceis et fu⸗ ſtibꝰ ſtãtes. Iunc ille magnꝰethlops magũ p̃dictũ vocauit dicens Vuis eſt ite puerEt ille rñt.vᷣñe ſeruꝰvr eſt Et tůc ↄuerſus demon ad notari um ait. Si vis me adoꝛare et ſeruus meꝰ eſſe et xpᷣm tuũ negare. faciam te ſedere in dertra mea.et multt copijs ditabo te. Ille aũt mox ſignũ crucis edidit et ſe xp̃i ſeruũ libẽ ꝓclamauit ſtatimq; oĩs illa multitudo euanuit. Joſt hoc ců templũ ſcẽ ſophie pᷣdi⸗ qtꝰ notariꝰ cij dño ſno intraſſet et añ ſaluatoꝛis imaginẽ ambo ſtarent. vi dit dñs eiꝰ ꝙ pᷣcicta imago ſuꝑ no⸗ triũj iplũ oculos jixos hret et ipluʒ (Ex diuerſis. attente reſpiceret. Vuod vidẽs dñs admirãs iuuenẽ ex ꝑte dextra ſtare fecit.viditq; ꝙ imago in illã iteꝝ ꝑtẽ oculos refiexiſiet.et ſupꝑ notarium fi⸗ xos haberet. Kurius fecit e ſtaẽad tẽ ſiniſtrã Et ecce iterũ imago ocu os voluit.et notarij vt pꝛiꝰ dignãt aſpexit. Tunc adiuratꝰ a dño vt ſibi diceret q́˙d apud dominũ deũ meru iſſes · ꝓpter qð ſic eũñ imago reſpicerz. vixit ſe nulliꝰ boni ↄſcinz eſſe.niſi ꝙ diabolo negare noluiſſet. Wetradio Cv. (Fuerüt duo ſocij clerici quoꝝ vnꝰ detractoꝛ erat peſſimꝰ.ſic ꝙ de nullo poterat bonũj dicere. Qui infirmita⸗ te detẽt? cũ ad piam a ſocio mone ret ꝑuipendẽs moꝛtẽ in nullo omni no ſe emendauit Et cum ad extrema appꝛopiquaret.adiurat? a ſocio ſuo ꝓmiſit ſibi ꝙ infra.xxx.dies apparẽt ei ſipoſſet et ſi veꝰ ꝓmittẽt. et ſic moꝛ tuꝰ e.et poſt paucos dies deo ꝑmit tẽte nõ ꝓꝙ lalute ſua.ſed vt ceteri ern dirẽt᷑ exẽplo ſuo apparuit ſocio eius ignitꝰ foꝛis incẽdio infernali. Ad cu ius ↄſpectũ ille cũ tremoꝛe cepit defi cere.et dixit ei. ẽ go ſum ille infelix quondã ſociꝰ tuꝰ.ꝓ quo oꝛas inanit qꝛ ꝑpetue ſũ damnatus. Et interro⸗ gauit quõ ſucceſſit ſibi in agone. Kñ dit cij eſſem in extremis.duct? fui co⸗ rã iudice et cñ obmuteſcerẽ p̃ timoꝛe vidi aĩas multas ſole lucidioꝛes ad iudicẽ ↄtra me manꝰ extendere⁊ cla mãtes. Vindica dñe ſangninem ñm de illo mendace detractore. qui nos apuð homines mẽdacit᷑ infamauit. Id hanc vocẽ cũ me index inipicẽt toꝛua facie et irato vulin et ego ĩ eiꝰ ↄſpectu territꝰ et ↄfuſus et de ꝓlatis pꝓtra me malis mihi ↄſciꝰ memetip̃m et magnõ mĩam dei ſů oblitꝰet ſic de ſperãs ppetue ſũ dõnat?(7.lvj. Legitur de quodaz ep̃o iv purgs⸗ — — N 5 4 ½ 6 dnen roco o mits ptit w ahwo oð dus deo pni aledwtnn arſtſotoihs ofenal 3 metecpdi igo umikit po ansani vns Ernterro inogore R nis dud' wico eß ote k bedioes eenceret eſangenin nicact mmt vvomtgoi (Miſtinc nong. toꝛio exlſtente qui vehementer affli⸗ gebat in fetoꝛe clerici ſui in inferno exiſtẽtis et aſcẽdẽtis ad ipſũ qᷓ detra ttiones ſuas libenter audiebat et enʒ nõ ſatis coꝛripuerat quanqᷓ 6 in ſe ſatis bonus epũs Cvii ¶VIn anglia quidã religioſus vᷣeſte non vita habitu non actu detractio nibus aſſuetus in extremis exiſtens monltus eſt et rogatus ꝙ confitere⸗ kur et de lalute aime lue ſolicite cogi taret Aui rñdit ꝙ nõ faceret.interꝛo gatus quare dixit ꝙ nõ poterat.Cũj Sůt muitis verbis et ꝑſuaſiombꝰ mo veret ꝙ in hac extrema neceſſitate to ta mentis attentione et cum fiducia ſpei curreret ad diuinam clementiaz erploꝛandã.extrahẽs linguã. digito percuſſit eam ⁊ dixit Iſta lingua pel ſima me damnauit Wuo dicto ligua ſie intumuit ꝙ vlterius eam reponẽ nõ potuit in os ſuum et ſic hoꝛribili ter expirans omnibus detractorib? kxEmplum damnationis oſtengit. ozuur in li.q dict lviij. fãſciculus moꝛumn ꝙ ſceleratus qͥdazʒ omnes detractionibus ſuis lacerare conſuetus.moꝛte pꝛeuentus eſt nõ cõ feſſus Neq; enim merebat᷑ vt ea lin⸗ gus peccati venenum euomeret qua tam frequenter alioꝛum etiam inno centiam laceraſſet. Apparuit autẽ nõ longe poſt moꝛtem cuidã vite ſue p̃⸗ mia ↄdigna oñdens. Pẽbat añt lin⸗ guã qᷓi igneã gb oꝛe vſq; ad terrã de pendentẽ quã crebꝛis moꝛſibꝰ idein ple momoꝛdit. coꝛroſit et expuit Nñ abciſam eieciſſet. rurſus ad pꝛioꝛem quãtitatẽ refoꝛmabat᷑ denuo coꝛro⸗ dẽda. Dneſiuit vinꝰa moꝛtuo Muid nõ hoe deſignaret⸗Wul rñt. Em̃ dñ vixi ꝑ hoc mẽbꝛij maleditũj omnes ꝑlegiebar. icirco ab hoc toꝛmento ð ppetuij võ liberaboꝛ. per q̃ enim. —————————————————— peccauit qs ꝑ hec et puniet ¶Vir. apud quendã latomũ inuenit ꝙ vnz ꝑiem lucri ſui expendebat in neceſſi⸗ tates ſuas. aliẽ in elemoſynas. tertiã in hoſpitalitatẽ. Cum aðt egreſſꝰ eſt ad cellaz et rogaret vt deus ei bona ſua multiplicaret.qꝛ ea ita bñ expen deboatñiſum eſt ei ꝙ foꝛte ei nõ expe diret. Illo aðt nõ acqͥeſcente.ſ ꝓ ea ficeinbẽte. ↄceſſũ eſt qð petebat.naz In mane lathomꝰ cũ cauſa oꝑãdi mu rum antiquũ frangeret inuehit ma⸗ gnũ auritheſauꝝ. quo accepto fact? eſt familiaris impꝑatoꝛis et baliuꝰ et magnꝰ pauꝑum oppꝛeſſoꝛ. Quo fcõ kremita raptꝰ ad iidiciij vidit ange los de lathomo conqᷓ̃rentes. Quib? rñdetur ꝙ fideiuſſoꝛ rñdebit Stupe factus eremita ſupplicabat beate vir gini vt euz iuuaret. Vue impetrauit vt eremita ad eum coꝛrigendũ mitta tur. Vuod cũ facere vellet nec ei loq poſet ſed ingerẽs ſe verberatꝰ fuiſſet reuerſus ad cellam.iterum rapitur ad udicium.⁊ ſicut pꝛius acculatus regina eum iuuante liberatus eſt. Moꝛtuo tandẽ impatoꝛe Aliꝰ ſuece dens baliuũ caꝑe voluit.ſed ille fugi ens et omnia ſus ꝑCens ad pꝛiſtina officia et pietatis oꝑa redijt V.Ix. Nuidam diues et valde pecunio ſus habebat domũ ſuam maximam. ↄiunctam tugurio paupꝑis cuiuſdam laboꝛatoꝛis Cj autez diues in loco ſuo et camera pꝛe jaturitate et ſolici tudine toꝛqueretur.nec poſß doꝛmi re audiebat panꝑem iuxta ignacu⸗ lum ſuum cum pueris ſuis letantem et ꝑ reſiduum noctis in pace doꝛmiẽ tem vſquequo mane dum vxoꝛ ſua vix excitaret euz a ſomno ad laboꝛẽ WMuod audiens dines inuidẽs eius leticie cogitauit ꝙ eñ faceret ꝑticipẽ ſolicitudinum et warj. et ſurgens de nocte aperuit oſtium domus paugis qð non erat multuz ſeratũ et buriam pecune pepẽdit ad oſtij cauillã quã mane inueniẽs pau per et videns ꝙ erat pecunia noiblt ire ad laboꝛẽ ſolitum· timens ne ſibi furaret᷑ pecunia. ſᷓ gemens et ſolicit? qd inde faceret vt vicini ul vel vroꝛ jua neſciret eum inueniſſe illaz et vñ ven iſſet. Poluit eã in ſtrainine lecti wi kingens ſe infirinũj. iacens ſup̃ pe cuniã vſqueqͥ deliberaſſet quld ince faceret.ðt dů ꝑ plures dies ſic alfii gerct᷑ nec cantaret. de nocte intrauit domũ eius diues querens eũ. t cũ vroꝛ ſua aſſerẽt eů infi mũ in renib?. xE go inquit ſcio. vnde curẽ eũ.t ac cedeus ad eů ait ei in ſecreto. Reade mihi pecuniã meã quã in talio loco accepiſti.alio qui faciũ te lulꝑ enci.qͥ timens reddidit pecuyiã ⁊recupsuit ſolitam leticiam. VExcoicatjo. Legit in ſcala celi ꝙ in ¶hj. ſoceũ balleuallẽſi quedaz eſt àrida fůlna et ſterile qð dã ſtragnij iuxta ſil nam.cuiꝰ cãm aſſerunt incole loci ta lem iles quidã abſtulit ſiluã cũ ſtã gno ꝑ violẽtiã a qͥbuldã ̃ligiop ñ zhtein abbas eiuſdẽ loci nec pꝛecio nec placitis recupare poſſet ablataʒ Rbi poſſeſſionẽ venit ad locũ dicens ſilue et ſtãgno Sicut verã et debitaʒ iuriſdidionẽ in vobis habemꝰ ita ſp merminatione anathematis et exe⸗ cutionis vobis inhibeo. ne de cetero fruct? vł res aliq̃s ꝓduca tis vñ gau deãt q vos nobis iniuſte abſtulerũt. et ex tunc ſilua aruit et ſtagnů ſerile permanſit. 2 60 hij. VWarrat᷑ ꝙ cũ papa gregoꝛi ix. añ papat legatꝰſedis aplice in lom barcia inuẽit in quadã ciuitate ma⸗ ioꝛes ↄpungnãtẽs qᷓ ꝓceſſum eiꝰ ĩpe diebant.Cũj altera ꝑs ſtaret ad arbi trium eiꝰ de pace rifoꝛmanda ⁊ alte Ex diuerſis. ſu repoꝛtauerunt Bloꝛia ra ↄtumar nollet. ʒſentire.atq; excoĩ caſſet capitaneũ illius diſſenſionis qᷓ ſolus pacẽ umpediebat.et ille excom municationẽ ↄtẽnertt ciconie multe qᷓ inditicauerũt ſuꝑ turres ⁊ camios domꝰ eiꝰ receſſerũt ⁊ nidos ſuos ẽni tulerunt ad domqj alteriꝰ capitanei dicte guerꝛe.qui ꝑhtus erst ſtare ſub mandato pꝛedicti legati. Eð vidẽs iile ↄtumax hůiliauit coꝛ ſuũ ad ab⸗ ſolutionẽ ꝓcurandã et ad volũtateʒ dicti legati faciendã. Muo al ſoluto dicte ciconie nidos ſyos ſuꝑ lii. Lontigit aliqñ frẽm iordanẽ ge neralẽ p̃dicatorũ loqᷓ cuidã obſeſio Wueſwit a ſpũ ĩimundo vbi foꝛet li⸗ bentiꝰ Rñdit In celo Et cuz ſtruta ret cãm quare magis deſideraret eẽ in celo. Kñdit vt faciem creatoꝛis*i deret. Mueſuit magiſter quã libẽter videret rñt ſpũs paulo ampliꝰ vidi ꝙ ad ictuz oculi.G ꝓpter tem diu de nuo videre faciẽ creatoꝛis in nouiſii mo die vſq; ad diẽ nouiſſimũ ſolus omniũ damnatoꝝ ſpirituum penss vellem ſuſtinere. Dõ audiens magi⸗ ſter expauit vehementer. ita vt non videretur in eo ſpũs. Poſtea ad ſe re verſus dixit ſpiritui. Vptime dixiſti mihi. oꝛo te vt alicuius plchꝛitu dinis ↄꝑationem dicas mihi ad pul chꝛitudinẽ dei Et rñt ſpũs nequam Stulte q̃ſiuiſti qꝛ nõ poteſt ensrrari Sed ꝓpter inſtantiaʒ petitionis tue vnñj tibi narrabo qʒᷣ tñ friuolũ eſt ⁊ pemtus mhil reſpectu veritatis Xõ ſidera inquit ꝙ ſi oẽs pulchꝛuucies oĩm pulchꝛitudinũ terraꝝ ſiue celoꝝ atz gẽmarũ vitri avri argenti floꝛuʒ atz omniũ metalloꝝ.⁊ eoꝝ oim que plchꝛitudine ſua viſũ delectãt reds cte eſſent in vnñ. et omnes ſtelle et ſo lis ſimilitudinẽ lucerẽt.et ſol pᷣ onmi bus ſtell ucem haberet iam p̃dictis — ſilnn oxrchlnn dſnet hotncisi ge qilhin wo uny wi dee tousmyouſſi R romins 0 weſensneg weur. ſorthon jtpös neqn ö ponſtemmn wunpens a puitons m vrinns 1 T u. et omnes ille pulchꝛe ſtelle et ſol ra⸗ dios ſuos iactarẽt in pulchꝛitudinẽ vnã. Scias hoc ꝓ certo ꝙ om̃is iila pulchꝛitudo hůanam eſtimationem excelleret.et tñ incomperabilis eſſet la pulchꝛitudo ad phlchꝛitudinem creatoꝛis. ſicut nox cũ tenebꝛoſioꝛ ẽ ad diẽ ců lucidioꝛ eſt. vie ergo illis qᷓ ſepabunt᷑ ab illa ineſtimabili gla. (Erãt duo milites ſocij valdefamiliares quoꝝ vnꝰ dixit ad ſociũ ſuũ. Amice tali die curiaʒ tene bo et volo ꝙ tu ꝓmittas mihl ꝙ in ea ſeruias Et ilie rñt.t ego tali die curiã tenebo.et volo ꝙ tu ſunilit ſer nias.et ꝓmiſerũt ſibi mutuo Inteqᷓᷓ vo pᷣmus teneret curiaʒ ſuã ſoci? ſuꝰ defunctꝰ eſt. õſtituto aũt die vnns tenehat curiq̃ ſuã.et ecce in iſto pꝛan dio miles ille qͥ moꝛtuꝰ erat aduenit et miniſtrauit Finito aðjt pꝛandio di xit ſocio ſuo. Socie ecce cõpleui qð tibi ꝓmiſi.qꝛ in curia tua miniſtraui volo ergo ꝙ tu facias qð tu mihi ꝓ miſiſti Ille rñdit Socie nõne Inoꝛtu us es et quõ poſſůj ire ad curiã tuom Ille vo ait.Sñica die qñ redibis de miſſa.inuenies añ ianuã tuã̃ ſtantem albũ equũ inſellatuʒ.et duos lepoꝛa rios albos.et ipſi te ducent ad curiã meã et reducent huc Pꝛius tñ dic di ligenter oĩa pctã tua.ñica alt die pꝰ miſſ inuenit miles equũ ⁊ lepoꝛa rios et ↄfeſtim ⁊ſcẽdit equũ Interro gauerunt aũt quo iret Ego inquit vadam quo deꝰ volet et reuertar Tẽ cepit ſequi lepoꝛiarios ꝑ campos et ſiluas et deſerta.et equꝰ ibat tᷓ̃ velo⸗ citer ꝙ nec ventꝰ poſſet eij ſequi. In quoddã aũt nemꝰ veniẽtes inuener̃t domũ cuiuſdam eremite vbl lubſtite runt lepoꝛarij. Tunc miles recogitãs aliq̃ pctã · de quibꝰ nõ fuerat ↄfeſſus deſcendit et illi eremite ↄfeſſus fuit.⁊ iterũ luꝑ equũ aſcendit. Poſtea vene ¶Diſtinc nona. runt añ magnũ palatiij.et ibi ſubſti⸗ terunt Abiles ajt deſcendit ⁊ ecce ſo cius ſuus ſcʒ ille moꝛtuus egreſſus ẽ ei obuiã dicens Ecce multũ tardaſti adhuc reſtat tñ vnũ ferculũ. de quo miniſtrabis.intrans aũt pallatiũ in⸗ venit certã multitudinẽ comedẽtem incõpabilis pulchꝛitudinis. Et ille miles qꝛ finitũ erat ↄuiuiũ q̃ſi ſolum mõ de vno ferculo miniſtrauit. Et acceſſit ad eñ ſocius ſuus ille mortu us.et ait illi.chariſſime oz te reuerti in domũ tuã Et ille rñt. Vimitte me ꝓ deo hic aliquãtulũ moꝛari in iſta ſocietate Cui rñt ſocius oʒ ꝙ tu ſta tim recedas qꝛ multo plus moꝛatus eſt q́ᷓ; credas. Tunc reduxit ad equũ et ille ↄtinue aſcendit et lepoꝛarij pᷣ cedebant eũ.et venit ad locij vbi mã ſerat ille eremita cui ipſe ↄfeſſus fue⸗ rat.⁊ nõ inuenit nec domj nec aliqd niſi monticuluz in quo fuerat domꝰ eremite et poſtea venit miles iuxta villam ſuã et vidit ſüluas extirpatas et villas immutatas. et cepit ſup̃ mo dum ammirari. Tandem ꝑuenit ad domũ ſuã.et innenit vbi domꝰ ſua fu erat abbatiã quandaʒ edificatam et venit ad poꝛtã et vocauit poꝛtãriuʒ Poꝛtarius vo qᷓſiuit ab eo quis ipſe eſſet ⁊ quid vellet Ille vᷣo rñdit ſe eẽ dominũ illiꝰ loci ⁊ totius ville Po tarius vo nũciauit abbati et vᷣba mi litis Tunc abbas venit ad poꝛtaz · et inuenit ibi militem.⁊ conuenit ↄuen tus et tota villa Cunq; miles iner⸗ rogaret vñ taʒ cito veniſſet abbatia in manſione eiꝰ.rñt abbas ꝙ plus q; ꝑ ducentos annos ibi fuerat Wiles gůt affirmabat ꝙ eadez die de villa illa diſceſſerat et abbatia nõ erat.ſed domus ſua Acceſſit at quidẽ ſenex qui dixit ſe audiſſe ab auo patris ſui quidã dñs iſtius ville quondã di⸗ ſceſſerat ců equo albo et lepo * u rarijs qui dixit ſe reuerſurũ Et ↄpu tato tempoꝛe inuenerũt ꝙ miles ille moꝛam fecerat plus qᷓ; ducentos an nos.qͥ tñ nõ credebat ſe moꝛatũ fuiſ ſe ꝑ vnũ diẽ Tãtũ em̃ gaudiũ ⁊ rãtã delectatõnẽ habuerat in illo ↄuiuio ꝙ videbat᷑ fibi ꝙ ipſe moꝛã nõ feciſſʒ niſi vna hoꝛa cũ tñ ꝑ ducẽtos ãnos i fuiſſet. ſic pʒ quõ ſocietas dei eſt delectabilis. lrv. ¶Legiẽ in li.exemploꝝ ꝙ fuit qͥdã monachꝰq legens in matutinis cum alijs frib? Mille ãni añ oculos tuos tanqᷓ; dies heſterna q̃ pᷣterijt mirar? eſt nimis. quomõ illud eſſʒ poſſibile Erat em̃ ſanctꝰ et deuotꝰ valde Pꝰ matutinas ergo manſit in choꝛo in ſua deuotõne vt ↄſueuerat. ⁊ petiuit ſibi illũj verſum reuelari a deoet ince pit diſcere. et cj ſtaret auis pulcher rima añ oculos eius volauit et auo lauit. Sequebat᷑ eã qꝛ totꝰ fuit inten tus ad viſionẽ eiꝰ. Tancẽ volauit ex tra eccĩam tñ ſempꝑ ꝓe ipſũ vt poſß videri.et ita ꝓpe vt poſſet appꝛehẽdi Nandẽ deduxit eũ extra clauſtrum. et vlteriꝰ deduxit eñ ad vnũ nemus qð fuit añ clauſtrũ magnũ et ſpatio ſj valde Et ibi monachũ illũ detine bat ꝑ dulcẽ melodĩ ꝑ trecentos an⸗ nos nunc auolando. nũc appꝛopiq̃n⸗ do quouſq; oẽs monachi dicti mõa ſterij eſſent defuncti Et pꝛe dulcedie tõtꝰ dicte auis nõ eſuriuit.nec ſitinit nec comedit nec bibit. Poſtea auis auolans monachuz dimiſit Statim monachꝰ ad ſe reuerſus monaſteriũ ſuũ petijt qꝛ ꝓpe erat. putans ſe eadẽ nocte pꝰ matutias receſſiſſe. Jã erat hoꝛa tertia vt ſibi videbat et ſe peti⸗ uit intromitti.ixit poꝛtariꝰ q;s eſſz rij. qui poſt matutinas egreſſus ſum Poꝛtariꝰ putãs eß delirů nõ cogno uit eum omino⸗tñ reqſiuit ab eo no; (Er diuerſis. lTv.“ Mui dixit. Sů ſacriſta iſti? monaſte mina fratrũ ſcʒ abbatis pꝛioꝛis ⁊ eel lararij· Recitauit ergo noĩa eoꝝ qui erant tpibꝰ ſuis et poꝛtario omnino incogniti erant t admirans mona chus ꝙ nõ intromitteret enz et ſimu laret ſe neſcire nomina fratrum.peti hit vt duceret eum ad abbatem. u⸗ etus autem ad abbatem nec ipſe co⸗ gnouit abbatem.nec abbas e conuer ſo eum. ̃t inquiſiuit abbatem de pᷓ deceſſoꝛe ſuo et ſic inuentum fuit ꝙ abbas ille cum alijs quos nomĩauit ante trecentos annos eſſet defunct? Tunc oſtendit abbati omnibꝰ fratri bus quid deus ſecum opatus eſt per tot annos in eremo ꝑ auem et illum verſiculũ Aille anni&. ⁊ de gaudio ꝑadiſi.et tunc ipſum in fratrem rece perunt qui ſtatim fumptis ſacramẽ tis eccleſiaſticis dulciteꝛ obdoꝛmiuit in domino et gd gaudia vite eterhe Pyenit. Snla wvj. Auguſtinus in li. ↄfeſſionuz ait ꝙ erat quedam decrepita mulier q̃ ꝓpt ſenectã ⁊ optimos moꝛes honoꝛaba tur.hec curã gerebat filiarum mris auguſti q̃ nõ ꝑmittebat eas pter ho ras quibus ad menſam ꝑntuzʒ mode ratiſſime alebantur etiam ſi excande ſcerent ſiti nec aquã bibere.pꝛecauẽs conſuetudinẽ malam.et addens ver bum ſanum et memoꝛia dignum di cens puellis. Vodo aquam bibitis gꝛ in poteſtate vinũ nõ habetis Vũ autem ad maritos veneritis et facte eſtis dñe apochecarum et cellarioꝝ aqua vobis tunc vileſcet et ſoꝛdebit Bed mos potandi ꝑmanebit et ſic frenabat auiditatẽ tenerioꝛis etatis et ipſam puellarum ſitim ad honeſtij modum deducebat vt iam nou bibe rent quod non deceret lxvij. Similiter narrat auguſtinꝰ ꝙ ma ter ſua aliquando puella ad menſam pꝑntum bihebat vinum modicũ et itg renanſennct biberpercauẽs meradens vr vn dihnun d o aqam bibits nö dabens U venerits et n et cilmit vilecete ſuchi di nntit i t unmonstu n ftinhoni ut vtlann etret Miſtin nona. að illud modicum modica quotidia na addendo in eam conſuetudinem pꝛolapſa eſt vt plenos mero calices faciliteret hiãter hauriet. Ande cuz ancilla quedam cum ea quadam die litigaret. obiecit ei hoc crimẽ vocãs eam meribibulaz Muo verbo tanta verecundia eſt ꝑcuſſa ꝙ fetiditatem lue ↄſuetudinis reſpexit et de cetera ſe in hoc coꝛrexit lrviij. (Vidi enim quendam deuotũ reli⸗ gioſum qui cum fuiſſet in infirmito rio aliquanto tꝑe et appꝛopinquarz ei dies in quo opoꝛtebat eum rediẽ að conhentumn. aduertens qð ageba tur in anima ſua dixit in quodam ſo latio et hilaritate ꝙ ita videbatur ei difficile redire ad conuentum ſicut pꝛincipio relicto ſeculo intraꝛe oꝛ⸗ „dinem Valde ergo cauendum eſt vi riʒ ſanctis ab hmõi illaqueatione. Legit᷑ in ſcala celi ꝙ fuit di ¶ Itix ues quidem qui de ſuo coꝛꝑe quãtũ poterat curabat. delitias in cibis et potibus.in vnguentis et balneis.in lectis in indumemtis et oꝛnamentis auidiſſime requirebat. Muia vᷣo erat ſapiens quo ad mundum.factus eſt ſenaſcallus regis francie.⁊ tunc ince pit in tãtũ delitijs affluere ꝙ pingue do elus per cutem vix poterat reitrẽ gi Koquꝰaũt ſuus qui ei cũ magno ſtudio ſeruiebat ſemel dixit ſibi W ᷓ magna inflãmatio erit dñe mi.quan vo iſta pinguedo veſtra erit coniun ẽta igni inferni. Quod ille ꝓſiderãs incepit dicere intra ſe Vere iſte dicit verum.ſed nõ ſic erit.et aſiumpta pe nitentia veum per carnem placuit; geam vitupatus et offenſus erat. Quidã archiepũs vir ma ¶ xx. gne honeſtatis cũ ſe poſuiſſet iñ inẽ ſa et appoꝛtate fuiſſent ei ficus quas multum diligebat accepit vnam voñ ens eam comedere ante benedictio⸗ ————————————————— uem quaz tradiderat obliuioni. ij autem hoc aduertiſſet depoſuit eam er dixit gule ſue. omina gula nimi um feſtinabatis et ideo faciatis hãc penitentiam quia hodie non come⸗ detis ficus et ſtantibus ficubus coꝛã ſe non comedit ex eis per totã mẽſaʒ militas(lrxj kRKef quidam noꝛwegie dacie et anglie nomine chnoth cim floꝛeret marimo vigoꝛe imperij ſui ſedile ſu⸗ um in litoꝛe maris aſcendentis ſtatĩ poni iuſſit. et alloquẽs mare ait. Im Pero tibi ne aſcendas terram meam nec veſtes nec membꝛa dominatoꝛis tui madefacere pꝛeſum as Mihilomi nus mare aſcendit et terrã ac pedes eius madefecit. Vuo facto ille reſili⸗ ens ait Sciant omnes habitatoꝛes oꝛbis vanam et friuolam eſſe regis potentiam.nec regis quempiam no mine dignum pꝛeter eum cuius nu⸗ tui celum et terra et mare obediunt. Et nunqᷓ poſtea capiti ſuo coꝛonaʒ auream impoſuit ſed ſuper imaginẽ ſaluatoꝛis in cruce eam poſuit i lan demn regis eterni.(5s„Ulrxij Kefert vincentiꝰ qꝛ mos eſt cluni acenſis monaſterij pꝛe ceteris ſolen⸗ nitatibꝰ natiuitatẽ dñi quodã ſingu⸗ lari affectu agere.et cantuũ melodi⸗ is.cereoꝝ accẽnſionibꝰ.quodq; lõge pꝛeſtantiꝰ eſt ſpali deuotione młta cum lachꝛymaruz ꝑfuſione cum an gelis ſolenniſare. Hac igitur inſtan⸗ te feſtiuitate fratres more ſolito ſeet ſua oĩa pꝛeparauernnt Venerabilis ille pater hugo qui adhuc ſenex ſu⸗ ꝑerat capitulum vbi fratres conue⸗ nerant ingreſſus hec ad omnes ver ba pꝛotulit Moueritis fratres beni gnum hieſum diſpoſuiſſe noſtris in⸗ tereſſe ſolennijs. At contra hoſtem nequaz inuidia laboꝛare ut aliquas tenebꝛarum ſuarum nebulas tanta — ——.—— —— ————————— — 2 —.———— ————— 2——— ———— ———————— ——————————————— 4 Er diuerſis ſplendoꝛi poſſet immiſcere Frater enim ait quidã. ſe vtiq; dans intelli⸗ gi.hac nocte v idit ma trez miſericoꝛ die ipſũq; tiliũ quẽ pñti geuit nocte duiciſſimo gremio ʒꝓtinereelq; ſãcto rum angeloꝝ multitudinẽ cũ immẽ⸗ ſo lumine aſtare. Et cũ in natiuitate dñi monachi cantando recognoſce⸗ rent beneficium incarnationis domẽ pugo abbas cluniacenſis vidit oꝛdi nes angeloꝝ pſallentiũ.et omne ge⸗ nus muſicoꝝ dicẽtiũ Sloꝛia in excel ſis deo Idem deꝰ puer exultabat.et coꝛdis leticiã geſtu coꝛꝑis et plaulu manuũ demonſtrabat.et ↄuerius ad matrẽ aiebat.Cernis mater noctem natiuitatis mee q̃ imminet gaudijs il luſtrandã.in qua et ꝓphetaꝝ oꝛacula et angeloꝝ pꝛeconia reuclabunt᷑ et de meo ef te oꝛtu oĩa ſimul celeſtia et terreſtria letabunt᷑. Abi eſt nůc ho ſtis mei dãnati ꝑfidia? Vbi eſt pote⸗ ſtas qua añ hoc ſingulare gaudium dñabat? Muo illo impudẽs audito de latibulo ſuo egreſſus a longe ſe pᷓ ſentabat et ignonimioſe deturbatus cũ multo planctu ⁊ volatu vt admit teret᷑ oꝛabat Et ſi ait in nulla parte eccĩe admiitoꝛ in aliquo ſaltẽ reliq̃ꝝ officinaꝝ loco ſuſcipiar At filiꝰ vir⸗ ginis vade ĩquit lucifer ⁊ ne te mea lententia pꝛeiudicatũ lamẽteris tẽta qð poteris At ille ſolũ acitum capi⸗ tuli petijt et intrare nõ potuit. In tã tůñ em̃ ſe tumidũ et capituli introituʒ anguſtũ inuenit.vt nullatenꝰ introiẽ valeret. Vere em̃ inflat? ſupbie vete ris apoſtemate ꝑ humilẽ aditũ non potuit tranſire Inde ad doꝛmitoꝛiũ fratrũ greſſuʒ ↄhertit.⁊ fantaſijs ſoli tis ſe eos inquietare poſſe ↄfidẽs in troire tentauit. Bed eadem craſſitu⸗ dĩe ſua ab oſtio repulſus eſt. Poſtre mo ad refectoꝛium nocendi ſpem cõ tulit.ibi pꝛopter aliquantulã coꝛpi curã maioꝛem ſuſpicans mentium in curiam.ibi etiã tot obices ex diuino rum verboꝝ lectiõe tot trabes ex de votione auditoꝝ.tot repagula rep⸗ perit ex charitate ſibi inuicẽ ð uiẽtiuʒ vt nullomõ vltra valens ꝓcedere co geret ſtrocedere. Sic ab omnibus officinis deiectꝰ a ⁊ſpectu pijſſimi re demptoꝛis et gloꝛioſe marie matris eius cum ea qua dignꝰ eſt cõfuſione peſtifer ille receſſit Cauti ergo o fra tres eſtote et immẽſas grãs omnipo tenti et miſericoꝛdiſimo ſaluato? a⸗ gite. qꝛ et nequiſimũ hoſtein a noh expulit.et ipie nobiſcũ feſt celebꝛa⸗ turus intrauit Ixxi. ¶ Refert bonauẽtura in vita ſancti franciſci qꝛ ↄtigit anno tertõ añ obi tum ſancti franciſci.vt memoꝛiã nati uitatis pueri iheſu ad deuotionem excitandã apud caſtrũ grecij frãciſcꝰ diſponeret agere cum quãto maioꝛi ſolennitate valeret. Ne vero hoc no nitati poſſet aſcribi a ſummo ponti fice petita et obtenta licentia kecit pᷣ⸗ parari pꝛeſepium.app oꝛtari fenum. bouem et aſinum ad locum adduci. Aduocantur fratres. adueniunt po puli.perſonant ſilua voces.⁊ venera bilis illa nox luminibus copioſis et claris laudibus q; ſonoꝛis et ↄſonis reſplendens efficitur atq; lolennis. Ptabat vir dei coꝛam pꝛeſepio pie⸗ tate repletus reſperſus lachꝛymis et gaudijs ſuperkuſus.celebrantur mil⸗ farum ſolennia ſuper pꝛeſepe. leuita xp̃i franciſco euangelium cantame. pꝛedicat deinde populo circumſtan tide natiuitate pauperis regis.queʒ cum nominare vellet puerum de be⸗ thleem pꝛe amoꝛis teneritudine nů⸗ cupabat. Wiles auteʒ quidã virtuo⸗ ſus et verax pꝛopter xp̃i amoꝛẽ ſecu lari relicta militia viro dei magna fuit familiaritste coniũctus dñs io⸗ pnſcho pi cse ebranwrwl duleytn m cat in illo doꝛmientẽ.quẽ beatꝰ franciſcꝰ bobꝰ qmplexans bꝛachijs ercitare videbat᷑ a ſomno Hanc qui dem delotã militis viſionẽ nõ ſolũj vide htis fanctitas credibilẽ facit.ſed et dignata veritas ↄpꝛobat.et mira⸗ cula ſubſecuta ↄfirmant. Mã exẽplij xp̃i ↄſideratũ a mundo excitatiuum eſt coꝛdiũ in fide xp̃i toꝛpentiũ.et fe⸗ nũ pꝛeſepij reſeruatũ a ꝑplo mirabili ter ſanatiui bꝛutoꝝ languentiũ ⁊ ali arum repulſiuũ peſtiũ diuerſaꝝ. glo rificante deo ꝑ oĩa ſeruũ ſu.ſãcteq; oꝛationis efficaciã enidẽtibꝰ miracu loꝝ ꝓdigijs demonſtrante Elxxiiij. E rat quedam virgo nobilis.xiiij. annoꝝ que beate virgini valde erat deuota Mec gloꝛioſã virginẽ roga bat ↄtinue.vij. annis vt ſibi dignaret᷑ oñdere filiũj ſuũ. Que cum in vigilia natiuitatis dñi oꝛõnis cã ſola capel lã intraſſet. apparuit ei virgo pulcheꝛ rima tenẽs filiũj in manibꝰet allocu ta eſt virginẽ dicẽs. Accipe filiij me⸗ um et lude cũ eo. Mue gaudens fecit Xui puer. vilig. ne me; Et illa Dm nino Et ille Quantũ? Tunc illa. Pl⸗ q; coꝛpus meü.Cui puer Si diligis me?Et illa Plus ꝙᷓ coꝛ meũ. Et ips ait. Wuantũ plus coꝛde tuo diligis meiEt illa Meſcio dicere ſ ipſũ coꝛ loquat᷑. Muo vdſcto ſtatim coꝛ ei?p amoꝛe ſciſſum eſt. Tunc beata virgo accepta aĩa eiꝰ in ↄcentu angeloꝛum deduxit in celũ. Ad cantuz vo ange loꝝ famlia cucurrit.et virginẽ inoꝛ tuã inueniẽtes.odoꝛe inenarrabili ſt repleti. Et fratres pᷣdicatores qᷓ ad erant coꝛ eiꝰ aperiẽtes ſciſſuʒ inuene runtet in eo ſcriptum aureis litteris Viligo te plus qᷓ; me.qꝛ tů cregſti.re demiſti.dotaſti me. Ixxv. nid monachhs quacam vice Diſtin nona. pannes de grecio. hic ſe vidiſſe aſſe⸗ nnes b ſtetit in choꝛo cũ cantaret᷑ Incarns⸗ ruit puerulũ quendũ valde foꝛmoſij tus eſt de ſpũ&.t cũ alij frẽs incli⸗ narent ipſe ſietit cũ erecto collo ⁊ ſe nõ inclinauit. Iffuit diabolꝰ dñs ei alapham dicens. W monache ingrs te quõ ſic ſtas ereeto collo. Cur non inclinas te cũ fribꝰ Monne audis ꝙ cantat᷑ ꝙ deus ꝓpter te factus eſt hõ. Si ꝙpter me milerũ tantũ feciſʒ ego hibi in ꝑpetuij inclinarẽ. Vuidã ſuꝑioꝛ ciſtercienſis oꝛdinis ↄmans tenerrime infantiõ ſaluatoꝛis recolebat frequentiꝰ qᷓliter icẽ ſalua toꝛ ꝓ nobis à beata virgine ↄcept? et enixus et lactatꝰ fyerat et nutrit?. qui ꝑ hoc in grã ſimplicitat.et inno centie ꝓfecit mirabiliter.et amicꝰ af⸗ fectꝰ beate virginis hauſit deuotõis grẽmn abundãter. ꝓie ergo quodam cũ in refectoꝛio cũ ʒuentu comederʒ. raptꝰ in extaſi vidit btãm virginem foꝛma pulcherrima et inter bꝛachia Pueri pulcherrimũ poꝛtantẽ ꝑrefe ctoꝛiũ intrantẽ.et ex a ſfimplicitate noncũ intelligens viſioneʒ. inirabat᷑ quõ mulier ↄtra inſtitutionẽ et ↄſue udinẽ illius oꝛdinis refectoꝛiũj ĩgre di p̃lũpſiſſet.et credebat ꝙ oẽs vide rent qð ipſe videbat. Vtcũ ipſa coꝛũ ſingulis poꝛtaret puerũ vẽit añ ip̃m et ita ꝓpe ꝙ puer lnis pedibꝰ fere tã⸗ gebat cibũ eins nihil dicẽs ſed in eñ relpiciens. Tunc ſuꝑioꝛ poꝛrigens ei pahem dixit. Papa mi pneri ni Re poudit puer. NWon papabo mocio. ſed tu poſt triduum papabis mecuʒ panem vite eterne in regno meo. Wno facto diſparuit viſio. et ſtatim infirmitas arripuit ſuperioꝛez. ui poſt dies tres iuxta condictum pue ri ad dominum migrauit. papatur? cum ipſo panem viuificãtem in eter⸗ mm dominum noſtrum ieſum xp̃m qui comeditur ab angelis et ſane (Er diuerſis tis non guſtu coꝛpoꝛei dentis ſed intuitu mundi coꝛdis. mundicia pꝛeꝑamentoꝛum ſolicita diligentem curam pallis et maxme roꝛꝑalibus adhibebat. quibus pᷣmo pꝛeſbyteri manus ablutis ipla ſtu⸗ cioſius abluebat.et ad lolẽ mundiſſi me deſiccahat.tegens ea panno mun do ne puluere aut volatu volnerum cõtingeret maculari Nuadam hora ipſa ſtãte iuxta pannos et aue naria devote ruminante affuit dña noſtra in ſpecie pulcherrime dñe pueruz in vlnis geltans ſupꝛa modum amica hilem et ſedit pꝛope ipſam Wec vero monialis ſilentiuin tenebat. ſed a do mina et puero faciem non aueriebat et ᷓmirando ſtupebat. Tune dña fili um ſuꝑ pallas ponebat.et illa innue bat manu ꝙ deponeret Sed domĩa noſtra dulciter illi arridens ſuꝑ nu⸗ dum coꝛꝑale puerum collocauit Il⸗ la ahtem clamante quõ hoc facere auderet.reſpondit humiliter Ne mi reris quia filium meum ſupe ſua po no lintheamina.nam frequenter reſi det ſuper ea in altari.et ſic vna cum kilio ebanuit.relinquens tantam ſua vitatẽ et dulcoꝛẽ ſue deuote ꝙ enar⸗ rari ab homine non valeret. Woc ex emplo apparet ꝙ gratum ſit decoꝛeʒ domus domim diligere.et mundiciã domui domini adhibere/ lxviij In abbatia quadam fuit quidaʒ Buus monachus. qui imaginem pu⸗ eriquem tenebat imago beate virgi nis marie in quadam capella in ma⸗ mbus diligens tenerrime. ex puerili ſimplicitate et innocentia pahem et pius miniſtrabat et rediens poſtea nihil in ſcutella inueniebat. Cunq; Rens rogaret puerum vt ſibi loque⸗ retur et coꝛam ſe comederet et ille nn uedã monialis cuſtos eccle de im⸗ hil ſibi reſponderetet abbas qui la⸗ tens in capella frequenter oꝛationi inſiſtebat hec cũ ſepius percepiſſet. vocatum ad ſe puerũ cum blandicijs cepit allicere et ab eo exegit vt quic: quid ſibi puer diceret ei reuelaret. Duod puer ſe facturũ ꝓmiſit Qua⸗ dam vero die cum pꝛedictus mona⸗ chus coꝛam imagine eſſet. vox ad eũ facta eſt dicens. Al andat tibi puer quem tantum diligis vt venire ad eius nuptias non moꝛeris Cui puer reponcit le nõ poſſe ire ſine abbatj licentia Wua ꝓpter hoc abbati quõ⸗ totius indicauit.qui cogitans tpůs mercedis recipiende pꝛo laboꝛibus eſſe iœoneum. conuerſus ad domim in oꝛatione wanus expõdit pandẽs domino coꝛdis ſui deſiderium quod habebat eundi ad ſuum conſoꝛtium Interdixit etiam puero monacho ne aliquo modo cõſentiret ire ad nu ptias dilecti pueri ſine ipſo. Nunq; puer iterum vocatus diceret ſe ſine abbate nõ audere venire rñſum eſt ei.ꝙ in die penthecoſtes cũ incipere tur hoꝛa tertia. Veni creatoꝛ ſpiritꝰ. ipſe et abbas ſimul ad nuptias eius puenirẽt. Cum igit᷑ dicta dies adue⸗ hiſſet abbas nihil dubitans de dini no oꝛaculo tenuit puerum iuxta ſe ĩ choꝛo.ꝙᷓ cito monachi hyimmũ ince⸗ perunt ambo ſpiritum emiſerunt. et qꝛ voluit pueꝝ vginis pane coꝛꝑis ſuſtentare inõ palcit ab ipſo pane et⸗ no cum abbate xxix. ¶Wegit in li. exemploꝝ ꝙ fult qdaz miles qͥ in ꝑtibus vltrawarinis om hia loca in quibus ſaluatoꝛ noſter fuerat ſolicite cum lachꝛymis viſita uit.et dum vmnia loca lancta deuo ta pquiſiuiſſet vltimo venit in mon tem oliueri vñ dñs aſcendit. Ibip⸗ longõ oꝛationẽ cuz lachꝛymis dirit Ecce domine vbiq; q̃ſiui te diligeni — 6 N hlo Lyn os dira ſſrt vnn fihnd oſtes chinchen ctnon pint d nptius tihs di dis ach uhitunsoroini mhn hmince emierunt. et spane cois do ſn wanen behynsvin ntenn biß Miſtin nona. ter. nune cum venerim ad locum vbi celos aſcendiſti neſcio vbi amplins te requiram. Jube ergo ſpiritum meum ſuſcipi vt ad dexteram pa tris tui viceaʒ te reſidentẽ in gloꝛia. Et his dittis ſpm̃ſancũ ſine doloꝛe reddidit.et ſocij eiꝰ videntes eñj moꝛ tuj adduxerũt medicũ vt ſcirẽt quõ hoc ʒtigiſſet. et ait medicꝰ Cuiꝰ ↄple xionis erat.rñderunt. Jocũdꝰ vaide et in amoꝛe dei fuit. t ait medicus Pꝛopter nimiũj gaudi ſciſſũ eſt coꝛ eiꝰ Et aꝑientes illud innenerit.ĩ eo ſcriptũ. Amoꝛ meꝰ ißus xpũs Sic ⁊ nos dñm ꝑ ſingula ſua oꝑa et vᷣtutũ exercitia queramꝰ. vt tandẽ ad eym aſcendere valeamꝰ et ſedere cũj eo ad dexterß del in die iudicij. nfernus. lrxr. Legit in li. de oꝛtu carthyſienſ. ꝙ Innocẽtiꝰ papa ille canomſta p̃cipu⸗ cũ adhuc cardinalis eſſet ſc̃ quẽdã viſitare lolebat eremitũ.Ouadã vice venienibꝰ ſe et ſuis illuc ⁊ foꝛtit pul ſantibꝰ nõ audiebat᷑ vox neq; ſenlus Tandẽ irruentibꝰ clientibꝰ in cellam vl et iplũ ſtimulãdo et q̃i moꝛtuũ ex citantibꝰ clamauit magna voce vi⸗ cens. mi o mi. Vidi mirabilis.vicdi hoꝛribilia Sciſcitante aijt cardinale diligẽter quid viderat rñt vnctꝰad ifernũ vidi incidere aĩas ſicut niues denſiſſimas aererẽ obnubilãtes. Id purgatoꝛiũ ÿo ſicut niuẽ rariſſimaʒ Seð ad ꝑadiſũ tãtũ tres introire vi di aĩas illius ſcʒ ep̃i.et ilius pꝛior. carthuſienſis. ac illiꝰ vidue rhomane ſingulas nominãs ꝑſonas Wardinał igit vir prudens veritatẽ ſcire volẽs viſionis · miſſis hincinde nũcijs ↄꝑit gĩas illas eadẽ hoꝛa coꝛꝑe ſolutas. ſicq; cardinalis qᷓ pꝛiꝰ timuit aliq̃lit de nimio rigoꝛe carthuſiẽſii maxime ꝓpt carẽtiũ carniũ ꝓpt euolatõʒ illi? pᷣoꝛis factꝰ ẽ amicꝰ fwx.noaz ꝓ eis — ——————————— ꝓcrans fieri domũ lxxxj. Becularl.qdã de carnis ſue vᷣrute fame ritulũ ſibi erexit in anglia. Hic cum ſecularem agens vitam̃ deuz in multis ſibi redderet offenſum.cõpun tus ſtatuit hieruſalem pꝛoficiſci.vt de ſuo roboꝛe xp̃i ſterneret inimicos Petijt itaq; conſilij cauſa cirſtercien ſe quoddã monaſterinʒ. patefecit vo tum. accepit conſiliumn. ſi hůlm place ret inuiſere illã ſubeat.cuiꝰ quicunq; nõ erit cinis pꝛelentis viſio nihil cõ⸗ fert ad ſalntem. Xircũuẽtus itaq; ſa lubꝛiter huiuſmoci ſermonibꝰab ab⸗ bate ↄnerſus ad dominum remaneꝛe in monaſterio acquieuit. Addens er go bone pꝛimoꝛdiis cõnerſionis me lioris curſum ↄuerſationis. inuidum ſpiritum in diſcipline paleſtra ex bo⸗ no opere neſciens ꝓuocauit ad pu⸗ gnam. Impatiẽs iucte cadit a voto incurrit periculum.ſecũdo pꝛoponit poſitum omnino ſe non remanere sſſerit hieroſolimaz ꝑrecturus Wm̃ vero abbas deerat differtur interuẽ t pꝛioꝛis Mocte quadam cum a ne rceſſarijs veniẽs ad pꝛopꝛiam dier⸗ teret cellulam eminẽs m ſimie ſpecie Lper trabem celle vidit antiquum hoſtem. Sciens in monaſterio non haberi huiuſmodi poꝛtenta cogno⸗ vit eſſe demonez ſibi ſub talis foꝛma beſtie apparentem. Conſiderans ſe eſſe depꝛehenſum virtutis inimicus pꝛoſilit de inſiqiarium ſpecula irruit percutit ſanguis per os et nares eli citur ⁊ ſic pꝛoſtrato chꝛiſti milite au ctoꝛ ſceleris viſparnit Frutres tax de facti fragoꝛe ꝙᷓ de leſi fratris clamo re excitati et vehementer perterriti ſurrexerit.et ſuper re geſta valde do lentes.ſed qomodo fnerat facti vt quis fecerat neſcientes fratreʒ coꝛre⸗ piũ ad lectum detuleruntPercuſus itaq; frater. ſtſibus amiſſis per tricu um iacnit vtplus moꝛtuus quam vi nus putaretur Cni ſic iacenti ap⸗ paruit fanckus benedictus vices 30 enm Wenedicite Et nouitius reſpõ dens ſancto bñdicto ſubiun xit. Muis es vñeCui ſanctꝰ E go ſũ inquit fra ter benedictus. Wt his dictis ſanct? benedictus ſuſtulit e in ſpũ et dixit xi. Sequere meCũq; ãbo ſimul gera rarperent ad quoſdam gradus vene runt artos et arduos.in ſingulis vo gradib? demones bini et bini reſide⸗ ant. qui omnes ad ſugioꝛa ↄſcendẽ nitẽtes terribiliter infeſtabãt. Ouos vt vidit nouitius valde expauit.att n beati benedicti veſtigijs nõ receſſit Aſcendentibus itaq; ſancto et noui⸗ tio neqᷓ; ſpiritꝰ ſancto nocere non ap poſuẽrũt.ſed ſubſequentes diſcipulũ gradus ſingulos grauiter afflixẽt Slius em̃ ſuffocabat. alius vehemẽ⸗ ter expellebat.alius pugno eũ in doꝛ ſo ꝑcutiebat.alius illũ colaphiʒabat et alius illij calumnijs et expꝛobꝛati vmbus deterrebat. Fatigatus itaq; nouitius et tam de aſcenſionis diffi⸗ cultate qᷓ; de hoſtium impugnatõne non mediocriter affiictus cepit nimi rum delicere et lentius poſt beatůj be nedictum incedere. Inimaduertens autẽ ſanctus viſcipuli ſequentis defe ̃tum conertens ſe benigne ad eum nelenatõnis grstia ſuꝑ atflicti caput prlaz poſuit manum· Ed cui raãũ mox vires laſſus recepit.et alacriter oſt ſanctũ aſcendere feſtinabat Mis ſtaq; gradibus aſcenſis et illis ſereni ſimam puri etheris regionẽ ingrediẽ ibus apporuit eis e regione locꝰ mi⸗ re viriditatis et amenitatis. in quo uedã capella in gere dependens ni mie paruitatis videbatur vt nouiti? multum miraret᷑. Id quã cũ peruẽiſ ſent btlis bñdict? pᷣmꝰ intrauit. et in⸗ rodudũ nouitiũ p boſtij ſtare pᷣce⸗ 58 3 pit. Erat aũt in illa cella choꝛꝰ qna ſi virorum candidato ꝛuz in circuitii ronſidentium. ui beato conuentui gloꝛioſa dei genitrix pꝛeſicebat ⁊ tã⸗ q regina ĩ veſtitu deauꝛato int illos velut ſol inter ſidera ſplendebat. qle niens aũt beatus benedictꝰ ante eam reuerenter inclinans dixit ei. Pene⸗ dicite Illa rñdente. dñs. Tlit ſanctus vVña ecce nouitiũj adduxi quẽ addu ti iuſſiſtis. Et illa. Rxhibete inquit ej mihi Vui exhibito regina intulit dicẽs, vicito mihi vis in domo meg ad ſeriendum mchi ſicut cepiſti ſem per pleuerare? Reſpõdit. Volo.et nũ q a tuo recedaz oblequio Et beata virgo. Jura inquit mihi ſup altare prelens. Et accedens iurauit et ſtatu it cuſtocire mandata dei ſui. Num autem eſſet iuratum dixit dña ad ſã⸗ ctum. Reducite eum Wuem redudtũ ſtatuit ſicut ante poſt hoſti. Lunc beatus raphael aſſumens nouitium duxit eum in paradiſum. Wuo cum appꝛopinquaſſent eleuans nouitius oculos vidit quaſi ciuitatis deaura⸗ tos muros vaide rutilantes et ſplen didos.et poꝛtam quandam inenar⸗ rabili pulchꝛitudine decoꝛam et ar⸗ tificio mirabili compoſitam. et ꝑ to tum lapidibus pꝛecioſis et gemmis vꝛnatam.iEt introducens illum oſtẽ dit ei amenitatem paridiſi. herbarij varietatem · arboꝛum diuerſitatem. guium concentus et varioꝛũ ffoꝛum coloꝛem.fructunz abundantiam.ſpe cierum redolentiam.⁊ liquoꝛum om nium viuifice ſuauitatis affluentiaʒ Erat autem ibi ſubter vnam arbo⸗ rum limpidiſſimus atq; ad intuen⸗ dum fons oꝛtoꝛum gratiſſimus pu⸗ teus aquarum viuentium.cuius fiu⸗ minis impetus totam illam tam de⸗ lectabllem letificat ciuitatem Et exe untes inde cepeꝛunt ad diſſimilem ⁊ iheon 5 lothen enhilp an Srteſun de hi. Lun dint dñ adſij Luenrcind Ahoſtü. Lint ens nouitun dlun. groun tetans nouis duitans deun vnlanns ahin Wandem enn derun woſtunepto is egemms ns ilum oſ rici. herbari vrior flowWn ndahim. hepormon daris affuen bier wun no s u win n granſivip eninm cusf tcuiunn Em 333 „ longe aliam deſcendere regioneʒ ad terram tenebꝛoſam et gꝑtam moꝛtis caligine. terrã tenebꝛoꝝ er miſerie ꝑ viam pꝛecipitẽ et iter lubꝛicũ. Peinñ oſtẽdit ei hominẽ in ignea cathedra reſidentẽ. añ quaz foꝛmoſe mulieres aſtabant que ardentes cereos in eiꝰ oꝛa inſtanter intoꝛquebant.quos in troductos ꝑ viſcera ꝑ virilia extꝛahe bant.t hanc penã infelicẽ iterare ñ ceſſabant. Womo iſte inquit angel⸗ quẽ ſic vides cruciari potens in ecu lo fuit ſue carnis amichs.ſed aĩe ini⸗ micus. homo luxurioſus. gule illece⸗ bꝛis et libidinum collunionib? deci⸗ tus. Wuod em̃ videt᷑ reſidẽ in cathe⸗ dꝛa vſq; ad vite terminũj ſignat᷑ eius in flagicijs ꝑlenerentia Et qꝛ mulie rũ amatoꝛ fuit ꝑ mulierum ſpecies a malignis ſpiritibus quaſi cereorum facibus inflãmat᷑.et ſic ſemꝑ iteratis incẽdijs ſine fine cruciatur. Et quid dat ſibi in pẽis niſi quod ſolicite qᷓſi⸗ uit in terris. Jgnẽ queſiuit.ignẽ inue nit.t vertentes ſe ad interioꝛa cali ginis viderunt hominẽ quẽ tetri ſpi ritꝰ viuj excoꝛiabant.excoꝛiatij ſale fricabant atz ſallitum ſuꝑ cratẽ ferre am igne ſuppoſito ↄcremabant. Pic inquit angelus quem ſic vides dam natũ potens fuit in mũdo habẽs ſß ſe homines. et qm̃ ſe illis impiũj red⸗ didit et crudelẽ.ideo et damnatõnis ſententiam ſoꝛtitus eſt conſunilẽ. vt qui immiſericoꝛditer vñ̃atus eſt hoĩ⸗ bus equa lance a duriſſimis crudeli ter ſpiritibus toꝛqueretur. Viderũt et aliumn hominem ſuꝑ equum flãme um ſedentẽ.ſcutumq; igneum ad col lum geſtantem.qui et ſuꝑ equi collj capꝛam vnã poꝛtabat· et habitũ mo nachi ad caudã caballi poſt ſe religa tum trahebat. de iſto dixit angelus gꝛ miles fuit ſatis pauꝑ in mũdo. et vitů uam ſuſtentabat ex rapto· vñ⁊ capꝛam quã ad teſtimoniũ rapacita tis geſtabat in penis vni pauꝑi fem ne violenter abſtulit. Mui et multa alia mala poſitus geſſit in coꝛꝑe. dum potuit non ſtuduit digne coꝛri gere Vum autem venit ad exitum le fierĩ petijt monachũj. nõ vere gratia penitentie ↄpunctus ſed inanis glo⸗ rie amoꝛe et humane laudis fauoꝛe deceptus. Nõ em̃ habitum monachi accepit vt vitam monachi ſi ↄualuij ſet duceret.ſed vt finem ſuj et ſi non vita ligionis ſaltẽ habitus laudabi lem demonſtraret. xt qꝛ longe a ve⸗ ſte ſacra vinendi votũ habuit.iõ lon ge aſe ſcʒ ad caudã equi ſacrum ha⸗ bitum religatũ ſe habere oſtẽdit. ñ nec imerito capꝛã et ſcutũ equũ ⁊ hĩ tum oĩa gerit ignea.vt tale ſẽtiat dõ nationis toꝛmehtũ.qui ex pᷣcecemtis vite ſue merito nõ optinuit finẽ bo num. Ex mala em̃ vita vix raro q̊s bonũ finem foꝛti᷑.ſed ex bona ſemg vita bonũj ſine dubio finem oĩs bene viuens meret᷑. Mui pꝛocedẽtes inde in aliũ locum viderunt quaſi religio ſas perſonas ꝓmiſcui generis mona chos et ſcimoniales ſed religionis. et ſanctimonie indicia nõ habentes. W nuidam nãq; riſui multo et cachin nhis atz verbis ocioſis dediti erant.qj dam turpiloquijs et fabulis detra ctiombus pꝛauis eloquijs ⁊ murmu⸗ rationibus inſiſteb ant. alij gule et vẽ tri ſubditi lautioꝛibus cibis et pere⸗ grinis poculis ingurgitare ſe latg⸗ gebant.alij immunditijs et fornicati onum flagicijs moꝛe bꝛutoꝛum aiali um Inbiacebant.non quia poſt moꝛ⸗ tem huiuimodi ſpecies voluptatum habeant veritatem.ſed ad cumulum confuſionis talibus datur in penis vite pꝛeterite gerere ſimilituqi nem. Vncde ex merito pꝛaue attionis vi⸗ dehantur irruere in eos quaſihomi⸗ . —— ———— =——————— nes teterrimi diuine iniurie vltoꝛes qui eoꝛum capita nodoſis fuſtibus cedẽtes donec excuſſo cerebꝛo fract. q; ceruicibꝰ elicerent etpꝛe imanita⸗ tẽ vexatõnis a ꝓpꝛijs ſedibꝰ oculi eo rum eruerent᷑.vt qui in terris ſub di⸗ ſcipline iugo noluerunt deum habẽ rectoꝛẽ.dictante iuſtitia neqᷓ; ſpiritũ cui famulabantur dirũ in penis ſen tiant exactoꝛẽ. Introducto aũt poſt hec eo in inferno inferioꝛi ait ange⸗ ꝰ E leua ſurj lumina Poꝛꝛo ſuſpici entes eminus terribilem viderũt ro⸗ tam totã igneã.et innexj hominẽ ſu⸗ ꝑeam. Ee cũ rotatu agitaret᷑ hoꝛ ribili dictũ eſt ſtupenti et expaueſcẽ⸗ te nouitio Terribile eſt valde qðᷣ in tueris.ſed ecce terribilioꝛa videbis. Et ecce dũ hec dicerent᷑ cepit rota a ſummo quo eminebat vſq; ĩ inferno inferioꝛi intempeſtiuis impetibꝰ.rui⸗ noÿ anfractibus.infeſtis q; crepitibꝰ ꝓꝛhere. factus q; eſt tantus fragoꝛ ĩ tartaris ac ſitotus mundꝰ cum ſuis edificijs fũdit?ꝰ occumberet.et celum deſuꝑ cũ firmamento coꝛrueret. Cũ q rota hec in puteũ baꝛatri ſe tribili ter imergeret om̃es aĩe q tenebantur in moꝛte captiue cũ malignis ſpiriti bus furibundis vocibꝰ ↄclamabant. et miſer hominẽ q in rota nectebat᷑ inſultantes cuncti pariter ꝑcutiebãt deteſtantes ⁊ anathematizꝗ̃tes ⁊ ma letictiones maledictionibꝰ ſubiũgẽ tes. Pic eſt inquit angelus infeliciſſi mꝰ ommũ hominũ homo iudas xp̃i ihu traditoꝛ. qui ꝙ eſſet de numero apoſtoloꝝ auaricie inebꝛiatus vene no magiſtrũ ſuũ ac dñm agnũj dei be nigniſſimũ. vniuerſitatis actoꝛem et gubernatoꝛẽ. humani generis redẽ⸗ ptoꝛem et ſaluatoꝛẽ deum?⁊ hominẽ ipmn xp̃m dei filium amicum dulcem conſiliarium fidelem adiutoꝛem foꝛ tem triginta argenteis vendidit atʒ Ex diuerſis venditum ſub pacis ſigno quaſiloile ctionis oſculo inimicoꝝ manibus in moꝛtem tradidit.et ob tantũ reatum lapſug in baratrum deſperationis la que&pemit Vnde miler talem queʒ cernis damnationis ſententiã ſibi in eternis ardoꝛibꝰ acquiſiuit uoniã ꝙᷓ diu xp̃us erit in gloꝛia.taz diu in das ſempitna punietur vidicta ui ſi ad milericoꝛdiã quam iniquis ven diderat cucurriſſet et miſericoꝛdiam a patre miſericoꝛdiarum accepiſſet. ? nequaq; in eternum perijſſet. Roſt hec reduxit gabꝛiel nouitiuz et dixit ei. Viſionem iſtaʒ nulli niſi ſoli abba ti tuo reuelare pꝛeſumas Statim ãt reuixit qui tribus diebus quaſi om⸗ nino moꝛtuus iacuerat.et oblit? mã dati pꝛe q̃miratione clamauit dicẽs Vidi infernum.vidi paradiſum. Et ecce affuit beatus benedictus cũ ba culo paſtoꝛali percutiens eum. Ipſe vero ictui manum obijciens in mãu gꝛaue vulnus accepit. Cui dixit ſan ctus Leſus quidem es et ſatis graui ter in coꝛpoꝛe.ſed pꝛopter inobediẽ riam vulnus multo grauius concepi ſti in conſcientia Et quia loquendo peccaſti nouem diebus penitẽdo lo⸗ quela carebis. Statim autem obmu tit et pꝛe doloꝛe verbum rurſus qᷓi agoniſare cepit Poſt nouem autem dies iterato conualuit.et ſoli abbati que viderat patefecit Abbas autem qui tacendi pꝛeceptum non ↄccepat ad edificatõem plurimoꝛum poſtea viſionem nouigj reuelauit. Refert docto iacobus carthuſiẽ ſis ꝙ illa hoꝛa qua beatus bernardꝰ de hoc ſoculo feliciter migrauit trigi ta milia hominum deceſferunt.inter quos fuit quidam decanꝰ eccleſie lin conienſis laudabilis vite dum virit. Pic mundanos honoꝛes fugiens musmnh ſ ccyu. Lui dirti enes alus gu dpropnr incdei wogrinstony Etcilomt dichyspuiol rſs i emn luit etſol abbi cit Bhbas aun w nonatce uwonum pou * bmee vitã lolitariã elegit in qͥdã eremo in quo ꝑ vigintiqnq; annos conuerſa tus eſi. Obijt etiã eodẽ die quo bea⸗ tus bernardꝰ hic decanꝰ. Poſt moꝛ⸗ tẽ aðt apparuit linconiẽſi epᷣo cũ ma gna gloꝛia ꝙ ip̃iꝰ ep̃i ⁊ omninz hoc audiẽtiũ ãmonitione dicens ei. Age pñiam.emenda vitã · coꝛrige conſciẽ tiã. dimitte uꝑbiam.ſimul ⁊ auarici am. aliter nunqᷓ; habebis celeſtẽ glo riam. Mon em̃ tam facile eſt ſaluar hominẽ ſicut credũt.qm duun ego p ſentarer tremendo dei iudicio affue⸗ runt ibi triginta milia animaruz de quoꝝ nmero vix beatus bernard? ? ego ſumus ſaluati.tres deſcẽderũt in pᷣurgatoꝛiũj.alij omnes ceciderũt in infernum. Pisq; dictis diſparuit raptu vidit quẽdam militej in pur gatoꝛio qui fuit caſtns. bonꝰ hoſpi⸗ talis.⁊ bone vite.ed ludo auium ui miũ deditus.quigpter hmõi ludum habebat q̃ſi auem in man euz in fa⸗ cie ⁊ in humeris ⁊ bꝛachijs coꝛrodẽ tem fruſtatim ⁊ mirabilit᷑ affligẽteʒ Et requiſit? ab illo deuoto cur hec patẽtur cum tamen bone vie fuiſſet Reſpõdit. Pꝛecepta dei ſeruaui nec vnc; vnũ denariũ contra deuz rece pido quia nimiũ deditus fui ludo hanc grauiſſimam penaz pic in pur gatoꝛio ſuſtinebo donec purgatus Ero.ſed tm̃ hoꝛa deum pꝛo ine.⁊ an⸗ nũcia filijs meis ⁊ cognatis meis vt mihi cuz ſuffragijs ſubueniant. quia valde crucioꝛ in hac pena.qui pot modum in bꝛeui ꝑ ſuffragia? oꝛati ones bonoꝛuz liberatus eſt a purga toꝛio⁊ ad celeſtia regna ꝑductus Quidam religiolas de Mxxxiiij. uctus vſq; ad extremum vite ſue hoꝛribiliter clamauit · maledicta ho ra in qua religiolus factus fui ⁊ ſilu Vuſdaʒ denorus vir in ¶lrxxij. guium ⁊ cuʒ canibus venando.ideo (Diſtin nona ſt.⁊ poſt pauca facie ſerena dirit.nõ imo bñdicta hoꝛa qua intraui oꝛdi⸗ nem.⁊ bñdicta mater chꝛiſti quã ſẽꝑ dilexi.⁊ iterũ tacuit. Fratres qui in circuitu eius er ant audiẽtes hec cuʒ lachꝛymis oꝛabant pꝛo eo. Poſt du as hoꝛas dixit fratri aſtanti. Voca fratres noſtros quoniam dominus ex audinit oꝛationes eoꝛum. Ingreſ ſis aũt fratribꝰ dixit. Vos ex pꝛimo verbo meo qð audiſtis turbati fui⸗ ſtis ſed hec eſt cauſa clamoꝛis mei. apparuerunt mihi duo demones ter ribiles parati ad recipiendũ animã meamꝰ? pꝛe timoꝛe extra me raptus maledixi diei mee. Et dico vobis ſi hic factus fuiſſʒ ignis ex ere mixtus cuʒ ſulphure qᷓ duraret ab hac hoꝛa vlq; ad fineʒ mundi.? daretur mihi optio vtrumꝑ illum ignem vellem tranſire aut iterum demones in ſini li foꝛma videre. eligereʒ potius per ignem tranſire. Poſtmodum autem venit illa regina celi mater miſẽico die ⁊ fugauit demones. ⁊ ea viſa cõ cepi ſpein ⁊ pꝛe gaudio riſi⁊ benedi xi eam ꝙ liberauerat me de taʒ hoꝛ ribili viſione demonum. His igitur dictis feliciter quieuit in domino Kefert petrꝰ cluniacẽſis ¶lxxxv. quia monachus quidam cum in ex⸗ tremis vite ſue eſſʒ anima ſua ducta ſit ante infernalem poꝛtã. que cũ ibĩ tor dinerſuates penaruz conlpiceret vita qᷓ; dici põt tremẽ ⁊ hoꝛreſcẽ ce⸗ pu ne facẽt angelus pꝛohibuit. Ibi vero aliqᷓdiu moꝛane eo vidit demones quoſdam pꝛecuhrrentes et nimium cachinnãtes de ꝑœitiõe an ——— me cniuſdam diuitis quã ſocij ſui ſe⸗ 8 xerunt. Veniẽtes aũt ad pꝛincipem deſnonioꝛuʒ dixerunt ſe animãaini ci ſui cum gaudio magno attrahere quibꝰ congaudẽs ſi inteliei ras dici p̃t ait. Accipite ⁊ pompoſe ſicut ſolitus erat in cathecra ſedere facite induẽtes eũ ſicut ſolitus erat veſte honoꝛifica.Et ſedere eumkece runt ſuꝑ ſedem ita inextinguibiliter ardentẽ. ꝙ ſitotuz mare ſuꝑłfuncere tur nullatenus extingueretur.palliũ vero quo eum circundederunt non minoꝛis flagrãtie erat. Illo in ſede miſerabiliter collocato ⁊ infelicius veſtito pꝛinceps ad ſuos ſeuientes ait. Ite ⁊ ſicut decens eſt tali amico noſtro poculũ noſtre delectatõis ꝓ pinate. Tune tůq; erej liquoꝛeʒ can dentẽ omni genere fetoꝛis mixtum oꝛi eins appoſuerũt.⁊ appoſitus per omnia membꝛa eins in flãmas dif fnſus effundebatur.quo potato io⸗ culatoꝛes demones qui ei iocularẽ tur admiſit. Vui accipiẽtes duo coꝛ nua ignibus plens anribus eius ap poſuerunt.⁊ coꝛniculari incipientes ſcintillas ꝑ oculos eiꝰ ⁊ per nares ⁊ per om̃ia foꝛamina eius emittebãt. weince in cameraz miſit vbi contra delcctatiões carnales quas ſolebat cum puellis dum adhuc viueret ex/ ercere internales patẽtur amaritudi nes. que omniũ ferpẽtiuz generibus erat repleta.⁊ its mimio caloꝛe incẽ ſa.ꝙ candentis ferri ſatis euinceret ardoꝛem.a qbus exceptus qᷓ hoꝛri⸗ bilit amplexatꝰqᷓ;ᷓq; dedecoꝛole oſcu latus.qᷓq; miſerabiliter ſit contrecta tus? ꝑ omnia membꝛa diſcerptus a nobis pius pater remoueat ꝙ nůqᷓ; expiamur et cõtra queq; oblectamẽ ta carnalia qj pꝛius habuerat viuẽs ingula toꝛmenta infernalia infere⸗ bant. Woc viſo aĩa monachi ad coꝛ pns redijt⁊ quid viderat ob vtilita tem audiẽtium plurimis enarrauit. ¶ Legitur in ſcala celiꝙ Vxxxxi. dů quidam p̃dicatoꝛ cõtra deliclas pꝛecicaſſʒ.quicũ ioculatoꝛ cuiuſdaʒ Er diuerſis pꝛncipis in ſermone in platea inß⸗ ientia militum ⁊ baronũgpoſuit talẽ parabolã.iEgo ſicut videtis dedit? m vanitatibus mundi ⁊ delicijs mi hilominꝰ in nocte iacens in lecto de licato cagitaui in coꝛde meo hãc co gitationẽ. Si aliq venirẽt⁊ ligarem te in iſto lecto ⁊ in eo ligatus mane res ꝑ viginti annos nõne vẽm vanm tatẽ? delicias dimittẽs vt poſſes li berari?Certe ſic. Vuid ergo facies de lupplicio eterno infermi ſi te con⸗ tingat illuc demergi.vbi eſt flet? ma rimus.ſtridoꝛ dentinm.ↄmanduca⸗ rio lingnarum planctus cum deſide rio moꝛtis blaſphemia creatoꝛis et tanta vehemẽtia doloꝛis ꝙ impet? alibi ferri non poterũt Fegitur libꝛo de ſeptẽ(lxxxxij. donis ꝙ cuz oꝛdo ciſtercienſis pᷣmo incepiſſʒ ĩ multa rigoꝛis aſꝑitate qᷓ⸗ dam eñdem oꝛdinem intrauit. Et cũ diu 7 acriter tentatꝰ fuiſſʒ nõ valẽs diutius ſuſtinẽ ꝓponebst exire. Cui apparuerũt pater ſuꝰ ⁊ mater qᷓ kue⸗ runt moꝛtui ſalubꝛiter ſibi exitũ diſ⸗ ſuadentes. um iam tertia vice om nino concepiſſzexire apparuit ei ma ter multum triſis q̃rens qjre hoc fa cere vell · Vui dum querularetur ſe neqqᷓ; poſſe alꝑitatẽ oꝛdinis ſuſtinẽ qᷓ̃ſinit mater ſipoſſʒ aſpitatẽ inferni ſuſtinẽ etiaʒ ad minimũj eius toꝛmẽ tum. Vum autem ille dicẽt q;s infer: nus aut oꝛdo tãte auſteritatis ⁊ du ricie eſ.cuiꝰ qjſi ꝓpetue ſilẽtiuʒ acer biſſimum.ſtratuʒ ferreum.rigoꝛ aſp rimus.cibus inſipidus. Reſpondit mater. Vis exꝑiri vnũ modicuʒ toꝛ mentum inferniꝰcum aũt dicẽt.volo⸗ audinit tam hoꝛrendũ grunituz poꝛ coꝛum ꝙ nullum poterat ei toꝛmen tum comparari. Vicebatur autem ſibiꝙ celum leinceretur ⁊ cacẽt ſug caput eius. Et cij pꝛe timoꝛe clams (Diſtin. nona kideliter adiinpleuit Pꝛinceps quidã duxit malã vitã Vnkirmitas. Ce cj hoꝛtaretur vxoꝛ eius ad con ¶Fuit quidam miles quem vidi in nennn feſionem vicebat. Non poſſũ confi vveſtfallar dlceberur dominus her dohs inpc teri. quia timeo ꝙ grauis pñia dabi mannus de ludinchnſen Pic erat al triſon— tur mihi. Cui vxoꝛ. Et qũo ſuſtin?᷑ ro ſãguine natus? coꝛpoꝛaliter foꝛ de iyn nri oreris penas interni q̃ grauioꝛes moſus.foꝛtis.⁊ optime diſpoſitus. ochucis% unt q; aliq̃ pene huius mundi?Cui ſed occulto dei iudicio lepꝛa incura ngpisi ip̃e· Putas ꝙ infernus ſit. aut pena bili percuſſus fuit. Et cuʒ incurabi 1 —. Luh aliqᷓ aut diabolus ·aut vita alla p; lem je ſentiret datus fult inrepꝛob n mufti vitam hanc. Sacerdotes eĩ iſta in ſenlum.⁊ delperans de ſalute anime fuhhri ui nenerunt vt timeantur Nue videns vixit quaſi idignaro ahimnoðᷓ deo. gonchterni ꝙ nihil pꝛoficeret circa eum dimiſit Deus abſtulit mihi foꝛmoſum coꝛ⸗ rrnarite in pace. Duadaʒ noc̃te cum iacẽt in Pus. ego ſibi auferam foꝛmoſaz ani burſtierfidl ſtratu ſuo demones veniẽtes ⁊ acci⸗ mam. Et gloꝛiabatur miler quaſi vl ntoniren pientes ip̃ᷣm de loco ſuo ad infernũ rioneʒ faceret de infirmitate coꝛpo mtam poꝛtauerunt. Vxoꝛ aũt eius vicens ris. ꝙ animam luaz per peccata ſua hus qr hoc le boc quia ſẽa mulier erat oꝛauit deůñ vðiabolo traderet. G̃t ſic poſtmodũ neuerlarerurſe vt ſibi reuelaret ſtatuz viri ſui.Et ec timoꝛe dei poſtpoſito pi lice ſe pec t oꝛnis ſtint ce mane ſurgens coꝛpꝰ viri inuenit catis inuoluit. in tantum vt eti P zanem quaſi ticionem denigratum.? inma blicus fieret vſurarius. ved tandeʒ ninö cus om nu litteram in qua ſcriptum eratã accreſcentibus voloꝛibus? elin eri iledicit is iin certificarus ſum quia infernus eſt. re compellentibus impenitens obijt aſtertnis: timoꝛ queʒ habul ad agenduz peni? 2 extra cymiterium ſephltus fyſt ovcwe iliem tentiam me illuc depoꝛtauitillrxxix(Refert magiſter iohannes CLct 1 Legitur in libꝛo de ſeptem donis nider in foꝛnicario.ꝙ nuꝑ vlebat? quidam monachꝰ clarẽuallenſis eccleſia maguntina in ſummo canoꝰ nicoꝛuʒ pꝛepoſitus clericus ſolo no ret ⁊ deficẽt confoꝛtauit e mater⁊ ceſſauit ille ſonitus. Item mater ait ad eũ. lis audire vnj ininimuz pa Et audinit voces tante dulcedinis ⁊ ſuauitatis ꝙ excedebõt omnẽ dul cedinem muſice armonie. Tunc mat git ad eij. Si vis enadere inferni toꝛ menta ⁊ adipiſci gaudia paradiſiꝑ⸗ ſeuera in incepto. Ille autẽ matrifi delẽ ꝑſeuerãtiam firmiter pꝛomiſit⁊ lxxxviij bomo grandeuꝰ ⁊ mnjltũ deuote cõ ſciẽtie cum quadam vice plus ſolito eſſʒ intentus oꝛationi? valde dele ctahili deuotioni.audiuit voceʒ qn dam mirabiliter ⁊ hoꝛribiliter eiulã tein.? cum ipſe flendo rogaret dñm vt intimaretei quio hoc eñ reſpon lugit Coꝛpoꝛe radiſi gaudiũj; Ait ille.valde libent dit ei vox. Ego ſum anima talis pec catoꝛis nominãs ſe.⁊ deploꝛo ac de plango damnationem meam. led in ter omnia toꝛmenta que patioꝛ vnũñ eſt quod me ⁊ alios damnatos Ma⸗ xime mouet ad planctum. quando ſcʒ recoꝛdamur gratie ſaluatoꝛis no bis exhibite ⁊ contempte. Et maxie ꝙ tempus indultum nobis ad peh⸗ rendum amiſimus in cuius tam bꝛe ni hoꝛula tantam miſericoꝛdiaʒ po tuiſſemus coniecuti fuiſſe. mine ⁊ nobilis · ſed in armis miles veſtitu ſtipendiarius moꝛibus per omnia diiſolutus. qui licet de alta⸗ ris latiſſimis viueret beneficis. ho ras tamen canonicas velut toxicuʒ vt imperatrix que hodieʒ viuit refe ratur dixiſſe ſe pulcrioꝛeʒ non vicii le virum. In pꝛefata igitur vfta ali ꝙᷓ din viuens in multoꝛum ſcandalij nulliꝰ hominis hoꝛtamenta nec coꝛ rectiones curauit. Wunc igitur dei manus inopinate lepꝛa tetigit que dierim noleni hominum conuerſa tionem ablcidit. ⁊ in domum quan dam ſibi pꝛopꝛiam maguntie truſit vbi manens multo tempoꝛe impati entia plenus? dei timoꝛe vacuus fa ctus eſt. Tandem tam defoꝛmis coꝛ poꝛe vt ſecundum in lepꝛoſoꝛio pa rem non haberet. Veince digitum dei adeſſe ſentiens.coꝛde contritus ? oꝛe pꝛimo ſue vite facinoꝛa conti tebatur cij tantis lachꝛymis vt oĩim mentes ſtuperent qui virum pꝛeag⸗ nouerunt.patientia deniq; tanta vl q; ad moꝛtem dotatus eſt.vt quãdo cunq; confeſſoꝛ ſuns frater henricꝰ de confluentia ſacre theologie pꝛo feſſoꝛ noſtri oꝛdinis eij viſitaret.nõ ab eo peteret moꝛtis accelerationeʒ vel doloꝛum quos multipliciter pa riebatur imminutionem.ſed oꝛate i⸗ quit deuz pꝛo me mi pr̃ quaten? di uina miſericordia mihi mea pecca⸗ ta indutgeat.⁊ in hoc ſeculo ſecet ⁊ vꝛat qᷓ; diu ſibi placeat.t ĩ hac pa tientia tandem in pace requieuit.qᷓſi ui autem de circunſtamtijs viri vñ tantum donum infami iſti clericoʒ venerit. Et reſponſum accepi ꝙ ma trem nobilẽ multum deo denotam habuit. Que vila ⁊ audita filij diſſo lutiſſima v ita vota pꝛeces ⁊ elemo⸗ ſynas velut pꝛo moꝛtuo fere ſine fi⸗ ne deo offerre ↄeuit.⁊ ꝙ eo tanq; pꝛo filio ꝓdito ab iſta fieri pꝛocura uit. quouſq; velut alter paraliticus in lecto iacens carnaliuʒ voluptatũ inſenſibilis alienis fice ⁊ meritis ſa natus juit. Icij. Er diüuerſis ¶ñ̃a quedam pulcra facie ß pul crioꝛ fide.deuota deo.pia pauꝑibꝰ. ? elemolynis aſſueta cum a puſiimo patre deo tanq; filia charinima ꝑ⸗ cuſſa fuiſſʒ ubito plaga lepꝛe ⁊ tota facie defoꝛmata plangentibꝰ omni⸗ bus qui videbant eam.ip̃a ſola gau debat gr̃as agens deo.Tiſitãs autẽ eñ quidã ep̃s ⁊ videns eã ſic hoꝛribi liter deturpatã que tam ſpecioſa fue rat ⁊ tom ſancta dicebatur ab omni bus flere cepit ⁊ dei iudiciũj admira ri. Illa vero ridens interrogauit eũ quare fieret? Reſpondit ꝙ ex cõpaſ ſione non potẽat a lachꝛymis abſti nere Inquirẽti vero ep̃o quare ip̃a riſiſſʒ.reſpondit. vomine ſi quis de⸗ rineretur in carcẽ tali pacto ꝙ niqᷓ; exiret donec inuri funditus coꝛruiſ ſent. Si vidẽt muros paulatim coꝛ= ruere pꝛo ſua liberatione gauderet. Vnde cuz anima teneatur in coꝛpo ris carcere gaudere debz quãdo vi⸗ det coꝛpus ſuũ deficere ⁊ ad finem ſnum tendẽ.pꝛoculdubio ſciens exi⸗ tus ſui tempus pꝛopinquare.vt ad ſui redemproꝛis aſpettum libera re vertatur. VVnicia. Erciij. Legitur in ſcala celi ꝙ cum qᷓdaz Hetula iret per viam iuuenis triſtis cuz burſa plena denaris jedebat iu xta arboꝛẽ.qui interrogat? a vetula quid haberer. reſpondit. wemon q⸗ dam ſum ⁊ affecto ſumme diſcoꝛdiã ponẽ inter talem virum?⁊ vxoꝛeʒ ſu am. Et quia locutio humana mihi deficit que eſt inſtrumentuz omnis mali.ideo non poſſuz aſſequi quod opto. Sed quia locutio ma mirabi lis eſt hoc pacto tibi vo hanc pecu⸗ niam vt deducas rem ad effectum. ue accedens ad domuz mulieris affirmabot ſecrete ꝙ cum qusdam adulterabatur vir ſũus.⁊ audiſſʒ ꝙ nc ad hoc veniret iuuẽcula vt re⸗ ———„—— ₰„ — —„— ödeicnet dfm os picpiqlun ⸗ mins tiſts denorus ſecebsti bhan qcz ciperet tunicãꝗ nephario facto.tůc accedẽs ad virũ ſecrete indicauit ꝙ vxoꝛ ſua amoꝛẽ illicituʒ habebat cũ quodã clerico ecẽie cathedralis.iEt dum loq̃retur retro vnam columnã me exiſtemte ibi in õone audiui eos conueniẽtes ꝙ in craſtinum redirẽt ⁊ oꝛdinarent de facto En vetule peſ ſune fraudulentia. qð emiz magiſter omnis iniqtatis diabolꝰ in pluribꝰ ꝑficere non potuit illa in bꝛeui du⸗ fit ad effectũj. Tunc miſit iuuenculã ad ſuſcipiẽdum pannum quẽ vetula emerat qñ viro retulerat illa verba qð aſpiciẽs vxoꝛ ſuſpicata eſt omne malũ Et duz in cena vellet comedẽ vir ↄcepit ꝙ de clerico vellet cogita re.⁊ tandẽ ad pꝛocurationeʒ vetule clericꝰ loquitur cũ dña q̃ locutio vi ro fuit ſuſpitio mali. Reuertitur ve⸗ tula ad diaʒ yſiliũ dat vt ð pil bar be cum raſoꝛio lumat.⁊ poſtq; eos vir in cibo comederit.omnẽ aliã mu lierẽ odibit. Itexꝝ recedit ad virũ ve tula ⁊ dixit ꝙ de ↄſilio clerici ꝑ vxo rẽ illa nocte erat interficiẽdus ⁊ io cauẽt ne ſomnus oppꝛimẽt eum.Cůj q; vxoꝛ cuz raſoꝛio vellet acciꝑe de pilis barbe eins.vir accipiẽs manũ eius clamauit.lumen accendit᷑ amici ↄgregantur. diſcoꝛdia maxima ſta⸗ bilitur. qð pcipiens demon dixit ve tule. Triginta annis dedi operaʒ vt hanc diſcoꝛdiã excitarẽ.⁊ tñ diebus tribꝰꝑfeciſti eã· Vptimũ eniz habes linguagiũ interni.⁊ digna es melius eo qᷓ; ego. Kapuit ergo eam? poꝛta uit ſecũ.eus aũt ꝑ diſcretionẽ vni us ſacerdotis declarauit maliciaz. vir ⁊ vxoꝛ ad pꝛiſtinũ amoꝛem ſunt reducti. ciiij egitur in ſeala celt g quids bur⸗ vt iniurias ſibi factas nullo modo? dulgere ſibi voluerit. Qui cum eſſet ———————,,———————————— genſis tantum fuit rancoꝛe infectus mini ſibi poꝛrigere vellz os ſuũ ſtin. nona moꝛtuꝰ⁊ poꝛtatus ad eccleſiã: pſal miꝰ oꝛationes dicerẽtur pꝛo eo.cru cifixus retraxit manus clauatas de ligno ⁊ apoluit auribus ſuis.? vox andita eſt. Nec pepercit.neq; parcã Marratur de duobus vici xcv nñs in pꝛoximo manentibus ⁊ in cõ tinua lite perſeuerantibus qui nulla ratione poterant ↄcoꝛdari.imo ſuo co nfeſſoꝛi eos pacificare volenti re ſponderunt ſe potius in inferno per manſuros ſine fine.q; alter alteri cõ donaret.Cum ergo cito poſt inuicẽ moꝛtui fuiſſent.⁊ ille deuotus confeſ ſoꝛ deum rogaſſʒ de illoꝛuz ſtatu ſci re cupiens. deductus eſt in ſpiritu ꝑ angelum ad quẽdam locum vbi vi⸗ dit q̃ndam foꝛnacẽ ſulphure ⁊ pice bulienteʒ a qua duo homines terri biles ſurrexerunt cum gladijs igni ris inuicem in fruſta concidentes. q̃ quidez fruſta diabolus colligens in foꝛnaceʒ pꝛoiecit. quo facto poſt bullitionem cito ſurrexerunt iteruz ? ſicut dictũ eſt ſcðᷣo ⁊ tertio fecerũt Tunc dixit ſibi angelus.iſti ſũt duo illi vicini qui nũqᷓ; pacem habuerũt in terris.ſed iſtum locum potius ele gerunt. 6cxi Mulier quedã tam iracundã erat ꝙ vix aliquis cum ea cõcoꝛdarepo tuit ⁊ tamen reputabat ſe eẽ ſancta; ⁊ deuotãᷓ quia coꝛpus ſunz ieiunijs macerabat.? in oꝛationibus multũ vigilabat? in alijs bonis operibꝰ ſe exercebat.ſed hoc viciuin pꝛincipa liter in ſe habuit.vt quecunq; eaʒ ſe⸗ mel offendit illam amplius nůũq; di lexit. ⁊ nemo illam iracundiã ⁊ vin⸗ dictam ab ea remouẽ potuit. Tandẽ rauiter infirmata petijt confeſſoꝛẽ ? confeſſa eſt alia peccata · ſed vitiũ illud nou confitebatur Et cuz ſacer dos pixidem̃ aperiret ⁊ coꝛpus do⸗ 3 3 3 *. —— ———.= 8— ——————— clauſit ⁊ ad parietem ſe vertit dicẽs Sicut vertebam me ſepius ab alijs q me offenderunt ⁊ nunqᷓ; eis ex coꝛ de indulſi nec eos amando dilexi.⁊ continue in iracundia ſteti.⁊ glios cum iracũdia mea ꝑturbaui· ſic deꝰ auertit ſe a me⁊ me nunꝙ; milericoꝛ diter reſpiciet.nec ego eum lete vide bo.ſed cum omnibus iracundis de monibus damnaboꝛ? ſic miſera et iracunda nnlier expirauit. Judiciß.— rxcvij. (Legitu iñ libꝛo de oꝛtu cãrtuſiẽ ſi. ꝙ quidam doctoꝛ pꝛecipuus ⁊ vi ta vt videbatur? fama doctrina atz ſcientia inter omnes doctoꝛes pari ſienſes excellenter honoꝛatus? mira biliter gratiolus graui? vltima ifir miiate pꝛeuentus non din decũbẽs diem clauſit extremum. Cunq; tota die illa qua defundtus eſt moꝛe pa⸗ riſienſi in aula funere in feretro de⸗ cumbente ſiſſent cantata officia de functoꝛum.in craſtino mane congre gata ihidem vniuerſitate pariſienſi ram ſcholarium q; doctoꝛum.vt taz honoꝛabili viro ſolẽnis ⁊ venerabi⸗ lis pꝛeberetur funerabilis officij ſe⸗ pultura. Cum igitur renẽndi viri fe retruin in quo kunus iacebat eleua re vellent ad eccleſiã deferendũj.ſubi to cunctis ſtupentibus qui moꝛtuꝰ videbatur? erat eleuato capite reſe pit in feretro.ac omnibus audiẽtibꝰ alta? terrib ili voce clamauit ʒuſto dei iudicio acculatus ſuʒ. Et hoc di do caput depoluit ⁊ decubuit moꝛ tuus ſicht pꝛius. Vua voce cuncti at toniti ⁊ territi deliberauerunt ipſuz illo die nullo moco foꝛe ſepeiiecuʒ ſed vſq; ad craſtinum reſeryandum MVane ergo ſequẽti cum multitudo magna conueniſſʒ.dictu qʒ funus ſi⸗ cut pꝛius vellent ad ect᷑iaz depoꝛta re.defunctus ſicnt pꝛius eleuato ca iuerſis pite doloꝛoſa ⁊ terribili voce into⸗ nuit. Juſto dei iudicio iudicat? inʒ quam vocem multitudo gudiens ⁊ iwtelligens ſtupuit plus qᷓ; pꝛiꝰ.Et alterutrum interrogantes quid vel⸗ lent ſibi innuere tam inſoliti ⁊ inexp ti defũcti clamoꝛes adhuc determi naerũt ip̃m vlq; ad aliud craſtinij nullatenus tumulancum. Tertio ve ro die cum pꝛopter iſta ꝓdigia fere tota ciuitas conueniſſz.⁊ funus cun ctis pꝛeparatis vellent ad tumulũ depoꝛtare. defunẽtus ſicut pꝛius iaʒ tertio altiſſima ⁊ meſtiſſima voce ꝑ ſonuit Juſto dei indicio condemna tus ſum. Wna hoꝛribili ſententia au dita quaſi omnes immenſo fuerunt timoꝛe? tremoꝛe perculſi certi facti de condemnatione tãti viri. qui int᷑ olios? ſuper alios videbatur hone ſtate vite.claritate fame dignitatis excellentia ⁊ multiplici ſcientia ⁊ ſa pientia pꝛefulgere. Ea tempeſtate erat ibi magiſter bꝛuno doctoꝛ fa⸗ moſus natione teutonicus de ciuita te colonia non obſcuris parẽtibus natus.eccleſie etiam remenſis cano⸗ nicus ⁊ ibidẽ ſcholarinʒ magiſterqᷓ ſupꝛadictis vocibus ſalubꝛiter terri tus atqʒ compunctus allocutus eſt quoſdam ſocios ſuos ibi pꝛeſentes ĩ infraſcriptis vel ſilibꝰ verbis dicẽs. Eia chariſſimi qͥd faciemꝰ mnes ſimul ꝑibimꝰnon ſaluabitur mſi qui fugerit. Si in viridi hoc fit in arido quid fiet? Si homo tãte dignitatis tante litterature tante ſciẽtie.qui vi debatur tã̃ honeſte vite qͥ erat tã ce lebꝛis fane ſic indubitãter eſt dãna tus. qͥd nos miſẽi homũculi faciemꝰ SFi lugubꝛi voce vnius homũtiõis taʒ hoꝛribili ac ſtupendo timoꝛe ac tremoꝛe ↄcuſſi ac ſtupefacti ſum?qd facieinꝰ cum rugitus leonis cum ex tremi iudich tuba in aures noſtras 0 intpꝛis neſine w vco concnn nbih innn nenbhnm Rünin giin os vcharhone mtnt dgints perebuerit cũ omnes audiemꝰ. Sur gite moꝛtui venite ad iudiciũ. Vũo in tam hoꝛribili indicio vhi colũne tur? territi purg abũtur apparẽ po terimus. Vbi tũc latebimꝰ Impoſſi bile erit latẽ in tolerabile apparẽ †fu giamꝰ igitur a facie gladij pꝛeoccu pemus faciem domini in confeſſio⸗ ne. Venite adoꝛem?? pꝛocidamꝰan te deum.ploꝛemꝰ coꝛamn dño qj fecit nos oſtqᷓ; igit voceʒ eiꝰaudiuim?ꝰ non obduremꝰ coꝛda noſtra.ſed exe amꝰde medio babilõis.egrediamur penthapolim igne ⁊ ſulphure iã ſuc cenſam? exemplo beati pauli eremi te ⁊ beati antonij arſennij 7euagrij? alioꝛum ſanctoꝝ cũ beato iohanne baptiſta antra deſerti queramus in montibꝰ nos ſalnos faciamꝰ.vt eter ni iudicis iram? ſentẽtiam damnati tis montibꝰabůdare locum congru um o btinerent.in quo ſuũ ſanctũ ac ſalubꝛe pꝛopoſitum poſſent effectuz; mancipare. Septein iguur ſancti vi ri infraſcripti pꝛefata de cauſa ad dictum ſanctũ epiſcopũ duce ſancto ſpiritu ꝑuenerunt.t vt vtar omni no verbis ſcriptis in legenda vite ſã cti hugonis eß̃i memoꝛati ꝑ ſũmum pontificem innocentium qͥᷓ euz cano hizauit appꝛobata ⁊ confirmata.ad⸗ eſt magiſter bꝛuno vir religioſus ſci entia q; famoſiſſimꝰ hõeſtatis ⁊ gra vitatis ac totius maturitatis quaſ quoddam ſimulacruz. Wabebat an tem ſocios magiſtrum landuinuz q́; poſt eñ extitit pꝛioꝛ carthuſie ·⁊ du⸗ os ſtephanos. hi ſanẽti rufi canon ci fuerũt.ſe d deſiderio vite folitarie eis ſeſe cog unxerunt. hugonem quo q; quem connominabant caßellam eo ꝙ ſolꝰ ex ip̃is ſacerdotis officio onis eterne enuadamꝰ.?⁊ ꝑuenire poſ ſimꝰ ad pgꝛtum ⁊ trnqͥllitateʒ ſaln tis eterne.· Pis ⁊ ſimilibꝰ verbis 7 ſẽ tẽtijs ſeip̃in ⁊ quoſdam ſocios ſuos alloquẽs? exhoꝛtãs. veliberauerũt ip̃e ⁊ ſex alij pꝛobi viri ſecũ abꝛenun ciare mundo ⁊ omnibꝰ pompis ei?⁊ ad ꝑfectã pñiam peragendaz eremt deſertaà ↄpecẽtia querere? ibidẽ reli tungeretur. duos quoqʒ laicos às appellamꝰ conuerſos· andream? ga rinum.querebant autem locum ere mitice vite congruũ necdumq; fep pererant. Wac igitur ſpe ſimul⁊ ſua nui ſancte conuerſationis odoꝛe tra⸗ hente venerunt. quos epiſcopꝰ non ſolum gratanter ſed ⁊ reuerenter ſul cepit ⁊ tractauit ⁊ voti compotes fe Wnit erm rs n unmmo anmgiſere us bibrier teri us alocums ef os ſiprencði bw verdis diis dfacem n ſawedimne ricidocfnent mott din tnnt kren vrbnnii denicbch xius honi ctis omnibꝰ diuitijs delicijs⁊ hono ribꝰ huiꝰ mũdi accie ſinguli cruces ſuas ⁊ nudũ xpᷣm nudi ꝑ artã viam ſeq q̃ ducit ad vitam.⁊ latã gc ſpac oſam deſerẽ qᷓ amnatoꝛes? lectatoꝛes mũdi perducit ad ſupplicia dãnato⸗ rum.t quia audierant famam ſan ctitatis ſanct hugõis ep̃i grandino politani q̃ pꝛiꝰ aliquo tempoꝛe eiuſ deʒ magiſtri bꝛunonis in ſcholis ſo cius creditur extitiſſe. pũſacto inſni rante ad memoꝛatũ ſanctũ epiſcopn ſinul accedẽ decreuerũt.⁊ eiuſcẽ au xiliũ ⁊ conſilium reqrere. vt in eiꝰ di ————,—————————— cit. Ipſo nanq; couſulente iuuante? comitante carthuſie ſolitudinem in trauerũt atqʒ contruxerũt anno do mini milleſimo octuageſimoquarto epiſcopatus vero dicti ſancti hugo nis quarto. Vliderat autem pꝛefat? ſãctus epiſcopus circa icem tempꝰ per ſomnum in eadem ſolitudine de um ſue dignationi habitaculuin cõ ſtruentem.ſtellas etiam ſeptez itine ris ſibi ducatuz pꝛeſtantes erant ve ro hi ſeptem.quapꝛopter non iſtoꝝ tantum ſed ⁊ qui iucceſſerunt · eis cõ ilia libenter anplexus eſt.⁊ vſq; ad ————————————— Er diuerſis moꝛtẽ carthuſie habitatoꝛes conſili is ꝑ ⁊ beneticijs fouit. Aicet vero ⁊ pꝛimitus diuini amoꝛis totus arde ret incendijs.non aliter tñ ad diſci⸗ pline celeſtis excercitia eoꝝ exẽplis ac familiaritate inferbuit.qᷓ ſi flãmã ti qͥs faci plures alias circũpon at. rat autẽ? cum eis non vt domin?ꝰ aut epiſcopꝰ ſed vt ſernꝰ? frater hu millimꝰ.⁊ ad cunctoꝝ q̃ntum in ipo erat obſequia paratiſſimꝰ.adeo vt vir venerabilis vvilhelmꝰ tunc pᷣoꝛ lancti laurentij pae anẽti theofri aglſtro bꝛunomi etiã ip̃e religioſa denotione non meciocrit di abbas magi alligatus. beati hugonis contuber⸗ nalis. bini qppe tunc ꝑ ſingulas ha⸗ bitabant cellas.apuðd magiſtꝝ bꝛu⸗ nonẽ non leuiter conquerẽtur ꝙ pe ue omnia ad humilitatẽ ſpectantia ĩ tra cellaz ſibi pꝛeriperet officia? epi ſcopatꝰ non laltem ſecum vt ſocius. ſed potius conuerſaretur vt famulꝰ In tantum autẽ eremum deuotus ĩ colebat ⁊ ſedulus vt eum magiſter bꝛuno non nijq; exire compellẽtita dicẽs Ite ad oues veſtras eis q; qð debetis exſoluite. xcvij /Refert doctoꝛ jacobus cãrthuſiẽ ſis in libꝛo de pcẽis mentalibꝰcrimi nalibꝰ.&uo fratres religioſi hõeſte conuerſationis ſe mutuo coꝛdialit dilexerit.inter quos vnꝰ moꝛtuꝰ al teri apparvit in oꝛatione pꝛocũben ti. quem vinꝰ videns in vili habitu⁊ vultu meſto inquiſiuit.cur ſic apa reret · Reſp ondit defunct? tribꝰ vici bus dicens. Memo credit.nemo cre dit.nemo credit. Wueſiuit viuus qͥd eſſʒ quod nemo credit. Reſpõdit de kunctus.ꝙᷓ; diſtricte iudicat deꝰ⁊qᷓ; ſeuere punit. Wis dictis diſparuit ⁊? viuentem fratrem inagno timoꝛe cõ dereiiqͥt. ¶ Juramẽtũ ſrcix. Refert beat? augꝰ in ſermone q. dam qm̃ qͥdam bon⸗ homo citaue⸗ rat quẽdam ad indici ꝓpter q̃ndã ũmam pecunie ⁊ ille inſtanter nega nit ꝰ ſe ad iuramentum exhibuit. qðᷣ aliꝰ ab eo recepit.licʒ ſciret eum ſciẽ ter falſum iurare. Wox conſequenti nocte raptus ad iudiciũ. vidit xp̃m ſedentẽ in ſede maieſtatis lue.exigẽ⸗ tem ab eo rõnem de anima illius qᷓ iurauit ei.⁊ de anima ſua pꝛopꝛia.q cognouit ambas eſſe damnandas. Tunc q̃ſiuit cur iuramentum ab eo recepiſiʒ.iẽt ait quia ipſe mihi meũ negauit.Et iuder? M onne potiꝰ de buiſti perdere tuã ſubſtantiã ꝙᷓ ißi⸗ ⁊tham animain. Monne aĩa melioꝛ eſt ᷓ; omnis ſubſtantia tꝑalis Tũc index fecit eů flagellari. ni enigi⸗ lans oĩa q ſibi acciderant enarrauit Et in ſignum huiꝰ plagas in coꝛpo⸗ re ⁊ in doꝛſo ſuo oſtendit. qui nllo modo potuit curari donec penituit ⁊ dens ſibi illud indulſit Gul imnſticia c. Refert augꝰin ſermone de verbis apoſtoli ſuper illud.quod tibi nolu eris fieri alteri ne feceris. vicaʒ qjd homo pauꝑrimus nobis apud me⸗ diolanũ couſtiturus egerit. Inuenit ſacculũ niſi me foꝛte numerus fallit cuz ſolidis ferme ducentis. emoꝛ legis poſuit pitacium publice. Red dendum enim ſciebat.ſed cui reddẽt neſciebat. ꝓꝛopoſuit pitaciuʒ publi ce qui ſolidos ꝑdicit ad locũ illuʒ veniat? querat hominem illum. Il le qͥ plangens circũquaq; vagabãt. inuemo ⁊ lecto pitatio venit ad ho minem· et ne foꝛte quereret alienum queſiuit ſigna interrogauit qualita tem ſigilum ſolidoꝛum? numerum. Et cum ad om̃ia illefideliter reſpo⸗ diſſʒ reddidit quod inuenerat. Ille aũt repletus gaudio ⁊ q̃rens vicem reddere tanqᷓ; decimas obtulit ei ſo⸗ 538 — * Diſtin nona lidos vigintt. qui noluit accige. ob⸗ tulit vel decem. noluit acciꝑe. Ialti rogauit vt vel quinq; acciet Roln . lle ſtomachabũdus hoino pꝛo⸗ lecit ſacculum.mhil perdidi ait. Si aliquid perdidi. Quale certamẽ fra tres mei. qualis pugna. qualis con⸗ flictus. Theatrum můdus ſpectatoꝛ hõ vis aliqd accipere a me.nec ego dels · Vlictus tandem ille quod offe rebatur accepit. Cõtinuo totðj pan Peribus erogauit vnum ſolidum in domo ſua non dimiſit. Cci. Erat quidã puer nouez ãnoꝛum facetus ſatis in veꝛbis qᷓ cecidit in grauem infirmitatem ⁊ ſic obijt. et oſt moꝛtem apparuit matri multũ ahentabiliter? mater queſiuit qũo ſe haberet reſponditʒn inaximis pe nis ſum. Et mater. quante ſunt pene tuenEt puer reſpõdit hoꝛꝛibile ver bum dicẽs. Si omnes carbones qͥs rarbonarij in vniuerſo mundo a tẽ poꝛe natiuitatis vſq; hodie arſerut in vno cumulo iacerẽt ⁊ arderent.et tu dilecta mater ĩ medio cymuli ſta res ⁊ arderes.non tantas penas ſu⸗ ſineres ſicut ego iaʒ in pur gatoꝛio luſtineo. WPater queſiuit puero. Añ meruiſti tam acerbam p enam cũ ſa tis obediens fuiſti.⁊ libenter oꝛaſti. nec iuraſti.nec maledixiſti. Puer re⸗ ſpondit. go conſueui accõmodare denarios a familia.⁊ inde emi pira. oma? nuces.⁊ quando hoſpites F habuimus dederunt mihi denarios ⁊ hallenſes cum quibꝰ ſol ui econuerſo. Modo autem ſic obij ꝙ non omnes exſolui.idcirco penaʒ talem ſuſtineo.t mater. poſſum ne ego tibi in aliquo ſuffragari Relp5 dit puer. Si exſolueris pꝛo me ſtati liberarer. Et ſic puer diſparnit. Wa ter autem vocauit familiaʒ ad ſe di ———,————— nicis meis ſupplicabo. rens. Volo per obedientiã vtcõpn rtetis debita pueri mei. Omnibꝰcom phtatis puer noueʒ hallenſes in de bitis— je reliquit.⁊ mater ſtatim perſoluit.⁊ eodem die puer ſecunda rio matri apparuit dicens. D mater dilecta gratias tibi ago exquo de, bita mea perſoluiſti ine a purgato⸗ rio liberaſti. Ideo celos introibo ⁊ deum feliciter ꝓ te ⁊ patre meo oꝛa bo.⁊ pꝛo fratribus ⁊ foꝛoꝛibus ⁊ 3 LZabo manu. Lei Legitur ꝙ vnus deuotus frater laicus qui erat coquinarius fratru; ſtabat ante ↄuentum fratruʒ multo rum ⁊ in continuo laboꝛe fuit. Et niaz frequenter hoſpites ſuperueni⸗ ebant extra hoꝛaz cõmunis pꝛandi vel cene. vix tantum tempoꝛis habẽ Potuit. vt oꝛariones debitas perſol ueret. Contigit qͥq; vna die vt mul⸗ tis ſuperuenientibus fratribus tota dle occuparetur in laboꝛe coq uine. Tandem poſt completoꝛium ſatis rarde acceiſit ad oꝛationes perſoluẽ das.Et quaſdam peculiares oꝛati⸗ unculas beate virgini offerebat Et quia fatigatus fuit multum ex labo re ſomnus ipſum arripuit. qui excu rere a ſe ſomnum conatus magnam luctam habuit ſomno laſſum coꝛpuf culum depꝛimente.⁊ feruoꝛe denoti onis renitente. Cunq; ſic luctaretur parur ei domina pulcerrima di/ cens. Fili bone mihi ſatiffeciſti. Ta de ad doꝛmiendum de cuius aſpe⸗ ctu gratioſo multa conſolatione re peet ¶nte aliquor annos comperi rẽ non incertis teſtimonijs appꝛobatã que regulariter operantibus affe rrat non parumn ſolacij⁊ opus alle⸗ ———— v 7 vier inuitũ mercedis ⁊ pꝛemijĩ vna domo oꝛdinis ciſtenciẽſis res geſta eſt celebꝛis apud frãciam? ab omni pꝰcredita. quia vir nagll teſtimo⸗ nij teſtis eiꝰ eſt a quo ⁊wiſa eſt. Mel boꝛe. facto refert let?c pun abbati. abbas conuentui. Ze 2 tati ſum omnes crediderunt omnes ſis erat monachi meſſuerũt? ſub põ dere diei? eſtus foꝛxiter udauerit. Venit veſꝑꝰ ituz ẽ ad domũ·cenatu voꝛmitũ? doꝛmitoꝛiũ clauſuʒ. Cel larariꝰ vir ſẽs ſapiẽs ⁊ matu rꝰtalis deniq; cui ſoli hoc licẽt mercẽn arijs reſpomurꝰexpediris his venit? ip̃e ad duꝛmitoꝛiũj.ſʒ clauſa ẽ iãnia qd facẽt pulſaret?led turbare noluit re⸗ quiẽ monachoꝝ deſiſtẽt. ſed reqem „ non habẽt. Walẽs tñ inqerare ſech illos.capitulũ intrat.i ſcamno ſe po nit.⁊ de iunco capitale inſtruit ſibi. Necduʒ obdoꝛmierat ⁊ ecce virgo omni ſpecie pulcrioꝛ obſequẽtib?? lumina pꝛeferẽtibꝰ alijs ↄuab' ĩgre ditur. Iggrecitur mõachũ vn doꝛ⸗ miat ſciſcitatur.vigilare ie d icit. qui ⁊ ip̃e qv ibi facere velint. cur coœnr moꝛẽ ⁊ maxime noc̃te intrauerũt ſe⸗ curꝰinquirit. Iit illa. Ego ſum inqͥt — mmgia cuiꝰes tu?⁊ domꝰſta⁊ vẽs ⁊ onia qᷓ ſunt in domo iſta? in oꝛdi ne iſtopoꝛtabat aũt vas vſtreũ ad nares luas tanqᷓ; odoꝛẽ cuptans er eo. ꝓirit q;. Vſitaui hodie mona p chos meos in agro ſudoꝛein; eox collegi mihi ĩ vaſe iſto. Et hic odoꝛ optimmꝰ coꝛaʒ me ⁊ filio meodigne vtiq; remunerandus pꝛemio opo? tuno. Tum ille v pia vomina. quld tibĩ ramti eſt laboꝛ noſter qui fit nõ tam deuorione humilitãtis ꝙᷓ neceſ ſitate inopie. Itilla inquit. Tu ait non audiſti quia voluptas habz pe nam.⁊ neceſitas pariat coꝛonã. Et ſineceſſiras parit coꝛonã ſed iã par tem accipit voluntas. Siue ergo ne ceſſitate.ſiue voluntate. quod agi ris meuz eſt Omnia veſtra inihi vẽt uſus receſſit. dico.ego ſuſcipioego remero his dictis diſparuẽũt ille.⁊ ille obdoꝛmi vit ſuauiter vtiq; ſie animatꝰ in ſpe. ſic cõfoꝛtatus in fide voluntariꝰ in laboꝛe. Mane fadto refert let?⁊ com ⁊ pꝛo grauitate perſone nemo dubi tat. Accenqũtur animi vmnũ.ſingu li feruẽt ad opus laboꝛantes ⁊ ſucã res in tantũ vt ſi maria demũ adeſ poſſet implere vas ſuum. Sic lude re ſolet dulcis maria cum pueris ſu is.ſic in viſu oſtendens le iilis. donũ pece afferẽs illis. Zudiant hec manſueti ⁊ letẽrur ꝓuſillanimes ⁊ confoꝛtẽtur.pigri ⁊ excitentur.ala cres currant non laſcentur omnes chꝛiſto ⁊ beate marie dent gloꝛim ⁊ ab ipſis viciſſim hauriant gratius Focutio Cilij egitür in ſcala celi q fuit Juidã ſacerdos deuotꝰ qui celebꝛatã miſ la retro altare vidit diabolum ſcri⸗ bentem in pergameno longiſſimo. wung pergamenum ei deficeret ce pit cum dentibꝰ ampliare modo ſ toꝛum.vt maioꝛem poſ reciꝑe ſcri pturam. Ad quẽ accecẽs lacerdos in virtute ieſu chꝛiſti diabolo pꝛece it. vt in pꝛeſentia pophli dicẽt.ejd bi ſcripſiſſʒ. Kñdit demon. Vic ſeri pſi omnia pcẽa mendacia. detractio nes aſpectus impudicos cogitatio nes immundas. vanitates? vĩa pec ſerũt.quia hec facta in eccle ₰ ſia ↄmi ijs muitum venn offendunt.⁊ letif cẽt nos inimicos dei. Tůc ſacerdos aſſũpto ꝑgameno ⁊ peccatis lectis populo nunciauit. Cunq; ad moni tionem ſacerdotis perfecte fuiſſent confeſſi. illa tota ſcriptura fuit de paenn deleta. Et ſic demon cõ + ¶Wker quicã anglie hñs tres filios innioꝛi regnũ tribuit.eo ꝙ ĩterroga tꝰ jd data optione p̃ omnibꝰ a deo poſtularet. reſpondẽit collumgruis vt nõ niſi bñ diſcuſſa verba deꝓme⸗ ret. Alij gñjt maioꝛes nstu ſed inino res p?udentia petierũt pᷣmꝰ foꝛtitu dinẽ·ſecũdꝰ vero pulcritudinẽ.alter vt omnes ſibi potentia ſubiugaret. alter vt ĩ ſui amoꝛẽ omnes alliceret neuter tñ iunjoꝛẽ pꝛudẽti petitiõe ſu perauit. IAuxuria Kvi Refert ãibꝛoſius ſuꝑ lucaʒ quia ſepe faciente mala conſietudine etiã ea ↄckpiſcimꝰ que ſũt coꝛpoꝛi atz ſa mtati etiã ip̃i vite omnino nocitura uidaim inquiens cũ graui oculoꝝ colmodo laboꝛaret? amaret vxo rem interdicta ſibi a medico faculta te coeñdi.cupiditatis impatiens at unpetu libidinis raptus modera ri nequiuerat. Sciens enim pꝛudẽs ꝙ oculos eſſʒ amiſſurus pꝛiuiqᷓ; cõ⸗ ueniret vxoꝛi.in ipſo eſtn feruentis cupiditatis ⁊ ↄſuetudinis apparatu. Vale inquit amicum lumen.ſtatĩ qʒ xpleta libidine interdicta ſibi umi njpꝰ ſuis oꝛbatus eſt..cvij Refert doctoꝛ iacobus carthijſiẽ is ꝙ q̃dam matrona beate virgini deota extitit ꝓpꝛias ꝓles infoꝛmã do ad ſunilia vt ipſam in ſuis nẽita tibꝰinuocarent dicendo. Sue maria q̃ filiam diſſolutã ⁊ vagabundã⁊ ſal tatriceʒ habuit quaʒ ipſa mater plu ries coꝛrexit. B paruz in ea pꝛoſecit. quia pater dilexit eam pꝛe ceteris fi lijs eo ꝙ pulcra ⁊ mũdana eſſʒ.⁊ e⸗ mit ei pulcras? pompoſas veſtes.qᷓ vna die dominica fatigata init ao qð dam pomeriũj ſedens ſub vna ar boꝛe volens refocillari. Cui imnedia te affuit dicens. Surge veni mecuz. Cui ilia. Vnuiſnam es tułẽt ille.ego ſuin diabolus cuius pꝛopoſitum co Diſtin nona naris implere arma ⁊ rethe nm ad gias capiendas.vnde modo recipi es penã non ſolũq tuis pcẽis.ſed eẽ ꝓ pcẽis ommũ qͥs ꝑ oꝛnamẽtũ coꝛ⸗ Poꝛls tui ad malas ↄcupiſcentias ĩ duxiſti.iẽt diabolꝰ ſtatin violenter nitebat᷑ eam raꝑe.⁊ illa clamauit di cens. Virgo maria aciuua me ſicht Water eã in pꝛudẽtia docuit.Et ſta tim dirit clara voce Aue maria gra ta it. Reſpondit diabolus aleci ẽta ſit q̃ hanc or̃onez te docuit.quã ſi non dixiſſes iuſto iudicio dei ad ĩ ferni incendium te traxiſſem.vbi tu cum this equalibus penam condi⸗ gnam pꝛo omnib?ꝰ q́;s ad peccandũ traxiſti inueniſſes. que poitmocum nũqᷓ; ampluus coꝛiſauit.⁊ veſtes põ⸗ polſas depoſuit.⁊ vitam ⁊ moꝛes hu militer emendauit.⁊ btẽ virgini am plius vſq; ad moꝛtem ſeruiit. ¶In libꝛo exemp loꝛũ beateſ/cviij virginis legitur ꝙ ſanctimonialis qᷓ dam erat cui amoꝛ ⁊ aſidua memo ria beate marie dei genitricis cum ipſa etate accreuit.ſed felicibus eius actibus diabolus inuidens poten⸗ tis cuiuſdam pꝛediuitis ocuiis pul critudinem eius inijciens totum eiꝰ animum in amoꝛez virginis peruer tit. Dui dum crebꝛius blandiciaruz ?7 pꝛomiſſionum illecebꝛis animum eius attentaret ſi vxoꝛem eam habe re merẽtur diuitias gloꝛiam ⁊ pꝛe⸗ ter deum omnia pꝛomittens.illa cõ ſentiens renunciauit vite ⁊? moꝛti fi dem dedit. Condixerunt diem qua raptam virginez de monaſterio no uus ille adulter ſuo ſociaret coniu⸗ gio. oſtea autem cuz in domopa rentum illa quieſceret vidit in nocte illa in ſomnis raptaz ſe ſuper os pu tei.qui valde enoꝛmi amplitudine ⁊ pꝛofunditate oꝛis lui aperiens ba Ex diuerſis ratrum tam immanes exalabat leto res vt vniuerſum mundi huiꝰ aereʒ videretur inficẽ.tã dẽſas fumi nebu las vt ſeculi huiꝰclarita tẽ de celo vł deretur effugaſſe. Cunq; totũ ſerpẽ tibus ⁊ vermibus ſcaturire ⁊ a cla? moꝛe eoꝝ qᷓ intus toꝛq̃bantur hoꝛri bili qͥdaʒ ſonitu miraretur imugire. vidit repente ethiopes quoldã igni⸗ tos de medio exiliẽtes? animas dã natas toꝛmẽtis abſq; differẽtia cru deliter ĩmergẽtes.a quibꝰ ⁊ ip̃a coꝛ repta cũ intro traheretur ĩter ipᷣas iã deſpatiõis anguſtias reſpiciens? circũſpiciens ſi eſſʒ auxiliatoꝛ· vidit antiqᷓ; patronã? dñaz ſuã m̃ẽz dñi ſtam mariã.ſ; nimis a lõge? ſic a ſe auerſam vt ex eiꝰviſione vix aliquã ſpeʒ poſſʒ colligẽ.tñ toto conatu cõ Uerſa ad illõ nomẽ q; ſuũ ei iclamãs Pña inqt dña lubueni ancille tue.ĩ tamn amara nẽ̃itate ↄſtitute. Pꝰ mul ta verba acceſſit pietatis inter ad ream manũ q; eius tenuit.pꝛocul ili co inimici facti ſunt. Tunc dirit bea ta virgo. Hi ſunt fructus libidinis hoc pꝛemiũ voluptatis. Poſtea be ata virgo abijt. Vix euigilaueratet aderant nuncij dinitis illiꝰ? querẽtes quid fieri iuberet de nẽarijs nuptia rum. It illa pꝛocul inquit ꝓcul mi⸗ niſtri moꝛtis ⁊ intẽtoꝛes eterni iudi cij abite. llis qʒ a facie ſua cum ſũ⸗ ma indignatione ꝑturbatis parẽti bus? omnibꝰ totã rẽ aperuit.⁊ mo naſterio reddita totis ſe viribus pe nitẽtie luctibꝰ ⁊ antiquo pꝛopoſito reddens.inſtabat q̃ntum poterat re cuꝑare gratiam dñe ſue dei genitri⸗ cis marie. cix apiles qdã q̃ndam virginẽ deflo rkuit.eo moꝛtuo cũ illa ꝓ eo oꝛaret ⁊ fleret. moꝛtuꝰmiles viſibiliter apa ruit voce ruca eã alloquẽs.q̃ cũ q̃re ret cãm raucitatis eiꝰ ait. quiaiĩvo cis dulcedine gloꝛiabar cantilenas lu xurioſas ⁊ ſeculares decantando cuiꝰ cum crura nigerrima? ſcabioſa ⁊vlceribus plena apparẽnt querẽti cãm reſpondit. Quia multum gloꝛi abar in cruribꝰ meis de pulcritudi ne moꝛe militari illa extendens? oꝛ nans ſuperbe.nunc inter ſpinas gra dioꝛ.crucioꝛ vulneroꝛ q; in illis.iſta iteruʒ dixit. Quis eſt reliquus ſtat? tui coꝛpoꝛis! At ille. Aperi oculos tuos ⁊ vide.⁊ pꝛoiecit pallium a pe ctoꝛe quo amictꝰ videbatur.⁊ vidit maximum bufonem? teterrimuz pe ctoꝛi eius inherenteʒ. ita vt bꝛachijs eius collum ſuũ ſtringẽt.⁊ os ſuum oꝛi eius iungeret.cuius etiam vẽter per ventrẽ eius dependebat.pedibꝰ eigenitalia q̃ſi quibuſdã loꝛis ſtrin gere ⁊ ligare videbatur. Rrequiſit? quare hoc pateretur reſpondit.pꝛo oſculis lubꝛicis quib? te ⁊ alias mu lieres oſculatus ſum hec patioꝛ ⁊ ꝓ opere libidinis in genitalibus cruci oꝛ. Cum mulier quereret vtrum ne ab illis penis eſſz liberandus reſpõ dit Mon oꝛes pꝛo me quia nihil ini hi pꝛodeſt quia eternaliter ſum dã⸗ natus.⁊ hoc ideo quia medicinam penitentie neglexi. hoc dicto diſpa⸗ ruit. Femina autem recluſoꝛium in⸗ trans penituit. 6cx au⸗ gůſtus cum quadaz ſolenni die miſ ſam ſolita deuotione audiret.diaco nus eiuſcdem miſſe lecturus euange lium pꝛecedẽti nocte muliercule imm pudicis amplexibus ſe fedare non timuit. Hoc itaqʒ grauiſſimo pia⸗ culo cauteriatam habens conſcien⸗ tiam ſanctum euangelinz legere pꝛe ſumpſit. poſtmodum etiam ſacris myſterijs ſecundum officij ſui exigẽ tiam eadem impudentia miniſteri⸗ um manibus impuris exhibituus —4 gi resſun s enam yitr vrchonctpp nberpant enitnltusc vnhlm b ncicum cdidto diſpa sritiose⸗ ſolenn de ne acrit dil edurs clal Diſtin nona ſi non vltio dĩna obſtitiſſʒ. Ecce nã⸗ dum verba ſacra labijs pollutis vepꝛomẽt aranea deſuꝑ a laqᷓ;aribꝰ ð atoꝛij le ꝑ filiũ ſuů ſemel ſcʒo⁊ ter tio ſuꝑ caput cohtaminati lectoꝛis dimittẽs tertia nihilominꝰvice ipſo impꝑatoꝛe aſpiciẽte caput oł ſcenun ppugit ac ſine moꝛa miſerũ exfixit Legitur ꝙ ſoꝛoꝛ ſẽi damia Ucxi. ni aparuit poſt obitũ ſibi.⁊ dixit je eſſe in maximis penis · Et ip̃e ſẽs da mianus q̃ſiuit ob quã caulaʒ eſſz in rantis penis cũ tñ ſancte vite fuiſſet Reſpondit han c eẽ cãm ꝙ ſemel ſte riſ in camera ſua ⁊ audiuit in pla tea cant? choꝛiſantiſi cum aliq̃li dul cedine. t qꝙ de hoc in pñti vita nõ egiſ pñiaz ꝑ. xx. dies debẽt ꝑuniri in purgatoꝛio. cxij. 6 Refert robertus de licio in ſũo qᷓ dꝛageſimali.quia in ciuitate ſpoleta na puella q̃daʒ foꝛmoſa fuit.qᷓ vani tatibus ſp intenta nil de futura vita cogitabat. Mec infirmitate ꝑcuſſa monitiones ⁊ hoꝛtamẽta ſalutis ab hoꝛrebat. ſicur mihi retulerunt qᷓ au dierunt illã. Tandẽ inualeſcẽte moꝛ bo cum cernẽt infelix iuuẽcula deꝓ⸗ rimo ſibi ĩminere moꝛtẽ roganit in ſtant mr̃em vt eã veſtiret p̃cioſis iu dumentes q̃ ferre conſuenerat oꝛna ret poliret q; illã tãqᷓ ſi ad nuptias eſſz acceſſura. Innuit ei ñ fecit q; Nð filia volebat. O terribile indci o ſtupendum?⁊ admirabile dictu.ſic oꝛnata clamnare ſuſpirando cepit in uencula. Meu moꝛiar ego ſic pulcra moꝛiar ego ſic decoꝛa.moꝛiar ego in etate tã tenera! vicebãt illi circ ſtantes. Cõmitte te vo filia.q beni gnus ⁊ clemẽs eſt. At illa magis la⸗ mẽtabilit᷑ reſpondebat. Et qͥd mihi chm deo. Veni o diabole ſuſcipe tu aĩam meã. Inter q̃ verba expirauit damnata? deſpata. ———————,———— —(Werta. Cerij. ¶ Zegitur iñ cronica pꝛioꝛnih do⸗ mus maioꝛis carthuſie. Circa annj domini millefimum octuageſimum „ ſecundum iꝑe guigonis quiti poꝛis dicte doinꝰ creditur eueniſſe quod non incongrue videtur ad mem̃oꝛi⸗ An reuocandum. Conuerſus quidã ibidem fuit receptus humilis genẽ. Ac iuuenis etate. moꝛibꝰ generòſus. vlte q; ſanctitate pꝛouectus. Hic to to ſtudio obediẽtie.humilitati inoꝛ tificatiom omnem quam poterat operam achibens. mũdum ſibi.ſe q; mundo non ſolum crucifirerat ſed etiam ſepelierat.amoꝛi diuino⁊ ſpe cialiter memoꝛie mñis dñi ita ſe to⸗ tuz denouerat.vt a bonis viris ip̃m vltam qʒ eins cognoſcentibus nihil ſcire iudicaretur. diſi ieſum chꝛiſtum ⁊ punc crucifixum.ſacram q; ipſfius matrem ac perpetuam virginem hu mane ſalutis ſingularem poſt deum amatricem mariam. is ſtudijs cõ uerſionis ſue principijs ĩceptis ma gis ac magis inſiſtens antiqui ho⸗ ſtis inuidiam velut nouam ac ſpeci ↄlem contra ſe excitauit nec iam oc culte ſed palam. Jacebat ſiquidem quadam nocte in cella ſibi vt talinʒ mos eſt ad laboꝛis ſolamen ⁊ oꝛati⸗ onis lecretum aſſignata. Tunc ecce in multo iam pꝛoceſſu noctis ip̃i ad huc vigilanti? celeſtia meditanti de monum turba in ſpecie poꝛcoꝛuz a⸗ greſtium apparuit.? per totam cellẽ diſcurſu inano rictu hoꝛrendo dẽti bus longiſſimis ac velut in necẽ eiꝰ ex acntis ↄauetacũj ac trementẽ ho minẽ circũſtabãt ſudabat ille pᷓ tĩo⸗ re⁊ qᷓſ iã iãq; a beſtijs deſcerpendꝰ ni nin moꝛtẽ vltmã pᷣſtolabat᷑. hee aht eo patiente adauctus ẽ metus. nam quemdaz enoꝛmis magnituc nis hoininez vt ex coꝛpoꝛis ſui iudi Er diuerſis cio ſibi videbatur demonũ pᷣncipem cellã conſpicit intrantẽ. Vu pmoi⸗ reſſu ſuo conuerſus ad poꝛcoð alt. uid ſegnes eſtis. cur plic iꝗ hon 13 viſtis. cur nõ diſcerpſiſtis · qud dt eitis? Inquiunt poꝛci. Wagno co⸗ natu faeẽ niſi umnꝰ. cũcta tẽtantes nil facẽ potuimꝰ.E go inqᷓt ille iã fa ciã qð vos deſides minime facẽ po⸗ tuiſtis. Vuo dicto vncũ ferreuz lon gis ac recuruis vngulis terribilẽ mi naci manu p̃tencẽs atqʒ ad vix dei rapiẽdũ imo ad diſcerpendum ada ptãs eð nimio terroꝛe pene inẽte ex⸗ cedẽ coegit. Sʒ veꝰ cui vir ille bon⸗ ſepe dicebat.ne nos inducas in tẽta tionẽ.ſed libera a malo tẽtationem tõ durã non eit paſſus vltra ꝓcedẽ. ſed ſus infinita inĩa q̃ ſuis ſpꝙ uidet eduxit eũ a tentatione ⁊ liberauit a malo. ox em̃ vt neq; ille manũvt dictũ ẽ ad rapiẽdũ.⁊ vncum vt vide bat᷑ ferreũ ad eñ diſcerpẽdum exten dit ſtatiʒ oĩpotẽtis filij dei m vere mat mie in qͥ ille ſicut dictuʒ ẽtotã ſpem ſuã poſt deuz poſuerat viſibilt affuit.⁊ virga leui manu p̃tẽſa qo inquit huc deteſtãdi venire auſifui⸗ ſtis. Non ẽ hic veſter nec iaʒ in aliq̃ contra euz poteritis pꝛeualẽ. Pixit hoc ⁊ dicto velociꝰ rotũ iilud nefan dum collegũ vt fumꝰ euanuit. Per ſtitit illa poſt demouũ fugam cum homine adhuc tremẽte.eũ q; his cõ ſolata eſt verbis. Placz inq̃t qð fa⸗ cis tui qʒ animi deuorionẽ deo mi⸗ pi qʒ gratã noueris Fac ergo qð fa cis? de his ad melioꝛa pſeueranter ꝓficẽ ſtude.et vt tibi ↄliquid ſingu⸗ jare in mãdatis tradã ſtude vilibus eicis operi manuũ denotꝰinſiſte. am plectẽ abiectas veſtes. bis virgo be ata animatum hominem relinquẽs celos repetijt Ille autem vt a beata virgine iuſſus fuerat mandata eins adimplẽ totis viribꝰ nitebat vilib cibis magis qᷓ ſplẽdidis epulis.vili p pãnis magis ꝙᷓ pꝛecioſis vſq; àd moꝛtẽ contẽt? Ccxiiij. Legitur in cronica poꝛ domus maioꝛis carthuſie quia fuit quidaʒ magne religionis monachꝰ domin? petrfauerij vocatus. Pic pꝛioꝛ do mus ſancte crucis effed? ꝓ ſtrẽnui⸗ tate moꝛum ac ſubtilitate ingenij ꝓ curatoꝛ generalis totiꝰ vꝛdinis ad canlas pertractandas eſt effectus. Tum autez pꝛo iniunẽta ſibi obedi entia in quadam ciuitate manẽt cõ tigit eũ graui infirmitate vexari. o? dinatione q; vt creditur diuina con tigit vominũ hubertum pꝛloꝛeʒ bo⸗ nipaſſus ad ipſum inlirmuz deueni re. Vuem mox vt infirmus vidit ga uiſus ẽ gaudio magno valde. dirit qʒ ei.Frater mi tu ine trades ſepul⸗ ture.ſciẽs q; finem ſuum aceſſe con feſſione eicem facta vnctionem cum viatico petijt ⁊ accepit. viẽto vero domino huberto alia occaſione ab infirmo ad hoꝛaz recedente ecce ſa than humani generis inimicus an te lectum eius ſtatim affuit magnz volumen poꝛtans ĩ quo omnia pec cata que dictus infirmus commiſe⸗ rat in tota vita erant conlcripta dͥ ante faciem dicti infirmi cuz magna pꝛoteruia ſe ponens omnia peccata ſua impꝛoperabatꝓcaciter cachinã do. Cum autem infirmus pꝛe timo⸗ re ⁊ tremoꝛe hoꝛribilis viſionis qͥd reſponderet neſciret niſi hoc tantũj⸗ modo. quia ĩ cõfeſſione facta confi deret peccatoꝛum. magis ac magis ſathan mitebatur eum ad hoꝛribilez deſperationem inclinare · Vepit au tem infirmus tremere.palleſcere · c fere in baratruʒ deperationis iũ ca in Mhf u debat niſi ſupna eñ gratia clementi ſimplicitate ac denotione faciebat byuliun oculo reſpexiſſʒ. Subito nanq; me⸗ caput imaginis oꝛnare cõſueuerat. u d oꝝ conolatio. laboꝛantiũ foꝛtitu Parẽtes igitur cleꝛiculi agnitis de⸗ n do. deſpatoꝝ reuelatio affuit beatiſ votlone pariter ⁊ deſicerio pueri.in un ſina virgo inaria.vltra humanam monaſteriũ qõdam cñ in monach 1 uſuchi rõnem lucidiſſima.in bꝛachujs is conſecranduin tradicerũt.qui mox n Pherũ deferẽs inenarrabiliter ſpeci clauſtrali artatus diciplina pꝛe do hipn oſumn. victo qʒ infrmo iã fere deſpe loꝛe coꝛdis cepit plurimũ fiere. Cj⸗ 3 wſin ro cominus aſtans. Frater mi in, qʒ; pꝛloꝛ quensʒ eſſʒ canſa tant fier⸗ unigi quit.cur tines cur difficis per iſt interro gamß Gpter oꝛcis enim ri go weu em̃ puerũ ſpecioſuʒ omnia pcẽa tna rem flere eum ſuſpicabaturyreon zet cu ſunt dimiſſa. Ad hec verba ſathan dit ei puer. Solitus 1 uun dietim de fechs. qi aduenerat nimiũ confuſus ð lo congregatis hincinde ſpeciebus ac ſic co illo turpiter eſt egreſſus. Statiʒ floꝛibus beate marie ſertum compo 1 urha 6 q3 abꝛoculis infirmi cũ puero etiaʒ nere ad quod iã exire me videt᷑ ſoci M rernn enahuit virgo gratioſa. Tunc infir hnius obſeruãtia pꝛepedire. Ad qð ton mus cum tanta letitia ⁊ exultatione pꝛioꝛ fili inqͥt chariſſime diebus ſin Apobo coꝛdis remanſit qjnta ſicut referebat gulis legas quinquaginta aue ma mmi abipſo exp̃mi vel auditoꝛe capi nõ rria ſic vł ſe p poit deceʒ legas vni F valest xum victus domin⸗huberr pater noſter· ad honoꝛẽ? renerent o vale dirit ad infirmum rediſſz eidẽ oẽm viſio um dilecte vñe tue ſc nempe ſeru el he enarrautt· Demũ poſt matutias eifacies gratins multo pꝛiore Puer m vctſe o noctis ſequẽtis ſolus ſeptẽ pſalmos vero iuſ a implens per crementa tẽ nione cum letitia Pꝛout poterat icepit de⸗ poꝛum auxit 7 incremẽta virtutuzs. cantare. Eum autez dicendo nimiũ graharetur dictũ dñm hubertuz vt e iuuaret roganuit. vů vero letaniã cẽõiter decãtarent veniſſent q; ad lo⸗ cum illum in quo dicitur. Wẽs ſãcti vꝛate ꝓ nobis. ſubito poſt pᷣdictam poſtulationem elenans infirmus di gitum dextre manꝰ cũ coꝛdis letitia maxima ſubiunxit dicens. Dẽs ſãdi qui modo hic eſtis oꝛate pꝛo nobs Vuã poſtulatoinẽ crebꝛiꝰ cum ma⸗ gno feruoꝛe ingeminãs ſpiritũ exa⸗ kapit. ex Legitur in libꝛo exemploꝝ beate virginis ꝙ ſcholaris qͥdam iuuenis beate virgini multů denot? hãc ſibi 5ſuetudinẽ fecerat vt de odoꝛiferis Hoꝛibus alijs redolentibus ſpeciebꝰ ꝓht melius habere poterat imagini beate marie qᷓ in ecẽ̃a habebat᷑ ſertũ gödaz diebus ſingulis m ra coꝛdis Adeptus annos debite etatis pꝛo⸗ pter vite eius pꝛobitatem electꝰeſt in pꝛioꝛeʒ · Contigit ergo eñ ex par te officij cum aliquo fratre aliqͥrſuʒ pergere. unod vt quibuſdam latro nibus innotuit.eos a tergo ſũt ſecu ti. Recoꝛdatus interim pꝛioꝛ ſertuʒ conſuetum beate virgini illo die nõ dum lectum ad genua cecidit. ⁊ ma leficoꝛum inſcius ſertuʒ virginis de notus impleuit. Stantes autem la⸗ trones viderunt dominam quãdaʒ mira gratioſitate foꝛmoſam añ eum ſtantem.⁊ per ſingulas ſalutationes rutilantes roſas? fioꝛes ab oꝛe ei? exeipientem.? ſertum quoddam er eis perpulcrum componentem. Fi⸗ nita autem oꝛatione jua completuʒ eſt et ſertũ · qp ipſa domina pꝛopꝛio cat ii imponebat.ſic q; ab eoꝛuʒ ob turibus eſt ſubtradta. Clainabant —————————————˖—————— tur latrones ad patrẽ· niſi nobis reſuerst dña qᷓ aſtabat in⸗ tmaueritis neq̃qᷓ; moꝛtez eyadetis. Muibꝰ poꝛ. Pneri inqt nulliꝰ nobis eſt dñe ↄgnita vel vila pñia Sd qð latrones· Non ſolũ q̃ vobis aſtitit. ß ⁊ quid legebatis cũ vobis aſtaret aꝑire nobis opoꝛtebit. oactꝰ itaq; pᷣoꝛ rei geſte illis oꝛdinẽ retulit. qũo videlʒ vietim beatam virgihez vene rari conſueuit Tũc illi audito nira culo pecibꝰ eius pꝛouoluti veniain poſtulabant.⁊ vt ſibi cõfiterẽtur ab to pꝛecibꝰ impetrabant. Sicqʒ einẽ data deinceps in meliꝰ vita felici fi⸗ ne beata qete in dño qͥeueꝛunt. Pꝛi oꝛ ðo virgini gloꝛioſe gr̃as referẽs ſolitũ ſue deuatõis oblequiũ tall fre tp̃ſicio venotiꝰcurani eicẽ offerre lirgo qdã religioſa fᷣm nr¶xi rů pſalmoꝛũ centũ qnq̃gints ſalijta tiones angelicas cũ totiqem venijs regine eeli ſingulis dieb⸗ offerebat. Sʒ qm̃ ꝓpter pſam multiplicitateʒ minꝰ digns deuotione qᷓ; opoꝛteret id faciebat.adionita eſt ab eacem vña ña.q̃tenꝰ reciſis duabus parti bus quq̃ginta ſibi quotidie ſalutati ones cum̃ competẽtibꝰ venijs inten te ⁊ moꝛoſe ꝑſoluẽt · patenter inſinu ans deo? ſibi acceptiꝰfoꝛe ꝙᷓtůlibet parũ ſeruitij cůj debotione q; multũ negligent ⁊ ſine deuotiohe eu Jegitur in ſcala celi ꝙ fu⸗ vuas filias. q̃s infoꝛmauit ad amo⸗ rem virginis bñdicte. Paugtate er⸗ go grauata timẽs coꝛrhploe mh di añ altare beate virginis eas ad durit ſic dicens. O dõina has filias meas virgines mundas tibi offero. Et quia non habeo vñ poſium eas nutrire. quicqd iuris ĩeis habeo to tñ tibi do.Et acceptis manibꝰ puel iaꝝ in ſignũ vere donationis cõiun it quedã mulier nobilis B pa Lꝑhñs xit manibꝰvirginis. Et dů receſſiſſtt iuuenẽ ſplẽdidum inuenerũt in foꝛi bꝰ domus ſue q obtulit eis centum libꝛas in quibus ſecrete erat obliga tus patri earum.Pe his mater ĩdu it filias ⁊ de neceſſarijs ꝓuicet opti me. Oð attendentes gentes murmu rare ceperunt credentes ꝙ de mere trieio hec haberent. O mater aucĩ ens filiabꝰ aduocatis ſic ait. Ite ad matrem virginem mariam ⁊ inſtate — cum fietibꝰ ⁊ deuotione vt tanq; ma ter ſubueniat huic infamie veſtre· ᷓ ex coꝛde virginem rogantes dumĩ quodam feſto ſolenni ipſiꝰ virginis ad ſermonem in platea ſederẽt in ſentia totius populi angelꝰ deſcẽdit de celo poꝛtãs duas caplellas de ro ſis pulcerrimis albis ⁊clam ãdo in pñtia totius populi ſic ait illis dua bus virginibus Iſtas caplellas mit tit vobis virgo beata mãrin mater veſtra in ſignum virginitatis veſtre Et illis dimiſſis diſparuit · ũc pᷣna ceps terre qui ibi aderat vio enim miraculo duo monaſtẽia conſtruxit ad honoꝛẽ beate virgiĩs.in ijbꝰ iſtas duas conſtituit poꝛiſſas C revii — Zegitur in libꝛo exemploꝝ beate virginis quia cuidaʒ paſtoꝛi cmo ranti in villa quadam filia qjdã vin go pudica q̃ pr̃i ĩ paſcẽdis gregib? famlabat. Ferat autez in loco pa ſcuali ecẽa quedã deſerta.quam fre quenter ingrediens virgo pꝛedicta or̃ones ſuas coꝛam imagine gloꝛio ſe virginis marie effundebat. Fuit nanq; pꝛedicta ecẽa in honoꝛe glo⸗ rioſe virginis dedicata in q̃ imago qdam foꝛmoſa beate virginis habe batur q̃ pueruluz in gremio contine bat.q̃ qm̃ ab hominibꝰ ecẽia dercli⸗ cta non frequẽtabatur in honoꝛe qͥ decuerat in veſtitu? alijs exhibẽdo minꝰ curab atur. ſic ꝙ ĩculto h⸗ bitu ine ecẽ dic * ſin 7. lim cta q p ſub fut tiu 1Al vot cire coꝛa beat iſſz. ſeru tact quo in q illis ruz nẽ g opoꝛ mita moꝛ. 9 lat bitat ti ine ſomn cum dicto ro ip̃ Oꝛati ret in ge tu rimat lato qa IFlle bant. hithß ge decct Adidoin capcsnt unnnmm ginitans wn inoꝛnata ſtabat. vt moꝛis ẽ ĩ hmõi ecẽijs deſertis.iEx quo aũt virgo p̃ dicta or̃ones ſuas ſolitas coꝛã eadẽ imagine ſepiꝰ beate virgini offerre ↄſueuerat mota ſemel pauꝑtate ve⸗ ſtitus gloꝛioſe virginis. inter verba ↄpaſſiõis ſic eſt exroꝛſa. O regina ce li mater dñi dei mei ieln xp̃i benedi cta valð male apparetis veſtita. ego quoq; heu nihil habeo quo veſtre pauptati in veſtitu ⁊ ornatu poſſim ſubuemire.ſed qð mihi in veſtitu de⸗ fu erit exterioꝛi ſupplebo quo deuo⸗ nus potero oꝛationũ meaꝝ ac ſalu tationũ veſtitu interioꝛi.conaboꝛ q; vos veſtitu tali oꝛationibꝰ meis ful cire quo reginam nobilem decet de coꝛari. unqʒ in hac deuotione ad heatã virginem multis annis ferbu iſſz.⁊ beate virgini de ſibi echibito ſeruitio eam remunerare placuiſſet. tacta lãguoꝛe lecto decubuit.ocẽ quoq; tꝑe cũ duo fratres nemꝰville in qua beata virgo pꝛedicta iacuit. illis ſic ibi ambulantibus vnus illo ruz ſomno nimiũ pꝛeter conſuetudi nẽ grauabatur.dixit qʒ cõſocio ſuo opoꝛtere ſe om̃imodis paululũ doꝛ mitare. Cui cuz alter diceret.frat᷑ ſi moꝛam hic fecerim?ꝰ qm̃ nemꝰiſtud a latronibus plurimis vt ſcitis iha bitatur.moꝛtẽ a latronibus circũuẽ ti incurremꝰ. Reſpondit ille. NMiſi a ſomno recreatus fuero vel ad modi cum etiã pꝛocedẽ non valebo. Quo dicto membꝛa ſopoꝛi dabat. Ait᷑ ve ro ip̃i aſidens libꝛum aperuit atqʒ oꝛationi incumbebat. Cũq; ſic ſede⸗ ret in oꝛatione deuotus.ecce a lon⸗ ge turbam q̃ndam copioſam pulcer rimarum virginuz in veſtitu ſtragn lato ſibi vi dit appꝛopinqᷓ̃re. quibus qua dechit reuerentia aſſurgebat. Ille ip̃i inclinantes tacite pertranſi bant. voſt has ecce turbam qjndaz ——— Diſtin. nona ali foꝛmoſitate pꝛedicta magis cla⸗ ram ſibi vidit in veſtitu albo appꝛo⸗ pinquare.que vt pꝛedicie ip̃i inclinã tes cuin ſilentio pꝛeteribant. poſt hanc ecce tertia q pꝛemiſſis pulcri⸗ tudine pꝛeminebat appꝛopinquauit veſtitu rub eo decoꝛsta.quaz virgo q̃dam gloꝛioſa aſpectu vltra qᷓ; cre⸗ di põt delectabilis.ceteris habitu p clarioꝛ ſequebatur.que roſis albis ⁊ rubeis ex omni parte fuerat conſti pata.habebat ſertũ roſeuz in capite velut iam recenter de paradiſi ame⸗ nitate ſub latum.Cui aſſurgens frat᷑ pꝛedictus atz inclinãs humiliter ab ea petijt ſibi indicari q̃nam poſſßʒ eẽ pla regina tam generoſa. Cũq; illa feruoꝛem deſiderij eiꝰ conſideraſſet. humniliter inclinans illi reſpondit in hec verba.Ego ſum maria mat᷑ dei q neminem peccatoꝛem reſpuo me humiliter inuocantẽ. Tunc humilit᷑ optãti etiaz ſcire q̃nam poſſent eſſe virgines tam foꝛmoſe q̃ ipᷣam pꝛete ribant.reſpondit maria? dixit. Ille omnes lunt virgines que virginita tẽ ſuam vſq; ad moꝛtẽ illibatã ſerua verunt. Pꝛima turba quã vidiſti ve ſtibus ſtragulatis oꝛnataz virgines ſunt que ſic in mundo ſtabant vt qͥſi in medio virgimtatis ⁊ matrimonij ↄnimo nutarent Becũda turba quã viciſti veſtibus albis rutilantez.vir gines ſunt que in mũdo virginitatẽ ſuã filio meo mihi q; deuoucrunt.? vſqʒ ad moꝛtem noſtro adiutoꝛio ĩ⸗ maculatã ſeruauerũt.q̃pꝛopter eax gloꝛia in multo pꝛecellit gloꝛiã pꝛi⸗ marum. Tertia turba quã viciſti ve ſtitu rubeo choꝛuſcantẽ mihi; ꝓR xime aſſiſtentem virgines ſunt q̃ nõ ſolum meum eremplũ ſequentes vir ginitatẽ vouerunt.verum etiam eã dem in martyꝛio ſanguinis ob amo rem ſponſi ſui effuſione 1 Er xiſte omnibꝰalijs in gloꝛia pꝛeminẽ meruerũt. Cũq; dulciſſima dña vir o maria fratrem pꝛedictũ ſic grati oſe rñſo ſuo infoꝛmaſſʒ · inſtabat ad⸗ puc frat ille humiliter poſtulãs ab ea ſibi intimari quonaʒ cumn turbis virginum tam foꝛmolis tenderet re gina tam gloꝛioſa. Rñdit maria ꝑP⸗ gimus in villam ꝓximam virginemn qndam iam in extremis agente viſi tare.eñ qʒ ob mihi impenſum ab ea deuotionis ſeruiti noſtro cõſoꝛtio a ggregare. qm̃ ipſa me vt vides taz gloꝛioſo veſtitu ſuis humilibꝰ pꝛe⸗ cibꝰ decoꝛauit. Mos igitur illuc ve nire diſponimus eandem virginem viſitare ſicq; dña noſtra ab eo diſceſ ſit. Cunqʒ ille ſociũ ſuũ a ſomno ex citaſ.ſurgens ſocius in magno ſui coꝛdis gaudio dixit. Salubꝛi ſõno ſopoꝛatus ſum. Viai nempe id ideʒ doꝛmiendo qð tu te gaudes vidiſſe vigilando Eamꝰ pꝛoinde videre q fine ſit hec virgo ab hoc ſeculo mi⸗ gratura Euntes igitur in villam ſo ſicite requirehant.vbinam inibi vir go aliqua intirmitate laboꝛaret. Cũ q; omnes ſe de hullius virginis ifir mitate ſcire reſpondiſſent.triſtati ſũt fratres ilinc qusſi decepti ite velle cogitantes. Et ecce hoino quidaʒ il lis obuiabat q virginẽ talem paſto ris cuinſdam filiam in kine ville ifir mitate graui laboꝛare affirmabat.qͥ audito letificaui fratres illuc ibant. virginem qʒ; in ſtraminibus decum bentem inueniebant.cui cuz neminẽ gdeſſe vidiſſent eam deuote ſalutas bant. Quibus virgo diſcoopite ĩqͥt fres capita veſtra ⁊ oꝛate domin vt vobis concedat videre pulcram hanccomitiuam hic iuxta me grati⸗ oſe congregatam. Zd quã admoni⸗ tionem ĩes ad genua pꝛonoluti diſ cooꝑtis capitibꝰ ſe or̃oni dederunt ac omnes virgines ibi adeſſe ↄſpe⸗ xerũt.q̃ in nemoꝛe illos pꝛeterierũt. cum multitudine etiam angeloꝛum viderunt ⁊ dominã noſtram ceteris omnib?ꝰ pulcrioꝛem.que ſertum mi⸗ re pulcritudinis virgini pꝛeparatuʒ geſtabat in manib?.ſic qʒ parili con centu mire dulcedinis modulatio⸗ nem in excelſuʒ cantauerũt. Cũq; ta li dulcedine cãtꝰ aĩa virginis e coꝛ⸗ poꝛe fuiſſet reuocata. virgo maria beata dei genitrix.ſertů roſeũ quod manu tenebat capiti eius ĩponebat. ſic qʒlmira dulcedinis recreatiõe ac letitia inenarrabili in celum ſeſe re⸗ cipientes. animam virginis ſecuz in perpetuum regnaturã conduxerũt. (Legitur in libꝛo exẽploꝝ ¶cxix. ⸗ beate virginis ꝙ in quadam ẽcta i honoꝛem beate ac gloꝛiole ſp virgi nis marie dedicata in monaſterio q́; dam quod dicebatur dolo erat mo nachus qͥdam Javvertꝰ noĩe. qͥ do minam noſtram virginem mariam ſingulari deuotione ac reuerẽtia ve nerabatur. ſic ꝙ ob amoꝛẽ magnz noĩs maria ꝓ qualibʒ littera pꝛedi t̃ti noĩs maria pſalmuz qui ab vna litterarum reuerendi nominis ma⸗ rie ichoabatur legere dietim ↄluene rat.pᷣmo ſolebat legere pſalmũ AMa⸗ gniticat f.⁊ pꝛo.a pꝛima. Id dñm cum tribularer. Pꝛo.r. Retribue ler no tyo. Et pꝛo. J. In conuertendo. Pꝛo. a ſecunda Ad te leuaui. Id quẽlibʒ pſalmum verſiculum Poſt partum virgo.⁊ collectam. Xonce⸗ de nos fa.tu. Anno autez dñi.b.c. lxxxvi.in nocte lancti andree ců ſ̃es ſimul ad cantandas matutinas cõ⸗ neniſſent atz inchoaſſent. Suppꝛioꝛ accepta laterna in manibus ibat de choꝛo ad choꝛum conſiderans vtrů ne aliqͥs ſomno deceptus ülic nõ ad eſſʒ. C unqʒ omnes adeſſe cognoſcẽt rer. ſinij Ret a. her tere te le viſi time bus culũ time gttin njch chiꝰ deo ex a ſic d ſerui in one lis o cleri dtum Edu mon cile ſi 7 dec incrii ſescr eti wraz S te u ip un mindn ders yen 6 nnntit fiwp ieng Rdan Ndooon no rginn nurin tarmitun n iz inm mi mnins o ine npin f in Iddin d n n „ . ℳ 3 45. 8„ excepto fr̃e ſuo carnali iavverto aſ ſumpta laterna iit in doꝛmitoꝛiuz vbi eij pꝛecedẽti veſpe vidit ire doꝛ mitum. Cunqʒ veniſſʒ in doꝛmitoꝛi um añ fris ſui lectiſterniũ inuenit eñ in lecto ſed moꝛtui. vidit q; ex oꝛe eiꝰ roſã mire pulcritudinis excreuiſ⸗ le.ſimilem quoqʒ roſam vidit ex qͥli bet oculoꝝ ſuoꝝ atz aurium exoꝛtã. ſuꝑg roſam aũt in oꝛe radicatam ha bebatur inſcripta pᷣma littera noĩs maria atz pᷣmꝰ verſus huiꝰ pſalmi. Magnificat. Suꝑ roſamn aũt in der tro oculo radicatam Ia.a.pᷣmus qͥ; verſus pſalmi Ad dñm cum tribula rer· habebatur inſcriptus.ſuꝑ roſaʒ ſiniſtri oculi.r.⁊ pᷣmꝰ verſus pſalmi Retribue. Supꝑ roſam dextre auris Fa.i.atʒ pᷣmus verſus pſalmi In cõ nertendo. Sug roiã ſiniſtre auris lit tera.a.atz pmus verſus pſalmi Ad te lenaui.Cum aqt his mirabilibus viſis ſtuperet ſuppꝛioꝛ cum magno timoꝛe in choꝛũ cucurrit viſa q; fr̃i⸗ bus nũciauit. Cunqʒ fr̃es ad ſpecta culũ ↄueniſſent.vilo miraculo miro timoꝛe cont᷑riti monachũ añdictum attingẽ verebant᷑.ſed mox miſerunt nũciumn ⁊ intimabant archiep̃o ſub cuiꝰſtabant dñio. qui referens gr̃as deo ac beate marie matri eiꝰ multũ ex audito miraculo ẽ gauiſus.eo ꝙ ſic deo ac gloꝛioſe matri eiꝰ denote ſernientes ſolent reinunerari.Ep̃us qᷓ; indutꝰ ep̃alibus ſolẽnem pꝛoceſſi onẽ cũ facibꝰcũj crucibꝰatz thuribu lis oꝛdinauit.ſic qʒ cuʒ ↄuentu atq; clericoꝝ ſolẽni collegio venit ad le⸗ tum iavverti monachi iaz moꝛtui. Edu ctã aũt roſam de oꝛe iam dicti mo nachi.que trahentis manum fa cile ſubſequebatur. atz ĩ ſno vigoꝛe ?⁊ decoꝛe incoꝛrupta manebat fecit in criſtallo quòdã foꝛmoſo artiticio e ac reuerẽter incluſaʒ ſuꝑ altare re⸗ ——————————————— in. nona poni.vbi ad miraculi euidẽtiam ab omnibus poſſʒ viceri. Cetere vero roſe mox educte aruerunt atz pꝛiſti nã pulcritudinem amiſerũt. Ep̃s ve ro ũptum coꝛpꝰ añ ſũmũ altare qð in ho noꝛe beate marie fuerat conſe⸗ cratum honoꝛe debito ſepeliuit.vbi ad declarandã clementiaʒ virginis ? denoti miniſtri eiꝰ meritũ oſtẽden dum plura poſtmodũ miracula cõ⸗ 7 tigerunt Exr. qLegitur in libꝛo quodã exẽploꝝ beate virginis qͥ vocatur mariale q́ niaz fuerãt alicubi duo monaſteria oꝛdinis ſancti bernardi non longe a ſe inuicem diſtantia.vn mulierum alind viroꝛi.in quib? ſinguli ac ſin⸗ gule iuxta inſtitutionis ſue regulaz dño deuote ſeruiebant. Erant ⁊ in eiſdem monaſterijs due ꝑgſone qua⸗ rũ vtraqʒ quelibʒ in ſuo ↄuentu cu ſtodis officio ſeruiebat. Pꝛopt᷑ mo⸗ rum aũt ac ſanctitatis vite parilita⸗ tẽ ſe mutua in dño charitate artius diligebant.ita vt vbi alter altẽiꝰ ob ſequio egeret.ꝓut officij opoꝛtuni⸗ tas ſepiꝰ exigebat ſibi alternato mi⸗ niſterio ſeruiebant Talẽ añt ſue cha ritati cuſtodiã adhibebant · vt neqᷓ⸗ ꝙᷓᷓ ſibi coꝛpoꝛali pñtia ꝓpinqu arent nec fibi lo querentur.nec ſuis aſpecti bus ſe offerrent. Feruebant añt am bo in ſeruitio dei ac gloꝛioſe marie matris. Cuſtos vero ↄuẽtus viroꝝ ob ſingularẽ ad dñam nr̃az ðuotio nem ⁊ renerentiam imaginẽ q̃ndam pulcrioꝛẽ quo potuit eiuſdẽ virgis marie ſibi fieri impetrauit/ ſub cui pedibus imaginez demonis ecõtra quo hoꝛribiliꝰ ac turpius excogita re potuit oꝛdinari feit. Poſtqᷓ; vero longo tge in iaʒ dicta deuotione be ate virgini deuote ſeruiuiſſẽt.ſtunu latus pꝛofectu pꝛedicti cuſtodis.de⸗ notiohis omnis inimicus puritateʒ N ———— 8 8 ———— —— intẽtionis einſdẽ ampliꝰ ſufferre nõ potuit. venit qʒ in figura qua eũ cu ſtos foꝛmari fecerat obuiã in ᷓdam node cũ ad pulſãdũ ad matutinas ſurrexiſſʒ. eum qʒ pꝛoteruo ac irato vultu intuẽs.in hec verba pꝛoꝛupit. Xur hanc mihi obpꝛobꝛiolã ↄfuſio nẽ exhibuiſti vt me taz turpi foꝛma facẽs depingi ſub pedibus pulcre il lius imaginis marie dñe tue · vbi cõ rrarijs iuxta ſe poſitis mei figura alia magis eluceſcẽte hoꝛribilioꝛ ap parer. Wiſi me citiꝰ depolueris taleʒ tibi pꝛouidebo confuſionis talionẽ vt te me ſic vffendiſſe peniteat. Vuo adito cum viſionis eiꝰ conceptus hoꝛroꝛ paululum abſceſſiſſʒ cuſtos in hec ſibi verba rñdit dicens. Rece de a me ſathana tuas minas non cu ro.cui ego ſeruio poterit me bñ de tuis manibꝰ erige. Wuo dicto inimi cs velut in fugam verſus diſparuit Poſt hec multo tꝑge cum cuſtos mi naꝝ diaboli minime memoꝛaret.ac doli eius inſcius ſibi minime pꝛohi deret.diabolus humane lalutis ſẽꝑ inimicus recdijt ⁊ cuſtodi confuſionẽ qnam ſibi pꝛomiſerat deo ꝑmittẽte inferre curauit. Wocte igitur q̃dam in pꝛimo ſomnoò añ tempꝰmatutina rum ĩcuſtodis femine indutꝰ foꝛma ad cellam cuſtodis velut introitum poſtulans pulſauit. Xuſtos vero ta li tempoꝛe rinoꝛis inſuet? lurrexit. 7 aperiens celle ianuã qͥlnam ibi eſſʒ aut quid ſibi vellet inqſiuit. ui di abolus. E go inquit amica tua cha⸗ riſſims talis monaſterij cuſtos.tibi fidelis.que qm̃ in tui amoꝛem vehe menter erarſiec amoꝛis vehemẽtia tibi amplius abeſſe non potui. Va gno itaʒ tracti amoꝛe ex monaſte rio meo ad te huc perueni aſſumẽs pꝛecioſioꝛa cũcta noſtri monaſtcrij clenodia.que nobis lõgo teſuo va loꝛe vite neceſſaria poterũt miniſtra re. Munc igitur ſurge velociꝰ omni moꝛa poſtpoſita.mihi qʒ ſociare.qc qd q́; tu pꝛecioſioꝝ clenodioꝛuz ac oꝛnamentoꝝ habere poteris tecum aſſumens in ignotam regionem vbi cupita poſſimꝰ frui pñtia ſunul ꝑga mus. Sathanas quoqʒ ſicut cuſto⸗ di loquebatur extrinſecus ſic tẽtati⸗ onibus ſuis aĩm eius ampliꝰ excitã do mouebat intrinſecus.ita vt quid ilii reſponderet non ineniret. ver boꝛum ac tentationuz eius vict? im poꝛtunitate fidezʒ illi adhibuit cellã egreſſus eſt⁊ qjc quid de ſue cuſtodie ↄmiſſis clenodijs monaſterij? oꝛna mentis habere poterat in ſaccum vnum colligens cum diabolo velut chz cuſtode dilecta a monaſterio fu gam petens abſceſſit. Cum sũt ꝑ ali qntulum ſpatium a monaſterio re⸗ ceſſiſſent.lacrimabili voce diabolꝰ conqueſtus eſt ſe quoddam pꝛecio⸗ ſſſimum monaſterij ſui clenodiũ fu iſſe oblitum quod omnia habita p̃⸗ celleret in valoꝛe. vixitqʒ ad cuſto dem. Tu hic ſede amice chariſſime.⁊ tu reciitmn meũ pꝛeſtolare ego citiꝰ quo potero queſito? illato illo feſti nys ad te redibo. Vredit cuſtos?⁊ ab ſcedente diab olo ſolus cum furto re manſit in campo. Piabolꝰvero poſt ᷓᷓ receſſit a cuſtode venit ĩ monaſte rum.⁊ ingreſſus doꝛmitorium ma gnum ſtrepitum ↄmouit clamãs al ta voce. Surgite ſurgite ⁊ citiꝰcuſto dem qui cuncta furatus eſt inſequẽ tes compꝛehendite Surrexit abbas ⁊ totus conuentus cum eo⁊ ꝑluſtrẽ tes ſingulas clauſuras aptas ⁊ pꝛe⸗ cioſioꝛa queq; clenodia ac oꝛnamẽ⸗ ta monaſterij ini ſublars inuenerunt Vnanimiter pince mõaſterij egrel ſi⁊ cuſtocẽ inſecuti non longe a mo naſterio ſolum inuenerunt.?⁊ furtuz — — .— 2 S c— S— — —— — onaieran t in ſecun nwbolovct — üumtütpe bPonem Ni vott dio Mocdan ſa ii dociih Sinm; so i viechaiim. Viltoſloſchi vüittuos ch vs cwmimon iadobweropoi — Wobüct xSm inns us i atcu abih Diſtin nona rhm ev. Vuez compꝛehendetes cum jd dicẽt furto pñte confuſus non in ueniret ſecũ qʒ vehementer tacitꝰmi raret᷑ quo in hoc infoꝛtuniuʒ ꝑueniſ ſet eũ in monaſterium reducentes ĩ⸗ carceratum ambobus pedibus cip po artatis ⁊ affixis vſq; in diez cra ſinum qñ de facto melius delibera rent dimiſerunt. Alteri qͥʒ monacho vt ad mathtinas tge ↄgruo loco cu ſtodis pulſaret ↄmittentes ip̃i ſe qe ti reddiderunt. Quiſcentibꝰ ſingulis cum cuſtos facti turpitudine confu ſus ſolꝰ ſederet in carcẽ atʒ cippo.ſe/ cum miſerabilem caſum tacita mẽte coꝛde q; contrito reuoluẽt.?⁊ pꝛe coꝛ dis anxietate erũpentibꝰ lachꝛymis bene ↄtritꝰ amariſſime fleret.ſolatiũ q; ſibi ſub ſole nullũ ſugeſſe cõlpicẽt deuoto coꝛde ſe tranſtulit ad omni⸗ um deſolatoꝛij conſolatricẽ pijſſimã virginẽ mariam ca ſuũ ei conque rens in hec verba. V mi maria oim pcẽ̃oꝝ miſẽicoꝛdiſſima patrona qm̃ vt noſti coꝛde deuoto tuis me ſerui⸗ tijs mancipaui.ꝑ tuã infinitã clemẽ⸗ tiõ te depꝛecoꝛ.vt mihi caſu hoc la chꝛymabili innocenter circũuẽto tu am milericoꝛdiã gaudeam affuiſſe. Wq; ſic iacẽt in oꝛatione.⁊ totius ſpei anchoꝛaz in m̃em mie iunexiſſʒ Ecce ſito in foꝛma q̃ eñ depingi fe cerat ſathanam adeſſe ↄſpexit.ſibi ſu um infoꝛtunũ impꝛoperantem atq; dicentẽ.iEcce inquiens qũo qð tibi ante pꝛomiſerã. vr ſcz de mihi facta niuria tibi redderem talionem.iam perſolui. Cuſtos coꝛdis doloꝛe con fuſus.quid ſuis reſponderet impꝛo⸗ perijs non inuemt. Tũc ait ei diabo lus.Ecce qð tibi ante pꝛedixerã iaz me cognoſcas impleſſe.ſed tñ maria dña tua mota quã ad te gerit ↄpaſ⸗ ſione me impꝑiali potentia qð inuite acerẽ compulit. Pis dictis demon — acceſſit.? excuſſo cippo liberauit et vt illinc recederet imꝑamit Vnſtos aqt celle ſue ſecreta ſecrete petijt.ac diabolus in foꝛma cuſtodis trãſfoꝛ matus in cippo carceris pꝛo eo inui tus? compulſus reledit. Cuſtos q́ʒ totus gratulabundus miſericoꝛdie gloꝛiole virginis cuius imperio fue rat lib ẽatus gratias quas potuit re tulit.tempꝰ qʒ matutinuʒ totus leta bundus expectauit. Cunq; pꝛope eſ ſet in puliu hoꝛologij tempꝰ matuti narũ ſignaretur qð etiam in loco of̃ ficij i frater oꝛdinatꝰ expectauit ec cleſiam introiuit.atz vt ſolz decãtan dis matutinis monachis in pulſu ſi gnum dedit Wõ vt frater vice eius ad pulſandum oꝛdinatꝰ audiuit.mi rabatur qſnam ibi eſſe potuit q ip̃m pulſando etiaʒ añ tempus pꝛeueniſ ſer.eo ꝙ dum cuſtos incarceraretur affuiſſz. Ad ecc̃iaz igitur feſtinus ac currit.? cuſtocem pulſantem inueni ens cum vehementer miraretur ab⸗ batez ac fratres ceteros adijt.⁊ ꝙ cu ſtos fracto carcere violenter effugiſ ſet intimauit. Surgentes illi carcerẽ adeũt atz vt ſibi videbatur cuſtodẽ incarceratum vt eum ante reliq̃rant inuenerũt. In choꝛo quoqʒ ecẽie ve niũt atz cuſtodem vt ibi ſolet pulſan tem aſpiciunt.vixit qʒ abbas fratri bus ſuis Lota hac nocte fratres mei diabolica ſumus deceptione vexati Et accepta aqua benedicta cuʒ pul ſantem cuſtodẽ aſperſiſ. ille aſperſi onez humiliter vt vere humilis erat reuerenter accepit. A choꝛo igit ad carcerẽ cum cohuentu redijt.vbi vt ſibi videbatur cuſtodez incarceratũ ſedentẽ inuenit. Cunqʒ eum vt verũ cuſtodem ante fecerat etiã aqua be⸗ nedicta aſperſiſſʒ.ille emiſſo magno fetoꝛe vt fumnus euanuit.ſicq; diſcoꝛ die leminatoꝛ maleficus fratres ſin⸗ gnlos cum euſtode pacificauit inui tus.Cuſtos q́ʒ ſue lberstiohis noh ingratus nec ĩimemoꝛ.ſtuduit adiu toꝛio gloꝛioſe virginis in virtutib? pꝛoficiendo ꝓ ſibi impẽſo beneficio gratus exiſtere.⁊ in leruitio eiꝰ alpi rante gratia vſqʒ in finẽ vite ſue am pliꝰ feruere. Fratres vero miſſis nũ cijs in pꝛenominatũ monaſteriũ vir ginum vtrů de hoc negotio nocte il la aliquid percepiſſẽt exploꝛare ſtu vueruht. Sz qm̃ reiveritas nulli ho minũ dempto cuſtode patuit nulli⸗ bi aliqd inde auditum fuit. Cuſtos vero rei euenthz vlq; ad vite ſue ter minũ ſecretum tenuit nnlli qʒ publi⸗ cauit. Sʒ cum certis vicine moꝛtis ſignis pꝛodentibus le ab hoc ſeculo migraturum eſſe cognolceret.omnẽ rei geſte oꝛdinem vocato pꝛioʒjinti mabhit. cxxi Zegitur in libꝛo exemploꝛum̃ bea zte virginis ꝙ quidã epᷣs denotꝰ be ate virgini infirmabatur grauit.cũ aqjt inſtaret feſtum purificatiõis ma rie roganit eam vt ſibi ſanitatem im petraret q̃tenus eius officium deno tus impleret.ſed non fuit exauditus Iterum iminente hoꝛa veſpertinaĩ vigilia huiꝰ feſti petiuit pꝛo ſanita⸗ te coꝛpoꝛis.ſed minime exaudiebat᷑. quod? tertio fecit ip̃o die hoꝛa pꝛi ma.ſed nil impetrauit.vomꝰautem epiſcopi adhẽbat eccleſie ita ꝙ am⸗ bitus de eccia pꝛotẽdebatur ad vo⸗ mum in qua epiſcopus infirmꝰ iace bat. xum autem ip̃o die ſolennis ꝓ ceſſio fieret a clero.⁊ illa antiphona Adoꝛna thalamum tuũ ſyon fm cõ ſuetudineʒ eccleſie in circuiiũ canta retur.vidit epiſcopus ſolennem pꝛo ceſſionem virginum pulcerrimaruz de eccleſia per ambitum ad le veniẽ tem que veſtite albiſſunis erant. In ter quas vna erat pulcrin? omnib? que poſt omnes ibat.⁊ pulcerimuʒ puerum geſtabat in vlnis. Et cũ ſic aꝛopinquarẽt due ex illis virgini bus iuxta caput ep̃i ſe ponentes an gelicis vocibꝰ inceperunt pꝛedictas antiphonã ſcz Adoꝛna thatsmũ tu um decantare Muas ep̃us vt vidit pꝛout poterat erexit le? in lecto reſe dit· Venerabiles autem virgines le⸗ ctum eius circuuſteterunt ⁊ vuiciter cantabant.quod tamen nullus niſi epiſcopus audiebat.Et cum ſic can taſſẽt vſq; ad locuz illum. Wſcipe re⸗ gem chꝛiſtum. amplectere mariam que ẽ celeſtis poꝛta.acceſſit illa pul⸗ cra virgo cum puero ⁊ ſibi illum pu erum qͥ eſt rex reguz ad dexterũ bꝛa chium dedit.? ip̃a ſub ſiniſtrum ep̃i reſedit⁊ ait modo dilecte mi ſuſcipe regẽ chꝛiſtũ ⁊ amplectere mariam.⁊ zit. Surge modo lanꝰ.⁊ vade ad ec⸗ rleſiaʒ.⁊ fac officiũj mihi ⁊ filio meo ⁊ dic populo qͥd tibi accidit. Et p? illa hec venerabilis viſio diſparuit. Wurrexit igitur ep̃ns ſanus? foꝛtis ⁊cunctis ãimirantibus officium de⸗ uote impleuit.⁊facto ſermõe narra vit coꝛam populo pñs miraculum. ⁊ poſt paucos dies migrauit ad do minum.vbi amplectitur mariã ⁊ eiꝰ dilectum filium dominum noſtrum ieſum chꝛiſtum. cxxij Sanctus thomas canthuarienſis epiſcopus in adoleſcentia jua caſtiſ ſimꝰ erat.vtpote qui beatiſſime vir⸗ gini marie uam vouerst caſtitateʒ. Num autem eſſʒ inter ſocios ſicut li lium inter ſpinas.audiuit eos ſecula res ſecularis conferre.? iactantes ſe de ſuis ſpecislibus dominabus.⁊ 5 clenodijs ſibi datis ab ip̃is. Tandezʒ in ioco dixit. Mihil valet quod di citis⁊ iactatis.ego habeo amicam que omniũ veſtruz pꝛecellit amicas que mihi clenocium decit cui nðjqᷓ; ſil lit ſu te⸗ N0 tib ſel ſun m ele ſol 38 am hol den Rel gen fati tion ſoci pue par dijt bilit rabi ſem vit v in ſu in an 957 N kter exerc quot WOin Nus e ocylc bus: malu tate e ta cuz? rie vir dam d icmſchr curt mrn Wevzie we mdiſüom diucici. ey ieet imm wime mn nruttwdo vr M act 8 „ im oh 2 5 (Miſtin nona ₰ ſimile vidiſtis. woc aũt totum ſpũa liter intendebat. Sed ipi ðᷣm menteʒ ſuã recipere hec volebant ſupplican tes inſtantiſſime vt eis clenodiũ de⸗ monſtraret.it vim iaz inferre volẽ tibus aufugit in ecẽiam.⁊ ſe ad õo⸗ nem contulit. rogans vt ſibi taz pꝛe ſumptuoſũ verbum domina dulciſſi ma indulgeret.xcce aijt in viſiõe ei electiſſima virgo maria apparuit.cõ ſolans euz flebilẽ⁊ dicens. Ne time as quia optime? vere excellẽtiã tue amice inter ſocios imo inter omnes homines obtinebis. vedit q; ei piri Dem valde paruulam nimis pnlcrꝗ. Reuerlſus ad le ⁊ ab oꝛatione cõſur gens letus abire volebat.ſed ſocij p̃ fati videntes eum iteruz pꝛo ethibi tione ſui clenodij inſiſtebant. Tandẽ ocij e manu eiꝰ pꝛedictam piricẽ ra Puerunt? aperiẽtes videruht in ip̃a Paruin de purpura.extraxerunt ⁊ʒ dijt de illa pulcerrima caſula mira⸗ biliter bene facta. Verbum illud mi rabile peruenit ad ep̃m cantuarien ſem cui accerſitꝰthomas rei indica⸗ uit veritatem Vñ pꝛouidit ei ep̃us in ſtudio ⁊ expenſis pꝛeoꝛdinans eũ in animo ſuo ſibi futurũ ſucceſſoꝛeʒ qð ⁊ poſtmodũ factũ eſt. Miles quidam in toꝛneaieñtis t exercitijs ſecularibus ſe plurimuʒ exercebat. Puic euenit infoꝛtunium quod talibus ſolet ſepe euenire. Mã monoculus factus fuit. Sed domi⸗ nus qui dixerat melius eſſe cuz vno oculo ad vitam ingredi qᷓ; cum duo bus tendere ad gehenn az. qui nouit malum de bono illicere.felici neceſſi tate eum compulit ad melioꝛa com mutari.Et quia circa diuinum offi ciuʒ ⁊ pꝛecipue in iniſſa gloꝛioſe ma rie virginis deuotiſſime ſe agebat q̃ dam die eques pꝛoceſſtt ad eccleſiã in qua ſalue ſancta parès ſolenniter —,————————— cantabatur.qui moꝛem gerens ſoli tum ſubſtitit ⁊ miſſam negligere re⸗ cuſauit Tum ecce indeus quidam interim a caſu pertranſiuit inueniẽs qʒ militem ad nomen regine celi fre quẽter genua flectere relpexit umpie qʒ ſubſanauit.impꝛoperans inter ce tera ꝙ ancillam gentis ſue tam vene rabiliter adoꝛaret. Wiles domine ſue iniuriam ferre non valens. accen ſus zelo fidei iudenuz percuſſit ad au res.qui mox querulans?ꝰ eiulans cõ mouit totam plebem. Accurrens qʒ populus ſciſcitabatur cauſaʒ clamo ris.qua ꝑcepta pꝛo diuite fauoꝛis gratia ſententia lata fuit philes au⸗ tem interim videns paratas ſibi in⸗ ſidias leceſſit in eccleſiam auxiliatri ci ficeliſſime negotium juum cõmit tens Aſtitit auteʒ anguſtiato illumi natrix coꝛdium.?⁊ amiſſum ſibi ocu⸗ lum reſtituit. ⁊ viſũ luciſſidime repa rauit. aptus tandem in eccleſia et sbſtractus ex ea pꝛoductus ⁊ tradi⸗ tus eſt iudeo.qui eum minime reco⸗ gnouit dicens. Wunc iudicarem me leſiſſe ſi duos oculos non haberet. Maz huic nihil imputare valeo. Ti ſo igitur miraculo gaudebãt fideles recognoſcentes ⁊ laudantes matrez domini fidelium adiutricem. Statu erunt ergo fideles vt in eodem die annis ſingulis iudei iudeum aliqueʒ publice repꝛeſentent.qui ſine contra dictione alapam tam graueʒ ſuſtine at quam criſtianꝰ decreuerit ſibi dã Vhiſericoꝛdia in pauperes ⁊ infir Ruguſtinus in epiſtola ad enodi um.Frater noſter gennadius noti ſimus fere omnibus nobisqʒ chariſ ſumus medicus.qui nunc apud car⸗ taginem degit⁊ rome ſue artis exer citatione prepoliuit.vt hominem re N ilij — Er diuerſis ligiofum noſti atz erga pabphm cu ram impigra milericoꝛcia facillimo q; sio pẽigniſſimũ. dubitabat tñ ali⸗ qñ vt nobis modo retulit cũ adhuc eſ; adoleſcens ⁊ in his elemolynis fernentiſſimus vtrum eſiz vlla vita poſt mortem Muius igitur menteʒ ⁊ opa mie qm̃ deus nullomodo deſe reret. appar uit illi in ſomnis conſpi cuus iuuenis ⁊ dignus intendi·ei q; dixit. Sequere me.quem dum ſeque retur venit ad q̃ndam ciuitateʒ vbi audire cepit a rextera parte ſonos ſuauiſſime cantilene vltra ſolitã no⸗ tam qʒ ſuauitatem. Tunc ille intẽto qdnam eſſʒ ait hymnos eẽ ſanttoꝛũ atz beatoꝛum. Biniſtra autez parte quid ſe audiuiſſe meminit.non latis memini.t uigilauit ⁊ ſomnum fugit tantũ qʒ de illo q̃ntum de lomno co gitauit.illa vero nodte ecce icem iu⸗ nenis eidem rurſus apparuit. atz ab illo vtrum cognoſceretur interroga uit. Reſpondit iſte ꝙ euz bene plane qʒ cognoſceret. Tuz ille queſiuit vbi ſe noſſz.nec memoꝛie deknit qð iſte idem reſponderet.totum qʒ viſũ illũ hymnos qʒ ſanctoꝝ ad quos audiẽ dos eo duce venerat quia recentiſſi mos recoꝛdabatur facile narrauit. Minc ille percunctatus eſt vtrum id qð narrauerat in ſomnis vidiſſʒ an vigilans Reſpondit in ſomnis. At il le. Vene inquit recolis. Verũ eſt in ſomnis illa vidiſti.ſed etiam nunc in ſomnis te videre ſcias. Hoc aũt cuz audiſſʒ iſte ita eſſe credidit atqʒ id reſponſione firmauit. Tunc hominẽ vocebat adiecit ⁊ ait. Vbi eſt coꝛpꝰ ũ Reſpõcdit ĩ cubiculo meo Scis ne inquit ille ĩ eodeʒ coꝛpuſculo nũc eſſe alligatos ⁊ claulos? ocioſos o⸗ culos tuos nihil qʒ te illis oculis videre. reſpondit ille. Scio Tunc ille Wui ergo nunc ſunt iſti oculi inquit quibus me vides; Ad hoc iſte nõ in neniens quid reſponderet obticuit. Lui heſitanti ille qð his ĩterrogati⸗ onibus docere moliebatur aperuit. et cõtinuo ſicut inquit illi oculi ear nis tue vtiqʒ in doꝛmiente atz in le ctulo iacente nunc vacant nec aliqͥd operantur. et tamen ſunt iſti quibus me intueris.⁊ iſta vteris viſione.ita cum defũctus fueris nihil agentibꝰ oculis carnis tue vita tibi ĩerit qua vinas.ſẽſus quoqʒ quo ſentias. Ca⸗ ue iam deinceps ne vitam poſt moꝛ tem manere dubites Ita ſibi homo fidelis ablatam dixit huius rei dubi tationẽ.docente pꝛouidentia ac mi ſericoꝛdia deit. cxxx. Legitur in vita ſanẽti germani ꝙ cum pauperes ſibi occurriſtent ele⸗ moſynam poſtulantes queſiuit a di acono quantum haberet in jumpti⸗ bus. Dui tãtum tres denarios ſe ha bere reſpondit.quos lanctus germa nus pauperibus erogari mandauit Piaconus vero quaſi pꝛouidus de futuris duos t̃ ſolics erogauit.? vnum ſeruauit.Cum vero ambula⸗ rent equites in via eis occurrerunt rogantes germanum vt dominũ ſu um cum familia lua tota egrotantẽ dignaretur miſericoꝛdit viſitare oł ferentes ſibi ducentos ſolidos quos ipſe mittebat petẽtes vt eos accepta re dignaretur. Tunc lanctus germa nus ait. viacone accipe que tradun tur ⁊ intellige te fraudeʒ feciſſe pau peribus. Sl eniz tres denarios pau peribus erogaſſes iam nunc trecen tos ſolidos recepiſſes. P errexit ad domum militis ⁊ omnes infirmos i ea ſanauit. cxxvi. im verbum cum pauperes eſſent onn giſſ vte dit dir. min re qu anb uim mo ter it in liav pine tüm cepi 900 lo te omn mon ämti — — umetn nn Mmn n nu mſena vn num s mositlh v ns un n ntn ius m. vm nh s ucum i oi oumt t tr os vüdus M 6 ns ut u wüns n uchn wn mir u A. eongregati in curia ſ ua expectantes elemoſynam ⁊ crederetur ꝙ ip̃e doꝛ miret in camera ſua alijs doꝛmienti b us ipſe exiuit de camera ſua ſolus cum vᷣno famulo poꝛtante marimã quantitatem denarioꝛum quaz ĩ ha bitu ſcutiferi diſtribuebat manu ſua egenis ⁊ largius eis quas credebat magis egere. Vuo completo cũ ipſe retruderet ſe in cameram ſuam oc⸗ rcurrit ei frater quidaʒ qui hoc de fe neitra inſpexerat dicens ei. vomine rex ego bene vidi factum veſtrũj. cui rer ſatis verecunde ait. Iſti ſunt ſti⸗ pendiarij qᷓ ꝓ nobis pugnant cõtra aduerſarios noſtros ⁊ ſeruãt nobis regnum francie in pace. quibus nos loluimus ſtipendia vt meryerũt. Ccxxvij ¶ Zegitur etiaʒ in cronicis impera toꝛum ꝙ tyberius ſecundus chꝛiſtia niſſimus imperatoꝛ qui imperauit onno quingẽteſimo octogeſuno lar⸗ giſſime dedit elemoſynas in tantuz vt etiam imperatrix ipſum repꝛehẽ dit ⁊ arguit. Eui ipſe dulciter reipõ dit. ꝙ non deberet turbari quia do minus abundanter debers pꝛouide re quod ⁊ fecit. Wam quadam vice anbulans in palatio ſuo cuius pa⸗ uimentum fuit ex lapidibus diuerſi mode artificialiter ſculptis vidit in⸗ ter alios vnum cui ſignum crucis f?n it inſculptum.⁊ ſtans dixit hec⁊ ſimi lia verba. Ecce ſignum crucis quod pingimus in frontibus noſtris poſi tum vt pedibus conculcetnr. Et pꝛe cepit ſtatim illum lapidem erui ſub quo inuenit alium lapidem ⁊ ſub il lo tertium cum ſimili ſigno. Et cum omnes tres lapides eſſent eruti ⁊ a⸗ moti ĩuenit plus qᷓ; mille centenaria auri? poſtea in loco illo inuenit eti amn theſaurum maximum. Sic autẽ ——— Diſtin nona —————————————— centuplum recepit in hac vita eter⸗ nam expectaps in futuro. .(krvih. Wegitur iſeala celi ꝙy quidaʒ ad vocatus tempoꝛe cariſiie ne audiret vocem pauperum. ad quandam he reditatem iuxta eccleſiam acceſſit. vbi nec defuit populus clamans fa me oppꝛeſſus.quoꝛum voces cuz au diret.reſpondit. Mon durabo cum iſtis canibus. Et fecit poni menſam in alia eamera ⁊ ſtatim ad poꝛtaʒ ar matus quidam pulſauit ⁊ dixit. Nũ cius dei ſum.⁊ volo loqui cum do⸗ mino veſtro. xt cuz ſeruiens de mã dato domini ſui eum aſſerẽt ibi non eſſe · Wentiris ait·ĩ illa camera ſe trã ſtulit ne ipſe audiret voces paupe⸗ rum.Et nunc cito eum vt compare at coꝛam deo redditurum rationem de commiſſis. Satim autem aduo⸗ catus infirmatur hoꝛtatur qʒ ab a⸗ micis vt confiteatur ſed rennuit.et finaliter ad damnationem peruenit Wum quedam mulier nobilis cõ⸗ ſueta eſſet recipere pauperes in do⸗ mum ſuam atz eis ſeruire pꝛopꝛijs manibus ⁊ abluere pedes eoꝛum in uito viro ⁊ inhibente ⁊ inueniſſʒ an te domum ſuam pauperem mirabi⸗ liter afflictnm vt videbatur ⁊ vlcero um compaſſa duxit eum in domnz ſuam viro ſuo abſente.⁊ cum peteret balneum parauit ei poſt cum dice⸗ ret ꝙ non poſſet quieſcere niſi ĩ mol li lecto pojuit eum in camera ſua.cj ahtem ſubito vir eins veniens dictᷓ camneram intraſſet in lecto vxoꝛis ĩ⸗ uenit dictum infirmum quẽ euz cre⸗ deret adulterumn? vellet eum occide re ſuper lectum eius apparuit ei do⸗ minus nudus in ea foꝛma in qua et ip̃e pependit in eruce dicens. qͥd me ———————————.——— (Ex diuerſis perſequeris qj pꝛo te hec paſus ſum Wum autein ad terrã proſtrat? ocu los erigeret nihil muenit.⁊ ↄgerlus eſt ad domiuũ. harr Legitur in cronicis ꝙ cuz eihiciꝰ romanoꝛũ ſenatoꝛ eſiʒ in burgundia agens rem publicam romanoꝛũ tꝑe theodolij imperatoꝛis cum fames maxima burgůdiam oppꝛeſſiſſʒ con gregauit apud lingos qttuoꝛ millia pauperum vel amplius qui non po terant habere vnde ſibi famis tꝑeꝓ⸗ uiderent ⁊ pauit eos ibi qᷓciu malũ teinpꝰ durauit.quo ceſſãte fecit eos ad loca ſua cũ vehiculis depoꝛtari? audinit vocem de celo dicentẽ ſibi. Ethici tibi ⁊ ſemini tuo panis non deficiet in eternũj.quia ie ĩ famis tẽ poꝛe in pauperibus mẽbꝛis meis re Senatoꝛ quidam magnũ taſtruz atz gloꝛivſum in via publica edifica vit ſolo vanitatis intuitn. In cuius poꝛta hos verſus ſcribi kecit.vecre⸗ tum detur ne doꝛmiat aut ephletur. Wic gens villana ſed achilles plato viana. Volẽs vt nullus deberet ibi⸗ dem doꝛmire niſi foꝛet miles ſtrẽnu us.q̊ notatur in achille.philoſophꝰ vel clericus qui notatur in platone virgo nobilis que notatur in diana Wuadam die tradus eſt in viſione ad iudiciuin · cui dominns dixt. Me ⁊ meos a tuo caſtro niteris excludẽ ⁊ ideo non immerito debeo te meo caſtro hoc eſt celo pꝛiuare.Nũ autẽ tremebundus contra ſe ſententiaʒ le andam expectaret. nec aliquid inꝑ⸗ eſſz effugij miſer ille in matrem mile ricoꝛdie oculos reflexit miſericoꝛdi am ab ea ⁊ ſubſicium poſtulãs quã non merebatur. Cõmota igitur ſoli ta miſericoꝛdia beata maria pꝛo eo interceſſit.⁊ quod petebat obtinuit. dixit qʒ ei vt pꝛioꝛibꝰ verſibus dele tis holpitalitati ſe darct ⁊ ſequẽtes verſus ei ↄmendauit. Muta decretũ ſcoꝛum ſuſcipe cetum. Nudum mar tinum laſaruz iacobũ ꝑegrinũ. Ex qᷓ bůs verſibus ĩnuitur ꝙ deuoti reci⸗ piendi ſunt in hoſpitio⁊ nudi⁊ pau peres quod etiã notatur ĩ martino infirmi debiles quod notatur in la ſaro.peregrini ⁊exles qð notatur in iacobo.ẽt ſic ꝑ maris ſtellã ſe⸗ nator qͥ in mari huiꝰſeculi errauerat directus eſt ita ꝙ in hieruſalẽ ꝑuenit cipitatẽ celeſtem cxxxij Wneerrperr camor pariſienſis ꝙ quidam confeſſoꝛ qui audiebat con feſſiones lepꝛoſoꝛuz fecerat ꝓꝛe hoꝛ roꝛe infirimitatis eoꝛum in quodaʒ muro feneſtram per quaʒ eos audi ebat.⁊ ꝑ eandezʒ feneſtram eis etiaz ſacramentum poꝛrigebat. ve quo dominus talem accepit vindictam ꝙy ſacerdos ille ex mecia parte coꝛ⸗ poꝛis ſui lepꝛoſus effectus eſt ſcz ex illa parte quam auertebat a lopꝛo⸗ ſis. ex illa autem eius parte quam te nebat aduerius lepꝛoſos ſanus re⸗ manſit Gkefert idez petrus de qo dam ſeruo qui in tantum abomina batur lepꝛoſos ꝙ olera que dominꝰ ſuns eis mittebat nolebat eis defer re qui poſtea diuino iudicio lepꝛo ſus eſfectus eſt miles quidam a rege valde dile dtus iam moꝛti appꝛopinquãs.voca nit filiũ ſuũ dicens. Fili ego vado ex hac luce ſperãs miĩaz ði te relinquẽs vnicum filium. Impetraui ergo vt vicem meam habeas apud regem. Munc autem omnez ſubſtantiam ti bi ſoli relinquo. doctrina auteʒ mea quam ſolicite te volo ſernare omni auro melioꝛ tibi erit Pꝛimo quãdo nnt wn prn un nct M s md g de zu it un efl pmm ſcs ei ſe mnt in hmn uc n quonis mõ pꝛenales qͥtidie miſſam integraz audire ne negligas. Sco vt ſacramẽtale coningiũj jeruãs bea te marie virgini tota vita tua deuo tus perſeueres. Bi aũt pꝛeter beatã virginẽ mariam ſp onſain nullaʒ ha bueris multo ei gratius ſeruitinʒ fa cis quia virginitas fructũ habʒ cen teſimum.coniugium triceſimum.vi⸗ duitas ſexageſimum. Mui vero foꝛ⸗ nicatus excepta pꝛopꝛia vroꝛe fue rit non ſolum non habz fructum ali queʒ.ſed non tot eapilli in capite eiꝰ quot ei in inferno pꝛeparata ſuntꝓ pter hoc ſufplicia. Tertio ꝑ ſemper gauceas cuz domino⁊ domnina gan denti bus flens cum flentibus. Woc obſerua fili mi memoꝛ anime mee qͥ modo poteris.⁊ ſic expirauit. Ade⸗ Ptus ergo filius patris dignitatem nemoꝛ teſtamenti accepti a patre. vmnnia denote ſtuduit obſeruare.ꝓ⸗ Pter ergo amabilem eius ⁊ caſtã cõn erſarionem eius amatur ab omni: bus Tantus deniq; pudicitie amat toꝛ vt ĩpetentes regine pediſſequas 2ð conchbitum aeriter repꝛehende⸗ deret. Sed quia innidia ex bonis al terius toꝛqueri ſolet. accuſatur a qᷓ dam ſeruo apud regem de ſuſpecto amoꝛe cum regina. Rege autem talt bus non credente.ait ille inuidus ac cuſatoꝛ. Woc tibi ſignum ſit me ve⸗ rum dicere.ſi tua pietas impoſito quouis crimine quod reginam con triſtet quem diligis tam ſingnlari⸗ ter mox euin illa vß ad lach?ymas contriſtahitur Woc enim ſepe nouit quia dolentibus ſecundum doctri⸗ nam ſui patris condolere ſolet Agit ret ſecundum conſilium accuſantis. 2 inuenitur etiam innocens condo- lere. Acceſſit igitur iterum ille impi us ad regem dicens pꝛobaſti domi he me vcrũ dicere.⁊ caujto ſerutinio Miſtin nona lnd pꝛobaſti. At ergo ſine tumuktu populi pereat.quia diligitur ab oñ bus quaſi bonus conſilium meum eſt vt ſero venientibus dicas eis qui co quunt lateres aut calcem vt pꝛi⸗ mum quem craſtina die ad eos mi ſeris pꝛecipitent in foꝛnacem igris. Placz regi conſilium iubet vt audi uit ab impio facienduʒ. Mane ergo facto dixit rex—— illi militi. Perge ad foꝛnacẽ calcis aut lateris ? dices magiſtris. Lito implebitis mandati heri acceptum a rege. qui ſtatim abiens audiuit pulſum cãpa nule in ecẽia parua ĩ medio vie.de⸗ clinauit ad eaz volens audire miſſã vel oꝛare m conſiliij patris ſi ui. Fu ſa igitur ad beatã virginem oꝛaſiõe commendans ei animã cuz coꝛpoꝛe mor dei nutu ibi doꝛmitare cepit qᷓ ſi ad hoꝛazʒ dulciter ſatis. Accuſatoꝛ aũt eiꝰ tunc ait regi. Eis vt vadam videre quod factum eſt.vt letuʒ tibi referã nũciũ moꝛtẽ ſcʒ adulteri?In⸗ nuente itaqʒ rege anhelo curſu eq̃s pꝛeheuit ad foꝛnacem dicens. per⸗ feciſtis ne adhuc mandatũ? quiaſtã tes iurta eũ dixerũt. Mon.inime tñ moꝛam faciemꝰ. Arreptoq; illo pꝛecipitarunt in ignem.illo reclamã te eiulante atz dicente ꝙ ip̃e nõ eſß q ↄburi debẽt.ſed alius miſſus a re⸗ ge. Mor ſubſequitur innocẽs ille hu milit dicens eis. Perfeciſtis ne abß negligentia qð heri de ſecreto conſi lio regis audiſtis? Qui dixerunt. Fe cimus. Ille vero redijt ad domum neſciens de conſilio Magiſtris ve⸗ ro ſero redeuntibus ait rex ad illos Mnare venientem ad vos hunc mi litein non tradidiſtis igni! Reſpon derunt quia aliꝰ eo pꝛioꝛ venit queʒ deuoꝛauit ignis. Coꝛreptus vero ĩ⸗ nocens a rege pꝛo tarditate rñdit. Paululum ad eccleſiaʒ declinaui vt Ex diuerſis miſſã audirẽ ↄmendãs beate virgini meipm rogãs vt me ꝓtegẽt q̃tenꝰꝓ⸗ poſitũ virginitaris qð ĩtegx ochuc in me eſt vſq; in kinẽ iniolabilit cõ ſerwarẽ. Poſt hoc ignoꝛãs tã dulcit obdoꝛmiui vt me ad paradiſi delici as raptũ fniſſe putarẽ.experrectꝰau tẽ mox tuũ o rex ↄpleui mãdatũ.cui rex ait. Duid loq̃ris de ꝓpoſito vir⸗ ginitatis cũj non ignoꝛẽ te lã ex lon go inſidiatũ eẽ caſtitati regine · icz em̃ de oꝑe illicito nihil mihi certi cõ ſtiterit. ſigna tñ dilectionis experien tia ſecreta didici.ſignans ei qð regi na triſtante non gauderet cũ ceteris ex familia B ei collachꝛimari ſolẽt· Tůc iuuenis cũ ñmiratõe ait. Audi me o rex. Moꝛiente patre in eo qez deuotũ deo ⁊ kidelẽ tibi nouiſti mi⸗ litemhec tria ab eo accepi pꝛo teſta mẽto.narrans ei pꝛedicta documen ta q̃ pꝛo meo modulo cõplẽ laboꝛa⸗ uiTunc rex valde exhilaratus erpo ſuit ei per omnia oꝛdinẽ de inuidia ⁊ conſilio moꝛtis. vilexit eñ ex hoc ſuper omnẽ familiã ſuaʒ · Inocens aut deñ laudãs in ſeruitute dei? be at emarie deuotus tqndẽ migrauit ad dominj Wors egit in libꝛo de feptẽ ſcxxxiiij⸗ donis ꝙ narrauit qdã frater gvvůl terus mag̃ in theologia ꝙ cũ ecẽla quedã conſecrari debẽt? rjdaʒ nobi lis comes cxcõicatus ibidẽ ſepultus eijciendꝰ eſſʒ ꝓpter ↄſecratione. ate⸗ facto ſepulcro apparuit ĩmaniſſimus bufo ſuꝑ faciẽ eiꝰ eã oꝑlens? coꝛrO dens ⁊ alij vermes ⁊ lerpentes. ad qͥ rum aſpedũ ⁊ hoꝛroꝛẽ oẽs qui ade rant fugerunt.Filius autem dicti co mitis iuuenis hec auciens acceſſit ⁊ viſa ſanie carnis paterne ⁊ vermi diuerſitate ⁊ hoꝛroꝛe dixit. Iſti ſunt amici noſtri quos nutriunt delicie noſtre. hos quieſcẽ facimꝰin mollib? lectis ⁊ pictis thalamis ⁊ augmẽta mꝰ diuerſitate ferculoꝝ.eliꝰ eſt er go vt extinguantur in vita ꝑ pñiam moleſtentur ꝑ ieiunium vt interfecti a nobis non occurrant in moꝛte er relicto pꝛincipatu⁊ omni gloꝛia mũ di fugit.cogitans ſe beatum ſifierer pauꝑ pꝛo xp̃o. Venit aũt romã vbi in timoꝛe dei coꝛpus ſuuz mirabilit᷑ gfflixit carbonarh etiaʒ inibi ſoꝛtit? officio.dẽpto ſolo conkeſſoꝛe iuo oĩ bus hominibus vſq; in finẽ vite ſue permanſit incognitus. Tandeʒ veni ens quadam dieromã vt carbones vencẽt ibidem infirmitate graui ꝑ⸗ cuſſus ⁊ vulneratus patientiſſime ⁊ mitiſſime ſuſtinnit. deinde vocatus a xp̃o feliciter euolauit. Nuo migrã te omnes vrbis campane vltroꝰ? ꝑ ſe diuina virtute ſonerunt. uod cum tam papa iohannes ꝙᷓ; vniuer ſus populus vehementiſſime mira⸗ rentur.confeſſor iß̃ius quidam ho⸗ mo ſancte vite totuʒ vite ſue oꝛdinẽ ? quis eſſʒ omnibus enarrauit. Wð andientes ſui nobiles ⁊ milites qͥ eů ibicẽ qᷓſierunt licz viuj non inueni ſent coꝛpus tamen defũcti ad terraʒ ſugʒ cũ gaudio deduxerunt. Refert vincentius. cxxxv. in ſpec· moꝛali.qm̃ miles qdã multo tempoꝛe marchioni fideliſſime ſerui nit adeo vt propt fidelitatẽ ſuã do⸗ mino chariſſimꝰ hr̃etur. Mic tandẽ in grauem incidit infirmitatem de qus ⁊ moꝛtuns eſt. ⁰uod cum do⸗ mino ſuo marchioni nunciatum eſſz aduenit concite conduxit medicos atqʒ de eius valitudine percunctat. Multis igitur egrum conſolationi⸗ bus refouens. pꝛomittit quoniam ſi in aliquo ipſius eguerit aciutoꝛio ſe nec lab oꝛibus etiam nec pꝛecio parſurum.Eunqʒ inſtaret vt eger h quid vellet exp oneret. fatigatus tan kan labe grat pt a tim v refri vna mihl dice ſtere bent didi omn aſtan Tha vant derß mee o libera iminẽ niteo tatis ciat c hiatis nõ ſol „futh re ꝑhe nbus! ſutũ m non tan hs imp conabo ua virt ntudin ris ſue c relinque coden Fconug ſs in m 9 ſuse Wrat q luer ceter dutgtat pwin utuonin Waevvort W ös mundn vee us erenitt lnnni yiv ie m es 2 —. 2 8 en tandem miles ſi inquit ꝓ tãtis meis laboꝛibꝰ ⁊ ſeruitio tam ficeli aliqd gratum mihi rependẽ decreuiſti.fac vt aut moꝛtẽ ĩminentẽ euadã.aut ſal tim vna hoꝛa ab his meis doloꝛibꝰ refrigerer. atz ſi hinc cõtingat exire vna nocte de felici hoſpitio facias mihi pꝛouideri. ũq; marchio hec diceret in ſoliꝰ dei nõ ſua ptãte cõſi⸗ ſtere ſe ſi qd in tꝑalibꝰ deſideraret li benter collaturùm. Rñdit eger. Per didi ergo laboꝛem meum?ſeruitii omne vane ↄſũpſi. veiñ ↄuerſus ad aſtantes lachꝛymis infuſus locutꝰẽ Chariſſimi mei videtis nůc in qnta vanitate pꝛecioſũj meũ tempꝰ expen deriz huic dño in tãtis periculis aĩe mee obtpando.qͥ neqʒ ad vnã hoꝛã̃ liberare ine p̃t a pñtibus anguſtijs⁊ iminẽtibꝰ penis. de quo ex coꝛde pe niteo. Suadeo itaqʒ vobis vt fatui tatis mee tã extremũ ꝑiculuʒ vos fa ciat cautioꝛes.atʒ tali dño ĩ pñti ſer niatis qͥ vos in hac extrema nẽ̃itate nõ ſolũ poterit ab anguſtijs pñtibꝰ ? futuris penis eruẽ. G⁊ vita coꝛona re phenni.Et ego chariſſimi ſi or̃o⸗ nibus veſtris ad pꝛiſtine valitudis ſtatũ merear reuocari ſpondeo q̃ non tam debiliũ dominoꝛuz me rur ſus implicabo ſeruitijs. ſed ei ſeruire conaboꝛ qui potens eſt⁊ me⁊ om̃es ſua virtute pꝛotegere. In tali ita pe⸗ nitudine detunctus eſt magnuz cete ris ſue compunctionis exemplũ de⸗ relinquens. e alio pene ſimili legit in eodem articulo pepꝛehenſo qui mñ conualuit atz religionem ingreſ ſus in magno feruoꝛe indultum ſibi tenpus exegit. Kerrrvt VErat quidaz ſanctus ereiita qui inter ceteras virtutes magnam ha⸗ hebat gratiam infirmis miniſtrare. Mic ammonitus per/ viſionem iuit ad pꝛoximam ciuitatem ⁊ dum ve⸗ ————————————————— niſſet ad poꝛtam vidit quẽdam hoꝛ ribilem infirmum? fetidum. quem etiam lepꝛoh inter ſe ſuſtinere nõ va lebant Wuic cum ſanctus eremita lernire cepiſſet eum in domino con foꝛtaus reſpondit infirmus. Sit de⸗ altiſſimus benedictus qui mihi hãc dona nit infirmitateʒ. SBed timeo ne deus minnat mihi pꝛemium in celis Pꝛopter tuum ſeruitium humile. Mt ille. nõ ita eſt. ſed pꝛo mea mercede iuſſus ſuz huc venire. Sic ſancta lis Motidie inter eos oꝛiebatur.⁊ quã⸗ to plus eremita ſeruiebat.tanto plꝰ ſeruire affectabat.⁊ infirmus euz ſer uire non ſinebat.vt plus ſuſtinendo plus pꝛemiaretur. Tunc poſt annos quindecim expletos infirmus deoſ⸗ culari cepit manus eremite gratias eldem referẽs de pietate ſibi impar tita. Eremita autem rogabat domi Num vt oſtendere dignaretur.quali ter hec animã ſancta ð coꝛpoꝛe egre deretur ⁊ oſtenſum eſt. Cum enim ad hoꝛam nouiſſimaz deuenim; au diuit vocem dicentem. Veni dilecte mi. Lunc illa feliciſſima anima ad olnnes ſenlus coꝛpoꝛis dicebat. lo bis regratioꝛ quia mihi obediſtis. oculi vanitatem non concupiuiſtis. Aures vanitatem non audiſtis. ma⸗ nus in delitijs delectate non fniſtis. pedes ad vana non cucuriſtis.olfa⸗ ctus delicias cõtempſiſti guſtus ali quid delicate non ediſti. Tu igitur o coꝛpus meum in pace quieſce vt tempoꝛe opoꝛtuno recipias pꝛo la hoꝛe eternam remunerationem. Et hoc dicto cum concentu angeloꝛnz lancta anima euolauit ad celum. „(Lcrxxvij. um quidm̃ dominus de na gnoꝛi haberet filium nonum militeʒ euntem ad tirocinium ct tranſeuntẽ per claram vallem videns ſanẽtaʒ il —————————— Er diuerſis lam ſocietatẽ ⁊ audiẽs ab eis pᷣdica i de vanitate huiꝰ mundi· ⁊ de bꝛe⸗ nuitate huiꝰ vite.⁊ mercede relinquẽ tiũ omnia mũdana.? ſequetiu xxm rogitãs q; ꝙ finis eſſʒ omnibꝰ cõis pis ⁊ illis intrauit ibi oꝛdineʒ. ð cij patri ſuo fuiſſʒ nunciatum ſupꝛa modũ aĩo ↄtriſtabatur quia queẽin ſperabat hre herecẽ audiuit vnuer ſe hereditati renũciaſſe. ð audiẽs iuit ad monaſteriij dicẽs ꝙ abbariã deſtruẽt niſi ſibi filiꝰ redderet. Sed cũ diſcretꝰpuer furoꝛem audiuit ait Pe iraſcaris pr̃ mi.naʒ ſi facias qð tibi dicam reuertar ad vitã munda nõ.⁊ hereditatẽ tuã acceptabo. Tũc pater hilariter dixit. Smnia pꝛole kacere ſuʒ paratus dic quicqd volu eris ⁊ animo volenti fiet. Tůc iuue⸗ nis ait patri. Quedã ↄſuetudo eſt ĩ terra tua q̃ tenet totum ſpatium ter re tue.que niſi adeſſʒ ibi libentiſſime habitarem. t pater ait. Vuecunq; illa fuerit eam penitꝰamouebo ſi vo lueris ad ſeculũ redire. Tunc filius ait. Conſuetudo eſt in tra tua ꝙ ita cito moꝛitur iunenes ſicut ſenes. qᷓ niſi pꝛius remota fuerit ad terrã tu am vlterius nõ redibo.hoc audiẽs ater impoſſibilitatẽ confeſſus. cnz piritum dei loqui audiſſʒ per filiuʒ ipſum in pace deo noſtro ſeruire ꝑ⸗ MQuidam dominus pergẽs vena ri inuenit beſtiã quã ſolus peꝛſeque batur multum auide ſeruis eiꝰ occu patis circa alias feras Peruenit tã dem ad quoddam nemꝰ paruũ.⁊ au diuit vocem humanã latis dulceʒ? iocundam. Mirabatur igitur vnde vox illa ſonuit.cogitauit eniz ꝙ nð potuit eſſe vox ſeruoꝛũ Intranit igi tur nemꝰ.⁊ inuenit lepꝛoſũ ſatis hoꝛ ribilẽ alpectu.cuiꝰ carnes defiuebãt. quẽ vt vidit erat multuʒ ꝑplexꝰ. A ſůpſit tñ vires ⁊ iuit ad euz.⁊ ſaluta uit eñ dulciter⁊ q̃ſiuit vnde ꝑueniſũ vox illa tã dulcis. Cui lepꝛoſus.ego illam emiſi Lunc ammirans domi⸗ nus dixit.uomodo poteſtis leta ri in tamis doloꝛibus conſtitutus? Reſpondit lepꝛoſus. Inter domin deuin ⁊ me nõ mediat niſi paries v luto hoc eſt coꝛpus meum. uo cõ fracto atq; interſtitio diſſipato ad ipſum perueniam. Videns igitur qͥ· ridie diſſolui ac debilitari coꝛpus meum gaudeo? canto pꝛe letitia coꝛdis expectans diſſolutionez coꝛ/ poꝛis ipſius vt ſine impedimẽto ad deum fontem viuum valeam per⸗ venire— Refert beatus bernardꝰ in libꝛo de ↄſideratõe ad engeniũ ſic dicens viguum eſt ad medium venire fat ctum dulcis memoꝛie martini no⸗ ſtri. Hic enim cardinalis pꝛeſbyter funttus aliquando legatione in da cia tam pauper remeauit vt pene ex penſis⁊ equis deficientibus vix per ueniret floꝛentiam Ibi epiſcopus lo ci donauit ei equum quo piſas vſq; vbi nos eramus tunc pꝛouectus eſt poſtridie credo lecutꝰeſt epiſcopꝰ. erat enim ei ibi cauſa cum aduerſa⸗ rio.et agendi aderat dies. Cepit ita qʒ requirere ſuffragia amicoꝛum cũ qʒ per ſingulos ſolicitaretur.ventuʒ eſt ad martinuz ⁊ fiducis multo ma ioꝛ erat iu illo.quippe qui non poſſʒ immemoꝛ eſſe recentis beneficij · Tñ martinus decepiſti me inquit. Me⸗ ſciebam etenim tibi imminere nego tium. Tolle autem equum tuum ec te in ſtabulo eſt.Et hoꝛa eadem re ſignauit. Vuid enim dices mi enge ni Monne alterius ſeculi res eſt.re diſſe legatum de terra anri ſine au⸗ ro tranſiſſe! Per terram argenti ⁊ 7 9 0 h nolt pꝛe plb vol leg qu uit 3r tio pa p adq piſ Uin tho tic pav ma mg tica R lent ſtru chiꝰ S76 cien piſſe lato irem ſum toꝛn cum tes i pala ſoleo en . ſemn ſp mp o mplsyſc wa cn acwn en dies Lcu ? argentum neſciſſe. Vonñ inſuꝑ qð poterat eſſe ſuſpectuʒ ilico reieciſfe. Refert ibidẽ beatus bernardꝰ.reʒ lo quoꝛ quã vidi. Eram cum eß̃o car notenſi in partibꝰ aqtanie vbi ideʒ Ppꝛeſul legationẽgpꝛijs ſumptibꝰſtrẽ nue adminiſtrauit. et ecce a quodã plbytero pꝛeſenratꝰeſt illi piſcis quẽ vulgo vocant ſturgionẽ ꝑcunctat? legatꝰ qjnti venierit.non accipio in⸗ quit niſi receperis pꝛeciuz.⁊ reſigna uit ſolidos qnq; inuito⁊ verecundo Item ci eſſemꝰ in quodã opido do mina iliiꝰ opidi obtulit ei ꝓꝛo deuo tione cũ manutergio tres vel duas par apſides pulcras ligneas tamen quas aliqmdin intuens homo ſeru pulo cõſcientie laudanuit eas.ſed nõ adquienit accipe.qñ argenteas acce piſſz. qui ligneas refutauit. O ſitali copia virox. Legiturĩ ſcala celi ꝙ fuit apud tholetum qͥdsm maxunꝰ nigroman ticus ad quẽ accedẽs quidã ſcutifer pauꝑ ꝓpter diuitias ſe eius ſeruitio mancipauit. Cj aũt die qdõ vna cũ mg̃o dño ſuo ad nemꝰ cũ aue vena tica veniſſent viſum fuit illi ſcutifẽo ꝙ ad ripam cuiuſdã fluminis veniſ⸗ ſent vltra qð erat caſtruz mirabilis ſtructute. Cunq; requiſiuiſſʒ mgrm cuiꝰeſſʒ illud caſtx.reſpõdit. dñi mei ẽ ⁊ cũ eo ꝑnoctabimꝰ para te ad fa⸗ ciendum homagiũ ſibi. Cunqʒ ince piſſent ambo tranſire flumen ſpecu latoꝛ clamauit qͥ eſſent q flumen trãſ irent. Rñdit magiſter.Ego amicus ſum domini regis Zũc aꝑitur pons toꝛnatilis. ĩclinatur ei.⁊.xl.iuuenes cum toꝛtitijs occurrunt ⁊ exiaʒ mili tes infiniti.Cunq; introducti fniſſẽt palatium.? rex deſcendiſiʒ de aureo ſoleo iuxta poſuit magiſtꝝ? q̃ſinit — Migromantia cxl. cãm ſui aduent??⁊ magiſter Ideo ve hi vt dites ſocium meũ pñtem ⁊ ab eo recipias homagiũ. Cunq; ꝓ ho magio fuiſſʒ requiſit? vt abnegaret patrem ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſanctumn iune⸗ nis ſtupens ⁊ dexteraʒ manũ elenãs ſignauit ſe ⁊ ait. ego reddo me pãi⁊ filio ⁊ ſpirituiſancto. Tũjc ſubito illa tota curia cum regeꝰ magiſtro ĩ ab iſſum deſcendit. ſalo iuuene perterri to remanente. ¶ꝛatio cxli. ¶ Legitur in vita ſce eliʒabeth ꝙ venit aliqñ ad beatã elizabeth ma⸗ trona quedã nobilis viſitãdi gr̃a 2 cum ea adoleſcens qͥdam bertoid? noĩe ſeculariter indutꝰ.quẽ ſeculi cõ temptrix eliſabeth ad ſe vocans di⸗ xit illi.videris nimis indiſcrete te ha bere ⁊ nimis diſſolute viuere. Reſpõ dit iuuenis.O domina mea ſupplico vobis vt oꝛetis pꝛo me vt dojmninꝰ det inihi gratiam ſuam ſeruiendi ei. Iit illa velles ne ait vt ego oꝛarem pꝛo te?t ille vellem vtiqʒ. Et illa. O inquit vt te habilites ad gratiaʒ dei ſimiliter oꝛando ⁊ ego pꝛo te li bentiſſime oꝛabo. Pox q; pꝛonolu tis genibus in loco competenti mo naſterij in vverde cepit oꝛare pꝛo iu uene ipſe qʒ iuuenis a longe oꝛatiõi inſtabat. Et cum vtriqʒ aliqᷓdiu o⸗ raſſent.cepit iuuenis alta voce cla⸗ mare dicens. P domina ceſſate ab oꝛatione. At iila feruẽtius inſtabat Poſtmodũ altius vociferare cepit. dicens. W domina ceſſate quia iam deficio. Mimio nanq; caloꝛe iuue⸗ nis ſudabat toto qʒ coꝛpoꝛe fuma bat? bꝛachia totumqʒ coꝛpus huc illuc qʒ tanquain demens iactabat Tunc domina ipſius iunenis ⁊ due beate eliʒabeth ancille accurrentes tenerunt eum.⁊ inuenerunt euz to tum incaluiſſe.veſtes q; eius nimio Er diuerſis udoꝛe pertuſas · Sepiꝰ autẽ iterans clamoꝛem tandeʒ dixit. In nomine doinini oꝛo vt ceſſetis ab oꝛatione quia iam igne conſumo?.? que tene bant ip̃m vix caloꝛem manibus po xerant tolerare Mox aũt vt ceſſauit oꝛatio refrigeratus eſt. Et iuuenis ille ad oꝛdinem fratrũ minoꝝ ſe trã⸗ ſtulit ſic artractus. Contigit hoc tre quentiꝰ? alijs pꝛo quibꝰ ip̃a Dñm exoꝛabat. Ce. Fuit quidam monachꝰ ciſtercien ſis oꝛdinis bñ religiolus ſecũdũ da⸗ tam ſibi gratiam in beate marie ſer⸗ pitio valce deuot? huic in vt caloꝛe religioſi ꝓpoſiti eo vtiliꝰ quo humili us deſideraret ſuſcitauit chꝛiſt? emn lum vnum de conclauſtralibus ſus qj in omnibꝰ que ageret calũmam i ſtatuens. verbis ⁊ factis eñ inſectare tur.nec in hoc ſolum manꝰ domni ſuꝑ eũ extenta.ſed adhuc in flagellis duobꝰ vno coꝛpoꝛali altero ſpũaii. quotiens em̃ tonabat auditum toni trui ferre non valẽs fere viq; ad exi thm anime turbabatur. Sz? gutta quã roſeam vocant certis tꝑibꝰ ita faciẽ eiꝰ exulcerabat.vt pꝛopt aſpe ctus feditatem infirmitoꝛium ſepiꝰ ⁊ diutius tenere cogerei. Ciq; hac infirmitate grauatus quadã not̃te poſt matutinas iſſet cubitum incre pabar animam ſuaz ꝑ doloꝛem com punẽtionis in lectulo coꝛpoꝛee quie nis. Paucis autem diebus ante euo luris bꝛeui tꝑis interuallo monaſte rij patrem cim monachis fere quin decim e coꝛpoꝛe chꝛiſtus vocaberat j ergo ille in oꝛationibꝰ vigilaret in extaſi factus vidit ꝑ mediui infir matoꝛiũ tranſire exercitum moha⸗ choꝛum.inter quos abbatem ſuũ et monachos illos qui paulo ante obi erunt recognonit.quoꝛũ vn?ꝰ ad euz diuertens ⁊ ante lectum eiꝰſubſiſtẽs ait. Frater chariſſime nos q hic trã ſunꝰ in monaſterio dů in hoc coꝛpo re viueremꝰ ↄuerſati ſumꝰ.omnes qj dez gloꝛiamur in ſpe ſed differimur achuc a regni introitn ꝓpter quoꝛũ dam fratꝝ negligentiã· quoꝛum alij tarde.alij tepide vel omnes ingrate ſoluitꝓſalmos ⁊ oꝛationhes qjs de⸗ bem pꝛo animabꝰ noſtris. Mec ſolũ modo rei ſũt apud nos.ſed ip̃e xpᷣs multa habz acuerſus eos. Ip̃m eniz ꝓuocant ⁊ excitant ad vomituz dũñ tepide votum vite purioꝛis emulan tur.⁊ ſancte pᷣcepta regule ſine ſcru pulo conſcientie trãlgrediunt Ißis ſiquidem conueniẽtibꝰin vnum tꝑe ⁊ loco õonis ⁊ pſalmodie iam non eſt ſpiritualem eicã manducare. duz vnulqͥſq; pꝛeſumit coꝛde vanitatem ad deiectàdum.⁊ anima eoꝝ nauſe at ſuper mãna celeſti quaſi leui cibo ⁊ contemptibili hoc aũt ꝛrã deĩ ms rime pꝛobocat ꝙ in illa hoꝛa in q̃ fratres ob reurentiam trinitatis in⸗ clinant aliqͥ cachinnant ⁊ de ocioſis occulte ſignificãt. lij coꝛpoꝛe⁊ coꝛ de rigidi vix poſtqᷓ; gloꝛia patri di Zum eſt inclinant.ſed necdumn ſpüi⸗ ſanẽto erecti curioſiꝑ parietes vagã tur. lij in modum ſtatuarũ ad oꝛã dum ſtantes ſic ſomno ſepulti ſumt. vt neſciant quid agant circa ſe ⁊ ni hilominꝰ tñ incuruant ſe⁊ erigunt ſi cut ceteri miſera quadam conu etu dine. Vade? dic abbati ex parte no ſtra vt coꝛrigere ſatagat has negli gentias fratrum quibus ad hoc ſpe culatoꝛ a domino datus eſt vt ãnũ ciet eis peccata ipſoꝛum. Sic diſpa rente defuncto monachus latenter lurgens prexit ad eccleſiam ⁊ añ qð dam altare pꝛiuatum toto affectu coꝛdis oꝛare cepit. Statiq; fuit ĩ ſpi ritu.Et reſpiciens per feneſtrã que ſuper altare erat vidit incant ecere noim dinis i iuit qu zſüege ſiinqh oler 6 ſes tuo 1oꝛöhe cerel fr noꝛe ſi tis nà dů dic curua won multil gnital pit et ſans firmil veſtim ipſis. crete r ficẽ ir no in ſon hamo pnab pus cimite qᷓſit gia me rere. lius n toꝛio eſſet! neaa Le ꝙ fut eccja 2ina ma d et au mis kunc onihtm mnnnt dinnan?deochs i.lhtopomcn fgo nnpi Vnirs vogů „ ad 0à mo ſeyli un. m orat al watſen eigi conven cbmapn 4 radium ſolis. et ecce mire pulchꝛitu⸗ dinis mulier ꝑ ip̃ᷣam feneſtraʒ Intro iuit. que ſtãs iuxta eũ dixit ei. Noſi ̃ ſů ego?Quo rñdente.neſcio. Ego ſů inquit maria mater ihu q̃ veni vt ↄſoler gemitus tuos et lenire dolo⸗ res tuos. Vidi eniz lachꝛymas thas ? oꝛõnes tuas. Et factũ eſt cũ hec di ceret fratribꝰ in choꝛo ad gloꝛia pꝛi moꝛe ſuo ſe incuruãtibꝰ. ip̃a cancella tis manibꝰ reuerenter et ꝓfůde vſq; dũ dicerei ſicut erat in pꝛincipio in⸗ curuauit ſe. Et rurſũ erecta dixit ei. Monachꝰ ille moꝛtuus q ꝑleq̃bat̃ te multipliciter m multitudinẽ mali⸗ gnitatis qua te ꝑſecutꝰeſt penas rece pit. et vt verũ me dicere credas eſto fanus ab hac duplici quõ ſuſtines in firmitat/s peſte Et tergens manica veſtimẽti ſui faciẽ euanit ab oculis ipſius. In craſtino vo abbati rem ſe crete referens indicio faciei mutate ficẽ ipſi et ceteris fribus fecit ad ho noꝛð regine angeloꝝ et dñe celoꝝ. udã epũs devotꝰ vidit(cxliij in ſoinnis pueꝝ piſcãtẽ de puteo cũ hamo aureo et linea argẽtea.et inde ꝑtrahebat vnã pulchꝛã mulierẽ. Et pũs euigilãs vidit eundẽ puerũ in cimiterio ſuꝑ vnã tumbã oꝛantẽ.Et q̃ſiuit ab eo quid faceret rñdit Pꝛo gĩa matris dico pater noſter et miſe rere. Et intellexit vir ſanct? ꝙ aĩa il⸗ lins mulieris liberata eſſet a purga⸗ toꝛio pꝛecibꝰ illiꝰ pueri.⁊ pat noſter eſſet hamꝰ aureus. et miſerere eſſet li nea argentea. ⁊ in angulo ſecreto ꝓſtrata cũ maxi ma deuotione dicebat· pater noſter et aue maria et credo in deñ lachꝛy mis tota liqueſcens et pauimentũ ꝑ⸗ fundens. Epũs autẽ illiꝰ loci pomo Miſtinc nona. Wyo viſo rex baptizat Rpihres ſancte vite vidit columbam de celo venientẽ ⁊ lachꝛymas illas colligen tẽ et deferentẽ in celũ.itt cũ hoc vi⸗ cibꝰ multis vidiſſet vocata femina ila qᷓſinit ab ea que eſſet oꝛatio eiꝰ. Mue ců rñdiſſet ſibi Vixit eß̃s Muã felix eſſes ſi pſalteriũ ſciresuod cũ didiciſſet et oꝛaret tpũs deinceps nõ vidit lachꝛymas nec colũbazʒ Vñ abſtulit ei pſalteriũ pꝛecipiẽs vt ad oꝛationes ↄſuetas rediret · cũ fe ciſſet vidit epũs ꝙ deuotio pꝛiſtina et lachꝛyme et coijba ꝓtinꝰredierũjt Anno dñi.c.xxv. Caliphꝰ Ecxiv rẽx tartaroꝝ conatus eſt extirpare xp̃ianos de regno ſuo. qꝛ xp̃iam mi xti habitabant inter paganos. En aũt de dſiliarijs ſuis cõluluit regi. vt eos vinceret ex euangelio. nã chꝛiſt? deus xp̃ianoꝝ locurꝰeſt. ſi quis xp̃ia nus nõ heſitauerit et dixerit monti huic tollere ⁊ mittere in mare fiat ei Mui ʒuocauit oẽs xp̃lanos queſiuit fiverbũ xp̃i er euangeliij verů ſit e ſpondẽtibꝰ oĩibus ꝙ ſic. ſtatim cõmi⸗ natus eſt eis niſi infra decem dies hoc facto oñderent oẽs ꝑirent Tunc epĩ et ſacerdotes ↄuocauerunt xp̃ia nos. et indicto ieiunio ꝑ triduum et oꝛõnibꝰ intendẽtes rogauerũt dñm ieſum xpm vt luis fidelibꝰ ſuccurrerz Et renetatũ eſt cuidã epõ deuoto ꝙ ſutoꝛ monoculꝰ dignꝰ eſſet ꝓferre il la verba.et populũ xp̃i de periculo eruere. Qui ex humilitate rẽnnit ⁊ ſe pctõrem eſſe aſſeruit. ñ ex obedien cxliiij. tia pꝛecepto ſe ſubmiſit et xp̃iani ex Legitur in libro de ſeptem̃ donis ꝙ fuit quedã deuota matrona que ĩ eccia quadã cathedrali ſolebat oꝛaẽ. vna ꝑte ſteterunt et crucem xpl ſecuʒ habuerunt. et caliphꝰ ex alia ꝑte cũĩ( ſwo populo qui fuerũt parati ad oc cidendum xp̃ianos. Wauit auteʒ ſu toꝛ flexis genibꝰ ne xp̃s totxpĩanos necari ꝑmitteret et pꝛecepit mõti vt ſe tolleret quod et ſtatim factum eſt. Erx diuerüs. cum eo et ſic kides roboꝛata eſt ⁊ au .* 3 cxlvj. gmentata. Ae ohlonc UTLV⸗ § Eegitur de quodã pauꝑe ð ꝑorio qii panem pꝛo ſe ⁊ ſuis pueris lucra batur manibus ſuis. Accidit autem quadã die vt iret ad locum vbicon ducebantur opꝑarij nimis mane Tũc cogitauit ꝙ iret ad ecciaʒ audiẽ miſ ſam et audiuit miſſam deuote rogãs deum vt daret ei lucrari honeſtò la⸗ boꝛe ſuo.ita ꝙ poſſet ſe vxoꝛẽ ⁊ pue ros nutrire iñ hac vita ſine peccato. Et cũj deuotione detentus ibi diu re mãſiſſet. redijt ad locũj vbi ↄducebãt oꝑarij nimis tarde.ita ꝙ oœẽs erãt iã ↄducti. Tunc fuit deſolatꝰſicut ille in cuiꝰ domo nõ erat foꝛtalß panis nec vrgentum kt dum triſtis de loco cõ ductionis recederet cogitans quid facere obuiauit cuidam diuiti urgenſi qui queſiuit ab eo cur non erat ↄductus.qui dixit ei. quomodo ſibi ↄtigerat et quõ audierat miſſam et oblitus erat ſe ipſum ibi Tunc co⸗ mitauit ille diues ꝙ oꝛatões eiꝰ eſſẽt bone. et dicit ei. Vade iteꝝ ad ecciaʒ tota die et dabo tibi tantũ quantuʒ dabo ceteris oꝑarijs meis et oꝛa bo no coꝛde ꝓ me. Ille autẽ gaudẽs ꝙ inuenerat vbi poſſet lucrari fuit iłi tora die manibus comploſis et geni bus flexis ꝓ diuite rogans de Et diues miſit ſibi comedere ſicut ceteri. vparijs Sero recijt et habuit.xij. de⸗ narios ſicht et alij·et adhuc vnũj pa⸗ nem vltra Et cum rediret ad domj ſuam et ad pueros ſuos obuiauit ei xpᷣus in ſimilitudine hominis ſenis honeſti et bene induti.iẽ t dixit ei. qn tum dedit tibi diues jlla die ꝓ ſerui⸗ tio tuo Rñdit Vnuodecim denarios et vnum panem. Tunc dixit ei VNade ad eum et dic ei ꝙ male ſoluit. et niſi melius ſolnat et plus det tibi et maſe 1 vdixit ei Vnꝰ ſenex cui obuiaui remit⸗ rit me ad vos dicens ꝙ vos nõ dedi ſis mihi ſufficientem mercecẽ et di xit mihi ꝙ dicerem vobis ꝙ miſi me lius ſolugtis male erit uobis Tũc di ues dedit ſibi tjuinq; pariſienſes Et ille receſit et iterum obuiauit ſeni et dixit ꝙ adhuc non ſoluerat ſufficien rer. et ꝙ rediret et diceret ſibi ꝙ ad⸗ huc daret ſibi plus. Et tunc ille redi it et diues dedit ſibi centũ ſolidos et vnam veſtem. Et eadem nocte appa ruit ei dñs in viſione dicens ei ꝙ niſi pauꝑ oꝑerarius rogaſſet ꝓ eo moꝛ ruus fuiſſet illa node et damnatus. Lunc ille diues ↄpũctus melioꝛauit ſtatum et vitam et cepit dare elemo jynas largas et eccleſias frequentas et bona opa facere.ita ꝙ poſtmodũ in pono ſtatu moꝛtuꝰ fůit. cxlv;ᷓ. E rant duo ſcholares rencian res ſeculo et clauſtrum ingredieban tur. Siabolus autem tẽtauit multũ vnum eoꝛum vt ad ſeculum rediret. Wui tentationi reſiſtere non valens dixit ſocio ſuo Kedtre me opoꝛtʒ ad ſeculuz. Vuem ille retinere nõ valẽs ait. Veni pꝛius ad altaẽ beate marie virginis et ſalutemus eam pꝛiusxũ q; oꝛationem facerent ille qui tenta batur attediabatur oꝛare. quia coꝛ eius vt citius eriret cruciabat Soci us autem eius vberrime cum lachꝛy mis beatam mariam virginem inuo cauit Fentatus autem vidit mariaʒ pollio ſuo lachꝛymas eius recipien⸗ tei et filio ſuo oſtendentem et dicẽ tem W dulciſſime fili mi qui ſemp ex auciis ſuppliciter te innocantes ſuſci pe has lachꝛymas ſerui tui et effem̃ᷓ petitionis concede Vuius filiꝰ. Nð eſt fas o mater vt tibi aliquid dene⸗ fac cum eo ſicut vis. Tunc ille 4 de graui ſomno euigilans ſocium hut fentem elenat et ad pedes e⸗ oedrnechonn nemmrttön 6daletbent n emsempmeli em bnrmn gi cu moucbai Doc eine un lachy famvngnen im aemicit weh — 3 ) 2 13 2 pꝛocidens ait. Modie meritis et la chꝛymis tuis ab omni tentatione liberatus et ad clauſtrum ree eamus et peate virgini ſeruiam? Quidam filius habuit põtrẽ qui obijt et filius.xxxij. annis pꝛo anima patris quotidie ſpecialem oꝛationẽ fecit. Chi pater paſt hoc tempus ap paruit vicens ſe in magnis penis eẽ. ui filius. Pꝛofuit ne tibi oꝛõ mea Lu. Lrr.annis? vltra pꝛo te oꝛaui Rñdit pater Mon. Cul filius. xgo damnationi vt audio ſubiaces ſi i⸗ hil oꝛatio tibi pꝛofuit. Rñt. Fili nõ dannstus ſum ſed purgatoꝛio dat? vbi vehementer crucioꝛ donec om̃ia peccata vſq; ad nouiſſimũ quadꝛan tem eroluãtur. et ait filius.Cur ergo non pꝛoſunt tibi oꝛatõnes mee Kit pater. Wuia ſemg illnd tempꝰ in pec cato moꝛtali fuiſti. Cui filius uõ hoc pater eſſe potuit cũj annis ſingut confeſſus ſumn ſacramentum euchari ſtie ſuſcipiẽs.Mñt pater. Qamuis annis ſingulis confeſſus ʒmunicaſti indigne tamen ſemper ſacramentuʒ accepiſti.quia contritio tua et co nfeſ ſio vera non fuit· quia non er chari⸗ rate. ſed ex conſuetudine quadam ꝓ⸗ ceſſit. in ſignum cuius confeſſjonẽ di ſtuliſti vſq; ad vltimam ſ eptimanam quadrageſime quando pꝛe confuſio ne confeſſionem tuam diferte timui ſti.et in nullo poſt ad emendationẽ te dediſti.· In quo relucet in tam lon go tempoꝛe firinij pꝛopoſitum emen dandi te non habuiſſe. Mullum ergo peccatum tuiim deus tibi in eo tẽpe indulſit. Qui compunctus poſt poſi modum vere fuit contri tus et confeſ ſus abijciens omnes mundi vanita⸗ tes in veſtibus ⁊ inoꝛibis ac eſtib deo q de reliquo ſeruiendò ul tũc deuoriꝰ pꝛò patre vrauit. et in bꝛeut de purgatoꝛio liberauit. cxli. —,—————————————— cxlviij. Onatus vanus. Eegitur in ſcala kell ꝙ dum qdam domina rogaret frequẽter doimin deumn vt ſibi oſtenderʒ quid plus in muliere odiret vt de ijlis poſſet ſe cu ſtodire. Rapta ſemel vicit quandaʒ comitiſſam ſtare in toʒmentis maxi⸗ mis et cruciari abſq; miſericoꝛdia a crudeliſiimis demonibꝰ inferni. Cũñ 2utem traheretur de pena in penam et tranſiret coꝛã iſta eo ꝙ fuiſſet ſibi familiar. dů vieret clainauit. Peu hen miſera Caſta fui.abſtinens fui. ₰ et elemoſynaria. et pꝛo nulla alia re crucioꝛ niſipꝛo oꝛnatu ꝑ quem fu peloꝛ qᷓ ignis infernalis. qui nõ com burit miſi peccatoꝛes et ibi ↄiunctos ed oꝛnatus meus ſanctos et iuſtos rconlunctos conſümpſit. Tunc illa que hec videbat dirit ei.Ergo oꝛna kus eſt illud quov plviſplic lere. Cnl damnata. anns oꝛn atus eſt fax inflammans omnem ignẽ pec tatt. et pꝛoditoꝛ vendens et tradens taſtra dei demonibus et eſt ima go damnationis eterne Tunc venerint duo teterrimi demones cuz lanceis igneis et pfoꝛantes eam poſucrunt inollam maximam plumbo liquefa⸗ cð plenaʒ. Tunc iſt⸗ ad ſe reuerſa co gnouit qð erat illud qð in mulierib? odiebat deus. Eegitur in ſcala cell ꝙ fuit quidã ſanctus qui důj ſemel oꝛaret in ertaſi politus vidit relum apertum.et duz ſtaret cij mirabii gaudio eo ꝙ multi veniẽ vuos dꝛacones crudeiifimos rt illi ertendentes rhete maximum ⁊ ponentes ante illaʒ vpturam ꝓhibe bant omnes volẽtes intrare ie poſ⸗ ſent Eunc iſte fieret et oꝛaret að do minũ vt demonſtraret ſibi quterant dtacones et quic erat illud rhete at fuit ei angelus dicens. vꝛaco vnus £ 2 er illam aperturam intrarent. vidit eſt immundicia · dꝛdco ſecundus eſt vana gioꝛiaſed rhete eſt laſciu?? v nus oꝛnatus mulierum et iſte eleuã⸗ tur ꝑ inanem gloꝛiã et immudiciam. et rantam iacturã in mundo faciunt vt aꝑturam quã Ipᷣ ſuo ſanguine fe cit in celo claudant ne beneficia ceie⸗ ſtia poſſint aſcendere et ne aime pol ſint intrare gloꝛiã bearoꝑ. ⁊ dic tibi plures damnant᷑ ꝑ illicitas mulie rum allectiones? ꝑ varios oꝛhatus ꝙᷓ ſit numerus ipſe demonum infer⸗ nalium. 3 Ci. Legitur in ſcala celi ꝙ fuit quidã ſeligioſus et ſacerdos q ꝙ atle ſua moꝛtua ↄtinue celebꝛabaret ſe penis magnis affligebat. Cum ahte dam die cũ lachꝛymis ꝓ ea del exoꝛaret vidit eam coꝛã ſe ſtantem et equitan tem ſuꝑ dꝛaconẽ crudeliſtimũ ignem ſulp hureũ ſpiramẽxẽt ab vtraq; ꝑte ipſus ſtabat demon vnus cl cathe⸗ nis igneis hñtibus aculeos intrãtes intra eam et tenebant ligatam. Ve ca ite eius eribant lacerte multe ⁊ Ma xume qu ſugebant cerebꝛũ eius. In oculis eius ſtabant ſcoꝛpiones· et in ↄuribꝰ eius duo crudeliſi imi mures Simia ſtabat ante eam et cu crude Lſſimo lapide coꝛrodebat et frange⸗ — pat labia os ⁊dẽtes. Szpẽs maxim? eingebat collũ et ſugebat vbera In mambus erant anuli ignei et pedes cingebant ſubtus venirẽ dꝛscoh Cunq; iſte hec videns rerritus ruet et nõ poſet dicere verbũ.· illa clama⸗ uit Noli timere kili mi· quia hec ego nec illi qui mecum ſunt poſſunt tbi nocere E go inquit umn illa maledi ctaz infelx mater rua que damnat eternaliter ſubijci debeo iſtis penis. Tunc füius reſumptis viribꝰ git ma ni Xur eſtis damnata cũ fuerit. cð feſia ſuſcepiſtis q; bene ecciaſtica ſa? cramenta Rñt illa. W ꝛnamẽij vanj nipil aliud eſt qᷓ; ſaccus vłarcha ple na ira dei.i t quia totam iunentutẽ meam in laſciuijs et picturis in oꝛha mentis vanis expendi dãnata lum. Et licet de iſtis ↄfiterer. nõ tñ cũ ꝓ⸗ poſito d imittẽdi.qñ vero dimiſi.nõ voluntarie.ſed ꝓpter honoꝛẽ meum. non fui ꝓtrita de pꝛecedẽtibꝰ nec cõ feſſa de indigna iuſceptõne ſacramẽ toꝝ. nec de oꝛdinata cõkeſiione eꝝ palliatõne ꝓfeſſionis mee. Tunc filiꝰ R uid ſignificant iſte pene Rñt mat Bꝛaco iſte quẽ eqͥto eſt mihi dat? ꝓ ↄſer ſibus coꝛruptõnũ quos ego ha⸗ bui et affectaui.vt glij de me delecta⸗ tionem haberent.et dedi occaſiones multas peccandi. Iſti duo demões qui in vtroq; laterẽ me affligũt vn? eſt pꝛo retributione bonoꝝ que ego feci patri tuo vt ꝓuideret mnihi in v nis qꝛnamentis.alter eſt ꝓ pꝛouocs tone quã ego faciebã ad alias muli cres vr ſumiſibus oꝛnamentis et pi⸗ duis ſe ↄponerẽt. cathene ſũt mihi date ꝓpter vanitatẽ cinguloꝝ et zo⸗ naꝝ argeneaꝝ que libenter eũdo in tunica oñdeb am Et quot claues ar genteas habebam.tot claui ferrei de iſta cathena intrant intra me qᷓ cru⸗ ciant me mrabili mõ. Ninculũ man nm eſt qpter coꝛruptos tadtus fcõs. Inuli ignei ꝓpter oſtenſionẽ man Coluber colli eſt ꝓpter oſtenſionem pectoꝛis. Et quia fuſtinui ibi coꝛrů⸗ pros tactus lugit mea vbera cuz do ſoꝛe hoꝛribili. Iapis frangẽs os et labia et dentes et linguã ẽ ꝓter coꝛ⸗ rupta oſcula.ꝓpter immunda verba. ꝓpter laſciuos cantus. Wures auriũ ſunt ꝓpter coꝛruptum et diſſolutum auditum Sed ſcoꝛpiones oculoꝛum ſunt ter coꝛruptos aſpect?Lacerte capitis ſunt ꝓpter alienos crines et oꝛnatus varios et lotiones indebili tas faciei et captiis mei. Vinclatio edum ſub ter coꝛj⸗ ſcurſus quo pulchriud ca ſum in e cuivſcüc; a rãmeam.1 gẽs dꝛaco gurcumh Narrat pariſienſis ſo.q̃liter q vacuis oꝛ poſt moꝛ crines ſu grandiet pati deben oꝛnatu cat derate dů Refert a qꝛ mater ei bilis eſt fae luti dño et lli moꝛb? rauit cubil recũ mari tm̃ ille ſicu ita ira feru reliſtere ira verbo quio kocumo o ſiirecdeba fuer mlte qua agax w cie gerere lle argneb teaꝝ lin er ãmoneb litari auci us ancille ilſſent. Pꝛ iobire adn nq; mirg — x Asbunrſt Khrrin ocinh dz Wgostzh aden dilt nmotuſonn I do dmis heafgir. m ſ pynoc cdisd ias nui onmens api t. enheneüt nih li angor np vebeun econ ————— ⸗ awt caniſmdt minn. im nd fchs. ſenſiont nan un oſteronin men vea ais frnh 4 ingitfn de im cnn Lu vonntt diſoun nes oc ipcc lm imos ⸗ notiones M Miſtinc nona. pedum ſubtus ventrem dꝛaconis eſt Zter coꝛizatõnes et inoꝛdinatos di ſcurſus quos ego feci ad oſtenſionẽ pulchritudinis mee. Et ideo maledi cuiuſciq; alteriꝰ pñt imninuere pe⸗ nãmeam̃. Et ſul ito cñ furoꝛe ſeeri gẽs dꝛaco qui eã poꝛtabat tanq; ful gur cum hoꝛribili vlulatu receffit pariſienſis in ſuo tractatu de vnuer ſoq̃liter quedã mulier talibus luꝑ⸗ uacuis oꝛnatibꝰ intendẽs dũ viuerz Poſt moꝛtem apꝑuit cuidam pectẽs crines ſuos lamentabiliter pectine grandi et ferreo flãmeo dicens ſe hec pati debere in ꝑpetuũ ꝓ meretriceo oꝛnati capilloꝝ.cui intendebat ĩmo „— . drate dü viuerer. ¶Pacia ʒ gů (efert aug. in li.xj. ↄfeſ. zi. ? mater eins ſancta monica vbi n bilis eſt facta tradita viro ßᷣuiuit ve luti ↄño et ſategit eũ ucrari.loquẽs illi moꝛibꝰ de virtuoſis Ita aũt tole rauit cubilis inurias vr nullã ð hac re cũ marito haberz ſimnitatẽ Frat em̃ ille ſicut bemuoſcutia pꝛecipuus ita ira feruidus Sed noerat hec nõ reſiſtere irato viro nõ tiñj facto B ne verbo quidẽ Jaz vero refracto 7cn to cum opoꝛtunũ videret rõnem ſei ſui reddebat ſi foꝛte incõſicerantius ↄmotꝰ fnerat veniq; cum matrone multe quaꝝ viri manſuetioꝛes erant plagaxꝝ veitigia etiam dehoneſtata facie gererent. inter amica colloquia üle argnebant maritoꝝ vitam. hec sůt eaꝝ linguã veluriꝑ iocũ gratan⸗ ter ãmonebat dicens ꝙer quo illas tabulas q̃ matrimoniales vocant᷑ re citari audiſſent tanqᷓ; inſtrumenta q bus ancille facte eſſent depytare de⸗ buiſſent. Pꝛoinde memoꝛes ↄditõis ſꝑbire aduerſus dños nõ opoꝛtere. unq; mirarent᷑ ille ſcientes ꝙᷓ lero/ cta ſum in eternij.nec pꝛeces tue nec cem coniugem ſuſtineret nunqᷓ; fuif e auditum aut aliquo indicio claru iſe ꝙ ille ceciderit vxoꝛem. aut ꝙ a ſe inuicem vel vnunn diem domeſtica lit diſſenſerint et cahſam familiarit᷑ qererent docebat jlla inſtitutũ ſuñ quod ſupꝛa mẽoꝛaui. Que obferua bant exꝑte gratulabant᷑. q̃ nõ obłna bant ſubiecke verabantur“ w quids ioßes cons ra nomine dinſſimꝰ eſſet. nec hꝛẽt mii duas fili⸗ à5 nuptui tradidit illas duob⸗? nobi libus cſutans Wuas cuj tradidiſſet n rontũ generos dſlexit vt auruz et argenilj et bona ſua tpalia ſuccecden le tꝑe eis oĩa ꝑtiret᷑. unq; duranti bus denarijs ei grati viderent᷑ ß; de⸗ ficiẽtibꝰeis reccerent ingrati volẽs caute ſue indigẽtie ſubt enire tale ad 3 8 1 2 uenit ↄſili. Zcijt quẽdʒ mercato rem ſibi familiarẽ et decẽ milia libꝛa tum ab eo ſibi accõmodari ad triuz dierũ ſpatium poſtulauit.Cunq; pe cun iam mutno cceptã ad domum piam depoꝛtaſſet ĩ quodã magno feſto generis atq; filiabus parat no bile ↄuiui. Poſtqᷓ; vero comederũt intrauit cubiculi et ciſtam quam no vain fieri fecerat cum tribus ſirmis clauſuris aperuit camera clauſa. et illam pecuni quã mutuo acceperat extraxit de ſcrinio et poſuit ſuꝑ p̃cio ſa tapetia.⁊ eñ diligenter ↄmohit cũ magno ſonitu ita ꝙ filie poſſent au⸗ dire ſonũEt ille fite audientes ſoni tum pecuniaꝝ venerit occhlte ad ia MWain et vicerunt ꝑ rimas ma gnam ſummã pecuniaꝝ et viderunt ꝙ pat reaccepit pecuniã et diligent᷑ poſuit 2ð ciſtam et clauſit eam. ipſe vero re dijt ad filias et letabant᷑ et nihil pꝛo tunc audebãt interroga re. Pater vᷣo poſt egreſſũ eoꝝ accepit pecuniã 2re poꝛtauit.mercatoꝛi. Altera vero die ——.——————————— ———— entes honoꝛare ſcliij filie ⁊ generi redennt ⁊ Patrem inter rogant q̃nta eſſet pecunia in ſerinio ſic firmato poſita. Cunq; ille fingẽt xxv. milia libꝛaꝝ eſſe quas in depo⸗ ſito poſuerat vt ſibi teſtamentũ face ret.et relinqueret generis et filiabus ſitñ modũ quem ipſe oꝛdinauit cuʒ eas nuptui traderet obſeruarent Et ̃ ſibi magis qᷓ diu eſſet in hac vlta beninola eſſet magis acciꝑet pꝰ moꝛ rem. Quo audito nimiũj gauiſi ſunt. et cum magna diligentia ipſi hono⸗ res vſq; ad moꝛtẽ exhibuerunt ⁊ nul lam penuriã ſuſtinere ꝑmierunt ne q; in veſtibꝰ neq; in alijs neceſſarijs coꝛꝑis Vbi añ folebant ei vnñj cuſſi⸗ mm̃ locare iam duos poſuerunt et poc ſpe remunerationis Appꝛopin quante aũt fine vite ſue vocatis ge neris et filiabus ſic eas alloquit Añ qᷓ; moꝛiar nõ intẽdens aliud facere teſtamẽtũ qᷓ; in ſcrinio firmato reliq. vidi enim charitatẽ vꝛãm quã mihi oñdiſtis ſatis magnã de quibus deo gratioꝛ et vobis.ideo in tãtũ diligo os ꝙ nulli melius faueo totũ quið habeo qᷓ; vobis. et ideo volo ꝙ teſta mentũ ineũ ſoluat.in vita mea añq; moꝛiar.vt poſt moꝛtẽ nullꝰ aliquid inde acquirat qᷓ; vos. Itatim ergo coꝛã me dũ adhuc viuo fratribꝰ pꝛe vicatoꝛibꝰ et minoꝛibꝰet eremit.vni cuiq;.l.libꝛas aſſignare curetis.a qᷓ⸗ pus cum moꝛtuꝰ tuero claues ſcrinei mei et depoſiti q̃s in ſuo hñt depoſi to reperatis. in qualibet clane meuz appoini ſigillů in teſtimoniũ pᷣmiſſo rin. vnichiq; aũt eccĩe et recluſoꝛio certam pecunie quantitatẽ dů lecto decumberet donari fecit Wõ et libẽ ter fecerunt ſpe teſtamenti. qð in pꝛo ximo expectabant. Cunq; diẽ clauſiſ ſet extreinũ et celebꝛate eſſent exequie apð pꝛecictos religioſos depoſitas ciaues receperũt.quibꝰ acceptis ſeri * Er diuerſis. niů in quo depoſitã pechniam puts bant aꝑientes nihil in eo aliud inue nerunt niſi clauõ enoꝛmiter groſſaʒ et magnã·in cuiꝰ manubꝛio ſcriptuz erat Ego iohes conaxa tale condo teſtamentuz vt quilibet mactet᷑ hac claua qᷓ ſeipſo neglecto alteriꝰ curam gerit Muo viſo et lecto multũ cõtur bati ſũt et pꝛẽm maledicebãt Eclv. Aegit ĩ li. de ſeptẽ donis.ꝙ cũ qᷓdã mauritiꝰ factus eſſet pariſienſis ep̃s mater ſua paupcula vetula hec audi ens ꝑiſius venit et in domo cuiuſdã diuitis hoſpitata eſt. cui ipſa reuela⸗ uit ꝙ eſſet mater epĩ Vui eã pcioſis veſtibꝰ adoꝛnãs nobiliter eõ ad epᷣm duxit. intimans ei ꝙ eſſet mater ſha. Cui ille Iſtam matrẽ meã recogno⸗ ſco qꝛ diues appꝑet et nobil. Ego ãt ſů filius cuiuſdõ paupꝑcule ruſticane femine ⁊ inculte.que nũqᷓ; habuit oꝛ namentoꝝ culturã. Panc ſi talem vĩ derẽ eã vtiq; recognoſcerẽ Illa autẽ ↄfula oꝛnatu illo depoſito et reſũpta veſte ꝓpꝛia veniens ad filiũ honoꝛifi ce eſt ab eo recognita et ſuſcepta.⁊ vſ qʒ; in finẽ ſuij ↄneniẽter tractata. Vñ manifeſtato hoc facto tantã gloꝛiaʒ in eo ab oĩbus acquiſiuit.quãtã nij⸗ ᷓᷓ a quantacunq; generis nobilſtate habuiſſet. r Anno dñi. M cc.l.accidit in dioce ſieduẽſi apud virgiacũ caſtrũ ducis burgũdie ꝙ qdã ꝓpt᷑ bona matna q̃ male expendebat in tabernis ⁊ alijs vt ↄſueuerat quadã mane offẽdit ma trem ſuã.ita ꝙ ipſa ira ↄinota impꝛe cata eſt ei ſic Kogo denm ꝙ anteqᷓ; reuertaris depoꝛter. mi tue frigidũ exitiũ feretro moꝛtuꝰ ⁊ malo gladio laceratus. Et quidã aliꝰ iuuenis de villa circijiacente impiꝰ ↄtra ꝑntes ſuos ſepe ꝓpter ſuã inſolẽtiũ eos ma⸗ leſtabat.vñ ipſa die cũ ipſũ coꝛrige rent ꝑntes ſui mann dextera ꝑcuſſit ẽm k di rogo putei io ſu duo i zul hitau greſſi garet traqi gladi moꝛe mane occid eñ ad lo ehi defeno qᷓteneb rat pu ſuſpenſ fuerati fuit ad tis vuln impꝛec: tens et koꝛum i Water d petẽs pñ ſtu Mescp t dilecto wů ergo Plangere ptẽderet mnes vire vobis fr boſſeſſion gnos t. * filij s me vꝛm̃ et fili at nec plã qua nnn ones dale weatutic vzohlurtzrn serutngart nerut. po morin ttotttiüun ootenm icisyrhbhn cinorme 3 „ Miſtinc nona. pꝛẽm ſuum et pater irat⸗ impꝛecat? eſt dicens anus qua me ꝑcuſſiſti rogo deũ vt hodie malo gladio am putet᷑. et tu infra triduũ ĩ rali patibu lo ſufpendaris. Accidit ergo vt illi do iuuenes pꝰ dictas impꝛecatões pntũ obuiarent ſibi mutho. et vnꝰ in hitauit aliũ ad tabernã. uam c in greſſi fuiſſent et biberent ceperũt liti gare rt ſe ad inuicẽ pcutere Ille con tra quẽ ĩ gladio.et cñ eſſent ſoli timens necla moꝰ excitaret᷑ ↄtra eñj ſi aliꝰ viuus re maheret. multj. vnlneribꝰ eÿj lacerãs occidit. Cj aqt clamoꝛe motꝰ cõtra eñ ad ſiluã fugeret.et illi de caſtro il lo eñ inequerentur.cñ ſe gladio ſuo defenderet vnꝰ de inſequẽtibꝰ manũ q̃ tenebat gladiũ et qua patrẽ ꝑcuſſe rat ãputauit. Captꝰ?ẽ ⁊ infra triduq ſuſpenſus eſt in Paribulo illo quo pr fuerat impꝛecat? li⸗ aũt depoꝛtat? fnit ad domðj matris in feretro mul⸗ ris vulneribꝰ cõfoſſus vt ipſa fnerat mpꝛecata Woc aſt cũ fa ctñ eſſet re⸗ cens et quidã frater oꝛdinis Pꝛedica toꝛum in dicto caſtro pꝛedicaret mater dicta rerulit illi cũ lachꝛymis petẽs pñiam ꝓ dicta imp̃catione. 5 Legit᷑ in ſcala ce.qꝙ qͥdaz clvßj. iles q hñs vxoꝛẽ filios? filias mul tũ dilectos fit infirmus ad moꝛtez. Cñ ergo vxoꝛ et filij ſtãtes iuxta e plangerent.et quilibet in ſuo plãctu p̃rẽderet ſuã neceſſitatem. miles reſu mes vires dixit vxoꝛi E go dimitto vobis fratres 5anguineos et pntes poſſeſſiones dinitias et redditos ma gnos Wt oĩa iſta et plura alia dimit to filijs meis.et attendi ad planctuʒ vꝛm̃ et filioꝝ meoꝝ et nullꝰ vr̃m plo rat hec plãgit me qꝛ vado ad terraʒ in qua nnullij ſcio me hꝛẽ amicum nec conſanguinenz. in qua nullas poſſer ſiones habeo jen diniti s. nud' re —————— pꝛecateſt pater ꝑcpᷣſſit aliũ ———————— cedo et ſolus neſcio de quibꝰinterro gaboꝛ nec cũ quibꝰ potero hrẽ ↄſilt vin hec in qͥ hoſpitio declinabo Et o ci plãgitis me ꝓpter meijet lugea tis qpter vos et no 4pter me. plangaz ego meipſũ. gt vocato notario de⸗ ſtrurit teſtamẽtũ factũ et medietateʒ omnium ee ſtatim, dedit Pahpib“ aſio dñ clvij. SScribit in. qj ʒppellat ſpeculum hane ſalna tlonis. qð quicã denot? et religioſus vir ↄtinnis pcibꝰ roga 2t del vt ſibt reuelaret qle ſeruitiũ eſſet ſibi magis acceptũ Quadã igit vlce vidit dñm hieſij ad ſe venienteʒ magnãq; crucẽ in doꝛſo ferentẽ ac ſi dicentẽ Mon poteris mibi gratiꝰ 7acceptiꝰobſequiũ pſtaẽ qᷓ; ꝙ granẽ enuce meñ iuues me poꝛtare Et cuz ille quereret quõ crucẽ ſuã ſecij baiu laret. rñt dñs In coꝛde poꝛtabis cru cẽ meãꝑ crebꝛs recoꝛdationẽ ⁊ com paſionẽ onẽ. In airib? P Penax meaꝝ auidã auditionẽ. In doꝛſo ſiduã macerationẽ.x ð ille audiens adimplere ſata gebat. Cclix. 65 uuenis quidã religionẽ intrans iñ ſeculo delicate fuit ñutritꝰet ideo auſterã vitã ſue regule vix tenere po terat Panis erat niger et durꝰ v n acre. et oĩa grauia videbant᷑.⁊ deo a ſuo pꝛelato petiuit licenttã recedẽdi dicẽs ſe nõ poſſe poꝛtare oꝛdinem. Chi abbas. Chariſſime fili nõ pote ſtis recedere qꝛ eſtis ꝓfeſſus mona⸗ chꝰin ordine iſto. magis roga deñ vt ꝑleueraẽ poſſes eij alijs. qꝛ foꝛtaſß tentatio diaboli eſt. Ille alt tꝑe bꝛe⸗ ni acqeuit.et iterũ teñtatꝰeſt. et mura to habitu iuit ad ſeculũ Cui eũti ap paruit xp̃s in ſpecſe cuinſdã iuuenis et ſeq̃bat eñ. Ilie vᷣo feſtinabat q̃i de ſpat? neſciens quo iret. Epũs ã̃t cla mabat ad eij dicẽs Expeca me. Jile ————— —— 8 noe ꝑ deuotã grãx acti carnis tue aß vero amplius currebat · Tun domi nꝰ vocauit eũ noĩe apꝛio dicẽs Frat erpecta me et ibo tec. Tũc iratꝰ ilie eñ fratrẽ nomiĩauit. admiras ð ei diyiſſet nomẽ ſuũ foꝛtius cepit ckr⸗ rere ⁊ xp̃us altius cepit clamare. Tã dem tedio victꝰ expectauit eü·et xpð aðd eñ Quo vadis?Cui ille Vuid ad teE go tranſeo viã meã ſicut tu tua Tandẽ aũt ad pꝛeces iuenis dixit ei ꝙ dimiſiſſet religionẽ et iret ad ſe⸗ culũ Tunc xpũs eleuans veſtẽet bꝛa chiũ latꝰ diſcooꝑuit.et vidit effiuere ſanguinẽ ex vulneribꝰ xp̃i et dixit ei Reuertere ad monaſterij tuũ et pa nẽ durũ et alia oneroſa oꝛdinis ĩtin ge in larꝰ iſtud.et erit tibi totũ ſuaue Wð ille audiẽs redijt et ſcẽ vixi Fuit quidã mg̃ noĩe ale F rànder qͥ fuit magnꝰ et egregi cleri⸗ cus. wic intrauit oꝛdinẽ fratrũ mĩo⸗ rũ.h ſtatĩ ꝓpꝛia kragilitate remurin rante diſpoſuit kinito anno ꝓbatõis exire Suꝑ quo fratres nõ modicum dolẽtes vnanimes ꝓ eo p̃ces fudert að djim vt eñ in oꝛdie ↄfoꝛtaret Ac cidit ergo quadã nocte vt iſte. magi⸗ ſter iaceret in ſtratu ſuo et videret in ſomnis vnã ſcalã erectã a terra vſq; ad celũ Et ecce aduenit quidam ſan guinolẽt? cũ magna crce volẽs ſca lam aſcendere.ſ p̃ nimio põdere cru cis nõ potuit. et ſic multis vicibꝰ ĩce pit B nihil ꝓkecit. Tãdẽ iſte magiſter accurrens app̃yẽdit vn coꝛnu cru⸗ cis volẽs ipiũj iuusre.ſed ſenex cũ in vignatõe nimia ꝓhibbit dices Duõ oſſes hãc magn crucẽ Poꝛtare Me cðj.q nõ potes hãc leuẽ cafpã. ꝓ ho⸗ mine meo poꝛtaẽ. Et ſtati diſparuit Magiſter expgefactꝰ et ꝑ hanc viſio nẽ crucis ʒfoꝛtatꝰ ꝓpoſitũ mutauit. et in oꝛdine vitaʒ laudabilẽ dixit et laudabiliter finiuit.(Vlrj. ¶Legitur in liexemploxꝝ. ꝙ quidaʒ anglicus nobilis ad terrõ ſanẽtã ꝓfi ciſcens habuit ſociũ ſarꝛacenij a quo q̃ſiuit mirabilia Franſierũt ꝑ qõdaʒ nemꝰ pulcherrimũ hñs arboꝛes phl chꝛas et ꝓceras Et reſpiciens vidit ſuꝑ ramos aues pulcherrimas. nullã tñ audiuit cantantẽ.et q̃daʒ iacuerit velut moꝛtue.q̃dam habuerũt alas extenſas ad modũ crucis. unq; an glicꝰ reqᷓreret cãz iſtiꝰ a ſarraceno. ñ Dit ſarracenꝰ. Per totũ annůj in iſto nemoꝛe abundantia auiũj eſt magna et eaꝝ cãt? ſuauiſſimꝰ Sed in hebdo mada paſſionis q̃ xpᷣs magnꝰ deus veſter paſſus eſt oẽs moꝛiunt᷑ t ad didit ſarracenꝰ dñica in paſſione hec patiunt᷑.et dñica reſurrectionis reui uiſcunt.qᷓ̃i ↄdolẽtes moꝛti xp̃i.⁊ pꝛo ſua reſurrectione gaudentes Si hoc faciũt aues aĩalia irrõnabilia.inulto magis hõ ců ſit rõnalis dz ↄpati ſuo falauatoꝛi. eren(clxij ¶WEulius in achademicis q̃ſtionibꝰ q̃ſtõne ãrta ↄmẽdauit varrohẽ eo ꝙ ipſe tradidit iura deoꝝ vbi ĩn expoſi tione inueni ꝙ varro depinxit pec catũj moꝛtale ad ſimlitudinẽ dee ſic. Stabat vna regina ↄtinue tremens In circuitu iſtiregine depingebant᷑ tres imagines pᷣma fuit imago dei. ſecunda diaboli.tertia hominis. Vñ imago pccĩ moꝛtaltenebat tres car tas quas poꝛrigebat iſtis imaginibꝰ vnichiq; illaꝝ vnã In pmacarta ad deũ ↄtinebat᷑ ſic. Saluatoꝛẽ meũ ini ſera ꝑdidi et oẽs angelos eiꝰ. Ve ve mihiad quid nata ſũ Carta directa Diabolo ſic erat.ꝓiabolo ⁊ angelis eius homagiñ feci qñ ꝑ ↄſenũ in pec catũj cecidi. Ael ſic. ad ꝓtũdũ inferni detrac̃ta ſum qꝛ mĩa dei me abiecit. Larta tertia directa hoĩ talis erat. Verecũdia et ↄfuſio eſt finis peccati delectans in peccato finaliter ↄfůcet Vel ſic Oĩa mala. oĩs hoꝛroꝛ. om̃is latio aleni tio S ↄineb tu I dici i eoy de diſſipe ſupꝛa caròo c Pmane ro eſt. et arge mundi raz an piecit. nädep innoce Vñ abꝛ S* wibulatio finis meus et oĩs pena.vt ſi qͥs dilerit ine hec ſibi innoteſcant. Woc patet in diuite epulone— liter ſiue pirualr. iſta imago ſtabat pꝛimo tremẽdo.nã pctõꝛ vidit ſup̃ ſe retro·a dextris et ſiniſtris et infra ſe et nihil inuenit niſi aduerſitatẽ et do loꝛẽ Bupꝛa ſe celeſtẽ curi quã offẽ⸗ dit Sub ſe infernũ ꝑatũ aĩaʒ deuoꝛa re.et terrã ⁊ vermes ad coꝛpus moꝛ tuũ deuoꝛãdũ. Iñ ſe diſtrictũ examẽ iuſti iudicis.vbi oĩa pccã ſua coꝛam toto mũdo nudabunt᷑ ad maximam eiꝰ ↄfuſionẽ Retro ſe totũ tpũs ꝑdi⸗ tũ vite ſue et inutiliter expenij de redditurꝰ eſt rõnem. I dextris diui tias huius vite et gr̃as. q̃ eñ ↄpꝛoba bunt ingratũ ↄtra dñm ſuij poſcẽtes vltionẽ A ſiniſtris vo aduerſas res et ꝑicula huiꝰ vite.q̃ ſunt iuſtrumẽta pata ad penitẽdũ Infra ſe hoꝛridas unagines pctõꝝ et vermẽ ↄſcĩe ꝑtem maxunã pene eterne. vbi nullů refri⸗ geriũ inueniat. Auid ergo reſtat niſi eterne pene pctõꝛi. Ibi em̃ nulla ꝓſo latio erit. Scðo nlla eis erit pene alleuiatio Tertio nũq́; erit ibi libera tio Vixiq; in pꝛima littera ad deum ↄrinebat Baluatoꝛẽ meñ miſera ꝑdi di t.videam? q̃ntũ deꝰ deteſtet᷑ pec catũ Alij em̃ reges et pᷣncipes in p̃in dicij immicoꝝ depopulabant᷑ tras eoꝝ deꝰ añt ad deteſtationẽ peccati diſſipauit terrã ꝓpꝛiaʒ in diluuio qꝛ ſupꝛa terram increuerat. Om̃es qꝑpe caro coꝛruꝑat viã ſuã et ſequit on Pmaneblt ſpirit? meꝰ in homie qꝛ ca ro eſt.Sed hi pꝛincipes vaſa aurea et argentea diripiũt. deꝰaũjt ꝓpter im munditiã peccati vaſa aurea.i.natu⸗ rʒ angelicã cũ toto pccõ in infernũ piecit.vaſa argentea.I.naturã huma nã de ꝑadiſo abiecit. Alij pꝛincipes innocentes ꝓpter malos nõ ꝑimunt. Vñ abꝛaam. Abſit a te domine vt ꝑ ſtin no: das iuſtuz cum impijs Sed deus in deteſtatione peccatoꝛum alioꝛuz ho minum etiam vnigenitum patibulo tradidit Iſaie. Ixxij Propter ſcelus populi mei percuſſi eum. Et quis ẽ qhi pꝛoter inimicum vellet occidere filium pꝛopꝛiij.et ſic pãtet pꝛima car ta Baluatoꝛem meum K. Secunda ſcriptura ad diabolum Ad pꝛofun⸗ dum inferni x. Iſtud ſpiritualiter ẽ multum timẽduin pꝛimo pꝛopter lo ci pꝛofunditatem.ſecũdo pꝛopter pe ne acerbitatem.tertio pꝛopter demo num ſocietatem.vðe his tribus Pſal miſta. Introibunt in inferioꝛa terre. id eſt in infernum quo ad pꝛimũ.tra dentur in manus gladij quo ad ſecũ dum et partes vulpiuin erunt · id eſt demonum quo ad tertium. Patet er go ſecũda carta Tertia ſcriptura ad hominem Vmnia mala E. Iſtud eſt timendum etiaz vᷣm tria quẽ comple bunt illam miſeriam Pꝛinum eſt ꝙ in hac miſeria nulla erit conſolatio. Treno.j. Mon eſt qui conſoletur eaʒ ex omnibꝰ charis eins vmnes ami ci eius ſpꝛeuerunt eam ⁊ facti ſunt ei inimici Secundum eſt ꝙ nulla erit eis pene alleuiatõ Vnde apoca.xiij dicitur. Mon habebunt requiem die ↄc nocte qui adoꝛauerunt beſtiam.id eſt diabolum et imaginem.quod fa⸗ ctis modo faciunt peccatoꝛes. Ter⸗ tium ꝙ nunq ex illa pena liberatio erſt eis Eñ fit iniſeris moꝛs ſine fine eg angelus in clxiij. caꝛpꝑe aſſumpto et eremita gradiebã tur ſimul.et appꝛopinquauerũt cada neri qð iã ꝑ plures dies iacebat ⁊ fe tebat. Eremite ait obturanti nares ſuas dixit angelꝰ Quare nares tuas conſtringis? Vit ille. Mon valeo fe⸗ toꝛem illins cadaueris ſuſtinere. Paulopoſt iunenis qu idam pulcer oꝛnatus ſertis floꝛeis cum phaleris ——————————————— —————————— 8 et ſella aurea equitãdo tranſibat. Et cũ adhuc lõge eſſʒ angelꝰ cepit obtu rare nares coꝛꝑis aſſũpti. Cui eremi ta valde amimnirãs ait. Quare nares ita ſtringis: Ile rñdit. Ille iuuenis laſciuus et nꝑbꝰ plꝰfetet in infinitũ coꝛã deo ⁊ angelis ꝙᷓ qðcunqʒ cada uer coꝛam homninibus Feri Legit᷑ in geſtis ſũmoꝝ ß̃ontificum ꝙ quidã in die paſce ſũpta coĩone de dertt ſe laſciuis coꝛizatiohibꝰ et ebꝛi etatibꝰ.vñ ira dei cecidit ſuꝑ ↄos Nã̃ de oꝛe eoꝝ exibat ſanguis fetidꝰ ⁊ re fiexus ad interioꝛa ſbito ſuffocabat eos Aqua ſiue pluuia ſic inundauit vr diſcurrens ꝑ oœẽ̃m terram eoꝝ oĩa vientia penitꝰ euertit. dꝛacones pe⸗ ſtiteros in via dimiſit. ſic ꝙ nullꝰpo terat ingredi velegredi ſine periculo x ergo quidã ſcũs oꝛaret vt dens placaret᷑ huic pplo vel ſaltẽ demon⸗ ſtraret cãm tanti fiagelli.apparuit ei angelꝰ et ꝓpoſuit talẽ q̃ſtionẽ. Si ali quis accipꝑet filii imꝑatoꝛis et pone ret in fetidiſiimo carcere et obſcuriſ⸗ ſimo.⁊ hoc ꝓditoꝛie.qͥq deberet tali facere impatoꝛ.Nui ilie Talis debẽt interfici et mutilari mẽbꝛatiĩ Iteruʒ dixit angelꝰ Pꝛopono tibi aſiud du bi Vnus accepit piricẽ in qua reß nat coꝛpꝰ xp̃i et in jetidiſſiino luto ĩ pñia multoꝝ eã ꝓiecit et abſcondit. cd ergo debet fieri tali Rñ̃t ſcũs De beret cremari tanqᷓ hereticꝰ. Tũjc an gelꝰ Tales ſũt ciues iſtius terre x filiũ dei poſuerunt in fetidiſſimo et obſcuriſiuno carcere.et vlteriꝰ pixi⸗ vẽ coꝛc ipſoꝝ in quibꝰ ↄſuet eſt coꝛpꝰ dñicũ reponi ꝓiecerũt in lutij et infimo fetidiſſimo vantat cori⸗ zation et imundiciaꝝ.Et iõ nõ eſt mirũ ſi iſtis vel maioꝛibꝰ puniãtOð cũ audiſſent a ſancto pontifice pñiaʒ geles liberati ſunt. Cclxv. Quidã pccõꝛ infirmatꝰ et de ſalu⸗ te ſna q̃ſi deſpans vi ſitatꝰ fuit a ſuo curato. Qui curatꝰ trepidanti infir⸗ mo dixit ꝙ ſi vellet ſibi dare equũ ſu un ipſe recipet pccã ſua ſuper je D dixit nõ ꝓpt ſalutẽ infirmiß vt equũ hꝛẽt Wõ infirmꝰ acceptauit.⁊ pacto facto defunctꝰ eſt. Cůq; ſacerdos ſa. cris indutꝰ veſtibꝰofficiũ funerale ꝓ iplo faceret. viſibiliter coꝛã pplo edu ctus fuit jurſumꝑ teſtudinẽ eccĩe fcõ̃ in eadẽ magno foꝛamine in teſtucie et poſtea idem ſacerdos nuſqᷓ; com⸗ Penitentia clxvj. ¶Kekert criſoſtomꝰ ad amsõtichm qm̃ quidã frater pꝰ multos laboꝛes quos in ſolitudine poſitꝰ deſudaue⸗ rat. hñs ſec vnñj vite hĩtationis q; vſoꝛtẽ. angelicã vitã ab adoleſcentia vſq; ad ipiũ iã ꝓduxerat ſenectutem. Et neſcio qͥ dlabolico intinctu q̃ſi doꝛmiuerit paululũ et ĩgreſſij in coꝛ de ſuo diabolo pꝛebuit. atʒ in deſide riũ młlieris exarſit.qͥ nec viderat foꝛ taſſis vnqᷓ; mulierẽ ex quo ad mona choꝝ ſe ↄtulerat vitaz. Pꝛimo ergo rogare illum qui ſecum viuebat ag⸗ greditur.vt vinum ſibi et carnes ad veſcendum deferret. Quo cunttãte comminari cepit deſcenſurum ſe ad ciuitatem. non quo veſci caruibus delectaretur.ſed vt occaſionem ali⸗ quam deſicerij ſui inueniret explen⸗ di. Super his collega ille miratus ⁊ verens ſi foꝛte hec negaret maioꝛi⸗ bus ſe traderet malis. que poſcebat exhibuit et deſiderio eius fatiſfecit. Pedille vbi vidit occaſionem ſibi fraudis excluſam aperte iam ⁊ impu denter reuelat deſideriuz ſuum ⁊ ad ciuitatẽ ſe oĩmodis deſcenſurij fate⸗ tur. Ilie vero vbi multa obijciens ftinere nõ potuit ad vltimũ dimiſit eminꝰ tñ ſubſequẽs obſeruauit quid agere aut quo ire velit Tbi qt ꝓcut poſitꝰ cernit eum lupanar ingreiſum * het vicerat ju ono 3 prinonp m vchetig biercames d Awmir ſenwmt n cmus nem zli mireterplen lems gwet waion tns irifut —.— qu pochn * 2—½ „ 5 5 5 3— mine legis q̃ in huiuſmodi delictis luſcitat egreſſij ſtati reſi upinis mãib? anplectit. et ↄtinuo deoſculans nec omnino increpans ꝓ lapſu rogauit vt expleto iam deſiderio¶uo redeat od eremi folitudiuẽ. It ille tantã in eo benignitatẽ et clemẽtiã vidẽs ern buit. et q̃i telo verboꝝ geſtoꝝq; ꝑcuſ ſus eſt. ac ſemetipſũ ꝓ his q̃ ↄmierat notãs miſericoꝛdẽ ⁊ optimũ collegã ſequit᷑ ad mõtẽ. Cũq; illuc ꝑueniſſẽt exoꝛat.vt ſibi in ſecretioꝛi ceilula cõ⸗ cluſo adituq; obſtructo panẽ tantuʒ interiectis diebꝰ aquãq; p̃beret. Si qs ãt de eo requiſiʒ defunctũ ſe eſſe affirmaret. Aui ĩpetratis ſemetipſuʒ ↄcluſit ibiq; manſit. ieiunijs et oꝛõni bus ac lachꝛymis pccĩ ui diluit ſoꝛ des Tpe aũt tranlacto nõ mlto cum — imbꝛiũ vicinas regiones i ccitas vꝛeret ⁊ oẽs qui habitabant in terra illa lugerẽt.qdã eß̃s ãmonet᷑ in ſomnis adire virj qᷓ erat intra cel lulã ↄcluſus vt ipſe oꝛaret ꝓ eis.nec liter dandas eſſe plunias niſi illins hcibꝰ ĩpetratas Xunq; aſſũptis ſeciũ nõnullis abiſſet et coliegã eiꝰ ſolũ vi diſſet ꝑcũctabat᷑ de illo quẽ viſio mã dauerit ꝑquirendũ.vbi vero defun⸗ tũ eſſe audiuit. falſũ ſe opinabatur in ſomnis vidiſſe Rurſus ad pꝛecan dũ deũ reuertebant᷑ oẽs.⁊ iteꝝ eodẽ quo pꝛiꝰ apparenti ſibi eadẽ monent᷑ Tũc exoꝛabãt de vt ſibi oñderet vi⸗ rũ ↄfirmãtes ſe ad vinẽtẽ nõ ad moꝛ tuũ tãte viſionis auctoꝛitate trãſmiſ los At ille vbi ꝑactũ reſolutũ diuini tus vidit durit eos ad hominẽ dei. Id quẽ cũ ingreſſi fuerũt ꝓcidũt ad pedes eiꝰ atz oẽm geſte rei ſeriẽ pan dẽtes obſecrãt vt nc⁊itati eoꝝ oꝛõne ſubueniret Qui pᷣmo qͥdẽ excuſabat ꝓcul ſe eſſe ab hmõi meritis aſſerens * tin nona. et deſideriũ ↄtagione meretricis ex⸗ bleſſe. ↄſiderãs vim naturalis in ho Ita em̃ lugebat pcem̃ tanqᷓ; nup ad⸗ miſſũ et añ oculos poſitũ Tandẽ tñ fatigatꝰ aſtantiũ p̃cibꝰ intelligẽs dei eſſe volũtatẽ ad ſupplicãdũ ſe deũ fi⸗ xis genibꝰ ↄuertit. et ſtatim ingẽs co pla ſubſecuta eſt pluuiaꝝ.quibꝰ⁊ ter v et hoĩes recreati ſunt VIxvij Tegit᷑ in ſcala celi ꝙ fnit quidã ſñ us pater ad quẽ plurimi ꝓfluebãt pter gr̃am quã habebat in hoꝛtatõ nibꝰ et ↄfeſſionibꝰ Cõtigit aũt ꝙ de quodã caſtro ꝑgebant ad eñ viri et femine. et q̃ſiuit ab eis miles et dñs caſtri quo irent er ad qͥd Xui cũ fuif ſet dictũ ꝙ ad talẽ ſanctũj ꝑgebãt vt illi pccã fua ↄfiterent᷑. cepit intra ſe ogitare. Ego meliꝰdeberẽ q̊ ſemper raptoꝛ extiti.⁊ vninerſoꝝ trãſgreiſoꝛ dñi mãdatoꝝ Sed ab alia ꝑte dice⸗ bat ſibi cogitatio ſua mala Mihil ti bi ꝓdeſſet qꝛ pñiam nõ poſſes facẽ. Kogitatões tñ ſuꝑans ihit ad ſãcj ↄfiteri jua pccã Cõfeſſione facta qᷓſi⸗ uit pater ille ab eo ſi ſeptẽnẽ pñiam Poſſet facere Quo rñdente nõ poſſũ q̃ſinit de tribꝰ annis.poſt de vno. p de ſeptẽ menſibꝰ.Et dixit õ Poſt modũ ãt qᷓſiit ſi ĩ q̃dã eccia deſerta d añ caſtrũ ſuij erat poſſʒ ꝑ totã vnñ̃ nocẽ in remiſſionẽ oĩmpecõꝝ ſuoꝝ vigilare Vuo ã̃nuente. Ait jõ egre Alaris ergo de rota nocte qͥcq;d tibi ↄtingat. Redijt igit᷑ aſſũpta pñia ad raſtrũ ſuũ. Et cum veniſſet)ad eccle ſiam illam deſertam cogitauit ſecum Melius eſt ꝙ modo agas penitenti am ꝙᷓ ſi deficeres agere. Non enim poſſes de facili redireeſcendit añt de equo ſuo et poſuit equũ in poꝛta. ipſe vero ſtetit coꝛaʒ altari et oꝛauit Et dů excubaret et nox veniſſet de⸗ mones cõgregauerunt ſe de tota illa regione. Qnibus cohgregatis dixit vnus qui ceteris maioꝛ erat audiẽte quodã ſancto viro Wodie amſimns .————————— ——————————— qnendaʒ amicum noſtrum qui ſemꝑ noſter fuit. ſi ĩtñ ꝑſeueret pñia qᷓ ſibi fuit iniũcta. Niſi ergo faclamꝰ ꝙᷓ; re ſiliat et pñiam abijciat nobis penit᷑⸗ eit amiſſus Eſt ne aliq;s inter nos qᷓ callice ſciat eũ ab ecc a expellere Ke ſpondi vnꝰ. E go ſi mihi p̃cipis euz enciã.& irit. Aade Tunc trãffigura⸗ nit ſe demon ille in ſpecie cuiuſdã ſo roꝛis militis de cuiꝰ ↄſilio miles oĩa faciebat.qꝛ multuʒ dicreta erat ve nit ergo ad militẽ et dixit illi. Quõ remanſiſtis hic in loco deſerto et ſñ defenſione In neſcitis ꝙ tales inimi cant vob is Mui ſi vos hic inuenirẽt in fruſta diuiderent. Quõ tantaʒ inſi pientiã egiſtis. Exeatis cito et eamꝰ ad caſtrũ. Cui ille dixit Iniunctũ eſt mihi in pñia ne tota nocte egrediar ⁊ ideo hinc nullatenꝰ exibo Nñt autẽ ei ſoꝛoꝛ niſi exiueritis de cetero non dabo vobis ↄſilium.⁊ ꝑdetis amoꝛẽ meũ et ero vobis ↄtraria in omnibꝰ factis veſtris ixit miles Quicquid inde debeã ꝑdere ex quo ꝓ pctõꝝ re miſſione vigilo nullatenus huic exi⸗ bo Kedijt ille cõfulus et receſſit ad demonẽ qui ipſũ miſerat dicẽs. Sic et ſic egi nõ potui p̃ualere. Purioꝛ ẽ lapide Meqᷓt a pñia ſepari Queſiuit ſcõo demon maioꝛ vtxꝝ eſſet aliqs q eñ decipe poſſet ct ab eccia expellere er dixit vnus E go ſi mihi pꝛecipis. Kñt maioꝛ Vade Mui iuit et tranſ⸗ figurauit ſe in ſpecie vxoꝛis milit. de ferens in duobꝰbꝛachijs duos filios ꝑuulos quos miles ille hẽbat. et ve hit ſine tunica et clamide et capillis oĩbꝰ laceratis et dixit. Woſtes veſtri inualerũt caſirũ et cepert oĩa bona vñ̃a.et ducũt hoĩes vꝛõs captiuos ⁊ me de domo ꝓpꝛia turpiter eiecerũt Sed ſi cito eos ꝑſequamini cũhoĩb⸗ d remanſerunt poteritis eos caꝑe et oĩa liberaẽ ⁊ vxoꝛis iniuriã vindicaẽ Ex diuerſis Rñcdit illi ſicutet pᷣme. Zůc ila Niſi veniatis ecce filios vꝛõðõs ꝓijcio ⁊ nũ illoꝝ de cetero curã habebo.et ꝓ⸗ ſecit illos cũ magno ictu in eccie pa uimentũ. Mec ꝓpter hoc miles de lo co oꝛationis in quo fuerat eſt remo⸗ tus Recijt ergo ille ↄfuſus ad maio rẽ diabolũ dicẽs vurioꝛ ẽ adamʒ̃te Sic et ſic keci Et dixit demõ maioꝛ Bumꝰ ne victi? Iterũ queſiuit tertio an eſet aliꝰ qᷓ poſſet ↄtra militẽ pᷣua lere.rñt quidã. Primꝰ et ſcðᷣus mhil ſciunt tentationis.ſi vo iubes ego de cipiã Juſiꝰ fuit ille et ſilauit ꝙ ĩgnis eſet accenſis in oĩbus qᷓ erant circa cccĩam terra ꝑiter et arbuſta in tãtũ ꝙ fiãma videbat᷑ intre ꝑ faꝛes eccĩe et ꝑ feneſtras Cepit ergo diabolꝰcla mare Venite venite iuuate ad extin⸗ guencũ Wð miles audiẽs manebat imot? Tunc venit diabolꝰ ad foꝛes eccie dicens Cuiulmõ hõ es Mõne oĩs hõ bonꝰ iuuat ad extinguenduʒ ignẽ? utas te exaudiri a deo q́ tot bona ꝑmittis incẽdiꝰui miles ꝛo nullo inquit exibo qð poſſit ↄtingi. qꝛ hoc mihi in penitentiã eſt imũctũj Keceſſit igit᷑ tertiꝰ ↄfuſus 7 qualiter fecerat enarrauit. ⁊ijc maioꝛ demon ait Poterimꝰ aliũ inuenire qᷓ ne ↄfů⸗ damur eñ ſciat expellere Iniunctum eſt cuidam qᷓ iuit et in ſacerdotis ſpe cieʒ ſe trãlfigurat Venit ad cãpanas eccleſie et pulſauit. et keteete t delas et cepit ꝑare altare. Pꝛoſpici ens ante altare vidit militẽ et ait illi Vonne tu es talis miles Reſpondit Sum et ille Tu es excõicatus quia ignẽ polſuiſti in tali loco ⁊ ꝓ tali fcõ et tali E grediaris cito ecciam quia nõ dicũ matutinas miſi pꝛius eress. Reſpondit ſibi miles ſicut alijs Won fuſus igitur diabolus receſſit. Wiles vero mane facto iuit ad caſtrum ſu⸗ pꝛoꝛem e uus reli ciderat 4 nas lucA tntiones q lo ſed ad onẽ fran dzs. gquic bus ſuis dere nof crucis ſu tem meru fendit.et! rogans e iplo vind martyꝛio tarius in mulus an xit et pen angeli cu nis in cel deo gras apud ſe delitijs e fine ſimil vt latron ſeculũ ſeri aquã tran mergitur: infernum Refert d plurin marent p rament quaã illi! entes ine anos q Sed del piurij et f Vampa nẽ emiteb s nenchet ol d ſons pötshöne genc na deo j wt ni poſi ʒiſg 8 7laiw nudm uwrai rootis ſpe öcäyanns tucccitc n Pohii ua ſli tʒ ihont o1 nll ips e mſitAl venſnnt cgs. ſoꝛoꝛem et totum caſtrum ſuuz ſicut pꝛius reliquerat. nihil enim mali ac ciderat t reuelatũ fuit ſanctis pri⸗ bus ꝙ pꝛefatus miles quatuoꝛ coꝛo⸗ nas lucratus fuiſſet in celis ꝑatas.tẽ tationes quatuoꝛ ſuꝑando. PHoc eſt contra illos qui nihi reſiſtunt diabo lo· ſed ad modicã ac paruam tentati onẽ frangunt penitehtias ſibi iniun clxviij. ¶Legitur in libꝛo de ſeptem donis 9 quidã latro cum fugaret᷑ ab hoſti bus ſuis ⁊ videret ſe manus eoꝝ eua dere nõ poſſe ꝓſtrauit ſe in mõdum crucis ſuꝑ terrã dicens ꝙ bene moꝛ tem meruit. quia deũ multiplicit᷑ of⸗ fendit. et flens ꝓfitebat ſe peccatoꝛem rogans eos inſtantiſſime vt deuz de ipſo vindicarent ſingula mẽbꝛa ſua martyꝛio exponẽdo. Muidã aũt ſoli tarius in vicino ibi moꝛabatur qui multis annis in abſtinẽtia magna vi xit et penitentia.cui reuelatum eſt ꝙ angeli cum laudibus aĩam illiꝰlatro nis in celũ depoꝛtarẽt. Qui nõ egit deo gr̃as ſed indignatus eſt dicens apud ſe Poſtq; etiã me oĩbus mũdi delitijs expoſiero et voluptatibꝰ in fine ſimiliter penitebo ⁊ ſic mihi fiat vt latroni.uz aũt rediret miſer ad ſeculũ ſeruire diabolo ↄꝓtigit eumꝑ aquã tranſire Et cadens de põte ſů mergitur et a demonibꝰ ꝓijcitur ad infernum. Periuri. clxix. Refert oꝛoſiꝰ ꝙ rhomani legatos d plurimas gentes miſerunt vt fir⸗ marent pacẽ cũ eis. um autem cũ iuramento pacẽ firmaſſent cũ gente quaã illi hoĩnes ꝓditoꝛie et clã irru entes in eos occiderunt. et oẽs rho manos qͥtquot inuenerũt interfecer̃t Sed del inaledictio in deteſtationẽ piurij et fractionis fidei ſuꝑ eos fuit Vam panis q̃ frãgebat ab eis lãgui nẽ emittebat.aĩalia domeſtica et blã ———— ——————————— N retraheret. . mſrabilẽ ↄfuſionẽ. LU⸗ Mübert? ſt re. aug. Nccicit ꝙ cũ ejdã pᷣdicatoꝛ laudabilit pᷣdicaſſetĩ da cum balatu et hiatu miſerabili fn giebant ad ſiluas et ad montes deſe rendo eoꝝ ↄſoꝛtia Canes etiã cũ la⸗ chꝛymoſis latratibꝰ oberrantes ad modũ lupoꝝ vindictã poſtulabãt de ditione facta. Cj autẽ auditis ru⸗ moꝛibꝰ ꝑ impatoꝛẽ rhomani oẽs fn iſſent victi in cãpo except. quotuor milibꝰ qᷓ aſcenderũt ad mõtes illi ſta tim ↄgelati ad moqũj lapidis facti ſt mmobiles ad dei vidictã . „ clxx. ᷣVMefert hübertꝰ ſug regulã zugn. quidã zelatoꝝ aĩaꝝ diſcurrebat ĩ aſino quẽ ſolus retinnerat pᷣdicans aſſidue Et cũ ſemel intraſſet ecciam quãdã cã oꝛdi reliẽto aſino ad poꝛ tã anteqᷓ; oꝛando finuiſſet oꝛõ̃em.. pater n ſelcogitauit de aſino multo tiens vtrũ foꝛte furaret᷑ eñj aliq́s et ſi milia Wõ attẽdens exiens diſtraxit eũ uolẽs ab illa hoꝛa hꝛẽ qð cœꝛ ſu defert mg̃ hůbertꝰ regulã btĩ guſti. ꝙ ꝑiſiꝰ qdaʒ ugt̃ theologie ſctaris pᷣdicabat ĩ vmuerſitate ĩqut?ꝰ optia cappa noua in p̃ncipio hiemis Eũ at tenuit᷑ ĩpꝛimeret vba ſya in coꝛdibꝰ auditoꝝ.qjdã fatuꝰqᷓ erat in medio ſcholariũ ſurrexit et dixit Va⸗ tit te audacter dicẽ veritatẽ.⁊ fecit ei „Eelrrij. ce Illa veſtis pᷣcioſa quã hẽs ñ ꝑmit q̃dam pꝛochia.et facto pꝛãdio rece dare cũj ſocio ſno ſiẽ fit ĩ aliquibꝰ cij mõ ꝑcutiũt ſociũj mõ faciũt enj cadẽ. mõ extrahũt ei caputiũ et ſiia Seq̃ dens extra villã incepit ſe lenitatibꝰ bat̃ añt eos q̃dã vetula qᷓ erat in ſer; mone hoc non aduertebant. que in⸗ cepit dicere multotiẽs. Somine vos non eſtis ille quĩ ho die pꝛedicauit. Xum autem audirent vocem et re⸗ ſpicientes vicerent vetulã queſierũt Er diuerſis Vnid dixiſſet· At illa dixit ei qui pꝛe Dicauerat. wñe ego dixi ꝙ vos hõ eſtis ille qui hodie pꝛecicauitAt ille Muare hoc dixiſti cũ ego ſim vere e qm hodie pꝛedicauit St illa do⸗ mma os habemus quendaz ſacer votem iuuenem qui valde bene can⸗ tat iniſſam.ſed interdum es die qua telebꝛauit diſcurrit ꝑ domos inter⸗ dumn cum inueuit iuuenculas ponit manum in ſinum eaꝝ et palpat eas. et cum ⁊ icit ei. dñe quid eſt q faci nis hocie 6 elebꝛaſtis.rñt et dic E go nõ ſum ille qui celcbꝛauit Saceꝛdos enim celebꝛaun.; ego ſum quidã iu⸗ nenis et ludo modo, Ideo dñe dixi ꝙꝙ vos nõ eſtis ille qui pꝛedicauit.ex fmplo lacerdotis noſtri. glalde emʒ vos aliter modo habetis in ludo q in ſerinone hodierno. Quãta ↄfuſio fuerit ili religioſo ſup hoc.et quãtũ ſcandaluʒ vetule qui legit inteiligat t caneat a ſimilibus ſaltem exemplo mulieris illius que diit thobie ·iij. Runqᷓ hn ludentibꝰ me— q cum his qui in leuitate ambulant Pꝛelatus(Paſtoꝛ ¶Epũs ¶ieronymus dicit in regula ſua ↄd virgines. quia raro ꝑ gradus di gnitatũ aſcenqit homo uin mlto Frauſus nõ deſcẽdat. nolo ergo hoc ꝑranſire eremplũ qð ſancto quodã inihi referente ſene in eremo et veri⸗ tate ſciui.iCunq; iunenis quidã ſũcto poſito et vita electus eſſet ad epiſco pale iaſtigium quo grauius aliquid aut piculoſius neqͥt cogitari patruũ inũ quendã virũ vtiq; lanctũ et ꝓphe ne ſpiritu plenum eremi incolam vt rij ad hoc ↄſuleret adit nõ incautus Audita itgq; narratione nepot. vir ſcũs nõ verbis ſed ſignis potius per cũdanui rñt. ne ↄra apłm qj deſicerã temn epiſcopatũ in bono oꝑe laudat diſſuaderet uſſit itaq; ſenex qᷓoꝛatũ diſcũ a terra vehementer pedibꝰ ele natũ aſcendere iuuenem.et q̃ter per quaiuoꝛ diſci latera ſupinũ reoluẽ lemetipſum vſq; ad hoꝛã caſus. ſicq; caſu imminẽte ſi alia ſuececeret reuo lutio mandauit vt extra ſũmitatẽ di lci adhuc ſe reuolueret iterato Cui tum nepos ſe nõ poſſe ex timoẽ caſꝰ m̃deret. illico fecit eũ deſcendere.et ꝑ quãnũ latã planiciẽ diutius volu tare Cunq; ex multitucine volutati onũ vtrilq; euehiret faſtidiũ Surge inquit et vade qno vis facitoq; qð tibi ſecuriꝰ cernit᷑. Bedignatus itaq; iuuenis sbceſſit.et alteri ſancto ſeni patrul deliramentũ putans factum retulit A quo de ꝑichlo p̃eminentie doctus eleciioni nunciat. vt teneat qð tutũ eſt Qui poſt modicuʒ felici obitu ex ſeculo exiens hilaris et io⸗ cundus appꝑuit patruo.et grãs inqjt tbi pater refero de viſſuaſione epi⸗ icopatus.nã ſcito ꝙy nunc eſiẽ de nije ro damnatoꝝ ſi fuiſſem de yumero Refert petrus elnniacẽſis qꝛ apð chſtrum Uzimacũ qð in pictauienſi Fere clxxiiij ſpyter erat qui Iacerdotalis oꝛcinis lup celeſteʒ dignitatẽ miſerrime vite ↄuerſatione deturpans nõ ad aĩarũ quibus pꝛeerat curam ſed ad carnis volupratẽ explendã ſacro myſterio vtebat᷑. Terruꝰ tñ ꝓicientie malo ſiẽ gliqñ et mali ad hoꝛã ʒpungunt fa⸗ miliaritatẽ quorũdã bonoꝝ viroꝛũ expetijt et abbati boneuallet fribus euiuſcẽ monaſterij ſe in amicicia ſpe cietenus copulauit. Vui lõgo tꝑe ej de vite emẽdatione ʒmonẽtes et vt ſeculo renunciaret kſſeiue exhoꝛtan⸗ tes. nihil ab eo impetrare p̃ter inanẽ ſpem potuert. Mã libenter q̃j dicebãt adire le fingens et lemper eos de econl ſant mon lis ret vite ſi tione riſans aliqu map tioni qʒ; cu ipſo cte ſi denti clam remc curre leone⸗ nt.7 ſta me volũti eripin diceba Uoꝛat coꝛpo: Pꝛoꝛ terroꝛe erat.ae pellen potera mutata receſſer ones tu vſq; ad pus ſui tium ſo nhtus f quicun mus ce alijs mi hoꝛefer ncama oꝛſus eſ vttoꝛre ———— ⸗ ———. 6 onuerſione ſuſpendens de ſocietate fauill vſq;ʒ oburit. Feſtina. adiuna. anctoꝛum iloꝛum glabatur. nec am oꝛaſi foꝛte ab hac moꝛte eripi valeã nonitione vel remplis eoꝛum ama t hec dicens manibus et bꝛachijs lis retrahebatur. In his itaq; ꝓdite optoꝛia ſbleuabat. et eg velut aliqd vite ſue actibus Ldurgus er obſtina⸗ innare poſſent inuiſbilb? ignib tur⸗ tione mpia iram ſibi die ire theſau atus opponebat Sed neq haßᷓ. 5 rilans in moꝛbum incidit. Quo poff nim c. — e a ert in coꝛgalla tegmina ab ſpiritali nor dies ingrancſcente av u bus incendijs tegere poterant n nne Aderareumprtor viſta basn vincicte inpia opera erpon ionis gratia jaz dicti imonaſterij at bant Pꝛioꝛ panitn timote venun⸗ 0 n eoher aiiquant diet pati 3d oꝛationem pꝓuertit et quantuʒ in chperogentepmantret. kali caſn poſſibile erat vn miſericoꝛ oenleereeecunennd vihe ha ꝓe veprecabat ilo vt pr⸗ dentibus ſolus ccto eins aſſiceret. oꝛationi inſtante poſt paululum pa clamare terribiliter eger ille ad pꝛio e kiens gr atulationis vocibus pꝛoces whp rrem ceplt Succurre ſuccurre aitſuc eins interrupit dicens Fam ab igne Sppn ſün urre.iEcce duo ſuꝑ omnem feritatẽ— i me impetũ fac tus ſum Mam dum ſuꝑ me vt diri leones erpauendi in ne impetũ faci umi het pice 1 hnt.⁊ hianti oꝛe ac ridu feroci ꝑ fru 0 eſt linthens vſq; ad quem ignis ꝑue o nocchfa ame decerpunt totumq; ↄſumere t ſed eñ tranſire non potuit. laʒ ab n shinne 6 volũrãepꝛecare cito dnm vł ab his iſto ꝑieulo ereptus oꝛ0 ne a me diſce win eripiar anteqᷓ; eEoꝝ moꝛſibus umar das quouſq; quis illoꝝ finis futurꝰ mon p dlcebat hoc et tremebat et velut de ſit agnoſcas. Tunc Pꝛioꝛ q tam ti⸗ Ktriong oraturos fugiens timoꝛe defecto moꝛ6 quam poſpitãci neceſſitate re etii N coꝛpoꝛi vires addente retrocedebat cedere nolebat ſubſtitit. et ab oꝛatiõe uh degn DPꝛioꝛ vocis ac geſtus lius turbat⸗ ſurgens rurſum ei aſſecit. Cnnq; enz rerroꝛe non ſine nultò etipſe nmoẽ tantis teꝛroꝛibus anxiũ cõſolaret᷑. et nnuis gt erat.ad pꝛeces tñ ipſe neceſſitate im vterq; adinuicem vt pꝛius colloq̃re npa hellente cduerſus pro miſero illo v tarlubiorgror⸗ov inntſhuts e p boterat deum roꝛabat. Muo oꝛãte ptus obmutuit. eum pꝛioꝛ raptij ab 3 ici mMtata voce eger Pene inquit bene humanis intelligens ret eritum pꝛe⸗ men receſſerunt crudeles beſtie.⁊ Poꝛat ſtolabatur.Cum ecce poſt multũ no 3 uns pö edri ones tuas iam nulq; aparent. eq is Parium hõ ad ſe redijt et miſe⸗ unſd dtfnh vſc; ad vltimuz ſpiritum ſemꝑ com rabiliter ingemiſcens ait ha.ha. ad 1bao ſ Pus ſui extitit. nec vt quidam moꝛiẽ iudicium eternum raptus ſum.⁊ hen pcrea tium ſolent vel in modico ſenſu imi⸗ miſer eterna moꝛte damnatus ſum. w Mi nutus fuit conherſus ad pꝛioꝛem 0 . Traditus ſum hoꝛrendis toꝛtoꝛibus qui cuin ipſo de quibuſdam vt ſaniſſi igne inerringuibili ciun diabolo et mus cepit. Cunq; tam de his ß. de angelis eius perpetuo erhciandus. glijs multa inter ſe verba conferrent Ecce ecce ignita ſ tago plena buli hoꝛe fere vnius ſhatö elapſo rurſus nc adipeuam coꝛam m̃e toꝛmen inclamaẽ longe terribilius qᷓ; pꝛiꝰer torum miniſtri detulerũt.eãq; ad me oꝛſus eſtEn inquit en ignis de celo frigendum vndiq; uccenderunt.iEt vt toꝛrens inundans deſcendit.et ſu um ſepe nom deſcend cum epe nominatus pꝛioꝛ oꝛationi her hMc ledtů veniens iom iãq; wet ut iain bis fecerat tertio quo 6 n —————— —————————— (Ex diuerſis incubuiſet ille ait · Ceſſa ceſſa oꝛo in manu achuc viuentis pꝛelbyteri ine vrarene pꝛo ſilo vltra katigeris gutta pꝛenuncia dãnationis fecerat pꝛo quo nuliatenus exaudieris. Pꝛi in moꝛtul cs dauere inuenerũt. wue bꝛe aüt dicẽte frater redi ad coꝛ ⁊?mi oia ſicht beatu⸗ gregoꝛius dicit nul ſericoꝛdiaʒ dum achuc viuis a deo lo Inõ ꝓpter ſe infelix pꝛeſbyter vidit re quire. lle adiecit Putas alt me vt cui nihil ipſa viſio contulit. ſed quan imanũ loqui Non alt inſanio ed ſa ta cautela ſacerqoraleofficiũ ammi⸗ na mente es que dixi ↄfirmo Et cu ſtrãdũ 3 reuerent᷑ diuina myſteria rullamn pꝛioꝛis manttenens eüiner ſin anda. lupna ſuꝑ eum diſpo cueila na eit quo reſpondenteẽad Inno dñi. xedl. ottone tertio ipan ſ nnxit. Sicut hec veſiis encullaeſt? rehor Lchenopoliz Lweiweborch f0t. ſicut hoc quod ſubſtratymn eſt unhi in ſoronia ↄtigit ꝓdigwm rernbi 2 — p eyméf no ignta ſartsgoelt.t vß hec jo admodli factum iit ſtilo veraci refe; F reru gutta inniſibilis ignis de ils wr omnibꝰ innoteſcat ᷓ maln? uß videbar ſarragine efillens im damnablle ſit inſtatu pꝛẽlanoni nu eius pꝛioꝛe vidente cecidit. et mi vihere turpiter. et patrimoniũ criſti rabile dictu cutem et carnem vſq; ad res videlicet eccie iniuſte diſtrahere intimsa oſtis ↄlumpſit· Lunc ille aeri candaloꝝ fetoꝛibꝰ ſubcitos coꝛrũ rum gemitu. En inquit invubia rei pern moniales deo vicatas ouln ꝓbatioNamn ſicut iſta quãvices de kewereh violare. In pꝛedicta igit jᷣrtagine ꝓlapſa gurta carns prem vꝛbe ſcholaris quidsm nomine voo ↄſumpſit ſic ↄfeſti me ignea vorago iberalibus lis inludabat Qui cum conſumet. pꝛioꝛe ad iſta ſtupente ue eſſet inertis ingenij nihil omino ꝓ⸗ rum dixit. Ecce ſartaginẽ ipſa minn kicere poterat quamũcunq; a magl ſtri infernales ꝓpius afferũt.et vtme ſtris verberibꝰ toꝛqueret. Quadaimn in illã injciãt iain iãq; manadaptãt aüit vice pꝰ enoꝛmes plagas veſcho Et poſt modicũxẽcce lintheuminé is eriens ecciam maioꝛẽ ad honoꝛẽ iaceb vndiq; ↄcurrentes accipiunt·⁊ ntimanriti ſocioq; eiuangn in igneaz larts ginẽ eternãq; frixurä kice fabꝛicatã intrauit.ibiq; cũ ingen pijciũt Woc velut vltimũ vale mor i deuotione ſe ꝓſternens ꝛegine celi vt pꝛioꝛi atq; his qᷓ ad hoc ſpectacu lementiam et lancti mauritij patro inm hoꝛrencũ ↄuenerant dirit. tra cinium ꝓ ilũinatione wi ingenij im cta voce et refexa cervice puniendũ ploꝛauit. At ipſe in pꝛece poſir ali⸗ ſpiritũ ↄdemnatis ſpiritibꝰ tradidit. uamulũ obdoꝛmiuit cui ꝓrn ma⸗ Lanrh vo teroꝛ oes inusiit vtym r mienle vixit. Zudiui oꝛati nes aufugerent · nec aliqui in domo onẽ tuã et vidi afflictionẽ tuã.⁊ ecce yere auderẽt. ado mane miſerj es; imo eria poſt moꝛtẽ eßiq nunc he⸗ dauer ſepultre traditum eſt. Poſt eit ecceſiaimn pꝛincipis mei mauritij aliquot autẽ dies cum ad vninerſos tue tidelitati recõmendo. quam ſibe circa poſitos hec tam terribil fama ne rexeris premium grande ↄſcꝗ̃ris ꝑueniſſet rei veritatẽ ꝓhare volẽtes ſiautem male in anims et eoꝛhe mo tumuiij aperuerũt et ioſiam illã quã rieris. Et his dictis beata virgo nà n di as mo loquen diſphl tiſſimus ocs qel huic ta eſt iſte v et ecce t maideb ctus me tus igit gliqual honoꝛe tꝑis ↄſi pꝛie ſalu bus ſern tates et etiam vel ris eſt gitioꝝ g kaneß bus dete pmulta: epũs ger bus coꝛr dam nig regali ce dꝛ ciſtere audiuit ve intonantẽ nůs fictici cto rurſhe duris ↄminatio eti mhpenc hu p dura abbatiſſan lephangh a diſparnit ⁊ iuuenis eui gilãs ſcho las moꝛe ſolito repetinit. Chhnq ad loquendũ aperuiſſet os ceplit om̃es diſputando ↄcludere.et in oĩ ſcia Pa⸗ tſſimus apparere. Btupeba nt autez oẽs cj eum audiebant dicentes vnce huic tanta et tñ in Wonne eſt iſte vdo qj heri mactabat vt pecꝰ. &t ecce hodie ꝓbat eſſe lenniũ añt archiepüs mn oꝛif maidebungenſis et vqo a cunctis ele ctus metropolitan⸗ efficit. Cõfirma ts igi er pallio infulaq; decoꝛatus aliquantuiij diu bene vixit. Et quia honoꝛes tpis ↄſiliſ mris dei negligere.et pꝛo pꝛie ſalutis immẽoꝛ eſſe et voluptati⸗ bus ſerutre et dilapidare eccie facul tates et nõ ſolũ ſechlares feminas. 6 etiam velatas vlolare. inſuꝑ qʒ dete— rius eſt abſq; vllo timoꝛe ad oĩafia gitioꝝ genera habenas laxare. ſicq; facta eſt eius vita oĩbus odioſa.om̃i Patg ſcia? Monne nntãt moꝛes cepit ꝓceſſi — bus veteſtanda pꝛohdoloꝛ. Cung pmulta annoꝝ curricula mem̃oꝛatꝰ epũs aerẽ nhndũq; totũ ſuis ſceſeri bus coꝛrupiſſet. et quadõ nocte quã dam higraꝝ monialiũ abbatiſſaʒ de regali cenobio qð nunc vallis liſioꝝ ðꝛ ciſtercienſis oꝛdinis ſecũ haberet andinit vocẽ in hec verba terribilit intonantẽ eſſa de ludo qꝛ luſiſtiſa cticium ſſpic abat Et mane fa tto rurſus delitijs ſe innolnit factus durus qᷓi lapis ad ꝓdigioſe voc ↄminationẽ minime 2pungebat᷑. Se genti etlãnocte vock ſinikẽ audiuit B ꝑuipencdens Kultus ille in duritiq ſua ꝑdurauit. NMocte igit tertia a pð abbatiſſam pꝛedictam cubans cim nephandi opus ↄmixtõnis libidino Eexercuiſſet. vox fepedicta cij ingẽti fragoze intonuit dicens Ceſſa de In do q̊ luſiſtiſatis vdo Wac igit vo, ——.—— ———— ditis muſtũ cachin oſt illos dui velut pugil ſtrennnꝰ dictis apparnit maxima ce audita vehementer ſtupefact alr quãtuln ingemuit ſed nõ reſipuit.ve — nintamen dã̃nationi iamꝓximꝰ miÿ ille coꝛuinũ cras ſepe cecinit ſed neq̃ ad pñle lauach 2 philoſophꝰ? metropolita uh inſti index aut s mo aput ſc vdonehm ePmnh interitum de medio tolleret: aut certe in meli ↄm¶ F pondus habuerijt. cce ſechta eſt vñ ſio nimis hoꝛribilis? chnctis moꝛta libus metuenda.maxime tñ ecciarnz rectoꝛibꝰqui gregẽ dñici ſibi ʒSmiſſ dentes et malis exem plis inficiẽ tes pꝛecipitꝗt ſepiꝰ in internũ Vidit ergo et ecce ventus oẽs lãpades ec⸗ cleſie pariter ertinxit wuapter ni⸗ mio rerroꝛe coꝛreptus loco adheſit tcome vox eſt in faucibꝰ int enerunt duo junenes os geſtantes et ad gltare tes hine inde inxta conva a ititerunt. poſt quos ingreſſi ſunt Aij duo quoꝝ vn decenter ſternebat aiter vero duas hreas cathedras deſuꝑ colloca hit. alter quidõ jolus intuit 1nꝰ incedebat enaginatũ tenens gladium et ſtãs in medio eccie valenter clamabat Wm nes ſancti quoꝝ hic habent᷑ reliquie lurgite et venite ad indiciũ dei is et pᷣfulgida — multitudo vtrinſq; ſerꝰ. alij militar: habitn adoꝛnati. glij etiaʒ pontifica libus infulis inſigniti. Ethi omnes. A3 ———— — ↄmbtaret. Verba tapetia q̃te altare piter et temere violauit Ergo indi⸗ choꝛum intrauerunt et 7m oꝛdinem et ym merita ſua hinc inde ſe inuicẽ 10 cauerunt. unc etiam. viri ĩtro nerũt ĩ quoꝝ medio gradiebat qdã ſole ſpiendidioꝛ regio diademate et ſceptro adoꝛnatus. Ap oſtoli em̃ erat et dñs ipus xpũs celi ⁊ terre rex qe mox omnes vt viderũt deuotiſſime adoꝛauerũt et ſupꝛa cathedrã ſecdere fecerũt. Affuit pꝛeterea regina celo⸗ rum et luna et itellis clario? qug cla riſſima turba virginum ſequebat᷑. ſan di vᷣo omnes dei matrem hono?an⸗ tes geniculariter ſuſceperunt. chi do minꝰ noſter xpũs mox occurrens et manum eius appꝛehendens iuxta ſe venerabiliter collocauit. Etecce Po ſtremo apparuit ſanctus mauritius dux gloꝛioſus cuʒ ſua legione ſer. mi libus cccccc.Ixxj. qui vnanimiter ſe pꝛoſternentes adoꝛaueruht dicẽtes· Equiſſime iudex et conditoꝛ ſeculo tes ſteterũt.reuerenter pꝛeſtolantes. Vuibus dñs relpondit. Westi mei quid q̃ritis let adiecit Hoꝛtate vdo⸗ nem eßᷣm Continue quidam ex aſtã ribus abierunt et miſerũ vdonem de latere abbatiſſe trahentes miſerabili ter adduxerũt. Quẽ ſanctus auriti us ſeuerius intuens dixit vñe mi iu dica Ecce iſte vdo nõ epũs ſed lup? non paſtoꝛ ſed raptor maculatoꝛ et deuoꝛatoꝛ gregis tui Iite eſt cui do rum da indicium. Vis dictis ſurgen mina mes mater tua ſciẽtiũ donauit cui hanc ecciam ad honoꝛez nomis mei ſocioꝝ q; factam ↄmendauitpꝛe ↄſcens ei ſi bene eaz regeret vitã eter nam.ſi autem male moꝛtẽ in coꝛꝑe? anima mereret᷑. Iſte miler eſt qui ad monitus ſemel et iterum et tertio ſe coꝛrigere noluit Et non ſolum hanc eccleſiam.ſed etiam ſe et omnia ſibi ↄmiſſa pꝛofanãdo ad nihilũ redegit imo ſponlas tuas ſempꝑ et vbic; tur⸗ ₰ ca de eo iudex equiſſ ime. Wis audi ris dominis pꝛeſidens in iudicio ſan ctoſq; reſpiciens dixit. Vuid vobis videt de iſto; ugil auteʒ ille ſupꝛa dictus voce magna clamauit dicẽs. Reus eſt moꝛtis Judex vero et oẽs ſancti qui aderant in vnum ↄuenẽt et quale genus inoꝛtis ille impius ſu ſcipere deberet inter ſe tractauerunt. Tunc iudex Caput amittere meruit q ſine capite tempus conſumendo in ſoꝛdibus computruitQuo dicto pu gil confeſtiʒ pꝛecepit vdoni vt cerui cem tenderet Vuod cũ vdo feciſſet et pugil gladium ad ictũ leuaſſet qui damclamanit dicens Eõtine manũ tuam donec reliquie ab eo auferant Tunc quidam cum calice coꝛaʒ vdo ne ſtabat donec pugil miſerrimi ho minis collum cũ pugno multis vici⸗ bus valide ꝑcuſiſiet. Et ecce pꝰ quẽ⸗ libet pulſum hoſtia polluta ꝑ os ep̃i exiens in calicem coꝛꝛnit s omnes regina celi reuerenter accipiens dili⸗ gentiſſime lauit. et ſuper altare in ca lice ponens cum ſua turba decenter incliauit abijt et receſſit.poſt hec m lerabilem vdonẽ pugi l ſepedict? ag⸗ grediens decollauit. ſicch tota illa cõ gregatio ſanctoꝝ diſparuit. Canon „ cus autem fridericꝰ ſupꝛadictꝰhomo iuſtus qui hec vidit manifeſte nõ in ſomnis ſed apertis oculis ſtupens ⁊ tremens et lumen in cripta reperiẽs omnes eccleſie lampades reaccendit Xunq; de facto adhuc dubius et an rins ſecum miraretur tandem reſum pta audacia ad locum iudicij paulu ium pꝛoceſſit viditq; calicem cu ho ſtijs in altari et caput vdonis a trun co coꝛꝑis longius ꝓiectum nec non pauimentum ſanguine madefactum. Poſt hec omnes ecce ianuas oble⸗ rahit. et nullum omnino ingredi per mitte clerie Tůc! vltiol guil cunc dinen ⸗ ex caf legar nope no! tibu. oppꝛ vmb et fri gan ecce dox is er eune bat X ex eis ſtatur ſoliun cerun dis cl eminu locioꝛ ter cla UM ec ſimꝰ a lites ſat collum cpemt unus a pacific o pꝛinc noſtri. omnib dere ta ſeret ſe tus eſt endo et letur d. Läunn en unm lm kt uuy gi holne — cnmis m n netut ni ni ed ui ncpunhei . mittens donec ſole iam oꝛto omnes cericos et laicos ſimul conuocauit Tũc ianuas reſerans ſeueriſimã dei vltionem vdonem ſcʒ ep̃m in ſuo ſan guiue tabefactum omnibꝰ oſtendit 7 cuncta que viderat et audierat ꝑ oꝛ lnem enarrauit. xodem die qdam ex capellanis eins nomine bꝛuno cũ legationẽ ↄmiſſam gegiſſet parthe⸗ nopolim quod eſt meicdeburch conti no famulis longe ante ſe pꝛeceden tibus ſtuduit remeaẽ Interim graui oppꝛeſſus ſomno arbõꝛem quandaz vmbꝛoſam vidit. de equo deſcendit et frenum foꝛtiter ad bꝛachium alli⸗ gans ibidem paululum requienitEt ecce ingens giobus ſpirituum immũ doꝝ chmn tubis timpanis cum gſadi „ is et fuſtibus cij lõceis et ſecuridꝰ ad eundem locum gradu concito gpera bat Vunq; omnes conueniſſent vnñ æ eis qui pꝛinceps videbat᷑ qꝛ erat ſtatura pꝛocerio et vultu terribi lioꝛ ſolium ꝓↄſtruentes deſuper ſedere fe⸗ cerunt Mec moꝛa.alter cuneus grã⸗ dis clamans cachinans? tripudiãs eminus aparuit de quo quidam ve locioꝛes aquilis pꝛeceſſerunt ⁊ foꝛti ter clamauerunt. wate locuzʒ date lo cum ecce pꝛĩceps vdo noſter chariſ⸗ ſimꝰ apropinquat. wis dictis ſatel lites ſathahe miſeram vdonis aĩam in effigie coꝛpali cathena ignea ad collum eius conſtꝛicta ad ſuum pꝛin cipem perduxerunt. Cui ſathan pꝛo tinus aſſurrexit ſalutãs eum verbis pacificis in dolo. bene inquit veniſti o pꝛinceps fautoꝛ et dilatatoꝛ regni noſtri.Ecce paratiſſimus ſum tibi 7 omnibus amicis noſtris fidelibꝰ reo dere kalionem. Cunq; vdo obmute ſceret ſathan aſſiſtẽtibus ait. Fatiga tus eſt iſte dilectus noſter huc veni endoet ideo placet nobis vt conſo ketur· Date ergo eĩ manducarella —,——————— e iſtinc nona. autemn tremente renuente et caput re ertẽte crudeles miniſtri oꝛi eius bu fones et ſerpentes violenter impꝛeſ ſerunt et liquoꝛem ſulphureum poſt modum infuderunt. Idhuc ilonõ loquente ſathan pꝛecepit dicens Id balneum pꝛincipum deducat Et ec ce non pꝛocul erat putens coopculũ habens.quo ablato flãma vorax vß d celum erumpebat.que nõ ſolum arboꝛes montes ſed lapides imo eti am aduam iuxta mananteʒ velut ſti pulam conſumehat in quem illam in felicem vdonis animaj pꝛecipitaue runt vt poſtmodum extrahentes in modum ferri candentem ⁊ totãt gne am ſuo pꝛincipi detulerunt. Qui jub ridens dixit nonne balneũ ſuaue ha buiſti o pꝛinceps? unc vdo damna tum omnnino ſe videns cepit blaſphe mare et dicere Waledictus ſathqᷓ tu et omnis familia tua omnis q; ſuge ſtio tna et omne imperium tuũ Wa cta terra que me poꝛtauit maledicti pntes qui me genuerijt. et maledicta oiĩs creatura in celo et in terra: Tüc demones vna cum pꝛincipe ſuo cepe runt manib plaudere ⁊ dicere Vere dignus eſt iſte manere nobiſcum qꝛ obtime ſcit officium noſtrum pitta tur ergo nũc ad pꝛincipalem ſcholã damnatoꝛum.et videat audiat ⁊ ſen tiat et addiſcat amplius in ſecula ſe culoꝛum. Tix verba finierant ⁊ ecce vnanimiter in odioſam illam creatu ram irruerunt eamq; tam im petuo⸗ ſe in tartareum illnd baratrũ iactan do immiſerunt acſi celum et terra et omnes montes huius mũdi inuicẽ quaterentur. Capellanus autem ille ſupꝛadictus hec omnia in ſomnis vi dens et audiens tremuit vehemẽter Tunc pꝛinceps tenebꝛarij digito eñ oſtendens dixit. Videte ne effugiat 2 ———— — 2 clericus ille qui nos alpicit quia ſem per extitit maliciaꝝ ſuarum coopeꝛa toꝛ conſcius et defenſoꝛ. Ergo ſicut ful fautoꝛ culpe ſic ſit particeps et viiicte ideoq; et in illum puteũ ad in mn vononjum demergatur. Duo viẽto cum demones eum capere vel⸗ lent et ipſe ſurgere conaretur repen⸗ te a ſomno exiliens euigilauit ſicq; equus territus tam diu pinc et inde aſrabat miſerum trahens hominem onec a ſua iunctura eius bꝛachlum nenitus ſoluebatur Sifficulter tãdẽ tquum aſcendẽs parthenopolun ve nt. et mox vt dominũj ſuum moꝛtuũ cſſe cognouit viſionem viſioni.terro rem terroꝛi.iudicium iudicio. pꝛodi ium pꝛodigio cumulauit. et oinnia que ſibi acciderunt que viderat⁊ au Sierat patefecit. oſtendens etiam a Ina compage bꝛachium auulſum et repentinam caniciem in argumentũ veritatis. Xiues autem videntes et audientes hoc hoꝛribile et inſolitum ↄomini dei noſtri indicium vehemẽ ter timuerunt ⁊ cadauer ignobile ꝓ xul ab vꝛbe in palude iactauerunt. Muod beſtie ferales cum plauſibus ⁊ luſibus pꝛotinus exceperunt ⁊ huc illucq; trahendo moꝛſibus diſcerpſe runt et ruricolas iuxta habitantes varijs iniurijs multotiens affecerũt Tandem inito conſilio glebam illaʒ maleqictam de palude trahentes cõ⸗ buſſerunt et puluerem in albam fiu⸗ nium pꝛoiecerunt. Wira res omnes piſces piſees ſuũ gurgitem relinquẽ tes occeanum adieruht donec leta⸗ nijs pſalmodijs oꝛationibus et peni rentijs placatus iam vominns poſt vecennium vix tandem redierunt. uius hoꝛrendi pꝛodigij memoꝛiã ingerit oculis eruoꝛ vdonis ex ipſi vecollatõne effuſus ſuper pauimẽtij marmoꝛenm candidum poſitus qui Ex diuerſis. tam viſibiliter adheret panimentun vt de eſſentia marmoꝛis eſſe quodã modo videatur Super locum autez illum vbi decollãtio eſt facta ſemper pꝛoſternuntur tapetia Et quando ſuper electos. Te deum laudamus. iuxta moꝛem canitur tolluntur ⁊ ibi ad oꝛationem pꝛoſternuntur vt vi⸗ dentes ſibi caueant ne foꝛte pereant ſicut ille Adomino vere factum eſt iſtud ad terroꝛem vtiq; epiſcopoꝛuʒ illius eccleſie ⁊ omnium inutilium pᷓ latoꝛum vt audientes contremiſcant dinine maieſtatis terribile indicium clxxvj. Regitur in ſcala celi ꝙ fůit quidã iſcopus qui plus dinitijs delitijs ( imam vltionẽ et vanis honoꝛibus vacans quam vtilitati et bono exemplo ſubditoꝛũ ſnoꝛnz dum ſemel egrotaret intrauit curſoꝛ cum lancea dicens Vitat te ſũñ mus papa.vt venias coꝛã eo ad red dendam rationem de ouibus tibi cõ miſſis. et de hereditate quam acqui ſiuit ſanguine ſuo Et facta citatione viſuz fuit epiſcopo ꝙ traheretur ad iudicium.et cum eſſet coꝛam xp̃o vi⸗ debatur ſibi ꝙ demones infinitas rationes adducebant ſue damnatõis et pᷣcipue quinq;. Pꝛima fuit ꝙ ſpo liabat pauperes et induebat diuites et meretrices Secunda fuit ꝙ veſtes ſacerdotales et omnia oꝛnamẽta do mus et vtenſilia erant aurea et argẽ tea. Tertia erat ꝙ de fimo rei tꝑalis optime curauit.ſed de animarum in foꝛmatione nihil imo infinitas aĩas ſuo malo exemplo coꝛrupit. t oſtẽ derunt ſibi plus qᷓ; duo milia anima rum que damnate fuerant ſub regi⸗ mine ſuo Muarta fuit ꝙ ſtudium va nitatum ſummum erat ſtudium litte rarum nullum. Wuinta erat ꝙ nole pat nec permittebat ꝙ alij ſalusrent᷑ At ſummus papa dixit ſibi. W ms * ledicte gvinel apr bus c man quiſu ſed ti pii tu cume mis i 160 dum veſti vani ota kun tand ad oh 30 eas ideo a danſ ᷓt de ſet na Mhi rantec pꝛehe ſomni ſine pe Et ill ta vene tamera ledicte vamma Tunci ad fan te illo rent li hoc vi kreete tanto erat in de expi o cõſueve us un o ſhm um imm surpi oom r um un lucnctun rrn ons mis ſu umm uuut ulr n pins munn ua ſt na wi mmm myi üt no Mil MM mnw n luun 1 * W— T— Miſtinc nong. ledicte que egoj acquiſiui pꝛopꝛio ſã guine tu conumpſiſti vt fulgeres in apparatu regio.Ego acquiſiui mani bus crucifixis et tu expandiſti cum manus ludo et aleis dediſti.go ac quiſiui coꝛonam ſpineam poꝛtando ſed tu expendiſti molle puluinar ca⸗ piti tuo uꝑponendo Ego acquifiui cum opprobꝛijs et flagellis tu conſu mis in vaſis argenteis et ſcutellis. go acquiſiui nudatis pꝛopꝛijs in⸗ dumentis.et tu expendiſti in ſericis veſtibus variatis.et in veſtibꝰ nimie vanitatis. go acquiſiui fel et acetũ potando.ſeo tu expendiſti in delica tiſſimis cibarijs vinum et nec̃tar po tando · E go fiendo clamaui vt oues ad ouile reducerem ſed tu clamaſti ad eas vt tanq; lupus mactares. Et ideo aſſigno talem diem ad audien dam ſententiam diffinitiuam. Cum ãt de his ſolicitus ⁊ anxius euigilaſ ſet narrauit familie quidnaz vidiſſet Mui volentes ei placere et plus cu⸗ rantes de rebus quam de anima.re⸗ pꝛehenderunt eum eo ꝙ curaret de ſomnijs. t tandem tempus labitur ſine penitentia vſq; ad diem ſtatutã Et illo die in illa hoꝛa ſibi aſſigna⸗ ta venerunt demones horribiles ad cameram ſuam dicentes. Surge ma ledicte et audias ſententiam diffiniti uam a ſummo pontitice de vita tua Tunc ipſe clamabat ad ſcutiferos et ad familiam xpelllite illos expellii te illos. Cum autem neminem vide⸗ rent licet vocem audiſſẽt epiſcopus hoc videns volens in demones irru ere et eos de camera expellere cum tanta impetn venit ad columnam qᷓ erat in medio camere ꝙ fracto capi te expirauit homo qhidaz fuit thuronis qut cõſueuerat venire ad matutinas ins ioꝛis eccleſie. Quadam vero die cum veniſſet ante horam inuenit poꝛta apertam.et ponens ſe retro columnã quandam vidit lucem magnam per eccleſiam.iudicem ſedentein in thꝛo⸗ no et angelos eins aſtantes. Tlenit Autem beatus martinus cum multi⸗ tudine ſanctoꝛum et cepit accuſare grauiter archiepiſcopuz qu tunc lo cum ſuum tenebat. itatus autẽ ar⸗ chlep̃us venit ⁊ ſedit in cathedra põ tificalibus indutus. Iterum autẽ ac cuſatus a beato martino cum neſci⸗ ret quid relponderet ille qui cathe dꝛas ſuperboꝛum euertit indignat? pedes percuſſit cathedram eius. Et eum cum pede euertit et ſic viſio di ſparuit Tunc ille bouus homo acce dens ad domum archiepiſcopi exci tauit familiam ⁊ fecit videri quomo do eſſet ei.et intrans ad eum inuene runt eum ſubitanee defunctum. C. Zrchidiaconus quidam ambiẽs epiſcopatum inſidiabatur epiſcopo ſuo bono viro quomodo eum occi deret Et quia conſheniſſet epiſcopꝰ mane venire ad matutinas et pꝛeue nire alios ad ſalutandum beatã vir ginem et intrare per quandam par ham poꝛtaz archidiaconus colloca uit ibi ſuper poꝛtam lapidem Et ve niens epiſcopus vt conſueuerat et a periens poꝛtam per lapidem caden tem excerebꝛatur et moꝛitur. rchi diaconus autem cum multo laboꝛe epiſcopatum obtinnit Cunq; confir matus eſſet et gaudium et conuiuiũj faceret quidam pꝛinceps ſeruiẽs ad menſam coꝛam ſe flexis genibns ſubi to rapitur ante tribunal ſummi iudi cis et vidit ibi beatam virginem cũ immenſa ſanctoꝛum multitudine an geloꝛum adducẽtem dictum epiſco⸗ pum poꝛtantem cerebrum ſuum in 22 5 (Erx diuerſis. manibus ſuis. Et dirit beata virgo. Fili mi chariſſimeiẽ cce oſtendo tibi recentem ſanguinem et cerebꝛũ hui? dilecti militis mei quein crudelis ꝓ ditoꝛ volens tenere dignitatem poh rificalem effudit keſpondit dominꝰ Duem mittam ⁊ quis ibit? Tunc btã virgo ait Ecce hic ſeruitoꝛ ſuꝰ. Cui dominꝰ ꝛecipio tibi ſub pena moꝛ tis vt cites dñm tuum gemptoꝛie vt ſcʒ cito veniat coꝛam deo ad tam ne fandũ crimen reſponſurus Mui ſtatiĩ rediens turbatus infremuit et cultel lum quem tenebat ad ſeruiẽdum de manu pꝛoiecit et amariſſime fienit. Kogatus ab omnibus et etiam ab epiſcopo cauſam pandit Quo andi to ſtatiz epiſcopus ſubitanea moꝛte percuſſus eſt.et coꝛam omnihus mi⸗ lerabiliter defunctus eſt. cl In policrato libꝛo vij.capi.xvij⸗ kegirur de quodam monacho ambi⸗ cioſo ꝙ cum ad abbatiam quã pecu nia pꝛeemerat vocaret᷑.ille modeſtiã ſimulauit vt auidius peteretur.quaſi onus retugiens ⁊honoꝛem recuſans Et ſe palam coꝛam omnibus tante cure pꝛofitebatur indignum. Wuod uudiẽs pꝛinceps vere iuquit indignꝰ? esquia data mihi tãta pecunia hãc emiſti a me dignitatem.et ſummã ex pꝛeſſit ſed ꝑ me non ſtat ſed ꝑ te q te indignum ꝓfitebaris quo minus pa ttum impleatur. Juſtum ergo te libe rum abire.⁊ te domij a ꝓpoſito vacu um redire.et alins qui dignus eſt de ſtitute ꝑficiatur eccleſie que et om̃ia ſig facta ſunt..cixxx. 5 Ex croĩta pontificum leodiẽſium Monuerint criſtifideles vnum ſtupẽd miraculum cunctis gentibus pꝛedi⸗ candum ad confirmationẽ ⁊ augmẽ tum fidei xp̃iane ꝙ his diebus ſcʒ an no dñi. Accc. octuageſimo decima die Junij in cisitate aquilana quo — die celebꝛabathr ibidem feſtum ſãcti maximi epiſcopi confeſſoꝛis dum in fidelis epiſcopus aquilanus cum cle ro ⁊ populo voluit facere magnũ fe ſtum et ſolennem pꝛoceſſionẽ ad ho hoꝛem et fidem roberti antipape cui adherebant cum cantoꝛibus et ſalta toꝛibus ſonis et tubis fecerunt fieri magnum vexillum et honoꝛabile ad honoꝛem dicti antipape In quo põ tificaliter depingi fecerunt ad moð veri pape dictum robertuʒ gibbenẽ ſem antipapam quem clementem ſe⸗ ptimum nominant.it dñm vꝛbanũ papam ſeptimum verum xp̃i vicari Nn ad eius ignommiam fecerunt de ligno t poſuerunt eum ligatum cũ fune in collo ſuꝑ vnum aſellum ⁊ ſic volebant eum ducere in pꝛoceſſione Verum cum hec eſſẽt omnia ꝑata añ ecciam epiſcopalem ſancti maximiet vellent incedere ꝑ ciuitatem ꝓceſſio⸗ naliter vt dictum eſt. dominijs ielus abhominatus et abhoꝛrens tantam iniuriam et obpꝛobrium que fiebant ſuo famulo et eins vero vicario ſcilʒ domino vꝛbano pape licet eſſet cis⸗ ra ſerenitas tempoꝛis vbiq; per aerẽ immiſit vnã nubem obſcuram plenã demonibus ſuꝑ locum ꝓceſſionis et hominũ. Mue nubes fecit tunc in in⸗ ſtanti tantã tempeſtatẽ aquaꝝ gran dinũj tonitruoꝝ? ventoꝝ ꝙ můltas domos pſtrauit hoĩnes multos ſub merſit ⁊ interfecit aĩalia.magnũj fon tem aquilanum abſoꝛbuit ⁊ coopuit ita ꝙ nõ reꝑitur vlterius et maximã pPtem dicte ciuitatis duxit ad ruinʒ Et vltra hoc demones viſibilit ab⸗ ſtulerunt vexillũj antipape et aſpor⸗ taherit ꝑ aerẽ ſecũ · imago ãt lignea dÿi vꝛbani poſita ſuꝑ aſelluʒ manſit ibideʒ illeſa miraculoſe nõ infuſa nec in aliquo detunpat᷑ Pꝛopter qð ſtu pendũ euidẽs et clarij miraculij oẽs aqhilo vꝛbon mus i mirach ſit nub tñ mol lle fon rum à ꝛouil Le ꝙ ann rio m oꝛdin tin'q ꝓfece theol eumi ciſe b hat de fratrib ſui de plurie tibus i pſis dñs ſij viſitat et ranc firmꝰn non po dens al uã deq eſtyuent rũt ad a tias ett tandem truſern huerit eis et ꝓ gutẽ ab leodiũ a epũs ⁊. villariũ luuenes n carcer dia inte aquilani ceperunt clamare W beate vꝛbane papa ſeptime adiuua ne ꝑea mus in hoc treinẽdo dei iudicio et miraculo Et ad iſtos clamoꝛes recer ſit nubes et ceſſauit tẽpeſtas. Hoĩes tñ multi ꝑierũt et aĩalia et domꝰ. Et ille fons abſoꝛtꝰ eſt ibidẽ et hoc ẽ ve rum ad Fam nã notũ eſt aqlę ⁊ toti pꝛouincie. clrxxj. /Legit᷑ in croĩca pontifici leodieñ ꝙ anno dñi. M.ccc. lrxx.fuit in villa⸗ rio monaſterio bꝛabãtie ciſtercienſis oꝛdinis quidã abbas dictꝰ dñs mar tinꝰqͥ fuerat miſſus pariſius ⁊ tãtuz fecerat ꝙ erat baccularius in ſacra theologia Cñj ergo ↄuentus elegiſſʒ euin in abbatẽ acherebat duci et dij ciſſe bꝛabantie alijs q; dñis nec cura bat de pauꝑe ↄuentu imo auferebat fratribus ſuis ncẽia ⁊ qj anteceſſoꝛes ſui dederant ſubtrahebat ñ ↄuent? pluries fuerat ↄqueſtꝰ patribꝰ abba ribus in viſitatiohibꝰ ſuis ſed nihil ipſis ꝓderat qꝛ excuſabat ſe.et vnus dñs ſupportat alij ita ꝙ parũ valẽt vſſitationes imo generãt aliqñ odia et rancores Quadã vice erat vnꝰ in firmꝰ mddiuuit extra butirũ qꝛ foꝛte non poterat comedere alleca qð vf dehs abbas fecit poꝛtari in domnz eſt ↄuentui. Jrati ergo fratres vene rũt ad abbatẽ impꝛoperãtes ei diui⸗ tias et defectꝰ quos eis faciebat. Et tandem iuuenes verberauerunt eum truſeruntq; in carcerẽ violẽter et te⸗ nerũt eñ ibi donec petijt veniaʒ ab eis et ꝓmiſit eis ſe oĩa reddituꝝ.iCũ autẽ abbas fuiſſʒ extra carcerẽ venit leodiũ ad ep̃mn et tantuʒ fecit ꝙ ipſe epis ⁊ abbas ciſtercienſis iuert ad villariũ. factaq; ibi viſitatione octo iuuenes q eũ incarcerauerũt poſuer̃t in carcerẽ᷑· Cunq; eſſet magnã diſcoꝛ dia inter ipſum abha tem et ↄnentuz ——— — g— ——— ———— —— Aiſtinc nona. Candem magnꝰ baliuꝰ bꝛabantie ve nit villariũ cñ magno ʒſilio ad dcoꝛ dandũ eos et cij ibi pariter oẽs eẽnt ↄgregati abbas pꝛedictꝰ dixit palaʒ coꝛã omnibꝰ x̃go inquit pꝛecòꝛ do minã nr̃am de villario et fandũ Ni colaũ vt demonſtrẽt aliquod ſignuz in eo qᷓ hz iniuriã ix verba finierat et ecce manꝰ dñi ſuꝑ eñ. imediate e os elus verſum eſt retroꝛſij et cepit rugire ſicut bꝛutuz animal verſus q; fuit in furiã ⁊ ſic obijt peſſimg moꝛte clrxxij. ¶ꝛopꝛietarius. ¶gllu ad fratres dẽ eremo Mõ ſolum de malignis ſpiritibꝰſepe mala patimur ſed eti a domeſticis dllaniamun et frequẽter peioꝛa ſunt „ inteſtina bella a quibꝰ hõ non cauet ꝙᷓ foꝛinſeca que pꝛeuident᷑ Ecce em̃ abel iuſt? a domeſtico fratre occicit eſau frem iacoh fugientẽ ꝑſequit᷑.io⸗ ſeph a fratribꝰ venqit᷑ et a diſcipulo ſalua toꝛ traditur Hec omĩa mala fa fta ſunt qꝛ obedire neglexerũt. Silr hoc accidit iannario noſtro q colũ⸗ na pauptatis et obediẽtie inter nos eſſe videbat Eius ꝑditionẽ frequen ter fiere et vlulare debem. Nam ad nos cũ lacrymis venit et pauꝑtatem — ſnã de quo frater ille triſtis ↄn; n vinererſeruare ꝓmiſt⁊ tamẽ vineã et agrũ nobis ignoꝛantibꝰpoſ ſidebat in ſeculo W ꝓfeſſio moꝛtifẽa o ꝓditoꝛis ꝓmiſſio. Wre dicebat et coꝛde odiebat.ſanctũ credebamus qᷓ vmnnibꝰ peioꝛ erat et ſic annis vnde⸗ cim ianuariꝰ noſter et ampliꝰ vt au⸗ diſtis et vidiſtis male vixit et male moꝛitur. Quomodo male vixit niſi quod ſuum non erat ſecrete tenuit. Vuomodo etiã male moꝛit niſi qꝛ ĩ fine ſe non recognonit et obſtinatus in ſuo nobis ignoꝛantibus teſtamen tum fecit et filiũ quẽ in ſeculo habe⸗ hat ditauit? O vtinam vel ſaltẽ in fi⸗ ne vobis diriſſet vt ab omnib? nob 8 A2 iüj —————————————— — veniam impetraſſet. ſed nec ʒfeſſus fuit nec eum feciſſe penituit ꝙpterea de noſtris nõ eſt nec důj viueret erat Ligate igit᷑ manus cadaueris eiꝰ po nentes in pãno ligatos.c. et.xj. ciclos quos in pariete cellule rerinebat flẽ⸗ res et dicentes.pecunia tua tecũ in P ditione.nõ enim licet nob ſeruis del eos collocare vel ponere in victu vł veſtitu vel in oge monaſterij qꝛ pᷣci um maledictionis eſt. Cpurgatoꝛium. 6clrxxiij. Nuidam monachus detedens pe tijt inſtanter abbatem vt ſolitã dece⸗ dentium ſibi impartiret abſolutionẽ cũ abbas abſens in loco vicino non poſſet haberi in pꝛomptu añ aduen⸗ tum migrauit Cum aht veniſſet ⁊ di ctum ei fuiſſet quã inſtãter monachꝰ ille petiuiſſet eum ꝓ abſolutione ha benda funere nondũ ſepulto ipſe añ quoddam altare decumbens et cogi tans de pꝛedictis vidit ſubito ante le defunctũ vt ſibi vicebat᷑ dicentẽ ñ vicite ⁊ penitentẽ debitũ abſolutõis Vum autem abbas ſtupens relũpſit ſpiritum dixit mereat᷑ it. Muo facto petijt monachus pñiam. Abbas aðjt nelciens cuiuſmodi pñia iniungenda eſſet defunctis dixit ꝙ ꝓ penitentia ſtaret in purgatoꝛio quouſq; coꝛpꝰ eins ſit ſepultũ Vuo audito defůct⸗ exclamauit ita hoꝛribiliter ꝙvox eiꝰ audita eſt per totaʒ abbatiam dicẽs W ſine miſericoꝛdia pꝛecepiſti me tã tum moꝛari in purgatoꝛio. ¶ Rem vobis refero fratres quã fi deli ac pꝛobabili relatiõe audiui mo dernis accidiſſe tempoꝛib? que nos elemoſynarum virtutez doceat et ad eas vigilanter exercendas accendat que ſcʒ elemoſyne nõ ſolum poſitis diuerſis. in carne pꝛoſunt ad indulgentiã pec catoꝛum ſed et defunctis quibus lo⸗ cus penitentie non elt ſalutem et re⸗ demptionem animaruz. vuo duces varia pugna inter ſe confligebant. quoꝛum alter ſardinenſis alter ſilici enſis erat dux ſardinie euſebius dux ſilicie oſtergius vocabatur. rat au tem euſebio ſummum ſtudium circa defunctos in celebꝛationibus miſſa rum in largitionibus elemoſynaruz in decimis omnium rerũ ſuarum ſol vendis. Preterea vnam ciuitatũ ſua rum quam abundantioꝛem habebat deo et liberandis fidelium animab? conſtituit neq; inde aliquid ad ſunz vſum accipiebat imo vero decimas totius regni atq; poſſeſſionij eo con duci faciebat. Ibi pauperũ maximã turbam ↄgregataz iugiter reficiebat atq; veſtiebat miſſarum vero celeb ⸗ tas paſſim per eccleſias fiebat. Alter vero oſtoꝛgius in regno et exercitu ditioꝛ et potentioꝛ illo erat. ſed in hac parte virtutis longe inferioꝛ eu ſebio.neq; ei in omni theſauro mũdi comparandus qui ſibi de redemptis captiuis quõãuis neſcius maioꝛeʒ co piam parabat ſicut in conſequentibꝰ res manifeſtabat. Igitur oſtoꝛgins in vꝛbem hanc quam dixi deo ac cu ris animarum diſpoſitam animũ in⸗ tendit eamq; inſidijs agreſſus cepit Vuod vbi evſebius tunc abſens per nuncium audiuit grauiter egreq; fe⸗ rebat ita vt diceret ſe malle dimidiũ ᷓgnũ amiſiſſe ꝙᷓ hãc citatẽ vt fateba tur dei. Cohoꝛtatus ergo ſe et ſuos uid facinus inquit o boni milites Inultam ne dimittemus iniuriã dei et noſtram. Congrediamur cum ill᷑ viriliter in nomine domini. vincat quem ipſe inſtus et omnipotens celi rex vincere diſpoſuit. nam etſi hoſti victoꝛ tectõn Io e ſuoꝛi diq; 4 q loce ſiende cuſtoc loco peteb lis ꝑ facie ſtod ſolici LUn pro hei e chm d ſtatin pꝛinc Ittill glbas pꝛoti mum ciem le ſibi conſi idone cunct kendan niant. liter de tquite rumit reſpoͤſi ducis ſe Leg aduen ſciſcita us auc ne pert reſpon timean on tnn bm o5 — victoꝛia ceſſerit nobis pꝛo diuina ꝓ tectõne occumbere erit puleherrimũ Id ea verba conſpirante ac fauente ſuoꝛum frequentia dux exercitu vn⸗ diq; aduocato hoſtem inſequit᷑ eum q; loco munitiſſimo donec ille ſeſe o ſenderet operitur·Interea deputati cuſtodes caſtroꝛum in eminentioꝛi loco ſiti longe lateq; pꝛoſpecti terre petebant ac curioſis cicũquaq; ocu⸗ lis ꝑluſtrabant. um ecce albatoꝛũj facies militum a longe apparnuit Cu odes hac viſione de hoſte ſuſpecti ſolicita pꝛeſtolatione ſtabant intenti Cunq; quos viderunt paululuʒ ap pꝛopinquarent tandem plurimã ni⸗ nei exercitus aciem in nineis equis cum niueis vexilloꝛum ſignis et can Dida armatura aduẽtantẽ aduertit. ſtatimq; a tam inopinata re attoniti Pꝛincipi anxio nunciare contendunt Iit ille inter ſpem metumqʒ poſit? ꝙ albas audierat ſpe nihil ſiniſtri eos pꝰotẽdere pꝛeſumebat ⁊ idcirco ani mum erigebat.quia vero audierat a ciem bello inſtructam ne quid hoſti le ibi minarentur metuebat. taq; ronſultis pꝛimatibus ſuis quatuoꝛ idoneos viros eo pꝛemittit qui per; cunctentur eos. vnde et qui ſint quo tendant. pacitici ne an hoſtes adue niant. Appꝛopinquantibus eis ſim liter de agmine illo cãdido quatuoꝛ Equites obuiam mittũtur qui ad eo rum inquiſitionem idoneam referãt reſpoſionẽ· Vccurrẽtes igit᷑ ſibi nũcij ducis ſalutant ⁊ reſalutã illi officio ſe Pegatis itaq; ducis enſebij cauſaʒ aduentus ſui talis tantiqʒ apparatꝰ Kiſcitantibus nuncij illi partis alteri us audientes pꝛimo eos noua viſio⸗ ne perterritos hac amica confirmãt reſponſione. Wonſtanter agite nihil timeatis nihil cunctemini erga vos —————————,————— pacifici in hoſtes veſtros venimns armati. Mos enim de familis ſum⸗ mi regis ſumnus et nunc domino ve ſto ad bellandum hoſtem venimns adiutoꝛes fidiſſimi Munciate itaq; pꝛincipi veſtro ne aq noſtrum collo quium venire cunctetur ac de cetero nihil vereatur. Kegreſſi cum multo gaudlo nuncij referunt pꝛincipi oꝛdi nem rei Cõtinuo quaſi de ſepulchꝛo timoꝛis atq; doloꝛis in ſpem reuiui ſcens exultant triumphat iamq; q̃fi victoꝛia parata illi occurrere nõ tre pidat Mui vt appꝛopinquauit qua⸗ tuoꝛ et ipſe exercitus illius equites obuiam habuit.eos q;ʒ interrogans idem quod pꝛioꝛes legati retulerũt audiuit.& quibus interrogatus an pꝛo iniuria ciutatis ab oſtergio ab late doleret reſpondit nimium ſe do lere ideo maxime qnia deo et ſaluti et animarum hanc contuliſſet. Jam inquiũt illi vlt᷑ nõ doleas qꝛ qð deo oĩm bonoꝝ largitoꝛi dedẽis vł daẽ diſpoſueri.q̃cũq; caſꝰ ſurripuerit tibi nõ peribit ſed centuplcatum in celo ſemper manebit Sed ne ſolicitum te longius trahamus iam nos omne ius tuum ab hoſte dupliciter exige⸗ mus Inſuper aut ſubijcietur tibi aut vinctus tradetur tue poteſtati tan⸗ tum nos aud et oꝛdinato exercitu feſtina nos ſubſequi Tunc pꝛinceps dans ſe eoꝛũ voluntati et fidei rener ſus ex hls militibus quos habere po terat vnam tantum legionem inſtru xit.et contra ſeraginta milia ſecurus de diuino auxilio ad bellum pꝛoce⸗ dit. Quem exercitus albatoꝛum pꝛe cedẽs quadraginta vt videbitur m lia tetendit aciem contra oſtoꝛgium Wſtoꝛgius vero vbi tali Ifparatu ſibi imminentes agnouit tante rei nonitate perculſus qui ſint quid ve ———————————— —̃—— (Ex diuerſis ve petãt et ipſe ꝑ legatos inqrit Kñ dent his qð et prioꝛibꝰ ſe de familia dei eſſe et vt iplũ ducẽ illoꝝ oſtoꝛgi um capiãt in vltionẽ diine iniurie ſe venire niſi ſibi occurrat ⁊ deo con ſoꝛti ſuo euſebio ſuꝑ inuaſa ciuitate ſatiſfacit. Hoſtqᷓ; ea nuncij vti agno verant dño ſuo retulerit ille pauefa ctus nimis ↄſultum ſuoꝝ petit atq; vt eos audiuit quo iuſſus erat cum omnibꝰ ſuis copijs acceſſit. ꝑcũctat? q; viros de niueo exercitu ſibi otcur rentes qð alij atq; alij de familia del audierunt et ipſe audiuit. Addiderũt et graues in illũ ininas dicẽtes diui nã iram imminere illi qᷓ ciuitateʒ ſibi donatã auſus ſit fradulenter et inſi⸗ dioſe ſubripe At ille hoc terroꝛe cõ⸗ pulſus rogat pacẽ ꝓmittens temeri tatis ſue quantũcũq; vellẽt ſatiſfacti onẽ. ventů eſt igit᷑ ad exercitum 7 ec ce inter colloquendũ euſebiꝰ cuz ſua copia ſuꝑuenit ſtatimq; oſtoꝛgiꝰ qc⸗ quid vſpiam tulerat dupliciter reſti⸗ tuit atq; inſuꝑ ſeſe cuʒ ſuis omnibus eulebio ſbdidit. His itaq; pacificat. ille candidus exercitus ſatis familia riter allocutus euſebium interrogat vtrũ ne voluntati eiꝰ ſit ſatiffactũ It ſlle vbi multa cij gratiaꝝ actione ſuf ficere ſibi rñdit ipſe quoq; q eſſẽt ſp⸗ tilius ſciſcitari acceſſit Nec moꝛa illi rñdent. Mos inquit ſumꝰ defunctoꝝ anime qᷓs tuis bificijs et elemoſinis larga dñi donauit indulgẽtia.qbus iam liberatis a peccati et diaboli ca ptiuitate lucidas manſiones tribuit in eterna reqe. Añ hec nõ pigeat pꝛo nobis feciſſe qꝛ grãm dei oĩm fideli⸗ nm defunctoꝝ ꝓ tãto habes bñficio et nunc ſcito qꝛ nos omnes quos vi des eripueris et adhuc multos ꝑ be⸗ nignã dñi ꝓuidentiam eripies ſi ab hac tua intentione non deſiſtas Age ergo et quod pꝛiꝰ bene faciebas ex bona voluntate iam noſtra admom tus oꝛatione ſimul et fidelitate meli us iã de reliquo ſatage. vt captiuos quos apud iuſtum iudicem liberas apud eñ interceſſoꝛes eos habeas.q em̃ ꝑ te liberant᷑ lõgam tibi vitam ⁊ lalutem ꝓpterea oꝛant vt et alij mul⸗ tiꝑ te redimendi adhuc in pace req eſcant.qui tibi vna cum liberatis in dulgentiam et gratiam ipſiꝰ indicis eterni expoſcant Mis dictis poſtula ta ducis remiſſione itinere quo vene runt viſi ſunt redire. Tunc vero ille pꝛius tõti inexpertus lucri deinceps quantꝰ circa defũctos elemoſynatoꝛ accreuerit cõiectari potiꝰ poterit qᷓ; expom Pec ex relatione domini ab⸗ batis maioꝛis ſancte ⁊ ſumme aucto ritatis viri agnita habems qᷓ in cõ tentõne hoꝝ duoꝝ pꝛincipum capti uus fuit abductus dum circa abba tias quas in illis finibꝰ diſponebat eſſet occupatus Eclxxxv Petrus cluniacenſis abbas dixit ꝙ quidam ſacerdos ↄuenerat ſingu ls diebus anni miſſam ꝓ defunctis celebꝛare ſcilicet requiem eternam. ui cum de hoc accuſatꝰeſſet apud ſuum epiſcopum ſuſpencit euz ab of̃ ficio Cum aũt epũs in quadam feſti nitate magna iret ad matutinas trõ̃ſ ſens per cimiterium viſum eſt ei ꝙ omnes moꝛtui qui erãt in cimiterio ſurgerent contra illum ſub illo ſce⸗ mate cuiꝰ officij quiſq; fuerat in mj⸗ do. dicentes Iſte epiſcopus nullas miſſas nobis dat.inſuper ſacerdoteʒ noſtrum vobis abſtulit.ſed certe niſi emendauerit moꝛetur Vui nõ ſolij ſacerdotem abſoluit imo pꝛo moꝛtu is libenter celebꝛauit Bocramentum Exxrvj Refert magiſter iohannes ni⸗ der in foꝛmicario ꝙ fuit quidam vir plebeius laboꝛatoꝛ ſunplex mundo ſed deo te nure ceſis ꝛopal deceſſo genſikr picun tia nõ bat in uinafi oꝑibu bus p largit tiens c medite ercere er hls dietimn Iccirc anno ſi ſtie ſaci treſcer ſculinn enchar dere. fo hcrame bat cõt ſingulat moꝛand qð neme tabat ta quem q equipol Pſcran em ꝙ ſen kem bon negliger hid po riſtie pꝛe ra quae A ſacerde ſ opoꝛti bꝛeconfe 5 ty npdeinz n cmiwio —M led deo reuera pꝛudentioꝛ in ciita: te nurenburgenſi bambergẽſis dio ceſis meo tꝑe ciuis.mõ non nomen hꝛopꝛium ſeo vite fama bona occur rit.— confeſſionis hic extitit 5 deceſſoꝛis mei in pꝛioꝛatu nurẽber genſi fratris euerardi. Hic igit᷑ ſim⸗ plicianus tempoꝛali quidem ſubſtã ria nõ mendicus fuit ſed rebus viue bat vᷣm ſeculum mediocriter Id di uina fuit deuotus plurimum. nam opibns miſericoꝛdie de laboꝛe et re bus pꝛopꝛijs pauperibus erogabar largiter · pꝑegrinationibus lõgis aliq́ tiens coꝛpijs macerabat acriter.⁊ in meditatõne dominice paſſions ſe ex ercere ſolebat multiplciter. Et qhia ex his pijs operationi bus ad deum dietim eius animus cepit inardeſcẽ Idcirco deſiderium aloquotiens in anno ſumẽdi diuiniſſimum euchari ſie ſacramentum in eo non deſtitit creſcere. Vexꝝ in pꝛefata ciuitate ma ſculinus ſexus rarius ꝙᷓ femineꝰ ad enchariſtie ſacramentum ſolet acce⸗ dere. foꝛmidabat ꝓpteres dei famul⸗ hcramentmn qp coꝛdis eſtu affecta bat cõ̃tra moꝛem crebꝛius petere ne ſingularis videretur.iuxta illud me⸗ moꝛandũ beati bernardi. Qui facit qð nemo mirantur omnes. Excogi tabat tamen dinino nutu modij aſi⸗ quem quo mediante acquireret per equipollentiam qð ſumere nequibat PRcramenti penitentiam. Sciebat em̃ ꝙ ſempꝑ dei miſericoꝛdia volunta tem bonã ꝓ facto acceptat qñ ꝓpꝛia negligentia opus ertrinſecum nõ ve tat. Jecit igitur quanti in ſe fuit qc nid potuit ſe ad ſacramenti eucha riſtie pꝛeparando die pꝛeſertim 7 ho ra qua euchariſtiam habere veriſir 2 ſacerdote ꝓpꝛio nõ valuit. nã pᷣmñ ſi opoꝛtunitas arriſerat ſacramẽtalr pꝛeconfeſſus eſt. Xibum pꝛecedenti ———. die ſunpſit moderatins vice ieiunij. deinde denotione vera ꝑ meditatio⸗ nes ſanctas in ara coꝛdis coꝛam dei viuentis oculis mactare ſe er aptare ſolebat lolicitiꝰ qo potuit.iEt tõdẽ nionis hoꝛa omni deſiderio quo po terãt a diuina petijt clementia vt ſe tanti ſocramenti ꝑticipem efficeret et bonã voluntatẽ P facto acceptaret. In cuiꝰ euidentiã vt coꝛpns ſijcerʒ ſpiritni et vt dinina hõitas bone vo luntaris munꝰ acceptaret P facto.id circo cũ ſacerdos oꝛe ꝓpꝛio ſacramẽ infra miſſe officium⁊ potiſſime ↄmu kum ſub ſpecie panis jolebat acciꝑe iſte dei famnl? tijjo pectoꝛe tunc etiã ſs labia agnit. Et ecce mira res. nã viuino vt pie crecdi poteſt miraculo accidit vt qñ ita ſe diſpoſuit ilico li⸗ gue eius hoſtie ↄſecrate quedã ꝑticn la adherere cepit deuote dulciter et ſenſibiliter adeo vt neceſſariũ videre tur ei aut iſtã qnã ſenſit ꝑticulam de oꝛe qð verebat᷑ ponere aut qð facie bat ꝑceptã deglutire ve quo mirare tur ſeplꝰ et tañẽ dubitaret an ilind adueniret dininit⸗ quadã die cũ di nina audiſſet et ꝑcepiſſet vt pꝛetactũ eſt finito miſſe officlo certificari vo⸗ lens digitum oꝛi impoſuit linguam tangere voluit ſeo digito alba qᷓdaʒ . vt viſus oñdit inheſit ſenſibi iter quã oꝛi reimpoſitã ſũpſit vt an tes deinceps ꝑ decurſũ iue vite nũ qᷓ; ſimile merpit percige licet a bonis opibꝰ nõ min* ꝙᷓ; pꝛiꝰ deſiſtere. ¶ egit᷑ in ſala ce. ꝙ clrxxvij. frat qdã famitiarj. cuidã jiobili viro domũ eiꝰ freq̃ntabat et filiũ eiꝰvnicũ plurimũ diligebat.⁊qꝛ ei iocalia pue rilia affẽhat pᷣuer ſeq̃bat᷑ eñ vbiq; Et eũ ad ecciam fuiſſet eñ ſecutꝰ vbi fra ter ↄtinne celebꝛabat ſtans puer iu frem vidit manifeſte in elenatõe coꝛ: poꝛis puerũ in manib dicti fratris. Erx diuerſis vidit poſtea fractionem et ſumptio ideo fugit et abſcondit ſe in terra Aueſitus autem et inuent? nul latenus venire volebat. Cn; frat᷑ iſte iuiſſet et eum adduceret puer cla manit Saluate me ſaluate me quia iſte vnlt me comedere ſicut hodie co medit vnum pulcherrimum pueriz Inquirentes vero cauſam dicti inne ñerunt ꝙ de ſacramento altaris hoc xiciſſet. ſub venerabili patre eiuſdem mõa ſterij ſerione contigit quod relatu di gnum credimus nam die quodam cum frater quidam diuino fungeret officio veniens ad illa verba. Sup! plices te rogamus omnipotens de iube hec pꝛelerri ꝑ manus ſancti an geli tui in ſublime altare tuum. incli nans ſe iuxta moꝛem et ſupplicans vi dit angelicos ciues in circuitu alta ris aſtantes hilares et iocundos et ſtolis mire pulchꝛitudinis indutos. Inter quos vnus ſupereminens ap parebat foꝛma ſublimioꝛ ⁊ vultu ve nuſtior qui et pꝛe ceteris ſolus de al tari ſacram hoſtiam accipiebat ſol⸗ ſurſum deferebat et ſolus diuinis cõ ſpectibus pꝛeſentabat. Ceteri vero qͥ aſtabant in tantum illi angelo ↄgra tulabantur acſi quiſqʒ hoſtiam acci peret ſi deferret ſi pꝛeſentaret. Kefle xis oculis ſacerdos ad altare repoſi ta repperit.miſſa ſumpſit ſanctifican ria ſe et ſanctificata et ſic plenus gan dio agenda impleuit. clrxxix. (erſu in legenda lancti hugõis nconienſis epiſcopi oꝛdinis caꝛthu ſienſis ꝙ in francia quidaʒ ſacerdos ſecularis in quadaz villa celebꝛanit qui male et turpiter vixit. Cum aũt veniſſet ad hoc vt ſacramentum do minicum elenatů ſuꝑ ẽalicem diuidẽ veberet dubitare cepit an hoc eſſet Legitur quia in monaſterio ſaui verum coꝛpus xp̃i et hoc ſpecialiter pꝛopter repꝛobam vitam ſuam heſi tans ſcʒ vtrum talis peccatoꝛ qualẽ ſe cognonit conſecrare poſſet. Et ee ce ſtatim ipſum ſacramenrum in ma nu ſua pꝛo medietate vertebatur in crudam carnem reliqua parte etus tenente koꝛmam panis pꝛiſtinam. et tamen manſit quaſi cohtinuũ qᷓd⸗ dam et indiniiũ Muo viſo lacerdos perterritus totum dimiſit in calicem et ſubito ſacramentum ſanguinis fu it mutatum in cruoꝛem achi de aliq́; coꝛpoꝛe pꝛofiuriſſet et tůc ſacerdos ille confirmatus in fide ꝑ totã yitaʒ ꝑenitentiam egit. Ccxc. Sarerdos quidã ſecularis dim q̃ dam die miſſaʒ celebꝛaret alius ei al ſiſtens vidit in patena tꝑge ſumptõis nõ ſpeciẽ panis ſed infantis Quẽ cũ ſacerdos leuaretvt ſumeret cepit in⸗ fantulꝰ ille facieʒ auertere et ne ſumi poſſet manibꝰ et pedibꝰ? reluctari et hõ ſemel iſte hõ denot?ꝰ hoc vidit ſed ſepius. Vui idẽ ſacerdos quadazʒ vi⸗ ce dixit inter cetera. Vuotiens ſumo corpus xp̃i cũj tanta difficultate ſũo ꝙ mirari non ſufficio. Cui ille Con fulo vt coꝛrigas te nam hoc et hoc vidi de te Vuod audiens ſacerdos vitã mutauit.emẽdamq; ꝓpoſuit. Et cuz poſtea celebꝛauit viſus eſt ille in fans ab illo denoto homine iunctis manibꝰ et pedibꝰ cũ ſũma velogitate illabi in os ſacerdotis. cxcj. Vů btůs franciſcꝰ qjdã vice inti; ccciam ad oꝛandũ cuiꝰparrochialis ſacerdos infamis erat qꝛ ↄcubinã te⸗ nebat.qjdã hereticꝰ q famã ſancti frã ciſci audiebat acceſſit ad eñj.et volẽs ꝑ eñ ſibi pplin allicere fidẽ ſubuertẽ et officium ſacerdotale contẽptibile reddere dixit ei Ecce nunquid cregẽ dum eſt verbis huius vel factis eins aliqua reuerentia eſt exhiben⸗ dquieo habet po meretric tus here chianls v fiectens& lunt man ſcioet ſic poſſent u ciam di quia pei chariſin ſculoꝛ ai niſtrant ea Eth ram ſac labatur tredente dotem v emendat Sai git quia rer reges qi roſolime munera gnam he un inuo dictus re ſolenni v honoꝛe d ronas au fabꝛefacta ᷓ ex ma dehotion Rribnit m Wuadan pꝛia reme diſſet Ec coonas bus pꝛefe adſe pro gulos ſin s igitn 4 manhn eb'nhämu orhocvict roos ody Qvonens im n difilurſio oLuiile Lon nn hor hot e buros pollit onnd nuii ₰ da. qui concubinam tenet et manus habet pollutas. carnem tractando meretricis/ Attendens igitur vir ſan ctus heretici maliciam coꝛam parro chianis venit ad ſacerdotem illuʒ et fiectens genua ante euz ait. Si tales ſunt manus illius quaſis iſte dicit ne ſcioet ſi etiam tales eſſent ſcio ꝙ nõ poſſent inquinare virtutem et eſfica ciam diuinoꝛum ſacramentoꝝ. Sed quia per iſtas multa beneficia dei et chariſinata populo dei fiuũt iſtas o ſculoꝛ ad reuerentiam eoꝛum que mi niſtrant.et cuiꝰ auctoꝛitate miniſtrãt ea Et hec dicens et geuua fiectẽs co ram ſacerdote illo manus eius oſcu⸗ labatur.confundens hereticos et eis credentes quotquot aderant. Sacer dotem vero illum humilitate ſua ad emendatioꝛem vitam pꝛonocauit Sanctoꝝ feſta. cxcij. gitur in hiſtoꝛia rhomaoꝛum qula rex quidam danoꝛum ad tres reges qui ſtella duce ab oꝛiente hie⸗ roſolimam venerunt.et chꝛiſto nato munera obtulerunt denotionem ma gnam habebat eosq; in ſui adiutoꝛi um inuocabat pꝛofectus ergo pꝛe⸗ dictus rex coloniam cum comitatu ſolenni vbi ſacroſancta coꝛpoꝛa eoꝝ honoꝛe debito conſernantur.tres co ronas aureas mirabiliter et regalit fabꝛefactas eis obtulit. Inſuper pl? ᷓ lex marcarum milia cum ingenti deuotione eccleſijs et pauperibus di ſtribuit magnum ſue fidei exremplum ibidem fideli populo derelinquens. Muadam autem nocte cum ad pꝛo⸗ pꝛia reinearet et membꝛa ſopoꝛi de diſſet Ecce vidit ĩ ſomnis tres reges coꝛonas quas poꝛtanuerat in capiti bus pꝛeferentes cum ingenti lumine ad ſe propius accedere. ⁊ audiuit ſin gulos ſingulariter dicere talia. Pri⸗ ins igitur qui et ſenioꝛ eſſe videba —————— ——————2 itin nona. tur ſic ait. Frater mi fideliter veniſti ſed felicius ad pꝛopꝛia remeabis. Al ter dixit. Frater mi multa tribuiſti ſed tecum plura re poꝛtabis. Terti⸗ ſimiliter ait. Frater mi fidem oſtendi ſti. ſed expletis vigintitribus annis iugiter in celeſtibus nobiſcum regna bis pꝛimus igitur offerens ei piri⸗ dem plenam auro dixit Accipe inq ens theſaurum ſapientie per quam ſubiectum populum iuſte iudicabis 3 uia honor regis iudicium diligit. Secũdus piridem cum myrrha ob tulit ei vicens Accipe myrthã peni⸗ tentie per quam carnis inotus illici tos refrenabis. quia oprime regnat qui ſeipſum bene regit. Nõ enim ali⸗ os bene regere aut cohercere poteſt qu ſeipſum non cohercet. Tertins p buit ei piridem plenã thure dicens. Accipe thus denotionis et deuote clementie per quam miſeros releuab qula ſicht ros herbam irrigat vt cre ſeat ſice dulcis ciemẽtia regis vſq; ad ſidera pꝛonehit et exaltat. Cũq; rex de magnitudine viſionis miraretur. 3 ſubito excitarus eſt. et pixides quas ei illi tres reges obtulerant uxta ſe collocatas repperit. Qui donum dei letus accepit et ad pꝛopꝛia rediens omnia que in ſomnis audierat quo d vixit deuotiſſime adimpleuit.⁊ ex pleto termino ſupꝛadicto regna cele ſia meruit poſſidere. eiciij.— Legitur in vita ſãcti hugohis lin conlenſis quomodo piſtoꝛ quidam ſemg die dñica farinã ↄſperſerit atq; kermentauerit. de qᷓ nocte ſequẽti pa nes decoqᷓret qͥs die ſequẽti vẽderet recentes Vuos důj ſemel mane ſcʒe ferie extraheret de clibano. vnꝰ pãis calidꝰ frangit vñ mox riu? ſãgninis qni ꝑanẽ circiquaq; infecerat effin xit Expauit ille.et panem iſtum cru entatũ fruſtatim ↄminnit et per ſin —* ———,—— gulas fracturas eruoꝛẽ ſtillare vidit Ilios etiam omnes panes ſimiliter crnentatos inuenit. quos panes per octo dies apud ſe occultauit. mer cẽnarij hoc ad publicam otitiam ꝑ vuxerunt epiſcopi. et ad eius pꝛeſen tiam vnns panis fuit allatus qui ſic eſſe conſpexit rãt etiam alij panes inclibano poſiti qui poſt crepuſculũ diei dominice erant fermentati ⁊ im poſiti. qui cum extraherentur et fran gerentur nil pꝛodigioſum habentes in ſua natali qualitate ad vſum ho⸗ minum vendebantur. Pꝛimi auteʒ ꝑ monaſteria et eccleſias in monumen tum facinoꝛis de tranſgreſſione ſab⸗ hati ad terroꝛem hominumn diligen ter conſeruabãtur. Ler Cum quidam deuotus p̃aſtoꝛ in partibus weſtualie nonnullos carni fices videret ſpe vendendarũ carniũ tꝑalibus mercantijs ſub ſumma miſ ſa occupatos.nõnullos etiam ocioſi tatis cauſa.vt fabulationibus et leui tatibus ante carnificum domus tem pus erpendentes ⁊ diem ſabbati vio antes. ʒelo domini tactus in feruoẽ ſpiritus vt verus paſtoꝛ aberrantes oues ad viam veritatis reducere p̃⸗ dicationibus et amm onitionibus la boꝛauit ·minitãs vindictam dei ipſis affuturam niſi a tam enoꝛmi mãda⸗ toꝛum ipfius tranſgreſſione ̃ſipiſce rent Et qm̃ populum dure ceruicis ſubito a tam pꝛaua ↄſuetudine omni no reuocare hõ potuit laboꝛauit ad hoc quatenus etſi omni ſabbato de berent ieꝛito· maxime tamen in q̃tu oꝛ pꝛincipalioꝛibꝰ feſtis anni circa viſitationes ecciaꝝ occupati.ab hac peſſima ʒſuetudine animũ ᷓ̃uocarẽt Aderat ergo nõ lõga poſt tempoꝛa feſtum penthecoſtes et quidam ſacer dotis ſui pꝛeceptis atq; imprecatio ne conterriti timoꝛe vindicte ipſius — mandatis.imo non ipſius ſed domi ni obediebant Vnus vero filius beli al animo pertinaci macellum ipſum carnes ſuas venditurus ingreditur quoſdaz de ſua ſoꝛte contra ſacerdo tis imperium animandoẽt ecce vir ga domini ſuper eum Mam ſecunda aut tertia die penthecoſtes tantam geris inclementiam dominus excita poꝛta ciuitatis ipſius ictu fulmineo ſcinderet. deſcendẽs q; fulmen et vac cas duas iter qᷓplures alias vaccas ſub eadem poꝛta quieſcentes inueni retur intelligi qm̃ hoc vindicta eſſet inobedientie ↄtemptoꝛis illius. Fo mus quoq; ipſius carnificis eodem fulgure ita quaſſata eſt. vt ſcutellis ollis et cacabis tinnitũ dantibꝰ.ipſa caſum ſubitũ minaretur Factus ẽ pꝰ hoc vir ille infamis in tota illa ciui⸗ tate.omnibꝰ clamantibus contra eũ quoniam digna eum plaga pꝛopter ſabbati irreurentiã dñs tetigiſſet Scriptura cxcv. Kefert hugo de ſancto victoꝛe in didaſcolicõ de quodam · pꝛobabilis vite qui multum flagrabat amoꝛe ſcripturarum et deſioerio ſapientie feruebat impꝛudenter. Spretis nam q; ſimplicioꝛibus ſcripturis cepit ꝓ pꝛofunda rimari et obſcura et eni gmatibus ſcripturarum enodandis et myſticis ſacramentoꝛum intellecti bus inſiſtere. Sed mens humana non ſuſtinens tantum pondus non ſolum ab vtilibus. ſed a neceſſarijs actibus cepit ceſſare verſoq; vento in contrariun ex ſcripturis occaſio⸗ nem erroꝛis accepit. quibus noluit vti cum moderamine diſcretionis. Sed miſeratione diuina ille tan⸗ dem per reuelationem eſt admonitꝰ ne amplius earum ſcripturarumn ſtu dio. inc vitam. r quentꝰ inn⸗ hrii ticun Z — gillus huie fu ſeſſioni dein c0 et iact mereſe ipſis et lictis à ta vill ta ſecel loſoph etatein rabiliu fonmab ſini my gis aſe tum. I deln q; gene ſubito te calc ne vite ercitijs eſſet om tis hom pꝛoxim ſendi g tate col que ſpꝛ omni ſ mohte mediui ſoribue q; vꝛbe ambire ſtitatis ri hull ———— o ilun nh voöon nooüt iagthat e deio jpne n nam ncbrs 4cki mn(wt vmonmnu e— un ſoti ian. M — dio. incumberet. ſanctoꝝ patrum vitam et martyꝛium triumphos fre quentaret.ſicq; in bꝛeui ad ſtatũ pꝛi ſtinum eſt reductus. Bocietas mala. ¶Chriloſtomꝰ in epiſtola ad aman ticum Adoleſcens inquit quidã vꝛ⸗ bani filiꝰ fenicis ꝓnincie a parentibꝰ cxcvj. puſillus quidem derelictus eſt. ß di⸗ nitijs familia argento ⁊ auro ac poſ ſeſſionibus locupletiſſimus hic qui dem contenta omni pompa elatõis et iactantie quam adoleſcentia pᷣſu⸗ mere ſolet et abundantia miniſtrare ipſis etiam litteris liberalibus dere lictis ad humilem vitam et indumẽ ta vilia conuerſus ad montes et deß ta ſeceſſit. atz ibi per continentie phi loſophiam exercitatus. etiam ſuper etatem ſuam vite magnoꝛum et àmi rabilium viroꝛum virtutibus ſe con foꝛmabat. Poſt hec etiaʒ ſacri bapti ſmi myſterium cõſecutus multo ma gis aſcendebat ad incrementa virtu tum. Letabantur omnes et laudabãt deumn ꝙ in tatis dinitijs natus.tanti q; generis et pꝛime etatis adoleſcẽs ſubito omni vite tempoꝛalis vanita te calcata aſcendere deſiderauit eter⸗ ne vite faſtigia Cum ergo in his ex ⸗ ercitijs verſãretur et in ammiratõne eſſet omnibus. quidam coꝛrupte mẽ tis homines iure conſangninitatis pꝛoximi accedere ad eum pꝛimo vi⸗ ſendi gratia cepere. Poſt hec aſſidui tate colloquij mali rurſus eum ad ea que ſpꝛelerat renocarunt. et abiecta omni ſan titate quaz aſſumpſerat de monte aſcendit ad foꝛum. Tunc per medium ciuitatis equo vectus ⁊ cur ſoribus ſtipatus cepit incedere.totã q; vꝛbem quaſi volitans et exultans ambire Abiecta ſũt pariter frena ca ſtitatis ab eo.cui cum delitijs ñ luxu ria nullum poterat eſſe conſoꝛtium. Inde iam obſcenis amoꝛibus cepit irretiri ⁊ in omnem turpitudinem ca ptiuari.ita vt nullus hominum fuit qui non lalutem eius penitus deſpe raret. Circumuallabant nanq; eum examina paraſitoꝛum.circundabant adulatoꝛum greges puſillum adole ſcentem diuitem. Illi autem qui ad repꝛehendendum omnia pꝛõpti ſunt ilud etiam culpabant cur omnino vel pꝛeſumpſiſſet quidem quod obti nere noh poterat Cum ergo hec a⸗ pud quoſq; dicerentur eſſetq; facti huius ingens pudoꝛ denòtis ſancti quidam viri huius venationis peri ti ſcientes mhil eſſe deſperandum ar mati ſpe ceperunt eum obſernare ſo licitius.et ſi qñ in plateis occurriſſet accedere cum manſuetndine ⁊ ſaluta re Et ille pꝛimo quidem equo ſedẽs de alto vix reſalutare aut reſpondẽ eis ex latere incedentibus dignabat᷑ tantum impꝛobitatis et elationis aſ ſumpſerat. Sed viri illi ſancti nihil hoꝝ iniurie arbitrantes.illud ſolum intentum ꝓſpiciebant quatenꝰ agnũ poſſent e dentibus lupoꝝ euellere. Vm igitur frequenter hoc facerent aliquando velut ex amentia quadaʒ in ſe regreſſus adoleſcens benignita tis eoꝛm erubuit ꝑſeuerantiam et cepit pꝛimo cum eos eminus occur⸗ rere ſibi vidiſſet equo deſilire.et incli nato capite que ab eis dicerentur au dire.ac pꝛoceſſu tempoꝛia maioꝛi er ga cos vti reuerentia. Et ita per dei gratiam et eoꝛum ammonitiones a cunctis moꝛtis nexibus quibus con⸗ ſtrictus fuerat enolutus? rurſus ad ſolitudinem rurſus ad mõtes et exer citia pꝛioꝛis philoſophie repedauit Et in tantůj nunc effulſit vt poſterio ribꝰerercitijs longe illa pꝛioꝛa ſuper greſſus ſitidicit aũt nijc que fuerat lapſus ſui occaſio.illa videlicʒ qꝛ nõ ſcõin pꝛeceptum euangelicum que habuit vendidit et pauperibus ero⸗ gauit.vt theſaurũ ſuũ ad celos tranſ ferret.ſed qꝛ habuit egreſſus eſt Mũc vero omnia reſpuit que habuit atq; paupibus erogauit. et ideo nunc oĩ ſolicitudine pꝛeciſa celeſtem vitã in⸗ cedens ad omnẽ virtutũ ꝑfectõnem cgptioꝛ er caſu? emẽdatione ꝑuenit Kekfert petrus alfon ſer ſus ꝙ do clerici euntes ꝑq nitatem in quadã taberna audierũt dulciſſimos cantus et accedentes in nitati ꝑ reſidentes ita dixit vnꝰ altẽi vlxit ſapiens ꝙy non eſt tranſeundũ ꝑ ſedes gentis inique ſed fugiente ſũt et ideo nullo mõ intrabo. Ilter vo letus ex dulcedine cantꝰ et auiditate potus intrauit ad eos altero recedẽ⸗ te. Vum ergo ibi frueret᷑ leticia ſtito venit rectoꝛ ciuitati.et cepit eos oẽs eo ꝙ alibi feciſſent homicidiũ Et cũ vẽs fuiſſent adindicati ſuſpendio.et andci clericꝰvna cũ eis dů eſſet in moꝛte ce pit dicere intra ſe Munc cognoſco ⁊ erpimento pcipio qð malũ eſt cum malis ſe aſſociare. veſtẽ ſuam qñ pᷣt nõ lauare. pannum pꝛecioſiſſimũj in anib mali ſutoꝛis ponere.vas bal ami plenum in latrinaʒ ꝓijcere S3 quia tarde dolmi iuſtum̃ eſt vt ſim damnatus Superbia. W Nuidam cancellari⸗ ariſius exi⸗ ſtens omnibus acceptiſſimus fuit. qᷓ ita facundus fuit ⁊ litteratus quãdo pꝛedicauit ꝙ pꝛedicatoꝛes ⁊ fratres minores omnibus negocijs poſtpo ſitis ſermonibus ipſius aſſidue inter eſſe cupiebant. Qnem poſtmodũ c laboꝛaret in extremis epiſcopus ciui tatis diligenter vifitauit dicens Pre cipio tibi in virtute obedientie ſi an ctoꝛitas mea vim debeat habere lics ↄcceptioꝛ me in ſeculo tuiſti. qtenus Ex diuerſis mihi infra triceſimuʒ diem appareas de ſtatu tuo me certiticans. Obijt ille Triceſimo autem die cum epiſcopus ille ſolus in camera ſeceret. ipſe ina⸗ gna cappa indutus et fetens magis qᷓ; cadauer putridũ ſibi paruit di⸗ cens Wic ſum ſicut mihi tua pᷣcepit auctoꝛitas Tunc epiſcopus perterri tus qũodo ſibi eſſet queſiuit ñdit. Miſer ſum ego et perpetualiter dã⸗ natus. quia honoꝛem quem per ſciẽ ram in hoc ſeculo habhi non deo et beate virgini attribui.ſed potius de me ipſo et in voluptatibus carnis habere volhi.pꝛopter quod ſum per petualiter damnatus.ita ꝙ nulle ele moſyne vel oꝛationes mihi pꝛoſunt. Et ab epiſcopo queſinit qualis ho⸗ ra in mundo eſſet. Reſpondit epiſco pus et dirit Modie eſt triceſima di⸗ es ꝙ ab hoc ſeculo tranſiſti. Tunc di rit cãcellariusſSle ve. NMos credeba mus in inferno ꝙ dies iudicij eſſet cOR ummata. quia ſicut ni cagit de cm magno eilatu. Kekert frater wilhelmus lugdu nẽſis epiſcopus quoniam fuit quidʒ frater in monaſterio quodam mul⸗ batur de non ſibi commiſſis.tunc ab bas dirit ſihi ſerioſe. vade et tace. wutrececẽs ab ↄbbate et coꝛl ſjo impꝛimẽs iſta verba abbatis amplꝰ in nonalterlo filentium tenuit. Et eun ſic tacuit. tunc ab intt a in ſiri tij in tantum pꝛofecit ꝙ deꝰ ſibi inni ts ſecreta reuelauit. ita ꝙ; alij fratres mlrabantur de taciturnitate ug e cidit aUrem 0 quidam ereijits jn il ua nõ lge a inonaſterio infirinsbgẽ qmiit ad abbatẽ vt qd eñ venißt⁊ bi eccleſiaſtica ſacrqmẽtz poꝛrigere — — Tohe ſecũ? donl dam l vam k mite? 0 In2 et?e nuãc ſier mitai ſijp̃i ꝙ eſſe frater runt.t tis pol dation corfite le ſed in velo immec letante iſto fre Paterl tace? al gatus fu cõicaui. poſt nos re vel oc us ſuis o Pater cã cõicaſtii tro ſtetit militate lis tu es. tlone mẽ ſc moꝛt S latro buit firm poliãc n Diſtin nona cecidit ⁊ obijt ⁊ angeli eins animaz rapuerhht? ad celum cum gaudio deduxerũt. quia ſua cõtritio fuit tan 3, deleuit pen am? culpã.iceo riſi ¶ Refert doctoꝛ iacobus car cc. ſiẽſis ꝙ quedam virgo denots jta vitam ſuam duxit ieiunando vigilã do oꝛando caſtigando ſe ꝙ ab om nibus ſancta reputabatur. Contigit Autem eam infirmari vſq; ad moꝛtẽ cuiꝰ confeſſionẽ qdaʒ denotus ſacer dos audinit ⁊ ſuamn ſpiritualem ſuꝑ Tunc abbas duxit illum taciturnnz ſecũ ⁊ juit cũ ſacramentis ad cõican dum lllum eremitam. Tunc in via q dam latro audiens campanam par nam ſecutus eſt eos vſq; ad cellz ere mite ⁊ manſit foꝛis reputans ſe indi gn ꝙ deberet intrare cellaʒ tam ſẽt viri. Sed poſtqᷓ; eremita confeſſus eſt ⁊ cõicauit.tũc latro ſtans ꝓe ia⸗ nuã̃ cum humilitate coꝛdis ſui dixit W ſi eſſem talis qualis es tu. Et ere mita in elatione mentis?⁊ cõplacẽtia ſuijp̃ius dixit. Hoc libenter debẽs ꝙ eſſes ralis qualis ego ſum. Tunc frater iſte raciturnꝰ cepit flere ama re.? poſtqᷓ; abbas ⁊ frat᷑ ille receſſe⸗ rhnt.tunc latro iſte cucurrit a remo tis poſt eos.⁊ innocauit denz vt da ret ſibi contritionem verã⁊ vite emẽ dationẽ.quia iaʒ ꝓpoſuit illi abbati contiteri⁊ amplius nũqᷓ; peccare vel le.ſed pñiam ꝓꝙ pcẽ̃is aſſumere.⁊ ſic in veloci curſu ille cecidit? moꝛtuꝰẽ immediate. Dõ videns f iſte cepit letanter ridẽ. Sʒ poſtq; abbas cum ſto fre ad ↄnentum redijt qᷓſiuit ab iſto fre q̃re ſic taceret.⁊ reipondit. Pater ſemel dixiſtis ad me vade et tace? ab illo die ſꝑ tacui niſi interro gatus fuiſſem. Tunc abbas dirit. qᷓ⸗ re tu fleuiſti cũ illum ſanctij eremitqᷓ cõicaui.⁊ tu riſiſti cij iſte malꝰ latro boſt nos cucurrit volens nos ſpolia re vel occidẽ.⁊ ſic peccãco in pecca/ tis ſuis obijt. Tunc frater reſpondit. Pater cã fietus mei fuit iſta. quia cũ cõicaſti illũ eremit intirmũj tunc la tro ſtetit foꝛis ianuaz dicens ex hu militate coꝛdis. O ſi eſſem talis qua lis tu es.Et eremita reſpondit ĩ ela tione mẽtis. hoc poſſes libent velle. ⁊ ſic moꝛtnꝰ eſt ⁊ daunnat?ꝰ.ideo fieni Sz latro qui poſt nos cucurrit ha buit firmum ꝓpoſitũ ↄfitendi? non ſpoliãdi nec occicẽdi.⁊ ſic currens — S2——————————————— domada viluz eſt mihi in ſomnis ꝙ biam ignoꝛauit. Cui poſt obitij ip̃a SParuit nigra? valde hoꝛribilis.ſa cerdos aũt expaueſcens queſiuit qd eſſz et fatebatur ſe eſſe illam virginẽ que quaſi ſancta repntabatur.?⁊ fub⸗ iunrit dicẽs.Ego infelix tradita ſi hz infernalibus incendijs cij inferioꝛibꝰ demonibꝰ.⁊ cũ infimis dãnatis eter naliter crucianda pꝛopter meam ꝓ⸗ pꝛiamn complacentiã ⁊ ſpũalẽ ſuꝑbi am quã habui ꝙ nullam̃ equaleʒ ini hi reputani.ſed iuper omnes me er⸗ tuli ⁊ alios homines iudicaui⁊ ſpꝛe ui.ꝓpterea ad pꝛofunduz inferni de⸗ ſendi de quo nunqᷓ liberaboꝛ. Naz ſi ſiccate eſſent aque maris? fundus repletꝰ arena ⁊ vna auicula centeſi⸗ imo anno vnum granum educeret ⁊ tunc poſſem ſaluari.omnes penas in ferni eligerẽ vſq; ad illud tempus ſu ſtinere. B non ſic quia in inferno nul la eſt redemptio.vnde pr̃ ſancte nec tu nec aliquis ſanctus alins pꝛo me oꝛet quia nunq; liberaboꝛ. 3 Tentatio e ¶rat quidaz monachus ciſtẽpciẽ ſis qui quadam nocte grauiter ten tatus carnaliter fere ad conſenſum pcẽ reſtitit viriliter ⁊ vicit falubꝛit. In eadem ebdomada venit quidaʒ duerſus de grangia ad pꝛiorem da mus dicens ei ſecrete. vßñe in hac eb 1 ———————— foꝛtis colũna ſtaret coꝛã me· cui fer rum quoddã fuit infixũ in quo pen debat pulcerrima coꝛona qᷓi coꝛona impatoꝛis ẽt affuit quidã pulcerri můs dñs qui ambabus manibꝰtulit coꝛonã de colũna dedit qʒ illam in manibus meis dicens. Accipe coꝛo namãſtam ⁊ defer eaz illi monacho deſignans eum ex nomine quia hac noce meruit illam. Vueſituz eſt aůt ⁊ ſic inuentum ꝙ illa noc̃te ſic tenta tus fuerat ⁊ reſiſtendo vicerat? ob hoc coꝛonam meruerat.coꝛonaz ſcʒ non illam in viſione oſtenſam.ſed in regno celoꝛum ꝑcipienda; ¶ ccij. (Legitur in libꝛo pꝛioꝛis de gru⸗ nendael fratris iohannis de ſcoẽho nia.ꝙ fuit quodam tꝑge quedaʒ ma trona deuota que cumn miſſam audi ret poſt elenationeʒ miſſe vidit quẽ dam pulcerrimũ puerulũ ſuꝑ altare currentem vt ſibi apparebat.⁊ ixta idem altare ſedebant tres virgines miſſamn audientes. Et cucurrit pue rulus de altari ⁊ accepit vnã illaruz virginũ nimis amicabiliter ĩ bꝛachi is ſuis? oſcnlabatur eaz nimis amo roſe. Ilteram accepit? palliũ ipſiꝰ diſcooperuit ab eius oculis ⁊ inſpe⸗ xit in eius facieʒ valde amicabiliter Sed tertiã accepit ꝑ manũ? ꝑcuſſit eam cum pugno in faciem? truſit cũ pedibꝰ ⁊ oſtendit ei magnaʒ indigna tionẽ ⁊ cucurrit puerulus ad altare ʒ ibi pdidit eij matrona hec. Vidẽs aũt ijta q̃mirabatur multũ qͥ˙ iſtud pꝛetenderet. ⁊ deſicerauit multuz ſci re quid nã iſtud eſſʒ · ſed ⁊ dominus noſter noluit ſibi hoc fruſira oſten⸗ diſſe ⁊ alloquebatur eaʒ ⁊ dixit. ꝛi ma matrona cui me tã amicabilẽ ex hibui multũ eſt nutabunda? inbecil lis ad me.⁊ de facili deci deret ⁊ ver teret le ad ſeculuʒ niſieſſẽ ei amicabi⸗ ls ⁊ benign?ꝰ. Iltera melius eſt con tenta důjmodo aliquid ſapoꝛis hr̃e poterit ⁊ dulcedinis. Sʒ tertia vir⸗ go eſt dilecta ſponſa mea ⁊ qualẽcũ qʒ amaritucinẽ illi dedero ip̃a ꝑma net mihi ſp conſtãs? fidelis.Et igit nota ꝙ maioꝛ lalus ⁊ ſanctitas non conſiſtunt in maioꝛi dulcedine. qñ equanimiter ſcimꝰ tribulationes ſu⸗ ſtinere ⁊ deum inde laudareꝰ in illis gaudere? diligere facientes nobis mala.iſte eſt in dilectione uprjun⸗ Negitur in vitaſpatrũ ꝙ quidam etemita ductꝰ eſt ab angelo ad quẽ dam locũ vbi erat congregatio mo nachoꝛum.Et vidit maximã multi⸗ tudinem demonij volantium ad mo duz muſcarũ in omnibus officijs eo rum. Veniens aũt ad quẽdam locuʒ ciuitatis vidit in ciuitate vnũ ſolum demonem ſatis ocioſuʒ ſupꝛa poꝛtã ciuitatis.querenti at vnde hoc eſſʒ ait angelus qui eũ ducebat ꝙ om̃es diaboli in ciuitate volũtateʒ facerẽt ⁊ ideo vnus diabolus ad coꝝ cuſto diam ſufficiebat. In abbatia autem oẽs diabolo reſiſtebant.⁊ ideo ipos monachos tã multi demones impu gnabant. Facit em̃ lucifer id quod pꝛudẽs impatoꝛ facere ſolet.qͥ ſi pz multos hoſtes ſibi aduerſantes qͥs vincere cupit ⁊ debellare mittit ad eos multitudinem militũ qni eos ſu perare poſſint. Vbi vẽo vitti ſũt ho ſtes ⁊ ſuperati ⁊ deqitionem iam fe⸗ cerũt. pꝛomiſerũt qʒ ſe impata liben ter facturos.vnũ eis pꝛeficit qͥ eos ĩ obedientia ⁊ ſubiectione conſeruet. Vöſicerate queſo omnes xp̃iani cui unperatoꝛi pctoꝛes ſubiecti ſunt aq defecerũjt. Pefecerũt a deo gloꝛioſo quo nihil ſublimiꝰnihil pꝛeſtantius nihil generoſius. nihil deniqʒ meli ⁊ſubie imo ſ pil teoi beſcite deum rere ů elt nchius tia fe ten ð moni tium bus ſi ꝙ ron ſeptẽ lapſũt opemi tie ſup venit fe cij.et d paper umad ce eius ſeconſe ope ad ſanctol ¶Negi latus ſen carnes.t exactior daſſʒ vr bꝛachys mine tu as ſed c dationil omnes ſi etiam iſt ede eos. nentiam futuram nones co npnn tnnnm nehn ns ſicts n dun oun Mln wiun ioi un atmit ch uchpi wiün u iusdy uit nbus umn mus u L nod no ih dneuns i Mr ni —— niir mi sh io t iuomimt umn in en dwue nn ms juu nſitcm — 7 n ———————— ⁊ biecerunt ſe viliſſimo ⁊ ĩmundiſ ſimo ſpiritni quo nihil abiect iꝰ.ni⸗ hil fediꝰ. nihil deniq; deteriꝰ ẽ. Eru beſcite tandem diabolo parere.⁊ ad eum a quo defeciſtis redite cui pa rere ſma felicitas ſijma qʒ libertas eſt ſecuj ¶ efert enſebius ĩ cronica ſua. In tidius biſoncionenſis eß̃s aliqᷓ ter tia feria poſt palmas trãſiens pon tem duuij finminis vidit agmen de monũ geſta ſua pꝛincipi ſuo referen tium? inter eos ethiopem in mani⸗ bus ſandaliũ pꝛeferentẽ ad indicinʒ ꝙ romanũ pꝛeſulẽ cuiꝰ hoc erat per ſeptẽ annos impugnatũ tandem ad lapſũ traxerit.qui vocans ad ſe ethi opem in virtute dei? ſancte obediẽ tie ſuꝑ eð aſcendẽs eo vectãte romã venit feria qnta hoꝛa celebꝛandi offj cij. et demone pꝛe foꝛibus expectãte pape rẽ retulit negantem ꝑ ſandali um ad penitentiam mouit? miſſa vi ce eius celebꝛata ⁊ parte criſmatis ↄ ſeconſecrati aſſumpta reuectãte ethi ope ad eccleſiam ſuaʒ redijt ſabbato ſancto hoza celebꝛandi officij. „(Tyꝛannus„ Mcv. 6 Legitür in ſeala celi ꝙ quidãm pᷓ latus ſemel erat qui nõ comedebat carnes.tñ faciebat inultas iniuſtas exactiones. Cuz igitur ſemel exhere daſſʒ vnã viduã illa cum filijs ſuis ĩ bꝛachijs acceſſit ad eum dicens. Do mine tu non conedis carnes moꝛtu as ſed comedis viuas. quia cuz depß̃ dationibꝰ tuis interticis ⁊ denoꝛas omnes ſubditos tuos. Venoꝛa ergo etiam iſtos duos filios meos ⁊ coin ede eos. Quod ille audiens ⁊ ↄpůct? reſtituit ei omnia. Patz ex hoc abſti nentiain a carnibus nihil homini futuram eſſe neqʒ vllam ad caſtiga tiones coꝛpoꝛis.ſi homo nõ abſtine ————————————— at a pcẽ̃is? pꝛeſertim ab oppꝛeſſione pauperum.quia non pꝛoceſt bonuz facere niſi abſtineatur a malo. Sůt enim due partes iuſtitie. ſcz declina re a malo ⁊ facere bonũj chlus moꝛum de qͥdã p̃ᷣncipe magno qui non t̃ in pꝛoximis paupibus dum adhuc viueret vltra moduz ſe viebat verum etiam ſug omnia in ec cleſia dei ⁊ ſeruitoꝛibꝰ eiꝰ. Vnde ip̃o moꝛtuo quidaz clericus in curia ſha nutritus? per eũ pꝛomotꝰvehemen ter ſolicitabatur de eo qui ſic crude/ liter vixerat vtrum dãnatus aut ſal atus eſſʒ. Accidit aũt quadaʒ vice dum ipfe cum alijs ꝑ nemus qõdaz tranſiuit in quo dictus pꝛinceps cõ ſueuerat venari.dum ſic ſolicite cogi tabat de illo ecce nubes denſa ſuper eos venit in qua denſitate ip̃e a ſoc is diuiſus eſt. Cum ergo vagabũd? deuiaret habuit obuiam quẽdaz ſeſ ſoꝛem in equo magno nigro qj dixit ei.Si vis ſcire que deſideras citò de equo tuo deſcende ⁊ mecũ aſcende.q að oſtium aule ſecure ſatis poꝛtabit te. vbi cum veneris deſcende ⁊ ad ta lem cameram intra? ibi videbis qð vptas. Sed ſi vis cum vita euadere ſtatim cij audieris iſtius equi hinni tũ ⁊ coꝛde eius ſonit equij aſcende ⁊fuge periculũ.⁊ ille fecit bmnia qᷓᷓ; pꝛeceperat. Cum ergo dictam came ram intraſſz.vidit ibi cathedrꝰ igni tam poſitam in quaʒ duo demones impoſuerunt hominẽ omnibus do loꝛibus aggrauatum in cuiꝰ capite facto intrauit magnus ſeruꝰcũ coꝛ, nibus acutiſſimis ⁊ a cathedra ißm impetuoſe pꝛoijciens cum coꝛnibus totum coꝛpus eius dilacerabat ⁊ re ceſſit.ᷓ ille per ipſos in cathedra re W ij (Vegitur in libꝛo qui dicitui faſci Er dinerſis ftitutꝰ eſt? ecce lepoꝛarij duo terribi les ⁊ nigri venerunt ⁊ iteruz a cathe Dꝛa Iliũj retraxerunt ⁊ milerabiliter locerauerũt. Vuibus egreſſis iteruz in catedra reſtituit᷑. Intrauit igiur quidam inenis cũ gladio enagina to ⁊illũ ꝑ coꝛonaz capitis de cathe dꝛa pꝛoſtrauit að terram.? gladiuz in coꝛonsʒ vſq; ad ccrebꝛij infixit.⁊ poſtmoduz radendo ip̃am totaliter amputanit. Et cuz ad pedes iuos il lam pꝛoleciſſʒ ſtatim feſtinus exiuit. Lum igitur iteruz in cathedra ei; miſer reſtitutus illum clericũ reſpici ens.xE go ſum inquit ilie quẽ queris Sciſcitante ergo clerico qui eſſent quos vidit ſic ipſuʒ cruciantes. Co rona inquit ignita quã ſic in capite gero plns ponderst ð pena qᷓ; tota terra müdana.t quia ſemp ecẽ̃iaʒ dei ⁊ clerij in odio habui⁊ ip̃m toto conamine ſeruũj feci ⁊ deſtruxi.⁊ co ronam cniuſdã cleri quaſi radendo cõtemptibiliter amputaui.igitur co ronatus ſit in capite tantaʒ ſuſtineo penam. Similiter qua aliqñ in illo nemoꝛe in venatione fui ⁊ duos ho mines ſuſpendi feci quia vltra volũ ratẽ meam duos detinnerũt lepoꝛa rios.iðo ab illis bis ĩ die toꝛqueoꝛ Vnia etiain per delectationẽ vena⸗ tionis miſſam ⁊ officium dininũj cõ tempſi ⁊ omiſi.ideo ceruus ille in to to coꝛpoꝛe me lacerat ⁊ affligit inef fabili pena In quibꝰ ergo delectati onẽ habui maioꝛẽ merito in his af⸗ flictꝰ ſic crucioꝛ.Et his dictis audi⸗ nir ip̃e equũ hinnire ⁊ coꝛde ſonituʒ ? ſtatim equũ aſcendit ⁊ vix euaſit. Filia aũt dicti pꝛincipis iſta arra⸗ uit cuidam religioſo homini. Vccxij (Muidam nobilis erat oppꝛeſſoꝛ pauperum ⁊ qmatoꝛ mundi.hic euz quieſceret in lecto ſuo camerariꝰ eiꝰ iacens ante camerã rapitur in viſio ne ante tronum dei ⁊ vidit ꝙ dñs ſu us accuſabatur de omnbꝰque geſſe rat pꝛo quibus accepit ſentẽtiã eter ne dãnationis ⁊ cũ magno triũpho ductus eſt ad luciferum.Cui mcifer Idducite eum ad me vt dem oſculũ fideli ſeruitoꝛi meo.et cum adduct? fuiſſz dixit. Mõ ſit tibi pax in ſecula ſechloꝝ Et ait lucifer.ipſe conſuenit balneare ducire eum ad balneũj.ꝑũ⸗ qʒ ductus fuiſſz ad balneũ laniatur sb vngibus demonj. aliqui etiam ignem ſuper eum fücebant. xcuctꝰ igitur a balneo ad pꝛeceptũ pꝛinci⸗ pis inferni poſitus eſt in lecto inker ni.de quo iſaias dicit. Subtꝰ te ſter netur tinea?⁊ operimentũ tuũ erunt vermes. t dixit lucifer miniſtris. vate eĩ ei potum de calice ire dei.⁊ pꝛopinatus eſt ei ignis ⁊ ſulphur qᷓ eit pars calicis eoꝛum qni dum cla maret ſufficit.dixit iucifer.audire ſo let dulces ſinphonias ſurgant ſim ꝓhaniaci.t ecce duo demões cum rubis igneis ignez ſic in eius aures ſufflauerũt.vt de oculis ⁊ de naribꝰ ⁊ oꝛe flãmo ignis exiretPoſt hec ait lucifer. Adducite enz ad me ⁊ addu tto eo oit. Canta mihi vnã cantatio nẽ·Cui ille. quid cantabo niſi male⸗ dicta ſit dies in qua natus ſij.xt di⸗ xit lucifer. anta melioꝛem. It ille Maledictus ſit pater qui genuit me maledicta ſit mater que peperit me. vixit ei luciter Canta adhuc melio rem mihi cantationẽ. Tũc miſer ait. Muid cantabo niſi maledictꝰdens q; me naſci permiſit Hoc eſt ait lucifer qð voluiTuuc dicit miniſtris.uci te eum ad ſedem quam meruit. qui pꝛotinꝰpꝛoiectus eſt ad vnum phte um.⁊ factus eſt talis ſtrepitꝰ acſi to⸗ zus injd?? omnis ſimul que ĩ co cõ — tinen ſtreplt currit: moꝛt cto ml vſqh* illam rgt P Le mons volde eſß7 lamſ tes al milite 170 ens. qu pꝛoijci illud. ſamv coꝛpꝰ oẽs qᷓ cumd Leg vel n ceſſerũ eñ vtre triſtitie led ſp r lo ꝙ ſi vellet. I lundam vit cũ ic veam lo ruptam pepend cauit in pꝛecioſi cauit fr. qttuoꝛ v f̃em ſj dium ex alius ab aſuiſtris enk Sueir 6 dweninmn uce muſr aMuiun ihur mun utn ut M uni wis rpurm omian sw un wom zeih mado nnde gnams i.t) u mtu nMe mmM n iſtin. nona kinentur cum celo caderent. Ad quẽ ſtrepitum camerarius euigilans cu currit ad camer am? dominij ſuum moꝛtuũ inuen it. Vpſe camerariꝰreli cto mundo oꝛdinem intrauit. ⁊ deo vſq; ad fine in vite ſue ſeruiuit ne ad — rgt perueniret. ccvij illam penã in qua dominuz e begrm neaitro anopM⸗ mons deſiderij erat quidã pꝛepoſitꝰ valde facinoꝛoſus.qui cum moꝛtuꝰ eſſ? vellent eũ ſepelire viderũt for Jam ſcat urire bufonibus. tůc fodien⸗ tes aliu d lepulcrũ ĩuenerunt illnd ſi⸗ iniliter plenũ bufonib?.ſimiliter ter⸗ tiñ ⁊ decimũ. Tunc dixit quidã ſapi ens. quare vultis caſſare iudiciij dei pꝛoijcite cadauer vbi vult deꝰ ꝓꝙci ilud. Cunqʒ pꝛoieciſſent coꝛpꝰĩ fol ſa in vbi eròt bufones denorauerũt coꝛpꝰ illud totũ vſq; ad eiꝰ oſſatijc oẽs qᷓ aderant cognoſcebant eẽ indi cum dei.(/Timo ccix Legitur de quodam rege qaro vel nůqᷓ; riſit ⁊ pᷣncipes illi regis ac ceſſerũjt ad fratrẽ regis inſtigantes eñ vt regẽ interrogaret de cahſa ſue triſtitie quare nunqᷓ vel raro ridẽt. ſed ſp triſtis eſſʒ. Et rex reſpõdit fi ſuo ꝙ ſibi ſuꝑ hoc alia die reſpondẽ vellet. Tunc rex facit fieri foſſam ꝓ⸗ fundam quam ꝓ dimidietate reple⸗ nit ců ignitis carbonibꝰ.⁊ ſuꝑ illã fo veam locauit ſedem antiquaʒ ⁊ coꝛ/ ruptam vetuſtate.⁊ ſuꝑ illam ſedem pependit gladiũ extractũ cũ filo⁊ lo cauit menlã zpe foueã plenã cibarijs pꝛecioſis cuz vino pꝛecioſiſſimo⁊ lo cauit fratrẽ ſuã ſuꝑ ſedeʒ illã. ⁊ fecit q̃ttuoꝛ viros cum gladijs extractis fr̃em ſuũ circũſtare. quoꝛum vnꝰ gla dium extractum poluit ſibi a retro. alius ab ante.tertius a dextris.q̃rt? a ſiniſtris.Et rex fecit accedẽ viros qui cantauerũt ante eñ in timpanis ⁊choꝛis ⁊ oꝛganis? alijs muſicalib? inſtrumentis? rex ait fratri uo.gan de 7 letare comede ⁊ bibe ⁊ ſis letus Et frater ait ad regẽ. qũo poſſem le tari ⁊ ridere cum miht ſint anguſtie vndiqʒ. Si video ifra me viceo car bones ignitos? ſi me volo vltra mẽ ſam mouere ſedes vetuſta frangitur ? ſic ad ignem cadam.ſi video ſupꝛa me video gladiũ euaginatũ penden tem in tenero filo ſi reſpicio añ me vel retro me.vel a dextris vel a ſini⸗ ſtris vndiqʒ ſum circundatꝰ? gladijs c. ℳ angelas vei qui mihi ſemꝑ bona in pirauerunt ⁊ a malis retraxerunt.c euaginatis. ſed cum me ſic ſentio in anguſtijs poſitum nec delectoꝛ com edere nec bibere. Tunc rex ait fratri ſuo. Sicut tibi iam eſt ſic mihi ſꝑ eſt quia ſi videro ſupꝛa me recognoſco iudicem meũ qui iudicaturꝰeſt me et chi opoꝛtz me reddere rõnem de om nibus cogitationibꝰ verbis ⁊ oꝑib? Iil vicero infra me conſicero infer nalem ignem ⁊ penam damnatoꝛuz cuz quibus eternaliter dainnaboꝛ ſi in vno peccato moꝛtali moꝛiari. Si videro retro me ꝓↄgnoſco pcc̃a mea que contra deum cõmiſi⁊ ſi tempꝰ meñ inutiliter expendi Bi reſpicio ante me cognoſco moꝛteʒ meam ad quã ſingulis diebus vnã dietam fa⸗ cio.⁊ neſcio tempus nec locum moꝛ dero demões qui die noctuq; q̃rũt animam meam 7 impedire ſalutem Ii reſpicio a dertris. tůc cognoſco bus hen non ſatiſſeci nec eoꝛum bo nas inſpiratiões ſecutus ſum. Etcũ iſta ſp in me ⁊ circa me perpendo et tis mee· Si vicero a ſinſtris conſi ↄſidero qio gaudere poſſuin in hoc ſeculo(¶Eerbum dei, cx. Zegitur in ſcala celi ꝙ dum Legltur virgo innencula magnam habẽt de notionẽ ad verbum dei?⁊ diſcurrẽt de loco að locum vt audiret ſermo⸗ nes. quidam nobilis attencens eius pulcritudinẽ ſolicitabat eã ad adũ imũdum.que nullo modo adqeſcẽs dum ſemel per viaz iret adimonẽ iſte nobilis cũ equo cucurrit pꝰ eam vt eam raꝑet. qð illa attendens cuz lachꝛymis rogauit deum vt ꝑ virtu tem ſui verbi conſeruaret virginita⸗ tẽ ſuã. Statim deꝰ miſit ſibi lubſidiũ ſñ.⁊ vertigo adheſit capiti eq mili tis.⁊ pꝛecipitanco eñ in aquam ſub merſit. Vuz aũt iſta audito ſermone deũ rogaſſz vt per virtutẽ lui verbi reſuſcitaret eij.poſt paruulam hoꝛaz ille ſurrexit ⁊ mirabilia de inferno ⁊ de vtilitate aucdiendi verbi dei nar rauit.vnde ↄuerſus licz eſiʒ ignoꝛãs continue p̃dicabat ⁊ loquebatur de deg⸗ ccxi (VMarrat iacobus de vitrisc̃ð ꝙ erht quidam ruſticus qui nunq; vo lebat audire verbum deſ.qui cũ eſſßz moꝛtuꝰ⁊ ad eccleſiaz delatus.⁊ ſacer dos ⁊ alij clerici officinʒ funerale le gendo⁊ cantãdo facerẽt.imago cru cilixi cepit obturare aures ſuas ma nibus a cruce retractis. Eð cuz oẽs Circunſtantes aſpicerent ⁊ mirarent᷑ it ſacerdos ad populuz. Tos ſcitis ꝙ iſte nunq; voluit audire verbum dei? ideo eſt nũc in mann diaboli. apter quod deꝰ obturauit aures ſu⸗ as ne audiat pꝛeces quas ꝓ eo fun dimꝰSic q; intmittẽtes or̃oes ꝓ eo cum beſtijs ſepeliebaut. ur texij ¶egitur in libꝛo de ſeptẽ donis ꝙ frat vvilhelmꝰ pictauiẽſis miniſter oꝛdinis fratꝝ minoꝛum pꝛedicauit ĩ quadain ciuitate ꝙ quidã frater oꝛ⸗ diuis ſui homo vaide religioſus vi tanq; damnato coꝛpus eiꝰ in agro M — dit in quadam viſione hominẽ vnũ in medio flãmarum pꝛoſtratum de cuius vtero pꝛocedebat arboꝛ alta. in cuiꝰ ramis homies diuerſi maſcu lini ⁊ leminini lexꝰ ſurſum pedibus ⁊ capite de oꝛſum ſuſpenſi erant.qͥ om nes iqma ab imo pꝛocedente diuer ſimode? acerrime toꝛquebãtur. Sʒ üulle qui in fundo iacebat ſuꝑ omnes sglios maxime cruciabatur. PEt cũ il le frater qui hec videbat quereret a ductoꝛe ſuo quid hoc eſſʒ ille reſpon dit ei. Ille qui iacet in imo pater fu it ⁊ pꝛincipium generationis iſtoꝛũ omnij.et fuit pauꝑ? ꝑ vſuras aſcen dit. Ilij homines it kilij ſui ⁊ nepo tes qui pꝛoceſſerunt ab eo in quib?ꝰ ipe delectabatur.?⁊ toꝛquentur quia fuerunt imitatoꝛes ſceleris paterni. ⁊quia ꝑ vſuras adqjſita poſſecierũt nec reſtituerunt. Pater aũt ſuꝑ oes toꝛquetur videndo cos qui per eyz in hoc toꝛmentũj veneruntet ꝓ om /Aegitur in vitaſpatrũ qm̃ quid vlurari? habuit ð uos filios quoꝛuz vnus compunctus in ſermone verbi nihꝰ his pena ei cumulaturt dei dixit patri ſuo. Pater ſi moꝛere⸗ mur in hac vita.tunc moꝛeremur in coꝛpoꝛe? anĩa.ergo reuertere ⁊ red de vnicuiqʒ quod ſuũ eſt. Cui pater ⁊ glius frater indignanter reſpõde⸗ runt. vebes tu eẽ noſter cõfeſſoꝛ va e ſi ſic moꝛi volueris? nos perma nebimꝰ in bonis noſtris.qui tacuit⁊ iuit ad eremum? pauperẽ vitaz du cens ſeruiuit domino ielu. Tandem moꝛiumur pater ⁊ frater in vſura et in iniuſtis bonis Xũqʒ eremita vir religioſus audiſſʒ patrem ſuũ defun dů ⁊ fratrez miſericoꝛdia motus ro gabat ſtatum eoꝛũj notificari ei. Deꝰ igitur miſericoꝛs non fruſtrabat euʒ a deſiderio coꝛdis ſui. Ana igit᷑ die rum cum elz in oꝛatiòe ſa venit an geb gvot venit ſi du nun Ss wů vid div dit vn dir cor tau nn reſp ſis. lunc caue quer pate ſicut dice dich iniui ? ſic od fil qui odqu peuan inita. gia iu derun eſt rec latu r Erem tiamn pꝛi Fui eraui gloꝛia num al nas vje pater fi — (Diſtin. nona gelus domini ad eñ dicens Fiat tibi qua te genni.quicquid pꝛo te feci ſit uod perifti. Et manu ei ducens ꝑ maledictũ. quia pꝛoprer te factꝰ ſym nenit ad locij quẽ neſciebat. Cunq; vſ prarius. vt tu in ſeculo in abidan ſic ductꝰ fuiſß ꝑ angelum vidit ma dantia remaneres.? multa alia dice num montez.? dirit angelus ad eñ bat filio maledicẽdo.iliꝰ vero ecõ Vis modo videre ⁊ audire patrem nerſo dirit patri. Waledicta ſit ho⸗ tuũ ⁊ fratrem?Qui cum reſpondet. ra in qua genuiſti me. quia me non vidit vallem motis fumigautẽ ⁊ an vdocuiſti del pᷣcepta nec facere peni⸗ diuit mirabilem vocẽ. Et pꝛimo vi tentiã. nec audire verbij dei nec alia dit patrem ſuũ bulientẽ in igne ſicut bona.ſed docebas me ſuꝑbire in ve ⸗ vnuz piſum in vna magna olla. Qui ſtibus in moꝛibꝰ⁊ falſas venditiões dixit. e ve ve maledicta hoꝛa in 5 ⁊ opꝑationes ⁊ ſie de alijs.⁊ non me co nceptus ſum ⁊ venter qui me poꝛ coꝛripuiſti de multis malis meis.iõ tauit. Vuem cuz audiſſʒ eremita tre damnatus ſum in inferno Tunc ait nuit? dixit.D pater mi es tu hic. q ile ſanẽtꝰ angelo qui eů duxit. aalũ reſpondit. Suz dllecte fili benedict?ꝰ eit vidẽ iſta ⁊ audire. Tũc accepit eñ lis · quia timuiſti deum ⁊ cauiſti ſpe angelns ⁊ adduxit eñ in paraũiſum luncam ⁊ penam iſtaʒ hoꝛribilẽ. S vbi vidit patrein? filium congaudẽ caue tibi? ſeruias deo.Et cuz ſi lo tes.⁊ dicebat flius patri. Pater be⸗ auereltur ecce venit frater ſuus ſiẽ̃ necdicaris a deo quia tu me feciſti lit Mmitiut pater in igne natando infra⁊ ſupꝛa teras addiſcere.tu me ad pꝛedicati⸗ ves ihc icut piſuʒ in olla.⁊ cepit filius male onẽ? ecẽiam ſepe inuitaſti.⁊ me coꝛ vnmng dicere patri in penis dicens. Wale ripuiſti cũ exceſſi in aliq. ⁊ in up inł⸗ mmſe dietus es tu pater in eternum. quia ra bona? ſalubꝛia me d ociſti. ſcz p̃ er ſ iniuſta bona tua ſuꝑ me hereditaſti cepta dei. deũ timere.? differentiain oüe um? ſic me damnaſti.et ecõuerſo pater inter virtutẽ ⁊ vicia ⁊ pꝛemiũ virtu imm ad filium dixit. Waledictus ſis tu fi tum? pꝛemiuz vicioꝝ ꝙpter que ſal im li quia pꝛopter te talia iniuſta bona laui aĩam ineaz. Et his ſimilia dice hinni adquiſiui?⁊ retinui? pꝛopterea ĩ hãc bat pater ecõuerſo filio.⁊ multis be — peuam deſcendi. Muibꝰ ait filiꝰ ere⸗ nedictionibꝰ benedixit filiũ. ¶ccxv. inita. Poſſunt ne vos aliqua ſuffra WMagiſter ioannes de villa abba üLMhu 1 gla iuhare vel pꝛodeſſe/ Wui reſpon tis ſabinenſis ep̃us cardinalis dicit. n hi derunt. Mon. duia in inferno nulla fuit quidam feneratoꝛ quẽ cũ mo v irm eſt redemptio ⁊ ſie cum magno ein neret ſacerdos ſuꝰ ad pententiã ſeꝑ ris os hm latu receſſerunt ad penam infernalẽ dicebat bene adhuc faciã. quia ſatis bisM Eremita vero recens ao ſe peniten eſt adhuc de tpe. ſimiliter in infirmi tnitcz i tiam maioꝛem egit in conſpectu dñi tate bene adhlc faci dicebat.Et cũ pꝛius? ſic ſaluatus eſt a pena. impꝛobe inſtaret ſacerdos vidẽs pe Fuit qͥdã ſẽus vir qͥ deſi Uccxiij. richlũ ſite ſubito rapitur quaſi moꝛ erauit videre penas dãnatoꝛum? tuꝰ⁊ cum rediret ſtatim ⁊ adhue in⸗ gloꝛiam beatoꝛũ. hic duct? ad infer; ſtaret ſacerdos clamauit eger Dpe num ab ãgelo inter alias multas pe nitentia vbi es de cetero penitẽ nõ nas vicit patrẽ̃ cum filio.⁊ dicebat valeo.hoc indicante iuſto iudice. ꝙ pater tilio. Fili maledicta ſit hoꝛa in dumnfacere pñiam potui non volni. Et hoc dicens moꝛtuus eſt ¶ccxxi Jacobus de vitriaco retert ꝙ chʒ juidaz feneratoꝛ nõ poſſʒ induci a ſacerdote ſuo ꝙ reſtitueret totũj.vo cauit vxoꝛem? filios ⁊ amicos? ait eis. Sacerdos dicit ꝙ non poſſim ſaluari niſi reſtituã totũ ᷣm volũta⸗ tem eoꝛum a quibus accepi.ſed quic quid dicat.ego cum deo kaciã paceʒ Fecit ergo tale teſtamentuz.iu iſit pecunias in tres partes. vnam dimi ſit vxoꝛi.aliam pueris ſuis.tertiã re⸗ poni fecit in lacco. faciens ſuos iura re ꝙ ſecum eos in ſepulcro ſuo repo nerent.vt cum cerneret iudiciũ ſi im peteret enz de aliquo haberet vnde poſſʒ ei placari offerendo ei. Eo ã̃t moꝛtuo ⁊ facto vt pꝛeceꝑat pediſſeqᷓ domꝰ facti conſcia dixit cuidaʒ quẽ amabat ꝙ ſi eam in coningio ducẽt doceret eum qðjo diues fieret.et cuʒ illo patto firmato ſecretum ei reuela nit. Cum aůũt ille veniſſʒ de nocte ac aperniſſz ſepulcruz inuenit bufones dicte pecunie denarios ardentes ꝑ os eius pꝛoijcientes.⁊ de ventre ite⸗ rum extrahentes? iterum reponen⸗ tes.qui eo viſo timuit.⁊ clauio lepul cro fugit factum denuncians · In qͥ perpenditur qualiter demones eius gĩam in inferno toꝛquebunt cum pe cunia ſua.ſi ſic toꝛquebant coꝛpꝰſuũ in ſepulcro. Alibi legitur ꝙ demões pecuniam in ſartaginibꝰ viſi unt liq facere ⁊ in os defuncti illius refũdẽ dicentes cum hoꝛribili clamoꝛe. Iu rum ſitiſti aurum bibe. Iſtud bñ ar⸗ tendant auari vſurarij qui ſpem ſuã ponunt in pecnniam luaz. reſponſo numinis adoꝛantibꝰ in tẽ plo nobilibus qubſqʒ? pꝛimarijs vi ris quoꝛum ſibi matrone ad libidi⸗ nem placuiſſent dicebat ſaturnũ ſibĩ pꝛecepiſſe vt vxoꝛ ſua pernoctaret ĩ tempio. Tů is qui audierat gaudẽs ꝙ vroꝛ ſua dignatione nminis vo caretur.exoꝛnatam comptam inſuꝑ ? donarys onuſtam ne vacua ſcʒ re pudiaretur coniugem mittebat ad tẽplü. In ↄſpectu oĩm ↄclula intrin ſecus matrohs· tyrannus clauſis ia nuis ⁊ traditis clauibus diſcedebat veinde facto ſilentio ꝑ occultos et ſubterraneos adit? intra ip̃m ſatur⸗ ni ſimulacrum patulis erepabat ca nernis. Erat autem ſimulacrũ illud a tergo exelum? parieti diligent an⸗ nexũ. ardentib?q; intra edem lumini bus intente ſupplicti q; mulieri vo cem ſubito per ſimulacrum eris con caui pꝛoferebat.ita vt pauoꝛe? gau dio mulier trepidaret ꝙ dignam ſe tanti numinis putaret alloqo. Poſt ea vero qᷓ; libatum fuerat.vel ad cõ⸗ ſternationem maioꝛeʒ vel ad libidi nis incitamentum deſeriſſz numen impurum. arte quadam liniolis ob⸗ ductis repentelumina extingueban tur vninerla. Tüc deſcendens obſtu pefacte ⁊ conſternate muliercule ad ulterij fucum pꝛofanis cõmentatiõi bus inferebat. Pec cuz ꝑ omnes mi ſeroꝛum matronas multo iõ tempo re gerẽntur.accidit quandaʒ pudice mentis feminam hoꝛruiſſe facinus? attentius deſignantẽ cognouiſſe vo cem tyꝛanni. ac domum regreſſaʒ vi ro de fraude ſceleris indicaſſe. Ille de iniuria coniugis imo potius ſua ardentius inflãmatus inſcriptuz ty⸗ ¶ Sorerqos erat apud alefandriã ſaturni tyꝛannus nomine. hic qᷓſi ex conuicto atqʒ confeſſo cecis q; frau vcbus reuelatis pudoꝛ omnes ⁊ ve⸗ decus paganoꝝ pernaſerat domos aculteris matribꝰ in certis patrib? liberis h dinulg mulacri cimina. J3* upſici cerdota appella ras inà ſchola. gtz on neraba celebꝛi habere ktr err oblurò Ferunt circhnfe ciarum qui vici credere dij eris. ant lap ria conſ culdubi locis on di can ercogita pti parti ? minutis tule. quit defecatio rum ille turatis. bus pict deum. ⁊ e menelai e put deſuꝝ uit. Aſſu conflctu kherant r rngin bus chzle liberis ſpurijs depꝛehenſis. Duibus diuulgatis ⁊ pꝛoditis raptim cuz ſi mulacris ⁊ pdibus excidebantur et crimina. ¶ Idolum. ſccxvij. I/Zaz vero canopi quis ennmeret ſugſticioſa flagicia. vbi pꝛetextu ſas cerdotalium litterarum ta etenim appellant antiquas egiptioꝛuʒ litte ras magice artis erat pene publica chola. quẽ cum velut fontẽ quendã ↄtz oꝛiginem demonumn in tantũ ve nerabantur pagani vt multo maioꝛ celebꝛitas ibi q; apnd alexrandriam haberetur. Sed de hui⸗ quoq; mon ſtri erroꝛe eninimodi oꝛiginẽ tradãt abſurduz non erit pancis exponere. Ferunt aliqñ caldeos ignẽ deũ ſuuz circunferentes cum omninʒ pꝛonin clarum dijs habuiſſe cõflictuʒ.ꝗᷓ ſcil qui viciſ hic eſſe deus ab omnibus crederetur reliquarum pꝛouinciaꝝ dij eris. auris argenti ve aut lign ant lapidis.ant er quacunqʒ mate ria conſtabant · que per ignem pꝛo⸗ culonbio coꝛrumperẽtur ex qͥ ignis locis omnibus obtineret Mec cũj au 6 diſſʒ canopi ſacerdos calſidi qͥddã ercogitanit. Idrie fieri ſolent in eg pti partibus fictiles vndiqʒ crebꝛis 2? minutis admodum foꝛaminibꝰpa tule. quibꝰ turbida aqua deſudans defecatioꝛ ac purioꝛ redditur. Ha rum ille vnaʒ cera foꝛaminibus ob⸗ turatis. deſnper etiam varijs coloꝛ? bus pictam aqua repletaʒ ſtatuit vt deum.⁊ exciſuʒ veteris ſimulacri qð menelai gubernatoꝛis ferebatur ca⸗ 3 put deſuper poſitum diligẽter apta uit. Aſſunt poſt hec chalqdei.initur ĩ conflictum circa idriam ignis accen ditur.cera qua foꝛamins obturata kFuerant reſoluit᷑.ſudante idria ignis extinguitur.ſacerdotis fraude cano pus choldeorimn victoꝛ oſtenqitur. —————————— iſin decima vnde ipſum canopi ſimulaernz pedi bus perexiguis attracto collo ⁊ qᷓſi ugillato ventre tumido in moduim idrie cum doꝛſo tereti foꝛmatur.⁊ er haoc perſuaſione velut deꝰvictoꝛ om nium colebatu „ 5 . Finit diſtinttio nona Incipit diſtinctio decima — Mncipit decimaꝛ vltima diſtictio Ipeculi exemploꝛum in qua haben kur exempla que aut veriſſima rela tione didici. aut in libꝛis tentonicis ſcripta inueni vel ip̃e facta co gnoui. Verum vt pulcro atqʒ hierarch ico oꝛdine a ſummis ad inferioꝛa deſcẽ⸗ damus.pꝛimo loco ea erxẽpla ponẽ⸗ da ſunt que ſpeciali quodaʒ intuitu ipſam diuinam naturam conſpiciũt ſecundo que beatam virginem mari am eoncernunt.tertio ea narrabim?ꝰ que angelicam naturam conſequun tur. quarto que ad ꝓbos virtuoſos ; homines pertinent diſſeremꝰ qn⸗ o vero⁊ infimo loco nõ ab re ea lo cabimus que impꝛobi atqʒ peruer ſihomines aut paſſi ſũt ant fecerũt. ui oꝛdo facile patere poterit curio ius ſingula intuenti ( O ſpiritus ſandus deſperatũ in lenem ad ſpem venie ſua benignita te erexit Exemplum pꝛimum Ront duo fratres vte⸗ rini honeſtis ſatis oꝛti parẽtibꝰq cã diſcendaꝝ litterarũ iniſſi ad ſtudi um pariſienle etſi pa Mouiter conſcrip rili voto ciuitatẽ intrauerant diſpa ri tñ ⁊ nimis cõtraria via incedebãt ã innioꝛ vrpote timens de nego tium ob quoð ad ſtudiuʒ venit dili gentiꝰ pꝛoſequẽs litteris operaz da Pat.inſtabat lectioni. deuotiom ani mũ inclinabat.?⁊ ne ſeſe aliena mali⸗ cia ab ingenita probitate ſubuertẽt pꝛauoꝛũ ſodalicla vt ꝑnicioſiſſimaʒ falutis ſue peſtem ſtuduit euitare. o: nabat moꝛibꝰ pueriles annos etatẽ virtute vincebat. Senioꝛ vero ꝑ ali os tramites non tã incedens ꝙᷓ; deui ans velut erratica ouis ꝑ vicio?um anfractꝰ ferebatur.⁊ dimiſſo ſtudio oblita qʒ cauſa ob quam et venerat inſolentibus quibuſdam ſocijs iun⸗ ctus nobile tempus luſibus deduce⸗ bat.vacabat potibus.taxillis pater; nam ſubſtantiam diſtrahebat.⁊ qð his omnibus infeliciꝰerat vlq; adeo femoꝛa ſua meretricibus inclinabat vt velut ingentem q̃ndam iacturaʒ paſſus ingemeret ſi quauis occaſiõe vel vnum diem ablqʒ foꝛnications crimine tranſegiſſʒ. Cunqʒ ſic conti ata malicia miſer plurimos dies pageret creſcererqʒ vehementius le⸗ mel inchoata peruerſitas. cepit im⸗ pꝛoba iuuenis fama aerem ip̃mn infi cere purioꝛẽ.⁊ ad omnij nares tam hoꝛꝛendum quendam ſcelerum feto rem ingerẽ.vt nõ ſtucentes mõ eẽ plebeià multitudo repꝛobã eivitã inciget ab hoꝛrere.uod cũ iunioꝛ frater didiciſſʒ.ſemel.bis.ter. iterum atq; iterum fratrẽ poſtulabat vt in⸗ tuitu tremendi iudicij a tãtis ſceleri bus animũ reuocaret. Sʒ cũ ille fer reo quodã ſeu eneo pectoꝛe ſaluber“ rima mniota indies refutaret nollet qʒ finem dare tante miſerie. iuuenis ʒelo fraterne lalutis accenſus lach?y matꝰeſt dicens. Bpernis germane dulciſſime ſpũm dei te nůũc ꝑ me am monentẽ ⁊ quaſiludũ paruuloꝝ qͥc qd minat᷑ irrides. veniet venlet dies illa ⁊ cito veniet.q̃ te ſpũiſancto tam obſtiata mẽte reſtitiſſe penitebit.Et his dictis triſtis abſceſſit. Interĩ 1ñ anxie latis petens dñm vt ip̃e duriſ ſimum fratris animũj ad penitẽtiam emolliret.ñs aũt qͥ non ſpernit vo ta pioꝛũj nolens pijſſimũ iunenis ani mũ tã acerbis triſtitiaꝝ pꝛocellis di utius agitari repẽtina ⁊ grauiſſima infirmitate fratrẽ ꝑcuſſum ad lectũ pꝛoſtrauit.in quo cũ iaceret ⁊ paui⸗ da mente q̃ feciſſet recoleret incepit miſer multitudine ſcelerũ pꝛeſius ad baratrũj deſperationis pꝛoꝛuere. qᷓ⸗ igitur nocte vidit virum quendam veneranda tectũ canicie.vultu deco rum? fulgida ſtola veſtitum ſibi aſſi ſtere ſeſeqʒ ſeueriꝰ ĩtueri. Vnde quia ſp pꝛeſumit ſeua perturbata conſciẽ tia.animo ⁊ mente conſternatus ce⸗ pit toto coꝛpoꝛe tremẽ ⁊ territis lu minibus in jenioꝛem verſis quinam eſſz qui intempeſte noctis caligine od ſe terrendum veniſſer inquirere. Et ſenioꝛ.ego ſum inquit pater cele ſtis qui te cum non eſſes creaui. qui tabidis tuis membꝛis vitam infudi. qui animam potentijs ⁊ coꝛpus ſen ſbus illuſtraui.qui ſolem lunam⁊ ſy dera ad tuum obſequm celis infi⸗ xi.qui te nimia charitate diligẽs vt delerta malicia virtutibus animum dares vt ageres pñiam vt coꝛrigẽs vitam frequenter ammonui.Sz nũc eo ꝙ obſtinata mente monita ſalu ad te vt dicereʒ tibi ꝙ ſis fiius inoꝛ confuſum et graui ſudoꝛe modenteʒ reliquit.unqʒ enim miſer per totũ reliquum noctis et poſteram diem timens hoꝛã el oꝛuchlu gtur? ꝓ genis qi multů d ronat trabẽfe vulnert guineʒ gpius agnoſc le. Mo li quin nuncia millim me ſunil dinitas i leſtas. Z us deiq erroꝛes tum vir tanqᷓ; ſpe vt te red do. vbip dem cap te tunpiſj rum qui te pꝛebui de vt te fili arem. Etſ tere cruoꝛ ſuuenis v inconfuſi qui ceteri: nis omni dita ſpe ol 7qo ſeð Wiſit tñ ni cum veniſſ fratris eff nodo inq „ —— —— — 4 — — 2— 4 m mt Wuu mmyme wi mi g scsn en m timens ac tremens illam h oꝛrendã hoꝛã expectaret.qᷓ̃ ſᷣm celeſtis patris vꝛaculũ ad eterna fuẽat ſupplicia me Aturꝰ. ꝓrima nocte venit ad eum i nenis quidaʒ vir pꝛioꝛi vultu hand multũ diſſimilis nudus coꝛpoꝛe co ronatꝰ ſentibus.crucis graniſſimaz trabẽ ferens in humeris.q; ꝑ laceruʒ vulneribus pectus abunde ſatis ſan guineʒ videbatur effundere. Hſc cñ ꝙplus acceſſiſſʒ ⁊ inuenẽ vtrum ne ſe agnoſceret interrogaſſ reſpondit il le. Mon agnoſco.ſed meo iudicio il⸗ li qui me heſterno veſperi mala de⸗ Mnciatione deterruit videris eſſe ſi millimus.ift ille non mireris inq́t ine ſunilẽ illi cum quo mihi eſt vng dinitas equalis gloꝛia coeterna ma ieſtas. Sun enim ſeſus chꝛiſtus fili us dei qui humani generis miſerat? erroꝛes de celi ſecibus in intemera⸗ tum virginis vterum deſcendi. vnde tanqᷓ; ſponſus egreſſus de thalamno vt te redimerem miſero apparum do vbi poſt famem.ſitim slgoꝛẽ.tan dem captus ſum.iudicatus ſuʒ n o2 te turpiſſimna concemnatus ſuz. Ve⸗ rum quia tu infelix tantis beneficijs te pꝛebuiſti immemoꝛẽ.nũc veni ad te vt te filii moꝛtis eterne pꝛonunci grein. Et his dictis pꝛoflnenteʒ e la terecruoꝛem mann compiehenſuz i juuenis vultum pꝛoiecit. Sume iqht in confuſionem pꝛecioſum ſan ninẽ mui ceteris in redemptioneʒ effuſus eſt·⁊ hec agens diſparuit. Tunc iuue nis omni vigoꝛe coꝛpoꝛis ↄmiſſo. ꝑ⸗ dita ſpe obꝛiguit. trenuit erpalluit. ? quo ſe ð cetero verteret ignoꝛauit Wiſit tñ ncium ad fratrem ſui.qui cum veniſſʒ vidiſſʒ qʒ flebilem ſatis fratris effigiem concuſſis vehement vilſceribus cñ eiulatu ploꝛauit. quo⸗ mocio inquiens taʒ velociter expal luit quondaimn illa facies decoꝛn. et ——————— ſolitum robur foꝛtiſſimi amiſere la⸗ certi uid tibi factum eit frater mi ꝙ me iam nunc illa milerabii fron te deterres. quã paulo ante deſidera nerunt oculi inuiſere puel ax Pno abijt purpureus ille ruboꝛ genarnz tuarum.quem me reclamante velut Scerbum laqueum feminei pudoꝛis ↄnte ochlos ferebas concinentinʒ in choꝛo feminarum bi ſunt nunc li inſolentiſimi ſocales tui.magiſtri qui te totiens a meo latere rapnerũt ? nunc in baratr o tam vaſte deſpe⸗ rationis reliquerũt? Vpoꝛtuerat cer te frater mi ſaluberrima illa moni⸗ ta me a quibus te paulo ante a ne⸗ phandis operibus nitebar cohibere non tefelli. ne in hanc miſeramn iactu ramn ſloꝛentis iuuente deuenires Wi de ergo nunc an me falum vatem acceperis cum te ſpirituiſancto reſti tiſſe doliturum non tam dixi ꝙᷓ; phetaui.ic tumen mihi quid ꝙ cõ ſternata facie ⁊ tremulis membꝛis ranito ſudoꝛe madeſcis Si aduerſa valitudo ĩ cauſa eſt foꝛti animo eſto plures de grauioꝛibus etiaʒ i nirmi tatibus conualuerũt. Si te peccata terrent. pꝛopone emendam.veniam pete.dole non deſpera. Quitpe eſt clementiſſimus dominus omnipo⸗ tens deus qui in puncto tempoꝛis penitenti latroni non modo veniaz tribnit. quinttiam paradiſum ſpo⸗ wondit 3d que verba panlulum erigens moꝛibn ndum caput? o m⸗ nem rei geſte narrans hiſtoꝛiam. dã nauit inquit ie ſceleſtum filium ce leſtis pater ihelus chꝛiſt? fiſius dei crnoꝛe in meum vultum pꝛoiecto ſã guinein pꝛo me effuſum omnino gc penitus perditum deſignaui t. Do cirea dulcis germane non valeo ſuh tantis teſtibus damnationis meee⸗ tiam ſi ſanguinem fleuero de ſalite ——————— 5 (Mouiter conſcripta te pꝛeſumere. ſtat nãq; firma ſuꝑ me eterm iudicis cenſura.remecia peni tentie vacillabunt. Tunc frater cuin ingenti ftducis. etſi re inqͥt pater cui aſcribitur veritas impenitentez ad⸗ huc damnare viſus ſ.⁊ filiꝰ dei cui aſſignatur iudic equitas te in ꝑuer ſa voluntate iacentem ſanguinis ſui participatiõe indignũ ratus ſit nec vel ſic deſpanduʒ eſt illi cui tempus datũ eſt penitẽdi. Adquieſce igitur vel ſero monitis meis ⁊ ꝓponẽs emẽ dam ſcelerũ maculas pio lach?yma rum imbꝛe deterge lugubꝛi oꝛe.pꝛo⸗ fundis ſuſpirijs pꝛeſbytero ventuo vulnera detege. quis jcit ſi ſpiritꝰan ctus qui teſte bernardo eſt benigni⸗ tas dei.⁊ idem iß̃e deus ita peniten tẽ abſolnat. Wis ver bis fratris pau lulũ conſolatus iuſſit adeſſe pꝛeſby⸗ terum. Vui dum veniſſz totus in la chꝛymas reſolut? cum tanto doloꝛe animi ſui peccata qͥbus deũ offende rat confeſſus eſt · vt interrumpẽtib? ſermonẽ gemitibꝰ vixunentis conce⸗ ptum valeret expꝛimẽ. vix lacerat? ⁊ ſemirupta verba pꝛoferre. qua cõ feſſione rite celebꝛata.⁊ ſacra vnctio ne.⁊ participatione dominici coꝛpo ris munitus.tempꝰ quo ex hac vita eſiʒ migraturus ex ectabat. Sequẽ ti igitur nocte venit ad eũ ali qͥdaʒ vir pꝛioꝛibus non diſparem habẽs vultum fulgenti alba veſtit?. habẽs in dextera ſcapula niueã q̃ndã colñũ bam. Is cum pꝛopius acceſſiſſʒ dul ci quadam beniuolentia vultuʒ ſerg nans clementes oculos in infirnuzi contoꝛſit. D cum iuuenis aduertiſ ſet tum ob veraz pñiaʒ.tů etiã ob be niuolẽtiſſimos vultꝰ ꝑſone apparen tis animequioꝛ factus eſt. quis tu es domine inquiẽs qui ad me vemnre vignatus es · qͥq; me tam pijs cõſpe, ctibus conſolari videris pꝛioꝛibꝰ vi ſionibꝰ ꝑterritum?Et ille. Ego inqt ſpůſſanctus qj a patre filio q; pꝛoce⸗ dens vniꝰ ſum cuʒ iß̃is potentie. Et idcirco nũc veni ad te vt nunciarem tibi dimiſſa eẽ pcẽa tua.⁊ ꝑuiuz iter patere ad regna celeſtia tranſituro. Ad q̃ verba q̃i ex baratro delpatio nis relurgens ait. O pater pauperũ o conſolatoꝛ merentium animoꝛiz· o omniũ miſeroꝝ dulce refugiuz qjd eſt qð audioꝰ Nuz patebũt celeſtes value mihi quẽ pater? filiꝰ reũ moꝛ tis eẽ conteſtati ſunt.cui ꝑennes flã mas minati ſunt. a quo taʒ crebꝛe qᷓ; impudenter offenſi ſunt? Numpae mea exili pñia hoc terribile decretũ incõmntabilis veritatis poterit im⸗ mutari? Ad que ſpũſſanctus reſpon dit. Foꝛti animo eſto. nec de ſalute vaciſles · validos hzʒ penitentia vera lacertos ip̃i terrifice maieſtati vio lentiam infert vincit innincibilem.. mutat incommutabilem. placat ira⸗ ſcentem. Sed ne te diutius pꝛotra⸗ ham.perſeuerans in penitentia quã cepiſti diſpone domnui tue? virtuti⸗ poſt triduum veniens ad te vt ani⸗ mam tuam ſupꝛa aſtra ferentes gau bꝰqbpotes interim thalamũ oꝛna. dijs celeſtibus inuehamus. Etcum his ſpiritus ſanctus diſparuit iune nis poſt triduum obijt ·⁊ ad regna cceleitia. ob veram quaz habuit peni tentiam felix migrauit. ( Wuomodo iudei coꝛpus chꝛiſti in partes ſciderunt? miraculoſũ ſan guinem de eodem coꝛpoꝛe effue⸗ Ft.(3j ¶Muanqᷓ; ism non loqu atur p̃ꝛo⸗ pheta.⁊ pene ceſſaſſe videntur om⸗ nia miracula dei.mundus q; ip̃e ca riſmatibus diuine clemenne videa⸗ gtbroꝛ ci me nentu riat q etatẽ ſuoꝛ bus le randa ſiã pꝛ gias ritate caligi S0 digi verh do h foſural his que ctaſüti bꝛeſlon hemie/ ciuitate tompul que poſ hein ſat in qua v vne ma hocarent pꝛo reuere trati ſun tauerum. te plebes pꝛoꝛuere innũ deu iudei qui teſcẽtes h cen arrid Tp̃lanam hoſtimq conf eceran ferum egi l lerre ih. nicemcõ eno Aparc — Diſtin decima 2tur oꝛbarus. ne tñ piaꝝ otq; ſimpli huius rei veritatem poſſent exꝑiri. 1 4 3 4 N ciũ mentij fides circa terrificũ ſacra Pertranſitis! gitur nõ multis dieb? pin mentũ coꝛpoꝛis ieſu xpi vacillet pa chin quodaz veiperi fere vniuerſii t riat qʒ erroꝛes.etiã vſq; in noſtram dei pꝛenominatè ciuitatis in vnam etatẽ memoꝛiã fecit de mirabilium doinum congeſti eſſent celebꝛaſſent ſuoꝛũ circa eſcã quam dedit timenti ꝙ; leta conuiuia.pꝛebuit vinum peri n bus ſe.et vſq; nunc taʒ ſtupendam ruris audaciam.⁊ vocantes ad ſe cu randa q; circa ſacroſanctaʒ euchari ſtodem in intempeſta noctis caligi⸗ zahe ſtiã pꝛodigia fulgent. vt etiã ꝑfidas he erat eni hoꝛa noctis quaſi vnde un aĩas indaice plebis ſui fulgoꝛis cta cimaecce inquiunt in hoc vno ſtat uu ritate reuerberet.innataz q; hebꝛeis buins quem cernis ſacri conuentus ucku caligineʒ magis magis qʒ diſcutiat ſumma conſilij vt exꝑiri velim? vtx n Sʒ quia adhuc iacent in tenebꝛis Illa hoſtia quam chꝛiſtiani adoꝛant m digia lucis. me ſcribente.ꝛſi non vn deus ſit vtrũ quoc panis ille mate . wozo uerſa plura tñ pꝛoieõto longiꝰ mo, ria re foꝛma? natura reclamantib? ir dio ſupꝛa cancielabꝛuʒ omnibꝰ lucẽ in carnem tranſiuit⁊ ſanguinem.qd fuſura locanda ſunt. Et in pꝛimis ð igitur dabimus tibi vt tů cui huius his que circa venerabilẽ hoſtiam fa hoſtie eſt ↄᷣmiſſa cuſtodia nobis eaz cta ſũt ĩ vvꝛati lauia que teuthonice tradas Stabat attonitus hac nona bꝛeſſon nũcupata eſt? in regione bo petitiõe infelix cuſtos ⁊ varijs cogi hemie ſita loquamur. In hac ſiqceʒ tarionum pꝛocellis eſtuabat. Pinc ciuitate neſcio qua neceſſitate ciues euma nephãdo ↄmertio retraxit ti ꝙattraxit auida numi execrã compulfiĩ illis quattuoꝛ tempoꝛib moꝛ.illi i ue hoſt crucis venire ſolent ſolen⸗ da cupiditas.atʒ ſic eſtuans expectã zM nein ſaris pꝛoceſſionẽ fieri ſtatuerũt tbus ludeis pꝛotelabat reſponſum. in dua vt facilius offẽſos oculos di Picit ergo ei· qið ageris fruſtra co sMn hne maieſtatis ad clementiam Pro gitationum fiuctibus ⁊ nobis ingra m ½ 4 vocarent coꝛpus xp̃i ieſu kilij ſui cni tas moꝛas itexis. Si vis nobis tra uu Pꝛo reuerentia nihil negandyz arbi dere hoſtiam quam optamus.nõ te 660 p trati ſunt cũ debita veneratione poꝛ ſo gratis acdturuʒ rere. quia tri ginta a tauerunt. Duod cum facerẽt⁊ deno aureos dabimus ribi. At cuſtos an an⸗ te plebes paſſim per loca in terram diens ſe pꝛo exili hoſtiola tanta ca⸗ vp pꝛoꝛuerent? exilem hoſtiam ceu do pPrurũ bꝛeuiſſima conſultatione cuz n ininũ deum vt erat adoꝛarent Pfidi vroꝛe pꝛehabita. nam ⁊ ip̃ᷣam addu iudei qui foꝛte in ſuis inagogis la, xerat data mahn infahſtis emptoꝛi —,, telcẽtes hoc viderant ceperunt inni bus cõmertium ſceleſtuʒ firmanit. K. cem arridere eouſq; ſcilz pꝛoceſſiſſe ea tñ lege pꝛomiſſa vt rein ſecretam rp̃ianam ſimplicitatem vt eam ip̃az reſeruarẽt. Placz vninerfis pꝛohida oſtiam quã hi ißi chꝛiſtiani inann viri cõditio. nde miſſo cum cuſto confecerant.ignis flãma decoxerat. de vno ex eis qui hoſtiam ferret tri ferrum egit in foꝛmamn creatoꝛeʒ ce ginta aureos tribuerit Pergunt ig i⁊ terre maris qʒ confiderem. Sñ tur ad eccleſiam ſimul reſerans ta inuicem cõicato conſilio ſtatuerunt bernaculum alter iudas. dominum ſe non parcituros pecuhie dimoqo deum 7 creatoꝛeʒ ſuum perfidisin⸗ ————————— Mouiter conſcripta iudei manib us deferẽdũ aſſi gnauit. Pis itaqʒ patratis abijt chitos in domũ ſusm.ſed iudeus cum ad eos q ſe miſiſſent intraſſʒ eleuato in ſubli me coꝛpoꝛe ieſu xp̃i. hic eſt iquit pa ms ille quem xp̃iani in carne trõſiſſe dicũt ⁊ languinẽ. Videam? igit᷑ nũc in eo quid lategtꝙ oſita eſt itaq; inE ſa impoſita q; hoſtia qual blaſphe mauerũt conſpuerunt? incidentes cultris atq; lanceolis ꝑfoꝛauerut⁊ ſie rurſum filium dei crucifixerunt. Xunqʒ hec cõtinuato furoꝛe age rent fierent q; turẽdo ſenioꝛes cepit erigue molis hoſtiola tam copioſe crvoꝛem ſparſim ꝑ inciſiones effun⸗ dere vt per madentẽ ſanguine men ſam hoſtie poꝛtiones hac illacq; dik fiuerent · Qhare perfida multitudo in clamoꝛẽ concitata quidnam hoc eſß obſtupuit. Ad quoꝛũ clam oꝛemn diuino nutu vigiles q cuſtodieb ant ciuitatẽ excitati iacto ꝑ feneſtrarvm rimas viſu rem vt facta erat didicꝭ rant. quapꝛopter in lachꝛimas reſo luti inſolitis clamoꝝ ſtrepitibꝰ doꝛ⸗ mientes ciues excitabantqui cũ qo factũ eſſʒ cognouiſſent vluiatu fletu gemitibus rotã ciuitatem perturba bant. Zſſunt ſnbito vexilla xp̃icum crucibus.⁊ accenſis in bꝛeui nõ pau cis luminibus vt graui iniuria offẽ ſum celi terre q; creatoꝛem demulce ret concinens clerꝰ pꝛocedit. Sʒ dũ pꝛopius acceſſiſſent atʒ ip̃i vidiſſent regẽ gloꝛie in pꝛopꝛio fanguine fiui tare pꝛoiectis vexillis ⁊ crucibꝰ ſele p pꝛons in terram pꝛoijciũjt.vbi can tibus eoꝛũ in gemitibꝰ cõmutatis o gloꝛie vaſte ſacrariũ inquiunt qͥs te tam grauiter vulnerauit?quis ſãgui nem tuqj tam ĩmaniter fudit ꝛquis te taʒ atrociter in partes diſſecuit; Ve illis inceſtis manibus qui te genero um ſanguinem moꝛtaliũj oeulis vi⸗ dendum pꝛebuerunt. Satius em̃ fu iſſet te ſub tegumenro ſacramentaliũ pecierum lumine fidei qꝙᷓ; coꝛpora⸗ ibus oculis intueri. Cunq; hec his q; ſimilia ſaucij doloꝛe dixiſſent ſurgentes a terra menſam ip̃am cuz coꝛpoꝛe in ſanguine pꝛofuente miſ ſis cantu fletibus ad eccleſiam detu lerunt. Vbi cum debita veneratione collectis coꝛpoꝛis partibus ⁊ conge ſto in vaſculuʒ anguine inenſã ip̃aʒ in publico loco omnibus viſendam ſuſpendunt. Verum ne fruſtra claru iſſʒ tam inſigne pꝛodigium iudeoꝛũ qui hec viderant quidam quideʒ ad ficem conuerſi ſunt? ſacri baptima tis vnda renati. Duidam vero ĩ ſua ꝑfidia permanentes vlq; ad centum quinquaginta ſi tamen me numer? non fallat.flammis iniecti ſunt ⁊ tra gedie per ſe facte digna ſupplicia ſul⸗ ceperũt. Ituero cuſtos vt in nullo a magiſtri ſui iude ſucceſſibus deuia ret. exterrens populuz hoꝛrendis q buſdam ac deiperatione plenis cla moꝛibus vna cum vxoꝛe ſceleris cõ ſcia laqueo ſuſpenſus interijt. Duomodo diaboli qui ita facti unt vt nullum verẽntur diuina vir⸗ tute compuiſi ſacramento coꝛpoꝛis vomini noſtri ieſu chꝛiſti reuerentiã exhibuerunt. Eo tempoꝛe quo triphis iij. ciarus dux burgůdie philippꝰ ſicuyt 7 ceteras ſue ditioni ſubiectas ꝓuin cias comitatum hollandie non am bigua pꝛouidentia amminiſtrabat. circa aicinariam eiudeʒ comitatus famolum opidum in monaſterlo re gulariij eilo vulgari vocabulo noĩa tij firmiſſima relatione didici ↄtigiſ Auol enns 30ro inendus cnw chiuſdum ſonare e cſent quic tudinem ecceſũ ↄ quð referi nato intut bem ſcand dam pꝛocl pendla q is moꝛe pl un blne bennq;l ſtris calceos ſe ſublequent cum pꝛecict cipem ob di ab haga cor eſt ⁊ offici dum compu telaret perte quos vider⸗ ber valuasc punt raptas ſo oꝛdine inp. nchum ucin henlam monſt pus ummave dit. nanib'vi pꝛeſſis ceu f (zvſq; ad co eſem Le onoꝛe omne quod etiunb⸗ ——ℳ— mi swmmm man un bnn n ny ſe. Wuod ſʒ quodam temꝑoꝛe dum cuſtos pꝛefati monaſterij ĩ hoꝛa ſ br gentis auroꝛe fratres ad pꝛimas cõ cinendas campane compulſu cõuo caret.audiuit poſt terguʒ numeroſe cuiuſdam multitudinis ſtrepitũ in⸗ ſonare.et cum ſcire cuperet qnam hi eſſent qui citra alioꝛũ homini ↄue tudinem moꝛem q; ea hoꝛa ad ſuaʒ eccleſiã ↄmeaſſent. paululum in obli quũ reflera ceruice. ne foꝛte ĩdiſcipli nato intuitu intrantẽ in ectiam ple bem ſcandalizaret.vidit venire quẽ⸗ dam pꝛocerum ſtatyra viruz nigra pendula qʒ tunic indutum.? ſcapu lis moꝛe piccardico tumnentibꝰpille um ſublime in capite deferentem.ha bentem q́; in pedibꝰ longiſſimis ro ſtris calceos pꝛeminentes 7 famniliã ſe ſubſequentem multam nimis qunẽ cum pꝛedictus cuſtos aliquem pꝛin cipem ob ducis negotia exequenda b haga comitis miſſum ſuſpicatus eſt ⁊ officiũ inchoatuz impleuit. Sʒ dumn compulſum campane diutiꝰꝓ telaret. perteſi demones.naz illi erãt qos viderat odioſam vocez ſubito per valuas choꝛi cum fragoꝛe irrũ⸗ Punt raptas ſedes ſcamna qʒ confu ſo oꝛdine in pꝛoſtratum terroꝛe mo nachum iaciunt. MQuo facto compꝛe benſam monſtrantiã in qua xp̃i coꝛ pus ſumma veneratione dignũ reſe dit.manibꝰ violenter contra inuiceʒ pꝛeſſis ceu fuidaʒ glebã infra ſupꝛa qʒ vſq; ad coꝛpꝰ ieſu xp̃i indigniꝰcõ pꝛeſſerunt. Coꝛpus tñ ipſum in cui? honoꝛe omne genu flectendum eſt. quoð etiamn baꝛatra tremũt intactũ inuiolatũq; reliquerunt.⁊ ſie aquiſo nari choꝛi vitro ita vt nec reliquie quidem remanerent. ſecum ſumpto cum ingenti tumultu tota illa demo num multitudo verſus feruidum tẽ; 8— ————.— Diſtin decima peſtatibus mare ferebatu r. It vt ve ſani furoꝛis ſui vbi qʒ inſignia rema nerent totum illud vſq; ad mare ab eccleſia iter tragedijs replet. Siqui⸗ dem hic euulſam radicitus arboꝛez ſtrauit.illic pẽdulis frondiũ lacinijs ? vi fractis ramis ſalicem reliquit.ÿ Pꝛ odiga lactis vacca repentina cla de ꝑcuſſa eſt. illic paſcens equus in⸗ kerc lulo dentibus gramine terre re⸗ liſus occiſus eſt.vbiq; pꝛaue maie⸗ ſtatis inſignia relinquebãt. Cuſtos vero diuino pꝛeſidio ſenſibus recci tus vlq; hodie.niſi me fallat opinio mirandum oꝛbi pꝛodigium volenti bus audire denunciat. Patet er hoc crudeli facto quanto odio malign ſpiritus flagrẽt aduerſus gens hu manũ quoꝛum totus conatus ẽ ge nus humanum ſecum perdere.vt c ipſi miſeri ſint miſerie ſocios qᷓ; plu⸗ rimos habere poſſint cuʒ iuxta vu gatum pꝛonerbium Solatiũ ſit mi ſeris ſocium habere in penis. Quip pe qui mali ſunt ⁊ tanta malicia ple ni vt a malis inferẽdis abſtinere nõ poſſint. Quomodo enim ignis qca lidus eſt non poteſt non calefacere id cui admotus fuerit.et quomodo ſol qui lucidꝰ eſt imo fons luminis non poteſt non illuminare gerez cui pꝛeſto eſt. Ita etiam maligni ſpirit? ⁊ malo faciendo ceſſare non poſſũt nili diuina bonitas eos ſeruire pꝛo⸗ hibeat. 8 Vuomodo quidam a demone p cuſſus virtute venerabilis ſacramen tj miraculoſe ſanatus eſt iij. Sunt iã ni falloꝛ elapſi nouez an ni ꝙ quidã vir in villa non longe a traiecto ĩferioꝛi ſita veſperi duz ſol vergeret ad occaſũ qͥppiã facturꝰſol⸗ — . Mouiter conſcripta vbi cum eſſet neſcio quo iudicio dei venit quidam gigantee magnitudi⸗ nis vir terribilem habens vultũ. Is pugno percuſſum ſub genibus virũ eiulantem altius ⁊ auxiliũ inclaman tem pꝛoſtrauit abijt nuſqᷓ; comparu it. Quo facto familia domꝰ ad flebi lem viri clamoꝛem perterrita ſurgit ac ingrediens ſiluamn virum querit? inuenit. Cunqʒ pallidum vultu ꝑdi ta voce ⁊ verſis hoꝛrendius lumini bus videret iacentem.quoniã moꝛta lia ſe deſeruere pꝛeſidia ad ſanctoꝛũ auxilia recurrerunt. wercuſſum igit᷑ iacentem q; virum ad ſanctum gero nem qui in egmundia vſqʒ in pꝛeſẽs miraculis claret cum ſufficienti ob⸗ latione deferendum deuouerũt.quo voto nõ ãbiguis ſpe fide ⁊ charitate fulo viꝝ etſi mẽbꝛoꝝ viribꝰdeſtitutũj loquentem tamen? ſua infoꝛtunia enarrantem ad domum baiularunt. donec oꝛdinatis his que ad vlã ne⸗ ceſſaria erãt paucis diebus interchr rentibus ad pꝛenominatum ſanctij inualidum virum deueherent. Küq; ptranſita poſita qʒ arrepti itineris non modica poꝛtione amſterdãmis hollandie partium non incognitam ciuitatẽ veniſſent vſq; adeo languoꝛ inualuit vt ceu celerius moꝛiturum hominem quoniam aliud congruẽ tius in tali neceſſitate hoſpitiũ non apparuit ad hoſpitale cogerent᷑ de⸗ ferre.vbi cum fere per ſex ſeptem ve ebdomadas moꝛtis imperia anxius expectaret quadã nocte pulcerrimã vultu⁊ fulgenti ſtola veſtitam virg nem aureum diadema in capite p̃fe rentem ſibi aſſiſtere vidit. ⁊ excleinẽ ti pijſſime virginis aſpectu ſumẽs au daciã. quenam es tu inquit pulcerri ma mulierum que non verita pauꝑ⸗ rimi hominis miſeram ſoꝛtem huc i trare dignõ es.p̃ſertim cum vultuĩ⸗ ti ois a lupo rapta miraculoſe li⸗ beratur. ceſſn habitu omniuz moꝛtaliũ deco rem felix deuiceris Ad que virgo. ego ſum ĩquit illa humilima femina rum.miſeroꝛum foꝛte refugium · cui? dominus humilitatem reſpiciens ĩ uiolato pudoꝛe matrez dei conſtitu it.⁊ huc nunc veni ad te vt dicerem tibi ꝙ ſi ſanitatẽ recipere placet te ad ſanctum locũ ferri pꝛecipias vbi circũductus per venerabile ſacramẽ n inſigne tabernaculum celeriꝰ amiſ ſum robur ⁊ fractas vires recipies. Et his dictis ſe in celum virgo rece pit. It vir mane facto aduocatam ad ſe mulierem cui infirmoꝛum cu⸗ ſtodia incũjbebat petit vt ſe indutuʒ veſtibus ad ſanctum locum celerius depoꝛtaret. Miratur illa ad petitio⸗ nem inſolitam ⁊ anhelantem virum moꝛtiqʒ pꝛoximum vel paululũ mo leſtare paueſcit. Immonuit igit᷑ euʒ vt a nocitura ſibi poſtulatione deſi ſtens.domino vt animaz citius abi turam in celũj deueheret ſupplicaret. Sed ců ille quid vidiſſʒ audiſſet qʒ kemine intimaſ? ip̃a rem a deo agi perciperet alioꝛũ freta auxlio viruz vt pelijt ad ſanctum locum.ſic enim nominabatur eccleſia illa vbi vene⸗ rabile ſacramentum pꝛe ceteris lo⸗ cis ſue diuinitatis potentiam demõ ſtrauit deferebat. Vbi cum eum vt didicerat circa tabernaculum ſemel bis ter duxiſſent in girum quolibet circuitu adauctus viribus tandem integre ſanitatis beneficium repoꝛ⸗ tauit.⁊ his qui ſe illuc detuliſſent a gilioꝛ. exultans ⁊ laudans deum pe regrinationem ad ſanctum geronez v vouerat adimpleuit De virtute venerabilis ſacramen Erat in monaſterio quodaz /v. deuotus quidam laicꝰ paſtoꝛ oniũ hmit i pa gen nun gegn mraclũ ym Lvodben foꝛnicznonis rauit. tun delotus ſtitans dono: iwris unnelh uhucen ſri pdoũnnw adlaions wo hanochsſo àd riceſin oobingẽtn dhpaucoscn ben iſerneo sumſirh, Imomitigic; ponnn oannz cins gadrciſß uciſug uſrthenmado loumiein mnn prant lo — vt nin girm o is dencticun ny uiellut dwiſu (Miſtinc. decima ſimplex et tinens ↄvñm deum. Is cuʒ quadam vlce poſt perceptionẽ coꝛ⸗ poꝛis leſu xp̃i circs cuſtodiã ouiũ ſu ⁊rum ſolicitus cuſtos aſſiſteret vidit ſubito venientẽ e ſiua lupũ q rapt egrege moꝛditus ouẽ deuehens viã qua venit recurrit. Wnuod cũ laicus frater grauiter ferret cũ ſima cõpai ſione oculos in celũ iaciens. o.xp̃e in quit paſtoꝛ bone.o tollens pctã mj diagne dei quẽ hodie ĩ cibũ ſumpfi hanc captinã ouiculã tibi ↄmẽdo tn erna ↄmiſſam Mã ego eam raptam videre poſſũ iunare nõ poſſũj. pira res hac oꝛõne fuſa edaciſſunũj anĩal hec auiditate cibi nec inglunie ſui ad hoc induci potuit vt ouẽ tali tutoꝛi ↄmiſſam ant lederet aut voraret Il leſam igit᷑ inuiolatãq; reiecit. uam paſtoꝛ ingenti gratiaꝝ actione deo rekuſa gregi reſtituit.et recens geſtũ miraculũ patribus enarrauit. Vuod beata virgo tẽtatũ ſpiritu foꝛnicationis fratrẽ a tentatione libe rauit.— Sertum. Erat quidam pꝛeſpyter deo mul n deuotus et naturali quoqã ca⸗ ſtitatis dono refulgens oꝛdinis cru ciferoꝝ.cuius etſi mihi nomẽ nõ in rognitum eſt.inec incerta habitatio. ſobricere tñ vtrůq; volui.ne aut ipſi pudoꝛẽ.nam verecundꝰ eſt. aut mihi adulationis notã infigerẽ. Is cnz a pꝛimoꝛdijs florentis iunentẽ fere vß ad triceſimũ annũ vel nyllos omni⸗ no ob ingẽitam caſtitatẽ. aut admo dl paucos carnaliũ tentationij eſt⸗ pſenſiſſet.nelcio qua demonis ĩuidia vctum ſit vt in ꝓnectioꝛi etate tã gꝛa uibꝰ tentationij carnalij fluctibꝰ in⸗ ciꝑet agitari. vt de ꝑiculo caſtitatis heſitans grauiter trepidaret unq; demon inundas cogitationes dih noctuq; ingereret ⁊ pꝛedictus frater pꝛofundus ſuſpirijs pꝛodig. lachꝛy mis et ſanctiſſimis pꝛecibꝰ ambigua ſatis victoꝛia recertaret.tandẽ ad re ginõ virginẽ mariã ſpei ſue anchoꝛã fixit.ipſamq; adiutricẽ ſub tñ acerba certaminis mole ſibi fieri poſtulauit Verum dů illa nõ acceleraret pᷣſidii B tererat moꝛas anxie repugnãti vi⸗ dit. quadã vice in altari coꝛaz quo ſe in oꝛationem ꝓſtrauit virginis ma rie et beate ghertrudis imagines vł ſculptas neſcio vel pictas Sed cũ re ginam celi aureo diademate reniten tẽ et beataʒ ghertrudẽ humilioꝛi ve lo tectã cõſpiceret. vt videlicet impa rile meritij diſpar habitus denotaẽt colũbina ſimplicitate plenus in hůc modum cepit ꝑoꝛare nõ debueras virgo maria benedicta me crebꝛiꝰ te inhocantem hacten?ꝰ ꝓtrariſſe.⁊ huc uſq; in tuis caſtris militãti diu ſepe P optats negaſſe pꝛeſidia. cum te et vulgatũ nomẽ miſeroꝝ adiutricẽ.et regiũ viadema virginj pꝛincipem ſi gneht Verum nunc qꝛ grauiꝰfeutẽte hoſte in me video ꝑiclitari caſtꝛa pu doꝛis et bellůj impar viribꝰ meis im poſitũ cerno. atq; ex hoc conijtio ho ſti in ꝓximo ceſſura trophea.eo vſq; noueris rem ꝓceſſiſſe vt hocie felix virgo regium diadema ant retineas abt amittas. Si iuueris feſſuʒ mane bit tibi.ſi vero vładhuc pᷣcantẽ ſpꝛe ueris. detracta jublimi de vertice co roha gertrudis virginis caput oꝛna bo At ipſa cũ ſe vicerit per me hoc honoꝛe p̃uentã.tantis beneficijs nõ ingrata a turpibus cogitationij ꝓ⸗ cellis me liberum atq; ſecurũ efficte: O deus quid non facit innocẽtis ho minis ſancta ſiuplicitas? ox enim vt his verbis genitricem dei et regi nam celi conueuiſſet. ipſa quaſi tanti bonoꝛis faſtigio nolens pꝛinari mi⸗ Mouiter conſctipta nantem ſibi fratrem ab hmõi tentati one tam potenter eripuit. vt poſt il⸗ lam hoꝛõ vſq; in pꝛeſens tempꝰ dica tur carnaliũ tentationũ fluctibꝰ non quaſſari.ſed de tũc accepta puritate nync quoq; letatur. Dð beata virgo maria negligenti ſolita ſuffragia amplexũ denegauit. ¶Septimum. ( In moñaſterio regulariuʒ pꝛope wollis vulgari noĩne mons ſancte agnetis nominato erat quidã mona chus dictus thomas chempis. quem nedũ ſanctiſſima atq; innocentiſſima vita religioſum.verumetiã deuotiſſi ma ſcripta reddidẽ famoſum. Is cũ iuuenis eſſet et dauẽtrie ſcholas fre quentaret deuoti viri magiſtri floꝛẽ⸗ rij qui ↄgregationi que illic eſt nomẽ unpoſuit regimini ſe ſubiecit. atzʒ eaʒ denotionẽ quã in ꝓuectoꝛi etate co pioſe abundeq; ſcribens effudit pner unbibit Habuit em̃ deuotus puer in ter cetera pie deuotõnis ſue exercitia etiã illaz ↄſuetudinẽ vt dietim capta hoꝛa certas oꝛationes atz ſuffragia de beata virgine maria quaſi diurnã penſionem exſolueret.nam diligebat eam. et vehementer amoꝛe ſibi iunge bat Verum qꝛ inſtabilis et nntabun⸗ da eſt puerilis deuotio cepit et in eo laxioꝛibus velis pia hec conſuetudo nauigare Pede tentim igitur ſolitas oꝛationes atz ſuffragia pꝛĩo ad vnã diem. dehinc ad duos aut tres. de⸗ mum ad quatuoꝛ tandẽ ad integraʒ ſeptimanã neglexit.⁊ qð magis dolẽ dum eſt poſtremo vniuerſa poſtpo⸗ ſuit. Quod dum ageret viſum eſt ſibi in viſione nocturna quaſi ſtaret in a⸗ trio pꝛedicti magiſtri floꝛẽtij vbi dũ vna cum alijs ſcholaribns qui illuc confluebant ad audiendum diuinuz verbum auidas aures ad es que di⸗ cehantur inclinaret.conſpexit in n — bibus celi deſuper venientem domi nam mundi.que dum facie decoꝛa et fulgenti habitu ad pꝛedictũ atrium deſcendiſſet circuiuit fratres qui illic verbum dei audientibus loquebant᷑. et nunc hũc nunc illum amoꝛoſiſſime amplexata.gratias videbat᷑ eis rerũ dere ꝙ tam pijs ammotionib? ſata⸗ gere viderent᷑ ne pꝛecium ſanguinis dulciſſimi filij ſui in illis iuuembꝰ de periret It adoleſcẽs hec intuens et videns virginem in mulierib?ꝰ bene dictam ruere in amplexus fratrũ di centium. ardens et eſtuans liqueſcẽs er ſperans ſtabat.et in ipſum amoꝛo ſum lumẽ firmius detoꝛquens intra ſemetipſum dicebat. Paululum expe ctabo et cuu felix virgo charitatis inſignia ceteris ſufficienter oſtẽderit tunc etiam et mihi. qui eam etſi non digno ſaltem poſſibili amoꝛe ꝓſecu tus ſum. habebit amplexum charita tis offerre. Sed heu quia ſepe in con trarium vadunt ſpes firme moꝛtaliũ inuenis oſculij ſperabat dulce pign⸗ꝰ amoꝛis.ſed verbum aſpere increpati onis accepit. Siquidem virgo bea⸗ ta poſtea quã ſingulos qui pijs am monitionibꝰfloꝛentẽ cõfluentiũ ſcho lariũ etatẽ ad melioꝛa ꝓuehebãt dul cibus amplexibus demulſiſſet vent tandem ad pꝛedictum adoleſcentem ⁊ ſerioꝛibus luminibus eum aſpiciẽs fruſtra inquit amplexum petis ſãcti amoꝛis hoſtis acerbe qui exoſa ami cicie negligentia malo conſule fret?. debitam atq; ſolitam mihi penſionẽ fiammantiuin pꝛecum nõ ſoluis Si⸗ quidem vbi nunc ſunt conſuete pᷣces tueMuo ſolite oꝛationes auolarũt Vbi mixta ſuſpirijs pia ſuffragia? NMonne refriguit in te charitas. toꝛ⸗ Ppuit amoꝛ.deuotio quõdam habita vacillauit? t nůc tu quaſi nihil pec catum ſit ſtas et andaci frõte ample fineʒ vit ſtergart rerit err lum di tie nennn Duo ſecicta n tam ſalut nempꝛef Lome trem tho nocte int eidemap mas lecto intremvit tum etqu ſtis inſi Tandem d geicam ce vocenam lius potui quaſi nihi tus magis ware. qu tone pꝛec mnus no maret. Qu demon a damtonit lanon ꝓſc uſeheincon s frnenonni budulapiy ahere inetcn — oupucheb denuliſet nent vs eumahiciẽs wnpus ſid e qi eroami lotonieit. gipzm rum manes. qui argui magis merui ſti.Et indignabunda vultũ auertẽs abi inquit abi a me. qꝛ amplexibus meis indignus cenſeberis qui tam fa cilem precem amate ſoluere neglexi⸗ ſti· atq; ſic iuſtis increpationibus la⸗ ceratum relinquẽs celis refuſa diſpa ruit. Weterum iuuenis poſt viſionez euigilans diſcutit conſcientiam.inje nit culpam.pꝛoponit emendꝗ. tne de cetero virginis beate fruſtraret᷑ amplexibꝰ neglecta dimiſſaq; ſuffra gia ita legẽds rearripuit. vt vſq; in fineʒ vite ſue nullo ea die auſerit po ſtergare O felix repꝛehẽſio que coꝛ⸗ rerit erroꝛẽ. que amoꝛis federa pau lulum dirupta reſarcijt. que negligẽ tie neuum excuſſir. Euod iſdem frater thomas ꝑ be nedicta nomina ieſus xp̃s et angeli⸗ ram ſalutatõnem ſe terrentem demo nem pꝛefugauit. QOctauum. um quadam vice pꝛedictuz fra trem thomam demon vellet deterrẽ nocte in teterrima hoꝛrẽdaq; foꝛma eidem appuit quem cum frater tho mas lecto appropinquare vidiſſet. intremuit pꝛimum ad larualem intur tum et quid contra tam hoꝛrendi ho Tandem diuino ſpiritu inſtigat⸗ an gelicam cepit ſalntationem tremula voce. nam vehemẽrer ertimuit ꝙᷓ me lius potuit perſonare. Sed diabol quaſi nihil ad hanc ſalutatõnem mo tus magis magiſq; trepido cepi tꝓ ximare. quouſq; monachus in ſaluta tione pꝛedicta eouſqʒ ꝑneniſſʒ. vt do minus noſter ieſus rp̃us amen accla maret. uod terrificun nomen vbi demon audiuit quaſi hoꝛrendo quo dam tonitruo pauefactus vultiũ ver tit et qᷓ; citiſime potuit clamãtis vo cem aufugit Vidẽs igitur frater tho Miſtinc decima mas ad rãti nomis vrrrntem demo⸗ nem ſtare nõ poſſe. audacius capnt pauidunm erexitet repetitis vicibus ₰ glentem hoſtem inclamauit. et quo ipſe clam abat foꝛtius eo vehementi us teter ſpiritus fugiebatnod vbi cognohit rligioſus vir gratias agẽs benedictum nomen ieſus xp̃s noſt fu domino deo dirit apud ſe. Bi poc ſanctiſſimo nomine tam faciſe poſſũ aduerſe poteſtatis vires infringere de cetero nolo vt hactenꝰ feci.vel de monum machinamenta timere. vel lub eoꝛum qᷓ;uis hoꝛrendis minis fi⸗ dz vacillante trepidare. qwoo angelus domini inuenem quendam eo ꝙ pꝛauis ſocijs ſe iun⸗ xiſſet data glapa coꝛrexit. 8 m wollis oppicuz inſigne traicẽtẽ is dioceſis eſt. vbi quod dicturus ſůj firma didici relatione cõtigiſſe rat ibi ſicut et in ceteris ſcholis nõ argu enda conſuetudo vt ſcholaribus ibi demn frequentantibus vno vł duobꝰ diebus in ſeptimana cõcederetur de centibus ludis tenſum ſtndendi rigo rem paululum relaxare.ne ſi nimimn ſuueniles amimos indefeſſa ſtudioſi tate laceſſerent. aut ſchole faſtidium aut ſenſuum ꝑturbata ratione incur rerent detrimentũ. Mam ſicut dura tas tꝛabes ſi nimium flexeris frãges ſic tenera adoleſcẽtum ingenia ſiim⸗ mocerato rigoꝛe grananẽris pmes. Pꝛeſſa ehim in ſublime ferri non poſ ſunt Wodus tamen m quintilianj in huiuſmodi remiſſionibus ille ßᷣuã dus eſt. ne aut odium ſtudioꝛum fa⸗ ciant negate. aut ocij conſuetudinem nimie. uidam igitur eiuſcem oppi di ſcholares hac ſua congeſtione vti volentes eo pacto luſuri campos in trauerſit · vt hi qui ludentes amitte rent bibendam illo velpere ceruiſiaʒ E E j ——.—.——————————————————————— ————— ——— ouiter conſctipta ſoli ſoluerẽt ſwoſq; victoꝛes ab erpo ſicone tutarent. unq; huiuſcemõi inſibus diem duxiſſent in veſperum ⁊c ſufficiente ſymbolo facto remean ↄni viderent. vnus ex illis qui eoꝝ ſigniter atq; dux adinſolẽtiam vie patur. quoniam inquit lufficieus ſim bolnm iuſuum indicio factů eſt abũ⸗ vabatq; pecunia hoc veſperi in poti pus conſumenda.nunc quia vꝛgenti bus renebꝛis eſt oppidum repeten⸗ ↄnm. vłſemel adhuc ea lege ludamꝰ vt quiſquis noſtrum victoꝛ extiterit quodcũq; libuerit eo pacto alijs im peret vt qui imperantis iuſſa implẽ contempſerit.vnus et ſolus future ce ne ſolnat unpendia. atq; ſic lucrata hactenus pecunia iu aliud tempꝰ re⸗ ſeruetur Placet omnibus concepta pꝛopoſitaq; inuentio.et reparato lu do quiſq; vt ſic pꝛecipere ceteris lice at arte atq; induſtria qua poteſt ela boꝛat. Veruz quia frequenter feiicio ra fata pꝛauis arrident. ſoleatq; un⸗ pꝛobos comitari foꝛtuna fecundioꝛ. is qui omnibus nequioꝛ erat inhan⸗ te victoꝛia pꝛeceptoꝛ effectus eſtñ ſolenni celebꝛiq; cena completa cun ctis imperat ſe ſequãtur. uo impe⸗ rato ſurgit nequam a cena exit idem pꝛecedit ceteri ignari ⁊neſcij quo itu ruz ſceleris ducere ſubſequunt. Peu res nephanda. Ingreditur lupanar infauſtus lupus.et poſtqᷓ; completa libidine exiſſet vt ſimiliter viciſſim ovmnes facerẽt ſub penalis pacti ena ſione turpis belus imperauit. Pa⸗ rent omnes nephando pꝛecepto er libenti animo.nam libidine eſtuabãt quod agere iuſſi ſunt adimplerunt. Anus tamen ex eis quem nedum foꝛ ma coꝛporea. que in eo elegãtiſſima erat. decoꝛum effecit. verumetiaʒ ꝓ⸗ bitas et honeſtas necnon et virgine ys quidam ruboꝛ pulchꝛis reddide⸗ rat pulchꝛioꝛẽ.ad exitiale pꝛeceptuʒ exrhoꝛrẽs pallentibus genis intremu it. petijt ſodales vt liber ſibi pꝛebere tur egreſſus.maxime quia hactenus ſeruaſſet inuiolata caſtra pudoꝛis. firmaſſzqʒ animo ſe vita potius quã virginitatem ꝑditurũ Pis adoleſcẽ tis verbis non ↄpuncti ſed pꝛonoca ti ſodales.vi abſtractũ e collo pallio lum tenent.nec ſe illud reddituros at firmant.niſi expectãtis ſe femine am plexibus iungeretur. Num tu inqui unt ſeruata caſtimonia vnus et ſolꝰ noſtram omnium luxuriam irrideb? Tum iunenis vt obſtinatam lodaliũ malitiam vidit.non ignarus conſilij letos acqʒ feſtiuos reinduit vultus. et lacerij doloꝛibꝰ animuz ſerena frõ te diſſimulans.ſi omno inquit libet me veſtris amplexibus habere ↄſoꝛ⸗ tem.valeat nunc felix virginitas et cum id tempus exegerit memoꝛez ſe faciat ꝙ hactenus cum ſumma vene ratõne in meis ſit laribus hoſpitata Et cum hec vᷣixiſſet rapido curſu ſe ad cubile meretricis quaſi cõcubitu rus ingeſſit. in cuius limine cum in troiturus conſiſteret verſa in terguʒ fronte vt minus notaretur ſodalib? inclamauit Mum ſolis virginibus celi patebunt.et non etiam poſt adul teria dauid et plures alij regna me⸗ ruere manlura?Ad hec ſodales in cs ſum concitati plauſum fecerũt. Ipſe tamen anxie ſatis in intimis coꝛdis ſui penetralibus dominum noſtrum ieſum chriſtum pꝛecabatur ne caueã ſcoꝛti.naufragum videlicet pelagus virginei pudoꝛis ingreſſus caſtitat. dilpendia pateretur Atqʒ ſic introi⸗ ens kirmatis ſollicitius foꝛium ſeris ne quid cuz femina loqueretur expe pectantes pꝛe ianuis ſodales reſcirẽt et geſtientem in ſwos amplexus femi nam paululij declinans hniuſcemõi verbis o infelir ſo fumenq ocium miſertt. nunc an tech tan cumin lim qui ginita gd mo gliarb conſto tam la temers meren Inter temnen pꝛotuli Fumel be nulli tatis ſig glioqui teſceret Iccepi et viden damq; e menter.a tanta me grahitate kam nech partem pi qdhoꝛtata ritate dec turam ſpe cepit. It antes re urhs et tempus p pucipert 3cõmeani tattantep e paſus Vos diig Mos dlligit arguit et caſti verbis affatur Quoniam nõ ignoꝛo nfelix ſoꝛoꝛ ꝙ te in hanc miſeram in fameimnqʒ vltam non tam pudicitie odium.q́; capiẽde pecunie amoꝛ ẽnſ miſerit.auſus ſum introire ad te et nunc amotis arbitris colloqui tibi tecli tamen longe ſit anima mea vt cumn in pudicicie vaſtũj pericuinm ve lim quicquam pernerß agere vłvir⸗ ginitatem meaz quã gratlia dei vſq; ad moꝛtem imolatam theboꝛ tuis aliarum ve feminarum amplexibus conſtupꝛare. Duia igt me ad te nõ tam laſciuia inuexit quam compulit temerata malis pꝛana ſocietas. redi neremalo quam violare pudoꝛem. Interim apertis marſi ubijs non con temnendi valoꝛis argenteum njmũ Pꝛotulit.quem femine tribuens ait. Sume hunc numum et ſecretum ha be.nulliq; pandas ꝙ ſaluis virgini⸗ tatis ſigiſt abs te hac hoꝛa ſeceſferim alioquin ſi ſodalibus res hec inno⸗ teſceret ſe in mea damna armarent. Iccepit nummnm pꝛoſtituta femĩg et videns pudicam iuuenis verecun damq; effigiem Ammnitrata eſt vehe⸗ menter.adoleſcentem tenerum annis tanta moꝛum honeſtate et verboꝛß grauitate ſtare conſpicuum.vt nec in Eam nec in quamlibz poliuti chbilis Partem pudicum lumen diſ lecit. Añ adhoꝛtata eum ne a pꝛopoſiti ſui pu ritate decideret ſe rem ſecretam retẽ S turam ſpoponditet in pace abire pᷣ cepit. It inuenis cũ ad ſocios expe Stantes redijſſet et poſt inſo lentes di ſcurſus et varios platearum circuit? tempus pꝛofunde noctis quieſcẽdũ 9 pꝛeciperet ab eis diuiſus ad pꝛopꝛi⸗ 2 cõmeauit. Verũ qla Indecens fue at tante pꝛobitati tam impꝛobis ſo dalibus ſii pꝛebere cohſoꝛtium.non qui ſemper eſt paſſus pijſſimus dens % gat hanc ———————— —————— ———— ——— (xiſtinc. decima offenſaun inpune pꝛetergredi ſed tñ ꝙbenigniſſimus paſtoꝛ balant. oui⸗ cule ſue hoc modo emnendauit erroꝛẽ Bradiebatur ſolus per viam vt iret domum haud parum in ſemetipſo ammirans. ꝙ potuiſſet i llam metuẽ/ de leene caujeam illeſus intactus q euadere.unq; talia memoꝛans gi rato in obliquum gradu in alium vi chim diuertiſſet qui recto itinere ad ſuum hoſpitium dirigebat.ſubito vi dit ante ſe per hoꝛrende noctis cali ginem perſonam quandam cuius vi ilis facies. nam vir videbatur micã tium aſtoꝛum lumen rehincens inni ſa plateam luce perfudit. Pni appꝛo pians extra manu tanto ictus imnpe tu In maxillam inuenis palmaz fixit vt vi verberis in terram reliſus pal pitaret dicens el hoc verbere do⸗ ctus pꝛaue ſodaſitatis virulenta con tagia vereare It iunenis cum poſt bꝛeuiſſimam hoꝛg z caſus ſui reſurge ret viſurus quiſnam ipſum tam vio lenta alapa conſternai nullum pꝛe ter ſe circa ſe vidit. qua ex re angelũ ſuum fuiſſe qui diuino imperio ipſũ de erroꝛe commiſſo coꝛrigeret non ambigua eſtimatione arbitratus.ad holpitium alacer repedanit non mi nus de ꝓdigioſa ⁊pꝛofutura ſibi coꝛ rectione gauiſus quam de verberis acerbitate ſolicitus Ceterum ne fan⸗ taſticum aliquid circa ſe ↄtigiſſe in⸗ uenis crederet.⁊ ſomnio ſe magis de ceptuin eſſe quam re geſta Inſtructuz eſſe putaret.dinina diſpenſatione fa ctum eſt ꝙ per plures dies ceſa ma⸗ xilla in tantum diſtenſa pelle tumue rit.vt ad aliquot dies in publicum Pꝛocedere tanta genarum diſparili rate veretur. WD fellx inſti rigoꝛis et e celſiſſinis celis miſſa cenſura. que dñ vnius erroꝛem di gno verbere cecic Riemidens dediſti docymentum po 5 15 ————— — ————— ouiter conſcripta ſteris. quantum deo angeliſq; diſpli ceat iniontem adoleſcentum etatein inſolentibus ſodalibus commiſceri. Sed nunc in fine exempli quibus te verbis digne lacerem neſcio ſceleſte pꝛ eceptoꝛ · qui dum pꝛeuiaconuenit one et penali pacto noueras omnnes ſodales pꝛeceptis tMis parituros Et non auſuros tUa violare imperia ⸗ re non iubendo docuiſti.floꝛentis iu ventutis digniſſimaʒ indolem virtu ribus animum darẽ inniolata ſerua re caſtra pudoꝛis · et diuinis magis tuis iuſſis corda inflectere. niſi ꝙ a magiſtro diabolo iocirco iubereris raminauditum ludum effingere· vt te ſodaleſq; tuos ſeu parricicia ſtu pꝛata virginitate perimeres · Ved er pecta pauliſper et videbis tu tuiq; ſe quaces ꝙᷓ; metuendus iudex egre ꝑ? — tjlerit animas roſea ſanguinis ſui et᷑ fuſione redemptas tui⸗ iuſſis exem plis et conſilijs perijſſe. (. Wuomodo quidam magiſter pa riſienſis ſcientie ſue titulos negligẽs ad humillima ſe officia inclinauit Pecimum. Poſteaqᷓ; magiſtri gerardi nomi nẽ et re magni induſtria atz conſilio monaſterium regularium canohico rum in dioceſi traiectẽſi nomine wĩ⸗ deſim in toto oꝛbe famoſum fundati onis ſue rudimenta ſactaſſet.atq; in eo viri diuino ſpiritu keruentes ſub optima diſciplina lateſcerent. baila fama eos gloꝛificante. nonnulli par⸗ rarum rerum diuitijs abundantes in ſeculo eductis imo violentis pꝛecib⸗ raptis ex pᷣfato monoſterio pꝛioꝛibꝰ in diuerſis locis eiuſdeʒ oꝛdinis clau ſtra ea lege fundauerunt· vt lamn ſcã atʒ iam recens plantata vinea diffu⸗ ſis quaqua verſum palnitibꝰarentẽ ſenio oꝛbem felici ebꝛietate intunde⸗ rent Inter que et illud monaſteriuz non baſſam regularis obſeruantie ſe „ dem accepit qũod nõ longe ab oppi do noerthoꝛẽſi felicia ſua ſepta locã vit et nunc diues virtutibus religio ne et ſanctitate conſpicuum felix ger men fecunde deuotionis longe late q; di pergit. In quo id qð dictur? fum firmiſſimã didici relatione con tigiſſe Siquidem idem monaſteriuʒ quidem nõ infime fame magiſter no mine heinricus de louanio qui quõ⸗ dam regimen ſcholariũ louanij non ſegniter adminiſtrabat · nam vner ſaſe ſtudium tunc ibi non viguit xp̃o miliraturus ingreſſus. inſtantia qua debuit locum poſtulauit St fratres qui columne videbamur ⁊ quoꝛũ in acceptandis ſpiritualis militie tyrõi bus fuerant vota requirenda poſtea ꝙᷓ perſone dignitatem. genus · officiũ patriam et robur inualidum reſciuiſ ſenr.coĩcato inuicem conſilio talia ſi miliac; poſtulanti rñla tribnerunt. Tametſi tuum feruidum pectus ⁊ ſã iſimam voluntatem nõ ſufficiamꝰ debita ammiratione pꝛoſequi vene⸗ rande magiſter. quibus nõ expauiſti poſt tantam vite libertatem et pᷣcla rum officiũ extra fines natlue patrie pos inualidos lacertos? imbecilleʒ coꝛpoꝛis molem puic noſtre pauper tati committere ·et laboribus tuis vi ribus incompetentibus commendaẽ tibi tamen nobiſq; conſulimus vt in tua patria vbi monaſterioꝝ copioſa multitudo eſt et oꝛdinum non contẽ nenda diuerſitas tuum velis ꝓpoſitũ conſũmare. qꝛ vt ipſe videre potes imbecillitas tua choꝛi noſtri grauiſſi mam ſtationem · qui etiam robuſtos quoſq; viros laceſſit non valebit ſut kerre nec dignitas tua ad alia queq; obiecta officia que laicos magis qꝙᷓ ſemsde pimnid dr dis vires⸗ teing ſiciind ise nveni lichco nec indis ficia nec qñ pu ↄManir iſent fencune vl delen mateme ꝓfutum bilẽ vol dibes in ſuam mun ris licet d grand oꝛ nouellm eſeckum⸗ utts cuh ls non con doꝛitas] guarig ol — vr — en vi — qule — cusreque esthoph⸗ vopu halet aleſtatehe — niſtinc decima ktteratos decent patitur inclinare. go Maria ſum ſingulariſſima huius ing Urel Pis ſimilibus q; verbis apoſuerunt monaſterij patrona Muapꝛopter ce 6 — bopp vlro rigorem oꝛdinis ſpiritualis v lerius que dixi fratribus pande ⁊ ſů 1 wu loc te aròuum ier. et apꝛij coꝛꝑis inuali mope caue ne vel vnum 10 ta hoꝛum mbngo das vires.gradũ miagiſterij. obedien que imperaui decideris Cunq; poſt 6 Wnſitn tie iugum aſſuet. libertati duriſſim hec verba ſe regina celi in celos rece 1 shng iun Sed venerandus magiſter igne ſpi; piſſet et frater ſignificaſſet audita vi 3 o rituſſancti inflãmatus ad hec nhil ſaq; conhentui.tante virginis inſtan 6 rne erritus coꝛam omnibꝰ in terram⸗ tias admirati virũ cum ſũma chari 3 ens ait. Ego ad ſeruiendũ diove tate amplexi ſunt et ad pꝛobaz moꝛe mengir nl. veni ad Hnerencũ regna celeſtia eis ſolito receperunt. At ipſe nõ im⸗ unbii dcirco nec laboꝛ mihi acerbus erit. memoꝛ ꝙ idcirco mundũ patriã res 6 üunite bec indigna gradui ino cakaboꝛof ſeſuoſq; reliquerit.vt in omni humi dn unwi ficia. neq; tedioſa umpẽia ſuſpicabor litate et laboꝛe domino i ſuis caſtris 6 nngt kEe id quod deſiderat anmna mea militaret.ſtatim vt ſe intellexiſſet fra 1 s nimn qnq; pꝛomerear regnuz acciꝑe. Pac tribus Annumeratum ſcientie lue ß mi Iefu ↄtanti reſponſione edificati fratres lines titulos eretratus. ſubulci offi iuſſerũt virum hoſpitium recipi do cm chm ſũma inſtantia ſibi ↄmitti th nec maturius deliberati quid de eo poſtulauit. vt qui eotenꝰ iuueni ma 6 is mlrenräi fiendum eſſet decernerent. Interim giſter infoꝛmatoꝛ gc ductoꝛ fuerat qcyoſtn vir dei anxie ſatis vñm ac benedictã elici vt ſibi videbat ↄmutatiõe ſcro 6 mgacfich matrem eius pꝛecabat᷑ vt ſaluti ſue phaꝝ atq; poꝛcoꝝ ductoꝛq; crearet᷑ wulchmrcci ꝓfutuꝛun ꝓſilium patribus inſptra Fratres ltaq; licet eum rem ſuo ſta 6 mconſlo ulu i rent er ſibi in ſancto ſuo poſito ſta tut et tante ſciẽtie indebitã petere nõ 55 m nbann. bilẽ voluntatẽ concederẽt. lerũ q ambigerent. victi tñ impoꝛtunitate 6 ndumpecnsaſ diues in miſericoꝛdia dens nõ patit viri nõ facili amimiratione ad tantã 3 en n ſifſcim ſuam munificentiſſimã largitatẽ aua humilitatem attoniti petitũ officiu; 3 nepꝛei w ris licet deſiderijs ſanctoꝝ ſuperari. ↄmſſerunt. fanebant tamen ſibi vt p bus nõ epmiß grandi oꝛaculo ac manifeſta viſione ceteris laic. intra quoꝝ numeruz ſoꝛ 5 betnemtt ſca nouelli militis ſui pꝛeces hoc modo tem accepit in refectoꝛio mõachoꝛũ 3 nesmepitrie effectui mancipare curauit Erateo cibum capet at ſolatſo latinaꝝ lectio wibl; ſtreneebantur duiaez inrer nun gne fub refechl⸗ tempöre lege icnopup fratres cuius in decEptandis nouici bant᷑ frueret᷑ ea tamen lege pꝛemiſſa dorbusus is non contemnenda Hahebatur au« vt pꝛlmũ ꝙᷓᷓ refectoꝛium comeſuꝛus a onnen ctoꝛitas Is poſtqᷓ; culcitfe ſue fati⸗ intraret. indutus decentioꝛi veſte ſe n gata vigitijs ac laboꝛibus membꝛa fetidi olidiq; teriſtri quo in poꝛco colliſiſſet. circumfuſam circa ſe ingẽti rum caneis vti ſolebat induuijs ſpo lumine virginem vidit audiuitq; di liaret. ne ſcilicet turpi odoꝝ fragran centem Vic confratribꝰ tuis ne virũ tia tenerioꝛes ad nauſeam ꝓPocaret hunc qui apud vos degit et cobabi Muis calamus ſcribet? Que lingna tãdi vobis locũj fiagitat auſint repel dicet?Quis vel verboꝝ vaſtiſſimus lere. qꝛ dñs cum illo eſt et ſpirituſſan oꝛdo diſcutiet cuz quanta alacritate ctus requieſcit ĩ eo.Zd quõ ille. Mue gaudio induſtria excellentiſſim ma es tu o pulcherrima muiierũ 5 tanta giſter iſte eroſum etiam ruſticis. qui maleſtate hec imperas! Iſt illa Fir⸗ non niſi deſpectiſſimos ſubulcos ſta „ CXC iiij ———=*—— 8—————————————— ———— ———————————————— (Mouiter conſcripta ille.ſed cum iſte pꝛe verecundia lõgi tunnt. officium miniſtrauerit atz per plures annos ↄpleüerit: Gerumne pꝛiſtine dignit atis oblilio iaʒ nacti officij contentũ tolerabilioꝛẽ faceret ac pinde pꝛemij pondꝰ minueretẽ. ta le vir induſtrius remediũ adinuenit. Siſtincta loca quẽadmodũ in ſchol pabere ſolitus erat inter adoleſcentũ greges etiaʒ in poꝛcoꝝ caueis kecit. In quoꝛum vnũ dũ pẽdulis auribꝰ ntoꝛmes minaret ſues in alterũ poꝛ cellos cogeret marcidos.ſtrictoq; in tertium locũ flagello ageret aruina foꝛmoſos. quid agebat foꝛtiſſimꝰ mi les niſi vt pꝛiſtini et ſequentis Katuũ ↄparione pꝛe oculis habits iugi con trouerſia feruentẽ in bellũ aĩm ↄcita ret.vt q; ſic aucta victorijs pugna vi ctrici anime illuſtrioꝛa ꝓuideret tro phea Veterũ ſicut nec tenebꝛoſa nor micantiũ aſtroꝝ lumen. nec auri ful⸗ goꝛem tetrioꝛ terra fedare poteſt. ſic nec indignioꝛis officij licet obſtruſe cauerne huius venerãdi magiſtri di gnitatem valuerũt ↄtegere Siqdeʒ nõ fratres mõ quibꝰ indies virtutu: eius inſignia clarius clariuſq; clarue runt eum venerati ſunt. verumetiamn ſeculares viri celebri eius fama ſuc⸗ cenſi in dubijs conſciẽtiaꝝ ſuaꝝ cau ſis eius ↄſilia poſtulabant.petierunt infoꝛmationes pꝛeces flagitabant. Inter quos cũ quidã honeſtꝰ vir de certis dubijs interrogaturꝰ eũ. igno raret quonã mõ ad tam venerabilis ſubulci colloquiũ decentiꝰ ꝑueniret. qppe quẽ pꝛo reuerentia irreuerenti? accedere nullus auderet. conſilium a nonnullis accepit vt facto pꝛandio ertra ſepta monaſterij cum ad paſtũ poꝛcos minaret ſe illi adiungeret.q⸗ reretq; ex eo lucidiſſima reſponſa ca pturus. Fecit vir vt erat edoctꝰ.⁊ cũ omni reuerentia ſubſequentẽ poꝛcel los litteratij virij expectabat. Venit ſtaret timeretq; accedere.vocauit eñ ad ſe vir ſanctus pꝛiuſq́ᷓ; loqueret᷑ et ait. ec et hec ſunt in coꝛde tuo. de his et his me interrogare diſp onis atz ſic omnia que in abditiſſimis pe ctoꝛis ſui latebꝛis obſtruſa ſecretaq; ferebat ita ſibi ſeriatim diſſeruit qᷓſi in fronte viri coꝛdis archana depi⸗ cta vidiſſet. vnde optime infoꝛmnatũ atq; vehementer conſolatum in pace abire ꝑmiſit t quid de hominibus loquoꝛ cum nunqꝙ; ſic contra virtutẽ coniurabit vt moꝛtaliũ hominũ ge nus viros virtute fecundos etiaz in abiectiſſimis ſtatibus deſinant adii rari? vemones ad huiꝰ viri virtutẽ ſtupuerunt. Poꝛro dũ quadam vice pendula ſoꝛdidaq; veſte indut? poꝛ⸗ corum gregem humillune ante ſe du ceret obuium habuit energuminum hominẽ qui demonis obſidione val latus ſtatim vt altiſſimũ ſcientia ver ticem ad tantam abiectionem inclĩa tum vidiſſet pallens faciem intremu it.et moꝛe ſeuientis apꝛi ſpumam ru ctans ꝑturbatis vocibus cepit rebo gre et dicere. W ſcientie vaſte ſacrari um quid agis Pac lacera ſtola pꝛo grederis? Nõ ita fateoꝛ eo tꝑe inceſ⸗ ſiſti. qñ in pariſiẽſi cathedra doctior doctis heinrice legiſti Ceſſa igit᷑ cef ſa.fetidum fedis deſere gregem.alios non te tam ſpernẽda decuere officia Id hec ſimliaq; verba hihil rñdens dimiſſo pꝛe verecundia in terram ca pite humilis magiſter ꝑtranſijt. ſed omnes qui audierunt non minus de venerandi magiſtri humilitate ꝙᷓ; de monis voce inirati ſunt. et deuin in in ſuis miraculis laudauerũt. Abagi ſter igitur heinricꝰ ꝑ.xx.ni falloꝛ an⸗ nos vſq; ad decrepitã ſcilicet etate ſubulci officium ſolicitiſſime admini ſtrans keliciter quienit in domino eo b dauen rum li multis ſpitio cohabi ſpiritu ijciens bitum tio cum pit habi ſcholaſt ribus m etiam v ditaret que nih rente pe atq; ind videlice tum hal rijs agi tus nut relictis: ſeſe ſybi zni vin vnn ocan yire emedu tmnm iln müen cionemic — pupanw ne vaſte ſau roreone h rerochor ſublimioꝛ in celo ſeſſurus quo humi lioꝛem in terris locum accepit de qͥ ſit deus benedictus in ſecula Amen. ¶uoq deus inuenẽ a parentibus deſertum in celeſte regnum benignil fime recepit Mon din poſt aurea illa er feliciſ⸗ ima tempoꝛa quibꝰ magiſter gerar dus magnus qui totius germanice deuotõnis fundator atqʒ pꝛomotoꝛ extiterat feruentiſſimo ſpirituſſancti igne inflammatus ſemina diuini vᷣbi ꝑ dioceſun traiectenſẽ diſperſerat at q; domino coopꝑante et ſermonẽ cõ firmante plurimoꝝ pectoꝛa ad ſpiri tualis vite amoꝛẽ inflammarat. cõti git quendam iuuenem flandrienſinz ptium non baſſa ſtirpe pꝛogenitum dahentrienlem ſcholõ cauſa diſcẽda rum litter arum inuiſere. Qui dũ nõ multis diebus in ſeculari fuiſſet ho⸗ ſpitio demoꝛatus intutum arbitrãs cohabitare ſerpentibus.quoꝛnndam ſpiritualium viroꝛum regimini ſe ſp iciens et humilem atq; deſpectũ ha bitum induens deſerto pꝛioꝛi hoſpi rio cum eiſdem ſpiritualibus viris ce pit habitare vt ibi nedum ſcientijs ſcholaſticalibꝰ appꝛie vt illic ſchola⸗ ribus moꝛis erat imbui poſſet.verũ etiam virtutibus et bonis moꝛibus ditaretur. Muod duz garrula fama que nihil din ſinit eſſe ecretum defe rente pater et mater reſciuiſſẽt dolẽt. atq; indigne ferunt tam generoſam videlicet ꝓlem ſuaʒ humilioꝛi indu tum habitu deſpectoꝝ viroꝛuz impe rijs agitari. Vnde deſtinato feſtinan tius nuncio iuueni mandauerunt vt relictis fratribus quoꝛum regimini ſeſe ſubiecerat pꝛiſtinum hoſpitiij ſu Diſtin decima um reintraret Quod li pertinaci ani mo eoꝛum iuſſa refelleret minantur futurum eſſe vt et ipſi claudant adiu trices manus rebelli filio ſiti fame et frigoꝛe perituro. Verum iunenis il⸗ latis minis conſtantioꝛ et ſciens deo magis ꝙᷓ hominibus eſſe parendum nec vllils imperio ſalutem anime ne gligendam chm fratribus manẽ de legit.malens ſi parentes pietatem in tyrannidem verterẽt publice mendi citatis obpꝛobꝛio ſublacere qᷓᷓ in ſe⸗ culari hoſpitio inter feminaruʒ gre ges cum periculo viuere caſtitatis. Quod vbi parentes didicerunt ira⸗ ſchntur filio cui debuerant agaudẽ et manus claudunt adiutrices Ju⸗ nenis veꝛo conſumptis interim num mis quos ſecum detulerat. cepit re⸗ bus neceſſarijs indigere.et is qui in delitijs atq; ſumma omnium rerum copia fuerat enutritus ſub lacera to ga frigoꝛa ſuſtinet.patit᷑ ſitim fame toꝛquetur. Sed o robuſtiſſimj noui militis pectus in oĩbus his nec pau Pertate terret.nec puſillanimitate de ſjcitur.nec a ſanctiſſimo ꝓpoſito ſuo reuocatur.quin potius repletur ſũ⸗ ma letitia ꝙ ob amoꝛem celeſtis pa tris ſui a parentibus carnis ſue ceu ſcoꝛto genitꝰ derelinqui meruit ⁊ in digentia rerum fatigari. Verũ clemẽ tiſſimus deus qui non patitu? uos tentari ſuꝑ id quod poſſunt ſed facit cuin tentatione pꝛouentum nõ ſuſti⸗ nuit dulcem filium ſunz incompeten ti ſibi inopia diutius pꝛegrauari ſed facili febꝛe coꝛreptum ad celeſtes di⸗ nitias inuitauit wecubuit igitur lcõ denotus adoleſcens et moꝛtis iura⸗ letus expectans ad agoniam tande; deuenit · In qᷓ cũ paululũ laboꝛaſſet et iã tpũs eſſet felicẽ illã aĩam auola re relũptis viribus ſe ꝑ ſe erigens in lecto reſedit et oculis atq; manibus ————————————— Mouiter conſcripta in celũ ſunpẽſis deum qui illic reſede rat patrem omniũ inuocabat. Ouo facto foꝛti ſpiritu ac ĩtegra voce ad aſtantes ſibi caligantem viſum intoꝛ quens ait. Pater meus et mater mea dereliquerunt me dñs aũt aſſumpſit meEt his verbis liberum a terrehis ↄta gijs ſpiritũ in ſinũ celeſtis patris = nõ tam emiſit q; ꝑoſuit. de quo ſit de is bñdictꝰ in ſe. Rmen uod poꝛci irrationabiles ſcʒ be ⸗ e innocẽtis er ſimplicis fratris in Perio paruerunt. Erat in dioceſi monaſterienſi ſed et nunceſt inſigne quoddã monaſte rium oꝛdinis cruciferoꝝ cuiꝰ nomen ob certas tauſas ſubticeo habẽs in circumiacentibꝰ ſibi locis ſiluas am pliſſimas.ad quas nõ ſnos mõ verũ etiam alioꝝ poꝛcellos ſumpto cõdi gho pꝛecio idcirco minare ſoliti ſůt vt autũnali tꝑe rapidis flatibꝰ deie ctas glandes infra tranſeũtes poꝛci colligerent et ſic dulci pabulo incraſ ſatieſibus hominðj fierent aptioꝛes Wũ igitur quodam rpꝑe diues quer cubꝰ ſilua de lapſis glandibꝰvltra ſo litum copioſe reſperſa iaceret.et mo naſterium pꝛedictũ nõ facilẽ nũmuʒ de alienis ſaginandis poꝛcellis in ̃ ciumn caperet.qꝛ ſolet inuidis ſuppii cius eſſe aliena felicitas.villani circũj comoꝛantes. qui et ipſi in pꝛoximis ſiluis ſimili ſpe poꝛcos alebant mõa chis de ſuo lucro diffauentes. cõmu nicato inuicẽ conſilio ſtatueriit dili gentiꝰ ſe obſeruare velle.ne foꝛte poꝛ ci monachoꝛuz exoꝛbitatis metis in ſuas ſiluas impꝛouidos pedes defi⸗ gerent. quatenꝰ vel ſic in monachoꝝ damna ſumptsa occaſione ſeuirent. Percepit iſta ſecretius pꝛioꝛ et ruſti cam plebẽ fraterna inuidia laboꝛãtẽ ingemuit Ne tamẽ infauſti deſiderij L 1 1 ſui male ſperatos conſequerent᷑ efe⸗ ctus.aduocatũ ad ſe laicum fratrẽ in ſiluam ire pᷣcepit atzʒ ſolicite agere. ne poꝛcelli illic demoꝛati aut propꝛias tranſcederent metas aut alienaʒ glã dem in ſua dãna mãducarent. Ibijt frater leta fronte et libentiſſimo aĩo qꝛ obediens erat iuſſa facturus in ſil uam ꝓceſſit Sed cũ multi tranſijſſẽt dies.⁊ tempus poſt tpůs fugaces vi ces Pageret.pꝛedictus frater quippe qui dehotus eſſʒ grauiter ferre cepit ſe diuinis exemptũ myſterijs nec iniſ aꝝ celebratiombns nec exceſſuũ ca⸗ pitulis cum reliquis fratribus poſſe intereſſe Vnde pio quoqã zelo accẽ ſus omnes poꝛcellos in vnñ conge os his ſimilibꝰ q; verbis affat᷑. Ec ce inquit fratres poꝛci quoniaʒ his diebus quibus vobis ſolicit? cuſtos interfui fatis abundeq; docui inſtru xi infoꝛmaui vbi et vbi nõ liceat vo bis paſcentia oꝛa poꝛrigere. peto ne has ampliſſimas metas excedentes vel conuentui lites vel vicinis dãn loſciuis diſcurſibus excitetis.pꝛeſertĩ qꝛ nec ſpatiamẽta licita ↄceſſaq; vo bis arta ſunt.nec glandiũ copie qb? pacendi eſtis parcioꝛi iacẽt hic ma⸗ nu diſpſe Ego em̃ iam ad conuentij Pgo vbi toꝛpentẽ iam et langnenteʒ aĩaʒ paululũ retocillabo atz ſic vos reuiſurus reuertoꝛ Pijs igitur verb poꝛcellos diuine cuſtodie ↄmẽdauit et abijt. Verum cũ iniqui vicini reſci niſſent poꝛcos cuſtodem nõ habere er liberis quo vellent diſcurſibꝰ agi. quippe cũ nullus adeſſet qui ꝓhibẽt cen iam nunc ad ſua vora pꝛata vire rent gauiſi ſunt.claʒ in inſidijs poſitt ſunt curioſiſſimo oculo cõtuiti ſunt. vtrumne pꝛeſcriptas ſibi metas ĩꝓ⸗ uicũ pecꝰ trãſuaderet Sʒ cũ din de ſideraſſent et ſpei ſue fruſtraꝛent effe ctu. poꝛc ipoſitas leges deuoti cuſto dis ſtr varics Sñar tibus tas be nimið vi vt kixite actoꝛ finel quo peti tein rati cru ban ter! ta tam bꝛut tes ß cone abie rant inui dict 1 Unc desi E ſam retipi ne ten et alie apli vider accep et im tes c ritate oim vider tremi laboꝝ fratre 6 . dis ſtricte ſeruantibus vi eos ad pꝛe naricationem impellerre ſtatuerunt. Sñ arreptis fuſtibus fiagris triden tibus verſus pꝛohibitas ſüuas inui tas beſtias minauerunt. Sed o res nimium ammiranda. Vum poꝛcelli vi vt dictũ eſt acti vſq; ad punctũ p fixi termini deneniſſent. putauiſſẽtq; actoꝛes iam iamq; ſe infauſti voti ſui finem viſuros.memoꝛes facti pᷣcepti quod frater impoſuit reiectis cũ im⸗ petu vultibus.terrentibꝰ ſe armis cõ temptis.pede quoq; in tranſuerſũ gi rato trans diuaricata impellentium crura rapidis curſibus agebant᷑ Sta bant attoniti hoc vidẽtes hoſtes fra terne felicitutis et ad rẽ minis inſoli raz inuidi obſtupuere ſubulci.vemũ tamen nõ minus ſuam inuidiam q bꝛuti animalis obedientiam admirã tes pꝛoiectis armis poſitaq; inuidia concito ad pꝛioꝛẽ monaſterij greſſu abierũt.cui recens oꝛta ꝓdigia enar rantes reparata charitate veniaz de inuidia petierunt.de quo ſit deꝰ bñ⸗ dictus in ſecula amen Wuod charitatiuum hoſpitalari nin concinentes angeli ad celeſtes ſe des deduxerunt Crij. Erat in eodẽ monaſterio de quo ſam diximus laicus quidam frat᷑ ad recipiẽdos hoſpites deputatus ⁊ is ne temere ſibi iudiciũ dñi vſurparet et alienum ſeruum dtra pꝛeceptum pki qui ſuo dño aut ſtat aut cact videretur iudicare ſine omni ꝑſonaꝝ acceptione bonos et malos pꝛobos et impꝛobos diſciplinatos et inſolẽ tes cum tanta humiltate tãtaq; cha ritate 7cepit.pauit in iniſtrauit quaſi oim vnica mater eſſet.et ſibi ſoli eoꝝ videret᷑ cura incũberet um igit᷑ in ex tremis laboꝛaret et tempꝰ eſſet pᷣmia laboꝝ recige ↄtigit quendam laicum fratrem iturum ad infirmariam in q̃ ratur. infirmus decubuit quandaz dulciſſi mam melodiã quaſi concinentiuz in choꝛo pueroꝝ ceu alonge reſonãteʒ audire Quapꝛopter ſtupens ⁊ vir ſe ipſum ↄpꝛehendens infirmatoꝛiũ in greditur et moꝛiturum vtrum ne et ipſe canoꝛas iuuenum voces pcepiſ ſet ſciſcitatur. At egrotus paululũ in quit ante ingreſſum tuum ad me in troierunt huc quidam foꝛmoſi ſatis ſed mihi incogniti iunenes. qui cum dulcibus cantilenis aliquãdin iuua lidi atz infirmi coꝛpoꝛis mei mitigaſ ſent doloꝛes.ſuſpicatus ego ſi foꝛte paupes eſſent et cantibꝰ elemoſynas poſtularent aio ad eos vulces filio li mei qᷓ;diu potui cũj om̃i charitate oĩbꝰpauperibꝰ q̃ntũ ꝑmiſit pauptas noſtra libenter miniſtraui. Munc qꝛ vt videre poteſtis ad hec faciẽda vi⸗ res non ſuppetunt ad cocum ꝑgite. et is quia pius eſt larga vobis manu e lemoſynã miniſtrabit.Et in hec vᷣba dimiſi eos ſed qm̃ abierunt vel qͥ fue rint omnino nõ ſcio. Muod audiẽs frater cũ hmõi iuuenes ifra clauſtra monaſterij penit? viſi non eſſent vel angelos fuiſſe vel alios ſcõs ſuſpica tus dignã laudez deo de exihĩta, pie tate refudit Poſpitalariꝰ vo p?ꝰ hec citiſſime ſed et deuotiſſime moꝛiens vt pie creditur vna cum pcinentib?ꝰ ẽgel ad celeſtẽ patriã ↄmeauit dignã mercedem ꝓ exhita charitate captn rus.de quo ſit deus benedictus in ſe cula Amen. Quod femina de adulterio grauiſ ime tentata abſtinẽtie remedi libe ixiiij. Zegi aliqñ ĩ thentonicali libꝛo ꝙ erat in ciuitate ianuenſi virgo q̃daʒ pulcherrima facie nobilis genere. di nes rebus. honeſtis oꝛta ꝑntibꝰ noĩe marina Wanc cuz quidã ditiſſimus atz honeſtiſſimꝰ vir nomine aronus in matrimonium accepiſſet et ali quamdiu cum ea in ſumma dilectiõe viriſſet. ſecretius eam in thalamũ du cens. ſcis inquit dulcis marina quõ negociationis auxilio res famaʒ ho noꝛes et vniuerſa qᷓ habem⸗ꝰ accepi⸗ nus.? ꝑ eaim in hũc feliciſſimũ ſtatũ acceſſimꝰ Vnde qꝛ in alexandria res et cauſe quas cum ceteris huius offi cij viris habui inoꝛdinate relicte ſũt niſi tibi acerba eſſet mea abſentia vł⸗ lem illuc ꝑgere et ſingula rite oꝛdiaẽ Et ſic reuerti ad te nunqᷓ; a te niſi g moꝛtẽ ſepandus. Ad hec marina in⸗ gemiſcens Etſi grauis eſt mihi inq́t rua abſentia.et cũj te nõ videro erit omne tempus longiſſimũ. qꝛ tñ tibi vtile viſum eſt placet qʒ concepiſti. Age qð libet tantũ ne rebus diſpoſi tis ad me deſertã ſponſam tuam re⸗ uenire cuncteris It aꝛonus vuñ inqt eſt o marĩa quod tui cauſa expaueo Sciunt em̃ inuenes et ado leſcentes ciuitatis huiꝰ te feminã decoꝛũ eſſe ⁊ Pulchꝛis foꝛe pulchꝛioꝛem.vñ timeo ſi me abſentem audierint et te legiti mi mariti carere tutore. parabũjt la eos pudoꝛi tuo et te in ſui amoꝛẽ fraudibus conabunt᷑ allicere Vuo ſi agerẽt vt tu pudoꝛis oblita in dul teriuz labereris certe et te honoꝛe et me vita pꝛiuarẽt. Ad que verba mna rina in lachꝛymas reſoluta. ne time⸗ as inquit o grone. x go em̃ maollẽ vi ra defungi qᷓ; rem tã ſceleſtam admit ere erge igit᷑ ſecurꝰnõ eſt ꝙ in hac pte foꝛmides. qꝛ deo ferente p̃ſidium pꝛeter te nullũ amatoꝛẽ admittã Ta li reſponſo accepto aronꝰ rebꝰdiſpo ſitis in alexãdriã nauigauit. bi enz eſſe cũ ꝓceres ciuitatis ianuenſis co⸗ gnouiſſent. oꝛdinatis añ domi mari nhe choreis. inſtitutis indis. reſonãti bus cantilenis cor marine nitebãtur enertere. Sed marina vt ſponſioneʒ marito factam illibatã ſeruaret clau ſit foꝛes feneſtras omnes obſtruſit oculos ſimul et aures quantum pꝛe⸗ valebat auertit. Cumi gitur pꝰ mul tas inſidias caſtũ marine pectꝰ vul⸗ nerare nõ poſſent.fieretq; femina de accepto tropheo liberioꝛ cuſtodiaʒ ſolitam mitigauit. nod dum facẽt quendã virũ pulcherrimũ. ꝓcerum fabem nomine dagmannuz ante do mum ſuam frequentius ꝑtranſire vi⸗ debat. vude interrogat ab ancillis ql nam qualiſue eſſet vir ille. qui taz in ligne decus et coꝛpoꝛis et moꝛum 5 ferret. Verum cum andiſſet eum in vtroq; iure doctoꝛem dotatumq; in genti ſcientia ampliꝰ eum cepit ama re felicem ſe iudicans et nimium bea tam.ſi talis viri amplexibꝰquandoq; vti contingeret. At igitur texeret la quehm innocenti oꝛnatã fulgida ve⸗ ſe ſe ante foꝛes domus ſue quotidie 2 dagmanno viſendam depoſuit. vt ſuo decoꝛe tanqᷓ; veneno per oculos dagmanni pꝛetereũtis miſſo.coꝛ ſan cium amoꝛe vulneraret. Ituero dag mannus vir pꝛudens cum eſſet et ſa piens nunqᷓ ad eam vel modice ĩtu endam oculum vertit. ſed ſibi ſi uiſq; rebus intentus maturo vultu ſemg preterijt Videns ergo marina occul tis dolis ſe non poſſe pꝛoficere. vi acta amoꝛis ⁊ pudoꝛe vacillante ad ↄperta ceꝛtamia fugiebat ꝓoꝛro mi ſit nnncium dagmanno petens ne ad ſe venire cunctaretur.agmann⸗ vero nihil ſiniſtre ſuſpicatꝰ venit ad eam ratus quia ſecum de aliqua cõ iuris haberet conferre Quem cũ ma rina ad chalamum meretricio cultu oꝛnatum induriſſet poſt multas ver boꝛum ambages ſe ei⸗ ↄmoꝛe captaz indicauit. petijtq; inſtantius vt mu⸗ wis amplexibus fruerentur Dö vbi ahdiuit dagmannus vir vtiq; ꝓu⸗ dicii tant ꝓcel tam nis c eius rem inqu tum eſt* ver rim ren cti pa q ma ſe ꝓ N ↄtig nem quid amn arma valla denti ieceri tanqᷓ ſeditic go me ſerhan ſcienti iys ſcel mem gt deretq; ſpatiũ icẽ tem Fauit* loſe ſati bar abſ ð pau Luag ts exiſ t*infrac exiſſem odzg smeſet eß velnoce in ed ſbiſiß vl in — ie vi vacllante ad poroi 0 pens ne . Pagnam icn ven n de aiquci eLenchn⸗ emicio wl oſt moltus w — ins vt N rir vi ſ „ 5 L tn* dieiſimꝰ ingemuit miſerabiſe ducẽs tantum decus tam indebitis amoꝛis ꝓcellis agitari.doluitqʒ vehementer tam vaſti pudoꝛis armariij adulteri nis connubijs ↄſenſiſſe. Verũ volens eius vulneri adhibere remediũ amo rem recipꝛocũ ſimulauit W me felicẽ inquiens W me fauentibus fatis bea tum ꝙ in eã hoꝛã mihi venire ↄceſſũ eſt vt tanto decoꝛe frui liceret. t cõ verſus ad marinã Pis felix pulcher rima femĩa qᷓ te pꝛimã ad hmõi amo rem obtuliſti NMoueris tñ hniꝰ ↄiun ctiõis quã vtriq; optam⸗ leue eſſe re pagulũ atz celeri remouencũ.quod qꝛ mihi amica eſſe cepiſti liberiꝰ inti mabo vt ſi dies in quo tibi tungar ſe ſe ꝓtraxerit cãm dilatiõis agnoſcas um bononie in ſtudijs vitã agerẽ ↄtigit quadam vice ſtudentes ſeditõ nem ſuſcitare. In qna ſeditione qdã quidem vulnerati ſunt.dam vo eti m moꝛte ꝓſtrati Vnibꝰ ita fientibꝰ armati preſides in tumultũ militib⸗ vallati cucurrerunt.⁊ nõnullos e ſtu dentibus captiuantes in carcerẽ p. iecerunt Inter quos et ego ducebar tanq; vnus ex eis qui tam cruentam ſeditionẽ in vꝛbe ↄcitaſſent. vidẽs er go me carceris caligine retineri et re ſeruari ad penã. votů voui dño qͥcõ ſelentiaꝝ latebras nouit. ꝙ ſime hu ins ſceleris exꝑtem liberij et incolu mem að patriũ ſolum reduceret red⸗ dererq; viuũ ꝑntibus ꝑ integri anni ſpatiũ caſte illibateq; vinerem ac idẽ tempꝰ in pane et aqua ieiunareʒ. Fauit voto ↄditoꝛ rerũ ⁊ me miracn loſe ſatis vinculis quib? iniuſte liga bar abſoluit. reddiditq; libeꝝ putib⸗ꝰ 5 paulo añ vehementiꝰ flagitabaʒ Vuapter ne tanto liberatoꝛ ingra s exiſterem et ſponſionis mee jfau tinfractoꝛ. ſtatim vt carcerem liber exiſſem ieiuniũ ꝓmiſſũ inchoani et —————————————————— —— — decima. eohſq; hodie ꝑductum eſt.vtl. tan tů ieinnij dies exiſtimem ſupeſſe.cb? tranſactis vt cito facient in tuos am Plerus dulciſſima marina Lueniam. Tu interim foꝛtit age et amoꝛis ni faces foueto At hec vᷣba alta ferẽs ſuſpiria marina ait. W tempꝰ nimis longũ et dies tedioſos aĩo diligenti cepltq; ãxiari vehemẽter Wʒ vidẽs dagmannus dixit femine Ii igitur tibi nimis longe vident᷑ hi.ſr. dies tu mecũ hoc tempus diuide Sum etibi xx. dies ieinnj. ⁊ ego.xxx. dies mihi ipſi reſeruabo.quo fiet vt infra xxx. dierũ ſpatiũ cupitis amplexibꝰ ꝑfrn amr. Mã ita voti mei qualitatẽ mo derauj vtꝑ interpoſitã ꝑſonã vꝛgen tibus cauſis ſatiſfacere valeñ ſponſi⸗ ohi vicebat iſta vir caſtus et ſapiẽs nõ eo ꝙ alquid mali oꝑe adimplere cogitarit. B vt tentatã feminaz abſti nentie remedio liberaret. Id hmõ igit ↄſiliũ vultu et animo exhilara ta pꝛomptiſſima voluntate pꝛo dag manno leinnium femina inchoauit Et dagmannus tunc quidem diſceſ ſit ab ea ſed poſt tres dies ad eam reuerſus eſt viſurus quid ageret. et vtrum aſſumptum ieiunium pꝛout Pꝛomiſerat inuiolatum ſeruaret. Vue ſtatim vt vidit vemientem aſſ ur git intranti ſedem locat charitatis intime ſigna demonſtrat. vagman⸗ nus vero monuit eam vt conſtanter agat et inchoata ieinnia compleat at ſic recedens poſt ſeptem dies re nertitur. Kediens autem vidit in ea pauloante rubentia oꝛa et ex inedia palluiſſe. Ande impenſius eam con⸗ ſolans ſuadet, nec ieinnia ſibi dura exiſtimet per que celerius coniun⸗ gontur. t rurſum poſt monitio, nem abſceſſit Kediens autem tertio decima quinta die ieiunij innenit eam vſch adeo imbecillem fadam vt 7 vt vix aſſurgere pꝛeualeret venienti. et vſq; adeo in ea ſanguinem frigui ſe vt pᷣlurimis licet veſtibus circuin⸗ amicta eſſet nyllatenus tamen cale⸗ ſceret Ouam, vt pꝛius confoꝛtatam derelinquens dagmannus xxix. die reuertitur.et innenit eam in lecto re cumbentem et omnib?ꝰ viribus vſq; adeo deſtitutam.vt vix anhelitũ ad loquendum ſufficientem retentaſſet. Ood vbi vidit quõ inquit hunc te cum agit᷑ marina dulciſſim? Wumin rer frigentia membꝛa adhuc ad me feruic amoẽ pectus obſeruas? Vũc marina ad ſe reuerſa intelligens q; prudentem virum hmõ ↄſilium ad ſibi medenduz inueniſſe. Srates ſiin quit tibi ſapientiſſime viroꝛum mille refundam.nec vł ſic poſſum tue cha ritatis inſignijs ſatis eſſe.quibus nõ honoꝛi modo ſed etiam ampliſſime pudoꝛi pꝛouidiſti Nunc igitur vale et me tibi debitricẽ teneto. quia tuis muneribus induſtria conſilio non ſo lum ad te irrenerens amor refriguit ſed et oĩs illiciti amoꝛis ieiunio ſalu hrimo mecẽte vſq; adeo ardoꝛ auo⸗ lauit vt marito reuertenti caſttã pu doꝛis inuiolata ſeruare contendam. ad qð me iuuabit dñs qui ſit deꝰ bñ dictus in ſecula. Mnod iuuenis quidã inſolentiſſiẽ atq; ſceleſtiſſime vite in vltimo expi rationis ſue memento vere cõtritus ad celeſtia regna meaherit. Vecimumquintum. In cillitate quadam bꝛabantie ꝓ ut ĩn teutonicali quodam libꝛo ſcri ptum inuem adoleſcens quidaʒ erat de honeſtis natus ꝑntibus ſed is vt plerũq; ↄtigit ꝑntelã ſuã lururia fur tis ebꝛietatibus litibꝰ alijs q; vicijs defedabat.taliterq; ſe in omnnibꝰ age bat.vt etiam hoĩes ſanguinis ſui.imn mo et ipſi ꝑntes ſui vel rotandũ euz ouiter conſcripta vel ↄfuſibilis patibuli trabe in ton⸗ generis ſui dedecus ſulpendendũ ti⸗ merent Quagpter ſatius arbitrãtes vt nullo ſciente vel admodũ paucis impꝛobitatis ſue penas exolueret.qᷓ; totã pꝛogeniẽ macularet. Captũ igi tur occulte iudici tradiderũt Sume inquit o iudex hunc filium ꝑditõnis pꝛobitatis auctoꝛẽ. foꝛnicariij. igna num. furem. taxillis aſſuetũ et temu lentie deditũj.et clam aquis iniectuz merge Weliꝰeſt em̃ vt ciãdeſtine ami cis tm̃ ſcientib? ꝑeat qᷓ; vt mũdo pñ⸗ te ſciente atq; intuente aut rotet᷑ aut pẽdeat. Judex impꝛobitatis eius fa ie nõ ignarꝰ cũ ligatũ manibꝰ et pe dibꝰ ĩ ſaccũ ſbmergẽcũ mittẽt ꝓſtra 1ĩ trã ait vyimitte mihi ꝓ dño ꝙ te inſtitia agẽte.nã ſcelẽibꝰ moꝛtẽ mẽui ſti ſubmergaz Compatioꝛ em̃ ⁊ dño reſte ad acerbos tuos euentꝰ ↄtriſtoꝛ Acdoleſcens vero ethi cerneret ſe moꝛ tis imperia euadere non poſſe ꝑnti bůs ſuis cogatis et ꝓpꝛio ſanghine contra ſe vehementer appellantibus obſtinato aĩo ingemuit.et lachymis intuſus iudici dixit.E tiã ſi ob id per enniter dãnari debeã.nec tibi tñ nec me accuſantibꝰ atz tracẽtibꝰ venam dono. Vuibꝰ dictis ſacco ĩmittit ob ſtinatꝰ ad veniq aquis moꝛiturꝰ inij citur. moꝛtuꝰ rurſũ aquis extractꝰ ſe⸗ cretius ſepelit᷑ Eadẽ nocte cũ iucer obſtinatũ aĩm iunenis miraret᷑. 7e damnatum eſſe pꝛo tot ſceleribus pro rato haberet. ſubito reſpiciens d lectuli ſui latus eum queim otei derat ante ſe p oſitum vehementer er feuitrrheinn⸗ animo reſumpto oqui potuit. Sainnat? inqt ne es o ↄdoleſcens inſtitia dei.aut miſerico? dia dñi reſernatus ad gr̃am? Kñct ille Quanqᷓ; actu acerbiſſimis penòꝝ agar pꝛocellis.et ſupꝛa quaz lingus effari poteſt iuſtis ſceleribus ineis nhu nm odicon b'rni noeztfg wnſten mnn 3 tpuo ſngne x pelntbts wtetlchyns fſohipe cinetbi rncẽnb'mn nnm wm wäe c wecr smni enqni 6 toꝛmẽtis fatiger. in gratia tñ moꝛtu ſum.et eterne quietis ſedes erpecto. Et inder Miroꝛ ſi vera fateris pler tim cum totus mundus te dignũ ge henna decernat. et maxime ego ami ciqh tui qui te in tanta obſtinatione ira et odio ſpiritum efflare conſpexi inus Eũ inquit adoleſcens ſubmerſ? in aquam palpitarem et moꝛtis me inciperent anguſtie cõmouere diuie gratie lumine irradiatus.plus cepit dolere me ꝙ obſtinatõne ira luxuria cederiſq; vicijs diuinam clementiam offẽdiſſem.ꝙᷓ ꝙ ſubmeꝛſus vite diſpẽ dia ſuſtinerẽ Unde alto clamoꝛe coꝛ 2is mei inter acerbas moꝛtis angu⸗ ſtias hanc oꝛationẽ dño fudi D pie tatis fons indeficiens et ſceleribus moꝛtalium bonitas inuincibilis po⸗ ne crucem et moꝛtem tuam inter pec rata mea et iuſtitiam tuam Indulge mihi queſo offẽſam quia nũc ꝓ amo retuo omnibꝰ qui me offerunt libẽs offenſas dimitto. Expande nũc bꝛa chia tua amoꝛ eterne et peccatricem aĩam meaz in ſinij tue vaſtiſſime pie tatis recollige.que ſi impoſterũ vita varetur nõ te amodo tantis vt hacte nus fecit ſcelerib? laceraret Et inter hec verba ſpiritum emittens pieta. dinine ianuas aliq mihi apiendas agnohi Audiens hec iudex attonit? ſtupefactus aiebat. Tibi ne de⸗ veni am. dedit? Tibi ne eterni regnuz ſpo Pohdit? Tibi inqᷓ; lubꝛico. tibi imꝓ⸗ bo.tibi nõ gratia ſed ſuplicio digno St iunenis ita fecit inquit Tunc iu⸗ der totus infuſus lachꝛymis nijc ait. infelix deſperatio vale. Siquidem ſi deus tam pius eſt ad eius miſericoꝛ diam penitus Pgo et peccõꝝ licʒ me grauiſſime faſces pPꝛemant.q huic— dam ſceleſtiſſimo iuneni veniã dedit nihi quoq; penitenti veniã nõ nega — 3——————— 5————————— Miſtin. decima. ria pꝛodiga quadam et inconſul⸗ bit iſparuit interim adoleſcens ſub merſus ⁊ iudex poſt hec tribunalib? valedicens mũdanos omnes faſtus Hepoſuit. ſeculũ cũ ſuis delitijs dere liquit.et carthuſienſium oꝛdinẽ peni turus intrauit. Abi cij quadam vice cũ alio monacho ſermonẽ miſceret. et cũ muitis lachꝛymis caularet᷑.ꝙ ſe cularis index exifiens nõnullos in⸗ ſontes homines fauoꝛe.pꝛece. vel p⸗ cio victus vita pꝛiuaueꝛit in tꝰ ve hementiſſimos ↄmot? aiebaꝛ.O me iniſerum hominẽ quo me vertam in illa die tremenda cum ante iucicem iuſtũ iudex ipſe ininſtus aſtaho qᷓ in ſontium crnoꝛẽ ſceleſtioꝛ ip̃e võnaui Rt monachus vt eũ altins ſhlpiran tem atz amarius lachꝛymantẽ andi⸗ uit Quid tu inquit frater turbaris? Xeſſent nunc tue querele me fũdere lachꝛymas ſine Poꝛro tu vt ſecula ris iudex coꝛꝑa aliqũñ moꝛitura per emiſti.; heu ego indignꝰ paſtoꝛ aĩa rum in ſeculo exiſtens maio meo exẽ plo atz impꝛoba vita ahimas ꝑ ena victuras ſenus parricidia iugniaui. Duo ſermone animequioꝛ factus e diuine miſericoꝛdie ↄmẽdauit ⁊ dño in magna ↄpunctione vſqʒ ad moꝛtẽ eruinit. 6 Quod femina habẽs liuidos ocu ſ — Incantationibus nimium credu la merito ſue ꝑpfidie vt facili deciꝑet᷑ ſanata ſit Secimum ſexti. n colonia inclita cinitate germa Nie femina quedam linidos et groſß humoꝛibus ↄcretos oculos habens dũ pedetentim ſe ad ceci tatẽ creſcen „ e caligine venturã foꝛmi daret. nimi n vfiſa medicoꝝ conſilio.fere totᷓ ſubſtantiam uam in nõ Pfutura col ta ꝓdigalitate diſtraxit. erum cuz poit dierſoꝝ magiſtoꝛuz varias cu ras.nihil inſi vacũo ere marſubia in felix femina retentaſſ.tarde experta eſt medicos facilius ſpondere poſſe q; exhibere medelã Siquidẽ id par⸗ num lumẽ inualide lampadis quod acceſſura medicos ſecũ tulit impedi⸗ tum et cũ graui iactura vix repoꝛta uit Vmni igitur ſpe recuperandi lu minis ꝑdita. audiuit quendam ſtudẽ tium eiſe qui inſignitas mẽbꝛanas quibuſcam diuinis verbis ad colla intirmoꝝ ſuſpenderet.taliq; 7ᷣmedio viros feminaſqʒ ab oculoꝝ quibuſ⸗ vis incõm odis liberaret Credidit fe mina verbis narrantium et nõ tam verbis exhibẽdis qᷓ; erratita fidc ſa⸗ nanda ſtudenteʒ illum conſultura ac cedit. It ne fruſtra reliquum ſubſtã tiole ſue in magiſtrũ expenderet inqj rit ipſa a ſtudente ſi nõ aliqñ ars ſua fefellerit. At ipſe qꝛ eloquens erat in numera nomina a ſe curatoꝛuʒ facili ꝓnunciatione retexuit.nullumqʒ fri nola ſenſiſſe ſue artis remedia libera fronte fatebatur. Addidit quoqʒ ſe ꝓmptiſſima mann capta ſtipendia redditurũ.ſi in ea quod in nullo cõ tigiſſet ſue artis remedia vatillarent Tali igitur ſponſione animata muli er dato homini pꝛecio inſcriptã mẽ⸗ bꝛanam cũ omni reuerentia fide.ſpe deuotione.ſericis quibuſdã reſtiolis implicatam tanqᷓ; diuina oꝛacula cõ tinentem ad colla ſuſpendit. Erat qᷓt inſcriptio talis vᷣemon euellat ocu los tuos et ſtercoꝛibꝰ impleat loca vacantia Mira res. Vix pauciſſimi dies tranſierunt.et vniuerſi pꝛaui hu moꝛes ad oculos femine fugientes. ceu tenebꝛole nubecule a facie venti. impeditã eotenꝰinnate lampadis fã mã clariſſimõ reliquerũt O quis ca⸗ lamus ſcribet aut que vel facundiſſi Mouiter conſcripta ma lingua effari poſſet. cum quanto dehinc membꝛanõ illam mulier ho⸗ noꝛe detulerit qᷓ; qʒ ſublimem verba illa ſecdem in coꝛde femine huiꝰ acce⸗ perint ꝑ que inopinatũ luminis ſui tulgoꝛem recepit? Ceterũ ne vel hc vel quoſcunqʒ alios tõ infauſto ꝓdi gio ad exhibẽdam fidem in cantatio nibus demones concitarẽt.ac ꝑ hoc plures animas in baratrũ damnatõ nis deijcerent. placuit altiſſimo deo hoc mõ nequitie huiꝰ pudenda dete gere. Erat in dieb?ꝰ illis quo hec cir ca mulierẽ hãc agebant᷑ pᷣdicatoꝛ qᷓ dam nõ minꝰ vita quã doctrĩa famo ſus. Is cũ pñte hac femina aſpe ſati. vt merito debuit ↄtra incantatõnes inuectus eſſet dixiſſetqʒ eas nil poſſe valere. venit ad eñ mulier poſtq; de gmbone deſcẽdit dicẽs ei. Immiroꝛ vehementer qua fronte nil incãtatõ nes poſſe pꝛedicare audeas.cum nð multis elapſis diebus earum poten⸗ tiam in mei luminis reꝑatione exꝑta ſim.receꝑimq; ꝑ eas oculoꝛum meo rum celerrimõ ſanitatem qnam nulle mihi pꝛotuerunt medicaminum vl⸗ res reparare?Et cum his quomodo ꝑatpenſam collo membꝛañ ſanata ſit indicauit. Ad quam pꝛedicato?. SBi habes inquit circa te mẽbꝛanam illã ꝑ quã te fanatõ reris.peto eã mi hi pᷣbe viſendã. vt et ego vides vᷣba illa quoꝝ te virtute adiutam gloꝛi ris Tunc femina detractame medi is vberibus cartam legẽdam pꝛebu it poſtulanti It cum pꝛedicatoꝛ le⸗ giſſet nequiſſimam illam inſcriptõeʒ in riſum concitatus ad mlierem ait W mulier magns eſt fides tua. que taʒ aphanis atq; nequiſſimis verbis virtutem infudit et tibi reoqidit ja⸗ ſi huiuſmodi verba · et materng lin⸗ gua verba nepharie inſcriptionis Diſtin. decima pꝛonũciat eſſent ſcripta ĩ cedula hac — ea tibi perditi luminis acieʒ pol e refoꝛmari? At femina pꝛe ĩdigna⸗ tone in rugas fronte ſulcata. Meqᷓ ꝙ ait. Muã em̃ virtutem habere poſ ſent verba nequiſſimaTunc ille,per ſacerdotium meñ inquit nihil aliud pꝛeter qꝙᷓ; dixi in hac carta deſcriptũ reperio. Tu ergo videris qua te ma liuolus ille homo virtute janauerit. Syadeo ergo tibi vt cõfeſſa erroꝛẽ ad pñie remedia feſtines.⁊ illos o⸗ culos lachꝛymis riges. qͥs non taz fi des qᷓ; ꝑfidia illuſtrauit. Ad que ver ba femina in ſtupoꝛeʒ verſa pᷣ nimia indignatione.⁊ inſcriptionem rupit ? maledicta in auctoꝛẽ ↄgeminãs ð cetero ſimilibꝰ rebꝰ fidẽ nõ exhibitu 5 penituit. de quo ſit bñdict?ʒt. üo quidaz inuenis ꝑ ꝓphaniſſi mã q̃ndam carte inſcriptionẽ abſera tas clauſuras aperuit. tate coloniẽſi vir honeſte vite fame celebꝛis.⁊ in his que xp̃iani dogma⸗ tis erant non mediocriter inſtitutꝰ?. Is adoleſcentem quendam nepotez habuit laicum? ſine lis quẽ tener⸗ rime diligebat. Veꝝ quia ſp pꝛona eſt ad perfidiã ſtolida⁊ Haꝝ ignara ruſticitas.pꝛedictus iuuenis incũta⸗ tionibus nimis credulus.a quodaʒ ſodali ſuo non facili pꝛece ſcedulam quandã extoꝛſit.qᷓ̃ vi inſcriptiõis ne pharie diſſilientibus obicibꝰ atz re⸗ pagulis diſſolutis ſine clauiuʒ inna mento ſeras quaſcunq; aꝑire poſſe atz diſſoluere credebatur.cuiꝰ rei ne inuenis frinolã haberet fiduciã ſtati cũ ſcedulã recepiſũ Jeris eam cuz fir ma fide applicuit.atqʒ duriꝰ obſera⸗ tas qͥtiens libuit reſerauit. De qua re cůj vehementer ſecũ ip̃e ſtuperet.⁊ efficacem diuinam qʒ; verboꝛũ illoꝝ potentiã miraretur. dño ſuo ſacero —————————— . Lvij. Erat quidã ſacerdos in eadẽ ciui ti rẽ vt erat innotuit.⁊ eo pñte qſcũ q; voluit applicata carta ſeras diſſol nit. Idhuc ne inquiens incãtatiões traberis hoꝝ verboꝛ. ſeculaz ſacer doti oſtentat maieſtatẽ.qbus nec re⸗ pagula ferrata.nec malleis firmata metalla hactenus valuere reſiſtẽ. qð vt ſacerdos vidit nyllaz vim vel fir miſſimã ſerã ſcedule illius virtutem poſſe infringere.nõ tã vi verboxqᷓ; famuli ſui ꝑfidia rẽ geri recognouit Muapꝛ opter petita ſcedula atqʒ diſ plicata legit ⁊ ita ĩ ea patrijs verbis ſcriptum inuenit. Joãnes hoc enimn erat nomen eius.is een quaet ſcalk. Mihil plus nihil minus nihil aliter. Vnde licz vehementer ſe in riſum ſẽ ſerit concitari hoꝛroꝛe tñ ꝑfidie viriĩ lem maturitatẽ in vultu retinuit.et ad inuenem ait. Iſta ne ſunt ſciſſima verba illa de quoꝛũ gloꝛiaris poten tia? Sunt inqͥt iuuenis. Et ille. qͥd ſi ĩ hac carta F vba ſcripta eſſẽt. Ihes is een quget ſcalk. Nuz ea arbitrare ris ſe rafum validã clauſuraʒ poſſe divellere.? ad ſui obedientis ferruz grtare? Id que verba facie ĩ rugas contracta indignabũdus ait Meqq; Tum ille in veritate inqͥt mihi crede nihil aliud qᷓ; dixi in hac infelici mẽ bꝛana ſcriptum regio. Tu ergo vide ris quibus viribꝰquane potentia ſe raru egeris obices diſſilire. Pone igitur fili perfidiam.? execrandam artẽ his doctus abhoꝛrc. ne erroꝛis tui in bꝛeuiſſimo tge ſupplicia pen⸗ das·Id hec iuuenis de verboꝛũj vi⸗ ribꝰ incepit vacillare. Peſitabũdus tñ ⁊ ambigya ſpe iterum mẽbꝛanaʒ ſeris applicuit exgiri volens vtrũ ne vel adhuc ſicut hactenꝰ fecerãt repa guloꝝ nodos vellent diſligare Sed quia fidei imo perfidie temeraria vi verba caruerant obicij in 1 — Moüiter conſcripta ſua ſtatione manentibꝰnil ſere ad te⸗ merariã verboꝝ virtutẽ monebant᷑ Muod vbi iuuenis vidit maledictaʒ ſedulã cum indignatione dilacerãs. ignibus cremãdas partes iniecit Vuod iuuenis quidam ob irreue entiam parentibus exhibitã? illici⸗ tum amoꝛẽ feminarynz in repꝛobam moꝛtẽ ꝑuenit. Uxxiij In imperiali atz mercibus plena ciuitate lubicenſi quedã venerabilis matrona atqʒ conſulis vxoꝛ erat.q̃ vno partu tres filios fudit.quoꝛum vnꝰ elephantino moꝛbo percuſſus ẽ alter ſubmerſus eſt. tertius vero de quo nobis ẽ ſermo ꝓpꝛia mann ꝑem ptus eſt. Sʒ quo oꝛdine quo vemõ quo itẽ merito hoc factum ſit ego q́; ipſũ ſimiliter? germanos ſuos? om nẽ parentelam optime noui bꝛeuiꝰ atz ſuccinctiꝰ qͥ potero intimabo.vt huiꝰexemplo iuuenes floꝛentis iuuẽ te etate conſpicui.? facile in q̃ncũq; ptẽ flexibiles diſcant ⁊ parentibꝰ de hitõ venerationẽ impendere.⁊ ſue la ſciuie indomitam concupiſcentiã re⸗ frenare.vſſcant iterũ ⁊ iteruʒ diſcãt feĩaꝝ deuitare conſortia.cuʒ nec ru bens in ſanguine bellicꝰ enſis tot mi lites ſtrauerit.quot pudib undos iu nenes puellarum còſoꝛtia pꝛoſtitu ere. Mec ſẽiſſimꝰ dauid poliuit hec ſapientie vaſtů ſacrariũ ſalomonem infatuauit.hec robuſtiſſimos ſamſo nis lacertos vicit.vt euidens daret᷑ argumẽtũ poſteris nullã ſcitatẽ. nul lã ſapiẽtiam.nulluz robur ſiue potẽ⸗ tiam inter feminarnz conſoꝛtia indẽ nes remanere.O vtinaz nñc mihi cõ cederetur in tã ſublimis altitudinis montẽ conſcendẽ vbi omneʒ adole ſcentũ virgineam multitudineʒ me audire contingeret.qᷓ; altis vocibus pꝛoclamarem. O vos omnes adole⸗ ſcentes qͥ tranſitis ꝑ viam attendite ? timete ne hec feminei decoꝛis pꝛo⸗ fundiſſima voꝛago vos ſoꝛbeat.qͥs ſcit ſi vel vnũ ex illis hoc valido cla moꝛe cautum efficerem.ne in taʒ va ſtã ꝙᷓ iſte de qͥ dicturus ſum ꝑditõis caribdim laberetur. Sed ne ante hi⸗ ſtoꝛiã diffiuamꝰ nunc res eſt incho anda. Erat iſte tertius inuenis de q́ ſupꝛa narrationẽ incepimus elegãs foꝛma. decoꝛus faciez ingenio acer. veſte pꝛecioſus.diues rebꝰ ſed amo re feminaꝝ nimis effuſus. Vnce p? ſtupꝛa virginũ poſt multos abulus ſcoꝛtantium meretricũ. tandẽ impe⸗ git in vnam earum que foꝛma vincẽ dicebatur omnẽ pulcritudinem lubi cenſiũ puellarũ. Et hec tã foꝛti mo ris vinculo ligatum miſerũ ĩ ſua du⸗ xit caſtra captiuij vt nec perditio fa miliarium rerũ.necrefracte libidine vires mẽbꝛoꝝ.nec timoꝛ dei.nec ge henne terroꝛ.nec honeſtas publica. nec amicoꝛum coꝛꝛeptio pꝛiuata eũñ ab infauſto meretricis cõcubitu va luerint ſeparare. Qua ex re factuz ẽ vt omnibꝰ conſumptis atz cuz mere trice iſta diſtractis rebꝰ neceſſarijs i ciperet ĩdigere. Vnod vbi vidit int nam pater defunctꝰ erat qñ iſta age bãtur filiũj videlʒ ſuũ indignã natali b incurriſſe pauꝑiẽ ·cõmotis ſuꝑ ro viſceribꝰcharitatis ꝙ pia erat:ſemel bis ter iteꝝ atz itex nõ modicã pecu niaꝝ ſũmã idigẽti donauit.monnitz cũ lachꝛymis.vt memoꝛ dei ſui gene ris itẽ? honoꝛis.verũetiã ſalutis ſue meretricẽ deſereret atqʒ de cetero la ſciuie ſue impet?ꝰ virili aĩo cohibẽt. Sʒ heu fulſẽ ceco Iumina ſurdo ceci nit philomena. Mõ eĩ potuit calibe as illas amoꝛis habenas diſrũpẽ.q⸗ bꝰ tenebat feĩe alligatꝰ.⁊ dura dñati one captiu?. Tãcẽ cũj vidẽt m qcqd filio tribuẽt in vſus ceere meretri; cis.⁊ nihilominꝰdulcis pignoꝛis ſui aĩm nec ere nec pꝛece poſſe reuoca⸗ ri. coꝛ obdurauit clauſit mamꝰ mhi tribuit pauꝑtate grauato. Satiꝰem̃ durit filiũ vnñ? ſolũ egere.qᷓ; ip̃a ſi⸗ mul cũ filio indigeret Videns igit adoleſcens cũ facie ſimul⁊ aĩm mris circa ſe eẽ mutatũ.nec agi res cũ eo heri ⁊ nudiuſtertiꝰ egeſtàte ⁊ mẽtri⸗ ce malis ꝓſulibus vſus nõ ſemel aut bis.ſed pluries? multis vicibꝰ nuda to enſe in m̃ez irruit. hoꝛreo dicere ſub pedibꝰ ſtrauit. Minabatur itẽ ſe colla ſciſſuꝝ niſi ocius data pecunia duriſſime ſue nẽitati ſuccurrẽt. AMat vẽo ſub filij velut ſub acerbi hoſtis gladio intremuit aſtricta tã inſpera⸗ to ꝑicnlo iuita licʒ qcqd tñ exigebat donauit. Mulli tñ parricide ſobolis ſue ↄudaciã atz crudelitatẽ audebat indicare.verita ne foꝛte ſi pꝛimores ciuitatis quoꝝ ĩ iudicãdis crimino ſis rigida eqtas oꝛbi nr̃œo pʒ rẽ vtra tta erat ꝑcigent.etiã in ſuũ filiũ gra uiſſine impꝛobitatis reñ ſeuerã vel⸗ lent fñiam fulminare. Tacuit ergo 7 ſilentio ꝙᷓ; artiſſime potuit q̃ circa eã ꝑ filiũ agebãtur celauit B repẽte neſcio q̃ ꝓditoꝛe tãti facinoꝛis famma p oim nares febat qcirca ↄuenerũt mici? cõicato ĩnicẽ ↄſilio iuneni ſt interminatiõe vite ſue ne mf̃em ſuã de cetero enſe treret pᷣceperunt. t ip̃e coercitꝰ atz ↄfuſus ri goꝛoſo mᷓ dato.ſtatim exijt domũ mfis.⁊ĩↄfu ſionẽ totiꝰgeneris ſui cũ! ß̃a mẽtrice in publico lupanari deinceps habi⸗ tare delegit. vbi pꝰↄſũptas ſericas veſtes. pꝰ famã. ꝓꝰ ſitim. pꝰ ĩqigẽtias multas. meſtꝰ⁊ deſolat?grauijimas febꝛes. dehinc deſpationẽ acer 3 incurrit. qͥb?g dieꝝ vices creſcen tibꝰ cũ moleʒ miſerie ſue diutiꝰ ferre nõ poſſʒ. moꝛte exoſis reb?tminij im —.*————————————— ——— ponẽcũeſtimanit. Verũ re qs hmõt tragedie exicialẽ efectuʒ im pediret. excogitata cã feĩam ſe ãpliꝰ viu nõ viſurã qͥpiã deſtinauit.qͥ egreſſa cuʒ ſolꝰ?⁊ abiʒ arbitris miſer domni remãᷓ ſiſ;.e coqna cultro iũpto ꝓceſſit in oꝛtuin.? ĩ oẽ lat?ꝰ vagů lumẽ circũte rẽs cũ nullůj vicẽt ſe ꝓhibẽ potẽteʒ. diſſutis veſtibꝰ pallido moꝛbo pe⸗ ct? nudauit.⁊ tẽto ad ligneõ oꝛti ina ceriã fine manubꝛij. ne ſcʒ vĩ ruine ce deret tãto impetu ſe ĩ cultelli exaſpe ratã atz obuid aciẽ egit. vt firmiſo pectoꝛis oſſe tñſfoſſo ferrj vniuerß ptñiſitis etiam doꝛſi ſpinã q̃ e regiõe erat violaret. Tali igit vulnẽ ſautiꝰ coꝛruit in terrã ⁊ ꝓfluẽtẽ ſanguine cernẽs vehemẽtioꝛi cepit furia agi⸗ tari. ꝙ In tãto cruoꝛis ꝓfiuuio atz ⸗ ler tã acerbas anguſtias exoſuz ſibi püm nõ valẽt erturbare. Pauenda res. Vidẽs eñ firũ adhuc in pectoꝛe cultꝝ q̃mũ ex certis ſignis in funere Ppatuit violẽter in girũ agitare.lace⸗ rare viſcera.?⁊ ſceleſtũ aĩm in manus demonũ nõ tã emittẽ qᷓ; fugare. Re⸗ dijt his patratis domũj infelix feia. ⁊ cũ in oꝛto vidẽt dulcẽ amaſij ſunz in moꝛtẽ ꝓpꝛijs manibꝰ coꝛruiſſe in⸗ tremuit palluit? in terrã decidit. Tã dẽreſũpto ſpũ cum ad ſe eſſʒ reuerſa ĩpoꝛtunis clamoꝛibꝰtotã viciniq cõ noeauit.? oĩbꝰꝑ oſtia irrnẽtibꝰ ffu ſa lachꝛymis rẽ vt erat geſta enarra uit. Et ſic ꝑ totaʒ ciuitatẽ de moꝛte iuuenis fleb ilis fama ferebat᷑. O qᷓ vehemens anguſtia coꝛ illud mater n ↄpꝛehẽdit fodit. lacerauit. in ea hoꝛa qᷓ ſibi a narrãtibꝰ dicebat. e ni mulier vide filiũ tuũ. Jacet ẽ in oꝛto ꝓſtibuli? ſpũs eiꝰ ñõ eſt in eo. Ipe le ferro fodit. ſuũ ſanguineʒ fudit.ipſe nůc ĩ te exhibite crucelira⸗ tis ſupplicia pendit. Cernẽs ꝓculdu biò ad tãte tragedie nijciũj matrẽ ᷓ L 5 ij ———— leenaʒ raptis catulis irru gire.palle ſcere oꝛa.totũj coꝛpꝰintremẽ. ad locũ facinoꝛis nõ tã modeſte ire ꝙᷓ; inſolẽ ter currẽ.qͥ cůj veniſſʒ ⁊ vidiſ inter choꝛuſcos rolaꝝ floꝛes? albeſcẽtia liiia cruoꝛe rubieũdũ led moꝛte pal⸗ lidũ vulce pignꝰ tante miſerie onꝰnõ „ terens repente in terrã coꝛꝛuit.⁊ qᷓſi vna cũ filio moꝛitura expalluit. Fle bant vẽs qᷓ iſtis intererãt· ſed ip̃a ꝙ nimia mentis anguſtia fiere non po tuit. Tandẽ iñ paululũ reſũpto ſpiri tu lachꝛymari vberrime cepit ·? Wa didis oculis in meretricẽ reflexis. O mulier inquit qd keciſti? Waledicta ſit pulcritucdo tua.ᷓ ſi generoſe pꝛo⸗ lis mee antea aĩm nõ fodiſſʒ hodie hoꝛribile ferrũ illud eipectꝰ nõ itra niſſz. ve igit tibi qᷓ huiꝰ miſerie cõn tribuiſti. Pis igit ſilibꝰ q; verbis a⸗ ſtantẽ pplm in ſetꝰ ↄcitauit. Poſtera igit die ↄuenerũt amici ⁊ młt⸗ ſũma obtento a indicibꝰ vt miſeꝝ funꝰ ſe⸗ peliri potuiſſʒ.nam Fᷣm leges flãmis vari debuerat in ꝓphanũ cymiteriʒ qð aperte aqͥlonari cathedralis ec⸗ cleſie ſitij eſt. lub tilia q̃ venientib? ꝑ foꝛũ eqͥꝝ videtur infelicẽ glebã illã terre tribuerit. Abi cũ ꝑ vñã? ſolaʒ nodẽ ſepultꝰ iacuiſſʒ tiñ̃ in craſtinuʒ tumuli terra videbat᷑ concidiſſe · vt er hoc nõnulli conijcerẽt Zmonesq giam tulerãt etiõ coꝛpꝰabſtuliſſe. Vz quia hoc pꝛobatũ nõ habeo temerã rie nõ affirmo licz ip̃e viderim ſepul cri ↄgeſtã arenã. q̃ tꝑe humatiõis re liq̃ terre eminenti ſiinũ vſq; adeo decidiſſe. vt vix ſi q8 ibi ſepultus eſſʒ poſſz agnoſci. Ine nis i gü iſte talẽ accepit exceſſum vt euidẽs daret exẽplũ poſteris qᷓ ſeue ro iucicio ſeſe ſubijciãt qͥ ⁊ psrẽtes inhonoꝛꝗ̃t.⁊ feĩarij amoꝛibꝰ incõſul ti frena relaxant. ¶ Oꝛ dꝛoſſat? qͥdã nolens cõfiteri a oꝛ relinqᷓbat᷑ ĩ cra vymonibꝰ ad inferna raptatur ſrix Erat qdã dꝛoſſat? paupuz oppꝛei ſoꝛ nec deũ nec hominẽ expauelſcẽs. Is vitima infirmitste ꝑcuſſus me⸗ dicũ mihi nõ ĩcognitũ aduocalit vt remedia ſalutis coꝛpoꝛe impẽderet infirmanti. It medicꝰ ꝙ vir pꝛudẽs erat ⁊ canonũ ſtatuta non ignoꝛaret ſuaſit egrotãti vt pꝛiuſqᷓ; medicinaʒ coꝛpoꝛĩ exhibẽt medicũ aĩe confeſſo rẽ ſcʒ reqreret.vt ſi pcẽa moꝛbo cãm acceꝛſiſſent ip̃is pᷣuia cõfeſſiõe depo ſitis aduerſa vaiitudo auolaret. Ad 5̃ monita dꝛoſſat? frontẽ ĩrugas cõ plichit.? indignabũdꝰ ad medicum dirit. xedicũ te non cõkeſſoꝛẽ vel p dicatoꝛẽ aduenire optaui Pꝛebe igi tur auxiliũ coꝛpoꝛi.aĩe auxiliuʒ ſuo tpe ipſe reperiã. Fecit medicꝰ vt pe⸗ tebatur reinediũ coꝛpoꝛi qð potuit adhibebat ⁊ abijt. Terrenda res. In tercurrentibꝰ pauciſſimis diebꝰ dꝛoſ ſatꝰ pꝛedictꝰad moꝛtẽ diſponit. inus luit languoꝛ. ad agoniã ꝑuenit. Aſi ſtunt amici ſerui atq; totã familis le ct moꝛituri ſtupidi circũſtabant. qͥ⸗ bꝰ ita agentibꝰ tremulũ caſtruz q̃qᷓ⸗ uerſuʒ concutit᷑. arma cetera q; vala in parietibꝰ circũcirca pendẽtia qᷓſi calura q̃tiũtur. Inter hec paſtoꝛes cũ ꝑ totã diẽ circa greEgem ſuũ ſolici tas excubias cõpleuiſſent.? veſꝑi ea Hoꝛa q̃ dꝛoſſatꝰ in agonia nõ tãcer tauit. q; victꝰ occubuit. ca ſtro moꝛe ſolito refecturi ꝓximaſſent ſtrepituz quẽdã ⁊ tribileʒ armoꝝ audiere fra goꝛẽ. ita vt totů ip̃m caſtrũ hoſtiuz cateruis plenum eſtimarent. Territi igit⁊ aĩo vchemẽter ↄſternati longi us ſtabãt. nec domij taʒ rerribili fra goꝛe plenã introire pꝛeſumebãt. Cj q; in loco ꝑ aliquã moꝛaz trepidi ꝑ⸗ ſtitiſſent venerðt qj dicerẽt. Wnid B ſtatis attoniti nec conſueta hoꝛa ca ſtrůj aſcendiſtis. pꝛelertim cj dñs u — — ke ſt ci vi ric ſit 8 7 35 Miſtin. decima in hac hoꝛa ſpũm parit⁊ vitã amiſe rit. Audiẽte s paſtoꝛes dꝛoſſatuz de⸗ fũctũ foꝛe⁊ infeliceʒ ſpim efflabiſſe ſtatim intellexerũt fragoꝛẽ illũ quẽ paulo añ audier ant nõ tã hominuz kfuiſſe ꝙ; demonũ Vñ vſq; in hodier nũ diẽ dicũt maledictã illã aĩaʒ a de monibꝰ ad inferna tranſlatã. Satiꝰ igitur fuiſſʒ penituiſſe ac ↄfeſſiõis re media ſanij q̃ſiuiſſe.qᷓ; a tã hoꝛrẽdis comitibus ad eterna ſupplicioꝝ loca iſſe deductuz. UWũo ciuitas quedaz famoſiſſima o ꝙ in ea rekriguerint officia chari tatis celeſti igne ↄflagrata ſit. ¶xx. ¶In territoꝛio pameralenſi inligne qð dã opidum erat vbi licʒ luxuria. ebꝛietas.vſura falſitas ac nonnulla alia vicioꝛũ genera virulẽtis imꝑys ciuiũ pectoꝛa ſubdidiſſẽt. crudelitas tñ ⁊ ĩmiſericoꝛdia in paupꝑes atz pe⸗ regrinos vſq; adeo oĩm aios poſſi⸗ 5 debat. vt eis pꝛe famis anguſtia aut egrotãdũ ibi eſſʒ aut celeriꝰ menibꝰ decedendũ. Mulli vel aqmodũj pau ciſſimis dabat elemoſyna raro cle⸗ entia aut miſericoꝛdia cuiqᷓ; impẽ debatur. peregrinis hoſpitia clauſa erat. que tñ nõnũqᷓ; lenonibꝰ patue⸗ rũt. Quid moꝛoꝛ verbis In tãtuz ex ecrati ſũt lacerã mẽdicãtiũ togam vt terribilẽ dente lupã mallent qᷓ hanc videre ꝑꝛe foꝛibꝰ. In malũ pꝛodiga ad boni parca. non minꝰad pietatẽ qᷓ; ad diuinij tumoꝛeʒ neſcio lapidea veriꝰ an calibea dicã. Veruʒ ꝙ hoc experta hʒ omnis etas deum nuiiis minꝰ q; ĩmitibꝰ miſereri docendij in ſtiſſime reoꝛ nec in iſtis hanc ſeueri iudicis cenſurã fefelliſſe.vt q̃rũcũq; ciuitatũ eines conſules atz ꝓcõſules viri ſimul ⁊ feie hec legẽ audire ve tigerit. diſcant laſciuie mninꝰ⁊ miſe ricoꝛdie magis oꝑaz dare.cũ h̊ ſola ſit ꝑ quã ⁊ roboꝛe regna ⁊ ciuitatuʒ ————————— toga circũdatus tã exeſã pallidã miſerandã pꝛebuit perituris effigieʒ menia rerum affiuẽtia coaleſcꝗ̃t.Cñ igirur p̃dicti opidi infelix popul⸗cõ geſtis crudelitatis augmẽtis fieret indies ad pietateʒ rigidioꝛ. ad pcc̃a cliuioꝛ.⁊ ad dininuz timoꝛẽ auda ci ꝑuerſitate in ſenſibilipꝛ ↄpulſus ẽ fo ꝛtiſſunꝰ atʒ clemẽtiſtimꝰ deꝰ impi etatis male firmã̃ arcẽ graui cẽſura ſubuertere. Wec hoc fecit ad clemen tiã pꝛona diuinitas niſi pꝛouidenti exẽplo ꝓbauiſſʒ habitãtij ciuitateʒ inclemẽtiã vſq; in ip̃ᷣm ꝑditiõis mo mentũ obſtinata malicia durauiſſe. Vlenit igitur angelꝰ dñii veſꝑi exicia le excidiũ pꝛecedẽte in ſpecie paupe⸗ „ ris peregrini qᷓ alba ni falloꝛ 5 vili 3 atz vt eti ſi ferrata pectoꝛa habuiſfent merito ea ꝓſpecta ad clemẽtiã impẽ dendã molleſcerẽt. Sed heu durioꝛ ferro eoꝝ crudelitas non potuit e⸗ molliri. Ande ab oĩm oſtijs cũ ſma execratiõe atz indignatiõe repulſus ad pconſulis tandẽ oſtiũ venit. Aqj cũ ſicut a ceteris hoſpitiũ ⁊ modicã cenã ꝓ x̃i noĩe ſibi tribui poſtulaf ſet benigne atz charitatiue amplexꝰẽ ⁊ in domũ cũ debita veneratõe rece pt'.Mã is vir totꝰ clemẽs erat.⁊ in recipiẽdis peregrinis ꝓmptiſfimus XCum igitur pꝰ paruã tꝑis moꝛã an gelꝰ 7 ꝓconſul amica inuicẽ collocu tiõe pariter reſediſſent ⁊ hoſpes er verbis peregrini ardoꝛe intime cha ritatis cepiſſʒ magis magisq; flam meſcẽ ductũ in partẽ viri angelꝰ do mini docz pcẽ̃a lachꝛymis tergẽ.ſers vare pꝛecepta. miſeris opeʒ pietatis impendere.deũ timere.atz ſic inſtru cto cinitatẽ celeriꝰ igne periturã inſi nat. ad quã inſinuationẽ cuz vir cõ cuſſis valido timoꝛe mẽbꝛis cepiſſʒ etiã de ſue domꝰ ſalute ambigẽ. Me paueas dñi hunciꝰ inqt. Tua dom? 5 3 inter Hãmeos globos libera KHabit. hoſpitio charitatis nõ nocebit incẽ diij. Nã ſceleri debetur non charita ti ſuppliciũ. t his dictis angelꝰ dñi ex oculis ſe videntis viri diſparuit. Poſtera igitur die fuit rumoꝛiſteꝑ „ plos ꝓconſulẽ videlicz de ciuitatis ↄfiagratiõe oꝛaculũ recepiſſe. Et cũ merito cines cũ niniuitis debuiſſent ob terribilẽ denũciationem ad pñie remedia firmiſſima refugiſſe. auda cia peruerſitate.⁊ obſtinata malicia pꝛauis conſulibꝰ freti venerabilẽ vi rũ irridere maluerunt. ꝙ girouago nimiũ credulꝰ extitiſſʒ. q; lach?ymis „ trati iudicis aĩm mitigare. vñ neceſ ſe erat ⁊ e celo demiſſũj vatẽ verũ exi ſtere ⁊ ꝓdigo ꝑditionis effectu reue rendũ virũ caiũnia libeꝝ remahere. Tremat můdꝰad tãtůj ꝓdigiũ. Vide res ſubito mugire tonitrua qᷓti traʒ ventoꝝ impulſibꝰ⁊ repagula oꝛbis inuiſis tempeſtatib? ꝑturbari. Tãcẽ tanta vis fulgurũ in hãc ciuitateʒ e ecelo diffula eit.vt neduʒ inſtar lumi noſe lãpadis igmũ globi terribile p buerint lumẽ vicẽtibꝰ.B; inſuꝑ etiaʒ edax incẽdiũ tãto impetu in qᷓſcunq; cremabiles res violẽtie ſue arma vi bꝛanerit.vt ecẽijs. turribꝰ. domibus oĩb?q; vaſtatis. etiaʒ neſcias fiãmis cedẽ petras violaret. Añ nec inip̃is ſub terra petris qʒ ſitis penoꝛibꝰ res tute erant. ſ oĩa ꝑditiõi patebãt.ſo⸗ la ꝓconlulis domꝰcũ qͥdaʒ monaſte rio inibi ↄſtituto inter kurentis incẽ dij fãmas integra atz inuiolata per manſit. Womines aũt q in duitate erant. dã vero cũj ſuis rebus exuſti ſůt. dã aũt oĩbꝰ relictis nudi de in/ cendio egreſſi lunt. nihil pꝛeter aĩas ſaluare cupientes. V qᷓ feliciꝰ us cũC( paupibꝰ diuiſiſſent ꝙᷓ ranto ꝓcigio res ðomꝰ⁊ oĩa perẽidiſſent Ciien in ciuitate gripe ſwvol ð dipenlatoꝛ res monoſteri in hſte poſſidens a demonib? hoꝛren vo qᷓdam mõ ad inlerna in e deue⸗ hitur.(rxi. enſi q̃ ni falloꝛ in partibꝰ laxonie ſi ta eſt diues erat rebꝰ vt res ꝓba⸗ punt fide paugrimꝰ. Is cũ in eadeʒ ciuitate monaſterij cuiuſdã viro?z neſcio an monialiũ ↄſtitut? eſſßʒ in re bꝰ tꝑalibꝰ diſpẽſatoꝛ. monaſterij res qnrtüz ſine nota potuit in ſuos vſus diſtraxit.⁊ ad ſue auaricie paſcẽdas faces inſatiabiles dirupta fidelitate ↄgeſſit. qð ců diutiꝰ ꝑegiſſz lecto mo ritur? decubuit. Verũj quia nõnũqᷓ; calibea pectoꝛa ĩininẽte moꝛte timo re frãgũtur ⁊ ↄſciẽtiarũ tenebꝛoſiſi me latebꝛe diu celatas feditates eru ctuãt.vir iſte iniuſtaꝝ reꝝ mole per territꝰfiliũj ſnj quẽ ni falloꝛ vnicuz pabuit ſecretiꝰ aduocatũ ad ſe ſic af fatur. Ecce fili moꝛiturꝰ?ſum ⁊ iudi⸗ ci dño deð quẽ nyllum latet ſecretũ pñtandSit igitur nõ inee mõ led ec tue ſaluri pꝛohideam indico tibi me monaſterij qð noſti nõnullas res in inſte hactenpoſſeciſſe qs niſi reddi deris te parit᷑ ⁊ me ꝑdita ſalute dã⸗ nabis. Redde igitur qð tuũ non eſt ne id qʒð tuũj eſſe p̃t ſiiuſt fueris re⸗ gnij ainittas. Maz ego1d libenrer ef ficerẽ ſed nic ingraueſcente moꝛbo facere vhibeoꝛ. oꝛitur p? hec pat᷑ S „ ⁊ in cymiterio pꝛekati monaſterij ſe⸗ pulture locũ accepit. Sʒ quia duri eſt emel iniuſte parta relinquẽ reti⸗ nere potentẽ. filiꝰ patris ãmonitiõe ↄtẽpta qð pater ininſte congeſſit in „ iuſtiꝰ ipſe retinuit. W res nimis hoꝛ⸗ renda? merito pauẽda vniuerſis pa tribꝰ. qui vt ſuis filijs rerũ terrensꝝ copiũ relinquãt.vſura furto.rapina atz multis ſiibus equitatis iura di⸗ — — nunt n nokpe pẽ niuloꝛ micz — nonrn. zici E nllun laurt ſecret rnöneemöld et ceum ico thine wli invlas resin ſ— npoœ dů⸗ he eſ ioſt' weris rei ego ilbe acſcene moꝛbo toriwr p pecpai růpũt. vendũt aĩas viliſſimo pꝛecio. ⁊ſe ſnas qʒ ꝓles qbꝰ vltã etnaz vu dere debnerãt ĩ ꝑennes fãmas ſent parricide det oꝛquẽt. Veterũ vt ince ptaꝓſeqmur. Erat nõ longe acymi terio illo ĩ qͥ pꝛedict?vir ſepult' iace bat molẽdinu qõᷣdã.ꝑ cuiꝰ feneſtras cũ is qᷓ molẽdino p̃erat vagos ocu ſos circũferret vidit eqͥdẽ q̃ndã terri bilẽ vultu habitu nigrů. nigro equo ſubuectũ.ducentẽ qᷓ; ad latꝰ ſuũ aliũ quẽdõ equũ nõ minꝰ ſuo terribilem vterq; ꝑ vices igneas q̃ſdaʒ ãmas ꝑ nares oꝛa q; diffuderat vt foꝛnaceʒ potiꝰ q; beſtias eſtimares. Terret᷑ pᷣmqj inuiſo ꝓdigio hec intu ens hõ. led dem cũ eq;tẽ illum rapi do curſu verſus cymiterinz agi ↄſpi ceret.⁊ loco cui inerat ꝓximaſ. qͥ⸗ nam eſſʒ ⁊ q̃ͥ ꝑgeret indiuit. Tac ir eques ad pᷣmã qõnẽ. ſed cũ ille ſcðo — tertio iteꝝ atʒ iterũ qͥnã̃ ꝑgeret cõti nuatis vocibꝰ clamitaret. in viꝝ ter ribile lumen eq̃s intoꝛq̃ns. qͥd me fa tuis inqͥt qõnibꝰ laceſſis Tace ne in terrogaſſe qñq; peniteat.iẽt pꝰ pᷣ vi dente viro ad cymiteriũ p̃fatũ ꝓce ſit. vbi cůj añ introitũ vnů ſcʒ vacu ſeſſoꝛẽ equũ reliqſſʒ cũ reliqͥ cui inſi⸗ debat ad ſepulcrũ pꝛedicti diuitis ᷣ cipiti greſſu ferebat· quo cũ veniſſet tãto vocis fragoꝛe ſepulto vt foꝛas ꝓdeat imꝑauit vt velut vehemẽtiſſi mo qͥdã tonitruo celũ terra q; pen⸗ Dula ſtatiõe ↄtremẽt Btupenda res ſtatim hac voce cõpleta remouet᷑ ſe⸗ ulto ſuꝑpoſitus lapis humus inie⸗ cta foſſe reijcit. parulũ iter patuit ꝓ dituro. It cñ egreſſus qᷓ ſepult? fue⸗ rat vidiſſʒ eqtem illum ceu ouis tre pida viſo leobe intremuit.⁊ circũple us palũ qᷓ illic ↄſtiterat ne abducẽ tur miſeris pꝛecibus poſtulauitTñů imitis eq̃s contẽpta ſpꝛeta q; pꝛece vi auulſij palo eiulãtẽ atʒ renitentẽ „ hRieuerit cũ magis debuiſſʒ de q̃tuoꝛ igrum ꝑditione gaudere. ſecũ ire coegit Verum vroibꝰmani keſtũj fieret q; grauibꝰiniuſte sdqᷓſita rum rerũ ſarcinis miſer ille onuſtus incederet.qᷓ; q; ponderola dãnãdoꝛũ ho im futura lint coꝛpoꝛafactũ ẽ vt vbicũq; ꝑ cymiteriũ iens pedẽ polu erit. fere vſq; ad genua ꝑ duras are⸗ nas dimitteret ffelix gleba veſtigia. Lñ igitur tam tediolo Itinẽ àd erpe ctãtẽ pꝛe cymiterio equi ꝑueniſſent vieciiſʒ qʒ eques hãc milerã pꝛedaʒ vdipenſatoꝛẽ loquoꝛ indignanter in equũ.tãto impetu verſus tartareds domos beſtias egit. vt tribꝰ remoti fimis ſaltibꝰpᷣinũ in terrã datis naz ſi me non fallit memoꝛia qndecim cu bitis a ſeſe diſtabãt. reliquum iter li⸗ bꝛate ꝑ aera terribiles beſtie aqlarũ moꝛe volãtiũ conſũmarũt· At ne res iſta friuolã de ſe audiẽtibꝰ fidẽ exhi beret diuina diſpenſatione factũ eſt vt palus ambuſt? viri ↄplexibꝰ.ꝓie⸗ cta tumulo eminꝰ petra.viri beſtia⸗ rũ qʒ pꝛeſſa veſtigia necnõ? vacua cadauere hians foſia narrate rei vf qʒ in pñtem diem irrefragahiles te nies exiſtant. Ceterũ vir ille q hec vi derat tam hoꝛrendi pꝛodigij molez non ferens.poſt nouẽ dieꝝ acerbain ſatis infirmitateʒ defůctꝰ eſt.⁊ neſcio quo diuino iudicio huic vite ſubtra ctus. Videant'ergo qjcũc; diſpenſa⸗ toꝛes ne res ſue fidelitati cõmiſſas ĩ⸗ juſte aut congregent. aut iniuſte cõ⸗ gregatas poſſideãt. Wũo demon demonẽ viſus ẽ irri dere.eo ꝙ perditioneʒ vnius anime um qdam tge in ãbone qͥdaz ſo 8 lẽnis pꝛedicatoꝛ capta occaſione ve hementer ſatis dure q; cõtra vſura⸗ rioꝛum maliciaʒ inueheret. neſcio qᷓ miſeratione diuina factũ ſit. vt qdaʒ illius officij colluſione kedatus caſu S iüj ——————————— —— nõ nqᷓ; ſermones viſitare ↄſueuerat ectiam ꝑtrãſiret. Is cũ inter eũdum audiſſet ſaluari non poſſe res vſura partas retinẽ volentẽ. nil diutiꝰ mo ratꝰ ibi abijt ⁊ in hmõi re male ſibi dſciꝰ vehementer ingemuit.?⁊ pꝰ pau cas dies grauiſſimã infirmitateʒ in⸗ currit. Xz igitur lecto decũberet⁊ moꝛtis impꝑia vitalia fatigarent.miſ ſo nũcio p̃fatũ pꝛedicatoꝛẽ aduoca uit. Cui poſcᷓ; cuz inłtis lachꝛymis vulnera aĩe ſue ꝓfitẽs detexiſſʒ. indi⸗ caſſʒ qʒ poſt mlta fere oĩa bona ſua ᷓ exuberãtiſſima erãt vſure pꝛeſicio adqᷓſita eẽ.atz ob id ſe timere niſi ſi⸗ bi citiſſime daret᷑ falubꝛe ꝓſiliuʒ.eter ne vite gaudia perdituꝝ.pꝛedicatoꝛ ſe iens in rebꝰ arcuis nil p̃cipitãter agendũj.cepit aĩo plura reuerſare at ; confitẽti viro reſponſuʒ differre. õ vbi infirmꝰ vidit.qd trepidas ĩ it. tuij eſt pꝛecipe meum obtꝑare? libere qͥcquidʒꝓ jalute mea faciẽdũ reris iube. Parebo etiã q̃ntũcunqʒ graue videatur qʒ iuſſe ris. Tũ pꝛedicatoꝛ. Mon video inqᷓt tibi fili viã ſalutis.niſi q̃ttuoꝛ fideliſ ſumis viris qͥrũ tibi ꝓbitas cognita eſt. ad hoc eiectis illis qͥs vſuris? fe noꝛe ſpoliaſti res ſuas reſtituas.te⸗ q; infirmũ atz inuglidũ ⁊ oĩbꝰ rebꝰ ſpoliatũ.velut paugem? mendicuz in publicũ hoſpitale ferri pꝛecipias ⁊ ibi vſq; ad moꝛtez · quia alind iter adqrendoꝛũ ſũptuũ tibi infirmo nõ pz de elemoſynis viuas Fauet egro tus ſalubꝛi conſilio ⁊ ꝓtinꝰ aduoca tis q̃ttuoꝛ quos fideliſimos puta/ bat ex amicis ſuis.ſubſtãtiam ſuã to tã eis diſtribuẽdam a quibꝰ vſura⸗ rie recepit ↄmendauit.? ſe ad publi⸗ cũ hoſpitale recipi cũ debita inſtan tia poſtulanit.firmiter ſtatuẽs ĩ aĩo ſuo ꝙ ſiſanitas ↄcederetur victuro nũcᷓ le contra eqᷓtatem talia tãta qꝙ; auſuruz. Poſtera nanq; nocte vidit pꝛedictꝰ pꝛedicatoꝛ confeſſoꝛ ſuꝰ de⸗ monem quẽdã ĩ iuuenili foꝛma ama rius flentem ⁊ altis vocibꝰ einlantẽ. alterum quoqʒ demoneʒ vidit ĩ foꝛ ma ſenili multis canis reſperſum ha bentẽ caput.⁊ hunc inſolentibus ca⸗ chinnis pꝛioꝛis demonis anguſtias irridentẽ.de quo cuz vehementer ſe⸗ cum ipſe ſtuperet.audit ſenioꝛem de monem iunioꝛi dicentem.Cur fatue ploꝛas? Reſpondit iinioꝛ. Quomõ inquit non merito ploꝛeʒ cũ hůũc ſce leſtũ hominem quem taz multis an nis ſub mea tenui dominatione ca⸗ ptiuum.nunc cum in toꝛmenta rape rem me videam amiſiſſe Muid dicã cum ad euz rediero qui me ad hui? hominis damnationẽ pꝛocurandaʒ emiſit? Munc video inquit ſenioꝛ de mon ꝙ maioꝛ in ſenib?q́; iuuenibus ſit ſita ſcientia. Falleris miſer. Non enim ploꝛandum ſed letandum eſt ti bi. Quippe qui non damna lucra recipies. quapꝛopter ceſſent gemit? inſulſas cohibe ſtulte quere las⁊ exe cutoꝛibus illis qui ſubſtantiam viri diſpartiendaz receperunt retia texe. ⁊ felici cõmutatiõe pꝛo hoc vno ho mine hos quattuoꝛ in tuaz videbis poteſtatem cõmeaſſe. Tunc videlicʒ cum illam pecuniam quam redden dam ſuis poſſeſſoꝛibs ſuſceperũt.vel in parte vel in toto vt frequẽter hu iuſmocdi officij homines facere ſoli⸗ t ſunt iniuſtius ſibi ſeruauerint. t tunc cumn gratia ad tuum pꝛincipẽ qᷓ te deſtinauit remeabis.cuʒ ꝓ vna anima quattuoꝛ animas in abiſſum ſue dãnatiõis refuderis. Demonibꝰ inter le iſta loquentibus pꝛedicatoꝛ q hec in viſione perceperat ad ſeip̃ʒ reuerſus eſt.⁊ nedumn illis quattuo? 1 — nrs q lam d audita blicis ad le teſtan ſylcep cauit. penite Fiuſt tiaſibi pac vi nouit. ſcio d talia i pꝛedie dus ſ exec qic per velin viliſ iter L patr pent (r rẽhtib busr dam m vi milit Veru cus e pigm neri p Fral Wate peren ch.nec Pꝛohl lalntie igitur vhtu viccis K. Lunc viclicʒ nbs uſaperitn no vt frequrb viris qui hominis penitentis ſubſtã tiamn viſpartiendaʒ receperant via nudita qʒ narrauit.ſed etiam in pu blicis pariter ⁊ pꝛiuatis ſermonibꝰ 2derroꝛem cautelaz qʒ eoꝛum qui eſtamenta decedentium diſpenſᷓãda ſuſceperunt repetitis vicibus pꝛedi⸗ cauit. Egrotus aſjt pꝛopter veram penitentiam celeſte regnũ accepit. ð ꝙ iuſte vel iniuſte erecutoꝛes nego ria ſibi cõmiſſa peregerint quo ve ex hac vita decedentes deuenerint deꝰ nouit. ego non noui. Moc vnum tñ ſcio deum demones compuliſſe vt talia inuicem loquerentur quaten? Pꝛedicatoꝛ deuotus pariter ⁊ facun⸗ dus haberet. vnde teſtamentoꝛum executoꝛes inſtrneret: Videant igit quicunq; moꝛientinum executoꝛes ne per alienam ſubſtantiam pꝛopꝛiam velint animam condemnare.⁊ pꝛo viliſſimo pꝛecio vitam vendere ſem ſternam h Muod filius amoꝛe⁊ perſuaſione patris apoſtatans vna cuʒ patre re⸗ pentina moꝛte perenſſus eſt. xxiij. Erat quidam adoleſcens qui pa rẽntibus cognatis.patria.domo.re⸗ bus relictis congregationem quan⸗ dam deuotoꝛum fratrum de cõmu⸗ ni vita ingreſſus cepit domino ĩ hu militatis ſpiritu denotius deſeruire Verum cum pater cuiꝰ ni falloꝛ vni cus erat reſciuiſ. amabile videlicet pignus ſuum in aliena patria deti⸗ neri.perturbatus doluit vehemẽter. 2 grahiter tulit exoſam abſentiam amate pꝛolis.vnde nec amoꝛe vite perennis. nec terroꝛe pauendi iudi⸗ cij. nec eterni ſupplicij timoꝛe potuit pꝛohiberi.ne filinmn ſunz ab incepto lalntis itinere reuocaret. Frendens gitur ⁊ ira flagrans ſecum deferẽs petus. quaſi vꝛla raptis catulis per viam ſeuiebat. Peruenitur tancem ad filium exitum ſuadet non andi⸗ tur. multa pꝛomittit pernitur mina tur dericetur. Effuncit interim la⸗ chꝛymas delirus qmoꝛ.⁊ heu per vi riles patris barbas effeminatis gut tis ſtillantibus militis chꝛiſti cepe⸗ re vires molleſcere. intringi robur poſitum vacillare. Duoð vbi vſce runt deuoti illi fratres cõmilitones ſcilicet iunenis. ammonito pꝛimum patre vt indecoꝛas ſibi lachꝛymas cohiberet. detracto paululum a pa tris latre iuueni perſuaſerunt. Ige Inc foꝛtiter o ingenue tiro.⁊ noli. unus terga pꝛebere telis hoſtilibꝰ Ecce fremit contra te malignus ho ſtis et per pietatis arces menia tne ſalueis obugnat. Wuapꝛopter ſta vince vice ne ceſſeris. Virilibus nũc age bella lacertis. Mam texitur ĩce leſtibus pulcrum diadema victoꝛi. At contra ſi ad patris nephariam ſuaſionem chꝛiſti ieſu crucem pꝛoie ceris. atqʒ verſa cernice flagrantem ſodomam elegeris reuidere.vide ne deſertum per te chꝛiſtuʒ contra teꝓ⸗ noces Vide ne patri redditus te pa trem qʒ tuuz chꝛiſto ſurripias vide he apoſtatis debitã ſeneri iudicis cẽ ſurain incurras. Solet enim deꝰ du rioꝛi apoſtatas virga ferire ⁊ poſt ſe mel violatam amiciciam moleſtioꝛ hoſtis exiſtere. Sed o inſtabilem ex itum rerum moꝛtalium. Jactarunt in ventũ fratres verba ſalubꝛia iuue nis patrẽ ad ſeculum ſequitur moꝛi⸗ turus. Abi cuʒ longos ſuaues qʒ di es ſeſe habituros infimul putauiſſẽt ſeuiẽs deꝰ in vltionẽ ꝑfidie pᷣmo⁊ ximo menſe nõdũ ꝑtrãſito repẽtina moꝛte vtroſq; percuſſos ad iudiciũ venire citauit. In quo qᷓ ſeueruz in W ———————————— — Mouiter conſcripta inuicẽ parricide recepe cenſoꝛem.qᷓ; cunie ⁊ mala libertas vt pz in exem rennb iudick.q; acerbũ hoſtẽ qͥeri plo pꝛorimo de pre duocã hñre q̃r tne molẽ intelligit nõ poterit ig; rnoꝛ lilios volentes rellgioſi efici⁊ dit norare. eto ergo qſcũq; patres ne intrare oꝛdinem(rv.„ filios ſuos a militia xp̃i velint retra ¶Moni virũ quẽdã dſularẽ nõ bal iter here.ne ip̃os cũ filijs ad ſitem ruinã ſa ſede ꝓgenitneq; incognite kame ean cpntingat vuenire quẽ ſioiare vellẽ non vꝛbes mõ G„ſi FPrlein pꝛo pcẽis lachꝛymãs hec ⁊ gentes? patrie mecũ noſſet Sc& tñ volens ↄtiteri a demone iridet. ne alicul aut ruboꝛis pudoꝛem aut 3te ¶Erat qdã feĩa q̃ poſiq Wxxiij. diffamiã generẽ reticitis noĩb?⁊ vi nnis òĩa pcẽa ſua in conkeſſione detexiſiʒ ri⁊ oppii id qð de eo veriſſima re⸗ byr vnñ ſolũ pcẽm in coꝛde retinnit qð latione didici bꝛeuiꝰ qͥ potero ĩtima vel pꝛe mala verecũdia non audebat re bo.vt vel er eo ſqͥde pareat oĩbꝰ au i uelare.Conſciẽtia tñ ꝓpꝛia lacerata dituris. q̃ntũ pueris iuuenibꝰ q; no ₰ vſq; adeo grauabat᷑ vt iens ad eci ceat ad libitũ habere pecumias.⁊ in⸗ zſe cleiiã añ qðdã altare ſe totaʒ lachꝛey rẽpeſtiuã eis concedẽ libertatẽ. Pa ſi mis intulã ꝓſterneret dñm poſtulãs buit igitur pꝛeſignatus vir exceptis i vr ſibi ilud pcẽm qð nulli hominuʒ foꝛmoſis filiabꝰ q̃ttuoꝛ filios inne⸗ fül auderet aꝑire abſch confeſſionis re⸗ nes certe facie decoꝛos.elegãtes foꝛ mecio remittẽ dignaret᷑. q̃ in ſuſpiri ma.ꝓb itate inſignes qͥrũ dũ maio* is ꝑdurante ⁊ Ketibꝰ vidit ſacercos natu diuino timoꝛe pariter? auhoꝛe qui tůc in ecẽia aderat demonẽ quẽ ꝑfulus oꝛdinẽ regulariũ canonicox dazʒ ſupꝛa hanc feminã huc atz illuc qui tunc pꝛout ⁊ nunc eſt floꝛentiſſi volitare.⁊ pꝛe imoderata letitia nõ mus erat intraſſs fatuo doloꝛe ſau⸗ m potuiſſe cohibere cachinnos Inde tius genitoꝛ cũ reliqͥs filios lenioꝛeʒ re demonẽ ꝑ nomẽ ieſu xp̃i coniurans ſecuturos timeret. quẽdam ſibi fami cur inquit maligne in tãtũ exultas? lliariſſimũ virũ adit. cui angoꝛes ani cũ tãta inſolentia laxas frena letitie? mi ſui pꝛofũdẽs. Wuið agam inqͥt? p 1 Sic quid vides q te tãtũ exhilarat Iuellũtur a lateribus meis vlſcera Peſpondit demon. Wũo nõ m erito mea ⁊ filij mei ꝑ q̃s poſteritas mea riderẽ videns ꝙ hec mulier ploꝛãs nobiliſſime fnerat ꝓpagãda clauſtra gc einlãs currit ad iferos exiſtimat petunt. Anus iam abijt·? vr veriſſi„ bernn fietib pcẽoꝛ ſoꝛdes non ↄfef inys fyruri vares euẽr' inorum pro ki ſas diluere. ad ün— ir bitas ſignat.reliq duo ad idem faci n rifione non remiiione digniſſima. eudum diſponuntur. ⁊ eo vſqʒ per ei Iacerdos igitur audiẽs ad feĩaʒ nentum eſt vt illos non valesʒ pꝛo ne trãſit vila pandit. ad ↄfeſſioneʒ inte hibere. Sed quio de quarto fururi rã pauidã cohoꝛtatur ⁊ valnit. nã ſit ob i mbecilie etatis dubiã eſtima. tu leĩa ſtatiʒ pudoꝛis ſui victrix effecta tionem ignoꝛo. Sd quem ile.Cohi 3 ab pcẽm qʒ eotenꝰmale celauit humili be inquit hos fatuos tuos gemitus pe ter ⁊ cũ lachꝛymis eſt confeſſa.ð et?d glia que te inuito eueniũt has re cernẽs demon cũ clamoꝛe valido? erug querẽlas. Mam ꝙ filij tui ad e erro in ectia fetoꝛe dimiſſo anpli chꝛiſti miliciã pergunt cur inſteron„ 9i non viſendus diſparuit. ſabẽ non latis intijeoꝛ cum tu ad id 5 Ouã nociue ſint iuuenibꝰvate pe videris eos ecucare Wẽpe dů reſcin — tu usvrtapts moꝛ füose owdegitsſo s idinia ve parito glr unoncor nuct founii lno dolr ſu sflos wiot gröounſtittn ulno wnhi us vller polus We . it an wſi 7 dſilia infiexibilis mala moꝛte depe⸗ dis ab eis efficacẽ ad laſciuiã magi ſtrã lihertatẽ. dum ꝓhibitricia fatui diſcurſꝰcoꝛdis ĩꝑia.dũ pecuniã eis ꝑ quã ad ſecularẽ iſolẽtiã patẽtiſſimũ er ẽ hr̃e non ſinis.ie iudice ĩ tuis edihꝰ cogis religioſe vite rudimẽtis aſſueſci. Et cur indignaberis ſi id a⸗ gãt in ꝓuectioꝛi etate ad qð agẽdũ a te pr̃e duce magp̃o ſub teneris an⸗ nis iuſtituta ceperũt. Vexꝝ ſiilloꝝ qᷓ bꝰ nñc times ab religionis ingreſſu velis veſtigia cohibẽ audi ↄſiliũ. Va marſubijs pecuniã. da greſſibꝰ liber tatẽ· da adoleicenti feĩaꝝ q; laſcina ↄſoꝛtia? niſi me expta frequẽter opi nio fallat facile petita recipies. Fe⸗ cit vir ꝓut erat edoct? ⁊ iunioꝛibus filijs diuino pᷣſidio in ua ĩnocẽtia ꝑ Durãtibꝰ ſenioꝛ de trib? q paulo añ religioſiſſimꝰerat mutat aĩm.moꝛes poſitũj.⁊ bꝛeuiſſimi tpis interuallo incurrẽte patnã edẽ impꝛegnata fa mula domꝰ illegitima ꝓle fedauit. rogo ergo qſeüch pr̃es he filijs ſuis intẽpeſtine libertatẽ tribuãt. ⁊ ne eo rũ marubia nociua ſibi velint pecu nia adimplere Wõ ꝑtinax inuenis ⁊ ad maioꝛũ . rxvi Moui iuuenẽ honeſtiſſimi ſcabini filiũ aſtutũ ingenio.ſed ꝓpꝛie pruden tie plꝰ ꝙᷓ ſuã etatẽ decebat aĩo ꝑtina ciꝰ inherentẽ. Is cũj in qjrto loco da uentrienſis ſchole reſideret.neſcio q; ſpũ inflãmatꝰ pꝛedicatoꝝ oꝛdineʒ qᷓ tunc ſicht? nunc noua refoꝛmatiõe abunde refloꝛuit.? refoꝛmatiõis ſue palmites lõge lateq; diſperſit intra re diſpoſuit. Ancierũt hoc q̃dã q in/ yenis naturam melins ꝙ ipſe fecit „ ppexerãt.q quia hãc rẽ incõſultã ſi⸗ bi viderent ſuaſerunt vt ſtuciũ ſuum dtinuarete? interim ſe de hae re ma⸗ turiꝰ delibersret. Bpernit iuuenis conſcripta adhuc ⁊ turbato aĩo ꝓcedenti ꝓxi⸗ maſſʒ · arreptũ ꝑ capilios maledictũ hominẽ tanto inpetu violẽtia qʒ in terrã deiecit.vt vi actꝰ glomerato e⸗ minꝰ viro demon auulſã cuʒ ſua pel lee capite comam manu retinerit. 2 ſãguineã coꝛonaz miſero durꝰbar⸗ bitõſoꝛ totõderit.Cũq; ad hoꝛã pdi tis ſenſibꝰin terra iacuiſʒ nona coꝛo na aphanꝰ ſacerdos. veniũt ad euz qᷓ eñ pauloante in ecẽia maledicenteʒ anudierant.?⁊ de repentina viri plaga nimis attoniti ſemineceʒ toto verti⸗ ce cruẽtatum ad pꝛopꝛia retulerũt. vbi pꝰlongõ inſaniã tandẽ ꝑdite rõ nis vſũ recepiſſz.oĩbꝰ oꝛdinẽ circa ſe geſte rei dnũcians de cetero durioꝛi verbẽ doc̃tã linguã a maledictione ſacerdotũ cohibuit Põ ſacerdotem in diuino offi diſtractj demon trriſit. cio 7 uit qͥdõ ſacerdos maioꝛeʒ carm qᷓ; ſpiritui curã inpendẽs. Is dů vi ce quadaz honeſtos viros feminas qʒ ad ſuum conuiuium inuitaſß mã cipio cui hoc ex officio incumbebat non vili pꝛecio coemptos piſces ig⸗ ni buliendos iuſſit apponere atqʒ huiuſinodi cura diſtractus ad cele bꝛanda diuina myſteria ipſis etiam angelicis humeris foꝛmidanda mẽ te vagꝰ.coꝛde aridꝰ cura diſperſus rapido cepit curſu ꝓperare. Cũq; in media actione conliſteret? filammea merito debuiſſʒ affectione ſudaſſe.ſo licita mente cogitare cepit.⁊ impoꝛ⸗ tunis curis turbari.ne foꝛte pᷣdicti piſces aut plus digno.aut minꝰdebi. to.lalibus iniectis cõdirentur. Verũ cum pꝛedictus ſacerdos ſe ab hmõ ? tali hoꝛa indecẽtibꝰ fantaſinatib?ꝰ non cohiberet· Tum ecce diabolns ceu tetra quadam fuligine tectus adeſt. ac etlam raptum cacabum e * äne circadis e tui coqͥnalia i ale 5 bpem ſecularẽ tra o quidã rWe lEri eqͥtätẽ dece rat qͥdã poteti rtiũ germanie.qᷓ] et ſecularis iuriſò zminiſtrabats ch perro.⁊ militũ ſtre cůuallat?ꝑ canpo ſtich hominez ara in ſuo aggere ſtar ſtupenrib'oculis tione relpick. veẽ ſerto paulul cep vehebatur verſus lita dã̃ beniuole ad eñ dixit Habe re a te vir bone ſi vera interrogamti d qʒð ruſticꝰ nen ne ſatis reſponden ego 7 ſüt omnes luſtriſſimo pꝛincit dño dedigner reſp ad eij. vicergo m notz am Ndönl s enins vinſj nõ mbebet vMrsih⸗ cele etiam am erus iammen daſe inpon x poii nin debi. zbhwi unanb inbol cm mecijs fãmis vna cũ piſcibꝰ ſecũ de tulit ad altare. O coce inqᷓt nõ pᷣſbꝛ. cur fatuis curis in diuerſa diſtrahe⸗ ris?Ecce piſces hic ſůt ecce lal. vas eĩ ſalibꝰ plenũ ſimul exhibuit. Inijce qntuz libuerit? vel de cetero ſacris altaribꝰ animeqjoꝛ factꝰaſſiſte. atʒ ſic iriſa pᷣſbyteri ſupꝑfiua cura onera que poꝛtauit ſuo loco reſtituit. V ergo nimis inſtabile coꝛ humanũ curiĩtã tremenda hoꝛa in diuerſa raptaris? Ecce cel pʒ pꝛecibꝰ. tuis pꝛeceptis tota trinitas ꝑſonaruz obedit.⁊ vni nerſa celeſtis curia te ante aras eter ni regis ſtãtẽ expaueſcit.?⁊ tu miſera qã leuitate iactat? de piſcibꝰ ſalien dis curam verſas.ſtans q; añ altare Dñi dei nii in fůmoſas latebꝛas co⸗ qjne circũuadis.vt cogitatõe coꝛdis tui coq̃nalia tractes qᷓ neq;te neqʒ pncipem ſecularẽ trattare decz jo quidã ruſticꝰ q̃ndã eß̃m ĩſo lẽtiꝰ eqjtãtẽ decẽti facetia redarguit ¶Erat qͥdã potẽtiſſimꝰ ep̃s ¶xxix. partiũ germanie.q nedum ſpũalis h etiã ſecularis iuriſdictionis negotia ᷓminiſtrabat Is cũ q̃dã vice veſtit? ferr o.⁊ militůj ſtrepenti exercitu cir⸗ cũuallat?ꝑ campos eqᷓtaret. vidit ru ſtic hominez aratri ſui ſtiua relicta in ſuo aggere ſtare.⁊ aꝑto oꝛe atq; Rupentibꝰoculis ſeſe ců ſma ãmira rione reſpicẽ. ve qͥ ãmiratꝰ ep̃us de⸗ ſerto paululij cepto itinere. equuz qᷓ; vehebatur verſus ruſticũ egit.⁊ inſo lita qdõ beniuolentia vultũ ſerenãs ad eñ dixit Haberẽ aliqjd interroga re a te vir bone ſi velles ſimplicia ⁊ vera interroganti reſponla tribuere. Zid qð ruſticꝰ neſcio a q ductꝰ vꝛba ne ſatis reſp ondens dixit. Vuis ſum ego ⁊ qᷓ ſůt omnnes parẽtes mei. vtil luſtriſſimo pꝛincipi meo ⁊ gratioſo dño dedigner reſpondẽ! Et eßs alt ad e.ic ergo mihi qͥd cogitabas cumn hiante oꝛe?⁊ diſſutis maolis ſta bas.? ine ſtupens inipexeras. Cogi⸗ tabat inqͥt ruſticus.vtrum ne lanct? nartinus qui ⁊ ipſe epiſcopus erat cum tanto ſtrepitu armoꝛm miluj qʒ exercitu ſolitus ſit per viam ince dere. Ad quod epicopus paululum ruboꝛe ſuffuſus. Ego inquit non tm̃ epiſcopus ſum ⁊ ſpiritualis dominꝰ ſed ſum etiam tempoꝛalis domninus et dux? pꝛinceps. Vnde nunc me du cem exhibeo.ſed ſi epiſcopum libet videre ea die 7 diez ſtatuit ad eccleſi am veni? epiſcopum exhibebo.Id quam reſponſionem mocice in riſ cohcitatus homo ruralis epiſcopo ait. Sl non velles egre ſuſcipere nec dedignari reſponſum pꝛebere ſeruo tuo haberem ⁊ ego quod interroga rem a te. Vuere ex me ait epicopus quodcunqʒ libueris non offendes. wicit ergo ruſticꝰ. Si inquit quod deus pꝛohibeat exigẽtibus meritis dur ad inferna migraret epilcopus noſter queſo quo pergeret? Dua in⸗ terrogatione confuſus epiſcopus cum ruboꝛe abceſſit.⁊ nil ad hec re⸗ ſpondens rurglem hominem deſe⸗ ruit.haud parum inſtructus ruſtici hominis decenti facetia.vt magno⸗ pere cauẽt.ne ſi ducis magis ꝙᷓ; epi⸗ ſcopi negotia ſolicitare vellet ducis magis q; epiſcopi mercedes recipe ret. O quot epiſcopi perierunt ⁊ iaz vůc apud inferos tremit quia vtrã qR; iuriſcictionem ſecularem ſcilicet⁊ ſpiritualeʒ amminiſtrarint. qui ſi tã tum ſpiritualium cauſarum negotia tractauiſſent.iaʒ felicibus felicioꝛes in celeſti regno regnarent (wnod quidam iuuenis vß adeo in peccatum ſodomie pꝛolapſus ſit. vt nec terroꝛe eterni ſupplicij ꝑotue rit rehocari. xxx. ——,—— Mouiter conſcripta ¶In einitate dyſboꝛchenſi partinʒ Felrenſiũ erat qͥdam iuuenis qj vſq; Sdeo ad ſodomitici ꝓcẽiꝓfůcdiſſimũ pelag? imerſus ẽ vt nec terroꝛe etni Iufplicij potuerit reuocari. Is cum pluries ↄfeſius iꝑ relabẽtur ad pꝛi⸗ ſtina hmõi ſitibꝰ verbis ẽ a confeſſo re circjuẽtꝰſemel bis ter.iterũ atq ten te fili iſta ↄfeſſj ⁊ emendãꝓmit ſi pꝛo hoc ſceiere fime debẽtur cibꝰ tẽtẽ abſolui. Mernʒ quia aĩos tuos video a crimine nolle diſrũꝑe Fate⸗ oꝛ Imbecillitatẽ meã̃.de cetero te nõ poſſů abſoluere.miſi foꝛte vel adhuc velis pedẽ ab hac miſera inſania re⸗ nocsre. Dð ſi ſpopõdẽis aahuc tui miſertꝰ veniã dabo iuuentuti. Ad qᷓ iuuenis totꝰ in lachꝛymas reſolutꝰ. qjd inquit volo te diutius pr̃ verbis deciꝑe ⁊ fallacibꝰ ꝓmiſſionibꝰ fallẽ. ſi inenm ip̃m ex vno latere meo flã⸗ mãtẽ cernerẽ viderẽ qʒ iuxta eũ infi nita demonia.atqʒ ab alio latere in tuerer adoleſcentẽ aliquẽ cũ quo cri men poſſim ↄmittẽ.tõ rapidis inter⸗ dů tentatiouũ agoꝛ pꝛocellis. ꝙ nõ a ſcelere abſtinerẽ etiõſi certꝰeſſè am bos nos ſtatiz crimine ꝑpetrato ab ipſis demonibꝰ ad iferna trahẽdos ⁊ perennibꝰ tꝑgibꝰ ↄdnãdos. Nolo igitur mittẽ qð virẽtz excedit.e⸗ ſpero. nam ad iſtud malũj euirãdum nullũ mihi patens iter intueoꝛ. ñ futur? ũ inqjt flãme ꝑppetue. ⁊ alind eſſe non poſſũ. Atqʒ ſic deſpst?⁊ ſi⸗ ne abſolutionis bñficio obſtinatus abſceſſit.qᷓ ſi ſe toto coꝛde ad dñz cõ nertiſſʒ.⁊ ſe contra ſe foꝛti aĩo erexiſ ſet nedũ de perpetratis ſceleribꝰ ve⸗ niam.ſed etiã cõtra perpetrãda pec cata accepiſſʒ cautelã. pꝛeſertim cum humane voluntatis tã libere vires ſint? tã foꝛtes lacerti vt pꝛeter ĩcre atam illã diuinã qʒ potentiaʒ nulle eos contrsrie poteſtates valeãt vio £ lare. Solꝰ em̃ deꝰ hoc ſibi pᷣuilegin retinuit. vt qñcũq; vbicũq; ⁊ qũoci qʒ liberet humane volũtati poſſʒ il⸗ labi.⁊ iberrimas eins habenas ad ſua dirigere. ð ti nec angelo poj ſe conceſſit. nec vlli tribuit creature Verũ quia idẽ deus optatũ atq; fe⸗ licem terminij oꝑi huic impoſuit.ſit P eo laudabil bñdict? ⁊ gloꝛiolus? ſecula Amen Ec exemplaꝓut ea cognonĩ N nõ tõ verbis verba q; fenſuʒ ſenſui redcens cõſcripfi et plura his ſimilia vel etiã potioꝛa ſcriptis cõ inendaſſem.niſime ⁊ imp̃mentis ac⸗ celeratio⁊ꝓpꝛij coꝛpoꝛis aduerſa va litudo vetuiſſemt. Ceterũ quia nihi chrrentibꝰ bñ diſtincte q; videtur. rogo in fine libꝛi qͥ̃ſcunqʒ hoc ſpecu lũ exẽploꝛũ inſpec̃turos vt ſi foꝛte a⸗ liqua in eo ſicut indubie facient ĩoꝛ⸗ dinsta incõpoſita qʒ reppererint. ꝙ tanta feſtinantia atqʒ acceleratione collectum eſt. vr citiſſimi licz ſcripto res fuerint qᷓ collecta dictata q; con ſcriberent. ꝓperantẽ tñ ⁊ feſtinantem nimiũ collectoꝛem vix valuerint im tari. 4 Ad laudem* gloꝛiã ſempiterne? diuidue qʒ trinitatis beatiſſime ma rie virginis omniũ ſanctoꝝ⁊ angelo rum finitũ eſt ⁊ ↄpletuzʒ hoc Specu lůj exemploꝝ per ine Johannẽ koel⸗ hof ciuẽ oloniẽſem in pꝛofeſto ſẽi Wichaelis anno vñi.acccclxxxx¶. Ve q ſit debñdictꝰ in ſecyla Amen. — — — —.—— * — — N* — —