Liber Bibliothecæ Conventüs Wimpinenſis Ordinis Prædicatorum, W

„
Incipit tabula ſu per li⸗ bꝛos de cõſolatione phie hmn oꝛdinẽ alphabeti
Ccidioſi ⁊ vicioſi arguuntur libꝛo pꝛimo me. vij 3 ccuſatio crudelis li.i ꝓ.iiij Rccuſadio Boetij erga regem habu it tria vicia libꝛo pꝛimoꝓfa quarta Acrꝰ quilibet redrit oꝛcinẽ tpis?⁊ loci li.i.me. vi. In vere floꝛes ⁊ autum no vue colliguntur li.me. vt ſupꝛa Ictus ſequitur conditionem potẽtie cuius eſt actus.libꝛo quinto ꝓſa.lij. Iduerſa foꝛtuna plus pꝛodeſt qᷓ;ꝓ⸗ ſpera libꝛo ſecũdo pꝛoſa octaua Iduerſa honis. pꝛoſpera malis qua e contin gant lib, iiij.pꝛoſa ſerta Iduerſa ac pꝛoſpera adueniunt bo⸗ nis⁊ malis.iibꝛo q̃rto pꝛoſa ſeptia duerſitas veros amicos oſtendit li bꝛo ſecundo pꝛoſa octaua Aduerſitati foꝛtune dolendum non eſt pꝛopter quinq;.libꝛo.ij pꝛoſa.l. duerſitate nõ dʒ ſapiens moleſtati nec foꝛtis multitudine hominum ter
. Teri libꝛo quarto pꝛoſa ſeptima
duerſitate? ſpitate ſe hõ eqᷓliter hẽat hoꝛtat᷑ exẽj is li.iuj.me. vij Iffectiones qua. ncꝛ gaudium ſpes timoꝛ doloꝛ impediunt cognitionem veri libꝛo pꝛimo me. vʒj. Atectꝰ q̃ttuoꝛ ſũt reqre inkra cathene flctis eſt condolendum li.i.ꝓ.iiij Iger mentẽ hois deſignatli.ij. me.i
6 liena pꝛobitas?⁊ pulchꝛitudo hom
hem non decoꝛant li.ij.pꝛoſa quinta mantib qͥs vat legẽ li.iij metrexij micitiam diſſimilitudo diſſoluit bꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia micoꝝ tripler genus libꝛo.ij· ꝓſa.iij micum inueniſſeeſt pꝛecioſiſimum
diuitiarum genus.lib.pꝛo. viij.
Imicꝰ verug redre aduerſitas ſup
ros facit libꝛo quarto pꝛoſa ͥnta
m mirationis exemplũ de ſeptẽ ſtel lis ⁊ eclipſi lune.libꝛo q̃rto metro.v Ammtrantur. homines de illo quod raro fit ibidem Ammirari fecit ſenes phari ibidem
moꝛ diuinis tria facit in hominib
libꝛo ſecũdo me.viũ. 3 Anaxagoꝛas płs ſtulticiã hoĩm ſolẽ Pdeo colẽtiũ rep̃ hẽdit li.i.pꝛoſa.in. Anime felicitas in moꝛte non termi⸗ natur.libꝛo ſecuudo pꝛoſa quarta ialiũ diuerſe ſunt figure li. v me.v. Animalia cetera pꝛeter hominem c⸗ put demergunt.ibidem. Iinnt ſunt quattuoꝛ partes li.i.me.v Anni quattuoꝛ ptes reqͥre regimẽ de nni tranſtoꝛmatio peidʒ eſt q; c oꝛ⸗ poꝛis libꝛo quarto me.iij. Intiquoꝝ etas fuit ſine cupiditate li bꝛo ſecundo metro quinto Apetũt oĩa permanere reqͥre bonũ ẽ petitus require permanentia Zippetit? eſt duplex libꝛo. tij.pꝛoſa xj Appetitus require deſiderium Area fortune quare mundus dicitur libꝛo ſecundo pꝛoſa pꝛima Irma philoſop hie libꝛo.i.ꝓſa ſcha Artes liberales dicunt᷑ lac ibidem ſinus ad lyram ẽ hõ ſine attẽtion⸗ pba ſacra audiens.libꝛo.iꝓſa.iij. Alinus ðꝛ piger ſeu tardꝰ li.ii. ꝓ.ij. Auari dicuntur tanes libꝛo.i.ꝓia.ij Et ibidẽ habetur libꝛo ſecũdo me.ðj⸗ Auari inlatiabiles ⁊ auaritia vadtĩ ininitum libꝛo ſecundo metro tertio Aues tenebꝛarum require tenebꝛe uriga require currus Iuarus requirelupus Autũnus require tẽpus autnale uxiliũ diuinũ in minimis dʒ inuo/ cari li.iij. ꝓſa.ix ¶ Kuxilij diuini in⸗ iocatio a Boetio libꝛo tertio me Arbitonſoꝛ reqre in ſecuritas Wtẽ tůc reſpublice ſũt ſiper ſn
Amicoxꝛtuna infoꝛtunium ini. es ⁊ ſtudioſos regantir. i.i. pſuc
.

arlibꝛo qu — lune. ibꝛ jw ntur bomines dei0 de deilog n ſecit ſenes nis tra Lome vz. Slultaihoinit A phidt ll pꝛoſun Atas in moꝛtenon ton uudo pꝛola quam Me funtigur lvmen rn pꝛeter hominen e nt. udom. Auopartes liimen ꝑtes peqretegmẽ de manopedz eit qᷓ coꝛ arto me.ih. fut ſine cupiditutei etroquinto rmancre reqͥre bonũt uire permanentia upler lbꝛo.i. pꝛoſa; uedeſiduium* quafemundus dian pꝛoſa pꝛima bie libro.i. ꝓſa ſch es dicunt lac ibiden rum ẽ bõ ſine attẽtun⸗ ens. libꝛo.ipſa. i r ſeu turdꝰli. uh ꝓj tanes libꝛo.i.ꝓlui etur libꝛo ſecũdo meh⸗ biles ⁊ auaritia nti 0 ſecundo menotmn u reretence rrrus eupus unt tipus autinale in mmnms dʒinuo/ . Jur dumih no libꝛo o mel reqrnkmrs ſpubr ſitipoſ s rigntu Apb.
phan tin at n hon
* Peatitudo ſiue felicitas ẽ duplex li⸗ bꝛo ſecundo pꝛoſa quarta PBtiudo ẽ ip̃e deꝰ li.iij.pꝛoſa.xiij. Prtirudo ſummaẽ in deo li.iij.ꝓſa.x Beatitudo nõ poteſt auferrituoſis lihꝛo quarto pꝛoſa· ij Beati ſunt dij. Jbidem
PBeatitudo non eſt in dignitatibus.
libꝛo ſcðo pꝛoſa ſexta. Beatitudo ſiue felicitas nõ conſiſtit in bonis fortuitis lihro ſcðᷣo pro.iiij Et pꝛobat᷑tribus rationi ibidem. Beatitudinis deſcriptio.li.ij ꝓ.ij. Meatitudinem ad veram oẽs. vocan rur libꝛo tertio metro decimũo PBtitudinẽ attigere reqͥre ambulare. Beatus ois deus eſt li.tertioꝓſa. x Peatitudo reqͥre patria. Itẽ omnes Item in verbo voluptas Pellare ad moꝛtẽ homĩes nõ debẽt libꝛo quarto metro quarto Pli cã eſt diuerſitas moꝝ.ibidem. Pellum iuſtum licet li.iiij · me.iiij Pene fiunt oĩa ⁊ ꝙ mala fieri vident᷑ erroꝛ eſt libꝛo quarto proſa ſexrta Peſtie nõ beatificant᷑li.iij.ꝓſa ſeptia Prwbliotheca vñ dicit᷑ libro · iꝓſa. iiij Poerio multa noĩa annectuntur in prohemio. 6 Poetiꝰ ordinauit actꝰ ſuos ad cõeʒ
tilitatẽ ⁊ rexit romãꝓpter cõe bo⸗
.nñ pater ſeprẽ exẽplis.li.i.ꝓſa quarta oetiꝰ habnit vxorẽ pudicã? filios pꝛudẽtes ⁊ ſocerẽ ſapiẽtem.li·ij· ꝓ. iiij oetiꝰ habuit plura bona qᷓ; poſtea ſuſtinuit mala libro ſcðᷣo proſa ſcða Poetius quare infirmus iudicabat᷑
libro primo proſa ſexta
Bona corꝑis ſunt vilia li.iij.ꝓ. viij· Pona hominis ſunt rõ ⁊ intelleetꝰ. non teinporalia libro primo pro · vi. MPona thalia ſomniant᷑eſſe felicitas
ipro qudrto proſa prima Poni preterituʒ torquer li.ijꝓ. iiij PBona tem poralia querẽs in variai
cdit libro tertio proſa octaua
Bonũ ſummũ ẽ
tentiã pꝛeſtãr li.quarto pꝛoſa nona Boni femp ſunt potẽtes mali ÿo im potentes libꝛo quarto pꝛoſa ſecunda Boni non ſunt ſine pᷣmia ⁊ mali non ſunt ſine pena li.iij.pꝛoſa tertia Ponis qre non ↄtingit foꝛtuna bo⸗ na libꝛo quarto pꝛoſa quinta.
Ponñ eſt duplex.libꝛo ſcðᷣo pꝛoſa.vi Ponoꝝ pᷣmia require premig Poni pᷣmio hic pꝛuant᷑reahire iuſti. Pon veri imagines vbi inueniũtur. libꝛo tertio qꝛola nona.
Bonũ? vnñ idẽ ſunt requ re vnum· Bonũ ſummũ eſt verum i indiuiſi⸗
le lihꝛo tertio pꝛoſa nona
—
neceſſe er li.ij. pꝛo· x⸗ Ponñũ ẽ qð oĩa appetũt ii.ij· ꝓſaxi Ponũ ſummũ cuilibet videtur id qð appetit libꝛo tertio pꝛoſa·ij Poꝛeas ventus ſignificat phiam li⸗ bꝛo pꝛimo metro tertio. Bꝛeuitas vite humane li.iiij. ꝓſa.iij. PBꝛutum require vlixes Rlamitas vnde dicatur li.ſcðo proſa prima
Taeſcit hõ ex dolore li.i.metro.i Canis dicit᷑rixoſus lupus auarus libro quarto proſa tertia
Caro nihil aliud eſt mñi fanguis co/
ð metro primo⸗
iſu li.v. ꝓſa.i.
bidem.
Laſu q̃ ↄtiünt fiunt ſine cauſa Catene rationis ſunt quatuor effect? libro prumo metro ſecundo„
Cauſa mali require nihil
Cauſidici potius liberant accuſatos ᷓ; accuſandos li. quarto proſa qᷓ rta
Eã ↄtingentiũ q̃ſit li uij prola ſerta Felů q̃re dicit᷑ſtabile li. Anetro ſcðᷣo
Eelũ moue duplici motore ibidem. Eelũ quare dicit᷑ ſtare eiuſq; ſtelleji⸗
bro primo metio tertio. Circko ↄpat᷑ vita hoĩs li.iij· metro.j irce dea require vlites
Euitas eſt regẽda a khiloſopbis Vonacꝑaiia nec ſuffcientiaʒ nanaAbrimo proſa quarta:
² *

8 Claritas ſolis · require prouidẽtia ðᷣi Cognitio ſummi boni fit per creatu⸗ ras gradatun trãſcẽdẽdo li.iij. me·i· Cognitio ſequit᷑ naturã cognoſcẽtis lꝛo quinto pꝛoſa quinta
Cognitionis veritatis impedimẽta
require Turbationes Cognitio veri repellit cecitatẽ igno⸗ rantie li.iij. ꝓſa quarta.
Cognitiua virtꝰ al in nobis intelle ctiua ⁊ air ſenſitiua li.iin. ꝓſa.iij Cognoſcit᷑ rotundũ alr viſu ⁊ aliter tactu libꝛo primo pꝛoſa.iij. Cognoſcit hoĩem alt ſenſus alr ima ginatio aliter ratio aliter intelligen⸗ tia diuina ibidem. Colorphie.li.i pꝛoſa pꝛima Comedere parẽtes in certis ꝑtibus laudabile ẽ li.ij pꝛoſa. vij Comp̃hendit᷑ res aliter qᷓ; exiſtit. li. quinto pꝛoſa quarta.
Cõ coꝛdari nõ pñt mali cũ bonis nec etiã inter ſe li.iij·proſa. vi.
Cõcoꝛdia elemẽtoꝝ reqͥre regimẽ dei Cõcupiſcentia terrena ſuꝑata hõ fit diuinus li.uij.metro. vhh
Confitere nõ abſconda ſi medican⸗ tis opꝰ expectas optet vt vulnꝰ dete gas li.i.pꝛoſa quarta
Conſcie libertas Akonſcientia libera libꝛo pꝛimo pꝛoſa qharta.
Conſcia pꝛaua punni iutrinſe⸗ ce ſi exteriꝰ nõ— li.iiij. pꝛoĩa q̃rta Conſolatio phie li.i.proſa.iij.
Lõ ſules electi ducti in pᷣtoriũ ᷣm:cõ uetudinẽ romanoꝝ li j ꝓſa tertia Contẽplatio ſupnoꝝẽ nrm ꝓtra ſtul tos yropugnacuiũ libro pᷣmo ꝓſa.iij Coſitingensequire neceſſariũ Cõuictus require damnari Crapula hoiem debiltat li.ij.pro.v Kupiditas mltoꝝ maloꝝ cã eſt.li.ij. Cupiditas viri boni natu(me.v. ralr eẽ inſerta hoiby li.iij. ꝓſa.ij. Currus ꝑ aurigã neceſſario nõ vehi hbro dutop rata quarta
*
k
Amnati nllus debet niſi uictꝰ Mibꝛo pꝛimo pꝛoſa quarta. ãnatoꝝ pena require pena.
Deſideriũ ſiue appetitũ eoꝝ implere.
ſoli ſapiẽtes pñt li.iij.proſa.ij. Deſidern ⁊ libidinis dr̃ia ibidem qheꝰ deternꝰ ⁊ intuet᷑ oĩa li.v ꝓſa. vi Heo ſunt pᷣces offerende ibidem
Deus p̃ſidet vt ↄditoꝛ mũdi.libꝛop mo pꝛoſa ſexta · Peꝰ cognoſci᷑⁊ ↄmendat᷑ de gubna
tione celeſtiũ ⁊ terreſtriũj lu.i.me.v dHeꝰ ſiue ſummũ bonũ nõ inuent᷑ in
terrenis ſicut nec auꝝ in arboꝛibus li. 1h⸗metro octauo.
Heus regit omia excepto libero arbi⸗ trio libꝛo tertio metro nono
Deus ẽ immutabilis ⁊ manet omia
li iij· me· ix Peus a nullo ↄpulſus ſed ſua boni⸗
tate fecit oia ⁊ ↄmendat᷑ ex ꝑte ſapien
tie ſue ibidem.
peus oĩa gubernat li.iij. pꝛo.xij. Deo oia recta fiunt li.iii.pꝛoſa pᷣma Deꝰ rotat oꝛbem dicit Permenides li.iij. pꝛoſa duodecima. Meus tonans require tonitru
Hcus veriſſime eſt require eſſe Deus fons oĩs bonitatis ꝑ omnipo⸗
tentiam iudex equitatis per iuſticiam
libꝛo quarto metro ſexto DHei regumen li.uij metro ſexto.
Beñ eternũ om̃s ſapientes dixcrunt
libro quinto proſa ſexta. Heus oĩa videt li.v. ꝓſa ſexta. ſpeꝰ eſt ſol illuminãs li.iij. me. x
Hignitas ſiue ptãſẽ duplex.Ii.i.ꝓ. vi Hignitas reddiu males peiores. vt
tʒ de romanis li.ij ꝓſa. vi. Pignitas redd t peiores pʒ de Nero ne cꝰ põit qᷓ uor malicias li.ij.me. vi⸗ Dignitas ſi eſſʒ bona non adueniret
effimis li.ij metro ſexto. Pignitas collata iprobis non efficit dignos ſʒoñtat ind ignos li.ij.ꝓ. vi
Pu non reddi boiem honora
Doomn Dor Du
eno

nllus debet niſ mo pꝛoſa nArequirepena. appetiti eori itiugreſt bidins dfuthien tmuckoia l.v pſu. vi soffrendebiden
vt ↄditoꝛ můdi hbꝛoh
al ↄmendal degibn
eretr hi.me. v
nmü bonü nõ inuen in ner aup in arbonbus li
Auo.
mia excepto libero arbi⸗
o metro nono
utabis ⁊ manet omi
o pul us ſed ſua boni/ ⁊mendaler ꝑte ſaplen
abernat li.ij pꝛo.xjÿ.
afatli.i. pꝛoſa pᷣma den duit Permenides
duodima s rauretoniru me elt roqure eſſe
is bonitatis ꝑ omnipo⸗ꝰ x equitatis per uſticum?
metro lexto h u metro ſexto.
of̃s laprentes dircrunt
o prola ſcxta· ndet u.v phſetu. ummãs h.. me?
eptöle vuitlip. N Wdl males poes. M nan ſ
naltpaorcspde 3 u 8 collataiprodis non
6* nont
Mad felicitatẽ li.iij. pꝛoſa.ij . Eclipſis lune ẽ hoĩbul mirabilis req Fama bn non puenit ex recto iudicio r
macus i.me. V ichbonanon aducnirt r cfeit
NM Seeeboen ben
bilem ſi nõ ẽ virtuõſus.li.iij.pꝛo.iij Et pꝛobat quadruplici via
Etas pkie.li.pꝛo.i
—
Etates q̃tuoꝛ ꝑ poetas diinguũtu᷑
Signitas pꝛefecture dignitas ſenato li.ij.metro quinto.
ria ibicem.
Eternitas deo attribuitur perpetui
Diſplicere maliſ laudabile ẽ lii.ꝓ.iij tas mundo.li.v.pꝛoſa.vi.
iuitie in qͥnq; ↄſiſtũt.li.ij.pꝛoſa.v. Diuitie diſpfe minuunt᷑ſcia vero diſ ꝑerſa augmentatur li.ij.pꝛo.v.. 5iuitie nõ ſüt app etẽde trib rõnibuſ Pꝛobatur ibdem ⁊ʒpter diuitiasmł᷑ ti perierũt ibidem. Diuites ſoli reputãtur honoꝛe digni ibidem. DBiuites nõ auferũt indigentiã ſiuedi uites ſempꝑ ſunt indigẽteſ.li.iij. pꝛo.iij diuinatio qͥd ſi li.v. pꝛoſa.iij Hiuina pꝛouidẽtia Re.ingenium iuno amoꝛe tria regunt᷑.i.aſtra ele menta?⁊ tꝑa li.ij. metu. vj iunꝰ am oꝛ tria facit ĩ hoĩbo ibidẽ
Mol endum nõ eſſe de mutatione foꝛ
tune require aduerſitati.. Dolere faciũt tria boetiũ li.i.ꝓſa.iiij Doloꝛ ira meroꝛ.li.i.pꝛoſa.· v.„ Molia duo vini in limite Jouis li.ij: Huopncipia reꝝ bonũñ pꝛoſa.ij ⁊ malũ reqre pithagoꝛici.
Murare malũ require miſerio: Bꝛius volẽs ire domũ ſic errãs
re ãmirationis. Eget oĩs eo ꝙ deſiderat li.iij · pꝛo.iij. Eemẽtoꝝ ↄcoꝛdia reqͥre regimẽ dei Eloquentia ſine ſapientia ⁊ eloquen tia cũ ſapia li.ij · pꝛoſa.i Epicuri ſtoici li.i.preſa.iij.
Eqᷓliter ſe hfe redre aduerſitate.
qᷓ; in ſipientis li.i.pro.i.
Eſfe malos ſimpłlt nõ ↄcedit᷑ ß eẽ ho
Falli nõ põt deꝰ Re. ꝓuidẽt Falſa felicitas ðᷣꝛ mẽdax.li.iij. pꝛo · ix Famã inſpiciũt vulgares non meri⸗ tum iliei.pꝛoſa.iiij Famã bonã diminuit pena ibidem. Fama alicuius nunqᷓ; ꝑ totũ mundũ
Eternitatis diffinitio li.v.pꝛoſa · vi⸗ Eternitatis cognitio habetur ex co⸗
gniti one tꝑis ibidem.
Eternitatis vocabulo multi ſunt ab ijſi ibidem.
Eternũ triplex li.v.ꝓſa. vi. Eternus eſt mundus. ſed perpetuꝰ. li.v;pꝛo. vt.
Euenire.requirs libeꝝ arbitriũ. Euenire R ca ſus Itẽ foꝛtuiti:
Exlium P miſeria
Exiliuʒ Boetij fuit ad. xcij miliaria teutonica li.i.pꝛoſa.itij · Exilium nullibi eſt.li.i.ꝓ.iij(me.i. Eufratis ⁊ tygris duplex oꝛigo li· v. Icies ſiue vultus philo ſophie⸗ li.i.pꝛoſa.iij ·
⸗
dẽtia dĩna.
volauit li.j.pꝛag vij·— Famã nõ curãt Artuoſi ibidem
pꝛoſa. vi.
Familiaris inimicus efficaciſſima pe ſtis li.iij.pꝛoſa quinta.
Familiaritas pꝛincipũ eſt perniciola
.ij. pꝛo ſa. vi. Fatalis ordo li.iitj.ꝓ.vi.
e redre aduerſitate. Fatũ dupler notificatibidem Error ſapiẽtis ẽ duplici de cã peior Fatũ ↄparat᷑ circulo li j. proſa. vi
Fatũ ad ꝓuidẽtiã hʒ driam ibidem· Fatũ depẽdet a diuia prouidẽtia exẽ
mines malos ſicut cadauer eſſe homi plum ibidem.
nem li.iij. proſa· pro.j Eſſe deſiderat oẽ qð ẽ in mũdo li.iij·
Eſſe veriſime hʒ pᷣinũ enſ q̃ntoqᷓ ali dentie ſubluntibidn. qͥs magis g vicia recedit a bripãꝰ Fatũ ſe hʒ aduictti licut ratioci
„
Fati diuerſi oponiones ibi dẽ Fato oĩa q̃ ſubſunt etiam diuineꝓui⸗
dentie ſubſunt ibidem. 1.

natio ad intellectũ ibidem⸗ Fatũ incipit vbi motꝰ⁊ quicqͥd ſupꝛa motũ ẽ jatů iſt ijbidẽ
Felicitas eſt duplex.ſ·politica? ſpe⸗ culatiua li.i.me l· Felieitas nõ eſt in reb exterioꝛib. zi ter nos ẽ. li. iij. pꝛoſa ·i Felicitatig nõ ↄſiſtit i multitudine a⸗
groꝝ nec iñ dignitate nec in vtilitate hec in bona fama nec in luxuria nec in ponis foꝛtune li.ij· pꝛoſa. V Felicitas tpalis in trib cõſiſtit libꝛo 5. pꝛoſa. iiij
Felicitas nẽi totalt aduenit ibides Felicitas falſa li.uij me. Felicitatẽ a vero bono errãtes in qͥn q; poſuerũt ↄſiſtere·li ·ij pꝛoſa.ij.
Feii qntũcunq; qs ſit tñt alterꝰſta⸗ Planc Bloꝛiãdũ nõ eſt in multitudine fuo⸗
tus apparet felicioꝛ li.i ꝓſa. vi. Figura ſiue foꝛma hoĩs? etiã bꝛuto ⸗ rum libꝛo.v.metro.v. Filios ꝓbos hr̃e ẽ iocundũ ⁊pꝑ oppo! ſuũ mihil infelictꝰ li.iiij.ꝓſa.vij.
inis cũ ſit cã cãꝝ.iõ nihil põt ꝑfecte ſciri niſi fine cognito li.i.pꝛoſa.vi. Finis ⁊ pꝛincipiũ ĩ vnũ coincidũt ptʒ in cinculo.&ᷓ cognito pꝛincipio cogno gii finis oim reꝝ · · deꝰ li.i.pꝛoſa.vi· Fletus duplex verrs ⁊ lictꝰ ſiue adu latoꝛius li i. pꝛoſa · i— Fons bonitatis rechRMs
oꝛtis require aduerſitãte Foꝛtitudo ſiue poten tia vera requirè refrenare Foꝛtune bona tranſitoꝛia ⁊ decepto⸗ ria nulli ſeruãt fidẽ li.i.metro · i. Foꝛtũa caduca ꝓpter duo duplicẽ hʒ jaciẽ añ albã ⁊ retro nigrã ibidẽ. Foꝛtuna cecd depingi duplici frõte capillata ⁊ calua li.j·pꝛoſa.i. Foꝛuna nõ eſt in ptãte hoĩs ibidem Foꝛtuna depingit cũ rota ibidem. Foꝛtuna nõ alſueſcit in opp oſitũ nec natura ibidem Foꝛtuna qᷓlib ſi. iij pꝛoſa.e Foitunã eẽ bonã vel malã ſtat in vo
Dupliciter ↄſideratur
*
*
luntate hois li.iij. pꝛoſa. vij. Foꝛtũa ſuꝑbia nulla veret᷑.li.ij·mẽ. i⸗ Foꝛtuna inuehi᷑ contra auaritiam li bꝛo.ij.me.ij.
Foꝛtune bonan tunt li.tij ·pꝛo· i
nõefficiũt quod ꝓmit Foꝛtuna oĩs aut iocñ da aut aſpa ki. quarto ꝓꝛoſa. vij
Foꝛtuiti euẽtus deckarantꝑ flumina paradiſi.ſ.tygrim? eufratẽ qnoꝛum duplex ẽ oꝛigo li.v· me.i.
Fuga paſſionũ ſiue affection um libꝛo üiij.metro · v.
Futura ex neitate eueniũt reqͥre ſpes. Futura deo ſũt certa nobis aũt ĩcerta
oꝛia mũdana nõ dicitur beati tudo li.iiij· pꝛoſa. vi· dũ nõ ẽ in veſtiby li.ij pꝛoſa.vꝛ
Gloꝛa ſiue fama non ſpectat ad ÿtu
oſos li.i.pꝛoſa · v
Blia hũana nõ eſt appetẽda pꝛopter
quatuoꝛ li.· pꝛo · V⸗
Floꝛia vana ex nobilitate ſanguinis li.iij.pꝛoſa. vi. Bubernatio celi ⁊ terre reqnire deus
PBubernaculũ qᷓ deꝰ regit mundũ eſt.
bonitas dei li i.pꝛoſa. vi· Bubernare oia require deus. Ebetat? ingroſſa᷑ mens huma natpalis li.umetro.ij· Pereullaboꝛes duodeci li.iiij · m. vij Pomo diuinus require cõcupiſcẽtia Pois bona ſunt rõ ⁊ intellectus non tpalia li.i.pꝛoſa ·vi Pomini ꝓpꝛiũ reqre ratiocinatio. Poies mali naturã amittũt huma⸗ nã⁊ in bꝛuta ↄuertunt᷑li.iiij. pꝛoſt a.iij Pois foꝛtũa ẽ ſurſũ ad celos creata biutoꝛꝝ vo deoꝛfuʒ ad trã.li.v·me.v Põ non vilis ſʒ nobilis ꝑs mundi⁊ nihil boie meliꝰ.ij· pꝛola.iij S Põ vere ſeit qͥ ſeipᷣm ſcit ⁊ ignoĩat feip̃m ignoꝛat li· iꝓſa vi⸗ S eſt hõ niſrõnglis k.iiij. ꝓ · i⸗ Boies non erraut nili querendofe

t. vij. nulla veref li hnti⸗ be contraau aritiamk
nöefictquod pmit 9
aut iocũda aut aſpa li us declaranp fiumina grin ⁊ aufratẽ qnoꝛum oh. vme.i.
ĩ ſuxaffection um libꝛo
tate euenit reqͥre ſpes. certa nobis aũt icena ũdana nõ diatur beat ij.pꝛola. v.
in veſtb li.h.pꝛoſa.v eſt in multitudine fuo⸗
v. ma non ſpectat ad jtu a.v nö cl appetẽda pꝛopter wW a etnodlt ſng „ ⁊terrereqnire deus de' regit mundũ dt. l upꝛoſa. vi. oia requwe deus nowlne ſiumeo.h.„ — duode uün m umus requre c aln na ſunt rõ ⁊mdlcus no
pums
titatẽ li.iij·metro. vij
Hñũani actꝰ regũt᷑a deo li.i.metro. v.
Bnoꝛãtia eſt duplex interna ſi⸗ ue naturalis ⁊ hec eſt interna ex ⸗
terma ſiue extra naturã ⁊ hec ẽ ſenuʒ et
ne gligentium li.i.metro j gnoꝛãtia ſui ipſiꝰ require homo. gnoꝛantia require cognitio veri
Fmagines veri boni reqͥre boni veri. hmpatientia optat mutari ſtatuʒ li.
Npꝛoſaquarta
Impedimẽta cognitõis veritatis re
quire turbationes mpunitas require pena. mpuniti mali require veritas. nclinatio capitis ſignũ ẽ pꝛofunde
imaginationis li.iij. pꝛoſa.ij·
Infeliciſſimi require miſerrimi.
Infoꝛtuniuʒ ad multa eſt bonum li.
5.pꝛoſa. viij. 8
Ingeniũ hũanũ nõ valzʒ oꝛdinẽ dine
Puidẽtie ↄp̃ hendere li·iiij ꝓſa.vi.
Inimicus familiaris eſt efficax peſt lihꝛo tertio proſa quinta.
Inſecuritas regie ptãtis ptʒ in Dyo Ligatꝰcathenis Re.pᷣnceps malus
niſio li.iij. ꝓſa. v.
Intellectus require ſol Jnune deum require deus. Judex equitatis require deus Inuidus ↄparat᷑ veſeuo monti ardẽ
„Ti li·i.metro quarto
Ira quid ſit li.i.pꝛo.v ra nõ erat in antiqͥs li.ij· me.v. udices mouent᷑ ad miam duplici ð
cauſa li.i.pꝛoſa quarta.
Judiciũ vulgariũ dicit infoꝛtunatuꝝ fniſeꝝ foꝛtũatũ felicẽ libꝛo pᷣmoꝓ.iij Fudicium naturale ⁊ rationale diffe runt iibꝛo. v.pꝛoſa.j. JFuſticia quid ſit.ij. proſa.i.
Fuſti ſiue boni nõ ſolũ hic pᷣmijs pri ſant᷑.ſʒ a malis calcant᷑li.iij ꝓſa.i. Juuẽtꝰ viridis ⁊ felix dr̃nt li.ime·i.
uxuria pũgit p
AMucta lipꝛoih.ꝓſa xj Laici odiũt lratos li.i.pꝛoſa.iij. Laudare pñtem dupliciter contingit liij·ꝓſa·ij. Laus minuit ↄſciam li.i.pꝛoſa.iij. Tecto ſiue thoꝛo ſtudium aſſimilat li.i.pꝛoſa pꝛima. Lethargia qᷓ̃lis infirmitas li.i.pꝛo.ij Lethargũ hõ patitur reſpsctu cele⸗ ſtiñ li.i.pꝛoſa.ij · Leuia documẽta pᷣ cedere debent dit᷑ ficilia li.i.pꝛoſa.ij. Libeꝝ arbitriũ ẽ in rationali creatu⸗ tura li.v.pꝛoſa.j Libex arbitriũ alr ẽ in angeł alrĩ ho mib bonis ⁊ alr in pꝛauis ibidem Liben arbitriũ nõ neceſſitat᷑ſed deꝰ omnia pꝛoſpieit ibidem. Libeꝝ arbitriũ ſequuntur pꝛemia et pene li. v. pꝛoſa · iij. Liberi ar bitrij ⁊ ꝓuidẽtie dine ñẽ di ſcoꝛdia ſiẽ aliqᷓłr ap paret li.v.me.iij. Libero atbitrio pñt res ſie ⁊ alr eue⸗ nire libro quinto proſa ſexta Libidinis delidertj dria li.iij.
Lumen require tenebꝛe.
Lurxuria magis doloꝛ qᷓ; voluptas Lupꝰ ðᷣꝛauarus liijꝓſa.iij. e li.iij.pꝛoſa.vij.
—— factũ li. ij·ꝓ. vi.
Luxurio nt̃rabiei maris.
libꝛo pꝛimo metro quinto.
Luxurioſus require poꝛcus Rgiſtratũ q̃re aſſumpſit boetiꝰ ibro pꝛimo pꝛoſa quarta.
Mãla ſunt in mundo libꝛo.iijꝓſa.i
Mali ⁊ ſtulti nõ ſunt timẽdi li.iꝓ.ij
Mali lunt inferioꝛes qͥbus iniurian
tur li.iij.proſa quarta
tur hoies li.iij.pꝛoſa.vi. Malis quare ↄtingit fortuna bona
Malis nunqᷓ; eſt bñ qᷓ;uis ita opinẽ S
bores duodecim require her⸗ li. uij. proſa quinta
culis Tac require artes liberales Taborinchus domus multi
WMali in dignitate poſiti peiora faci⸗
—3 incẽdiũ vł dilirñ li.ij.ꝓſa.vi.
Malicia Herouis li.· meꝛv
—

Mali deſtruũt dies ⁊ noctes ibidem Wal neqͥcia ſuppliciũ ẽ li.iij· me.it. Mli amittũt naturã hñanã ibidẽ. Mali hñt diuerſas naturas anima lium ibidem. Wali ꝑficiũt qð delectãt nõ qð deſi derant iibro quarto proſa·ij. Malis qiq; q̃re bene · qñq; male cõ⸗ tingit li. iij.proſa ſerta. MWalde małañq; faciũt bonos ibið WMaloꝝ potẽtia ẽ ab impotẽtia viꝝ ubro quarto proſa.i.— Malos eẽ nõ ſimplr ↄcedit᷑ Re.eiſe Malũ poſſe ſiue velle Re · poſſe Malicia etnalt᷑ duraret li.iiij ꝓ.iiij · Malũ nuſqᷓ; ẽ li.iiij.proſa. vi. Manus phie li.i.ꝓſa pᷣma Malũ nihil ẽ li.iij·proſa· xij· Medicus qualiter iueſtigat morbũ hpro pᷣmo proſa ſcða· Medica ðr phia li.i.proſa.iiij WMedicus nð ſolũ ꝑ ſignavrine que⸗ rit morbũ ſed etiam per in ter rogatio nes li.iꝓſa. vi. Memorari Re. recordar Mendaciũ ẽ triplex li.i.ꝓſa.iiij. Mendax Re · felicitas falſa Meror require dolor. Meretrici aſſimiluntur muſe poetice
hhro.i.proſa · i· Mke H Metro ⁊ pꝛoſa vtit propter
Duo li.i.me.i.— Miſeria ⁊ exilſũ li.i ꝓ·v. Miſericordia require iudices. Miſer ẽ ois malus li.iij. proſa.iiij. M ſerior tãto quis quanto ſupplicio dignior ibidem
Wileriores eſſent mali ſi nõ puniren tur ibidem Mſerimini ſunt infeliciſſimi ſima⸗ liciæ eternaliter duraret li.iiij.ꝓ.iiij Wns ethna ſempꝑ ardet.li.. pro.v Mors Re. periodi
Mors famã deſtruit li.ij ·proſa.vij.
eueialtbr oſa. v. Wors ſelix? infelix ſchm vulgares gE
—
Midus Re. area fortune. Mãñdus ↄpat᷑ mari li.i.proſa. iij⸗ Mun dũ poſuit plato incepiſſe. libro qnto proſa.vi. Mureẽ velle muribꝰ dñari ridiculo⸗ ſum gſt li.ij. proſa. vi. Mukabilitas reꝝ ꝓbat᷑tribo exẽplis. ſcʒ ſole florib ⁊ mari li.iij.proſa. vij. WMutabilia oĩa pᷣter deũ li.iij. ꝓ. vi⸗ Mutatio animiẽ malor pena qᷓ; in corpore li.iij.me.iij.
Rtura nõ aſſueſcit in oppoſitũ
Lec fortuna.li.ij. me.ij.
Fattaẽ triplex li.ij. proſa prima. Natura ñ miſcer᷑ ʒrijs li.ij.proſa. vi Natura humana paucis minimiſq; ↄtenta eſt li.ij.proſa quinta. 62. Natura ſi interdũ violẽtat tñ qñq; ad id redit qð natural ſibi cõuenit. Vel ſic natura aialiũ oĩm arborum ſideꝝ ſtat in legib ſuis ⁊ nõ variat ↄſuetu
dinẽ. vt patet de leonc veget abilibut—
⁊ volatilib li.ij.me.ij. Naturale iudiciũ differre a rationali li · v.ꝓla·ij. Meceſſitate reqͥre pñtia. Item requi⸗ re ſignũ. Receſſitates ſunt due li.v. ꝓſa. vi Receſſariũ idẽ põt eẽ ↄtigẽs ad diuer ſa relatũ li.v. ꝓſa. vi.
Neronis qᷓtuor malicie Re. dignitas
Reronis luxuria li.ime.iiij · Reſcire Require homo vere.
Migromanticũ pᷣſumpſerũt Betiuʒ
propter duo li.i · proſa.iiij. Mhil ẽ cã mali li.uij. proſa.vi.
Ex nihilo nihil fieri quo intellligitur
li. v. ꝓſa.i. Nobilis quiuis preter illum qui ẽ de ditus vicijs li.iiij me.vi.
NMobilitas es laus parentuʒ libro.iij
proſa ſexta. Nomẽ ſignificat ſubſtantiã cum qua litate libro quarto metrũ quartum Zens ẽ duplex. libro quinto ꝓſa.vi⸗ A antiquum require pati.
F Phno S htint Hair& ynedla dum 1* zwqu Pñs a pimin n Peztn Iulrt Pyncel Oys tsp flu Hfon delv Pru Prde beto Dr) Pn 5 Paon n P 1
e Pice u diũtreht ni Etidum ne Pan sr Mum Parae tp pmt itu lures lpe unt Aupeos ple ann or Pra jlir
pa re ecun.

dreꝛ ſnne narilttproſa i ut plato incepi Ma. v. nunb dfariridiculo⸗ niridiculo⸗ re pbalthy eriplis. tmanli. proſa. vij. Apter deñ li ii p. vi umit malor penaqᷓin nu nö auccit in oppolitũ na.li.ih.me, li.h. prola prima. 7 Irys li..proſu.vi na paucis minimiſq; rolaqunta. dã yiolẽtat tñ qq; ad ral ſibi cöuentt. Nel i oim arborum ſideꝝ s ⁊ nõ variat ↄſuetu e leont vegetabilibu b. we.U. cvwWi
jpũna Jn fali⸗
unt dueli.v. pſa ·v
potet ↄtigẽs ad diuct .
malicie Re · dignitis
aimeich“ ure homo vert.
äpſunyſert Boetuz
Uprola·i. nahſi.uh prol. yi.
hl ſerqio nliguur
nis preter ilum qui ẽ de
u. u me.V
aus pamn libro.ij
ſicat uart lalbr quintoꝓl.
ſubſtuntiã cun ₰ ometrũ quarumn
rentes require comedere X VPaſſio eſt quidã motus ceilule niica ⁊ politica.ſʒ ſeu the „ Afpetiue libꝛo pꝛimo pꝛo. vi. h
Nor eſt duplex accidentalis ⁊ natu Pena maloꝝ boha impunitas mala ralis libro pᷣmo metro.iij libro quarto proſa quarta. Bediũt deo cũcta naturaliter. Pene dãnatoꝝ ſiue purgandorũ non ℳ erſtia li.iiij.me.vi ſunt ediſſerende li.iij.ꝓſa.uij. Pbluuio ẽ aĩe a corge li.iij. me. vij Pbliuioni tradent᷑ diuiteſ.li.ij. ꝓ.vij nis ⁊ malis iocũda que debentur bo bliuioni tra qcviri magi li ip.vij nis li.iiij.proſa quinta
PMciũ ðr ſtudiũ ᷣm vlgares li.ip.iij ¶ Pene require libeꝝ arbitriũ Heuli phie rõ ⁊ intellectus ⁊ triplici Pene metis ſpeckatio rõis lj iij ꝓ.i- rõne dicunt᷑ ardẽtes li.i ꝓſa.i. Periclitari li.iij ·me.vij Ddium non hʒlocũ apud ſapientes libro quarto ꝓſa quarta. PMm̃s laborãt lʒ diuerſo calle ad vnũñ Peripatetici li. pᷣmo proſa quarta btitudinis finẽ ꝑuenire li.ij.pro.ij ermanẽtia eſt appetitus naturalis Mes tẽdunt ad bciudinẽ vi natura nõ volũtarius li.iij· prola· xi.
li ↄpulſi.ſed varie li.ij pro.ij. Phari require ãmirari.
Mpinio vulgariũ require veritas M pus qð facere vis requirit᷑ volun⸗ tas ⁊ ptãs li.iij.pro.itij Phie partes tres mathemathica Mr̃o ſiue dep̃ eatio qͥd ſit li.v pro.iii. Maturalis metaphiſica ibidem Hones ſiue pᷣces ſunt deo porrigen Phie veſtes artes liberales ibidem de li.v.proſa ſerta Pbie veſtes erãt filis tenuiſſimis. Mratores qui ſint li.iij pro. iiij. bidem.
quarto metro quarto.
Phie ſtatuta ibidem ·
Mrdo debitꝰ tꝑis ⁊ loci dʒ eſſe in ᷓli Phia m ãibv ſuis texuerat veſtẽ ibidẽ
bet opere ſiue actu li.i.me.vi. Phie veſtes obſcurant᷑.quia nõ viſi⸗ Prdie debito ßᷣuant᷑ res i ſuo eẽ.ibið tata vt gladiꝰ in quiete rubiginoſus Mrnamẽtis oꝛn ari ẽ erroꝛ li.ij·ꝓſa. v erit ibidem Pꝛpheus cithariſta li.iijme.xij. Phia diuiditin pꝛacticam ⁊ ſpecu⸗ Mꝛphei fabule moꝛalitas ibidem lãtiuam ibidem.— Phia pꝛactica ha b in ethica icono⸗
oꝛca triple hica mathemati⸗ Paſſiones animi⁊ opi niones impe ca⁊ methaphca ⁊ in talib eſt oꝛdo duũt rectũ rõnis iudiciũ li.i.pꝛoſa.vi per modum ſcale ibidem. Et ididem metro ſeptimo. Phie veſtis ſcindit᷑ vario mõ ibidam Pati ſapiẽtes nõ eſt nouum ſed anti Phie oꝛnamenta ibidem
quum libꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia Philoſophie ira ibidem Patia pꝛobat phm li.ij.pꝛoſa. vij. Pha magiſtra oĩm vircutum ⁊ eſta Patria eſt btitudo via ad eã ſunt vir veo li.pꝛimo pꝛoſa tertia 8 tutes libꝛo quinto pꝛoſa pꝛima Pia eſt via ad cognoſcendũ veꝝ lu Pauptas duplex li.ijme.uij nien ſcilʒ deũ ⁊ docet ↄtẽncreterrena Palinꝰ ſenatoꝛ romanoꝝ li.ij.pꝛo.ij libꝛo quarto pꝛoſa pꝛima. Par ſeu tranqͥllitas mẽtis li.i.pꝛo. v Ihs fuiſſes ſi tacuiſſes li.ij.pꝛoſa vij Peccata require vicia Piger require aſinus.
Pecunia pauptatè iducit i.ij.pꝛo.v. DPithagoꝛici poſuerũt duo hᷣncipia. Pecũia feit hoĩem idigẽtẽ li.ij·ꝓ·ij. en bonũ ⁊ malũ li.iij gꝛoſa.x. Pellẽde ſunt affectões li.i me. iaro redre ſcire. Jerte vꝛundus
„
—
Pene maloꝝ q̃re ſieri ꝑmittuntur bo
Perodi mortis ſiue mete vite libro
Phia ðr mulier ꝓpter tria li.i.proſa · i

eee
Poemata dulcedine inficiũt li.i.ꝓ.i. Poeta require meretrici Poetica ars a phia fugat᷑li. i.proſa.i Popularis require fama.
Poꝛcus dici luxurioſus li. iiij· ꝓ.ij· Poſe malũ peiꝰ eſt qᷓ; velle li.iij. pꝛo ſa quarta gualiter intelligitur
Poſſe malũ non eſt poſſeli iij· ꝓſa ij Poſſe inzplere requite deſiderium Potentiã non poteſt in libeꝝ arbitri um li.ij· pꝛoſa · vi. vt patet de illo qui momoꝛdit linguam.
Potentia verã require refrenare⸗ Potẽtia ſufficiẽtia reuerẽtia claritu⸗ do iocũditas ſũt vnñ ĩ re li.iij.ꝓſa· ix Potẽtia ligata require pᷣnceps malꝰ
botentia plus requiregctus otẽtiũ familiaritate Beneca ⁊ plu res moꝛtui ſunt li.ij.pꝛoſa quinta. Potẽtia pꝛodit indignũ li.h. ꝓſa. vi: Item libꝛo tertio metro tertio Potẽtia nõẽ ſine timoꝛeli.iij ꝓſa.iij otẽtes noĩiant᷑ falß noĩiby li.ij·ꝓ.vi. otẽtia ẽ occaſio mali li.iij.me.iij Potẽs qͥ ſcit refrenaregpꝛiã maliciã Potẽtes huius mundi nõ ſunt timẽ di libꝛo pꝛimo metro quarto. otẽs ecõtra patit᷑ potentiã exẽpluʒ de PBuſiride interfecto ab Hercule Itẽ deregulo ronranoi.ij pꝛoſa. vi⸗ Ptãs regia ñ ẽ veꝝa ptãs li.iijꝓſa.vi Ptãs gladio ſuꝑ kaputmendenti cõ paratur ibidem. Ptãtis inſecuritas reqͥre inſecuritas
Ptãtes ↄcedunt᷑ malis iicheplu. ṽ tãs plus require dignitas—
ꝛeces require oꝛationes Pꝛemia nunq; deſunt bonis nec ma- ſis ſupplicia li · quarto pꝛoſa tertia ꝛemla require liherum arbitriunt. ꝛemiũ extrinſecũ nõ curat bonꝰ cũ pabeat in aio intriuſecũ li iijꝓ.uij. Pꝛeſcientia dei hbꝛo quinto ꝓſa.iij ꝛeſcia dei nullã necelſitateʒ ĩponit. futuris libꝛo quinto pꝛoſa quarta.
Pñtialiter oĩa ſunt in deoli. v. ꝓ. V Pꝛetoꝛio inducebant᷑ ↄſules thomã ni require ↄſules ·
Pꝛincipia duo require pithagoꝛici
Pꝛincipiũ maloꝝ potẽtia ligata? mk tis cathenis.libꝛo quarto metro ſcõo Pꝛodigũ qͥd ſit litij. ꝓſa yꝛima
mnittere require japiens
Pꝛopoſitionũ veritas ẽ ſuper naturã
rerum libꝛo quarto pꝛoſa.ij. Pꝛopꝛiũ bonuʒ hoim reqͥre rõ recta⸗ ꝛo ſopopeia eſt fictio noue ꝑſone li⸗ pꝛimo pꝛoſa pꝛima · Pꝛoſpera require aduerſa. Pꝛouidẽtia dei ſolis claritatem excel lit libꝛo quinto metro ſcho. Pꝛouidentia diuina quo ad diuerſos actꝰ hoiĩs nõ fallit᷑ li.v.pꝛoſa ſexta ꝛoſa ⁊ metro vtit᷑ boetius duob de cauſis libꝛo pꝛimo metrum pꝛimum. ꝛudẽs tria reſpicit tꝑa li.ij· vꝛoſa.i⸗
Pꝛudẽtia reꝝ exit? metit᷑li.ij.pꝛoſa.i-
q̃druplex li.ij. pꝛola. N ulcritudo nõ eſt in hoie ſʒ in veſte⸗ libꝛo pꝛimo pꝛoſa quinta. Pulcritudo coꝛpoꝛis velociter rapi⸗ tur libꝛo tertio pꝛoſa octaua Pulcrũ videri reddit nata ſ octo ⸗ rũ debilitas ibið exẽplũ de alcibiade Puniunt᷑ alibi F̃uius mali.· hit imbu niti li. quarto pꝛoſa quarta
intrinſece require ↄ ſcia pura
rinon require miſerio? Sies mentis require pal MMuiq; vnũ in re reqͥre potentia. uid nois ⁊ qͥd rei d̃nt li. v. pꝛo i. Fe Rtio recta eſt hoi pꝛium bonũ Mibꝛo pꝛimo pꝛoſa quinta Fattonalis require homo Recoꝛdari quid ſit kbꝛo quarto · ꝓ.ij Refrenare animũ eſt potentia vera. libꝛo tertio metro quinto.
uni
Regẽdum tria requirunt᷑li.ij. ꝓ. vñj
Regere require deus ·
Regimẽ dei in ↄcoꝛdia elemẽtoꝝ ap⸗
Pteſ cientia inõm utat pꝛopꝛieta? paret ⁊ in ꝑtibꝰanni li.iiij. metro. vi⸗ jemn reiibis quinto pꝛoſa ſerta. Mublica Requre beate.
*
5
Fnwrß Siients
potet inpl⸗
Poi
giſsm Jotare Jugqu balbopn
In
Bun Fus vnigſo*
Fensr
Scent Scie
Seum
Banſut
Sernont an ſube Bant Penor Prdol Pigum ceſſtul Socꝛte 7
Wi
Brunne nuenl Jolqĩ

oſa ſunein deol n nduecchanſ pules. uo ihu
— eultepihagoꝛc Polinalgataénl Slbꝛo quarro metro ſcho ir ly gluprm ſequure lapiens Nu vertasẽ ſuper naturi quarto proſa.. u hoin reqte rõ recta: aa cit fctio nouepꝑſoneli. pima. ireaduerſa. e ſolis clantatem ercel o metro ſcdo. duuna quo ad diuerſos l l. v.pꝛoſa ſerta vtboetius duoby de mo metrum pꝛimhn. picit tpa li i·pꝛoſa.i⸗ cr mettli.. pꝛolai: dmplexlii. pꝛoſa.v oMmoielʒin velte· W.. coꝛpoiis vdocte n no pꝛola octaus ninrnth ßʒ ocko⸗ bið cciplũ dealubiade bißuuus mal· hit inbu pꝛola quanta Mi— ↄſca pul requiremileridt ments reque pal wüm weredre potn. 31 aravinl V. pꝛol. ctu iit boi ppriun bonu pꝛmo—— — ubꝛo quarto· pe 1ucpotenta ven. reanmöc— metro — nequmn luhp.V
re das 2 nduclanitor p⸗ nb ann ſuuj. metro·V
. Reurebte.
Nioſus require canis Rotare oꝛbem require deus rotat Ruge quare in ſenibus non in iuueni bu libʒo pꝛimo metro pꝛimo
Acrilegium libꝛo pᷣmo ꝓſa.iij Sanitas coꝛpoꝛis triduane fe⸗ luitun libꝛo quarto pꝛoſa.vii Bapiens bet ſe vnifoꝛmiter d xtrãꝙ foꝛtu nam libꝛo.i.ꝓſa bma Papiens requiretetragonum Sapientis non eſt pꝛomittere que nõ poteſt implere libꝛo quarto pꝛoſa· ij. Papiens require deſiderium · Ftẽ re⸗ quire aduerſitate Itẽ reqͥre odium Papiens nõ odit ſtultũ li.uij. pꝛo. iiij Bapientis eſt declarare difficilia li⸗ hꝛo quarto pꝛoſa ſexta—
Bapientium eſt ſimplicibus arride
cum fapiearmn acuirunt ibidẽ
Scienrin diſperſa auðmentatur op⸗ poſitum de muiths require diuitie Pcisoinſaq̃ iſſit noi
Peis. vinſaqᷓ iſſit noĩanda li.v.ꝓ.vꝛ
——
centia auãrrinon põt li.i. pꝛo· iij. 4
Scia ẽ ſocia in tribulatõe li.i.pꝛo.iij. Scientia letiicat libꝛo tertio pꝛo⸗i. Scire require finis cire ſeip̃m require homo vere ſcit Scire hᷣm platonem li· v.me.iij
enes quare rugioſi lib.i.me.pᷣmo
Seniũ generattripliciter lib.i.me.i⸗ Senum multa incõmoda ibidem „Senſualitas ↄtrariat᷑rõni li.i.me.ij. Sermones actipiẽdi ſunt ᷣm materi am ſubiectam libꝛo.iij. me. xij Berenitas veſpertina. li.qnto ꝓ.iiij. eruoꝝ ipꝛobitaſ dñʒ guat li.h· pꝛo. ex dolorofa reqͥre doloꝛe(v. Bignum oſtendit ſignatum non ne⸗ ceſſitat libꝛo quarto pꝛoſa quarta PBocrates phs in noie vniꝰdei bibit venenũ ⁊ nihil ſibi nocuit.li.i.pꝛo · iij WBocrates docet ſemper pandere ve⸗ riratem libꝛo·i.pꝛoſa quarta Pol qñq; cat itcllectũ li.i.me.iij Holis coloꝛ libꝛo pꝛimo me.)· Bolis claritas reqͥre pꝛouidẽtia dei
„
0„
Bpes ⁊ deß̃catiò eeſfarẽt ſi futura de
neceſſitate euenirent libꝛo qͥnto ꝓſa.iij Ptatus non placens reqͥre felictas.
telle fptem reauire animirationis Ptoicivnde dicantur li.v.me.iiij. Item require epicuri. Studiũ duplex floꝛens ⁊ aridumi. t.me.i IPtem plus require lecto Item plus require otium
Stupoꝛ quid ſit libꝛo pᷣmo ßꝛoſa · i.
Stupoꝛ? pudoꝛ differũt li.i.pꝛoſa. ij Supꝑb cõparat᷑ fulmini.li.i.me. vj · Lontra ſuꝑbos vanam gloꝛiam que rentes libꝛo quinto me.ſeptimo Supplicia require pᷣmia Ziciturnitas dupliciter pꝛoue⸗ 4 Jnenit libꝛo pꝛimo pꝛoſa ſecũda Paeſturnitas triplex libꝛo · i · pꝛoſa.i
Stupoꝛ Boetij ibidem
Tactus require cognoſcitur S
Cardus require aſinus
Tempoꝛalia hebetant ⁊ ingroſſant
mentem humanam libꝛo pmo me. ij Tÿ̃ᷓs vnale ↄuẽit vite hũane ibidem Tpalia nõ ſũt cã eternoꝝ li· ij.pꝛo · ij Cps autumnale dat vuas ibidem. Tenebꝛis aſſueti nõ queũt lumen in⸗ tueri vt ſunt certe aues li.iiij.pꝛo.iiij.
Cerra habitabilis ſolum ad tres par
tes libꝛo ſecundo ꝑꝛoſa ſeptima Cerrena bona excecant vulgares li⸗ bꝛo quartq ꝑʒoſatuarta Teſtis concitones libꝛo.i.pꝛoſa · iij Tetragonum coꝛpus comparat᷑ſa⸗ pienti libꝛo quarto pꝛoſa ſceptima. Tigris flumen require eutratis. Timere nõ hñt ſcĩ malos li.i.me.iij. Tonitru dicitur deus tonare vt ſic dina pꝛouidẽtia recogitet᷑ li.iuj.me.vi PFranſtoꝛmatio require animi Tranſfoꝛmatus require vlixis Triſticia ſedata reditur ad ſtudium. libꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia Tullius negauit pꝛouidentiam ſtare poſſe cũ libero arbitrio lib.v.pꝛo.iij⸗ Turbationes animi inpedit cogni

6 rionem veritatis.li.ime·vij ticinatio Tireſie quid dicã ¶J hoc erit vel nõ erit li.V.pꝛo · in Welte malum require polle Tlenenum bibere require Pocrates Tlentiqᷓtuoꝛ pᷣncipales a qtuo? parti pus mundi qͥlibet duos hʒ collãtera⸗ les ⁊ ſic ſunt xj· ibꝛopᷣmo me.i. Flentoꝝ generatio libꝛo me.. Fierba leuia mitigãt doloꝛẽ li.ij·ꝓ. iij Veritas require Bocrates Weritas qualit᷑ latet in pneipio in no ſire intellectu libꝛo tertio metro·xi Veritas impedita falſis opinionb ⁊paſſionibus libꝛo pᷣmo me.vij. Neritatẽ nõ oẽs eodẽ mõ copiũt· nã qdã demõſtratiue. ͥdã auctoꝛitatiue qͥdã ꝑ modũ fabule li.iij me. xij. Weritas ꝓpoſitionũ require ꝓpoſitio Beritaſ Zꝛiat᷑ pietnliferiü qͥ putãt malos ipunitos felices/lib · iiij ꝓ. iiij · Verter capitis tres habet ꝑres fanta ſia in ãterioꝛi.cogitatiuaĩ medio · me moꝛatiua in occipite· li. ᷣmo ꝓſa.i· Vleſpertina require ſerenitas Wleſtib ñ ẽ gloꝛiãdũ li.ij. pꝛoſa qͥnta Beſtis continet pulchutudinem non pomo libꝛo ſecundo pꝛoſa quinta Pla ad beatitudinẽ require patria Piictꝰ antiqᷓꝝ fuit groſſus li.ij.me.ij. Biicia ſunt ſpernepda libꝛo.v.ꝓ.vi. Picia non ſunt ſie pe⸗ li.i· ꝓ.i· Bicioſus require accidioſus Videre omnia require deus Pini duo dolia in limite Jouis libꝛo h.pꝛoſa ſecunda Pirtures ſunt colende li.v. pꝛoſa.vi Firtuoſi dñt eẽ foꝛtiſſimi li.uij m· vij Vl rtus quanta ſuſtinet bidem Virtus interpᷣtatli.uij. pꝛoſa · vij 2 Virtutes ſunt via ad beatitudineʒ reguire patri Vſus require cognoſcitur Yita humana reduire tp̃s vernale Stã hñs bonã non hʒ tincre ſed
erigere põt MW · i me. ui
—
Vita vtuoſa eſiſtatus mediotris ꝓy
„
pter ſilitudinꝭ edificij li·tj. me.li
Vita hominis require circulo Vita hominis requ ire periodi
Vliris ſocij ꝑ totũ Circis in bꝛuta
ſunt tranſfoꝛmati libꝛo. uij me.iij
Pures plus require aduerſitas Vnum ⁊ bonũ idẽ ſũtliiijꝓſa.xi Vnũ maner interim qð ẽ xnñ bidẽ Vnũ ent qð ad oĩa tendũt li.ij·ꝓ xi Volitũ nihil niſi cogeicũ ki.v. me.ij Woluntas require opus Tiolũtas ẽ orcaſio peccatili· iij.ꝓ· j Boluntas ⁊ poteſtas requirũtur ad omnem actum libꝛo quarto ꝓſa ſcða Voluptas dupler lbꝛo.iij.pꝛola. vij nõ eſt beatitudo ibidẽ Noluptas ranugalis habet anxe⸗ tater anr· cam vide exemplu nota⸗ bile libꝛo terw pꝛoſa ſeptimns FPloluptas ẽſiẽ ſtimui apũeli.· me⸗ Foluptatẽ qd mali ſeq́᷑ ibia Tjulgi opioniby plures nomen ma⸗ num rectperũt libꝛo tertio ꝓla.viij· Hulnus detegere require confiteri Fultus require facies Nultus reuerẽdiðᷣꝛ phia. quia ſicut vultus honeſtꝰfacu hominẽ reuereri ſic pß̃ia amatoꝛes ſuos li. pmo ꝓ. Flxoꝛatoꝝ mfelicitas.li.ij· pꝛoſa.uij. Vroꝛem habere callaʒ? filios habe re bonos iocundũ eſt. ſi.ij ꝓſa ſeptia Troꝛem habere ꝑuerlam nihil infeli
cius ibibem
¶ Epilogũ cõpendioſũ ⁊ perutiem totius libꝛ Require in fine libꝛi
6. Finit tabula
ubuc

Eu molteltnsmell prerſluudinꝭ ediic l.ij m t homini nue vM artuio ta bommnis quireperi Mu ochptoiCncsnh unt tranſſoman hbzonijme des plus rcqhieadueit mmtbonü döſitliti put Enũ en qad oiatmdtllit Politů nhil niſ cogtůlyge Poluntas requi opus
olötas ẽ octulopectatiliijpi
Vo untas ꝛ potellas nqurini omnem actum lbꝛo qunopii Po uptas duplet lbꝛo.ijpolu In vMprate nõ eſt beutindo hi
Poluptus raniugals habe in tatem anr am videerempl
ile lilro termo pꝛoſa ſepums
Volnptus ẽſi ſtmui üln S Folupturt q malſeqbu ₰ bꝛo tertio ꝓu n
ulgi opionib— nom m um rtcipcrũt i
Pun⸗ lns require facies —— or pbia. quu in vltus honeſꝰncit hominẽ rilu ic pßla amatoꝛes ſuos l pmoj⸗ rorntoꝝ mfcliciras. ir pꝛolgl rotem babere galaltos h. bonos ocundũ lmpi eu ſroꝛem pabere ꝑuerlam h um
us bibem Colog cðpenqiolũ? pentln
insdi Feurei jnlbu
Hni taduh
Illieſt ſeruendũ qʒ tradit cognitioni vltimi fini
Hꝛologus
¶PBoetij Romani ⁊ oꝛatoꝛis celeberrimi libꝛi de con ſolatone philoſophie⁊ cõmẽtarius eximijp̃clariq; do ctoꝛis ſancti Thome ſuꝑ eoſdẽ Incipiũt feliciter.
hPioſophie Beruias
opoꝛet vt tibi ↄtingat vera libertas · æc ſũt ver
ba Beñ. octaua epta ad Lucilum. MQuia vocari
5 phiam ſciam veritatis recte ſehʒ er·ij mhaph.⁊
phia affert delectationes mirabiles firmitate ⁊ pu
ritate ex.x.ethicoꝝ. Et multis viſa ẽ phia res mi⸗
rabilis ⁊ diuina ex de celo⁊ mũdo Ariſto. ¶ſ Item
ꝙ nulla ſcia ſimilis eſt phiæ quæ clarificat aĩam et
facit delectarieam in hoc ſeculo in pfectione ⁊ rectitudine.ex li. de po·⁊ moꝛ te · Et phia tradit hominẽ ab obſcuritate ignoꝛãtie ad ſciam.a tenebꝛis ſtul ticie ad lucẽ ſapientiæ⁊ ad claritatẽ intellectus · ex eodẽli. Ariſt. Item quia
phia a ſupſticione liberat metu moꝛtis nõ ↄturbat ᷣm Tulliũ in li· de finiby bo.⁊ ma. Ideo eñ. has ⁊ ↄſites ↄditiones ⁊ effectus laudabiles phie ad⸗
uertens hoꝛtat᷑ nos ad ſeruitiũ phie in ꝓpõneppoſita ſic dicens Phiæ buias opoꝛtet. ue quidẽ ꝓpõ põt ꝓbari multis rõnib· ¶ Pꝛimo ſic. Illi opoꝛtet ſeruire per cuius ſeruitutẽ hõi ↄtingit va libertas. ſed phia eſt huiuſmodi. igit᷑. Maioꝛ nota.qʒ libertas eſt nobiliſſima ↄditio quã natura humana de
ſiderat ⁊ affectat. Minoꝛ pʒ ꝑ eundẽ BSenecã qui poſtqᷓ; pᷣmiſit ꝓpõnẽ iſtaʒ
Phie ſeruias opoꝛtet. ſubiũgit. vt tibi ↄtingat vera lihertas · Et paucis int⸗
poſitis dicit hec em̃.ſ.ipᷣm ſeruire ph̃ie libertas eſt.ſ Pꝛobatur ſcðᷣo ſic. Jili
opʒuire qð animũ pficit.vitã diſponit· actiões regit. agẽda ⁊ omittẽda de⸗ mõſtrat.⁊ ſine qᷓ nemo eſt ſecurus.phia eſt hmõi.igi᷑⁊c̃. Maioꝛ nota.nã iſte ditiones ſunt de perfectione hoĩs. WMinoꝛ declarat per Beñ. xvi.epla ad Tucillũ loquẽs qͥ de phia dicit Hec animũ foꝛmat ⁊ fabꝛicat.vitã diſponit. actiones regit.⁊ omittenda demonſtrat. ſedet ad gubernandũ errantia · fiu⸗ rtuantiũ dirigit curſum.ſed ſine hac nemo eſt ſecurus.¶ſ Pꝛobat᷑ tertio ſic. eruend gni incrementũ.phia eſt bmõi.igit⁊c̃. Maioz nota· qꝛ cognitio vltimi finis magnũ incrementuʒ
ad vitã ex.i.ethi. Minoꝛ declarat᷑ nam vltimus finis vitæ humanæeſt
eatitudo cuius cognitionẽ phia tradit. Picit eĩ phia in iij. de cõſolatione pꝛo · j. ꝙ beatitudo eſt ſtatus omnũ bonoꝝ aggregatione ꝑfectus. Et in eo dem.tj. oñdit phia in quo ſit vera beatitudo.⁊ quomodo ad eam pueniat. quarto. Illi opoꝛtet ſeruire quod facit hominẽ parẽ deo. ꝓß̃ia eſt hmõi· igi⁊c̃. WMaloꝛ nota per ſe. Minoꝛ pʒ per Beñ.xlix. epła ad Fuc lũ qui dicit. Hoc em̃ mihi phia ꝓmittit v me parem deo reddat.¶ Pꝛobat᷑ qnto. Illi eſt ſeruiendũ qð eſt magiſtra omniũ ſcientiaꝝ.nutrix omniũ virtu tum.ſummũ ſolatiũ lapſoꝝ animoꝝ.quod eſt pᷣuium veri luminis.⁊ cuius exhoꝛtatio eſt recta ſui auctoꝛitate digniſſima.phia eſt hmõi.igi? ⁊c. Maioꝛ nota · qꝛ rõnghiliter ꝓpter has conditiones laudabiles alicui ſerui᷑ Mmoꝛ
declaratur NHam phia eſt magiſtra omniũ virtutum.ex pᷣmo de conſolatio
ne·pꝛo.iij Jpſa ẽ nutrix omniũ virtutij ij. de Zola. ꝓla. iij. Iuſa eſt ſummũ

6 * — 5 £ 2 5 — *„ *„ — 8 — 5 —
folatiũ lapſoꝝ aoꝝ.N. de ↄſola· xſa.i pſa eſt pᷣuia veri luminis. iij· de ſo
la ꝓſa.i. Eteius ethoꝛtatio eſt recta ſui auctoꝛitatẽ digniſſima.v · de cõſola ſa.i. Bic ᷓ pʒ ꝓpoſitio declarata que dicit Philoſophie ſeruias opoꝛfet.
18. diceres Quid mihi ꝓdeſt phia ſi fatuʒ eſt. Quid mihiꝓdeit phia ſi
deus rectoꝛ eſt · Quid mihip deſt phia ſi caſus imperat. ¶ Id hoc reſpondet Seneta.xij.epla fua. Biueineroꝛabili lege fati nos ſtringãt.ſiue deus arbit᷑ vniuerſis cũcta diſponit.ſiue caſus actiões pumanas ſint oꝛdine pmiſcet. a huc phie inſiſtendũ eſt· Phia em̃ nos tueri hʒ. hec ein exhoꝛtat᷑ vt iibent᷑ deo laceamꝰ vt ip̃m ſeq̃mur vt ↄtinue foꝛtune reſiſtamꝰ⁊ vt caſũ feramꝰ. Licet aũt oẽs Bomies ᷣm Nriſto.pꝛimo methaphᷣ. natura ſcire deſ iderãt.tñ pauci de q doloꝛ eit phie vacant · qð ideo cõtingit q? plures omiſſis delectationib; interioꝛibv. ad delectationes refugiũt coꝛpoꝛales. Nõ tñ opoꝛtet delectatiões coꝛpoꝛales eſſe eligibilioꝛes interioꝛibꝰqꝛ delectationes coꝛpoꝛales ipediũta ſũmo bono.interioꝛes aũt ad id ꝓm ouent. Ende Woerius iu tracratu de ũ mo bono dicit. Dolere debent qͥ delectationibꝰ ſen ſualibꝰ detinent᷑ bona in⸗ terioꝛa omittẽdo. Nã dediti bonis ſi enſualih fũma bona nõ attingũt Vuos homines ſenſuales Boetius.ij· deco nfola.pꝛoſa.iij. cõparat veſ ꝑtiliomb dicens. Nequeũt em̃ oculos ſuos tenebꝛis aſſuetos ad lucẽ ꝑſpicuæ veritatiſ attollere · ſinuleſq; ſunt auib quaꝝ intuitũ nor iluminat dies excecat. Etłʒ pomiues ſenſuales ⁊ vulgares non magnificent nomẽ phiæ ſed magis blaſ femant nihilominus tñ ipſa phia in ſua dignitate ꝑſeuerat teſte Beneca. xiij epla ad Lucillũ. Nunqᷓ; inualeſcetiad tantũ malitia nec; ad tantũ exceditur 3 ptutes vt nõ nonphie ſacrũ? venerabile ꝑmaneat. Bed direres phari nõ Jaleo qꝛ paup ſum.ſed fi diuitias habuero totũ me phiæ dabo.⁊ hoc videt rõnabile.qꝛ natura ꝑ ſe nõ eſt ſufficiẽs ad ſpeculandũ. ſed opʒ cibũ ⁊ potũ ⁊ reliquũ famulatũ pᷣeriſtere Etꝙ tãto ſe acerdotes in egypto habitj neceſſarijs p admirari ceperũt phari. vt diẽ ariſto ·. methaph ¶ Hec excuſatio rõne pauptatis nõ valet. audi Benecã. xvijepla ad Luciliũ d dicit. Nõ ẽqͥ nos pauptas à ppᷣia reuocet. tolerãda em̃ eit fames quã toleraueriit᷑ quidam ĩ ob ſidionibus. Et quid aliud erat pmiu patientie iloꝝ qᷓ; in arbitrium inõ cade re. ſinimicoꝝ · quantomagis eſt qð ꝓmittit᷑ ꝑpetua libertas · nullius hominis timoꝛ.⁊ qð animũliber 1 diuitie. Paupꝑtas aũt dita ſecura ẽ:ſi vis animo vacari pau ſis opʒ. aut aupi ſimilis.qꝛnon poteſt ſtudium ſalutare fier ſine cura frugilitatis. frugi⸗ itas aũt eſt volũtaria pauptas · hec Seneca. Vleyeſt igi ad philoſ ophãdũ exigunt᷑ neceſſaria. ſed ſufficiũt homini pauca.nõ eñ̃ oʒ futuꝝ felicem deñ ter re ⁊ maris eſſe. qʒ naturu paucis minimiſq; ↄtenta eſt. ex ſcðᷣo ð ↄſolatiõeꝓſa v. Pꝛoijce ergo oia ate? ad ppiam magno curſu to tiſq; virib attende · Pec Seneca.x vijepla ad Lucillũ.· P Pie ergo ſeruias.opʒ vt tibi ↄtingat vera i bertas.vt tibi ↄtingat vᷣa ſecuritas Vt libi innoteſcat felicitas. vt par deo fi as. ⁊ p̃cipue vt in aduerſitatibꝰ? tribulationibꝰ poſitus ꝑipᷣam yiſſime ↄſu⸗ leris exẽplo Boetij quẽ ph̃ia in exiliũ relegatũ ab oib bonis pulſu dignitatibo etutũ multis miſerijs afflctũ dulciſſime ↄſolabat. De cuius phie ↄſolatio⸗ ne agitin libꝛo Boetij qͥ intitulat᷑liber de ↄſolatiõe phie de quo ad pñs no⸗ ſtraẽ intẽtio · Pec ſufficiant de introductiõe huiꝰ libꝛi. Pe anteqᷓ; ad litte rã accedamꝰ qnq; ſůt pᷣmittẽda · Pꝛimũ de cã ſuſceptiopis · Scðᷣm ð cãis
3—
furoꝛibn. multis em̃ ad philoſophandũ obſtitere

bebenntieele Mngt q; plures i ꝛles Rõtoyont dautnit W dernone coꝛpoꝛules pelũti acnt. Vhnde unucitii
nonb ſenſualih dennlboyun/
ulb ſũma bona nõ anngit un
aola pꝛolu.i cõpurut vhtlun
as aueros ad luct ppux vin ðnotiluminat dies erictt. Ei Sicent nomẽ phir. ſed magsli dgnrateꝑfeuerut teſte Bentuꝝij ntũ maina neʒ; ad tantũ excediu lepmuncut Ged direres phuni ototů me phir dabo.⁊ hoc vil ſpeculandũ. ſed dy cbũ? poti dotes in egrypto habit nerthum nhnk VPerunnne L o Tualdiut Vehnos nes quã toleruuerũt quidam i ob ntie iloꝝ qᷓ in arbitrium inõ cade opetun libertas ·nullius hominis cad phlloſoppandũ obſtirere s anmo vataripaupſis opyaut eien ſineurafugiitatis. fug xa. Flexetiglad ppilolophi
aca nõ en oʒfutuꝝ feicen delu
t Kachoð olaröepi
anſutotiſq; vnvanmd Hi innspz yt nbi ↄtingat veri hi innoteſcit fllicits Npar nonib poſitus ꝑi jume oi ibopdonse olabal. Deausphie
S
Pꝛologns*
puiꝰ li. Tertiũ de titulo huiꝰ li.⁊ de eius erpõne · uaetũ de cã intitulatio
nis pñtis li. uintũ de generali ſũma? ſnia huiꝰ li WCirca pᷣmũ videlʒ cir ca cãm ſuſcepti opis q̃re boetiꝰ hũc libꝝ ↄſcripſit eſt ſciendũ. ꝙ Boetius vir
„
tra duos hereticos.ſ.ð Neſtoꝛiũ ⁊ Euticẽ cũ nullus eſſet qͥ eis reſiſteret. Poe
tius ipſos in cõi ↄſilio deuicit. ſicut pʒin li.ſio ð vuab naturis inxpᷣo. Tpe vo TCheodoꝛici regis gothoꝝ cũ idẽ Theodoꝛicus tyrannidẽ ſuã 3 roma⸗ nos vellet erercere ⁊ quoſſibet bonos oppꝛimere. Noetius ÿtute dei armatꝰ
plus oĩb alijs ſibi reſtitit.⁊ q̃s ryrãnicg rables ĩuaſerar: Poetiꝰ amoꝛe iuſti cie exponẽs ſe ꝑiculis ipſos liberauit. Vidẽs aũt Theodoꝛicꝰrex gothoꝝ ſo
lñ ipſum Boetiũ ſibi reſiſtentẽ cogitabat qualitipſum ꝑderet ⁊ cũ iuſtã cãm ↄtra eñ nõ iueniret duas falſas cãs ↄfinxit. Mixit eĩ Boetiũ impediuiſſe qn qam delatoꝛẽ ſibi litteraꝝ que ↄtinebãt accuſationẽ ſenatus romanoꝝ vt ſic ſenatus redderet᷑ reus leſe maieſtatis. Hanc cauſam tangit Poetius ꝓſ a.uiij
huius pᷣmi dicens · Pelatoꝛẽ ne documẽta deferret qͥbo ſenatũ maieſtatis rei faceret ĩpediſſe criminamur. Pcðo accuſabat᷑ boetuis ꝙ quaſdã litteras di⸗ rexiſſet ad impatoꝛẽ ↄſtantinopolitanũ. ꝑ quas reſtitueret libertatẽ pᷣſtinam ipſis romanis Hanc cãm tangit boetiꝰ eadẽ ꝓſa ſic dicẽs. Nã de cõpoſitis falſo jitteris qbus libertatẽ arguoꝛ ſperaſſe romanã qd attinet dicere. His ð cauſis boetiꝰ ꝑ viles ꝑſonas ⁊ infames accuſatꝰ.indefenſus reus ẽ iudicat?
⁊a rege Theodoꝛico papie in exiliũ relegatꝰ Boetiꝰ aũt in exilio poſitꝰ pᷣte
ritã ꝓſpitatẽ ſecũ reputãs.⁊ pñtem aduerſitatẽ ↄſiderãs ne aliqͥ;s hõ in ſimli
ſtatu poſitꝰ deſparet. Ped vñ ↄſolaret᷑ hẽret phicam olationẽ cõpoſuit 5
mutabiliratẽ foꝛrune. Ex qͥby dictis pʒ ꝙ cã ſuſcepti oꝑis ẽ illa quatenꝰboe⸗
tius le in exiliũ relegatũ ab oiby bonis depulſũ. dignitatibꝰ exutũ philoſophi
erimiꝰ.ↄful romanꝰ.fide catholicus extitit qͥ ðiſpurans de fide catholica cõ
ce ſetueretur. volens ↄſolari quẽlibet hominẽ in ſimili ſtatu poſttũ ne deſpet ſir eſſe ↄtuendũ. ¶ Bcðo vidẽdũ ẽ de cauſis huiꝰ li.cuiꝰ cã efficiẽs fuit boe
tius qͥ deſcribẽs materiã huiꝰ li. vtitã ꝓſa qᷓ; metro imitat? Marcianũ feli
cem capellã qͥ in deſcribẽdo nuptias mercurij ⁊ philologie boc ſtilovfusẽ. 6
quo fit mẽtio in Theodolo. vbi ðꝛ Egregiã ſobolẽ cui ꝑ Btilhontis amo
emn Eli ſupeꝝ magna ſociaſti teſte capel la· Licet ile liber boetij multũ excel
lat libꝝ Wartiani tã nobilitate materie qᷓ; pꝛiuilegio eloquẽtie. Boetiꝰ eũ
nec Cullio in ꝓſa.nec Virgilio in metro minoꝛ te utat᷑ Ntitaũt boetius in
—
poc libꝛo ꝓſa in qua ponit rõnes ad ↄſolandũ boetiũ ꝓbando ꝙ nõ ſit dolẽ
qum deainiſſione reꝝ tꝑalium. Etitur aũt metro delectabili vt dum audia tur meroꝛ obliuioni trada. ¶ Cauſa materialis huiꝰ lieſt phica ↄſolatio or
dinata ad ↄtẽptũ mũdanoꝝ ⁊ ad appetitũ ſũme felicitatis · vel ꝑhica ↄſola⸗ tio pfuadẽs neminẽ ertolli in ꝓſperis nec depꝛimi in aduerſis. Vel alit. Cã
materialis ſiue ſubiectũ huius libꝛr eſt ſtauus miſerabilis boetij phica ↄſola
tione ſupinducta. ã aũt foꝛmalis tractatꝰ hui li.ↄſiſtit in eiꝰ diuiſiõe. de qua videbit poſt. Cã aũt foꝛmalis tractãdiẽ modus agẽdiboeti ⁊ e dialo gus ·i.ſermo duoꝝ · Introducit em̃ boetiꝰ in hoc li. duas pſonas.ſ.ſeiß̃m ſu
am miſeriã deplangentem ⁊ philoſ ephiã ſibi ↄdolentẽ, ⁊ ip̃ᷣm ſuꝑ ſua miſe⸗
ria conſolantẽ ·⁊ hocẽ rõnabile. Nãᷣm beatũ Sꝛego. Ver⸗ oꝛdo ↄlolanõis eſt vt cũ voiumus aliquẽ a meroꝛe ſuſpendere. pmo ſtudeamꝰ luctui eiꝰ con
coꝛdare. Eel ideo cauſa foꝛmalis eſt dialogus qꝛ in qdã pie hꝰ sm phia
* 6

—— „
introducit foꝛtunã ipſum Boeriũ alloquentẽ.
⁊ tribulatione poſitos p
Liber pꝛimus vbi in— quedã figura 4. ique vocatethopeia· de qua dicit greciſmus. Acintrocucit aliduos etho⸗ loquentes. Pr ci ſoꝛtuna loquitur Boetius ipſe. Vel põt dici fᷣmcõ⸗ muniter loquentes ꝙ cauſa foꝛmalis tractandi eſt qntupler. diffinitiua diut ſiua.ꝓbatiua.inpꝛo batiua· ecemploꝝ poſitiua ſicut videbiturin li. Cã fina lis huius libꝛi eſt vt ipſo cognito noſipſos ⁊ quoſlibet alios aduerſitatibus
picq conſolatione tueamur,⁊ ne extollamur in ꝓſpe
ris ⁊ depꝛimamur in aduerſis. ¶ Tertio videndũ eſt de titulo huius libꝛi·⁊ deeius expõne. Vnde ſciendũ 9 titulus ᷣm Remigiũ ſup Donato ẽ clauis — ðꝛ titulus a titan qð ẽ ſol· ſicutem ſol ilu⸗
ſiue ingreiſus opis ſequentis · Eriuu⸗—
minat mundũ:ſic tituius libꝝ · Et pᷣponittitulus li.ad cõmendationẽ apis ⁊ ad laudem auctoꝛis. Eſt ᷓ titulus pñtis libꝛi talis. Anitij Mault Toꝛ quati Beuerini Ex conſulis Patrich Pꝛdinarij Voeti viri uluſtris inci⸗ pit liber de ↄſolatione phie. ¶ Bed querit᷑ quare tot ꝓpꝛiã noid ponuntnr in titulo. Dicũt aliqui ꝙ foꝛte ſuetudo ſuit romanoꝝ vtſic noia aſſcriberent
fuoꝝ auoꝝ ⁊pdeccſſoꝝ. lel aliter põt dici ꝙ plura noĩa ponunt᷑ in tituio ꝓ
—
pter honoꝛem ⁊ laudè ipſius Baoetij· quia ᷣm Benecã in ubꝛo de clementia ieronẽ Muita cognoia honoꝛl data ſunt · Picut em̃ vlis perſona non vult noiari niſi in vno nomie. quia quãto plus noiatur:tanto plus cogno⸗ fcitur ⁊ tanto mãgis ſoꝛdeſcit Bic honeſta ꝑſona vult noiari pluribus no minib vt ſic magis innoteſcat ⁊ clareſcat alijs ſua foꝛma.nã onine boni in cõᷣmune dequctũ magis eluceſcit. Exponit᷑ aũt titulus ſic. Boetius dict? fuit · Initius a quodã nobili romano ſic dicto decuus genere ipſe fuit. Vel dictus Rnitius quaſi inuictus · ab a qð eſt ſine ⁊ nicos victoꝛia. Nunqᷓ; eniʒ
Poetius vinci potuit vt flecteret᷑ a iure ad iniuſticiã ſicut ipſe teſtat q̃rta ꝓſa
puius pꝛimi libꝛ dicens. Nun; a iure aqᷓ inuriã me quiſq; detraxit. ¶ Be cundo Poetius dictus fuit Maulius. qu de genere maulioꝝ fuit qͥ erant nobiles romam.¶ Tertio Boenus dictus fnit Toꝛquatus à quodã nobili romano ſic dicto qui cũ ſingulare bellũ iniret cũ quo dam de gallia ip̃m de jicit ⁊ toꝛquem in collo hñtem ſibi abſtulit: cuius rõne fuit dictus toꝛauatꝰ? de cuius genere fuit Boetius. ¶ Quarto Boetius dictus fuit Beuerinus a ſeueritate. Seuerus em̃ fuit cũ Theodoꝛico regi gothoꝝ ſe oppoſuit Wel di ctus fuit ſeuerinꝰ quaſi ſecſuẽs veritatẽ. Nunqᷓ; ei in iudicijs vel amoꝛe vel odio fiecti potuit a vitate · ¶ Quinto PBoetius dictus fut Exconſul quaſi vnus er ↄſulibromanoꝝ.vel exconſul quaſi extra conſulatũ poſitus quem us habuit. Exconſulares dicebantqui iam depoſuerant lulatũ.⁊ lʒ ab onoꝛe ↄſulatus ceſſarent.tñ poſtea plus alis in magna reuerentia habebã tur. ¶ Bexto dictus fuit patricius a nobiliſſimo romano ſic dicto · de cuius genere fuit Boerius · el alio modo patricij dicebant᷑ nobiles romani qͥ pꝛo uidebant reipublice ſicut pater filio.quoꝝ nomina ſcripta erãt aureis litteris Et ideo dicebant᷑patres. de quoꝝ numero fuit vnus Boetius ꝓpter quod dictus fuit patricius. ¶ Beptuno dicebat oꝛdinarius qꝛ rẽpublicã oꝛdiauit Vlei aliter Oꝛdinarij dicebant᷑qui tante dignitatis erant᷑ Vt quolibet oꝛdie digni eſſent. ⁊ ſic fint Boetiꝰ. NMcrauonoie ꝓpꝛio dictus fuit Boetiꝰ. qð interp̃tat adiutoꝛ · q in neceſſirãte pauꝑib ſubueniebat. ¶ Muarto videndũ eſt de cauſa intitulatiõis huiꝰ kbꝛi · Intitulat iſte liber de ↄſola.phucs · Ebi
„
t7
gů d vrminà cũdusi Duam quoagu⸗ qbulß ⁊ inteto e milbiv nouſerp tmt damien ſhimp⸗ Eusa aguo cte ſuemſen toagr. neſlci cda ſlet cpez

cut vdebiurini Cif uoſubet alos mur necctollam nph düct dennohusiu Remigi ſuꝑ Donawẽdus atan qð ẽ ſol.icuteñ ſollu lus l. ad c̃menqutonis tals. Anm Waul La an Boerh vin iluſtnsu e tot ꝓpna noia ponunnn noꝝ ytlic noia aſenben lura noia ponunlin tulb Benecã n libꝛo decman Put em̃ wlis pernunn nolatur: tanto plus cogo na vult noiar pluribusn ha ſoꝛma. nã omne boni u ntulus ſic. Boenus diꝙ
uus genereipſe fut. N
ucos vctoꝛia. Nunqᷓ; ez ſicut ipleteſtaqrtapi me quiſq; detrarit. ¶ S nere maulop fiut q; erant s2 quodã nobili odam de gallia ip̃m de õnefuit dictus toꝛquatꝰ dictus fuit Beuerinus a chop ſe oppoſuit Ve di in udichs vel amoꝛevel crus fut Fxconſul quai conſulatũ 2 — bebi
romno ſic dict · de dls
ebanknobilcs romandpo
ta erãt aurẽs 2 n pꝓpler quoi
Metx pꝛimũ
ſcndũ phica ↄſolatio ðꝛ rõnabilis demõſtratio: declãs de cuiꝰamiſſione
nõ eſt dolendũ:⁊ de cuiꝰ poſſeſſiõe nõ ſit gaudẽdũ. ⁊ qꝛ hoc ptractat᷑ in pñti li⸗ideo ſic intitulat. ¶ Muinto videndũ ẽ de generali ſima huiꝰtotiꝰ li. Vbi ſciendũ ꝙ. in ð li.oñdit bona tꝑalia eẽtrãſitoꝛia ⁊ nõ ↄſiſtere totaliter in eis totalẽ ⁊ verã felicitatẽ.⁊ ꝑ ↄñs nõ cſt dolẽdũ de eoꝝ abſentia: nec gau dendũ de eoꝝ pñtia.⁊ neminẽ debere extolli in ꝓſpis nec depꝛimi in aduerſis Hñditetiã in pñti li.qͥd ſit ſummũ bonũ. vbi ſit ſitũ:⁊ quõ ad ipᷣm ꝑueniat᷑ Etiã oñdi᷑ꝙ boni ſꝑ ſũt potẽtes:⁊ mali ſp ſunt ipotẽtes?⁊ ꝙ bonis nunqᷓ; de ſunt ſua pᷣmia malis nunqᷓ; ſua ſupplicia. Poſt h oñdit᷑qͥd ſit dina ꝓuidẽſia dd caſus.qͥd fatũ.qͥd libeꝝ arhitriũ. Et ponir boetus rõnes qbyꝓðat liberũ
arhitriũ nõ poſſe ſtare cũ ꝓuidẽtia dina.⁊ ponit quoꝛundã falſam ſolutionẽ ⁊ eã impꝛobat. Poſtea oñdit verã ſolutionẽ quã rõnib confirmat. ¶Iax
n pulchꝛa determinant᷑in hoc li.ſicut patebit in ſequentib.
lber pꝛimus Ac⸗ Metrũ pꝛimũ heroicũ elegiaqᷓ — sſi 3
B qui quõndã ſtudio iolhe
¶ Pñs liber Boetij pᷣma ſui diuiſiõe diuidi?in qnq; par
tzs Pm ꝙ ponit qͥnq; libꝛos ꝑriales quos ↄtinet· In ᷣmo cdnq̃rit ſe miſerijs ſubiectũ. In ſcðo ponit remedia ↄſola
qũo aqᷓ eam pueniat᷑. In qjrto mouet quaſdiᷓ queſtiões ipſi phie. In qnto de terminat de caſu ⁊ ꝓuidẽtia dina. Pꝛimus liber incipit ibi Carmina. Be⸗ cũdus liber incipit ihi Poſt hec pauliſp. Tertiꝰ ibi Jam cunũ illa finierat. Quartus ibi Hec cũ phia. Quintꝰ ibi hixerat oꝛõniſq; curſũ. Muiq ⁊ de quo agat᷑ĩ quolibet libꝛo patebit loco ſuo. Pꝛimus liber diuiditin.xij. ꝑtes qꝛ huiꝰ pᷣmi li.ſunt ſeptẽ metra? lexꝓſe q̃ ꝑtes patebũt. Que aũt ſit materia ⁊ intẽtio cuuſiibet ꝑtis ſilꝭ patebit. WMotanqũ aũr ꝙ pꝛimũ metrꝝ hutꝰpꝛi mi libꝛi vocatelegiacũ. Eſt aũt metʒꝝ elegiacũ qð gonſtat er vno ʒſu exame⸗ tro · i.ſex pedi. ⁊ alio pẽthametro.i.qnq; pedũ. Et ðẽ elegiacũ ab eleyſon qð eſt miſereri. Elegia em eſt miſeria. Wetꝝ em̃ elegiacũ inuentũ fuit ꝓ deſcribeẽ da miſeria· qᷓ;ᷓuis eo hodie aliq; vtũt᷑ad alia deſcribẽda. Vñ Hoꝛatiꝰ. Ver ſibꝰ impiter iũctis querimonia pᷣmũ. Poſt etiã incluſa eſt voti ſnĩa compos. Quis aũt fuerit hihere talis metri elegiaci: dubita᷑. Vñ Hoꝛa. Muis
tñ exiguos elegos emiſerit auctoꝛ. Sꝛãmatici certant ⁊ adhuc ſubiudice lis
eſt. Et diuidi?᷑ pꝛimũ metx in q̃ttuoꝛ ptes ꝛimo boetiꝰ deplangit ſtatũ ſue miſerie ex pte ꝑmutationis ſtudij. ¶ Icðo er pte defectꝰ coꝛpalis.ij Ter
tio er Reſengenl vite miſerabilis apoſtrophat 5 ſuos ami⸗
cos. ſcðᷣa ibi Wlia felicis.tertia ꝑs ibi Moꝛs hominũ felit. q̃rta ibi. Vuid
me f elicẽ. ¶ Pꝛimo facit qð dictũ ẽ.ſcðᷣo appꝛobat dictũ ſuũ ibi Ecce mihila
Ego boetiꝰ qͥ qndã tꝑe pſperitatis ſtudio meo floꝛẽte ꝑegis
eſt cõpo lis.i.dignus vt defleã. Vjel flebilis·itriſtis cogoꝛ inire,i.ichoare meſtoſmo Naij
oeee 1 kElebilis heu ineſtos cogoiſire 59.
tiua. In tertio determinat de vera felicitate in qͥ ſit ſta.⁊ 1
Anic Waulij Toꝛquati Beuerini Boetij Oꝛdi narij Patricij viri ercõſulis de ↄſolatiõe philoſophie ſ
v.„ ⸗ 5*
5 *——
le
. o7et Sryrſe⸗ ui carmina ſupple delectabilia ⁊ iocũda nũctꝑe aduerſitatis flebi?.
—
4
— P —

⸗
dos.· i riſtia metra demen miſer
itrabit ſapia. hec ſalomõ. Et fectio di
—
„
ia. ¶ Notãdũ licut dietũ fuit pꝛiꝰ Boe. vtit in ß libꝛo tã pſu qᷓ; metro. metro qꝛtůlis no doſcribẽdi magis fuit ↄuenlens ſue materie.ſicut eĩ potio curatiua q̃amara ẽ deiectabiiꝰ ſi umit᷑ſi fuerit alid dulcedine ꝑmixta · ſic rõnes phie in ꝓſa tradite lbẽtiꝰ a boetio ſuſi cipiũt᷑ ſifu enie iocunditatemetri dulcoꝛate. Etideo Poetius.nũc vtitur metro nüc ꝓ ſa qꝛ altnat/ vri delectabiliꝰ ẽ.vñ auto? poelice- Dð ſapit iſipidũ vicioſa fre qᷓntia reddit. Itẽ nota ꝙ boe · potiꝰintipit libꝝ ſuũ a metro qᷓ; a pl. moꝰ? cribẽdi metiicꝰ magis fuit vſitatꝰ apud antiqs qᷓ; ꝓſai cꝰ. Vei iõ qꝛ metp delectabiliꝰpſa. vt ᷓ magis alliciat audiẽtes ad ſuũ libꝝ.iõ in pꝛicipio li⸗ ui vtitmetro. Itẽ notã circẽ lirterã. ꝙ carmiĩa vno mõ dicũt᷑ſcripta metrica cer tis pedib mẽſurata. Alio mõ dicutq̃cũq; dicta vel ſcripta etiã ꝓſaica q̃ ſũt de re delectabili· Boe · aũt floꝛẽte ſtudio ↄpoſuit vt plimũ carmia ꝓſaica de re delectabili. Edidit em̃ q̃dã carmia pł ica.q̃dã lo gicala.q̃dã theolo gica? ſiẽ pʒ reſpiciẽti eiꝰ diuerſos li. Tpe aut aduerũtatis cogebat᷑ boe, ad cõponẽ dũ carmia metrica triſtia. ¶ Itẽ nota ſtudiũ ẽ vehemẽs aplicatio aĩ ad ali? qͥd agẽdũ cũ bona volũtate.dico cũ bona volũtate.qꝛ in maliuolã aĩaʒ nõ ſcipuli in trib ↄſiſtit er Boe.ð diſci⸗ plina ſcolariũ.in attẽtiõe.docilitate.⁊ beniuolẽtia hõi em̃ nolẽti ſciam⁊ vt opʒ ſtudẽti.ipoſſibilis ẽ poſſeſſio boni. Euſtratiꝰ.i.eth. ¶ Irẽ notaꝙ duplex ẽ̃ſtudiũ floꝛẽs ⁊ aridũ.ad ſtudiũ floꝛẽs tria exigũi. ¶ Pꝛio reqͥrit᷑ iuuẽtꝰ.qꝛ iu nenes pſpicatioꝛes ſůt ſ eniby ſenes aũt magis ſüt imemo ꝛes. N Bcðo reqͥri᷑ pabitꝰ neceſſarioꝝ.qꝛ natura p ſe ñ ẽ ſufficiẽs ad ſ peculãdũ · opʒ neceſſaria exiſtere.ex iiij ethi. ¶ Tertio reqͥrit aĩ tranqͥllitas q̃ ↄtingil h ſedationẽ paſſio nñ.qꝛ aia in dete ⁊ reſ dẽtia fit pꝛudẽs · vij · phiſicoꝝ Flbi em̃ paſſiões dñan bi irellectꝰ obſcurat Jõ Boe. in fine hꝰ pꝛimi hoꝛtãdo nos ad fugã paſſio nñ diẽ Waudia pelle · pelle timoꝛẽ Bpẽq; fugato nec dolꝰ? adſit Nubila mẽl vᷣvinctaq; frenis· hec vbi regnãt. Btudiũ aũt aridũ ẽ ad qʒ ↄcurrũt oppoſi⸗ te ↄditiões. ſ.ſ enectꝰ neceſſarioꝝ defectꝰ.⁊ aĩ pturbatio. ¶ Nota ꝙverſus de miſeria dicũtmeſti mõi.dicunt᷑ em̃ modi a modulãdo.qꝛ pedib modulãt᷑. ⁊ dicũt᷑ meſti rõne matie. qꝛ fũt de triſti matia.ſ.aduerſitat ¶ Hota ꝙ i pꝛimiſ
duoby vſib notał ãtitheſis i.Zpoſitio. ðꝛ eĩ in pꝛio ÿſu qͥndã ꝑegi cui ʒꝛi in ſcðᷣo pſu cogoꝛ inire· vichoare. Itẽ ðꝛ in nio plu floꝛẽte ſtudio cui ꝛiat in ſcðo fiebilis. Itẽ ð; in pꝛio vſu. carmia ſpe iocũca cui ʒꝛiat in ſcho meſtos
modos. Itẽ norãdũ ꝙ boe·rõnabilr veplãgit ſtatũ uñ er ꝑte ꝑmutatiõis ſtudij phici qð vᷣſů fuiti ſtudiũ poeticũ 3 nũc cogebatvri Pꝛopoſuit em̃ boe⸗
Doloꝛem ſuũ metrice ↄſcrhere⁊ nð philoſophice ↄſolari. Rãſtudiũ phicuʒ rette ſe hzeſtu⸗
—
p̃ ſtudiũ pitatis· q.ij methaph. vocariphiam ſciam pitati
diũ aũtpoeticũ ẽ ſtudiũ falſitatis. Nã ex ꝓhemio methap h.ᷣm ꝓuerbiũ inẽ Jtẽ p ſtudiũ phigũ acquirt beatitudo ex.x·et hicoꝝ. Per
tuntmulta pocte· tud ſudiũ aũt poeticum falſitãtis certido epij· metbapbiſice.
† 3 n 77 Eranpilhbictiſeteiciſſecie
1„ 6 1 0. 3— 6
„
pubie e pdul remeiesh ce acni mina m ttůt cuiht ſemun 10 pnilb ſen ſicanẽtes à ee dictu dwerſsp renactan qᷓpoema qdi cam la f liral minapo hoinni nes. ¶ diaqbi xtad mẽc tnditu ſie Bic̃ pfetu in Si. Va totepce ſhotu 2tut cl ennue, 8
vt nn
(hibe ttunt tibi komiuua. ppte nm cemites ſe kardumli perfunun domnenc niſichm ülbeng

diſcu eenbtiniint Boenus nic wurmewni ee Waiipdinui huäamechuplucn Pplck. t qngi 3ad ſa ibruõnpꝛicpuli nomö dicitſenptamiu q cri vc ſenpt enipuuiſi lu vplnicmyfian dilogculu. jdi theologn ltans cogebat doe ad ciyn vebemẽs aplitutoziai lütate. q in maluoli ijn nmbↄliſtiter Boeßdit ena höõi em̃ nolẽtſcan. in .1.erb. ¶ Jrẽnotug diyk Pno rejrkuucru
ärimemoꝛes. Scbonht
erulidũ. ſjbpʒ neccſi q ↄnngirꝑſedationẽ paſ oꝝ Vbi em̃ paſſiões dñn vꝛtãdo nos ad fugã paſio ner dolor adſit Nubila mil ead qð ↄcumt opoſi bato ¶ Rota ꝙ veus de ido. qꝛ pedib modulã? ⁊ erſitat.
tlu koꝛtte ſtudio cui ʒꝛiul da cu ʒral in ſcho meſtoð ſtatũ ſuũ er pre cbalvn Pꝛopoluit em i phicj ſcam puans reuſi hltu⸗ methapben puerblũ n ittudo crhicoʒ· du echapbilict.
„ W
¶angipꝛimi
„
5 4—
¶ Pic boetiꝰ appꝛobat dictũ ſuũ. Dixit em̃ ꝙ cogatur inire meſtos modosß; ip̃eꝓbat ſcðᷣo vndet qᷓſtioni.ibi has ſaltẽ. Pꝛimo dicit Bñ dixi ꝙ cegoꝛ ini re meſtos modos: Ecce demõſtratio huꝰad ſenſũ. Nã camene.i.muſe poeti ce.lacere · i.acerãtes mẽtes hoim.ille dictãt mihi dicta ſcribẽda ſupple car⸗ mina metrica ⁊ elegi.i ſus miſerie quos muſe mihi dictãt. illi rigãt.i.hume ctãt oꝛa·i.faciẽ meã veris fletibh. ¶ Notandi ꝙ m poetas nouẽ fingunt᷑ fuiſ⸗ ſe muſe in mõte elicõe iuxta fontẽ cgbellinũ de q fonte locuit᷑ Perlꝰ in pꝛinei pio pᷣmi libꝛrſu dicẽs Fõte cabellino ⁊e. Mue muſe fingunt᷑ poetis miſtral eſciam ↄponẽdi carmia metrica. Et iſte muſe poetice voca bãtur vamene qᷓ⸗ ſi canẽtes amene eo ꝙ multũ delectãt hoĩes rõe metri. Nota ꝙ ille muſe poe⸗ tice dicũtur lacere actiue.qꝛ lacerãt.i.diſtrahũt mẽtes hoim iubijciẽtes ip̃ᷣas dinerſis paſſionib nũt paſſion amoꝛis.nũc doloꝛis ſiẽ pʒ p Puidiũ ð amo re tractantẽ ⁊ ꝑalios poetas · Pel dicũtur lacere paſſiue rõne poematũ iuoꝝ qᷓ poemata dñr lacera qꝛ nõ ſunt firmitate rõnis ſiabilita: Vbi notanduʒ ꝙ qdã carmina dicůtur integra quedã lacera. Integra ſunt carmia phica nul la fa fitate ꝑmixta.ſʒ firntate rõnu ſtabilita.⁊ aĩm firmãt. Lacera ſunt car
mina poetica q̃ nõ inſtruũt hoiem nec ↄſolũtur. ſʒ lacerãt.i.diſtrahũt mẽtes
hoĩm nũc reducẽdo hoĩ ad mẽoꝛiã voluptates.nũc doloꝛẽ.nũc alias paſſio nes. ¶ſ Itẽ notãdũ ʒ ſus elegi pᷣncipalr inuẽti ſuerũt ꝓpter miſeriã deſcriben⸗ dã.⁊ q? hos ʒſus muſe dicebãt Boetio ꝑq;s boetiꝰ magis ſuã miſeriã redu xit ad mẽoꝛiã qᷓ; ꝑ cos ↄlolarck᷑. ið elegi erãt cã ipſi boetio veri fletꝰ. ¶ Ptẽ no tandũ ⁊ uplex ẽ fietꝰ.adu atoꝛiꝰ⁊ verꝰ. dulatoꝛiꝰ qͥ eſt fictꝰqlis ẽ fietꝰama ſie. Si em̃ dxcrit amalius ad amaſiã nõ diligis me · ipſa incipu flere. q̃re. vt ꝑfietu firmiꝰ pᷣm pfit tenere· ců aũt nũmos nõ poterit cxtoꝛquere ab ipſo. ðt. Wade garrio te ñ n ouie Aliꝰẽ fletꝰ verꝰqᷓ exʒo coꝛdis doloꝛe ⁊ expa pie tte ꝓcedit.⁊ ad talẽ fletũ boetiꝰ ꝓuocatꝰ fuit ꝑ muſas dictãtes ſibi carmia ¶ſ Notandũ ꝙ hec dictio clegi põt exponi duplr.vno mõ ꝙ tencat᷑ noĩatiue. ⁊tuc ẽ ſenſus · elegi.i.⁊ us miſerie rigãt oꝛa mea fletib. Alio mõ ꝙ teneatur
enitiue. ẽ ſenſus· camenc nigãt ver fletiby oꝛa elegi.i miſeri hoĩis · qꝛ elegus-
z um.i.miß ra.rum. ᷣm hüguitionce.— 5
ſe Pas ſaltẽ nullus potuituicere tew eleiateei Re noſtrũ cꝙmites pioſecurẽuritef
¶ Hict boetius reſpondet tacite queſtioni· Quereret aliqͥs quomodo muſe di ctant tibi carmina ſcribenda cum ſis in cxiliũ relegatꝰ qꝛ intraſtis ſne omni comiuua Ad hoc rñdet Woetiꝰ Lʒ os amici mei dereliquerũt me ĩ exilio ꝓpt er timoꝛẽ impialẽ.tñ has muſas nulꝰ terreꝛ impialis potuit vincere ᷣn cr mites ſequerentur noſtrum iter vſq; in exiliũ dictãtes nohis carmina. No tandum licet bona exterioꝛa poſſunt auferri ab homine per violentiam.ſicut per furtum.per rapinam. per incendium.tamen ſcientia non poteſt ↄuferri ab homine non enim ſclentia volentia aufertur nec vetuſtate ronſunmt᷑ nec triſticia minuitur. Vnde Seneca nona epiſtola gd Lucillum recitat. ꝙeuʒ Kulbon capta patriã. q miſſis liberisamiſia vxoꝛe ſia et alijs bons. ſlas
3 1 1
——. ———„
————
—
——
aui ———

*
„troy? richmoꝝ ·nũc aũt camene ſolan iur mea fata
Liber pꝛimus
ab incendio erierat. Requiſitus fuit a Demetrio · nũquid oĩà pdidiſſet. rñ⸗ qit. Hhil ꝑdidi.ſed oĩa bond me mecũ ſunt.iſticia virtus ⁊ pꝛudẽtia et innuit Woetiꝰ dicẽs. Muſas ſenõ relindſſe. Ejñ etiã Alanꝰ de plãctu na⸗ ture de ſciẽtia dicit. Snꝑ omnẽ poſſelſionẽ generoſa emanat/p oſſeſio q ſpar ſa colligi· erogata rehertit. publicara ſuſcipit incremeutũ.ꝑ quꝰ nobllis the ſaurus jecretis penetralb naſ cii effectꝰ eternę delectatons acqͥri᷑. Hecẽ ſ ꝑ mẽs dieſcit a tenebꝛis· coꝛdis ockos delicioſ aanimi padiſus. hec im talẽ ex mꝙꝙtali facit. ⁊ ca ucũ hoiem in de deifice mutatõis auctoitãtẽ cM nertit ¶ſ Hota circa hãc dictionẽ ſaltin ꝙ tres dictões pꝛoferri pñt per tim⸗ q̃ deberẽt ꝓferri ꝑ tem vñ pꝛoferimꝰ ſaltim faltẽ.timpus pꝛo tẽpus ext plo ettemplo· qð ẽ tra huguitionẽq dict. Timtria deteſtot tipl tp ſaltiʒ
„
5 3 deſect⸗ a felicis olim viriqiſq; iuuete— vh
Et pꝛmo pꝛopõit rũ in generali. ſcðᷣo Solantur meſti hue mc fata ſenis— in ſpãli.ſcha ibi. ve ſohtnr—— gel— nit enim. Dicitpꝛmo · quondã ↄſolahãtur me gloꝛia felicis ·i.pꝛoſpe iuuẽtu ed nũc fata · ieuẽtus.me
tris.⁊ gloꝛla viridis iuuete.i.delectabilis iuuẽtutis.ſ
ſti ſenis.i.triſtis ſ enectuas.ſolãtur.i.ↄfolãtur.mnea.i meã partẽ quaſi dicerʒ
pius cõſolaba: uici iuu ute nñc aůt cõſoloꝛ triſti ſenectutẽ Scᷣm illã ſen tentiã ſit exponit᷑ littera. mloꝛia felicis iuuẽte i.pꝛoſpe uuẽtutis · viridis· de lectabilis uuentutis oli.i.quondãſupple ↄſolabat me. nñc iata.i.euẽtus ·me ſtis ſenis.i.triſtis ſenectutis ſolãtur mea.imeã ꝑtẽ. ¶ Notandũ ꝙ cõiter illa ſa aliter etponit᷑ referẽdo eã adim uſas poticas ſic Cameneq̃ quondã tge iuuentutis erãt gloꝛia felicis ⁊viridis iuuẽtutis · qð diciꝙ tanto qꝛ uuenes oiim folebãt infoꝛmari n arte poetica· in qu pꝓficiẽtes glo abãtur in vſu me inquã meſti ſenis.
¶ Notandũ ꝙ feur uuẽcus ẽ Juebon⸗ ecterioꝛibus eſt adoꝛnata. De quib voms loquitur Rriſtote. circa pꝛincipiũ libꝛi de bona foꝛtunã dices Binere bus erterioꝛibꝰ quoꝝ foꝛtunaẽ vonih cõtingit eſſe felice. ſed viridis idẽ
Delectabilis uuẽtusẽ illa q̃ eſt bonis ec tudine. ⁊ agilitate. Eñ ariſto in Echi. no felix eſt qui ſpecie turpis aut ſolttarius aut carẽs pꝛoleʒ · ¶Nota ꝙ bo ñtat in ſe ſtatũ mißie cũ dicit. Fata meſti ſenis ſe cõſolari cũ minime h pſolãtur ſed magis per turbãt. Etiã cũ dicit muſas poeticas ſe cõſo epñtat ſtatũ miſerie. q? muſe poeticenõ cedẽt alicui iſolatiũ ſed potius in alimentũ doloꝛis · ¶ Fteʒ de ſignificationib fati ponit. Huguitio duos vᷣſiculos dicens · Conſteilatio
moꝛs pᷣcereſponſach e Euentuð reꝝ ſignant᷑n iahn 5 e
Pic boetiꝰ decla/ ratin ſpãli defectuʒ Veit eiꝓperata mal inop iia ſenectus iibiein Et bol Dico ꝙ fata meſte ſe 95 e
ent
tur me.em ꝓ q ſene Intẽpe ui ndũtur verce cahi. 22 4LrMM5 F 5—. 5 86
taꝑapocopãppsrs citis⸗
..
noviainet Ettremit effeto coꝛꝑe larã
5.* 6
—
3
l⸗ 3ni
oꝛata.ſ.foꝛtitudine. pulcriꝰ
ol
cepv 1
53

mus. 6 5* w Prola pꝛima
k5 nsꝛpuditu ta·i.feſtinata venitĩ malis.i.cũ ſuis malis ⁊ incõodis.⁊ doloꝛ fupple queʒ . ccã Aun deplicht parioꝛ iuſſit ieſſei.iduxit mil ſuã etatẽ. Perqð inui᷑ ꝙinõ ſolũ etas iuducit ncol emnupoſiioh doloꝛẽ. ß ecõuerſo doloꝛ iducit ⁊ cauſat etatẽ ⁊ ſeniũ · Et tũc boetiꝰpõit duo tcemaui pquinoblis ſiðᷓ ſue ſenectutꝭ dicẽs. Cani ſuple capilli.intẽpeſtiui.i.añ debium tpᷓ̃s. fun ianimpadius. h id eſt ſoluta tremit coꝛpoꝛe eff⸗to id eit carne conſimpta et euacuata. ¶ No emucitts auctꝛtu ra ꝙ hominem ſenem muita incommoda circũueniũt. Nã pellis eiꝰ contra⸗ res dicðes pꝛofer pñtpomn hik coꝛ g ↄcuti᷑· pulmo eiꝰdebilitat lũ bi eiꝰ ĩdurant᷑ doꝛſũ incurat᷑ mẽbꝛa h filcẽ umpus pꝛotipuscijt tremũt Eñ poera dixt. Optamꝰſeniũ vů venerir ẽ maleventũ. Hocẽ gibbo mn mu daci iploniut ſuʒ ſurdũ cecũq; moꝛoluʒ. Pꝛopt᷑ h ðt boetiꝰꝙ ſenectꝰ vẽit mihl cũ ſuis mat A otandũ circa illã ꝑtẽ.⁊ doloꝛ eratẽ. ꝙ trip lerẽ cã ſenectutꝭ.ſoetas· itirmi — tas ⁊ aduerſiras· Benectꝰq̃ inducitꝑ eratẽ naruralis ẽq̃ aũt induci ꝑ infir nwidiſq; ſuuẽte mitatẽ vel aduerſitatẽ accidẽtalis ẽ qlis ſenectꝰfuit in boerio q ſenuerat ꝓpt᷑ multitudinẽ doloꝛis ⁊ triſticie. ¶ Hotandũ ꝙ canicies boetij fuit itẽpeſtiua. nůc menht ſenis Puguitio vicit. Intẽpeſtiuũ ẽ qð ẽ incõgruũ.incõueniẽs inutile vel ſine tꝑe. Pñ intẽpeſtiuũ ðꝛillð qð nõ hʒ ydoneũ tp̃s vel qð nõ eſt cõueniẽs ꝓ rẽpoꝛe Et qꝛ boetrꝰiuuenis erat etate⁊ cũ ſenuerat ex aduerſitate ĩ canicies eiꝰ fu⸗ e gloꝛin fuls ipꝛoſxiu it intẽpeſtiua. ¶ Nota ꝙĩ iuuenibꝰ cutꝭ ẽ dẽſaꝓpter multitudinẽ ſanguinis ex tuns ſed nůcfati euiusn qᷓ ſanguie generat᷑caro Sʒ qꝛ ſanguis dimmnuit᷑ in ſenib. dim inuit᷑ etiaʒ caro men imeipunꝭ quii ↄœ in eis.iõ cutꝭ ſenũ ẽ laxa. Hotãdũ circa vocabulũ effeto · ꝙ ip̃m tractuʒ ẽ m ſnerne Seömli amulierib pᷣgn ãtiby q̃ cũ pepererint dicũtur effete. i.fetu euacuate. Eiñ dicit pꝛoſpe uuẽtuns. vnd huguitio ꝙ fe tẽ narꝰmulier adhuc ĩ vtero exñs:⁊ ðꝛ a foueo eo ꝙ ibi foueat al wanc ata.i.euẽsM Iñ fetꝰ a. um.i.plenꝰ a um · Iñ effectꝰ.i· ebilis qᷓſi ſine foꝛtitudine viriũ vel
ipet. ¶ otandi ꝙctuili virib euacuatꝰ. Iñ fetoſus d um ·· plenꝰtetu. Vñ ðᷣtpſal. Dues eoꝝ fetoſe·. as jc La neneqͥ quonditg plene fetu Et ſenes pñt dici feti. uaſ etrra fetuʒ polſiti. qꝛ ſenectꝰ nõ ẽ apta
— 6 e
o rnro eiuuenc ul⸗. 7 3.. 3 ad gñandũ fetũ.. F2 earinnum Mors Poiʒflir ner Suhhini ¶ Vic boetiveplãs epe vocata venit. Luſtan ſunz erhre
bwieeneee— Zu ritt meſiſe duraröig vite miſe ae Peu heu qᷓ; furda lerds auertitauße neeehenp⸗
— 6
utu ſjonmne puln⸗ ſitfelir? qᷓ non Et goſr Kaulteln Etfentes oculos cluudere ſeua yegãt bricutemersſes eepſtat in ſeſtatu W lee tſen eeſeminũẽ felix q̃nec in enge leuſb malefidã bõis foztũa failerʒ⸗iertu nß mitttſ⸗ pin ſine.„ b dulcib ãnis:i.tpib
n almenti doloꝛs⸗ 66 Hene gput triſtis merſerat hoꝛa me pſperis cñ delectat icnes vins Contela, e fEe oiezviuere. L Sir
4 Vũcqꝛ fa Acẽ miutauit ubua vultum iila moꝛs ẽ felixã̃ ſe 2. N 44„, 5— 6 pe vocata vẽitme⸗ n dii ſenecu Pꝛotrahit ingratas jpia vita moꝛas/ ſie urleanto⸗d
rriſtienis qian⸗ 6 nis ene
uſſit in ſeri cõſueuerũt vocare moꝛtẽ. Tũc oñdit q̃ moꝛs haiĩʒ ſit crudelis dicẽs. heuj
peu furda qᷓ; aure.i.recluſa aure. ſeua moꝛs i.crudelis. auern᷑.i.ſpnit mißos veric e doies ⁊ negati ·nonvult claßictfẽtes oculos eoʒ. qji dicat. ndelis mo 6.
—
3 *

en q̃ nð ꝑmittit miſeros moꝛi:⁊ dicit claudere flẽtes oculos ꝑ; innuẽs ꝙ iu „* moꝛte oculi hoim claudũtur. Et tñc boeriꝰ deplãgi plongationeʒ ſue vite ii . dicẽs Dũ foꝛtuna malckida.iꝑfida mihi fe uereti. airiqeret leu bliranſire rijs bõis triſj hoꝛa ſupple moꝛt⸗ pene merfat.i. oppꝛeſſerat meũ caput. qſ td cut tpeꝓſperitatis ſpaccelerauit moꝛs oppꝛimere ine. nũc aůt qꝛ foꝛtunã nu⸗ Po bila.i.aduerſa m utauit fallacẽ vultũ · impi. i miſera vita prrahit.iꝓtrabat 1 moꝛas ſupple viuẽqi. ingratas.i.odioſ as miht. qꝛꝓpr miſeriã tedebatipſum 56 boetiũ viuere. ¶ Hotandũ ꝙlzʒ fm vnlgares ⁊ m parentiã hec Iniã ð moꝛ tefelici ⁊ crudeli videat vera.tñ fᷣm rei vᷣitatẽ ẽ falſa.qꝛ mo etiã tꝑe ꝓpſperi tat põt eẽ bon a. Hãfm Beñ. W mü ẽ moꝛi cũ ð electat viuerẽ? tpe ad⸗ nerſitatis põt moꝛs eẽ mala. qꝛ aduerſitas ſepe inducit deſpationẽ. oetiꝰ 18 aũt repñtòdo ſlatũ miiſeri ho is hãt inim ponit tanqᷓ; verã. N Haranduʒ ꝙ— 1— moꝛs vel ↄpatur ad vitã pñtem vel futurã pꝛimo mõ illa vita ðꝛ felixqᷓ fu⸗ wol git ꝑtẽ ꝓſperitatis? accelerattpe aduerſ itatis · Pi aũt cõ pat moꝛs ad vita futurã tũc ip̃a põt dici bona ⁊ mala tpeꝓſperitàtꝭ ⁊ etiã aquerſitatis · quia ſi lis mdꝛs Lucit aq gloꝛiã ðꝛ bõa·ſiad penãðꝛ mala. ¶ Eotãdũ fm remigũ ſuꝑ Eni vonatũ. heu aliqſi ẽ monaſiltabũ aliqñ diſſillabũ ſiẽmetri ncẽitas requirit- Iñ in ꝓoſitoẽ viſſillabũ vicẽdo. heuheu q; ſurda miſeros auertitur aure- u ¶ Notãdũ ꝙ ß bũ auertoꝛ qñq; ẽ paſſiuũ ↄſtructũ cũ ablatio mediãte pᷣpo jurðe.It viẽdo auertoꝛ a te.? ẽ idẽ qð̃ remoueoꝛ. aliqñ e jbů deponẽs ↄſiru 1. ctũ cũ actõ. vt dicẽdo auertoꝛ te ⁊ tũg idẽ eſt qð ſpno te.⁊ ſic accipitin ꝓpoſi t 1 to.· cũ moꝛs auertik᷑.i.ſpnit mileros. Mnꝰ. In vi paſſiui notat quertoꝛ re oue/ en * ri. Si ſit deponẽs auerto: ſpnere ſiãt. ¶ Horãdũ boetiꝰ appellat foꝛtun ãm. 8 lefidã.qꝛ ẽ deceptiua.vñ Señ. Nemine aduerſa foꝛtuna ꝓminuit niſic nẽ foꝛ— V tuna decipit Et alibi Beñ. Foꝛtuna nemin fidẽ fnat nulli ſemel obeſſe ↄtẽ 1 — taẽ quẽ nimiũ fouit hůc ſtuitũ faci Eots foꝛtune bona ẽ cũtur leuia qꝛ trã—. toꝛia. Nõ enĩ pdurãt circahoiem ßm Benecã. Illud nõ eſt tuñ qð foꝛtũa fec 6 „„ eð tuũ. Honũ em̃ gð dare potuit. potuit ⁊ auferre Notandũ g boetiꝰappellat pin foꝛtunã nubilã.i ↄbſcurã ſiue cecã · dep ingebat em̃ antiquitus foꝛtuna ceca. qꝛ œx impꝛouiſu actedit ⁊ recedit.vel qꝛ cech reddit hoiem.extollẽdo eũ in ꝓ⸗ ſperis ⁊ depꝛimẽdo in aducrſis. ¶ Eotandũ ꝙ boet dicit foꝛtunã elim ci ſẽmihi ca ſemutaſſe fallacẽ vultũ.qͥꝛ foꝛtuna olin depingebat᷑ duplici facie. anterio us ocl . ri alba poſterioꝛi aũt ꝓte nigra. ꝑ albã delignat ꝓſperitas ꝑ nigrã aduerſital i mutauit ergo foꝛtuna circa hoctium falla cem vultum ʒſperitatis poſtca on 5 cchu 5 8 dit ei vultum aduerſ atis. yx 3 ½ E vo d/ is ww it ſtatũ miſerie iue ꝙ ſrẽn— apoſſrophãdo 3a⸗ Qui cecidit, ſtabilinõ erat ille gradu“ ulir nicos dicig· Ga e— gie micimei. ãd.i ꝓpter qͥd iactaſtis·iiactãdo dixiſtis.me totiẽs feliceʒ· frutra pu 1 enim F dixiſtis qꝛ felititas mea nõ erat ſtabilis. qð pʒ ex q cecidi ⁊ iſteq ce cidit deꝓſperitatei aduerſitatẽ nõ erat in ſtabili Sduꝓſi puat. ¶ Rorãdũdu Ze hu ſ 8 plexẽ felicitas. politica 5̃ ↄſiſtit ĩ bonis exterioꝛib.⁊ tulis nõ ẽ ſtabilis ſicuti isai nec bʒ̃a extioꝛa Aligẽ felicitas ſpeclatiua q̃ ↄſiſtit ĩ actu ſapie. ſ.ĩ ſpeculatõ ſit aꝝ ſepataꝝ.⁊ ral felicitas ẽkabilæ imutabiłeñ it bpnũ oprimũ pulcheri᷑ tee. mñ delectabiliſimũ ex bᷣmo ithicoꝝ· ¶ Bauitla bma pᷣmi libꝛi⸗ 5
6 3. ₰

us
oaloepß nt En
iplongitone ſun N— Eca mecũ tacitꝰ pfe Pie incipitpſa bma puio ömi li.in qj b
Amndertt. ubel mnn tius introducit phiam ſuꝝ ſuã meriã olãtẽ. ¶ Vbi nota ꝙ boe.
Pieſſetut mei cayut in ſtius dolẽs ⁊ ipſa phia ipᷣm ↄſolãs nõ ſũt aliud niſi animꝰ dolens
me. nicaitqꝛſomnn r oyp̃ſſiõe ſenſualitatis.⁊ rõ ↄſolãs ex vigoꝛe ſapie.⁊ diuidit Pꝛi
ſa ntpmihtt xm 5 ssai boẽ. aüo phia ſibi qd circa ipʒ egerit · ſca ibt. Oue
e eitf 4. 1— fℳ 6 Preen muſat Lrent itg ari
ür ie— wucrettheuc⸗ naie kadei deſcri⸗—— 1
nduat dcanonẽ. Pon mabilẽ ſtili officio de e eihenn„—
nqᷓ Ner. ſHumin⸗ 404 Pe—
o mõ illa vta ðꝛfeixqͥfu itiſſe ſi[upa 3 ick viſa e 2 1enn
aũt cõpal mot ad vn mulier re iadõdi tüs. oku, Ie1en ℳ 2
cã aduerſituts quui ug ibt Vltrs cõeinholfiinũvz phiam mᷓeũ aqpa 1
— ntiã ſe i r hieietrerioꝛẽ· T Per———. 5
i mem ncctas requin v Pi ⁰ tio 3j ad oꝛnanẽta———
ieafoꝛet“ ⁊infignia q̃ manib p— ₰ 5
mirenn ₰ echauſſi vigoꝛisiqᷓ;uiſita eii atis Bta geſtabat ſecũda ihl—4
ep onẽs im ullon Te Wleſtes erãt.tertia— t aðiſctettõis 4
o te.⁊ le accpifinppoi 4 hůe. R Nade ad i. Et dertra qͥdeʒ R notut auertoꝛreoue— cõem ſeſe hoim urã g. e Diẽ pᷣmo. Dũ eg0 cigcacüni
napellat foꝛtunma n boetiꝰ hec q̃ ð ĩime un ↄmmu niſiquẽ foꝛ VerO t Ecelõſn tro dixi tacitus me
7M
5
Foli⸗
tnulli ſanel obeſſe ↄtẽ̃ pe videba 1 ũ caput ah kiti⸗ cũ reputarẽ.i.cogi⸗ 0 ½ F nadicßtur luacꝛn. i um eti celũ pe tarẽ.⁊ q̃rimoniã la“n an ſ nõ eſttuũ qð foꝛtia feẽ enip u pen 8 le chepmabile i.ꝓuo 7—— unq ꝙ boenelut picientiqc; hoim fruſtrabatur ſui Fcead lachtrürss nnquius foꝛuna ceca. ſ. b e be Sel. 2 oion ewollidocümp⸗ ſa ẽ mihi mlier aſtitiſſe ſi thr ſup̃e dmod 0 ℳ— oictſomnäelmar e up̃ vtict upcaput. ac mo uʒ· i valde kutert P 8— dic uaeanie tus oculis ardẽtibꝰ⁊ ꝑſpicacib.i.clarꝭ vltra cõen valẽtiã hoĩm.i.vltra ho S dalnnn querſital miues que apparuit in coloꝛe viuido.i.delectabili.⁊ apparuit mihi tanqᷓ; in crtas ohca ci echauſti ideſt inconſumpti vigoꝛis qᷓ;ᷓuis ipa foꝛet ita plenã eui ideſt duratio ⸗ 5 mah r 3.. nis vt null omodo crederetur eiſe noſtre jetatis ſtatura eiꝰ ambigueideſt du%— bie diſcretionus.i.cognitionis.nã nũc.i.aliquando c cohibebat ideſt extẽdebat acon m ſele ad cõmunem menſuram vominũ.ilongtudinẽ. nãc ideſt aliqñ videbat᷑ O d⸗ pulſare.i.attingere celum.cacumine ſummi eee— 5 nd um caput aitius extuliſſet ipfum etiam celum ſua longitudine penetrabat. 6õ auil ᷓoraudi ꝙ boeti deſcribit ppᷣiam ſchi aparuiſſeſiub ſpecie multeris. a 4 ti un phia apud grecos.⁊ ſapiẽtia apud latinos cit generis feminini. Vlel iõ. q ſiẽ v. 6 nenu 4 mulier infantes lacte nutrit:ſic phia minus pfectos nutrit facilib doctriʒis., qspzah Forididu Vlei ideo.aꝛ boetiꝰ grat eger. Mulier aũtmagis ẽ cõpaſiua ⁊ magis hãbi⸗ 6 upl pun bi vien lis ad ↄſolandi egrũ q; vir. Nã ᷣm Balomonẽ 6 ẽ mulier. ibi ingemi⸗——— b tls ² ſe ſcit eger. ¶ Horãdũ ſtareẽ erecto mõ ſe hẽre ⁊ qꝛ p Seebente dele„% 2. irzn ulcheni netuie faciẽſ ſenſuales·iipſa phi a deſcrbiſtetiſe— 6 3 ců ſu br g vp———— 3 —— ⸗—— , c— 6— 2 „— 6 ²7 3— 6 31 — 4 z.2./ 22—— 5——— 8—7— 4———— 3 L„ v laſchen—————— P——. —— —— 2 ₰—— 6,—.—, ℳ
S
„— *.

6„
6 vertic. q phia ẽ in anima intellec
vicitur ſtetiſſe ſi. 1 nullius oꝛgani co?P
num in vertice Nã annma in tellectiua ðꝛiõ ſtare ſup xricẽ ·& d
purꝰ pꝛimili.¶ Rotandũ p
pla ðꝛ reuerẽdi vult dos facit · Ham reuerentia ẽ qdã de cẽs ac matura gtut taſ q̃ habet phiaʒ 3 dicitun reuerendi Jultus · ¶ſotãdũ ülud q; eardens ẽ ⸗ penetratiuũ. ⁊ qi ꝑ rõnem ⁊ intellectuʒ ̃ ſunt oculi phie pe netramꝰ intima re rũ ⁊ qͥdditates ea iõ phia ðꝛ appuiſie ardentib ocuhs. ⁊ qꝛ ꝑphiam ſpecula mur ea q̃ vulgares ⁊ cões nõ ſpeculan tur.iõ ðꝛ habuiſe oculos pſpicaces vltra cõ dũ coloꝛ vuidus ẽ coloꝛ naturalis pulcher ⁊ d cherrima ẽ cũ ſit res mirabilis ⁊ dina ·⁊
tenuiſ
7„—
„——
ſuis manibus texuerat A* L e 5 magines
¹
vigoꝛis.qꝛ phia cũ ſit ꝑpetua erhaurui nõ põt. uãtũcunq; hõ cognoſcat de phia
—
duuerſitate opi phie ſtruir aliã ceſſerat ipm boe·iõ ðt eñ nõ fuiſſe ſue etatis V Hatã
tialeſ ex.vi·met
—
eſupo cardine elapſa venit. vt dicit ũ phi 0qꝛ ſuos poſſelſoꝛes ł
delectabilis qꝛ mir lectatiões· iõ deſ cribitapparuiſſe vluido coloꝛe· Irẽ phia ap
qu— adhuc deſtãt plura cog nionũ in phia quaꝝ vna deſtruit aliã Zee qꝛ phiaẽ eterna.⁊ p 1
tiua que non habet o
22
ꝛalis eſt actꝰ. vel
ente
Quayſ pec
tcali
.
2
——
boetiꝰ tertiapſa es reneren Fam ᷣm Tullũ ſ dla ſapientia eit qᷓ meret᷑ honotes. Itẽ ᷣm Tulliũ
imis filis. fubtiliꝰ
ubt imateriaperfecke Mab
*„—
munẽ hominũ valentiã. ¶ Hotã electabilis.⁊ qꝛ phia in ſe pul abiles affert de⸗ aruit inexhauſti Vel iõ ẽ ierhauſti vigoꝛis. qꝛ noſcenda · qð pʒ ex
idũ tres ſũt ꝑtes phie eẽn hapł · naturalis n athematica.⁊ dina.ᷣm naturalẽ phiaʒ ðꝛ
phia ſe cohibere ad cõem mẽſurã hoiuʒ inqᷓ;tũ tractat de naturalibꝰ qᷓ coiter
Na ſenſus coh ſare celſũ qᷓ ad mathematicã
ſcunt intã̃ ngtura hois ẽ ſũmũ ad qð puenit. f aũt phia pul i.qᷓ ad aſtronomiã inqᷓ;tũ tractat de motib⁊ fi
guris aſtroꝝ Dñ aũt penetrare celũ qᷓ ad mei haphiſi icã inqᷓ;tũ dirigit ĩ cogni tionẽ dei· ⁊ ſubaꝝ ſepataꝝ·⁊ ðᷣꝛ phia fruſtrare intuitũ hoĩum reſpiciẽtiũ.qꝛ ꝑ
—
ſectã cognitionẽ ſubaꝝ ſepataꝝi
methapb. W Vleſtes crãt tenuiſſimis filis ad hitũ extioꝛẽ. Pꝛio qᷓ;tũad materiã veſtiũ · Tertio qᷓ;tũ ad violẽtiã veſtiby illasã.⁊ legant᷑ phie erant per
er ma eria indiſſolubili 5e veſtes ipſa texuerat ſuis.iꝓpꝛijs
ꝓdẽte.i. reuelãte mihiiʒ pla hꝰ pꝛimi · ſpectem. pulchritudinem. quedam caligo.i. obſcura ignoꝛantia.ne tuſtaris ideſt negligentie veterum obdurerat ideſt oblu caucrat. veluti
ſicgo cohui eadẽ phia ꝓ
tapi hac vitahabere nõ poſſumꝰ culꝰ nocticoꝛacis ac lumẽ ſolis:ſic intellectꝰ 5 d manifeſti 1 Poe.d b
Hã ſicut ſeh fſita nstura
cribit phia tü
le obducteealigo ſumolas magnes ideſt ſtuntes in fumo.
0
Sco qᷓ;tũ ad picturã veſtium iolẽ tes ſit Wicit pꝛimo. fecte tenuiſſimis.i·ſubtitiſſimis fiis.⁊ erant ex ſubtili artificio manib. vtip qꝝ ſp veſtiũ Flecte ve ſolet
Vleſtes
toʒ ſuplefn tentaufere. lbenles. S fiaat ſuht Sanenm oſitones mölpᷣcep inuenimu ninrcin/ vſophiepq dſpſcit phisach 2pauces didew ab Empet obſartat cdony KsTin dnuns. 2 unfuſt ianu titiſt ſn wniſcum

Perüin ertremomargine..6te, Treneargette dee
tqncponois. jtijnt. textũ q inter vtraſq; lfas i ſcha haꝝ veſtiñ legebat᷑ inte⸗
. xtũ. P.i.pꝛactica in ſu⸗ nuiſimts ſliel laꝝ modũ gradus q
——
a infiniti pꝛemo ſupple margine. idainſigniti id ẽ in ſuꝑioꝛi ꝑte veſtiũ
— „
vieb3 erat intextũ. T.i.theoꝛi A u* LeRpenn videbãt us ab inferioꝛe ad ſu⸗ ca qð interpꝛeta ſpecu⸗ F.
erius elementũ eſſet aſcẽſus. Ean 6 ₰ 8
hnn[. dã gradus inſigniti. id eegt Lu ſici dem tamen veſtem violentoꝝ quo nihanmsſtu⸗
la quibus a gradibus
jinagries ſpjer c rundam ſciderant manus et pticu⸗ aebeanene a
F— ad ſuꝑioꝛẽ. Tũc tangit
xetuſats n las quas qͥſq; poterat nt. vioiẽtiã veſti illatã di — Fn cẽs. Eãdẽ veſteʒ abſci⸗
derãt i.lacerauerãt ma
— nus qͥꝛũdã hoim violẽ⸗ toꝝ ſupple facientiũ violentiã ⁊ vnuſquiſq; abſtulerat ꝑticulas a veſte q̃s po — rerat auferre. ¶ Horãdũ ꝙ ꝑ veſtes phie intelligũtur ꝑtes eſſentiales ⁊ artes
crilis.⁊ phid in hiberales. Bicut enim coꝛpꝰ veſtib oꝛnatur.ſic phia ſuis vtibo decoꝛat᷑. Per
mn hominũ valtiã. he icphia inſeti vhuls qʒ mirabiles affert d. fila aũt ſubtiliſſima intelligunt᷑pᷣcepta phiſicalia ſiue ꝓpoſitiones phiſicales.
7 Kpaut nhau ¶ Ficut enim vnũ filũ in veitib oꝛdinatcirca aliud.ſicpſitie iuxta allã quæ . Melloct olls poſitiones dicuntur ſuhtiliſſimæ.qꝛ ꝑ eas hõ ſubtili inueſtigat. Hicuntur ⁊ goſnd qpÿ hmöl pᷣcepta ſubtili artificio ratione oꝛnatus verboꝝ ⁊ ſententiaꝝ que in eis 8 *4 r inuentur ⁊ ſunt ex materia indiſſolubili.quia licet a quibuſdã male expꝛi Aaidi mes ſitpus pfice mãtur tñ in ſeipfis habẽt veritapem indiſſolubilẽ. F Notandũ ꝑ manꝰ phi⸗ dina. m naturulẽphiaʒ d; joſophie ꝑ quas ſuas veſtes phi qui pꝛecepta phicalia netut denggralb qcoite ¶ ſcripſerũt.⁊ dicũtur rõnabiliter manꝰphieæ · qꝛ niſi finſſent inſtructi pᷣcept qð pumi. Pfaũt phia pul phicis ea expꝛimere minime valuiſſent. Hotõdiũ ꝙ veſtes phie dicũtur fuiſſe nccö nactat demorꝛß obducta quadã caligine. qꝛxꝑe Boetij artes ad tantã negligentiã deuenerãt pbiſci inqᷓ;tů dirigit i cogn 2 pauci eas curabãt.ſed Boetiꝰ eas trãſtulit ⁊ expoſuit ſiue ↄmẽtatus ęſt · utũ hoium reſpicẽtiũ.qꝙ Glei ideo veſtes phiæ fuerunt fumoſe. qꝛ ab antiqͥs obſcure fuit tradita phia nenö poſumꝰ Ft ab Empedocle poetice.a Nlatone enigmatice. ab Ariſtotele ſub.verboꝛu. wn obſcuritate. Hotandũ gꝛ due ſunt ꝑtes pꝛincipales phie.ſ.pꝛactica ⁊ theoꝛi
t denp ra.deo in veſte phie erãt duelfe interte·I.p. ⁊·t. P aũt erat in infcrioꝛ ꝑte ve edo qᷓti adpinri etun ſtis.⁊. E in ſupioꝛi ꝑ qð innui ꝙ pꝛactica phᷣia ẽ inferioꝛ ſpeculatiua oꝛdine
ſ darpimo. Vel digntratis. Per gradus aũt medios d erãt᷑inter vtraſqʒ lfas intelligũtur ſci xibtlumi entieeloquentie que ſunt grãmatica logica rheroꝛica. ¶ Horãdũ ꝙ dieit aſcẽ
nn v lun fiuiſſt ꝑ gradꝰ apꝛactica ad ſpeculatiuã Rhainnike hõ pᷣmo debʒ eſſe rurſuis 1pen äup w uffictẽter inſtructus in pꝛacticis· vt poſt alcẽdere valet ↄtẽplgtiuis. ¶ Notã ippab dece dũ qͥd ſit ſcindere veſtes phie illi tm̃ dicunt᷑ veſtes ſcindere phieqͥ putant hñ 1 bſcura igno vat velut ſole tes vnã ſciam ſe eſſe ꝑfectosphiloſophos ſine alijs Bi aũt aliq ſcãt vnã artẽ 16 L— ine alia dũmodo ſe ↄgnoſcãt nõ eſſe ꝑfectos phos · tales nõ ſcindũt veſte 1* ——— n—
3——„ v—.
ventt en ende tp e ——. 4 „ S m
—
..„„ 4 Ab K 3—
W— l p⸗ —— 6 g
—* 5„— I 2 3—„—„ℳ ℳ † unu 2* 6 — c——— 3. 5
— e Ze.„, F 7——)0— ℳ——— E
*

ber pꝛims
o A 3 3.— *. d 0 pbie lut ande Jeſtes ph aui ꝑertoꝛtas e n* 3 politiones itee⸗ekiuter,— „* Pic Boetius deſcri/ en rptram quantumad Etðcidquideme eius iwelor ce c inſignia 7 onaneta 5 Lebe vero inũnã gerebat à F Eſtabar alẽ. otandũ ꝙomi . ₰ natur y circa regimẽ eebee S eieeu 3 ſ ſ chtepiatio ſapiẽtie potioꝛ ẽ qᷓ; regimẽ 15 phad L in ſiniſtra verg ſcehtrum 3 P/ E. e— oetiꝰ oſten —— er Quevbi vorncs las vidit ño n. 3 it u e es choro ſerbuſcm meis Wa⸗ —— do oñdit qũo ip̃e ttio qomð kmata ſtus F. Qus n . 6 ſibi appꝛopiquã .. k. ieie ta ſceicas meretriclas ad hc eßruz v⸗ 2 bi at ego.tertia ibitam du. Ston i miſit accegere. ůe doloꝛes cius 3 ia.vbiꝓ poſt Fen ſupp a oeticas ne nõ mõ s ſi vuerẽt ſemeahee 3 Sebnro thoꝛo.i·le ite 4 to roſträcen rũ dulcibus inſup aieientyeieñi 3 3i lecto ðᷣcubui ſas dictantes verba c uoſis aectu lennan ſet ₰ He eſunt em̃ 3 in fr u t 5. chn 3 aulilꝑ⸗i. Ail 1— h. pi in ſpiui vbeẽf frlctibust rõ toꝛuis lumi⸗„ * tbili necãt polmmtelalt aſuefaciũt mn nqt.qͥs pmi⸗ i e ſce bo nõ ö liber ät. Rt fiq̃ů quẽ ꝓpl hanũyt vmbꝛoſas acce nepüe egruz 3 do vulgo ſoiitů nobis büdicicrtede⸗ es eiꝰnõ mõ.i.nõ tiñ ſanarẽt. nul⸗ raherẽt minus moleſt ſredhpu 3 lis remedijs · i. medicaꝰ deren . mẽtis · vep ꝓſe 4, r Bwudpp 1 on le doloꝛes eiꝰ du— eicns. Pn ce qcea ac . 3„
nihuleder nitůſudi Tüchg i.in mou chous in um deeciti it lim citr a Ipba ſuyintẽ ꝙ e deliꝰ ira. qñſte increpan momc
Zer do Idile nics. c » batloo ca velc ce dicũti metes ho oldera ſent curineme tninipaſ uniguc isie ſyits qi hn
3
4n.
.— r
L — 1. 11 . Ne

X
Auidenguslbeh nes vſcq in eritiũ dulcesmeiſg eũ et Breii
ero uii git
win mi cncacõtanplannẽſpni
—
5
3 re panot ſch·* a. Kudijs eñitritũ.ſ; abite potiug ſire mufe quein fructuoſis Rudijs eji B P 9tiA ſpinis affectuum. paſſio num. necãt.i.ſuffocant vberem ·id eſt fertilẽ fru ctum rõnis · fructib id
inhſis c rãdũ ſanãdũ relinqte B eſt in fructib ſuis? mẽ tes hominũ aſſuefaciũt
3* 15 3— S is ee tpi ee neeniee . F umi meſtioꝛ vultũ ↄfeſſuſq; rubo nueſſxeireblanqt
pode deſgnpm e —— xiſſent nob quẽ pblöſhapum re verecũdiã hinẽ triſtis exceſſit. ideſt aliquẽviꝝ pꝛopha nũ.i.illitterarũ vti ꝓ rã
„
½
voctcs müſts vün boꝛo flenbuſcʒues . e 9
bus. P. Dus nitt
7o0
etriclas ad hůc egj
qᷓ ſolitũ. i.ſileʒ vulgo · ego putarẽ id ferẽdũ.i.patiẽdũ minꝰmoleſte. qͥʒpe in h nihil lederẽtur nre ope.i.nf̃e ſedulitates ſʒ vos alexiſtis nobis hũc hoĩeʒ enu tritũ ſtudijs.i.ſciẽtijs eleatic.i.ariſtotelicis atq; achademicis.i.platonicis.
j Tũc fugat eas dicẽs. Sʒ abite potiꝰ.i.recedite vos ſyrenes dulces xſq; ĩ exi
i.in moꝛtẽ relinqͥte eũ curandũ meis muſis.i.doctrinis ſalutiferis. Tũciſte choꝛus.iturba muſaꝝ increpitꝰ.i.redargutꝰ meſtioꝛei.triſtioꝛ exñs vultũ lu um deiecit.i.inclinauit.humi.i.terre⁊ ruboꝛe ↄfeſſus verecũdiã triſtis exceſſit i.exiuit· limẽ.i.domũ in q̃ decubuit Boetiꝰ.¶ Notãdũꝙ iõ muſejpoetice di cebãtur aſſiſtere thoꝛo Boetij. qꝛ boetiꝰ ſtudnit metrice doloꝛẽ ſuũ ↄſcribere Itẽ phia ðꝛ pauliſp ↄmota ꝑqð innuiꝙ ira imoderata nõ dʒ cadere in viꝝ ſapientẽ:qꝛ Ftus ↄſiſtit in m oderatõe paſſionũ. Wñ licet iraſci ſit hmõi naa
—7 le tñ iraſci qñ opʒ⁊ vt opʒ ⁊ q̃ntũ opʒ ẽ hoĩs ÿtuoſi ⁊ ſapiẽtꝭ.vñ Beñ. Quid re. Que doloꝛes qeiꝰ ira. Bur inde ʒtutio cardinalib. Eſto tardꝰ ad trã. Itẽ interrogatio
ouerct remedijs. souerẽtre dhe
ñ fit cã ignoꝛãtie aliciꝰ. aliqñ vt ex rñſione facta aliddꝓbet. qñq; fit ꝓpt᷑ increpationẽ faciendã ⁊;̊ vltio mõ phiaintrogat dicẽs. Nuis has ſcenicas
meretriclas ⁊c̃.¶ Horandũ ꝙ muſepoetice dicũtur meretricule. Biẽ eniʒme inſup glerentvenenis rerrix allicit hoiem delectãdo nihil vrilitat/ ſibi ↄferẽdo ⁊ cõmiſcet ſe cuiidʒ non emoe ſed ſpe lucri.ita poete nõ ſcribũt amoꝛe ſcientie ſed vt aliquid
Snwe
3* O ℳ — t 1 5— 5—, 7 5 P—%½ 11
.laudis vel pꝛemij ſequãtur. ⁊ delectãt rõne metri modicũ vtilitatis cõferen do.ſ diuerſas paſſiões inducẽdo. Appellat aũt pᷓhia muſas meretrickas ſce hicas.qł carmia poetica in ſcena ↄſueuef̃t ꝓnũciari. Vbi nota ꝙſcena dice⸗ bat᷑locꝰ vmbꝛoſus ĩ theatro vbi abſcõdebant᷑ꝑſone pnũciãtes carmĩa tragi ca vel comica vñ ſcena interp̃tat vmbꝛatio vel vm bꝛa. Vel ideo muſe poeti ce dicũtur ſcenice.i.vmbꝛatiles · qꝛ ſũt vmbꝛaſcie nõ vera ſcĩa cuʒ obũbꝛent mẽtes hoĩm. Itẽ metrica deſcriptio doloꝛis nõ ſanat doloꝛẽ ſʒ mag auget. q ↄſideratio miſerie ẽꝓuocatiuatriſticie.vnuſquiſq; aũt cũ diligẽtia ↄſide⸗ rat qð ſcribere vult. Itẽ metrica deſcrippo ðꝛ eẽ duice venenũ qꝛ placet ⁊ no cet · rõne metri placet.ꝓptrecoꝛdationẽ doloꝛis nocetſꝗᷓtẽ affeetꝰẽ vehemẽſ animi paſſio aim toꝛquẽs ⁊ veꝝ iudiciũ rõnis impediẽs · Et ſũt q̃tuoꝛ affectꝰ animi gaudiũ doloꝛ ſpes ⁊ timoꝛ qͥ dicũtur infructuoſeſſpine · qꝛ fuffocãt ſege tẽrõnis q̃ eſt ſcia ⁊ virtꝰ. Itẽlʒ de om̃i trroꝛe · dolendũ ſit. potiꝰ tñ de erroꝛe ſapiẽtis qᷓ; inſipiẽtis.nam erroꝛ ſapiẽtis alios exemplo coꝛripit. erroꝛ autem inſipiẽtis nõ · qʒ ab inſipiẽte non trahit᷑ exemplũ.pꝛopter qð dixit Baluſtius
—- ——— ℳ——,
ℳ, 3—— o — e. † ſ— 4—. A 6%—„ ₰ —..„————§ ———.——„„ V B„ 62/. S—
2 5„„—— 9%*.— 8 ℳ—— — 7
N
„—„. ℳ
—— —„„ 2 —„ 4 v„ c—— , A * 7*
* 4
—

———
Lberpnms
a rebo bonis oꝛta ſunt. Ergo dicit phᷣia magis eſſe dolẽ dũ de erroꝛe Woet 5ᷓ; alteriꝰpꝛophani · ¶ Itẽ m Puguitionẽ phanũ id eſt tempũ inde pꝛophanus i.ſacrilegus quaſi pꝛocul a phano id eſt a templo. Pꝛophanũ etiã dici ucquid non eſt ſacum⸗ ndeomnes laic? illiterati dicũtur behatene pꝛocul a phano ſapientie· Ite ſecundũ Buguitionẽ opera opere eſt ſedulitas in reb agẽdis. opa aũt phᷣieeſt inrẽtio vel laboꝛ ad aliquid pbicuʒ addiſcendũ. ¶ Item eleys ẽ ciuitas grecie in aua ſtuduit Ari ſtoleles vnde ſtudia ſua eleatica Ichademia aũt fuit ciuitas vel villa in q ſtuduit Plato. Ende ſtudiaſua dic chad Poetius fuit en utritus. ¶ Item philol ophia muſas appellat ſprenes ſiẽ enĩ ſyrenes dulcedine cantus attrahunt naues periclitando eas.ſic muſedelecta tionemetri alliciũt h oĩes vel mẽtes hoim·? rationẽ aliqᷓ affectu ſubmergũt ⁊ obſcurãt. ¶ Item ꝙ Vn phia ↄuentũ muſaꝝ expuli ſignatur ꝙ vnꝰ ſapi⸗ ⁊ ſapia infinitos erroĩes ſtultoꝝ extinguit.
„mnia mala erẽplã
ens ſua virtute? ¶ Bequtur pꝛoſa. z5 wie Boetus oſen/ At ego culus zeies lachrymis ier ditquomõ obſtupuit ð 3— garat nec dinoſcere poſſem
actu phie dicẽs. Jit ego ſa cali
boetiꝰ cuiꝰ acies· eſt r viſio merſa lachtymis q̃naʒ hec eſſet mulier tĩ imꝑioſeau? aligarati. obſcuratd f fuerat vt nec poſſẽ dino ctoꝛitglis obſtupui.viſuq; inkerrã
eernebieele id ẽ que eſſet hec muller—
e defixo quidnam deinceps eß actu tis·i.potentie ego obſtu rg expectare tacitus cepi.
pui.i.miratus fui.⁊ defi
to.i.inclinato viſu iter 5 ram tacitus cepi expectãre quidnam deinceps id eſt conſequenter eſſet actu⸗ etius doluit de amiſſione rerum tem po⸗
ra circa me ¶ Hotandum quis bo dolu ralium eius acies id eſt ratio ⁊ intellectus caligarat ita ꝙ non potuit cogno⸗
ſcere philo tamen tacitus erpectauit quiddeinceps facere vellet per hoc unnuens le eſſe talem qui cõſolationem acciperet · Qui enim refutant alios audire nec audi ta ratione acquieſcunt tales ibijpſis ohſtaculũ ↄſolatõis faciũt ·
quans ſtatum eius de⸗
rerenn, tremglectuli mei parte xõſedit. me
accedẽs pꝛopiꝰ edit in extrema parte iltitni— legrulli coꝛdismet et umqh intu 6 Aultum:luctu graue mituens meum vultum gtqhumum 8 grauem i· grauatum lu 22—— his
etu atq; dẽiectuʒ id ẽin„2 dinatiin pumũ · id ẽ in teram· meroĩei ctiiſticia conqueſta ẽ his vhbus 6**—
mr Tchademica. Eltrilc; aũt ſiudi?
ſophiam. ¶ Botag licet boetius de actu philoſophie obſtupuit··
—
¶ Hic boetius oſtẽdit— 3— quo pßia ſibi appꝛopi⸗ Th̃ ul pꝛopius accedens in ex⸗
tertus pes
giui B deylůgt pt poer di.
curd. filicaꝝ noꝛãtias tenis fat
ciua geſa
⁊ſenalis
nsgue hini.⁊c
wimaing
tiner? lectu
contin
nrche
homn

rpims*
4con
a atpßiectntinov Aecu d aãt fuit cuitus vlyli auAcbadn Pirigiit opba muſts apelatſymsi uc penditandotas. i mitgin Imt tonẽdliaffenn ſinn mulaz cpulu igunrgwi lulop rngut.
— —
usics lachm
—— k. nec dinoſcere polt
umueu bſtupun vilu; nh
am deinceps eiß ac naus cepi,
id c conſequenter eſſe acn⸗ ut de amiſione rrum gꝛrat ta ꝙ non potuit cohno — upbloephobuhu re vellet pe hoc Innuens ſes reutantalios audire nec a u olu ſcü
4
nopus aceitn
„
5 vultumuu g
6
nmerotehetcun
Mitcucngici
— metꝛñ ſecundũ
ſeq̃ntihy de pturbatiõente mẽtis. ¶ Nora ꝙ phia ðꝛ ſediſſe in extrerna pte le⸗ ctulii.coꝛdis boetij. nã cñ eẽt in triſticia ⁊ doleret ꝓpter amiſſionẽ reꝝ tpalus paꝝ vel nihil ſapie hẽbat.⁊ qʒ tota cura eiꝰ erat circa fena amiſſa · ideo dicit„
habuiſſe vultũ meroꝛe deiectũ in humũ. WMetu ſchm pᷣmili.
D Eu qᷓ; pᷣcipiti ⁊c̃.¶ Hic incipit metꝝ ſcðm hꝰ pᷣmi qð vocat᷑ metꝝ da
ſiß
„ etrum ſecundũ pꝛimi lihꝛi. metn a numero pe h.. hels he 7.a thetra qð ẽ qᷓt
nee ee Eu P 1 U ria ꝓfund 9 tuoꝛ quia q̃uot pe
6. des dtinet.? 5t hig etẽPpꝛig lucerelicta anſehoeſ N⸗ , Weditin externasie teneb?is e Ta.d ns rd — dio pſus. ÿbi gra. Terrenis qutiens atibus acta Prinus pes pen ſcs peipiti. Sʒ
4 E Creſcit in immenſum noxia cura Filaba ti hutinbis tertius pes ẽ merſa pꝛo· rtꝰ fũdo ·ſil eſtin alijs. Inh ᷓ metro phi deplan⸗ gitſtatũ B oetij dolẽdolde ꝑturbatõe ſuemẽtis · ⁊ facit duo· pᷣmo vliter phia. deplãgit pturbationẽ mẽtis hommnũ. ſcðo ſpãliter ↄuertit plancrũ ſuũ juper boetiũ bl. Hic qndã. Pꝛimo dicit. Heu qᷓ;· i.q̃ntũ. mens hominum heber ſcuraf. merſa pᷣcipitiꝓfũdo.i.cura reꝝ tpaliũ qᷓ pᷣcipitat hominẽ·⁊ talmenſ Papn luce·i.ↄtẽ platiõe.tendit.· laboꝛat. ire in tenebꝛas externas.i· in ig noꝛãtias exterioꝛes.B aũt ↄtingit hõi.qᷓtiens ſupplemens acta.i.agitata.ter renis fiatib.i. ꝓſpitatibꝰ vel euẽtib.cura· iſolicitudo reꝝ tꝑaliũ. noria.i no⸗. ciua creſcit in imẽſumi·ſup modũ. ¶ Hara ꝙ in nobise dupler ytus rõalis x⁊ſenſualis. ſenſus aũt ſꝑaduerſatrõni. qꝛ caro ↄcupiſcit aquerſus ſm̃.⁊ ſoi ritus aduerſus carnẽ cũ aur ſenſnalitas vincit rõnẽ·tũc hõſt in malo ſtatu regimis⁊ efficit beſtialis ñ Alber. ſuꝑ ftio de aia dicit. Turpeẽ noh abij cere regimẽ ſupioꝛis ⁊ induere regimẽ infer Wnobis rheeſt cum beſtijs. Jö ſeribi·ij erhi. In anfiqua trãſſatiðe valde conandũ? laboꝛãdũ ẽnobis· vt vtus noſtra ↄcupiſcibilis ſubiecta ſit rõni.quẽadmodũ em̃ pueri pꝑuerſe viuũt ſinõ a ſuis pedagogis fuerit coacti ad recte viuendũ. ſic apperi tus ſenſualis ducit nos aqᷓ inſolentiã niſi regularõnis fuerit coartatus. plu res aũt hoĩes ſequunt᷑ſenſualitatẽ qᷓ; rõnem inſudãtes bonis exterioꝛib ⁊ de* iectarionib ſenſualib per que impediuntinſperularioneꝛ cognitione ſunimi boni. Ideo pßia poc deplangens dicit inmetro Heu qᷓ; p̃cipiti.¶ Item cum animã ingerit ſe curis reꝝ tempoꝛaliũ ꝓfunde pᷣcipitatur ⁊ hebet · qꝛ a cogni⸗ rione reꝝ ⁊ ſui creatoꝛis deſtituitur ⁊ deſtituta cadit in tenebꝛas externas.in ignoꝛãtlas exterioꝛes. ¶ Elbi nora ꝙ duplereſt ignoꝛantia. quedã naturalis
gue eſt in iuuenib ⁊ detrepitis.⁊ vo cat᷑ ignoꝛãtia interna. quia ex naturaiive„ kectu contingit · Ilig eſt ignoꝛãtia que cauſdtur ex negligẽtia hominis qñ ſoli ℳ citatur circa exterioꝰa·⁊ talis ðꝛ externa.qꝛ eſt extra naturã · de qua ðᷣꝛ ꝙ om⸗ ℳ nes homines naturaliter ſcire deſiderant · Pꝛima ignoꝛãtia.cũ„

reee e
„ ar cura. Vñ Beneca in puerb
giol bibe ʒ bonos landat. Pctae
ʒ eſt vicioſa. q turpes a natura nemo increpat nech bono at. Scða
Joſ⸗ cũ ſit hoiĩs negligentiã. de quo loqui Boe ij· huiꝰ. ꝓſa.v. Ceteris
8 giantibo ſele ignoꝛare naturã eſt·hominib po viclo venit. ¶ Itẽ dicit noria ecn npuerbijs. Magnã ꝑtẽ ꝑturbatiõis ſibi dedit quiexte⸗
rioꝛib ſe iniecit. Itẽ roĩ intellectus dicunt lux hois. Rilluminãt boieʒ ad
——£„ ad cognitionẽ crea Cæn
reee, Picquoñdantelolibtrapeno
cuntur aũt ꝓpa lux
bois · qʒ folũ genus/ qꝙ—— enze ar Buetus in eh cogire meatus „ trõe.erphemiome xn n ſei — E 1nie Cernebatroſeiluniina ſolis Se. Lnbe ſpecia Liſebatgeli iſidera lune
v-
4 li—— 5— ltereenuet ſadEt quecunq; vagog ſtella recurſus
deplangendũ boe—
⁊pmo oſtendit q̃n *. Erercet varios flerã ber oꝛbes ℳ——— tius quondã vigu⸗ h t ſcðᷣo oſtẽdit quo K onſpenſam numeris victo? habebat do deſtiturus a w ali contemplatione ſolum ð terrenis cogitabat ibi ũc iaceteffeto. Pꝛimo phia cõmendat boetiũ ab aſtronomia ſcðᷣo a naturali phia.tertio a metha⸗ phiſics · ſcha ibi Quinetiã cãs.tertia ibi. Quis voluat ſtabilẽ. Pꝛimo dicit — Boetius quondã liber.i.ſolutus a cura reꝝ tpaliũ celo ſibi aꝑto ꝑcognitio⸗ n ſuetus fuit ire ꝑ rõnem in ethereos meatus·i.in motus coꝛpoꝝ celeſtium? .7„ ipſe cernebat· i.ſpeculabat lumina.i.radios. roſei ſolis viſebat.icñ deſiderio videbat ſidera.i· conſtellationes · gelide.i.frigide lune.⁊ ipſe boetius victo? ignoꝛantie habebat omnẽ ſtellam comp̃henſam numeris · i.certis cõputatio niby.. ſtella erratica.exercet᷑iopatur vagos.i varios recurſus. Nunc grediendo nüc regrediẽdo. ſtella inquã flexa.i. mot. varios oꝛbes.i.circi* los. ¶ Hota ꝙ aĩo liberato a curis exterioꝛibꝰ ↄceſſum eit phari.iõ quedam ar tes dicunt᷑liberales. qe filij liberoꝝ · i.nobiliũ qui crant᷑ liberati a curis tpai⸗ pus talib artibyjvacabant · õ dicit phia ꝙ boetiꝰ quondã liber ⁊c. ¶Hota
ꝙ dicit celo aꝑtò. hõ planẽtag celi coꝛꝑaliter nõ attingat:tñ ſpeculatiõe c
hendit. Hocpulchꝛe ꝛangit Triſmegiſtus vicens. Wagnũ miraculũ eſt
be ⁊aial honoꝛandũ. hic ala intellectiua in naturã dei tranſit q̃ſi ipſe deꝰ ſit pic per naturã aie dijs eſt ʒiũctus: hic demonũ gen ꝰnouit rerrã colit.elemen
tis cõmiſcetacumine mentis in mariʒ ꝓfunda deſcẽdit. celũ qð videt᷑aleiſſis
mñ animi ſagacitate metit· intentione animi eius nulla aeris caligo cõfüdit- nec terre denſitas eiys opationẽ impedit.nõ aque ꝓfunditas aſpectũ eiꝰ ob⸗ ungit. Cflota ꝙſol in oꝛtu ſuo aparet roſens pter vapoꝛes iterpoſitos int
viſm noſitn ⁊ſolem. flam album viſum per fuinũ aparetrubeum. Eriam
k in meridie vapoꝛes ſint interpoſiti.nõ tñ apparet tuuc roſeus eo ꝙilli va
nõ funt groſſi ſed ſubtiliatucaloꝛe ſolis. ¶ Rota phia dicit lunani eẽ ge
dam qð non ẽtt intelligendũ foꝛmaliter · q pmequalitates que ſunt caliduʒ
2—
ima
ſun
Nnieidct tnbenc npo ls qͥpen ſmnur n ls dꝙũ muieñ dl tped ſeusn loananm int ſsſol ᷣn

Tog Pella nuſs
„ b.
„
umeris yittoꝛ hibeh „.„
barbi ůciacertfr. jmn
1naturali pßia.tertoa mi
us voluat ſtabilẽ. ꝓꝛmodu
Pal cclo ſibiapto veſu
n motus coꝛpoꝝ ceietum⸗ vl ſols nchat icũ deldm
de lune.⁊ ipſe boenus nn m numeris.i.cerns cõputato os 1 vurios recurſus. Vunc mot.gvurids obes i.crc ccum c phan. quedam& qu erant e oer quondi libe ⁊. R nö an vnhigitet
k deſcidit.celũqð y ſich
aus nulla aens calbo cðf uepfundusaſunie paret tuut roſcus eo
cbſt Le te · vel ideo qꝛ qñcq; Quin etiam cauſas vnde ſonoꝛs perernoſte⸗ L FEpn r tionarij. qũc; retro Flamina ſolicitant cquoꝛa ponti gradi qi;ppinq́· aliualter re⸗ Quis voluãt ſtabilem ſ pũs oꝛbem moti. Motagſtet
a erratica ðꝛ flexa: Vel cur heſperias ſiqus in vndas ideſt mota ꝑ varioi
N O— oP Vet vꝛbeſcir culoꝝ.ſ.de Caſurum rutilo ſurgat ab getu faeẽns⁊cpicrdur
K b. B ℳ—— ne quoꝝ circuloꝛuʒ
Hv—— Autũnus gr
⁊ humidioꝛes magis dieb.¶ Hota ꝙp S e qꝛ mouent᷑ duplici motuſ.bmimobikis ab oꝛiente in o ccidentẽ.⁊ ꝓpᷣo motu
4 uis dedit vtpleno fertilis anno
igidũ humidũ.ſiecũ nõ hapent locñ in coꝛpoꝛt ecleſti eñ nñ recipiãt pe regrinas impſſiones · ſed ðꝛ lůna gelida vᷣtualiter vel effectiue. q? frigus ⁊ etiã
pumoꝛes efficit in inferioꝛiby.ꝓpter qð noctes quib luna peſt ſunt gelidioꝛes
¶ Hota ꝙ planete dicunt᷑ habere vagos recurſus
Quis veris placidas temperet hoꝛas nit vicuntꝓgreſſ⸗ ſo f ki. nunc retrogradi
Vt terras roſeis floꝛibus oꝛnet ncianßarß yr di
ri in theoꝛica plane taꝝ vel aſtronomia
3— 145 5. 6 2 5*„ Ex PNe naturat᷑ P ßie Rimari ſolitus atq; latentis dicens. Muinetiaʒ certo. Boetiꝰ ſo⸗
Vature varias reddere cauſas litus fuit rimari.id
turbent equoꝛa ideſt planiciẽ.ponti.i.maris.q̃ſi dĩceret. Boetius ſciuit cau
ſas generationis ventoꝝ qͥ cõm ouent ipſum mare.¶ Hota ex libꝛo methero⸗
rum pʒꝙ ventus generatur ex vapoꝛe calido ⁊ ſicco eleuato per caloꝛem ſo⸗
lis qͥ perueniens ad locum nubium frigiditate nubis repercutitur ⁊ repcuſſus
fertur in latus · ⁊ facit ſonum ipellendo aerem.⁊ qꝛ aqua faciliter eſt duiſibi lis defacili cedit ⁊ reuerberatur per ventos. Wel aliter poteſt intelligi. Anri qui em̃ dixerũt ꝙ ideo venti turbant mare. qꝛ in ipſo mari generant᷑ venti qui
nõ exeũt: ſed faciũt fluxũ maris: Xicet hegopinio nõ ſit a qꝛ mare fluit ⁊ re⸗
fiuit tpe detininato ſicut hic in dienaturdli. vẽtiaũt generant᷑tpeindetmiato ¶ Muis voluat ſtabilẽ. hic ꝑhia cõmendat Boeriũ a methaphiſica. ⁊ itera etiã ſolitus fuit rimari quis ſpũs.i.inel
to a naturali phia dicens. ſigentia. voluat motu diurno ſtahilem oꝛbem firmamenti. ſidus ſolis vel aliud habens oꝛtum.⁊ occaſum caſurus in heſperias vpdas
ideſt in aquas maris occidentalis ſurgat.i.iteꝝ oꝛiatur ab oꝛtu rutilo. ideſt ab oꝛiente ſplẽdido. quaſi di cget. Poerius ſ olitus erat indrere tur ſelegus 2
5
ctũ eſt.⁊ habet vide
Muin etiã cauſaſ PHic cõmendat eũ
8 eſt inquirere cauſas vnde ideſt ꝓpter quas cauſas.ſonoꝛa flãminai.ſondꝛi venti.ſolicitent.i.per
Wlel etiam cur

ri. quis tẽperet placiras
eſt aſſignare varias cãs latẽtis natule·i tur ab allo mouc. pñ S er. vij. phicoꝝ ·ʒ ce⸗ Hü
ũ ab alio mouetur.* Puaur cum Epzſus
Liberpꝛimus
ccidereiteꝝ reſurgant in oꝛiente etiã erat folitꝰ rimã poꝛas veris.i.tpis vernalis vt oĩnet terram roſeis us ſertilis ãno pleno.i·fecũdo influat
ſoꝛiln qjs dediti.oꝛdinauit vr autãnus— fe .influentiã faciat grauidis viis.i.botris repletis. etiã erat! olitꝰrepdere id — repnaturaltũ. U Hota om̃e ꝙmoue
„ Vb
in oceldente videntur o
₰
F. 2 c igcet effeto luminẽ mẽtis
eſſ grauidis colla catenis
duplici motoꝛe p cõ e 22 2 dubeimeh, Becliuũch gefẽs ponderevultũ
phi. ab vno ↄiũct 2 hept 4 v Cogit heu ſtolidã ceriere teyrãà«* cat᷑intelligentia a ᷓ
mouek effectiue ab nto motoꝛe ſeꝑato qͥ eſt deꝰ a quo mouet᷑in rõe finis · Ftẽ
dicit oꝛbẽ celeſtẽ eſſe ſtabilẽlʒ em̃ moueat᷑⁊ muter locũ ᷣm tes non tñ ᷣm to tũ.⁊ quantũ ad h diciteſſe ſtabilis.i.imobilis. Ftẽ cã quare ſtelle q̃ occidunt
iten oꝛi itur nõ eſt alia niſi motꝰ circularis pᷣmi mobilis q ſecũ rapit oẽs ſtel⸗
las tã fixas qᷓ; erraticas · Itẽ heſperꝰ eſt ſtella q̃ de veſbe ſequit᷑ ſolẽ occidentẽ a q̃ſtella mare occidẽtale dicit᷑ heſpericũ mare eo ꝙ ſol et heſperus ibi ſe mer gãt nõ ꝙ ita ſit. ſed quia vulgares ſic opin ãtur.cũ em̃ ſtelle occidũt ꝓpter im poſitionẽ maris inter viſum ⁊ ſtellas vidẽtur ſtelle mergi in mare. Itẽ tp̃s vernale dicit placitũ aꝛẽ ↄueniẽs vite hois. Eſt em̃ tp̃s veris calidũ ⁊ humi dũ in qͥby ↄſiſtit vita ex li· de moꝛ·⁊ vi. Et ideo illo tꝑe ꝓducũtur floꝛes ·nam materia floꝝ ẽ hu nidũ aqueũ ſubtile bñ co ccũ a calido aereo.qꝛ igitur in ve re dñatur cali jũ aereũ ⁊ hu nidũ aqueũ ſubtile qð ꝑua indiget digeſtione · iõ in vere cuiꝰ caloꝛ tꝑatus eit floꝛes ꝓducu. Itẽ vitis multũ abndat ð hu⸗ mido aqueo ⁊ groſſo cuiꝰ ſignũ ẽ q?cꝑe putatòis diſtulat ab eis q̃ſi humidũ lachꝛymabile.tale aũt humidã groſſum multũ reſiſtit degeſti ni.iðᷣo vue ad
maturitatẽ tarde ꝓuenũt.ſ·tpe autũni. Itẽ boetius ↄſueuit reddere cãs la⸗
tẽtes reꝝ naturaliũ qð fiut iudiciũ felicitatis. Nũc iacet effeto· Niĩ ᷓᷣm virgili
um Felix qui potuit rerum cognoſcere cauſas.
F Hic oſtendit phia qũo boetins deſtiturus⸗ fuit pʒedicta ſpeculatõe cuʒ de terrenis cogitabat dicẽs ·nunc.i·tempoꝛe doloꝛis. Poet us iacet.i.pꝛoſtratꝰ eſt.effeto· euacuate lumine. id eſt ſpeculatione mentis? inſe pꝛeſſus colla.i. ſcdm colla grauidis catenis paſſionum que menten grauant gerenſq; decli⸗ uum vultum id eſt inclinatũ põdere amiſſionis rerum tem poꝛalium heu co gitur cernete ſtolidam.terram.i.bona terrena que homnes ſtolidos efficiũt ſEHota ꝙcatena eſt ferreũinſtrumgntum quo aliquid cõtra ſuãnaturaʒ de⸗
inetur. Quatuoꝝ autem affectus que ſunt. gaudium.ſpes · timoꝛ: ⁊ doloꝛ.
ſimilitudinarie dicuntur catene quia gim hominis derinent ⁊ cõtra ſuam na
turã ⁊ rationem ad illicita trahũt nam ratio ſemper depꝛecatur ad optima.
expꝛimo Ethi. Er pꝛopterea boetius in fine huius pꝛimi hoꝛtatur ad figaʒ
paſſionũ · ibi · tu quꝰc ſi vis. ¶ Hota non eſteſtimandum ꝙ boetius ſic eiſet
ita euacuatus lumine mentis ſſcut littera ſonat.quia alias fuiſet inſufficiẽs
pio compoſitione huius libꝛi· ſed philoſopbi loquitur boc ↄpalſiue ileeĩ
6*
atn
ſner 5
ſoburc
ni ninn
taces. ẽ pu
Rniſißn agucst enatione * Us deſ Vxbo nigb a E mi
ad

mus
Mooue ciinut lah As yt oꝛnet terann
un 20 Woßon
— ½
ds coll catenis pondereyujtũ icerereti
*4 onuu fefjnsʒi eet loc vm ꝑtes non tijnn Jte ci quareſteleqᷓoccin mobilis qᷓſetũ rapiroisſi de ve pe ſequſole ocadui oꝙ ſol er heſperus biſe n cũ em̃ ſtelle occdtpptun lemergi in mare jẽmᷓ em̃ tp̃s veris calidũ ⁊ hun o tpe ꝓducũtur floꝛes.nan alido aereo. qꝛ igiur inx ð ꝑua indiger digeſtione vtis multũ abuatð hu⸗ diſtlat ab eis qͥſi humdi ilht degellioni.ðo vuead us 9ſueut reddere cãs la⸗
cuceteffeto/Rifm virgli
cpzedicta ſpeculatõe cujd 6Pet us uctt ipꝛoſtuf mcts apus colui men g un grnᷓ deci⸗ us rerun unpolalun heuch
epom nes ſolidos efci
aud cõlinatun⸗
hen· nvt⁊dol
ad optin ſomeocreui
tur a dausnetsſccn — quui uſe nifii
*
Pꝛoſa ſecũda
„
„ 6. eſt iumine mẽtis ſtultus qui inclinat ſe ad terrena e ipſa.⁊ nõ eltuan/
do intellectũ ſuũ ad ſpectabilia q̃lis nõ fuit boetꝰ, nde dicit augꝰ. Tales ſunt hoieg gualia fũt ea que diligũt.qʒ dil ectio trãſmutat diligentẽ in ſimili
tudinẽ rei quã diligit. Hec Marquardus. ꝰ/ Pꝛoſa ſcõa pᷣmi lihꝛi⸗
Ed medicine inqͥt potiꝰ. Hic incipit ſcðᷣa ꝓſů huiꝰ pᷣmi in qua phia
iueſtigat moꝛbum
, boetij ex qbuſdã ſi⸗ Fol a ſecunda piimi lbꝛi— poabet bm ne deſpet.ſcðᷣo
Edmedicie inqt tꝑs ẽ poti ¶ Pꝛimo ðt phia.o uerele. B. Lů vero totis i eti ego poſſem mẽ intẽtaluminibus.. Lu ne ille e
1
ſtris educatialimẽtis invirilis animi mulier ilã intẽtain dtalia lequiqndã ꝑe iu
— 6 Fᷓniſi ni rſpg in„ vutukis nutritꝰ no armaq̃ niſi pꝛioꝛ abieciſſes · iuicta te fir lacte.ifuclibus do
d cumẽtis in etate au
P.ſe mitate tuẽrẽt. T i.nutritꝰ.noſtriſ ali
taces. Pudoꝛe an ſtupoꝛe. ſiluiſti mal nienns vocrins
S E
F S
lẽ pudoꝛeßßʒte vt video ſtupoꝛ oppᷣſit
difficilioꝛibꝰ tu eua
us bi. Eüm e non.
multa conqᷓri dep⸗ g turbatiõemẽtiſ tue git.qͥ noſtro quondã lacte nutritus 0 dnetps eſt q; qrele.
gnoſcis ne me. Qut atem ꝑfecta equcatꝰ
ſeras.i ꝑueneras in
robur · i.in foꝛtitudi
nem virilis animi. atqͥ ꝓ certo · nos ↄruleramus tibi armna talia.i.documẽta
que niſi pus abieciſſes ꝑ obliuionẽ.ipſa tuerent᷑te uucta firmitate dicit phia
agnoſcis neme.qd taces.ſiluiſti ne pudoꝛe.i· vecũdia.an ſtupoꝛe.i.mẽtis ali enatione.ego mallẽ.i.magis vellẽ te ſiuiſſe pudoꝛe.ſed vt ego video ſtupo
„
tius deſpet fuper infirmitate ſua.qᷓ dicit pia mags eſſe tpᷣs medicine qᷓ; q̃rele
—„
opp̃ſſit te. ¶ NHota ꝙ phia in deplangẽdo boetiũ nõ facit longã moꝛã ne boe
¶Itẽ boni medici ẽ totis oculis diligent᷑ reſpicere faciẽ infirmi eo ꝙ in facie
magis apparent ſigna pꝛenoſticationis infirmitatis.ideo phia ðᷣꝛ eſſe intuita
boeriũ totis luminib. ¶ Itẽ per arma phie intelligunt᷑pᷣcepta phᷣicaliaqᷓ per ſuadẽt mime extolli in ꝓſperis:nec depmoin aduerſis. Hoꝛtat᷑ em̃ nos phia
ad magnanimitatẽ. Wagnanimus aũt ẽ.qꝛ 3 diffoꝛmes inſultꝰfoꝛtune vna
nimi mẽtis ↄſtãpia militat. De his ⁊ ſilibꝰ pᷣceptis phicis boetiꝰ oblitus fuit ter doloꝛẽ. ¶ Nota taciturnitas qñq; ꝓuenit ex pudoꝛe. qñ; eſt ex ſiupo?. ñ em̃ manifeitatalicui aliqd q vellet celari ipſe efficit verecũdus.⁊ oculi eiꝰ depᷣmunk· facies eiꝰ rubet ⁊ auertił.⁊lingua eiꝰin loq̃ndo ligat᷑. ¶ Nota ꝙ ſtu
poꝛ vno modo ẽ abũdans admiratio mẽtis.vt ibi papa ſtupoꝛ mũdi. Al
k
5 b ih
—————
—

riã ſed linguã ipedi
0
modo eit mentis alienatio.⁊ ſic accipit᷑in ppoſito. ⁊ inducit taciturnitatẽ.er quo enim motus lingueeſtꝰm confoꝛmitatẽ ad fantaſiam Turbata fanta⸗ ſia ſicut conringit in alienatie mentis · pᷣpeditur lingua in loquendo. ergo di cit ppia pudoꝛe an ſtupoꝛe ſiluiſti.⁊ qꝛ taciturnitas pꝛoueniens er ſtupoꝛe de terioꝛ eſt qᷓ; que cauſatex pudoꝛe.cum ipſa cauſetur ex aliquo defectu interio⁊i
ideo ðᷣt phia mallẽ pudoꝛe ſiluiſſes ·
Rota ᷣm Pugui
tionẽ pudoꝛ eſt coꝛ⸗ poꝛis · ſed pudicitia eſt mẽtis. Eſt auteʒ pudoꝛ pecundia ex
aicnoraſn inars piculiẽ lethargů patik cõem illuſaꝝ in
nõ auferens memo
ens. ſtupoꝛ aũt ẽ ca ſus memoꝛiam ſui
ferẽs ⁊ linguã ipedi ens ⁊ peius ẽ tacere ſtupoꝛe qᷓ; pudoꝛe.
qꝛ melius ẽ memo⸗ riũ retinẽdo nõ loqͥ qᷓ;loqui ⁊ memozia
carereſ Nota phia dicit Poetiũ habu iſſe nutritum ſuo la cte.ꝑ nutrimentum lactis intelligit᷑ tri⸗
.
Liber pꝛimus
6. ¹* Cũq; me nõmolio tacitũ ſ elingnẽpꝛ S ag exch ſus me mutůq; vidiſſet admouit pecto rimeo legiter manũ. P. Et nibil inqt tiũ moꝛbũ. ſui pauliſ p oblitus ẽ. reco? gabit facile ſuiſi qͥdẽnos añ ↄgnoerit
— 5 or, s vrpoſit agnoſcei pauliſg luia eiu * S 8 †. 1 Fo o ECp——N
4 noltilii ren nubecaligãtiatergamus B. Hec dixit oculoſq; meos fletibus
zundãtes ↄtractain rugãveſte ſiccauit
uium ſeilicet. grammatica logica ⁊ rhetoꝛicg. quibus iuuenes ſunt ſeriatim infoꝛmãdi tanq; facilib- documẽtis. ſicut puer lacte nutrimẽto molli⁊ facilis vigeſtiõis nutrit᷑. Bʒ ꝑpqð diẽ virili s aĩ robut᷑ euaſeras.ſ. ad ſciammathe
nticã ⁊c̃q̃tanqᷓ; per ſciam mag; ſubtilẽ hõ pfecte etatis efficit᷑ ¶ Hota phia
ↄtulit boe.arma nõ coꝛpalia.ſʒ pũalia. ſic ſũt vtutes itellectuales qᷓs enũerat zriſto.vi. ethi.⁊ ſãt illa. itellectꝰ ſapia ſcia ars? pꝛudentia. Et ſilr vᷣtutes car
dinales q̃ ſüt q̃tuo? les.qꝛ q̃ndã pᷣncipa
Pudẽtia iuſticia foꝛtitudo tpantia. Et vicunt᷑ cardina iitatẽ ſibi võẽdicant circa materiã circa quã hit fieri. Illa
em̃ arma abiecit Woe. qñ rꝑalib adbeſit. apecituiſ enſitiuo nuẽs ⁊ ab at⸗ tẽtiõe celeſtiũ ſeq̃ſtratꝰ⁊ ð iſtis armiſdiẽ apls. Abijcite ᷓ opa tenebꝛaꝝ ⁊ idui mini arma lucis ſic vt idie honeſte ãbulemꝰ. ¶ Cũq; me nõmodo. Hic phii olat Boe. ne deſpet dicẽs Cũ phᷣi vidiſſetiue nõmodo.i.nõ tm̃ tacitũ· ſed fũs.i.totaliter elinguẽ.; ꝓ ⁊ mutũ.ipſa admoutt.i.appoſuit. pectoꝛi meo
cuiter manũ? inquit.i· dixit. nibil giculi eſt circa hunc hominẽ· ipſe patitur kthrgũ.i.moꝛbũ obliuiõis · moꝛbũ inquam cõmunẽ mentiũ illuſaꝝ.i.dece
—
ptarum.⁊ ipſe pauliſper.i.modicuʒ eſt oblitus ſui.ſed facileſ utrecoꝛdabitur ſiquidem ꝓ certo.cognouerit nos philoſophiam. ante ideſt pᷣus quod vtipſe
poſſit facere.tergamu lumina.i.otulos eius · caligantia nube.i· obſcuricate
6
6
qcei
Pr 44 mmiſete mes llu cmint
tnlicb
adhucch ſꝰpfecti nophiu Npn volt pie rez nocitee
Ahn

aulipobliusiun
qdẽnos añↄghn Mefpaulihlun
ecaligãtia erganu
—
lol meos ſenb Flek.
1 304
nug veſie ſiccau
uibus iuuenes ſunt ſeriatin
ctenutrimẽto molli⁊ fucilis euaſeras ſ.ad ſciammathe⸗ (uuphu ures itellectuales qð enũr
qmnta. Et für vturc
ce etatis eiic.
otpantu. Et dicun ca atn circ onĩ vñn ſentuo änuẽs ⁊ abul⸗
Iboete hopꝛnnbntꝛiii
Ciq ntnonolote
enõmodo.nõtñtadti moutt.i· oſult ca hunc Homn cõmunẽ meniſuaꝝ n ſui. ſed jultunwibe m. antt det hus 20
5 tertihbeſ.
perroꝛi
nbei obſan
ret moꝛtaliũ.i.tempoꝛrliũ. hee dieit phia ⁊ veſte ſua.ↄtracka.i· duolutai; gam ſiccauit oculos meos fletibꝰ vndãtes · · humectãtes. ¶ Hota gjtacitꝰ eſt
—
6 ileqͥ nõ loqui᷑ lʒ habeat poteſtatẽ lingue ad loquendũ.ſ elinguis vel mut?
ðꝛ illeqͥ ñ ſol nõ loqt ſed non hʒ ptãte lingue ad loq̃ndũ.⁊ talis fuit Boeriꝰ
ꝓter ſtupoꝛẽ. i mentis altenatione.¶ Notã ꝙ phia innuẽs ſe eſſc bonã medi⸗ cam ↄſolarboetiu; dicẽs. NHihil piculi ẽ in hoie iſto.qꝛ Em
1„——„—
e ſecpe Seinli. vgclemẽ cme diſcuſa liqrüt nocte tẽehze raaneront Ma
41
6 2 vſaM ta ꝙ lethargia ẽifir Vtrinpᷣcipitiglomeꝛankſi 0 nietan Föe cee ꝛicũ ob Bimboſiſq; polus ſterit imbꝛibus iutõe⁊iũgrconti⸗ P nuo ſomno.⁊ ſic le⸗
Bol latetac nõdũ celo veniẽtibꝰ aſtr 16 rargꝰẽ moꝛbindu
cens obliuionem et
Pzc ſi thꝛaicio boã einiſſuſ ab ãtyo talẽ moꝛbüꝛðꝛale Sb thes qð iterpᷣtatob Yerberet.⁊ clauſi um reſeret diem iuio·etiã letes?fiu
. e ff phe infernal is Boe
Emicat ⁊ ſuhito vibꝛatus luie phebus tiuſꝗᷓpatiebarurle
Sœ 6„ b thargũ.i.moꝛbum
Mrautes oculos radijs ferit
obliuiis.qꝛ ſi pᷣce⸗ pta phieĩ memoꝛia
habuiſſet nunq; de miſſiõe reꝝ tpaliũ doluiſſet. Jrẽ diẽ lerhargi eẽ moꝛbũ illuſaꝝ mentiũ. œ mens illuſaẽ vbirõ ẽ igrſpr defecrũ lantaſie ſicn freneticis. vel ꝓpt᷑ defe otãdũ hõ ↄponit᷑ ex aia imoꝛtali ⁊ coꝛꝑe mo
ctũ mẽoꝛie ſiẽ ĩ lethargicis.It
tali.ſʒ qꝛ boe.oblitꝰ fuit bonoꝝ aie.iõ ðꝛ fuiſſe ſui oblitꝰ ñ totałr ſʒ pauliſpq
adhuc curã hũis de bonis trenis q̃ reſpiciũt coꝛpꝰ.¶ Itẽ hõ ꝑphiam hʒ ſujp
1 r vi li medici ẽ deſpare Muminubuſch pꝛioꝛ redi tyigotnee
G
i ꝑlectã cognitionẽ.ad cognoſcẽ dů aũt illud qð ꝑ phiam cognoſci᷑ opʒ pꝛi
mo phiam cognoſcere.iõ diẽ phiarecoꝛdabit᷑ ſui facile ſi nos pᷣus coquerit
gata · ſiẽ in ilo li.qͥb Fa ia hoe. ↄſolat. Volẽtẽ ples reqͥrũt᷑ↄditiões. Pꝛio vt q̃litãtes ⁊ ↄditiões reſpiciat.⁊ vt hũo⸗
—
¶Itẽ ꝑ veſtes phieĩ rugã ßee phicalia ĩ vnũ volumẽgre
lota ꝙ ad medicũ ifirmũ curare
res nocẽtes cognoſcat. Scðo ad loq̃ndũ eñ moueat. Tertio ſipᷣ valida egrĩ
tüdine obmuaeſcat vr manũ coꝛp oꝛi infirmi adhibeat. Quarto vt eũ verbis 2olatoꝛijs reficiat ſic phia vidẽs doloꝛes Boe. pᷣmo eñ iſperit.ſcðᷣo ad lð
— öndã mouit.ʒ?manũ ſuã coꝛpi apoſuit. ⁊ q̃rto Fᷣb dſolatoꝛijs refeẽ F— Ene me diſcuſſa. Mic incipit ʒ merꝝ huiꝰ pᷣmili. cuiꝰ pᷣmus vſus
—
E metʒ dacllicũ exametꝝ ſcs ði metʒ lemanicũ ab inuentoꝛe

nus imber non impedit aſpectum aſtroꝛum· ¶
tetramerrum a nunero pedum. dactylicum a pede pᷣdominante. acatalecti⸗
cũ qʒ nulla ſyllaba abũdat nec deficit. In hoc metro boetiꝰdeclarat ꝑ qðdaʒ
—
ſimile qũo remotis ipedimẽtis vigoꝛe cognitiõis recuꝑauit ⁊ ẽ talis ſilitudo
Sicut choꝛoflante nubes generant. ⁊ per iterpoſitionẽ nubiũ ſol ⁊ alia aſtra
nobis occultant᷑. ſic aduerſitate ĩminẽte hõ afficit viuerſis paſſionibꝰ obſcu⸗ rantibus intellectũ. ⁊ ſit auſtro flãte diſſoluũt᷑⁊ radij ſolares reuertunt᷑ fi ad uerſitate adueniẽte ↄſolatiõe phica paſſiones fedant᷑⁊ intellectꝰ illuminatur ¶ Dicit ð irern⸗ Pin c cum philoſophia terſit oculos meos tenehꝛe lique runt me diſcuſſa nocte.i.obſcuritate.⁊ pᷣoꝛ vigoꝛcognitionis redijt luminib meis · i.oculis. vt ꝓ ſicut.ſol latet.i.occultatur.cũ.i.qñ. ſidera.i.ſtelle· glome
rantur.i.inuoluantur.pcipiti choꝛo. i.tali vento. ⁊ polus. i.celum.ſtetit ideſt
ſtare videt᷑. nimboſis imbꝛibus.i.pluuijs nubiloſis. acꝓ etiam nox.i obſcu⸗ nras. ſunditur deſuper. i.de nubibus in rerraʒ. nondũ nõ adhuc.aſtris id
eit ſtellis venientibus.i·apparentibus in celo · Bi boꝛeas emiſſus ab traicio
antro · i.traicie regionis.verberet.i· depellet · hanc no ctem·i.obſcuritarẽ.⁊ reſe ret clauſum diem tũc phebus i·ſol emicat.i.lucet· ⁊ vibꝛatus·i⸗ foꝛtificatus
lumineſſuo. ferit. i.ꝑcutit. oculos hominß. mirãtes ſubito. lumie folis poſt te nebꝛas. ¶ſ Nota phia trahit hominẽ ab obſcuritate ignoꝛãtie ad lucem ſapiẽ
⸗
tie. exlibꝛo de pomo ariſtotelis·⁊ etiam per metriſtã. Irs hominem foꝛmat: nec ſinit eſſe malũ. Et ergo cũ philoſophia ſiccaſſer oculos boetij. fugatis te nebꝛis ignoꝛantie redijt vigoꝛ intelligentie. Nota quattuoꝛ ſunt venti pꝛin⸗ ctpales qui flant a quattuoꝛ partibus mun 1Lab oꝛiente. occidente. ſepten⸗
trione.⁊ meridie. quoꝝ quilibet habet duos collaterales · ⁊ ſic ſunt duodeciʒ
venti qui his verſibus continentur. Flant ſubſolanus vulturnus ⁊ eurꝰ ab
oꝛtu. Atq; die medio notus heret affricus auſtro · Circinus occaſum ʒephi⸗
ruſq; fauoneus afflant. Ped veniunt aquiſo boꝛeas? choꝛos ab arcto. Cho ros ergo eſt ventus quo flante generantur nubes ⁊ conglomerãtur ſidera. ſic ꝙ per nubes occultantur · ¶ Hota ꝙ polus eſt ſtella que ſemper in eodem lo⸗ ro videtur. ſed hic polus poniur ꝑꝛo firmamento tanquã pars pꝛo toto per ſynodochen · ¶ Nota ꝙ polus ideſt celum dicitur ſtare quando eſt obductũ nimboſis imbiibus non ꝙ ſtet. ſed quia motus eius tunc nobis non apparet
Wotum enim celi non pergipimus niſi per motum alicuius ſtelle. cum auteʒ
ceium eſt coopertum obſcuris nubibus. nullaſſtellaſvideri poteſt. ¶ Rota fm Puguitionem. Nimbus eſt nubium denſitas ex intempeſtate oꝛta ⁊ ſic dicit Boetius. Hic n ymboſis unbꝛibus ideſt denſis E eſt ratio. quia te⸗
Hota ꝙ boꝛeas dicitnr flare ab antro traicio. quia foꝛteregio traicie eſt cauernoſa. de cuius cauernis exit
ventus generatus ex vapoꝛibus ſiccis in terra. ¶ Nota poſtqᷓ; philoſophia
terſit oculos Boeij ⁊ eoſdem a fletu lachiymarum compeſcuit reſtitutus
it pꝛiſtino vigoꝛi · nde oculi ipſius Poetij vt ratio ⁊ intellectus obfuſcati erant tenebꝛis ign oꝛantie cum iſtis tem poꝛalibus adheſit pꝛopter amiſſionẽ rerum tempoꝛalium diuerſis fuit ſubiectus paſſionibus· Bed philoſophia oculoꝝ caligineſa biecit cum ipſius intellectum illuminauittenebꝛas.ignoꝛñ
tie fugando ⁊ lumine ſpirituali vt ſcientia illuminando. Pꝛolatertia pᷣmilibꝛt.
6
5
inoch fůh es
fullsc delaeti tlrcin erte nõ upleſe naonẽ: iigt hötnohñ tic ntap anien

Mꝛoſatertia
Mapedeßdominn eee 8 eieeeee iðnii inq̃poettꝰ vñdit qĩo phiacognoueri&t uiſ uoghaldärerahennee den n en ui. ſcdatbi. nõne apð vereres. Biẽpmo. nneteiſtirie me* ee e nebilis pe n⸗ — noſcendi mẽicitis facieʒ eeie e Stẽ teceßi. Irich vbilel nenee ee itte gintih reſpitio Leo ur ne 8 nutſicẽ ſicãi cuiu⸗ 6 doleſcẽtia Iari Nochos ꝓꝛ deli inſbu un ibfl, bus vᷣbüeffatus fuerã phiãin. Etdin ehnt ignoritediumg tu ĩhas e i iſör in eã reſperi nutricẽ eni. Aes homnen in erfg 8 eL Rro itudies ohn meã phiaʒ in cuiꝰla ren baiig„ mgfatütũ uꝑno cardie delapſavẽiſti e fue ab— Bn merũ rẽafalſis grimih⸗ goleceuaic⸗ nrales t iclunt dit 36 eris h inqt illa te alũne ð⸗ Se, eteunmee ſeterẽ nec ſeiiii q̃uãmei nois iuidia — l ↄicatatẽcũ laboe ptirer Wpq duveniltilapap ee phie fas ñerat ic0iltatk relinqᷓre ier deicſiponn See inrenoeeht teuheen verder besietrde⸗ii⸗ hibt quaſinouũ ali qͥdacciderit phoꝛreſce. S rnenne rẽ Nũ eiiʒ pꝛunũ ceñſes apð ipꝛòbos nũqd pprvẽiti cum auteʒ. ſir 6 F yt exñs rea.i.tanq; 6 moꝛęslãceſſitã picis eſſe ſapientiam. ntempeſtate oꝛtu⁊ ſic dic ſis rrimiats agiterꝭ.i.mãifeſteri nno ſ S inqͥt.i.dirit o alũne i·hme Vota boes dicturn ẽ ſarcinaʒ.i. ceret nõ · nec ꝑtirer. i.diuiderẽ: tecũ Acato laboꝛe i· diuiſo lab re ſarcinaʒ.i.põdus quã tu ſuſtuliſti ob iuidiã mei noiĩs ·i.rõne ſapi 7 eaehee certe.nõ erat fas.i hõeſtũ phie reliq̃re iter inocentis icomitatũ ſ ene 2 diſehenee Sinpemeeente nen v bacione e phoeſcerẽ qſi aliqð nouũ acci ſutlecireg te eit dqur — 1—— kir r Set niteaneſele us milon dẽ ꝑturbabo. ahi ipꝛobos moꝛes. i.male Ronibus⸗ Bpblolefhi nõEnouũ. Hota phia ðꝛ medica. Pit̃ ee Koie lun et icpßa irtiareiegatã vitz vrüuſe ſelt ↄdonsenihti epenia Rriſt · ͥ phiam uenerit virã i vtroq; ſchoĩ e S i vtroq; ſcho iuenit. ⁊ alibi. Qui me iuenerit vi⸗
—
tam iueniet ⁊ hauriet ſalutem a dñ
VEotandũ ꝙ boeti?
luten o.⁊i dicit Boetius faciein meqicantis. nõlolũ vedurit oclos in piam ßʒ deñxit j eã intuitum

„
—
N
—
qð innuitur ꝙ qᷓ vult pbari opʒſe totũ tradere pbie ꝑ ↄtinuũ ſtudiũ ⁊ labs
Liber pꝛimus
rẽ. ſicut vna hyrũdo adueniẽs 65 õ facit verẽ nec vna dies calida fac eſta
tẽ.ſic nec vna ſpecul
atio phica ſacit pßm.¶ Hota ꝙ tᷣs optunũ ad phᷣandũ
eſ tpᷣs adoleſcẽtie qð innuẽs boetiꝰ ðt·cuiꝰ larib ab adoleſcẽtia fueramob⸗ uerſatꝰ fã etas hois aſſimulai cered nimis ẽ moilis vel dura nlni⸗ v⸗ d
mã ſigilli nõ recipit nec retinet ſi aũt
tꝑate mollis vl du ra figwaʒ recipit er retinet. Sic ſimilit etas nimis tenera—
cut infantia nõ reci
pit doctrinã phicaʒ nec etas nimiũ du⸗ ra ſicut decrepitus ·
Pʒ etas rpata qᷓlis
eit adoleſcẽtia q̃ fa⸗ tüit intelligit ⁊ itel⸗
lecta mẽoꝛe cõmen dat: ¶ Nota u lares
phie ſieliint di⸗ uerſe ſecte phᷣoꝝ · ſiẽ riſtotelis ⁊ plato nis qby boetius ab adoleſcẽtia fuit ob⸗ uerſatus.⁊ ðᷣt Mu⸗ guitio pobuerſari ẽ idẽ quod cõuerſari ¶Notandũ ꝙ phia ðꝛ migfã dim vᷣtutũ qꝛ oẽsÿtutes moĩa les docet. vt ptʒ ex ethicis.⁊ dico mo⸗ eee theologicales qᷓſüt fidesſpes caritaſ Et ðꝛphia dilapſa aſihno cardine · q
nõñe avhaie qubmañ mit oleo nis.etãtẽ t magni 6 certam̃ cũ ſtiticie
— 8— R— 7—
temeritãte cer ꝗiuſi Soaic ſu pi
————
tepᷣcep ptoꝛ eiſ cih geüne Nicto, 3 ſ
r moꝛtis ine aſätepmneruit.i Cui he
feditatẽ cũ Beicep cigte vig
FxN ö* cxx D
ſoiciceteic; p fuaq 3 bte ãprum
S, Da— 8 2 57
2/
nolirtut e rẽclamãt? renitẽtẽq;ve ut lutinptẽ vꝛlde trapertiveſẽqii meiſ eruers mambus diſ ciderit artep tiq; b ea pniculis totã me ſw ibi ceſſiſſe 4 dẽtes abire. In ꝗbus qm̃ ãdã nfi habi tus veſiſꝗin Lbitur mego eſſe fami
V—2
„— ſhres ipꝛidẽria iuta nõ snuiige eonx⸗
D6orh 411
Phane multitudinis erroꝛe vient
vis ſapia a dño deoẽ Vam ſicut ſituri in pꝛologo libꝛi deregimine ngt
ptũ. Beus eſt qui diuitias ſueſapie influit aiab.·i.ſtudẽtibtribuit fani ꝙꝙ⸗
gnoſcendi cui nihil ẽ difficile ⁊ ſine quo nihil ẽ poſſibile poſſideri.¶
ot vr
ea patebit ꝙ boetius falſe criminabat᷑de liis ↄpoſit ⁊ de imped in S iep faciebat ſapientia dicebatur facere arte. b iam. Hundd veniſti vttu mecũ rea falſis crimiatõib agiteris PW ota phia tangit tres rationes pꝛopter quas debuit derelinquere bottiuʒs S quia nutrix nõ debet derelinquere juñ alumnũ. Bcva qui pati᷑ 3 dieralu nõ decẽ v dcau ab illo. Tertis qꝛ nõ decet pbiam derel;
*— ey
—
5 —— P.— S= — 3 —„ 8 1„—— 3— In N n——
— ————,. 7—— 6
5— S
4 ½
—
*
nino laca . w
0
ph
in
annñ pommit ſian berei nolwturi thamind růt veli n metoti ſi qẽtieipn os rõnel nis iin Plans imff e⸗ losatce
uswgtij ʒuipmold tediſcipi 2 londi i

— eerts quoq;ajn oaini
W
cecrnic
2 4 i i b n aſitepmnent, u c 1
1cU
— ßreclamꝭ cui enheritreſigtin os dindt oreptl time biccmiſe a bus q̃ q̃dinfi hab Snth⸗ runönullo rh dnis eroupenent
vlogo lbꝛidengne Pnnn
1 o5polt tdenh⸗ 6 rea falſis gmiatol*
p.
o r Dð ſinef An
.,— innocentẽ. Boetius aũt fuit alũnus pkieipſe patiebatur iniurias pꝛopter noeerte ſNota hm huguitionẽ laceſſo.icum deſide
pßiam ⁊ fuit innocens ergo ⁊c· ¶ rio lacero vel vexo vel iniurijs affligo.
¶ Pic phia ꝓbat ꝑſecutionẽ bat exemplis antiquis. Bep
ragoꝛe fügã. nec ſocra⸗ isvenenſ. nec ʒehbniſ toꝛmẽta qm̃ ſũt
S n* 7.
magis modernis. Terti
— p egrina noui ſtiac canioð. gc enecas, is non eſt noua.
9„7 NHöne
eſoꝛanos quoꝛum ner peru incelebꝛis memoꝛiateſt ſcire ꝑo
tuſta nec
tuiſti
ſapientũ a vulgarib nõ eſſe pᷣmo 0 On— dum cõtra inſultus ulgariuʒ · ſcha ibi. /hir
, 8 5.
„ 4 —„ 5„ ₰ * 5. 5% ——— „ 1 F 5 3
. z 1 1
— ſit tacien
—
„ 5 cl vß ſiqñijqᷓ. Pꝛio dic᷑ bñ„ v ⸗, entũ a vulgaribꝰ ⁊ a r
ꝙ ſi nec.tertio ibi.qͥ; a
3 3
6 P M⸗ ℳ 11 öne apudvereres y añ etatẽ noſti Pla⸗ M 8
tonis nos phid ſepe/ G certaumusmagnũ
certam cu temerita* v—
te ſttticie.i.cũ ſtultꝭ y
⁊temerarijs hominib eodẽ platone viuente magiſter eius Socrates iniuſte
pꝛomruit victoꝛiam moꝛtis ne ſibi aſtante. cuius Bocratis hereditatem.i.& ſeiam hereditarie relictã ſuis diſcipulis cũſepicureũ vulgus ⁊ ſtoicũ ⁊ ceteri
moltrẽtur.i.laboꝛarẽt ire raptũ.i.rapꝑe vnuqͥſq; ꝓ ſua ꝑte ⁊ cũ ipſi traherẽt me phiam in ꝑtem pᷣde me reclamantẽ.i. Idicentẽ. q; ꝓ ⁊ remitentẽ ip̃i diſcide⸗ rũt veſtẽ meã quã texuerã meis manib ⁊ ablatis pãnickis abierũt credentes me totã ſibi ceſſiſſe. Et qꝛĩ iſtis apparuerũt quedã veſtigia ñi habitꝰ.i.pꝛu dẽtie ĩpꝛudẽtia vulgariũ rata i.opinata 1pos meos eẽ f8
los rõne ſapie ꝑuertit nõnullos eoꝝ.i.aliq̃s erroꝛe.i.ꝑſecutõe ꝓphane mltitu dinis.i.indocti vulgi ſicut vulgares ſolẽt ꝑuertere doctos. Nota ꝙañ tpᷣs Platonis multi ſapiẽtes ꝑſecuti fuerũt a vuigarib.⁊ tpe platonis Bocra⸗
tes mg̃ eiꝰ interijt ꝓpter ſuã ſapiamnã ipſe ↄgnouit ſua japia eẽ vnñ deusc glios aũt colẽtes plures deos redarguit ꝙ ꝑcipiẽs dux atheniẽſiũ noĩe Ane
tus coegitap̃ᷣm bibere venenũ in noĩe vni dei ⁊ nihiſibijnocuit. Poſtea coe gir ip̃m hibere venenũ in noie pluriũ deoꝝ ⁊ interijt.ſ Nara moꝛtuo Socra te diſcipłi ſui qͥ ſciam ſocratꝭ tãqᷓ; hereditariã ſibi võẽdicabãt inceperũt diſſẽ rirein q̊ mg eoꝝ Bocrates poluiſſet ſummũ bonũ Muidã eni ſuoꝝ diſcipu loꝝ ditti epicuri dicebãt ip̃ʒ poſuiſſe ſummũ bonũ i voluptatibv. Alij ſic ſtoi
tates phie ip̃as extoꝛte exponẽdo. ꝓpter qð
erponẽdo ſtiderit veſtes phie⁊ gůiclas abſtulerũt.⁊ 2 tñ videb ãtur eſſe multi eox 2 vulgaribxciſi ſun k. e
Bi phia ꝓbat plecurõeʒ ſapiẽtũ exeplis mag motlernis vicẽs. P boeiſiß
nouiſti figã anaragoꝛe nec venenũ Socrat·nectoꝛmẽta ʒenonið. q iſia ſi
pennealerio tu horuitiſeie canios xſecutðemcanj ae auęcas ac ſoꝛanogi ſeq̃ces ſoꝛanij qᷓꝝ mẽoꝛia ñẽ ꝑuetuſta.i.valde antiq̃ nec
icelebꝛiſi.ñ ſine cleovro
quãuis nõ eẽnt vi phi
7 traxit in cladẽ.j.in moꝛtẽ.nii ꝙ
ℳ e
ei dicebãt ꝙ in vᷣrutibv ũ qlibet eoxꝝꝓ defenſiõe ſue opiniõis rapuerũt auctoꝛi⸗ phia ðᷣt illð reclamaſſe.⁊ ſie male
—
6„
⸗ 36 F 7ℳ„—
*.„„ 5 5
„
1 n.
„
, S
8
—
— 6 4—
5„
— „
5„.*
V—
rngue ſttci.unfoꝛmatinfis moiihy ipi videbãtu viſmilimiſtudis ipꝛoboß au*. c-
„r7
—
— „„ —
½
„
4 4 — 7
ℳ— G 17 3
„
3
v——— .—
.„ 2.„ ℳ W 5———— ℳ v 7— qfye„
miliares.i.diicipu
—
5 1
&.
F 4— 3.—— 3 5 4 ℳ
v„ ——. 6
F—
ℳ

W*
Liber p mius
ʒngnhlein Sven aliudi in dadẽd detrarit niſ
tã ꝙꝛtu admirere· i· debeas admirari ſi
in h ſalo vite.i · ama ritudine nos ſapiẽ⸗
teſ agitemur.i.vexe
murꝓcell.i·aduer⸗
ſitatibꝰ cir⸗ cũſtanibꝰ qͥbo·ſ.no bis ſap en marie
neile i.itẽtio diſ
plicere pelſimis qͥꝝ maloꝝ ſiſit nume⸗ roſus exercitꝰ tñ
ſpnẽdus · qm̃ nullo Duce prönis regi ſed tĩ rapit᷑ errote lymphãte·i. pꝛecipi
fante eos ad modñ
ꝙ nian moꝛibusiſtituti ſudijs! ipꝛ obo rũ vifnimtvidebit Itachn nihile e35 3 admir
———
bus agiti urpcelliodvus hoc marie vpolitu ẽpefinigd diſ iplere. uon d detãeti ſenẽdus
—
tñ ẽqm̃ nullo duce regit. ſed etroꝛe tm̃
— v— he
Fe02 A Eo Pa ſp.—
temere ac paſim lymphante raptatur
Uwppe temere ideſt gulte ac pſumptu oſe ac paſſim ideſt vbiq;· Hota ꝙ anaragoꝛas ſtulriciã hominũ ſolẽꝓ deo colentiũ epenaitvicis
0 di non eſſe deñ ſed lampadẽ rereß pulſus.ꝗ dicit phia anaragoꝛe fugã· ¶
bictüei S.quo veneno intert. nuit· Hota ꝙ cauiꝰ Seneca S oꝛanꝰ nobiles romani ⁊ moꝛibus phie inſrurfrr qði i0—+ terierũt picebãt᷑ imitatoꝛes. amagittoſu ſuo La nio. Pilt Boꝛanij dicunt᷑a Soꝛand d uit poeta ⁊ eiꝰſeqᷓ⸗ res ah eo ↄdfnank. Eota de Beñ· ðt
Canij
Poe.in de diſcipli
na ſcholariũ ꝙ nero familiarẽ ſuũ pꝛece
ptoꝛẽq; Benecam
d eligẽde moꝛt ar bitriũ coegit · aꝙ ſapiẽtes b⸗
niles ſůt ſtudijſ pꝛoboꝝ q? diẽ
ter qð reus iudicatus ẽ ⁊ in fugã cõ ata dicit Bocratis venenũ de quo ilr ʒeno multa toꝛmẽta rõne ſue ſapĩe ſuſti
—
—
O Mi. i quñ ↄtra nos aciẽ eſruss v.
ientor incubuerit. noſtra quidẽ dur co
us uas atcẽ Sotrahit ili vero⸗ crca
diripiẽdas inutiles ſ arcinulas scupã
— nf
tur. At nos deſuper irridemus vuii/ ma rer quec; rapientes. ſecuri totius*
o ſutioſ tümitus eoc; vallo muniti quõ
grifanti iuiticie aſpirare fas nön ſit.
neca in li. de mie Diſpares moꝛes: diſparia ſequũtur ſtudia. quoꝝ vint tudo diſſoluit amicitiã nec vnqᷓ; ipꝛobiꝓhis Necpbi ipꝛobis amici eſſe pñt nõ ob aliũ cãm niſi qꝛ tantaẽ inter ipſos diſtãtia quãta eſſe põt ſtudioꝝ ma⸗
— irt hoc vie ſlo c circũfãti 3%
6„ .
uun mohi Find
. vi⸗ ool hab nen. Fult nõ örgnw achen
Endiſür
les ſunttin (Luil q Jiceci ſanos ſa ehtias ſed ilime diuitias: ʒents· zueß vil umultũn itcsapi PBoenus hbins di zorapera tit nos ta ¶onc pie qꝛc ſe muni ſiutes ⁊ . qud ithec A weliꝛi bo gunt bong mpor gnitineſ ſtes pug bonoꝛur ⁊circac Boeru pur in pꝛi m delect anſü e fn nlosg

uuda Pꝛola terta
loꝛũq; moꝛꝝ diſtantia· ¶ Hota ꝙppoſitũ ſapientũ eſt diſplieere peſſimis. quia dusiſttut ſudh ðt Beñ. in deremedijs foꝛtuitoꝛum. Malis diſplicere laudabileẽ. Etalibt᷑. u* cbi Vlirtus ſeſe diligit aſpnaturq; malũ· Et poeta Vpto placere bonis:pꝛauis vdebit Jin gh odioſug haberi. ¶ NHata ꝙõt exercitũ maloꝝ eẽ inumeroſũ. qꝛ Em Salomo⸗ 4 nem. Ptultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ ⁊ ꝑuerſi diffcilit coꝛꝛigunt. ¶ Nota ꝙ malt urhoc vieſ crii nõ regunt᷑ duce rõnis. qꝛ rõ dep̃carad optima.mali aũt operantpeſſima. Du ont em̃ erroꝛe ſenſualitatis vitã deſtialẽ ꝓſequentes ð qͥbus ðꝛ in li.ethicoꝝ peellis qhis bocyt Muidã ſũt hoĩes vitã pecudũ eligẽtes ſiles ſardinapulo · Et ðᷓ ðt phia ꝙta — 2 les ſunt timendi.qꝛ exquo regunt᷑ꝑ rõnem tñ eoꝝ fatuitas faciiter diſipatur ſimis diſp r. Lu Mui ſi qñ 3 nos. Hic phia oñdit qd ſit faciendũ ð inſultꝰ maloꝝ dicens. + Si exercitus maloꝝ incubuerit.i.inſtiterit. ſruens.i·faciens aciẽ. i bellũ.cõ⸗ us ſ tra nos ſapiẽtes. qas certo · noſtra dux.i.rõ.ↄtrahit. icolligit copias.i.ſcẽ as.in ee. vo hie 4 ed ili mali occupant circa diripiẽdas.i.auferendas inutiles farcinulas id ẽ duce regil ſel cw.
diuitias ↄoꝛpoꝛales. que ſarcina ⁊ põdus coꝛpoꝛis ſũt inutile aĩam ſubmer⸗ 6 gentes · At nos ſapientes in contemplatione celeſtiũ ↄſtituti iridemꝰmalos mlm pante yt queq; viliſſima reꝝ nos ſecuri exiſtẽtes totius furiaſi tumuitus.i.ʒ furioſum Fmnp. tumultũ maloꝛũq; q; ꝓ et ſpe nos ſumus muniti.eo vallo.i.munimine q̃ nõ ſit fas aſpirare. i. accedere ſtulticie graſſanti.i.impugnanti nos.¶ Notandiʒ
paſim ideſt vbiſ· Boetius hic noſtrã rationem appellat ducem. vnde ratio diffihitur ſic. Eſt p deo colentiũ rep̃hendin habitus dirigens oẽm actionem humanã in vltimũ ⁊ optimũ finem. ¶ Ite qð reus iudicatus ẽ ⁊inj nota per arcein ipſeintelligit altitudinẽ ſpeculationis celeſtiũ.⁊ ad hanc du⸗ dicit Pocratis veneni di cit nos ratio ·⁊ hoc eſt vltunũ bonũ humane vite qð nullus auferre poteit.
ulta toꝛmẽta rõne ſue ſipie ¶ Nota copie in hoc loco dicunt᷑ appetitus ſenſitiui.⁊ dicunt᷑ copie quaſi cu⸗ obiles romani? moꝛibusß pie. qꝛ cupiũt res aliqñ ↄtra rationẽ.⁊ tales copias debet regere ratio⁊ debet ſe munire vallo humilitatis ⁊ patientie.⁊ tũc omnes impugnationes aduer 6 3 ſitates ⁊ miſerias equanimiter ſuſtinebit.⁊ temptationes ⁊ delectatiões no⸗ ra nos oc ſtruẽs ias quas ſuggerit diaholus ⁊ caro impellit.⁊ m undus cõmouet non time⸗ — it. hec Marquardus ¶ Itemn nota ille merito eſt deridendus qui maioꝛi et
t. noſtra quidẽ dur melioꝛi bono dimiſo eligit ⁊ occupatur circa hona yilioꝛa. Sed ſapiẽtes eli
gunt bona anime que ſunt marime bona.i.ethicoꝝ. Et vulgares eligunt bo
nahit Ilivero circ a tempoꝛalia. que dicuntur viliſima rerum. quia impediunt hominẽ in co gnitione ſumm boni. ſ Hotandum art arcis eſt altum edificiuũ in quo ho⸗
„ ℳ ———. „+ ½
Sct es pugnant. hic autem accipitur ꝓ contemplatione celeſtium ⁊ ſpe futuroꝝ Ues ſarcinulas bonoꝛum.nam per hec duo ſapientes omnem aduerſitatem maloꝝ ſuperant — vllil ⁊ circa contemplationem diunoꝛum tota intentio ſapientis verſatur. Vnð upe gewus. Boetius in tractatu de ſummo bono dicit. Philoſophus maxime delecta
% totin tur in pꝛimo pꝛincipio.⁊ in contemplatione ſumme honitatis.⁊ hec ſola eſt re rapienles ſecht ho cta delectatio. Hec enim eſt vita philoſophoꝛum ſine qua nemo viuit vita rẽcta. ¶ Nota de hoc nomine vallum dicit᷑ greciſta. Eſt vallus palus circa Scoq; vallo nunit Q caſtrum pᷣacutus. Nexio paloꝛum ſed murus ſit tihi vallum· ¶ Nota aſpira ni re ßᷣm huguitionem eſt— vel deuenire· ¶ Item bin eum graſſoʒ Bequitur Metrum auartũ pᷣmi libꝛi⸗
przlehtuhnbe mia 3 duditibn

Viber primus
etrum quartum pꝛimilibꝛi. liſquiscõpoſito ſerenus euo Hic incipit quartũ metxꝝ huius pꝛimt ⸗ A hð vocatur metꝝ valenticũ ab inuẽtoꝛe · ⁊ cõſtar ex ſpondeo· vactilo M.trib trocheis · Ende poteſt dici metrum trochaicum a pede pꝛedo nre In hoc metro philoſophia oſtendit qualiter homo debeat ſe habe⸗
— ſub pedib ſuperbũ 5 — fatũ · i euentũ reruz; Werſum fun
tempoꝛaliũ. ⁊ qui⸗
cunq; tuens ·i.reſpi Mprnnti 1 arcere Keruptis quotiens Iaguy cainis
4
3* 1* 3 3 A 5 S— 1„ 3
ℳ.* E ditus agitantis eſtum—
1 nam i.ꝓſperã ⁊ ad L n— nenne Tüet fumificog veſeuus ignes
6 „. 4 — 0———— 6 1.— 4——— 4„ 5 †.. 6
Liimiii ꝙſtant ſ Giuut en detur de ſu
3 7
re S— S g it e Siplm? hor etrum quar tü Pꝛm libꝛi 7vehh pin
mo des arat ui⸗ 1 k B 8 50 m p
karalten l0 Wiauis cõpol ito ſerenus tuo exclamat 3 timẽtes] S 5—B poeſp tꝑrannos. ſca br. atũ ſub pedi 5 git buz F ſech Puidtantũmiſcri M—
Sicithmo MucwSfünaniq; fueſs Fanq; lectus
q; homo ſerenus· i. t— Itqu ejarus pture. cödo Inlictum potuit telere vultum —„ 7 Mito eno.i · oꝛdinata 12 v——— r— O 6 vita egit.i·calcauit BHon llum ohiesmineq; ponti 00
Ibiec Fectit 6
kmüq
erus potuit tenere xx f 7 S idu
vultã kanim u ¶ Aut celſas ſoliti ferirè turres en
3 ttũ ua ꝙ nõ vincg ₰ nitie
vipertateleenoi ¶ Vrdentis viafuliunis mouebit euiſ
do nec aduerſitate ee
depmendo · llum hominem non mouebit.i.turbabit. rabies ponti.i.inunda gave
tio maris. agitantis.i.moudntis · funditus.i.a fundoeſtũ verſum.i.ebulitio⸗ cpiectcn
nem verſam. quia in ebulitione maris aqua vertitur per flurũ ⁊ reflurũ. quaſi weniaj
1 dicat. Impetus maris faciens ebulitionem nõ nocebit illi homini qui nõ exꝰ adnhil
tollitur in ꝓſperis.nec dep ꝛ mitur in aduerſis. nec tall homini nocebit ignis lubicet
„ veſeui mõtis. quotiens ille mons toꝛquer ·i.emitzet. ignes fumificos ruptis ra nener
minis.i.cauernis—— dicat nec tali homni nðcebit vagus veſeuus ſu ſenecoh
is ignibus· nec illum hominem mouebit via ardentis fulminis.ſoliti.i.cõſue e tinoꝛ
i ti.ferire celſas turres. ¶ Eotg phia ſria rangit que nõ nocent homini qui con ſluna
. ſtans eſt in vtraq; foꝛtuna. ¶ Pꝛiniũ eſt rabies maris per quam deſignãtur chan
11 luxurioſi.ſicut em̃ mare ſole ⁊ motu ſuo incaleſcit ⁊ fetet.ſic lururioſi cõcupi niitſ
1 ſcegtia ſua inardeſcũt ⁊ peracta libidine fetent. ðᷣ quib dicit ſcriptura. Perie uicht
runt iumẽta in ſtercoꝛe ſuo· tales luxurioſi nõ nocebũt homini ↄſtanti in vtra hit or
q; foꝛtuna ¶ Pcõᷣm ꝙ tangit eſt ignis veſeui mõtis· per quem deſignant̃᷑ aua uiludne
. 3 ri⁊ inuidi. Bicut em̃ ignis veſeui mõtis ſemꝑ ardet· ita auari ardent in cõcu giiitt
piſcentiã bon oꝝ exterioꝝ.⁊ ſicut ignis eructuans añc conſumit loca vicina iuk 1„—.. 6
—— †— S S 7 ß z 61
65 4— 7——/ — 5 e, 6.——— ℳ— Pn— Nt ₰.* 6—,. ⸗—— ſi S 3—„ . ℳ„———— *. ℳ 65 1— „ ℳ +—————⁵ —½ 3(„ 8—. ℳ* K
7 ℳ 3—— 4 X„—⸗ .

ulber. ₰ 4—„—.„ 3 ℳ 5 S ½ 3— — nazbuun Ji inuidi qñc; nocent verbis ſi nõ pñt factis. ⁊ tales imidi nʒ nocebũt hõi¶ n Muttſponi e Sſtanti. ¶ Tertium qð tangit eſt ictus fulminis per quem intelliguntſupbi./ — nochaiumipelen Sirut em̃ fulmen generat᷑ in alto.ſic ſe ſuꝑbi multi ſe ertollũt.⁊ nurabile vi⸗ pVrſ Manbonodcci detur de ſupbis ꝙ cum olijs hõibus habitare nolũt ⁊ tñ ad celũ voſare non. pñt. tales ſuꝑbi nõ nocebũt hõi ↄſtant· ¶ Alij per rabiẽ maris intelligũt imn — e——₰ 3—— q— uanüpnnilbe n ntn buzu trränos bree e 7 ollole Miraitur ſiue viribugfurentes hngelene 1 ¹. ritiä per ignẽ pen — e peneiduichne ertieſcss rrdjaahlne vens yh cb— reꝝ abiationẽ ſ No nm n Alec Erarmaueris m otentis lram ta veſeuus o8% ut tehere A 1 6 italie intrinſecus ar/ du fchett rulun 2 tquiſquis trepidus pahet vel optat dens qͥ qñq; ruptis Er 5 cauernis emittit ig t n emine pou uoq non ſit ſtabilis ſuiq; iuris nen quilocavicns“ V 7 — i„ſmitR ..[— 6 dſmit Hota cir?* 182 Anns eſtun biecit c peum. ocoq; motus ca;̊ qð dicit ſeren? f. euo. zeß vic. Tar xr y%7 F cauinis Bectit qua valeat trahi cathenam C 2 5 — mũdꝰſuꝑluminatꝰ Frnn cog veleuls ignes takmũdꝰ aũt ſpẽ ſerenꝰ. ⁊ ſic aius fapiẽt/ ivtraq; foꝛtũa ſpeẽ ſerenꝰ· vñ ariſt.“ f — in ehi. diẽ̃ Papiẽs bñ ſcit ferye foꝛtunas. qꝛſe hz ſicut terragonũ ſine vitupio 6 p Quid tĩ miſeri ⁊c̃. Hic phia exclqmgt ᷓ timẽtes.tyrãnos dicens. Duid- fenre turres 1qͥre miſeri hoies mirant᷑timẽdo ſeuòs tyrãnos furẽtes ſine viribꝰ. q.d.tyrã ni ſũt ĩponentes · qꝛ non pᷣudlent niſi inqᷓ;tũñ hõ ſe ſubiecit eis Et addit. Nee imnis mouebit ſpes aliãd de bonis tpal ibnec times eos ð aduerſitatb tũc tu exarmaueris 1 1debilitaueris.irã ipotẽtis tyrãni.ſʒ qcũq; hõ trepidꝰpauet timoꝛe maloꝛũ abit rbies ponti.inunds tpaliũ. vel optat bona tpalig talis nõ ẽ ſtabil·⁊ ſuiauris.i.ꝓpe libertatis.ipſe
fundo.eltů verſum. iculitio nunr per furi ⁊wurü. qu ðn occdi ili homni qui no⸗ nec tal bomin notcitig nue ns fmosruw⸗ ommnyecdit veſaust
rdentis fumins ſolulicii—
grautnõnocmntbonincu⸗
mars p qundeigri n ſeret· ſc lumnoli cõl⸗
. k tura nt. ð quid diet cihnt⸗ nocxbůt ponn nimmn
—
Petx quartum
abiecit clypen ſecuritats ⁊ Wotꝰ a loco ſtabilitatis.ipſe nectit.i.cõponit ca⸗ thenã affectionũ q̃ valeat rta hi ad triſticiã ⁊ doloꝛẽ mẽtis. Nora ptãs trena ad nihil ſe extẽdit niſi ad jar ſubiacet frene ptãti niſi q̃ ſpãt talia bona. vłtimet eoꝝ ablationẽ. qͥ aũt nec ti met nec ſpet ipᷣe ẽ oĩno ðᷣvlertra trenã prãtẽ.⁊ ꝑ ↄñs trena ptãs ſibi necꝓfice renec obeẽ põt· ꝓf qð phia exclamatʒ ilos tanqᷓ; mißos q ſpe bonoꝝ tpaliũ
vel timoꝛe ablatiõis eoꝝ ſubijciũt ſetienis ptãtibꝰ dicẽs. Muid tĩ miſeri. Mota circa illud It qͥſqͥʒ trepidꝰ. Pen d in lib.ð vᷣtutibꝰ cardinalibus. WManimitas ſiinſit aĩo tuo cũ magna fiducia viues itrepidꝰ⁊ alacer ma⸗ gni aiẽñ fucillare. ſʒ ↄſtare ⁊ finẽ vite itrepide expectare ſi magᷓnimꝰes nũqᷓ; udicah tibi ↄrũeliã iferri ab inmico.ſʒ diceſ nihil mihi nocuit iʒ aĩuʒ nocẽc hũit. Nota tyrãnꝰ qndã dicebat᷑qͥdã rex foꝛtis. ⁊ dicebata tyro.i.foꝛtitudie ſeu illud nonẽ cã eeie peſſimis.⁊ dicũt᷑a tyro.i.ab ãguſtia Hota clypeꝰtũit᷑ hꝓ rõe hois.qꝛ ſẽ clypeꝰdefedit
quã iferũt ſuis ſubditis. ꝙ Ne nos ne ledamur a telis ⁊ a ſilihꝝ· ita rõ hois tenet᷑eũ ⁊ ꝓuidet ſibineo
S72 5
ad jargqü bona tpalia vel ad auferẽqũ ea. ⁊ið null?
ffendat

(Hie ineipit ꝓſaqᷓ q̃rta.in q̃ phi 2. hoꝛtat᷑ip̃ʒ ad ſui moꝛbi ego. pmo ðt. D boetinũd aĩo tuo · Et ã. Quid fles · qͥd manas i.fluis
—— ne abſcõdas. Si expe ctas opam · i.diligẽ tiã medicãtis optet vt detegas.i.mani? feſtas vuinꝰtuũ o ta ꝙꝓuerbium erat apud grecos. cũ ali qs audiuitÿba ali⸗ cuiꝰ⁊ñ aduertit net curauit intellectum jbor uli—— Es ne aſinus a 4¹½ rã · facis eĩ ſiẽ aſin poſitꝰad lyrã audit ſonũ lyre· ſed nõ ꝑci pit mel odiã nec pꝛo poꝛtionẽ ſonoꝝ itel ligc nec delectat᷑ in ed. Bic aliqͥs audi⸗ ens vᷣba ⁊ nõ curãs intellectũ eoꝝ ðᷣꝛ eſſe alinus ad lyrã No ta ſi qͥs voluerit ſa⸗ nari opoꝛtʒ moꝛbũ
vel vulnꝰ ſuũ dete⸗ gere ⁊mani eſtare.
Vñ Ben. terria ðt epla Nẽo ꝑ ſe ſatj va let vt emergat. ſ 5 03
vt manũ poꝛrigat?
alius ipᷣm extrahat
tunc eni moꝛbi ad ſanitatem inclinant
cum ex 33 erũ ⸗ pũt ⁊vi ſuã ꝓferũt·
Hic boetiꝰ reuelat his q̃ üurioſe agebãtur cir aũt videoꝛ. Pꝛimo oñdit ſuoꝝ fruſtratõe.tertio ex iiuſta ſui ↄdẽnatõne qu ibi. quotiẽs ego:tertia ibi. qb aũt. q facit qð dictů ẽ.ſcõo rñdet oblectõi.
treuelationẽ. d ſentis.i.intelligis ea q qᷓ relicta ſũ
LVber pꝛimus
ia pᷣmo inquirit boetiũ ſu attẽtionẽ pᷣdictoꝝ ſchᷣo boetiꝰ reuelat moꝛbũ ſuũ.ibl·tuʒ t 2ech illabuntur Es ne aſinus ad
ſubiũgit grecũ qð in Et ſubrůgit grecũ qð tĩ valʒ
moꝛbũ ⁊ doloꝛẽ ſuũ.⁊ ca ip̃m · ſcðo ex his q̃ gñ ſe ꝑturbatũ ex ſui exilij
n 3 quarta pꝛimi libꝛi SPisſe inqt
1— ſol 8
re. alss ne ust ad urz. 5 Quiq fles. q jacheymism nin aCon fiteare nichi Zne occultes malat tua Si operam meic tiler erpectas wotetre vuin us deieg tuum,
B T Lüegd collectoĩ ivites aio. Ann ne
adhuc eet zmonitõ e.nec N ſe eſ atiſ emi net putuneinool Euiẽtis aſpitas m
hil ne 3 Ioẽi eie mouet. Pecci ne eſt bib otheca auz certiſimãtibi ſe
dẽ nfis in laribus velegeras, i i qus mech ſi ebe reſi i9e de hũanaꝝ dinarũq;
reꝝ ſcientia diſetebas Talis habitus
bmooñdit e ee ꝑrurbatum er ſalr vidit in alijs · ibi. videre legatõe.ſcðᷣo ex meritoꝛus arto ex fame fue leſione.ſcða bi at jo hic. Adhuc Dutdte⸗ pmo.
uarta1— ibi Atd ndieit bᷣmo ſic. Tůni.tůt ego
veh coli net. pypü
aqmont Picui
del
u
ta rin ſber thend tis P quẽtes
nit — ſuol
ſaoe enc his ſ ʒber —
wſ S
22
t ngnili

büturo, Eyeu
—
alsEs neuinstl
lach Fns i„ſetbe foꝛe reſpublicas ſi eas vł
ne occultes mil
„rr— In erpectas oyun ſtudere ſapie ↄtigiſſet.
„—*
m lectoi vires dio. In ntöe. necg ſeſutiſu s ſeuiẽtis ahitas, 1 iſacies mouet. Pecc uunlnus us cꝛddegensin
oneintint
ucbꝛs Lalsbe⸗
„
ei varne — o erfume ſuln⸗ pearzobe3ii pno ſc. N⸗
zttDa
Fwkqumpn
—
boettꝰ collecto aĩo ĩ vires.i.reſumptꝭ virib animi ſupple dirt an ne ſatꝰ emi
net.i.apparet.aſpitas foꝛtune ſeuiẽtis
in nos.i.q nos. N
unquid adhut eget
admonitõe.i declaratõe. nũqͥd facies.i.diſpoſicio hꝰloci Lmonitõe. i.deciaratõe. n es.1. i..carcer? mouet te Meccine.i.nũqͥd hic ẽ bibliotheca.i.locꝰſtudij quẽ habuii pia.quã tu phia
taliſtʒvultus erat. cñ tecũ nature ſecre ta rimarer. cũ mihi ſigeꝝ vias radio de ſcnberes cuʒ mdꝛes no totiuſt; vite rõem ad celeſtis oꝛdis exẽplar foꝛmg/ res. Heccine pᷣmia referimus tibi obſe quẽtes. Atqͥ tu hãc ſiiam Pplatõis oꝛe
ſtudioſi ſapie regerent. vł eaꝝ rectoꝛes eſapieↄ Tu eiuſdeʒ viri
oꝛe. hãt ſapiẽtibus capeſſẽde reipubli ge neceſſariã cãm eẽ mohuiſti ne inipꝛo bis flaßitioſiſqʒciuibus vꝛbiuz relicta Er peſtẽbõig ac igit autoꝛitatẽ ſecutus. qð&te int ſecreta otiadidiẽerã trãſfefre in dctum
7 * g. St 5%
gcpniciẽ iferrẽt
politã in q̃ ſtu
Biſſe certiſim ieq atin bs phcis s in certo loco repoſitos hũit.¶ Nota phia iane. vicheinrepoerwee
quã dina? hũana ↄqᷓſcũt qᷓ ſi te occupas icipis eẽ deoꝝ
otheca ẽ loco vbi reponũtur libꝛi.⁊ ðꝛ
3 ꝙ biblio ãntiqͥ ſcribebãt li
ãlibꝛos talem bibliothecã hũit boetiꝰrõe
delegeras.i.eligiſti tibi ceriſſimã ſedẽ ĩ nis iarib.iin q̃ bibliotheca. tũc me cũ reſidẽs.i.moꝛãs
vel ſedẽs diſſerebaſ i.diſputabis ð ſcia reꝝ dinan? hñana rů nunqͥd erat mihi tůc talis habitꝰſup ple vilis ⁊ talis vul tus triſtis.cũ ego ri marer.i.iueſtigareʒ tecũ ſecreta nature. cũ deſcriberes mihi via ſ ſideꝝ.i.curſus ſtellaꝝ radio.i.vᷣga Feomettali. cum tu foꝛmares.i.foꝛmare docuiſti.moꝛes no⸗ ſtros.i.meꝛes hoiʒ ⁊ rõem i.diſpoſitio nẽ totiꝰ vite ad exẽ⸗ lar.i·ſilitudinẽ ce⸗ eſtis oꝛdis.ſunt ne ifta pᷣmia q̃ fferimꝰ id ẽ repoꝛtamꝰ.tibi
a biblo·i.iũcuo in qᷓj marmoꝛeis lapidib
it dereb vinis ⁊ hñanis. ¶ Nota boetiꝰ vᷣt phiam ſibi ele⸗ en bibltothecaß ðtꝓ tãto.qꝛ lʒ boetiꝰeẽt diuerſis ofñcijs inulli eoꝝ tã cerris tpib tã certa intẽtõe yacabatſicut ſtudio ili
tractat de rebo diuis
ꝑfecta eẽ neceqᷓlis tenoꝛ vite/ ne phia p
ſociꝰ⁊ alioi ðᷣꝛ. Dlu
cille ſcio nẽinẽ hñ viuer poſſe ⁊ tollerabitr ſii ſtudio phie qꝛ fñ ſtudio phie ani
mus egerẽ. ¶ Nota hoetiꝰſtuduit ĩ naturalipi creta rimarer. Bruduit ẽt in am ĩaſtrologia xtß̃ ðᷣt. Cn
taꝙ vita hũana ⁊ moꝛes hoĩm dñit foꝛmari ad
aphia p th ðt. Cũ tecũ nature ſe phla moꝛali ꝗᷓ ðt. Cl moꝛes nr̃os. Studuit eti 2 t. Ell mihi ſpdeꝝ vias radio deſcriberes iſSjbi nota radiꝰẽ ÿᷣga geometralis qᷓ geometri deſcribũt n ĩpuluereſuppoſito. Ro imiliudinẽ celeſtis oꝛdis ſiẽ
eĩ ſpere inferioꝛes planetaꝝ obediũt ſpe ſuꝑioꝛi.⁊ regũti m 1 3 e uhloei.⁊ regũtur motu firmamenti ſi rus nr̃a ſenſibil dʒ obedire vᷣtuti rõnali⁊ regi ab ipᷣa.turpe eĩ ẽ abijcere
„
regimẽ fuꝑioꝝ ⁊ induere regimẽsnferioꝝ.qð nobis cõe ẽ
cũ beſtijs. ſicut dicit 6
obſequẽtes.i.ßuien

3 1 1 i 4 3 1 3 3 3 3 1 1 15 2
3
pt᷑ vanã gloiũ ⁊ pꝛopter ꝓpꝛiã G phia tu ſanriſti. do n
i.ↄfirmaſti hãc ſen tentiã oze platonis heatas reſpublicas foꝛe ſi eas ſapientes regerẽt. vel ſirecto⸗
Liber primus
Alb ertus ſuꝑ tertio de aĩa. ¶ Nota erquo boetiꝰ rõe ſue ſapiẽtie in miſeriam ſweibn 4 fuit poſitꝰ.ideo dicit ad phiam.ſunt. ne hec pᷣmia qnos referimꝰobſequẽtes ginocis ſis tibi. Atqui tu hãc ſnĩiam. I Pitc boetiꝰrñdet obiectõi poſiʒ ei phia ſibi ob ihumneb
cere dicẽdo q̃lepᷣmiũ debuiti repoꝛtare cũ tu nõ ſtuduiſtiꝓpter cõe bonũ ſec Quotinsi
. 4— — N.—— 4—— o
vilitatẽ ·cui obiecrõi rñdet Boetiꝰdicens. tõeſuop? Nd B E 8— S publice admiſtratõis optãui tu mihi Quti P ⁊qͥ te ſapientiũ mẽtibus inſeruit deus iuuscr „ye 4 in BP ↄſcj eitis. nullũ me ad mgatũ niſicoðe derchi
res eaꝝ ↄtigiſſet ſtuꝰ Fe6. b apie ⁊„firma e Kehugepiere“ bonon ſtudiũ detulile. Inde cũi⸗ ſitdon nis neceſſariũ eẽ rei 8 pnbiurcalpgn pꝛobis graues ietoꝛabileſtʒ diſcoꝛdie pꝛoꝛſue by re eret᷑ ne gnbna—— 5.„3 Pr) aſzireginicon fuere ⁊ qð ↄſcie libertaſ hʒ ꝓtuẽdo iure qu miſſa impꝛobiſq;.i. 6„ ² naieibs cuui preta potẽntum ſemp fuit offenſio— bilbato vꝛbiũ inferrẽt„ c.ietid.pnicte id ẽ djnũ vons poiby. igit ego ſecutꝰ hãc autoꝛitatẽ.· ſniam ꝙ ego didicerã ate c phia inter ſecreta ociã ego optaui· · curaui.·trãſferre· ded ucere. in actũ.id ẽ ĩ neai opus publice a dminiſtratõis.i.cois vtilitatis · tu phia 2 ðs qͥ inſeruit infu dit te mẽtibn ſapientũ eſtis mihi Iſcij. teſtes nullũ ſtudium me detuliſſe ad uncis magiſtratũ niſi cõe ſtu diũ bonoꝝ· q.d nihil mouit me ad magiſtratũ geren⸗ dũ niſi cõis ytilitas.inde.i ꝓpter B.erãt mihi graues.i.difficiles.;.i et.ĩexo umpu rabiles.i.inexplicabiles diſi coꝛdie cũ impꝛobis.⁊ ſemp fuit mihi ſpꝛeta offen b ſio potentũ. ꝓ tuẽdo iure. i. ꝓ iuſticia d endẽda. qð hʒ libertas ↄſcie.i.ibera n it Iſcla.ſ nullũ tiereꝓtuẽda ure. ¶ Hata fm platonẽ heata ẽ reſpublica cuius 0 All dñs ꝓhs ẽ.⁊ vel gẽti cuiꝰdñs puer ẽ.⁊ rõnabtr. qꝛ phia xſa ia vitã diſponit actões regit. agẽda? omittẽdu Demöſtrat. vñ Beñ. rc diẽ. Sivis oĩa 3 eiñ tibi ſubijcere ſubijce te rõ ni Mltos rexer: ſiñ re rexeritEt areſto · ĩ ꝓhemio 3 bo id methaphiſice. Bapiẽtis ẽ regere? oꝛdinare ex qͥby patet gregimẽ reipublice pntiauct ſpectat ad ſapiẽtes · ꝓtãto dicit Tulliꝰin pᷣncipio ſue rethoꝛiẽe. ad rẽpublicã alqus de pkurima ꝑtinẽt moda. ſi imoderatrix? regulatrix oim reꝝ pᷣſto ẽ ſapient? a dm n ota ꝙ ſtudioſi ſapie dicũtur iliq́ã ꝑ udiũ adepti ſut ſapiam · Illi autẽ tnmuse Zicũtur ſudere ſapie qͥ adhuc ſtudẽdo acqrũt ſapiaʒ · ¶ Nota ꝙ boefiꝰlluqiũ tenb— ocat ſecretũ ociũ. qʒ in ſtudio hõ ociat᷑ ab exter oꝛi occupatõe de qᷓ ocio ſiue uergef q̃ete loqͥtur Beñ. lvij epla dicẽs. Nulla placida ẽ qͥes niſi quã rõ cõponit· et nicii ita vᷣaẽ trãqͥllitas in dmes bõa expiicat᷑.( Nota ꝙ de imittit fapiam me me tib ſapientũ B ſcribit᷑ in ꝓlogo de regimie pᷣncipß deꝰ ẽ qͥ diuitias ſue ſapie ſin ſpe infuiti aias ſapientũ · ¶ Hotã ꝙ libertas ſcie hʒinulũ metuere · qꝛ dici 2d iuranon crobiꝰ ß hꝛ libera ↄſcia ꝓpꝛiũ qð ſi qͥs poſſideat nullũ potentẽ metuat. Itez cimriu Señ luij· Sapiẽs ex libere arbitrio nihil timet ibecillitatẽ bois qʒ ſecuritũ(hai 6

uus
hnnos ns eobeötpolßcptuſte
—. möis optiui u *„6 6 mübus inſctl de
unennßtiil
letoꝛabileij dicu
bena hptuin ſemp ſuit oftnſo⸗
..niam ꝙ ego didicnin Rrre..deducere.in acrdi m phia ⁊ ðs q inſemiti ii ullũ ſudum me detuliſti ut mead magiſtrutũ ger aues.1. diffciles. q;.i et. iqh ⁊ ſemp fuit mihi ſpꝛeta offu
qð hʒ liberras ↄſciei.lben
on heataẽ retpublica cuius cphu viti vlpont
di Biis ci uctoxpen
„
ſiteretruEt
amoimre wehpun udi adept ſit apium· u iclwia(ctehc ere oꝛi occupatòede q— ada ẽ qes micuilöco
mitnt ſaptan
ercepi. Quotiẽs Triguii iutailleu⸗ 3
S* v——
Pꝛoha quarta.
tẽ dei hʒ.⁊ Beñ · de q̃tuoꝛ vtutiby cardinalibꝰ dicit. vt iuſtus ſis non ſuficit ꝙinocẽs ſis ſʒ vr inocẽtes ab üuria fues.⁊ idẽ. Juſtitia ẽ vinculum diuine ⁊ humane ſocietatis. Muotiens ego conigaſtũ. ¶ Hie boetiꝰoñdit ſe pturbatũ ex meritoꝝ fruſtra tõe ſuoꝝ⁊ pᷣmo tãgit merita ⁊ bñſficia alijs exhibita.ſcdo tãgit fruſtrationeʒ Pꝛi 2 mai ſeptẽ Quõtiẽs ego Coiigaſtů ibecilliʒ cu, ncwrſpretn iusq; foꝛtůns impetũ facientẽ obůiu ¶ Ege S — e— ens ipm conigaſtuʒ a rEgie ppo“ q;fuit officiat regis theodoꝛici.obuꝰ.i. ſitũ domus ab incepta ꝑpetrataq; iam 3rᷣ ercepleiipedi⸗
ui ip̃ᷣm faciẽtẽ.impe
S
Ppꝛoꝛſus iniuria deiẽci. Quotiens miſe tůliſultũ ʒ foꝛtũat
i.ʒᷓ bõa foꝛtũe cuiꝰ ros quos infinitis calũnijs impunita qʒ; boisibecillis.ii Fp pPotẽt reſiſtere·tunc barbaroꝝ ſemꝑ auaricia vexabgt. obie pẽit m bñficũ di⸗ cẽs. Quotiens ego
n deieci · id eſt auerti. cta piculis auctoꝛitate pꝛotexi. Nunq; ꝛitltt
ri g e poſitũ regie domu me 2 iniuriã qſq; detfaxit. Pio—
inc nr 6 rg ranint uʒ deieci ab icepta uincialũ S pꝛuatis rapinis petrat tum publicis vectigalibus peſſundari ſis paupiv. Vunc
— ubiũgit terriũ bñfi y e— non aliter q; qui patiebantur indolui, hiree aees
paube 3̃6 barbaroicrudeli
nʒ hoiʒ ipunita:i · incᷓſtigata vexahat infinitis calũnijs.i.miſerijs illos ego
ꝓteri auctoꝛltate me obiecta.i.expoſita ꝑiculis ·i.dãnis. Nunqᷓ; quiſq;.id ð
aliquis detraxit me id eſt deflexit.a ure ad iniuriam· ¶ Nota ꝙ conigaſtꝰfuit py 7
quidam nobilis familiaris regis Theodoꝛici qui ſuus officialis fuit ⁊ totꝰ txrannus qui plures homines inuaſit impotẽtes ·.ſua ipſis auferẽdo quem
boetiꝰſibi ʒriꝰ a ſuo impetu iniurioſo auertiꝝ talis etiã erat triguilla p p aule regie· ¶ Hota ſm Hugůi. ꝙ barbarꝰidẽ ẽꝙ crudel ĩcultꝰ⁊ ſtoligh no— mẽ cridelitatꝭvñ oltʒ oẽs ac vniuerſe gẽtes dicteſũt barbare p̃ter grecos et latinos. Er barbaria ðꝛ q̃dã tra iurta greciã ſita ꝓpt cruelitatꝭ excellentiam? V
Mota boetiꝰð̃t. nñc; a iure ad iniuriã.⁊; dʒgioſari ſic. ego nec ſũ retract? lure am oꝛe nec odio nectioꝛe nec ꝓpꝛio ↄmodo q̃ oĩa ſolẽt ĩpedire veꝝ iudt
ciũ. vñ vᷣt lg boꝛint? Quẽ nũmꝰpiõa pᷣces ð tramite recto. Non ducuntider
ſidera laude ferit Pꝛouinciſium foꝛtunas 2ẽ. ¶ Hie boerꝰ pðit q̃riũ bñficiũ dicẽs. Ego indolui ſicut illi qui patiebã̃tur
6

g neee e ienu—*....—- 3 „ S S S——— 2—
v
Lber pꝛimus
fortũas.i· bõa foꝛtũe ꝓuicialiũ.i.iloꝝ hoiʒ. q tñraligß peſi ieſe vectigalib.i.trbn Tolin— ies nůc ſpollarẽtur.nũc in tributis bona ipſoꝝ auferẽdo ego 4
ſicut qͥ patiebãtur.
fecerũttributariã vel colonã vel ꝓuinciã.
Hota ꝙ oẽm ciuitatẽ vel regionẽ quã rõani expuꝗᷓjuerũt
Tributariã faciebãt qñ relictis in⸗
babitatoꝛib terre ad tributũ ſoluendũ hoies ↄpellebãt.— bãt cũ erpulſis hitatoꝛib alienos inſtituerũt ad inbitanis zon faciebãt ꝙꝙã aliquẽ rõanũ p̃ficiebãt ili tre. qͥ collectis redditibꝰ eos
teret ⁊hitatoꝛes il lꝰ tre dicebant᷑ ꝓui ciales. Iſti ꝓuncia les aliqn mokeſtabã tur puatis.i.occultꝭ rapinis i.exactiõibꝰ ſuoꝝ p̃fectoꝝ · aliqñ publicis vectigalib⸗ i.tributis q̃ indebi tomõ ⁊ iuſto exige bãtur ab eis dequo boetiꝰ doluit.¶ Ho ta vectigal ꝓpꝛie ðꝛ tributũ qð dat᷑ ð ve ctura. ¶ Nota ſcm huguitionẽ ꝓuicia ẽ gio iubiugata rõa mſ⁊ tributaria fetã — tri utariũ acerbe
famis tpe. hic põit qͥntũ bñficiũ dicẽs
¶Cůũ acerbe fanis tpe grauiſ atqʒ iexpli
cabilis idictà coẽptioꝓfligaturæ iopià cãpani puiciã videret. certamẽ aduer ſů pfectũ pᷣtoꝛijcõis ↄmodi rõe ſ ul cepi rege cognoſcẽte ↄtẽdi:⁊ ne coẽptio ex⸗ geret ðᷣuiciiaulinũ ↄſularẽvin clius
gnas videoꝛ exgcerbaſſe diſcoꝛdias
cta.i.iſtituta · uis coẽptio · i.angaria q̃ coẽp
paniã ꝓuiciã iopia.i.pauꝑtate · idixerat iſtã coẽptionẽ ⁊ rõne cõjs ↄmodi.i. deuici ne exigeret᷑ illa coẽptio. da de re emẽda vel võẽdẽda ·⁊ voca vulgari cãpaniõ ꝓuiciã deſtruẽdã quã boetiꝰ rẽouit · ¶ Paulinũ põit ſextu bñficiũ dicẽs. Ego traxii.liberaui: paulinũ viꝝ ↄſularẽ cuiꝰopes iã deuoꝛaſſent ſpe ⁊ ambitðe.i.cupiditate. 2„„ 8 ſiles canibo illũ tra xi a faucibꝰ hyantiũ.i.appetentiũ opes paulini. I Potag familiares regis qͥ pᷣſidebãt palatis vocabãtur canes palatini. ſicut enim cu ſic iſti hyabãt ad diripiẽdas facktates ci dicẽs: Ego oppoſui me odijs Ei udicate accuſatõis.coꝛriꝑet.i.puni⸗ nꝰ qᷓ fuit de familia regis iiuſte accui udicatꝰ fuit ad penam q; accu⸗
ſum Albinum coꝛriperet hoe⸗
nes hñt oꝛa hyãtia ad cupidas eſcas. paupeꝝ rõanoꝝ. Tũc põit ſeptimũ bñfi Pꝛiani delatoꝛis.i.accuſatoꝛis ne pẽa pᷣi ret. Albinũ viꝝ ↄſularẽ.¶ Nota ꝙ cypa ſauit virum albinum coniularem. qui pꝛius i ſatus ·⁊ ne iſta pena cui adiudicatus fueratip ält. tius ſe oponens odijs I Vpꝛiani accuſatozic Albinũ ſaluauit. Hota ex iſtis
5
Cñ tge acerbe i· magne famis eẽt idi q̃ coẽptio erat ꝓfligatura.i.punitura c⁊ o boetiꝰ ſuſcepi certamẽ ʒ pᷣfectũ ptoꝛij& boni ego certaui rege coðlcẽte&t sta ꝙ coẽptio ẽ iũitutio ſuꝑ aliqj poꝛtõe dã fvngelt. ⁊ talis fuit iſtituta ſuꝑ aulinũ ↄſularem viꝝ Hi
canes palatini.i.familiares regis
nelichs o ßpcöibo qnſu⸗ apyaretipi Ctſuboitn
0.
Fzcki gnorei Puh Luon
bitiõe 7 tpillu opes palatinicanes ij ſpe atq; abitide deuoꝛaſſent. ab ip̃is byãtũ faucibuſtra ruNe albinũ ↄſularẽ vin pᷣiudicateac⸗ cuſatõis pena cõ̃ꝛriꝑet:odijſme cipꝛ ni delatoꝛis pᷣpoſui. Batis ne ime ma
Budi cſcj ſeſeedi
rejhe ahu npo ſinbus ſiſiet aſnthno mniteore vohrwomit ſusunn

mus tuido egddohltn gim Ppounci lwntrben⸗ us egulußin coᷣptopfliguuni viderchcenmit cõis ↄmoditõeiln tdi: necoiythn ulin ↄſularic nes iiſpeagi
his hyãtůliuchin
larẽ vx plucu ipet: odijmecht ſui. Batis neimel
„
beneficijs enumerati
Pꝛoſa quarta
s apparet ꝙ boetiꝰinõ geſſit magiſtrãtũꝓ vtilitate ꝓpꝛia
Bꝓ cõi bono.ſi em̃ ꝓpꝛiã vtilitatẽ ĩtẽdiſſʒ vtic; odiũ potẽtũ euitaſſʒ cht bono⸗ſi emnpp atẽ ʒvtiq; odiũ Zoffenſaʒ potẽtũ euitaſſ qð nõ fecit · Et pꝛi dixit nunqᷓ; mea iure ad inuriã qͥſqᷓ; dettaxitex ꝗᷓ ſimili? aaret ibm nõ qᷓſiuiſie ꝓpꝛiũ ↄmodũ.tales em̃ freouẽter de iure defiectuntur
Et ſ ubdit. nñq ud videoꝛ in me.i.ʒ me exacerbaſſe.i. irritaſſe ſat? magnas
ſ„ 7„.
S Sʒetẽ apð cetẽros tutioꝛ dehuiq̃ijdi
ſdr am oꝛe iuſticie nihil apuq quiicosquo
magis ſſem tutioꝛ oblerugu.
Qulbus aũt deferẽtibus ꝑeulſi ſumuſ Quoꝝ vnbaſilius olia regis miſterio
vpulſus. ĩdelationẽ nfi noĩs aliẽienis neceſtateↄpulſusdOpilionẽio atzj
7
Baudẽtiũ cũ hoc inumras atʒ mltipii
ceſqʒ faudes irei exiliũ reßia cẽſura de
eybaſſe diſcoꝛdus vcr euiſſet. Cũqʒ illi ꝑere nolẽtes ſacraꝝ
acerbe i magne famis eiri o erat pfligatura.· puniturz ecpi ientamẽ ʒpfecc hrou oni egd ctrta re ocn ioẽ ituuo ſug apo⸗
tifrõtibus pellerẽtur. Qiid hulc ſeueri
ſeſe ediũ defenſione tuẽrẽtur. ptůq́;ʒ id
diſcoꝛdias opponen
do me potẽtib qua ſi diceret imo ſʒ eẽ⸗
Hic rãgitfruſtra⸗ tionẽ ſuoꝝ bñicioꝝ dicẽs. Bed ego de⸗ bui eẽ tutioꝛ apð ce
reros.ſ.rõanos qb
impẽdi iſta bñficia ⁊ tñ nõ ſum iutꝰ vt
poſt videbir᷑. lʒ ego
nõ merueri ſecurita
tẽ apud aulicos. id ẽ familiares reg au
ᷓ in habitãte opꝓpo ẽdo meeis amoꝛe
iuſticie. ¶ Nota ꝑ
vna cã pturbatiõis boetij fuit fruſtratio ſuoꝝ meritoꝛũ· quia amicicia ⁊ g̃a iſtoꝝ fruſtrabat᷑cirta ip̃ʒ qᷓb multa bñticia ĩ⸗ pẽdit.⁊ ꝓpt q́s mł⸗
rei fõꝛerſediritvlhiſiiftapſcriptũ pis. hrn hreln
— 8 35„ db aRauẽnavꝛbe decederẽt:ꝑ notas iſigni
incidit. Quib aũt.
¶ Hic boetius tan ⸗ git ſuã ꝑturbatõem
via tati poſſe aſtrui videk tqͥ e9 died efe“ Snee put retibus eiſdẽ nois nñi ðlatio ſuſcepta ẽ. Iouli itowa⸗ paenti ohe 4 5 S niaten—— Pꝛimo oñdit iniu⸗
afen nä ſui ↄdẽnati oneʒ ex a ccuſatõe ꝑſonaꝝ viliũ.ſcðo ex n cnmiskhiun Abrdi geſumeo poſitj.tixtio ex ſcueritate iuduũ ⁊ puerſitate. ſcᷣa ibl. At cuiꝰcrimis. Tertiæ dicts Eho⸗ ocin ibi. Cuꝰ vnq; Pꝛio dicit. Nos ſmꝰ ꝑculſi.i.ꝑcuſſi aulicis deferẽtibi.ac⸗ accuN⸗ nsiut cuſantibꝰ nos qu oꝝ vnꝰ erat baſilꝰ q ꝓpter malic iuã depnlſus fuerat a ndfut veſni pounſ⸗ min iſterio regis alle ↄpulſus pecunia iuſceptus eſt in delatienẽ i.accuſatõeʒ ſut„ noſt ri nominis. Alij duo accuſatoꝛes noſiri fuerunt. Opilio ⁊ Waudentius-
quos cum rex Theodoꝛicns pꝛopter inumerabiles fraudes ipſoꝛum oꝛdiaſj
₰ 14

¶Pꝛoſa quarta
ire ĩ exuiũ.⁊ ip̃i nolẽtes ꝑere.i.obedire. ſʒ tuerẽtur.i.defen derẽt ſe intrando er
cleſias cũ illð eẽt ↄptũ · i reuelatũ regi edixit.i. pᷣcepit rex vt niſi infra pᷣſcriptũ eb ſtatutũ kminũ vᷣecederẽt ab vꝛbe Rauẽna debe repelli⁊ pᷣme ſiꝗriiftõti ifu h cauterio ſicut ſolẽt ſiᷓri malefactoꝛes. Et dit̃ Boetiꝰ.qͥd vr̃ poſſe aſtrui cefabi
.ↄfoꝛmari hnic ſeucritati · qꝛ eodẽ die eiſdẽ d ieferẽtb.i·acculãhb n& ſupe neyhis
ple.ſuſcepta fuit de— . Muid igit᷑: Ne ne artes ita meruerũt. g e idine, An illos acsuſatoꝛes iuſtos fecit pᷣmiſn cht melrneharteenie ſaDätatiot Ita ne nihil foꝛtunã pudu p ürueensnn, itli minüs accuſateinocitie. ⁊ accuſan ſo h tiũ vilitas pudoꝛi depuiſſet. Atcucri 6 nẽ.q̃ſi di.nõ nun z Fccendt 1014 nih puduit foꝛtu⸗ mis c4 arguituuf. fummã qris Bengtů Fuiu nã dotaliaccuſarõe dicimmur faluũ eẽ voluiſſe. Podũ deni i ꝙdimo vebuit puSeras vetatoꝛẽ ne documẽta deferret⸗ dere foꝛtunã · ⁊ ſinõ r nai puduit foꝛtunã ino qbus ſenatũ leſe inaieſtatis reũ faceret d irclet cẽtia accuſati tñ vi ipediſſ e criamur. Quid igit o mgĩa cẽ 4 ginẽils litas accuſantiũ de ₰ ſtäveleß buteſſe pudoꝛ pſi ſes Inficiabimhr crimen ne tibi pudo ncip foꝛtune. Hota vo re ſimus. At volui. nec vñqᷓ; velle deſi ſm cabulũ pcuiſus dit lus decr Puguitio percello is. pculi in pᷣterito ⁊ pculſum in ſupino·ẽ idẽ quod percu ers idi tere vel potius terrefacere · ſed percutere pertinet ad coꝛpus ſed percellere ad tonũpol aĩam. ¶ Hota circa vocabulũ deferẽtib ꝙ defero tria ſignificat. ꝓꝛio idẽ ocultaſt eſt ꝙ depoꝛto. Inde delatoꝛ.i. depoꝛtatoꝛ · Bcðᷣo idẽ eſt ꝙ honoꝛo · Iñ dela⸗ iucicio ji toꝛi hon oꝛis exhibitoꝛ. Tertio.i accuſo. Inde delatoꝛ 1accuſato? qui dete ſenyto ⁊n git qð latebat.⁊ ſic vltio mõ capit᷑ hic. Vñꝰ. Accuſat defert dat honoꝛẽ fert ꝑſõus ut ; deoꝛſum fiota ad teſtes idoneos ſeptẽ requirunt ↄditões q̃ pis ðᷣſiby a etun M nẽtur· Etas ↄditio. ſcxus diſcretio famaEt fortung fides i teſtih? ilia red⸗ ſů ht res. Pꝛmo reqrietas. qꝛ pueri nõ pñt eẽ tẽſtes Scðo requir ↄditis kbeta machina õ ßui nõ pñt ꝑhibere teſtimoniũ. Tertio reqͥrit᷑ ſerus m aſculinꝰ.ið mleres ñ ficioꝛan pñt eẽ teſtes. Muarto r̃equirit᷑ diſcretis.iõ furioſi? ſtulti nõ pñt teſiar. AMui ſnnjm to requirit᷑ fqma ·iõ ꝑſone ifames nõ pñt teſtificari. Pexta reqͥritfoꝛtund ꝓpt u ÿ qð paupes nõ pñt teſtiicari. Septio requirit fides ꝓpt qð inkideles non pñt eſupi rhibere teſtimoniũ. Int᷑ illas ↄditões due ſunt vilioꝛes.ſ.pauptas ⁊ ifanna lsrinech PBoetiꝰ ꝗᷓ volẽs oñdere ſuã ↄqẽnationẽ iniuſtã ex vilitate teſtiũ accuſantiuʒ ten urve ꝓpter gu repellẽdi erãt a teſtionio dicit in vno fuiſſe defectũ foꝛtune.ſ.in ha⸗ velẽdi hlio. Sʒ in alijs duobo.ſ.in opilione ⁊ gaudẽtio dicit fuiſſe viciũ infamie Ro iceintin ta ꝙ nibil vr ſeueriꝰ ⁊ nequiꝰ qᷓ; ꝑſfonas viles ⁊ dãnãdas admitterei teſtio⸗ rinpa niũᷓ inocẽtes. qꝛ ðᷣt Beñĩ de remedijs e põt hr̃e vitã auctoꝛi⸗ tent oa tatẽ inia.vbi qͥ dãnandus ẽ male de teloqui᷑ · Ad cuius crimis cã arguinu Luhtns ſummã q̃ris. ſenatũ ⁊c Hic hoetiꝰoñdit iiuſtã ſui ↄdẽnslione ex falſitate cri unir mis ſibi ipoſiti ſcho ex dietꝭ ilert quãdã admirationẽ. ibi.q̃ in re. Pꝛia ĩ duo Mci
m g duo iponebãt boetio de qͥboſe excuſat. ſcða ibi. Nã de ↄpoſit · Pꝛmus indeh

Liber pꝛimus.
ſnetty 1d
iei qð ſibi ipʒebal u„ Ee en ifatebimur. ſʒ ipediẽdi delatoꝛiſopa 29hequladins ceſſabit. An optaſſe illius oꝛqis ſalutẽ dularòʒ ſcnar 3rf
6 nephas yocabo:Ille qͥdẽ ſuis öme de nathfquereclee — unn rglis vti hocnephas eet effeterat. ſed Brfahban 5 3 6 uluſiblſenip meliẽs ipꝛudẽtia rexꝝ merita ſi ims. ſniaʒ wioch henbilſni ht imutare. Nec mihi ſocratico decre⸗ Foerue⸗
Accuſucociezu to phas eẽ abitroꝛvel occuluiſſevita ſe faluare ſenatũ foꝛ ⁰ udozidehuſſe 1u tẽ vl ↄceſiſſe mẽdatiũ. Veꝝ id qũo ſit: ¶An deſiders ciret
—— u moduz. dico ꝙ muf. ſummiqish · tuo ſapiẽtiũq; iudicio eſtimãdũ fliquo crimiamur id ẽ
uück wlue Cuius rei ſeriẽ atq; vltatẽne latere po⸗ ehe documin de ſteros qᷓst, ſtillo eti⸗ moꝛleq; ↄm̃daui rer docuſñta. ie eſntia re ₰ regi qͥbo faceret ſena cſe nA ſutis üſt tñ reũ leſe maieſtatꝭ.qd igit᷑o mgta cẽſes i.iu dieas ificiabinur.i. negabimꝰ hu. Quid ſgit o rimẽ illð ne ſimꝰ tibi pudoꝛi atq;.i.ſʒ ego volui ſaluare ſendtũ nec vnqᷓ; deſi murcrimenn enbt ſtävelle ſz oꝑa.i.diligẽtia ĩpediẽdi delatoꝛis iſta ceſſabit.i.ceſfare dʒ. qꝛ nõ 1 vex ꝙipediuerimꝰ delatoꝛẽ lfaꝝ nũqͥd ẽ nephas aptare fujutẽ ilꝰ oꝛdis.ſ. w, Mec vnq́; yelle ſenatꝰ. q· d.ñẽ nephas · Iſte vo ſenat?qᷓ ↄſenſiti meã dãnationẽ effecerat 5 is vecret⸗ i.iudicijs. ac ſi ect nephas ſaluare ip̃ᷣm.ſ; ipꝛudẽtia ſibijp̃i menti wlim in ſupino.ẽ idẽ quej ensi.dnũ ſuũ mẽtiẽs nõ p̃t ĩmutare merita reꝝ.ita ꝙ illð qð pꝛiꝰfuit meri⸗ nner ad coꝛpus ſcd pergl toꝛiũ poſtea fiet demeritoꝛiũ nec eẽ licitũ ᷣm pᷣceptũ ſocratꝰ occuluiſſe. i Ldero u ſignitat y occultaſſe;jitatẽ. vłꝓceſſiſſe mẽdatiũ.ſʒ aũo illð ſit ego relinq;tuo ⁊ ſapiẽtũ Beoide el ꝙhonoꝛo. Jĩ iudicio ꝓitũtẽ aũt h⸗ rei ne latet poſteros.i.ſucceſſoꝛes. ego ↄmẽdaui.ſtilo.i. de delator accuſatoʒqu ſcripto ⁊ mẽoꝛie· ¶ Hata accuſatio hoetij fuit deteſtabilis qꝛ facta ꝑ infames uat defert dat bonoti pſõas. fuit irrõalis qꝛ de bono accuſabatſ de ſaluatõe ſenatꝰ.qð erat bonũ unkyditöes äbis iſ etig aceuſatio eiꝰ fuitiiuſta q falſa. accuſabat᷑ eñ̃ ipediuiſſe delatoꝛẽ qð fal⸗ 6 ſorunaſides i tch il ſů fuit · Nota iſte ðꝛ eẽ reꝰleſe maieſtatꝭ.d 3ᷓ regẽ vłaliũ pᷣncipẽ aliqͥd malum
ſics Bebo rechir doie machinat᷑. ¶ Hata jficioꝛ aris pᷣme ↄiugarõis deponẽtale i nego. vñ hugui. o Smacunön fficioꝛ ans ꝓpꝛieẽ ñ fateri factũ qð veꝝ ẽ. ß; 3 vratẽ vtl mẽdatio. vłẽ ꝓpꝛie ĩ? enzulan pñt ela ſiciari ßm eũ. rẽ debitã denare cũ a creditoꝛe depoſci᷑⁊ etiã.i.ↄtẽderevlde* 0**
n
eene negare Hora öt i rertu. Hũc oprare ſalutẽ ſenotur nephas vocabo upler cb7t 6 kä ſoüalq̃ẽaie. cpalis qᷓ5coꝛpl. Balutẽ ſpũalẽ tenemur dilv ve e.etma Muiides phla uptisii lis rõne caritat/ ꝑquã eri mali diligẽqitʒ ñĩco ꝙ malt. Balutẽ jo tpalem ue lunt voſes⸗ ha zu renemur velle cib⸗ bõis ⁊ p̃cipue amic· amicoꝝ po peccãtiũ tenemur jalutẽ muſtã er viltate t vn velle q;ᷣdiu ſanahiles ſũt vt recuꝑent ÿtutẽa milã.ſʒ ſigpt magnitudinẽ ma n wo ſuiſſe de inin licie ſint inſanabiles diſſoluit amicitia necẽ optãda ſaiꝰ.⁊ qꝛ malicia ſenatꝰ audẽtio diat fiſe vc anoꝝ erat ſanabiłqꝛ foꝛte ſenatꝰ Ipulſus metu regio fuit ↄſẽtirein danna
6„—4—.—* K* wles ⁊ dinãdis admim tlonẽ boetij. Jõ optare ſibꝛ ſalutẽ ſerat nephas.lʒ boetio turbato videretur Mt
—.
öpo Rotaÿitas ñẽ occuſtãdũ m ſocralẽã qtaceti tars liʒ nlere— ſoꝛnutot · Nõ pot hr zt S oceitcü ſin ſocratẽRãqtacetiitatẽ alijs neſciãtibꝰ menti—„ 8 Id aus an ↄlentit ſitr facit. Hora mẽdaeiũ eſt ↄcedẽdũ.q pᷣm areß in epict 6 he tuutã ſ ↄinnione edaciũ ꝑ ſe pꝛauũ ẽ ⁊ fugiendũ.i.elencoꝝ · duo ſunt oꝑa ſapiẽtis. Non
ne 6 meliri de bis de qͥbynouit. ⁊ mentientẽ poſſe manifẽſtare,
a bi Rädeol
uur ciaid

vires h
. —
de manu regis&. falſe hoc mihi ip
ic Boe ercuſat ſe de
pſiſſet las ad im Theodoꝛici.vnde dicit in Ĩa Hã de cõpoſitis litteris falſo.
onit᷑ qbus litteris arguoꝛ ſperaſſe romanain lbertatem.
peratoꝛẽ Conſtantinopolitanũ pꝛo liberatiòe romanoꝛum
dattinet dicere · cũ nõ detur mihi locus defenſionis.quaꝝ litteraꝝ fraus.i.
„
fraudulẽtia patuiſ⸗ ſet apta· i mãikeſta ſi nohis licuiſſet vti vfeſſiõe.i· allocutio ne ipſoꝝ delatoꝛuʒ i.accuſatoꝛũ · quod ſ.vti eraminatione accuſatoꝛũ maxas ʒ in oib ne⸗
ocijs.i.cauſis iu?
dicarijs · nã q̃ reliq libertas ſperari po „ reit romanus. quaſi piceret nulla. Tmĩ eĩ rex theodoꝛicus inualuerat ꝙ nullu potuit vel audebat
5 ipᷣm vtinã poſſet
ylla libertas ſpart
ytiq; ita pꝛudenter egiſſem denegocio ð regi nõ inotuiſſʒ ⁊ rñdiſſem vᷣbo P nij· q cũ accuſaret a Baio Ceſare filio germanici ꝙ eet reꝰ iuratiõis facte c0 tra ſe.rñdit Vaius
Biego ſciſſeʒ tu ne
ſciſſes.q · d.
ira ipꝛudent᷑ celaſſe; negociũ qð adtuã noticiã nũqᷓ; pueuiſſet Nota ꝙ icãi accuſatoꝝ examiatio maid hʒ vires · qꝛ ꝑ eã deuenit ad rei pitatẽ. ſiẽ pʒ ð Dani ele qͥ examinã accuſatiõis co ſuos accuſatoꝛe romanꝰpꝛudẽs tionẽ ð Ball ce
ſieẽʒ reꝰ
rñdit·ſi ego ſciſſem tu neſciſſ esBic boetiꝰ rñdiſſet reg ꝛogaſſet d renò ita ſen
eitis cõpoſitis ſupreſtiuẽdaliberrareipſis romanis. ¶ Quain ſus· hic Boe dictis infert iucdadmirationẽ Bcðdinuchi⸗
F de cõpoſitis falſo litteris qͥbus li⸗ bertatẽ arguoꝛ ſperaſſe romanõ quidat tinet dicere Niaꝝ fraus apta patuiſſet ſinobis ipſoꝝ cõfeſſione delatoꝛũ q̃ in oibus negocijs marimas vires habet vti licuiſſet. Nã queſ parireliqua liber tas põt/atq; vtinã poſſet vlla. Reſpon diſem canij verboqᷓcum agalo ceſare Permanici filio ↄſcius ↄtrꝗ ſe facte cõ
iurations fuiſſe diceretur Bi ego inqt“
—
ſciſemtů neſciſſes. Quai te nõita ſen ſus noſtros merdꝛ hebetauit vt impioòl ſcelerata ↄtra virtutẽ q̃rar eẽ molitos: ſed ea q̃ ſpauerit effeciſſe vehemẽter ad miroꝛ Nã deterioꝛa velle nfifuerit foꝛ taſſe defectus. Poſſe aũt ↄtra innocen tiã q̃ͥ ſceleratus qͥl ↄcepit inſpectanie deo mõſtro ſile ẽ. Vñ haud iiuria tuoꝝ qdã familiariũ q̃ iuit. Biqͥdẽ deus inqͥt cſt vnde malatbona vero vnde ſinõ ẽ s iudiciarijs teſtiũ ſue
qo duos pᷣſhꝛos falſeaccuſantes ſuſannã ipᷣos ð falſitate ꝛ3 oĩ ꝓpło ↄuicit. ſilr Poe. ſi datꝰ fuiſſet ſibi locꝰ examinandi s vtiq; ipſos mẽdaces reddidiſſet. ¶ Hota Caniꝰ fuit qͥdaʒ ⁊ ſapiẽs · accidit vt qͥdã ex romanis ↄipirarẽt? facerẽt ↄiura
liꝰↄturatiõis facte
ſarẽ. ⁊ cũ ceſarꝝponeret Canio ꝙeẽt re⸗ fac Theodoꝛico ſi ſibii
Quain
nines ſe
geil
nop on
nenpe
dht
vlui quoq; noꝛqu
e
nõ wiſt aqho bo nt̃ ſun noꝛg et ntee inſpicient vndepuen puins duo ſtas h telis. qu offenden trun ſyã ehtson lreſc v nõvneur retomgl penmient fi omnher malun
Uuſtnalc
[Suliſts
zeün

mus
dpolun. Inponhui ipio ufa. fli dechpoſus So ſpoſe wnuninitn Sdclions quʒ lnu insklſolinns zu 0 ſperaſeromnig Quaꝝ fnusxn cöfeſione dili marmas vis
vtini poſſetvlfi verbo qͥcum agl luo ↄſcius ↄlef e diceretur gich aſſes. Quai ſeyön efdꝛ hebetauit vin vintutẽ q̃far eẽmo riteffeciſſe ychemi rrtoꝛa velle nfifuch Poſſezůtotla inn
8q
ſuu. Bdels o eid vndel 1 st an ni tu * Iulae ſlmi ie⸗ Kiniai loc. ddlla feutan pnttiu⸗
Bnrnan iomi
nenamtoe aiibotur islenn en.
Mꝛoſa quarta
ſenatoꝛes qui ↄſenſerũt in ſuam damnationẽ ibi.ſed ſi fas fuerit. DPicit ðEmo qua in re.i.ꝓpter qð nõ ita.i.nõ ti.meroꝛ opp̃ſſit ſẽſus ños vtego q̃rar.i.ↄquerar ĩpios.i.malof ntes ſcelerata.i.nequitioſa. contra ÿtutem.i.ÿtuoſos ho iroꝛ vehemẽter.i.foꝛtiter.effeciſſe.i.ad effectum ꝓduxiſſe.
Exquo a malis iniuſte accuſatꝰſũ i.triſticia hebetauit.i. molitos.i.machina mines.ſed ego
Sed ſifas fuerit nefa
noꝝ omnium totiuſq; ſenatus ſa nem petũt.nos etiam quos ꝓpi
auep vontoſenatuig vderant bere
voluiſſe. Bednu quoq; merebamur: Peniiniii vt opi⸗/ um qd facturũ ipſa dirigebas e
nõ iniuſte.ſiqdemꝓcerto · deus eſt vndemala ſupepueniũt. a quo bona ſi deus non eſt. q.d. inti ſum opp̃ſſus doloꝛe miroꝛ ꝙ; illi qui mala ↄcipiũt ʒ bonos p eſt foꝛte ex noſtro defectu.ſed ꝙmalus p inſpiciente eſt ſimile monſtro. vndepueniũt mala Et ſi deus nõ eſt vndeꝓ huius duo requirũtur ad aliquem effectum ꝓducendumn.ſ.· voluntas?⁊ pote untas qʒ nullus aggreditur qð nõ vult. Requiritur po ꝙ aũt mali habent volũtatem ſed ꝙ habent poteſtatem ꝓducẽdi ad effe te eſt ſimile monſtro. Nota ſimile mõſtro re. Bicut ꝗᷓ mõſtra fiunt p̃ter intentionẽ na pᷣter oꝛdinẽ diuine pꝛudentie ↄtingerẽt. qð me bonus ꝙ aliquo modo ſit cauſa mala fie ciente vidẽtur ſimile mõſtro. ¶ Nota ꝙ deus ſit ſumme bonus. lʒ ſit cauſa mali ꝑmiſſiua q exponitur auctoꝛitas ꝓphecie Ego dñs faciẽs eans malum.ſup? ꝑmiſſiue. e.⁊ malum culpe.deus eſt cauſa mali Cauſa mali culpe. quia hic elt qui peccatũ nõ fecit. ¶ Sed ſi fas fuerit nefarios homines ʒ ſenctũ qui ↄſenſit in ſuam ↄdẽnagi
mies q̃bo
noꝛ quonia ve pꝛeſens
ↄcexit inecu
lei. paud i teſtas. quia ſine poteſtate volũtas fruſtratur.
2 offen dendi bonos.nõ eſt mirandũ. trum ſuã voluntatẽ. deo reſpicien eſt qð ↄtingit pᷣter intentionẽ natu tureſic videbatur boetio ꝙ mala nõ videtur rõnale cnʒ duus ſit ſũ ri. ergo mala in mũdo deo inſpi nõ eſt cauſa effectiua mali cum permittit fieri malum. Et ſic omnia:hec faciens bonũ ⁊ cr
ſupp? illa que mali ſperauerũt.i.conce perũt. Naʒ velle de terioꝛa ideſt m̃ala. foꝛtaſſefuerit noſtrt defectꝰ.i.ex noſtro
nare defectu. ſʒ poſſe ſpe
eepficere malũ ʒ inno centiã.i.hoies inno cẽter. que quiſq; ſce
leratus ↄceꝑit.i.co gitauerit.deo ß in ⸗ ſpectante ſupeß eſt ſile mõſtro.i.admi
rabile vndeideſt ↄ
tanto qͥdã tuoꝝ fa⸗ miliariũ.i.phox.qᷓ; ſiuit haud iniuria.i ÿop ſed. vnde ideſt
quo iniuſte a malis accuatus ſũ ꝓpter ß̃ nõ ꝙcõquerer malos machingri mala bonis. ſed ad⸗ tꝓducere ad effectũ. naʒ velle malũ it ꝑficere maluʒ ð bonos deo hoc Rõ iniuſte queſiuit. Si deus eſt ueniũt bona.¶ Nota ex quarto
Aliter ðꝛ duplexeſt pene ꝙ punit.ſed non eſt qui bonoꝝ ⁊c Hic Woetius inuehitur· nẽ tangendo ſuam beniuolentiã qua;

natoiiby. q· d. nõ. o phia meminiſtivt opindꝛ quando me dictuꝝ.i.volentem dicere. qͥd.i.aliqͥd. veꝓ vel factuꝝ ·ipᷣa iemp pñs ſupꝰ exñs dirigebaſ.· regebaſ ergo nec vethis nec factis offendi ſena⸗ tuʒ. meminiſti inq; ꝓłia verõe i apud veronã ciuitatẽ.cũ rex theodoꝛicus ani dus exñs cõis exutũ itoꝛmẽti ſenatoꝛuʒ cũ ip̃e crimẽ leſe na ieſtatis delatũ in at binũ ipſenrex molire tur.i.laboꝛaret trãſ i ferre illud crimẽ ad rotũ ſenatũ. qᷓnta ſe curitate.i utela mei iculi defenderim.i iberauerim innocẽ 6 tiã vniuerſi ſenatus i.totius cõſulatus ·
ab hoibh. Bed tup
ita vt diceretreust re ad totum ſenatũ
—
ac ptuoſe opaturi
* pabuit ad eos.⁊ dicit. ideſt malos hoĩes ↄſulat utatis. petunt.i.deſ iderant. ditũ.i.ad perdendũ quos viderant ꝓpugnare bonis hominib. q; ꝓ et ſena ⸗ tui. Ped num.i nunquid· nos idem·.perdere merebamur de patrib.i.de ſe⸗
miniſti inq; verone cũ rex auidus§is *— c, Vz 9i p
vlla mei laude. em̃ ꝓ qꝛ. minuit qͥdãmò ſecretũ ↄſcie ʒ tiens qͥs oſtẽtando.i.manifeſtãdo · factũ recipit · pᷣciũ fame.i. hia vides qͥ;s euẽtꝰ excepit.i.liberauerit noſtrã inocentiaʒ nos ſubimꝰ.i.ſuſtinemꝰpenas falſi ſceleris.i.falſe noh ĩpoſiti ꝓ pᷣmijs vere
tis.¶ſ Hora m Peñ dolot duplicat᷑ tũ ab eo a 3ᷓ bonũ merueras maluz venit.cũ igit boe.oẽm beniu olõtiã exhibuerit ſenatoꝛibꝰ ſenſione. Rota in ciuitate veronã cũ Albinus s leſe maieſtatis. ilu crimẽ rex cheodoꝛicus voluit trãſfer⸗
potiꝰ qᷓ; famã attẽde. Et dicit Maere ſtultus aũt in laude hũana. Vn dicit Iſido. Mu al in laudẽ ſuam cõuertit ꝓculdubio virturt in vitiũtranſirefacit ·
Liber pꝛimus
Pi fas fuerit ideſt ponamus fas eſſe nefarios bomſes
us.qui omniũ bonoꝝ? totius fenatus · i.romane ci
ſanguinẽ ideſtim oꝛtẽ.nos eiiam doluiſſe ire pers
cxitij maieſtatiſ crimẽ in albinũ delatũ ad cunctũ ſenatus oꝛdinẽ trãſ ferre mo . v 8 liret. vniuerſ iinoſelt ſenatus. quãta mei piculi ſecuritatẽ defẽdeꝝi Pcis me ßec? vera ꝓferre ⁊ ĩ nulla vnq; mei lau de iactaſe. Pinuit em̃ quo dãmodoſe ꝓbãtis ↄſcie ſecretũ quotiẽs oſtẽtã do 3 abh b3), quis factum recipit fame pꝛeciuʒ Bed innocentiam noſtram · quis exceperit euentus vides. Pꝛo vere yirtutis pꝛe mijs falſi ſceleris penas ſubimus. — phia tu ſcis mepferre ·.loqᷓ vera ⁊ nũqᷓ; me iactaſſein
bãtis · i laudãtis ſe. q⸗ mercedẽ jaudis
Fuiꝰ doluit de ſua o eſſet accuſatus ð graui crimie
⁊ipᷣm dãnare. Bed boetius exponẽs ſe piculis ſenarũ li⸗
berauit. Item nota ꝙ ſecretũ conſcientie ẽ vrrtus que minuitur cũ aliquis uretädo ſe vt 2in ⁊jaudẽ pli. Eñ Beñ. Cöſciam
acrobiꝰ gloꝛã ſuã in ↄſcia ponit ul alidd donũ a deo largitum
ſern tute ric minis eoꝝ vel ve vdl
Eta feſſo . Nan ſec voi necet
odi
M. te murinſn vgusne cſoh vetulete
Nicide indicio
nucla vißfoꝛ
ent i o ſoco nomint
etui dint ſacin ionbe uiic manft
ae ſn ſ ſch

im
nnſt(tet Moz7totus nansinn rt bonis hominih gyt
54
veront chrexauids ucrinẽn albini natus vdninin
1
eſnn nretinulla wn inuit em̃ quodim ſretů quotẽs vt
— ecipit fame pꝛecll noſtam · quis erc s. Pꝛo vere yituts eris penas ſubimus
Uolvn wmtiu Se wchen
—
VMoſa quarta
¶Et cuiꝰ vnqᷓ;. Pic hoe · oñdit ſe pturbatũ ex iudici ſeueritate⁊ inflexibili⸗ tate dicẽs Tuiꝰ vnqᷓ; facinoꝛis.i.peccati.mauifeſta ↄfeſſio.i.cuius vnqᷓ; ho minis pctĩ manifeſtũ habuit iudices ita ↄcoꝛdes in ſeueritate vt non aliqs
vel ipſe erro? humani ingenij· ſubmitreret ideſt flecteret ad miſericoꝛci v
ↄditio foꝛtune.· i.euentus foꝛtuitus Fie incerta cũctis moꝛtalib ſpe hõi
„t
bus ſubmitteret alt Et cuius vnqᷓ; facinoꝛis manifeſta gh ghernrnee
„— ₰
feiio ita iudices hũit ĩ ſ elleritate cõcht ſãmareiickcere ja
„
des vti aliquos vel ipſe igenij erroꝛ a dnhaldtc hüanivel foitũe d io cũctis moꝛtali mur ſtruxie iqeſtp bus incẽrtã ſubinitteret. Gi inflãmãrẽ raſſe neren ileit ſacras eges voliſſem. ſi ſacęrdoteſim nibns.· Etſi dicere
ſin 0 g— mur iugulare.ipu⸗ pio gulare gladioſi bonis omnibus miugure.pu⸗
.— 7
necem ſtrüxiſſe diceremun pꝛeſejitẽ ta/ pro gladio tñp ſed⸗
men ſententia confeſſum. coñuiciũ· ine nia.i·iudiuũ dam
mfn ſententia confeſum. coñüiciũine jua. dtet dam puniſſet. Nnnc vero quinngentis fere nernh⸗
hluũ milibus ꝓcul möti atq; idefenſi. ſeandepeulwot⸗
ob ſtuqiũꝓpẽſius in ſenatũ motipſcri Tablenres dngenti c, milib paſſuum⁊ in ptioiq; dõnaſuur. Omeritos de ſilicri defenſi ob ꝓpenſius
n n ſtudi.i.ꝓpter ſtu⸗ mine neininẽ poſſe Züici Luius digni hun ntenes
tatẽ reãtũõ ipli etiã qͥ detulere viderũt namur.i. adudica
a. 2 mur in ſenatũ moꝛti· ꝙ; ꝓ ⁊pſcriptist Et tũc exclamatidicẽs. O meritos.i. dignos vel btõs.iudicio neminẽ poſſe ↄuincið ſili crimie ſi᷑ neciego iuſte ↄui ctꝰ ſũ · cuiꝰ reatꝰ.i.cris. dignitatẽ.i.innocẽtiã·ipi etiõ viderũt.i.coquerũt qui detulere.i.accuſauerũt me. ¶ Nota ꝙ iudices qũq; monent᷑ ad mißcoꝛdiã du plici de cñ̃. Pꝛioimõ ꝓpterrodẽ hñani ingenij qꝛ hñanũ ingeniũ ſepe falli᷑in⸗
iudicio qꝛ iꝗrat vtꝝ aliñ iuſte ð re ſentiat vł nõ⁊ timẽs deũ ne iniuſte iudicet
mouelad mißicoꝛdiã ꝑcẽdo reo. Pcðo iudices mouent᷑ ad mißicoꝛdiã ꝓpter
euẽtũ foꝛtũe qͥ incertꝰẽ hõiby. qð em̃ iudeꝝ in alio vã̃nat ſibi ſacile ꝑ foꝛtunam
euenit.⁊ illud dʒ recoꝛdari ſnlla illaꝝ cãꝝ mouit iudices ad mibandũ boe tio.ſʒ ↄcoꝛditip̃m dãna bãt. ¶ NHora ꝙ nullꝰʒ dãnari etiã ꝓcrie q̃ntũcunq; enoꝛmi niſi ſit pñs ↄuictꝰ vel crimẽ in indicio ↄfeſſus. Poe añt cũ dãnaret ñ̃ erat ↄuictꝰnec crinfeſſus ⁊ erat abſeus qꝛ in ſtudio atheniẽſi.ſi& iiuſte erat
dãnatꝰ. Nota ꝙ boe. cũ dãnaret᷑ diſtabat a loco iudicij qngẽtas milib paſ ·
ſuũ.⁊ cũ mille paſſus faciũt vnñ miliare. iõ bñ diſtabat ad qͥngenta miliaria.
[Hota boe.dãnatꝰ fuit ꝓſcriptiõi Mug. diẽ ꝓſcriptio ẽ iudiciałinia lata 35 aliquẽ cuiꝰno p ſcelere deſcriptura tabule enee delebat᷑ onſuetudo em̃ ro mana fuit ꝙ noĩ ſenatoꝝ qͥꝝ ↄſilig vꝛbs rõana regebat᷑ aureis lr̃is in tabula enea ſcriherẽt᷑ vñ ⁊ pr̃es ↄſcripti dicebãt᷑.⁊ ðᷣꝛ ꝓſcriptꝰqᷓſipcula ſcriptura po
ſitꝰ⁊ ſit boe· catꝓſcriptꝰ qꝛ uo⸗ ſuũ deletũ fuit in tabulã enea dij

Liber pꝛimus
Nuã vti talicuius ſceleris. Hic boetius expurgat ſe de quibuſ dã obiect ſch do oñdit vñ ſumpta fuit rõ obiectõis. Scðalbi. Sed o nep has. Nota boe tio obijciebat᷑. ꝙ ipſe vſus arte nigromãtica ſacrificaret dem onib ꝓ digni⸗
tatiby acdrẽdis. de hoc boetius ercuſat ſe dicẽs. Quã ſup · meã dignitatẽvti
ꝓvt fuſcarẽt.i. vniꝗ̃rẽt. admitiõe alicuiꝰſceler? mẽtiti ſũt meã poluiſſe ↄſciaʒ jacrilegio.i.dẽonuʒ eye e6 LeE' vx
obſeqͥꝰ. ob ãbitũ.i· pter cupiditatẽ di
gnitatis acquirẽde
arq;ꝓ crtettiite E⸗ inſerta.nob pel
Duz vti alicuus ſce celeris admirtiões fuß carẽt. ob ambiti d dinttans 4 zcrile⸗
caveejete5 giome vſcigm nezllue emẽthti ſit
loco oẽm cupidinẽ 3
idẽ oẽm reꝝ moꝛtaliũ et ſub tuis oculis nõ erat eẽ locum ſacri egio·i.cultui. dẽo⸗ nũ.;ꝓx⁊tu iſtilla⸗ has auribo;ꝓ ⁊ co gitatõibmeii illð pi ctagoꝛicũ ðᷣo ñ dijs ſeruiendũ.nec cõue niebat me captare id ẽ optare.pᷣſidia.i auxilia. viliſſimoꝛũ ſpũum.i. demonum quẽ tu ↄponebas.i. locabas · in hanc ex cellentiã vt ↄſilem deo faceres. pᷣterea innocẽs penetral.i⸗ vxoꝛ domꝰ mee.ce⸗ tus.i.młtitudo ho⸗ neſtiimoꝝ amicoꝝ Et ſocer ſimachus ſanctꝰ ⁊ eq; reueren dus ip̃o actu defen dũt nos ab oĩ ſuſpi tõe hmõi criminisi Mota ꝙ ↄſuetudo
Vta ztu innl nobis oẽm reꝝ inoꝛtal
Lum cupidinẽð nri animi ſede pellebas 1 ſub tuis s oculisiſ crilegio phas locuʒ eſſe n5 erat Inſtilla bas em̃ aurihus co gitatõ ibuſ q quotidie meis vitigoꝛcõ uis. Enyoy henon. i. deo dijs huien dũtnec ↄuenlebat viliſimoꝝ me ſpũuʒ pſidia captare. quẽ tu in hãc excellẽtiaʒ ↄpöcbast ↄſimilẽ deo faceres. Pꝛe terea deteirai inocẽs domus. honeſtij ſimoꝝ cetus amicoꝛuzʒ.ſ ocer ſi imachus etiã ſi ctũs. ⁊ eq; actu ipſo reuerẽdus. ib om̃i nos crimis huius ſuſ buõe ðſidut
inuidoꝝ eſt c i6 pñt sien ſuã pꝛobitatẽ aufertenitũtur pᷣam ſaltẽ ali vi
tio denigrare.
P ſtn S
tſic fama boetij denigrata fuit vicio ſacriegij. ſEoraꝙla
crilegiũ eſt ſacrerei nr ponit ſasrilegus ꝓ hoie ſcelerato etiã ſacrilegiuʒðẽ tultura demonũ ſiue idoloꝝ· Inde ſacr⸗ legus.i.idolatoꝛ 2 ſic capit᷑ in ꝓpoſi⸗
* t Lanbimeapdura honeꝛis. B—
— 33
tü cie
olꝛepta nepn non ſel ſilen de tiõi⸗ di
mnis
mni
tutin Jat lerẽ onel lsa fins
n
vi
uhi ii ns ſcñs in phas. tper thua nus in min tippn

imus
urguſedequſbuſdicke S ac ſaicurn denen n i
nbii dinintsin minis chpůt fidẽ atq; hocipſo videbi⸗ ere bolbtenle ve mur aſfifies fulſſe maleficio qꝛ tuis iſti jocũ fub Seh phie neipluri tuti moꝛibus ihüidiſciplinis ſumus. Phhſeeia nobisoem mnn Ita nõ ẽ ſatis nihil mihi Pfuiſſe tu vdu
nflanimiſeitpdlt
„
llabas eña
*
uondie meispi
enon. i. deo diji —— bat vilimimoꝝ meßß
qui minbicecelli
————,
— ½„ linocts domus h
uerẽtiã niſi vltro tu potius mea offenſi
£ £
Proſa quarta
corꝛepta eſt cirtuitꝰ.⁊ pᷣmo capi· ¶ſ Nota ꝙ Pi el*„ 3een 1 metit üluſtra
bonoꝝ erterioꝝ qð ſcribi in.i.li.deplãtis ꝙ phia tri üluſt tonẽ. feli citatis aꝓpetitũ.⁊ mollis affluẽtie ↄtẽptũ. ¶ Nota phia facit hoieʒ ſitem deo nõ ſilitudine oĩmoda ſed pticipatiua ita ꝙ hõ ꝑticipat᷑ aliqͥd cõdi
tiõis dine.l· intelligẽtie. Vñ Beñ. Poc mihi phiaꝓmittit g me parem deo reddit.⁊ alibi dicit
. Vlir ſpeculatiuꝰ eſt Bed o nephas Illi vero dete tãti gri/ ʒñ eipiens ee
one lacereris. tvero hic a nris m2 vana declinare. qᷣa
lis cumulus actedit ꝙeſtimãtiò plimo
rũ nõ reꝝ merita ſeg foꝛtũe ſpectat euẽ
tã ẽaq; tiñ iudicat eẽpuiſaq̃ felicitaſcõ
bo.⁊ ma. phia a ſu
bat.⁊ ẽ ſuꝑſticio va
156 na firvf priſtimati hona na religioſ. idoloꝝ mẽdauerit aitnnfpu lohona heunns Hota p L icet Eunhc netral eſt ecreta ca ppli rumoꝛes qᷓ;diſſone multipliceſq; mers. vel loc lecre
pꝛima oium deſerat in
ſnie tus interioꝛ in do⸗
ipſu ↄſueuit moꝛari in penetrali ¶ Hota ꝙ ſymachꝰ fuit qͥdã nobilis roma⸗
nus? ſocer boetij cuiꝰfiliã boeti⸗ duxerat noie elphe d̃ ſymachꝰnõ fuit tantũ ſcũs interiꝰ in affeetu etiã reuerẽdꝰ in extioꝛi actu ſiẽ dicit boe.
tus erat vñ ðᷣt exclamãdo M nephas illilſpꝰ mali cupiũt fidẽ tãti cris de teo
phia atq; h · iꝓpter k. videbimur fuiſſeaffines maleficio ſacrilegij. qꝛ nos ſu
mus imbuti.i.inſtructi.tuis diſciplinis.i.doctrinis.⁊ ſumꝰ inſtituti.i.infoꝛ mati.tuis moꝛib.ita nõ ẽ ſatis tuã reuerẽtiã nihil mihiꝓfiuiſſe niſi vltro id ẽ
põte.tu poꝑiꝰ lacereris ab illiſ mea offenſiõꝝ ðᷣt boeꝓ tãto qꝛ iniuriati ſũt ſibiꝓpter phiam.iõ magis iniuriati ſũt phiẽ qᷓ; ſibi ¶ Rota qñ boe.vacabat
ſtudio fugiebat ↄſoꝛtia ſtultoꝝ ⁊ q̃rebat ſecyeta locaꝓpter ſtudiũ,iõ putabãt
a ſapia faciebgt. iõ putahãt eñ demonẽ hẽre familiarẽ ſibi obſeqjntẽ ſcut
apulegiꝰ opinatꝰ ẽ de ſocrate † hẽret familiarẽ deñ deqͥ fecit libꝝ quẽ intitu
lauit de deo ſocratis· ¶ Atÿo h etiã. Hic hoe · oñdit ſe eẽ ꝑturbatum ex fame
ſue leſione dicẽs. hᷣ cumulus.i augm̃tatio · accedit ñis malis ꝙ exiſtimatio.i
iudiciũ plurimoꝝ.i vulgarũ. nð ſpectat.i.ñ reſpicit· mcrita reꝝ ſiẽ hõ meret᷑ — dij
pmittit hominẽ ad ðttulliꝰ in li. de fi.
pititiõe liberat ·me tu mottis nò ↄtur⸗
viget remiſci hoc tiñ̃ dixeri ego vlti mo velin tẽplovb rep onũtclinodiav aliqᷓ talia ⁊ ponit᷑ hꝓ vxoꝛe boetij ꝑ methaphoꝛã ponẽdo ↄtinẽs ꝓ ↄtẽto q⁊
5 etu etiã̃ reuerẽdꝰ in actu ſi boe. ¶ Bed one⸗ phas. Pic boe. oñdit vñ ſuerit rõ ſũpta obiecti cris. qʒ ex ipᷣa phia cui dedi
m loqᷓ cñ demonib ⁊ eis ſacrificare. ¶tẽ qꝛ hoe.fere oĩa q voiehat facerę- 6

mẽ affißit.i.impo⸗ mł̃· miſerꝰ.i.ifelicib⸗ ipſi credunt᷑ meruiſ ſe ſpꝰ üla q̃ ipſi miſe
ri ꝑferũt.i.patiũtur Etego bonis oib⸗ pulſus.qꝛ in exiliuʒ
relegatꝰ.⁊ exutꝰ di gnitatib; qꝛ dõ̃nati oneꝓſeriptꝰ.⁊ feda
vᷣtute honeſtus re⸗ putabar.nunc ſcele
re defoꝛmiſ reputoꝛ ⁊tuli.i.recepi ſup⸗ 1 pliciuin. ideſt penã
3 neicium ¶ Nota ꝙ vulgares non iudi cant ᷣm merita rerũ
VWiber primus
6 tus.i.maculatꝰexi I ſtimatõe ego qͥ pus⸗
ſhbno it eñt
vbbficii. ꝓpr de ſoijtes zutem nõmogo ſecufi
vtx hõ mereat᷑ ali⸗ qᷓdvrñ.ß iudicãt m jeuẽtũ fottũe vñ hominẽ bñ foꝛtũatũ iudicãt felicẽ male 3 foꝛtũatũ iuditãt miſeꝝ. ſed tale iudiciũ falſũ eſt. Nnde dicit Beũ · xvepiſto 3 la. Nõ felicẽ hunc eſtunes què pecu ſed illũ cui oẽ bonũ in aĩo ẽ erectũ ⁊ exte nſũ. ¶ Itẽ bona eſtimatio delerit felices. qꝛ pᷣmũ malũ qð infelices incurrũt eſt ꝙ vulgus male de ipſis opinat credit em vuigus ea q̃ miſcri patiunt᷑ꝙ ex merito talia patian᷑ Widere aũt videoꝛ. Pic boe. oñdit ſe eſſe ꝑturbatũ ex his à vidit in mũdo generalr.ſ.bonos deßᷣmi ⁊ malos ext 8 videre.i ſcere. nepharias officias.i.malas ſocietates ſceleratoꝝ hominñ fiuitãtes gau cio.q; ꝓ et.leticia.⁊ quẽq; ꝑditiſimũ ipeſſimũ. iminenrẽ. i.inſiſtentem · nouij frauduðæ delationũi.accuſationũ.⁊ video bonos iacereſpſtratos ·i.depꝛeſſos terroꝛe nr̃i diſcrimis.⁊ etiã video quẽq; flagitioſũ.i.pꝛauũ homineʒ.incitari aq audiendũ i.ad pᷣſumendũ · facinꝰ.i.pctĩ.ipunitate.iſine pena. Voꝓ citari pᷣmijs ad efficiendũ.i.ad ꝑpetrandũ.facinus· i.pctin. dit poſt ſed Ego 6 video inſontes.i· innocentes nõmodo.i.nõ tiñ. pᷣuatos ſecuritate veꝝ etiam 1 defenſione. Itaq;ꝓ ꝗᷓ. libet.i.placer. mihi exclamare ad deũ celi quare taliaꝝ mittat in můdo vt niali exaltent⁊ boni depꝛimant᷑.¶ Nota ꝙ boetio qui erat
ſcd ſpeetat euentũ foꝛtune.i.iudicat homiuẽ ßᷣm ꝙ foꝛtũa ſe hʒ circa ipᷣm ⁊ea zubatel tm̃ iudicat vulgus eẽꝓuiſa a deo q̃ ↄmẽdauerit felicitas.i.ꝓſpa foꝛtũa. qᷓfiti ⁊viutret ex qͥ ſequit᷑vt exiſtiatio bona deſerat infelices vñ me piget.i.tedet remiſci qͥ nũc to huii ſũt ꝓpli ð me⁊ qᷓ;mltipliceſ.qᷓ;ꝓ⁊ diſſone.i diſcoꝛdãteſ ſnie ſint de me.nã ͥdã lis ninqᷓ diclt mei reũ eẽ.qͥdã nõ. h̊ tiñ dixeri.i.volurdixiſſe vltimã eẽ ſarcinã.i.ꝗᷓuiſi cunt don põdus oꝛtune, ꝙ dñ ali nn mã eſſe aduerſe foꝛtune ſarcinã ꝙtumi
ſeris aliqð crimẽ affigik q̃ pferũt meru/ iſſe credunt᷑. Et ego ſiqͥdẽ bonis oibus pulſus one fedatug oh pñficiũ tuli ſuppliciuʒ Mi e nepharias ſe SSich toꝝ afficinqgaudio lericiaq; flüitan/ itijijn quẽg nouis delationu; ei iacere bonof n„ diſcrimia tẽrtjeꝓſtratos. fagitioſum uẽqᷓ; dd düdeidů qdẽ facinus ipunite efficiendũ veropᷣmijs incjtari.in⸗ o ſecuritãtẽ vers ipſa etiã defenſione pꝛiuatos. Itaq; li/ het exclamare ad deum cel
N
—
uxit.
vulgus appellat felicẽ ad quẽ pecunia ↄluxit ſerit in
extolli dicẽs. Ego videoꝛ videre.i · co gno
ßin

meiſigliſiim co iittdusi Anbus eruns erſn hifici tuli vMeoꝛ nepharusi nudolcizit u uis deluin
netbe — uhc obſcura pᷣãllida coĩnu Phebo pppioꝛ lumina perdat Et qui pꝛine tempoꝛe noctis Ait algentes helperus oĩtus* Golitas iterum mutat habenaß Phebipallens lugfer oitu Tu frondiflue fisdꝛebi Stringis ludem bꝛeuioꝛe nidꝛa Tu cinn feruida venerit eſtss Agiles noctis dididis hoias
epſtratos. flagit
iiqᷓdeunuse. rrop̃mijg iqnt
jmodo ſecurite n
ne pitatos. Rag
deum ccli
dů foꝛtũarũudicãt felicẽ m⸗ d. Vnde dict Bei·eh at ſclc ad quẽ pecunn yſt
Itbona ctmano din Wemepi neruo tpatn⸗
ſe durdai erhis qᷓ viduuni
sEgo vden nael⸗ — bomnñſulis⸗ ni innntvil⸗ bonos uacnpnst
nipntiriui⸗ i jucnus..
ercni(nnw⸗
Tnunc
ta terreſtria ibi.
wairi
un quiutpruntlb. Kelliferi coudipgꝛ oꝛbis S Quiperpetuo iictus ſclio e celum turbine verſas Bemq pati ſidera co85 tis fratris obuig flammis ndat ſtellæ lunginindzes
tio ſie videbat᷑ ᷣm ſtatũ turbatũ.⁊ diuidi?. ꝓꝛimo ↄmẽ
deũ vt regatartꝰ hoĩuʒ.ſcða ibi. Dia rerto.tetia ibi.qſqs reꝝ. P ꝛdiuidi᷑ mo commendat n circa celeſtia.ſecuudo magis cir⸗ rate Tua vis varium temperet⸗ Pꝛimo dicit. O cõditoꝛ ideit cre atoꝛ · oꝛbis ſtelliferi ideſt ferentes ſolio ideſt eterne ſedi · verſas ideſt frequeuter vertis celum.rapido turbine. ideſt veloci motu ⁊ cogis ſicera pati legem ideſt debitum oꝛdinem. vt ipſa plenã coꝛnu ſicut ſin plenilunio. obuia id deſt lninibns.fratris ideſt ſolis ipſa luna con⸗
dat.i.abſcondat minoꝛes ltellas·q inploilunio nõ videniur ꝓpter malꝰ iu
luna nunc ideſt aliquando lucida eſt oppoſita.rotis flãmis ideſt l
Metrũ quiuinm
turbate mentis ⁊ in ſtatu miſerie videbat᷑ꝙ mali in hoc mũdo eſent potẽtes ⁊ viuerẽt impuniti. boni aũt impotẽtes ⁊ viuerẽt irremunerati. ſed phia ĩq̃r to huiꝰ ipᷣm ↄſolaudoꝓbat malos ſꝑ eẽ ipotentes.⁊ bonos eſſe potẽtesn ma
lis nunqᷓ; deeſſe ſua ſupplicia⁊ bonis nunqᷓ; ſua pᷣmia· ¶ Hota ꝙ officine di⸗ cunt᷑ domus officialiũ vbi reponunt᷑ea que ad ipſos ſpec
.
—
—
ſicut ſũt celaria ⁊ naria ⁊ alia huiu
tãt ⁊ ad eoꝝ officia
5
modi.hic aũtAcci⸗
piunt᷑officineꝓ cõ gregatione maloꝛũ ⁊ dicunt᷑ ab officio
officis quod eſt no
ceo ROocCes⸗
Wetrů quintus
ꝑꝛimi libꝛi-
Btelliferi cõ
Sitoꝛ oꝛbis Pic incidit quintũ netrũ huiꝰ pᷣmiqð ðꝛ pindaricũ abin
uẽtoꝛe. anapeſticuʒ
a pede pᷣdñante.jeſt
aüt anapeſtus pes
clamat 3 ꝓuidẽtiã
diuinã admirãs ꝙ
omnia regant᷑ adeo p̃ter actus hũanos
z Bfalſũ ſit tñ boe dat dinã ꝓuidentiã
ꝛdactilo ↄſtans xpᷣmis duab bꝛe⸗ ub z tertia longa ſyllaba.⁊ ẽ̃ metruʒ acathalecticum.ſ.ſi ne defectu. In hau tẽ metro boetiuſ ex

Liber pꝛimus
lumẽ.⁊ tu cogis nñc.i.al iqñ vt ipᷣa luna erñs pallida obſturo coꝛnu ip̃aerñs io pheb o.i. ſoli.ꝑdat.i.amittit luĩa.i.lucẽ.q.d.tu facis vt luna q̃ntomag recedit a ſole tãtomagis illuiat᷑ ⁊ luĩe ſuo obſcurat minoꝛes ſtellas.⁊ qntoma gis apꝛopinqͥt ſe oli.tãtoplꝰ obſcurat⁊ tu cogis vt heſpus.i.ſtella veſptina. qagiralgetes. frigidos oꝛtꝰ tꝑe noctis.i.in trepuſculò qð ẽ pᷣma ꝑs noctis. ſcq̃ndo ſolẽ.iſte veſpus de mane lucifer dictꝰ pajlẽs in oꝛtu phebi iteꝝ mutat ſolitas pabenas.i.ſolitos curſus · nã cũ de reſꝑe ſeqᷓt ſolẽ demane p̃cedinipᷣm ⁊ in ſtringis · i.coartas. lucẽ.i. diẽ. bꝛcuioꝛe mota tꝑe bꝛuine.i.hiemis · frondi fiue.i.factẽtis frõdes fiuere.⁊ cũ feruida eſtas venerit.tũc tu diuidis· i.diſtin e hoꝛas i.bꝛeues hoꝛag noctis.q. d.tu facis ꝙ tpe hienali noctes irꝓiixioꝛes diebyĩ tge eſtiuali ecõuerſo. WHorandũ ꝙ deꝰ ðꝛ ↄditoꝛ ſtelliſe ri oꝛbis. qꝛ ab ipſo dẽpẽder celũ ⁊ tota natura ex. xij. methaph.⁊ ðꝛ reliderein ppetuo ſolio · qꝛ in celo qð ẽ ꝑpetuũ. nã celũ ẽ locꝰ deoꝝ⁊ ſpirituũ.⁊ oẽs bar⸗ bari ⁊ greci ⁊ qͥcũq; putãt deos eẽ. eũ locũ qͥ ſurſũ ẽ deo attribuũt tãqᷓ;imoꝛta le imdꝛtalitati coaptãtes bᷣmo ce.⁊ mũ.⁊ ðꝛ ÿtere celũ rapido turbiue. mota eiñ firmamẽti ðꝛ rapidꝰ· q ſuo motu rapit ſecũ alias ſpas. Iñ nota. vſo eſt ᷣmnfreq̃ntatiuũ.⁊ ſigt freqnt vᷣtere, ⁊ in ß inuiꝙ celũ ſp mouer? ñ ceſſabi q ðt ↄm̃·nõ ẽ timenqũ ꝙ elñ ſtet. Et rõ qꝛ mouẽs celũ mouet ſine fatigatiõe ⁊
ſine pena.xij. methap h. ¶ Frẽ veꝰ ẽ nexus ppetuo ſolio.i.ũctꝰ ppetuo celo.
Fñ deꝰ triplrẽ in vniuerſ o.ſ.eẽntialt ſeu pñtialr.ſacramẽtalſ leu myſterialr ⁊miſcricoꝛdialt. Eſentialr ſeu pñtialit in ſua ÿa claritate in q̃ ip̃m hõ nunqᷓ; vidit ſicut dicit ꝓpha Deũ nemo vidit vnqᷓ ſicut ipſe ẽ in ꝑpetuo ſolio. Pa cramentalt ſeu myſterialr deꝰẽ in ſacko euchariſtie gð rata fide credimꝰ. Sʒ miſericoꝛdialt deus ẽ vbiq; m ꝙ dicit ſcriptura MWiſericoꝛdia dñi plena tra.⁊ ndeꝓuenit dictũ cõe ßᷣm ꝙ dicit ſcriptura Peus eſt vbiq;· ¶ Notam
huſui.ſoliũ ẽ ſedes regalis ex ſolidis lignis facra· dicta a ſoliditate.i.a firmi
tate. ¶ Nora ꝙ deus cogit ſidera pati legẽ nõ violẽta nec coacta in otiõe. quia
nuliũ violentũ ꝑpetuũ. ſed cogit ea vofitaria oꝛdinatiõe obfuare legẽ·. de⸗
terminatũ motũ vttꝑe eis ſtaruto oꝛiant ⁊occidãt. ¶ Nota ꝙ luna de ſe ẽ co?
pus opacũ recipiẽs lumẽ a ſole.⁊ in ea ꝑte q̃ẽ ÿſus ſolẽ Ulumnat᷑.cũ aũt di⸗ recte oppoſito ſit ſo
ptingit in ↄiũctiõe. rũc ſuꝑio? ꝑe q̃ẽ ÿſus ſolẽ eſt iluminãta.⁊ inferio? ps zſus nos ẽ obſcurata⁊ tůc nihil videmꝰ deluna.ſʒ cũ icipit elõgari a ſoletůc
„
s elongata incipit modicũ aparere nobis.⁊ tũc dicimꝰ eẽ nouiluniũ. ⁊ qu
toplus eiongat᷑ tãtoplus apparet nobis uluminata ¶ Nata Boe · dicit ſolem
eẽ fratrẽ lune. qꝛ ᷣm fabulas uppit ↄcubens cũ lacona genuit ex ea duos ge⸗ mellos.phehũ qͥ ðꝛ ſol.⁊ diansq̃ðꝛ iuua.⁊ ſic ᷣm fabulas ſol eſt frater lune ¶Nora ſtella q̃ de veſpefequit᷑ ſolẽ ⁊ de mane pᷣcedit. hʒ diuerſa noĩa · pʒ per ʒſũ Lucifer auro?à venꝰ veſperꝰ heſperꝰ idẽ. Dũo aũt ſit poſſibile ꝙ eadeʒ
tella de veſpere ſequat ſolẽ ⁊ demane pᷣcedat.dicũt aliqͥ ꝙß̊ nõ ↄtingitiVn xeadẽ pteanni ſed in diuerſis Hicũt eĩ ꝙ in eſtate ſequit ſolẽ ⁊ in hieme pce
dat Bed h ẽʒᷓ oẽs aucto?es dicẽtes; eiſe in eodẽ tꝑe ãni- Alij dicũt ꝙmer⸗ curiꝰ ⁊ venꝰ ſint ſtelle ſilis coloꝛis ⁊ q̃ntitatis qx Vnd qñq; ſequit ſolẽ alia pᷣ⸗ cedit. ⁊ ſic vñ eẽ vna ſtella q̃ ſeqͥł⁊ bᷣcedit.ſeg h nõ eſt. Hugui. dieit ꝙ venue
cſt altioꝛ ſole. ⁊ toauitur ᷣm antiquos aſtrologos qͥlo cauerũt venerẽ juß ſoẽ
liſicut in plenilunio tũc lumine ſuo obſcurat minoꝛes ſtel las eo ꝙ maius lumẽ obfuſcat minꝰ ſed cũ lunaẽ in iſta ꝑte celiĩq̃ ẽ ſol ſicut
aniß diui nãcitil tiattot
vy pick uc Fyite

mg
avuſas nini egenbeeuiit crpuſcloqihmgn c palẽs n o k e vcigeſcij ſolt dem— Snotatgebuneibiert
* va tüc u dudsi 2dufacs ote ehn Fndi dõhiydnt.
ret. r. nhahhni
ieloc doot ꝛſhinia
e jtere celũ rupidonmun ecũ alius ſpas. nonj uil ꝙ cciũ ſmoud ñcii oucs celũ mouet lint ugu pewo ſolio.i.xũcr ꝑpu ntalt. jacramẽtalt ſunſ jn laritate in q̃ᷣnin cut ipſeẽ in ppemo ſou hanie gð rutaſidemim ur Wiſccoꝛdu viiſu nrn daus et ybi;· ¶ u acta. dicta a ſoliditate i volẽta ner coacta monõt oꝛdinatõe obfuare legi⸗ cudit ¶on ꝙluna deſi ẽlus ſole lummal.cũ alt umbe ſud oblcuratmdic naiinſupucuiqet ol c Wumin mie euna cicpu dögnit⸗ .v diimꝰ ei nouiu⸗
Poedu lumman WWa—
lacona genul — im fbulsſolctin mant hccdu pʒdun— widẽ. Düo ich—
Metx quintum
eumn igitur ↄtingit ꝙ venus ⁊ ſol ſimul veniũt ad occaſum.qꝛ venꝰ eſt altioꝛ diutiꝰ videt in lero q; ſol eadẽ rõe citiꝰ videin mane qᷓ;uis eq; cito diſcurrãt nã citius vidẽtur aſcẽdentia remota ꝙ pꝛopinqᷓ ⁊ diutiꝰ vidẽtur deſcẽden⸗ tia rẽota qᷓ; ꝓpinqᷓ.iʒ eq̃li motu incedãt. Sʒ moderni aſtrologi locãt venerẽ ſubſole· Alij dicit ꝙ naẽ ſtellaãᷓ vno tꝑe ſequi᷑ ſolẽ alio tgepᷣcedit · Et di
Eua vis varium temperat annum ulunl vnn
„ lũ in cuꝰ circũterẽ Vt quas boꝛee ſpiritus aufert ttree
4 eſt aũt epiciclus cir Reuehat mitis zephirus frondes culꝰ aie cuiꝰ cen trũ eſt in circũferen⸗ Dueq; arcturus ſemina vidit ta oꝛis defrentis nũt aũt ẽ ita ꝙ epici Birius altasvꝛat ſegetes dus veners ſemꝑẽ 2% cũ ſole.ita ꝙ ſi ꝓtra Rihil antiqua lege ſolutum hat̃ linea a cẽtro ter 5 re ꝑ centũ epiciclive Linquit pꝛopꝛie ſtationis opus nens ad firmamen tũ eadẽ linea tranſi
bit ꝑ cẽtrũ ſol vel non multũ diſtabit ab eo cũ aũt venꝰ ferar in circuitu epici cli aliqierit ĩ eadẽ linea cũ ſole.aliqñ pᷣcedit aliqñ ſequit᷑. Itẽ moꝛa ſolis ſuꝑ oꝛiſontẽ facit diẽ · cũ dies ſit latio ſolis ſuꝑ terrã.moꝛa aũt ſolis ſub oꝛiſonte facit noctẽ.⁊ qꝛ ſol longioꝛẽ facit moꝛã tꝑe eſtiualisſuper oꝛiſontem et bꝛeuio ri ſub oꝛiſonte · ideo dies eſtiuales longioꝛes ſunt noctibus.in hyeme auteʒ fit ecõuerfoꝓpter qð dies hyemalis bꝛeuioꝛes ſunt noctib.— Tua vis variũ. Hic boetiꝰ ↄmẽdat regimẽ diuie ꝓuidẽtie magis circa ter reſtria.ſ.circa ꝑtes ãni dicẽs. O deus tua vis.i.jtus ·tpat.i.oꝛdinat varinm annũi.diuerſas ꝑtes ãni vt mitis ʒephirus.i.vẽtus vernalis. reuehat.i.re⸗ ducat.frõdes qᷓs aufert.i.deſtruit.ſpũs boꝛee.i.flatꝰboꝛee.⁊ tua vis tꝑat. vt queq;.i.q̃cunq; ſemina vidit arcturꝰ illa ſtella illas altas fegetes.i.õgas ſe⸗ getes · vꝛat ſirius.i.ſtella canicula tpe eſtiuali.⁊ ſubdit. Nihil ſolutũ.i.ſegre⸗ gatũ. antiqᷓ lege.i.eterna lege diuine ꝓuidẽtie inqͥt.i derelinqͥt. opus pꝛopꝛie ſtatõis · i.ad qð opandũ eſt ſtatutũ. NHota ꝙ q̃tuoꝛ ſunt partes anni· ver h ems.autũpnꝰ·⁊ eſtas · In vere flat vẽtus d ðꝛ ʒephirꝰ q eſt collateralis fauo nij ·⁊ qꝛ flatꝰ eius ẽ lenis iõ ðꝛ mitis ⁊ꝓducit viridia. In hyeme ⁊ maxime in pncipio viget flatꝰ boꝛree qͥ eſt vẽtus collateralis aqͥlonis cuiꝰ flatus eſt foꝛ tis ⁊ frigidꝰ.⁊ deſtruit viridiadenudãda aꝝboꝛes. Hota ꝙ arcturꝰ eſt ſtella circa maioꝛẽ vꝛſaʒ q̃ ðꝛ videre ſemia.qꝛ tꝑe ſui oꝛt ꝰj oꝛicũ ſole tũc ſemiat᷑ſiẽ in autũpno. ¶ Nota ſiriꝰ ẽ ſtẽlla q̃ alio noĩe ðꝛ canicula.⁊ ðᷣꝛ ſiriꝰ a ſirẽ qð eſt tractꝰꝓpt᷑ lõgũ tractũ caloꝛis.⁊ aparet cũ ſol ẽ in cãcro.⁊ ðꝛ vꝛere ſegetes · i⸗ maturare.¶ Hora ð arcturo ðt Iſið.i li.ethimol. arcturꝰ ẽ ſidꝰpꝰcaudã ma oꝛis vꝛſe poſitũ.⁊ oꝛitꝑe antũpnali· ſʒvegetiꝰpᷣt arctuꝝ oꝛiꝛi pꝰydꝰſeptẽbꝛis xvij. lꝛlas octohꝛis. Itẽ ðt yſið· canicka ẽ ſtella.⁊ ðᷣꝛ ſiriꝰqᷓ eſtiuis mẽſibus in medio cẽtro celi ẽ.⁊ ũcta cũ ſolꝭ duplicat᷑ caloꝛ eiꝰ.⁊ diſſoluunt᷑coꝛpa ⁊ eua poꝛãt a q̃ ſtella dicũtur dies camiclares in qͥby moleſte ſũt purgatões.

———
ebtkꝙ . Dia certo ⁊c̃. In iſt a ꝑte boetiꝰ tãgit actꝰ hoĩm nõ regi a ꝓuidẽtia dina ſed punuli derelictos regimi fo ꝛtune dicẽs. P ðs tu gubnas oia certo fine.i.certo oꝛqie Hiäm ad finẽ. ⁊ reſpuis.i.ſ ꝑnis regere ſolos actꝰ hoĩm · ᷓ o rectoꝛ deꝰ 1u merito co ñ dicis hibere.i.coerecaris.cur lubtica foꝛtuna · iinſtabilis foꝛtuna.vᷣſat.i.ptit.tan⸗ s in tas vices.i.alternatões.qꝛ ip̃a pᷣmit inſontes.i.ino Cẽtes · noxia pena debits Dmnia certo fine gubernas 5 gu Poiethen Mominum ſolòs reſpuis actus Lu uoeteloeh Meritouectoꝛ cohibere modo b erſeeei Wam cur tantas lubꝛica verſat% h . 5„—.„ 8 6. tulte viceſuul Foꝛtüna vices pꝛeinit inſontes pebne reen, Pebita ſ celernoria pens F 3 lerſo. ⁊ clara tꝰ.i. NM ſit p eare inu gter Bt peruerſi gſident celſo dita.i.abſcondita ℳ zbſan rnere Moꝛes ſoliò. ſanctaq; calcant— 6 b homibyvicio ob„ 8 urenne tu Iniuſta vice cölla nocente an lit. i.ſuſtulit crimen„ 6 co ni eisz2tine Latet obſcuris condita virtus* nil nocẽt ip̃is iniqͥs ne fraus compta· i. Clura tenebꝛis:iuſtuſq; tulit — co iniqui in oꝛe.i.falſa apparen 7——n nil nocet i ſig MM puis libuitvti viri“ PMil periuria. nil nocet ipii 5 b.i.exercere vireſ— Pemuri en* coloꝛe . puos metuuntinu Fraug daccomptA n Fenen 6 ti. * riic ip̃i gaudent ſub ceg bui bus vti 1 Sed cum buit viri ½ u, 1 mos reges. i· bono cinr metuunt popul ℳ — qᷓn re Duos innumer 22 6. Ir srn Summos gaudent ſubdere reges Fr 1 ẽomẽſura oĩm ⁊ regla ⁊ ifallihlr veꝝ metꝝ ⁊ ↄmentgteꝛ k ðᷣtpᷣmo celi ⁊ mði. Entia diuĩa nos guhnãt ⁊ regũt.i noh ſũt qᷓſ finis. Iteʒ Fuc ii qʒẽ ſapiẽtiim xegit certo linzgů ſapiẽtiẽ rcgerfjðsc lapiẽtiin eo 6 ꝙ fapia a deo ꝓceſſit. Vñ ſchtura. is ſapia a deoyj Nota boetius vidit in unt
mũdo bonos dehmi? malos ealtari ců iñ voti fefet ecõnerſo· ʒð ſbi v⸗ i

runug boimpörgia pien eeen indorwtdeune eoſemntiuſ ndetes nox pui los reſpuis achs ꝛcohlberemodo us lubꝛicz verſu pꝛemit inlontes noria pena ſident celo
anocentes condita vrtus
uſtuſq; tulit
Unocetiplis
cicompiacoloc
ouvwus vU nme opull audent ſubderere ibulibh vnnet n — no wirihe.
orn bocn 1abeR ipwſe uh
„ 8 p—. Momines quatimur foꝛtune ſalo“ eee Se „ re.i.regimie.q; reg i
» Rapidos rectoꝛ compꝛime fluctus fE
— oh uinta ꝓʒuni libꝛi.
gebakꝙactus ⁊opatões hoĩm nõ regerẽtur a deo.ſʒ magis afoꝛtunaqᷓ hãe
humiliat ⁊ hũc exaitat iõ boetiꝰ deo ↄqueri᷑
S imißas ⁊c̃. Hic boetiꝰ rogat vt ðs regat actꝰ hoĩm·⁊ hoĩes ſiẽ regit ce
lũ dicẽs. D qͥſaͤs ðs estu qͥ nect/.. iũgt· federa·i.ↄxoꝛdias reꝝ. reſpice mi⸗ ſeras tras.i.hoies in tris hitãtes. Nos em̃ hoĩes nõ ſumꝰ vilis ꝑs ſʒ valð no . bil tãti tui opꝑis idẽ
. wge mundi nos QD iam miſeras reſpiceterras n ⁊amtuii:
Auiſquis rerum federa nectisꝝ oꝛuneiʒ tu deoß peris tanti pars nonvilis me. retrige. rahi⸗
os fiuctꝰ, imaai
iroboꝛa.ſtabileſ ter rasi.hoſes ſtahiles in tra ¶ Hota boeti us ðt hoeʒ ñ eẽ vilẽ
Et quo celum regis immenſum Fina ſtabiles federe terras
4
Ebi cõnuãto doloꝛe delatra/ pꝑtẽ můqt. q ſenbit
iplogo li. de pomo
nitach caltut Murilla vultu:placido⸗ nihilq; nic achchẽiguiſ⸗
is q̃ſtibüs mota. ſp. ů te inqͥt nieſtuz ſititu lacrimãtẽc; vidiiẽ illico fiſeꝝ exũlẽq; cſccohai cogñoui. Sʒ qᷓ; lõginuũ eẽt exili. niſi ãdãmõ aia cõuenit tuapdidii; oro neſciebã.; tuq;pcul zMlan a pfiahõ qͥdẽ pulſus esſ aberraſti Bt biur fented.euʒ ſite pulſuʒ exiſtiari mauis: te poti ip̃c prar pepuliſti. Nõ id qͥdem de te nůq; cuiq; ta boetius ↄpatfoꝛ ptene Si effi ciiug oꝛiũdus ſis nunanla.inãrt. prie reminiſcaris iõ vti athenlenſium mannsactau in
dũ.ſic hõ ꝑ foꝛtunã
nũc ĩ pꝛoſperitate le
quondã multitudinis imperio regitur altũnũc ⁊ nũc ĩꝓfũ
nũc in aduerſitate veijcitur. Pꝛoſa quinta pꝛimi libꝛi· — Ebi ⁊c̃. Hic icipit qnta ꝓſa hulpmi iq̃ boetiꝰ oñdit qũo pha ſe
pũit ad q̃rimoniã.⁊ qͥd ex ea coqjuerit ſcho ꝑbia qᷓ̃dã dicta hoetij irrõna⸗ bilia ꝑuipẽdit.itio ſ bꝛeuitate regolligit ea qᷓ ip̃ʒ boetiũ ꝑturbãt. qᷓ̃rto phia
dat modũ remedẽdi ip̃q boetiũ. Sa ibi. Itaq; ñ tã melloci hꝰ·tertia ibi.
Pt tu qiudem de tuis. uarta ibi. Bed quoniai pluribus/ Dicit pꝛimo. Poſtqᷓ; ego boetius delatraui.id eſt contra rõeʒ locutꝰſũ hec ſup.pᷣdicta ↄti nuato dolooꝛe · i.aſſidua turbatõe, illa ſup.phia placido vultu mhil mota.i.
irata meis q̃ſtiby de meis querim onijsinquit id eſt dixit· Cum id eſt quãdo
—

Liber pꝛmus
ego vidiſſem te boetiũ. meſtũ·i·triſtẽ.; ꝓ et· lachꝛymantẽ.i· flentẽ.ilico idet rim. cogno ute miſerum· q; ꝓ et. exulem ideſt patientem exiliũ. ſed qᷓ; lon⸗
ginquũ.i.remotũ.eſſet illud exiiũ ego neſciebam ·.gnoꝛabã. niſi tua oꝛatioi monmihip didiſfet. i.reuelaſſet. ſed tu ſup? boetij. àͥdem ꝓꝙ certe. nõ es pul«
ſus rem ote. a patria. i.a iudicio rõnis · ſed aberraſti.i · deuici⸗ ſti. atꝓ ſ · ſite ma⸗[la r
ulenn p ¶Bed eius vnus dominus ẽ⁊ vnus et n pe vnust pꝛinceps qui regit eam Quife . Hamp quia. 3bnel quentia quumnõdepullin eleratu.
ellere te a patria[ 20k e 6.
ueh Cuius igieñs atg obteiperare iu ekt lcitu⸗cu.„ S Fe nicteſnalberasrl⸗AnWnn etan lgn e citanſantiduilimäteskdu⸗ oarñdns erarz. ſãnctltuz õei ius exulare nõ eſſeluiſds nõ vti ꝓ ſieut ſup· 2b lucrit. N qui ex pᷣcepto multitu⸗ lo eius ac munimine continetur.
dinis·i multoꝝ re⸗ 2 Bt nulluſmetus ẽne erul eẽ mercatur
quod ei et ia
ung ſʒnt one quiſquis inhabitare eam velle deſierit
vnꝰ rex ⁊ vns pᷣn/
eepſqui letat· i. gau 5 Dar t wa u
eq̃ntia·i enti inhabitatiõe ciuium.i.incolarum· ⁊ non depul det. de freq̃ntia.i·de freduenti inhabltãtiõe ciuiu epul ſione. regis agi.i.duci. frenis ideſt pᷣceptis atq; ꝓ—— 3 obecir e.iuſticie ſumma eſt libertas · An ꝓ nunquid ignoꝛas ilam an
„
mam legem ideſt ſtatutum tue ciuitatis.i.recte rõnis · qua ſanctitum ideſt cõ
firm atum eſt ius non eſſe.i.ad eam non perninereetulare ideſt quis ideſt quicũq;. maluerit.i· optanuẽrit fundare ideſt in ea 5 dem ideſt habitationem ſuã. nam ꝙ quia· qui. ↄtinetun ide teut F... ſo ac munimine eius ſup ciuitatis· nullus metus ideſt nd eit ili vt in tur eſſe erul.at ꝓ ſed quiſds deſierit.i·ceffanerit veile inha re eam tem pariter deſinit etiã mẽreri· i·meritũ cõſequi. ¶Nora ꝙ de— can. In ꝓpoſito añt delatrareẽ vꝛgente doloꝛe 3— ſic— gꝛ dixit actus hommnũ non regi à ðᷣeoↄronem loquebat᷑ ꝗᷓ dicit— Eora nõ eſt hominis ſapientis moueri ex his que dicunt᷑ab— nem ſed magis debet inſipientẽ inſtruere⁊ ↄſolgri. ð phia nõ ſuit motaer
ſtibus Woe ſed magis p̃ᷣm ↄſolabat. ¶ Nota phia cognouit Boetium eſe
lle quius a ui ionẽ reꝝ tpaliuʒ miſeꝝ ⁊e xlem · Wiſer eit ile cuius animus ſecuitur mutat ptp
0 mutati ſign ke dele neſcib
. u on bo
Fñ 35105 ene ett etwit nesA tucin niutĩ me dꝛ etatõne xleziui cuũ? recgrd ſmrect lemn vfat nijne
it
tinute tecrõn ſ beraſt veici
batn
depẽti ſchii

us dominusit cdunguung umn nödepulſneln ns alq odiapin enas el. Tugm
n annquſini k
s erulare nõcſin
dare nalun jj nunmine contiin usene— are eam velle de
— 2f—
X) Lncolamm?non d cptis atchp. btenee⸗ nunquid iqnoꝛns ilamn au⸗ ſnxmi
mrei alit
ocate in e cu comp
Sidch tmoꝛctili
Annrenitnu⸗ c Mddon
ſta ꝙ extollitin pꝛoſpis ⁊ deßmitur in aduerſis. Erul in ꝓpoſito eſt ile nõ qᷓ mutat reglonem. ſed qui agir rõnem.¶ Nota ꝙ per lachꝛymas põtcogno⸗ ſci ꝙ ratio hoiĩs ſit turbata.ſed quantũ turbata ſir non cognoſ citurniſi mo ne dolentis · fᷓ dicit phia lachꝛymis coguoui te eſſe exulẽ· ſed quantũ eẽt exiiũ neſciebam.niſi tua oꝛatio mihilpdidiſet.¶ Nota ile pulſus eſt a patria qui ooino rõnẽ amittit.
Itaq; non tam me loci huuus q; tua n taden
1
facies mouet. Becbibliothece potius Senee nenns ſedemrequto. In du non! ꝙᷓtnn bꝛos ſedidqð libꝛis pꝛecium factt.i tnx bꝛop quõdã meoꝝ ſentẽtias collocaui vðprabM
ẽ recta rõ loquitu Beñ · in de remedijs foꝛtuitoꝝ dicẽs. atria eſt vbicũc; homo beneẽ. illud aũt qð bene in homine eſt nõ in loco in hominis inquã poteſtate eſt ſi ſapt ens eſt nõ peregrinatur ſiſtultus exulat. qᷓ Nora a patria rõniſnullus boetiũ erpulit niſi ipſe leip̃m · qꝛ boetius nõ alieno impetu ſed pꝛopo defectu termi⸗ nos ꝛlimites rõnis exiuit. ¶ Hora cinitas athenienſũ regebar impio multi⸗ tudinis. Pꝛimo em̃ eam regebant reges poſtea ſuccedente tꝑep̃ncipes.tan⸗ cem ꝑꝛo regimine eius ſingulis annis eligebant· xxx viij.ſaplẽtes. ſed pr̃iatõ nis ti vno pn cipe regitur.ſ.deo qui eſt regula recte rationis. ¶¶ Nota ꝙ ho⸗ mo ðᷣꝛ oꝛiũdus a patria rõnis inquantũ anina eius intellereliia que ytitre⸗ eta rõne a deo oꝛi· ¶Nora intm̃ hõ manetin patria rõnis inqᷓ;tũ deo ſubijci ⁊ legi viuine.⁊ qꝛ deus in ſuhiectione ſuoꝝ delectat.ideo letarin multitudine eiuiũ? nõ ĩ expuiſiõe eoꝝ. Repellitaũt aliqͥs a patria rõis deo rebellãdo ⁊g recta rꝰe recedẽdo ¶ Nota qͥ obtpat ſedeo eſt ſũme liber qꝛ inqᷓ;tũ aliqs agit ßᷣm recrã rõnẽ intĩ e liber.ſec ꝑ obtꝑare fe deo hõ maxie agit ᷣm rationẽ.&ta lis maxu liber ẽ. End Benñ·lij. epla dicit. Queris q̃ ſit bertas Libertaf Vera ẽ nuiirei eterqᷓ; deo ſeruire.equanimit pꝛoſ pa? aduerfa ferre ⁊ foꝛtu nã in ecuũ ducere. ſ Hota ꝙ a ciuitate rõnis uullus exulat miſt tpaliũ·talis aũt affecrio ẽ volũtaria.⁊ ideo ſola voluntate aliqs exulata talt ciuitate. Et qꝛ talis affectio nõ põt hominẽ occupare qᷓ;diu eſt infra termios recte rõnis.ideo ðᷣt phia Nam qͥ vallo eius ⁊c̃. ¶Iraq; nõ tã. PHic phia qdũ dicta irrõnabilla boetij ꝑuipendit dicẽs. Er sberraſtia patria rõnis. itaq; pꝛo ꝗᷓ.nõ tam.i.nõ tñ facies.i diſpoſitio huiꝰ loci.i.exilij.qᷓ; ideſt qᷓ;tũ tua facies ljeſt interioꝛ diſpoſitio mẽtis tue mouet.i. ꝑturbat me phiam q̃ͥ deiectaẽ aduerſitate foꝛtune Etqꝛi upius cõqueſtꝰ it derarẽtia bibliothece libꝛoꝝ ſtã carentiã ꝑuipendẽs phiã ðt Nec ego phia redroideſt iueſtigo parietes bhhorbece cõptos ideſt oꝛnatos eboꝛe· oſibð 5 S
ꝑaffectionem

—
lephantũ.acꝙ etiã.vitro..gẽmis pᷣcioſis. quã i.inquantũ ſupeego requiro ſti ſedẽ.i·tranqllitatẽ tue mẽtis· n q mete non collocaui.i.nõ poſui libꝛos.ſʒ id ſüd to i.illudiqð facit pᷣciũ.i.pᷣcioſitatẽ.ibꝛos.ſ.ſ entẽtiaſ meoꝝ libꝛoꝝ ¶ Hota ꝙ bo dell etius ſupᷣ conq̃rendo de ſtatu ſuo ſ olũ deplanxit incõmoda coꝛpalia non cu⸗ tvtin rans delectionẽ animi ſui. Eñ phia 3 hoc ſolũ deplãgit ſui animi deiectio ⸗ conqjſt alia ꝑuipẽdit ⁊q? ſuer vt Et tu quidem de tuis in cõe bonð me⸗ par ſi ℳ ⸗. r imo, ritis vera quidem.ſedꝓ multitudie ge nan öphht ſtoꝛum tibi pauca diriſti. Be obiectoꝝ ſub lus moueoꝛꝓpt a 5u kee quidem tibi vel honeſtate vel falſitate dſt beo2 hn cunctis nota memoꝛaſti. de ſcelerbus e ſen Bug fraudibuſq; delatoꝛum recte tu quideʒ en . ſolũ— ſoſie ſtrictumq; attingendũ putaſti ꝙea me un ſciby equoꝛ.⁊ qꝛetiã ſeeer e lius vberiuſc; recognoſcentis oꝛa vul i blioteca rñdʒ phia— vwlapon Sls goꝛe celebꝛentur. Increpuiſti etiaʒ ve min t ſnĩas libꝛoꝝ q̃s Lbiuonen vie hementer iniuſti factum ſenatus de no eſc Leneribwiotbt ſtra etiam criminatione doluiſti. Keſe 6 Et tu quidem niani eeh quo; opinons damna fleuiſti. Po/ ub bꝛeuitate recol⸗ ſy A lerebeeirn, ſtremo vero aduerſus foꝛtunam doloꝛ 5 baneuede incanduit. conqueſtuſch non equa me/ ßi tuis meritis · i.factꝭ piti 1* ſer ritis pꝛemia compenſari. In extremo 1 oinʒ hoim vtilitatẽ ſeuiti ſed p dixiſti.pau⸗ muſe ſeuiẽtis vtvtich celů terr ²⁸ quoch timo ca ſp beneficia tibi— nol eueniſſe ꝓ multituꝰ„ 6 uſon dine geſtoꝝ ·ifactoꝛum tuoꝝ. ⁊ iu memoꝛaſti.. retitaſti.nota. i manifeſta e⸗ vonñ ctis hõib. de honeſtate · · de ſaluatione ſenatꝰ vel falſitate·i.cõpilatiõe falſan ſenon litteraꝝ· oblectoꝝi.iputatoꝝ tibi.quidẽ ꝓ certe.tu ſtrictim putaſti.i.exiſtims ppol ſti. attingendũ ſupꝰel e recte.i.rõnabiliter.de ſceleniby.i.de vicijs.; ꝓ et frau N dibv.i.deceptiõib · delatoꝝ·i·accuſantiũ. ꝙ ea· oilia. celehꝛent..itemoꝛdt in meliꝰq;ꝓ ⁊. Vberi? i.copioſiꝰ oꝛenbmone. v girecognoſcẽtis·i.mẽoꝛůtis ilhe

memoꝛaſtideſclui clatoꝛum receuq ungendũ putaluu recognoſcentis on ntur. Increpuiſtic uſt factum ſenatus ninatone doluſi. nis damna fleuiſti. duerſus foꝛtunamd nqucſtuſch non cqu compenlati. In e
moleſcãt.i.mollia fiãt blãdioꝛe tactu.i.leuioꝛi medicina
4 Vm phebic. Hic(
2 20 qui n
¶ Hiaetiã tu boe ĩcrepuiſti vehemẽter.i.foꝛtiter factũ.i.opus iniuſti ſenatus ſupꝰ totꝰ ⁊ tu etiã doluiſti de nra criminatiõe.i. vituꝑatiõe.⁊ etiã tu fieuiſti t. defleuiſti. dãna.i.crimina.leſe opinioms.i.imaculate fame tue. 3 vltimo. doloꝛ incãduit aduerſus foꝛtunã.i.ʒ foꝛiunã q; ꝓ et· ſup? tu boeti. onq̃ſtus es nõ cõpenſari.·tribui· equa.i. digna pᷣmiã· meritis.i. ꝓmcritis in 4 extremo.i.in fine ſe
par regeret vota poſuiſti. ſ Sed quo/ z aue voie⸗ niam plurimus tibi affectuũ tumultus peduten — 82 inepuidtie.rege⸗ icubuit diuerſumq; te doloꝛ ira meroꝛ krurehee ⸗ 5 renos vticꝓ cut diſtr ahunt. vti nunc mentis es. nõduz regt au. Iere
55 ꝙiſta oia fuerũt cã te validioꝛa remedia contingũt. Itaqʒ ꝑturbatiõis mẽtis boetij ⁊ ꝑtractãtur
lenioꝛibus pauliſper vtemur vt que in
ea in — 8 he metri eiltert
tumoꝛẽ perturbationibus influẽtibus Sʒquontã Pic phla dat modũ me induruerunt at acrioꝛis vim medica/ ꝗdiipᷣm boe. dicẽſ
1 multꝰ.i.valð ma —— tactu blandioꝛe mo niha 5 i 5 1 aſſionũ.ic t.i. err ſer tum pPꝛ imi libꝛi uerheror ⁊ meroꝛ.i.triſticia. m phebi radi 8 graue ditrapũc te diuer
¶Cancri ſidus ineſtuat ſũ·i.ad diuerſa. ſp⸗
* ð. vti ꝙ ſic.nũc mẽ ha M tis es nõdũ ↄtigũt m qut arga nephantibus N tnhcicte valdi oꝛa remedia.i. foꝛti
Bulcis ſemina credidit v dn medicamenta.
* Itaq; nos vtemur pauliſn. modicũ leuioꝛib ſperemedijs. vt eaq̃ᷓ induruerũt.i.indurauerũt in tumoꝛẽ·i.inflaturã. ꝑtu: batiõb.i triſticijs ai. influẽtibꝰ.i.eueniẽtib⁊ vt illa
—— U⸗ ad recipiẽdã vim acrioꝛis.i· foꝛtioꝛis medicamis ¶ Hota ꝙ boe fuit diſtractꝰ miltitudineaſe⸗
ctionũ.ſ ira meroꝛe ⁊ doloꝛe. Hã ira trahit hominẽ ad vindictã.doloꝛ ad de
ſparionẽ. meroꝛ ad totiꝰ mẽtis agꝗᷓuationẽ.iõ dicit phia ꝙ ſua ꝑturbatio 15 gatlonelo ixbatio iã gꝗᷓ poſit ſuſtinere foꝛtioꝛa remedia.ſʒ velit ſibi adhibere leuia 2 ꝑtalia pᷣpa
nnbere Wic.(ratꝰ ⁊ diſpoſirꝰ ↄñr poſſʒ pciꝑe remecia acrioꝛg Mneipit ſertũ metxꝝ hil vpmi metꝝ glicõicũ ab ĩuẽtoꝛe. coꝛiãbicũ pede pᷣũante.ẽ aũt coudb ↄſtãs ex p?⁊ vltia logaꝛ duab medijs buih,
oſtremo

tpa nõ ꝑmiſceri que
pꝛo nunc non conu nia requirant tempu rãtur.⁊ h ꝓbat trib exẽplis.ſcðo tangit deꝰ viixit. bi. Pi gnattpa. Pꝛimum
exemplũ ẽ de femiĩe qð ſi ſeminatnõ de bito tꝑe nõꝓfert ftu
ctũ. Vt ſi qͥs ſemia ret in iulio vel in au
guſto. vñ ðt ſicĩ lra
Cũꝓ qñ. ꝗue ſidul cancri iliꝰ ſigni· ine
Kuat.i.iardeſcit. ra
dus phebi.i.ſolis. tũ.i in illo tꝑe q cre idit.i.ↄmiſit lar⸗
a ſemia.i.copioſa ſemia. ſulcis · id ẽ ca uernis terre negãti⸗ b ſup. ſpem meſſis ralis ciulus.idẽ Ku ſtratus fide. i bñſi⸗ cio.tereris.i· dee ru
8g5 ꝓgat.i.accedat. ad arboꝛe ßᷣm exemplů de floꝛbq;s hõ fruſtra querit tꝑe hremali cũ tp̃s eoꝝ Flñ dicit in ĩa Tu lectur.1 collecturus vtolas fales flotes. nũ rbas purpureu nemꝰi.fioꝛidã ſiluã cũ.i.qů cãpus
Täc põit ſit in vere.
—
qᷓ; petas i.ace
onãs cãpus inpoꝛruit. i. oit is hyemalib · Tüc pottertiu exemplu.⁊ ẽ de vuis nau ⁊ideo fruſtra quer ãtur tꝑe vernali · Wñ dicit in lia.ſi ubeat frui vuis no que
ras auida.i.cupida ma nites · s vite lit ſua munera ·i.vuas · autũno· i tPe autũnali Hota ꝙ ſi
ue.qꝛ ſoleęxñte in cãcro hoĩes grauãtur nimio caloꝛe quo
deꝰ vin · potiꝰtu dus cãcri dicit gra
—
Pñ pꝛimꝰ pes hui⸗ metriẽ ſpondeꝰ. ſcs.coꝛiamby ·tertiꝰ · pirrichus qͥẽ pes itãs ex duab bꝛeuib.⁊ loco eiꝰ aliqñ ponit iamb qͥ ↄſtat ex bᷣma bꝛeu ⁊vl ima longua. In 3 metro phia ꝓbat dictũ ſuũꝑ exẽpla. Dicit em̃ ꝙ boetio
ntrent remedia foꝛtia · ſed alio tempoꝛep bat ergo ꝙ om
s determinatum ⁊ſi fiant extra ſuũ tempꝰ non pꝛoſpe⸗
Eluſus cerẽis fide Queriãs pergat ad arboꝛes Nunc; purpureum nemus Lecturus violas petas Cum ſeuis aquilonibus Btridens campus inhoꝛruit nec queras auida nianu glernos ſtringere palmites Auis ſilipea fu Butumno potius ſua Pacchus munera contulit
s quernas. i.quercuũ.? veſcał᷑ ructib eoꝛum.
hoꝛribilit apparuit. ſeuis aqͥlonibi.cxudelibꝰ ven⸗ mature ſunt in autũno
nanu ſtringere Vnos palmites · i.vnales vites · qꝛ bach?
ſemẽ ↄualeſcat requiri humoꝛ qͥ caio?e ſolis
tꝑe nõ eſt ſeminandũ.qꝛ ad h ꝙ len le r ¶ Nota ᷣm fablas cũ pluto rapuerat ꝓlerpi
feruido tpe reſolui⁊ euapoꝛat·& N
nã m̃ eiꝰ ceres qu
frugũ, ⁊ tũc hoĩies ꝑge tur phia in l̃a · ¶ NHora de
erẽs ip̃ᷣam in terris ⁊ nõ inueniẽs denegauit hoib⸗ bnficiuʒ
bãt ad arboꝛes quercuũ? comedebãt glãdes. ⁊ ſic od ꝙ dicit ſtridẽs cãpus/ diẽ Mugui· ꝙ ſtrideo des ·
velitridio dis · ẽ foꝛtiter ſonãr vel dẽtes ↄcute ve frẽdere
ven nnes
Ftsnep iſthoq

nh pl. Dutctn n aniſiuipjnß
üsſide
— ſic a ſili ſi phia reli⸗ pergatad atboes Pot cto debilo tꝑe mini puutins ptans officijs deus im beenfeit
medicinã. nõ fuiſſʒ
Necquas ipfe coercuit n Sen nedtde
violat m. Motagpde 3 Miſceri patitur vices bitã oꝛdinẽ res ↄſer aquilonibus P„ uãtur in ſuo eẽ et in
— Bie uodpꝛecipt via
6 cit ab oꝛdine e mpus inbot Certum deſerit oꝛdinem delerabei ne ₰ oetiꝰ qᷓ̃rto huiꝰ ſe auda manu Letos non habet exitus eupi. Stenun gqð retinet oꝛdinem ngere palmites O Pꝛoſa ſexta gꝛimilibꝛi kuatq; nauraz. 6
ab deficit. eiſe uu FWatgiafneinepau 3teei,
35 culis rogatiõibus duod debirs oꝛdo ous ſua 5bus ſtatum tue oioe obßuãdus unera contulit—etie ttingere atq; tẽͤptare. Shpoeer⸗
uimodus ittue chritòis itelligã. 8.
— te ml. B. Fu vero arbitratu inquam tuo que 4 Frnn S voe reponuum wath. ſeien Ridevs W um„ 1 Rinis demeref· Eñ poera. nõ datur extimplo bona poſt pᷣmoꝛdia du— Cum gitu ineꝛdinatiò impedi — nrin weuuiuſ⸗ Rimũ igit᷑ pat Per ẽſexta ⁊ eeen e 6 c boies glinnn⸗ cãm radicalẽ infirnitat boerij ex qbuſe iinttogltöinilhn pia
arreunlbunmi captat beniuolentiã boetij. ſedo põit ſuas introgatõᷣes Ibi Eum ila vud ců plunun Sicit pᷣmo. O boeti añq; adhibeã tibiremedia.ne p nñ
a in fiblis ℳ RP 2nep nüqd pater/.i.admit
nuuẽs dengu tis me phiaʒ pᷣmũ paucut rogatõib.i.introgatõib. attigere fup.ꝑ cognitõeʒ
— cncigils ArP reptare. rimart. ſtati; diſpoſitionẽ tue mẽtis. vr inteiligã.i·cognoſcã Se he äſiemodstue ß. Ego hoeriꝰ inquã.i dixi tu ppᷣia
rogato·l.interrogato · tuo arblatu ·i.
Sißnat tpapꝛijs. Hic oñdit pßia tꝑa nõ 2 ſig
eꝰ ſignat.i· oꝛnat · rpa aptãs eaꝓpꝛijs officijs ne
i.alternatões tꝑm. ita ꝙtp̃s vni officio deputatũ ↄne
ꝑmiſceri c ip̃e
ãdeꝰ diſtinxit dicks. deꝰpatit᷑ miſceri vites niat alteri q̃s vices tẽ
poꝝ ipe coercuit.i.diſtinxit. ⁊ addit ſiẽ querẽs aliqᷓ tꝑe nõ debito fruſtrat᷑inqᷓ 0 Pe te it iiquerẽs aliqj ito fruſtr rẽdo.ſic illud qð deſerit certũ oꝛdinẽ pᷣcipiti.i.feſtina via illud nor S3
Signat tempoꝛa pꝛopꝛijs
exitꝰ.i.ꝓſpeꝝ euẽtũ
km tuã. voluntatẽ.q̃ voles. vtꝓ ſiẽ rñ ¹)
—

turum · volentem rdere. ¶ Nota ꝙ pbia moꝛe boni medicinð ſolun ſef 8. oni medici nõ ſoluin ſcfut
tur cãs doloti ꝑſigna extrinſera ſicut medieiꝝ vꝛinã? binum ni ñq; fallũt. ſed etiã ſcrutatur cĩ doloꝛis boetij ꝑ rñſionem ad eſſe
„—
mo captat eius beniuolentiã reddẽdo iᷣm attentũ ꝑ hoc ꝙ dicit pquculis
—
rogatõi¶ Nota ꝙ infirmi pñt naturalẽ impotentiã aliquid patiẽdi.ʒexfaci
li ↄturbãturnon ſo lũꝑ multas interro
ationes · B ex Vn jola. Vlolẽs ðᷓ phia mouere paucas que ſtiones boetio infir mo. pᷣmo captat erꝰ peniuolentiãs.
Tũila. Hiepht,
loſophia facit intro gatðes · ſcho cauſaſ rotius infirmitatis ex rñſionib boetij re colligit·tertio olten dit ip̃ʒ curabilẽ eſſe dãdo modũ ꝓcedẽ di circa curationeʒ eiꝰ. Scðᷣo bi Qua re pleniſſime.icia vbi Sed ſoſpitat? acto imo philolo⸗ phia querit de mun di gubernatione.ſe cundo de circunſtã tijs gubernationis
bi. Sed dic mihi Zdhuc diuidit᷑. q
ſcð o boetius reſpõ⸗ det.tertio philoſo⸗ phia eius reſponſio nem apꝛobat. Oi⸗
cens ago. O boeti
putas hüc munquʒ agi id eſt regi tem
1e⸗ rarijs.qꝙ; pꝛo? foꝛtuitis calibi nullum regimen rationis id ẽ pꝛo
tius inqu.i.diti⸗ateſa id eſt certe
pbiloſophia querlt:
Lunapůccine indtmidi temerarjs agi foꝛtuitiſq; caſibus pitas. An nul lum credis ei ineſſe regimẽ ratõnis B
o, N Fv tqui inquõ nullo exiſtimauerim mo⸗
—
do vt foꝛtuita temeritate.tam certamo
ueantur Veꝝ operi ſi uo konãse nen dere deumſ cio. Necvnquam fu critdi⸗ es qui me ab hac ſententie veritate de/ pellat ſ. Ita eſt inquit. Nam idetiam
pauloante ceginiſi.homineſq; tantumn
diuin cceecelrelie veplolam. mů de ceteris q̃n ratiõe regerẽtur nihil mo uebare. Nape autem vehemẽter admi roꝛ cur in tamſalubꝛi ſententia loca⸗ tusſegrotes. Uerum altius. perſerute⸗ mur neſcio quid abeſſ e co niecio. caſibus idͥ eſt euentibus. an id eſt nunquid tu cre dis nidentie duuine ineſſe ei mundo. Ego boe/
non eſtimauerim id ẽ putauerun vllo mo
eentia. moueanturid eſt ⸗gantur foꝛtuita temeritaſe⸗
do vt tam certa ſupple entin ſtr⸗gan ticia· ſed ſcio deumn condit⸗em id eſt creatoꝛem · pꝛeſide⸗
id eſt impꝛouiſaſtu re ſuo operi id eſt ſue creationt(ue* 0 dchtremoueat · me boetua⸗ hac veritate ſententiẽ lam dict⸗
vies depellat i
nec dies fucrit nqᷓ; id eſt in aliquo tempoꝛe
Zin dir pꝛin
tſet
di
nů

oedon näciriit — iei
Lriionen adqn Nmti ppocꝙ
gdictſu ottdaqudpatii;
nemitmüdiunn Bcabus puns. u inüllotritmaunm
atemeritut ncn
operi ſuocon di
o. Hecynquanfi
bac ſententie venu eſtinqut. Fanit gniſt. bomncgn cijedeplou nnðengeriurnh wuimWenn malubu ſentnt oqxid eſſe conic
d — dmndiun
ert⸗
Tunc philoſophia appꝛobans eius reſponſionẽ dicens Philoſophia inq;t.i. dixit ita ẽ.nã tu ceciniſti.i.dixiſtietiã illud pauloante.i.in uinto metro hniꝰ? pꝛimi.q; pꝛo ⁊.tu deploꝛaſti.i.deplanxiſti.tiñ idẽ ſolũmo oipſos homines eſſe exoꝛtes id eſt carentes vel non particpes id eſt diuine gure diuine pꝛoui⸗
Sed dic mihi quoniam a deoſregi mun dũ non ambigis quibus etiam gůber/
naculis regatur aduertis. B: Vir inq;
rogatõis tue niaʒ noſco nedũ ad inq i ta rñdere queaʒ. N. Nũme inqt fefelli abeſſe aliquid ꝑ quod velut hiante val li roboꝛe in animum tuum perturbatio num moꝛbus irepſ i.
noꝛ· abeſſe tibi boe · ioſ Nota ꝙ infirmitas boetij partim
x
tim fuit et
fectione. inquantũ enim boetiꝰ doluit de tempoꝛalium rerum amiſſione.⁊ ꝑ
3 exiſtimatione quantum ad duo. Eſtim abat enim malos ho
mines eſſe felices ⁊ potentes.ſcðᷣo eſtimabat homines non regi a diuina ꝓui⸗ dentia.ergo philoſoph a inquirit cauſam radicalem pꝛopter quã boetius in
cidit in iſtas incommoditates.⁊ quia radix totius moꝛbl fuit ignoꝛantia di
id eſt pꝛofundiꝰego
entie⸗ nãq; ꝓ quia tu nihil mouebare. id eſt dubitaſti ð ce teris fup.creaturis. quin regereytur rõe up.pꝛouidẽtie dei. autem pꝛo ſed pape eſt interiectio admi antis ego admiroꝛ vehementer ꝙ tu lo catus i deſt poſitus in tam ſalubꝛi ſen ⸗ tentia.egrotes.i.lã⸗ gues. veꝝ pꝛo ſʒ nol perſcrutemur alti?
neſcio quid. id ẽ ali quid ſup.ſit illð.qð egoſconiecto.i.opi⸗ fuit ex oꝛdinata af⸗
uine gubernationis q;ᷓrum ad hoies.ideo pꝛimo queritde mũdi gnbernatõe Nota ꝙ boetius innuit duas rationes ꝙ mũdus regatur a deo.pᷣmam ibi
Tam certa.que talis eſt. Ea que ſunt certa ⁊ determinatainõ reguntur a ca⸗
ſu ⁊ a foꝛtuna.cum regimen taliũ ſit incertum. Sed entia huius mundi ſunt
rerta. quia acertis cauſis pꝛodueta. Secundã rationẽ inuitibi.
eruz ope⸗
riſuo quetalis eſt. Cauſatũ regitur a ſua cauſ. ſed deus eſt cauſa mundi.cũ ab ipſo dependeat celũ ⁊ tora natura ð⁊c̃. ¶ Hota philoſophia rationabili⸗ ter miratur v boetius credens mũdũ regi a deo putabat homines non regi
ab ipſo.qꝛ poſſet phia ſic arguere.deus
regit mundũ ſcðᷣm te boetiũſed ho⸗
mines ſunt pꝛincipalis pars mundi ſicut
pꝛius dixiſti in metro operis tanti
ꝑs nõ vilis ᷓ hoies regunt᷑a deo · ¶ ʒ dic mihi ⁊c̃. Hic phia q̃rit deꝛcircũ ſtãtijs gubnãtõis mũdi.ſcðo qꝛ res gubnare dirigunt᷑i ſui finẽ.iõ ſco q̃rit de fine reꝝ · ⁊ qꝛ guhnatio vei hᷣm dei ʒitatẽ etiã ẽcixca hoĩes.iõ ttio qᷓrit de co
gnitioe hominis. ſecunda ibi. Sed dic mihi. tercia ibi. Sed ßᷣ quoqʒ Pꝛimo
dicit Sed o boeti dicnhi philoſophie. quoniam non ambigis id eſt nõ du bitas mundũ regi.i. gubãnari adeo. Etiam nunquid aduertisi.cognoſcis db guhnaclis mũdꝰ regalggo boetiꝰ inqᷓ;.i.dixtvir noſco inĩaʒ.j.igellectũ tue rogatõnis.i.tueintrogatdis nedũi.adhuc non queã.inonpoſſuʒrñdere

bh gubnaculis extri ſecis.qꝛ ſic nõ eſſet ꝑ ſe ſufficiẽtiſimꝰ ſed regit ip̃mg ſua poten tia q̃ attribuit᷑ patri ſua ſapia q̃ attribui tur filio· ſua pietate ⁊ clem̃tia q̃ attribui tur ſpũiſcò ⁊ ð F pa tebit in ſcðᷣo huius. ¶¶ Nota illð qð ali⸗ cüis hõ vix itelligit alij mõ intelligit lʒ cũ difficultate. ex h 3g boetiꝰðt ſe vixi telligere interroga⸗ tione phie. innuit ſe aliq̃ mõ itelligere tũ cũ difficultateꝓpter doloꝛẽ oppꝛimcẽtem rõem.⁊ iò rñidere ñ potuit.ſ Nota quã do robur vali alicu
3
ad inqſitai· ad interogata ſup phia ·init.i· dirit.ñ fefellit. i.decipit. me ſup: phiam. abeſſe. · deficere tibi aliqd qð velut hiãte·.patente · roboꝛc· i firmita te. valli.i. munitõis. moꝛbo. ꝑturbationi irrepſerit.i.ſubitrauerit in tuũ aim q.d. nunqͥd em̃ vexꝝ fuerit qð pᷣdixitibi aliqͥd abeſſe ꝑ qð abeſſe ſiue ꝑ quẽ de⸗ fectũ doloꝛ intrauit te ſicut aꝑrũ oſtiũ · ¶ Nota ꝙ deꝰ nõ regit mundũ aliqui
oim reꝝ ignoꝛes i·ne
Sʒdic mihi.memiſti neqͥs ſit re finis quo ve totius nature tẽdat intẽtio. V.
Audierã iquã. ſʒ mẽoꝛiã meroꝛ hebeta
uit. d. Atq ſcis vñ cũctaꝝ ceſſerint B Voui inquã deũq; eẽ rñdi. Etqͥfe
ri põtvt pꝛicipio cognito.qͥs ſit finiſre rũ ignoꝛes. Veꝝ hi ꝑturbãtionũ moꝛel
⁊ea valentia eſt vt mouere quidem lo⸗ co hominem poſſint euellere autem ſi⸗ biq; totum extirpare non poſſint.
ius munitõis hiat gpter aliquã rupturam in eo factã tune poſtes ingrediun⸗ tur muntionẽ · Sic a ſimili qñ munimẽ rõnis quo animꝰ mun tanqᷓ; vallo hiat pꝛopter defectũ alicuins cognitionis.tunc neceſſario perturbatões affe
8
ctuũ ſubintrãt aim. ¶ Sed dic mihi meminiſti ne. ic phia q̃rit de cognitõe finis rerum dicens. Oic mihi ne.i.an meminiſti i recoꝛdaris qjs ſit finis rerũ ſup.oim. ve pꝛo vel quo··ad quem finem intentio tolius nature.tendat idẽ laboꝛet. ego Boetius inquã·. dixi audierã ſup. olim. ſed meroʒ ·· perturba⸗ tio hebetauit· i.obſ curauit. mẽoꝛiã · i.intellecrum. Atqͥꝓ certo ſcis vñ cuncta i.omn ia entia pꝛoceſſerint id eſt pꝛincipiũ ſuũ habuerunt· ego Boenus in ⸗ quã idẽ dixi nouiqᷓ; pꝛo⁊ reſpondi deñũ eſſe ſup · pꝛincipiũ oim rerum · Et di xit phia ⁊ quid idẽ qũo põt fieri hoc vt cognito id eſt noto pꝛincipio ſcilicet ſcias qͥs ſit finis reꝝ ſup. vim · vex ꝓſʒ himoꝛes pturba⸗ tionũ ſůt ⁊ ea valẽtia· i.vigoꝛvłptãs ꝑturbationũ ẽvt ddẽ.i.certepoſſintmo nere hoieʒ loco ·i.a ſtabilitate ꝑfecte cogno ãtꝓ ſñ poſſinteueilere ſupra dicitꝰq; ꝓ ⁊ extirpare.i.eradica ſibi totũ¶ Nota phla rõnabtj q̃rit boetiũ an
———
cohjſcat finẽ oim reꝝ. qĩ finis ẽcã cãꝝ⁊ optmũ cuaalia fiũt xpr qð iꝗ̃ra to line nihil pfecte coh̃ici eoꝝ qᷓ ſůt ad finẽ nã hm eygẽtiã fins celd in oderãt᷑ Pota qů pᷣncipiũ ⁊ finis coicidũt ĩvnũ.ſi i acꝙV⸗ pncipiũ ⁊ finis·tẽvm
gito 1 † vul ſice ſcit· natu motꝰ kum tot
hůen
ſt

nug
terobokſn wiriſcinuen
umilineq; ſttſ
.ſz miotnebtt is vñ cůcaperſen tüq; eẽrñdi pEil no cognitoqʒ ſtful
bipturbatonin tvtmouere quidem oſſint euellereaun
vpare non poſin
jtunc boſtes ngu ſecnnnunſnh nacen nne eplqpett J nß mobi tui aliã vel maxiam cãm qͥd ipſe marmam cäm tui
otot N P mam cãr emeimaspſer
ni. vrecdt
Lehpenapüon
ctpoppwch
bponphn
ieſun. E
onütn pe sipßipeeee iſouphuriig
rabile ꝙ tũcpᷣncipiũ cohᷓſcir⁊ finis ihꝛer·cũ ð deyſt bᷣncipiũ ⁊ finis oñ r gnto ip̃o ſub rõe pᷣncipij vñ etiã coh̃ici ſub rõe finis.ꝙ aũt ðs ſit Si
pʒ qꝛ ab ip̃o deriuatũ ẽ ſinglis eẽ ⁊ viuere pᷣmo celi ⁊ mũdi. ꝙ aũt ſit finis oĩ pʒ qꝛ gfa eiꝰoia fiũt ⁊ ad ipm oꝛdinãtur.nã in reby ↄſtãtib ex arte ⁊ nata ſ
viliꝰẽ pꝛopt᷑ meliꝰ. ðs aũt ẽ optimũ eoꝝ q̃ in naturaſ ũt Ex ꝓhemio metaphi
ſice ¶ Nota lʒ ꝑurbati aliqᷓleʒ cognitòeʒ reꝝ hẽant.tñ ĩpediũt̃ne pfecte cog
65—
ſcãt. Lʒ ꝗᷓ boetiꝰ aliq̃lit coßuerit deũ eẽ pᷣncipiũ reꝝ · ñ qꝛ turbatꝰruit pfecte
naturã huiꝰpᷣncipij nõ coquit:.iõ iqᷓrauit ipᷣm eẽ finẽ rex¶ Nota ꝙ paiſio eſt motꝰꝑticule appetitiue ſub fãtaſia bõivłmali ßᷣm Euſtachiũ.ij.ethico. Et hi
totaliter ipſum non poſſunt euellere ab omni cognitione
Sed h quoq; rñ deas velim · Hic phia facit aliã interrogationẽ de ognitõe
hũane nature dicẽs, Sʒ ego etiã veliʒ tu rñdeas.i.rñſum des.;.i.ac; ne P nunqͥd· tu memiſti.i.ſcis te eẽ hoĩem. Ego hoetiꝰ inqᷓ;.i.dixi.qͥd.i.ſpter qd
kunt moꝛes paſſionum que peſſunt hoĩem mouere a ſtabilitate rationis ſed
.
n.inil· meminerij. i.ſciueriʒ.⁊ q̃rit viteriꝰ phia · Igt ne.inunqͥd poteris ꝓ ferre· idicere.qͥd ſit bö binion hoĩs.rñdet boetiꝰnun dͥd phia tu inter
96 d—— rogas me hoccie.i⸗
B. an.i vtꝝ · ſcio me
Sʒ hoc quoq; rũdeas velim hoĩem ne eᷣrale ztch pro
—
moꝛtale animal ego
te eẽ memiſti. B iiq ni inquã memi boetiꝰ ſcio·⁊ confi⸗
teoꝛ.i.fateoꝛ me eẽ⸗
nerim. p. Quid igit᷑ hõ ſi it poteris ne id ſup. aial rõnale⁊
moꝛtale · ⁊illa ſup.
poccinei 6 Hia dixit.neꝓ nun pfere· B. hoccine interrogas an cẽme ʒhahßnen
grnolr aſgatm mtale ceſi ſealiõ qᷓ; aiatrõna⸗ ſciã rõnale alal atq; moꝛtale Scio ⁊id le moꝛtale· dicit boe
inqᷓt.i. dixit iaʒ ego
eẽ nouiſti. B. Nihil. d. Jã ſcio inquit ſeln elen
diuine ꝓuidẽtievel
moꝛbi.tu deſiſti.id ſis noſſe deſiſti. Quare pleniſime vel ee ent . ee⸗
„——„— 14 ö ſit t ßᷣm coꝛpus · nõ tñ ßin aĩam intellectiuã q̃ eſt d ignioꝛ ꝑs pols Er
dixit ſe eſſe nihil aliud qᷓ; aial rõnale ⁊ moꝛtale.iõ nõ qͥſiuit niſi bona moꝛta⸗
lia de quoꝝ bonoꝝ amiſſione doluit nõ curãs ꝑtẽ immoꝛtalẽ.ſ.aĩam rõe cu⸗ ius dehuit appetere bona imoꝛtalia.iõ phla dicit ꝙ boeriꝰ ſe nõ nouerit. Eo ta ꝙ cã maxia moꝛbi hois ẽ ſeip̃m ignoꝛare. qꝛ dicit boetiꝰ ſcði huiꝰ ꝓſa qͥn⸗ ta. Qðᷓ ↄditio hũane natureẽ cñ ſe cognoſcat ꝙ ceteras res erceilat. Nũ aũt
noſſe ſe deſierit eadẽ naturnfra beſtias regigat᷑ nã ceteris aiantiis ſeſeigno
rare naturaliter ẽ. hoib veròicio venit Et dicit. Temiſtius ſuꝑ deanima
—„.———

Quidturpiꝰeſt aie cñ ſi alioꝝ cognoſcitiua ꝙ ſuipſiꝰ eſt ignoꝛa. aia ſeᷣam ianoꝛãs qũo de alijs jda purabit cognoſcinua. q d nullom. Suare pleniſſime · Bic phia e dicit boeth recolligit oẽ cãs totiꝰ inimi/
*
tatis eꝰdicẽs. Quareꝙ igit ego phia inueni p eniſſime.i.pᷣfectiſſime.rõem.i⸗ cãm tue egritudinis · · infirmitatis · vel inueni aditũ.i.acceſſum reconciliãde ſoſpitatis.i.recupande ſanitatis tue qð declarat· Naʒ ꝓ qꝛ q̃ tu ↄfunderis
id ẽ ↄfuſus es.obliuione.i.ignoꝛãtia tuijpſiꝰ tu doluiſti eſſe exulẽ.q; ꝓ⁊ expo
liatũ.i.pᷣuatũ:ꝙꝛjð bõis i.diuitijs. qm̃ ꝓ qꝛ tu ignoꝛas ·i.neſcis · qͥs ſit fins reꝝ oim· tu arbitraris ·i· xutas. nequã.i. malosatcꝙxn epharios i.inq́s boies e potẽtes · GP felices Qm̃ ꝓ qꝛ tu oblitꝰ es qͥb gubnaculis.i.regi⸗ mimbꝰ ip̃e mũdus regat᷑.tu eſtimas.i.opinaris · has vices.i.iſtas alternatio nes foꝛtunaꝝ·· rer foꝛtuitaꝝ fiuitare· i.diuagare ſine recroꝛe· iſte ſunt magne cauie nõmodo.i.nõ ſolũ ad moꝛbũ · veꝝ ꝓ ſed ſũt ad interitũ idẽ ad moꝛtem vel ad ꝑditionẽ aie. ¶ Nota hõ ſep̃m ignoꝛãs extra limites recte rõis poutꝰẽ ⁊talis ðꝛ eẽ exul vt pus viſuʒẽ I Rota hõ ſeiß̃m ignoꝛans ti ſe eſtimando
moꝛtalẽ dolet de a⸗ miſſiõe bonoꝝ moꝛ taliũ.q diẽ phia qꝛ tui obliuione ↄfun⸗ deris.exulem te⁊ ex — pꝛopꝛijs onisjdoluiſtiſ No ta ex aiſecutione vel perditione vltimi fi nis homo dici po⸗ tens vel impotens. ex quarto huius. qꝛ ergo boetius igno⸗ rauit vltimũ finem rerum.iðo putabat
malos eſſe potenteſ
¶ Rota boetiꝰ igno rauit quibus guber naculus mũdus re⸗ geretur.ideo igno⸗ rauit ꝙ deus ſua bo nitate omnia diſpo neret ergo putabat
ice s v oꝛtunaꝝ eſſe
ſine reqtoꝛe.
egritudinis tue rationem vel aditum
rechnciliande ſoſ pitatis inueni. Ram quoniam tui obliui one cõfunderis. et
exulẽ te ⁊ expoliatũ pꝛopꝛijs bonis et
doluiſu qm̃ vo qͥs ſit reꝝ finis ignoꝛa
nequã yoies atz nepbarios: potẽtes fe
liceſcʒ arbitraris. Qmo qͥbus guber nacuł mũdus regat oblitus es.has foꝛ tunaꝝ vices eſtimas ſine rectoꝛe fluita
re magne non ad moꝛ bum modo verũ
ad interitum u9 cauſe.
¹
ℳ S poſpitatiſ augtoꝛi grateſ. ꝙte nõdb ¶ Sʒ ſoſpitatis au ctioꝛi grates. ¶ Hic philoſophia oſten ⸗ dit boetium eſſe cu⸗
totũ natu deſtituit abemus mariʒ tue foinitẽ ſalutis Vrã de můdi guber
„ 1
ie
te 66 philoſ
nitatt
nati tem cei e cil nh t mit tur w bu ten ctio py bui Ao gichũ
blen ho„
ihe
ſuy wh

us
uglupſctigeu ne des cis tih nntrhin unsni ratcſun nn uR pc qni Wndaufücecnicht oatpz. nephangit ebitedogbnaisn uagart inertcttite in pleſirtiumtitiin nots erm lmits recttizy hõ ſep̃m ignoꝛans m̃ ſecn
tue rationem vd i e ſoſpitatis inunh obliui one cõfunim lutũ pꝛopꝛijs bu
oqs ſitreꝝ fnis
a nepbarios: pol ris. Qmodbust rtga oblitus es.hu egimns ſnerecout nwobummol
N
aueſ. upin 3
.
Pöe
rabilem dando modum pꝛocedendi circa curationem eius dicens. Tu des grates auctoꝛi ſoſpitatis id eſt ſanitatis ꝙ nond um · id eſt non adhuc.natu⸗ ra.id eſt vigoꝛ naturalis. deſtituitid eſt deſeruit.te totum id eſt totaliter. nos Pphiloſophia habemus marimum fomitem id eſt radicem tue ſalutis.id ẽ ſa
nitatis.ſcilicet veram ſententian id eſt intellectum de mundi gubernatione⸗
y— ꝙtu crediſeã ſupple natione ſententiam ꝙ cam non cguuz Juoneeu temeritati ſed diuine rationi ief S 2 credis:. Mihil igitur pertimeſcas. iam enn
— bi boetio. ex hat tibi ex hac min img ſcintillula vitalis minn jeintilut
caloꝛ illurerit ed quoniam fiymio/ iſtelepel⸗
5„ Wa— Fardo: ere ibus remedijs nõdtßs ẽ vtixeã mẽ vnn⸗ tiũ ↄſtat cẽ naturã vt quotiẽs obiecerit nn cral mẽtes oyeras.falſis opinionibus ĩduã bicens Seu dud⸗ 2 niam pꝛo quia. qꝛ turter qͥbus oꝛta ꝑturbationũ calligo vetnidet ſen adhuc.eſt tempꝰ fir veꝝ illũ ↄfũdit intuitũ hãc pauliſꝑ leni mioribus itee vti.⁊ conſtat.i.mas bus mediocribuſ q fomẽtig Sttenuare nifetum eit. cam eſ⸗ ſe naturam mentiũ temptabo. vt dimotis fallatium affe/ vtquoriens abiece rrint veras opiniões ctionum tenebꝛis ſplendoꝛẽvere lucis induanturi eit in⸗ uoluãtur falſis opi poſſis agnoſcere, nionibyex qͥbyfalſis E ⸗ opinonibuſcaligo
5 i.obſcuritas. ꝑtur⸗ bationum id eſt paſſionum oꝛta id eſt creata confundit il lum.verũ
cognitionem mentis · ego ſupple pßia tentabo attenuaret. liſper.i.modicum hanc lenivus. facilibus; ve fomentis id eſt medicinis. vt dimotis id eſt remotis tenebꝛis fallacium effe⸗ cionũ id eſtfalſaꝛum opinionũ vel paſſionũ poſſis agnoſcere.id ẽ intelligere lendoꝛem.i.claritatem vere lucis.i.ſucide veritatis. ota ſicut in moꝛ bo coꝛpoꝛali vigente pꝛincipali membꝛo puta coꝛdepoteit per medicinas in
6
tratur ſpes ſanitatis kus pᷣncipij ꝙ de guh
ſanitas alijs me bꝛis.ſed. naturali caloꝛe deſtituente ipſum coꝛ.fru n
ici moꝛbo ſpirieuali manente ĩ boetio cognitõe il⸗ cjndicoret pocurart ſalꝰ quantũ ad erroꝛeʒ
— — ₰
—

n alijs. ergo dit
riſoſpitatis. ¶ Hotaq
—————
ms
pkia queſiↄgratulãdo boetio debesredderegrates auct⸗
itellectꝰ abijcit verã opinionẽ ſtati afficit falſa opinio
ne. qʒ intellectus nõ abijcit veram opinionẽ niſiꝓpter aliquã ꝑſuaſionem per
ↄtrariũ. ni verũ niſi accipien eiũ qʒ triſticia ſtupe facit ⁊ coꝛꝛũpit na⸗ turã ex ethicis · ſe amoꝛ⁊ odiũ ꝑuer⸗
pũt iudiciẽ ᷣm̃ pto
lomeũ in cẽtilogio⸗⸗
hil aũt ↄtrariatur vero ni ifalfum. ideo intellectus nõ põt abijcere qo falfum. Nota tenebꝛe affectionũ impediũt rectũ iudi
detrum ſeptimum pꝛimi lii
Vbipus atris Condita nulluʒ
⁊ire⁊ cõcupiſcentie. 2„5 venereoꝛũ n Fundere pñt Side alumnen tranſmutãt coꝛpus P † nanuſã nn/ Si mare voluens turbichs auſter as faciũt · vij. ethi. S*75 xipedit ira animuʒ hiſceat e Vitreg dudum ne poſſit diſcernere 3 Neum hm athe⸗ barch ſerenis Vnda diebus Detp. vij pmi li.— Abi aris. Mox reſoluto Soꝛdida ſceno Cõdita nullũ 1 4 meiptt ſepti ¶ Viſibus obſtat 2u tur ⁊ vltimũ metrũ hu„5 a aus pꝛumqð vocat AMontibus altis Brfiuke innis metꝝ adonicuʒ ab— Eo inuentoꝛe. dinetrã Sepe reſiſtit BRupe ſoluti a numero pedũ. da ctilicũ a pede pᷣdo⸗ Obice ſaxi
minante · In qͥ me⸗ tro ꝓ hia pꝛobat exẽpia qð dixit. D hoc pᷣmo pꝛo Tu quoq; ſi vis. b ra.i.abſcõdita.atr illuminandũ terrã
tus voluẽs.i.mouẽ
E— it em̃ phia ꝙ caligo pturbationũ impedit intuitũ pitatis but phia trid erẽplis.ſcõo hoꝛtalnos ad fugã ꝑturbationũ ibi
ma in tres ᷣm tria ex? q̃ patebũt. Dicit bmSidera 5di is nubibo· i.obſcuris nubibenullũ lumẽ pñt infũdere ad Tũc ponit ſcðᷣm ex. Si turbidus auſter. i.obſcurꝰ ven s mare. miſceat.i.cõmiſceat cũ ſ cenoqð ẽ in fundo · etuʒ vnda maris dudũ.i.pᷣus · vitreg.i.tranſparẽs ad modũ
maris.i.feruoꝛẽ ·tũc Vndd n us vi is.ſerenis ·i.claris dieb. mox.i.ſtatim ſup? illa aqua facta ſoꝛdi
vitri· pari.ſilis da ꝑ flatũ venti re nõ potẽtib penetr
qui dealtib mõtib vagat· i diſ currit.ille ſepe reſiſtit/i.reflecti rupti lapidis. rupe.i. de monte. Pota ſilitudo quã pbi
ctione ſoluti: ſaxi:i acere pꝛopt᷑ interp
ſoluto ſceno.i·eleuato iuto· obſtat. i.reſiſtit. viſibvi⸗ oculis are vndã maris. Tũc ponit tertiũ exn. Zmnis. i.funus
t.obiſct.i. oie⸗
icut ſidera ↄſueta nobis lucere ʒ ierrã illuminate celſant
5
oſitionẽ nubiũ obſcuraꝝ ſic ir ꝛllectus ⁊ rõ que lucẽt? ilu
minãt bominẽin cognitiõe vitatis impediunꝰ aligine ꝑturbationũ ota
—
mne tisre ns ſen bn lgin ¶o mala nsi ſufici nzr relye tum 6 o ie nus uhele jre ſn ine lin Aöh

uuunni ndindole nciu dũ ſcðt erẽdli nit lapv eeh— umum ei is. ſed ſim obſtat viſi are⁊ vid icut aqua Condiun Tu litudo ter tꝑaliũ ſtari qetus nõi ſi turha ms lere pů— ſivi tetẽplt ienreliren eu ain 6* e veEru Lumi alti A e oluens ppr Fa S ne claro 8 mõtib ẽs de wrdihst arpe— Trami ro! ecto tram libere — pere callem amitererto erte 6 e hetimoren Baudiapelle e 8 e— itur — Vi aMit ugato non imp 5i uto. inct o recteiudt pedit Botlit ncta freni ubila aũtrõ acu 68 5 bſtat en— 2 mens ẽ iu eine⸗ Qu ſarũ ec vbi regnã in nbe suns Si ie füetperaeluran ae gen ½ tis recto ꝗ cogni 18 cernere.i hoꝛrat tpe.i 3 moles la rupes eſt nis ecto trami gnitiõe E ere.i.vi ad fugã p monte. apidea ſi ne vneen le.repell greculieſ caro l b una. nece ꝛẽ ſpe def egaudi deſt viã l 5o dort uneite de futuro ſp* Srbntenee que ebeh ⁊tufu Lir race ee eetetnte 6. —— mS uffici— les adq ectũ rõni mot? 1turo b.gaudiũ eni„ ns nubchulü umne n ſie ad q̃s oõ rõnis iudi ticule ſ ono. dol udiũ d 8.* c Siubidus du rel eei iciũ imp enſiriueſi oꝛ de pñti epñt 2 pectu bo elrelpect is paſſi ucunt᷑. pediẽs E ub fantaſi malo n rape bnuple ee uot aſe mot. m n5 ectu malia Nel reſj pes ontvel mal ⁊ doloꝛ 5es ——— zeieſelnie eieſpert umalt keene eſt de ulreb ie— mins bono. Si 2 ml Sreibsen hee— ee eertenee S Sen ineiet — enin Beraiterß hn5 grheer epee ep pallõel — eririh u iecelenſsai ernen te eceeinein uleer ene ureßenlie einpee moẽytuoſi diũ tũc b Waaer pñ iteee ad deũ oꝛdi iozdinans qrle
etrum ſeptimum

Piber ſecundus
ptñ eſt. Initiũ ſapie timoꝛ vñt. Et idẽ Richar. dicit. Pꝛima vᷣtutũ ples ſine qua ceteras hẽre nõ põt eſt timoꝛ beP ſpes vt dicit idẽ Richar· efficit᷑ oꝛ dinata ſi de indulgẽtia venie generat. Vnde dicit vee⁊ abſq; dubio. quãto qntoq; vehementiꝰ de ſuo reatu interno doloze afficit.tanto cer
ſecurioꝛ ꝑ ſpem ð intelligentie venie effici᷑. Simitridoloꝛ ẽ ÿtjo e eeeeeete S eeen nen , nteiehkieei p. Hirẽſe qeſta taciturnitate collegit ſic exoꝛſa?
cundus lib 2
ten auebe d. Si penitus egritudinis tue cauſas
ie que ↄtinuatur 2ſrf 4
. ur pcedentem hapitumq; cognoul foꝛtune pꝛoꝛis 3
in hñc moduʒ. poſt—— 7£
phiain hmolib. fee deſideiq; abeſcis ea tiñ animi N P 2— 4—
inueſtigauit cãs ra gatf eleginfmitan tul ſtatũ ſicuti tibi fingiſ mutata ꝑuertit PB in hoc ſcðᷣo ꝓce qu ad eius curatonẽ.pᷣmo adhibẽdo ſibi remedia leuia.ſecũdo remedia v lidioꝛa in iibꝛis conſequentib hunc eñ modũ medicãdi phia ꝓmiſit botuo Et diuicitiſte liber in.xvi. ꝑtes. quia ſun ꝰocto ꝓſe ⁊ octo metra huius ſecun di.que partes patebũt.quid aũt Pꝛima ꝓſa diuiditur. pᷣmo oſtendit boeti reſumit vnã cãm doloꝛis boetij.ſcðᷣo phia ponit q̃ndã ectũ foꝛtũe·tertio ex cuſat ſe de quodã. quarto tangit opoꝛtunitatẽ me dendi boetiũ qͥnto ꝓcedit ad leuia medicamẽt eiꝰ.ſcðᷣa iblSjnrelligo itia ibi Sʒ vt arbitroꝛ · qᷓrtà ibi Sed cpᷣs eſt. qͥnta ibi Quid eſt igitur o hõ Pꝛimo dicit Poſt hec que dicts ſunt phia obticuit.i.tacuit · pauliſp·.modicũ. atc ꝓ⁊.vbi.ipoſtq;. collegi i.intellexit · meam attentionẽ.i.di tio.exoꝛſa ẽ.i.incepit loqui.ſic. i.taltcer. ſiꝙ qꝛ· ego cognoui cauſas.i.rationes radicales.?ꝙ?⸗ ſabitũ.i.diſpoſitionẽ. cue e ritu dinis ideſt intirmitatis ·tu poeri tabeſcis.i·triſtaris affectu. q; ꝓ et · deſiderio pᷣoꝛis foꝛtune que fuit tibi utata.i.variata apud te peruertit.i.mutauit. ſtatum i
—
ſpera. ea foꝛtuna mutarã.i·nnn te mute animi ideſt tuementis ſicutitu tibi fingis · ¶ Notanduj oetius animo deliberato verba philoſophie
eſt diſpoſitionem tui anun ꝙ phia poſt pᷣdicta obticuit vt b colligere poiſet ⁊ ſibi reſpondere.qu ytilia moꝛa tutiſſima eſt. Deiiberandum eſt din qucqut nel diſcute quid audias
tanqᷓ; laſſata ex queſtionibus pus—— bus Curdinalibus· Hon femper inlactu ſis/ſeq nterdum animo tuo requiem dato ⁊ requies ila plena ſlt ſapientia. ¶Rot⸗ de bocqð dicit modeſta ac
ia m Senecam in ꝓuerbij s. Deluberars q faciendum elt. ſe⸗
in qualibet parte agatur ſimiliter videbitur us quid phiaegerit p oit pᷣdicta.?
Z.i.diligentiã. modeſta taciturnitate.i.tpato ſilen
ꝛoba quid credas. Etideo philoſophia obticut moris· Vnc Seneca in libꝛo de virun⸗
ira tur S tamen
neſa·
Int ijf
cp
6
69)1
ſii lil h ripi tez. fett eij w ihic tutn pin mün Po ge wih ſii

ſ bec pauliſ uultgeu biatennonen men
gb
urnitate collgticg tus egnudnkiuu cognoui fonune
abeſustij
t nbi fingiſ munn
ibi remedileuu.ſcilm modũ medicidi phupu mrocto ꝓſe ⁊ octo— arte agatur ha ponit qndã effectů ſi tunitate medendi boenid go ina bi S warbin ohd. pumo didt modicũ. atc;
Pꝛoſa prima
turn Late. duplex eſt taciturnitas. quedam moderata.alia fuperſua.o b. derata tatiturnitas eſt quando Scetur qua n do tacendum eſt de qud loqui
tur Seneca.i. pꝛouerb· dicens. Tene ſemper vocis ⁊ ſilentij temperamentũ.
tamen in hoc libentius incumbe vt libentius audias qᷓ; uee. Dut enim o tacetur cum io⸗
neſcit tacere. neſcit loqui.¶ Superflua taciturnitas quan
tius in ſtatu miſe⸗
re nititur blandiſimam familiaritateʒ nendn caragn⸗ efte p ren tanimum peruer⸗ erercet. Sum intollerabili doloꝛe con ſahnun peer⸗ gnanimus enimeſt
fundat eos quos inſperata reliquerit.
contru diffoꝛmes
inſultus foꝛtũe vna Cuius ſi naturam moꝛes ac meritum nni
3„ ria militat ÿᷣm Al⸗ reminiſcare. nẽchabuiſſe te in ea pulcꝝ hamut udl⸗ 7 ethicoꝝ Et Sene⸗
aliquid. nec amiſiſſe cognoſces.
argumeutum compoſite mentis exiſtimo poſſe conſiſtereꝝ ſecum moꝛari. ota ꝙ ph ia dicit foꝛtunam eſſe mutatùm circa Boetium ſicut ipſe fingit.
ca in epiſtolo ad lu
cillũ dicit. Pꝛimũ
hoc dicit ꝓ tanto.quia hm rei veritatem foꝛtuna nõ erat circa ipſum mutatg
ſicut phia infra ꝓbabit. ¶ Intelligo mulrifoꝛmes. Hic pkia ponit quendam effectum foꝛtune dicẽs
ego intelligo ideſt cognoſco.multifoꝛmes fucos ideſt deceptiones illius ꝓdi
ßi ideſt foꝛtune.⁊ eouſq; ideit tãdiu.ſ ipſa foꝛtuua exercet blandifimã fami iaritatẽ cũ his quos nitit.i.aboꝛat·eludere.i.decipe. dñ.i. donec. fũdat id
eſt ꝓtrahat.intollerabili doloꝛe eos quos foꝛtuna inſpata.i.ſine ſpe.relique⸗
rit..dimiſerit. cuiꝰ.ſ. foꝛtuneſitu boeti reminiſcare.i.recoꝛderis.naturã mo res. AcPeriam⸗ meritum ideſt dignitatem.nec etiã cognoſces te boetiũ in es foꝛtuna ha huiſſe aliquid pulcrum nec amnſiſſe.⁊ per conſeqnens de amiſſiõe
eius nrhii eſt dolen dum.ſ Nota ꝙ pꝛodigium eſt miraculum pꝛe er folituʒ
curſum naturepꝛoueniens.⁊ diciur pꝛodigium quaſi poꝛꝛo ꝓducẽs hoĩes in adnurationem. Vel Em Hug. ꝓdigium eſt monſtrum ad vaſtandũ pa⸗ ratum dictum a ꝓdigo gis quod eit vaſto ſtas.Foꝛtuna aũt dici põt ꝓdigiũ Dꝛimo· uia ducit honnes in admirationẽ eo ꝙ bonis mala ⁊ malis bona tribuit. Vel dicitur ꝓdigium ſecundo modo.quia vaſtat animum hominis Pꝛoſpera enim foꝛtuna vaſtat animũ hominis per nimiam ſolicitudinem.
aduerſaper nimiam deſ olationem. ¶ NHota fucus in vna ſigniſcatiõe ðꝛ coñ loꝛ ſuppoſitusjnaturali coioꝛi. ⁊ pon᷑ ꝓ deceptione · qꝛ talis coloꝛ decipitvi
ſũ cũ facit mulierem defoꝛtem apparere pulcram.¶ Nota ꝙ foꝛtuna ſua fa
knilia ritate decipit hominem ⁊ↄfundit. qꝛ ðᷣt Senẽca in lib. deconſ ola. filh
k
quendum eſt ð qus
Intelligo multifoꝛmes illius pꝛodi/ teecenn
gij fucos.⁊ eouſq; cum his quos elide. Bota ꝙ Boe
33 1

Mye. Nemint adnerſa foꝛtuna ↄmin uit niſi qnẽ fecunda decepit· Et diciein nerbijs · Foꝛtuna quẽ nimiũ fouet hũc ſtultũ facit. Foꝛtuna nulli ſemel ehß tenta ẽ · Foꝛtuna vitrea ẽ. dũ ſplẽdet frãgit᷑. Et ſeñ iijepła dicit · Heminẽ eo dꝛtuna ꝓuexit vt nõ ti iiiminarequantũ ꝓmiſerat noli huiꝰ tranquillita⸗
nor haud mnritü.i. em̃ pñtem quoq; bla dientẽ vjri
S
ti ↄfidere. memẽto ꝙ mare euert ⁊ eodẽ die vbi luſerũt nauigia abſoꝛbentur ¶Sed vr arhitro: hand. Hic phia er Sʒ vt grbitroꝛ haud multũ tibi hecin cuſat ſe dequodam 7* dicena. Sʒ vt ego mẽoꝛid deuocarẽ ab oꝛaueri. So ebas phia arbitꝛoꝛ.i.opi
7
F— busi nõ multũ. laboꝛaue, 5
rim reuocare.i redu ceſſere Vbis; eãq; de nr̃o aditu Plãtis
rcere.tibi hec ſup · Pᷣ⸗
ietademorlh, inſe ectabare ſententijs. Veꝝ ois ſubita
tune imemoꝛiã· eni
arſteeees mutatio rerum non ſ ine quodam qua⸗
enreeribn ſi conflictu contingit animoꝛum. Sic
ſdẽ etiã blandientẽ
inceſſere.j. arguere. We+ Iiltiaſpißbis factum eſt vt tuguoq; pauliſper a tus Fp ⁊ mnſectabarep t litat te ſie—
nã denf̃o aduu idẽ
nia in oꝛmatõe platis.i·ꝓnũciatis ſentẽtijs veyꝓ ſʒ. oĩs ſubita. i.feſtina mu tatio nõ ↄtingit.· aduenit ſine quon qã ↄfüictu · iturbatòe aioꝛ. ſic.italii fa⸗ gů eſt.ſ.de te· vt tu diſceſſeris pauliſꝑ id ẽ modicũ.a tua tranqͥllitate.i.a tua
mẽtis quiete. ¶ Nota ꝙ ſapiẽtis ⁊ magnanini eſt 5 foꝛtunã ↄſtãter militare nõ puſillo aĩo ſuccũbere. Vñ ſenecg in li. de elemẽtia? icit. O magnos vi
ros qͥ maligne foꝛ une ſuccũbere neſciũt.⁊ aduerſus res ſue vtutes exximentã faciũt. Nã ᷣm areß̃. Lethi. Sapiẽs ſcit bñ ferre foꝛtunã. qꝛ hʒ ſe ſine vituperio ſicut terragonñ. oꝛpus eniʒ tetr/gonũ quocũch ꝓ citur firmiter ſtat ſic ani mus ſapietis ↄſtãs ꝑmanet quacũq; oꝛtuna iminẽte. ¶ Votaꝙ quies ani⸗ mi ſit ꝑ ſedationẽ paſionũq cauſatex oꝛdinatõe rõnis cũ deliberatõe ſed ſu
bite mutatiõis pᷣueniũt deliberationẽ rõnis.ideo mutãt ⁊ rurbãt aim ꝓptet
qð dicit ppia Sis ſubua muratiorer nõ ʒtingit ſine ↄflctu aĩioꝝ· Sʒ tp̃ð ẽ paurire tealiqͥd. Hic phia tãgit opoꝛtunitatẽ medẽdiiᷣm boe
—
nũ dicẽs. Sʒtpᷣs eſt.i inſtat te boetiũ haurire.i.recipe. ac etiã deguſtare ali uid molle.i.facile.atq; ꝙ.⁊ iocundũ.i.delectabile· qð ſup · leue vel velectabi ⸗
ſetrãſmiſſum ad infioꝛa · ¶.tui ai.fecerit vrã validioꝛibꝰ hauſtib·i.foꝛtioꝛibre
medijs.igi?p 5 ſuadela, pſuaſio rethoꝛice dulcedis.i.rethoꝛice oꝛnarꝰ aſit
i·pñs ſit:qͥ Ithoꝛicaꝙ cedit t̃.i.folũmõ tũc recto calle.i. ĩcta via · cũ ñ deſerit.
derelinqͥt · noſtra inihituta.i.documẽta Cũq; hac ſ.rethoꝛica.muſica.i. ars
metrica. vernacula id eſt famula noſtri laris id el/ noſtre domus ſcilicet aſſit
⁊ ſuccinat id eſt decantet nůc id õaliquando lenioꝛes modos id ẽ faciioꝛes .
—
ſopl tho rici mul Se deß at

0c
vM
cic;de noanz
ſeutentijs. Ac cisi um non ſinequodnt
ontingit anmn t tuguoꝙ ai
N te diſceſſeris.
dis vep pſ ois it ctu.i turbatòeaioꝛi. icr e modici. à ua m unini eſl Zfꝛtunã ↄlit nh de elemẽta vict. Om
⁊aduerſas res ſue ʒtut& iſeneſotun nhſelne cüic puchtinun ami tderõms — mutãt⁊ rurbit
verl s. ⁊ nunc id eſt aliquãdo grauioꝛes i f Frh inuitat duas ſcieniias ad curationẽ boetij.ſ.reth
N
nota g ppilo⸗
0
oꝛicũ ⁊ muſicã. Re
nqua vtitur rationibus perſuaſiuis retho itat ratione pꝛoſe in qua vtitur rationit retho ae ertne adoꝛnatis. Muſicam inuitat pꝛopter metrum.nam ſicut in
Sed tempus eſt haurire te aliquid ac
deguſtare molle gti; iocundum. quod ad interioꝛa tranſiniſſum validioꝛibus
hauſtibus viam fecerit. Aſſit igitur re⸗ thoꝛice ſuadela dulcedins. que tũc tã/
tum calle recto pꝛoceditcum noſtra in ſtituta non deſerit. Cüch hac můſica la
ris noſtrivernacula nunc leuioꝛes nũc grauioꝛes modos ſuccinat. Quid ẽ igi tur o homno qð te imeſticiã luctide⸗ iecit. Nouuz credo aliquid inuſitatũq; B vidiſtTu ſi foꝛtunam putas erga te ef 5 ſe mutatam erras. Ni ſemꝑ eius mo/
res ſunt iſta natura. Seruauit circa te
minũ per ſuadentes non eſſe dolendum de aduerſitate fo
muſica vtimur arſi ⁊ theſi.i.concoꝛdi eleuatione ⁊depꝛeſſione vocis.ſic ſimi
liter ĩ metro vtimur eleuatione. quando pꝛoducte ſillabe ele uantur.⁊ vtinzur de pꝛeſſione qñ bꝛeues ſillabe depꝛimũtur qdam concoꝛdiaꝓ poꝛtionali. ¶ Nota dicit tullius i pꝛohe mio rechoꝛice ſue ꝙ eloquentia ſine ſapi entia plerũq; obeiſe poteſt nunqᷓ; autem pꝛodeſſe. cum igitur rethoꝛica ſit ſcia eio quẽdi oꝛnate. ipᷣa ñ pꝛodeſt ine tia.ideo dic̃ pßia rethoꝛica tũc pꝛoce dit recto calle quan do non deſerit na i ſtitura ã ſũt iſtituta ⁊docum̃ta ſapiẽtie Quid eſt igitur o omo. Hic philoſo phia adhibet boe⸗ tiv leuia medicamẽ ta vbi nota ꝙ leuia medica mẽta ſiuere
maiia dicũt᷑rões ſůũ pte ᷣm cõ̃em vfũ ho etune. Remedia au
c: oi e ſun cõmunẽ opinionẽ hoim oſten⸗ alidioꝛa ſunt rationes queſ tcontra cõmunẽ opi 2 quid ſit ſummũ bonũ? in quo conſiſtat. ⁊ quo modo ad pm ꝑuenia
Tertiamibi. An vero. Quartam ibi. Quiaſi nec. equo ⁊c̃. ¶ Pꝛima ratio talis eſt. Nullus in meſticiam ⁊
2
u e tatü⸗ ẽaliuuid nouũ vel inuſitatũ. ꝗᷓ eiusmutatio nullum debet deijcerei 66 o
pote imilia. Pꝛimo ergo oſten⸗— Iꝙmali ſunt impotentes? boni potentes ⁊ ſin go non eſſe dolenn de foꝛtuna. quia ſeruat pꝛopꝛiim naturã circg ip⸗ ſum.⁊ ho c oſtendit quinq; ratiombus ꝑerſuaſiuis. Scðᷣam ponit ibi.ſi vas S Auiaſi nec. Quintam ibi. Peſtremo
luctũ deijcitur niſi
pꝛopter aliquid nouum vel duſitatũ ↄtingẽs circa ip̃m · ſʒ mutatio foꝛtũe nõ

.* 3*
rem. Dicit ergo in littera. Igito homo id eſt tu boeti quid eſt ill iecit id eſt pꝛoltrauit te in meſticiam; pꝛoĩ luctum. 6 philoſ ꝙtu boeti vidiſti aliquid nouum.c pꝛo⁊ inuſitatum id eſt incõſuetum ſup
ple contingere circa te.tu boeti putas id eſt eſtimas ipſam foꝛtunã eſſe muta
tam ideſt peruerſam a ſua natura.erga id eit circa te erras id cſt falſe eſtimas
quia hi ſemper ſunt etus moꝛes iſta eſt
natura eius · ꝙ nů W 3 dr Pꝛopꝛiam potius in ipl a ſui mutabili/
peraipſa foꝛtũa ſ⸗ 8 6 — tate conſtantiam. Talis erat cum blã/
uauit circa bi broonam conlan, qlebatur cum tibi falſe illecebuis felici
tiam in ipſa ſun mu⸗
ihtetehethun tatis alluderet. dẽplchendiſti cecinu/
conſtantia· talis em
v lalicet nutebi minis ambiguos vultus. Que ſeſtaq vaegt alijs tota tibiꝓꝛſus inoiuit
s cum tibi blandi cbaturid eſt adula huc batur.cum tibi ail
—
dcret illecebꝛis id eſt delectationibus depꝛehendiſti id eſt cognoſti.ambigos vultus i dubias facies ceci nu⸗ minis id eſt cere dee foꝛtune que ſcilicet foꝛtuna adhuc velat id eſt occultat ſe
ſe id eſt ſeipſam alijs ſupple hominibus tamnen aplaudendo eis
te ipſa tibi tota innotuitid eſt maniſeſta eſt.pꝛoꝛlus id eſt omnino ſciicet⸗ ſperitate ⁊ aduerſitate. ¶ Nota ꝙillecebꝛa bꝛe. eſt delectatio carnalis illicitã poiem alliciẽs licet inueniatur pꝛo quacunq; alia delectatõe⁵¶ Nota ſiẽ beſts vel auicula vel piſcis delectationis ſpe decipit᷑ſic homo delectatione ꝓſperi⸗ tatis foꝛtune fallaciter irretitur · Vnde Seneca · vij epiſtola · Clamo vitale quecunq; caſus tribuit ad omne foꝛtuitum bonum ſuſpicioſi pauidiq; ſubſi ſtite.· Nam fera ⁊ piſcis ſpe aliqua oblectante decipitur. ¶ Nota delectatõnes foꝛtune ſunt falſe. Hamn ſecundũ beaſum Auguſtinum. Pꝛoſpera huiꝰmun di aſperitatem habent veram iocunditaten falſam certum doloꝛem incertaj oluptatem. ¶ Hota philoſophia appellat foꝛtunam cecum numen · Hugu io dicit ꝙ numen eſt virtus dei vel ipſe deus vel dei poteſtas vel maieſtas.
Pic autem accipitur pꝛo dea. quia antiqui foꝛtunam colebant pĩo oꝛ
Vota ꝙ foꝛtunam dicit eſſe cecam. dicit Tullius in libꝛo de amicitia. tuna vt medicus ignarus multos ercecauerit:non ꝙ ipſa ceca ſit. ſ ed eos ce⸗ tos plerumq; efficit quos complexa eſt¶ Nota ꝙ foꝛtund antiqͥtꝰ depigebat
Dduplicit rõte.calua.⁊ capillata· ꝑ caluã deſignãdo aduerſitatẽ ꝑ capillataã
pſperitatem ergo dicit philoſophia. depꝛehen diſti ambiguos vultꝰ foꝛtune Siꝓbas vrere moꝛib · Hic ponit ſcðᷣam rõem q̃talis ẽ deilliꝰ amiſſione
nð eſt dolendũ qð ẽ ꝑnicioſum ⁊ qᷓ habito hõ nunq; ẽ ſecurꝰ foꝛtunaẽ hmõi vrtãgit in liaᷓĩc̃. Dicᷓ· Sipbas.i apꝛobas foꝛtunã vtere moꝛcyei;ne jrarei.ↄq̃rar/·ſi ꝑhoꝛrel eis.iptimeſcꝭ ꝑridiã eiꝰ.ſpne at; abijce foꝛtunã lu entẽ.idẽdo infercntẽ ·tibi ꝑnicioſa.l·dãnoſa Hã foꝛtuna d nic ẽtubicau
falſe ſelicitatis id eſt pꝛoſperitatis· u
ſui ue quit

potusniyhſunu ntiam. Talis eman um nbifulleilechtt deret. delchnüa
biguos vulus Qut
alijs tota nbipis h Kictarisilclyuh vultus iduſt dubias ſutt
n ſottuna adbuc Mlatdiuvn
s tamen aglaudendosßi ct pꝛoꝛlus id ct omnm? dea——— cm un ectato derpil · ic bomo delecu e Scneta. vi epitola· Q uum bonum ſuſpicioſipau ecrnte decpitur. ¶ Kotn di⸗ um Auguſhnum. Pꝛoſpers uten k um cerum doldie nſpꝛrunam ctwn nm⸗ ꝙl des vdapotchus v duu Lulus n kdꝛo dein welſſe ꝙ ſoꝛunꝰ m ave e
moleſte ferres ſi tanqᷓ; perditurus ha buiſſes ¶ſ An vero tu pꝛecioſam eſtimas. Hic p nem que talis eſt. Illud non eſt putandum pꝛecioſum ⁊ charum quod non l eſt manſurum ⁊ ſuo receſſu eſt afflicturum.ſed foꝛtuna eſt huiuſmodi.ergo nõ y eſt reputanda pꝛecioſa ⁊ chara.⁊ perconſequens non dolenduʒ de eius amiſ⸗ ſione. nec ga udendum de eius poſſeſſione. Vnde dicit in littera. Vlero pꝛo 5 M ſed an tu eſtimas felicitatẽ ahiturã.i.receſſurã ſupple eſſe ᷣcioſam. ⁊ foꝛtuna pñs eſt chara tibi nec eſt fid ra meroꝛem · quaſi dicer ¶ſ Nota ꝙ appellat foꝛt vel eſt pꝛoxima felicitatij tingit eſſe felicem ſine reh telligendum de felicitatꝭ;
2
3
Sihꝛobas vtere moꝛibus ne queraris Si perfidiam pethoꝛreſ cis. ſperne at/ q; abijce pernicioſa ludentem. Nam que nunc meroꝛis tibi cauſa tanti ẽ hec eadem tranquillitatis eſſe debuiſſet. Reliquit enim te. quum non relicturaʒ nemo ynq poterit eſe ſecurus. Supe i pꝛeciofim eſtimas abituram feli cittem ichar tibi eſt foꝛtuna pꝛeſ ens nec manendi fida et cum diſceſſerit al/ latura meroꝛem;
—
ſa tanti meroꝛis per ſui abſentiam.hot debuit eſſe tibi cauſa tranquillitatis id eſt ſecuritatis per ſui pꝛeſentiam ſed non fuit· enim pꝛo quia foꝛtund reli⸗ quit te quã non relicturã nemo vnq; poterit eiſe ſecurus. ¶ Nota circa hoct ꝙ dicit ꝑnicioſa ludentẽ dicit Señ. Tudit foꝛtuna cũ ſuis moꝛih⁊ que de dit aufert.⁊ q̃ abſtulit reddit. nec vnqᷓ; tutius ẽ illã experiri qᷓ; cũ locum iniu rie non habet. No ta ꝙ ſecuritas maxi me hoĩem delectat
pꝛopter qð eſt appe⸗
epla. Nec me res vl
la delectabit lic; ſit
eximia ⁊ ſalutar q; ꝙ mihi vni ſecurus
fum. ¶¶ Nota ꝙ pꝛo ſperitas foꝛtune nõ reddit hoĩem ſecuꝝ qꝛ dicit Señ. Mũe ra foꝛtũe amica pu tat? inſidie ſũt qͥq; veſtrütutã vitã age re volet.qᷓ;plurimũ
põt foꝛtune bñficia
deuitet.in qͥb miſer rimi fallunt᷑. Habe re putamus hono⸗ res in pꝛecipitia cur ſus iſte deducit.
¶¶ Nota Señ.in de remedijs foꝛtuitoꝛũ
xonerauitte foꝛ⸗
tuna ſi intelligis.⁊ tutioꝛe loeo poſuit.damnum putas remediuʒ eſt. clamas ꝙ opibus expoliatus es.tuõ vitio iſta tibi iactura tai
n grauis eſt non tam
hiloſophia ponit tertiam ratio⸗
—
amanẽqi.⁊ cũ diſceſſerit eſt allatura.i. adductu⸗ debet eſtimari ꝑpꝛecioſa. felicitatẽ. qꝛ ᷣm Ariſtote.foꝛtuna vel eſt felicitas n libꝛo de bona foꝛtuna dicit Ariſto.ꝙ nõ cõ̃ rterioꝛibus quaꝛũ foꝛtuna eſt dommna.⁊; eſt in olitica ⁊ non ſpeculatiua q̃ ↄſiſtit in actu ſapienite
F uij

Nota foꝛtuna diſcedẽs inducit meroꝛem.qꝛ dicit Señ · in li. de tranquilli tate animi. Letioꝛes reliquit quos foꝛtuna nunqᷓ; reſpexit q; quos deſeruit.
Et Sep dicet ꝙ infeliciſſimũ genus infoꝛtunij eſt felicem fuiſſe. ¶ Qð ſinec arbitrio retineri. Hic ponit q̃rtam rõneʒ que talis eſt. Zlnt
eit indiciũ fuure miſerie nec eſt chaꝝ nec pᷣcioſum nec ꝑ ↄñs de ipſo do
foꝛtuna ẽ huiꝰmði ſicut tangit in l̃a⸗ vnde dicit ꝙ foꝛtu na nec poteſt retine ri.i.ha beri.ex arbi⸗
trio.iᷓᷣm volũtatẽ
⁊ ipſa fugiẽs.i.rece dens.facit calami⸗ toſos.i.miſeroſ.qͥd aliud ẽ ſupᷣ foꝛtuna fugax qᷓ; qðdã in⸗ diciũ.i.ſignũ future calamitatis.i.miſe rie.em̃ꝓ qʒ · neq; ſuf ficit intueri.i.inſpi⸗
cere illud qð ſitũ eit
i.poſitũ ẽ añ oclos. i.qð pñs eſt · verũ ꝓ ſed.pꝛudentia.i hõ pꝛudẽs metit· i mẽ ſurat.exitus ·i.fines reꝝ ·;p et.eadẽ mu tabilitas.i.inſtabi litas.in alterutro.i
Quod ſinec ãibitio retineri poteſt calamnitoſos fugiens facit. Quid ei liuqfũßar q; future quoddam calam tatis indicium. Neq; enim quod ante oculos ſi üm eſtzſi imceretiituen. ve⸗ nun exitus ptudentia inetitur. eadõq in alterutro mutabilitas. nec foꝛmidã das foꝛtune minas nec exoptandas cit eſſe blanditias oſtremo equo ani mo toleres.opʒ quicquid infra foꝛtune
in aduerſitate⁊ pſperitate nec facit minas.i.inſidias foꝛ
tune eẽ foꝛmidãdas ideſt tmẽdas. nec facit blandicias eſſe cooptãdas.i· dẽ ſicerandas. ¶f Vota calamitas ẽ miſeria cũ aliquis nihil habet nec in re net
mn ſpe·⁊ eſt dicta a calamo qͥ eſt vacuus ⁊ inanis · ¶ Nota ꝙ nõ ſufficit ſ oluz
intueri pñtia ſed etiã futura· q? tʒ qñq; pᷣma ſalua fiant iudicia, vltima tñ al terius ſapoꝛis inqnamẽta ꝑmanebũt· hec in fine de diſciplina ſcholariũ Et Tullius ſcðᷣo rhetoꝛice ðt · Errãt qͥ in ꝓlyis oẽs foꝛtunss putant effugiſſe ſa xienter cogitãt. in tꝑibꝓſperis cauſas aduerſas refoꝛmidãt. Et Señ. in de ijttuoꝛ vᷣtutib cardi.ðᷣt. Si pꝛudens es aius tuus trib tꝑib diſpenſet᷑ pᷣſen
ta oꝛdina.futuraꝓ
uide. ⁊p̃rerita recoꝛdare · Hã qui nihil de p̃terito coßitat
xdit vitã. Qui nihil vefuturo pꝛemeditat.ꝑ oĩa icautus incedit Pone ante animã tuã mala futura ⁊ bona vt iſia poſſis ſuſtinere⁊ illa moderari.? Gã⸗ ftedus in poetria. Exempla ſyrenes habe docearis in illis. Sub melioꝛi ſta tu femꝑ peioꝛa caueto. Nulla fides reꝝ ſequitur poſt mella venenñ Et clau⸗
dit nox atra diem nebulec; ſereũ.„ Poſtremo equo aio · Hic ponit quintã rationẽ que rali⸗ eſt. Quicunq;
.
alterius iugo ſe iubmittit opoꝛtet I moꝛes eis patienter ſuſtineat.ſʒ homo
affectione tempoꝛa
liũ ſubmittit ſe iugo foꝛtune. ergo opoꝛterꝙ moꝛes foitũe
—
„
3 A gund
quc
Ne la die bi ſue
le

uin Fe cin qhu m cſtuficgugu —
—,—r
mutabilitas nec in
opʒ quicquidinfni
eitate net facit minas i n⸗ at blandicus eſſe coopti aci aliquis nhil habernu tnans. ¶ Hota ꝙnõſufft
lalua funt udias. vin et in fne de di pinadet
dẽs foꝛtuns putan? . vrcomidãt. Etᷓ
Wqun S icaus aficitur bonis exterioꝛib ⁊ mutat ᷣm mutationẽ eoꝝ ðꝛ eſſe ſubiectus foꝛtu
pꝛudenti mettnu
fae toleret. vnde ſieut iniuſte agit qui vult ĩponere legẽ dñe fue.ita vo
ens im ponere legem foꝛtune agit iniuſte. hãc rõnem p̃ᷣtendit in littera. ¶ Se
cundo declarat ðictũ ſuũ ꝑ q̃dã ſimilia.ibi. Si ventis · Pꝛio ðᷣt. P
oſtremo
ideſt vltimo dicam ꝙ opʒ vt tu toleres.i.patiaris equo animo.i.ↄſtanti aio quicquid geritur ideſt fipintra aream fdꝛtune ideſt inera mũdũ cũ ſemel ſub
—
aream geritur cum ſemel iugo eius col la ſubmiſeris. Qð ſi manendi abeun/
diq; ſcribere legem velis ei quam tuti
bi dominã ſponte elegiſtunõne iniurio ſus fuerisi⁊ impatientiã tuã foꝛtẽ exa/ cerbabis quam permutare non poſis.
Si ventis vela cõmi 5 — mitteres ng quo
oluntas peteret ſed quo fiatus ipelle
ret ꝓm ouereris Si aruis ſemia crede/
res feraces inter ſe ãnos ſterileſq; pẽſa res foꝛtune te regendum dediſti. domi ne moꝛibus opoꝛtet obtemperes. Tů vero voluentis rote impetum retinere
conaris. At omniũ moꝛtaliũ ſtolidiſi meſi manere incipit ſoꝛs eſſe deſiſtit
nicuiq; qð ſuuʒ eſt ᷣm ſuam dignitatẽ deo amoꝛẽ⁊ ob rentiam.pari ↄcoꝛdiã.⁊ minoꝛi diſciplinã. Si q famulus velit imponere le⸗
miſeris.i.ſubiuga⸗
ueris.colla.ſ.tua iu go foꝛtune appeten
do tempoꝛalia tãqᷓ; pᷣmia tuoꝝ merito⸗
rum.ꝙꝓ ſed fi veli
ſcribere ideſt ſcribẽ do imponere. legeʒ manendi ⁊ abeũdi
ei quã tu tibi dñaʒ
ſponte elegiſti.non
ne fueris iniurioſuſ
⁊ impatientia.iper tuam impatientiaʒ exacerbabis.i.argu
es.ſoꝛtẽ ideſt foꝛtu
nã quã nõ polſis ꝑ mutare. q Hota ꝙ phia mun eũ appel lat areã foꝛtune.qꝛ
ſicut ĩ area itritulã
do toꝛquent mani⸗ pult · ſic foꝛtuna in mũdo toꝛquet ho⸗ mines ·nũt ꝓſpita⸗ te ·nunc aduerſitate
rotãdo. ¶ Hotãdũ
circa ß ꝙ dicit non ne ðᷣt iniurioſus fue ris ꝙ iuſticia ẽ liber tas animi · tribuẽs
edientiã maioꝛi reue
gem dñe ſue cui tenet exhibere reuerentiã.oparet᷑ʒ iuſticiã.¶ Nota quicunq́;
ne⁊ colla ſua iugo eius ſubmittere.qʒ foꝛtuna eſt dña bonoꝝ erterioꝝ.tãl añt
¶Si ventis vela cõmitteres.
uit boe. ꝗᷓiniuriabat᷑foꝛtune volẽs ſibi ĩponere legẽ manẽdi ⁊ recedendi. Picꝓbat dictum ſuũ per quedam ſimilia.ſ. g foꝛtuna non ſit in poteſtate hominis dicit. Si cõmitteres vela ſup? nauis
ventis.tu ꝓmouereris ideſt ducereris. non quo volũtas tua peteret ideſt de
ſideraret · ſed quo flatus venti te unpelleret. Si crederes ideit committeres

ni na aruis ideſt agris tu penſares ideſt iudicares annos feraces ideſ ſ tiles.; ꝓ?ſteriles inter ſe.ita ꝙ nõ haberet illos annos in poteſtate ſu. ſimili tu dediſti te regendũ foꝛtune opoꝛtet ꝙ obtemperes ideſt obedias— ribus domine · voꝓ ſed.tu conaris.i.laboꝛas.retinere impetũ.i.curſũ i
ſime omn moꝛta liũ neſcꝭ tuꝙ ſi ſoꝛs .foꝛtuna icipit ma nere. i.ſtabilis eẽ ꝙ tunc deſiſtit. i. deſi nit elſe ſoꝛs. Sicut eniʒ nõ fimul ſtant ꝙ aliquis ſit homo ⁊nõ it rõnalis.ſic non ſtant ſimul ꝙ ſit foꝛtuna ⁊ non ſit mutabilis. ¶ Nota ꝙ ſicut cõmittẽsjve lum vento ampliuſ non eſt in poteſtate ſua duci quo vult. ſed ßᷣm impetũ ven ti ducitur ⁊ ſicut cõ mittẽs ſemĩa agro non eſt in poteſtate elus ꝙ pꝛoueniant anni fertiles vel ſte
WMetrum pꝛimũ ſecundi ſibꝛi Ec cũ ſupbaverterit icer dertera Eteſtuantis moze fertu euripi
Budum tremendos ſeua ʒijů deges . 26
Pumilẽq; victi ſ ubleüati fallax vultuʒ Hõ illa miſeroſ audit hauqͥcurat fletuſ
„5. Vltroq; gemituſ. büra quos fecit ridet
Sic illa ludit ſic ſugs ꝓhat vires
Zhagnumq; ſuis iijftät oſtentum.
Siquis viſa vna ſtratus ac felixhoꝛs.
riles. Sic a ſimili qui committit ſe foꝛtune non eſt in poteſtate ſua vt habe⸗
gt foꝛtunã ꝓſperam
vel aduerſam. ¶ Nota circa hoc ꝙ dicit voluentis rote
ꝙ antiquitus foꝛtuna depingebatur cum rota hac ratione. Nam in rota ſüt attuoꝛ diuerſitates · Vna pars eſt ſ umma. alia infima.tertia qua deſum⸗
mo deſcenditur ad imum quarta qua de imo aſcenditur ad ſummũ. Simi liter in hominibus inueniuntur quattuo? varietates · Quidam enim ſunt in
ſumma ꝓſperitate · ta
les ſunt elcuati in rota foꝛtune. lij ſunt in ſumma ad
uerſitate rales iacent deiecti ſub rota. Tertij deelinant deꝓſperitate in ad⸗ uerſitatem.tales deſcendũt de ſñmitate rote. Quartiꝓcedunt de ad uerſita⸗
te in ꝓſperitate
n.tales aſcendunt rotam foꝛtu e.vnde eleuatus in rota foctu
ne dicit. Slotioꝛ elatus. deſcencens dicit. Deleendo moꝛtificatus · deiectus
dicit. Infimus axe
natura non aſſueſci
rotoꝛ· aſcendens dirit Retus ad alra vehoꝛ. ¶ Fotag tin contrarium.nam ſi lapis milleſies hciatur ſurſũ nõ
aſſueſcit aſcendere ſurſum cum natura eius ſit deſcendere. Sicut ꝗᷓ eſſet ſtoli⸗
diſfimus qui laboꝛaret alicui auferre ſui naturam. Sic ſtolidꝰ eſt qͥ laboꝛat
foꝛtune auferremutabilitatẽ queẽ eius natura ergo dicit phia. At omnium
ſtolidiſime ·
WMetꝝ pꝛimũ ſecundi libꝛi
— Ec cũ ſuꝑba vᷣterit vices dextra. Hic incipit pꝛimũ metrum hꝰ ſchi . qð ðꝛ hyponauticũ ab inuẽtoꝛe.qꝛ laboꝛ nautaꝝ cantu 1er ſubleuatur⁊ ð metʒ iambicũa pede pᷣdnãnte.ẽ aũt iumbꝰ pes 50
hꝰmõi mett
ch
hoen
Li

eenn 4 ehenht Weebie abouu enüie . vOhlimii
mpumi aul
emendos ſeu pigi vlcti liẽ ſroſaudtbiuin — 14 1 mituſ dürs quos iu dit ſic ſugs ꝓhanin ſuis ohn ſat vna ſtratus acft erune non eſt in potetan u ſeꝛ arca bot ꝙ diat yo um rota hac ratone funi umma ala inima. terri
ad ſum demo amdan un
Etꝓ velle meo mel tibi felq; dabo.
kune tu vo animaduerte an ius.i.iuſticia poſtulet h. ¶
ũꝰ eẽ inuitã. q nihil ſibi abſtulit. pmo hᷓ fortũa oñ ꝙ nihil boe iiulteab⸗
trocheo conſtans ex pᷣma hꝛeui ⁊ vltima longa ⁊ ðꝛ metrm trimetrum lʒ em̃
hocmetrum habeat ſex pedes tñ computand o duos pedes ꝓ metro erit me
trum trimetrun. In quo metro philolophia deſcribit moꝛes foꝛtune dicens
Cñ hec.ſ.foꝛtun. verterit vices ideſtaiternationes ꝓſperitatis ⁊ aduerſita tis ſuꝑba dextra·⁊ cum fertur moꝛe euripi ideſt maris eſtuantis.i.inundãtis
, Pꝛoſaſecunda libꝛi ſecundi Peuenen
dum tremendos.i. Eliem autem paucg tecum foꝛ etneno. 3 pi fällar ſubleuatpad ne ipſius verbis äre LU uerſitate humiem b— 4 vultũ victi ideit de gitur an ius poſtulet aladuerte. Quid pᷣm̃neciᷣaaudirfe e
tu o homo ream me quottidianis agis ipaupes? ihacxis
dura quia nõ flectit ad volũtatẽ hoim.ridet.i.deridet vltro.i.ſpõtanee gemitꝰ ſp? miſeroꝝ qͥs fec ſic illa ludit ſic ꝓbat ideſt exꝑit᷑ſuas vires ⁊ ipſa mõſtret ſuis magnuʒ oſtẽtũ i.miraculũ.ſi qs vna hoꝛa ſtratꝰ iceſt aduerſitate dep̃ſſus ac felix ideſt ꝓſpi⸗ tate eleuatꝰ.q. d. foꝛtuna videt᷑exhibere ſuis ideſt hõib qͥbonis eiuſ inhiant
magnũhmniraculũ qñ aliq uis ſubito vidc mutari de aduerſitate in ꝓſperitatẽ
⁊ econuerſo ¶ Nora ꝙ foꝛtuna ðꝛ ſuꝑba eo ꝙ nullũ veret nec aduertit pꝛobi ratẽ nec maliciã alicuiꝰ ⁊ ſi vocatmoꝛe ſupboꝝ obaudit. ¶ Nota ꝙ euripus hᷣm aliqᷓs ẽ ventꝰ turbinis.⁊ ðꝛ euripꝰ qᷓſi eurꝰ rapidꝰ⁊ ẽ eurus nomẽ venti.
Scm alios aũt ⁊ foꝛſan meliꝰ euripꝰ ẽ bꝛachiũ yel ſinꝰ maris cuiꝰ decurꝰ
ſus ẽ incertꝰ ⁊ ꝓꝙter incertitudinẽ ſui curſus freq̃nt᷑ ꝑiclitant᷑ ibi naues · ⁊ ðꝛ ab ou qð ẽ bonñ ⁊ ripa q̃ſi bona ripa ꝑ ʒꝛiũ. ſicut ergo curſus euripi eſtuãtis eſt incertus ſic ⁊ mutabilitas foꝛtune. ¶¶ Nota ꝙ de opatiõefoꝛtũe qualiter hos eleuat ⁊ hos depᷣmit loqut᷑· Zlanꝰ in anticlaudiano dicẽs Pꝛecipitẽ mouet illã rotã motꝰq; laboꝝ Nlla qͥes claudit nec ſiſtũt ocia motu Hos pᷣmit hoſ
eleuat hos deijcit erigit illos Cogit ⁊ ĩ varios hoiĩes deſcẽdere caſus. Et ſa⸗
marieñ. al pau.hein. Quicqͥd agas dcqͥd dicas qͥcqͥd patiaris Nõ facis vt re trahas que mea dertra trahit B ergo pᷣmatũ venerandaq; ſceptra tenebo. em tihi 6 Pꝛoſa ſcða ſcõi libe Ellẽ aũt. Hic icipit ꝓla ſcða hꝰ ſcpiin q̃ phia ꝓhat boe.ñ eẽ ↄq̃renqũ ð foꝛtũa.qꝛ nihil ſibi abſtulit.⁊ itroduẽfoꝛtunã alloq̃ntẽ boe.⁊ diuidit᷑qꝛ
pmo pſuadet boe. itroductionẽ foꝛtũe.ſcðᷣo irroduẽ eã ibi.qͥd tu o hõ. Pꝛid
phia ðᷣt. O boeti ego phia vellẽ tecũ pauca agitare.i.dilcutere vᷣbis ipſiꝰ foꝛ ne t ertean ius.i. Nota ꝙ ſilitudo õo⸗ nis qñq; generat faſtidiũ iõ qñq; ip̃ᷣam opʒ mutari. Eñ tulliꝰ q̃rto li.rheto.
vict. Sermonẽ in dicẽdo cõniutari opʒ vt facile ſacietas varietate vitet᷑.iõ ſ5* h variat oꝛõnẽ ꝑ itro ductionẽ noue ꝑſone vtẽdoꝓſop opeya q̃ fiꝰa tul⸗ 10
vocat ↄfoꝛmatio · pſuadet ig phia boe ĩtroduc:iõʒ foꝛtũe ðᷣt Tellẽ aũt. Quid tu o hõ. hic phia itroduẽ foꝛtunã alloq̃ntẽ boe.q̃ oñdit q̃rimoniaʒ

ſulit.ſcðo q̃ndaʒ rñſionẽ boetij excludit. ibi · An tumoꝛes Pꝛimo facit qð
dictũ eſt ſcorũdet tacite queſtioniibi. Zin ego · Pꝛimo dicit foꝛruna ad boe tiũ. o tu hõ qͥd agis.i.vexas vel facis me reã quotidianis.i.aſiduis quereis
q. ð acerenð deheres quãtibrfecimꝰ iniuriã. q. nullã.q̃rua boraub. de⸗ traximꝰ.q.· d. nulla. ↄtẽde mecũ in udicio de poſſeſflone opũ ⁊ dignitatũ co
rã quocunq; iudice ⁊ ſic mõſtraueris ali
qͥd eſſe pꝛiũ hoꝝ bo
noꝛun cuiuſq; moꝛ talium ego ſpõte cõ cedam tibiea que re petis fuſſſe tua.ꝙ au tem nõ ſint tua nec glicuius homis pꝛo pꝛa.pꝛobo tibi · q? cũ natura pꝛoduxit te ð vtero mr̃is ego ſuſcepi te nudũ ⁊ in opem. id eſt carentẽ omnibus rebus · et ſoni te meis opibuſ x ego pꝛona.i. pꝛð⸗ pta educaui id ẽ nu triui te indulgentiꝰ id eſt clementius fů uoꝛe id ẽ gratia mea quid te nunc facitĩ patiẽtẽ ñi.i. nos quia ſi boetiꝰ a pᷣn⸗
eipio nõ fuiſſʒ nutri tus ꝓſperitate foꝛtu
ne non fuiſſer impa⸗ tiẽs ð amiſſioneeiꝰ Et ſubdit. Ego cir cũdedi te affluentia ⁊ ſplendoꝛe omniuʒ bonoꝛum q̃ ſũt mei turis ·i·ptãtis. hunt aũt libet id eſt placʒ mihi retrahere ma⸗ num tu habes gra⸗ tiam id eſt mihl re⸗ ferre grates · tan; vſus alienis nõ ha pes ius querele tã q; tua perdideris
querelis. Quã tibi fecmus iniuriam. Que tbi tua detraximus boa. Quo/ uis iudice de opũ dignitatũq; mecum poſſeſſione ↄtẽde. Et ſi cuiuſdã moꝛta liũ ꝓpꝛiũ qͥd boꝝ et mõſtraueriſ.ego ea
— f. tua fuiſe qᷓ repetis ſpõte ↄcedã. Cuzte
X+ 4. ℳ
mãtris vtero natura ꝓduxit nudum re bus oibus inopẽq; ſuſcepi te meis opi bus foui:⁊ qͥd te nũc impatientẽ nii fa⸗ cit fauoꝛe pꝛona indulgẽtius educaui.
—„„„ 6 ⸗ ⁊oĩm q̃ mei ſunt iurisafflůẽtia ⁊ ſplen
doꝛe circũdedi nũc mihi retrahere ma/ nuz libet. bẽs gras velut vſus alienis. Mõ hẽs ius q̃rele tãqᷓ; ꝓꝛſ us tug ꝑdide ris. Quig ergo ingem iſcis nůlidtibia nobis illata ẽ violẽtia Qpes honoꝛes ceterac talũ mei ſunt iuris. Sñam fa mule cognoſ cůt mech Fät me abeüte
diſcedũt. Audact giinñ tua foꝛẽt ̃
omiſſa cõquereris nullo mõ ꝑdidiſſes
Lu gꝛes
ſctm ſimat
mei
Zn Lic ten ten v M tah vi
ſin del
me
der dan
ſun auſr wl
du
mch ut

de opů dgnuiqn ſe Eticuin boyc mõlnutit epets ſpöte⸗cilil o naturapdurtu mopec ſuſcepitens d e nücimpatieni
ona indulgẽnus u
ſunt iurigaffuitun di nüc mihi retrabe sgas velut yſus a
reletipſus
neca · Nhil ꝓpꝛiũ dicas ꝙ mutare põt foꝛtuna. repoſcit qð dedit domuʒ að
agugncbm i volita Opesd ð meiſuntuns ð noſchtmechyſü⸗ Zudad imi
———
Nuid igi᷑ ingemifeis querulãdo nulla tibi a nobis illata ẽ violẽtia · opes ho noꝛes ⁊c·taliũ ſũt mei iuris.i.ptãtis.⁊ famule mee.ſ.honoꝛes ⁊ ptãtes cogno
3 ſcũt mœd ſiam.mecũ veniũt me aheunte diſcedũt.i.recedũt · audacter affirmẽ ſitua foꝛẽt q̃ ↄquereris amiſſa nullo mõ ea ꝑdidiſſes.¶ Nota ꝙ tota ratio foꝛ tune in hoc ↄſiſtit. nulli manet rõnabilis querimonia ð eo qui mhil alioꝝ au
Audo ſola meius te bieo ehee egc jugere. libito diſpoſuit.ſe S ameũ ius erercere ꝓhibeoꝛ ſen n da rre. pf p lit qð erat boeti icercelopferre lucidos dieſ eoſdẽq ſrn eihu e V uo libito ⁊c. Ho? tenebꝛoſ i e webe ee terre vultum nůc floꝛbuſq; redimère. tdi Hůc nimbis frigoꝛibuſq; ↄfůdere Jus Rõ eftuũ ꝙfoitũa feciteſſe uũ. Alienũ eſt mari nũc ſtrato equoꝛe blãdiri. nũc ꝛlvmnequccdot pcellis ac fluctibuſihoꝛreſceremos ad Lien pnar
ʒ qð eripi põt· N dſtantiã nis moꝛibus alienã ii erble/ ncnhprcrnn⸗ 2 5 us ex vrero marr⸗
ta hoim cupiditas alligabit. Nec nf᷑a bhnnuman vis eſt. Hũc ↄtinuũ lidũ ludimꝰ./ h mdraſeturet nullo indigeret mi⸗ tã volubili oꝛbevſamus infima ſũmis nus eẽt mifer. ſecqꝛ . nudus naſcit nichil ſũma infimis mutare gaudemus Aſcẽ noſidẽs ⁊ pluri? dim de ſi placet.ſʒ ea lege ne vti cuʒ ludicri Shant 5 cus. Pꝛimitꝰin mũ mei rõ poſcet deſcẽdere iniuriã putes. gotechtus q̃ntatu
liſti. Nudꝰ eras pꝛi
mo ⁊ poſtea nudus eris ¶ No ta ꝙ bõa exterioꝛa nõ ſůũt ꝓpꝛia his.qꝛ ðt Se
dare potuit auferri potuit ⁊ qð foꝛtuna nõ dedit nõ eripit. ¶An ego ſola meũ ius exercere. Hic rñdet tacite queſtioni. Diceret aliquis foꝛtune.Iʒ bõa exterioꝛa ſint tua.tñ poſtqᷓ; ea hoĩ ↄtuliſti nõ deberes ampliꝰ auferre. Huic q̃ſtioni rñdet foꝛtuna dicẽs. ꝙ h eſſet ʒ ius ⁊ 5 naturã ſuã quã
nullꝰ dʒ ſibi auferre imo dz vti ſicut ⁊ cetere res vtũtur ſua natura Eñ diẽ
Runqͥd ego ſola ꝓbibeoꝛ exercere ius meũ cũ oĩa alia exercẽt naturã ſuã qð declarat· qꝛ lʒ.i· licirñẽ̃ celopferre lucidos dies ⁊ eoſdẽq; ↄdere.i.abſcõᷣdere tenebꝛoſis noctibo.⁊ lʒ ãno rediere.i.oꝛnarc. vultũ.i.ſupficiẽ tre⸗ nũc· i · aliqũ fioꝛib ſiẽ ĩ vere. nũc frugib ſiẽ in eſtate. nũc ↄfundereeã nimbis · i.pluuijs et higoꝛih ſiẽi autũno ⁊ hyeme. Jus.i natura ẽ mari·nũc:i.aliqñ.ſ·tꝑe ſereno

blãdiri.i.blandũ eſſe.equoꝛe ſtrato.i.pacificato.ſʒ tꝑe tẽpeſtatis inhoꝛreſcere
id ẽ hoꝛridũ apparereꝓcellis ac fluctib.i.inundatõibꝰ.nundd inexpleta.i.in .„„— 5.—* cta.1. 3 ſatiabilis.cupiditas hoĩm alligabit nos ad ↄſtantiã alienã nr̃is mbt 1
nõ em̃·hecẽ nr̃a vis.i.naturał ptãs. hũc ludũ ↄtinuũ.i.oĩ tꝑẽ vłↄꝓtinue iudi⸗
mus rotã vᷣſamꝰ volubili oꝛbe.i.veloci circulatõe.⁊ nos gaudemꝰ mutare?
fima.i.aduerſa ſum ma infimis.i.ꝓſpa aduerſis. Tu boeti aſcẽde rotã noſtraʒ ſiplacet. ſʒ ea lege.i. ↄditõe.vti ne putes tibi fieri iniuriam ſi ↄtingit te deſcẽdere cũ rõ mei ludicri.i.
ludi iocoſi h̊ poſcet
¶ Nota ꝙ q̃libʒ res in ſua naturali opa tione delectat᷑· fru⸗ ſtra ʒᷓ laboꝛat qͥ na⸗ turã rei auferre co⸗ natur.cũ natura nõ aſſueſcat in ʒriũ.vñ pant heinri. Nõne ua k quis ſicvtitur arte · Oð ſibi ſoꝛs dederit vtit᷑ oĩslhõ · Wiles eqͥs · p iſca⸗
toꝛ aquis ⁊ clericꝰ?
hymnis. Nauta fre tis pugiles in arte. dete metris. Ru⸗ cꝰ arua parat nu⸗ merat mercatoꝛaua rus. Virgo legit flo
res ſtultus amatoꝛ
amat. Seminat in ſpiniſnature iura re ꝙ dicit cupiditatẽ ho minũ eẽ inexpletam qꝛ dit̃ Areß.ij. poł·
Infinita ẽ ↄcupia hoim ad cuiꝰ repletionẽ mlii viuũt. Et ſeñ.xvi.epla. Ha
An tů moꝛes ignoꝛabas meos Neſcie
bas Creſum regem lidoꝝ Cyropaulo añ foꝛmidabilẽ · mor deinde miſerãduʒ rogi fãmiſtraditũ miſſo celitus imbꝛe defenſ. ů tẽßierit. Paulũ ꝑſi regis ſe capti calamitatibus pias ipẽdiſſe
H—
lacrimas. Quidtràgẽdiaꝝ clamoꝛ ali
3 53 N ud delet. niſi indiſcreto ictu foꝛtunã fe
8* 33 XA* litia regna vertentẽ. Nõne adoleſcẽtu/
lus ayon eyo eyot.i.duo dolia vini a
ter quidẽ malũ aliud aũt bonũ iipuis limine iacere didiciſti. Quidi ivberius de bonoꝝ ꝑte ſ umpſiſti Quid ſia te nð tota diſceſſi. Quid ſi hecipᷣa mei muta/
bilitaſ iuſta tibi cã ẽ ſperãi melioꝛa tů
1„† 5 5 5 ne aio ↄtabeſcas ⁊ ĩter cõe oĩbuſregnũ locatus pꝛopꝛio iure viuert deſideras
turalia deſideria finita ſũt · ex falſa aũt opimõe naſcẽiavbi deſinãt ñ habẽt·⁊ ixij.epla. Dia aliqͥs ↄtẽnere põt oĩa aũt hreñ põ̃t. ¶ An tu moꝛes ignoꝛabas
meos. Hic foꝛtuna excludit qndã rñſionẽ hoetij· Poſſʒ em̃ dicere boetiꝰofo
—
tuna ego ꝓã̃ſiꝰ ſũ de tua mutabilitate. qꝛĩraui moĩeð iuos. bãt rñſionẽ ey⸗
un ipꝛ
ignch ntteq
Lire prhe ictu iouis gul que it ti ſicias te ſie ſi qu
um ꝛin deq diẽt per flit der bil ers bili ke. d cant tiqu tei vol del
p ſan fic der tui on hent
ch anl

Aamitanbus sh Aut nu creto cun vertentẽ. Hoõnea ſo eyot. i.duo dol nalũ aliud atbn redidiciſt. Quid
e ſumpſiſi Quidt
ſi. Quid ſibecihan
nwbicẽſpcidus
beſtas iterchet⸗
pꝛopuourt vun
on mli vuitkiüi⸗ wnot i uütd een
ragedurdm
d
ciudit foꝛtũq ꝑ pła.nota boetio ex qͥby potat ꝑpẽdere moꝛes ⁊ ſtãbilitatẽ ſuã ⁊ðt. Nunqͥd tu ichabas moꝛes meos.q.d.nõne ſciebas qũo creſus rex lidoꝝ pꝛiꝰerat foꝛmidabiis cyro regi ꝑſaꝝ.ſ poſtea captꝰfuit a cyro ⁊ traditus ignib ad cremandũ.ſʒ imbꝛe miſſo celitꝰ fuit deſenſus ⁊ euaſit. Nũqͥd ẽt pᷣte rit te qũo paulꝰ ↄſul rõanꝰfudit pias lachꝛymas ſuꝑ calamitatibꝰ.i.mißijs ꝑſi reg quẽ captiuauerat.dͥd em̃ aliud deflet clamoꝛ tragediaꝝi.poematũ re pꝛehẽdentiũ vitia hoĩm. niſi me foꝛtunã ſubuertentẽ fe licia regna indiſcreto ictu· i.icerto euẽtn· nõne exñs adoleſcẽtulꝰ didiciſti iacere in limĩe.i.ĩ domo iouis duo dolia vini vnũ bonñ alið malũ.ð qͥbo oꝑtuit vnũquẽq; intrattem guſtare quid conquereris ſi vberius de bonoꝛum parte ſumpliſti. quid con⸗ quereris ſia te non tota diceſſi.quid conquereris ſi hecipſa mei mutabilitas eſt tibi iuſta cauſa ſperandi melioꝛa.id ẽ pꝛoſpera.tñ neꝓ nõ ↄtapeſcas.i.de ficias aio.⁊ tu locatꝰintra cõe regnũ oĩbꝛ.ſ.ĩ mũdũ deſideras viuere ꝓpꝛio in re · q hoc eẽ nõ ꝑotes vt eximarꝭ a cõi lege hoĩm.¶ Nota ꝙ cũ creſus rex lido rñ eẽt pujturꝰ 3 regẽ pſaꝝ ip̃e ↄſuluit · Zippollinẽ de ſucceſſu pugne qͥ rñdit ſi ſibi bmõi pcło. Creſus ꝓdet alim trãſgreſſus plima reg. Alun ẽfluuiꝰ ͥdã quẽ vᷣſiclin creſus ſic itellexit.ꝙ Creſus trãſgreſſus alim ꝑdet.i.deſtruet płi⸗ mã reg ipſiꝰ Cyri.ſʒ appollo ſic ĩtellexit. Creſus trãſgreſſus alim ꝑdet id eſt amittet płima reg ſua.⁊ ↄtigit.nã ip̃e cũ tranſgreſſus eẽt alim victꝰẽ a cyro ⁊ in ignẽ poſitꝰ.ſʒ tãta iundatio pluuie facta fuit. ꝙ extictꝰfuit ignis ⁊ euaſit. de quo cũ multũ gliare᷑ dirit filia ſua noie fama. O pater expecta vltimum Dlẽ añ quẽ nõ eſt gloꝛiandũ. Quadão nocte vidit Lreſus i ſomno.ꝙ eẽt ſu per altã arboꝛẽ vbi iuppit eũ rigabat.⁊ pheby eũ ſiccabat.qð ſõ nũ cũ tetuliſ⸗ filie lue. rñdit filia. Tu eris captꝰa cyro ⁊ĩ cruce ſuſpẽſus. vbi iuppit᷑.ipluua terigabit ⁊ phebu.i.ſol te ſiccabit.qð ad vltimũ ↄtigit. exq põt ꝑpẽdi muta bilitas foꝛtũe.¶ Notãdũ ꝙ paulꝰↄſul rõanꝰ miſſus fuit puſ̃re 3 regẽ ꝑſ 4 erat ſuꝑbiſſimꝰ hoĩm.cuʒ aũt ip̃m deuiciſſʒ ↄſiderãs ꝓſperitatẽ pᷣteritã et ad uerſitatẽ pñtẽ eiꝰmotꝰpietate fieuit ſuꝑ ip̃m ⁊ dimilit eũ.exqj ñilt ꝑpẽdi᷑muta bilitas foꝛtũe. ¶ Nota ꝙ tragedia ẽ carmẽ rep̃ hẽſiuũ vicioꝝ · icipiẽs a ꝓſpita te. deſinẽs i aduerſitate. Et ðꝛ a tragos grece qð ẽ hirchlatie.⁊ odos cãtꝰ qꝛ cantꝰ hmõt carmis hyrco remunerabar᷑. Inde dicunt̃tragedie poete qui an tiqua— facinoꝛa ſceleratoꝛum regum luctuoſo carmine populo ſpectan te.irelpiciente.cõcinnebãt ſicut dicit Iſidoꝛus li.ethimot. ¶ Nota homerus volens oſtendere mutabilitatẽ foꝛtune deſcribit in domo Jouis iacere duo dolia vini. vnũ bonũ aliud malũ. Et oẽs intrãtes domũ vᷣevtroq; oꝑtebãt guſtare· ſe d quoſdã plꝰ de bono.quoſdã yo plꝰ de malo. Et hec deſcriptio publice depingebal athenis ĩ tẽplo iouis. vbi boetiꝰ ſtuduit adoleſcẽs ecñs. ſicut ip̃e teſtatin de ſcholariũ diſciplina. Per domũaũt Jouis homerꝰ ſigni ficabat mundũ. ꝑ duo dolia ꝓſperitatẽ ⁊ aduerſitatẽ.⁊ oẽs qͥ viuũti mundo de vtroq; guſtãtqͥdã plꝰdeꝓſperitate.qͥdã plꝰ de aduerſitateꝗ Nota pᷣt foꝛ tunã ſubuertentẽ felicia regna.ðᷣt Bãfredꝰ in poetria. Hoc vnů pᷣſcire potes ꝙ nulla ptãs Eſſe moꝛoſa põt.qʒ res foꝛtũa fecundas Imperat eſſe bꝛeues ſi vis exempla pꝛioꝛes. Reſpice foʒtunas enarrat illa pꝛoꝛum. Floꝛida pꝛo⸗ eritas.inin o8(uacen atrides.magne cartaginis arces. cipio, ſʒ mlti rõani ſũt alia fati Tꝑapa bꝛeui bꝛeuis ẽ diſtãtia leti· Dis ⁊mltinorẽ vicina diei·ecaliena docẽt ⁊ te tua fata docebũt. ⁊

₰ quãtasrapidis flatib incitꝰ Iſtudẽ ſœmmetꝝ huiꝰ ſcði qð ðꝛ aſce
piadiũ ab inuẽtoꝛe.coꝛiãbicũ a pede pᷣdnãnte · qͥs ſit pes coꝛiãbus pꝛus pa bitũ ẽ. Et ↄſtat illud metrũ ex pᷣmo ſpõdeo ⁊ duoby coꝛiãbis ⁊ pyrrichco vel iambo·q̃le metꝝ eſt iſtius hymni Sanctoꝝ m eritis. Scðᷣm metrũ ðꝛ fe regratiũ ab inuẽtoꝛe.ↄſtãs et pᷣmo ſpõdeo. ſchᷣo dactilo.tertio põdeo vktre
Metrum ſ ecundũ libꝛi ſecundi.
cheo In hoc ᷓ me⸗
tro foꝛtuna conque ri deinexpleta cu⸗ piditatehominum dicens Si copia.i. foꝛtuna quã gẽtiles deã copie appella⸗ pãt pleno coꝛnu fũ
dat hominib tãtaſ opes quãtaſarenaſ ʒlat ideſt voluit põ tus ideſt mare. inci tus ideſt cõm otꝰra
pidiſflarib.i.impe
tuoſis vẽtis.⁊ ſic fů dat tantas opes qᷓt ſidera fulgent in ce⸗ lo edita ideſt oꝛta. ſtelliferis noctibus ⁊ ipja copia non re trahit manũ auferẽ do opes haud ꝓñ. 15 humanũ genꝰce
ponere miſeras q̃⸗ relas⁊ qᷓ;uis deus ꝓdigus ideſt diues muſti auri ideſt ad
modũ ꝓdigi multũ
auꝝ diffůdens. ipſe deus libens excipi⸗ at vota hominũ et oꝛnet auidos ideſt
cupidos claris ho⸗
noꝛib.tñ iã parta.i
acquiſita ⁊ poſſeſſa
nil vident᷑ eis· ſʒ ſe⸗ na rapatitas voꝛãs
qᷓſita acqͥſita pãdit
2 manifeſtat. alios hiatu ideſt recepta
5 quãtas rapidis atibus icitus ontus verſat⸗ enas Aut quot ſtelliferis edita noctibus
Celo ſidera fu lgent Tãias fundat opes nec retrabit manů
2—
leno copia coʒnu
5 umanum miſ eras haud ideo genus
Ceſſat flere quetelas Quãuis vota uven excipiat deus
ſ. ſat filere ideſt flendo Mlti pꝛodigus auri
Et caris auidos oꝛnet honoꝛibus nil iamn S videntur Sed queita voꝛuns ſeua rapacitas
Blios panau hiatus Quei ian pꝛecipitem frena cupidinem Ceſto fine retentent
Largis cum potius muneribus fiuẽs
Sitis ardeſcit habendi Munq; diues agit qui trepidus gems

vpis coꝛnu
cla cupiditatis. ⁊tũe q̃rit foꝛtuna q̃ iam frena retentẽt.i.detinebũt.certo fi⸗ ne cupidinẽ.i.auaririã hominũ. pᷣcipitẽ.i.pᷣcipitantẽ hoĩem.cũ ſuis.i.deſide riũ hñdi fluens largis munerib ardeſcit in hoĩe.⁊ iõ ille qͥ trepiqꝰ terroꝛe aq nerſitatis.⁊ gemẽs credit ſeſe egentẽ.ille nunqᷓ; diues agit.i.vitã ducit ¶ Ho
ta circa;ᷣ ꝙ dicit pleno copia coꝛnu · ꝙ cũ hercules qͥdã tpꝑe luctaret᷑cũ achi⸗
leo ⁊ achileꝰ muts
ret ſe in tauꝝ.hercu
Seſe credit egentem kes apßbendef i 3 coꝛnu efregit
* Pꝛoſa tertia ſecundi libꝛi. 2 repletum is
⸗ 7 ⁊ floꝛibh odoꝛiferis
Is igi ſip ſe tecũ verbig foꝛtuna ſacrificauit ilð foꝛ⸗
v tũe.qð coꝛnu ðᷣꝛ foꝛ
loqᷓrei.qͥd ꝓfecto ↄtra hiſceres nõ tuna qͥbuſdãppina
eres. Aut ſiqͥdẽ quoq̃relã tuã iuretu 2lu hin
hẽres. Aut do eauo qr miplenũ m diuer⸗
earis ꝓferas opoꝛtet. dabimus tibi di ſůſtar pſuats⁊
aduerſitatis hoim
— 8 L. cẽdi locũ: B. Tů ego ſpecioſa qͥdẽ iſta ꝙota ꝙfoꝛtuna i
. 3 uchĩᷓ auaritiã bo un milerus hauli-ſüt inquã oblitaq; rhetoꝛice ac muſice ni uhilar cula.qõnũ ðᷣt Aua
melle dulcedinis.tũ tĩ cũ audiũt᷑ oble nitia ilclun pecunie
e reias 3 4
güicdos dnct bon
in wuns la
hbʒ · fed qͥ plus cupit paup eſt. Qui em̃ re
— 3 quã nemo ſapiẽſ ctãt. Sʒ miſeris maloꝝ altioꝛẽ ſ enſ us vpiu⸗ ea malis venenis ibu Itaq; cũ hec auribus inſonare deſierĩt ra coꝛꝑꝰ aiumq; vi rilẽ offendit.ip̃a ẽ inſatiabil manẽs nec copia neqᷓ; inopia minuit᷑. ⁊ in eodẽ; ðᷣt. Quid eſt ꝙ ulti cupiditate pegnie feriunt᷑qᷓꝝ ita ꝑturbãt aĩ vt nõ multũ abſint ab inſa nia. Et ðᷣr Seũtx vepla. Zuaritia nullũ hʒ magis malũ niſiꝙ in Fta eſt. ⁊. lxxij epła auaros cõpat canibꝛ dicẽs. Vlidiſti aliquẽ canẽ miſſũ a dño pa nis fruſta aut carnis apto oꝛe captantẽ.qͥcãd arripitꝓtinꝰ integrũ denoꝛat⁊ ſu ad ſpem futuri inhiat. Idẽ euenit nobis.qcqͥd nobis foꝛtuna expectantibs poꝛꝛigit. illud ſine oĩ volũtatedimittimꝰ⁊ ſtatim ad rapinã altererigimur ¶Nota qͥ credit ſe egentẽ nõ ẽ diues ſed Paup ðᷣt Señ.i.eplaNõ qͥ paruʒ ert quantũ illi in archa quantum in hoꝛꝛeis iacet ſi alieno hiatu ĩminet. ¶ Nota ꝙ diutię nõ tollũt auaritiã ßau gmentãt. Vñ Señ. xvi.epla ðᷣt. Cõgerat᷑in te qͥcqͥd kycupletes poſſiderũt vi tra puatũ pecunie modũ. Foꝛtuna te ꝓuehat auro tegat · purpurq veſtiat.ter rã marmoꝛiby abſcondat.accedãt ſtatue picture⁊ qͥcqͥd vlla ars elaboꝛauit
maioꝛa cuꝑe ab his deſiſtes. vñ Juuenalis. Interea pleno dñ turget ſacculꝰ
ere Creſcit amoꝛ nũmi quantũ pecunia creſcit Pꝛola rertia ſcði libꝛi Is igit ſip ſe ⁊c. Hic incipit ꝓſa tertia hꝰ ſcði. In q̃ phia ꝓbat boe. nõ debere conq̃ri de foꝛtuna qꝛ mlta bona ſibi ↄtulit Et pᷣmo inqͥrit 8 5

.
ad ſentiat de dictis foꝛtune.ſcðᷣo bona foꝛtune ſibi collata enũærat.ibi⸗
erũrñ. Dꝛio oñdit phia ꝙ boe ·nihil hẽat loqͥ5 foꝛtunã.ſcðᷣo. boetiꝰ rñdet
phia eiꝰ rñſionẽ appꝛobat· ſiẽ patebit.dicit pᷣmo. Si foꝛtũa loq̃rettecũ hif bis ꝓ ſe· ꝓfectoꝙ certe.tu nꝰ hẽres qͥd 3 hiſceres.i.nõ hẽres vñ apireſos ad rñdendũ loꝛtũe.aut ſi qͥdẽ qͥ; tuã q̃relã iure tuearis · opʒ.i.neceſſeẽ.vt ꝓfetas.
dab tibi 8 icẽdi.tũc ego boe zp ⸗ dus eh rhe vel iſitus animũ meroꝛp̃grauat. P. Etil rñcdi. ſpecioſa qͥdeʒ ecem nurriat foꝛrůa di la.lta ẽ inq́t ec em nõdũ moꝛbi tulre xit.⁊ ſůt oblita.i. de 64 3 iurmelervele media ſed adhuc ↄtumacis aduerſũ cu ctatione rhethoꝛice. vanonerheri rationẽ dolòꝛis fomnẽta qdã tůrmãqͥin ꝓlaʒ · ac ꝓ ⁊· muſice 8 dateien ad pfundũ ſeſe penetrẽt cũ tẽpeſtiuũ fuerit metꝝ ⁊ tĩ tů · i.tũc· oblerritu delectàt admouebo. VerũtñNe te miſeꝝ exiſtia
animũ meũ cũ au⸗ cunt᷑.ſed ſenſus id
ri veli⸗an numen modũq; tue felicita
ẽpᷣceptio maloꝝeſt
aitioꝛ.i ꝓfũdioꝛ mi
ſeris qᷓ; iſti poſſint attingere · q̃ſi diceret · qᷓ;ᷓuis verba foꝛtune fuperſicialite me velectẽt. tñ ad ꝓfunditatẽ mei doloꝛis nõ attigũt foꝛtũe deſierint. i.ceſſauerint.iſ onare aurib meis menoꝛ inſitꝰ.iimiſſus pᷣgra uat aim meũ. Tũc phla appꝛobat rñſionẽ boe.dicẽs. Ita ẽ. hec em̃ ba foꝛ⸗ tune nondũ ſũt remedia tui moꝛbi.ſʒ ſũt q̃dã fomẽta.i.lenimẽta. aduerſũ cu rationẽ.i.ʒ ſanationẽ ↄtũacis doloꝛis.nã remedia qᷓ penetrẽt.i imittent ſeſe
Itaq; · i.j. cũ hec ÿba
in ꝓfundũ ꝑ turbationũ expellẽdo cãm radicalẽ tui moꝛbi.iſta admoueboi
aponã cũ fuerit tẽpeſtiuũ.
¶ Nota ꝙ boe. nihil hůit loqͥ ʒ ba foꝛtũe qꝛ ver
dixit ⁊ 3 jitatẽ nõ ẽ loq̃ndiu. nã vᷣo oĩa ↄſonãt ⁊ itas ſibijpſi atteſtatur ßᷣm ariſto. Nota hiſco eſt vbũ inchoatm̃.⁊ꝓfert ꝑ ſyncopã. qꝛ regularit᷑ vebert
dici hiaſco.vñ hiſcere ẽ hiatũ inchoare cũ aliqs apit os.
tera ꝓducta ẽ ꝑtici a verbo obliuio.
¶ Noia ꝙ oblitꝰ al⸗ l ÿbi obliuiſcoꝛ. Sed oblitus altera coꝛꝛepta deſcendit
t oblitusdeſtmaculatus. Vndeverſus. Immemoꝛ ob⸗
htꝰ notat · oblitꝰ ẽmaculatꝰ· ¶ Hota circa ꝙ ðt inſitꝰ meroꝛ aim aghuat. ꝙds n5 doleret de ifoꝛtunio nulli ↄtigit niſi aiĩo multũ elenato ſuꝑ foꝛtunã⸗ qꝛ ðᷣt Señ. lxv.epła. Plus eqᷓ te dolere nolo.ſed vt nõ doleas vix exigere au
qco.nulli aũt iſta firmitas ai
tingit niſi multũ ſup̃ foꝛtunã eleuato.⁊ ſubdit
illud agamꝰ vt iocũda nobis fiatamiſſoꝝ recoꝛdatio.nemo libentad id re⸗ dit qð ñ ſine toꝛmẽto cogitaturꝰẽ · ¶ Nota ꝙ ꝑ rhetoꝛicã ⁊ muſicã dulcedinẽ
foꝛtũe boe· adhuc ñ fuit reſtitutꝰ tuti? ſapie.qð teſtat᷑eiꝰmeroꝛ aggrauans aim. ã ÿtꝰ ⁊ ſapia doloꝛẽ ⁊ meroꝛẽ oppᷣmit. vñ admo
Señ.lx v.epla. Quẽ̃admo
dũ minuta lumia claritas ſolis obſcurat. ſic doloꝛes meiticiaſiniurias ſapis ⁊ ÿrꝰ ſua magnitudineelidit atch oppiimit. Verũtñ ne te ⁊c̃· Hic pbia

olòus ſomnqlii
ſe penetritcůtiyctu o. Verütilun
n nume modiqut
certt. qᷓ;uis verba foenn hyi dolons nõ attigüt Itag iji
vt aurtmas moninſr
onk boe. dicks. Juẽ dai ht ͥdãfomẽt lanii
s nã ronedia q̃prneni
cn radicalẽ nu noꝛblht
ꝙ boe nihil bůtt loq iba 1
oia yonãt titas! pertp ſyncopů. le Heinſnehe
enumerat bona foꝛtune boetio colata rõne qᷓʒꝝ nð dehuit ſe exiſtimare miſeʒ Et pmo enumerat bona pᷣterita qᷓip̃m felicẽfecerũt · poſtea enumerat in q̃rti ꝓſa bona q̃ip̃m in pñt felicẽ oñdũt. Pꝛimo igi᷑ pljia deſcribit felicitatẽ juã pᷣreritã.ſcðᷣo excludit quandã obiectionẽ. ibi. ꝙſi idcirco. Pꝛimo enumerat qdã bona coĩa.ſca magis ſpãlia.ſcha ibi Pꝛeterea libet. Pꝛimo ðt. O bo
eti ne.i.non velis te tis oblitus es. taceo ꝙ cclt pẽte ſ morje viron cura ſuſcepit delettuſiʒ i jucdnule affinitatẽ pꝛincipũ eiuitati qð pᷣioſiſ Shre ſimũ ꝓpinqͥtatis genus ẽpꝛius charuſ Ieemrec⸗ prinus eẽ cepiſti. Quis ĩte felieiſi jiuente můũ c tãto ſpledòꝛe ſocefoꝝ. cu ↄigis pu doꝛe c maſculine quoq; ꝓliſ oppoꝛ St Pbn tunitateq; pᷣdicabit. Hꝛetereo libet eni bictpecolaaſſiptasin adoieſctiane/ jelette gatas ſenibus dignitates. ad ſ ingularẽ felicitatis tue cumulũ venire delecfat · ſiqs reꝝ moꝛtaliũ fructus vllũ btitudi neꝛtia ſu nullꝰẽq nð iudica⸗
uerit te felicẽ ĩ his. Nota ꝙ tripler ẽ genꝰꝓpinqͥtatis Pꝛimũ qð ʒhit ex genea
logia · ⁊ in tali ꝓpinqͥtate aliqͥs ſimul efficit᷑ꝓximꝰ ⁊ charꝰ nã frat fratri ẽ cha Tus ⁊Pppinqulia ẽpinqͥtas q̃ Zhir̃ex m̃imonio.⁊ vocat᷑ affinitas.⁊ ĩ ta liꝓpinqͥtate aliqs pᷣus efficitꝓpinquꝰ qᷓ; charꝰ. Tertia ꝓpinqͥtas ʒhitur ex
bonis moꝛiby⁊ pᷣtutib.⁊ ßẽ pᷣcioſiſſimũ genꝰ ꝓpinqͥtatis ⁊ in tali gliqs pus
effici᷑ charus qᷓ;ꝓpinquꝰ.⁊ ſic boe.pᷣus factꝰ fu itromanis pᷣncipib charꝰ ra⸗
tione vᷣtutis qᷓ;pinquus mr̃imoniũ Ihendo cũ eis. ¶ VNota ꝙ phia ðᷣꝛ boe⸗
tiũ fuiſſe felicẽ ſplẽdoꝛe ſoceroꝝ in plurali cũ tñ nõ hñerit niſi vnů ſo ceꝝ. Nã
ſocer ðꝛ cuiꝰ fihã aliqͥs duẽ ⁊ nõ legi᷑ꝙ boe. hũit duas vxoꝛes. Ad põt dici ꝙ h gapit᷑ ſoter largeñ tĩ ꝓꝑ pfe vroꝛis.ſʒ etiq ꝓ fratre qͥ large etiã põt dici ſo rer. ðt pluralit ſoceroꝝ. ¶ Nota ꝙ ex tribv phia ðt boe. felicẽ fuiſſe. ex hone ſtarẽ ſoceꝝ ex pudoꝛe ↄiugis ·er oppoꝛtunitate maſculine ꝓlis.i.ſuoꝝ ſilioꝝ- ¶ Pꝛeteo.libet em̃ pᷣterire coĩa. Hic phia enũerat q̃dã bana ſpãlia ex qͥb⸗
boerius nõ debet ſe eſtimaremiſeꝝ. Et ð̃t. Ego p̃terco.i.ꝑtrãſire volo.qꝛ mi
hili bet pᷣterire coĩa ſupꝰ bona.⁊ delectat me vẽire ad ſingularẽi.ſpecialẽtu

—————
mui tue fclicitatis.i ad ſumptas bignttates in adoleſcentia negatas en
Et ubdit.
os.i.flios tuos pa riter ↄſules.i.incõſu les electos pꝛouehi.
id ẽ wuci de domo
tua ſub frequẽtia · i. diligẽtia Sa ſcʒ ſe nioꝝ·⁊ ſub alacrita te i.ſub gaudio ple⸗ pis. ⁊ cũ tu eiſdẽ fi⸗ lijs tuis inſidentibꝰ cureles.i.ſedes iudi ciarias · oꝛatoꝛ.i pꝛe dicatoꝛ regie laudiſ meruiſti gloꝛiã inge nij ⁊ facũdie cnʒ tu mediꝰ in eirco.i.in circũdatõe.duoꝛuʒ ↄſulũ.ſ.filioꝝ tuoꝛũ ſatiaſt i expecratõe; circũfuſe multitudi nis triũphali largi⸗ tione · id ẽ victoꝛiali triũphatõne.vt ego opmoꝛ tu dediſti· v ba.i.deceptões toꝛ
tnne. dum te ilia de
mulcet. duʒ te fouet vt ſuas delicias tu abſtu iti munꝰ qð
nuqᷓ; cõmodauerat
vlli.i.alicui pꝛmato
idẽ ẽ ertraneo. vis ns
Z cũ foꝛtuna ponere rakeulũ.i· ↄputatio⸗
nẽ nũc ipſa foꝛtuna pmũ ꝑſtrix tte ocu
io liueti.i.inuido ſi
ſideres numeꝝ? modũ letoꝝ · ve uc non poſſiste negarefelicẽ · ¶
Si ouis fructus reꝝ moꝛtaliũ habet vllũ põ õ dus beatitudinis.i. ſigppt᷑ aliqð tpale bonũ hõ debet dici felix. poterit nemẽoꝛia illius lucis idẽ tue lelicitatis. quã iam dicã deleri quãtalibet. mole. i. quocũch põderei ingr entiũ maloꝝ.q.d.nõ põt deleri.⁊ 2 illa felicitas cũ tu vidiſti liberos tu⸗
nis põdus hʒ. potetit ne ius mẽon lucis auãtalibet ingruẽtiũ malon mo⸗ le deleri Cũ duos pariter ↄſules libe⸗ ros tuos dom oꝓuehi ſub frequẽtia pa trůtſub plebis alacritate vidiſti ců aſ⸗ qẽ iñ curia curilegin ſi iqẽtibus tu rebie laudis dꝛtoꝛ ingenij gloꝛiaʒ facundi meruii. ci in circo duoꝝ medius cõſu lů cirefuſe mltitudis erpectatõeʒ ti phal larsitõe ſ atiaſt.dediſti.vt opioꝛ
Vba foꝛtune dů te illa demlcet:dũ te vt
ſuas delicias fouet un? qð nulli vn
qᷓ; pꝛiuato ↄin⸗ dauerat abſtuliſti. Vis ne ergo cũ foꝛtuna clcuſi ponereüc te tpꝛnũ liuẽti oclo L tritit. Si numeꝝ
nide letoꝝ triſtiumue conſideres
adbuc te Kicen negare non n poſis
ve gun, i ꝛaduerſtati ad/ ota phia ꝑ h ꝙõð̃t pᷣtereo ⁊ ipe dixit taceo
vntquo z coloꝛe rethoꝛico qͥ ðꝛ occupatio.⁊ diffinit ſic a tulli oOccupatio?
tů dicimus nos pᷣrerireaut neſcire. aut nolle dicere ð qð tñ maie diumus 3

Rninii dafcicts denk 8 tpontneilinn italdetnguttünit Cůduos parterls domopuchidt
un cheo durn ne nluinds cpuu guðtſunaſt. deilin ne dö rilla demlu s ſouet Mun ndaucnut abſul ſoitunac po vuocoit& minunu loz miltumu ſellcen neguemnß
bee nie i 2
iſ*
3
Mam etſi rata ẽ foꝛtuitis manendi fideſ ¶gerẽt
Pro eri
Fhota ꝙ mos erat romanoꝝ añ. xxx · annñ nulli ↄferte aliquã dignitatẽ niſi S. engula dignitatẽ vel ꝓbitatẽ.vel ꝓpter publice rei eindentẽ vtilitatẽ. Boe. aũt in adoleſcẽtia añ· xxxꝝ annũ fuit electꝰ in Aulẽ.⁊ hoc phia vocat feli citatẽ eoẽm nõ ꝙ coiter oĩby; ↄcederet᷑. ſed qꝛ nõ ſolũ Boe. ſed alijs paucis ß accidit. Kefert em̃ tulliꝰ in li. de amicitia ꝙ Scipio añ. xxx · annñ bis factꝰ
eſt ↄſul· Sim iliter
germanicꝰ iuuenis
Qs ſi idcirco te foꝛtunatum eſſe nõ eſtiꝰ ʒſulfactꝰ&añ xrx. 2„annos ſed ſingula
mas.quoniã que tůc leta videbãt᷑ abie rem felicitatẽ doetij
tãgit dicens Cum runt Non eſt ꝙ te miſerũ putes quoni
duos piter ↄſules.
S S F 3 do. in ü. ethimocu am que nunc cfedũtur meſta pꝛetercũt dᷣnn hnoa
Aitu in hancvite ſcenam nunc pꝛimũ mnen⸗
75 pniſri bant. Et dicunt cu ſubitus boſpeſg veniſti Alam nebu⸗ ruleg a curru. ꝙ ta manis rebus iẽſſe ↄſtantij reris.cũ ip klede vechandin ſum ſepe hominẽ velox hoꝛa diſſoluat. pehat jnharc
¶¶ Nota ꝙ cõ ſuetudo erat roma
vltimus tamẽ vite dies moꝛs q̃dã foꝛ/ ſoe iwelenrcn⸗
mne ẽetiã tis Quid igitur re ad populũ ð laudi tuneẽ etiã manẽtis Quid igitur n putas Tu ne illam moꝛiepdo beſelas hwꝛgiruti i⸗
. 6½ bene pᷣdicauit: inde A lla t Jeſerar feno gloꝛiã conſequebat᷑
mõi ſermonẽ fecit boe · in llectione ſuoꝝ filioꝝ in ↄſules.? exinde ſua gloꝛia fuit geminata · Et qʒ ↄſilis ßmo ↄſueuit fieri in triũphis in laudẽ eoꝝ qͥ obti
nuerãt victoꝛiã.iõ hmõiſermonẽ vocat triũphalẽ largitionẽ.ſ Nota qͥ bonũ
aliqð ꝓmittit ⁊ nõ adimplet.ille dat vᷣba ⁊ nõ rẽ.⁊ ſic decipit.ᷓ ðᷣt phia dedi
ſti foꝛtune vᷣba ideceptiões ꝓmittendo ei aliqͥd boni ꝙ ipſa te ita fouet · ¶ No
ta ꝙ calculus in vna ſignificatiõe ẽ paruus lapillus qͥ calcãdo nõ ledit.⁊ qꝛ
talib lapillis vtebant᷑ antiqͥ in cõputãdo.ideo calculare vel calculum ponere ponii ꝓ cõputare velꝓ rõnẽ facere.qᷓ ðᷣt phia vis ne cũ foꝛtuna calculi pone re.q.d· nõ debes ſi cõputabis cũ ea.ipſa inueniet te multo felicioꝛẽ qᷓ; miſeꝝ. Ei 48 ſi idcirco te foꝛtunatũ ehe. Hic phia excludit quãdã obiectionẽ.poſſʒ aliqs dicere hec pᷣdicta bona nõ faciũt me felicem.qꝛ ſũt ꝑtrãſita. hanc obie ctionem excludi? phia dicens · ꝙꝙ ſed.ſi nõ eſtimas te foꝛtunatũ.i.felicẽ.qm̃
illa abierũtꝗᷓ tũc videbant᷑ leta.etiã nõ ẽ qð · iꝓpter qͥd.tu putes.i.eſtimes: te miſeꝝ· qm̃ q̃ nũc credunt᷑.· vident᷑ meſta pᷣteret. An nũcꝓ nũquid tu veniſti
g 0

antia. kuhilẽge W en 6 lerub ſütroſis
Viber ſecundus
bmã in hãc ſcenã·i.vmbꝛã vite. ſubitus.i.impꝛouiſus.; ꝓ ⁊ hoſpes. i aduẽa tu iqras q̃ gerant᷑ in hacVitã. neh nñqd reris.i.opinaris. vllã ↄſtãtiã ineſſe hu manis reb.cũ ip̃m hoiem ſepe diſſoluat velox hoꝛa moꝛtis. nã ſi foꝛtuitis re bus ẽ fides ꝑmanẽdi lʒ rara· I vltimꝰ dies vite ẽ q̃dã moꝛs foꝛtune etiã ma nẽtis foꝛtune.qͥd igit᷑ putas referre.i.diſtare.ne⸗i.an.tu deſeras illã foꝛtunam
mortẽdo⸗ an h ve⸗ 8 ila redeſerat fugt ¶ ¶ Metrũ tertiũ ſecundi libꝛi
docb mhin reeſureren Vm polophebo roſeis quaãtigi na hoiem deſerat ſi
te eetmn, eenn ſpargere cepit üeſt Tpmaneren p ntes ehetata vultus Flamms ſtella nn v us rõ ẽ. In iſtoq nuc n* ritononti unutases Lum nemus flatuʒep̃hiri tepentis en prpüeae⸗huma Spiret inſanu n nebuloſus auſter 4cA a4[1ſa naluteet Jam ſpinis abeat decus ebe tranꝭuillo Mꝗ̃rſereno eipemetoſat azuerſtas· Einde Immotis mare fluctibus Snſenpeen. Sepe feruentes aquilo pꝛocellas tuis ſitpe ꝑuo llu 6 GN aenbmor unt Verſo concitat equoꝛe 1 m. 3 jata vieni. Rrq ſi conſtat ſus ſoꝛma mundo inducẽtq; crepuſc la noctẽ ꝓpter qð nõ eſt adhibẽda fides reb foꝛtuitis. ¶ Nota ꝙ phia tãgit vnã rõnem ꝙ foꝛtuna nõ ſit ↄſtãs q̃ talis ẽ. Mõ nõ eſt ↄſtans · ꝗᷓnec foꝛtuna· añs pʒ. qꝛ hominẽ ſepe diſſoluit velox hoꝛa moꝛtis. ↄña ꝓbat᷑ ex h ꝙ foꝛtuna
nõ dʒ eẽ niſi circa hominẽ.cũ ſit in agentibuſa ꝓpoſito· ij phiſicoꝝ. ᷓðt phia
nihil differt quo ad incõſtantiã foꝛtune.ſiue foꝛtuna derelinq̃t hominẽ fugẽ do.ſiue homo derelinquat ipam moꝛẽdo quocũq; modo fiat ſꝑ ipſa eſt icon ſtans ⁊ non pmanens. Wetꝝ tertiũ libꝛiſecũdi. Vm polo phebo roſeis q̃drigis. Iſtud eſt metꝝ tertiũ huiꝰ ſ cði cuiꝰ bᷣmꝰ vᷣſus ðꝛ ſap hicꝰ ab inustoꝛe:trochaicꝰ a pede pᷣdnãnte· WMetn
añt ſcʒi vſus ðꝛ gliconicũ ab inuẽtoꝛe. coꝛiambicũ dpede pᷣdnãnte. i boc ᷓ metro phia declarat triby exẽplis mutabilitatẽ mũdanoꝝ. Pꝛimũ⸗
ſolen
gere· ſim

* 4. 6 em ſpargneccht
* 1 4 bentes cheany
— 8— anum nebuloſust ſa
6 Bbet os
nilotidtt m matt luctidus
enes auilopꝛcc a
— 0At caudie
onſat ſuꝛſomann—
—— C
zuhot Pönödtplm⸗ — don—— nbulip danqn dogoch;wet Bebniu
ſ
litas maris.vñ ðᷣt in l̃a.
er ertn
eſt de coꝛpoꝛib celeſtihy rale. Sole lucẽte in celo tũc obſcuratlumẽ aliaꝝ ſtel
laꝝ · Ecce mutatio ſtellaꝝ quo ad lumẽ qð tñ pᷣus apparebat tꝑe noctis. Sʒ ᷣole nobis lucẽte nõ apparet.vñ ðᷣt in la Cñ pheby.i.ſol cepꝑit.i.incepit. ſpar
gere·l· emittere lucẽ. roſeis q̃drigis i.· roſeo curtu.ſtella hehetata. i.obſcurata. ſãmis i.luminib ſolis pᷣmentibipſa pallet.i.pallida fitm albẽtes vultus
—=. e ẽ , in terrenaſcentibus Si tantas variat vices tale. Fephyro flãte terra oꝛnat᷑ fichibuſ Crede foꝛtunis hominum caducis Sed auſtro ante floꝛes deſiciũt Ec⸗ Bonis crede fugacihus renuratnxctt⸗ naſcentibo. vñ ðᷣt in Conſtat eterna poſitumt; lege eſt aE.ienem? Vt conſtet genitum nihil pnalib rolis. fiatu ʒephyri tepẽtil.i.ca
inetis.ſi auſt er nebuloſus ſpiret.i.flare incepit.inſanũ.i.inſane.iã decꝰ roſaꝝ abeat ſpinis ·i.recedat de ſpinis. ¶ Tertiũ exin ẽ de mare tale. Qñ mareñ agi tat᷑ vẽtis aparet tranqͥllũ ſed ventis agitatũ effici᷑tẽpeſtuoſũ. Ecce mutabi a. Sepe mare radiat.i.ſplẽdet.tranqllo ſereno.i.ſere⸗ na tranqͥllitate.imotis.i.nõ motis fluctib.ſepe aqlo ↄcitat.i.ꝓuocat. feruen tes ꝓcellas.i.tẽpeſtates. pſo eq̃re:i.moto mari. Tüc hoꝛtat᷑ phia ne credamꝰ bonis foꝛtune dicẽs. Si můdo ↄſtat.i.ꝑmanet ſua foꝛma rara vt ex dictis pʒ ⁊ſi mũdus variat tãtas vices.i.altnatiões.tũc crede caducis.i. tranſitoꝛijs foꝛtunis hominũ.i.noli credere.⁊ loquit᷑ironice.dʒ eiñ intelligiꝑ Zꝛũ.crede.i
noli credere bonis fugacib.q̃lia ſũt bona foꝛtune. qð pʒ ex.qꝛ ↄſtat.i.ma⸗
nifeſtũ ẽ.⁊ ẽ poſitũ.i.ſtabilitũ.etna lege.i.dĩna lege vt nihil genitũ ↄſtet ideſt imutabilj ꝑmaneat. ¶ Nota ꝙ poete attribuũt joli quadrigã q̃ ðꝛ a numerò qttuoꝛ eqͥꝝ. Poete em̃ fingũt currũ ſolis trahi q̃ttuoꝛ eqͥs ꝓpter q̃ttuoꝛ diuer⸗ ſitates ſolis. Nã ſol cũ oꝛiẽ rubẽs. hoꝛa tertia plendẽs. dꝛa meridie ẽ fer⸗ uens. ſed hoꝛa veſptina ẽ tepẽs. Xune ʒo attribuũt bigã ꝓpter duas ꝓpꝛieta res lune. nã luna ꝓtualit eſt frigida ⁊ humida. Hota circa hoc qð ðt crede foꝛtuitis bonis. Señ.ðt in li. de ↄſola.filij helic. Nunq ego foꝛtune credidi. que cũ mecũ videretpacẽ in me indulgẽtiſſime conferehat pecuniã. honoꝛes. grariã. eo loco poſui.vñ poſſet ſine motumeo repetere Int᷑ nallum magnũ inter me⁊ ipſam habui ita nec illa ahſtulit nec euulſit. Nemi nem aduerſa foꝛtuna cõminuit niſi quẽ fecũda decepit. Foꝛtuna foꝛtes metu u. ignauos expauit. opes auferrepðt · animũj aũt furripere non põt. ¶ Nota ꝙ philoſophia hona foꝛtune apeliat caduca.quia dicit Señ lx viij.epla. Om nia iſta in que foꝛtuna dominiũ exercet ſua ſunt.ſicut pecunia honoꝛes im be
alla ſunt fluda mottalia ſunt ⁊ paſſiones incerte. ¶ Hota dicit nullum geni tum eſſe conſtans. dicit Seneca epiſtola pᷣallegat Omnia moꝛtalia minu⸗
untur. cadũt veferuntur decreſcũt.erhauriũtur. Itaq; in illis in foꝛte cauſa icerta inequalitas eſt. Diuin oꝝ aũt vna natura eſf. Sequiturꝓſa quarta ſecundi libji

Qm ego · Bec ẽq̃ta ꝓſa puiꝰ ſci in q̃phia ꝓbat boe.nð eſe ↄqrtdide foꝛtĩa ꝓpter pñtia bona ꝗ ſibi dereliqͥt · Et pᷣmo boe.ↄlitet ſe fuiſſe felicẽ pia oñdit ipᷣm eſſe felicẽ in pñti ibi. Sʒ ꝙ
deplangẽs pñtẽ infelicitatẽ· cðᷣo phi o pm ell tu. ᷣrᷓ Boetius. phia nurrit omniũ vtutũtu cõmemoꝛas a · nec poſſůũ inhciarii.negare· velociimũ curſũ.i.receſſũ mee ꝓſꝑitatiꝰ Bhẽg coqt.i.an arſeneta . em ta„„„ nennre oſa quarta ſecundi libꝛj ℳ ĩn omni aduerſita⸗ Um ego vera inq; comn tefoꝛtune infeliciſi go vera inqᷓ; commemo⸗ mñ genꝰ infoꝛtuntj ras D virtut mium nutri
eſt fuiſſe felicẽ ⁊ iam nõ efe ¶ Hota phia nec inẽteiari poſſum ꝓſperitatis meeyt
pᷣrnutrix omn vir e 5 aie mů curſum Sed hoc eſt quod n rSareerr ntem vehementius coquit. Fami S Zet omni aduerſitate foꝛtune infeliciſimi ptteiꝛ euls; genus eſt infoꝛtunij fuiſſe felicem. N.
ipſa—
keeei 1 Sed tui uit falſe opinionis ſup/
vi. ethi.pꝛuden l.etht. pꝛudenr plitium uis: d rebus iure imputale
—— di tutib ex eodẽ. vi. 5 kerheen non poſſis. Vam li te hoc inaneſo⸗ ix omniũ vᷣtutum ¶ Hota ꝙ recoꝛdatio pᷣterite licitatis coqt hominẽ.i ðt Zeñ xv.epiſtol llud agamꝰ vt iocũdã nob fiat amiſſoꝝ recoꝛdatio. h aũt ↄringit cü aius = patꝰ ẽ ad amiſſionẽ eoꝝ. ¶ Nora ꝙ upler mnfoꝛtuniũ. qðdã ↄtinuũ. A g intpolatũ ſiue diſ cõ̃tinuũ. pᷣmũ infoꝛtuniũẽ ifelix ſcðᷣm ẽ infeliciſſimũ· ul⸗ 1 tuniũ eiñ ↄrinuũ et ↄſuetudie minꝰnocet⸗qt ðᷣt Señ · in li·ð tranql · ai. Tole rabiliꝰ ẽ bona ñ accrere ꝙ acqͥſita amittere- iõq; letioꝛes videh ð foꝛtůn nñ 3 reſpexit qᷓ; às deßuit. Idẽ ðt in li. ↄſola.filij pelie. Vnñ hʒ bonũ aſſidus elicitas ꝙ illos idurqt i⸗ verat. Infoꝛtuniũ gůt diſcõtinuũ ẽ cũ aliqſmul t aduertitate in pſpꝛrarẽ: n t pſpitate in aduerſirarẽ.⁊ raleẽ infeliciſimi gen. qʒ ſepe deiert hoiem in deſparõʒ. vñ ſamarieñ.al paup hein. O ona ꝓſpitas vbi nũc el·niit mea pᷣla ẽ In luctũ cichara fit lachꝛymoſa lira Ou a dulcedo ſubito ſũpta venenas Que ſe recõ penſas mellea felle Fui. ¶ gru inqͥt ⁊c̃. Hic pßia vñdit boein pñti eẽ felicẽ ꝓpt multa bõaq̃ àdhuc ſidet ſcðᷣo ꝓbat felicitatẽ foꝛtuitã nulli poſſe totalit᷑ euenire. pbat verã fal gitatẽ in bois foꝛtuitis ñ vliſtere.ſcða ibi· Quis ẽ em̃.ʒ ibi Bi yt ahſcas Pꝛio põit phia ꝙñ dʒ q̃rulari boe.ð infoꝛtũio cũ abũdet adhuc plib bonis Iila bona philolophia enumerat · Secundo iðᷣa co ſolat eum wbi Lumt
—
—
dict poſi pisa poſi
mi
ſit

ncho venl Snn Om xunn polunpſ x
cdennnu ur k
fitate ſan Snfci
nſottuni uvn
l Jdrebu e nt en lK cim
6
—
codt bominẽ. be dz rtcoꝛduno. Iwngun
n⸗
Prola quarta
Dicit ᷣmo · O boetiꝙ tu luis.· i.patiaris ſuppliciũ falſe opinionis. id.i.illð ñ
poſſis iure imputari mouet. nã ſi mouet teinane nomẽ foꝛtuite felicitatis. i
kcitũ.1 ſ qᷓ; vlurimis · ⁊ maximis bo⸗ cet.i.licitũ eſt vt tu reputes · i.ↄputes.mecũ qᷓ; pluriinis · G ⁊ mat: nis abũdes.ſi igitilud bonũ ſeruat diuinitꝰ illeſum · G p* iuiolatũ euodtu poſſidebas pᷣcioſiſimũ oĩ cẽſu.i.theſauro tue foꝛtune · polelisne retines que
q; melioꝛa iure cau
ſari.i. ↄqueri ð ifoꝛ tuite nomẽ felicitatis mouef qᷓ;plimis unc d ng. Lc — ₰ 2.
maxiſq; abũdes mecũ reputes lʒ Igit ap. crel e, — cioi ſiimũ dec ſi qͥd in oĩ foꝛtune tue cẽſu pᷣcioſiſſimuʒ n güo ltmaba
ocer tuꝰ. iſte vig poſſidebas id tibi diůinitus iiei ad/ idẽ fioꝛer vel viutt. U N incolumis.i.ſanus, huc iuiolatũq; ſeruat᷑: oteris ne me/ qʒ uvdeeue no gnis · i.ñ tardꝰ.eme lioꝛa queq; retinẽs de infoꝛtunio iure tes baone. chri. Atqͥ viget incolumis illð pᷣcioſiſ/ tuã ꝓ eo exponeres. Spmachꝰ vir totꝰ
ſimũ hůani gñis decus. Simachus ſo fctꝰ erlapia ⁊ ru
„tibn.ille lecurꝰſuarũ cer ⁊ qð vite pᷣcioñ ſegnis emeres. vir ſup· iniuriaꝝ. igemi ſcit de tuis iniurys
totus ex ſapia vᷣtutibuſq; fact? ſuaꝝ ſe uit vxoꝛ tuamo⸗
curus:tuis ingemiſcit iniurij. Viuit icpnub⸗
tie.⁊ vtincludã b vxoꝛ ingenio modeſta:pudicitis pudo ttr des voree iqẽ re pᷣcellẽs ⁊vt oẽs dotes eius bꝛeuit᷑ in milis priſuo ſcz fy⸗ —— F„ 5—+„„—„„. acho. 2 ſt tibiq̃t̃vi nhicn n⸗
te huius exoſa ſpm̃ ſeruat Quo vno fe licitatẽ minui tuã vel ipſa ↄceſſeri: tui Fenen
deſiderio lacrimis ac doloꝛe tabeſcit.
8 id ẽtriſtat᷑ lacrmis Quid dicam liberos conſulares quo/ ac voloꝛe dehgei rum iam vt in id etatis ꝑueris xe
tui.qd vicã uberos
.
—
P s lares e 3 Fe i. ſiitudo ucet ingenij, ingenij · prniidẽtut

mus
vel auiti. aui.ip̃oꝝ ·.
d etatis pueris. q· d⸗ quantũ etas pmittit. põt ↄſiſtere vera felicitas · ⁊er amiſſione eaꝝ infe
ſic eſſet nõ taĩ erat
inre. Ideo ðt phia ad bgetiũ · ꝙ tu falſe
opinlonis ſuppliciũ
luis · i.rebuſiputare nõ poſſis. Nota ſup pliciũ falſe opiniõis eſt in anine noni re
Iñ ſeñ ·xvij epiſtola Wultis paraſſe di uitias nõ fuit finis miſeriaꝝ · ſed muta⸗ tio diuitiaꝝnec hoc miroꝛ.nõ enum in re bus eſt viciũ ſed in animo ſepiꝰ ei opi nione qᷓ; re laboꝛa⸗ § infoꝛtuniuʒ boetij nõ erat impu tandũ rebus · quia non erat · ſed impu⸗ tanduʒ fuit ſue falſe opinioni. ¶ Nota
ſemachi qut fuit auus ipſoꝝ ex parte matris elucet. xtlu beri tui ſunt ſimiles patri ⁊ auo ipſoꝝ in Frucertin⸗
Votandũ ſicut inferiꝰ ꝓbabit᷑. ꝙ in reby foꝛtuitis non Jõ illi qͥ adeptõe raliũ reꝝ felices ſe exiſtimabant
liees falſa opinione decipiebant᷑? lʒ in opinione eoꝛum
Ců·igitur pꝛecchun ſit moꝛtalibus vi/ te cura retinẽde. o teſi tua bona cogno ſcas felicẽ cui ſup eüt etiã nũc q̃ vita
pe⸗o ⸗
nemo dubitat eẽ cãrioꝛa. Auare icea
iam lacrimas nondũ ẽ ad vnñ oiĩs exo
ſa foꝛtuna. Nec tibi nimiũ valida tẽpt 3
ſas incubunt qm̃ tenaces herẽt ancho/
—— 27. d.
re.q̃ nec pñtis ohinẽ nec futuri ſpeʒ
W 2* 2— S poꝛts peffe papãtur. BEhereit n.
quã pᷣcoꝛ illi nãq; mãnẽtibufvt cuc;l
pla oñdit pñteʒ felicitarẽĩ nb ↄſiſtere·.ĩ amick.ivxoꝛe pudica.⁊ flioꝝ ſud rũ pꝛudẽtia. Pꝛimo ẽ ad felicitatem req̃runtur amicrfiã amicus eſt pᷣcoſi ſimũ genus diuitiarum ex.viij. pꝛoſa huius ſecũdi. Et areſto.ix. ethicoꝛum. Nemo eligit viuere ſine amicis habens reliqua bona. Etfᷣm tullium in lbꝛo de amicitia. Qui amicitiã tollit de mundoi ſolẽ tollere videt᷑. Et Señ in de remedijs foꝛtuitoꝝ. nihil ẽ peus qᷓ; amicos nõ habere. ſi amicũ ꝑdidiſti aliũ
um quere.⁊ ibi eum queras vbi inuenias. quere inter artes liberales inter re⸗
cra ⁊ honeſta officia.quere in laboꝛibus ad men ſam iſta res non queritur. ¶ Scðo requiritur ad felicitatem politicam vxoꝛ pudica que rara eſt. vñ ſeñ·
n deremedijs foꝛt. Multe inter pꝛobas matrtmon ſalis oꝛdinis ceperunt·
eſſe exempla meretriculaꝝ qᷓ; multas ex coniugibus optimis peſſimas vide⸗ mus ex diligentiſſimis diſſolutiſſimas er liberaliſſimis rapaciſſimas. Enʒ
ſi bonam vroꝛem habuiſtinõ potes affirmareeã eſſe perm an ſuram in iloꝓt poſito nihil tam mobile. nihil tãuagun qᷓ; feminaꝝ volũtas. Tertio requiri
9
d felicitatem politicam pꝛoles. quia ſcðᷣm Areſto.pᷣmo ethi. Non ommnofe qui ſpem turpis eſt. aut ſolitarius aut pꝛole carens. ¶ Nota ſecundũ Puguitionem.ſpecimẽ ẽ pulcritudo vel ſimilitudo vel ſignum vel vmago
noticia vel eꝓperimentum vel bonũ operis. documeninʒ. ſcd in proplit a
ena dech Si pchw del bit
ſo, taſi tosz tr? ſuci ſeg ſihn ue
4 kul

ide orſin Such uſippait Eic teicii Sun nonduta— oh
ec tbinumr iidt
*
qf nacn slolann mh pnün Inn nãq; mon Anc
ſſamicirton ancufit untur amaj an lasj s ſecüdi Etu ohr. chi cun bona. Et m ſiun oſolitollee7 SlẽtSi nö dadeei äpdt
miſt= on qoh amenſa nt
Pronar
ſipitur ꝑ ſimilitudinꝰ. Itẽ ᷣm eund ẽ auitus ta tũ.i.ab auo habitꝰ vł poſſeſ⸗
cus vel ad ip̃m ptines. ⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ antiguo. ¶ Cũ igitut pꝛecipua moꝛtalibus. Hic phia ex di
ctis conſolatur boetiũ di⸗
res. Exquo hominibus eſt pꝛecipua cura.i.maxima cura retinẽde vite.i.ſai⸗
nande vitel o te felicem ſi cognoſcas tua bona cui etia
res hẽant hũane enatabimus. Sz auã tů decus oꝛnamẽtis noſtris deceſſerit. vides. fH Et illaꝓmohimus inqͥt ali quantulũ ſ i te nondũ totius tue ſoꝛtis piget Sʒ delicias tuas fetre nõ poſſuʒ qͥ abeſſe aliquid tue btitudini tã luctuo ſus atq; anxius conqueraris, Quis eſtenim tam compoſite felicitatis vtñ aliqua ex parte cumn ſtatus ſui qualita/ te rire t. Auxia em̃ res eſt humanoꝛum
anchoꝛe.quia ipſis manẽtibus vtcũq;.i.qualitercun
m nunc ſuppetunt.i⸗
abũdant talia bona quia nemo dubita eſſe carioꝛa ipſa vita quare iam ſicca la⸗
crimas.⁊ noli
nis foꝛtuna eſt tibi exoſa. i.aduerſa. ad vnñ.i.oĩno nec tibi
incubuit. i.inſtetit. tempeſtas aduerſi
tatis nimiũ vallida qm̃ tenaces ancho⸗
re.i.amici inſepara⸗
biles. herent id ẽ fir
miter manẽt. que.
anchoꝛe nõ patian tur tibi abeſſe ſola⸗ men pꝛeſentis tẽpo⸗ ris nec ſpem futuri
tꝑis. Et vicit boeti
us.pꝛecoꝛ vt hereãt
id eſt maneant ille
res ſe habeant. nos
en enatabimus euadendo aduerſitatem foꝛtune.ſed o phi tu vides quantum
decus noſtr
is oꝛn namentis bonoꝝ erterioꝝ quibus oꝛnabamur deceſſerit.
Subdit phia. q̃ntulũ ai phia Nos ꝓmouimꝰaliqᷓ ntuli aim tuũ ad ↄſolatienẽ ſi nondum
iget te totiꝰ tue alua tibi higet te totiꝰ tue ſoꝛtis.qͥꝛ maioꝛ ꝑs ſalua tibi manet.ſʒ nõ poffuʒ ferre duas
delicias qͥ tã dtã luctuoſus.i.plenꝰluctu atq; anxius ↄquereris alidd obeſſe tue
btitudini.i.tue felicitati.
ota ꝙ ſiẽ moꝛs ẽ oim amariſſima.qꝛ oĩa abſci⸗
dit oia deuoꝛat.⁊ qꝛ aliq iudi — ꝛali zri— foꝛ. Sic vitaẽ oi Falid iudicãt ſe nõ tiere moꝛtẽ ⁊ tñ timẽt ᷣm ſeñ.ið rene.
o?. Sic v ita ẽ oim dulciſſim Sit a.oĩa eĩ a vnũqð icillina. oĩa em̃ appetũt eẽ ⁊ viucre. alit nitiad ſaluandũ vitã qᷓ nihil ẽchariꝰ. Siqᷓ boetepoſeirboa— imare miſeꝝ.ſʒ mag felicẽ. ¶ Nota ꝙ phia ami⸗
ra ſunt vita nõ debuit ſe eſt
—
cos appellat ã„Sic m t —. 2 eenr enim tẽpeſtate incũbente ꝑ ãchoꝛã nauis retine allic iminẽte aduetſitate feꝛtune põ fidelib amicis ne
ſuccũbat infoꝛtunio ſi ubleuat᷑. fideles em̃ amici retinẽt
oiem impetu foꝛtu⸗
ne agitatũ ne totalr derjci denjciata ſua ſtabilitate.ſ Nota ᷣm Hugui ſuppetere.i.
ubmuuſtrare vel ſupera uare vel offendere.. bundareſe
Quid eni tam compoſite felicitatis.
iulli poſ e totaliter euenire. Secundo oſtendit gquanto
ſtviger eſſe vel penitere vel gra⸗
Hic philoſophia pꝛobat felicjtatenr aliquis eſt felicior
nondum enim om⸗

ee P——
——
tanto leuioꝛi a
amarã eẽ ⁊ miſerã· qrto bi.qᷓ;multis · q̃rta ibi O
ſite feliciratis.i·tĩ copioſe felix vt nõ ſige foꝛtũe.q.d.nullꝰ ẽ ita felix. qꝛ ↄditio.i.ſtatꝰ
icũ diſpõe ſui ſtatꝰ.i. bonoꝝẽ anxia rel· i
mißa res d nunquã hõitota ꝓueniat vł
nunqᷓ; ppetua ſubſi
ſtat. Tũc declarat ꝙ nõ tota pueniat põi. qꝛ huic.ſ.alicui põi exuberat ſenſuſ i.abundat pecunia ſed aliud ſibi defiẽ · qꝛ degener ſanguis i.ignobilitas eſt ſi⸗ bipudoꝛi · hũc ſup? aliũ hominẽ nobi⸗ litas facit notũ.ſed ipſe incluſus angu ſia rei familiaris · i pauptatis.mallet. i mag vellet eẽ igno tus. Ille.i· alter hõ cwcũfluus.i.circun datꝰ vtroq;.i.tam
diuitijs qᷓ; no bilita
teipſe deflet celbẽ vitã.i · taſtã vitam qꝛ põt foꝛſan duce re vroꝛẽ Ille.i.alter felix. nuptijs.ſ.ha⸗ bendo vxoꝛẽ · oꝛby.i carẽs liberis.i.pue ris ipſe nutrit· i· ↄgl lachꝛymat · i.ingem
Liber lecundus
querſitate ꝓſternitur.tertio ↄcludite his felicitatẽ foꝛtuſtam
uehi 3 hoies. ſcva ibi. Adde ꝙ feliciſimi.teru uid igito moꝛtales. Pꝛimo ðt· Quis ẽ hõ tã cõpo ð rixet.i. diſcoꝛdet ex aliqua pte cũ q̃litate.
hůũanoꝝ
conditio bonoꝛũ.⁊ que vel nunqᷓ; ton puẽiat vel nüq; ꝑpetua ſubſiſtat. Nů cenſus exuberat ſed ⁊ pudoꝛ degener ſanguis. Nunc nobilitas notum facit. ſed anguſtia ei fniliaris incluſus eẽ mallet ignotus. Ille vtroq; circunfiu/ us vitam celibem deflet. Ille ſuptijs felix. oꝛbus liberis. alieno cenſu nutrit beredt. Alius Brole letarus. filij ü⸗ lieve dejietiꝭ meſtus illachꝛymat. Jdcirco nemo facile cum foꝛtune ſue cüone concoꝛdat. Ineſt enim ſin/ gulis quod inexpertus ignoꝛet. exper⸗
tus echoꝛꝛeat.
egat cenſũ alieno heredi. Aliꝰ aũt letarꝰ ꝓle ipſe meſtꝰ i icit delictis ·i ꝓ criminib filij vel filie ſue. Idcirco nemo
facile ↄcoꝛdat cũ ditiõe ſue toꝛtue. Ineſt emĩ ſingul ſp hoib aliqͥd qð ipei⸗ erutas ignoꝛet vel exꝑtꝰ ip̃m exhoꝛꝛeat ·⁊ ſic rixarcũ q̃litate ſui ſtatꝰ.¶ Not
ꝙnð ẽ ho tã felix qͥniueniat
oia põt.
ↄditiõi
oia hẽre nemo põ· Ete
tã e aliquã ↄditionẽ in ſe quã vellet non hẽre ppt qð miſera? 2 dumanoꝝ bono z nunq; hi tota ꝓuenit q alics tẽnere
t. G nemo elicit vna rõ ex lra. Illi ↄditio hũanor bo⸗ nopnð tota ꝓuenit cut ſus ſtatꝰ in alij diſplicet · ſed ſullꝰ inuenit tã felx cui ſatꝰ juꝰ nõ diſpliceat in aliqᷓ ſicut dec larat in ia. ⁊c̃. ¶ Itẽ ſangui s ðꝛ degener. q hoies naturatr liberi ſũt· ſed ſeruitutẽ degenerantà Jatura· ¶ Nota vita caſta dꝛ vita celebs q̃ſi celeltis· q in carne vulere pꝛeto
s builis
gnie natne ern Ad mut pet wis ſur ſun an ut
v0 hl hſo Q
enti
zoe ne lienn fücitſ ſhon fonn litrit 2 hit
mde
joc

ippennKiuh cnt ſeliy Kid nc nobilu u unſ us.Ille v x cu
vendeiet Elei
no halec wnn etperus 1et
8 † *
2til Slehin
carnẽ eſt vita celeſtis ⁊ angelica.¶ Nota ᷣm Hugui. Illachꝛymari ẽ intus la chꝛymari vel cũ doloꝛe lachꝛymari.⁊ ẽ deponẽtis generis lʒ ÿᷣm antiqᷓs inue mat᷑ neutriꝰ gener. ⁊ ſic Boe. hᷣ põit ĩ neutro genere cũ ðᷣt meſtꝰ illachꝛymat
¶Adde ꝙ feliciſimi. Hic oñdit phia ꝙ hõ magis felix leui oꝛi aduerſitate
mis detrahit᷑ cõplementũ beatitũdinis.¶ Notandũ ꝙ vna ⁊ eacẽ res ẽ quã
pſternit᷑ cũ h cõparando boetiũ ad alios? ðt. Adde pᷣdict? ꝙ ſenſus cuiꝰlibʒ
J. eh— ic id ẽ kotunatiſſimi.ẽ de Adde ꝙ feliciſſimi cuiuſq; delicatiſſi/ lcatiſumꝰipatiẽ⸗ S tiimus niſi adnu mus ſenſus eſt ⁊ niſi ad nutũ cũcta ſup tů ſuũ cũcta ſupe⸗ „ tant.i.abũdent.ip̃e petãt.oĩs aduerſitatis inſo lens mini“ erit inſolens.iipa⸗ — tiens· oĩs aduerfita mis quibuſq; ꝓſternitur:adeo ꝑexigua ris ⁊ ꝓſternit᷑ a ſua „ felicitate qͥbuſq; mi ſunt que foꝛtunatiſſimis beatitudinis nunis aduerſitati⸗
ſummã detrahũt. Quãmultos eẽ cõie
ſ 6 valde Siſe.
.— que foꝛtunatilumis ctas qͥ ſeſe celo ꝓximos arbitrent᷑.ſi de kenn i.auferũt foꝛtune tue reliquijs pars eis minima beud doe
ʒtingůt. Pic ipfe locus quẽtu exilium
ctas.i opinaris qui vocas in colẽtibus patria eſt Aqeo ni⸗ Feſbnene⸗ hil ẽ miſeꝝ niſi cũ putes. Etraq; bea derunie⸗ sh ta ſoꝛs omnis ẽ iee F
Quis ẽ ille tã felix qui cũ· dederit ipat:
entie manus ſtatũ ſuũ mutare nõ optet
—
5 derel foꝛtuitis ↄcludit. Adeo nihil eſtmiſeꝝ niſi tu cũ
bus. adeo ꝑexigua
ti qᷓ;multos eſſe ↄie
exiliũ ẽ patria inco lentib.i.habitanti bus · ⁊ ita eoꝝ iudi⸗ cio ſpectat ad felici tatẽ: niuerſaliter
putes.i.niſi ex repu
tatiõe animi tui eſtimes.q; ꝓ ⁊.ᷓ.i.ꝑ ꝛiũ. ois ſoꝛs eſt beata eqnimitate
tientia animi tolerãtis. Suis ẽ iile tãfellx q en dedert manꝰ atiẽ fuerit factꝰ ipatiens qn ipſenõ optet mutare ſtatũ ſuũ.q.d. nullus ẽ tamfelit Nlota ꝙ fꝛlan alis diceret. nilli hõ placet ſtatꝰ ſuus ſiveeſt ſibl magnuʒ
foꝛtuniũ. S
ed defectꝰ? modici boni nõ ipedit cõplacentiã ſtatus qn hõ tota
liter ſit felix.h excludit pkia dicens. Quãto alids ẽ felicioꝛ tã cati 1 kcludit p ens.Q iqͥs ẽ felicioꝛ tãto eſt delicatio ⁊ quãto eſt delicarioꝛ tãtomagis grauat᷑er defectu modici boni.⁊ ſic ſeltciht
vnꝰ iudicat ſpectare ad miſeriã. aliꝰ iudicat pectare ad felicitatẽ§ ðt phia vnꝰ iudic a ſeriã. ali ſp elicitatẽ. ꝗᷓ ðt ocus quẽ tu exiliũ vocas:incolentib eit patria. ¶ Notandũ quantchn it

2 5 5 5 5 1
Liber ſecundus
põ abũdans rebʒ foꝛtuitis·ſialiq diſi vlicet ſibi irſtatu ſuo. ipſe optat ſanz ſuũ mutari cõmendãdo ſtatũ alteriꝰ. vñ miles emeritus laudat ſtatũ mercg toꝛes eð mercatoꝛ expꝑtꝰ picula marina laudat miliciã. Silr legiſpiti laudãt
agricolas ⁊ agricole vꝛbanos. Silt exn pʒin boe.deſcbolariũ diſciplina de
filio incõſtantie.qͥ hñs diſplicentiã vniꝰ ſtatꝰ ſꝑaliũ ⁊ aliũ afũpſ it. ¶ Nota
ꝙðt inihil ẽ miſerũ niſi cũ putes. vñ ðᷣt Señ.ix. epla. Mi⸗ ſer eſt qͥ ſe beatũ nõ iudicat.lʒ mundo impet non ẽ btůs qͥ ſe btĩ nõ eẽ ꝓutat. ¶ Qu imltis ama ritudinibꝰ. hic phia oñdit foꝛtuitã felici tatẽ eẽ amarã ⁊ mi ſerã dicẽs. qᷓ;multꝭ gmaritudinibꝰ dul cedo hñane felicita tis ẽ reſpſa.i.permi xta q̃ etiã ſi videat iocũda hõi fruenti: tñ nõ poſlit retineri qminꝰ ꝓut hõ abe at eã cũ velit.i.non õt retineri ad vo⸗ untatẽ hois.⁊ liq̃t
1.manifeſtũ ẽ.qᷓ;m⸗
ſera ſit btitudo reꝝ
meꝛtaliũ q̃ nec ꝑpe
tua perdurat apud equanimoſ.i.apud
ↄſtãtes vel patien⸗
tes.nec ipſa tora.i·
ſimul deiectat auxios· i· miſeros. ¶ Nota ꝙ felieitas ⁊ dulcedo humana no
qᷓmhis amaritudinibus hůane felicita
tis dulcedo reſpſa eſt. q̃ſi etiã fruẽt eẽ iocũda videat᷑. tñ quoininus cum velit abeat:retineri nõ poſſit. Liq ct igitur qᷓ; ſit moꝛtaliũ rerũ miſera beatitudo q nec apud equanimos ꝑpetua perdurat nec anxios tota delegtat. Suid igi o mortales ertra petitis intra vos po⸗ ſitam felicitatein. erroꝛ vos inſcitia confundit. O ſtendã bꝛeuiter tibi ſůme cardinẽ felicitatis.eſt ne aliqd tibi ten ſo pᷣcioſius nihil inquies Igit ſi tui c pos fueris poſidebis ꝙ nec tu vnqui
eit ſine amaritudine. qꝛ dieit beatus Wernar. Nunqᷓ; in honoꝛe ſine laboꝛe nunqᷓ; in pᷣlatione ſine tribulatõe. nunqᷓ; in ſublimitate ſine vanitate quis ẽ põt. Itẽ Alanus in anticlaudiano ðᷣt. Sed nihil inuenio qð in omniꝑtebe⸗
te viuat
D moꝛtales quare p
ſitam.
niter cardinem.i.radi ſo. mhil inquies.ſi igitur fueris coinpos tui per tranqui
qn mttas nob deferre qᷓ̃relas Poſſit.ſi noſtrã velit accuſare mineruã Qud ig o moꝛtales · Pic phiæ inuehitur contra homines. ⁊ dieit ſic. etitis · i.queritis. extra in rebus exterioꝛibus felicitatẽpo
intra vos erroꝛ ⁊ inſcitia ·.ignoꝛantia confundit vos · oſtendã tibibie cicem fumme kelicitatis eit ne aliquid tibi pᷣcioſius teip⸗ llitaten anmi.tu po ſidebis quod nunqᷓ; amittere velis I delectationem in opatione pfecte vrts tis. nec foñtuna poterit tibi auferre. ¶ Nota ꝙ duple eũ britudo. perfecto
2
.
ſwe zu
ſun
dou opt
An
e.

uaninos otadelec. Q
curpeti um
tten. ero xs u auns,eit ith
ubil inquu vgiin
oſidebstacw
ſelicitas 4 Alohun n
n ſubimua u Iran
doi inoii Anne nuchinr cun ne mnnibusge
e n
up
imperleeta. Perfecta beatitudo ha betur poſt hanc vitam.⁊ eſt vita eterna ð
ta ererna vt cogn oſcant te ſolũ ve qua ioquitur Joannes dicens. Mec eſt vita eterna e t ⁊ quem miſiſti Jeſumſchꝛiſtum. Zlia eſt beatitudo imperfecta qᷓ
eſſe in pᷣſenti vi loſophi poſuerunt conſiſtere in operati one poteſt eſſe in pᷣſenti vita quam philo tio
ime s. Vnde radix talis beatitudinis eſt tranquillitas auimi ex W moderationeꝛ ſeda rrione paſſionũ ꝑ ha bitũ ʒtutis · ꝑ taleʒ
amittere velis nec foꝛtuna poſſit aufer — aũt tranquillitateʒ
re. Atq;ʒvt agnoſcas in his foꝛtuitis re bõ eficitur ſui n 3 pos vt non denjci
egtitudinẽ e nõ poſſe ſic col paſionib. iſta uutẽ
bus beatitudinẽ ↄſtar nop nelie nõ eſt
lige Si beatitudo ẽ ſummũ nature bo⸗ renda inrelo erte
rioꝛib.ſed ſoluʒ hʒ
nů rõne degentis nec illud eſt ſůmũ bo eẽin aio hoĩs. de 3
btitudie ⁊ tranqͥlli
nũ qð eripi.vllo modo põt. qm̃ ꝓcellit tate h loqui phna
dicẽs. Quid igio
id quod nequeat auferri: manifeſtum ẽ moꝛtales ⁊c· Ete⸗
neca boq̃ns de eadẽ
ꝙ ad beatitndinem percipiendam foꝛ/ felicitate. ir·eplaðr tune inſtabilitas aſpi ſu n tune inſtabilitas aſpirare non polit ſecusiniianðgue totũ ẽ.incipit foꝛtu ne eſſe ſubiectũ ſi quã ꝑtẽm ſui foꝛis querit. Itẽ Señ.xiij · epla ðᷣt. Felicitatis auiditas tuta ẽ q̃ ſi aut vñ ꝓueniat q̃ris et bona ↄſcia · ex honeſtis ↄſilijs. ex re ctis actiõib ex ↄtẽptu foꝛtuitoꝝ. Et.xxxi.epla ðᷣt. Illud bonũ ẽ q̃rendũ qð ñ fiat de die in diẽ peiꝰ.dͥd eſt animꝰ.ſed hic rectꝰ. honus magnꝰ quid aliud voces hůc animũ qᷓ; deñ in coꝛꝑe hũano hoſpitatũ. Et.xli.epła ðᷣt. Lauda bonũ in hoie qð eripi nõ L qð ẽ ꝓpꝛiũ hoĩs q̃ris qͥd ſit illud.aius ⁊ rõ ꝑfcã rõnale nãq; alẽ hõ. ¶ Atq; vt cognoſcas. Hic phia ꝓbat verã felicitatem
nõ poſſe ↄſiſtere in reby foꝛtuitis trib rõnib.ſcðam ponit ibi Zd hec. tertiaʒ
ibi Et qm. Pꝛima rõ ralis ẽ. In illo nõ ↄſiſtit faicitas hoĩs qð põt auferri ab hoie.ſʒ boa foꝛtuita ſũt hmõi.ꝗᷓ ⁊c̃.maioꝛ notaſqꝛ fũmũ bonũ ẽʒpꝛiũ hoĩs bonñũ aũt qð auferti põt nõ ẽ ſũmñ bonũ. qꝛ illud qð auferriñ põt meliꝰẽ eo qð auferri põt. WMinoꝛ pʒ · bõa foꝛtuita pfit aufetri cũ ſint mutabilia· vñ ðᷣtfi lra. Vt ãſcas btitudinẽ ñ poſſe ↄſtare in reb foꝛtuitis.ſic collige ꝑ tales rõ⸗ nes. Si btitudo ẽ ſũmũ bonũ degentis rõne.i.naturerõnal nec illudẽ ſũmũ ponũ nature degẽtis rõe.i.nature rõnalis. nec illud ẽ ſũmũ bonũ qð vllo mõ põt eripi.i auferri qꝛ illud.ſ.bonũ qð neqͥat·.nõ põt auferri. h̊ pᷣcellit.i meli ẽ eo qð põt auferti.ſ.ex qͥ manifeſtũ ẽ ꝙ inſtabilitas foꝛtũe ñ p oſſit aſpirare.i. accedere ad btitudinẽ accipiendã. ¶ Nota ꝙ btitudo ẽ ſũmũ bonũ.qʒ in ttio
Pꝰ ſca ꝓſa ðꝛ ꝙ btitudo ẽ ſtatꝰ ꝑlectꝰ aggregatiõe omniũ bonoꝝ.⁊ beatitu
do eſt ſummũ bonum nature degẽtis.i. viuẽtis ratione ideſt nature

Liber ſecundus
us ſicut hoĩs.qꝛ hoim genus viuit arte⁊ rõne er ꝓhemio methaphi ulus
em̃ alioꝝ aialiũ ẽ felix.er. x.ethico. Bꝛuta em̃ aiantia nemo felicitabit. pmo ethi. ⁊ talis btitudo nõ Zſiſtit in bonis exterioꝛib. in actu ſapie. qꝛ ðᷣt Are⸗ ſto.in li.poł· Teſtis mihiẽ deꝰ ꝙ in bonis exterioꝛib nõ ↄſiſtit ſummñ bonũ ⁊idẽ in eiſdẽ nos ſumꝰ felices ⁊ dij. dij aũt nõ ſunt felices bonis extetioꝛih. ¶ Nota
in bonis exterioꝛi hnbonts cee Ad hec quem caduca iſta felicitas ve/ ſtit felicitas foꝛmali—. er ⁊eſſenriat·tñ fe hit. vel ſcit eam.vel neſcit eam mutabi licitas ↄſiſtit in eis ozgantce⸗ deleui lem. Si neſcit: queham beata ſoꝛs eſ/ unt ad felicitatẽ ve c vnſinerm reberte/ ſe poteſt ignoꝛantie cecitati. Si ſcitme rioꝛib quaꝝ foꝛcũa dñaẽ nõ ↄngit eẽ tuat neceſſe eſt ne amittat quod amitti felicẽ ſup oꝛganice. e 1 ctirvetenjeru poſſe non dubitat. Quare cõtinuusti⸗ aen ipattute mot non ſinit eſe felicem. an vel ſiam Foseieud ſerit. negligend tat. Si
Eno eit iumc
ſpeculandũ.ſ; opoꝛ— quoqh tetrihů potũ ⁊ rei⸗ perexile bonum eſt quod equo animo
.
quũ famulatuʒ pꝛe S e Leze eritere feratur amiſſum. ¶Ad hᷣ quẽ caduca
iſta felicitas vehit ·
Pic phia põit ſecũdã rõem q̃ talis ẽ· Ille q felir ẽ foꝛtuita felicitate aut ſci eã mutabilẽ eſſe.aut neſcit. ſi neſcit ẽ ignoꝛãs.⁊ ꝑ ↄñs ẽ ifelix. ſi ſcit eã elſe mu tabilẽ neceſſe ẽ ꝙ timeat ne eã amirtat.cui aũt ineſt ↄtinuꝰ tioꝛ felix eſſe non põt. vñ dicit in lia ſic. Ad hec.ſ.pᷣdicta addã aliã rõem. Hõ quẽ vehit·i· du tit.iſta caduca.i.foꝛtuita felicitas. vel ſcit eã eſſe mutabilẽ vel neſcit. ſi neſcit quenã ſoꝛs beata.iqᷓ felicitas btã põt eſſe cecitati ignoꝛãtie· q.dice. nulla· S ſcit eam eſſemutabilẽ neceſſeẽ vt metuat ne amittatilðᷣ qð nõ dubitat polt amitti quare ↄtinuꝰtimo? nõ ſinat ip̃ᷣm eẽ felicẽ. Et foꝛſan diceres · hõ nõ ti met amiſſionẽ foꝛtune· q nõ curat vtꝝ cã amittat vel nõ· hoc excludẽs phu dicit.ſi amiſerit b onñ foꝛtuitũ ⁊ purat illud negligendũ.i.nõ curandũ.tunt illud bonũ erit valde exile qð amiſſum ferat᷑ equo aio.i·equali aio.ſicut ↄſer natũ.⁊ꝑ ↄñs illud nõ eſt ſummũ bonũ ¶¶ Nota ex tertio huiꝰꝓſa· ix. Vera? ꝑfecta feiicitas facit hoĩem potentẽ reuerendũ celebꝛẽ? letũ. ᷓ vera felicitas excludit tunoꝛẽ.⁊ ꝑ ↄñs ↄtinuus timoꝛqͥ excludit leticiã nõ ſinit eſſe felicem ·
vñ Señ ix epla· Iile beatiſſimꝰ eſt ⁊ ſecurus ſiu poſſeſſoꝛ qͥ craſtinũ diẽ ſine
ſolicitudine expectãt Itẽ nata exquo felicitas ↄſiſtit in ſpeculatõe de⁊ ſub ⸗
ſtinaꝝ ſepataꝝ.ipa excludit cecitatẽ ignoꝛãtie inqᷓ iꝗꝛãtia felicitas eẽ nõ põt ¶ſ Et qm̃ tu idẽ es. Hic phia ponit tertiã rõnẽ que talis ẽ. Si btitudo ↄie

ſat: qucnn A ui oꝛantiecei& git ctne mit nuin ueſeſelct mnt
ün pit 6et
nunck qu Kaun —
Ueq Kir ẽ fomn in iciunt
ois.1yñs Mſiſatt
au aüt met ↄn oꝛfe at eĩ cſemutab Slncut Reuctnngno dun S vnte
. 6
sia. dicit
Mꝛola quarta
yet in reb foꝛtuitis cũ bona foꝛtuita finiũtur moꝛte hoĩs · lequit ꝙ ols hõ in
—
moꝛte fieret miſer qð nõ ẽ veꝝ. q multi ꝑ moꝛtẽ ſecuti ſunt felicitatẽ. ſicut martyres ⁊ alij ſanctii ppeſſi ſunt maxia toꝛmẽtã Vt ſequerẽtur btitudinẽ in ꝗᷓſic in lfa. Qm̃ tu idem es hõ cui ego ſcio eẽ ꝑſuaſum. ꝑmultis.i.
valdt multꝭ demõſtratõib.mẽtes i.aias hoim nlto mõ eẽ moꝛtales. Et cũ ſit claꝝ.i.manifeſtũ
Et qm̃ tu idẽ es cui ꝑſuaſuʒ ẽatq; inſi/ foꝛtuitã felicitatem
finiri.i.miari moz⸗
tů ꝑmultis demõſtratõibus ſcio. men recoꝛpot ſup· hoi
neqt.i.nõ põt dubi
tes hoim nullo eẽ mõ moꝛtales. un/ ranſi heefoꝛtuitafe —„ licitas põt auferre· i
q; claꝝ ſit foꝛtuitã felicitatẽ coꝛꝑiſ moꝛ arebeatunden: qn oẽ genꝰ moꝛtali
te finiri.dubitari neqͥt ſi hec auferre bea um.iolʒ labarur — in miſeriã ifine moꝛ
titudinẽ põt:q̃n oẽ moꝛtal iuʒ genus in ns. Sʒſiſcmmu tos.ſ.ſctõs queſiſſe
miſeriã moꝛtis fine labat. QOð ſi młltos fiuctũ btitudis næ — 5—— ſolũ moꝛte verũetiã ſcimus nõ moꝛte ſolũ:verũetiã doloꝛi doloꝛibuſc;.i·⁊ ſup
bus ſupplicijſq; btitudis fructũ q̃ſiſſe odue vita ſupple bõis foꝛ quonã mõ pñs vita facere beatos po/ nuitis vinata· poreſt — facere btõs.que vi⸗
teſt que miſeros tranſ acta non efficit, taãſatra.i·temꝝn — nata· nõ efficit miſe Ahetrum qua.tũ libꝛi ſecundi
ros.q.d.nullo mõ.
acuiꝰ pñtiaẽ cã felicitatis eiꝰ abñtia ẽ cã mibie ⁊ infelicitatis. Sicut k— 4. a eſt cã felicitatis nauis · ſic eiꝰ abſitia ẽ cã piclitatõis eiꝰ.ex.ij.phi. Si bõa
foꝛtuita ꝑ ſui pñtiã eẽnt cã britudis ꝑ ſui eſſentiã eẽt cã miſerie. Cũ czihmot
tehominis bona foꝛtuita relinquunt hominem fugiendo · ⁊ homo relinquat ea moꝛiendo · omnis homo poſt moꝛtem eſſet miſer ⁊ infelix quod falſum eſt. nam multi poſt moꝛtem conſequentur beatitudinem.⁊ quia foꝛfan aliqͥ diceret moꝛtuo hoie moꝛit᷑ ⁊ aĩa eiꝰ.⁊ ſic poſt moꝛtẽ hõ nullã ↄſequet᷑ btitu⸗ dinẽ. excludẽs phia dicẽs ad boetiũ. ru es idẽ ille cui ꝑſuaſum ẽ inltis de⸗
möõſtratõib aĩas hoim eẽ imoꝛtales. ¶ Hota ꝙ cẽs leges in h ↄueniũt ꝙ aĩa
intellectiua hoig ſit imoꝛtalis. ſeꝑatur em̃ ab alijs ſicut ꝑpetuũ a coꝛruptibi⸗
iier.h. de aia · ⁊ hẽ rõnabile. aꝛ aig incellectiuaimateriais nõ eſt euctat po
tẽtia inaterie. ſʒ ab ertr.ſ.a deo · Ipa eñ̃ hm Ailiꝭ· reãdo infundi ⁊ infun⸗ dẽdo crea ꝓpłqð cũ abſciſio materie ſit cã ꝑpetuitatis gↄmẽtatoꝛẽ bmok
ſi⁊ mũdi. aiã intellectua imaterialis exñs · ipᷣaẽ imoꝛtalis. Wetrumn quartum libꝛi ſecundi.

m——
z ẽ. Hic i cipit qrtũ metʒ hul⸗ ſci.qð ðꝛ metru nſo ante dimetrũ a ch pedũ cathalecticũ; qꝛ deeſt vna ſillaba ad ↄplementũ metr ihuicme ms tro adiũgit metrũ feregratiũ.ſic dictũa bin Igg n. 4 metro phia mödarritd mediocrẽ ꝑtalẽ methaphoꝛã. 0 ſloco nimis alto vꝛ B gerpeſtatl vero Viſquis voietpehenp ur rum? fundatum in 17 loco———— ede ßid ſed fundatum in lo⸗[R— co humili ⁊ ſaxoſo.— onoĩl ſ vtrůc; vitarineom Sterni flatibus euri modũ. ſie vita pñs nimiũelenata plut; ¶Et fluctibus minantem tate vel nimiũ dep. ſaaduerſrarefrein ¶Curat ſpernere pontum
ter enẽtu inopinato ralamitanbo vefu, Montis cacumen alti K
it mediocris aũt ſe⸗ ſc ahnenei Bibulas vitet arenas in Ira. 2 g—„% caurꝰ volet ponere Illud ptoteruus at ſter ſedẽ ꝑhẽnem idẽ fir— wi mã manſionẽ ⁊ ip̃e Totis viribus vget lrtanti veheilo, Me pendulum ſolute noꝛ flatib euri ili Ierdenn Mondus ferre recuſant— re ponti chout 1 ctibi.mare fuctu ⸗ 5 eniinneteu Fugiẽs piculoſã ¶ Soꝛtẽ ſedis amene e limitatẽ autn Mumili dqmum memento. tthe Cert' figele laro Quãuis tonet ruinis x¶ deheãt vitari in edi 3 ſaeeiſenene, equoꝛa ventus 4 b mõtꝭ · qꝛ illðᷣ· ¶ cacu: e 2 3 mẽ alti mõtꝭ vꝛget · i u uh ei tꝛi vali Tũc aſſiq̃t cãm q̃re dẽant vitari arene qꝛ he.ſ. arene ſolute id ẽ diſiũcte ꝑ ſicci don tatẽ. recuſãt ferre.i.nolũt poꝛtare. pẽdulũ põdꝰ.i.labile pondus · Tu ergo 1 ii fugienspericuloſam ſoꝛtem.id eſt euentum.amene ſedis. ideſt amene manſio boen nis ⁊ certus exiſtens memento figere.i.ſtabilire.domũ tuam in humili ſaro

ſs
n S
eun deſ S
bapbei
—
5 ponere li;necſo scu Unantem enalt usahler —— ſolutr
ecuſunt
oQuiuis Stm
Edqm̃ rõů lam in te meaꝝ fo
Pꝛola quinta
ivepſſo lapide qᷓuis vẽtꝰmiſcẽs eꝛa.i· voluẽs maria·tonet i. ſeuiat· ruinis
flatib ruinoſis.· tu felix ↄditꝰ roboꝛe·ſi.firmitate. qͥeti valli· munitõis ⁊ ru
jerenusi.t ranqͥllus.duces ·. ages euũ· i.vitã tuã.ridẽs.i.deridẽs ⁊ꝙ nihile
hñs.iras.i ꝑſecutões etheris.i. aure vel vẽti ſeuiẽtꝭ. ¶ Hota ꝙ oĩs vᷣtus ſuꝑ⸗
oer üpit cñ ſtat i medio · Eſt em̃ vᷣtus habitꝰ electiuus ime⸗
ſuitate Coꝛr ũpit᷑. cu vᷣtus ↄſiſtat* 5 diate ↄſiſtens recta rõne detininatꝰ. iõ oĩis ſupfluitas tãqᷓ; vicioſa vitanda eſt. Phia qᷓ docetvita ſupfiuã ꝓſpitatem. nuã deſißt per cacu mẽ alti montis q̃ ꝓ ſperitas plerũq; im pugnat᷑ iuidia ⁊ po tẽtia magnatũ q̃ ꝑ
Buces ſerenus euum Ridens etheris iras Pꝛoſa quinta ſecundi l ibꝛi.
mẽta deſcendũt:p auloyaljqio
, ventũ impellentem
bus vtendũ puto. Age em̃ ſi deſgnal· Socetetiã
Vitare nimiã pauꝑ⸗ iã caduca ⁊ momẽtanea foꝛtune dõa j — 3, ſi ptas recufat ferre in eſſent. Quid in eis eſt quod aut veſtrũ ren en fieri n rũ q̃ ꝑ põdus pẽdu vnq; fieri queat aut non ꝑſpectum con ſů⸗ hivafJudige
tig em̃ f5uat hoiem ad modum pẽdulꝭ põderis. ¶ Nota ſe⸗ curitas hm tulliũ in rethoꝛica ſua. Eſt virtus incõmoditates iminentes ⁊in ⸗ choate rei affines nõ foꝛmidãs, q̃ ſecuritas maxie appetẽcda ẽ. ꝓpter qð pia docet agerere vitã mediocrẽ q̃ reddit hoĩem ſecuꝝ ſm illud poeticũ. Me⸗ dio tutiſſimꝰ.ihis. ⁊ Cato. Tuta mage puppis ẽ modico q̃ flumine fertur
Quã vitã mediocrẽ deſignat ꝑ humilẽ faxi in quo edificiũ impetu vẽti non deijci nec inundatõiby tanqᷓ; bibula harena diſſoluit᷑ ¶ Nota ꝙ duplex eſt paupras. volũtaria? leta alia iuolũtaria ⁊ triſtis. Pꝛia pauptas ẽ appetẽda ſcafugieda. Depᷣma loquit Sefj. in epla. Honeſid ẽ res leta pauꝑtas.paug tas em̃ expedita ſecura ẽ. Et.x viij epł· O lucille incipe cũ pauꝑtate he ↄmer
ſideratumq; vileſcat.
tiũ· aude ↄtẽnere opes. nemo alios ẽ deo dignꝰ qᷓ;qj opes ↄtẽpſerit. ¶ Scða
paupertas.ſ.inuolũtaria ⁊ triſtis fugiẽda eſt. quia moꝛtalis eit ⁊rationetriſti tie ſtuꝑefacit ⁊ coꝛrumpit naturam. Pꝛoſa qnta ſcði libꝛi. Ed qm̃ rõnũ Hic icipit qͥnta ꝓſa hꝰſcði ĩq̃ phia põit remedia magis mouẽtia Boetiũ ad oñdendũ ꝙ bõa foꝛtune ſunt ↄtẽnenda ⁊ minꝰeſſe dolendum de amiſſione eoꝛum. Iſta autem remedia ſunt rationes ſumpte ex
. ꝑticulariuʒ bonoꝝ foꝛtũe.ſ.diuitiaꝝ bonoꝝ ptãtũ ⁊ glie.⁊ pᷣmo oñdit
oe de diuitijs ꝙ non ſunt magnopereappetende ponendo vnam rationẽ ge
neralẽ reſpiciẽtẽ oia bona foꝛtune. Scðo ponit rõnes de diuitijs ibi. Duutis

mutabilia. iõ nõ pñt eẽ ꝓp Seß Miñ fomẽta.i.medicamẽta meaꝝ rõnü in t deſcẽdũt. qꝛ ego video te paula
tim ſoꝛtunã ↄtẽnere puto eẽ vtendũ paulo us. mouẽtib. Age ẽ aduerbiũ hoꝛtãdi ſiei bõa foꝛtuneñ eẽnt caduca.i·caſia⸗
a ⁊ momẽtanea i.
— qð vnqᷓ; queat fieri ſ ſñ̃
Fnant et cioſe ſüt ⁊ in ſe ↄſideracũ nõ%. nſeaens is cõgeſte pequnle. Vtdui
Pꝛimo intendit talem rationẽ. Nullus magnopere dʒ ludaperae qsnon ᷓt eẽ fuñ. ⁊ qð in ſe ↄſideratũ ẽ vile. ſ oĩa hond foꝛtuita ſunt hmõi.qꝛ ſunt õ pñteẽ ꝓpꝛia hois ⁊ in ſe ↄſiderata vileſcũt.ꝗᷓ ⁊c̃.vñ ðtĩ ſa
auio validioꝛibus ſup.rõnibvi.magis
— 6 ⸗—* vr 3 2 mũtonaadmodů iuitie ne vel veſtriwel ſui naturapꝛe Quid eaꝝ potius. auꝝ ne an .) NM.„ 63—— c
hec effün/ —„ S Füotabonafor; qendo maßiſq; coaceruãdo meliuani
tune ſunt caduca et
—
eept Snnia tent. Siquidem audricta ſemper odo⸗
bona foꝛtune nobiſ ſos claros lãtgiàs facit Qð ſi manere
accidũt ſ nõ adhe⸗
rẽt. ⁊ ſi abducãt᷑ſiñ apu 4 quẽqᷓ; non p oteſt quo d tranſter/
vlla nf̃i lacrimatõe
diſcedũt. exqᷓ patʒ ſi vileitpan tur in alterum:tunc eſt pꝛeciola pecl
ſunt ꝓpꝛia bõa hoiſ
qhineundeʒ Señ. nia cum tranſlata in alios largiẽdi vn
Nihil ꝓpꝛiuʒ dicas
qð mutari põt. ño, deſinit poſſideri.
ta ꝙ bona foꝛtuita i ſe ↄſiderata vileſcũt q dicit Johannes ab ex extraneis dolo vel vio
criſo. Bona foꝛtune in ſeipſis veteraſcũt⁊ ↄſumunku lẽtia vel calũnia diripiũtur.
Siuitie ne vri vel ſuinatura. Hic ꝑbia põ̃it rõnes de diuitijs in pãl gi
ſint magnoꝑe appetẽde · Scðoꝓbat ß gůalr de diuitijs. ibi. Quid auten Pꝛima diuidit᷑in qͥnc; gres ᷣm ꝙ qͥnq; ſunt gñã diuitidꝝ. ꝓbat non nul⸗ tũ eſſe appetẽda.ſ.pecunid. gẽme poſſeſſiones · veſtes ⁊ famuli. Pnmo ot ppoſitũ de pecunia.ſco de gẽmis.ibi. En gẽmaptertio de poſſeſſionibus ipi. An vos. quarto de veſtib· ibi. Jam po. nto defamulis. ibl. An veo. Pꝛimo duab rõnibꝓhat diuitias nõ multũ eẽ appetẽdas ſcha ibi. Atea Pꝛima ratio talis ẽ· Illa non ſuntmultũ appetẽda· q̃ nec ex ſui natura nec
natura vtẽtis ſunt pᷣcioſa· diuitie ſũt hmõi qᷓ ⁊c̃. mdioꝛ nota. qꝛ nibil apen
faciũt bonũ eñ cui adueniũt · nec ſunt bõe ex ꝑte vtẽtis qꝛ nõ inqᷓ̃ntũ ↄßanb ſic em̃ faciũt hoĩem auaꝝ nec inqntu diſtribuũtur. qꝛ ſic relinqut hoiem· vu em̃ in lra. Diuitie velſſũtpᷣcioſe ſui natura.aut naturd Vri vtentiũ eis⁊ qu
niſi bonũ ⁊ pᷣcioſum. Mioꝛ declarat᷑. diuitiẽ nõ ſunt hone ex ſui natura qn
Atꝓct
eaꝝ ẽ potiꝰ.i.pᷣcioſiꝰ. n auꝝ aut vis ↄgeſte pecunie i.ↄgregate · t
pec ſcilicet diuitie non lunt pꝛecioſt conſeruando eas · quiã melius nin
„.
boncf pratn nile jn uan ſhtn apntic cſu tnjpi Miu knic
mu i

s lirgitis jn iq; non po
ranſutain sk oſideri.
Mꝛoſa quinta
findẽdo.· i diſtribuẽdo eas qᷓ coaceruãdo.i.retinẽdo eas ſidẽ auaricia ̃ pecuniã coaceruat ſemꝑ facit hoies odioſos · ⁊ largitas q̃ pecuniam effundit jaeitciaros.i.honeſtos · Subdit. ⁊ ſi ilud qð tranſtert᷑in alteꝝ nõ põt ma⸗
nere apud quenqᷓ;.tũc ẽ pꝛecioſa pecunia loquẽdo ironice cũ ip̃ᷣa vſu laꝛgien⸗%
di trqſata in alios deſ init poſſideri. ¶ Notandũ ꝙ aliqͥd ẽ bonũ dupliciter. — vel ex natura u 6
1. ex natura vtẽtis Il⸗ Bt kadem ſiapud vnũ quãta eſtvbiq; iud dict᷑ bonũ eẽna tura ſui.qð a ſe velĩ gentiũ ↄeral.ceteros ſui inopes fece/ ſeitʒ vñſit bonũ. er 3 ½ cuicũq; aduenit faẽ rit Et vox quidẽ tota:tota pariter mul ipᷣm bonů·ſicut ra⸗ ſc tio recta pa x⁊ ſimi toꝝ fplet auditũ Vñe)o diuitie niſi cõ la. Sed illud dicit be bonũ ex ꝑte vtentis minute in plures trãſire nõpñt Qð cũ qᷓſialids ↄueniẽter 6E Siſeeſ3eoe vtat᷑aliqd boniin ⸗ factũ ẽ:pauꝑes neceſſe ẽ vt faciãt quos depuenit. Vjñ no ta m beatũ Berñ. relinquunt. D igitur anguſtas inopeſ Solus erroꝛ hoim . 6 facit ꝙ auꝝ ⁊ argen
q; diuitias quas nec haberc totas plu tũ reputãtur pᷣcioſa 5 1.„ cũ ſint niſi terra ru⸗ ribus licet,⁊ ad quemlibet ſine cetero/ bea ⁊ alba. ¶ Hota 9 ſeneca lxxx viij epi
non elle bõas ſic ar
3 guit. Qð bonuz eſt bonos facit. diuitie nõ faciũt bonos.ꝗᷓ diuitie bone nð ſunt. Itẽ illud quod põt ↄtingere ↄtemptiſſimo ⁊ turpiſſimo bonũ nõ eſt. diuitie aũt ⁊ lenoni ⁊ la niſte ↄtingũt.qᷓ bone nõ ſunt. Item bonum ex malo nõ fit · diuitie autẽ fiũt
er auaricia que mala eſt. ergo bone nõ ſunt.
¶Ait eadẽ ſi apud vnũ Hic ponit ſcðᷣam rõem q̃ talis ẽ. Illa nõ ſunt multũ
appetẽda qͥ a plurib nð pñt poſſideri.⁊nõ trãſeũt ad aliũ ſine pauꝑtate alio
rů. diuitie ſunt hmõi ꝗᷓ ⁊c̃. vñ diẽ in lra. Si eadẽ pecuma q̃nta ẽ vbiq; gentiũ
i.apud oẽs gẽtes ſi illa cõgeratapud vnũ hoiem ip̃a fecerit ceteros hoies ĩ
opes ſui ·i.carẽtes.⁊ vna vot patit᷑tota.i.ſimul. replet auditũ multoꝝ. diuitie
aũt nõ pñt tranſire in plures niſi ↄminute. i·diuiſe in ꝑtes · qð cũ factũẽ ſcʒ ꝙ
ↄminute trãſeunt in alios neceſſe ẽ vt illos faciãt pauꝑes quos relinquunt Et tũc exclamat diuitias dicẽs. O igi ſup · dico duitias eſſe anguſtas.i artas ·;ᷓꝓ ⁊ inopes q̃s nõ lʒ pluribꝰ hr̃e totas.⁊ q̃ nõ veniũt adquelibet ſi⸗ ne pauptate ceteroꝝ·i.alioꝝ hoĩm ¶ Notaꝙ diui tie nõ veniũt ad quẽlibet
ſine alioꝝ pauptate, qꝛ ðt ſeñ in de remedijs. Pecuniã pdidiſti. quã vt hies
aliꝰ añ te ꝑdidit.pdidiſti pecuniã · hẽs vno ꝑicto minꝰ qᷓte felicẽ ſi cũ illa aua riciã pdiditi tidẽ. rxx viijepla dicit · Diuitie aĩos inflant ſupbiã pariũt. inudiã ZhůtMentẽ alenãt. timoꝛẽ inducũt.in ſolentiã factũt · nihil aũt ali

Arn e
ad ↄcupiſcendũ eaſ tanqᷓ; pꝛiũ bonum ſed ſi qͥd.i.pꝛecipui id ẽ pᷣcioſitatis in h ſplẽdoꝛe.illa lux eſt ẽmaꝝ ⁊ nõ hoim · 6 qͥdẽ gẽmas vehe mẽt᷑ admiroꝛ hoĩes mirari.i.mirãdo de ſiderare tanqᷓ; bo⸗ nũ ſuũ. qͥd eiñ eſt ca rẽs motu aie atʒ cõ page id ẽ ↄiunctõie mẽbꝛoꝝ.q.d.qͥd re⸗ perit in reby inaiatis iute videat᷑.i.vi⸗ eri dẽat eẽ pulcrũ rei aĩate; ꝓ ⁊ ratò nabili nale.q · di. ni hil q̃ gme tãerſiꝓ qᷓ;uis trahũt.i.reci piant aliqͥd poſtre⸗
i.diligẽtia ↄditoꝛis
idè ſi pecifica foꝛma tõne.tñ ip̃e colloca
lẽtiã id ẽ dignitateʒ nullo mõ merebant᷑ vram admiratõem ¶ Nota ꝙ nõ eſt glo
dit hãc ſnĩam.
inſolentia ẽ qᷓ; ſpes falſe magnitudinis. qᷓ diuitie bone nõ ſunt.
An gẽmap ⁊c · Hic oñdit phia ꝙ gẽme nõ ſunt apeteude tanc;ᷓ ꝓpꝛiũ bo⸗ nũ hois intendẽs talẽ rõtm · Quicqͥd bonitar/ vel pᷣcioſitatis ẽ in gemnis
meſpulcritudiſopa
ꝓ ⁊ ſui diſtinctõe
te infra vr̃am excel⸗
ta ꝙ q̃druplex ẽ pulc tertia plãtaꝝ vegela ꝓprqð ðt phia.ſi geẽme trahůt alqͥd poſtreme plcritudis.i· vltie pulcritudis An vos agroꝝ · Hicꝙ bat phia idẽ de poſſeſſionib ſicut de agris.⁊ inten/ am. Bõitas agroꝝ vł ↄſiſtit ĩ pulcritudie eoꝝ q̃ d electãt aſpectuj ⁊tał pulcritudo nõ magiẽ iðᷣrꝰhois qᷓ; pulcritudo floꝝ vel ſtelaꝝ ã etis dele
————
—
Bſiſtiti luce⁊ ſplẽdoꝛe gẽmaꝝ. ſlux gẽmaꝝ ñ ẽꝓpꝛiũ bonũ hois ſʒ ẽ bonuʒ ipan gẽman.ᷓ ⁊c̃. vñ dicit in
kan tc gẽmaꝝ trahit ocłos hoiĩm ſup.
fü
An gefian dol oculos trahit. Sed ſrͥdẽ in bot ſp eqöꝛe bclpui.gẽmqrůt lux illa.nõ boim. Quas qdẽ mirati ho mines vehens. admiroꝛ. Quibẽ eñ S motu atq; mẽbꝛoꝝ ↄpage að alaterpnabiliq; nature pulchꝛũ eſe u re ideat. Qüe taietſi ↄdiioꝛis opera ſuiq diſtinctõe poltreme aliqͥd pulcr⸗ tudinis trahůt infra vñam tñ excellen tiã collocate àdmirationẽ vram nullo mõ merebtur. An vos agior pulcn tudo delectat. B. Qñqᷓji. Eſteĩpůl cerrimi oꝑis pulcrap oütio. Sic qubn⸗ dãl erenimaris tacie gaudemus. ſicce lũ. ſ ydera.ſolem. lunãq;. miramur. P
riandũ de gẽmis tanqᷓ; de ꝓpꝛio bono · qꝛ dicit Señ. xli.epla. Nẽo glari de⸗ betniſi deluo.qͥd em̃ ẽ ſtultꝰ qᷓ; in poie aliena lauq are. qͥd ẽ eo emẽtius q ea mirat᷑qᷓ ad aitũ trãfferretinꝰ pñt · nõ faciũt equũ melioꝛẽ aurei freui ·*0 ritudo: pᷣma ẽ aialium rõnaliũ.ſcða ẽ heutoꝝ ſenlibiliñ. biliũ.q̃rta ẽ reꝝ inaiataꝝ in quo gñe gẽmecollocautur⸗
gitaſet ziſttu multüa cutudo tus qar
ßů u clius ſonbl vos na wh pel ſci nun IFyſ 157 hel tent isw iü peh ſs dlan ſtiac ſpadh i Ms püuri ſnnt
ſcbi

int dui
uötpolrem kiint düntai 1
radmtratior nn RCin Ait pulcapoi ict ris ſacie gu hus len unic nm
Ae laudin— 5haitaui n S mrõnali ſc 2 v
aanz n ugj
etãt aſpectũ hois · ⁊ tñ nihil ad hoĩem pulcritudo iſtoꝝ vel bonitas agroꝛ?uz ʒſiſtit in vtilitate eoꝝ ã̃ eſt ad ſuſtẽtationẽ hois.ſʒ hec poſſeſſio agroꝝ nõ multũ apetẽda vt ſit ampla. qꝛ natura paucis ẽ ↄtẽta. vñ ðt in lta. An pul⸗ critudo agroꝝ delectat vos vt gaudeatis de ea tanh de bono vr̃o·⁊ ðt bo tius. ͥd ni.i.q̃re uõ delectaret. ẽ eĩ pulcra poꝛtio oꝑis pulcherrimi.i.mũdi.
1 ſic nos gaudemꝰ fa Nů te hoꝝ aliqͥq attingit Nũ audes ali cie·iaſpecrunne ſereni.i.trãquilli.ſic
*—— ⸗——
cuiustaliũ ſplẽdoꝛe gliari. An vernis idẽeaie rönehnira mur celã. ſydera. ſo fioꝛibus ipſe diſtingueris.qut tu. ieſti Kepe uos fructus intumeſcitvbertas AQuid dd alid hoꝝ attin 6 git te tan; p?opꝛ? inanibus gaudijs raperis. Quid exter zenznüre⸗ des gloꝛiari ſplẽclo
nabonap tuis amplexaris. Nunqᷓ; tua vealicuiꝰ taliũ ran⸗ f diet ſe f— tuo.q. dno⸗nun aciet elle foꝛtuna. que a te natura rerũ dͥd tuipſe diſtingue
— rris.i. oꝛnaris vernil fecit aliena. Terraꝝ q uidẽfructus ani floꝛ. q. d·certe nð — nunqᷓd tua vbertas
mantiũ ꝓculdubio debẽtur alunentis. idè ineitom⸗ Sʒ ſiqð nature ſalis ẽ reblere indigen kherclepett — os fructꝰ.q.d. non tiã velis. nihilẽ qð foꝛtune affluentiaʒ 6 aooidkercun dqaris inanib gau⸗ petaſ jaucis em̃ minimiſq; natura cõ dze lup:reutide 2. iſta e iua bona qͥd tentaeſt. Cuius ſ. atietatem ſi ſuperfiu/ anplerats tana
4 bonaꝓ tuis.q.dice · is vꝛgere velis aut iniocundum quod fuſtraß facis. quia foꝛtuna nunq; faci⸗ infuderis fiet autnoxium. tteſſe tua ij natura S£ 5 reꝝ a te feciteẽ aliẽa Tũc dicit phia.nõ
nego qn iſta poſſint tibi es vtilia.fructꝰ eñ terraꝝ ꝓenl dubio debẽ imẽ
tis aĩantiũ.i.aĩalib pꝛo alimenti.ſʒ ſi velis i tiã nihilẽ. i nõ optet ꝙ petas.i·deſideres. affluentiã foꝛtune dilatãdũ ⁊ ampliãdũ agros.natura em̃ paucis ↄtẽta ẽ.cuiꝰ ſatietatẽ
i velis vꝛgere.i.cogere ſuꝑſiuis ſup.cibis ⁊ potib illðᷣqð infuderis vẽtri ſuꝑ
fiuñaut fiet miocundũ.i.triſte aut ller noxiũ.i.pictoſum.¶ Nota ꝙ ex la põt
foꝛmari tał rõ. Si illð qð magl videt᷑ineſſe nõ ineſt. neci n ß mag J. S. nec illð 7 v qð bõ dʒ glarið pulcritudine ceii⁊ ſtellaꝝ ⁊ nõ dʒ qꝛ np 23r
*—
nus dʒ gloꝛiari de pulcritudine agroꝝ ⁊ alioꝝ poſſeſſionũ.

——
— — S————
S
—
Liber ſecundus Pota ꝙ natura nõ ẽ onerãda ſupfluis.ſʒ ẽ alẽda paucꝭ qꝛ paucſↄtẽta ẽ. vñ
Señ.x vi.epla. Si ad naturã vixerꝭ nũq; eris pauꝑ.ſi ad opionẽ nũq; eris di
nes · Exiguũ natura deſiderat. opinio ÿo imenſũ · Et brũs augꝰ vᷣt. Sumen da ſũt alimẽta tanqᷓ; medicamẽta. Bꝛego · Dũ venter nimia ſacietate extẽdit aculeꝰ libidis ſuſcital. ¶ Nota ꝙ Ariſtoin q̃dã epla ad Alexandiũ ðt. Qui nãſcredet. 6 nonvenu Jam vero pulchꝛüvarijs fulgere ve/ u ſpẽs ẽ
euadere furoꝛẽ egri 6g 1 tudinis ⁊ mleſteſ ſtibuſp utas:quaꝝ ſigr at S
unnnee aut materie naturã aut ingenium̃ mira
nnoppr veints boꝛ artificis. An vero te longus oꝛ⸗ tis. nec comeſtionẽ* nſteneluperad do famuloꝝ facit eẽ felicẽ. Qui ſi vicio dat.qꝛ oĩs inconti? L 3 ½ datnelanrarieeit ſi moꝛibus ſint pnicioſa domus ſarci/
otã j. C„ Pt2haet na.⁊ ipi dño vehementer inimica: Si ab hypocrate ꝙcõ i. F uair vierasp veroꝓbi ſint quonã in tuis opibus ali bus debilitatẽ coꝛ.
prejeitubat et enapbitas numerabik.Ex qͥbus oibus
dixit ſuus diſcipu⸗
us⸗Doctoꝛ egregie 2
ſvelles bñ comedere nõ ſuſtineres tantã coꝛꝑis debilitatẽ: Cui rñdet hypo ſcrates. Ego comedo vt viuã.nõ viuo vt comedã. Vñ ðᷣt Znte mentũ ꝓpt durabilitatẽ eſt q̃rendũ:nõ durabilitas ꝓpter alimentũ. ſubdit. Wultos noui qͥ diminuerũt de alimẽto ⁊ comeſtiõe abſtinẽtes a ſuis appe⸗ titib ⁊ pcentes gule viuẽtes tꝑate ꝑ dietas qͥ fuerũt ſaniſſimi coꝛꝑis longio⸗ ris vite ⁊ boni appetitꝰ. ¶ſ Jam o pulchꝝ. Hic phia oñdit ꝙ nõ ſit gau⸗ dẽdũ de pulchꝛitudie veſtii tãqᷓ; de ꝓbo bono.⁊ arguit ſic. De illiꝰ pulchꝛi
————
tudine nõ ẽ gaudẽdũ q̃ ñẽ hoĩs pulchꝛttudo.ſʒ pulchꝛitudo veſtiũ nõ ẽ hois
pulchꝛitudo ß ẽ ip̃aꝝ veſtiũ. 3ᷓ ⁊c̃. vñ ðt in l̃a · Jã putas pulchꝝ eẽ·i.tue ul chꝛitudini aſſcribendũ fulgere varijs veſtib. q.d. nõ debes h putare. q·ſ ve
ſtiũ.ſi ſpẽs.. pulchꝛitudo.eſt grata.i. delectahilis intuitu. ego mirabo? natu yã materie veſtiũ. aut miraboĩ ingenũ· i.ſubtilitatẽ artificis veſtẽ foꝛmantis nihil aſſcribẽdo tibi.¶ Nota ꝙ ſplẽdoꝛ ha bitꝰ exterioꝛis nõ facit hominẽ me
lioꝛẽ niſi fulgeat habitus mẽtis interioꝛ in eo. Vñ Señ. Rullus ðᷣt gladiuʒ
eſſe bonũ ſi balteꝰ eius deauratꝰ ẽ ⁊ vagina gẽmis diſtincta.ſed gladius ho⸗
nus eſt qͥ bñ incidit ⁊ honũ acumẽ habet · ⁊ nucro bonꝰ eſt q oẽ munimẽ fu pturꝰ ẽ. vñ ſũt xſus. Aurea nobilitas luteã ſi veſtiat ollã Nõ ideo ſequit᷑ hãe
minꝰ es luteã. Itẽ poeta ðᷣt. Cinge caput lauro:tege coꝛpꝰgẽmis ⁊ quro Si fueris pᷣdem remanebis ruſticus idẽ. ¶ſ Zin ÿo telongus. Mic phia oſten
dit nõ eẽ goꝛiandũ vemultitudine famuioꝝ tanqᷓ; deppᷣo bono · ⁊ arguit ſit
—
iluſhi 41 ucuhe lop clte⸗ ipaniji intphi
iniliit in ulu din
*
—
izßañci ſtpl bpoſtedi funlins int pts deqt ipi Hithlr. tdonip la iuit Aitt

Fini aut ſũt puerſi in moꝛib
il ad te. qꝛ hec ꝓbitas eſt famuloꝝ ⁊ nõ tua.v
— famuloꝝ facit te eſſefelicẽ qᷓ.ſ. cina.i.piculoſũ põdus ipſius Si po ſint ꝓbi.qnã modo.i.
7 nihil hoy quetu in tuiſcõputas bonis tuum eſſe bonũ ſiquidò monſtrat. Qui bus ſi nihil ineſt appetende pulchꝛitu⸗ dinis. Quideſtꝙ amiſſis doleas vel
h leteris retenti. Qð ſinatura pulchta Sit ſunt. quidid tua refert. Nam hec per ſe
„ 3 vr ovcemtnn An atuis quoq opibus ſequeſtrata placu
ient. Neq; em̃ idcirco ſ untpcioſi qꝙ in
6*.
tuas venere diuitias.ſed qm̃ pᷣcioſa vi 7 4
debantur. tuis ca diuitijs annuinerare
tMorinm
coꝛpi dlr R i u i b
—
pitu deſideratis. Fugare credo indigẽ-
ideo maluiſti ea annu ſunt.familiares inimici
„ —
5
K
ublruspptr Mlmtit — ma ſißt sqhrütſaniſit os k urtias.ſʒ qm̃ tibi videbantp̃cioſa hʒ hephugi nö i ſ Nota ꝙ ſerui ꝑuerſiin moꝛcb * S in de qbo poſtea dicet᷑ tertio huiꝰ qnta ini qᷓ familiaris intmicus erfi videnfe i ne ptutis De qͥbloquit᷑ Señ in de cadauera lupi.frum ce.p 1 Señ.ðt epla.xli. in famhzʒ ⁊ vomũ pulchꝛã ſi multũ ſerit rirca i mlauda in illo qð ꝓpꝛiũeſt. qð . Lüt tanto foꝛtune ſtrepitu. * eapetẽdas magnoꝑe. Et facit hoc tribrõnib.ſe enn he. terriãihl. Ego ÿo nego. Pꝛima rõ eſt iſta. in per que hõ non ↄſequiteaꝓpte d entie. quã fugam indigentie hõ non
emedijs dicens.
Hic ꝓhia oñc
eet cq
maluiſti. Quid at tãto foꝛtune ſtre
t generaliter cu lla nõ ſun
⁊ lic ſũt nociui. aut ſůt bñ moꝛigerati.rñe ni ñ ðt in lra. famuli.ſi ſint vicioſi moꝛib. domꝰ⁊ ſũt vehemẽtis inimica ſarcina ip̃i dño ꝑquẽ modũ.· aliena ꝓbitas numerabif᷑i cõpu/ tab i7 in tuis opiby.
in po longꝰ oꝛds tũc ſũtiꝑnicioſa ſar
q. denlto mõ. ⁊ tũc ↄcludit de oib p̃di ctis dicẽs. Ex qͥb oĩiby pᷣdictꝭ mõſtrat᷑ liqdo.i.apte nihit hoꝝ eſſe bonũ tuuʒ que tu cõputas ĩ tu is bõis.qͥb ſi nihi ineſt appetẽde pul⸗ chꝛitudis ſupple qᷓ tibi aſſcribi poterit qͥd eſt.i.q̃re eſt ꝙ tñ doleas de amiſiis. vel leteris retentis ꝙꝙ ſed.ſi pᷣdcã jũt pulchꝛa. natura.id eſt ꝓpter naturãꝓ⸗ pꝛiam/ qͥd refert icd tua.i.qͥd ꝑtinet hoc ad te.q.d. nibil. nã hec ſeq̃ſtrata.i.diui 4 a tuis opiby. ꝑ ſe placuiſſent. non eĩ idcirco ſũt pꝛecioſa ꝙin tuas venere di
merari tuis diuitijs d ſa. nð eſt peſtis efficacioꝛ ad nocendum iqũ amici.hoc eſt rõne vtilitatis non rõ
Del muſce ſequũtur.
ñi ⁊ totius domus
e diuitias ndã ponitibi. Fta t multũ apetenda
—
itur em̃ diuitie ꝓpter fu ui ꝑ diuitias ſicut decla
a diens. Quid aũttanto ſtrepitutdeilaboꝛe deſiderats.ideſt cum
.

gentiam.ſed hoc cedi
ſionis. verumq; illud
veſiderio inſiſtitis foꝛtune.eredo ves queritis fugare indigẽtiam copia ideſt diuitijs. quaſidiceret. ideo deſideratis diuitias vt ſuppleatis veſtram* 2 tiam. t vobis in contrarium.quia plurbus admnicit. bduutoꝛjs eſt opus ad tuendam varietatem pꝛecioſe ſuppellectilis ipoſie⸗ eſt per multis eos indigere qui permulta poſſidẽt.⁊ cit
contra ideſt ꝑ con
trariũ illi mimo in digent aui metian i.menſurãt ſuã abũ dantiam non ſup⸗ ſiuitate ambitus.i· cupiditatis · ſed ne⸗ ccitate nature No ta ßᷣm Señ. Permł᷑ tis indigent qui per multa poſſident · ꝓ pter qð multe diut tie nõ fugãt indigẽ tiam. ſed magis ex citant. vnde poet. Pulla ditari ratiõe poteſtis auari Voſ faciũt inopes quas cumulatis opes. ¶ Nota crca h qð pᷣt mmiñ idigẽt.di cit Seneca.lxij · epi ſtola. Thaurꝰ pau tiſſimoꝝ iugeꝝ pa⸗ ſcuis implet᷑. ⁊ vna ſilua plurib elephã rib ſufficit · hõ terre re paſcitur ⁊ mari. quid igitur tam in⸗
1. 2 ttiam queritis copia. At quihoc vobis
in contrarium cedit Pluribus quippe adiitniculis opus eſt ad tuendam pꝛe cioſe fuppẽllectilis vãrietn tein. Ve⸗ rũc ilud eſt permultis indigere ed. qui permulta poſſident.conirach mini mo indigere qui abundantiã ſuam n⸗ ture neceſſitate.non anbitus ſui ſ upre fluitate mẽtiant. Ita ieautẽ nullů ei ppꝛi vobi atq; inſitum bonrtus ternis atʒ ſepoſitis rebus bona vfaqn tis. Sic ten verſa ↄditio evt dininn tò rõiſaĩal ñ alr ſibi ſplẽdere niſi iun
ſatiabilem ventiem natura dedit nobis.cum tam modica coꝛpoꝛa nobis di derit.vt kaſtiſſimoꝛum edaciſſimoꝛumq; animalium auiditatem vinceren quantulum enim eſt quod nature datur. paruo ſlla educatur. non famesi vẽtris nob magno ↄſtatßᷓ ãbitio · vẽtri aũt obediẽtes loco aĩaliũ numeremut nõ hoium ¶ſ Ita ne aũt Hic ponit ſcm rationem. ſecũdo concluditmi
nifeſtum erroꝛem hominum ibi.; vo late. Et ratio talis eſt. Illa non ſůt⸗
petenda quibus appetitis homo putane ſe talibus oꝛnari.facit inuriamli⸗ treatoꝛi.ſed bona erterioꝛa ſicut diuitie ſunt hmõi. vt declarat in littera i pomines nunquid nullum bonum eſtꝓpꝛium acch iſi
go ⁊c̃. Et dicit. O
ideſt naturale? intrin ſecum vobis. ita vt queratis bus · i.in extrinſecis reb. ⁊ in rebus ſepoſitis.i. a vobis ſeoꝛſum poſiris · ſi digeret. imo in yobis eſt bonum ſi conſiderare vultis· ſed ſic eſt verſa i m
bona veſtra in externis ſe
.
Maedne jarur ſil ſor qu ſos aũt ſreexcell
bee
ſupell denſ deom ccl necin tnen un cuius Iex n nupyl ſsiqð Auppe ceteri ticj ſut ſenn
tineiſ toitt

ohtscſt hn
— 0
ct pemul] ꝛdgn
n poſidq ⸗ nn
uutnonicu unt I un u bemn
——
Prola lexta
*
tata ednditio rerum.vt animal diuinũ.ſ.homo quieſt ſimilis deo. nõ alitvi deatur ſibi ſplendere niſi in poſſeſſione ſuellectilis inanimatei. bonoꝝ erte rioꝝ que ſuntiuanimata. ⁊ dliaſquidem ab homine contenta funt ſuis bõts. os aũt homines deo conſimiles mente captatis ideſt queritis ſtre excellẽtis naturea rebyſnfimis.ſ.ĩaiatis qðẽ erroneũ necintelligis q̃ntã ẽ
vn b
ſupellectilpoſſeſiõe videat᷑. Et alia qͥ
dem ſuis rebus ↄtenta ſunt. Vos aut
deo mentecõn imiles ab rebus infimis ercellentis nature oꝛnamenta captatiſ nec intelligitis quantã cõditoꝛi veſtro faciztis iniufiam. Ille genus humanũ terrenis omnibus p̃ſ tare voluit. Vos dignitatem veſtram infra queq; infima detruditis, Nam ſi oẽ cuiuſq; bo n eo cuius ẽ ʒſtat eſſe pcioſius cũ viliima reꝝ veſtra bona eẽ iudicatis.eiſdẽ vos
metipſos veſtra eriſ timatiõe ſubmitti/
tis!qð qdẽ haud imerito cqdit. Hũane
quippe nature iſta ↄditio ẽ yt tũ tãtum
ceteris rebus cuz ſe cognoſcit ercellat. eadẽ tñ ifra beſtias redigatſi ſe noſſe de
ſierit Nã ceteris aiantibus ſeſe ignoꝛa
re natura ẽ. hominibus vero vicio venit
rimeẽ felir.r· eh.⁊ hõ rur ãs ſtellectũ deo amãtiſſimꝰvid bohoilyi reb erfus. N
deus in hüano coꝛꝑe hoſpitatꝰ. Et idẽðt. B menlum. nobilis eĩ ⁊ generoſa tes eſt. ¶ Hota gho/
E
e ns⸗ Fiota ꝙ hõ mẽte ⁊ rõneẽ ſilis deo. hil aliud eᷓ; ꝑs dini ſpũs merſa in coꝛpꝰ hñanũ. Et ðᷣri
uriam faciatis vro ↄditoꝛi ſp ꝑuerten do oꝛdinẽ ab eo iſti tutũ. ille em̃ ↄditoꝛ voluit hũanũ genꝰ pᷣſtare.i.pᷣcellere oð bus trenis.ſed vos detrudit veſtrã di gnitatẽ ifra q̃q; ifima. qð ꝓbat᷑ex ł nã oẽ bonũ ẽ p̃cioſi us eo cuiꝰ ẽ bonuz. cũ vos iudicatꝭ vi⸗ lſſima reꝝ ſiẽ eẽ do na foꝛtune ſunt vrg bona vos ſubmitti tis.i.ſu bijcitisvof metipſos eiſdẽ vñ̃g imatiõe. i.opioe ⁊hñ imerito cadiꝝ i accidit hõi.nã ila ẽ ↄditio hũane na⸗ ture. ꝙ tũ.i.tunc tiñ ercellat cetis reb cũ ſe cogſcit. eadẽ tam̃ natura hũana redi gat᷑ itra beſtias ſi ð ſierit ſe noſſe.nã ce⸗ teris aĩantib natg ẽ igrare ſeſe. ſhoibo vẽit.iꝓuẽit ex vicio ¶Nota ꝙ hõiẽ iſitũj Ppꝛiũ bonqð ẽrcã rõ q̃ ſpidepꝛecat ad ma.ĩ cuiꝰ actu ⁊ ſpe culatiõe ↄſiſtit feli⸗ citas qꝛ fapiẽs ma kibidẽ. iõ ñ ẽq̃rẽdũ qꝛ Em Señ. Rõm
de ꝙ aius rectus eſt iſce potiꝰ aiaʒ extollerej im
19

allegãs ↄmẽtatoꝛ
Aber ſecundus
ho ſeip̃mignoꝛãs detcrioꝛ? beſtia. vñ Boetiꝰ in tractatu de ſummo bone. ꝛdicit. Vje vobis hoib qͥ de numero beſtiaꝝ putan eſis
diuinũ qð in vobis ẽ nõ cognoſcẽtes ꝓpter qð ad ſuꝑioꝛa aſcẽditis.⁊ deo ſi⸗
miles eſtis.
ꝙ nihil ꝓhibet vnũ ⁊i
leu ↄſiderationem. Vñ qᷓ;uis hõ hm ſe ⁊ſimpliciter ſit no⸗ pilioꝛ beſtijs · tñ in⸗ uantũ deficit ab a hõᷓ qð ſibi debetᷣm naturã.ſ.cognoſcer ſe qð ñ debet᷑ beſtijs ſic ẽ ibilioꝛ beſtia. ¶ Quã vo late ptʒ. Pic phia cõcludit manieſtũ erroꝛẽ ho minũ dicẽs. O ho mines qᷓ; late ptzv erroꝛ qͥ exiſtimatis aliquid poſſe oꝛnari oꝛnamẽtis alienis. Rillud fieri nequit. Naz ſi alqͥd luceat ex appofitisſibi ⁊ nõ ex pulcritudine pꝛo i la laudãtur.ſʒ illud
a ð ẽ veiatũ ⁊ tectuʒ
rv Appoſitis illis.iliud nihilominꝰ ꝓdurat idẽ ꝑſeuerat ĩ ſua fe ditate.i.turpitudi⸗ ne. ¶ Nota ſi aliqdẽ fetidũ in ſe.eiꝰ fetidi
tas nõ tollit᷑ꝑ oꝛnatũ
Etſubdit. Buinũ ait in hoie vocat intelllectũ ⁊rõem. fita qẽ eſſenobiliꝰ.⁊ ignobiliꝰ qð diuerſificatᷣm ↄditionẽ
Quã do late vñ hic erroꝛ.qͥ oꝛnari pol
ſe aliqd oꝛnamẽtis exiſtunatis alienis At id fieri neqͥt. Nã ſiq̃d ex appoſiis luceat ipᷣa qͥdẽ q̃ ſunt appoſita laudant illnd vo his tectũ atq; velatũ in ſuant hilominus feditate ꝑdurat. Egovon go illud eẽ bonũ qð noceat hůti. Ni eſt mẽtio. mime inqes. Atqͥ diuitiepol
ſidẽtibus ꝑſepe nocuerũt. Ců peſin
qͥſq; eris alienis magis auidus qͥcqͥ vſqᷓ; auri gẽmaꝝq; ẽ:ſe ſe olũ qͥ hzʒ dignil ſimũ putat. Tu igit᷑ qͥ nũc ↄtů gladiun q; ſollicitus ꝑtimeſcis.ſi vite huiuſcil lem vacuus viatoꝛ intraſſes coꝛaml⸗
extrinſecũ. vñ dicit poeta. Aurea nobilitas luteã ſi
ſtat ollã. Nõ ideo ſequi hãc minꝰ eſſe lutũ. Et quidã clericꝰ rñdens muliui
querẽti vtrũ eſſet pu
lcra dixit. O dña pulcra ſunt tibi appenſa.
—
¶Ego po nego illud eſſe bonũ. Hic ponit tertiã tõem qͥ talis ẽ. Illud nõdt multũ appeten dũ qð nocet poſſidẽti. duuitie ſepe nocuerũt poſſidentib q;
declarat ex duobꝰ ¶ P ẽtes de ſe fo mi vciũt poiſidẽtes amiſſa ſecuritate tiere. vñ dicttin lit llud eſſe bonũ qðj noceat hñti·nu ic — ie pſepe nocuerũt poſſidẽtibꝰ. q qlq; bõ eoꝙe ſt ai dus mãgs alieni eris.ihe purat illũ hoiein ſolũ dignilunũ.q h. ipoin⸗ acqd vſchẽ auri? gẽmaꝝ· Tuigitihõ d in duutis ititutꝰ nůc pertineli
exiſtumare. Scðᷣoq
ra · Ego phia nego1 me.atq ꝓ certe · diuit
Pꝛimo qꝛ diuitie faciũt poiſidẽtes de ſe faiſa opinari
nů idmẽtioꝛ. inqes min
dig meht
jůc ſucuuse ſdarab neßca diuttien
tont moꝛt
ptus 2
.
Ful Jh ſer
Uyno Somt
Pon
biyn ſioc tit t h

nnitsen nzt deqlunt cinu is tectũ uq Sin s ſedintep vLy bonic n xi nintuici Biu
inapwe Viih Lulgt dri sptmeſus Meh
Metx quintum
gladiũq; p ⁊. dtum ſi intraſſes callem ·i.ſemitã huius vite ta nquam viatos vacuus coꝛam latrone ſecurus cantares. Tunc inuehitur contra diuitias& pclara beatitudo opum moꝛtalium.⁊ loquitur hironice. quaſi diceret.· mini⸗
mep̃clara quam tu homo cum adeptus fueris ſecurus eſſe deſiſtis.
¶ſ Nota
diuitie nocent hahenti. Vnde ariſto. pᷣmo ethicoꝝ dicit · Talem quidem er⸗
trone ſecurus cantares, O pᷣclara opũ moꝛtalium beatitudo. quam cum ade ptus fueris ſecurus eſſe deſiſtis.
Metrum quintum libꝛi ſecundi
Elir nimium pꝛioꝛẽtas
Contenta ſidelibus aruis ec inerti vetũita ſtũ Facili que ſera ſolebat Jeilia ſolucgeglande Mec bachica munera noꝛat Liquido onfupderemelle
Recjucida yellera ſerum Trrio miſcere veneno Somnos dabatheſpa ſaluhꝛes Potum quoq; lůbꝛicus añinis
roꝛem ha bẽt dona ꝙ multis cõtingũt detrimenta ex ipſis multi eĩ ꝓpter di⸗ uitias pierũt.¶ No ta ꝙ mali tĩ diui⸗ tes reputant eſſe di nos. vnde ðᷣt Am ꝛo. Ita incubueit moꝛes hominuz in admiratiõe diuitia rũ vt nemo niſi di⸗ ues putetur dignus ¶ Nota diuitie nõ reddiũt hominẽ ſe⸗ cuꝝ. Vñ Juuena ⸗ lis poeta. Pauca li cet poꝛtes argẽtiva ſcla puri Nocte iter ingreſſus contũ gla diũq; timebis. Et note ad limẽ trepi⸗ dabis arũdinis vm bꝛã̃ Cantabat va⸗ cuus coꝛã latrõe vi ator. Et Seneca 2 Ieviefla⸗ dũ laero tranſmit⸗ tit etiã ĩ obſeſſa via
paupi paxẽ⁊ Señ
riij· epla dicit. qͥſ⸗ quis ſe multũ foꝛtu ne dedit ingentẽ ſi⸗
bi viam ꝑturbationis fecit. Vna hecvia ẽ ad tuta vadẽ di.externa deſpice
Ie.⁊ honeſto contentum eſſe.
Metꝝ qͥntũ ſc;i libꝛi
ESllx nimiũ p̃oꝛ etas. ¶ Hic incipit qͥntũ metꝝ huius ſecũdi S nt Mic inci i merꝝ huius ſecũdi qð ðꝛ pẽ tacũab inuentoꝛe. Zinapeſticũ a pedepᷣdomunante. reſveß. qulã quattuo? pedũ. nam vuo pedes vnũ metrum ↄſtituũt.⁊& catale
eticũ.quig in quarto pede vna ſ vllaba deficit ad cõplementũ metri. In quo
kretro pha cõmendat ᷣmã etatẽ q̃ erat ſine cupiditate diuitiaꝝ deplꝗᷣxene omendat Pmã etatẽ derati pditate ax deplãgendo pte atẽ in q̃ dñatur⁊ regnat auaritia. Pꝛimo ᷓ cõmendat etatẽ Sndn
„„* ——

„
ſeto noſtrã etatẽ deplãgit ibiſ tinã fuit ↄtenta fidelibꝰ aruis· i. fideli agricu lurui.graui ſupfluitate que etas ſolebat nia facii glãde.i.vili fructu.nec illa etas noꝛat.i.nouerat.ↄfundere.i.miſcere bachica munera. i·vina.liqͥdo melle ad faciendũ mellicratũ ſicut mõ fit. nec
Liber ſecundus
mõ. Pꝛimo ðt · Pꝛioꝛ etas nimi felt itura.nec fuit ꝑdita.i. dep̃uata inerti ſoluere.i.rem ouere ſera.i.tarda ieu⸗
E
etiã nogeratmiſe⸗ 4. a g— re.i.intingere. luci“ n ſſi
da la Vm bꝛas alti umà P— nã:ſerũ.i.illoꝝ po⸗— 6. uiep rrio vcnẽo NMondum maris alta ſecabat i.ſanguie ↄchilioꝝ:
3p copia apudtyꝝ jueni᷑ ad facienduʒ purpureũ coloꝛem: perba dabat eis ſa⸗ lubꝛes ſõnoſ.nõ ein doꝛmiebãt in lecti eburneis · ſed in her bis.⁊ lubꝛicus am nis.i.labilis aq. da bat eis potũ ⁊ pin? illa arboꝛ altiſſima dabat eis vm bꝛas i.vmbꝛoſaſ habita tiones · nõ em in de mib ⁊ĩ curioſis edi ſicijs habitabant⸗ Nondũ hoſpes ali
qs exñs ſe ecabat.i.diuidebat nauigãdo.alta.i.ꝓfunda magris.
Nec mercibus vndiq; lectis Voua littoꝛa viderat hoſpeſ Tunc claſſica ſeua tacebant
Odijs neq; fuſis acerbis Cruoꝛ hoꝛꝛida tinrerat᷑ arma Quid enim furoꝛhoſticus vlla Vellet pꝛioꝛ arma mouere Cum vulnera ſeua videret
Mec pꝛemia ſanguinis vlla
erat vſus nauiũ.nec mercb vndiq; lectis.icollectis. viderat noua hittoꝛai
alienas terras qꝛ manebãt in patria.tũc in illa erate tacehãt ſeua claſſicai.u
be vel coꝛnua vocãtia hoĩes ad bellũ. dicta claſſica a calo qð eſt voco· neq cruoꝛ fuſus acerbiſodijs tinxerat.i.madidauerat hoꝛꝛida arma.qꝛ růc ñat
„
vſus armoꝝ · qͥd em̃ · i
ppter qͥd· holticꝰ furoꝛ vellet pᷣoꝛarma moere cůvide ret ſeua vulnera · nec vlderet vlla pᷣmia ſanguis · q nibil erat ꝓ quo pugns Pota circa ß̊ ꝙ dicit poꝛ etas · qͥttuot etates diſtinguũtur ðᷣm poetas. pma fuerũt hoies boni? ſimplices paucis ↄtẽti qui come pebãt aquãnõ colebãt vinens. hãc etatẽ vocabãt poete aureã·⁊ turno.· de qua boe.loquit in Fa· Sca eras vicebat᷑ argẽtea q̃erat ſubioue 4 poies magis gſiuti iuenerũt agriculturã.⁊ ceperũt inhabitare domos ⁊ plan tare vineas. Tertiã etatẽ vocabãt eneã in qua hoĩes ꝓpter ꝓpꝛiã curam ru ceperũt alios depellere ⁊ ſe aliqualiter malicie dare. Quartã etateʒ vocabãt ſerreã. qñ intantũ abũdabat malicia ⁊ auaritia hom ga mãit in fra. in q̃etate nos ſumꝰ quã in fine boetu⸗ deplãgit. ¶ Nota circ ꝙᷓ dicit inerti luxu. ꝙinertià? ociũ ſũt cã luxurie. Ejñ poeta. Qcia ſitollas ꝑire cupidinis artes Itẽ Hoꝛa · Querit egiſtꝰ q̃re ſit fact? adulf. Inꝓmpi —
qꝛ adhuc non
—
debant glandes di erat ſubſ⸗
—
——
inñ ꝙ nec fides neciuſti⸗
————
der
poſi
tomn jug digh ẽno
uti ſun⸗
depti itrn 3wo iiu

na vdcat
— 1——
icaſeuatuc x ð fuſis acen&
—*
uda tinreri wn
ulngunts w
aln pindi axn1 ns1oilms.7
dun diſica a
— — S
—
tauſa.qꝛ deſidiofus erat. Eſt aũt triplex luxuria ex de ſcholariũ diſciplina.
*
qdã ↄſiſtit in coitu.q̃dã in crapula.⁊ qͥdã in veſtitu.⁊ q̃libet eſt fugiẽda. Ro
ta circa;ᷓ ꝙ ð̃t· lucida vellera
ecũ. Seres ſũt qͥdũ hoĩes apud q̊s ↄtexi lana
de arboꝛib fila q̃q̃ a vᷣmib qͥ dicunt᷑ bõbices opꝑant᷑.illa vocat hic lucida rei
lera. ¶ Nota ꝙ thirus ẽ vᷣmis venenoſus in cuiꝰ ſanguie intingitur purpura-
Vtinam modo noſtra redirent In moꝛes tempoꝛa piilẽos Sed ſeuioꝛ ignibus echne Feruens amoꝛ ardet habendi Meu quis pꝛimus fuit ille Buri qui pondera tecti?
—— Bemmaſq; latẽre volentes Pꝛecioſa pericula fodit
Pꝛoſa ſexta libꝛi ſecundt Vid ãt ð dignitatibopotẽtiac; diſſe
ſcij celo eteqͥtirqᷓ ſiĩ ipbiſim qͥnq; lec qerit qͥ ĩcẽdia flãmis ethne eructuãtib
rã q̃zyos vere digitatiꝗ geptãti i⸗
Alij dicũt ꝙ ſit ge⸗ nus ↄchillioꝝ ĩ qͥrũ ſanguie itingit᷑ pur pura.qn ↄchillioꝛũ copia inuenit᷑ apud thirũ in nſula
4 Vtinã modo no F
a redirent · 2dic phia deplãgit pñtẽ etatẽ dicẽs Vtinã nr̃a tꝑa.i. Oditiões ni tꝑis.redirẽt mõ i.redigerent᷑. ipᷣſcos moꝛes.i.ĩ meꝛeſan tiqᷓs.ſʒ heu ñ ẽ ita ſʒ amoꝛ.i.deſiderium hñdi.feruẽs ſeuioꝛ. i.ꝑiculoſioꝛ. ignib⸗ ethne illiꝰmõtiſ ar det. Heu qͥs fuit e qͥ pᷣmꝰ fodit.i.ef⸗ fodit pondera tecti auri.i.abſconditi⁊? effodit gẽmas volẽ̃ tes late q̃ ſũt ꝑicu la.qꝛ multiꝓpt᷑eoꝝ
F ¶ Rota Señ · in libꝛo de diuiſiõe ſcientiarum ſulgẽtit mũdi ee eahnn eietetreee
rradiaret. ſ; heu nüc alij trenis cur? iſeruiũt alij tpał ãbitiðe iardeſcãt oẽs ÿe circa ſtudiũ ſapie elãgueſcũt. Nota
ẽ moys
icilie qᷓ freq̃nter igniby iardeſcit.ad cuiꝰ ſilitudinẽ hʒ ſe auaritia ⁊ cu
6 iſatiabithãqᷓ; penitꝰ extiguit᷑. Eñ tul.in li.ð fi.bo.⁊ ma.ðt·
4 8 ſůũt iſatiabiles q̃ ñ mõ ſingulares. ſʒ vniuerſas familias
pee 3— coꝛdie bella naſcũtur.ex qͥb Mtam Amariimam neceſſe ẽ effici. ꝛoſa ſexta libꝛi ſeeũdi.
. e ẽ ẽ ſerta ꝓſa hꝰ ſcðiiq̃ phia oñ ꝙ dignitates ⁊ prãteſ
t magnopꝑe appetẽde.? pᷣmo ꝓbat itentũ ð dignitate ⁊ ptãte ſil ſcho
—
de ptãte diu ſim.ibi.q̃o.ʒ0 itato ſiłt digni. . 0 5 dign ibi ad hec. Pꝛio itẽ dit rõnẽ ſ lũr multũ appetẽda q̃ cũ adueniũt malis faciũt detioꝛres
Zhonos nõ e
cifit melioꝛes ſed dignitates ⁊ ptãtes hmõi ſunt ſi 1 2 v möiſunt ſicut decla Inifanigi ẽ. vñ ðt ſc qd diſ ad. dicã dedignitati ꝙ ⁊ potẽti

Viber ſecundus
inſc deſt ignari vere dignitatis ⁊poteſtatis crequatis ideſt aſimilatis a mol ideſt iummẽ bono. queſi iceciderint in quenq; impꝛobiſſimum iceſt vaoe bellad mum. que incendia etyne illius montis dederuttancas ſtrages ideſ pencu⸗ naai la fiãmis eructuantib ideſt exeuntib Et ꝙ diluuiũ dederit tantas ſtrages ſi 2u cut illi mali quibus adueniũt dignitates qᷓſi diceret.plura mala ꝓuenint tib maloꝝ q; er 41 2 Ineneto 19nis et quod diluuium tantas ſtrages dederit ſide diluuio fuutj. t ſuphavpſ̃ Certe vti meminiſſe te arbitroꝛ conu im arbitroꝛ te memniſ ſe velrivereres idẽ lare imperium quod libertatis pꝛinci bia antiquioꝛes roma nicupiert abolere pi um fuerat ob ſuperbiam conſuluz ve wi ideſt delere imperiũ ee 2liarernre ſtri veteres abolere cupierunt. Qui ob i bm qu. 4 eandem ſuperbiam pꝛius regium de d g imperium conſula e„W6 5 re uerat piꝛncipi⸗ uitate nomen abſtulerant. Atſi qudn/ ſus um iberice⸗ quia q d romani liberius vi 0o UuO Nohi a i zederberu eſt pꝛobis honoꝛes ct sq ſub regibus deferantur id in ei ndc bobi in — ntur. Quid in eis aliud qpꝛobl in us abſtulerant ð c g fi vi— eeenen tas vtentium placet. Ita fit vt non vi ſ .. 1ub* 5„. 3 ſen tutibus ex dignitate. ſed ex virtute di⸗. uo patet ꝙ digni⸗ rarihu ¹ quopareohn, Fnitatibu s honoꝛ accedat, 5 ſi veterioꝛes. S au/ S ſtat tem ptãtes ⁊ dignitates deferatur ꝓbis(qð ꝑrarũ eſt)quid in eis aliudpla 1 dignitatibꝰ qᷓ; ꝓbitas vtentiũ. q.d. nihil ita fit.i.ꝓpter fir vt vᷣtutibꝰ nõ acte qu cat hono? er dignitate · ſed honoꝛ acce dit dignitatibꝰ ex vᷣtute vtentiũ eis. ita dignitates nihil boni adijciũtipſis bonis. ¶ NHota duplexẽ dignitas? 90. teſtas · Quedã mũdana ſiue tꝑalis ꝗ ſiſtit in bonis tpalib exterioꝛib.⁊ in tali non ↄſiſtit vera felicitas cũ ſit reſꝑ fa multis amaritudinibꝰ. Alia ẽ vigni Au tas ⁊ poteſtas aie ſiue ſpũalis que conſiſtit in ſcientijs et vᷣtutib· ⁊ illa nõ põ ſupari vicio nec aduerſitatib nec ꝓſperitatibus in qua conſiſtit beatitudo? mot beata vira · Elnde Zmbꝛomnli.de officijs. dicit Dico heatã vitam ↄſiſtere inaltitudine fapiẽtie i fuauitate oſcientie ⁊ in virtutis ſublimitate. ¶ Nota nti ꝙinſcij dignitates ⁊ ptates mũdanas adequant celo.qꝛ non recte iudicant Judicant em̃ km concupiſcentiã ⁊ nõ ßm rei veritatẽ. Imperiti em̃ vclutalõ kb ge diſtantes a veritate ſpeculant᷑. hmo elencoꝝ· ¶ Bota ꝙ mali dignitatib? ſo ptãtib pᷣditiplꝰ nocẽt qᷓ; iguis vel diuuiũ aãꝝ. qꝛ mali dignitate luaĩ ptãti.

nquoilbi Snn ob ſupet niy erbiumpꝛu imn
nplacet I Ani
gnulur. ſe winn
onoꝛ acced. icheui lstluh
wutb
vi 3 ie u dignat Nen
Mꝛola ſerta
extolluntin ſupbiã.alios ßuitutis oppꝛimẽdo. ꝓ quo exequ ẽdo mouent᷑
bella qͥb hũanñ genꝰ plꝰo
endit᷑q; igne vel diluuio. ¶ Nota ꝙ ciuitas rõa
naa iꝑe romuli ſui ↄditoꝛis a regihy erat gubernata. poſten rõani exigente ma
AQue No eit iſta veſtra expetibilis acp̃/ clara potẽtia: Mõ e terrena aialia cõ ſideratis qͥbus qͥ pᷣſidere videami. Nũ ſi inter mures videres vnũ aliquẽ ius ſi bi ac ptãtem pꝛe ceteris vidicantẽ quã to mouereris cachinno Quid do ſi ſpe ctes coꝛpus imbecillius hoie repire q̃/ as. quos ſepe muſculaꝝ quoq; vł moꝛ ſus vel in ſecreta queq; reptantiuʒ ne/ cat introitus. Quo No qͥſq; ius aliqð in quẽpiã niſi in ſolũ coꝛpus ⁊qð eſt in fra coꝛpꝰ ẽ foꝛtunã loquoꝛ poſſit exerce re. Nů quicq; libero imperabis animo Nũ mentẽ firma ſibi rõne coherentẽ. de ſtatu ꝓpꝛie qͥetis amouebis. Ců liberũ quendam virũ ſupplicijs ſe tyrannus adactuꝝ pularet: vt aduerſum ſe facte Ziuratõis ↄſcios ꝓderet:liguã illemo
moꝛdit atq; abſcidit:⁊ ĩ os tyrãni ſeui
entis abiecit. Itaq; cruciatus quoſ pu
tabat tyranus materiã crudelitatis vir
ſapiens fecit eſſe virtutis.
licia ⁊ ſupꝑbia reguʒ ipſos deleuerunt et Aſules inſtituerunt · q etiã ꝓpter eoꝝ ſuꝑ biã erãt abiecti. Ex 3 pʒꝙ dignitas et ptãs maloꝝ eos effi cit peioꝛes. ¶ Nota honoꝛ nõ debet᷑ ali⸗ cui rõne dignitatis ß potiꝰ rõne ÿtutis vñ Ariſto.iiij. ethi⸗ Nõ erit vt qꝙ; dgn? honoꝛe pꝛauꝰ exñs tutis ẽ pᷣmiũ ho noꝛ ẽ. Eli m ÿita⸗ tem ſolus bonꝰ eſt honoꝛãdus
¶ Queÿo ẽ iſta Hic phia ꝓbat ſpaãlit᷑ de pt ĩte ꝙ nõ ſit multũ appetẽda duabrõ⸗ nihh.ſcða ibi.qͥd au tẽẽ᷑. Rõ talis ẽ.Il⸗ la ptãs nõ ẽ muſtuʒ appetẽda q̃ nõ ẽ ma gne ⁊ foꝛtis reputa tõis ſʒ ti ẽ fragilis ⁊ imbecillis. Sed ptãs tp̃alis ẽ hmõi qꝛ ꝑ eã hõ nõp̃t ſup̃ aĩam. ſ tm̃ jup̃ coꝛ pus ⁊ ſuꝑ ea bona qᷓ
coꝛꝑis ſunt humão
aũt coꝛꝑe nihil ẽ im becilliꝰ. Biẽ ꝗᷓi lr̃a Queẽ iſta ṽũ expe tibilis.i.deſiderabi lis. ac pᷣclara.i.no⸗ bilis potetiã.q.di. nulla ẽ.nõne coſide ratis trena aialia q bus videami p̃eſſe

Fberd
Si ẽ inter mures videres vnũ p ceteris ſibi vendicantẽ.i.vſfurpantã; ius
ac ptãtem ſug alios mures.o quãto cachinno.i. riu u mouereris.qꝛ deriſii le eẽt.⁊ talis ẽ prãs terrena·ſ.deriſibilis q̃ nõ extendit ſe niſi ad coꝛpꝰ. Quiq
po ſitu ſpectes.i.ↄſideres.coꝛpꝰẽ.im becilliꝰ.i.debiliꝰhoie · ꝗ· d. nihil. quos hoies ſepe necat· i.interficit. moꝛſus muſculaꝝ.i ꝑuoꝝ vermiũ.vel etiã introi
tus in ſecreta.i.i in⸗
reptantiũ.i ſerpen ⸗
teraboie aut ¶Quid autem eſt quod in alium quiſq; duc pole ererqne poſiit facere. quod ſuſtinert ab alio iße
usinee non poſſit. Buſiridem accepimus ne/
in foꝛtunã·i.in bõa 3 5. ſoruneſuntmiſg care hoſpites ſolitũ ab hercule hoſpite coꝛpus.q.di. nullo ₰
mẽnnqctu vneß fulſſe mactatum. Regulus plures pe⸗ ipabis libero aio·q 3 d.ñ.nunqd ua mo noꝛum bello captos in vincula conie uebis de ſtatu ꝓpꝛie iomentsüdiär cerat.ſed moxipſe victoꝛum ca thenis ma rõne coherenteʒ—— 3 g. d. nõ. ⁊ß Fi manus pᷣbuit: Vllã ne igitur eius hois emplo cuiuſdã phi 4 8
4 it his temeſne potentiã.putas.qͥ qð ip̃e in alio põtne ac h potutopellivt ilð faceret qð rõ na Iq in ſe alter valeat efficere non poſſi. xuralis iudicabat ñ
faciendũ. vñ ðᷣt Ců
quidã tyrãnus putaret ſe ad actuꝝ.i.ↄpulſuꝝ ſupplicijs quendã libeꝝ vixi phm · vt ip̃e ꝓderat ↄſcios facte ↄiuratõis aduerſum ſe.ille liber hõ lin gua momoꝛdit atq; abſcidit ⁊ abiecit eã in nos ·i.in faciẽ ſeuientis tyrãni. Itaii⸗ los cruciatꝰ q́s txrãnus putabat eẽ materiã.i.cãm crudelitatis vir ſapiens fecit eẽ materiã vᷣtutis.qꝛ hꝓ pᷣtute nõ ꝓ crudelitate ei reputatũ eſt. ¶ Notꝛ ꝙ muſcula ẽ diminutiuũ huiꝰ noĩs muſca.⁊ ꝑ muſculã dat intelligere qcun⸗ q; aĩalia venenoſa vel vermes venenoſos ·⁊ ab iſto loco recepit autoꝛ floꝝ cũ diit. debilius qͥd fit mare quos nece muſcula perdit.¶ Nota ꝙ animꝰhoĩs liber ẽ ⁊ cogi nõ põt.vñ Señ. Errat ſiqͥs ßuitutẽ credit trãſire in totũ hoieʒ nõ em̃ trãſit in aiam.qꝛ lihertas ẽ aĩa ¶ Nota ꝙ hõ liber ⁊ ↄſtãs nullis ſup⸗ plicijs vinci põt.qꝛ ditit Señ in li.de clemẽtia · Magni animiꝓpꝛiũ eſt placi dũ eẽ ⁊ tranqͥllũ.⁊ iiurias ⁊ offenſiones ſuꝑbieſdeſpicere.⁊.xx viij. epla.trigin ta tyrãni Socratẽ ciꝛcũſteterũt nec poterũt aĩm eiinfringere. ¶ Quid autẽ ẽ. Hic phia põit ſcðaʒ rõeʒ q̃ẽ talis Illa ptãs nõ ẽ multũ appetẽda per quã nẽo põt facere qð aliꝰ nõ poſſit in ip̃ʒ qð ipᷣe põt in aliũ.ſʒ ptãs tpales ẽ hmõi ſiẽ in l̃a declarat ponẽs duo exẽpla de Buſiride ⁊ Regulo. Pꝛimũ exẽpluʒ ẽ de Buriſide. Buriſides fuit filiꝰ Neptuni ⁊ mre libia qͥ hoſpite s ſuos ina⸗
cthat · Mercules at apð ipᷣm hoſpitatꝰ ip̃m eõ mactabat. Scᷣm qemvlũ
kder ſih mi gliäs i oion farere
ſvf

n odptos in mo ripſe vioj xu nUllineig unm ns.05 fe bpi
iz ſpplis ꝗ d lbet aduerium eilt vhö ing n fia un ini. ud ltue eirepu ixt. T mulcli dꝛ amigre d ito locort Autu lapadu.—
„—
9 27 /2
MPola erta
k de regulo. Regulꝰ fuit ↄſul romanꝰ q cũ mta bella ingehit cñ carthaginẽ⸗ ſibo mltos ex eis captiuauit.ſʒ tandẽ ab eis fuit captꝰ. Exqᷓ pʒ ꝙ qͥcqͥd põt aliqͥs i aliñ facere. põt ẽt ilð ab alio pati.vñ Catho Victoꝛẽ a victo ⁊c̃.⁊ per ↄñs nlla ẽ potẽtia hũana q̃h intciꝑe nõ põt.vñ ðt la Quid ẽ qð qͥſqᷓ; poſſit facere ĩ aliũ qð ip̃e nõ poſſit ſuſtinere ab alio.q · di. nihil quod decl arat. Nos accepimus.j.coqui
mus Buſiridẽ ſoli⸗ cõſuetus —— X oſpites ip̃ᷣm fuiſſe ineẽt aliqͥd naturał ae ꝓpꝛij boni nũqᷓ; mattatũ ab hercule bne hoſpite ſup. ſuo Ali peſſimis puenirẽt:neq; em̃ſibſolẽt 44/ ureii donre guloſul rõanꝰples uerſa ſociari. Natura reſpuitvt pria penoꝝ·i.carthagint be i qq ũgant. ta cuʒ peſſimos plerũq; di eeat. poſuerat ĩvi G gnitatibus fungi dubiũ nõ ſitiillð etiã buit man ꝰcathenis
liqt:natura ſui boa nõ eẽq̃ſe peſimis nſu. nunqͥdigů v herere patiãturt Qð qͥdẽ de cũctis foꝛ/
Ad becſiipis dignitatibus ac ptãtb⸗
tentiã.qͥ nõ poſſit ef ficere ne aliꝰ valeat ĩſe qð ip̃e põt ĩalio q.d. nulla hec repu tãda ẽ ei potẽtia· ¶ Ad hec ſi ⁊c̃ Hie ꝓbat phia ſil de di dignitatib? ⁊ poteſtatibꝰ. ꝙ nõ habẽt in ſealiq naturale bonñ pꝛopter quod ſint appetẽde. Scðo oſtendit ꝙ idem põt concludi de omniby bonis foꝛtui⸗ tis.ibi. P oſtremo. Pꝛimo facit quod dictũ eſt.ſcðᷣo·oñdit falſam noĩatõem exterioꝝ bonoꝝ.ibi. De quibus etiã illud. Ratio quã intẽdit ẽ illa. Illud qð in ſe naturaliter eſt bonñ non poteſt adiungi peſſimis ſed dignitates ⁊ pote⸗ ſtates peſſimis aqueniunt.qᷓ ⁊c̃ maioꝛ declarat᷑in littera. vñ dicit. Si ipis di gnitatib⁊ poteſtatibus incſſet aliquid naturalis ⁊ pꝛopꝛij boni.nunqᷓ; ꝑue⸗ nirent peſſimis.neq; enim aduerſa.i.oppoſita ſolent ſibi ſe ociari.quia natura reſpuit vt queq; contraria iungantur.i.ſtent ſimul·cum ergo non ſit dubium peſſimos plerũq; fungi i.vti dignitatibus ·illud etiam liquet.i. manifeſtum eſt ipſa non eſſe bona ſui natura que ſe peſſimis patiantur herere.i.cõmanere Quod quidem victum de dignitatibus ⁊ ptãtib dignius põt eſtimari.de cůctis muneribus foꝛtune que.ſ. munera vberioꝛa.i.copioſioꝛa pꝛoueniũt ad quenq; unpꝛobiſſimũ.¶ Nota ꝙ dupleꝝ eſt bonum.vnum quod conuertit᷑ cũ ente.⁊ ſic dignitates ⁊ptãtes licet malis adueniant tamen ſunt bone. Ziliud eſt bonum quod eſt quedam qualitasꝭderelicta ex bonis operationibus ⁊ vo catur bonum moꝛis et ſic dignitates et poteſtates bone non ſunt. quia vt plurimum peſſimis ſociantur..
lã putas eẽ hois po tune můeribus dißniꝰexiſtiari põtq̃ ad impꝛobiſſimũ quẽq; vberioꝛa ꝑueniũt:
—

bet eeindus
¶ De qͥbus etlã. Hic phia ꝓbat ꝙ bona foꝛtuita nõ pñt in ſuũ effectum. ⁊ ſicꝑ ↄñs habent falſam denoiationẽ arguẽdo ſic. Dẽ qð ẽ naturaliter bonnʒ efficit qð ẽ ꝓpꝛiũ ⁊ expellit ʒꝛũ.ſicut ↄſuetudo facit foꝛtẽ. velocitas velocem ſed bona foꝛtune nõ efficiũt qð videłeſſe. ꝓpꝛiũ. qꝛ diuitie nõ faciũt diuitẽ cñ nõ reſtringant auaritiã. nec potẽtia facit potentẽ.nec dignitas dignũ. ꝓptqð
diuitie falſe noiant᷑ Vnde ðᷣt in litte⸗ ra. De quib bonis
Be quibus etiam illud conſieran foꝛtuitis illud etiaʒ
bur erundun dum puto ꝙ nemo dubitat eſſe foitem
ꝙ nemo dubitat il⸗
iüeſefortè eut con cui foꝛtitudinem ineſſe cpnſ pexerit. Et
ſpexerit ineſſe foꝛti⸗
ine ulũ enere cuicũq; velocitas adeſt manifeſtũ ẽ eſe locẽ cuicunq; adeſt S 1— velocitas. ⁊ ſit mu vclocẽ̃. Sic muſica quidẽ muſicus.me
ſica facit muſicos. p, ⸗ medicina facit me qicina medicos.rhetoꝛica rhetoꝛes fa dicol.rhetoꝛica rhe toꝛes iatura enim cit, Agit em̃ cuiuſcunq́; rei natura qð cuiuſcũq; rei agiqð— 7 ſibiẽ ppꝛũ.⁊ nõmi ꝓpꝛium eſt. nec contrariarũ rerum mni⸗ ſcet᷑ effectibus con ⸗ Nv 3 nanreꝝ.⁊ vro ſcetur effectibus? vltro que ſi unt aduer ſponte repeilit q̃ ſũt 4b— aduerſꝛia r ſj depellit. Atqui nec opes inexpletaʒ Irounehett eſiringere auaritiã queunt. Mec pote/
bienrſeener ſtas ſül compotẽ facit quem vicioſe li
minũ i·inſatiabileʒ
nec potetas tacitit bidines inſolubilibus aſtrictũ retini
lũ cõpotẽ ſui.i.potẽ
temquẽ vaoiellbt cathenis. Et collata impꝛobis digni
dines retinẽt aſtri⸗ crũ inſolubut ca⸗ tas nõ modo nõ efficit dignos.ſed pꝛo thenis.i.paſſionib
⁊⁊ dignitas collata aAit potius xoſtẽtat indignos. Cur Ita mnprpnmde ienit. Baudetis em ſeſe res aliter ha
i.nõ tĩ. non effecit
E
oſtentat in dignos.
cur ita pꝛouenit ꝙ
8 A* ℳ 5 benaſoꝛuenö e facile reꝝ ipſaꝝ redatguũt effectu. Ita reee q nec ille diuitie. nec illa potentia. nec 7— 5
cvt 9

os hetꝛir ton auſun; xann e connan SAmnnt Atuineeo nt unhiqucu Sier pu urhkat qu michi bulbus at c nn Man inpn As dg
ö cfichdi enſtin
ia vos hoies gaudetis res leſe aliꝛer hñtes qᷓ; videantcõpellare.. denoiare ſulte nõibus qᷓ facile redarguunteffectu ipſan rerum Ila neciie viuitie urepfrappellaricũ nõ faciũt diuitẽneilapotentianecher vigni⸗ tas iure appellari põt. ¶ Nota ꝙ diuitie nõ faciũt diuitẽ. nð reſtringůt auã ritiã.nã diuitiem Señ· xt vijepta.ſüt cõpoſita pauptas in lege nature. taliſ 8 aũt pauptas ᷣm le nature ercludit ſatiabilisẽ. Natu⸗ ra eĩ paucis ↄten ta eſt. ¶ Nota ꝙ di gnitas impꝛoboꝛũ
Poſ tremo idem de tota concluder
6e 3
foꝛtuna licet in qua nihil expẽtend m
nihil nãtüre bonitatis ineſſe manifeſtũ
nos quibus fuerit adiũcta non efficit. untpekeandt..
gnũẽ dignitas ¶ Poſtremo idẽ.
1 n3 itate ↄſtituit tan mus quãtas dederit ruinas Ziu⸗ Selen Vrbe flãmata patrihuſq; ceſis Phero Lon
Fr atre qunuondã ſefüð hicyempto nominie apud indi
Matris effuſo m̃duit cruoꝛe Keh
Coꝛpus ⁊ vifu geliqum pererrans vbonꝰ ſorut? Qꝛz non tinxtt lacheymis. ſedeſe ſcbeei ↄcludere de tota fot
Cenſoꝛ extincti potuit decoꝛis Hic tamen ſceptro populus regebat
tuna in qua nihil ẽ expetendũ.i.deſide randuʒ. nihil ineſſe ſibi S. bonitat? 1. nat. ſũ eſt qne foꝛtuna nõ adiũgit ſe ſp bonis.⁊ quibo fuerit S cit¶ Nota ꝙ bonũ foꝛtune nõ facit ilud bonũ cui additur.ſiẽ muſica facit mu ſic.⁊ ꝙtus facit ᷣtuoſũ. Sed qꝛ foꝛtuna malos quib aduenit non facit bo⸗ nos. pʒ. qꝛ nihil nature bonitatis ſibi ineſt. qualiter aũt malt malos faciũt bo nos.patehit in quarto huius ꝓſa ſexta. Ouimus quãta s VIſtud eſt ſertũ merrũ hniꝰ ſcʒi qð ðꝛ ſap hicũ ab inuetoꝛe.trochaicũ a pede pᷣdnãnte.⁊ eſt vn decaſyllabũ.qʒ qͥlibet ver ſus ↄtinet vndecim ſyllabas Et eſt acatalecticũ qꝛ nulla ſyllaba defi
it ad pfectionẽ metri. In quo metro pßia declarat per exemplum ꝙ dignita
tes ⁊ poteſtates malis aduenientes nõ faciũ teos bonos ·&t hoc declaratꝑ

Liber ſecundus
Reronẽ quãto fuit porẽtioꝛ tãto fuit peioꝛ. tãgit aũt pß̃ia q̃ttuoꝛmalicis neronis in ß metro. Pꝛia ẽ ꝙ vꝛbẽ romanã incẽdit q̃ arſit ſeprẽ dieby ⁊ ſeytẽ
noctib vt ſpectaculo illiꝰ ignis co qſceret quãtꝰ olim fuerat ignis qñ trorata pra arſerat· Scðᷣm malũ ẽ ꝙ ners magnã ptẽ ſenatoſine vlla cã intfeci œ tiũẽ ꝙꝓpꝛiũ fratrẽ occidit vt ſolus ſ ecuriꝰreßᷓret ·Quartũ ẽ ꝙ matrẽ ſui occi
di fecit vt n lo, ñ is in q iacu e nuntra Quos videt ↄdens radios ſub vndas
F4 e— 9 Noumis ua, hebus eitremo veniens ab ſu⸗
cula dederit nerox? 6
3 ſa— 7)7* 32 FS* mati. elt Quos nolhus ſicco violentus cu
eee pa— 2 3 9* à„—— 6 niahrue. Totnet. ardentes recoquens arenas
crudelis.intempto nant. pie ecii na, Celſa non tandemvaluit poteſtas
duteenen Vertere pꝛaui fabiem neronis
crudelitatẽ circa— auofiens ini nvtrieners Meu grauem ſoꝛtẽ· quotiens iniquus
errans.i ·tranſiẽs 6 Snnſtt e, Additur ſeuo gladius veneno i.infrigidatũ coꝛpꝰ A ext 3 matris nõ tinxtt..madidauit. oꝛa.i.faciẽ ſuã lachꝛymis. ſed ipſe potuit ſu⸗
oib lachtymiseẽ cenſoꝛ.i.iuder ertincti decoꝛis.i.intfecte mf̃is qj decoꝛa fut
tñ h Nero iʒ ita malꝰ eẽt regebat plos ſceptro.i. ipiali dignirate· hoß inq̃ po pulos rexit s pheby · i.ſol · veniẽs ab oꝛtu eitremo. videt ↄdẽs.i.abſcõdis i dios ſuos ſub vndas.⁊ loqͥł moꝛe poetaꝝ.q.d.ipſerexit oẽs ꝑpls qᷓ eranta oꝛtu ſoł vlq; ad occaſũ · ſilr regebat plos ſeptẽtriões.i.ſeptẽ ſtelle q̃ ſũtium ioꝛi vꝛſa q̃ dicũt᷑triões q̃li teriõeſ. qꝛ ilã plagã terũt gelidi.i.frigidi pᷣmůtpl ga em ſeptẽtrionał frigida ẽ. q· d. regebat oẽs ꝓplos aqlõares.⁊ illos regebu nothꝰ.i.ille vẽtꝰ collateralis auſtro violẽtus exñs.toꝛꝛet.i.cremat. ſicco eh 3js.i.caloꝛe nothꝰ. i quã recoqns ardẽtes arenas.i.calidas. venit eñ ille vin
gtoꝛꝛida ʒona.⁊ iõ calidꝰ ẽ· ꝗ· d · ero etiã regebat oẽs pplos auſtrales ⁊ ſict
q̃ttuoꝛ plagas mũdi oñdit eiꝰ ptãtẽ ſuꝑ oẽs ꝓpłos.tandẽ celſa ptãs.i.mag nõ valuit Ftere.i.mutare rabiẽ.i.crucelitatẽ pui neronis. Et tũc deplangi ũctionẽ magne ptãtis cũ mag malicia. qꝛ multa mala eꝝeoꝓueniũt dicẽs DBau ſpe dico eẽ ᷓuẽ ſoꝛtẽ.i.euentũ.qᷓtiẽs iniquꝰ gladiꝰiiqᷓ ptãs. addi᷑ ſ uo veneno.i. venenoſe crudelitati.¶ Nota ſᷣm ariſto. vethi pᷣncipatꝰ vilum oſidit.malicia em̃ hois vel ꝓbitas oñdit᷑ pᷣncipatu.ſicut pʒ in nerone cuꝰma
icia ⁊ crudelitas in imꝑio ſue dignitatis apparuit. ꝓpter qð diu ariſto. Se⸗ niſſima eſt iniuſticia hůs arma. Et. vij.ethi vᷣt. Sunile ẽ igẽt᷑ cõparare iuu⸗ ſticiã homini iniuſto eſt em̃ deterio? beſtia decies milies · plura em̃ vriq; m aet hõ malꝰqᷓ; beſlia. ¶ Nota pᷣter hec mala Nerõis. que tangunt᷑ inlitu
n
nlcod ſunliar tudeli
kber de
ſ nn hos tur E domin ſenelce ſpräit plant mar iti
nu gri
e
nign ibſ intſe just ſisbe
din

dentrsri tndemt npt
—.—*—
naui nbien mons enſout qx asu ſcuoglad n
Auihehn&ihi an derons n Nnfs dt mammo yc Sxciabi tz q dpleren phs4e os ſchtimöes.i%
exilem ⁊ vanã ihi Dẽm terre ambitũ. pmno ðt lic·Exquo boctius
Pꝛola leptima
multoplura ipſe ꝑpetrauit · nã ðᷣt phia tertio huius anta ꝓſa. Hero famliarẽ ſuũ pꝛeceptoꝛem coegit ad eligende moꝛtis arbitriũ? quia Nero fuir crudeliſimus hominũ. iõ ſeneca ſcripſit ̃ndã libellũ ad ipſum qui intitulat᷑
ber de clementia in quo hoꝛtat eum ad fugã crudelitatis ⁊ ap vſum clemen tie qͥ liber ſic ineipit. Tibi ſcribere de clementia Nero ceſar
Lnee ſcis
Pꝛoſa ſeptima libꝛi ſecundi punpnibuhe cði in qᷓ oñdit phia Amego ſcis inq; ipfa minimum ꝗia nant n
ſit multũ appetẽda nobis ambitionem moꝛtaliumre Ethmo hhoe
, pſitentẽ ſenõd rum fuſſe dominatã. Sed maleriã ge⸗ nlclenelnze pE 2* vr ⸗ ſ.ptãtes⁊ di rẽdis yebus optauimus düo ne virtus Ahneſ tacita conſeneſ ceret. P. Ft illa Atqui I jche btende
4 1— e— pocvnum eſt qð picſtantes quidem na heelen tura mehtes. ſed nondum ad ertremaʒ nu perie⸗ . ä 6 Dicitpᷣmo. Tũ ꝓ manum virtutum pꝑfectione pẽrductas tũc ego boetiinq; i.dixi.o phia tuipſa
ſcis ambitionem.i
allicere poſſit. gloꝛie ſcilicet cupido et .. cupiditatẽ reꝝ moꝛ taliũ. de qͥby dixiſti
„—— Et optimoꝛum in rempublicam fama mimũ nobis fuiſſe
dominatã. ſed bene optauimus materiã rebus gerendis · quo neꝓ vt nõ con ſeneſceret in nobis ꝓtus tacita.i.nõ excitata.¶ Nota ꝙin ſapiẽte nõ dñatcu
ſpiditas reꝝ ꝑaliñ. quia phia inducit mobilis atfluentie contemptũ ex lib. de
plantis. Et Socrateg cũ athenis ad ſtudiũ ꝑgeret.magnũ pondus auri in mareꝓiecit dicens. Wergã te ne mergar ate. ¶ Nota ꝙ materia reꝝ geren⸗ daꝝ ſunt iſta.ſine res ↄuenienter geri nõ pñt.⁊ ſunt tria.ſapientia.auto toꝛitas ⁊ potẽtia. Sine em̃ ſapiẽtia nihil ↄueniẽter gerit᷑ vt de ſe pʒ. Res etiã gerẽda auctoꝛitate oꝛnat᷑ qꝛ hõ au xẽticus libentiꝰ audit⁊ faciliꝰ ei credi? po tẽtia ᷣo mali depᷣmunt ⁊ boni extollunł. Hãcmateriã hoe.deſiderãs potẽtiã
dignitates q̃ſiuit. ¶ Hota ꝙ boe. materiaʒ dignitatis ⁊ ptãtis i q̃ſiuit ne
prus ſua tacita ↄſeneſceret.inedũ ipſe ad ſenectutem ꝓueniret. Virtꝰ ſua ta eita eſſet dũ nullus aliqͥd loqᷓ̃ret᷑de laude ſue ÿtutis vel ſcriberet. Tũc enim
ytus taeita ↄſeneſcit qů nõ agit aliqs vñ alij loquant᷑.⁊ dũ nihil ſcribitur de
ſuis beneſicijs. qꝛ vᷣtus habentem ꝑficit ⁊ opus eus laudabile redqit. ſẽit illa atqui hoc vnum eſt. Hic phia oſtendit gloꝛiam mundanam nõ eſſe apetendã ·⁊ pᷣmo pᷣmittit ꝙ cupidoigloꝛie multos allicit.ſcð oꝓbat eq̃ eẽ

Liber ſecundus
S dignitates ⁊ ptãtes neÿtus ſua tacita ↄſeneſeeret. vider ꝙ iſtaqpt lu⸗
Le ⁊ gloꝛlã q̃fluit. iõ diẽ phia. Hoc ynũ ẽ· Lcupido g meritoꝝ in republicã q̃
tie⁊ fama optimonum fama poſſit allicere mẽtes hoim nakurd p ſtãtes. vet⸗
cellẽtes.ſed nõdũ.i.nõ adhut pductas ad extremã ma nũ ꝑfectõeʒturũ.iad
ſummã ꝑfectionẽ.qᷓ fama⁊ glia qᷓ; ſit exilis ⁊ vacuatotiꝰ põderis pᷣchit
tis · ſic ↄſidera ex ſe⸗ quẽt h¶ NHota ꝙ cu pido vanglie mul tos allicit ⁊ ðlectat vñ Señ. lxt. epiſto⸗ la dic Illud pᷣcipue
nos impedit qð ci⸗⸗
to nobis placemꝰ ſi inuenimꝰ qͥ nos bo nos viros dicant q́ pꝛudẽtes. qͥ ſctõs ñ ſumꝰmodica lauda tõe ↄtẽti.qͥcquid in nos adulatio ſiñ pu doꝛe ↄgeſſerit tanq; debitũ putamꝰ.op tios nos eẽ ſapiẽtiſ ſunoſq; affirmãtib
aſſentimꝰcũ ſciam?
nos ſepe multa mẽ⸗
tiri adeo q;; indulge
mus nobis vt lau⸗
darivelim An id cui
Zriũ maxie facimꝰ.
¶Nota ꝙ duplex eſt
bonitas mẽtis.ſ.na
meritoꝝ. Que qᷓſit erilis ⁊ otius pon
deris yacua ſic cõſidera Dẽm terre ãbi tſciiaſrologtcis vemſn nõtbus accepiſti ad celi ſpaciũ pũcti ↄſtat obi nere rõezʒ id ẽ vt ſi ad celeſtis globi ma gnitudinẽ ↄferat:nł ſpacijꝓꝛſ ꝰhfe iudi cet uius igittã exigue i můdo regiõi quarta fere poꝛtio eſt ſicut ꝓtolomeoꝝ bãte didiciſti qᷓ a nobis cognitis aiani bus icolat:huic quarte ſi quãtũ mari paludeſq; pᷣmũt quãtũq;ſitivaſta regð diſtenditur cogitatione ſubtraxerisy
turał⁊ acqͥſita. Haturalis bõitas ẽ ᷣm quã aliq naturaliter ſunt pij manſun
fobꝛij ⁊ caiti.ſʒ hec bonitas ſinõ emẽdat᷑ virtute ⁊ ſapia cira extollit hom ad inanen gloꝛiam. Alia eſt bonitas acquiſita exercitio virtutum ⁊ ſcienti ru n que non permittit hominem extolli vana gloꝛia. quia ſapieng fructun
⸗
ſuumn ponit in conſcientia. Stultus autem in laude.ſecundum Macrobi
Ideo diẽ phia ꝙ cupi
do gloꝛie allicit mẽtes natura pᷣſtãtes · nõdũ adhucvit
—
jutib pfectas. ¶ Hota ꝙ famaẽ frequẽs lau s optimoꝝ meritoꝝ in rẽpublici
Sʒ gloꝛa ẽ clara no
„
ticia cũ laude.vel gloꝛia ẽ late patẽs pᷣconiũ.i.ãnũcutò ¶mnẽ terre ambitũ. Hic phia oñdit gloꝛiã mundanã eẽ exilẽ nec multiʒ
aſpetendã. Pꝛimo oñdit hoc ex ꝑte ſpacij in quo dilatat᷑· Scðo oñdit hocer diuerſitate nationũ ad q̃s nõ duuulgatur · Tertio oñdit idẽ ex diuerſitatemo
rũ ꝓpter quos de eo
dẽ Zrie iudicat᷑ Quarto oñ
—
dit icẽ ex bꝛeuitate duratõis
ypter quã non ꝑppetuat· ſcða ibi. Zdde ꝙß.tertia ibi· Quid ꝙ viuerſaꝝ · qr⸗ ta ibi. Sʒ qᷓ;multos. tudine terre ſug quã di
ꝛĩo intedit talẽ rõem. Latitudo fame ↄſiſtit in lari⸗
latal.ſʒ terra nõ ẽ lata ſuꝑ quã fit dilatatio fame·ſiut
teda amb aam gam
3n
¹0
dit
inh
ſ

vaſic cſide
iut in Fologeis mjſni
dcclil&i dẽvtſad Atsg zigtictg hn eponioetinpuln
ahqͥanobi Snt
ſtut qun uiit
ßmůtquitů Ma rcoglnton Mmmn
ad magnitudinẽ celi. qð magis erponẽs dicit. erra Hfera. i. paretur ad magnitudinẽ celeſtis globi. ipſa iudicet᷑ pꝛoꝛſus nihil ſpach hre. huiꝰ igit᷑
an ʒuſtiſſima inhitãdi hoibus area reli
anguſtis eriguiſq; limitibus artata.
in terra ſicut punctꝰ multomagis terra reſpectu
Pꝛola ſeptima
declarat in a. z fama late nõ põt diffundi.⁊ ꝑ ↄñs ẽ exilis nec multũ appetẽ
da. vñ ðt in lra Tu accepiſtii.didiciſti.aſtrologicis demonſtrationibꝰ oẽm
um bitũ terre · i.ſpaciũ terre. obtinere.i· habere rõem pũcti.ad ſpatiũ celi id ẽ Vlt ſi terra ↄferat· i.ↄparetur.
rã erigue regionis · i· terre in mundo fere quartã poꝛtlo.!⸗ ta ꝑs ẽ.q̃ incolat t půcti quoqam etibaen ab— pů 5 nobis cogni pũcto circũſepti atq; ↄcluſi de ſetuoguch pro 6d tatis lemeo. B ꝓbãte ſi * nhehieeehnen c6 6 xeris Sgttöne 6 ficũc gf huic quarte ꝑti ter At qͥd bʒ amplũ magnificũc; gloꝛia tã hcue mriet paludes pᷣ mũt id ẽ
quet᷑. In hoc mimo igit
diſteditſiti.i.ſiccitate.tñc vix relinquet᷑ hoiby ãguſtiſſima area i.artiſſimiocꝰ?
inhabitãdi.in hoc ergo quodã minimo pũcto.i.mima poꝛtõe terre. vos ho⸗
mines circũſepti atq; ↄcluſi cogitatis. de ꝑmulgãda fama · de ꝓferẽdo iextol lẽdo.noie.i.fama.⁊ fit inutiliter. ſʒ qͥd hẽat.i.põt hẽre.glia amplũ.; ꝓ et
—
magnificũ q̃ artata ẽ.tã ãguſtis ⁊ exiguis limitib.i.termis· q.d. nihil hʒ ma
gnificũ.¶ Nota terra reſpectu celi nõ eſt alicuiꝰ— ſenſibilis.ſʒ hz ſeſi⸗ cut pũctꝰ.qꝛ oꝛiſon qᷓ terminat viſum nf̃m diuidit celũ in duo media · qð non eẽt ji terra in cõparatione ad celũ haberet aliquã quan titatẽ. Itẽ ſi terra eſſet
alicuiꝰ quantitatis ſenſibilis reſpectu celi.tũc ſtelle nõ ſemꝑ apparerẽt nobis
euſdẽ quãtitatis. qð pʒ fuiſum. q in e ꝑte vbi terra eſſetmags gibbola?ꝑ pinquioꝛ celo apparerẽt ſtelle maioꝛes·⁊ oPalirtvrt minoꝛes· Frem g itella fira viſu notabilẽ maioꝛ tota terra· ii ꝗᷓtalis ſteil apparet noh
eli erirlicut pũcty⸗
t Itẽ pun ctus ẽ quoadã indiuiſibili.a quo lineã equaliter diſtãs facit circuluʒ ⁊ quia ceium ex omni parte equaliter diſtat a terrg.ideo rerru reſpectu celi habet ſe ſi cut punctus. ¶ Nota ꝙ tres partes terre ſunt inhabitabiles vna pꝛopł᷑ ni⸗ miũ caloꝛẽ. due ꝓpter nimiũ frigus. ſed quartg pars queeſt tẽꝑata in calidi⸗ tate ⁊ frigiditate a nobis in habltat. ſed qꝛ adhuc nõ toa inhabitat᷑ pꝛopter maria ⁊paluces·⁊ pꝛopter nimiã ſiccitatẽ. iceo dicit phig ꝙ quarta ps fereẽ ihabitabilis Vel dicit fere ᷣm alios · qꝛ eſtus ſolis nõ facit toꝛridã ʒonã totd liter inhabitabilẽ.cũ quedã ciuitas dicta Arim ſupꝛa quã ptolemeꝰ dici᷑ fů daſſe aſtrolabiũ directe ficut ſub equinoctiali ſed dicit inhabitabilis.q eſt ꝗ uis inhabitarõis ſed vltra equinoctialẽ omninoẽ in habitabilis pꝛopter ni miũ caloꝛẽ. Item dicit quartã ꝑtem terre inhabitari ab anim ãtib nobis in⸗ cognitis hoẽ foꝛſan dicit pꝛopter antipodes ſi ſunt qui nobis ſunt ignoti.
Radeg bocipſum. Hic philoſophia oſtendit gloꝛiam nõ eſſ aſendes
Ot1d† 5 bic auk qwtt ſ orM 63
—
occupãt. ⁊ quantus vaſta.i.ampla gio
4 44 — —„ 2— munnczet

—— — ——— ————— —
—————— 2 ———
—
——— S — S.—
—
——
——————————
————— S*
————
—
teeihte
2————————
1
erx diuerſitate nationum ad q̃s nõ diuulgatur intendens talẽ rationem. d
nerſe nationes ⁊ diuerſa idiomata non ſolum impediunt pꝛomuigationẽ fa
me hoim ſed etiam vꝛbium · ſed in terra ha bitabili ſunt diuerſe nationes di
uerſoꝛum
idiomatum.ergo pꝛomulgatio fame per talia impeditur.⁊ percã⸗
ſequens non eſt multũ appetẽda.vñ dicit in littera. Addepꝛedicte rationi ꝙ
hocipſum ſeptuʒ ·i.
ſpacium bꝛeuis ha⸗ bitaculi.i.parui ſpa cij in quo nos habi tamus. in colũt.idiẽ ihabitãt.plures na tiones · i.gentes. di⸗ ſtantes.i. differẽtes lingua.iidomate et moꝛibus. ⁊ ratione totius vite.i.ratiõe modi viuẽdi ad q̃s nõ põt peruenire· ñ modo.i.nõ tantum fama ſinguloꝝ hoiʒ
ſed etiam nec fa ma
vꝛbiũ · tũ.i.taʒ diffi cultate itineꝝ.i.via
rum.tum.i.tam di⸗
uerſitate loquẽdi.i.
idiomatũ ·tum.i.tã
inſolentia.i.incon/ ſuetudine cõmertij.
qꝛ aliqͥ hoies nõ cõ foꝛmidoloſa, Vides ne igit q ſiß angu
cõicarein ↄmercijs
ſueuerunt cum alijs
qꝛetate· i.tpe War
ci tulij ſicut ip̃e mar cus tullius ſignifi⸗ tat. quodã loco.i.in uibuſdã ſuis ſcri⸗ ptis fama romane
Feipublice nondum
raſum montez. ⁊ tñ
Adde ꝙ hocipſum bꝛeuis habitacli ſ
ptum plures incolũt nationes;liygu
moꝛibus totius vite rõe diſtantes a quas tũ difficultate itiner.tů loquẽdi diuerſitate:tũ ↄmertij inſolẽtia:nõ m fama hoiĩm ſinguloꝝ:ſed ne vꝛbiů qͥdẽ
peruenire queat. Etate deniq; Marci
Tullij ſicut ipſe quodã loco ſignifica nõdũ caucaſuʒ montẽ rõane reipubli
ce fama trãſcẽderat. ⁊ erat tůc aduluꝝ
this.etiã ceteriſq; id locoꝛum gẽtibus
n
naqᷓ; cᷣmpteſſa gloꝛia:quã dilataen
pꝛopagare laboꝛatis. An vbi roman
nominis tranſire fama nequit. Nonn
ee h hominis gloꝛa pꝛogredietur.
fama romanoꝛum erat adulta.i.ab antiquo nota.etiam foꝛmidoloſ a pthis
talibus hominibus ⁊ ceteri
—
„
s gentibus.i.locoꝛum circa caucaſum montem⸗
vides neigitur qᷓ; anguſta ſit gloꝛia qᷓ; cõpꝛeſſa · i.in modicum redacta· quãz laboꝛatis dilatare? pꝛopagare an pꝛo nunqd.gloꝛia vnius hominis romant illuc pꝛogredietur.i pꝛoueniet · vbi fama romani nominis ·. romane vꝛbis⸗
nequit trànſire· q. d. non · ¶ Nota partem terre habitabilem vocat ſeptuʒ · ¶
ſlep Ma ſecuu pote
ter at
dil m
con ſo
us in
homi ſtas i none dum iud
ſipli
ſuunt nz vit unin vmet mios mun oo
ihu E ect

ifcultuteil ket mert lin
m ſingulop beeyi tqucu. Etum n54
atipſequo Joſg
caſiʒmont nnn iſcicrut. i xric i ennſ; dl mumg
— „„
ſitas in ſtitutionum ⁊ legumi
Pꝛola leptima
tſepta circundata mari. Vnde linconienſis in tractatu ſuo de ſpera.⁊ etiã
Wacrobius dicunt ꝙ quarta poꝛtio noſtra habitabilis vndiq; cingit᷑ma 7. ꝙ inſolentia Senecam eit ſpecies falſe magnitudinis.ſed
uperbi atuitas. in pꝛopoſito aũt jecuudum huguitioneʒ inolentia eſt iuperbia vel fatuitas. in pꝛop ür
ot etudine. ⁊ tunc dicitur ab in qð eſt non · ⁊ ſoleo qð ẽ potet erpyn ꝓ inconluetud
.* caucaſus eè mons Quid ꝙ ſi diuerſarũ gentium moꝛes ĩ qudã ſitus in parte — v ſeptẽtrionis ad quẽ ter ſe atq; inſtituta diſcoꝛdant vt quod nöpeuneefune 2pð alios laude:apud alios ſupp licio parthis ⁊ alijs gẽti bus aſſidentibus fa dignum iudicetur. io fit vt ſi quẽ fa natenemene me pꝛedicatio delectat huic in plimos midabilis. 5— ¶AQuidq diuerſaꝝ populos nomen pꝛoferre nullo modo Vicoñdit gioꝛlam 8 3 AſRA mundanã et exlẽ ex condicat. Erit igitur peruagata inter pre— —— uo8 0 ſuos gloꝛia quiſq; contentus.⁊itravni den apud diuerioſ 6 contrarie iudicatur us gentis terminos pꝛeclara illa fame ⁊intendit talẽratio 8 nem. Contrarietas immoꝛtalitas coartabitur. inſtitutionum et le⸗ gum impediunt fa⸗ me dilatatione. ſed
homines contrariarũ inſtitutionum ⁊ legum terram inhabitant. ergo diuer⸗ mpediunt dilatationẽ fame.⁊ perconſequens non eſt multum appetenda. Unde dicit in littera. Quid fupple eſt in iudicã
dum ꝙ moꝛes ⁊ inſtituta ⁊ leges diuerſarum gentium inter le diſcoꝛdant vt iud quod apud alios iudicetur dignum laude.apud alios iu dice᷑ dignum ſuplicio.quo fit.i.pꝛo pter quod.vt ſi pꝛedicatio.i.dilatatio fame velectat. uem.i.aliquem. nullo modo conducat.i.·laboꝛet pꝛoferre nomen.i.famam ſuam in plurimos populos.quia licet ab aliquibus laudaretur ab alijs ta⸗ neʒ vituperaretur. Erit igitur quiſq; contentus gloꝛia peruagata id eſt dila⸗ tata inter ſuos. Et iſta pꝛeclara immoꝛtalitas fame.⁊ koquitur hyronice.qꝛ
non eſt pꝛeclara nec immoꝛtalis illa.coartabitur id eſt con ſtringetur intra ter
minos vnius gentis. id eſt vnius idiomatis. ¶ Nota ꝙ tanta eſt diuerſitas
moꝛum in gentibus ꝙ illud quod reputatur apud alios laudabile.apud ali
os reputatur vituperabile. Keputatur enim apud ſyrios ijaudabile comede paretes moꝛtuos ne cõedant᷑ aÿmibĩ tra qð apð alios extraneos ẽexecra bile · Similiter apð iudeoſ reputatur laudabile pucere vxoꝛes ↄſanguinitate
pꝛorimas quod apud chꝛiſtianos pꝛohibetur. Item in triuallis laudabile ẽ
occidere patre ſexagenarium ⁊ cremare ipᷣm.qð apud alios eſt vicuperabile,

Liber ſecundus
Vnde vieit poeta. Sunt loca ſunt gentes quibus ⁊ mactare parentes· Et
fas ⁊ pietas dum
longa ſuperuenit etas
etas.— ¶ Sed qᷓmultos glariſimos· Hic phia oñdit exilitatem gloꝛie ex bꝛeu ite
duratõis ꝓprer quã nõ perpetuai. Et diuidit in tres ꝑtes. ¶ ex hoim obliuione.ſcðo er tpis breuitare ibi.vos ris vᷣtuoſis nõ eẽ appetendã.ibi.
tes. ¶ Pꝛimo ofidit hoe e ibi.vos vo ·rertio oñdit gloꝛiavi Pjos aũt. Pꝛimo dicit ꝙ fama ⁊ gloꝛia non
ſit imoꝛtalis· qʒ. qꝛ ᷓ;ᷓmultos viros clariſſimos u· gloꝛioſos ſuis tgib ðleut
inops.i· defectuoia obliuio ſcriptoꝝ qᷓ; Sethe ſcripta ꝓ ſiciãt qͥd.i.paꝝ que ſcripta lõgioꝛ.i.ob⸗ ſcura vetuſtas tꝑi pᷣmt..ↄſumit cũ ſu is autoꝛilquoꝝ ſũt ſaipta. ¶ NHota ꝙ ꝑ ſrripturam fama ge ſtoꝝ tran ſmittit᷑ ad poſteros.talis autẽ ſcriprura qñq; defi⸗ cit velꝓpter inopiaʒ ſcriptoꝝ · vel qꝛ ipſa ſcripta in ſe vetuſta te ↄſumũtur. Etiõ fama⁊ gloꝛia ĩ ohli uionẽ puenuũt Eñ Saluũiꝰ in catha⸗ linarto ↄq̃rit᷑ res ge ſtas rõanoꝝ minus eſſe famoſas pꝛoprĩ
opiã ſcriptoꝝ· atbe
menſiũ vero maio⸗ ris fameqᷓ; rõanoꝛũ
ꝓpt ſcriptoꝝ copiã ·
Vos ergo imoꝛ⸗ taitatem vo bis
¶ Hic philoſophia
oſtendit famam et
gloꝛiam nõ eſſe du⸗
rabilem et immoꝛ⸗
Sʒ qᷓ;multos clariſſimos ſuis tpibus viros ſcriptoꝝ inobs deleuit obliuio, Quãqᷓ; qd ipſa ſeriptapficuchſus autoꝛibuſpᷣmnit lõgioꝛ atʒ obſ curaven ſtas. Vos ergo imoꝛtalitatẽ vobis p pagare videmi:cũ futuri famã iis c
gitatis. qð ſi ad eternitatis infinita ſy
cia ꝑttactes qͥd hẽs ꝙ de tui nomis di turnitate leteris. Vnius em̃ hoꝛa mo⸗ mẽti ſi decẽ milibus cõferat annis·qi
vtrũq; ſpaciũ diffinitũẽ mimã lz hjynñ aliquãꝓpoꝛtionẽ. At hic ip̃e numens
ãnoꝝ eiuſi; quãtũlibet multipleraii terminabilẽ diutnitatẽ nec ↄpariquii poteſt. Etenim finitis ad ſein uicczi
tajem ex tempoꝛis bꝛeuitate dicens · Vlos ergo homines videmini vobisꝝ⸗
voꝛti wume vel ni yqfi ſavne
ritq
„
65
pagare id eſt facere immoꝛtalitatem cum̃ cogitatis famam füturi tenpols.
⁊in hoc fruſtra cogitatis· quia exilis eſt duratio fame per tempus quod ie
cet tempus ſi pertractes id eſt compares
hẽs ꝙ iereris de tu nominis diuturnitate. itue famne. d. nihil ẽ. ete nius momenti ſi conferatur id eſt comparetur decẽ miliby ãnis hʒ auquj
ad infinita ſpacia eternitatis
—
m̃ mol
ne lict mu hn 1M 1 dſ non ſun n
polst
00
unt Iu Wwe he n
*

ke 2 nan ust
lw dn Siun npiot npi wu
uſpmu lego twin os ergo mont*in videnicfu rniy
qðſadenmn niu mheu rtnilbust Mlm aciů difinit mnil
uisitlt au
Eunmfun& n
qyaſapt Su tate cogitet ñ ꝑua ßʒ plãe nlla eẽ videat
nomẽ induerat adieciſſetq; iam ſe ſcitu rum an ille philoſophus eẽt: ſiqͥdẽ illa/ anla hebupe
Mꝛoſa ſexta
ꝓpoꝛtionẽ.lʒ minimã.i.valde ꝑuã. am̃ vtrũq;paciũ tuis ẽ d iffinitũ. ſʒ hic numerꝰ annoꝝ.ſ. deceʒ milia. vel eius numeri q̃ntũlibet multiplex ſiẽ dupluʒ vel triplũ non põt ↄpari ad interminabilẽ diuturnitatẽ q̃ eſt etnitas.etenim ꝓqꝛ finitis ad ſeinuicẽ fuerit quedã collatio·.ↄpatio · Infiniti po⁊ finii nul ja vnqᷓ; poteſt eẽ collatio.i.ↄꝑatio.ᷓta fit vt fama tꝑis q̃ticunq; ꝓlixi ſi cogi
tetur ↄpando cuʒ e rit quedãtinfiniti vo atq; finiti nlla vn halpne potert eẽ collatio Ita fit vt quãticũ ʒrhln
q; ꝓliri tpis fama ſi cũ inechauſta ekni/ nprec⸗
tp̃s ſit cã coꝛruptio nis tꝑaliũ.uij · ethi⸗ coꝝ.cũ igit᷑ fama ſit tꝑalis incipiẽs ĩ tꝑe ip̃a deſinet in tꝑe.et ꝑ ↄñs non ẽ ꝑppetua f Notaꝙ tpᷣs q̃ntũ
Vos aũt niſiad popũlares aures ina neſq; rumoꝛes recte facere neſcitis ⁊ re licta ↄſcie vtutiſq; pᷣſtãtia:de aliẽis pᷣ/ ůq; magnů ↄpatũ mia ſermſculis poſtulatis. ccipe in⸗ ree
e nuili momti. licer hmõi arrogãtie leuitate qᷓ; feftiue aliqͥs
em̃ ſot Fe ſeinui
„„ cẽ poſſit eſſcↄꝑ atio
illuſerit:Nã cũ qͥdã adoꝛſus eẽt hoĩem ꝛ⁊ntipſa der 5 poꝛtiotñ finiti a
ↄtumelijs qͥ nõ ad vere Ntutis vſuz. ſÿ hnicnullapoteſt
eſſe ↄparatio. Cum
igit᷑etnitas ſit dura tio ĩ inita tota ſimt exñs ⁊ tp̃s quãtũcũ
ad ſuꝑbã gloꝛiã falſum ſibi philoſophi
*„ poꝛtionẽ ad etnita⸗ tas iniurias leuiter patienterq; tolle⸗ S peroñs fama nticũq; pꝛolixi tẽ⸗ poꝛis comparata ad eternitatem nulla videtur eſſe⸗
os aũtniſi ad populares aures. Hic phia oñdit gloꝛiã a viris pᷣtuoſis
non eſſe curandã.⁊ duaby rõniby.ſcða ibi. Quid añt eſt. Pꝛima rõ eſt illa. Illud ꝙ ſpectat ad leuitatẽ arrogãtie a ſapientibꝰ non eſt curãduʒ.ſʒ gloꝛia Ppter quã homo recte facit ꝓpter laudes hoĩm illa ſpeceat ad leuitateʒ arro gãtie ⁊ẽ digna deriſione dᷓ ⁊c̃.Oðᷣ aũt talis arrogãtia ſit quedã deriſio ðcla rat in lia.⁊ dic. Vos hoies neſcitis recte facere niſi ad populares aures.i.ad e puloꝝ placẽtias ⁊ ad inanes rumoꝛes ⁊ laudes.⁊ vos poſtulatis.i.de⸗ id eratis pᷣmia de fmůculis alienis.relicta.i.poſtpoſita.pᷣſtãtia.idign itate

ber ſchs
veſtre conſeientie⁊ virtutꝭpꝛopter quã deberitis recte opari.accipe.i.cðſige ra. quã feſtiue.i.gloꝛie aliqͥs illuſerit.i.deriſeritquẽdã dicentẽ ſe eſſe phmiie
nitate hmõi arrogãtie. Nã cũ quidã tyrãnꝰ eſſet adoꝛſus ↄtumelijs.i.icpiſ/
ſetalloã ↄrumelioſe quendã hoiem qᷓin duerat vſurpauerat ſibifalſũ nomn phi nõ ad vlum vere virtutis.ſed ad ſuꝑbã gloꝛã ⁊ tyrãnus adieciſet.idi⸗ xiſſet ſe iã ſcituꝝ an di⸗
iſtecerphs. ſades raſſet. Ille patientiã pauliſp aſſumpſt
illate ſibi iiurias pa
tiẽter leuiterq; tolle teſuueben acceptaq; ↄtumelia velut inſultisi
pm paulip patien nat itellici bhnpenphehn tandẽ inqt itelligis me e philoſophi.
pio. q; ꝓ ⁊ accepta S Shien Tñille nimium moꝛdaciter intelleu
velut ſibi inſultans dentyrannſ in ram inquit ſi tacuiſſes. Quid aũtẽ qð telligis ne me eẽ p
ric ile tyrãnꝰ mot 9d pꝛecipuos viroside his eniz ſermo daciter inꝗt. intelle⸗— mraztepßmesſita Cſt quivirtute gloꝛiã petũtdinq; ẽqð cuiſſes ¶ Nora ßm h ̃tatoꝛe in xiogo d hoð de fama poſt reſolutum moꝛte
iij. phiſi. verꝰ ps— r veibi ſupꝛema coꝛpus dttineat. Hã ſi qðw
by vᷣtutũ.⁊ ꝑↄñs d 5 S ſtre rönes credi vetant toli monuntur
eẽ magnanimꝰ.
hᷣm ſeñ.i li.de clemẽ— 8 enſeinenn homies: nullaẽ omnino gloꝛia. ciju
urias ⁊ offenſiões c pa unbeoerpteere. cuius ea eſſe dicitur non extet on
ſis vᷣbis ↄtumelio= ſievinsve; Sin vero bene ſibimens ↄſcientia un
—
Ite veri phiẽ nõ vi ⁰ 3 ßpo reno cqrcert reſoluta celuʒ libera pett
tus dʒ moderare? 43 reenare paſiones nõne gẽterrenũ negoci ſpnet.q̃ ſe ccb
cũptus ↄliſtat ĩ mo derate paltonum fruẽsterrenis gaudet eremptam vñ Areſto. uij.ethi dicit · Mãſuetꝰ vht mnpturbatꝰ eẽ ⁊ nõ
dua ad paſſiões. vñ qͥdã phᷣs xtumelioſe ſibi iſultãti ditit. Tu vidicilin
iedicere. ſed ego didici maledicta contẽnere.
Quid aũt ẽ qð ad pᷣcipuos viros Hic phia põit ſcham rõem q̃ talis iho
mines virtuoſi vel totaliter moꝛiunt᷑ oihp⸗ ʒaia. vel aia viuitpoſt moꝛtẽ ſit⸗
talt moꝛiũtur nihil ſp ectat ad eos de g
*
a poſt moꝛtẽ ſi aia eoꝝ viuit pꝰmoi
Et
pim 1b vin kur ꝓpn iüto k
myl hin

uu ticligs ne 2i utſitucuiſts Sin uos vrondi en nuegouipe xiij elmpplen cotpusannt ilt s qd vetunt u
nullatomnn gn
etn ſeptimum
tẽ.illa petit celũ ſpnẽs omneterrene negociũ.⁊ ſic nihil ad eã de terrena gla apud vrtuoſos hoies nulla debet eſſe cura de gloꝛia Dicit ᷓᷓ in lia Quid
qð ad pᷣcipuos.i.ad virtuoſos viros attineat de fama poſt reſolutũ coꝛpꝰ trema moꝛte.q. d. nihil ð his enim viris ẽ hmo noſter. ͥ petũt i.querũt glo
riã. ÿtute.i.oꝑib vtuoſis. Nã ſi hoies toti moꝛiũtur coꝛꝑe ⁊ aia · vt quidam
putãt. qð tñ nre rõ⸗ etrum ſeptimũ ſecundi libꝛi. nes.i·pbice rões. ve * Aleeta inmor⸗
talis. nulla ẽ omni no gloꝛia poſt moꝛ tem · cũ iſte oĩno nõ extet.i.nõ ſit cuiꝰ ea gloꝛia eẽ dicit᷑. Sin vero mẽs bñ ſbi cõ ſcia.i.illeſa.reſoluta vliberata treno car
Summumq; credit gloꝛiam. Late petẽtes ethtris cernat plagis rtů terratum ſtum. Brꝛeuem replere non valentis aunbitũ
cẽ.i.a coꝛꝑe pꝰmoꝛ Pudebit aucttnominis tẽ.libera *5 61 nõne ipa aia q celo Quid o ſuperbi cꝙollamoꝛtaltiugo nre aen * ptã terrenis.ipa ſꝑ⸗ Früſtra leuare ge tiunt 1 net oẽ nt e 3 ciũ.⁊ ꝑ ↄñs terrena famap pplos meàs n 3 ra ꝙ ad vᷣtuoſos ni ifu g. inguas erplicet hiiperrar veſeme Et magna titulis fulgeat claris domꝰ nec in pñti vita nec in futuro non in pꝛe Moꝛs ſpernit altam gloꝛiã ſentiqꝛ dicit Sene. . in ꝓuerbijs. Quaʒ
plimi curãt famã pauct autẽ ↄſciaʒ.⁊ tales pauci curãtes ↄfeĩam ſun ⁊ phi. de quib boetrloquit in fine ſũmo t et viri honoꝛãdi ſicut phi qͥ cõrẽnunt deſiderũ ſenſus ⁊ ſequunt᷑ deſiderũ intel lecrꝰ. Plurimiaũt ſuni qͥcurãt famã ſicut ſunt vuigares qᷓ relicta vtute ↄſcie Ppter laudes hoim recte faciũte qby ðt ſcriptura. ⁊mẽ dico vo bis. recepe růt mercedt ſuã Nec erij fama ſpectat ad vros ʒtuofos in futura vita qͥ vᷣtuo
i torali moꝛiunt᷑nihil ad eoð defama. Si at aia viuit pꝰmoꝛtẽ iſtꝭ euo⸗ latad celũ ⁊curat de fama.ſpnit oẽ ffenũ negotiũ. ⁊ potiꝰgaudet. qꝛ ẽ exẽpta
g curi trenis⁊ gaudio ceieſti fruit᷑ ineternũ. Wein mũ ſcðᷓi libꝛi 5 trenis? gaudio c ineternũ. im ſeptimũ ſcði libꝛi. Vcuq; jolã. Hic icipit metꝝ ſeptimũ hꝰſcði qð ðꝛ archilogicũ ahiue
toꝛe iãdicü a pede ddñante.⁊ ↄſtatex pᷣmoÿſu trim i
oe lãbicũ a pec 22 1trimetro.ſcðᷣo dimetro ĩ ᷓ me ph docʒ qũo gla ſit ↄtẽnẽda ex ↄſideratõe ãplitudis ccli⁊ nctungie Quicũq; petit.i.deſiderat pᷣcipiti mẽte ſolã gtiaʒ ⁊ credit ip̃aʒ eẽ ſũ . d eſt pᷣcipuũ iter apetẽda.iſte cernat.i. ↄliderat plagas etheris.i. ꝑtes
celi latepatẽtes.⁊ cernat artũ ſitũ terrãꝝ ·i.ſtrictũ ſpaciũ terre in comparstõe

1 1 5
1
₰
—
— ſ
Liber ſecundus
ad celũ.ille pudeb it· ivecũdabit᷑ aucti noĩs.i.aucte fame ſue nõ ꝛulẽt replee
bꝛenẽ ãbitů.i paruũ ſpaciũ terre. ⁊ tůcexclamat dicẽs O ꝓpter h muroꝛqd ppter quid ſupbi geſtit·. cupiũt. fruſtra leuare.i·ertollere colla ſua moꝛi⸗ iugo.i· moꝛtali fama.lʒ ẽ fama diffuſa means · i.trãſiẽs ꝑ remotos gips explicet ſe lignas · i·ꝑ linguas populoꝝ lʒ magna domꝰ tua.. nobilis ꝑintea
vel familia tua fulꝰ
eat rlaris titulis.i
audibus. eñmors Inuoluit humile pariter ⁊ celſũ caput Equatqʒ ſummis infima Vbi nunc fidelis oſſa fabꝛicij manen
ſpnit altã gloꝛiam · ⁊moꝛs piter·i.ſil in noluit hüile caput · i.miſeꝝ hominem? celſum.i.nobilẽ vel diniteʒ. ⁊ moꝛs eqt infima ſũmis nulli parcendo · qð decla rat dicẽs. Vbi nůc manent oſſa fidelis fabꝛicij. Quid bꝛu tus rigidus aut ca tho ſup? eſt.q ·d.qͥd manet de glia eoꝝ ·
poſt moꝛtem. vtic
modicũ.ſ.illud ma net qð tenuis fama .exilis ſupſtes ideſt manens ſignat ina ne nomen eoꝝ pau culis liis ſcriptis in epptaphijs eoꝝ. ſed qͥd.i.ad qͥd no⸗ uimus dec oꝛa vocd bula ſcripta · nũqͥd intelligit᷑ ꝑ ea ipſos
eſſe conſũptos ideſt moꝛtuos · q.d· imo
Quid bꝛutus aut rigidus catho Signat ſuꝑſtes fama tenuis pauculis Inane nomen litteris
Sed quid decoꝛa nouimus vocabul
Num ſcire conſumptos datut Jacetis ergo pꝛoꝛſus ignoꝛabiles Hec fama notos efficit
Qð ſi putatis longius vitam trabhi oꝛtalis aura nominis Cum ſera vobis rapiet hoc ętiam dis Jam vos ſecunda moꝛs manet
Jacetis moꝛtui ꝓꝛſus ignoꝛabiles nec fama efficit voß notos. Etqꝛ aliul
diceret.lʒ ipſi ũnt m veſtrã longiꝰtra hi· cũ ſera.i.vitima d ies ctat ſca moꝛs.q d.i
illa ceſſante ſchario cũ mitterc pugnar tranſiret ad pᷣm.q
—„
gnã pecuniã auri vt
oꝛtui coꝛpe:tñ viuñt m famã. ðt vhia. Si putatis ui i.ꝓlongari aura m oꝛtalis noĩs.i.ſplẽdoꝛe moꝛtalis fumt
vobis hoc rapiet.i.famã auferet iam vos manet.i.etpe
eſtis pus moꝛtui coꝛpoꝛe ⁊ fama manẽs eit vita velt moꝛiemini ¶ Horandũ Fabꝛicius fuit ↄſul romauu⸗ qu eʒ pyrrhũ regẽepiretaꝝ rex ꝓmiſit ſibi parteʒ regn iupt ð Jabꝛicius ↄtẽpſit ſeqnti anno Pyrrhꝰ obtulit ſibi m traderet romanñũ imperiũ.cui ait fabꝛicius · Roma nol
xult aupꝝ ſed vult ipetrare hñtib aux ptcr hoc ipſe dict fiuitfidelis fabi
isſc nci na tenti ꝙ foꝛ inn nhut funlnt tigjt
ſin bis

ipls lantnn omen lieri
ddeco neusn conlunp&ut
goprilj xoni
unolos efi 2 uns longur uann aur non 4
tentionẽ. ſchᷣo ꝓbat intentũ ibi Illa em̃. P
—
Sicitur er delahꝛicio ꝙ cñ quidi ad eum veniſſer xmittens ſe trrhãte⸗
gem occiſuꝝ ſijabꝛicius ſibi pecuniã aliquã vare veller. pſe ÿo fabiiciꝰhunc
traditoꝛẽ ligatũ miſit ad Pyrrhũꝙ tali ſcelere puniendũ · cui tũc Pprthꝰ di
it. Poſſibilius eſt ſolẽ a ſuo tramite deuiare qᷓ; Fabꝛiciũ a via recte rationis
diſcedere. ¶ Nota ꝙ Bꝛutus fuit pᷣmus conſul romanus qui amoꝛeliberta⸗
tis ⁊ ebe ſtu ũ Lucretie pluri
Pꝛoſa octaug ubriſecuni in Fernunb
b F aꝓ romanis inqjt.
e m ineroꝛabile contra vhtrquode k
moſus fuit.¶ Nota
foꝛtunam hererẽ bellum putes 4 uebed
gidus ꝓpter rigoꝛẽ
Eſt aliquando cuʒ de hõchus illa faly) Animiqui ad nibil turpe flecti potuit. lax nõ nchil bene mereat.tů ſcilʒ cum ſe ꝛ⁊tnte iuſticie fuit vt lucanus ip̃ʒ dijs aperit.cũ frontẽ detegit moꝛeſq; ꝓfitet. cõpararer in uq⸗
cãda cã quefuit int Mondũ foꝛte quid loquar intelligis. iulũ cefarẽʒ pom⸗ Ahirum eſt quod di i5 ſi bibpehee rumeſt quod dicere geſtio eoq; ſen eeden . egre viroe eten boc magis patebit entiam verbis erplicarev roetems znpepft ler plus hominibus reoꝛ aduerſam qᷓ; pꝛo yuluj peram pꝛodeſſe foitũnam. etoꝛabile. * Iſta ẽ octa ua ⁊ltima ꝓſa hu
ius ſcði. Et qꝛ phia oñdit bona foꝛtune nõ multũ eſſe apetenda aliqͥs puta
ret ꝙ in foꝛtuna nihil eẽt boni.iõ iam oñdit pia cuiuſmo qꝛ bonũ ſit in foꝛ na. ⁊ ꝓbat foꝛtunã aduerſam plus eẽ bonã qᷓ; ꝓſperã. ⁊ pᷣmo ſuã in⸗ 0 ꝛumo ðt. O boeti ex dictis patet
ꝙ foꝛtuna eſt ↄrẽnenda. ſed ne putes me gerere.i.facere bellũ etorabe 6 5 implacabile 3 foꝛtunã ſup ſcas qð aliuñ ẽ.i.ↄtingit ꝙ ipſa foꝛtuna fallax.ñ nhil.i.aliq ã bñ mereat᷑ de hõib eo ꝙ aliqð bonũ euenit hõib ꝑcã.tũ.ſ.cum foꝛtuna ſe aꝑit manifeſtãdo fuã falſitatẽ cũ detegit frontẽ per ſui aduerſitateʒ cũ ꝓfite moꝛes ſuos ꝑ inſtabilitatẽ.⁊ ſubdit phia. Nondũ foꝛte intelligis qd loquar. qꝛ mirũ eſt ꝙ ego geſtio.i.cupꝛo dicere.eoq;·i.ideo. vit quo explicare niam ÿhis. Erem̃ ego reoꝛ.i.opinoꝛ æduerſam foꝛtunã plus ꝓdeſſe bomini
bus qᷓ;pſperã. ¶ Rota qũcunq; in aliquo dicto videt᷑ eẽ repugnãtia illud vi⸗ det᷑ mira bile dictũ.ſed dicere foꝛtunã aquerſam hominib ꝓdeſſe videtur eſſe
quedã repugnantia in dicto. Nam eſſe aduerſum alicui ⁊ſ ibi ꝓ deſſe adinuicẽ
repugnant.ideo vᷣt phᷣia Mirum eit qð geſtio dicere.ſ. magis ꝓdeſſe qᷓ; ꝓſperam⸗ tqðß icere. foꝛtunam aduerſam 1

Liber ſecundus
¶Illa em̃ ſpecie felicitatis. Hic phia ꝓbat intentũ ꝙ foꝛtuna aduer n
lioꝛ ſit q; ꝓſpa trib rõnibo.ſcðᷣa ibi. Poſtremo.tertia ibi An hoc. Pꝛimo z⸗ Illa koꝛtuna ꝓſpa ſemp mentit᷑ cũ videł. · aparet blanda ſec thene ꝓſperitatis · ſed hec.i· foꝛtuna aduerfa ſemꝑ va ẽ cũ demonſtrat ſe eẽ inſtahle ſui mutatiõe.oñdit ei ble ſ.ꝓſpa. detes i ſe fallit · hec zuranein fore Illa enim ſemper ſpecie felicitatis oĩem inſtruit oſtẽ boian nsnt zfi, cum videtur blanda mentitur. Pec
tendũ ꝓſꝑe foꝛtune— Fhnn. mutabi/ ſemper verqcum ſe inſtabilem muta, 1
tatẽ.ila. p tione demonſtrat. Illa fallit, heci/
foꝛtuna ligat.i. fal⸗
lẽdo mẽteſfruentiũ—. poimn ſpecie bonoꝝ ſtruit Illa mendacium ſpecie bono⸗
nendaciũ.hec.ſ.ad—— — ſinsiie rum mentes fruentium ligat. Mec uit.i. liberat.ſ. men 5 — poĩm. cognitõe Coßnitione fragilis felicitatis abſoluit fragilis.i.trãſitoꝛie ſeltratie. Ettune Itaq; illam videas ventoſam fluentʒ Fcolligit effectꝰvtri 2 heee ſuiq; ſemper ignaram. Nanc ſobꝛun Replbeh S foꝛrunã videgs vẽ⸗ ſi uqcinctamq;? ipſius aduerſita tis e toſam.i.ſupbã fiu“ teti entẽ i.ꝓdigã ⁊ ſui⸗ ereitMione pꝛudeẽtem. Poſtremo fel
ipſius ignarã. nam
boies inpſpitatecõ A vero bono deuios blandicijs raht
tinua ſeipſos nõ co
zuoſtür panevt; aduerſa plerũq; ad vera bonaeducens
uerſam foꝛtunã tu 8 videas ſobꝛiã.i·ſuccinctã.i.humilẽ nõ ſuphã. ⁊ pꝛudentẽ exercitatiõeadu ſitatis. ¶ Nota g e iſta littera pñt foꝛmari tres rõnes ꝙ foꝛtuna aduerna n lioꝛ ſit ꝓipera. ¶ Pꝛima rõ eſt iſta Bona foꝛtune ſpecie vere felicitatis decipi habentẽ ipᷣam · ſed foꝛtuna aduerſa nõ de cipit. ſed veraẽ oñdens ſetalẽ qs eſt ꝗᷓ aduerſa melioꝛ eit qᷓ; ꝓſpa. ¶ Scða rõ ẽ. Pꝛoſpa foꝛtuna ligat maits hominũ mẽdacib bonis · iec aduerfa liberat mentes a falſa felicitate agoct metioꝛ. ¶ Tertia rõ ẽ. Pꝛoſpa foꝛtũa reddit hoies ſui ignaros · ſed aduerſu f cit hoĩes ſapientes.qᷓ melioꝛ eſt ᷓ;ꝓſpa. Poſtremo felixa ÿo bono. Hic phia ponit ſcham rõnem que rals et⸗ Quccũq; foꝛtuna trahit ad inqͥſitionẽ veri boni illa melioꝛ ẽ qᷓ; que retrahit a vero bono · ſed foꝛtuna aduerſa ẽ hinõi ᷓ⁊. vñ ðt in ſfa. Poſtremo felit.i pꝓſpa foꝛtuna cũ ſuis blãditijs.trahit dcuids.rerrãtes a vo hons · ed aqi
ü ſeeẽ talẽ qualis ẽ. ⁊ ita ꝑ eã nõ decipiunt᷑hoieſedi
ja ioꝛtuua plerũq; retrahit vncoi·tenaculo reducẽs ad ÿa hona. ¶ Botag
Pihe näm 18e dune fin

nüni int
ntplus Pnn pudiem. mn
denlos bl nn
ꝛola octaua
qr pſa foꝛtuna videt᷑eẽ ꝓpinqua felicitatieoꝙ; ſine bonis foꝛtune nõ contin Sberlern. huh ſuis blandicijs trahit hominẽ ſenſualem a vero bono.qð ↄſiſtit in ſpeculatiõe dei · aduerſu aũt foꝛtung. quia oſtendit ſperam foꝛtunam eſſe nilen ipla en 64 ẽimutabile. ¶ An hoc inter minima ⁊c̃. pPomt Ptimd r0 að ẽimutabie. ¶ En hoc int pe— 3— na ẽ melioꝛ ꝑ quaʒ velut vnco retrahit. An hoc iter mima cetreſctenam 2 17 4. ciſed aduerſa foꝛtu eſtimãdũ putas ꝙ amicoꝝ tibi fideliũ naerie.aew öpt in l̃a. Anꝓ nuo mẽtes hec aip3. hec hoꝛꝛibilis foꝛtung 8 1. mãdũ intmima bo diterit. Nec tibi certos ſodaliũvultus na ꝙhecaſpa.i· ad —„beſ uerſa foꝛtũa. detexit ambiguoſq; ſecrehit.diſcedẽs ſuos ab mõſtraut. tibi mẽ⸗ — tes.i.coꝛda fideliũ ſtulit tuos reliquit. Quãti hoc integer aicdʒ. q d.illðẽ bo nũ ſde maximis bo ⁊ vt videbaris tihi foꝛtunatus emiſſes ne hec üd⸗ k . 4 era foꝛtuua. ſecre Beſine nũc amiſta opes ãrere qð pᷣcio ſerꝛ foꝛnua: ſc E Fzn rertos aicos ⁊ am⸗ ſiſimũ diuitiaꝝ genus ẽ amicos iuẽiſti biecoh n⸗ .i. amicop.q.d. aſpa foꝛtuna docuit te diſcernere inter veros aimcos? falſoſ. qꝛ pꝛoſpera foꝛ⸗ tuna ate diſcedens abſtulit ſuos.ideſt qui erant aici rõne pꝛoſperitatis. Et reliquit tuos amicos qᷓ te dilererũt nõ ꝓpter tua;ᷓ q̃nti ideſt quãto pᷣcio. tu emiſſes hoc integer. i.in integritate foꝛtune ↄſtitutus. ci videbaris tibi foꝛtu naus vt bokuilles cognoſcere veros amicos. nunc deſine.i.ceſſa. q̃rere opes ideſt diuitias amiſſas. qui inueniſti vros amicos qð eſt p̃cioſiſſimum genꝰ diuiciarum ¶ Nota in aduerſitate falſi amici fugiũt. Sed in tenpoꝛe pꝛoſpe ritaris manent. Elnde Beneca in li.de remedijs · Qus tu felicẽ creciis illum multi comitant᷑ vt mel muſce ſequũtur.cadauera lupi.frumcta foꝛmice pᷣdaʒ iſta turha ſe equitur non hominem. ¶ Nota ꝙ adueria foꝛtuna oltendit ide⸗ les amicos. Vnde Seneca.xx. epiitola. Turha familiaris cũ a te paſci deſie rit ipſa te nõ paſcet.⁊ qð iubenefcio tuo ſcire nõ poteraſpaupertate ſcies.illa Neros amicos retihebit. diſcedit quicũq; non te ſed aliud ſequebatur Eſt au
tem ꝓpter hoc vnum amanda paupcrtas ꝙ a quibus ameris oſtendit. Vn de
pauper Heinricus. Pꝛeualet hoc ſolo mala ſoꝛs ꝙ mõſtratamcos. Qui bo ni dmali monſtrar vtrãch viam · Itẽ poera. Tpe felici non cognoſcunt᷑ ami otte pʒ miſera que ſit dilectio vera. Item alibi. Kum fueris fliremnitee umerabis amicos. Tempoꝛaſi fuerint nubila ſi olus eris. Item Thobias lucuat ad cenſũ venalis amicus egenũ ec vcrus remobct vt jabꝛn⸗ amoꝛ · ¶ Hota ꝙ fidelis amicus eſt pᷣcioſiſſimũ genus diuitiaꝝ. quia amicus
ethicoxeſt alter ego i· amicopeit idẽ velle ⁊ nolle. Nemo em̃ eligit viiere

ſine amicis hñs reliqua bona · ⁊ Señ.ix. epła dicit. Sapiẽs ⁊ ſi ꝓtẽtus ſit ſe⸗
ipſo tñ amicũ hr̃e vult. ꝓpter nihil alud niſi vt exerceat amicitiã.ne tãmagna
virtus lateat. ⁊ Tul iin li. de offi. dicit· Honoꝛes diuitie⁊ dignitates nun qᷓ; ſunt amicitie anteponende. WMetrũ octauũ libꝛi ſecundi.
Vod můdus ſtabili fide. Hic incipit octauũ ⁊ vltimũ metrũ huiꝰ ſcõi
ab inuẽtoꝛe.amphi⸗ 1
daeiepeeße, Metrum octauum ſecundi libꝛi.
zenepeniie d mundus ſtabili fide
oſtäs ex pᷣma? vlti ont. e
n⸗ longua? dua⸗. Loncoꝛdes Variat Mee.
bepusmed Quod pugnantia ſemina
dictꝰ ab amphi.qð
eſt creum ⁊ macro] Fedus perpetuum tenent
longũ quaſi habẽs
circũquaq; longam Quod phebus roſeum diem
ſillabã. Inquo me r hi ¹
tro pßᷣ a cõmendat Kurru pꝛoue i auyeo(.
amoꝛeʒ exquo dixit—
— pꝛecio Vt quas duxerit heſperus
fiſſimũ genus diui⸗%
tap. Ethᷣmo ↄmẽ hebe noctibus imperet.
dat amoꝛẽ diuinuʒz ·
ſco oñdit quomõ Vt fluctus auidum mare
hũana natura ami
citia ↄſeruaturwi. Certo fine coherteat
Bic ſctõs · Pꝛio fů
cit.ð qð dictumeſt. Me terris liceat vagis.
ſcðᷣo oñdit gablato 60
diunoamoꝛe omia Matos tendere terminos
—
ifrena. pᷣmo dicit· ani
Ar— S rerumn eriem ligat
terras ac pelagus.? ras 8
inpitãs. ftecuẽter Terras ac pelagus regens
imperans celo ·ile 3
amoꝛ ligat hant ſeriem id eſt coneoꝛdiam rerum ꝙ mundus Kabili fide va⸗
riat ↄcoꝛdes vices · i.alternatõnes tpm anni noctis ⁊ diei.? ꝙ ſemina pugnã
tia.i elemẽta ria.tenẽt ꝑpetuũ fedus.i.ↄcoꝛdiã ne vnũ totalr aliud coꝛrum
pat.ꝙ pheb.i.ſol curru aureo ꝓuehit.i.pducit roſeũ diẽ· i clarum diẽ.idem
*
amoꝛ facit vt phebe.i.luna: impet. i.pᷣſit noctiby. q̃s noctes heſperꝰi.ſtellav ſpertina. durerit ·. adducit ⁊ vt auidũ mare ad exeundũ coerceat fluctꝰ ſuos certo fine.idererminato fine. ne liceat ſibi tẽdere:i.extendere.atos rerminos vagis terris.i amplis terris ſup.totaliter coopiãdo terrã. ¶ Notaq tulliꝰ?lo ques de amicicia. dicit Zmicitia ẽ virtꝰmouẽs ſuꝑioia adꝓtectionẽ inferioi

utrig eretermin 8
2⁊hic amoꝛ dictat iura ſua.i.iponit jegẽ amicitie ſidis
5 g.1. egẽ amicitie fidis ſodalib. P biee hn a ſuo pᷣncipio.iõ ſubiũgit O Ku gen hoim ſupe dicgeli amoꝛ.ſ dinꝰq cel reg᷑regat aios vros ſupecauſando leis ↄcoꝛdiã
metrum octaun i
ʒinferioꝛa ad ſubiectionem ſuperioꝛum. Amieitia enim ſublata omnis in vita tollitur iocunditas ¶ Nota ꝙelementa appellat ſemina · quia exip̃is tanqᷓ; ſeminib elementata ꝓducuntur.ſicut em̃ ſemen eſt pꝛincipium fructus ſic elementa ſunt pᷣncipia coꝛpoꝝ mixtoꝝ⁊ ðt elemẽta pugnãtia ꝓpter ipſoꝝ ʒꝛietatẽ. nã aliqua ſũt calida · aliqua frigida.qdã hũida.q̃dã ſicca. Hec ele⸗
menta dino amoꝛe
ꝛdiate tenẽt ꝓpꝛiũ Et celo imperitans amo ine ntn Hicſi frena remiſerit ner Quicquid nunc amat inuicem Bellum continuo gerit mi Leiie 5 amoꝛe dino
Et quam nunc ſocia fide Auctos rotrůpür dicẽs Si hic amoꝛ Pulchꝛis motibus incitant vinue remſer fre
4 k na.i.legẽ gubernan Certant ſoͤlucre machinam dres gehu nne amat iuicẽ.i.cõcoꝝ hic ſanctos populos quoq; tilu henng — et beltü.⁊ ipla ele⸗ Junctos federe continet— * gãt ſoluere.i.deſtru Hic⁊ conugij ſacrum Femachnmnn 2 anũ quam nũc ſo Caſtis nectit amoꝛibus cin fide. ↄcoꝛdi fe w dere icitãt pulchꝛiß hic fidis etiam ſua morib.i·faciunt oꝛ diate mouere ¶ No Bictat iura ſodalibus ta ꝙſublato amoꝛe
——— 8 2 coꝛdia oĩa diſ⸗ Q felir hoim genus Si voð aioſamoꝛ— eie e Si mea iura meas leges mea federa mãdꝰ gli ris ⁊ↄcoꝛdie vicit. ret e non rantis gemer etſub vel adhuc ſerua pneeeepdusamotſerrarrↄcilat⸗ famiee ⁊ hee eo rinet..· ofuat ſcös. i. htuoſos? pios ũctos fec amicitie.⁊ hic amoꝛ nectit ſacx.i.ſacfm ↄiugij caſtis amoꝛib re ⁊gꝛ iſtaꝓue⸗
1 1j

Viber tertius
amicitie. ¶ Hota ꝙ amoꝛ dictat iura fidis ſodalib.iura aũt amſcoꝝ ⁊ ſoda⸗ liũ innuit Seneca.iij.epla dicẽs. Diu cogita an aliquis in amicũ ſit tibi reci
piendus. ſed cum placuerit fieri toto illum pectoꝛe admitte rã audacter cum ilo loquere qᷓ; tecũ. Tu qͥdẽ ita viue vt nihil tibi cõmittas niſi ꝙ etiam tuo amico cõmittere poſcis · Cñ amico tuo oẽs curas: oẽs cogitationes milceſi ſidelem putaueris.
Sunt em̃ quidam 8 qui que a ſunt Incipit liber tertius, Pꝛoſa huna tĩ cõmittenda oi⸗„ Dm chütmi 3—
Sncrarn qu Am cantum illa fihierat cum
chariſſimoꝝ conſci entiam refoꝛmidãt me audiendi auidum ſtupen/
nullicredituri neu ½,„bh⸗ temq; arrectis ad hec auribus
trun faciendum eſt e n— mulcedo defirerat. Ztaq pau⸗ ca pᷣdicta ꝙ amici⸗ opoſt. O inquam ſummũ laſſoꝛũq; ſo tieri 3 lamen auimo: m. auantum mevel ſen
tẽtiarũ pðhefevel canen di etiam io⸗
t unditafe refqſti. Adeo xt iam me
poſthac impdrẽni foꝛtune ictibus non
amicitia eſt par vo lũtas bonoꝝ inter aliquos.ſʒ large ac cipiendo amicitiaʒ ſic etiã eſt in irrõna
Sneis hoꝛꝛeſco. ſed en a ter efiagito.
tius libẽr boetij de conſolatione phie. Et continuatur ad libꝛos pᷣcedentes
in hunc modum. Poſtq; phia in pꝛimo lbꝛo ſcrutata eſt cauſas doloꝛis boe tj. ⁊ in ſecndo libꝛo adbibuit ſibi remedia facilia. In pꝛeſenti libꝛo⁊ in ſequentibus philoſophia adhibet Boetio remedia grauioꝛa. Sunt autem remedia grauioꝛa rationes contra communem opinionem hominum p?o bantes ꝙ in bonis exterioꝛibus non cõſiſtit vera felicitas oſtendendo in quo ſic felicitas vera.⁊ quomodo ad ipſam perueniatur · Et diuiqitur iſteliber i vigintiquattuo: pargsahhue r ſunt.xij. ꝓſe ⁊.xh. metra. que partes pa tebůt in ꝓceſſu libꝛi. Quid autẽfn ⁊ de quo dererminerur in qualibet iſtarum partiũ ſimiliter patebit. Pꝛma ꝓſa huius tertij diuiditu in tres paltes. pꝛi⸗ mo oſtendit Boetius qũo p oſt ꝓdicta allocutus fuerit phiam · ſecũdo ponit
— nn fitun&
niin e nm mu w ſin wi iun⸗ imm ii2

n Arecs eti lccdo dtin*h nquam in Hii
dce velc a
pienu Si a remedi xpu cchas. Ho
3%) ſiuſn 1Ayn
*
Ettontnun Bchrrsj⸗ nolibꝛo ſcutat Sud wncdu ſclu u
reſiſtere ictiby foꝛtune.qꝛ pᷣmo ethicoꝝ dicit ariſto.
Mola pi
ſeſponſionẽ phie ·tertio Boetius dirigit quandam petirionem ad ipfam. f. h bi Em fiacerti bi Tũ ego · Sicit pᷣmo · Jam illa phia finerat can tum.i.metrum qð erat de cõmendationeamoꝛis diuini ⁊ amicitie.⁊ cu ego Boetius eſſem qllectus dulcedine metri ad audiendũ cũ auiditate? aqmi⸗ ratione verba phie auribus arrectis · ego dix O phia que es ſumnmũ ſolamẽ —— 8 animoy— V
. tum me recõciliaſti
. Tum illa. Senſi inquit cumiwerba nus pis zmemioi
e.———
tacitus noſtra&ttẽtuſq; rapiẽbas eũqʒ vnriuilnp
tue mentis habitũvel expectaui vel qð— en verius ipſa perſeci. Taliaſũt q̃ppe horn hcaut metrũ vocat cantũ
ſicut em̃ in cantu eſt eleuatio ⁊ dep̃ſſio vocis.ſic ſilr in metro rõne quãtitatis coꝛꝛepte ⁊ ꝓducte ſyllabaꝝ attendiiquedã eleuatio⁊ dep̃ſſio.qꝛ rõne quanti tatis ꝓducte fit eleuatio.rõne quãtitatis coꝛꝛepte fit dep̃ſſio.¶ Itẽ qꝛ metruʒ eſt ſubtilius ⁊ delectabilius ꝓſa.ideo animũſdemulcet. Vnde autoꝛ poetrie metrũ cõparat domicelle.d. Vultq; venire metrũ tanqᷓ; domicella compto crine Nitente gena. ſubtili coꝛpe.foꝛma egregia. Ideo ðᷣt Boetius. mulcedo carminis.i.metri · ¶ Item homo debet eſſe auidus ⁊ ſtupens circa philoſo⸗ phiam. Auidus inqᷓ;. quig dieit Seneca. xvij. epla. Pꝛoijce omnia iſta ſi ſa⸗ pis imo vt ſapias.⁊ ad phiam magno curſu totiſqʒ viribus tende. Etiã ho mo debet eſſe ſtupens.i.admirans de phia.qꝛ ipſa eſt res mirablis⁊ diuna ᷣm ariſto. in pnꝰ li.ſui de mũdo.⁊ vhla conſert mirabiles delectationes. x. ethicoꝝ. Ntem animt laſſiſut graui cura vel aduerſitate aliqua opp̃ſſi. hoꝝ phia eſt ſumũ ſolamen. qꝛ ipſa ꝑſuadet magnanimitatẽ qua contra aduerũ tates foꝛtune homo ↄſtanter debet militare. ¶ Itẽ ꝑer phiam homo bñ põt — bene ſcit ferre foꝛ tunas ⁊ habet ſe ſine vituꝑio ſicut tetraganũ.vnde dicit in littera. Jam illa ſup? phia.fmierat cantũ.iinetrũ de amoꝛe dino.⁊ cum mulcedo.iuauitas carminis defixerat. i ſtabꝛlierat me auidũ.i.cupidũ audiendi.q; ꝓ ⁊ ſtupẽtẽ. i. admtrantẽ ſup? vᷣba phie. aurib meis erectis.i.eleuatis adhec..Fba. itaq; paulopoſt ego inquã.i.dixi. O ſummũ ſolamẽ laſſoꝝ aioꝝ ſup ꝑ aduerſita⸗ tem quantũ me refouiſti pondere ſententiaꝝ ſup? ꝓſe. vel etiã ochditate canẽ di.i.metri. adeoa.intm̃ vt iam poſthac nõ arbitfer me es imparẽ.i. diſſimilẽ in reſiſtendo· ctiby.i.inſultibfoꝛtune. Itaq; remedia illa que pauloañ dice⸗ bas eſſe acrioꝛa.i.grauia nõ modo.i.nð t̃·nõ phoꝛꝛeſco.i nò timeo.ſed ego auidus audiendi ſupꝰ ea vehemẽter efflagito.i.expoſtulo Vbi ſciendũ Seirer ẽ valde flagitare · expoſtulare. petere. cũ clamoꝛe—— Cumilla ſenſi inquit Hic ponit reſponſioneʒ philoſophie dices. Ego ₰ illud cumtu tacitus idaſt attenius recepiti verba noſtra.⁊ cñ perteci mentẽ tuã·talia eĩ ſũt remedia que adhucreſtant vt ipſa deguſtqta
luh

conſilio ſenece dicen tis. Eſto verboꝝ ta citus auditoꝝ audi toꝝ pꝛomptꝰ repeti toꝛ. ¶ Nota ꝙ pꝛece pta phicalia pꝛimo ſunt amara. poſtea dulceſcũt.ᷣm illud poeteiſcer fit cha ruʒ qᷓ;uis pꝛimo ſit gmaꝝ⁊ Euſtrachiꝰ
pᷣmo ethi · dicit Sci
unt docti qm̃ labo⸗ rioſaẽ poſſeſſio wir⸗ tutũ ſed pꝛopt eius
amaritudineʒ phia
nõ eſt abijciẽda · qꝛ
nõ eſt dignꝰdulco⸗ ris acumine.qͥ amari ſciplina ſcolariũ. ¶ſ Nota ſicut ſomniãs. putat fantaſmata ſibi occurrentia eſſe veras res de quib ſomniat.⁊ tñ nõ ſunt ipſetes · ſic boetius in iſtis tpali⸗ by putauit eſſe verã felicitatẽ q̃ tñ nõ eſt. ſed ti ſunt quedã ſimiluudines ve⸗ re lelicitatis ſicut fantaſmata ſomnio ꝝ ſunt ſ imilitudies reꝝ. na exterioꝛa vocat imagines vere felicitati s.ſicut em̃ imago ẽ rei imitago er nõ ẽ ipſares.ſic bona exterioꝛa vidẽtur exp mere foꝛmã vere felicitatis.j ve⸗ ra felicitas nõ eſt in ipſfis. vñ dicit in a. ũ ſi.i.noui ſup.intentionẽ tuã,cũ tu tacitꝰ.q; ꝓ ⁊ attẽtus rapiebas vba noſtra ꝙ ⁊.cũ e. expectaui.alia lra hʒ expetiui· i. reuocaui. habitũ tue mẽtis Vel dictre · cũ egoipa habitũ tue mẽtis ꝑci.qͥpe miꝝ talia ſunt ſip⸗ remedia q̃ reſtãt ſup.ſumẽda. vt ip̃a d̃dẽ deguſtata pᷣmo moꝛdeãt.i· diſplite ant.interiꝰ aůt recepea dulceſcãt. ſed ꝙ tu vicis te cupidũ audiendi ſup.ilz
remedia. OD quanto ardoꝛe · · deſiderio.fiagrares i.arder es·ſi agnoſceres · nã.·i.ad quẽ locũ aggrediamur.i.incip quo nã ſup · vis me ducere · inqͥt ſup. phia ad verã̃ felicitateʒ quã tuꝰ animus ſomniat.i.impfecte cogno ſcit.ſed viſu.i· cognitõe occupato ad imagines ad bona tꝑalia q̃ ſunt imagines ⁊ ſimilitudo vere felicitatis.tu nõ potes in⸗ tueri.i.inſpicere.ipᷣam ſup. verã felicitatẽ· blecro tius dirigit petitionẽ pßie· ⁊ ponit conſenſum ſue peritionis dices· rogo vt ſine dilatatõe demõſtres mihi que ſit vera felicitas·⁊ Phia le dicit. iibẽter faciam tui cauſa. ſed pꝛius ego oſtendam tibi falſam felicitatem ibinotioran vtilla cognita per contrarii poſiis poſtea agnoſiere ver fei⸗
qð eſt veri
pꝛimo ſint amara led poſtea dulceſcãt. Sed qꝛtu dicis te eſſe cupidũ audiẽ iu ju vecba noſtra.o q̃nto deſiderio arderes ſi cognoſceres quo laboꝛamꝰ tedu K ceret.⁊ dicit boetius. Quo vis me ducere · Rñdit phia.ad cognitionẽ e fe licitatis quã animꝰ tuus quaſi ſomnian do adhuc vix cognoſcit.qꝛ ẽ octupa tus imaginið falſe felicitatis. ¶ Nota ꝙ Boetius tacitꝰ vba phie rapiebat in
deant. interius autem recepta dulce/ ſcant. Sed ꝙ tu te audiendi cupidũ di cis: quanto atdoꝛe fiagrares ſi quo/ nam te ducere aggrediamur agnoſce/ res. B. Quo nam inqᷓ;. IP. Ad verz inquã felicitatem quã tuus quoq; ſon niat animus. ſed occupato ad ymagi/ nes viſu.ipſam illam nõ potes intuen
tudinis neqͥt inuiſcari grauamine. ᷣm boetiũ in de di⸗
¶¶ Nota ꝙ bo
ũꝓ tũc illa ſup.phia inqt · egoſen
imꝰte ducere. Ego boetiꝰ inqᷓ;· i·dir
¶ Tũ ego fac obſecro · Hic hoe Ophia ßia ↄſentiens
—

icitatem u 14 quh nus ſoccE un plmilan Son
mntis. purat ſnt nſiim inö Srh— õ c. ſ m̃lunt kmint no ſunt ſmil—. luris Mcut m mkruh nrap nceſom ¶ ſicu ju.Tipticil hunt
ar. ptanẽm Nebasj
—
gnitionis. in Zriam partẽ falſefel icitatis.
mũ pedẽ abũdat vna ſyllaba/ſ.re· In hac dictione ſerere.⁊ ꝛ phia pᷣdixit g
EeEtEL
cieatem. ¶ Nota circa pot ꝙ dicit faciam tui cauſa libenter. ꝙ phia petitões hoim admittit. vnde Señ · Nulli pꝛecluſa eſt vrtus ſapiẽtie omnibus patet omnes inuitat omnes admittit.non eligit donũ neq; cenſum.ſed nudo hoie
contenta eſtiſ Nota innata eſt nobis via pꝛocedenqi ex nobis magis notis
ad minus nota.pꝛimo phiſicoꝝ ⁊ ſcðᷣo de anima · Kum igitur bona exterio⸗ g ra ſint—
₰*„ 6„
B. Tum. ego fac obſecro:⁊ que illave antlrunttoni
ra ſit ſine cinctatione demonſtra. d. phe 3 lt determi Faciam inquit illa tuicauſa libenter han deſuſaeltelte te nobis magis no⸗
Sed que tibi cauſa notioꝛ eſt eaʒ pꝛius rac enleid⸗ deſignare vbis:atc; ifoꝛmare conaboꝛ nenrenio vtea perſpecta.cũ in contrarium partẽ
b—„ per cõtrariũ. No lexeris oculos. vere ſpecimen beati/ h Sen in di ßru
. tibus cardinalibus tudiuis poſcis agnoſcere. dr. Screvebe 6 quedam non vi⸗ Metrum pꝛimum lbii terti zär eẽ 7.— uecam vdent be Ui ſerere ngenuum volet à6h le ⁊ non ſunt. que⸗ Liberat ãrua pꝛius fructibus. eunm; aurem ertch
4 an itoꝛijs poſſide Falce rubos filicemq; reſecat non hec magna eſti
„. mes non mireris ꝙ Vt noua fruge grauis ceres eat aducumẽ. Er quo
patet ꝙ vera felici⸗ — tas nonconſiſtit in bo nis exterioꝛibus que videntur eſſe vera bona ⁊ tamen non ſun t. Vndedi citin littera. Tum pꝛotunc ego ſupple boetius dixi o phia obſecro · idẽ peto. fac.i. duc mead illam felicitatem.⁊ demonſtra mihi ſine cunctationeid eſt ſi ne moꝛa· que ſit illa vera ſupple felicitas.Illa phia inquit faciam libenter tui cauſa · ſed ego pꝛius conabo?.i.laboꝛo· tibi deſignare verbis· atq; pꝛo ⁊ ĩfoꝛ⸗ mare que cauſa.i.que felicitas habens rationem cauſe finalis.ſit ribi notioꝛ. ideſtmanifeſtioꝛvt eg ſup. falſa felicitate: perſperta. i.cognita. polis agnoſce re · ſpecimẽ· i.ſimilitudinem vere beatitudinis.cum flexeris oculos ſupple co⸗ xpᷣmũ tertij libꝛi. Vli ſerere ingenuum. Iſtudeſtpꝛimũ va huius tar 6 dici tur metrum choꝛiſtum ab inuentoꝛe dactylicum a pede pꝛedominã⸗ te:⁊ pꝛimus verſus huius metri eſt hyperẽatilecticus. quua poſt pꝛi⸗

—
pꝛius eſſet oſtenden dũ que ſit falſa felicitas.⁊ poſtea q̃ ſit vera ·iõ phiai poe
metro ↄmẽdat hũc oꝛd inẽ ꝑ quatuoꝛ exẽpla · Pꝛimũ eſt.qͥcunq; Vult ſemina re bonũ agrũ.opoꝛtet pꝛius extirpare nociuas herbas vt ager bñ tructificet. Sülr aliqͥs volẽs cognoſcere verã felicitatẽ. opoꝛtet pꝛius extirpare falſam, Iñ dicit in lra. Qui volet ſerere agrũ ingenuũ· i.nobilẽ · pꝛius liberat arua.i. ne ſemẽ creſcat ⁊ ille Bulcioꝛ eſt apium mage laboꝛ. reſecat.i.pᷣſcidit ru
besus arboꝛel Si malus oꝛa pꝛius ſapoꝛ edat
; ꝓ⁊filicẽ.i.herbã
rtilẽ falce i·falca Brꝛatius aſtra nitent:vbi nothus
Rro · vt noua ceres„ eat.ipliciat. ãuſ i. ¶ eſinit imbꝛiferos dare ſonos. onuſta fruge. Scðʒ
erẽplũ eit iepᷣguſtà Lucifer vt tenebꝛas pepulerit
do aliqð amaꝝmel 8
apꝑet dulciꝰ ſicꝓ ulcra dies roſeos agit equos cognitionẽ falſe feli F— falſ 3 b
ci·atis mag cogno uens 1
3 keitenen Lu quoq; falla tuens bond pꝛus dicit in lia. Laboꝛ Inci etrabpe apiũ eſt mage dulci colla 80 ahere.
dꝛ id e meleſtma ¶ Vera dehinc animũ ſubierint
gis dulce.ſi malꝰſa
poꝛ puus edatl.in ¶ ꝛoſa ſecunda tertij libꝛi
ciat oꝛa. Tertium
exemplum eſt · Siẽ poſt tẽpus nebuloſum gratioꝛ ẽ ſerenitas. ſic poſt cognitionẽ falſe felicitatis gratioꝛ eſt cognitio vere felicitatis. Elñ dicit in lra. Vbiꝓ poſtqᷓ; nothus i. võtus auſtralis. deſinit.i.ceſſat. dare imbꝛiferos ſonos.i flatꝰꝓducẽtes im⸗ bꝛes tũc aſtra nitẽt gratiꝰ.i.delectabiliꝰ. uartũ exremplũ ẽ. Sicut pulcra dies ſequit᷑ tenebꝛas noctis ſic cognitio vere felicitatis ſequit᷑ cognitionẽ fal⸗ ſe felicitatis. vñ dicit in la Vt.i.poſtqᷓ;. lucifer.i.ſtella matutina.pepuleriti. fugauerit.tenebꝛas noctis · tunc pulcra dies · agit.i· vucit roſeos tquos ſolis. tunc applicat exẽpla adoſitũ dicẽs. Tu pꝛius debes ↄſiderare falſa hona ⁊ exti patis ipſis debes cogᷓſcere vera bona in qͥby ↄſiſtit felicitas. vñ ðti ĩa⸗ Tu qᷓʒ pꝛiꝰtuẽs.i.reſpiciẽs falſa bona incipe retrahere eolla iugo· i iugo falſe feſicitatis.vehinc.i.poſtea vera bona ſubierint · i.ſubin trabũt aĩm tuũ ¶ No ta ꝙ ſicut pꝛius extirpãda ſunt vicia.? poſtea in ſerẽde ÿtutes.ſic ager pꝛius eſt purgãdus ⁊ poſtea ſeminãdus· vñ Thobias. Spinis ⁊ tribulis purgari noualta debẽt agri ⁊ ſemen fructificari queat. Nota ꝙ fruter ßm Huguitõeʒ eſt dẽſitas virgulaꝝ ver arboꝝ vel ſpinaꝝ Vel fm alios frutex ẽ arboꝛ ꝑua queterrã fronde tegit. ¶ Nota ꝙ filix ẽ inutilis herba hñs folia ad moduʒ filoꝝ · de qua dicit ꝑſius. Nõ tñ iſta filix vllo mãſueſcit in agro · ¶ Nota ꝙ polt amaritudinẽ d ulcedo ẽ gratio? ⁊ ſenſibilioꝛ. vñ poeta · Eulcia nõ mewit qu
v
—
—. *—
nt
—
1
—

tpunnz b. oupusli puu Unnnti iu hu nbiros da d tencbtus pi es oſeos i n fulſaens myiu laugonn. nc animſu vnt⸗ ſecundatm? Ji uns. lepok co rfiit i 7n nbenros ſoros. N piu 1Puarti cem Si o ve ſchctans Mpoh ᷓ lucie.clat nna M ndagttu 06 ch Tupns tcb n donniin
npemba ug anapen tinn
nʒ guſtauit amat. Nã; poppoſitũ naſci᷑ omne bonũ· ec paup heinricuſ
¶ Hota ꝙ boetiꝰ h dicit apiũ ꝓ apũi gtõ plurali· qð ẽ 3 Alex.qͥ ðt· Elm dat apis ⁊c Et qð hᷣ dicatapiũ ⁊ nõ apũ pʒꝑ metꝝ qð ſemꝝ ſtat er trib dactil 2tinuis.ſi aut poneret᷑ apũ ñ eẽnt tres dactili ↄtinui · polis tñ dic ꝙ cã metri ponitur apium pꝛo apum. ¶ Pꝛoſa ſcða tertij libꝛi. m defito
— 8 S paululuʒ viſu. Bec ẽ ꝓſa ſcði huiꝰ tertij in q̃ phia põit dierſas opiniones circa falſam felicita⸗ qũo ephia vit pꝰ pꝛedicta. ſcðᷣo phia oñdit ꝙ om̃s hoĩes nitunt᷑ ꝑuẽire ad bti tudinẽ quã ip̃a d ffi nit tertio oſtẽdit ꝙ hoies ſepe abducũt᷑
„
udeiro paululũ viſu: et ve
lůt in anguſt de mẽtis ſedẽ re cpltſic cepit. N. Dis oꝛta liũ cura quã multip liciũ ſtudioꝛum la⸗ boꝛ eiercet:ðiuerſo quidem calle ꝓce⸗ dit. ß ad vnũ tñ beatitudinis finẽ nitit
. 2[h eo
peruenire. Idaũteſt bonũ:quo qͥs ade ſaroꝛbn qtopo 2 2 2 ſi 1 pto nihil vlterius deſiderare qᷣat. Qð ned eiea feliutatm . ſcða ibi. Dis moꝛ⸗ quidẽ ẽo un ſummũ bonoꝝ cũctaq; in taliũ · tertia ibi. büe x vti. qᷓrta ibi. Quotz tra ſe continẽs bona. Cuifi qͥd abfoꝛet Jdiðrßmo· Polt⸗ .—— phia p̃ miſit oꝛdi ſummũ bonũ eſſe nõ poſſet:qm̃ relinqᷓ/ nẽpcededi de falſa Mfileaau felicitate ad verã.tũ etur extriſecus quod poſſet optari Ai ꝓtůciha paululũ ð — fixo viſu.i.inclinat? quet igitur eſſe beatitudinem ſtatuʒ bo eulis·⁊ receptave⸗ lut in anguſtã.i.no⸗
bilẽ ſede mẽtis ſue. 12 it.i.icepit loq; ota ꝙ capitis
ſignñ hurimaginatʒiept qð ſuhtilr ⁊ ꝓfũde imaginãtes hrt S ſivi 3 delata coꝛã ockis iõ phia volẽ s ſubtilr ſpecularið feli Si difficil ẽ iha iclinato viſu Zxit ſeĩ nobilẽ ſpeculatõem ſue kricienbet Hic phia oñdit ꝙ oẽs hoies nitunt᷑ ꝑuẽire ad vnñ finẽ ſiũ.1 btitucinẽ ipᷣaẽt diffinit ⁊ ðt ſic. Dis cura.i.ſollicitudo moꝛta laboꝛ multipliciũ ſtudioꝝ.qꝛ aliqͥ ſtudẽti liatura qißz tů nicit S6 lla cura ꝓcedit diuerſo calle.i.diuerſo mõ viuẽ⸗ tale bonſ uẽire ad vnũ finẽ btitudis. llð aũt ad qð hoies nitũt᷑ꝑuẽire ẽ e bonü quo qs adepto nihil vlteriꝰ quẽat deſiderare. qð · bonumẽ ſum⸗
—
m omniũ bono ꝝ continẽs intra ſe cũcta bona.cui.ſcilʒ bono · ſi quid.i.ali⸗
noꝛum omnũ kongregatoe perfectum
qi abfoꝛet. ideeſſet non poſſet eſfe ſummũ bonũ. quia relinqueretur aliqͥd

ertrinlecus. i.extra aliud bonũ qð poſſet op dit diffinitionẽ beatitudis dicens. Liquer. tů ꝑfectũ congregatiõe omniu bonoꝝ.
incrementũ ↄfert ad vitã · pᷣmo ethi qꝛ
ßᷣm Linconienſem · i.p ſ.beatitudis. ¶ No ta finis ẽ magis eli gendus his aue ſũt ꝓppter finẽ ·vt pʒ per griſto.iij. ropicoꝛũ· Itẽ ibidẽ. Ciꝰ fi⸗ nis eſt bonus ipſuʒ quoq; bonũ. Item oĩa denoĩanda ſũt g fine. Si finis bo⸗ nus eſt totũ lauda bile phas ẽ ¶ N
naturaliter adheret vltimo fini quie nis.ſ.finis quo.⁊ finis gratia cuus omni vel beatitudo.⁊ iſte finis appetitur bonũ ſatians appetitum hominis · nes nituntur adipiſci finem gratia cui eſt vna operatio omniũ · Ideo dicit p uerſo calle ad conſequendum vltimũ fin mines nituntur peruenire eſt bonũ. quia b mo ethicoꝝſ Nota ꝙ b
oſterioꝝ iõ pb ia tradit n ob
Hũc vti diximus
Viber tertius
tari Exaucb dictis phla concu i.maniteſtũ ẽ beatitudinẽ eſſeſta ¶ Nota cognitio vltimi finis magnum
—
ßᷣm exigentiã
finis cetera moderantur
is cognitionẽ vltimi finis
diuerſotramite moꝛ
—
tales omnes conãtur adipiſci Eſtenʒ mentibus hominum veriboni natura
liter inſerta cupiditas:ſed ad falſa de/
de N LC
uius erroꝛ abducit.
ta finis in agibilibus habet ſe ſicut bᷣncipium in ſpeculabilibus. Sicut ergo intellectus noſter naturaliter adheret pꝛimis pꝛin cipijs.ſic appetitus noſter
ab omni
ſt ſummũ bonũ. a fiunt. Ille em̃ eſt vnus ſicut deus byſub vna ratione inquantũ ett Finis autem quo eſt operatio qua homi⸗ us.⁊ talis finis non eſt vnus · ſicut non hiloſophia ꝙ cura hominũ ꝓcedit di⸗ em.¶ Nota illud ad quod omnes bo onum eſt qð omnia appetunt pꝛi⸗ catitudo habet rationem vltimi finis.ipſa eſt talebo
¶Hota ꝙ dupler eſt i⸗
num quo adepto nihil vlterius deſideratur·nam de ratione finis eſt eſſe vlti⸗ eſt. ergo etiam opoꝛtet illud eſſe ſum
mũ ⁊ vltra illud quo
Bunct vti diximus. ra felicitate diuerſis erroꝛi nis. omnes moꝛtales ſicut d diuerſa via.quia cupi tibus hominum.ſed̃ beatitudo eſt verum erroꝛ abducit homines ad falſa bona · ¶ſ Nota quia beatitudo aggreg turaliter eſt hominibus inſerta. nere omnia bona poteſt tinet emnia bona.quia
d eſt vltimũ nihil mũ bonum. quia illud quo adepto ni ponum. tale autem eſt beatitudo. mũ pulcherrimũ ⁊ delectabiliſſimum.
„.
at ẽn ſe
intelligi dupliciter. felicitas foꝛmaliter ⁊ eſſen
nis exterioꝛibus vt ſine diuitus ⁊ ceteris bonis
hil viterius deſideratur eſt ſummum ¶ Hota ꝙ beatitudo eſt bonum vpti⸗ ideo beatitudo eſt ſtatus perfectꝰ con e bonoꝝ continens in ſe omnia bona · ſi em̃ aliquod bonum ibi deficeret: non eſſet ſummũ bonũ. In iſta parte o bus abducunt᷑.dicens. Hunc.ſ.ſtatum iximus.conantur ad ditas ideſt appetitus veri b
ſtendit philo ſophia ꝙ homines à Ne beatitudi ipiſci diuerſo tramite ideſt oni naturaliter ẽ inſerta mẽ bonum quia ſummumſed deuius
omnia bona.ideo eius cupiditas na⸗ Vbi tamen ſciendum ꝙ beatitudinem cont Vno modo foꝛmaliter ſie nõ cð tialiter poteſt eſſe ſine bo⸗ Alio modo intellibitur

unusdut xnn
es coniura gi
bominunnanin
acpidus Kiſi abduct.
cipuum in ſperuli Su pꝛmis puniippg; Qti mni bni ¶ 1rnd nnu funt Ile nim uns tils fnsn x mn pdloſophu ga niu⸗ un bonumci qð m¶ nyſan rnonen vin ahuüt ranr nam dert xns cit c ago cim o xeilut ꝙbeutn Nohhn geo deutimdo 1s peſ nſt omnu bona F iqoi
t endupblolt efben⸗ anl dums Hul—— conanur adiyid 2 n
idon —
Pro Nennds
eea virtualiter ita ꝙ beatitudo ercellat oĩa bonae⁊ ſic ẽ vera · ¶ Nota b vtikquadã figura ã vlcitepicheto n vicẽdo deuiꝰ erro. nullꝰe erroꝛẽqͥnõ ſit deniꝰ vñ poeta Fiet epitheto n ſi dicastriſtia bella. ſriota cũmẽs hũana nãturalicer delideret veꝝ bonũ. nunqᷓ; redit ĩfalſum bonũ niſi inqᷓ;tum ipᷣm eſtumat eſſe veꝛ bonũ.talis at eſtimatio eſt deuius
— erroꝛ 203 n a abducit Quoꝝ quidẽ alij ſummũbonũ eẽ nihi/ Muoꝝ quidẽ ie oindigere crẽdentes vrdiutijs aflu/ hhr lo indigerecre ntes vt diultij dpinienes etrca feli »p5 1. ritateʒ oñdens qũo ant elabotant. Alij vero bonũ qð ſit di S ereni he⸗ro falſa bona duceban gniſſimũ veneratione iudicantes adep turſerooßcgn o talib bonis poſue⸗ tis honoꝛibus reuerẽdi ciubus ſuis eẽ tiehnutindaſne 1 4 3 f oñdit ꝙ naturaliter nitũtur. Sũt qͥ ſummũ bonũĩ ſũma po pintttio redebat
——* d 5 b di* tẽtia eſſe ↄſtituãt. hi vel regnare ipſivo ice nuen⸗
lunt. vel regnantibus adherere cognã tia i.zadhe
——— 8— N„ oñdit quo hoies er tur. t qͥbus optimũquidem claritas be
na ſtatuẽdo in eis fi
videt᷑. hi vkbellivł pacis artibus gloſũ neſegooatt ale — 3e ℳ—„—. dã fi nomẽppaßare feſtinãt. limi vo bõi pmutabt tertio e 1 aFlia bõa foꝛtuita re fructũ gaudio leticiaq; metiũtur. hi feli utad ptecit ſ
tertia ibi. In— igi 2 tur. pᷣmo dic. Quo rũ ſup· hoĩm qᷓ dicũtur ad falſa bona. glij credẽtes fummũ pnn eẽ nihilo in digere ip̃ielaboꝛãt vt afftuãt.i.abundẽt diuitijs ponẽdo oẽm ſufficientiam eẽ in diuitijs ⁊ in errabãt. Alij ÿo ſummũ bonũ iudicãtes qð digniſſimus ſit veneratõe.i· honoꝛe tales ad eptis honoꝛib nitũtur eẽ reuerẽdi ciuib? putãtes.in honoꝛby tꝑalib verã dignitatẽ ↄſiſtere.⁊ in h errabãt. Sůt alijc ſummũ bonũ ↄſtituãt in ſumma potẽtia · hi vel ipſi volũt regnare.vel conan tur adherere Egruneen.— re potẽtes in h decipiũtur.ſʒ qͥby claritas.i.fama. videt᷑eẽ optimũ bonũ illi ſtnãtzpagare.i.dilatare gloꝛioſum nomẽ.i.pulchꝛã belli·ſicut viri militares · vel artiy pacis· ſicut ſapiẽtes můdi cr ecẽtes ſep; acqreregloꝛiãimoꝛtalẽ ⁊ decipiũtur ꝑß. Plurimi vero·i.multi metiunficẽ me urãtifuctũ boni· gaudio ⁊ leticia exterioꝛi. hi putãt.i eſtimãt feliciſimu diffluere·i abũdare · voluptate i.delectatõe coꝛpali eſtimãtes in ↄſiſter ver
ſiliarij vel familiares eoꝝ. ꝑ h putãtes ſe eẽ ve

ptates.⁊ in ulis po
iber tertius
—
ugiũqʒ eſt erone. ¶ Nota dnc; ſunt in qͥ& errãtes a vero bon o poſuerũt
ſiſtere verã felicitatẽ·· diuitie. honoꝛes ptãtes. gloꝛiã ⁊ voiuprates:quoꝛũ fufficiẽtia ſic actipit᷑· Tũ finis hẽat rõem boni ᷣm diuerſitatẽ boni diuerſii⸗ cat᷑finis. Eſt aũt triplex bonũ. vrile · delectabile.⁊ bonũ honeſtũ.⁊ liqͥ intẽ⸗
debãt bono vtili pol uerũt felicitatẽ in diuitijs. ſʒ qͥ intẽdebãt bono delecra⸗
bili ponebant volu
iuenntnẽ ⁊ faci Sunt etiam qui hoꝛum fines cauſaſq;
tatẽ. Qui aũt inten debirbono höeſto alterutro permutãt. vt qui diuitias ob
iſti diuerſificabãtur qꝛ bonũ boneſtũeſt potentiam voluptateſq; deſiderantvel bonũ bm rõem · Rõö 5 añt eſt dupler rpe qui potentiam. ſeu pecunie cauſa. ſeu culatiua ⁊ pꝛactica. debono poneſo q; pꝛoferendi nominis petunt. In his igi Aſiſtit in ſpeculatiõe 2
nðioquehanti. q: tur ceteriſq; talibus humanoꝛum achu
tale bonũ ẽ latẽs ip— fi⸗ ſ ſe ſiaũt poluerũt feucu um votoꝛ umq; verſatur intentio. velu tatẽ in bono hõeſto Weltbbn reoni ti nobilitas fauoꝛq; popularis. que vi pꝛactice. tale g bo⸗. F 3 3 hů vel ↄñſtu in opyi dentur quandam claritudinem cõpa⸗ nione hoim ⁊ ſic eſt glona. vel ↄliſti in rare. Vxoꝛ ac liberi que iocunditatis rrercitio actꝰrealis.
⁊ hoc eſt dupliciter.
vel em̃ exiſtit in exercitio ꝓpꝛij actus circa alios.⁊ ſic ẽ ptãs. vel ſiſtit in ere
citio actꝰ alioꝝ circa ſe.⁊ ſic ẽ honoꝛ. ¶ Sũt etiã qͥ hoꝝ fines · In iſta parte oñdit qũo quidã iſtoꝝ dines iã dictos ꝑmutabãt. ⁊ dicit Sunt etiã aliqui qͥ
ſines.;ꝙ ⁊ cãs finales ꝑmutãt alterutro.i adiuicẽ deſiderãtes vnñ pꝛopte
alteꝝ. nã quidã deſiderãt diuitias ⁊ voluptates. ob.i·pꝛopter potentiam e ſunt alij qͥ potentiã perũt.i.deſiderãt.cã pecunie.iꝓpter diuitias vł cã ꝓſferẽ dinoĩs i.cã dilatatõis fame ¶ Nota ᷣm Areſto·i· ethi. Qualis vnuſſch
eſt valis finis videt᷑ei.ᷣm ðᷓ diuerſam diſpoſitõem hoĩm diuerſi fines eligunt
Illð aũt eligit᷑ꝓpter alique finẽ ꝑ qð aliqᷓs videt᷑ poſſe ʒſeq illũ linẽ · cũ qpo nẽtes finẽ eẽ diuitias magis puta bãt ſe diuitias ↄſeqͥ ꝑ potentiã.ip̃i appete bãt potentiã ꝓpter diuitias.⁊ ecõuerſo qͥb videbat ſe poſſe ↄſeqͥ potentiaʒ ꝑ diuitias ·ipſi appetebãt viuitias ꝓpter potentiã⁊ ſic poſuerũt pmutationẽ fi niũ iſtoꝝ adinucẽ. ¶ſ In his igi᷑ ⁊c̃ Hic p ßia reducit oĩa be na foꝛtũe in quibus ponunt homines felicitatẽ adpꝛedicta quinq;.⁊ dicit. In his igit quinq; bonis.q; pꝛo ⁊.⁊ ceteris talibus ſcilicet reducibilibus ad pᷣdicta. ver ſatur intentio actuũ humanoꝛum ⁊ votoꝛum.id eſt dederioꝛum.⁊ manife⸗ ſtat exemplariter g alia reducantur ad ipſa dicens. veluti nobilitas·; pꝛ
fauoꝛ popularis que videntur comparare quandam claritatem id eſt gloꝛi
p
gllm
tw

nvoluput Sinn num u pe mut dnonuspſ thn nlbs d nn num veſun& min tas fuop n
*
qundan d ami
rrac lbeiq t
sciren alestii En 5 o. ¶ Sütciib 5 ros muntitie ta renoaduiq— 3*„z*
2 3 1os
deo ſupple reducuntur ad gloꝛiam. vxoꝛ autem ⁊ liberi.i filij ſunt que petun tur gratia iocunditatis.id eſt cauſa voluptatis.ideo ad voluptatem redu⸗ cuntur ſed ſanctiſſimum genus amicoꝛum non numeratur inter bona foꝛtu neſcd numeratur in virtute. Reliquum vero ꝙ cadit ſub exterioꝛi foꝛtuna i jud aſumitur vel cauſa potentie· ſicut eſt admiſtratio officioꝛum vel aſſumi᷑
8 t. Z ti ſi Cmn icut exercitium lu⸗ Brs neh i 4 4 doꝛum.ſed bõa coꝛ
poꝛis pꝛomptuzʒ eſt
dẽ genus ẽ.nõ in foꝛtuna ß intute nu voꝛie vt referantur.id eſt
merat. Reliquũ vero vel potẽtie cauſa reducantur etiaʒ ad ₰ uperioꝛa bona. qꝛ vel delectationis aſſumit᷑. Jã vero coꝛ robur. q; pꝛo ⁊ ma⸗ 6nitudo queſẽſignũ poꝛis bona pꝛomptũ eſt;vt ad fupioꝛa foꝛtitudinis coꝛpo⸗
ralis. videntur pꝛe⸗ referantur. Robur enim magnitudoq; ere valentiam. eſtpoteneiam et ſic vldentur pꝛeſtare valentiam: pulcritu ad potentiam redu eeree ntur ſic pulcritu do atq; velocitas celebꝛitatem: ſalu/ do ⁊ velocitas vi⸗ dentur pꝛeſtare cele
bꝛitas voluptatum. Quibus oibus ſo bꝛitatem id eſt gio⸗ lã beatitudinẽ deſiderare liquet Nãqð Mnennndu quiſ q; pꝛeceteris petit id ſummũ iudi 8 cat eẽ bonũ. ß ſ ümũ bonũ btitudineʒ eẽ difinimus: quãre btm̃ iudicat eẽ ſtůtũ. nddnea⸗
¶ Nota indigentia alicuius bont auget deſiderium illius hontie ſcðm va riam indigentiam bominũ variatur eoꝛum deſiderium. Vnce Areſto. pᷣmo ethi. dicit ꝙ egrotans fanitatem medieus diuitias.conſcij aũt ſibijp̃is igno rantieeos qui magnũ aliquod habent ſupꝛa ſe admtrantur ᷣm ꝗ diuerſã di wolitionẽ hoĩmn felicitas ponebatur in diuerſis bonis foꝛtune q̃ tñ ſub pꝛed ctis bonis qͥnc ↄphendunt᷑ ¶ Nota licetamici afferãt locunditatẽti nõ ſůt compurandt inter bona foꝛtune· cum enun amicitia ſit virtus opoꝛtet ꝙam d virtute acquirantur. quo d autem virtute acquiritur per virtutem conſer⸗ S ſöt S foꝛtuirũ. Item amicitia fundata ſuꝑ bono ho⸗ rilatrdtleuur nnieit ſnca ſpebone ulbus omnibus ſolam beatitudiuẽ. In iſta pte phat pßia ꝙẽs pᷣdi eh i his bõis ⁊ ðt. Omnib dcidrat nanifeltů eſt ivſos deſiderare beatitudinem. nam illud bonũ qð qi;

entelc pꝛe ceteris illud iudicat eſſe ſũmũ bonũ. ſed nos diffinimꝰ ümü bonũ eſſe beatuudinẽ. quare ſtatũ illũ quem quiſq; deſi iderat pꝛe ceteris iudicat eſſe ſtatum beatum ideſt beatitudinem. Et tunc recolligit bona falſe felicitatis dicens. Habes ante oculos tuos ꝓpoſitam foꝛmam humane feli
citatis.ſ.opes· honoꝛes. potentiã. dloꝛiã. voluptates · que ↄſiderãs epicurus
entut vri n pe ceteris quiſc; deſiderat. nneſeiunnüces qucm pre ceteris quiſq; deſiderat. Na n bes igitur ante oculos pꝛopoſitam ſe⸗ ota r1 el re foꝛmaz felicitatis humane· opes. ho bautudinen.nam noꝛes. potentiam.gloꝛiam· voluptat ee Que quidam ſola conſ iderans e pi/ u 4 etne Be curus conſequenter ſibi ſummum bo/ ergo dinitie videbã num voluptatem eſſe conſtituit. ꝙ ce⸗
tur ſibi ſummũ bo⸗. n ſenniede, tera omnia locunditatem animo vide
ur penltehon antur aferre. Sed ad hominuʒ ſu⸗ bant beatitudineʒ ·*—— ebeneene dia reuertor quoꝛum animus etſi cali/
bona vident confer* re aliquã iocundi⸗ gante memoꝛia.tamen bonum ſumm
turecüoia nlietee repetlt. ſed velut ebuus domum io
oꝛdinata ad iocun
ditatẽ tanqᷓ; ad fi⸗
nem ⁊ qꝛi voiupta tramlte reuertatur ignoꝛat.
tibus ẽ maxima io 3
cunditas. ideo epicuri poſuerũt felicitatẽ conſ iſterein oluptatihꝰ⸗ Sed ad hominũ ſtudta. Hic oñdit phia ꝙ omines in pᷣdicto mo⸗
do errẽttñ eoꝝ intentio ſemn fertur ad verã beatitudinẽ. Secundo oſtẽdit
vnde hoc ꝓueniat i. In quo quantã ſit. Pꝛimo pᷓmittit intentũ ſuũ.ſecũdo
declarat ibi. Nũ em̃. Sꝛimo ðt. Ego veuertoꝛ ad ſtudia.i.ad intentiões ho⸗
minum quoꝝ animus.etſiꝓ qᷓ;nis · memoꝛia cali ãte.i.obſcurata ſup deſi⸗
derio p̃ſentiũ bonoꝝ.tñ ſemper repetit per naturg inclinationẽ ſũmũ bonũ
ted ignoꝛat qm̃ ullud repetat. vł vt ebꝛiꝰqͥ ihrat tramite.i. qua via reuertat
domũ. Notã ſicut ebꝛius ſcit ſe hẽre domũ: ſed ꝓpter defecti rõis neſcit.
unt 7c0
* *.
modo ad eam redeat. Sic homines aliquo modo in generali ſciun ſcunt lummũ bonnm ⁊ naturaliter inclinantur ad illud tanq; a quo pꝛoceſſerunt. ſed inebꝛiati amoꝛe tempoꝛaiium bonoꝛum nelat quo⸗
modo ad id perieniant.

Pꝛola ſecunda mů em̃videnk errare hi qui nihilo in digere nitunk. Atqͥ nõ ẽ aliud qð eque ꝑlicere beatitudineʒ poſſit qð copioſus bonop omniũ ſtatus nec alieni egẽs.ſ ſibi ipſe ſufficiẽs. Nũ vero lab unt hi qͥ qð ſit optimũ id etiã reuerẽtie cultu di⸗ gniſimũ putãt. mime Nec e vile qð dam ↄtẽnẽdũqʒ ẽ. qð adipiſci oluz fere moꝛtaliũ laboꝛat itẽti. Ani bonis ñẽ numerãda potẽtia Quid igit Nũ imbe nubanin cillũ ac ſine viribus eſtimandũ ẽqð oi/ Kem. Sel Ann pus rebus ↄſtat eſſe pſtitius. An clari wnk u tudo nihilipẽdẽda ẽ Sʒ ſeqſtrari neãt qn oẽ qð excellentiſſimũ eſt.id etiamvi deatur eẽ clariſſimũ ã nõ eſſe anxiam iſtẽq; beatitudinẽ nec doloꝛibus mo⸗ eitijſq; ſubiectã qͥd attinet dicere qñĩ minimis quoq; rebus id appetitur qð babere fuiq; delectat Atqͥ hec ſůt que adipiſci hoĩes volunt eaq; de cau ſa di uitias. dignitates, regna.gloꝛiã volu⸗ ptateſq; deſiderãt ꝙ ꝑ hec ſibi ſufficien tiãreuerentiã. potenti.c elebꝛitatem
v
— — ———
—
¶ũ eĩ vidẽrur errare. Hic decla⸗ rat intentũ ſuũ.ſ. ꝙ oẽs q̃rentes pᷣdiets bonã q̃rebãt aliqͥc qð ꝓpꝛie ↄuenit ſũ⸗ mo bono · Etpᷣmo oñdit hoc de diui tijs dicẽs. Nũꝓ nũ qͥd iſti vident᷑ errare ꝑ intentionẽ a ſum ⸗ mo bono qᷓ nitũtur nihilo iudigere rõe cuiꝰ querebãt diui⸗ tias.q.d. nõ errant a ſummo bono. qa nihilo indigere ma xime ſpectat ad ſũ⸗ mũ bonũ. vñ ðᷣt At qͥp certe·nõ ẽ aliud qð eque poſſit ꝑlice re btitudinẽ qᷓ; ſta⸗ tus copioſus oĩium bonoꝛuʒ nec alient᷑ egẽs ſʒ ipſe ſibi ſuffi ciens. Tũc oſtẽdir idẽ de honoꝛib dt cens. Nũ vyo labũt᷑ ſupꝰ ab intẽtiõe ſũ⸗
mi boni q illud qð
ẽ optimũ putantick etiqm eſſe digniſſi⸗ mũ culiu reuerẽtie.i honoꝛis·⁊ reſpõdet mime ſup labũtur Beq; ẽ ẽ vile ⁊ cõ tẽnenqũ qð intẽtio omniũ moztaliũ la boꝛat adipiſci.⁊ ſic q̃rentes honoꝛẽ q̃re bãt aliqͥd qð ẽ in ſũ
mo bonoeo ꝙ ſum mũ bonũ ẽ honoꝛa
biliimũ. Tũc oſtẽ
dit idẽ de potentia
dicẽs. Anꝙ nũdc m

Liber tertius.
n bonis.i.inter bona. non ẽ numerãda potẽtia. q.d.ſic. Quidigi?? dicn
—
niſi ꝙ querẽtes potentiã etiam tenqũt ad ſummũ bonũ.cũ ſũmũ bonũ ſit po
tentiſſimũ.nõ em̃ iſtudẽ eſtimandũ imbecillũ ⁊ ſine viriby.i.ſine potẽtia. qð tat eẽ pᷣſtantiꝰ.i· potẽtius oiby reb. Tũc oñdit idẽ de gloꝛia dicẽs. En cia
itudo.igloꝛia.ẽ nihilipẽdenda ita vt q̃rẽtes gloꝛiã nõ tendũt ad ſũmũ bo⸗
nñ.q.d. nõ ẽ nihii⸗
pẽdendo. ſed neqt. n erodnnt? inspor nei leticiam credunt eſſ eventurqm, Ponũ
negari.qͥn oẽ qð ſit F 3 lenuund.ls eſt igitur quod tam diuerſis ſ tudijs ho etiã videat᷑ eẽclariſ emñ.iglorioſiſn. mines petunt. In quo quanta ſit na Tũc oñdit idẽ de vluprute dicens · ture við facile monſtratur. cuʒ licet va Quid attinet dice⸗ req.d.de ſemanfe rie diſſidenteſqʒ ſententie:tamen indi⸗ ſtũ ẽ beat tudinẽ ñ oee— eantiã ⁊ tritẽ nec ligendo boni finẽ conſentiunt. ſubiectã doloꝛib et molcitijs. ſed ſupp? magis ẽ plena voluptate ⁊iotũditate.⁊ per ↄñs querentes voluptatẽ? leti⸗ ciam tendũt ad ſummũ bonũ ·— Dʒð aũt iocãditas ⁊ voluptas includat᷑in ſummo bono · ꝓbat᷑ ꝑlocũ ami noꝛ dicẽs. Oñ in mimis reb..appetẽdis pʒ ꝙ aliqͥd apetirqð delectat ha bere ⁊ ipſo frui. Hec igit ſunt que hoĩies volũt adipiſci.⁊ ea de cã deſiderant i.cupiũt vel querũt dulitias. dignitates. regna.gloꝛtã ⁊ voluptates · qꝛ ꝑ het credũt ſibi eſſe venturã ufficientiã.reuerentiã. potentiã. celebꝛitatẽ⁊ leticiã bonũ igit᷑qð hoĩes petũt diuerſis ſtudijs.i.intẽtionib. ¶ Nota ꝙ ex tota iſa ĩa põt foꝛmari vna rõ ·ſ.ꝙqrẽtes pᷣdicta bona q̃runt beutitudinẽ. Rõẽiſta Jili tendũt ad beatitudinẽ qͥ tendũt adſ ufficientiã reuerentiã. potentiã ccle bꝛitatẽ ⁊ leticiã.ſec appetẽtes pᷣdicta hona.ſ.diuitias. dignita tesregna.glo riã ⁊ voluptates tenditad ſufficientiã. reuerẽtiã. ⁊ ſic de alijs · ᷓ tendũt ad be atitudinẽ. Waioꝛ eſt nota. qꝛ ſufficiẽtia reuerẽtia ſůt ↄditiðes beatitudins 5 eine repiunt᷑ in bearitudine. Querẽtes Sᷓppꝛierares britudinis tẽdit ad btitudinẽ.minoꝛ pʒ ex lra · Nota ꝙ q̃rentes diuitias ꝓpter ſufficientiam ferebant᷑in ſũmũ bonũ naturali appetitu. qꝛ in ſũmo bono ẽ jja ſufficientia? in; nõ errabãt.ſed qꝛ ſufficiẽtiã dẽ nulliꝰ indigẽtie putabãt ſibi ꝓuenire per diuitias in hoc errabãt · Silr q̃rentes dignitates ꝓpter reuerentiã naturali i tenriõe ferebant in beatitudinẽ eo ꝙ btitudo ẽ reuerendiſima. qꝛ ſũmã reue rentiã putabãt ſibi ſubuenire ꝑ dignitates tꝑales.ideo in hoi errabant·⁊ ſic intelligitur de alijs.— L Fn qquãta ſit nature vis · Hic oñdit phia vñ ß ꝓueniat ꝙ quãtũcũchin tẽtio hominñ ſit diuerſa.tñ intẽdit in beaticudinẽ.⁊ oñdit ꝙ hoc ꝓuenit ex V naturalis inclinatiõis q̃ nulli auferripõt.⁊ ðt. In quo.ſ.appetitu boni vel bed titudinis facile monſtrat᷑ quãta ſit vis nãture cũ lʒ ſint varie? diſſidẽtes.i. dr ſcoꝛdãtes Inie hominũ de ſũmo bono · tñ hoies ↄlentiũt.· concoꝛdant in di⸗
nroh
mn tuin
w
gih
—
————

N
upue imbeie in ulün
atlunce Hn lun Aſt
ſlemonſt 2ch
aeſ; ſnt raun don fnẽco rin
azant
dui nimn hih — 2 S
1wn go nt tnnã potm xibꝛtit a nnomk nn lcxn bone qunt aoni! adufannã ra vxñpon bona.diutis. Wates nitã.⁊ ſci Rti n rucituſit uh bdau Uucis zypn inis ꝙ qrnt dui ſeM
3
ſ
ſigendo
ſtente vno poſſunt diuer
pter diuerſitatem actionum eſſet d
ſinem.ſed ꝓcederetin infinitum iß phiſice · ⁊ hoc eſt verum de fine cuius gratia o
ſificari actiones tenden ſuerſitas finium nò
finitum in finibus· qu
Pota ꝙ fine exi finem. ſi enimꝓ⸗ eſſet euenire ad vnum od pʒ falſum ex ſecundo metha⸗
lle eſt vnus? nõ de fine quo vt pᷣus viſũ
.diligenter etendo.finẽ boni.ibeatitudinem es tendentes in ill
—
Metrũ ſecundũ tertij libꝛi Vantas reruz flectat hãbenas Natura poſtens qbus imenſũ
Legibus oꝛbem ßio
Stringatqʒ ligans irreſoluto
Singula nexu— oin u
Fidibus lentis pioinefe can
minante.⁊ eſt dimetrum. quia conſta vnñ metrum in quo metro quia phia tio hominum ſemper tendit in b dens ꝙ tanta eſt vis nature ꝙqu violentia ad aliquid quod eſt ſi ad illud quod ineſt ſibi ß feſtat pꝛopoſitum ibi· placet pꝛomere ideſt manifeſture· cant ſonantibus.quantas potẽs natura flectat ideſt regat. quibus
per redit
cando mani
eſt coꝛdis lente
onum.i antũcunq; res ab bi pꝛeter naturã.ta m naturam.⁊ pᷣmittit Quãuis.pꝛimo dicit. o arguto ideſt ſonoꝛo habenas ideſt naturales inclinationes legibus pꝛouida natura.ſeruat id eſt bus natura ſtringatligans ſingu
ſupꝛa dixerat ꝙ vi
conſeruat immenſum oꝛbem.⁊ qubus le
la irreſolute nexui·ↄiũctione indiſolubili. ¶ Nota tripler eſt natura. natura naturans ſicut ecelum ⁊ tota natura ¶ Alia eſt lum quod dicitur na tura naturans inquantũ influit nat r naturata tantum. quam beatus Zugutinus ſic diffinit· dam vis ⁊ potentia viuinitus inlita re tribuit qua cum quiſq; mala vtitur malus eſſe indicatur. ctum philoſophie poteſt intelligi denatura tertio modo d exp onant pꝛo natura pꝛimò modo ſumpta. ¶Item leges nature guiuſſibet rei a. deo libi conſtitutas.
tura naturata i uris iſtoꝛum inferioꝛum
hic vocat determi
„
ia ſeruet
t ex quattuoꝛ pedibꝰ
„
natura naturans ⁊ natur nquantum dependet a deo.⁊ dicitur na⸗ Alia eſt natu atura eſt quc⸗ dus creatis que vnicuiq; rei ſuum eſſe In pꝛopoſito di; icta.licet quidam
um
mnia fiũt ꝙ
eſt lʒ ergo ſint diuer
ſe ſententie
2ſtudia
hominũ. tamen cõ neniũt in appetẽdo vnum finẽ. l·beati⸗
tudinem.
Wetrũ
ſecundiũ
tertij libꝛi.
rum flectat
antas re
habenas. Pie incipit ſecũdũ
m etrum huius ter? — ðꝛ pindaricũ ab inuentoꝛe anape ſticum a pede pᷣdo⸗ quoꝝ duo cõſtituũt s nature repit᷑.ꝙ intẽ deo hic conimẽdat vim nature oſtẽ⸗ ducatur aſſuefactione vel nen ſibijpſi derelicta ſem ſuam intentionem.ſe Wibi philoſophie lentis fidibus id
eſt deus a quo dependet⸗ ata ſimul. ſicut ce⸗
nationes ⁊ pꝛopꝛietates naturales

Liber tertius
¶ Quãuis peni pulcra leones. Hic phia mani eſtat ꝓpoſitũ ꝑquattueꝛ er
pia. Scðo generalr ↄcludit ſimiliter eſſe in oĩbyalijs ibi. Repetunt. Pꝛima
in quatuoꝛ ptes ſᷣm quatuoꝛ exẽpla q̃ patebũt. Pꝛimũ exempluʒ eſt dequ drupedib ſicut ð leonib qui licet ex quadã aſſuefactõe domẽtur.ita vt imite
ſcãt metuẽdo ſuũ mg̃ʒ tñ ſi mltũ offedãt᷑ redit eoꝝ crudelitas natural.itayt
pᷣmo lacerãt dtib gẽʒ ſuũ. Eñ dicit ĩ l̃a.qᷓ;uis leones peni.i.libiti.geſtit
idẽ poꝛtẽt pulchꝛa vincula.i.cathenas 5 in collo.⁊ captent.i O uãuis peni pulchꝛa leones recipiãt.eſcas dataſ—
iceit porrecras eis Vincula geſtent:manibuſq; datas tẽ.i crudelẽ mag̃ʒ 4
Solitj vrbera ferre magiſtrum gittri.ſ; ſñ cruoꝛ tire Si ci leonũ ꝑ nimia ÿÿbe h„,
manibo ſui magiſtri— Se 2 qᷓ;uſmetuant tru Laptentẽſ cas. metuantq; trucem leones inqᷓ; ſoliti fer
re.i.pati vᷣbera ma e 4 ruorti ꝛ hoꝛrida.tixerit oꝛa rit.i.madidauerit.— hoꝛida vꝛat colla Reſides olim redeünt animi
ratũc animi leonu; Fremituq; n t.
Fremnitu graui meminere ſui
vdnaruralẽ erudeli Laxant nodis colla ſolutis tatẽ ⁊ leon es memi
ner ſuli nature; 2pimuſc; lacer dente cruento ui fremituidẽ ma⸗, gnorugituðlaxir Somitoꝛ rabidas imbuit iras ſa ẽ ſoluũt colla ſo⸗· jutis noqis. urupt. Que canit altis garrula ramis vinculis.⁊ pꝛimus„ e
ſuus domitoꝛ ma Bles cauẽe clauditur antro
giſter·ille imbuit id.
eitrecpit lacer· ſa¶ Nuic licet illita pocula melle
teratꝰ— iras trueto dete.ſ.leonis 0 Eſn Frnn Largaſcz dapes dulci ſtudio. t.ethimo pem ſunt omini miniſt Ludens hominũ. cura miniſtret
ſes. Eſt aũt cartha
go citas libie. ꝓpt᷑ ꝙ leones libievocat leones peni ⁊ hmõi leones libie faciliꝰ
domãtur. ¶ Hota quantũcunq; leones domẽtur ⁊ aſſuefuctõe ducãtur aſua
rrudelitate ſi tñ afficiant᷑ cruore vel ſanguine redeũt ad naturaiẽ crudelitatẽ
MQue canit altis garrula ramis· Hic ponit ᷣm exemplũ qð eſt de volatilibꝰ Zeſt tale. Auicula capra que pꝛeter naturã domeſticat᷑ quantũcunq; foueatur
delicijs hoimtñ habita opoꝛtunitate redit ad ſilueſtritatẽ. vñ diciti littera
hin u un
——
¹
mn
2

honda üre— mredeun un
N—„—
guimenz rli odtsctla as
ʒ larc dentt 1nn nhds ni m alns gaml Ant⸗ ecudtur h
iluunpocul mle
dꝛpes duld u. omni cun mit
npaith li
— uninti Sn
cule ſp
les darrula qᷓ canit altis ramis · ſi illa capta elaudi᷑ in antro eauere.i.doml
2 d mancat ad ſolatiũ hominũ· ʒ ludẽs cura hoim miſtret huie aut
ocula illita.ilinita melle. q; ꝓ ⁊ largas dapes miniſtret dulciſtudio·ſitñ il⸗
a auis ſaliens ex arto tecto.i.ex arta domũcula · viderit gratas vmbꝛas ne⸗
moꝝ.ipſa ꝓterit pedibo ſuis eſcas ſparſas. ⁊ ipſa meſta · qi fuit derenta.recqͥrit — ſiluas.⁊ dulci voce
—. ſuſurrat.t.cãtat in
Si tamen arto ſaliens tecto ſiuis. ¶ Hota natu ra nõ aiſueſcit in 5⸗ Memoꝛum gratas viderit vmbꝛas riũ.ſi emñ lapis cen⸗ Sparſas pedibus pꝛoterit eſcas
Siluaſq; tantum meſta equirit
Siluas dulci voce ſuſurrat. poſſit ad to impe = diri.tñ ſp incliatur
ties milleſies pijciat᷑ ſurſũ. non aſſueſeit Validis quondam vitibus acta ð adxropus. Lalidis quondam vitihus acta e
aſcendere ſurſuʒ. Iʒ Zaliqua ↄſuetudie vel violẽtia natura
e Fn Elalidis quon Pꝛonum flectit virga cacumen— ₰ Hancſj cuins dertra remiſit Recto ſ pectat vertice celum. tale ẽ. Licet ꝓgula
g.& erecta ꝑ violentiam Eadit heſperias pbebus in vndas ſii incurucꝭtireiccap
S ꝑꝛie nature ip̃a ſur⸗ Sed ſecrero tramite rurſus ſumerigit vñ bt in Currum ſolitos vertit ad oꝛtus
—————
lr̃a. Virga quõdã acta. i. coacta.yali⸗ dis virib.ſup? ho⸗ .„ minis incuruantis eam ipſa flectit ꝓnũ cacumẽ.ſed ſi dextera curuãs remiſit hanc.ipſa ſpectat.i
reſpicit celũ recto ptice.q.d.depoſita violẽtia incuruãtis k8 redit ad natu⸗
ralẽ rectitudinẽ. ¶ Nota lʒ natura reꝝ inaiataꝝ nõ facile a
ueſcat in ↄtrariu
ñ in hõib rõnalib multũ facit aſſueſcendo vel ↄſueſcendo.qʒ lʒ aliqs ſit ma
le cõplexionatus · tñ ꝑ vſum ⁊ ↄſuetudinẽ abilitat᷑⁊ cõplexio mutat V e— u blexio mutat. Qñ Se Ladit heſperias phebus in vndas. Hic phia ꝓbat intentũ ſuũ ponẽdo
quartũ exemplũ in coꝛpoꝛib celeſtibꝰ.⁊ eſt ſnee eidentem cadit in mare heſpericũ.ſed naturali inclinationeredit ad oꝛientem ſub noſtro emiſplo · vñ ðt in littera. Pheb·i.ſol. cadit in vndas heſpias ideſt oecidentales. ſed ſecreto tramite.i· ſecreta via.· ſ. ſub terris.rurſus.i.iterũ. ptit runum.curſum ſuũ ad ſolitos oꝛtus ·.ad ꝑtes oꝛientales. ¶ Fota ꝙ boet. hic loquitut moꝛeſpoetaꝝ qui dicebant ſolem tpe veſptino deſcendere in ma
e occidentale vt ibi lauretur a ſoꝛdib⁊ a puluere quo maculatus fuit exñs
m i

iber tertius
in noſtro emiſperio · ſed hoc nõ eſt verũ.qꝛ ſic aparet rudirati homiuũ—
¶ Repetũt ꝓpꝛios queq; recurſus. Hic phia concludit idem eſſe in omnt bus alijs entibus. videlʒ ꝙ omnia entia quocũq; modo ꝑ violentiam ſejaß uefactionem a ſua abducan᷑ natura.tamen ſibi derelicta ſemꝝ redeũt adil⸗ lud qð ineſtjeis ꝑnaturam · Eñ dicit in littera. Queqʒ ideſt quelibet ennate prhtppꝛlos euruſ i.naturales motus
2hngl i·oia entta Repetunt pꝛopꝛios quẽq; recurſus
ſuo reditu,— AL
ſio redoad⸗ Redituq; ſuo ſingula gaudent
ahtn naunier Nec manet vlli traditus oꝛdo
vlli manet.i ade
nauus etde nit Miſi ꝙ fini iunxerit oꝛtum
ð ſuo fini iunxerit— eatum.i.pᷣneipium Stabilemg; ſui fecerit oꝛbem
⁊ fecerit ſtabilem o hene eneuiatlon ¶ Mtoſa tertia tertij libꝛi
ſui ↄiũgendo finem 1 ranbjten s quog; o terrena alalute eneululitilne i nui licet imagineveſtrůtñpꝛ
cũducta rediẽs ad—— idẽ punctũ vñince Cipium ſomniatis verũq; illũ beatiu⸗/ pit equaliter diſtẽs„.. medio facit aute; dinis finẽ licet mime ꝑſpicaci qualic hõ ſtabilẽ ſui oꝛbeʒ— S— pcedẽs a deo tanqᷓ; q; tñ cogitatione ꝓſpicitis eoq; vos et a ſu o pᷣncipio.tran— irgzait nqu ad veꝝ bonũ naturalis ducit intẽtio et nõ ſiſtit. ſ redit ad 5„ deicenedtun ab eodẽ multiplexerroꝛ abducit S nem per contempla 2„ tionem mentis. dera nãq; ↄn ꝑea qͥbus ſe hoĩes 9 epiu Pꝛoſa itia tertij li. s quoq; oterrena aialia. Iſta eſt ter tia ꝓſa huius tertij in qua ⁊ in aiijs ſequentibus oſtendit ꝙ vera felicitas non conſiſtit in illis q̃ qͥdã putauerũt eſſe ſũma bona. ſed tñ eſt falſa felicitas in ipſis·⁊ hmophi eaj dicta ſunt in metro adaptat ſpãlr ad hoies? cü ß põit itentũ ſuũ· ſecũ⸗ doꝓbat intentum ibi. Pꝛimum igitur · Dicit pᷣmo dictum eſt ꝙ omnia reꝑe⸗ tunt ſuum finem.vos quoq; o terrena aialia.i.vos homines qui eſtis dediti terrenis.ſomniatis.i.impfccte cognoſcitis veſtrum pꝛincipium. lʒ tenui ima gine.i.exiliſimilitudine.⁊ ꝓſpicitis illum verum finem heatitudinis.lʒ cogni tione minime perſpicaci.tamen qualicunq; cogitatione eoq;.i.ideo. natura/ iis intentio ducit vos ad verum bonũꝛ multiplex erroꝛ ab eodem vos abdu it· Ettũc ꝓponit itentũ ſuũ dicẽs. Cõſidera nãq; o Boeti an hoies valeãt

nvllmi xuh ini unnno n enꝙ;ſuſer&en Sßn nlicmu xaciii
ſonnuts n Plin
nilcunin Funt
ulpleen l ennn roneepta 4 iniuria cõůfucit anxietas B ABtqui in
gnpaipu Si
ros beatitudinem putant ad deſtinatũ finem valeant peru enire Si enim vel
afferant cui nihil bonoꝛum abeſſe vide
dd ſoangerer reminiſ ci neq̃o. Nõne qʒ vlaberat qð abeſſe ñ velles. vel ade rat qð adeſſe noluiſſes B Ita eſt inq;
Si em̃ pecunia vel honoꝛes ceteraq; afferũt · qͥ
guẽire ad deſtiatũ finẽ·. ad btitudin pea Apure ſe adepturos btitudinẽ jd.i. aliqͥd tale. cui nihil bonoꝝ deatur abeiſe nos fateamur aliquos fieri felices adeptione hoꝛum bonoꝛũ
ſed ſtnon valent efficere.i.facere quod ꝓmittunt· ⁊ carent pluribus bonis.nõ
pecunia vel honoꝛes ceteraq; tale ̃d
atur Nos quoq; fateamur fieri aliquoſ
quã tãlibero me fuiſſe animo quin ali⸗
*
ne liquido.· manifeſtefalla ſpecits beatitudmis in eis dep̃henditur· q die.
¶ Nota bncipium
ommum rerum qð eſt deus eſt vᷣa bea⸗
titudo vt poſtea pa tebit. tale hᷣncipiuʒ quaſi ſomniãgo co gnoſcik.⁊ difficul⸗
ter ad ipſum deue⸗ nitur. non em̃ pfecte in pᷣſenti ſtatu ipſuʒ
cognoſcimus · qꝛ in
poꝛum ãdepiione lelices Qð ſinec id kae⸗ ern :— oculꝰ noctue ad lu valent efficere quod pꝛomittunt bõniſ men ſolisæex. i.me⸗ pluribus carent nonne liquido fal/ ſa in eis beatitudinis ſp ecies deßhen/ ditur ¶ ꝛumum igitur teipſum qͥ pau loante diuitijs affluebas interrogo in/ hrecle⸗ ter illas abundatiſimas opes nunquã kereer ne animum tuum concepta erqualibet eeoabu
Que paucis ꝑuia multis claudi arta Nimis intrãti lar⸗
ga ruine. ¶ſ Pꝛimũ igit᷑teip̃ʒ
Pic phia ꝓbat itẽ tũ ſuũ ꝙ iſta bona nõ effictãt qð ꝓmut tũt.⁊ ꝑ ↄñs ieſt eis falſa btitudo.⁊ pꝛi mo oñdit h de diui
js. poſt idẽ dealijs bonis Pꝛimo ð g diuitie nõloferũtſuficiẽtiã quã
e bonis. ꝓbatꝙ diuitie nõjↄferũt ſufficiẽtiã quã
ident᷑ꝓmittere ⁊ꝓpter quã appetunt᷑. Scðo Lu x diuitie ↄferũt indigẽtiã tq.ʒ
Tabat ꝙ indigẽtiã nõ aulerũt.ſcða ibi. bi. Quus aũt modus⸗

Liber tertius
Pꝛino intẽdittals rõnẽ. In ilis nõ ↄſiſit a felicitas q̃ nõ reddũ S nuin etſufictenrẽ ſpiutte fit hymõ⸗ n fuficientiſimũ nulli egẽs.minoꝛẽ declarat in lia·⁊ ꝓcedit phia moꝛe dida⸗ 6 i ſeolico.i·iterrogãdo⁊ rñdendo. ⁊ ðt ſic. ꝛimũ igitteip̃m boetiũ interrogo ihluh pauloañ diuitijs affluebas.i.abũdabas nunqᷓ; ne anxietas.i.triſticia ↄcepta ibü iniuriã- fudit auimũ tuu„ neer opes avndan. Illius igitur pꝛeſentiam huius ab ui tiſſimas ·⁊ rñdʒ bo 1 enruiperte ſentiam deſiderabas. B. Lonfiteoꝛin juun ego neq̃o reminiſci m S 3 aig quamn.. Eget vero inquit eo qð qͥſq; ſiu e deſiderat. B Eget inq;. N. Qui ver chi vilqui aberat eget aliquo non eſt vſq;quaq; ſibijple in qð abeſſe nõ yelles · 5 mn i aliq ade⸗ ſufficiẽs. B Minime inquam. P.Zu Pau itaq hanc inſufficientiã plenus inquit vit hdui br opibus ſuſtinebas. d Quidni inqu n ö illi? qð aberat„ be veliderabis.. Opes igitur nihilo indigentemu uꝰ aũt qð aderat deigreotoel ficientemq; ſibi facere nequeunt.⁊bor ã. Dicit boe· Lö A2n. erat quod pꝛomittere videbantur. nhi * 3 caret„— K 5„ pi. ſ Atqͥ hoc quoq; maxime ↄſiderãdu ih u ꝙ nihil habeat ſuapte natur pe ſbilufficiẽs. ðt boe. Mime ſupeẽ ſufficiẽs. ⁊ pia. Tu irnch hãc iſußrien ß ſol ſuſtinebas plen ꝰopib · Lõ ciudit Sphia ex ↄceſſis di.igit᷑ opes neq̃unt facqt 2 mhilo idigentẽ ⁊ ſibi ſufficiẽtẽ.⁊ ß erat qð ꝓmittere videbant᷑ ¶ Nota wois ü appetirꝰ ẽ rõne carẽtie. vñ illð qð q̊s bʒꝓbe nõ deſiderat ſjmagis amat. vñ i ugt.ix. li.ð tri. ðt. ʒ dẽ appetitꝰ qᷓ qͥs inhiat rei coꝗᷓſcẽde fit amoꝛ restognite ne 65 ðt phia.eget o ꝙ qͥſq; deſiderat. ¶ Nota phia ðt qͥ eget ñẽ ſibi ueh F viceret aliqͥð.ſapiẽs eget qꝛ idiget bois exfioꝛib ſine qͥby viuere ñ põt. ⁊tñ ſu uien piẽsẽ ſibi ſufficiẽs ꝑ Señ · ire àðr. Sapiẽs ſeißo ↄtentꝰẽ. Ad dzg fapiẽs idiget qͥbuſdã ad viuẽ.ſ ad btẽ viuẽdũ ſeipᷣo ↄtẽtꝰ ẽ· vñ ðt Sei. wiz ix·epla. Sapiẽs ſeip̃o ↄtẽtꝰ ẽ ad btẽ viuẽdũ.ſʒ nõa viuẽdũ.ad viuendum tuu em̃ multis rebꝛilli op? ẽ.ſʒ ad btẽ viuendũ tm̃ ↄtẽtꝰ ẽ aĩo ſano⁊ erecto.⁊ de⸗ ſän ſpiciẽte foꝛtunã. Atqͥ hoc auoq; · Hicꝓbat phia ꝙ diuitie ↄferũt in digẽ bit tiã.⁊ per ↄñs nõ conſiſtit in as kelicitas.ců felicitas ſit bonũ ſine oĩ indigẽiis 6 iK

Mrola tertia ſubdit in lra. Atq pꝛo certo ego puto hoc maxime ↄſiderandum ꝙ pecunis nihil hẽat ſuapte natura.i.i ſna natura.vt neq̃at auferre his iuitis.i nolẽtib aqui poſſider. Dicit boetius. Fateoꝛ inq;. Etp hia Quid ni fateare· q. d⸗ opoꝛtet vt fatearis⸗ cunia:vt his a qͥbus poſidetiuitis ne e q̃at auferri. B. Fateoꝛ inqᷓ;. · Quid hnn elürun ni fateare cũ eã quotidie valẽtioꝛ aliq̃s eripiat inuito. Añ.n.foꝛẽſes qrimonie npeent h niſi ꝙvl vivl fraude a nolẽtibuſ pecũie ꝗprꝛbhra Ste rep etunt erepte. B. Ita ẽ inqᷓ;. P. Ege bi⸗ n0 bit igit᷑ inqͥt extriſecus petito pꝛeſidio— quo ſuã pecuniã qͥſq; tueat. B. Quis heſerantcn id inq; neget. d. Atqͥ nõ egeret eo niſi eh unepbr poſſideret pecuniam quam poſſit amit tere. B. Bubitari inq nequit. N. In nirneepe cõtrariũ igit relapſa res ẽ. Nã que ſuffi ucnnca⸗
ciẽtes ſibi facere putabãtur opes:aliẽo en
potius pꝛeſidio faciũt indigẽtes Quis vcun&nena aũt modus ẽ quo pellat diuitij indigẽ nuxlracc tia Num eniʒ diuites eſurire nequeunt hmoriht omld⸗
6. 5 violẽter aufert᷑ pe monie foꝛẽſes Vhi ſc iendũ ꝙ foꝝ ẽ locus reꝝ venaliñ ſᷓ daꝝ litiũ coꝛã̃ iudicio. Inde koreſo. 0 e qð S ¶ Quis aũt modus ẽ. ⁊dic phia· ꝓbar ꝙ dintieũ auferũt indigentiã⁊ ſieꝑ ↄſequẽs nõ ↄſiſtit in eis felicitas.⁊ dicit· qͥs ẽ modus quo indigẽtia pellat᷑ di⸗ uitijs·nunqͥd diuites nequeũt eurirea·dlic Nunquid nõ poſſunt ſitire.q.d⸗

Liber tertius
imo. nunqͥd mẽbꝛa pecunioſoꝝ ñ ſentiũt ſtigꝰ hihernũ.i hpemale.· q d.ſc.;ʒ tu inquies.i.dices: opulẽtis.i.diuitib. adeſt aliqͥd quo famẽ ſatiẽt.ſitimq;ʒ ⁊ frigus depellãt. Rñdit phia. 5 mõ indigẽtia põt ↄſolari diuitijs. ſ 3 tꝰ auferri nõ põt. Nã ſi hec.ſ.indigẽtia. ſempꝑ hiãs.i.deſiderãs ⁊ poſcẽs aliqͥd
expler opiby· Neceſſeẽ tñ
ſitis diuitis vel fa⸗ mes mitige᷑ adhuc diues pꝰ ſitiet ⁊ eſu riet.⁊ qð nature mi⸗ nimũ eſt auaricie ni hil ſat? ẽ.qᷓ̃re ſi opes nõ pñt ibidẽ ſũmo⸗ uere.i.repellere indi entiã.ſed faciũt in igentiã. qð eſt. id ẽ qũo eẽ põt ꝙ creda⸗ tis eas pᷣſtare.i. da⸗ re ſufficientiã q.di. nullo mõ dẽt credi ¶ Nota ꝙ ois indi⸗ gẽtia vel ẽ indigen⸗ tia nature vel auari cie. Indigẽtia natu re pauciſſimiſſupple ri põt. eo ꝙ natura pauc minimiſq; cõ tẽta ẽ. Vñ ꝓpter na turã nõ opoꝛtet mł tũ querere diuitias. nec ꝑ diuitias indi⸗ gẽtia nature ameue ri põt.ſicut nec ipſa natura mutari pot·
Indigẽtia vero aua
ricie ẽ.que nullo mõ expleri põt ⁊ ita di⸗ uitie eã amouere nõ pñit.iðo plus agent qꝛð Auarꝰnõ iple bi᷑ pecunia. ¶ Nota ꝙ diuitie nõ ſolũ nõ inducũt ſufficientiã ß nec ĩducũt ſapia
5—*7 qʒ dicit Señ. Quidꝓſunt ſtulto multe diuitie dũ ꝑP
Vãnis fluẽte ⁊c · Iſtud ẽtertiũ meti hꝰ tcij ð
—
vt maneat in digẽtia q̃ poſſit expleri. qꝛ quãtuncũq; hibernũ pecunioſoꝝ mẽbꝛa nõ ſentiũt. S adeſt inqͥes opulẽtis quo famẽ ſati/ ent quo ſitiz friguſq; depellãt Sed hoc mõ ↄſolari qͥdẽ diuitijs indigentia põt ß; auferri penitus nõ põt. Nã ſi hechi⸗ ans ſemꝑ atq; aliqͥd poſcẽs opibus ex plet:maneat neceſſe eſt q̃ poſit erplen Taceo ꝙ nature minimũ:ꝙ auaritieni hil ſatis eſt Quare ſi opes nec ſũmoue re indigẽtiã pñt:⁊ iße ſuã faciũt: qcq ꝙ eas ſufficientiam pꝛeſtare gredatis hetrum tertium libꝛiterti Vãuis fluẽte diues auri gurgite
—
ſ erpletufas Cogat auaruſ opel
Oneretq; baccis colla rubꝛi litoꝛis
—
Ruraq; cẽteno ſcindat opimg boue
Bec cura moꝛdax deſerit ſup erſtitez
SBefunctũc; leues nõ comitãtur opes
easnð poſt firi ſapis df Mety iij·tertie kmett elegp
loicũ ab inuẽ ãbicũ pᷣdñante.cui ↄiũgi met archiloicũ ab inuẽtoꝛe. Jãbicũ a pede pᷣdñante· clu mett eleg, ců.in j metro phia inuchił 3 auaros q;s i pñti vita ſolliatuds vl affi git⁊ in moꝛte derelindt ⁊ ðt. Quãuis diues ſup · auarꝰ fluẽte
————
en enbun
uiu

qdidunj Agn nuue nö ih alidp h tnecrſe Pn uun mini yun Quaſtn auh piruße Such s ſute di un
lefs axaun
cas coll„M en ſan S nt
quo
Mꝛoſa quarta
yigurgite · i. mltitudie cogat.i. ſigrege opes.nõ expleturas ſuã cupiditatem ⁊q;uis diues onereti.pᷣmat coll cioſis id ẽ rubꝛi mar. qꝛ gẽme colligůtur in littoꝛe rubꝛi maris.⁊ q;uis ſcindat.id ẽ diuidat arãdo rura opima.i.agros fecũdos · cẽteno boue.i.cũ cẽtũ bobus 5 i.ſollicitudo.ſi deſe Pꝛoſa quarta tertij libꝛi iitiᷣm ſupſtirẽi.v utẽ ·⁊ leues opes qᷓ E eo ſatis dixit ꝙ per diuitias leuttrãſeũt. non co mitant᷑ipᷣm defüctũ nufficientia adipiſci non poteſt idẽ moꝛtuũ. fjo⸗ 4a ꝙ circa lam gur NMunc vult oſtendere ꝙ digni/ ges fᷣm huguitõem
⁊ Iſi.li ethimol. eſt
tasꝓ magno nõ eſt habenda que malũ umie.⁊ in ꝓpoſito magis ocioſum qᷓ; clarum efficit ſignat abundanteʒ
affluentiã auri Itezʒ Ed dignitates honoꝛabilem jm Hugni baẽtaꝝ
1. 16duplex c. iuenit᷑ poſi reuerendũq; cupuenerint red tũꝓ fructu oliue vł
* 2 n lauri. vł ꝓ qᷓlibʒ fru
dũt mů vis ea ẽ migiatibus vt ctuaiqait iun gemg pᷣcioſa ⁊ ſic vtentiũ mẽtibus virtutes inſerãt vicia jumil h. Itẽ diues
— auarꝰ duplici malo depellãt Atqͥ nõ fugare ß illuſtyare po per ſollicitat ·⁊ po tius nequiciam ſolent. Quo fit vt indi moꝛrẽ nihil ipſuʒ ð
. 6 diuitijs comitat᷑ðᷣ/j
gnemur eas fepe nequiſimis homini/ diute loqui alanz
*„ 1il · ð plãctu nale di bus contigiſſe Vnde catulus licet in cẽs. Vr lockis varia me fercula dõet
— mpõit pꝛopꝛio di nes ieiunia vẽtri. Itẽ ioculat᷑ ocellis diues i argẽto ſʒ vent pßen
— w* 2
Ed dignitates. Iſta ẽ q̃rta pꝓſa hꝰ tcij in qꝓbat phia ꝙ dignitates tꝑa
les ñ ↄferũt honoꝛẽ ⁊ reuerentiã quã pmittere vident ⁊ ꝑ ↄñs nõẽĩ eis Fa britudo.⁊ pᷣmo ꝓpõit ꝙ dignitates faciũt honoꝛabilẽ ſcðᷣo imꝓbat illud
ibi. Rũ vis.pᷣmo ðt. † dignitates reddũt hoiem honoꝛabilẽ ⁊ reuerenduʒ
cui ꝓuenerit · ¶ Nota honoꝛẽ exhibitio reuerẽtie alicuiĩ teſtioniũ ÿᷣtut/ſiẽ ac tipit ex. iiij. ethi. vel alit honoꝛ ẽ opionis bñfactiue ſignũ. vt ðt ariſ.li.rhetoꝛi coxqñ.n⸗opinamur noh poſſe bñ fieri ab aliqͥ iʒ honoꝛamꝰ Sʒ reuerẽtia ẽ . ac matura F̃tuitas m tulliũ Nũ vis ea. Hic phia ipꝛobat ꝓpoſituʒ ruplici via. ſcilicʒ ꝙ dignitates non con ferunt honoꝛem ⁊ reuerentiam
ꝛumno· quia malis ſepe eueniunt/ Secundo quia per dignitates yicia im⸗
ioboꝛum innoteſcunt/ Trtio quia opinlont hominũ vilelcunt. Quarto
a ſua.baccis.i.gẽmis pᷣcioſis. rubꝛi littoꝛis

quia tẽpoꝝ mutatiõe ſplẽdere deſinũt ſcha ibi. In 3j.tertia ibi Atcz wa ſtas.q̃rta ibi. Sed hoc apud · Pꝛimopt · Nũꝓ nũquid.ea vis ·i.talis ſhre
magiltratib.
—
vicia.q.d.nõ. vñ ſu
.dignitatibo. vt inſerãt vtutes mẽtibꝰ vtentiũ eis · vt depel — an bdit. Atòͥ ꝓ certe. dignitates nõ ſolẽt fugare neqͥtiũ.ʒ
rius üluſtrarei.manifeſtare. quo fit. iꝓpt qð fit. vt nos indignemur eas lepe
ↄtigiſſe hoib⸗ neqͥi⸗ ſimis.vñ Catulus qͥ erat vir ſapiens ⁊ ʒtuoſus. Noniũ qͥ erat hõ vicioſus ap pellat ſtrumã. lʒ vi derit ipᷣm ſedentem in curuli.i.ĩ ſede di gnitatis iudiciaria vides igit᷑ quãtũ de decꝰdignitateſadij ciant hoib malis. ⁊ manifeſtãt eos eſſe a boniſ
tqꝓ certe · idigni tas ·i.malitia eoꝛuʒ minꝰ patebit ſi nul lis honoꝛibinclare ſcant.i.ſplendeant D boeti. nũ.i.nun
quid tu potuiſtitot
piculis adducii.af fiigi vt cũ decoĩ?ato i.tali viro magiſtra
tũ gereres · cũĩ eo re ſpiceres mentẽ neqͥ
ſimi ſcurre ⁊ delato ris.q.d. non · Nũ⸗ qd poſſumꝰ iudica re dignos reueren⸗ tia. ob honoꝛes.ip pter di gnitates.q̃ð iudicamꝰ indignoſ ipſis honoꝛib·i. di gnitatib. q· d.ñ At i quẽ videres pᷣdi⸗ tũ ſapia.lʒ nõ hẽret dignitatẽ nunauid poiſes eũ nõ putare dignũ reuerẽtia. vel
lapientia qua p ditꝰẽ.q· dinõ polſes cũ iudicare indignũ ſapiẽtia ⁊ÿtute ſu
„ℳ k⸗ 6 curuli Noniũ ſedentem tamẽ
appellat. Videſ ne qnantũ malil dede cus adijciant dignitates Atq mins eoꝝ patebit indignitas ſinullis pono ribuſ inclareſcãt Tu quòq; nũ tanden totpericulis addici potuiſtivt cðᷣe coꝛãto gerere mãgiſtratum putares ci in eo mentẽ nequiſſimi ſcurre delatn qʒ reſpiceres Non em̃ poſſumus obho noꝛes reuerẽtia dignos iudicare quos ipſis honoꝛibus iudicamus indignos
t ſi quẽ ſapiẽtia pᷣditũ videres.un poſſes eũ vel reuerẽtia vel ea qua ẽpe
ditus ſapiẽtia nõ dignũ putare B. ni nime. N. Ineſt ei dignitas ꝓpꝛia vi tuti quã ꝓtinus i eos qͥbus fuerit adiũ cta tranſfundit Dð qꝛ populares fc
cere nequnt honoꝛes liqt eos ꝓpꝛü di
gnitatis pulchꝛitudinem non habere.
ens zuniii
E nj
i
— i
uhn n
nnil ſui

n ein ——
n en nil
ntdigu di
tindgut xuls eſcit Lu Vynn sadduc Sin nenigſt nh
tnequſin E mi
es Fon ei ejm inudn dn bus iudi mus u
iina ßdi dm
rcueritie 660 unödg n neſt eñd un nus ico 3 in ponorz 5
alanni S
chꝛuudinẽ dignitatis nõ habere ·
nia dignitas ineſt vᷣtutiquã ãſtundit in eos qͥbo fuerit adiũcta.⁊
qꝛ ꝓpꝛia dignitas ineſt tuti quã vᷣtus trãſfundit in eos qͥbyfu ict oꝛes hoc facere nequeũt. liquet. i.manifeſtũ ẽ eos ꝓpꝛiã pul Fe ior ex i põt foꝛmari talis rõ. Illud qð
cuinõ ↄfert ⁊ nõ adu 5 on illud nõ facit pe aduemens alicui nõ ↄfert ⁊ nõ adueniens nõ aufert honoꝛẽ ilud nõ facit honoꝛabilẽ. ſed dignitates nõ ↄferũt honoꝛẽ cui adueniũt nec tollũt ſi nõ ad
ie miner . at. qꝛ honoꝛ ſe In quo illud eſt animaduertendum Fture er i ebic⸗
rũ. vñ vicioſũ nul⸗
k magis. Nain ſi eo abiectioꝛeſt quo md iobonoꝛe dignum
. 2 reputamꝰ in quacũ gis a pluribus quiſq; contemnitur cũ q; dignitate fuerit. ſed ſolũ vtuoſũ etiã reuerendos facere nequeat quos pluri ſin ſit in dignita⸗ . te.cũ igt dignitateſ
bus oſtentat deſi pectioꝛes potius ĩpꝛo tpꝑales nõ rirn bos digjitas ficit. Verum non impů/ nnne ꝛhen⸗
ne. Redhũt nãq; ĩpꝛobi parẽ dignitati Fken crat vir ſapiẽs?⁊ vir bus vict quas ſua ↄtagione cõmaculãt tuoſus qtioniũ ſe⸗
dentẽ in curuliex aĩ indignatiõe vocabat ſtrumã eo ꝙ viro tam malicioſo collata fuit dignitas. Eſt aũt ſtruma cõgeries hũoꝝ in collo ſub hac autẽ itudi ip̃m appellabat ſtrumã. qꝛ in pectoꝛe habuit ↄgeriẽ vicioꝝ.¶ Nota ꝙ rex Theodoꝛicus volu it ̃ndã noĩe Decoꝛatũ violẽter intruderein magiſtratũ vt vna cũ boetio rẽ publicã regeret· cuiꝰ neqͥtiã boetius deteſtatus recuſauit ſibi aſſociari.ꝓpter * boe· multisiniurijs affiictꝰ fuita rege theodoꝛico. ¶ Nota ꝙ ſcurra ᷣm ugui.idẽ eſt qð leccatoꝛ vel vaniloquꝰ.ꝓpᷣe aũt ðꝛ qͥ ſequit curiũ gratia ci bi. ¶ Nota ꝙ pᷣtus facit hoĩem reuerendũ ⁊ nobilẽ.nõ dignitas. qꝛ ðᷣt Señ. niiepla r nõ accepit platonẽ nobilẽ ⁊ reuerendũ ſed fecit.qͥs em̃ eſt ge neroſus vᷣtuoſus ⁊ dignꝰ niſi qͥ ad virtutẽ eſt bene diſpoſitus. Nõ facit homi nem nobilẽ atrium plenũ famoſis imaginib⁊ nũmis.ſed animꝰ ⁊ ÿtus ſup toꝛtunã ſurgẽs. ¶ In quo illud eſt. Hic pkia ꝓbat ſcha via ꝙ dignitates nõ faciũt hoiem nobilẽ ⁊ honoꝛabilẽ. qꝛ vicia ipꝛo boꝝ manifeſtãt dicens. In quo.ſ.dignitas aduenit malis.illud ẽ magis aĩaduertendũ ꝙ ſi aliqs eo ẽ ab iectioꝛ.i.vilioꝛ.qᷓ.i.q̃ntomagis ↄtemnit᷑a pluribv.cũ dignitas neqᷓͥat facere im — reuerẽdos.ipſos facit deſpectioꝛes quos plurids oſtentat. veꝝ ꝓ ſed. oc nõ eit ipune.i. dignitas non facit hoc ĩpunita.nõq; ꝓ qꝛ impꝛobi parem vicẽ reddũt dignitatibꝰ.q̃s ipſi commaculãt ſua ↄtagiõe.q.d.ſicut dignitas maculat ipꝛobos qꝛ eoꝝ maliciã manifeſtat.ſic ipꝛobi cõmaculãt dignita teg· ¶ Hota ꝙ ꝑ dignitates vicia ĩpꝛoboꝝ ĩinote cũt. qꝛ pᷣncipatꝰ virũ oſtẽdit Cũtgił vicium faciat hoiem contemptibilẽ tꝑalis dignitas adueniẽsſipꝛo⸗ bis facit eos deſpectioꝛes. Vñ Juuenalis poeta. Omł animi vitiũ tãto de ſpectius in ſe Crimen hʒ q̃nto qui peccat maloꝛ habef. Et Señ· Loco igno S
nomert Prirmn iriptu em elo

minie apud in dignum eſt dignitas. Zrg; vragnoſcas·4die hia pbartereia via ꝙ dignirates non fulere nerendũ. q opione hoim vileſcũt. ̃ em̃ dignitanbo fůgunt;urs aſus pono rent᷑ tñ apud extraneos hoies nõ curant᷑ vt ab illis qͥ ſůt alteriꝰ dioceſis. Vñ
Fer tertius
pt. Atq;ꝓ certo. vt tu agnoſcas verã reuerẽtiã q̃ ẽ btitudo nõpoſſe ↄtingere
alicui hõiꝑ has di
gnitates vmbꝛati⸗
es.i.trãſitoꝛias ad modum vmbꝛe ſic
collige.ſiqs hõ fun
ctus·i.vſus multi⸗ plici conſolatu.i.vi gnitate. deuenerit foꝛte ĩ barbaras na tiões · i.extraneaſgẽ tes faciet ne honoꝛ ↄſulatꝰ ip̃m vene⸗ randũ barbaris.q. d.nõ. Atqꝓ certe. ſi F.ſ.facere reuerẽdũ barbaris · foꝛet.na⸗ turalemunꝰ digni⸗
fatib nullo modo
ceſſarent ab officio ſuo.quoq.i.qᷓcunq; loco gentiũ. Sicut ignis vbiq; terrarũ nunqᷓ; deſiſtit cale⸗ re.i.cremare. am̃ id.ſ.reucrendũ face re.eis ãnectit fallax
opinio hoim ⁊ non
ꝓha vis.ilico.i.ſta⸗
tim vaneſcũt.cũ ad eos venerint qͥ non
eſtimãt eaſeẽ digni tates · ſicut ſůũt nati ones barbarice.i.ex
tranee ¶ Nota ꝙ rel nõ deſtitui᷑ a ſuaꝓ
pꝛia opatiõe.cũ em̃
opatio ſit finiſ hñt opationẽ.ij. ce.⁊ mũ · res deſtituta a ſua opatiõe deſtituercka ſuo fine.⁊ ſiceſſet fruſtra. Si ðᷓ facere reuerẽdũ eẽt naturalis oꝑatio dignitatũ vbiq; gentiũ face rẽt hoĩem reuerẽdũ.ſʒ videmꝰꝙ dignitates q̃ faciũt aliquẽ reuerẽdũ apudſu os · apud ertraneos nõ faciũtiᷣm reuerẽdũ ¶ Sjß abud extas. Hic phi
.
rh 3.** phas vmbꝛatiles dignitales nõ poſe
. CC&
cõtingere. ſic collige. Siqͥs multiplici
ↄſulatu füctusĩ barbaras natiões ſoꝛ te deuenerit. venerãdũ ne barbaris ho noꝛ faciet. Atq ſiboe naturale münus dignitatibus foꝛet.ab officio ſuo quo/ quo gentiũ nullo modo ceſſarẽt. Scut
ignis vbiq; terraꝝ nunq; tñ calere deſ
ſtit. ſed qm̃ ideis nõꝓpꝛa xis ſʒboin fallax adnectit opio.vaneſcũt ilico a ad eos venerit qͥ dignitates eas eſſenð eſtimãt. Sed boc apud exteras natiões Inter eosvero apud quos oꝛte ſüt ů
ꝑpetuo pdurant. Atqͥ pᷣfectura magn
olim poteſtas. nũc inane nomẽ. ⁊ ſena/
roꝛij cẽſus grauis ſarcina Siq́s quon 1„*— 6
dã ppli curaſſet ànonã. magnus hẽbal
.
ethnerentii
tth
bt zu
ſit
uin wi
ſümi t
ni
ith lun

alnidls t
duutiles di K
cusibnt gnni . wneil wan uiſ tuu
us fouahcul
1
felh
6
ünullon duit
ſdasnst cytt uutvu t neritidg cn
nn
cſus nin w on⸗ riſein A. huu
3 nůũc ea pfectura qͥd abiectius · Vt eniʒ Kn
Inuiſus tainen omnibus vigebat
bat qjrta via q̃ fůer ꝙ dignitates tẽpoꝝ mutatie ſoꝛdeſcũt· qð em̃ maᷓ; ſe dignitas moderno iꝑeꝓ nihilo reputat᷑.vñ ðt. Sʒ ß qð dii vex eiß apud ertas natiões. i extranens · ſed inteos apud qͥs dign tateſoꝛte ſũt ñ ꝑpe tuo durãt. At qͥꝓ certe. nã pᷣfectura olim erat magn ptãs apud romanos. ſed nũc ẽ inanenomẽ.·⁊ cẽſus · i pᷣcioſitas ſenatoĩj nüc ẽ grauiꝰ ſarcina q̃ oliʒ erat magna digni⸗ tas.·⁊ ſiqs qndã cu raſſet ãnonã ꝓpli qͥ dicebat᷑ pᷣfectꝰ ãno ne ille magnꝰ habe bat̃. nũc ea p̃fectura qͥd ẽ abiectius.q.d mhil. Vt em̃ paula añ diximus · Nihit em̃ hʒ ꝓpꝛij decoꝛis qð opione vtentiuʒ nũc accipit ſplendo rẽ.nũc amittit. Et tãc epiogat dicens Igitur ſi dignitateſ nequnt facere reuerẽ dos.vt pʒ er pꝛima via.ſi ſoꝛdeſcũtjta giõe.i.vicio ĩpꝛobo
pauloañ dirmus qð nihil hʒ ppꝛij de coꝛis opionevtentiũ.nũc ſplendoꝛẽ ac cipit. nũc amittit. Si igik᷑ reuerẽdos fa⸗ cere neq̃unt dignitates.ſ ivltro ĩpꝛobo rũ ↄtãiðe ſꝛdeſcũt.ſi mutatiõetẽpoꝝ ſplẽdere deſinũt.ſi gentiũ eſtimatiòe vi leſcũt.qͥd ẽ qð in ſe expetẽde pulchꝛitu
dinis habeant nedum alijs pᷣſtent. ¶Metrum quartum libꝛi tertij E ſepzee Vãuis ſe tyri ſuperbus oſtro mutatiõe rẽpor. vt
————— k.6 docet q̃rta via.ſi vi
Comeret.⁊ niueis lapillis keſcüt eſtianõe zen⸗ e tiũ. vt pʒ exʒꝰ via.
qͥd ẽ qð habeãt i ſe erpetede.i.deſiderã
———
*
Luxurie ero ſeuientis. depuſchꝛitudis.ne dũ alijs p̃ſtent.q.d
nihit hñt in ſe pul⸗
Sed quondã dabat impꝛobus verẽdis it inſe chꝛitudis. ⁊ iõ nec
eã alijs pᷣſtare pñt. ¶ Notalꝙ pᷣfectura q̃ndã erat magna dignitas apud ro
manos.⁊ ðꝛ ille pᷣfectꝰ qᷓ eclis magfatibv pᷣuit.⁊ oẽs dignitat uitate mana añcellebat· ſed poſtq; Zuſcelari 8 iuaerat.ti cigritus ac inga toꝛẽ trãſ ferebat᷑? dininuebat᷑ eiꝰ ptãs ita ꝙ nↄmen iluus dignitatis manſit ſine re. ¶¶ tem ſeuatoʒia dignitas in agnafuit apud romanos.qꝛ officiũ ſena toꝝ bus fuit honeſtũ ſ.vriliłↄſulere reipublice. ʒ poſtea cõpulſi fuerũt ſenato res ad ſeruiendũ volũtati pᷣncipis in dãnñ reipublice. Metꝝ qᷓrtũ ttij li. Vãus ſe tyro ⁊c̃. Hic icipit q̃rtũ metꝝ hꝰ itij qð ðᷣꝛ metꝝ valenticũ ab innẽtoꝛe dactilicũ a pede pᷣdnãnte.tetrametꝝ a numero pedũ.i q̃ metro
phia ↄfirmat ꝑexn ꝙ dignitates nõ faciũt pᷣereuerendum.⁊ per cõſequens

nð eſt btitudo querẽda in eis qʒ dignitates adueniebãt neroni qͥ peſimat ⁊ ab eo alijs ↄferebant.· vñ dicit in ſ̃a. Quãuis ſuꝑb Rero ſeulẽtis luxurie vwal
omeret · i.oꝛnaret.ſe oſtro tyrio i purpura tinctai ſanguine tyri.⁊ qᷓ;uis cõe ret ſe niueis lapillis.i.albis margaritis ·ñ ip̃e vigebat. vib inuiſus.i.odio/ u
ſus. Niã impꝛobo nero dabat verẽdis priby.i.reuerẽdis ſenatoꝛibcuniesi. nõo tales dignitates ꝓ⸗ v.k enuteneeſe patribus indecoꝛes curules.„ rne Quis illos igitur putet beatos vdl bennePeee Quos miſeri tribuunthonoꝛes. inu S ꝛoſa quinta tertij libꝛi. uuin veuAeen vero regna regůc fami, n innene tas efficere potentẽ valit ul ng ſueenr ſtcſeoꝝ felicitas ppetuo pdunt. h ulrionſibeeye, plena ẽexẽploꝝ vetuſtas. piẽadtpis un ntenen, etas qͥ reges felicitatẽ calamitate nin uli ineraneet uerit. QO pclara potẽtia qͥ nec ad ↄun x¶ Inntene tionem quidẽ ſui ſatis efficax inuenu n he, eeeeeneebeee e u
calidis vngẽtis qᷓ nunqᷓ; m muſqᷓ; mille talẽtis ↄfecit.⁊ nihilominꝰ pe Rer tãuicioſi enule adeprꝰ eſt. imo eriã alijs dignitares ii ein vero reß. Hecẽ qnta ꝓſa hꝰ tertij in q̃ oñ ¶ Pꝛoſa qͥnta tertii dit phia ꝙ regnũ ⁊ regni familiares nõ ↄferãt verã potentiã qu Iu hixit tũt ⁊ꝓpt̃ quã appetũtur. Et pᷣmo oñidit verã potentiã nõ eſſe in— ſan ſcðo ꝙ nõ in regũ familiaribꝰ·ibi. Nã qͥd ego · Oð aũt in regnantnno uln potẽtia.⁊ ꝑ ↄñs nec btitudo ꝓbat q̃tuoꝛ vijs. Pꝛia umit᷑ ex puitdte dur ukc nis regnantiũ. Scða lumi er ꝑuitate extẽſionis · Tertia ex annerbe ii Muarta er defectu ſecuritatis · ſcha ibi · ð ſi hec · Tertia ibi· xpt ot
Nuarta ibi. Atq vellẽt. Pꝛimo ꝓponit intentũ ꝑmodũ qõnis dice s.Anth iih gna ⁊ regũ nſ potentẽ. ⁊ rñdet m e i efficerẽt porentẽ qñ eoꝝ felicitas.. ptãs xpetuo pduratqð Iup·n 3 68 ſü vñ ſubdit. Atq pꝛo certe. vetuſtas plena ẽ exemploꝝ·⁊ etiã pnse uh mutauernt uã elicitatẽ calamitate. Et ſubdit. O pdara ẽ potẽtia ionnus M
—

Mrola quinta
pronlcequenec inuenitur ſatis efficax ad ↄſeruatio nẽ ſui. ¶ Nota nulla feli⸗ itas ꝑpetuo ꝑdurat faltẽ tꝑalis. hoc patuit pꝛiꝰ exẽplo vetuſtatis poſito de eſo rege lidoꝝ. hoe etiã pʒ erẽplis e oꝝ qͥerãt tpe boetij · ficut de unpatoꝛib romanis qͥ crebꝛo circa tꝑa ſua muta bãtur· nũc bellis.nũc inſidijs opp̃ſſi. vł
„
alio mõ obiecti. Et idẽ teſtat Banfredus in poetria dicẽs · Hoc vnũ pᷣſcire
Qs ſibecregnoꝝ ptãs btitudinis au/ toꝛeſ. Nõne ſi quegte defuerit. felicita tẽ minuat:miſeriã impoꝛtet. Sed qᷓ;uiſ late hũana tẽdant᷑ imꝑiatplures neceſ/ ſeẽ gẽtes relinq bus regũ qſ; ñimpe
ret. Qua vero ꝑte btõs faciens deſinit
ptãs. hac impotẽtia ſubintratq̃ mißos facit. hoc igit mõ maioꝛẽ regibus ineſſe neceſſe ẽ miſerie poꝛtionẽ. Exptus ſoꝛ/ tis ſue periculon tyrãnus. regni me⸗ tus. pendẽtis ſupꝛa verticẽ gladij ter/ roꝛe ſimilauit. Queẽ igit hec ptãs que ſollicitudinum moꝛſus expellere. que foꝛmidinum aculeos vitare nequit
potes ꝙ nulla ptãs
Eſſe moꝛoſa poteſt
ſi vis exẽpla pꝛioꝛes
Reſpice foꝛtunas.
emicuit illa pꝛioꝛũ.
Floꝛida ꝓſperitas minos ſubuertit a⸗
thenas.
¶ Oð ſi hec regno⸗
rů ptãs Hic oſidit ꝙ ptãs regia nõ eſt vera ptãs nec beati
fica ꝓpter paruitatẽ
extẽſionis eiꝰ dicẽs
Qð ſi hec ptãa re⸗ gnoꝝẽ autoꝛ.i.cau ſa britudinis. nõne ſi q̃ ꝑte defuerit re⸗ gia ptãs ip̃a minu⸗
at felicitatẽ ⁊ impoꝛ tet.i.nducat miſeri am.q. d.ſic.ſʒ qᷓ;uis
hũana imperia late
tendant᷑.tñ neceſſe ẽ plures gẽtes relinq;
qͥby qͥſq; regũ nõ im peret.nõ em põt eſſe ꝙ vnꝰ oiby impet.q̃ vero ꝑte deſinit po⸗ teſtas faciẽs beatoſ
Bacpte ſubintrat impotẽtia q̃ facit miſeros. Hoc mõ neceleẽ in regbus eſſemaioꝛẽ poꝛtionẽ miſerie qᷓ; felicitatis cũ in maioꝛi ꝑte ſint impotẽtes. ¶ſota ſi ptãs regia efficit btĩ.ʒ vbi ẽ defectꝰ ptãtis regie.ibi erit deectus
ganõ ↄſiſtit vera btitudo.
btitudinis · cũ igi᷑ plures ſint gẽtes ſuꝑ qs nõ eſt prãs vniꝰ regis qᷓ; que ſub⸗ iaceãt ſue prãti equi ꝙ rex in maioꝛi ꝑte erit miſer ⁊ nõ byũs.igi᷑in ptãte re⸗ te o. ¶ Erꝑtus ſoꝛtis; Hic oñdit ꝙ in regnãtib nõ ſit vera ptãs ꝓpter annerxionẽ timoꝛis ꝑ exemplũ dicẽs· quidã tyrãnus ſciiʒ dyoniſius erꝑtus ſue ſoꝛpis.i. foꝛtune quantũ eẽt anxia pictin metus,i. rioꝛis ſui.ip̃eſilauit· · ſimilitudinẽ demõſtrauit terroꝛe gladij ſupꝛa verticẽ pẽden/ tis · Queẽ igi hec ptãs que neqͥt expeliere moꝛſus ·i.coꝛroſiões ſollicitudinũ nec poteſt vitare aculeos ··ſtimulosformidin ũ·i.timoꝝ.q.d.exilis·. ꝑua ẽ —

Bber tertius
*„
2—
em̃ moꝛtẽ. i iminentẽ Puideo Eõſidera ᷓ qũo fe⸗ Atqͥ vellẽt ipſiviriſſe ecuri:ſ; nequeũt lix eſſe ꝑoterit qͥ tiere Pehi pedeitue1 ehinc de ptãte gtiqn Antu potẽte ẽt ip̃i. Hic phla oñi N guje quarta rõne cẽſſes quẽ videas velle qð nõ poſſitet/ que ſumit᷑ er defeetu—
—. en tqͥꝓ certe.ipſi re⸗L ges vellẽt vixiſſeſe⸗ ambit:qui quo sterret 1
curi ſʒ nequeũt.i.no* pñt. vehic.i.exqᷓ ſeqͥ it. Qui vt potẽs eẽvideat in ſeruienti
2
tur ꝙ ſecuri eẽ ñ pñt* quogorantoeſu manu ſitus ẽ.ã qͥd ego de regũ fami⸗ tiendũ. qð ꝓbat du liaribus diſſerã:cũ bſa täte ibe⸗ a2ietiunzua ciiiteti ol— ipſa tãte ĩbe/ tu potentẽ cenſes.i. Ciitalis ſtrS. 235 hereu qu, en quos qͥdẽ te
eas efficere ·.pfice 181. 1— re velle qð nõ põt· q Biap tàs epe ico lumis. ſep eaut lapſa d.nõ eſt potẽs. An
id ẽ nunqͥd cenſes illũ potentẽ.qͥ ambit.i.circũdat latus ſuũ ſatellitei.mlti⸗ tudine.qͥ plus metuit illos quos ipſe terret. qui vt videat᷑ potẽs ſitꝰ.i. locatꝰ eſt in manu ſeruientiũ.q d. nõ eſt potẽs ¶ Nota ex lra poteſt foꝛmari talis rati. ilud quod nõ facit hoĩem ſecuꝝ hoc nõ facit vere beatũ ſed potenti tpalis ẽ hmõi.igi᷑ ⁊c̃. Cõſequẽtia ẽ nota.qꝛ quãto maioꝛ potẽtia tanto mi⸗ noꝛ ſecu ritas. ¶ Nota reges ſecuri eẽ nõ pñt.quia incõmoditates ĩminen⸗ tes nõ poſſunt non foꝛmidare. Narrat enim valerius de dyoniſio ſupꝛadi⸗ cto ꝙ intantum timuit tonſoꝛes barbaꝝ ꝙ filias ſuas docuit detõdere bar⸗ bas ipſis autẽ ſeneſcẽtibus pꝛecepit vt barbã ⁊ capillos ſibi aburerent.? le⸗ rtum cubicularẽin lats foſſa fecitin quẽ ſe ligneo ponte recepit· qꝛ ſatellites ⁊ barbaros timuit. ¶ N
Pꝛobat ergo ꝙ familiaritas regum non facit eſſe vere potentẽ. cũ huiuſmõi
„
familiaritas non poſſit retineri ad nutũ.⁊i
⸗
incolumi qũo añt regia ptãs incolumis deſtruat ſuos familiares docʒ ꝑ exẽpla dicẽs⸗
talis ptãs. ¶ Nota ꝙ dyoniſius fuit quiqã rer qui cñ requtrerera quoqã ſuo familiari quare ſemꝑ triſtaret cũ tñ ſempꝑ hẽret beatã vitã.iſte dyoniſiꝰ voſẽs ſibi deſignare cãm ſue triſticie juſſit eñ pon inter epulas lauias.⁊ ſibiſuj— ticẽ iuſſit uſpẽdi gladiũ acutũ tenui filo. Iſte viſo gladio pterrit? cplun ne letari potuit· Eui dixit dyoniſiꝰ.talis eĩ eſt vita mea quã tu btãm butdis
ficere. Motentẽ cenſ es q atẽllite latůs pſe plus metu
ſwel imun nirit m wl
übnh
wie
pu
e an quid ego de regũ. Hic phia oñdit ꝙin familia riby nõ ↄſiſt t vera potentia.ſcðᷣo exciudit q̃ndã obiectionẽ ibi. An pᷣſidio
e retu pſa retenta frequenter vergitĩno tumentũ · dicit ergo. Nã quid ego diſſerã.i.dicã de familiaribꝰ regũ · cuʒ ipſa
regna demonſtrẽ eſſe tante imbecillitatis. quos· · familiares regi regia ptãs s. i. ſana ſepe pꝛoſternit ⁊ ipᷣa regia ptãs lapſa etiã pꝛoſternit ipſos
. am M chih Mn
m
iqub Wih

ndtn binba ni hen utr
P tpünnſ Bitn
tenti cenſ p du dosim zu poisciyi xnn siſiqd/ in
Wericirt nut lendeni qu peichin ſeü
u1arini Sil nrx qu vr Iſ⸗ 5(Rond tcſn nota. cnõ pu nS dum
2
n nn vin nih darcflusu enoc
eigp — i he e enharcer Aet Aüm mni
WAn pꝛeſidio ſunt amici. quod non virtus. obiectionem. Poſſet enim aliquis dicere ꝙhomo poteſt coſeruarij entia per amicos. Ende g aliqui perdunt poteſtatem pꝛopt defectum
——
ero coegit Senec familiarẽ ſiũ pꝛeceptoꝛẽi· magiſtrũ ad arbityiñ eligenꝰ
de moꝛtis. Anthonius impatoꝛ obieciigladijs militũ Papinianũ ſuum fa⸗ miliarẽ diu potentẽ inter aulicos.· Atd pꝛo certe. vterq; Venecd ⁊ papinia nusvoluerũt renũciare ſue potẽtie ꝓpter Sne ſe ſubtrahere ab eis · quoꝝ duoꝝ ſeneca conatꝰ ẽ opes ſuas tradere Heronivt ip ſum placaret ⁊ vo⸗
pꝛoſternit. ero Senecam familiarem leceloc⸗
5 aolisde— ſed dũ ipſa molesi pꝛeceptoꝛemq; ſuũ aeligẽde moitis
coegt arbiriũ. Papintanũ diu licos potentẽmilitũ gladij sAntoni us obiecit Atq vterq; potẽtie ſue renů/ ehne ciare voluerũt quoꝝ ſeneca obes etisʒ*— conatus ẽ.ſed dů ruituros molesꝛipfa ohlnanon trahit:neuter qð voluit effecit. Que eſt nſuun ene igit iſta potẽtia quã ꝑtimeſcũt habẽtes
imperatoꝛ factꝰ eſt
—. Vñ —. madauit
quã nec cũ hre velis tutus ſis:⁊ cũ de/ nus mortis euhng
g viuere nõ poſſet.
ponere cupias: vitare nõ poſſis Anpᷓ Brnerbe po⸗
tu ſatiatus aꝑire fe⸗
ſi idio ſunt amici quos nõ virtus ñ foꝛ/———
— 2, de anuloſ venenoſo
tuna ↄciliat. Sed quem felicitas ami/ interit. L⸗ eniz
5 8 potentes ⁊ nobiles
cum fecit infoꝛtunium faciet inimicum ub gemma annuli
venenum
vt ſi quid aduerſi eis ↄtigiſſet ad moꝛtẽ ↄfugerẽt. ¶ tẽ Sre⸗ impatoꝛ in ſuos tyrãniʒauit qui Papinianũ ſuũ familiarẽ din inter aulicos porentẽ gladijs militũ occidi fecit. Ex quibꝰ patet qũo regia ptãs incolumis ſepe ſuos familiares pꝛoſternit. Qũo aũt regia ptãs japſa pꝛoſternat ſuos fa miliares ex hoc patet. Cũ em̃ familiares imitq̃tur regiã ptãtem neceſſe ẽvt ip
ſu deficiẽte etiã ipſi familiares deficiant. BHic philoſophia excludit in ſua po
cam timere. Poſtᷓ

——
²
inimicitiã illius ca nerenõ poſſumꝰ cũ
ei ↄſtent ſecreta nr̃a
ꝓpter familiaritatẽ.
Fiber tertius
aneoy ßeeludit phia viceoꝙß nðpr e veꝝ veamieis dforñaↄclat. de amicis aũtqͥ vtuti ↄciliant᷑ nõ eſt hic loquendiũ. cũ nõ ↄputẽtur inter bo⸗ tu na foꝛtune de qͥi h loqmur. vñ dicit in lra · An p̃ſidio.i.auxilio.ſunt amici i
qᷓs nõ virtus ſʒ foꝛtunã ↄciliat. q· d.nõ. ꝓbat ꝑ locũ ab oppoſitis ſic. Qu ſns nocen⸗ g—
dũ qᷓ; familiaris ini re 6 ntchg dlt qꝛ Que vero peſtis efficacioꝛ ad nocen/ 6
dum qᷓ; familiaris inimicus. Metrum quintum tertij libꝛi.
Nota de amic ſo phiſticis lonun Se Ui ſe volet eſſe potente-e u neca.ix epla. Qui 5
vtilitatiſcã affůptꝰ Animos domet ille feroces n ſuerit tamdiu place. bit qᷓ;din vtiis jzue ¶ Mec victa libidine colla rit. Amicoꝝ turba ſorete arcumiectt Fedis ſubmittat haben is i circa euerſos ſoli⸗ rdo e vnde poeta. Etenim licet indica longe im Nã p̃cio q̃ſitꝰamoꝛ ell* cũ munere cedit. In KE 8 US tua iura tremiſcat. qtũ durat largitio 1 Prneaneg Et ſeruiat yltimatile
oeta Dũ foꝛtũa to 2 gee⸗ terret Lamen atras p ellere cur.8 n amicos. Nam quis 3 amet e non vd AMiſeraſc; fugare querelas cella docet. Et alter— ins voeta zeppu Non poſſe:potentia non eſt en b multis comi t tabar amicis. Aſtt„ lui ois aclo turbine fiãte fugat. ⁊ Dratiꝰ. Horrea foꝛmipe nũqᷓ; ad ĩania tãdit. 4 Plis ad amiſſas ibit anucꝰ opes · Qð aũt familiar inimicꝰm ktũ nocent dit ang
poeta. Ilꝰnocet vt noſtis ad cũcta domeſticꝰ hoſtis.et res ip̃a docʒ q̃tt ipᷣe ii BVii ſe volet Hic icipit metꝝ qͥntũ hꝰ ter nocet. Wetꝝ. v.li.terthj. qð dr pamãciũ ab iuentore anapeſticũ a pede pᷣdũante cathalecnci qvna ſillaba defcit ad metri pfectionẽ. in q̃ metro pꝓhi oiditqjo va potẽ. tia ſit acq̃rẽda dicẽs. ð va porẽtia ↄſiſtit in repᷣmẽdo vicioſos motꝰvl c u cupias iordiatas. qa ſine h nlis ẽ ve potẽs 3 tũcunq; dñel· ðr qᷓ · Ille q̃volet
ſeeẽ potẽtẽ. domet aios feroces.i· crudeles. crudelitate hõ aſimilat ferz. nec i ſubmittat colla victa libidine.i.ↄcupiſcẽtie. fedis habenis ·i. Viciolis moſi⸗ hus licet eiñ teilꝰ indica· i.terra indie. tremiſcat tua iura.longeideſt licerpo i teſtas tua extẽ dat ſe ad indiã.⁊ ʒ tibi ſeruiat vltima thyle. que ẽ inl ula vltra
Pritamã vbi ſol facit ſolſticiumeſtuũ ⁊ vltra nõꝙgreditur tñ nd boſſe pe lle

terti
Vrijmnt dis ci rain nunnm mlht
u ka
evolteſi vaten
mos dom x aſ danech S. udal nunn. nuspelln ſigru d porutut n penin ju⸗
ðritfunla vmncnlin —— u
ſn
Pol ler
reatras euras.i· obſcuras ſolicitudines ⁊ fugare miſeras q̃relas ꝓuenſentes aduerſitate foꝛtune nullaẽ potẽtia ¶ Hota ꝙ vere potẽs ẽd ſenſualitateʒ ſubijcit rõni.vñ Señ. Si vis oĩa tibi ſubijcere.ſubijce te rõni multos enim
rexeris ſi rõ te rexerit. Et Ariſto.i.ethi. Quẽadmodũ pueꝝ opoꝛtet Vuerẽ
m p̃cepta pedagogi. ta opoꝛtet ↄcupiſcibile ↄſonare rõni · Itẽ Señ. Wa⸗
gnũ imꝑũ regit qͥ ſi
— oſe ferci eqͥ cupiditatẽ
Pꝛoſa ſerta tercij libꝛi. ecnete bſ⸗
xonab f ar ſepe qᷓ; turpiſ eit· Ettem vifieui⸗
——. cve mũ vincere ſeipſum
ei. Uñ nõ luri 14“ Et ſalomõ Foꝛtioꝛ ei. Uñ nõ uuria tragicus excla
mat glon 211 toꝛe vꝛbiũ mat. Q gloꝛia gloꝛia in milibus npʒ/ ſꝛeeeautch
taliũ nihil aliud facta niſi auriũ iſ⸗ tio S 4. ailax. Iſta eſt magna. plures ei magnũ ſepe nomẽ ſerta ꝓſa hu tertij S in quã phia oñditq falſi is vulgi opinionibus abſtuleft quo gioꝛa mudananð
8 ee ſpectat ad verã bti⸗ qͥd turpius ercogitari põt. Wã qͥ falſo tudinẽ. nec facitve⸗ 6 re btm̃. Et pᷣmo oñ pᷣdicant:ſuis ipᷣi neckſſeẽ laudibꝰerube dit veglona ꝓpe virtutꝭ. ſcðo de glo ſcãt. Que ſi etiã meritis ↄq̃ſite ſint. qͥd naq̃plenit er nobi „ litate ſanguinis. ibi tamen ſapientis abiecerint conſcientie Jãvero. Pꝛimo oñ 2 dit intentũ ð gloꝛia
q̃ puẽit ex laude fal
ſe virtutis Scðᷣo de illa gloꝛia q̃ ex veris meritis ꝓcedit ibi. Eue ſi etiam. Pꝛimo oñdit talẽ rõem. llud qð eſt fallax nõ ſpectat ad btitudinẽ.nec fa⸗ cit btĩ.ſed gloꝛia falſe acqͥſita ẽ fallax.igit᷑ ⁊c. Eñ dic᷑ in lia · Bloꝛia vero qᷓ; fallax ẽ ⁊ qᷓ; turpis ſup.ſatis ptʒ.ꝙ aũt ſit fallax ꝓbat auctoꝛitate cuiuſdã poe te qͥ tragedias ↄpoſuit dicẽs.vñ tragicꝰ quidã exclamat ⁊ ponit auctoꝛitatẽ eiꝰ in greco qð tm̃ ſonat in latino. O gloꝛia gloꝛia ĩ milib moꝛtalium nihil
aliud facta es qᷓ; magna auriũ inflatio· qð manifeſtat dicẽs. Plures em̃ ma ⸗
gnũ nomẽ.i.gloꝛã abſtulerũt.i. falſe recepeft. falſis opinonib vulgi · Et oñ dit ꝙ hmõigloꝛia ſit turpis dicẽs. Quo · ſ.iam dicto· hre gloꝛiã falſis opĩo niby· qͥd turpiꝰ excogitari põt · q.d. nihil. Nã qͥ falſo pᷣdicãtur.i.laudant᷑ ne⸗ ceſſe ẽ vt ipſi erubeſcãt ſuis laudib. ¶ Nota ꝙ ᷣm Tulliũ glia ẽ frequens fa⸗ ma cũ laude. Et ẽ duplex vana ⁊ vera· vana gloꝛia ẽ que nullo ↄficiẽte pꝛo⸗ cedit ineſſe. Vera ẽ q̃ nullo ꝓficiẽte nõ ꝓcedit ineſſe. Fama aũt e cognitio ali cuiꝰ nõ ſolũ in ꝓpinqᷓ ß eti in remoto.¶ Nota ꝙ fama inducit gloꝛiã falſam. glia falſa erubeicẽtiam. Nã erubeſcẽtia ẽ crime ingloꝛiatõis cauatuʒ ex alqj

Ver
turpi ꝑpetrato. Tũ aſt aliqjs ſe cohſcat falſe acqſiſſe glo ꝛiãtũc timet na⸗
nifeſtari er cuiꝰ manifeſtatõe incidit gloꝛiationẽ ⁊ verecundiã.¶ Que ſi etiã ⁊c̃. Pic phia ꝓbat ꝙ glia merirꝭ acdſita nõ ſpectat ad btitudineʒ. intendens talẽ rõem. Illud nõ ſpectat ad btitudinẽ de qͥ nlła ẽ cura ſapiẽti.ſʒ de gloꝛia enã meritis acqſita nulla ẽ cura ſapiẽti ðᷓ ⁊c̃ Maioꝛ ẽ nota. Nã ſapiẽs mait
curat btitudinẽ cuʒ ſit maxie felix. x. ethi co. mioꝛẽ põit ĩ la
q̃ bonũ ſuũ ñ populari rumoꝛe ß ↄſciẽ
Flo1
dicẽs. Que ſcʒ lau veritate metit. Qð ſihocipᷣm ꝓpagaſſe des ſpectãteſad glo t
riã.lʒ ſint ↄqᷓſite me
nom̃Nom̃ pulchꝝ vñ ↄñs ẽvt fedũñer
rie tñadiegein
iceſepien.4bo⸗ tẽdiſſe iudice Sʒ cũvti pauloante diſſe ũ ſuũ metit᷑ non ru 1
nerbeun ſed rui plreg gẽteſ neceſſeſit eẽ ad quaſ vni ttate ↄſcie.q.di. n 2
hil. Scðoꝓbat idẽ us fama hois neq̃at ꝑuenire fit vt queʒ
ꝑ locũ ab oppoſitis.. 2
dicẽs. Qðſipulerñ tu eſtimas eẽ gloſuz eẽꝓ maria ꝑte kraꝝ
ẽꝓpagaſſe nomẽ. 5
mileꝑẽ nomẽnonÿ vldeat ingloꝛius Interhec Nò popla
pagaſſe.ſʒ cuʒ ꝓma M
gna pre terariʒ ne? rẽgfaz nec ↄmẽoꝛatõe qͥdẽdignã puto
cſſe ſit nomẽ non eẽ ꝓpagatũ· neceſſe eit ꝓmaioꝛi ꝑte miſerũ
ec. dicit;. Oð ſi;
ip̃m pulchꝛũ videt᷑
. b—r,— q̃ nec iudicio vopuenit. necvnqᷓ; firma
ſcʒ ꝓpagaſſe.i diuulgaſſe nomẽ.i.gloꝛiã. ↄſequẽs ẽ vt iudicer fedũ nõ ettẽdi
„
ſe nomẽ.ſʒ ſicut p
auloante diſſerui. neceſſe ſit eẽ plures gẽtes. ad q̃s fama vniꝰ
hoĩs neq̃at puenire.fit.i ↄtigit. vtꝓ maria pteterraꝝille videat ingloꝛiꝰ qut tu eſtimas gloꝛ oſñ. Et qꝛ aliqͥs diceret ſuffcit ad btitudinẽ ꝙ põ ſit gloſus in pplo ſuo hñdo fauoꝛẽ ppli Hiẽ phia int᷑ hec bõa qͥ ſunt in opatõne Ftuoſa
nõ puto gr̃am popul atõe nec vnq; firma ꝑdurat. ¶ Hota ꝙ ſapiẽti nõ eſt cura de gla.qꝛ ðᷣtM
Sapiẽs fructũ in ↄſcia ponit.ſtultꝰ aũt in glia.⁊ ſeñ. Lõſciaʒ potiꝰ qᷓ; famã
arẽ dignã ↄmẽoꝛatõe q̃ nec iudicio recte rõnis pꝛouenit
acro biꝰ
attẽde.ſ pleriq; famã pauci ↄſciam verent᷑· ¶ Nota ꝙ fama pplaris nõ pu ẽit
ex recto iudicio rõis plꝰem̃ ppls ſequit᷑ inclinatõeʒ ſẽſus qᷓ; iudiciũ rõnis. Nee
etiã fama eoꝝ ppetue durat.qꝛ ᷣm diuerſas paiiones vulgi varigk fama vñ vulgares iudicãt fᷣm ↄcupiſcentiã nõ ſᷣm rei vitatẽ· ꝓ tanto ſimiles ſunt
auibus quaꝝ intuitum nox illuminat ⁊ dies cecat. ex quarto eius pꝛoſa qᷓrta 4 Jã vero qᷓ; ſit inane qᷓ; futile. Hic pꝛohat ꝙ gloꝛia pꝛoueniẽs ex nobilitate Iñguinis. etiam non ſpectat ↄd verã beatitudinẽ. Et pᷣmo oñdit vanitatem hmoi gloꝛie. Scðᷣo oſtendit quid boni ſit in nobilitate. ibi. ꝙ ſi d. ðt pᷣmo⸗ Jam vero quis nõ videat qᷓ; inaneqᷓ; futile.i.labile ſit nomẽ nobilitat/·q· d⸗ jnanifeſtũ eitqᷓ.ſ.n obilitas.ſi referkad claritudinẽ.i. ad gloꝛiam alienã ẽ ab
tu nn umꝙ imnti

ueccſei 12 usute iy
½ —
oſopuciu ij wöſund u
t rrud vriit ucpirsgitt asstn apeetarikn hgn der döaduntt Neön dehnecudicor 1nſ nglaj.Li Eit⸗ m¶Motif
rerum geſtarum ne humanum genus in terris. ¶ Iſtud eſt ſextum metrum huiꝰ?
illis qui ſe nobiles eſſe gloꝛiantur. quod pꝛobat per diffinitionem nobilitat: vicens Nãq; nobilitas videtur eſſequedam laus veniens de meritis paren⸗ tum. ꝙ ſi pꝛedicatio id eſt laus facit claritudinem neceſſe eſt vt illi ſint ciari. qqui piedicantur.i.laudantur · huuſmodi autem ſunt parentes non nõ quare
ſindn habes tuã claritatẽ que ex laude tua pꝛoueniat · aliena claritudo nõ effi
cit te ſplen qidũ id&
— elc- § ¶ Notã
† gloꝛioſum. bilitatis nomẽtqͥs nõvideattq ſi ad cla] Jumg nobilitas ſ
guinis eſt inane ⁊ fu
5. ritudinẽ refert:aliena eſt. Videt namq; tilenomen. quia ni⸗
44 hilpe nobilitat ho⸗ eſſe nobilitas quedã de meritis veniẽs henet,
de Zlanusilibꝛo laus parentũ. Qðſi claritudinẽ dica plãctu nale. Quid 2 tibi nobilitas· quid
tio facit illi ſint clari neceſſeẽ qͥp̃dicani ntun nenenus rum. Si ſeruus vi⸗ Quare ſplendidũ te ſituã nõ hẽs. alie cis fartus eſtißᷣetu —.
naclaritudo nõ efficit. Qð ſiqͥdẽĩ no/ enſi quts vute
is. Jtei nobiles eſt refulget. Degener ẽ bilitate bonũ.id eẽ arbitroꝛ ſolũ. vt ipo ſolueer maſa vita
ml— e— E placet. Et pauper ſita nobilibus neceſſitudo videat᷑. ne a; einricus ſjð pꝛe — ſigne genus non pꝛe
maloꝛum virtute degenerent. Ahetrum ſextum libꝛi tertij
E clarum nomẽ auoꝝ Sed pꝛobitas vera nobilitate viget Et
Seneca Nemo eſt
Mne humanũ genus interris Floraitcon —— vſpg rectius ingeniũ ha⸗ Bimili ſurgit ab ↄltu berſrenendbe⸗
. n8
— ¶ Quoc ſi qͥd ẽ ⁊c̃. THic oſtendit cuiuſmodi honũſit in nobilitate dicens. B quid donum e in nobilitate ilud ſolum eſſe arbitroꝛ vt nobilius videatur imp oſita. neceſſi tudo ne a virtute maioꝛuʒ id eſt pꝛogenitoꝛum degenerent ſupple pe rmoꝛes
vicioſos Welius eſt enim a patre ignobili deſcen dere⁊ moꝛigerauʒ eſſe ᷓ;;
u b 7— vicia otandum ꝙ gloꝛiandum non eſt de nobilitate.qꝛ dicit c pulcher eſt lauda naturam.ſi nobilis lauda banhee lauda teipſum.ſi diues lauda foꝛtunam.ſi potens expecta pauliſper et nihil eris. WHotandum ſecundum Tullium optima hereditas a patribus tra ditur liberis omni patrimonio pꝛeſtantioꝛ.ſcilicet gloꝛia virtutum ⁊ decoꝛ etrũ ſertũ tertij libꝛi.
tertij qð ðꝛ alemanitũ ab iuẽtoꝛe dactilicũ 4 pede pᷣdñante trimetꝝa
6— — 5 6
ℳ
5

numero pedũ. hypcatalecticũ.qꝛ vng ſyllaba ſupapũdat. In qᷓ metro ppi biles pᷣter vicioſos dicẽs·— ſurgit ab oꝛtu ſil. qꝛ ᷣm aĩam oẽs ſũt ab vno creatoꝛe.
ꝓbat oẽs hoiĩes eẽ no tuiuſcũq; ſit ↄditiõis
Liber tertius
Sm̃e genꝰ hominũ in teris
Vnus em̃ ẽ pater reꝝ.i. vnꝰ creatoꝛ ſup nobilis qͥ cũcta miniſtrat ſup gu⸗
bernãdo.ille vnus pater dedit phebo radios ſuos. dedit lune coꝛnua. deut
hoies terris.i.habi re in terris. dedit ce lo ſideraꝓpter oꝛna tũ eius. Hic pater clauſit aios mem⸗ bꝛis ſup coꝛpoꝛeis. aĩos inqᷓ; petitos.i acceptos celſa ſede i.in celo. Igit᷑nobi⸗ le germen.i.nobile bᷣncipiũ.edit.i ꝓdu cit cũctos moꝛtales i.hoĩes. O hoies. qͥd.i.ad qͥd ſtrepitꝭ i.cũ ſtrepitu iacta⸗ tis genus 7 auos veſtros.ſi em tu ſpecteſ.i.ẽ deſide res auctoꝛẽ deum ⁊ moꝛdia veſtra nul 2 extat.i.ẽ degener i.ignobilis · niſi fo⸗ uens.i.opans peio ra vicijs ſuis deſe⸗ rat ꝓpꝛium oꝛtũ.i. deũ a quo pꝛoceſſit ¶ Nota ꝙ om̃s ho mines ex ea ꝑte qua ſũt hoĩes ſunt eque nobiles.cũ ein no⸗ bilitas ſit quedam excellentia cõtracta ab oꝛigine. nobili⸗ tas hois pᷣcipue de bet attendi ex ea ꝑte
Anus enim rerum pater eſt
Vnus qui cuncta m iniſtrat v
Ille dedit phebo radios Bedit ⁊ coꝛnua lůne
h 1* 4* Ille homines etiam terris
Bedit.⁊ ſidera celo Mic clgũſit memhꝛis animos
c&
Ceiſa ſede petitos
Moꝛtales igitur cunctos Edit nobilegermen 2 3 be—— e Quid genus ⁊ pꝛoauus ſtrepitis Si pꝛimoꝛdia veſtra Auctoꝛemq́; deum ſ pectes N
Rullus degener eitat
— Feꝛ or b.—0
Ni vicijs peioꝛa fouens Pꝛopꝛium deſerat oꝛtum
cua eſt hõ.ſ.ex ꝑte aie. Cũ igit in oĩby hõibo ſit eadẽ oꝛigo aie qꝛ oñ̃s zie ſunt
—
gdeo.om̃s hoies ſũt eqᷓ nobiles.ſolũ aũt illi ſũt inehhe qͥ degenerãt a ſua ſilis
oꝛigine.aia aũt a ſua oꝛigine ꝓducta eſt a deo ⁊
eſt deo.ideo illi ſolia no
bilitate degenerãt qͥ vici oſis moꝛibo ſilitudiuem dei derurpant quã ex oꝛigine
ↄtraxerũt. ſ Nota vt aios celſa ſede petitos. loquitmoꝛe platonico qͥvoluit om̃s aias ſimuleſſe creatas in celo ⁊ poſtea mitrerent in coꝛꝑa. að nõ eſt veri
———
iece uſtm ſonn elitad tizbls
pln vnt wi i
nnuin iti n tühh ittend dortzſl ph ſärw ein itt

Mꝛola ſeptima
ſedaie creantin coꝛpiby· ᷓ loquit᷑moꝛe platonico ꝙ deus aias receptas ĩ celo
clauſit mẽbꝛis coꝛpoꝛeis · ⁊ de hoc magis videbi᷑· ix.metro huius ¶ Hota ꝙ omniũ hoim ẽ vng oꝛigo qꝛ a deo ſũt quẽ patrẽ oẽs vocamꝰ.⁊ oœẽ e ſũta deo ꝗᷓ nullꝰẽ nobilioꝛ allo hm creationẽ.lʒ ᷣm ingeniũ bñ. qꝛ ſoliilli
Mꝛoſa ſeptima libꝛi tertij Vid autem de coꝛpoꝛis volu/
rd ptatibus loquar quaꝝ appetẽ
d vol:
tia qͥdẽ plenaẽ anrietatis.ſatietas vero penitentie. Quantos ille moꝛbos qᷓ;ĩ
t iqᷓbiles qͥ degenerãt ſuã genealogiã cũ diſcedũt a ÿtutibꝰ ⁊ adherẽt vicijs
ꝛoſa ſeptia iti li. * Vid aũt ð coꝛꝑis volu luptatibus
Iſta ẽ ꝓſa ſeptima hunꝰ tertij in qᷓ phia oñdit btitudinẽ nõ eẽ in voluptate. Et pᷣmo oñdit h de vo luptate generaliter. ſcðᷣo de quadã vo⸗
luptate ſpãlit.ſecun da ibi BHoneſtiſſi⸗ ma qͥdẽ. Pꝛimũ ꝓ⸗ bat duplicit ÿᷣm qð ponit duas rõnes. ſcða ibi Que ſi bea tos Pꝛimo intẽdit talẽ rõnẽ. In illis ñ cõſiſtit btitudo ad q̃ ſequũtmukte incõ moditates. ſed ad Voluptates ſequũt᷑ multe incõmoditates.ſicut declarat in l̃a.⁊ ðt. Quid loq̃r de voluptatibus coꝛpis.i.delectationibꝰ coꝛꝑalib quaꝝ appetẽtia.i.cupiditas p̃lena ẽanxieta tis. qꝛ hõ anxiatcũ caret eo qð cupit.ſatietas vo·i.plenitudo voluptati ꝓle na eſt pnie·i.pene. eũ igit᷑ voluptatibꝰ ſit ↄiũcta anxietas ⁊ pnĩa in eis nõ con ſiſtit beatitudo.⁊ addit quantos moꝛbos ille voluptates.⁊ qᷓ; intolerabiles doloꝛes ſolẽt referre coꝛpib fruentiũ eis quaſi q̃ndã fructũ neqͥtie ſup? ſatꝭ pʒ quaꝝ voluptatũ motus.i. affectus· ͥd hẽat iocũditatis.i/voluptatis ignoꝛo qͥſqͥs aũt volet reminiſci ſuaꝝ libidinũ.i.voluptatũ.ipſe itelliget.i.cognoſcet exitꝰ.i.fines voluptatũ eẽ triſtes. ¶ Nota ꝙ duplerẽ voluptas.ſ.intellectual ⁊ coꝛꝑalis.pᷣma ẽ ꝓſeq̃nda.ſ.intellectualis.qꝛ ↄſiſtit in ſpeculatiõe aĩam bea⸗ tificãs. Scha ẽ fugienda.qꝛ ↄſiſtit in delectatiõe ſenſuali coꝛpꝰmoꝛtificans. vñ Señ. lij. epla ðt. Voluptates pᷣcipue ex tirpa q̃ latronũ moꝛe nos ample⸗ ctunt᷑ vt ſtrangulẽt.⁊ Tulliꝰ. Voluptas ipedit oẽ ↄſilũ.atq;(vt ſic dicum) ocuios pſtringit mentiũ ⁊ inimica ᷓrõni nullũ vult c ʒᷣtute hẽre cõmertium ota g voluptas plena ẽ pnia. Narrat em̃ valeriꝰꝙ cũ Demoſthenel phs reret amoꝛẽ. Thaidis meretricis vt ↄſenſů ferret ei·centũ talẽta petẽs. de⸗ noſthenes aſpiciens in celũ tñdit ꝓ tãto pᷣcio nõ emã tm̃ pnie.ſciebat enim ꝙ
tolerabiles doloꝛes quaſiquendã fru⸗ ctuz neqͥtie fruentiũ ſolẽt referre coꝛpo ribus iquaꝝ moius qͥd habeat iocũdita tis ignoꝛo. Triſtes vero xſſeyoluptatũ exitus qͥſquis reminiſci libiq̃inũn uar
e T
voluptatẽ inſeꝑabiliter ſequi?᷑pnia. ¶Nota ꝙ voluptates multos moꝛbos

—
„—* „—— „—„ .*. 8——— —————————————————————..————— g— 2—
——
iber tertius
afferũt. qꝛ ðᷣt· Señ · quadã epla · Multos moꝛbos multa fercula- fecerit. Et vult ariſto.in ethi. ꝙ laboꝛãtes in paſſionib veneris ⁊ crapule maxime tran⸗ ſmutaniᷣm coꝛpus.crapula em̃ plures occidit qᷓ; gladius. ¶Que ſi brõs. Hic phia ꝓbat ↄcluſionẽ pᷣus poſitã alio modo deducẽq ad incõueniẽſ· ⁊ ẽ rõ iſta. Siĩ voluptatib ↄliſteret btitudo ſeqͥret᷑ꝙ pecudes — ẽ— um ⸗pecudes em̃ la borirad erplenda; ¶ Que ſi beatos explicare poſſunt. nihil
coꝛpoꝛis voluptatẽ 6 ver Aueri cauſe eſt quin pecudes quoqᷓ; beate eſe
N
ptateſ ſi pñt explica
ebros. upi kante dicantur qugꝝ omnig ad explendã coꝛ ẽ̃.i.nihil ĩipedit. q̃n pede⸗ iudicentur poꝛalem laſi ciuiam laboꝛat intentio eentie falet a Honeſtiſſima quidẽ coniugis ſoꝛet lendã coꝛpoꝛalẽ. 2 laftutz liorãdů liberoꝛũq́; iocũditas, ſ nimis e natu/ ꝙ cũ felicitas ſit bo g F nũ nature rõnalis. ra dictů eſt.neſcio quèm filios iueniſſe
nullus beſtias feli⸗
citabit. qꝛ rñ genꝰ toꝛtoꝛes, quoꝝ qᷓ; ſit moꝛdarquecunq; humanũ viuit arte 2 röne Rorenſ ↄditio neq; alias exptũ te. neq; ne⸗ ꝙad fugã beſtialũ voluptatuz hoꝛtat xium neceſſe eſt admonere In quo Eu — widt mi b
uadd epla dicens ripidis mei ſnĩam ꝓbo qui carentem li na a conatib beſtia
liũ voluptatũ que coꝛꝛuptibiles ſunt · carnalis em̃ appetitus inclinat ad coꝛ⸗
poꝛales voluptates què contriſtant intellectum. Etfubdit. Conatus volu⸗
ptatum generat carnalẽ amoꝛem · hic generat auaritiã. hec generat veſidgũ
diuitiaꝝ qͥ generãt inuerecundiã.inuerecũdia pᷣſũption ẽ.pᷣfũptio infideliutẽ inficelitas iatrociniũ· ꝓpter que mala vitanda ẽ voluptas.
¶ Honeſtiſima qͥdẽ ↄiugis foꝛet. Bic phia oñdit ꝙ beatitudo nõ ↄſiſtiti qdã ſpãli voluptate.ſ.ĩ mñimonio qᷓl cita ẽꝓpr generationẽplis · itẽdẽs talẽ
rõnem. In ula voluptate nõ ↄſiſtit felicitas que habet anxietatẽ ſibi annerã ſed voluptas matrimonij ẽ huiꝰmod ſicut tangit in ̃a. vndeðt · Jocundi⸗ tas cõiugis ⁊ liberoꝝ foꝛet honeſtiſſima.ſed nimis ẽ extra naturã dictũ.qus natura abhoꝛꝛet qð volo dicere. q neſcio.i.taceo. quem.i. aliquem inieniſei
quecũq; ↄditio ſi
ha buiſſe filios toꝛtoꝛes · quoꝝ filioꝝ qᷓ; ſit moꝛdax.i.anxia
ue bona ſiue mala. neq; neceſſe ẽ te admonere alias experiũ eſt neq; neceſſe et admonere te nũc anxiũ. ĩ quo ego ꝓbo ſniam Euripediſmeip hi qui dixit.ca rentcm liberis infeꝛtunio felicẽ eſſe. ¶ Notandum ꝙanxietas ineſt patnbꝓ⸗
—
pter maliciam fiioꝝ. Harrat ei euripides tropius in hiltoꝛia romauoꝛuj&
mit ilec zſch vionie enEte
ber
Ip
5*
iins ſninh ſͤtgu h viyn ſu vs eigo hn

Aucp qᷓſt win
ectan rn
hnumglciun
carnalts eñ̃ a xes in utcllecum. Et de. Lon Senit ud ccidu ſipn Pepha ani⸗ lanixpig S ki cuns qu nnauit iutingt 1 mili⸗
mu kdnn un
uo icicw Wcli⸗ irmeꝛdi n ui iomdn n gnpi b
lectionẽ eoꝝ ⁊ ꝓmotionẽ · qͥ
W g etrumn leptimum s. duos er eis interfecie? cum perſequeretur ter
tiũ ille congregato exercitu obſedit patrẽ. Pater aũt khenpei dere ſeipſum interfecit · Etiam pater anxial de bonis hs ꝓpler inceni bo ſi aliqͥd aduerſi cõtigerit · pater reꝑutat ſe in eti
demetrides in ſuos ſeuiẽs lilio
rem · Ex qno pʒ ꝙ voluptas cõiugalis hʒ anxietatẽ ſeptinũ her beris infoꝛtunio dixit eſſe felicem. Metrum ſ eptimũ libꝛi tertij S li tij ꝛanacroan Abet hoc voluptas omnis 0 e Sti i ãbicũ vł anape S agit fruentes 3. e 105 po qꝛ hʒ pᷣmũ pedè and . par vO Zei 5 nlheee Vbi grata mella fudit ⁊ẽdimetꝝi.q̃ttuo? pedũ. catalecticum Fugit.⁊ nimis tenaci quia deficit ſyllaba
nã poſt tres pedes remanet vna ſylla⸗
Ferit ictu coꝛda moꝛſu et v ba de qjrto pede.in qᷓ metro phia oſten
pꝛoſa octaua libꝛi tertij 51 F ℳ dit qͥd mali ↄſeq̃tur N Ihil igit᷑ dubiuz eſt quin he ad vẽm voluptatẽ. ois , eĩ voluptas pꝛeter beatitudinẽ vie deuiã quedam
3
anxietatẽ ſibi anne xam ẽ trãſitoꝛia qð ↄfirmat ꝑ qðdã exẽ
plũ dicens. Ois voluptas hʒ hot qʒ dicã.qꝛ voluptas agit.i.vexat. fruẽt ſtimulis.i.punitiõib.? ẽ par.i.ſilis oml apiũ wole—— fudit grata mella.fugit ⁊ ferit coꝛda icta.i.ꝑcuſſa anxietate. nimis tenaci moꝛ ſu.q. d.iocũditas voluptatis nimis ẽ tranſitoꝛia.ſed anxietas quã affert ni⸗ uuis ẽ pmanſura. ¶ Hotandũ iʒ oĩs voluptas coꝛpalis pᷣmo delectet ⁊ poſtea pũgat ad modũ apũ ·cũ ß maxie ĩuenit᷑in voluptate ve nerea. ad cuiꝰ fugam ariſtoteles hoꝛtal alerãdrũ dicẽs. O clemẽs iꝑatoꝛ noli te multũ iclinaread coitũ. qꝛ coitꝰ ẽ q̃dã ꝓpꝛietas poꝛcoꝝ.q̃ igit᷑tibi glia ſi exerceas viciũ beſtiaꝝ ⁊actꝰ bꝛutoꝝ. Crede mihi idubitantꝙ coitꝰ ẽ deſtructio coꝛpis abbꝛeuiatio vite. coꝛꝛuptioÿtutũ. leg trãſgreſſio.⁊ generat femieos moꝛes Quair aũt ſit fugrẽda deiectatio venerea doret alanꝰĩ ð plãctu nature di. Si venerẽ fugai vet. loca tpa vita. Nã locꝰ ⁊ p̃s pabula donãt ci.Et pauꝑ amoꝛe vᷣr Mꝛoſcribas igẽ gladijs ipᷣm Er fugiẽqo fuga quẽ fola fuga fugat Ibil igi dubiũ ẽ · Iſta ẽ octaua ꝓſa huiꝰ(Pꝛoſa octaua hn ſt⸗ tert in qua phia oñdit quãtis malis ſint ĩplicãta pᷣdicta bona in qᷓb aliq poſuerũt felicitatẽ.ſcðᷣo oñdit q; erilia ſůt coꝛꝑis bõa.ibi Jã ÿo.

Liber tertius
¶ Pꝛimo ðt Nulli dubiũ ẽ pᷣdicta ↄſiderãti qn he vie qby nitunthoies ad bu tuginẽ ꝓuenire ſint quedã deuia.nec valeãt quenqᷓ; pducere.eo. i.illucadq ꝓmittũt ſe eẽ ꝑducturas. quãtis yo malis ſint implicate bꝛeuiſſime monſtra
bo. Quid em̃ ſup · iſtoꝝ ẽ ſine malo.q. d. nihil. vñ ſubdit. Pecuniã 3gregare
ne conaberis.id eſt laboꝛabis. ſed eripies id eſt recipies habenti.et ita impli⸗
caberis. malo violentie. velis fulgere dignitatibus dãti ſuplicabis.⁊ cu
pis cetos p̃ire hono re. tu vileſces hũili
. 5 rarepoltecipoten, ſintinec pducere quẽqᷓ; eo valeãtadqð
eheeſud ſeducturas eiſeꝓmittũt. Quãtis oi Seſtenber pliczte malis ſint bꝛeuiſime mõſtrabo
curꝰ et deſiſtis Vo
me.;x ⁊ffagluji/ velis:dãti ſupplicabis Et q̃ pꝛeire ce teros honoꝛe cupis: poſ cẽdi hůilitate
ecuniã iciditi ma—
ũ violẽtie. qꝛ omis vlleſces otentiã ne deſideras ſubie tus.i.ethi. Sz qrẽs, nfi vigzreate ⁊pehe ctoꝝ inſidijs obnoxius:piculis ſu
res hñiliãdo ſe alijs— 8 ſ eeih cebis. Bloꝛii petis: ß ꝑaſpera quet
diſttactus:ſecurus eſſe deſiſtis. Volu oneroſů dimiſſovul ptariã vitã degas:ſʒ qͥs nõ ſpernat atʒ tu dicererogo.q̃rẽs 4 abijciat viliſſime fragiliſſimeq; rei coꝛ⸗ opꝑtet tentiã ⁊ gloꝛiã defen 1ſ.23 ong pꝛe ſe coꝛ inndn poꝛis vero qͥb ⸗-— pꝛoboꝝ ſe obijciat. fragili poſſel ſecurꝰeẽ deſiſtit poꝛið erunt.; exigud q 6. P uerẽs aũt vitaum 4 voluptuolam optet ꝙ coꝛꝑi fuiat. Sʒ dicit Señ. Waioꝛ ſum? ad maioꝛa genitus ſum qᷓ; ꝙ ſim mancipiũ.i.buus mei coꝛporis qð nõ alit aſpiciã qᷓ; ali qð vinculũ mee libertati circundatũ. ¶ Jã vero. Hic phia ꝓbat in ſperiali q; vilia ſunt bona coꝛpoꝛis q̃ aliq repu tãt exilia bona.ſcðᷣo bꝛeuiter recolligit ſupꝛadicta.ibi. Ex qͥb oĩiby. Pꝛio oñ⸗ dir intentũ de magnitudine. foꝛtitudine ⁊ coꝛpoꝛis agilitate.ſcðᷣo de pulcritu dine.ibi.Foꝛme vero · Pꝛimo oñdit ꝙ bõ nõ debet mirari de ma gnitudine

cepni u
wbindg Sut ſuppliabis in uupts:
s onorus lt 6
Mꝛoſa octaua
ſoꝛtitudine ⁊ agilitate coꝛꝑis. q? illa ex cellentiꝰ iueniunt᷑in bꝛutis qᷓ in homi
nib dicẽs. Jiĩ po qui ferũt.i.cupiũt bona coꝛpoꝛis ð ſe ideſt gratia ſui tanqᷓ;
i Se qᷓ; valde vilia.qᷓ; fragili poſſeſſione nituntur.i.laboꝛant
Num enim elephantes mole ideſt magnitudine · ſuperare ideſt excedere pote nitis · nec thauros roboꝛe ideſt foꝛtitude. N um tigres pibitis velocitate. Re ſpice ſpatium
3 gnitudinem celi.fir
ſione nituntur. Nů em̃ elephantes mo iänentie tudinem celi.celeri
le. thauros roboꝛe ſuperare poteritis. tatem.i.velocitateʒ eius.⁊ aliquãdo de
mti ocitate pᷣibitis. Reſpi/ ſinite.i.celſate. mi⸗ Humtigres ℳ 5 rari vilia.i.inferio⸗ ce celi ſpacium.firmitudinemn.celerita/ ra bona. quod qui
—— dem celum non his tem. Et aliqũ deſinite vilia mirari.qð
— porius imo „N— ⸗ ⸗— multominus mira quidẽ celum non his potius eſt qᷓ; ſua dum eſt qᷓ ſua rõne
i.intelligentia q̃ re⸗ qua regitur ratione mirandum.¶ Foꝛ urcümduein „ omine multoma⸗ me vero nitoꝛ vt rapidus eſt vt velox⁊ gis laudanda ſunt
8 bona rationiſqᷓ; bo vernalium floꝝ mutabilitate fugacioꝛ. na roꝛpoꝛis. ¶Ho⸗
ta ꝙ bona coꝛpoꝛis Qð ſi vt ariſtoteles ait.linceis oculis
ſiẽ magnitudo foꝛ⸗ „ titudo.agilitas nõ homines vterentur vt eoꝝ viſus obſtã
multum ſunt mirã S„ da.quia dicit Sene tia penetraret. Nonne introſpectis vi ca. ſõ magnitudi net coꝛpoꝛis vclo⸗ ritate magne res geruntur.ſed virtute. Vnde Catho. Conſilio pollet tui vi natura negauit. Item Seneca. Excellentia ingenij poteſt latere ſub quacũq; pelle ¶ Nota hᷣn Iſidoꝝ in li.ethimologiaꝝ · Elephantem greci a magnitu⸗ dine coꝛpoꝛis putanr dictum eo ꝙ foꝛmam in ontis pᷣferat · Apud indos vo ðᷣꝛ barro eo ꝙ vox eius barritus ðᷣꝛ. dentes eius ebur.roſtꝝ eius ꝓmoſade ðꝛ. ¶ Nota ſᷣm Iſidoꝝ. Tigris eſt beſtia varijs coloꝛibus diſtincta · mirabiis velocitatis.ex cuius nomine quidam fluuius tigris appellatur qui rapaciſſi mus eſt omnũ fluuioꝝ. Et ſciendũ ꝙ ꝓ beſtia ðꝛ hec tigris ingtõ tigris vel dis ſed ꝓ fluuio ðᷣꝛ t̃ hic ꝛigris⁊ in gtõ hutus tigris. ¶Foꝛme ÿo nitoꝛ. hic phia oſtendit intentum de pulchꝛitudine foꝛme ſup pleꝙ ſitexile bonum · quia eſt tranſitoꝛia ⁊ quia eſt tantũ ſuperficialis ⁊ dicit Vlero ꝓ ſed.nitoꝛ.i.pul chꝛitudo foꝛme. vt ·i.qᷓ; rapidus eſt · vt · i.q;; velox idẽ
velociter eſttranſiens. ⁊ eſt fugarioꝛ.i.mutahilioꝛ. mutabilitate floꝝ vernaliũ quaſi dicatſatis cſt euidens. Ende ſihomines vterentur linceis oculis · vt
ait Anſtoteles ita vt eoꝝ viſus penetraret obſtantia.· copoꝛd. nonneilud o

Liber tertius
oꝛpus alcibiadis ſuperficie pulcherrimũ intro ſpectis viſceribus turpiſimũ
videretur· quaſi dicat.ſic. Ex quo concludit pia. Igitur te pulchꝛum vide rinon reddit.i.facit tua natura.ſed infirmitas oculo ſpectantium.⁊ ſubdit Sed eſtimate q; nimio vultus bona coꝛpoꝛis · dum ſciatis ho ciauodcũq; fi erit de bonis coꝛpoꝛis poſſe diſſolui ignicuto ideſt caloꝛe febꝛis triduane. Fe 3—— 4
medicoſquandoq; 5 S terarberimt ſceribus illð. Alcibiadis ſuꝑficie pul tunc bꝛeuiter reco,
iigr ſupꝛadicra vi⸗ cherrimũ coꝛpus turpiſſimũ videretur cens. Ex quib om 5 nibus litelredigert ¶ Igitur te pulchꝛum videri non tua na in ſummam. ꝙhec„ ſpꝛecieta bonk. nõ tura.ſed oculoꝛum ſpectantium reddit boluotprelare infirmitas. Sed eſtimate qᷓ; vultusni/
mio coꝛpoꝛis bona. duʒ ſciatis hoc qð
tennee, cunq; miramini.triduane febꝛis igni/ titudinem ferũt qᷓſi 2 ⁰ a culo poſſe diſſolui. Ex qͥbus omnibus vie. nec ipſa ꝑficiũt — illud etiã redigere in ſůmã licet ꝙ hec
du uichꝛitudo 5 6 coꝛpeonont o nec pꝛeſtare que pollicent᷑ bona pñt.
aen nec omnium bonoꝛum congregatione
elon. Ahe.— perfecta ſunt ea nec ad beatitudinẽqua
ſi quidã calles ferunt. nec beatos ipſa
otandum ꝙ cõ t ter vilgw Pficiũt. Ahetꝝ octannm libꝛitertij ſus linceus obſtan⸗ tia coꝛpoꝛa penetrat.ſed illud nec ab Kriſtotile nec ab aliquo autentico inue nitur. Vnde Iſidoꝛus in libꝛo ethimologiarum loquẽs de lince dicit ꝙ linx dictus eſt. quia in lupoꝛum genere numeratur. beſtia maculis diſtincta tergo vt pardus ſed ſimilis lupo cuius vꝛinam conuerti in duritiem pꝛecioſi lapi dis dicunt qui ligurius appeltatur. Nihil autem dicit Iſiq oꝛus de penetra⸗
tione viſus.¶ Nota ꝙ alcibiades mulier fuit pulcherrima quam vidẽtes qui
dam diſcipuii ariſtotiles duxerunt eam ad ariſtotilem vt ipſam videret qua
viſa dixit. Si homines linceos oculos haberent vt queq; obſtantia penetra rrent.introſpectis viſceribus coꝛpus quod apparet pulcherrimum: turpiſi⸗
mum videretur. Wetum octauum tertij libꝛi.
*

ügnuſkin
nupol abu
bonoun g
tcanecad nüt ferunt. ean
upuchon uni
netrñ octanũ
heu heu q̃mifoſ tramite ðuio („ E Abducit ignoꝛantia S. Von aurũ in viridi queritis arboꝛe Nec vite gemmas carpitis e õ altis laqueos montibus abditis Vt piſce ditetis dapes
me vobis capꝛeas ſi libeat ſequi Tyrchena captatis vada
Ipſos qͥnetiam fuctibus abditos Noꝛuntree eſſus equoꝛis 4. Que gemmis niueis vnda feracioꝛ Vel que rubentis purpure
Necnon que tenero piſce vel aſperis
PMꝛeſtent echinis littoꝛa
Sed quonã lateat q ð cupiunt bonum Neſcire ceci ſuſtijent Etqð ſtelliferum trans abijt polum
n Tellure demerſi petunt
Eu heu q̃ miſeros tramite deuio · Iſtud ẽ octauũ metx huiꝰ tertij eu ius pᷣmus plus ðꝛ metx aſclepiodiacũ ab inuẽtoꝛe. coꝛiãbicũ a pe pᷣdnãnte. Scðs plus ðꝛ metꝝ archilogicũ ab inuẽtoꝛe. lãbicũ a pe ßdnãnte. In qͥ metro phia deplãgit erro?e hoium qͥn q̃rẽ pꝛudẽtes. ed in qrẽdo ſũmũ bonũ abducun
coꝛiãbicũ a pede
do mimg bona ſunt kid̃rãtia · pᷣmo facit B. ſcho pᷣcat
vt hoĩes tediati fal ſis bõis redeant ad veꝝ bonũ. ſcha ibi. Quid dignũ. Diẽ 3. Heu eſt intiectio dolẽtis ⁊ ẽ diſſylla bũ ꝓpt metꝝ q̃ iqrã tia abducit miſeroſ puio tramite.i.trãſ uerſa via ſup? a ÿo bono.vos hoieſnõ q̃ritis auꝝ i vᷣidi ar boꝛe. nec carpit? gẽ mas ĩ vite. vos nõ abditis.i.ñ abſcon ditis.laq̃oſꝓ capta piſciũ ĩ altj mõtibꝰ. vt ditetis dapes pi ſce.⁊ ſivob liqat ſeqͥ capᷣas nõ captatꝭ· i. ñ acceditꝭ vada tyr rhẽa.i.mare tyrrhe nũ qð ẽ in italia · qͥn etiãp certe hoielno rũt.i.nouerũt · ipᷣos receſſus abditos · i· abſeõditos fluctibꝰ eq̃ris.etiã hoĩes no rũt qᷓ vnda ſit fera⸗ cioꝛ·i.abũdãtioꝛ ni ueis gẽmis.i.mar⸗ aritis. vel q̃ vnda ſit feracioꝛ rubentis purpure.i.ↄchilioꝝ q̃ꝝ fanguie fit pur⸗
pura ·⁊ hoies norũt
que littoꝛa pᷣſtẽt.i.
a bñdẽt.tenoꝛe piſce vłaſpis echinis.i.tlib piſcibꝰ enäl. vbi 8
büd e echinis.i.. nã.i.vbi lateat bon.ſ. k cupiũt neſcire ſuſtinẽt ceci exfites.⁊ Lrn qð abijttrãs polũ ſte illud hoies demerſi cecitate iqrãtie petũt tellure.i.drũt in tra. ¶ No⸗ tandũ ᷣm Iſido.li ethimo.cap̃a ẽ agreſtis tapꝛa q̃ qꝛ acutiſſime videt greci
eůmidercuſcepon.i.doꝛcas appellauerãt.

totandũ ßm Iſidoꝝ ꝙ echinusẽ piſcis puus ſemipedalis ꝗᷓ adherendo
videt᷑ retinere nauẽ.⁊ ¶Quid dignũ ſto
Liber tertius
ẽ piſcis aſprimus ad modũ ericij ad edẽdũ ſatis ſuaui lidis. Hic pᷣcat᷑ phia poſt tediũ falſoꝝ bonoꝝ
deant ad veꝝ bonũ.⁊ ðᷣt. Quid dignũ ego unp̃cer ſtolidis menti q.d. nihil aliud niſi hoc ꝙ hoies ambiãt ipſos honoꝛes ⁊ opes.⁊
1.acqͥſiuerint ſibifal ſa bona·grau mo⸗ le.i:tedioſa ſollicitu ine·tandem tedio ducti cognoſcãt ÿa bona. ¶ Hotanduʒ ꝙ iſta dep̃catio phi ſoſophie nõ ẽ ex ma liuolentia. ſed ex be nignitate.⁊ ideo nõ opiat ꝙ hoies ꝑma neãt ĩ deſiderio bo noꝝtꝑaliũ.ſed vt il lud delideriũ magil ſit eis mediũ ꝓducẽ di ad veꝝ bonũ nec ipſa impᷣcat᷑ cupidi tatẽ vel ambitionẽ honoꝛis adeſſe ſʒ vt qby adeſt ꝑ h ad ve rũ bonũ deducant᷑.
Pꝛoſa nona ter⸗ tij libꝛi.
Zctenꝰmẽ dacis · Iſta ẽix. ꝓſa ho
tertij in q̃ phavult vñdere qᷓ ſit ÿa bti⸗ tudo.⁊ pᷣmo ↄtinu at dicta dicẽdis.ſe⸗ cũdo aſſignat cau⸗ ſam falſe felicitatis tertio oñdit q̃ ſit vᷣa felicitas.ſecũda ibi Dð enim.tertia ibi Babes igt᷑ inquit ⁊ foꝛmã Pꝛimo ðt
Quid dignũ ſtolidis mẽtibus impcer,
Opes. honoꝛes.ambiant
Et cum falſa graui mole parauerint
Tum verð cognoſcant bona. Pꝛoſa nona libꝛi tertij.
Actenus mendacis foꝛmaʒ ſ
licitatiſ oſtẽdiſſe ſuffecerit. qui ſi perſpicaciter intueris.oꝛdo eſt dein⸗
ceps que ſit vera mvnſtrare. B. Atqui
video inquã nec opibus ſufficientiam. necregnis potentiam. nec reuerentian dignitatibus.nec celebꝛitatem gloꝛiu. nec leticiam voluptatibus poſſe cõtin gere. An etiam cauſas cur id ialt depiehendiſti. B. Tenuiauidem velu tirimula mihi videoꝛ intueri. ſed ex te
6
cognoſcere apertius malim. Iᷣ Ataü
pꝛomptiſſima ratio eſt
Bactenus · i hucuſq;ſuffecerit oñdiſſe foꝛmã mẽdacis felicitatis.i.falſe. qui
ſiꝑſpicaciter intueris.i.ↄſ ideres. oꝛdo ẽ.i.reſtat mõſtrare. deinceps.
poſte
qieſit vera felicitas. Et dicit Boetiꝰ. Ego video nec opib ſufficiẽ i poſſe
ʒtigere.nec regnis potẽtiã.nec dignitatib reuerẽtii nec celcbtatẽ gla· n 2
jw in
i
ini c go uh 69) ſith te u

acue inu x nit eſtwnum nll uinetoy uin is pomun mn
nhind mn
Pꝛola nona
iciã volupratib q̃ tñ vident pmittere Et ſic falſa felicitas ẽin eis · Et dicit phia. Nunòd tu dep̃ hendiſti cãg cur llud ita ſit ·⁊ dicit Boetiꝰ Ego video?: intueri.i.cognoſcere tenui rimula.q · d.nõ plene. ſed impfecte video illas cãs ß aptus cognoſcer e malim.i.magis vellẽ ex te. ⁊ dicit phia. Arqͥ ꝓ certe.rõ i.cã falſe felicita tis ꝓmptiſſima ẽ. ¶ Nota ꝙ falſa felicitas dicimedax:eo ꝙ nõ adimplet qð pꝛo S— amittit · diuiti? em ꝓ Qð eni ſimplex ẽ indiuiſumq; natura mitrt lufficientiꝭʒ 8 dignitates. reueren id errothũanus ſepat.⁊ a vero atq; ꝑfe garrer Taurt ad falſut ivfectũc Biücit ¶ſ Hota ꝙ cognitio ctoꝛad falſuz ipfectũqᷓ; u aducit. An t u— vti⸗ nI1 lis ẽ. qua cognitio ar bitraris hoc qð nihilo idigeat egeré mali Spi ad cautelã ᷣm Alanũ ĩ
potẽtia. B. Ahime inqᷓ;. p. Recte tuq deplãctu nature. qꝛ
dẽ. nã ſiqͥdeſt ꝙ in vllarei 1 malũ non vitat niſi — in vlla re imbecillio/ n euee qle cpſidi 3 cia mali ducit in co — p hc pᷣſidio neceſſeẽ ege wenebane ſtin poſitũ.igit vlt phia — ti Ita eſt d. Igit ſuffi inoiig— Ct Ofefie 65 us falſe felicitatis ⁊ c b eadẽch ẽ natura. B tũc oñdere q̃ ſit vera Sic videt. j. Qð vero hmõi ſit ſpnen— ———„— 1 E E dů ne eẽ cẽſes An ↄtra reꝝ oiʒ venera/ ꝓph aren falſe felicitatis ⁊ de
tõe digniſſimũ. B. At hoc inqᷓ; nec du arãs eam oñdit ꝙ
ſufficiẽtia ·potẽtia.⁊ bitari qdẽ põt.. Addamꝰigit ſufficiẽ reuerẽna. gioꝛia⁊ ie 3 kicia ſint vnum in re
„—— tie potẽtieq; reuerentiã:vt hec tria vnũj ſcuo i qũo ho⸗ 32* 243 mies iſta ſepãt ab ĩ eſſe iudicemus. B Addamus ſiq̃dẽve uicſchaidt. ot —„„ igit̃qð ẽ vnũ Pꝛio rAVO lumus ꝓfiteri: P: Quid N inqt vtꝙ cã falſe cee ,
. id qð ẽ ſimpler ⁊ id
uiſum natura ſepati diuidit. ⁊ erroꝛ hũanꝰ traducita v bono— ka um ⁊ ad impfectũ bonũ. Et tũc declarat iſtã cãm oñdẽs ꝙ reuerentia potẽtia.⁊ oĩa talia ſnnt vnñ? idẽ in re.⁊ pᷣmo oñdit potentiã idẽeẽ cñ ſuffici entia. ⁊ dicit · n tu arbitraris illq qð nibilo indigeat illud egere potẽtia. Et ridet Boetiꝰ. Minime inqᷓ;. Phid appꝛobat dicẽs. Recte tu quidẽ rñdes- Niſi qͥd eſt qð lit valẽtie imbecillioꝛis.i.potẽtie debilis·i.in vlla⸗i· in aliqua
6 35

Liber tertius re nece neceſſeẽ ꝙ hoe egeat alieno bſdio. Et dieit boethita ẽinqᷓ; Icli ꝑhia dicẽs. Igit᷑ vna ⁊ eãdẽẽ natura ſufficiẽtie ⁊ potẽtie. ⁊ vorbee Tũc phia oñdit dignitatẽ eſſe eadẽ cũ pᷣdicris dicẽs. Qꝛ vo hmõiſit ſc ſufficiẽs.⁊ potẽs· ne.i.nunq̃d ilud cẽſes · iudices ſpnendũ tanqᷓ; indignium an 5 nõ ſpernendũ ſʒ digiſſimũ veneratõe oĩm reꝝ. Rñdit botiꝰ N poteſ qn h ſit di niſſimũ omni vene—. Eroen pha aqa obſcurũ ne hoc atz ignobile cẽſes eẽ an mus qᷓ ſufficientie ⁊. potẽrie reuerennã ꝙ omi celebꝛitate clariſimũ Cõſiderave ec tria vnũ udice Mr muß.ꝛoicgoen. ro ne qð nihilo ĩdigere:qð potẽtiſimũ addamus ꝗᷓ ſivolu— eie qð honoꝛe digniſſimũ eẽ ↄceſſumẽ ege Hotandũ—. tia igẽ eſt ſuffictẽtie re claritudine.quã ſibi pᷣſtare nõ poſſt em̃ aiiqͥd omnino 5 ſitſuffies· ita ꝙ nt atq; ob id aliqug ex ꝑte videat᷑ abiecti/ at potẽtia. ᷓdictõeʒ* E jeluqtt po vs
tẽtia reſpectu alicu etiꝗᷓ Enrepen etiä celeberrimũ eẽ ↄfitear. d. Conſe⸗
bnhfiene. quẽl igitẽvt claritudinẽ ſupioꝛibus ti
q; ieſt ſumma ſuffi p pIL. f zſog inet hunna uft bus nihil differre fiteamur. B Cöſc
tẽtia eidẽ ineſt ⁊ ſũ nq; ₰ 111 —— inq;. Qö igit nullius egeat alieni⸗
em̃ aliqͥd hʒ rõeʒ pᷣn c n W d qð ſuis cũcta viribus poſſit. qð ſit claꝝ
nñ reuerẽtia · vñ fi 348 n fyreeeu atq; reuerẽdũ. nõne hoc etiã Zſtateẽ je
qꝛ fũt pᷣncipiũ eẽ eo xſſimũ.* itbnbee ee, tiſimü. B. Sz vñ huic inq; talimer
ſunt pᷣncipia ſeruoꝝ
in mãdato mouẽtia eos ꝑ impiũ.⁊ reueremur viros virtuoſos. qꝛ ſunt pꝛinci pia gubernãtia vitã polliticã. Potẽtia aũt dicit rõemp̃ncipij. vñ illð ẽ ma ⸗ xime pᷣncipiũ qð ẽ potẽtiſſimũ.⁊ iõ tale reuerẽdiſſimũ. ¶ Quid ÿo inqͥt. Hic oñdit pᷣdictis eſſe annexã gloꝛiã ⁊ leticiã dicẽs Quid ero cẽſes · i.iudices. Illud qð eſt ſufficiẽtiſſimũ.potẽtiſſimũ·reuerediſimũẽ ne hoc obſcurũ ⁊ ignobile.vel ẽ clariſſimũ omni celebꝛitate.i.gloꝛia. Rñdit boetiꝰ. Ego ↄfiteor illud eẽ celeberrimũ.i.gloꝛioſiſſimũ ſicutẽ. Tunc phis cludit dicẽs. Cõſequẽs igit᷑ eſt vt fateamur claritudinẽ.i.gloꝛiã. nihil dif⸗ lerre trib ſuꝑioꝛibv.⁊ dicit boetiꝰ. Cõſequ᷑ inq; Tũc phia oñdit idẽ dele? ticia dicẽs. Illud qð nulliꝰ alieni P ⁊qð cůcta ſuis virib poſſit qͥð ſit re
uerendũ ⁊ cſaꝝ nõneh ẽ letiſimũ · Růdet boe nõ poſſũ cogitare vñ tãli vlk?

öpoſumin b⸗ wn nmðciof Rhl
ditntfüc bl Lo glmull Szm idi.vuh d jit Sri bu t
nit datr n
Mꝛoſa noua
neroꝛ obrepat.intret· Tũc ↄcudit phia vicẽs. Si ſugloꝛa manebũt va de
ceſieẽ illud plenñ eſſe leticie.⁊ ꝑ eadẽ ↄceſſa neceſſe eſt eſſe nomina diuerſa ſuf ſiciẽtie· potẽtie claritudims.reuerẽtie⁊ iocũditatis. ᷓſi ubſtantiã eoꝛuʒ nullo mõ diſcrepare. ꝙ ↄcedẽs boetiꝰ vicit neceſſe ehnqᷓ;. ¶ NHotandũ ꝙ oẽs creatu
„ comparantur ad deum ſicut effectus ad ſuamcãm.⁊ quid nolicia cuiuſſi
et cauſe reiucet in ſuo effectu · neceſſe eſt ipſius dei habere noticiam per effe⸗ ctum ⁊ noticiã cum
J2 laude.quia effectus vllus obrepat:nec cogitare quidẽ poſ/ veirepñtãtipᷣmſub rõe bonitatis ⁊ ꝑfe⸗
ſum. Quare plenũ eẽ leticie ſiquiòẽ ſu ctõs qin maiaiau 5 dis.cum autem glo perioꝛa manebũt neceſſe eſt ↄfiteri. D. raitciaracumfau de noticia neceſſe eſt
Atqͥ illud quoq; ꝑ eadẽ neceſſariuʒ eſt ðᷣnc piů oimrex. qð — eſt uffictẽtiſſimum ſufficiẽtie potẽtie:claritudis:reuerẽt ie poteriſimũ. ⁊ reue⸗ rẽdiſſimũ.etiam eſſe iocũditatis.noĩa quidẽ eẽ diuerſa. nul goꝛoſiſimũ. Notã qũ ꝙ ſufficiẽtiſſimo lo vero mõ diſcrepare ſubſtantiam. B nuliũ bonũ derſt·er 7— tale hʒ appetitũ de⸗ Receſe ẽ inq; I. Noc igit qð eſtvnuz impl tas pũ ſ bono adepto eſt leti . mp Fan pꝛauitas bůand dil P beeeeieſuen tit. ⁊ dů rei q̃ ptibus caret ꝑtẽ conat᷑ adi niimũ enãẽ leriſi⸗ mü. Notandum ꝙ
tatũ ĩ bono adepto qes aũt apetit? in
86 anß 6. fdmnia iſta ſufficien piſci.nec poꝛtionẽq̃ nullaẽ:nec ipfam—
auã minime afectat aſſcqui᷑. B. Quo ſnrdnſan nam modo inc;. d Qui diuitias in/ Innn laboꝛat: vilis obſcutuſcʒ eſſe mauult nngwnn
limo eo ꝙ ſimplicio
ra dignioꝛa ſunt ↄpolitis.ſʒ de ß poſtea meliꝰ patebit.— ¶ Poc igitur quod eſt vnum Pic philoſophia oſtendit qualiter homines illud quod eſt vnum re diuidũt. Secundo mouet dubitationem.ibi. Quid
igitur mqᷓ;. Pꝛimo oſtendit quomodo homines diuidunt illud qð eſt vnuʒ
⁊dicit. Illud quodeſt vnum ⁊ ſimplex natura illud diſpertit. id eſt diuidit pꝛauitas humana.id eſt pꝛauus erroꝛ hominum querendo vnum ſine alio ⁊ dum homines conantur id eſt laboꝛant adipiſci partem rei·q tch caret bo·

3 5
Liber tertius
n zuſequt vllã poꝛtionẽ. iptẽinec ipſaʒ integrã rẽ quã 2
rit Quo nã modo diuidũt hoiĩes iſta. dicit phia. qͥ petit nurie.i.cauſe ſufficientie nihil laboꝛat de potẽtia.ſed mauult.i.magis vult vilis.i.indignus.⁊ obſcurꝰ.i.ingloꝛiꝰ⁊ ita nihil curat de dignitate ⁊ glia ta
ctiã ſubtrahit ſibi multas voluptateſnaturalesne amittat pecuniã quã ꝑauit
i.lucratꝰ ẽ. Sʒ hoc modo ne ſufficiẽtia tingit ei quem va ẽtia.ideſt potentia deſerit · quem mole ſtia pũgit. quẽ vili tas.i.reuerẽtia abij tit. quẽ obſcuritas i.infamia recondit · q.d. nõ Tũc oñdit idẽ de potẽtia dicẽſ Quiÿo ſolũ deſide rat poſſe.i.potentiã ille ꝓfligat. i.diſper⸗ git opel · deſpicit vo luptates ⁊ honoꝛeʒ tarentem pote ntia · ⁊mnihilipendit glo⸗ riã.ſed vides hunc ſupꝰpotenteʒ qᷓ;mul ta deficiant fitenim aliquãdo vt tał ege at neceſſarijſ vt moꝛ deat᷑ anxietatibꝰ Et cũ neqᷓ̃at iſta depel⸗ lere etiã ilud quod maxie petebat. deſi ſtat eſſe potens · Si militer lʒ rõcinari ð alijs triby.ſ. ðᷣ hono ribꝰ de gloꝛia.ð vo luptatib.ſicut dep̃ dictis duobh.nã cũ
vnũqðᷣq; hoꝝ ꝑfe⸗
cte acceptũ ſit idem quod cetera vt de⸗
claratũ eſt. quiſqs
petit aliqͥd hoꝝ ſine
— nõ app̃hen ⸗ dit illud qð deſide⸗
at. ¶ Notanduz
Multas eti ſibi naturales quoq; ſub trahit voluptates ne pecuniam quam
parguit amittat Sed hoc modo nec ſuf ficientia quidem contingit ei auem v lentia deſerit. quem moleſtia ingr quem Nlitas abij cit. quem retodi ob ſcuritas Qu vero ſolum poſe deſide rat. pꝛofligat opes. deſpicit voluptateſ honoꝛemq; potentia carentem. gloꝛij
quoq; nihilipendit Sed hunc quoq;
q; multa deficiant vides Fit enimyt
e1
aliquando neceſſarijs egeat vt añtiela
tibus mnbꝛdeatur Cůq; hec depeller nequeat etiã id quod marime petebat potenſ eſſe deſ iſtat Similiter ratiꝰᷣcina ri dehono ibus gloꝛia voluptatibus licet Ham cum vnumquodqʒ hoꝛũ idẽ quod ceteraſit. quiſqʒ hoꝛum aliqͥd ſi
ne ceteris petit nec illud quideʒ auod deſ iderat appꝛehendit 6.
pü eiin ſe u d kſiom i 1075
P. Au inl a qbeu auneh
o 54
in
ſireced
ni nhi
niliſbils mnn ienide Miig iwöhl endo cj irtbeati ici nũq Wcd E 5 Boe. nißi. ilſletn eſn wnilo ſhente nu vuqu

luputes ne mituSed
Sun
udenci aq
ſen. quen
ns abijat tnit
Auvcroſ orpohn
ue
guoes d Snn
deicunn& fin
o necln ni dqe
7
edcilug
xum Eun rnm rn
tn g Ruh
m un
n qui n 1
quod pollicentur non poſſe conferre
Mꝛola nona
ʒrit ptẽ rei indiuiſibilis ptẽ nõ inueniet nec ipſam rẽ cuiꝰ ptẽ q̃rit. qin rerum natura iudiuiſibile ꝑtẽ nõ hʒ. cũ igit᷑pᷣdicta qͥnq;ſ·ſufficientia· reuerentia ⁊c̃. ex ꝑte rei ſint vnũ ⁊ indiuiſibilia.lʒ differãt nõib.qͥ q̃rit vnũ ſine alio nõ iuent et. ¶ Notandũ ꝙ iſta qnq; ꝓut iueniunt᷑in reb ſenſibilib in qͥbo hfit eẽmodo imꝑlecto ⁊ diminuto.ſic vnũ iueni ſine alio · Inquãtũ aũt accipiunt ßm eẽ ꝑ fectũ⁊ ᷣm eſſe ſum ⸗ mũꝓut inueniũtur in beatitudie ſic ſũt idem indiuiſibiliter 2 vnũ nõ inuenitur ſine alio. qꝛ ſumma ſufficientia eſt btitu do. ſũma reuerẽtia eſt btitudo· ſumma potentia eſt beatitu do. ⁊ ſic de a lijs. ¶ Notandũ ꝙ quia hõ naturalr deſide rat btitudinem tũc vnũqðq; pᷣdictoꝛũ qnq; deſiderat m
B. Quid igitur inquã Si quis cuncta ſimul cupiat adipiſci: ſummam qui/ deʒ beatitudinis velit Sednum in his eam reperiet que demonſtrauimus id
B Minime inquam Mis igiturqᷓ
ſingula quedam expetendoꝛum pꝛe/ ſtare creduntur beatitudo nullo modo
0—
— tudinem ·; auteʒ eſt inueſtiganda eſt B Fateoꝛ inquam ⁊ ẽm eſe pfectũ n tů eadem ſunt bea⸗
hoc nih il diciverius poteſt titudini.⁊ qꝛ beati tudo cũ ſit deus eſt indiuiſibilis. oĩa qͥnq; pdicta ſunt vnſi indiuiſibilr. Exquo pʒ ꝙꝙqꝛ hoies ñ̃ runt iſta m ꝙ umpfecta inquantũ ſũt in ſenſibilib.⁊ tñ deſiderãt ea ᷣm perfe ctionem.ideo homines nõ aſſequũtur ꝑ ea qð deſiderant.. Quid igitur inquam. Hic phia mouet dubitationem. qꝛ dictũ eſt iam ꝙ hõ q̃rendo ſingulũ hoꝝ diuiſim ipſe fruſtrat beatitudine.põt ꝗᷓ dubitari vtꝝ q̃rendo oia ſiłq̃rat beatitudo. Dicit ꝗᷓ boe.in la. Quid igitinq;. q.d. ʒ non qrat᷑ beatitudo q̃rendo vnũqðq; diuiſim.qͥd igit᷑erit ſi qͥs cũcta ſil cupiat adi piſci·nũqͥd ille ſic velit ſummã beatirudinis.nunqͥd beatitudinẽ reꝑlet in hil bonis qᷓ demõſtrauimꝰ nõ poſſe ↄferre qð pollicen᷑i.ꝓmittunt. Et rñdit bo etius. M nime inquã. Concludit&ᷓ phia dicens. In his ꝗᷓ nullo modo eſt ĩ ueſtiganda beatitudo q̃ eredunt᷑pᷣſtare ſingula expetendoꝝ.i.deſiderandoꝛũ. að Boe. cedit dicẽs. Qð fateoꝛ.iaffimo inquã ita eſſe. ⁊ hoc nihil veris dici põt. ¶ Notandũ aliqͥs querit oĩa qͥnq; ille querit beatitudinem in vniuer ſali· ſed errat in ꝑticulari querendo eã in iſtis tꝑalib bonis in qͥb nõ inuenit᷑. non em̃ ſumma lufficientia nec potentia inuenitur in eis. Et ſic pʒ ꝙ querens vnum illoꝛum vel omnia ſimul fᷣm ꝙ inueniuntur in rebus ſenſibilibus cuʒ habeant eſſe in eis m odo imperfecto non conſequitur beatitudinem. querens autem vnum iſtoꝛum hm eſſe perfectum cum omnia ſint vnum idiuilibiliter omnia querit ·? querit beatitudinem

3 3 3 6 1 3 11 1 13 1 1i 8 1 3 3 ut ½ 1* 3 3 1¹ i 1 3G 5 6 3
Pabes igitur inqͥt. Poſtqᷓ; phia aſſignauit cauſam kalſe felicitatis · hic
oñdit qᷓ ſit vᷣa felic
tas · ſch o oñdit in qᷓ ſit ↄſtituta.ibi.qm̃ tagnouiſti Pio ia ðt. Habes igi turiã cãs ⁊ foꝛmaʒ falſe felicitatis. nũc deflecte intuitũ mẽ tis tuein aduerſum i.in ʒʒiũ falſe felici⸗ tatis B ẽ ad veram felicitatẽ.ibi ſtatim videbis verã felici⸗
tatẽ quã ꝓmiſimus
Et dicit boe. Atqj ꝓ certe. Va btitudo ꝑſpicua ẽ.i· manife ſta ex dictiſ etiã hõi ceco.q.d · tãmanife ſta ẽ ʒÿa btitudo ex dictis etiam ceco ſi aliqd poſſet videre pateret. ⁊ tu paulo⸗ añ mõſtraſti eã ſup ple verã felicitateʒ.
tẽ.dũ conabarꝭ aꝑi re. i. declarare · cãs falſe felicitatiſ ⁊ diẽ
boe. Niſi ego falloꝛ eaẽ ÿaꝛ ꝑfecta feli⸗ citas q̃ ꝑficiat ſuꝑfi
cientẽ potentẽ ⁊ re⸗
ueren ũ.celebꝛ⸗ et letũ.vt etiã tu phia
cognoſcas me boe⸗
tiũ iteriꝰ.i.ꝓlenius aiaduertiſſe qͥ ſitʒa felicitas.ego ſineã⸗
biguitate cognoſco hãc eẽ plenã btitu⸗ dinẽq̃ vnũ hoꝛũ.ſ. Ser Facit põt
Liber tertius
. abes igitur nauttſonnt fat
ſe efelicitatis 2 cauſ 38 Beiecren nunci in
aduerſi um mentis intuitum Ibi enim veram quamꝓmiſi imus ſ tatiz videbis B Atqui hec inquã vkceco perj bicua ẽ eamq; tu pauloãte monſt traſti dů fal/ ſe cauſas apire conabariſ. Nam niſ tfal
loꝛ ea veraẽ⁊ perfecta felicitas que ſuf
ficientem. potentem. reuerendum.cele
bꝛem. letumq; perficiat Atq; vtme in terius animaduertiſſe cognoſcas que vnum hoꝛum, quoniam idem cuncta ſunt veraciter pꝛeſtare poteſt hanc eſſe plenam beatitudinem ſi ine ambiguita/ te cognoſco. M. Ote allmne hac opi/ nione felicem cenſeo ſiquideʒ hoc inqt adieceris. B Quidnã inquã. Eſe ne aliquid in his moꝛtalibuſ caduciſq; rebus putas qð hmõi ſtatũ poſſit affer re B Ahime inqᷓ; puto At;a te nihil vt ãplius deſideref oñſũẽ. ec igi vel unagies veri bõivel ipfecta qͥdã da
re bõa moꝛtalibus vident Veꝝ ꝗt atc ꝑfctm̃ bonũ ↄfer ñ pÿt BAiẽtioꝛi inq;
ſihm ſene

um. qon riint duc pꝛcſtu ct encenſ Pie BQud nil n bsn Elu niip
aũt btitudinẽ mẽtiant nůc ſuꝑeſt vt vñ
ola nona
gare·qñ idẽ cũcta fũt. ⁊ ðt pkiaqᷓſi ↄgratulãdo boc. Q alũne pac opĩoete elicẽ fpedico·ſiqͥdẽß adiecer; qð mõ dic.⁊ ðr boe. Quidnã iquã.i.dicã · t phia. Putas ne aliqd eẽ ĩ his rebꝰ moꝛtalib? caducis.i·trãſitoꝛijs · qð poſſit afferreiꝭ. dare hmõi ſtatũ. rñdet boe. Wime puto? ill oñſũ ẽa te vt nihil ã⸗ pliꝰdeſideret a btitudie. Cõcludit d phia di. hec igi᷑.ſ.ſufficiẽtia. reuerẽtia? q̃ in reb caducis in
ueniunt vt ſũt ima⸗ gines.i.ſilitudines veri boni ⁊ vidẽtur dare moꝛtalibꝰ iꝑfe cta bona · veꝝ aũt⁊ ꝑfectũ bonũ ↄferre nõ pñt.⁊ ðᷣt boetiꝰ
pca 40
P. Qm̃ igit agnouiſtiq̃ vera illa ſit. ã
veram hãc petere poſcio agnoſcas B
Id qͥdẽ inq; idudũyehemẽter expecto aſentioꝛ inquam. ½ ¶ Nota ſufficientia Sed cũ vti in thimeo platoni iquit vnpfectaã ↄſiderat in reb tpalib nẽ nr̃o placet: In mimis quoq; rebus di/ a ſufficientia.ſʒtã cũ ſimilitudinaria uinũ pᷣſidium debeat imploꝛari Quid Sufentuang fœã icludit oĩa alia nunc faciendum cenſes vt illius ſum/ ã̃ttuoꝛ⁊ ſingulũ ali oꝛũ q̃ttuoꝛ ꝑfcẽ alia mi boni ſedẽ reperire mereamur B In includit. ⁊ i illud uocand 3 2 að dat S
U 6 dat omnia ſed illu t ſ— batrẽ. quo P qð—„ Erini re ꝑfectũ. ꝗᷓ ðᷣt boe onullum rite fundatur exoꝛdiũ iappbrpactter
vnũ ↄferre illud co goſ co 6 e * inẽ. ¶ Itẽ aſſetioz eſtbũ deponentale.⁊ idem ſignificat cñ vᷣbo neutrali qů eſt Wñ igit agnouiſti q̃ vera · Hic oñdit phia in quo Fa felicitas ſit ↄſtituta pmo tangit oꝛdinẽ huius ꝑtis ad pᷣcedẽtia.⁊ docet diuinũ auxiliũ eẽ ĩploꝛã dũ yt cognoſcat᷑in qͥ ſit ÿa beatitudo.ſcðo inuocat diuũ auxiiũ.tertio oſtẽ dit intentũ in qᷓ ſit va btitudo.ſcða ibi O qͥ ꝑpetua.tertia ihi Qm̃ igi. Pꝛi⸗
. Recte inqt ac ſimul ita modulata ẽ
mo ðt phia. O Boeti quoniã agnouiſti que jit ver ſt phia· Boeti quoniã agne a beatitudo · ⁊ agnouiſti Aue mentiantur beatitudinem. Nůc ſupereſt vt agnoſcas—
beatitudinem petere poſſis. Et dicit Bo etius. Illud iãdudum a tevehemẽ ter erpecto.⁊ t phia. Cum diuinũ pᷣſidium.i.auxiliũ in minimis reb debe ie placet platoni noſtro in thimeo)quid nũc cenſes faciendũ up in rã arduo negocio. Rñdet boe. Innocandum ſupe cenſeo patrem om nium rerum ſ.deum ſine quo nullum eroꝛdium nite ſundat. qʒ appꝛobat phia
ota ꝙ in omnſbus diuinũ pö
dicens, recte tu inqͥt cenſes.⁊ ſimul ſine ita modulata eſt.iꝓ·
poſuir inuocationem dei metrica modulatiõe. ¶

hi
reli.qͥ iubes tp̃s ire.i.ꝓceder
Per
auxiliũ eſt imploꝛãdũ.q deus ẽ qͥ diuitias ſue ſapiẽtie influit in aĩas ſapien ⸗ tũ ⁊tribuit ſtudẽtib gram cogn oſcedi.cuinibil eſt difficile. ⁊ ſinequo nihit poſſibileẽ poſſideri.ita ſcribi inꝓlogo de regimine pᷣncipũ·⁊ omnẽ datũ op
—
timũ ⁊ omne donũ pfectũ deſurſumẽ deſcendès a pre luminũ vt dicit alia
ndat᷑ exoꝛdiũ.
ſcriptura. Et dicit btũs aug. Nẽo tãeruditus.nemo tamdoctꝰ qͥ ſuꝑna ilu⸗ ſtratione nõ indige t. Et beatus gre⸗ go · Niſi intꝰſit qͥ do teat.inuanũ lingua Doctoꝛis laboꝛat. Icdeo phia volens oſtendere in quo ſit vera btitudo inuo⸗ rat diuinũ auxiliuʒ quo le nullũ rite fu Wetx ix. tcij libꝛi
Metrum nonum libꝛi terti Ui ꝑpetua můdũ rõe gubers Terfan celic; ſatoꝛ: qui tpᷣs ab
Ire iubes:ſtabiliſq; manens das cun⸗ cta moueri.
Viꝑpetua mundũ rõne gubernas. Illudẽ metꝝ nonũ huius tercij
qð dic᷑ omericũ.ab inuẽtoꝛe. qꝛ omerus ip̃m adinuenit? dicit᷑ eroi
cũ a materia. ꝗ geſta heroũ ·i.viroꝝ illuſtriũ hoc metro deſcribebani e
⁊ dicit᷑ dactilicũ a pe pedi. In quo metro pia iuocat diuinũ auriliũ ad oñdendũ in qnoſit ve⸗ ra btitudo.⁊ qũo adip am ꝑueniat᷑. Pꝛimo ðᷓ phia captãdo heniuolentiam deiipᷣm multipliciter
ca pᷣmũ ſciendũ ꝙ tria requirunt᷑ ad petitionẽ eraudiendã. Pꝛimo requiriu potẽtia exaudiẽci.ſcðo volũtas.tertio ſcia · De pᷣmis duob dicit᷑ in q̃rro bu
dominãte. Exametꝝ a numero pedũ.qꝛ ↄſtat er ſa
at. ſcðᷣo petitionẽ ſuã expᷣmit.ibi. Da pater. Cir
ius ꝓſa.ij. duo ſunt in qͥby oĩs humanoꝝ actuũ effectꝰ Mtat volũtas ⁊ ptãs. quoꝝ ſi alteꝝ deſit nihil ẽ qð explicari queat. De ſcia patet.qꝛ ſine ea mhilrõ⸗ nabiliter gerit Volẽs 3ᷓ phia oñdere qð deh poſſit. velit. ſciat · exaudire ſuam
petitionẽ.oñdit ipᷣm eẽ potenrẽ ex mũdigubernatõe.ex ceii ⁊ rerre creatiõe
tꝑis ꝓductõe. Scðo oñdit ip̃m volentẽ ſiue beniuolũ ex ſui bonitate ⁊ clem
tiaqua ꝓduxit cũcta· tertio oñdit ip̃m eẽ ſapientẽ ex qu oꝛũdã affectuũ ſpeciz
— cða ibi. Quẽ nõ externe · ic ia ibi. Tu numert · Pꝛio ditOpi qͥ nas mũdũ ꝑpetua rõe· i Lpe uidẽtia tua· qͥ es ſatoꝛ.i.creatoꝛ fraꝝ?
euo.i.a ꝑpetua tua duratiõe tu manẽs ſtabi
iimutabil das.i.facls cũct a moueriſſ Notãdũ ꝙ tota iſta l̃a. Quippetua
vſq; ad illã ꝑtẽ. da pater dʒ legi[uſpẽſiue⁊ põt a hreneri vocatiue. admirs tiuepł dep̃catiueſ¶ Notandũ ꝙ guhnareẽres i debitũ ſui finẽ oꝛdinare ꝙ ſpe
—
rtatad diuinã bonitatẽ.regit aũt pᷣma cã oẽs res pᷣrer 6 qð cõmiſceat᷑ ců eis infiuẽdo ſuꝑ eas virtutẽ vite⁊ bonitatis fm autoꝛẽ li· de cãis. ¶ Notanduʒ g mũdus ſcðᷣm Areſto.in li. de můdo ẽ ↄſtitutio ex celo ⁊ terra? naturis qꝛ eis ſuntquẽ mũdũ deꝰ gubernat ppetua rõe·i ſua p uidẽtia ppetua q̃ non eſt trãſitoꝛia ſicut ꝓuidẽtia hũana·ſʒ pmanet duratõẽ infinitã. Hotanduʒ ſi aliq;s dicitfatoꝛqͥ ſemina plãtaꝝ⁊ arboꝝꝓijcit, ſic ve⸗ dici fatoꝛ inq;tů ce⸗ lũ ⁊ terrã creauit ⁊ ꝓduxit· ꝝ celñ aũt ⁊ terrãetiã inielligunt᷑elemẽta que ſunt umeqio. dicit aũt terraꝝ ponẽo numeꝝ pluralemʒ dngulari perantiteim
3*
eg
bu 1
pe
onni vſn vſ uii mn ſn chno hüt voher vige
rat rohe
ul sm
bet
ſe nis M“ ſne ig i

u duni urliꝝ iiinn nut Prnoyhi Rihu
copenn i Nidn dennctu ſn
ummnez mic; win dorch de voſ
e nu
„1
¶otandů ꝙ tpᷣs duratio eſt ſucceſſiua cũ ſit numerus motus ᷣm pꝛiꝰ⁊po⸗ ſterius ex quarto phiſicoꝛum. que duratio pꝛocedit ab euo. otand ꝙ euum eſt durario permanens tota ſimul nullam habens ſucceſſionem vel
Vbi notandum
mutabilitatẽ annerã.⁊ eſt icẽ ꝙ eternitas · queeſt pꝛia duratio dei ßmquam deꝰ eſt cã tpis.ſicut em̃ deꝰ ꝑ ſuũ eſſeẽ cã cuiuſlibet eſſe 7p ſuã bonitatẽ ẽ cã duiuſiibet boni.ita ꝑ ſuã durationẽẽ cñ cuiuſlibet duratõis. ¶ Horanduʒ ꝙ deꝰe ſtabiłi.ĩmuta
Fu 575 onnlort finc tꝰ moueł· ñ gñatiõe Quẽ nõ erterne vepuleft f cauſe 7 cũ ſit ĩ ₰ tri nſira ſmi gñabil incoꝛrupti⸗ Materiefluitãtis opuſveꝝ inſita ſůmi ſlnerangmẽra⸗
Foꝛma bõi liuoꝛe carẽs? tu cũcta ſino tione diminutõne
cũ nõ ſit quãt? non
Bucis ab exẽplo pulcꝝ pulcerrimaip̃e Autiõenec locimu
tatõe cñ ſit imptibi
ůñdũ mẽte gerẽſ:ſiliq; imagie foꝛmãſ lis. Etꝓbat Areſt-
vij. phiſi. ex oꝛdine
Perfectaſq; iubes pfectũ abſolue ꝑteſ monenti ⁊ wolut
um neceſſe ẽ deuent
5— re ad aliqð pꝛimum omnino imobjle ⁊ ꝑ ſe ⁊ ꝑaccidẽs. ¶ Notandũ ꝙoĩa a pᷣmo ſunt n utabilia vel fecundum eſſe. vel ſecundum operationem. Si m eſſe hoc eſt duplicier
vel ſcᷣm eſſe ſubſtãciale ſicut entia generabilia ⁊ coꝛruptibilia. vel ſcðᷣm elſe
accidẽtale. ſicut coꝛpoꝛa celeſtia q̃ lʒ nõ mutẽtur generatõe ⁊ coꝛruptõe · ram
mutant᷑ m eſſe locale. Si autẽeſt mutatio ſcõᷣm opcrationẽ. fic intelligentie ſuntmutabiles.qꝛ in ipſis eſt ſucceſſio intellectionũ ·licet ergo nõ mutent᷑ quo ad eiſe.tñ quo ad operationẽ. Aliter exponit᷑. Stabiliſq; manens das cun⸗ cta moueri.vel omniby ſpeciebus motuũ. vel aliquibus ſpeciebus motus ac cipiẽdo motũ ſtricte vel large. Aliter exponit᷑. Sabiliſq; manẽs das cunctg moueri.nõ ꝙ oĩa moueant᷑. ſed quicquid mouet᷑ te dãte mouet᷑ ·⁊ ſimile genꝰ? locutionis. habetur Johã.i. Iliuminat omnẽ hoĩem venientẽ in hũc můdũ
nõ ꝙ oẽs ſimul illuminẽtur.ſed oẽs qͥ illuminant᷑a deo illuminãtur
¶ Quẽ nðõ externe · Hic phia oñdit deñũ eẽ beniuolũ ex bonitate clem̃tieqᷓ̃ om nia pꝛoduxit⁊ diẽ. quẽ.ſ.deñũ externe.i.extrinſece cauſe nõ pepulerũt.id ẽ nõ coegerũt. fingere.i. ↄponere · opus.i.creaturã fiuitãtꝭ. materie q̃ fiuit ð eſſead non eſſe.⁊ econuerſo de non eſſe ad eſſe foꝛme Veꝝ ſed inſita· i.intriſeca foꝛ ma ſummi boni.i.ſumme tue bonitaris·ſ.ſup.pepulitte fingere opus fluitan tis materie. O pater tu ducis.i.pꝛoducis cuncta ab exemplo ſuperno.id eſt ab exemplari ꝑpetuo.tuipſe pulcerrmus ab omni defoꝛmitate elongatus ge rens mente.i.memoꝛia. plenũ mundũ ſeu pulchꝛũ mundũ.ſ.architicum. foꝛ mãs.. pꝛoducens ipᷣm mundũ ſenſibilẽ · ſimili imagine ſicut pꝛefuit in mente tua ·⁊ tu iubes mundũ ꝑfectũ.i.ꝑfecte ꝓductũ.abſoluere.i abſolutum tenere
ine deiectu alituius ꝑfectas partes.i.elemẽta ⁊ elemẽtata que ſpectãt adin⸗
tegritatẽ mundi. ¶ Hotandũ ꝙ omneqð neceſſitatur a cã extrinſeca neceſſita tur abefficiente vei a fine. quia non ſunt plures cauſe extrinlece.efficiens autẽ

Vber tertius
neceſſitat dupliciter. Vel violentiã inferendo.vt pꝛeijciẽs lapidem ſurſum vel aliquid conferendo quo naturaliter moueatur. ſicut generans foꝛmam dans leuitatis mouet ignem ſurſum de neceſſitate nature.deus autem nõ ne⸗ ceſſitatur ab efficiente ꝑꝛimo modo ſcilicet neceſſitate violentie cum nihil ſit potentius eo.nec neceſſitate ſecundo modo.cum nihil ab alio recipiatneceti
net tate finis.qꝛ 8 5 Tu nůer⸗ elem̃ta ligaſ vt frigoꝛa flãmiſ
tanqᷓ; a fine compa L n1 ipſum jſicutĩ Br ida ↄueniat liqdis. ne purioꝛ ignis ꝑfectũ ad
eo ꝙ finis eſt bonuʒ ⁊ ꝑfectio illiꝰ quod
eſt ad finem. deus autem a nullo extrinſeco perficitur. ¶ Notandum ꝙ ſola
ponitas diuina coegit ip̃m ad pꝛoducendum opus fluitantis materie nõ qu
tem coegit ipſum neceſſitando ſed libere mouendo: ¶ Notandum ꝙ iuidi
facit ꝙ aliquis bonum alteri non cõmunicat · quia inuidia eſt triſticia de bo
no alterius.⁊ quia talis inuiia in deo nõ eſt.ideo ſummã bonitatẽ per crea tionem alijs cõmunicauit. Vnde dicit plato in thimeo. Zib optimo iuidia
ionge relegata eſt. ⁊ per conſequens ſibi diſſimilis pꝛout naturaliter cuiuſq;
capax beatitudinis eſſe poterat.efficiq; voluerit. ¶ Notandum ſicut in agen tibus per naturam foꝛgia rei fiende pꝛeexiſtit ſecundum eſſe reale · ſic in agen tibus ſecundum intellẽctum foꝛma rei pꝛoducende pꝛeexiſtit ſecundũ eẽ intel lectuale · ſicut artifex volens pꝛoducere domũ.opoꝛtet foꝛmã domus pꝛimo in mẽte pꝛeeriſtere tanqᷓ; exemplar ad cuius imitationẽ faciat domũ in mate ria.cum igitur deus ſit agens per intellectum pꝛoducens mundũ.ipſe pꝛehas buit in mente ſua exemplar mundi ⁊ omniũ partiũ eius.ad cuius imitatõeʒ pꝛoduxit mundũ. extra ſup.qui mundus in mente diuina pꝛeexiſtens dicitur architypus ab archos quod eſt pꝛinceps ⁊ typos ſimilitudo quaſi pꝛincipa lis ſimilitudo.cuiꝰ imago dicit᷑ iſte mũdus ſenſibilis
¶ Tu numeris elementa ligas. Hic phia ↄmẽdat deñ ex ꝑte ſapientie quo ad ſpecialem effectuum pꝛoductionem.Et pꝛimo ex pꝛoductione elemento⸗
rum. Secundo ex pꝛoductioneanime mundi. Tertio ex pꝛoductione nolirs
rum animarum Secunda ibi. Tu triplicis. Tertia ibi. Tu cauſis. ¶ Pꝛio
dicit O pater tu ligas elementa numeris.i.pꝛopoꝛtionib numerabilibus vt elementa frigida conueniant.i.concoꝛdant.flamis.i.calidis elementis.⁊ vt grida.i.ſicca elemẽta ↄueniãt liquidis.i.humidis elemẽtis.nec ignis puriot inter elementa.euolet.i.exeat ſperã ſuã magis aſcẽdendo.⁊ ne põ dera.i. gra uitates. deducãt.i.magis deoꝛſum ducãt.terras merſas ·i.depꝛeſſas. ¶ No⸗ tandũ ꝙ elemẽta hñt ꝓpoꝛtionẽ numeralẽ inter ſe.ſicut em̃ duo numeri qua drati ↄueniũt in vuo numero medio ꝓpoꝛcionali. Sic duo elemẽta ↄtraria in duab qualitatib ↄuenũt i vno elemẽto medio ꝓpoꝛcionalivtriq; Verbi gratia. Numerus quadratus eſt qui conſtat ex ductu ſuijpſius in ſ eipſum. di cendo.bis duo.ter tria.bis duo in quaternarium.⁊ ter tria in nouenarium.⁊ accipere vnum numerum medium pꝛopoꝛtionahilem.ſ.ſenarium. qui ſcõm
Euolet aut merſaſ ðᷣducãt põdera traſ
eandem pꝛopoꝛtionem eycedit quatuoꝛ in qua exceditur a nouẽſicut ein no
liat tite.y hyneo ahon ſnoan noti dütai
itum
nnte inl onht iit Tun imh kinfe mib ſenie ſnch itnſe mnp wuch (1 ſun nt ih

arpetan nin dum opus tsmut et mouendo.+ tndnqj
uncu xui k dniut
nöct.ideſi rn bonnin
nthn eibemi diimilis 3—. uen dimſun poduccnde j Mtſcnii domi opoj nĩdunn auus mitn ꝛt donin ectunpꝛoduj mnii in
mn pamũt aium
v n menr di reitor ypos ſn quuiſ us Knlbils 3 ymnddat de xxſapinn Etprmocp honein undi. Lerto 2 uctio⸗ s.Tatat K.cuſsſ
nt fums. As dm⸗ bunds d Ing us aiiq—xin
Wei nön
ↄtinent fer ita ſex ↄtinẽt quatuoꝛ ⁊ mediã ꝑrem quatuoꝛ. Sic ſimilitereſt heenene ſignc aguindpahaunlttt 2rariank icnis eĩ etcalt dus ⁊ ſiccus a qua frigida.⁊ que colligant᷑ vno medio ſup. aere qͥ ↄuenit cũ igne in caliditate. ⁊ cũ aqua in humiditate· ſimiliter eſt de aere ⁊ terra reſpe⸗ ctu aque. Scðm hãc ſententiã littera ſic exponitur. Tu ligas elemẽta nume rs.i merabilibv yr frigo
Tu triplicis mediã nale cũcta mouẽtẽ ya. aaue qᷓ frige
ele ſ 3 Lõ nectẽs aiqʒ ꝑoſona mi bꝛa reſ vluls i Que cum ecta dios motum glomera Ahg. dis.i. partibꝰ aeris
di ſunt ꝑ vnũ elemẽ 6 tũ mediũ qð eſt aer
uit in abes;
— 5— ₰% 3 ℳ
In ſemet reditüra meat mẽtẽq;ꝓfũdã que humide ſunt ꝑ
2
⁊arida.i.terre.q̃ ari de ſunt ↄueniãt liq
F ümediũ Cirẽuit.⁊ ſimili ↄuertit imagine celuʒ ¶ Tu triplicis me⸗
diã na ture cuncta mouentẽ. Hic phia oñdit ſapientiã ex anime mũdiꝓdu⸗ ctione. vbi ſciendũ ꝙ iſta littera cõiter exponitur ad intentionẽ platonis in thymeo.ſed qʒ iſta expoſitio eſt difficiluma ex modice vtijtatis ego eõ ꝑtran ſeo.⁊ ponã facilẽ diſpoſitionẽ que ẽ de mẽte areſtotelis. Ad cuius euidentiã eſt notandũ ꝙ ꝑ aiam mũdi hit intelligitur intelligentia mouẽs oꝛbem. que per motũ virtutẽ ſuã in fluit inferioꝛib.⁊ hec intelligẽtia dicitur media inter deñ ⁊ aiam humanã. Sicut em̃ ĩi dignitate⁊ ꝑfectõe excedit᷑a deo ſic ip̃a exce dit aĩam noſtram.¶ Notandum ꝙ intelligentia huiuſmodi dicitur eẽ tripli⸗ tis nature pꝛopter tres operationes quas habet.ſ.mouere oꝛbẽ intelligere de um ⁊ inteiligere ſeipſam ¶ Notandum ꝙ oꝛbes celeſtes dicũtur ↄſona mem ⸗ bꝛa intelligẽrie.qꝛ ꝑ ipſos tanqᷓ; per oꝛgana ⁊ inſtrumẽta intelligetia influitĩ ferioꝛibus. Licet enim intelligentia pꝛima intentione moueat pꝛopter ſe taĩ ſcða intẽtõe mouet ꝓpter inferioꝛa. His pᷣmiſſis littera plana erit. vnde dicit ſic. Tu deus aiam fup · mundi que eſt intelligentia.mediã ſup.inter deum ⁊ aiam humanã triplicis nature.i.trip licis operationis · mouentẽ cuncta ſup ple inferioꝛa ꝑ infiurum illum.tu connectens · reſoluis.i.diſtinguis. eã ꝑ ↄſo na mẽbꝛn.i per conuenientes oꝛbes que anima conſecta.i.diuiſa quantũ ad operationes glomerauit.i.impꝛeſſit. motum in duos oꝛbes ſup.in oꝛbeʒ pꝛi⸗ mi mobilis ⁊ in oꝛbem planetarum.ipſa reditura.ireflera. meat id eſt pꝛoce dit in ſemetipſam ſupple intelligendo quod eſt vna operatio. ⁊ ipſa circuit mentẽꝓfundã.i.mentẽ diuinã deum intelligẽdo.que eſt alia operatio.⁊ pa conuertit.i.mouet celũ ſimili imagine.i.intellectõeqð ẽ tertia opatio eiꝰ. ¶¶ Nota licet coꝛpoꝛa celeſtia ſint diuerſa tamen ratione vnitatis oꝛdinis polſunt dici vnum coꝛpus.¶ Similiter intelligentie licet ſint diuerſe tamen poſſunt dici vna intelligentia pꝛopter vnitatem oꝛdinis in oꝑatione mouen di ergo dicit in ſingulari aiam ⁊ nõ aias. 6
*—

Liber tertius
¶ Tu cauſis aĩas · Hic phia ↄmẽdat ſapiam dei ex aĩaꝝ narũ crezione di cẽs. O p̃ tupuehis.i ꝓducis aĩas hoim ⁊minoꝛes vitas.i· aias bꝛutoꝝer plãtaꝝ parib cauſis qͥby aiam mũdi ꝓduxiſti.ſ.tu aptãs ſublimes i.aias rõ nales hoim.leuibo currib id ẽ celeſtib ſtellis. tu ſeris eas in celũ ⁊terãidẽ ĩ coꝛpoꝛa terrena · q̃s aĩas ↄuerſas reduciigne· i.caritate reducẽte.facis reuerti ad te benigna lege.i oꝛdintöeraſhi Tu cauſis aias paribus vitaſq; mioꝛeſ piantaꝝ dicunt᷑mi⸗ pꝛbüehis. s ſublimes curri/ Vite Pꝛbüchis. leubus ſu. aĩe hoĩs.eo ꝙ ñ hñt tot nec ita perfectaſ bus aptans · b Srl ae In celũ terrãq;ſeris quaſ lege benigna hoim ¶ Nota œꝑle—— ues currimintẽtio Ad te ↄuerſaſ reduci.faciſ igne reueri nẽ platonicoꝝ itelli 6 git ſteilas ↄpes cur g p anguſtã mẽti ↄſcẽdere ſedẽ — pla da luce repta tonici ꝙ ðs oẽs ani 6 rare bonl. d i — ſil creauerit et Ba fontẽ luſtrare 4 deſ e emiauerit eas in ce iimni defigere vMU lo delegẽdo eas ſtel Ineol pIs 8, lie ↄpibadbopoea iſicẽ terrene nebulas ⁊ põdera m̃l⸗ — ſ ſet bec opinio nõ valet 5 1 naq ieren ſcʒ ꝙ om̃s aie ſiłſint Btz tuo plẽdoꝛe icg.tu
. b create oĩ die ð nouo 4 pp creant ⁊ create coꝛ⸗ Tu⸗ eqes trãqͥlla pij s te cernert fints.
02 nfi 8 2 2„0 3 Prninndunu ꝛicipiũ vectoꝛ. dux ſemita imin id celũꝓpter ÿᷣtutẽ ce enee qᷓ vnio aie ad coꝛpꝰ ↄtrahit ſuã ꝑyodũ.licetuĩa a veo ꝓccalinco⸗ poꝛe tñ vnio ex ꝑte diſpoſitionũ coꝛpoꝛaliũ depẽdera virtute celeſt ideo di it eas ſeri in celũ ⁊ terrã.qꝛ aĩe nõ coaptantur coꝛꝑibniſ imediãtevirtule ce leſti. jñij. ꝓhiſi. Homo em̃ hoiem generat ⁊ ſol. WRota ꝙ de⸗ aninss creatas aptat jeuib curribꝰ id ẽ ſtellis ↄparib qð ſic pot intelligi. qꝛdia ta ↄparitatẽ ⁊ ſimilitudinẽ hʒ cũ ſtella. Sicut eĩ ſtella eſt no oꝛbis ⁊ẽ perpetua.ſic aĩa rõnalis ꝑpetua exñs ẽ nohilioꝛ ps— e † intelligi. ꝙ deꝰ animas creatas aptãt leuib currch.i.rõnt ⁊ inteer 3 cuntur currꝰ anime q̃ ducũt hominẽ in cognitionẽ— erit lũ ⁊terrã. qꝛ anma rõne ⁊ intellectu hʒ cognitionẽ celelliũ ⁊ terrettriu h
ta ꝙ ꝑignẽ reducereitelligit ardoꝛẽ caritatꝭ. q̃ hoieʒ auerſuʒ a ðo vic ip̃ʒ recireʒtutib? niſi em̃ hõ veũ amet ip̃ʒ ñ q̃rit niſi qtt Ficeue ad ip̃ʒ ñ reurtet ſap̃· Poſtqᷓ; phia captauit beniuolẽtiã deit* 4 ↄmẽdãdo.h expmit ſuã petitionẽ dicẽs. O pñ qͥ fuc oia 5 3 mẽti ſup. hũane ↄſcẽdere ãguſtã ſedẽ.i.nobilẽ ſedẽ ſimi bõi da lultrareuun
*
uiefb wi hll
hu
ush bon
nvtpiec itnag Mipõ ſeu onte ahcſe rel vlumat mnyelin pfeggra nols und Koadi
pe itſo⸗ nnſtr nnq hrötbe ſitnn lhiect ifect . Per
——

itinn unitign ſinit Miui tneuch Etpit
5
cdoe&uriß
il Sen avr d Aunt
vilu Mp depet xrnecit dantu cœ limeii
n naistt ntste⸗ ban apnotn
iã diß
14 d
Mõlã ðeei⸗
neſtigãdo inuenire. fontẽ bont. i.deñ q eſt fons ois boni.da lueerepta · id ẽ co gnitõep̃habita in te defigere.ſ.ꝑ amoꝛẽ ↄſpicuos viſus. i.claros intuitꝰ ani⸗ nni irõis ⁊ intellectꝰ. Opr̃ tu diſſice.i.diſꝑge nebulas. i obſcuritates.⁊ põde ra.i.ᷓuitates terrene molis.i.dilectõis terrenę. atq; mica.i.reſplẽde tuo ſplẽ
doꝛe. tu nãq; es ſerenũ qᷓ ſup. oĩa illuſtrant᷑ · Tu es trãquilla redes. pijs ſup. mentib te cernerc· i.
videre.ẽ finis ſupple ꝛoſa decima libꝛi tertij. nbe „— ⸗ inci. Vonũ igit que ſit inpfecti eti Senee aʒ pfecti honi foꝛmavidiſti Nůc gꝛngo duennte poſſumꝰ ꝑ naturaʒ⸗
demõſtrandũ feoꝛ quònam hecfelicita nucvur ducesah⸗
n erroꝛe ignoꝛãtie. ad tis ꝑfectio ↄſtitůta ſit. In qͥuõillud pꝛi ie
ſ arbitro insrendñ Q 5ſemita cum ſis via mů arbitroꝛ inq̃rendũ. an aliqð hmõðl ertas ⁊ ꝑre ad
e r teipm ꝑueni tu es bonũ quãlè pauloante diffiniſti in rerõ ahnhrlnaquen
48 mhil querit᷑ cũ ſis ſũ mñ⁊ ꝑfectũ bonũ. ¶ Nota ꝙ ſedes ſummi boni dicit᷑anguſta · i.ſubtilis qꝛ
it mãgno laboꝛe ad ip̃am ꝑuenit᷑· vel dicit᷑anguſta · i.nobilis. qʒ nihil ſibi
ↄpari põt. ¶ Itẽ de ñ vocat fontẽ ſũmi boni.ſicut em̃ riuuli hñt exiſtere ⁊ flue
jea fonte ⁊ ipſea nullo.ſic a deo omne bonũ hʒ eſſe.ipᷣe aĩta nullo. ¶ Nota
ad ß ꝙ ſedes ſummi boni ↄſcendat opoꝛtet ꝙ inueſtiget.·⁊ qꝛ nõ ſufficit inue ſtigare ſinõ inueniat nec inuenire ſi nõ diligat᷑.iõ phia petit ꝑ ameꝛem defigi viſum animi.ſ.rõem ⁊ intellectũ in ſummũ bonũ. ¶ Nota ꝙ qʒ intellectꝰ ⁊ rõ
impediunt⁊ obſcurant᷑ꝑ affectionẽ ⁊ deſideriũ terrenoꝝqꝛ coꝛpꝰqð coꝛrum
pi agg rauat aĩam qñ coꝛꝑi eſt ſubiecta.iõ phia petit fugari nebulas terreni
molis.⁊ qꝛ nõ ſufficit fuga tenebꝛaꝝ niſi aſſit lux illuminãs.ideo petit ilumti nationẽ dicens. Atq; tuo ſplẽdoꝛe mica. Itẽ diſſico cis.i.diſqgo vel remo⸗ neo.⁊ dicit a dis p̃poſitõe inſeꝑabili⁊ a ÿbo ico icis.
Voniã igitqͥ it impfeti. Iſta ẽ decima ¶ Pꝛ oſa x. libꝛi tertij pſahuiꝰ tertij in qud phia oñdit vbi vera btitudo ſit ↄſtituta.⁊ pᷣmo⸗ ↄtinuãdo ſeꝓbat beatitudieʒ pfectã eſſe ĩ reꝝ natura.ſcðᷣo oñdit in q
ſie vera btitudo ibi. Quo ÿo. Pꝛimo dicit. O boeti qm̃ vidiſti in p̃cedentib
j ſit foꝛma imperfecti boni.⁊ q̃ ſit foꝛma perfecti boni.nũc reoꝛ.i.opinoꝛeẽ de
monſtrandũ.qͥ nã.i.vhi. hec perfectio felicitatis.i.perfecta felicitas ſit ↄſtitu ta·in quo ſup · inueſtigãdo.illuc ego arbitroꝛ pᷣmũ eſſeinqͥrendũ. an aliquid bmõi bonũ perfectũ quale pauloante.ſ.octaua ꝓſa diffiniſti.poſit exiſterein
reꝝ natura ne caſſa.i.vana.imago.i.ſpẽs cogitatõis nos decipiat pᷣterÿitatẽ ſubiecte rei·i.exñtis rei.ſʒ neqͥt negari qn exiſtet in reꝝ natura perfectũ bonũ ⁊ perfecta felicitas.⁊ h bonũ lit veluti fons oĩm bonoꝝ.⁊ tũc ꝓbat ip̃m eẽ tali rõe In quocũq; gſe eſt reperire imperfectũ in eodẽ eſt reperire perfectũ· ſed i gñe reꝝ eſt reperire imperfectũ bonũ ⁊ imperfectã felicitatẽ.vt pʒ ex pᷣcedẽ⸗
——

tibus:ergo in rerum natura erit dare perfectum bonum ⁊ pfectaʒ flictaten
Liber tertius
hanc rationem pertractat in littera⁊ dicit. Omne quod dicitur eſſeim erfe ctum illud pꝛohibetur imperſectum diminutioneid eſt ex defectu pfecti quo fit vt ſi in quolibet genere videatur eſſe. quid id eſt aliquid imperfectumi ed genere neceſſe ſit aliquid eſſe perfectum.etenim ſublata idieſt circũſcripta per⸗
fectõne.nec fingi po teſt. vnde extiterit.i. eſſe habeat quod ꝑ⸗ hibetur imperfectuʒ neq; enim natura ce pit exoꝛdium a di⸗ minutis ⁊ inconſũ⸗ matis id eſt ab im ⸗ perfectis · ſed natu⸗ ra pꝛocedens ab in ⸗ tegris ⁊ abſolutis. id eſt perfectis dila bitur.in hec extre ⸗ ma id eſt inferioꝛa. atq; effeta.id eſt in⸗ fructuoſa.ex hoc er⸗ go accipitur maioꝛ rationis in quocun q; reperitur aliqð i⸗ perfectũ in eodẽre⸗ perit᷑ impfectũ Tůc ſubiungit maioꝛem dicens. Sicuti pau loante mõſtrauimꝰ que eſt fragilis boni ⁊ umperfecta felici ⸗ tas. Et ponit con ⸗ cluſionem dicens.
Ergo dubitari non poteſt eſſe aliquam ſolidam ⁊ perfectaʒ
ſelicitatem.quod cõ
cedens. B. dicit ve
riſſime ⁊ firmiime
concluſum eſt.¶ No tandum ꝙ in tem ⸗
⁊ ſenſibi 1
b nõ põteẽ ſũm 2 ⁊ ꝑfectũ bonũ.⁊ qꝛ milti ſunt qui non
natura poſſit exiſtere. ne nos pꝛeter rei
ſubiecte veritatẽ caſſu cogitatõnis ina
go decipiat. Sed quin exiſtat: ſitq; hoc veluti quidem omniiim fons bonoꝛuʒ negarinequit. Qmne enim quodim/ perfectum dicitur ei erid diminutione perfecti imperfectumqʒ eſſe perhie/ tur. Quo fit vt ſi in quolibet genere in perfectum quid eſſe videatur.in eo per fectum quo qʒ aliquid eſſe neceſſe ſi. Etenim perfectione fublata vnde illð
quod imperfectum perhibetur extiterit
ne fingi quidem poteſt. Neqʒ enim ab diminutis inconſummatiſqʒ naturate rum cepit exoꝛdiũ ſed ab integris ablo lutiſq; pꝛocedens in hec extrema atq; effeta dilabitur. Quod ſitti pauloan te monſtrauimus.eſt quedaʒ boni fra⸗ gilis imperfecta ſelicitas:eſſe aliquam
keſe enbo unpai n babel gitaro ſolidan un.B teu pinc MA0 hanc etti dubtta ſtutv tunic ictiſ biSuyt vo poſtion m ete ſtumb Nocõis icidãt itnñq Ned
ehal wiſce

eriſ
uin nonrnh akn Beſe udeſe hmin üſ Snm u. Q cm nus pizw
ſitum perfectum bonum pꝛobat ip̃ʒ eſſe. ¶ qua habetur ſermo ⁊ cognitio. ſed dum cogitamus defe que non eſt tũc eſt
Pꝛoſa decima
putant eſſ alia bona pꝛeter ſenſibilia. ideo ne aliquis putet nullum eſſe per⸗
ſectum bonum in rerum natura- philoſophia pꝛimo anteqᷓ; oſtendat vbi ſit otandum ꝙ res ſubiecta eſt ð
cogitatio caſſa pꝛeter veritatem ſubiecte reidecipiens nos.ne autem talis co 3
11§„ iummi boni.ideo ſolidam perfectamqʒ non poteſt dubi/ mo pꝛobat ipſuʒe⸗ ſe in rerum natura⸗
tari. B. Firmiſſime inqᷓ; veriſſimeqʒ cõ, WMotandumgin
xſeperfectum nõ poteſt
„ cluſ um eſt.. Qus vero inquit habiꝰ eſepꝛineipium rer
v 4 perfectũ pꝛius eſt et ita conſidera. deum rerum omnnium inpetferto· Pꝛicihio .„ autem non eſt alidd pꝛincipem bonum eſſe communis hu pꝛi erquo ſequitue — 5 bet imperfecũ manoꝛum conceptio piobat animoꝛũ ibieſt reperite perfe ctim. ¶ Hotandum Vam cum nihil deo melius excogitari ꝓEdeuenieadai quod pfectuʒ a quo
queat id quo melius nihil ẽ bonũ eẽ qͥ;· aturã incipiens ꝓ
S. 8 1 reditur ad poſters dubitat. Itãà vo bonũ eẽ deũ rõ demon umperfecta cuuſ ſtrat: modiſunt bec infen
rat:vt perfectũ quoq; bonũ ĩeo eẽ cõu roꝛa que Stentes trema? effeta quia ſunt vltima cauſa?
toꝝ nõ cã alijs vo. Hic phia oñdit in qᷓ ꝑfectũ bonum ſiue
— b felieitãs ſit ita.ſco ↄcludit qͥdãʒ coꝛrelariũ.tertio mouet dubitationẽ. ſcha ibi. Supꝑ hec.tertia ibi. At qͥ h qᷓʒ. Pꝛimo dicit vel oñdit ꝑfectã felicitatẽ eẽ ĩ vdeo ↄſtitutã. ſcðᷣo oñdit ꝑ quẽ modũ ſit in deo · ibi. Sʒ q̃ſo.pᷣmo põit vnam oſitionẽ notã.ſcðᷣo ex ea ꝓbat intentũ.ibi. Ita vero. Pꝛio diẽ. Jam ꝓba⸗ tum eſt ꝙ eſt dare perfectuin bonum quo vero id eſt in quo habitet illud per
kectum bonum.ita conſidera. Et tunc ſubiungit pꝛopoſitionem Omis cõce
ptio cõis hũanoꝝ aioꝝ ꝓbat.i.ↄcedit deũ eſſe bonũ pᷣncipẽ oĩm reꝝ ⁊ ꝙ deꝰ
it qðᷣdã bonũ. ꝓbat ꝑ. qꝛ deo nihil meliꝰ excogitari põt.⁊ qs dubitat illud
eẽ bonũ quo meliꝰ nihil ẽ.q.d.nullꝰ. ¶¶ Notandi ꝙ deũ eſſe pᷣncipem oĩm reꝝ ↄcedũt.ſʒ qꝛ pictagoꝛici poſuerũt duo eẽ pᷣncipia reꝝ vnũ bonũ.alið ma 6. S alids occaſione huiꝰnegaret deñ eẽ bonũ.iõ ꝓbat ex eo ꝙ nihil põt i deo.vñ diẽ btũs Aug. in li. de doetrina xp̃iana Oẽs latine ingue ſciẽtes cũ aures eoꝝ ſonꝰ tetigerit quo ꝓfert᷑deꝰ mouent᷑ ad cogitãdũ
ercellentiſſimam quandam imoꝛtal . lem naturam.ita gite 7 aliquid quo nihil ſit melus..ita autem cogitatur deꝰvt
ra vero bonum eſſe deum ratio demonſtrat. Hic pꝛobat intentum ꝙ
beatitudo ſiue perfectum bonum ſit ſitum in 5ne n bonu m ſit ſitum in des tal rõne. Perfectũ bonũ ẽ ða btitudoſed in deo ẽ ꝑfectũ bonũ· qᷓ in dea ẽÿa btitudo.vñ ðt in lia. Rð

——
———
bonũ. Tũc pꝛobat maioꝛẽ dicẽs Se
Sſtituimꝰ.iꝓbau inus nona ꝓſa ꝑfe⸗ ctũ b onũ eẽ veram beatitudinẽ. igit᷑ re
ſtat ↄcludere ꝙ ne⸗ ceſſe eſt verã beati⸗ tudinem ſitã eſſe in ſũmo deo. Eui boe tius ↄſentiens dicit Accipio.i.con cedo
inqᷓ; nec eſt qð vllo mõ q̃at õdici ¶ No
dũ ꝙ ſi deꝰ nõ eſſet ꝑfectũ bonũ ſed im ꝑfectũ ꝓcederet᷑ ĩ iñ nitũ ſic arguendo.
Deus vel eſt ꝑfectũ
honũ vel ĩpfectum.
Si ꝑfectũ habetur
ꝓpoſitũ. Si impꝑfe ctũ.erit aliqð pꝛius eo.cũ ꝑfectũ ſit pᷣus ĩꝑfecto. Illð ð pꝛiꝰ vel eſt ꝑfectũ bonũ vel iꝑfectũ.ſi ꝑfectũ
illud erit deꝰ.⁊ hẽt ꝓoſitũ. ſiimpfectũ
erit aliqd pᷣus eo cũ ꝑectũ fit pᷣuſ impfe cto.¶ Iterũ q̃rit᷑ de illo poꝛi. vel eſt ꝑfe ctũ bonũ vel impfe ctũ.⁊ ſicꝓcederet᷑in infinitũ vel dabitur
Ddeñ eſſe ꝑfectum bo
Liber tertius
ita demðſtrat deñ eẽ bonũ vt uicat. ifallibitr ↄcludatĩ eo eẽ pfecti boni nã ni.i.niſi deſit tale·. ꝑfectů bonũ.ñ potit eẽ pᷣncepſoiʒ reꝝ.ſi k
bon erit aiiqd pᷣtãtiꝰ eo poſſidẽs ſũmübomn qʒ oĩa pfcãclaruerũt. i mãleſta eẽ ſũt pᷣoꝛa. minꝰ itegris.i· pfectis. q̃re ne rõ ꝓdeatininfinitũ ↄfitendũẽ ſimũ deñ eife pleniſſimũ ſũmi ⁊ ꝑlecti boni · ⁊ ſie pʒ minoꝛ rõnis.ſ.ꝙ in deo ẽ ꝑfecũ
—
cat. Nam nitale ſitfeꝝ omniũ piceps eſſe non poterit Erit eĩ eo pſtjtius ai qd pfectũ poſſidens bonũ ꝙ poc pꝛius atq; antiqus eſſe videat᷑. E mnia nic pfecta minus integris pꝛioꝛa eſſeciuu
2
eůt Quare ne in infinitũ ꝓdeat ratio
ↄfitendũ eün ummũ deũ ſũmi ꝑfectiß boni eſe pleniſſimũ. Sʒ perfectũ bon verã eſſe beatitudinẽ ↄſtituimus. Veri
igit beantudinẽ in ſijno deo ſitan eſt neceſſe eſt. B. Accipio inqᷓ; Nec eſtqð
ↄtradici vllo modo queqt. P. Sed queſo int te vide qᷓ; id ſanctẽ at iuio
labilr ꝓbes ꝙ boni ſũmiſ ũmũ de diri
mus eẽ pleniſimũ. B Quonã inqᷓ; mo do Ne hůc reꝝ omniũ patrẽillud ſimð
bonũ quo plenus eſſe gbet vel en
num.⁊ hoc innuitin iia eum ðt · Quare ne in infinitum ꝓdeat ·
g Sed queſo inqt te. Pie phᷣa vñdit ꝑquem modũ pa deo.qꝛ nõ eſt in deo tanqᷓ; aliqͥd diſtinctũ ab ipſo ſiaccidẽs a ſubiecto. ſedẽ idem cũ ipſo· qðᷣꝓbat q̃ttuo rõnibſcha bip
di ʒa beatitudo ſit 6
oſtremo.tertia bi. Oino cñ
umbl. in hr npres imo jo ebuncb
ſecus bea ſahh prum c95 ce nidi ung nc unn diuen diuer iſu
it
wbon ſve ibi

eltt mini mknfavfſit idens Siyh eſe vt km sutg iut nenmnmi pů
ſumnũ S ſin
niſini Spei din ehinn
jnẽinſrweo ſr
veq; bic — — nein n—
. b 25460 n
ſubſtantiam, Famſ i ertrinſecus acce⸗
Proſn Becima
icei imo 5mittit intentũ ſuũ cũ quadã diuiſiõe euiꝰ rta ipi. Reſpice inqͥt. Pꝛimo p̃mittit intentũ ſuũ cũ quadã diuiſiõe n boeti qſo te vide qᷓ;id ſancte.i. iter ꝓbes ꝙ diximus ſũmñ deñ eſſe pleniſſimũ ſũmi boni.⁊ 3 nã nodo ſupe poc ꝓbal. Tũc ponit phia diuiſionem de In en nehunc patrẽ omniũ reꝝ accepiſſe extrinſecus illud ſũmũ bonuau
eſle plenus. vel pꝛe⸗ 5 ſumas ita naturalt ſecus accepiſſe.vel ita naturaliter ha/ ter oꝛea ſeiilud bo
num quaſi cogites diuerſam eſſe ſubaʒ dei hñtis ⁊ britud nis habite. Et tũc ipꝛobat mẽbꝛa · pꝛi mo ꝙ deus nõacce pit fümũ bonnʒ ab
1. v* bere pᷣiumas quaſi habentis dei habite beatitudinis diuerſam cogites eſſe
1 ute eſtätius id qð dederit ertrinſeco dicẽs · nã b putes pꝛeſt ſi putes bonñ qð in
cceperit eriſtimare poſſig. Sed, deo ẽ ertrinſecus ac eo·qð. b eliei Vceptũ.tũc tu poſſis hunc eſſe rerum omnium pitcellent Sſotceutmate pitantius⸗i.melius mũ digniſſime confitemur. Quod ſina liubondquo de 8. erit eo qð accepꝑit. tura quidem ineſt. Sed ratione diuer/ Tdeo qð ẽ falſũ. qa 1 be hũc pᷣcellẽ ſnm eñᷓ rſi binci Eeo tiſſimũ omniũ rerũ — de rerũ pꝛincipe— d Zr n. con bonũ in deo nõ ẽ in gat qui poteſt. quis§ ipſo naturalu rãc; iunxerit. oſtremo qð a qualibet re diuerſũ ẽ id nõ ẽ illud a quo itelligit eẽ diuerſũ. Quare q;ð a ſũmo bono diuer
differẽs a ſuba ſua dicens. ꝙ ſi natura ſũ ẽ ſui natura id ſũmũ bonũ nõ ẽ. Oð
i.ꝑ naturã ineſt deo ſũmũ bonũ ſed ẽ di uerſum ab ipſo rõe qͥdditatiua. fingat põt qͥs hec diuer⸗ ſa„iũxerit.ſp“.deũ mũ bonum.q.d nõ ãghrealiquẽ pᷣorem iſta diuerſa coniungentẽ. ¶ Notãduʒ ꝙ rõ quã phia
ea it eſt iſta. Summũ bonũ qð ẽ in deo vel ẽ acceptũ ab extrinſeco.vel ĩeſt 1
bi naturaliter.ſi ab extrinſeco aliqͥd erit pᷣſtantiꝰ ⁊ nobiliꝰ deo· qidans ſum mũ bonũ p̃ſtantiꝰ ẽ recipiente iÿm Si aũt ineſt deo naturali.vel tanqᷓ; idem ſibi. vel tanqᷓ;ᷓd iuerfũ ab ipſo. Si tanqᷓ; idẽ ſibi habelꝓpoſitũ.ſi tanqᷓ; diuer ſũab ipſo erit alidd pᷣus qʒ inter diuerſa ↄiũxerit.talia aũt fingere ẽ difficile. WPoſtremo qð a qᷓlibet Hic pßia ponit ſchamrõnẽ ꝙfũmũ honñ in deo ñ diſertab ipſo.⁊ ẽrõtalis· Iilud qð cii diuerſũ aballo uõ eitülud a quo ẽ di 6

Liber tertius
uerſũ. Siqᷓ ſůmũ bonũ eẽt diuerſũ a deo de nõ eẽt ſůmũ honũ qʒ ncscᷣ
cere. vñ ðtĩila Poſtrẽo illud qð ẽ diuerſũ a qᷓlibet reillud nõẽ illudaqintel ligit. videt᷑eẽ diuerſũ.q̃re qð ſui nala diuerſũ ẽ a ſũmo bono illudnõ ẽ ſimũ bo. ſit in deo ꝙ ſᷣm naturã eo· ſequi?ꝙ de⸗ nõ ſit ſũmũ bonũ · qð nefas ẽ cogitare de deo qͥ nihil ↄſtat eẽ pᷣſtantiꝰ.
ta ſi aliqͥd eẽt ĩ deo 5 ²*
diuerſũ ab ip̃o · deꝰ e ccpoirus. n nefas ẽ de eo cogitare quo nihil cõſtat eſſentie ſim nS 2
efalſu zre 2 pſtätius. Qino em̃ nullius rei nal in deo diuerſum ab ipſo. velẽ accidens ſuo pꝛicipio melioꝛ poterit exiſtere qus
vel ꝑs eius Nõ ac⸗ 5 i dene re qð oĩm pꝛicipiũ ſit. id etiã ſui ſubſti
— 8— luhuahrc tiã ſümũ eẽ bonũ veriſſima rõne ↄcluſe ꝑs pᷣcedat totũ ali⸗
Feuznova rin⸗ B. Rectiſime inqᷓ;. M Sed ſůmi Alu elt⸗.——— ¶ Sino eñ nul/ bonũ btitudinẽ eẽ ↄceſſũ eſt. B. Ita eſt
liꝰ rei natura. Hic
phreponrtn inq;. M. igit inqͥt deũ eẽ ip̃aʒ btitudinẽ rõnẽ qᷓ talis ẽ. 9ð E el ceſſe ẽ ↄfiter. V. Necppoſitis inq; pn hmltftenbwi oꝛibus refragari qo⁊ abillis hoc illatũ nð põteẽ piatũ 4 nönsne hncin Zſeqns eẽ pſpicio.. Reſpice inqt an oĩum. ᷓ foꝛmal eſt hic qu dsfrmi
iun Fſounne hic quoq; idẽ firmius appꝛobet ꝙduo nũt bonũ ẽ btitudo 8
ʒᷓ deus foꝛmalr ẽ ſũma btitudo.vñ ðt in l̃a. Dino.i.generali.nulliꝰ rei na⸗ tura potit exiſtere.i·eẽ melioꝛ ſuo pᷣnciꝑio.q̃re qð omniũ ſit pᷣncipiũ ſicut de illud etiã ↄcluſerim ÿiſſima rõne ſũmũ eẽ bonũ ſuba.i.ꝑ.ſui ſubam. cui aſſu xiẽs boe. vt · Rectiſſime inqᷓ; ↄcluſũ ẽ.ſʒ ſũmũ boneẽ btitudinẽ ↄceſſũ ẽ dict poe. ita ẽ inqᷓ;. Cõcludit ᷓ phia. Igit neceſſe ẽ deñ ↄfiteri ip̃ᷣam btitudinẽ ðt hoe. nec q̃o refragari.i.reſiſtere Poꝛibꝓpoſitis.i.pᷣmiſſis · ⁊ ego pſpicioß illa⸗ tũ eẽ.ñs illis. i. ad illa.¶ Nota ꝙ pᷣneipiũ oĩm reꝝ oʒ eẽ ſũmũ boñ ſuhalt. q ſi aliqͥd aliud a pᷣncipio eẽt ſũmũ bon fubali ſicut aliqd pᷣncipiatũ ſeqł ü tipiatũ ſit nobiliꝰ ſuo pᷣncipio.nã bonſubalt᷑ nobiliꝰ ẽ bono accidentalitq⸗ Itẽſi nõ ẽ bon ſubalt ſed accñtatr.cũ oẽ qð ẽ tale ꝑaccñs redu
d aliqd tale ꝑ ſe.tũc pᷣncipiũ reducere᷑ ad aliqͥd.⁊ ꝑ ↄñs nõ eẽtpᷣncipiũ.
¶ Reſpice inqͥt an hinc. Hic ponit q̃rtã rõnẽ ꝙ brituo in deo non differt
ab ipſo. Si britudo differret a deo cũ vtrũq; tã deꝰ qᷓ; eatitudo ſit ſummũ ho eẽnt duo ſũma bona.q̃ꝝ vnũ nõ eſſet alteꝝ. ⁊ cũ vnñ deſitalteri neutruꝝ
eitꝑſectũꝛ ſũmũ bonũ· q ꝑfectũẽ cui nihil deeſt· neceſſe eſt btitudinẽ eõ rdẽ
.
* k *
ido.N
ſim ect. O
imnb
Etem
zlc
cüch pect Fulo diue bonüc limi 5.5 inti lucit Ron idn ßoq
.
eh
*

kindtde ßphi nz Rlhu imus obe
—— qn qð o Vrtpncipit donů lul eet de w n bin äoinfc zinöb hal ſ n hal net V onodl⸗ tal co Srpach alq.= eithl nt Funk⸗ deuum iu
. 6
unz i edl
—
Pꝛola vecina
eñ deo.vñ ðt in la. O boetireſpice an hinc q; modo dicã illudqð ꝓbatun eſt firmiꝰ appꝛobe᷑. duo ſüma bona eſſe nõ pñt. q ſint a ſe diuerſu.erem̃ liq;· i. manifeſtũ elt ꝙ bona q̃ diſcrepãt nõ eſſe alten ſup eoꝝ bonoꝝ.qð ſit alteꝝ· qᷓ̃re
cũ alteꝝ deeſt alterutri.i alteri.neutꝝ poterit eſſe ꝑfectũ.cũ ꝑfectũ ſit cui nihi
deeit. Sed manifeſtũ eſt illud nõ eſſe ũmũ bonũ qð nõ eſt ꝑfectũ.igitur nllo
ſũma bona q̃ a ſe diuerſa ſint eẽ nõ pñt Etem̃ q̃ diſcrepãt bõa ñ eẽ alteꝝ qð ſit alteꝝ liqt. Quare neutꝝ poterit eẽpfe ctũ cũ alterutri alterutꝝ deeſt. Sed qð pfectũ nõ ſit.id ſũmũ nõ eẽ manifeſtũ ẽ Fullo mõ igit q̃ ſũma ſũt bona: ea pñt eẽ diuerſa. Atq ⁊ btitudinẽ ⁊ deñ ſũmũ bonñ eẽ collegimus. Quare ipᷣam necẽ ẽ ſümã cẽ btitudinẽ q̃ ſit ſůma dinitas. B. Mihil inq; nec re ipſa verius nec rõ cinatiõe firmius.nec deo dignius con/ cludi põt.. Suꝑ hec inqͥt igit veluti geometre ſolẽt demõſtratis ꝓpoſitiſali qͥd inferre q̃ poꝛiſmata ipſi vocant. ita ego quoq; tibi veluti coꝛolarium dabo Nã qm̃ btitudis adoptiòe fiũt homies beati, btitudo vero ẽ ipᷣa dinitas. dini⸗ tans adeptiõe btõs fieri manifeſtũ eſt.
mõ pñt eſſe diuerſa
ea q̃ ſũt ſũma bona
Ztòꝙ certe deuz et beatitudinem colle gimꝰ eſſe ſũmũ bo⸗ nñ.q̃re neceſſe eſt ip ſam naturã que ſir diuinitas.i.naturã dei eſſe ſũmã beati⸗ tudinem.qð boetiꝰ appꝛobãs ðᷣt. NHchil veriꝰ eſt ipſa re.nee rõcinatione firmiꝰ. nec deo digniꝰ con cludi põt. ¶ Hotan dũ ex q̃rto topicoꝝ. qð ꝑ ſuꝑabundan⸗ tiã ðᷣꝛ vni ſoli ↄue⸗ nit. cũ igt᷑ſummuʒ bomdicatur ꝑ ſuꝑa bundãtiã nõ erunt
duo ſũma bona.
1 Iteʒ ſi eſſent duo ũma bona vel eẽnt euſdẽ ſpẽi.vel dif⸗ ferrẽt ſpẽ· ſieiuſdem ſpeciei erũt eqᷓlii ꝑfe cta ⁊ vnũ erit ſuper fluũ.ſi differunt ſpe cie vnů erit ꝑfectius altero.qꝛ impoſſibi leeſt duas ſpẽs eſſe equaliter ꝑfectas. qð eſt eſt imꝑtectiui nõ ẽ ſummũ bonuz 3 nõ ſunt pia ſũma bona. ¶ Suꝑ hecin qͥt. Hic phia cõclu
dit er dictis quãdã ↄcluſionẽ coꝛolariã dicẽs. Sup hec.ſ pᷣdcã. ego tibi da bo coꝛolariñ i.ↄcluſiõʒ coꝛolariã.ita.ſſit geometre aliqͥd folẽt ðᷣmõſtrar ſu
is ꝓpoſit/ĩferre q̃ ilata i vocãtpoꝛiſmatai.aꝑitiões.⁊ tůc ponit coꝛolariũ
——

%
Liber tertius
ꝙomis heatꝰ cſt deus. qð ſie infert qꝛ adeptõe btitudinis fůt homies heii btitudo vero ẽ ip̃a diumitas vtꝓbatũ eit.manifeſtũ eſt homies beatos fieri adeptõe diuinitatꝭꝰ. ſ ſicut adeptòe iuſtic ie tiunt hoies iuſti.⁊ adeptõeſupie ſapiẽtes · ita neceſſe ẽ adep tõe diunitatis eẽ btõs ſiue deos· igi᷑ oĩs btůs eſ deꝰ.ſed natura quidẽ vnꝰ deꝰ ẽ ⁊ nõ plures.pticipatõe vero nihil pꝛohibet 2 deos eẽ · S Zrp Sed vti iuſticie adeptõe iuſti.ſapie ſa tnen piẽtes fit. ita diuinitatẽ adeptos deoſ upormarero fiert ſimili röne neceſe ẽ. Qis igitbtü In n deus, ſed natura quidẽ vnus: pticipa üs E e. B ⸗—— 8 Seheta tione vero nihil ꝓhibet eẽ qᷓ;ᷓplurimos bti adeptõe btitudi nis· ſʒ eeng. B. Et pulcꝝ inq hoc atq; pᷣcioſuz ſiue tiebounr poꝛiſina ſiue coꝛolariuʒvocari mauis. tatis.ſʒ adeptiõe di uinitatis aliqs efficit deꝰ.ᷓ oĩs btůs ẽ deꝰ. vel põt ſic argui. Adeptõe diuini tatis aliq;s effici deꝰ.adeptõe diuinitatis aliqͥs efficit᷑ btůs ců diumitas ſit
dẽ cũ btitudine.ꝗᷓ oĩs btũs ẽ deus.¶ Nota fᷣm hugui.ꝙ poꝛus ri.eſt ubnle
foꝛamẽ n coꝛpe ꝑ qð ſudoꝛ emanat.inde poꝛiſma.tis.i.aꝑitio vel illumiato ſenſus. Dicunt᷑etiã poꝛiſmata regule q̃s geometre ꝓponũt ad gliqͥd oñẽdũ eo ꝙ apient ⁊ illuminẽt mentẽ lectoꝛis ⁊ ipſe allegat boetiũ in h libꝛoðhᷣno⸗ mine poꝛiſma. Norandum ̃m eundẽ hugui.a coꝛona ven it coꝛonariũ qð eſt pᷣmiũ victoꝛie vel pᷣmiũ belli vel certamis.ſ.coꝛona vel aliqͥd aliud.vel co⸗ ronariũẽ vñ aliqͥs meret᷑ honoꝛẽ vel adipiſci coꝛonã. Et etiã allegat Boe⸗ nñ in ß loco deh noie coꝛonariũ.ſed cõiter ipᷣm noiamus coꝛolariũ.⁊ẽcoꝛ lariũ ↄcluſio ſequẽs ex pᷣmiſſis. ¶ Nota aliqͥs diceret. Si ois btũs ẽ ðs cum F ſint beati.plures erũt dij. Rñdit boe. ꝙ vnꝰẽ deꝰ naturał ⁊ eſſentu iter. ſʒ ꝑticipatiue.ſ.ꝑticipatõe ÿtutis ⁊ ĩmoꝛtalitatis pñt eſſe plures dij· vñ pſal. Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oẽs. Itẽ ĩnuit phs · xij. metaphi. vbi ſie cõ cludit. Nõ salet pluralitas pᷣncipũ.ſit ꝗnꝰpᷣnceps.ſ. ᷣm naturã ⁊ eſſentiaʒ⸗
„————„.—. 2 5ᷓ dicit Señ. Vir ſpeculatiuꝰẽ qᷓſi deꝰ in hũano coꝛꝑe hoſpitatꝰ. PꝛoqN
terꝰ notandũ ꝙ de eſt q̃druplex.aliq̃s ẽ deꝰ nũcupatine · vt iolũ. aliꝰ vſut patiue vt demones cultũ dei ſibi vſurpã tes. vt ðt ſcriptura · Oẽs dij gentũ demonia. Vertiꝰ ꝑticipatiue.vt hoĩes btitudinẽ pticipãtes. ¶ Quar s eſt deꝰ natura hñs eſſentie eternitatẽ.imutabilitatẽ ⁊ cõicabilitatẽ.pᷣmis ibus modis pñt bñ eẽ ples dij. ſ nõ quarto mõ. ¶ Vltimo nota deitatẽ nitatẽ ꝑticipare. nõ eſt niſi imoꝛtalitatẽ impoſſibilitatẽ.ſubtilitatẽ? agi ita tẽ adipiſci. Nã moꝛtale aditũ nobis ſeparat nos a dijs vt dicit poꝛphirꝰ.ð adeptõe immoꝛtalitatis erimus dij·

Mnnhin n dun ipn onenect Sit unqu Sust bicbi Niqhln inbie ſt
coola i
del.vpõ i Aini es aliqs inris cimn Ronfn h pponst eponma pido k grome wadgli veolpa noinßln u. acoꝛot x uit coꝛon s ſcoꝛon h iqdalu Mal coꝛon A.eniall wpmnoi amn coꝛol us dim 2 ois b doe vnnn imonam Etiſeyln jt iut=nn pnc nn nbino S hnr ide ni Wnii⸗ im nii endn U in n dert nus
tqui hoc quoq; pulchꝛius nihil eſt quod his annectendum eſſe ratio ꝑ ſuadet B. Quid inquam. Cuʒ mul ta inquit beatitudo continere videatur vtrum nehec omnia vnum veluti coꝛ/ pus beatitudinis quadam partiumva rietate coniungant an ſit eoꝛum aliqͥd quod beatitudinis ſubſtantiam com/ pleat.ad hoc vero cetera referantur B Vellem inquam id ipſarum rerum cõ/ memoꝛatõne patefaceres NMonne in quit beatitudinem bonum eſſe cenſe/ mus. B Ec ſummum quidem inquaʒ . Addas inquit hoc omn ibus licet Nam eadem ſuffi cientia ſumma eſt. ea dem ſumma potentia.reuerẽtia quoqʒ claritas ⁊voluptas beatitudo eſſe iudi
catur B Quid igitur M Meccine om/ nia bona ſufficientia.potentia ceteraqʒ veluti quedam beatitudiniſ mẽbꝛa ſint
ad bonũ veluti ad verticẽ cũcta refe
runk B Intelligo inqᷓ; qͥd inueſtigãdũ ꝓpõas. ſʒ qͥd ↄſtituas. audire deſidero
Mꝛola Decina
¶ Atqͥ; quoq; ple chꝛius nihil ẽ. Hic phia mouet circa pᷣ dicta quandã dubi
tationẽ.ſecũdo ſoł
uit eã ibi. Cuius di ſcretionẽ. Pꝛio ðᷣt. Exq dicis hot co⸗ rolariũ eſſe pulchꝛũ Atquiꝓ certo h qð iam dicã nihil ẽ put᷑ chꝛius qð rõ ꝑſua⸗ det eſſe annectendũ his.ſ.ſupᷣdictis Et ðt boetius · quid eſt pulchꝝ illud. Dicit phia. Wñ btitudo videat᷑ multa ʒꝓtine re.videatur vtrum hec omnia coniun
gant ideſt conſtitu
ant veluti vnuz coꝛ pus beatitudinis. quadam varietate partiũ. an ſit aliqͥd eoꝝ qð cõpleat ſub ſtantiã beatitudis. ad hoc cetera referã tur. Cũc boetiꝰ pe tit hanc qõnẽ ma⸗ is elucidari dicẽs ellem inquaʒ vt patefacereſillud qð queris cõmemoꝛa⸗ tione ipſarum rerũ.
ſup? exemplificãdo
⁊ pbiloſophia con ⸗
deſcendẽs Boetio
querit. Nonne cen⸗ ſemus beatitudinẽ eſſe bonum.dic. B certe ſummũ bonũ. cui phia licet.i.lici tum eſt addas hoc ſup ſummũ omni⸗ bus his Nã beati⸗ 0

—
—
——
Fr
beariudinem componi ex vno membꝛo· quod eſt impoſſibile ⁊ hoc elt q ðt
Kiber tertius
tudo eſt ſũma ſufficiẽtia. eadem eit ſũma potentia. ⁊ iudicat᷑eſſe ſůma reuerẽ
tia.claritas ⁊ voluptas. Quid igitur eſtimas dicendũ. heccine.i.nñquiã hec via ·.ſufficientia potẽtia cetaq; ſunt veluti quedã mẽbꝛa beatitudinisan cin cta referuntad bonũ veluti ad ÿᷣticẽ.i.tanqᷓ; ad ſummã rõnem appetenqi om nia alia. Tũc boetius fatet᷑ſe intelligere queſtionẽ ⁊ p̃ſtolari eius ſolutionein dicẽs qd— ꝓponas inueſtigan ℳ— 5 4h.ied deſcereau h. Luius diſcretionem rei ſic accipe dire quid cõſtituas— cdeſ diffinias que/ Si hec omn ia beatitudinis mẽbꝛg fo/ ſtionemꝭ diſſoluẽdo„
otandũ g que rent a ſe quoq; inuicem diſcreparent. ſtio quam phia mo„ uet eit ita Venpᷣ ¶ Mec eſt enim partium natura vtvnum dicta qͥnq;.ſ.ſuffic 1 nuica coꝛpus diuerſa componant B Atqui 5ſtimuant beatitudi 3 nẽ ſeur vin n hec omnia idem eſſe monſtrata ſunt
hꝛa.. vel vnrum cilun AMinime igitur membꝛa ſunt Blioqͥn
eade. nem ti debitur et annn ex vno membꝛo beatitudo videbitur es
f.ad bonum qʒð ſit— 1. nie e qtoia coniuncta quod fieri nequit B Idqde iſta. ¶ Notandum kenun inquam dubium non eſt ſed id quod ſe eſt ſummũ bonũ.et 2
in beatitudineẽ juf ſtãt expecto. ficientia reuerentia. potentia.gloꝛia.⁊ iocunditas · ideo queritur an iſta ſint in beatitudine tanqᷓ; diuerſa. aut ad vnum relata.ſ.ad bonum ratione cuius appetuntur. ¶ Nota ad pᷣmam partem queſtionis debet reſponderi ꝙ non · quia memhꝛa vnũ coꝛ pus ↄſtituentia debent eſſe inter ſe diuerſa vt ſtatim ꝓbabitur in littera ſeq̃n/ ti.ſed illa qnq; ſunt vnum vt ꝓbatum eſt.ꝗᷓ non pollunt eſſe partes beatitu⸗ dinis ↄſtituentes ipſam ſicut membꝛa vnũ coꝛpus. Etiã ſi ſic ſequere᷑ꝙ bes titudo ſeu deus non eſſet oĩno ſimplex.qð eſt impoſſibile
¶ſ Cuius rei dicretionẽ. Hic phia ſoluit qõnem. Et pᷣmo oñdit ꝙ iſta qn q; nõ ſunt ꝑtes ⁊ membꝛa btitudinis.ſcðᷣo oñdit ꝙ oĩa referant᷑ ad bonũ ibi. Ad bonũ pᷣo.¶ Pꝛimo intendit talemrõnem. Membꝛa ↄſtituentia aliqͥd vnñ ad inuicem dsbent eſſe diuerſa · ſed iſta oĩia qͥnq; ſunt ideʒ · ᷓ nõ ſit mem ⁊ ꝑtes britudis.vñ ðᷣt in ſa · Cuiꝰ rei ſupꝰ poſite in qõe ſic accipe diſiʒgonẽ 1.diſcretã ſolutionẽ. Si hec oĩa mẽbꝛa foꝛẽt mẽbꝛa btitudis tũc diſciẽpᷣẽt inuieem. Hec em̃ eſt natura ꝑtiũ vt diuerſa cõponant vnñ · atqꝙ certo hec oĩa qnq; mõſtrata ſũt idem eſſe iup? in nona ꝓſa igit᷑ minime ſunt membꝛa beati tudinis. Sed ſi in eis ſaluetur rõ mem bꝛi oĩa erunt vnũ membꝝ· ⁊ tunc ſeqͥł᷑
mnii utndo nodo ſonis? ſis et
„ 3 w
boy jocun piu nun line unu guen ice
tee
zuat iug unh
(e 6

ſcomt atz meſeehanſ u wen gſunt obent uovidh vodic Autb] unnol kdun
wnt betinit noedpetntnſ niein amenbn unn rnim nn po Sr al opu liluſcn dnp en=nooii; idu n abe 2—Mn voidn m polem cpe d
mcte is tücd
ꝛoſa Becia
ingn.i.ſi aliter dicatur ꝙ nõ ſunt membꝛa.ſed vnñ membꝝ.xidebiturbe S eſſe ↄuũcta ex vno membꝛo qð fieri 2 ðt boetius. Id qͥdeʒ qs modo ↄcluſum eſtnõ eſt dubiũ · ſed ilud qð reſtat de ÿitate alterius ptis que ſtio nis erpecto. ¶ Hotandũ ꝙ btitudo eſt dinitas vt pus viſum eſt.? qꝛ diui nitas eit oino ſimpleꝝ ⁊ indiuiſibilis ex nullo põt eſſe ↄſtituta. cũ em̃ ↄſtituenſ
bus ſit ↄſtituto.eſſʒ
aſiquid pᷣus deitate qð abſurdum eſt. er
go btitudo nõ põt eſſe ↄſtituta ex plu⸗ rib membꝛis vel ex vno membꝛo.
ſ Ad bonũ vero BHic phia ſoſtendit ꝙ oia referãt᷑ ad bo nũ tanqᷓ; ad cauſaʒ ꝓpter quam appe⸗ tũtur.ſcðo ex dictis deducit quaſdã cõ cluſiones ſuꝑius ꝓ batas vt meliꝰ itel ligant᷑.ſcða ibi. Cu ius vo cã. Pꝛio ðt. Palã ẽ cetã.ſ.qnq; ſup̃dicea ad q̃ oĩa appetenda reducũt᷑ ipſa referri ad bon idcirco em̃ petit.id ẽ appetit᷑. fufficiẽtia qꝛ bonũ eẽ̃ iudicat᷑ idcirco potẽtia deſi derat qꝛ id etiã cre⸗ dit᷑ eẽ bo.idẽ lʒ cõ iectare.i.iudicare ð
Ad bonum vero cetera referri palã eſt Jdcirco enim ſufficientia petit quo niam bonuz eſſe iudicatur Idcirco po tentia quoniam id quoq; eſſe creditur bonum Idem de reuerentia.claritudie iocunditate coniẽctare liẽet Amnium igitur erpetẽdoꝝ ſumma atq; cauſa bo num eſt Quod em̃ neq; re neq; ſimilitu dine vllum in ſe retinet bonum id expe ti nullo modo poteſt Contraq; etiam que natura bona non ſunt tamen ſi eſſe videantur quaſi vera bona ſint appetũ tur Quo fit vti ſumma cardo atq; cau ſa expetendoꝛum omniũ bonitas eẽ iu
re u ro cã d Petik reuerẽtia claritudie doꝝ · qð declarat ꝑ ſigin di. Iliud em̃ qð neq; in re neqʒ in ſilitudine.i.apparẽ
tia · vliũ bomn retinet ĩ ſe.illud nullo mõ põt expeti.i.deſiderari.⁊ ↄtra.i.ꝑ ʒꝛiũ ula q̃ nõ ſũt bona natura.i.ex natura.tñ ſi videant᷑.i.apareãt eẽ qᷓſi ÿa bona
int appetũt᷑ qᷓ fit vt hõitas iure credat᷑eẽ ſũma atqʒ cã omniũ expetẽdoꝛum.
¶Motãdũ ꝙ bonn ẽ cã oim deſiderãdoꝝ. qꝛ deficienterõe boni in aliqͥ ſiue ſit bo fᷣm apparentiã ſiue exñtiã tollitrõ appetibilis.poſita ÿo rõe boni in ali ãſine m rem ſiue hᷣm apparentiã exqͥ im ẽ appetibile ꝓpter qð ðt ariſto.iij⸗ de aia. M ouer em̃ appetibile h qͥdem bonũ. aũt apparens bonũ. uius vo cauſa · Vic e dictis phia deducit quoſdã cõcluſiones pꝛius

— ——— —
—
—— ————
——
——— ——
————————
Liber tertius
pꝛobatas vt meliꝰ intelligant᷑⁊ ſunt due. ¶ Pꝛima ẽ ꝙ bonũ ⁊ btitudo fũe idẽ. Scða ꝙ deꝰ? bonũ idẽ ſunt · deducẽs ꝗᷓ pme ↄcluſionẽ dicit. Illð ma⸗ kime videt᷑ optari.cuiꝰ cã qͥd.i.aliqͥd.expedit᷑i. deſiderat᷑. vt ſi cã ſalutis.i.ſa nitatis.qͥſpiã.i.aliqͥs velit eqtare.nõ tã.i.no tiñ̃ deſiderat motũ eqͥtãdi.qᷓ.i. ĩqᷓ;tũ deſiderat effectũ ſalutꝭ.i.ſanitatꝭ· cũ igit᷑ oĩa petãtur.i.appetant᷑ ga bõi illa deſide bonñ.ſʒ id maxime videtur optari Veluti ſi/ mus btitudinẽ eſſe„— ꝓpter ꝙ cetera optã ſalutis cauſa quiſpiam velit equitare: tur.qᷓ̃re ſola beatitu
do tunq; inis oim non taʒ equitandi motũ deſiderat q; ſa
alioꝝ · querit᷑.i.deſi⸗
derat erqͥ iquido lutis effectũ. Ců igit oĩa boni gra petã
manifeſte apparʒ eẽ
eandẽ ſubſtantizip tur: nõ illa potius qᷓ; bonů ipᷣm deſide
e beneenr rãtur ab oĩbus. Sʒ ꝓpter qð cetera op 2h tãtur btitudinẽ eſſe ↄceſſimus: quar ſic quoq; ſola querit btitudo. Exquo liqũ rũ 1 et 6„„——— keetetireſ ei do apparet ipſius boni ⁊ btitudis vnů bonnbrituns ha atq; eandem eſſe ſubſtantiã. B. Mihil beãt vnã ⁊ eãdem ꝑ k jeppꝛietatẽ erũt ea video cur diſſentire quiſpiã poſſi. ⸗ cẽ· Nã ꝑ ſeꝓpꝛiũ eſt britucini ꝙ oĩiappr ¶ Sʒ deñ verãq; btitudinẽ vnũ atq; ideʒ eõ̃ deſiderãtur.ſimi
irer iia ꝓpꝛierafeſt eſſe mõſtrauimus. B. Ita inqᷓ;. IP. Se boni ꝙ oia appetũ⸗
tur.qꝛ bõa. ꝗᷓ bonũ 3 ere licet:dei in ip e Cure igit᷑ ↄcludere licet:dei quoq; p
¶ Notandũ ꝙillud
magis appetitcuiꝰcã aliqd appetit᷑· qꝛ illud ꝓpter qð aliqᷣd apperi᷑ pꝛiꝰ 3
rauiando motũ deſiderij qᷓ; iliud qð appertꝓpter aiiud. qꝛ cãpᷣmaria pꝛið
influit qᷓ; ſcðᷣaria.⁊ ideo iilð ꝓpter qð aliq̃d appeti᷑ plꝰinfiuit deſicerie lud qð appetit᷑ ꝓpter aliud. ſicut finis plꝰ influit qᷓ; oꝛdinata in finẽ.⁊h
—
rat ꝑ eremplũ in littera de ſanitate.q̃ plus appetii᷑qᷓ; actꝰ eqᷣtãdi factꝰ ꝓꝑter
fanitatẽ. ¶ Se dei. ic phlaer rluſione pꝛi· xbata deaucit ſccqn ſcz deñ ⁊ bonñ eẽ idẽ ßᷣm ſubſtantiã ⁊ dic. Sʒ demõſtrauimꝰ deũ ⁊ verã btitu⸗
dinẽ eſſe idem ⁊ vnñ · dicit boe ita eſt inqᷓ;. Ex ꝗᷓ ↄcludit phia dicẽs. igit᷑ ſecu
e lʒ cõcludere fubſtantiã dei ſitam eſſe in ipſo bono nec vſqᷓ; alio icẽ alhi ¶iota ꝙex pꝛima ↄcluſione infertur ſca accipiendo pꝛimã ↄciulionem
ſeabi

. nu Vo tñ deſ
6leipc
penizj Men ahh nupu utin tand n Seſin Lütgi Fonizj
—
otus ün s.S1ecn
nẽche; must enbt. Etn plus l mbiiui
neſeſi n B
nnn upü poi btin ul wũat mus Eninq uder—deiquot
yœ vijdaype — ꝛcihn nfutdei
etrñ decimũ
ʒ maioꝛe arguẽdo ſic. Bonũ ⁊ beatitudo ſunt idem fᷣm jubſtantiã. ſʒ deꝰ eſt
vera britudo.B deꝰ ⁊ bonũ ſunt idẽ m ſubſtãtiã. A
ety.x.tertij libꝛi,
LVnc om̃s pariter venite capti. Iſtud ẽ metꝝ·x. huiꝰ tertij qð ðꝛ va⸗ lenticũ ab inuentoꝛe· ⁊ eſt vndecaſyllabũ ↄitãs er ſpõdeo et dactilo·
⁊ duoby vel triby trocheis · q vltio loco põt poni
ſo bono necvſqᷓ; alio ſitã eẽ ſubſtãtiam Ahetrum decimum libꝛi tertij Vc oẽs pariter venite capti Quos fallar ligat ĩpbis cathẽiſ Terrenas habitans libido mẽtes Hic erit vobis requies laboꝝ Pic pbꝛtus placida maneng quiete hoc patens vnñ miſeris ai é Non quicquid tagus aureis arenis Bonat:aut hermus rutilante ripa Aut indus calido pꝛopinquus oꝛbi Candidis miſcks virides lapillos Illuſtrãt aciẽ magiſch cecos In ſuas condunt animos tenebꝛas oc quicquid plqcʒ exxitqte; mentes Infimis tellus aluit cauernis— Splẽdoꝛ quo regit vigetq; celum Vitat obſcuras anime ruinas Mic quiſquis poterit notare lucẽ
5— ꝛ
Candidos phebi radios negabit.
ſpõ deus vel trocheꝰ In quo metro phia o meropPh poſtqᷓ; oñdit in qͥ ſit fũma btitudo hoꝛ⸗ tat᷑ ad iſtã btitudies puenire dicẽs. Dẽs capti qᷓs fallax libi⸗ do.i.fallax delecta⸗ tio hitans.i·poſſi⸗ dẽs rrenas mentes ligat impꝛobis ca⸗ thenis.i.vicioſis cu piditatiby.venite ꝑi ter huc.i.ad ſũmuz bonũ qð ẽ ſitũ ĩ deo Tũc oñditvtilitatẽ veniẽdi ad illud bo nũ dicẽs. Hſfc.i.in iſto bono qð eſt deꝰ erit vobis reqͥes la⸗ boꝝ.cũ ip̃e ſit pᷣmiũ in hac vita laboꝛan ũ.h eſt poꝛtꝰ.i.ſe⸗ curitas manẽs pla cida qete. eſt aſilũ i.domũ refugij. vnũ i.ſolũ.qꝛ tĩ ad deũ eſt tutũ refugiuʒ pa tẽs.i. aꝑptum mißis Tũc ↄpat iſtud bo nuʒ ad bona tꝑalia oñdens bõa tꝑalia eẽ dãnoſa. qꝛ ſui cu piditate obtenebꝛãt aiaʒ.d. Quidd do nat tagus fluuiꝰiſte aureis ſuis arenis. Quicqͥd donat her mꝰ fluuiꝰrutilãte i⸗ ſplendente ſua ripa. aut indꝰ fuuiꝰ aqᷓ ðꝛ india ꝓpinquus

—
—
————————
Viber tertius
calido oꝛbi. qꝛ vicinꝰ toꝛride ſone · inqus inqᷓ; ʒmiſcẽs lapillos virides.iq ð ſmaragdos.cãdidis.i.margaritis ſup · oĩa illa nõ illuſtrãt actẽ ſup. mẽtis ſʒ
magis ↄdũt.i.iuoluũt cecos aios in ſuas tenebꝛas.i.ignoꝛãtias veri boni.;
ſbonũ tpale. quicqͥd.i.qðᷣcunq; plʒ · iexcitat mẽtes ad cupiditatẽ.illud tel⸗ aluitinfimnis cauernis. ꝓlundis· q in ꝓfundo terre gignunt᷑ metalla ⁊ gen me · Tũc oñdit vti⸗.
litatẽ boni qð ẽ de Pꝛoſq Vudſcima huius tertij libꝛi
in quo ẽ Fa btitudo 2. dicks. Splẽdoꝛ. iq Sſentioꝛ inqᷓ; cuncta enim fir/ eſt btitudo ſplẽdẽs— leaoreregcc miſſimis nexa rõnibus ↄſtit lle vitat obſcuras— 2 ruinas aie. qꝛ ſplen Tum illa quãti inquit eſtimabis ſi bo/ doꝛ etjobſcuritas ſe
að ↄpatitur in eo num ipſum quid ſit agnoueris. B. In
e i Se babe finiti inqᷓ;:ſiquidem mihi pariter deum re hãc lucẽ.ip̃e nega
bir..nõ curzbit c; quoq; qui bouum eſt cõtinget agnoſce
didos radios phe⸗ 2 ˙ 2 bi.i.ſolis. ¶ otan re.. Atqui hoc veriſſima inquit ratõ dũ ꝓpter lram ꝙaſi 2 iäenogordo, ne patefaciã. Maneãt mõ q̃ pauloan mus refugij quaʒ ro nuſus ſeht 2o ns te concluſa ſunt. B. Manebunt inq; eſt ſine ⁊ filon qð eſt—
tactꝰ.qᷓſi ſine tactu ·
quia non erat phas aliquemn ibi tangere vel offendere· ¶ Hotandum ſecũ
Fm Iſido.li.ethimol. Tagus ẽ fluuiꝰ quẽ cartago hiſpanie ſic nũcupauit. et
quo ꝓcedit copioſitas arenis auriferis.⁊ ab ßᷓ ceteris fluuijs hy ſpanieẽ p̃la⸗ tus ¶ Notandũ ᷣm Hug. ꝙ hermꝰ ẽ ftuuiꝰ aſie. qͥ cãpos ſinirneos ſecat fis xtib. ⁊ẽ plenꝰ aureis arenis. Indus aũt ᷣm Iſido. ẽ fluuiꝰ oꝛientis. qͥ rubeo
mari excpit᷑a qͥ india nuncupat᷑abundãs margaritis ⁊ ſmaragdis Sſentioꝛ inqᷓ;. Iſta ẽ vndecima ꝓſa huiꝰ terti¶ Pꝛoſa· xi.tertij li
in q̃ phia inducit Boetiũ in cognitionẽ quoꝛũdã qͥ pꝛiꝰ faſſus fiuit i
rare.ſ qͥs ſit finis oĩm reꝝ.⁊ qͥb gubernaculis mũdus regat᷑. Pꝛio du cit ipᷣm in cognitionẽ pᷣmi.ſcðo ſcʒi in ſequẽtiꝓſa. Pꝛio phia in ueſtigat dif⸗ finitionẽ boni.ſcðᷣo ex hoc oñdit qͥs ſit finis oim reꝝ.ibi. Etilla nimũ pᷣmo Eiſe Scðo phia aggreditur pꝛopoſitũ.ibi. Nonne inqͥt. Pimo oetius aijentiẽs pᷣdictis dicit. Aſentioꝛ inqᷓ;.ſ.iam dictis.cũcte em̃ cõſtant nexa firmiſſimis rõnib.qꝛ demonſtratiuis. Et phia inquit. Quanti.ſcʒ pꝛe⸗ cij eſtimabis ſi agnoueris quid ſit ipſum bonũ. Rñdit Boe Infiuiti ſcilicet pꝛecij inqᷓ; eſtimabo.ſiquidem mihi pariter contingat agnoſcere deum qui
bonum eſt. dicit phia. Atqui pꝛo certe.hoc patefacium veriſſima ratõe ma⸗
neant id eſt concedantur modo id eſt tantũmodo que cõcluſa ſunt pauloan te Et dicit Boe manebunt ſine omni contractione in ſui veritate.

m öipu
e) Fotnin vhi ſic nian n byſpani ci geimeosſu de nentis n angs
u Sipnfib 4—snt
. S unict
t— mni an 13 cicni⸗ 5 BLuu Sei oſee iſima S in
Proſa Andecima
¶Motandum ꝙ ad pꝛobandum aliquam concluſionem opoꝛtet pꝛincipia
manere in ſui verirate ⁊ ea concedi· ſi enim negarentur non ex eis ↄc ſio deduci. volens ergo pßia ex his que concluſa ſunt tanq; ex pꝛineipið con
poſſet ex eis ↄciu⸗
cludere quid ſit bonum dicit hoc velle facere manẽtib his q̃ ꝓbata ſũt ⁊ di⸗
cit Boetus ꝙ manebũt in ſui veritate·
h. Nonne inqͥt mõſtrauimus eaq̃ ap⸗
petunta pluribus. Idcirco va pfecta/
q; bona nõ eſſe:qm̃ a ſeinuicẽ diſcrepa⸗ rẽt. cũq; alteri abeſſet. alteꝝ plenũ abſo lutũq; bonũ aferre ñ poſſe Tů aũiveꝝ bonn fieri cũ in vnã veluti foꝛmazʒ atqʒ efficientiã colligunt᷑ vt qͥ ſufficiẽtia ẽ ea dẽ ſit pbtẽtia:reuerẽtia claritas atq; io cũcitas. Niſi o vnũ atq;ʒ ideʒ oia ſint nihil hre quo inter erpectẽda numeren tur B. Bemõſtratũ ẽ inqᷓ; nec dubitari vllo mõ poteſt. M. Que igit cũ diſcre/ paut:minime bona ſunt. cũvero vnum eſſe ceperint bona fiunt. Nonne hec vt bona ſint: vnitatis fieri adeptione ↄti/
git. B. Ita inq; videt. P. Sed omne
quod bnũ eſt:boni participatõne bo/ nů eſſe ↄcedis. an minime. B. Ita eſt. P· Opoꝛtet igit idem eẽ vnũ atz bonũ
ſii rõe ↄcedas. Eadẽ nãq; ſubſtantia
¶Nõne inquit mõ⸗ ſira. ¶ BHic philo⸗ ſophia aggreditin⸗ tentum oſtendendo quid ſit bonum. ⁊1 ten dit pꝛobare iſtaʒ ↄcluſionem bonum eſt ilud quod omia appetunt. quaʒ pꝛo bat tali rõ ne. Sinũ ⁊ bonum ſunt idem ſed omnia appetũt eſſe vnum · ergo om nia appetunt bonũ Circa iſtam ratõeʒ ſic pꝛocedi.pᷣmo ꝓ⸗ bat maioꝛem ·ſecun⸗ do minoꝛẽ.tertio re ſumpta maioꝛe in⸗ fert concluſionem. ſcða ibi Noſtine igi tur.tertia ibi Eſt ne igitur.pꝛobat ᷓ ma ioꝛem ꝙ vnum ⁊ bo num ſunt idem per modũ qõnis⁊ pᷣmo q̃rit dicẽs Nõne ſup̃ mõſtrauimꝰ in.ix. ꝓ ſa ea q̃ apetũr̃ a pli⸗ by ſup · ſufficiẽtia rᷣue rẽtia· potẽtia idcir⸗ co nõ eẽ ÿa hõa⁊ꝑ⸗ fecta. qĩ diſcrepant
a ſe inuicẽ ſupplejeo modo quo appetun
tur a pluribus ⁊ cuʒ
alterum abeſſet alte riñ poſſe afferre ple
num ⁊ abſolutũ bo nũ quoq nullo indi geat Tũc autẽ ſup⸗
———— S—
—— e.

———————
——
5
3 *
2
½
iber tertius
monſtrauimus vnñ verũ bonũ fieri cũ colligunt᷑in vnã foꝛmã beatitudinis
atq; efficientiã.i.in vnã cauſam efficientẽ.ſ. deum yt que fit ſufftrientia eadẽ
ſit potentia.? reuerentia.claritas ·⁊ iocũditas · niſi ÿo oĩia ſint vnũ ⁊ idẽmon ſtratũ eſt. ea nihil habere quo numerent᷑.i.cõputent᷑ inter expetenda.i.delide/
randa. Et dicit Boetius demonſtratũ eſt inqᷓ; nec vllo modo dubitari põt Bliteriꝰ q̃rit phia.
IFll cũ diſcre⸗ S Zlunebe, eſt con quon naturaliter nõẽ diuerſus
ha.⁊ cũ ceperint eſſe. 5 mcühennn effectus. B. Negare inquã nequco. h
ne hec contingũt fie ri bona adeptione Moſti ne igi᷑ inqͥt oẽ qð ẽ.tãdiu manere vnitatis · dicit boe⸗* tus n atq; ſubſiſtere qᷓ;diu ſ itvnũ.ſed interire Et ſubdit phia. 3 ⁵— oõ qð eſt bonũ pti⸗ gtq; diſſolui pariter atch vnuce deſtite cipatione boni con* e echiselebonuꝝ an rit. B. Quonã modo. Vt in anm minime. Et pt boe 1 7 tius ita eſt. Tunc libus inqͥt cũ in vnũ coeüt ac ꝑmanent phia ex cõceſſis cõ
kuditmoꝛem vi gia coꝛpuſq;. id aial vocal. Cum vero
tenſ.igit᷑ ſimili rõne— opoitet vtcõcedas hec vnitas vtriuſqʒ ſepatiõe diſſolui. — z eẽ gialli*
Et ↄfirmat illã cõ c iã eẽ gi ₰ enen iterire ne e gial liquet Ipmn quoq; ab effectu dicẽs·nà mn5 Sen coꝛpus cum in vna foꝛma mẽbꝛoꝝ con 3n nõ eſt naturalit mane anaviſi dieie z iunctione pmanet humanaviſit ſpecicſ idẽ inqᷓ;tũ idẽ natã Aſi diſtri e ieintůranen ¶BZt ſi diſtribute ſegregatec partes cot tius ↄcedẽs ðt. negare inqᷓ; neq̃o. ¶Hota er lfa ſic ꝓhałꝙ vnñꝛ bomſint iqẽ Quecũq; ů ſũt bõa niſi qꝛ ſũt vnũ illa ñ ſunt bõa niſi adeptiõe vnitatꝭſʒ oia ſunt bo adeptiõe vnitatis · ʒ vnũ ⁊ bonidẽ ſunt. vlalt arguit ſic. Dia ſunt poꝛaqeptiõe bõitatis · oig fůt boꝛadeptiõe vnitai. bo ⁊ Vnů ſũt idẽ. ZAhã rõem inuit in ja di. Illa ſũt vnñ qꝝ ñ ẽ diuerſus effectꝰ.qꝛ idẽ inqᷓ;tũ idẽ nõ
faẽ niſi idẽ. ex.ij.ð generaſʒ vniꝰ⁊ bõiñẽ diuerſus effectꝰ qʒ effectꝰ vtriuſq; ẽ bon.ᷓ ſũt idẽ.⁊ hec ↄcło pʒ ex. ii· methapk. vbi ariſto · vult ꝙ bon ⁊ vnuj
ertãt᷑. Pi ne igit ⁊c̃. Hic phia ꝓbat mioꝛẽ.ſ. ꝙ oĩa apetũt eẽ vnuz h talẽ rõem.i— tůt mãere ⁊ ſubſiſtere. oĩa appetũt eẽ vnũ. Illiꝰrõnis bᷣmo declaratmaioe ſco minoꝛẽ ibi. Eſt ne igit᷑itio reſũpta maioꝛe ↄcludit itentũ ibi. Siqð aũt inqt. Pꝛio ðᷓ declarãs maioꝛẽ ꝙ vnũqðq; tãdiu mãet qᷓ;diuẽ vnũ · ðt. Ho
Boetiom̃e qð eſt tãdiumanerẽ atch ſubſiſtere qᷓ;ᷓdiu ſit vnũ ⁊ ců ſtiteriti
nni
nũqðq; tãdiu mãet atq; ſubſiſtit qᷓdiu ẽ vnñ. ſʒ oia natalr ape
ſu eñl
ſepat
po
fucl dut

18
itt i „ oiadin
nil Söith wäne u rüſtit ter n od F. Utin nü et ach ilw In ſcʒ x tedl
uen ni nm
v nmiit
ien nr nlil ini⸗
poꝛis diſtraxerint vnitatẽ. deſini eẽ qð
Mꝛola Vudecima
deſinit eẽ vnñ pariter ↄtingit diſſolui atq; interire · querit boe. Quonã mõ·
phia declarat in exẽplo vicẽs. In animalib. h pʒ c anima? coꝛpꝰinvnum coeũt atq; ꝑmanẽt vnũ.illud vnũ vocat᷑ animal.cũ jo hec vnitas diſſoluit᷑
fucrat. Eoq; mõ ꝑcurrẽti cetera pꝛocul
dubio patebit ſubſiſtere vnůqðq; dum vnñ eſt. Lũ deo vnñ eẽ deſinit eẽ interi
re. B, Cõſiderãti inq; mihi pla mime aliudvidet᷑. j Eſt ne igit inqͥt qð inqᷓ;
tů naturalr agat relicta ſubſiſtẽdi appe tẽtia venire ad interitũ coꝛruptõnemq;
deſiderẽt. B. Si aialia inqᷓ; cõſiderẽ.q̃ hñt aliquã volẽdi nolẽdiq; naturã. Ni
hil iuenio qð nllis ertra cogẽtibuſ abij ciãt manẽdi intẽtionẽ ⁊ ad interitũ ſpõ
te feſtinẽt. Om̃e nãq; aĩal tueri ſaluteʒ laboꝛat:moꝛtẽ vero perniciẽq; deuitat Sed quid de herbis arboꝛibuſq;:quid
u bñ ſunt mali.ß ꝙ fimpliciter dicant᷑eſſe nõ eſt veꝝ ·ſicu cirer nõ eſt hõ.⁊ de hoc videbit᷑ in quarto.
ſepatõe vtriuſq; ſup · aie ⁊coꝛpis· liquet. i.manifeſtũ ẽ.aĩal interire ⁊ nõ iã eſſe ial. Ponit auud exemplũ uhm etiã coꝛpꝰ hũanũ euʒ maner in vnd foꝛma
Nunctõe mẽbꝛoꝛuʒ
mana ſpẽs ß ſi ꝑtes coꝛꝑis diſtribute et ſegregate·i.ſeparate ab inuicẽ. diſtraxe⸗ rint vnitatẽ.coꝛpul deſinit eẽ qð fuerat eodẽ mõ ꝑcurrẽti ce tera ꝓculdubio pa⸗ tebit vnñũqðq; ſubſi ſtere i ꝑmanere duz eſt vnũ ·cũ vero de⸗ ſinit eẽ vnũ intire vi de· Et dicit boetiꝰ minime inqᷓ; videt᷑⸗ mihi aliud ↄſiderã tiplura. ¶ Nota ꝙ aliqͥs diceret non vi detꝙeẽ ⁊ eẽ vnñ ſint eadẽ.qꝛ mali ſunt ⁊ tñ nõ ſunt vnũ.pꝛo batio vnũ ⁊ bonuz ir idẽ vt iam pꝛo bitů eſt. ſʒ mali nð ſunt boni.ergo non ſunt vnũ. Iſta ratõ ſoluit᷑ ex quarto hu⸗ ius negãdo maioꝛẽ
qꝛ phia q̃rto huiꝰꝓ bat malos ñ ſoiuz ñ eẽ potẽtes.ſʒ ſimpli citer nõ eẽ. Eñ ma t hõ moꝛtuꝰ ſimpli⸗
¶Eit ne igit inqͥt. Hic phia ꝓbat ſeu declarat minoꝛẽ.ſ.ꝙ oĩ ät e pmanere⁊ᷣno oñcirh cðo ybat ꝙralis appetirꝰẽ ne ſehbr n⸗ ; nũc nos. Pꝛimo oñdit intentũ in aiglib.ſcðo in vegetabilibꝰ.tertio i reb inaiatis.ſcha ibi. Atqͥ nõ ẽ.tertia ibi. Ea etã. Pꝛimo dicit phia. Eſt ne ali⸗
quid ꝙ inqᷓ;tum naturaliter agat deſideret venire ad interitũ.i.ad moꝛtem ⁊
ad coiꝛruptionẽ relicta apetẽtiã ſubſiſteqi. Rũdet Boe. Si conſiderẽ aialia
—— Mhue 6 g—.———————— 2——..—————— 6 B
8 Si

Liber tertius
5ᷓ hñt naturã.i.appetitũ volẽdi.i ꝓſequẽdi ⁊ nolẽdi.i.fugiẽdi aliqd.nihilin⸗ uenio qð abijciãt intẽtionẽ manẽdi ſup. in reꝝ natura.⁊ feſtinẽt ſpõtei.volũ tarie ad interitũ nullis cauſis extra cogẽtibꝰ. qꝛ oẽ aial laboꝛat tueri ſaluteʒet deuitat moꝛtẽ ⁊ ꝑniciẽ.ſʒ ego ꝓꝛ ſus dubito qͥd ð herbis ⁊ atboꝛib. ⁊ qͥdðre
bus inaiatis oĩno. ↄſentiã ſup.an talia appetãt eẽ ⁊ ꝑmanere. ¶ Nota Boe
nõ dubitat qͥn aia⸗ lia aperãt ⁊ pmane de ĩanimatis oĩno ↄſentiãtrebus pꝛoꝛ
re cuꝰ rõem innuit
S ne ſus dubitor]N. Atdnð ẽꝙdeboe pol tã ð appetit eẽ ⁊ per; hmõi. ⁊c̃. S hustherriſc, intucaris. pꝛimũ ſibi ↄueniẽtibus ina/
⁊i reb inaiatis.ð
dubitat.⁊ põt eẽ rõ ſci locis. Vbi quantũ eaꝝ natura que/
vubitatõis.qꝛ ĩ tali. bynõ ſunt gt cito exareſcere atq; interire non pñt.
namonte ule alte quicẽ cãpiſalie mõtibul oꝛii
urſlenneantet alias ferunt paludes alie ſaxis herent ad ꝑcipiendũ nutri. 5 8 acpuhtean gliaꝝ fecũde ſũt ſteriles arene. quas ſi tinẽt ad ↄßuationẽ„ vite. ialia qͥſpiã loca trãſferre conet᷑: areſcãt ¶ Atqͥ nõ ẽ ꝙ ð hoc Zhſee⸗ 2 Sed dat cuiq; natura qð ↄuenit:et ne⸗ ege iidl1— be⁊ arboꝛefappetit qũ manere poſſunt intereant? elaboꝛat eẽ? ꝑmanere. ⁊ ꝓ bat quatuoꝛ modis · ſicut patebit. pᷣmo ex locoꝝ qualitate.qꝛin talibꝰ lor na ſcunt᷑ vbi diutius pñt ↄſeruari in eiſe. Vñ dicit. Atqui pꝛo certe. O Boeti nõ eſt ꝙ poſſis ambigere.i.dubitare de hoc vtꝝ inanimata ⁊ vegetabilia ap
petãt eiſe pᷣmũ.i.pᷣmo ſigno. Cñ tu intuearis herbas atq; arboꝛes ĩnaſci loc
fibi ↄueniẽtib· vbi q̃ntũ eaꝝ natura.i.vigoꝛ nature q̃at nõ poſunt cito exate ſcere ⁊ interire. Nã atie campis oꝛiuntur ficut oliue.alie montibus ſicut ci⸗ pꝛeſſi. alias ferũt paludes ſicut alnos? ſalices. Alie herẽt ſaris ſicut herbe q̃ dicunt᷑capilli veneris⁊ barba iouis. Zliaꝝ herbaꝝ ſunt fecunde.i. abunqã tes ſteriles alie vt illius herbe que dicitur merica.quas ſi quiſpiam.id ẽ ali⸗ quis conetur tranſterre in alia loca areſcant.ſed natura dat vnicuiq; qð ſihi conuenit ⁊ elaboꝛat ne intereãt qᷓ;diu manere poſſunt· ¶ Nota locusẽ pꝛnci⸗ piũ gñarionis.qꝛ ſaluat ⁊ ↄſeruat locatũ ⁊ ipſo mediãte virtus celeſtis infiu
it ipſi locato. Ců igitur vegetabilia ſicut herbe⁊ plante requirant determia⸗ ts loca inqͥbyſaluantur ⁊ in alqjs areſcant pʒ ꝙ ipſa appetant ele ⁊ permane

ſib u niüth an nnn ac mrirem pil nöthi de ſrsh ſter S rene z
nn pounn
tin mntel
intn 12 ocn. l zn rnten nbibors i n öpoſint nonnb Z=lrs ſiu icundei 7 xaupin⸗ In vnicij
Pot loc⸗
ms urnri
ntceim
radicibus velut o
ndecima
uid dicã ꝑ oẽ⸗ velut in terras. Vic phia ꝓbat idem alio ſigno qð jh mitex mõ ſituatõis partiũ ßᷣm ↄuenientiã a attraàctionẽ alimẽti quo ↄßuat eſſe coꝝ. Et dicit quid dic er hoc ꝙ oẽs.ſ.her be⁊ arboꝛes trahũt alimenta ꝛe demerſo in terras·⁊ diffundũt ſibi alimentũ ꝑer meduł las.ꝑ robur ⁊ per coꝛticẽ qð nõ eſt niſigpter appetitũ ꝑman ẽdi. Tunc ponit aliud ſignum qũ ſu mitur de diſpoſitõe partiũ adpꝛohiben dũ nocumentuʒ ex⸗ trinſecũ dicens. q dicã ex hoc ꝙ molil
Quid dicã: ꝙ oẽs velut ĩ terras oꝛe de merſo trahůt alimẽta radicibus ac per
medullas robur coꝛticẽq; difundunt. imqʒchſcurẽme Quidq; nobiliimqðq; ſicutimegul ahne laẽ in ĩterioꝛe ſemp ſede recõdit᷑. ert ra
D ʒ initirmtate dã ligni tirmita vo quadã ligni firmitate. Altimus au Zleinse airue terioꝛ coꝛtex arboꝛi
tẽ coꝛtex aduerſum celi intemperiẽ qua te im⸗ tẽs ſuſtinere ma⸗ mali patiẽs defenſoꝛ opponitur. Jaʒ keenerdeer — ſoꝛ verſus intẽperiẽ — ẽnature diligẽtia. vt cũcta ſe an. Lie ine ete i hit aliud ſignuz qi ———— q̃ oia nõ krnen g m tione ſeminis · d oꝛ⸗
.—— iveꝝ generatim quo qna ad ca uu 6di nẽ naturein alio ſi⸗
— n m permanẽdiveluti mili in ſpecie cũ nð quaſdam machinas eſſe quis neſciat poſſit manere idem numero. Et ðt lam
vero quanta eſtiditi
pꝛopagentur ſeminemultiplicato ſup. conſidera due eſſe tanqᷓ; quaſdam machinasi.·iſtrumẽta manẽ neratim id ei ſuccem̃ um ad tempus. verum etiã manendi in perpetuum g&
¶otandi ꝙ generatione. q. d nullus eſt cui hec non pateant· ſeʒ trahere alimenrũ oꝛi ſiles ſunt cũ habeãtieãdem operatõem ſit aũt plãte radices infiras terre. qꝛ ex terra humoꝛẽ toꝛticẽ Eſt— b mo diffundit in medullã. deinde in robur. deinde in pati intẽperẽ caloꝛ.—— qð ẽ in medio plãte vel arboꝛis nõ potẽs qatroburqð ẽli—* ⸗ igoꝛis · ideo natura ip̃am locauit ĩ medio quã circũ ſoꝛe ab intẽperie— ern bur aũt circũdat coꝛticeexterioꝛi ranc; defẽ nere⸗iõ natura ꝓducit 1 qꝛ vegetabilia nõ pñt idẽ numero ma⸗ ciuſi⸗ ini* eunoten idẽ umaneãt in ſpe

Liber tertius VEa etiam qᷓ inaiata. Hic pia ꝓbat ꝙ etiam inaiata appetant eſe d fignis. Pꝛimo ex inclinatione naturali eoꝝ ad locũ.⁊ dicit. Ea etiam
dunt᷑ eſſe inaiata. vt lapis.aer. ignis.nõne deſiderãt.i.appetũt queq;.ioiai LOlq ik aiata qð ſuũ eſt ·i.ſue nature conſonũ ẽ.ſimili rõne ꝓpter conſeruationem ſui
eſſe. q. d ·ſic · Cur em̃ leuitas vehit. i.mouet fãmas ſurſuʒ ·⁊ põdus. i.ꝗᷓuitas
depmit terras deoꝛ
Ea etiam que inaiata eſſe credunt non
kien qð ſi— imili—
— ———f
ſunt inimica.i.ↄtra P ueniunt⸗ Poꝛꝛo auteʒ ꝙ
ie cunq; tonſentaneum eſt ſuanone naturar ↄſeruat.ſicuti ea que ſunt inimica coꝛ
Fn mpunt. Jam verg——
kuſnener.—.——— uis.
emnr Wee rurſus a quibus ſunt abſciſa relahütur
peeenenie Ignsivero omnem refugit ſectionem
tiby.ſed cito relabũ
turideſt redeunt in ea a quibus ſunt abſciſa· ſed* reugit omnem ſectio⸗
nem.¶ Hota ꝙ hoc vltimum quod dicit ignem
hgere omnem ſectionẽ du⸗
pliciter erponitur· ¶ Pꝛimo ſic. Aliquid ſecatur cum partes eius ab inuicem feparantir.ita vt in nulio conueniãt. ſed partes ignis ſic non poſſunt ſecari
quin ſemper in aliquo conueniant vt maxime patet de igne qui
¶Alio modo exponitur ſic ꝙ ignis refugit omnem ſectionem. quia ꝓpter ve hementiam ſueactionis coꝛꝛumpit ipſum quod debet ſecare ·⁊ igniendo ip⸗
ſum in ſui naturam conuertit⸗
ireſt
ol
ſi
dhr

Su ne nnn
Fin
eq nim iſrni
—
ig wſugl u So un dnin qu wtinn oSun in uepnn n iſitl 1u fu 0 t ſedch
2e
u cſunt
v
ngt
PMꝛola vndecima
¶e; em̃ nos. Hie pkia ponit ꝙ dcſideriũ eſſendinõ
ẽ appetitus volũta
rius ſed naturalis · Et ðt. Heq; nos tractamꝰnũc de motibv volũtarijs aie co gnoſcẽtis. ſed de naturali intentiõe ſicuti naturaleẽ qð tranſigimus.i.digeri mus acceptas eſcas ſine cogitatiõe ⁊ qð in ſumno neſcientes ducimus ſpm̃ i.reſpiramꝰ. Nĩ amot. i.appetitus manẽdi.i.ſubſiſtẽdi in aialib.ſ· nõpuenit
Neq; nůc nos de voluntarijs aie co noſcentis motibus.ſed de naturali in tintiõe tractamus.ſ icutiẽ ꝙ acceptas eſcas ſine cogitatiõe tranfigimus. ꝙ in fomno ſpm̃ ducimus neſciẽtes. Nã ne in aialibus qͥdẽ manẽdi amo ex aie vo lũtatibus.vexꝝ ex nature pꝛincipijs ve nit. ã ſepe moꝛtẽ co gẽtibus cãis quã natura rẽtoiinũdat volũtas:amplectit: cõtraq; illud quo ſolo moꝛtaliũ rerum durat diuturnitas gignẽdi opus qð na
—
tura ſemꝑ appetit interdũ coercet volũ tas. Adeo hec fui charitas nõ lex aiali motiõe:ſed ex naturali intẽtiõe ꝓcedit. Bedit em̃ ꝓuidentia creatis a ſe rebus hãc vel maximã manẽdi cãm vt quoad půonaturaliter manere deſiderẽt Qua re nihil eſt ꝙ vllo modo q̃as dubitare cũctaqᷓ ſůt appetere naturaliter ↄſtan ⸗
ex voluntatibꝰ ſup? ſicut tu eſtimas.qꝛ ſuperius poſuiſti ſo lum in anmalibus eſſe appetitum ma nendi ſed venit ex pᷣncipijs nature. ̊4 natura reperitur tã in aiatis; in ina⸗ nimatis. Qð autẽ appetitus manẽdi non ſit ex volũtate pꝛobat dupliciter: ſ Pꝛimo pꝛobat h quia voluntas ſepe amplectitur moꝛtẽ † tollit eſſe indiui dui.vñ dicit. Vo⸗ luntas ſepe ample⸗ ctitur moꝛtem quã natura refoꝛmidat i.abhoꝛꝛet cogenti⸗ bus cauſis.ſ.extrin ſecis.ſicut patet᷑ de martyribꝰ. ¶ Secũ doꝓbat idem ex h ꝙ voluntas quan⸗ doq; cohibet oꝑa⸗ tionem conſeruati⸗ uam eſſe ſpecifici di cens. Kontraq; · id eſt per contrarium. illud opus gignẽdi quo ſolo durat diu turnitas.i.ꝑmanen tia reꝝ moꝛtalium. qð natura appetit· interdũ coercet vo⸗ luntas.ſicut pʒ ĩ cõ tinentib adeo hec
c harital.i.appetit?

Kiber tertius
„
ſui ſup? manẽdi.nõ ꝓcedit ex aĩali motiõe.ſed er naturali intẽtiõe quã des in didit nature. Dedit em̃ ꝓuidẽtia dina reby creatis · a ſe. hãc maximã cim ma nẽcdi vt deſiderẽt pmanere naturanter qᷓ;diu pñt. qre nihilẽ ꝙ vllo mõ qas.i poſſis dubitare.cũcta qᷓ ſůt natural appetere ↄſtantiã ꝑmanendi.⁊ deuitare ꝑniciẽ. qð boe.ↄcedẽs ðt. Cõfiteoꝛ inqᷓ; nũc me cernere indubitato.i.ſinedu
bitatiõe.q̃ dudũ in certa videbant᷑ſup? ꝙ vegetabilia ⁊ in⸗ aĩato naturali appe tũt pmanẽtiã eſſen di.¶ Notandum ꝙ duplexẽ apetitꝰna turalis ⁊ aialis. Na ruralis ẽ qͥ ↄſequit᷑ foꝛmã naturalem ⁊ qꝛ pᷣma ꝑfectio illiꝰ qð hʒ foꝛmã natu⸗ rakẽ ẽ eẽ.iõ apetitꝰ tuiuſſibet rei natu ⸗ ralis ẽ ad ſuũ eẽ ha bendũ ſi careat vel ad ↄſeruãdũ ſi ba⸗ beat. Apetitꝰaial ẽqͥ ↄſequit᷑ foꝛmam app̃henſam.⁊ ſi eſt foꝛma app̃ᷓhenſa ꝑ ſenſus ſicẽ appetitꝰ ſenſitinꝰ q ſꝑ tendit in ↄueniẽtia nature Si aũt ẽ foꝛma ap p̃henſa ꝑ intellectũ
tůc ſꝑ icinatiopue
niẽs ẽ appetitꝰ rõal
qẽ volũtas⁊ qʒ illð
qð ſᷣm ſe eſt diſcon
tiã pmanẽdi deuitare ꝑniciẽ. B. Cõfite oꝛ inq; nũc me indubitato cernere que dudũ incerta videbant.. Qð ait indt ſubſiſtere ac ꝑinanere petit. idvn eẽ deſiderat. hoc em̃ ſublato nec eẽ qͥdẽ cuiq; ꝑmãebit. B. Veꝝ ẽinq;.. Oia igit inqͥt vnũ deſiderãt. B. Cõſenſi. Sʒ vnũ idipᷣm mõſtrauimus eẽ qð bo nũ B. Ita qͥdẽ P.cũcta igit᷑ bonũ pe tůt Qð qͥqẽ ita deſ cribas lʒ ip̃m bonuʒ eẽ qð deſideretab oĩbus B. Mihil inq; verius excogitari põt.nã vel ad nihilũ cũcta referũt᷑ ⁊ vno veluti vertice deſti
2
tuta ſine rectoꝛe fluitabũt. aut ſi qͥdẽad
ueniẽs nate ſibiẽ moꝛs.illð hõ app̃ hẽdit qñq; tãqᷓ; ↄueniẽs ꝓpt aliud ãnexũ.
Ppr pᷣmiũ etne vite. iõ volũtas ſeꝑe ãplectit᷑ moꝛtẽ quã natura refoꝛmidat. ex q bꝙapperitꝰ eẽndi nõ ẽ pᷣmo ⁊ pᷣncipalr ex appetitu itellectiuo. ſ er appetitu naturali. nq̃ appetitꝰ itellectiuꝰ nõ jnuenit᷑in oiby in qͥb ineni appetit? natal⸗
ð aũr inct ſubſiſtere. Hic phla refũpta maioꝛe ↄeludit intẽtũ di. ð aũt appetit ſubſiſtere ⁊ ꝑmanere.illud deſiderat eẽ vnũ. h em̃ ſupꝰ vno ſubla
to nõ pmanehit cuiqᷓ; rei ſuũ eẽ.ðᷣt boe.veꝝ ẽ.ↄelu dit ꝗᷓphia. Dia igi᷑ vnum eẽ deſiderat. Et boe.ↄſentiẽs ðt ↄſenſi.⁊ tũc maioꝛẽ pᷣncipalis ſylogiſmi reſu mit yt ↄcludat diffinitionẽ di. Sed nes mõſtrauimꝰ vnñ eſſe idipm qð bo nũẽ.ðᷣt boetius ita qͥdẽ. Tũc phia ↄciudit intentũ foꝛmãdo diffinitionẽ bo ni dicẽs. Igit cũcta bonũ petũt.qð bonũ lʒ ·i.licitũ ẽ.vt ita deſenbas. bonů

dn bQ
iSn i 2036 erit Aön rrseiz bde bu nh e int obE Rih vel wrticet int utd
nn lohe vn lizu
uo nntiin
Lögoſq; in oꝛbẽ Soßat ioetẽs ĩ tus
et Andecimum
etqð delidere᷑ ab oib · Etðt boe. Nihil verius excogitari põt. q vel ad n⸗
bilũ cuncta referũ?⁊ deſtituta vno Ftice.i.pᷣncipio.cũcta fluitabũt ſine recto. re. Aut ſi qdẽ ad qð vniuerſa feſtinẽt. iluderit ſůmũ oim bonoꝝ¶ſ Notãdũ
ꝙ oẽ qð eſt vel appetit pfici. vel ĩ ſua pfectiõe ſaluari. cũ igit᷑ ꝑfici ⁊ in ꝑfectiõe
jaluarſit bonũ:oĩa appetũt bon.¶ Notãdũ cũ ðꝛ oia appetũt bonibiñ acci
pit᷑ boup̃ciſe ꝓ bõo
quod vniuerſa chiti e ſi morali. nec pᷣciſeꝓ auod vniuerſa cůſtinent:d erit omniũ—— ſummumb onoꝝ ſp. Et illa minimum bono cõit accepto.
— qð bocõiter acce⸗ inquit. O alumne letoꝛ.ipſam eni me drůecteniele vd die veritatis notam mente fixiſti. Sed ſncen in hoc patuit tibi quod ignoꝛare te pau FSh
loante dicebas. B. Quid inquam. Id ncenoce⸗
Quis eſſet inquit rerum omnium finiſ ð&ſeirare zſel⸗
ſus eſt.ſ.qͥs ſitfinis
é enim ꝓfect o qu eſi b oim rep. et pᷣmo cõ Is ẽ enim ꝓfect o quod deſideratur ab gincenh—
oĩbus: qð qꝛ bonũ eẽ collegimus.opʒ p O alũnemmi
letoꝛ. qa tu fixiſti.i· reꝝ oĩm finẽ bonum eſſe fateamur. artigiſti.notã.i. co⸗ erx.ri.huius tertij libꝛ 5 kr ſae in di ſ 5 ſed h patuit ibi qt
. 4⁸ P funda mete veſtigat veh——— ninng nic fa pauloañ ſupple in Cupitq; nullis ille deuijs falli ſueltrei 1 ntimi xta Et querit boe. In ſe reuoluat intimi lucem viſus ſuaiie ülud.ðᷣt phia.qͥſeẽt finis omniũ rerum. Et fubdit. Is em̃ eſt finis omnium rerum qð deſideratur ab omnb qð qͥa bonñ eẽ collegimꝰ. vt pʒ er diffinitiõe boni· oʒ vt fateaiur bo eẽ finẽ oĩum reꝝ. ¶ Nota ꝙ ꝑ notã medie vitatis itelligit noticiã dinã ſiẽ pũctũ ẽ mediuʒ tirculia ᷓ oẽs linee ducũt᷑. ſic deꝰ ẽ mediũ vᷣitatis a q̃ ois ʒÿitas ꝓcedit ¶ No
tãdũ ꝙ oia appetũt ſui finẽ cũ finiſ ſit ꝑfectio rei ⁊ res ðᷣſtituta juo fine fruſtrat Wũ igitur de rõne finis ſit eſſe bonũ. qꝛ auferentes jfnem auferũt naturam ex·ij methaph. ideo finis omniũ reꝝ eſt bonũ. Wetꝝ xi.tertij li.
Viſqs ꝓfũda. Iſtð ẽ.xi.metꝝ hꝰ ttij qð ðꝛ glico ah iuẽtoꝛe iãbicũ a
pede pᷣdnãnte.ĩ qͥ merro phia oñdit qũo poſſumꝰ coꝗᷓſcere bon ⁊ verũ? xuenirein cognitõʒ reꝝ· exqͥ boe.pus faiſꝰ ẽ ſe mõ ſcire qð pus ignoꝛabat. 1
2
—
— —
— 7„
—

—— n
—
Pꝛimo ᷓ oñdit modũ quo poſſumꝰ deuenirein cognitianẽ veritatis. Sctʒs aſſignat cãm eiꝰ ibi. Nõ n hᷣmo · ee veꝝ ꝓfunda mẽte.i.ſu buli.q;ꝓ ⁊ cupit falli nullis deuijs.i.falſis opinionib⸗ 5̃ faciũt a vero deuiare.ille reuoluat in le.i·exercitat intra ſe.lucẽ.i.ſpeculatio nẽ.intimi viſus.i.rõis ⁊ intellectꝰ interioꝛis.⁊ ip̃e cogat.i.reducat lõgos mo
tus i.opatões aiep cedẽtes ab aia infie ctẽs eos motꝰ in oꝛ
bẽ.i.ĩ circulũ redeũ
Animũq; doceat quicquid extra ſoſi
Suis retruſum poſſidere theſauris
do ad aĩam.⁊ qͥcqͥd
aim doceat molit. Sudum quoq; atra textiterroꝛis nubeſ laboꝛat. ſpeculãdo 1 erncrearccrre Lucebit ipſo perſpicatius pheho umiewni Non omne nãq; mente de ülit lumen ad ſe ↄuerſum poſſi Je e due etine Qbluioſam coꝛpus inuehens mo em 1de potet mẽolia meelee ¶eret pꝛofecto ſeinen introꝛſun veri, ⁊tũc illud qð atra 3 3 vibeeoblenne Qlod excitatur ventilãte doctrina. ignoꝛãtie. duduʒt——— rit occuitauit ilð u Nam cur roßati ſponte recta c ciffis cebit i.apparehit ꝑ⸗ picactveuidẽtut¶ Ni merſus alto viueret fomes coꝛde ip̃o phebo.q.di.qð — efur obſu Qð ſi platonis muſa perſonat verun rũ ucidũ apparebit
intellectui.¶ Notã dũ ꝙ qͥ vult cogno ſcere veꝝ dirigat rõem
Qð quiſq; dilit imemoꝛ recoꝛdał.
x intellectũ ad ip̃ᷣam rẽ extra ⁊ ad reꝝ ꝓpꝛietates·et ſi
aliqͥd cognoſcit ex his nõ ſtatim iudicet.ſʒ in ſe reuertat᷑ deliberãdo an ita ſit vel nõ ſit. qꝛ ſepe videt honũ eẽ qð nõ eſt·⁊ nõ eẽ qð ẽ.ſine em̃ deliberatõe nõ eſt iudicandũ.qð nõ eſt lõga deliberarõe ꝓbatũ.iõ dicit pia. reuoluat in ſe lucẽ intimi viſus. Notandum ꝙg oꝛbis e linea circũducta rediẽs ad idẽ. in⸗
flectere&ᷓ lõgos motꝰ in oꝛbẽ ẽ cũ virtꝰ aie ab aia vſq;lad ipam rẽ diuertil·
⁊ad aiam reuertit᷑ deliberãdo an ita ſit vel nõ ſi m ꝙ cognouit.
¶Mõ om̃e nãq; mẽte · Hic phia aſſignat cãm eiꝰ qð dictũ eſt..q̃re poſſumꝰ
cognoſcere veꝝ dicẽs · Hã coꝛpꝰ inuchẽs.i inducẽs obliuioſam molẽ.i· ꝗui⸗ tatẽ q̃ hõ fit obliuioſus · nõ depulit oẽ lumẽ· i.cognitionẽ veritatis· mente.i· demente. qꝛ habitꝰ pᷣncipioꝝ manet in mente ·⁊ ſubdit ꝓfecto ·i ꝙ certo.ſemẽ id eit pᷣncipiũ.veri.i· veritatis. heret. i.manet. intꝛoꝛſum. i intrinſecꝰ in aimg qʒ excitat᷑· ventilãte.i.exercẽte doctrina. ꝙ aũt ſemẽ veri ſit in aia. ꝓbatur pßᷣ ꝙ puer ignarus qñ recte rñdit ad interrogata vt vtrũ dualitas ſit numerus
par vel unpar. vñ dicit. Nã cur rogati.i.interrogati cenſetis.i.iudicetis. vel Fñdetis recta ſpõte ·i·volũtarieniſi fomes.iradiꝝ veritatis · merſus.ilatẽs
ſile
ſn
ſpl incli u
ſel mn0 c il u t nic ſii ij. 60 on 7 ſtti ſt
ſiit
w
0

po Scnd ſui nnsc n wrecoi
tt hnppꝛietu
mert eräidom
tqbi ſdelbe ö u. ot c nist zaſ Sihantt tin oui. „ lh ucit—iolumn⸗
(0
wo rnmn nai⸗ lnslr⸗ sn⸗
qõte dud neſcire ↄfeſſus ẽ. B. Quid pt. N inq;. Quibus ait illa gubernaculis
boe mouet quan dã qõnem phie. ſcha ibi Ludis neme, P
Mꝛola duodecima
viuetet alto eoꝛde.iꝓfunda mente. Et ſubdit ꝙ ſi muſu i.ſapientia platõis ꝑſonat veꝝ illud qð quiſq; diſcit· recoꝛdat᷑ imemoꝛ.i.oblitus. ¶ NHotanduʒ ꝙplatoni iponit᷑ ꝙ volu erit aias oĩa ſciuiſſe anteqᷓ; ↄiũgerent᷑ coꝛpoꝛib. ad luncte coꝛpoꝛib oia tradidiſſe obliuieni. ſediper ſtudiũ ⁊ erercitiũ ſapientiã recuꝑaſſe. voluit ꝙ ſeire nõ eſt aliud niſi quoddam antiquoꝝ reminiſci.ad quã intentionẽ vi⸗
etur hic loqͥ pbia
Pꝛoſa duodecima libꝛi tertij ſednon eit dicendi 2m ego platoni inquam vehemẽ ſlcnren ter aſſentioꝛ.nam me hoꝛum iam n perhuentchner ſecundo cõmemoꝛas. ꝛimum ꝙme
notiam coꝛpoꝛea contagione. dechine ſairr⸗
cũ meroꝛis mole pꝛeſſus amiſi.I. Tů hnahoiter ni⸗
illa. Si pꝛioꝛa inqt ↄceſſa reſpicias.ne veher hentn
nem pᷣncipiatoꝛum
illudqͥdẽ lõgius aberit q̃n recoꝛderis. Vne Rinconien . ſis pᷣmo poſterioꝛũ õ ſolũ voxdo ctoꝛis exteriꝰ ſonãs nec littera viſa do⸗ cet. ſed het duo n uent ⁊ excitant. Ve rus aũt doctoꝛ eſt q; mentẽ vlterius illu minat? veritatem
můdus regal. B. Memini inqᷓ; me in/ ſcitiã meã ju iſſe ↄfeſſu. Sʒ qͥd aſſeras. zʒ iã ꝓſpiciã. planius tñ ex te audire de ſtenat. ¶ oten⸗
₰ qñq; cauſatur a pᷣncipio intrinſeco.ſ.a coꝛde. qñq; a pᷣncipio interioꝛi ⁊ exte⸗
rioꝛ puta a medico ⁊ coꝛde.ſed nunqᷓ; cauſat᷑ a pᷣncipio exterioꝛi ſue iterioꝛi pura a medicoj coꝛpe.ſed nunqᷓ; cauſatur a pꝛincipio exterioꝛi fine interioꝛi
ſic ſcientia Qñq; acquirit a pꝛincipio interioꝛi puta ab intellectu agente ſicut
patet in habentiby ſcientiã ꝑ inuentionẽ. quandoq; acquirit᷑a pꝛincipio interi
oꝛi? exterioꝛi ſimul ſicut a doctoꝛe ⁊ intellectu a ente.nunq; aũt acquiritura
pꝛncipio erterioꝛi ſine interioꝛi. Prꝛola · vj·tertij libꝛi.
Pm ego platoni inqᷓ;. Iſta eſt. xij ꝓſa ⁊ vltima hutus tertij in q̃ phia reducit in cognitionẽ boetiũ alterius cuius ignoꝛantiã pꝛius ↄfeſſus eſt.ſ.quibus gubernaqulis mũdus regatur. Peimo facit hoc.ſecũde
de. E udisn Pꝛimo oñditqꝙ d. via gubernat ſua bonitate. ſcðᷣo oñdit modũ qᷓ oĩa gubernat.ibi Sed
am·tertio ex his ↄcludit malũ nihil cẽ.ibi Sed vis ne. Pꝛimo boe. aſfen
r0

tie dictis Platonis i inetro. Et oñdit phia ip̃m poſſe reduci in cognitiones cuiuſdã cuiꝰ ignoꝛãtiã ↄfeſſus ẽ.ſchᷣo phia reducit ipᷣm in cognitionẽ ilius ſcðaibi. Mũqũ hũc. ꝛimo ðt· Tũꝙ tũc. ego boe.inqᷓ; vebemẽter aſſentiot i.ↄſentio Platoni.nã me o phia hoꝝ.i. ꝙ deꝰ ſit finis oim reꝝ ⁊ ſũmũ bonũ
ria.coꝛpea ↄtagiõe 1 coꝛꝑis Fᷓue. ⁊ me. vehinc. i.ſcᷣo ↄme moꝛoꝛ bon cũ ami ſi memoꝛiaʒ. pᷣſſus mole.i.pondere me roꝛis Tũc phiaoñ ꝙ nõ tĩ hoꝝ recoꝛ dabit᷑ ꝓpter dicta. ñ cuuidã alteriꝰ ꝙ ihrat̃ ſe dicebat di. illa pꝛioꝛa ↄceſſa reſpicias ñ aberit lõ giꝰ.ſ.a mẽoꝛia tua. qn facile recoꝛderis qð dudũ ↄfeſſus es teneſcire.i.iſᷓrare in pᷣmo li. et q̃rit boe. qjd inqᷓ; ðt phia qͥbh gubernacuł mũdꝰ? tegat⁊ ðt boe Me min inqᷓ; me fiuſſe ꝓfeſſũ iſcitiã.i.iqrã tiõ meã.⁊ lʒ iã ꝓſpi ciã.i.agnoſcã.tñ de ſidero planiꝰ audi ex te quid aſſerapi. Hotan dü ꝙ boe. ðt ſe ſcho cõmemoꝛatũ pᷣdi⸗ ctoꝝ deus ſit ſinis ꝙreꝝ·⁊ qͥd ſit ſũmũ mole coꝛꝑis opp̃ſſꝰ amuit memoꝛiaʒ eoꝝ.⁊ poſtea ꝑ ſtu⸗
ſcðo cõmemoꝛãs.i.recoꝛdari facis. pᷣmũ ꝙamiſi memoꝛiã.i.qð erat imemo
ſidero, P. Mũdũ inqt hůc a deo regi
pauloañ mime dubitãdũ putabas B NB enũc qͥdẽarbitroꝛ inqᷓ;nec vnqᷓ; dubi tidũ putabo Quibuſq; ad hoc rõthoac cedã bꝛeuiter erponã. Mũduſ hic ertã diuerſis ↄtrarijſq; ꝑtibus invnã foꝛmã mime ↄueniſſet:niſivnus eẽt qͥ tã diuer ſa ↄiũgeret.ↄiuncta vero naturaꝝ ipſa diuerſitas ĩuicẽ diſcoꝛſdiſſociaret atq; diuelleret. niſi vnus eſſet qð nexuit ↄti neret. Mõ tã vero certus nature oꝛdop
cederet,nec tã diſpoſitos motus locs
tpibus. efficiẽtia.ſpacijs. qualitatibus explicaret.niſi vnus eẽt qͥ has mutatio
num varietates manens ipſe diſpone
neret. hoc qͥcqͥd ẽ quo ↄdita manẽt accʒ
agitãt᷑. vſitato cctis vocabulo deum
qiũ recoꝛdatꝰẽ.ſcð qʒ meroꝛe ⁊ triſticia affectꝰ in iꝗ̃rãti eoꝝ lapſus ia
ſtea ꝑ iſtructionẽ phie ad mermoꝛiã redurit.
¶ Wüdũ hůc inqͥt. Hic p
vuit oñdere itentũ.⁊ pmo admonet boe de qdã pus ↄceſſo.⁊ boe. illud fatet ⁊rõne ↄfirmat. ſcðo phia oñdit qͥby gubhnaculis fegal mũdꝰ.ibi Tücilla in qt. hmo vt. O boeti tu pauloañi. in pᷣmo lihzo · putabas mime dubitãdum buicmundun regua deo dicit Boetus. Winime arbitroĩ dubitandum⸗
* jutboe
s730 ns atu un
nonio ush ciuts o dnel
im Pa nitci nän
uinuic ſu vnien is hic ſdpnst
Len terar uſ ſit npdi us reg lcuo tſicietu zdeſ tioq ten i heyh oboe bu

50 ninit uſ aueitij diſct ſan nus qönn
och x uamm
hol avnon pac aualit us 5 ben u cibuhn
(18 vic nitl
dus hic. ¶ Scða rõ ſumit᷑ex Zꝛioꝝ ſimul ↄi
Hilã ðiõqẽei
5 2 ec vnqᷓ putabo. ⁊ ego bꝛeuit᷑ exponam qͥb rõnib accedã ad ꝓbandũ Et inuit boe rõnes ſuas di. Hic můdꝰmime ↄueniſſet in vnã foꝛmã ex tã duuet⸗ ſis ⁊ 3ꝛijs ꝑtiby. niſi eẽt vnꝰ qͥ tã diuerſa ↄiũgerẽt ſup qẽ deꝰ. ⁊ipſa diuerſi tas naturaꝝ hꝰ mũdi diſcoꝛs iuicẽ diſſociaret atq; diuelleret ↄüctã. niſi eẽt ꝗtineret.i· ↄſeruaret · qð nexuit.i.ↄiũxit · qð ſup ẽ de⸗ oꝛdo ÿo nature tãcer
tus nõ ꝓcederet nec explicaret rã diſpo
nomio. Tũ illa Tů hec inqͥt lita ſen ſilos morꝰ· oꝛdia tias puã mibireſtare opam puto yt feli vanc·n citatis cõpos patrã ſoſpes reuiſas. ſ ãppoſuimus itueamur. Nõne ĩ btitu⸗— dine ſufficiẽtiã nderaumus deũq; bea
tates mutationum.
qcqͥd aũt h ẽq̃ cõdi tudins iðgʒ eẽ ↄceſſimus. d ta.i.creata manent titudinẽ ipᷣaʒ eẽ ↄceſimus. B Ita qͥdẽ ennt monent
.. illu dvſitato cũctis P. ⁊ ad můüdũ igit inqͥt regẽdũ nullex/ vocabnl nomno
Iſpri ſrnPidicepi aRn ſi deũ ¶ Notandũ ꝙ triſecis admicut ſi quo— e I ſuiciẽtii hẽbi ſdinc nes ꝙ mundꝰ rega egeat plenã ſufficiẽtiã hẽbit. id inq; n
ita ẽ nccäriũ P er ſe igit ſo l cuncta 4 diuerſaꝝ reꝝ 2iũ
ctiõe qᷓ talis eſt. Di uuuuuerſa ⁊ Zꝛia nõ vni unt᷑inuicẽ ꝑ ſe.ců igit᷑ mũdus vnitꝰ ſit ex ꝑrib Zꝛijs vt er elemẽtis oʒ yt aliãd ſit vniens eas ·⁊ hoc eſt de mũdus regit a deo · anc rõnẽ tãgit·ibiM
ũctoꝝ ↄſferuatiõe q̃ talis ẽ · Diuer ſa ⁊ 3ꝛia ex ꝓpꝛietate ſue nature viſſocient᷑ ab inuicẽ. niſi ab aliquo ↄſeruẽtur ſed ꝑres můdi ſũt diuerſe ⁊ ʒꝛie.qᷓ ⁊c̃. Hanc rõnem tãgitiibi Cõiuncta vero
¶ Tertia rõ ſumit᷑ ex oꝛdinata motuũ diſpõne q̃ talis eſt. Nhil certitudina
liter ⁊ regulariter mouet᷑ ᷣm diſpõnem loci.tꝑis efficientie.ſpacij ⁊ qualitatis
niſi ſit vnñ rectificãs ⁊ regulãs · ſed motꝰ eoꝝ qͥ fiũt in můũdo fiũt regulariter
*„
ßᷣm pᷣdicta qͥnq;·ðᷓ neceſſe eſt ponere rectificantẽ ⁊ regulantẽ qð eſt deꝰ. ᷓ mũ/ dus regt᷑ a deo. Hanc rõnem tangit.ibi. Nõ tã vᷣo certus ¶ Notandũ ꝙ re⸗ gulares motus fiũt in mũdo locis qᷓ;tũ ad ꝓximationẽ ⁊ elongationẽ ſolis ĩ obliquo circulo· Fiũt etiã tꝑibus qᷓ;tů ad variationem diei ⁊ noctis. Fiunt efficiẽtia qꝛ luna efficit augmẽtatõʒ ⁊ diminutõʒ hũidoꝝ ᷣm ſui creſcenciam ⁊ decreſcentiã.⁊ efficit fuxũ ⁊ vt reflurũ maris· Fiũt etiã oꝛdinati motꝰ ſpa cijs ·qꝛ luna ⁊ alij planete maioti ⁊ minoꝛi ſpacio qñq; diſtenta ſole ⁊ ab inui
cem etiã fiant qualitatibꝰ.qꝛ in eſtate cãt᷑ caloꝛ.in hiemefrigꝰ. ¶ Tũ illa cuʒ⸗
Hie phia ſuppoſito ꝙ mũdꝰ regal a deo ꝓbat ꝙab ip̃o regat᷑ p ſuã bõitatẽ ⁊
ðr. oboe. cũ hec ita ſetiaſ ꝙ mũdꝰregi᷑a ðo. puta mihi reſtare ꝑuã opã.i·puũ . kboꝛẽ vttu ʒpos.i.potẽs felicitat· ſoſpes.i.ſanꝰ. reiuiſas patriã.i.coß̃ſcas
Cbeatiudinem

Tũc ꝓbat ꝙ deus regat mũdũ ſua bonitate dicẽs. Intueamur qᷓ poſuim
nõne numerauimꝰ ſup̃ in. ix ꝓſa in btitudineeſſe ſufficientiã ⁊ ↄceijim deuʒ elſe ipſam britudinẽ · ðt boe. Ita ẽ inq; ·ex hoc ↄcludit phia de nullo indige
pt boe·illud inq; ẽ neceſſariũ. iõ cõclu
dit phia · deꝰ cũcta
diſponit.i.regit ꝑ ſe ſolũ. ðt boetius. ne
garineqt. ſed deus
monſtratꝰ ẽ eẽ ipſũ bonũ.memini inqᷓ;
bt boe · ꝑ bonũ de
*
us cuncta diſponit
ſiqͥdẽ ꝑ ſe regit oĩa. que ↄſenſimꝰ eẽ bo nũ.⁊ hic deus eſt ve luti ͥdã clauꝰ atq; gubernaculũ.q̃ ma china mũdana ſer⸗ uat᷑ ſtabilis ⁊ incoꝛ rupta.ðᷣt boe vehe
ment.i· valde aſſen
tioꝛ.⁊ illud te dictu rã̃ pau loañ ꝓſperi kʒ tenui ſuſpicione.
ðt phia. Credo in⸗ qt ꝙ hec ꝓuidiſti.iã
em̃ vt arbitroꝛ vigi
lãtius q; bus dedu cis oculos ad vera cernẽda.¶ Notãdũ
ꝙ ex lr̃a accipmũtur due rõnes ad ꝓbã⸗ dũ intentũ¶ Pꝛia
rõpbat ꝙ deꝰꝑ ſere git oĩa.⁊ talit ĩ bea titudine ẽ ſũma ſuf
read regendũ mũdũ.ðᷓt ᷓ ad mũdũ regẽdũ de nullis ertrinſecis adminitu s indigebit. alioqͥn ſi ita eſſet ꝙ aliq̃ egeat.nõ habebit plenã ſufficientiã.Et
diſponit. B. Negari inq; nequit. h. Atqͥ deus ip̃m bonũ eẽ mõſtratus 618 Memini inqᷓ;. P. er bonũ igit ccta diſpõit. ſiqͥdẽ ꝑ ſe regit oĩa quẽ bonũ eẽ ↄſẽſimus Et hic ẽ veluti qͥdã clauuſat q; gubernaculũ quo mũdana machina ſtabilis atq; icoꝛꝛupta ſeruat. B Vehe mẽter aſſentioꝛ inqᷓ; ⁊id te pauloañ di
cturã tenui lʒ ſuſpiciòõeꝓſpexi. p. Ere do inqͥt. Jã em̃ vt arbitroꝛ vigilantius
ad cernẽda vera oculos deducis Sed
qð dicam non minus ad contuendum
patet. B. Quid inqᷓ;. Eů deus inqt
3 5. omnia bonitatis clauo gubernare iu/
re crẽdat eadẽq; omnia ſicuti docui ad bonñ naturaliintentiõe feſtinẽt. Num
ficiẽtia.ſed deus ẽ btitudo.q in deo ẽ ſũma ſufficiẽtia.tale aũt nõ indiget cx⸗ trinſecis gubernaculis· ᷓ per ſe deus regit oia. ¶ Scða rõꝓbat ꝙ deꝰꝑ ſuam bonitatẽ q nõ diſtinguit a deo regit oia ſicut deus ꝑ ſe regit oia vt viſũẽ ſed deus eſt ipm bonñũ.ᷓ g bonñ regit oĩa.vt pʒ de ſe.qꝛ ſua bonitate ⁊ clemẽtia. ¶Sz qð dicã. Hic ponit ꝑ quẽ modũ deꝰ oia gubernat.⁊ pꝛio oñdit ꝙ oĩa gubernat ſuauit᷑. qꝛ oĩa ſibi obediũt ſcðo ꝙ gubernat oĩa foꝛtit qꝛ nibil ſt
bireſiſt ere põt· ſcða bi· ſi conel.pꝛio ðt · Illud qð dicam non munꝰ patet
3 3
ten n ben ſtar ere lienia?
dubit dit toetaq nöne curt oh nãſn u5 ſcetq ſim proꝛl
giali pol p.E chaf wine ſrepiri
per htidh ipoſſt it S epe h
—

nbigln lo sucs?
au 2 bemn
7 Ando
c Ste
g 3 tatet c⸗
Pꝛoꝛſus inqᷓ; nibil valeret. N. Nõ eſt igit aliqͥd qð ſũmo huic bono vel velit
ego inq; me nõ modo ea q̃pcluſa ſũna
Mꝛola duodecima
ad tuendũ.iad deſiderandũ.⁊ dicit boe.qͥd inqᷓ;. Et ðicit phia.cũ deꝰiu⸗ re credat oĩa gubernare clauo bonitatis ſue ⁊ oia feſtinent naturali intẽtione ad bonũ. ſicuti docui pꝛiꝰ in ꝓſa decima.nõ ꝓ nunqͥd põt dubitari quin vo ltarie regant᷑ ſpõte ⁊ ↄuertãt ſe ad nutũ diſponentis veluti ↄueniẽtia.i.obe dientia ⁊ ↄtempꝑata.i.coaptata ſuo rectoꝛi.dicit boe. Ita inqᷓ; neceſſeẽ · qꝛ nðõ 5 videret᷑ beatum eſſe dubitari põt qͥn volũtarie regant: ſecq; regimen dei ſifoꝛet — iugũ detrectantiuʒ ad diſponẽtis nutũ velutiueniẽtia cõ idẽrecuſantiũ. ſicut bos laſciuꝰ recuſat tꝑataq; rectoꝛi ſponte ↄuertãt. B. Ita ingõ.⁊ ſinõ eñß ſaꝰ B 8 obtẽperantiũ.i· obe inqᷓ; neceſſe ẽ nec beatũ regimẽ eẽ vide/ dientiũ.qᷓ di phia Ve nihil ẽ qð naturã ⸗
—
urſinnids prrectztñ iucñ foꝛet nõ uãs coneli.laboꝛat retur:ſiquidẽ detrectãtiũ iugũ foꝛet: nð⸗ ʒn¶ vrienoe⸗
obtꝑantiũ ſalus, P. Nihil ẽ igit᷑ qð na Mhil inc ¶ Eora pcũ gubernare ni⸗ turã buãs deo ↄtraire conet᷑. B. Mihil hu aludit nii infi 4 ſic 4 alið . QAuid ſi gitenũ 6 P eſt deũ ꝑ bonitatem 83 D. 33 ſtntaue gubemäre Gpböt⸗ eü qusi 5 tateè in finẽ dirigere
ficiet quicqᷓd aduerſus eũ quẽ iure potẽ qu n te
tiſimũ btitudinis eẽ conceſſimus. B. qĩtad bonũ tanq
ꝙ oĩa ſpõtein finem dirigunt᷑.⁊ ita natu ralr oĩa ſponte obe diũt gubernãti⸗⁊ ꝑ vel poſſit obſiſter. B. Mõ inqᷓ; arbittoꝛ ſen —.— P 2
. Eit igit ſummũ bonũ inqͥt qð regit juntar tnꝑera
ſul rõem tm̃ inueni
cũcta foꝛtiter ſuauiterq; diſpõitB. Tů inbitin volũtareʒ . ß extẽdẽdo volũta tariũ ad oẽm appe⸗ titũ nõ coactũ.ſicut põt reꝑiri in oĩbet ſicaccipit hic. ¶ Nota ꝙ nihůl ſeruãs naturã repugnat ðᷣo ß em̃ peccatoꝛ videatur deo repugnare ip̃e nõ ßᷣuat naturã.qꝛ peccatũ dimi⸗
nuit ⁊ depꝛauat naturã. Etiã boe.loquit᷑ hᷣ de appetitu na ture vt pʒ ex ſuꝑio
rib. ¶ Quid ſi conet᷑. Hic oñdit phia ꝙ deꝰ regit oĩa foꝛtiter. qꝛ nihil eſt qð poſſit ſibi reſiſtere. Scðo ↄfirmat ꝑ qndã fabulã. ibi.accepiſti. Pꝛimo dicit. Si qͥd conet᷑reliſtere deo·nunqd aliqͥd ꝓticiet aduerſus eũ quẽ ↄceſſi⸗
mus eẽ potẽtiſſimũ iure btitudinis.i.ex eo ꝙ e btitudo. Bicit boetius · Pꝛoꝛ
us nihi valeret ſup reſiſtere. Igit dicit p ha. nð eſt aliqd qð buic ſumms⸗

Liber tertius
hono vel velit vel poſſit obſiſtere. Dicit boe. Hon arbitroꝛ. Ideo dicit phig fummum bonũ eſt quod regit cuncta foꝛtiter ſuauiterq; diſponit. dict Boe
tius.qᷓ;.i.qᷓ;tum.me ea ſumma rationũ que modo concluſa eſt. nõ mõimon tantum odo me delectat. verũ pꝛo ſed.hec ipſa verba quibus vteris multo⸗ magis delectant me.ita vt ſtulticiã.i.me ſtultũ lacerantẽ.i.mala repꝛehẽdẽ⸗
tem. magna.ſ.q̃ tan gunt diuinã guber⸗ nationẽ pudeat ſui. Tũc ↄfirmatꝑ fa⸗ bulam ꝙ nihil po⸗ teſt reſiſtere deo q̃ ta lis eſt. Bigãtes vo⸗
lentes expellere de⸗ as de celopoluerũt ontem ſuper mon quoq videns iupi⸗ ter ipſos fulmie de⸗ iecit ⁊ moutibus de pꝛeſſit·⁊ hec in ſcho Vnde dicit. O boe ti accepiſti.i.didici/ ſti in fabulis gigan tes laceſſantes.id ẽ lacerare volentes ce lum ſed foꝛtitudo benigna.ſ.dei.Ulos vipoſuit ⁊ depoſu it vti condignuʒ fu⸗ it. ¶ Yota phiah alludit verbis ſa⸗ cre ſcripture que di⸗ cit. Attingit ergo a fine vſq; ad finẽ foꝛ titer ⁊ diſpoſuit om nia ſuauiter.ideo di cit · B.ſe nõ tĩ dele ctari in iſtis rationi bus quantũ in ſuis verbis.
ſ Sed viſne rationes ipſas inuicem. Hic philoſophia con ꝙ malum nihil ſit· Et pꝛimo perit aſſenſum MBoetij dicens tiones id eſt pꝛopoſitiones ratione ꝑꝛoba
ponamꝰ foꝛſitan ex ↄfiictõe huiꝰ diiſiliat. i.pꝛo cedet quedam pulcra ſ veritatis· Et dicit boetius fiat inq; tuo arbiratui.tua volůtate 86Pe
rationumtverum multomagis hecip⸗ ſa quibus vteris verba deletant:
vttandem gliguando ſtulticiam ma gna lacerantem ſui pudeat. I. Acce/ piſti inquit in fabulis laceſſantes celũ gigantes. Sed illos quoq; vti condi/
gnum fuit benigna foꝛtiudo diſpoſu/
it. Scd viſne rationes ipſas inuicem
ollidamus: foꝛſitan ex huiuſmodicò flictatione pulcra quedã veritatis ſci tilla vᷣiñiat. B. Tuo inqᷓ; arbitratu p. Beum inquit eſſe omnipotentem nemo dubitauerit. B. Qui quidemin q; mente conſiſtat:nullus pꝛoꝛſus am bigat.p. Qui vero eſt inqͥt oĩpotẽs:ni hil ẽ quod ille nõ poſſit B. Nhil inq;
cudit ex dict Viſne iſtas ra⸗
tas inuicem collidamus id eſt com
noltio a
udttph ſafu.
Hine cijf bAu rirtöt ged iens eg uneſin oi u boꝛ iloq weſe K⸗ iſered de ni ucecer tñ etal uhler ſlud lhſoh lutione s ai in
uun dunſ

ut uu hoco winnu
w ezin —8 Mesn u Iauun
Sn ubub u Aefns lo aßzmn ol eplus u v huun wn 1 at tel unpen E9 uicui ru Mz pit o wich
——
ücondu
ſidamust ine
volitun
ieris egrediare, an mirabilẽ quendã di
pauloãte a btitudine incipiẽs. eã ſum
ꝛoln Buodecima
pꝛopoſitionem manifeſtam dicen s. Hemo dubitauerit deum eſſe o er Picit boe. Nullꝰpꝛſus ambigat qͥmẽte ↄſiſtat.i.qͥ ſane mẽtis ẽ tũc4 umit
aã ꝓpõem dicẽs · Qui ÿo ẽ oipotẽs nihil ẽ ꝙille nõ poſſit Diẽ boe· nihil in
qᷓ;. Tũc põit aliã põem. Deꝰnõ põt facere malũ. Bit᷑ boe. Wime Igit᷑ cõ
cſudit phia malũ nihil ẽcũ illð facere nõ poſſit ule qn S oia facere.i ta ſiẽ deꝰẽ cã efficiẽs oĩm.ita ẽ finis oĩm. Eñ qͥcqͥ d ſit ab eo
c ad finẽ ſi ᷓ deꝰfa . ů igit deuſfacere malũ poteſt. B ꝙetmali na d ip̃ʒ tanq; a
Mimne inqᷓ;.. Walũ igit nihilẽ inqͥt ſne 3 eiubo⸗ —— nũ malũ o inare cũ id facere ille nõ poſſit qͥ nihilnõpõt udbonũ.ʒ veyñpt facere malũ tãqᷓ; ali B. Ludis ne inqᷓ; me iextricabilẽ labo qdꝑ ſeintenrũ. Eſt
3 ↄcluſio quaʒ phia infert ꝙ maluʒ nihil eſt. Ro ↄcluſioniſẽ Deꝰ põt facere om̃e ð ẽ cũ ſit oĩpotens ßʒ ðs non põt facere malũ ergo malũ ni hleſt. Et ſi diceres Si malum nihil eſt cũ hõ dãnet᷑pꝛo ma lo dãnabitur pꝛo ni hilo. Dicẽdũ ꝙ ma lũſt defectũ bõi nõ negatiue ſʒ puatiue. ⁊ io malũ e defect?
rintũ rõnibus terẽs. Que nůc qͥdẽ qua egrediaris introeas.nũc vero quo itro
uine ſunplicitatis oꝛbẽ ↄplicas. Etem̃
mũ bonũ eẽ dicebas.quã ĩ ſummo deo ſitã loquebare. Ipſum quoqʒ deũ ſum mũ eſſe honum plenamq; beatitudinẽ boni qð dʒ haberi. 2qꝛ in ptãte hoĩs ẽ diſſerebas: Exquo neminem beatum ſiebierünsper foꝛe niſi qui pariter deus eſſet. quaſi bre dnar⁊po
hr̃e.iõ dãnat᷑ ⁊ põit᷑ exẽplũ. Zliqͥs tenct Foluere centum libꝛas ⁊ ſi non ſoluat incarcerabitur.certum eſt ꝙ non ſolue⸗
re nõ eſt alidd ſed nihil non tñ ſumpliciter dicit incarcerariꝓ nihilo.ſed ideo
qꝛ nhil erat qð dehuit aliqͥdd eſſe. WLudis ne inqᷓ; me. Hic Boetius mouet queſtionem philoſophie. ſcðo philoſophia ſoluit. ibi. Tum illa. pꝛimo boetiꝰ admirãs deconnexione⁊ cõ nolutione rationum quibus philoſophia vſa eſt querit vtrum iſta connexio ationum ſit ex deluſione philoſophie. vel pꝛouen ater natura rei.⁊ bꝛeuiter illas rationes reco lligit ⁊ dicit. O philoſophia ludis.i.deludis ne me texẽs id eſt foꝛmans laboꝛintum id eſt laboꝛem difficilem rationibus.faciendo rõ eirculares.quo. ſ cilʒ laboꝛinto egrediaris ea per te qua introeas ⁊ eggre diare eo loco quo introleris quo complicas quendã obẽ admurabilẽ diuie

. ——— S—— 6—————— ———*——————————————————
—8
Liber tertius
ſimpliitas.i ſatis mirabilẽ circulationẽ rõnis in xiuina ſimplicitate. Tũe
pꝛeuiter recoligit rões dicẽs. tu pauloãte icip tẽs a btitudine dicebas eã eſſe ſummũ bonũ. quã btitudinẽ tu loquehareeſſe ſitã in ſinmo deo⁊ dilerebaſ Deũ eſſe ſummũ bonũ ⁊plenã beatitudinẽ.exquo dabas ·iin ferebas q̃ſimu
nuſculũ.i.corolariũ neminẽ eſſe beatũ niſi eẽt deꝰ Rurlum tu loq̃baris foꝛ⸗ n F. n 15 b g ſu. tiã dei ⁊ btitudinis ſculũ dabas R 1 — munu cu ũda 481 ur us ipſam boni eſeidqᷓm qð bonũ foꝛmam dei ac beatitudinis loqueba⸗ xilud bonum dice 2 bas e qðappeteret᷑ ris eſſe ſubſtantiam. Ip ſumq; vnuʒ id ⁊u vipurest pſum eſſe bonuz dicebas quod abe viputijopabas— 8 umeüe bonz 4 W denregere vniueri ni rerum natura peteretur. Seum quo tateʒ gubernaculis bonitat ⁊ cũcta vo q;ʒ bonitatis gubernaculis vniuerſita lẽtia parere. 6
re deo.nec vllaʒ eſſe †p 1i tẽregere dil putabas volentia;cund viaerpicahas ni parere illi. Nec vllam mali eſſe natu⸗ lis rõnib ſumpris 3 — noe ram. Atq; hec nullis extrinſecus ſů⸗ minſeca led initis ptis.ſed alterò ex altero fidem trahite intrinſecis ⁊ dome ſiicis i· xpꝛijs ⁊ con inſitis domeſticiſq; pꝛobationibus ex⸗ uenientibꝓbatõibꝰ rei deq agbat. alte plicabas. P. Tum illa minime inquit ro aſſumpto trahen te fidẽi.certiudinẽ Iudimus.remq; omnium maximã dei
ex altero.— qota laboꝛintus munere quem dudum depꝛecabamur
vicehat domꝰdeda exegimus. Ea eſt eni diuine foꝛma ſub
liquã c aliqͥs inten
debat intrare exiuit 8 ſtantie vt neq; in externa dilabatur nec „ſueuit depingi circularibꝰ ꝓtractõtb. ⁊ trãſſumitur had veſignandũ circ atões ⁊ reuolutões rõnum.¶ Nota ꝙ circũuolutio ⁊ ↄnerio rõnũ qͥby phia vſaẽ.nõẽ ſiccircuiaris. ꝙ vnd ⁊ eadẽꝓpoſitio ſit ᷣncipii ⁊ cõcluſio reſpectu emuſdẽ. qꝛ ſic nõ ↄtigit demõſtrare circulo · vt pʒpᷣmo poſterioꝝ · ſ ðꝛ cõnerio curcularis.qꝛ rõẽs ef inuicẽ depen dẽt ita ꝙꝓpolitio ↄcluſa in vna ſit pᷣncipiũ alterius ↄciuſionis eit aliqua diuerſitas in deo.ſʒ gia ſũt idẽ ſimpliciter. Tũ ila. Hit pßia rñdet boe· ad qõem ⁊ dicit. Wimeluqim ſnoð ele⸗ gini ꝑfecmmnnnere dei qut dudi deßcabamurrẽ maxiam oʒ repcen
tuls inleſ med ſutatles
uſeer euſi n dirc ietre ſeimo nez ql ſe uat (1069 o c ngt Norte
he
3
ſelr re
ini omiſech

½
atnn
inu
SEas un Elun zd 8 quoi pe ur, Bu beſwis m ba wentu cnu Jertnnu c fen a ehanon um Mnnim om n mart ui ep tet unh nedilut
uol enetioſoh⸗
metrũ duodecimum
deſt talisẽ foꝛma.i.diſpõ di n ertcr na.i. exterioiꝛa dilabat᷑i ſdeſt talisẽ foꝛma.i. diſpõ dine ſube. vt nec; in extcrnai· et at cadat.ne ſuſcipiat aliqd extrinſecũ in ſe. Qð pꝛobat auetoꝛirate parmenidis
mutat res circulatione generatiõis ⁊ coꝛꝛuptionis.⁊m
in ſe externum aliquod ipſfa ſuſcipiat. Sed ſicut de ea parmenides aut Dẽm tu circulo adducis ſpõte multitudinẽ
ideſt rerum oꝛbem mobilem rotat dum
ſe imobilem ipſa cõſeruat 25 ſi ratio/ nes quoq; non ertra petitas ſed intra rei quam tractabamus ambitum collo catas agitauinus nihil eſt quod admi
rere cum platone ſaiciente didiceris.
cognatos de quibus loquuntur rebus
opoꝛterc eſſe ſermones
etrum duodecimum tertij libꝛi — Elir qui potuit boni
Fontem viſere lucidum
Felix qui potuit grauis
Terre ſoluere vincula
uã pᷣmo ponit in greco· deinde ſenſů ei⸗ ſubiũgit in latino dicẽs. Sed ſicuti
— inſ bẽ mobilẽ rotat.i· es ait de ea.ſ.ſubſtantia dina ꝙ dina ſuba reꝝ oꝛ parmenid utando res ipſa non
mutatur.ſed ſe im⸗ mobilem conſeruat O boeti.ſi nos agi tauimus.i. cogno⸗ uimus ratiões. nõ extra.inõ ab exfrin ſeco.petitas.i.ſum ptas. ſ collocatas intra rei ambitum: quaʒ rem tractaba mus. Nihil eſt ꝙ de hoc admirere.i.ad⸗ mireris. cum.i.ex q́; tu didiceris platõe ſan ciente.i.cõfirmã te ſermones · opoꝛte re eſſe cognatoſid ẽ
pptios ↄuenientes
rebus de quib ſup? reb loquunt᷑. ¶ No ta ꝙ ſermones acci
piendi ſunt Em ma
teriã ſubiectam.qa certitudo nõ ẽ ſim⸗ pliciter querẽda rõ niby. ex pᷣmo ethico rũ.vbi ðꝛ ꝙ diſcipli nati eſt tiñ inquire⸗ re certitudinem ᷣm vnũ qðq; genꝰqᷓ;tũ natura rei patitur. Cũ igi deus ſic re gat oia pᷣter h ꝙ cõ miſceat᷑cũ eis ex li. ð cauſis.ſermões ð
diuina ſuba accipiendi ſũt ᷣm intranea diuine ſube.⁊ nõ ſᷣm extranea cũ nõ
cõmiſecatur cum eis.
—„„*
Wetrum xj ·terti libꝛi.
.„
Elir qͥ potuit ⁊c. Iſtud ẽ xij. metꝝ⁊ vltimũ huius tertij qð ðꝛ glico nicũ ab inuẽtoꝛe coꝛiãbicũ a pede pᷣdnũnte. Pꝛimo em̃ ponit᷑ ſpodeꝰ dicẽdo felix.coꝛiãb dicẽdo q̊ potuit. tertio pirricheꝰ vel trocheus ĩᷓ;
metro plaia poltqᷓ; oñdit q̃ ſit vᷣa btitudo.⁊ vbi ſit ſita.hoꝛ
tat nũc ad ꝑſeue⸗

Liber tertius
randũ in ↄtẽplatiõeilliꝰ btitudis.⁊ pᷣmo ponit illũ eſſe felicẽ qᷓ relietis tenis vacat dine ↄtẽplatiõi.ſcðᷣo oñdit qͥd hmõi ↄtẽplationẽ ipediat.ftiñ ulud i⸗ pedimẽtũ vitare docet.ſcða ibi Quondã. itia ibi Vos hec fabula. pmopt Felir ſup eſt qͥ potuit viſere.i.deſiderabilr videre. lucicũ fontẽ boni· deum
qẽ fons ois honi.⁊ felix ẽ qͥ pot uit ſoluere vincula.i.affectiões. ꝗuis teiter
renoꝝ q̃ ſua Fᷓuita⸗
te trahũt holem de 8 tne Quondam funera coniugis
S 6, Vates thꝛaicius gemens
deierare fenas Moſtq; febjlibus modis
vñ in li.de pomo ⁊ 5
nerrane ſnbit Silüas curtere. mobiles tã ẽ aĩa qͥ nõ ẽ in*
ſerrhasoprbe Amnes ſtare coegerat
us imnudl.? intelle⸗—
rit uũ crcatoꝛẽ iÿᷣa Jũxitq; itrepidilatus
eſt q̃ reuertet᷑ in locũ 1.
uũ in deltijs ma ¶ Seuis cerua leonibus
gnis. ve añt aieqᷓ ñ F
pʒ poſſe redeidi ad Mec viſum timuit lepus
barontunp Jam cantu placidum canem
nes coꝛꝑales impe⸗ diũt aleenf ũ ei⸗ Cum flagr antioꝛ intima
ſũ O d u an Feruoꝛ pectoꝛis veret
it qͥd ĩpediat ↄtẽ⸗— qui Nec qui cuncta ſub egerãt ẽ affectus terren oꝛũ
qð declarat ꝑ quan Mulcerẽt dñz mõi Immitefſi upoſqrẽ
fa bulã q̃ talis ẽ.. Serde Infernas adijt vomo
e fuit cythariſta qͥ 13 hr dulteqie city? Illic blãda ſonãtib Coꝛdiſ caria tpil re reſonabat ꝙ non rantu homines ie qͥcqͥd pᷣcipuiſ deeMfis fõtib hauſerat etiam bꝛuta allerit.⁊ intantũ ea demulſit ꝙ impetus ſuos natural es dimit⸗ rebant ſiluas currere · flumina ſtare fecit. hic habuit vroꝛem dictam euridicẽ auani cũ paſtoꝛ ariſteus adamare vellet ipſa fugiens ꝑ pꝛata calcato qᷓdã ſer pente interijt ⁊ ad inferos deſcẽdit. quam oꝛpbeus volẽs ab inferis reducere deos ſuꝑnos ſua cythara placare cepit. ſed cum non ꝓficeret ad infernum di ſcendit.⁊ intantum deos infernales deliniuit.ꝙ conceiſa eſt ei vrxoꝛ tali cond tione anteqᷓ; exiret infernum non flecteret retro aſpectum vxoꝛem reſpiciẽdo⸗
Cum auteè tam ꝓpe exiuiſſet oꝛpheus amoꝛe allectus retroſpexit? ſic vroꝛẽ gdidit. ¶ Circa iſtã fabulã ſic ꝓcedit. ÿᷣmo qũo oꝛpheꝰ ad inferos deſcedẽs
er6
o n ziſapien
s pol Aodl Noql Edule Unb
0
Stupel Latus
mfeot. yhe ců nt.no ſunnoe humin uudꝰ us ioten godde nitdnos wi¶R upůtßi nraturs nodũd ſtergop ſn ali ſcr vat i ſ ſunena urct uRc wepäſt mial veßon Wſe
Lius

on e bſcn Pit tbh
eu„ anmrs
dut e dictnſt ga culm⸗ us nn
on 2 mu 1 n
m mhun: apt
yroterogauit. Sc monſtt 1a tio oñdit quo? . vxoꝛ ei ↄceſſa fuit ⁊ eã pdidit. ſcða ibi Stupet. tertia ibi Tandẽ. Diẽ dus · dictus va⸗
tes·i.ſapiens a multis.ille quondã gemens.i.deploꝛans funera.i.moꝛtẽ con ůgis· poſtq; cogeret amnes ·fluuios ſtare. ſiluas currere mobiles poſt Pln is.1
Stupet tergeminus nouo
eir duodecium
pꝛmo. Vates thꝛaicius. i· oꝛpheus de thꝛacia ꝓuincia oꝛiũ
fiebilibus mo
Quod luctus dabat jmpotens
Quod luctum gem̃inans amoꝛ —— dũ latꝰ ſeuis leõi
Beficiet irenara commouens Et dulci veniam pꝛece Vmhꝛarum domjnos rogat
—. F2
it canem viſum iaʒ placituʒ.i.placatũ cantu.i.ſono citha
Captus carmine ianitoꝛ
placari n qa carmina ſonantibus choꝛdis. ipſe defiet · fiebiliter decantat in cythara. quicquid ex pᷣcipi ntik.
ctus— qͥ facit hominem impotentem. ſibi dabat.i.conceſſit. ⁊ deflet il lud quodabat ſibi amoꝛ gemians luctum.cõmouens trenera.i.unferna. ⁊
rogat dños vmbꝛaꝝ ideſt infernales · dulci pᷣce veniam ideſt relaxatione ſue
vxoꝛis. ¶ Nota m ariſto.ij. methaph.⁊ cõmentatoꝛẽ.iij.celi ⁊ mũdi.nõ oẽs
accipiũt vitatẽ ꝑ eundẽ modũ.tũ ꝓprer diuerfaʒ ↄſuerudinẽ. tũ ꝓpter diuer ſam naturã:tũ ꝓpttr paucitatẽ inſtructiõis in logica. vñ qͥdã recipiũt vitatẽ
iu dũ demõitratiõis.qͥdã p modũ auctoꝛitatũ.qͥdã ꝑ modum fabularũ.
t ergo phia talibuss ſatiſ aciat aliqñ demonſtrationib.aliqñ auctoꝛitatibs
vtitur. aliq fabulas interſerit ſitut in pꝛopoſito. ¶ Notandũ ꝙ ꝛphe⸗
dicitur vates. quia carmina compoſuit · dicitur aũt vates a vi mentis.vela video ¶ Hotandũ ꝙ trenara dicunturquaſi lamentabilia a trenꝰ treni qð
—
eſt lamentatio. Et trenarus in ſi ingulari eſt nomen cuiuſdam montis inquo dicitur eſſ e via ad infernum. In plurali trenara ſignificat loca infernalia.ſi⸗ tut dicit Hugui.cõiter aũt uenitur hoc nomẽ feriptũ ſine r. in pꝛima ſylla
ba apud ſtolidos·⁊ dicit᷑tenara vel tenarꝰ ſicutquidã vicioſeſcribũt in do
ctrinaii. Tenarus infernꝰ. Nã Mug. ſ cribit tiñ per r· vt trenarus ⁊ trenara. Vnde foꝛſan ex vicio ſcriptoꝛum ⁊ idiotarũ quãdoq; ſubtrahitur nec retiet
eſed ain ſecunda ſyllaba. ¶ Superterganinus nouo. Hic oſtendit qũo Oipbeus monſtra inferni placauit dices Janitot inferni qui dicit cerberꝰ
Scðo qũo nonſtra infernalig placauit. Tertio oñdit quo?
modulationbuſ ci thare.quas flendo
qͥa cerua cũ leonib incedebat ſequẽdo modulationem oꝛ] phei.nec lepuſtimu
re · quia lepus? ca⸗ nis ſimul ſequeban rur ipſum. Euz au tem feruoꝛ.i.amoꝛ. flagrantio· i ardentioꝛ. Vꝛeret itima.i.interioꝛa pectoꝛis oꝛphei.⁊ cũ mo di.i.modulationes · qui cũcta ſubegerãt.i.ſubiecerãt. nõ mul
cerent.i.non placarent dñm·ſ oꝛpheum.ipſe q̃rens ſupos.i. deos imites. qͥa on poterat · adijt domos infernas ideſt infernales.illice tempans blã
pauſcrat ex pᷣcipuis fontibus matris.ſ. dee caliope.⁊ ipſe deflet ꝙ lu
—. 22—————— K ꝛ 8. ————— SizMletneice—„— 2— ⸗

———
——
———
Viber tertius
nuaſi voꝛatoꝛ carniũ.ille tergeminus: i.habẽs tria rapita canina eq
itnono carninei meiodiapiiꝰinauqita. ⁊ ſupet.i·aqmiraitůceleh⸗
dit qũo
alia mõſtra placauerit dicẽs.ꝙ tres furieinfernales Theſiphe.le cto2
pter dulcedinẽ cithare.
qj dee agitãt.i.vexãt ſõtes.i·pctõꝛes me tu.i.timoꝛe.iſte iam meſte madent.i.fiu unt lachꝛymis Tũc tõgit remiſſionẽ pe ⸗ ne quoꝛũdã in infer no. ⁊ pᷣmo Jrionis ¶ Vbi ſciẽdũqꝙ ixiõ voluitcõcubere cuʒ Junone.cũ aũt Ju no interponerer nu bẽ ixion ꝓiecit ſemẽ in nubẽex quo nati ſunt cẽtauri.ip̃e aũt adiudicatꝰ inferno ↄtinue voluit᷑i rota qᷓ rota ſtetit oꝛpheo modulãte.vñ dicit Velox rota nõ p̃ci pitat.i.nõ deljcit ca put ixioniũ·i.ixiõis ſup.oꝛpheo canẽte Tũc tãgit rẽiſſiõeʒ nẽ pene tãtali Vbi ſcien dũ ꝙ tantalus dicit᷑laceraſſeꝓpꝛiũ filiũ dãs eũ dijs ac
comedendũ ꝓq́ dã natus fuit. Sicitur aũt in inferno habe re aquã vſq; admẽ
tũ⁊ poma pẽdẽtia
inferẽtes metũ peccatoꝛib iſte lachtymabantpꝛo⸗ ſ dicit dee i·furie tres. vltrices ſceleꝝ.i.pectatoꝛuʒ
Que ſontes agitant metu Vltrices ſcelerum dee Jam meſte lachtymis madent
Non irionium caput I9
Velox pꝛecipitat tota Et longa ſiti perditus Spernit flumina tantalus
—
— 5
Vultur dum ſatis eſt modis
7
trgxit Ticij iccur
Tandem vincimur arbiter Vmbꝛarum miſerans ait Sonamus comitem viro Emptam carmine coniugem Sed lex dona coerceat Hedum tartara liquerit
añ os ⁊ tñ deficere ſiti ⁊ fame· cũ em̃ vult ſumere aquaʒ vel pomũ fugiunt ab
eo.iſte tãtalus ſpꝛeuit mptꝰ longa.ielonga polio interfecit ⁊ in infernũ relegauit· cuiꝰ iecu: tanẽte vultur ceſſauit laniare iecur eiꝰ vñ dicit. eſt modulatõiby oꝛphei.nõ traxit.i.nõ lania
—
„„
uit iecurt
Bic oñdit Pe oꝛpheo vxoꝛ ſua ↄceſſa fiut.⁊ qũo eã
fiumina oꝛpheo canẽte · vñ dicit tãtalus pditus.icon ſiti ſpꝛeuit flumina. Tũcoñdit remiſſionẽ pene Ti⸗ iciꝰ voluit ↄcubere cũ lacona matre appollinis quẽ ap cuiꝰ iecur vultur deuoꝛat. Dꝛpheo aũt důũ vultur ẽ ſatur: modis id
icij. ¶ Tãdẽ vincimur⸗ pdidit dicẽs Tandeʒ
eꝝ vmbꝛaxuſte milerãs i.miam hñs aitnos vincimur dõamꝰ
ct iſferter e krücet enle
pras Auis Pꝛi peun 2
Vidt
Quicu hent ime Uctu Quc ſerd
Mnt vad
ſnſup vm äoch ſeüpo iu.

cids chi 2
—
enDOimü
d eſt reſtituamus viro ſoꝛpheo.comitẽ ↄiugẽ emptã · id eſt compatam tcar⸗
mine ſuo.ſed ler·i.conditio · coerceat iſta dona ne phas ſit ſibi deducẽti vxo⸗
ẽifiectere iumina.i.oculos reſpiciẽdo vxoꝛẽ dñ liquerit.i.reliquerit tartara-
Et tũc exciamat dicẽs. Quis det.i.imponit legẽ amãtiby. q· d·amoꝛ nõ dʒ
cderceri lege. qꝛ amoꝛ maioꝛlexẽ ſibii.amoĩ maloꝛẽ lege · Et ſudit. Heu pꝛo
⸗ i.inferni· Dꝛpheus Phas eſt lumina flectere nqicem vrxoꝛẽfuã vidit reſpiciendo a
Quis legem det amantibus tergo eã ꝑdidit abĩ
8 feris nõ deducẽdo, Maioꝛ lex amoꝛ eſt ſibi e e reliquẽdo. Notãdũ
eu noctis pꝛopeterminos gaud inferos ar⸗
biter.i.iudex vmbꝛa O 2pheus Euridicem ſuam rum dicitur adamã tus qui cogit aĩas
Vidit:perdidit:occidit. ad fatendũ peccata
cõmiſſa vt vnicuiq;
Vos hec fabula reſpicit tm merita ſua penã
diſtribuit. Iſte ada
Quicunq; in ſuperumdiem nanus dirit vone
S mus viro coniugeʒ VMentem ducere queritis otandũ pamoꝛ ——— non poteſt lege coer
Nam qui tartareum in ſpecus eri. nam ex incenſo
amoꝛe homo ſepiuſ
Vlictu s lumina flexerit tranſgreditur legẽ ⁊
amoꝛ foꝛtioꝛ eſt ad
MQuicquid pꝛecipuum trahit aliquid implenduʒ
— lex ad co— erditidumvidit inferos ideo dicit. quis legẽ Perdit:dum vidit inferos eritee 56 6 ioꝛ lex ẽ ſibi.q.d. ꝓ⸗
Finis lbꝛi terti—
— amantibus cuʒ per
ſe dura lex ſit amare. ¶ Vos hec fabula reſpicit · Hic phia applicãdo fa bulã adpoſitũ hoꝛtat᷑nos vitare impedimentũ ↄtẽplatõis ſummi boni.et dicit. O hoies quicunq; queritis.i.vultis. ducere mentẽ.i.mẽtis ↄtẽplatio nẽ in ſupeꝝ diẽ.i.in ſupnam claritatẽ. hec fabula iaʒ dicta reſpicit vos · qꝛ ad
veſtram infoꝛmationẽ inducta. Nã qui victus affectu terrenoꝝ flexerit lumia
idẽ oculos rõnis ⁊ intellectꝰ in tartareũ ſpecus· i· in terrena que ducũt ad ter renã pꝛofunditatem. Quicquid pꝛccipuum.i.bonũ.trahit · laboꝛando.illud perdit dum vidit inferos · i dum intendit terrenis.i.tempoꝛalibus que ſũt in ſima. ¶ Nota ꝙ concupiſcentia ⁊ affectus terrenoꝝ impediũt contẽplatio
3 nẽ ſummi boni. vñ boe in tractatu de ſummo bo no dicit. Inoꝛdinata cõcu

———
—— ————
——
——
bernärts
ʒeupiſcẽtia multos impedit a ſummo bono. quoſdã em̃ pegnas ſqu vide
mus. Quoſdã em̃ delectatões ſenſuales. Quoſdã em̃ deñdera aur⁊ arge⸗ ti. exceptis paucis viris honoꝛãdis phis qͥ ↄtẽnunt ſenſus deſideria⁊ ſe gur deſideria intellectꝰ.⁊ꝓpefinẽ eiuſdẽ tractatus dicit. Phs maxie delectat u bᷣmo pncipio in ↄtẽplatõe ſue bonitatis ⁊ het ſola ẽ rẽcta delectatio. hecen eſt vita phoꝝ ſineqᷓ
nemo viuit vitare? iee Incipit liber quartus. Pꝛoſa pꝛia, Ec cum philoſophiadi⸗ Srebre gnitate vultus ⁊ oꝛis ga nee uitate ſeruata leuiter ſua uiterq; ceciniſſet. Tůego
Explirirliberterti nõdum penitus inſitimeroꝛis oblitus
intentionem dicere adhue aliquid pa/
loſophia di bhidi rantis abrupi. Et o inqᷓ; veri pꝛeuia lu
Incipit liber q̃rtus
Ec cũ phi⸗ Snita: Mie lapfautarrtiibers minis que vſ; adbuc tua fudit oꝛan.
tõſolatõe phie.cuiꝰ
pereſtſapmain ti ſui ſpeculatione diuina. tum tuis
libꝛo ph̃ia——
nn wan ationibus inuicta patuerũt. Eac; mi⸗ oireß rettor hon?„ 1 aiehornpbut hi. ⁊ ſi ob iniurie doloꝛem nuper oblin bonos ſp eẽ potẽtes ⁊almpotetee non tamen ante ac pꝛoꝛſus ignoꝛatadi ⁊ſiẽ vicia nũqᷓ; fũt
ſine pena.itaÿtutes nunq; ſine pꝛemio. Pꝛohat etiã ꝙ oĩs foꝛtuna tam ꝓſpera qᷓ; aduerſa bõis ẽ adꝓfectũ malis aũt ad iteritũ. Etiã ꝓhat ꝙ oia q̃ fiũt a deo rccte ſiũt ⁊ alia plura ſiẽ patebitEt diuidit᷑ ille liber i riiij. ptes.qꝛ ſeptẽ ſũt ꝓle ⁊ ſeptẽ metra huiꝰ quarti de quib patebit in pꝛoceſſu. Pꝛimo ergo oſtendit Boetius qũo intentionẽ phie adhuc pantis plura dicere interrupit pꝛopo⸗ nẽdo cauſas ſui doloꝛis. Scðo phia ꝓmittit ſibi pfectã curam. Tertio dat modũ curãdiip̃m·ſcðᷣa bi. Tun illa ⁊ eſſet.tertia ibi. Et qm̃. Et quarto ꝓ ſequit᷑intentionẽ ipᷣm curãdo in ſequẽti pꝛofa.ib Tũ ego. Pꝛimo oñdit quo
mõ interrup t intentionẽ phie volẽtis plura loqui. Scðᷣo pꝛobat cauſas ſui
doloꝛis ſcðᷣa ibi. Sed eaipſa ẽ. Pꝛimo dicit. Cũ p hia ceciniſſet. 1.decãtaſſer hec.ſ.pᷣdicta.ßᷣuata leuiter.i.delectabiliter.⁊ ſuauiter · i.dulciter · ſerustã di⸗ gnitate.i. reuerentia. vultus · ¶ ſui ⁊ grauitate oꝛis.i.ſermonis ſupple ſiu ideſt poſt hocregoꝛſ. Boetius. nondũ.i.nõ adhnc · oblitꝰ i· imemoi· penitus
munn ud. is. il
bnun xli.
ſertt ſut um fli viu ſequ
ealc
edi es.7 iſmo pdiſ intẽd
tioN
intẽt nfica tellec höp chlc piot eo4 S eſſ incol Imn

erz Siſcl inſ wat ereicelin Eio 5 wenpt adh1 Afucn on ina
dol m nuper pr xes igno
neni e drtunatn vi 4 E atꝙoii elbe= prrs ꝙ pi noe plu entm ſib n n tqki⸗
Pmot ogn Srtu 1s nis ſy . inen⸗
omnins inſtimeroꝛis.ſnut geet voloꝛis. Ego hoerus abrupt·id et
interrupi · mentionẽ·i. ꝛopoſitũ phie parantis ·i intendẽris dicere adbucs quid. inqᷓ;.i.dixi. preuia.i.pꝛeambula · vert luminis.i.pfecte cognitio nis.ſ.iſia que tua oꝛatio.i.tuus ſ ermo. fudit.i.locutus eſt hucul qz ad iſtuʒ libꝛum quartũ patuerũt. i manifeſta fuerũt.inuicta.i.inſolubilia. Tum·.ali qñ h ſpecula⸗ 6 tione.i.ſancta ↄtem xiſti. Sed eaipſa eſt vel maxima no⸗ pianofctuntal⸗ dquando ſuiiphus ſtri cauſa meroꝛis. ꝙ cum reruʒ bonus umialiꝛn u⸗ s rationibus.i. rectoꝛ exiſtat:vł eſſe omnino mala poſ⸗/ monſtranonib · Er ea.i.illa pᷣdicta et ſi
ſint:vel impunita pꝛetereant. Oð ſo/ pqᷓuts· oblirami⸗ hi nuper.i.aliquan lum quanta dignum ſit admiratòe pꝛo
do determinatõem — doloꝛẽ ĩiurie dera ple quam perpeſſus fecto conſidera:at ad huic aliud maius plela tpebqerico re
ad iungitur Nam imperante floꝛenteq; gegortorum. nõ 6—
men dixiſti pꝛoꝛſus id ẽ oĩno.hec.ſcʒ pᷣ⸗
nequicia: virtus non ſoluʒ pꝛemijs ca qicta ignoꝛata i e
ſietiã di rte ignota · ante hac.ic ret verũetiã ſceleratoꝝ pedibꝰ ſubiecta ui; ¶ Hota ꝙ
51 ⁰ ri lnit dignitas ẽ honeſta calcat᷑.⁊i locum facinoꝝ ſupplicia luit 2 tas · dicit᷑ autẽ phia hr̃e dignitatẽ vultꝰ ꝓpr lui honeſtatẽ. qꝛ ßᷣm tulliũ ſola ſapia ẽ q̃ meret hono⸗ res.⁊ ꝓpt᷑ ſui autoꝛitatẽ q̃ digna ẽ imitatõe. Etiã phia ðꝛ eẽ F̃uis oꝛe.i.ſtabi⸗ li ßmone · qꝛ ßᷣmones phici firmitaterõnũ inſunt ſtabilitati. ¶ Nota cuʒ phia oñdiſſʒ qͥd ſit ſummũ bonñũ ⁊ in qͥ ſitũ ſit.⁊ feciſſʒ exhoꝛtationẽ aq illð q̃rẽdũ intẽdebat oñdere modũ 3 ad illð ꝑuenit᷑. ſ añqᷓ; expleret illã intentionẽ boe⸗ tiꝰ velut auidꝰ ad ſciendũ quedã qx ihᷓrãtia detin ebat ip̃ʒ ĩ meroꝛe. intrupit intẽtõeʒ phie volẽtis pła dicere. ¶ Kota ꝙ phia vꝛ p̃ᷣuia veri iumis · qꝛ ip̃a cla nficat aiam ⁊ trahit eã ab obſcuritate ignoꝛãtiead lucẽ fapie⁊ ad claritatẽ ĩ xellectꝰ ex li. de pomo areſto. Vłiõ ðᷣꝛ pᷣuia veri lumis.qꝛ ꝑ ip̃ᷣam tanqᷓ; ꝑviã Põ ꝑuenit ad cognitõeʒ veri lumis qð ðs qꝛ ðꝛ in Ii.ð pomoꝙꝑ phiaʒ hõ roſcit ſuũ creatoꝛẽ. qͥ de nihilo fecit oĩa qͥẽ inceptoꝛ oĩm iceptoꝝ⁊ oĩʒ pᷣnct⸗ pioꝝ hncipiũ Et ibidè ſcribit· optuit vt phia mitteret᷑ ad inſtruẽdũ iꝗꝛãtes · ⁊ eos qͥ ñcohueft ſuũ creatoꝛẽ. ¶ Sʒ eaip̃a· Hic boe · põit cãs ſun meror/ dicẽs Sʒeaipae cã noſtri meroꝛis ⁊ maxia cã · ꝙ cũ rectoꝛ re I.deꝰ bonꝰexiſtat vł eñ mala omnino poſſint vel pꝛetereant impunita. quod ſaitem ſi nllm alud anconueniens ſequeretur. conſidera quanta ſit dignum admiratione. at pꝛo ſed. huic adiungitur id eſt additur aliud maus ſupple admrandum. im pꝛo quia imperante id eſt pꝛecipiente · et floꝛente id eſt vegente

hequitia. i. neqᷓtioſis hoĩby. virtꝰ.i.homo ÿᷣtuoſus. nõ ſolũ.i.nð tñ caret pꝛe⸗ mijs. verũetiã ipſa virtus ſubiecta.i.ſubdita.calcatpedibi. potẽtijs ſcelera⸗ Toh.i. maloꝝ.? ipſa virtꝰ luit. i.patit ſupplicia.i.penas ĩ locũ facinoꝝi.victo oꝝ loco qᷓſ.pᷣdicta fieri.i.xmitti· in regno.i.i mũdo.ſciẽtis oĩa.ſ.dei.⁊ poten ris oia· ſed volẽtis. i.intẽdẽtis.tm̃mõ bona.nemo ſatis vel admirati nec cõ — e am facere.¶ Nota ꝙ— mala funt inmůco ue fieri in regno ſcientis omniaipo/ patet qꝛ rõ ſemꝑ de 5 Perat ad bonn Ln tentis omnia:ſed bona tantũmodo vo mali nõ regant᷑ iu— Fe recte ſed lentis dei neino ſatis poteſt nec admi Vincant᷑paſſionibuſ
texorupiſcẽtie tö rari nec conqueri. M. Tum illa et eſſet
Deficiũt a bono Itẽ upabundãtia inquit infiniti ſtupoꝛs omnibuſq; hoꝛ Fnuneene, ribilius monſtris: ſicuti tu eſtimas n iſtat in medio cuʒ. igrn plunii qn fanti velut patriffamilias diſpoſitiſi/ perabundãtia et de vili, kectꝰ patet ꝙ mala nd domot vilia vaſa colerẽtur. pꝛecio/ fiunt in mũdo. Cuʒ— aüt oia dependẽzꝰ ſa ſoꝛdeſcerent. Sed non ita eſt. Nam nx o celũ ⁊ tota na rura. ⁊ deus eſſentia li ea que pauloante concluſa ſunt incõ liter ſit bonꝰmira⸗—. 5 bileẽ qũo mala eſſe uulſa ſeruantur ipſo de cuius nunc re/ pñt · vel ſaltẽ perma S neãt ipunita· ¶Mo gno loquimur autoꝛe cognoſces ſem/ aꝙ qʒ boni attigũt per quidẽ potẽtes eẽ bonos malos ve⸗ 5 ro abiectosſemp atq; imbecilles. necſi pm attigere nõ pñt eiporo⸗ e g ne pena vnqᷓ; eẽ vicia.nec ſine pᷣmiovir oe·i.i.li. vi.ꝓſa di xit ſe qͥs ſit finis oĩm rexꝝ.iõ putabat bonos eẽ impotẽtes. malos an tẽ porẽtes.⁊ de boe· admirat᷑· vt patet in lfa.⁊ iſta ẽ vna cã ſin volbꝛis. Tum illa ⁊ eſſet inquit. Hic philoſophia pꝛomittit boetio perfectã curã que conſiſtit in pertraetatione huius materie dicens. O boeti ⁊ eẽt ifiniti ſtu Poꝛis i.miratõis⁊ eẽt hoꝛribiliꝰ vib monſtris.i. defoꝛmitaribſii diſpoſitiſſi ma id eſt oꝛdinatiſſima domo ſcilicet in mundo tanti patriſſamilias ſcilʒ dei ſi ibi colerentun id eſt honoꝛareutur vilia vaſa·i.mali homines ⁊ ſiꝑꝛecioſa aſa·i.boni hoies ſoꝛdeſcerẽt.i.vileſ cerent ſicut tu eſtimas. ſed non eit ita.nã xe que pauloante concinſa ſunt ſenãtur inconuuiſa id eſtintegr in jui
vine mpke ſinpin pnat
pſ
tutes tura ſopit boꝛẽ dud a6n kre me pqb Np neo Ach
4

nt ving Sedtnett
e cShim
wr roſces kbor nonalos 0illes cu. Rneßn nosMtitsri tit iſun des
ns 1iti ded wſi dhi
unn ernilai ch nd b mm
e
verltate.tu autoꝛe.i.doctoꝛe ip̃o deo.de cuiꝰ regno nunc loqͥmur cognoſces
ſempꝑ bonos eẽ porẽtes. malus vo impotẽtes.nec vnqᷓ; vicia eſſe ſine pẽa nec ſine pᷣmio eẽ pᷣtutes.⁊ cognoſces bonis ſemꝑ ↄtingere felicia. ⁊ malis infoꝛ⸗ tunata.⁊ cognoſces multa id genꝰ.i.huiꝰ gis.q̃ coꝛro boꝛẽt te frma ſolidi⸗
tate.ſ.ʒ aduerſitatẽ foꝛtune. querelis tuis ſopitis.i.remo
tutes. bonis felicia: alis ſemꝑ infoꝛ
tunata ↄtingere. Multaq; id genus q̃
ſopitis q̃relis firma te ſoliditate coꝛro boꝛẽt:Et qm̃ vere foꝛmã btitudiniſme dudũ mõſtrante vidiſtitquo eti ſitait agnouiſti:decurſis oĩbus que pᷣtermit ⸗ tere neceſſariũ puto.viã tibi qͥ te domũ
reuehat oſtendã. ẽnas etiã tue men
ti qͥbus ſe in altũ tollere poſſit affigam. vt pturbatõe depulſa ſoſpes in patriaʒ meoductu. mea ſemita:meis etiamve/ hiculis reuertaris. Metrum pꝛimum quarti libꝛi Vnt etem̃ pẽne volucres mihi. Que celſa conſcendant poli Quas ſibi cum velox mens induit: Terras peroſa deſpicit
tis. ¶ſ Notanduʒ
ſicut poſtea patebit
oĩa q̃ fiũt rertea ðo fiunt. Cůligit᷑ oꝛdo inſticie reqͥrit vicia puniri.vᷣtutes remu nerari.ſi mali mane rẽt ĩpuniti.⁊ boniir remunerati.⁊ ſic per uerſus eẽt oꝛdo ĩ do mo ðiſ.ĩ mũdo qð eſt hoꝛribiliꝰ oĩbus monſtris. Et qm̃ je foꝛmã⸗ ic phia dat mo⸗ dũ curãdi ipᷣm boe tiũ dicẽs. Q̃ du duz·ſ.in tertio libꝛo vidiſti foꝛmaʒ vere btitudiſme mõſtrã te.i.docẽte.oĩbo de⸗ curſis.i.ꝑtrãſitis · q putd neceſſariũ pᷣter mittere oñdã tibivi am ·q̃ tereuehat.i.re ducat domuʒi. ad cognitionẽ e btitu dinis.⁊ego affigã. i apponã tue mẽti pẽ nas.i.rões qͥb mẽs poſſit ſe tollere in al tñ vt depuiſa ꝑtur⸗ batõe ↄtingẽte tibi ex affectu bonoꝛũ te poꝛaliũ · reuertar ſo
ſpes in patriaʒ meo
ductu. mea ſemita.
meis vehiculis. ¶ Nota ꝙ ꝑ pẽnas q̃s phia ꝓmittit affigere mẽti boetij intel kgit fpeculatio rõis ⁊ itellectꝰ. vᷣtꝰ ⁊ ſapia · Sit᷑ em̃ auis volãdo ĩ altũ dedu ut᷑auxilio pẽnaꝝ. ſic mẽs hũana ſpeculatõerõis ⁊ itellectꝰvᷣtute ⁊ ſapia erigi
tur.in ↄrẽplationem ſummi boni
kepl mmib Weum pᷣmum libꝛi quarti Vnt eiem̃ pẽn· Iſtudẽ pmũ merꝝ byd̃rticꝰbmplus ðꝛ metʒ alem
tn
——— 3* 7 ——E 3 4— 3„— *. e Mnteeeeb —. gnh—.„—

— —
—. m ——
glatõe euacuatũ ꝙ n
nicũ ab inuẽtoꝛe dactilicũ a pede pᷣdominãte.ſcðᷣs ÿſus ðꝛ metꝝ archilojrn
ab inuẽtoꝛe ambicũ a pede pᷣdũante. In qͥ metro phia oñdit viã ꝑquã pue⸗
nitad cognitionẽ ſummi boni.⁊ ẽ ꝑ ↄſiderationẽ creaturaꝝ.q̃ Fdatim lunt
trãſcendède. quouſq; iueniat aliqͥd qð p̃emineat oĩ creature. ⁊ iſtã viãtradit
ſub ſiłitudine auis volãtis. Pꝛimo ðᷓtradit viõ q̃ mẽs ꝑuiniat ad cogni 8 5qᷓ mẽs ꝑue Se ſũmi boni · ſcðo oñ⸗ 8 qmẽs xuiniat ad cogritõeʒ
dit qͥd mẽs iudica
bit cũ illic peruene ⸗
rit. ſcha ibi. Hucte Pꝛimo dicit diriꝙ affigã pẽnas menti
tue Sũt etem̃ mihi ẽne volucres.i.ve
oceſ.ſ.virtꝰ⁊ ſapia
qᷓ ↄſcẽdant.i.pene⸗
trãt.celſa.i. alta.po li.qᷓ̃s pẽnas cũ mẽs velox ſibi iduit.i.af ſumit.ip̃a peroſa id eſt odio · hñs.terraſ deſpicit eas queren do vlteriꝰ creatoꝛeʒ ⁊ mẽſſuꝑat · globũ id ẽ ſpericuʒ coꝛpus ĩmẽſi aeriſcognoſcẽ dd ꝙ vltra aereʒ eſt creatoꝛ. Nubes vi⸗ det poſt tergũ· qꝛ vl tra nubes querit co gnitionẽ ſũmibõi ⁊ trãſcẽditvticẽ.i.ſũ⸗ mitatẽ igniſ qͥ igniſ calet agili.id ẽ velo ci motu. etheris.i.ce li.⁊ vlteriꝰ pꝛocedit mẽs iueſtigãdo do nec ſurgat.i.eleuet.i domos aſtriferas.i. in oꝛbẽ planetaꝝ.et coniũgat vias ſuas phebo · i ſoli inueſti gãdo ꝙ ſol nõ ẽ deꝰ dõec comitetur iter
Aeris immenſi ſuperat globum Nubeſq; poſttergum videt Quiq; motuagili calet etheris Trãnſcendit ignis verticem
Sonec in aſtriferas ſurgat domos
Pheboq; coniungat vias
Aut com itetur iter gelidi ſenis hiles choꝛuſciſyderis
Vel quocunq; micans nox pingitur Recurrat aſtri circulum
Atq; vbi iam echauſtũ fuerit ſatis Polum relinquat extimũ
Boꝛſaq; velocis pꝛemat etheris Compos verendi luminis
hic regum ſceptrum dñs tenet
Qꝛbiſqʒ habenas temperat
Et volucrẽ currũ ſtabilis regit
Rerum choꝛuſcus arbiter
elidi ſenis.i.ſaturni& ſupꝛa ſolẽ mẽs inqᷓ; exñs miles choꝛiſci ſyderis·i.dei ẽ ſplẽdidũ ſydus. ⁊ vlteriꝰaſcẽdit ſupꝛa oꝛbes planetaꝝ donec recutrat id ẽ ꝑtrãſeat circulũ auſtri.i gelũ ſtellarũ.q· ¶ aſtro pingit.i· oꝛnatut nox micns quia noꝝ ſtellis firmamẽt illumiatur. vbi. i poſtqᷓ; ſatis fuerlt echauſtũ.i.pe
la ſtellaꝝ ẽ deꝰmẽs vlteriꝰtrãſcẽdit dõec relinq̃t extunũ
pii⸗ iorele 1.at· ucrẽ bitenl.
hucl
Ln
Pet Pnc 25 Fon Luo lem
b
ſrtin hi cur (pic nonẽ gade qobm ſzad ißdi ideſc ſude Mn fayj uccepi bu R nevll n

nr e
nb hch n ls ve n erge Pent de
cniun
culu vuſi xxiſuts m d me er um en n nbi et a non
S
polũ.i.vltimũñ celũ.⁊ pᷣmat doꝛſa velocis etheris.i.firmamẽti. · Ipos.i po⸗ tẽs reuerẽdi ſumis i.dei ſupꝛa vltumũ polũ · dñs regũ tenet ſceptrũ.i.inpꝑiuʒ 2.pat. moderat. habenas · · regimina oꝛbis.⁊ manẽs ſtabilis in ſe. regit vo lucrẽ.i.velocẽ · currũ.i.circularẽmotũ coꝛpoꝝ ccleitiũ · deꝰ exũs coꝛrulcus ar biter.i.ſplẽdidꝰ iude reꝝ. ¶ Notandũ ꝙ diẽ ignẽ calere motu celi. exq vñ ꝙ caloꝛ nõ ſit ꝓpꝛia et ꝑ ſe q̃litas ignis. ſibi debeat motuð celi.ſʒ dicendũ ꝙ lo cus nõ ſolũ eſt cau⸗ ſa ↄſeruatiua locatꝭ ß oĩm accidentium natural ↄſequẽtiũ Vñ qꝛ celũ ẽ locus
PMuc ſite reducem referat via Quam nunc requiris immemoꝛ. Mec dices memini patria eſt mihi Minc oꝛtus:hic ſiſtam gradum
Qs ſiterraꝝ placeat tibi Moctem relictamviſere—3 Quos miſeri toꝛuos populitimẽ̃t. dc⸗ 4 Cernes tyrannos exules ſ. eeenee Pꝛoſa ſecunda quarti libꝛi— Em ergo pape inc; vt ma/ ut&ehu⸗ gnaꝓmittis:nec dubito quin Sged
ter ſʒ effectiue. ẽ em̃ effectiuꝰ gelu ⁊ frigoꝛis· ⁊ dicit ſener ꝗꝛ motꝰ eius tardꝰ eſt ad modum ſenis. Nã curſuùm ſuũ ↄplet piuri tꝑeqᷓ; ſol vel luna. ¶ PHuc te ſi reducem · ¶ſ Hic oñdit phia qͥd mẽs iudicabit cũ trãſcendit creaturas ⁊ ꝑuenit ĩ cogni ronẽ dei dicẽs. O mẽs ſi via ducat te reducẽ.i.reuertentẽ a tꝑalib.huc· i.vñ q; ad cognitionẽ dei quã viã nůc imemoꝛ reqͥris. Tũc dices Ego memini qᷓ obnubilata fui affectu tꝑaliũ. hic. ¶ in contẽplatione dei ẽ mihi patria · hinc ſcʒa deo ẽ meꝰ oꝛtꝰqꝛ ad ei⸗ maginẽ creata.hic.ſ in ↄtẽplatõe dei ſiſtã.i.fi gã. Fdũ · i.ponã finalẽ quietẽ. Qð ſi placeat tibi exñti ĩ cognitõeʒ dei viſere.i. cũ deliderio videre noctẽ terraꝝ relictã.tu cernes · i. videbis · toꝛuos tyrãnos i.crudeles pᷣncipes· qᷓs miſeri ꝓplitimẽt.illos toꝛuos exules a ÿa patria ſua. ¶ Notandi ᷣm aplin. Nõ hẽmꝰhmanentẽ pr̃iaʒ.ſʒ futurã inqͥrunꝰ hec em̃ ẽ va pr̃ia a ꝗᷓ aia rònalis ꝑ creationẽ a deo exiuit ad quã niſi fuertat᷑eẽ qð a ðᷣo accepit affectõe trenoꝝ deturpata ꝓꝛſus amittit· ꝓpłꝙ ðtĩ ſcðᷣo metro tcij li⸗ bꝛi. Repetũt ꝓpꝛios queq; recurſus. Redituq; ſuo ſingla gaudẽt. Recma⸗ net vlli traditus oꝛdo. Niſi quod finiunxerit oꝛtum. Stabilemq; ſui fece⸗ rit oꝛbem. ¶ Pꝛoſa ſcða quarti libꝛi·
Vm ergo pape inqᷓ; vtmagna ꝓmittis. Hic ingipit ſcha ꝓſa buiꝰ q̃rte

—
Liber quartus
Cirea quam eſt ſciendũ ꝙ philoſophia inpᷣmo libꝛo ſ exta ꝓla inueſtigando cauſam ⁊ radicem infirmitatis Boetij· cognouit ꝙ Boetius ex ignoꝛantia
inis rerum malos homines potentes. bonos vo impotẽtes putabat. Item quia ignoꝛabat quibꝰ gubernaculis mũdus regatur.foꝛtuitaꝝ vices eſſima bat fluitare ſine rectoꝛe.qꝛ vo phia iã oñdit qͥs ſit linis reꝝ a qͥby gubernacu
mũdꝰregatur Rũc phia debet adhibe
re boetio perfectaʒ poſſis efficere. Tu modo quem excita/
turam remouendo— doloꝛes in do boe Ueris ne moꝛeris. p. ꝛimum igi⸗ tius incidit ex igno rantia pᷣmiſarum· tur inquit bonis ſemper adeſſe poten/ Et pꝛimo hoc phia
prut ⁊ pba ſcʒoll tiam. malos cunctis viribus eſſe deſer
lð ꝓſeqt.ibi. Pꝛn grve vind. tos agnoſcas licebit. quoꝛum quiden Tũ igt.ſ·finito ſer„. mone pßie. egoboe gterum demonſtratur ex altero. Nam tius inqᷓ; pape ẽin⸗ teriectio admirãtis cum bonum malumq; contraria ſint: O phia 3 n ꝓmittis nec dubi⸗ j. rerit ur Zman do. ibonum potens eſſe conſtiterit, liquet
ideſt. adcffecrũpx imbecillitas mali. At ſi fragilitas ela/
ducere. Tu modo
nenorenennöit, reſcat mali:boni firmitas nota eſt Sed
citaueris.ſ ad audi vfj stie f* f vjnnirii S tre ſ— fides abũdantioꝛ ſit ꝙꝙ ſapiens nihil pꝛo gilerutro calle 3 ni irtn pꝛocedã. nunc hinc. nůc re non poſſit qꝛopꝰ?
ſapientis eſt nõ mẽ inde pꝛopoſita confir mans*
tiri Ergodicit boe
tius phle. Sicut magna ꝓmiftis non dubitoqn efficere poſſis. Pꝛimũ igit᷑ inqͥt. Hic phia ꝓſequit intentũ.⁊ pᷣmoꝓbat bonos eſſe potẽ tes.⁊ malos ipotentes cuiꝰ opp oſitũ putabat boetius.⁊ tangit pᷣmo modũ per quẽ vult hoc oñdere.ſcðo oñdit ⁊ ꝓbat intentũ ſuũ rõnb.ibi. Duo ſunt
Pꝛimo ðt. O boeti pᷣmũ licebit vt agnoſcas bonis ſemꝑ adeſſe potentiã. ⁊
malos eſſe deſertos i.puatos cũctis viribo. quoꝝ alteꝝ ſ.bonis ſemꝑ adeſſe potentiã demonſtrat᷑ex altero·.ex hoc ꝙ maliſũt viriby deſerti.⁊ huius cãm
ſubdit dicens Nã cũ bonum ⁊ malũ ſint ↄtraria.ſi bonũ eſſe potens cõſtite rit. liquet.i· manifeſtũ fuerit imbecillitas.i.impotẽtia mali.⁊ ſi fragilitas ca reſcat mali.firmitas boni nota eſt. Sed vtꝓ ſicut. abundantioꝛ ſit ñdes no ſtre ſententie alteru ro calle.i.xtra; va ꝓcedam ↄfirmãs ꝓpoſita nũchinc ſex firmitate boni.nũc inde ex fragilliteta mali.¶ Notandũ ꝙ phia dictũ ſuũ
ni⸗
jppel h ppe
iq
ſasi
plicn
a0n pr fün nine 5 ar Uerit 6 P va
is
nton hiee nul tol dipiſ otnt uno
nt

ſu am
lum nn
seſt Slirn * ngli im tront ſl idum ecd nnchn in. B 2ſs.
.51 cboni e
mi Ichb
ons deſtn pu N s n ie entin alſ Artpom⸗ n elig
1Epoſun bn
Mrola lecũda
„hontfunt mali es ſiderationẽ topicã.
ſiboni ſunt potentes · mali ſunt ipotentes· fundat ſuꝑ ↄliderationẽ topicã. in oppoſitũ in oppolito · vt ſi ſanitas ẽ bona: egritudto ẽ
mala. ðt ꝙ velit ꝓcedere vtraq; via ex potentia bonoꝝꝓbando ipotẽtiã mg
— 3 ſi tĩ vnñũ iſtoꝝ ꝓbaret.⁊ ex h loꝝ⁊ ex impotentia maloꝝ potentiã honoꝝ.qʒ ſi t vnũ iſtoꝝ ꝓb reiiui ü a ↄtrarijs eſſet argumenrũ ʒiſimile? nõ nece ariũ. reliqui ↄcluderet ꝑlocũ a ↄtrarijs eſſet arg Si ni paee
vlt ꝓbare? ex vtro
VBuo ſunt quibus omnis humanoꝝ ac Frillquum conclu
dere.
ſtas Quoꝝ ſi alteꝝ deſit nihil eſt qð er vis. ic phjtapbar
itentũ rõnilv. ſco
plicari q̃at Beficiẽte etem̃ volũtate nec cludit quãdꝭ vu
. Sed aggredit quidẽ quiſq; qð nõ vult Btſi Seee un 5 † auctoꝛitate platõis poteſtas ablit volũtas fruſtra ſit Quo au
fit vt ſiquẽ videas adipiſci velle quod
.—„41 malos ipotẽtes d mime adipiſcat᷑. huic obtinẽdi qðvolu nlheßotete du
ad idẽ oſten dendũ
erit defuiſſe valẽtiã dubitare nõ poſſis cœaccua bues rõ⸗
nes. ibi. Sed qm̃ te
PB perſpicuũ eſt inqᷓ; nec vllo modo Pꝛimã in vu ⸗
duas rõnes.ſecũda
negari põt I Quẽ vero effeciſſe qðᷣvo ii Rurius inqut
Pꝛio pᷣmittit duo luerit videas non etiã potuiſſe dubita neceſſaria ad pmaz
3— 8. rönem. ſcðo ex his bis B hime P Qð vero qͥſq; põt ĩ argutt ii Sẽs igtt eo validus.qð vero nõ põt in hoc ibe/ hoies. Prino pie⸗
—„—— r. 9 1 1. eulis eſe cenſendus ẽ B Fateoꝛ inq; Ahyold d⸗ mo ð̃t · Duo ſũt pᷣn
cipia qͥbo ↄſtat.i.ꝑ⸗
manet omnis effectus humanoꝝ actuũ.ſ.volũtas ⁊ ptãg. quoꝝ ſi alteꝝ deſit
nibil eſt qð queat effectus explicari.i.fieri. Qð declarat. Deficiente eĩ volũ tate nullus effectus ꝓ ducitur. qꝛ nullus aggredi?qð nö vult:⁊ ſi poteſtas ab ſit. voluntas fruſtra ſit. quo fit ideſt ex quo ſequit᷑ vt ſi videas aliquem velle
adipiſci qð minime adipiſcatur. non potes dubitare huic defuiſſe valentiam
ipotentiã obtinendi qð voluerit. Et ideo ðᷣt Boetius. Perſpicuũ cſt nec vl
lomodo negari põt. Et ſubdit phia. Quem po videas effeciſfe qð volue⸗ t. non dubitabis eum licet potuiſſe nõ habuiſſe potentiam, Etðt Boe,
—————————————

—
—
———— ———
———————
ernrn⸗
Minime· Tũcpbia ↄclucit tanqᷓ manifeſtũ ex dietis dicẽs. Illu Winime—cphd Detkcit nanifeſtũ ex dictis dicẽs. as g k5 in eo ẽ validus.i.potẽs. qð po nõ põtin eo eſt ee
cillis.i.ipotens ·⁊ ðt Boe. Fateoꝛ inqᷓ; ¶ R otandũ ꝙ phi greditur qð nð Nult · Contra. aliqͥs nolens interficit S u Zaliqͥs aggredit᷑ qð non vult · Itẽ aliqͥs cogitfacerealiqdſqᷓ voluntatẽ ien
⁊ ſic aggreditur qð nõ vult. Dicenduʒ 2e 5 ꝙ ppia loqui᷑hicð ſp. Meminiſti ne igitur inquit ſupioꝛi
ffectu ſpontaneo qͥ Sn1 cetu wonaneod bus rõnibus eſſe collectum intentionẽ
ex intẽtiõe pꝛocedit
nõ de eo qͥ caſu ↄtin 2 git. Vñ dicnum oie volũtatis humane:que diuerſis
d vᷣmñ ꝙ volũtas ad pmũæ volũtas ſtudijs agitur ad beatitudinem feſtina
põt compꝑari vel
pſam actionẽ quaʒ s pino aggredt re. B Ahemini inquã id quoq; eſſe de/
tur. ⁊ ſic non deficit.— volũtas. vel poteſt monſtratum. P. Num recoꝛdaris bea
rõparlad ↄñs ula; titudinem ipſum eſſe bonum eoq; mo/
actionem ·⁊ ſic po⸗
1— ⸗ teſt velicere volun/ do cũ beatitudo petitur ab omnibuſde
tas. vt ſi aliqͥs no⸗
lens hominẽ inter 6 fecit. ¶ Ad ſecundũ ſiderari bonũ. B. Minime inqᷓ; recoꝛ/
dicendi· Illuc doꝛ quoniã id memoꝛie fixum teneo
. coactuſ facit ẽ volůtarũmirtůtt. Dẽs igit hoies boni pariter acina⸗
impliciter ẽ inuolũ
tariũ. Aliqͥs ei co I indi 4„ u t. li indiſcreta intentiõe ad bonũ ꝑuenire hoc facereqᷓ; lu tinere penã vel pdere vitaʒ.⁊ ita r ſi n deel yolũtas.ſed qᷓ;tũ ad actũ interioʒẽ würa ſemꝑ
Weminiſti ne inqt. Hic phia i ſcðᷣm vtile ad rõnem.⁊ eſtreſum —
prio quoꝛũdã hus victoꝝ dicens. Meminiſtine eſſe colleccũ.concluſum ſu perioꝛibus rõnibus omnẽ intentionẽ humane volũtatis, feſtinare i.tendere ad beatitudinẽ que volũtas agitur.i. ducit diuerſis ſtudijs. Rñdet boeius ·
Wemini inq; iliud eſſe demonſtratũ. ¶ Itẽ querit hia.nun
beatitudinem eſſe ipm bonũ.⁊ eo modo San ri oe— tudo petif.i. deſiderat. rñdit Boe. mime recoꝛdoꝛ · q̃ pꝛo qꝛ llud teneo fixũ. ſtabilitũ mẽoꝛie. ¶ Notãdũ ꝙ recoꝛdari ẽ aliqdᷓ reduceread memonã qð ꝑ obliu ionem eit lapſua memoꝛia. Et qꝛ beatitudinẽ eſſe ip̃m ſummũ bonum non erciderat a mente boeri ſed ſemꝑ remanebat in habitu,ideo dicit ſe non Fecoꝛdari de boc.ſed in memoꝛia tanq; fixũ tenere.
Deẽs igt᷑ hoies· ic pbia arguit ex dictis ꝓbans bonos eſſe potentes? malos unpotentes tali rõne. Quicunq; adipiſeunt᷑ qð volũt ſunt potẽtes.⁊ qui nõ adipiſcunt qð volũt ſũt impotentes er pᷣmo pᷣambulo. ſed boni adi⸗ pucunt᷑qð volũt·ſummũ bonũ · mali lz veliut nõ adipiſcuntipᷣm. ꝙ ſi mali
uie wn Abort dic? is. I itun ani Cer h0 iech Ueſ ytn ſcnt elbo om mu bu dem ynu in jadn turam
[ b ſt
t

open wont BAnent nn Annn ih uunnn ne honip urepe ans cfict ndlibe ogi nöpi
ömvp nönentt nt eint
adipiſcerentur ſummũ bonñ non eſſent mali.ergo boni ſunt potentes. malii
potentes. vnde dicit in littera Omnes hoĩes boni ⁊ mali nituntur puehire ud bonũ indiſcreta intentiõe.i.indiuiſa intentiõe. dicit boerins. Ira ↄñs eſt ad dicta. Subdit phia certũ eſt bonos fieri adeprione boni · certũ eſt ðᷣtboe
tius. Igitur concludit phia. boni adipiſcunt᷑ qð appetũt
nitunt᷑. B. Ita inqᷓ; ↄſequẽs eſt. P Sz certũ eſt adeptiõe boni bonos fieri. B Certũ. Adipiſcunt᷑ igitur boni qð appetũt. B Sic videt. M Mali vero ſi adipiſcerentur qð appetũt bonũ.ma u eſſe nõ poſſent. B Ita eſt. Cũ igit᷑ vtriq; bonũ petant.ſed hi quidẽ adipi/ ſcantur.illi vero minime Non dubiuz eſt bonos quidem potentes eſſe. qui ve
ro mali ſunt imbecilles. B Quiſquis
inquã dubitat. nec rerum naturam.nec conſequentiam põt ↄſiderare rationũ.
P urſus inquit Si duo ſint quibus idem ᷣm naturam ꝓpoſitum ſit eoꝛq; vnuſ naturali officio idipᷣm agat atq; ꝑ
ficiat. alter vero naturale illud officiuʒ mime adminiſtrare q̃at aliovero mõqᷓ;
datur.ideo dicit boetius. Qui duhitat de pᷣmiſſis non
turam reꝝ nec conſequentiam rationũ.
„1. volunt. dicit boe
tius.ſic videt᷑ſima li adipiſcerẽtur bo nũ quod appetunt non poſſent eſſe ma li. Ita eſt dicit boe cõclu⸗ dit phia. Cum vtri q; petant bonũ. ſed hi.ſ.boni ilud adi piſcantur. Illi vero mali minime. Non eſt dubiũ bonos eẽ̃ potẽtes.qui vᷣo ma. li ſunt umbecilleſic eſt impotentes. re⸗ ſpondit Boetius Quiſquis ideſt qͥ⸗ cunq; dubitat deß non poteſt conſide/ rare uaturam reruʒ nec conſequentiam rationum. ¶ Notã duʒ ꝙ quia veritas ꝓpoſitionũ fundat᷑ ſuper naturam rerũ qui negat veritateʒ ꝓpoſitionũ non po teſt conſiderare na⸗ turam retum.ſim liter negans verita tem ꝓpoſitionũ nõ põt conſiderare cõ ſequentiaʒ rationũ quia conſequẽtia ra tio nũ ſupꝛa/ verita tem ꝓpoſitionũ fũ⸗ põt conſiderare na⸗
¶ Rurſus inquit· hic phia ponit ſcðõam rationem dicens. Si ſint vuo qui bus ſit idem ꝓpoſitũ.i.eadeim intentio faciendi aliqd ßminaturã · ⁊ vnus eoꝝ agat idipſum ⁊ perficiat ipſum naturali officio ideſt naturali eĩgano · Altet
eieli——— 2 2
—
S

vero mimeq̃at ad⸗ miniſtrare.i.adiple
re illð officiũ.ſʒ alio
mõ qᷓ; nature ↄuẽit.
nð ipleat ꝓpoſitum
R imitet implentem quẽ hoꝝ duoꝛuz de cernis.i.iudicas eẽ valentioꝛẽ.i.poten ⸗ tioꝛẽ.vᷣt boe. Et ſiꝓ qᷓ;uiſ ↄiecto.i.ſide rem qͥd velis.tñ ego deſidero planiꝰ au⸗ dire. Tũc phia de⸗ clarat ſibi in exẽplũ dicẽs. Nõ negabis motũ q̃bulandi hoi by ineſſe ᷣm naturã. ðt boe.mime nego. Et phia.etiã nũ du hitas eiꝰrei.i.actus ãbulãdi eẽ offcium naturale pedũ.dicit boe nec ß dubito.⁊ phia Si qͥs igitam bulet valẽs inceder hettv. Ale⸗ aũt cui officiũ deſit.mani bh nitẽs.i.laboꝛans ambulare conek᷑.qͥs hoꝝ põt exſtiari va lẽtioꝛ.ðᷣt boeConte ke cetera.q.d.ꝓcede in rõetua.qꝛ nullus ãbigit qͥn potẽs na turalis officij ſit va lẽtioꝛ eo qᷓ neqᷓat.i.ñi põt in icẽ officium. Tůc phia. Iſtipꝛo poſitõi pᷣmiſſe tãqᷓ; maioꝛ adiũgitvnã
minoꝛẽ dicẽs. Sed ſũmũ bonũ qð eque bõis ⁊ malis ẽ ꝓpo ſitũ bõi qͥdẽ petůt.i. adipiſcunt᷑.officio
naturali.ſcʒ virtute
Uber quartus
nature ↄuenit:nõ quidem impleat pꝛo
poſitũ ſuũ ſed imitet᷑ inplentẽ: quẽ naʒ
hoꝝ valẽtioꝛẽ eẽ decernis. B. Etſic iecto inq; qͥd velis planius tñ audire 8. ſidero. P. Ambulãdi inqͥt motů ſcöm
naturã eẽ hoĩbus nũ negabis. B. hi/ nime inqᷓ;. Eiuſq; rei pedũ officiuʒ eẽ naturale nũ dubitas. V. Nec hocqͥ/ inqᷓ;. Ip. Si qͥs igit pedibus icedereva lẽs ambulet: aliuſq; cui hoc naturale pedũ deſit officiũ manibuſ nitẽs ambu lare conct:qͥs iure hoꝝ valẽtioꝛ exiſtia/ ri põt. B. Cõtexe inqᷓ; cetera: nã qͥn na turalis officiũ potẽs eo qͥ idẽ neq̃at va⸗ lẽtioꝛ ſit nullus ambigit.. Sʒ ſůmũ bonũ qͥdẽ eque malis boniſqʒ ꝓpoſituʒ boni quidẽ naturali officio virtutũ pe ⸗ tũt:mali vo variã ꝑcupiditatẽqð adi⸗ piſcẽdi boni naturale officiũ nõ ẽidibʒ conãt adipiſci an tu aliter exiſtias. B. Mime inqᷓ;:nã etiã qð ẽ ↄñs patʒ. Ex
his em̃ q̃ ↄceſſeri bonos qͥdẽ potentes malos No eẽ neceſſeẽ ibecilles,.e
u

ni nti
*
visN dinch
nbi aS
usb mppoo ulo on ipe xinii unl i02en
bon x pon
naturale adipiſcen
tẽtio. Et qͥd ſihoc tã magno ac pene in
lio.Conſidera vo quãta ſceleratos ho tes. ¶
P ſecid
mall vo conant adipiſci idiᷣm ꝑvariã cupiditatẽ reꝝ tpaliũ qð nð eſt o fficiũ boni. An tuo o boeti eſtimas aliter Eui bee. WMinme
inqᷓ; Et boe. quaſi pᷣcurrendo ↄcludit pᷣncipale intentũ dicẽs. Nã etiã illud qð ẽ ↄñs pʒ mihi Ex his em̃ q̃ ↄceſſeriʒ neceſſe ẽ bonos ec potẽtes.malos vo imbecilles ⁊ pßia applaudẽs boetio dicẽs · Recte inqͥt curris.⁊ illud eſt ſi⸗ gnů ſicut medici ſo
lent ſpare iudiciũ.i. cte inquit curris, idq; vti medici ſpe/ ignůtrettenature: nature reſiſtentis rare ſolent:iudicium eſt erecte iam reſi ſupeipſi moꝛbo. 2 ¶ Notanduʒ ex ſa ſtentiſq; nature. Sed qm̃ tead intel/ foꝛmat talis rõ. qñ duo intendunt ali⸗ ligendũ ꝓmptiſſimũ eſſe conſpicio: cre qð ꝓpoſitũ natura noe Vido omans liter qð id ꝓpoſituʒ bꝛas coaceruabo rõnes. Vide em̃ quã dietotionat rali ẽ potẽs.⁊ qð ñ ta vicioſoꝝ hominũ pateat infirmitas Zſequi᷑ ilud ꝓpoſt 7 dů naturali officio ẽ qui nec ad hoc qͥdẽ ꝑuẽire queũt ad qð ideteneic tã bont „ q malitendũt na⸗ eos naturalis ducit ac pene cõpellit in turalirad btitudi⸗ nẽ.⁊ boni ip̃am ↄſe
quũtur naturali oł̃ ficio.ſ.xirtute.mali aũt ñ;ᷓ boni ſũt po tẽtes · maliÿo ipotẽ Nota ꝙ circa
uicto p̃euntis nature deſererentur auxi
vltimũ ꝙ medici ſo lent acciꝑe ſigna pᷓ⸗ noſtica ſanitatis ex
— egro · qñ patiẽs eri⸗ git ſe. ⁊ per ſe niti᷑ foꝛtioꝛi remedio Sic in boe.ſignũ erat Sh ⁊ſanita tis ꝙ ipie rõnem phie remediantem quaſi pᷣcurrens ꝑſet ðᷣpieuit.
¶ Sed am̃ te. Hic phia coaceruat q̃ſdã alias rõnes bꝛeues ad ꝓpoſitum oñdendũ.⁊ ſſũt q̃tuoꝛ rõnes · ſcða ibi Cõſidera ÿo·tertia ibi In q̃ re. q̃rta ibi
mines habeat impotentia. Neq; enim
Lur em̃. Pꝛimo ð̃t. Sed qm̃te ↄſpicioꝓm ptiſſimũ ad intelligẽdũ.ego coa⸗
reruabo.i.cõponã. crebꝛas rõnes. vide em̃ quãta pateat ifirmitas vicioſoꝝ hominũ.qͥ nec ad h queũt ꝑuenire. ad qð ðt ⁊cõpellit eos naturalis intentio ⁊qd eſt de iſtis malis cenſendũ ſi deſererentß auxilio nature pᷣeuntis tãma⸗ gno ac pene inuicto.q.d. nihil aliud cenſendũ ẽ niſi ꝙ impotentie eoꝝ aſcrt
beret. ¶ Hotãdũ ꝙ tã boni qᷓ; mali vliter tendũt ad bonũ.⁊ mali deficiũt ab
eo qð cõpetit eis ᷣm naturã Ex h arguit ſic· maxima ipotẽtia ẽ deficere ab eo qð natura intẽdit.ſed h faciũt mali.;ᷓ mali ſũt ĩpotẽtes.¶ Notandũ ꝙ ðt pe ne inuicto ꝙ appetitꝰ naturalis boni nõ hʒ ʒꝛũ repugnãs qj vincat᷑.ſed tiñ ꝑ irantiã ⁊ erroꝛẽ vicioꝝ ꝑuerti ⁊ ita aliqͥ mõ vinci lznð directe.
—

Couſidera po quanta · Hic phia ponit ſecũdã t ons.2tze ex his qͥ dicã quãta impotẽtia hẽat gaemleenſen rũt pᷣmia leuia ⁊ ludicra· iiocoſa.ſed ipſi deficiũt circa ipſam ſummãſi e nfectionẽ reꝝ atq; ʒticẽ. Nec ↄtingit ipſis miſeris effectꝰ boni.in eoi 5 ꝙipſi moliunt᷑. i.laboꝛãt acqrere dies ⁊ noctes.i.trãſitoꝛia ⁊ tpaita beie⸗ 1. foꝛ⸗ 1 mat̃talis rõ Quan 1 rra ßmi—. ẽ illud a q̃ euia aut ludicra pᷣmia petuntqͥ conſeqͥ aliq;s deficit. tanto hri ne eſideſect 2 03 poſſun t. ſed circa p⸗ nmaioꝛẽ ĩpotẽtiaꝝ— S ve mali deficiũt nõ eſt unt Nec in eo miſeris cõtingit effectus L ed ẽ ſümñ bonũ. ᷓ;“ maloꝝ maximaẽi⸗ ꝙuz dies nocteſq; moliunt. In qua potẽtia. 5 . 3 St re Sicut em̃ euz ic phia ponit ter“ Senen ibus ince ad eum locum bonos maxime ruenitre i qe potẽtes ptractã Pp n* Pat et. quo nihilvlte 4 canpli üßno⸗ rius ꝑuium iaceret inceſſui, ambulãdi itũ. ⁊ ex hoc cõclu⸗* qit malos maxime potentiſſimũ S, u pot eſe cenſeres.ita eum qui ua re.ſ.aſſuetu a8 Znben deſidera erpetendoꝝ finẽ quo nihilvltra eſt app
tieminẽt vnes bo/ hendit. potentiſſimũ neceſſe eſt iudices
noꝝ ſup? vireſ ma loꝝ. Sicutei cen/ ex quo fit qð huic obiacet vt idẽ ſceleſti
ſeres..iudicares eẽ
ambulandipoten/ viribus oĩbus videant eẽ deſerti. Cur
tiſſimũ qͥ pedibꝰ ĩce dens potuiſſet ꝑuenire vſq; ad eum locum quo vlterius nihil ꝑuiũ.i.manife
ſtum iaceret inceſſui. ita neceſſe eſtiꝙ eũ iudices ũ gul app̃hendit. unt boni. Ex quo fit.i.ſequi᷑⸗
nem expetendoꝝ quo nihil eſt vltra.tales aũt qð huic obiacet. i contrariũ eſt. vt idem ſceleſtii.mali.videan deſerti omm⸗ bus viribus.¶ Notãdũ ꝙ ſicut viatoꝛ aliquis ðᷣr potẽs cũ ambulat ad eũ lo cum vbi nihil amplius reſtat de via. Sic boni quando ꝑueniunt ad finem?
ad bonum qð tranſcendi non põt.ideo dicuntur potentes · mali autem quia
ipſum attingere non poſſunt:dicunt impotentes.
¶ur eĩ relicta · Hic ꝑhia ponit quqrtam rõnem.ſecundo excludit quan damidubitationem · ibi Quod quidẽ. Rõ quam intendit in ſumma eſt ita·
WMali qñ relicta virtute declinant ad vicia aut ſciunt bonů eſſe adherere vir
cun autneſcũt. Si neiciunt·peccant herignoĩantiam· ihilaũt ctipotẽtus
5.
zonu honũ z ve telite
et neb ceri eſc 10 auy poli oin de ief iinõ Auſe müf uqui huüen mot unte isde ſicie ta eiñ r
2

uon lnt bu ſt eni vſun
ignoꝛantia.ergo malipercantes ignoꝛantia ſunt impotentes. Si autẽ ſciun t bonum eſſe adherere virtnti.⁊ declinant ad vicia. aut volentes derelinquũt bonũ.aut non · Si non volentes ſed attracti libidine paſſionũ conuertũtur ad vicia.ſequitur ꝙ ſunt impotentes · quia maxuma impotentia eſt non poſſe teſiſtere paſionibus. Si autem ſcientes ⁊ volentes relinq uũt bonů.ſequitu
xnontfñflürimpo em̃ relicta virtute vicia ſectant᷑. inſcitia ⁊nen ne bonoꝝ. ʒ dd eneruatius ignoꝛantie ele nehec
dinẽ ad finẽ inqᷓ;tũ
cecitate. An ſectãda nouerũt.ſed tranſ nerſos eos libido pᷣcipitat.ſic quoq; in
aliqͥd deliſtit ab oꝛ dine ad finẽ intãtũ
deſicit a natura.⁊ ꝑ tpantia fragiles qͥ obluctari vicio neq̃⸗— unt. An ſciẽtes volẽteſq; bonũ deſe üt ad vicia deflectuni. Sʒ hoc mõ nõ ſolũ 1 potẽtes eẽ.ſʒ oino eẽ deſinũt. Nãqͥ coẽʒ oim ã ſunt finẽ relinquũt:ꝑiter quoq; eẽ deſiſtt. Qð qͥdẽ cuipiã miꝝ foꝛte vi penonſt deat vt malos qͥ plures hoim ſunt eoſ/ vlueuhce⸗ dẽ nõ et dicamus. Sʒ ita ſeſe res habet Pã qui mali ſunt eos malos eſe non lhennpntã obluctari.i.reſiſtere
Au ſciẽtes ⁊ volẽtes deſerũt bom.⁊ deflectũt᷑ ad vicia volũtate ⁊ ſcia.ſ; hoc mõ ñ ſolũ potẽtes eẽ deſinũt.ſ; oĩno deſinũt eſſe. Cuiꝰ aſſiqᷓt rõem. nã qᷓ re⸗ knquũt cõem finẽ oĩm ꝗᷓ ſũt. ſ.deũ qͥẽ ip̃m eẽ· ꝑiter eẽ deſiſtůt.¶ Notanduʒ ꝙ pmũ ens piſſime hʒ eẽ ipᷣm ẽ cã eẽ oib vt ſint. vt pʒ ꝑ ↄ̃tatoꝛẽ.ij. methapk. ⁊pᷣmo ce·⁊ mũ. Ab h ente deriuatũẽ ſingulis eẽ ⁊ viuere.q̃nto ꝗᷓ magisſꝑ vi ria re cedit a pᷣmo eẽ ·tãtomagis deſinit eſſe. Vñ btũs grego · in li.moꝛa jo⸗ qᷓns de d iabolo ðᷣt ꝙ diabolꝰ bñ ðᷣꝛ ñ eſſe. qꝛ a ſumma eſſentia receſſit. ⁊ ꝑ q̃tidie excr ſcẽte defectu tendit ad ñ eẽ. q̃nã ab eo qͥ vexꝝ eſt eſſe cecidit. Ho⸗ tãduʒ ꝙ phia tres aſſi Fr cãs ex qby oẽ pctĩꝓcedit oĩs em̃ peccãs vel peccat er iꝛãtia.⁊ hun c modũ pᷣmo tãgit. vel peccatex ipotentia reſiſtendi.⁊ iſtuʒ ſcðᷣo tãgit. vel ex voluntate⁊ malicia.⁊ illum modum qꝛ qᷓuioꝛ eſt vltio põit
ð quidẽ cuipiã. Hic phia excludit dubitatõʒ. aliqs em̃ dubitaret 3⸗ mð alics poſſit eſſe malus ⁊ tñ dici nõ eſſe.; excludit ꝓhia dicens Mirumn

——
—
—— —
——— —————
— ————
foꝛte videattuipiã.i·alicui.vt malos qplures ſũt hoĩm dicamꝰ eoſdẽ nðes. Sed ita res ſeſe hʒ qᷓ;uis mirũ videat᷑. Hã qͥ ſũt mali eos eẽ malos nõ dbnuo i.nego· ſed ipſos ſimpliciter ⁊ pure eſſenego. Nã ſicut cadauer hoiem moꝛtui dixeris · ſimpliciter aũt hominẽ appellare nõ poſſis. Ita vicioſos malos eſſe Zceſſerim · ſed nequeã ↄfiteri ipſos abſolute eẽ ſine determinatiõe diſtrahẽte 2 replicat— ictã dicẽs. folum. ſi ci dieriue erat⸗ abnuo.ſed eoſdẽ eſſe pure atq; ſimplici ẽ recte ſeruat inna. nereſeneeue ter nego. Nänti cadauer boieʒ moꝛtun
nanuazabwat dixeris. ſimpliciter aũt hoiem appel/
natura ſitũ eſt dere jgre non poſſis.ita vicioſos malos.
lnquit. I Notãdũ Fniüeverni dem eſſe ↄceſſerim. cẽ abſolute neq̃z
monui. ynlcoee, ſiteri. Eſt em̃ qð oꝛdinẽ retinet ſeruat
hoĩs eẽ hoiem moꝛ q; naturam OQOð Vo ab hac deficit: eſſe
tuñ.tñ nõ ſimplicit
etiã quod in ſui natura ſitũ ẽ derelinqt
mmal ↄcedendã ¶Sed pñt inq̃es mali Ne ego qͥdẽ nega⸗
̃eſſe malũ ·nõ tan
ſimplr ẽ ↄcedendũ. ztia n a viri 4 Eu uerim, ß hec qͥdẽ eoꝝ potẽtia nõ a vir⸗ tebit ttia ꝓſa hoĩes Limorill 3 111ß hen tan bus:ſed ab imbecillitate deſcẽdit Mñt umanã amilerut 3 S m1— nanre pmnalleis CtlA mala q̃ mimevalerẽt ſiĩ bonoꝝ eñi peleveiurceas ciẽtia manere potuiſſent. Que poſſibili Sʒ pñt inquieſ vnidsti 5 tas eos euidẽtiuſ nihil poſſe demõſtrit cludit dubitationẽ ↄtingentẽ circa pᷣncipaleppoſitũ. Oſtenſũ eñ ẽ ꝙ mali ſunt ip otentes · aliqs dubitaret qũo hoc veꝝ ſit. cũ tñ ↄſuetũ ſit dicere ꝙ mali pñt. hoc ſolijit phia ſcðo oñdit ꝙ potentia maloꝝ nulla ſit.ibi Nã ſi vti. Dicit pᷣmo· O Boetitu inqes obijciendo pᷣdicta ꝙ mali poſſunt hᷣm ↄſuetum modũ loquẽdi. Re ſpondet phia. Ego non quidem negauerimquin mali poſſunt · ſed het poten tia ipſoꝝ non deſcendit a viribus. ſed ab imbecillitate.i· a fragilitate· qð de⸗
rlarat. q malipñt qͥdẽ mala q̃mime valcrẽt.i.poſſent. ſi potuiſſent manerei efficiẽtia eoꝝ bonoꝝiin efficiẽtia maloꝝ eẽt talis q̃lis illa quã hñt honi que potiſima ẽ vt pʒ ex dictis · q̃ poſſibilitas maloꝝq̃ pñt mala · demõſtrat eos
ruidẽtius nihil poſſe. ¶ Notan dũ ꝙ ðt maloſ mime poſſe mal ſi pmaneãt in cficiẽtia bouoꝝ· Eꝝ duo vderꝙ boninon poſſůt fůceremalũ. necꝓſeauẽ
˙
ſua ſÿcal ieo! nalũ zi nhl
hil
unt ho ſi
I vego aute nlz Litz ho
omi terzer ſuéd mede z nſa ſlit. tnal ünag oipo ſätma ßpote npo tinz

nm Sſohun qð on nrent öjoAc deit nnida mal vwiii ccp witunö uſi Aduep t Untipoten — n n nodi it unn aſüntt eullu— faglin
s=aibi⸗
—
peecare qð falſů ẽ.cũ iuſtus ſepties i vie cadat ⁊ foꝛtioꝛ reſurgit fᷣm ſcripturã ¶Ad hot dicendũ ꝙ boni nõ pñt facere ma luʒ ex electiõe recte rõnieqᷓ ſemꝑ
depᷣcat᷑ ad optima.lʒ de potẽtia abſoluta poſſint facere malũ inq;tũ tñ potẽ
tia eoꝝ ↄñũgit᷑ volũtati ⁊ eleccõi q̃ eligũt bonũ ⁊ ñ malũ · ſi ðᷣꝛ ñ̃ poſſe facere
6. E ſicuti vauloãte. Hic ꝓb otẽtia maloꝝ nulla ſit tripl.ſecun malð ¶Rã ſicuti pauloãte Bic ꝓbat ꝙ potẽt. daibe A eun ligas.tertia ibi. huc
B ſicuti pauloante collegimuſ: malũ actecit. vmo ðt St
cut collegimꝰ ante. nihil eſt:cum mala tantumodo poſſint malũ nihilẽ.⁊ mali — poſſint mala er nihil poſſe ĩpꝛobos liq̃t. B. erſpicu iuntigrobesn * 12 hil poſſe Et ðt boe. um ẽ.. Atq; vt itelligas quenam ſit gpunie.ſotnn ũ ꝙrõ ſic foꝛma⸗ huius potẽtie vis ſũmo bono nihil po poſſemalũ eſt poſſ⸗ nihil.cũ malũ nihil
tẽtius eẽ pauloante diffiniuimus. B. ſit.ß nalitĩpoſſut
mala.ꝗ pñt nhil. ⁊ Ita en. b. Sz idẽ inqͥt faccre malũ ꝑñs ẽ eoꝛuʒ otẽtia. ¶ Notãdũ nequit. B. Ahinime.. Eſt gitur in/ S 5g mhil nit vifũ ẽ pꝛiꝰ. Et ðᷣt quit aliqs qͥ oĩa poſſe hoies putet. B. brLre „ nerle natute ꝑ vᷣbuʒ niſi qͥs inſaniat nẽo.. Atqͥ idẽ poſſũt deifarte ine inigut — tas ꝑ ip̃m facta ñ ẽ. mala. B. Vtinã qͥdẽ inqᷓ; ñi poſſent. ꝙ Purjaeni ſu ——— ² ãtia ẽ.⁊ pctm̃ ñ e Lũ igit bonoꝝ tĩmõ potẽs poſſit oĩa natura * S 3 reapetẽtis illð qð No qͥant oĩa potẽteſ.ẽt maloꝝeoſdẽ nẽõ en ſu oꝛdmis e — 46. dez alio mõ dicẽs. O hoeti q̃ nã ſit vis hui? potẽtie.q̃ mali e ieei dera ex dicẽdis. Nos pauloañ diffiniuimꝰ nihil eẽ potẽtiꝰ ſũmo bono.ſ.deo Ita ẽ ðt hoe. ⁊ pl⸗ia. Sʒ idẽ..ſiunmũ bonũ. neqt·i.nõ põt facere malũ. Wi nmeðt bo. Et płzia. Eſt igit aliqͥs qͥ putet hoĩes oĩa poſſe. Peo ðt boe niſi qͥs inſanlat ⁊ idẽ hoies pñt mala facere. vtinã nõ poſjent diẽ boe. Igit᷑ phia arguit. Cũ igit᷑ tmmõ potẽs bonoꝝ poſſit oĩa.nõ aũt queãt.i.pñt oĩa poten ⸗ tes maloꝝ manifeſtũ eſt eoſdẽ minꝰ poſſeq; mala pñt. ¶ Notanqũ ꝙ poſſe ma lũ magis arguit inpotentiam qᷓ; potentiã.qꝛ ſi argueret potentiã. tũc debe⸗ ret oiporẽtiſſimo.ſ. deo qð falſum ẽ. Eñ põt arguier lia ſic. Be põt oia ⁊ ñ põt malũ.mali nõ— oia·⁊pfñt malũ.qᷓ poſſe malũ magꝭ arguit ipotentam q; potentiã. ¶ Huc accedit. Hic ꝓbat idẽ tertio mõ dicẽs. huc accedit ꝙ dẽm potentiã eẽ numerandã interpetẽda.q; ꝓ ⁊ oĩa expetẽda.i.deſideranda referri ad bonũ velut ad quoddã cacumẽi· id ꝑfectionẽ ſue nature.ſed poſſi
5 4 6 5 5 3
Eit
3 ue ₰

Liber qlattus
pilieas.i potẽtia. patrãdi ſceler.i⸗faciẽdi malũ nõ p̃t referri ad bonũ.i bohü.igier petẽda nõ ẽ.oĩs aũt potẽtia expetẽda ẽ.liq̃t igit᷑ poſſibilitatẽ.i. vne
potentiã in aloꝝ nõeẽ potentiã.¶ Notandũ rõ ſic põtfoꝛmari ex lia Dis po
tẽtia q̃ ẽ potẽtia natura ẽ appetẽda⁊ refert ad bonũ.qᷓ potẽtia mali nõẽ potẽ tia. ¶ Ex qͥby oib bonoꝝ. Hic ex dictis ↄciudit ↄcluſionẽ pᷣncipalẽ
do eam auctoꝛitate platonis dicẽs. Ex qby iã declaratiſ ap paret mime dubita bilis potẽtia bono rũ ⁊ ifirmitas malo rũ.⁊ liq̃t verã eẽ illã ſniam platonis So los ſapientes poſſe facere qð deſiderãt impꝛobos Fo exple re poſſe qð libeat ·i. qð libidini placeat. qð vo deſiderẽt rõ⸗ nali appetitu maloſ explere nõ poſſe.faci unt em̃ ſup. mali.q̃ ſcʒ libido libet · id ẽ expetit. dñ putant ſe adepturos bonum qʒ deſiderẽt.ꝑ ea qͥ⸗ by vðlectant᷑ſz mime adipiſeunt᷑. qm̃ pꝛo⸗ pꝛa i.vicia vł hoieſ vicioſi non veniunt ad btitudinẽ. ¶ No tandũ ꝙ delideriuʒ eſt appetitꝰrõnaliſ li bitũ aũt ſpectat ad appetitũ ſenſualẽ lʒ
Sᷓmali affectẽt beati
tudinẽ appetitu rõ⸗ nali.tũ qʒ faciũt qð libet ſeq̃ntes appeti tñ ſenſitiuũ. iðᷣo ad btitudinẽ nõ ꝑueni unt. Sapiẽtes autẽ q ↄtẽnũt delectatio nes ſenſuales.⁊ inni
qͥmala pñt minus poſſe manifeſtuʒ eſt uc accedit ꝙ oẽm potentiaʒ inter ex⸗ petẽda numerandã. oiaq; expetẽdare/ ferri ad bonũvelut ad qðdã nature ſue eacumẽ oñdimus. Sʒ patrãdi ſceleris poſſibilitas referri ad bonũ nõ põt Ex petẽda igit᷑ nõ ẽ. Adqͥ oĩs potẽtia expe tẽda ẽ:liqᷓt igit malon poſſibilitatẽ non eẽ potentiã. Ex qͥbus oibus bonoꝝ qͥ/ dẽ potẽtia:maloꝝ veꝝ mime dubitabi lis apparet infirmitas. verãq; illã pla tonis eẽ ſniam liqᷓt.ſolos qð deſidera rẽt facere poſſe ſapiẽtes. ipꝛobos Noer ercere qdẽ qð ibeat. qð vo deſiderẽtet plere nõ poſſe:faciũt em̃ qͥlibet:důꝑen qbus delectant id bonũ qð deſiderant
ſe adepturos putãt:ſʒ mime adipiſcun tur qm̃ ad beatitudinẽ pꝛobꝛa nõ vẽiũt
Petrum ſcðm libꝛi quarti
tuntur intellectualib ip̃i ſũt qͥ ꝑficiũt aĩam ſuãſcia ſui creatoꝛis qᷓ de nihilo
fecit ens. vt ſcribitin li. de pomo. Zia nõ triſtabit᷑ neq; turbabit cũ recedit
acoꝛpꝑe · vtſcribit ineodẽ. libeiq Vos vides · Iſtð ẽmeiꝝ kmn hꝰq̃rti⁊ ẽ mẽti mixtũ Pꝛimũ ðꝛ alems
WMetꝝ ſcðᷣm libꝛi quarti

ot wnt iꝗr.o acödei vcütt ben bo1 ð dehn
nicũ ab juẽtoꝛe trochaicũ a pede pᷣdñante. fʒ ðꝛ feregraciũ. ab iijtole ſpõdat
rũa pede pᷣdñante. In qͥ metro phia oñdit qũo potẽtia maloꝝ ſit ↄſiderãda
idb marie vñ eẽ ſiẽ ſũt reges ⁊ pᷣncipes.⁊ ðt ĩcipiẽdo ↄſtructionẽ ĩ ſeptio ÿſu idl õtrahat.i.rẽoueati ↄſideratõʒ ⁊ itellectũ.tegmia vani cultꝰ.itegimia
Vos vides ſedere celſo Solij culmine reges
urpura claros nitente.
Septos triſtibus armis Oꝛe toꝛuo cõminantes Rabie coꝛdis anhelos Betrahit ſiquis ſuperbis Vani tegmina cultus Jam videbit intus artas Bominos terre cathenas
hinc enim libido verſ at
Auidis coꝛdavenenis Minc flagellat ira mentem Fluctus turbida tollens Meroꝛ aut captos fatigat Aut ſpes lubꝛica toꝛquet Ergo cum caput tot vnů Cernas ferre tyrannos Von facit quod optat ip̃e
Bominis pꝛeſſus iniquis.
ſeßſſus iniqſ dñis.i.vicijs dñantibo ñ a 98 optat e ſi qͥs viſupoſʒ penctrat coꝛda pᷣncipũ qs videt
exfioꝛib ſupbis regi bus q;s reges vides federe celſol culmis i.altitudie ſolij.i.ca thedre qͥs vides cla ros purpura nitẽte
ſeptos.i.circũdatoſ
armis triſtiby·i.con triſtãtib. Reges in q; ↄminãtes · i.mi⸗
nas ĩponẽtes mißis toꝛuo oꝛe.i.crudeli
aſpectu ãhelos.i.cu pidos vł feſtiuos ra bie coꝛdis.i.crudeli tate moꝛtis.iã vide
bit dños tales ferre
intꝰ.i.ĩ aio artas ca thenas.i.vincula vi cioꝝ · Qð mãifeſtat ſubdens hic eĩ.i. ex vna ꝑte libido.i.cõ tupiſcẽtiaſat i.pᷣci pitat coꝛda taliũ ty rãnoꝝ auidis vene⸗ nis. Hic.i.ex alia 3 te ira turbida flag
lat.i.punit mẽtẽ ipßo
rũ.ira inqᷓ; tollẽs.i. excitans fluctꝰ.i. d
ſturbia aut captos
ĩfoꝛtunio aliqᷓ meroꝛ
iſpos fatigat. Aut
ſpes lubꝛica.i.vana
toꝛq̃t. Cũ ꝗᷓ cernas
vnũ caput.i.vnum pᷣnapẽ ferre.i.ſuſtie re tot tyrãnos.i.pai ſiões tyrãniʒãtes ip
Nota ꝙitẽtio phieẽ vo ede ̃i alt ſolijs oꝛnatoe
——————
2——* 5*—.

Liber quartus
ndumentis· habẽtes arma terrẽtia·i.toꝛuo vultu reſpicientes miſeros.ſtati
viſu cognoſceret ipſos ligatos multis cathenis inſolubilibv.ſ.paſſionibul ire ſpei.timoꝛis.⁊ ſic ligati paſſiõib nõ faciũt qð optant.⁊ ꝑ ↄñs ſunt
¶Notãdũ ꝙ ðᷣt hõ pſſus iniq́s dñis.i.vitijs dñantibꝰ non facit qð optat. vᷣt
brũs Augꝰ in li· de ciui.dei. Bonꝰ etiã ſi ſeruiat liber ẽ. malus aũt ſiregnat ſeruus eſt. nec vniꝰ
hele. 95 g ꝛoſa tertia libꝛi quarti
ſt quot vicioꝝ. 1 Lu nit Ides ne igitur quanto in ſcenop Sn ec bꝛa voluant.qua pꝛobitaſ lucete tur. Ilaeſt ſplendeat In quo ꝑſpicuũ eſt nunquaʒ
proſa tertia 3 puiꝰ quarti in aua honis pᷣmia.nunquã ſua ſceleribus de oſtẽdit phia malis 3 h eſſe ſupplicia. Reꝝ etem̃ quegerunt.il deelt hma Ec ludꝓpter qð vnaquem; res gerit. eiuſdẽ mo phila ↄtinuãàdo ſead hecdentia pu retpᷣmiũ eſſe nõ iniuria videri põt. vli mo p̃mittit intentũ
ſuũ. ſœðᷣo ꝓſequtur currenti in ſtadioꝓpter quam curritur
intentũ ibi Rerum inet ie iacet pᷣmiũ coꝛona. Sed beatitudinem Vides neigi᷑o bo— criñ ꝗto ſeeno.i eſſe idipᷣm bonũ Pp ter qð oĩa gerütur in quanta vilitateĩ potentie voluant᷑ ꝓbꝛa·i.homines ꝓbꝛoſi⁊ vicioſi. vides e tiam qua luce id eſt qua claritate potentie reſplẽdeat ꝓbitas virtuoſoꝝ hommnũ. In quo ſicut in ſuo añcedente ꝑſpicuũ ẽ h̊ ↄñs ·ſ.nũqᷓ; bõis pᷣmia.nũq; ſceleribꝰ.i.hoibſce eratis deeſſe ſua ſupplicia. ¶ Notandũ ꝙ mali vicunt᷑ volui in ſceno. qm li⁊ maxime libidinoſi ſuibꝰ ãſſimiant᷑ ſicut poſteaſpatebit qui voluuntur in ſeeno· m illud Sus magis in ſceno gaudet qᷓ; ĩ fonte ſereno. de quibꝰðt ſcri ptura. Perierũt umenta in ſtercoꝛe ſuo. ꝓbi aũtluce reſplendent. qꝛ virtus ẽ pbitas vltra humanã naturã hominẽꝓuehit ⁊ dls aſſimilat. ¶ſ Rexꝝ etem̃ qui. Hic phia ꝓſequit intentũ.⁊ pᷣmoꝓbat ꝙ bonis nunq; ð ſunt pᷣma · ſcðᷣo ꝙ malis nũqᷓ; deſůt ſupplicia.ibi Que cũ ita. Pꝛio oñdit ꝙ bonis nũqᷓ; deſũt pᷣmia.icðᷣo oñdit qd ſit illud pᷣmiũ. ibi At cuꝰpᷣmij.pᷣmũ pbat duabus rõnib.ſið am ponit ibi Poſtremo Pꝛima rõ talis eſt Omnis res ꝓpter quã aliud geritur eſt pᷣmiũ illius rei que gerił· ſed ꝓpter bonum oi ſiũt⁊ gerũtur· ergo bonũ eſt pᷣmiũ omniũ que gerunt᷑. ſed bonũa bonis ſepa ri non põt. eigo bo nis nunqᷓ; deſunt ſua pᷣmia Vnde ðt in lirtera Re aue gerunt᷑ideſt fit ilud ꝓpter qð vnaqᷓq; res geritur ideſt fit illud videri nõ põt mrtẽ eſſe pᷣmũ ilius · Hoc declarat᷑ eremplariter vtickrrenti in ſtadio id eſt in aliquo ſpacio coꝛona eſt 5ᷣmiũ ppter quã curri· Sed oſtendimus Rus

Sur gupnt
ulcl g bilt Mopl Hietu ungj iaiu in naquc 1 3gh lopy=unt pi g nol Nltm oſo e ni In smu. enb dicur
d ui von 3* tyn Ncobol⸗ S1. 6.
poſitum.atqui hoc a bonis non põt ſe⸗ bitur qui careat bono. quareꝓbos ino
. res ſus pᷣmia non relinquũt Quantũli
ꝓbis animis ꝓpꝛium decus aliena de/
pto letarel poterat hoc vel alius qͥſpiã
pᷣmio carebit cum pꝛobus eſſe deſierit.
Poſremo cum omnepᷣmium · Hic ponit cundam rõnem que talis eſt
Dꝛol tertia
ptirudinẽ eẽ idipᷣm bonũ ꝓpter qð oia gerunt᷑. ipſum bonũ eſt veluti qðᷣdã cõepᷣmiů actibꝰ humanis ppoſitũ.ſed hoc bonum non põt ſeparari a bonis Pan em̃ banus iure vocabitur qui carcat bono. quarepbos moꝛes.i. homi nes bene moꝛigeratos ·non relin quũr ſi ua pᷣmia uantũcunq; ergo ſeuiãtma lcontra bonos.tñ ſapienti nõ decidet coꝛona ipᷣmiũ nec ãreſcet.i.minuitur itas non decerpit oſtendimus. eſt igitur hũanis actibus inon uin —— decus ꝓ bis animis ipſum bonũ veluti pꝛemiũ cõmuneꝓ/ ſiboni acceptoß mio eꝛtrinſecus le⸗ taretur poterat hot aliquis auferre ab eis. vel ſaltẽ ille qui contuliſſet ſed quia illud pᷣmium ſua ꝓ bitas vñiciiq; con fe rt.tũc quelibet ca rebit ſuo pᷣmio cuʒ deſierit eſſe pꝛobus ¶ NHotandũ ꝙ con ſuetudo fuerat apð romanos currere in ſtadio.i.in aliqͥ ſpa cio quod vocabant ſtadium.⁊ qͥ citius venit ad metam ſu ſtulit pᷣmium.ſ.co⸗ ronam vel aliquid
vel ipſe etiam qui ↄtuliſſet auferre Sʒ; xiud.ſicut vrapts Reſciris ꝙ hiqͥi ſte
quoniã id ſua cuiq; ꝓhitas ↄfert.tů ſuo dio currũr. ves ꝙ currũt ſʒ vnꝰaccipit
bꝛauiũ.ſic curritevt app̃hẽdat? ergo id ppter quod currit᷑ẽ pᷣmium currentiũ. ¶ Potandũ ꝙ boe.nõ põt carere pᷣmio.quia illud a qᷓ ho⸗ mo denoiatur bonus ẽ yᷣtus vel oꝑatio ÿtuoſa · qꝛ ᷣm ariſto.ij· ethi Omnus virtus erit vtiq; habitus ex quo hõ fit bonus ꝓpter qð dignitas ytutis ẽp̃⸗ miũ vruoſe opantiũ.ſed opans virtuoſe non põt pᷣuari vᷣtute.ergo bonus nõ põt carere ſuo pᷣmio· ¶Notandum quantũcunq; mali ſeuiant.tamen ſapien⸗ ti non decidet coꝛona.quia fᷣm Senecã · Nunqᷓ; intantũ vitium contraibit nec malicia inualeſcet contra ꝓtutes quin nomen philoſophie ſacrum ⁊ ve⸗ nerabile permaneat. Sic ſimiliter eſt demalis ⁊ ſtultis reſpectu bonoꝛum et ſapientum.
parari Neq; em̃ bonus vltra iure voc
bet igitur ſeuiant mali:ſapienti tñ coꝛo
na non decidet. non areſcet. Neq; enim
cerpit ipꝛobitas Qð ſi extriſecus acce

——
——
——
—
—— —————
———
nulliꝰ pꝛobitas fu⸗
tialiter eſt btũs ⁊ deus.⁊
Liber quartus
Pꝛemniũ nõ habet rationem pᷣmij niſi inquantũ bonñ· qui igi tur eſconna boni eſt campos pᷣmij · dicit g in iteergoſtrcn cũ ne appetarur qi credi eſe bonũ. ꝙs iudicettõᷣpᷣotẽ boniexptũ eſſe p̃mij.q.d nu lus. ¶ Notãdũ ꝙ argumẽtũ phie ſile ẽ iſti. at ſi arguat᷑ hõ nõ habetrõnẽ hoĩs
niſi qꝛ rõnaliſ.ccũq; igit᷑ẽ rõnałẽ hõ.lic ſilr pᷣmiũ nõ appeti᷑ niſi qꝛ bo*. 36
rõpos bõi ẽ cõpos
pᷣmn. ſz bonꝰẽ cõ ℳ— pos bõ ñ deeſt oſtremo cum omne pꝛemiũ idcirco Aenn e appetatur. qm̃ bonuʒeſſe cr
Bic oñdit qͥd ſiti ur, Um bonhzelie cre 38 lud pᷣmiuʒ qð honi b pe— 4 ecredat dð bo aſſecuunt ſ.maxin ni cõpotem pꝛemij iudicet expertem. ⁊ optimũ qð eſt fie Brcutus Smi ni deos. vnð vt At At cuius pᷣmij omniũ pulcherrimi ma
cuꝰpmijſ.bon nõ 6„— eeie rimiq;. Memento em̃ coꝛolarijillius Rñdet phia oino pucderunzmar að pauloañ pᷣcipuũ dedi.ac ſic colliʒe mi pꝛemijq at„
pr oe 3 Lü ipſum bonuz b eatitudo ſit. bonos
declarato dicens. Demento coꝛola eoipſo ꝙ boni ſint fieri beatos
F̃ij illiꝰqð p̃cipuum
n vecic colli liqjuet Sed quibeati ſunt. deos eſſe cõ
ge.i.ex illo coꝛola⸗ ſcn
no heiudeüthn enit. eſt igitur pꝛemium bonoꝝ ꝙnn bonũ ſit beatitudo: herann eo lus deterat dies, nullius minuat pole ꝙ boni ſũt fieri bea—
sled qbeati ſi ſtas. nullius fuſcet ipꝛobitas deos ſie
eos Iiẽñit eſſe deof— 3 nubero ri. Que cůita ſint. de maloꝝ quoq; inſe keri deos.qð pᷣmiũ 1. 6 parabilipena dubitare ſapiẽs nequeat detera t.i.ↄſumit. S* nulliꝰ ptʒ minuat Inã cũ bonũ malũq; item pena atq; pꝛe
ſcet.i obſcurat. ¶ Notandũ ꝙ in iſta deductione pkia nõ accipit btitudinẽ ꝓ
ſtatu quẽ boni habituriſũt poſt hanc vitã. ſedꝓ ſtatu beatirudinis. qualis in
bac vita haberi põt quẽ hõ lequit᷑ꝑ vᷣtutes. Eñ qͥ eẽntialiter ẽ bonus. eſſen dͥ nõ eſt eſſentialiter bonꝰ ſed participatiue. hic erã ẽ
ꝑticipatione beatus ⁊ deus.
¶ Que cũita ſint. Hic oñdit pkia ꝙ malis nũq; deſunt ſua ſugilicia.ſᷣo
oñdit quale ſit illud ſuppliciũ.ibi Vide aũt· Pꝛima in duas Fm duas rões ſcða ibi Fam po. ¶ Pꝛimo ðᷣt Que cũ ita ſint.ſ.ꝙ boni nunq; cgrẽt pᷣmijs.
ſequi ꝙ ñuliꝰ ſapiẽs poſſit dubitãre dẽinſcpabili penã maloꝝ.ſñã cũ bon;
4

bon iei ubeu ident pun n ul nin ſctip dß de ſ der uq bun in aiʒ nm
1
nalũ penꝛ pᷣmium aduerla ftone viſſideant. opponanturab inuſcẽ. ne
„*
reſſe eſt que in boni pᷣmio pidemis accidere eãdem nec traria parte in
nequitia ipla eſt impꝛobis ſuppſiciũ.
aſſe eſt ꝙ reſpõdeãt cõ
mn mallicitigitur phis nbonis·ipfa xbiras ſrpᷣnnũ⸗ n Ft aqñcunq; ſubiectis contrarijs in
ſunt contrariepaſſiones.ſi vni ſubiectoꝝ oſtenditur ineſſe ſua paſſio. tůc ꝑlo⸗
mium aduerſa fronte diſſideant que in boni pꝛeiio videmus accidere. eadeʒ neceſe eſt in mali pena contraria parte reſpondeant. Sicut igitur pꝛobis. pro bitas ipſa ſit pꝛemium. ita impꝛobis
nequitia ipſa ſupplicium eſt. Jam ve“
ro quiſquis zffleitur pena.malo ſe affe ctumeſſe non dubitat. Siligitur ſeſe ip ſi exiſtimare velint. poſũt ne ſibi ſup⸗ plicij expertes videri.quos omnima loꝛum extrema nequiti nõ Se mo/ do. veꝝ etiã vehementer inficit. Vide at erdiuerſa ꝑte bonoꝝ. aue ipꝛobos pena comitetur. Qmne nanq; quo dſit
—.—
vnum eſſe. ipſumq; vn um bonum eſſe mali ſeipſos exi ſtimare velint. poſſunt ne ſibi videri erpertes ſußp
cum a contrarijs rẽ hquo ſubiecto aſſi⸗ natur ineſſe. milit
ua paſſio. uz igi᷑
bonũ⁊ malũ ſint di nerſa ſubiecta. pꝛe⸗ mium ⁊ ſuppliciũ ſi cut diuerſe paſſiões ſi oñditur bonis nõ deeſſe pᷣmia. oltenli eſt non deeſſe ¶ſ Jam vo qds Bic ponit ſerũdas rationem que talis⸗ eſt Pena non habʒ rationem pene niſt ex hoc ꝙ malum eſt quoddã.ergo qui ẽ affectus malo.pᷣeẽ affectus pena.ſʒ m li ſunt affecti immo infecti malo. ᷓ ſunt affecti pena.⁊ ꝑ cõ⸗ ſequens ſupplicio⸗ Vnde dicit in litte ra.Jam o quiſqͥs afficicũ pena. a? o non dubitat ſeeẽ affectũ cum ſupple pena nõ habeat rd tionem pene.niſi qꝛ mala.gitur ſi ipſi icijjq̃ ina
los omniũ inãl oꝝ extrenia nequitia.i· maxumna in genere niali.non modo id
eſttantũmodo affcit. verum pꝛo ſed. vehementer inficit. q. dnon- gꝙ ſicut argumentũ tenet ſub hac foꝛma.hõ nõ eſt hõ ni
on · Notandũ ſiqteſt rõnalis.g qͥeſt
rõnalis ẽ hõ. ſic arguil in ꝓpoſito. pena nõ habet rõnem pene niſi qꝛ malũ eſt qdã.ꝗᷓ qeſt affectꝰ malie affectꝰpen a· ſed mali ſunt affecti malo.ᷓ malũ nõ
deeſtmalis.⁊ ꝑ ↄñs ſuppliciũ ¶
Videaũt. Bic phia oñdit quãle ſit pᷣmiũ
maloꝝſ trãſtoꝛmatio in beſtialitatẽ/ſcho oñdit qũo per dinerſa vicia hoies Kl et

Liber quartus tranſtoꝛmankin diuerſas heſtias.ibi. Auaricia. pꝛimo ðt. Vide o Boeet pena comitetipꝛobos ex aduerſa ꝑte bonoꝝ.i.ꝑ ↄtrariũ ad bonos⸗diqeit em̃ pauloañ.ſ.in tertio libꝛom̃eqð ẽ eẽ vnũ⁊ didiciſti vnů eẽ bonñũ cui 2ñs ẽ. vt om̃e qð ſit videatẽẽ bonũ. qͥcꝗd deſicit a bono deſiſtit eẽ quo
it. vt mali deſinãr eẽ qð fuerãtʒ; ip̃a reli ſpẽs hũani coꝛꝑis adhuc manẽs in eis oſtẽtat maloſ fuiſſe hoĩes. Quare
ſit quẽquẽ hoiem p S uepererina bolet im5 qͥcqͥd a bono deficit eẽ deſiſtit: quo
ſcʒ in naturã diuinã
nereeersipro fit vt mali deſinãt eẽ qð fuerãt. Sʒfui
bitas ab hñana cõ⸗
ditõe deiecit. iba de ſe homies adhuc ip̃ᷣa hůani coꝛpꝑis reli/
trudat hoiem ina
meritũ.i.dignitateʒ 6c nſt5 32— licia: ſeendagntce; qua ſpẽs oſtẽtat. Quare vſi ĩ maliciz
ratie glleuenit hũanã quoq; amiſere naturã. Sʒ cũvl
Xt nð poſſis eſtiare
hoiem̃.ſʒ beſtiã quẽ sauẽ puehere ſol videne tuehe tur tra homies quẽquẽ puehere ſola pꝛobi
foꝛmatũ.¶ NHotãdũ tas poſſit neceſſe ẽ vt quoſab hüana ch
cũ ꝗᷓdus entũ diſti
guanim nobilita, qitõe deiecit:iufta homiĩs meritũ detru
tẽ ⁊ ignobilitatẽ.qꝛ
hon eſt acciꝑe duas—, ipen ee uer dat impꝛobitas. Euẽnit igik vt quem
n no alta. trãſfoꝛmatũ vicijs videas:hoiem eſtia
ideo optet ꝙ oẽ̃ ens
qð nõ ehõ ſit ſupꝛa„1 Pei int ah e nõ poſſis. Auaricia feruet alienarus
minẽ. mali aũt vtꝓ
—„
14 ẽ intẽperatꝰ.ſ.ire. fremit.talis credat᷑ geſtare aim leonis. hõ pauidus ⁊
batũ ẽ ꝑ maliciã de opũ violẽtus ereptoꝛ, lupi ſilem dire ⸗
enteee ris. Feror atq; inqetus liguã lirijs er hoies vel inſta.cuʒ
aũt ſola ꝓbitas vehat hoĩem ſupꝛa hũanã naturã.ſ.ad naturã deoꝝ ſequitur
malicia deijciat malos infra naturã humanã.ſ.ad naturã beſtialitatis.
¶ Auaricia feruet. Hic phia oñdit qualt᷑ hoĩes ꝑ duuerſa vicia trãſtoꝛmant
idiuerſas beſtias dicẽs. Ilids hõ feruet auariciã.ſ. violẽtus ereptoꝛi.abla
toꝛ vel raptoꝛ alienaꝝ opůũ · talẽ dixeris ſimilẽ lupi.; hõ ferox ⁊inqerus q er⸗ ercet ingus litigijs ralis ↄpabilis ẽ cani. Hõ occultꝰ inſidia᷑q— ub⸗ npuiſſe aliena fraudib.talis exequet᷑.i.ↄparet᷑ vulpeculis.ſʒ hõ intẽ petans.
7
rePãñ̃ naturã. eobe oe qð ſit id etiã bonũ eẽ videat. hociʒit
tſto bt ſch ck chit e eon fug nA put ä9 in 6y de i
ict

Me Si Aniin cinnſitt
Wetrũ tertium
ugat qui foꝛmidat habeatur ſimilis ceruis.ho aũt ſegnis ⁊ ſtupidꝰ.ille toꝛ⸗ pet.i.tardus ẽ.⁊ talis viuit aſinũ.i· aſin ine. Hõ aũt leuis ⁊ incõſtans qͥ xmn tat ſtudia ſua.i.opa nihil differt ab auiby. ſec hõ qͥ immergitfedis ⁊ imũdis ſibidinibo ille detinck voluptate ſoꝛdide ſuis.i.ↄ paratur ſuub. ⁊ ſic de ceter?
ercet:cani ↄparabilis. Inſidiatoꝛ oc cultus ſurripuiſſe fraudibꝰ gaudet vul peculis exequet᷑. Ire intẽperãs fremit leonis aim geſtare credat. auiduſ ac fugax nõ metuẽda foꝛmidat: ceruis ſi⸗ milis habeatur. Seg niſ ac ſtupidiſtoꝛ pet aſinũ viuit. leuis ac inconſtans ſtu
dia pmutat nil ab auibus differt. Fediſ
imũdiſq; libidinib? imergit᷑ ſ oꝛdide ſu is voluptate detineł᷑. Ita fit vt qͥ ꝓbita te deſerta hõ eſſe deſierit cũ in diuinam ↄditionẽ trãſire nõ poſſit vtat in beluã Ahetrum teftiũ quarti libꝛi Ela naricij ducis Et vagas pelago rates
Eurus appulit inſule
vicijs ↄtingit loqui.vñ ↄcludit phia dicẽs. Ita fit vt qui deſerta ꝓbitate de⸗ ſierit eſſe homo am
nõ poſſit trãſirei cõ ditionẽ diuinã pᷣta in beluã.i.in beſtia; ¶ Notãdũ ꝙin no⸗ bisẽ duplex virtus cognoſcitiua. ſcʒ in tellectꝰ ⁊ ſenſus. In tellectꝰ ẽ qͥd diuinũ in nobis ꝑ quem ad ſuꝑioꝛa aſcendim?- ⁊ deo ſimiles ſumꝰ. Senſus añũt inqᷓ;tũ nõ obedit rõni ẽ qd bꝛutale in nobiſper quẽ infra naturã hu manã redigimur et beſtiijs ſiles effici⸗ mur. Ideo ðᷣt Boe⸗ in tractatu de ſum⸗ mo bono. Uevobil
hoib qͥ de nůero be
ſtiaruʒ eſtis ↄputati diuinũ qð in vobis eſt nõ cognoſcẽteſꝑ
qð ad ſupioꝛa aſcen
ditis ⁊ deo ſiles eſt?
diuinuʒ aũt in ho⸗
mine vocat itellectũ WMetxꝝ.ij. qrti libꝛi Ela narich ducis. Iſtð
eſt metꝝ ter
tiůũ huius quarti qð
dicit᷑ gliconicũ ab inuẽtoꝛe co riambicũ a pede pᷣdante in quo phia oſtendit trãſfoꝛmationẽ hoĩm in beſtias ꝑ quandã fabulã.ſcðᷣo oñdit trãſfoꝛmatõem mẽtis ꝑ vieia eſſe peioꝛẽ trãſfoꝛmatõe coꝛpis ibi. iO leuẽ. Fabula quã inten dit ẽ detrãfloꝛmatõe ſocioꝝ vlixis ⁊ eſt talis. Vixes poſt bellũ troianũ. cu;
redeũdo ad ꝓpꝛia diu erraſſ in mari ꝑuenit in quandã inſulã quã
—
quedã dea noĩie Circe. filia ſolis ·q̃ ꝑgramina ⁊ potões ↄſueuit hoſpites ſu⸗
os mitarein diuerſas beſtias. que etiã ſocios vliꝝis qͥ ad ipᷣam ꝑuenerat pet vü
inhitabat

Liber quartus
ſuas potiones mutauit. ſed mercurius dedit vliri album floꝛem
tauit tranſfoꝛmationem ⁊ potionem veneficam. qᷓ;uis autem ſocij ſui eſent mutati in beſtias qᷓ;tum ad figuram coꝛpoꝛis.tamen remanſit in eis mens ĩ regra excluſa omni beſtiali ſeuicia Vnde dicitur in littera. Eurus ventus ta lis· appulit vela ducis naricij.i.vlixis qui denominatur jnaritius a loco vel
a regione · de qua oↄlundus erat. ⁊ ap pulit vagas rates.
id eſt naues · pelago id ẽ mari cuidaʒ in ſule. qua.i.in qua in ſula reſidẽs pulcra dea Circe edita.id eſt genita ex ſemie ſo lis illa miſcet nouis hoſpitibus.i.ſocijs Vliris· pocula ta⸗ cta carmine.i.incan tatione. q;s.ſ. hoſpi tes. vxi. poſtqᷓ;.ma nus. Circe herbipo tens.i.potens her⸗ barum · vertit i.mu
tauit ſocios vlixis i
varios modos ·i.in varias figuras be⸗ ſtiarum. Hůc id eſt vnum illoꝛum tegit facies apꝛi · ille idẽ alius marmaricus leo.i affricanus leo factus.creſcit den ⸗ te ⁊ vnguibus Hic idẽ alius nuper lu⸗ pis additus.i.con⸗ iunctus dum parat
fiere pꝛopter ſuã trã foꝛmationẽ ip̃e vlu
lat. Ille.i.alius. ob õbulat.i.circuit te⸗ cta · i.domus mitis
vt indica tigris.i.ti
gris indie. Sed licz
numen. i. deitas ar⸗ 2
chadis.i mercurij. qᷓ coliĩ archadia q dicit᷑ ales eo g fin ⸗
Mulchta qua reſidens dea Solis cdita ſemine iſcet hon pitibus nouis Tacta carmine pocula Quos vt in varios modos Uertit berbipoteng manus üncap apꝛi facies git marmaricus leo Bente creſcit ⁊vnguibus
Pic lupis nuper lus Flere dlim parat vlulat.—
Ille tigris vt indica
Tect amitis obambulat
Sed dlicet varijs malis ijith narcadis alitis
Sbütuin miſerans t ducen eſte ſoluerit hoſpitis Jam tamen malg rinies Dꝛe pocula aefant
Jam ſues cerealia
pngitmt

—
nn n giehrealas in pedib ad deſignandi velocitatẽ ſui motus. Ille mercuriꝰm? un nt ſrãs ducẽ.i.vlixẽ. obſitũ.icircũdatũ. varijs malis ipe ſoluerit.. liberauerit nomn Rimn peſte hoſpitis.ſ.circetñ remiges. i.ſotij vlixis.iã traxerãt. i.liberãt· mala u ocula oꝛe·⁊ lã ſues effecti.verterãt.i.mutauerant. pabula.i.cerealia. nutri? 5 3 eſt cibꝰ hoim glãde ſde 3 oWlande pabula verterant id ẽ in glãdes.qͥ ẽ ci nine Ct nihil b ſius · ſe nihil ma⸗ tnihi manet inteßr um. ſ.de ſcn v ra hũana ip̃is ꝑpditꝭ bus 12 Voce cO?pOe 6 er qitis id ẽ nurere — coꝛpe.ſola aũt mẽs pocu Solamens ſtabilis:ſuper ſtabiiis manens ge Pnſ mit ſupꝛa mõſtra.i. losnNeg Moliſtra que patitur gemit ſupꝛa trãſfoꝛmatio! 6„ e e nẽ coꝛꝑis quãj patit᷑ nsn ut O lelẽ nimiium manumm ¶ Hotandũ ꝙ trani i. 5— foꝛmatio hois in be 8 i Rec potentia gramina ſtiã remanẽte gia rõ — nali nõ ẽ poſſibił ßᷣʒ se Ahembꝛa que valeant licet rẽ. qꝛ ſi eẽr poſſibiit Sico vel eſſet poſſibilis. . Coꝛda vertere non valent ßm trãſinutatõnem ngui S ſtb— vel F In omtnum vig0 deẽtalẽ.nõ ſᷣm ſbialẽ Intus Si* 8 qꝛ ꝑ taleʒ itroducit᷑ Arce c ndi us abdita noua foꝛma ſpialis rlui„1 2ſic due foꝛme ſhia les ſpeciuote differẽtes vt fofa lupi ⁊ hois ſikinfoꝛmarẽt idẽ coꝛpꝰ qð falſũ ẽ ca nec ẽ poſſibił ᷣm accidẽtia ꝓpꝛia que diſponũt materiã ad deiminatã foꝛmã 2 quia ipoſſibile eſtmateriã ᷣm vnã⁊ eadẽ diſpoſitionẽ ꝓpoꝛtionari diuerſis b 1 foꝛmis. vnde omnino eſt impoſſibile aĩam intellectiuam vniri materie diſpo mol 2 ſite ad foꝛmam lupi.ergo tranſmutatio de qua hic loquitur ſiẽ poſſibił erit ſolũ ßᷣm accidentia indiuidui pꝛouenientia ab exterioꝛibus cauſis quẽadmo mall dũ videt᷑ ↄtigiſſe de rege Nabuchodonoſoꝛ. deqͥ legitin Daniele ꝙ ex homi⸗ bus eiectus eſt ⁊ fenũ comedit vt bos ⁊ roꝛe celi coꝛpus eius infectũ eſt donec Ait tapilli eius creſcerẽt ĩ ſimilitudinẽ aquilaꝝ · ⁊ vngues eiꝰquaſi vngnes auiũ ⁊ qꝛ trãſmutatio ßin talia accidẽtia ucit ab expᷣſſa repñtatõe ſpẽi hũaneꝓpter 16 0 defoꝛmitatẽ figure. Jõ vtſic põt dici trãſmutationẽ eẽ factã in beſtiã aia rẽa — nẽte. Alij dicũt ꝙ hmõi trãſmutatio nõ ſit poſſibilis ᷣm rem ſed ᷣm quandã
apparitionem
foꝛtio hoĩm eiectꝰ ẽ.⁊ cũ feris hĩtabat ·
„—
ic oñdit trãſfoꝛmatõeʒ mẽ
10
etrñ tertium
fantaſticam. vnde non videtur rationabile Nabuchodono⸗ ſoꝛ tranſtulerit ſe ad umenta comedens fenũ niſi ꝙ quadã inania ⁊ appari⸗ tione fantaſtica agitatus ſeipſum reputabat iumentũ aut beſtiã ꝓpterqð&
5 ieuẽ· Pic odit trãſfo tis ꝑyicia es deterioꝛẽ trãſtoꝛmatõne Pis eo ꝙ mes nobilioꝛ eE toto 6oEe 7 pᷣtEgo dico manũ circei·ptãtẽ ee nu

Liber quartus
miñ leuẽ⸗i.· ibecillẽ. nec dico ꝗ̃mia eiꝰ eẽ potẽtia qᷓlʒ valeãt ʒtere mẽbꝛa f.coꝛ poꝛisnõ tñ valẽt vertere coꝛda.qꝛ intꝰ eſt vigoꝛ hoim ↄditꝰ.i.abſcõditꝭ. ar reabdita.i.in mẽte abſcõdita. ſʒ hec dira venena. i. vicia potẽtiꝰ detrahunt hoiem ſibi. q̃ venena fine vicia penitꝰ meãt.i.ꝑtrãſeũt.⁊ nõ nocẽtia ceꝛpi ſeui unt⸗i.ſeuire faciunt hoĩem vulnere mẽti¶ Notãdũ ꝙ qʒ aĩa nobilioꝛ ⁊ excellꝭ
coꝛꝑis hũaniĩ ſpẽʒ
tioꝛ ẽ coꝛꝑe tranſmu— tatio facta in aia de r i Nuunbu⸗ adrci Hecv ehena potentius ante coꝛꝑe huma 2 noipns venot etrahunt hominem ſibi facta trãſmutatõne tn
Biraq; penitus meunt.
beſtie aĩa remanẽte i— keee Neencentia coꝛpoꝛi
aia itrãſmutata da eene 3 vulnere ſeuiunt.
ter adhuc hõ ðᷣꝛ hõ. 5 bi
rõne aie.ſ; remanen Pꝛoſã quarta lbei quarti
te coꝛꝑe humano et
— Vm ego fůtcoꝛ inqᷓ; nec liurt di
gia tranſmutata.iã hõnð pꝛ hõ niſieq⸗ ci video vicioſos tametſi hůani noce.ꝗᷓ——— ie peioꝛ ẽ trãſmuta 6 ßuétin beluastñ m5 Senn corpig ſpſciẽ kuẽt: in beluas tñ animo fů ailicte mutari. Sʒ quoꝝ atrorſce Snea a letzthc; mẽs bonoꝝ pniẽie ſehit idiß FJFſta e qrta„c nſſem narvn abue nin eis licere noluiſſem.. Bec lʒ inqt v Vas pbarieie Hueniẽti mõſtrabit loco. Sʒtñ ſiidißʒ eẽ miſerioꝛes qui cu
pita perficiunt qᷓ; ſi ea non perficerent. ¶ Secundo pꝛobat malos eſſe miſerio⸗ res ſi ſint impuni⸗
tiqᷓ; ſiſint puniti. T
qð eis licere credit auferatur.magnaexr
—. 4 parte ſceleratoꝛũ hoim pena releujur
ertio oſtendit ilkos eſſe miſerioꝛes qui faciunt iniuriaʒ qᷓ;
iliqͥ patiunt᷑. ſcða ibi. Nã h qᷓq; ·tertia ibi· Nã neillð. Pꝛio boetius ↄſentiẽs pꝛedictis · facit quoddam notum. et philoſophia ſibi reſpon det. Secundo philoſophia pꝛoſequitur pꝛincipale intentunt ibi. Etenim.¶ Pꝛimo dicit. um ego boetius finito · carmine inqᷓ; id eſt diri. ego fateoꝛeid eſt conce⸗
— 7
do veÿ ẽſſe qð dictũ ẽ.nec iniuria.i.nõ iniuſte vide dici vicioſos mutarii bal kas.i. in beſtias qualitate · idẽ vicio animoꝛum · tametſi pꝛo q;uis ſeruent
eciem humani coꝛpoꝛis · Tunc boetius facitnotũ dicens Sed eis quoꝛũ
ſun
ſcden
ſonit diꝙ enõ io
ie
wi

ndo Smcſ nttstit
nAchu
üloetit
iuſenn
nun cmn cils. oens
Pꝛola quarta
nẽ atrox.i.crudells ſeuit ꝑnicie bonoꝝ. idipᷣm noluiſſem eis licere·. vt ſu
ant mali in bonos. Rñdet phianec lʒu
inqͥt vti mõſtrabi᷑ ↄuenienti loc ojtñ
ſiidipᷣm qð crediteis licere. i ᷓ auferat᷑ a malis releuat᷑pena ſceleratoꝝ hoĩm
nõ poſſint.ã ſi miſeꝝẽ voluiſſe pĩd ⸗
ſᷓ ⸗ 3. e ſcelꝰ velle et poſſe ꝑficere. B. Acckdo B Shelks
inqᷓ; S vti hoe infoꝛtun io cito careãt fe p i*
ocus: q; vel tu foꝛſitan velis: vel illi ſeſe eſtimant eſſe carituros.
ex magna ꝑre. ¶ Hotandũ lʒ credat malis licere ꝙ ſeuiãt ↄtra bonos nõ tñ in rei ÿitate lʒ· qʒ in ſexta ꝓſa huiꝰ q̃rti oñditphia ꝙ nihi lʒ
malis 5 bonos niſi
anantũ ꝑmittitur ex
g 4 S ncredibi uich videg dẽtie ad vtilitatem
1 teni qð incredibile foꝛte cuic; idea henercMuran tur infelicioꝛeseẽ neceſſeẽ malos: cuʒ Mie phplequitur pᷣncipale intentũ ꝓ⸗ cupita ꝑfecerit:qᷓ; ſi ea q̃ cupiũt ĩplere bãdo ꝙipꝛobi ſunt
miſerioꝛes qͥ cupita
vficiũt qᷓ; qͥ pficere ñ poſſint ſcðᷣo oñdit
nua.potuiſſe miſeriusẽ ſine quo volũta ꝓin hac vita nichil Sie for eſt diuturnũ in ↄꝑa tis miſere lãgueret effectus. Itaq; cuʒ tõeadvitãeternam tſ, w tertio ponit admira ſua ſingulis miſeria ſi triplici intõꝛtu/ genbeſchlurs nio. neceſſeẽvtvꝛßeañtur quos videas tiaibi. Tñ ego. pu r oſeß mo die Receſſe eſt malos qtinfelicio⸗
res.i·miſerioꝛes. cũ ꝑfecerit cupitaqᷓ; ſi
—— [F[p koꝛte videat᷑cui;.i⸗ patrandiſ celeris u debti ve h - ipbatio ẽ. Hazſi bementer exopto. d. Larebunt inquit nohreftl
ua iniſeriꝰ ẽ potuiſ
ſe ſine qͥ ſ.poſſe lan⸗ gueret.i.deficeret.ef fectꝰmiße volũtatis Iram; cũ ſinglis tri
h. ſ. volũtati.potẽtie ⁊ effectui.ſit ſua mißia neceſſe ẽ vt illi vꝛgeant᷑triplicii⸗
foꝛtunio.i.malo qs videas ſcelꝰ velle·ſcelꝰpoſſe· ſcelꝰ beeeth inqᷓ;.i.entio ſʒ ego vehemẽter exopto. vt mali deßti poſſibilitãte patrandi
tboe accedo
ſceleris cito careãt᷑ ß̃ iñfoꝛtunio·⁊ ðᷣt phiafCarebũt inct ociꝰi.citiꝰ qᷓ; ſitu
foꝛſitan velis.i.velle doleas. vel qᷓ; iil eſtimẽt ſeſe.i.ſeip̃os carituros. ¶ Notã
dũ ꝙ phia ðᷣt ꝙ poſſe malũ ſit pei qᷓ; velle malũ.h vñ falſum· qꝛ poſſe pecca
renõ eſt malũ.ſʒ velle peccare · Vñ m Señ. Oheccatũ in actõe ẽ. ⁊ omis
actio ẽ volũtaria.ꝗᷓ oẽ peccatũ ẽ volũtariũ. ꝓtãtð ẽt ðᷣr aug. Tolle volũtatẽ xinfernꝰ nõ erit.ꝗᷓ peiꝰ ẽ velle malũ qᷓ; poſſe malũ. cuiꝰ ʒriũ h di Adh di⸗ enqũ · ꝙ ſi poſſe ⁊ vellełm ſe⁊ abſoluteↄſiderẽt tũc perꝰẽ velle maiũ qᷓ; poſſi

Liber quartus
malũ. Si aũt accipi᷑ poſſe vt ſequẽs malã volñtatẽ ⁊ ſubſiruſẽs eigevt vñ lũtas mala ꝑficiati ertioꝛi ↄxeſic peiꝰ ẽ poſſe q; velle. q ſine rali poſſe langue
ret volñtatꝭ effectꝰ.ið nõ nalũ qᷓ; veile.ſic peiꝰ ẽ ꝑ poſſe ꝑſicere. aliqͥd mali addit ſup
optauit malos citiꝰ rarer potẽtia patrã di ſceleris ꝓbat ꝙ i hac vita nihil eſt di urnũ vł duratiuuʒii ↄpatiõe ad ꝑpetuaʒ vitã dicẽs · Req;. n. vłdurabileĩ tãbꝛe⸗ uib. metis i.termis pñtis vite qð imoꝛ ralis animꝰ putet ꝑ longũ tpᷣs expectare . manere. quoꝝ ma loꝝ maß ſpes quaʒ hñt de lõganimita⸗ tevite ⁊ excelſa ina⸗ china.i.maß poten ria facinoꝝ ſepe de⸗ ſruit᷑ fine.i.moꝛte. fine inqᷓ; inſperato ⁊ repẽtino. Qð · ſelini ri moꝛte ſtatuit ip̃is malis modũ.i.tini nũ ſue mißie.qð pꝛo bat ꝑ k. Nã ſi nequi cia fat᷑ mibos vt ptʒ ex dict· neceſſe eſt vt diuturnioꝛ nequam ſit mißioꝛ · s maloſ iudicarem infeliciſſi mosſi non extrema moꝛs eoꝝ maliciã fi
ficere malũ q; poiſe. ita qð vnũq ꝛa pᷣcedẽs. ¶ Neq; ·n· Hic phia qꝛ Moe⸗
egß; em̃ ẽ aliqd ĩ tãbꝛeuib vite ietis
ꝑficeret᷑ opꝰ eiꝰ extra · ſiẽ aũt dictq inõ peiꝰ eſt poſſe
7
q iſtoꝝ triuʒ velle
ita ſerũ qð expectare lõgů imoꝛtal pſer
ſa facinoꝝ iiachia rꝭp
x
.
ti anim/putet quoꝝ magna ſpeſ⁊ercet
ẽtino atq; iat
ſeꝑe ſine ðſrutt. að qdekmißie ñ̃ðdů ſtatuit Nã ſi neqᷓtia inibos facit. miioꝛ ſit neceſſeẽ diuturnioꝛnequã. Quosi feliciſſimos eẽ iudicarẽ ſi nõ eoꝝ mali ciã ſi altẽ moꝛs extremn finiret. Eteñ ſi
de pilitatis
P—
„5 4.
ifoꝛtunioa ↄcluſimus i finitã liq̃t eẽ miſeriã:quã eẽ ↄſtat eternã B. Tů ego mirgqdẽ inq; ⁊ ↄceſſu difj cilis illatio:ſʒ his eã q̃ pꝛius ↄceſſaſit
nimi ↄuenire cognoſco. p. Recte in⸗
t eſtias:ß q ↄcluſioni accedere duruz pulattequũ ẽ:vl falſů aliqͥd pᷣceſſiſſe de
niret. Si em̃ ↄcluſimꝰja ð ifoꝛtunio pꝛauitat᷑ꝰ.qʒ ifoꝛtun ñ.i.malũ tãto eſt q̃t miſeriã doꝝ eẽ infintã q; ↄſtat eẽ einã. Eſſet aũt
maiꝰ quãto ẽ diuturn
mißia maloꝝ erna ſi moꝛte nõ finiret. WHorandũ ꝙd iudicãdũ ẽ. cũ oppoſitoꝝ oppoſite ſint cãe. Sẽ ᷓĩ bõis ilið qðẽ diuturnꝰẽ meliꝰſic ĩ malis qð lẽ diuinꝰ ẽ peiꝰ. Cũ igit᷑mãiicia faẽ mibos malos. ifini
ra eẽt eoꝝ mißia ſi ppetuo pdurarẽt oꝝ miſeriã ⁊ ĩfelicitatẽ diminuit.
ẽ oppoſitꝭ oꝓpoſito mõ
ĩ vita.ʒ qꝛ moꝛs timinat eoꝝ maliciã.iðᷣo o mil felicgtatẽ diminuit. ¶ Tü ego Hic phia põit aqmiratõeʒ boe tij ſuꝑ deductõe phie dicẽs. O phia miraẽ illatio tua.⁊ ↄceſſu.i.ad ↄcedes
im ſimt ceil cede oſte
me no

ur Pinn ür Sou c5 Snbti mnn udc Syönn
Swn
muatt
ci sc e o ſn uio d eahen
iſtis.ibi. E mirum. ſed eque neceſſarium videatur concludi ex his que ſumpta ſunt et uerit Boetiis · Quidnam eſt hoc. Dicit philoſophia · Ego dic n
Pꝛola quartã
dum difficilis qua pꝛobat᷑ miſeriã maloꝛñ diminui ꝑ moꝛtẽ · ſed cognoſco ed nimiũ ↄuenire his q̃ ↄreſſa ſunt pꝛrꝰ ðt ppᷣia. Recte inqᷓ; eſtimas ꝙ ꝑꝛedi⸗ cte illatõi difficile credi᷑ ſʒ qͥ durũ.i.difficile putat accedere ꝓcluſioni ipaʒ cõ tedendo.equum eſt vt ipfe demõſtraret aliqd falſum p̃ceſſiſſe in pᷣmilis. vek
oſtendat collationem pꝛopoſitionum neceſſarie concluſionis. non eſſe effica⸗ cem. aliocͥn ↄceſſis moſtret; el collationemꝓpoſitionum hrecẽrb nihilẽqð cauſek.i. querat de nõ eẽ efficacẽ neceſſarieↄcluſiõis oſtẽ ⸗ tiatone Eincene⸗ ceſſarium eſt eã con dat alioqn ↄceiis pᷣcedẽtibus nihil P? cedere quantũcun⸗ F— q; videatur durum
ſus ẽ qð veillalõe cauſet᷑.nã hoc quoʒ qᷓ Votãdũ ꝙſi non
conſentitur cõcluſio
qð dici nõminus miꝝ videat:ß erhis ni. hoc ẽ vł pꝛopter
peccatũ in materia
3 ũpta fůt eque ẽneceſſariũ. B. Quid vel pꝛopter peccatũ
in foꝛma ꝓpter pec
nã inq;. M. Felicioꝛes inqͥt eẽĩpꝛobos catũ in materartſi
aiiᷓ pᷣmiſſaꝝ ſit fal⸗ ſupplicia luẽtes qᷓ; ſi eos nulla iuſticie i in foꝛma. vt ſi non ſit
Pena coerctat. eq; id nũc moljoꝛ qp vehitaronnerop⸗
poſitionum reſpe⸗
cuiuis veniat inmentem ẽotrigi vltõe ctu concluſionis in
cidente aliqua falla
pꝛauos moꝛes ⁊ adrectũ ſupplicijter/ cia. S aurem nihil iſtoꝛum accidit ne⸗
.—„ 1.— 65
roꝛe deduci. Leteris quoq; exẽplũ eſſe kuſan ur cõclu
Si 34e nn ZmiplI ſio ex pꝛemiis⸗ fugiẽdi culpãda.ſʒ alioquodã mõ ifeli Fne
3 ſnnni quod dicam. Hic
cioꝛes eẽ pꝛobos arbltroꝛ ipunitos tã pꝑhloſoppa pꝛobat etſi nullarõ coꝛrectõnis: nullus reſpe malos eſſe miſerio⸗
res ſi non puntãtur
moli g rir ſi puniantur. Se ctus habeatur exempli. B. Et qͥs erit Siho ſolut indd
dam dubium. Ter tio ponit quedam
inquam pꝛeter hos alius modus epilogum pᷣdictoꝝ
ſcða ibi. Sʒqᷓlo. Tertia ibi. Id vero hactenus. Pꝛio pꝛemittit concluſionẽ
quam pꝛobare intendit ercdendo quoſdam modos pꝛobationis quibus concluſio Probari voſſet. ¶ Secundo ponit alium modum p?o bationis ab illa. ¶ Pꝛimo dicit. Hoc quoq; dicam non minus videãtur

Liber quartus
impꝛobos eſſe felicioꝛes luentes ſupplicia.qᷓ; ſi nulla pena iuſticie eos cocree at i.puniat. ſed ego nõ molioꝛ.i.nõ intẽdo nũc ꝙ alicui veniatin mentẽ pꝛa⸗ uos moꝛes.i.hoies pꝛauemoꝛigeratos coꝛꝛigi vltiõe.i.pena ⁊ terroꝛe ſupplj
cij.ipſos deduci ad rectũ. ⁊ nõ intendo ceteris hoib penã maloꝝ eſſe exeplii fugiendi cuſpãda.i·mala. Sed pᷣter iſtas duas cãs eſt alia a pᷣdictis q̃ urbi⸗
troꝛ ipꝛobos eẽ fcli⸗ cioꝛes punitos · tã⸗
etſiꝓ qᷓ;ᷓus. nlla rõ
coꝛꝛectiõis ⁊ nullꝰ reſpectꝰexemplũ ha beat᷑.⁊ q̃rit boetius. Nuis erit p̃ter hos aliꝰ modꝰ.¶ Nota ꝙ due ſũt rauſe ꝓpt᷑ qjs videt᷑ meliꝰ ma los eẽ punitos qᷓ; ĩ⸗ punitos. Vna ẽ qꝛ p penas mali coꝛꝛi gunt᷑? reſipiſcunt a malo Scða cã eſt. qa alij timoꝛe pene maloꝝ declinant a malo.⁊ ſic pena ma loꝝ ẽ exemplũ alijs
fugiẽdi malũ.lʒ iſte
due cauſe ſint e.tñ phia de eis nõ intẽ⸗ dit.ſed vult aſſigna re aliã cauſam pter iſtas. ¶Et.illa. Hic phid ponit altũ mo dũ pᷣter pᷣdictos ꝓ⸗ bãdo malos ipuni ros eſſe miſerioꝛes qᷓ; punitos. ſecũdo Declarat qðᷣdã aſſũ ptũ in ꝓbatiõe ibi. Sed puniri. Pꝛio reſumit qð ð ꝓbatũ ẽ tertia ꝓla dicens. Nõne ↄceſſim? bo⸗ nos eſſe felices.ma⸗
Et illa bonos inquit ẽẽ felices. malos
vero miſeros nõne ↄceſſimus B Itaẽ
inqᷓ;. IN Si igitur inqt miſeris cuiupiã
bonñaliqd addgt.nõne felicioꝛẽ eo cu
ius pura ac ſolitària ſine cuiuſq; boni adm irtione miſeria ẽ B Sic inqᷓ;videt
Quid ſi eidẽmiſero qͥ cun ciis care/ at bonis pᷣter ea qͥbus miſer ẽ malũ ali⸗
ud fuerit annerũ nõ ne multũ infelicioꝛ
eo cẽſchqusẽ guius ĩfoꝛtuniũ boni ꝑti cipationẽ releuat. B Quidni inq;. Hñt igit ĩpꝛobi cũ ꝓuniũt᷑ qͥdẽ boni ali
qͥd annexũ.pen qipſaʒ.ſ.que rõne iuſti cie bonaẽ idẽq; cũ ſupplicio carẽt ieſt
eis aliqdalterius mali ip̃a imp unitas quã iniqͥtatis merito malũeẽ ↄfeſſus eſ B Megare nõ poſſũ p Ahulto igit in/ felicioꝛes ĩpꝛobi ſunt iniuſta ĩpunitate
os vo miſeros ðt boe · Ita ẽinqᷓ;.⁊ phia. Si miſerie alicuiꝰadditaliað bo⸗ nũ nõne ipſe eſt felicioꝛ eo cuꝰ miſeriaẽ pura ⁊ ſolitaria ſine aumititione ali⸗ cuiꝰ boni.ðᷣt boe· Sic inqᷓ; videt. ¶ Viteriꝰ q̃rit pbia.ſieidẽ miſero qjcũctis
git u ll gui loa ke. un tt mn le h tm NWn
uc un

Pꝛo Vuartà
tareat bonis · aliud malũ fuerit annerũ. nõne cẽſendꝰ ẽ infelicioꝛ eo cuiꝰ infoꝛ tuntũimalũ releuat.i.tpat᷑ ꝑticipatiõe boni.ðᷣt boe · Quidni inqᷓ;.i· quare nõ igit᷑ ðᷣt phia · ĩ pꝛobi.i.mali:cũ puniũt᷑ hñt aliqͥd boni a nnexũ.ſ.penã.q̃ rõne i ſticie bona ẽ. ⁊ cũ idẽ impꝛohi carent ſupplicio.i.penaineſt eis aliqͥd alteriꝰ mali.ſ.ipſa ĩpunitas · quã merito ·i.iure iniqͥtatis ↄfeſſus ẽ eẽ malã. ðt boe. ne
—„ y gare non poſſũ. igit᷑
donati q; iuſta vitione puniti. Sed pu prindte ſuꝛ⸗ k„— felicio donatii
niriinpꝛobos iuſtum. impunitos vero? endlee elabi iniquum eſſe manifeſtum eſt. B. h
Quis id neget. Id. Sed ne illud quidẽ lrrrs ait quiſq; negabit. bonuʒ eſe omneqð uſtumẽ. contraq auod mniuſi tumẽma mnmne lů liquet ẽe. B. Reſpondi tũ ego Iſta—
dit᷑.ſed cũ malꝰ hõ quidem conſequentia ſunt eis que pau utcnlte
loante concluſa ſũt. Sed queſo inquã di᷑alòͥc bonu· pe te. Nulla ne animan ſupplicia poſt beree oee 3 p polt de nit᷑ ei malicie addi
C tur aliqͥd malũ.ſ.i⸗ functum moꝛte coꝛpus relinquis.. nunt
„
Et magna uidem inquit. quoꝛuʒ alia Smalꝰ punitꝰfeli⸗ 2. 2 5„„* he
— Fce lwe hef cioꝛẽ malo ipunito e tate. ali. ¶Sed punirii⸗ P naltkcerbitate· lia vero purgatoꝛia 50 os inRüũ. Pie
clementi— phiadeclarat qðdã le er trcer puto. Sed nunc de aſſũptũ pbaeche
1 pisviſt rere conſilium noneſt. ꝙ pena maloꝝ lit n Inon bona.⁊ ꝙ ipunitas
n malavWantane ghannprobooeinle moh ede
ipunitos ẽ iniquũ.i.iniuſtũ. ðᷣt boe. uis ne et illud.ſubiũgit phia. Nune nto xctiſt illud aliq̃s negabit. ẽ qð ẽ iuſtũ eſt bonũ iꝑʒnñ qð iniultũ eſt. liqᷓt.i
†. manifeſtũ ẽ.ip̃m eẽ malũ Ego boe. dixi iſta iã ditta ↄñtia ſůt eis 3̃ pauloañ ſů— uw duſa ſũt. I Hotandũ ꝙ phia inuit duplicẽ rpe Prima talis ẽ· pena ma⸗ pn loꝝ eſt iuſta · ſed iuſtũ eſt bonũ.qᷓ pena maloꝝ eſt bona. Scða rõ eſt· Impuni
1 tas maloꝝ eſt iniuſta.ſed iuſtũ eſt malũ.ᷓ ipunitas maloꝝ eſt mala. ¶ Sed q̃ſo inqᷓ;. Hic boe. ſoluit dubiũ. q̃rit em̃ boe o phia qᷓſo te inqᷓ;· nũ
quid nulla aĩaꝝ ſupplicia poſt moꝛtẽ quoꝝ maloꝝ alia ego puto erercerridẽ
Vuniri penali acerbitate ſicut mala dãnatoꝝ. Alia ÿo puniri purgatoꝛi cle⸗

———— ——— 2 1 —
— ——
—— —
Pbernars
mẽtia · i.igne purgatoꝛio.ſed diſſerere.i.diſputare de his peniſ q̃ debenkaſal⸗
poſt moꝛtẽ nũc nõ ẽ ↄſilũ.¶ Notandũ ꝙ pctm̃ qñq; ẽtale ꝙ ꝑip̃m habituat᷑
volũtas ad malũ cuiuſmõi ẽ moꝛtale vcti. peccãtes ꝗᷓ moꝛtalt ⁊in tal pec⸗ rato diſcedẽtes puniunt᷑eina pena poſt moꝛtẽ. Nã ßᷣm btĩ Bꝛego. ad ma⸗ gnã iuſticiã iudicãtis dei ꝑtinet vt nũq; carcãt ſupplicioqͥ nůq; carerevolũt pctõ— catũ ẽ tale ꝙ cõſta 5 ſnieni rnarshabin ¶Id vero hactenus egimus vt q̃ idigniſ ata ad bon ſicut eſt
pctĩ vẽiale·talenõ ſima tibi videbat᷑ maloꝝ ptãs eã̃ nullã
unit᷑ eternalr poſt. nern ßʒ quia ad Et cognoſcer es. quouſq; ĩpunitos qre/ iuſticiã dei ꝑtiet vt 5 uullũ pctm̃ maneat bare videres nunq; pꝛobitatis ſue ca/ ipunitum.iõ opʒvt S— p puniat ad tp̃s ꝓ rere ſupplicij s. Nentiã qᷓ;cito finiri p pctõ veniali.⁊ qa ꝑ 36 talẽ pen aia purga cabaris. nec longã eẽ ceres infelicio tur ad receptionem.„ ℳℳ vlerebmtlate rẽq; foꝛe ſi diuturnioĩ infeliciſſimã ve na ðꝛ pena purgato 3 ſa.3poba To ſieẽt eterna. Poſt hec miſerioꝛes eẽ ctenꝰ egimus. Hic pha ponitquendã Ipꝛobos. iniuſta ipunitate dimiſſos.qᷓ epilogũ ð. dictoꝛũ.
ſcðo oñdit boe epi luſta vltiõe punitos Luiſnie ↄñsẽ vt
nionẽ vulgi eẽ ʒꝛã
opioniphꝛeib Eñ tũdemũ grauioꝛibus ſupplicijs vige⸗
o. Pꝛimo ðt. Id 8 7 w ue⸗ ant᷑ cũ ĩpunitteſſe credunt. B. Tů ego mus · hactenꝰ.ideſt bucuſq; vt poteſtar cũ tuas inq; rões ↄſidero, nihil dici ve maloꝝq̃ tibi vide-— bat᷑ idigniſſima nul lã eã eſſe coſſceres. ſicut oñdimꝰ in ſchaꝓſa.⁊ illos malos qʒ tu q̃rebare ipu nitos.tu nũq; videres carere ſnpplicijs ſue ĩpꝛobitatis.ſicut oñſů ẽ tertia ꝓſa Et nos etiã egimꝰ vt licẽtiã ſeuiẽdi ʒ bonos quõ tu cito pᷣcabaris finri.di⸗ ſceres eã nõ eſſe longã ⁊ ifelcioꝛẽ eſſe potentiã ad malũ ſi eẽt diuturmioꝛ.⁊ in feliciſſimã eſſe ſi eẽt etha. ſicut in tſta ꝓſa oñſů& poſt hec ꝓbatũ ẽ eadẽ ꝓſa im pꝛobos eẽ miſerioꝛes. dimiſſos.i.relictos.iniuſta ĩpunitate qᷓ; punitos iuſta vltiõe. Eui ↄñs ẽ cũ credũtur eẽ ipuniti. vꝛgeant᷑ ꝗ̃ubo ſupplichs. ¶ Notãdũ circa pᷣdicta cũ ðꝛ illũ eẽ miſerioꝛẽ qͥ peceãt ipune qᷓ; qͥ puniłꝙ pctõ.hᷣ ẽ intelli ßendũ de miſeria pñtis vite vtrobiq; vt ſit ↄfoꝛmis cõpatio. Zccipiẽdo em̃ miſeriã pñtis vite ex vna ꝑte.⁊ ex alia ꝑte miſeriã q̃ eſt poſt m oꝛtẽ eẽt diffoꝛ⸗ mis cõ̃pꝑatio ⁊ extra ꝓpoſitũ.qꝛ h nõ loquit᷑ de miſeria qͥ eſt poſt moꝛtẽ.
¶Tü ego. Hic boe · oñdit opinionẽ vulgi eſſe iã opinloni pkie.ſecũdo

Mo* nliciſn ipun mdinlt os iie bus clci qd b Zi Mide vochildi
los n znqüt beat iſiini vim bunsini dma unn poſt iiniſ kipu punt
msl An Zcniin en in⸗ 55 ipili
ic
rius puto. At ſi ad hoĩm iudicia reuer tar. qͥs ille ẽ cui hec non credẽda modo ſed ſaltẽ audienda videant᷑ Iꝙ Ita ẽ in qt ula Mequeũt em̃ oculos tenebꝛis aſ ſuetos ad lucẽ ꝑſpicue veritatis attol/ lere.ſimileſqʒ auibus ſũt quaꝝ intuitũ nox illuminat dies cecat Bum em̃ nõ
reꝝ oꝛdinẽ ſed ſuos intuent᷑affectus vł
licentiã vel ipunitatẽ ſceleꝝ putãt eſſe felicẽ Vide at quid eterna lex ſanciat
Melioꝛibus aim ſi ↄfoꝛmaueris nihil opusẽ iudice pᷣmiũ deferente tu tethe
ercellẽtioꝛibus aqãidiſti Si ſtüqiũ ad
peioꝛa defl exeris exra ne queſieſis vl 5 r—— br Mœ
toꝛẽ tu teipſe in deterioꝛã detruſiſti ve/
luti ſi vicibus ſoꝛdidã humũ celũqʒ re
ſpicias cũctis extra ceſſi antibijs ipᷣa cer
N— 1
nẽdi rõne nũc ſceno nůc ſideribus ĩter
eſſe videars At vulgus iſta ñ reſpicit
*
rorenr
oñdit pbia nõ eſſe ↄſentiendũ opĩohi vulgari.ſcða ibi Quidigi᷑ Pꝛimo ᷣt
Pphia cũ ego ↄſidero tuas rõnes.i.inqͥſitiões.puto nil veriꝰ dici ſupꝰ illis. Sed ſi reuertar ad iudicia hoĩm vulgariũ ſupꝰ aliter videt᷑. Quis eĩ eſt ille tui hec ſup? dicta tua.nõ modo.i·nõ tĩ · videanterdeenda. ſed etiã nõ audiẽ da.ðt phia. Ita ẽ ꝙ vulgares nequnt oculos rõnis ⁊ intelleetus aſſuetos.i·
aſſueactos tenebꝛii
paſſionũ attoliere.i
erigere ad lucẽ ꝑſpi
cue vitatis. ſup vt veꝝ videãt recte rõ
nis.⁊ ſũt ſiles auib
ſ.noctuis ⁊ buboni
bus q̃ꝝ intuitũ.i.vi ſũ nox illuiat? dies
cecat. dũ ei vulg res nõ intuent᷑ oꝛdi nem reꝝ qͥ hñt ſe ad modũ iucis.ſß intu
ent᷑ ſuos effectꝰ.i.de ſideria qᷓ hñt ſe ad
modũ tenebꝛaꝝ.ip̃i
putãt felicẽ eẽ ĩpuni
tatẽ ſceleꝝ·i.maloꝝ vel licẽtiã ſupꝰ ſeui endi 3 bonoſ.qð tñ
nõ ẽ. Vide aũt qͥd ſanciat.i.ſtatuat er⸗ na lex.i.dĩna ꝓuidẽ tia.ſi cõfoꝛmaueris animũ tuũ melioꝛt bus·i.vꝓtutib. nihił
ẽ tibi opꝰ iudice ext terjoꝛi deferẽte pꝛe⸗
miũ.qꝛ tu teipſe ac didiſti excellẽtioꝛibs ⁊ꝑ ↄñs factꝰ ẽ deꝰ. Si aũt ſtudiũ defle xer! ad peioꝛa.i.ad
vicia.ne pꝛo non qᷓ
ſieris extra vltoꝛem i.vindicem. qꝛ tu te ipᷣe detruſiſti te ĩ de
terioꝛa.⁊ ꝑ ↄñs fa⸗
ctꝰes belua hᷓ decla
rat iu ſimil veluti ſi reſpicias humum? 9
4

Liber quartus
eelũ vicibi.viciſſim. nůt celũ nũc terrã cũctis ſupple iudicijs extra ceſſanti⸗ ipſa ſola rõne cernẽdi videaris nũe intereſſe ſceno.i.terrenũc ſyderibus.i.ce⸗ lo ſup· eodẽ mõ.cũctis extra ceſſantibꝰ ipſa fola rõe opandi bñ vel male aſſe quaris pᷣmiũ vel ſuppliciũ diuina iuſticia hoc ↄꝛdinãte.ſed vulgꝰiſta non re picit ꝓpter pᷣdictã cãm. ¶ Nota ꝙ qꝛ natura vilus reqͥrit mediũ iluminatũ. cõem% S
* 6 ones nieliꝰ vẽrent· Quid igit. Mis neaccedan? quos bel videre in die qᷓ; in nocte. cuiꝰtñ ↄtrari um accidit eis. vlꝓ 3— pter debilitatẽ natu qs amiſſo penitus viſu ip̃m etiã ſe ha/
ralẽ viſus.ſicut ĩ no„ 1 14 ctuis: dequib dicit buiſſe obliuiſceret intuituʒ. nihilq; ſibi Iſidoꝛꝰ ꝙ oꝛtu ſplẽᷓ„„ oꝛe ſolis viſus no gqhumanã pfectionẽ deeſſe arbitrareẽ. ctue ebetat᷑.vel ꝓpt᷑
ↄluetudinẽ adtene nũ vidẽtes eadẽ cecos putaremus. Nã bꝛas ſicut credit᷑ eſſe de bubene Lüentz ne illð quidẽ acqͥeſcẽt:qð eque validis ubo heẽat alias a⸗„„„ nes ſibi imicas. õ rationõ nititur firmamẽtis:infelicioꝛel ſ faciant q; qui patianturi ritat ⁊ alijs aubqe eog eiie qui fac ntur in ſcẽtib Phter neceiſi. Fb tatẽ victꝰ de nocte juriã nq 1 udire eeeae iuriä. K„Vellez inqᷓ; has ipſ as audire ꝙ dicit. Vide quid eterna lex ſantiat. dicit beatꝰ Augꝰ.in li. de libero arbitrio. Lex eterna ẽ qus iuſtũẽ vt oĩa ſint oꝛdinata.⁊ iõ ᷣm oꝛdinẽ eiꝰ nunqᷓ; iuſtꝰ deſtituit᷑ pꝛemijs. necmalꝰ ſuplicijs. ¶ Quid igithis ne accedamꝰ. Hec oñdit phia nõ eſe ↄſentiendũ opinioni vulgari dicẽs. O Boeti.qͥd igit᷑ dicis. nunqͥd debemꝰ accedere ꝑ ↄſenſum his vulgarib quos mõſtrauimꝰ files eſſe beſtijs. q.d.nõ 2B mamkeſtat ꝑ exemplũ dicẽs. qͥd dicis.ſiqͥs hõ amiſſo penitꝰ viſu obliui⸗ ſceret᷑etiã ſeip̃ᷣm habuiſſe viſum ⁊arbitraret nihil deeſſe ſibi ad pfectionẽ hu manã. nunqͥd hoies vidẽtes · i.iudicãtes eadẽ cũ ceco putaremꝰ eſſe cecos.q d. imo ſup.ſiłſi vulgares dicerẽt ſe recte iudicare ⁊ ſe nõ eẽ beluas.adhuc nõ eſſet eis ↄſentiendũ. ¶ Notandũ ꝙ vulgares ⁊ impiti iudicãt tanqᷓ; longe di ſtãtes a veritate.qꝛ iudicãt ᷣm ↄcupiſcentiã nõ ſᷣm rei vitatẽ. ꝓpter qð nõ eſt aſtandũ eoꝝ iudicio.vñ Señ. in de remedijs foꝛtuitoꝝ dicit · Wale opinant᷑ hoies de te · ſß mali.moueret aũt ſi ſapiẽtes h loqᷓrent᷑.nũc aũt malis diſplice⸗ reẽ laudari male de te loquunt᷑.mouerer ſi hoc iudicio facerẽt · nũc aũt moꝛ⸗ bo de te loquunt᷑ qꝛ bñ neſciũt loqͥ· Rãne illuc quidẽ. Hic phiaꝓbat illos eẽ miſeros qͥ luciũt iniuriã qᷓ; d pa tiunt᷑ſcðo ex h ↄcludit ꝙ iniuria non eſt ipſius patiẽtis ſed inferentis.tertio⸗ inuehi oꝛatoꝛes. ſcha ibi. Hac igit᷑.tertia ibi. Adqͥ nũc. Pꝛimo die. nũdd
uis ſimiles eẽ mõſtrauimus Quid ſi

un azut mon verht vc nun untigpun zui Siſtet
nnqdn cic wewce tnpi 1 öm
röſa Ptta
vulgates nõ acquieſcẽt.i.pᷣcedẽt.illud qð firmamẽtis rõnũ ſeinlelicioꝛes eẽ eos qͥ faciũt inuriã qᷓ; q patiant᷑. Dicit boe. Vlellẽ audire hal ipas rõnes tũc phia intendit duos ſyllogiſmos ad ꝓbandũ intentũ. qx pꝛi⸗ mus ẽ. Ois impꝛob ẽ miſer. ſed oĩs dignꝰ ſupplicio ẽ impꝛobꝰ qᷓ oĩis di nꝰ ſupplicio ẽ miſer. ⁊ ꝑ ↄñs quãto dignioꝛ eſt ſupplicia tanto eſt miſerioꝛ. Se⸗ Z
.„ ẽ. quãto aliqs ẽ di rationes. M QOmnem inquit impꝛobũ gnioꝛ ſupplicio tan — to ẽ miſerioꝛ· ſed fa num ſupplicio dignum negas. B. hi acrlunsoot eſt ſupplicio qᷓ; pati nime. ſ. Infelices vero eſſe qui ſunt ĩ ens laciẽs iuras; miſerioꝛ eſt q; inin
pꝛobi mltip liciter liquet. B. Ita ẽ inqᷓ; riã patiens Pꝛimo
d. Qui igitur ſuppliciodigni ſunt mi ſnd ſeros eſe non dubitas. B. Conuenit cepte inquã. ſp. Si igitur cognitoꝛ ait. reſide abein 3 quet eos eẽ infelicel
res cui ſupplicium inferendũ putares Jurfürinptobiie K„„ eſtöt boe. Igit̃ ðt ei ne qui feciſſet.an qui pertuliſſet iniu phia. qui v ſũt ſupplicio non dubi
riam. B. Mec ambigo inqᷓ; quin ꝑpeſſo taꝰ eos eſſe mißos ·
ſatiſ facerem doloꝛe facientis.. Mi⸗ Sheseere ſereoꝛ igitur tibi iniurie illatoꝛ qᷓ; acce ptoꝛ eſſevideretur. B. Conſequitur in Sboen lrurene
res cognitoꝛ ideſt in
quã. Pa c igit alijſq; de cauſis ea radi/ dex cauſaꝝ cui pu⸗
ce nitẽtibuſ ꝙ turpitudo fuapte natura rcnennuß iuriã. vłei qͥ ꝑtulii ſet iniuriã. ðt boe. Non ãbigo.i.nõ dubito.qn ego ſatiſfacerẽ ꝑpeſſo iniuriã doloꝛe.i.cũ ſupplicio facientis iniuriã. Igit᷑ ðt phia illatoꝛ iniurie videt᷑ tibi eſſe miſerioꝛ qᷓ; acceptoꝛ iniurie. ðᷣt boetius ↄſequitur inquã ſupepᷣdicta. ¶ Notandũ ꝙ ad eandẽ ↄcluſionẽ ſic poſſet argui. Quicũq opatur malũ ex ꝓpoſito magis peccat ⁊ miſerioꝛ ẽ qᷓ; ipſum ſuſtinens ſine ꝓpoſito⁊ volunta te.ſed inferens iniuriã peccat ex ꝓpoſito ⁊ ex volũtate. ſuſtinens añt ſuſtinet 3 voluntatem. ꝗᷓ inferens iniuriã peioꝛ eſt ⁊ miſerioꝛ patiente iniuriam. ¶ Hac igit᷑ alulq;. Hic ↄcludit ex dictis ꝙ q̃libet iniuria nõ eſt miſeria patien ts ſed inferentis dicens. hac igitur de cauſa qꝛ inferens iniuriam miſerio:

patiẽte ⁊ er alijs eauſis ea radice.i.fũdam tudo facit hoĩes miſeros ſuapte natura.i.ſua ꝓhꝛia natura. Exh
Vibet qüattð
ẽto nitẽtily.ſ.fůdamento ꝙturpi oc aparet
iniuriã cuilibet illatã nõ eẽ miſeriã accipiẽtis.i.patiẽtis eã ſed inferẽti
urt Cuiibettate i.patiẽtis eã ſed inferẽtis. o Fer ſic poł argui. turpitudoꝓpᷣa natura ſua facit hominẽ edtulpitucoe in inferẽte iniuriã ⁊ nõ in patiẽte. inferẽs iniuriã eſt tjrpis?
miſer.⁊ per ↄñs in⸗ iuria nõ eſt miſeria patiẽt? ſʒ eã iferẽt/.
¶ Atqui nũc ait Bic phia iuehitur 5 oꝛatoꝛes ſecũdo cludit ex dictis ꝙ odiũ non hʒ locum apud ſapientes. ibi Quo fit. Pꝛimo in nehitur 3 oꝛatoꝛes. qͥ inducunt iudices ad miſerãdũ patien ti ĩiuriã.cũ tñ potiꝰ miſer ãdũ ſit facien ti iniuriã ·⁊ oꝛatoꝛeſ i.cauſidici quoꝝ of ſiciũ eſt ꝑſuadere iu dici. Iſti faciũt nũc Zꝛiũ.qꝛ ipſi conant᷑ excitare mißationeʒ iudicũ ꝓ eis qͥ per⸗ peſſi ſüt Jue ⁊ acer⸗ bũ qͥd.cum magis iuſtioꝛ miſeratio de beatadmittentibuf i.facientib malũ q́s iniuriantes opoꝛte⸗ bat duci ad iudiciũ velut egros ad me⸗ dicũ nõ ab iratiſac tuſatoꝛiby.ſed aꝓpt eijs ⁊ miſerantibus moꝛboſ rulpe ſupplicia.i.pe na. Quo ſup? oꝛdie pacto ſi hoĩes mo ⸗ uerentur miſericoꝛ⸗ dia erga faciẽtes in iuriã. opa· i.diligen tia defenſoꝝ.i.defẽ dere volentiũ ipſos illa tora frigeret id ẽ
miſeros faciat apparet illatam culiʒ
iniuriam non accipientis ſed inferẽtis eſſe miſeriam P Atqui nũc ait contra
faciũt oꝛatoꝛes ſꝛo his enim qui gra
ue quid acerbũq; perpeſſi ſunt miſera/ tionem iudicum excitare conantur cũ magis admittentibus iuſtioꝛ miſera/ tio debeatur Quos non ab iratis ſed a ꝓbicijs potius miſerantibuſqʒ accuſa toꝛibus ad iudiciũ veluti egros ad me dicũ duci opoꝛtebat vt culpe moꝛbos
ſupplicio reſecarẽt Quo pacto defen/
ſoꝛum opera vel tota frigeret vel ſipꝛo deſſe hominibus mallet in accuſatiõis habitum verteret Ipſi quoqʒ impꝛobi
ſi eis aliqua rimula virtutẽ relictã fas
eẽt aſpicere. vicioꝝqʒ ſoꝛdes penarum
cruciatibus ſe depoſituros viderẽt cõ
penſatione adipiſcende pꝛobitatis nec hoc cruciatus eẽ dicerent. defenſoꝛðqʒ
ſi
i 1h
ſat

u e mi Qu gcodi uf ſ nale Wcal pi a im lav anlic lble⸗ pol rin
1.
. —
ecſfaret vel ſi mallet ꝓdeſſeſpoiby iniuriantibs.tũt deſenſio eoꝝ vteretin habi⸗ tñ accuſatiõis.ita ꝙ ille q fuit defenſoꝛ fieret accuſatoꝛ. Ipſi quoq; ĩpꝛobi ſi eẽt eis fas aſpicere vᷣtutẽ relictã aliq̃ rimula.i.cognitiõe.ipſi viderẽt ſe depo
lituros ſoꝛdes vicioꝝ cruciatibꝰ penaꝝ.cõpenſatiõe.i.cauſa adipiſcende ꝓbi tatis nec ipſi dicerẽt.i.reputarẽt cruciatꝰ.ſed ipſi repudiarẽt.i.ſpnerẽt opa;
defenſo — rũ.⁊ ſe totos ꝑmit⸗ operam repudiarent, ac ſe totos accu/ rnt arcpfr⸗
⁊iudicih. ¶ Nota ſatoꝛibus iudicibuſqʒ ꝑmittererent. mů
Quo fit vt apud ſapientes nullus ꝓꝛ/ Iechꝛhnn ſus odio locus relinquatur. Nam bo/ nnet nos quis niſi ſtultiſimus oderit. ma/ Ien drlilncr los vero odiſſe ratione caret. ã ſicuti enn
8— 5 2 d 5„ coꝛpoꝛum lãnguoꝛ.itavicioſitas ẽ qua jerzdu enxne
ſimoꝛbus aioꝝ. Cum egros coꝛpe mi⸗ hn zr nime dignos odio.ſed potius miſera/ xie rione iudicemus. multomagis nõ inſe Foreenn q̃ndi ſed miſerãdi ſüt quoꝝ mẽtes oĩ lã aandiſuutnonet
guoꝛe atrocioꝛ vrget imbꝛobitas. chene
nal remedio moꝛb
eulpe eoꝝ auferat. ſicut em̃ egris nõ en inſultandũ ſed potiꝰ condolendũ. ſic
⁊ iſtis qͥ moꝛbo vicioꝝ affecti ſũt.⁊ potiꝰ ſũt accuſandi qᷓ; defen dẽdi vt pena li acerbitate eoꝝ malitia minuatetiã ſi mali ꝑpen derẽt ſoꝛdes vicioꝝ ⁊ digni tates Vrutũ nõ reputarẽt cruciatꝰ.ſed ſe accujſatoꝛibꝰ⁊ iudicibus voluntarie
oofferrent puniendos. 8 Quo fit. Hic phia ex dictis ↄcludit ꝙ odiũ nõ hʒ locũ apud ſapiẽtes.⁊ vr. Quo fit i.er dictis ſeqt᷑ vt apud ſapiẽtes nullꝰ locꝰ relinquatodionã qͥs e.i.ẽ irrõnabile.nã ſi⸗ cut lãguoꝛ eſt moꝛbh coꝛpoꝝ·ita vicioſitas ẽ moꝛby aioꝝ · Vñ ꝗ egros coꝛꝑe
oderit bonos niſi ſtultiſſimꝰ.malos ʒo odiſſe caret rõn mime iudicemꝰ dignos odio ſed potiꝰ miſeratiõe.multomagis nõ inſequen di ſũt odio ſed potiꝰ miſerãdi, quoꝝ mentes vꝛget ipꝛobitas.i.mala exiſtẽs atrocioꝛ.i.crudelioꝛ oĩ languoꝛe coꝛpali. ¶ Nota ꝙ ſapiẽtes nõ debent odire malos. qꝛ ðᷣt Señ. ad Lucillũ. Hũc affectũ ſapientes habeant aduerſus ma
los. quẽ hʒ medicꝰaduerſ us egros ſuos q eos nõ odio ſed remedio ſtudet cᷓᷓ eetare. qͥ nẽc relidas egroꝝ net effula dedignat᷑ intueri. ge
x ij

7
Vid tantos iuuat. Hic ineipit q̃tũ me tʒ hꝰ q̃rti qð ðꝛ valẽtici abi
uẽtoꝛe. ſᷣm ðꝛ pẽthametrũ ſiue degyacũ in qp hia exclamat 3 hoies
q bellicis motiby ex odio ſemetip os ad moꝛtẽ deducũt dicẽs. Quid
inuat.i.qᷓ vtilitas ẽ excitare tãtos motꝰ.ſ.odij.⁊ qͥd iuuat ſollicitare. i follici
te exqͥrere fatũ.i.moꝛtẽꝓpꝛia manu· q.· d. nulla ẽ vtilitas · Eſt aũt rõ hec. q Rmoꝛtẽ petitꝭ.i.deſi
ni Metrum quartum quarti libꝛi. relnjnt n UVid tãtos iuuat excitare motus Et ꝓpꝛia fatũ ſollicitare manu
leo.ſerpẽs.tigris. v c;j 3 rriti neence: Si moꝛtẽ petitis ꝓpinquat ipſa
id ẽ inuadunt ꝙ idẽ xrer. borune⸗ pee ¶Spöte ſua: volucres necrẽoꝛat equos
·iuadũt ſe enſe vt ſe„g Quos ſ erpẽs: leo: tisnistvnſ us: aper ntpbia. Nun d ho Meẽte petũt:idẽ ſe tñ enſe petũt mies B ice acies? fera bella. 5„ n diſtãt:qꝛ diſſidẽtq; moꝛes lis.. mutuis ſagitt; Iniuſtas acies ⁊ fera bella mouẽt 15 qꝛ moꝛes eoꝛũ di* ſtãrz diſidẽr.. vi ¶ Alterniſq; volũt perie telis E eulCie noeiat itra 1 7 vis reene er Möeſtiuſta fatis ſeuitie ratio bruirrine merit; ¶Eis aptã meritis vicẽ referre
& benn Bilige iure bonos ⁊ miſereſce malis
imalis. ¶ Hotãdũ ꝙ 1
re ſuos equos moꝛ⸗ tis intelliguntur ptiales diſpoſitiones periodi per quas hõ ad moꝛtẽtendũt Quilibet em̃ hõ hʒ certã ⁊ detininatã ꝑiodũ ſue vite · eo ꝙ foꝛme oĩm reꝝ ſũt in termis.i.i coꝛꝑiby celeſtib ʒtualt· vrpʒ.ij de gñatõe· ¶ Notãdũ ꝙ phia h nõ excludit licentiã gerẽdi iuſtũ bellũ ſʒ iiuſtũ. qi ðt iiuſtas acies bellů eñ̃ uu ſũ ↄcedi.⁊ õ gerit vt aliqͥs nitẽs 3 iuſticiã ad iuſticiã reducat. Seq́ł ꝓſa.v. Inc ego video. ſta ẽ qͥnta ꝓſa huiꝰ q̃rti.qꝛ hoe. pꝛiꝰ ↄquerebat᷑ bo⸗ nis mãla ⁊ malis bona ↄtingere · ꝓpter qð etiã reputabat iſtaruʒ foꝛ⸗ tunarũ vices ñ ex oꝛdie diuine puidẽtie.ſed ex calu pꝛouenire.iõ phia ſuꝑ h ↄſolat boetiũ aſſignãdo cãs q̃re bonis mala ⁊ malis bona ↄningãt Et 15 boe. expᷣmit ſuũ doloꝛẽ in hᷣ ꝙ vices foꝛtunarũ viden᷑ↄtuſe ⁊ inoꝛdiate buſponticho aiãt phia càm hui apparẽtie terio ipm ↄſolatur añnãdo
—

r
ſen em
ſul—tio
nd dre sem em un i
apn4 n
ie omeein Piin en ed Niroum niht Wnen nnif ftn m Su
ezs pᷣdictoꝝ.ſcha ibi. NHec miꝝ · tertia bi. Itaẽ inqͥt. ¶ Pꝛimo boe. pᷣmittitꝗᷓ qã ſco expmit cãm ſui doloꝛis ibi. Cũ pᷣſertiʒ PHꝛio ðt.
Ego video hic.iex
dictꝭ q̃ felicitas ſit ↄſtituta i merit⸗ ꝓboꝝ.ſ. deus fieri ⁊ q̃ ſit miſeria: ſtituta
—
im criti ipꝛoboꝝ · ·trãſfoꝛmarii beluas.ſʒ ego ppẽdoi.iudico.nõ nihil. i. ali
quid boni vel mali.eẽ in hac foꝛma pplari.i.iꝓſperitate
Inc ego video inq; q̃ſit velfeli⸗ cit vel mibia inip̃is ꝓboꝝ 9¹3 ipꝛobon meritis ↄſtituta. S ibac ipᷣa
foꝛtuna ppłari nõ nihil boni maliue in eẽ ppẽdo. Neq; em̃ ſapientũqͥſq; exul ĩ ops ignominioſuſq; eẽ malit potiuſq; pollẽs opibus honoꝛe reuerẽdus potẽ tia validus ĩ ſua ꝑmanẽs vꝛbe floꝛere gic eĩ clariuteſtatiuſq; ſapie tractat᷑ officiũ ſapiẽtiſ cũ incõtingẽtefpplos re gẽtiũ quodãmõ btirudo trãſfundit᷑ Ců pſerti carcer lex ceteraq; legaliũ toꝛmẽ ta penaꝝ ꝑnicioſis potiuſciuibꝰꝓpter quos et iam conſtituta ſunt debean/ tur. Cur hec igiturverſavice mutentur ſcelerũq; ſupplicia bonos pᷣmãt pᷣmia virtutũ mali rapiãt vehem̃ter admiroꝛ
foꝛtuita qð pꝛobat.
Neq; em̃ qlqᷓ; ſapiẽ tũ.malit.i.mag vlt eẽ exul.inops igno⸗ minioſus.i.infamiſ potiuſqᷓ; pollẽs opi bh qᷓ; reuerẽdꝰhono
re validꝰpotẽtia.⁊ ĩ
ſua vꝛbe ꝑpmanens floꝛere.ſiẽ. n.ꝑ hini bõa ſoꝛtune officiuʒ ſapĩe i.ſapiẽtis tra⸗ ctat clariꝰ.⁊ teſtatiꝰ i.cũ maioꝛi teſtimo nio.qꝛ taliꝰ piꝰ cre
dit᷑.cũ btitudo regẽ
tiũ trãſfũdi᷑. i.dila⸗ tat᷑ĩ ppłos ↄtigẽtes i.vicinos · Notãdũ
ꝙ in bõis foꝛtuitis ẽ
aliqͥd bõi · qꝛ ꝑipia ſapiẽs expeditiꝰ tra ctat officiũ gubnan di ſubditos Qui. n · diuitijs potẽtia ⁊ fa ma p̃cellũt alios ap tioꝛes ſũt ad regẽdã rẽpublicã.qꝛ aptio⸗ res ſũt ad ſubueniẽ dũ opp̃ſſis · ⁊ ad de pᷣmẽdũ maloſ.adꝓ tegẽdũ bonos ad ex pundũ inimicos ⁊ ita ſapiẽti qͥ tractat
negociuʒ reipublice
neceffaria eſt poten⸗ tia ⁊ diuitiaꝝ abun dantia. Sed ſapiẽ⸗
enti qui vacat contemplationi diuitie iunt oner oſe. quia nimiam inde gerit
ſollicitudinem.
¶ Cum pꝛeſertim carcer lex. Hic Boetius expꝛimi ſui .„„„* it 6 admirationis dicens. Kum lex ⁊ carcer ⁊ cetera—— potius debeantur pernicioſis idẽ malis ciuibꝰ pꝛopter q́s ↄtituta ſũt. Ego

„ ₰ 5
vehemẽter admiroꝛ cur hec toꝛmẽta viceuerfa.i.Irio mõ mutent᷑ita vt ſup⸗ plicia ſceleꝝ · mgloꝝ · pᷣmãt bonos.⁊ mali rapiũt pᷣmia ʒtutũ.i vtuoſoꝛuʒ· ⁊ ego deſidero o phia ſcireex te q̃ videat᷑eẽ rõ.i· cã tñ̃ iniuſte ↄfuſionis. minus em̃ mirarer ſi crederẽ oĩa miſceri foꝛtuitis caſib. Nũc aũt deꝰ rectoꝛ oim ex⸗ aggerat.i.augmẽtat ſtupoꝛẽ meũ.qͥ deꝰ cũ ſepe bonis iocũda.malis aſpera
tribuat.⁊ 3.i·ꝑ ʒᷓriũ bonis dura tribuat malis optata conce dat. niſi dep̃ hendat᷑ id ẽ cognoſcat᷑cã hꝰ qͥdẽ ᷣ qð videat᷑ dif ferre a foꝛtuitꝭ caſib⸗
di.nihil. ¶ Notan
ũ ꝙ toꝛmẽta lega ⸗ tia ſicut carcer mem bꝛoꝝ mutilatio fla⸗ gellatio ſ⁊ hmõi ſũt inuẽta ꝓpt᷑ maloſ.⁊ iſta ſepiꝰ vident᷑in ⸗ figi bonis. m ałl eua detib ſuꝑ B admi⸗ rat᷑ boe.cũ tñ deꝰ dẽ
at punĩ malos ⁊ re
munerare bonos · er niſi hꝰ rõ coqᷓſcatur q̃re h cõtingat nihil
eſt qͥd talia videant᷑
tingere a caſu et a foꝛtuna ⁊ nõ ſubia⸗ cere regimini ꝓuidẽ tie diuine qð abſur⸗ dũ eſt. ¶ RHecmiꝝ Pic phia aſſiᷓt cãʒ
apparẽtie talis cõfu
Queq; tã iiuſte ↄfůſionis rõ videater te ſcire deſidero· Minus etem̃ mirarer ſimiſceri oĩa foꝛtuitis eaſibꝰ crederem Nůũc ſtupoꝛẽ meũ deus rectoꝛ exagge⸗ rat:qͥ cũ ſepe bonis iocũda malis aſpa ↄtraq; bõis dura tribuat. malis opta/ ta ↄcedat:niſi cõ deßhidat. Quidẽqð
4 foꝛtuitis caſibꝰ differre videatur.. Nec miꝝ inqt ſiqͥd oꝛdiſignoꝛatarõne
temerariũ ↄfuſũq; credat. Sʒ tu qᷓ;uis cãm tãte diſpõnis ignoꝛes tñ qm̃ bon⸗? mundũ rectoꝛ tẽperat recte fieri cuncta
ne dubites.
ſiõis.qꝛ ſic videt᷑eſſe pꝛopter ignoꝛantiã cãe.⁊ dicit. Nec
mirũ ſi qud cyedat᷑ ↄfuſum ⁊ temerariũ.i.caſuale in iſtis inferioꝛibꝰ. ignoꝛa⸗ ta ratione oꝛdinis. · diuine ꝓuidẽtie. ſed qᷓ;uis tu ignoꝛes cãm tãte diſpoſitõ nis diuine tanq; bo nus rectoꝛ.ſ.deꝰ tꝑat mundũ ſua honitate.iõ nõ dubi⸗
tes cũcta recte fieri.¶ Notandũ ꝙ miꝝ eſt cuius cauſa neſcił.pꝛo tãto ẽ mł⸗
ti mirant᷑ de eclipſi folis.qꝛ cãm ignoꝛãt. Et qʒ boctiꝰ ignoꝛabat cãm huiꝰ ↄfuſionis quare bonis mala ⁊ malis bona ↄtingãt.iõ admirabat᷑? ca u admiratõis eiꝰ fuit ignoꝛãtia diſpoſitõis diuine ꝓuidẽtie. ¶ Wetrum quintum quarti libꝛi
„
Jquis arcturi ſyderq neſcit. ¶Iſtud eſt quintum metrum h uiꝰ quar ti quod dicitur alemanicum ab inuentoꝛe vactilicum a ped e pꝛedo⸗
minante tetrametrum id eſt quatuoꝛ pedũ.ypercathalecticũ i· obuh dãsĩ vna ſillaba.in q̃ metro phia declarat quo ea q̃ꝑ cãenõ aparẽt vident
Lur Lh eg M ſi Qu 1z
12
pimis plůel
clyp udia
s.y iinc
däym lataſ ſoꝛis, dẽhh ſhor vona h

vignon ie. ditf anih obin g utirdi ndilus rörin sul vtin boct pbat cit ngit x rubali pu
metrum quintũ
mira. Scða oñdit qũo cognita cã ceſſat admiratio · ibi. Hẽo miratflamina: Fr⸗ oñdit ꝙꝓpter latentiã cãꝝ hoies miranł᷑.⁊ inducit deß duo exẽpla. Pꝛimũ ẽ de eo qð accidit in ſtellis iuxta polũ ſeptẽtrionalẽ.qꝛ ille ſtelle cete
ris ſtellis remotioꝛibꝰ tardiꝰ mouent᷑.⁊ tñ velociꝰ oꝛiunt᷑· qͥ aũt irat cãm hꝰ
ülli vider k mix. vñ dicit. · Si quis neſcit ſydera arcturi.i.maioꝛis vꝛle labi⸗
i.volui. ꝓpinqua ſũ
Ahbetrum quintum quar ti libꝛi. mo cardine.i.cardi ni ponẽdo ablatiuũ
Iquis arcturi ſydera neſcit pꝛo datiuo cã me⸗ admirabit᷑ legẽ al⸗ Cur legat tardus plauſta bo etes tijetheris.i.firmamẽ ⸗ ſeras enasm ſtella tarda. legat.i. Mersatq ſeras equoꝛe fãmas ptrãſeat. plauſtra.i. maioꝛis vꝛſe. ⁊ mer Legem ſtupebit etheris alti gat ſcras flammas Palle lune re poetico qui ſequẽ b. ut plene coꝛnkn lune 6 uaic vulgi di mari quando occi⸗
Queq́; fulgenti texerat oꝛe dunt. ⁊ dicitur boe⸗ ebe d mas. i.ſumina ſua
Pꝛopinqua ſi ummo cardie labi li ile ſtupebit. id eſt
ti. Wur boetes.id ẽ
Lum nimis ſe celeres ericet oꝛtus ſiellas plauſtricilʒ equoꝛe loquens mo
Ifecta metis noctis opace runt ſtellas tingi in Töðjfu ſa pbe ſe ðttegat Sſra tes mergere ſeraſ fiã
tarda. qꝛ nunqᷓ; ea
5 5 mergit ⁊ ẽ modꝰlo⸗ EO ohet gentes publicus err 07 gurat qð nunqᷓ; La ſ t tarde łit · cu tamẽ antqʒ crebꝛis pulſibus er boetes expiicet oꝛtꝰ
nimis celeres eo ꝙ in pꝛincipio noctis nohis ſtatim apparet. Secundũ exẽ plũ eſt de eclipſi lune.quã neſciẽtes cãm adeo ali qͥ admirantur ꝙ putãt eius
eclypſim contingere per incantationẽ.⁊ volentes auxiliari lune ⁊ ipedire ne audiat incantationem concutiant omn ia vaſa erea ⁊ ſoneꝛa tempoꝛe ecly⸗
plis · vnde dicit in Ifa. Coꝛnua plene lunepalleant. quia incipiente eclypſi lu na incipit apparere coꝛniculata coꝛnua infecta metis.i.termis opace noctis idẽ vmbꝛe terre. Et phebe.i.luna ↄfuſa pᷣuatõe lumis. detegat.i.apparere fa
ciat aſtra minoꝛa que texerat.i.latere fecerat fulgẽti oꝛe.i.abundantia ſui ful
goꝛis. Tunc publicus erroꝛ quo putat᷑ luna incãtari.i.ↄmouet gẽte 5 idẽ fatigãt. era· i.vaſa erea n enpai T Hota ꝙ arcturꝰðꝛ ab arctos qð ẽ vꝛſa q̃ eſt quoddã ſignũ iuxta polũ ſeptẽ trionalẽ qð nos vulgariter plauitrũ nojamus.⁊ ſic aceipit beatus Bꝛegoꝛiꝰ ſu Job dicens. Arcturus ſeptẽ ſtellis maxime lucet ſemꝑ mouel et nunqᷓ;

Liber quarius
mergitur. Wotandum gꝙ ſtelle circa polum arcticum mote ſicut ureturus glie ſtelle mouentur tardius alijs ſtellis remotioꝛibus a polo arctico qꝛ mi⸗
noꝛem circulum ſuo motu deſcribunt ⁊ ſtelle remotioꝛes maioꝛem. Vnde cũ ſtelle remotioꝛes in equali parte pertranſeant maioꝛem circulum in quo ſtel⸗ leppinquioꝛes minoꝛem.quia ambo circũuoluunt᷑ ſemel in die naturalipʒ u diffinitionem velo
titatis? tarditatis* ꝙſtelle ꝓpinquioꝛe] ¶ Nemo miratur flamina choꝛi
polo tardius mo⸗„⸗ Sl uẽtur ⁊ remotioꝛes Littus frfementi to ndere fluctu. velocius. Illud eĩ
mouetur tarde qð ¶ Mec niuis duram frigoꝛe molem equali tempoꝛe per Ferndhti ls— tranſit minus ſpa/ ¶ Ferlienti phebi ſoluier eſt cium.⁊illud moue
tur vlociter quod ¶ Hic enim cauſas cernere pꝛõmptũ eſt
equali tempoꝛe per tranſit maius ſya/ ¶Illic latentes pectoꝛa turbant cium.¶ Notanduʒ—
ꝙluna recipit lumẽ C unctaqʒ rara pꝛo ücbit(tag ſuum a ſole. ſi ᷓ coꝛ S— f k. pus opacum inter Sti ti L ie kenernetee— etq; ſubitis mobile vulgus nelumen ſolis ꝑue⸗ tie
— n—.— inſcitie nubilus erroꝛ
toto vel in parte ne pꝛoft deri
ent pꝛofecto mira videri deficere vel intoro Mꝛoſu ſexta libꝛi quarti
vel in parte.⁊ hoc ẽ
lunã eclypſari ·
Hemo miratur flamina choꝛi. BHic oſtendit phia ꝙ cognita cauſa ceſſat admiratio dicẽs. emo mirat flamina coꝛi talis venti. tundere.i ꝑcutere li⸗ tus fr ementi fluctu.ſ.maris.⁊ hᷣ vᷣtꝓ tanto qꝛ vẽto flãte aqua maris cedit ⁊ ad littus reſiſtẽs repcuti᷑. nec etiã aliqͥs mirat᷑molẽ.i.magnitudinem niuis fii goꝛe. durã.i· ↄgelarã ſoluier.· iſolui. Et hicẽ pagoge·i. additio ſyllabe ad fi⸗ nẽ dictiõis ꝓpter neceſſitatẽ metri · ꝗ poni ſoluier ꝓ ſolui.feruẽte eſtu phebi.i. ſolis.· hic eĩ · i in iſtis exẽplis ꝓmptũ ẽ cernere cãs q̃re ventꝰ ipellit mare q̃re ſol liqᷓfacit niuẽ.ſed illic.i.pᷣoꝛub exẽplis latentes cãe turbãt pectoꝛa ſup per admirationẽ.⁊ mobile vulgꝰ ſtupet.i.mirat᷑.ſubditis.i.de ſubitaneis euẽti⸗
bus ⁊ ſtupet cũcta qᷓ puebit. i.ꝓducit rara etas.i.q̃ raro eueniũt· ſed ſi vis caſ
fare admirationẽ nubilꝰ erro? inſcitie.i.ĩrantie cãxꝝ.cedat. i recedat ⁊ acte⸗ dat noticia cãꝝ. ꝓfecto·i. ꝓ certo tũc ceſſant videri mira q̃ pᷣus ſtãte iꝗ̃rantia videbãt᷑ mira. ¶ Hotãdũ ꝙ ſacerdotes in egypto ꝓpter admirari inceperũt
philoſophari.vidẽtes em̃ eclypſes ſolis ⁊ lune ⁊ iß̃rantes cãs miraban᷑ cis
eaꝝ inqͥrẽtes.qͥbh inuẽtis habuerũt ſcientiõ eaꝝ eclypſiũ. eo ꝙ ſcire ẽ cãm re cognolcere.conita ðᷓ cã cogn oſcit res ⁊ ꝑ ↄñs ceſſat admiratio.
u
6
„ —,—
k
p
0 ts bita lut ſit ist iel aſi het A nn ecſu Pne.
titate hirj

⸗
4—
eco tnt „ nublu n vnnti
k phu incu lsvem rei pun viofůn murs u nol.1 dagoge Pio ſyin⸗ unp. äechun cis qe elit w⸗ s cie Ipetoni F ſtite
—
lataſq; caligine explicare rõnes q̃ſoti hine deternas.⁊ qm̃ hoc mẽ miraculuʒ
Tra ẽ inqᷓ;· Hic incipit ſexta ꝓſa huiꝰq̃rti in q̃ꝓſa phia ↄſolãdo boe
tiũ aſſiᷓt cãs pᷣdictoꝝ q̃ vident᷑ mira in diuina gubernatõe. ꝓpt᷑ igno rantiã cãe.⁊ pᷣmo boe. petit ſibi explicari iſtas cãs.⁊ phia tãgit diffi⸗ xultatẽ explicatõis eaꝝ· ſcõoꝓmittit ſe velle aſſiq̃re cãs.⁊ tertio eas aſſignat ſcða ibi Sʒ qm̃tertia ibi. Dim gñatio. Piio boe.ↄcedit qð dictũ ẽ ðᷣ admi — ratõe hoĩm ꝓpter iq
——
inqᷓ;. Sʒ cũ tui memineris Itaẽ inq; tůc petut K eEg eex explicari cãs adimi⸗ ſit latentiũ rerũ cãs euoluere ve ratẽis eoꝝ qᷓ ↄtigũt in diuina ꝓnidẽtia
2 diſpofitõe dicens O phia.cũ euoluer id eſt elucidare cãs latentiũ rerũ ſit ui m uneris.i.tue gr̃e ⁊
maxime ꝑturbat ediſſeras.. Tůilla
2 explicare rõnes vela pauliſꝑ aridẽs ad rẽ me inqͥt oĩm q̃ſitu tas caligine.i.rõnef .. obſcuras ⁊ difficilel
q̃ſo vt hic.i.de iſta difficultate diſcer⸗ nas.i.iudices ⁊ediſ ſeras.i.diſputeſ.qiũ B mirackn maxume me ꝑturbat.ſ.quare malis bona ⁊ bõis mala eueniãt ⁊ phia pauliſꝑ arridẽs boe tio inqͥt. ad rẽ maxi maximã qõnem.vo cas.i.ĩcitas me. cui vix qͥcqᷓ; exhauſti ſa tis ſit ei ad quam ex hauriendã ⁊ ſoluen dã vix aliqͥd ſuffieit talis nãq;̃ materia quã petis declarari vt vna dubitatione ſucciſa.i.ſoluta inu
maximãvocaſcuivix echauſti quicq; ſa tis ſit. Talis nãq; materia ẽ vt vna du bitatõne ſucciſa inumerabiles alie ve ⸗ lut hydre capita ſuccreſcãt:nec vllꝰfue rit modus:niſi qͥs eas viuaciſſimo mẽ ⸗ tis igne cokiceat. nhac em̃ depuidẽ/ tie ſimplicitate defati ferie. de repẽtiniſ caſibus:de cognitione ac pꝛedeſtinatõ ne diuina:de arbitrij libertate q̃ri ſolet Que quanti oneris ſit ipſe perpendis.
merabiles alie ſuccreſcãt· velut capita hydre qᷓꝝ vno ablato tria ſuccreſcebãt
otandũ ꝙ ſapiẽtis ẽ ſcire oia. yt ↄtigit erphemio metaphiſice⁊ cuz ſcire
nec fuerit modꝰ.i.terminꝰ dubitationũ.niſi quis eas coherceat viuaciſſimo igne.i.ardẽti iueſtigatõe mẽtis. In h em̃ materia q̃ri ſolet deꝓuidẽtie ſimpli citate. de ſerie fati. de repẽtinis caſibꝰ. dep̃deſtinatõe diuina. de libertate ar⸗ bitrij.q̃ oĩa quãti oneris.idifficultatis ſint ad determinandũ tuip̃e ꝑpẽdis.

Liber quartus
lit ꝑ cãm pᷣmo poſterioꝝ. Sapiẽtis ẽ euoluere cãs reꝝ latentiũ. ið diẽ
phiam. Tui muneris ẽ euoluere cãs. ¶ Roricn dte bian riſiſſe. ꝑ phia inuit n oꝛẽ ⁊ habitũ ſapienrũ.qͥ audita ſimplicitate mpue arridẽt eis ↄgratulãdo ꝙ ipſi cũ auiditate ſapiam querũt.¶ Fotãdunmi bulas hydra fuit ſerpẽ„ tria excreſcebãt quẽ
cũ hercules cũ ſagit 8 tis interficere ñ poſ Sed qm̃ hec quoq; te noſſe quedã me/
——
ſet. greco igne ipſus ehnne lts dicine tue poꝛtioẽ. quiq; anguſto limi
Szafñner Hie te tpis ſepti.tñ aliqd deliberare conabi
phia pꝛomittit velle
gnare cauſas di Sf aoneenen mnr. Qðᷓ ſite muſici carmis oblecta teẽ q̃dã poꝛtio.id ẽ 1— — 5— 5 ta delectãt. hãc opoꝛtet pauliſper dife ſimꝰ ſepti.i.cõcluſi 5 L Uuutot itn ras voluptatẽ. Bů neras ſibi oꝛdie cõ tetꝑis.tñ aliqd deli pe+ enbn tero rõnes· E. At libet inqᷓ;..un treelet velutabalio vift pꝛicipio ita ðiſtnuit tes muſici carminis. 11 ienntedetee Dim gñatio reꝝ cũctoſq; mutabiliun vifferas pauliſp id 5 viffohepauſein, naturan ꝓgreſſus.⁊ qͥcquid aliquo mo ratẽ. donec cõtero 3 r3 n6 fn uet᷑ mõ cãs oꝛdinẽ foꝛmas ex diuie mẽ bi nexas · i.cõiũctas oꝛdine. dicit Boetiꝰ vrlibet inqᷓ;. i.vti tibi placet.tũt ipſa phia oꝛſa.i.incipi ens loqͥ velut ab aliquo pᷣncipio. ita diſſeruiti.viſputauit. ¶ Notãdũ ꝑh ꝙ dicit. Hos ſepti anguſto limitetpis.inuit phia pñtem ma⸗ teriã adeo eẽ difficilẽ ꝙ rotũ tys pñtis xite qð bꝛeue ẽ vix ſufficit ad pꝛedicta plenarie declarãda. ¶WMotandũꝙðt phiam oꝛſam fuiſſe ab alio pꝛincipio nã illa q̃ phia pꝛiꝰ ꝓbauit deducunt᷑ex h pncipio ꝙ deꝰ ẽ ꝑfectũ bonũ ⁊ vltimus finis oĩm.que aũt nunc vult demõſtrare deducunt᷑ ex pᷣncipio ꝙ den ẽ pᷣnc piñ effectuũ oiʒvt patepitſiim gñatio · ic phia ꝓſequit itẽt volẽs aſĩ re cãs q̃re bõis mala? malis bona ↄtingat.⁊ pᷣmo declarat quedã ad ſuam deterininationẽ neceſſaria · ſcᷣo ponit ſuã determinarionẽ.ſcða ibi. Que ÿo indes. Pꝛimo phia detinmat deꝓuidẽtia diuina ⁊ defato. ſcho oñdit q̃ ſint ea quefuto diſponunt᷑. ſchg ibi · Ea ſeries Pꝛimo oñdit qͥd noinetur diuia uidẽtia ⁊ qd fatũ.ſcðᷣo tãgit differentiã inter ea aſignãdo diffinitões vtri⸗
uſq;. Tertio ponit diuerſas opiniones circa fatũ. Suarto infert quandam
cluſionẽ circa fatũ ⁊ ꝓuidentiã. ſcða ibi. Quelʒ dinerſ · tertia ibi Siue igi lur. quarta ibi. Quo fit Pꝛimo dictt · Sñatio oĩm reꝝ. cũctoſq; ꝓgreſſus na
turaꝝ mutabiliũ·⁊ dcqͥd alio mõ mouck illð ſoꝛtit cãs gñatõis ⁊ nutatõis ð
s in lerna palude. hñs plura capita quoꝝ vno ſuccſo
601 poſin de
is ſ citit rilt
dili lẽti gtß pel ſiu viih
——
oſhm opetio zieſic pouikot cip ſtitiat tanliñ ade ſi u wimfe ii 4 epi ium ſifiz ium. ſtoe fun Lann n —

opon g un Albe.P nig auit cic xuhi .1ic kulin
utity A ouin putn
ttps in* ptem uhi v ta pu nful copinehn ei nin maß deii bupl atiwi mode diin — inetur d jnirn
Mrola ſecunda
—
oꝛdinem gñtõis ⁊ mutatðis.⁊ſoꝛmas qby gñat vek mouet᷑ ſpiales vel aecñta
les oĩa iſta ſoꝛtitur ex diuine mentis ſtabilitate. Hec enim mens diuina.com poſita.i.ſtabilita.in arce.i.in altitudinẽ ſue ſimplicitatꝭ ſtatuit rebꝰ gerendis idieſt fiendis multiplicẽ modũ qͥ modus cũ ↄſpicit.i.ↄiiderat᷑.in ipſa purita⸗ te diuine intelligẽtie id eſt ſecundum eſſe quod habetĩ intel⸗ iectu diuino nomi⸗ natur pꝛouidentia. cum vero iſte mo⸗ dus refertur ad ea mouet? diſpenita veteriby.i.ab antiqt fatũ apellatum eſt ſ Notandũ ꝙ oĩa a pꝛimo ſunt mutabi lia. aliqua mouẽtur ſcðᷣm ſubſtantiã vt generabilia ⁊ coꝛru
tis ſtabilitate foꝛtit · Hoc in ſ ue fimpli citatis arce ↄpoſita.multiplicẽ rebↄge rẽdis modũ ſt tiit. q modus c in ip̃a d iuine intelligẽtie puritate ↄſpicit᷑ ꝓui dẽtia noiatur. Cuz vero adea q̃mouet atq; diſponit refert fatũ a veteribus ap pellatũeſt. Que diuerſa eẽ facile liq̃bit
„ pPtibilia qᷓ;tum ad il ſiquis vtriuſqʒ vim mẽte ↄſpererit ã lkadiẽ Sunu ge „ neratõ reꝝ Alia aũt Pꝓuidẽtia ẽipailla diuiar 6 inſũmo 013 dum locum ⁊ñm pꝛincipe ↄſtituta q̃ cũcta diſpõit. Fatũ ſubſtantiam. xt coꝛ poꝛa celeſtia. qᷓ;tum
ad illa dicit. Lun⸗ toſq; mutabiliũ naturarum pꝛogreſſus. Alia ſunt mutabilia ſolum ſecundũ operationem.ſ.ſcõm intelligere non ſecundum ſubſtantiam nec ſecundũ vbi Ppꝛie ſicut intelligẽtie qᷓ;rũ ad illas dic. Et qͥcquid aliqj mouermõ. Alitex⸗ ponit᷑ qð in reb mutabilib triplex ẽ diſpoſitio. vna ẽ qua trãſeũt de non eſſe ad eẽ ꝑ generationẽ qᷓ;tũ ad hoc dicit. Qim gñatio reꝝ aut res ꝑmanẽt in ex iſtẽtia ꝑ aliqð tpᷣs poſtqᷓ; generate ſunt quantũ ad illas dicit. ũctoſq; mu⸗ tabiliũ naturaꝝ ꝓgrefſus. Aut res ꝓcedũt de eſſe ad nõ eẽ ꝑ coꝛruptionẽ ÿtũ ad illas dicit. Et qͥquicqͥd aliquo mouetmõ.¶ NHotandũ ꝙ quidã dicũt.fa tũ eẽ quandã diſpõᷣem derelictã in reb inferioꝛib ex actõe coꝛpoꝝ celeſtiũ m quã inferioꝛa neceſſitant᷑ ⁊ ↄſtringunt᷑ ad imobiles effectꝰ.⁊ ſic brũs Bꝛeg.in omełepiphanie impꝛobat fatũ dicẽs. Abſit a fideliũ coꝛdib vt farũ eẽ alqd dicamꝰ.ſ.neceſſitãs inferioꝛa.qꝛ ſic oĩa venirẽt ex neceſſitate. Alio inõ acci⸗ pi fatũ ꝓ diſpoſitõe reꝝ hmquã res dependẽtex duuna volũtate ⁊ ptãte ⁊ ſic fatum ↄcedit aliquid eſſe Eit ergo pꝛonidentia diuina oꝛdinatio jiue diſpo ſitio exñs in mente diuina q̃ cũcta iferioꝛa ſunt pꝛouiſa ᷣm ſlatum ſue nature Fatum autem eſt diſpoſitio diuina exiſtens in rebus mobilibus qua ſingula
uis annertuntuloꝛcinib vrmagis patebit· Aue dierſa efje Hic po⸗ nit differenttã mter puictentiã ⁊ fatum aignãde diffnitões vtriuſq;. Scðᷣo oñdit ꝙ vnum eoꝝ dependet eꝝ altero.ibi. Que licet diuerſa. ¶ Paumo dicit

„. . 8 — Je
S
—
*
es ſub
Liber quartus
Que duo · ſ.fatũ ⁊ ꝓuidentiã diuina· liq̃bit.i.patebit eſſ e diuer ſa. ſiquis men
teↄſpererit.i.⁊ſiderauerit. vtriuſq; vim.i.naturã? eſſentiã ⁊ viffniẽs ꝓuidẽ
e vero inherens rebus mobilibus bio cðplectiroia ſi ſec ſitio per quam ꝓuidentia ſuis quec ne
manifeſtũ eit ꝙ oĩa
nuciitſnuln ctit oꝛqinibus Mꝛouidentia nãc; cun/ — coniplectitur. Fatum veroſi ingula di⸗ in motum.locis foꝛmis actempo doſaalscuene ribus diſtributa. vt bas tempoꝛalis oꝛ e dinis erplicatio. in diuine mentis adu eenſen nataplo ectupuidentia ſit. Eadẽ vero ðt in lra. Pꝛouiden adunatio digeſta atq; explicata tempo ribus fatum vocetur. Qüe licet diuer/ inee ſaſint.alterum tamen pendet eralte
DQꝛdo nãq; fatalis.exꝓuidẽtie ſimpli/
ſtributa in motum
locis foꝛmis tꝑibuſ xCi 5. 5. ite vbee ut er citate ꝓcedit. Sicut entʒ artifex faciẽde plicatio q̃ ad fa tum
ꝑtinet adunata in ꝓſpectu dĩne mentis ſit ꝓuidentia Eadẽ ÿo adunatio di⸗ geſta ideſt diuiſa ⁊ explicata tpiby q̃ ſucceiſionem impoꝛtãt vocet᷑ futum. No tãdum ꝙ qꝛ pᷣus dirit ꝙ diffinitio reꝝ faciendaꝝ vt eit in intellectu diuino ðꝛ ꝓuidentia vt autem refertad res mobiles ðꝛ fatum Poſſet alicui yider ꝙ fa tum ⁊ꝓuidentia ſignificarent eãdem rem ſub diuerſis rõnibꝰ.iõ phia hoc ex
cludens oñidit ea realiter diſtingui ponens vtriuſq;diffinitionem.
„
Hotãdum ꝙ cognitio dei hʒ ſe ad res ſicut cognitio grtiſicis ad artiiiciata 5 5 omnia artificiata ſubdunt᷑ oꝛdini ⁊ rõni artis · ſic neceſſe eſt omnes na rõ que cuncta diſponit ¶ Notãdum ꝙ diſpõ que ponit᷑in diffinitione fati
ub
fn ſina Lhet
gitil
ſif . tn dci . Fn pla
puid ciat ſeci lgy ſe1a ſexit ſinp ſi tiplu tfect ſoße wt 5

Fnn nn
nloa vusun io nd ne
han nn
n Slic umen weter Usc vtieſt ut et
nint Sjoin
wnen ſocn
accipit᷑ ꝓ oꝛdine.⁊ ðꝛ ille oꝛdo inherẽs rebꝰ mobilibad differentiã oꝛdiiſq eſt in ipja rõne dina. quẽ iam vocamꝰ ꝓuidentiã· m quẽ oꝛdinẽ ꝓuidentia dina annectit queq; ſuis oꝛdinibv.ſ.vtilla eueniãt illo tpe.⁊ alia alio tempo
rei foꝛmam mente percipiens. mouet
operis effectũ. ⁊quod ſimpliciter pᷣſen tarieqʒ ꝓſi pexerat per tẽpoꝛales oꝛdies ducit. it deus puidentia quidẽ ſingu/ lariter ſtabiliterq; facienda diſponit. Fato vero hee ipſa que diſ ponit multi pliciter ac tempoꝛaliter adminiſtrat. Siue igitur famulantibus qͥbuſdaʒ
puidentie diuinis ſpiritibus fatũ erer
ceat ſeu aĩa ſeu tota inſeruiente natura ſeu celeſtibus ſideꝝ motibus.ſeu ange lica virtute.ſeu demonũ varia folertia ſeu aliqͥbus hoꝝ.ſeu oĩs fatalis ſeries texitu r.illud certèmanifeſtũẽ. imobilẽ ſimplicẽqʒ gerẽdaꝝ foꝛmã ren eẽpuidẽ tiã Fatũvero eoꝝ q̃ diuina ſimplicitas
effectꝰ a ſua cã.ſed nõ ecõuerſo.ſicut eĩ foꝛma rei artificialis depẽdet afoꝛ⸗ ma pᷣexñte in mẽte artificis ⁊ nõ ecõuerſo.ſic fatũ depẽdet aꝓuidentia dina. nõ aũt ecõucrſo. ¶ Siue igi᷑ famulãtibꝰ. Hic põit diuerſas opĩones circa fa rũ.⁊ ðt · Siue fatũ exerceat᷑ qͥbuſdã dinis ſpiritib famulãtibs dĩne ꝓuidẽtie ſiueexerceat᷑ aia ſiue tota natura inſeruiente.ſie exerceatmotib coꝛpoꝝ ſideꝝ
re.· hec pᷣus.illa poſterius. ¶ Que lʒ diuerſa ſint. Hic oñ dit ꝙ lʒ fatũ ⁊ ꝓui
dẽtia differãt. cñ vnũ depẽdet ex altero dicẽs. Quelz ſint diuerſa.tñ alteruʒ
depẽdet ex altero.ſ. fatũ dependet ex ꝓ⸗ uidẽtia·nã oꝛdo fa talis ꝓcedit ex fim⸗ plicitate ꝓuidentie ſicut declarat ĩ ſimi
li dicẽs. Sicut eiũ
artifex puto edifica toꝛ foꝛmam faciẽde
rei ſicut domꝰ mẽte
pcipiens i.ꝓſpiciẽs
mouet.i.ꝓduciteffe
ctũ opis ·⁊ qð ſim⸗ pliciter ⁊ pᷣſentarie pꝛoſpexerat mẽte.ſ. foꝛmã domꝰcũ ſuii ꝑtib ſił ducit ꝑtꝑa les oꝛdines ſup? ad effectũ. pᷣmo funda mẽtũ · poſtea ꝑietes vltio tectũ Ita deꝰ
ꝓuidẽtia ſua ſingu
larit᷑.i.ſimpir ⁊ ſta⸗
bilit᷑ diſponit oĩa fa
ciẽda.ſed fato.i·per fatũ ea q̃ diſpõit tẽ⸗
poꝛalitadminiſtrat J Notandũ ꝙpui⸗
entia dina hʒ eẽ in bᷣma cã. fatũ ÿo ĩ re
bus cãtis. Itẽ ꝓui dentia dina hʒ ino tũ vnitũ. qꝛẽ ĩ vno ſimplici.ſ.in mente 3 dina.fatũ ãt hzmo tũ pluralitatis.qꝛ in pliby cãtis hʒ eſſe· Itẽ fatũ depẽdet a ꝓuidentia dina ſiẽ
——
aunee

Liber quartus
ideſtedeſtiũ. ſiue angelica vtute ſiue demonũ ſolertia.ſiue aliqb ho bus hᷣ ẽincertũ. tñ iſtudẽ certũ. ꝓuidentiã dinã eẽ imobilẽ⁊ ſimplicẽ foꝛmam rer gerẽdaꝝ.iiendatꝝ ſecj fatũ eẽ mobilẽ nerũ.i·diſpõnẽ ⁊ oꝛdinẽ tpalẽ eoꝛũ dina ſimplicitas diſpoſi uit gerẽda.i.ꝓducẽda. Notandũ ꝙ fatũ ẽ tpalis diſpõ reꝝ inqᷓ;tũ ea q̃ꝓuifa ſůt a deoꝓducunt᷑ ad effectů mediãtib cãis ſc;i admiſtrãtibo.ð qjhh
cãiſ diuerſe fuerunt epiones jehoe gerẽdaeẽdiſpoſuit mobils nerũ atq; oꝛ git in a· ſed nullã„ 2 P. exaffimat iam dinẽtpalẽ quo fit vt oĩa ᷓ fato ſubſůtꝓ dẽti b
atũ exerceri mediã uidẽtie quoo ectſint cui ið F & jnen— 9 h ublecta ſint cui ip̃m etiã deo famulantibus ſu ſ. 5d dsti Zlu duepãr up er ublacet fatũ. qͥdã vo q̃ͥ ſub ꝓuidẽtia lo
erceri ab aĩa mũda 5 5 nneur pleten cata ſũt fati ſeriẽ ſuꝑẽt. Ea No qͥ fůt pu
alij exponũt de aia, B 3 punꝰ qꝛx atz meꝓpinqua dinitati ſtabil fira.fatali᷑
qᷓ; ꝑcãm ſcðaʒ exer oꝛdinẽ Utar Ivt. Zbene ¹6 n mobilitatis ercedu nt. 5 v o biů circa eundẽ cardinẽ ſeſe dᷣtentiũ ẽ fůrũ ererceritorana itimugad ſimplicitatẽ medietates acce tura inſeruiẽte intel 2 ligete ꝑtorã narm dit. ceteroꝛũq; extra locatoꝝ veluti car rã cõplexionẽ oĩum— elemẽtoꝝ. Alij dicũt fatũ exerceri motiby coꝛpoꝝ celeſtiũ ſicut aſtrologi. Alij ꝙꝑ variã ſolertiã demonũ.⁊ dicunf demones in poſito ſpũs habitòtes cir ra humectã ꝑtẽ geris. ᷓᷣm doctrinã ͥrundã platõicoꝝ q dicunt᷑cacodemões i.malũ ſciẽtes. Alij dicũt fatũ exerceri angelica ÿtute. ¶ Vbi notandũ g in pᷣma opinione fatũ ðᷣꝛ exerceri mediãtibyſj piritib deo famulãtiby. qð ẽ intelli gendũ de ſpiritib oĩa diſponẽtib. ſed im obilit ꝑmanentib. Oð aũt ðꝛi qn ta opĩone fatũ exerceri vᷣtute ãgelica. itelligendũ e de angelis ſiue ſpiritibꝰ ap plicãtib ſe diuerſis locis miſſis in miſteriũ. Angel? em nũciꝰ interp̃tat⁊ eſt nomẽ officij nõ nature ᷣm.b·grego. ¶MQuo ſit vt oia. Hic infertquãdã cõ cluſionẽ circa fatũ ⁊ ꝓuidẽtiã.ſcðᷣo deciarat eã ĩ erẽplo ibi Nã vt oꝛbiũ. Pꝛi no ðt. Exq̃ dictũ ẽ fatũ dependere a ꝓuidẽtia dĩna Quo iit.i.exqᷓ ſequi᷑ vt oia q̃ ſubſũt fato etiã ꝓuidetie ſint ſubiecra. Cur etiã puidentie ip̃m fatũ ſub iacet. ſed nõ ecõuerſo. qꝛ q̃dã q̃ locata ſũt ſub ꝓuidentia ſuꝑent ſeriẽ fati.ſ.ea qᷓmediate ꝑ deñ admiſtrant᷑ſicut creatio reꝝ.⁊ gliicatio creatu raꝝ rõnaliũ Ea voq̃ ſũt ꝓpinqᷓ pᷣme diu nitati ſtabilr fixu.i imo bilia. Hec excedũt oꝛdi nẽ fatalis mobilitatis.i.mutabilitatis.¶ Notãdũ ꝙ qꝛ fatũ dependet aꝓui⸗ dentia ſicut effectꝰ a ſua cã neceſſe eſt ila q̃ dependẽt fato etiũ apuidentia dependere.nõ aũt ecõuerſo.qꝛ effectꝰ nõ adequat᷑ſue cãe. Pucentia at ad diuũ intellectũ ſpectat.fatũ o ad ea q̃ in creaturis geruni· ¶ Nã vt oꝛhiũ. h
x⸗ vel oĩ⸗
er 377 jnt nol oi
do v
ſin me 0 n t00
ſin
ſ ib
ciñ.i maic pert. ſtm
ſlod
mn pſſe

voʒ ccli dahol!
npol ohahin arcoꝛq n
ut. Wotndi mnn it
dedei Purnt Ing ei rnnfn i vreit nintqi iieipla wottit nnig mfu udn nt i
3 uraꝝ fů Ereren nd — n i
declarat ilã ↄcluſionẽ ꝑ ern oñ dens quõ q̃dã ſubiacent fato magis.q̃dã mi
nꝰ.⁊ q̃dã totalr excedũt fatũ.ſcðᷣo ex dictis ↄcludit habitudinẽ fati ad ꝓui⸗
dentiã ꝑ q̃dã ſilia ibi Igit vriẽ.ðᷣt pᷣmo. Nã ſicut oꝛbiũ.i.circuloꝝ ÿtentiũ mouentiũ ſe circa eundẽ cardinẽ.i.axẽ.iile qͥ eſt intimꝰ.i. vicinioꝛ liue ꝓximi⸗ oꝛ axi accedit ad ſimplicitatẽmedietatis ·i.axis vel centri · qꝛ rardioꝛi motu S mouetur ⁊ iõ magii accedit ad imobili
doqdã circaquẽ vſent eriſtit. Extimuſ tate; axis 2 iſte cir⸗
culꝰreſpectu extiorꝭ
— No maioꝛe ᷓbitã rotatus quãto a pũcti ʒeadmodũ cen⸗
media idiuiduitate diſcedit.tãto ãplio ſat vñ fubdit ꝙeit S veluti qͥdã cardo.i
ribusſ P acijs erplicat. Siqͥd No illi ſe centꝝ ceteroꝝ oꝛbiũ
extra locatoꝛuʒ cir⸗ medio ↄnectat ⁊ ſociet.in ſimplicitateʒ ca quemÿlent·ſicut ——„„ mediolꝰ in rota ad cogik. diffũdiqʒ ac diffluere ceſſat. Sili heret axi.⁊ eſt fcut cardo quidaʒ circa
rõne qð lõgius a pꝛimamẽte diſcedit, quem eitvoiuuntur
cti⁊ radij Extimꝰ maioꝛibus fati nexibus iplicat᷑. Ac tã/ ÿo. vitimꝰ oꝛb ex ₰ terioꝛ.rotatꝰ.i. mo
to aliqͥd fato libeꝝ ẽ quãto illů reꝝ car/ tufmioꝛeãbitutã
to explicatãplioꝛib
dinẽ vicinius petitqð ſi ſupnemẽtiſhẽ ſpachs qntꝰ dice⸗
dit᷑ita media indi⸗
eri firmitati.nõtu carens fato quoq; uiduitate. pũcii.i
eſt centri.ſiqd vᷣoi
ſ uggredick neceſſitatẽ 3 Igit vtieſt ad in li medio ſe ↄnectat
„ 1illud cogit.icõpel⸗ tellectum ratiocinatio.ad id quodẽ.id ltin imobilitateʒ axis ⁊
quod gignitur. Ad eternitatem tẽpus cſſt diffundi⁊ dit
fluere ꝑ magnũ ſpa
ciũ. ¶ Siłr illudqð longiꝰ a ᷣma mente diſcedit.ſicut create coꝛꝛuptibiles. maioꝛib nexib fati implicat᷑.⁊ rãto magis aliqͥd eſt libeꝝ a fato q̃nto viciniꝰ petit.i.accedit illũ cardinẽ reꝝ.I.deũ.ꝙ ſi firmitate ſuꝑne mẽtis heſerit ſuper gredineceſſitatẽ fati.¶ Nota qutomagis entia ſũt ꝓpinqᷓ pᷣmo cauſato minꝰ ũt mutabilia.⁊ q̃nto rem otioꝛa tãto magis mutabilia.qð declarat phia erẽ plo diuerſoꝝ circuloꝝ ab eodeʒ centroductoꝝ in qͥb circulꝰremotioꝛ a cẽtro
—„— 3„
minoꝛ ẽ ⁊ vel ociꝰmouel· qꝛ maiꝰſpaciũ ꝑtrãſit ĩ eq̃li tꝑe.qͥ ãt ẽ vicinioꝛ cẽtro ẽ
ẽ⁊ tardiꝰ moueminꝰ ſpaciũ utrãſeũdo.circuli o medij medio mõ ſe hñt ⁊
ẽ̃ optia ↄpatio centri circuli ad creatoꝛẽ. Si eiñ centꝝ ẽ ĩdiuiſibile⁊ ah ipſo poſſent ples circuiiꝓcedere.ita crcatoꝛ vnꝰ⁊ indiuilibiłexñs ifinita creat ⁊ gu
bernat. ¶ Igit vtiq; ẽ· hic pha ↄcludit hitudinẽ fatiad ꝓuidẽtiã dinãꝑ ã̃c 3
4.
10

Liber quartus
ſmilia.⁊ dicit. Series fati ita ẽ.i.ita ſe hʒad ſtabilẽ ſimplicitatẽ dinie ꝛoui
dẽtie ſicut rõcinatio ſe hʒ ad itellectũ. Ejbi ſciendũlꝙ illð qʒ intellect⸗ſim
plici pitate itelligit rõcinatio ꝑ modũ diſcurſus ⁊ ſucteſſne bedrErts
fatũ fe hʒ ad ꝓuidentiã ſẽ illð qð gignit᷑hʒ ſe ad i lð qð ẽ. ¶
bi ſciendũ ꝙ
ilud qð gigmẽ in qdã fluxibilitate ⁊ motu · qð ÿo actũ ẽ genitũ ẽ in qdã ꝑ⸗
manẽtla.etiã hẽt ſe
fatũ ad ꝓuidentiã ſi
cut ße ad emitateʒ ¶ Ebi ſciendũ ꝙ ĩ rꝑe ẽ ſucceſſio ꝑtiuʒ tꝑis pñtis pᷣter:ti et fufi.etnitas aũt ẽ ſiñ ſucceſſiõe tota ſimul exfis Iteʒ fatũ hʒ ſe ad ꝓuidẽtiã ſic cir culꝰ ad mediũ pun ctũ. Vbi ſciẽduʒ ꝙ circulꝰdiſtẽdit᷑ et ꝑ ꝑptes diuidit᷑ mobił᷑ exñs. punctũ aũt eſt imobile ⁊ indiuſibi le. qꝛ ex pᷣmo euciu⸗ dis punctũ eſt cuiu
ps nõ eſt.
¶Ea ſeries celũ ⁊c̃.
BMic phia oñdit que ſint illa q̃ fato diſpo nũtur.ſcðo ↄcludit ꝙilla q̃ itellectui cõ fuſa vident᷑in diuia gubnatõe ſũt rõ na⸗ biliter oꝛdinata.ibi. Quo fit. Pꝛio diẽ. ea ſeries fati de qᷓ di ctũ ẽ.mouet celuʒ et ſydera.iꝑat elem̃ta in ſeinuicẽ netotalt Kcoꝛrũpãt. ⁊ trãſ⸗
—
ad punctũ mediũ circulus:ita ẽ fatiſe/ ries mobilis. ad puidẽtie ſtabilẽ ſimpli citatẽ. Ea ſeries celũ ac ſydera mouet elemẽta in ſeinuicẽ tpat:⁊ alterna ↄmu tatõe trãſfoꝛmat. Eadẽ naſcẽtia occidẽ tiaq; oĩa ꝑ ſimiles fetuũ ſeminũq; reno uat ꝓgreſſus. Mec actus etiã foꝛtũaſq; boĩm idiſſo lubili cãꝝ ↄnexiõe ↄſtrigit⸗ q̃ cũ ab ĩmobilis ꝓuidẽtie ꝓficiſcanter
oꝛdijs:ip̃ᷣas quoqʒ imutabiles neceſſe
eſt eẽ. Ita em̃ res optie regunt᷑ſi manẽſ in dina mẽte ſimplicitas indeclinabilẽ cãꝝ oꝛdinẽ ꝓmat. Mic)o oꝛdo res iu tabiles:⁊ alioquin temere fluituras p
pꝛla incommutabilitate coerceat
foꝛmat ip̃a alterna ↄmutatõe.ita ꝙ ex aq̃ fiat aer.⁊ ecõuerſo.⁊ eadẽ ſeries fa⸗ ti renouat oig naſeẽtia ⁊ occidẽtiq.i mouẽtia ꝑ ſiles ꝓgreſſus fetuũ qͥ ad aĩa⸗ lia.⁊ ſeminũ qͥ ad vegetabilia ⁊ fatũ etiã Atrigit indijfolubili ↄnexiõe crũ actꝰ.iopatões ⁊ foꝛtũas hoĩim.q̃ oẽs res cũ ꝓficiſcãtur.i. ꝓcedãt ab exoꝛdijſ dine ꝓuidẽtie neceſſe ẽ eas eẽ imutabiles. ita em̃ res optieregunt ſi ſimplicitaſ manẽs in diuia mẽte ꝓmat.i.explicet. ideclinabclẽ.i.imutabilẽ oꝛdinẽ cãruʒ Bic aũt oꝛdo diuie ꝓuidẽtie.coerceat ꝓpꝛia incõmutabilitate res mutabiles 3 alioq̃n temere.i.cãſualiter fluituras. ¶ Notandũ g fatũ ↄſiderat duplicit.
ecet ſtab
iſeß ſit e etat ſtim vnt

lopui icſu pi pnlin plun uln tpic vcdorn unten uinm lu nu
Pꝛoſa ſerta
vno mẽõ vtẽ in cãis ſcðis qꝝ oꝛdo
⁊ diſpõ ðꝛ fatũ.⁊ ſic fatũ ẽ mobile. ⁊ res fa
ro ſubiacẽtes ſũt mobiles. Zlio mõ ↄſiderat fatũ hm ꝙ depẽdet a pꝛouidẽtia
diuina que oino ĩmobilis ẽ.
⁊ ſic fatũ ſoꝛtit᷑ imurahilitatẽ.⁊ ſic etiã res fata⸗
les vt ſic ᷣm ſubam ſũt ĩmobiles. ¶ Notãdũ ꝙ ſi aliqͥd pꝓoſſit declinare ab oꝛ dine pꝛouidẽtie.tũc pꝛouidẽtia dina d eficeret a ſuo effect
Quo fit vt tametſi vobis hũe oꝛdinem minime ↄſiderare valẽtibus. ↄfül a oĩa ptürbataq; videant. nihilominuſ tamẽ
ſuus modus ad bonũ dirigẽs cũcta di
ſponit. Nihilẽ em̃ qð malicã nec ab ip
ſis qͥdẽ ĩpꝛobis fiat. quos vt vberrime
demonſtratũẽ. bonũ querẽtes pꝛauus
erroꝛ auertit. nedũ oꝛdo de ſũmi boni
cardinepficiſcens a ſuo quẽquẽ defle⸗ ctat exoꝛdio. Que vero inquies põt vl
la iniqͥoꝛ eſſe ↄfüſio qᷓ; vt bonis tum ad
uerſa. tů ꝓſpera.malis etiã tüm optata tů odioſa ↄtingãt. Mũ igitur ea mentis
integritate hoies degũt.vt quos ꝓbos
u.⁊ hoc redũdaret ĩ
ipotẽtiã regẽtis Et ſi dicis.ſi oĩa ſubia cẽt ꝓuidẽtie dine. er go oĩa eueniũt ex ne ceſſitate. Oð nꝙnõ qꝛ deꝰ pᷣuidet res ſiẽ Tũt future.quedam pꝛeuidet neceſſario euenire.?⁊ qᷓdã ↄtin gẽter.⁊ de h magis in qnto huius. Quo fit. h phia oñdit ꝙ ea que appa rent in rebo ↄfuſa in dina gubernatione fũt oꝛdinata dicẽs. Quo fit:i.ex hoc ꝙ dina pꝛouidẽtia ine uitabilẽ oꝛdinẽ reb? ↄſtituit ſequi᷑vt ⁊ſi vobis mime valen tib ↄſiderare hunc oꝛdinẽ reꝝ: videant᷑ vob oĩa ↄfuſa⁊ per turbata nihilomi⸗
nus tñ modus ſuu
i.oꝛdo pꝛopꝛiꝰ diui ne pꝛouidentie.diſ⸗ ponit cũcta dirigẽs ea ad bonũ mhil. n eſt qð cq̃ mali fiat ·
nec etiã ab ipſis ipꝛobis quos bonũ q̃rentes pᷣuꝰ erroꝛ auertit. vt pᷣus demõ ſtratũ eſt. nedũ.i.multo minꝰ.oꝛdo fatalis ꝓſiciſcẽs de cardine ſũmi boni id eſt ab ipſo deo. deflectat a ſuo exoꝛdioi· a deo q eſt finis ⁊ pᷣncipiũ omnium.
¶ Notandũ ꝙ ðᷣt malos nihil fcere cã mali.cuiꝰoppoſitũ pʒ multi em̃ ma⸗ uiechos interimũt. Dð nꝙnullꝰ oꝑakreſpiciẽs ad maiũ.q via bonã appe⸗ tñt. Siaũt q̃s malũ opa·& ↄtingit ſub fantaſia mali.nã aliq̃s in magna an⸗ xietate exñs.eſtimat eẽ bonũ fugere ãrietatẽ.⁊ nihillaliud ip̃eↄſiderãs ſeq́f hãc
eſtimationẽ ſeip̃m intficiẽs.⁊ talis pᷣuans ſe bono ducit᷑ fantaſia boni.qꝛ tũc putat bonũ eẽ effugere anxietatẽ puatiõe vite.
vite. Wue vo inqͥes. Hic phia oluit qõnẽ q̃re bona malis ⁊ mãla bonis ↄtingãt.⁊ pᷣmo oñdit in generali vü

LUiber quartus
feðo magis in ſpãli.ibi Sed ſi aliqs. Pꝛimo aſſignat cãm pdieti gecidẽtis ex defectuoſo iudicio hominũ. ſcðᷣo ex ʒꝛio iudicio dei⁊ hoĩm·ibi. Nã vt pau ra. Pꝛ mo facit qð dictũ ẽ.ſcðo declaratꝑ ſe ſile.ibi. Nõ em̃ diſſile. Pꝛimo ðt
O boeti tu inqes que põt eẽ vlla iniqͥoꝛ cõfuſio qᷓ; vt benis aliqñ ꝓipa. alicñ aduerſa ↄtin ꝛãt· i.eueniãt.cũ ſꝑ bonis deberẽt ꝓſpa euenire ·⁊ malis ꝑꝛium
aliqñ ↄtingãt opta ta aliqñ odioſa cuʒ ſempꝑ mali deberẽt odioſa euenire dicit pꝓhia. ũqͥd hoies degũt.i.viuũt ea in Legritate.i.itegro iu
dicio mentis. vt ne/
ceſſe ſit eos eẽ ꝓbos ijs ip̃i cẽſuerint.i.iu dicãt eẽ tales. Atqͥ
ꝓcerto in hᷣ depun⸗
gant.i.Zꝛiant᷑iudi⸗ cio hoim. vt q́;s alij Fmio alij arbitrant᷑ dignos ſupplicio. ſʒ ↄcedamꝰ vt aliqͥs poſſit diſcernere bo nos? malos. Nun cjd ip̃e poterit intue nillã intimã tempe riẽ.i.interioꝛẽ cõdi⸗ tionẽ ⁊ q̃litatẽ aĩoꝝ velut ſolet dici ĩ coꝛ poꝛiby.q.d. Ego lo qquoꝛ de animis ᷣm ꝙ hoĩes ↄſueuerunt loq; de coꝛpoꝛibus. ¶ Notandũ ꝙ ꝓter defectuoſũ iudiciuʒ hoim ↄtigit ꝙ iudi ãt eos eẽ bonos q́ maliſũt ⁊ ecõuerſo
Si ᷓ iudicant ma⸗
los es bonos.⁊ ſi il᷑
impꝛoboſve cenſuerint. eos quoq; vti eriſtimant eẽ neceſſeſit. Atqui in hoc h ominum iudicia depugnant vt quos alij pꝛemio.alij ſupplicio dignos ar/ bitrantur. Sed concedamus vt aliqͥs poſſit bonos maloſq; diſcernere. Miz igit poterit itueri illã itimã tẽperiẽ e/ lut ĩ coꝛꝑibũs dici ſolet)aĩon. Non eiñ diſile ẽm iraculũ neſciẽti cur ſanis coꝛ poꝛibꝰ his qͥdẽ dulcia.illis vero ana⸗ ra ↄueniãt. Cur egri etiã leuibus.qͥdã No acribꝰ adiuuãt᷑. At hoc medicus qͥ ſanitatis ip̃ius atq; egritudis modum
tpamẽtũq; dinoſcit mime mirat᷑. Quid
No alið aĩoꝝ ſalus videt᷑ eẽ qᷓ; ꝓbita s.
Quid egritudo qᷓ; vicia.qͥs ãt alius vł
eueniãt mala purãt bonis euenire mala.⁊ ſi bonis qᷓs iudicãt malos eueniãt bona putãt malis euenire bona. Et iõ ſepe putãt bonos dep̃mi cũ mali de⸗ pmunt᷑iudicãtes malos eẽ bonos ⁊ putãt malos extolli cũ boni extollun᷑. qꝛ
judicãt bonos eẽ malos.
¶ſ õ em̃ diſſile ẽ miraculũ. Hic phia declarat ß
k ſile di. Iſtud miraculũ nõ ẽ diſſile. imo valde ſite adꝓpoſitũ neſcienti alicui
cur ſauis coꝛꝑi his ↄueuiãt dulcia · his amara.etiã ne iciẽti alicui cur quidã

nilit miit ulöneſ urſn dula Mwn rme Fubui vit. At enedu uceg is mu ſcu m nii lus n S5ph
i
— n
n inn Siau
tus ad circũſpiciẽdũ.⁊ qꝛ deꝰ ꝑꝓuidẽtiã oĩa circũſpieit.iõ
Proſa ſerta
egri adiuuant᷑leuib. qdã acerbis lʒ ß videat mitꝝ neſciẽti.tñ medicꝰde h̊ non mirat᷑ qͥ cogᷓſcit modũ ⁊ tꝑamẽtũ fanitatis ⁊ egritudis.ſicut ſilt lʒ hõ ignoꝛet qd ↄueniat malis ⁊ bonis.tñ deꝰ qͥẽ ſcrutatoꝛ coꝛdiũ iſta cognoſcit videns ꝙ bonis aliqñ ↄueniũt aduerſa.malis qñq; ꝓſpa.iõ ſic eis di ſtribuit.⁊ h ẽ að
jubdit aplicãdo ſilitudinẽ ad animũ dicẽs. Quid enim aliud.yidei.i.appa ret eẽ̃ ſalus aioꝝ qᷓ; ꝓbitas · qͥd aliud eſt
ßuatoꝛ bonoꝝ vel maloꝝ Spulſoꝛ qᷓ; re egritudo aĩoꝝ qᷓ; vi
cia.⁊ qͥ;s alius ↄſer
ctoꝛ ac medicatoꝛ mẽtiũ deuſ qͥ cũ ex al naroꝛ ẽ bonoꝝ ⁊ de
pulſoꝛ maloꝝ qᷓ; de
taꝓuidẽtie ſpecka reſpicit.ͥd vnicuiq; us recto?⁊ medica
ↄuẽiat agnoſcit. ⁊ qð ↄuenire nouit. ac reſpieireraitaſpecu
———„„ 1 dẽti pea cõmodat. Nic iã fit illð fatalis oꝛdis ſatqd vnicuuß⸗ . ueniat⁊ qð nouit cõ
ĩſigne miraculũ cũ a ſciẽte gerit qð ſtu⸗/ uenire. hoc atcᷣmo
dat.hinc.i.ex p qð
peãt ignoꝛãtes. ã vt paucaq rõ valet dietuʒẽ Fitmũigne
5— miraculũ oꝛdinis fa hůana de dina ꝓfũditate ꝑſtringã. Be taiis.i.fit ilò quod admirant᷑ hoĩeſ ĩ oꝛ
hoc quẽ tu iuſtiſſimũ⁊ equi fuãtiſſimuʒ die fatali cũ ſciẽte.i a deo illð gerit.i.fit
putas oia ſciẽtiꝓuidẽtie diuerſũ videt qðignoꝛãtes ſtupe ant“1. admirantur.
Et victricẽ quidẽ cãm dijs. victã vero WMotandi ꝙẽ ho
na cõparatio ſanita
ro cathoni placuiſſe, familiaris noſter ils ⁊egritudis coꝛ⸗ poꝛalis ad medicũ
2 pꝛobitatis ⁊ vich
aioꝝ ad deũ. Sicut em̃ medicꝰcognoſcẽſ cãs ſanitatis⁊ egritudis. ſcit qͥd cõ nueniat ſano ⁊ egro alijs ignoꝛãtibꝰ ⁊ mirãtib· ſic deꝰ cognoſcẽs qᷓlitatẽ aĩoꝝ ſcit qͥd bonis ↄueniat ⁊ ꝗd malis ⁊ vnicuiq; ſibi ↄueniẽs tribuit qñq; malis ꝓſpa. bonis aduerſa de qᷓ ſtupẽt iqᷓrãtes. ¶ Notãdũ ꝙ ſpecula ðᷣꝛ locꝰ altꝰap
2 5 õ ſilitudinarie ipſa ꝓuidẽtia ðᷣꝛ ſpecuia ¶ Notãdũ ꝙ qꝛ hoies iſ̃rãt qͥſůt bõi ⁊ mali irãt etiã qͥd vnicuiq; ↄueniat. iõ aliqᷓ credunt ↄuenire bonis.q̃ tñ ðᷣm iudiciũ dei eis ñ cõ⸗ ueniũt.⁊ iõ hoĩes mirãt᷑ q̃re deꝰeis ñ attribuat q̃ vident᷑eis attribuẽda Ideo
ðt phia ex dictis ↄtingit ñ miraculũ ꝙ iꝗjrãtes ſtupẽt q̃ fiũt a deo ſciente.
¶ NHam vt pauca. Hic phia oñdit ꝙ bonis malaſt malis bona ↄtingůr ex
contrario iudicio dei ⁊ hominũ dicẽs. Vt ego pauca ꝑſtringã que humana
ratio valet.ſ accipere de diuinaꝓfunditate· ilud ſupple declarabo. O Boe ti, de hoc ſupple homine. quem tu putas eſſe iuſtiſſimum ⁊ ſeruãtiſſimũ equi
deſt eqͥtatis diuerſũ videtur.·ialiter videixuidentie ſciẽti via.ideo · qð con

Liber quartus
frmat autoꝛitate lucani.eᷓ deſcribẽs bellũ int pompeiũ ⁊ iuliũ celarẽ eñ que⸗ reret ab eo cuiꝰ cã eẽt iuſtioꝛ.dixit. Victrix cã dijs placuit.ſed victa cathoni
Flñ ðt victricẽ cãm.ſ.iulij ceſaris placuiſſe dijs.victãÿo c̃m.ſ.põpei ple iſfe cathoni.admonuit lucanꝰ noſter familiaris. ex qᷓ ea minũ venũt eẽ ↄfuſionẽ in opione hominũ nõ tñin re di. Quicddigt᷑ videj as geri.i.fieri vł eue
nire ð ſpem homis
cãm ignoꝛãtis id in lucanus admonuit. Nec igit᷑ qͥcqͥd cir/
byẽ rectꝰ oꝛdo. lonitue ẽ vueilů ca ſpem videas geri.rebus qͥdẽ rectus
öfuſio. ¶ Nota ꝙ erlel oꝛdo eſt. opinioni vero tue puerſa ↄju/ 5 5 4„„ ℳ„ wälehlaun, ſio. Sed ſit aliqs ita bene moꝛatus vt f„*„„„ enaeuuns de eo diuinũ iudiciũ pariter humanum
pugnaret 5 põpeũ.
eathoiudtcauit põ q; ↄſentiat.ſʒ ẽ animiviribus infirmus korittum Lui ſi qͥd eueniat aduerſi.deſinet cole/ tricẽ. Alij aũt iudi S
euale re foꝛſitã ĩnocẽtiã ꝑquã nõ potuitreti⸗
ſtum attribuẽtes ſi 6— keum vue. nere foꝛtunam. arcit ituq; ſapiẽs di/
patet ꝙ de S dnpee ſpenſatio ei quem deterioꝛẽ facete pol iudicabãt dij ⁊ hoj
mines ſapiẽtes qut ſit aduerſitas.ne cui non conuenit la
tathonẽ ſequebant᷑ Bed ſi alis. boꝛgre patiatur.
Bic phia aſſignat
cauſas ſpãles quare bonis ⁊ malis indifferẽter eueniũt nũcꝓſpera nũc aduer
ſa. Secũdo excuſat ſe de amplioꝛi ꝑtractione huꝰmõi cauſaꝝſecũda ibi Ne q; em̃ fas. Pꝛimo declarat intentũ ſuũ de bonis.ſecũdo de malis ibi. Nã id quoq;. Pꝛimo aſſignat cauſam quare aliquibꝰ bonis nõ eueniũt mala.ſecun⸗ do quare aliqñ eis ↄtingũt mala.ibi Blijs mixta. Pꝛimo oſtendit quare bo⸗ nis nõ ↄtingant mala.icðᷣo quare ↄtingãt eis qũq; bona.ibi. Fit aũt. Pꝛimo aſſiguat duas cauſas quare bonis nõ euemãt mala.ſecũda ibi Eſt aliꝰ. Pꝛi ma ců eſt infirmitas animi alicuiꝰ boni.cui ſi adueniret aduerſitas ip̃e deteri oꝛet᷑. vnde ðt in lia. Sed ſit. ponamꝰ ꝙ aliq;s ſit ita benemoꝛatꝰ.i.moꝛige⸗ ratus ꝙ dinũ ⁊ hñanũ iudiciũ ↄſentiat ð eofoꝛſan ip̃eẽ infirmꝰ virib aiñi po tẽs reſiſtere aduerſitatib.cuiſi eueniat qd.i.aliqͥd auerſi. foꝛſã deſinet colereĩ
nocẽtiã. i.exercere vᷣtutẽ ꝑ quã ñ potuit retinere foꝛtunã.· qꝛ ĩputabit ſue inocen ipꝛopabat di
cens · Adhuc pmanẽſin ſimplicitate tua bñdic deo ⁊ moꝛere Parcititaq; illi
tie ꝙ ꝓſpitas ſua receſſit. quẽadmodũ legit᷑ de Job.cui vroꝛ ſus
ſapiẽs diſpẽſatio.i.puidẽtia ðiq adnerſitas poſſit facere defioꝛẽ ne patiai ei
u j i
*
deß 3 ſich cigt ues fnẽ pit.
ulcn 144 ſſita ſpoytt hosnt nloꝝ Angi niap upi ſiac 3b

utadu Neſnen uäpe ponn a pl nde ihn neul onm
.
*
un emi Fn ſpennit udun ſii dons ſul cnalsiu uhbons d tm nun pi nmdn gic dtfteüh⸗ itman. inEtu adun W its hir 1ideinn
laboꝛare aduerſitate cui nõ ↄuenit ¶ Notandũ ꝙ qdã boni ſunt ita ĩbecilleſ animi ꝙer modica tẽtatõe aduerſitatis mutaren t᷑. qð videns ðs ꝑcitipᷣis ne eos aduerſitate deijciat. Vñ apłs.Fidelis deꝰ qͥ nõ patit᷑ vos temptarivltra id qð poteſtis ¶ Eſt aliꝰ cuctis. Hic aſſigt aliã cãm q̃re qͥbuſdã bonis nõ adueniãt mala dicẽs. Eſt alꝰhõ abſolutꝰ.i.ꝑfectꝰcũctj vᷣtutibꝰ⁊ ie 3.
imus deo hũc ho⸗ Eſt alius cũctis ᷣtutibus abſolutus minẽ deigi i.tangi.
„ alidb aduerſis ꝓui
ſctũſq; ac deo ꝓrimꝰ: hůc ↄtingi qͥbuſli dẽta vuia iudicat
nefas adeo.i.intãtũ bet aduerſis nefas ꝓuidẽtia iudicat a vtnec ſinatipm agi tari moꝛbis coꝛpo⸗
ðo vt ne coꝛꝑeis qͥdẽ moꝛbis agitari ſi res qð ↄf̃mat au
2 ctoꝛitate cuuſdam nat. Nãvt qͥdã me quoq; excellẽtioꝛ ait hrie Fã at 1 5 42 quidã phs exceilẽti Viri ſancti coꝛpus edificauerũt vᷣtuteſ oꝛme. cuꝰ aucroꝛi⸗ it aũt ſepe vti bõis ſůma rerũ regẽda ñlnriſuco ₰ reru regẽda pꝰ viri ſacri edifica
defer k r5 ſ ft uerũtÿtuies ſup.pᷣß at: vt exuberãs retũdat᷑ ipꝛobitas u⸗
lij 5dä vai ſi. ſ Nota ꝙ ſcða B ijs mirta àdã ꝓ aloꝝ qualitate di/ i 5 [ 13§ nüt aduerſa ẽ exce ſtribuit. Quoſ dã remoꝛdet ne lõga feli hranun en citate luxuriẽt Alios duriſagitarivt v ut em̃ deꝛ ercellent
malos nõ tiñ punit
tutes ai patievſu atq; exercitatõne cõ infuturokeripů
ti.ſic aliq;s cxceilẽter
rméẽ 1 nt bonoſ nõ tm̃ pᷣmat firmẽt Blij plus equo metuũt qð ferre ufuntotipi i olꝰe ri aduerſitate cuſto pñt. Alij pl'equo ðſpiciũt qð ferre nõ xerenle — phia dicat qͥdam ex rellẽtioꝛ me dirit. cñ nullꝰ ſit excellẽtioꝛ phia.¶ſ Dicen dũ ꝙ lra ſic dʒ exponi Nã qdã phs excellẽtioꝛ alijs phis me.i.ꝑme phiam dixit ¶yit aũt ſepe. Hic oñdit q̃re bõis ſepe ↄtigãt bona dicẽs.it aũt.i.ↄtingit
ſepevt ſumma reꝝ reg ẽda.i.bᷣncipatꝰ regẽdi res deferat.i.ↄcedatur bonis·i. ꝓbis nõ tiñ ꝓpter vtilitatẽ bonoꝝ hoĩm.ſʒ vt ĩꝛobitas etuberãs.i.gbũdãs maloꝝ· retũdatur.i.ↄpeſcatur vel repmatur Tũc aſſiqᷓt cãm q̃re bõis qñ;
dtin gãt mala dicẽs. Alijs.i.honis deꝰ diſtribuit q̃dã mixta.i.nũc bõa nũc
malapꝝ qᷓlitate aĩoꝝ qͥſdã em̃ bonos ðᷣs remoꝛdet aduerſitatib neluxuriẽt.i.
ſuꝑbiãt lõga felicitate.i.pſperitate Alios bonos patitur agitari.i.vexari dui
ris.i·aduerſiratiꝰ. vt vᷣtutes animi ip̃oꝝ ↄfirmẽt vſu ⁊ excitatõe patie.vt pʒ
in Job. Zilij plꝰ eqͥ metuunt qð bñ ferrept.ſicut Thomas foꝛ midauitin⸗

Liber quartus
Felim indie dicẽs · Dñe mitte me q vis pꝛeterqᷓ ad indos. Ali pb c8 de⸗ piciũt qʒ ferre nõ pñt.qꝛ qᷓſi pᷣſumẽdo deſpiciũt tẽptatões.q̃s tñ ferre ñ pñt Vt ſctũs petrꝰ qͥ dixit. Et ſi optuerit me moꝛitecũ nõ te negabo q ad tenta⸗ tionẽ ⁊accuſationẽ ãcille xpᷣm negauit· hos viroſq; deꝰ ducit.i.tẽptat triſti⸗ b.i.aduerſitatib.i exꝑimentũ ſui.i.in recosnitionẽ ſui.vt ſcãt qͥd poſſinte quidinon poſſint.et nönulli.ialiq; eme⸗.. rũt pᷣci tis ve⸗ 6 Ltn tenihren pñt:hos in erpimentũ ſutriſtbus du ſit martyres. Qui⸗ F 15 13„. 6 n cit. Nõnulli venerandũ ſcli nomẽ glio plicũs pᷣtulerũt cete 5c ſi KE nerenpti. fture ſep̃cio moꝛtis eme ũt. Quidã ſuppli⸗ eẽ iuictã a malq̃ oĩa ciig i zpolüce 8 e ei cijs ierpugnabiles exẽplũ ceteris btu⸗ ant ex eoꝝ bono q t ſer c5 N 3* lerũt. iuictã malis eẽ ᷣtutẽ. Queqᷓ;re eegubar ſn cte atq; diſpoſite ⁊ ex eoꝝ bono qpyac
mẽt qᷓ; tiere deberẽ 4 mer rnoeere, cedere vidẽtur fãt nlla dubitatioẽſh
beibcetbete illö quoq; qð ipꝛobis nůc triſtia nunc
õ erat tioꝛ. Talib B hen 2 optata ꝓueniũt. ex eiſdẽ ducit cauſis ac tates qͥbh reſiſtũt vt
ocant ſe gia vei de triſtibꝰ qͥdẽ nẽo miratur:ꝙ eos malo poſſe reſiſtere ei qð ti* 5 hbar Alhancpᷣiu merito oẽs exiſtimãt:quoꝝ qͥdẽ ſuppli mẽtes ð ꝓpꝛijs viri S depuinr cia:tů ceteros ab ſceleribꝰ deterrẽt:tuʒ nes qſi potetes reli⸗ 1. 3. ſere kekur ðs tẽta/ 1Pos q̃bↄ iuehunt emẽdãt: Leta)vo ma
tões imittit ⁊ ꝑmit gnũ b onis agumẽtũ loquũtur. Quid
tit eos ſuccũbere vt
cognoſcãt qᷓ; fragit
ſit hũana natura ſi?„
ne diuia gfa. ¶ Nõ illð qͥꝛ. Hic aſſĩt cãs q̃re malis qñq; bõa qfjq; mala „tigant. Et pᷣmo oñcd it q̃re malis ↄtingãt mala.ſcðo q̃re bõa bi. Leta ÿo· Pꝛio ðt · Ex eiſdẽ cãis duci᷑·. ꝓbatꝙ ipꝛobis nüc ꝓueniũttriſtia. nůc opta ta.ſj de triſtib q̃ malis eueniũt neo mira. qꝛ oẽs eſtmãt cos.ſ. malos eẽ meri
tos.i.dignos malo · quoꝝ maloꝝ ſupplicia ceteros deterrẽt.i.terroꝛe retrahũt
a ſcelerib· ⁊ ipᷣos malos emẽdãt qbyĩuchuntur ſupplicia· ¶ Notãdũ ꝙ phia inuit tres cãs qjre malis eueniũt mala. Pꝛia ẽ qꝛ oẽs homies eſtimẽt eos di⸗ gnos malo. Scðo qꝛ ꝑ ſupplicia maloꝝ alij a malo retrahunt᷑. Tertia cãq
mali ſupplicijs emend an tur. ¶¶ Leta vero magnum bonis argumentum
i nrt ſer um
krt
de ml ill cul e) ſiti viqt th. tſe ſu ſisa d felin utin ſem wls
unet oßm vte

abilesc ſcnt ulsei, Qu ſeteri Soo fätnlk vointot
nöniren hini w0 b ſcele ctent nicni lenj ni eünnt
nn bi rmih. F abl obis nit utnſu⸗ nces ci ima⸗ ams nnig et otiüſ wana n mnsun
n
Mrofn ſerta
toquuntur. Hie aſſignat cauſas quare malis bona eueniant. Secundo ſol⸗
uit tacitã qõnem ſule obiectionẽ.ibi. Nam vt pꝛobis. Pꝛio ðt. Leta vo.i. ꝓ
pera que malis eueniunt loquuntur id eſt iudicant bonis magnum argumẽ tum.quid iudicare debeant de huiuſmodi felicitate. quam ſepe cernãt famu lari impꝛo bis · Habent enim pꝛobi ex hoc certiſſimum argumentum. ꝙilla
non eſt vera felicitai
que malis aduenit.
de hmõi felicitate debeãt iudicare ꝙ fa Vrchrʒ
r i 3 mam eauſam quare mulari ſepe ipꝛobis cernãt. In qua re ven necn
illud etiã diſpẽſari credo ꝙ foꝛſitan ali Abenjepe ⸗
cuius tãpꝛeceps atq; ipoꝛtuna natura kehopa⸗
ẽ:vt eũ in ſcelera potius exacerbat poſ ſecibent ſn trei lirig jopla Pur dicit. In qua re ꝙ ſit reifamiliaris iopia. huius moꝛbo ꝓ xiltʒ Sn ſpera illud credo di
nidẽtia collate pecunie remedio mede ſpenſari.ideſt dipẽ
ſatione oꝛdinati. ꝙ
cuuus mali eſt tam⸗
2⁊ſecũ foꝛtunã ſuã̃ ↄꝑans foꝛſitã Ptime pꝛeceps ad malum
ſcit:ne cuiusei iocũdus vſus ẽ ſit tri/ M¶hehnalr ſtis amiſſio. Mutabit igitur moꝛes:ac 4cpauperae dů foꝛtunã metuit anittere neqciamide renꝛ relinqͥt. Alio 81 cladẽ meritã pᷣcipita uit indigne actãfelicitas. Quibuſdam drnren⸗ permiſſum puniendi ius: vt erercitium Pnen bonis et malis eſſet cauſa ſupplicj Icnan en 2 unt pꝛoſpera vt pꝛo ſperitate emendent
vitam quaſi timen
tes ne pꝛopter maliciam amittant pꝛoſperitatem. Vnde dicit pic. id eſt ali⸗ uis malus ſpectans.i cõſiderãs conſciam ſuã fedatã.ꝓbꝛis.i.maculatam Vchs.? pſe 2parãs ſecũ foꝛtunã.i.ꝓſperitatẽ ſuã foꝛſitan pertimeſcit vt cuiꝰ kei ſcilicet pꝛolperitatis iocundus eit ei vſus illius fiattriſtis amiſio. et duz
—— W„* ———btlikhe0 E —.——

Liber quartus
metuit amittere foꝛtunã derelinqͥt nec uiciã Tũc ponit tertiã cãn di. Alj malis aduenit ꝓſpitas vt incidãt norwler Sie fuit·ij.li ꝓſa · iij · In oi aduerſitate foꝛtune infeliciſimũ genꝰ infoꝛtuni ẽ fu⸗ — See dn g felicitas indigne aucta. Aliã l̃a hʒ actai.indu⸗ cd. itauit in z.1. in miſeriã. Et addit ꝙ dbuſdã malis bmiſſũ ei in meritã cladẽ.i.in miſeriã. Et addit ꝙ dbuſdã Fie bui ipꝓtãs. vt ſit honis. 112 u Pam vtꝓbis atqʒ ĩpꝛobis nullũfeduſ uti Ett( k k 3—. ei ett ita ipſi inter ſe impꝛobi nequeũt cõ⸗ cij. ¶ Nota ꝙ felici nidni rñ n e Uenire. Qutdn. cũ a ſemetipſis diſter cladeʒ aduerſitatis S Sanie pentibus ↄſcientiã vicijs quiq; diſen oninee tiät. faciantqʒ ſepe que cũ geſſerint non
vt s Scãdere p̃ci„ 5— Needunce fuiſſe gerẽda decernãt. Exquo ſepe ſů/
tet. Nã grauioꝛe r—— nergraen ina illapuidẽtia ꝓtulit inſigne miracu
ruina. Et Fuis pul 3— irane tu lũ vt malos mali bonos facerẽt. nã dů mñũ. ¶ Et notãdũ 1. — ne iniqua ſibi a peſſimis qͥdẽ ꝑpeti vident in vᷣtutibæ⁊ patiẽtia exercent᷑. vñ idẽ pan NoON odio flagr ãtes, ad virtutis fru per hein. Aſpa ferre. 3 decet maturãt aſua mentẽ. Et bñ matura pleniꝰ vua ſapit. Per nimios eſtus gelidas tranſiad vndas. Sicq; per oppolitñ dulcia querit homo.
¶Mã vt ꝓbis. hic ſoluit quandã obiectionem ſcðᷣo infert quandã ↄcluſi one.ibi Ex qᷓ ſepe. Pꝛimo ðt. Aliq;s diceret · dixiſti ꝙ malisẽ ↄceſſũ ius pu niendi vt ſint cã ſufplicij alijs malis. hoc nõ videt᷑ veꝝ. qꝛ malus nõ punt malũ cũ fint ſiles. hoc ſoluit phia di · Sicut pꝛobis ⁊ ipꝛobis nullũ eſt fedꝭ 1.coꝛdia qꝛ ſemꝑ inuicem Zꝛianf. ita ipſi ipꝛobi nequnt inter ſe ↄuenire. d ni.i.quare ñõ eſſet ita. cũ quiq;iqͥlibet mali· diſſentiãt a ſe metipſis vicijs di
ſcerpentib.i.diſtrahentibꝰ ↄſcientiã ipſoꝝ· ⁊ fepe mali faciãt. q̃ cñ geſſerint. i
fecerint. decernãt·i iudicent.nõ fuiſſe gerenda.i.facienda. ¶ Notandũ ꝙin⸗ tantũ aliq;s eſt bonus inquanti ſeruat oꝛdinem in vltimũ finem qͥfinis eſt ſũ mũ bonũ.⁊ qͥa illũ finem ⁊ oꝛdinem omnes boni ſeruãt.iõ omnes boni in eo
boni ſũt inuicem ↄcoꝛdant. mali aũt qꝛ hũc oꝛdinem nõ obſeruãt ⁊ a ſe meripſis diſcoꝛdãt. mutuo ſibi roncoꝛdare nõ poſſunt.
¶ Ex quo fepe ſüma illa. hic infert quandã ↄcluſionem dicẽs. Exquo ma li puniũt malos ex hoc dina pꝛouidentia pꝛotulit inſigne miraeulum.ſ. vt
mal faerent malos bonos. quod declarat. Hã dũ quidã mali vident npeti
i 1 . in dü
o iq oꝛ
dh
tt 2 he noß ho oin Ac
deodi
ſin ali
honin Rdi

upull mpe n ulbon ceriti
ems Sen uwi& ymn
nns ardusnnt
mo. 3 en(d tqunꝗi adul n decfi övd mals n geods is nlit obine nr ſeu ſcpe m it. qcg nen n rhen iu boni mnst
vůc o erobſen enö po„ ict⸗ Snn
Pola ſerta
nĩa peſſimis.ip̃i flagrãtes.i.ardẽtes · odio noxio i.dãnoꝝ ſuoꝝ.ißi redie⸗
read fiugẽ tutis. ad vtilitatẽ. dũ tales ſtudent ſe eẽ diſſiles illis malis qᷓs oderãt.⁊ addit ꝙ ſola dina vis talis ẽ cui mala ſint bõa.i. cedũt in bonũ.ſiẽ cũ malꝰ facit malũ bonũ. vñ ſubdit. Cũ deꝰ vtẽdo ↄpetent magis elicit effe ctũ alicꝰ boni.oꝛdo em̃ fatalisↄcta ↄplecti᷑vt qð deceſſerit ab inſignata rõe
oꝛdis.ſ.mali rela⸗
gẽ rediere dů ſe eis diſiles ſudent eſe harnacn⸗
g cui tie ðiliceat qͥd.i.ali quos oderãt. Sola eſt ei dina vis cui gtlueardl
mala quoq; bõa ſint cũ eis ↄpetẽtervtẽ dinatiðt·⁊ põitau⸗
X
i Sero cui Fielicit tñ̃ ſonat.foꝛtiſſim do alicuius Dꝛdo 6 Hotadi 0 P ei dc octa 2b ecti vtq ab anisnata. oꝛdis rõe diſceſſerit. hoc lʒ ĩ aliũ tñ oꝛ/ ꝓboꝝñẽ iputandũ
ipᷣis ipꝛob.ß tm̃ di
dinẽ relabat ne qͥd ĩ regno ꝓuidẽtie lice uine ÿruriqnouiter
3 2 bõa.⁊ . ʒ deꝰ malũ dirigat
at temeritati Foꝛtiſſimus i lue cit) 2 ptãte.ñ tñ hõ i ẽ ↄcta regit cũ oĩa ſcla pᷣ uidet acpſpicit) S
Neq; eĩ fasẽ hõi ↄctas dine oꝑe machi malũagu mala itẽ
tiöe. ¶ Hotandũ g naſvl igẽio ↄp̃hẽderevl explicare ᷣmõðe aherdonani 2 3 2 ohUll
Hoc tm̃ ꝓſperiſſe ſufficiat ꝙ naturaruʒ anan e oĩm ꝓditoꝛ deus idẽ ad bonũ dirigens cta diſpõat. Bũq; ea qᷓ ꝓtulit ĩ ſui ſili catur.⁊ lʒ oꝛdinẽ na ↄcta diſpõat. Bũq; ea q̃ꝙptulit ĩ ſui ſili n tamus aliquid plus
deo diligendo ⁊ ꝓximũ odiẽdo.tamen oꝛdinẽ ꝓuiſum a deo nunqᷓ; effugim?
———— 7
gꝛ nunqᷓ; alrꝓuenit qᷓ; deus ꝑuidet.⁊ ſi aliqd recedit ab oꝛdine naturali rela⸗
biki aliũ. vr ſi akecẽ malũ q̃ ag miam ipᷣmẽ homĩ ↄpatiõe ad iuſticiãita ꝙ
in reqᷓ dine ꝓuidẽtienihil relinqt᷑ temeritati.i.ioꝛdinatiõi. ſeq; ei ẽ fas
põi. Hic phia excuſat ſe de amplioꝛi idagatiõe cauſaꝝ dicens. Neq; em̃ ẽ fas
homini vel ingenio ↄpᷣhendere vel ßmone explicare cũctas machinas·i. cã̃g
vel diſpõnes oꝑe dine i.vini oꝑis. hoc tĩ ſufficiat ꝓſperije. qð deꝰ ꝓditoꝛi⸗
Pdue omniũ naturaꝝ diſponat cũcta dirigẽs ad bonñ. Et dũ ea queptu⸗ i
t.ipᷣdixit feſtinat retinere in ſimilitudine ſui.i.in bono.ipſe eliminat.i.exclu
dit. ꝑ ſ eriẽ.i.per oꝛdinẽ fatalis neceſſitatis. vẽ malũ de terminiſ ſue pu blicerei mundi quo fit vt mala que credunt᷑ abũdarein terris· ſipectes ꝓuidentiaʒ
—— vMhkxheh— 5

Liber quartus
diſponẽtẽ nihil ppẽdas vſqᷓ; eẽ mali. Tũc iuocat boe.ad ↄſolationẽ metricã di· Video te eẽ oneratũ põdere qõnis q̃ difficiłẽ.⁊ fatigatũ ꝓlixitate oꝛõis ex pectare aliquã dul cedinẽ carmis. Igitaccipe hauſtũ duicedis metrice. qᷓrefe tꝰ.i.recreatꝰ firmioꝛ. ↄtẽdas ·i.ꝑgas in vlfioꝛa. ¶ Notãdũ ꝙ ðt malũ nuſqᷓ; rẽ in ↄpatiõe ad dinã ꝓuidẽtiã. qꝛ malũ ñ ẽ aliqᷓ nãtura neq; aliq res· ois ein natura ⁊ res appetit uã ꝑfectionẽ.cũ au
tem apetibile hẽat tudine retinere feſtinat. Malũ oẽð rei
rõnẽ boni ſi malum
eẽt natura ⁊ res ay publice ſue termis ꝑ fata lis ſeriẽ necet petẽs ꝑfectionẽ.ma
küeebor.g Hotan ſitatis eliminat. Quo fit vt q̃ in terris
nũ ꝙ nullũ ẽ maluʒ 55 abũdare credũt.ſi diſponẽtẽ ꝓuidentii dodni ↄhatiõe ad o3 nnza G ſpectes nihil vſqᷓ; mali eẽ ꝑpẽdas. S E L„ℳ———
dit multos defectꝰ video iã dudũ te ⁊ põdere qõnis oneta ↄtingere invninerſo demulta bõa tollũt tũ.⁊ rõnis ꝓlixitate fatigatũ aliquã car Si em̃ nõ coꝛũpꝑe᷑
aerignisß ↄleruare mis expectare dulcedinẽ. Accipe igt
tur. nec vita leonis 2 ʒleruaret niſi occi/ hauſtũ quo refectus.firmioꝛĩ vlterioꝛ deret᷑ agnꝰ vł aſinꝰ? 5 nem;laudarckiuſtt„tẽdas. hctꝝ ſextũ quarti libꝛi
ria nec patia ſi ñ eẽt
iniqtas. Exqᷓ pʒꝙ I vis celſi iura tonantis
multa in ↄpatione
adnos ſũmalaqᷓi Pura ſolers cernere mente ↄpatiõe ad dinãꝓ⸗
iudẽtiã ola viſponẽ Aſpice ſummi culmina celi tẽ ᷣm ꝙ meliꝰ cõpe
růtvniuerſo bõaſt. Illic iuſto federe rerum Wetz vi.q̃rti li 2 I vis celſi iura tonãtis · ¶ Iſtud ẽſextũ metꝝ hꝰ q̃rti. qð ſᷣm qͥldã ð adonicũ ſᷣm qᷓſdã archiloycũ. ab iuẽtoꝛe tetrametx. dactilicũ a pedeß dnãnte.in ᷓ metro phia ↄmẽdat dinã ꝓuidẽtiã in diſpõne reꝝẽ pmo ex pte reꝝ qᷓ dina diſpõne regůt.ſcðo ex ꝑte dei regẽtis.ibi· Sedet intea · Piio ↄmcdat dinã̃ ꝓuidẽtiã in regieco?poꝝ celeſtiũ. ſcðᷣo in regie eiemẽtor/ tertioi tegie tẽpoꝝ.jrto in regie gñabiliũ ⁊ coꝛꝛuptibiliũ.ſchai bi. Hec ↄcoidia· ftia ibi. His de cauſis.q̃rta idi.hec tẽpies. Pꝛio ðt. Si tu ſolers · i.ſapiẽs vls pu ra mẽte cernere iura.i.regimia qby inũdregit. celſi tonãtis.i. dei· aſpce culmi nati. altitudines ſũmi celi. Illic ſidera uãt veterẽ pacẽ.i antiquã ↄcoꝛdiam quã eis dina ꝓuidẽtia indidit iuſto federe. qꝛ ſol ↄcitꝰ.ↄmotꝰrutilo igne caloꝛe nõ ipedit gelidũ arem phebes.i lune.nec vꝛſa que flectit rapidos me
——
tus.i.motꝰ tirca polũ ſeptẽtrionalẽ·uũq; lota occiduoꝓfũdo.i.mari occdẽ
mn x a
be 10
ſec ſe Len Lu Sen Uel keu Siee Al Bel hes
gulol hh⸗ teri ulit ſi ſtiaei ipa ſspp ij

lu un dcus. rminlt bez c) uml dh un wun
lers cn Nnent kun n
imn ntii⸗
*
uitt nipud ES vipöne —* ʒedan chü. recemin oabli heru
34
vrni Zm Sihm
metrum lertum
tali cupit tingere.i.mergere.flãmas oceano.i.mari. cernẽſ cetera ſidera mergt in mare. ⁊ loctur moꝛe yulgari.cre. dit em̃ vulgꝰ ſte las qñ occidũt deſcendere inmare.? veſp.i.venꝰ ſemꝑ eqͥs vicibtpꝑis nůciat ſeras vm bꝛas noctis. ⁊ ea de ven ꝰexñs lucifer reuehit diẽ almũ.i. claꝝ ſic althꝰamoꝛpueniẽſex dina ꝓui dẽtia reiẽ ecnoſcurſus ſideꝝ.ſic.i.ꝑtalẽ mutuã ↄcoꝛdiaʒ · bellũ diſcoꝛs exulat
Veterem ſeruant ſidera pacem Non ſol rutilo coñcius igne
Belidum phebes impedit arem Mec que ſummo vertice mundi
Flectit rapidos hꝛſa meatus
Nunq́; occiduo lota pꝛofundo Letera cernens ſidera mergi Tupit oceano tingere flammas
Semper vicibus tempoꝛis equis
Veſper ſeras nunciat vmbꝛas Reuchitq; diem lucifer almuʒz Sic eternos reficit curſus Alternus amot. ſic aſtrigeris Bellum diſcoꝛs exulat oꝛis Hee concoꝛdia temperat equis
quit olẽ.⁊ ð mãe lucifer dcã pᷣcedit ſolẽ. viſũ fuitĩi.li m coꝛdia· ⁊c. h phia ↄmẽdat regn dine puidẽtiei elem̃tis d ens et dina ꝓuidẽtia tꝑat elemta eqͥs mõisvt hũida elemẽ
cedãt.ſicc vicilv.i.viceuerſa ita ꝙqñq; pᷣualeãt hũida ⁊ rã.icelem̃ta frin tñgãt fidè.i. ↄcoꝛdiã.flãmis.i.calidis elei Coꝛꝛüpat.⁊ hec ↄcoꝛdia fat vt pẽdulꝰignis ſu rgati altũ, Bues võdere ñidãt.i.ðᷣoꝛſũ reſideꝗt Tũc ↄm̃datrenʒ;i ci iRilib cãiſꝑ dinã ꝓuidẽtiã oꝛdiat/ ãnꝰfoꝛifer.i.i ᷓ abũd teð ipoÿe.i.tꝑe vil.tepẽte.iicaleſcẽteeſtaſ ierui ſiccat.
i.expelliur. ab oꝛis aſtrigeris.i.a regiõt bul celeſtibo q̃ gerũt aſtra ¶ Notãdũ de hac dictiõe ſolers qᷓ Em Iſi. iterpᷣtat qjſt ſollicitꝰĩ arte vł vtẽ lis. ⁊ ſic dʒ ſcribi ꝑ
duplex.ll. Sed m
hugui.ðꝛ a ſolõ qð ẽ totũ vel multũ. ⁊ ars.tis.q̃ſi totꝰ vel multꝰĩ arte ⁊ ſic dʒ ſcribiꝑ ſimplexl.
¶ Hotãdũ ꝙ deus magis denoiat᷑to⸗ nãla tẽpeſtate tonã di qᷓ; ab alia tẽpeſta te q? maioꝛ froꝛ ꝑeã icucit᷑ mẽtibn hoim qᷓ;ꝑ alã. vñ ꝑtẽpe⸗ ſtatẽ tonãdi hoies magis ĩdu cũr᷑ ad re cogitãdã dinã po⸗ tẽriã. ¶ Notãdũ ꝙ Vꝛſa hns.vij.ſtellat eirca polũ ſeptẽtrio nalem mota nunqᷓ; occitſʒ ſꝑ nob apꝑet
lʒ alie ſtellen. oꝛi⸗
ant? occidãt.ð ve nete ãt qᷓ vᷣnocte ſe⸗
etro.ij. ¶ Hec cõ hec ↄcoꝛdia ꝓueni
ta pugnãtia.i.ʒꝛia
qñq; ſicca.⁊ ꝙ frigo⸗ nth ne vntotalr ali⸗ i.moucat᷑ ſurſũ ⁊ fre ca tꝑa di.hiſdẽ cãi ãt floꝛes.ſpirat odo .matat cere.i.fruges
35
—

—
—„ —————————————
Liber quartus
Zutünꝰ remeat.i.reuerti· Fuis.i.oneroſis pomis imber defuꝰirigat hiemẽ Tũc ↄmẽdat regimẽ dei circa generabilia? coꝛruptibilia dicẽs. Hec tempe ries.i.tpata diſpoſitio ꝓuidẽtie dine.alit ⁊ ꝓfert qͥcqdĩ oꝛbe ſpirar vitã.i·qc⸗ qd viuit.⁊ eadẽ tẽperies rapiẽs ea qᷓfecit. ↄdit.i.abſrõdit ⁊ aufert..ab eẽ mer
gẽs · oꝛta.i.ꝓducta ſußmo obitu.vltia moꝛteſ Notandũ fm ↄmẽtatoꝛẽ. viij
phiſi. Pꝛimũ anti⸗ quũ nihil facit ſine ſcðo antiqᷓ.i.celo. ᷓ pᷣma cã gñationẽ et coꝛruptionẽ elemen toꝝ ⁊ oĩm ĩ mũdo? tpoꝝ diſtinctionem opat᷑ mediãtibꝰ coꝛ⸗ oꝛib celeſtib. vñ i 1.de pomo areſto · ſcribit᷑.ꝙ creatoꝛ oĩʒ ſua ſapia pᷣꝑauit ſpe ras 7iq̃libet ſpera ſtellas lucidas ⁊ de dit ip̃is pᷣtutẽ dñan di ĩß mũdo faciẽdi bonũ ⁊ malũ moꝛtẽ ⁊ vitã. ⁊ incedũt ſtel le bʒ vtutẽ ip̃is a cre atoꝛe datã.ᷣm deſi⸗ deriũ ⁊ volũtatẽ eiꝰ in aſcẽdẽdo ⁊ deſcẽ dẽdo. nũc de oꝛẽte ad occidentem.nũe de occidente ad oꝛi entem ſine Zdictio⸗ ne ⁊ oes ſtelle ſũt ſiẽ ui dño obediẽteſ ⁊ curſus ⁊ motꝰ earũ nõ ẽ a ſeip̃is necÿtu te eaꝝ.ſʒ ẽ creatoꝛ qͥ facit eas moueri.
B 4. Elemẽta modis.vt pugnãtia
Vicibus cedant humida ſiccis.
S
Jungantq; fidem frigoꝛa flamis
—
endulus ignis ſurgaãt in altum.
„
Terreq; graues pondere ſidant.
— 2— 90—— 5— Hiſdem cauſis veretepenti y*
7—
Spirat floꝛifer annus odoꝛes Eſtas terrerem feruida ſiccat
emeat pomis grauis autũnus Hyemẽ defluus irrigat imber.
Hee temperies alit ac pꝛofert
Quicquid vitam ſpirat in oꝛbe Eadem rapiens condit ⁊ aufert Qbitu mergens oꝛta ſupꝛemo Sedet interea conditoꝛaltus
¶ Sedet intea. Hic ↄmẽdat ꝓuidentiã diuinã ex pte dei regẽtis dicẽs. Intr
ca dũ res ſic gerunt᷑· al liter manet regẽs oia.
tꝰ ditoꝛ.i.ſũmꝰ creatoꝛ reꝝ deꝰ.ſedet.i.in ſe imutabi⸗
flectit.i.moderat᷑ habenas reꝝ · i.frena exñs rex ꝑ ſapia
gubnatõis. dñs ꝑ potentiã creatõis. Fõs oĩs bonitatis ⁊ oꝛigo oĩm? ipſe a
nito.lex oia ligãs ⁊ ſapiẽs arbiter· i.iudex. eᷓ. i·ectatʒ oĩb retribuẽs fᷣm iuſti⸗ 4₰ tiã.qᷓ.ſ.lex oĩa regẽs · ↄcitat ·.excitat. entia. ire.i.ꝓcedere ad eẽ.motu.i ꝑ motů
⁊ſiſtit.i pmanere facit adͥ tps ineſſe retrahẽs oia ad nõ eẽ. ipſe firmatb grà tiã · vaga iinſtabilia ꝑ naturã. Nã niſi deꝰreuocas rectos itus.irectũ ꝓgreſ ſũqᷓ eſt ab eẽ ad nõ eẽ.cogitat · ireducat entia inflexos oꝛbes. in ſdã circu⸗

vnri mieuh Mn
ugu Kin using b. unpun uwtbe s cont Pn us on em cnii Ss
nien fnni ie ebu ipb
ciant ⁊ ad nihilum deuenient.
Rerumq; regens flectit hãbenas Bex? dominus fons ⁊ oꝛigo Ler? ſapiens arbiter equi
1—),—
*
Et que cũ motu ciſcitet 8 Siſtit retrahens ac vg firnat Nain niſi rectos reuðcans itus Fleros iterum cogat in oꝛbes Que nunc ſtabilis continet oꝛdo Biiſepta ſuo fonte fätiſcant ic eſt cunctis communis amoꝛ Repetüntq; boni fine teneri:
Auia non aliter durare queant iſi conuerſo rurſus amoꝛe
w⸗
Reſluant cauſe que dedit ene. Peoſa ſeptima libꝛi quarti Am ne igitur vides qͥd hec oĩa
ãdirimus ↄſequat. B. Quid/
ad Setitu tẽdũtẽ ipʒ ſimũ bonũ qð ẽ deꝰhůc finẽ ↄſequũt᷑rõn
Konẽitellecrꝰ ⁊ volũtat. Sʒ irrõnales creature
m he igitur vides.(cõis amoꝛ. Ilacii
⸗
lationes ea que ſtabilis oꝛdo diuine pꝛouidentie continet. iſta diſſepta id eſt ſeparata a ſuo fonte.id eſt a ſio incipio quo d eſt deus:fatiſcant id eſt deñ⸗ Pie fons eſt cõmunis amoꝛ cunctis entibus⸗ ⁊ cuncta repetunt id eſt appetunt.teneri id eſt conſeruari.fine boniid eſt per nem boni. quia res aliter non queant durare id eit in eſſe perpetuari. niſi con
mine pꝛoueniat her
in rebus ens ⁊ perfe
dam circulationem 25 inuit phia ĩ lia. ¶Motandũ ꝙ finis
Qn 2 Volütatj. Sz irr ↄſequũtipᷓʒ ſolũ ꝑpꝙpᷓʒ re pntãt ꝑ qndã ꝑticipationẽ endi.⁊ iõ eodeẽa etitu naturałi
c tionẽ een aliqͥd appetit huñ es. eodẽ aetitu tẽdit ĩ ſuũ vltimũ finẽ.⁊ inuit ĩ lra cũ. cet
. ¶ Pꝛoſa ſeptima q̃rti libꝛi. umat yltima pꝛoſa hulus quartiin Wa philoſophia dedu
—
nerſo amoꝛe refluãt id eſt redeant cauſe d eſt ad pꝛimã cau ſam que dedit eis eẽ per creationem. Notandum ꝙ entia reguntur a ðo per quandam circu lationem ſchm quã quodãmodo perpe tuantur in eſſe verbi gratia. Deus ſic di⸗ poſuit res vt ex ſe⸗
ba.⁊ ecõuerſo ex her ba pꝛoducatur ſem̃, ſic in generatõne ele mẽtoꝛum fit quidaʒ circulus dum exae⸗ re generatur ignis.⁊ iterum ex igne aer ¶ Item in creaturis rationalibus qᷓ pꝛo grediuntur a deo ꝓ uctione nature. fit iterum reflerio ad ip ſum deum per redu ctionem gratie. vt ſic nihil permaneat
ctum niſi per quan/
quẽ oĩa naturali aleſcreatepꝑ opa
Bie ẽ cũctis
3 45

conclulon
omnia que diximus · tunã pꝛoꝛſus eſſe bo nam dicit Boetius 2 qui inqᷓ; id eſt quo modo hoc põt fieri· Cui pkia. Attende inquit Cum omnis foꝛtuna ſiue iocũda ſiue aſpera deferatui cauſa remuneran di vel exercendi bonos vel cauſa puniendi vel coꝛrigendi im ⸗ pꝛohos · patet ꝙ om nis foꝛtuna eſt bõa · quam vel conſtat el ſe iuſtam ſicut illa 5 punit malos.⁊ pꝛe⸗ miat bonos. vel cõ ſtat eſſe vtilemſicut que exercet bonos et coꝛrigit malos · dit Poetius. nimis i eſt valde vera eſt ra tio.⁊ ſi pꝛouidentiã uam pauloãte do
cuiſti.⁊ fatum con⸗
ſiderem tunc ſenten tia ẽ nixa id ẽ firma ta firmis viribu
dentiam bonis ⁊ malis nuncpꝛo
onem pꝛoſpera.⁊ pꝛopter exercitationem in virtu ſpera foꝛtuna remunerans ⁊ aduerſa exercitans eſt bona⸗ foꝛtuna malos emendet vt viſum eſt pꝛius ⁊ aduerſ a ip̃os coꝛrigat
patet ꝙ pꝛ?o pꝛoſpera
*
Liber
ei quandam roncluſionem er pꝛemi iungit quandam exhoꝛtationem · ſecundai em intentam.ſecundo gomparat eam ad opinionem
——
quartus
ſis· ¶ Et pꝛimo facit hoc. ſecundo ſuð bi. Suare inquit. ¶ Pꝛimo ponit vulgi. Secũ
m Vides neiamo boeti quid cõſequatur bee icit Boetius Quid inqᷓ;.⁊ philoſophia · Omnẽ foꝛ⸗
ſus eſſe foꝛtunam. B. Et qui inqᷓ; fieri poteſt.. Attende inquit ꝙ omis for tuna vel iocundavel aſp era.tum remu nerandi exercendiue bonos. tum puni endi coꝛrigendiq; impꝛobos cauſa de⸗
feratur. Omnis bona quam vel iuſts; conſtat eſſe vel vtilem. B. Nimis qui⸗
dem inqᷓ; vera ratio. Et ſi quam paulo ante docuiſt pꝛouidentiam fatũue cõ⸗
d ſiderem firmis viribus nixa ſententia: Sed eam ſi placet inter eas quas ino/
pinabiles pauloante poſuiſti numere/
s.id eſt rationib· ¶ Notandun ꝙ exquo ßm diuinam pꝛoui
ſpera nunc aduerla eueniunt honis pꝛopter tibus aduerſa ·
Iteʒ cũ
2 iuſte puniat patet ipſam etiã eſſe bonã ·
Sed cam ſi placet · Hic comparat panc concluſionem ad opinionẽ vul oſtendens cam vulgo eſſe inopin abilem.⁊ in quirit quiꝰ tunaeſcðo ex opinione vulgi concludit quoddam con
qualbet foꝛ
ſi vilgo bi. Side igitur · dieit ergo · foꝛtuna ſit bona. numeremus inter eas opiniones ds pau hia. quid id eſt pꝛopter quid Boetius dicit ꝙ cõl
ꝑmabiles · vicit b
vulgus ſentiat dẽ
O phia ſi placet eain opinionẽ ꝙ omi loante poſuiſti ino õmuns ſo
trarium ip
—T—„
4 le
n N ri 9 tb en 6
ſü

BEte
denqut
vlalhe um
ucb 1npn
mpbi a auhde mqun wuſt Men D isc totſi knpu ulntit cucj nbusn
nmen ps i
uepoht Mumen
innn no n rlün en
. Wn
3
paulijper ſermonibus vulgi.ne nimium videamur receſſiſſe a communi vſi
õſa leptima
mo hominum vfurpat iſtud id en in vſum capit quoꝛũ iam quoꝛũdam bonam.⁊ dicit philoſophia. Eisjne
dam foꝛtunã eſſema⸗ o Moeti accedamus
omninuz dicit Boetius vt blacʒ.⁊ philoſophia. nonne cenſes bonum qð
mus. M. Et quid inquit. B Quia id hominum ſermo cõmunis vſurpat. et duidem crebꝛo quoꝛumdam malã eſſe foꝛtunaʒ. M Bis ne inquit igitur pau/ liſper vulgi ſermonibus accedamus. Ne nimium velut ab humanitatis vſu receſſiſſe videamur. B. Ht placet inqᷓ; . Nonne igitur bonũ cenſes eẽ quod pꝛodeſ. B. Ita eſt inq;.. Que vero aut erercet aut coꝛriget: ꝓdeſt. B. Fa/ teoꝛ inq;. I. Bona igitur. B. Quid
pꝛodeſt. dicit Boe⸗ tius Ita eſt ⁊ phia. foꝛtuna que aut cet aut coꝛrigit deſt. Dicit Boeti⸗ us. Fateoꝛ inquam Ideo cõcludit phi loſophia. Omnis foꝛtuna bõa eſt que erercet ⁊ coꝛrigit. di cit. Boetius. Quic id eſt quare non.2 addit philoſophia] c foꝛtuna que ex ercet eſt eoꝛum ho ⸗ minum. qui poſiti ĩ virtute gerunt bel⸗ lum contra aſpera. ſed foꝛtuna que cozꝛ rigit eſt eoꝛum ho⸗ munum qui declinã
tes a vicijs arripi unt iter virtutis&i
ni. h. Sed hec eoꝛum eſt:qui vł in vir citboetius. Negare neq
. ueo· Quert phi tute poſit i contra aſpera bellum gerüt ioſopbüa. Qucfet
—— defoꝛtuna iocundg vel avicijs declinantes virtutis iter ar que retribuitur bo⸗
— nis in pꝛemium. ni ripiunt. B. Megare inqᷓ; nequeo. p. auchuiite
nit. id eſt iudicat es Quid vero iocunda que in pꝛemium tideßudtareð
tribuitur bonis. Nůvulgus malã eẽde Fenne eur
eſt iu⸗ cemnit.. Hequac. Heꝝvtiẽita quoʒ Acxieepr
8 5 vlteriꝰ philoſ hia ee optimã cẽſet. ſp. Quid reliquaqᷓ cũ uid et vep
ſit aſpa ⁊ iuſto ſupplicio maloſcohercʒ

—.
Liber quarius
pplicio nunquid vulgus putot eam
eſe bonam. dicit Boetius. In ⸗ que excogitari poſſunt·
mo iudicat eamn eſſe miſerrimam omnum endum bonos? coꝛrigenduʒma⸗
los. vel ad remune⸗ randum bonos. et puniendum malos Foꝛtuna quee ac
exercendum bonos
et ad coꝛrigendum
malos hoies vtrach
eſt bona. etiam ſecũ
dum opinioneʒ vut ficurbne
oſophia. Illud qð pꝛodeſt eſt bonum · ſed foꝛtuna que exe cet bonos homines deſt bonis ⁊ que roꝛrigit malos pꝛo
— Hotaꝙ omnis foꝛtuna vel eſt ad exerc
Bum bonam populus putat. B. Im no omnium inquam excogitari poſ/ ſunt iudicat eſſe miſerrimaʒ. N · Vide igitur ne opinionem pob uli ſequentes quoddaʒ valde inopinabile ↄfecerim? B. Quid inq;.. Ex his em̃ ait cõ/ ceſſa ſunt. euenit. eoꝛuʒ quidem qͥ ſunt vel in poſſeſſione vel in pꝛofectu vl in
deſt malil.ergo vtra
Saen adeptione virtutis:omnẽ quecunc; ſit
cet eſt bonoꝛum qut 5
enden t bonam in imp ꝛobitate vero manenti⸗
1r Vi ia. oꝛtund„— p ₰—„ ſ In bus oẽm peſſimã eẽ foꝛtunã. B. Noci
oꝛum qui declinãt 3 3.
e virnuestFoꝛru⸗ quã veꝝ ẽ tametſi nemo audeat ↄfiteri
na autem q̃ remune
rat bonos bõa ẽetiã ᷣm vulgares ·ſʒñ̃ punit malos oim peſſima ẽ hm vulgi
res.⁊ hãc opinionẽ vulgi de vtraq; foꝛtuna phia tãgit in la.
ſ Vide igitur · Hic inopinabile⁊ contrarium rum tamen opinetur vulgus vtpluri xit. Videne nos ſequentes o pinionem popu xoncluſerimus quo ddam valde inopinabile apud vulgum· Qui d inqᷓ; di⸗ xit Boetius ⁊ philoſophia· Ex his enim vulgarem euenit ꝙ eoꝛum que funt in perfecta po
philoſophia et conceſſis a vulgo concludit quoddaʒ vulgo.ſcʒ malam eſſe foꝛtunam tantum maloꝛuʒ mũ malã foꝛtumam euenire bonis.? di li ic eſi vulgi confecerimus idẽ
que conceſſa ſunt ſcðin opinlonem ſſelſione virtutis vel in pꝛo tis omnem foꝛtunamn eſſe bonam ſiue ſit pꝛoſpe⸗
fectu vel inadeptione virturis omnentetfoꝛtunã tĩ ipꝛobitate oem foꝛtunã eẽ peſſimã. ⁊ ðt boe. P
ra ſiue aduerſa manẽtib aũ
veꝝẽ ßʒvlgares · qᷓ;uis nẽo audeat ↄfiteri pona eſt tam bonoꝛum qᷓ maloꝛuin · vt pꝛobaſti.¶ No tand
tuna hona vel eſt remunerans vel exercens vel coꝛrigens. Foꝛtuna remune⸗ rãs ẽ eoꝛum qui ſunt in poſſeſſione virtutis. Foꝛtun sẽ eoꝝ qͥ ſunt i P
jctu virtutis · Foꝛtuna coĩri
mÿitatẽ.qꝛ ĩ reiu eritate oĩs foꝛtũa um ꝙ omnis lo?
gexercẽ
—
gẽs ẽ eoꝝ qui incipiũt eſſe virtuoſi quo reli⸗

unic zenp
Nnn iopn ſein eoruz ng ſi evuin decuwi usom p ungi
nobiute men
nicih tBh nent Aetft nulos oim wuifm
uügtt veitqu
* *
tur. ꝙeoꝝ qᷓ pmanẽt in malicia ſit foꝛtuna peſſima.ſedveyẽᷣm opinionẽ
vulgarẽ. ¶ Nota ꝙ quelibet foꝛiuna põt dupirↄ
ſiderari.vno mõ in ↄpalðe·
ad cãm vniuerſalẽ q̃ oia regit ⁊ diſponit oꝛdinãdo ſingula in finẽ eis Zueniẽ tẽ.ſic oĩs foꝛtuna bona ẽ vt ꝓbatũ eſt.vel põt ↄpari foꝛtuna ad iſtũ cui euẽit:
P. Quare inqt ita vir ſapiẽs moleſte ferre nõ debet quotiens in certamẽ foꝛ tune adducitur. Vt virnm foꝛtẽ nõ de⸗ cet indignari qnotiens increpuit belli cus tumultus Vtriq; enim huic quidẽ gloꝛie pꝛopagande.illivero confoꝛmã de ſapientie difficultas ipſa materia ẽ. Ex quo eteniz virtus vocatur ꝙ ſuisvi ribus nitẽs nõ ſuperet᷑ aduerſis. Neq; enim vos in pꝛouectu poſiti virtutis. difluere delicijs ⁊ emarceſcere volu ptate veniſtis. Pꝛelium cum omni foꝛ tuna nimis acre cenſeritis.ne vos aut triſtis oppꝛimat.aut iocunda coꝛrum pat.firmis medium viribus occupate Quicquid aut infra ſubſiſtit. aut vltra pꝛogreditur habet ⁊ contemptum feli/ citatis non habet pꝛemium laboꝛis.
In veſtra enim ſitum manu.qualeʒ vo
bis ſoꝛtunam foꝛmare malitis. Omis
boni confert ¶ Quare inqͥt. Hic phia facit quãdã eꝝ exhoꝛtationẽ dicẽs Ex oĩis foꝛtuna eſt bõa ſapiẽs vir nõ dʒ moleſte ferre qͥtiens adducit᷑ in certamẽ foꝛtune · i.cũ foꝛtnnã vtinõ decet foꝛtẽ vi⸗ rũ idignarii turba
ri.qᷓtiẽs increpuit.i⸗
inſonuit · bellicꝰ tu⸗ multꝰ.i.ſtrepitꝰ. nã ipſa difficultas bel⸗ lãdi ⁊ reſiſtẽdi foꝛtu ne eſt vuicuiq; virs
foꝛti ⁊ ÿᷣtuoſo mate ria.i.cñ glieꝓpagan
2⁊ſic ſolũ illa ðꝛ bona · q aliqð bonũ conſert illi cui aduenit ·⁊ illa mala q̃ nihil
de.ex excitiũ eniʒ bei
licũ ẽ cã glie viro foꝛ ti. Illi o.ſ. viro ʒ tuoſo reſiſtẽtia foꝛ⸗ tune ẽ materia · i.cã ↄfirmãde ſapie.i.ÿᷣ tutis Exq.i.exqᷓ vi⸗ ctoꝛia tał difficttas ÿtꝰ vocat᷑. ðꝛ em̃ vir tus eo ꝙ ſuis virib nitẽs nõ ſuꝑetur ad uerſis. ⁊ ſubdit· Ne q; eim̃ vos poſiti in ꝓuectu.i.in via pᷣtu tis veniſtis in mun dũ ditfluere delicijs ⁊ emarceſcere volu ptate pᷣlium nimis acre.cẽſeritis.i.iudi cabitis fieri.cũ om⸗ ni foꝛtuna. Ne tri⸗ ſtes foꝛtuna vos op

pꝛimat eijciendo in deſperationẽ· a ut iocũda coꝛrũpit alliciẽdo ad volupes tem.oteupate.i.tenete.ergo medium virtutis firmis virib.qꝛ quic qd inſta ſubſiſtit a medio virtutis deficiendo aut vltra pꝛogreditur medium vir tu⸗
tis excedendo illud habet contemptum felicitatis.id eſt virtutis.⁊ nonha⸗
bʒ pꝛemũ laboꝛis.⁊ in veſtra manu.i· ptãte ſitũ eſt. qualẽ virtutẽ vobis nia htis.i.magis velitis foꝛ mare·ſ.bonã vel malã · is em̃ ſoꝛtuna que videtut aſpa aut exercet bo nos ⁊ punit malos
⁊ſicboyae· gjiorà enim que videtur aſpera:niſi aut exer/
— apientẽ ad magna⸗ cetigut coꝛrigit dun nnatecübt. Za⸗ aut oꝛrißit punit. piẽs non dʒ moleſte ferre foꝛtunã. Nam Em Areſto. in ethic; Sapiẽs bñ ſcit fer⸗ re fotmunas · qꝛ hẽt ſe
Metrum ſeptimum quarti libꝛi. Ella bis quinis opatus annis. tragonũ · Coꝛpꝰem̃
atrigoni qudcc Fratris amiſſos thalamos piauit. pücit᷑ firmiter ſtat et zgnanmequs Ille dum graie dare vela claſi diffoꝛmes inſultus foꝛtunevnanimi mẽ tis ↄſtantia militatq Notandũ ꝙ virtꝰ ↄſiſtit in medio int᷑ duo vicia extre⸗ ma ad quoꝝ vnũ impellit. ꝓſpera foꝛtuna ad alið aduerſa.ÿbigr̃a. Aduerſi tas impellit ad deſperationẽ ⁊ timiditatẽ ꝓſperitas aũt ad pᷣſumptionem et audaciã.inter q̃ ↄſiſtit mediũ vᷣtutis.cuiꝰ exceſſus vel defectꝰ eſt vicioſus.et h innuit phia in jra. ¶ Nota ꝙ in ptãte hoiĩs eſt facere foꝛtunã ſibi qualẽ vult ſcʒ bonã vel malã. qð declarat phia in aduerſa foꝛtuna.qꝛ ſi eã accipimꝰ ho⸗ no aio pꝛo exercitio ⁊ coꝛrectione ipſa eſt bona Si aũt eã̃ toleramꝰ malo aĩo etiam pꝛo pena ipᷣa mala eit ¶ Wetrũ ſeptimũ quartilibn. Eilla bis quinis · Hie ĩcipit quintũ ⁊ vltimũ metꝝ huiꝰ ꝗᷓrti.qð dicit ſaphicũ ab inuẽroꝛe trochiacũ a pede pᷣdominãteĩ qᷓphia cõfirmat ſuã exhoꝛtationẽ exẽplo viroꝝ foꝛtiũ qͥ ſpꝛetis voluptatibꝰ magnos ſubierũt laboꝛes ſpe laudis ⁊ gloꝛie. ⁊ pᷣmo pðit plura exẽpla.ſcðo oꝛtat᷑ nos ad unitationẽ eoꝝ· ibi. Ite nũc ſoꝛtes. Pꝛia ꝑs poſſet viuidi in tot ꝑtes qᷓtexẽ pla ponit q̃ patebũt. Pꝛimũ exemplũ ẽ tale. Paris filiꝰ pꝛiami regis troya⸗ noꝝ in greciã ꝓfectus rapuit vxoꝛẽ helenã Wenelai ⁊ duxit eã in frigiã regio nẽ. Wenelaus aũt ↄqueſtus fratri ſuo agamẽnoni hoc factũ. Menelaon cõ uocatis pᷣncipib grecoꝝ · trãffretauit in frigiã ⁊ obſedit troyã.x.an nis.q̃ tan dẽ deſtruxit.⁊ maioꝛib interfectis populũ captiuauit. Nũ aũt agamẽnõ ꝓñi ſceret᷑ verſus troyã deuenit in quandã inſulã. vbi factꝰ ẽ ei võtus contrarius ⁊ requiſiuit vates quid eſſet faciendum.qui dixerunt ꝙ non haberet ventum pꝛoſperum niſi placaret dianam ſacrificando ei ſuam filiam. Cui licet vi⸗
derctur durum pꝛopter pietatem paternamtamen ſuadente vlixe ſelaudis
— —
—— NE

ttf F nynnn uis vud Wtnnt dhweh nqucin nng chinb Siitei Mndli Fmicu.
minc Peinign pöonn 3 4 ciin 4ſpres v bmh⸗ itphunc& öo n s pole dil tpesꝗ ds fl egs hn Wutdi* fig won Fneton todſeit Enns n
Xmu ducr con et v
moi
———
gamen
metrum ſeptimum
xgloꝛie ſuper victoꝛia obtinẽda.conſenſit vt eam immolaret? quo facto ob tinuit ventum pꝛoſperum ad voluntatem · dicit ergo in littera. Atrides id eſt
gamẽnon atride filius exiſtens. vltoꝛ operatus bella bis quinis. id eſt decẽ annis piauit id eſt purgauit vlciſcendo amiſſos thalamos id eſt vxoꝛẽ con⸗
entam in thalamo fratris Wenelairuinis id eſt deſtructionibus frigie idẽ
Merculem duri celebꝛant laboꝛes Ille centauros domuit ſuperbos—
troye que ſita fuit in frigia.dum ille aga⸗ mẽnon optat dare.
Optat⁊ ventos redemit cruoꝛe. id eſt erponere vela
Exuit patrem miſerumq; triſtis Federat nate iugulum ſacerdos Fleuit amiſſos ithacus ſodales S Quos ferus vaſto recubans in antro. parernædniac Merſit ĩmani poliphemus alu l⸗ Sed tamen ceco furibundus oꝛne un u Baudium meſtis lachꝛymis rependit vnn unbn⸗ Hugutionem iugu
luz idem ẽ quod gut gutturis in⸗
demit ventos cruo⸗ re filie ſue.ipſe exiuit id eſt dↄpoſuit par⸗
tem id eſt pietatem
¶ Fleuit am iſos
ithacus ſodales. ¶ Hic philoſophia ponit ſecundum exemplum in quo ð clarat foꝛtia acta ipſius vlixis· intendens talem fabulam · Vlixes rediẽs de bello trayano.decem annis errauit in mari ſuſtinens multaaduerſa.tandem
aaſualiter venit ad antrum poliphemi qui erat maximus gigas habens vni cum oculum in fronte. qui ſocios vlixis occidit ⁊ voꝛauit· ſuper quo vlixes contriſtatus ſuſtinuit vſq; pꝛedictus gigas cibo repletus ob doꝛmiret. quo
doꝛmiente oculum quem in fronte habuit eruit. qui euigilans furibundꝰque
uit vlixem. ſed excecatus eum inuenire non potuit. Dicit ergo in littera · Ithacus · id eſt vlixes ab ithaca regione. vel ab auo ſuo ithaco ſic dittus.ille Zeuit id eſt defleuit amiſſos ſodales quos ferus poliphemus recubans id eſt
moꝛans in vaſto antro id es magno.merſit immani aluo·id eſt magno ven⸗ tre· ſed tamen vlixes funbundus rependit. id eſt reſtituit.· gaudium meſtis la chꝛmis.i.ſuis triſticijs oꝛe.i. facie poliphemo ceco.i.excecato.
Berculem duri celebꝛant laboꝛes. Pic ponit aliud exemplum i quo
deſcrihitacta herculis ⁊ laboꝛes eius quibus fingitur meruiſſe celum dicẽs
Duri laboꝛes aſſumpti celebꝛant.id eſt celebꝛem reddunt herculem Cuius ponit pꝛimum laboꝛem.ſcilicet donationem centauroꝛum dicens. Ilte her⸗
cules domuit cutauros ſuperbos qui eum contempſerunt.
graie.claſſi id eſtna uigrecali.⁊ dum re

Liber quartus
Vbi notandũ ꝙ cẽthauri monſtra q̃dã dicta ſunt er medietate hoĩes. ⁊ ex medietate thauri ͥ;s poete fingũt genitos ex ſemie Ixionis. qð ꝓiecit in nubẽ qᷓ Juno circũdederat ſe fugiẽs a facie eiꝰ volẽtis cũ ea ↄcubere · hos centhau ros hercules domuit · Cũ em̃ ↄueniſſent ad ludũ paleſtine in mõte foloꝛ Her cules cõgreſſus cñ eis ipſos vſq; ad effuſionẽ ſanguis ꝓſtrauit. ¶ Abſtulit ſeu ſpoliũ Hic po
nilentes e ZBbſtulit ſeuo ſpolium leoni
leavſuu hunit Firit ⁊ certis volucres ſagittis
Ibinrandi ¶ Poma cernenti rapuit dꝛaconi
uidã leo crudeliſſi Juo hotr Aureo leua grauioꝛ metallo onis ſuaſit. Srnerules Cerberum traxit triplici nec tha liberatione patrie. Pnreen x ¶ Victoꝛ immitem poſuiſſe fertur coꝛiãs ip̃m pelle.— ſpeleulit. Pabulum ſeuis dominum quadrigis ixit ⁊ certis vo⸗ 5 ſagittis. hic Hydra combuſto perijt veneno ponit tertiũ laboꝛẽ̃ dicens. Bercules fixit volucres.i.arpias.certis ſagittis. ¶ Vbi notandũg rex Finiꝰ filios ſuos excecauit qͥ nouercã ſuam de ſtupꝛo accuſauerãt ꝓpter qð iniudia deoꝝ ipſe ẽ excecatꝰ.⁊ appoſite ſũt ei arpie.i.volucres vᷣginei vultus rapiẽtes cibũ de menſa eiꝰ quas hercules ſagittis ſuis fixit ⁊ fugauit. ¶ Poma cernẽti rapuit dꝛaconi. hic tãgit quartũ laboꝛẽ dicẽs. herculeſta puit poma dꝛaconi cernẽti.i.cuſtodiẽti illa rapuit aureo metallo.i.cuʒclaua gurea.hercules inquã factꝰ grauioꝛ.i.foꝛtioꝛ leua.i.manu. ¶ Vbi notandum g ſeptẽ fuerũt filie athlãtis habẽtes oꝛtũ aureũ cum pomis aureis que dꝛaco cuſtodiebat.hercules aũt ſuꝑueniẽs dꝛaconi poma aurea abſtulit. fCerbeꝝ traxit triplici cathena. hic ponit qntũ laboꝛẽ vicẽs. hercules r bep.i.canẽ infernalẽ traxit ab inferis triplici cathena. ¶ Vbi notandũ ꝙ pyr ritaneꝰ volẽs ſibi deſponſare reginã inferni. herculẽ ⁊ theſeũ ⁊ alios viros foꝛ tes aſſũpſit. by veniẽtib ad infernũ cerberꝰ ianitoꝛ inferni ip̃os latratu ſuoĩ pediuit. hercules aũt ip̃m trib cathenis vinxit.vel hm alios ip̃m trarit dein kerno triplici cathena.qꝛ ðꝛ habere tria capita canina triplici cathena vincta. ¶ſ Victoꝛ imitẽ. hic ponit ſextũ laboꝛẽ dicẽs. Victoꝛ· ſ hercules fertur po ſuilie ĩmitẽ dũm·ſ.diomedẽ in pabulũ ſeuis q̃drigis.i.equis quadrigã trahẽ tib. Vbi notandũ ꝙ diomedes fuit rex Tracie qui equos ſuos pauit humã na carne.quẽ hercules interfectũ dedit ſuis ppꝛe equis deuoꝛandũ. ſ Hydra cõbuſto ꝑqjt. Hic ponit ſeptimũ laboꝛem di. Hydra.i.ſerpẽs ꝑhjt cõ buſto veneno ſuo.¶ Ebi notãdũ ꝙ in lerna palude fuit dã ßpẽs hñs pla capita qᷓꝝ vno p̃ciſo ſuccreſcebãt tria. quẽ hercules aggreſſus ſagittãdo cũ ñ vi deret leꝓlicere collecta ↄgerie lignoꝝ ipᷣm ↄbuſſit.

metrum ſeptimum
rõte turbatꝰ. Hic ponit octauũ laboꝛẽ herculis. vbi ſciẽdũ ꝙ cũ herc
es vellet deducere filiã cuiuſ qã regis que dicebal deiamira flunus achelous
quẽ debebat tranſire mutauit ſein diuerſas foꝛmas pugnãdo contra hercu lenicũ ãt vltimo mutaſſet ſe in ſpeciẽ tpauri Bercules ipſo deiecto abſtulit ſi
bi vnũ coꝛnu.· qð ſacrificauit copie ideſt dee foꝛtune ꝓpter qð achelous vere⸗
Fronte turbatus achelous amnis Qꝛa demerſit pudibunda ripis Strauit antheum libicis harenis Cacus euandri ſatiauit iras Quoſq; pꝛeſſur us foꝛet altus oꝛbis Setiger ſpumis humeroſ notauit Vltimus celum laboꝛ irreflero Suſtulitcol lo. pᷣciumq; rurſus
quãdo ex fatigatione debilitaret tactu terre.ſtatim recuꝑabat vires.
cũdia cõfuſus fugit
2ĩaquis latuit. vñ dicit in littera.ache lous amnis · ideſt i le fluuius fronte tur batus ꝓpter ablati onem coꝛnupe de merſit in ripis oꝛa pudibũda. quia la tuit pꝛe pudoꝛe inri pis. ¶ Strauit ans theũ libicis arenis. Bic ponit nonũ la boꝛẽ dicẽs. Hercu les ſtrauit ideſt oc⸗ cidit antheũ illũ gi gantẽ harenis libi⸗ cis.i.harenis libie
regionis ¶ Vbino tandũ ꝙ antheus erat gigas de terrã ꝓgenitus cuius erat talis tus. ꝙ ſiali⸗
ui cuʒ
exerceret magnã tyrannidẽ in libia aduenit hercules · ⁊ cõgreſſus cũ eo diu ſi⸗ mulluctabant᷑ Cum aũt antheus ſentiret ſe debilitari ſponte cecidit in terraʒ ⁊ſic reſumpſit vires · qð hercules cogn oſcẽs ipſum a terra eleuauit.⁊ ſupꝛa pe
ctus ſuũ ipſum tenẽdo opp̃ſit quouſ q; ſpiritũ exalaret. fatiauit iras. Hic ponit decimũ labo ꝛc eiꝰ. Vbi nota
¶ Cacus euandri
ndũ ꝙ cacus fuit mon
ſtrũ euomens ignẽ per os cuus patẽr fuit Fulcanus · manebat aũt Cacus in monte auẽtino ſpoliãs ⁊ occidens hoĩes ⁊furto plurimũ inſiſtens. Cũ auteʒ percules veniret de hiſpania ducens ſecũ multos boues. Cacus quoſdã ho ues herculis furabatur ·⁊ traxit eos in antrum ſuũ retroꝛſũ per taudas ne fur tũ pateret. Kum aũt hercules quereret boues ꝑ mugitum vnius bouis pue⸗
„
nit ad antrũ caci. quo ertracto ipſum interfecit ruiꝰmoꝛte placata eſt ira euã dr quẽ idem cacus multũ offenderat. vñ dicit. Cacus ſupple moꝛte ſua. quã paſſi us ẽ ab hercule.ſatiauit· i.cð peſcuit tras euãdri quẽ cacus multũ offende
tat. ¶ Quoſq; pſfürus. Hic ponit vndecimð laboꝛẽ dũ ꝙ in archadia erat quidã aper deuaſtans totã regio
herculis. Vhi notan nẽ.quem cũ hercules
agitaret aper ſibi inſultãs humeros herculis ſpuma maculauit. quẽ apꝛũ tan
dẽ interfecit Vnde ðᷣt.
Setiger.i. aper gerẽs ſetas. notauit. i.maculauit hu
meros herculis.ſ.ſpuma vel ſaliua. quos hũeros altus oꝛbis foꝛet · i.erat pᷣlu
rusqꝛ vt ſtatim patehit. hercules hũeris ſuis celũ ſuſtulit.
Etjmꝰ celũ. Hic ponit duodecimũ? vltim laboꝛẽ eius. Vbi notag

P hoc celũ meruit. V
laboꝛis. pdictoꝝ foꝛtium vi Toꝝ dicens Ite nñc foꝛtes reſiſtentes ad uerſitatiby. ite illuc vbl ducit via cetſa. ideſt ardua magni herculis que eſt via tutũ ⁊ via magni exempli ad aggredi endũ foꝛtia ⁊ tũc in uehitur ↄtra tardoſ ⁊ vicioſos dicens. ur vos inertes.i. hoies ſine arte ſicut homines deſidioſi. cur nudatis terga. I. doꝛſa veſtra fugiẽ do laboꝛes ⁊ adiuer ſa. nã tellus.i.terre na ↄcupiſcẽtia ſuꝑa ta donat hõ ſidera i.ceiũ. quia ſupata
3 5 Liber qumntus athlas fingi? fuiſſe guidã gias ſuppoꝛtans celũ humeris ſuis · hic fatigatꝰro gauit herculẽ vt ceiũ ſupoꝛtaret quouſꝙ ipſe reſ piraret.qð ⁊ hercules fe
ndeðt Vlitimꝰ labo herculis fuit ꝙñt uſtultt uit celũ collo irreflexo · iinclinato.⁊ rurſus meruit celũ tanq; pᷣci
es fecit.⁊ ti.ſuppoꝛta ũ vltimi ſui
¶ Ite nũc foꝛtes vbi celſa magni. Hic hoꝛtatphia ad imitationẽ
Vltimi celum meruit laboꝛis Ite nunc foꝛtes vbi celſa magni Bucit exemplavia. cur inertes
Terga nudatis. ſupata tellus Sidera donat.
Finit liber quartus
Incipit liber qͥntus pꝛoſa pꝛima. Irxerat oꝛationiſq; curſum ad alia quedam tractandat
7
6 lcẽtia efficit homo dignus celo qð ẽ locus deoꝝ ⁊ ſpirituũ. nam n 2e heneueen mũdi. Des eum locũ qui ſurſũ eſt deo attribuũt⁊ bar bari⁊ greci quicũq; putãt deos eſſe. de quo loco dicit plato in phedrone· Vi⸗ ti ſpeculatiui viuẽtes pᷣm vitã con templatiuã.celeſtes ledes recipiũ t. in quib felicitate deoꝝ potiunt᷑. qua felicitate nos faciat particeps ieſus xp̃s quiẽ deꝰ ſuper oia beñedictus in ſecula ſeculoꝝ Amen.
Explicit liber quartus. Incipit quintus.
Irerat oꝛõniſq; curſum.hic incipit qͥntus liber Boetij de ↄſolatio
ne phie.cuius hec ẽ pᷣma pꝛoſa.in qua phia vult ſoluere quedã du⸗ bia ſuam dererminationẽ ↄſequentia ð fato 7puldentia Videtur em̃ ex dictis ꝙ caſus nõ ſit. quia ſi oĩa ſunt ꝓuiſa itag nihil eueniat p̃ter oꝛdinẽ ꝓuidentie diuine. videtur ꝙ mhil ralualiter eueniat. quia caſus i Poꝛtat euentũ inopinatũ. ¶ Item videtur ex dictis ꝙ libeꝝ arbitrium non ſit N oia diſponũt᷑ᷣm oꝛdine katalis neceſſitatis.libeꝝ aũt arbitrium neceſſitatẽ
„
ercludit. videtur ergo ſi ponirpuidẽtia ⁊ fatũ ꝙ oin o ercludat᷑libeꝝ arbitriũ Phia ergo in p̃ſentl libꝛo inquirit vtx caſus ſit.⁊ quid ſit ⁊ inquirit ytrum h
belũ arbitriů ſit ponendo argumenta. quib liberũ urbltrium cũꝓuidẽtis di
—
——
——

aou p at l qu funnn
plhn eßinit ulrck emnbuitt oo datpls a edtene cckes gptint — 5 ſs gu
ct
uphu ee nuð ſof Am i oia ſuntpi an nhl u M cauu Mut quuci tdinsol xinunnt t gonn Halbremi
nina nõ videtur poſſe ſtare.poſt hoc p onit falſam ſolutionẽ quoꝛundã quam unpꝛobat. ⁊ ponit ꝓpꝛã quam rõmbus ↄfirmat⁊ de eternitate determ nt ⁊ alia plura ſicut patebit. Et diuiditur iſte liber in vndecim ptes· quiã ſex fůt pꝛoſe.⁊ quinq; metra eiꝰ. que ꝑtes⁊ que in ipſis dererminant᷑ patebũt in ꝓceſiu lbꝛ. In pᷣma pꝛoſa determinat de caſu.⁊ pꝛimo Boetius tangit cta philo ſophie cõmendans eius exhoꝛtationeʒ
di 9 T factam.⁊ mouet qᷓ erpedienda vertebat. B. Tum ego. ſcanr wnc
Recta quidem inquã exhoꝛtatio tuaq; Seeunde philoſo⸗
phia excu at ſe ab
021 aniſſi Sed eius determinatiõe pꝛoꝛſus autoꝛitate digniſſima. Sed ꝙ auʒderamnrarl⸗
11.. cuſationẽ remo uet. tu dudum de pꝛouidentia queſtionem
pluribus alijs implicitam eſſe dixiſti, determinat de caſu
ſecũda ibi Tumil⸗
re experioꝛ. Quero enim.an eſſe aliq̃d laletino Teriacbi
Tum illa moꝛem.
omnino.⁊ quid nã eſſe caſum arbitrere Pꝛimo dicit philo
ſophia dixerat hec
. Tum illa. Feſtino inqͥt debitumꝓ/ pᷣiera. ⁊ vertehac curſũ oꝛatiõis.ideſt
miſſionis abſoluere.viãq; tibi qua pa/ ſeymonis adtractã
da quedã alia atqʒ
expedienda. Tunc
ego Boetiuſ inquã
O philoſophia recta eſt tua exhoꝛtatio facta. ⁊ pꝛoꝛſus eſt digniſſima auto⸗
ritate. Sed ꝙ tu dudũ diriſti ſexta ꝓſa quarti libꝛi. queſtionem de ꝓuidentia-
impl citã. ideſt implicatam eſſe pluribalijs.ſ· queſtionibus ego experioꝛ re· i& eſt realiter. Quero em̃ an arbitreris caſum omnino aliquid eſſe ſupplein re⸗ rum natura.⁊ quidnã arbitreris eſſe caſũ fupple in rerũ natura.
¶ Hotãdũ per hoe ꝙ dicit Boetius dixerat innuit philoſophiã iam expe diuiſſe. que ad ſui ſpeculationem ſpectabant·⁊ ita determinaſſepᷣncipaleʒ hu ius libꝛi intentionem.⁊ philoſophia vertebat curſum oꝛationis · ideit ↄꝛatio⸗ nem currentem · quia oꝛatio philoſophie n on impediebatur ignoꝛantia docẽ⸗ tis nec tarditate dicentis. Hanc oꝛationem vertebat ad quedam alia tractan
da que autem fuerunt ila. Boetius non expꝛimit. quia foꝛſitan ſua opinione
minus erant deſideranda.vel foꝛſan quantum adꝓpoſitũ extranea.
Hotandum ꝙ dicit ethoꝛtationem philoſophie fuiſſe rectam.quia phi⸗
loſophia hoꝛta batur ad virtutes? ad contemptum foꝛtuitoꝛum. Taiis au⸗
em exhoꝛtatio que fit ad bonumꝓſequendum ⁊ malum fugiendũ rects eſt.?
—
dicit erhoꝛtationẽ philoſophie cſſe digniſſimam autoꝛitate. quia qu od a ſa⸗ pientibus pᷣꝛ autoꝛitate ſapientis diguũ reputatur. ¶ Tum illa feſtino in⸗ t. Hic phia excuſat ſe de hꝰ opionis vel qõnis detiinatiõe. ⁊ boeillã excu
———
dꝛoſapꝛima
eee

Liber quintus
tionẽ rem ouet dicens Pkia inqt ego feſtino abſoluere.i.ꝑſcere debitñ mit
Konis ⁊ apire tibi viã qᷓ reucharis ad patriã. Hec aũt q̃ tu q̃ris de caſu et ſi ꝓ q;uis ſunt ꝑutilia cognitu.i.cognitõe.tñ pauiiſ ꝑ auerſa füt a tramite.i.vi
noſtri ꝓpoſiti ⁊ dicit pauliſg qꝛ nõ ſunt totaliter auerſa.ſʒ
aliquãtulum elu ci
dãt pᷣmiſſa.⁊ẽ verendũ.i.tunendũ ne tu fatigatꝰ deuijs.i.q̃ltioniby extrane⸗
is nõ poſſiſ ſufficere ad emetiendũ.i.trã ſeundũ rectũ iter.ðᷣt boe. O phia neillð vereare.i.nõ timeas q h fuit michi loco
qjetis agnoſcere ea
qjbh maxie delectoꝛ.
⁊ cũ oẽ̃ latꝰ.i.circun
ſtãtia tue diſputatõ nis mihi ↄſtiterit ſi⸗ de indubitata mhil eſt ꝙ ambigat deſe⸗ quẽtiby. ¶ Notãdũ ꝙðt. qᷓ via reuehar patriã. h patriã vo rat btitudinẽ. quaʒ pꝛiꝰ iuenire docuit. Illa aũtꝑq̃ hõ ꝑue nit ad ipſam ſũt vir rutes.de qͥbh boetiꝰ intẽdebat agere nõ in libꝛo.ſʒ in vltis libꝛimuſice ſue agẽ do de muſica hũa⸗ na.intent onẽ auteʒ ſuã nõ ↄpleuit. qꝛa rege theodoꝛio moꝛ te p̃uentus fuit ¶ Tũilla moꝛem inqͥt. Hic phia der minat de caſu ſoluẽ do pᷣmiſſas cãs 2q5̃ ſtiones. ¶ Pꝛio ſol⸗ uitpᷣmã an caſuſ ſit
triam reueharis aperire, Mec autem et ſiperutilia cognitu.tamen a pꝛopoſij⸗
ti noſtritramite pauliſper auerſa ſunt,
Verendũq; ẽ ne deuijs fatigatꝰ ad eme tiendũ rectũ iter ſufticere nõ poſis. B e id inqᷓ; pꝛoꝛſus vereare. Nã quietii mihi loco fuerit ea qͥbuſ maxie delectoꝛ agnoſcere.ſimul cũ oẽ diſputatõis tue latus indubitata fide ↄſtiterit. nihil de ſequẽtibus ambigat. h. Tũ illa. o rẽ inquit gerã tibi ſimulq; ſic exoꝛſa eſt. Siquidẽ inqͥt aliqͥs euentuʒ temerario motu nullaq; cauſaꝝ ↄnexiõe ꝓductuʒ
caſum eſſe definiat:nihilomnino caſ u
eſſe ↄfirmo.⁊ p̃ter ſubiecte reiſ ignifica tionem inanẽ pꝛoꝛſus vocẽ eẽ decerno
ſcpᷣo ſcam qͥd ſit caſus.ibi.lʒ igit. ¶ Pꝛio oñdit qͥd ſignificeꝑ nomẽ taſus ponẽdo opinionẽ qͥrũdã · Scðᷣo ipꝛobat illã opin ionẽ ibi. Quis em̃. Pꝛimo ðt. O boeti ego gerã tibi moꝛẽ.i.ↄfirmabo me volũtati tue.⁊ ſilſic ẽ exoꝛſa. ſic incepit ſi aliqͥs definiat q̃ ad nomẽ dicẽs caſũ eẽ enentũ ꝓductũ motu te⸗ merario· t· ipꝛouiſo.⁊ nlła ↄneriõe cãꝝ Ego phia affirmo cuſuʒ ſic oino nihil dẽ deeno.iudico vocẽ caſ ꝰpꝛſꝰeẽ ianẽ.pᷣter heatõeʒ rei ſbiecte. ſẽhec voꝝ
(chimera ianis ẽ⸗
n 1
0
ſn it
4

isyn.
—
apun dn Achoid vctzn uſideon Snblh nulz niw Feunt inem u n Aplu
ſubie gni
us v ern
1
u 1 Eunl
roc
Pꝛoſa pꝛima
ocandũ ꝙ qᷓuis qſtio ſi eſt pᷣcedit qõnẽ ãdẽ. im ꝙ queſtio qd eſt q̃rit ve eie nulli debet nili enti· eñ queſtio qͥd eſt querẽs de quo quid eſt noĩs ẽ pᷣma cognitio.⁊ iõ ex quo d eſt nois. opoꝛtet ſcire dealiquo ſi ẽꝓpter hoc phia ad querendũ de caſu vtꝝ ſit vel nõ accibit qð quid eſt ꝙ ſi⸗ guiicat ꝑ nomẽ.⁊ ðᷣt. Si aliqͥ dicũt caſũ eẽ euẽtũ te merariũ ſine oĩ cã ꝓductũ 80 video vocẽ cg us eẽ inaneʒ tanqᷓ; uis em̃coercẽte in oꝛdinẽ ↄcta deo) ſibi nihil coꝛꝛeſpon deat in re locus eẽ vllus temeritati reliquus po ncut⸗ 2 o teſt. ¶ Nã nihil ex nihilo exiſtere Na ſen pꝛobat ↄpinionem S— iſtã oñdens caſum tentia eſt · Cui nemo vnq; veteꝝ refra npleetnes.ſwe gatus ẽ.qᷓ;qᷓ; id illi non de oꝑante pꝛin cipio.ſed de materiali ſubiectoſhoc eſt uu ynãrie.lein omniũ de natura rõnum)quaſi qᷣdam bl.inn viccdät —= ꝙ caſus eſt enentu iecerint fũdamentũ. At ſi nullis ex cau kencnrr iprou — us.Contra ho ar ſis aliqͥd oꝛiat᷑.id de nihilo oꝛtũ eẽ vide guit phia ſic. Vbi⸗ —— cunq; oĩa ſũt ꝓuiſa tur. ꝙ ſi hoc fieri neqͥt nec caſũ quidem i nhl eſt eäner — 1. 5 S riũ. ſed oĩa que ſunt huiuſmõi eẽ poſſibile ẽ qualẽ pauloañ uitreeei —„ter ea que ſunt nihit definiuimus. B. Quid igi᷑ inquã. Ni eumfanl. Hane rõnẽ buit᷑ inuit ĩ lia hil ne ẽ qð vel caſus.vel foꝛtuituʒ iure dr2uteemiecus vllus põt eẽ reliqu appellari queat. An ẽ aliqͥditãetſi vul inictenea. i.ipꝛouiſiõi.deo co gus lateatcui vocabula iſta ↄueniant ercente cũcta in oꝛ⸗ e dicat nullus.¶ Ho⸗ tandũ ꝙ oia a deo ſũt ꝓuiſa cuiꝰ rõ ẽ. Quoꝛũcũq; deꝰ ẽ cã oĩa taiiapuu ſñt a deo · ſed deꝰ ẽ cã ois entis.ꝗᷓ oia entia a deo ſũt ꝓuiſa.ꝙ aũt deꝰ ſit cã oiſen tis ꝑʒ qꝛ ab ipſo depender ceiũ ⁊ tota natura. vt pʒ er. xj methaphiſice. qſã nihil er nihilo exiſtere · Hic ponit aliã rõnẽꝓbantẽ ꝙ caſus nõ põt eẽ ſine oi cã ꝓductꝰ ſicut dicebãt antiq.⁊ arguit ſi. Spᷣẽex nihilo nihil ẽ. ʒ qð ẽ ernulla cã ex nihild ẽ.ðᷓ qð ex nlla cã ẽ.nihil ẽ. Sʒ ßᷣm ãtiqs caſꝰ ẽ ex nlla cã qꝛẽꝓductꝰ ſine oĩ ↄnexiõe cãꝝꝗᷓ caſus nihil ẽ. Vñ ðt in lña · Vera ſniaẽ cui nemo vnqᷓ; veterẽ refragatꝰ ẽ.i.ᷓdixit.ſ ex nihilo nihil exiſtere· vᷣq; 1 an4

——*
——
——
Liber qumntus
iãꝓpoſitionẽ ex nihilo nihil exiſtere iecerint.i.
—
exerũt hᷓ de materiali ſubiecto.i.de tota natura fũdata in materia.⁊ exponit
ſeip̃m di. Hocẽ de natura oim rõnñ i.· de materia queẽ ſubiectũ foꝛmaꝝ na⸗
turaliũ. Ved ſialiqͥd oꝛiatur ex nullis cauſis. iq videtur eſſe oꝛtum ex nhilo. ſed hoc fieri nequit
vx aliquid oꝛiat cx nrhiee none M Vriſtoteles meus id indti pbiſicis polſibile caſũ eẽ h? mnõrttaleqlẽ pau⸗ ⁊ bꝛeui.⁊ veri ꝓpĩqua rõe definiuit. B. loañ diffiniuumꝰ;—— antes ꝙſit uẽtote Quonã inq; mõ.. Quotiẽs ait ali/ merariꝰ ſine ↄnexi enei Au di qͥd cuiuſpiã rei gra gerit aliudqʒ quibuf auedecaluque„. 5 nrboeneni dã de cãis qᷓ; qð intẽdebat obtigit caſuſ in reꝝ natura qð u. teuerr polttag vocat. Vt ſi qͥs colẽdi agri cã fodiens rcaius vel foꝛ— tuirũ velẽ aliãd tà humum. defoſſũ auri pondus inueniat etſi pꝛo qᷓ;uis lateat 2 vulgꝰ eut ita voca Hoc igit foꝛtuito credit accidiſſe verð tand ghechoe nõ de nihilo ẽ. Nã ꝓpꝛias cãs hʒ quaꝝ nihilo nihil eciſtere. vaeſt in cõpatione ipꝛouiſus ĩopinatuſq; ↄcurſus caſũ vi ad cãm pꝑticularẽ qᷓ——— in ſua actione pſup det᷑ oꝑatus.ã niſi cultoꝛ agri humuz ponit materiã.tñ in— arihe Sdtauts foderet.niſi eo loci pecuniã ſuã depoſi em que ẽ cã totiu—. entis nõẽ ʒa. vnde loꝛ obꝛuiſſet.auꝝ nõ eẽt iuentũ, e ſůt dicimꝰ deñũ oĩa cre⸗ aſſe ex nihilo.⁊ fide tenemꝰ.ſed antiqut— deiſto modo pꝛoductionis ꝑ creationem non loquebantur. ſed pᷣmo modo Vnce ariſtoteles pᷣmo phiſicoꝛum. Im poſſibile ẽ aliquic fieri ex his qne ñ ſũt. de hac em̃ opinioneↄueniũt oẽs qui de natura ſunt. ¶iriſtoteles meus id inquit in ppiſicis. Hit phia ſoluit qõnem de caſu. ⁊ pᷣmo oñdit eã eẽ ſolutã ab ariſtotele.⁊ oñdit mo dũ eius.ſcðᷣo declarat ꝙhʒ caſus nõ bẽat cãs ꝑ ſe. hʒ tñ cãs ꝑ accñs.ibi. He ſũt igi᷑ Pꝛimo ðt. ariſtote⸗
les meꝰ.i.doctrina mea nutritꝰ ⁊ deditꝰ diffiniuit caiũ in phiſicis i.in.·phi
ſicoꝝ. bꝛeui rõne.i.ꝓpinqᷓ veri.⁊ vitati.⁊ q̃rit Boe. Quonã inqᷓ; mõ ðrphla. Quotiẽs aliqͥd gerit.i.it· geg cuiuſpiã rei.i.alicuiꝰrer.⁊ aliud obtingitqbul ã de cãis qᷓ; qð intẽdebat᷑ illud vocat᷑ caſus. vt ſialiq́;s cã colẽdi agri fodiẽs
humũ iuemat põdus auri defoſſũ. hec iuentio auri credit᷑ foꝛtuitu.· ig caſu ge⸗ ridiſſe, veꝝ ꝓ ſed.talis euẽtus eaſuulis nõẽ denibilo.i.de nulla cã ſicut dice⸗
S8 poſuerint quaſiq;dã fidams fů nõ de opante pᷣncipio.ſ. de deo creatoꝛe. qʒ ille ex nihilo aliqͥd fecit.ſed inte
—*—„—-——

uvat i v ith stn uz tanc inalz nihn nöci wuih
no m den
Pꝛoſa pꝛima
pãt diffnitio anfiquoꝝ · nã euẽrꝰ caſualis hʒꝓpas cãs. q̃x ↄcurſus inopjat⸗
⁊ ipꝛouiſus ſupple ab eo q aliqͥd fecit cã alteriꝰ rei.videt᷑ opatꝰ eẽ caſũ.niſi e ĩ cultoꝛ agri foderet humũ q̃ ſupple foſſio ẽ vna cã inuẽtiõis auti.⁊ niſi eo loci.i
———
loco depoſitoꝛ obꝛuiſſet · i.abſcõdiſſet pecuniã fuã qᷓ̃ẽ alia cã inuentiõis auri.
auꝝ nõ eẽt imẽtũ · ¶ Notandiũ ꝙ caſus ym ariſto.ẽ qů aliqd fit ꝓpter aliquem finẽ. vt foſſio agrip pter ſeminationẽ ſi aliqͥd aliud euẽtt ex buſdã cauſis pᷣter qð intẽdeba hoc ẽ caſns. vt inuentio theſaurt caſualis eſt
igit foꝛtuiti cauſe cõpendij. qð ex obui⸗ is ſibi ⁊ ↄfluẽtibꝰ cãis nõ ex gerẽtis itẽ tiõe ꝓuenit. Neq; em̃ vel qᷓͥ auꝝ obꝛuit.
— nõ itẽdebat᷑a fol⸗ vel qͥ agrũ erercuit vt ea pecunia reꝑire ſoꝛeagri. Ex ãpʒꝙ inuẽtio theſauri eſt tur intẽditſed/vti dixi)quo ille obꝛuit. caſualis nõ ideo
nõ ẽꝓpuiſa a deo.iſʒ qꝛ nð ẽpuiſa ab ho mine.⁊ ita caſus ni hil ẽ quo ad deũ. ſ ẽ aliqͥd quo ad ho⸗ minẽ p̃ter cuiꝰ intẽ tionẽ ⁊ꝓuiſionẽ eue nit. ¶ He ſür igit᷑· Bic oñdit phia ꝙ lʒ caſus hẽat cauſaſ nõ tñ habeat cãs ꝑ ſe.ſed ꝑ accidẽs di.
nůc fodiſſe ↄuenit atq; ↄcurrit. ¶ Licet igitur definire caſum eſſe iopinatũvt ex confluentibus cauſis in his que obali quid geruntur euentum. Lõcurrere ve ro atq; confluere cauſas. facit oꝛdo ille ineuitabili connerione pꝛocedens. qui
de pꝛouidentia fonte deſcendens.cun⸗ tuiti euẽtus. qð foꝛ cta ſuis locis tempoꝛibuſq; diſponit mitů cõpendiũ ꝓue
nit ex cauſis obuijs tis ſi eĩ ile qͥ auꝝ obꝛuitvłqͥ auꝝ exercuit ·i.fodit
—
⁊ Muẽtib. ñi ex itentiõe gerẽ
intẽdit vt ea pecũia repile. ſʒ vt dixipter gerẽtis intẽtionẽ euenit hůc fodere 3ule obꝛuit pecuniã.⁊ ↄcurrit ſpeiuẽtio pecũie. ¶ Notãdũ ꝙ cã efficiẽs ñ agit
ni i moueat᷑aſfine.finis ãtñ m ouet niſi m ꝙẽiitẽtiõe ⁊ iõ reſpcetu iliꝰeffectꝰ qẽ in itentiõe agẽs ẽ rã nſeßʒ li aliqͥd ↄtigati actiõep̃ter itentionẽ agẽtis illiꝰ agẽs ẽ cã ꝑ accns⁊ ſi caſus qꝛ ↄtigitp̃teritentionẽ agẽtis ñ hʒ cãm agẽtẽꝑ ſelʒ ꝑaccñs. ¶ Lʒ igi᷑ diffinire. h phia ſoluir ſcðam qõnẽ.oñdendo qͥd ſit caſus. ↄcludit&ᷓ diffinitiõʒ eiꝰ ex iã dictis di · Licet igit diffinire caſũ eẽ euẽtũ ĩopinatũ ex cãis ↄfluẽtibĩ his q̃ gerunt᷑ ob aliqͥd aliud. Tüc oñdit qũo effe⸗ ctus caſualis cadit ſub oꝛdie ꝓuidẽtie.dictũ ẽ em̃ ꝙ caſus ꝓuenit ex cãis ↄfu entib.ꝙ aũt cãe ↄfiuãt h ꝓuenit ex o ꝛdine ꝓuidẽtie. vñ ðt. Eãs Vo ↄcurrere ⁊ Sfiuere facit iſte oꝛdo ſupple fatalis ꝓcedẽs ieutrabili ↄnexiõe.ſ.cãx. qͥ deſcẽ⸗ doj uwle oꝛdo de fonte ꝓuidẽtie cucta diſponit ſuis tempoeib ⁊ locis.
N

Liber quintus
Eotan ũ ꝙ diffinitio caſus ẽ bona.qꝛ ꝑ eã caſus diſtinguitab alijs. p h gðhe caſus ẽ euẽtus inopinatꝰ.excluditeffectꝰ neceſſurio eueniẽs. vel vt fre⸗ quẽterſicut ſolẽ oꝛiri vel hoiem naſci cũ. v. digitis in Vna manu. Talia eiñ ñ
eueniũt caſual ⁊inopinate. ꝑ hoc qð ðꝛ ex ↄfluẽtibcãis excludicaſus pᷣmo mõ dictꝰ qͥ ßm antiq̃s ponebat ꝓduci ex nulla ↄnexiõe cãꝝ. Perß aũt qð ð2
in his que gerũt᷑ ob aliqͥd aliud ꝑß ex⸗
cludit a caſu caſua⸗
litas ꝑ ſe caſus eĩ ⁊ foꝛtuna ſũt cauſe ꝑaccidẽs.⁊ fiũt pꝛe ter intẽtionẽ agẽtis Vpis ache menie ſcopu pꝛimũ metꝝ illiꝰ qn ti qð ðᷣꝛ elegiacũ Et pᷣmũ metꝝ ẽ dactili cũ exametꝝ.ſcᷣm ẽ trochaicũ pentame trũ vel dactilicũ pẽ thametꝝ in 3ᷓ phia oñdit qũo euẽtꝰca⸗ ſualis le hʒ ad ꝓui⸗ dentiã dinã eſt aũt materia exẽpliti⸗ gris ⁊ eufrates ſunt duo fluuij ab eodeʒ fonte ꝓcedẽtes. qui poſtea ab iuicẽ diui dunt᷑.⁊ ſi iteꝝ ↄcur⸗ rãt neceſſe ẽ naues ⁊ alia q̃ ꝑ iſta flumia
deferuntur cõcu rrere.
—
¶Ahetrum pꝛimũ quinti libꝛi
Apis achemẽie ſcopulis. vbi ver
ſaſequentum.
Pectoꝛibus figit ſpicula pugna fugar Tigris ⁊ eufrates vno ſeſe fonte reſe ol ⸗
Et mox abiũctis diſociãtaqͥs uũt Si coeãt curſumq; iterũ reuocẽt ĩ vnũ Confluat alterni qð trahit vnda vadi Cõueniant pupes ⁊ vulſi flumie trũci Mirtaq; foꝛtuitoſiplicet vnda modoſ Quos tñ ipᷣa vagos terre vᷣcliuia caſuſ Burgitis ⁊ lapſi defluus oꝛdo regit
Sicqʒ ꝑmiſſis fluitare videt᷑ habenis Foꝛs.patit᷑ frfenos.ipſaqʒ lege meat
qui quidẽ cõcurſus pꝛouenit inquantũ regunt᷑ decurſij
iſtoꝝ fluuioꝝ.⁊ tñ eſt pᷣter intentionẽ iſtoꝝ qui regũt naues. eodẽ mõ ↄcurſus cauſaꝝ caſualis q;uis ſit pᷣter intẽtionẽ ipſoꝝ agentiũ.tñ ↄcurrũt ßᷣm defluxũ oꝛdinis fatalis ex regimine dine pꝛouidẽtie.⁊ qᷓ;uis nobis ignoꝛantiby oꝛdinẽ Dine pꝛouidẽtie videat᷑ aliqͥd caſuale? foꝛtuitũ.tã in cõpatiõcad deũ oia ſũt oꝛtiinata ⁊puiſa. vnde ðt in lÿa. Tigris ⁊ euftates reſoiuũt ſe vno fonte ſco⸗ pulis.i.ex ↄcauitatibꝰ rupis achemene.i.mõtis purthie.vbi·ſ.in parthia ſu⸗ gar pugna pᷣſa ſpicula.i.ſagittas figit pectoꝛibꝰ ſequẽtũ.eſt em̃ ↄſuetudo par thoꝝ ꝙfugiẽdo pugnãt ſagittãdo a tergo ʒ inſequẽtes. ⁊ mox.i.ꝑuũ poſt ſpa ciũ.tigris ⁊ eufiates diſſociant᷑abiũctis aqͥð ſ pꝰalijs.⁊ ſi dicti fluuij iteꝝ coe⸗ ant.i.ↄueniãt.? reuocent᷑ in vnñ curſũ. ↄfiuat.i.opoꝛtet ↄfluere.illð qð vnda altut vadii.vtriuſq; fiuis.trahit, ſecũ ducit·⁊ ↄuenãt pupes ⁊ rrũci.vulſi
iead foꝛtu uio? gitaẽ d
P
entiu noſtri hum cachen ʒ eni quin e quod hbeti Perſet ſct. Q gñeñ̃ mo hrabah ha eregi tithoſes/ gdo. Vñ külz vne ſchs. Pſc ꝛquenf tenn Men hpba ſnc

ucmrhn estwl ie ni vſiplct rumu von auuct eiuus buregt t hen vla xne mtneu Fultui
us nobs Nnnyci ncipt eioüt
fuga quem fuga ſola fugat.
d ẽ eradicati.flumine.i.ꝑ flumẽ.⁊ vnda mixta. i·ↄfluẽs.implicet · i.mplica⸗
bit foꝛtuitos mõs · qꝛ vnda faciet ↄcurrere foꝛtuitu naues ⁊ trũcos qͥs tñ va os caſus.i.caſuales euẽtus. regit ip̃a decliuia terre.i.dep̃ſſio terre dãs viam Huue defluꝰ oꝛdo lapſi gurgitis ·i.currẽtis aque regit illos vagos curſus z ita ẽ de euẽtu caſuali reſpectuꝓuidẽtie. vñ dicit. Foꝛs·i· caſus vel foꝛtuna q̃ bnl⸗
is habenis.iſine re Pꝛoſa ſecunda libꝛi quinti gmieilavan fte⸗ „nos · i.regimia.⁊ me NMimaduerto inqᷓ; idq; vti tu di at.i.trãſit ip̃a lege ·i — ꝑip̃am legẽ diuie ꝓ ccis ita eſſe ↄſentio. Sʒ in hac he uidẽtie I NHoragꝙ
— ſcribit in geneſi. Ti rentium ſibi ſerie cauſarumteſt ne vlla gis ⁊euffates ſunt fiumina qx oꝛtꝰẽ in noſtri arbitrij libertas:an ipſos quoqʒ padiſo. ʒ Piefo · auctoꝛitate Salu⸗ humanoꝛum motus animoꝛum fataliſ itj dict· ꝙ oꝛt Ti⸗ 5 gris 2 eufiates de⸗ cathena cõſtringit.. Eſt inquit. Ne/ mõſtrat in armenia
— id ẽ in ꝑthia. cui vñ
q; enim fuerit vlla rationalis natura. dr. bea
tus aũt augꝰ.ſuꝑ ge
quin eidem libertas aſſit arbitrij. Maʒ neſim ad itum iſaz
„ Frietatẽ ↄcoꝛdat di quod ratione vti naturaliter poteſt, id ie8ipengut
“ iſtis fiumib qð ĩ ali habet iudicium quo quidq; diſcernat. v&uni
— qñ abſoꝛbent᷑a terra er ſe igitur fugienda optãdaue dino iuer ounk 10r 1.„ſepe põt ꝓtigere. 1· ſcit. Qð No qͥs optãdũ eẽ iudicat petit doltu ißᷣo ſiun rũ diuerſa pñt dici. qñ em̃ moyſes ðᷣt ĩ Beñ. ꝙ oꝛiant᷑i ꝑadiſo põt itelligi de pᷣma oꝛigie eoꝝ.ſʒ qð ðꝛ ab alijs ꝙalias oꝛiant᷑ põt intelligi de oꝛtu eoꝝ ſcðario.¶ſ Hotandũ ꝙ par thꝛa ẽ regio quedã q̃ alio noĩe ðᷣꝛ achemenia vñ dicũtur holes parthi qͥ vin⸗ cũt hoſtes ſuos fugiẽdo.ſagittas a tergo mittẽdo.⁊ ſic amoꝛ vincẽdus eſt fu giẽdo. Eñ poeta dixit. Qua ſpiemartis cedit victoꝛia ꝑthis Cipꝛis ea par te ſili qᷓʒ vinci arte. Cipꝛis.i.venus que colebꝛatur in cipꝛo. Et pauꝑ Hein ricus. Pꝛoſcribas igi? gladijs ⁊ fuſtibus ipſum.ſupple amoꝛẽ. Erene t. ¶ Pꝛoſa ſca libꝛi quinti. Nnimaduerto inqᷓ; ¶ Hic incipit ꝓſa ſcða huiꝰqnti.in q̃ incipit de terminare de ↄueniẽtia liberi arbitrij ad ꝓuidentiam diuiuã.⁊ pꝛimo querit an jiberũ arhitrium poſſit ſtare cum pꝛouidentia diuina ⁊ phi loſophia ꝓbat diuinũ arbitriũ eẽ.ſcðo oñdit qũo vluerſificati diuerſis.⁊ ftio
oñdit actꝰ kberi arbitrij cadere ſubꝓuidentia duuna ſ cðᷣaibi. Sj hãc·tertia.

ci. Que tñ. Pꝛimo ðt. nimaduerto inqᷓ; i cognoſco.qůũ Sr ſt i cognoſco. qũo eãfus ſtat cñ put dẽtia.⁊ ita ↄſentio ſi cut dixiſti. ⁊ q̃rit boetiꝰ. Eit ne vil libertas hac ſerie cãxꝝ ſibi herentiũ anfatalis cathena.i.fatalis neceſſitas Zlrigitmo 2.. e phia ꝓbat libeꝝ arbitriũ eẽ dicẽs. Lertas arbitrel epdicta ↄnexione cã m fuerit.ieeẽ 5 ee ↄnexione cãꝝ neq; em̃ fuerit.ieẽ poteritv lla rõ na arbitrij eidẽ aſſit. et accpiẽbrõnalis na Refügit vero quod eſtimat eſſe fügien tura large ꝓ oĩ eo œꝙ, S dum. Qüare quibus ineſt ratio: ipſis ccA 4* 6 oinature rõnaliinꝰ etiam ineſt volendi nolendiq; libertas c cẽs. qð põt na bu ameſſ Weeitt Sed hanc non in omnibus equam eſſe iudiciuʒ qᷓ diſcernat ſ tin. 6 t conſtitüo: Nam ſüpernis diuiniſq; ſub
noſcit.i.diſcernit fu 3. nt ſtantijs ⁊ perſpicax iudiciumt: ⁊incoꝛ⸗
añt qͥs iudicat optã.. dũid petit.i.ꝓſeqł.⁊ rupta voluntas:⁊ ex̃icax optatoꝛũ pꝛe
refugit illðᷣ qð eſtiat kegtu er ſto eſt poteſtas, Humanas vero ani/
zb ieſt rõ illis ineſt 5 dheue voledtano/ mas liberioꝛes quidem eſſe neceſſe eſt.
lẽdi.põt ꝗᷓ lie rõ foꝛ arpenlerp cum ſe in mentis diuine ſpeculatiõecõ
teſt vti rõe hʒ iudi⸗ til coiceqtlüge⸗ ſeruant.minus vero cum dilabuntad
da ⁊ optãda.ſed qð qich uidcat opran/ cOpoꝛd. minuſq; etiam cũm terrenis
dũ ꝓſequit᷑.⁊ qð1u⸗ 1 iczrfagendi hre artübus colligantür: extrema vero eit fugit Soe 36 6—„
rõne bʒ libtatẽ volẽdi⁊ nolẽdi. ¶ Hot indum ꝙ dicit ils erõe hʒ iidi ciũ q diſcernat vnũqð;. h dicit ad differentiã iudicij tis ã nõ iudicat᷑ vnũgðq; agendũ · ſʒ alqð ꝑticulare. ſicut ouis nõ iudicat de quolibet fugiẽdo ſʒ tin de lupo.⁊ apes nõ hñt indu ſtriã ad faciẽdũ aliquod
opꝰ.niſi ad fauos mellis. ſʒ iudiciũ rõis ẽ de qͥlibetꝗᷓa üꝙ dicit ꝙ hñs rõnis iudicũ x ſeiudicat ꝓſ—— 3ß ke— 3 dãmẽ coß̃ſcãt fugiẽda vlꝓſeq̃nda.nõ tñ ꝑſe· q nõ ſũt cã iudicij 4ð añt nõ ſolñ cognoſcit finẽ ⁊ oꝛdinata in finẽ. ſʒ cojſcit ea vłr ꝑmodũ collatõnis ⁊ꝑ
modũ jyllogiſticũ etiã hõ ſuũ iudiciũ iudicat ⁊ diſcernit. qꝛ intellectꝰẽ virtꝰ uerſa ſupꝛd ſe. ¶ Sʒ hãc nõ in oibv. Hic oñdit phia qũo libeꝝ arbitrium
diuerſificat᷑ in diuerſis.ſ.in angelis ⁊ hoibdicẽs. Hãc.ſ.iibertatẽ arbitrinõ tituo ee equq. veqᷓlẽ in oibyqꝛ maioꝛ ẽ in ſubſtãtijs diuis qᷓ; in hoib. NHãſiz
* 31
nst ompt
titoꝝ⸗ nes qu lunt c
fuius eſec ereitt is tur ceqen reſbla damn
nube inſc do? e
bunicib bepart en violeter ipe pz. ¶ Not. ercqdiiu Gripediti ꝑficeretñ ignoꝛqtia tinalibe lunq; vol derẽt ꝙlei platonis ai kineritanqᷓ; ſingitl⸗
caũt deſ lnt collg
„
vichs.
ſecieli iquoꝝco
poruqhe d ſccibon

qubret ihtnt
ndnl hzlh
ipem int
wnü Pum grwn
uin
taun um
: mm vrůeh
niudc Sar
—
5
6
—„„„„—„„ 8 5%„ vernis ⁊ diuinis ſubſtãtijs ines ꝑſpicar iudiciũ.i.in fallibileiudiciũ⁊ ineſt eis
ncozrupta volũtas.i.infieribilis ad maiũ.⁊in ais p̃ſto.i·pa tã efficar prãte optatoꝝ.qꝛ nõ ẽi eis ipedim entũ executõis. Aias vo hũanas neceſſe ẽ eẽ lihe
rio ꝛes quaudo conſeruant ſe in ſpeculatione diuine ment is.minus vero libe reſunt cun dilabun. ur ad coꝛꝑa i· ad curã reꝝ coꝛꝑal iũ:⁊ adhucminꝰ liber
ſůt cũ coliigant᷑terre
tus:cũ vicij ite rõi? nis artuby.i.affecti⸗ tuitus:cũ vicijs dedite rõis ꝓpꝛie pol nee
ſeſſiõe ceciderit. Nã vbio cülos aſũme pft paſſionib inſur
S uce Nitatis ad iferi id ẽ maria ẽ ßuitus luce vitatis 2 4 ikeriora 3 ten ebꝛoſa ne ecerit uſticie nu cã cio ceceiderint a poſſel⸗ iecerit mox iuſticie nube caligãt᷑ pnicio ſonepra qre
ſc fi 1 bus Quibus ac gi.i. dirig deberẽti ſis turbantur affectibus 8 Quibus ac/ gn cedendo conſentiendoq; quam inuexe ſꝛie delererit ac re ſibi adiuuant ſeruitutem et ſünt qu aiuce fůme Frtars — 6 ⁊ tene ⸗ e libe 1 bzoſa.i.a4 terrena? dammodo pꝛopꝛie libertate captiue. gant᷑.i.obſcurantut nube inſcitie.i.ignoꝛãtie.⁊ turbant᷑ ꝑnicioſis affectibo. i.paſſionibꝰ qͥbyaccedẽ do ⁊ ↄſentiẽdo adiuuãt. i.augmẽtãt ßuitutẽ. quam ſibi inuexere.ideſt indu⸗ xerũt.⁊ aĩe vicioſoꝝ ſũt q̃dãmõ captiueꝓpꝛia libtate. ¶ Notandũ ꝙ libeꝝ ar bitriũẽ libtas iudicãdi ⁊ exequẽdtres. Elᷣm boe.ſuꝑ pmo ꝑihermenias · li⸗ beꝝ arlitriũ ẽ de volũtate iudiciũ ai nlło extrinſeco aut violẽter cogente aut violẽter ĩpediẽte nlło cogẽte ad faciendũ qð diſplicet.nllo ĩpediẽte ne fiet qð plz. ¶ Notandũ ꝙ libeꝝ arbifriũ ĩ duob ↄſiſtit ĩ libtate iudicãdi ⁊ i libertate ercquẽdi iudicata. Pꝛimũ · ſ tatẽ iudicãdi ĩpedit ißᷣrãtia.ſʒ lihtatẽ exequẽ di ipedit ipotẽtia executõis ⁊ coꝛruptio volũtatis. Oñq; em̃ poſſumꝰ bonũ pficere tñ volũtate coꝛrupta vicio nõ ꝑficimꝰ. In ſubſtãtijs aũt ſegatis nõ ẽ ignoꝛãtia iudicãdi nec ĩpotẽtia ꝑficiẽdi.necoꝛruptio volũtatis· ꝗi eis ẽ ma xima libertas arbitrij. Intelligẽtie em̃ i nullo falluni qᷓ hñt ꝑſpicat iudiciũ.⁊
tunqᷓ; volũt niſi bonũ·ᷓĩ eis ẽ incoꝛrupta volũtas.⁊ pñt ꝑficere qͥcqͥd deſi⸗
derãt.qĩ eis ẽ efficax ptãs optatoꝝ. ¶ Notãdũ ꝙqͥdã dixert fuiſſe de intẽtiõe platonis aias hũan ꝛs ſileẽ creatas ĩ celo.⁊ poſtea deſcẽdere ĩ coꝛꝑa ⁊ĩeis de tineri tanqᷓ; in vinclis ᷣm illos dꝰ libtat/ aĩaꝝ hũanaꝝ qs ponit in lfa ſic di ſtingũtur.ſ.ꝙ cum ſint in celo create in ↄtẽplatõe diuie mẽtis ſũt maxie libere cũ aũt deſiderio coꝛpoꝝ incipiũt deſcẽdere ad coꝛpꝰ ſũt minꝰlibere.cũ aũt iã ſunt colligate coꝛꝑib adhuc ſũt minꝰ libere.ſʒ mima libtas ẽ in eis qñ ſubdũ tur vicijs. Iſta tñ expoſitio nõ tenet hm yitatẽ.iõ alr exponit᷑ ꝙ illas aĩas ne⸗ ceſſe ẽ eiſe Nberioꝛes qͥ ↄtẽplationi diuine inſeruiũt vt aĩe ᷣtuoſoꝝ ⁊ ↄtẽplati uoꝝ quoꝝ conuerſatio in celis ẽ. Ille aũt ſunt minus libere q̃ dilabunt᷑ ad coꝛ ꝓoꝛa.i.que deſcendunt ad curam reꝝ tempoꝛaliũſicut ſũt pꝛactici qͥ negociã tur circa bona tꝑalia ad ↄmunẽ vtilitatem diſpenſanda adhuc minꝰ libere

iber quintus
ſũtale que terrenis artub colligant.i·q̃ deſcendũt ad curandũ ꝙꝛiũ coꝛper
ppꝛiã vtilitatẽ· mime aũt libere ſũt q̃ fupdite vicijs rõnẽ amittũt. icioſus em̃ nõ vniꝰ tm̃ dñiẽ ſeruꝰ.ſed tot dñoꝝ q̃t vicioꝝ hᷣm heatũ auguſtinũ.
¶ Que tñ ille. Hic oñdit phia qũo actus liberi arbitrij cadũt ſub ꝓuiden tia dina.qꝛꝓpter h ꝙ dina cognitio ſe extẽdit ad oĩa di. Que oĩa dicta q ac
diuerſos gradus li bertatis ⁊ qͥ ad oẽs aetꝰ inde ꝓueniẽtes cernit ille ituitu ꝓui dẽtie dine cũctaꝓ⸗ ſpiciẽs.⁊ queq; pᷣde ſtinata diſponit ſu⸗ is meritis reddẽdo bõis bõa ⁊ małma la.⁊ B ↄꝓfirmat au⸗
tdꝛitate greca q̃ ſo⸗
nat in latino. Dia videt deꝰ⁊ oia au⸗ dit.vel ᷣm alios ſo nat. Deus illuſtrat oĩa clarius qᷓ; ſol. ¶ Notãdũ ꝙ lʒ diui
naꝓuidẽtia ab eter
no oia ꝓſpexerit. nõ tñ ꝓpter h neceſſitat᷑ libeꝝ arbitriũ ad fa
riendũ bonũ vłma
lũ. qꝛ ſᷣm ariſto.iij. ethi. Mõ eſt dñs ſu arũ oꝑationũ a p̃ᷣn ⸗ cpio vſq; ad finẽ.⁊ Rmn merita oꝑati⸗ onuz liberi arbitrij recipit penã vel pꝛe mium.
Waʒjj lien
ro claruʒ
lumine phe ſcðʒ metꝝ huiꝰqnti
Quetñ ille ab eteruo ↄcta ꝓſñ piciẽs ꝓ/
uidẽtie cernit ituitus.⁊ ſuis queq; me ritis pᷣdeſtiata diſponit(oĩa videt ⁊ oĩs
audit) M et ſcm libꝛi quinti. VUro clarum lumine phebů elliflui canit oꝛis homerus Qui tamen intimaviſcera terre Non valet aut pelagi radioꝛum Infirma pꝛorumpere luce
Haud ſic magni conditoꝛ oꝛbis
Muic ex alto cunctatuent
Mulla terre moꝛe reſiſtunt
Non nor atris nubibus obſtat Que ſint que fuerint veniuntq; Vno mentis cernit in ictu Quem quia reſpicit omnia ſolus
q dicit archilogicũ ab ĩuentoꝛe.dactilicũ a pedepᷣdnãnte. In quo phia cõ⸗ mẽdat exccllentiã dine cognitiõis in ↄꝑationead ſolẽ materialẽ di. Hom
oꝛis melliflui.i.dulcis eloquẽtie.canit.i.deſcribit phebũ.i.ſolẽ claꝝ puro lu⸗ mine. Foꝛſan eĩ homerꝰ fecit libꝝ de claritate ſolis. qui.ſ.ſol nõ valetpꝛum
pere.i.penetrare. intima viſeera.i.ꝓfũda terre.⁊ pelagi.i.maris Infirns.i.de bukce radioꝝ· haud ſic.i. nõ ſic bʒ ſe ↄditoꝛ magni oꝛbis.ſ. deus.·ſedip̃eſus
iſpicle urobſi
noictu ſerũt qu
Uern pre U ſu Quen peru querſ tevni hitriũ. ulim odpu Aueſ mnt 35
uris eo igutsie
oiectarec e tidenthduh
warbirnod
(¶Mimümn
rbi eẽin
ljwnaban

un lumi 32 canitou Aons
nicond Shis nn n —
. Pꝛola te rtia
cognitione penetrat oĩa cũ nihil poſſit ipſum latere. huic.ſ. conditoꝛi.tuẽti.id eſt reſpiciẽti.cũcra ex alto · ſ.celo terre ſibi reſiſtũt. nulla molei.magnitudine. ſicut obſiſtũt radijs ſolis.nec etiã nox obſcura obſtat ſibi atris nubib. imo in vno ictu mẽtisi·in vnico mentali intuitu.cernit que ſt qᷓ;tũ ad pᷓſentia.que fuerũt quãtũ ad pᷣterita que vemũt qᷓ;tum ad futura.quẽ..ↄditoꝛẽ. qʒ reſpicit
oia ſolus 3 ſ
dicere vexſolẽ. No⸗ Verum poſſis dicere ſolem. tãdũ oe oĩa o gnoſcẽdo pᷣuideat⸗ ꝛoſa tertia libꝛi quinti etiã illa quefiunt ex
libero arbitrivo⸗
Vm ego En inquã difficilioꝛi rur iun quaſdã crea
turas et liberi arbi⸗
ſus ambiguitate confundoꝛ.. trij Th mag⸗
dinã bonitatẽ ſicut
Que nam inquit ẽ iſta.iam em̃ quibus ẽmelius ⁊ nobili
nregnũ in q̃ non
perturbare cõiecto. B. Nimiuz inqua ni S ſegia ku
aduerſariac repugnarevidetur.pᷣnoſce Vir
re vniuerſa deũ⁊ eſſe vllů libertatis ar Si
S E ur atlque
bitriũ. Nam ſi cũcta ꝓſpicit deus. neq́; crearetiberekute
— 8 tes· ſicut homo⁊ an
falli vllo modo põt euenire neceſſe eſt lus. 6 nt
quod ꝓuidentia futurum eſſe pᷣuiderit. ſee
N— † nut ter hominẽ ⁊ ange⸗ Quare ſi ab eterno non facta hominuz tione nature neceſſis
tantur ad ſua opera. Pꝛoſa tertia qͥnti li. ego. En inqᷓ;. Hic incipit tertia ꝓſa hꝰcnti.in qua Boe. abijcit 3 pdicta oñdens nõ poſſe ſilſtare ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ. Et pꝛio pmittit ꝙ dicta pñt hẽre dubitationẽ ſcðᷣo ponit rõnem dubitatiis wl. Nũqᷓ; inqᷓ; Pꝛimo ðt. Tñꝓ tũc finitis pᷣdictis. Ego Boe. inqᷓ;. O pßia rurſus ego ↄfun doꝛ difficilioꝛi ambiguitate. Et querit phia.quenã ẽ iſta am biguitas. iã em̃ ↄiecto.i.iudico. quibꝰ tu ꝑturbure.i.ꝑturburis. ¶ Notandum
ꝙ diectare ẽ ex aliquib ſignis aliqͥd putare.⁊ ſic phia ↄiectat ꝑlocũ a cõit᷑ ac cidentib dubitationẽ boetij· qꝛ coiter quicũq; loquebant᷑ de puidentia ⁊ libe
ro arbitrio duhitabant de cõpaſſibilitateeoxn. ¶ Nimũ inqᷓ;. Hic Boe · expmit ſuã dubitationẽ oñdens ꝓuidentiã ⁊ li⸗
bey arbi. eẽ incõpaſſibilia. Pꝛimo facit ſcðo excludit quaſdã vias quibus
aliqͥ conabant᷑ defendere puidentiã.ibi. Quid igi᷑. Ad ꝓbandũ ꝗᷓ incõpaſſi⸗ bilitatẽ pᷣdictoꝝ ponit tres rõnes.ſecunda ibi. Ad hec· tertia ibi· Poſtremo, %
W

Liber quntus
Pꝛimoponitpꝛimã rõnem.ſczo excludit quãdã ſolutionẽ eius.bi.heq; em̃
Pꝛimo mõ ðt. Himiũ videladuerſari⁊ repugnaredeñ p̃nol cere vniuerſa.et elle vllů libertatis arbitriũ. Qð aũt iſta repuguãt. ꝓbat. Nam ſi deus ꝓſpicit
rũcta.neq; vllo modo falli põt·neceſſeẽ euenire illud qð ꝓuidẽtia pᷣuiderit eẽ futuꝝ. qð ſinõ eueniret fallereꝭ puidẽtia. Quare ſi ab etno nõ mõ.i.nõ ti fa⸗ cta hoim.ſed etiam ſilia ⁊ voluntates
pᷣnoſcit.nulla ert modo ſed etiã conſi lia volũtateſq;
bacenbneſe pnoſcit. nulla erit arbitrij libertas. Ne SMer oant qʒ em̃ vel factũ aliud vllum. vel queli/ Fopenporeiet bet eriſtere poterit volũtas.niſi quã ne uliqð fem̃ vlaliqᷓ vo
ſitas. niſi quã ple ſcia falliꝓuidentia diuina p̃ſenſerit. nã
de ding neſetaun ſi alloꝛſum qᷓ; ꝓuiſa ſunt detoꝛqueri va potens falli nec pñt
aliteuenire q; pᷣuiſa lent. nõ iam erit futuri firma pᷣſentia.
ſ. ſi 6* k 4 aur opinio potius incerta. quod de deo cre eueniãt qᷓ; pᷣuiſa ſůt
nõeritiã rma pſci dere nefas iudico. ¶ Meq; em̃ illaʒ ꝓbo
ntia dei.ſe oti[— FE 3 n eroeclen rõnem qua ſe quidã credũt hůc queſtio nis nodũ poſſe diſſoluere. Aiunt enin ꝙ ex lf̃a ſi m—. 8 8 ileoeme nõ ideo quid eiſe euẽtuꝝ qm̃ id futurũ fallibil de neceſſita— te euenũt. ſed oiap ꝓuidentia futuꝝ eſſe ꝓſpexerit. ſed ecõ/ uident᷑ a deo infalli* 8 5 biliter. oia de ne/ frario potius.qm̃ qð futuꝝ eſt id diui⸗ reſſitate eueniunt.—* 8 ſic ꝑit libertas arbi nã ꝓuidẽtiã latere ñ poſſe. Eoq; mo ne trj · ¶ Notanduz ꝙ—— ſeia deinõẽopino ceſſariũ ẽ hoc in ↄtrariã relabi ꝑtẽ.neq; q opio ẽ eoꝝ q̃ͥ ſic? alir ſe pñt habere ex S pmo poſterioꝝ.ſeia aũt ẽ eoꝝ q̃ nõ pñtſe aliter hẽre.qᷓ ſcia dei ñẽ dicẽda opis
¶Neq; em̃ ilã ꝓbo rõnẽ. Hic phia exciudit quandã rñſionẽ q̃ poſſet dari
adpᷣdictã rõnẽ· Et pᷣmo ponit eã.ſcõo eã excluqt.ibi Nuaſi ÿo. Pꝛimo ðt
—
Neq; em̃ pꝛobo.i.aꝑpꝛobo.illã rõnẽ.i.rñfionẽ.q̃ qdã credũt ſe poſſe diſolue⸗ re nodũi. difficultatẽ qõnis. Aũt em̃ nõ i qd eẽ vẽtuꝝ · qm̃ pꝛouidẽtia pꝛo Wexerit illud eẽ futuꝝ.i.vẽtuꝝ ſed potiꝰ eõ̃ꝛio.i.ecõuerſo.qm̃ qð futuꝝ ẽ.illð
ſpoſt möael nceſſei ſaine [Qu or w nõil nodo eẽ due ris re deatu opimo ſeceſe quopũ deren nel. Ftans Nen ẽo ñquc yeritat añch

nuduu nſn wnin ſenn/ ncnq don uict aucu ulun S unt cuin i ſn p in iqu ün nüpol à wni
nſ icid „ npol a1 Po.ſw 360 olhü⸗ de
Prola tertia
nõ poſſe latere dinã pꝛouidẽtiam.q.d.euẽtus reiẽ cauſa pᷣſcie ⁊ nõ ecõuerſo. 2ð er euẽtu dʒ ↄcludi neceſitas pᷣſcie.nõ ecõuerſo hᷣm eos. Et iſto mõ neceſ⸗
ſariũ ẽ.ß.ſ.qð ↄcludit᷑ de euẽtu.relabi in ʒꝛiã ꝑtẽ.ſ.vt qð ↄcludit᷑ deeuenti
B ↄcludat᷑ dep̃ſcia. Neq; em̃ neceſſeẽ ↄtingete q pꝛouidẽt᷑ ᷣm eos q̃ futura ſũt
neceſſe ẽ pꝛouideri.¶ Hotãdũ ꝙ poꝛ rõ pᷣtendebat ꝙ oĩa futura ð neceſſitate
em̃ neceſſe eẽ ↄtingere que ꝓuidentur. ſed neceſſe eẽ que futura ſunt pꝛouideri ¶Quaſi vero que cuius rei cauſa ſitð ſcientia, ne futuroꝝ neceſſitas. an futu roꝝ neceſſitas cãpuidentie laboꝛet Ac nõ illud demõſtrare nitamur.quoquo modo ſe hẽat oꝛdo cauſaꝝ. neceſſariuʒ eẽ euentũ pᷣſcitaꝝ reꝝ.etiã ſip̃ſcia futu⸗ ris rebus.eueniendi neceſſitatẽ non vi deatur inferre. Et em̃ ſi quiſpiã ſedeat opinionẽ q; eum ſedere ↄiectat verã eẽ neceſſe eſt. Atq; econuerſo rurſus ſide quopiã vera ſit opinio qm̃ ſedet. eñ ſe ⸗ dere neceſſe ẽ. In vtroq; igit neceſſitas
ineſt. In hoc qͥdẽ ſedẽdi.atvo in altero
Vitatis. ſed nõ idcirco quiſq; ſedet qm̃ vrea ẽ opinio.ſed hec potius vera eſt am̃ quẽpiã ſedere pꝛeceſſit. Ita cũ cau/
q veritatis ex altera parte pꝛocedat. in
eſt tů cõis in ytraq; neceſitas. Similia
eueniãt. qꝛ deꝰ ifalli bilr pᷣuidet.rñſio ã̃t qͥrũdã ðᷣt ʒꝛiũ. Diẽ em̃.nõ iõ qꝛ deꝰp̃ui det futura neceſſa⸗ rio eueniũt. ſʒ qꝛ vẽ
tura ſũtiõ deꝰ ea p
Mic excludit iſtam rñſionẽ di. Iſta rñ⸗
ſio ꝓcedit q̃ſi labo⸗
raret᷑q̃rẽdo cuiꝰ rei cã ſit pᷣſcia. vtrũ ſit cã neceſſitatis futu roꝝ. vet vtꝝ neceſ⸗
ſitas futuroꝝ ſit cã
ꝓuidẽtie.ſʒ noſnita ur.i.laboꝛam? emõſtrare.ſ.neceſ ſariũ eẽ euẽtũ reꝝpᷣ⸗ ſcitaꝝ qᷓqᷓ mõ.i.quo
cũq; mõ ſe hẽat oꝛ⸗
do cãꝝ. ⁊ ſiꝓ qᷓ;uis
bᷣſcia ñ videat iferre ncẽ̃itatẽ eueniẽdire bꝰfutis.qð ðclarat
iexꝰdi. Si aliqͥs ſe⸗ deat neceſſe ẽopiou eẽ verã q̃ ↄiectat eñ
ſedere.⁊ ecõuerſo ſi ð aliqᷓ ÿa ſit opio q ſedet neceſſe ẽ eũ ſe⸗
dere ·igi᷑ĩ vtroq;.ſ⸗
ĩopioe ⁊ ſedẽte ẽ ne ceſſitas in.ſ.iſedẽ teẽ neceſſitas ſeden di. in altero.ſ.i opi niõe ẽ neceſſitas ꝓi
tatis·ſed non idcir
co qͥſq; ſedet ſuple cauſaliter qm̃ vera

Liber quintus
eſt opinio. q: veritas opinionis nõ eſt cã ſeſſionis. ſʒ her. ſ opinio potizvera 9 iñ pᷣcelſit quepid.1 al iquẽ ſedere.⁊ ita cũ cã ʒitatis ex altera pte ꝓcedat.tñ ĩ vtroch ẽ cõis neceſſitas.⁊ eodẽ mõ ↄt ngit arguere de ꝓuidẽtia.? de his ʒ kn ẽ deꝓuidẽta ⁊ de reb futuris. Fᷓ 2 Pllis ldcirco puident᷑. qm̃ ſutura ſunt. ĩ tñ iõ eueniũt qm̃ ꝓui B tontin tñ neceſſie t7 nkqm iutura ſunt. ĩ tñ iõ eueniũt qm̃ uidentnih à deo vel vẽtura ꝓ⸗„ F nider velxuiſa eue de pꝛouidentia futuriſq; rebus ratioci nire ita ꝙ vtriq; pti ineſt necejſitas q;uf nari patet. Nam etiam ſi idcirco quoni glteri cãlitas. qð ſo ihaneeienu am futura ſunt pꝛoudentur. n on vero pimendã libtatẽ ar har ierndung ideo quoniam pꝛouidentur eueniũt ni rñſio iſta quã inuiti a ehni ipſis hilominus tamen a deo vel venturaꝓ oꝛigenis.qͥ ſupꝛa ept—— zſnee uideri vel pꝛouiſa euenire neceſeẽ. qð neeeeeen ad perimendam arbitrij libertatem ſo B qꝛ furuꝝ ẽ iõ ſcit᷑ a 5— vebaißſt. c8 lum ſatis eſt. Jam vero qᷓ; pꝛepoſteruʒ tñ̃ põt itelligi dupi Eino mö euérus eſt vt eterne pꝛeſcientie tempoꝛaliuz re rei ſi cã pᷣſcie km rõ O nẽ ↄſc̃ntie.⁊ ſierñ rum euentus cauſa eſſe dicatur. Quid ſio ẽ ÿa. Ziomodo— võtitelligi ꝙ euẽtuſ eſt autem aliud arbitrari:ideo deum fu rerlitcã pᷣſcie hʒ exñ S. tiã. ⁊ ſic eſt fal a.⁊; tura quoniam ſunt euentura pꝛouide/ mõ ĩpꝛohat᷑ ha boe— 8— rio. Pꝛio hoſtẽdit re. qᷓ; putare que olim acciderũt cauſaʒ boe. ꝙ iſta rñſio ñẽ— Aittolriteen ſumme illius eſſe pꝛouidentie. Ad hec it ꝙ nõ iciuditÿita. tẽ.ibi. Jã ÿo. ¶i ÿo. Hic phia oñdit ꝙ iſta rñſio icludit falſitatem qꝛ ponit ꝙ aliqð tpale ſit cã erni.dicũt em ꝙ res future ſint cã ꝓuiſionis eter⸗ ne. vñ dicit. Jam vero pᷣpoſteꝝ eſt.i.puerſuʒẽ. vt euẽtus reꝝ tpalũ. dicat᷑eſſe caula etne pᷣſcie. qð dicit᷑ in iſta rñſione. vñ ſu bdit. Quidẽ aliud arbitrari de um ·õ ꝓuidere utura qm̃ ſunt euẽtura.qᷓ; putareq̃ olim acciderunt.ſ.ipfa fi tura eſſe cãm ſumme ꝓuidentie.q. d. nibil eſt aliud dicere. ¶ Notanduʒ ꝙnul lum tgaleẽ cã etũi ſʒ potiꝰ ecõuerio. Indignꝰ em̃ non ẽ cã digmoꝛis. eoꝙc̃ dignoꝛẽ effectu.tpale autẽ idigniꝰe etnoſiẽ coꝛruptibileĩcoꝛruptibili. ꝙᷓꝛc̃. Acd hec ſicuti. Hic ponit ſcðᷣam rñſionẽ ad ꝓbandum ſcðam ↄcluſioneʒ dicens · Ad hec ſupple pꝛedicta addenda eſt hec ratio.ſicuti cum ſeto eñe qͥd
id eſt aliquid neceſſe eſt ipſum eſſe·ita cum noui qud futurum neceſſeẽ idipʒ.
ſ ſcp ſut/fut ſtut ee iteꝝ toll
ſicun cſeẽ cẽnec terein Aiqui meti opinio diuer yt eih hentu rri. S ſa eſtft piwe Eana
cart
eſeen⸗
lijurio cuen
¶Quit uſluaren

zmw pe
eſarnte mly ulucſeſtur Q nhunn ddan Mn Pütcu ſepwu tn ih
4eyihri itfulim inrſi Elonsn ddu. Ouq Auurbinn weholm Annth lud dan Wndin
eni
ceſſe eſt:vti cam ſeſe habere ſcientia cõ
a dðiui
eſſe futuꝝ ſie igit᷑fit. i.ↄtigit vt euẽtus rei pᷣſcite neq̃at euitari. Hotanduʒ ꝙ rõ ſic põt foꝛmari·ſicut fe hʒ ſcia reſpectu ſcibilis phitis.ſic pꝛeſcia reſ pectu e⸗ fectꝰfuturi. ſʒ cũ ſcio in pñti aliqͥd effe.neceſſeeſt ipſum eẽ.ergo cũ pꝛeſcit aliqd futuꝝ eẽ neceſſeẽ ip̃m futuꝝ eẽ.ſʒ ðs pᷣſcitoĩa futura · qᷓ neceſſario euen iũt ·⁊ ſic
iteꝝ tolli libtas arbitrij.
ſicuti cum quid eſſe ſcio:idipſum eẽ ne ceſſe ẽ:ita cũ qͥd futuꝝ noui id iʒ futuꝝ eẽ neceſſe ẽ ſicffit igitvt euentus pꝛeſci/ te rei nequeat euitari. Poſtremo ſiqͥq aliquis alioꝛſum q; ſeſe res habet exiſti met id non modo ſcientia non eſt, ſed ẽ opinio fallax ab ſcientie veritate longe
vt eius certus ac neceſſarius non ſit e/ uentus:id euenturum eſſe pꝛeſciri qͥ po terit. Sicut enim ſcientia ipſa impermi rta eſt falſitatiita id quod ab ea conci/ pitur eſſe aliter qᷓ; concipitur nequit. Ea namq; cauſa eit cur mendacio ſciẽ/ tia careat: ꝙ ſe ita rem quãq; habere ne
cut pꝛeſciuit pꝛeſcia dei.nõ erit ſcia tʒ fallax opinio.ðᷓ fu tu ceſſario eueniunt.⁊ ſic perit liberũ arbitrium.
¶ Poſtremo ſi qͥd aliqͥs. Hic ponit tertiã rõnem
ad idẽ dicẽs. Si ql exiſtiet alicjd eſſe aii oꝛſum.i.alit qᷓ; rel ſe hʒ. illð nõ mõ.i.nõ tiñ nõ ẽ ſcia ſʒẽ fal⸗
lax opinio longe di⸗
uerſa a ÿitate ſcie.qᷓ̃ re ſi aliqͥd ita futuꝝ ẽ.vt eiꝰ euẽtꝰ nõ ſit certꝰ ⁊ neceſſarius q mõ illud poterit pꝛe ſciri euentuꝝ.q.d.nł
lo mõ · Cmꝰ rõeʒ af
ſignat dicẽs. Sicut ipſa ſcia ẽ impermi
xta falſitati.ſic illud diuerſa. Quare ſi quid ita futurum eſt
ꝙ ↄcipi ab ea ñ põt aliteẽ qᷓ; ↄcipit᷑. qꝛ ſi poſſet alr ſe hñ̃e.tũc ſcia pofſet eſſe faiſa. vñ ſubdit.iſta eſt cã q̃re ſcia careat men⸗ dacio qʒ neceſſe eſt vnãquãq; reʒ ita ſe hfe ſicut ſcia ↄpᷣhen dit eam ſeſe habere.
¶ Notandũ ꝙ ratõ
quã intendit eſt iſta Quicũq; exiſtimat rẽ alr eſſe qᷓ;ẽ eiꝰ eſti matio ẽ falſa ⁊ np̃ ẽ ſcia ßʒ fallax opinio.
Fſi ðᷣs pᷣſcit aliqð fu
tuꝝ eẽ. ⁊ ſi ipᷣm non neceſſario euenit ſi⸗ ra a deo pꝛeuiſa ne⸗
¶ Quid igitur. Hic philoſophia impꝛobat modos quibus aliqui nitun⸗
„
tur faluare pꝛouidentiam.⁊ pꝛimo querit quomodo poſſit ſaluari pꝛouiden ſulna impꝛobando duos mo dos quibus aliqui conabantur ipſam ſal⸗ kare. Scðo ponit tertium modum ſimiliter ipſum impꝛobando:ſecũda ibi⸗

Liber quintus
Qsð ſiapð. Pꝛio ðt. Quid igit᷑ dicemꝰ.quonã mõ dici põt' g deꝰ p̃noſcir
hec futura incerta · Pꝛimꝰ modꝰẽ.vt dicat᷑deũ ea q̃ ꝓuidet iudicare infallibi
liter qᷓ;uis poſſint nõ euenire. ſʒ id ẽ ĩcõueniẽs.qꝛ tũc falleret ſua ꝓuidẽtia. vñ
dicit. Hã ſi deꝰ cẽſet.i.iudicet euenire infallibilr q̃ etiã poſſibilẽ ẽ non euenire
falli᷑ſup.ðᷣs qð nõ mõ.i.uõ tĩ nephas ẽ ſentire de deo.ß eti nephas ẽ vo⸗
ſieri.que eſt iſta pꝛe ſcia q̃ nihil certũ ni hil ſtabile ↄp̃hẽdit qᷓſi dicat. talis ꝓui⸗ deẽtia nulla ẽ.⁊ quid hec pᷣſcia refert.i· dif
fert ab illo vaticinio
ridickoſo Tireſie. qͥ
reſia vidiſſ duos b pẽtes ſil coire pꝛoie⸗ cto baculo ipſos ſe
parauit ab inuicem
2⁊ mutatꝰfuit in mu lierẽ. pꝰ ſeptẽniũ ite
ceꝓferre. Scðs mo dus ẽ vt dicat᷑ deuʒ ucerinunn pꝛehendit. Quid igitur quonam mo/ minatelie iüt futa— ßito mõ ꝓuidẽtia do deus hec incerta futura pꝛenoſcit. pinõ ẽcerta. vñ ðᷣt · Si de deenit ita Nam ſi ineuitabiliter euenturs cenſet futura eẽ q̃ꝓuident᷑i etmiate iẽ ſüt. vt que etiam non euenire poſſibile eſt. fal . coꝗjſcat ea · eqᷓ. i·ed 8 utvoiſe fieri ve non litur quod ſentire nõ modo nephas ẽ.
ſed etiamvoce pꝛoferre. At ſi itavti ſůt
ita ea futura eſſe decernit. vt equevł fie ri ea vel non fieri poſſe cognoſcat. que eſthec pꝛeſcientia que nihil certum:ni
dicebat Quicqͥd vi ß ert nonerit., hil ſtabile compꝛehendit.aut quid hoc NQuid etiã.iinqᷓdi—— nna puidetia pit⸗ refert vaticinio illo ridiculo tirel ie.qͥc/ terit · · pᷣualebit hũa ec na opione ſiudicat quid dicam aut erit aut non. Quid etii incerta · 6 euetꝰe incer nin: 1 n„ pꝛouidentia pumana opinione Fotiquʒ g cũ ti/ pꝛeſtiterit ſi vti homines incerta iudi⸗
cat quoꝛum eſt incertus euẽtus. Qð ſi apud illum rerum omnium certiſſinò
ñ bpẽtes coeũtes baclos ſeparauit · ⁊ mutatꝰ fuit in viꝝ. Cũ aũt oꝛta fuiſſet
Diſſenſio in᷑ iouẽ ⁊ iunonẽ an maioꝛ eſſʒ delectatio ĩ coilu viriq; mulier Ele ctꝰ fuit tirefias ĩiudicẽ. qͥ erptꝰerat ſoꝛtẽ vtriuſ q; ſexꝰ. Lũ aũt dicerer maloĩe eẽ delectationẽ mulier Juno ↄmota excecauit ipᷣm. Jupit᷑ aũt ſui mißtꝰ in re cõpẽſaʒ amiſſi viſus dedit ſibi ſpm̃ vaticinãdi. Fuit aũt hec ſua vaticinatio qcũd dici erit vlnõ erit.ſiꝗᷓ ðs n alr hſciret futura indet᷑minatã niſiqe eri nerũt.nõ differret ſua pᷣſciaa pᷣſcia tireſie qð ẽridickoſuʒ ¶Qð ſi abð ilũ
ñ P enie nodm mel. iſſuni
ſoni
ſun ept cõſil vina pꝛol gite tus
qua
iſq; null gior
w
vel
Mtru
ſutur iitur nhlte ſunt. S
pᷣmia.:
utne

vnene kdlent nemin brhn n wo nuque ccenn norchen tauit
oulond unſt
tentaut aQui ena en oit nbomn cui nnon al c
jñtoni
fontẽ nihil incerti eſſe poteſt:certus eo rum eſt euentus que futura firmiter il/ le pꝛeſcierit. Quare nulla eſthumanis cõſilijs actionibuſq; libertas:quas di uina mens ſine falſitatis erroꝛe cuncta pꝛoſpiciens ad vnum alligat ⁊ conſtri
Mꝛola tertia
git euentum. Quo ſemel recepto quan
tus occaſus humanarum rerum conſe
quatur liquet. Fruſtra enim bonis ma liſq; pꝛemia peneue pꝛoponuntur:que nullmeruit liber acvoluntariꝰmotus gĩoꝝ Idq; omvidebit᷑ iniq̃ſſimũ quod nũc eqͥſſimũ iudicat᷑ vł puniri ĩpꝛobos
vel remunerari pꝛobos quos ad alter
utrum non pꝛopꝛia mittit voluntas:ß
futuri cogat certa neceſſitas? nec vicia igitur nec virtutes quicqᷓ; fuerint.
nihil tertia ibi. Igitur nec ſperandi. Inconũenientia
rerũ. Hic ponit tertiũ modũ conantiũ ſaluare ꝓuidentiã.⁊ ẽ vt ponamus vĩa euenire de neceſſitate ⁊ auferamꝰ libeꝝ arbitrium.¶ Pꝛimo ergo ponit iſtum modum · ſcðᷣo oſtendit que inconuententia ſequãtur ad ipſum.ibi. Quo ſe⸗ mel. Pꝛmo ergo concludit iſtum modum dicens. Quod ſi apud illum cer⸗ tiſſimũ fontem omniuʒ rerum nihil poteit elſe incerti cer que ipſe firmiter pꝛe
is eſt euentus coꝛũ
ſciuerit futura qre
nulla erit libtas hu manis conlilijs et actionibus quas di
uina mens ſine er ⸗
roꝛe ſalſitatis cun⸗
cta pꝛoſpiciens alli gat ⁊ conſtringit ad vnũ euentũ. ¶ Ho⸗ tanduʒ ꝙ nullamu
tatio cadit circa fon
tem omnium reruʒ.
qꝛcognitio eiꝰnõ po teſt eſſe incerta · etiaʒ
ſi eſſet incerta eẽt im perfecta ⁊ diminu ⸗
ta. Si ergo eſt certa
reſpectu futuroꝛum neceſſe eſt vt omnia futura pꝛeſcita a ðᷣo
neceſſario eueniane.
¶ Quo ſemel ce⸗ cepro quantus occa ſus ¶ Hic ponit in⸗
conuenientia que ſe
quũtur ſi auferatur liberum arbitrium.
Et pꝛimo oſtendit
aue inconuenientia ſequuntur ex ꝑte ho minum · ſecundo qᷓ ex parte dei.tertio qᷓ ex parte con unctio nis hominuʒ ad de uʒ fecũda ibi. Quo ex parte bominum
ſunt. Si non ſit liberum arbitrium fruſtra pꝛoponuntur hominbus pene vł
pᷣmia.⁊ iiuſte puniunt᷑ mali ⁊ pꝛemiant᷑ mali ner erũt vicia nec ÿtutes i hoĩb
icut nec in alijs q̃ agũt neceſſitate nature ⁊ nõ libtatean
imi. Eñ dit Quo ſe

Liber quintus
mel recepto· i.poſito.ſ. vł negetlibeꝝ arhitriũ. liquet. i.manifeſtũ eſt quãtꝰ oc⸗ raſus.i.quãta deſtructio hũanaꝝ reꝝ ↄſequat. Fruſtra ẽ ꝓponunt bonis p mia? malis pene.ita ſtatuta ⁊ leges hum ane erunt inutiles qᷓ penas et pᷣmia ſtatuũt.q̃ nullꝰ motꝰ aĩoꝝ liber ac volũtariꝰ meruit.⁊ illð videbitiniquiſi/ mũ oĩm qð nũc iudicat᷑eqͥſſimũ ſ.punire impꝛobos.⁊ remunerari ꝓbos: 36 54 4 itatẽ vł impꝛobita— rẽnð mittrbꝛopeln ſed omnium meritoꝛum potius mixta volũtas.ſ; cogit cer taneceſſt⸗o nm gtc; indiſcreta confuſ io. Quoq; nichil igiturÿtutes ⁊ vicia. ſeitectpo⸗ ſceleratius ercogitari poteſt cum er ꝓ⸗ tiꝰ erit mixta ⁊ ind 2 ſrera ↄfuſio vzme Lidentia reruz omnis oꝛdo ducatur ni ritoꝝ ſbonoꝝ ⁊ma 6 opfiorag oce vir hilq; liceat conſilijs humanis it vt vi tutes ⁊ vicia oꝛiun᷑ erubera eiertebot cid queq; noſtra ad bonoꝛum omnium =mali ⁊ ſilr punitõ E 2remüeratiofiüt x referantur autoꝛem. Igitur necſ peran pter liberã actioneʒ bontyel mal. i di aliquid nec depꝛecandivlla ratio eſt tollit᷑ lihtas arbitrij
ñerit liba electõ nee. Quid enimvel ſpere am U6a acrt bõavlma Per t quiſq; vel etia n
la⁊ ꝑ ↄñs nulla erit depꝛecetur quando optanda omnia i/ ʒr? nullũ viciũ ⁊i 3— iemalpunule deflexa ſeries cõnectit Auferetur igitur ex neceſſitate maluz
oꝑer᷑ ⁊ iniuſte bon? ci—* ßue cũ ex neceſſita vnicũ illuʒ inter h oles deüq; ↄmerciũ
ſperãdi.ſ.⁊ depꝛecandi. Siquidem iu/ uoubulſceie ſte hüilitatis pꝛecio.ineſtim abileʒ vicẽ ratiꝰ. Hic oñdit in ⸗
cðueniẽs ꝙ ſeq ex ꝑte dei. ſ ꝙ ðs erit autoꝛ maloꝛũ. vñ ðt. Qñ oĩs oꝛdo rerũ ducat᷑ ex pudẽtia dina.⁊ ſi nihil liceat libere fieri er hũanis ↄſilijs fit. i.ſedtvt vicia nfa referãt᷑ ad autoꝛẽ oĩʒ ſup. deũ.q nihil ſe celeratiꝰercogitari põt qᷓ; deñ dicere autoꝛẽ maloꝝ qʒð tñ neceſſanũ ẽ ablata librate. ¶ Norãdũ ꝙ defectꝰin oꝑatõe q̃ defectꝰ nõ ẽ in ptãte rei vt euiter᷑. neceſſario ẽ ab agẽte ⁊a pꝛoducẽte Sꝗ̃ actio volũtat nfe ñ ẽ liba defectꝰ actõis 5ᷣm v olũtatẽ reducetur ĩ deñ. ſic ðs erit cã defectuũ nrõꝝ qð ẽ abſurdãſ Igit nec ſpandi Hic põit incõuẽſẽ ria q̃ ſequũtur er ↄꝛun ctõe hois ad deñ qꝛ tolleretu r actus depꝛecãdi ⁊ actꝰ erãdiqͥbo marime ↄ iungimur deo· Vñ dicit. Igitur ſi tollitur liberũ arbi⸗ triũ nee vlla rõ eſt ſpe rãdialiqʒ.nec deßᷣcãqi int deũ ⁊ hoies · Quid.n. qſq; depꝛecetur vlſper et ſi ſeries indefiexa 2nectit oĩa optanda. q. d. fruſtra fieret
tnẽ di půgii divin qus e yoſe ls qu tiot nh ontu pici Qua paulo unctu (2
Getis tqu uppiſtia ſequendh ſctcuenn
„cdo
X

tn ſan ſeuq Pln ndoopt Honnt
coneſ min i rit. ſ som
t ol ſM i Sooein
lnot 1 x podu
metrum tertium
vrůc; igit auferetills vnicũ ↄmerciũ.ſ.ſꝑandi ⁊ dep̃cãdi int deuz ⁊ homies
diuine gratie ꝓmeremur qui ſolus mo dus eſt:quo cum deo colloqui homies poſſe videãtur.illiq; inacceſſe luci pꝛi⸗ us quoq; qᷓ; impetrẽt ipſa ſupplicandi ratione coniungi.que ſi recepta futuro rum neceſſitate nihil virium habere cre dantur quid erit quo ſummo illi reruʒ pꝛicipi ↄnecti atq; adherere poſimus Quare neceſſe eri humanũ genus vti pauloãte cantabas diſſeptum atq; diſ iunctum ſuo fonte fatiſcere. Abetrum tertium libꝛi quinti Venam diſcoꝛs federa reꝝ Lauſa reſoluit quis tanta deus
VUletis ſtatuit bella duobus
Vt que carptim ſingula conſtent
tuꝝ piſtũ actũ adheremꝰðᷣo tãqᷓ; pfecto pᷣncipio bõitat⸗
ſequenduzʒ bonuz qͥ indigemꝰ.ſʒ ſi hmði bonñ neceſſar
vocat autẽ ſpẽ ⁊ dep̃cationẽ ↄmertiuʒ · qꝛ iſtis mercamur oĩa bñficia. vñ ſub
——
dit.ſiddẽ pᷣcio iuſte hũilitatꝭ nos hoies ꝓmeremur ineſtiabilẽ vicẽ·i·retribu⸗ tionẽ dine gfe.qͥ modꝰ dep̃cãdi ſolꝰ ẽ qͥ hoies videant᷑ poſſe colloqͥcuʒ deo.⁊ iũgi iacceſſe.i.iaeceſſibili luci ſup.deo pulq; hoies ipetrẽt qð perũt. pus em
p̃ᷣces poꝛrigimꝰqᷓ; et fectuʒ petitõis ↄſeq; mur.qᷓ.ſ.ſpes ⁊ dep̃
catio·ſi nihit credãt᷑
hr̃e viriuʒ recepta.i. ↄceſſa ncẽitate futu roruʒ · qͥd erit q ↄiũ⸗ gipoſſimꝰ ili ſumo pncipi reꝝ.q· di.ni⸗ hil. qᷓ̃re necſſe erit ge nus hñ anũ diſſeptũ i.diſiunctũ ſuo fõte i.a ſuo pᷣncipio ſup. a deo fatiſcere.i.de⸗ ficere vti pauloante cãta bas in ſexto me tro q̃rti libꝛi. ¶¶ No tãduʒ ꝙ actꝰ dep̃cã di ſpectat ad.ĩtellm̃ 2ẽ or̃o Fm Jo. da⸗ maſ aſcẽſuſitelectꝰ? ad deũ vłi deuz q̃ q́ dẽ actu inſinuamuſ deo indigẽtiã ñam nõ ꝙ deo iſinua⸗ tioneʒ noſtrã aliqͥd innoteſcat ꝙ pᷣus iqᷓ rauerit ſed vt nos
ipſa inſinuatõne vtẽ
do conſideremus in his eẽ recurrendum ad diuinuʒ auxiliuʒ Actꝰãt ſpandi ꝑtiet ad volũtatẽ qꝛ eius obiectuʒẽ bonuz fu initẽtiſ eiꝰauxilio ad
io eueniret vłipoſſibi
eẽ euenire vic; actꝰ tã depꝛecãdiqᷓ; ſperãdieſſet inutiis Metꝝ·ij.qntili. Elenã diſcoꝛs federa reꝝ. Hic incipit tertium metruʒ hꝰ qͥnti qð dici? adonicum.vłm alios archilogicũ.ab inuẽtoꝛe.dactilicum a pede pᷣ
ñante in qͥ facit exclamationẽ juꝑ incõpaſſibilitate.q̃ apparet inrꝓ⸗

2
Liber quintus
uidentiã ⁊ liberum arbitriuʒ. Et pᷣmo q̃rit q̃reſint incõpaſſibilia cum perſe ↄſiderata ſint paſſibilia.ſcðᷣo ꝑ onit rñſionẽ adß.tertio ʒ rñ ſionẽ obijcit.
4 qrto obiectionem ſoluit.ſcðᷣa ibi. An nulla.tertia ibi. Sʒ curtã to · q̃rta ibi. Ae cuʒ mentẽ. ¶ Pꝛim o dicit. Quenã diſcoꝛs cã reſoluit.i.ſeꝑ at.federa i.cõcoꝛ
dias reꝝ.ſ.ꝓuidẽtie diuine. ⁊ liberi arbitrij ne patiãtur ſe ſił.aut qͥs deꝰtanta bella veris vt ſingula ve⸗* ra q̃ carptim.·ſiai¶ Eadem nolunt mixta iugari
latim vel diuiſim ac„ 4.
cepta. ↄſtẽt.i.pma ¶ An nulla eſt diſcoꝛdia veris
nẽt.eadẽ tñ mixta.i⸗
Ziuncta. nolũtiuga Semperq; ſibi certa coherent rii.copulari ſeinui⸗ 8
cẽ ↄpatiedo. Tune Sed mens cecis obꝛuta membꝛis
onit rñſionẽ dicẽs S 5 e vuobre⸗ Nequit oppꝛeſſi luminis igne nu nia o Rerum tenues noſcere nexus ſcoꝛdia.ſÿj apparẽtia
diſcoꝛdie ꝓuenit er Seq cur tanto flagrat amoꝛe
debilitate ñiintelle
ctus. vñ diẽ· Aneſt Veri tectas reperire notas
nota ſolutõis nlla ẽ. diſcoꝛdia veris.ſʒ ſemꝑ certa coherẽtſibi · ſʒ mẽs nr̃a obꝛuta.i.opp̃ſa.mẽbꝛis cecis.i.cecãtib aĩam.illa neqͥt igne.i.ſplẽdoꝛe · oppꝛeſſi lumis.ſ.intellectꝰno⸗ ſcere tenues.i·ſubtiles · nexus.i.ↄiũctões reꝝ q̃ viden diſcoꝛdare ¶ Notãdũ ſi ↄſideremꝰꝓuidentiã diuinã ꝑ ſe poſſibile ẽeã eẽ ſi ↄſideremꝰ libeꝝ arbitriũ
ꝑ le.etiã poſſibile eſt id eſſe. vt patz ex dictis. Sʒ ſi ↄſideremꝰ vtrũq; ſiłtũcvi
dent᷑ incõ paſſibilia.ſicut pʒ ex rõnib ſuꝑioꝛib ᷣm ÿitatẽ aũt bñ ſe ↄpatiunt᷑ ß nobis nõ apparet · qꝛ intellectꝰ nr̃ oppꝛeſs mole coꝛꝑis non põt ſe eleuare in hmõi cognitionẽ. Nã ſᷣm ſapientẽ. Coꝛpꝰ qð coꝛrumpit᷑ aggrauat aĩam.⁊ terrena habitatio oppꝛimit ſen ſum multa cogitantẽ. ꝙ ahtẽ in hoie ſit libeꝝ arbitriũ pʒ.nã ad ß noſ fideſ reſtrigit.cũ ſiñ libero arbitri ño poſſit eẽ meritũ iuſta pena vłpᷣmiuʒ. Zd ß etiã inducunt manifeſta iudicia qͥby apparet hoieʒ libere vnñ eligere ⁊ aliud refutare. Et ad; etiã rõ euidẽs cogit q̃ qͥdeʒ ad in ueſtigatõem liberi arbitrij oꝛigeneʒ ſequẽtes ß mõ ꝓcedimꝰ In reb em̃ q̃ ms uent᷑ vlaliqͥd agũt hec inuenit᷑ differentia ꝙ quedã hñt pᷣncipiũ ſui motus vel oꝑatõis i ſemetip̃is. Quedã vero extra ſe ſicut ea q̃ ꝑ violentiã mouent᷑ĩ qͥb
pᷣncipiũ eſt extra nihil ↄferẽte vim paſſo ᷣm phm. iij. ethi.in qͥb liberuʒ arbi⸗
tnũ ponere nõ poſſumꝰ eo ꝙ nõ ſunt cã ſui motus. Liberũ aũt ẽ qð cã ſui eſt
ß̃m phm in · i metaphi. Eoꝝ aũt q̃rũ pncipiũ motus ⁊ opatõis in ᷣs ẽq̃daʒ talia ſunt ꝙ ipᷣa ſeipᷣa mouẽt ſicut aialia.q̃dã aũtq̃ nõ mouẽt ſeip̃a qᷓ;uiſin ſe ipſis ſui motus aliqð pᷣncipiũ hñt ſicut grauia ⁊ leuia. ¶ſ Sʒ cur tãto. Hic phia obijcit 3 ſolutionẽ. Si em̃ iq̃rat iſtas ſubtiles ↄiũ crões · vñ eſt ꝙ deſiderat eas ſcire,cuʒ nihil deſiderari.vñðᷣt Sʒ
cur aia flagrat. iardet tãto amoꝛe.i.deſiderio reꝑire notas tectas notiica
4
iult ſtullð rãs Seit Sec ftſin Quie Zut Quo Que Dnc Par Mun Hon Sön u Peu hec Sed
occhrrer ¶In ci decea totreꝝ threrü

en
nnic Lrjn or opprc xintluſt
ticipi xcnn Sli eriß
in ſnn im
s mole coꝛpu nötſedu qð cmmpi x uatain mi. 41 5ieſtit deondu ſit im — S 1puri nirð au nö pcei E jbůtp umol —5 aut⸗ ai benzu
metrum tertim
tões latẽtes veri.i.ÿitat: Scit ne mẽs illð qð ip̃a ãxia.i.ſollicita appetit nolſe ·d.nõ. qʒ nlls appetit ſcii illð qʒ ſcit ·⁊ h ẽ qð ðᷣt Quis laboꝛat ſcire nota.ꝗ. d nullꝰ.optet igit᷑ dicere ꝙ neſciat.⁊ tunc ſequit᷑ alið inconueniẽs.ſ.ꝙ aĩa deſide ret illð qð neſcit. vñ ðt. Si neſcitillð qð petit. qͥd petit.i.deſiderat.mẽs circa
irãs · Quis em̃ neſciꝰ optet qͥc qᷓ;. Quis em̃ · valeat.i.
Scit ne quod appetit anxia noſſe Sed quis nota ſcire laboꝛat
Et ſi neſcit:quid ceca petit. Quis enim quicq; neſcius optet Aut quis valeat neſcita ſequi. Quoue inueniatiquis repertam Queat ignarus noſcere foꝛmã.
Zn cum mentem cerneret altam Pariter ſummã ⁊ ſingula noꝛat
NMunc membꝛoꝛum condita nube Non in totum eſt oblita ſui Sũmamq; tenet ſingula perdens Igitur quiſquis vera requirit Meutro eſt habitu.nam neq; nouit Nec penitus tamen omnia neſcit
Sed quã retinens meminit ſummam.
poſſit ſeqͥ neſcita· aut
quis neſcius poſſit] noſcere quo iueniat ſupple illud quodq̃ rit et quis ignarus· ĩ neſcius queat. id eſt poſſit noſcere foꝛmã repertaʒ quaſi dice⸗ ret nullus. ¶ No tandum ꝙ dictum eſt in reſponſione ꝙ anima ignorat com paſſibilitateʒ pꝛoui⸗ centie ⁊ liberi arbi⸗ trijſed deſiderat eã ſcire.¶ Contra hot urguit ſic.nullus ap petit ſcire quod ſcit Si aia deſiderat ſci re aliqd vłirat illð vłſcit ſi ſcit g nõ de ſiderat ip̃m ſcire. qꝛ nullꝰappetit ſci qð ſcit.cũ oĩs appetit? ſit rõne carẽtie ſi aũt — qð deſi erat qũo ignotum. deſiderat᷑ cũ volun⸗ tas nõ querat inco⸗ gnituz · ideo ſiigno⸗ rat nůq; cognoſcet Quis em̃ ignotũ in ueniet. ſi ein paterfa milias q̃reret ßuum fugitiuũ quẽ igꝛaret poſſʒ ſibi mltotiens
occurrere ꝙ ipᷣm nõ jue niret ſicut dicit Linco niẽſis ſuꝑ pꝛimo poſterioꝛum ¶ Ein cũ mẽtẽ. Hic ſolu it obiectionẽ. Vbi norãdũ ꝙ pſato poſuit aĩas eẽin celo creatas · ⁊ hr̃e cognitõeʒ oiʒ ꝑfectã.ſʒ ꝑ lapſũ ad coꝛpa eã obliuiſci cogni tionẽ reꝝi ꝑticlari⁊ retiere eã ĩ vniuerſali. ⁊ poſtea ꝑ exercitiũ recupare cogni tõeʒ reri i ꝑticiarvñ ðt ſic· Anẽ nota ſo utõis cũ aia ẽ̃neret. i ſpecharet᷑altã mẽ
5 cẽ.ijpᷣlundã mẽtẽ ðiipᷣa ꝑiidẽ ſimł noꝛat/ nouerat ſũmãi.vlem cognitõeʒ

4
⁊ſingula.i.ſingularẽ cognitionẽ reꝝ.ſed nůc ipſa ↄdita.i.tecta nube mẽbꝛoꝝ nõ eſt oblita ſui in totũ· i.totaliter.ſed nũc ipᷣa tenet ſummã.i.cognitionẽ vni
uerſalẽ reꝝ. xdẽs ſingula · i.ſingularẽcognitionẽ. igitur quiſqͥs reqͥrit.i inueſti gat cognoſcere vera. talis eſt neutro hahitu ſupple vt pfecte cognoſcat velꝙ oino ignoꝛet. Vndeðᷣt. Nã neq; nouit·.in ſpãi ⁊ ꝑfecte illud qð quent. nec neſcit— ed ipſe meminit.i
ctinmemotia pa ¶Conſulit, alte viſa retractans
bet. ſũmã.i.vniuer⸗ lueteannt qu Vt ſeruatis queat oblitas
retinẽs ↄſulit ſup⸗ ple ↄſidera Adder E partes.
eeeſeei Paola quarta quintiu eepntene Vm illa vetus inquit hec eſt dep — uidẽtia querela a marcoq́; tullio
ben cũ diuinationẽ diſtribuit) vehementer bennle agitata.tibichipi res diu pꝛoꝛſus mnul velulaſtur a ve; tumq; queſita. Sed haud quãq; ab vl⸗ Aenrvenelart lo veſtꝝ hactenus ſatis diligẽter ac fir
in ꝓpꝛia foꝛma. ſed— cn vnlaerſtu miter expedita. cuius caliginis cauſa tũ ðᷣꝛ nullus deſide S rat ignotũ verũ ẽ ſi cut ẽ ignotũ in vniuerſali.tñ deſiderat ip̃m vt eſt ignotũ in ſpãli. Et cum ðᷣꝛ. ſiignotat nunqᷓ; inueniet.⁊ veꝝ eſt ſi ignoꝛat tam in generali qᷓ; in ſpãli.⁊ ſiig noꝛat in potentia ⁊ in actu · ſi tñ ſcit in potentia ⁊ in vniuerſali.⁊ ignoꝛat actu 2 inꝓpꝛia foꝛma.poteſt ipſum inuenire ⁊ addiſcere. 6 Pꝛoſa quarta quinti libꝛi. Vm illa vety inqͥt. Het eſt quarta ꝓſa huiꝰ qͥnti.in qua phia incipit diſſoluere qeſtionẽ de cõpaſſibilitate ꝓuidentie ⁊ liberi arbitrij. Et pᷣmo tangit difficultatem huiꝰ qõnis ⁊ cauſam difficultatis.⁊ tangit mo dũ ꝓcedẽdi tirca eius ſolutionẽ. ſcðᷣo diſſoluit eã ibi. Qucro em̃ · Pꝛimo ðt hec q̃rela.i.qᷓſtio hec deꝓuidẽtia ẽ vetus ·⁊ eſt vehemẽter agitata.i.ꝑtracta ta a marco tullio.cũ diſtribuit.i.diuidit.dinationem.i.in li.diuinationũ vbi diuidit diuinationẽ in ſuas ſpẽs.nõ ſolũ hoc.ſed tibijpſiẽ res multũ diu que ſita. Sed haud qᷓᷓ;.i.nõ alicubi.ab vllo veſtꝝ ſatis diligẽter ⁊ firmiter erpe dita.cuiꝰ caliginis.i.difficultatis ẽ cã. ꝙmotus.i.actꝰ hůane rõnis. nonpõt admoueri i.applicari ad ſimplicitatẽ dine ꝓuidẽtie.que ſi vllo modo ercogi⸗ ari q̃at. nihil relinque ꝓꝛſus ambigui.qð ·.rõnem⁊ cau ſam difficultatis its
mit ouler 1 luma ſculta dMolu eſto Mn nole ſtenl
Qu rle kpei quis ſam hꝛe hůe nec unt no ceſt
bare) rumt um he
*

hens dn wis m
Situ amßh
usſustir ut and bn
*
teligorĩt 39 Etant
mge 5 hilint
urn w igoun
3 ubuin npfutn pudane tint culam n utei de 1 * 1 —7 An Kdediy id — im
147 nrſ du
öncun
„„ 3
moueris.
8 *
Pꝛoſa quarta
demñ potefacere ⁊ expedire tẽtabo ſi pus erpendero.i. declarauero es qͥbh ¶ Nota·ꝙ qſtio de ꝓuidẽtia diua⁊ libero arbitrioẽ oĩm qõnũ dili
tulima de qua multi antiquoꝝ dubitabant. nõnulli modernoꝝꝓppter eiꝰ dit᷑ kicultatẽ lapſi ſũt. quã Tullius in li. diuinationũ ptractãs ⁊ nõ valens eius
„————
diſfoluere difficultatẽ negãs penitꝰ ꝓuidẽtiã ⁊ pᷣſciam futuroꝝ a deo i pᷣdicto
eſt ꝙ humane ratiociationis motus ad diuine pᷣſciẽtie ſimplicitatẽ non põt ad
li.diuinationũ- ſQuero em̃ cur illa. Hic phia acce dit ad ſolutionẽ qᷓ⸗ ſtionis ⁊ pꝛimo di⸗ ſcutit motiua Boe
moueri.que ſi vllo modo coglyyl. ha. niſchooiut dubt
at.nihil pꝛoꝛſus relinquetut ambigui. Quod ita demũ patefacere atq; erpedi re tentabo ſi pꝛius ea quibus moueris erpendero. ¶ Quero em̃ cur illã ſolen tium rõnem minus efficacẽ putes. que quia pᷣſcientiã nõ eſſe futuriſ rebus cau ſam neceſſitatis exiſtimat nihil ĩpediri
pꝛeſcientia arbitrij libertatem putat. Mů em̃ tu aliũde argumentũ futuroꝛuʒ
neceſſitatis trahiſ niſi ꝙ ea que pꝛeſci untur nõ euenire nõ poſſunt. Si igitur
rum ad certum cogantur euentũ. Ete⸗ nim poſitionis gratia vt quid ↄſequat
aduertas. Statuamus nullã eſſe pᷣſciẽ/
*
tationẽ ſiue q̃ſtionẽ ibi Q̃ igit᷑. Lirca pᷣmũ ſciẽdũ ꝙ duo fuerũt motiua boe⸗ tij pꝛincipalia circa hanc queſtionẽ. pꝛi mũ. qꝛ videt᷑neceſſa riũ ſi deꝰ p̃uidet fu tura ꝙ neẽ̃ario eue⸗ niant.ſcʒʒ motiuũ ꝙ futura quoꝝ euẽ⸗ tus eſt incert? licut ſunt futura ↄtingen tia nõ pñt a deo cer ta ꝓuideri. Pꝛimo ergo ꝑtractat pmuʒ motiuũ ſcðo ſecun dũ.ibi. Sed hocin quis. Pꝛimo oſten⸗ dit ꝙ ſi dcuspuidet futura non pꝛopter hoc neceſſario cue⸗
pᷣnotio nullam futuris rebuſ adijcit ne niũt. Secũdomo⸗
ceſſitatẽ ſquod tu etiã pauloante fate/ bare)quid eſt quod volũtarij exitus re/
uet dubitationẽ.ihi Sed qui fieri põt.
ꝛimo oñdit ꝙ ex pᷣſcientia dei non in fert᷑ neceſſitas libe⸗ ro arbitrio. Secun do oñdit ꝙ pᷣſcien⸗ tia dei nõ ſit ſignuʒ neceſſitatis futuro⸗ rũ.ibi. Sed pᷣſcien ⸗
2

Liber quntus
feiendũ ꝙ pᷣus ipꝛobauit quandã reſponſionẽ qua quidã nitebãt᷑impedirers hem oſtendentẽ nõ eſſe libeꝝ arbitriũ ꝓpter pᷣſciam diuinã quare reſponſionẽ
hic reſumit oñdens eã aliquo modo eſſe bonã.qꝛ ſufficiẽter ipedit intentioneʒ
aduerſari. Hã aduerſarius ex nullo aloꝓbat neceſſitatẽ futuroꝝ niſi qꝛ ſunt
„
Pſcita a deo.cũ i videt᷑ ſufficient oſtẽ ſum eẽ ꝙea que pce dunt ex libero arbi trio ñ ſũt neceſſaria. Pꝛimo qᷓ ponit iſtã rñſionẽ reſumendo eius ſolutionẽ dicẽſ Quero em̃ cur iſtã rõnẽ ſoluẽtiũ putaſ minus eẽ efficacem que putat libertatẽ urbitrij nõ ipediria Pſcia. quia eſtimat pſciam nõ eſſe cãm neceſſitatis futuroꝝ ꝙ autem per iſtã re ſponſionem impe⸗ diatur ilatio neceſ ſitatis futuroꝛum. pʒ ex hoc. qꝛ tu non trahis aliũde argu mentũ neceſſitat fu
gitex rñſione habeat᷑ ꝙ pᷣiciẽtia nullã cãlitatẽ hʒ ſuper lutura
tiam. ũ igitur/quantũ ad hoc attinet
que ex arbitrio euenit ad neceſſitatem
cogunt᷑. B/Minime. Ip. Statuamus
iteꝝ eſe.ſed nihil rebus neceſſarijs in/
iũgere manebit( vt opinoꝛeadè volun tatis integra atq; abſoluta libertas.
¶ Sed pᷣſcientia inquies tametſi futu⸗ ris eueniendi neceſſitas nõ eſt. ſignum tamen eſt neceſſario ea eſſe vẽtura, hoc igiur modo etiã ſipᷣcognito non fuiſſet
ruroꝝ niſi ꝙ ea quepſciũt᷑ nõ pñt ñ eucnire Si igitpᷣnotio.i.p̃ſcia futuroꝝ nil ãadijcit.i.ipõit neceſſitatẽ rebꝰ futuris vt ðtrñſio· ⁊ tu etlã fatebare pauloai ed eſt.i.quid eẽ poterit. ꝙ volũtarij exitus cogantad certũ euentũ.⁊ ita ꝑ iſtã
rñſionẽ excludit᷑ neceſſi ras dd ↄſequatur gra
tas futuroꝝ.⁊ manifeſtat ſe in exẽplo dicẽs. Vjt aquer tia poſitiõis·i.exẽpli.ſtatuam us,l.ponamus ꝑ impoſſi⸗
bile nullã eẽ pᷣſcientiã futuroꝝ.igit᷑ hoc poſito qᷓ;tũ ad hoc.i.quanti ad iſtam ulationem qua ex pᷣſciẽtia ↄcludtur neceſſitas futuroꝝ ea que cueniũt ex ar⸗ bitrio cogũtur ne ad neceſſitatẽ. Dicit Boetius. Minime? phia ſtatuamus iterũ eſſe ꝓuidentiã.ſed mhil neceſſitatis iniũgere rebv futuris. mãebit/ vt opi nodeadẽ libertas volũtatis integra ⁊ abloluta ob emni neceſſitate. ¶ Notan dũ ꝙ hoꝛ ſolutio ipꝛobata fuit bona ⁊ mala. In hot fuit bona.qꝛ poiuit pꝛe⸗ ſcientiã nõ eſſe cãm neceſſitatis futuroꝝ. dixit ei. Ideo fůutura eueniũt nõ qͥa
„
Deus ea pᷣuidet. Sed in hoc fuit mala quia poſuit futura eẽ cãm pᷣſcientie dei ixit em.quia futura ſunt.ideo deus ea pᷣuidet. pʒ ergo ex rñſione antiquoꝛuʒ
Pplcia nõ eſt cã neceſſitatis rebus futuris. 2
ed pᷣſentia inqes. Hic oſtendit pßia ꝙ pᷣſcientia diuina nõ ſit ſignum neceſſitatis rebus futuris. Secũdo ſtẽdit ꝙ modus ꝓbandiex ſigno non eſt efficat.ibi Jam vero. Pꝛimo dicit. Tuin duies.i· dicere poteris.⁊ ſiꝑ qᷓ;uis. ſcientia nõ elt neceſſitas cueniẽdi rebus futuris.tñ eſt ſignũ ea neceiario cie
—
pentur
xnau d cu
nece
ſre len Au non tem pare qui non 6pe en ten
tan doneẽd Beafu ſs. Cu k cum ipn eſt
an m.er

1
*
milotue an ad eni i tayt
unah. Uti
ms uspini h niait us inro nmitcn — ge eb mobemni Sn ſſa Jdeu Neupolu oñ Jdn Mcit volntunn ßſaent 4a pjoh Meun ee m5 ſrtun
Shnd
uesun,
Pꝛoſa quarta
ventura.⁊ita ex pᷣſcientia põt inferri neceſſitas futuroꝝ tanqᷓ; ex ſigno· ¶ Hoe
ſgitur modo ponendo p̃ſcientiam eſſe ſignũ necelſitatis futuroꝝ.ↄſtaret exitꝰ?
veuentus futuroꝝ eſſe neceſſarios etiam ſi non fuiſſet pᷣcognitio. quod ꝓbat
ex natura ſigni dicẽs. Omne nã; ſignũ tantũ oſtendit quic ſiti.manifeſtat it lud cuius eſt ſignũ.ſed nõ efficit quod deſignat · quare vt pᷣnotionem.i.ꝓui⸗
dentiam appareat eſſe ſignũ neceſſita⸗
neceſſarios futuroꝛuin exitus eſſe con/ tis futuroꝝ. demon
ſträdũ erat pꝛius ni ſtaret. Omne etem̃ ſignũ tantũ quid ſit bil ↄtingere non ex — neceſſitate.i.oĩa eue
oſtendit.nõ vero efficit quod deſignat nireneceſſurio· alio⸗ qn ſi hec neceſſitas
Quare demonſtranduʒ pꝛius eſt nibil jjarot nultꝛcne „ ülla pᷣſciẽtia polit eẽ non er neceſſitate contingere vt p̃notio ſignũ eius reiq̃nõẽ 8 ⁊ita nõvalet argue nem ſignum eſſe huius neceſſitatis ap/ reneceſſitatẽ füturo rũ ex pᷣſcientia tãc; pareat.alioquin ſi hec nulla eſt nec illa er ſigno. Natãdi ꝙ ſignũ jnõ eſt cau⸗ quidẽ eius rei ſignum poterit eſſe que ſae cuꝰẽ ſignũ. ſ tĩ mãiſeſtat ſigna⸗
non eſt. ¶ Jam veroꝓbationẽ firma ra tũcẽ vt circutꝰ non ẽ cã venditiõis vini
tione ſubnixã conſtat.non ex ſignis ne dt̃eſignũ ven⸗
ditionis. Si ſᷓ pꝛe⸗ q; petitis extrinſecus argumẽtis ſed ex ſeiẽria eẽt ſignũ ne⸗ ceſſitatis futuroꝛuʒ ↄueniẽtibus nece ſſa rijſq; cauſis eẽ di pon eẽ neceſſaria? ſic a cendam. Sed qui fieri poteſt vt ea non oſtendendũ pᷣſcien⸗ tiã eẽ neceiſi⸗ *— tati teret pᷣus oſtẽdere futura neceſſario eẽfutura anteqᷓ; pᷣſcia rignee tis futuroꝝ als pᷣſcia eẽt ſignũ ali cuiꝰ rei que nõẽ qð eſt ab urdũ.. ¶ Jam yo. Hic oſtendit mod ũ pꝛobandi ex ſigno non eẽ efficacẽ.⁊ dicit- onſtat ideſt manifeſtũ eſt rationẽ ſubnicam.i.firmatam demonſtratiõe. eã nonc dicendam ex ſignis neq; ex argumẽtis extrinſecus petitis.ideſt acgeptis Sed firma ratio ducendaẽ ex cõuenientibus.ideſt er ꝓpꝛijs⁊ neceſſarijs cau ſis. Cum ergo pᷣdicta ratio pꝛoceſſerit ex ſigno · non eſt efficax ⁊ demonſtrati na cum ſit a poſterioꝛi. Demonſtratio autemque eſt potiſſima pꝛobationum e pꝛioꝛi cum ſit cauſis.— pꝛꝛoꝛibus ⁊ notioꝛibus. ⁊ ꝛ0 tanto etiam demonſtratio e ogiſmus faciens ſci 3 enetpuumo poſteriotun. pllog s ſe ire eea a4 pꝛobã⸗ Sed qui fier poteſt · ¶ Hic phia mouet quandã dubitationẽ ⁊ ſoluit eʒ

iber quintus
vie eñ̃ ex dietis ſeq ꝙ aliq̃ pñt pᷣfeiri q̃tñ nõ neceſſurio eueniũt.ſtaũt nð ne reſſario eneniũt. pñt nõ euenire.⁊ ſic fequirꝙ aliqð pꝛeſcitũ a deo nõ eueniat. Pꝛimo ꝗᷓ phia dubitãdo deß q̃rit dicẽs. Exqᷓ ita ẽ ꝙ ea q̃ ſunt pᷣſcita nõ fũt
neceſſaria, ſʒ pñt nõ euenire.q
ueniãt. Tũc ſoluit dubitationẽ dicẽs. ꝙ nõ negatꝙ pᷣſcita nõ eueniãt · immo
optet dicere ꝙ pᷣſci⸗ ta eueniãt.ſʒ tñ non eueniũt de neceſſita te · vñ dicit.qᷓ̃ſiÿo.q d· Iſta dubitatio ꝓ cedit qᷓ̃ſi ñ credamꝰ ea q̃puidẽtia pꝛeno ſcit nõ eẽ euẽtura. ſ; B nõ ẽ veꝝ ſʒ potius urbitremur illð.ſ.ꝙ tʒ futura eueniãt. ni hil tñ neceſſitat/ ha buiſſe in ſui natura vt euenirẽt.⁊ mani⸗ feſtat ĩ exemplo qũo aliqd certe ↄp̃hen⸗ dit᷑. qð tñ non eſt ne reſſariũ dicẽs. ꝙ ali⸗ qd cognitũ eueniat ⁊ tñ non neceſſario lcebit ꝙ tu hoc ꝑpẽ das huic.i.extali ex emplo. intuemur ei plura exẽpla oculis dũ fiũt i.dũ ſunt in Rieri·ſicutea que ſpe ttãtur.i.vident᷑auri ge facere ĩ moderan dis ⁊ flectẽdis q̃dri gis ⁊c̃. Elidemꝰ ad bũc modũ vt q̃ fiũt in alijs actiby volũ⸗ tarijs nũqͥd vlla ne ceſſitas ↄpellit ali⸗ qð iloꝝ ita fieri ſiẽ̃ oculis videt᷑.ðᷣt boe rõem.Fruſtra enim eſſet effectꝰ artis ſi omnia mouerentur wacta⁊ fruſtra eiſÿ
pꝛoueniãt que futura eẽ puidẽtur Qua ſi vero nos ea que ꝓuidẽtia futura eẽp̃ noſcit:nõ euẽtura credamus. Ac nõil lud potius arbitremur lʒ eueniãt:nihil tñ vt euenirẽt ſui natura neceſſitatis ha buiſſe. qð hinc facile perpendas licebit Plura em̃ dů fiũt ſubiecta oculis intu emur.vt ea q̃ in quadrigis moderãdis
atq; flectẽdis facere ſpectant᷑ aurige at q; ad hůũc modũ ⁊ cetera. Mũ igit᷑ qͥcq;
illoꝝ ita fieri neceſitas vlla compellit B. Ainime. h. Fruſtra em̃ eſſz artis effectus ſi oĩa coacta mouerẽtur. Que igitur cũ fiũt carẽt exiſtẽdi neceſſitate ea dem pꝛiuſq; fiant ſine neceſſitate futu/ ra ſũt. Quare ſunt quedã euẽtura quo rũ exitus ab oĩ neceſſitate abſolutus ſit
nã illð quidẽ nullũ arbitroꝛ eẽ dictuꝝ ꝙ que nũc fiũt:pꝛiuſq; fierẽt euẽtura ñ
fuerint, Hec eti igit pᷣcognita liberos
i.qũo fieri põt. vt ea q̃puident futura eẽ nõ pꝛo
liect indi e ara qu g nut ſſe dic habe tnti hſci vecel bſo eeſ eſep u itat in m. ( er
9cſ
um. unt. ge ti ſuſcrate gletd dunge enẽ d Sed tu
ſüen
Leñ

acrſpe ruung ü tœm ix gli Frulr inſſ an
ann, U
rümnlij mſiun
1
uſnent e in
turaq
ars flecten di quadrigã ſi nec̃ario flectereł. igitur ula q̃ cũ iũt carẽt nec̃itateeri ſtendi eadẽ ſůt futura ſine neẽitate pꝛiuſq; fiãt. Ex q ↄcludit ꝙ quedã ſũt euẽ tura quoꝝ exitꝰ.i.euentꝰ ſit abſolutꝰ ab oĩ neẽ̃itate. Et foꝛſan aliqͥs diceretea
que nůc fiũt nõ erant futura anteqᷓ; cẽnt · hoc excludit dicẽs · Nullum arbitroꝛ eſſe dictuꝝ ꝙ q̃ nũcfiunt euẽtura nõ fuerunt. Hoc em̃ eẽt nimis irrõnabile.iõ necelario concludi tur ꝙ hec etiam pᷣco
habent euentus.nam ſicut ſcientia pꝛe gnita habent euen ⸗
ſentium rerum nihil his que fiunt. Ita ſueuherhe: qun⸗
ßpſciẽtia futuroꝝ nihil his qͥ ventura ſůt huineunet fiunt in pᷣſenti.ſicut
neceſſitatis imp oꝛtat.¶ Sed hoc inqͥs tarenieb⸗
—. dicto de regimin
ipſum dubitatur.an eaꝝ rerum que ne⸗ i turoꝝ nihil impoꝛ⸗
ceſſarios exitus non habent vlla poſſit tat mrejtati di
— aue ventura ſunt eſſe pnotio. S iſſonare etem̃ videntur. WMotandũ ꝙ futu
11 ra in comꝑatiõe ad
utaſq; ſi pᷣuideantur conſequi neceſ⸗ duns tulnan — int neceſſaria nece
ſitatem.ſi neceſſitas deſit minime pᷣſci/ ſitate ↄditionata.
tñ omnia ſunt neceſ
rin ihilq; pᷣſcia comp̃hẽdi poſſe niſi cer laria neceſitate ab⸗
ſoluta. Multa eñ̃
tum. Qð ſi que icerti ſůt exitus ea qua habere cucniũt ſicut
ſi certa ꝓuidentur.opinionis ad eſſe ca vl¶¶ fiunt abarte
2 a volũtate.vt re⸗
11icinẽ cienti tatẽ itor pm gimen quadrigarũ liginẽ.non ſcientie veritatẽ. Bliter ẽ Pren legena
ſe ab integri/ drigaruz neceſſarie ac ſeſe res habeat arbitrari. ab inteßri⸗ ah ſuſitn ee
ars regendi quadri
gam. ¶¶ Notandũ ꝙ ſicut res actu fiũt.ita erũt future.ſed quedã actu libere fi
unt. ᷓ e rant libere future.⁊ per ↄñs non oia ſunt neceſſario ſutura.iʒ neceſſita
te ↄditionata inquantũ cõparant᷑ ad ꝓuidentiã diuinã.nõ tñ in ſui natura cõ
ſicerata neceſſario eueniũt neceſſitate abſoluta. ſicut poſtea videbit᷑ vbidiſtin
guet duplicẽ neceſſitatẽ.conditionatã ⁊ abſolutam.
¶ Sed; inqs · Hic phia diſcutit motiuũ boetijvtꝝ futura incerta ſicut ſũt
ʒtingentia poſſint certe pᷣſciri.⁊ pᷣmo mouet dubitationẽ de hoc.⁊ tangit ra/
nonẽ dubitatiõis.ſcðᷣo aſſignat cãm erroꝛis ihi. Cuius erroꝛis cã eſt. vt pᷣmo Sed tu inqͥs d Boe. hocipᷣm dubitat᷑. an poſſiteẽ vlla pᷣnotio.i.pᷣſcia illaꝝ re nů que nõ hnit neẽ̃arios exitus ·i.euentus. hoc eĩ nullo modo videt᷑ poſſibile. Cũ e m̃ videni hec diſſonare.ſ.pᷣſcientia ⁊ ↄtingentia tu em̃ putas ſi pᷣuideã
L
5
3

Liber quntus
tur ↄtiĩgẽ? necitatẽ ipa ↄſeq. ſi necitas deſit mime ea pᷣſ ciri.? putas nil poſſe
romp̃hendißſcia dina niſi certũ · Et ſi ea q̃ ſũt incerti exitꝰ.i.cuẽtus ſicutↄtin gẽtia.ſi puident᷑illa q̃ſi certa.tu putas illud eẽ caliginẽ opionis nõ jutatẽ ſci entie. ⁊ in h ru decepis.cuiꝰ deceptiõis cãẽ erroꝛ tuꝰ circa iudiciũ cognitiõis redis em̃ diuerſũ eẽ ab itegritate.ſcie aliter arbitrari rem qᷓ; ſeſe hẽat⁊ ĩ hoc erras. ¶ 3 Fiun nenz tate ſcientie credis eẽ diuerſũ. g Cuius terte pꝛecognoſcere karunne ioeiß erroꝛis cauſa ẽ ꝙ omnia que quiſq; no/ nõ poſſe.res ẽ eo de nöſehie dua uit. ex ipſoꝝ tantũvi atq; natura cogno imode a diuerſis— põt grle vñco ſci eſtimat que ſciũtur quod totum con gne ſcere rẽ aliter qᷓ; ſehz— rei tra eſt O mne em̃ quod cognoſcitur 0 tenõ ẽſcia.ſ ſeerewalt eße ßᷣm ſui vim.ſed ſᷣm cognoſcentium po/ bebeehe tius vomßhenditur facultatem Mam ſeſnelne n vt hoc bꝛeui liqueat exemplo eandem
S——. aliter viſus.— gnoſcit, Ille eminus ma/ poſſe certe pᷣſciri.qᷣa; ↄuctus ci putat᷑ꝙ facultas co
mnitõts ſit m facul ca ipſum motus ambitum rotunditatẽ ratẽ rei cognite ⁊ nõ
ipſiꝰ cognolſcẽtis qð ẽ falſũ Pꝛmo ꝗᷓ ᷣmittit hmẽi cãm erroꝛis ſcðo ipꝛoba
ip̃aʒ ibi. Nã vt h̊ bui.ðᷣt pᷣmo Cuerfoꝛiſcã ẽ qꝛ exiſtia?ꝙ oĩa q̃ qͥſq; nouit ilia
—
₰ cognoſci tñ ex vi⁊ natura ip̃oꝝ q̃ ſciunt᷑⁊ nõ ex vi cohᷓſcẽtis. qð totũ ẽ ʒ̃.i.per
——
Zü. q res magis cognoſcůt bin naturã cohᷓſcẽtis. Wẽ em̃ qð cognoſuf᷑ non comphendit᷑ hᷣm ſui vim.i.ᷣm modũ ſue nature. ſed potiꝰ ᷓᷣm facuitatẽ cogno
ſcẽtis. ¶ Notandũ ꝙ ſi cognitio eẽt ᷣm facultatẽ rei cognite.tũc res ab oĩiby eo
dẽ mõ coſcereł᷑⁊ ſic aliqͥd ↄpᷣhenderet eodẽ mõ ab intellectu hũano ⁊ dino
ð falſũ ẽ.qꝛ q̃ ſũt incerta ↄpᷣhenſiõe hñana.ſũt certa comp̃henſiõe dina. co⸗
gnitio ꝗᷓ potiꝰ attendi?ᷣm facuitatẽ potẽtie cognoſcẽtis.ita ꝙ quãto potentia xẽ efficacioꝛ ⁊ certioꝛ.tanto certius ⁊ limpidius rem comp̃hendit. WVhã vt hoc bꝛeui. Hic ꝓbat phia ꝙ facultas cognitionis ẽ m facultatẽ Potetie cognoſcẽtis ⁊ nõ rei cognite Pꝛimo declarat hoc etẽplis.ſcõoꝓbath idẽ perrõnem · ibi. Heq; id muria Pima in duas km duo exẽpla. qſcem ibi.
Fn
riple Ihee vocfi⸗ 2m

oml mnpo uu cn Aenin oat. Ae rnsm unn Nnmn soblang cusn Smun x mii
enalug Wſſnui ieno orü je Scis. t oſit B r ſec 3 niltatẽ h
u rh ns abcb⸗ mö edne tnino? it connn din⸗ itop — Sfn dun nu S
Pꝛoſa quarta
Ipᷣm quoq; Pꝛimo ðᷣt ꝙꝙ cognitio fit bm facultatẽ cognoſcentis liquet bꝛeni S oſ S eandẽ coꝛpoꝛis rotunditatem ⁊ aliter tactus. Ille ẽ viſus manẽs eminus · ideſt a longinquo intuetur totum coꝛpus ſimul actis radijs viſuatibꝰ. Hic vo·ſp tactꝰ coher e 10r circa iðm ambitũ.i.circa us rotundũ comp̃hẽdit·.eiꝰ rotũdita ⁊motꝰ iwnb i.circa coꝛpus re P 8 Hota ꝙ inuit du partibus comp̃hendit. ¶ Ipſum quoq; tirtoernnäins ter modũ cognoſcẽ hominem aliter ſenſus. aliter imagina 4 nilhe erietus. ꝛima ẽ ꝙ viſus a tio.aliter ratio.aliter intelligentia con remers keutenoco — S 8 gnoſcit aliquod coꝛ tuetur. Senſus em̃ figuram in ſubiecta pus rorundũ. Ta⸗
— 8 ctus aũt nõ cogno materia conſtitutã. Jmaginatio Vo ſo it ißm ni ʒiet?
— 2 Scða differentia ẽ lã̃ ſine materia iudicat figuram. Rõ)o viſus totũ coꝛpꝰ — ſimul comp̃ hendit. hanc quoq; trãſcendit.ſpeciemq; ipſaʒ ctus aũt per ptes
—. 1 Talis aũt diuerſi⸗ q̃ ſingularibus ieſt. vniuerſali ↄſidera/ tas in cognolcend⸗
——6 nõ eẽt ſi res cogno⸗ tiõe ꝑpendit. Intelligẽtie vero celſioꝛ cũ eadẽ res manet ĩ oculus exiſtit. Supgr eſſa nanqᷓvniuer vtraq;— S otandũ quidaʒ ſitatis ambitũ.ipſam illam ſunplicem bant ieneſet — ꝑ emiſſionẽ radio foꝛmam pura mentis acie contuetur Jualuʒ ab oculiꝭ vſq; ad rem viſam Sed hec opinio ẽ 3 ariſto. viſio em̃ nõ ſit extramittẽdo.ſed intꝰſuſcipiẽdo.pa tiẽte em̃ aliqͥ ſenſitiuo fit ip̃m vidcre.ij. ð aĩa. Hic aũt loqͥłopĩoe antiq̃ꝝ.cũ vᷣt viſus ituęt᷑ totũ coꝛpꝰ iactis radijs. ¶ Ipm qͥq; hoĩem hᷣ ponit ſcʒm exnĩ Iruſibcoleitius ſuboꝛdiatis.ſcðo oñt qũo iſte ᷣtutes ſe hẽant ad iuicẽ ibi
In 3illð. Pꝛio qᷓ declarat qũo idẽ a duerſis potẽtijs diuerſimode ↄphẽdit᷑
di. Sẽſus extioꝛ alt ↄtuet ip̃m hoieʒ · al imagiatio.alt rõ. alr itelligẽtia dina Sẽ ſus em̃ ertioꝛ ſiẽ viſꝰ iudicat figurã hois i ſubiecta matia.i.ĩ ſenſibili ma⸗
teria.ſʒ imagiatio ſolã figurã iudicat.i.diſcernit ſine matia.i.ĩ abſẽtig rei ma
terial. Rõ ÿo hãc imagiationẽ trãſcẽdit ⁊ ip̃ᷣam ſpẽm.i.naturã ſpecific hoĩs pᷓ ſingularib ieſt. ꝑpẽdit.i.diſ cernit vłi ſideratiõe.oculꝰ o.i.ↄſideratio itel ligẽtie ẽ celſioꝛ.qʒ itelligẽtia dina ſuꝑgreſſa ã̃bitũ vniuerſitatis qͥ exiſtitĩ ſingu larib.illã ſimplicẽ foꝛmã.ſ.ideã hoĩs q̃ͥ eſt ĩ mẽte dina ↄtuet᷑ pura acie.i.ſpe⸗ tulatõe.mẽtis.¶ Nota.ꝙ pᷣmñ exn fuit ð vᷣtuti coꝗjſciuisnõ ſuboꝛdinatis ſi cut de viſu ⁊ tactu. Iſtud aũt exnẽ ð ÿtuti ſuboꝛdinatis q̃ ſũt qᷓttuoꝛ.ſ.ſen ſus extioꝛ q̃ ineſt oiby aialiby.imaginatio que tm̃ ineſt animalibus perfectis.

ratio que tñ eſt in hoĩby⁊ intelligẽtia quã intelligir diuinã cognitionẽ · Iſte virtutes hñt diuerſum modũ cognoſt
Liber quintus
ẽdi eandẽ rẽ.ſ.hoĩem. vt declaratur 3
littera. qð nõ eẽt niſi cognitio fieret ſm facultatẽ ʒtutũ cognoſcentiũ ⁊ nð rei
42 cognite ſhnq
gnoſ citiue ſe hñt a perioꝛ ⁊ ampliꝰ. Et Ppmoh oñdit de itel l1ligẽtia reſpectu alia virtutũ. ¶ Scðᷣo
oñdit idẽ de ratõne Icða ibi. Rõ quoq; Pꝛimo dicit. In q́ idẽ in oꝛdine iſtarũ virtutũ illud eſt ma xime ↄſiderandũ ꝙ vis ↄp̃hendẽdi ſu⸗ perioꝛ amplectitur ĩ ſeinferioꝛẽ.qꝛ virtꝰ ſuꝑioꝛ cognoſcit oẽ illð qð inferioꝛ. In⸗ ferioꝛ aũtnõ conſur git ad ſuperioꝛẽ.ita vt appꝛehẽdat illð ð ſupioꝛ. qð mani feſtat in exemplo di cẽs. Neq; em̃ ſẽſus aliqͥd valet appꝛehẽ dere extra materiaʒ ⁊ imaginatio cõtuet᷑ ſpẽs vniuerſales.i. minꝰ ꝑrictares.ſʒ rõ capit ſimplicẽ.i.vni nerſalẽ foꝛmam. In telligẽtia aũt diuia q̃ſi deſuꝑ ſpectans. rũ ſit in ſupᷣmo Fdu cognitõis ipᷣa cõce⸗ pta foꝛma ydeali di iudicatetiã cũcta qᷓ ſubſunt illi foꝛmevt
uo illud maxime. Hic ↄñdit phiaſqũo pᷣdicie pᷣtutes co⸗ inuſcẽ.oñdens ꝙ quicqͥd põt virtus inferioꝛ. põt etiã ⁊ ſij
In quo illud marime conſiderandum eſt.Ihã ſuperioꝛ vis cõpꝛehẽdẽdi ãple ctitur inferioꝛẽ. Inferioꝛ vero ad ſupe rioꝛẽ nullo modo conſurgit. Neq;ʒ eniz ſenſus aliquid extra materiã valet:vel vniuerſales ſpẽs imaginatio cõtuet᷑ vł rõ capit ſimplicẽ foꝛmã ſʒ intelligẽtia quaſi deſuper ſpectans cõcepta foꝛma que ſubſunt cũcta diiudicat.ſʒ eo mo/ do quo foꝛmã ip̃am q̃ nulli alij nota eẽ poterat:cõ pꝛehendit. Mã ⁊ rõnis vni/ uerſum.⁊ imaginationis figurã ⁊ mate
riale ſenſibile cognoſcit, Nec rõe vtẽs
nec imaginatione nec ſenſibus ſi ed illo vno ictu mẽtis foꝛmaliter vt ita dicaʒ cuncta pꝛoſpiciens.
cognoſcẽdo vdeã hois cognoſcit oĩa qᷓ ſun t in hoie.ſ; eodẽ mõ ↄphendit ip ſam foꝛmã q̃ nulli inferioꝛi ÿᷣtuti nota eẽ poterit.nã ipᷣa cognoſcit vniuerſum id ẽ vniuerſalẽ foꝛmã rõis ⁊ figurã imaginatõis ⁊ materiale ſenſibile ꝙ ſpe⸗ ctat ad lenſum exterioꝛẽ nõ vtẽs rõe.nec imaginatõe.nec ſenſi by. ſʒ ꝓſpiciens
„
cũcta vno ictu mẽtis.i R vlrtꝰ ſuꝑioꝛ virtutẽ
abſc; decurſu cognoſcitꝙ nõ facit rõ INotanduʒ ꝙ includit inferioꝛẽ.ſicut tetragonũ includittragonum
ſh ie tilig
J
ſigẽt
ſ t. ima di. ſal le. q
rq ra hin foꝛ ſun ſ Ne 5) Fe ſbll
ſnſu. dum
bpp

hmꝗul K vn m i öw atonisi nman enerſinſ kſeüll unlirr ndin
Mꝛoſa quinta
vt pʒ ·j. de aia.iõ qͥcq̃d põt vtus inferio: põt ⁊ ſuꝑioꝛ ⁊ magis · q mõ magis vniuerſali ↄpᷣhendit qð inferioꝛ mõ magis ꝑticulari lʒ nõ ecõuerſo· iõ q põti telligẽtia hãana ↄpᷣhẽdere. põt ⁊ diuind intelligẽtia: iʒnõ ecõuerſo.
Rõ quoq; cũ qͥd vniuerſale reſpicit. Hic oñdit idẽ de rõne.ꝙ ſicut intel
igetia ↄp̃ hẽdit alias tres vᷣtutes inferioꝛes ·ſic rõ etiã ↄ
Ratio quoq; cũ quid vniuerſale reſpi/
cit.nec imaginatõe nec ſenſibus vtens imaginabilia vel ſenſibilia comp̃hen/ dit. Hec ẽ em̃ que ↄceptõis ſue vniuer
ſale ita definit. hõ ẽ aial bipes ratõna
le. que cũ vniuerſalis notio ſit: tñ ima⸗ ginabilẽ ſenſibilẽq; eſſe rẽ nullus igno rat ꝙ illa nõ imaginatõe vel ſenſu: ſed rationali conceptione ↄſiderat. Ima/ gin atio quoq; tãetſi ex ſenſibuſ viſendi foꝛmãdiq; figuras ſumpſit exoꝛdiũ ſen ſum tñ abſente ſenſibilia queq; collu/ ſtrat:non ſenſibili ſed imaginaria ratio ne iudicanqi. Vides ne igitur vt in co/ gnoſcẽdo cuncta ſua potius facultate qᷓ; eoꝛum que cognoſcuntur vtantur.
pᷣhendit ſub ſe alias duas ÿtutes.ſ.ima ginationẽ ⁊ ſenſum
dicẽs. ꝙ cũ rõ reſpi⸗
cit· i.cognoſcit quid
vniuerſale. nõ vtẽs imaginatõe nec ſen⸗ ſib. ⁊ ↄp̃hẽdit ima ginabilia ⁊ ſenſibi⸗ la vli cõp̃henſione hec eiñ ẽ rõ q̃ ita de ⸗ finit vłe ſue ↄceptio nis. hõ ẽ aial bipes rõnale.que diffinitõ cum ſit vlis noticio i.noti ficatõ.tũc nul lus etiã ignoꝛat rem
eẽ imaginabilẽ ⁊ ſen
ſibilẽ. qͥ hac diffiõe explicat᷑ Illa rõ cõſi
derat vle non vtẽs
imaginatõevł ſenſu
Brönali Fene 1
Tũc oñdit ꝙ ſiẽ rõ ↄphẽdit imaginati onẽ ⁊ ſenſuʒ · ſic ima ſenſum pᷓ⸗
edit dicẽs. imagia tionẽ qʒ tãetſi ꝓ;⸗ uis. ſumpſit exoꝛdiũ ex ſenſibus viſendi ⁊ foꝛmãdi figuras.tñ abſente ſenlu exterio ri.imaginatio collu ſtrat.i.cognoſcit q̃⸗ q; ſenſibilia non ſen
ſibili.ſʒ imaginaria rõne iudicãdi.⁊ tũc ↄcludit dicẽs. Vides neigi᷑qũo cun cta potiꝰ vtant᷑ ſua.i.ꝓpꝛia facultate in cognoſcẽdo qᷓ; facultatẽ eoꝝqᷓ cogno ſcunt᷑.¶¶ Hotandũ ꝙ ʒratio in ↄp̃hendẽdo ſuũ vle non vtat imaginatione⁊ ſenſu. tñ in actu ſuo pᷣſupponit imaginationme ⁊ ſenſum.qꝛ nihil ẽ in intelle ctu niſi fuerit in ſenſu. Silr lʒ imaginatio in ſua opatione non vtat᷑ ſenſum tñ
W
pᷣſupponit ſenſum fuiſſe in actu. qꝛ fantaſia quã h vocat imaginationẽ eſt mo

tus Ken 4 n actũ. i. de aĩa. ttů ſuũ ꝑ rõem di. Illud.ſ.res cognoſcit᷑ non ßᷣm ſui naturã äco5 ã ſʒ bin naturã cos gnolcẽtis illud non ↄtingit iniuria.i.irrationabilit. Bam cũ om̃e iudicii co⸗
Liber quintus
¶eq; id iniuria. Hic ↄfirmat di⸗
gntionis ſit actꝰ ⁊ opatio:iudicãtis.i.potẽtie cognoſcitiue neceſſe eſt vt qͥq;
cognoſcẽs ꝑficiat ſu ſeʒ rei cognite.ſed ex
Ioberã.i.ſuã operatonẽ cognoſcẽdi.non ex aliena ptãte
Ppꝛla ptãte.i.ex ÿᷣtu
te cognoſcentis. ¶ Notandũ ꝙ ex lit tera foꝛmatur talis ratio. Dis acius et operatio ſeqͥtur con ditionem illius po⸗ tẽtie cꝰeſt actꝰ⁊ oꝑa tio ſʒ iudica ſiue co gnoſcere eſt actus ⁊ operatio potentie cognoſcentis ⁊ non rei cognite.ergo iu⸗ dicare ⁊ cognoſcere ſequitur modũ ⁊ cõ ditionem potentie cognoſcentis ⁊ñ rei cognite.
¶ Wetrum quar tum quinti libꝛi
Võdã poꝛ
ticus attulit ¶ Iſtud eſt metruʒ quartũ huius quin⸗ ti quod dicitur gli⸗ conicum ab inuẽto
Neq; id iniuria. Nã cũ omne iudiciũ iu dicãtis actu exiſtat neceſſe ẽ vt ſuã qͥſq;
oꝑam nõ ex aliena ſʒ exꝓpꝛia ptãte ꝑf
ciat. ¶ Metꝝ quartũ quinti libꝛi Vondam poꝛticus attulit Obſcuros nimium ſenes
Qui ſenſus ⁊ imagines
E coꝛpoꝛbus extimis;
Credant mentibus impꝛimi
DBt quondam celeri ſtillo 3
Mos eſt equoꝛe pagine
Que nullas habeat notas
Pꝛeſſas figere litteras
re coꝛiambicũ a pede pᷣdñante.in quo metro impꝛobat opinionẽ ſtoſcoꝝ er videt ſeqͥ riũ dictis ſuis · fuit em̃ opinio ſtoicoꝝ ꝙ cognitio intellectiua er ß̊ ꝙ coꝛpa erterioꝛa ſuas ſiitudines impᷣmã tin mẽte ita vt mens
olũ ſe hẽat in ratione ens trahat᷑ ad naturã
patiẽtis.⁊ res extra in rõne agẽtis. Ex qᷓ ſequit᷑ cũ pati⸗ agẽtis ⁊ nõ econuerſo.ꝙ cognitio ſequerctnaturã fei co
gnite ⁊ non naturã cognoſcẽtis. qð eſt ʒᷓ dicta. Pꝛimo 5 bonit opinionẽ ſtoi coꝝ.ſcᷣo impꝛobat eã.ibi. Sed mẽs. Pꝛimo dicit Ouondã poꝛticꝰ attulit.
lenes ſup.ſt oicos qͥ d
cebant᷑ ſenes ꝓpt᷑ maturitatẽ moꝝ.ſenes inqᷓ; nimiũ ob
ſcuros ſup.i ſentẽtijs.q ſtoici credũt ſenſus ⁊ imagies.i reꝝ ſenſibilið foꝛmaſ imbᷣmi mẽtib ex coꝛpib extimis.i exterioꝛibo.⁊ poſuerũt illa coꝛꝑa eo mõ im
pꝛimere imagines mẽ
tvt quõdã mos fuit alicui ſeribẽti celen itilofigere pi
s li olto co7 pu lia⸗
S 5 S
—— Se—
int co
pꝛe Au

nyrbetoyi nchiuef
cogno nn
egins. cipan
ogo rie Pmoß non rut mez nnib poinil nn uu bẽn— nb
metrum quartum
las las equoꝛe.iĩ planicie pagie.q̃ pagia nllas pᷣus no tas hẽat. ¶ Hotandũ
ꝙ ſtoici dicũt᷑a ſtoa grece qð ẽ poꝛticatie.qꝛ athenis i manfeſtiſima poꝛti
co ⁊ alijs locpublic ſteici diſputare ſolebãt illi poſuerũt aĩam tĩ hfe ſe ĩ rõe
Patlẽtꝭ reſpectu rexiexterioꝝ ⁊ qꝛ cognitio mag videt᷑ ſeqÿᷣtutẽ actiuã qᷓ; paf iuã.iõ km eos cognitio potiꝰdz attẽdi fᷣm facktatẽ rei cognite qactiua Gale
—
coꝗſcẽtis q̃ẽ paſſiua
¶ſ Szmẽs. Hici pꝛobat hãc opimo⸗ nẽ.ſcðo ponit ſuã ve ritatẽ.ibi. Hec ẽ ef⸗ ficiẽs. Pꝛio qᷓ dedu cit ad pla incõueniẽ tia iſtã opinionẽ di⸗ cẽs. Sʒ ſi mẽs vigẽſ nihil explicat ꝓbijs motib·i· ſi nullã ac tionẽ ꝓpꝛiã hʒ.ſʒ tiñ
Sed mens ſi pꝛopꝛijs vigens Mihil motibus explicat Sed tantum patiens iacet Notis ſubdita coꝛpoꝛum Taſſaſq; in ſpeculi vicem.
Rerum dedit imagines acet parẽs. iubdi⸗ Vnde hec ſic animis viget Nernens omnia notio
gines rerum.i.ſimi⸗ htudines in vicem ſpeculi.i ad moduʒ ſpecui. Tunc queri tur vnde viget hec noticio. id eſt cogni
Que vis ſingula pꝛoſpicit Aut que cognita diuidit Quc diuiſa recolligit
Blternc legens iter ine NMunc ſummis caput inſerit ¶ Hotãdum ꝙ pꝛi⸗
Munc decidit in infima Tum ſeſe referens ſibi Veris falſa redarguit
mũ incõueniens ẽ ſi rognitõ intellectiua fieret per ſolam im⸗ pꝛeſſionẽ coꝛpoꝛum in anima tune non eſſet virtus per quã
anima coßnoſceret.
incoꝛpoꝛalia. quia per ſolam impꝛeſſionem coꝛpoꝛum tantum cognoſceret coꝛp oꝛalia · Nunc autem manifeſtũ eſt ꝙ etiam incoꝛpoꝛalia cognoſcit. Ali⸗ ud inconueniens ponit dicens · Si aia tĩ eſt paſſiuaque vis anime ſingula pꝛoſpicit id eſt iudicat aut que vis anime cognita diuidit aut diu · ſa recolligit aut que vis anime legens.i.appꝛehendens alterum iter ↄponẽdi?⁊ diuidẽdi

nũc inſcrit caput ſũmis.i.generaliſſimis aſcẽdendo a ſpecialiſſimis ad gene⸗
raliſſima colligẽdo
Liber quintus
multitudinẽ.⁊ nunc decidit vel decedit ᷣm aliã litterã id
eſt cadit in infima.iin ſpãliſſimaꝓcedendo a generaliſſimis adͥ ſpãliſſimadi uidẽdo. Tum.i.tãd ẽ aĩa.referens.i.cõparans ſeſeſibi redarguit falſa vers.i ꝑ vera. ¶ Hotandũ ꝙ ex littera talis foꝛmatur ratio.Illa aĩa nõ eſt tantũ pal
6 ſiua ſed actiua que judicat ⁊ cõponit ⁊ diuidit ⁊ veris falſa redarguit.ſed aiaĩ tellectiua eſt hmõi. ergo. Maioꝛ nota eſt · quia iudicare cõ ponere ⁊ diuidere re darguere videntur eẽ operationes acti ue. Winoꝛ apparet aĩa iudicat inter ve rum ⁊ falſum. cõpo nit pᷣdicatũ cũ ſub⸗ iecto. aliqñ diuidit pᷣdicatũ a ſubiecto ? falſas opiniões re darguit. ¶ Beceſt efficiẽs magis. Hic philo⸗ fophia ponit veri⸗ tatem dicens. Hec mens eſt magiſ cau ſa efficiẽs que ẽ cau ſa lõge potentioꝛ qᷓ; illa que mõ materie i.ſilitudine materie patitnotas imp̃ſſaſ Et qꝛ aliqs crede⸗ ret ꝙ ĩ aĩa nulla eẽt paſſio.iõ ſubdit q̃⸗ dam paſſio pᷣcedit
ec eſt efficiens magis Longe cauſa potentioꝛ Quod que materie modo Impꝛeſſas patitur notas Pꝛecedit tamen excitans
Ac vires animi mouens Viuo in coꝛpoꝛe paſſio Cum vel lur oculos ferit Vel vox auribus inſtrepit Tum mentis vigoꝛ excitus Quas intus ſpecies tenet Ad motus ſimiles vocans
Motis applicat exteris
Introꝛſumq; reconditis Foꝛmis miſcet imagines
opatiões aie in viuo coꝛꝑe excitãs ⁊ moue ns vires animi ad operãdiũ.vt qñ lux ferit eculos tunc patitur viſus.vel cũ vox inſtrepit.i.inſonuit auribus tũc patit auditus.⁊ tandẽ vigoꝛ mentis ercitꝰ.i excitat? vocãs ſpẽs qᷓs intus te
net ad ſimiles motus
aplicat eas motus exteris.i.ſilitudinib exterioꝛibus ⁊
miſcet.i.applicat magines exterioꝛes coꝛpoꝝ · foꝛmis.i.ſpẽbus.introꝛſũ ideſt in aia recõditis.¶ Notandũ ꝙ Boe. hic vti᷑ fnĩa platon ica que ponit ſpecies rerũ a pꝛincipio naturaliter inditas aĩe. Sed aia ſopita eſt in coꝛꝑe ita ꝙnon intelligit per egs niſi excitetur ꝑ ĩmutationẽ fenſuũ erterioꝝ. excitata aũt euo⸗ at ſpẽm ſimilẽ ili quaʒ ſenſus exterioꝛ imp̃ſſit ⁊ applicando eam rei exterio⸗
ſen thr ſit a grr
fo ie ra
*
e
ar
but s9 dꝑ atp qal pal kne

Pꝛoſa quinta
e intelligit peã. Ad hãc intentionẽ etiãloqui linconiẽſis pᷣmo poſterioꝝ di cõs. Rõ in nobis ſopita nõ agit niſi pᷣus ꝑ opatões ſenſuũ qby admiſcet fuit erprecta.¶ Notanduʒ ꝙ ex lra videt ꝙ intellectꝰ poſſibilis intelligẽdo etiam ſit actinꝰ cũ ſit cã efficiẽs. vt dicit in lra. Areſto. aũt. iij· de aia vult ꝙ intelli gere ſit pati.⁊ ꝙ intellect? nullã hʒ naturã niſi ꝙẽ poſſibilis vocatꝰ · Ad di cunt aliqͥ ꝙ qꝛ ania 8„phendit tã intelle hꝛoſa quinta libꝛi quinti cũ polſibiẽq; agẽ 6 1 tem in aia ẽ actiua · ĩ Vod ſi in coꝛpoꝛibus ſentiẽdis woc cecrimte
5 8 ectõis rðe intellect qᷓ;uis affictãt inſtrumẽta ſenſuũ agẽts ijẽ pamiua — rone intellectꝰ poſſi foꝛinſecus obiecte qualitates aiq; agẽ büe vd end —.—„ intellect? pollibilis tis vigoe P aſſio Coꝑis añcedat.que 1 3 p a paſſiua 3 S altẽ qͥ ad pmũ eius ſe actũ mẽtis ꝓuocet.excitetq; interim actũ ců hni ſit — pati·ſ oĩs potentia qͥeſcẽtes intrinſecus foꝛmas.ſi in ſenti nüre de neceſſita ——— te reqͥrit potẽtiã acti endis inq; coꝛꝑibus animus nõ paſſio uqᷓyccar ipſam
„„„„„— d ü. T 6 ne inſignitur /ſed ex ſua vi ſubiectã coꝛ actiun nõ por eeres
poꝛ indicat paſſionẽ quãtomagis ea ᷓ hftuntpn
— ſo.iõ tale actiuũ e cunctis coꝛpoꝝ affectionibus abſolu/ ꝑt atwic agẽs cuiꝰ oꝑatio ta ſunt. in diſcernẽdo nõ obiecta extrin fare potẽtiu intel⸗ lecta actu intellecta ita ꝙ a reb extra ÿtutẽ intellectꝰ agẽtis impᷣmitur aliqͥd intellectuipoſibiliꝑ qð in actũ intelligẽdi reducit᷑. Nõ eſt dᷓ intẽtio Boetij negare qͥn mẽs ſit paſſi ua rõe intellectꝰ poſſibilis.ſʒ vult ꝙ mẽs ſine aĩa magis hẽat efficientiã in in tellectõe qᷓ; ſit paſſiua ab ipſis coꝛꝑib extra.⁊ ꝑ ↄñs efficiẽtia intellectꝰ nõ dẽt attribui reb extra qð erat de intentõe ſtoicoꝝ. ¶ Pꝛoſa qjnta li.qnti. Vod ſiĩ coꝛꝑib ſentiẽdis. ¶ Hecẽ qͥ nta ꝓſa huiꝰ qͥnti libꝛi. In q̃ꝓ bat ſpãliter diuinã cognitionẽ eẽ ᷣm modũ cognoſcẽtis ⁊ non rei co gnite. Scðᷣo oñdit inſufficientiã eoꝝ qͥ ex nñ̃o mõ cognoſcẽdimpꝛo⸗ bat pꝛouidentiã diuinã · ibi Quid igi᷑. Pꝛimo facit qð dictũ ẽ.ſcðᷣo infert du as cluſiones.ibi. Hac itaq; · Pꝛimo dicit. Si in ſentiẽdis.i· in cognoſcẽdis coꝛpib animꝰ noſter nõ tm̃ inſignit᷑.i.afficit᷑ paſſione coꝛpꝑis.ſʒ ex ſua viiudi⸗ cat paſſionẽ ſubiectã coꝛpoꝛi ita ꝙ in cognoſcẽdo ſequii᷑pꝛiũ motum uis qualitates obꝛecte foꝛinſecus afficiãt. i.imutẽt. inſtrumẽta.i.oꝛgana ſenſuum ⁊ paſſio coꝛpoꝛis añcedat vigoꝛẽ agẽtis animi.q̃ paſſioꝓuocet gctũ mẽtiꝰ ik ſe⁊excitet foꝛmas intrinſecꝰ qeſcẽtis. Si h eſt in aĩo noſtro multomagis ea

que ab ſoluta ſůt cũctis affectõiby.i.qualitatibꝰ coꝛpoꝝ. Sicut intellihᷓentie fe Parate? pᷣcipue deꝰ·ila in diſcernẽdo nõ ſequunt᷑ ohiecta extrinſecꝰ.ſʒ expedi unt.i.ꝑfieiũt actũ ſue mẽtis.i.opationẽ inteliectiuã hᷣm naturã ʒpꝛiãſ Notan
dũ ꝙ ex lña põt ſic argui. Si id deqᷓ minꝰ vide ineſſe ineſt ⁊ de qͥ magis. ßmi
nus videt᷑ꝙ animꝰ nt̃ in cognoſcẽdo ſequa᷑motũ ſuũ ⁊ nõ rei cognite ⁊ ta
ſequit᷑ facultatẽ ſue cognitõis qᷓ; iſpius reicognite.
¶ Hac itaq; ratione
Sic infert duas cõ cluſiones ex pᷣmiſſis dicẽs. Exq cognitõ ſequit naturã cogno ſcẽtis ⁊ nõ rei cogni te.⁊ cũ cognoſcentia fint diuerſa ᷣm na⸗ turã opꝑtet diuerſis cognoſcẽtib ↄueni⸗ re diuerſas cognitõ nes. vñ dicit. Hac itaq; rõne.qꝛ cogni tio ſequit᷑ naturã co gnoſcẽtis. multipli⸗ ces cognitões.ceſſe⸗ re.i.ceſſerũt diuerſiſ ac differẽtibꝰ ſubſtã
tijs ſenſus em̃ ſolus deſtitutꝰalijs cogn i tioniby ceſſit aĩanti by ĩimobilib. quales ſunt cõche maris.et
q̃cunq; nutriuntur
herẽtia ſaxis. Jma⸗ vo cefſit mo bilibo beluis qᷓ̃ mouẽ tur motu ꝓgreſſiuo. qjb⸗ videt᷑ ineſſe affe⸗ fu giẽdi malũ. vel ape tẽdi bonũ. Rõpo p
—
ſecus ſequunt᷑:ſʒ actũ ſue mẽtis expedi unt. Hacitaq; rõne multiplices cogni tiones diuerſis ac differẽtibus ceſſere ſubſtãtijs. Sẽſus eni ſolus cũctis alij cognitõibus deſtitutus ĩmobiliboani/ mãtibus ceſſet:quales ſunt conche ma ris. queq; alia ſaris herẽtia nutriuntur Imaginatio vero mobilibus beluis.q́; bus iam ineſſe fugiendi appetẽdiue ali qͥs videt᷑ affectus. õ vero hůani tan⸗ tũ generis ẽ ſicuti intelligẽtia ſola diui ni. Quo fit vt ea noticia ceteris pᷣſtet q̃ ſuapte natura nõ mõ pꝛopꝛiũ ſed cete/
raꝝ quoq; noticiarũ ſubiecta cognoſcit
Quid igitur ſi ratiocinatõi ſenſus ima
ginatioq; refragentur. nihil enim illud
quã ↄpᷣhẽdimꝰ vniuerſale tĩ ẽ hũani gñis.ſicut intelli gẽtia ẽ diuini generis Tũc ponit ſcðam ocluſionẽ: ꝙ illa cognitio ẽ notioꝛ ⁊ nobilioꝛq̃ nð folũ ap 5 hẽdir ꝓpꝛlũ oblectũ.ſ enã obiecta gliaꝝ noticiaꝝ.i.cognitionũ Eñ dieit Quo fit vt eo noticia.i.cognitio. pꝛeſtet. id eſtnobilioꝛ ſit ceteris. queſuapte
natura id eſt pꝛopꝛ
ia natura.non modoid eſt non tantummodo pꝛopꝛiũ eb
—
utun ucl tal ſenſi
vn e id nis ſp lbl ne
ſe
tr
mp noc f ſit me 10 hio Ne

wnobil Suij ſgnd a dui ſöw enm mnrilg th din noticucet vxßſteti ömöp Edct miſtbet ml nocnui Sis in unnh nil
untelgin ꝛolioꝛ? neh 8 o
ontmnt Sn
iectum cognoſcit. ſed etiam cognoſcit ſu biecta ceterarum noticiarum ¶Mo⸗ ta circa pꝛimam concluſionem ꝙ cum actus ⁊ operationes diuerſificentur ſe cundum diuerſitatem aggentium ⁊ operantium.ſequitur ſi aggentia ⁊ operã tia ſint diuerſa ꝙ habeant diuerſas operationes ⁊ cognitiones pꝛopter quod ſenſus ſinealijs cognitionibus ceſſit animatibus immobilibus.⁊ accipit᷑ hic
vniuerſale dicẽtes ꝙ ſeſe intueri rõ pu tet Qs eni ſenſibile vel imaginabile ẽ id vniuerſum eſſe nõ poſſe aut igitur rõ nis veꝝ eſſe iudiciũ.nec quicq; eſſe ſen ſibile:aut qm̃ ſibi notum ſit plura ſen/ ſibus ⁊ imaginationi eſſe ſubiecta.ina/ nem conceptionem eſſe rationis q̃ qð ſenſibile ſit ac ſingulare quaſi quoddã vniuerſale conſideret. Ad hec ſi rõ con tra rñdeat ſe quidẽ ⁊ qð ſẽſibile ⁊ quod imaginabile ſit vniuerſitatis ratiõe cõ ſpicere. Illa vero ad vniuerſitatis co/ gnitionem aſpirare nõ poſſe. qm̃ eoꝛuzʒ notio coꝛpoꝛales figuras non poſſit ex
ſenſus ſtricteꝓ ap⸗ pꝛehenſione ſenſiti⸗ ua.que ſolum imu⸗ tatur ad pꝛeſentiam ſenſibilis · Sic enim diſtingui imagia tionẽ que non tan⸗ tuʒ appꝛehẽdit pñtẽ ſed etiam abſentem ¶ Notandum circa ſecundam cõcluſio⸗ nem ꝙ quecunq; po tentia piura cogno⸗ ſcit videtur eſſe pꝛe⸗ ſtantioꝛ ea que co⸗ gnoſcit paucõꝛa Si ergo aliqua poten⸗ tia cognoſcit pꝛopꝛi um obiectum. ⁊ cuz hoc obiecta aliaruʒ potentiarum iferio rum ſicut eſt intelli⸗ gentia diuina.⁊ nõ econuerſo ſequitur ꝙ potentia ſuperioꝛ plura cognoſcẽs ſit nobilioꝛ inferioꝛi
¶Quid ig. Pit
philoſophia oſtendit inſufficlentiã eorum que ex modo cognoſcendi noſtro impꝛobant diuinaʒ pꝛouidentiam. Secundo hoꝛtat nos ad conſideranduʒ modum diuine cognitionis.ibi. Quare in illius. ¶ Pꝛimo manifeſtat in ⸗ lufficientiam eoꝛum perſimile. ¶ Secundo applicat illud ſimile ad?pꝛopo⸗ ſitum.ibi. Simile eſt. Sunilitudo autem quam intendit talis eſt. Senſus ⁊
imaginatio ſunt cognitiones inferioꝛes qᷓ; ratio.
iergo ſenſus ⁊ imagina⸗
tio vellent iudicare modũ recognoſcendi rationis ex m ⸗ Veller ognoſcendi ratiot odo cognoſcendi pꝛo pꝛio ⁊ dicere ꝙ vniuerſale nihil eẽt qð rõ app̃hẽdit. vłlſiveꝝ eudicii rõnis
vleẽt ꝑticlare⁊ ſenſibile rõ ʒo diceret Zriu. Wanifeſtũ ẽ ꝙ nos qͥ vigemus
4

Liber quintus
rac cognitiõe potiꝰ aſſentiremꝰ rõni ſudicãdo motiuũ ſenſus⸗ imglnat
onis eẽ inſufficiẽs. Dicit ᷓ. Quid igitſi ſenſus ⁊ imaginatio refragent.ᷓdi⸗ rant rõi dicẽtes nihil eẽ vle id qð rõ putat ſeſe intuerrſic arguẽdo. Oð eit eiñ ſẽſibile aut imagiabile id ů poſſe eẽvniuen·i.vle m iudici ſeſↄ⁊ imagiatõis Aut igit᷑ iudiciũ ronls neceſſe ẽ eẽ vexꝝ.⁊ ꝑↄñs nec qͥcqᷓ; eẽ ſenſibile. qð ẽ ablur — notũ ſit fibi.ſpeſenſui ⁊ ima gnationpiuraet cedere. Be reꝝ vero cognitione firmio lubiecta ſenſibus et
imagmationt. que rl potius ꝑfectioꝛiq; iudicio eſſe creden
neceſſe ſunt eſſe ſen⸗ ibulaEredere ne dum In huiuſmodi igitur lite nos qui eii ien bus tam rõcinandiqᷓ; imaginandi etiã ideretillu ſit iniee in brt ſentiẽdiq; vis ineſt nõne rõnis potius quaſi qðdã vle.— ke irrepondeat cauſam ꝓbaremus. Simile e ꝙ hu/ ſe ↄſpicere in rõe vli S q ſit— ina mana ratio diuinam intelligentiam ſfu inabile. Illapo. ſ. enſü 2 uegnan tura niſi vt ipſa cognoſcit non putat in ẽ nõ aſpirare iuetendeen⸗ tueri. Ham ita diſſeris. Si qua certos naio ri ac neceſſarios habere non videant᷑ eut Innen tus. ea certo euentura pꝛeſciri nequeũt diceret rõ potiꝰ eſſe veiniſen Han igitur rerum nulla eſt pꝛeſeientia fectioꝛi iuqicio re⸗ ½— 3 bro äri— quam ſi etiam in his eſſe credamus. ni te.ſ.inter ſenſum et 1 migiatont ex vna hil erit quod non ex neceſſita tePueniat ieneie Si igitur vti rõnis participes ſumus — an ſentckj nõne potiꝰpbaremus cãm rẽnis ⁊ reputarem? moti⸗ na ſenſus ⁊ imaginationis eẽ inſuficientiã.q.d.im o. Nota.qꝙ iudicio nobi⸗ lioꝛis potẽtie potius ẽ aſtandũ qᷓ; iudieio potẽtie ignobilioꝛis ců igit᷑ratio ſit potentia nobilioꝛ qᷓ; ſenſus ⁊ imaginatio. eo ꝙ rcomp hendit ꝓ pꝛiũ obiectũ E oblectũ ſenſus ⁊ umnagihatiões.⁊ nõ ecõuerſo.ergo potius ſtandũ ẽ iudicio aplicat illud ſile adpoſitũ.⁊ ðᷣt. Illð qð dicrũ deſenſu⁊ imaginatiõe reſpeetu rõnis. ſile ðei ꝙ hñana rõ noñ putat dinã intelligẽtiã intueri miſi yt ipſa rõ cognoſcat qð aparet ex ipſo modo ar
gend ß ur udic
ita mu nic uin ilu
ſum
bi ſem erit 900 ſum ich
tiſpe pnotio tisſit entieẽ ts coh ltrint finta

babntno iui n nullaci aſtient W Sms. ncnerti& pun us pan ʒs ſm
n inen wenmne e F.dicon neigebi 6lnn eppen ü it⸗ u 26
e5 ſc pſonch
metrum quintum
guendi. Nã ita diſſeris.i.arguis ſi qua nõ videannõ habere certos? neceſſa rius euẽtus talia nequeũt pᷣſciri verto euẽtura. Igit᷑ taliũ reꝝ nlla ẽ pᷣſcia quã
ſp̃ſciam ſi credamus eẽ in his ni nõpueniat ex neceſſitate. Si igt᷑ abere iudiciũ dine mẽtis.ſicut nũc
ſicut ſumꝰ participes rõnis.ita poſſemꝰ iudicauimꝰ imaginationẽ⁊ ſenſũ opoꝛtere cedere rõni.ſi ita diuine iudiciũ mentis habere poſſe mus. ſicut unaginationeʒ ſenſumq; rõ ni cedere opoꝛtere iudicauimus ſic di/ uine ſeſe menti humanã ſubmittere rõ⸗ nem iuſtiſſimũ cenſeremus ¶ Quare in lius ſůme intelligentie cacumẽ ſi poſ ſumus erigamur.Illic em̃ ratio vide/ bit quod in ſe nõ poteſt intueri. Id au tem eſt quonã modo etiam que certos exitus non hab ent. certa tamen videat ac definita p̃notio. neq; id ſit opinio.ſʒ ſumme potius ſcientie nullis terminiſ incluſa ſimplicitas. ¶ Metxꝝ qͥntũ li.v Vam varijs terras animalia per meant figuris
tie ſpr dine. Illic eĩ rõ videbit qð in ſe nõ põt intueri.ſ. q
cenſeremꝰ.i.iudica remꝰ iuſtiſſimũ hu manã rõnẽ ſeſe ſub
mittere dine menti.
¶ Notandũ ꝙ ſie ẽ de iudicio ſenſus ⁊ imaginatiõis reſpe ctu rõnis ⁊ rõnis rè ſpectu itelligẽtie di uine Nã ſẽſui ⁊ ima ginatiõi videt᷑ꝙ rõ alr nõ poſſit ↄpᷣ hen dere rẽ niſi ſicut ip̃a ↄp̃hendit qð tñ fat ſuʒ ẽ. Sic ſilr videt᷑ rõni hñane ꝙ intel⸗ ligẽtia dina ñ poſſit res icertas cogſcere aliter qᷓ; ipᷣa coꝗᷓſcit qð falſũ eſt. nã qᷓ rõ humana incerte co gnoſcit intelligẽtia dina certa comp̃hẽ dit. ¶ Quarei ił lius ſũme intelligẽ⸗ tie. Hic phia hoꝛta tur vt erigamꝰ nos adcognitionẽ dine itelligẽtie di. Qua
reſi poſſimus eriga mur ꝑ diligentẽ ↄſi derationẽĩ cacumẽ
illiꝰ ſũme intelligen ũo certa ⁊ diffinita
pᷣnotio dei cognoſcatilla que nõ hnit certos exitus.⁊ illud nõ ſit opinio.ſʒ po tius ſit fimplicitas ſũme ſcie nullis terminis incluſa.qꝛ ſimplicitas ſũms ſapi entie ẽ infinita. ¶ Notandũ ꝙſi cognitio ſeq̃ret᷑ facultatẽ rei cognite ⁊ iõ ÿtu⸗ ris cohᷓſcẽtis ·tũc ſicut rõ hũana cognoſcit futura ↄtingẽtia incerte. Sic ſimt liter intelligẽtia dina ea incerte cognoſceret Sʒ qꝛ facuitas cognitionũ eſt ᷣm
facultatẽ vᷣtutũ cogn oſcẽtiũ.⁊ itelligẽtia dina in cohjſcẽdo exceditrõnẽ hũa⸗
nã potit ipᷣa certe coꝗᷓſcere q̃ rõ hñana icerte coqᷓſcit. ¶ Wetꝝ. v.li. v Sã varhs terras. Mic mcipit qͥntũ metꝝ hꝰ n gð ðꝛ

——
ab iuẽtoꝛe. dactilicũ a pede pᷣdnãnte. In quo oñdit holiem eẽ diſpoſituʒ ad
ↄtẽplationẽ celeſtiũ ex figura coꝛꝑis ſui.⁊ pᷣmo deſcribit ñigurã coꝛpoꝛaiẽ ali aꝝ beſtiaꝝ. Scðo figurã hois.ibi. Vnica gẽs. Pꝛio ðᷣt. alalia ꝑmaneãt fras iᷓ; varijs i.valde varijs figuris nãq; alia aialia extẽto coꝛꝑe ſiẽ fut bpẽtes.⁊ re
ptiliahlla verũt.i.ÿtũt puluerẽ? ĩcitata.i.mota vi pectoꝛ/ trahũ t ↄrinuũ ſucũ
pe in puluere. Süt ſilia aialia qͥb ineſt
waga leuitaſ alaꝝ qᷓ
ʒberet vẽtos.⁊ ena
tet.i.trãſiet liquido
volatu ſpacia longi etheriſ.i.aeris.ſunt
alia q̃ gꝛudẽt veſti gia pᷣſſi ſe ſelo.i.tre eſſib ſuis ⁊ tran⸗
mittere.i. ꝑtranſire vides cãpos.⁊ gau dent ſubire ſiluas qᷓ oia aialia lʒ videas ra diſcrepare varijs foꝛmis. tñ facies eo rũ ꝓna.i.ad trã icli nata.valet inffuare 1. inFuatos oñdere ſen ſus hebeteſ.ideſt Pꝛutales. ¶ Hota.ꝙ phia tãgit tria gene rã aĩaliũ.ſ.reptilia. volatilia⁊ greſſibi lia.q̃ lʒ differãt ĩ foꝛ mis.qꝛ q̃dã foꝛmãt᷑ ad reptãdũ vt ßᷣpen tes · q̃dã ad volãdũ vt aueſ.q̃dã ad gra diẽdũ vt beſtie.tñ i B oia ↄueniũt ꝙ ha bẽt faciẽ inclinataʒ ſ Vnica gẽs ho
minũ.h deſcribit fi
gurã hoĩs di. Vni ta gens hoiʒ ·i.ſolũ gen? humanuz.le⸗ nat ceiſũ cacnmen ideſt caput ſuuʒ al
tus· ⁊laus ſtatre⸗
— —
Liber quntus
Nãq; alia extento ſunt coꝛpoꝛe pulue/
ren; verunit ſ Coõtinuũ trahũtvi pectoꝛ icitata ſulcũ Sunt quibus alarum leuitas vaga ver
beretq; ventos
Et liqdo lõgi ſpacia etheris enatet vo latu
Pec pᷣſſiſſe ſolo veſtigia greſſibus gau dent
Vel virides campos tranſmittere vel ſubire ſiluas
Que varijs videas licet omnia diſcre pare founis
Pꝛona tamen facies hebetes valet in grauata ſenſus
Vnica gẽs hoim celſũ leuat altius ca/ cumen
Atq; leuis recto ſtat coꝛpoꝛe deſpicit/ q; terras S Hec niſiterrenus male deſipis admo ⸗ Qui rcõ celũ vultu petis ereriſq; fõtẽ
In ſublime feras animũ quoq; ne gro⸗
dere
wult
Fue
Wer
4
di cir It
,
kni qic ẽi natu däci
nud ſeet

oMag Mts gu anpost nmn
nus lct wn d
ſes hehe Hvlla
alucn wapu
ꝛoſa ſerta quinti libꝛi
nn
ter diuinã ſcientiamq; patefacit.
ia.?⁊ ſubdit ꝙ cõe iudiciũ ↄctox degentiũ.i.vẽtiũ rõneẽ deñ eẽ eternũ.iõ ↄſi deremus qͥd ſit eternitas hec em̃ nobis pate acit naturã ⁊ dlnã ſciam. ¶ No⸗
Mroſa ſexta
toi.erecto coꝛpe.⁊ deſpicit tras vultu eleuato ad celũ.tu hõ terrenꝰ ꝗᷓ recto
vultu petis celũ ·⁊ exeris.i.erigis frõtẽ · hec recta fiadmonet te ꝙ tu male deli
pis. nii etiã feras.i.exrollas aim tuũ in ſublime.i.in celeſtia ne mens Fᷓuata.i Kuedine deßſſa. pelſu.· ſub pedib vel ſubtꝰ.⁊c̃ pcſſuʒ aduerbium loci.neilla inens ſidat.i.reſideat. inferioꝛ coꝛpe leuato relſius. ¶ Nota.cũ hõ hẽat figurã
coꝛꝑis erectã ad ce⸗ lũ. ſi anima nõ eri⸗
ta peſſum geret ad contẽplatt el 6 onẽ celeſtiũ vileret
Infi erioꝛ ſidat mẽſcoꝛꝑe celſiuſ leuato coꝛpus eẽ nobilius aia. ¶ Hotãdũ ßm aias Von igit᷑ vti pauloa möſtr atũ ha habeatfigurã
—„ ctüinearẽ dequa fi⸗ qð ſcit. nõ ex ſua ß6 ex ↄphen/ guateere — 3. dius ĩ li methamo dẽtiũ nala cognoſcit. itueamur nũc qᷓ;; troioe bn tů fas ẽ qͥs ſit dine ſubſtãtie ſtatus vtq̃ Sebe⸗ mini ſublime dedie nã etiã ſcia eius ſit poſſimuſagnoſcere ceũcq; vdere Juſſit — 2 erectos ad ſidera Veñ igit eternũ eẽ ↄctoꝝ rõne degẽtiuʒ tollcre vuleu
—* ꝛo ſa ſ 4.. cõe udiciũ ẽ. Quid ſit igiteternitas cõ vnn vti paul ſideremus.Hec em̃ nobis naturã pari an. Hicmn⸗ cipit ſexta ꝓſa ⁊ vl⸗
tima hꝰ qͥnti.iq̃ de terminat ÿitateʒ de tõpaſſi bilitate pᷣſcie dine ⁊ lihj arbi. ⁊ pᷣmo ponit ſaĩ detiniationẽ. ſco ſubiũgit vtilẽ ethoꝛtatiõʒ circa finẽ li.bi. Auerſamini igi᷑. Pꝛio oñdit modũ dine cognitiõis.ſcðo ſo l⸗
uit ohiones factas 3ᷓ dinã ꝓuidẽtiã itio ↄcludit ↄpaſſibilitatẽ lihi arbitrij cũ
cũ ꝓuidẽtia dina.ſcðᷣa ibi. Quid igit poſtulas.ʒdibi. Que cũ ita ſint.pᷣmo de
nniat de ſtatu qͥ ẽ emnitas.ſcðo ex pᷣ ðᷣclarat modũ dine ſ cie.ibi Qm̃ igitoẽ iu
diciũ. pᷣmo pᷣmittit ꝙ detiniandũ ſitð etnitate.ſcðᷣo detmiat.ibi. Emmitas igit᷑
ẽ̃ infmiabit· Pꝛio ðt. Qm̃ mõſtratũ ẽ pauloañ ꝙ oẽ qð ſcit cognoſci᷑ñ ex ſua
natura.i.nõ ex natura rei ſcite. ʒ ex natura ↄpᷓhendẽtiũ.i. coßᷓſcẽtiũ. intueamu nũc qᷓ;tũ fas ẽ.qͥs ſit ſtatꝰ dine eẽntie vel ſube· vt poſſimus agnoſcereqᷓ ſit ei
tandũ ꝙ viri degentes rõne ſunt viri pditi luce ſapie.⁊ oẽs iſti concedunt deũ
eſſe eternum Nam philoſophus octauo. phiſicoꝛum.ex eternitate motus oſten
dit eternitatem motoꝛis. Et omnes tam greciqᷓ;
3
——
—
—
——
—
———
—— ee
e2ereener

Liber quinius
ſtimãt eos imoꝛtales. ¶ Hotandum ꝙᷓ aꝛ eternitas dei⁊ natura⁊ ſca deſ Ddfnt ſᷣm ſubſtan:iã.iõ cognita eternitate cognoſcinatura ⁊ ſcia de
¶Eterniras igit᷑ ẽ. Hicꝓſequit᷑ de eternitate. Et pᷣmo ponit eiꝰ diffinitio/ nẽ. ſcðo declarat eã · ibi. Qð ex collatõe Pꝛimo dicit. Eternitas ẽ poſſeſſio vi te interminabilis exñs tota ſit⁊ ꝑfecta.¶ Nota ᷣm lbertũ ſuꝝ li. de cauſis
Zliqͥd eſt eternũ.⁊ ẽ in eternitate.⁊ ẽ ip̃a erernitas ſicut deus Aliqᷓ ſunt eina ⁊ ſũt in eternitate.ſed nõ ſunt ipſa eternitas. ſicut ſubſtãtie ſeꝑa⸗ te. Alia ſunt eterna nõ in eternitate nec ſunt ipla etn itas. vt motꝰ tpᷣs ⁊ mũdus ¶ Notãdũ ꝙ dicit eternitas ẽ poſſeſſio vbi vtit᷑ noiĩe poſſel⸗ Konis ad deſignan⸗ diũ imutabilitatem ⁊indeficientiaʒ etni tatis. qꝛ ipſa firmit poſſidet᷑⁊ quiete ha pet᷑.⁊ dicit vite ad i nuendũ ꝙ nõ viuen tia nõ menſurantur eternitate Et diẽ̃ in terminabilis ad dif ferentiã illiꝰ vite que Pʒterminũ a ꝑte añ
⁊a ꝑte poſt ſicutvi⸗
ta hois · vel a pte añ tĩ.ſicut vita ãgelo
rů.⁊ dicit tota ſimł᷑ d dr̃iam vite ange lice.qᷓ;uis em̃ eſſe an
geli fm ſubſtantiaʒ
ſit totũ ſil nõ tñ ᷣm
oꝑatiðnẽ cũ habe⸗
—
Eternitas igitẽ interminabilis vite to ta ſimul ⁊ perfecta poſſeſſio. Quod er collatione tempoꝛaliũ clarius liqᷓt. nã quicquid viuit in tpeꝛid pꝛeſens a pꝛe/ teritis in futura pꝛocedit Mihilq; eſt in tpe ↄſtitutũ quod totũ vite ſue ſj paciu 3 pariter poſit amplecti. Sed craſtinũ dem nondũ appꝛehẽdit heſternũ do i perdidit. In hodierna quoq; vita non amplius viuitis qᷓ; in illo mobili tran ſitoꝛioq; momento. Qð igit᷑tempoꝛis patitur cõditionem licet illudeſ icut de
mũdo cenſuit areſtotel es) nec ceꝑit vn
qᷓ; eſſe nec deſinat. vitam; eius cũ tẽpo/ ris infinitate tẽdatur. nonqũ tñ tale eſt vt eternũ eſſe iure credat᷑. Nõ em̃ totuʒ
at opatões ſucceſſiuas ⁊ intelleetões.⁊ dicit ꝑfecta ad deſignãdũ ꝙ eternita ⸗ t nihil deeſt. ꝑfectũ eĩ ẽ cui nihil deeſt.pᷣmo celi ⁊ můũdi.¶ Qõ ex collatõne Bic declarat diffinitionẽ.ſcðᷣo redarguit qͥſdã qͥ vocabulo efnitatꝭ abutebã tur. ibi. ñ nõ recte.pᷣmo ꝗᷓ deckarat diffiniti onẽ etnitat in ↄpatõe ad tp̃us dicẽs: Elñ dictũ ẽ ꝙ ethitas ẽ poſſeſſio tota ſikĩitermiabilis vite. qð liq̃t clariꝰ? ex collarõe.i·ex ↄpatõe tꝑaliũ. Nã qcqͥd viuit in tꝑe illð pñs exñs ꝓcedit per

ne vcn uu muß chy inn non kaiul ctll. Hitt
ſucceſiuã inutabilitatẽ a pteritis in futura. ⁊ nihil ẽ in tpe ↄſtitutũ qð parite voſſit amplecti.i.comp̃hendere totũ ſpaciũ vite ſue.ſed craſtinũ nondũ appꝛe endit. heſternũ pᷣo tẽpus iam ꝑdidit ⁊ in hodierna vita nõ amplius viuitis ¶nihil plus ẽ pᷣſens de hodiernd vita niſiꝙi iſto mobili ⁊ tranſitoꝛio momen ek de vita.⁊ ðᷣꝛ momentũ illud indiuiſibile inſtans quo futuꝝ copulat᷑
to ↄtin eum p̃terito. qͥcqd 1 igitur patitur tem⸗ ſimul infinite licet vite ſpaciũ compꝛe ſueeneeen ddeſt ſucceſſionẽ li⸗ hendit atq; complectitur ſed futura nõ eet nunqᷓ; ceperit eẽ nec deſinat eſſe ſicut
dum tranſacta iam non habet. Qð igit Ariſtotees cenſut
de mundo. ⁊ lʒ vi⸗ interminabilis vite plenitudinẽ totam tdmuougre ⸗„ gtur ide E
pariter comp̃hendit ac poſſidet. cui ne cũ uünttateranpe „ ris. nondũ tamẽ ta q; futuri quicqͥt abſit nec p̃teriti fluxerit leẽ vt iure credotur B eſſe eternũ quia non id eternũ eſſe iure perhibei. Idq; neceſ⸗ combbedtt nechc plectitur ſimul te⸗ ſe eſt ⁊ ſui cõpos pñs ſibi ſemp aſſiſtere unari vrue * ue durationis iʒ ⁊ infinitatẽ mobilis tẽpoꝛis habere pꝛe initei.infinito iem poꝛe duret.ſed futu
auidã nõ 1 ra nondũ hʒ tranſ⸗ ſentem. Vnde quidã nõ recte qui cum
audiũt viſum platoni mundũ hũc nec terita non hʒ· Quic quid igitur compꝛe habuiſſe initiũ tempoꝛis nec habituruʒ eẽ defectũ hoc modo ↄditoꝛi.ↄditũ mũ nem interminahilii vite cum nihil abſit
5 futuri nec aliqͥd fit
xerit pᷣteriti.illud iure phibetur eſſe eternũ· quia illud eternñ ſui composſeo nihil ſibi deſit. neceſſeẽ ſemp ſibi aſſiſtere pᷣſens ⁊ eſt neceſſe pᷣſentẽ habere in ⸗ fiuitatẽ.i.infinitã durationẽ tuis.mobilis.i.ſucceſſiui. Notandũ ꝙ qꝛ ꝑ co gnitionẽ tẽpoꝛis deuenimus in eternitatis cognitionem eo ꝙ opoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcũt.iõ per naturã ⁊ ſucceſſionẽtpis declarat nobis natu⸗ ram eternitatis. Sicut em̃ ratio tẽpoꝛis ↄſiſtit in ſucceſſioneꝛ app̃henſiõep̃o ris ⁊ poſterioꝛis in motu cuius vnã ꝑs pᷣterijt ⁊ aliaẽ futura. Sic rõ eternita eis per oppoſitũ ↄſitix in appᷣhenſione vnifoꝛmitatis illius qð oino eſt ertra motũ compᷣhendẽs ſimul pᷣteritũ ⁊ futuꝝ tanqᷓ; ꝓſens. ¶ Notandũ ꝙ ipſius eterni nit tranſit in p̃teritũ.iõ ſemp ſibi pñs aſſiſtit. qꝛ nunq; deficiet ſicut nec vnq; incepit cũ habeat vitã interminabilẽ.neeſſe ẽ ꝙ aſſint quelibet diffe
tentie cpis etiã ſi ponanr tẽpus infinitũ· ⁊ qe eodẽmõ tem⸗

Liber quintus
poꝝ perquẽ modũ in ſe ſubſiſtit. motus aũt quo in ſe ſubſiſtit eſt pᷣſentarius iõ etiã aſſiſtit differẽtijſtꝑis ꝑ motũ p̃ſentẽ. ided dicit ꝙ neceſſe ẽ eternũ pſenteʒ habere infinitatẽ tꝑis mobilis ¶Eñ nõ rerte putãt. Hic phia ĩpꝛobat quoſdã qui abutebant᷑ vocabulo eternitatis. Scðo doeeat ꝓpꝛiũ modũ loquendi.ibi. Ita ſi digna. Pꝛimo fa cit qð dictũ ẽ.ſcðo manifeſtat qũo tem — ² dum fieri coeternũ putant. Aliud ẽ em̃ nature quam nirüt per interminabilem duci vitã qð mun imitari.ibi. hũc ei S Pꝛimo ðt. dictuʒẽ do plato tribuit aliud intermiabilis vi Peternitas nõ ſolñ dieit intenminabili te totam pariter complexã eẽ pᷣſentiam tatẽ.ſed etiã ſimpli
eitatẽ. vide non re quod diuine mentis ꝓpꝛium eſſe mani cte quidã putãt qui 3 eiaualür viſi eſt feſtü eſt. Weq; deus conditis rebus an platoni.mundũ nõ abuiſſeinitiũ tem fiqnioꝛ videri debet tempoꝛis quãtita — nec— dekectũ.i.finẽ. hoc ſi gte nature 2 brenut te ſßʒ ſimplicis potius ꝓpꝛietate na e conditũ fieri coeter ſp itoi[ ei Pũc em̃ vite imobilis pᷣſentiaꝝ ſtatum aũtqjreinõ recte pu 1 1.— tane audẽ du infinitus ille tpalium rerũ motus imi⸗ nnahe ue tatur. Cüc eñ efin gereatq; equare nõ rehtn it poſſit/er imobilitate deficit imotumet re ſunee ſimplicitate pᷣſentie. decreſcit in infin⸗ interminabilis qðᷣ ẽ ꝓpꝛiũ tinenerie. tam futuri ac pteriti quantitatẽ. E kcuz Sinnde vu rotam pariter vite ſue plenitudinem ne incep it videieẽ coe ternus deo. ¶Ad qð rñdet.ꝙ deusẽ pᷣoꝛ mũdo nõ antiqtate tpis. ſed ſimpli rita te nature · Vñ ðt. Neq; em̃ deus debet videri antiqoꝛ relꝰ ↄditis quanti tate tꝑis. ſed ꝓpꝛietate ſimplicis nature. ¶ Hotãdũ ſicutipʒ ex li.thimei Pla⸗ to voluit můdũ incepiſſe ſed finẽ nõ habere.⁊ ð idem ariſto.ſibi iponit cel ⁊ mũdi di. ꝙ ſolꝰ plaro generat mũdũ. Quid ꝗẽ qð ðᷣt Boe ꝙ plato nõ poſu it mundũ incepiſſe. Zd h̊ ðᷣꝛ ꝙ dũ plato dixit mũdũ habuiſſe initiũ intelligit᷑ g habuit initiii inſtitutiõis.nõ aũt tpis.ſicut ponit exn de veſtigio pedis. Vr ſi pes ab eterno ſtetiſſet in puluere pes eẽt cã veſtigij natnralt pᷣcedẽs veſtigiũ
—.
50
tdli ruz ſuꝰ. tpal ita ꝙ kusre nfſi Phelo digna

da un auinn
ponuspyꝛ&nmmn noblshll&ſun vlumni in udch um an drn Rnnmn mnun Ei ulryln knme
queat poſſidere. hoc ipſoq; aliquo mo
dnrn um
nnunuf 6qu idilu Wnc t, Suennl ſnt e zthich Soni midi doul Kmni unt
nat dcõ auctoꝛis greciſmi. Etnũ jo line pᷣncipio ſineũine. Perpetuũ cui pᷣnci
tznð tpe. ¶ Hñc em̃ vite imobilis. hic manifeſtat aũo tpalia deficiunt aſim plicitate dine nature quã nituni imitari di.Ille infinitꝰ motꝰ reꝝ tꝑaliũ imi⸗
tat᷑ qᷓ;tũ põt. hũc pñtariũ ſtatũ vite ĩmobilis i.eternitatis · ⁊ cũ eũ nõ poſſit ef⸗
fingere.i·expᷣmere ⁊ eq̃re. deficit ab eiꝰ ĩmobilitate ſucceſſiue acqͥrendo quod
ſilhẽre nõ potuit. ⁊ ex ſimplicitate pᷣſentie decreſcit in infinitã q̃ntitatẽ pᷣreriti
⁊ futuri.⁊ cuʒ neq̃at poſſidere ꝑiter totaʒ ſeaeen ſue do nunquã eſſe deſinit.illud quod iple Ibeu vccul
— q̃tenꝰemulari illud
re atq; expꝛimere non poteſt aliquate/ qʒ iplere nõ põt. al
4— ligãs ſe.ſ. ſtatꝰtẽpo nus videtur emulari.alligãs ſe ad qua nlecunq ð 3 8— ſentiõ huiꝰ momen lẽcunq; pᷣſentiaʒ huius exigui volucriſ titintanns gu . ndiuilibs? VL q;momenti. Que quoniamjmanẽtis il luensitrãlitoꝛ ſ.pñtia inſtãtis tꝑi
lius pᷣſentie quandã geſtat imaginem qͥ; geſta quandã imã⸗
—„ginẽ manẽtis pñtie buſcunq; contigerit id pꝛeſtat vt eſſevi ᷣetnitatis· ⁊ pᷣſtat d buſcüq; ↄtigerit vt
deantur. Quoniã vero manere non po ilaeẽ videãt·Hãi la dicimꝰ eẽ q̃ ſunt
tuit.infinitum tempoꝛis iter arripuit. i pñtimomẽto· qꝛ
B— 3 5 n Eoq; modo factũ eſt vt continuaret eů Kaatioꝝ
pter naturã rei mo
do vitam cuius plenitudinẽ complecti piis·i arripuit i
nitũ iter tꝑis ꝑ ſuc⸗
non valuit permanendo.¶ Itaq; ſi di/ cæſonẽ.⁊ eodẽ mõ
factũ ẽ vt ↄtinuaret
gna rebus nomina velimus imponere vitã eũde ð vno eẽ mnaliud cm“ pleni⸗
eudinẽ ñ valuit.i.potuit ↄplecti ꝑmanẽdo ¶ Nota ꝙ ifinitꝰ modꝰ reꝝ tpalũ ꝙᷓtũ põt imitat᷑ſtarũ etnitatis. qĩ ñ põt eũ totalr expᷣmere.qꝛ ſtatꝰtpalẽ ſucceſ ſiuꝰ.ſtatꝰetnitatis ñ.⁊ ſtatꝰtꝑał reſpicit pᷣteritũ ⁊ futuꝝ.ſtatꝰ etnitatis tiñ pñi rñ in ß imitat ſtatũ ethitatis· qꝛ ſicut ethitas nũqᷓ; deficit. ſic infinitꝰ mqtꝰreꝝ tpaliũ nñqᷓ; eẽ deſinit.⁊ ſiẽ in tꝑe ẽ dare inſtãs qð hʒ q̃ndã imaginẽ cũ einitate ita ꝙ ſicutĩ etnitate aliqͥd ðᷣꝛ ẽ.⁊ ſicut illa dicimꝰ eẽ q̃ ſũt in pñti inſtãti. iõ ſta⸗ tus reꝝ tpaliũ lʒ ñ poſſint imitari ſtatũ ernitatis pñtialt ꝑmanẽdo· ñip̃ʒ imi tat᷑ ſuã duratõʒ ſucceſſiue ↄtinuãdo ¶ Itaq;ſi di F. In iſta ꝑte do phia qũo ꝓbe loq̃ndũ ſit ð deo ⁊ ð mũdo di. Si ſios ſeq̃nteſ pſatonẽ velimꝰ ĩpãere no? digna· ueniẽtia reby. dicamꝰdeñ eẽ etnũ.mũdũ ÿo dicamꝰꝑpetnũ.⁊h ↄſo
piũ ſed fine carebit.

Liber quintus
Q igit oẽ iudiciũ. h pßia ex dictis oñdit modũ ſcie dine. Pꝛio ðᷓ oſt⸗
—
dit qualis ſit ſcientia dina.⁊ qualiter ſit noĩ— 2qua noĩanda dicens. Q oẽ iudiciũ cõ pbendit ea que ſũt ſibi ſubiecta.i.ſua obiecta ᷣm ſui naturã.i.pᷣm naturã vir
tutis cognoſcẽtis. Natura aũt dei talis ẽ ꝙ ſermo ipſi deo eſt ſtatus etern pᷣſentariꝰ. Ex quo ſe juit᷑ ꝙ ſcia dei ſupgreſſa oẽm motionẽ tp̃is manẽte iſim
plicitate pꝛeſentie ⁊ rõplectens infinita ſpacia pᷣteriti ⁊ futu ri tpꝑis · oĩa ↄſiderat quaſi iam· i.pᷣſentia liter gerãt᷑ĩ ſua ſim ⸗ plici cognitiõe.tũc oſtendit quomodo ſcientia der eſt nomi nanda dicens. Jta ; ſi velis penſare p̃ ſcientiam qua cun⸗ rta dinoſcit:non di res diuinam ſcienti am eſſe pꝛeſcienti ⸗ aum quali futuri.ſed rectiꝰ eſtimabis di uinam ſcientiaʒ eſſe inſtantie ideſt pᷣſen ⸗ tie nunquã deficien ris. quod confirmat per ethimologiã hu ius nominis pꝛoui dentia dicens. Vn de cognitio diuina non dicitur pᷣuiden cia.quia illa impoꝛ tat oꝛdinem ad fu⸗ turum.ſed diciturp uidentia quaſi poꝛ⸗ ro ideſt pꝛocula re⸗ pus infumis conſti⸗ tuta. ab excelſo ca⸗ cumine rerum cun⸗ cta ꝓſpiciat. ¶ No⸗ tandũ qꝛ cognitio
platonem ſequentesdeũ quidẽ eternũ mũdũ vero dicamus eſſe perpetuum⸗ Quoniã igitur omne iudiciũ ſᷣm ſui na turam que ſibi ſubiecta ſunt cõpꝛehen ⸗ dit. eſt autẽ deo ſemꝑ eternus ac p̃ſenta rius ſtatus. Scientia quoq; eius omnẽ tẽpoꝛis ſupergreſſa motionẽ in ſue ma net ſimplicitate pᷣſentie infinitaq; pꝛete riti ac futuri ſpacia cõplectẽs. Qmnia quaſi iam gerant in ſua ſimplici cogni⸗ tione ↄſiderat. Itaq; ſipᷣſcientiã pẽſare velis qua cuncta dinoſcit nõ eẽ pᷣſciam quaſi futuri.ſcd ſciam nunqᷓ; deficiẽtis inſtantie rectius eſtimabis. Vnde non pᷣuidentia ſedꝓuidẽtia potius dicitur. ꝙ poꝛꝛo ab rebo infimis ↄſtituta quaſi ab excelſo reꝝ cacumie cũcta ꝓſpiciat.
ſeqͥtur modũ rei cognoſcẽtis.iõ cognitio ⁊ ſcia dei ſequi᷑ ſtatũ ⁊ diſ põnẽ dei.
ſtatus aũt dei eſt etern? ⁊ pᷣſentarius cũ eẽ dinũ menſuret eternitate. jᷓ ſciẽtia dei erit etna ⁊ pᷣſentata ira ꝙ omnia que ſunt pꝛeterita ⁊ futura cognolcit qus li ſint pᷣſentia· ¶ Notandũ aliquis diceret · non ens non poteſt eſſe aliui plenl d pꝛeteritum ⁊ futurum eſt non ens· ego non poteſt eſſe pꝛeſens cognitioni

uufinten mgyn ipucple S Qmt min iuli ciug nzihl wipiin
mnduolt ð lün
udupt a pun nins Nn au unniklch
— ei
viuine Bicendũ x dupler eſt nõ ens. Quoddã qð nullo mõ Sens. ⁊tale u eſt realt pñs alicui cũ nihil ſit. Aliud ẽ nõ ens nõ ſimplt · ſj qꝛ actũ nonẽ ens ⁊ ʒ hmõi nõ poſſit real coexiſtere tꝑi pñti cũ põt coexiſtere erernitati.qꝛ eini tas cũ ſit infinita excedit tp̃s pñs extẽdendo je ad pᷣteritũ ⁊ futuꝝ Et ſic pᷣteri tũ ⁊ futuꝝ ſunt eternitati coexitia pñtialr.qꝛ in etnitate nõ eſt ſucceſſio.vñ nõ
ſequt᷑ſi aliqͥ coexiſtit *— „„ implr exiſtat.qꝛ et⸗ Quid igitur poſtulas vt neceſſaria fi/ nicfs eu eteul 6 S ad nõ exñs ſicut ad ant q diuino lumie luſtr enk.cum ne ho ⁊ futuruʒ.
¶ Notandũ ꝙ deo
mines quidẽ neceſſaria faciãt eẽ q̃ vide ia ſunt pũtia⁊ ſibi nihil ẽ futuꝝ iõ ſcia
ant. Num enim que pꝛeſcia cernis:ali/ unð it vicec⸗ p⸗
„ ſciĩa q̃ ſonat aliqͥd fu qud eis neceſſitatẽ tuus addit intuitus dʒ vierhut
+ℳ„. dẽtiaꝓpter eanden B. ahime. p. Atquiſi eſt diuini hu/ ejm dʒ vropnl⸗
dẽtia q̃ſi ꝓcul ↄſti⸗ maniq; pñtis digna collatiovtivos ve tuta a tebo inferioꝛi⸗
— b oia ꝓſpiciens. ſtro hoc tem poꝛario pꝛeſenti quedam ipn 8 ¶Quid igit᷑ poſtu⸗ videtis:ita ille omia ſuo cernit eterno. las. Hie ſoluit ob⸗ iectiones ſuperiꝰfa⸗ ctas 3 ꝓuſdentiam Pꝛimo ergo oſtẽdit ꝗᷓliter hmõi obieetões ſoluant᷑.ſcðᷣo reſumit pᷣm ã obiectionẽ ip̃ᷣam foꝛtiican do vt foꝛmaliꝰ ſoluat. Scða ibi. Hic ſi dicas. Circa pᷣmũ notanduʒ ꝙ tres erãt rõnes.q̃rũ pᷣma ⁊ ſcða fundãt᷑ſupꝑ h.ꝙ nihil põt eẽ pᷣſcitũ a deo niſi id ſit neceſſariũ. Tertia fundat᷑ſuꝑ ß ꝙ euẽtus incertꝰ nõ põt certitudinal cogno⸗ ſci. Facit j duo · Pꝛimo oñdit ꝙ pꝛeſcia nõ im ponit neceſſitatẽ rei pᷣſcite. per qð joluit᷑pma ⁊ ſcða rõ. Scðo oñdit ꝙ ſcia dei nõ mutat naturã rei.ſʒ ſimul ſtant certitudo a ꝑte ſcie.⁊ incertitudo ꝗ pte euẽtꝰ ꝑqð ſoluit᷑tertia rõ. ſecũda ibi. Quare hec diuina. Pꝛimo dicit. Exqᷓ deꝰ cognoſcit oia tanqᷓ; pñtia.qͥd igit᷑ oſtulas vt illa fiãt neceſſaria.q luſtrent.i.comphendunt᷑ diuino lumine
id ẽ diuina cognitõe.cũ nec hoies faciãt ea neceſſaria qᷓ pñtialr videant.ver⸗ bigf̃a. Qð hõ videt in pñti nõ facit eẽ neceſſariũ.nunqͥd em̃ intuitꝰ tuꝰadqit
id ẽ dabit aliquã neceſſitatẽ eis q̃ tu cernis pñtia.dicit boe. Miĩme. Et phia
Siẽ digna collatio diuini ⁊ hũani intuitꝰ reſpectu pñtis ſicut vos videtis·
quedã pñti tꝑario.i.in pñti tꝑis.ita deꝰ ſuo etno intuitu oia cernit tanqᷓ; ð
ſentia. ſ Notandũ ꝙ intuitꝰ ñ rei pñtis nullã umnponit neceſſitatẽ rei pꝛeſenti
q viſio ſoꝛtis currẽtis nõ imponit neceſſita tẽ ſoꝛti currẽti.qꝛ põt ſoꝛtes cur⸗
rere vel nõ currere Sic etiãintuitus diuinꝰ q; oĩa pñtialr cogſcit. nullã impo
nit reb neceſſitatẽ.ſʒ videt ea pñtialr ſicut futura lunt necelſario futura ⁊ cõ

ngentia videt ↄtin genter futura ¶ Quare hec diuina pᷣnotio. Hic ofidit
ꝙ circa.ↄtingẽtia ſi
mul ſtãt certa eognitio dei ⁊ icertꝰ euẽtus rei dicꝭs. Oua
—
re hec diuina pᷣnotio q̃ de) nouit futura.illa nõ mutat pꝛietatẽ reꝝ qᷓ adne⸗ teſſitatẽ ⁊ ↄrigẽtiã. qꝛ nõ ipõit neceſſitatẽ rei qᷓ ↄtigẽs ẽ.ſʒ talia apð ſe ſpectat pñtia qͥlia olumn p̃ueniẽt futura.nec ↄfůdit reꝝ iudicia vt ↄtigẽs faciat ñ̃ eẽ qti
carere põt neceſſita te exñdi ¶ NHotandũ
„„.
gẽs.ſed vno intuitu mentis dinoſcit taʒ neceſſarie qᷓ; non ne⸗ Quare hecdiuina pꝛenotio naturã re/ rů ꝛietatẽ T u tura. declarat ĩ † E Siee Ppꝛ tẽq; nõ mutat. aliaq; apð nvos hoies qñ pa/ ſe pñitia ſpectat qualia in tꝑe olim futu Le— inſtãti di videtis hoĩem am⸗ 6r udici raueniẽt:nec ren iudicia ↄfundityno lẽ oꝛirii celo.ʒ vtrũ qʒ ſue mẽtis ituitu tã neceſſarie qᷓ;nõ ne q; ſiłſit 2e 5 diſcernttiſ; eẽ volũ ceſſarie vẽtura dinoſcit. Sicuti vos cũ tariũ.ſ.hoĩem ãbu/ 5 lare in terra⁊illð cẽ pariter ambulare in terra hoiem:⁊ oꝛi⸗ neceſſartũ ſ. ſolẽ oꝛi 5 ri Itaſilr viuinꝰ in ri in celo ſolẽ videtis quãq; ſit ſil vtrũ⸗ tuitꝰ cũcta reſpiciẽũ— q; ↄſpectũ tñ diſcernitis.⁊ hoc volũta⸗ mime ꝑpturbat reꝑ. litatẽ. ↄtigentiã et riũ illud eſſe neceſſariũ iudicatis. Ita neceſſitatẽ reꝝ. dico apud ſepñtiů ratõe Igit᷑ cũcta deſpiciẽs diuin ituitus qua/ — ʒ futura rũ ad ↄditionẽ tꝑis 6 jme ſe d Auſ.— itatẽ reꝝ mime ꝑturbat.apud ſe quidẽ turoꝝ ði tanq; pñ ſier Ie 6 7 — ſ pñtium.ad ↄditionẽ No tꝑis futurarũ. cognitioÿitate nixa C †§ ſ ni 6 Ziaeice Quo fit vt hec nõ ſit opinio. ß veritate gnoſcit aliqd eẽ exti pof rio rñ 11* potius nixa cognitio cũ ertituꝝ qͥdeſſe nõ neſciat.i.bñ ſciat
cognoſcit, qð idẽ exiſtẽdi neceſſitate ca⸗
dehoeg dicitur deum pñtialiter oia cognoſcere. ſ pꝛeterita ⁊ futura. ponunt uidã eremplũ de baculo fixo in aqua qui ſucceſſiue toti fluuio pñs eſt. qꝛ ꝑei
b eiꝰ.ſic eternitas ſimulẽ cũ toto tꝑe.⁊ cũ oĩb q̃ fluũt in tꝑe.ita ꝙ totũ tem⸗ pus ⁊ quicquid ẽ ſucceſſiuũ in tpꝑe.ẽ pñs eternitati.vt ſi ponat᷑eternitas ſicut entrũ ⁊ totũ tp̃s licut circũferẽtia.tunc licet circũferentia continue moueatur ⁊ pars toti luccedat,tamen in comparatione ad centrum vnifoꝛmiter ſe ha⸗

ndasui Nim ditents oolin ncluni ij xli. ju vniduh uusqu
epntuta bue i nſon Sunn
Cnöſtopm min
gocic n ic
diciii Siurch
ponn ſuwai e ath
öirnz torit⸗ — ni nitis lut nii eenn
mines ꝑ eã tranſeuntes tã pꝛecedẽtes qᷓ; ſequẽtes. ic deꝰ tatis reſpiciẽs oĩg pñtiai videt tã pñtia qᷓ; futura. ¶ Hicſi dicas. Vic phia reit ad pᷣmã rõem ſupius po
rere nõ neſciat. Pic ſi dicas. Qð euen
tuꝝ deus videt:id nõ euenire nõ poſſe qð aũt nõ poteſt nõ euenire:id ex neceſ ſitate ↄtingere. Meq; ad hoc nomẽne⸗ ceſſitatis aſtringas. Fateboꝛ rẽ quideʒ ſolidiſſime veritatis. ſed cui vix aliq̃s niſi diuini ſpeculatoꝛ acceſſerit. Rñde/ bo nĩq; idẽ futuꝝ cũ ad diuinã notionẽ refert neceſſariũ:cuʒ vero in ſua natura ꝑpendit᷑ liben pꝛoꝛſus atq; abſolutum videri. Bue ſũt em̃ nccitates ſimpler vna veluti ꝙ neceſſe ẽ oẽs hoĩes eẽ moꝛ tales. Altera cõditõnisxxt ſi aliquem
mbulare ſcias:eum ambulare neceſſe
cui ipſum eſt pꝛeſens. dico neceſſarium eſſe·ſcilicet neceſſi
det ¶ Aliud exemplum ponitur de aliquo qui vadit per viam ⁊nð videt ho mines poſt ſe vemẽtes · ſʒ ille qͥ dealta turri reſpiceret. videret totã viã ⁊ ho⸗ de ſpeculo ſue etern
ſitõ ip̃m foꝛtific᷑do vt foꝛmalius ſolua᷑ ⁊ foꝛtificat eã. Secũ do ſoluit. Tertio ſo
lutionẽ declarat. ſe⸗
cũda ibi. Rñdebo: tertia ibi.Dueenim Pꝛimo dicit. Si di cas hic.ſ.obijciẽdo
illud nõ poſſeñ eue nire ꝙ deꝰ videt euẽ
tuꝝ. qꝛ tunc deꝰfalle
ret qð aũt nõ põt ſi euenire id ex neceſſi⸗
tate põt ↄtingere · et ſic aſtringas me ad
nomẽ neceſſitatis vt
cedã ↄtigens aliqᷓj mõ eſſe neceſſarium Ego fateboꝛ rez ſo⸗ lidiſſime pitat cui vix aliquis acceſſe⸗ rit eã ↄcedendo. niſi ſpeculatoꝛ diuini.i.
diuine nature. Tũc
ſoluit ohiectionẽ di
cẽs. Si coartauerii
me vt ↄcedã aliquã neceſſitatẽ futuroꝛũ Rñdebo ideʒ quod futurum eſt quo ad nos cum refertnr ad diuinam notionem tate conditionata.ſ.
ratione pꝛeſentie.cum autem idem futurum perpenditur in ſui naturg ratio⸗
ne cuius hahet futuritionem ⁊ indeterminationem in ſui
cauſa neceſſẽ eſt vi⸗
deri liberũ. ¶ Notandũ ꝙ ficut illud quod in ſe eſt. contingens quando eſt no bs pꝛeſens ratione pꝛeſentie ſoꝛtitur quandam neceſſitatem qua neceſſe ẽ ip ſũ eẽ dũ pñs ſit. qꝛ oia ſũt deo pñtia.rõne iſtiꝰ pñtie in oꝛdine ad ip̃ᷣaʒ diuinã cognitionẽ ſoꝛtiũt᷑q̃ndã neceſſitatẽ.lʒ ĩ ſui natura ꝓꝛſus videãtba Due em̃ Bic phia declarat ſolutionẽ ꝑ quandã diſtinctionẽ neceſſitatꝭ:⁊ eã a pplicat
xdꝓpoſitũ· Scðo ↄcludit er ꝛemiſſis ſimul ſtare ꝙ aliqua ſunt ſᷣm ſe ↄciu

gentia ⁊ ineerta· que tñ euenũt certitudinalł inqᷓ;tũ a deo p̃uiſa.ſcha ihi. igił ꝓculdubio cũcta. Pꝛimo ðt. Due ſũt neceſſitates. vng ſimplex que eſt ne ceſitas nature.ſicut oẽs homies neceſſe ẽ eẽ moꝛtales. Alia ẽ neceſſitas ↄditi
Liber quintus
onis. vt ſi ſcias hoiem ambulare.illũ ambulare neceſſe ẽ.qꝛ qð qͥſq; nouit.ilið
nõ põt aliter eẽ qᷓ; no ſecũ ſimplicẽ neceſſi tatẽ qʒ neceſſitatem ↄditiõis nõ facit † pꝛia natura.ſed ad lectio ↄditiõis. nul la em̃ neceſſitas co ⸗ git ĩcedere.i. ãbula re volũtate gradiẽ⸗ tẽ.i.ãbulantẽ qᷓ;uis neceſſariũ ſit ip̃m in cedere.ideſt ãbula⸗ re.tunc eĩ graditur i.ãbulat. Hãc diſti ctioneʒ applicat ad pꝓppoſitũ di. Eodeʒ mõ ſi qͥd ꝓuidentia dina pñs videt.illð eẽ neceſſe ẽ.ſ.ea ↄdi tiõe qᷓ ꝓuiſũ ẽ ⁊ qua põĩ ſibi pñs.qᷓ;uis nullã hẽat neceſſita tẽ nature.ſed deꝰea futura ↄtuet᷑tãqᷓ; p ſentia qᷓ ex libertate arbitrij ꝓueniũt.igi tur hec relata ad in tuendũ dinũ fiũt ne ceſſaria ꝑ cognitiõʒ dine notiõis. per ſe o·i.in ſua natura nõ habito reſpectu ad dinã ↄgnitõʒ ip ſa ñ ðᷣſinũt.i.vᷣfciũt abſolupa.i.a ꝑfecta libertate ſue nature ¶ Notandũ ᷣm in ⸗
tũ ẽ.ſed hec ↄditio.i.neceſſitas ↄditionata mime trahit
eſt. Qð em̃ quiſq; nouit id eẽ aliter ac notũ eſt nequit. Sed hec conditio mini me ſecum illam ſimplicẽ trahit. Hanc em̃ neceſſitatem non ꝓpꝛia facit natura ſed conditionis adiectio. Nulla enim neceſſitas cogit incedere volůtate gra dientem qᷓ;uis eũ tum cũ graditur.ince dere neceſſariũ ſit. Eodeʒ igitur modo ſi quidꝓuidẽtia pᷣſens videt. id neceſſe ẽ eſſe.tãetſi nullã habeat nature neceſſi tatẽ Atqui deus ea futura que ex arbi⸗ trij libertate ꝓueniunt.ꝓꝛeſentia contu etur. Mec igitur ad intuitum relata di⸗ uinũ.neceſſaria fiunt per conditionem
dine notiõis.ꝑ ſe No ↄſiderata. ab ab/
ſoluta nature ſue libertate non deſinũt
entionẽ Boe. iſtaratio qcquid ẽ ꝓuiſuʒ a deo neceſſarioeuenit. Soluit᷑ dicẽ do necehario 4 neceſſitate ↄditionata.ſed nõ neceſſirate 0 luta.¶ſ Alij aliter ſoluũt ꝙ illa ꝓpõ eſt vera in ſenſu cõpoſito. ſed falſa in en— diuiſo. Ejñ cũ ðꝛ quicqͥd xuiſi eſt.neceſſario euenit. vexẽ in ſenſu a impoſibilc ẽpuium a deo nõ euenire. ñ in ſenlu diuiſo fallaẽ quia eẽtut

uscnndg Kuin
iltkahnb
ußlns ü Anu
uünm aab
w cont
wlntun u ant ufunt ynqnhn
ſe vſile Seeb
ſoelbenr nenit
nennl
olult no Siuni
Pꝛola ſeita
ient igkxculdabto4di phia ↄeludit ex pᷣdictis ꝙ iſta ſiſtant ꝙalij ßᷣm je ſũt ↄtingetia ⁊ incerta q̃ tñ certitudinalt eueniũt inqᷓ;tũ ꝓuiſa a deo,ſe rũdo obijcit 3 h.ibi. Quid igit᷑ refert nõ eẽ neceſſaria. Pꝛimo ðᷓt. Pꝛocuidu bio cũcta futura ſũt q̃ deus pᷣnoſcit eẽ · alioqͥn fallerei dina ꝓuidẽtia.ſed q̃daʒ eoꝝ pficiſcunt᷑.iꝓcedũt de libero arbitrio.ita ꝙ qᷓ;tum ẽ de eſſe ipᷣoꝝ pñt non * uuenire. Vñ ſubdit
ue;uls eueniant
¶ Fient ig pculdubio cũcta que futu/ mnd inte 13„ 11 naturã libtatis. qa ra deus eẽ pᷣnoſcit. Sʒ eoꝝ qdã de libe pus qᷓ fierẽt potui — ſent nõ euenreq No roꝓficiſcũt᷑ arbitrio. Que qᷓ;uis eueni/ kg,tctainteui 2 boefüdatur ſup ant.exiſtẽdo tñ naturã ꝓpꝛiã ñ amittũt igtibe irn q̃ pꝛius fierẽt etiã nõ euẽire potuiſſent. nðendhleiaʒ eins Quid igit refert nõ eẽ neceſſaria.cũ pꝛo talis ẽ neceſiitas cõ dicionata qꝛ inqᷓ;tũ
pter din e ſcie ↄditionẽ modis oibꝰ ne/ puii eſic neceffa⸗
rio euenit ſed nõ ab
ceſſitatis inſtar eueniãt. hoc.ſ. ꝙea que hitecrcunſentã
pauloañ ꝓpoſui ſol oꝛiẽs ⁊ gradiẽs hõ Vuidigiturte
fert. Hic obijcit cõ
5 q dů fiũt j fieri ñpñt.eoꝝn tii vnũ pꝛius tra ſolutionẽ.⁊ ſol⸗
uit obiectionẽ. ſecũ
quoq; qᷓ fieret neceſſe erat cxiſtere. alte Si S. ₰— es mca. lectio rũ vo inime. Ita etiã d pñtia deus ha/ ðnM
bet ꝓculdubio exiſtůt. Sed eoꝝ hoc qͥ/ rut tinge⸗
dẽ de reꝝ neceſſitate deſcẽdit illud o xrnvlneyn⸗ de ptãte facientiũ Haud igit iniuria di Lheei rimus. hec ſi ad dinã noticiã referãtur ſelringeria⁊i
tura non eſſe
neceſſaria.ſiꝑ ſe conſiderent᷑ neceſſatis xcn an iß imilitudinẽ neceſſi taris. Tũc ſoluit vicens ꝙ inter euentũ neceſſariũ ⁊ ↄtingentem hocrefert qð
manifeſtũ aparet ꝑ exempla que pauloañ ꝓpoſui.ſ.ꝙ ſol oꝛiõẽs ⁊ hõ gradiens que dũ fiunt nõ fieri fipjit. ⁊ itavtrũq; eſt neceſſariũ iubcõditione p̃ſentie. pſen tiã ein neceſſeẽ eſſe vũ int lentia·tamen vnum eox· ſ·ſol oꝛiens pꝛiuſq;

Liber quntus
neẽe erat exiſtere. Alteꝝ vᷣo·ſ.hõ gradiẽs mime hahet neceſſitatẽ fieri ʒtequã fiat. Ita etiã illa que deus hʒ p̃ſentiaꝓcul dubio exiſtũt ꝓpter necellitatẽ con ditionis qua ſũt pᷣuiſa euenire tanq; pᷣſentia. Sed eoꝝ que ſic ſũt pᷣuiſa hoc ẽ de reꝝ neceſſitate deſcẽdit ſicut ſolẽ oꝛiri.aliud de ptãte facientiũ. ſ.hominem ambulare. Ex quo ↄcludit.ideo nõ iniuria diximus hoc pus ꝙ illa que cõtis
ge eni ſiree rant̃ad diuinã not— ctãſunt neceiara. eẽ nexibus abſoluta. Sicuti oẽ qð len ex conditione dine„ eie Byopſe ol“ ſibꝰ patet ſi ad rõnem referasvle ẽ ſi ad ſolutn aneribuf.i a ſeiß reſpicias ſingulare. ¶ Sʒ ſi i iea vinculis necelſitat?; 4 3t ſt— qʒ manifeſtat ꝑſilt inqes ptõte ſitũ eſt mutare ꝓpolitu.eu Sicuti ſi id qð pa⸗ S 5 1 reſenibr rcire cuaboꝓuidentiam.cũ que illa pᷣnoſcit ad rõnẽ tũc eſt vte. ſntreſraea foꝛte mutauero. Reſpondebo. Pꝛopo ü tũceſt ſingulare. qſ otãdũ püitde litũ te quidẽ tuũ poſſe deflectere.ſ quo relatum ad diuerſa— poteſt eſe vuuerſa/ niã ⁊ id poſſe.⁊ an facias. quo ve ↄuer
le⁊ ſingulare · videt— ni pcen cen 1a8 pñs ꝓuidentievitas intuek.diu inã
duerlopolieſts te pꝛeſciam non poſſe vitare.ſicuti pꝛe
Nã ꝑticulare hʒ rã— n ngie r ſentis oculi effugere nõ poſſis intuituʒ rõnẽ neceſſarij. Sÿ;— 8 Prene nan quis te in varias actiões libera vol
natura comparata ad intellectũ agẽtẽ abſtrahentẽ a ↄditionib indiuiduantibn. ⁊ cõparata adintellectũ poſſibileʒ hʒ rõem vlis. Sʒ cõpata natura hñana ad ſenſũ qͥ ꝑticuarii ↄpᷣhẽdit. hʒ rõeʒ ſingularis. nã vle ẽ dů intelligi᷑ ticulare vᷣo vũ ſentit. Sili erit de futuro cõ⸗ tingẽti ꝙ ip̃m comparatũ ad diinã pᷣſcientiã eſt neceſſariũ ↄditionaliter. in ſe aũt ↄſideratũ habet ſe ↄtingenter. ¶ Sed ſi in mea inqͥes. Hic obijcit ſolutionẽ iam dictã.⁊ ſoluit illã obʒ iectionẽ · ſcbo meuet dubitationẽ.ibi. Quid igit᷑. Pꝛimo ðt Tu obijces cõ tra ſolutionẽ ſic. Si in ptãte mea ẽ mutare. ꝓpoſitũ meũ ſ. currẽdo vel nõ cur rẽdo.ego euacuabo.i.fruſtrabo ꝓuidentiã diuinã. cũ ego mutuauero illa que pᷣnoſcit eẽ futura. Ipſe ſoluit dicẽs. Ego rñdebo te poſſe deflectere.i. mutare ꝓpoſitũ tuũ.ſed vᷣitas ꝓuidentie illa intuct᷑illud te poſſe. mutareꝓpoſitum ⁊ qu facias ꝙꝓpoſitum mutas ⁊ inuetur quo ↄucrtis tuũ ꝓpoſitũ. ideo ſcias e nõ poſſe vitare duunã pᷣſcientiã.ſicuti qᷓ;uis libera volũtatete ↄuertas i va rias actiones tu nõ poſſis effugere intuitũ pᷣſenris oculiq Nota g licet hom̃⸗

neh ꝛhrri nihinan San
n ibn S ſmroc
x utr un di vrporini welnöut
. „
auia veus illã murationẽ pᷣnoſeit poſito ein ꝙ ens hn foꝛum.qᷓ;uis polſis non ire ⁊ꝓponds nõ ire.nõ tamen nð
diun „ p gnun
*
poſſit mutareppoſitum ſuũ. per poc tamen non effügit ðſcientiam diuinam
ſcit ·poſito em̃ ꝙ deus puideret te cras ituꝝ ac
ibis. quia deus ꝓui
det ſimul ⁊ ꝓpoſitum ⁊ poteſtãtem non eũdi.⁊ mutation em ꝓpoſiti⁊ actio⸗
nem eñdi.⁊ ideo non potes aliquo mõ effugere elus bſcientiam.
tate ↄuertas. Quid igitur inquies. Exmea ne diſpoſitiõe ſcientia diuina
mutabit vt cum ego nunc hocmũc ali⸗
ud velim.illa quoq; noſcendi vices al
ternare videatur. B Mime. Dẽnã
q; futun diuinus pᷣcurrit intuitus.⁊ ad pᷣfentiã ꝓpꝛie cognitionis retoꝛquet ac reuocatec alternatſvt tu eſtꝛas)nunc poc/ nůc illud pᷣnoſcendi vices. ſʒ vno ictu mutatiões tuas manẽs pᷣuenit at
qʒ; cõplecti. Quã compᷣhendẽdi oĩa vi ſendiq; pᷣſentiã. non ex futurarũ ꝓuẽtu
rerũ.ſed exꝓpꝛia deus ſimplicitate ſoꝛ titus ẽ. Exquo illud quoq; ſoluit᷑ quod pauloañ poſuiſti indignũ eẽ ſi ſcientie dei cauſam. futura noſtra pꝛeſtare dicã tur. Hec ei ſcientie vis pᷣſentaria noti one cuncta complectẽs rebus omnibꝰ
plicitate ex quo reſoluit᷑i.declaratur illud qð pauloañ
¶ Quid igit᷑ in ⸗ quiẽs. ¶ Hic mouet vubitationẽ dicẽs. Tu foꝛte inquies Quid igitur con⸗ tigat ex iſta ſolutio⸗ ne mutabitur ne ſci entia diuina ex mea
diſpoſitione id ẽ ex
mea variatione, ſci licet cum ego nunc velim hoc.nunc alt
ud videatur ne pᷣſci
entia dina ex hoc al ternare.i.mutare vi ces ſuas noſcẽdi.i. cognoſcẽdi.ip̃e rñ⸗ det.mime ↄtingit h ꝙ dina ſcia mutck᷑. qꝛ dinꝰintuitꝰ pᷣcur rit oẽ futuꝝ ⁊ retoꝛ⸗ q̃t illud ad pᷣſciaʒ ꝓ pꝛie cognitiõis co⸗ gnoſcedo oia ſimul tanqᷓ; pñtia · nec al⸗ ternat.i.mutat vi⸗ ces ſuas pᷣnoſcendi i.pᷣcognoſcẽdi nũc hoc.nũc illud.ſ.ſuc ceiſiue ſicut tu eſti⸗ mas.ſed manens li ber a mutatiõe vno ictu pᷣuenit ⁊ cõple ctitur tuas mutatio
nes. quam pſentiaʒ
comp hendendi oĩa tanqᷓ; pᷣſentia deus nð ſoꝛtit᷑ ex veb futu ris.ſed erꝓpꝛia ſim⸗
Deci pauoan poſuiſti.i.indignũ eõ. ſiutura noſtra dicant᷑ pꝛeſtare cauſam ſcientie dei. Bis iqeſt Vtus 2 ſcie
xe 6 ——

ia deiẽ cã reꝝ in tꝑe · tũc ſcia ði eẽt
cadit variatio. vt
ʒ ex dictis. em dicens. E
—
diuine euneta ↄplectẽs pftial. ipſa ↄſtituit.i. reꝝipſa ÿo nihil dʒ ipſis reby. eipimꝰſciam a reb. ¶N
terius ſed quia omn
res ſic ⁊ ali euenire nõ iniuſte bonis p ⁊ p̃ces fruſtrant᷑. fruſtrarent᷑ aũt oĩa he culo nece ¶ Auerſamini igit᷑ vicia. Hic ph̃ia ſubiũgit erhoꝛtat rquo ſic ẽ ꝙ non eſtis coacti neceſſitate ad faciendũ ali manet in vobis libera voluntas. Ideo auerſamini.i.ſpernite vicia
Liber quintus
imponit modũ oĩby reb. quts qꝛ nihil ab eis accipit ſicut nos gc⸗ cognoſceret ea q̃ ſucceſſiue eueniant ceſſionẽ vniꝰſuccederet cognitio al anqᷓ; pꝛeſentia · ideo in ſua ſeiẽtia non
ota ſi deꝰ ſilnõ variabilis ꝓptꝙ ſuc ia ſimul cognoſcitt
bus neſcer kele apnn modũ ipſa ↄſtituit nihil vero poſterio. ſtea eſſe. imo ſimẽ nc noh ß 1aß
e ribus debet. Que cũ ita ſint:manet in/
cit aliqͥd ñ eẽ ĩ vna
djiatxis mẽfurãtis kemerata moꝛtalibus arbitrij libertas
ieu aa vftz Mec inique leges ſolutis omni neceſi
¶ Qnecita ſnt tate volũtatibus pᷣmia penaſq; pꝛopo 3teetprenie nüt. Manet etiã ſpectatoꝛ deſuꝑ cũc.o
arbitrij cũpñtia dia rũ pꝛeſcius deus viſioniſ q; eius p̃ſens
dicens. Que cũ ita.
ntvn precitume ſemper eternitas cum nñ̃oꝝ actuum fu kinrinrenerataid tura qualitate concurrit bonis pꝛemi
ẽ incoꝛrupta.nec le⸗ malis ſupplicia diſpenſans. Nec fru/ iniuſte volũ tatibus te 5 niſeiete ſtra ſunt in deo poſite ſpes pꝛeceſq; q̃ tis ab oĩ neceſſitate nei edi cũ recte ſint inefficaces eẽ nõ pñt Aue ðs pᷣſciꝰ cũctoꝝ.⁊ p ſareu ien ſamini igit vicia:collite vᷣtutes adre/
ionis ↄcurrit.cũ fu F1 — Fr⸗ dom“ ctas ſpes aim ſubleuate:hůcles pꝛeces tate ⁊ malicia nr̃oꝝ 8 Siinpu bon⸗ bmia ⁊ malis ſupplicia. nec fruſtra ſuntpoſite pᷣces 2pes i deo⸗q̃ nõ pñt eẽ inefficaceſ cũ ſint rect e ¶ Nota exq ꝓpter libeꝝ arbitriũ pñt
mia ⁊ malis ſupplicia ꝓponũt᷑. nec ſpes ec ſi oĩa vinculo neceſſitatis vterent᷑. ſiẽ ationẽ vti ne per ea
iuſte incurratis penas collite·i.exercete virtutes ꝓpter q uas merits ↄſequa⸗ mini ſubleuate aim vñm ad rectas
ſpes quein verã beatitudinẽ tenqũt. poꝛri

ein ie c py it
rus pi here —— n itti
upnn, vii viut
Pꝛola ſerta
gitein excelſa.ſ. ad deñ hũiles pces.⁊ hoc merito faciatis.qꝛ ſinð vultis viſi
mulare anertẽdo aim vf̃mn ab his. tñc magna vobis ẽ indicta neceſſitas ꝓbi
tatis.i.ÿtutis · qꝛ illud qð agitis nõ põt latere illũ qͥẽ iudeꝝ actuũ veſtroꝝ. vñ ſubdit. Eũñ agatis ante oculos.i.cũ actiões veſtre ſint in ꝓſpectu iudicis ↄctg
cernẽtis ·ſ.dei. ¶ Nota vicia ſunt ſpnenda.aꝛ reddũt hominẽ ſeruiẽ. Ham qᷓ; 4cit ꝑeccatũ ßᷣueſt pcti. Et Seneca ðᷣt
in exrelſa erigite. MPagna vobis eſt ſi Siicre veos pec⸗
cata ignoſcituros ⁊
diſſimulare non valtianeceſſitatis in/ hoies ignoꝛaturos.
adhuc pꝛopter vit
erubeſcerẽ. Eirtu⸗
dicta pꝛobitatis cũ ante oculos agitis tatẽ peccati peccare
iudicis cuncta cernentis e tem pꝑficit ⁊ bpꝰ eiꝰ
bonñ reddit. Rcã ſpes ⁊ rectepᷣces ſũt deo poꝛꝛigẽde qꝛ his deo ↄiũgimur ⁊
iðm alloquimur·⁊ ſi nõ diſimulamus negligẽdo pᷣdicta· magna vᷣtutis pꝛo bitatẽ nobis indictã ⁊ pꝛomiſſam inde conſequemur.qi oĩa que agimnꝰſunt in pꝛoſpectu dei cũeta cernẽti s. Sicut ei ſcribit᷑ad Heh.iij· Omnia nuda
2aꝑta ſũt oculis eiꝰ. qui eſt deus bñdictus in ſecula ſeculoꝝ Amen.
uitij Toꝛquati Seuerini Boetij viri noĩs celebꝛitate qᷓ;memoꝛandi.textꝰ de phie ↄſolone cũ editiõe cõmenta ria beati Thome de Zquino oꝛdinis pᷣdicatoꝝ.inclyte Argentinenſiũ vꝛbis induſtria fabꝛefactus finit felicit. Znno a natiuitate xp̃i. M. cccc.xci.pᷣdie Noñ. WMartij
¶Compendioſa ſuccinctaq; reſumptio dictoꝝ in li⸗
bꝛos Boetij de conſolatione philoſophie.
Rimus liber habet ſeptẽ metra ⁊ ſex pꝛoſas. In metro pᷣmo deplã git ſtatũ ſuũ ſue miſerieex ꝑte pmutationis ſtudij.⁊ ex ꝑte defectus coꝛpoꝛalis · ⁊ ex parte pꝛolongationis ſue miſerabilis vite apoſtro P centrn i n pꝛoſa bma itroducit phᷣiam ſe ſuꝑ ſua miia ↄſolantẽ ⁊ deſcribit diſpõnẽ
gpuetates eiꝰ veſteſq; tenues quas pctica ⁊ theoꝛica itertura poꝛnauit.
ꝗjn metro ſcðᷣo phia deplãgit ꝑturbationẽ mẽtis hoim ↄuerterrendo ſeſpe eiliter ſuꝑ BWoetiũ ¶ In pꝛoſa ſcða phia inueſtigat moꝛbũ ⁊ex quibuſdã ſignis ↄſolãdo ip̃m ne deſpet. ¶ In metro tertio Boetius declarat ꝑ qð⸗ dam ſile qũo remotis ĩpedimẽtis recupat vigoꝛẽ. ¶ In pꝛoſa tertia oſten
dit qũo phiam agnouerit ·⁊ qualiter de pñitia eius admirari cepit.⁊ qũo per
fecutionẽ ſapientũ a vulgarih nõ eẽ nouã · ſed cũctis pᷣſtantiſſimis viris cõt munẽ. ¶ſ In metro qjrto phia oñdit q̃liter h debet ſe habere vt ꝑſecutiões ipꝛoboꝝ nõ pᷣualeaut Zipᷣm eclamãdo 3 eos qͥtimẽt tyrãnos qꝛ ſ nectũt

tatenam quatrahunt. ¶ ¶ In q̃rta ꝓſa phia reqͥrit Boe. ſup attentiõepᷣdi⸗ ttoꝝ.⁊ hoꝛtat᷑ip̃m ad ſui moꝛbi reuelationẽ. Et Boe.reuelat moꝛbũ ſuun oñdens ſe turbari ex his q̃ iiurioſe fiebãt 3 ip̃ᷣm ex ſui in exiliũ relegatiõe⁊ me ritoꝝ ſuoꝝ fruſtratiõe ex iuſta ſui ↄdẽnatiõe ex fame ſue leſiõe ⁊ tandẽ cx yis q̃ videbat gñalr iniurioſe alijs inferri.⁊ hec oja ſibi eueniſſe ꝓpter ſtudia ipſius.
¶ In metro qͥnto Boe. exclamat ʒ ꝓ uidentiã dinã admirãs ꝙ oĩa regunt᷑ a deo pᷣter actus hũanos · lʒ ꝗ ſit falſũ tñ turbato Boe · videbat᷑.iõ rogat deũ yt regat actꝰ hoim nec ſic ꝑuerſi peieur ipune aduerſus bonos. 7 dſ In pꝛoſa qͥnta oñdit qũo p hia ſe habuit ad ſu querimoniam⁊ qͥd ex ea cognouit. ⁊ recolligit ſub bꝛeuitate ea que Boetiũ perturbauerũt dans mo⸗ dũ remedẽdi ip̃m Boetiũ.
¶ In metro ſexto phia pꝛobat in oiby oꝛdinẽ eẽ ßuãdũ ⁊ faẽ h trib exẽplis
¶ In pꝛoſa ſexta ⁊ vltima inqͥrit tãm radicalẽ infirmitatis hoeth.⁊ de cir⸗ tũſtantijs gubernatoꝛis můdi. ⁊ de pᷣncipio ⁊ fine reꝝ colligẽdo oẽs ifirmita tes boetij oñdens eñ eſſe curabilẽ.⁊ dicit phia ſibi pᷣmo velle pꝛeponere reme dia leuia pꝛeterea grauia reßᷣuare donec meliꝰ ↄualeſcat ac roboꝛet᷑
¶ In metro ſeptimo ⁊ vltimo phia pꝛobat ꝑ exẽpla ꝙ caligo ꝑturbationũ impedit mẽtis intuitũ hoꝛtãdo ad fugã eaꝝ que catenãt aĩm ſ gaudiũ-timo rẽ ſpẽ ⁊ doloꝛẽ.a ſe abijciẽdo.nõ em̃ pot mes talibꝰ ppedita phari.
Ecundus liber habʒ octo pꝛoſas ⁊octome trg · In pꝛoſa pꝛima oñdit Boetiꝰ ͥd phia fecit poſt pᷣdicta? phia re umit vnã̃ cãm doloꝛis boettj.ſ.de foꝛtuna oñdẽs mi⸗ rabilẽ effectũ foꝛtune excuſans ſe de reſumptõe pᷣterite felicita tis boetij. Oſten dit etiam oportunitatem medendi boetium xpꝛocedit ad medicamenta.
¶ In metro pᷣmo phia deſcribit moꝛes foꝛtune.ſ. ꝙ moꝛe rote ſp alie nat fe
¶In ꝓſa ſcðᷣa phia itroducit foꝛtunã oñdentẽ nõ eẽ dolendũ de ea.
¶ In metro ſcðᷣo ↄquerit᷑ de inexpleta cu piditate hoĩm.
In pꝛoſa tertia oñdit ꝙ foꝛtuna multa bona Betio ↄtulit enumerãs ip ſa bona p̃terita ꝑ oꝛdinẽ. ¶ In metro tertio phᷣia determinat ex triby exem plis mutabilitatẽ mũdanoꝝ. ¶ In pꝛoſa quarta phia oñdit qũo Boetius adhue multa hũit bona foꝛtuneex ꝑte Symachi ſocri ſui.⁊ ex ꝑte pudice con iugis ex ꝑte filioꝝ · ⁊ ex his ↄſolat᷑ eũ oñdens felicitatẽ tꝑalem nulli poſſe to tg liter euenire.⁊ deſq̃nto aliq;s ẽ felicioꝛ tãto leuioꝛi a duerſitate pꝛoſternik᷑.⁊ ex h ↄcludit felicitatẽ toꝛtuitã miſerã ⁊ amarã.⁊ ꝙ in reby foꝛtuitis nõ poſſitjↄſiſte re vera felicitas.qꝛ etiã moꝛs cũctꝭ debet᷑ ¶ In metro q̃rto phia ↄmẽdatvi tam mediocrẽ ꝑ ſiitudinẽ edificij mediocriter ſituati.
In ꝓſa qnta ponit renedia paucioꝛa ꝙ foꝛtuna nõ ſit ſũmopere petẽa. oñ dens ignobilitatẽ diuitiaꝝ· gẽmaꝝ.agroꝝ. veſtiũ clientũ in cõparatõe ad he
miẽ ⁊ ꝙ hoies pᷣdicta nimiũ diligẽtes faciũt iniuriã ſuo ↄditoꝛi. 3 In metro qͥnto phia ↄmendat aliquã etatẽſqᷓ mita pace ⁊ ſobꝛietate fo⸗ rebat. ¶ In pꝛoſa lexta phia oñdit ꝙ dignitates ⁊ ptãtes nõ ſunt magnope appetẽde qꝛ adueniũt mal.⁊ ſolũ pñt ſuꝑ coꝛpꝰ.ſilr diuitie vane ſũt ⁊ ꝑictoſe In metro ſerto oſtendit nequiciã potẽtis Nerouis qui ideo infamis factꝰfu⸗ it. quia imperatoꝛ erat.
Fʒn poſſeytima pkia oñdi ꝙglia etiã iuſte acqita n eit appetẽda· q

— Abjinſ e„one itn kkeinpti ſilan
v
*
nis h anuil choc mun kt dcec kunipien oſewn nin Ilraß
n Sſhi
(hamw Kn ayi
— —
— nagoe
6
r hc
1
—
3
můdus ẽ vrictꝰ ⁊ gẽtes ſunt mlte.⁊ qů yna gẽs laudatalia dãnat.⁊ qꝛetiaʒ glia nõ ꝑdurat. Et ꝙ notãter virtuoſi nõ debẽt querere gliam · pᷣmo qʒ ꝑtinet
lebꝛitate vel gloꝛia ⁊ letica.
ecuritatem· Quinto pꝛopter neceſſitatem manendi in officio·
ad leuitatẽ arrogãtie.ſcðᷣo qꝛ nihil ſpectat ad aĩam q̃ ĩmoꝛtalis ẽ ⁊ defoꝛmis In metro ſeptimo phia pꝛobat goꝛiã nõ eſſe querendã qʒ celũ latũ eſt. et terra ſtrictiſſima Et adducit viros iliuſtres quoꝝ gloꝛia perijt niſi hoc ſoluʒ ꝙ pauculis litteris nominantur.
¶ſ In octaua ⁊ vltima pꝛoſa phia oſtendit ꝙ bonum eſt in foꝛtuna ſed me⸗ lius bonum eſt in ad aduerrſa qᷓ; pꝛoſpera. Et ꝙ aduerſa foꝛtuna oñdit ami cos pꝛoſpera falſos nutrit. In metro octauo ⁊ vltimo commendat am oꝛẽ quanta facit bona ſine qᷓ
cuncta ad interitum tendunt.⁊ vtinam genus hoĩm ameꝛ diunus regat tũc
vere felix eiſs poſſet.
Eertius liber habet duodeciʒ pꝛoſas ⁊ duo
deciaʒ metra. In pꝛoſa pꝛima Boetiꝰ ofidit ſe eſſequodãmõ
curatũ ⁊ paratũ ad remedia ꝗuioꝛa.⁊ phi hec atteſta⁊ ꝓmit
tit ſe velle ſibi oñdere felicitatẽ verã.⁊ boetiꝰ petit hec.
¶ In pᷣmo metro phia ↄm̃dat oꝛd inẽ q̃ pᷣmo dñ noſci falſa deide ʒa. ⁊ faẽ k ꝑerẽpla q̃tuoꝛ.ſ agro purgãdo · melle guſtãdoibꝛe ſugãdo aere můũdãdo ¶ſ In ꝓſa ſcða pha oñdit ꝙ oẽs hoiĩes naturalr appetũt pᷣuenire ad veraʒ beatitudinẽ.⁊uiꝰ etiã ponit diffinitionẽ.⁊ ꝙ hoĩes diuerſis erroꝛibꝰ abducũt᷑ a vera felicitate.⁊ ponit diuerſas opiniones circa felicitatẽ.⁊ oñdit ꝙ queren⸗ tes diuitias velut ſummũ bonũ errãt. Similiter de potentia reuerentia ⁊ ce⸗
„
¶ In metro ſecundo phia ponit quanta ſit vis nature ꝙ omia ſequunt᷑ ſu⸗ am naturam· leones.auicule. virga violenter deoꝛſum tracta.⁊ celum ⁊ bꝛe uiter omn a.
¶ In pꝛoſa tertia oſtendit philoſophia ꝙ vera felicitas nõ sonſiſtit in his in quibus homines putant eam conſiſtere. Notanter pꝛimo ꝙ non cõſiſtat in
diuitijs quia non faciunt hominem ſufficientem. Secundo quia conferũt in
digentiam. Tertio inuebitur contra auaros quos in pꝛeſenti ſollicitudo an xios redit · amplioꝛa concupiſcere facit · ⁊ ne habita perdantur pauere con⸗ tinue compellit. ſ Fn metro tertio oſtendit quomodo diues auarus etiam ſi omnia habe⸗ at adhuc ſitire amplioꝛa non ceſſat.
¶ In pꝛoſa quarta philoſophia pꝛobat ꝙ non cõferunt hominibus ad re⸗
uerentiam · Pꝛimo quia dignitas nõ adueniens no aufert honoꝛem · Secun do quia dignitates manifeſtant vicia impꝛoboꝛum.ſ Tertio quia opinione bominem vilelcunt. Quarto quia tem poꝛum mutatione ſoꝛdeſcunt ⁊ ſplen dere de ſinunt · hoc ideo.quia in ſola opinione cõſiſtunt.
¶ In metro quarto philophia confirmat per exemplum de RNerone cui bo num fuiſſet ad imperium non veniſſe.
¶ In ꝓſa qͥnta phia ꝓbat ꝙ regnũ ⁊ regni familiares nõ ↄferũt verã potẽtiaʒ Pꝛimo pꝛopter paruitatem duratõis regnantium. Scðo ꝓpter paruitatem
ettentionis. Tertio pꝛopter annexum timoꝛem. Quarto pꝛopter abſentãteʒ
————— 5

¶ In metro qͥnto pkia oñdit qũo ÿᷣa potẽtia ſit acqͥrẽda.ſ. domãdo aĩ feroces. ¶ In ꝓſa ſexta phia oñdit ꝙ glia mũdana nõ facit hoĩem beatum Pꝛimo notãter qꝛ ẽ vana ⁊ fallax. Sʒ nec illa q̃ ẽ meritꝭ ↄqͥſita qʒ ſapiẽti de ßlia nõ eſt cura. Sʒ nec nobilitas.qꝛ iſta nõ eſt eiꝰ ß parentũ.cũ Jan⸗ ne⸗ reſſitet vt ⁊ filij nobiliũ bonos parẽtes ſequãtur ne degenerẽt. Igit᷑ glia moꝛ taliũ hoĩm nihil aliud ẽ qᷓ; magna inflatio auriũ. ¶ In metro ſerto phia oñdit ꝙ oẽs hoies ſunt equenobiles p̃ter vicioſos. dei em genus ſumus. ¶ Inꝓſa ſeptia phia pꝛobat ꝙ ĩ voluptate nõ ſit btitudo.qꝛ includit mul tas incõmoditates. Etiã ſi ſic tũt pecudes btificarẽt᷑. Itẽ felicitas necẽ ĩ ma trimonio.qꝛ ſepe fiunt inde neqͥſſimi filij qͥ toꝛtoꝛes parentũ ſũt potiꝰqᷓ; btifi⸗ ratoꝛes · ¶ ¶ſ In metro ſeptio ↄfirmat pᷣdicta ꝑmel ⁊ ꝑ fixurã apis.qꝛ cũ t ꝙl redine pungit. ¶ In pꝛoſa octaua oſtendit quantis malis ſint multi⸗ plicata pꝛedicta bona. etiam oſtendit ꝙᷓ; vilia ſint bong coꝛpoꝛis que in alijs unimalibus ꝑfectius ſunt. vt magnitudo · foꝛtitudo. Etiam pulcritudo ni⸗ mis cito perit que in tenui cute flaueſcit. ¶ In metro octauo philoſophia de plangit erroꝛem hoĩm qui in acquirẽdo mima bona ſunt pꝛudẽtes. ſj acqͥrẽ
—
do ſummũ bonũ abducũtur ignoꝛãtia ⁊ hoꝛtat᷑ hoĩes q̃tinꝰ tandezʒ attediati lſis bonis veniãt ad veꝝ bonũ qð ſtellifeꝝ tranſilijt polũ · ¶ In ꝓſa nona phia oñdere volẽs qͥd ſit vera btitudo aſſiꝗt cãm falſe felici⸗ tatis.qʒ hoĩes ipᷣam ſectãtes nõ adipiſcunt᷑ꝙ pollicet᷑ Et ꝓbat ꝙ illa quinq; ſufficiẽtia.potẽtia. glia.leticia ⁊ reuerẽtia ſunt vnñ. ⁊ ꝗᷓ qͥ querit vnũ ſine alijs nð inuenit qð q̃rit. Et ex iſtoꝓponit ſibi verã btitudinẽ.ſʒ pᷣus vult dñm umß̃ cari vt ipᷣe oñdat eã. ¶ In metro nono ponit or̃onẽ optimã ꝓſummo bo⸗ no ⁊ vera btitudine cognoſcẽda. ¶ ¶ In ꝓſa decima ꝓbat phia verã btitudi nẽ eẽ inqͥrendã diligẽter. ⁊ oñdit in qͥ ↄſiſtit a btitudo videiʒ in deo ⁊ nõ ĩ ali uo alio extrinſeco tanqᷓ; a deo diſtinctũ vt accidens qð ꝓbat q̃drupl. Pꝛio qꝛ non ineſt deo ab extrinſecoſcðᷣo qʒ ſic deꝰ nõ eẽt ip̃m ſummũ bonũ. Tertio ꝛ deꝰ eſt pᷣncipiũ oĩm. Quartoqꝛ alias eẽnt plura ſumma bona. Coꝛrola⸗ riũ ſequit᷑ꝙ oĩs btũs ẽ ðᷣs. ¶ Itẽ iſta qͥnq; ſupꝛadicta nõ ſunt ꝑtes integra⸗ les btitudinis vel mẽbꝛa. qꝛ deꝰẽ ſimplexꝝ in eẽntia. nihilominꝰ multa ↄtine⸗ rebtitudo videt᷑q̃ ad eã referunt᷑. ¶ In metro decio phia hoꝛtat᷑ ad iliã ve rã btitudinẽ ꝑuenire.qꝛ inuẽta habent oĩia. ¶ In ꝓſa vndecima phia oñdit ꝙ bonũ eſt qð oĩa appetũ t ⁊ idẽ ſunt eẽ bonũ ⁊ vnũ ⁊ ꝙ oĩa appetũt eẽ ⁊ per manere. vt aialia.arboꝛes ⁊ plãte. Cuiꝰ ſunt qᷓtuoꝛ ſigna.ſ.certitudo loci⁊ ſi tus diſpoſitio partiũ interioꝝ ⁊ exterioꝝ ⁊ ſemis ꝓpagatio. Etiã inaiata mo nẽtur ad fua ꝓpꝛia loca x naturalẽ inclinationẽ.⁊ nitunłↄßuare vnitatẽ ꝑ c ð̃ xinuationẽ partiũ ſuaꝝ ad inuicẽ quare bonñ eſt finis oĩm. In metro vndecimo phia oñdit modũ quo poſſimus ꝑuenire in cogni⸗ tionẽ veri.ſ.ꝑ retractionẽ ab occupatõib exterioꝛibus ⁊ recurſum ad interio ra cũ adiut᷑oꝛio doctrine W In pꝛoſa duodecima ⁊ vltima phia oñditiquibus gubernaculis mun ⸗ Aus regatur.⁊ pꝛobat mundum regi a deo tripliciter.¶ Pꝛimo ex coniũctio ⸗ nepartium dluerſarum.¶ Secũdo ex conſeruatione coniunctoꝛum. ſ Ter io ex diſpoſitioue motuum ex parte loci tempoꝛis.ſpacij.⁊ qualitatis..⁊ oñ ⸗ dit ꝑꝙ mundus regitur a deo per ſuam bonitatem. ⁊ ꝙ deus omnia diſp onit ſoititer ⁊ ſuauiter.⁊ ꝙ malum mbil ſit eꝝquo deus põt oĩa⁊ nů poteſt m zluʒ

nnin
⁊ꝙꝙ fermones opoꝛtet eſſe cognatos reb de quib loquimur. „VInmetro duodecimo ⁊ vltimo tertij libꝛi bb
¶Inmetro duodecimo ⁊ vltimo rertij libꝛi phi hoꝛtatur ad per ſtuerandum in ↄtẽpiatione beatitudinis oſtendẽs per fabulam cithariſte oꝛ
phei qůo affectus mundanoꝛum impedit perſeuerantiam in bono · quia facil
lter recurrit homo ad ea que pꝛius dilexerat.
i8 Vartus liber habet ſeptem pꝛoſas? ſepte
metra egregia pꝛobantia ꝙ diuinum regimẽ optimũ eſt. licʒ;
non videat᷑ inlipientibus pꝛo eo ꝙ aliquando mali floꝛẽtiuſti
cõculcantur. Nihilominus(quia moꝛtales)licet boni tantus
miſterium non plene intelligant·idcirco ꝓhiloſophia benigne oſten dit hoc eſſe rationabile. ¶ In pᷣma pꝛoſa Boetius adhuc qua ſi languens nec plene oblitus bſti⸗
ncipit ingemiſcere cum admiratione ⁊ intentione phievolen
ne turbationis i
ris adhuc plura loqͥ interrumpit inquiens. quomodo poſſit ð conuenire cuʒ
pꝛemiſſis.ſ.exquo deus optimus optime gubernat omnig. quare i ſuo regno vicia dominantur ⁊ virtutes luunt ſu ꝓlicia ſcelerum · Ad hec p hiloſophia pulchꝛe reſpondet ꝙ omnino deſipit oſtendens per ſimile hoc omnino eẽ im⸗ poffibile quia in domo bene diſpoſita vilia vaſa nullo modo clareſcunt nec pꝛecioſa ſoꝛdeſcunt. Sic vᷣtutes ſemꝑ pᷣcioſe ſunt? vicia abiecta monſtrant⸗ ¶ſ In pꝛimo metro oſtendit philoſophia quomodo poſſit homo plene eu rari t intelligat pꝛedicta innuens viam per quam deuenitur ad ſ ummũ bo⸗ num.ſ.per conſiderationem creaturarum que gradatim ſunt tranſ cendende moꝛe auis ſurſum tendendo quouſq; peruematur ad aliquod quod pꝛeemi⸗ neat omni creature.⁊ ita per ſubtilem intelligentiam illius ſuperni rectoꝛis qͥ oia temperatiſſime gubernat.tũc videbit hoꝛrẽdos tyrãnos eſleexules ſ In pꝛoſa ſcða efficaciter phia curã adhibet Boetio per rationes mltas
pꝛobando contra vulgi opinionem ꝙ ſoli boni ſunt potentes. quia volunt?
poſſunt adipiſci bonum.⁊ quia mali hoc non volunt. igitur non poffunt et per con ſequens ſunt impotentes. Nam duo ſunt er qubus actus hũani pꝛo cedunt ſcilicet voluntas ⁊ poteſtas. quoꝛum li alterum deſit nihil ꝓduci po⸗
teſt. Item ſi duo ſint qui velint vnum opus facere ⁊ dehito modoalter pꝛo⸗
cedit.alter autem non valet.puta am bulare quia claudus eſt.conſtat ꝙ im⸗ potens eſt. ¶ Et ſic boni ſunt limiles recte incedẽtibus moru pedum.mali vero manu nitentibus quia deficiunt ab eo quod natura maxime intendit.ſ. ponum ⁊ tanto ſunt impotentioꝛes ⁊ miſeri quanto bonum quod negli⸗
gunt eſt melius. Et dicunt ꝙ boni ambulant tuntuʒ ꝙ nihil vie ſupereſt ma
ji vero in foꝛibus errant. Item malus homo eſt homo ſicut homo moꝛtuꝰeſt
pomo⁊ id quod mali poſſunt hoc idem eſt impotentia eoꝛum· ⁊ ergo poten tia maloꝛum eſt nulla. auia ſolum malum ·⁊ hoc elt nihil.quia deus põt oin
nia ⁊ non poteſt malum. ¶ Item mali non ſunt boni.igitur non ſunt potẽtes
ua potentia eſt bona. Irein naturaliter omnes appetunt omne quod po⸗ teſt deſiderari ſcilicet ſummum bonum in quo eſt vera beatitudoliquet igit᷑ llos ſolos potentes qui hoc poſſunt adipiſci. Sed ß mali nequeunt· quia ad beatitudinem pꝛobꝛq.i vicia nõ veniũt.
¶ſ In ſcðo metro oñdit de pᷣncipibꝰ huiꝰ ſ ckſiſ unt mali qũo veraciter ſint
impotẽtes. qi nõ pñt facere qð volũt q̃ſi kgati grauib cathenis · flagellantur
—

etiã acerbis paſſionũ aculeis nec vnq; trãquilli ſũt. ſʒ agitant᷑rabie a ſipbis hbidine triſticia.ſpe vana. Wn tertia ꝓſa phia oñdit malis nunqᷓ; deeſſe ſua ſupplicia.nec bonis deeſſe ſua pᷣmia. Nullů ẽ pᷣmiũ niſi rõe bon Boniãt nũqᷓ; carẽt bono.qꝛ nẽo põt eẽ bonꝰ qͥ earet hono.igit᷑ nũqᷓ; caret pᷣmio. Item ois pẽa ẽ rõemali.qꝛ mali nũqᷓ; volũt carere malo.igit᷑ nũqᷓ; carent ſuppl cio Supliciũ em̃ ſũmũ ẽ exꝑtẽ eẽ boni.· Heo aũt pena qͥ ĩſepꝑablt᷑ adeſt malis na turã vehemẽt ificit.⁊ ab hñana ↄditõe deijcit. ita vt cũ ꝙ bitate deßta qͥs hõ eẽ deſierit. nec ĩ diuinã ↄditionẽ trãſire poſſit ÿtat᷑ ĩ belud.vt auarꝰlupꝰracũ dus canis fraudulẽtꝰ vulpes. accidioſus aſinꝰincõſtãs auis dicat᷑. Etontra cũ ip̃m bonũ btitudo ſit bonos oẽ̃s eo ip̃o ꝙ boni ſuntfieri btõs.liqᷓt.⁊ quia bti ſũt eos ↄuenit eẽ deos · qð vtiq; ſummũ pᷣmiũ ẽ ĩnauferibiliq;. ⁊ qꝛ pᷣmiñũ bonoꝝẽ fieri deos. ſuppliciũ maloꝝẽ feri beſtias. ¶ In metro tertio ꝓhia cã ſolatij· itrodut fabulã Elixis.cuiꝰſocij ꝑq̃ndã deãq Xirce ðꝛ trãſfoꝛmati fuerãt in diuerſas beſtias cdꝛpꝑali nõ mẽtalt qꝛ ſenſũ retinebãt. Et ↄcludit ꝙ tranſfoꝛmatio mẽtis ꝑ vicia coꝛꝑe manẽte eodẽ pᷣoꝛ eſt qᷓ; tranſfoꝛmatio coꝛs poꝛis in beluã aĩa ſua manẽte ſi talis trãſfoꝛmatio eẽt poſſibilis ꝑ naturã. ¶ In ꝓſa q̃rta Boe. ↄſentit rõniby ð. dictis ꝙ mali ſũt infelices tñ adhuc qᷓ ſi laicali moꝛe indignat᷑eis ꝙ ſeuiũt in bonos.⁊ vellet ꝙ h nõ poſſent ßʒ potiꝰ cito auferũt᷑ de medio · Hãc jpatiẽtiã arguit phia ⁊ ſuo loco ꝓbare ꝓmittit qð nõ kʒ ſapiẽti ſic indignari ſed magis cõpati.ſicut facimus egrotis coꝛꝑaliter. Valde em̃ muſeri ſũt vicioſi dñ cupita q̃ volũt ꝑficiũt⁊ mißioꝛes qᷓ; ſi eã pficer nõ peſſent. Et ſubiũgit/ꝙ mali ſũt pũiri felicioꝛes qͥ ſũt qᷓ; qͥ nõ ſũt puniti ⁊ tã to ifelicioꝛes q̃nto diuturnioꝛes ⁊ q̃nto minꝰ puniũt᷑.⁊ ꝙ illi ſũt miſerioꝛes q́ faciũt inuriã qᷓ; qͥ patiunt᷑eã. Etiã oñdit ꝙ mißia maloꝝ ẽ infinita ſi eoꝝ vita eẽt infinita.qꝛ eoꝝ malicia ẽ eoꝝ miſeria. Et addit ꝙ malos puniri bonũ eſt. Pimo qꝛ qñq; reſipiſcũt a malo. Scðo qꝛ alij vidẽtes terroꝛẽ declinãt a ma lo. Tertio qꝛ eoꝝ mibie addit᷑ aliqͥd boni.ſ.pena q̃ rõne iuſticie bona ẽ.⁊ ꝙad malũ reqͥri᷑purgatoꝛũ vel inferiꝰ poſt moꝛtẽ.⁊ ꝙ opio vulgi ʒꝛia ẽ opiniont phie.⁊ ꝙ opioni vulgi nõ ſit ↄſentiẽdũ.⁊ ille qui facit iniuriã ẽ puniẽdꝰ.⁊ nõ cui facta ẽ.igi?᷑pᷣmus ẽ inferioꝛ. Igit᷑ iudices potiꝰ debent incitari vt cõpatiãt᷑ faciẽtibꝰ iniuriã qᷓ; patiẽtibꝰ eãdẽ.qꝛ ꝗᷓ ad ſapiẽtẽ ꝑtinet oẽ odiũ a ſe repellere ⁊ ↄctis velle ꝓdeẽ.iõ clement᷑ dʒ expectare ⁊puocare diſcolos ad pniaʒ ⁊ plꝰ ↄpati his qj inferũt iniuriã q; qͥ patiunttanqᷓ; infelicioꝛib. ¶ In qᷓrto inetro phia iocũde ↄfirmat q̃ dirit ⁊ exclamat ʒ hoĩes illos qͥ bellicis motib ſe iucẽ ex odio ad moꝛtẽ deducũt di· Nemo debet moꝛtẽ maloꝝ deſiderare q̃ deꝑ ſe multis modis apꝛopinqᷓt ſine bello. Juſte qͥq; diligẽdi ſũt boni ⁊ mali miſe⸗ rricoꝛdit· ¶ In ꝓſa qͥnta Boe.q̃ſiꝓficiẽs in ſcia icipit ples dubitatões hẽre qᷓ; Ztea habuit ⁊ ait. Perpẽdo ꝙĩ bõis foꝛtuitẽ aliqd bõi eo ꝙ expediẽs ẽ recto riby ⁊ ſapiẽtib ⁊ gubernãtib policiaꝝ hẽre eas.⁊ nũc ſtupoꝛẽ meñ de rectoꝛ eꝛaggerat qͥ in bonis foꝛtune vtilia ↄſtituitſ rectarõe mũdũ gubernat. Qua re ꝗᷓ indifferent᷑ pſpa ⁊ aduerſa accidũt bonis ⁊ malis. Et q.d. Si eſſem pol lens opib · honoꝛe reuerẽdus. potẽtia validꝰ ⁊c̃.vt olim.tůc medica rõ ſuffi cert.ſed qꝛ affligoꝛ. ipatiẽtia me vexat ·⁊ idcirco totiens ad q̃rendũ incitoꝛ.⁊ꝓ ↄſolatiõe cãm hꝰ rei ſcire deſiderg. Et querit q̃re carceres ⁊ cruces inuẽte ꝓt᷑ malos ſepiſſime eueniãt bonis. Etphia rñdet ꝙ ſic videteẽꝓpter iꝗ̃rantiã. ¶ cãs ſati ⁊ dine ꝑuidẽtie. ¶ Inqͥnto metro phia q̃ſi pᷣꝑando viã ad infoimð

qñ Boe ðt. ꝙ cõe ẽ hoĩhn hẽre admirationẽ de reb qᷓ;diu ignoꝛãt cãs eaꝝ. illis ſcitis ceffat ſtupoꝛ⁊ dat exn de motu ſideꝝ arcturi.i.vꝛſe maioꝛis q̃re.ſ tardiꝰ mouent᷑ ⁊ de eclipſi lune ⁊ ſolis que mira vident᷑ ignaris. Sitr accidit qꝛ neino mirat᷑ de inqͥetudine aq̃ꝝ flãte choꝛo ⁊ de niuib⸗ ſolutis a ſole. Sit in ꝓpoſito ſi cã ceſſaret.⁊ admiratio.⁊ durãte ihrãtia cãe durat admitatio 85
ꝗ In ꝓſa ſexta Boe. adhuc iſtat ꝓdeclaratiõe qõnis ſuꝑiꝰ mote. ſ qremak honã ⁊ bonis mala ↄtingãt.⁊ phi pᷣmittit difficultatẽ eiꝰ.qʒ iſta matia talẽ vt yna dubiratiõe ſoluta alie inũerabiles ſuccreſi cãt.ſʒtñ qꝛ iſta ſcre ex pedit afflcto.i ſaltẽ paꝝ de ea tractabit.⁊ ponit ꝙ ſtabilitas dine mẽtis oĩa guber at ſtatuit ⁊ diſpõit.pᷣmittit etiã ꝙ oʒ ſcire qͥd ſit pꝛouidẽtia.⁊ qͥd fatũ.⁊ tune adß qð querirecto oꝛdie ꝑuenit᷑ Pꝛouidẽtia jẽ ip̃a dina rõ in ſũmo oim pn
cipe ↄſtituta. Vel planiꝰ ſic. Pꝛouidẽtia ẽ diſpõ dina ſiue oꝛdinatio exũs in
—
mẽte dina q̃ ↄcta inferioꝛa fũt pꝛouiſa ßᷣm ſtatũ ſi ue nature. Fatũ po ẽ diſpõ ĩ
herẽs reb mobilib ꝑ quã pꝛouidẽtia oĩa nectit ſuis oꝛdinib. Et ponit ꝙ pꝛo nidẽtia ⁊ fatũ nõ ſůt vnñ.⁊ ꝙ fatũ cũ oĩb ſuis ſubiacẽtibꝰ depẽdet a pꝛouidẽ tia. Et põit diuerſas opĩones circa fatũ.ſ. a by vel a qᷓ exerceat᷑ ⁊ ꝙ oĩa q̃ᷓ fato ſubiacẽt etiã dine pꝛouidẽtie ſubiaceãt.⁊nõ ecõuerſ o.⁊ declarat ß ð circulis ſuꝑ eundẽ axẽ ſuꝑ le motis. Et q̃nto qͥd firmiꝰ ſeſdine ↄtinet · tãto firmiꝰpᷣſer uat᷑a fatali mutatiõe. Deinde phia ↄpat habitudinẽ fati ad pꝛouidẽtiã d inã ꝑ q̃ttuoꝛ ſilia.ſ.fatũ hʒ ſe ad pꝛouidẽtiãſicut rõ cinatio ad intellectũ id qð fit ac id qð ẽ tp̃s adetnitatẽ.circulꝰ ad punctũ mediũ. Poſtea oñdtt q̃ ſint illa que fato diponũt᷑.⁊ ꝙ ea que aparẽt in reb ↄfuſanõ intelligẽtil· ſũt in dina pꝛouidẽt a ⁊ gubnatiõe oꝛdiata.⁊ qͥ põt aduertere iſta. optimã in ſinguł iue
—
ns ic niet rõem. ¶ ᷓtẽ ꝙ indf̃nter bonis ⁊ malis pꝛoſpa⁊ aduerfa ↄtingũtenõ foꝛ t uito ſed fũm̃o libꝛamie pꝛocedit ex pꝛouidẽtia ꝛdinatoꝛis · ſicut qͥ qͥſdã ſcit
t uh n dign os pmo qᷓſdã ſupplicio. Deĩde oñdit.cãm galẽ qᷓre malis bona bonis mala ↄtingũt.ſ.qꝛ hoies neſciũtqueſint bona vel mala ꝓbãs ꝑ ſitemedici ſc
n enris diuerſis coꝛꝑib diuerſa ↄuenire medicamẽta ⁊ neſciẽtes varietatẽ ico? nx nrnct x pun poꝝ diuerſificatoꝝ in ↄplexiõe irant cãmn nutahilitaris curatiõis. Etiam ꝓbatß̃ er ꝛio iudicio dei ⁊ hoim̃ allegãs Lucanũ de iudicio deop⁊ catho riruuni„ z nis· Deinde ponit cãs ſpãles qre malis bona eueniũt· ⁊ vnaẽ qꝛ poſſet defio! —— fieri ſiß bonũ nõ veniſſet. ꝙ aüt bonis mala nõ eueniũt facit eoꝝ meritũ.⁊ iõ — eis bona eueniũt vt ipꝛ obitas pᷣualẽs repᷣmaſ· Itẽ ſi qͥdã modeſti afflige⸗ — rentur deficerẽt ꝙ boni repmuntã eis mala aqueniũtßᷓ iõ eſt. qꝛ aliq eoꝝ eriõ ga felicitategliari poſſent.⁊ ſi nõ excitaren᷑ ſuꝑbirẽt. Scðᷣo vt inde magis me reant᷑⁊ exercitatiõe in vᷣtutib ʒfirment. Trtio aliqͥ plꝰ metuũt qᷓ; debent. Quarto aliqͥs plꝰ pᷣſumit de leqᷓ; debet · Quinto pꝛopter gloꝛiã pᷣcioſe moꝛ unwed 4 ris. Sextopꝛoptet exn alioꝝ.ꝙ aũt malis mala adueniũt nemo mirat· ſed ꝙ rnitwo i eis bona eueniũt pᷣma cãẽ ne fiãt peioꝛes ſcõᷣa vt emẽdent᷑.tertia ·vt eoꝝ ma knit ſeria m ai oꝛ exiſtat. Deinde oñdit cãm q̃re mali malos pumãt. quia ſic tales malifiũt boni.poſtea exclamat de ptractiõe tali amplioꝛi. ¶ In metro ſexto ↄfirmat phia que dicta ſũt ꝑ ſilitudnẽ iocũde alloquẽs Boe. vt ſic recreatꝰ ad ſublimioꝛa tẽdat ⁊ ↄmedat dinã ꝓuidentiã in regimie coꝛpor celeſtiũ ele mentoꝝ ·tẽpoꝝ generabiliũ ⁊ coꝛꝛuptibiliũ ex ꝑte dei regentis. Aitqᷓ· Sinns pura mẽte ſũmi dei iudicia intelligere.aſpice celũ ⁊ diſi ciplinã ſteilaꝝ. ⁊anni
xurſꝰqᷓ; varij vidẽf. ⁊ tñ ynũñ ↄfůdit àlið.ſie ĩactibꝰ hůals oia recte oĩdinã

Johle feptima Irludit phia ex pᷣdictis ꝙ oĩs foꝛtña ẽ bona tanq; a deoĩ lli biliter adminiſtrata vnicuiq; ſᷣm ſua merita.nã iocũda remunerat.aſpa erxercet vel coꝛꝛipit. Et oñdit ꝙ ẽ Zꝛiũ vulgo.q.d. O boeti.caue ne ſequaris vulgi opinionẽ ꝙ ſp aduerſa iudicat mala · ſed attẽde ꝙ in tua ptãteẽ qualeʒ vis habere foꝛtunã? ꝑ ß tandẽ facit exhoꝛtationẽ vt foꝛtuna magnanimit᷑to leref. ↄcludẽs eẽ in hois ptãte foꝛma ſibi foꝛtunã qualẽ vult. ¶ In metro ſeptio phia ↄfirmat ſuã exhoꝛtatiõʒ erẽplo viroꝝ foꝛtiũ qͥ ſpietis vokuptatibꝰ ſpe laudis ⁊ glie laboꝛes marios ſubire.⁊ ꝑh boꝛtarßrubhe ne deſifõra ꝓpoſitoſuo ꝓptlaboꝛes· Siffcileẽein megl tencre. Vtponit nen fabulas qi ſolaciãdo!pi boerio ne grauefſerioſis. Lonclucit añt G foꝛtes ite nũc altas vias ad ſupꝑna. ſi tãta fecerũt infideles ꝓ glia inani.cur vos iner kes* ic terga nudatis.i.laboꝛes reſpuitis qñ ſuꝑata carnalia donant no⸗ bis celeltia pᷣmia⸗ 6 Vintus⁊ vltimus liber hʒ ſexꝓſas ⁊ qͥnq; metra ¶In hoc vltimo li.phia ſoluit q̃dã dubia ex ſupᷣdictis ꝓuidẽtia. Nã ſuß tetigit akiqua multũ intricata que nõ plene expoſuit.ſ.de ꝓuidẽtia 2fato. ex qͥby videtur ↄcludi ꝙ ſi ita pᷣciſe deus oĩa diſponit: ergo neq; caſus neq; foꝛtu na ẽ, neq; libeꝝ arbitriũ. npmapſa Boe.cõmendat actũ pl̃e. ⁊ vat occaſionẽ tractãdi de caſu mouens qõnẽ. Zin aliqͥd ſit raſus an oino nihil. ⁊ ðt. Expioꝛ em̃ qð ſupꝛa di rriſti ꝙ materia deꝓuidẽtia ſit nimis implicata. Nã ego oia caſualiter putabã euenire. Tu vo eð ꝓbaſti nulla. Si ꝗᷓ ita ẽ tůc multa dicta antiquoꝝ ſũt falſa qui poſuerũt caſũ eiſe. Zjd hec phia ñget ꝙ ſi ita caſum diffimã ſicut tu vide ris diffinire.tũc dico caſum oino nihil eẽ · Nõ em̃ eſt motus temerarius nulſa cauſaꝝ ↄnexioneꝓductus· qꝛ er nhilo nihil fieri põt.nec vllus temerit ati locꝰ in vniuerſo relictus ẽ.ꝓhibenti deo qui oĩa oꝛdinat. Si aũt cũ meo ariſtote le⁊ nõ cũ vulgo ſentis.tũc dico caſum eẽ ſicut.ij. hiſicoꝝ ait Quotiẽs aliqͥd cuiuſpiã rei gra gerit.⁊ aliud qͥbuſdameꝝ cauſis qᷓ; qð inten debat᷑ ↄtingit.ca⸗ ſus vocat᷑.i.caſus ẽ euẽtus inopinatꝰ ex ↄtingẽtibꝰ cãtus in his qᷓ gerũtur ob alicd. Et ponit exnn de foſſiõe terre ⁊ auri reꝑtiõe dicẽs yt ſi qͥs colẽdi agrum cauſa:terrã fodiat auꝝ reꝑiat.euẽtus iſte etſi nõ h abet cõm intentã habet ta⸗
mẽ cãm confluentẽ ex dina oꝛdinationeꝓcedentẽ:
¶ In pᷣmometro oñdit per ſimile aquaꝝ tigris ⁊ eufratis qũo euẽtus caſu alis habeat ſe ad dinam ꝓuidentiã. In armemg eſt quedã rupis dequa fons ſcaturit a ſe deriuãs duo fiumina q̃ dicũłtigris ⁊ eufrates.poſt aliqð aũt ſpa ciũ iterato· ↄueniũt⁊ vnũ fiumẽ efficiũt. S qs ᷓ deponeret nauim vel lignũ in vnũ iloꝝ ⁊ ſilr nauim vel lignñ in aliud ᷣm naturs aquaꝝ deſcẽderet donec tandẽ ſikiungerent᷑ pᷣter tñ intẽtionẽ deponẽtis. Sic ẽ de caſu ſyllogiandum q að hõ nõ aduertit. hoc tñ oꝛdo naturejdine ſuplet ſ In ſcða pꝛoſa Boetius quaſi plene infoꝛmatus de pꝛouidentia ⁊ fato ⁊ raſu.ĩ dubitare incipit an etiõ ſit lbeꝝ arbitriũ ꝓ eo ꝙ oĩa ſtringunt᷑cathena fatalis necehitudinis. Zd hoc phia rñdetqꝙ oino eſt iʒ in diuerſið nõ eadẽ fa⸗ cultas ſit ꝓſequendi volita ⁊ fugiẽdi volita.nam boni ſunt veri liberi.deo li⸗ bere inherendo.? mali ex pꝛopꝛia libertate ſerui efficiuntur ad infima⁊ vicia vo luntarie tendendo ¶Etiam pꝛouidentia non excludit kber tem quis .

„
nimtit Siah mudxtinn ps
ninn de
—, uw Wueu ½ dhan
ſumn miniſtrando ⁊ mouẽdo nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ libere pmittit 4326 qð ſut
placet.⁊ vnicuiq; reddit m merita. Et ſic actꝰ liberi arbitrij cadũt ſub diui na ꝓuidẽtia · Oñdit etiã libeꝝ arbitriũ eẽ aliter in angelis⁊ aliter in hoibus · ¶ſ In metro ſcðᷣo phia ↄmẽdat excellẽtiã diuine cognitõis in ↄparatõead ſole materialẽ. ⁊ ſic hilariter pꝛedicta vera eẽ oñdit.adducẽs exemplũ melii flui Homeri dicẽtis.ꝙ lʒ ſol ſit ĩmẽſi ſplẽdoꝛis.⁊ oĩa in ſuꝑficie ꝑluſtret. tñ ñ põt intima terre viſcera illuminare. Sʒ nõ ſic ſol iuſticie. deꝰ põt impediri q́; oſa ex alto cernit pñtia pᷣterita ⁊ futura. Et iõ ip̃e veraciter dici põt verꝰ fol· ¶ In tertia ꝓſa boetiꝰ ↄquerit᷑ ſe rurſus difficilioꝛi ᷓ̃biguitatẽ ↄfundi. ꝙñ̃ põt capere qũo ſil in ÿitate ſtat libeꝝ arbitriũ cũ diuina ꝓ uidẽtia. Et oñdit diuinã ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ eſſe incõpoſſibilia tali rõne.q̃ infalliblr pꝛo uident᷑ de neceſſitate eueniũt.ſʒ oia infallibilt a deo ꝓuidẽtur· qᷓ ſi ab eterno ñ ſolũ facta ſʒ ↄſilia ⁊ volũtates ꝓuident᷑ a deo · nulla erit libtas arbitrij. Alia rõ. Sicut ſe hʒ ſcĩa reſpectu ſcibilis pñtis.ſic pᷣſcia reſpectu effectꝰ futuri.ſed cũ ſcio aliqͥd in pñti eẽ neceſſe ẽ ip̃ᷣm eẽ iõ cũ pꝛeſcit᷑ aliq̃d futuꝝ eẽ neceſſe ẽ ip ſum futuꝝ eſſe.ſʒ deꝰ pᷣſcit oĩa futura.ig ineceſſario eueniũt. ¶¶ Tertia rõ. Quicũq; exiſtimat rẽ alreẽ qᷓ; ẽ eiꝰ eſtimatio ẽ falſa ⁊ nõ ſcita ſʒ fallax opinio Si igit᷑ diuina ꝓuidẽtia pᷣſcit aliqͥd futuꝝ⁊ ſi ipſum non neceſſario euenit ſi⸗ cut pꝛeſcit pꝛeſcia dei.tũcꝓuidẽtia dei nõ eſt ſcia qð eſt abſurdũ.igit᷑ futura a deoꝓuiſa neceſſario eueniũt. Poſt h̊ impꝛobat mõs qͥbaliq nituntur ſalua⸗ reꝓuidentiã. Pꝛimꝰ modꝰ eſt vt dicat᷑ deũ ea q̃ pꝛeuidet iudirare infallibilt qᷓ;uis poſſent nõ euenire.ſʒ h nõ ·qꝛ tũc falleret᷑ ꝓuidẽeia. ¶ Scðs modꝰẽ vt dicat᷑ deũ ꝓuidere futura indeterminate ſic vt fututa. Sʒ iſto mõ ꝓuid entia dei nõ eſt certa ¶ſ Tertiꝰ modꝰ vt dica oĩa euenire ex neceſſitate ⁊ libeꝝ ar⸗ bitrium auferatur nihil eſſe.tunc ponit inconuenientia que ſequuntur ſtau⸗ feratur liberum arbitrium · Pꝛimũ qꝛ tũc leges ⁊ ſtatuta nõ valerẽt. Scðo qꝛ deꝰ eſſet auctoꝛ maloꝝ. Tertia.qꝛ tolleret᷑ actꝰ depꝛecãdi deũ ⁊ ſperandi in deo qͥby hoĩes maxieoi ungunt᷑ deo. Et ſic vidẽs multa incõuenientia ſeqͥ ex ablatõe liberi arbitrij qᷓ̃ſi ꝑplexꝰ neſcit qͥd ↄducendũ ſit. ¶ſ In rertio metro adhuc Boetiꝰ ꝓſequit᷑ materiã pꝛefatã ⁊ mirãdo qᷓrit q̃ cã ſit q̃re ſileẽ nõ pñtꝓuidẽtia libeꝝ arbitriũ volẽs ꝙapparentia diſcoꝛdie ꝓuenit ex debilitate intellectꝰ.⁊ h ſic oñdit. Si ðꝛ ꝙ mẽs obꝛuta ten ebꝛis ne⸗ quit cognoſcere tã ſubtiles nexꝰ reꝝ.tũc iteꝝ noua q̃ſtiooꝛit.qᷓ̃re.ſ.tm̃ deſide⸗ rat ⁊ laboꝛat iſta ſcire cũ nẽo q̃rat qʒ ihrat·⁊ ſi iueniat q̃ſitũ nõ cogᷓſceret iuẽ tũ. Aut foꝛte mẽs ſummarie aliqd ſcit ⁊ de ſinglis nihil. Aut neq; nouit oia nec penitꝰneſcit · Sʒ q̃ſi ſũmã memit⁊ retractãdo ↄſulit ⁊ ſilbrilr aduertit q̃ aliqñ ſuuit vt illis q̃ neglexit iteꝝ q̃at addere aliq̃s ꝑtes.⁊ ſic vlt dicere ꝙ aĩa ſciat cãm incõpaſſionis int ꝓudentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ ĩ vli ſ neſatĩ ſpãli⁊ ĩ ꝓ pꝛia foꝛma. ¶ In ꝓſa q̃rta pꝰ longã Boetiꝰ vocillationẽ in qᷓ viſus ẽ qᷓſi aliq̃li ſubtil ⁊ aliqᷓlr rudis mote ſcholariũ nouicioꝝ qͥ iuoluũt ſnias ßmõthi peritis. ã phia vꝛbane vlloquit᷑ ipſum nec ↄfundere diſponit ſʒ dulciter at⸗ trahere vt plemꝰ erudiat diete. boeti.hec ẽ vetꝰ q̃rela deꝓuidẽtiæ?⁊ olim a Tullio vehemẽrer agitata.⁊ a te diu q̃ſita necdũ ab vllo vr̃m firmiter expe dita.⁊ hec ẽcã vf defectꝰ ꝙ hũane rõcinatõis motꝰ ad diuie pꝛeſcie ſimpli⸗ eitatẽ nõ põt attingere. ſi poſſjʒ nihil dubietatis rẽaneret. Sʒ nũc tenta bo
iſta riht n refacere. volẽs igit᷑ſolu ere qõnẽ Boetij reſ umit ſolutionẽ bus un

pꝛobatã qᷓẽ bõai 62 põit pꝛeſciam nõ eẽ cãm neceſſitatꝰ futuroꝝ. Dixit eniʒ nõ iõ futura ꝓueniũt.qꝛ ðᷣs ea ꝓuidit. Sʒ fuit mala in hoc. qꝛ põit futura eſſe eãm eẽ pᷣſcie deſ·⁊ ðt. Si tolleret᷑ pꝛeſcia dei nequaqᷓ; tolleret᷑ libeꝝ arbhitrium ad neceiſitatẽEt ſi lteꝝ eẽ poni᷑⁊ nihil neceſſitatis iniũgere rebo futur manet igit liben arbitriñ. Deiñ oñdit phia ꝙ pꝛeſcia dinina nõẽ ſignũ nccitatirch futur?.⁊ ꝙ modꝰ ꝓbãdi ex ſigno nõ ẽ etcar. Deinde qꝛ ex dictꝰ videt᷑ ſequi ꝙ aliqᷓ pñt pᷣſciri q̃tñ neceſſario nõ eueniũt. S aũt nccãrio eueniũt pñt non eue nire.ita ꝙ aliqñ pᷣſcitũ a deo nõ eueniat.qᷓ phia dubitãdo de h̊ q̃rit.⁊ ſoluitꝙ lʒ futura ĩ ↄpãtõe ad diuinã ꝓuidẽtiã ſint in nccitate„ditionata nõ tñ oino fůt nccãriã neceſſtate abſoluta. Diẽ ᷓ putas ꝙ ꝓuidẽtia iponit futur⸗ nccitã tẽ.ſi ita ẽ q̃re nõ iponit reb pñtib nccitatẽ. Et põamꝰ añ ockos q̃drigã cũ au riga videmꝰquantã diligentiã facit. ſi ᷓ neceſſario fieri oʒ oĩa ᷓ vectoꝛ fuſtra vtit᷑libtate ⁊ arte ſua. In hũc modũ cetera ↄſidera. Tũc phia diſcutit ſcðᷣm motiuũ Boetij. Eitꝝ futura incerta qᷓlia ſunt ↄtigẽtia pñt certe pᷣſciri. Dixit em̃ pus nihil ſcia ↄpᷣhẽdi poſſe niſi certũ. Sʒ aſiꝗᷓt phia cõm erroꝛis.qꝛ pu⸗ tar ꝙ facltas cognitõis ſit hᷣm facultatẽ rei cognite⁊ nõ coßᷓſcẽt? qð falſum eſt Exemplũ ẽ de coꝛpis rotũditate quã ał xiſus alt tact⸗ co Fle t.viſus em̃ a re moti exũs cohſcit· factꝰ in ꝓpinq ꝑ ptes Sil ipe hõ alr coſcit ſ enſuakr ima ginatõe. alr rde. alt intelligetia. Peiñ oñ dit g qͥcãd põt t⸗ inferioꝛ etiaʒ põt ptus ſuꝑioꝛ ⁊ ãpliꝰ ⁊ ↄpat illa q̃tuoꝛ adinuicẽ ſubtilt. vtĩtextu Sih põt hð qd põt ðᷣs ¶ſ In metro qᷓrto oñdit a qͥby oꝛtũ hůit erro: uloꝝ qͥ dixert ꝙ res cohſcuntᷣm ꝓpꝛiã naturã q erroꝛ magnũ pᷣbuit ipedimẽtũ ad alia co Iſcẽda. qà magnis phis inuẽtꝰ⁊ defenſus fuit. Stoici eĩ qᷓſi ad ãgelicã puritatem tẽcere cupiẽtes ſi poſſibile fuiſſʒ cũ Dyoniſio dixiſſent q̃ſdã hoies diuia paſſi ue didiciſfe. Sʒ qꝛ tiñ miſteriũ nõdũ reuelatũ eis fuerat. fecerũt ꝙ potuet di cẽtes aĩam tim̃ pati ĩ cognoſcẽdo.nõ aũt agere· ⁊ ſic cognitio itellectiua ſcðm eos ſolũ ꝑficerct ex ꝙ coꝛpꝑa exterioꝛa ſuas ſilitudies impᷣmũt in mẽte.ita ꝙ mneẽs ſe ſolũ pẽat in rõne patiẽc/ ⁊ res ad extrai rõe agẽtꝭ· Ex qᷓ ſequit᷑ꝙ pati⸗ ens trahit᷑ad naturã agẽtis ⁊ nõ ecõuerſo ⁊ ꝙ cognitio:⁊ ſequi naturãreico gnite ⁊ nõ̃ naturã cohᷓcẽtꝭ.ſic in tabulis fitraſsiꝗ ſcribunt᷑ notuleipᷣis nihil agẽtib.h aũt nõ põt ſtare qꝛ gĩa diſcernit. colligit diuidit. imo nunq ocioſa ẽ ß moꝛe ignis agittat nũc in fima nũc ſup̃ma. Eñ pʒ ꝙ aia plꝰagit q; patat᷑. in coſſcẽdo. Applicat aũt iſta ad deñ. vt ſeqͥtur in ſeq̃nti ꝓſa ¶ſ In ꝓſa qͥn ta ponit phia mltos mõs cognitionũ vltra 3s diuia ſupeminet ⁊ ꝓbat ſpõir diuinã cognitionẽ eẽhm mocũ coꝗᷓſcẽtis ⁊ nõ re cognite. ⁊ ponit inſufficien tã eoꝝ qͥ cx ß nõ coqſcẽdi nr̃oꝓbat diuinã ꝓuidẽtiã ponẽs exẽplũ de qtuoꝛ tutiby coßſcitiuis uboꝛdinatꝭ. hoꝛtatq; vt diuie mẽti hũanarõ ſe ſpmttat Niſi em̃ erjgamꝰ ad cacumẽ ſumme intelligẽtie rõnationẽnf̃am nõ poſſumꝰ pꝑticipes fieri illiꝰ fapie q̃ vltra nos ẽ· illic em rõ videbit qði le nõ põt intueri ⁊ de futuris certiſſimã ſcam hẽbit. ¶ In metro qnto ⁊ vlriop hia iocũde poꝛtat᷑ad idẽ.ſ.ſurſum mẽte tẽdere.qꝛ alias nõ ẽ polibile vt qͥs poſſit capere qũo dei intelligẽtia ↄtingẽtes res certitudinalt x uid et. ꝓcedit aůt hec exhoꝛ⸗ tatio a ſiltudine coꝛpis hãani.nã cetera ai alia hñt faciẽ drp̃ᷣſſã ad terrã.ſolꝰ põ ſtat recto coꝛpe·⁊ iõ celeitia pᷣncipaliter debet querere. q In ꝓla ſerta ⁊ vltia ꝓcedit phia ad longũ ↄfirmã do pᷣdictan ſoluẽdo i⸗ ſtãtis ſupᷣpoſitas videlʒ ꝙꝓuidẽtia nõ imp⸗ ut arbitrijlibtatẽ Vnð ait

ulaci Shignchi nin ein unit
6 Tichut
pnt cnt
rogſirg u Acern te ahaa Pm pöſwuf— pit Scl. nitan. Slit iteneloziſ Sitz peimciadai ſi ruicrirg metoi icnoin in t mpnit n 1 Etqͥſ r⸗ dudt inonu& ht eupg St r pl. riihn aakgenne: wi gu tpon Win iponis erip o nin binum emirfm en t Me ne pcrl 2.
—
tpoſſimꝰ coßſcere q ſit ſei tñ las ẽ i ie ſtatꝰ Deñ igit eternũ eẽ ↄſtat. eternitas aute in
c.
qño tꝑa
a dei quantũ fas ẽ intueamur.qs ſit dinie ſubſtã termĩabilis vite tota ſił et ꝑfecta poſſeſſio ·ex hac difflõe pꝛobat totũ intentũ ſuũ.qꝛ ðᷣs neq; ↄditis reby anticoꝛ videri dʒ tꝑis qntitate. ſ ſimplic potiꝰpꝛop̃etate naiect manifeſtat ̃ Initunt᷑ imitari· Deiñ põit
lia deficiũt a ſunplici tate diuii nature qud nitun phila ꝙ; ſcia diuia. nõ pᷣſcia nõ pᷣuidẽtia ßʒ pꝛouidẽtia vocal. Tũc ſoluit rõnes ſibi ſuprfactas ð pꝛouidẽriã volẽs ꝙ ſit᷑ nrq pñs ſcia nõ ẽ cã necitatꝭ eſſendi eoꝝ q̃ ſcimꝰ.ſic nec dei ꝓuidẽtia eo q̃ pꝛouidet. Deiñ oñdit ꝙ circa ↄtingen ſtat certa cognitio dei ⁊ incertꝰ euẽtꝰ rei Deiñ foꝛtificat ᷣmã rõemnvtſoꝛ naliꝰſoluat⁊ ſojuit eã ꝑ diſtictionẽ ncitat? ↄditionate? ſimplicis. Deiñ con cludit ex pᷣmiſſis ꝙ illa ſil ſtãt. aliqᷓ hm le eẽ ↄtingẽtia ⁊ incertã? ſic libera et folura pꝛoꝛſus i ſui natura vident᷑.qᷓiñ ad diuinũ intuitũ cũcta inpicientẽ re lata.neceſfaria dicunt᷑ certitudinalt ·ueniũt.itach dina notio mimereꝝ qᷓli⸗ tatẽ ꝑturbat. Deiñ obijcit 3 illã ſolutionẽ· qꝛſ nõ videt᷑ eẽ dia inter ↄtigẽs ⁊neceſſariũ. Tãc obijeit 3 ſolutionꝰ datĩ.tñ qlibet hõ põt mutdre ſuũ pꝛo⸗ poſitũ.ſoluit ſic. nec ꝑ hᷣeffugit diuinã pꝛouidentiã. Deinde q̃rit vtrũ ex nra mutatõe mutet᷑ diuina ſcig ·⁊ ðᷣt ꝙ nõ · q? ðs illã mutationẽ etiã ſcit· qꝛ omnia ſimpliciſſime ↄpᷣhen dit. Tandẽ ege ex pᷣmiſſis paſſibilitatẽ liberi arbi⸗ rrij cum diuina pꝛouidentia oñ Jens leges eſſe bonas? ꝑ deum bonis pᷣmia· malis ſupplicia diſpẽſari. Spes ⁊ pᷣces nõ fruſtra fieri. emũ poſt oĩa q̃ſi na turalr tractata theologicã infert vcluſionẽ dicẽs. Auerſ ami igit᷑ vicia · colite ÿᷣtutes. ad rectas Ipes zim ſubleuate. hũiles pᷣces in excelſa porrigite Ma⸗ na vobis ẽſi dillimulare nõ vultis necelſitas indicta pꝛobitatis qui ante
oculos agitis iudicis cuncta cernẽtis. Deo gratias.

1 5 3 5
— h
—
—
—

N
—˙———

Farbkarte 413
Centimetres