3
——— S
7
*
gs m R neiheepon uuenes ꝙun 8 umozib.
tnunn lui u
oe vop
io ctun uot u1ovuu iuihici
uriße
——
— 1415 0 wotann ip.
15 un n i iuih o1 ib vueter
eßug n Sb gnh 2
neremet peccamt mmemei nmt mila michtꝗ ſcon anhernonnt grech hnnitulrun

— ak

ceM
n„ee, L1EL
.
111 een* ſ ℳ. er 3—
——
goetinri de conſo
uppioloppie liber cum op imo cõmento! beati Th ome 5 an— Fovdn feawn F Atoho S. 2
—
.
1

¶Incipit tabula ſu per li bꝛos de cõſolatione phe ſᷣm oꝛdinẽ alphabeti
Ccidioli ⁊ vicioſi arguuntur libꝛo pꝛimo me. vhj Accuſatio crudelis li.i.p.iii Accuſatio Boetij erga regem habu it tria vicia libꝛo pꝛimoꝓſa quarta Ictꝰquilibet reqrit oꝛdinẽ tꝑis⁊ loci li.i.me.vi. In vere floꝛes ⁊ autum no vue colliguntur li.me.vt ſupꝛa Ictus ſequitur conditionem potẽtie cuius eſt actus.libꝛo quinto ꝓſa.liij Ziduerſa foꝛtuna plus pꝛodeſt q;ꝓ⸗ ſpera libꝛo ſecũdo pꝛoſa octaua duerſa bonis.pꝛoſpera malis qua re contin gant lib.iiij. pꝛoſa ſexta Zduerſa ac pꝛoſpera adueniunt bo⸗ nis ⁊ malislibꝛo qjrto pꝛoſa ſeptia Iduerſitas veros amicos oſtendit li bꝛo ſecundo pꝛoſa octaua Iduerſitati foꝛtune dolendum non eſt pꝛopter quinq;.libꝛo.ij. pꝛoſa.l. Aduerſitate nõ dʒ ſapiens moleſtari nec foꝛtis multitudine hominum ter reri libꝛo quarto pꝛoſa ſeptina Iduerſitate⁊ inꝓſpitate ſe hõ eq̃liter hẽat hoꝛtat᷑ exẽplis li.ij.me.vij Iiffectiones quattu oꝛ gaudium ſpes timoꝛ doloꝛ impediunt cognitionem veri libꝛo pꝛimo me.vñj.· Affectꝰ qjttuoꝛ ſũt reqͥre infra cathene Ifflictis eſt condolendum li.i.ꝓ · iiij Iger mentẽ hois deſignatli.in.me.i Rliena pꝛobitas⁊ pulchꝛitudo homi nem non decoꝛant li ·ij.pꝛoſa quinta Zmantiby qͥs dat legẽ lielij metro· Zmicitiam diſſimilitudo diſſoluit lbꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia 5 Zmicoꝝ triplex genus libꝛo · j· ꝓſa· iij Iimicum inueniſſe eſt vꝛecioſiſſimum piuitiarum genus · lib · pꝛo · vij. Imicꝰ verus recre aduerſitas ſup̃ Zicos foꝛtuna·infoꝛtunium inmi
Zlm mirationis exempiũ de ſeptẽ ſtel
Imoꝛ diuinis tria facit in hominib⸗
*
— *
eos facit libꝛo quarto pꝛoſa qnta
lis ⁊ eclipſi lune.lib:o q̃rto metro. v Immirantur homines de illo quod raro fit ibidem
Immirari fecit ſenes phari ibidem
Inaxagoꝛas phs ſtulticiã hoĩm ſolẽ
ꝓ deo colẽtiũ repᷣhẽdit li.i.pꝛoſa.i. Inime felicitas in moꝛte non termi⸗
natur.libꝛo ſecuudo pꝛoſa quarta
Rialiũ diuerſe ſunt figure li · v me.v· Animalia cetera pꝛeter hominem. cꝗ
put demergunt.ibidem.
Iinni ſunt quattuoꝛ partes li.i·me.v
Inni quattuoꝛ ꝑtes reqͥre regimẽ det
Inni tranſfoꝛmatio peioꝛ eſt q; coꝛ⸗
poꝛis libꝛo quarto me.i.
Intiquoꝝ etas fuit ſine cupiditate li
bꝛo ſecundo metro quinto
Appetũt oĩa p rmanere reqͥre bonũ ẽ
Appetitus require permanentia
Ippetitꝰ eſt duplex libꝛo.i· pꝛoſa· xi
Appetitus require deſiderium
Irea fortune quare mundus dicitur libꝛo ſecundo pꝛoſa pꝛima H
rma philoſophie libꝛo.i.ꝓſa ſoðᷣa Irtes liberales dicunt᷑ lac ibidem Iſinus ad lyram ẽ hõ ſine attẽtione
ſba ſacra audiens.libꝛo·iꝓſa.iij.
Rſinus ðꝛ piger ſcu tardꝰ li.ii ꝓ.iij.
Juari d icuntur eanes libꝛoi.ꝓſa· ii Et ibidẽ habetur libꝛo ſecũdo me.ij⸗ Iuari inlatiabiles ⁊ auaritia vadit ĩ in finitum libꝛo ſecundo metro tertio Ziues tenebꝛarum require tenebꝛe Ruriga require currus Juarus require lupus Hutũnus require tẽpus autũnale Ruxiliũ duunũ in minimis dz inuo⸗ cari li.iuij. ꝓſa.ix.¶Auxilij diuini in⸗ uagatio à Boetio libꝛo tertio me ix. Arbitonſoꝛ reqre in ſecuritas
1 htẽ tũc reſpublice ſũt ſi per ſapi
enes ⁊ ſtudioſos regantur· li.i. ꝓſu.ij

u. Rid No gol
dn— mnch
nſt uih. umi/ m Me. ung
im mẽ de cor
inel
bonit 0 wſ
dian
ſt n
inohe pi. ſu meh zaui tern
e wo/ in ei 3
7
—
Weatitudo ſiue felicitas ẽ duplex li⸗ Bꝛo ſecundo pꝛoſa uarta Btiudo ẽ ip̃e de? li.iij.pꝛoſa· xij. ſummaẽ in deo li. iij· ꝓſa. x eatitudo nõ poteſt auferriðtuoſis ſihꝛo quarto pꝛoſa · i Peati ſunt dij. Ibidem Weatitudo non eſt in dignitatibus. libꝛo ſcðᷣo pꝛoſa ſexta. Weatitudo ſiue felicitas nõ conſiſtit n bonis fortuitis lihro ſchᷣo pro.iij Et pꝛobat᷑tribus rationib ibidem. Beatitudinis deſcriptio.li.ij ꝓ.ij· . Peatitudinem ad veram oẽs.vocan tur libꝛo tertio metro decimo Vcitudinẽ attigere reqͥre ambulare. 8 MWeatus oĩs deus eſt li.tertioꝓſa. x MPeatitudo reqͥre patria. Itẽ omnes Item in verbo voluptas Pellare ad moꝛtẽ homies nõ debẽt libꝛo quarto metro quarto Beli cã eſt diuerſitas moꝝ.ibidem · Pellum iuſtum licet li.iiij· me.iij Peneſiunt oia ⁊ ꝙ mala fieri vident᷑ erroꝛ eſt libꝛo quarto proſa ſerta z Peſtie nõ beatificantli.iij. ꝓſa ſeptia ibliotheca vñ dicif libro · iꝓſa · iij Poetio multa noĩa annectuntur in
—.
——————————
——————— +
„ prohemio.
MBoetiꝰ ordinauit actꝰ ſuos ad cõeʒ tilitatẽ ⁊ rexit romãꝓpter cõe bo⸗ nñ patet ſeptẽ exẽplis.li·i.ꝓſq quarta Moetiꝰ habnit vxorẽ pudicã? filios pꝛudẽtes ⁊ ſocerẽ ſapiẽtem li.ij ꝓ. itij Boetiꝰ habuit plura bona qᷓ; poſtea ſuſtinuit mala libro ſcðᷣo proſa ſcða Moetius quare infirmus iudicabat᷑ jbro primo proſa ſexta Wona corpis ſunt viliali.iij·ꝓ. viij.
ona hominis ſunt rõ ⁊ intelleetꝰ. non temporalia libro primo pro· vi. Mona tpalia ſomniant᷑ eſſe felicitas ſibro quarto proſa prima
Bonij pretcrituʒ torquet li.ij p.·iij
Mona temporalia querẽs in varlai Hut libro terxio proſa octaua PBonatꝑalia nec ſuffcientiaʒ nec p
7* „*
tentiã pꝛeſtãt li. quarto pꝛoſa nona Poni ſemp ſunt potẽtes mali vᷣo im potentes libꝛo quarto pꝛoſa ſecunda Wonn non ſunt ſinepᷣmia ⁊ mali non ſunt ſine pena li.iij pꝛoſa tertia Wonis dre non ↄtingit foꝛtuna bo⸗ na libꝛo quarto pꝛoſa quinta. eſt duplex. libꝛo ſcðᷣo pꝛoſa.vi onoꝝ pᷣmia require premia MWoni pᷣmio hic pꝛiuant᷑require iuſti⸗ Poni veri imagines vbi inueniũtur. libꝛo tertio qꝛoſa nonã · Ponñ ⁊ vnũ idẽ ſunt requ re vnume Bonũ ſummũ eſt verum i indiuiſi⸗ le libꝛo tertio pꝛoſa non? PVonũ ſummũ ẽ neceſſe et li· j. pꝛo·ł⸗ Ponũ ẽ qð oia appetũt li. ij· ꝓſa:xi Ponũ ſummũ cuilibetvidetur id qð appetit libꝛo tertio pꝛoſa · Poꝛeas ventus ſignificat phiamii⸗ bꝛo pꝛimo metro tertio. Prꝛeuitas vite humane li·iij·ꝓſa.iiij⸗ Mꝛutum require vlixes Jlamitas vnde dicatur li.ſcðo proſa prima Caneſcit hõ ex dolore li.i.metro.i Canis dicit᷑ rixoſus lupus auarus libro quarto proſa tertia— Karo nihil aliud eſt mſi ſanguis co⸗ agulatus libro primo metro primo · Eaſus nõ ẽ euẽtꝰꝓuiſu li. v. ꝓſa.i. Kaſus diffinitur ibidem. Kaſu q̃ ↄtingunt fiunt ſine cauſa · Katene rationis ſunt quatuor effect? libro primo metro ſecundo Cauſa mali require mhi Tauſidici potius liberant accuſatos qᷓ;accuſandos li.quarto proſa q̃ rta Cã ↄtingentiũ q̃ ſit li iij · profa ſexta Celů qᷓ̃re dicit᷑ſtabile li.i.metro ſcðᷣo Celũ mouet᷑ duplici motore ibidem. Celũ quare dicit᷑ ſtare eiuſq; ſtelle li⸗ bro primo metio tertio. Circlo ↄpat᷑ vita hois li.ij · metro.ij Eirce ded require vlixes Ciuitas eſt regẽda a philoſopbis primo proſa quarta:

3 6
Claritas ſolis · require prouidẽtia Si Tongnitio ſummi boni lit per creatu⸗ ras gradatim trãſcẽdẽdo li.iij.me.i.
Wognitio ſequi᷑ naturã cognoſcẽtis ſrbꝛo quinto pꝛoſa quinta— Cognitionis veritãtis impedimẽta require Turbationes
Cognitio veri repellit cecitatẽ igno⸗
rantie li.iiij. ꝓſa quarta.
Cognitiua virtꝰ alr in nobis intelle ctiua ⁊ air ſenſitiua li.iij.ꝓſa.ið Wognoſcit rotundũ alj viſu⁊ aliter tãctu libꝛo primo pꝛoſa.iij.
Wognoſcit hoĩiem ali ſenſus at ima ginatio aliter ratio aliter intelligen ⸗
tia diuina ibidem ·
oloꝛ phie. li.i.pꝛoſa pꝛima NEomedere parẽtes in certis ptibus laudabileẽ li.ij pꝛoſa. vij
Comp hendit᷑ res aliter qᷓ; exiſtit. li· quinto pꝛoſa quarta
õ coꝛdari nõ pñt mali cũ bonis nec
„„*
etiã inter ſe li.iiij· proſa.vi.
õcoꝛdia elemẽtoꝝ reqͥre regimẽ dei
Eõcupiſcentia terrena ſuꝑata hõ fit diumnus li.iij.metro. Vh
Waonfitere nõ abſconda ſi medican⸗ tis opꝰ expectas optet vt vulnꝰ dete
gas li.i.pꝛoſa quarta onſcie libertas ⁊ conſcientia libera
libꝛo pꝛimo pꝛoſa quarta.
N onſcia pꝛaua punit malũ mutrinſe⸗
ceſi exteriꝰ nõ pumt᷑li.iiij· pꝛoſa q̃rta Conſ olatio phᷣie li.i.proſa.iij. Nõules electi ducti in p̃toriũ fᷣm:cõ ſuetudinẽ romanoꝝ li.ij ꝓſa tertia
Contẽplatio ſupnoꝝẽ nr̃m ↄtra ſtul tos propugnaculũ libro pᷣmo ꝓſa.iij
Contingens require neceſſariũ
õuictus require damnari Erapula hoiem debiltat li.ij.pro. V Eupiditas mltoꝝ maloꝝ cõ eſt. li.ij. Eupiditas viri boni natu(¶me.v. ratr ẽ inſerta hoib li.iij· ꝓſa.ij. Currus ꝑ aurigã neceſlario nõ vehit hbro quinto proſa quarta
*
Mmnati nllus debet niſi duictꝰ
libꝛo pꝛimo pꝛoſa quarta. Dãnatoꝝ pena requirepena. Deſideriũ ſiue appetitũ eoꝝ implere. ſoli ſapiẽtes pñt ii.iij.proſa.ð Deſidern ⁊ libidinis dr̃ia ibidem Deꝰ ẽ eternꝰ⁊ intuet᷑ oia li.v. ꝓſa · vi deo ſunt pᷣces offerende ibidem
Deus pᷣſidet vt ↄditoꝛ mũdi.libꝛo ß
mo pꝛoſa ſexta · Deꝰ cognoſci᷑⁊ ↄmendat᷑ de gubna tione celeſtiũ ⁊ terreſtriũ h.i.me. v Deꝰ ſiue ſummũ bonũ nõ inuent᷑ in terrenis ſicut nec auꝝ in arboꝛibus li⸗ ih. metro octauo ·— iheus regit omia excepto libero arbi⸗ trio libꝛo tertio metro nono Beus ẽ immutabilis ⁊ manet omia⸗ li uj· me· ix. Deus a nullo ↄpulſus ſed ſua boni⸗ tate fecit oĩa ⁊ ↄmendat᷑ex ꝑte ſapien tie ſue ibidem. Deus oia gubernat li.iij pꝛo.xij. Heo oia recta fiunt li.ij.pꝛoſa pᷣma Seh rotat oꝛbem dicit Permenides li.iij.pꝛoſa duodecima. Deus tonans require tonitru Deus veriſſime eſt require eſſe Weus fons oĩs bonitatis ꝑ omnipo⸗ tentiam iudex equitatis per iuſticiam libꝛo quarto metro ſexto Dei regimen li.iij metro ſexto. deũ eternũ oñ̃s ſapientes dixcrunt libro quinto proſa ſexta. deus oĩa videt li.v. ꝓſa ſexta. eꝰ eſt ſol illuminãs li.iij.me. x. Picna⸗ ſiue ptãſẽ duplex.li.i.ꝓ.vi ignitas reddit males peiores. vt Fde romanis li.ijꝓſa. vi. ignitas reddit peiores pʒ de Nero ne cꝰ põit q̃tuor malicias li.ij· me. vi⸗ ſi eſſʒ bona non adueniret efimis li.ij metro ſexto.
ignitas collata iprobis non efficit
dignos ſʒ oñtat indignos li.ij. ꝓ · vi Bignitas non reddit hoiem bonora

—
—
in i
bilem ſi nð ẽ virtuoſus.li.iij·pꝛo.ij Et pꝛobat quadruplici via Dignitas piefecture dignitas ſenato ria ibidem.
Etas phie.li.i.pꝛo · Etates q̃tuoꝛ ꝑ poetas diſtinguũtur li.ij.metro quinto.
Eternitas deo attribuitur perpetui
Diſplicere maliſ laudabile ẽ liiꝓ.iij tas mundo.li.v.pꝛoſa vi
Diuitie in anq; ↄſiſtũt.li.ij· pꝛoſa. v iuitie diſpſe minuunt᷑ ſcia vero diſ ꝑerſa augmentatur li.ij.pꝛo. V. Diuitie nõ ſũt appetẽde tribꝰ rõnibuſ Pꝛobatur ibdem ⁊ꝓpter diuitiasmi ti perierũt ibidem. 8 Diuites ſoli reputãtur honoꝛe digni bidem. Diuites nõ auferũt indigentiã ſiue di uites ſemgꝑ ſunt indigẽteſ.li.iij. pꝛo.iij Diuinatio qͥd ſi li.v.pꝛoſa.iiij Hiuina pꝛouidẽtia Re · ingenium Siuino amoꝛe tria regunt᷑.i.aſtra ele menta ⁊ tꝑa li.ij. metꝝ.vij Diuinꝰ am oꝛ tria facit ĩ hoĩby ibidẽ
Dolendum nõ eſſe de mutatione foꝛ
tune require aduerſitati. Dolere faciũt tria boetiũ li.i.ꝓſa.iiij Doloꝛ ira meroꝛ.li.i.pꝛoſa. v. Wolia duo vini in limite Jouis li. ij: Duo pncipia reꝝ bonũů pꝛoſa.ij ⁊ malũ reqre pithagoꝛici. Durare malũ require miſerioꝛ
Brꝛius volẽs ire domũ ſic errãs
ad felicitatẽ li.iij.pꝛoſa.ij Eclipſis lune ẽ hoĩbu mirabilis req̃ re ãmirationis⸗ Eget oĩs eo ꝙ deſiderat li.iij· pꝛo.ij. Eiemẽtoꝝ ↄcoꝛdia reqͥre regimẽ dei Eloquentia ſine ſapientia ⁊ eloquen tia cũ ſapia li.ij · pꝛoſa.i Epicuri ſtoici li.i.proſa.iij. Eqͥliter ſe hre reqre aduerſitate. Error ſapiẽtis ẽ duplici decã peior qᷓ;inſipientis li.i.pro.i. Eſſe malos ſimplr nõ ↄcedit ſʒ eẽ ho mines malos ſicut cadauer eſſe homi nem li.iij. proſa.ij pro.j. Eſſe deſiderat oẽ qðᷣ ẽ in mũdo li.iij· Eſſe veriſſimehʒ pᷣmũ enſ q̃nto ꝗᷓ ali⸗ ͥͥs magis g vicia recedit a primo eſſe
*
₰„
Eternitatis diffinitio li.v.pꝛoſa · vi Nternitatis cognitio habetur ex co⸗ gnitione tpis ibidem Nternitatis vocabulo multi ſunt ab ijſi ibidem. Eternũ triplex li.v.ꝓſa. vi· ternus eſt mundus · ſed perpetuꝰ. li.vpꝛo· vi. uenire.require libeꝝ arbitriũ · Euenire R caſus Itẽ foꝛtuiti: Exilium R⸗ miſeria
.
Exiliuʒ M oetij fuit ad. xciij miliaria
teutonica li.i.pꝛoſa.iij.„ Nxilium nullibi eſt. li.i.ꝓ.iij(me.i.
Eufratis ⁊ tygris duplex oꝛigo li· v.
Zcies ſiue vultus philo ſophie⸗ Fallinõ põt deꝰ Re. ꝓuidẽtia dina⸗ Falſg lelicitas ðᷣꝛ mẽdax.li.iij. pꝛo · ix Famã inſpiciũt vulgares non meri⸗ tuni lici.pꝛoſa.ii Famã bonã diminuit pena ibidem. Fama aliciuus nunqᷓ; ꝑ totũ mundũ
volauit li.ij.pꝛoſa.vij ·
Famã nõ curãt virtuoſi ibidem
Fama popularis non ꝓuenit ex recto
iudicio rõnis li.iij.pꝛoſa.vi. Familiaris in imicus efficaciſſima pe ſtis li.iij.pꝛoſa quinta ·— Familiaritas pꝛincipũ eſt pernicioſa li.i.pꝛo ſa. vi⸗ Fatalis ordo li.iiijꝓ. vi.
Fatũ duplex notificatibidem
Fatũ ↄparat᷑ circulo li.iij·proſa. vi Fatũ ad ꝓuidẽtiã hʒ dr̃iam ibidem.
Fatũ depẽdet a diuia prouidẽtia exẽ
plum ibidem. Fati diuerſi oponiones ibi dẽ
Fato oĩa q̃ ſubſunt etiamdiuine ꝓui⸗ dentie ſubſunt ibidem.
Fatũ fe bʒ ad ꝓuidẽtiã ſicut ratioci⸗
3

natio ad intellectũ ibidem⸗ Fatũ incipitvbi morꝰ⁊ quicqͥd ſupꝛa imotũ ẽ fatů iſt bidẽ⸗ Felicitas eſt duplex.ſ.politica ⁊ ſpe⸗ tulatiua li.i·me i⸗ Felicitas nõ eſt in rebexterioꝛib. ſʒĩ ter nos ẽ.li. ijpꝛoſa · ij Felicitatis nõ ſiſtit ĩ multitudine a⸗ groꝝ nec in dignitate nec in vtilitate nec in bona fama nec in luxuria nec in bonis foꝛtuneli.ij· pꝛoſa · V Felicitas tꝑalis in tribꝰ cõſiſtit libꝛo ſ. pꝛoſa · iiij Felicitas nẽi totalt aduenit ibideʒ Felicitas falſa li. iij me.i. Felicitatẽ a vero bono errãtes in qͥn qʒ; poſuerũt ↄliltere. Ii · ij pꝛoſa.ij Felix q̃ntũ cunq; qͥ& ſit tĩ alteriꝰſta⸗ tus apparet felicioꝛ li.i ꝓſa. vt⸗ Figura ſiue foꝛma hois ⁊ etiã bꝛuto⸗ rum libꝛo.v. metro.v. Filios ꝓbos br̃eẽ iocundũ ⁊ꝑ oppo! ſrũ nihil infeliciꝰ li· uij·ꝓſa · vij· nis cũ ſit cã cãꝝ.iõ nihil põt ꝑfecte ſciri nili fine cognito li.i.pꝛoſa.vi. Finis ⁊ pꝛincipiũ ĩ vnũ coincidũt ptʒ in circulo.ᷓ cognito pꝛincipio cogno ſeit finis oim reꝝ · ſ.de⸗ li.i.pꝛoſa· vi Fletus duplex verus? fictꝰ ſiue adu ſatoꝛius li i.pꝛoſa · i. Fons bonitatis reduiſe deus Foꝛtis require aduerſitate Foꝛtitudo ſiue potentiã vera require refrenare · oꝛtune bona tranſitoꝛia? decepto⸗ ia nulii ſeruãt fidẽ li.i.metro i. Foꝛtũa caduca ꝓprer duo duplicẽ hʒ faciẽ añ albã ⁊ retro nigrã ibidẽ. Foꝛtuna ceca vepingi duplici frõte capiliata? calua li.ij · pꝛoſa.i. Foꝛtuna nõ eſt inptãte hois ibidem oꝛtuna depingit cũ rota ibidem. Foꝛtuna nõ aſſueſcit in oppoſitũ nec natura ibidem.„ Foꝛtuna qᷓlibet dupliciter ↄlideratur ſi.iiij pꝛoſa. vi.
Foitunã et bonã vel malã ſtat in vo
luntate hoiĩs li.iiij. pꝛoſa. vij·
Foꝛtũa fuꝑbia nulla veret᷑liij· mẽ.i·
Foꝛtuna inuebit᷑ contra auaritiam li Foꝛtune bona nõ efficũt quod ꝓmit tunt li.iij· pꝛo · ij Foꝛtuna ois aut iocũda aut aſpa li. quarto pꝛoſa. vij
Foꝛtuiti euẽtus declarant᷑ꝑ flumina paradiſi.ſ.tygrim? eufratẽ qnoꝛum duplerx ẽ oꝛigo li. v.me. i.
Fuga paſſionũ ſiuc affection um libꝛo
liij. metro ·v.
Iutura ex nctitate eueniũt reqͥre ſpes. Loꝛia mũdana nõ dici kudo li.iiij. pꝛoſa. vi·
Bliandũ nõẽ in veſtib li.ij pꝛoſa.v⸗
Bloꝛiãdũ nõ eſt in multitudine fuo⸗
rũ li.ij pꝛoſa ·v.
Gloꝛia ſiue fama non ſpectat ad tu
oſos li.j.pꝛoſa · V
Fucxa deo ſũt certa nobis aũt icerta
tur beati
Blia hũana nõ eſt appetẽda pꝛopter
quatuoꝛ li·h·pꝛo · V. Bloꝛia vana ex nobilitate ſanguinis
li.iij·pꝛoſa. vi.
Bubernatio celi ⁊ terre reqnire deus Bubernaculũ qᷓ deꝰ regit mundũ eſt. bonitas dei li i.pꝛoſa. vi· Bubernare oia require deus.
E betat⁊ ingroſſat mens huma na tpalis li.imetro.ij·
Bercullaboꝛes duodeci li.iiijm. vij Homo diuinus require cõcupiſcẽtia
Pois bona ſunt rõ ⁊ intellectus non
tꝑalia l.i. pꝛoſa. vi Pominiꝓpꝛiũ reqͥre ratiocinatio
Poies mali naturã amittũt huma⸗
nã⁊ in bꝛuta ↄuertunt᷑li ·ii pꝛoſa · iij
—
Pois foꝛtũa ẽ ſurſũ ad celos creata
hꝛutoꝛꝝ vo deoꝛfuʒ ad irã·li. v·me. v
Hõ non vilis ſʒ nobilis ꝑs mundi?⁊ nil hoie meliꝰi.ij· pꝛola.iiij
Poõ vere ſcit qͥ ſepm ſcit ⁊ ignoĩãt d
ſeipᷣm ign oꝛat li·i· ꝓſa vl⸗
Doõ noð eſt hõ niſi rõnalis li.iiij. ꝓ·iij
Poies non errant nili querendoffeli⸗
—e
—
—
——

uni Fhnt zul.
nn un
lh
un
kp 1o
—————
——
—
eſtatsli.ij. metro. v Pũani actꝰ regũt᷑a deo li.i.metro.v. Bnoꝛãtia eſt duplex interna ſi⸗ ue naturalis ⁊ hec eſt interna ex⸗ terna ſiue extra naturã ⁊ hec ẽ ſenuʒ et ne gligentium li.i. metro. Ignoꝛãtia ſui ipſiꝰ require homo. gnoꝛantia require cognitio Ver magines veri boni reqͥre boni veri. mpatientia optat mutari ſtatuʒ li.
mpedimẽta cognitõis veritatis re
quire turbationes mpunitas require pena⸗ mpuniti mali require veritas. nrlinatio capitis ſignũ ẽ pꝛofunde
maginationis li.iij. pꝛoſa.ij·
Jnn imi require miſerrimi. nfoꝛtuniuʒ ad multa eſt bonum li. Ingeniũ hũanũ nõ valʒ oꝛdinẽ dine puidetie ↄpᷣ hendere li. iiij ꝓſa.vi. Inimicus familiaris eſt efficax peſt ſibꝛo tertio proſa quinta. Inſecuritas regie ptãtis ptʒ in Dyo niſio li.iij.ꝓſa. v.
Intellectus require ſol
nuenire deum require deus. — equitatis require deus Inuidus ↄparat᷑ veſeuo monti ardẽ ti li.i.metro quarto Ira quid ſit li.i.pꝛo.v
ra nõ erat in antiq;s li.ij ·me.v.
udices mouent᷑ad miam duplici ð cauſa li.i.pꝛoſa quarta. Judiciũ vulgariũ dicit in foꝛtunatuʒ tmſeꝝ foꝛtũatũ felicẽ libꝛo pᷣmoꝓ.liij Judicium naturale ⁊ rationale diffe runt iibꝛo·v.pꝛoſa.ij.
uſticia quid ſit l.ij. proſa.i.
uſti ſiue boni nõ ſolũ hic pᷣmijs pri Hant᷑.ſʒ a malis calcant᷑ li.iij ꝓſa.i. Juuẽtꝰ viridis ⁊ felix dr̃nt k.i.me·i.
ↄſtructa libꝛo.ij ꝓſa.xij. Laici odiũt l̃atos li.i.pꝛoſa. iij· Vaudare pñtem dupliciter contingit lizj.ꝓſa.ih. Laus minuit ↄſciam li.i.pꝛoſa.iij.
Tecto ſiue thoꝛo ſtudium aſſimilat
li.i.pꝛoſa pꝛima.
Lethargia q̃lis infirmitas li.i.pꝛo.ij
Lethargũ hõ patitur reſpectu cele⸗ ſtiũ li.i.pꝛoſa.ij ·
Leuia documẽta pᷣcedere debent dit
ficilia li.i.pꝛoſa·ij.
Libeꝝ arbitriũ ẽ in rationali creatu⸗ tura li.v.pꝛoſa.ij·
Liberꝝ arbitriũ alr ẽ in angeł ałr ĩ ho mib bonis ⁊ alr in pꝛauis ibicdem
Libeꝝ arbitriũ nõ neceiſitat.ſed. deꝰ
omnia pꝛoſpieit ibidem.
Libeꝝ arbitriũ ſequuntur pꝛemia et pene li·v. pꝛoſa· iij
Lberi ar bitrij ⁊ ꝓuidẽtie dine ñẽ di
ſcoꝛdia ſiẽ aliq̃łr apparet li.v.me. iij.
Libero atbitrio pñt res ſic ⁊ alr eue⸗
nire libro quinto proſa ſerta Libidinis deliderij dfia li.iiij.
Ligatꝰcathenis Re.pᷣnceps malus
Lumen require tenebꝛe ·
Luxuria magis doloꝛ qᷓ; voluptas Lupꝰ ðꝛauarus li:iij.ꝓſa.iij. li.iij.pꝛoſa. vij ·
Luxuria pũgit poſt factũ li.iij·ꝓ. vt.
Luxurioſi ↄparant᷑rabiei maris. lihꝛo pꝛimo metro quinto. uxurioſus require poꝛcus
8
. Zgiſtratũ q̃re aſſumpſit boetiꝰ
lbro pꝛimo pꝛoſa quarta. Wala ſunt in mundo libꝛo.iiijꝓſa.i
Mali ⁊ ſtulti nõ funt timẽdili.iꝓ.iij Wali ſunt inferioꝛes qͥbus iniurian tur li.iij·proſa quarta
——„
Walis nunq; eit bñ q;uis ita opinẽ tur hoies li.ilj.pꝛoſa. vi.
Walis quare ↄtingit fortuna bona
Abores duodecim require her ⸗ li· uij. proſa quinta.
culis
Lac require artes liberales
Laborinthus domus multiſcircut
—
unt q; incẽgiũ vłviluuiũii ij· ꝓſa · v Waligia KHeronis li.yme. v*
liin dignitate poſiti peiora faci⸗

Mali deſtruũt dies ⁊ noctes ibidem Wt neãcia ſuppliciũ ẽ li iiij· me.iðj · MW ili amittũt naturã hũanã bidẽ. MWali hñt diuerſas naturas anima lium ibidem. Wali ꝑficiũt qð delectãt nõ qð deſi qerant libro quarto proſa · i · Malis qjq; q̃re bene · qñc; male cõ⸗ tingit li.iij.proſa ſexta.— Waide malañq; faciũt bonos ibið M oꝝ potẽtia? ab impotẽtia viꝝ libro quarto prola·⸗
Welbe eẽ nõ ſimplt ↄcedit᷑ Re. eſſe Walũ pofle ſiue velle Re· poſſe
Walicia etualt duraret li.uij ꝓ.iij.
Walũ nuſqᷓ; ẽ li.iij prola. vi·
M nus phie li.iꝓſa pma
Mlũ nihil ẽ li.iij· proſa· vj. Medicus qualiter iueſtigat m orbũ libro pᷣmo proſa ſcõd·— Medica ðr phia lii ·proſa.iiij MWdicus nð ſolũ ꝑ ſigna vrine que⸗ rit morbũ ſed etiam per inter rogatio nes li.i.ꝓſa · vi.
Memorari Re.recordar W ndaciũ ẽ triplex li.i.ꝓſa.iiij. MWMendax Re.· felicitas falſa MWeror require dolor. Meretrici aſſimilantur muſe poetice
hbro.i.proſa·i. MWetro ⁊ pꝛoſa vtlt᷑ Betiꝰ propter Duo li.i.me.i.
MWiſeria ⁊ exilſũ li.i ꝓ ·v. MWiſericordia requireiudices. Wiſer ẽ oĩs malus li.iij.proſa.liij.
Midus Re are fortune. S Widus ↄpat᷑ marili i· proſa, ij⸗ Mundũ poſuit plato incepiſſe.
libro qͥnto proſa.vi.
Wurẽ velle murb dñart ridiculo⸗
ſum eſt li.ij.proſa. vi · Wutabilitas reꝝ ꝓbat᷑trib exẽplis.
ſc ſole florib ⁊ mari li.iij.proſa. vij.
MWutabilia oĩa p̃ter deñ li. iij. ꝓ. vi⸗ Wutatio animiẽ malor pena q; in corpore li.iij· me.iij. Atura nõ aſſueſcit in oppoſitũ 1 nec fortuna.li.itj.me.ij. Natüraẽ triplex li.ij· proſa prima- Patura ñ miſcet᷑ ʒrijs li·ij.proſa. vi Fatura humana paucis minimiſq; Ztenta eſt li.ij. proſa quinta. Natura ſi interdũ violẽtat tñ qñq; ad id redit qð naturalt ſibi cõuenit. Vel ſic natura aĩaliũ oĩm arborum ſideꝝ ſtat in legib ſuis ⁊ nõ variat ↄſuetu dinẽ. vt patet de leone veget abilibul ⁊ volatilibo li.iij.me.ij. Faturale iudiciũ differre a rationali li. v.ꝓſaj. Receſſitate reqͥre pñtia. Item requi⸗ re ſignũ. Recefſitates ſunt due li.v. ꝓſa. vi Receſſarũ idẽ põt eẽ ↄtigẽs ad diuer ſo relatũ li.v.ꝓſa.vi. Reronis q̃tuor malicie Re · dignitas Neronis luxuria li.i.me.itij. Reſcire Requir homo vere · Pigromanticũ pᷣſumpſerũt Boetiuʒ propter duo li.i·proſa.iiij·
M ſerior tãto quis quanto ſupplicio Rbilẽcã mali i.iiij proſa.vi.
dignior ibidem MWiſeriores eſſent mali ſi nõ puniren tur ibidem Mſerimini ſunt infeliciſimiſima⸗ licia eternaliter duraret li.iij.ꝓ· iij
Ex nihilo nihil fieri qũo intellligitur
li. v. pſa. i.
Robilis quiuis preter ilum qui ẽ de ditus vicijs li.iij me.vi. Pobilitas es laus parentuʒ libro.iij
Mons ethna ſemg ardet.li..pro. v proſa ſexta.
Mors Re · periodt ₰ Mors famã deſtruit li.ij·proſa.vij · Mortẽ refugiũt oĩali.ii· proſa. v. MWors feliʒ ⁊ infeli ſchm vulgares
Romẽ ſignificat ſubſtan tiã cum quas litate libro quarto metrũ quartum
Rõ ens ẽ duplex. libro quinto ꝓſa. vi⸗
Reuũ antiquum require pati

Nox eſt duplex accidentalis ⁊ natu ralis libro pᷣmo metro.i Bediit deo cũcta naturaliter. exñtia li.iiij · me · v
Pbluno ẽ aiea corgeli·ij· me. vj
Mbliuioni tradent᷑ diuiteſ.li·ij.ꝓ· vij Pblimoni tra dẽt᷑viri magi li.i.ꝓ. vij Hciũ ðᷣr ſtudiũ bᷣm vlgares li.i.ꝓ · liij Meuli phie rõ ⁊ intellectus ⁊ triplici rõne dicunt᷑ ardẽtes li.iꝓſa.i. Hdium non hʒ locũ apud ſapientes libro quarto ꝓſa quarta⸗ Sm̃s laborãt lʒ diuerſo calle ad vnũ btitudinis finẽ ꝑuenire li.iij.pro.j WMeẽs tẽdunt ad btitudinẽ vi natura li ↄpuiſi.ſed varie li.ij.pro.ij.
Mpinio vulgariũ require veritas P
M pus qð facere vis requirit᷑ volun⸗ tas ⁊ ptãs li.iij.pro.ii ̃o ſiue dep̃ catio qͥd ſit li.v.pro · ii · Dñones ſiue pᷣces ſunt deo porrigen de li.v.proſa ſexta Mratores qui ſint li.iij. pro · ij. Wrdo debitꝰ tꝑis ⁊ loci dʒ eſſe in qᷓli bet opere ſiue actu li.i.me.vi. Mrdie debito buant᷑ res ĩ ſuo eẽ. ibið Mrnamẽtis oꝛnariẽ erroꝛ li.j· ꝓſa.v Mꝛpheus cithariſta li.iij. me. xij· Mꝛphei fabule moꝛalitas ibidem Arentes require comedere Paſſio eſt quidã motus cellule appetiue libꝛo pꝛimo pꝛo.vi. Fric animi ⁊ opi niones impe ũt rectũ rõnis iudiciũ li.i.pꝛoſa · vi Et ididem metro ſeptimo. Pati ſapiẽtes nõ eſt nouum ſed anti quum libꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia Patia pꝛobat phm̃ li.ij. pꝛoſa.vñj. Patria eſt btitudo vi ad eã ſunt vir tutes libꝛo quinto pꝛoſa pꝛima Pauptas duplex li.ij.me.uij Palinꝰ ſenatoꝛ romanoꝝ li·j. pꝛo· ij ax ſeu tranqͥllitas mẽtis li.i.pꝛo.v eccata require vica Pecuma pauptatẽ iducit li.ij. pꝛo.y. Pe ia fcit hoĩem idigẽtẽ li.iij. ꝓ.ij. Pellẽde ſunt affectões li.i.me.Vñj
Pena maloꝝ bona impunitas mala lbro quarto proſa quarta. Pene dãnatoꝝ ſiue purgandorũ non ſunt ediſſerende li.iiij · ꝓſa.uj Pene maloꝝ q̃re fieri pꝑmittuntur bo nis ⁊ malis iocũda que debentur bo nis li.iiij.proſa quinta Pene require libeꝝ arbitriũ Pene metis ſpeckatio rõis li.iij P.i⸗ Periclitari li.iij· me.vi 5 Perodi mortis ſiue mete vite libro quarto metro quarto⸗- cripatetici li. pmo proſa quarta ermanẽtia eſt appetitus naturalis nõ volũtarius li.ij· proſa· xi. Phari require ãmirari. ßia ðr mulier ꝓpter tria li.i.proſa.ĩ Phie ſtatuta ibidem. Phie partes tres mathemathica Naturalis metaphiſica ibidem Phie veſtes artes liberales ibidem ßie veſtes erãt filis tenuiſſimis. bidem. 5 ßᷣia mãcby ſuis texuerat veſtẽ ibidẽ Pie veſtes obſcurant᷑. quia nõ viſi⸗ tata vt gladiꝰ in quiete rubiginoſus erit ibidem Pßia diuidit᷑in pꝛacticam ⁊ ſpecu⸗ latiuam ibidem. Phia pꝛactica habel in ethica icono⸗ mica ⁊ politica.ſʒ ſpeculatiua ſeu the oꝛca triplex ẽ.ſ.phiſica mathemati⸗
ca ⁊ methaphiſica ⁊ in talibo eſt oꝛdo
per modum ſcale ibidem. Phie veſtis ſcindit᷑ vario mõ ibidem Phie oꝛnamenta ibidem Philoſophie ira ibidem Phia magiſtra oim virtutum ⁊ eſta deo li.pꝛimo pꝛoſa tertia Phia eſt via ad cognoſcendũ veꝝ lu men ſcilʒ deũ ⁊ docet ↄtẽnere terrena libꝛo quarto pꝛoſa pꝛima. Phs fuiſſes ſi tacuiſſes li.ij. pꝛoſa vlj Piger require aſinus. 8 Pithagoꝛici poſuerũt duo hᷣncipia. reꝝ bonũ? malũ li.iij. pꝛoſa· i. Plato reqre ſcire. Itẽ redemundus

₰
X
Poeta requiremeretric Poetica ars a phia fugat li.i.proſa.i i require ↄſules · Popularis require fama. Principla du⸗ require pithagoꝛici Poicus dici lururioſus lu.iij·p. ij. Pꝛincipiũ maloꝝ potẽtia ligataẽ nł᷑ Poſſe malũ pei eſt qᷓ; velle li.iij.pꝛo tis cathenis.libꝛo quarto metro ſcðᷣo
Poemata dulcedine inficiũt li.i.ꝓ.i. ñtialiter oja ſunt in deoli.v. ꝓꝛvi⸗
*
Pꝛetoꝛio inducebant᷑ ↄſules rhom
ſů quarta qualiter intelligitur ¶ Pꝛodigů qͥd ſit li.ij. ꝓſa yꝛima Poſſe malũ non eſt poſſeli.iij.ꝓſa·i] Pꝛomittere require japiens
§—
DPoſſe implere require deſiderium Pꝛopoſitionũ veritas ẽ ſuper naturã
Potentia non poteſt in libeꝝ arbitri rerum libꝛo quarto pꝛoſaij. um li.ij· pꝛoſa · vi · vt patet de illo qui Pꝛopꝛiũ bonus hoim reqͥte rõ recta⸗
momoꝛdit linguam. Prꝛoſopopeia eſt fictio noue ꝑſone li· Potentia verd require reffenare⸗ pꝛimo pꝛoſa pꝛimã. Potẽtia ſufficiẽtia reuerẽtia claritu⸗ Pꝛoſpera require aduerſa. 4
qo iocũditas ſũt vnũ i reli.iij.ꝓſa. i Pꝛouidẽtia dei ſolis claritatem exe Potẽtia ligata require pnceps malꝰ lit libꝛo quinto metro ſcðᷣo; otentia plus requireactus Pꝛouidentia diuina quo ad diuerſos otẽtiũ familiaritate Seneca ⁊ plu dctꝰ hois nõ falli᷑ li.v.pꝛoſa ſerta res moꝛtul ſunt li.ij. pꝛoſa quinta. Poſa? metro vtił᷑ boetius duobꝰ de Potẽtia pꝛodit indignũ li·ijꝓſa. vi· kauſis libꝛo pꝛimo metrum pꝛimum⸗ Item libꝛo tertio metro tertio udẽs tria reſpicit tꝑa li.· Pꝛoidi⸗ Potẽtia nõẽ ſine rimoꝛeli ij ꝓſa.ij Mꝛu gẽtia reꝝ exitꝰ merit᷑li.j· pꝛoſa· i⸗ Potẽtes noiant᷑ falß noiby li.p. vi. Pulcritudo q̃druplet li.ij.pꝛoſa. V Potẽtia ẽ occaſio mali li.ij.me.i ¶ Pulcritudo nð eſt in hoie ſʒ in veſt e⸗ Potẽs qͥ ſcit refrenareꝓpꝛiã maliciã ſibꝛo pꝛimo pꝛoſa quintà. Potẽtes huius mundinõ ſunt timẽ Pulcritudo coꝛpoꝛis velociter rapi⸗ qdi lihꝛo pꝛimo metro quarto. tur ibꝛo tertio pꝛoſa octaua.
—
.
Vores ecõtra patit potentiã erẽpluʒ Pulerũ videri reddit nala ßʒ ocłoꝰ t
de Wuſiride interfecto ab Vercule rů dehilitas ibið exẽplũ de alcibiade*
— Itẽ deregulo romano liij · pꝛoſa. vi⸗ Puniunt᷑ alibi Juius mali·hic impu
Ptãs regia ñ ẽ vera ptãs li. ijꝓſa. vi niti li. quarto pꝛoſa quarta Ptãs gladio ſuꝑ caput pendenti cõ intrinſece require ↄ ſcia pura
paratur ibidem. uniri non require miſerio: Ptãtis inſecuritàs reqͥre inſecuritas Wies mentis require par Ptãtes cedunt᷑malis li.iiij.ꝓſa. vi- Quiq; vnů in reredre potentia. Ptãs plus require dignitas Muid nois ⁊ ͥd rei dfnt li. v· pꝛo i. Dꝛeces require oꝛationes Ato recta eſt hoi Pprium bonũ Pꝛemia nun deſunt bonis nec ma dſibꝛo pꝛimo pꝛoſa quintã
is ſupplicia li· quarto pꝛoſa tertia Rationalis requirehomo Pꝛemia require lberum arbitrium · Recoꝛdari quid ſit lbꝛo quarto· ꝓ Pꝛemiũ extrinlerũ nõ curat bonꝰ cũñ Refrenare animn eſt potentia vera. pabeat in aio intriuſecũ ii.uj.ꝓ. u. libꝛo tertio merrocumto ꝛeſcientia dei kbꝛo quinto pſa.ij. Regẽdum tria requirunt᷑lij· ꝓ. V Pꝛeſcia dei nullã neceſſitateʒ iponit · Regere require deus. ſuris libꝛo quinto pꝛoſa quarta. Regimẽ dei in ↄcoꝛdia elemẽtoꝝ ap⸗ Pieſcientiã dei nõ mutat pꝛopꝛieta/ paret? in ptib anni li.iij. meiro⸗ vi.
en tei libꝛo qumnto pꝛoſa ſexta. Rel pudlica Requre beate..
—
SEh
1—
——

14
1 0
Mixoſus requirecanis
otare oꝛbem require deus rotat
bus libꝛo pꝛimo metro pꝛimo Icrileg um libꝛo pᷣmo ꝓſa.iiij Wanitas coꝛpoꝛis triduane fe⸗ pꝛi ſoluitur libꝛo quarto pꝛoſa. vij Sapiens habet ſe vnifoꝛmiter ad vtrãꝙ foꝛtunam libꝛo.i.ꝓſa pᷣma Sapiens require tetra gonum Sapientis non eſt pꝛom ittere que nõ poteſt implere libꝛo quarto pꝛoſa.ij. Bapiens require deſiderium· Itẽ re⸗ quire aduerſitate Itẽ reqͥre odium SBapiens nõ odit ſtultũ li.inij. pꝛo· iitj
SBapientis eſt declarare difficilia li⸗
bꝛo quarto pꝛoſa ſexta Bapientium eſt ſimplicibus arride⸗ re cum ſapientiam acquirunt ibidẽ Sccientia diſperſa augmentatur op⸗ poſitum de diuitijs require diuitie Scia dinſaqᷓ iſſit noĩanda li.v.ꝓ.yꝛ Sc en ·ia aukrri non põt li.i.pꝛo.iij. Pcia ẽ ſocia in tribulatõe li.i.pꝛo· iij. WBcientia letificat libꝛo tertio pꝛoi. Pccire require finis Pcire ſeipm require homo vere ſcit WPcire ᷣm platonem li.v.me.iij Benes quare rugioſi lib.i.me.pÿᷣmo Beniũ generat᷑ tripliciter lib.i·me.i. Benum multa incõmoda ibidem Penſualitas ↄtrariat᷑ rõni li.i.me.ij. Bermones accipiẽdi ſunt ðᷣm materi am ſubiectam libꝛo.iij.me. xij Berenitas veſpertina. li.qͥnto ꝓ.iiij. Seruoꝝ ipꝛobitaſ dñʒ Fᷓuat li. h· pꝛo. Sex doloroſa reqͥre doloꝛe(v. SBignum oſtendit ſignatum non ne⸗ Ceſſitat libꝛo quarto pꝛoſa quarta Socrates phs in noie mꝰdei bibit venenũ ⁊ nihil ſibi nocuit. lii.pꝛo· iij. Mocrates docet ſemper pandere ve⸗ ritatem libꝛo·i.pꝛoſa quarta
WSol qñq; bcat itcllectũ li.i.me.iij WBolis coloꝛ libꝛo pꝛimo me.ij· Polis claritas reqrt pꝛouidẽtia dei
Spes ⁊ dep̃catio ceſſarẽt ſi futurade neceſſitate euenirent libꝛo qͥnto ꝓſa.iij Ruge quare in ſenbus non in iuueni
Bratus non placens reqͥre felicitas. Vtelle ſeptem reauire ammirationis toicivnde dicantur li. v.me. iij. M
Len require epicuri.
tudiũ duplex floꝛens ⁊ aridumli. i.me.i ¶ Item plus require lecto Item plus require otium Stupoꝛ quid ſit libꝛo pᷣmo pꝛoſa · i. SBrtupoꝛ Boetij ibidem S Stupoꝛ? pudoꝛ differũt li.i.pꝛoſa.ij Supꝑb cõparat᷑ fulmini·i.i.me. vÿj· Contra ſuꝑbos vanam gloꝛiam que rentes libꝛo quinto me ſeptimo Supplicia require pᷣmia Iciturnitas dupliciter pꝛoue⸗ uenit libꝛo pꝛmo pꝛoſa ſecũda Taciturnitas triplex libꝛo.ij· pꝛoſa.i Tactus require cognoſcitur Tardus require aſinus Tempoꝛalia hebetant ⁊ ingroſſant mentem humanam libꝛo bmo me.ij Tÿps Fnale ↄuẽit vite hũane ibidem Tpalia nõ ſũt cã eternoꝝ li.ij. pꝛo · iij Tps autumnale dat vuas ibidem · Tenebꝛis aſſueti nõ queũt lumen in⸗ tueri vt ſunt certe aues li.iiij.pꝛo.iiij. Terra habitabilis ſolum ad tres par tes libꝛo ſecundo pꝛoſa ſeptima Terrena bona excecant vulgares li⸗ bꝛo quarto pꝛoſa quarta
Teſtis conditiones libꝛo i.pꝛoſa.iiij
Tetragonum coꝛpus comparat᷑ ſa/ pienti libꝛo quarto pꝛoſa ſeptima
Tigris fiumen require eufratis.
Timere nõ hñt ſci malos li.i.me.ii. onitru dicitur deus tonare vt ſie dina pꝛouidẽtia recogitet᷑ li.iuj.me.vi Tranſtoꝛmatio require animi Tranſfoꝛmatus require vlixtis Triſticia ſedata reditur ad ſtudium. libꝛo pꝛimo pꝛoſa tertia
Tullius negauit pꝛouidentiam ſtare M
poſſe cũ libero arbitrio lib.x. pꝛo.iij-· Turbationes animi impediũt cogni
„*

tionem veritatisli. hoc erit vel nõ erit li· V· Pꝛo· Wlelle malum require polle
me.v. Vlita ÿtuoſaeſtſtatue mediocris ꝓ⸗
Iticinatio Vireſie quid dicã pter ſilitudinẽ edificij li·ij. me·iij. Fiita hominis require circulo
Vita hominis require periodi
Venenum bibere require Bocrates¶ Vliris ſocijꝑtotũ Cineis in bꝛuta Ventiq̃tuoꝛ a qᷓ̃tuoꝛ parti ſunttranſfoꝛmati libꝛo.uij.me.iij ·
pus mundi qͥlibet duos hʒ collatera⸗ les ⁊ ſic ſunt xjibꝛo pᷣmo me.ij Ventoꝝ generatio libꝛo pᷣmo me. Vlerba leuia mitigãt doloꝛẽ li.ij·ꝓ.iij ieritas require Bocrates Vleritas qualitlatet in bncipiꝰ in no ſtre intellectu libꝛo tertio metro · x PVeritas impedika falſis opinionibꝰ ⁊paſſionibus libꝛo pᷣmo me.vj. Nleritatẽ nõ oẽ̃s eodẽ mõ capiũt. nã qͥdã demõſtratiue. qͥdã auctoꝛitatiue qdã ꝑ modũ fabule li.iij.me· xij. Weritas ꝓpoſitionũ require ꝓpoſitio Veritaſ ʒꝛiat opioi vulgariũ q putãt malos ipunitos felices. ib.iiij · ꝓ.iiij. Wlertex capitis tres habet ꝑtes lanta ſia in ãterioꝛi.cogitatiuai mediome moꝛatiua in occipite· li.hᷣnio ꝓſa.i.„ Veſpertina require ſerenitas Eleſtib ñ ẽ glodiãdũ li.ij. pꝛoſa qͥnta Fieſtis continet puichꝛitudinem hon homo libꝛo ſecundo pꝛoſa quinta Via ad beatitudinẽ require patria. Fiicrꝰ antiqᷓꝝ fuit groſſus li.ij·me.ij. Picia ſunt ſpernenda libꝛo. v. ꝓ. V. Iiicia non ſunt ſine penis li.uij. ꝓ.i. Viicioſus require accidio ſus Ridere omnia require deu
. Vni duo dolia in limite Jouis libꝛo
ij.pꝛoſa ſecunda
Virtutes ſunt colende li.v.pꝛoſa.vi
Firtuoſi dñt eẽ foꝛtiſſimi li.iij m · vij
Virtus quanta ſuſtinet bidem
Vlirtus interp̃tat᷑li.iiij pꝛoſa·vij
Vlirtutes ſunt via ad beatitudineʒ require patris
Vſus require cognoſcitur tta humana require tps vernale juã hñs bonã non hʒ timere ſed erigere põt vultũ.li.i.me.iiij
Vlixes plus require aduerſitass
Vnum ⁊ bonũ idẽ ſũt liiijꝓſa.xi Vinũ manet interim qð ẽ vnũ ibidẽ Vnñ eſt qð ad oĩa tendũt li.iij· ꝓxi Politũ mhil niſi cognitũ li. v. me.iij Voluntas require opus— Folũtas ẽ occaſio peccati li.iij. ꝓ.ij. Voluntas ⁊ poteſtas requirũtur ad omnem actum libꝛo quarto ꝓſa ſcðᷣa Voiuptas dupler libꝛo.iij pꝛoſa· vij nvoluptate nõ eſt beatitudo ibidẽ oluptas coniugalis habet anxie⸗ tatem annexam vide exemplũ nora⸗ bile libꝛo tertio pꝛoſa ſeptima Voluptas ẽ ſiẽ ſtimulꝰ apũ·li.ʒ· me. Voluptatẽ qͥd mali ſeqͥ᷑ bidẽ ¶v Vulgi opionib plures nomen ma⸗ num receperũt libꝛo tertio pla. viij · ulnus detegere require confiter Vultus require facies ultus reuerẽdiðᷣꝛ pbia. quia ſicut vultus honeſtꝰfacit h ominẽ reuereri ſic pß̃ia amatoꝛes ſuos li. hino ꝓ.i· Vlxoꝛatoꝝ infelicitas.li.ij · pꝛoſa.iij. VSroꝛem habere caſtaʒ ⁊ filios habe re bonos iocundũ eſt. i.iij ꝓſa ſeptia Vxoꝛem habere guerſam nihil infeli
cius ibibem Epilogũ cõpendioſũ? perutilem
totus libii Require in fine libii
Finit ta bula
——

ꝛologus
¶ Poetij komani ⁊ oꝛatoꝛis celeberrimi libꝛi de con
ſolatione philoſophie ⁊ cõmẽtarius erimijpᷣclari; do ctoꝛis ſancti Abome ſuꝑ eoſdẽ Incipiũt feliciter.
———„ ℳ
1
opoꝛtet vt tibi ↄtingat vera libertas · æc ſũt ver Be etauae ad Aucillum. Quia vocari pßiam ſciam verltatis recte ſebʒer.i· methaph· ⁊ phia affert delectationes mitabiles firmitate⁊ pu F ritate er.x.ethicoꝝ · Et multis viſa? phia res mi⸗ S rabilis ⁊ diuinã ex de ceto⁊ mũdo Ariſto. ¶ Item
nulla ſcia ſimilis eſt phiæ quæ clarificat aiam et
1—
MEA.. C
facit delectarteam in hoc feculo in ꝑfectione ⁊ rectitudine· cx li· depo·?mor te. Et phia tradit hominẽ ab obſcuritate ignoꝛãtie ad ſciam.a tenebꝛis ſtut
ticie ad lucẽ ſapientiæ⁊ ad claritatẽ intellectus · ex eo dẽli. Ariſt. Item quia pia a ſupſticione liberat metu moꝛtis nõ ↄturbat ᷣm Tulliũ in li. de finib d.⁊ ma. Ideo Beñ. has ⁊ ↄſites ↄditiones ⁊ effectus lauc phie a uertens hoꝛtat᷑ nos ad ſeruitiũ pßie in ꝓpõne xpoſita ſic dicens Phiæ huias opoꝛtet. Que quidẽ ꝓpõ põt ꝓbari multis rõnib. ¶ Pꝛimo ſic. lli opoꝛtet ſeruire per cuius ſeruitutẽ hõi ↄtingit ʒa libertas. ſed phia eſt huiuſmodi. igt᷑. Waioꝛ nota. qꝛ libertas eit nobiliſſima ↄditio quã natura humana de ſderat ⁊ affectat. Winoꝛ pʒ ꝑ eundẽ Benecã qui poſtqᷓ; pᷣmiſit ꝓpõnẽ iſta Pbie ſeruias opoꝛtet.ſubiũgit. vt tibi ↄtingat vera libertas· Et paucis inf⸗
⁊ effectus laudabiles phie ad⸗
poſitis dicit het em̃.ſipᷣm ſeruire phie liberias eſt. ¶ Pꝛobhatur ſcðᷣo ſic Ili opʒ fuire qð animũ pficit. vitã diſponit · actiões regit agẽda ⁊ omittẽda de
mõſtrat.⁊ ſine qᷓ nemo eſt ſecurus.phia eſt hmõi.igit᷑ ⁊c̃· Maioꝛ nota · nã iſte
ↄditiones ſunt de perfectione hoĩs. Minoꝛ veclarat᷑ per Señ. xviepła ad Lucillũ loquẽs qᷓ de pßia dicit pec animũ foꝛmat ⁊ fabꝛicat. vitã diſponit. actiones regit.⁊ omittenda demonſtrat ſedet ad gubernandũ errantia. fiu⸗ ciuantiũ dirigit curſum.ſed ſine hae nemo eſt ſecurus · ¶ Pꝛobat᷑ rertio ſic · Jür eſt eruendũ qð tradit cognitioni vltimi finis magnũ incrementũ.phia eſt hmõi.igit᷑⁊c̃. Waioꝛ nota.· qꝛ cognitio vltimi finis magnũ incrementuʒ — ad vitã ex.i.ethi. Winoꝛ declarat᷑. nam vltimus finis vitæ humanæeſt
eatitudo cuius cognitionẽ phia tra dit. Dicit em̃ phia in.iij. de cõſolatione pꝛo·ij. ꝙ beatitudo eſt ſtatus omniũ bonoꝝ aggregatione ꝑfectus. Et in eo demiij. oñdit phia in quo ſit vera beatitudo.⁊ quomodo ad eam pꝑueniat᷑.
quarto. Illi opoꝛtet ſeruire quod facit hominẽ parẽ deo. p e
hia
thmẽõi. igikat. Waloꝛ nota per ſe. Winoꝛ pʒ per Beñ. ix. epla ad Luciꝭ li qui dicit. Moc emĩ mihi phia ꝓmittit vt me parem deo reddat. ¶ Pꝛobat qnto. Illi eſt ſeruendũ qð eſt magiſtra omnũ ſcientiaꝝ · nutrix omniũ virtu
tum.ſummũ ſolatiũ lapſoꝝ animoꝝ.quod eſt pᷣuium veriluminis.⁊ cuius
erhoꝛtatio eſt recia ſui auctoꝛitate digniſſima. phia eſt hmẽõi.ig⁊c. Maior nota · qꝛ rõnabiliter ꝓpter has conditiones laudahiles a icui ſerui᷑ Wino
declaratur. Nam phia eſt magiſtra omniũ virtutum.ex pᷣmo de conſolatio
ne· pꝛo.iij. Ipſaẽ nutrix omniũ virtutũ.ij· de ↄſola. ꝓſa.iiij Ipſa eſt ſummũ a
— EX
4

ſolatiũ lapfoꝝ aloꝝ · ij. de ola. ꝓfa.i. Ipſa eſt pᷣuia veri luminis.iij· de ↄſo la ꝓfa.i Eteius ethoꝛtatio eſt recta ſii auctoꝛitate digniſſima.v · de cõſola. ſa.i. Sie 3ᷓ pʒ ꝓpoſitio declarata que dicit Philoſophie ſeruias opoꝛtet. Sed diteres · Muid mihi ꝓdeſt phia ſi fatuz eſt. Quid mihiꝓdeit phia ſi veus rectoꝛ eſt. Quid mihiꝓdeit pßia ſi caſus imperat ¶ Ad hoc reſponder Seneca. xij epla ſua. Siue ineroꝛabili lege fati nos ſtringãt.ſiue deus arbit niuerſis ciicta diſponit. ſiue caſus actiões humanas ſine oꝛdine ꝑmiſ cet.ad pue phie inſiſtendũ eſt. Phia em̃ nos tueri hʒ. hec em̃ erhoꝛtat vt libent deo placeamꝰ vt ip̃m ſeq̃mur vt ↄtinue foꝛtune reſiſtamꝰ? vt caſũ feramꝰ. Licet nũt oẽs homies ᷣm Ziriſto.pꝛimo methaph.natura ſcire deſiderãt.tñ pauci de qᷓ doloꝛ eit phie vacant. qð ideo cõtingit qꝛ plures omiſſis delectationib- interioꝛib. ad delectationes refugiũt coꝛpoꝛales. Mõ tñ opoꝛtet delectatiões coꝛpoꝛales eſſe eligibilioꝛes interioꝛibqꝛ delectationes coꝛpoꝛales ĩpediũt a ſũmo bono· interioꝛes aũt ad idꝓmouent. Vnde Woerius iu tractatu de ſũ mo bono dicit. dolere debent qͥ delectationib ſen ſualib detinent᷑ bona in⸗ terioꝛa omittẽdo. ã dediti bonis ſenſualib ſũma bona nõ attingũt Muos pomines ſenſuales Woetius.iiij.de conſola.pꝛoſa.iiij. cõparat veſi ptilionib dicens. Nequeũt em̃ oculos ſuos tenebꝛis aſſuetos ad lucẽ ꝑſpicuæ veritatiſ attollere.ſimileſq; ſunt auib quaꝝ intuitũ nox iluminat dies excecat. Etl homiues ſenſuales ⁊ vulgares non magnificent nomẽ phiæ.ſed magis blaſ femant nihilominus tñ ipſa phia in ſua dignitate ꝑſeuerat teſte Seneca xiij. epla ad Lucillũ. Nunqᷓ; inualeſcetad tantũ malitia neq; ad tantũ exceditur 3 ptutes vt nõ nonpßie ſacrũ ⁊ venerabile ꝑmaneat. ed diceres phari nõ aleo qꝛ pauꝑ ſum.ſed ſi diuitias habuero totũ me phiæ dabo.⁊ hoc videt᷑ rõnabile.qꝛ natura ꝑ ſe nõ eſt ſufficiẽs ad ſpeculandũ.ſed opʒ cibũ ⁊ potũ ⁊ reliquũ famulatũ pᷣexiſt tꝓ tãto ſacerdotes in egypto habitꝭ neceſſarijs ꝓptadmirari ceperũt phari. vt diẽ ariſto·.methaph. W dec excuſario rõne pauptatis nõ valet. audi Benecã· xvij epla ad Lucillũ qͥ dicit. Nõ ẽ q́ nos pauptas a phia reuocer · tolerãda em̃ eſt fames quã tolerauerũt quidam ĩ ob ſidionibus. Et quid aliud erat pᷣmiũ patientie il.oꝝqᷓ; in arbitrium nõ cade re.inimicoꝝ· quantomagis eſt qð ꝓmittit᷑ ꝑpetua lihertas · nullius hominis timoꝛ.⁊ qð animũ liberat a furoꝛib· multis em̃ ad philoſophandũ obſtitere diuitie. Paupꝑtas aũt expedita ſecuraẽ:ſi vis animo vacaripauꝑſis opʒ. aut auꝑi ſimilis. qꝛ non poteſt ſtudium ſalutare fieri ſine cura frugilitatis.frugi⸗ jitas aũt eſt volũtaria paupras · hec Seneca. Veꝝeſt ig ad philoſophãdũ exigunt᷑ neceſſaria.ſed ſufficiũt homini pauca.nõ em oʒ futuꝝ felicem deũ ter e ⁊maris eſſe. q natura paucis minimiſq; ↄtenta eſt. exſcðo ð ↄſolatiõeꝓſa v Pꝛoijce ergo oia a te⁊ ad phiam magno curſu totiſq; virib attende. Mee Seneca.x vij.epla ad Aucillũ Phie ergo ſeruias.opʒ yt tibi ↄtingat vera li dertas. vttibi ↄtingat va ſecuritas vt tibi innoteſcat felicitas· vt par des fi as. ⁊ pᷣcipue vt in aduerſiratibꝰ⁊ tribulationib poſitus ꝑipᷣãm piſſime ↄſu⸗ leris exẽplo Boetij quẽ phia in exiliũ relegatũ ab oĩbybonis pulſũ dignitatib? ʒ exutũmultis miſerijs afflicrũ dulciſſimẽ ↄſolabat᷑. De cuius phie ↄſolatio⸗
ne agitin libꝛo Woetij qᷓ intitulat᷑liber de ↄſolatiõe phie—. ad pñs no d anteqᷓ; ad litte
ſtraẽ intẽtio. Mec ſufficiant de introcuctiõe huiꝰ kbꝛi. Se ite riccedamꝰ qnq; ſůt pmittida · Viimũ decã ſuſceptuois· Scᷣmð cãis
3
—

* ———————
—
———————— „
Pꝛologns
puiꝰ li. Tertiñ de titulo huiꝰ li.⁊ de eius expõne. Quartũ de cã intitulatio⸗ nis pñtis li. Muintũ de generali ſůma ⁊ ſnĩa hurꝰli ¶ Circa pᷣmũ videlʒ cir ca cãm ſuſcepti opis q̃re boetiꝰ hũc libꝝ ↄſ cripſit eſt ſciendũ. ꝙ Boetius vir etimiꝰ.ul romanꝰ fide catholicus extitit q̃ ðiſputans defide catholicg cõ tra duos hereticos.ſ.ʒ Neſtoꝛiũ ⁊ Euticẽ cũ nullus eſſet q eis reſiſteret. Poe
tius ipſos in cõi ↄſilio deuicit. ſicut pʒ in li.ſuo ð duab naturis in xpo. Lne
—
o Theodoꝛici regis gothoꝝ cũ dè Theodoꝛicus tyrannidẽ ſuã 5 roma⸗
nos vellet exercere ⁊ quoſlibet bonos oppꝛimere. Boetius ʒtute dei armatꝰ
plus oiby alijs ſibi reſtitit.⁊ ꝗs tyrãnicg rabies iuaſerat: Woetiꝰ amoꝛe iuſti cieexponẽs ſe piculis ipſos liberauit. Vidẽs aũt Theodoꝛicꝰrex gothoꝝ ſo lũ ipſum Woetiũ ſibi reſiſtentẽ cogitabat qualifipſum ꝑderet ⁊ cũ iuſtã cãm ↄtra eũ nõ iueniret duas falſas cãàs ↄfinxit. Dixit eñ Boetiũ impediuiſſe q̃n dam delatoꝛẽ ſibi litteraꝝ que ↄtinebã aceuſationẽ ſenatus romanoꝝ vt ſic
ſenatus redderet᷑ reus leſemaieſtatis. anc cauſam tangit Moetius ꝓſa. iiij huius pᷣmi dicens · Delatoꝛẽ ne documẽta deferret qͥbo ſenatũ maieſtatis reũ
faceret ipediſſe criminamur. Scðo accuſabat᷑ boetius ꝙ quaſdã litteras di⸗ rexiſſet ad impatgꝛẽ ↄſtantinopolitanũ · ꝑquas reſtitueret libertatẽ pᷣſtinam ipſis romanis Hanc cãm tangit boetiꝰ eadẽ ꝓſa ſic dicẽs. Nã de cõpoſitis falſo litteris qbus libertatẽ arguoꝛ ſperaſſeromanã qd attinet dicere. His ð cauſis boetiꝰ ꝑ viles ꝑſonas ⁊ infames accuſ 2tꝰ. indefenſus reus ẽ iudicatꝰ? ⁊a rege Theodoꝛico papie in exiiũ relegatꝰ. Moetiꝰ aũt in exilio poſitꝰ p̃te ritã ꝓſpitatẽ ſecũ repurãs. ⁊ pñtem aduerſitatẽ ↄſiderãs ne aliqͥs hõ in ſimili ſtatu poſitꝰ deſparet. Sed vñ ↄſolaret᷑ hẽret phicam olationẽ cõpoſuit 35
mutabilitatẽ foꝛrune. Ex qͥby dictis pʒ ꝙ cã ſuſcepti oꝑis ẽ illa quatenꝰboe⸗
tius ſe in exiliũ relegatũ ab oĩb bonis depulſũ. dignitatib exutũ philoſophi
ce ſetueretur. volens ↄſolari quẽſibet homninẽ in ſiniliſtatu poſitũ ne deſpet ſůr eſſe ↄtuendũ. ¶ Pcðo vicẽdũ ẽ de cauſis huiꝰ li. cuiꝰ cã efficiẽs fuit boe tius qͥ deſcribẽs materiã huiꝰ li. vtit tã ꝓſa qᷓ; metro imitat Marcianũ feli
*
cem rapellã qͥ in deſcribẽdo nuptias mercurij ⁊ philologie hoc ſtilo vſus ẽ · ð
quo fit mẽtio in Theodolo vbiðꝛ. Egregiã ſobolẽ cui ꝑ Stilhontis amo⸗ rem Vi ſupeꝝ magna ſociaſti teſte capella. Ticet ille liber boetij multũ excet
iat lihꝝ Wartiani tã nobilitate materie qᷓ; pꝛiuilegio elo quẽtie · Woetiꝰ em
nec Tuſſio in ꝓla. nec Ehrgiio in metro minoꝛ reputat Vtitaũt boetius in boc libꝛo ꝓſa in qua ponit rõnes ad Zſolandũ boetiũ ꝓbando ꝙ nõ ſit dolẽ dum de amniſſione reꝝ tpalium. Vtitur aũt metro delecta bili vt dum audia
tur meroꝛ obliuioni tradai ¶ Cauſa materialis huiꝰ li.eſt phica ↄſolatio o
dinata ad ↄtẽptũ mũdanoꝝ? ad appetitũ ſũme felicitatis. vel F Aola⸗ tio ꝑſuadẽs nemine extolli in ꝓſperis nec depꝛimi in aduerſis. G
ẽerte Vel alut. Lã materialis ſiue ſubiectũ huius libꝛreſt ſtatus miſerabilis boetij phica ↄſola
gione ſupin ducta. Tã aüt foꝛmalis tractarꝰ huiꝰli. ↄſiſtit in eiꝰ diuiſiõe · de
qua videbit poſt. Cã̃ aũt foꝛmalis tractãdi ẽ modus agẽdi boetij.⁊ ẽ dialo
gus.i.ſermo duoꝝ. Introducit em̃ boetiꝰ in hoc li.duas ꝑſonas.ſſeip̃m ſu um miſeriã deplangentem? philoſophiã ſibi ↄdolentẽ ⁊ ipᷣm ſuꝑ ſua miſe⸗ ria conſolantẽ·⁊ hocẽ rõnabile. Nãᷣm beatũ ꝛego. Verꝰ oꝛdo ↄſolatiõis eſt yt cũ volumus aliquẽ a meroꝛe ſuſpendere. bmo ſtudeamꝰ luctuieiꝰ con aoꝛdare. Vel ideo cauſa foꝛmalis eſt dialogus qĩ in qdã ꝑte hꝰ hmiki· phia 36
——— 5 ——
—
————
——
Mo m F
4L— ſe. Prt

Liber pꝛimus
introducit foꝛtunã ipſum Boetiũ alloquentẽ. vbi incidit quedã figura tr⸗ pique vocat᷑ethopeia. de quã dicit greciſmus. Ac intr oducit aliquos etho⸗
peia loquentes. Vt cũ foꝛtuna loquitur Boetius ipſe. Vel põt dici bᷣm cõ⸗ muniter loquentes ꝙ cauſa foꝛmalis tractandi eſt qntuplex. diffinitiua. diui
ſiua.ꝓbatiua.impꝛ?o batiua· exremploꝝ poſitiua · ſicut videbitur in li. Cã fina
lis huius libꝛ eſt vt iplo cognito noſipſos ⁊ quoſſibet alios aduerſitatibus
⁊tribularione poſitos phica conſolatione tueamur.⁊ ne æxtollamur in ꝓſpe ris ⁊ depꝛimamur in aduerſis. ¶ Tertio videndũ eſt de titulo huius libĩl·⁊
deeius expõne. Vnde ſciendũ ꝙ titulus ßm Remigiũ ſuꝑ Monato ẽ clauis
fiue ingreiſus opis ſequentis. Erð titulus a titan qð ẽ ſol·ſicnt em̃ ſol illu⸗ minat mundũ:ſic titulus libꝝ · Et pᷣponititulus.ad cõmendationẽ oꝑis
⁊ ad laudem auetoꝛis. Eſt Ititulus pñtis lib talis. Anitij Waulij Toꝛ quati Seuerini Ex conſulis Pa
—
ti Seu trici Oꝛdinarij Boetij viri illuſtris inci⸗ pitliber de ↄſolatione phie. ¶ Sed queri᷑quare tot ꝓpꝛia noĩa ponuntnr in titulo. Dicũt aliqui ꝙ foꝛte ↄſuetudo ſuit romanoꝝ vt ſic noia aſſcriberent ſuoꝝ auoꝝ ⁊pdeceſſoꝝ. Vlel aliter põt dici ꝙ plura noĩa ponunt᷑ in titulo ꝓ pter honoꝛem ⁊ laudẽ ipſius Moetij · quia ßm Beneeã in libꝛo de clementiã ad ieronẽ. Wulta cognoia honoi data ſunt. Sicut em̃ vilis perſona non vult noĩari niſi n vno nomie. quia quãto plus noiatur:tanto plus cogno⸗ fcitur ⁊ tanto magis ſoꝛdeſcit Bic honeſta ꝑſona vult noiari pluribus no
minibo vt ſic magis innoteſcat ⁊ clareſcat alijs ſua foꝛma.nã ↄgmne bonũ in
cõmune deducrũ magis eluceſcit. ¶Exponit᷑ aũt titulus ſ ic. Boetius dict? fiuit. Znitius a quodã nobili romano ſic dicto de cuius genere ipſe fuit. Vel
dictus Anitius quaſi inuictus · ab a qð eſt ſine ⁊ nicos victoꝛia Nunqᷓ; eniʒ Woetius vinci potuit vt flecteret᷑a iure ad iniuſticiã ſicut ipſe teſtat q̃rta ꝓſa huius pꝛimi libꝛ dicens. Kun; a iure ad iniuriã me quiſq; detraxit. ¶ Se cundo Woetius dictus fuit Waulius. quid de genere maulioꝝ fuit qͥ krant nobiles romani.¶ Tertio Woetius dictus fnit Toꝛqudtus à quodã nobili
—
romano ſic dicto qui cũ ſingulare bellũ iniret cũ quo dam de gallia ip̃m de
—
uicit ⁊ toꝛquem in collo hñtem ſibi abſtulit:cuius rõne fuit dictus toꝛquatꝰ de cuius genere fuit Boetius. ¶ Quarto Woetius dictus fuit Seuerinus a ſeueritate. Beuerus em̃ fuit cũ Theodoꝛico regi gothoꝝ ſe oppoſuit Wel di ctus fuit ſenerinꝰ quaſi ſequẽs veritatẽ. Funq; em̃ in iudicijs vel amoꝛe vel odio flecti potuit a pitate · ¶ Muinto Boetius dictus fiut Exconſul quaſi vnus er ↄſulib romanoꝝ. vel exconſul quaſi extra conſulatũ poſitus quem b⸗ pabut. Exconſulares dicebant qui tam depoſuerant ↄ ulatũ.⁊ lʒ ab
oneſulatus ceſſarent:tñ poſtea plus alijs in magna reuerentia habebã
tur.¶ Bexto dictus fiit a nobiliſſimo romano ſic dicto · de cuius e
genere fuit Boerius Wel alio modo patricij dicebant nobiles romani qͥ pꝛo uidebant reipublice ſicut pater filio.quoꝝ nomina ſcripta erãt aureis litteris Et ideo dicebant᷑ patres. de quoꝝ numero fuit vnus Boetius ꝓpter quod dictus fuit patricius. ¶ Beptuno dicebat oꝛdinarius qꝛ rẽpublicã oꝛdiauit Vel aliter Dꝛdinarij dicebant᷑quitante dignitatis erant vt quoſibet oꝛdie
digni eſſent· ⁊ ſic fuit Boetiꝰ. ¶ſ Octauo noie ꝓpꝛio dictus fuit Woetiꝰ.qð
interpᷣtatadiutoꝛ · q in neceſſitite paupib ſubueniebat. ¶ Quarto videndũ
t de cauſa intitulãtiõis hui⸗ lbu. Intitulat iſte liber dẽ ↄſola. ꝓhua· Abi
=—
*
4

o
in c
feiendũ phica ſolatio ðᷣꝛ rõn nõ eſt dolendũ:⁊ de cuiꝰ poſſe i.ideo ſic intituſat. ¶ uinro videndũ? de generali fůmd hul. Eb ſciendũ ꝙ boetiꝰ in ðᷓ li.oñdit bona tꝑalia eẽtrãſ itoꝛia⁊ nõ ↄſiſtere totaliter in eis totalẽ ⁊ verã felicitatẽ.⁊ ꝑ ↄñs nõ cſt dolẽdũ de coꝝ abſentia: nec ga dendũ de eoꝝ pñtia.⁊ neminẽ debere extolliin Sñdit᷑etiã in pñti li.qd ſit ſummũ bonũ· Vb Etiã oñditꝙ boni ſꝑ ſũt potẽtes:⁊ mali ſp ſunt ipotẽtesã ꝙ bonisunch ve ſunt ſia pᷣmia:malis nunqᷓ; ſua ſupplicia. voſt oñdit᷑dd ſit dina ꝓuidẽtiæ qd caſus.qͥd fatũ.qͥd libeꝝ arhitriũ. Et po arbitriũ nõ poſſe ſtare cũꝓuidẽtia dina.⁊ ponit quo oſtea oñdit verã ſolutionẽ quã rõni
⁊ eã impꝛobat. P ſicut patebit in ſequentib⸗
alia ꝑlura pulchꝛadeterminant᷑in hoc li. aulij Voꝛquati Beuerini narij Patricij viri excõſulis de ↄſolatiõe p liber pꝛimus incipit ¶ Metrpp
Anicij
*
qũo ad eam pueni
cũdus liber incipit ibi P Quartus ibi Zdec cũ phia.
quo agat᷑i quolibet libꝛo patebit loco ſuo.
tro· i.ſex pedũ.⁊ alio pẽt eſt miſereri. Elegia em̃ eſt miſeria. da miſeria.qᷓ;uis eo hodie aliqͥ vt ſib impꝑiter iũctis Quis aũt fuerit a tñ eriguos elegos emiſerit auctot. eſt. Et diuidi?ß pꝛimũ metꝝ inꝗᷓ̃ttuoꝛ ptes ¶ ꝛimo ſue miſerie ex ꝑte ꝑmutationis ſtudij. ¶ Scʒo ex pted tio ex ꝑteꝓlongatiõis vite miſerabilis. ¶ Muarto apo
4
Armina Flebilis
uiqu
ſiõe nõ ſit gaudẽdũ.⁊q erali ſůma h
bidã
Metx pꝛimũ
abilis demõſtratio: declarãs de cuiꝰamiſſione ⁊ qꝛ hoc ꝑtractat in pñti Vrotiꝰ li. Vbi
Boetij
ꝓſpis nec depꝛimiin aduerſis iſit ſitũ:⁊ quõ ad ibm xueniat tĩpotẽtes⁊ ꝙ bonis nunq; de
nit boetius rõnes qbꝓbat liberũ t quoꝛundã falſam ſolurionẽ by confirmat · ¶ Iſta?
5
Dꝛdi⸗
hiloſophie imß heroicũ elegiacũ ſtudio floꝛẽte pẽi
heu meſtos cogo?iire modos oma ſui diuiſiõe diuiditin qͥnq; par
¶ſ Pñs liber Boetij
tes ᷣm
uerimonia pᷣmũ. P inuẽtoꝛ talis metri elegiaci:dubitat᷑. Sꝛãmatici certant ⁊ adhuc ſub iudice lis boetiꝰ deplangit ſtatũẽ efectꝰ coꝛpa T ſtrophat 3 ſuos ami⸗
ponit qͥnq; li conq̃ri? ſe miſerijs ſubiectũ · tiua. In tertio determinat de
at᷑. In qͥrto mouet quaſd
terminat de taſu ⁊ ꝓuidẽtia vĩna. Pꝛimug liber incipit ibi Varmina. Tertiꝰ ibi Jam cantũ illa finierat.
Quintꝰ ibi Sixerat oꝛdniſq; curſũ · Quid ⁊ de
ſuo. Pꝛimus liber diuidit in· xiij· ꝑtes
qꝛ huiꝰ pᷣmi li.ſunt ſeptẽ metra⁊ p ꝑtes patebũt. Que aũt ſit materia
⁊ intẽtio cuiuſlibet ꝑtis ſilt anc mi libꝛi vocat᷑elegiacũ. Eſt aũt metxꝝ elegiacũ qð conſtatex vno vᷣſu exame⸗
hametro.i.qnqᷓ; pedũ · Et ðᷣꝛ elegiacũ ab eleyſon qð
MWetꝝ em̃ eiegiacũ inuentũ fuit ꝓ deſcribẽ
ũt᷑ad alia deſcribẽda. Vñ Woꝛatiꝰ. Wer
oſt etiã incluſa eſt voti ſnia compos.
Vñ Moꝛa.
oſt hec pauliſp.
patebit.
„
vera fe
bzos ꝑtiales quos ↄtinet· In pᷣmo
In ſ remedia ↄfola . icitate in q̃ ſit ita.⁊ ſdã queſtiões ipſi phie. In qͥnto de
Se⸗
otandũ aũt ꝙ pꝛimũ metrꝝ huiꝰpꝛi
Quis
lis. ¶ Ter
cos. ſcða ibi Blia felicis.tertia ꝑs ibi Woꝛs hominũ felix. q̃rta ibi. Quid
rere. Dicit pmo. Ego boetiꝰ qͥ ànd ideſt cõpoſui carmina ſi
deſt co 4 uh delectabilia ⁊ iocũda nũc tꝑe aduerſitatis fie lisidignus yt delleã· Ve flebilis ·itriſtis cogoĩ uiicboannetſn⸗
me felicẽ. ¶ Pꝛimo facit qð dictũ ẽ.ſcðᷣo appꝛobat dictũ ſuũ ibi Eccemihi la ã tpepſperitatis ſtudio meo floꝛẽte eſt duerſitatis flebf
e— e„4 16
————
—

Jos.i triſtia metra demea miſeria. ¶
aqꝛaltnat/ vri delectabiliꝰ ẽ. vñ auto? qntia reddit. Itẽ nota ꝙ boe. potiꝰincip
otãdũ ſicut dictũ fuit pꝛiꝰ Boe. vtit
in k libꝛo tã ꝓſaqᷓ; metro.metro qꝛ talis modꝰſ cribẽdi magis fuit ↄuenieng ue materie.ſicut em̃ potio curatiua q̃ amaraẽ delectabiiꝰ ſumit᷑ ſi fuerit aliqᷓ dulcedine ꝑmixta·ſic rõnes phie in ꝓſa tradite libẽtiꝰ a boetio ſuſcipiũt᷑ ſifu riocunditatemetri dulcoꝛate. Et ideo Boetjus. nũc
vtitur metro nũc ꝓ poetice · ð ſapit iſipidũ vicioſa fie it libꝝ ſuũ a metro qᷓ; a ꝓſa.q? modꝰ
ſcribẽdi metiicꝰ magis fuit vſitatꝰ apud antiqs qᷓ; ꝓſaicꝰ. Vel iõ qꝛ met e
——
delectabiliꝰpſa. vt ðᷓ magis alliciat audiẽtes ad ſuũ libꝝ.iõ in pꝛicipio li.ſui ytit᷑metro. Itẽ nota circa litterã. ꝙ carmid vnomo dicũt᷑ſcripta metrica ce
tis pedib mẽſurata. Alio mõ dicüt᷑ q̃cũq; di re delectabili. Edidit em̃ q̃dã carmia phica.
d agẽdũ cũ bona volũtatę· dico cũ bona v itrabi ſapia. hec ſalomõ. Et plina ſcolariũ.in attẽtiòe. doci
uenes ꝑſpicatioꝛes
habit? neceſſarioꝝ.qꝛ natura
3
ibi itellectꝰ obſcurat᷑. Jõ 5
in ſcðᷣo flebilis. Itẽ ð in pꝛĩo vſu · carmia ſp modos. ¶ Itẽ notãdũ ꝙ
ſtudij phici qð v
diũ aũtpoeticũ ẽſtudiũ falſitatis Rã ex ꝓh tiunt᷑multa poere· Itẽ Hudiũ aũt poecicum kalſi S„N
fuiti itudiũ poeticũ q nũc cogebalvriꝙ doloꝛem ſuũ metrice ↄſcribere? nð philoſophice ↄſolari ẽ ſtudiũ ÿᷣitatis · qꝛ.ij· methaoh.· Vocar phiam ſciam
lacere dictant ſcribenda camẽne
Et veris eligi fletibus oꝛa rigant % ₰ l⸗ 5 5 5 6„ 2 6„—d N K. rhn„
cta vel ſcripta etiã ꝓſaica q̃ ſũt
de re delectabili. Boe · aũt floꝛẽte ſtudio ↄpoſuit vt plimũ carmia pſaica de
q̃dã logicalia.q̃dã theologica?
ſiẽ pʒ reſpiciẽti eiꝰ diuerſos i. Tpe aũt aduerſitatis cogebat᷑ boe. ad cõponẽ S dũ carmia metrica triſtia. ¶ Itẽ nota ſtudiũ ẽ vehemẽs aplicatio aĩ ad ali⸗
olũtate.qꝛ in maliuolã aiaʒ nõ
fectio diſcipuli in trib ↄſiſtit ex Boe. ð diſci⸗ itate. ⁊ beniuolẽtia. hõl em̃ nolẽti ſciam· ⁊ vt opʒ ſtudẽti.ipoſſibilis ẽ poſſeſſio boni. Kuſtratiꝰ.i.eth. ¶ Irẽ nota ꝙ dupler ẽſtudiũ floꝛẽs ⁊ aridũ. ad ſtudiũ floꝛẽs tria exigũt᷑.¶ Pꝛio reqͥri᷑juuẽtꝰ.qꝛ iu ſũt ſeniby.ſenes aũt magis ſũt imemoꝛes. ꝑſeñ ẽ ſufficiẽs ad ſpeculãdũ · Bopʒ neceſſaria ¶Aeriſtere. ex iiij. ethi · ¶ Tertio redrit᷑ai tranqͥllitas d ↄtingit ꝑſedarionẽ paſſio nũ.qꝛ aia in qete ⁊ reſidẽtia fit pꝛudẽs.vij · phiſicoꝝ Vbi em̃ paſſiões dñant oe.in fine hꝰ pꝛimi nũ diẽ̃ Baudia pelle· pelle timoꝛẽ Spẽq; fugato nec dolo? adſit Nubila mẽſ ẽᷣvinctaq; frenis · hec vbi regnãt· Srudiũ aũtiaridi ẽ ad qð ↄcurrũt— 1 te ↄditiões.ſ.ſenectꝰ. neceſſarioꝝ defectꝰ.⁊ ai ꝑturbatio. ¶ Hota ꝙ verſi miſeria dicũt᷑meſti mõi.dicunt᷑ em̃ modi a modulãdo.qꝛ pedib modulãt᷑. ⁊ dicũt᷑ meſti rõne matie· qꝛ fůt de triſti matia.ſ.aduerſitat; ¶ Notaꝙi pꝛimiſ duobo vᷣſiby notat᷑ ãtitheſis.i.Ipoſitio.ðꝛ eimn in in ſcðᷣo pſu cogoꝛ inire.iinchoare. Itẽ ðꝛ in pꝛio
Scðo reqrit᷑
hoꝛtãdo nos ad fugã paſſio is de
pꝛio vᷣſu qndã pegi cui Zꝛiat dſu floꝛẽte ſtudio cui Zꝛiat iocũda cui Zꝛiat᷑ in ſcðᷣo meſtos
boe. rõnabilr deplãgit ſtatũ ſuũ er ꝑre pmutatiõis
ꝛopoſuit em̃ boe. Rãſtudiũ phicuʒ
—
pitatis recte ſe hzſtu⸗ ex ꝓhemio methaph· ᷣm ꝓuerbiũmn? ſtudiũ phicũ acquiri᷑ beatitudo· er. ethicoꝝ. Pe ſitatis certitudo ex·methapbil ice.
7
77 hre⸗„
1

——— —
— — E.
mina metrica ⁊ elegi.i.vſus miſerte quos muſemihi dictãt · lli rigãt.i. hume
nes. ¶ tẽ notãdũ vſus elegi pncipalt innẽri fuerũt ꝓpter miſeriã deſcriben⸗
omites ſequerentur noſtrum iter vſq; in exiliũ dictãtes nobis carmina.
ie ꝓbat ſcðo rndet qſtioni.ibi has ſaltẽ. Pꝛumo dicit Bñ dixi ꝙ cogoꝛ in re meſtos modos: Ecce demõſtratio huiꝰad ſenſ ſ. Hã camene.i· muſe poet ce.lacere.i.acerãtes mẽtes hoim.ille dictãt mi hi ditta ſcribẽda ſupple car⸗
crãt oꝛa.i.faciẽ meã verisjfletib. ¶ Notandũ ꝙßᷣmn poetas nouẽ fingunt᷑ fui⸗
ſe muſe in mõte elicõe iuxta fontẽ cabellinũ deq fonte loqui᷑ Perſiꝰ in pꝛincd io pᷣmi libꝛrſui dicẽs Fõte cabellino ⁊ẽ. Que muſe fingunt poetis miſtraſ o.%
eſciam ↄponẽdi carmia metrica. Et iſte muſe poetice vocabãtur camene 5
ſi canẽtes amene eo ꝙ multů delectãt hoies rõe metri· Nota ꝙ ille muſe poes
ace dicũtur lacere actiue.qꝛ lacerãt.i. diſtrahũt mẽtes hoim ſubijciẽtes ipᷣas
dmerſis paſſionib nũt paſſioni amoꝛis · nũc doloꝛis ſiẽ pʒ ꝑ Muidiũ ð amo
te tractantẽ ⁊ ꝑalios poetas. Vel dicũtur lacere paſſiue rõne poematũ ſuoꝝ
qᷓpoemata dñr lacerã qen õ ſunt firmitaterõnis ſtabllita: Vbi notanduʒ ꝙ
qdã carmina dicũtur integra quedã lacera. Integra ſunt carmia phica nul
la falſitate pmixta.ſʒ firmitate rõnũ ſtabilita.⁊ aim firmãt. Lacera ſunt car
mina poetica q̃ nõ inſtruũt hoĩem nec ſolãtur.ſʒ lacerãt.i.diſtrahũt mẽtes
boim nũc requcẽdo hoĩ ad mẽoꝛiã voluptatesnũc doloꝛẽ. nr alias paſſio
dã.⁊ qt hos vᷣlus muſe dicebãt BWoetio ꝑ 3s boetiꝰ magis ſuã miſeriã redu. xit ad mẽoꝛiã qᷓ; ꝑ eos ↄſolarck.õ elegi erãt cᷓ ipſi hoeti veri fletꝰ. Itẽ no tandũ duplexẽ fletꝰ. aquiatoꝛiꝰ⁊ verꝰ. Adulatoꝛiꝰ qᷓ eſt fictꝰqᷓlis ẽ ferꝰ uma
ie. Si ei dixerit amaſius ad amaſiã nõ diligis me· ipſa incipit fiere. re. vt
ꝑietũ firmiꝰ ipᷣm poſſt tenere· cũ aũt nũmos nõ poterit extoꝛquere ab ipſo.
pt. Vadegarrio te ñ nouiÿe Aliꝰẽ fietꝰ verꝰq erÿo coꝛdis doloꝛe ⁊ exia pie tate ꝓcedit.⁊ ad talẽ fletũ hoetiꝰ ꝓuocatꝰ fuit ſ muſas dictãtes ſibi carmia
Ptandũ ꝙ hec dictio elegipõt exponi dupl. vnomð ꝙteneat noĩatiue. T 2tůcẽ ſenſus · elegi.i· vᷣlus miſerie rigãt oꝛa meafletiy. liomõꝙ teneatur genitiue. ẽ ſenſus. camene rigãt ver fletib oꝛa elegii miſeri hoĩs · qʒ elegus sum.i.mit ra. rum km buguitionẽ ——6— nper ₰ 6. 4 ₰/ Mas ſaltẽ nullus potuit ꝑuicere teroꝛ:
Ne noſtfů coimites pꝛoſequerẽtur iter.
h⸗—%— ½— ¶ BHic hoetius reſpondet tacite queſtioni· Quereret aliqͥs quomodo muſedi ctant tibi carmina ſcribenda cum ſis in exiliũ relegatꝰq intraſtis ſine omni G.Slz 7%(„ ½ comiiua. I hoc rñdet Woetiꝰ. Lʒ oẽs amici mei dereliquerũt meĩeriio⸗ t ꝓpt er timoꝛẽ impialẽ.tñ has muſas nulꝰ terro? impꝑialis potuit vincere n 3— ₰ 6
tandum licet bona erterioꝛa poſſunt auferri ab homine per violentiam · ſicut„
er furtum.per rapinam.per incendium.tamen ſcientia non poteſt auferri ab— h% omine non enim ſcienti xiolenti aufertur. nec veruſtate conlummit. nec y triſticia minuitur. Vnde Scneca nona epiſtola ad Lucillum recitat. ꝙcuʒ 7„ℳ S. 2 Vir ſtubon capta pamria· amiſſis liberis: amiſſa vroꝛe ſua.et alijs bonis. S S 1 5. 15
. 2 Vora NW„ℳ v— L ℳ. 2
—
ſ
—————
————

. S .
§— 8 ola.—„ ℳ—— — Sl N 3 0—(„0 t.—„Ahn— A ℳ 3 (A ee S ℳ* W
Liber pꝛimus
ab ineendio exierat. Requiſitus fuit a Demetrio.nũquid oĩa pdidiſſet. rů⸗ vi dit. Rihil pdidi.ſed oĩa bona mea mecũ ſunt. uſticia virtus ⁊ pꝛudẽtia · et ſ par 8 innuit Woetiꝰ dicẽs. Muſas ſe nõ relinqſſe. Vñ etiã Alanꝰ deplãcuna⸗ 6. ture de ſciẽtia vicit. Sug omnẽ poſſeſſionẽ genẽroſa emanat poſſeſſio q̃ ſpar i6 ſa eslligi· erogata reertit᷑ puhlicata ſuſciplt ineremeutii xus nobilis the du urüs ſecretis penetraliby n aſcit·effectꝰ eterne delectatõnis acqͥri? Becẽ ſol 4 ii pquẽ mẽs dieſcit a tenebꝛis.coꝛdis ockus delicioſa animi ꝑadiſus. hec imo? 1 ta 6 falẽ ex moʒtali facit.⁊ caducũ hoĩem in deñ deifice muratõis auctoꝛitate cõ⸗ 3 bi NMuertit. ¶ Hota circa hãc dictionẽ ſaltim ꝙ tres dictões pꝛoferri pñt per tim⸗ q deberẽt ꝓferri ꝑ tem. vñ pꝛoferimꝰ ſaltimp faltẽ.timpus pꝛo tẽpus extiplo 5 ſu ꝓ extemplo. qð ẽ ↄtra huguirionẽ qͥ dicit. Vimtria deteſtoꝛ.extiplo tpa ſaltiʒ* Wit deplã prrſrtic—„ gi ſtatũ ſuuz ex pte xpx.„ D Sn Bia felitis olimiriqiſq; uhẽte ſ e t primo pꝛopõit 1 S. eũ in generali.icᷣo Solantur meſti nůc mẽa fãta ſenis 4 1 Ni— in ſpãli.ſcha ibi. ve(ch o— S—5—4 Nnl nitenim. Dicitpꝛimo. quondã ↄſolabãtur me gloꝛia felicis· pꝛolpe iuuẽtu t Fhla tis.⁊ gloꝛia viridis iuuẽte.i. delectabllis iuuẽtutis.ſed nũc fata.ieuẽtus me ſti ſenis.i:triſtis ſenectutis.ſolãtur.i.ↄſolãtur ·nea.i meã partẽ. quaſi dicerʒ 5 in S f pꝛius cõſolabar dulci iuuftute nũc aũt cõſoloꝛ triſti ſenectute. Scðᷣmillã ſen„ ſic exponit᷑ littera. Nloꝛia felicis iuuẽte.i.pꝛoſpe iuuẽtutis. viridisi. de K d lectabilis iuuentutis oli.i. quondãſuppie ↄſolabal me. nũc fata.i.euẽtus· me 4 1 .„a fn ſtis ſenis.i.triſtis ſenectutis · ſolãtur mea.i.meã ꝑtẽ.& Notandũ ꝙ cõiter ulla le Ira aliter exponil/ referẽdo eã admuſas poeticas ſie Kameneq̃ quondã tꝑe 6 iuuentutis erãt gloꝛia felicis ⁊ viridis iuuẽtutis· qð dicit᷑ꝓ tanto.qꝛ iuuenes. olim ſolebãt infoꝛmariin arte poetica. in quaꝓficiẽtes gloꝛiabãtur in vſu me 6 troꝝ ⁊ richmoꝝ· nũc aũt camene ſolantur med fata inquã meſti ſenig: l„. otandũ ꝙ felix iuuẽtus ẽ que bonis exterioꝛibus eſt adoꝛnata. De quib 1 Ponis loquitur Zriſtote.circa pꝛincipiũ libꝛi de bond foꝛtuna dicẽs Sinere i bus exterioꝛibꝰ quoꝝ foꝛtuna ẽ domina.nõ cõtingit eſſe felicẽ.ſed viridis id ẽ † Delectabilis iuuẽtus ẽ illa q̃ eſt bonis nature decoꝛata.ſ.foꝛtitudine.pulcri⸗ xudine.⁊ agilitate. Gñ ariſto· in Ethi. Nõ omnino felix jeſt qui ſpecie turpis aut ſolitarius aut carẽs pꝛoleʒ ¶ Nota ꝙ boetiꝰ repfñtat in ſe ſtatũ mißie cũ 1 dicit. Fata meſti ſenis ſe cõſolari cũ minime hoĩem cõſolãtur ſed magis per 3 xurbãt. Etiã cũ dicit muſas poeticas ſe cõſolari ſilr repñtat ſtatũ miferie qꝛ muſe poeticenõ cedẽt alicui i ſolatiũ ſed potius in alimentũ doloꝛis · ¶ Itez de ſignificationib fati ponit. Muguitio duos pſiculos dicens · Lonſtellatio moꝛs p̃ce reſponſaq; deoꝝ · Huentus reꝝ ſignant᷑ noia fati— Bic boetiꝰ decla⸗— o o 5 ratin ſelveu Veẽit eipperats mãl nopina enectus 5 roꝛꝑalẽ dicẽs. Bñ 44 Sbent Et doloꝛ etatf iuft ineſſe ſuam nectutis nũc ↄſolã⸗ armeespa ſne Intẽpeſtiui fun ũtur vertiſe cani⸗ inopia.inopia„t ef ete ta ꝑapocopõppera Et tremut cetocorel uti d Nu 8 —————* S e

i⸗ E eh moꝛ cö/ n⸗ iplo ſun
*
—
—
uet s me diccz ſn zide sme xlla itpe en m
lh ere dẽ pis ech pe t Atlo
*
„N
. 6 *
— ——.
Pꝛolapꝛima
i.feſtinata venitĩ malis.i.cũ ſuis malis ⁊ in cõmodis.⸗ doloꝛ ſupple queʒ parioꝛ iuſſit ieſſe.i· iduxit mihi ſuã etatẽ. Perjqð inuit᷑ gnõ ſolũ etas iuducit doloꝛẽ.ßʒ ecõuerſo doloꝛ ĩducit ⁊ cauſat etatẽ ⁊ ſeniũ. Et tũc boetiꝰ põit duo ſiqᷓſue ſenectutꝭ dicẽs. Lani ſugle capilli. intẽpeſtiui.·añ debitum tpᷣs fun dunt vertice.i.in capite meo. Iliud ſignum ſenectutis ibi. ꝙ cutis iea laxa id eſt foluta tremit coꝛpoꝛe effeto id eſt carne conſumpta et euacuata· WMo ta ꝙ hominem ſenem multa incommoda circũueniũt · Hã pellis eiꝰ contra⸗ hit coꝛ eiꝰ ↄcuti pulmo erꝰdebilitat lũbi eiꝰ ĩdurant᷑ doꝛſů incuruat᷑ mẽbꝛa tremũt yñ poeta dirit. Optamꝰſeniũ dů venerit ẽ maleventũ. Hocẽ gibbo ſuʒ ſurdũ cecũq; moꝛoſuʒ. Pꝛopt ðt boetiꝰꝙ ſenect?ꝰ vẽit mihi cũ ſuis mat
gotandũ circa illã ꝑtẽ.⁊ doloꝛ etatẽ · ꝙ tripler ẽ cã ſenectutꝭ.ſ.etas · ifirmi
s ⁊ aduerſitas · Senectꝰqᷓ inducitꝑ etatẽ naruralis ẽq̃ aũt induciꝑ infir mitatẽ vel aduerſitatẽ accidẽtalis ẽ q̃lis ſenectꝰfuit in boerio q ſenueratꝓpt᷑
multitudinẽ doloꝛis ⁊ triſticie. ¶ Notandũ ꝙ canicies boetij fuit ĩtẽpeſtiua⸗
Puguitio vicit. Intẽpeſtiuũ ẽ qð ẽ incõgruũ incõueniẽs inutile vel ſine tꝑe. Bñ intẽpeſtiuũ ðꝛ illð qð nõ hʒ ydoneũ tp̃s vel qð nõ eſt cõueniẽs ꝓ tẽpoꝛe Etqꝛ boethꝰiuuenis erat etate?⁊ cũ ſenuerat ex aduerſitate iã canicies eiꝰ fu⸗ it intẽpeſtiua.ſ Nota ꝙĩ iuuenib cutꝭ ẽ dẽſaꝓpter multitudinẽ ſanguinis er
3j ſanguie generat᷑caro. Sʒ qꝛ ſanguis diminuit᷑iin ſenibo. dim inuit etiaʒ caro 2 otãcũ circa vocabulũ effeto · ꝙ ip̃m tractuʒ ẽ
in eis. iõ cutꝭ ſenũ ẽ laxa.¶ 4 ctu
amulierib pᷣgnãtib q̃ cũ pepererint dicũtur effete.i.fetu euacuate. ñ dicit
puguitio ꝙ; fetꝰẽ natꝰmulierꝭ adhucĩ vtero exñsi⁊ ðꝛ a foueo eoꝙ ibi foueat᷑
ſi fetꝰ a. um.i.plenꝰ a um. Iñ effectꝰ.i · debilis qᷓſi ſine foꝛtitudine viriũ vel
xiriby euacuatꝰ. Iñ fetoſus d um · i.plenꝰfetu. Vñ ðᷣt pſal. Oues eoꝝ fetoſe · ·
pl 1
X—6
fetu. Et fenẽs pñt dici effeti. quaſi extra fetuʒ poſiti.qꝛ ſenectꝰ nõ ẽ apta
₰— 1 3— 66+
N—N.
Wtspoizttuglenechlculänts 34nn — S Inſerit ⁊ meſtis ſepe 3 ocota enit. S heu qᷓ; ſurd ſel † tit rabilis. Ftpmop“ ep eu heu qᷓ; ſurda miſeros auertit aure mittitã̃ moꝛs hoiʒ Etſentes oculos claudere ſeuã negat ðrſcilsmeꝛ hez— S minũẽ felix q̃ nec in e Sů leuib malefida bõis foꝛtũa fauerz ſerit.i. nõ imittit ſe dulciby ãnis:i.tꝑib ene caput triſtis merſer at hoꝛa me pſperis cũ delecarrW. eh hoiez viuere. ¶ Pilr MWüc qꝛ fallacẽ mutauit nubila vultum illa moꝛs ẽ felixq̃ ſe Vh ſid Wn „ oSſe, ratag inia vita moag ſtis ſugple ãnis id ẽ hiobitingpe noteee
icõſueuerũt votare moꝛtẽ. Tůc oñdit q̃ moꝛs hoiʒ ſit erudelis dicẽs. heu
heu ſurda qᷓ; aure.i.recluſa aure.ſeua moꝛs.i.crudelis. auertit᷑.i.ſpnit mißos
hies ⁊ negãt:i.non vilt claudere flẽtes oculos eoꝝ · qſi dicat. cridelis moꝛs
„* 1 7. otr. † E. Wp 0 1 ² jcꝙ o 6 r
*
—
—
ſn 1( c
3* q oöpt N* W
nis aquerſitatꝭ mi⸗ M
.—. ⸗..* araWr npi m eet f „. Bz„.* 8 5.—, —
7** ℳ* 1„. 2 S* K 5[(30. L few W p opto V L
———————
.— ℳ%
„
&
—

— „ ——
*—. ** ð † O v ₰
. 2 ₰orhkmn ſ nie
Pyr IP1
—
7„l⸗
.
WLiber pꝛinus
en q̃nð xmittit miſeros moꝛi⸗⁊ pitit clandere fleres oculde pß innnẽs g in moꝛte oruli hoim ciaudũtur. Et tũc boetiꝰ deplãgiꝓlongatonej ſue vite
dicẽs Sũ foꝛtuna malefida.i.ꝑfida mihi fa ueret.i.arrideret. lcinb.i.tranſito
rijs bõis triſt/ hoꝛa ſupple moꝛt pene merfat.i.oppꝛeſſerat meũ caput.qᷓfi di
cat tpꝑeꝓſperitatis ſp accelerauit moꝛs oꝓpꝛimere me. nũc aũt qʒ foꝛtunã nu⸗
bila.i.aduerſa mutauit fallacẽ vultũ · impia· i.miſera vita ꝓtrahit · iꝓtrahat
moꝛas ſupple viuẽdi.ingratas.i.odioſas mihi. qꝛꝓpt᷑ miſeriã tedebat pſum
boetiũ viuere. ¶ Hotandũ ꝙ lʒ yᷣm vnlgares ⁊ ᷣm apparentiũ hec ſnia ðᷣ moꝛ
te felici ⁊ crudeli videat᷑ vera. tñ ßᷣm rei vitatẽ ẽ falſa. qꝛ moꝛs etiã tpꝑe ꝓpſperi
tatꝰ põt eẽ bon a · Nã fm Señ · When⸗ moꝛicũ ðelectat viuere⁊ tꝑe ad⸗? ue
uerſitatis põt moꝛs eẽ mala.qꝛ a
rſitas ſepe nducit deſpationẽ · oetiꝰ?
aũt repñtòãdo ſtatũ miſeri ho is hãt jni mpont tanqᷓ; verã. ¶ Notanduʒ ꝙ
moꝛs Nel ↄpatur ad vitã pñtem vel futurãpꝛimo mõ illa vita ðꝛ felix q fu⸗ git ꝑrẽ ꝓſperitatis⁊ accelerat tpe aduerſi itatis. Si aũt cõpat᷑ moꝛs ad vita
futurã tũc ipᷣa põt dici bona ⁊m̃ala tpeꝓſperirat? etiã aduerſitatis. quia ſi
moꝛs ducit ad gloꝛiã ðꝛ bõg ·ſi ad penã ðꝛ mala. Rotãdũ ᷣm remigiũ ſuꝑ donatũ. heu aliqñ ẽ monaſillabũ.aliqũ diſſillabũ metri ncẽitas requirit⸗ Sñ in ꝓolito ẽ diſſillabũ dicẽdo. heu heu qᷓ; ſurda miſeros auertitur aure· ¶ Kotãdũ ꝙ ß vbũ auertoꝛ qñq; ẽ paſſiuũ ſtructũ cũ ablatio mediãte pᷣpo iitõe.vt dicẽdo auertoꝛ a te.⁊ ẽ iqẽ qð remoueo · aliqñ ẽ vᷣbů deponẽs ↄſru
ctũ cũ actõ. vt dicẽdo auertoꝛ te.⁊ tũc idẽ eſt qð ſpno te.⁊ ſic accipiin ꝓpoſi
to·cũ moꝛs auerti᷑.i.ſpnit miſeros. Vnꝰ. In vi paſſiui notat auertoꝛ rẽoue⸗
ri Si ſit deponẽs auertoꝛ ſpnere ſĩt. ¶ Fotãdũ boetiꝰ appellat foꝛtunãm ſho lefidã. qꝛ ẽ deceptiua.vñ Señ · Heminẽ aduerſa foꝛtuna ↄminuit niſi quẽ foꝛ ol tuna decipit. Et alibi Señ · Foꝛtuna nemini fidẽ fuat nulli ſemel obeſſe ↄtẽ „„li lntaẽ quẽ nimiũ fouit hũc ſtultũ facu Nota foꝛtune bona dicũtur leuia qꝛ trã Cari koꝛia. KHõ eni ꝑdurãt circahoĩem ᷣm Senecã. Illud nõ eſt tuũ qð foꝛtia feẽ
8 cẽ tuũ. Donũ em̃ qð dare potuit · potuit ʒauferre Rotandũ ꝙ boerꝰappellat
foꝛtunã nubilã.i.obſi curã ſiue cecã · dep ingebat ei antiquitus foꝛtund ceca. cx impꝛouiſu accedit? recedit. vel qꝛ cecũ reddit hoiem.extollẽdo eũ inꝓ-
peris ⁊ depꝛimẽdo in aduerſis. ¶ Hotandũ ꝙ boetiꝰ dicit foꝛtunã olim cir
ca ſe mutalſe fallacẽ vultũ. qꝛ foꝛtuna olim depingebat duplici facie. anterio ri alba poſterioꝛi aũt ꝑte nigra. P albã veſignatꝓſperitas ꝑ nigrã aduerſitat
niutauit ergo foꝛtuna circa boetium fallagem vultum ꝓſperitatis poſtea oñ
„
dit ei vultum g
¶ Hic boetiꝰ veplã
git ſtatũ miſerie ſue Qui cecidit. bilinõ erat ille gradu
apoſtrophãdo 3a⸗ nitos vicẽs u mici mei.qd.i ꝓpter d iactaſtis.i.iactãdo dixiſtis.me totiẽs feliceʒ. fruſtra
—
„—„ D 3
enim ß dixiſtis qꝛ felicitas men nõ erat ſtabilis. qð pʒ er h qꝛ cecidi⁊ iſteqce
cidit depſperitate ĩ aduerſitatẽ nõ erãt in ſtabili Idu ꝓſ rär ſfiotädin
plex ẽ felicitas. politica 5ᷓ ↄſiſtit ĩ bonis erterioꝛibꝰ.⁊ talis nõ ẽ itabilis ſicuti
nec bõa extioꝛa. Aliaẽ felicitas ſpectatiua q̃ ↄliſtit ĩ actu ſapie · ſ.ĩ ſpeculatõe
fbaꝝ ſepatap. ⁊ talfelicitas ẽ ſtabil? ina ſit bonũ optimũ pulcherri
mi delectabiliſſimũ ex pᷣmo etbicox. Bequipſa bma pᷣmi libꝛi.
—
—
—
————

yero pulſre verticis cacumi Qecn
⸗
Ecq mecũ tacitꝰ ipſe. Hic incipit ꝓſa ðᷣma huiꝰ hmili· in q̃ boe
tius introducit phiam ſuꝑ ſuã meriã ↄſolãtẽ. ¶ Ubtnor gboe e385 Nius dolẽs ⁊ pſa phia ipᷣm ↄſolãs nõ ſůt aliud niſi animꝰ dolens t
er opp̃ſſiõe ſenſualitatis.⁊ rõ ↄſ olãs ex vigoꝛe ſapie.⁊ vuidit. ꝛi me ũo phia ſibi it.ſcðo qͥd circa ip̃ʒ egerit· ſcðᷣa ibi. Mue vbi poeticaſ muſal mo ſcribit atpari E dũ mecũ tacitus ipſe yE⸗ tone phle jadthe půtarẽ: querino ãqʒ lacli ⁊ ad locũ.⁊ deſcri⸗
bit eiꝰ diſpõnem qj
nabilẽ ſtilioffico peſigndreg gd vucü. qadaſpe —, 2 Aſtitiſe ſupiã vetick viſa e Se mulie rehe fedi admodũ vultus, ocuꝰ hecãdo delcnbit lis ardẽtibus. ⁊ vltra chenho phiam qtũ ad pa nn
hominva phiam ᷓtũ ſple ibus koloꝛè llii oðlq 1tio n oꝛnamẽta exha igoꝛis.qᷓ;uiſ ita eui plẽa foꝛep· ⁊mnſigaqman
eſtabat ſecũda ibi
Dej ÿhAMVh
tnllomõ noſtre crederek etatis Pta Wtes ererna
Vt———— 23 — tuf ʒichetiõis àbigue. In dẽ ad bi. Et derta qdeʒ
S cõem ſeſe hoim mẽſurã cohibebat Büc S hme⸗ o diri tacirus me aput altius ẽ cũ reputarẽ.i. cogi⸗
tarẽ.⁊ q̃rimonã la liſſetipſum etiã celũ penetrahat.ſeſere chꝛymbicʒ.· xuo
Fer hn fr it cãtẽ ad lachꝛymas P icientiũq; hoim f ruſtrabatur 4 tuitum deſignarẽ.i. 3 cri⸗ berẽ officio ſtili. vi ſaẽ mihi mlier aſtitiſſe ſup̃ vticẽ. i.ſup̃caput. admoduʒ.ivalde reuerẽdivul tus oculis ardẽtib ⁊ ꝑſpicaciby.i.clarꝭ vltra cõem valẽtiã hoĩm.i.vltra ho miues que apparuit in coloꝛe viuido.i.delectabili.⁊ apparuit mihi tanq; in erhauſti ideſt inconſumpti vigoꝛis qᷓuis ipᷣa foꝛet ita plena eui ideſt vuratio nis vt nullo modo crederetur eſſe noſtre hetatis ſta:ura eiꝰ ambigueldeſt du bie diſcretionis.i.cognitionis · nã nũc.i.aliquando cohibebat ideſt extẽdebat ſeſe ad cõmunem menſuram hominũ.i.longitudinẽ.nũc ideſt aliqñ videbat᷑ pulſare·i.attingere celum.cacumine ſummi verticis ·i.altitudine capitis. que um caput altius extuliſſet ipſum etiam celum ſua longitudine penetrabat. Notandũ ꝙ boetiꝰ deſcribit phiam ſibi apparuiſſe ſub ſpecie mulieris.qa Pphia apud grecos.·⁊ ſapiẽtia apud latinos eit generis feminini. Wel iõqʒ ſiẽ inulier infantes lacte nutrit:ſic ꝑhᷣia minus ꝑfectos nutrit facilibꝰ doctrinis. WVel ideo.qꝛ boetiꝰ erat eger. Wulier aũt magis ẽ cõpaſſiua ⁊ magis habi⸗ is ad ↄſolandũ egrũ qᷓ; vir. Hã m Salomonẽ vbi nõ ẽ mulier. ibi ingemi⸗ ſeiteger. ¶Morãdũ ſtareẽ erecto mõ ſe hẽre ⁊qꝛ phia erigit hominẽ ad dele tatioes intellectuales faciẽſcadere ſenſuales. iõ ipſu phia deſcribit᷑ ſtetiſſe a
ne videbat.
—
„

—
iõ phia ð— Egbebepnan quedã neglecte vcfuſtatis obduxerat.
1 —. —
Liberpꝛimus
dicitur ſtetiſe ſup̃ verticẽ. q phia ẽ in anima intellectius que non habet oꝛgꝛ num in vertice. ã anima intellectiua nulluus oꝛgani coꝛpoꝛalis eſt actꝰ. vel ðꝛ1õ ſtare ſup̃ pticẽ. qꝛ de ſupo cardine elapſa venit. vt dicit boetiꝰ tertiapſa
puiꝰ pꝛimi li.¶ſ Rotandũ pl ia ðᷣꝛ reuerẽdi vultꝰ.ꝛ ſuos poſſeſſoꝛes reueren dos Tulliũ ſolaſapientia eſt ̃ meret honotes. Itẽ ßᷣm Tulliũ reuerentiaẽ qdã de— Saprenrbße, 6 Ueſtes erat tenuiiſin fils. ſahtil — tur reu 1——— 5. 2 8 Forſieraun artificio indiſſolubilimateria perfecte
*
dudvnee quas vti poſt eadem ꝓdente cogndui nõnem ⁊ intellectuʒ— Sunroeul phep? ſuls manibus texuerat Quaꝝ ſpecieni netramꝰ intima re 8 eraninime veluti fumoſas imagines ſolet caligo
3.
—
C 7—— 3
qꝛ ꝑ phiam ſpecula mur ea q̃ vulgares
⁊ cões nõ ſpeculan tur.iõ ðᷣꝛ habuiſſe oculos ꝑſpicaces vltra cõmunẽ hominũ valentiã. ¶ Kotã dũ coloꝛ viuidus ẽ coloꝛ naturalis pulcher ⁊ delectabilis. ⁊ qꝛ phia iin ſe pul cherrima ẽ cũ ſit res mirabilis ⁊ dĩna · ⁊ delectabilis q mirabiles affert de⸗ lectatiões.iõ deſcribit᷑apparuiſſe viuido igꝛer phia aparuit inerhauſti vigoꝛis.qꝛ phla cũ ſit ppetua exhauriri nõ põt. Vel iõ ẽ ier auſti vigoꝛis qꝛ quãtũcunq; hõ cognoſcat de phia adhuc reſtãt plura cognoſcenda.qð pʒ ex diuerſitate opinionũ in ph̃ia quaꝝ vna deſtruit gliã. Itẽ q ꝑ hia ẽ eterna.⁊ p̃ ceſſerat ipᷣm wboe.iõ ðᷣt eã nõ filiſſe ſue etatis. Motãdũ tres ſũt ꝑtes phie eẽn tialeſ ex. vi.methaph · naturalis. mathematica.? dina. ſᷣm naturalẽ phiaʒ vꝛ
phia ſe cohibere ad cðem mẽſurã hoiuzʒ inqᷓ;tũltractat de naturalib qᷓ coiter ia ſenſus coßᷓſcunt intq̃ natura boisẽ fũmũ ad qð ꝓueni᷑. D̃ aũt phia pul ſare celſũ q̃ ad mathematicã i.q̃ ad aſtronomiã inqᷓ;tũ tractat de motib⁊ fi
guris aſtro x.DD aũt penetrare celũ qᷓ ad merhaphiſicã inq;tũ dirigit ĩ cogni tionẽ dei.⁊ ſubaꝝ ſeꝑataꝝ ·⁊ ðꝛ phia fruſtrare intuitũ hoium reſpiciẽtiũ.qꝛ ꝑ fectã cognitionẽ ſubaꝝ ſepataꝝi hac vita habere nõ poſſumꝰ. Nã ſicut ſe hʒ oculꝰ nocticoꝛacis ad lumẽ ſolis:ſic intellectꝰ ñ ad manifeſtiſſima ĩ naturs ex.i.methaph. ¶ Veſtes erãt tenuiſſimis filis ic boe· deſcribit phiaʒ qᷓ;tũ ad ß̃itũ extioꝛẽ · Pꝛiĩo qᷓ;tũjad materiã veſtiũ. Scðo qᷓrñ ad picturã veſtiuu Tertio qᷓ;tũ ad violẽtiã veſtib illatã. ⁊ legantptes ſil Dicit pꝛimo. Veſtes
.
phie erant p erfecte tenuiſſtmis.i.ſubtiliſſimis filis.⁊ erant ex ſubtili artifici
⁊ex materia indiſſolubili qᷓs veſtes i ſa texuerat ſuis.i ꝓpꝛijs maniby. vti ꝓ ſiẽego coʒul eadẽ phia ꝓdẽte. i· reuelãte mihiiʒpſa hꝰ pꝛmi. ̃p ſor veſiã ſpeciem. i pulchritudinem. quedam caligo.i· obſ cura ignoꝛantia.neglecte Ve tuſtarisdeſt negligentie veterum obduterat ideſt obfuſcauerat· vluti ſylet lupple obducere ciigo fumolas imagies ideſt ſtantes in fumo.
6
„%. — fA„—— „ 1.
— n

¶Pꝛoſa pꝛima
3—* 4
Harũ in extremd matgine. P. gre/ icolenditce
veſtiũ legebat᷑ inte⸗
tertũ. Atcʒ inter vtraſq; lias ĩ ſcha 1. ꝓ pꝛgenea iniu⸗
S pemo ſupple margine. laꝝ modũ gradus quidaʒ inſignirt ienucꝭene videbãtur qbus ab inferioꝛe ad ſu/ x nteterifpecu
36 latiua. ⁊ iter vtraſq; lit perius elementũ eſſet aſcẽſus. Ean txn Egrełan dã gradus inſigniti·id
—— v— ma cũ.in ſupꝛemo vero. T. legebat in/ piue Ineftrnpte
fege E dem tamen veſtem violentoꝝ quo atinpſiadmodfea/
laꝝ quibus a gradibus rundam ſciderant manus et ꝑticu/ aſcẽdebatah iterioꝛi la ad ſupioꝛẽ. Tũc tangit
cẽs. Eãdẽ veſteʒ abſci⸗ derãt i.lacerauerãt ma
3 nus qjꝛũdã hoim violẽ⸗ toꝝ ſupple facientiũ violentiã ⁊ vnuſquiſq; abſtulerat ꝑticulas a veſte q̃s po terat auferre. ¶ Motãdũ ꝙ ꝑ veſtes phie intelligũtur ꝑtes eſſentiales ⁊ artes
las quas qͥſq; poterat ahſtulerant. violẽtiã veſtib illar di
hberales. Sicut enim coꝛpꝰ veſtib oꝛnatur.ſic phia juis ꝑtib decoꝛat᷑. Per
fila aũt ſubtiliſſima intelligunt᷑pᷣcepta phiſicalia ſiue ꝓpoſitiones phiſicales.
Sicut enim vnñ filũ in veſtib oꝛdinat᷑circa aliud.ſicꝓpſitio iuxta aliã quæ ſubtiliſſimæ. qꝛ ꝑ eas hõ ſubtili inueſtigat. Hicuntur ⁊
mõi pᷣcepta ſubtili artificio ratione oꝛnatus verboꝝ ⁊ ſententiaꝝ que in eis
inueniũtur ⁊ ſunt er materia indiſſolubili. quia licera quibuſdã male expꝛi⸗ mãtur tñ in ſeipſis habẽt veritatem indiſſolubilẽ.¶ Notandũ ꝑ manꝰ phi⸗
loſophie ꝑ quas ſuas veſtes texuerat intelliguntur pᷣhi qui pꝛecepta phicalia
ↄſcripſerüt.⁊ dicũtur rõnabiliter manꝰp hiæ. qꝛ niſi fuiſſent inſtructi pᷣcept⸗ phicis ea expꝛimere minime valuiſſent. Norãdũ ꝙ veſtes pbie dicũtur fuiſſe obducta quadã caligine.qꝛ tpe Boetij artes ad tantã negligentiã deuenerãt
Peu eas curabãt.ſed Boetiꝰ eas trãſtulit ⁊ expoſuit ſiue ↄmẽtatus eſt ·
el ideo veſtes phiæ fuerunt fumoſe. qꝛ ab antidqs obſcure fuit tradita ꝓhia
ab Empedocle poetice. a latone enigmatice. ab Ariſtotele ſub verboꝛuʒ obſe curitate. Notandũ qꝛ due ſunt ꝑtes pꝛincipales phie.ſ.pꝛactica ⁊ theoꝝ⸗
ca.ideo jn veſte phieerãt due lie intexte ·ſ.p.⁊· t. P aũt erat in infcrioꝛi ꝑte ve
ſtis. ⁊. T in ſuꝑioꝛi ꝑqð innut᷑ ꝙ pꝛactica phia ẽ inferioꝛ ſpeculatiua oĩꝛdine. dignitatis. Per gradus aũt medios qͥ erãtinter vtraſq; las intelligũtur ſci
entieeloquentie que ſunt grãmatica logica rhetoꝛica. ¶ Norãdũ ꝙ dicit᷑ aſcẽ
um fuiſſe ꝑ gradꝰ apꝛactica ad ſpeculatiuã ꝑ hoc innui᷑ꝙ hõ pᷣmo debʒ eſſe ſufficiẽter inſtructus in pꝛacticis. vt poſt aſcẽdere valet ↄtẽplatiuis. ¶ Motã
dũ qͥd ſit ſcindere veſtes phie illi tiñ dicunt᷑ veſtes ſcindere phie qͥ putant hñ
tes vnã ſciam ſe eſſe ꝑfectos philoſophos ſine alijs Si aũt aliqͥ ſciãt vnã artẽ ſiue alia dũmodo ſ ↄgnoſcãt nõ eſſe nl aüt alich
os · tales nõ ſcindũt veſtes
6 1.

¶ Hic Boetius ideſcri⸗ bit phiam quantum ad
inſignia ⁊ oꝛnamẽta qᷓ
ptrum vero ſiniſtrd. gerebat
manibo geſtabat dicẽs. Et dextera manꝰ phie
cũdo oñdit qũo ip̃e ð obſtupuit.itio quomõ phia ſibi appꝛopiquãs ſtatũ eiꝰ deplanxit · ſcha ibi at ego.tertia ibi tam ulla. Dicit pꝛimo. Mue ſupple phia. vbiꝓ poſt⸗ 5j vidit poeticas muſas aſſiſtẽtes nr̃o thoꝛo.i· le cto.qꝛboetiꝰ tãqᷓ; egeri lecto ðᷣcubuit⁊ cũ vidit muſas dictantes verba i.carmia meis fletib ip ſa phia pauliſp.i.aliãn tulũ ↄmota ⁊ iinfiãma⸗ ta.i.incẽſa.toꝛuis lumi⸗ p.i.crudelibꝰ vel tribili by oculis inqͥt · qs ꝑmi⸗ ſit has meretriclas.ſce⸗ nicas.i. vmbꝛoſas acce dere ad hũc egruʒ q̃ do loꝛes eiꝰnõ mõ.i.nõ ti fouerent· i.ſanarẽt. nul⸗ lis remedijs · i medica⸗ mẽtis · vey ʒ ſed. alerẽt ſupple doloꝛes eiꝰ dulci tyvenenis Me ſũtenim
pble. vel uli feindũt veſtes phie aui ꝑ extoꝛtas erpoſitõcs trabũt veras pꝛo⸗ poſitiones ad ſuas falſas opiniones.
Moc o eleaticis at achademicil
—
or
—„
Et veita quidem eius libelloſ. ſce
—
libellos. ſini⸗ ſ
ſtra vero gellabar.· voreabatſeptumt xirgrenali. ¶ Rotandũ ꝙ omĩs cura ⁊ intentio viri ſapiẽtis verſatur vel circã cõtemplationẽ ſapientie q̃ deſi
gnatur per libellos. vel circa regimẽ reipublice qð deſignatur ꝑ ſceptrum. et wi
qꝛ cõtẽplatio ſapiẽtie potioꝝ ẽ qᷓ;regimẽ reipubliee. 6 M dicitur in dertrg 3
habere libellos.in ſiniſtra vero ſceprum h F c
S L 8
Poſtqᷓ; Woetiꝰ oſten g 3
ob plooppa Auevbi poeticgs muſas vidit nfo
bi apparuit. Hic oñdit ſige hön un
quid encaim egerlt 9ſliſtẽtes thoꝛo fletibuſq; meis vba 2
Et pꝛio oñdit mõ mu d i
ſ boertas fugautt. ſe dictãtes ↄmota pauliſp. ac toꝛuist
brh„
* — — —,
—
ſãmat lüthus. b. Quis inqͥt has vn&
ceicas meretriclas ad hũc egruʒ R⸗ milit accedere Que doloꝛes eius
nõ mõ nullis fouerẽt yemedijs. ve⸗ rũ dulcibus inſuꝑ alerentvenenis. Pelunt em̃ q̃ in fuctuoſis affectuũ —— ℳ ſpinis vbeꝛẽ fructibus Ionis ſegetẽ
—
necztpoimmẽtelaſuefaciht mot vonõ lberãt. Atſiq Eppbanuyn
vpigoh olitũ nobis blãdicievłe de 4—46 2.
traherẽt minuʒ moleſte ferẽgů puts
rẽ. Nihil qͥppel eo nfe ope lederent 0
—
) S—

Dꝛoſa pꝛima
nte uein fiuctuoſis ſudijs enutritũ.ſj ablte potius ſ „ℳ— ne ſc in eritiũ dulces. meiſq; eũ num. necãt.i.ſuffocant
3 B vberem · id 4 n 6 n ſanä ng ctum rõnis · fructib id muſie curãqũſa iqchrelinqte eſt in fructib ſuis ⁊ mẽ
Pis ilechdꝛus increpitus veiccit
— A lloquitur muſas dieẽs * humdmeſiʒ xu— fe ui rubo Huſeſtyeire blandi v wh h ale petrariſſent nob qu? — e verecũdiã limẽ triſtis exceſſitvdeſtaluquẽ viꝝ pꝛopha nũ.i.illitteratũ vti ꝓ tã „ 5 ſolitñ.iſleʒ vulgo·ego putarẽ id ferẽdũ.i.patiẽdũ minꝰmoleſte. qͥpe in ß ½ nihil lederẽtur nfe ope.i·nre ſedulitates ſʒ vos alexiſtis nobis hũc hoieʒ enu
tritũ ſtudijs.i.ſciẽtijs eleatici.ariſtotelicis atq; achademicis.i.platonicis.
Tũc fugat eas dicẽs. Sʒ abite potiꝰ.i.recedite vos ſyrenes dulces vſq; ĩ exi j.in mottẽ relinqͥte eñ curandũ meis muſis.i.doctrinis ſalutiferis. Tũciſte
chozus.i.turba muſaꝝ increpitꝰ.i.redargutꝰ meſtioꝛi.triſtioꝛ erñs vultũ ſu un deiecit.i.inclinauit. humi.i.terre⁊ ruboꝛe ↄfeſſus verecũdiã triſtis exceſſit 2. exiuit. limẽ.i. domũ in q̃ decubuit Boetiꝰ. ¶ Notãdũ ꝙ iõ muſejpoetice di
rebãtur aſſiſtere thoꝛo Woetij qꝛ boetiꝰ ſtudnit metrice doloꝛẽ ſuũ ↄſcribere Itẽ phia ðꝛ pauliſp ↄmota ꝑ qð innui ꝙ ira imoderata nõ dʒ cadere in viꝝ
ſaptentẽ: qꝛ Fᷣtus ↄliſtit in m oderatõe paſſionũ. Vñ licet iraſci ſit hmõi naia 68 le tñ iraſci qñ opʒ ⁊ vt opʒ ⁊ q̃ntũ opʒ ẽ hois ÿtuoſi ⁊ ſapiẽt/. vñ Señ. Quid
deliꝰ ira. Bit inde vtutibo cardinalibꝰ. Eſto tardꝰ ad irã. Itẽ interrogatio
.„ ñq; fit cã ignoꝛãtiealicuiꝰ.aliqũ yt ex rñſione facta aliqͥdꝓbet. qñq; fit ꝓpt 4 increpationẽ faciendã ⁊ vltio mõ phiajintrogat dicẽs. Quis has ſcenicas
meretrictas ⁊c̃. ¶ Rotandũ ꝙ muſe poetice dicũtur meretricule. Siẽ enime
retrix allicit hoiem delectãdo nihil vtilitat ſibi ↄferẽdo ⁊ cõmiſcet ſe euilibʒ
. non examoꝛeſed ſpe lucri.ita poete nõ ſcribũt amoꝛe ſcientie ſed vt aliquid
10 laudis vel pꝛemij ↄſequãtur. ⁊ delectãt rõne metri modicũ vtilitatis eõferen
do.ßʒ diuerſas paſſiões inducẽdo. Appellat aũt phia muſas meretrickas ſce
ett nicas.qꝛ carmia poetica in ſcena ↄſueueft ꝓnũciari. Vbi nota ꝙ ſcena dicc⸗ batlocꝰ vmbꝛoſus i theatro vbi abſcõdebant᷑ꝑſonepnũciãtes carmia tragi o ca vel comica vñ ſcena interp̃tat᷑ vmbꝛatio vel vmbꝛa. Vel ideo muſe poeti ce dicũtur ſcenice.i.vmbꝛatiles · qꝛ ſůt vmbꝛa ſcie nõvera ſcia cuʒ obñbꝛent mẽtes hoim. Itẽ metrica deſcriptio doloꝛis nõ ſanat doloꝛẽ ſʒ mag auget. 3 q ↄſideratio miſerie ẽꝓuocatiuatriſticie. vnuſquiſq; aũt cũ diligẽtia ↄſide⸗ 8l rrat qð ſcribere vult · Itẽ metrica deſcriptio ðᷣꝛ eẽ dulce venenũ qꝛ placet⁊no Cet· rõne metri placet. ſ ꝓptrecoꝛdationẽ doloꝛis nocetʒᷓtẽ affeetꝰẽ vehemẽ animi paſſio aim toꝛquès ⁊ veꝝ iudiciũ rõnis impediẽs. Et ſũtãᷓ̃tuoꝛ affectꝰ animi gaudiũ doloꝛ ſpes ⁊ timoꝛ qͥ dicũtur inructuoſeſſpine · qꝛ juffocq̃t ſege tẽrõnis q̃ eſt ſcĩa ⁊ virtꝰ. Jtẽ lʒ de om̃i erroꝛe dolendũ ſit. potiꝰ tñ de erroꝛe n ſapiẽtis qᷓ; inſipiẽtis.nam erroꝛ ſapiẽtis alios txemplo coꝛripit.erroꝛ autem
i
mnſipiẽtis nõ ab inlipiẽte non trabit xemplũ. pꝛopter qð diʒit Saluſtus
— rele
. „ 7

—
Liber pꝛimus
o dicit phᷣia magis eſſe doke
—
omnia mala erẽpl a rebv bonis oꝛta ſunt. rg ia magis eſſ dñ de erroꝛe Woetij q; alteriꝰpꝛophani. ¶ Itẽ fm Muguitionẽ phanũ id eſt ꝛocul a phano id eſt a templo·
—
templũ inde pꝛophanus i·ſacrilegus quã p ꝛophanñ etiã dict quicqui
dicũtur pꝛoph opera opere
aliquid phicuʒ addiſcen dũ. ¶ſ Item ele ſtoteles vnde ſtudia ſua eleaticg · Ichademia aũt fuit c tur Achademica ·
ſophia muſas appe
ſtuduit Plato.
¶ſ Sequitur pꝛoſu ·
qſ Hic Boetius oſten/ dit quomẽõ obſtupuit 5 actu phie dicẽs. At ego poetiꝰ cuiꝰ acies.id eſt viſio merſa lachꝛvmis caligarat.i. obſcurata fuerat vt nec poſſẽ dino ſcere.i.inueſtigare. q̃naʒ id ẽ que eſſet hec mulier tum impꝑioſe auctoꝛita⸗
ani quaſi pꝛocul a Ph eſt ſedulitas in reby agẽdis
Vnde ſtudia VBoetius fuit enutritus. ¶ Item philo fyrenes dulcedine cantus attrq hunt naues ooEtionemetri ailiciũt hoĩes vel mẽtes hoi ⁊ obſcurãt. ¶ Item ꝙ vng phia ↄuentũ ens ſua virturẽ⁊ ſapia infinityerroĩes
ſa kaiigarat. nec dino q̃naʒ hec eſet mulier tã impiolſe au⸗ ctoꝛitatis. obtupui.viſueʒ in terrã
2 d einc eps efß a ctu
V—,
defiroq
opa aũtp vs ẽ ciuitas gre
ſua dicũ
d non eit facrum. vnde omnes laici? illiterati la phano ſ aplenete ſecundũ Huguitionẽ te eſt intẽtio vel laboꝛ ad cie in qua ſtuduit Ari iuitas vel villa in q Vtriſq; aũt ſtudijs llat ſyrenes· ſiẽ enĩ periclitando eas.ſic muſedelecta m.⁊ rationẽ aliqᷓaffectu ſubmergũt muſaꝝ expulit ſignatur ꝙ ſtultoꝝ extinguit.
— dn
nennreeebin ra expectare tacitus cepi.
pui· i. miratus fui.⁊ defi xo.i.inclinato viſu ĩ ter
ram tacitus cepi expectare qui Fotandum quia
ra circa me ¶
ralium eius acies id eſt ratio ⁊ inte ſcere philoſophiam. ¶ Rota g licet bo tamen tacitus expectauit quiddei talem qui cõſolationem acciperet · ta ratione acquieſcunt. tales ſibijp
Bic boetius oſtẽdit
qũo phia ſibi appꝛopi⸗ Tum U
quans ſtatum eius de⸗ Tumi⸗ phia accedẽs pꝛopi
ↄſedit in extrema parte umq; intuen atq; bumu
nſe) de veſtne„ d eſt triſticia conq
ſectuli.i. coꝛdis mei· et intuens meum vultum grauem i.grauatum lu ctu atq; delectuʒ id ẽ in
cinatũ in humũ · id ẽ in terram· merĩe
„
llectus caligarat it etius de actu p nœeps ac Qui enim refutan ſis obſtaculũ ↄſolatõis faciũt/ ſopln
opius accedens in ex/
e
gvul F 12
*„ 2.— trema lectulimei parte cõſedit. melucti Fhit meroꝛe deiectum. his
m
dnam deinceps id eſt conſequenter eſſet actuꝰ boetius doluit de amiſſione rerum tempo⸗ a ꝙ non potuit cogno⸗ hiloſophie obſtupuit ⸗ facere vellet per hoc innuens ſe eſſe talios audire nec audi
edi
vnꝰ ſapi⸗
0 vhe
„. At ego cuius acies lachrymis ſcere poſſem
——— 4 B
uẽ 9 5 0 b6—.
ctaẽ bisyſibus 6

met̃ ſecundã
1 eq̃ntiby de pturbatiõe nr̃e mẽtis. ¶ Nota ꝙ phia ðꝛ ſediſſe in extreina ꝑte le⸗ ctuli.i.coꝛdis boetij.nã cũ eẽt in triſticia ⁊ doleretꝓpter amiſſionẽ reꝝ tꝑaliuʒ paꝝ vel nipil ſapie hẽbat.⁊ qꝛ tota cura eiꝰ erat circa treus amiſſa. ideo icit᷑
habuiſſe vultũ merote deiectũ in humũ. ¶ Metꝝ ſchm pmili. Eu qᷓ; peipiti ⁊c. ¶ Hic incipit merx ſchm h pᷣmiqð vocalmetʒ da cx ctilicũ a pede pᷣdo⸗
Gin minäte.⁊ ðꝛ thetra
etrun ſecundũ pꝛimi libꝛi merʒ anumero pe
—3 dů.a thetra qð ẽ qᷓt
— Euqᷓ; beipiti inerſa ꝓfundo tuoꝛ. quia qᷓ̃tuoꝛ pe
& icta des ↄtinet.⁊ ðꝛ hiꝑ 2 s hebet⁊ ꝓpꝛa lucerel 8 ataſencippe ſyi Fr— ñ 413(
nebꝛa 8 abã ahũdãtẽ poſt
5 edit in erternas irete.
dio pᷣſus. vbi gfa · Terrenis quotiens flatihus acta pes e — cß. ſcös pᷣcipiti. Sʒ
Creſcit in immenſum noxia cura Fiabenhutons
§ pᷣcipiti ſupabũdat.
tertius pes ẽ merſa pꝛo · q̃rtꝰ fůdo.ſilr eſt in alijs. In k S metro phia deplan⸗ git ſtatũ M oerij dolẽdoſde ꝑturbatõe ſue mẽtis·⁊ facit duo · bmo vliter phia. i deplãgit ꝑturbationẽ mẽtis hominũ · ſcðo ſpãliter ↄuertit planctũ ſuñ uper boetiũ ibi. Hic qndã. Pꝛimo dicit. Heuqᷓ; · i.q̃ntũ.mens hominum hebet. obſcurat᷑.merſa pᷣcipitiꝓfũdo·i.cura reꝝ tpaliũ q̃ pᷣcipitat hominẽ.⁊ tałmeni relicta ꝓpa luce.i.ↄtẽ platiõe.ten dit.i·laboꝛat. ire in tenebꝛas externas.i.in ig noꝛãtias exterioꝛes.ß aũt ↄtingit hõi jtiens ſupple mens acta.i.agitata. ker
renis liatid.i·ꝓſpitatib vel euẽtiby.cura.iſolicitudo reꝝ tpaliũ ·noria.i.no⸗ ciua creſcit in imẽſum.i.ſupᷣ modũ.¶ Nota gin nobis ẽ dupler ÿrus rõalis m ⁊ſenſualis. ſenſus aũt ſꝑ aduerſat᷑rõni.qꝛ caro ↄcupiſcit aduerſus ſpñ̃. ⁊ ſot
— ritus aduerſus carnẽ cũ aũt ſenſualitas vincit rõnẽ:tũc hõgſt in malo ſtatu
vnpo regimis ⁊ efficit beſtialis. Vñ Alber· ſaꝑ ftio deaig dicit. Turpe ẽ nob abij⸗
o cere regimẽ ſupioꝛis ⁊ induere regimẽ inferioꝛis ptutis qð nobis cõ̃e eſt cum
vtupu beſtijs. Jõ ſcribit· ij.ethi. In antiqua trãſſatiõe valde conandũ ⁊ laboꝛãdũ
n5 ec ẽ nobis vt ÿᷣtus noſtra ↄcupiſcibilis ſubiecta ſit rõni.quẽadmodũ eiñ pueri
t ui ꝑuerſe viuũt ſi nõ a ſuis fuerit coacti adrecte viuendũ ſic appeti
tus ſenſualis ducit nos ad inſolentiã niſi regula rõnis fuerit coartatus. plu
. res aũt hoĩes ſequunt᷑ſenſualitatẽ qᷓ; rõneminſudãtes bonis exterioꝛi⁊ de
pinc lectationib ſenſualib per que impediunt᷑in ſpeculationeꝝ cognitione ſunmi
3 boni. Ideo phia hoc deplangens dicit inmetro Meu q; pᷣcipiti ¶ Item cum
ei M animã ingerit ſe curis reꝝ tempoꝛaliũ ꝓfundepcipitatur ⁊ hebet· qa cogni⸗
tionereꝝ ⁊ ſui creatoꝛis deſtituitur ⁊ deſtituta radit in tenebꝛas externas·l·in
g ignoꝛãtias exterioꝛes. ¶ hinota ꝙ duplexieſt ignoꝛantia quedã naturalis
que eſt in iuuenib ⁊ decrepitis.⁊ vocal ignoꝛãtia interna.quia ex naturali de n. fectu contingit. Alia eſt ignoꝛãtia auecauſatur ex negligẽtia hominis qñ ſoli L nit 5ꝛ nenee qua ð? ꝙom⸗ „.. ves homines naturaliter ſeiredeli trant · Pꝛima ignoꝛãtia cũ ſit h 2 3

CW
—
ſ ſ F e 7
5„/—,— ⸗ —— rC 7* N 4
6
5 7ℳ—.— ℳ ſ.6 4/ z e vifeq turpes a natura nemo increpat neq; bonos laudat. Scaẽ „ vicioſa cũ ſit ꝑ hois negligentiã. de quo loquit᷑ Boe ij· huiꝰ ſa.v. Teteris ℳ ſ 3— aiantiʒ ſeſeignoꝛare natura eſt. hominiby po vicio venit· ¶ tẽ vicu norꝛ⸗ 5 2 Le cura. Elñ Beneca in puerbijs · WMagnã ꝑtẽ pturbatiõis ſibi dedit qu exte⸗
1 M rroꝛi ſe iniecit. ¶ Itẽ rõ ⁊intellectus dicuntlux hois.qꝛ illuminãt hoĩeʒ ad
. cuntur aũt ꝓpa lur Pit quondam celo liber aperto hois.qꝛ ſolũ genus⸗
2——— Buetus in ethereos ire meatus
liter conuertit ſe a
⁊ pmð oſtendit q̃ri eebe⸗ Exercet. xrios feri per oꝛbes eeene, Compenſam numeris victoꝛ habebat
——— — 1 K
de deſtitutuss carp cNyolanhhßoll. Plo—.„4c tali contemplatione ſolum ð terrenis cogitabat ibi Nũẽ jacet effeto. Pꝛimo ßia cõmendat boetiũ ab aſtronomia ſcõᷣo a naturali phia.tertio a metha⸗
*N o1 bho CCXXP. i nſie ⸗— ipſe cernehat ·.ſpeculabat᷑. lſumina.i.radios roſei ſolis viſebat.i.cũ deſiderio 4 veh pihnoꝛantic habebar omnẽ ſtellam comp̃henfum numeris. i.certis cõpuratio F nib quecũq; ftella erratica.exercet᷑.iopatur vagoð.lvdlio recurſus. Nunc prediendo nic regrediẽdo ſtellainquãflera. vmora. vanio dreegmnar „ ios. TRora ꝙ aioliberato a curis exterioꝛiy ↄceſſum eit phari.i quedam ar es dicunt᷑liberales. q fili hberoꝝ · · nobiliũ qui erant liberati a curis tpal⸗ bs taldartibvacabant · zõ dieit pia ꝙ boeti quondãliver zc¶ Notz
o„ dicit celo apto. põ planetasteii coꝛpaliter nõ attingt· rñſpeeulatiðe ea
*
pendit. Hocpulcꝛe ⁊angit Triſmegiſtus vicens. Magnũ miraculũ eſt 5 ⁊ aial honoꝛandũ. hic ala intellectiua in naturã dei tranſit q̃ſi ipſe deꝰ ſit
pic per naturã aicdijs eſt ↄiũctus:hic demonũ genꝰ nouit. terrã colit. eiemen
mũ animi fagacitate meti᷑· intentionẽ unimi eius nulla geris cgligo cõfůdit- nec terre denſitas eius opationẽ impedit. nõ aque ꝓfunditas aſpectũ eiꝰ ob⸗
viſum noſtꝝ ⁊ ſolem. Kam album viſum per fumũ apparet rubeum. Etiam
hdam að non et intelligendũ foꝛmaliter · q pᷣmequalitates que ſunt calidus
O.—v ℳ v-——— l ſ.„ — ₰ ₰— 3 3 oßð
.* Liber primus
. Her—„ ſ 1 7 2. g⸗ aslu. eröerhe nieernebat roſei lumina[olis— a0 34 ¶¶ Hic ändam 1 44 62 3 1—— 3 pecXMMh poſil ze. Pic pia ſpecia Viſebatgẽlidtsen idera lune:
deplangendũ ℳ tquecuhq vago8 ſella recurſus 5
v phiſica.ſcha ibi Quinetiã cãs · tertia i. Quis voluat ſtabilẽ· Pꝛimo vicit W Moetius uondã liber.i.ſolutus a cura reꝝ tpaliũ celo ſibi aꝑto ꝑ cognjtio⸗? nẽ.ſuetus fuit ire ꝑ ròõnem in ethereos meatus ·i.in motus co?poy celeſtium?
a idebat. ſidera.i.·conſtellationes · gelide:i·frigidelune. ⁊ ipſe boetius victoꝛ
tis cõmiſcelacuniine mentis in maris ꝓfunda deſcẽdt.celũ qð videt᷑ altiſſi⸗
tundit. ¶ Nota ꝙ ſol in oꝛtu ſuo aparet roſeus ꝓpterſvapoꝛes iterpoſitos in
Bmn meridie vapoꝛes ſint interpoſiti. nõ tñ apparet tuut roſeus eo ꝙilli va fAe⸗ nõ funt groſſi ſed ſubriliati caloꝛe lolis. ¶Rota phia dicit lunam eẽ ge
3%
.
——
6 ₰ 3
—

zon⸗ tig a p u umtai ſech u ehae im nõ habentlocñ in c bmere S ſee nrechtepi diodes magis d q noctes qu b 0 rigus 1 eti qꝛ mouent᷑ vuput mo ieby. ¶ Kota ꝙ planete beſt ſunt gelidioꝛes 0 td tuſt pn imobiis. ab oꝛiente vagos recurſus . cidentẽ·⁊ y— 1 Quuat ab eth motu S Se nc cauſas Vnde ſonoa i een Quis E uati ſhchtene 6 6 44 6 ab—— e pinqͥ. 3 Sche ſperias ſid ſi idust in ndae ei n 2 C 2 Ae⸗ —— aluru um ru ſü etmorap v lexa gr 0 N 0 irgat ab ꝑ vario uis veris—6 oꝛtu l. e circuloꝝ. ſ.de t Ko6eop % 3 3 8 ⁊epic 0 Atterfu piacdas tenpereth a 1 2 S 180 e tvt OW cur 2 atiõarij vr di 5.„+.„ 3 i ünue plenofe fertilis anno Ste, ſu mn tönus ppis is inſutv 3 taꝝ vel Vp. — 4 4— „ vct tub. atc latentis 5— er eñ.—w( en Naturen varias redqere cauſas 4——. wiecircu 6 yn certo. Poetiꝰ ſo⸗—— 4 N tämn eer ptea⸗ cauſas.ſonoꝛa ſ r jiit rimartid S2 5 26 n e annngeven e ne enie— abe ſo3 pze ventus——— ipſum hen ehr E— kulũtt ſer ape— locum i par calido ⁊ ſicco eleua ex kbꝛo methero/—. ſedoſt z n latus ·⁊ facit ſonum m frigiditate nubis to per caloꝛem ſo⸗*— t cenn defacili cedit ⁊ reuerber ipellendo aerem.⁊ qꝛ rep ercutitur ⁊ repꝑcuſſu„ t 6 unſ o— dixerũt ꝙ ideo ven—— ni 32—— u Nlerherpi in ipſo n Inn⸗p it icut hic in dienatural inio nõ ſit ja qꝛ ma enti qui in etpi abilẽ hic ꝑhia cõm 3. veti aũt generant᷑t reure— b knn ia dicens · Woetius er at Poetiũ a metha Feee Lonh 3 i n motu diurno ſolitus fuitrimari mniht ideſt in aquas eins habens oꝛtun oꝛbem firmamenti 5 pũs.i.inte!. aris oc ⁊ occaſum ¶ Vel etia a urgat. ire pees wee eret. Poetius ſo itus erat in oꝛtu rutilo. ideſt drerecur ſtelleque bö
Met tertium

Liberpꝛimus 6 m oecidente videntur occidereiteꝝ reſurgant in oꝛiente. etiã erat ſolitꝰ rim 3 ri· quis tẽperet placicas hoꝛas veris.i.tꝑis vernalis vt oꝛnet terram roſeis„
foꝛib qs dedit.ioꝛdinauit vt autũnus ſertilis ãno pleno.i· fecũdo influat
infiuentiã faciat grauidis vuis ·i.botris repletis. etiã erat ſolitꝰrepdere id
eſt aſſignare varias cã iatᷓtis naturei·reꝝ naturaliũ. ¶ Rota om̃e ꝙ moue n 9.— n
Aeneſe ere ce⸗ Rũc iacet effe o lumine mẽtis.
lũ abalio mouetur. ꝑ n öc c ABucralt cum Erpꝛe us graui colla cqtenis„ pn ———— Kder von c 61 — 1. k duplici motoꝛe ꝑ c0 W⸗—*—„. S— S 1—. meta; Beclluũq; gerẽs ponderevultũ— i phi.ab vno ↄiũcto——
[o L. a Sen q vo ogit heu ſtolidã CEr nere terra M⸗. reeatintelligentiaaà 2 moneefectiue ab alio moroꝛe ſepato qeſt deꝰ a quo mouet᷑in rõefinis. Icẽ v dicit oꝛb celeſtẽ eſſe ſtabilẽtʒ ẽ mouear⁊ muter locũ ſᷣmptes non tñßmto t.⁊ quantũ ad h dicit᷑elſe ſtabilis.i.imobilis. Itẽ cᷓ quare ſteile qͥ occidunt — ateꝝ oꝛiãtur nõ eſt alia niſi motꝰ circularis pᷣmi mobilis qͥ ſecũ rapit oẽs ſtel⸗. 4
las tã fixas qᷓ; erraticas. Itẽ heſperꝰ eſt ſtella q̃ de veſpe ſequi᷑ ſolẽ occidentẽ
aqſtella mare occidẽtale vicit᷑ heſpericũ mare eo ꝙ ſol et heſperus biſe mer t
gãtnõ ꝙita ſit. ſed quia vulgares ſic opinãtur. ci ein ſtelle occidũtꝓpter un
poſitionẽ maris inter viſum ⁊ ſtellas vidẽturſtellemergi in mare. Icẽtps ho Vwernale dicit᷑ placitũ qꝛẽ ↄueniẽs vite bois. El eĩ tpᷣs veris calidũ ⁊ humi
Mr 3. dũ in qbo ↄſiſtit vita er l· de mot·⁊ vi· t ideo illo tꝑe ꝓducũtur floꝛes · nam
materia floꝝ ẽ hu nidũ a queũ ſubtile bã coctů a calido aereo.qꝛ igitur in v
vM e dñatur calidũ aereũ? humidũ aqueũ ſubtile qð ꝑua indiget digeſtione.iõ
.
cpS in vere cuiꝰ caloꝛ tꝑatus eſt floꝛes ꝓducunt᷑ ¶ Itẽ viris multũ abůdat ð hus. mido aqueo ⁊ groſſo cuiꝰ ſignũ ẽ qꝛ tꝑe putatois diſtilat ab eis q̃ſi humidũ
—. lachꝛymabile. tale aũt humidũ groſſum multũ reſiſtit degeſtioni.iðᷣo vue ad P maturitatẽ tardeꝓueniũt.ſ.tpe autũni⸗ Itẽ boerius ↄſueuit reddere cãs la⸗ 3c felicitàtis. KNũc iacet effeto · Nã ſᷣm virgili
16 tes reꝝ naturaliũ qð fuit iudiciũ fe um. Felix qui potuut rerum cognoſcere cauſas. Pic oſtendit phia qũo boetius deſtitutus fuit pꝛedicta ſpeculatõe cuʒ de
2 c 3 terrenis cogitabat dicẽs · nunc. i.tempoꝛe doloꝛis · Boerus iacet.i.pꝛoſtratꝰ eſt effeto i.euacuate lumine.id eſt ſpeculatione mentis·⁊ ipſe pꝛeſſus colla.i.
hi bpe ſcöm colla grauidis catenis paſſionum que mentem grauant gerenſch deci“ m vultum ic eſt inclinatũ põdere amiſſionis rerum tempoꝛalium. heu co Bilur cernere ſtolidam.terram.i.bona terrenã que hommnes ſtolidos efficiũt ota ꝙ catena eſt ferreũinſtrumentumduo aliquid cõtra ſuã naturaʒ de⸗ pnetur. Quatuo? autein affectus que ſunt. gaudium.ſpes · timoꝛ:⁊ doloꝛ.
ſimilitudinarie dicuntur catene. quia aĩm hominis detinent ⁊ cõtra ſuam na —turäzrationem ad illicita trahũt nam ratio ſemper depꝛecatur ad optima.
e ptino Ech. ErhꝛoprereaPatuns infine huis punoei ne paſonũ·ibi. tu quoch ſi vis. ¶ Rota non eſteſtimandum ꝙboetius ſic eſſet 3
t euacuatus lumine mentis ſicut littera ſonat. quia alias fuiſſerinfůfficiẽs — o pꝛo compolitione huius libꝛi. ſed philoſophia loquitiu hoc ↄpaſſiue Ille em̃
V 3„„ f„ op 14 5 .
8— e 3

4 2
arma q̃ njli pꝛiot abieciſſes. iuictate fir
it r cumẽtis in etate au—
= mitate tuerẽt. Agnoſcis ne me Quid
— päc„ i.nutritꝰ.noſtri ali G.
kaceg. Mudoꝛe an ſtupoꝛe. ſiluiſti.inal ſnutit woleril alt. ſ 4
—— 6. pudoꝛe ßʒ tetht video)ſtupoꝛ opp̃ſſit xnonru
eſt lumine mẽtis ſtultus qui inclinat ſe ad terrena diligẽdo ipſa.⁊ nõ eleuan⸗ do intellertũ ſuũ ad ſpectabilia qᷓlis nõ fuit boetiꝰ. Vnde dicit augꝰ · Tales ſunt hoies qualia ſũtea que viligũt.qʒ dilectio trãſmtat diligentè in ſimili
tudinẽ rei quã diligit. Hec Marquardus. Pꝛoſa ſcha pᷣmilihꝛi.
Ed medicine inqͥt potiꝰ. Hic incipit ſcha ꝓſa huiꝰ pᷣmi in qua phia ſueſtigat moꝛbum boetij ex qͥbuſdã ſi⸗
Pꝛ oſa ſecun da pꝛimi libꝛi. gnis.ſcðo ↄſolabat
m ne eer c Ed medicie inqt tos ẽ potius be Eũq; me non. ℳ„ imo ðtphia.o
ereleB Lũ vero totis ĩ goeti ego poſein 8 SM 3 0— k 8 multa conq̃ri dep⸗ l ieintẽtaluminibus.. Tu neille es i git.qͥ noſtro quondã lacte nutritus no inet̃s eſtqᷓ;rele·
vᷣop ſed.tũ i.tunc⸗ mulier illa intẽta in
A ſſris educatis— ilierilla intẽta in — me totis luminibꝰ.i
— 6 ſ Fi uſ oculis. ait. es tu ne robur euaſeras. It q talia ↄtulerd mul ule qui ndã ipe iu
nẽtutis nutritꝰ nr̃o
robur.i.in foꝛtitudi nem virilis animi. atqͥꝓ certe ·nos ↄruleramus tibi arma que niſi pᷣus abieciſſes ꝑ obliuionẽ.ipſa tuerent᷑te iuicta firmitate dicit phia agnoſcis ne me. qͥd taces.ſiluiſti ne pudoꝛe.i.ÿecũdia.an ſtupoꝛe.i.mẽtis ali enatione.ego mallẽ.i.magis vellẽ te ſiuiſſe ꝓudoꝛe.ſed vt ego video ſtupoꝛ oppſſit te. FMoe ꝙ phia in deplangẽdo boetiũ nõ facit longã moꝛã ne boe tius deſpet ſuper infirmitate ſua.ꝗᷓ dicit phia mags eſſe tps medicine qᷓ; q̃rele ¶ Itẽ boni medici ẽ totis oculis diligent᷑ reſpicere faciẽ infirmi eo ꝙ in facie
magis aparent ſigna pꝛenoſticationis infirmitatis. ideo pia ðꝛeſſe intuita
boeriũ totis luminiby. ¶ Itẽ per arma phie intelligunt᷑pᷣcepta pßicalia q̃pe ſuadẽt mime extolli in ꝓſperis:nec dep̃mi in aqueo ehen gha ad magnanimitatẽ. Magnanimus añũt ẽ.qꝛ 5ᷓ diffoꝛmes inſultꝰfoꝛtune vna nimi mẽtis ↄꝓſtãtia militat. De his ⁊ ſilib pᷣceptis phicis boetiꝰ oblitus fuit Wter doloꝛe. ¶ Hota taciturnitas qñq; ꝓuenit ex pudoꝛe. qũ em̃ manifeſtat᷑alicui aliqͥd qð 6
poꝛ vno modoẽ abůdans admiratio mẽtis.vt ibi papa ſtupoi mũdi. Alio m 4———.„ ſ. M 8
——
nitet pudoꝛe.qñq; eſt ex ſupoꝛe. nifeitata let celari ipſe efetrereehe oculieꝰ depᷣmunk. facies eiꝰ rubet ⁊ auerti᷑⁊ lingua eiꝰin loq̃ndo ligat᷑ ¶ Nota ꝙ ſtu 8 v-po
§
—— 17—9
—
—
v
—
N 7 — n⸗—
Sn
.
(hke
f. ½0)
— —.—— 5
ℳ— n/— 7 W— 6hr——
7—, ⸗. n
— d ℳ.
V..„—

Ne Apß ecl ob w prſl 5( Sp Bet 6 iber pꝛimus
ne W%6 65 3„
w 3 ſontt eit Si alienatio.⁊ ſic accipirin poſito. ⁊ inducit taciturnitatẽ. er 6 0V I uo enim motus lingueeſtÿm confoꝛmitarẽ ad fantaſiam Turbata fanta/ ₰ lle * S Jiaſicut conringit in alienatiõe mentis. pᷣpeditur lingua in loquendo. ergo di 5 10 0ſt„ cit phia pudoꝛe an ſtupoꝛe ſiluiſti.⁊ qꝛ taciturnitas pꝛoueniens ex ſtupoꝛe de 3 p 6 nateriot eſt q; que cauſat ex pudoꝛe. cum wi 4 cauſetur ex aliquo. defectu interioꝛi
4 3 t V 1 .(te 3pp oꝛe ſiluiſſes. enien C me nõmodotaciti 5 unguẽpꝛ tionẽ pudoꝛelt co? P poꝛis · ſed ꝑudiciria ſus me nut vidiſſet anonit
6— eeenae † meo leuiterm manß. d. Et, nchl inqt
3 6 ¹
14 hli ſi ta
e Pſduſerene nen piculi lethargn bati cõem iiu anm F S riã ſed linguã ipedi
8 inte tiü mobü. ſui pauliſo oblitusẽ.recoꝛ ſis memoꝛiam ſui
eit ferẽs ⁊ linguã ipedi dabitfacile ſui ãde nos añ ognouerit—
oſcrpw ens ⁊ peius ẽ tacere ₰ cMle⸗ eP ſiupor⸗ qᷓ; pudoꝛe. Spthe tpoſit agnol cer ipauliſe uixxiur qꝛmeliusẽ memo/ B t— eeen moꝛtaliũ reꝝ nube caligãtia tergamus eePotp B. pec dixit oculoſq; meos fletbus ²—— Ha—„pSK ſe⸗ ſuo iundãtes ↄtracta in rugãveſte ſiccauit
². 1 1. Ad lactis intelligit᷑ tri⸗ nium ſellicet· grammatica logica ⁊ rhetoꝛica · quibus iuuenes ſunt ſeriatim
infoꝛmãdi tanq; faclb documẽtis. ſicut puer lacte nutrimẽto molli⁊ facilis X 55 digeſtiõis n nutrik. Sʒ ꝑBqð diẽ vmilis ai robur euaſeras.ſ.ad ſciam mathe⸗ ²* S aticã ⁊c̃q̃ tanqᷓ; per ſcam mag fubtilẽ bõ ꝑfecte etatis efficit. ¶ Rota phia nxtulit boe. arma nõ ö coꝛpalia.ſʒ püa ia ſiẽ lũt vrures itellecrgales qᷓs enüerat 2— ſ—— eno. v.ethi.⁊ ſãt illa · itellectꝰ ſapia ſci ars ⁊ pꝛudentia. Et ſilt vᷣtutes car Fd V dinales q̃ ſũt q̃tuoꝛ. Pꝛudẽtia u iuſticia foꝛtitudo tpantia. Et dicunt᷑ cardina — les· qꝛ q̃ndã pᷣncipalitatẽſ ſibi vẽdicant circa materiã circa quã hñt fieri. lla em̃ arma abiecit Poe. qũ tꝑalib adheſit. apetitui ſenſitiuo ãnuẽs? ab at⸗ tẽtiõe celeſtiũ ſeᷓſtrarꝰ⁊ ð iſtis armil diẽ apls. Abijcite ᷓ opa tentbꝛaꝝ ⁊ idui min arma lucis ſic vt idiehoneſte ãbuiemꝰ. Eũq; me nõmodo · Pic phii vſolaf Woe. ne deſper dicẽs Eũ phia vidiſſetiue nõmodo.i.nõ tm̃ tacitũ · ſed ptſũs ·i.totaliter elinguẽ·;ꝓ ⁊ mutũ.ip ſa admouit.i.apoſuit. pectoꝛi meo b ter manũ ⁊ inqult.i · dixit. nihil ꝑiculi eſt circa hunc hominẽ. ipſe patitur lethargũ.i · moꝛbũ obliulõis· moꝛbũ inquam cõmunẽ mentiũ illuſaꝝ.i. dece
ptarum.? ipſe pauliſper.i. modicuʒ eſt oblitus ſui.ſed facile ſui recoꝛdabitur ſiquidem ꝓ certo.cognouerit nos philoſophiam. ante ideſt pᷣus quod vt ipſe
polüt S lumina oculos e eius ·caligantia nube.i· obſcuritate
4 3 ſaſ⸗„—hM„1. S2.——— fl— †*
*——— 6
— 2
v— bvC⸗
—— —
——
—
—
v
e.———„ 4. 12 5 ꝙ ₰ —— ℳ.5— N——., 65—„— 6 41 6
W.§—„ 5 — 7 6
.

* 3— o et tertum ½. reꝝ moꝛtaliũ.i.tempoꝛrliũ. hec dicit phia ⁊ veſte ſua. tractai.duoluta ĩru gam ſiccauit oculos meos flerib vndãtes ·.· humectãtes. ¶ Norã gitacitꝰ eſt ſ 6 iileq nõ loqui᷑; habeat poteſtatẽ ingue ad loquendũʒ eiingus vel mur; 1ui ðꝛ ille qͥñ ſolũ nõ loqt ſed non hʒ ptãte lingue ad loq̃ndũ.⁊ talis fuit Boetiꝰ ter ſtupoꝛẽ.i mentis alienatione. ¶ Notã ꝙ phia innuẽs ſe eſſe bonã medi⸗ P eneeeen dic Nihi pien e Wettim tertiũ pꝛimi lbi. ein poietito hßif ncme dileuſa liqrũt nòcte tẽchꝛe eltve e J- S. v E 9 it vi li medici ẽ deſpare E Pmintbuſc pot redijt vigoꝛ n⸗ necgee a„ ta ꝙ lethargia ẽif Etguz 5cpin glomeꝛant ſ iderg choo miafeute 7 i rſie ꝗMimboſiſq; polus ſtetit imbꝛibus uise ⁊iũgetconti⸗ 76 . niee Bol latet ac nõdũ celoveniẽtibaaſtris targoẽ moꝛbyindu cens obliuionem et Beſuperin terram nor funditur omnũ. Jñlethar⸗ giens patit Pc ſi thꝛaicio boꝛeas emiſſuſ ab ᷓ̃tro talẽ moꝛbũz ðꝛale Q vß vl ß thes qð iterpᷣtat ob 2% e Verberet.⁊ qlauſum reſeret diem liui⸗etiã letesefin — uiinfernalise, K Emicat ⁊ fubito vibꝛatuð luie phebus nuſqᷓpatiebaturie p4 0 .— tharg.i.moꝛbum Ahjrantes oculos radijs ferit obliuiõis qꝛſipᷣce⸗ pta phie ĩ memoꝛia
amiſſiõe reꝝ tpaliũ doluiſſet ¶ Itẽ dit lethargũ es moꝛb ibhnnn d mens illuſa ẽ vbi rõ ẽ ligata ꝓpt᷑ defectũ fantaſie ſiẽ in jreneticis. vel ꝓpt defe erñ mẽoꝛie ſici lechargicis. ¶Morãdũ hõ ↄponct ex aia ĩmoꝛtali ⁊ coꝛpemot tali. qꝛ boe· oblirꝰ fuit bonoꝝ aie i5 orſe ſuroblitꝰ ñ totalꝭ ſʒ pauiiſp qꝛ ndhuc curã hũit de honis trenis q̃ reſpiciũt coꝛpꝰ.ſ Itẽ hõ ꝑphram hʒ ſuijp ſiꝰ pfectã cognitionẽ.ad cognoſcẽdũ aũt illud qð ꝑ pᷣhiam cognoſcif opʒ pꝛi mo phiam cognoſcere.iõ dic piarecoꝛdabitſui facie ſi nos pᷣus cojuerit ¶Itẽpꝑ veſtes phlei rugã ʒctas itelligũt᷑ pᷣrepta phicaliaĩ vnũ volumẽgre gata.ſic in illo li.qͥby ip̃a ꝓhia boe. ↄſolat᷑. For⸗ ꝙad medicũ ifirmũ curare Q— t— 8. volẽtẽ ples reqrũtoditiðes. Prſo vt q̃litates ⁊ ↄdities reſpiciat. ⁊vt hũo⸗ res nocẽtes cognoſcat. Sco ad loq̃ndũ eü moneat. Tertio ſipᷣ valida egri tudine ohmunefcat vt manũ coꝛpoꝛi infirmi adhibeat. Buarto vt eũ verbis 2olatoꝛijs refciat ·ſic pßla yices voloꝛes Boe. mo e ſipexit. ſcðꝙ ad lo Ldi mouit. ʒmanũ ſuã coꝛꝑi appoſuit.⁊ q̃rto ÿᷣb ↄſolatoꝛijs refeẽ ineme diſcuſſa. Tdic incipit ʒw merꝝ huiꝰ pᷣmi li. cuiꝰ pᷣmus ÿyſus vvtãl metz dactilici erametꝝ ſcds ð mer dlemanicũ abinuentoꝛe
„ 3 S„. 3§ 4 — ſ ℳ ſ ka ℳ 5,„ 3...—, ℳ— 4— 3 b 4 ſ pt † ₰ ℳ 3 4 4 5) N—% 3/ 4 1 4*— 4
3 le 4 ſi—P——
S 9 ₰. ²—,E— 6— ₰.. L„— H..— 5 7 A 2 b—„
—. 5
“ 5 1 v4— L.— 1*— ⸗ ₰—.„*— 0 ℳ
= .
k w 7— 8, t ſ 1

—— 7 ctpales qui flant a quattuo? partibus mundi.ſ. ab oꝛiente.
Liber pꝛimus
xetrametrum a numero pedum · dactylicum a pede pᷣdominante · a catalecti⸗ cũ qʒ nulla ſpllaba abůdat nec deficit. In hoc metro boetiꝰveclarat p qðdaʒ ſimile qũo remotis ipedimẽtis vigoꝛẽcognitiõis recuꝑauit ʒẽ talis lilitudo Sicut choꝛo flante nubes generant᷑.⁊ per iterpoſitionẽ nubiũ ſol ⁊ alia aſtra noris occuitant᷑.ſic aduerſitateiminẽte hõ afficit᷑ diuerſis paſſionib obſcu⸗ rantibus intellectũ · ⁊ ſit auſtro flãte diſſoluũt⁊ radij ſolares reuertunt᷑ ſie d uerſitate adueniẽte 2ſolatiãe phica paſiones ſedant᷑? intellectꝰ illuminatur ¶Micit ð in littera. Tunc cum philoſophia terſit oculos meos tenebꝛe lique runt me diſcuſſa nocte.i.obſ curitate.⁊ pᷣoꝛ vigoꝛ cognitionis redijt luminib meis · i.oculis. vt ꝓ icut.ſol latet..occultatur.cũ.i.qñ.ſidera.i· elle. glome rantur· i. inuoluantur. p̃cipiti choꝛo·i.tali vento.⁊ polus.i.celum.ſtetit ideſt ſtare vidc. nimboſis imbꝛibus· i.pluuijs nubiloſis. acꝓ etiam nox.i.obſcu⸗ ntas.funditur deſuper.i.ds nubibus in terraʒ.nondũ inõ adhuc.aſtris id eſt ſteilis. venientibus. i.apparentibus in celo. Si boꝛeas emilus ab traicio antro ·i.traicie regionis.verberet. i.depellet · hanc noctem ·.obſcuritatẽ. ⁊ reſe
ret clauſum diem tũc phebus.i.ſol emicat.i.lucet·⁊ vibꝛatus · i. foꝛtiticatus
lumineſſuo. ferit. i.ꝑcutit. ocules hominũ. mirãtes ſubito. lumi⸗ ſolis poſt te nebꝛas · ¶ſ Nota phia trahit hominẽ ab obſcuritate ignoꝛãtie ad lucem ſapiẽ tie · exſlibꝛo de pomq ariſtotelis.⁊ etiam per metriſtã. Ars hominem foꝛmat: nec finit eſſe malũ. Et ergo cũ philoſophia ſiccaſſet oculos boetij. fugatis te nebꝛis ignoꝛantie redijt vigoꝛ intelligentie. ¶ otã quattuoꝛ ſunt venti pꝛin⸗ occidente · ſepten⸗ trione.⁊ meridie.quoꝝ quilibet habet duos collaterales·⁊ ſic ſunt duodeciʒ venti qui his verſibus continentur.Flant ſubſolanus vulturnus ⁊ eurꝰ ab oꝛtu. Atq; die medio notus heret affricus auſtro · Lircinus occaſum ʒephi⸗ ruſq; fauoneus afflant. Bed veniunt aquilo boꝛeas⁊ choꝛos ab arcto⸗ ho ros ergo eſt ventus quo flante generantur nubes ⁊ conglomerãtur ſidera. ſic ꝙ per hubes occultantur. ¶ Nota ꝙ polus eſt ſtella que ſemper in eodem lo⸗ co videtur. ſed hic polus ponüur 0 firmamento tanquã pars pꝛo toło pe ſynodochen · ¶ Hota ꝙ polus ideit celum dicitunſtare quando eſt obductũ nimboſis imbiibus non ꝙ ſtet · ſed quia motus eius tune nobis non apparet Wotum enim celi non percipimus niſi per motum alicuius ſtelle. cum auteʒ cęlum eſt coopertum obſcuris nubibus nullaſtellavideri poteſt. ¶ Nota fm Puguitionem. Rimbus eſt nubium denſitas ex intempeſtate oꝛtu ⁊ ſic dicit Poetius. Hic n ymboſis umbꝛbus ideſt denſis pluuijs. ⁊ eſt ratio. quia te⸗ nuis imber non impedit aſpectum aſtroꝛum · ¶ Nota ꝙ boĩeas dicitnr flare ab antro traicio · quia foꝛ teregio traicie eſt cauern oſa. de cuius cauernis exit ventus generatus ex vapoꝛibus ſiccis in terra. ¶ Rota poſtqᷓ; philoſophia terſit oculos Woetij ⁊ roſdema fletu lach:rmarum compeſcuit reſtitutus fu it pniino vigoꝛi· Vnde oculii ſius Woetij vt ratio ⁊ intellectus obfuſcati trant tenebꝛis e cum iſtis tempoꝛalibus adhelit pꝛopter amiſſionẽ rerum tempoꝛalium diuerſis fuit ſubiectus paſſionibus Sed philoſophia oculoꝝ caligineiabiecit cumi ſius intellectum iluminauit· tenebꝛas ignoꝛã tie fugando ⁊ lumine ſpirituali vt ſcientia ilummando:
Pꝛoſa tertia pmilibꝛi.
„
ſc)
— 5 — 5—
8 ———————————
eln d

5 8 1— k. 63 1 0———„— 3 4 „*.-&*. 4 7 ₰ 4 4— b 45 6. 4%— ad Pe—
„*— 6
¶ He incipit tertia ꝓſa pᷣmi li in q̃ hoeriꝰ oñdit qũo phiam cognouerit Ee
diuidii.qꝛpᷣmo oñdit quo phiam ↄjuit ⁊ q̃lr de pñtia eiꝰ admirari cepit ei
qũo phia ſibirñdit.ſcðᷣoꝓbat ꝑhia ꝑſecutionẽ ſapientũ a vulga ribꝰ nõ eẽ no
uã. ſcða ibi. nõne apð veteres. iẽ pmo · Haud ꝓ nõ alit nebut triſticie mee
Veugenene phle. qm̃ ſiẽnubes diſſoluũtur ꝑ flatũ boꝛee 378 Audaliter tfiſticie nebulis zirceirciũ.ir⸗ diſſolutis Bſi celũ.⁊adco ſuʒ ⁊ recepi mẽtẽ.i.
diſſolutis hjſi celũ, 42 cꝙ enehe c = hoſcendã inedieãtis facieʒ ſediticemeic?; deduri
„
5„
„„ S er vbi.i. ſtq;* oculos intuitũq; defiri reſ picig
nutricẽ mneã ĩcuius ab adoleſcẽtia lãfi bus obuer ſatus fuer 4 ian. Etd in in eã reſpexi nutricẽ
q; tu i has exilij nri ſolithdies. Q oifn meã phiaʒin uila
7 anast ribus. jdẽ ſcolis füe
mña vtütũ ſupno cardie delapſavẽiſti rʒohlleicꝰab a⸗ — Anvt tu quoq; mecũ rèh falſis crimiq doleſcẽtia.i.a iuuẽ⸗
Soin ſererẽ nec ſarcinã quã meinoiĩs iuidiq tutũ.d.i. ꝓprer dd
. pprerd o S ſuſtuliſti ↄicato tech laboꝛeptirer Atq; 3 e 2, n phie fas ſierat icom̃itãtũ relinq̃re iter I de ccleſtporta i N
5 has ſolitudies.i.lo„—* inocẽtis Weaz ſicrimiatõem xetfer eehtn elith.— c
Sv ⁊quaſi nouũ ali qd gcciderit ppoꝛeſce nfe relegarhtb un e
un r· Nuentz pꝛimücknſes apð ipꝛobos niꝗdhp. S nntö motes laceſſitã pickis eſſe ſapientiam. cuipabilis mecum falſis crimiatõib Illa phia indt.i.dixit o alũne i.ꝑmenutrite. an.i.vtruʒ te 1, m— deſererẽ. q̃ſidiceret iõ.nec ꝑtirer.i.diuiderẽ.tecũ ↄicato laboꝛe.i.diuiſo labo 24
„„— B—„„„„——*— ₰.— v* S„* rẽ farcinaʒ.i.põdus quã tu ſuſtuliſti ob iuidiã mei nois ·i.rõne ſapie.at qᷓ ꝓ N 3 23 5
—
certe.nõ erat fas.i.hõeſtũ phie reliq̃re iter in ocentis ĩcomitatũ.i.ſine comite ſuppleſi ego te derelidſſeʒ.ego vererer.i timerẽ meã criminationẽ.imeam dã VM3 nationẽ ⁊ valde ꝑhoꝛeſcerẽ qᷓſi aliqð nouũ acciderit ſupple eirca te. em̃ ꝓ quia 5 y nũ.i nũqd tu cẽſes.i· iudicas pᷣmũ ip̃am ſapiam eſſe laceſſitã.i.afficcã ꝑicut᷑
idẽ ꝑturbatõib.apð ipꝛobos moꝛes i.male moꝛigeratos hoĩes qᷓſi dicat
in nõ ẽ nouũ. Rota phᷣia ðꝛ medica. Biẽ eni medicꝰ mnoꝛbo fugaro fanitatẽ in Aucit:ſic phia iqꝛãtia relegata vitã vtriuſq; ſ clↄdonat nã hñ̃ in li.ð pom riſt. qͥ phiam iuenerit vitã ĩ vtroq; ſclo iuenit.⁊ alibi. Qui me iuenetit vi⸗
tam jueniet ⁊ hauriet ſalutem a dño.⁊ iõ dicit Boetius faciem medica 6. VMotandũ ꝙ boetiꝰ nõ ſolũ deduxit oclos in phᷣiam ſʒ delixit ieã̃ intunumn 6 ſ—„—„ℳ%—— 4.—)7——— F— r* —— 1—%— ₰„— N. P——,———— HanM Ma ℳ„3—— p0 M——). — ſ— J*—h 3 IAr vMb 3[ N— f n/ K M
— bl———,.— 72 4ℳ 0 — Wn— E n 3 3—

Miber pꝛimus
98 nnuitur ꝙ4 vult ppari opʒ ſe totũ tradere phie ꝑ ʒtinnũ ſudiũ 2ſabo 3 ph
— 2 ſicut nõ e e net vnã dies 6. rio S. tẽ.ſic nec vnd ſpecu atio phica facit phm ota ꝙ tpᷣs optunũ ad phan
1 6 5 eſt tp̃s adoleſcẽtie qð innuẽs boetiꝰ ðt. cuiꝰ larib ab adoleſcẽtia fueram ob.
uerlat? Rã etas hois aſſimulat cergqᷓ ſi nimis ẽ mollio vel dura nimis foꝛ⸗
mãäſ igilli nõ— 6
2. 5 neereehte nõneapudveteres quo; añniiplato—
1)) figuraʒ reci it
rzharaehur nig ctẽ magnũ ſepe certancũ ſtticie
2 6 d. tetinet. tenera li 4 F esnimiereheet temelitate c cuttauimus. Eodiæ ſuxſt. „
R vo— cut infantia nõ reci n⸗ v—5§ pit doctrinã ʒ phicaz— bo— ſen nel etas nimiũ du⸗ te bcptbrius Socrates iiuſte victo 7.„M—.
ut decrepitus: vor—
Zeeteee 6 rij moꝛtis ineaſtãte pmerult Fui? ve e aqoleſcẽria qͥ fa⸗
eneire⸗ ſtãuatẽ ců veicepg epicureß vulgul ac
lecta mẽoꝛle c õmen eranoiares ſtoicüceteric; ua qᷓ ie S
—.—„—
qat. ¶ Hota v lares pie intelli nt᷑ di⸗ ——— Puerſeſecte phoꝝ · ſiẽ mo irẽtur meq; reclamãtẽ renitẽtẽq;ve riſtotelis? plato boerius av lut in ꝑtẽ pꝛede traherẽt. veſtẽ qus meiſ— ac ſd adoieſcẽtia fuit ob⸗ W itr hnerſarus.? 5t Mu⸗ texuerã zmanbus vicernt inehu guitio pobucrſari? ue 0 uhe ab ea vneulio totã meſibi ceſſiſſe cre P —. b n kuich dẽtes abe· In qbus qñ qm̃ 3dz niił abi ſewn ies voter: prze u veſtigia videbãturmeo& eſſe eni eee i 3 — v rales ꝓpter · vtures 2 S vbe 3 i ſanes ipudeaitnniiioberp⸗ — es bes⸗ ctal . rhe diapi vpanemultiuãinis etroꝛe peruertit S auno cardine · qꝛ t ℳ 4be b6 ois ſapia a dño deoẽ amſieurſcnbiturixptologe ſibꝛi deregimine bnci.„ t — 3 Aptũ. Heus eſt qui diuitias ſueſapie infiuit giaby.i.ſtudẽtibotribuit fam co„ℳ. R 2 Po gnoſcendi cui nihil ẽ difficile ⁊ ſine quo nihil ẽ poiſibile poſſi eri. Hota vt 3 pl.„ d4 krlearcte falſe criminabat᷑ deſis ↄpoſitʒ ⁊ de impec dimento 41 P* Selatoꝛis·⁊ ilud quoꝗ faciebat enn dircbatur facre arte magica· ideo N igt ad phiam · undd veniſti vt tu mecũ rea falſis crimiatõib agiteris Sebuit derelinquere boetiuʒ .
ota phia tangit tres rationes pꝛopter quas
pama qua tangtn dehet vercinquereſuũ aumnd. Bebaut pati he
e 4* o. Tertia qn nð decetphiam derln G——— Vh 4— o— p 5u— i——
—
— a px*. ℳ

„
emie
0 ℳ
S⸗
—— 8 ⸗„
Pꝛoſa tertia
re innoeentẽ. Boetius aũt ſuit alũnus phieipſe patiebatur iniurias pꝛopter. ℳ
phiam ⁊ uit innocens ergo ⁊c̃. ¶ Kota hᷣm huguitionẽ laceſſo.i cum deſide
rio lagero vel vexo vel iniurijs affligo. 5
¶ Hit phia ꝓbat ꝑſecutionẽ ſapientũ a vulgarib nõ eſſe e pmop
bat exemplis antquis. Scðo mabis modetnis. Tertioqnn 0 b—— S. Fpl— 64 ſ⸗ F um cotrq n U tus
Qð ſi nec Anarxagoꝛe fugã. nec ſocra/ Loſuge Irgoteſugi verſo
— b
tis venenũ.nec zenoni toꝛmẽta qm̃ ſũt 6*
ꝙ ſi nec.terrio ibi.q ſiqñi. Pꝛio dic bñ dixi ꝙ pꝑſecutio ſapi
„
ꝑegrina nouiſti at canios. ac ſenecas.
malis non eſt noua. Rõne apud veteres/
7
tonis nos phia ſepe certaumusmagnũ certam cũ temerita
te ſtlticie. i. cũ ſtu ltt. 1 Lℳ 3 S
ꝛtemerarijs homini eodẽ platone viuente magiſter eius Socrates iniuſte omꝰruit victoꝛiam moꝛtisme ſibi aſtante.cuius Socratis hereditatem.i.
ciam hereditarie relittã ſuis dicipulis cũſ epicureũ vulgus ⁊ ſtoicũ ⁊ ceteri v
phiam in ꝑtem pᷣdeme reclamantẽ·i. Idicentẽ. qꝙ; ꝓ ⁊ remitentẽ ip̃ diſcide⸗
rũt veſtẽ meã quã teruerã meis manib ⁊ ablatis pãniclis abierũt credentes
me torã ſihiceſſiſſe Et ꝙꝛi iſtis aparuerũt quedã veſtigia nñi habitꝰ i.pꝛu dẽtieipꝛudẽtia vulgariũ rata i.opinata ip̃os meos eẽ 5 los rõne ſapie ꝑuertit nõnullos eoꝝ.i.aliq̃s erroꝛe.i.ꝑſecutõe ꝓphanemłtitu
dinis.i.indocti vulgi ſicut vulgares ſolẽt ꝑuertere doctos. ¶ Kota ꝓañ tp̃s ¶ f
Plaronis multi ſapiẽtes ꝑſecuti fuerũt a vulgarib.⁊ tpe platonis Socra⸗ tes mg eiꝰ interijt ꝓpter ſuã ſapiam. nã ipſe ↄgnouit ſua fapia eẽ vnñ deuʒ
alios aũt colẽtes plures deos redarguit ꝙ pcipiẽs dur atheniẽſiũ noĩe Ine MMc us coegit ipᷣm bibere venenũ in noĩie vniꝰ dei ⁊ nihil ſibinocuit. Poſtea coe
gitipm bibere venenũ in noie pluriũ deoꝝ ⁊ interijt. Nota moꝛtuo Socrk
te diſeipli ſuiq ſciam ſocrat tãqᷓ; hereditariã ſibi võdicahãt inceperũt diſſẽ riren qm eoꝝ Bocrates poluiſſet ſummũ bonũ Muidã eni ſuoꝝ diſcipu
loꝝ dicti epicuri dicebãt ip̃ʒ poſuiſſe ſummũ bonũ ĩvoluptatib. Ilij ſiẽ ſtot ci dicebãt ꝙ in vᷣtutibꝰ ũ qͥlibet eoꝝ ꝓ defenſiõe ſue opiniõis rapuerũt tates phieipᷣas extoꝛte exponẽdo. ꝓpter qð phia ðt illð reclamaſſe.⁊ ſic male
qʒ tñ videbãtur eſſe multi eoꝝ a vulgaribyocciſi ſunt.
Bic phia ꝓbat pſecutõeʒ ſapiẽtũ exẽplis mag modernis dicẽs. O boeti ſiũ nouiſti fugã anaragoꝛe nec venenũ Bocratꝰ nec toꝛmẽta ʒenonis. qm̃ iſta ſt
peera.extranea.⁊ aliena qũo tu potuiſti fe ſe
ti ſeire canios.i.ꝑſecutõem canij ac 9
ſenecas ac ſoꝛanoß. ſecſces ſoꝛanijqᷓp mẽoꝛia ñẽ guetuſta.i. valde annqᷓ nec
gloria. s Vros nihil alit derrarit incladẽin moꝛtẽ.nüiꝙ iuti.infoꝛmati nfis moꝛib ipi videbãtur diſimilimiſtudijs ipꝛoboꝝ⸗
5 ½ ch 5 C
8
vulgariuzʒ·ſcha ibi.
——
S ſoe
entü a vulgariꝰ⁊a
2 5 8 2 c ſoꝛanos quoꝛum nec peruetuſta nec aßeratenoſti Pla⸗ 0e „—*
6„— incejepꝛis memoꝛiateſtſ cire potuiſti
mplirẽtur.i.laboꝛarẽt ire raptũ.i.rapevnudſq; ꝓ ſua ꝑte ⁊ cũ ipſi traherẽt me¶M 64
miliares.i.di ſci u⸗ P U.. S.
auctoꝛi—% ℳ
erponẽdo ſciderũt veſtes phie ⁊ ꝑticlas abſtulerũt.⁊ quãuis nõ eẽnt ÿi phi—. 7. 3 —
ſbf
7
—
„—„ M nrfla-
— 0 7
4 4 4„
—
— „
— 16 P„ 2
—
*
7
2
1e
X— „*—
4—.
e
6 opeh
——
e „ D* o

8
— 4 7 6 — 7,„ ₰ 7
p⸗ 7 h 1 f 8 ber 7 hrſ⸗.— er vns 1 Nf⸗ 6. w 68 ni k.i.nö ẽ ei Lnwlusn in ciadẽ detrarit niſi„ debeas admirariit 6 Rhuerana ꝙ nis mouvuoiſun ſtudijs ipꝛobo 5 3 e 3 dreeſee rũ viſimiliiu i9 bi Itag nihil ẽ qð 5 admirert ſiin— viteſ ſalo ancũfãt“. r vuð⸗ aenurpeelle ꝗbus hocmarie —„— ſne i.itẽtio diſ oſitũ ẽ 3 eſü is dilee Quoꝝ qᷓ 1 F f6 Pplicere peſſimis är PpPe P W P 2* q ſe ſetüne ds tãerſi jumeroſi us etercitus ſpnẽdul K eeee tñ nuto due regit ſed eroꝛe t̃ . rapit᷑ 9 ſimi 7 S ra F 88 nphãte·i.pꝛecipi 58 m temere cpa im! piphat r mphekanen ideſt ſtulte ac ßlumptuoſe ac veln dat 55 1 RNota ꝙ anar ragete ſtulticiã hominũ ſolẽꝓ deo colentiũ epenaivicte ſolẽ non ged⸗ ßeñ ted lampadẽ ardentẽ ꝓpter qð reus iudicatus ẽ ⁊ in fugã cõ n pulſus.q dicit piia anaxagoꝛe fugã · ¶ Nota dicit Socratis venenũ dequo dietũ et ð. quo veneno interut. Bilr ʒeno multa toꝛmẽta rõne ſue ſapie ſuſti nuit. Hota ꝙcaui 0Seneca Boꝛan? fuerũt nobiles 7 Svi. phle O— inſtructi ee qði— m⸗ Qui. ſi auando 2 20 anos aciẽ aruẽs. vn S6 ½ amagiſtro ſuo E4 n o. Bit Boran 1 u cenoſr quidẽ duxco/ — dicunta Boꝛanoq—— e, itpoer ſeq̃⸗ sinonh Auve circa teg ab eo ↄdẽnanl.„ 1 ota de Beñ·r diripiẽdas inutiles ſarcinulas occupã PBoe. in dediſcipli— naſcholariũ ꝙnero— Bt nos deſuper irridemus. 1 familiarẽ ſuũ pꝛece P. ptoꝛẽc; S ma reꝝ queq; rapientes. ſe ſecuri totiu wi ad eligẽden mert. s 3 kaeeegt.o kurioſi tumltus eo vallo m̃uniti 63 taꝙ ſapiẽtcs di L. ni 3 noil graftantiſtulticiẽ aſpirare— hecamn li. de amicitia. Diſpares moꝛes: diſparia ſequũtur ſtudia. quor diſſili 3 tudo diſſoluit amicitiã nec vnq ipꝛobiꝓb bis. Kecꝓbi ipꝛobis amici eſſe pñt nõ obAlũ cm nil qꝛtantaẽ inter ipſos G- e— 5 S F 5 har X— 3 3 pn— F. 5—— 1 1—AV— K„ 3.— 1. 3 ₰ E—— 7 F meh— 6

i mig 2 ii Fene
.
ſitates ⁊ miſerias equanimiter ſuſtinebit.⁊ temptariones ⁊ delectatiões no⸗
na tempoꝛalia.que dicuntur viliſſima rerum.quia impediunt hominẽ in co
„.
S loꝛũq; moꝝ diſtantia. KHota ꝙꝓppoſitñ ſapientũ eſt diſplicere peſimis quia. ðt Beñ.in deremedijs foꝛtu toꝛum Malis diſplicere laudabilec. Etalibi. Virtus ſeſe diligit aſpnaturq; malũ · Et poeta Vpto placere bonis: pꝛauis f 0 Sh yc odioſus haberi. Koia ꝙðt erercitũ maloꝝ eẽ inumeroſũ. qꝛ fm Salomo⸗ V ſ nem. Btultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ ⁊ puerſi diffcilit᷑ coꝛꝛigunt᷑. Mota ꝙ malt nõ regunt᷑ duce rõnis.qꝛ rõ dep̃carad optima. mali aũt ↄperant᷑peſſima. u cunt᷑ em̃ erroꝛe ſenſualitatis vitã beſtialẽ ꝓſequentes ð qͥbus ðꝛ in li.ethico Quidã ſũt hoĩes vitã pecudũ eligẽtes ſiles ſardinapulo · Et qᷓ ðt phia ꝙta les ſunt ttiien di. qꝛ exquo regunt᷑ꝑ rõnem tñ eoꝝ fatuitas faciſiter diſipatur„ ¶ Qui ſi qñ 5 nos. Pic phia oñdit qͥd ſit faciendũ ʒ inſultꝰ maloꝝ dicens· Si exercitus maloꝝ incubuerit.i.inſtiterit · truens.ifaciens aciẽ. i.bellũ.cõ⸗
tra nos ſapiẽtes Adãꝙ certo. noſtra dux.i.rõ.ↄtrahit. icolligit copias.i.ſci
entias⁊ ÿtutes cupioſas.in arcẽ.i.in altitudinẽ ſpeculatiõis celeſtiũ.ÿo pꝛo ſed illi mali occupant circa diripiẽdas.i.auferendas inutiles ſarcinuias idẽ— diuitias voꝛpoꝛales. que ſarcina ⁊ põdus coꝛpoꝛis ſũt inutile aĩam ſubmer⸗ gentes · It nos ſapientes in contemplatione celeſtiũ ↄſtituti irridemꝰmalos queq; viliſima reꝝ nos ſecur exiſtẽtes totius furioſi tumultus.i.ʒ furioſum
tumultũ maloꝛũq;.q; ꝓ et ſpe nos ſumus muniti.eo vallo.i.munimine q̊ nõ ſit fas aſp rare.i.accedere ſtulticie graſſanti.i.impugnanti nos. ¶ Rotanquʒ— Woetius hic noſtrã rationem appellat ducem. vnde ratio diffinitur ſic. Eſt f habitus dirigens oẽm actionem humanã in vltimũ ⁊ optimũ finem.¶ Fteʒ nota per arcem ipſe intelligit altitudinẽ ſpeculationis celeſtiũ.⁊ ad hanc du⸗ cit nos ratio · ⁊ hoc eſt vltumũ bonũ humane vite qð nullus auferrepoteſt. ¶¶ Mota copie in hoc loco dicunt᷑ appetitus ſenſitiui.⁊ dicunt᷑copie quaſi cu⸗ Dp· pie.qꝛ cupiũt res aliqñ ↄtra rationẽ᷑.⁊ tales copias debet regere ratio⁊ debet
ſe munire vallo humilitatis ⁊ patientie.⁊ tũc omnes impugnationes aduer
7
rias quag ſuggerit diabolus ⁊ caro impellit.⁊ m undus cõmouet non time⸗ it. heenaruaraue Item nota ille merito eſt deridendus qui maioꝛi et
nielioꝛi bono dimiſſo eligit ⁊ occupatur circa bona vilioꝛa. Sed ſapiẽtes eli
gunt bona anime que ſunt marime bona.iethicoꝝ. Et vulgares eligunt bo
„
gnitione ſummi boni.¶ſ Rotandum arx arcis eſt altum edificiuũ in quo ho⸗ Ie ⸗
N
ſtes pugnant. hic autem accipiturꝓ contemplat:one celeſtium ⁊ ſpe futuròꝝ
bonoꝛum.nam per hec duo ſapientes omnem aduerſitatem maloꝝ ſuperant
⁊ circa contemplationem diumoꝛum tota intentio ſapientis verſatur. nð MBoetius in tractatu de ſummo bono dicit. Philoſophus maxime delecta
tůr in pꝛimo pꝛincipio.⁊ in contemplatione ſumme bonitatis. ⁊ hec ſola eſt re
cta delectatio. Hec enim eſt v ta philoſophoꝛum ſine qua nemo viuit vita recta. ¶ Nota de hoc nomine vallum dicit greciſta. Eſt vallus palus circaꝰ taſtrum pᷣacutus. Rexio paloꝛum ſed murus ſit tihi vallum. ¶ Nota aſpira re ᷣm huguitionem eſt anhelare conari vel deuenire. ¶ Item ſᷣn eum graſſoꝛ:* gralotis per g ideſt inuadere vel crudeliter impugnare.
Sequitur Memum quartũ pᷣmi libꝛi.

rœlora ℳ%
2 — h. 1
4 70 apſ N 4 M
X„—„4„ ℳ 3 S3 S
uidtantũ miſcri
Sicit pᷣmo Muicũ
—— K
iber
——„— 0
Wetrum quartum pꝛimilibri. ſquis cõpoſito ſerenus euo Hic incipit quartũ metʒ huius
————
— P——„ v po⸗
F
.
rprimus
M f 1% 4ℳ—„
— 6 ½ ali.
—, S02„ 5 qð veauretz valenticũ ab inuẽtoꝛe·⁊ cõſtat ex ſpondeo · dactilo 2 trio trocheis · Vnde poteſt dici metrum trochaicum a pedepꝛedo 5 Vminante. In! hoc metro philoſoppia qualiter. homo debeat ſe habe⸗ fE P⸗ re ꝑſecutiões in
7/ 7/. 8 oboꝝ non puale⸗
enbe(Aetrum quartũ pꝛimi lbei.
. pᷣmo deciarat qui⸗ b beläühns ſcso ſ Wiſquis cõpoſito erejjus euo Setclamar Stimẽtes 6. 5. f
* Uſut uh. pedibus cit Wtr 2
Eir
„ ſrſr„
c V—— 7— n hon nſiunf ſchieo mineq; ponti. c⸗ 7 o. F. Nete ver—.— 5 r ℳ— ſanteuenti reruʒ d e — 3 inni⸗ agitantis qum u cunq; tuens.i.reſpi B—hre e tquokeno vagu cai ſüis
. M
ſ—h
f. nſwꝛ q; homo ſerenus.i.
clarus vᷣtute. cõpo ſito euo.i.oꝛdinata
nam i.ꝓſperã ⁊ ad O.
uerſam.rectus.i.nõ
)—— F 52
7 æ flerus potuit tenere vultũ.i.animũ—
——
—
ctũ ita ꝙ nõ vincgk ꝓſperitate ſe extollẽ
Fiunan nig e vtranq; grtn
Inuictum potuit ittenere vuitum
Toꝛauet fu fumificos veſ euis ignes ut celſas olu ferire turtes Ardentis via fulminis mouebit
—
Sr— F—k;
de nec aduerſitate depmendo · ium hominem non mouebit.i.
turbabit.rabies ponti.i. 5
tio maris · agitantis.i. mouentis · funditus.i.a fundoeſtũ verſum.i.ebulirio⸗ nem verſam · quia in ebulitione maris aqua vertiur per fluxũ ⁊ reflurũ. quaſi dicat. Impetus maris faciens ebulitionem nõ nocebit illi homini qui nõ ex
* 5 .
nec depꝛimitur in aduerſis. nec tali homini nocebit ignis
ſtans eſt
q; foꝛtuna
6 77 N 2 — V a tollitur in ꝓſperis. C v veſeui mõtis. quotiens
luxurioſi.ſicut eiñ mare
runt iumẽta u ſtercoꝛe Scõm ꝙ tangit eſt ignis r⁊ inuidi. Sicut em̃ ignis veſeui mõtis ſempꝑ arder. ita augri ardent in cõcu piſcentiq bonoꝝ exterioꝝ.⁊ ſicut ignis eructuans qũq; conſumit loca vicina
¶ Pꝛimũ eſt ra ſole ⁊ niotu ſuo cit⁊ fetet.ſic lururioſi cõcupi⸗
ſcentia ſua inardeſcũt ⁊ peracta libidine fetent. ð quibo dicit ſcriptura. Perie ſuo.tales luxurioſi nõ nocebũt homini ↄſtanti in vtra
ille mons toꝛquet.i.emittet. ignes fumificos ruptis ca minis · i.cauernis ſuis.quaſi dicat.nec tali homini nocebit vagus veſeuus ſu is ignihus · nec illum hominem mouebit via ardentis fulminis.ſoliti.i. cõſue ti. ferrecellas turres. ¶ Rota phia tria ta in vtraq; foꝛtung.
tque nõ nocent homini qui con es maris per quam deſignãtur
is veſcui mõtis. per quem deſignant᷑ aua
„ ℳ n—
N Ln
/
Hen— zl
A. 9„ 7§
b P,—— J/
m nr l—, D 2,
6
Nhß. 72 S 1
N Van ℳ„ 0 faÿb 3 6. ſ—
ſc. 62 2 vLf
—„
„— y-—
Le
5—— 33 3/.
—
————
„ 6— 6 E*

„ ℳ 5. 4₰
4 1—
„ 3 K 3„ 1* N* ² ——N— L*
% 7 ℳ B
—
—
.—„ 1 1 4 ℳ ₰ 3 „*
N* „6 „ ½„„ℳ„„„ 4 44 ℳ
5 N 3 6 5——— 4— 67 5— 4 D 8 3— e ty quartum 6
NV——— B—— C——
Si inuidi qñq; nocent verbis ſi nõ pñtfactis · ⁊ tales inuidi nõ nocebũt hãi M cpſtanti.¶ Tertium qð tangit eſt ictus fulminis per quem intelligunt᷑ſuꝑbi. ꝑ d o o—ꝛ Birut eĩ fulmen generat᷑ in alto· ſic ſe ſuꝑbi multi ſeerrollũt.⁊ mirabile vi⸗ n detur de ſupbis ꝙ cum alhs hõibus habitare nolũt ⁊ tñ ad celũ volare non pñt.tales ſuꝑbinõ Focſpit hõi ↄſtanti · ¶ Alij per rabiẽ maris inteiligũt iut d„ elende dos · per ignẽ iratoſ
per fulmẽ ſuperhos Jfit h
Quid tantum miſer ſeuos 1 yranos vt dictũ eſt. lij— do⸗ 7inſn 4.
mare qð eſt ſonos l c Airantur ſine iribüsfirentes e n S ritiã. per ignẽ pen Ja rany„x eg ſperes aliquid, nec extimeſcas 8 4 reꝝ ablationẽ ¶Mo 6— rarmaueris imꝑ otentis iram„ ta veſenus ẽ mons Vſ .—— italie inrrinſecus ar 5 f— At quiſquis krepidus pauet vel optat dens dͥ qñq; ruptis 8.— — cauernis emittit ig Quod no nlit ſtabilis ſuiq; juris nem qui locavicinã ra⸗ 5 ↄſumit ¶ Nota cir⸗
1 ca qð dicit ſerenꝰ A ecit clvpeum. Iocoq; motus euo. Peñ. diẽ. Tal
rfit C am ẽ aius ſapiẽtꝭqᷓ̃lis ẽ Nectit qua valeat trahi cathenam talmũdꝰ aũt ſpẽ ſerenꝰ.⁊ ſic aĩus ſapiẽtꝭ ĩvtraq; foꝛtũa ſꝑẽ ſi eren?. Fñ ariſt. in ethi.dic̃ Bapiẽs bñ ſcit ferre foꝛtunas.qꝛe hʒ ſicut tetragonũ ſine vipupio ¶ Quid tm̃ miſeri ⁊c̃. Hic phia exclamat ʒᷓ timẽtes tyrãnos dicens. Muid i.qre miſeri hoĩes mirant᷑timẽdo ſeuos tyrãnos furẽtes ſine viribꝰ..d.tprã ni fũt ĩponentes · qꝛ non p̃ualent miſi inqᷓ;tũ hõ ſe ſubiecit eis Et addit. Nec ſpes aliqͥd de bonis tpaliby nec times eos ð aduerſitatib tũc tu(xarmaueris 1.debilitaueris.irã ĩpotẽtis tyrãni.ſʒ qͥcũq; hõ trepidꝰpauet timoꝛe maloꝛũ tpaliũ · vel optat bona tꝑalia talis nõ ẽ ſtabil.⁊ ſui mris.i.ꝓpe libertatis.ipſe abiecit clypeũ ſechritatis ⁊ motꝰ a loco ſtabilitatis.ipſe nectit.i · cõponit ca ₰9 lſ thenã affectionũ qᷓ vgieat trahi ad triſticiã ⁊ doloꝛẽ mẽtis. Rota prãs freng ſ; ad nihil ſe extẽdit niſi ad largiẽdũ bona tꝑalia vel ad anferẽdũ ea, ⁊ iõ nuſſꝰ ſubiacet trene ptãti niſi qͥ ſpat talia bona· vłtimet eoꝝ ablationẽ. qͥ aũt nec ti met nec ſꝑet ip̃e ẽ oino ðᷓvłertra trenã ptãtẽ.⁊ ꝑ ↄñs irena ptãs ſibi necꝓfice renec obeẽ põt· ꝓꝙf᷑ qð ꝑhia erclamat illos tanq; mißᷣos qᷓ ſpe bonoꝝ tpaliũ vel timoꝛeablatiòis eoꝝ ſubijciũt ſetrenis ptãtib dicẽs Muid tĩ miſeri. ¶¶ Nota circa illud It qͥſqͥs trepidꝰ. Señ· diẽ in lib.ð vᷣtutibꝰ cardinalibus. Maꝗ̃nimitas ſi inſit aid tuo cũ magna fiducia viues itrepidꝰ⁊ alacer ma⸗ gni aĩẽ ñ facillare.ſʒ ↄſtare ⁊ finẽ vite itrepide expectare ſi magnimꝰes nũqᷓ; udicah tibi ↄtũeliãiferri ab inmito.ſʒ diceſ nihil mihi nocuit iʒ aiuʒ nocẽdi hůit. Nota tyrãnꝰ qᷓndã dicebat᷑ qͥdã rex foꝛtis.⁊ dicebar᷑a tyro.i. foꝛtitudie A—— ſeu illud nonẽ cñ hbr bᷣncipãtih⸗ is.⁊ dicũt᷑a tyro.i.ab ãguſtia— quã iferũt ſuis ſubditis. ¶ Nora clvpeꝰũ bꝓ rõe hois qꝛ ſiẽ clvpeꝰdefedit nos ne ledamur a telis ⁊ 3 lilibyꝛita rõ hois tenet᷑eñ ⁊ ꝓuidet ſibi ne offendat᷑

¶iber pꝛimns
¶ Wie incipit ꝓſa q̃rta.in q̃ phia pᷣmo inquirit boetiũ ſuꝑ attẽtionẽ pᷣdictoꝝ 2 hoꝛtarip̃ʒ ad ſui moꝛbi reuelationẽ.ſcðᷣo boetiꝰ reuelat moꝛbũ ſuũ.ibi.tuʒ ego.pᷣmo ðt. boetinũdqͥd ſentis.i.intelligis ea q̃ relicta ſũt gtq; illabuntur limpmũtur aĩo tuo. Et ſubiũgit grecũ qð in latino valet. Es ne aſinus ad lyrã. Quid fles. qͥd manas.i.fluis lach: ymis. Et ſubiũgit grecũ qð tĩ valʒ
onfiteare mihi ne
abſcõdas. Bi expe.
ctas opam.i.diugẽ ſꝛoſa qugrta pꝛimi libꝛi
tã medicãtis opꝑtet—
ve detegas.i.mani⸗ Entis ne inqt hec.atq; anĩo
feſtas vulnꝰtuũ No— taꝙpuerbium erat dllabtur tuo, Experstsli apud grecos.cũ ali(17— 6„rE
nt
evſubtaan re. als Es ne alinus ad lirã. cuiꝰ⁊ñ aduertit nec. itelinen Quid fles.qͥd lachtymis man as Con
boꝝ illi dicebatur 3 s neanus adiy fiteare mihi ⁊ ne occultes mala tua Si rã· facis em̃ ſiã aſinꝰ poluadlrã audit operam medicãtiſ erpectas opoꝛteivt ſonũ ed nõ ꝑci
vulnus delegas tuum.
Scen 5 Lũcgo gollecto i vires aĩo. Vn ne rah
ea. aliqͥs audi⸗ intellectũ S. adhuc eget àmonitòe.hec pſe ſatiſ emi giinus ad iyra. Ho 5 t tah6 o net fotunei nos ſeuiẽtis aſpitas Ni⸗ nari opoꝛtʒ moꝛbũůũ Vñ eñ. tertia ðt ſpit certiſſimitibiſe
pifeotlelat ne eſt bibliothecg quã certiſimã tibjle
kryrenuere2 dẽ nfis in laribus ipᷣa delegeras. ĩ qua luenhene, mech ſege reſidẽe půanap dinsrůq; — ehae⸗ reꝝ ſcientia diſſerebas Talis habitus pũt ⁊ vi ſuã ꝓferũt.
Hi h reuelat moꝛbũ ⁊ doloꝛẽ ſuũ.⁊ pᷣmo oñdit ſe elſe ꝑturbatum ex ae agbãtur crcaipᷣm · ſcho ex his q̃ gñalt vidit in alijs · bi. videre aũt video?. Pꝛimo oñdit ſe ꝑrurbatũ ex ſut exili relegatõe.ſcðo ex meritoꝛuʒ ſuoꝝ fruſtratòe.tertio ex iiuſta ſui ↄdẽnatõne quarto ex fame ſue leſione.ſcða ibi. quotiẽs ego:tertia ibi.qͥ aũt. quart ibi at ʒo hic. Adhuc duid· hmo facir qð dietũ e.·ico rñdet obiectõt.ibi Itqͥtu · Picit hmo ſic. Tů·l.tũc ego
———————————
—
————

Pꝛoſa quarta
* boeriꝰ collecto aĩoĩ vires.i.reſumptꝭ virib animi ſupple diri an ne ſatꝭ emi Aln net.i.apparet aſpitas foꝛtune ſeuiẽtis in nos.i.3 nos. Nunquid adhuc eget 1 admonitõe.i.declaratõe. nũqͥd facies.i.diſpoſitio hꝰloci.ſ.carcer? mouer te Peccine.i.nũqͥd hic ẽ bibliotheca.i.ocꝰſtuctij quẽ habui ĩ pr̃ia.quã tu phia delegeras · i.eligiſti tibi cerkiſſimã ſedẽ ĩ ñis laribo.i·in q̃ bibliotheca. tũc me ni feũdes moꝛe⸗ — ultus ſitecũ na vel ſedẽs diſſereba taliſqjxultus erat, cü tecũ nature ſecervipnrabt⸗ ð ſcia Pio ta rimãler cũ mihi ſideꝝ vias rãdiò de fen dinaꝝ bione — 7 ũ nunqd erat mihi 5 F Ae c3 moesh ro tahlnle e lis habitꝰſu end celeſtia oꝛdiaer lotiee iie taieri res. Heccue ᷣmla referimustibiobſe us nici eorn 3 Rtqͥ tu hãc ſn bl marer.i.iueſtigareʒ en quęte. Ald tu hagMam Platois oĩe tecũ ſecreta nature-
ſanxiſti.btãg foꝛe fefpublicas ſi eas vł cã deſcnberes mih Lrnl⸗n p
15„ viaf ſiden.i.curſus rſrrt cyiartra ln Ludioſiſapieregret. vear rectoꝛeg Jhee ee xnt ſtudete ſ Apie ↄtigi t. Tue iuſdeʒ viri geomettali · cum tu
oꝛe. Pie faptẽtibus caheſſedereipubli Sꝛnanlene⸗
ce nſän eẽ monuiſti ne inip̃ꝛò irosrſetee oiz bis fagitioijſq; ciuibus vzꝛhluz relica rdenn welhot 6 nẽ totiꝰ vite ad exẽ⸗ gubernacta, peſtẽ bõig acpnjcẽ iferrẽt piarſiudnt ce⸗
Picigit autoitateſecutis.qða ge Int lqi ordi·nn⸗ ſecreta ocia didicerãtrãſferre in altüm ijrheportun i li 3 obſequẽtes.i. buien tes. ¶ Rota ghlecheen ẽlocꝰ vbi reponũtur libꝛi.⁊ ðꝛ a biblo.i.iũcto in Nll⸗ antiq ſcribebãt libꝛos talem bibliothecã hũit boetiꝰrõe marmoꝛeis lapidiꝰ
politã in qᷓ ſtuduit dereby dinis ⁊ hũanis. ¶ Nota boetiꝰ ðᷣt phiam ſibi ele⸗
giſſe certiſſimã ſedẽ in bibliotheca; ðᷣtꝓ tãto· qꝛ lʒ boetiꝰeẽt diuerſis officijs occupatꝰ tñ nulli eoꝝ tã certis tꝑib tã certa intẽtõe vacabat ſicut ſtudio ĩ li
bꝛis picis s jn certo loco repoſitos hũit. ¶ Nota phia tractat de reb diuis ⁊hñanis. vñ Beñxxxi. Nõ põt vrꝰ ꝑfecta eẽ nec eqlis tenoꝛ vite fine ppᷣiap
quã dina ⁊ hũana ↄſcũłqᷓſi te occupas icipis eẽ deoꝝ ſociꝰ⁊ alibi ðꝛ. M lu
cille ſcio nẽinẽ hñ viuer᷑ poſſe ⁊ tollerabilr ſiñ ſtudio phie qꝛ fñ ſtudio phie ani
mus egerẽ· ¶ Kota boetiꝰſtuduit i naturali pfaaap 1; ðt. Eũ tecũ nature ſe
creta rimarer. Studuit ẽt in phia moꝛali qᷓ ðt. Cii moꝛes nr̃os. Studuit eti
am ĩaſtrologia prß̃ ðᷣt. Cũ mihi ſydeꝝ vlas radio deſcriheres · Vhi nota radiꝰe ʒga geometralis qᷓ geomerri deſtribüt figurasi uluereſumpoſito·o ta ꝙ vita hũana ⁊ moꝛes hoim dñt foꝛmari ad fimili udinẽ celeſtis oꝛdis ſiẽ em̃ ſpere inferioꝛes planetaꝝ obediũt ſpe ſupioꝛi.⁊ regũtur motu firmamenti
6 2 o ſic vtus nña ſenſibil dʒ obedire ÿtuti rõnali ⁊ regi ab ip̃a· turpe em̃ ẽ abijcere
regimẽ ſuꝑioꝝ ⁊ induere regimẽ inferioꝝ. qð nobis cõe ẽ cũ beſtijs. ſicut dicit c üij
6

4— G. XP—
Liber primus Albertus ſuꝑ tertio de aia. ¶ Nota exquo boetiꝰ rõe ſue ſapiẽtie in miſeriam fuit pplitꝰ iceo dicit ad phiim· ſunt. nehecpᷣmia qᷓnos referimꝰobſequẽtes tibi· Itqui tu hãc ſniam. ¶ Hic boenꝰrñder obiectõi poſiʒ em̃ phia ſibi obij cere dicẽdo q̃leipᷣmiũ debuiſti repoꝛtarecũ tu nõ ſtuduiſtiꝓpter cõe bonũ d ꝙpr· vanã gloꝛlũ ⁊ pꝛopter ꝓpꝛiã vtilitatẽ · cui obiectõi rñdet Boetiꝰ dicens. 2* hia 1 nt P i.ofirmaſti hãc ſen.— rwatiei publice admiſtratòis oplau. tu mihi
keroreu 4dte ſapientiũ mẽtibus inſeruit deus
„— regerẽt. vel ſirecto⸗ ↄſcij eſtis nullũ me adm atũ niſicõe
res eaꝝ ↄtigiſſet ſtu⸗
dere ſapie ⁊ ↄfirma* ſtioꝛe eiuſdẽſplato⸗ bon oꝝ gim ſtudiũ detulim̃ e Inde cũi/
nis neceſſariũ eẽ rei vEr publice ꝙa ſapienti pꝛobis graues ſetõꝛabileſ q; diſcoꝛdie *.—hRn
b regeret᷑ ne gnbna v 2 cula.i regiwieſcom fuere⁊qð ↄſcie libertaſ hʒptuẽdo lure miſſa impꝛobiſq;.i.— ⁊ flagitioſis cinbꝰ ſpꝛeta potentum femꝑ fuit offenſio vꝛbiů inferrẽt peſteʒ ac.i.etiã. pniciẽ id ẽ dãnñ bonis hoiby.igi ego ſecut? hãc autoꝛitatẽ. i.ſniam ꝙ ego didicerã a te phia inter ſecreta ocia ego optaui·i. curaui.trãſ ferre.. deducere. in actũ.id ẽ ĩ opus publice adminiſtratõis.i.cõis vtiitatis. iu pł⁊ðs qͥ inſeruit· i inu dit te mẽtib ſapientũ eſtis mihiↄſcij t.teſtes nullů ftudium me detuliſſea magiſtratũ niſicõe ſtudiũ bonoꝝ· g. d nihil mouit me ad ma ſtratũ geren⸗ dũ niſicõis vtilitas. inde.i ꝓpter ꝗ. erãt mihi graues.i.difficiles.q;.iet. ĩexo rabiles. i.inerplicabiles diſcoꝛdie cũ im ꝛobis.⁊ ſemp fuit mihi ſpꝛeta ·offen ſio potentũ. ꝓ tuẽdo iure· iuſticia defendẽda.qð hʒ libertas ↄſcie.i.libers oſcia. nullü tiere ꝓtuẽpufe⸗ ota fm platonẽ heata? reſpublica cuius dñs pbs ẽ.⁊ vel gẽti cuiꝰdñs huer rõnabir· gꝛ phia ⁊ ſapia virã diſponit actões regit agẽda ⁊ omittẽda demõſtrat · vñ Beñ. xvi · epla dic. Si vis oĩis em̃ tibi ſubijcere ſubijce terõni Mitos rexerꝭ ſiñ te rexerit Et areſto · ĩꝓhemio methaphiſice. Sapiẽtis ẽ regere? oꝛdinareer qͥb patet w regimẽ reipublice ſpectat ad ſapiẽtes · ꝓtãto dicit Tulliꝰin pᷣneipio ſue rethoꝛice. ad rẽpublicã plurima ptinẽt ↄm a.ſi moderatrit ⁊ re latrix oim reꝝ pᷣſto ẽ ſapienti ota ꝙſtudioſi ſapie dicũtur illiqͥiã ꝑ ſtudiũ adepti ſit ſapiam · Illi autẽ ſe vicũtur iudere ſapie q zdhuc ſiudẽdo acqrũt ſapias · ¶ Nota ꝙ boetiꝰſtudiũ vocat ſecretũ ociũ. qꝛ in ſtucio hõ ociat᷑ab exterioꝛi occupatõe de 3ᷓj ocio ſiue qete loqtur Beñ.lvij epla dicẽs. Kulla placida ẽ qes niſi quã rõ cõponit · et illa vᷣa ẽ trãqͥllitas in d mẽs bõa explicat. ¶ Rota ꝙ deꝰ imittit ſapiam mẽ⸗ tib ſapientũ ſcribit᷑ in ꝓlogo de regimie bncipũ deꝰ ẽ qͥ diuitias ſue ſapie influiti gias ſi apientũ · NHota ꝙ lubertas ↄeie hʒnulũ metucre· N dicu Ma crobrꝰ.ß hlibera ↄſcis ꝓpꝛiũ qð ſis poſſideat nullũ potentẽ metuat. Ites Señ ·luij· Japiẽs ex libero arbitrio nihil timet ibecillitatẽ hois ·q ſecurita
— 18.%

——— Pꝛoſa quarta * tẽ dei hʒ.⁊ Beñ · deq̃tuoꝛ vtutibo carqinlitꝰ vicit · x᷑ iuſtus ſis non ſuffice ¶ d ⸗ bets i inocẽtes ab üuria tues.⁊ idẽ. Juſticia ẽ vinculum diuine ⁊ humane ſocietatis. Muotiens ego conigaſtũ. ¶ Hie boetiꝰoñdit ſe ꝑturbatũ ex meritoꝝ fruſtra tõeſuoꝝ.⁊ pᷣmo tãgit merita ⁊ bñſicia alijs exbihitg. ſcðo tãgit fruſtrationeʒ⸗ rep J.n ₰ S— Quotiẽs ego Conigaſtũ ibecillis cu/ bhluf q̃patebũt Pꝛio ðt en 1 4 iusq; toꝛtunas impetũ facientẽ obuiui Ego boeriꝰ mitoti je ens im conigaſtus i ercepi. Qudtiẽs Triguillã regie p̃po/ qfut oficuttehe 3 theodoꝛlci· obuuꝰi⸗ ſitů domug qb iycepta ꝑpetralach iam ʒriꝰ except:i:ipedi⸗ A,, u ip̃m faciẽtẽ. impe pꝛoꝛſus iniuria peieci. uotjens miſe miluuenche — 5 ros quos infinitis lũnijs impunita hlehaler 5 barbaron ſemꝑ auaricia veabãt. obie poꝛtexſcndi⸗ cta ꝑiculis— Bunc; deileue — axi poſitũ regie domu me 3 ie 441 e t. Pꝛo i.regaraule. ego ip
uinciali— Wennis ſ ip nn pubus vecngalipus pefindon ithe ter q pati ciũ dicẽs. Muotiẽs non aliter q; qui patiebantur indolut. coprinnoe paupes qs auaricias barbaroꝝ i.crudeli uʒ hoiʒ ipunitai · incaſtigata vexabat infinitis calũnijs.i.miſerijs illos ego ptexi auctoꝛitate mea. obieeta.i.expoſita ꝑiculis·i.dãnig. Nunqᷓ; quiſq;.id ẽ aliquis detraxit me id eſt deflerit. a iure ad iniuriam · ¶ Nota ꝙ conigaſtꝰfuit quidam nobilis famlliaris regis Theodoꝛici qui ſuus officialis fuit ⁊ totꝰ tyrannus qui plures homines inuaſit impotẽtes ·.ſua ipſis auferẽdo quem boetiꝰſibi ʒrꝰ a ſuo impetu iniurioſo auertit.talis eriã erat triguilla p̃poſitꝰ aule regie.¶ Nota m Pugui. ꝙ barbarꝰidẽ ẽꝙ crudel. icultꝰ⁊ ſtolidꝰ.⁊ẽ no mẽ crudelitatꝭ vñ oliʒ oẽs ac vniuerſe gẽtes dicte ſũt barbare pᷣter grecos et latjnos. Et barbaria ðꝛ q̃dã fra iuxta greciã ſita ꝓpt᷑ crudelitat excellentiam ¶ Hota boetiꝰðt nũqᷓ; a iure ad iniuriã.⁊; dʒ glioſari ſic. ego nec ſũ retractꝰ
iũ foĩtuias tů luʒ deieciab icepra .
„ d iure am oꝛe nec odio nec tioꝛe nec ꝓpꝛio ↄmodoqᷓ oia ſolẽt r veꝝ iudi cũ vñ ðt laboꝛintꝰ te nũmꝰpſõa pᷣces ð tramite recto · Non ducunt ider ſiderã laude ferit WPꝛouincklum foꝛtunas?7
¶ Hic boetiꝰ põit q̃riũ bijficiũ dicẽs. Ego indolui ſicut illi qui patiebãtur

—
— fecerũt tributariã vel colonã vel ꝓuinciã. Tributariã faciebãt qñ relictis in⸗
Liber pꝛimus
ſoꝛtãas.i.bõa foꝛtũe ꝓuicialiũ.i.illoꝝ hoiʒ.qͥ tů.i.aliqñ. peſſũdati. i·ſubijci. Pulci es nůc ſpoliarẽtur. nc in tributis bona ipſoꝝ auferẽdo ego dolui tantum ſicut qͥ patiebãtur.ſ Nota ꝙ oẽm ciuitatẽ vel regionẽ quã rõani expuguerũt
habitatoꝛib terre ad tributũ ſoluendũ hoies ↄpellebãt. Tolonum aũt facie bãt cũ ect ulſis hitatoꝛib alienos inſtituerũt ad inhitandũ. Pꝛouinciã autẽ faciebãt qñ aliquẽ rõanũ p̃ficiebãt illi tre.qͥ collectis redditibꝰ eos romã mit⸗ teret ⁊ ihitatoꝛes il—
liꝰ fre diceban᷑ pꝓui ñ ecehlaiſeraullat iexp li
ciales. Iſti ꝓuntia 2 ies alc mleltab Cabilis dicta e ẽptio ꝓfligatura iopia
tur puatis.i.occult Cᷓpanãᷓ puiciã videret᷑.ce é aduer — ezdo 7 ſuoꝝ pᷣfecto · aliqñ ſü p̃fectũ pᷣtoꝛijcðis ↄmodiròe luicep hubiengae rege cogh ſcẽte ↄtẽdi:⁊ ne coẽplio exi⸗ tomõ⁊ iuſto exige geret᷑ ðiliei Paulinüpſ ularẽvix gus bäurabdeo opes palatinicanes iã ſpe aqʒ bitie 3 toncnaah deuoꝛaſſent. ab ipis hyãtũ faleibuſtraq
—
ber öve F e albinũ ↄſularẽ viꝝ pᷣiudicateacꝰſ. la.
ura ¶ Mota ſcm ſr. norai bia
huguitionẽ ꝓuicia ẽ cuſatòis pen ettodij ſme P
tehouiecetoe ni delatotis Spoſui. Batis nei me ma
m⁊ tributaria fetã— a8 nbennee Ggna Aeo exacerbaſſe diſcoꝛdias utariꝰ. ũ acerbe
famis tꝑe · hic põit qͥntũ bñficiũ dicẽs · ũ tpe acerbe i· magne famis eẽt idi
cta.i.iſtituta. uis coẽptio.i.angaria q̃ coẽptio eratꝓfligatura.i. hunitura c⁊
paniãpuiciã lopia.i.pauptate · ̃go boetiꝰ ſuſcepi certamẽ pᷣfectũ p̃roꝛj d
idixerat iſtã coẽptionẽ ⁊ rõne cõjs ↄmodi.i.boni ego certaui rege cohſcẽte et
deuici ne exigeret᷑ illa coẽptio. ¶ Nota ꝙ coẽptio ẽ iſtitutio ſuꝑ aliqᷓ poꝛtõe dã
da de re emẽda vel vẽdẽda⁊ vocat᷑ eent vngelt. ⁊ talis fuit iſtituta ſun
cãpaniã ꝓuiciã deſtruẽdꝗ quã boetiꝰ rẽouit· ¶ Paulinũ ↄſularem viꝝ. Hic
põit ſextu bñiciũ dicẽs. Ego traxi.i. iberaui:pauliñũ viꝝ ↄſularẽ cuiꝰopes
1ã deuoꝛaſſent ſpe ⁊ ambitõe.i.cupiditate.canes palatini.i.fa miliare regis
ſites canibo illũ tra xi a faucib hyantiũ.i.appetentiũ opes paulini · ¶ Nota x
familiares regis qͥ pᷣſidebãt palatis vocabãtur canes palatini.ſicut enm ca
nes hñt oꝛa hyãtig ad cupidas eſcas.ſic iſti hyabãt ad diripiẽdas facltates
paupeꝝ rõanoꝝ · Tũc põit ſeptimũ hñficiũ dicẽs: Ego opoſui me odijs Ti
pꝛian delatoꝛis.i.accuſatoꝛis ne pẽa pᷣiudicate accuſatõis.coꝛriꝑet.i.puni⸗
ret. Ilbinũ viꝝ ↄſularẽ. Nota ꝙ cypanꝰ q fuit de famjlia rẽgis iuſte accu 6
ſauit virum albinum coniularem qui pꝛius iudicatꝰ fuit ad penam q; accuꝰ
ſatus ·⁊ ne iſta pena cui agiudicatus ſueratipſum Albinum coꝛriperet boe⸗
tius ſe opponens odijs M ypꝛiani accuſatoꝛis Albinñ ſaluauit. Nota ex iſtis
— ——

2 177 4
Pꝛoſa quarta
beneficijs enumeratis aparet ꝙ boetiꝰinõ geſſit magiſtratũ ꝓ vtilitate ꝓpꝛia
Bp cõi bono.ſi em̃ꝓpꝛiũ vtilitatẽ ĩtẽdiſſʒ vtiq; odiũ ⁊offenſaʒ potẽtũ euitaſſꝝ qð nõ fecit.Et pꝛiꝰ dixit nunqᷓ; mea iure ad inuriã qͥſq; detraxit.ex q̃ ſimilit᷑
ritaſſe ſat? magnas diſcoꝛdias opponen
Marer ipᷣm nõ q̃ſiuiſſeꝓpꝛiũ ↄmodũ.tales em̃ freouẽter de iure defiectuntur Pt ſubdit. nũquid vide9? in me.i. me exacerbaſſe.i. ir
z es apð ce 4 tẽtib qua Sʒ eẽ apð ceteros tutioꝛ debuiq̃ mihi genine 2 amoꝛe iuſticie nihil apud aulicos quo Igunt
tio dicẽs. Bed ego de⸗
magis eſſem tutioꝛ obſeruaui. Quibus aũt deferẽtibus pculſi ſumuſ Quoꝝ vn baſilius oli a regis miſterio
bui eẽ tutioꝛ apð̃ ce teros.ſ.rõanos qͥb impẽdi iſta bñfic a
xtñ nõ ſum iutꝰ vt
poſt. ʒ ego
—. 5 rita ðpulſus. ĩ delationẽ nii mwis alẽi ẽris neapnd aulcos·ic . ẽ familiares reg au neceſſitate ↄpulſus ẽ Opilionẽ No atz ndo mees amoꝛe B audẽtiũ cũ obinumeras at Imktip li iuſtice. I Rota ꝙ fu na cã pturbatiõis
ceſqʒ fraudes ire ĩ exiliũ regia cẽſura de voeti fuit fruſtratio „ ſuoꝝ meritoꝛũ. quia creuinet. Cũqʒ illi ꝑere nolẽtes ſacraꝝ hmntecia⁊ga ilor S. 5„ fruſtrabat᷑circa ip;
ſeſe ediũ defenſione tuerẽtur. ↄꝑtũqʒ id qᷓbmuita bñficia i⸗ regi foꝛet. edixitvt niſi ifra pᷣſcriptũ diẽ, ta ou iSee 5 8„ 1ncidit. Quib aũt. aRauẽna vꝛbe decederẽt.ꝑ notas ĩſigni ic boetius tan⸗
— 6. o r**———
tifrõtibus pellerẽtur. Quiid huic ſeueri iuMn tõe.⁊ pᷣmo facit hoc tati poſſe aſtrui videt᷑. Btqͥ eo die defe kettceriede 6 5 2 7„ u dã bi biecis rttibus eiſdẽ nois nri ðlatio ſuſcepta ẽ. Ianilnebrn⸗ Pꝛimo oñdit iniu⸗
ſtã ſu i ↄdẽnati oneʒ ex a ccuſatõe ꝑſonaꝝ viliů · ſcðᷣo ex faiſitate crimis ſihi im
poſiti.tertio ex ſeuert ate udiũ? pueſitate. ſcðᷣa bi· At cuiꝰcrimis. Dertia bi. Cuiꝰ vnqᷓ; Pꝛio dicit. Nos ſumꝰ ꝑculſi.i.ꝑcuſſi aulicis deferẽtiby·i.ac⸗
cuſantibꝰ nos qu oꝝ vnꝰ eyst baſilꝰ qͥ ꝓpter malici ſuã der ulſus fuerat a
min iſterio regis lle ↄpulſus pcunia ſuſceptus eſt in elatic nẽ j.accuſatõeʒ noſt ri nominis. Alij duo accuſatoꝛes noſ ri fuerunt. Vpilio ⁊ Saudentius quos cum ret Theodoꝛicus pꝛopter inumerabiles fraudes ipſoꝛum oꝛdiaſſÿ

Pꝛoſa quarta
ireĩ eriliũ.⁊ iß̃i nolẽtes pere.i.obedire.ſj tuerẽtur.i. defenderẽt ſe intrando er cleſtas cũ illð eẽt ↄptũ · i reuelatũ regi edixit.i.pᷣcepit rex vt niſi infra pᷣſcriptũ 1 i.ſtatutũ kminũ decederẽt ab vꝛbe Rauẽna debet repelli ⁊ pᷣme ſirii frõti 11 by cauterio ſicut ſolẽt ſiꝗᷓri malefactoꝛes. t diẽ MBoetiꝰ. qͥd vr̃ poſſe aſtrui 31 i.ↄfoꝛmari huic ſeueritati. qꝛ eodẽ die eiſdẽ d ieferẽtibꝰ.i.aceuſãtibnos ſup⸗ pie.ſuſcepta fuit de 2—
Quid igit᷑. Nfe ne artes ita meruerũt. phia cengüme; Anillos aceuſatoꝛes iuſtos fecit p̃iniſ
—
inee ſe dãnstid. Ita ne nihil foꝛtunã pudu ipimernðnun: tſi minus accuſate inocktie. Laccuſan
tiũvilitas pudoꝛi debuiſer V curcri nylpuut tci⸗ mis cã arguumur, ſummã qris Benatũ nã detali accuiatõe dicimur ſaluũ eẽ voluiſſe Modũ deſi
qd. imo debuit pu deras delãtoꝛẽ ne docnẽta deferpet.
dere foꝛtunã.⁊ ſi nõ
puduit foꝛtunã ino qbus ſenatũ leſe mgieſtatis reũ fac ef rẽtia accuſati tñ vi ipediſſe iamur. Se mga cẽ—
—. ——
litas accuſantiũ de—*. buitaſe pudoꝛ ipit ſes· Inficigbjmun Fe ne tibi pudo
forrune.Kota ß vo re ſimus. At volur.ſec vnq; velle deſi
cgbulũ ꝑculſus diẽ
P— percello is. pculi in pᷣterito ⁊ pculſum in ſupino. ẽ idẽ quod percu tere vel Potius terrefacere · ſed percutere pertinet ad coꝛpus ſed perqellere acd aĩam · ¶ Kota gircu vocabulũ deferẽtib 4 defero tria ſignificat. Pꝛio idẽ
eſt ꝙ depoꝛto. Inde delatoꝛ.i.depoꝛtatoꝛ. Scðo idẽ eſt ꝙ honoꝛo· Iñ dela⸗
Se Pe toꝛ honoꝛis ẽxhibitoꝛ. Tertio.i.accuſo. Indę delatoꝛ i.a ccuſato? qui dete
git qð latebat.⁊ ſic vltio inõ capi hic. Wñꝰ. Accuſat defert dat honoꝛẽ fert
q; deoꝛſum Nota ad teſtes idoneos ſeptẽ requirunt᷑ ↄditões q̃ his ãſibꝰ ↄti
13 F 6 Oo nẽtur. Etas Iditio.ſexus diſcretio · fama. Et foꝛtuna fides i teſtibs illa red⸗ 1 res. Pꝛimo reqͥrifetas. qꝛ pueri nõ ꝑñt eẽ teſtes. Scðo requiriꝭ ↄditio libera, lõ ulnõ pñt phibere reſtimoniũ. Eertio redritſerus maſculiuꝰ.ið mlierqs&„
pñt eẽ teſtes. Quarto fequirit diferetio1 furioſi ⁊ ſtulti nõ pñt teſtqri. Quĩ
to recuriꝭ fama.iõ ꝑſone ĩfames nõ půt teſtificari. Sexto reqͥri foꝛtuna ꝓpł qð pauꝑes nõ pñt teſtiicari. Septio requititfides ꝓpt qð infideles non pñt pꝑhibere teſtimoniũ. Int᷑ illas ↄditões due ſunt villoꝛes.ſ.pauꝑtas ⁊ ifamia MBoetiꝰ ᷓ volẽs oñdere ſuã ↄdẽnationẽ miuſtã ex vilitate teſtiũ accuſantiuʒ 6 ꝓpter guã repellẽdi erãt a teſtionio dicit in vno fuiſſe defectũ foꝛtune.ſ.in ba⸗ ſilo. Sʒ in alis duobo.ſ in opilione ⁊ gaudẽtio dicit fuiſſe vicũ infamie Ho 6 ta ꝙnihil v ſeueriꝰ ⁊ nequiꝰ qᷓ; ꝑſonas viles ⁊ dãnãdas admittereĩ teſtio⸗ 1 niũ ʒ inocẽtes. qꝛ ðᷣt Señi de reinedijs foꝛtuitoꝝ · Nõ põt hre vllã auctoꝛi⸗ atẽ mnia.vbi qͥ dãnandus ẽ male de teloquiid cuius crimis cã arguimut 6 ſummã qris. ſenatũ ⁊c̃ Pic boetiꝰoñdit iiuſtã ſui ↄdẽnarionẽ exfalſitate cri⸗ mis ſibi ipoſiti ſcðᷣo ex dict/ ifert quãdã admrationẽ.ibi.qᷓ in re· Pꝛla i duo fm ꝙ duo iponebãt᷑ boetio de qͥby ſe excuſat cða ibi. Nã de ↄpoſit · Pꝛimuʒ

¶Liber pꝛimus 8.. See x ſwipheda iu ſtã fatebimur.ſ; ĩpediẽdi delatoꝛiſopãa xipediuiiʒ qdã nũ
„7 ciũ deferẽtẽ regi ac⸗ ceſſabit. In optaſſe uh ſalutẽ aarðʒlenorrr ſe nephas vocabo. Illẽ qdẽ ſuis ð me de narꝰfãderefreleſe
6.— maieſtat?ðᷣt ꝗᷓin la cretis vti hoc nephas eẽt effecerat. ſed Brhe n 3 p1 srisgndtia ritaſi ſumã.i.ſniaʒ crisc? ſibi ſemꝑ mẽtiẽs pꝛudétia reꝝ merita ſi ſnät. pᷣt umutare, Mecmhi ſocr qtico decTe⸗ Roſdicimur voluiſ to phas eẽ arbitroꝛ vel occuluiſſe vila—. tẽlrEſlſe mẽdatiũ. Veꝝ id qũo ſit. qtnoduʒ duco tuo ſapiẽtiũq; iudicio eſtimãdũ fliquo nos cnnianurid Cuius rei ſeriẽ atq; vitatẽ ne latere po jelnrpewet⸗ ſteros q̃at. ſtilo etiã mẽoꝛieq; ↄm̃daui ret. regi qͥb faceret ſena tñ reũ leſe maieſtatꝭ.qͥd igit᷑o mg̃a cẽſes i.iu icas ificiabimur.i. negabimꝰ erimẽ ilis ne ſimꝰ tibi pudoꝛi atq;.i.ſʒ ego volui ſaluare ſenatũ nec vnq; deſi ſtã velleſʒ opa.i.diligẽtia ĩpediẽdi delatoꝛis iſta ceſſa bit.i.ceſare dʒ. qꝛ nõ ẽ ven ꝙ ĩpediuerimꝰ delatoꝛẽ lraꝝ · nũqͥd ẽ nephas aptare ſalutẽ illiꝰ oꝛdis.ſ ſenatꝰ.q.d.ñ ẽ nephas · Iſte ÿo ſenatꝰ qᷓ ↄſenſit ĩ meã dãnationẽ effecerat h ſuis decretꝭ.i.udicijs. ac ſi eẽt nephas ſuluare ipᷣm.ß ĩpꝛudẽtia ſibijp̃i menti ens.i.dãnũ ſuũ mẽtiẽs nõ p̃t ĩmutare merita rexꝝ.ita ꝙ illð qð pꝛiꝰſuit meri⸗ toꝛiũ poſtea fiet demeritoꝛiũ nec puto eẽ licitũ ſᷣm pceptũ ſocratꝭ occuluiſſe.i occultaſſe ÿitatẽ.vł ↄceſſiſſe mẽdatiũ.ſʒ qũo illð ſit ego relinqᷓtuo ⁊ ſapiẽtũ 9e
iudicio vitatẽ aũt hꝰ rei ne latet poſteros.i.ſucceſſoꝛes.ego ↄmẽdaui ſtilo.i. ſeripto ⁊ mẽoꝛie. ¶ Hota accuſatio hoetij fuit deteſtabilis qꝛ facta ꝑinfumese—ſ pſõas.fint irrõalis q; de bono accuſabałſ. de ſaluatõe ſenarꝰ.qð erat bonũ f S
etiã accijſatio eiꝰ fuit ĩuſta qꝛ falſa. accuſabat᷑ em̃ ipediuiſſe delatoꝛẽ qð fal⸗ [5 O ſũ fuit. RHotaiſte creleleingieltsri 5 regẽ vł aliũ pᷣncipẽ aliqͥd malum achinat Hota ificio aris pᷣme ↄiugatõis deponẽtale i nego· vñ hugui.F ficioꝛ aris ꝓpꝛieẽ ñ fateri factũ qð veꝑ ẽ.ſ; 3 vᷣutatẽ vti mẽdatio. vłẽ ꝓpꝛie i⸗ ficiari bm eũ.rẽ debitã denegare cũ a creditoꝛe depoſcit.⁊ etiã.i.ↄtẽderevł de 59rSl negare· ota ðtĩ tertu. Nũcjd opture ſalutẽ fenatui nephas vocabo dupler E6 ſe ẽ ſalꝰ ſpũałq̃ ẽ aĩe.tpalis q̃ẽ coꝛpis. Balutẽ ſpũalẽ tenemur oĩby velle.ẽt̃a 6 lis rõne caritatj ꝑ quã etiã mali diligẽdi ʒ ñĩ co ꝙ mali. Balutẽ fopalem tenemur velle oĩby bõis ⁊ pᷣcipue amic.amicoꝝ vo peccãtiũ tenemũr ſalitẽ velle qᷓ;diu ſanabiles ſũt vt recuꝑent ʒtu tẽ a miſã.ſj iprmagnienciinẽ ma licie ſint inſanabiles diſſoluit᷑ amicitia necẽ optãda ſaiꝰ.⁊ qꝛ malicia ſenatꝰ rõanoꝝ erat ſanabiłqꝛ foꝛte ſenatꝰ ↄpulſus metu regio fuit ↄſẽtirein danna tionẽ boetij. Jõ optare ſibi ſalutẽ ñ erat nephas.lʒ boetio turbato videretur Notaÿitas ñẽ occultãdũ ᷣm ſocratẽ. Nã qͥ tacetvᷣitatẽ alis neſciẽtibꝰ mentit᷑ 32 ⁊dmẽdac ↄſentit ſilr facit. Hora mẽdaciũ eſt ↄcedẽdũ.qꝛ hm areß in echic Mee§ Medaciũ ꝑ ſe pꝛauũ ẽ ⁊ fugᷓenqũ.⁊eſencoꝝ· duo ſunt oꝑa ſapiẽtis. Jon—— ſer mẽtiri de his de qͥby nouit.⁊ mentientẽ poſſe manfeſtare.

— E Me⸗ S ve——* —
de manu regis
8
Liber pꝛnus
¶ Hic Woe. excuſat ſe deſco crimine ſibi ipoſito. Imponebat ẽ ſibi ꝙ ſcri pſiſſet lras ad imperaroꝛẽ Conſtantinopolitanũ pto liberatiõe romanoꝛum
Theodoꝛici. vnde dicit in ſa Nã de cõpoſitis litteris falſo. qʒ falſe hoc mihi iponit᷑ qͥbus litteris arguoꝛ ſperaſſe romanam libertatem ·
qd artinet dicere. cũ nõ detur mibi locus defenſionis. quaꝝ litteraꝝ iraus· i.
fraudulẽtia patuiſ⸗ ſet aꝑta ·i.mãifeſta ſi nobis licuiſſet vti vfeſſiõe.i ·allocutio neipſoꝝ delatoꝛuj i.accuſatoꝛũ · quod ſvti eraminatione accuſatoꝛũ maxias vires hʒ in oib ne⸗ gocijs.i.cauſis iu⸗ dicurijs ·nã q̃ reliq tbertas ſperari po
tetromans· qiſi diceret nulla. Wm
eĩ rer theodoꝛicus inualuerat ꝙ nullu potuit vel audebat 5 pᷣm vtinã poſſer vlla libertas ſpari vytiq; ita pꝛudenter egiſſem de negocio qð regi nõ inotuiſſʒ ⁊rñdiſſembo a nj· qͥ cũ accuſaret a Bato Teſare filio germanici ꝙ eẽt reꝰ diuratiõis faqte co tra ſe. rñdit Waius Piego ſciſſeʒ tu ne ſůſſes.q.d.ſi eẽʒ reꝰ ita ipꝛudent celaſſeʒ
negociũ qð ad tuã accuſatoꝝ examiat daniele qͥ eramina
iuratiomis fuiſſe dicẽtet
Nãde cõpoſitis fãlſo litteris qͥbus li⸗ bertatẽ arguoꝛſ peraſſe romanã quid at tinet dicere Quãꝝ fraus apꝑta patuiſſet ſinobis ipſoꝝ cõfeſſione delatoꝛũ ᷓ in oibus negoctjs maximas vires habet
vti licuiſſet.inã que ſꝑari reliqua liber
tas põt/ atq; vtinã poſſet vlla Keſpon
diſem canij verboqᷓ cum agaio ceſare Hermanicifilio ↄſcius ↄtraſe facte cõ
ux. Blego indt
—
ſciſſem tu neſciſſes. Quãĩ rẽnõ ita ſen ſus noſtros meroꝛ hebetauit vt inpioſ ſcelerata ↄtra viliutẽ q̃rar eẽ molitòs: ſed ea q̃ ſpauerit effeciſſe vehemẽter ad miroꝛ ihã deterioꝛa velle nffuctit foꝛ
—
taſſe defectus. Poſſe aũt ↄtra innocen
tiã qᷓſceleratus qͥſ goeegt ſpectante
deo mõſtro ſileẽ. Uñ hal iüria tuoꝝ q̃dã familiariũ q̃ſiuit. Siidẽ veus indt eſt. vnde mnala:bona vero vndeſinõ ẽ
noticiã nũqᷓ; ꝑueuiſſet Rota gicãis iudiciarijs teſtiũ ſiue o maxias hʒ vires· qꝛ ꝑ eã deuenit᷑ ad rei vitatẽ.ſiẽ pʒ ð do duos pᷣſpᷣꝛos falſeaccuſantes ſuſannã ip̃os ð falſitate
accuſatiõis coꝛã oĩi pplo uicit.ſilr Woe. ſi datꝰ fuiſſet ſibi locꝰ examinandi
ſuos accuſatoꝛes vtii pſos mẽdaces reddidiſſet. dẽs ⁊ſ apiẽs · accidit vt qdã ex romanis ↄſpirarẽt? facerẽt ↄura ũ ceſarẽ.⁊ cũ ceſarꝓponeret Canio ꝙ eẽt re? illiꝰↄiuratiõis facte ſciffem tu neſciſſes. Sic boetiꝰ rñdiſſet regi Theodoꝛico ſi ſibiĩ
romanꝰpꝛu tionẽ 5 Bai rñdit. ſi ego
ꝛopalſet de lis cõpoſitis ſuꝑ reſtituẽda libertate ipſis roman is.
¶Hota Kaniꝰ fuit qͥdaʒ
¶ Qua in
tenð ita ſenſus· hic Woe.ex dictis infert q̃ndã admiratio nẽ Scðo inuehit3
———
—

et
r Pn t
²
3 noꝛ quòniam me di
rt
vfe pꝛeſens femper ip adirigebas AMe milariũ.t. pßᷣox. ᷓ
„—„. ℳ.*— + ₰ Venß ℳ— E h
200, Mꝛoſa quarta S N—— 3 23 ſ— 3 re ſenatoꝛes qui ↄſenſerũt in ſuam damnationẽ ibi · ſ ed ſi fas fuerit. Dicit bmo—. Exquo a malis iniuſte accuſatꝰſũqua in re.i.ꝓpter qð nõ ita.i.nõ tmñ. mero? Ma. i.triſticia hebetauit.i.opp̃ſſit ſẽſus nr̃os vt ego qrar.i.ↄquerar ipios.i.maloſ xLn molitos i.machinantes ſcelerata.i.nequitioſa.contra ʒᷣtutem · i.ytuoſos ho
— 2 . nẽter.i.foꝛtiter. effeciſſe.i.ad effectum ꝓduxiſſe. pn. n 4% e ſupp ila inema 2 1.. ſperauerüti⸗conce/ S S.—940, Sed ſi fas fuerit nefarios homies qͥ bo perũt. Raʒvelle de J 6 3 , tcrioꝛa ideſt mala. M.— 0)
noꝝ omhium totiuſq; ſenatus ſangui laltnan b defectꝰi.ex noſtro nem petũt.nos etiãm quos Ppugnar E O defectu. ſ poſſe ſp⸗ dercitim i pficere malũ inno bonis ſenãtů q; viderint perditum ile tenniã.i.hoies inno e oluiſſe. Sed.num idem de patribus ieraus ↄccpit.co —— quoq; merebamur. Meminiſti vt opi/ pectante upeß eſt 6 ſile möſtro.i. admi
cturum qͥdfacturũ rabile. vndeideſt ꝓ
tanto qͥdã tuoꝝ fa⸗
ſiuit haud iniuria.
nõ iniuſte.ſiqden ꝓcerto· deus eſt vndemala ſuppueniũt.ÿop ſed.vnde iqeſt a quo bona ſivs non eſt.q· d.erquo iniuſte a malis accuatus ſũ ꝓpter ß nõ intm̃ ſum opp̃ſſus doloꝛe ꝙ cõquerer malos machingri mala bonis.ſed ad⸗ miroꝛ ꝙ illi qui mala ↄcipiũt ʒ bonos pñt ꝓducere ad effectũ.naʒ velle malũ eſt foꝛte ex noſtro defectu.ſed ꝙ malus poſſit pficere maluʒ 5 bonos deo hoc inſpiciente eſt ſimile monſtro. Vñ qͥdã phs. Nõ iniuſte queſiuit. Bi deus eſt vnde ꝓueniũt mala Et ſi deus nõ eſt vnde ꝓueniũt bona. ¶¶ Mota ex quarto⸗
rñ—— 20— 4— ℳ huius duo requirũtur ad aliquem eff ectum ꝓducendumſ.voluntas ⁊ pote ſtas. Requiritur voluntas q nullus aggreditur qð nõ vult. Nequiritur po⸗ teſtas. quia ſine potẽſtate volũtas fruſtratur. ꝙ aũt mali habent volñtatem offen dendi bonos.nõ eſt mirandũ.ſed ꝙ habent poteſtatem ꝓducẽdi ad effe ctum ſuã voluntatẽ. deo reſpiciente eſt ſimile monſtro.¶ Nota ſimile mõſtro eſt qð ↄtingit pᷣter intentionẽ nature. Sicut ꝗᷓ mõſtra fiunt pᷣter intentionẽ na ture.ſic videbatur boetiò w mala pᷣter oꝛdinẽ diuine pꝛudentie ↄtingerẽt.qð nõ videtur rõnale enʒ deus ſit ſůme bonus ꝙ aliquo modo ſit cauſa mala fie ri· ergo mala in mũdo deo inſpiciente vidẽtur ſimilemõſtro. ¶ Hota ꝙ deus 6 ℳ— nõ eſt cauſa effectiua mali cum ſit ſumme honus · lʒ ſit cauſa ma omce qꝛ permittit fieri malum. Et ſic exponitur auctoꝛitas ꝓphecie. Ego dñs faciẽs F omniahec faciens bonũ ⁊ creans malum.ſup? ꝑmiſſiue. Aliter ðꝛ duplexeſt S—. malum. ſ.pene ·⁊ malum culpe. deus eſt cauſa mali cauſa mali culpe· quia hic eſt qui peccãtũ nõ it. ¶ Bed li fas fuerit nefarios homines qui bonoꝝ ⁊c̃ Hic Boetius inuehitur 3 ſenatũ qui ↄſenſit in ſuam ↄdẽnatiohẽ tangendo ſuam beniuolentiã quaʒ
—

5 3— ſi 3 1„
Liber pꝛimus
pabuit ad eos.⁊ dicit. Si fas fuerit ideſt ponamus fas eſſe nefarios homies ideſt malos hoies ↄſulatus. qui omniũ bonoꝝ ⁊ totius ſenatus · i· romane ci
uitatis.petunt. i.veſiderant.ſanguinẽ ditũ.i.ad perdendũ quos viderant ꝓpugnare bonis hominib. Bpe tui. Sed num.i.nunquid.nos idem ··perderemerebamur de patri
natoꝛib.q· d.nõ.ſʒ o phia meminiſtivt opinoꝛ quando me dictuꝝ.i.volentem dicere. qͥd.i.aliqͥd. veꝓ vel factuꝝ · ip̃ᷣa jempꝑ pñs ſupꝰ exñs dirigebaſ.i· regebaf ergo nec vetbis nec fac is offendi ſena⸗ tuʒ. meminiſti inqᷓ; phia verõe.i apud veronã ciuitatẽ.cũ rex theodoꝛicus aui dus exñs cõis exitij i.toꝛmẽti ſenatoꝛuʒ cũ ip̃e crimẽ leſe ma ieſtatis delatũ in al binũ ipſeyrex molire tur.i.laboꝛaret trãſ ferre illud crimẽ ad
totũ ſenatũ. q̃nta ſe.
curitate.i tutela mei culi defenderim.i berauerim innocẽ nã vniuerſi ſenatus
ucntus vides. Pꝛo vere virtutis 1*
„—
ſena⸗
miniſti inq; verone cũ rer auidus cis
eritij maieſtatiſcrimẽ in albinũ delatũ
ad cuictũ ſenatus oꝛdinẽ trãſferre mo
liret. vniuerſi inoceitiã ſenatus. quãta
mei ꝑiculi ſecuritate defẽderi Seis me
hec ⁊ vera ꝓferre ⁊ĩ nulla vnqᷓ; mei lau
de iactaſſe. Minuit d quodãinodo ſeẽ
3* — 7——%
— 14 oſtẽtãdò
ꝓbãtig ↄſcie ſecretũ quotiẽs
uis fictum recipit fame pꝛeciuʒ Sed
ideſtimoꝛtẽ.nos etiam doluiſſe ire per⸗
i⸗de ſe⸗
innocentiam noſtram quis exceperit.
„„„ 3„* mijs falſiſceleris penas ſubimus,
i.totius cõſulatus · O phia tu ſcis mepferre· loqͥ vera ⁊ nũq; me iactaſſein
vlla mei laude. em̃ ꝓ qꝛ. minuit dãmõ ſecretũ ↄſcie· ꝓbhãtis.i laudãtis ſc.q⸗
tiens qͥs oſtẽtando.i.manifeſtãdo · factũ S fame.i.mercedẽ laudis i
ab hoibh. Bed tu phia vides qͥs euẽtꝰ excepit.i·
berauerit noſtrã inocentiaʒ
nos ſubimꝰ.i.ſuſtinemꝰ.penas falſi ſceleris.i/falſe nob ipoſiti ꝓ pᷣmijs vere
ʒtutis. ¶ Kota m
Señ· doloꝛ duplicat᷑cũ ab eo a q̃ bonũ merueras maluʒ
venit. cũ igi᷑ boe oẽm beniuolẽtiã exhibuerit ſengtoꝛib Zuiꝰ doluit de ſua of fenſione. ¶ Nota in ciuitate verona cũ Ilbinus eſſet accuſatus ð graui crimie
—
ita vt diceret reus leſe maieſtatis.illud crimẽ rer theo doꝛicus voluit trãlfer⸗
re ad rotum ſenatũ ⁊ ip̃m dãnare. Bed boetius exponẽs ſe piculis ſenatũ li⸗
berauit. ¶ Item nota ꝙ ſecretũ conſcientieẽ virtus que minuitur ci aliquis ba
vᷣtuoſe
—
tür ĩãctãdo ſẽ vt ↄſequatfamã⁊ laudẽ pli. Vñ Beñ. Cõſciam
potiꝰ qᷓ; famã attẽde. Et dicit Macrobiꝰ Bapiẽs gloꝛiã ſuã in ↄſcia ponit ſtultus añt in laude hũana.vñ dicit Iſido. Qul aliqd donũ a deo largitum
—
in laudẽ ſuam cõuertit:ꝓculdubio virtutẽ in vitiũtranſire facit ·
—

zef
—
56
ℳ
6 —
nr nma curaſſe.necem jideit v bus incerta ſubiñittefet. Si inflãmare tern ponts om ſe⸗ NEcem ſtrüriſedicefemur pꝛeſentẽ E p10 gladio.tñꝓ ſed
Paſſuũ milibug ꝓculmoͤti atq; idefenſi led nos ꝓcul mori.
i.abſentes qͥngentiſ ehn ob ſtüdiꝓhe ſuhle ntü mo p ſcri milib paſſuum? in ptioiq; ðanamur. P meritos de lili cri deenli ob ꝓpenſius
mine neminẽ poſſeↄuſci Luius digni judu bter tatẽ reãtus ipſi etiã qͥ detulere viderũt namur.i.adiudica
—
— F
— F Pꝛoſa quarta
Et cuiꝰ vnqᷓ;. Hic boe. oñdit ſe ꝑturbatũ ex iudicũ ſeuericate⁊ infieribili⸗ tate dicẽs Kuiꝰ vnq; facinoꝛis.i.peccati.manifeſta ↄfeſſio.i.cmuus vnq; ho minis pctm̃ manifeſtũ habuit iudices ita ↄcoꝛdes in ſeueritate vr non aliqᷓs vel ipſe erroꝛ humani ingenij· ſubmitteret ideſt flecteret ad miſericoꝛdiaʒ vel ↄditio foꝛtune.i.euentus foꝛtuitus exiſtẽs incerta cũctis moꝛtalib ſpi hõi bus ,— os eoꝛum. Bi di Et cuius viq; facinoꝛis manifeſta cõ Aremurvoluein feſſioita iudices hũit ĩ ſeueritatecõcoꝛ fãnaxriceduels 11—„„—— Ccras e des vt nõ aliquos vel ipſe igenii erroꝛ ſ nos dicere⸗
hũanivel foꝛtũe ↄqitio cũttis moꝛtali/ murſtruxie ideſtꝝ
ſacras ẽdeð voluiſſem, ſi ſacerdoteſim nibus· Etſi dicere
——— mur iugulare.i.pu⸗ pio iugulaꝝe gladioſi bonis omnibus m
tieli ſenteitiacnfeſſum. conuicti jne ju uchan vn puniſſet. Mnic vero quinngentis fere cri⁊ ↄfeſlů chn⸗
mur in ſenatũ moꝛti.q; ꝓ ⁊ ꝓſcriptiõi. Et tñc exclamatwicẽs. M meritos.i.
dignos vel btõs.iudicio neminẽ poſſe ↄuincið ſili crimie ſiẽ necego iuſte ↄui
ctꝰ ſũ.cuiꝰ reatꝰ.i.cris. dignitatẽ.i.innocẽtiã.ip̃i etiã viderũt.i.coꝗjuerũt qui— detulere.i. axcuſauerũt me· ¶ Kora ꝙ iudices qñq; monent ad mißcoꝛgiã du ꝛ S— ſe plici de cã. ꝓꝛioimõ ꝓpterroꝛẽ hũan ingenij. qꝛ hũanũ ingeniũ ſepe falli in⸗ 95 5 tudicio qꝛ iꝗrat vtꝝ aliqñ iuſte ð re ſentiat vł nõ⁊ tunẽs deũ ne iniuſte iudicet mouet᷑ ad mißicoꝛdiã ꝑcẽdo reo. Sco iudices mouent᷑ad miicoꝛdiã ꝓpter euẽtũ foꝛtũe qͥ incertꝰẽ hõib. qð em̃ index in alio dãnat ſihi ſacile ꝑ foꝛtunam euenit. ⁊ illud dʒ recoꝛdari. ſ nlla illaꝝ cãꝝ mouit iudices ad mißandũ boe tio.ſʒ ↄcoꝛditipᷣm dãna bãt. ¶ Nota ꝙ nullꝰ dʒ dãnari eriã ꝓ crie q̃ntũcunq; enoꝛmi niſi ſit pñs ↄuictꝰ vel crimẽ in indicio ↄſeſſus. Boe. aũt cũ dãnaret᷑
ñ erat Zuictꝰnec crinↄfeſſus ⁊ erat abſeus qꝛ in ſtudio atheniẽſi.ſi g ĩiuſte erar dãnatꝰ.¶ Nota ꝙ hoe. cũ dãnaret᷑ diſtabat a loco iudicij qngẽtas milib paſ ſuũ.⁊ cũ mille paſſus faciũt vnũ miligre.iõ bñ diſtahat ad qͥngenta miliaria. ¶ Nora boe. dãnatꝰ fuit ꝓſcriptiõi Hug. diẽꝓſcriptio ẽ iudiciałinia kara 3cſrere⸗ ℳ aita uẽ cuiꝰnonp ſcelere deſcriptura tabule Conſuetudo eĩ ro mana fuit ꝙ noĩ ſenatoꝝ dꝝ ↄlilio vꝛbs rõ̃ana regebat aureis liis in tabula enea ſcriberẽt vñ ⁊ pfes ↄſcripti dicebãł᷑⁊ ðꝛ ꝓſcriprꝰqᷓſilpcul a ſcriptura paſrr ſitꝰ⁊ ſi boe· erat ꝓſcriptꝰ qꝛ non ſuũ deletũ fůit in tabuta enea. d
„₰

4.
8 4 f2n 2*
V 2..— 6 W„—.
—2 R) ſacrilegio.i.dẽonuʒ 6.„ 3 obſeqͥo · ob ãbitũ ·i. *„2 Benin? pter cupiditatẽ di — G F— gnitatis acquirẽde v
3 6 n certe tu inſita Id ẽ inſerta.nob pel
p.. 6 de ſede.— eð . co oẽm cupidinẽ id ẽ oẽm cupiditatẽ
1r 5 reꝝ moꝛtaliũ e et ſub
c— 4 ſ% tuis oculis niõ erat ———,. H phaseslorum ſacri legio·i. cultui.dẽo ⸗
nüꝓ ⁊ tu iſtilla⸗
a. be. as aurib;ꝓ ⁊ co *5 2 1.— gitalõibmei illð pi
2
„96 niebat me captare 6 id ẽ oplare.pᷣſidia · i auxilia. viliſſimoꝛũ ſpũum.i. demonum quẽ tu ↄponebas.i.
locabas · in hanc ex cellentiã vt ↄſilem deo faceres pᷣterea ₰ j innocẽs penetral. i⸗
. mf vroꝛ domꝰ mee, ce⸗ ff— N. v pe tus.i.mltitudo ho⸗ . ſ. neſtiſſimoꝝ amicoꝝ
— p — ſncr?2 eg reueren — 4* ue5 actu defen —— dũt nos ab oĩ ſuſpi uhle tõe hmõi criminisi
— V
7 talicuius ſceleris. Hic boetius expurgat dequbuſdã obiect?· 6 2— oñdit vñ ſumpta fuit rõ obiectõis. Scða ibi. Sed o nephas. tio obijciebat᷑. ꝙ ipſe vſus arte nigromãtica ſi demonib ꝓ digni“ 5 tatib acqͥrẽdis. de hoc boetius exauſat ſe dicẽs. Quã ſup · meã dignitarẽ vti 3
. n M hꝓt fuſcarẽt.i alicuiꝰſceler? mẽtiti iũt meñ poluiſſe 2ſcisz
nlcl. ctagoꝛicũ ð . ctagoꝛicũ ðo ñ dijs S gA7 ſeriiend. nec cõue
hkt ſocer ſimachus
WLiberpꝛimus
— ½ 1
— 2.
Nota boe
Sui yti alicuuus ſceleris admirtiõe⸗
fuf carẽt. ob ambitũ dignitatis ſicrile gio me ſci ciam meã pollůiſſemẽtiti ſũt Z xtu inſita nobis oẽm reꝝ mo ttali um cupidinẽð nii gnimiſ ſedepellebas ⁊ſub tuis oculis ſ acrilegio phas locuʒ eſſe nõ erat Inſtillabas em̃ auribus co —— q; quotidie meis pitagoꝛciũ— S ills. Enyor henon.i.deo ñ dijs fuien— dũ. nec Zueniebat viliimoꝝ me ſpůnz 8 pᷣſidia cptare, quẽ tuin hãc extellẽtia;
F
ↄpõ chas.yroli ↄſimilẽ peo faceres. e terea peneratindcẽs donus vocii ſi imoꝝ cetus amicdꝛuz i ocer erſ imachus etũ ſetus.⁊ eq; actu ipſo o reuerẽdus. zb
om̃i nos crimis buius ſ iwise ðfẽdut
=
† ¶Mota ꝙ ↄſuetudo . w pe cũ nõ pñtalicu ſuã pꝛobitatẽ aufenenſtũtu ip̃am ſaltẽ aliqͥ vi f cio denigrare. Er ſic fama boetij denigrata fuit vicio ſacriegij. ¶ Hota ꝙla 1 1 crilegiũ eſt ſacrerei in ⁊ poni ſacrilegus ꝓ hoie ſcelerato etiã acrilegiuʒ ẽ S-3 6 cultura demonũ ſiueidoloꝝ. nde ſclenie⸗dolareehe capit᷑ in ꝓpoſi⸗
taẽ cupiditas ias honoiis·B ambitꝰmedia
5

ibus co
„M uellt r honeſtil machus
3 ebſidit
nſul 4v . g 3 t
ʒunbrni
¶Prola quarta
—
coꝛꝛepta eſt cirtuitꝰ.⁊ pᷣmo capik. ¶ Nota 2i repellit oẽm cupiditatem
bonoꝝ erterioꝝ qð ſcribit in.ili. deplãtis ꝙ phia tr tionẽ.feli citatis aꝓetitũ · ⁊ mollis affiuẽtie ↄtẽptũ.
ia tria inducit.ſ:· mẽtiſilluſtra ¶ſ Nota phia facit hoieʒ
ſilem deo nõ ſitituctine oimoda ſed pticipatiua ita ꝙ hõ ꝑricipat᷑ alid cõdi tiõis dine ··intelligẽtie. Vñ Señ. Hoc mihi phia ꝓmittit ꝑme parem deo
J——
—
Sed o nephas. Illi vero de te tãti cri⸗
minig capiũt fidẽateʒ hoeipſo videbi⸗ mur affines fuiſſe maleficio g tůis iſti
tuti moꝛibus ibuti diſciplinis ſumus. Ita nõ ẽ ſatis nihil mihiꝓfuiſſe tuã re⸗
reddit.⁊ alibi dicit Wir ſpeculatiuꝰ eſt
qᷓſi deꝰ ĩ hũano coꝛ
poꝛe hoſpitatꝰ. No ta ſacrilegiũ non hʒ locũ ſub ockis phie
qꝛ phia ꝑ ſe oĩa agẽ da? faciẽda oꝛding tiſſime diſponit ⁊ ñ
uerẽtiã niſi vltro tu potius meẽg offenſi vmittit hominẽ ad 5 vana declinare. qͥa
lis cumulus acceditꝙ eſtimatio plimo bo.⁊ ma. phia a ſu r nõ reꝝ meritaſed fyꝛtũe ſpectat euẽ, hunrnn⸗ tũ eaq; tĩ iudicat eẽpuiſaq̃ felicitaſcõ bar. ⁊ẽ fupſtiẽiova mẽdauerit Quo fitvt exiſtimatio bona varaieftol pꝛima oiuin deſerat infelices Qui hůc nemaie ppli rumores. cᷓdiſſone multipliceſch war⸗nninbe⸗ mnie pigetremiſcihoc tĩ dixeri egõ vlti mo velin teplol⸗
reponũt᷑clinodiavł
aliqj talia ⁊ ponit᷑ hꝓ vxoꝛe boetij ponẽdo ↄtinẽs ꝓ ↄtẽto qꝛ
ipſa ↄſueuit moꝛari in penetrali ¶ Nota ꝙ ſymachꝰ fuit ddã nobilis roma⸗
nus? ſocer boetij cuiꝰtiliã boeti⸗ duxerat noie eiphe qͥ ſymachꝰnõ fuit tantũ ſcũs interiꝰ in affectu etiã reuerẽdꝰ in extioꝛi actu ſiẽ dicit boe. ¶ Sed o ne⸗
phas. Hic boe. oñdit yñ fuerit rõ ſũpra obiecti cris. qʒ ex ipᷣa phia cui dedi tus erat · vñ ðt exclamãdo O nephas illiſp mali cupiũt fidẽ tãti cris de teo phia atq; · i.ꝓpter ũ.videbimur fuiſſe affines malefcio ſacrilegij. qꝛ nos ſu mus imdbuti.i.inſtructi.tuis diſciplinis.i.doctrinis.⁊ ſumꝰ inſtituti.i.infoꝛ mati.tuis moꝛib.ita nõ ẽ ſatis tuã reuerẽtiã nihil mihi ꝓfuiſſe niſi vltro id ẽ ſpõte.tu potiꝰ lacereris ab illiſ mea offenſiõe; ðt boe. ꝓ tãto qꝛ iniuriati ſũt ſibi ꝓpter phiam.iõ magis iniuriati ſũt phie qᷓ; ſibi ¶ Nota qñ boe. vacabat ſtudio fugiebat ↄſoꝛtia ſiultoꝝ ⁊ q̃rebat ſecreta loca ꝓpter ſtudiũ.iõ putabãt
ipᷣm loq cũ demoniby ⁊ eis ſacrificare. ¶ Itẽ qꝛ boe⸗fere oia q̃ volebat facere
ua ſapia faciebat.iõ putabãt eñ demonẽ hẽre familiarẽ ſibi obſeq̃ntẽ ſicut apulegꝰ opinatꝰ ẽ de ſocrate 1 hẽret familiarẽ deũ de q́ fecit libꝝ quẽ intitu lauit de deo ſocratis. ¶ Atÿo hᷣ etiã. Hic boe· oñdit ſe eẽ ꝑrurbatum exfame
ſue leſione dicẽs. hᷣ cumulus.i.augm̃tatio · accedit ñis malis ꝙ exiſtimatio.i
iudiciũ plurimoꝝ.i vulgariũ·nõ jpectat.i.ñ reſpicit.· merua reꝝ ſiẽ hõ merer di
P ſ—

bonis pulſus. qꝛ in exiliuz 2 telegatꝰ ⁊ exutꝰ di ¶¶ Videre aũt videone hars ſcele⸗
Wiber primus
fed ſpeectat euentũ foꝛtunei.iudicat homiuẽfmq foꝛtũa ſe hʒ circa im ⁊ ea tĩ iudicat vulgus eẽꝓuiſa a deo q̃ ↄmẽdauerit felicitas.i.ꝓ
mdaueri ex qᷓ ſequit᷑ vt etiſtiatio bona deſeratinfelices vñ me piget · i.tedet remiſci qͥ nũc
ſũt plið me⁊ qᷓ;mltipliceſ·;ꝓĩ diſſone.i diſcoꝛdãtel ſnĩe ſint de me.nã qdã dicũt mei reũ eẽ. qͥdã nõ. h tin dixeri.i.volurdixiſſe vltimã eẽ farcinã. i.uiſſi mũ põdus aduerſe
foꝛtune.ꝙ dů aliqð— ſernediate mã eſſe aduerſefoꝛtune ſarcinã ꝙtũmi
mł mifer.i.ifelicb ſeris gligðᷓ Ccrimẽ affigitq̃pp̃ferũt meru/*
8 ſi.&— 5. 1 2 Plinwen iſſe creduit. Etego ſidẽ bonis oibus riꝑferãt.patitur půlſus· dignitatibus etütus exiſtimati
one fedatus.ob bñficitlli ſuppliciuʒ
S
grituttwrvana toꝝ officinas. gaudio leticiãq;; Kuitan“
dne ꝓſciiptꝰ.⁊ feda ſn tropaitlſünt— ſtimatõe ego qͥ pᷣus nnc ii moſnfi re⸗ fr ibus iminentem iacere bonol i dutabar nunc ſcele viſẽfimis terroꝛeꝓſtratos. flagitiòſi um
re defoꝛmiſ reputo? quẽqᷓ; ad auden qů qdẽ facinus i punite 0
* li.i. ſi„——„„„
enurerete d efficiendu veropᷣmijs incitàri. in/ ſontes autem nõmodo ſecuritate. verũ Nulgares non iudi ipſ a etiã defenſione pꝛiuatos. Itaq; li ⸗ cant ym meritarerũ pet exclamare ad deum cel
bömee al eee qͥd vrñ.ſʒ iudicãt ᷣm euẽtũ foꝛtũe vñ pominẽ bñ foꝛtũatũ iudicãt felicẽ.male
foꝛtũatũ iuditãt miſeꝝ ſed tale iudiciũ faiſũ eſt. Ende dicit Beũ· xtvepiſto laRõ felict hunc eſtunes quẽ vulgus agellat felicẽ ad quẽ pecunia ↄfuxit. ſed illũ cui oẽ bonñ in aio ẽ erectũ ⁊ exte nſũ. ¶ Itẽ bona eſtimatio deſerit in felices. qꝛ pᷣmũ malũ qð infelices incurrũt eſt ꝙ vulgus male de ipſis opinat᷑ credit ei vulgus ea q̃ miſeri patiunt ꝙ ex merito talia patiant. Videre aũt videoꝛ. Hic boe · oñdit ſe eſſe ꝑturbarũ ex his d vidit in mũdo generalr.ſ.bonos deßᷣmi ⁊malos extolli dicẽs. Ego videoꝛ videre. i·co gno ſcere.nepharias officias.i.malas ſocietates ſccleratoꝝ homini fluitãtes gau dio.q; ꝓ et. leticia.⁊ quẽc; pditiſimũ.i peſſimũ. iminentẽinſiſtentem nʒuiſ fraudiiꝰ delationũ.i.accuſationũ·⁊ video bonos iacereipſtratos. i. depꝛeſſ os terroꝛe nii diſcrimis.⁊ etiã video quẽc; flagitioſũ ·.pꝛauũ homineʒ. incltàrt ad audiendũ i.ad pᷣſumendũ. facinꝰ.i ctij. ipunitare.i.ſine pena.o ꝓ Gn citari pᷣmꝗs ad effciendũ.i.ad ꝑpetrandũ. facinus ·.pctmn. Aut poſt ſed Ego video inſontes.i.innocentes. nõmo do.i.nõ tñ. pᷣuatos ſecuritate veꝝ etiam defenſione. Ftaq; ꝓ 3. libet.i.placet. mihi exclamaſe ad deñ celi quare taliaꝑ mittat in můdo vt mali exaltent᷑⁊ boni dep ꝛimant᷑. ¶ Nota ꝙ boetio qui erat
——
S —
S½
—
——

iuin wuu feniſciit
o0 mi t meru/ s oibus nſtimati policz
6ſcl
„ N u ee etrũ hulꝰ pᷣmiqð unc obſcumpal cSu 6
öſum
puite⸗
mi, in/ M ve
Jüchi
flic male ivepito Munt. deletit in lis opin
qitinmũdo nei co gno utites g2h totten nouiſ ideyꝛcſos nznn cu. ſophh polt ſ ko tute veꝝ ein diqureni bonu
k u frondifue frigoꝛebiine nedectn Inßzu Strinis lücein bꝛeuloꝛe moꝛa
*. 5„ 1—, 15— 1 j„—pz—/¹0. ℳ4 F 8—,7
Metrũ quiutnm
turbate mentis ⁊ in itatu miſerie videbat ꝙ mali in hoc mũdo eſſent potẽtes
ʒ viierẽt impuniti.boni aũt impotẽtes ⁊ viuerẽt irremunerati.ſed phia ĩqr to huiꝰ ip̃m ↄſolaudoꝓbat malos ſp eẽ ipotentes · ⁊ bonos eſſe porẽtes? ma 6Le9 Q lis nunqᷓ; deeſſe ſua ſupplicia ⁊ bonis nunq; ſua pᷣmia · ¶ Ret gofene di⸗( † cunt domus officialiũ vbireponunt᷑ea que ad ipſos ſpectãt ⁊ 4 eoꝝ officia
ic ſie
naria ⁊ alia huiul⸗
m odi.hic aũt acci⸗
—itoꝛ oebis. PHic incidit quintũ
— iunt᷑ officine ꝓ cõ⸗ o Belliteri condittia ePregatione maloꝛũ 6 Qui perpetuo ſitxus ſolio un ee 3 †* 1¹ S. Pab ido celům turhine verſas noces. Ff· v Aegemq; pati ſidera cogis deni, qunnn l e Vt nunqpler cida coꝛnu OQhecz c.)
Toqpis fratris oblilʒ flammis
1
1 O ðꝛ pindaricũ abm pO D pioꝛ nnerdat uẽtoꝛe. anapeſticus AN liininã ßerdat a pede pᷣdñante eſt Ftqupuietenpi heus eee ABsit algentes heiperu oꝛti 4 Zndactilo ↄſtans 4,„n epmis duab bꝛe⸗ S S i asiterum inu thab 6 nibo ⁊ tertia long 7 6 ea ſtea
—.„ 8—* Phebi pallens lucier oꝛtu laba.⁊E metruʒ P z Facathalecticum.ſ.ſi
* metro er— clamat 3 ꝓuidẽtiã N Tu cuin feruida venerit eſtas diuinã admirãs ꝙ
1)*—
ARgiles noctis diuidis hoꝛas omniareganl aveo pᷣter actus hũanos ʒ falſũ ſit tñ boe tio ſic videbat ᷣm ſtatũ turbatũ.⁊ diuidit᷑. Pꝛimo ↄmẽdat dinã ꝓuidentiã ex gubernatzõe celeſtiũ ⁊ reſtriũ.ſcʒo tãgit acrꝰ hũanos ñregi a deo. ʒyrogat Deũvt regatactꝰ hoiuʒ.ſcða ibi. Hia certo.tertia ibi · ͥſqᷣs reꝝ. P ꝛiduidit᷑ mo commendat regimen diuine ꝓuidentie circa celeſtia.ſecuudo magis cir⸗ ca terreſtria ibi. Tija vis varium remperet- Pꝛimo dicit.ch cõditoꝛ ideſt cre atoꝛ · oꝛbis ſtelliferi ideſt ferentes ſtellas. qui naxus ideſt adiunctus.perpetuo ſolio ideſt eterne ſedi.verſas ideſt frequeuter vertis celum.rapido turbine ideſt veloci motu ⁊ cogis ſicera pati legem ideit debitum oꝛdinem. vt ipſa ideſt aliquando lucida plena coꝛnu ſicut jin plenilunio. obuia id flãmis ideſt luminibns. fratris ideſt ſolis ipſa luna con⸗ dat.i. ab condat. minoꝛes ſtellas·ã inplenilunio nõ videntur ꝓpter maiꝰ lu
N 1„* 17 1. 8.—*—
4 X— 2— 3„ ——,
4—
— 2—1— ,%½ 4 Ht F. 2 25
— † 7 1„— F. 7„ 4. 4 1 7 x K./„ p... 8„⸗„ 7
Pr hro F1——
ou ℳ M„yr r—hn.„ℳ
4 ℳ — 4 N
.„

3 4
O
b
5 ſ.
Nſ
2 F 5)„ ſ
umẽ. ⁊tu cogis nũe. i· aliꝗñvti luna Ipioꝛ phebo.i.ſoli.ꝑdat. recedit a
S98 ſell ℳ—
c S3 62*—1*
.
—
4(J„„ ——
pſũ Lucifer auro?d
Liber pꝛimus na erñs pallida obſcuro coꝛnu ip̃a exũs i.amittit luia.i. lucẽ.q.d.tu facis vt luna q̃ntomag ſole tãtomagis illuĩat᷑ ⁊ luĩe ſuo obſcurat minoꝛes ſtellas.⁊ q̃ntoma gis apꝛopinqt foli.tãtoplꝰ obſeurat᷑· ⁊ tu cogis vt heſpus ·i.ſtella veſptina · ⁰ qͥ agit algẽtes ·i fri idos oꝛtꝰ tꝑeno ctis.i.in erepuſculo qð ẽ pᷣma ꝑs noctis. ſcq̃ndo ſolẽaſte veipus de mañelienferdictꝰ pailẽs in oꝛtu phebi iteꝝ mutat ſolitas habenasi· ſ olitos curſus · nã cũ de veipe ſeq ſolẽ de mane pᷣcedinipᷣm 2tu tringis· i.coartas.lucẽ.· diẽ. bꝛeuioꝛe mota tꝑe bꝛuine · i.hiemis· frondi fue.i.faclẽtis frõdes fluere.⁊ cũ feruida eſtas venerit.tũc tu diuidis.i.diſtin guis. agiles hoꝛas i.bꝛeues hoꝛas noctis. q. dtu facis ꝙ tꝑe hiemali nocles fůtꝓlixloꝛes diebo itpe eſtiuali ecõuerſo. ¶ Kotandũ g deꝰ ðꝛ ↄditoꝛ ſtellife ri oꝛbis.qꝛ ab ipſo depẽdet celũ ⁊ tota natura ex. xij. methaph.⁊ꝛ reſidere in petuo ſolio · qꝛ in celo qð ẽ ꝑpetuũ.nã celũ ẽ locꝰ deop; ſpirituũ.⁊ oẽs bar⸗ bari ⁊ greci ⁊ q̃cũc; putãt deos eẽ · eñ locũ qͥ ſurſũ ẽ deo attriduũt tãq;imoĩt leimoꝛtalitati coaptãtes bmo ce.⁊ mũ.⁊ ðꝛ ptere celũ rapido turbiue. moru em̃ firmamẽti ðꝛ rapidꝰ. qi ſuo motura it ſecũ alias ſpas · Vñ nota· vſo e ÿᷣ freq̃ntatiuũ.? ſißᷓt freqnt᷑ vᷣtere.⁊ in ß inuit᷑ꝙ celũ ſp moue᷑ ⁊ñ ceſſabit q? ðt ↄm̃ · nõ ẽ timendũ ꝙ celũ ſtet. Et rõ qꝛ mouẽs celũ mouet ſine fatigatiõe ⁊ ſine pena.xi. methap ſolio.i.ↄiũctꝰ ꝑpetuo cela·
umel h. ¶ Itẽ deꝰẽ nexus ppetuo Flũ deꝰ tripłrẽ in vniuerfo.ſ.eẽntialt
h. v s ſeu pñtialtr.ſ acramẽtał ſeu myſterialꝭ. 3j ip̃m hõ nuhq;
⁊miſcricoꝛdialr · Eentialt ſeu pñtialit in ſua ÿa claritate in dip
vidit ſicut dicit pᷣpha Peũ nemo vidit vnq; ſicut ipleẽ in xperuo ſolio Fa camental ſeu myſterialr delẽ in ſacfo euchariſtie qð rata fide credimꝰ. Bʒ
miſericoꝛdiak veus ẽ vbich ßm ꝙ dicit feriptura Miſencoꝛdia vñt plena eſt fra.⁊ inde ꝓuenit dictũ cõe ᷣm ꝙ dicit ſcriprura Deus eſt vbiq; · N ta ᷣm bugui· ſoiiũ ẽ ſedes regalis ex ſolidis lignis facta. dictã à ſoliditate.i.a firmi
cogit ſidera pati legẽ nõ violẽta nec coacta motiõe. quia
qinatiõe obbuare legẽ ·i· de⸗
e
* M
——
— nullũ violentũ ꝑpetuũ.ſed cogit ea volũtaria oꝛ terminatũ motũ vt tꝑeeis ſtatuto oꝛiant᷑⁊ occidãt. ¶ Rota ꝙ luna de fe ẽ coꝛ pus opacũ recipiẽs iumẽ a ſole. ⁊ in eaꝑte 3ᷓ? plus ſolẽ illuminal· cũ aũt di⸗ recte oppoſito ſit ſoli ſicut in pleniluni tũc iumine ſuo obſcurat minoꝛes ſi
las eo ꝙ maius lumẽ obfuſcat minꝰ. ſed cũ lunaẽ in iſta ꝑte celiiq̃ẽ ſol ſicut ↄtingit in ũctiõe.tũt ſuꝑio? ꝑe ẽ ÿſus ſolẽ eſt illuminãta.⁊ inferio? pe ẽ ʒſus nos ẽ obſcurata ·⁊ tũc nihil videmꝰ deluna.ſʒ cũ icipit elõgarid ſole tũc
s elongata incipit modicũ apparere nobis·⁊ tũc dicunꝰ eẽ nouiuniũ.⁊ n toplus eiongal tãtoplus apparet nobis illuminata ¶ Nota Poe · dicit ſolem eẽ fratrẽ lune. qꝛ fm fabulas uppit᷑ ↄcubens cũ lacona genuit ex ea duos ge⸗ mellos.ſ.phebũ qͥ ðꝛ ſol. ⁊ dianã qᷓðᷣꝛ luua.⁊ ſic m fabulas ſol eſt frater lune
Nota ſtella q̃ de veſpe ſequit᷑ſolẽ ⁊ de mane pᷣgedit. hʒ diuerſa noĩa · pʒ per 3 ꝛ venꝰ veſperꝰ heſper? idẽ. Mũo aũt ſit poſſibile ꝙ eadeʒ ella de veipere ſequakſolè ⁊ demane hcedat. vicũt aliqꝙß nõ tingitivna xeadẽ ꝑte anni ſed in diuerſis Picũt em̃ ꝙ in eſtate ſequit᷑ ſolẽ ⁊ in hieme pce dat Sed ß ẽʒᷓ oẽs auctoꝛes dicẽtes; eſſe in eodẽ tpe ãni. Ilij dicũt ꝙmer⸗ curiꝰ ⁊ venꝰ int ſteile ſitis colons ⁊ q̃ntitatis qu vna qůcq; ſequit ſolẽ alia pᷣ⸗ cedit.⁊ ſie vñ eẽ vnd ſtella q̃ ſeq᷑ ⁊ pᷣcedit.ſed nõ eſt. Hugui. dieit ꝙ venus loquitur ᷣm antiquos aſtrologos qͥ locauerũt venerẽ ſup ſolẽ
2—.—
eſt altioꝛ ſole.⁊

Mußuis 4s 1nt l 1 naps nocz, bicmu epcedin emis, fondi dis./ dilin mali nocns Nitoꝛſtcllie nikaen idis bir/ üttichimoit nrbuemonſ ſiccbte nefungnöeꝛ wpete u nn tntonn ꝛ km S atigeſt
—— —(oꝛ cũoÿt dl⸗ minoꝛes
deol ſur ſerioꝛ po de rialtl dicit il 4ci duos g⸗ cſtfrare lune ſa noiz ·
obile qe
nö ngn nbln
dic gna uu
ötwt
diuti videtin fero q; ſol eadẽ rõe citividetin mane qᷓ;ʒuis eq; cico diſcurrãt————5 nã citius vidẽtur aſcẽdentia remota ꝙ pꝛopinqᷓ ⁊ diutiꝰ vidẽtur deſcẽden tia rẽota q; ꝓpinqᷓ.lʒ eq̃li motu incedãt. Sʒ moderni aſtrologi locãt venerẽ ſub ſole. Ilij dicũt ꝙ vnaẽ ſtella q̃· vno txe ſeuitſolẽ alio tꝑepcedit. Et di T Tua vis varium temperdt annum gula tilabs cpc an clũ in quꝰ circũferẽ Vt quàs boꝛee ſp iths aufert tia defert᷑ coꝛpꝰeiꝰ. S Le hat mitis ʒe eſt aũt epicicus cir p·nE v Qi ſe trãeſt in circũferen⸗ ue apcturus ſemina vidit na oꝛbis deferentis Vpvn b 6 2 ſer 2 F Sirius Aitas vꝛat e e8 clus veneris femꝑ ẽ h h 4h
„ „
ft
cli aliqñ eritĩ eadẽ linea cũ ſole. aliqñ pᷣcedit aliñ ſequit. Itẽ moꝛa ſolis ſuꝑ 0 * iſontẽ facit diẽ· cñj dies ſit latio ſolis ſuꝑ terrã · moꝛa añt᷑ ſolis ſub oꝛlonte 2— 2 8
—
MAlw li ri ſub oꝛiſonte · ideo dies eſtiuales longioꝛes ſunt noctibus.in hyeme auteʒ
ſ. 3 Mihil antiqua lege ſolutum Linquit pꝛopꝛie ſtationis opus
poꝛãt a q̃ſtella dicũtur dles canickares in qͥbymoleſte ſůt purgatões.
4 S 7
V. b. 3. J 1111 h Wety quntum
3 ℳ
eum igitur 2nngt ꝙ venus ⁊ ſol ſimul veniũt ad occaſum.qꝛ venꝰ eſt altioꝛ
cũ ſole.ita ꝙ ſi ꝓtra V.ꝛMRl hat̃ linea a cẽtro ter g vn Kf reꝑ centũ epiciclive f2eyCnp⸗ neris ad firmamen N 9„L2 tũ eadẽ linea tranſi— bit ꝑ cẽtrũ ſol vel non multũ diſtabit ab eo cñ aũt venꝰ ferarin circuitu epici V f
„
facit noctẽ.⁊ qꝛ ſol longioꝛẽ facit moꝛã tꝑe eſtiualis ſuper oꝛiſontem et bꝛeuio fitecõuerfoꝓpter qð dies hyemalis bꝛeuioꝛes ſunt noctib. Tua vis variũ. Mic boetiꝰ ↄmẽdat regimẽ diuie ꝓuidẽtie magis circa ter reſtria.ſ.circa ꝑtes ãni dieẽs. D deus tua vis.i.vᷣtus · tꝑat.i.oꝛdinat varinm annũi.diuerſas ꝑtes ãni vt mitis ʒephirus.i.vẽtus vernalis.reuehat.i.re⸗ ducat · frõdes qᷓs aufert.i. deſtruit · ſpũs boꝛee.i.flat ꝰboꝛee.⁊ tua vis tꝑat. vt queq;.i.q̃cunq; ſemina vidit arcturꝰ illa ſtella illas altas ſegetes.i.õgas/ ſe⸗ getes · vꝛat tpe 7 ſolutũ.i.ſegre⸗ atü. antiq lege. i.eterna lege diuine ꝓuidẽtielinqͥt.i derelinqt.opus pꝛopꝛie atõis. i.ad qð opandũ eſt ſtatutũ. ¶ Nota ꝙ q̃tuoꝛ ſunt i— ems.autũpnꝰ.⁊ eſtas. In vere flat vẽtus qͥ ðꝛ ʒephirꝰ qͥ eſt collateralis fauo nij ·⁊ qʒ flatꝰ eius ẽ lenis iõ ðꝛ mitis ⁊ꝓducit viridia. In hyeme⁊ maxime in bncipio viget flatꝰ boꝛree qͥ eſt vẽtus collateralis aqͥſonis cuiꝰ flatus eſt foꝛ c tis ⁊ figidꝰ⁊ deſtrut viridia denudãdo arboꝛes. Hora ꝙ arcturꝰ eſt ſtella circa maioꝛẽ vꝛſaʒ q̃ ðꝛ videre ſemia.qʒ tꝑe ſui oꝛtꝰq oꝛicũ ſoletũc ſemiatſiẽ in autũpno. ¶ Hota ſiriꝰ ẽ ſtẽlla q̃ alio noĩie ðᷣꝛ canicula.⁊ ðꝛ ſiriꝰ a ſirẽ qð eſt S 5 tractꝰꝓpt᷑ lõgũ tractũ caloꝛis.⁊ qpparet cũ ſol ẽ in cãcro.⁊ ðᷓꝛ vꝛere ſegetes.i.. maturare. ¶ Rota ð grcturo ðt Iſið.ili.ethimol. arcturꝰẽ ſidꝰpꝰcaudã ma At 6
oꝛis vꝛſe poſitũ.⁊ oꝛittꝑe autũpñali· ſʒvegetiꝰðᷣtarctuꝝ oꝛin pꝰydꝰfeptẽbꝛis S—— 3 xvÿj. lꝛlas octobꝛis· Itẽ pt vſið·canickaẽ ſtella.⁊ ðꝛ ſiriꝰqᷓ eſtiuis mẽſbus in S—. ₰
medio cẽtro celiẽ.⁊ũcta cũ ſole duplicat᷑ caloꝛ eiꝰ.⁊ diſſoluunt᷑ coꝛꝑa ⁊ eua
—

„ S e 5.
— * co⸗—
1. 7³) ₰ 5 S J ſ1 n N ₰ — A 8 LV— Ky 5ℳ)
oo derelictos regimi foꝛtune dicẽs.
—* „—
— 5 nün. i.hoĩ. ſcelera
to.⁊ ꝑuerſi moꝛeſ.i. hoĩes puerſii moꝛi by. reſidẽti in celſo ſo lio i.alto loco. ipfi nocẽtes. i.mali. cal⸗ cãtur ſctã colla.id ẽ colla ſctõꝝ hoim in iuſta vice.i.iiuſta al ternatõe.qͥ ſcĩ potiꝰ deberẽt calcare tol⸗
la nocentũ S.
uerſo.⁊ clara vᷣtꝰ.i.
ia certo ⁊c̃. In iſt a ꝑte voet tãgit actꝰ hoim nõ regi a puigẽtis dina a ſed ad finẽ. ⁊ reſpuis. i.ſ ꝑnis regere ſolos actꝰ hoim.ꝗᷓ o rectoꝛ deꝰ tu merito co
hibere.i.coerecaris · cur lubꝛica foꝛtuna. i.inſtabilis foꝛtunq.vſat.i.ÿᷣtit.tan⸗ tas vices ·i.alternatões · qꝛ pᷣmit e pena Cm
hõ clare Ftutꝭ latet
1 1 6„ 2— 4
Liber primus J
—
S ðs ru gubnas oia certo fine· · certo oꝛdie
Pominum ſolo rciul actus — Meruot rectoꝛ co ere modo Fam cur tantas lubꝛica verſat Foꝛtung ites pꝛemit inſontes Bebita ſceleri noxia pena
Vt peruerſi reſidẽnt celſo
*
Ko p.2 3
Fh* 4.
dita.i.abſcondita E ℳ ℳ obſeuß tenebꝛis.i. Moꝛes l ſolio.ſanctaq; calẽant.—. —— b homibvvicio ob ict N ſturat iuſtꝰhõtu Iniuſia cgllan nocentes calx ſ zo lit.i.ſuſtulit crimen jci„— iniq hois⁊ piuria Atẽt obſcuris condita virtus n nil nocẽt ipis iniqͥs i) v ne fraus compta·ſ· Clara tenebꝛis.iuſtuſq; tulit n—— oꝛnata. mẽdacij co loꝛe.i.falſa waren 2 Crimen iniqui—— tia nocet ipis· cuʒ 6„ 4 ßuis iibuirvti vri ¶Pil periuria. nil nocet tipſis c— S 3. 4 uos me men acijco notco oꝛe) he 1pi gur—. ſr are iwiire Beq Bed cumbut vnbus vti tie g Quos innumert metuunt populi 55. feajen Sun Summos gaudent ſubdere reges cẽrto fine.qꝛ ðᷣt ↄmẽ
tatoꝛ. · metaphie 50 mẽſura oim ⁊ regla⁊ ifalliblt veꝝ metꝝ ⁊ ↄmentatol ðtpᷣmo celi? mðᷣi. Entia diuia nos guhnãt? regt· i noh ſũt qᷓſi finis. Ite· ilis qðẽſi ſapiẽtiſſimũ regit certo fine cũ ſapiẽti ẽ regere · ſ ðᷣs ẽ̃ ſapiẽtiſſimꝰ ee 6 pia a deo ꝓceſſit. mũdo bonos depᷣmi ⁊ malos eraltari.cũ tñ poti
8 4
Pota boetius vidit in
Vñ ſcp̃tura. Pis ſapia avgo⸗— ieretecõuerſo. vi

V —,
7 h
uin ſq qchat ꝙactus ⁊patões hoim nõ regerẽtur a deo. ſÿmagis afoꝛtunaq̃ hlt noüie humiliat ⁊ hũc exaltat iõ boetiꝰ deo ↄqueri?. unen O iã mißas ⁊c̃. Pic boetiꝰ rogat vł ðs regat actꝰ hoĩm.⁊ hoĩes ſiẽ regit ce⸗ ljrlun⸗ lã dicẽs. O qͥſqͥs ðᷣs es tu q nectꝭ.i.ↄiũgꝭ· federa.i.ↄcoꝛdias reꝝ.reſpice mi⸗ na deh eras iras · i hoies in tris hitãtes. Nos ei hoies nõ ſumꝰ vilis ꝑs ſʒ valð no 3 4 biltãti tui oꝑis idẽ — mundi nos Suinr Miam miſeras reſpiceterras n ramattuii Quiſquis rerum federa nectis Pperis tantipats nonvilig9 eeline 7, Ho nes quatimur foꝛtune ſalo petꝰfoꝛtũe· ⁊ co fede Napidos rectoꝛ compꝛime fluctus euregunie drecti ,. mẽluz celũ.tu firina Seni reßis immenſi um trobſndiic te — rm rrerr ras·i.holes ſtabiles Film ſtabil sfeder. terras— in tra ¶ Rota boeti ¶Mꝛoſa quinta pꝛimi libꝛi. S0 us ðt hoſez ñc viẽ icnntogoiedelaträß Penſ.tſe — lui. illa vultu:placido. nihilq; me ceß Potolgnuſt⸗ . elan 18 qſtibus möta. P Eü tel 1t meſtuz 6 2 lacrimãtẽq;vidiſſẽillico niiſeꝝ exulẽch ʒrfxchleal rgnoc lõginhuũ eẽt exiliũ. miſi dãms alachuenit c— )n tua ꝓdidii; oro neſciebã Sʒ tu q; ꝓcul hieraturis c, An äge i itelligẽdo.cũ pfian qͥdẽ pulſus es ß aberraſti At bꝛutyĩ ſentiẽdo· cuʒ ſitè pulſuʒeriſtiari mauis.ie potiꝰ ip̃t ſꝛlnn
pepuliſti.Rã id dem dete nũq; cùiq; lta boctius ↄpatfoꝛ o2e ec Phas fuiſſet. Gi em̃ cuiis viludus ſis ſunenet. 5
F ⸗ pr̃ie reminiſcaris nõ vti athenienſium marinis iactatur in c ee
odmultitudinis imperio regitur altunteanicipfi S6— dũ.ſic hõ ꝑ foꝛtunã r⸗ ℳ G
— S nũc ĩ pꝛoſperitate le Sꝛ% 0 unũc in aduerſitate deijcitur. ¶ Pꝛoſa qui nta pꝛimi libꝛi.— 2—— ₰ N Nß půtt— inta ꝓſa huiꝰpᷣnn ĩq̃ boetiꝰ oñdit qũo p ha ſe eg ſuã S qͥdex ea co uerit ſcðo phia q̃dã dicta boetij irrõna/ 9 0 bllia puipẽdit.itio ſp bꝛeuitate recolligit ea q̃ ip̃ʒ boetiũ prurbãt. q̃rto p ia 3 7 5 H S.
*
dat modũ remedẽdi ipᷣm boetiũ. Scʒa ibi.Itaq; ñ tã meiloci pꝰ · tertia ibi dtipPm b Scða ibi.It⸗ eiloci hꝰ·tertia ibi.
nai t tu qiudem de tuis. Muarta ibi. Sed quoniam pluribus Dicit pumo. S w Poſtqᷓ; ego boetius delatraui.id eſt contra rõeʒ locutꝰſũ hec fup.pᷣdicta ↄti rl& wh nuato dolooꝛe.i·aſſidua turbatõe.illa ſup · phia placido vultu nihil motã.i. irata meis qſtib de meis querimonijs · inquit id eſt dixit. Tum id eſt quãdo
—.—7d„—/—— A——
3 2— Mo 4 L2* ˙3 2. 6*— 8
A hGE—7 p 9 7*

5 8 3 6 3 3 3 ½ . 1
miniſcaris.i.recoꝛ⸗
7——— [9 C
v ſy S—6 eroideſt de qua patria
——
Liber pimus
ego vidiſſem te ſtatim.cognouitè miſerum · q; ꝙ et · exulem ideſt patientem exiliũ. pnqui⸗rfengiil et illud exiũ ego neſciehami·ign oꝛabã. niſi tua oꝛatio. nno mihiꝓdidiſſer.ireucliſſet.ſed tuſup. boetij. dem ꝓ certe ·nõ es pul⸗ ſus qᷓ;pcul. t· valde rem otẽ.ã patria..a iudicio rõnis· ſed aberraſti.i· deuici⸗ ſti.atꝓ ſʒ · ſite ma⸗
uis.i.magis vis ex iſtimari pulſũ a pa ma potius lupu ipſe pepuliſti te boe tiũ. Kamꝓ qula 4
rrepeliere tea patria.— ninch uete 14 Kuius aßi frenis atq; obtemperare u
eſt licitũ. cuiqᷓ; ſup homini. Si eniz re
dens.cuus parie lam te ciuitatiſ antiquiſſimã legẽ qua
ſanctituʒ dei ius exulare nõ eſſeauiſàs
ſis oꝛiũdus.i.natꝰ. nõ vti ꝓ ſicut ſup⸗ ciuitas atheniẽſiuʒ quondã regit᷑ iꝑio.i
ſere
expᷣcepto multitu/„al— Anomulerr wilo eius ac munimine continttur-
ttoꝛum ſequt᷑ grecu 5 odt al a Vrnulluſ metus ẽne exul eẽ mereatur in e quiſquis inhabitareeam xelle deſietit
p rf te 6
cepſ qui letal ·i· gau det. de freq̃ntia. i de frequenti nhabitatiõe ciuium· i.Incolarum.? non depul
ſione. cuius regis agi·· duci
boetiũ meſtů.icriſtẽ ꝙ; p et. achrymantẽ.i· fentẽ ilico ſdeſt„ ſed qᷓ; lon
ged eius vnüs dominus ẽ⁊ vnus ter
DM
4quentia ciuium nõdepulſione letatur.
gicie fůma livertas eſt. An ignoĩꝛd u
in ea ſedem fundare malucrit, hã qui
*
frenis iceſt pᷣceptis. utq; ꝓ et. obtemperareideſt
obedir e·iuſticie ſumma eſt ibertas. In ꝓ nunquid igno?as illam antiquiſſi
mam legem i firmatum eſt ius non eſſe.i.ad eam no quis ideſt quicũq;.maluerit.i· optauerit. dem ideſt habitationem ſuã. nam p quia.qui ↄtinetur ideſt comp̃hendit᷑ val ſo ac munimine eius ſup? ciuitatis· nullus metus ideſt timoꝛ eſt ili vt merea
tur eſſe ejul.atꝓ
fundare ideſt locare in ea ciuitate ſe
—
deſt ſtatutum tue ciuitatis ·i.recte rõnis · qua ſanctitum ideſt cõ̃ pertinere · erulare ideſt exiliũ pati.qͥ
ſed quiſqͥs deſierit.i·ceſſauerit velle inhabitare eam ciuita?
tem pariter deſinit etiã mereri.i.meritũ cõſequi.¶ Nota ꝙ delatrare ꝓpꝛie eſt
eanũ. In ꝓpoſito añt delatrareẽ vꝛgente do
qꝛ dixit actu
ota nõ eſt hominis ſapientis moueri ex his que dicuntab inſipiente 5 rõ
nem ſed magis debet inſipientẽ inſtruere⁊ ↄſolari.3 phia nõ ſuit mota ex& Boetium eſſe
2 miſeꝝ ⁊exulem Wiler eit ille cuius animus lequitur mutationẽ reꝝ tpaliuʒ
ſubus Boe ſed magis p̃m ↄſolabat᷑. ¶ Nota phia cognouit
ũt delatrareẽ Vgente loꝛe 3 rõnem loqui.⁊ ſic boetius s hominũ non regi a deoʒ rõnem loquebal ᷓ vicit ſe delatraſſe.

n ita ꝙ ertoll rola qui mutat tollil in pꝛoſpi— nta ꝙ ratio hoi ſed qui pᷣmitur in ad ne volent: ois ſi lagit— in adu wusi neſeba Seiteee rnei ſis. Enli 4 fet am. niſi—— eeee e eſt ile Quß S mihůpdid guouite eſſi non cogno spõrcogn à —— taq́; no et. ¶ Mo exulẽ. ſed itur niſi 5 A* — e nmeloci huus q; tue e ſ.1 — omptos ebe ibliothe e he at qui nons ment Wone acvitto pa ce potius ßon etesqᷓ tue mitrit Pe 3 uſis on dqibis g In qua nonli hi qui xquõdãm Precium f 2, reiee tnbp npenn ſan ocaui npurab⸗ beere numn Sdunee rſilan ee paa e e bois teint iee rſe eiene ubibei de em pꝛo regi ieno a norn— eeeee indetue 2 578 e rone 4 pPAt.de s eli ſucced impi termi nperneidet le npetne oꝛit tria rõni o qui igebant᷑. xx entetoeß pio ni idelt leg ine ri. nis eſt nxxx viij etpepnc multi S 2n ne qꝛ 5Ro ta int. recter ieneet nunn, epe r iueeei pane eſee Aſ/ mrectã rõnẽ o¶Rot ne ſuoꝝ de n tlua „ in equi du eterqᷓ; d Beñi·lij. ſe deo hõ e liber q⁊i rebellã ine are eum au⸗ tpaliũ taljs cere. ¶ R ed ferui epla dicit.i õ maxi qꝛ inqᷓ;tũ lãd e ee uſtau e rõnis.id alis affecti olũtari ate rõnis oſpa? it libertas nẽ. ðᷓta citieddmſt P achnð rpha pörbe ideo S. buſpenn Peee Hamq paſtece foꝛtu% Stirn penehuet en S reqjroi rig facies ideſt tam.1nõ tij nuipendit di ideſt ineſti ce libꝛoꝝi uerſitatefe 10ꝛ di cies.i.di dicẽs tigo pare ꝛoꝝ iſtã ca eotnla.dipoſitie Erq ideſt oꝛna t Neceg 7fit toseho go phi ozei oſſi 14
iBin tnmnll

„——
Liber primus
ephantũ.acp etiã. vitro.i·gẽmis p̃cioſis. quã.i.inquantũ ſupꝭego requito ſedẽ.i.trandllitatẽ tue mẽtis.in q̃ mẽte non collocaui.i.nõ poſuilihꝛos.ſʒ id
—„
i.illudqʒ facit pᷣciũ.i.pᷣcioſitatẽ· ibꝛos.ſ.ſentẽtiaſmeoꝝ libꝛoꝝ ¶ Kota ꝙ bo etius ſuß̃ conq̃rendo de ſtatu ſuo ſolũ deplanxit incõmoda coꝛꝑalia non cu⸗
ꝑalia ꝑuipẽdit ⁊ qꝛ ſuꝑꝰqrta ꝓſa dixit boeſunqͥd ñ mo⸗ uet te facies huiꝰ lo ci. Jõ phia hic ſibi rñdens ðt · Wulto plus moueo? ꝙt ai tui deiectionẽ;ꝓ⸗ prer locũ exilij in qᷓ exiſtis Wõ em̃ foꝛt gio oĩ loco vtitur ꝓ atria.vñ Muidiꝰ i.ð faſtis · Dẽ ſolũ foꝛti patriaẽ vtpi⸗ ſriby equoꝛ.⁊ qietiã conqᷓſtꝰ fuit de hi⸗ plioteca rñdʒ phia ꝙipfa potiꝰ deplã⸗ gat ſnias libꝛoꝝ qs obliuionem ꝑdidit qᷓ; carẽtiã bibliothe tex libꝛoꝝ· Et tu quidem
de tuis · ¶ Hic phia
ſub bꝛeuitate recol ligit q̃ boetiũ ꝑtur⸗ bauerũt dicens Et tu boeti dixiſtiÿa ð tuis meritis.i.factꝭ
in cõe bonũ ⁊ ꝓpter
oiuʒ hoim vtilitatẽ
ſed ip dixiſti.pau⸗ ca ſp beneficia tibi
eueniſſe ꝓ multitu⸗ dine geſtoꝝ·i.
rans deiectionẽ animi ſui · Vñ phia 3 hoc ſoiũ deplãgit ſui animi deiectio⸗ nẽ ⁊ incõmoda coꝛ
Et tu quidem de tuis in cõę bonũ mie⸗ ritis vera quidem· ſedꝙ multitudie ge ſtoꝛum tibi paden biüiſt. e opiecton quidem tibi vel honeſtate vel falſ itate cuſictis nota membꝛaſti.de ſceleribus fraudibuſq; delatoꝛum recte tu quideʒ ſtrictimq; attingendũ putãſticᷓ eà me lius vbetiuſch recognoſcentis ot vulh
oie celebꝛentur. Increpuiſti etiʒ ve
hementer iniuſti factum ſenatus de no ſtra etiam criiinatione doluiſti. Acſe quoq; opiniohis damna fleuiſti. Po ⸗ ſtremo vero aduerſus foꝛtunam doldꝛ
incanduit. conqueſ tuſq; non equa nie ⸗
ninig pꝛemla compenſari. In extremo
factoꝛum tuopꝝ.⁊ tu memoꝛaſti. recitaſti.notã· i manifeſta cij
ciis hõib. de honeſtate ·i·de ſaluatione ſenarꝰ vel fulſi itate.i.cõpilatiõe falſaꝝ litteraꝝ obiectoꝝ.i.iputatoꝝ tibi. quidẽ ꝓ certe.tu ſtrictim putaſti.i.exiſtima ſti. attingendũ ſupꝰ eſſe recte.i.rõnabiliter. de ſceleriby.i.de vichs.; ꝓ et. frau
*
diby.i.deceptiõib · delatoꝝi·accuſ antiũ. ꝙ ea· i.oĩa iſta.cel bꝛent.i.memoꝛef meliꝰ.q;ꝙ ⁊· vberiꝰ.i.coploſiꝰ.oꝛe⸗i.bmone.vulgi recognoſcẽtis.i.mẽoꝛãtis

o h olulhshi oſonb oipuluich
binine itude ge eobuaoꝝ il fulin ſcclenbus he me ců wul⸗
uſi. Ii ut. Po⸗ am dolo
—
n eremo
*
Sbn xrE 8 Cancriſidus ineſtuat
tumoꝛẽ perturbationibus innuẽtihus
—
*3
Prꝛola quinta
Wia etiã tu boe. icrepuiſti vehemẽter.i.foꝛtiter factũ i.opus iniuſti ſenatus upt totiꝰ.⁊ tu etiã doluiſti de n 7̃a criminatiõe.i.vitupatiõe.⁊ eriã xu fleuiſti 1.defleuiſti.dãna.i.crimina. leſe opinionis · i.imaculate fame tue. Poſtremo i.vltiuno.doloꝛ incãduit aduerſus foꝛtunã.i.ʒ foꝛtunã q; ꝓ et· ſup tu boeri· conq̃ſtus es nõ cõpenſari.i.tribui.equa.i · digna pᷣmia · meritis.i. ꝓ mcritis.in . S7 uiẽtil muſe.i.furie pãr regeret vota poſuiſti. Q Bed quo/ tis metri. tu poſui⸗ ſti.i.dediſti.vota.i.
niam plurimus tibi affectuũ tumultus ßces. ꝙ ea par ſprdi
uineꝓuidẽtie.rege⸗
icubit diuetſumc;tẽ doloꝛira mefoꝛ rxxras rvouic⸗
7 trenos vtiq; ꝓ ſicut diſtrahünt. vti nünc meitis es. nõduʒ regtceluz. ota S piſta oia fucrũt cã
te validioꝛa remedia contingũt. Itaq; lenioꝛibus pauliſper vteinur vtque ii eain qᷣrtapla⁊ifi⸗ p 3 murv tque ne cnitelilirt Iʒ quoniã Hic phia dat modũ me
induruẽèrunt ad acrioꝛis vim medica/ Idiimboe. dicit
2. m̃ plimuf tu⸗ minis recipiendaʒ tactu blãndioꝛemo xMl¶dn Em pbebtradijg gque 2eerehe ſũ.i.ad diuerſa. ſp?
iõ · vti ꝓſiẽ. nũc mẽ tis· es nõdũ ↄtigũt i.reſpiciũt.te validi oꝛa remedia.i.foꝛti § medicamenta. Itaq; nos vtem pauliſp.i.modicũ leuioꝛib ſperemedijs.vt ea q ndurueri iequraueen tumoꝛẽ·i.inflaturã.ꝑturbatiõibi triſticijs ai.influẽtib.i.euenietib⁊ vtilia moleſcãt.i.mollia fiãt hlãdioꝛe racpu.i.leuioꝛi medicina ad recipiẽdã vim acrioꝛis. i· foꝛtioꝛis medicamis ¶ Nota ꝙ boe fuit diſtractꝰ mltitudineaſte ctionũ.ſ.ira meroꝛe ⁊ doloꝛe. Nã ira trahit hominẽ ad vindictã. doloꝛ ad de ſpationẽ.meroꝛ ad totiꝰ mẽtis agᷓuationẽ· iõ dicit phia ꝙ ſua ꝑrurbatio 15 nõ poſſit fuitinere foꝛtioꝛa remedia.ſʒ velit ſibi adhibere leuia vt ꝑtalia pᷣpa
* 3 Tum qui larga nepantibus Sulẽis ſemina credidit
(S Vm phebiꝛẽ. Pic ratꝰ ⁊ diſpoſitꝰ ↄñt poſſʒ pciꝑe remedia acrioꝛa M incipit ſextũ metꝝ huiꝰ hench ðꝛ merꝝ glicõicũ ab ĩuẽtoꝛe.coꝛiãbicũ 3
hede pᷣdũante.ẽ aůt coꝛtãby pes ↄſtãs er pᷣĩ⁊ vltia lõgaꝛ duabꝰ medijs buipy

rãtur.⁊ Pꝓbat trib exẽplis.ſcðᷣo tangit tꝑa nõ ꝑmiſccri que de viſtixit.ibi. Si gnat tpa. Pꝛunum exemplũ ẽ de ſemiĩe
bito tꝑe nõpfert fru ctũ. Wt ſi qͥs ſemia ret in iulio vd in au
ñꝙ qñ. ꝗᷓue ſiduſ cancri illiꝰ ſigniane ſtuat.i.ĩardeſcit. ra dijs phebii.ſolis. tñ· in illo tpe qͥ cre didit.i. ↄmiſit Jar⸗ ga ſemia.i.copioſa
nernis terre negãti⸗ byſup. ſpem meſſis fal s eluſus id ẽ fru
cio.cereris i · dee m
tis hyemalibo · Tic
frugũ⁊ tũc hoies ꝑ
tur phia i lfa· ¶
VWñ pꝛim? pes hui⸗ 5itãs ex duab bꝛeui tima longua. Inh 3 pꝛo nunc non conuenirent remedia foꝛtia · ſed alio tempoꝛeꝓbat ergo ꝙ om nna requirant tempus determinatum? ſifiant extra ſuũ tempꝰ non pꝛoſpe⸗
ſemia.ſulcisidẽ ca
ſtratus ſide.i bfi⸗
Liber pꝛimus
metriẽ ſpondeꝰ. ſchs.coꝛiamb.· tertiꝰ· pirrichus gs pes
by.⁊ loco erꝰ aliqñ ponit᷑ iamb qͥ ſtat ex pᷣma bꝛeu ⁊vl
metro phiaꝓbat dictũ ſuũꝑ erẽpla· Mieit em̃ ꝙ boetio
qð ſi ſemina᷑nõ de
guſto.vñ ðt ſicĩ l̃a
Eluſ us cerẽis fider“ 8 erhas persat d arboꝛes Nunc; purpürcum nemus Ackturus violge pepe giidens campus inhoꝛrut ec queras auida manu Ltnðs ſtringere palmites
Auis ſi libeat frui
2ideo fruſtra querãtur the vernal. ra. 8 s ras auida.i.cupida manu ſtringere vᷣnos palmites · i.vᷣnales Vites. N bach? deꝰ vm · potiꝰrulit
nãmt̃ eiꝰ ceres querẽs p̃am in temis ⁊ nõ inueniẽs denegauit ñfi gebãt ad arboꝛes quercuũ? comedebãt glãdes ⁊ ſic loqͥ
fua munera·.vuas · autũno· i·xe autũnali dus cãcri dici graue · ¶ ſole exũte in cãcro hoĩes grauãtur nimio caloꝛe quo penõ eſt ſeminandũ. qꝛ ad ꝰ ꝙ ſemẽ ↄualeſcat requiri humoꝛ q. caloꝛe ſolis
Autumno potius ſua Wacchus munera contulit
gipgat.accedat. ad arbo e quernas· i.quercuũ.⁊ veſcal fructibꝰ eoꝛum · uc põit ᷣm exemplu de fioʒb qᷓs ho fruſtra querit tge hyem ali cũ tpᷣs eoꝝ ſit in vere. Qũ citin a. Tu lecturꝰ.i collecturus violas xales floꝛes. nũ qᷓ; petas i.acerbas purpureũ nemꝰ.fioꝛidã ſiluã· cũ.i.qũ cãpus ſtri dens.i· ſonãs cãpus inhoꝛruit.i. hoꝛribilit apparuit ſeuis aqͥlonib.i.crudelibꝰ ven⸗
põt terciũ exemplũ·⁊ ẽ de vuis qmãture ſunt in autũno
in dicit in lra.ſi ibeat frui vuis nõ que
¶ otaꝙ ſi
feruido tꝑe reſoluꝰ ⁊euapoꝛat · ¶ Kota m fablas cũ pluco rapuerat ꝓſerpi
*—
auit hoihy bñticiuʒ
* ora deh ꝙ dicit ſindẽs cãpus. diẽ Puguꝙ ſtrideo des · yel ſtridio dis e foꝛtuer ſonare vel dẽtes ↄcltere vel frẽdere.

yyon pphr
p.—
I
uenb eotum. altůts eo uddlb v
Signat temporz ꝛopꝛijs
* 45 gnat tpa ꝓpꝛijs. Hic oñdit phia tpa nõ pmiſceri q̃ deꝰ diſtinrit dicks. Deꝰ ſignat.i.oꝛnat · tpa aptãs ea ꝓpꝛs officijs nec ip̃e deꝰpatit᷑ miſceri vices i.alternatões tꝑ n · ità ꝙtᷣs vni officio de putarũ ↄneniat alteri qᷓs vices tẽ poꝝ ipe coereuit.i.diſtinxit.⁊ addit ſit querẽs aliqᷓ tꝑe nõ debito fruſtrat inq̃
rẽ 10. lig illud qð deſerit certũ oꝛdinẽ pᷣcipiti.i. feſtina via illud non hʒ letos exitꝰ.i.ꝓſp-ꝝ euẽtũ v eſic a ſili ſi phia reli⸗ cto debito tꝑge mini
F Ap tans officijs deus— ve M Apß
MWequas ipſe coercuit ꝓſoatgi mnecicãdo
ge pm. Hotapꝑde
bitã oꝛdinẽ res ↄſer
uãtur in ſuo eẽ et in ſui natura.⁊ qð de⸗ ficit ab oꝛdine etiaʒ
Miſceri patitur vices Sic quod pꝛecipiti via
Certum deſerit oꝛdinem def ctabe. Vnde boetiꝰ q̃rto huiꝰ le⸗
Aetos non habet exitus cũda pla. Eſt enm ꝛoſa ſexta pꝛimi lipꝛi Penen lepaunb ee ur riſne me va qð in ſua natura ſi⸗
. igitur vateri neme pau an e
. dud debit d
6 rogatiõibus ſtatum tue i ncer rEnr Iñ poeta Eſt oꝛ⸗ meitis attingene atq; teptare. do ſn lines ſapi ſi ſrelli tis in arte · Ergo di vtqumodus ſittue curatõis itelligi. ꝛcnohodr
via Vota omne agẽs in agẽdo dzʒ p ſtituere ſibi bonum qꝛ ratione boni nis agens meretur ⁊rõe malj finis demeret᷑· WMñ poeta. nõ datuy extimplo bona e merces. õgrua ſʒ rectꝰ pᷣmia finis habet. Wum igitur ineꝛdinatio impedi at bonitatẽ fin s.ideo vitauda eſt. F Pꝛoſa ſerta pꝛimi libꝛi. FPimũ igit pater · Hec ẽ ſerta ⁊ vltunã ꝓſa huiꝰ pᷣni in ꝗᷓ phia inqͥrit cãm radicalẽ infirmitat⸗ boetij ex qͥbuſdi introgatõibEt pmo pßia captat beniuolentiã bo etij. ſcdo põtt ſuas introgatões ibi um illa Dicit pᷣmo M boeti añch adhibeã tibi remedia.ne,ꝓ nũdd paterꝭ.i.admit tis me phiaʒ pᷣmũ· paucułrogatõibi·introgatõiby.attigere ſup. ꝑ cognitõeʒ at; tẽprare.irimari·ſtatũ.i diſpoſitionẽ tae mẽtis. vt intelligã.i. conoſcã dſit modꝰ tue curatõis.i.ſanatõis.poꝓ ſ. Ego hoetiꝰ inquã.i dixi tu pha rogato · i.interrogato · tuo arbitratu.i.m tuã voluntatẽ.q̃ voles. vt ꝓ ſiẽ rñ 6.
B. Tu vero arbitratu inquam tuo que
M Je S—
voles vt reſponſurum fogato. d.

treei 5„ ũ ꝑ multas interro Vũil
1 hei ß ex—. S 1 ola. Elolẽs phia 4 36ifo
v mouere paucas que ſtiones boetio inlir mo. pᷣmo captateiꝰ beniuolentiãs.* ¶ loſophia facit intro. gatðes · ſcðᷣo cauſaſ do vt
ex rñſionibo boeth re
dit ip̃; curabilẽ efle
qi circa curationes 3.
eiꝰ. Scðᷣo ibi Qua„ re pleniſſime keia ibi pella
hia ouerit de mun
cundo de circunſtã
—
ſoan „
Philoſophia querit:
der.tertio philoſo⸗
rarijs.q; pꝛo ⁊oĩ
tius inquã.i· dixi· atqui id
dies depellat idcſt remoueame
ſurum. ivolentem rñdere. ¶ Hota ꝙ płia moꝛe boni medicinð ſolum ſcrut tur cãs doloꝛis ꝑ ſigna ertrinſeca ſicut mediciꝑ vꝛinã ⁊ qñq; fallũt ſed etiã ſcrutatur cãs doloꝛis boetij ꝑ rñſionem ad queſtiones.⁊ pmo captat eius beniuolentiã reddẽdoipᷣm attentũ ꝑ hoc ꝙ dicit pauculis rogatõi ¶ Nota ꝙ infirmi hñt naturalẽ impotentiã aliqui 4
2c—
d pauẽdi. ex fact
la bůccine inqt můdq temerarijs caſibus putas. An ul lum Credis ti ineſſe regimẽ ratõnis. B Itaquiinqui nullo eriſtimauerim mo/ Phicze itate.tam certamo den neanturle operiſuo conditoꝛẽpꝛelt⸗ dãdo modũ ꝓcedẽ Merhgm v
es qui me ab hac ſententie veritate de⸗ td. Ita eſt inquit. Nam idetiam e ceciniſj. pominer tantum eeſſe deploꝛaſti.ã tis gbernationis de ceteris qn ratiõe regerẽtur nihil mio
colligit tertiocſten dere deum ſcio
Wed ſoſpitat acto„ philoſo⸗ pauloant
—„ See. 74— di gubernatione. ſe diuine exò
b hi. Fed dic mihi·— 20. Jabocdiutdt. uebare. Pape autem vehemẽter admi . S— t ſententia loca pens reoonſ, tus egrotes. eruma ehß enn nem appꝛobat. Sl⸗ —- 4ens ergo. boeti mur neſcio quid absſſe —
paeenue reſpö, rot cur in tamſalub:
nunquid tu credis mundo. Ego boe“ rim 1d ẽ putauerun vllomo
d eſt regantur foꝛtuitòt em id eſt creatoꝛem id eſt in aliquo tempoꝛe q. critate ſententie iam dictẽ
agi id eſt regi teme“—— Sfoꝛruitis caſibus id eſt euentibus. an id eſt dentie diuine ineſſ
aultum regimen rationis idẽ pꝛouickennt vaueri n eſtimauèrimi
d eſt certe.no do vttam certa ſupple entià: mn⸗ id eſt improuiſaſtulticia. ſedſi cio deu
re ſuo operi id eit ſue creationi. ne 6 vne boetiũ ab hac v

numnmo wprel ſuentdl⸗ itate de/ nian ſum nhilmo in aimi ntia loca paſcrule⸗
mun els nundo. Lbobu⸗ utauen Noho mmu, nq— au
heſſe aliquidp quod veluthiqutey
Dꝛoſa lerta
Tuncphiloſophia apꝛobans eius reſponſionẽ dicens Philoſophia inqͥt.i. dixit ita ẽ.nã tu ceciniſti.i.dixiſt· etiã ilud pauloante· i in quinto metro hniꝰ pꝛimi.q; pꝛo ⁊.tu deploꝛaſti.i.deplanxiſti.tĩ id ẽ ſolũmodo.ipſos homines eſſe exoꝛtes id eſt carentes vel non participes id eſt diuine cure diuine pꝛoui⸗
Ae
„— tu nihil monuebare.
Bed dic mibi quoniam a deo regimun n errbebe
. e„ teris ſup.creaturis.
dũ non ambigig quibus etiam gu ber/ quin regerentur rõe athr duertis Mir inc; up.pꝛouidẽtie dei⸗ S5 acu 8 regatur 4 W: autem pꝛo ſed pape
45 E O rogatõis tue ſniaʒ noſco nedũ ad inqͥſi clurectio admi unnn
antis. ego admiroꝛ
ta rñdere quteʒ. x. ů me inq fefellit cete
F gues. veꝝ pꝛo ß nol li roboꝛe in animumn uum pertůrbatio henunatez 2. id eſt pꝛofundiꝰego num moꝛbus irròpferit. ſe aieet quid ſup.ſit illðᷣ.qð egoconiecte.i.opi⸗ noꝛ · abeſſe tibi boe ·ioſ ota ꝙinfirmitas boetij partim fuit ex oꝛdinata af⸗; fectione.inquantũ enim boetiꝰ doluit de tempoꝛalium rerum amiſſione.⁊ ꝑ tim fuit ex falſa exiſtimatione quantum ad duo. ſtim abat enim malos ho mines eſſe felices ⁊ potentes.ſcðᷣo eſtimabat homines non regi a diuina ꝓui⸗ dentia.ergo philoſoph a inquirit cauſam radicalem pꝛopter quã boetius in cidit in iſtas incommoditates.⁊ qu ia radix totius moꝛbi fuit ignoꝛantia di uine gubernationis qᷓ;tum ad hoies.ideo pꝛimo queritde můũdi gnbernatõe TRora g boetius innuit duas rationes ꝙ mũdus regatur a deo.pᷣmam ibi Tam certa.que talis eſt. Ea que ſunt certa ⁊ determinatanõ reguntur a ca⸗ ſu ⁊ a foꝛtuna.cum regimen taliũ ſit incertum Sed entia huius mundi ſunt certa. quia acertis cauſis pꝛoducta. Jecundã rationẽ inuit ibi. Veruzʒ ope⸗ ri ſuo. quetalis eſt. Vauſatũ regitur a ſua cauſa.ſed deus eſt cauſa mundi. cũ ab ipſo dependeat celũ ⁊ tota natura ðᷓ ⁊c̃.¶ Nota philoſophia rationabili⸗ ter miratur ꝙ boetius credens mũdũ regi a deo putabat homines non reg ab ipſo. qꝛ poſſet phia ſic arguere · deus regit mundũ ſcqm te boetiũ.ſed ho⸗ mines ſuntpꝛineipalis pars mundiſicut pꝛius dixiſti iy metro operis tanti
ꝑs nõ vilis ᷓ hoies regunt᷑a deo. ¶ Pʒ dic mibi ⁊c̃. Hic phia q̃rit de circũ
ſtãtijs gubnatõis mñdi.ſeðᷣo qꝛ res guhnare dirigunt᷑i ſuũ finẽ.iõ cðᷣo q̃rit
de fine reꝝ.⁊ qꝛ gubnatio dei ᷣm dei vᷣitatẽ etiq̃ ẽcirca hoĩes.ið ttio q̃rit de co
gnitioe hominis. ſecunda ibi Bed dic mihi.tercia ibi. Sed ß quoq; Pꝛimo dicit Sed o boeti dic mihi philoſophie. quoniam non ambigis id eſt nõ du bitas mundũ regi.i.gubernari adeo. Etiam nunquid aduertisi.cognoſeis
qby guhnackis mũdꝰ regat. Ego boetiꝰ inqᷓ;.i.dixivix noſco ſniaʒ..itellectũ cue rogatõnis.icue introgatõis nedũ i.adhuc non queã.i.nonpolſuʒiñidere
.
in tam ſalubꝛi ſen

ad inqͥſita.i. ad interogata ſup. phi phiam.abeſſe.i.deficere tibi aliqͥd qð velut hãte.i.patente· roboꝛe.i firmita
Liberpꝛimus
„
a.inqͥt.i.dixit. ñ fefellit. i.decipit· me ſup:
te. vallii.munitõis · noꝛb ꝑturbationũ irrepſerit.i.ſubĩtrauerit in tuũ aim
q.d. nunqͥd em̃ veꝝtu
erit qð pᷣdixi tib. aliqd abeſſe ꝑ qð abeſſe ſiue ꝑ quẽ de⸗
fectũ doloꝛ intrauit te ſicut aꝑrũ oſtiũ. ¶ Hota ꝙ deꝰ nõ regit mun dũ aliqui
hy gubnaculis extri ſecis.qꝛ ſic nõ eſſet ꝑ ſe ſufficiẽtiſſimꝰ ſed regit ip̃m ſua poten tia qͥ attribuit᷑ patri ſua ſapia q̃ attribui tůr filio· ſua pictate ⁊ clem̃tia q̃ attribui tur ſpũiſcò ⁊ ð;̊ pa t bit in ſcðᷣo huius. ¶Rota ilð qð al⸗ quis hõ vix itelligit
aliq mõ intelligit lʒ
cũ difficultate. ex h ã ꝙ boetiꝰðᷣt ſe vxi
telligere interroga⸗
tione phie. innuit ſe alqᷓ mõ itelligere tñ
cñ difficultateꝓpter doloꝛẽ oppꝛimctem
rõem.⁊ ꝛ rñdere ñ potuit. Nota quã
do robur vali alicu
Sʒ dic mibi.meiniſi nę qs ſit re ſinis
—
quo ve totius nature tẽdãt intẽtid. B.
Budierã iquã.ſʒ mẽoꝛiã meroꝛ hebeta uit.. Itqͥ ſcis vñ cũctaꝓceſſerintꝭs noui inquã dlůc cẽrñdi. Etqͥd he ri põtvt pꝛicipio cognito. qð ſit finiſtẽ rů ignõꝛes. Men hi ꝑturbationũ moꝛeſ ⁊ed valentia eſt vᷣt moiere quidein lo⸗ co hominem poſſinteuẽllere autem ſi⸗ biq; totum extirparenon poſſint.
ius munitõis higt ꝓter aliquã rupturam in eo factã tunc hoſtes ingrediun⸗ tur munitionẽ· S ca ſimili qñ munimẽ rõnis quoãnim munt᷑tanqᷓ; vallo hiat pꝛopter defectij alicums cognitionis·tun neceſſario perturbatões affe
ctuũ ſubintrãt aim.
Jed dic mihi meminiſti ne. Hic phia q̃rit de cognitõe
finis rerum dicens. ipit mihi ne· i· an meminiſti.i· retoꝛdaris dͥs ſit fims rerũ ſup. oim · ve pꝛo vel quo· i.ad quem finem intent⸗ totius nature.tendatidẽ laboꝛet· ego oetius inquã. i.dixi. audierã ſup.olm.ſed meroꝛ · i.perturba⸗
io peberauiti obſcurauit mẽoꝛiã·i.intellectum. tdꝓ certo ſers vñ euneta iomnia entia pꝛoceſſerint id eſt pꝛinciptũ ſuũ habuerunt. ego Woenus in ⸗ quã idẽ dixi nouiqᷓ; pꝛo⁊ reſpondi deũ eſſe ſup. pꝛncipiũ oĩm rerum. Et di xit phᷣia ⁊ quid id ẽ quo põt fieri hoc vt cognito id eſt noto pꝛincipio ſcilicet
oim reꝝ ignoꝛes i.n tionũ ſut ⁊ ea valẽtia · uere hoieʒ loco ·i.a ſta dicitꝰ?q; ʒ ⁊ extirpare ·
eicias qs lit finis reꝝ ſup · vim · veꝝ ꝓſz hi moꝛes ꝑturba⸗ i.vigoꝛ vłptãs prurbationi e vt qͥdẽ.i.certe poſſint mo bilitate ꝑfecte co mtõjs ãtꝓñ poſſintcuellere ſup · ra cradicut ſibi totũ Nota phla rõnabti q̃rit boetiũ an coꝗſcat inẽ oim reꝝ. qꝛ finis ẽ cõ cãꝝ ⁊ẽ optimũ cuiꝰga alia fiũtꝓpt qðißjra tg nnc nihil ꝑfecte cog ſůt ad finẽ geriã funs ceia modeãt
Jota qũ pncipiũ ⁊ finis coicidũt ĩvnñj.ſic iĩ crclo ð ẽ pncipiũ ⁊ finis ·tẽ vr mi
—
ſciteoꝝ q̃ ſůt ad finẽ nã ſᷣm exigetiã finis ceta moderãt᷑
*———„—— ——

ottin elurpguido mundi uqi
trep jnis ti. B. pehen eſen Eiie molel Wnſi,
es ngrediun⸗ turcᷓ vullo ubatöes affe decognitõe s ſu fms raũ me tndatidẽ pand oPoenuz n mrenn ·ktdi moꝛs gurb certe ntmo
ſcũ rõnale a
Prola ſexta
„
abile ꝙ tũcpᷣncipiũ coq̃ſci⁊ finis iꝛe. cũ ꝗj deꝰſit pᷣncipiũ ⁊ finis oiʒ reꝝ co
gnito ip̃o jud rõe pnciplj vñ etiã coh̃ĩci ſub rõe finis. ꝙ aüt ðᷣs ſir ᷣncipiũ oiʒ pʒ qꝛab ipᷣo deruatũ ẽ ſinglis eẽ ⁊ viuere pᷣmo celi ⁊ můdi ꝙaüt ſit finis oñʒ pʒ qꝛ gr̃a eiꝰoia fiũt ⁊ ad ip̃m oꝛdinãtur.nã in rebꝰ ſtãtib ex arte ⁊ nai ſꝑ
viliꝰẽ pzopt᷑ meliꝰ.ðs aũt e optimũ eoꝝ qͥ in natura ſũt Ex ꝓhemio metaphi
iice ¶Nota lʒ pturbat aliqᷓleʒ cognitõcʒ reꝝ hẽant. rñ ipediũł ne ꝑfecte coh ſcãt. 4ʒ ꝗj boetiꝰ aliqli cohᷓuerit deũ eẽ pᷣncipiũ reꝝ ·tñ qꝛ turbatꝰmuit ꝑfecte
naturã huiꝰpncipij nõ coquit: ·iõ ĩrauit ipᷣm ec finẽ reꝝ ¶ Mota ꝙ paiſio eſt mot ꝰꝑticule appetitiue ſub fãtaũa bõivłmaii ßm Euſtachiũ.ij ethico. Et hi zunt moꝛes palſionum que peſſunt hoĩem mouere a ſtabilitate rationis · ſi ed toſaliter ipſum non poſſunt euellere ab omni cognitione Sed ß quoq; rñdeas velim. Hic phia facit auã inerrogati
„
onẽ de cognitõe
hůane nature dicẽs. Sʒ ego ẽtiã veliʒ u rñdeas.i· rñluin des. F. ⸗ad h. ne
nunqͥd.tu memiſti.i.ſcis te eẽ hoĩem Ego hoeti inqᷓ;.i.diri.qͥd.ipter qd
nti.niſt.memineriʒ.i.ſciueriʒ.⁊ qᷓrit vlterrꝰ phia· Igt ne.i nun ͥd poteris ꝓ
3
ferre· i.dicere. qͥd ſit hõ i.diffinitionẽ hois.rñdet boetiꝰ⸗
„ 2 —5 S 2
„zpr.
te ez mem ſti. B. Quid ni inquã meini nerim.. Quid igit᷑ hõ ſit poteris ne erre. Boccinsintetrog⸗
s an eẽme F
ℳ—„6
ial atq; moꝛtale cio ⁊ id
—,%ℳ„
5
me eẽↄfiteoꝛ..⁊ illa Mhil ne tealið
eẽ nouiti. B. Mhil. ·. Jã ſcio inquit
moꝛbi tui aliã vel maxiam cãm qͥd ipſe
is noſſe deſiſti. Quare pleniſſine vel
tm coꝛpus · n tñ ßm aĩam intellectiuã q̃ eſt d ignioꝛ ꝑs dixit ſe eſſe nihil aliud qᷓ; aial rõnale ⁊ moꝛtale.õ nõ q̃ſiuit nii bona moꝛta⸗
ta ꝙ cã maxia moꝛbi hoĩs ẽ ſeip̃mn ignoꝛare qꝛ dicit boeti xa. Qð ↄditio hũane natureẽ cũ ſe cognoſcat ꝙ ceteras res ercellat.ũ aũt
unqd ↄhia tu inter rogas mehoccine.i⸗ ß. an.i vtxꝝ· ſcio me eẽ rõnale.atq; pꝛo ⁊ moꝛtale animal ego boetiꝰ ſcio.⁊ con fi⸗ teoꝛ.i.fateoꝛ me eẽ. id ſup.aial rõnale ⁊ moꝛtale. ⁊illa ſup.
phia dixit.neꝓ nun
4* nihil nouiſti te eſ e alið qᷓ; aĩal rõna⸗ le moꝛta'e · dicit hoe tius. nihil ſup.phia
inqͥt. i. dixit 1aʒ ego
ſcio aliam cauſam ſup· quã ignoꝛantiã diuine ꝓuidẽtie.vel maximam cãm tui moꝛbi.tu deſiſti.id eſt ceſſaſti.noſſe. id ẽ noſcere qͥd ſis. No⸗ ta lʒ hõ ſit moꝛtalis
hois · Et qꝛ boetius
a de quoꝝ bonoꝝ amiſſione ðoluit nõ curãs ꝑtẽ immoꝛtalẽ.ſaĩam rõe ꝙu⸗ us dehuit appetere bona imoꝛtalia.iõ phia dict ꝙ boetiꝰ ſe nõ nouerit. ¶o
⸗
ſcði huiꝰꝓſa qn⸗
noſſe ſe veſierit eadẽ natura inf̃a beſtias redigat᷑: nã geteris aĩantib ſeſeigno
rare naturaliterẽ· hoiby verovicio venit Et dicit. Temiſtius ſuꝑ de anima

Liber pꝛimus
ignoꝛãs qũo de alijs fida putabit᷑ cognoſcitiua.q.d nullo mõ. ¶Quare pleniſſime. Mic phia ex dictk hoeti recolligit oẽs cãs totiꝰ infirmi⸗ tatis eꝰdicẽs. Duare igit᷑ ego phia inueni pleniſſime.i.p̃fectiſſime.rõem.i. cõm tue egritudinis.i.infirmitatis.vel inueni adiũ.i.acceſſum reconciiãde ſoſpitatis.i.recupande ſanitatis tue qð declarat. Naʒ ꝓ qꝛ qm̃ tn ↄfunderis idẽ ↄfuſus es. obliuione..ignoꝛãtua ruipſiꝰ tu doluileſſe erulẽ. ꝙ; ʒ⁊ œxpo liatũ.i.pᷣuatũ ꝑꝛijs bõis.i diuitijs. qm̃ ꝓ gꝛ tu ignoꝛas.i.neſcis.qͥs ſit finis reꝝ oĩm· tu arbitraris.i.putas. nœquã.i.malos. atq; ꝓ ⁊. n epharios i.iniq́s hoies eẽ potẽtes.; ꝓ ⁊ felices. Mm̃ ꝓ qꝛ tu oblitꝰ es qͥby gubnaculis i.regi⸗ minib.ip̃e mũdus regał· u eſtimas.i.opinaris · has vices.i.iſtas alternatio nes foꝛtunaꝝ ·i.reꝝ foꝛtuitaꝝ fluitare.i.diuagare ſine rectoꝛe.iſte ſunt magne
cauſe nõmodo.i.nõ ſolũ ad moꝛbů. veꝝ ꝓ ſed ſũt ad interitũ idẽ ad moꝛtem
vel ad ꝑditionẽ aie. ¶ Nota hõ ſeip̃m ignoꝛãs extra limites reete rõis politꝰẽ ⁊ talis ðꝛ eẽ exul vt pᷣus viſuʒ ẽ Nota hõ ſeip̃m ignoꝛans tĩ ſe eſtunando —— miſſiõe bonoꝝ moꝛ— rzliũ vie phia q egritudinis tüe rationem vel aditum tui obliuione ↄfun ⸗ F dens.eulem texex reconciliande ſoſpitatis inuen. Nam lati 6 S 1„4— 8 mepoittuſ quoniam tui obliui one cõfunderis. et ta ex aiſecutione vel. 4 1— perditione vltimii exulẽ tẽ ⁊ expoliatũ pꝛopꝛijs bonis eẽ niß homo dicipo⸗ tens vel inpotens. voluiſti. qm̃ No qͥ;s ſit reꝝ finis ignoꝛaſ exquarto huius. q ergo boetius igno⸗ nequã hoĩes atz nepbarios: potẽtes fe rauit vltimũ finem 3 um. oputabar liceſq; arbitraris. Qm̃o qͥbus guber malos eſſe po S ne nacuł᷑ můũdus regat᷑ oblitus es. has fo? nzeulus mdus re, tunaꝝ Vlees eſtimas ſine rectòꝛe fluita gererur ideo o⸗ gmotb nödo veiß rauit ꝙ deus lua bo 1ac 102 b m Vve re maghe non a moꝛb um mòdo veið
neret ergo putabat g jnterit F vices ibuunat eſe ad interitum guoi; cquſe.
S pitatil auctoꝛi grateſ.ꝙte nõdũ 4 n totũ natura deſtituiꝭ Habemus mariʒ zübielunen⸗ tue fomitẽ ſalutis verã de můdi guber
e—

oni min⸗ enſmefini, nroncliiz
rabuem dando modum pꝛocedendi circa curationem eius dicens. Tu des
grates auctoꝛi ſoſpitatis id eſt ſanitatis ꝙ nondum · id eſt non adbuc · natu⸗ ra.id eſt vigoꝛ naturalis. deſtituitid eſt deſeruit.te totum id eſt totaliter.nos
philoſophia habemus marimum fomitem id eſt radicem tue ſalutis id ẽ ſa
nninicts uprapo as s ſefys ucis 1regi⸗
wumu
tſun mag ü cerös pottt vſechmando
d adiuin m. Nam deris, et dins& isig busbuben bdo vetö
. qunb ensmj
natione ſententiam ꝙ eam non caſuuz temeritati ſed diuine rationi ſubditaʒ credisi. Mihil igitur pertimeſcag. iam
tibi er hac min ima ſcintillula vitalis
caloꝛ illurerit. Sed quoniam firmio/ ribus remedijs nõdũ tpᷣs ẽ vti⁊ eã mẽ tiũ ↄſtat eẽ naturã vt quotiẽs abiecerit mẽtes veras. falſis opinionibus iduã turter qͥbus oꝛta ꝑturbationũ calligo
ven ill ↄfůdit intuitũ hãc pauli leni od0r Ie
bus mediocribuſq; fomẽtis attenuare temptabo. vt dimotis fallatium affe
ctionum tenebꝛis ſplendoꝛẽverelucis
poſſis agnoſcere.
bationum id eſt paſionum oꝛta id eſt creata confundit i ü intuitu; um.verũ intuituʒ
l.cognitionem mentis· ego ſupple phia tentabo attenua lſper.i.modicum hanc caliginem lenibus.i.facilibus.q;
nitatis.ſcilicet verum ſententian id eſt intellectum de i undi gubernatione.
ꝙ tu crediſeã ſupple gubnatõem ñ eẽ ſub ditã.i.ſubiectam te meritati caſuuʒ ſup ple foꝛtuitoꝛuʒ. ſed
diuine rationi. igit᷑
nihil ꝑtimeſcas iaʒ tibi boetio. ex hac minima ſcintilluła id eſt parua veritate illuxerit.vitalis ca⸗
loꝛ id et ardoꝛ mere
veritatis animã vi uificans. Tunc dat moduʒ pꝛocedendi circa curationeʒ eiꝰ dicens. Sed quo⸗ niam pꝛo quia qꝛ nondum id eſt non adhuc.eſt tempꝰ fir mioribus remedijs
ti.⁊ conſtat.i.ma⸗ nifeſtum eſt.eam eſ⸗ ſe naturam mentiũ vt quotiens abiece
rint veras opiniões induantur id eſt in⸗
uoluãtur falſis opi nionibhiex qͥbo falſis opinionibuſcaligo I.obſcuritasꝑtur⸗
re.i.remouere pau⸗
pꝛo ⁊ mediocribus
fomentis id eſt medicinis.vt dimotis id eſt remotist fal komentis ide.vt dim eit remotis ten ebꝛis fallacium effe⸗ ctionũ id eſt falſaꝛum opinionũ vel paſſionũ poſſis agnoſcere.iq ẽ intelligere
fplendoꝛem.i. claritatem vere lucis.i.lucide vẽritatis. bo coꝛpoꝛali vigente pꝛincipali membꝛo puta coꝛdepo
¶ Rota ſicut in moꝛ teit per medicinas in
troduci ſanitas alijs mem bꝛis. ſed naturali caloꝛe deſituente pſum coꝛ.fru
ſtratur ſpes ſanitatis. Sic in moꝛbo ſpirituali manente us pᷣucipj x de guberetmundũ. poteſt pꝛocurariſal
boetio cognitõeil⸗ ⁊ quantũ ad erroꝛeʒ

1 aree. o
V M 2—— ſo. vn 9 i% .,%n06 „ 8. S/n 8
4* * 5
R. ve ſ e Pir— F/ W Mnh
7 —
3 V ℳ
enlomeũ in cẽtilogio⸗
cnereoꝛũ marime
Liber pꝛimus
(naljs ergo vie phia qusſ ↄgrarnlãdo boerlo vebesred detegateoete foſhetat. ¶Rota gitellecrꝰ abhcit verã opintonẽſtaclaffict fuſaopino
„
Itrariũ. nihil aũt ↄtrariatur vero nii falſum · ideo intelloctus nõ põt abijcere
verũ niſi accipiendo falſum.¶¶ Nota tenebꝛe affectionũ impediũt rectũ iudi
6 qꝛ triſticia ſtupe cit ⁊ coꝛꝛũpit na ſae reetee(Metrum ſeptimum pꝛimi libꝛi amoꝛ ⁊ odiũ ꝑuerꝰ tũt iudiciũ ᷣm pto
—
Eundere pñt ¶Sidera lumen turhidus auſter
—
⁊ire ⁊ cõcupiſcentie
tranſmutãt coꝛpus me voln ⁊ quibuſdã inſani⸗ Gimare voluens
iwe tNunn Abiſcẽat eſtum Vitrea dudum ne poſſit diſcernere pronic r Parq; ſerenis Vnda diebus Pet vß. mi. ida ſce biv atris Aox reſoluto Soꝛdida ſceno Mõdita nullũ
Quiq; vagãtur
Viſivus obſtat. Befluẽs amnis
Pic incpit ſeprin Montibus aliis
ʒvltimũ metrũ hu ius pꝛimi qð vocat
metꝝ adonicu ab inuentoꝛe. dimetrũ Bepe reſiſtit Rupe ſoluti unners pe va ctilicũ a pede do⸗ bice ſati ol. f p— minante· In ́ me“ 8„. 7 M. 5%
tro p hia pꝛobat p„— exẽpia qð dixit. Dixit ein phia ꝙ caligo pturbationũ im pedit intuitũ vitatis poc pᷣmo pꝛobat pß̃ia tribn exẽplis.ſcᷣo hoꝛtat᷑ nos ad fugã ꝑturbationũ ihi Tu quoq; ſi vis. bma intres hm tria ex? qᷓ patebũt. Picit pᷣmo. Bidera ↄdi ra.i.abſcõdita. atris nubib.i.obſcuris nubibanullũ lumẽ pñt infũdere ad ilumninandũ terrã. Tũc ponit ſcõm erm. Bi turbidus auſter.i.obſcurꝰ ven tus voluẽs.i.mouẽs marc. miſceat.i.cõmiſceat cũ ſceno qð ẽin fundo.eituʒ maris.i.feruoꝛẽ·tũc vnda maris dudũ.i.pᷣus. vitrea.i.tranſparẽs ad modũ
vitri.par.i.ſ ilis ſerenis.i.claris diebv.mol.i.ſtatim ſupꝰ illa aqua facta ſoꝛdi
dap fiatũ venti reſoluto ſceno.i.eleugto luto. obſlat·i.reſiſtit. viſib.i. oculis nõ potẽtib penetrare Vn dã maris · Tũc ponit tertiũ er⸗ AImnis.i.fluuius qui dealtib mõtib vagat. i · diſcurrit. ille ſepe reſi iſtit.i.reflectit᷑.obijce.i.obie⸗
ctione ſolutiſaxi i· rupti lapidis.rupe.i de monte ·
minãt hominẽ in cognitiõe ÿitatis impediuncaligine ꝑturbationũ ¶ Nota
————„ 6———
ne.qʒ intellectus nõ abheit veram opinionẽ niſi ꝓpter aliquã ꝑſuaſionem per
Vipus attis Condita nulluʒ
ctione ioiuti rupti en ¶ Nota ſilitudo quã phig prendit eſt iſta. BSicut ſidera ↄſueta nobis lucere⁊ terrã iluminare ceſſant B acere pꝛopt᷑ interpoſitionẽ nubiũ obſcuraꝝ ſic intellectus ⁊ rõ que lucẽt⁊ illu

iue airue
nimilin onditnnull iden lunn bidus atr nr dudun qudiebüs qid ſcco vgur mis
[p.
tinurũ jitars enhn no Ba pituitu inralan
tin undo·U
metrum ſeptimum
ꝙſimilitudoſcði exẽpli in ßᷣ ↄſiſtit. icut aqua maris manẽte clara ad mo 3 vitri viſus põt e penetrare⁊ videre queiũt ſub aqua. Sed ſi tur banurit la ꝑ ventũ tũc obſtat viſui. Sic animus hominis qerus nõ impedit iudiciũ õnls · ſed ſimoueat⁊ turber affectione tpali ſtatim obſiſtit rõni imp eius iudiciũ ¶ Rota ꝙ ſimilitudo terti exẽpli talis eſt. Sicut aqua curẽs de S cih. altis mõtib libere
recto tramite pꝛoce Tuquoq; ſi vis Lumine claro irz getzeee Leruere verum ¶ Tramite recto nee Caherecallen ¶ Pahq helle leperleett
e n fecte iudicat Si Belle motem Speq fugato eurt iene bus affectuũ impe Pec doioꝛ ait Bubila mens ẽ qiurin udicote
ritgtis cognitione. Vinctaq; frenis Hec vbir egnat ſotaq rupes eſt mons lapideus.ſed ſarũ eſt ꝑs reſolutaa rupe.i.a monte.
moles lapidea ſiue Tu quoq; ſi vts. Hic pßia hoꝛtatad fugã ꝑturbationũ ſiue affectionũã animi dicẽs. Bi tu vis cernere.i.videre vel iudicare veꝝi.veritatẽ.claro lu mine ideſt ÿa cognitiõe Et ſi vis etiã carpere.i.attingere callẽ ideſt viã ÿita tis recto tramite.i.ꝓceſſu rõnis tũctu pelle.i.repelle gaudia ſpeq̃ ſũt de bo⸗ nis pñrib.⁊ pelle.i.remoue a tetimoꝛẽ ſpe de futuro malo.q; pꝛo ⁊ tu fugato ſpem ſpr q̃ eſt de hona foꝛtuna.nee etiã aſſit doloꝛ ſpꝰ queẽ de pñti amiſſtone bonoꝝ·ſpq̃ẽ mens ẽ nubila.i.obſcura vl optaq; ꝓꝛ⁊.ẽ victa.i.ligata frenis.i ligamini. vbiai.in qᷓ mẽte hec ſp pᷣdicta regnãt.i.dñant᷑·ſ.gaudiũ de piti bus bonis.timoꝛ de filturo malo·pes de futuro bono. doloꝛ de pñti malo. MMotaſſicut pus tactũẽaffectio ẽmgtꝰꝑticule ſenſitjue ſub fantaſia boni vl mali animũ efficiẽs ⁊ rectũ rõnis iudicii impediẽs Et ſũt q̃ttuoꝛ affectiões tales S qs ges aliereducunt᷑ſ.gaudiũ ſpes timoꝛ⁊ doloꝛ quarũ ſufficientia ſic aecipi᷑ is paſſio vel ẽ reſpectu bonivel mali Bireſpectu bo niß; duplr.vel reſpectu boni pñtis ſic eſt gaudiũ qð eſt de pñti bono. Ii eſt reſpectu honi abſeneis ſic ẽ ſpes q̃ eſt de futuro bono Pi aũt paſſio eſt reſpe⸗ ctu mali h duplr.vel reſpect u mali pñtis ſic eſt doloꝛ qͥ eſt de pñti malo eſt reſpectu mali abſentis ſic ẽ timoꝛ qͥ eſt de futuro malo ¶Motaꝙ iſte paſſiõef nõ ſũt pellende vt n on ſint inanimo hõis.qꝛ vix inuenit᷑ ho ſinen pſis ſed ſic ſũt pellende vt nõ dñent in hõie. vñ ſedare hꝰmõi paſſiões vt nõ dñentkẽ ho minis pruoſi qꝛ ÿtus ↄſiſtit in moderatiõe paſſiouũ Siañt regnãt ⁊ dñant᷑ in hõie rũc impediũtiudiciũ rõnis ꝓpter qð dixit Euſtratiꝰ ſuꝑ ii. ethicoꝝ. Ppʒreluctari paſſiões ſenſitiuas q̃ ſi pᷣualuerint impediũt vires anime Rota iſte paſſiões ⁊ affectiões ſi oꝛdinant᷑ ad trena tũc ſũt nociue octñ pñt eiſe meritoꝛieꝛ vtuoſeſi fuerint ad debitos fines oꝛdinate. ñ Richar. in li. xij· patriarchaꝝ ðᷣt Mꝛdinatũ ⁊ veꝝ gaudiũ rũc habemꝰ qñ dr veris ⁊ eter nis bonis gaudem? Enã timoꝛẽ ÿnioſus ſi fuerit ad deñ oꝛdinatus qꝛ hn

tioꝛ tantoq; ſecurioꝛ ſus qñ fit ad deplã gendũ culpã. Vnð richar Muanto qͥs vehemẽtius metuit penã quã meruit tã
culpã quã fecit. ſt hec pau liſp. Hicẽ ſe cundus liber boe.de cõſolatione phie que ↄtinuatur ad liby pᷣcedentem in hũc moduʒ. poſt qᷓ; phia in pmo lib. inueſtigauit cãs ra dicales infirmitat:
ſAſ dit ad eius cura
13 42 t,—
⸗
Primapſa diuidit
5 2.
5
1 S. N— †
Mœſunt phia obticu
„ al.ſxc iantellexit · meam
radicales. qꝛꝓ ⁊.h ꝓſpera.ea foꝛtuna FEr hh eſt diſpoſitio
phia polt colligere po vtilia moꝛa tu r1 ℳ V*
bus cardin
Liber ſecundu
prñ eſt. Initiũ ſapie timoꝛ vñi. Et idẽ Richar · dicit. Pꝛima vtutũ ples ſine qua ceteras hẽre nõ põt · eſt timo? ver ſpes vt dicit idẽ Richar · efficit᷑ oꝛ dinata ſi de indulgetia venie generat᷑. 6 ubio.
quis freq̃nt iꝰq̃ntoq; vehementiꝰ de ſuo r
to acerbius plangit
T.6—ℳ n boe ſcoꝓpce tionẽ. pᷣmo adhibẽdo ſibi remedia leuia.ſerũdo remedia va
— lidioꝛa in libꝛis conſequentibꝰ. hunc em̃ modũ medicãdi phia ꝓmiſit bottio Et diuidit iſte liber in.vi · ꝑtes.quia ſun tocto ꝓſe ⁊ octo metra huius ſecun La— i due partes patebũt.quid aũt in qualibet parte a
₰„. ₰——— ⸗—.— Mprh f reſumit vnã cãm doloꝛis boetij.ſcðo phia ponit q̃nd
tio.exoꝛſa ẽ.i ·incep 6 Lſ boeti tabelcis.i.·triſtaris affectu ·; ꝙ et. deſicerio pᷣoꝛis foꝛtu
ſſet ⁊ ſibi reſpondere. quia ᷣm Benecam in puerbijs· He tuſima eſt. Deliberandum eſt din quicui
mel diſcure quid au
tanqᷓ; jaſſata ex queſtionibus pᷣus motis. Vnde Ben rtu alibus KHon ſemper iniactu ſised interdum anuno tuo requiem
6 Ta.ſr.— yt inalib perink linte —. 5 dato ⁊ reauies ilaylena ſit ſapientia· ¶ Rota de hoc.
1—
— —*„——. 4 4. ₰
dicit vere ⁊ abſq; dubio.quãto ntiꝰ de ſuo reatu interno doloꝛe afficittanto cer ꝑ ſpem ð intelligentie venie efficit. Bimilridoloꝛ ẽ vᷣtuo
n
Incipit pꝛoſa pꝛima ſecundi libꝛi. Oſt bec pauliſper obtichit at⸗ vbi attentionem meam md/ deit? taciturnitate collegit ſit᷑ exoꝛſa ẽ ipenitu) egritudinis tue cauſas fectu deſidetioc; tabeſciꝰea tm̃ animi tui ſtatũſicuti tibi fingiſmutata ꝑuertit
atur ſimiliter videbitur ia egerit p oſt pᷣdicta.?⁊
ur. pᷣmo oſtendit bogtius quid phi t effectũ foꝛtũe·tertio ex
lh pe. cuſat ſede quodã. qurtotang opottunitatẽ medendi boetiũ qnroꝓcedit ℳ A 4 ag leuia medicamẽtã eiꝰ.ſcða ibi. Inteiligo.icia ibi Sʒ vt arbitroꝛ · qᷓrta ibi
bi Nuid eſt igitur o hõ Pꝛimo dicit Poſt hec que dicta
Ped tpᷣs eſt. ͥᷣnta ib dolt bece it.i.tacuit. pauliſp · i. modicũ. atc;ꝙ ⁊. vbi. i.poſtq; collegut attentionẽ.i.diligentiã. modeſta taciturnitate.i.tꝑato ſilen
it loqui.ſic.i.taliser. ſip qi· ego cogndu cauſas ·i.rationeð abitũ.i.diſpoſitionẽ.tue egritu dinis ideſt infirmitatis.tu ne que fuit tibt
mutata.i.variatã apud te peruertit. i.mutauit. ſtatum id
onem tui animi ideſt tuementis ſicutitu tibi fingis · ¶ Notanduʒ pᷣdicta obticuit yt boetius animo deliberato ver ba philoſophie
d faciendum eſt. ſe⸗·
dias pꝛoba quid credag. Et ideo philoſophia obticuit s. Unde Beneca in libꝛo de virtuti⸗
qð dicit modeſta taci⸗
————— 6

win ud titei ecuſis vubis a— ñ̃ animi an puetit
WowaM
da pnwo nbuustun miluevdtll nt poſt pᷣdin? tů ſreteniog di qnopcedt vbiroꝛqrtabi olt bec que dici tate vthato ſen cuſs irtoneð
Poſa prima
.— turnitate. duplereſt taciturnitas. quedam moderata. alia ſuperfiua.¶
tamen in hoc lihentius incumbe vt libentius audias qᷓ; loqueris. Qui enim neſcit tacere. neſcit[oqu. ¶ Puperflua taciturnitas quando tacetur cum lo⸗ ₰„fn
— quendum eſt ð qus dicit poeta. am Intelligo multifoꝛmes illiũs pꝛodi/ xhec amn 4
gij fucos.⁊ eouſq; cuin hið quos elude re nititur hlandifſimam farhiliaritateʒ S 8 k 2„ 2 erercetBum intollerabili doloꝛe con fundat eos quòs inſperata reliqueri. Cuius ſi naturam moꝛes ac meritum reminiſcare. nechabuiſe te in eu pulcꝝ aliquid,nẽc amiſiſſe cognoſces.
argumeutum compoſite mentis exiſtimo poſſe conſiſtere TRor⸗ ꝙ ph ia dicit foꝛtunam eſſe mutatam circa Boeti
deran raciturnitas eſt quando rgcetur qua n do tacenqum eſt de qua loqui tur Penera.pꝛouerb. dicens. Tene ſemper vocis ⁊ ſilentij temperamentũ-
— ₰
Fn7) ½
cet. ¶ Hota ꝙ Boe tius in ſtatu miſe⸗
rie non erat magna r P
nimus.quia habu⸗ ſum foꝛtuna. Ma.⸗ gnanimus enim eſt qͥ contra diffoꝛmes inſultus foꝛtũe vng nimi mentis cõſtan tia militat ᷣm Il⸗ bertum ſup.i.libꝛo ethicoꝝ Et Pene⸗ ca in epiſtolo ad lu cillũ dicit. ꝛimũ ⁊ ſecum moꝛari. um ſicut ipſe fingit.
por dicit ꝙ tanto· quia ßm rei veritatem foꝛtuna nõ trat circa ipſum mutata
ſicut phia infra ꝓbabit. ¶ Intelligo multifoꝛmes. Hic pia ego intelligo ideſt cognoſco.multi
ponit quendam effectum foꝛtune dicẽs oꝛmes fucos ideſt deceptiones illius ꝓdi
ij ideſt foꝛtune.⁊ eouſq; deittãdiu.ſ.ipfa foꝛtuua exercet blandiſſimã fãmi laritatẽ cũ his quos nitit.i.laboꝛat. eludere.i.deciꝑe. dů.i. donec.ↄfũdat id
eſt ꝓtrahat.into rit ·i.dimiſerit.cuiꝰ.ſ.foꝛtune.ſi tu boeti reminiſcare.i. res. ac ꝓetiam. meritum ideſt dignitatem.nec etiã co foꝛtuna habuiſſe aliquid pulcrum nec amiſiſſe. ⁊ per
lerabili doloꝛe eos quos foꝛtuna inſpata.i.ſine ſpe. relique⸗
recoꝛderis.naturã mo gnoſceste betiũ in ea conleqnens de amiſſiõe
eius nihil eſt dolen dum.¶ Nota ꝙ pꝛodigium eit miraculum pꝛerer ſolitus
curſum naturepꝛouęniens.⁊ diciur pꝛodigium q in admirationem. Nel ᷣm Hu ratum dictum a ꝓdigo gis quo
tribuit.
0 uaſi poꝛꝛo ꝓducẽs hoies ne monſtrum m ap od eſt vaſto ſtas· Foꝛtuna aũt dici põtꝓdigiũ Pꝛimo. quia ducit homines in admirationẽ eo ꝙ bonis mala⁊:
ad vaſtandũ pa⸗
nalis bong
el dicitur ꝓdigium ſecundo modo.quia vaſtat animum hominis
Pꝛolpera enim foꝛtuna vaſtat animũ hominis per nimiam ſolictudinem.
aduerſa per nimiam deſe olationem. ¶ Hota fucus in vna loꝛ ſuppoſitus naturali coloꝛi.⁊ ponit᷑p deceptione. ũ cũ facit mulierem defoꝛmem aparere pulerqm. ilia ritate decipit hominem ⁊ ↄfundit, qꝛ ðᷣt Beneca in
3 V ½
5
ſignificatiõe vᷣꝛ co⸗
q talis eoloꝛ decipit vi ota ꝙ foꝛtuna ſua fa
lib · de conſola.fi fü
„ „ 3
1 F
—
.
8
8. 5..— 5 6 7
—
ℳ
F. N w i
, ½
it animum peruer⸗ 7 4

„
ye RNeminẽ aduerſa nerhijs · Fpꝛtuna qu ↄtenta ẽ. Foꝛtuna vi Foꝛtuna puexit vt nõ tĩ illi ti ↄfidere.memẽto ꝙ mare Sʒ vt arbitroꝛ haud multũ tibi hec in mẽoꝛiã reuocare lah oꝛaueri. vlandiẽntẽvirilibus ĩ nr̃ aditu ꝓlatis
abare ſententijs. Veꝝ ois ſubita
mutapio rerum nonſ ine quodam quã/
ſi conflictu contingit animoium. Bic factun eſt vt tů quoq; pauliſ per atua tranquillitate diſceſſeris. 5
tis ſentẽtijs vex ꝓ ſʒ · ois ſu ondã ↄfuctu ·
¶ Sed vt arhitro? paud. Pic phia ex cuſat ſe de quodam dicens. Bʒ vt ego phia arbitꝛoꝛ.i.opi
multũ · laboꝛaue 1 im reuocare. i redu“
cere.tibi hec ſup · pᷓ⸗ dicta demoꝛib foꝛ⸗ jnſect tune ĩimemoꝛã · eniʒ ꝓ qꝛ· tu ſolebas.i.cõ ſuetus fuiſti.pñtẽ.i. aſtantẽ foꝛtunã qc; idẽ etiã blandientẽ inceſſere.j. arguere · virilibꝰi.aſpi ʒbis qp ⁊ inſectabarep ſeque aris. eã foꝛtu nãdenro cquuidẽ nñ̃a in oꝛinatõeꝓlati rtatio nõ ↄtingit · id ctů eſt.ſ.de fe · vt tu metis quiete. ¶ Ro
ros qͥ maligne foꝛun faciũt. Rã yᷣm arsß · i ſicut tetragonũ. Coꝛpu mus ſapiẽtis ↄſtãs mi ſit ꝑ ſedationẽ pã bite mutatiõis pueni 8 Sr lu 5 tpᷣs ẽ haurirete 1 r. i dicẽs. Bʒtps eſt ietrãſmiſſum ad intioꝛq· mecjs.igiꝓ 3 ſuadela.iꝑ
i.pñs ſu.qͥ qthoꝛica
derelinqͥt·noſtra inlt . metrica.vernacula id eſt famu ⁊ſuccinat id et decantet nusi
Liber ſcõs
foꝛtuna ↄminu cunda decepit Et dicit in nim fouet hũc ſti Foꝛtuna nulli trea ẽ. dñ ſplẽdet frãgit. Et minaret᷑ quantũ ꝓmi
euertit᷑⁊ eodẽ die vbi luſerũt nauigi
ceſſere vbis. eiq; dẽ
duenit ſine qu diſceſſeris pau ta ꝙ ſapiẽtis ⁊ magnani ⁊ nõ puſillo aio ſuccũbere. Vñ ſeneca in li.
e ſuccũbere neſciũt· ⁊ a ſcit bñ ferre foꝛ
ni eſt 3 foꝛtunã e clemẽtia ð icit. duerſas res ſue vᷣtutes expimenta tunã. qꝛ hʒ ſe ſine vituperio ritur firmiter ſtat· ſic ani Mota ꝙ quies ani⸗ liberatõe ſed ſu t⁊ turhãt aim ꝓpter tu aioꝝ.
eddi ip̃m boe⸗ etiã deguſtare ali eue vel delectabi⸗ ſtiby.i.foꝛtioꝛib re rethoꝛice oꝛnatꝰ aſſit via · cũ ñ deſerit. ſ.rethoꝛica.muſica.i. ars ſtre domuj lalicet aſſit odos id ẽ faciuoꝛes
foꝛtuna iminẽle. ¶ dinatõe rõni ũt deliherationẽ rõn buta mutatio reꝝ no
anet quacũq;
ʒtingit ſine ↄfuc ic phia tãgit opoꝛtunitatẽ oetiũ haurire.i.reciꝑe. cundũ.i.delecta ai.fecerit viã validioꝛibꝰ hoꝛice dulcedis.i. i.ſolũmõ tũc recto
dẽ alquando.leuioꝛes m
ſemel obeſſe Reminẽ eo 1ꝰ tranquillita⸗ gabſoꝛbentur
2
Solẽbas
bita.i.feſtina mu ioꝛũ. ſic.italit fa⸗ a tranqͥllitate.i.a tua ↄãter militare D magnos vi
——-

Anchee kvicr mit buhnn Auigaabſoidan
ei. Solchꝛs
— k
e ois ſubin wdum qud/ oium. Si liperatua
btaiſümnna zĩ. ſ mli⸗ nnilltaizu ioite miun n. Omagnos n erxmenti ſeline vitupero ꝙ uies ani⸗ dilbouðe ſed ſ wudtim ppta
Proſaſcha
verſus · ⁊ nunc id eſt aliquãdo grauioꝛes id eſt difficittoꝛes. Hota ꝙ philo⸗ opbia inuitat duas ſcientias ad curationẽ boetijſ.rethoꝛicã⁊ muſicã. Re thoꝛicam inuitat ratione pꝛoſein qua vtitur rationibus perſuaſiuis retho ricis coloꝛibus adoꝛnatis Muſicam inuitat pꝛopter metrum.nam ſ cut in muſica vtimur arſi⁊ theſi.i.concoꝛdi eleuatione ⁊depꝛeſſione vocis.ſie imt
— ĩmetro 5 1 eleatine and Bed tempus eſt haurire tè aliquidac pꝛduete ſijad a⸗
Uantur.⁊vtimur de deguſtare molle atqʒ iocundum.quòd pꝛeſione vñ bꝛcuc⸗
tum callerecto pioceqitcum poſtra in S pꝛodeſſe.cum igitur
ſtituta non deſerit. Cůc; hac muſica la ris noſtrivernacula nunc leuiioꝛes nũc
rethoꝛica ſit ſcig elo quẽdi oꝛnate.ip̃a ñ pꝛodeſt ſine ſapien⸗ tia.ideo diẽ̃ phia ꝙ
—„ grauioꝛes modos ſuccinat Quidẽ igi tur o homo qð teĩ meſticiã luctũm; de/
rethoꝛica tũc pꝛoce dit recto callequan
do non deſerit nfaĩ ſtituta ã ſũt iſtituta
ieit. Nouuz credo aliquid inuſitatũq;
⁊dcum̃ta fapiẽtie
vidiſti Tuſi foꝛtunam putas erga te e bomo. Pcphloſe
— phia adhib ſe mutatamẽpras. Ni ſemꝑ eius mo/ hoheadhbet boe⸗ ta vbi nota ꝙ leuia res ſunt iſta natura. Beruauit circa te medica merd i re media dicũt᷑rões ſũ ptepᷣm cõem vfũ ho
minñ per ſuadentes non eſſe dolendum de aduerſitate foꝛtune. Kemedia gu
tem validioꝛa ſunt rationes que ſunt contra cõmunẽ opinionẽ hoim oſten⸗
dentes quid ſit ſummũ bonũ ⁊ in quo conſiſtat.⁊ quomodo ad ip̃m pꝑuenia
tur.⁊ ꝙ m ali ſunt impotentes ⁊ boni potentes ⁊ ſimilia. Pꝛimo ergo oſten⸗ dit phia n on eſſe dolendũ de foꝛtuna. quia ſeruat pꝛopꝛiam naturã circa ip⸗ ſuen · ⁊ ho c oſtendit quing rationibus perſuaſiuis. Scðam ponit jbi ſi vi Tertiam ibi. In vero. Vuartam ibi⸗ chuiaſi nec. Quintam ibi.Peſtremo equo ⁊c̃. ¶ Pꝛima ratio talis eſt. Kullus in meſticiam ⁊ luctũ deicitur niſt pꝛoprer aliquid nouum vel inuſitatũ ↄtingẽs circa ip̃m.ß mutatio foꝛtũe nõ ẽaliauid nouũ vel inuſitatũ. ʒ eiusmutatio nullum debet dejcere in dolo⸗ 8
ſ
J 0Q nl. ½

al Sp s
Liber ſecund
rem · Dicit ergoin littera. Igko homo id eſt tu boeri qui iecit id eſt pꝛoitrauit te in. tu boeti quideſt ilud quod de
iciam q; pꝛo ⁊ luctum · ego philoſophia credo
ꝙtu boeti vidiſti aliquid nouum. G p?o ⁊ inuſitatum id eſt incõſuetum ſup
ple contingere circa te.tu boeti putas id eſt eſtimas ipſam foꝛtunã eſſe mu emut tam id eit peruerſam a ſua natura.erga id eſt circa te erras id cſt falſe
quia hi ſemper lunt eius moꝛes iſta eſt natura eius · ꝙ nũc ſit adueris nũc pꝛo ſpera.ipſa foꝛtũa ß⸗ uauit circa te potiuſ pꝛopnam conſtan⸗ tiam in ipſa ſu mu⸗ tabilitate.quia pu⸗ tatio foꝛtune ẽ ſua conſtantia·talis ein erat ſcilicet mutabi lhs cum tibi blandi ebatur id eſt adula patur.cum tibi allu
pꝛopꝛiam potius in ipſaſi ii mutghili tate conitantiam. Talis erat cumn blãꝰ diebatur qum tibi fälſe illecebꝛis feliẽi tatis alluderet?? depꝛehendiſti ceci nu⸗ minis ambigios yultus. Queſ eſe ad
dcret illecebꝛis id eſt delectationibus falſe felicitatis id eſt pꝛoſperitatis · tu depꝛehendiſti id eſt cognoſti.ambigos vultus id eſt dubias facies ceci nu⸗ minis id eſt cece dee foꝛtune que ſciicet foꝛtuna adhuc velat id eſt occultat ſe
ſe id eſt ſeipſam alijs ſupple hominibus tamen applaudendo eis pꝛoſperita⸗
te ipſa tibi rota innotuitideſt maniſeſta eſt. pꝛoꝛlus id eſt omnino ſciicetꝓ⸗
ſeritate ⁊ aduerſicate. ¶ hoiem alliciẽs licet inueniatur p?o quacunq;
qſiota ꝙ illecebꝛa bꝛe. eſt delectatio capnalis illicitã alia delectatõeſ Nota ſiẽ beſtu
yel auicula vel piſcis delectationis ſpe decipi᷑. ſic homo delectgtione ꝓſperi⸗
tatis foꝛtune fallaciter irretitur. Ande Seneca· viũ eꝑiſtola. quecunq; caſus tribuit a
Elamo vitate d omne foꝛtuitum bonum ſuſpicioli pauidiq; ſubſi
ſtite. KHam fera ⁊ piſcis ſpe— oblectane decipitur. ¶ Nota delectatõnes
foꝛtune ſunt falſe. Ram ſecun di aſperitatem hab
voluptatem. ¶
tio dicit ꝙ numen eſt virtus dei vel ipſe deus ve pitur pꝛo dea. qui antiqui foꝛtunam colebant pꝛo dea.
am dicit eſſe cecam. dicit Tullius in libꝛo de amicitia. Foꝛ⸗
DPic autem acci ¶ Nota ꝙ foꝛtun
tuna vt medicus ignarus mult
cos plerumq; efficit quos conp 9 calua.⁊ capillata. ꝑ caluã deſign jdo aduerſitatè ꝑ capillataã
o dicit philoſophia. depꝛehendiſti ambiguos vultꝰ foꝛtune
Duplicit᷑ rõte. ꝓſperitatem. erg
Siꝓbas vrere moꝛih.
ũ beatum Juguſtinum. Pꝛoſpera huiꝰmun
ent veram iocunditaten faiſam certum doloꝛem icertaʒ ota philoſophia agellat foꝛtunam cecum numen⸗ Pugu
ldei poteſtas vel maieſtas.
os excetauerit:non ꝙ ipſa ceca ſit. ſed eos ce⸗ lera eſt¶ Nota ꝙ foꝛtuna antiqͥtꝰ depigebat᷑
Bic ponit ſcðam rõem q̃talis ẽ de ihꝰ amiſſione
nöõ eſt dolendũ qð ẽꝑnicioſum? ꝗ habito hõ nunq; ẽ ſecurꝰ foꝛtuna ẽ hmõi
vttãgit in ja ʒ⁊c̃. Miẽ ba 7 ſiꝑhoꝛreſcis.i· ptimeſc p idiã eiꝰ. ſpne at; abice foꝛtunã lu ferentẽ·tibi pnicioſa. · dãnoſa ã foꝛtunã d nůt ẽ tibi cau
q̃rarꝭ.i.pq̃rar
iẽ qᷓ. Siꝓpbas·i. ꝛobas fottunã vtere moꝛib eiꝰ.ne

—8 Prolnpꝛimn
. of.— ue ſa tantimeroꝛi p 2nna dctſ an—6 14 eſt ſecur ſui abſentiam.h— 8
e tibi cauſa er p. F. 1 t 5 an n t. 4. 1 vg itreddit. nec vnqᷓ it foꝛtuna cũ ſi ota circa h e 4„ Vn 3 ⁊cu ſuis rca hoc 6 nanbl 3— Fuelape eelebi ecibus feliei Bi perfidi am F—ℳ us ne querari 8 ta ꝙſe 2.
— liam perhoꝛreſci„ ditcün qʒ abijce perñici ꝛreſcis: ſperne at pꝛopter qð eletäe „„ 2 ernicioſa ludent iß Fa V tenda. vñ Se.— f — Lii eeee en. am Feheſee
adem 3 t licʒ ſi ulsinont tadem trapquillitatis uſa tantiẽbec en
Reliquit 6,5 eſſe debuiſſet hum⸗ uann wßetats in te. quam not nemo vnqᷓ; 3 non relictur reddit ucut 3 qᷓ; poterit eſe fecui raʒ; qꝛ dicit Señ 2 Udtoculutſe ro tupꝛ„ ecurùs. Anve n ũe etan, ecioſam eſtimas nve tat inſidie n pn wmnnoinpl citatem as abituram feli veſtrũtutã r d weihun citatem ãchara tii eſt foꝛtunap feli dvoler Shlurn ic( onſitdu necm foꝛtuna pꝛeſe põt foꝛtune nn etgnonepſpa. anendi ica e cuni diſceie iens deuitet. in Elamo vtut latura— cum diſceſſeri rimi fallunt. Pabe oti deleccatõnes— res in pꝛecipiti no⸗ olper dul mn iſ ſus iſte e 2 ir tutioꝛel e Fei in de nnumen ugu erpoliatus oeo ijs foꝛtuitoꝛũ ts v nuckis⸗ meh ier i uanrnn putas nuete⸗ uuſo cl ce nn 7 ucl non eſt ſ ponttterrt deht ſio ne tanda pꝛecioſa ⁊ u eſt afflicturum. ſ pꝛecioſum ratio⸗
ſ ſatai nec gaud chara.? ed foꝛtun arum quoe ſnuti ſed an tu etim endum de eius perconſequens no a eſt huiuſmo—— meroꝛem.quaſi di eſt fid ãi.receſſurã ſ nlittera. P iſ⸗ mo Fiher allatura.i 3 biuiwi ingit biofu ura. i adductu⸗
nnini telligend m ſine rebus e kbꝛo de bonaf te. foꝛtuna yel eit feli
um de ſel exterioꝛib oꝛtuna dici eſt felici icirate politica ⁊n u quari ſortuns eſd Into. ynbe6 on ſpeculatiua q̃: etvomma Pegr q̃ↄſiſtit in actu ſa eſt in ſapienite
f uij

Liber ſecnndus
¶Nota foꝛtuna diſce
des inducit meroꝛem.q dicit Señ. in li. de tranquili vate animi. Letioꝛes
reliquit quos foꝛtuna nunqᷓ; reſpexit qᷓ; quos deſeruit.
Et Boe. poſtea dicet ꝙ infeliciſimũ genus infoꝛtunij eſt felicem fuiſſe. ¶ Dð ſinec arbitrio retineri. Pic ponit q̃rtam rõneʒ que talis eſt. Illud q
eit indiciũ fu ure miſerie nec eſt chaꝝ nec pᷣcioſum nec ꝑ ↄñ
foꝛtuna ẽ huiꝰmõi ſicut tangit in lĩa· vnde dicit ꝙ foꝛtu na nec poteſt retine ri.i.haberi.ex arbi⸗ trio.i.ßᷣm volũtatẽ ⁊ ipſa fugiẽs.i.rece dens.facit calami⸗ toſos.i.miſeroſ.qͥd
aliud ẽ ſupᷣ foꝛtuna
fugax qᷓ; qðᷣdã in⸗ diciũ.i.ſignũ future calamitatis. i.miſe rie.em̃ꝓ qʒ · neq; ſuf ficit intueri.i.inſpi⸗ rere illud qð ſitũ eit
—
s de ipſo dolẽdũ
Quod ſinec arbitrio retineri poteſt? calamitoſos fugiens facit. Quid eſt aliũd fugar qᷓ; future quoddam calam tatis indicium. Neq; enim auod ante oculos ſitum eſt:ſufficertt in tueri. Ve ⸗ run exitus pꝛudentia metitur eadẽ;
—— S
in alterutro mutabilitas. nec foꝛmidàã
i.poſitũ ẽ añ ocios. das foꝛtune mnas nec exroptandas fa ed.pꝛudentia.i õ Cit e eblanditias Poſtrèmo equò ani eeneetn mo toleres. o ʒ quicquid infra foꝛtune ren ·;ꝓ et. eadẽ mu. 4 tabilitas.i.inſtabi ſitas. in alterutro.i·i aduerſitate⁊ ꝓſperitate. nec facit minas.i. inſidias foꝛ tune eẽ foꝛmidãdas ideſt timẽdas. nec facit blandicias eſſe cooptãdas. i.de ſiderandas.f Hota calamitas? miſeria cũ aliquis vihil habetnec in re nec in ſpe.⁊ eſt dicta a calamo eſt vacuus ⁊ inanis · ¶ Hota ꝙ nð ſufficit ſoluʒ intueri pñtia ſed etiã futura. qꝛ lʒ qñq; bma ſalua fiant iu dicia. vltima tñ a rerius ſapoꝛis inqnamẽta ꝑmanebũt · hec in fine ſcholariũ. Et Tullius ſco rhetoꝛice ðt. Errãt qͥ in ꝓſpis oẽs foꝛtunas putant effugiſſe ſa enter cogitãt. in tꝑib ꝓſperis cauſas aduerfas refoꝛmidãt. Et Beñ.in de qjttuoꝛ ÿtutib cardi.ðᷣt. Si pꝛudens es aius tuus trib tꝑib diſpenſet pᷣſen tia oꝛqina.futuraꝓuide. ⁊ pᷣterit recoꝛdare · Nã qui nibil ve prerito cogitat pdit vitã Qui nihil de ſuturo pꝛemedital ꝑ oia icautus incedit Pone qnte unimã tuã mala futura? bona vt iſta poſſis ſuſtinere? illa mo derari.? Bã⸗ ftedus in poetria. Exempla ſprenes habe docearis in illis. Bub melioꝛi ſta n ſemnp peioꝛa caueto. Nulla fides reꝝ ſequitur poſt mella veneni Et clau⸗ qit noꝝ dtra diem nebulec ſerenũ. ¶ Poſtremo equo gio. Bic ponit quintã rationẽ que talis eſt. Quicun; alterius iugo ſe ubmittit opoꝛtet ꝙ moꝛes eius patienter ſuſtineat ·ʒ homo
nenpatal ſubmitie ſeingofoine. o opottetg motes ſottie
—— 8———.——————
—
—

Pꝛoſa pꝛima
q 1 atientet toleret. vnde ſieut iniuſte agit qui vult ĩponere legẽ dñe ſue· itq vo ien 1 ens im ponere legem foꝛtune agit iniuſte · hãc rõnem pᷣtendit in littera: ¶ Be 4lis 8 cundo declarat dictũ ſuũ ꝑ q̃dã ſimilia.ibi. Bi ventis · Pꝛio ðᷣt. Poſtremo zde— 4 ideſt vltimo dicam ꝙ opʒ vt tu toleres.i.patiaris equo animo.i.ↄſtanti aĩo 13 quicquid geritur ideſt fit intra aream foꝛtune ideſt intra mũdũ cũ ſemel ſub ei tu niſais. iſuhiuga⸗ di turt nc ei ueris.colla.ſ.tua iu sreamgeriſur cum ſ emel iugo eius col goerrnne Ipeten be la ſubmiſeris. Qð ſi manendi abeun ⸗ dun n c ſcribe s Ei rum. ꝙp ſed ſi veliſ n— b legem 2 quam, uft. ee ſi Hete ina ſponte nöne iniuric do imponere. legeʒ 0 bun 3 nte elegiti nõne 5 munendi ⁊ abchãt inn mie ſus fueris, ⁊ impatientiã tuã ſoꝛtẽ exa/ ei quã tu tibi dñaʒ 6 ſponte elegiſti.non ur ißz cer babis quam permutare non poſſis. ne fueris iniurioſuſ Si vehtis vela cõmitteres nõ qu9. nar npeteni volunts petẽret ſed quo flatus ipelle et en —— 5 quã nõ poſſis oc n ret ꝓm ouẽreris Bi aruis ſemia crede/ un ſen— — 3£ E= 3 res feraces inter ſe ãnos ſterileſq; pẽſa he onte res foꝛtune te regendum dediſti. domi rnnn n. puli· ſic foꝛtuna in . 4** he moꝛibus opoꝛtet obtemperes, Lu můdo. ho⸗ . mines ·nũc ꝓſpita⸗ e. 5 Ver ovoluentis rote impetum retinere teneniaſ nõ ſol„— rotãdo. ¶ Notãdũ conaris. At omniũ moꝛtaliũ ſtolidiſi he n a 6 n net iniuriolus fue me ſi manere incipit ſoꝛs eſſe deſiſtit neTiuſen wer— 5 ſü ₰ vnicuiq; qð ſuuz eſt ᷣm ſuam dignitatẽ deg amoꝛẽ⁊ obecenti de htn rentiam.pari ↄcoꝛdiã.⁊ minoꝛi diſciplinã. Si qᷓ famulus velit imponere le⸗ no Mnen gem dñe ſue cui tene᷑ exhibere reuerentiã.oꝑaret᷑qᷓ iuſticiã. ¶ Nota quicunq́; n in ßi/ afficitur bonis exterioꝛib ⁊ mutat᷑ᷣm mutationẽ eoꝝ ðꝛ eſſe ſubiectus foꝛtu
i ne ⁊ colla ſua iugo eus ſubmittere.qꝛ foꝛtuna eſt dña bo teri 6 lonſt 2 e.q? foꝛtuna eſt dña bonoꝝ exterioꝝ.tał aũt s. tilu fuit boe.qᷓ iniuriabat᷑foꝛtune volẽs ſibi iponere legẽ ⁊ recedendi.
— ¶ Si ventis vela cõmitteres. Picꝓbat di ü per lia. f. la cõmitteres. at dictum ſuũ per quedam ſimilia.ſ. Sb g foꝛtuna non ſit in poteſtate hominis dicit. Si cõmitteres vela fup? nauis
b ducereris. non quo volũtas tua peteret ideſt de
deraret· edquo fatus vnti te unpelleret. Bi crederes ideit committeres

ſemi na aruis ideſt agris.tu penſares id
—5
tiudicares annos feraces ideſ ſr⸗
* es id
ꝓ inter ſe. ita g nõ haberet illos annos in
6 e foꝛtune opoꝛtet ꝙ obtemperes ideſt obedias mo ine. vᷣoꝓ ſed.tu conaris.i.laboꝛas.retinere impetũ.i.curſũ
uentis rote.i mobilis foꝛtune ⁊ fruſtral
ſime omniũ moꝛta aboꝛas. O ſtolidiſime ideſt ſtultiſ⸗
üiũ neſc tuꝙ ſi ſoꝛs—— foꝛtuna icipit ma Metrum pꝛimũ ſccundi libꝛi
nere· i. eẽ 1 g tunc deſiſtit. i deſi ſe—— nit eſſe ſoꝛs. Bicut. ſleenh dertera eniʒ nõ ſimul ſtant t eſtuautis mñꝛe fertur euripi
atiquis ſit homo 25 ſit rõnalis.ſic Budum tremendos ſeua ꝓterit reges
n ſtant ſimul ꝙ 1 net iene nal Mumilẽq; victi ſubleuat fallar vultuz
mutabilis ¶ Mota õ illa miſeroſ audit haud curat fletuſ
ſicut cõmittẽsjve ſum vento ampliuſ 2 non eſt in poteſtare Vltroq; gemituſ.dura quos fecit ridet ſua duci quo vult. 2 ed im impetũ ven Gic illq dit ſic ſuas ꝓbat vires 1
ti vucitur ⁊ ſicut cõñ 3— mite⸗ ſenlauge Abagnumq; ſuis monſtrat oſtentum. non elt in teitate—. ⸗
non et inpatrn Biquis viſal vna ſtratus ac felixhoꝛa.
anni fertiles vel ſte riles. Bic a ſimili qui committit ſe foꝛtune non eſt in poteſtate ſua vt habe⸗ at foꝛtunã ꝓſperam vel à uerſam. ¶ Hota circa hoc ꝙ dicit voluentis rote ꝙ antiquitus foꝛtuna de ingehatur cum rota hac ratione. Kam in rota ſüt uattuoꝛ diuerſitates · Wna pars eſt ſumma.alia infima · tertia qua deſum⸗ mo deſcenditur ad imuni. quarta qua de imo aſcenditur a ſummũ. Bim liter in hominibus inueniuntur auattuo? varietates · uidam enim ſunt in ſumma ꝓſperitate:· tales ſunt eleuati in rota foꝛtune. Ilij ſunt in ſumma a uerſitate.tales iacent deiecti ſub rota. Te rtij declinant depſperitare in à d⸗ uerſitatem· tales deſcendũt de ſũmitate rote. Quartiꝓcedunt de adue ſita⸗ te in ꝓſp eritatem · tales aſcendunt rotam foꝛtune. vnde eleuatus in rota foitu ne dicij · Ploꝛioꝛ elatus · deſcendens dicit. ꝙ dicit · Infimus ake rotoꝛ. aſcendens dicit Tetus ad alta vehoꝛ. ¶f Rota ꝙ natura non aſſueſcit in contrarium.nam ſi lapis milleſies 3 ciatur ſurſũ nõ aſſuelcit aſcendere ſurſum cum natura eius ſit deſcendere. Bicut qᷓ eſſet ſtoli⸗ diſſumus qui laboꝛaret alicui auferre ſui naturam. Sic ſtolidꝰ eſt qͥ laboꝛat foꝛtune auferre mutahʒlitatẽ queẽ eius natura· ergo dicit phia. It omnium Kolidiſſune. Werꝝ pꝛmũ ſecundi libii⸗ Ec cũ ſupꝑba pterit vices dextra. Hic incipit pꝛimũ metrum. pꝰ ſcði Nqʒ ðꝛ hyponauticũ ah inuẽtoꝛe · q& laboꝛ nautaꝝ cantu pꝰmõi metri ſubleuatur. ⁊ ðꝛ metꝝ lambicũ a pede pᷣdnãnte.e aũt iambꝰ pes 5u2
eſcendo moꝛtificatus· deiectus

5 ſtoh
ct ur er es an u fei et ot n. ei n. tut* 4Mbe wi u wtſit m ſin⸗ - n ad
ſ eni⸗ um*
—
tuo homo ręeam me quottidia
d yolũtatẽ hoim. ridet· i.deridet vltrè· · põtanee gemli) ſpe miſeroꝝ qᷓ;s feẽ
Mꝛola ſecunda
troches conſtans ex pᷣma bꝛeui⁊ vltima leng ⁊ ðꝛ metrm trimetrum lʒ eñ hoc metrum habeat ſer pedes tñ computando duos pedes ꝓ metro erit me trum trimetrum. In quo metro philolophia deſcribit moꝛes foꝛtune dicens
Tũ hec.ſ.foꝛtuna.verterit vices ideſt aiternationes ꝓſperitatis ⁊ aduerſita
tis lupba dextra. ⁊ cum fertur moꝛe euripi ideſt maris.eſtuantis.i.inundãtis
. 1 crudelis. ꝓterit i
Pꝛoſa ſecunda libꝛi ſecundi a du
dum tremendos.i.
Ellem autem pauca tecum foꝛ metuendos⁊ ipia
— fallar ſubleuat pad
5 tune ipſius verbis gltare. ALU uerfitate humilem
— 5 vultũ victi ideſt de
igitur an ius poſtulet aĩadũerte. Quid ßſſinec ipᷣaaudir fe
1 nec curat mißᷣos 3 6 1. pauꝑes? ip̃a exñs
ſic illa ludit ſic ꝓbat ideſt exꝑit᷑ ſuas vires ⁊ ipſa moõſtrat ſuis magnuʒ oſtẽtũ .miraculũ.ſi qͥð vna hoꝛa ſtratꝰ ideſt aduerſitate dep̃ſſus ac felix ideſt ꝓſpi⸗ tate eleuatꝰ.q.d. foꝛtuna videtexhibere ſuis ideſt hõiby qͥbonis eiuſ inhiant magnũjmiraculũ qñ aliq uis ſubito vider mutari de aduerſitate in ꝓſperitatẽ ⁊ econuerſo ¶ Nora ꝙ foꝛtuna ðꝛ ſuꝑba eo ꝙ nullů veret᷑ nec aduertit pꝛobi ratẽ nec maliciã alicuiꝰ ⁊ ſi vocat᷑ moꝛe ſupboꝝ ohaudit · ¶ Nota ꝙ euripus ᷣm aliq;s ẽ ventꝰ turbinis.⁊ ðᷣꝛ euripꝰ qᷓſi eurꝰ rapidꝰ ⁊ ẽ eumus nomẽ venti. Scðm alios aũt ⁊ foꝛſan meliꝰ euripꝰ ẽ bꝛachiũ vel ſinꝰ maris cuiꝰ decur⸗ ſus ẽ incertꝰ ⁊ ꝓpter incertitudinẽ ſui curſus freq̃nt᷑ ꝑiclitant ibi naues.⁊ ðᷣꝛ ab eu qð ẽ bonũ ⁊ ripa Fü hona ripa ꝑ ʒꝛiũ. ſicut ergo curſus euripi eſtuãtis eſt incertus ſic ⁊ mutabilitas foꝛtune. ¶Mota ꝙ de opatiõe foꝛtũe qualiter hos eleuat ⁊ hos dep̃mit loquit᷑. Alanꝰ in anticlaudiano dicẽs Pꝛecipitẽ mouet illã rotã motꝰq; laboꝝ Rlla qes claudit nec ſiſtũt ocia motu Hos pᷣmt hoſ eleuat hos deijcit erigit illos Cogit ⁊ ĩ varios hoiĩes deſcẽdere caſus. Et ſa⸗ marieñ· alpau.hein. Quicqͥd agãs qͥcqͥd dicas qͥcqͥd patiaris Nõ facis vt re trahas que mea dertra trahit Pic ergo pᷣmatũ venerandaq; ſceptra tenebo. Et ꝓ velle meo mel tibi felq; dabo. Pꝛoſa ſcõa ſci libꝛi
Ellẽ aũt. Hic icipit ꝓſa ſcᷣa hꝰ ſcpi in q̃ pßia ꝓbat boe.ñ eẽ ↄq̃rendũ ð
foꝛtũg.qꝛ nihil ſibi abſtulit.⁊ ĩtroduẽfoꝛtunã alloqᷓntẽ boe.⁊ diuiqi᷑qꝛ
pmo hſuadet boe.itroductionẽ foꝛtũe.ſcðᷣo ĩrroduẽ eã ibi.qͥd tu o hõ. Pꝛio phia ðt. boeti ego phia vellẽ tecũ pauca agitare.i.dilcutere vbis ipſiꝰ foꝛ Aune. tu po animaduerte an ius.i.inſticia poſtulet h. ¶ Nota ꝙ klitudo õo ⸗ nis qñq; generat faſtidiũ iõ qñq; ipᷣam opʒ mutari. Nñ tulliꝰ qjrto li. rheto. Dicit. Bermonẽ in dicẽdo cõmutari opʒ vt facile ſacietas varietate vitet.iõ pbu h variat oꝛõnẽ ꝑ itroductionẽ noue ꝑſone vtẽdoꝓſopopeyaj fi?a tul⸗= io vocat᷑ ↄfoꝛmatio.pſuadet igit᷑ phia boe jtroduc:iõʒ foꝛtũe ðᷣt Mellẽ aũt. r Muid tu o hõ· hic phia itroquẽ foꝛtunã alloq̃ntẽ boe.q̃ oñdit qrimomaʒ iie inigſtã. a nihil ſibi abſtulit. vᷣmo ᷓ foꝛtůa oñrg nihil boe·iiuſteab⸗

Liber ſecundus
ſtulit·ſeho qndaʒtñſionẽ boeti excludit. ibi. Antumoꝛes⸗ Pꝛim̃o facit qð dictũ eſt.ſcðᷣo rñdet tacite queſtioniibi. In ego ·
Pꝛimo dicit foʒtuna ad boe
ti.o tu hõ qͥd agis.i.veras vel facis me reã quo ticianis. i.aſſiduis querelis q.· d. facere nõ deheres qus tibi fecimꝰ iniuriã. q.d. nullã. q̃ tua bond tibi de⸗
traximꝰ.q. rã quocunq; iudice ⁊ſic mõſtraueris ali q̃d eſſeppꝛiũ hoꝝ bo noꝛum cuiuſq; moꝛ talium ego ſpõte cõ cedam tibi ea queire peiis fuiſſe tua. ꝙau tem nõ ſint tua nec
alicuius homis pio
pna.pꝛobo tibi.qꝛ tũ natura pꝛodurit te ð vtero mñ̃is ego ſuſcepite nudũ ⁊ in
opem · id eſt carentẽ
omnnibus rebus· et foni te meis opibu
2 ego pꝛona.i- pꝛð⸗ pta educauiid ẽnu triui te indulgentiꝰ id eſt clementius fa uoꝛeid ẽ gratia med quid te nunt faciti
—
patiẽtẽ nrl.i.ʒ n05
enia ſi boeriꝰ a hn
tipio nõ fuilſs nutri tus ꝓſperitate foꝛtu nenon ſuiſſet impa⸗ tiũs ð amiſſioneeiꝰ Et ſubdit. Ego cir cũdedi te affiuentia ⁊ſplendoꝛe omniuʒ bonoꝛum ̃ ſũt met iuris · i ptãtis · nune
aũt libet id eſt placz
mihi retrahere mã⸗ num tu habes gra⸗ tiam id eit mibl re⸗ ferre grates · ranc; vſus alienis nõ ha pes ius querele tã
qᷓtun verdideris.
dinulla· ↄtẽde mecũ in iudicio de poſſeſſone opñ ⁊ dignitatũ co
querelis. Quã tibi fecimus iniuriam.
MQue tibi tua detraximus bona. Quo⸗
uis iudice de opũ dignitatũcz mecum
poſeſione ↄtẽde. Eſicuiuſdã moꝛta[ liũꝓpꝛiũ qͥd hon eẽ mõſtraueriſ.ego ea tua fuiſſe q̃ repetis ſpõte ↄcedã. Cuz te matris vtero natura ꝓduxit nudum re bus oibus inopẽq; ſuſcepi te meis opi bus foui:? dte nůc npatientẽ nfifa⸗ citfauòꝛe pꝛona indulgẽtius educaui.„ ⁊oim q̃ mei ſunt iuris affluẽtia⁊ ſ plen 2
nuz libet, hes gras velut vſus alienis. nö bes ius qreletãq; pꝛſus tua pdide ris. Quid ergo ingemiſcis unlla tibi a
nobis illata ẽ violẽtia Opes honoꝛes
ceterac; taliũ meiſ unt iuris. Pñam fa. mule cognoſcũtmecũ vůrine abeute 3 diſcedũt. Vudactaffirmẽ ſitua foꝛẽt q
omiſſa cõquereris nullo mõ ꝑdidiſſes

ozt
ſidu u⸗ tdij)
on, ic mn ui mih Uen Pez
i e
ud ure em i en d b.
us ahis.“
u ide u Mbi s Imnft
ſieü nai
ſtantiã nr̃5is moꝛi enä in ta qꝛ hõ dtahtian s moꝛibus alienã in exple/ nc põp
foꝛtune.iʒ bõa exterioꝛa ſint tua.tñ auferre. Huic q̃ſtioni rñdet foꝛtuna dicẽs. ꝙ h eſſet ʒᷓ ius ⁊ ᷓ naturã ſqã quã ⸗ ſl⸗ ſibi auferre imo dʒ vti ſicut ⁊ cetere res vtũt Kundd Pbeo? deelgrat. qꝛ lʒ.i·licitũ ẽ celo ꝓferre lucidos dies ⁊ eoſdẽq; ↄdere.i.abſcõãdere tenebꝛoſis noctib,? lʒ ãno rediere.i.oꝛnarc. vultũ.i.ſupficiẽ tre.nũc.i· aliqũ p⸗ oꝛibæ ſic i vere·nüc frugibo ſiẽ in ſtate. nũc ↄfundereeã nimbis.i.pluuijs et frigoꝛib ſiẽi
10 J. le—6 ₰
Muid igiringemiſeis querulãdo nulla tibi a nobis illataẽ violetia. opes bo noꝛes ⁊¶·taliũ fũt mei iuris.i.ptãtis.⁊ famule mee.ſ.honoꝛes ⁊ ptãtes cogno ſcũt mec dñam.mecũ veniũr me abeunte diſcedũt.i.recedũt · audacter affirmẽ ſiua foꝛẽtq̃ ↄquereris amiſſa nullo mẽõ ea ꝑdidiſſes. ¶ Nota ꝙ tota ratio foꝛ tune in hoc ↄſiſtit. nulli manet rõnabilis querimonia ð eo qui nihil alioꝝ au An ego ſol ameßi ibito dipoſuit.ſed An ego ſola meũ ius exercereꝓhibeo: ſhowipol la
.„of oſ lit qð erat boetij. B Licet celoꝓferre lucidos dieſ. eoſdẽq; e
ſuo libito 3 ⁊c̃. No⸗ tenebꝛoſis noctibus ↄdere. Licz ahno e dit᷑ que
erre C ime tibi tua. Beneca di t re vultum nüc floꝛbuſq; redimere. ee Nůc nimbis frigoꝛibuſqʒ ↄfůdere Jus ð ettuũ ꝙfoꝛtũa
fecit eſſe tuũ. Ilienũ
eſt mari nũc ſtrato equoꝛe blãdiri, nũc eſtomne quicqd op
tãdo euenit. ⁊ nihil
ꝓcellis 9C fuctibuſihoꝛreſcereos gd ipſius ꝓpꝛiũ putari
lʒ qð eripi— ucinu⸗ dus ex vrero matr?.
—„N.„— ta hoim cupiditas alligabit Hec nr̃a vßnnuiturmagna
eiꝰ mißia. Si enm
vis eſt. Hũc ↄtinuũ luqũ ludimꝰ. Bo/ bõ nudꝰ nalcituret v&· nullo indigeret mi⸗ F—
tã volubili oꝛbeſamus infima ſũmis nus eẽt miſer.ſei qꝛ
— n6 nudus naſcit᷑ nichit—— ſũma infimis mutare gaudemus Aſcẽ polides ⁊ plurt i
digẽs iõ magis mi⸗
ſ6 dde ſi placet. ſ; ea lege ne vti cuʒ ludicri ſerẽvñ paup peniri „—.„— mei rõ poſcet deſcẽdere iniuriũ putes.
mo ⁊ poſtea nudus eris ¶ No ta ꝙ bõa exterioꝛa nõ ſũt ꝓpꝛia his.qꝛ neca. Nhil ꝓpꝛiũ vicas ꝙ mutare põt foꝛtuna. repoſcit qð dedit domuʒ qðᷣ dare potuit auferri potuit ⁊ qð foʒtuna nõ dedit nõ eripit.
¶ An ego ſola meñ ius exercere. Hic rñdet tacite queſtioni
cus. Pꝛimitꝰin mũ do tecũ tua q̃nta tu
det tacite queſtioni. Diceret aliquis* poſtqᷓ; ea hoĩ ↄtuliſti nõ deberes ampiiꝰ
ego ſola ꝓbibeoꝛ exercere ius meñ cũ oĩa alia exercẽt naturã ſuã. qð
autũno ⁊ hyeme. Jus.i naturaẽ mari nũc·i.aliqũ.ſ.tꝑe ſereno 1
3— H 1 4 2 4— 2.—
. 1— 1—„—,0 1˙2
r
H„.6 f.D
9— 5 3 liſti. Kud. Hor ſae laℳ p. 2—)
1 drn ſ — 4% Mw
ur ſua natura Eñ diẽ̃ Dn ln
23 ⸗. 2. 4* ₰ —, 72 6„ 2„ 4f„ ꝙ 2 3„f„ 2—— 7* ad— 5/ ½——,. VN„l— 1.
2„ 7 S 6— * 7. /M—1 †3 F—. 1 5 ℳ 7 7)—
—— ℳ

* veEfi—
— 1— Mabeſro v—
Liber ſcds
plãdiri.i.blandũ eſſe · equoꝛe ſtrato.i. pacificato ſ 6 s i bläciri. i. blar i.pacificato. ſ tꝑe tõpeſtatis inho iiẽ hoꝛridũ apparere ꝓcellis ac fluctiby.i.inundatõi nunòd in
ſatiabilis. cupiditas h
oĩm alligabit nos ad ↄſtantiã alienã nr̃is moꝛiby· q· d
nõ em̃hecẽ nr̃a vis.i.natural ptãs. hũc ludi ↄtinuũ.i.oĩ tꝑe vl mus rotã ʒᷣſamꝰ volubili oꝛbe.i· veloci circulatõe.⁊ 1on gatcen
fima.i.aduerſa ſum mis ·. ꝓſperi·⁊ fum ma infimis,i.ꝓſpa aduerſis. Tu boeti aſcẽde rotã noſtraʒ ſiplacet.ſʒ ea lege·i. ↄditõe.vti ne putes tibi fieri iniuriam ſi ↄringit te deſcẽdere cũ rõ mei ludicri.i. ludi iocoſi h̊ poſcet ¶ Rota ꝙq̃libʒ res in ſua naturali opa tione delectat᷑· fru⸗ ſlra 3ᷓ laboꝛat qͥ na⸗
turã rei auferre co⸗
natur.cũ natura nõ aſſueſcat in ʒriſi · vñ paup heinri. Nõne ſua lʒ quis ſicvtitur arte· Oð ſibi ſoꝛs dederit vtit᷑ oĩslhẽõ · Wiles eq́s · piſca⸗ toꝛ aquis ⁊ clericꝰ hymnis. Nautafre tis pugiles in ꝗrte. dete metris · Ru⸗ icꝰ arua parat nu⸗ merat mercatoꝛaua rus. Mirgo legit flo res ſtultus amato? amat. Seminat in ſpiniſ nature iura re tractans · ¶ Nota ꝙ vicit cupiditatẽ ho minũ eẽ jnexpletam ꝛdic Ireß · · pol⸗
An tu moꝛes ignoꝛabas meos· Neſcie bas Creſum regem lidoꝝ Ept paulo gñ foꝛmidabilẽ morx deinde miſ erãduz rogi fãmiſtraditũ miſſoꝙlitus imbꝛe defenſũ. Hů te pᷣterit. aulũpſi regis a ſe capti calamitatihus pio& ipediſe lacrimas. Quid tragediaꝝ clamoꝛ ali ud denet. niſi indiſcreto ictufoꝛtunã fe litia regna vertentẽ. Wõne adolen cẽtu ⸗
lus ayon eyo eyot.i.duo dolia vini al ten quidẽ malũ aliud aũt bonũ ĩ ionis limine iacere didiciſti. Quidſivberius
de bonoꝝ pꝑte ſumpſiſti Quid ſia te nõ tota diſceſi. Quid ſi hecißᷣa mei muta/ vilita iuſta tibi cã ẽ ſperãdi melioꝛa tñ ne aio ʒabeſ cas⁊ iter cõepibuſreguũ
locatus pꝛopꝛio iure viuere deſidefas
6 Inſinita ẽ Ie boĩim ad cuiꝰ repletionẽ młkti viuũt. Et ſeñ.xvi.epla Na
turalia deſi lxij.epla. H
eria finita ſůt · ex falſa aũt opimõt naſcẽtig vbi veſinãt ñ habẽt. ⁊ ia aliqͥs ↄtẽnere põt oia gũt hie ñ̃ põt ¶ In tu moꝛes ignoꝛabas
meos. Piẽ foꝛtuna excludit qndã rñſionẽ boetij. Poſiʒ em̃ dicere boetiꝰo foꝛ
nua ego ↄãſtꝰ ſũ de tua mutabilitate. ikraui moĩe tuos hãc rñlionẽ exj
—

d i
u win
Proſa ſcda
cludit foꝛtũa ꝑ pła. nota boetio er qby pofat ꝑpẽdere moꝛes ⁊ ſtabilitatẽ ſug
⁊ðt. Nunqͥd tu iqᷓꝛabas moꝛes meos.q.d. nòne ſciebas qũo creſus rer idoꝝ
c pꝛiꝰerat foꝛmidabilis cyro regi ꝑſaꝝ. ß poſtea captꝰfuit a cyro ⁊ traditus ignib ad cremandũ.ſʒ imbꝛe miſſo celitꝰfuit deſenſus ⁊ euaſit. Rũqͥd ẽt p̃te rit te qũo paulꝰ ↄſul rõanꝰfiudit pias lachꝛymas ſupꝑ calamitatibv.i.mißᷣijs
ꝑſi regꝰ quẽ captiuauerat.qͥd em̃ aliud deflet clamoꝛ tragediaꝝ.i.poematũ re
pꝛehẽdentiũ vitia hoĩm. niſi me foꝛtunã ſubuertentẽ felicia regna indiſcreto ictu· i.cicerto euẽtn. nõne exñs adoleſcẽtulꝰ didiciſti iacere in limie.i.i domo iouis duo dolia vini vnũ bonũ alið malũ.ð qͥby optuit vn ũquẽq; intrantem guſtare. quid conquereris ſi vberius de bonoꝛum parte ſumpliſti.quid con⸗ quereris ſia te non rota diceſſi. quid conquereris ſi hecipſa mei mutabilitas eſt tibi iuſta cauſa ſperandi melioꝛa.id ẽ pꝛoſpera.tñ neꝓ nõ Itapeſcas.i.de
ficias aĩo.⁊ tu locatꝰintra cõe regnũ oĩbſ.ĩ mũdũ deſ ideras vucre ꝓꝛio in ¶ Rota ꝙ cũ creſus rex lido
re· qꝛ hoc eẽ nõ ꝑotes vt eximarꝰ a cõi lege hoĩm. Hota ꝙ cũ creſus rex lido
rũ eẽt puꝗᷓturꝰ 3 regẽ pſaꝝ ip̃e ↄiuluit. Npollinẽ de ſucceſ pugne qͥ rñdit ſi
ſibi hinõl pᷣcłto. Creſus ꝑdetalim trãſgreſſus plima reꝗ̃. Alim ẽffiuuiꝰ qͥdã
quẽ vᷣſiclin creſus ſic itellexit.. ꝙ Creſus trãſgreſſus alim ꝑdet.i.deſtruer pli⸗
ma reß ipſiꝰ Kvri.ſʒ awollo ſic itellexit. Creſus trãfgreſius alim pdet id eit
amittet ptima re ſua.⁊ h ↄtigit. nã ipᷣe cũ tranſgreſſus eẽt alim victꝰẽa cpro 3
⁊ in ignẽ poſitꝰ.ſʒ tãta iundatio pluuie facta fuit. ꝙ extictꝰuit ignis ⁊ euaſit.
de quo eñ muitũ gliaret᷑ dirit filia ſua noĩe fama. E pater expetta vltimum dlẽ añ quẽ nõ eſt gloꝛiandũ. Duadão nocte vidit Kreſus ĩ fomno.ꝙ eẽt ſu
altã arhoꝛẽ vbi iupit eũ rigabat. ⁊ pheb eũ ſiccabat. qð ſõ nũ cũ retuli; lie ſu. rñdit filia. Tu eris caprꝰa cyro ⁊i cruce ſuſpẽſus. xbi iuppit.i piuuia terigabit⁊ phebu.i.ſol te ſiccabit. qð ad vltimũ ʒtigit. exqᷓ põt ppẽdi muta
bilitas foꝛtũe. ¶ Notrãdũ ꝙ paulꝰↄſulrõanꝰ miſſus fuit pugre Sregẽ ꝑſaꝝ 3 9
erat ſuꝑbiſſimꝰ hoim. cuʒ aũt ip̃m deuici ↄſiderãs ꝓſperitatẽ p̃terit? et
uerſitarẽ pñtẽ eiꝰmorꝰpietate fieuit ſug ipᷣm̃ ⁊ dimilit eñ. exqᷓ ſili ꝑpẽditmuta bilitas foꝛtůe. ¶ Nota ꝙ tragedia ẽ carmẽ repᷣhẽſiuũ vicioꝝ.icipiẽs a ꝓſpita
te. deſinẽs i aduerſitate. t ðꝛ a tragos grece qð ẽ hircatie.⁊ odos cãtꝰ qꝛ
ntꝰ hmõi carmis hyrco remunerabaf. Inde dicunt᷑tragedie poete qu au
tiqua geſta⁊ facinoꝛa ſceleratoꝛum regunluctuoſo carmie populo ſpectan
tei· reſpiciente. cõcinnebãt ſicut vicit ʒſidoꝛus li ethimol. Rota homerus
volens oſtendere mutahilitatẽ foꝛtune deſcribit in domo Jouis iacere dud dolia vini. vnũ bonũ aliud mãtũ. Er vẽn mtrãtes dom̃ũ devtroq; oꝑtebãt guſtare· ſe d quoſdã plꝰ de bono.quoſdã ÿo plꝰ de malo. Et hec deſ criptio
publice depingebat᷑achenis i tẽplo iouis. ybi boetiꝰ ſtuduitadoleſcẽs etũs.
ſicut ip̃e teſtatin de ſcholariũ diſciplina. Per domũ aũt Jouis homerꝰ ſigni ficabat mundũ. ꝑ duo dolia ꝓſperitatẽ ⁊ ãduerſitatẽ.⁊ oẽs qͥ viuũti mundo de vtroq; guſtãtqͥdã plꝰdeꝓſperitate. qͥdã plꝰ de aduerſitateq; Nota pt foꝛ tunã ſubuertentẽ felicia regna. ðᷣt Wãffedꝰ in poetria. Hoc vnů pᷣſere potes Fnulla ptãs Eſſe moꝛoſa põt. qꝛ res foꝛtũa fecundas Imperat eſſe bꝛeues ſi vis erempla pꝛioꝛes. Reſpice foꝛtuhas enarrat illa pꝛioꝛum. Floꝛida pꝛo⸗ Weritas.inos ſubuertit Lerides. magne cartaginis arges. Scipio ſ mitt rõani ſũt alia fati. pahſu bꝛeui bꝛeuis ẽ diſtãtia leti. iHi
ʒmĩſtinorẽ vicina diei· Hec ãlenã doẽt? te ja kata docebůt.
* 8
—.
„— 3— c—

—
„ 2 1 6
§%
2 6
cheo In hoc ᷓ me⸗ tro foĩtuna conque rit᷑ de inexpleta cu⸗
piditatep hominum Biern⸗ Picopia.i.
foꝛtuna quã gẽtiles deã copie 3e
leno coꝛnu fũ
thominib tãtaſ
2 quãtaſ arenal vſat ideſt voluit põ tus ideſt mare. inci tus ideſt cõm otꝰrq
pidi flarib·i.impe
ſoſis vẽtis ⁊ ſic hũ
dat tantas opes qͥt ſidera fulgent in ce⸗ lo edita ideſt oꝛta · ſelliferis noctibus ⁊ ipla copia non re trahitmanũ auferẽ do opes haud ꝓñ.
5% x ₰5 9) 5 humanũ genꝰeeſ
F— vrßj h fat flere ideſt flendo
Liber lecundus
quãtas rapidis flatib incitꝰ Iſtudẽ ſchm metꝝ huiꝰ ſchi qð ðꝛ aſi cle —Piadii ab inuẽtoꝛe.coꝛiãbicũ à pede pᷣdnãnte. qͥs ſit pes coꝛiãbus pꝛins pa bicũ ẽ. Er ↄſtat illud metrũ er bᷣmoſpõdeo ⁊ duoby coꝛiãbis ⁊ pyrrichco
vel jam bo· qle metn eſt iſtius hymni te gratiũ ab inuẽtoĩe. ↄſtãs ex pᷣmo ſpõdeo.ſchᷣo dactito. tertio ſpõdeo wet
hulti pꝛòdigus auri
Sanctoꝝ m eritis. Seᷣm metrũ ðꝛ fer
Sun ſecundũ libꝛi ecundi. Fe quãtas rapidis flatibus icitus Pontus verſat arenas Rut quot ſtelliferis cdita noctibus Ceig ſidera fulgent Tãtas ſuhdat oges nec retralit mam ltno ob bpi coꝛnu pumanum miſeras haud ideo seny Leſſat flere querelas Quãuis vota libens excipiat deus
.——.
oneremiſeras q Et claris auidos oꝛnet honoꝛibus ſrre relas·⁊ deus p vj Fn 1. z Nil iam parta videntur ⸗„U ₰„„ S% 5 modpcihmul Ied queſita voꝛans ſꝗ ſeua rapacita „l uup diffüdens ipſe V0 Vzh v eir Alios vandu hiatus 7„Bt Vo- , enet auiſie e Que iam pꝛecipitem ena cupidiu — pidos claris ho⸗ neinn arar Certo fine retentent „ dcquiſita ⁊ poſſela ns . 3 dcnihenpee 6 ₰ 1aris c cum Bi ewoſ Mℳ ua rapaciras voꝛd
i.manifeſtat · alios
hiatuſideſt recepts
Nunq; qui eßiu o

Mꝛoſa tertia
cula cupiditatis.⁊tũe q̃ritfoꝛtuna q̃ iam frena retentẽt·i.detinebũt· eerto fi⸗ ne cupidinẽ.i.auaritiã hominũ. pᷣcipitẽ.i.pᷣcipitantẽ hoiem.cũ ſuis.i.deſide riũ hñdi fluens largis munerib ardeſcit in hoĩie.⁊ iõ ille qͥ trepidꝰ terroꝛe ad
uerſitatis·⁊ gemẽs credit ſeſe egentẽ.ilenunqᷓ; viues agit. vitã duct ¶Ro — oꝛnu.ꝙ cũ hercules qdã tꝑe luctaret cũ achi⸗ ta circa 5 ꝙ dicit pleno Rn Peu 5 muta ret ſe in tauꝝ. hercu Beſe credit egentem les apphende F ꝑ coꝛnu efregit illð dꝛoſ. a tertia ſecundi libꝛi. ⁊ repletum pomis
S ⁊ fioꝛib odoꝛiferis s igũ ſip ſe tecũ verbis foztuna ſacrificauit illð foꝛ⸗
oñr tũe.qð coꝛnu ðꝛ foꝛ koq̃rel. dd ꝓfecto ↄtra hiſceres n
—
tuna qͥbuſdãppina 2 e
— b dcs ziure tu vacuũ. qͥbuſdã ſe⸗
hẽres. ut ſidd? 3 Fe miplenũ hᷣm diuer⸗ an earis.ꝓferas opoꝛtet. dabimus tibi di ſů ſtatũ ꝓſpitatis ⁊ 6 aduerſitatis hoim: cẽdi locũ. B. Tů ego ſpecioſa qͥdẽ iſta ¶ota ꝙfoꝛtuna i h auaritiã bo id ſÿt inquã oblitaq; rhetoꝛice ac muſice nünas ut Urn melle dulcedinistů tĩ cũ audiũt᷑ oble hruilupene
ʒ quã nemo ſapiẽ
ii s ctãt. Sʒ miſeris maloꝝ altioꝛẽ ſenſus ʒtupiui eu malis venenis ibu Itaq; cũ hec auribus inſonare deſierit ta coꝛpꝰ aiumq; vt rilẽ offendit.ip̃a em̃ „ inſatiabil manẽs neq; copia neqᷓ; inopia minuit᷑ ⁊ in eodẽ h ðᷣt. Quid eſt ꝙ 050., multt cupiditate pecunie feriunt᷑qͥꝝ ita pturbãt᷑ aĩ vt nõ multũ abſint ab inſa nia. t ðt Beũ.lxx vi.epła. Juaritia nullñ hʒ magis malũ niſi ꝙ infᷓta eſt.
⁊.lxxij epla auaros cõꝑat canib dicẽs. Vidiſti aliquẽ canẽ miſſũ a dño pa nis fruſta aut carnis aꝑt oꝛe captantẽ. qͥcqͥd arripit ꝓtinꝰ integrũ deuoꝛat⁊ ſꝑ ad ſpem futuri inhiat. Idẽ euenit nobis.qcd̃d nobis foꝛmung expectantib poꝛꝛigit.illud ſine oĩ volũtatewimittimꝰ⁊ ſtatim ad rapinã alterꝰerigimur ¶WMora qͥ credit ſe egentẽ nõ ẽ diues ſed pauꝑ · qꝛ ðᷣt Peñ.i.epla Nõ qͥ paruʒ pʒ · ſed qͥ plus cupit pauꝑ eſt. Qui em̃ refert quantũ illi in archa quantum in hoꝛꝛeis iacęt ſi alieno hiatu iminer. ¶ Nota ꝙ diuitie nõ tollũt auaritiã ſʒ au gmentãt. Elñ Beñ xvi.epla ðᷣt. Tõgerat᷑ in te qͥcqͥd locupletes poſſiderũt vl tra pᷣuatũ pecunie modũ. Foꝛtuna teꝓucehat auro tegat · purpura veſtiat.ter rã marmoꝛib abſcondat.àccedãt ſtatue⁊ picture⁊ qͥcqͥd vlla ars elaboꝛauit maioꝛa cuꝑe ab his deſiſtes. vñ Juuenalis. Interea pleno vñ turget ſacculꝰ ere Krelgit amoꝛnũmi quantũ pẽcunia creſcit Dꝛoſa tertia ſc;i libꝛi Is igitſip ſe ⁊c. Hic incipit ꝓſa tertiu hꝰ ſcʒi· In qᷓ phia ꝓbat boe⸗ nõ deberẽ conq̃ri de foꝛtuna qmilta bona ſibi ʒtulit Et pᷣmo inqrit

Liber ſecundus
pßia qͥd ſentiat de dictis foꝛtune.ſcho hona foꝛtune ſibi collata enũerat.ibi. Verũtñ Pꝛio oñdit phia ꝙ boe. nihil hẽat loqͥ 3 foꝛtunã. ſcðᷣo. boetiꝰ rñdet ? phia eiꝰ rñſionẽ apꝛobat.· ſi patebit.dicit pᷣmo. Si foꝛtũa loq̃ret᷑tecũ hiſ bisꝓ ſe·ꝓfectoꝙ certẽ·tu no hẽres qͥd 3 hiſceres.i nõ hẽres vñ aꝑireſos ad
*
ñdeidũ ſoꝛtũe· aut ſi qdẽ qᷓtuã q̃relã iure tuearis. opʒ. i.neceſſeẽ. vt ꝓferas·
* cẽdi. tũc ego boe zg dumnera intus animũmeroꝛpᷣgrauat. Eti rñdi. ſpecioſa qͥdeʒ tiinoetüd la.ita ẽ inqͥt Nec em̃ nõdũ moꝛbi tul re xit. ⁊ ſũt oblita.i. de. nna.melie i.vcle/ media ſed adhuc ↄtumacis aduerſũ cu ctatione rhechoꝛice„— vulcedis.ſqᷓtũ ad rationẽ doloꝛis fomẽtã qͥdã ſũtiã qͥ in plaʒ · acꝓ ⁊· muſice dulerdis.ſqᷓ;tñ ad ꝓfundũ ſeſe penetrẽt cũ tẽpeſtiuũ fuerit metꝝ ⁊ t̃ tů ·.tũc ·
₰1. oblectãt.i delectät admolebo. Verũtñ ne te miſeꝝ exiſtia—
animũ meñ cũ au⸗
nuntciente 14 ri velis, an numeꝝ modch tue felicta“
ẽ pᷣceptio maloꝝ.eſt aitioꝛ.i ꝓfũdioꝛ mi
6„
ſeris qᷓ; iſti poſſint attingere · q̃ſi diceret. qᷓ;uis verba foꝛtune ſuperficialiter
me delectẽt. tñ ad ꝓfunditatẽ mei doloꝛis nõ attigũt Itaq;.i.ʒᷓ. cũ hec ÿba foꝛtũe deſierint. i.ceſſauerint. iſonare aurib meis merotinſitꝰ. imiſſus pᷣgra uat aim meũ. Tũc phia appꝛobat rñſionẽ boe.dicẽs. Ita ẽ. hec em̃ ÿba foꝛ⸗ tune nondũ ſůt remedia tui moꝛbi. ſʒ ſũt q̃dã fomẽta.i· lenimẽta. aduerſũ cu rationẽ.i.ʒ ſanationẽ ↄtũatis doloꝛis.nã remedia qᷓ penetrẽt.i ĩmittent ſefe in ꝓfundũ ꝑ turbationũ expellẽdo cãm radicalẽ tui moꝛbi.iſta admouebo.i apponã cũ fuerit tẽpeſtiuũ. ¶ Nota ꝙ boe.nihil hũit loq ʒ ÿba foꝛtũe. qꝛ veꝝ vixit ⁊ 3 ÿitatẽ nõ ẽ loq̃ndi. nã yo oia ↄſonãt ⁊ ÿitas ſibljpſi atteſtatur ſᷣm ariſto · f ota hiſco eſt vᷣhũ inchoatm̃. ⁊ꝓfertꝑ ſyncopã. qꝛ regularit deberet dici hiaſco.vñ hiſcere ẽ hiatũ inchoare cũ aliqͥs apꝑit os. ¶ NHota ꝙ oblitꝰ al⸗ era ꝓducta ẽ ꝑticipiũ ÿbi obliuiſi coꝛ. Ged oblitus altera coiꝛepta deſcendit a verbo obliuio. Et oblitusjideſtmaculatus. Vndeverſus. Immemoꝛ ob⸗ ſutꝰ notat. oblitꝰ ẽ maculatꝰ. ¶ Nota circa h̊ ꝙ ðt inſitꝰ meroꝭ aĩm aghuat. gqs nõ doleret de ifortunio nulli ↄtigit niſi aĩo multũ eleuato ſuꝑ foꝛtunã. qꝛ ðᷣt Beñ. lrv. epta. Plus eqͥ te dolere nolo.ſed vt nõ voleas vix exigere au deo· nulli aũt iſta firmitas ai ↄringit niſi multũ ſiᷓ foꝛtunã eieuato.⁊ ſubdit ilud agamꝰ vt iocũda nobis fiatamiſſoꝝ recoꝛdatio · nemo libent ad id re⸗ dit qðñ ſine toꝛmẽto cogitaturꝰẽ. ¶ Kota ꝙ ꝑ rhetoꝛicã ⁊ muſicã dulcedinẽ foꝛtũe boe · adhucñ fuit reſtitutꝰ pᷣtuti ⁊ ſapie. qð teſtateiꝰmeroꝛ ꝗggrauans aim. Nã ÿᷣt? ⁊ ſapia doloꝛẽ ⁊ meroꝛẽ oppmit. vñ Beñ · lx v. epla. Quẽadino dũ minuta lumia claritas ſolis obſcurat. ſic doloꝛꝗs meſticiaſiniurias ſapia ⁊ ÿᷣtꝰ jua magnitudineelidit atq; oppꝛimit. ¶erũtũ nete ⁊c. Hic phia
N, ℳ 6
lizne
pubon q be tiso nop ziin ſim 7 nüc
vo
lun

ir nsi ju i nm tunic ari nrſ hl dn oueboi ibs c
Prola tertia
numerat bona foꝛtune boetio collata rõne qꝝ nõ debuit ſe eriſtimare miſeꝝ Et pmo enumerat bona pteritu qip̃m felicõtecerũt· poſtea enumerat in qᷓrra ꝓſa bona q̃ ipᷣm in pñti felicẽ oñdũt. Pꝛimo igit᷑ phia deſcribit felicitatẽ ſuã preritã.ſcðᷣo excludit quan dã obiectionẽ.ibi ꝙ ſi idcirco. Pꝛimo enumetat qdã bona coĩa.ſcða magis ſi pãlia.ſcda ibi Pꝛeterea libet · Pꝛimo ðt. O bo
tis oblitus es.taceo ꝙ deſolatũ pẽte ſů affinitatẽ pꝛincipũ ciuitatis qð pᷣcioſiſ ſimũ ꝓpinqͥtatis genus ẽpꝛius charuſ q; primus eẽ cepiſti. Quis ĩ te feliciſſi mũ cũ tãto ſplẽdoꝛe ſoceroꝝ.cũ ↄiugis pu oze ců maſculine qupc;pli oppoꝛ tunitatec; pᷣdicabit. Pꝛeterẽo libet eni pterire coĩa aſſũptas in adoleſcẽtia ne/ gatas ſenibus dignitates. ad ſingularẽ felicitatis tue cumulũ venire delectat · ¶q;s reꝝ moꝛtaliũ fructus vllũ btitudi
—
uerit te felicẽ ĩ his. Nota ꝙ tripler ẽ genꝰ ꝓpinqͥtatis Pꝛi
⸗
mũ qð ʒhit᷑ er genea
eti ne· i·non velis te exiſtimari miſeꝝ nã qͥd oblitꝰes nume⸗ rũ.q; ꝓ ⁊ modũ fe⸗ licitatis tue.taceo.i
ptrãſeo.ꝙ te deſola
tũ.i.puatũi · parẽte. i.patre ⁊ matre.cu⸗ ra ſũmoꝝ viroꝛũ · i⸗ ↄſulũ romanoꝝ te
uſcepit⁊ tu delect? i. dealijs electus in affinitatẽ pncipum
ciuitat cepiſti bᷣus
eẽ charus qᷓ; ꝓximꝰ?
qð ẽ pᷣcioſiſſimũ ge nꝰpinqͥtatis quis nõ pᷣdicabit feliciſ⸗
ſimũ cũ tãto ſplẽdo
re tuoꝝ ſoceroꝝ.cũ tanto pudoꝛe cõu gis.i.vxoꝛis·⁊ cum oppoꝛtunitate.ideſt
oppoꝛtũa felicitate
maſculine ꝓlis.q. d nullꝰẽqͥ nò iudica⸗
logia.⁊ in tali ꝓpꝑinãtate aliqͥs ſimul efficit ꝓximꝰ⁊ charꝰ.nã frarfratriẽ cha rus ⁊ꝓpinquꝰ. Nlia ẽꝓpinqͥtas q̃ Zhiłex mfimonjo.⁊ vocat᷑ affinitas.⁊ ĩ ta liꝓpinqͥtate aliqͥs hus efficiꝓpinquꝰ q; charꝰ. Tertia ꝓpinqͥtas ʒhitur ex bonis moꝛib⁊ ptutib.⁊ h ẽ pᷣcioſiſimũ gen⸗ ꝓpinqjtatis? in tali alqͥs pus efficit᷑ charus qᷓ; ꝓpinquꝰ.⁊ ſic boe.pᷣus factꝰ fuit romanis pᷣncipibꝰ charꝰ ra⸗
tione ÿtutis qᷓ; ꝓpinquus mimonũ õhendo cũ eis.
¶¶ Nota ꝙ phia ðꝛ boe⸗
tiũ fuiſſe felicẽ ſplẽdoꝛe ſoceroꝝ in plurali cũ tñ nõ hũerit niſi vnů ſoceꝝ. Nã
ſocer ðꝛ cuiꝰ fihã aliqͥs duẽ ⁊ nõ legi᷑ꝙ boe. hũit duas vxoꝛes Id h põt dici ꝙ hᷣ capit᷑ſoter largeñ tm̃ ꝓ pr̃e vxoꝛis.ſʒ etis ꝓ fratre q large etiã põt dici ſo
cer.qᷓ ðt pluralit ſoceroꝝ.ſ Kota ꝙ er trib phia ðt boe.felicẽ fuiſſe. ex hone⸗ ſtatè ſoceꝝ. ex pudoꝛe ↄiugis · ex oppoꝛtunitate maſculine ꝓlis·i.ſuoꝝ filioꝝ. ¶ Preteo· libet em̃ pᷣterire coĩa · Hic phia enũerat q̃dã bona ſpãlia ex qͥln boetius nõ vebet ſe eſtimare miſeꝝ. Et ðᷣt. Ego p̃terco.i.ꝑtrãſire volo.qꝛ m
bili bet pᷣterire coĩa ſup? bona.⁊ delectat me vẽire ad ſingularẽ.i.ſpeciaiẽtij
8 N
6 tf. PPy ſ—

Liber ſecundus
mulũ tue felicitatis.ſad ſumptas dignitates in adoleſcentia negatas ſeni Et ſubdit· Si auis fructus reꝝ moꝛtaliũ habet vllũ põ dus beatitudinis.i.
tue
os.i.filios tuos pa riter ↄſules.i.incõſu les electos pꝛouehi. idẽ duci de domo tua ſub frequẽtia.i. diligẽtia patꝝ ſcʒ ſe nioꝝ.⁊ ſub alacrita te i.ſub gaudio ple/ bis. ⁊ cũ tu eiſdẽ fi⸗ lijs tuis inſidentibꝰ cureles.i.ſedes iudi ciarias. oꝛatoꝛ.i pꝛe dicatoꝛ regie laudiſ meruiſti gloꝛiã inge nij ⁊ facũdie cuʒ tu mediꝰ in eircoei.in circũdatõe.duoꝛuʒ ↄſulũ.f. filioꝝ tuoꝛũ ſatiaſt i expectatõeʒ circũfuſe multitudi nis triũ phali largi⸗ tione.id ẽ victoꝛiaii triũphatõne.vt ego
opmoꝛ tu dediſti· v ba.i.deceptões foꝛ
tune. dum teilla de
*
ſigppt᷑ aliqð tꝑale bonũ hõ debet dici felix. poterit nemẽoꝛa illius iucis idE kurtatts.u3 iam dicã deleri quãtalibet.mole.i.quocũq; põdereĩ ingru entiũ maloꝝ.q.d.nõ põt deleri.⁊ que ẽ illa felicitas cũ tu vidiſti liberos tu⸗
nis põdus hʒ. poterit ne illius mẽoꝛia lucis quãtalibet ingruẽtiũ maloꝝ mo ⸗ lebeieri Cuduos parter oſules lie⸗ ros tuos domoꝓuehi ſub frequẽtia pa
triruhplchualagtg AMlup aſ..
laudis oꝛatoꝛ ingenij gloꝛisʒ facundie;
——
dẽ in cyi culules inſi igẽtbn⸗
1L7——
meruiſti. ců in circo duoꝝ medius cõſu
ũ circũ tudis expectatõeʒ triũ cfnſuſemuais erpeetatocʒt
phalliangitõe ſatiaſti. dediſtiſvt opioꝛ⸗ Nha foꝛtune dũte illa demkcet:dũ te vt
Vn 6— ſuas delicias fouet un? qð nulli vn
mulcet. duʒ te fouet qᷓ; piuato ↄmodauer at abſtuliſti. Ais keluereur ne ergo cũ fpꝛtuna calqlũ ponereũc
nuqᷓ; cõmodauerat„ vikrauu pꝛiuato te pꝛimð liuẽti oclo ꝑſtr ixit/ Bi nume
Hetenn modũq; letoꝝ triſtiumue conſideres:
tntuene adhuc te felicem negare non poſis pht ocu o lueti.i.inuido ſi ſideres numeꝝ ⁊ modũ letoꝝ · veꝙ vel triſtiũ.i.ꝓſperitatj ⁊aduerſitatia ad⸗ ble non poſſiste negare felicẽ · ¶ Nota phia ꝑ ꝙ ðt pᷣtereo ⁊ pꝛiꝰ dixit taceo vntquodã coloꝛe rethoꝛico qͥ vᷣꝛ occupatio.⁊ diffinit ſic a tullio ccupatioã⸗ cũ dicimus nos p̃terire aut neſcire. aut nolle dicere illð qð tñ maxie diximus

Pꝛola tertia
is be ota ꝙ mos erat romanoꝝ añ. xxx · annũ nulltↄferre aliquã dignitatẽ niſi — 2 dignitatẽ vpbiert· velpee publice rei euidentẽ vtilitatẽ. ciqpõ Boe. aũt in adoleſcẽtia añ·xxx pbia vocarfeli noth S citatẽ coẽm nõ ꝙ; coiter oĩb; ↄcederet᷑. ſed qꝛ nð folũ Boe. ſed alijs paucis w p accidit. Refert eĩ tulliꝰ in li. de amicitia ꝙ Bcipio enni— gBermanicꝰ iuuenis illus uwz Qð ſi idcirco te foꝛtunatum eſſe nõ eſti Zulfaerꝰ e añ xrr. üml.—„annos ſed ſingula o, mas. quoniã que tũc leta videbãt abie rem felicitatẽ boetij 1 u tbe tãgit dicens Vum i e runt Non eſt ꝙ te miſerũ putes quoni N. ee b feg Ppt am que nunc credũtur meſta pꝛetereũt do.in li.ethimo · cu C l rriles erant ſedes in ol. In tu in hancvite ſcenam nunc pꝛimũ mnghc le u ſubitus hoſpeſc veniſti Allam nehu/ knnr 4dnlau uzſ ie manis rebus ieſſe ↄſtanti reris. cũ ip lidexecbenrin nd baſu ſum ſepe hominẽ velox hoꝛa diſſoluat. heba yrhcpalit⸗ d Vain etſi rara ẽ foꝛtuitis manendi fideſ gæet Nlorngx i Si vltimus tamẽ vite dies moꝛs qdã foꝛ/ me en tune ẽ etiã manẽtis Quid igitur referre ↄa anln putas Tu ne illam moꝛiendo deſeras— bſtu Us eleat frcndo gloꝛiã confequebat — hmẽõi ſermonẽ fecit boe · in electione ſuoꝝ filioꝝ in ↄſules.⁊ exinde ſua gloꝛia üpe oc fuit geminata. Et qꝛ ↄſilis ßmo ↄſueuit fieri in triũphis in laudẽ eoꝝ qᷓ obti üpe n nuerãt victoꝛiã.iõ hmõiſermonẽ vocat triũphalẽ largitionẽ.¶ Nota qͥ donũ
aliqð ꝓmittit ⁊ nõ adimplet· ille dat vᷣha ⁊ nõ rẽ.⁊ ſic decipit.ꝗᷓ ðᷣt phᷣia dedi
ſti foꝛtune ÿba i.deceptiões ꝓmittendo ei aliqͥd boni ꝙ ipſa te ita fouet.¶ No l⸗ ta ꝙ calculus in vna ſignificatiõe ẽ paruus lapillus qͥ calcãdo nõ ledit·⁊qꝛ taliblapillis vtebant᷑antiqͥ in cõputãdo.ideo calculare vel calculum ponere
poniꝓ cõputare vel ꝓ rõnẽ facere.qᷓ ðᷣt phia vis ne cũ foꝛtuna calculũ pone
re. q. d·nõ debes ſi cõputabis cũ eg.ipſa inueniet te multo felicioꝛẽ qᷓ; miſe. ¶ð ſi idcirco te foꝛtunatũ eſſe. Pic phia exciudit quãdã obiectionẽ.poið
aliqs dicere hec pᷣdicta bona nõ faciũt mefelicem.qꝛ ſũt ꝑtrãſita. hanc obie
nu ctionem ercludi phia dicens. ꝙꝙ ſed. ſi nõ eſtimas te foꝛtunatũ.i.felicẽ. qm̃ nn illa abierũt q̃ tũc videbant᷑ leta.etiã nõ ẽ qð · iꝓpter qͥd.tu putes.i.eſtimes:te . Sanm miſeꝝ · qm̃ ã̃ nñc credunt᷑. · vident᷑ meſta pᷣtereüt· In nũcꝙ nũquid tu veniſti
8 i0

.*—— ——— ——— 6
pᷣmiin hãc ſcenã.i. vmbꝛã vite. ſubitus.· impꝛouiſus.; ꝓ⁊ hoſpes·. aduẽs tu ihras q̃ gerant in hac vita. neꝓ nũcid reris.i.opinaris. vllã ↄſtãtiã in eſſe hu manis reb· cũ ip̃m hoiem ſepe diſſoluat velox hoꝛa moꝛtis. nã ſi foꝛtuitis re
nẽtis foꝛtune.qd igi᷑ putas referre.i. diſtare.ne⸗i.an.tu deſeras illã foꝛtunam
anh vel.
illa te deſerat fugiẽ„ do.q. d. nihil refert( trũ tertiũ ſecundi libꝛi. ᷓᷓtũ aq inconſtan⸗
Vm polo pheba roſeis quadrigi
tiã ee C na hoĩem deſerat ſi.„ ne deſerat᷑. manife⸗ Mucem ſpargere ceꝑit
ſtů eſt ꝙ ꝑmanereñ An E— dci hnnn allet albentes ebetata vultus
Bie Flanmücltaptenentbue urnle Lum nemus flatu ʒepbiri tepentis
Kantia.qꝛ uhilẽ ge onc Henr oeu Vernis irruhuit roſis—
reneneun Spiret inn anum nebuloſus auſter ne ſunt genite⁊ pꝛo 4— ueeae Jam ſpinis abe; decu
ſnseſ durab. is batunepſuirne. Bepe tranquillo radiat ſereno
qꝛ ipſam cito fugar eduemita. Säe Immotis mare fluctibus
anfre. in poetria.. Zueii⸗ ie.. Sepe feruentes aquilo pꝛocellas
ſee n unt clauſura ſerenum 4 ulenvn Rara ſi conſtat ſua foꝛma mundo inducẽtq; crepuſcu. la noctẽ. ꝓpter qð nõ eſt adhibẽda fides reby foꝛtuitis. ¶ Nota ꝙ phia tãgit vnã rõnem ꝙ foꝛtuna nõ ſit ↄſtãs q̃ talis ẽ. Hõ nõ eſt ↄitans · qᷓ nec foꝛtuna. añs pʒ · qꝛ hominẽ ſepe diſſoluit velox hoꝛa moꝛtis. ↄña ꝓbat᷑ex hᷓ ꝙ foꝛtuna nõ dʒ eẽ niſi circa hominẽ. cũ ſit in agentibuſaꝓpoſito · phiſicoꝝ.ᷓðt phia nihil differt quo ad incõſtantiã foꝛtune.ſiue foꝛtuna derelinqᷓt hominẽ fugiẽ do.ſiue homo derelinquat ip̃am moꝛjẽdo quocũq; modo fiat ſꝑ ipſa eſt icon ſtans ⁊ non pmanens. Wetꝝ tertiũ libꝛiſecũdi. N Vm polo pheb roſeis q̃drigis. Iſtud eſt metʒꝝ tertiũ huiꝰ ſcði cuiꝰ dmꝰ vᷣſus ðꝛ ſaphicꝰ ah inuẽtoꝛe:trochaicꝰ a pede pᷣdnãnte. Metꝝ aũt ſcð ÿſus ðꝛ gliconicũ ab inuẽtoꝛe. coꝛiambicũ apede p̃dnãnte. poc ᷓ metro phia declarat triby exẽplis mutabilitatẽ mũdanoꝝ. Pꝛimðexv
2 ——

bol
eſt de coꝛpoꝛiby celeſtib tale. Sole lucẽte in celo tũc obſcurat᷑lumẽ aliaꝝ ſtel S ſtellaꝝ quo ad lumẽ qð tñ pᷣus aparebat tꝑenoctis. Sʒ ſo Sun ſole nobis lucẽte nõ apparet.vñ ðt in la Vũ phebo.i.ſol cepit.i.incepit · ſi par im gere.i.emittere q̃drigis.i.roſeo curiu.ſtella hebetata.i.obſcurata · sd Snn fiãmis·i.luminib ſolis pᷣmentibyipſa pallet.i.pallida fitihm albẽtes vulius Scm erempluz? lbꝛ in terrenaſcentibus Si tantas variat vices tale. Fephyro flãte ſesc An terra oꝛnat᷑ floꝛibuſ 4ihi Lrede fotunis hominum caducis aaitefan oꝛes deficiũt Ec⸗ Bonis crede fugacibus emntatio interre⸗ lt£ naſcentibo · vñ ðt in wll 8 Conſtat eterna poſitumq; lege eſt a. Tr.aren tiirrubuit. vernis.i. us Vt conſtet genitum nihi ſnilertenen ʒephyri tepẽtil.i·ca iupt
lnetis.ſi auſtjer nebuloſus ſpiret. i.figye incepit. inſanũ.i.inſane.iã decꝰ roſaꝝ 8 abeat ſpinis ·i.recedat de ſpinis.¶ Tertiũ erm ẽ de maretale. Mñ mareñ agi tat᷑ vẽtis aparet tranqͥllũ. ſed ventis agitatũ efficittẽpeſtuoſũ. Ecce mutabi su litas maris.vñ ðt in lña. Bepe mare radiat.i.ſplẽdet. tranqͥllo ſereno.iſere⸗ na tranqllitate.imotis.i.nõ motis fluctibꝰ.ſepe aqͥlo ↄcitat.i.ꝓuocat. feruen tes ꝓcellas.i.tẽpeſtates. vſo eqjre.i.moto mari. Tũc hoꝛtat᷑ phia ne credamꝰ bonis foꝛtune dicẽs · Si mũdo ↄſtat.i.ꝑmanet ſua foꝛma rara vt ex dictis pʒ ⁊ſi mũdus variat tãtas vices.i.alinatiões.tũc crede caducis.i. tranſitoꝛijs ſrn foꝛtunis hominũ.i.noli credere.⁊ loquit᷑ironice. dʒ eĩ intelligiꝑ ʒꝛñ. crede.i noii credere bonis fugacib.q̃lia ſũt hona foꝛtune.qð pʒ ex hᷣ.qꝛ ↄſtat.i.ma⸗ 8 nifeſtũ ẽ.⁊ ẽ poſitũ.i.ſtabilitũ.etna lege.i.dina lege. vt nihil genitũ ↄſtet ideſt imutabili ꝑmaneat. ¶ Nota ꝙ poete attribuũt foli quadrigã q̃ ðꝛ a numero oct L q̃rtuoꝛ eqx. Poeteem̃ fingũt currũ ſolis trahi q̃ttuoꝛ eqͥs ꝓpter q̃ttuoꝛ diuer⸗ M ſitates ſolis. Nã ſol cũ oꝛiẽ rubẽs.hoꝛa tertia plendẽs. Poꝛa meridiei ẽfer⸗ QO⸗ uens · ſed hoꝛa veſprina ẽ tepẽs. Lune yo attribuũt bigã ꝓpter duas ꝓpꝛieta res lune. nã luna ʒtualit eſt frigida ⁊ humida.yMota circa hoc qð ðt crede foꝛtuitis bonis. Señ.ᷣt in li. de ↄſola.filij helic. Nunqᷓ; ego foꝛtune credidi. que cũ mecũ videret pacẽ agere.oĩa quecũq; in me in dulgẽtiſſime conferehat pecuniã· honoꝛes.gratiã. co loco poſui.vñ poſſet ſine motu meo repetere Int᷑ uallum magnũ inter me⁊ ipſam habui.ita nec illa abſtulit nec euuſit. Nemi nem aduerſa foꝛtuna cõminuit niſi quẽ fecũda decepit. Foꝛtuna foꝛtes metu u.ignauos expauit. opes auferrepðt · animũ aũt ſurripere non põt. ¶ Nota ꝙ philoſophia hona foꝛtune appellat caduca. quia dicit Beñ.lx viij. epla. Om nia iſta in que foꝛtuna dominiũ erercet ſua ſunt. ſicut pecunia honoꝛes imbe cilla ſunt fluida mottalia ſunt ⁊ paſſiones incerte. ¶ Nota dicit nullum geni tum eſe conſtans. dieit Beneca epiſtola pᷣallegata. Omnñia moꝛtalia minu⸗ nhtur. cadũt veferuntur deereſcũt. exhauriũtur. Itaq; in ulis in foꝛte cauſa icerta inequalitas eſt. Diuin oꝝ aũt vna natura eſt. Bequiurꝓſa quarta ſicundi ſibzi.
——

Fhctuniũ em̃ ↄtinuũ rrabiliꝰ ẽ berz ñ geie qᷓ; reſpexit q; qs debuit. felicitas ꝙ ilos ĩdurat? s verat · Infoꝛtun ß aduerſitate in ꝓſpitatẽ·⁊ iteꝝ ð ꝓſpitate in ad
Um ego · Hec ẽq̃ta ꝓſa huiꝰ ſcði in phia ꝓbat boe.nõ eſſe ↄq̃rẽdũ de oꝛt ĩa ꝓpter pñtia bona q̃ ſibi dereliqt. Et ſr boe. ↄlitet᷑ ſe fiiſſe felicẽ
Liber ſecundus
Wer Prt——— deplangẽs pitẽ infelicitatẽ.· ſcðo phia oñdit ipᷣm eſſe felicẽ in pñti.ibi. Sʒ
tu ·vðᷣ ᷓ Boetius.
inhiciari.i.negare.ve
iatvehementer me recolentem pᷣteritaʒ ꝓſperitatem. Vam in omni aduerſita⸗ te foꝛtune infeliciſſi mũ genꝰ infoꝛtunij eſt fuiſſe felicẽ ⁊ iam nõ eie ¶ Nota phia pꝛnutrix omniũ vir ſtit ĩ medio · mediũ nõ attigit᷑ niſi recta rõne que recta rõ ẽ ſapie ⁊ phie. ¶ Iteʒ
cũ phia diuidaturĩ
pꝛacticã ⁊ ſpecula⸗ tiuaʒ.ipſa includit pꝛndentiam que eſt recta rõ agibiliũ ex vi. ethi.pꝛudentia añt colligata ẽ vib pᷣtutib ex eodẽ.vi. phia ðᷣꝛ nu ix omniũ pᷣtutum ¶Nota ꝙ reco? Fllud agam? vt
S phia nutrix omniũ ptutũ tu cõmemoꝛa a. nec potu lociſimũ curſũ. i·receſſũ mee ꝓſꝑitatis.ſʒ ß ẽ ꝙ codt.i· an
Pꝛoſa quarta ſecundi libꝛi
— ego vera inq; commemo ras O virtutũ omnium nutrir Mxficiari poſſum ꝓſperitatis meeve
lociſſimũ curſum Sed hoceſt quod re
colentem vehementius coquit. Vami
genus eſt infoꝛtunij fuiſe felicem. N.
Sed tu inquit falſe opinionis ſup
plitium luis: Id rebus iure imputare
non poſſis. am ſite hoc inane foꝛ⸗
datio pᷣterite felicitatis coq̃t hominẽ.iõ ðᷣt Peñ· Irv.epiſtola tlocũda noh fiat amiſſoꝝ recoꝛdatio.ßᷓ aũt ↄtingit cũ aius
alð
? atꝰ ẽ àd amiſfionẽ eoꝝ. ¶ Nota ꝙ duplex ẽ infoꝛtuniũ. qðᷣdã ↄtinuũ Infoe
— PP— ũ ſiue diſcõ foꝛtuniũ ẽ npolatũ ſiue diſcõtinuũ. pmü into ömẽt i . ex ↄſuetudie minꝰnocet·q ðᷣt Heñ.in li.ð tranql. ai. Tolle
enꝰ.qꝛ ſepe deijcit He Sieunvbinie el.nũc mea ᷣſa ẽIn luctũ cithara fit ſa dulcedo ſuhito ſüpta venenas Eueperecö henlssm ia oñdit boe in pñitteẽ felicẽ ꝓpł multa bõa q̃ àdhuc po et.ſcðo ꝓbatt citatẽ foꝛtuitũ nulli poſſe tota it euenire.ʒ? ꝓbat verã feli foꝛtuitis ñ ↄſiſtere.ſchᷣa bi·Quis ðem̃.ʒ ibi Atq; vt aqᷓſcas⸗
ꝙ tu inqͥt ⁊c̃. Pic phia o
ſidet. ſcðᷣo ꝓt ctatẽ in bõi ꝛio põit p
i bona philolophla enumerat. Becunda ipa gonſolat eum ibi Lum igit
ü ifelix ſcðm ẽ infeliciſſimũ. eqᷓ; acqſita amittere · iõq; letioʒes videb qs foꝛtũn nũ dẽ ðt in li.fola·filij helie. Vnñ hʒ bonũ aſſidua ĩ
ũ cithara fit keel lira P ma ellea felle F̃ui.¶ Sʒ
hia ꝙñ dʒ q̃rulari boe. infoꝛtũiocũ abũdet adbuc plib bonis
omni aduerſitate foꝛtune infeliciſimũ
tuniũ aũt diſcõtinuũ ẽ cũ aliqſm utat Pſpitate in aduerſitatẽ.⁊ taleẽ infeliciſſimũ hoĩem in deſpatõʒ. vñ ſamarieñ.ał pauꝑ hein · Obona
.—————
hu lio
„
ſin c ſo
m

con mgo nni ntr c Wir qul Ami nel n dlio ub⸗ m
Ure mM vc er
n us di, 1
ltlic
0 S
Dꝛoſa quarta
Dicit ðᷣmo· O boetiꝙ ruluis.i.· patiaris ſapliciũ falſe opinlonis· d.illð ñ poſſis iure imputari mouet. nã ſi mouet teinane nomꝰ foꝛtuite felicitatis. i⸗
cet.i.licitũ eſt vt tu reputes · i. ↄputes.mecũ qᷓ; plurimis
ꝙꝓ ⁊ maxmis bo⸗
nis abũdes.ſi igiilluc bonũ ſeruat᷑ viuinitꝰ illeſum · q; ꝓ⁊ iuiolarũ quod tu poſſidebas pᷣcioſiſſimũ oĩ cẽſu.i.theſauro tue foꝛtune · poterisꝛne retines quẽ
tuite nomẽ felicitatis mouep: q;plimis — mariſq; abůdes meců reputes i Igit
ſiqͥd in oĩ foꝛtune tue cẽſu pᷣcioſiſſimuʒ
poſſidebas id tibi diuinitus illeſuʒ ad/
huc iuiolatũq; ſeruat: Poteris ne me ⸗
lioꝛa queq; retinẽs de infoꝛtunio iure cãri. Atqͥ viget incolumis illð pᷣcioſiſ⸗
ſimũ hůũani gis decus Simachus ſo
„
cer ⁊qð vitpcioñ ſegnis emeres. yir totus ex ſapia vᷣtutibuſq; fact? ſuaꝝ ſe
curus:tuis ingemiſcit iniurijs. Viuit
vroꝛ ingenio modeſta:pudicitie pudo re pᷣcellẽs ⁊vt oẽs dotes eius bꝛeuit in
cudã ꝑli ſiig Viuit inquã tibi q̃tĩvi te huius exoſa ſpm̃ ſeruat Quo vno fe licitatẽ minui tuã vel ipſa ↄceſſeri: tui deſiderio lacrimis ac doloꝛe tabeſcit.
Quid dicamliheros confulayes quo/
rum iam vt in id etatis pueris vel pa/ ingenij ⸗prmidẽtui
terni vel auiti ſpecimẽ elucet ingenij.
; melioꝛa iure cau ſari.i. ↄqueri ð jfor tunio.q.d.nõ. Tũc enumerat bõa eius atqͥꝙ certe.illðᷣ pꝛe⸗ ciolſimũ decꝰhũa ni gñis.ſ.ſymachuſ ſocer tuꝰ. iſte viget id ẽ floꝛet vel viuit. incolumis ·i.ſanus. qð ſup · decus nõ ſe gnis.i.ñ tardꝰ.eme res pᷣcio vite.q.d.tu tm̃ diligis eũ ꝙ vitã tuã ꝓ eo exponeres. Symachꝰ vir totꝰ factꝰ ex ſapia ⁊ ÿtu tib.ille ſecurꝰſuarũi ſup.iniuriaꝝ ĩgemi ſcit de tuis iniurs Vult vxoꝛ tua mo⸗ deſta ingenio.pᷣcel⸗ lẽs pudoꝛe pudici⸗ tie.⁊ vt includã bꝛe uiter oẽs dotes id ẽ ÿᷣtu tes eiꝰ.ip̃a eſt ſi milis pf̃i ſuo· ſcʒ ſy⸗ macho. ⁊ 1pfa exñs exoſa.i.tedioſa huiꝰ vite tĩ tibi ſeruat ſpm̃·i.tm̃ ipſa viuit
ptteqᷓ· i.i quo vno
ego ↄceſſerim tuã fe licitateʒ minin.ſup. P vxoꝛtua tabeſcit id ẽtriſtat lacrumis ac doloꝛe deſiderio cui.qͥd dicã hberos tuos ↄſulares.qjꝛuʒ

plrr⸗
K.
H
6
vel auiti.aui.ip̃oꝝ ·.ſy id etatis pueris. q· deli quantũ etas ꝑmitit.
5„
¶Rotandũ ſicut inferiꝰ ꝓ põt ↄſiſtere vera felteitas. Jõ illi qͥ adeptõe taliũ reꝝ lelices ſe exiſtimabant
Liber ſchs
machi qui ſuit auus ipſoꝝ ex parte matris elucet. vt in beri tun ſunt ſimiles patri⁊ auo ipſoꝝ in pꝛudẽtian⸗ babit᷑. ꝙ in reby foꝛtuitis non
ker amiſſione eaꝝ infelices falſa opinione decipiebant᷑?ẽ lj in opinione eoꝛum
ſic eſſet nõ tam̃ exat
inre. Ideo ðt phia adq boetũ · ꝙ tu falſe opinionis ſuppliciũ
luis.i.rebuſiputare nõ poſſis. Nota ſup
pliciũ falſe opinõis eſt in anino non ire vñ ſeñ · xvj epiſtola
Multis paraſſe di
nuitias nõ fuit finis
miſerian · ſed muta⸗ tio diuitiaunec hot miroꝛnõ enim in re bus eſt viciũ ſed in
animo lepiꝰ em̃ opi nione qᷓ; re laboꝛa ⸗ infoꝛtuniuʒ boetij nõ erat impu
tandũ rebus · quia
non erat-ſed impu⸗
tanduʒ fuit ſue falſe
e
ſ
imü g
o„ ¹)—
opinioni.¶ Nota
—
phia oñdit pñteʒ
ſtas incubuit qm̃ tenaces
Cũigitur pꝛecipua ſit moꝛtalibus vi⸗
te cura retinẽde. o te ſitua bona cogno ſcas felicẽ cu ſuppetũt etiã nůc q̃ vita nemo dubitat eẽ carioꝛa. Quare ſicca iam lacrimas nondũ ẽ ad vnũ o is a erẽt ancho/ re.q̃ nec pñtis ſolamẽ nec futuri ſpeʒ tẽ
poꝛis abeſſe patiãtuy. N. Etheretin⸗
quã pᷣcoꝛ illinãq; manẽtbuſ vt cũq; ſe
ñc felicitarẽ ĩ trib ʒſiſtere· ſ.ĩ amick· ivrxoꝛe pudica.⁊ filioꝝ ſuo rũ pꝛudẽtia. Pꝛimo ei ad felicitatem req̃run tur amicrã amicus eſt pᷣcioſi enus diuitiarum ex.viij· pꝛoſa huius ſecũdi. Et areſto.ix. ethico?um. Nemo eligit viuere ſine amicis habens reliqua bona. Etÿm tullium in libꝛo de amicitia. ui amicitiã tollit de mundoi ſolẽ to llere videt᷑. Et Señ. in de
remedijs foꝛtuitoꝝ nihil ẽ peus qᷓ; amicos nõ habere ·ſi amicũ ꝑdidiſti aliũ um quere.⁊ ibi eum queras vhi inuenias. quere inter artes liberales.inter re⸗ cta ⁊ honcta oficia. quere in laboꝛibus ad men ſam iſta res non queritur-
¶ Sco requiritur ad felicitatem po
liticam vxoꝛ pudica uerara eſt. vñ ſeñ.
derẽimedijs foꝛt· Wulte inter pꝛobas matrtmonialis oꝛdinis ceperunt⸗ eſſe exempla meretriculaꝝ qᷓ; multas ex coniugibus optimis peſſimas yide⸗ mus ex diligentiſſimis diſſolutiſſimas.er liberaliſſimis rapaciſſimas. Etiaʒ ſi bonam voꝛem habuiſti nõ potes affirmare eã eſſe perman ſpram in illo ꝓ⸗ poſito nihil tam mobile. nihil tãuagun qᷓ; feminaꝝ volũtas. Tertio requiri᷑ ad felicitatem politicam pꝛoles.uia ſcðᷣni Areſto.pᷣmo ethu. Non omnofe
Rxſt qui ſpem turpis eſt. aut ſolitarius aut pꝛole carens. ¶ Nota ſ ecundũ Puguitionem ſpecimẽ pulcritudo vel ſimilitudo vel ſignum vel ymago Noticia velexperimentum vel bonũ operis documentnʒ. ſed in pꝛopeſito 6

1 Proſa quarta
* S ſipitur p ſimnilitudinẽ. Itẽ ᷣm eund ẽ auitus ta tũ.i.ab auo habitꝰ vl poſſeſ⸗
ſchi cus vei ad ip̃m ptines · ⁊ pont᷑qñq; ꝙ antiquo.. leſ i⸗ ¶ñ igirur pꝛecipua moꝛtalibus· ic phia er dictis conſolatur boetiũi⸗ no u ces. Erquo hominbus eſt pꝛecipua cura.i.maxima cura retirẽde vite.i.ſal⸗ * nande vueſ o te felicem ſi cognoſcas tua bona cui eriam nunc ſuppetunt.i⸗ abũdant tala bona
res hẽanthůane enatabimus. Sʒ quã ꝗonenedrput ipſa vita — ₰ dquare iam ſicca la⸗
lal ucyi bu tů decus oꝛnãmẽtis noſttis deleſſerit. E e crimas.⁊ noli fiere· F A een hondum enm om⸗
ün it vides. P. Et illaꝓmouimũs inqt i is foꝛtuna eſt tibi V—0* pnMoſa.i.aduerſa ad
Q mic quantulũ ſite nondũ totius tue ſoꝛtis ·vnñi. oino necnbt ynl 10 q piget Bʒ delicias tuas ferre nõ poſſuʒ tempeſtas— eß 2 tatis nimiũ vallida n ihe qͥ abeſſe aliquid tue btitudini tã luctuo am̃ tenaces ancho⸗ — ſ— re.i.amici inſepara⸗ h us atq; anxius conqueraris, Quigbiles · berent id ẽ fir ſtenim—* ter manẽt· que. f.))..— un t eſt enim tam compoſite felicitatis vt ñ anchoꝛenõ patian? gli tur tibi abeſſe fola⸗— p, tu u aliqua ex parte cum ſtatus ſui qualita/ men— 6 5 c W—— ris net ſpem futuri jcÿ i 2* te rixe k. Anxia em̃ res eſt humanoꝛum t· Et dit boen bo wicſe—. us · pꝛecoꝛ vt hereãt — ipſis manẽtibus vtcũq; i.qualitercunq; 6.— udi ot i uadendo aduerſitatem foꝛtune.ſe o phꝛa tu vides quantum m boll Pubdit bonoꝝ erterioꝝ quibus oꝛnabamur deceſſerit. ſo. oum⸗ piget te töh ce mouimꝰaliqᷓ ntulũ aim tuũ ad ↄſolationẽſi nondum nu nlb delicias qᷓ tã maioꝛ ꝑs ſalua tibi manet. ſʒ nõ poſſiʒ ferre vuas e1 inde peittn— plenꝰluctu atq; anxius ↄquereris aliqdᷓ obeſſe tue uc ltai——— Rora ꝙ ſimoꝛs ẽ oin amariſima qʒ oia abſci⸗ oꝛ. Bic v i ſe nõ tiere moꝛtẽ ⁊ tñ timẽt hm ſeñ.ið reme. es eri ralitmtirad ſaluandũ cilima. oĩia em̃ apetũt eẽ ⁊ viuere.iõ vnñqðq; natu⸗ „nt wil ra ſunt vita nõ deb u vitã qᷓ nihil ẽchariꝰ. Si qᷓ boetiꝰpoſſedit bõ q̃ cario enn cos appellat z ebuit eſtunare miſeꝝ· ß magk ſelicẽ. ¶ Notaꝙ phia ami⸗— tur ⁊ Apielita Picut enim tẽpeſtateintũbentep ãchoꝛã nauis retine ſuccũbat veeeinie hõ fidelibꝰ amicis ne ne agitatũ nerotalt denjciara em amnicl retinẽt hoiem impetu foꝛtu⸗ . deyelata ſua ſtabilitare.ſ Kota m Pugui⸗ ſuppetere.i. ℳ
ſubmuuſtrare vel ſi nuare vel offendere. perabun dare ſte pigere eit viger eſſe vel penitere vel gra⸗
Muid eni tam compoſite felicitatis. Pit b nulli pol t ſite felicitatis. Pic philoſophia pꝛobat felici

3
.
Liber ſecundus
tanto leuioꝛi aduerſitate ꝓſternitur. tertio ↄcludit ex hi felicitatẽ foꝛtutam amarã eẽ ⁊ miſerã· qᷓrto inuehit᷑ hoĩes. ſcða ibi. Adde ꝙ feliciſimi.tertia bi.qᷓ;multis · qrta ibi Quid igio moꝛtales. Pꝛimo ðt· Muis ẽ hõ tã cõpo ſite felicitatis. i.tñ copioſe felix vt nõ rixei. diſcoꝛdet exaliqua pte cũ q̃litate. 1. cũ diſpõe lui ſtarꝰ.i ſue foꝛtũe.q· d. nullẽ ita felx· q ↄditio· iſtatꝰbũanot bonoꝝ ẽ anria reſ·i.
mißa res q̃ nunquã. beerepe conditio bonoꝛũ.⁊ que vel nunqᷓ; tota nunqᷓ; ppetua ſubſi ſtat. Tůc declarat Puelat v el nũqᷓ; ꝑpetua ſubſiſtat.ł enhuee cenlug eruberat ſed pudoꝛt degener
põi exuberat lenſuſ katuna penc ſanguis. Hunc nobilitas notum facit. ed alud ſibi defiẽ. S f 4 n qꝛ ſed anguſtia eihiiaris incluſus eẽ behnnne p malletignotus⸗Ille vtroq; circunflu⸗
ahũ hominẽ nobi“ inas fact notů ſed us vitam clibem deflet. Hlle nuptijs
ipſe incluſus angu L anrenſinutri pr famtis h felix. oꝛbus liberis. alieno cenſũ nutrit
benaiereicn heredi, Blius pꝛole letatus. filij fi⸗
magꝭ vellet eẽ igno
tus. lle.i.alter hõ„ ol7 lieve delictis meſtus illachtymat⸗ diuitijs bobiluta Idcirco nemo facile cum foꝛtune ſue te ipſe deflet celibẽ ⸗ vtireal van conditione concoꝛdat. Ineſt enim ſin/ gpõt foꝛſan duce e anadin:
ee gulis quod inerpertus ignoꝛet. erver⸗
felix. nuptijs.ſ.ha⸗ e
Surnuheeein tus exhotteat. eceris ris ipſe nutrit.i. ↄgrgat cenſũ alieno heredi. Ili⸗ aũt letatꝰ ꝓle ipſe meſtꝰ il lachꝛymat·.ingemſeit delictis · iꝓ criminib lilij vel filie ſue. Idcirco nemo facile ↄcoꝛdat cũ ↄditiõe ſue toꝛtũe. Ineit em̃ ſinguł ſp hoiby aliqdqð pei⸗ erptus ignoꝛet vel exptꝰ ip̃m exhoꝛꝛeat.⁊ ſic rixarcũ q̃litate ſui ſtatꝰ. ¶ Rota ꝙ nð ẽ ho tã felix qͥn iueniat aliquã ↄditionẽ in ſe quã vellet non hẽre ꝓpt᷑ qð miſera ẽ Zt humanoꝝ bongꝝ. q? nunc; hõi tota ꝓuenit qꝛ aliqͥs ↄtẽnere oĩa põt.ſʒ oĩa hẽre nemo po Et elicit vna rõ ex lfa. Illi ↄditio bũanor bo⸗ nopnð totz puenit cuiſu ſtar in aliqᷓ viſplicet.ſec iult inuen tãfei cui ſtatꝰ iuꝰ nõ diſpliceat in aliqᷓ ſicut declaratin ra. ᷓ ⁊c̃. ¶ Itẽ languis ßuilis
ditiõis ðʒ degener. qꝛ hoies natural liberi ſũt. ſed ꝑ feruutẽ degenerant arura · ¶ otã vit caſta ðꝛ vita celebs q̃ſi celeſtis· ¶ in carne viuere piete

3
ſct atn
N 3 7 5*. 3
Mꝛoſa quarta
camẽ eſt vit celeſtis ⁊ angelica. ¶ Rota m Mugui· Alachꝛymari? chꝛymari vel cũ doloꝛe lachꝛymari.⁊ ẽ deponẽtis generis ʒ ᷣm antiqj
niat neutriꝰ gener. ⁊ ſit Boe.h
Adde ꝙfeliciſſimi cuiuſq; delicatiſi/ muß ſenſus eſt⁊ niſi ad nutũ cũcta ſup peidt. ois aduerſitatis inſolens mini⸗ mis quibuſq; ꝓſternitur:adeo perigua ſunt que foꝛtunatiſimis beatitudinis ummã detrahũt. Quãmultos eẽ cõie
ctas qͥ ſeſe celo ꝓrimos arbitrent᷑. ſi de
foꝛtune tue reliquijs pars eis minima ↄtingat. Hic ipſe locus quẽtu exilium vocas in colẽtibus patria eſt Adeo ni⸗ hil ẽ miſe eꝝ niſi ců putes. X õtraq́ʒ bea ta ſoꝛs omnis ẽ equaniiitate tolerãtis Quis ẽ ille tã felirqui cũ dederit ipati entie manus ſtatũ ſuũ mutare nõ optet
dereb foꝛtuitis ↄcludit. Adeo nihil eſtmiſeꝝ niſi tu cũ tatiõe animirui eſtimes.q; ꝓ ⁊.5.i.ꝑ ꝛiũ.oĩs ſoꝛs eſt bea
tientia animi tolerãtis. Muis ẽ ille tãfelir qͥ cũ dederit manꝰ
fuerit factꝰ ipatiens qn ipfenõ optet mutareſtatũ ſuũ.q.d.nu ¶Rota ꝙ foꝛſan aliqͥs diceret. nulli hõi placet ſtatꝰ ſuus ſi deeſt ſibi foꝛtuniũ Ped defertꝰ modici boni nõ ipedit cõplacentiã ſtatus qn hõ tota liter ſit felit. excludit pkiia dicens. Quãto aliq;s ẽ felicioꝛ tãto eſt delicatioꝛ delicatioꝛ tãtomagis grauat᷑er defectum odici boni.⁊ ſic feliciſt mis defrahit᷑ cõplementũ beatitudinis. ¶ Notandũ ꝙ vna ⁊ eadẽres ẽ quã vnꝰ iudicat ſpectare ad miſeriã. aliꝰ iudicat ſpectare ad felicitatẽ. Sᷓðt pßia
otandũ ſit
⁊ quãto eſt
locus quẽ tu exiliũ vocas:incolentibeſt patria. ¶
„ — ndhn⸗ ol· 0
W ¹)— KNr* N S a r ee
. r5
——
õit ĩ neutro genere cũ ðt meſtꝰ illachꝛymat Adde ꝙ feliciſſimi. Hic oñdit phia ꝙ hõ magis felix leui oꝛi aduerſitate hſternit᷑ cũ h cõparando boetiũ ad alioa⁊ ðᷣt. Adde pᷣdict/ ꝙ ſenſus cuiꝰlibʒ
N ſ lapl p—
3— 5 S N. S n
„1„ 3.- ₰.* †2
—
inue
hois feliciſſimi id ẽ foꝛtunatiſſimi.ẽ de licatiſſimꝰ.i.patiẽ ti ſimus niſi ad n tũ ſuũ cũcta ſupe⸗ tant.i.a bũdent.ip̃e
erit inſolens.i.ĩipa⸗„ tiens · ois aduerſita r tis ⁊ ꝓſternit a.ſua Vhj /M
felicitate dbuſq; mi=. 4 nimis aduerſitati⸗. bus. adeo ꝑexigua ſũt.i.valde exigua. que foꝛtunatiſſmis detrahũt i.auferũt ſummã.i.ꝑctionẽ btitudins. boe ti qᷓ;multos eſſe ↄie ctas.i opinaris qui ſeſe arbitren?᷑ ꝓxios eſſe celo.i.deo· ſi eis ↄtingerer mima ꝑs
de reliquijs.i.ð ꝑti
culis tue foꝛtune. ᷣ
tu vocaſ
exi? patria inco)— lentiby.i.habitanti E ſ. bus.⁊ ira eoꝝ iuqi/ 2 t
cio ſpectat ad felici 2 S 3
tatẽ: Vniuerſalitera( 9. „ 3 1 ½—₰ W
nedninitate.i. pa 0 mpatiẽrie. i. chp) llus è tamfelix
magnuꝝ
5
m—
— ₰ W N—
.„. —
SX.— .ND. lx ſf
——— r aret pn N Nr

ꝙðt nhil ẽ miſerũ niſi cũ putes. V eñ.ix.epla. ſer eſt qͥ ſe beatũ nõ iudicat. lʒ mundo empet non ẽ btũs qͥ; ſe bym̃ ꝛõ eẽ putat. ¶ Qu imltis ama
te. viun
ritudinib.hic phia
nunqᷓ; in p̃latione ſine tr põt. Itẽ Alanus in anticlaudiano dnihil inucnio t qñ mitas nob deferre q̃relas Poſſit. ſi noſtrã velit accuſare mineruã Quid igt᷑ o moꝛtales · O moꝛtales quare petitis·i.
ſicam.intra vos erroꝛ orant Lit vos. olten uiter cardinem.i.radicem ſumme felicitatis.eſt ne aliauid tibi pᷣcioſius teip⸗
o nihil inquie.ſigiur fueris compos tuiper tranquillitatem anunttupa idebis quod nunqᷓ; amitrere velis.f delectationem in oꝑatione pfecte virtu io nec und dotenttibiaufare. I ſora x dupler eit btitudo perfecra?
——
(¶Liber ſecundus
hð abũdans rebꝛ foꝛtuitis.ſi aliqͥ diſplicet ſibi in ſtatu ſuo · i ſe optat ſtatuʒ
ſuũ mutari cõmendãdo ſtatũ alteriꝰ.vñ miles emeritus laudat ſtatũ merca toꝛes. eñ̃ mercatoꝛ exꝑtꝰ ꝑicula marina laudat miliciã. Bilr legiſpiti laudãt agricolas ⁊ agricole vꝛbanos.
fitio incõſtantie · qͥ hñs diſplicentiã vniꝰ ſtatꝰ ſꝑ aliũ ⁊ aliũ aſſũpſit. ¶ Rota
ij exmn pʒ in boe.de ſcholariũ diſciplina de
ſiöt— p.. 5— Bi, qmltis amaritudinibus hůane felicita
tis dulcedo reſpſa eſt. q̃ ſi etiã fruẽti ec iocũda v eal. tñ quominus cum velit abeat:retineri nõ poſſt. Liquet igitur
oñdit foꝛruitã felict 4„ 11 oheuornarzm ſit moꝛtaliũ rerũ miſera beatitudo qᷓ ſerã dicẽs. qᷓ;multꝭ 1 awandui dul nec apud equanimos ꝑpetua perdurat cedo hũane felicita. 4 tise epn nec anrioo tota delectat. ¶ uid igit — xta q̃ᷓ etiã ſi videa ibeüda hotuntt o moꝛtales extra petitis intra vos po⸗ (⸗ Frshe ſube ſitam felicitatem. erroꝛ vos inſcitiaqʒ at eã cũ velit.i.non 2 Stnee, confundit. Oſtendã bꝛeuiter tibi ſůme untatẽ hois.⁊ liqt᷑ 5 8 5 umnegů eqᷓᷣm curdinẽ felicitatis jeſt ne aliqͥd tibi teip ſera ſit britudo reꝝ wortalidne pp⸗ ſo pᷣcioſius nihil inquies Igit᷑ ſi tui cõ tua perdurat ap 6 2 equanimof. apu pos fueris poſſidebis ꝙ nec tu vnqu ſmil anxios.i· miſeros. ¶ Nota ꝙ felicitas ⁊ dulcedo humana non eſt ſine amaritudine.qꝛ dicit beatus Bernar. Kunqᷓ; in ho noꝛe ſine laboꝛe ·
tribulatiõe. nunq; in ſublimitate fine vanitate quis eẽ
audiano ðt. ed nihil inuenio qð in omni ptebea
Pic pßia inuehitur contra homines.⁊ dicit ſic. s.i. queritis. extra in rebus erterioꝛibus feliciratẽpo 2⁊ inſciti.i.ignoꝛantia confundit vos. oſtendã tibi bꝛe
—
—

ꝛola quarta
e— Perfecta beatitudo ha berur poſt hane vitam ⁊ eſt vita etena ð 6A Zu no Joannes dicens. Hec eſt vita eterna vt cogoſcant te ſolũ ve e i rum deum ⁊ quem miſiſti Jeſumchꝛiſtum. Ilia eſt beatitudo imperfecta q̃ eniin poreſt eſſe in pᷣſenei xita quam philoſophi pofuerunt conſiſtere in operati one aſit optime virtutis. Wnde radix talis beatitudinis eſt tranquilitas auimi ex 63. tione paſſionũ ꝑ ha üen ein amittere velis nec foꝛtuna poſſit aufer bun ne tülez aũt tranquiſlitateʒ a wich re. Atq;vt agnoſcas in his foꝛtuitis re põ eñien huron 4 pos vt non deijciat ust milt bus beatitudinẽ ↄſtare nõ poſſe ſic col beſen ur⸗ 1. ttanquillitas nõ L riun lige Gi beatitudo ẽ ſummũ nature bo be ao⸗ nũ rõne degentis nec illud eſt ſũmũ bo Enai⸗ nt nũ qð eripi vllo modo põt. qm̃ ꝓcellit tateß u ol L igit id quod nequeat auferri: manifeſtum ẽ ꝙad beatitndinem percipiendam foꝛ⸗ Eurrpe b⸗ 0 ei litas aſpirare ſi ecus inſtra nõ que tune inſtabilitas aſpirare non poſſit 2 toti ẽ.incipit foꝛ uue nüm neeſſe ſubiectũ ſi quã ꝑtẽm ſiji foꝛis querit. tẽ Beñ. ixiij. epla ðt. elicitatis Sl v teip auiditas n 3ex bhng ↄſria. ex honeſtis Zſilijs.ex re. 1 ctis actiõiber ehrertpert rreie ⁊ ðt. Mücd bonũ ẽ q̃rendũ 3ö n cö fat de die iñ ðiẽ pelqeſt ß animnꝰ.ſed hic recrꝰ· bonus magnꝰ quid aliuq voces hũc animũ qᷓ; deũ in coꝛꝑe hũano hoſpitatũ. t.xli.epla ðᷣt. Tauda
bonũ in hoie qð eripi nõ Löran ẽꝓpꝛiũ hoĩs qhris qͥd ſit illud.aius ⁊ rõ pfcc⸗ nec rõnalenãq; alẽ hõ. ¶ Atq; vt cognoſcas. Hic phia ꝓbat verã felicitatem nõ poſſe ↄſiſtere in reb fotuitis trib rõn by. ſcham ponit ibi Id hec.tertiaʒ aun ibi Er qm̃. Pꝛima rõ rales ẽ. n ilo nõ ↄſiſtit feliciras hois qð põt auferrꝭ ctd an ab hoie ſÿ ba foꝛtuita ſũt hmõ ⁊c̃.maioꝛ notax ſũmũ bonũ ẽpꝛiũ hoĩg qui
hon„e bonũ aũt qð auferti põt nõ ẽ ſũni bonũ. qꝛ illud qð auferriñ põt meliꝰẽ eo
nee z ð auferri põt. Minoꝛ pʒ· bõa foꝛtuita pñt auferri cũ ſint mutabilia.vñ ðtſi 9 Zntu 1ra. Vlt aꝗſcas britudinẽ ſ poſſe ſtare in reb foꝛtuitis.ſic collige ꝑ tales rõ⸗ i—. nes · Gi btitudo ẽ ſũmũ bonũ degentis öne.i.naturerõnal nec illud ẽ ſũmũ e rn honũ nature degẽtis be.i.naturerõnalis. nec iludẽ ſũmũ bonũ qpvllo mõ ne lenit põt eripi.i auferri qꝛ ilud.ſ. bonũ 95 nedat· i. nõ põt au?ẽrri.h pᷣcellit.i meli⸗ . din. 7 eo qð põtauferti.ſ.ex qᷓ manifeſtũ Eꝙ inſtabilitas foꝛtũe ſpolſit aſpirare.i. 1 olus*. accedere ad btitudinẽ Acciptendã. ¶ Nota ꝙ btitudo ẽ ſũmũ bonũ.qꝛ in tio „mn hꝰ ſcða ꝓſa ðꝛ ꝙ btitudo ẽ ſtatꝰ piectꝰ aggregatiõe omniũ bonoꝝ.⁊ beatitu ⸗ epun doeit ſummũ bonum nature degẽtis.i.viẽtis ratione ideſt nature rationa

——————— ——
enõ eſt ſufficiẽs ad ſerit egligendum puta
pot. vñ dicir in lia cit.iſta caduca.i· foꝛtui⸗
——
ſecundus
is ſicut hois. q hoĩm genus viuitarte⁊ rõne er ꝓhemio methaphi. Nulluʒ em̃ alioꝝ aialiũ ẽfelix. ex. x.ethico · Bꝛuta eñ aiantid nemo felicitabit · mo eh 2r britudo nõ ʒſiſtit in bonis exterioꝛib· ʒ in actu ſapi o· in li. pol· nbe nö 0 bo ⁊idẽ in eiſdẽnos ſumꝰ felices ⁊ dij. dij aũt nõ ſunt felices bonis extetioꝛibꝰ· ßr⸗ hoies ¶ Nota
e.qꝛ ðᷣt Are⸗ ol.· Teſtis mihl ẽ deꝰ ꝙ in benis erterioꝛWb nõ ↄſiſtit ſummñ bonũ
n bonts etterꝛiqſd hecquem caduca iſta felicitas ve⸗
nõ t felicitas foꝛmali L rfiieweſennn pit. vel ſcit eam. vel neſcit eam mutabi
licitas ↄſiſtit in eis rae nei lem. Di neſcit: quenam beata ſoꝛs eſ/
unt acd kelicitate ve ⸗ eeterer, ſe poteſt ignoꝛantie cecitati. Si ſcit me
rioꝛib quaꝝ foꝛtũa 8
dna enð ↄringit eẽ tuat neceſſe eſt ne amittat quod amitti
felicẽ ſup oꝛganice. ex li.de bona foꝛtũa poſſe non dubitat. Quare cõtinuus l⸗
⁊ ex.x.ethi. Opꝰeſt
erterioꝛi ꝓſperitate mo noil ſinit eſſe felicem an vel ſi ami
oĩ enti.naturaem̃ ꝑ. Bic quoqʒ
ſpeculandũ.ſ; opoꝛ:
tet cibũ potũ ⁊ reli⸗ perexile bonum eſt quod cquo anmo
quũ famulatuʒ pꝛe
l eriſtere feratur amiſſum. ¶d h quẽ taduca
iſtã felicitas vchit⸗· 23 Pia dã rõem q̃ talis ẽ lle qᷓ felix ẽ foꝛtuita felicitate aut ſcit
DPic pha põit ſecũdã roem Ata eã eſſe.aut neſcit.ſi neſcit ẽ igloꝛãs ⁊ ꝑ ↄñs ẽ ifelix. ſi ſcit eã eſſe mu
abilẽ enrneat ne ei amutat. cui gůtineſt ↄtinu⸗ tioꝛ felir eſſe non
tahilẽ neceſſe SPh ſic. Ad hec.ſ.pᷣdicta addã abã ròem.*5 quẽ vehit.i. du uita felicitas. vel ſcit eã eſſe murabilẽ vel neſcit ſi neſcit quenã ſoꝛs b.ata 1 feiicitas btã põt eſſe cecitati ignoꝛãtie · q. dice. nulla · Pi ſeteam eſſe mutabilẽ neceſſeẽ vt metudt ne quntchr ntet quare ↄrinutimoꝛ nð ſinatipm es felick. Et foꝛſan diceres· hõ nõti⸗ met amiſſonẽ foꝛtune· ꝙ nõcurat vrp eã dmitrnt velnð. boc ercludẽs phia dicit.ſi amiſerit bonũ foꝛtuitũ ⁊ putdt illud negligendũ.i· nõ curandũ.tune nd eſt ſummi bonũ ¶ Mota ex tertio hurꝰſa·il. era?
natũ.⁊ ꝑ ↄñs illud nð el 6 1 0 Pu ꝑfecta felicitas faeit hoĩem potentqreuetendũ.celebꝛẽſ letũ. verg felicitas
excludit moꝛẽ. ⁊ ꝑ ↄñs ↄtinuus rnoꝛ qͥ excludit letici nõ ſinit eſſe felicem⸗ Iñ Señ.ix eplã. Jile beatiſimꝰ eſt ⁊ ſecurus ſin poſſefſoꝛ dͥ craſtinũ diẽ ſine ſolicitudine expectat. rẽ notã etæuo felicitas ↄſiſtit in ſpeculatõe da ſub⸗
udit cecitatẽ ignoꝛãtie lu q̃ ihrãtig felicitas eẽ nõ põt
ſtãpan ſeꝑataꝝ.ipa ẽ ignoꝛãti i tig felicitas een T Et qm̃ tu idẽ es · Dic phia ponit tertã rõnẽ que talis ẽ. Bi btitudo ↄſiſte
8½
————
—
——
— 5— S.

5
enbnuhn nacei nö olihtſumniei e ihſiliins v eſcitemmutabi umbeua ſos el luti Si titn ntquod anin rcotinuus man rel ſiami w.Pi quoh od cho Wno
ta filici ſit witn ftliriute aut iſi ilareiche m an ioꝛfuin eſe no
en Piciri
nf inct bit vncat in* wucbuue
et ij red foꝛtuitis cũ bona foꝛtuita finiũtur moꝛte hois. ſequi? ꝙ oĩs hõ in maoꝛte fieret miſer qð nõ ẽ veꝝ.qꝛ multi ꝑ moꝛtẽ ↄſecuti ſunt felicitatẽ. ſicut martyres ⁊ alij ſancti q ꝑpeſſi ſunt maxia toꝛmẽta vt ſequerẽtur btitudinẽ in aia. dicit ᷓ ſic in lfa. Mm tu idem es hõ cui ego ſcio eẽ ꝑſuaſum. ꝑmultis.i.
valde mult demõſtratõiby. mẽtes ·i.aias hoim nllo mẽõ eẽ moꝛtales. Et cũ ſit clay.i.manifeſtũ
Etgm̃ tu idẽ es cui ꝑſuaſuʒ ẽatq; inſi/ ſdꝛtutã felicitatem
v
*„— finiri.i finiari moꝛ⸗ tũ ꝑmultis demõſtratõibus ſcio, men tecoꝛpoꝝ ſup. hois . neqͥt.i.nõ põt dubi tes hoĩm nullo eẽ mð moꝛtales. Lun/ rari heroꝛtuitaf
licitas põt auferre.i q; claꝝ ſit foꝛtuitã felicitatẽ coꝛꝑiſ moꝛ dare beatitudinem n b. qͥn oẽ genꝰ moꝛtali
te finiri. dubitari neqͥt ſi hec auferre bea umniolʒ labatur in miſeriã iſine moꝛ
titudinẽ põt:qͥn oẽ moꝛtal iuʒ genus in ris. Sʒſiſcimꝰmul ros.ſctõs queſifſe miſeriã moꝛtis fine labat. Qð ſimłtos
btitudis nõ — 5 ſolũ moꝛte verũetiã ſcimus nõ moꝛte ſolũ:verũetiã doloꝛi doloꝛibulq;·i⁊ ſup
plicijs quonãmodo
bus ſupplicijſq; btitudis fructũ q̃ſiſſe 1x quẽ modũ.pñs
vita ſupple hõis foꝛ uona mo. tui%— q pns vita facere beatos po/ uitis oꝛnata. poteſt. Felr rh
teſt que miſeros tranſacta non efficit.
facere btõs.que vi⸗ ta trãſacta.i.term⸗ nata. nõ efficit miſe
Abetrum quatũ libei ſecundi ¶Mota cuiꝰ pñtiaẽ
cã felicitatis eiꝰ abñtia ẽ cã mißie ⁊ infelicitatis. Si nß iciteictanonauts.icecbfeeäulteeeereipnn foꝛtuita ꝑ ſui pñtiã eẽnt cã btitudis ꝑ ſui eſſentiã eẽt cã miſerie. Wñ añt ehomints bona foꝛtuita relinquunt hominem fugiendo. ⁊ homo relinquat moꝛiendo. omnis homo polt moꝛtem eſſet miſer ⁊ infelx quod fallum eſt· nam multi poſt moꝛtem conſequentur beatitudinem.⁊ quia foꝛfan aliqs diceret moꝛtuo hoie moꝛit ⁊ aia eiꝰ. ⁊ ſic poſt moꝛtẽ hõ nullã ↄſequet btitu⸗ dine.·ß ereludẽs pha dicꝭs ad boetiũ.rues idẽ ilie cul ꝑiuaſunn e nitl u⸗ mõſtratõib⸗ aias hoim eẽ imoꝛtales. ¶ Mota ꝙ eẽs leges in B Zuenit aĩ
ntelleciua hois ſit imoꝛtalis.·ſegatur ñab aſjs ſicut ꝑpetuiu cxnupnbn⸗ ker.j. de aia ·⁊ c rõnabile. aꝛ aig inellectiua imaterialis nõ eſt equctht o horatereah ertra. adeo·ha ei hin Zug creãdo infunqit⸗c mfun⸗
dẽdo creat ꝓpt᷑ qð cũ abſciſio materieſit cã ꝑpetuitatis ꝑ ↄmẽtatoꝛẽ pᷣmo ce
i⁊ mũgi· aiã intellectiua ĩmaterialis exñs·ipᷣaẽ i Mgi. 1 intel ateriais exñs.ip̃aẽ̃ imozꝛtaus. Petumquartumbꝛiſecundi.
b ij
*
S.„— — V4„„
ros.q.d.nullo mõ. N 1
d.
—
6Al 7 F. /17 Knßvd 3 —*. nſ 771 c, NS FMNed F.* f— 3

F2—%— 2
— p—. o 2 X ro adiũgit metrũ feregratiũ ſic dictũ ab inuẽtoꝛe. de qᷓ ſupiꝰ dictũ ẽ · In ꝰ 6
— —— 3 P—— ½6—( 5
A„ 1
ſed fundatum in lo⸗
„—„*„ 2 t5— 7% 3* ℳ. 2— 1 XN 3. 1*— 0 — x——„ 5 6 B B ⸗ 4. 3 4. — 5.— 4₰ 1
—— — 7— ⸗ 1X J 4 A.—— S
F Nifs volet phennẽ. Hie ineipitꝗᷓrt mett huiꝰ ſcði.qð ðᷣꝛ metru; anacremicũ ab inuẽtoꝛe.iãbicũ q pede. pꝛe ñ̃ante dimetrũ a numero V pedũ cathalecticũ· q deeſt vna ſillaba àd ↄplemenhu metri huieme
metro phia ↄmẽdat vitã mediocrẽ ꝑ talẽ methapho ꝛã. Edificiũ
S A iloco numis alto vꝛ— gettẽpeſtatib vẽto Viſquis volet perhẽnem ſm ⁊ſundatum in 13—
loco arenoſo defluit Stabiliſq; nec ſonoꝛi
————
N——
%
S ei enneeaennſe
it mediocris aũt ſe⸗ ontis ꝙcuren Ati anet Blbulas witetstenas cautꝰ volet ponere Illud pꝛoteruus auſter enenlet Totis virbus vget ſtabilis erßs.neche
lit ſterni.i deijci.ſo/ pe 3 noꝛ flatib? euri il liꝰ we pendulum ſolute 1½ vẽt diqſcurat ne ondus ferre recuſant
re rrg⸗ ctibyi·mare kuctu⸗ 13—
eie Juge ꝑiculoſ iPortẽ ſedis amene i Humili domum memento.
ene Cerr ſigere ſaro Auãuis tonet runis
debeãt vitari in edi b, S Mſcen; equoꝛa yentus ne 1 conditus quieti. Inſtat auſter ꝓternꝰ ſ. etinpeftoſu⸗ Felir robòꝛt᷑ vall
—
Tüũc aſſiqᷓt cãm q̃re dẽant vitari arene q he. ſ. arene ſolute id ẽ diũcen ſicci tatẽ.recuſãt ferre.i.uolũt poꝛtare.pẽdulũ põdꝰ.i.labile pondus. Lu ergo fugiens periculoſam ſoꝛtem id eſt euentum. mene ſedis.ideſt amene manſio nis ·⁊ certus ciſtens memento figere.i.ſtabilire.domũ tuam in humili ſato

Prꝛola quinta
. dep̃ſſo lapide qᷓ;uis vẽtꝰmiſcẽs eqjꝛa.i.voluẽs mariatonet.i.ſeutat.ruinis
atiby ruinoſis. tu felir ↄditꝰ roboꝛe·ſi.firmitate.· qeti valli i· munitõis ⁊ tu
ſuitate 63 ũpil. cũ vᷣtus ↄliſtat i medio · Elt eñ ptis ete Buces ſerenus euum e BRidens etheris iras
ſupfiuã ꝓſpitatem. oſa quinta ſecundi Iihi.
— mẽ alti montis qᷓ Edqm̃ rõnũ iam in te meaꝝ fo ſperitas plerũqᷓ; 3
— 5 dugnat iuidia ⁊ po meta deſcendũt:paulovalidio g vent impellentem ribus vtendũ puto. Age em̃ ſi deignat· Pocereu vitare nimiã pauꝑ⸗
caduca ⁊ momẽtanea foꝛtune dõafi rare uam delignat
6 c bibu pau DnIn„1— 1a eſtrf tas recuſat ferre in A eſſent. Quid in eis eſt quod aut veſt— n pnc fier queat aut non ꝑſpectum con vjtwan Inige ſideratumq; vileſcat. tis ei guat hoiem
W
iſe nen ist m wil
boate reiaffines nõ foꝛmidãs.q ſecuritas marie apperẽda ẽ
docet— vitã meędiocrꝭ q̃ reddit hoĩem ſecuꝝ ᷣm illud poeticũ. dſo tutiſſimꝰ.ibis.⁊ Nato. Tuta putpis ẽ modico q̃ flumine fertur ilẽ
pauptas · volũraria ⁊ leta alia iuolũtaria ⁊ triſtis. Pꝛia pauꝑtas ẽ appetẽq ða figiẽda. Depma loquitpeñ. in epla. Prnei—— ts em̃ expedita ſecura ẽ. Et.xviij. epl& iucille in cip tũ.aude ↄtẽnere opes. nemo alios ẽ deo dignꝰ ᷓ qͥ opes ↄtẽpſerit. ¶cheva Ppaupertas.ſ.inuolũtaria ⁊ triſtis fugiẽda eſt. quia moꝛtalis eſt⁊ ra elliefacit ⁊ coꝛrumpit naturam. ¶ꝛoſa qnta ledt libꝛi.
ad modum pẽduli
põderis. ¶ Nota ſe⸗ itates iminentes. Pꝓpter qð ppia We⸗
curitas hᷣm tulliũ in rethoꝛica fua. Eſ virtus incõmod
Quã vitã mectocrẽ deſignat ꝑ humiẽ jari in quo edificiũ impetu vẽti non deijcit nec inundatõibꝰ tanqᷓ; bibuſa harena diſſoluit ¶ Mota ꝙ duplex eſt
res leta pauꝑtas.pauꝑ e cũ paupꝑtate hre ↄmer
tionetriſti Ad qm̃ rõnũ Hic icipit dntapſa hꝰ ſcðiiq̃ pßia

lia ⁊ momẽtanea i · trãſitoꝛia ad modũ momẽti. qͥdẽ in eis qð vnqᷓ; queat fieri ṽm aut ꝑſpectũ et in ſe ↄſideratũ nõ vileſcat.q.d. nihil ¶ Vota ꝙ bona foꝛ⸗ tune ſunt caduca et trãſitoꝛia.· qꝛ ðᷣt ſeñ· lxx vi.epla Pmnia bona foꝛtune nobiſ accidũt ſʒ nõ adhe⸗ 1 reẽt ·⁊ ſi abdueãt᷑ſiñ vlla ñ lacrimatõe
1 diſcedũt · exqᷓ patʒ ſi mutabilia ſun: ꝙ ñ
ſunt ꝓpꝛia bõa Poiſ qꝛ hᷣm̃ eundeʒ Beñ. Rhil ꝓpꝛiuʒ dicas
ſe ↄſiderapa vileſcũt q dicit Johannes ab ex extraneis do
ꝛima diuidit᷑in
Liber ſecundus
Pꝛimo intendit talem rationẽ. Nullus magnopere dʒ illud põteẽ ſuũ.⁊ qð in ſe ↄſideratũ z vile. ñ oĩa bona foꝛtiuta ſunt hmt nnutabilia · iõ nõ pñt eẽ ꝓpꝛia hoĩs ⁊ in ſe ↄſiderata vileſcůt ·& ⁊c· Vn ðtilia 1 m fomẽta.i · medicamẽta meaꝝ rõnñ in te deſcẽdũt · q 111 tim foꝛtunã ↄtẽnere puto eẽ vtendũ paulo validioꝛibus ſup. r
mouẽtib. Ige ẽ aduerbiũ hoꝛtãdi ſi em̃ bõa foꝛtuneñ eẽnt caducai· caſua⸗
qð mutari põt. Ro/ ta ꝙ bona foꝛtuita i
lo vel vlolẽtia vel cglũnia diripiũtur.
ſHiuitie ne vi vel ſui natura. Hic phia põit rõnes de di
3 ſint magnopꝑe appete 3
— qnq; ntes fm ꝙ qͥn; ſunt gſia dilutiaꝝ ꝓbat non mul⸗
tũ eſſe aꝑetẽda. pecunia.gẽme poſſeiſi iones · veſtes ⁊ famuli · Pꝛimo oñdit
ppolitũ de pecunia.
bi. n vos · quarto dè n nte ibi. In vero.
Pꝛimo duab rõnihꝓbat diuitias nõ multũ eẽ appetẽdas ſca ibi. At eadẽ ma iatio talis ẽ.
etere as non mõi.qꝛ ſunt
ꝛ ego video te paula õnib.i·magis
iuitie ne vel veſtri vel ſui natura pꝛe cioſe ſũt. Quid eaꝝ potius.auꝝ ne an vis cõgeſte pecunie. Atqui hec effun⸗ dendo magil q; coaceruãdo melius ni⸗ tent. Siquidem auaricia ſ emper odio/ ſos claros largitas facit ð ſi manere apud quẽq; non poteſt quod tranſfer tur in alterum:tunc ẽit pꝛecioſa pecu⸗ nia cum tranſata in alios largiẽdi vſu deſinit poſſideri.
criſo. Wona foꝛtune in ſeipſis veteraſcũt ⁊ ↄumuntaut
„
äde. Scðo ꝓbat ß gñalr de djuitijs. ibi. Muid autem.
ſcho de gẽmis ibi· In gẽmaꝝ. tertio de poſſeſſionibus. de veſtib· ibi. Jam Fo. qnto de famulis.ibi. In vero.
lia non funtmultũ appetẽdã. q nec ex ſui naturã nec et
natura vtẽtis ſunt p̃cioſ a. diuitie ſũt hmõi·qᷓ ⁊c̃· maioꝛ nota. qꝛ nihil appetit niſi bonũ ⁊ pᷣcioſum. Mioꝛ declarat. diuutieno ſunt bone ex ſui natura. qñi faciũt bonũ eũ cui aduenũt · nec ſunt bõe ex ꝑte Vrelis. vo inq̃ntũ ↄßantur ſic em̃ faciũt hoiem auaꝝ· nec inqntũ diſtribuũtur. qꝛ ſic relinqit hoiem · dit 1 ei in lra· Piuitie vel ſũt pᷣcioſe ſui natura · aut natura vfi vtentiũ eis⁊ quid eaꝝ ẽ potiꝰ.i.pᷣcioſiꝰ. an auꝝ Aut vis ↄgeſte pecunie i.ↄgregate. ld certe pe ſculicet duuitie non ſunt pꝛecioſe conſeruando eas quia melius nitent
uitijs in ſpãli ꝙñ
————
—S 8 8
—

da ſun 2
ſci.] Sii pun
g ego 21e s ſup 22 enc Sc
uin mupt ius. rein eui wfin idot Hsni ſe d Oöl nee nod f
os i
toꝝ Fpl
Prꝛola quinta
fundẽdo. i.diſtribuẽdo eas qᷓ; coaceruãdo.i.retinẽdo eas ſiqdẽ auaricia q
At eadem ſiapud vnũ quita ehxpig gentiũ ↄgeral. ceteros ſui inopes fere/ rit Et vor quidẽ tota:tota pariter mul tauditũ qfeo diuitie niſi cõ
n plures trãſire nõ pñt Qð cũ
minutei
factũ dpaupes neceſſeẽ vt faciãtquos relinquunt. G igitur aiguas inopef q; diuitias quas nec haberc totas plu ribus licet.⁊ ad quemlibet ſine cetero/ rum paupertate non veniunt.
bonos facit. diuitie nõ faciũt bonos.ᷓ diuitie bone nõ pot ↄringere ↄremptiſſimo ⁊ turpiſſimo bonũ nõ eſt. diuitie důt ⁊ lenoni ⁊ la
pecuniã coaceruat ſemꝑ facit hoĩes odioſos.⁊ largitas q̃ pecuniam effundit facitclaros.i.honeſtos. Bubdit. ⁊ ſi illud qð tranſfert᷑in alteꝝ nõ põt ma⸗ nere apud quenqᷓ;.tũc ẽ pꝛecioſa pecunia loquẽdo ironice cũ ip̃a vſu laꝛgien⸗ di trãſjata in alios deſinit poſſideri. ¶ Notandũ ꝙ aliqd ẽ bonũ dupiiciter.
vel ex natura ſui.vł
ex natura vtẽtis N⸗
lud dici᷑ bonũ ex na
tura ſui.qð a ſe veli
ſe hʒ vñ ſit bonũ. et cuicũq; aduenit fac̃ ipᷣm bonũ·ſicut ra⸗ tio recta pa x⁊ ſimi lia. Ped illud dicit᷑ bonũ ex ꝑte vtentis qᷓ ſlaliqs Hueniẽter
vtat᷑aliqͥd boni in⸗
deꝓuenit. Eñ no
ta Pm beatũ Werñ.
Folus erroꝛ hoim facit ꝙ auꝝ ⁊ argen tũ reputãtnr pᷣcioſa cũ ſint niſi terra ru⸗ bea ⁊ alba. ¶ Nota
ꝙ ſeneca lxxx viij epi
ola ꝓbãs dimntias
non eije bõas ſic ar
guit. Qð bonuz eſt
ſunt. Itẽ illũd quod
niſte ↄtingũt.qᷓ bone nõ ſunt. Jtem bonum ex malo nõ fit · diuitie autẽ ſiũt
er auaricia que mala eſt. ergo bone nõ ſunt. ¶Ir eadẽ ſi apud vnũ· Hic ponit ſcam rõem qᷓtalis ẽ. agetẽda qͥa plurib nõ pñt poſſideri.⁊nð trãſeũt ad ali
2
rũ. diuitie ſunt hmõi g ⁊c̃.vñ diẽ in lña. G eꝛdẽ pecuni
Illa nõ ſunt multũ ü ſine pauptate alio a dnta ẽ vbiq; gentiũ
i. apud oẽs gẽtes ſi illa cõgerarapud vnũ hoĩem ipᷣa fecerit ceteros hoies ĩ
opes ſui.i.carẽtes.⁊ vna vox patit᷑ tota.i.ſimul.replet au
ditũ multoꝝ.diuitie
aũt nõ pñt tranſire in plures niſi ↄminute. ᷣdiuiſe in ꝑtes · qð cũ factũ ẽ ſe cʒ ꝙ
2minute trãſeunt in alios. neceſſe ẽ vt illos faciãt pauꝑes quos relinquunt
Ettũc exclamar ʒᷓ diuitias dicẽs. igit᷑ſup. dico diuitias eſſe anguſtas.i ·
artas ·; ꝓ? inopes.q̃s nõ łʒ pluriin hre totas.⁊ q̃ nõ veniũt ad quẽlibet ſi⸗
ne pauptate ceteroꝝ.i.alioꝝ hoim
—
Mota ꝙ diuitie nõ vemũt ad quẽlibet
ſine alioꝝ pauptate. qꝛ ð̃t ſeñ. in de remedijs. Pecuniã pdidiſti. quã vt h
0 95 cr eirn. e reneds. Pecuniã pdidiſti. quã vt hr̃es ali⸗ añteꝑdid. xdiciſti pecuniã. hẽs yng pieio minꝰ ꝗteſelic jcñ ia nc⸗ riciã ꝑdidiſti. Et idẽ. lxxx viij epla dicit. Piuitie aios inflant.ſuꝑbiã pariũt.
inudiã Zhüt. mentẽ allenãt.timoꝛẽ inducũt.in ſolentiã
faciũt · mhil aũt aið

—————————
inſolentia? 3 ſes falſemagnipudinis. diuitie bone nõ ſunt. TAn gẽmatꝝ ⁊e · Hic oñdit phia ꝙ gẽme nõ funt apeteude tancui bo nü. Dois intendẽs talẽ ròõem · Muicòd bonitat/ vel pᷣcioſitatis ẽ in gemmis
ßↄſiſtiti iuce⁊ ſplẽdoꝛe gẽmat. ſʒ urgemaxñ ẽꝙpꝛii ip̃an gẽman 7c· vñ dici
ad ↄcupiſcendũ eaſ tanqᷓ;pꝛiũ bonum ſed ſi qͥd.i.pꝛecipui id ẽ pᷣcioſitatis in h ſplẽdoꝛe.illa lux eſt gẽmaꝝ ⁊ nõ hoim· s qͥdẽ gẽmas vehe mẽt᷑ admiroꝛ hoies mirari.i.mirãdo de ſiderare tanqᷓ; bo⸗
nũ ſuũ · qd em̃ eſt ca rẽs motu aie atʒ cõ page id ẽ ↄiunctõie meẽbꝛoꝝ · a ·d.qͥd re⸗
peritin reb inaiaus
qð iure videat᷑.i.vi⸗ deri dẽat eẽ pulcrũ rei aiate.;ꝓ ⁊ rato nabili nate · q· di. ni bilq̃ gẽmetãetſip uis trahũt.i.rect piant aliqd poſtre⸗ 3 mepulcrituciſ opa i.diligẽtia ↄditoꝛis
ꝓ ⁊ ſui diſtinctòe id ẽ ſpecifica foꝛmã tõne.tñ ip̃e collocã te infra vr̃am excel/
lẽtiã id ẽ vignitateʒ nullo mõ merebant᷑ vam admiratõem ¶ Nota ꝙ nõ eſt glo riandũ
bet niſi de iuo· qͥd em̃ ẽ ſtultiꝰ q in
. piũ bonũ hois ſʒ k bonnʒ t in lra. In fulgoꝛ gẽmaꝝ trahit ockos hoim ſup·
An gẽmanꝝ fulgoꝛ oculos trahit. Sed ſiqͥd ẽ in hoc ſplẽdoꝛe pᷣcipui.gẽmarũẽ
lux illa. nõ hoim. Quas qͥdẽ nirariho
mines vehemẽter admiroꝛ. Quidẽ em̃ carẽs aie motu atq; mẽbꝛor ↄpage qð giate rõnabiliq; nature pulchꝛũ eſſe iu re videat. Que tametſi ↄditoꝛis opera ſuiq; diſtinctõe poſtreme aliqͥd pulcri⸗ tudinis trahůt infra vram tñ excellen⸗ tiã collocate admirationẽ vfam nullo mõ merebãtur An vos agroꝝ pulcri⸗ tudo delectat.. Quid ni. Eſt em̃ pul cerrimi oꝑis pulcra poꝛtio. Bic quon dã ſereni maris facie gaudemus. ſic ce
lũ.ſydera.ſolem. lunãq;. miramur. P
— 8——„—„— de gẽmis tanqᷓ; de ꝓpꝛio bono. q dicit Señ.xli.epla. Nẽo glari de⸗
poie aliena laudare · qͥd ẽ eo emẽtius 3
ea mirat᷑qᷓ ad aliů trãfferreꝓtinꝰ pñt · nõ faciũt equũ melioꝛẽ aurei freni ·
rta ꝙ q̃druplex ẽ pulcritudo· binaẽ aialium rõnaliũ.ſeðᷣa ẽ etabiliũ. ã̃rta ẽ reꝝ inaiataꝝ in quo gfie ge § ðᷣt phia.ſi geme trahũt auqd poſtreme płeritudis.i.
xertia plãtaꝝ ve
In vos agroꝝ qit hãc ſniam. M
x tałpulcricudo nõ ma
õitas agroꝝ vl ↄſiſtit i puleritudie eoꝝ qᷓ
bꝛutoꝝ ſenſibiliñ. éme collocantur vltie puleritudis ſicut de agris.⁊inten⸗ delectãt aſpectuʒ
ipᷣhois qᷓ puleritudo fioꝝ velſteilaꝝ q̃ etiã dele
icꝓbat phia idẽ de poſſeſſionib

tuten SFtib oltat 3 zn ubit od 1 ain ſn.
on eg
d unnho Witi n l e eal cri⸗ m
onän o
Un. e to Pe ud uns ſil
n Sin
Proſa quinta
etẽt aſpeetũ hois.⁊ tñ nihil ad hoĩem pulcritudo iſtoꝝ vel bonitas
iſtit in vtilitate eoꝝ q̃ eſt ad ſuſtẽtationẽ hoĩs.ſʒ hec poſſeſſio agroꝝ nõ eſt muitũ apetẽda vt ſit ampla.qꝛ natura paucis ẽ ↄtẽta.vñ ðᷣt in la. An pul“ critudo agroꝝ delectat vos vt gaudeatis de ea tanqᷓ; de bono vñ̃o. ⁊ ðᷣt boe
tius.qͥd ni.i.q̃re nõ delectaret. ẽ em̃ pulcra poꝛtio oꝑis p Nů te hoꝝ aliqͥd attingit Nů audes ali
cuius taliũ lẽdoꝛegliar. An vernis elerrehnts
63
fioꝛibus ipſe diſtingueris.aut tuaieſti
uos fructus intumeſcitvbertas Quid
inanibus gaudijs raperis. Quid exter na bonap tuis amplexaris. Nunqᷓ; tua faciet eſſe foꝛtuna. que a te natura rerũ fecit aliena. Terraꝝ q uidẽ fructus an mantiũ ꝓculdubio debẽtur alimentis. Sʒ ſi qͥð hature ſatis ẽ replere indigen tiã velis. nihil ẽ qð foꝛtune affluentiaʒ petaſ Paucis em̃ minimiſq; natura cõ te ta eſt.Cuius ſatietatem ſi ſuperfiu/
is vꝛgere velis aut iniocundum quoq
ulcherrimi.i.mũdi. ſic nos gaudemꝰ fa cie.i.aſpectu maris ſereni.i.trãquilli.ſie id ẽ eadẽ rõne jmira
lẽ;ꝓxlunã. RKñ⸗ dit phia. Nñ.i.hun qͥd aliqͥd hoꝝ attin git te tanq; pꝛopꝛiũ q.d.nõ. nũquid au⸗ des gloꝛiari ſplẽco re alicuiꝰ taliũ tan⸗ q; tuo.q.d.nõ ·nun qͥd tuipſe diſtingue ris.i.oꝛnaris verniſ flonb.q.d.certe nõ nunqͥd tua vbertas id ẽ fertilitas itume ſcit id ẽ ſugbit i eſti uos fructꝰid ẽ ꝑ eſti uos fructꝰ.q.d. non d rapis id ẽ circun aris inanibꝰ gau⸗ dijs ſup reputãdo iſta eẽ ua bona qͥd amplexaris externa bonaꝓ tuis.q.dicen fruſtra; facis. quia foꝛtuna nunqᷓ; faci⸗ et eſſe tua q̃ᷓ natura reꝝ a te feeiteẽ aliẽa ũc dicit phia.nð
nego qͥn iſta pofſint tibi ez vtilia. fructꝰ eñ̃ terraꝝ ꝓcnd ẽturalimẽ
F vkiila. m. ubio debẽturaimẽ tis aiantiũi.i·aiali pꝛo alimentꝭ.ſʒ ſi velis replere indigentiã nature. ꝙ ſatis eſt.i.ad ſufficientiã nihilẽ.i.nõ optet ꝙ petas.i.deſideres.affluentiã foꝛtune
ſup.ad dilatãdũ ⁊ ampliãdũ agros. natur is tẽta ẽ.cuiꝰ ſatietatẽ up. ad d ao3.naturd em paucis ↄtẽta ẽ.cuiꝰ ſatietatẽ ſi velis vꝛgere.i. heie ſup cibis ⁊ potib ilvcß infuderis vẽtri ſi ug
fluũaut fiet niocun
vr qð hõ dʒ giari ð pulcritudine celi⁊ ſtellaꝝ⁊ nõ dʒ qꝛ nus dʒ gloꝛuari de pulcritudine agroꝝ ⁊ alioꝝ poſſeſſion
ſetmlogundũ.i.triſte aut fiet noxiũ.i.ꝑicloſum. foꝛmariralrõ. Piillð qð mag videt᷑ineſſenõ ineſt. neci
¶MRota ꝙex lra põt lið qð minꝰ ſʒ mag; nihil hoꝝ ẽ ſuũ ꝗᷓ mii

„
ues. Exiguũ natu
Liber ſecundus
vura nõ ẽ onerãda ſupfluis. ſʒẽ alẽda pauc qꝛ pauclↄtẽta ẽ. vñ Siad naturã vixerj nũq; eris paug ſiad ohlohe nũq; eris di Laoſcerat. dpin'o po imenſů ·Et brůs augꝰ ðt. Bumen, qa ſũt almẽta tanq; medicamẽtã. Bꝛego. Sũ venter nimia ſacierate extẽdit᷑ ule⸗ ibicis ſuſcital. ¶ Nota ꝙ Ariſtoe in qdã epla ad Hlexandrũ ðt. Qui trãſgredi? ſn noanpo Pam vero pulchꝛũ varijs fulgere ve⸗ 2 meſf ſtibuſ putas: quaꝝ ſi grata ituitu ſpẽs ẽ iuniie aut materie naturã aut ingenium mira nart renũciet de rifiri— iheneaeigee boꝛ artificis. ¶ An verotelongus o tis. nec comeſtionẽ comeſtioni ſuperad do famuloꝝ facit ee felich Qui ſi xiclo qꝛois inconti/ n ſinticiſ dat ojsincon, ſi moꝛibus ſint pnicioſa domus ſarci⸗
Tnn eñ. x vi.eꝑla ·
nens„ 0 iuntare eſt riei. Lnece na.⁊ ipſi dño vehementer inimica: Si
————)
IEt ſubdit Judiui
abbrpocrate æcð veroꝓbi ſint quonã in tuis opibus ali
ſeruauit Fn
bus debilitatẽ coł 1 poꝛis ſuſtiebat. cui ena ꝓbitas numerabil. Ex qͥbus oĩibus dixit ſuus diſcipu⸗ us⸗Hoctoꝛ egregie
ſ velles hfñ comedere nõ ſuſtineres tantã coꝛpꝑis debilitatẽ: ui rñdet bypo 1 ciates. comedo vt viuã nõ viuo vt comedã. Ejñ ðᷣt Ariſto · ibidẽ· Ili mentũ ꝓbt durabilitatẽ eſt q̃rendũ: nõ durabilitas ꝓpter alimentũ. ſubdit. WMultos nouiqͥ; diminuerũt de alimẽto ⁊ comeſtiõe abſtinẽtes a ſuis appe⸗ ntcby ⁊ pcentes gule viuẽtes tpate ꝑ dietas q̃ fuerũt ſaniſſimi coꝛꝑis longio⸗ ris vite ⁊ boni a etitꝰ. ¶ Jam vo puichꝝ. Hic phia oñdit ꝙ nõ ſit gau⸗ dẽdũ de pulchꝛitudie veſtüi tãqᷓ; deꝓpᷣo bono.⁊ arguit ſic. D. tudine nõ ẽ gaudẽdũ q̃ñẽ hois pulchꝛttudo· ſ pulchꝛitudo veſtiũ nõ ẽ h ois ulchꝛitudo ſʒ ẽ ipᷣaꝝ veſtiũ.& ⁊c· vn ðt in lia. Jã putas pulchxꝝ eẽ· itue pul chꝛitudini aſſcribendũ fulgere varijð veſtibv. q d.nõ debes putare. q̃ꝝ · ¶ ve ſtiũ.ſi ſ pẽs.j. pulchꝛitudo.eſt grata.i ·delectabilis intuitu. ego miraboꝛ natu rã materie veſtiũ · aut mirabo? ingemũ· i·ſubtilitatẽ artificis veſtẽ foꝛmantis nihil aſſcribẽdo tibi. ¶ Fota ꝙ ſplẽdoꝛ habitꝰ exterio?is nõ facit hominẽ me lioꝛẽ niſi fulgeat habitus mẽtis interioꝛ in eo. Vñ Beñ. Nullus ðᷣt gladiuʒ eſſe bonũ ſi balteꝰ eius deauratꝰ ẽ ⁊ vagina gẽmis diſtincta.ſed gladius bo⸗ nus eſt q bñ incidit ⁊ honũ acumẽ habet.⁊ mucro bonꝰ eſt qͥ oẽ munimẽ ru pturꝰẽ · vñ ſůt pᷣſus. Aurea nobilitas luteã ñ veſtiat ollã ſõ ideo ſequi hãc minꝰ eẽ luteã. Jtẽ poeta pt. Cinge caput lauro:tege coꝛpꝰgẽmis ⁊ auro Bi fueris pᷣdem rẽmanebis ruſticus idẽ. ¶ſ In po telongus. Hic phia oſten dit nõ eẽ gioꝛiandũ de multitudine famuioꝝ tanqᷓ; deꝓpᷣo bono· ⁊ arguit ſic
He illiꝰ puſchzi
ſu Au ſe tu

n f Bey ain pist tinge min wotel son don r eni:Si
unti 1 Muet byo pter al ni ſibt bſine agis aphe niſimi nons log oſc P0 ſtgl
amuli aut ſũt puerſ in moꝛibo.⁊ ſic ſũt nocini.aut ſũt bñ moꝛigerati.tũen 1 il ad te.qꝛ hec ꝓbitas eſt famuloꝝ ⁊ nõ tua. vñ ðᷣt in lfa. In ſo longꝰ oꝛde famuloꝝ facit te eſſefelicẽ qj.ſ.famuli.ſi ſint vitioſi moꝛib.tũc ſůtipnicioſa ſar 1 cina.i.piculoſũ põdus ipſius domꝰ⁊ ſũt vehemẽtis inimica ſarcina ip̃i vño Si ÿo ſint ꝓbi.q̃nã modo.i.ꝑ quẽ modũ· aliena ꝓbitas numerabii.i.cõpu⸗ 25 tab i e „— ⸗„D⸗nllo mo. 2 tüc nihil hoꝝ que tu in tuiſcõputas bonis eiit de Ehe — ctis dicẽs. Exqby tuum eſſe bonů liquido monſtrat᷑. Qui it pdict⸗ bus ſi nihil ineſt appetende pulchꝛitu/ poꝝ eñẽ bonñ tuuʒ
dinis. Quid eſt ꝙ amiſſis doleas vel bon iſnint ineſt appetẽde pul⸗
leteris retentis. Qð ſi natura pulchꝛa cꝛituijis june 2 tibi aſſcribi poterit Doleas de amiſſis. atuis quoq; opibus ſequeſtrata placu vel ieteris retentis S p ſed.ſi pᷣdcã ſũt iſſent. Neq; em̃ idcirco ſunt pᷣcioſa ꝙ in pulchꝛa. natura.ic — tuas venere diuitias.ſed qm̃ pᷣcioſa vi ſeiric tua.i.qͥd ꝑtinet hoc debantur.tuis ea diuitijs annumergre dteg;v.nbl.n n 1 hec ſeq̃ſtrata.i.diui—„— maluiſti, Muid aũt tãto foꝛtune ſtte ſaarls opin ꝑ ſe , placuiſſent. non eiñ 7 3 pitu deſideratis. Fugare credo indigẽ/ lereofit pꝛcudſe 5 33 ꝙin tuas—— uitias.ſʒ qm̃ tibi videbantpᷣcioſa.ideo maluiſti ea annumerari tuis diuitijs 2— WMota g ſerui ꝑuerſi in moꝛib ſunt. familiares inimici dñt ⁊ totius domus VMe Decb poſtea dicet tertio huiꝰ qnta ꝓſa. nõ eſt peſtis efficacioꝛ ad nocenqdum qᷓ; familiaris inimicus.etſi vident᷑ aliqñ amici. hoc eſt rõne vtilitatis non rõ F ⸗ ne jutis e ſloloquit Beñ in deremedijs dicens. Mel muſæ ſequũtur. cadauera lupi.frumenta foꝛmice.pᷣdam ſequitiſta turba non homine. Item. ½ Beñ. ðt epla. xli. In homineillud laudãdũ eſt qʒð ipfius eſt. ſifamiliã foꝛmo l l ſamʒ ⁊ domũ pulchꝛã ſi multũ ſerit ſi multũ fenera nihil hoꝝ in ipſo ẽ.; vn tirca ꝓpꝛiũ eſt. qð nec auferri nec eripi põt.— Quid at tanto foꝛtute ſtrepitu Hic phia oñcit generaliter viuitias E nõ eſſe apetẽdas magnope. Et facit hoc tribrpᷣniby.jecundã ponitibi. Jta Vn ſlz) 2* netertiã ibl. Ego ÿo nego. Pꝛima rõ eſt iſta. Illa nõ ſunt multũ appetenda ½ 3„0 der que hõ non ↄſequiteappter ue appetunt᷑. Apperũtur eñ diuſtie ꝓpter fit 40 S. gam indigentie. quã nni hõ non. tinm duens· uidaittints ſreptuideflaboiedeſderaus.det*
equiꝑ diuitias ſicht decla 8
.
F— * —

—
deſiderio inliſtitis foꝛtune. credo vos queritis fugare ind igẽtiam copia iden duitijs · quaſidiceret. ideo deſideratis diuitias vt ſuppleatis veſtram indi⸗
gentiam. fed hoc cedit vobis in contrarium.quia pluribus adminiculis id ẽ
adiutoꝛijs eſt opus ad tuendam varietatem pꝛecloſe ſuppellectilis.i.poſſeſ⸗
ſionis. verumq; illud eſt permultis eos indigere qui permulta poſſidẽt.⁊ etiã
contra ideſt ꝑ con
trariũilli mimo in
digent aui metiant᷑ i.menſurãt ſuã abũ dantiam non ſuꝑ⸗ fiuitate ambitus.i. cupiditatis.ſed ne⸗
teſſitate nature No
ta m Peñ. Perml tis indigent qui per multa poſſident. ꝓ pter qð multe diui tie nõ fugãt indigẽ
tiam · ſed magis ex
citant. vnde poetg. Nulla ditari ratiõe poteſtis auari Voſ
faciũt inopes quas
cumulatis opes.
¶ Nota circa h qð ðt numiũ idigẽt.di
tit Beneca. lxij.epi ſtold. Thaurꝰ pau
eiſſimoꝝ iugeꝝ pa⸗ ſcuis implet᷑. ⁊ vna ſilua plurit elephã tibo ſufficit. hõ terre re paſcitur ⁊ mari. quid igitur tam in⸗
tiam queritis copia. At qui hoc vobis in contrarium cedit Pluribus quippe adminiculis opus eſt ad tuendam pꝛe cioſe ſuppellectilis varietatem. Ve/ rüc illud eſt permultis indigere eos. qui permulta poſſident. contraq; mini
—
ture neceſitate. non ambius ſu ſupfe
moindigere qui abundantiã ſuam ngſ
fluitate metiant᷑. Ita ne autẽ nullů eſt
ꝓpꝛiũ vobis atq; inſitum bonũnt in ex ternis atʒ ſepoſitis rebus bona vraq̃ra i· Bicre verſa ↄditio evtdinũ meri torõitaiatñ arſbiſpledere nij jaate
ſatiabilem ventrem natura dedit nobis.cum tam modica coꝛpoꝛa nobis de derit.vt faſtiũimoꝛum edaciſſimoꝛumq; animalium auiditatem vinceremꝰ quantulum enim eſt quod nature datur. paruo illa educatur.non fames nñi vẽtris nob magno ↄſatſj vẽtri aũt obediẽtes loco aĩaliũ numeremur
nõ hoium ¶ Ita ne aũt. nifeſtum erroꝛem hominum ibl.qᷓ; po late.
ic ponit ſcðm rationem· ſecũdo coneludit ma⸗ eret talis eſt. Flla non fũtap
petenda quibus appetitis homo putans ſe talibus oꝛnari. facit iniuriam ſuo creatoꝛi.ſed bong exterioꝛa ſicut diuitie ſunt hmõi. vt declarat in littera. er⸗ go ⁊c̃. Et dicit. P homines nunquidinullum bonum eſt ꝓpꝛium atq; inſitũ deſt naturale ⁊ intrinſecum vobis · ita vt queratis hona veſtra in externis re bus · i.in ertrinſecis rebo.⁊ in rebus ſepoſitis.i.a vohis ſeoꝛſum poſitis.qua⸗
ſ diceret.imo in vobis eſt bonum ſi conſiderare vultis· ſed ſic eſt verſa.i.mu

—
4.... % 1„N—* 7—* 5
1 Ff* 8
8 1 Mꝛola* ſerta ₰. Nrl⸗ h— 73 nigit 6 p r ℳ 3 Heits n tata eonditio rerum · vt animal viuinũ.ſ.homo quiꝝt ſimilis deo.nõ alit v Ph— busad uizi deatur ſibi ſplendere niſi in poſſeſſione ſuppellectilis inanimate.i.bonoꝝ exte v ſi xini rioꝝ que ſunt inanmata.⁊ aliaquidem ab homine contenta ſunt ſuis bõis 3 Fi vos aũt homines deo conſimiles mente captatis ideſt queritis oꝛnamẽta ve yM ⸗ ſtre excellẽtis natureja rebinfimis·ſ.iaĩatis qð ẽ erroneũ necintelligis q̃ntã? vhnl ut* S8*. Nobt ſupellectit poſſeſſiõe videat. Et alia q̃ 30 3 eo iſti 5 Aurbi oti 5 tutũ. ille em̃ ↄdito phe dem ſuis rebus ↄtenta ſunt. Aos autẽ xlutt hlan gen?
dut chnpr
deo mente cõſimiles ab rebus infimis
p̃ſtare.i. pᷣcellere oõ
bus trenis.ſed vos
i ercellentis nature oꝛnamenta captatiſ vaudi ve „ Veb nec intelligitis quantã cõditoꝛi veſtro eretee coh d m us eo cuiꝰ ẽ bonuz· 6 cũ vos iudicatꝭ vi⸗
,.
faciatis iniuriam. lle Pue humanũ terrenis omnibus pᷣſtaſe voluit. Vos dignitatem veſtram infra queq; infma
liſima reꝝ ſiẽ eẽ do
na foꝛtune ſunt vrs bona vos ſubmitti
tis.i· ſibijcitis vo metipſos eiſdẽ ṽa
detruditis. Nam ſi oẽ cuiuſq; bonũ nea G*. 15 uiuſch bonũ e0 eſtimatiõe. i.opioe cuius ẽ ↄſtat eſſe pᷣeioſius cũ viliſſima ⁊hñimerito cacit unb itina accidit hõi.nã ila b h reꝝ veſtra bona eẽ iudicatis. eiſdẽ vos „ 4 n e metipſos veſtra exiſtimatiõe ſubmitti/ oem We tis:qð qͥdẽ haud imerito cadit. Hũane natura hũana redi
iene Miat
quippe nature iſta ↄditio ẽ vt tũ tãtum
ceteris rebus cuʒ ſe cognoſcit excellat. eadẽ tñ ifra beſtias redigat ſi ſe noſſe de ſierit Nã ceteris aĩantibus ſeſe ignoꝛa
re natura ẽ hominibus veroviciovenit
gat̃ ifra beſtias ſi ð
ſierit ſenoſſe. nã ce⸗ teris aiantib nafa ẽ ihrare ſeſe. ßhoĩb vẽit.i.ꝓuẽit exvicio
¶ Mota ꝙ hõiẽ iſitũ
Ppꝛiũ boqð ẽrcã rõ q̃ ſpdepꝛeca ad
culatiõe ↄſiſtit feli⸗
ma.i cuiꝰ actu⁊ ſpe
citas qꝛ japiẽs ma rimeẽ felix.x.eth.⁊ hõ curãs itellectũ deo amãtiſſimꝰ videt ibidẽõ ñẽ q̃rẽdũ
bon hoib ĩ reb exthis. Not Finz 3n5f 2 17 rebexmis. Hota ꝙ hõ mẽte ⁊ rõne ẽ ſilis deo ⁊m Geñ. Rõn hib aliudẽ qᷓ; ꝑs dini ſpũs merſa in cgꝛpꝰ hſanũ. Et ðt ꝙaius recx et
qᷓſi deus in hůano coꝛpꝑe hoſpitatꝰ.t idẽ St. Biſce potiꝰ aiaʒ extollerei im
menſum.nobilis em̃ ⁊ generoſa tes eſt. ¶ Nota Pho⸗
b 13

²
allegãs ↄmẽtatoꝛẽ dicit.
Fñ qᷓ;uis hõ hm ſe
⁊ ſimpliciter ſit no⸗ bilioꝛ beſtijs. tñ in ⸗ quantũ deficit ah a naturã..cognoſcer
ſeqʒ j debet beſtijs
ſicẽ iᷓbilioꝛ beſtia.
¶ uã ÿo late ptʒ. Pic phia cõcluqit man iſeſtũ erroꝛẽ ho minũ dicẽs. O ho
mines qᷓ; late ptz vr̃
erroꝛ qᷓ exiſtimatis
uliquid poſſe oꝛnari
oꝛnamẽtis alienis.
Rillud fieri nequit. Naʒ ſi aliqͥd luceat
ex appoſitisſibi ⁊ nõ
„
—„ 5
5. „„ 1. P . — ₰ ₰ 4 1.—% —„— 10 ——
4 — J. * 5
oh⸗ e—
Pn7 6ð
7
5.
dcdd v
ex pulcritudine pꝛo appoſita il la laudãtur.ſʒ illud qð ẽ veiatũ ⁊ tectuʒ appol itis illis.iliud nibilominꝰ ꝑdurat idẽ ꝑſeuerat ĩ ſua fe ditate.i.turpitudi⸗
ne. ſ Mota ſi aliqd ẽ ſetidũ in ſe.eiꝰ fetidt tas nõ tolliꝑ oꝛnatũ extrinſecũ. vñ dicit poepa. Aurea nobilitas luteã ſi ve⸗ iat ollã. No ideo ſequit᷑ hãc minꝰ eſſe lurũ. Et quidã clericꝰ rñdens mulicri querẽti vtrů eſſet pulcra dixit. O pña pulcra ſunt tibi appenſa. Ego po nego illud eſſe bonũ. Mic ponit tertiã rõem qᷓ talis ẽ. Illud nõ eſt multũ appetendũ qð nocet poſſideti.; diuitie ſepe nocurũt poſſidentib. qð declarat ex duobꝰ ¶ſ Pꝛimo qꝛ diuitie faciũt poſſidẽtes de ſe falſa opinarivł᷑ eriſtimare. Bcðo qꝛ faciũt poſſidẽtes amiſſa ſecuritate tiere. vñ dicit in litte⸗ ra · Ego pkia nego illud eſſe bonũ qð noceat hñti.nũ id mẽtioꝛ. inqes mini⸗ me.atqͥꝓ cette. diuitie ꝑfepe nocuerũt poſſidẽtibꝰ.qꝛ qͥſq; hõ eo ꝙ ipeeſt aui⸗ dus magis alieni eris.ibe piat illũ hoiem ſolũ digniimũ.q̃ hʒ.i poſſidet ſq;ẽ auri? gẽmaꝝ. Tu igitihõ qͥ in duutjs Zititutꝰ nůc pertimeſcis
6
8.
* „ Fℳ N
—— 7 ₰ e.— vℳ /.—— F— K—)
Liber lecundus
mo ſeip̃m ignoꝛãs deterioꝛẽ beſtia. vñ Moetiꝰ in tractatu de ſummo bono⸗ Ve vobis hoib qͥ de numero beſtiaꝝ ↄputati eſtis diuinũ qð in vobis ẽ nõ cognoſcẽtes ꝓpter qð ad ſupioꝛa aſcẽditis.⁊ ded ſi⸗ miles eſtis Etſubdit. Hiuinũ aũt in hoie vocat intelllectũ ⁊ rõem. ¶ Nota
g n hꝓhibet vnũ ⁊ idẽ eſſen obiliꝰ.⁊ ignobiliꝰ qð duuerſificat᷑éẽm ↄditionẽ ſeu ↄſiderationem.
Quã No late vñ hic erroꝛ.qͥ oꝛnari poſ ſe aliqͥd oꝛnamẽtis exiſtunatis alienis At id fieri neqͥt. Hã ſiqͥd ex appoſitis luceat ip̃a qͥdẽ q̃ ſunt appoſita laudant᷑ illnd o his tectũ atq; velatũ in ſua ni hilominus feditate ꝑdurat. Egoo ne go illud eẽ bonũ qð noceat hñti. Nũ id eſt mẽtio:mime inq̃es. Atqͥ diuitie poſ ſidẽtibus ꝑſepe nocuerũt.Cũ peſſimuſ qͥſq; eris alienis magis auidus. q̃cqͥd vſqᷓ; auri gẽmaꝝq; ẽ:ſe ſolũ qͥhʒ digniſ⸗ ſimũ putat. Tu igit᷑ qͥ nůc ↄtũ gladium ꝙʒ ſollicitus ꝑtimeſcis.ſi vite huiuſcal lem vacuus viatoꝛ intraſſes coꝛam la⸗
₰ An V † ℳ/—

ro w
oraaſci nde llen 0
wm an pof inn z enis ſlc got wy Iain wela aüuni unt Pore h id
Ai o
eit ytini ſlie Whignl n vhuſci
nobl Wntii
trone ſi ecurus cantares. O pᷣclara opũ moꝛtalium beatitudo, quam cum ade
ptus fueris ſecurus eſſe deſiſts. Aetrum quintum libꝛi ſecundi Elix nimium pꝛioꝛ etas
Lontenta ighus aus
4— Neg inerti perdita luru* Facili que ſera ſolebat I- Jeiunia ſoluere glande Becpacbica munera noꝛat Liquido cpnfundere m elle
V
ſelucayelleyaſerun
+„ 5——.— f. Tyrio miſcere veneno— Somnos dabat herba ſalubꝛes
Potum quoq; lubꝛicus amnis
re. ⁊ hon eſto rontentum eſſe.
Metx quintum
giadiũ; ꝓ ⁊. dtum ſi intraſſes callem · i.ſemitã huius vite tanquam via vacuus coꝛam latrone ſecurus cantares. Tunc inuehitur contra diuitias H pclara beatitudo opum moꝛtalium ·⁊ loquitur hironice. quaſi diceret.mini⸗ me pclara quam tu homo cum adeptus fueris ſecurus eſſe ꝓeſiſtis.
roꝛem ha bẽt dona ꝙ multis cõtingũt detrimenta ex ipſis multi em̃ ꝓpter di⸗ nitias pierũt. ¶ No ta ꝙ mali tĩ diui⸗
tes reputant elſe di
gnos. vnde ðt Im
bꝛo. Ita incubueßt moꝛes hominuz in
admiratiõe diuitia
rũ vt nemo niſi di⸗ ues putetur dignuſ ¶ Mota diuitie nõ
reddũt hominẽ ſe⸗ cuꝝ. Vñ Juuena⸗ lis poeta. Pauca li
cet poꝛtes argẽtiva
ſcla puri Nocte iter ingreſſus contũ gla diũq; timebis. Et note ad limẽ trepi⸗ dabis arũdinis vm bꝛã Cantabat va⸗ cuus coʒã latrõe vi atoꝛ · Et Seneca xliih.epiſ.di. Nun⸗ dũ latro tranſmit⸗
tit etiã ĩ obſeſſa via paupi parẽ.⁊ Beñ xxitij· epta dicit.qͥſ⸗
quis ſe multũ foꝛtu ne dedit ingentẽ ſi⸗
bi viam ꝑturbationis fecit. Vna hecpia ẽ ad tuta vadẽ di.externa deſpice to rontentum eſſe. ¶ Mern dntũ ſcði libꝛi— Elir numiũ poꝛ etas. ¶ Iic incipit qntü merꝝ huius ſecůdi qð ðꝛpẽ
ritacũ ab inuentoꝛe. nãpeſticũ a pedepᷣdominante.⁊ eſt dimetrum auia quattuoꝛ pedũ.nam duo pedes vnũ metrum ↄſtituũt.⁊ ẽ catale
cticũ. quia in quarto pede vna ſyllaba deficit ad cõplementũ metri. Innc netro phia cðmendarßmãeratẽ qerat inecupiciate diuitau vine pfitein etatẽ in q̃ dñatur ⁊ regnat auaritia. Pꝛimo ðᷓ cõmendat etatẽ antiq
3
1.„ A„1. „f— F ₰„
.
¶ Nota
viuitie nocent habenti · Vndeariſto. pᷣmo ethicoꝝ dicit · Talem quidem er? d.
..„ℳ„ 1 ß rl
6* 6
—

c Tunc claiica eua tacebant
Liber ſecundus
ctzo noſtrã etatẽ deplãgit ibiſ tinã mõ. Pꝛimo ðt · Pꝛioꝛ etas nimiũ felix fidelibh an.. fideli agricultura.ner fuit ꝑdita. 1. dep̃uata inerti lurui.graut ſupfluitate que etas ſolebat ſoluere.i.remouere ſera. i.tarda ieiu⸗ nia facli glãde.i.vili fructu.nec illa etas noꝛat.i.nouerat. ↄfundere.i.miſcere pachica munera.i.vina.liqͥdo melle ad faciendũ mellicratũ ſicut mõ lit. nee etiã nouerat— u mi— re.i.intingere. luci 4 Sn
Lnngeid Vmbꝛas altiſſima pinus
nn
nã:ſerũ.iiloꝝ po⸗ Vondum maris alta ſecabat
A— 1 2
puloꝝ.tyrio venẽo§
1.ſanguie ↄchilioꝝ:*— Freeha adndei e inercibus vndicz leis purpurcũcoloem Moua littoꝛa viderat hoſ
„
* N, 3„„5 5 8 7 5 k — doꝛmiebãt in lecti O lij s neq; fuſis acerbis
FLA
ℳ ſ eburneis. ſed in her
— FN Pe Cruoꝛ hoꝛꝛida tinxerat arma
.
ebeee Puid enim furoꝛ hoſticus vlla
d Dabat eis vm bꝛas ma mouere C 5½ ſ. vmbꝛoſaſ habita Vellet pꝛioꝛ art
——l„
tiones ·nõ em̃ in do Cum vulnera ſeu 4vl deret
mibzi curioſis edi
6 Bec pꝛemiaſ anguinis vlla 6 — es ecabat.i.diuidebat nauigãdo.alta.i.ꝓfunda maris · qꝛ adhuc non
nhl erat vſus naui. nec mercib vndiq; lectis.i.collectis · viderat noua littoꝛa· i⸗
6 glienas terras qꝛ manebãt in patria. tũc in illa erate tacehãt ſeua claſſica.i.tu
Fb be vel coꝛnua vocãtia hoies ad bellũ.dicta claſſica a calo qð eſt voco · neq;
—
ruoꝛ fuſus acerbiſ odijs tinxerat.i.madidauerat hoꝛꝛida arma.qꝛ tũc ñ̃erat
V— g. ſus armop d em̃.i· ꝓpter dq· holticꝰ furoꝛ vellet hoꝛ arma mouere cũ vide
0 ret ſeua vulnera. nec videret vlla pᷣmia ſunguls · qꝛ nibil eratꝓ quo pugnaret q¶ſ Nota circa ß ꝙ dicit pᷣoꝛ etas · dttuo etates diſtinguũtur ᷣm poetas. In
al-. b 4 pma fuerũt hoies boni ⁊ ſimplices paucis ↄtẽti qui comedebant glandes. bi
3
* 7
pebãt aquãnõ colebãt vineas hãc etatẽ vocabãt pocte aureã · ⁊ erat ſub ſa⸗ turno. de qua boe · loquit in l̃a · Scða etas dicebat᷑ argẽtea q̃erat ſub ioue cũ ℳ poies magis gſtuti iuenerũ tagriculturã.⁊ ceperũt in habitare domos ⁊ plan
5 N fparttare vineas. Tertiã etatẽ vocabãt eneã in qua S curam rerũ
ceperũt alios depellere. ⁊ ſealiqualiter malicie dare. Muartã etateʒ vocabãt
1— 2— Ani ſerred. qñ intantũ abũdabat malicia ⁊ auaritia hominñ ꝙ nec fides nec iuſti⸗
2 7 1
mäſit in rra in cᷓ os ſumꝰ quã in fine boetiꝰ deplãgit ¶ Nota circa — mãlit in tra n q etaten in o u ₰ ꝙ dicit inerti luxu. ꝙinertia ⁊ ocjũ ſũt rã luxurie. Ejñ poerd. Mcia ſi tollas pire cupidinis artes · Itẽ Hoia ueritegiſtꝰ q̃reſitkactꝰ adult· In ꝓmpto — M⸗—
—. vVh*— Nx 5 ℳ ℳ—ℳ
1 — 5— 1(1 — Sa A
L.
1— 70
de dt
2bo
bih

wop
19— us we
dt
v murs Apucnon nderat noi cit ſc nicu ciloq
——
ilfaii te. vñtt ſc dd. dijerẽ.i dicã dedignitat.;ꝓ ⁊· potõtia q̃s vos
etn ſertum
agtdeiaſce erat. Eſt aũt tripler luxuria exde ſcholariũ diſciplina⸗ ꝗᷓdã ʒſiſtit in coitu.qᷓdã in crapula.⁊ q̃dã in veſtitu·⁊ q̃libet eſt fugiẽda. No ta circa ꝙ ðt. lucida vellera fecũ. Beres ſũt ̃dã hoies apud qs ↄtexi lana de arboꝛib.fila ᷓq̃ a vᷣmib qͥ dicunt᷑ bõbices oꝑani.illa vocat hic lucida vel
lera. ¶ Rota wthirus ẽ ÿmis venenoſus in cuiꝰ ſanguie intingitur purpura.
Iilij dicũt ꝙ ſit ge⸗ Vtinam modo noſtra redirent nus ↄchillioꝝ i qrũ 8 fanguie itingit᷑ pur
In moꝛes tempoꝛa pꝛiſcos pura. qx ↄchillioꝛij copia inuenit᷑ apud Bed ſeuioꝛ ignibus ethne chirũ in inſula no Feruens amoꝛ ardet habend in redirent. Hi phia deplãgit pñtẽ
heu quis pꝛimus fuit illee tẽ dicks Vrinã nfa tpa.i· 2ditiões uri qui pondera teci nnitpis.reduẽrmð 6 1redigeren᷑ ipᷣſcos Bemmaſq; latere volentes Pꝛecioſa pericula fodit 2moꝛi. deſicerium — hñdi.feruẽs ſeuioꝛ.
¶Moſa ſerta libꝛi ſecundt piuſor ichr KE rar ßri ethne illiꝰmot ar
Vid ãt ð dignitatibꝰ potẽtiaq; diſſe n 735 Dicitati rric ie qͥ pinꝰ fodit.i.ef⸗ tãq̃s vos vere digitatis ac ptãtis ĩ ſodit vonderatect auri.i.abſconditi ⁊
ſcij 8 eeq na Riipbiſimũ anc ceci effodit gẽmas volẽ derit q̃ icẽdia flãmis echne eructuãtibꝰ tes late qᷓ ũt picu
la.qꝛ multiꝓpt̃eoꝝ
incidũt. Nota Beñ · in libꝛo de diuiſiõe ſcientiarum fuigeribv mücii teneb?as irradiaret · ſʒ heu nůc alij trenis cur iſeriuũt alij tpat᷑ vlar d kc ſapie elãgue cit. Rors g etp
mons ſicilie qᷓ freq̃nter ignib iardeſcit.ad cuiꝰ ilitudinẽ hʒ ſe auaritia ⁊ . 3 S Vñ tul. in i fi. bo.⁊
Cupidi ſũt ĩſatiabſles q̃ ñ mõ ſingulares. ſʒ vniuerſas fumili Suertũt. Ex cupiditatibꝰ em̃ odia ſeditiones di
e cupidit⸗ diſcoꝛdie bella naſcũti
neceſſeẽ effici. ¶ Pꝛoſa ſerta libꝛi ſeeũdi. C 7c. Hecẽ ẽ ſerta ꝓſa hꝰ ſcðiĩq̃ phia oñ ꝙ dignitates ⁊ ptãtef Silir. agnoge etẽce.? pᷣmo ꝓbat irentũ ð dgnitate ⁊ ptãte ſi· ſcdo dit rõnẽ tal bo. itato ſilð dignitate ⁊ prãte.ibi ad hec. Pꝛio ĩtẽ lã ſ lũt multũ apetẽda q̃ cũ adueniũt malis faciũt detioꝛres 108 hö efficiũt melioꝛes ſed dignitates ⁊ ptãtes hmõi ſunt ſicut declarat

—— —————
„ * d
„[—— K.ll⸗ ℳ— pu—
Liber ſecundus
inſeß ideſt ignari vere dignitatis ⁊ poteſtatis crequatis ideſt aſimilatis celoꝛ ideſtumme bono.que ſi ceciderint in quenq; impꝛobiſimum ideſt viciociſſt mum. que incendia ethne illins montis pederint tantas ſtrages ideſt percu⸗
ia fãmis eructuantibꝰ ideſt exeuntib. Et ꝙ diluuiũdederit tantas ſtrages ſi cut ilimali auſbus adueniũt dignitates qſi diceret · lura njjla puemnunt e „.40½
dignitatib ⁊ pote⸗ ſtatib maloꝝ qᷓ; exr in cendio ign is vel diluuio fiuuij, t ſpᷣdit pßia · vti ꝓ ſiẽ arbitroꝛ te memni ſe veſtri veteres idẽ antiquioꝛes roma⸗ ni.cupierũt abolere ideſt delere imperiũ ſulare.i.dignitatẽ bülbruo iam cõſulũ quod imperium conſula⸗ re tuerat piꝛncipi⸗ um libertatis· quia romani liberius vi uebant ſub conſuli bus qᷓ; ſub regibus
1 4. 5 0.— ⸗hurbnanieapꝛi
„ al.
us abſtulerant ð ci uitate nomen regiũ pter eandem ſuꝑ⸗ lam ¶regum · Ex quo patet ꝙ digni⸗ tates faciũt malos deterioꝛes. Pi au⸗
—
quod diluuium tantas ſtrages dedeyit/
—
Certe vti meminiſſe te arbitroꝛ conſi lare imperium quoq libertatis pꝛinci⸗ pium fuerat ob ſuperbiam conſuluz ve ſtri veteres abolere cupierunt. Qui ob
d candem ſuperbiam pꝛius regium de ci
uitate nomen abſtulerant. Bt ſiqu an/ do quod perrarum eſt pꝛobis honoꝛes deferantur. Quid in eis aliud qᷓ; pꝛobi tas vtentium placet. Ita fit vt non vir tutibus ex dignitate, ſed ex virtute di⸗ gnitatibu s honoꝛ accedat.
tem ptãtes ⁊ dignitates deferatur ꝓbis(qð ꝑrarũ eſt)quid in eis aliudplacet dignitatib qᷓ; ꝓbꝛtas vtentiũ.q· d. nihil ita fit.i. ꝓpter hfit vt vrutib nõ acce dat honoꝛ er dignitate · ſed honoꝛ acce dit dignitatib er ÿtute vtentiũ eis. ⁊ ita vignitates nihil boni adijciũt ipſis honis. ¶ Nota duplexẽ dignitas? po teſtas· Huedã mũdana ſiue tpalis q̃ ⁊ſiſtit in bonis tꝑalibv exterioꝛibo. ⁊ in
tali non ↄſiſtit vera fel tas ⁊ poteſtas aie ſiue
citas cũ ſit reiꝑ la multis amaritudinibꝰ. Ijlia ẽ digni
ſpũalis que conſiſtit in ſcientijs et vᷣtutib.⁊ illa nõ põt
ſupari vicio.nec aduerſitatibs nec ꝓſperitatibus in qua conſiſtit beatitudo? peata vita. Ejnde Imbꝛo· in li.de officijs. dicit Mico heatã vitam ↄſſtere
in altitudine ſapiẽtiei
ſuanuitate ↄſcientie ⁊ in virtutis ſublimitate. ¶ Nota
ꝙinſcij digutates ⁊ptãtes mũdanas adequant celo. qꝛ non recte iudicant- Judicant em̃ m concupiſcentiã ⁊ nõ kmn rei veritatẽ. Imperiti eĩ vclut a lõ
ge diſtantes a veritate ſpeculant. pmo elencoꝝ ¶ Hota ꝙ mali uinti*
ptãtib pᷣditiplꝰ nocẽt qᷓ; ignis vel diluuiũ aq̃x.ꝛ mali dignitate
ua⁊ ptõte
2
ſ

k ubi onlt benu tici uma Azn ern Nu cb su dec u. Ut aban s s is ali plnoi Inft wnn edern m di 3 nu ſn Sn
es duple n
Pꝛola ſerta
ertolluntin ſupbiã.alios iugo ßuitutis oppꝛimẽdo. px quo exequ ẽdo mouent᷑ bella qͥby hñanñ genꝰ plꝰ offendit᷑qᷓ; igne vel diluuio. ¶¶ Nota ꝙ ciuitas rõa
naa iꝑe romuli ſui ↄditoꝛis a regib erat gubernata.poſtea rõani exigente ma
Que No eſt iſta veſtra expetibilis ac pᷣ⸗
clana potẽtia: Nõne o terrena aialia cõ ſideratis qͥbus qͥp̃ſidere videami. Bů ſi inter mures videres vnũ aliquẽ ius ſi bi ac ptãtem pꝛe ceteris vicantẽ quã to mouereris cachihno Quid o ſi ſpe cies coꝛpus imbecillius hoie reꝑireqᷓ/ as. quos ſepe muſculaꝝ quoq; vł moꝛ ſus vel in ſecreta queq; reptantiuʒ ne/ cat introitus. Quo No qͥſqᷓ; ius aliqð in quẽpiã niſiin ſolũ coꝛpus ⁊ qð eſt in fra coꝛpꝰ ẽ foꝛtunã loquoꝛ poſſit exerce
re. Mũ quicqᷓ; libero imperabis animo
Mů mentẽ firma ſibi rõne coherentẽ.de ſtatu ꝓpꝛie qͥetis amouebis. Ců liberũ quendam virũ ſupplicijs ſe tyrannus adaciuꝝ putaret: vt aduerſum ſe facte Hiuratõis ↄſcios ꝓderet:liguã ille mo moꝛdit atq; abſcidit:⁊ ĩ dos tyrãni ſeui
entis abiecit. Itaq; cruciatus quoſ pu
tabat tyranus materiã crudelitatis vir ſapiens fecit eſe virtutis.
licia ⁊ ſuꝑbia reguʒ ipſos deleuerunt et Aſules inſtituerunt q etiã ꝓpter eoꝝ ſuꝑ biã erãt abiecti. Ex 3 pʒꝙ dignitas er ptãs maloꝝ eos effi cit peioꝛes. ¶ Nota honoꝛ nõ debel ali⸗ cui rõne dignitatis ß potiꝰrõne ÿtutis
vñ Zriſto iiij. ethi.
Nõ erit vtiq; dignꝰ honoꝛe pꝛauꝰ exñs F̃tutis em̃ p̃miũ ho noꝛ ẽ. Eñ m ÿita⸗ tem ſolus bonꝰ eſt honoꝛãdus
¶ Mueÿo ẽ iſta Hic phla ꝓbat ſpalit de pt ĩte ꝙ nõ ſit multũ appetẽda duab rõ⸗ niby.ſcða ibi.qͥd au tẽẽ. Rõ talis e.Il⸗ la ptãs nõ ẽ muſtuʒ appetẽda q̃ nõ ẽ ma gne ⁊ foꝛtis reputa tõis ſʒ tĩ ẽ fragilis ⁊ imbecillis.ed ptãs tpᷣalis ẽ hinõi qꝛ ꝑ eã hõ nõp̃t ſup aiam.ſj tĩ jup̃ coꝛ pus ⁊ ſuꝑ ea bona q̃ coꝛꝑis funt humão aũt coꝛꝑe nihil ẽ im
beciliꝰ Piẽ ʒᷓĩ ſa
Mue ẽ iſta vr̃d erpe tibilis i1.deſiderabi lis.ac pᷣclara.i.no⸗
bilis potetiã.q.di.
nullaẽ.nõne còſide
ratis krena aialia q bus videami pᷣſ
7 n r 1 6 ——— 7 d% N P— 60—
— ½ ℳ%. vn/)

¶Liber ſðs
Si em̃ intermures videres vnñ pᷣ ceteris ſibi vendicantẽ.i.vſurpanteʒ ins at ptãtem ſuꝑ alios mures · o quãto cachinno.i.riſu u mouereris.qꝛ deriſibi le eẽt.⁊ talis ẽ ptãs terrena · ſ.deriſibilis q̃ nõ extendit ſe niſi ad coꝛpꝰ. Auid vo ſitu ſpectes.i.ↄſideres.coꝛpꝰ ẽ.imbecilliꝰ.i.debiliꝰhoĩe. q· d. nihil. quos
hoies ſepe necat.i.interficit.moꝛſus muſculaꝝ.i guoꝝ vermiũ.vel etiã intro!
tus in i.i in⸗
neenee Quid autem eſt quod in alium quiſc qic voli vicrere poſiit facere. quod ſuſtinere ab alio ip̃e ius aliqð in quẽpiã
inolueewetle non poſſit. Buſiridem accepimus ne/
in foꝛtunã.i.in bõa.* ſotunedſuntma care hoſpites ſolitũ ab hercule hoſpite coꝛpus.q.di. nullo 1 mönurqcta vnc fulſſe mactatum. Begulus plures pe/ ipabis libero aiĩo.q d.. nunqͥd tua mo noꝛlim bello captos in vincula conie uebis de ſtatu ꝓpꝛie— qetis mentẽ ſibifir cerat. ſed moxipſe victoꝛum ca thenis ma rõne coherente; gon.eßptattt manus pᷣbuit: Allã ne igitur eius hoĩs emplo cuiuidã ph 8 3 zöe neie potentia.putas.q qð ipe in alio põt ne ac h potuitↄpellivt„— ls tbeuer qröna id in ſe alter valeat efficere non poſſit. turalis iudicabat ñ 1 faciendũ. vñ ðᷣt Tũ. S quidã tyrãnus putaret ſe ad actuꝝ.i.ↄpulſuꝝ ſupplicijs quendã libeꝝ viꝝ.i.
phm · vt ip̃e ꝓderat ↄſcios facte ↄiuratõis aduerſum ſe.ille liber hõ linguaʒ
momoꝛdit atq; abſcidit ⁊ abiecit eã in nos.i.in faciẽ ſeuientis tyrãni. Ita il⸗ los cruciatꝰ q́;s tvrãnus putabat eẽ materiã.i.cãm crudelitatis.vir Abiens fecit eẽ materiã vᷣtutis.qꝛ ßꝓ vᷣtute nõ ꝓ crudelitate ei reputatũ eſt. ¶ Nota
ꝙ muſcula ẽ diminutiuũ huiꝰ noĩs muſca.⁊ ꝑ muſculã dat intelligere qᷓcun⸗
q; aialia venenoſa vel vermes venenoſos ·⁊ ab iſto loco recepit autoꝛ floꝝ cũ dixit. debilius qͥd ſit marꝭ quotz nece muſcula perdit. ¶ Kota ꝙ animꝰbois liber ẽ ⁊ cogi nõ põt.vñ kkt ſids ßuitutẽ credit trãſire in totũ hoieʒ nõ em̃ trãſit in alam.qꝛ aĩa ¶ Rota ꝙ hõ liber ⁊ ↄſtãs nullis ſup⸗ plicijs vinci põt.qꝛ dicit Beñ. in li.de ciem etia· Magni animi ꝓpꝛiñ eſt placi dũ eẽ ⁊ tranqͥllũ.⁊ iiurias ⁊ offenſiones ſupꝑbiedeſpicere.⁊.xx vij· cpla.trigin ta rän Pocrate ciꝛcũſteterũt nec poterũt aĩm eiꝰinfringere. ¶¶ Vuid autẽ ẽ. Pic phia põit ſcðaʒ rõeʒ q̃ẽ talis ꝙlla ptãs nõ ẽ multũ appetẽda per quã nẽd põt faccre qð aliꝰ nõ poſſit in ip̃ʒ qð p̃e põt in aljũ.ſʒ ptãs tpales ẽ hmõi ſiẽ in jr̃a declarat ponẽs duo exẽpla de uſiride ⁊
ẽ de Buꝝſide. Puriſides fuit filiꝰ Neptůni ⁊ mfe libia qͥ hoſplte s ſuos na⸗ gtabat · Hercules aũt apð ip̃m hoſpitatꝰ me mactahat.
egulo. Pꝛimũ exẽpluz
cᷣm exemplũ
de
thl
d. in
te elbe ſa
lin

nac msne uus; ulspe n nn ent oun wens gun o ſcet opoſt.
cis quc dhoen i
ſelleh 6 ig;
ſuent Nn
Pꝛoſa ſerta
ſib mltos ex eis captiuauit.ſʒ tandẽ ab eis fiit captꝰ.
de regulo. Kegul⸗ fuit ↄſul romanꝰ a cũ mlta cũ carthaginẽ⸗
xqᷓ pʒ ꝙ qͥcqͥd põt
aliqͥs i aliũ facere. põt ẽtillð gb alio pati. vñatho Victoꝛẽ a victo ⁊c̃.⁊ per ↄñs nllaẽ potẽtia hñana qᷓ intcige nõ põt. vñðt la Muid ẽqð qͥſqᷓ; poſſit facere ĩ aliũ qð ip̃e nõ poſſit ſuſtinere ab alio· q· di. nihil quod decl arat. Nos
Ad hec ſi ißis dignitatibus ac ptãtib⸗ ineẽt aliqͥd naturalac ꝓpꝛij boni nũcq;
accepimus.i.cogᷓui mus Buſiridẽ ſoli⸗ tũ.i.cõſuetuʒ necare hoſpites ip̃m fuiſſe
e — oſpite ſup.ſuo Ili peſſimis ꝑuenirẽt:neq; em̃ ibi ſolẽt ad/ uãkrepii ponit Re „ gulꝰſul rõanꝰples uerſa ſociari. Natura reſpuitvt ↄtraria penoꝝ.i.ca thaginẽ ſũ captos bello die qq; ũgant. ta cuz peſſimos plerũq; di atinueratint .e pe gnitatibus fungi dubiũ nõ ſit:llð eti S ictoꝝ.i.carthagi liq̃t:natura ſui bõa nõ eẽ q̃ ſe peſſimis igu 5— puras eẽ hois p herere patiãturtOð qͥdẽ de cũctis foꝛ/ entiã. qͥ nõ poſſit ef ² tune můeribus digniꝰexiſtiari põt q̃ ad ileqs iße põt ĩalio biſſimũ quẽq; vberi T hec repu üt tãqaẽ ei potẽtig mpꝛobiliimũ queq; v erioa ꝑuemũt: CAd becſt re Pie ꝓbat phia ſił de di⸗ dignitatib⁊ pateſtatib. ꝙ nõ habẽt in ſealiqð naturale bonñ pꝛopter quod ſint apperẽde. Scðo oſtendit ꝙ idem põt concludi de omnb bonis foꝛtui⸗
tis. ibi. oſtremo. Pꝛimo facit quoq dictj eſt. ſcho oñdit falſam noĩatõem exterioꝝ bon oꝝ.ibi.ihe quibus etiã illud. Ratio quã intẽdit ẽ ila. ilnd qð
in ſe naturaliter eſt bonũ non poteſt adiungi peſſimis ſed dignita ſtares peſſimis adueniunt.ᷓ⁊c̃ maioꝛ decidratin littera. vñ dicit.
tes ⁊ pote⸗ Biipis di
gnitatib?⁊ poteſtatibus ineſſet aliquid naturalis ⁊ pꝛopꝛij boni.nunqᷓ; pue⸗ nirent peſſimis.neq; enim aduerſa.i.oppoſita ſolent ſibi ſociari. quia natura reſpuit vt queq; contraria iungantur.iſtent ñmnl⸗cum ergo non ſit dubium peſimos plerũq; fungi i.vti dignitatibus. illud etiam liquet.i manieſtum eſt ipſa non eſſe bona jui natura que ſe peſſimis patiantur herere.i. cõmanere Muod quidem victum de dignitatibus ⁊ ptãtib dignius põt eſtimari. de cůctis muneribus foꝛtune que.ſ. munera vberioꝛa.i.·copioſioꝛa pꝛouemũt ad quenqᷓ; umnpꝛobiſſimũ.¶ Nota ꝙ duplex eſt bonum.vnum quod conuertit cũ
ente. ⁊ ſic dignirates ⁊prãtes licet malis adueniant tame
n ſunt bone. Jliud
eſt bonum quod eſt quedam qualitas derelicta ex bonis operationibus ⁊ vo catur bonuin moꝛis et ſic dignitates et poteſtates bone non ſint. quia vꝛ
ꝑlurimum peſimis ſociantur.
„ g
„ℳ

Aiber ſecundus
Be qbus etiã. Hic pkia ꝓbat ꝙ bona foꝛtuita nõ pñt in ſuũ effectum.⁊ ſicꝑↄñs habent falſam denoiationẽ arguẽdo ſic. Mẽ qð ẽ naturaliter honnʒ efficit qð ẽꝓpꝛiũ ⁊ expellit Zuũ.ſicut ↄſ facit foꝛtẽ. velocitas velocem
p
ſec bona foꝛtune nõ efficiũt qð videt᷑eſſe
ꝛiũ. qꝛ diuitie nõ faciũt diuitẽ cũ
nõ reſtringant auaritiã.nec potẽtia facit potentẽ.nec dignitas dignũ.ꝓptq
Ze falſe noiant
de ðt in litte⸗ ra· De quibꝰ bonis foꝛtuitis illud etiaʒ puto ↄſiderandum ꝙ nemo dubitat lil⸗ lů eſſe foꝛtẽ cui con ſpexerit ineſſe foꝛti⸗ tudinẽ.⁊ illũeſſe ve locẽ cuicunq; adeſt velocitas.⁊ ſit mu ſica facit muſicos · medicina facit me⸗ dicoſ.rhetoꝛica rhe toꝛes. Natura enim cuiuſcũq; rei agiqð ſibiẽꝓpꝛũ.⁊ nõ mi ſcet᷑ effectibus con⸗ traria reꝝ. ⁊ vltro.i ſponte repellit q̃ ſũt
aduerſa.i.Zꝛia.jat qͥ; ꝓcerte nec opes id eſt diuitie. queunt. i
pñt.reſtringere.iner pletã auaritiaʒ ho⸗
minũ.i.inſatiabileʒ nec poteſtas facit i
lũ cõpotẽ ſui.i.potẽ tem quẽ vicioſelibi dines retinẽt aſtri⸗
ctũ inſolubilibꝰ ca⸗
thenis.i.paſſionib ⁊ dignitas collata impꝛobiſ nõ modo i.nõ tiñ. non effecit dignos. ſed ꝓdit et oſtentat in dignos. cur ita pꝛouenit ꝙ bona foꝛtune nõ ef⸗ ficiũt qð videtur eiſ eẽ ꝓpꝛiũ · hoc ẽ ideo
ſ e quibus etiam illud conſideran
dum puto ꝙ nemo dubitat eſſe foꝛtem cui foꝛtitudinem ineſſe conſpererit. Et cuicũq; velocitas adeſt manifeſtũ ẽ eſſe velocẽ. Sic muſica quidẽ muſicus.me dicina medicos.rhetoꝛica rhetoꝛes fa⸗
cit. Bgit em̃ cuiuſcunq́; rei natura qð Pꝓpꝛium eſt.nec contrariarũ rerum mi⸗
ſcetur effectibus⁊ vltro que ſunt aduer ſa depellit. Atqui nec opes inerpletaʒ reſtringere auaritiã queunt. Nec pote/
ſas ſui compotẽ facit auem vcioſe li⸗
bidines inſolubilibus aſtrictũ retinẽt
cathenis.Et collata impꝛobis digni ⸗ tas nõ modo nõ efficit dignos. ſed pꝛo dit potius ⁊ oſtẽtat indignos. Lur ita ꝓ uenit. Baudetis em̃ ſeſe res aliter ha bentes falſis cõpellare nominibuſ que facile reꝝ ipſaꝝ redarguũt effectu. Ita q; nec ille diuitie, nec illa potentia.nec — den Mfudaß e ll n
—

de
6 33 bt kim uu n5 ui rdu ini ubun hen ſecnl wit udin n nut wesl⸗ zmn wag
rinür mi“
tcopet* da
s an i nn
—, r— ℳ
3„* n F F.— 5 rMl
quia vos hoĩes gaudetis res ſeſe aliter hñtes qᷓ; videantcõpellare.i.denoĩare
falſis nõibus q̃ᷓ noiationes facile redarguunt᷑effectu ip diuitie iure pñt appellari cũ nõ faciũt diuitẽ. nec illa p
ſaꝝ rerum Ita nec illt
otentia nec hec digni⸗
„ uitie nõ faciũt diuitẽ.qꝛ nõ reſtringũt aua tas iu re apellari põt. ¶ Nota ꝙ diuitie nõ faciũt diuitẽ. ꝙ k2 ritiã nã diuitie fm Beñ· tt vj epla. ſũt cõpoſita pauptas in lege nature. taiif
¶Moſtremo idem de tota concludere foꝛtuna licet in qua nihil expetendum ẽque nec ſe bonis ſemper adiũgit ⁊ bo nos quibus fuerit adiũcta non efficit. Metrum ſextum libꝛi Kecundi
aũt pauptas ſᷣm le gẽ nature excludit uaritiam que in⸗ ſatiabilisẽ. Natu⸗ ra em̃ paucis ten gnitas impꝛoboꝛũ oñtat impꝛoboſ.q́ꝛ impꝛob tãto a plu rib cognoſcił q̃nto magis inoteſcit ei? viciũ.⁊ quanto ali⸗ quis in maioꝛi di⸗
8 8—2— — uimus quãtas ded erit ruinãs gnitate ↄſtituit tan
— ph
We ſãmata patribuſq; ceſis Fratre qui quondã ferus interempto Matris effuſo maduit cruoꝛe Coꝛpus ⁊yiſu gelidum peretrans. Dꝛnon tinxit lachzymis.ſ edeſſe Cenſoꝛertnenpotutbecois hic tamen ſceptro populus regebat
ſũ eſt qne foꝛtuna nõ adiũgit ſe ſp bonis.⁊ quibo fuerit a
cit¶ Rota ꝙ bonũ foꝛtunenõ facit illud bonũ cui additur.ſi ſicu·⁊ ÿtus facit ytuoſũ. Ped qʒ foꝛtuna malos quibꝰ adu
to plus cognoſcitur ꝓpter qð ðᷣt Señ. ĩ Puerbijs. Loco ig nominie apud indi gnũẽ dignitas Poſtremo idè. Hic phia oſtendit idẽ poſſe ↄcludi de
oib bonis foꝛtuiti 0.— dicẽs. Poſtremoi„ finaliter lʒ hoc ideʒ 3 ſan
ſibi nature bonitat⸗ 1.naeuralis. manife
enit non facit bo⸗
nos.· pʒ. qꝛ nihil nature bonitatis ſibi ineſt. qualiter aũtmali malos faciũt bo 1
no8. patehit i n quarto huius ꝓſa ſexta.
uimus quãtas ¶ Iſtud eſt ſertũ metrũ hniꝰ ſcʒi
nuẽtoꝛe⸗trochaicũ d pedepᷣdnãnte.⁊ eſt vn deca Eſus ↄtinet vndecim ſyllabas Eteſt acatalecticũ
rit ad pfectionẽ metri. In quo metro phia declarat per exem tes ⁊ poteſtates malis aduenientes nõ laciũt eos bonos. E
3 C ℳ 4 1., C—* f„ 5. WV—*
ſyllabũ.qꝛ qͥlubet ver q nulla ſyllaba deft plum ꝙ dignita thoc i g
.* 7 0 6 2.*.— 7 2 4 5 5 6
— —„ ℳ Jy C 3 C— 1* E Art⸗ 7
8 2) 1„ 4 4* N
„
₰
ↄcludere de tota for tuna in qua nihil E
expetendũ.i.deſide
randuʒ. nihil ineſſe ℳ„/„ diũcta bonos nõ effi S3— ẽmuſica facitmu 4/
—* — qð ðꝛ ſaphicũ ab
—
„ u„—„— .—— x—— ₰ 64 vo 47%% J ℳ
„„ 47
83
1A
„ ℳ
. —
—
9. ℳ vA ℳ 4

3„e
—
¶Liber ſecundus
neronis in B metro.
Nouimus quãtas
mte, ehehus ertremo veniens ah oztu ruinas.i.quãta ꝑi⸗ P eniens 2 Ot— cula dederit neroꝝ
be ſup romana flã⸗ matd.i.incẽſa.; ꝓ et.ceſis.i.occiſiꝰ pa
Reronẽ q quãto fuit porẽtioꝛ rãto fuit peioꝛ.tãgit aũt phia qᷓttuoꝛ malicias
Fnae nbèr omanã incẽdit q̃ arſit ſeptẽ dieby ⁊ ſeptẽ ſun noctib vt ſpectaculo illiꝰignis cohjſcerck quãtꝰ olim fuerat ignis qᷓ troya ca gu
pta arferat· Scðm malũ ẽ ꝙ nero nagnã ꝑtẽ ſengtꝰſine vlla cã intfecit. Ter lb
iũ ẽ ꝙpꝛiũ fratrẽ occidit vt ſolus ſceher uarhẽ gmatt ſuʒ occ pe
qi fecit vt videret lo„ 5—— 18
cũ yentrig in qᷓ iacu Q t
un mn ittera Quos videt ↄdens radios ſub vndas
Hreß v qẽſepn ge ic triones“
uðs noibus ſcco nihlenitus
0 VA6 trilbvei. ſenatotiby. q S— n Rero dndãfirus.i. Toꝛzet. ardentes recoquens arenas j⸗ ſeindelie: miemnpe reieetiäm( elſa non tandem valuit poteſtas e ee abiem neronis S. g. w ercrudelratcrca el e — matrẽ ðr? ip̃e nero x eu grauem S tieps iniquus u errans.i.tranſiẽs Atr diu gellcũ coꝛpus Baditur ſeuo gladius veheno t i.infrigidatũ coꝛpꝰ matris. nõ tinxit..mãdidauit. oꝛd.i·faciẽ ſuã lachꝛymis.ſ ed ipſe potuit ſine— oib lachtymis eẽ cenſoꝛ..iudex extincti decoꝛis.i·intfecte mr̃is qᷓ decoꝛa fuit tñ Pᷣ Nero lʒ ita malꝰ eẽt regebat ꝓplos ſceptro.i.iꝑiali dignitate. hos inqᷓ; po pulos rexit q;s phebo ·i.ſol. veniẽs ab oꝛtu extremo. videt ↄdẽs.i.abſcõdẽs ra dios ſuos ſub vndas.⁊ loqͥł᷑ moꝛe poetan q. d.ipſe rexit ocs pplos qͥ erant ab oꝛtu ſoł viq; ad occaſũ· ſilr regebat plos ſeptẽtriões.i.ſeptẽ ſtelle q̃ ſũt in ma ioꝛi vꝛſa qᷓ dicũt᷑triões qſi reriõeſ qꝛ ilã plagã terũt gelidi.i·ffigidt pᷣmũt. pla ga eĩ ſeptẽtrionabfrigida ẽ· g· d. regebat oẽs ꝓplos aqlõares.⁊ illos regedat 6 othꝰ.i.ille vẽtꝰ coilateralis auſtro violẽtus exñs.toꝛꝛet.i.cremat.ſiccò eſtu 3s.i.caloꝛe nothꝰ.i quã recoqns ardẽtes arenas ·i.calidas. venit em̃ ille vẽtꝰ n ⁊ toꝛꝛida ʒona.⁊ iõ calidꝰ ẽ. q· d · Nero etiã regebat oẽs plos auſtrales ⁊ ſic ꝑ in qᷓᷓttuoꝛ plagas mũñdi oñdit eiꝰ ptãtẽ ſuꝑ oẽs jplos.tanciẽ celſa ptãs.i.magnã p nõ valuit ptere.i.mutare rabiẽ icrudelitatẽ pᷣui neronis. Et tũc deplangit 1 ũctionẽ magne ptãtis cũ maqᷓ malicia. q multa mala ex eo ꝓueniũt ditẽs i Peu ſpt dico eẽ guẽ ſoꝛtẽ.i.euentũ.qᷓtiẽs iniquꝰ gladiꝰ.i.iniqᷓ ptãs addi ſe no veneno.i.venenoſe crudelitati. ¶ Rota ßᷣm ariſto. v. ethi pᷣncipatꝰ vit um t oñdit.malicia em̃ hois vel ꝓbitas oñdi᷑ pncipatu· ſicut pʒ in nerone cuꝰma lt licia ⁊ crudelitas in impꝑio ſue dignitatis apparuit.ꝓpter qð dixit ariſto. Be ⸗ t 5 uiſſima eſt iniuſticia hñs arma. Et. vij·ethi vᷣt. Pimileẽ igi cõparare inu⸗ ſu ſticiã homini iniuſto eſt eiß deterio? heitia decies milies · plura em̃ vtiq; mala„ gciet hõ malꝰqᷓ; beſia. ¶ Rota pᷣter bec mala Rerõis que tangunt᷑ in littera 4

famliarẽ ſuũ ꝑꝛceptoꝛem crudeliſſimus hominũ.iõ liber de clementia in tie qj lber ſic incipit.
ſeneca ſcripſit ̃ndã libellũ ad
unie ſle ili 48
3
ibl ſcribere de clementia Nero ce
nkos A
8
¶ꝛoſa ſeptums libꝛi ſecundi
Vm ego ſcis inqᷓ; ipſa minimum
nobjs ambitionem moꝛtalium re
rẽdis rebus optauimus quo ne virtus tacita conſeneſceret/p. Etilla Rtqui hocvnum eit qð pꝛeſtantes quidem nã tura mentes.ſed nondum ad extremaz manum virtutum pfectione perductas al icere poſ itgloꝛie ſcilicet cupido
Et optimoꝛum in rempublicam fama
us materiã rebus gerendis.
z.
—
—
dominatã. ſed bene optauim ſpiditas reꝝ tꝑaliñ. quia phᷣia inducit mobili plantis. Et Pocrates cũ athenis ad ſtudiũ mare ꝓlecit dicens. Mergã te ne mergar ate. j daꝝ ſunt iſta.ſine quib res ↄuenienter geri nõ pñt. toꝛitas ⁊ potẽtia. gerẽda auctoꝛitate o tẽtia vo mali depᷣm ⁊dignitates q̃ſiuit. ¶ Kota ꝙ boe.materi tus ſua tacita ↄſene cita eſſet dũ nullus aliqͥd loqᷓ ptus tacita ↄſeneſcit qñ nõ ſuis benelicijs · qꝛ ÿᷣtus hab ¶ At üla atqui hoc vnut
4j di
ret᷑ de laude ſue ʒ
ppler
* ſvi
Pꝛola leptima multoplura ipſe ꝑpetrauit.nã ðt phia tertio huius qͥnta ꝓſa. Mero ſenecam
coegit ad eligende moꝛtis arbitriũ⁊ quia Nero fuit
Po hoꝛtat eum ad fugã crudelitatis ap T ſar inſtiti.
—
eſſe appetendã.⁊ pᷣmo pᷣmittit ꝙ cupidoſgloꝛie mulos aliicit. ſcð
ipſum qui intitulat᷑ 7 ap vſum clemen Em ego ſcis nPic inci. pit ſeptiãpſã huius ſcði in qᷓ oñdit phia ꝙ glia mũdana nõ ſit multũ appetẽda Etpᷣmo iducit boe tiũ ↄfitentẽ ſe nõ de ſideraſſe multũ pᷣdi cta.ſ.ptãtes⁊ digni tates niſi inqᷓ;tũ fũt materia reꝝ geren ⸗ dax ſcðᷣo oſtendit phia ꝙ gloꝛia ſit ꝑ exie bonũ.⁊ ſit non multũ appetẽda.ſe⸗ cunda ibi. Etilla. icitᷣmo. Tũñ ꝓ tũc.ego boetiꝰ inq; i. dixo phia tuipſa ſcis ambitionem.i cupiditatẽ reꝝ moꝛ taliũ. de qͥbo dixiſti mimũ nobis fuiſſe quo neꝓ vt nõ con
ſeneſceret in nobis ꝓtus tacita.i.nõ ercitata. ¶ Mota ꝙ in ſapiẽte nõ dñafcu s affluentie contemptũ er lib. de Pgeret· magnũ pondus auri in ot ꝙ materia reꝝ geren⸗ ? ſunt tria. ine em̃ ſapiẽtia nihil ↄuentẽter gerit᷑ vt d ꝛnat᷑. qꝛ hõ autẽticus libentiꝰ audit᷑⁊ fa unł⁊ bont extollunt. Hãc materiã hoe.
ſapient a. auto eſe pʒ Res etiã ciliꝰ ei credi? po deſiderãs potẽtiã
gnitatis ⁊ ptãtis 1õ q̃ſiuit ne ceret.i nedũ ipſe ad ſenectutem.ꝓueniret. hirtꝰ ſua ta e vtutis vel ſcriberet. agit aliqͥs vñ alij loquant᷑. ⁊ dñ nihii ſcripitur de entem ꝑficit ⁊ opus eius laudabile reddit.
n eſt. Hic ꝓhia oſtendit gloꝛiam mu
Tũc enim
ndanam n5
in mle— 2 5, bat eã eg — 12 n exilen ⁊ vanã.ibi Deẽm terre ambitů. pᷣmo ðt lic. Exquo boetius fuene ien Sun 3 6
2

tis · ſic ↄſidera ex ſe⸗
tos allicit ⁊ ðᷣlectat vñ Señ. lxi.epiſto⸗ la dic llud pᷣcipue nos impedit qð ci⸗ to nobis placemꝰ ſi 11 muenimꝰqͥ nos bo nos viros dicant q;
ſumꝰmodica lauda
nos adulatio ſiñ pu doꝛe ↄgeſſerit tanqᷓ;
tĩos nos eẽ ſapiẽtiſ⸗
priũ maxie facimꝰ.
bonitas mẽtis.ſ.na
appetendã.
tõe ↄtẽti. qͥcquid in
11 ſimoſq; affirmãtib 111 aſſentimꝰcũ ſciamꝰ nos ſepe multa mẽ⸗ tiri adeo q́ʒ indulge
mus nobis vt lau⸗
Si⸗ d D ———,,— 6 3————
dẽ ⁊ gloꝛã q̃ſiuit.iõ diẽ phia.
quẽtcſ Nora ꝙcu pido vane glie mul
ꝛudẽtes.q ſctõs
debitũ putamꝰ. op
¶Rota ꝙ duplex eſt
ad inanem gloꝛiam.
dã. Pꝛimo oñd diuerſitate nationũ ad qʒs nẽ rũ ꝓpter quos de eodẽ Zrie iudicat
ᷓſiuit digni vtãtes neptus ſua tacita ↄſeneſceret. videt᷑ ꝙ iſtapt᷑ lau 1 qᷓſiuit dignitates ⁊ ptãtes neÿ I 2 h6 irtamoptinoum meritoꝝ in rẽpublicã q̃ fama poſſit allicere mẽtes hoĩm · naturd p ſtãtes. cellẽtes.ſed nõdũ.i.nõ adhue ꝑductas ad extremã manũ
ſummã ꝑgfectionẽ.q̃ fama⁊ glia q; ſit exilis ⁊ vacuatorip⸗ deris ·.pᷣcio ita
—
meritoꝝ. Que q ſit exilis ⁊ totius pon
deris vacua ſic cõſidera Gẽm terre ãbi
tñ ſiciti arologic; demõſtratiõwbus
accepiſti ad celi ſaciũ půcti ↄſtat obti nererõeʒ id ẽ vt ſi ad celeſtis globi ma gnitudinẽ ↄferat:nł ſpacijꝓꝛſ hre iudi cet᷑ Huius igit tã ex gue ĩ můdo regiõi
quarta fere poꝛtio eſt ſicut ptolomeoꝓ
vãte didiciſti qͥ a nobis cognitis aianti
bus icolat:huic quarte ſi quãtũ maria
valudeibᷣmũtquãtichſtiyanaregio
diſtenditur cogitatione ſubtraxeris vy
turał⁊ acqſita. aturalis bõitas ẽ ᷣm quã ali naturaliter ſunt pij manſueti ſobꝛij ⁊ caſti.ſʒ hec bonitas ſinõ emẽdat᷑ virtute ⁊ ſapia cito extollit hominẽ em glo lia eſt bonitas acquiſita exercitio virtutum ⁊ ſcientia rum que non permittit ho inem extolli vana gloꝛia, quia ſapiens fructum ſuum ponit in conſcientia. Btullus auter ſecundum Macrobii
deo diẽ phia ꝙ cupido gloꝛie allicit mẽtes natura pᷣſtãtes ·nõdũ adhucvir
tultus autem in laude. ſecundum Wacrobiũ
—
tiby pfectas.¶ Nota ꝙ fama ẽ frequẽs laus optimoꝝ meritoꝝ in rẽpublicã
gloꝛia ẽ clara no ü laude. Vel Ee Pconiü
Smnẽterre ambirũ⸗ ie phia oñdit gloꝛiã mundanã ęẽ exiẽ nec multus it poc ex pte ſpacij in quo dilatat᷑. Pcðo oñdit hoc er
ticia cũ laude.vel gloꝛia ẽ late patẽs pᷣconiũ.i.ãnũciatõ
—
s nõ ſen ertio oñdit idẽ ex diuerſitate mo
———
u oñdit 4 ter quã non pꝑpetuat᷑: ſcðᷣa ibi. Adde ꝙÿ.tergia ibi· Muid ꝙ diuerſaꝝ.dr , ꝛĩo intedit talẽ rõem. Latitudo fame ↄſiſtit in lati
tudine terre ſuꝑ quã dilatat.iʒ terra nõ ẽ lata ſuꝑ quã fit dilatatio fame.ſicut
—

5
r.vc 22
lerhni un mhatur
lst urpo n Hin meit üpic Ieohn unp eimc nöl
cutpto o Scgi m neſicn n gſiu wne
e
neſubt W
oñditis ni 5. Sn um iz Aſbo
pinquioꝛ celo apparerẽt ſtelle maioꝛes.⁊ oppoſita pte min oꝛes.
i.
ꝛoſa ſeptim⸗
declarat in Fa.ꝗᷓ famalate nõ põe diffundi⁊ ꝑ ↄñ̃s ẽ exilis nec multũ apetẽ
da.vñ ðt in lra Tu accepiſti.i. didiciſti. aſtrologieis demonſtrationib dẽm
am birũ terre.i.ſpaciu terre.obtinere.i · habere rpem pũcti.ad ſpati celi id ẽ
ad magnitudinẽ celi.qð magis exponẽs dicit. Vt ſi terra ↄferat. i.paretur.
ad magnitudinẽ celeſtis globi.ipſa iudicet᷑ pꝛoꝛſus nihil ſpacj hre. huiꝰ igit᷑
M tẽ erigueregionis·i·
on zuſtiſſima inhitãdi hoĩbus area reli terreinmundo fere
quarta poꝛtio.i.q̃r⸗
* ſ ẽ 5 tat᷑ ab aian ur¶cũ dep b nobis cognitis
půcto circũſepti atq; ↄcluſi i de pmulgã ſeenenetupre da fama. de ꝓferẽdo nomine cogitatis iemeo. ß ꝓbãte iſ tra xeris cogitatõne
quei. In hoc mimo igit pũcti auodam. ta ꝑs ẽ.q̃ incolat᷑ id
Bt qͥd hz gm plũ magnificũq; glo 21 tã huic quarte ꝑti ter⸗
re quantũ maria et
onguſtis exiguiſq; limitibus artata. aiudes ᷣnüride
oecupãt. ⁊ quantuʒ aſta.i.ampla gio
diſtẽditſiti i.ſiccitate. tũc vix relinquet᷑ hoib ãguſtiſima area i. artiſſimꝰloc?
„
inhabitãdi.in hoc ergo quodã minimo pũcto i.mima poꝛtõe terre. vos ho⸗
mines circũſepri atq; ↄciuſi cogitatis.de ꝑmulgãda fama· de ꝓferẽdo.i.extol
lẽdo.noie.i.fama.⁊; fit inutiliter. ſ qͥd hẽat.i.põt hẽre.glia amplũ.; ꝓ et
magnificũ qᷓ artata ẽ.tã ãguſtis ⁊ exiguis limitiby.i.termis.q.d.nihil hzʒ ma gnificũ.¶ Rota terra reſpectu celi nõ eſt alicuiꝰ ntitatis ſenſibilis. hʒ ſe ſi⸗
rut pũctꝰ.qꝛ oꝛiſon qͥ terminat viſum nĩm diuidit celũ in duo media· qð non
eẽt ſi terra in cõparatione ad celũ haberet aliquã quantitatẽ. Itẽ ſi terra eſſet
alicuiꝰ quantitatis ſenſibilis reſpectu celi.tũc ſtelle nõ ſemꝑ apparerẽt nobis
eiuſdẽ quãtitatis.qð pʒ falſum.qꝛ in ea ꝑte vbi terra eſſet magis gibboſa ⁊ꝓ
Ite minima ſtella fira viſu notahiłẽ maioꝛ tota terra. ii ꝗᷓ talis ſtella aparet nob exñtib⸗ in tetra ſicut punctꝰ multomagis terra reſpectu celi erit ficut pũctꝰ. Itẽ pun
ctus ẽ quoddã indiuiſi bili.a quo linea equaliter diſtãs facit circuluʒ·⁊ quia celum ex omni parte equaliter diſtat a terra.ideo terra reſpectu celi habet ſe ſi cut punctus. ¶ Rota ꝙ tres partes terre ſunt inhabitabiles vna pꝛoprni⸗
miũ caloꝛẽ. due ꝓpter nimiũ frigus.ſed quarta pars que eſt tẽꝑata in calidi⸗
tate ⁊ frigiditate a nobis inhabitat ſed qꝛ achue nõ tora inhabitat pꝛopter maria⁊ paludes.⁊ pꝛopter nimiã ſiccitatẽ.ideo dicit phia ꝙ quarta ꝑs fere ẽ ihabitabilis Vel dicit fere ᷣm alios.qꝛ eſtus ſolis nõ jact toꝛridã ʒonã tota
liter inhabitabilẽ. cũ quedã ciuitas dicta Arim ſupꝛa quã ptolemeꝰ dicit᷑ fũ
dãſſe aſtrolabiũ directe ſicut ſub equinoctiali.ſed dicit inhabitabilis.qꝛ eſt ᷓ
nis inhabitatõis.ſed vltra equinoctialẽ omnino ẽ inhabitabilis pꝛopter n miũ caloꝛẽ· Item dicit quartã ꝑrem terre inhabitari ab animãtib nobis in⸗ ognitis hoc foꝛſan dicit pꝛoptet antipodes ſi ſunt qui nohis ſunt ignoti. ade g bocipſum. Hicpbiloſophia oſiencit gioziam nõ eiſe appetendaʒ
k i

v„——
tamus.· incolũt idẽ
ſ
Liber ſch6
„ ½
er diuerſitate nationum ad q̃s nõ diuulgatur intendens talẽ rationem. Pt uerſe nationes ⁊ diuerſa idiomara non ſolum impediunt pꝛomulgationẽ fa
me hoĩm. ſed etiam vꝛbium · ſed in terra habitabili ſunt diuerſe nationes di uerſoꝛum idiomatum ergo pꝛomulgatio fame per talia impeditur: ⁊ per cõ⸗ ſequens non eſt multũ appetẽda. vñ dicit in littera. Addepꝛedicte rationi
hocipſum ſeptuʒ · i. ſpacium bꝛeuis ha⸗ bitaculi.i.parui ſpa
in quo nos habi
ihabitãt.plures na tiones · i.gentes. di⸗
p. ſe ſtantes.i. differẽtes
lingua.i.idomate et moꝛibus. ⁊ratione totius vite.i.ratiõe modi viuẽdi ad q̃s
2, nõ põt peruenire. ñ
modo.i.nõ tantum
fama ſinguloꝝ hoiʒ ſed etiam nec fa ma vꝛbiũ.tũ.i.taʒ diffi
cultate itineꝝ ·i.via
ram· tum. i.tam di⸗ uerſitate loquẽdi.i.
inſolentia.i.incon
this. etiã ceteriſq; id locoꝛum gẽtibus
ſuetudine cõmertij. qꝛ aliqͥ hoĩes nõ cõ
ſfueuerunt cum alis cõicarein ↄmeſcs
qꝛetate.i·cde Mar ci tulij ſicut ip̃e mar
cat quodã loco.i.in
uibuſdã ſuis ſcri⸗ ptis · fama romane reipublice nondum tranſcenderat cau?
caſum monteʒ. ⁊ tñ
Adde ꝙ hocipſum bꝛeuig habitacki ſ e ptum plures incolũt nationestlingua moꝛibus totius vite rõe diſtantes ad quas tũ difficultate itinerũ.tů loquẽdi diuerſitate:tũ ↄmertij inſolẽtia:nõ mõ
ſama hoim ſinguloꝝ:ſed ne vꝛbi ddẽ
peruenire queat. Etate deniq; Marci Tullij ſicut ipſe quodã loco ſigniicat
nõdũ caucaſuʒ montẽ rõane reipubli⸗ ce fama trãſcẽderat.⁊ erat tũc adul taꝑ
foꝛmidoloſa. Vides ne igikqᷓ; ſit angu
ſta qᷓ; compꝛeſſa gloꝛia:quã dilatare ac as rulius ignfi“ pꝛopagare laboꝛatis. An vbi romani nominis tranſire fama nequit. Noina
ni hominis gloꝛia pꝛogredietur.
fama romanoꝛum erat adulta.i.ab antiquo nota etiam foꝛmidoloſa pthis talibus hominibus ⁊ ceteris gentibus · i.ocoꝛum circa caucaſum montem. vides neigitur qᷓ; anguſta ſit gloꝛia qᷓ; cõpꝛeſſa i.in modicum redacta. quaʒ laboꝛatis dilatare ⁊ pꝛopagare an pꝛo nunqͥd. gloꝛia vnius hominis romani illuc pꝛogredietur.i pꝛoueniet. vbi fama romani nominis· i. romane vꝛbis nequit trãnlire· q·d. non · ¶ota partem terre babitabiiem vocat ſeptuʒ. q

int dun Snty anpe ui tnanon ken kröedit, ineri. 1 ui l n ſaney A qi eden; Anrci ſloco Niat ww„ gan sAun
dlocon mibls
neig puuß uun Sln .A1 fom
mn„7
w
Pꝛola ſeptiua
eſt fepta eircundata mari. Nnde linconienſis in tractatu ſuo de ſpera· ⁊ etiã
Macrobius dicunt ꝙ quarta poꝛtio noſtra habitabilis vndiq; eingitmar ¶ Rota ꝙ inſolentia fecundum Penecam eit ſpecies falſ emagnitudins.ſed ſecundum puguitioneʒ inſolentia eit ſuperbia vel fatuitas. in pꝛopoſito aũt poteſt exponi ꝓ inconluetudine. ⁊ tunc dicitur ab in qð eſt non·⁊ ſoleo qð ẽ 8 conſueſco. ¶ Nota
. Quid ꝙ ſi diuerſarũ gentium moꝛes ĩ iuins ei eptẽtrionis ad quẽ ter ſe atq; inſtituta diſcoꝛdant vt quod paetene apð alios laude:apud alios ſupplicio panthu Ie bus aſſidentibus fa
dignum iudicetur. Quo fit vt ſi quẽ fa ⸗ naronnenzer me pꝛedicatio delectat huic in ptimos hiꝛg⸗ populos nomen pꝛoferre nullo modo uriue mundanã ec exlẽ ex
conducat. Er it igitur peruagatq inter gre diuerſitat/ moꝝ pꝛopt de eo
ſuos gloꝛia quiſq; contentus.⁊itravni herpardle contrarie iu dicatur
us gentis terminos pꝛeclara illa fame ⁊ intengit talẽ ratio
nem. Contrarietas inſtitutionum et le⸗ gum impediunt fa⸗ me dilatatione. ſed
homines contrariarũ inſtitutionum ⁊ legum terram inhabitant. ergo diner⸗ ſitas in ſtitutionum ⁊ legum impediunt dilatationẽ fame.⁊ perconſequens
immoꝛtalitas coartabitur..
non eſt multum ar etenda. Vnde dicit in irer niciuſpleeſ in iudicã e
dum ꝙ moꝛes ⁊ inſtituta ⁊ leges diuerſarum gentium inter diſcoꝛdant vt
illud quod apud alios iudicetur dignum laude.apud alios iudicc dignum ſupplicio.quo fit.i.pꝛo pter quod.vtſi predicatio.i.dilatatio fame delec at. quem.i.aliquem. nullo modo conducat.i.laboꝛet pꝛoferre nomen.i.famamn
ſuam in plurimos populos. quia licet ab alquibus laudaretur ab alijs ta⸗ neʒ vituperaretur. Erit igitur quiſq; contentus gloꝛia peruagata id eſt dila⸗ tata iner ſuos. Et iſta pꝛeclara immoꝛtalitas fame.⁊ koquitur h pronice.qꝛ non eſt pꝛeclara nec immoꝛtalis illa.coartabitur id eſt conſtringetur intra tex
minos vnius gentis. id eſt vnius idiomatis. ſ Nota ꝙ tanta eſt diuerſitas
moꝛum in gentibus ꝙ illud guod reputatur apucd alios laudabile. apud ali
os reputatur viruperabile. Reputatur enim apud ſyrios laudabile e ie. eputature le comede reparẽtes moꝛtuos ne cõ̃edant᷑ a ÿmihhi tra qð apð alios ertran eos ẽ execra
3
.
pꝛorimas qus qapud chꝛiſtianos pꝛo bibetur. Item in triuallis laudabile ẽ occidere pa·re ſexagenariun ⁊ cremare ipᷣm.qð àpud alios eſt vi uperabule.
bile. Bimiliter apð iudeof reputatur laudabile pucere vroꝛes ↄſanguinitate

Fhef e ſcripta lõgioꝛ.i ob⸗ ℳ. n f.** S4⸗— L——
a.Der„d. ℳ nb
6
5 Vnde dicit poeta. Sunt loca ſunt gentes quibus.⁊ mactare parentes · Ea
ſas ⁊ pietas dum longa ſuperuenitetas ¶ Sed qᷓ;multos clariſſ imos. Hic phia oñdit exilitatem gloꝛie ex bꝛeu itate buratõis ꝓpter quã nõ perpetuat. Et duudit in tres ꝑtes. ¶ Pꝛimo oñd t hoe ex hoim obliuione.ſcðo ex tpis bꝛeuitate ibi.vos Fÿo.tertio oñdit gloꝛiã avi ris ÿᷣtuolis nõ eẽ appetendã.ibi. Vos aũt. ꝛimo dicit ꝙ ama⁊ gloꝛia non ſit imoꝛtalis.qʒ.qꝛ q;ᷓmultos viros clariſſimos.gloꝛioſos ſuis tꝑibꝰ vðleuit i. Ze 6 obliuio icripto— qᷓ etiã ipᷣa pa Sʒ qᷓ;multos clariſſimos ſuis tꝑibus zaärachr var qu viros ſcriproꝝ inops deleuit obliuio. —— Quãqᷓ; dl ipſa ſcripta ꝓficiũt d cũ ſuis autoꝛibuſpᷣmit lõgioꝛ atz obſcuravetu
ſta. Mos ergo imoꝛtalitatẽ vobls pꝛo pagare videmitcũ futuri famã tꝑis co⸗ gitatis. qð ſi ad eternitatis infinita ſpa cia ꝑtractes qͥd hẽs ꝙ de tui nomis diu turnitate leteris. Vnius em̃ hoꝛa mo/
ſcura vetuſtas tꝑis pᷣmit.i.ↄſumit cũ ſu is autoꝛiquoꝝ ſũt ſceipta. ¶ Nota ꝙ p frripturam fama ge ſtoꝝ tranſmitti᷑ ad poſteros.talis autẽ criptura qñq; defi⸗ cit velꝓpter inopiaʒ ſcriptoꝝ · vel qꝛipſa ſcripta in ſe vepuſta te ↄſumũtur. Et 15 fama ⁊ gloꝛia i obli uionẽ ꝑuenũt. Eñ aluſtiꝰ in ratha⸗ hnario ↄq̃rit᷑ res ge ſas rõanoꝝ minus
eſfe famolſas pꝛopri vtrũqᷓ ſpaciũ diffinitũ ẽ mimã ʒ. hz tñ
opiã ſcriptoꝝ · athe nenſiũ vero maio⸗ ris fameqᷓ; rõanoꝛũ ꝓpt ſcriptoꝝ copiã · F Sunt. terminabilẽ diutnitatẽ necꝑari quidè eſtend famam et poteſt. Etenim finitis ad ſeinuiceʒ fue gloꝛiam nõ eſſe du“ rabiſem et immoꝛ/ 2 ta em ex tempoꝛis bꝛeuitate dicens · Vos ergo homines videmini vobis ꝓ⸗ pagareid eſt facere immoꝛtalitatem cum cogitatis famam futuri tempoꝛis.
gliquã ꝓpoꝛtionẽ. Athicip̃e numerus
⁊ in hoc fruſtra cogitatis · quia exilis eſt duratio fame per tem pus quod ſcii
et tempus ſi pertràctes id eſt compares ad inkinita ſpacia eterniratis quid bẽs ꝙ leteris de tunominis diuturnitate· i.tue fame. q.v. nihil ẽ: erei moꝛd vnius momenti ſi conleratur id eit comparetut dece miliby ãnis hʒ aliquam
mẽti ſi decẽ milibus cõferat annis.q̃
znoꝝ eiuſcʒ quãtũlibet multipler adi⸗
45
po ſd

s
utmnmnt clcun goꝛtehun dtes ¶ pꝛnooilin po umo oñdtgin no diat ꝙümagon otolos ſus ph u ninos ſuis pb ops delcut oblun ptapütörciis orah obſcurwl lituttvobis ph uunhmipis co ns ufinita ſpo deisdu Unius enpon wo uscſentmi Abicchenn ilbanulu
ſ 5„
Pꝛoſa ſerta
Dpoꝛtionẽ.lʒ minimã.i.valde puã.qm̃ vtr ũq;ſpaciũ tꝑis ẽ d iffinitũ. ſj hie numerꝰ annoꝝ.ſ. deceʒ milia.vel eius numeri qntũlibet multiplex ſiẽ duplus vel triplũ non põt ↄꝑari ad interminabilẽ diuturnitatẽ q̃ eſt ethitas.etenim ꝓ qꝛ finitis ad ſeinuicẽ fuerit quedã gollatio.i.ↄpꝑatio · Infiniti o ⁊ finiti nul la vnqᷓ; poteſt eẽ collatio.i.ↄꝑatio. Ita fit vt fama tꝑiõ q̃ticunq; ꝓlixi ſi cogi
ttetur ↄpando cuz ex
rit quedi:infiniti vo atcʒ finiti nlla vn hauletinin⸗ q poterit eẽ collatio Ita fit vt quãticũ Fee ꝙ;pliri tpis fama ſi cũ inerhauſta etni/ abhnre tate cogitetũ ꝑua ßʒ plãe nlla eõ videat melirincnnn
coꝝ.cũ igit᷑ fama ſit Vos aũt niſi ad populares aures ina icentr⸗
neſq; rumoꝛes recte facere neſcitis ⁊tre ennuntee
licta ↄſcie vᷣtutiſq; pᷣſtãtia:de aliẽis pᷣ⸗ per. mia ſermũculis poſtulatis. Accipe in nernernnt hmõi tie leui—— nullmomẽti. licet mol Arrogatie leuitate qᷓ; feſtiue aliqs em̃ fnicoꝝ ad feinu illuſerit: Nã cũ qͥdã adoꝛſus eẽt hoĩem ꝛintple pore e t elti Pꝓpoꝛtio.tñ finiti ad ↄtumelijs qͥ nõ ad vere ᷣtutis vſuʒ. ſÿ nfinitũ nulla poteſt ad ſuꝑbã gloꝛiã falſum ſibi philoſophi Iernn. Lun Pba gloꝛiã falſum ſibi philoſophi igitethitas ſit dura nomẽ induerat adieciſſetq; iam ſe ſcitu norlhn
rum an ille philoſoppus eẽt: ſiqdẽ illa racſe
tas iniurias leuiter patienterq; tolle/ nea
— q̃nticũq; pꝛolixitẽ vere e nul eſſe⸗ os aũt niſi ad populares aures · Hic phia oñdit gloꝛiã a viri ſi non eſſe curandã.⁊ ß duab rõnib· ſcha ibi. Duid aus eneſe 6 Illud ꝙ ſpectat ad leuitatẽ arrogãtiea ſapientib non eſt curãduʒ. ſʒ gloꝛia ꝓpter quã homo recte facitꝓpteꝝ laudes hoim illa ſpectat ad leuitateʒ arro garle ⁊e digna deriſione ꝗᷓ ⁊c̃.Mð aũt talis arrogãtia ſit quedã deriſio ðᷣcla rat in lra·⁊ dit. Vos hoies neſcitis recte facere nifi ad populares aures.iad populoꝝ ↄplacẽtias ⁊ ad inanes rumoꝛes ⁊ laudes.⁊ vos poſtulatis.i.de⸗ ſid eratis pᷣmia de ᷣmũculis alienis.relicta i.poſtpoſita.pᷣſtãtia.i·dign itate

veſtre conſcientie ⁊ virtus pꝛopter quã deberetitꝭ recte opari · accipe. i.cõſide
ra · quã feſtiue. i.gloꝛie alids illuſerit.i.deriſeritquẽdã dicentẽ ſe eſſe phmile nitate bmõi arrogãtie
cũ quidã tyrãnꝰ eſſet adoꝛſus„tumelijs.i.icepiſ⸗
ſet alloqͥ tumelioſe quendã hoiem qᷓ induerat vſurpauerat ſibi falſũ nomen phᷣinõ ad vſum vere virtutis. ſed ad ſuꝑbã gloꝛiã ⁊ tyrãnus adieciſſet.i·di⸗
xiſſet ſe iã ſcituꝝ an iſte eſſet phs. ſiqͥdeʒ illate ſibi ĩiurias pa tiẽter leuiterq; tolle raſſʒ.ille qui dixit ſe phm pauliſp patien
tiã aſiumpſit.ſ.ĩ pᷣn
cipio · qꝙ ⁊ accepta tumelia a tyranno velut ſibi inlultans inqt ad tyrannũ· in telligis ne me eẽ ph tũc ilie tyrãnꝰ moꝛ daciter inꝗt. intelle⸗ xeraʒ te ph̃in eẽ ſi ta cuiſſes ¶ſ Nota ᷣm ↄ̃tatoꝛẽ in ꝓlogo viij. phiſi. verꝰ phs dʒ eẽ pfectꝰoibꝰ gñi
by vᷣtutũ.⁊ ꝑↄñs dʒ
eẽ magnanimꝰ. Sʒ ſm ſeñ ĩ li. de clemẽ tia · magnanimiẽ in iurias ⁊ offenſiões ſupꝑbi deſpicere. ⁊ ꝑ ñs vᷣbis ↄtumelio ſis ꝓuocari nõ debʒ Ir veri phiẽ nõ vĩ
1a paſſionib ß po tius dʒ moderare? refrenare paſſiones cũpÿtus ↄſiſtat ĩ mo deratõe paſſionum
vñ Zreſto.iiij ·ethi. dicit · Mãſuetꝰ vlt r
impturbatꝰ eẽ ⁊ nõ
duc ad paſſiões.vñ
raſſet. Flle patientiã pauliſp aſſumpſit acceptaq; ↄtumelia velut inſultãs:iaʒ tandẽ inqt itelligis me eẽ philoſophů. Lůille nimium moꝛdaciter intellexe⸗ ram inquit ſi tacuiſſes. Quid aũt ẽ qð ad pꝛecipuos viros. de his eni ſermo eſt quivirtute gloꝛiã petůt:qͥdinqᷓ; ẽ qð ad hos de fama poſt reſolutum moꝛte
ſupꝛema coꝛpus attineat. hã ſiqð no/ ſtre rõnes credi vetant toti moꝛuntur homies: nulla ẽ omnino gloꝛia. cuʒ is cuius ea eſſe dicitur non extet omnino
invero bene ſibi mens ↄſcientia ter reno carcere reſoluta celuʒ libera petit
nõne oẽ terrenũ negociũ ſpnet. q ſecelo
fruẽs. terrenis gaudet exemptam
dã phᷣs ↄtumelioſe ſibi iſultãti dixit. Tu didicitima lecdicere.ſed ego didici maledicta contẽnere
Muid aũt ẽ qð ad pᷣcipuos viros 5
mines virtuqſi vel totaliter moꝛiunt᷑ coꝛꝑe ⁊ ai calt moꝛiũtur nihil ſpectat ad eos de glia poſt moĩtẽ ſi aia eoꝝ viuit pꝰ mo
Pic pßia põit ſcham rõemãtalisẽ. ho q.vel aĩa viuitpoſt moꝛtẽ ſito

Fhthi n—
Se tila petit celũ ſonẽs omne terrene negociũ.⁊ ſicnihil ad eã de terrena glia eini ꝗᷓapud vrcuoſos hoĩes nulla vebeteſſe cura de gioꝛia picit ̊ in lra Muid uhlra eſt qð ad pᷣcipuos.i.ad virtuoſos viros attineat de fama poſt reſolutij coꝛpꝰ? anlbiilim etrema moꝛte.q.d·nihil ð his enim viris ẽ hmo noſter. qͥ petũt i.querũt glo
trins adeaui riã.Itute.i. opib tuoſis. Nã ſi hoies toti moꝛiũtur coꝛpe ⁊ aĩa. vt quidum
— putãt.oð tñ nrerõ⸗ nipaulipaſm Wetrum ſeptimũ ſecundi libꝛi. nes·i.pice rões· ve pauaun„ Wi ir. thlbentered du wlutiſult 6 uq 10 4 mete pcipiti hetit qꝛ ᷣm phiam aſa in
— tellectiua ẽ immoꝛ⸗ Summumq; credit gloꝛiam, ralis. nulla omni
Late petũtes etheris pernat plagã nßce Peris Cer tem.cũ iſte oĩno nõ nodaciter inelm 22. 50 b eertet i.nõ ſit cu ea Artũq; terrarum ſitum. ioꝛia eẽ dici· Pin s Quohtiß babti VBꝛuem replere non valentis ambitũ iei .* F* 1 anrugeg udeht aucti nominis Vuid o ſuperbi collq moꝛtali iugo nõne ip̃a aia q̃ celd J A ſ e noluun nonte Iunr iehin ſugauderlecr⸗⸗ — F 9+ iun 3 errenis.ip̃a p⸗ 4)„%.— aſicöno⸗ net oẽ terrenũ neßo% c.% 9 mu Kin Licet remotos fama ꝑpplos meas ciu.⁊ Pons terrenaz P—— anwn Biffuſa. linguas erplicet⸗ 3 W clz6 8 hil ſpectat de fama mnnoglouu. Et Ngna titulis fulgeat claris domꝰ nec in pñti vica nec urnon num Mpoꝛs ſpernit altam gloꝛiã ſcientu plimtcurãt fumã pauci autẽ ↄſclaʒ.⁊ tales pauctturꝗte puerbhje· Huaʒ imens? ph vtcuun poen— tale baugtrurät ↄlciam ſint ptuoſt K ibon viri honoꝛãdi ſicut phi qͥ cõrẽn cierii no dices. Pauct ſunt wia celuʒ lertꝰ. Plurimi aut ihn 7, ſenſus ⁊ ſequunt᷑ deſideriũ intel 3 f. ꝓ pter laudes hoim recte faciũ ient unt vulgares qᷓ relicta vᷣtute ↄſcie ſonetq e* cte aciũtipꝰe qͥbh ðt ſcriptura. I negoclũ i rũt mercedẽ ſuã Recetiã fama ſpketatadvrosj ſiũ rotalt moꝛunt᷑ nihil ad eos defama uelos in füturavttaq ruo
—* Hl aut aia viuit pꝰmoꝛtẽ cranplin latad celũ ⁊curat de fa t o renñ pꝰmoꝛtẽ iſta euo⸗
6 cur trenis⁊ gaudio celeſti fruitinetern;— nũ. Metrum ſeptimũ ſcʒtliber Scũq; jolã. Hic icipit merꝝ ſeptimũ hoſcði qð ð̃ꝛ e
.— 3— 0„—„
iſutin vu tni n i i ſr driw 3 me nil re dicẽs. Purclic; derir f den eceratõe ãplitudis ccli ⁊ ſtrictitudis „ zubi.„ 2 zUcuch pellt·l.deſiderat pᷣcipiti mẽte ſolã lia 2 cre it 8
ccu epatetes. ccrnãt ãrtũ ſitũ terraꝝ· i·ſtrictũ ſpacii terre in compardtõe

4. fo*. „
3½. ℳ
F 9. nſ. pP.
„
—
3 2 M „ 3
—6
Lib er ſecundus
ad celũ.ille pudeb jechgavlauct nois.i. auctefame ſue nõ ralẽt replere bꝛeuẽ ãbitũ.i paruũ ſpaciũ terre. ⁊ tũc exclamat dicẽs: O ꝓpter h̊ miroꝛ qͥd
ppter qui
hiug o.i· moꝛtali fama.
id ſupbi geſtiũt.i.cupiũt. fruſtra leuare.i.ertollere colla ſua moꝛta⸗
ʒ em̃ fama diffuſa means ·. trãſiẽs ꝑ remotos pplos
plet ſe lignas.i.ꝑ in guas 3 domꝰ tua·. nobilis
yel familia tua ful⸗
geat claris titulis.
iaudibus. tñ mo?s pnit attã gloꝛiam · moꝛs ꝑiter. i.ſi in
F.. voluit hůile caput. i· miſeꝝ hominem?
celſum.i.nobilẽ vel
— diuitez. ⁊ moꝛs eqᷓt
infima ſũmis nulli parcendo · qð decla rat dicẽs. Vbi nůc manent oſſa fidelis fabꝛich. Quid bꝛu tus rigidus aut ca tho ſup? eſt. q· d.qͥd manet de glia eoꝝ · poſt moꝛtem. vtich modicũ.ſ.illud ma net qð tenuis fama i.exilis ſuꝑſtes ideſt manens ſignat ina ne nomen eoꝝ pau culis ſcriptis in epxtap is eor. ſed qͥd.i.ad qͥd no⸗ uimus decoꝛa vo ſ.
— bula ſcripta · nũqͥ
— 7l
inteilig᷑ ꝑea wſos eſſe ũptos ide moꝛtuos. q. d · imo
Jacetis 3 moꝛt diceret. lʒ ipli ifin veſtrã lon cũ ſera· i.v
ctat ſcha moꝛs.q. d.
illa ceſſa
cũ mitteret᷑ pugnare 5
tranſiret adip̃m. qð ecuniã auri vt traderet romanũ imperiũ. cui ait fabꝛicius.
gnã p vult G u ipetrare hñtib aup· ter bocipſe dictĩ fuirfidelis fabꝛictꝰ
2tra hi.i. tima d ies vobis hoc rapiet.i famã auferet iam vos manet.i.expe
ſi eſtis bus moꝛtui coꝛpꝑĩe? fama manẽs eit vita veltra nte ſcðario moꝛiemini ¶R Rotandũ Fabꝛicius fuit ſul romanus qui
Inuoluit pumie— celſi 6 caput
Eauatqʒ ſummis infima
Vbi nunc fidelis oſſa ſw manent
Qui bꝛutus aut nui gatho Signat ſ tenuis vucus Z nomen litteris
Bed quid decoꝛa nouimus vocabula
num cire confu umptos datut
Jacetis ergo pꝛoꝛſus ne Mec fama notos efficit
Qð ſi putatis! longius vitam
Moꝛtalis aura nominis
Tum ſera vobis rapiet voc etam dics Jam vos ſ ecunda moꝛs man et
ui ꝓꝛſus ignoꝛabiles nec Sma efficit vos norgs. Et qꝛ aliqui t moꝛtui coꝛpe:tñ viuñt ßᷣm famã. ðᷣt phia. Bi putatis vitaʒ
pꝓlongari aura moꝛtalis noĩs ·i.ſplẽdoꝛe moꝛtalis fame
vrrhũ regẽ ẽ epiretaꝝ rex ꝓmiſit ſibi parteʒ regni ſui vt
abꝛicius ↄtẽpſit ſeãnti anno Pyrrhꝰ obt ut ſibi ma oma non
5
— —
—

nouimus vocabul wsdilut
Bicitur etiã ve fabꝛicio ꝙcñ quidã ad eum veniſſet ꝓmittens ſe Pprrhũre⸗
gem occiſuꝝ ſi Fabꝛicius ſibi pecumã aliquã dare vellet. ipſe o fabiciꝰhunt fraditoꝛẽ ligatũ miſit ad Pyrrhũ ꝓ tali ſcelere puniendũ.cui tũc Pyrrhꝰ di
xit. Poſſibilius eſt ſolẽ a ſuo tramite deuiare qᷓ; Fabꝛiciũ a via recte rationis
diſcedere. ¶Rota ꝙ Bꝛutus fuit pᷣmus conſul romanus qui amoꝛe liberta⸗ — tis ⁊ iuſticie ꝓpt ſtu
pꝛũ Lucretie pluri ⁊ multa bel F. aꝓp romanis inijt. Ed ne me ineroꝛabile contra int Sn inoſus fuit. ¶Mota foꝛtunam gerere bellum putes ꝙ cacho dictus ẽ ni * gidus ꝓpter rigoꝛẽ
Eſtaliquando cuz de hõihus illa fal/ animi qui ad nibi
turpe flecti potuit.
lar n5 nihil bene mereak. tiſ cilz m ſi e ⁊tante iuſticie fuit
vt lucanus ip̃ʒ dijs
5 aperit.cũ f rontẽ detegit moꝛelq; pfitet. cõpararet in iudi⸗
— cãda cã quefuit int᷑ Mondũ foꝛte quid loquar intelligis. iuũ ceſarẽx pom⸗ ℳ peiũ dicẽs Victrix
Abirum eſt quod dicere geſtio eoq; ſen cã dijs placuit.ſed
victa cathoni.⁊ de
tentiam verbis explicare vix q̃o. eteniʒ hoemagis patehit
qrto huꝰꝓſa ſexta
Ed nemei groꝛabile.
plus hominibus reoꝛ aduerſam qᷓ; pꝛo ¶ꝛoln vi·iri⸗
peram pꝛodeſſe foꝛtunam. 3 b Iſta ẽ octa ua ⁊vltima ꝓſa hu
ius ſchi. Et qꝛ phia oñdit bona foꝛtune nð multũ eſſe apetenda. aliqͥs puta
ret ꝙ in foꝛtuna nihil eẽt boni.iõ ſam oñdit pia cuiuſmo di bonũ ſit in foꝛtu
na.⁊ ꝓbat foꝛtunã aduerſam plus eẽ bonã qᷓ; ꝓſperã.⁊ pᷣmo mittit ſuã in⸗ entionẽ. ſcᷣo ꝓbat intentũ ibi Illa z ðt. H. gꝙ foꝛtuna eſt ↄtẽnenda.ſed ne putes me geere.i.facere bellũ inexoꝛabile id ẽ implacabile 3 foꝛtunã ſupꝰ ſcias qð alianẽ.i ↄtingit ꝙ ipſa foꝛtuna fallax. ñ nibil..alidd bñ mereat de hõüw eo ꝙaliqð bonũ enenit hõil ꝑ ed.tů.ſ.cum foꝛtuna ſe apit manifeſtãdo ſuã falſitatẽ cũ detegit frontẽ per ſui aduerſitateʒ rũpſfite᷑moꝛes ſuos ꝑ inſtabilitatẽ.⁊ ſubdit phla. Rondũ foꝛte intelligis qc
oquar. q? mirũ eſt ꝙ ego geſtio.i.cupio dicere.eoq;·i.ideo. vix qu.o erplicare
niam Fÿbis. Ereß̃ ego reoꝛ.i.opinoꝛ· aduerfam foꝛtunã plu nt bnsqhpſperh 8 op tunã plus ꝓdeſſe bomini
Peran Mota qſicunq; in aliquo dicto vide᷑ eẽ repugnãtia iliud vi⸗ detmirabile dictũ.ſed dicere foꝛtunã aduerſam hominib ꝓdeſſe videtur eſſe
quedã repugnantia in dicto. Nam eſſe aduerſum alicui⁊ ſibi ꝓdeſſe adinuicẽ epugnant. ideo ðt phin Wirum eſt qð geſtio dicere.ſ· fe otufum aduerſam
magis ꝓdeſſe qᷓ;ꝓſperam⸗

Liber ſecundus
ʒua eñ̃n pecie felicitatis. Hic pßia ꝓbat intentũ ꝙ foꝛtuna aduerſame
Lolitqᷓ piparrtrõnch ſchaibi olremeten ihicn bocranobr. Fila foꝛtund ꝓſpa ſemp mentit᷑ cũ videt.i.apparet blanda ſpecie felicitatis.i. peritatis. ſcd her.· i·oꝛtuna aduerſa ſempꝑ pa ẽrũ demonſtrarſeeẽ inſtabil⸗ jumuratiõe· oñdit eñ̃ ſecẽ talẽ qualis ẽ.·⁊ita ꝑ eã nõ decipiunt᷑oieſ. ſed ila ꝓſpa foꝛtuna ↄfi⸗ tiẽtes ĩ ſe fallit · hec
Rracein cla Illa enim ſemper ſpecie felicitatis hoiem inſtruit oſtẽ Heien inoit on, cum videtur blanda mentitur, Mec
rendũ ꝓſꝑe foꝛtune ſe ftrr zuo murabi⸗ ſemper vVerd cum ſe n ſtabilem muta/ 1
harenpl tione demonſtrat. Illa fallit. hec in⸗
ſzowerffuena ſtrult Illa mendacium ſpecie bono⸗
hoim ſpecie bonoꝝ
mendaciũ. hec.ſ.ad enea rum mentes fruentium ligat ¶ Peg C* 4„Tn y. t.i · li erat. men 8. 6 t tin coß nitione fr agilis felicitatis abſoluit e ſelttari. Ettune Itaq; illam videas ventoſam fluentes Fcolligit effectꝰvtri S a. e ſeilſeß koꝛtune dices. ſulq́; ſemper ignaram. Panc ſobꝛiam van—6 6fr, Itaq; illã. l.ꝓſperã ſi 4.5 5 ꝛtunã videns vẽ ſuccinctamq; ⁊ ipſius aduerſita tis ex/
relenu ie, ercitatione pꝛudẽtem. Poſtremo felir ipſius ignarã. nam 72 5 les eploltatecõ a vero bono deuios blandicijs trahit
A
„e —
1/r— i ſeipſos nõ co ſeuhanci; aduerſa plerũq; ad vera bonatducens
6 Jideas ſohꝛiã.i·ſuccinctã.i.humilẽ nõ ſupbã.⁊ pꝛudentẽ erercitatiðe adue⸗ ſitatis. ¶ Nota ꝙ ex iſta littera h foꝛmari tres rõnes ꝙ foꝛtuna aduerſa me
a Bona foꝛtune ſpecie vere felicitatis decipit
„ Uerſam foꝛtunã tu
7— iioꝛ ſitpipera. ¶ Pꝛima rõ eſti nd foꝛtu Ere 2 g. 4— babents ipᷣam · ſed foꝛtuna aduerſa nõ vecipit. ſed veraẽ oñdens ſe talẽ qᷓls — Ptt aduerlameltoꝛelt c; ppa. Bcða rõ ẽ. Pꝛoſꝑa foꝛtuna ligat mentes led aduerſa liberat mentes a falſa felicitate ergo eſt
—
I hominũ mẽdacib bonis. metioꝛ. Tertia rõ ẽ. Pꝛoſpa foꝛtũa reddit hoies ſui ignaros· ſed aduerſu fa cit hoies ſapientes. ᷓ melioꝛ eſt qᷓ;ꝓſpa. Poſtremo felix a ÿyo bono· Pic phia ponit ſeam rõnem que talis eſt⸗ Muecũq; foꝛtuna trahit ad inqͥlitionẽ veri boni illa melioꝛ ẽqᷓ; que retrahit a vero bono · ſed foꝛtuna aduerſa ẽ hmẽõi. ᷓ ⁊c. vñ ðt in lfa. P oſtremo felit. pſpa foꝛtuna cũ ſuis blãditijs.trahit deuios.ierrãtes a vo bone. ſed aduet
ſafoꝛtuua plerũq; retrahit vnco.i·tenaculo reducẽs ad ÿa bona. ¶ Nota

e nſtblennn Jla hilt. ei anum ſeci bo unlgu. h. vontoſam ſu ſus aluvſns c un. polnnoſi os blandicis m
Fluctuat ad cenſũ venalis amicus egenũ Bed ver
Pꝛola octaua
qpſpa foꝛtuna videteẽ ꝓpinqua lelicitati eo g ſine bonis foꝛtune nõ contin
gir eſſe felicẽ ex de bona foꝛtuna.iõ ſuis blandicijs trahit hominẽ ſenſualem
a dero hon.qð ↄſiſtit in ſpeculatiõe dei. aduerſa aũt foꝛtuna. quia oſtendit ꝓſperam foꝛtunam eſſe mutabilem: ipſa reducit hominem ad verum bonum qð ẽ imutabile. ¶ An hoc interminima ⁊c̃. Hic phia ponit vltimã rõnem
relotle fdrn
1 na ẽ melioꝛ ꝑ quaʒ velut vnco retrahit. An hoc iter mima ewe eſtimãdũ putas ꝙ amicoꝝ tibi fideliũ naetace nc
1 ðt in l̃a. mẽtes heg aſpa. hec hoꝛꝛibilis foꝛtuna qjc putas peei n 7)S⸗ 4 mãdũ inmima bo
ditexit. Hec tibi certos ſodaliũvultus
uerſa foꝛtũa.detexit ambiguoſq; ſecreuit. piſqædẽs ſuos ab mehn
tesca idei ſtulit tuos reliquit. Quãti hoc integer np
⁊vt videbaris tibi foꝛtunatus emiſſes Beſine nũc amiſſaſ opes q̃rere qð p̃cio ſiſſimũ diuitiaꝝ genus ẽ amicos iuẽiſti
nis.⁊ hec ſup? pꝛo⸗
biguos vultꝰ ſoda
. hü.i. amicoꝝ. q.d.)6 aſua foꝛtuna dotuit te diſcernere inter veros aimcos⁊ falſoſ. q pꝛoſpera foꝛ⸗—.
tuna ate diſcedens abſtulit ſuos · ideſt qui erant amici rõne pꝛoſperitatis. Et ℳ n r— reliquit tuos amicos qͥ te dilexerũt nõ ꝓpter tuaM qnti ideſt quãto pᷣcio. tu E)3 7 7
emiſſes hoc integritate foꝛtune ↄſtitutus. cũ videparis tibi foꝛtu natus vt potuiſſes cognoſcere veros amicos. nunc deſine.i.ceſſa.q̃rere opes
ideſt diuitias amiſſas · quiu inueniſti veros amicos qð eſt pᷣcioſiſimum gen? diuitiarum. ¶ Rota in aquerſitate falſi amici fugiũt. Sed in tempoꝛe pꝛoſpe ritatis manent. Ende Beneca in li.de remedijs. Mu⸗ ch multi comitant᷑ vt mel muſce ſequutur.cadauera lupi.frumẽta foꝛmice pᷣda; iſta turba ſequitur non hominem. ¶ Hota ꝙ aduerſu foꝛtuna oſtendit fide⸗
tu felicẽ credis illum
les amicos. Ende Beneca.xx. epiit ola. Turba familiaris cũ a te paſci deſie
rit ipſa re nõ paſcet. ⁊ qð tubene icio tuo ſcre nõ poterapaupertate ſciegil
Veros amicos retinebit. diſcedit quicũq; non te ſed aliud ſequebatur Eſt au
temꝓpter hoc vnum amanda paupertas ꝙ a qutbus ameris oſtendit. V pauper Meinricus. Pꝛeualet hoc ſolo mala ſoꝛs ꝙ mõſtrat amicos. Qui be
ſcun?᷑ami
nicmali monſtrat vtrãq; viam · Irẽ poera. Tpe felici non cogno ci Hotte pʒ miſera que ſit dilectio vera. Jrem alibi. Eum fueris felix multos numerabis amicos. Tempoꝛa ſi fuerint nubila ſolus eris. Item Thobias
amoꝛ· ¶ KNota ꝙ fidelis amicus eſt pᷣcioſiſſimũ genus diuitiaꝝ. quiu amicus
x·echicoꝝ·eſt alter ego· amicoꝝeit idẽ velle ⁊ nolle. Nemo eiñ eligit viuere
—— v. Ah
na ꝙ hec aſpa.i.ad% 0
aĩcoꝝ.q.d· ilð ẽ bo S„4 Sy—. nũ ſde maximis bo ¶ az„
ſpera foꝛtuua.ſecre f J.
uit.i.diſtinxit. tibi tertos aicos? am⸗
us remouei vt fabꝛicatus
5 A%„
2—
6
8—* byn/7 V m
vvr ⸗— 5. k
„ 2[ ⸗ „
—— N„„. 7 S7
F

e re e
—
—
rſecundus
ſine amicis hñs reliqua bona ·⁊ Señ.ix. epla vicit. Sapiẽs ⁊ ſi ↄtẽtus ſir ſe⸗ ipſotñ amicũ h yult. ꝓpter nihil alud niſi vt exerceat amicitiã. netãmagna
virtus lateat.⁊ Tulliꝰin li. de offi. dict. ; ſunt amicitie anteponende. ¶ Me auñ lib Llod mũdus ſtabili fide. Hic incipit octauũ ⁊ vltimũ metrũ
ð dicit gliconicum ab inuẽtoꝛe. amphi⸗ macrũ a pede pᷣdo⸗ minãte.⁊ eſt amphi
macrus pes antiꝝ; ↄſtãs ex pᷣma?vlti
ma longua? dua⸗ bh bꝛeuibus medij
dictꝰ ab amphi.qð eſt circum ⁊ macroſ longũ quaſi habẽs circũquaq; longam
ſillabj. In quo me
tro pha cõmendat amoꝛeʒ exquo dixit
ꝙ amici ſunt pꝛecio
ſiſſimũ genus diui⸗ tiaꝝ. Et pᷣmo ↄmẽ dat amoꝛẽ diuinuz · ſcðᷣo oñdit quomõ hũana natura ami citia ↄſeruatur· ibi⸗ DHic ſctõs. cit. B qð dictum eſt. ſcðᷣo oñdit ꝙablato diuino amoꝛe omia
coꝛrũpunibi · Vic
hiftrena pmo dicit.
Zmoꝛ diuinꝰregẽs
terras ac pelagus.⁊
impitãs.i.frequẽter
imperans celo · ille
¶etrum octauum ſecundi libꝛi.
Pꝛio fa
onoꝛes diuitie ⁊ dignitates nun ã octauũ libꝛi ſecundi. buſ
Vod mundus ſtabiliide Concoꝛdes variat vics uod pugnantia ſeminà
Fedus perpetuum tenent
Quod phebus roſeum diem) Lurru pꝛouehit aureo Qt gus duxerit heſperus bus inperet.
f 16
T w
6 .*
Phebe noctibusi Vtf uctus auidum mare Verto fine coherceat neterris liceatvagis. r Latos ndereh nog Manc reruin ſeriem ligat Terras ac pelagus regens
amoꝛ iigat hanc ſeriem id eſt concoꝛdiam rerum · ꝙ mundus ſtabili fide va
riat ↄcoꝛdes vices.i· 5 tia.i elemẽta ria.tenẽt ꝑpetuũ
.alternatõnes tym anni noctis ⁊ diei.⁊ ꝙ ſemina pugnã fedus.i.ↄcoꝛdiã ne vnũ totalr aliud coꝛrtum
pat.ꝙ pheby.i·ſol cu rru aureo ꝓuehit.i.pducit. roſeũ diẽ.i·clarum diẽ.idem
amot facit vt phebe.i.luna: impet· i. ſpertina. duxerit · i.adducit
pᷣſit noctiby.q̃s noctes heſperꝰ.i.ſtellave
⁊ vtauidũ mare ad exeundũ coerceat fluctꝰ ſuos
certo fine.i.determinato fine · ne liceat ſibi tẽdere:i. extendere.latos terminos
vagis terris · i. e ſup:totaliter cooꝑiãdo terrã. ques de amicitia dicit
zirer coopiãdorerrã: ¶ Rora nilils micitia ẽ virtꝰmouẽs ſuꝑioꝛa adtectionẽ inferioꝝ
—
— —
—„

is
metrum
aSrt innib vi oꝛa ad ſabi niwt ee unſeandilbt euen a eerun — Etcelhim üt ehe n ene in emnit⸗ e Pic ſe peritans an zddhüd—— rerche⸗ enent 2uicqui* miſerit F 8 menta di Bec 12 undin Bellum c— 2 ſe. z ro ncontir inuicem tquam 5 inuogertt 5 n Sn vciafidẽ E wou. F s motibus i„ 6 heienn 5 we. 7 tſolu gincjtant amote vi oñdit m hn pic fanct ere machina t au— S nctog pulos— na.i. remiſe mo ic federec quo nn Fs. 1 conthigj ontinet amat Acui Caſtis n gij ſacru ie e5te nos hic necnt amoꝛ ttne ei mlign 2ic lidis eti ubus gůt ſol entt iti⸗ emeehi del wnhn te lir hoim ge mor etree —— ſli Quo celum nus Si vðg diate en*il Sne regitur reg 8 aioſam ht ſi üdi ret amoꝛi ra ſ odi amo — am u ſenn 25 not u. Sl oin Seniunre, cösplh eafedera mñ lanꝰ petamat⸗ m 2 nue uce.and noeeſe Dli ienen de ſie⸗ niüt onnet dir ve ubcad ſeruaſet; 3—. Sieuim Aeenee inala 2 abureche ahn vu⸗ celũ re— i Aeit regat ai õ ſubiũgi is ſode ꝛiby vir os federe Ne ßitch 12Vxo re s ſup? feli qꝛ iſta 21s &auan en eieue lüj 8

— 1 4 i 6—*
.—
41 olrc ⸗
, 54 „ ½ ſ
3 4 — 6
„— 5 3 E.—— — ſ6 n.
7.
)—
A 0
amicitie. ¶ Nota ꝙ amoꝛ dictat iura fidis ſodalib. jura añt amico ⁊ ſoda⸗
liũ innuit
eneca.iij. epla dicẽs. Piu cogita an aliquis in amicũ ſit tibi reci
piendus. ſed cum plaguerit fieri toto illum pectoꝛe admitte tã audacter cum illo loquere qᷓ; tecũ. Tu qͥdẽ ita viue vt nihil tibi cõmittas niſi ꝙ etiam tuo
Kdelem putaueris. Sunt em̃ quidam qui que amiciſ ſunt tĩ cõmitten da oĩ⸗ bus narrãt. quidã chariſſimoꝝ conſci entiam refoꝛmidãt nullicredituri neu⸗ trum facien dum eſt vtrũq; em̃ vitiũ eſt ⁊omnibug credere ⁊nulli. ¶ Nota cir⸗ ca pᷣdicta ꝙ amiti⸗ tia ꝓpꝛie dicta tan tũ inuenitur in reb rationalib.⁊ vt ſic amicitia eſt par vo
lütas bonoꝝ inter gliquoseſʒ large ar
cpiendo amiicitiaʒ⸗ ſic etiã eſt in rrõna⸗ lib. ⁊ vt ſice amici⸗ tia ẽ ↄcoꝛdia diuer ſaꝝ reꝝ adinuicem.
Explicit licũs-
Incipit tertius. Poſapꝛima Am cantũ
½6 Ula finierat
Jiteeſt ter⸗
ius lbet boetij de conlolatic— oſtqᷓ; phia in pꝛimo libꝛo ſcrutataeſt cauſas doloꝛis boe
in hunc modum· P
AetueePeauis n cantum iia finierat cum me audiendi auidum ſtupen/ temq; arrectis ad hec auribus
carmis mulcedo defixerat. Itaq; pau⸗
lopoſt. O inquam ſummũ laſſoꝛũq; N.
lamen aninoꝛum. quantum mevel ſen tẽtiarũ pondere. vel canen di etiam io⸗ cunditate refouiſti. Adeo vt. iam me voſthac unparem jpꝛtune ictibus non arbitrer. Itaq; remedia que pauloante
derioꝛa eẽ dicebas. Non modo non g. hoꝛꝛeſco.ſed audiendi auidus vepein? ter eflagito.
nſolatione ppie. Et continuatur sd libꝛos hcedente⸗
tij. ⁊ in ſecundo libꝛo adhuhuit ſibj remedia facilia· In pꝛeſenti libꝛo ⁊ in ſequentibus philoſophia adhibet Boetio remedia grauioꝛs. Bunt autem remedia grauioꝛa rationes cohtra cominunem opintonem hominum. pꝛ0 bantes ꝙin bonis exterioꝛibus non cõſiſtit vera felicitas oſtendendo in quo ſit felicitus vera.⁊ quomodo ad ipſam perueniatur · Et diuiditur iſte liber i vigintiquattuoꝛ partęs · qꝛ huius libꝛi ſunt.xij ꝓſe ⁊.x. metra.que partes pã
tebũt in pceſſu lihꝛi.
Muid autem ⁊ de quo determinetur in qualibet iſtarum
partiũ ſimilite patebit. Pꝛima ꝓſa huius tertij diuiditu/ intres partes.pꝛi⸗
mo oſtendit Boetius qũo p oſt ꝓdicta allocutus fuerit phiamſecũdo ponit
smico cõmittere poſcis. Nũ amico tuo oẽs curas: vẽs cogitationes miſceſi.

d auidun ſuyn ns adhectun int tan mnilaizj um meyel n nendani⸗ Anne
unt icus nn eduque paulon Bon modo n
diauidus vh
Pꝛola pꝛima
eſponfionẽ pie.tertio P oetius diligt quandam petitionem ad ipſam. ſe⸗
rũda ibi Tum illa.tertiã ibi Tũ ego. Picit pᷣmo · Jam illa phid finieratican
tum.imetrum qʒ erat de cõmendationeamoꝛis diuini ⁊ amicitie.⁊ cũ ego
Boetius eſſem allectus dulcedine metri ad audiendũ cũ auiditate? admi⸗ ratione verba phie auribus arrectis · ego dixi phia que es ſummũ ſolamẽ
animoy laſſoꝝ quã tum me recõciliaſti
6 b. Tum illo. Senſi inquit cumverba tuisꝓſis ⁊ metris ĩ
. ü ꝙtãbene poſ tacitus noſtra attẽtuſq; rapiebas cũqʒ junntere niin — bus foꝛtune. ⁊ ideo
tue mentis habitũ vel expectaui vel qð diet· remedia que
pᷣuſ dixiſti eẽ grauia
eſt verius ipſa perfeci. Talia ſũt qͥppe hotineo ſʒehauãt
que reſtant vt deguſtata quidem moꝛ ⸗ Ieioerlu⸗ metrũ vocat cantũ
ſicut eñj in cantu eſt eleuatio ⁊ deßſſio vocis.ſic ſilr in metro rõne quãtitatis coꝛꝛepte ⁊ ꝓducte ſyllabaꝝ attenditquedã eleuatio⁊ dep̃ſſio.qꝛ rõne quanti
tatis ꝓducte fit eleuatio. rõne quãtitatis coꝛꝛepte fit dep̃ſio.¶ Itẽ qꝛ metruʒ eſt ſubtilius ⁊ delectabilius ꝓſa.ideo animũſdemulcet. WMnde autoꝛ poetrie metrũ cõparat domicelle. d. Nultq; venire metrſi tanqᷓ; domicella compto crine Nitente gena. ſubtili coꝛꝑe.foꝛma egregia. Ideo t Woetius. mulcedo
carminig.i·metri · ¶ Item homo debet eſſe auidijs ⁊ ſtupens circa philoſo⸗ phiam. Auidus inqᷓ; quia dicit Seneca· xxij.epla. Pꝛoijce omnia iſta ſi ſa⸗ pis imo vt ſaꝑias.⁊ad phiam magno ꝙurſu totiſq; viribus tende. tiã ho mo debet eſſe ſtupens..admirans de phia.qꝛ ipſa eſt res mirabilis? diuina Fm ariſto.in pᷣnꝰ li.ſui de mũdo.⁊ phia confert mirabiles delectationes·x. ethicoꝝ. Ntem animi laſſi ſüt grau cura vel aduerſitate aliqua opp̃ſſi. ho pyhia eſt ſünlũ ſolamen. qꝛ ipſa gſuadet magnanimitatẽ qua contra acuerũ tates foꝛtune homo ↄſtanter debet militare.¶ Pe phiam homo bñ põt
reſiſtere ictihꝰ foꝛtune.qt pᷣmo ethicoꝝ dicit ariſtò. Papiens bene ſcit ferre foꝛ tunas habet ſe ſine vitupio ſicut tetragan ũ.vnde dicit in littera. Jam illa ſup pha.finierat cantũ. i.errũ de amoꝛe dino, ⁊ cum mulceco· uauitas
carminis deſixerat. i·ſtabilierat me auidũ.i.cupidũ audiendi.q; ꝓ⁊ ſtupẽtẽ.
i. admirantẽ ſupꝰ ÿba phie · aurib meis erectis.i.eleuatis adhec. ⸗ Fba. itaq;
paulopoſt ego inquã.·i.dixi. M ſummũ ſolamẽ laſſoꝝ aĩoꝝ ſup ꝑ aqůerſita⸗ tem quantñ me refouiſti pondere ſententiaꝝ ſup ꝓſe. vel etiã 10 chatute canẽ di. i.metri. adeoi.intm̃ vt iam poſthac nõ arbitier meeẽ in parẽ.i. diſſimilẽ
in reſiſtendo.ictiby.i.inſultib foꝛtunt᷑. Itam; remeciailla ñ di eee e. ach remecigalla que pauloañ dice⸗ bas eſſe acrioꝛa.i.grauia nõ modo.i.nd tm̃. nõ phontſcon timeo.ſed
.
aidus audiendi npe ea vehemẽter efflagito.i.erpoſtulo Vbi ſceneᷓn e efflagitareẽ valde flqgitare· expoſtulare.petere. cũ clamoꝛe p
Tumilla ſenſi inquit ic ponit reſponſioneʒ philoſophie dicẽs. go
„
bene ſenſi ilud cum tu tacieus ideſt attenus recepiſti verba noſtra,⁊ cũ ego
erſeci mentẽtuã.talia em̃ ſüt remedia que jadhucreſtant vt ipſa deguſtaca
l ni

—
——
—
unt docti qiũ labo⸗ rioſa ẽ poſſeſſio vir⸗
nõẽ ipſa res.ſic bona exterioꝛa vidẽtur
Liber tertius
pꝛimo ſint amara ſed poſtea dulceſcãt. Sed qꝛtu dicis te eſſe cupidũ audiẽ⸗ di vetba noſtra.o q̃nto deſiderio arderes ſi cognoſceres quo laboꝛamꝰte du ceret. ⁊ dicit boetius. Quo vis me ducere. Rñdit phia.ad cognitionẽ ve fe
licitatis quã animꝰ tuus quaſi ſomnian do adhuc vix cognoſcit. qꝛ ẽ octupa tus imaginibo falſe felicitatis. ¶ Nota ꝙ Boetius tacitꝰ yba phie rapiebat
ronſilio ſenece dicen
enſete deant. interius autem recepta dulce⸗ eſeene ſcant. Sed ꝙ tu te audiendi cupidũ di pta phicalia peimo„
ſlen eſe cis:quanto ardoꝛe fagrares ſi quo/ poeteſeei tit cha nam te ducere aggrediamur agnoſce⸗
mulcpemolt res. B. Quoniam inq;. Ib. Ad veraz
amaꝝ⁊ Fuſtrachiꝰ
hrehe inquã felicitatem quã tuus quoq; ſom
„%„ 41 .
nun en eean niat animus. ſed occupato ad ymãgi⸗ eebekt nes viſu. ipſam illam nõ potes intueri nõ eſt dignꝰdulco
ris acumine. q̃ amaritudinis neqt inuiſcari grauamine· ſᷣm boetiũ in de di⸗ ſciplina ſcolariũ. ¶ Nota ſicut ſommãs.putat fantaſiata ſibi occurrentia
eſſe veras res de quib ſomniat.⁊ tñ nõ ſunt ipſetes.ſic boetius in iſtis tꝑali⸗
by putauit eſſe verã felicitatẽ q̃ tñ nõ eſt.ſed tiñ ſunt quedã ſimilutudines ve⸗
re felicitatis ſicut fantaſmata ſomnio ꝝ ſunt ſimihrudies reꝝ. ¶ Mota ꝙ bo
na exterioꝛa vocat unagines vere felicitatis.ſicut em̃ imago ẽ rẽi imitago et mere foꝛmã vere felicitatis.ſʒ ve⸗ ra felicitas nõ eſt in ipſis. vñ dicit in lra. Tũ ꝓ tũc illa ſup.phia inqͥt.ego ſen ſi.i.noui ſup.intentionẽ tuã·cũ tu tacit?.q; ꝓ ⁊ attẽtus raplebas vᷣba noſtra
„
ꝓ ⁊.cũ ego expectaui alia lfa hʒ expetuui.i· reuocaui. habtã tue mẽtis el
qð eſt veriꝰ diccre.cũ egoipa habitũ tue mẽtis eci.qꝙe miꝝ tglia ſunt ſup. remedia q̃ reitãt ſup.ſumẽda.vt ip̃a ddẽ deguſtata pᷣmo moꝛdeãt. i.diſplice ant. interiꝰ aũt recepea dulceſcãt.ſed ꝙ tu dicis te cupidũ audiendiſup.illa
remedia.i quanto ardoꝛe · i· deſiderio.flagrares.i.arger es · ſi agnoſceres · q nãi.ad quẽ locũ aggrediamur.i.incipimꝰ te ducere. Ego boetiꝰ inqᷓ;.i.dixi
quo nã ſup. vis me ducere.inqͥt ſup. phia ad ver felicitateʒ quã tuꝰ animus
ſomniat.i.impfecte cognoſcit. ſed viſu.i cognitõe occupato ad imagines.i. ad bona tꝑalia q̃ͥ ſunt imagines ⁊ ſimilitudo yere felicitatis tu nõ potes in ⸗
tueri.i.inſpicere.ip̃am ſup. verã felicitatẽ. ¶ Tũ ego fac obſecro · Hic boe⸗
tius dirigit petitionẽ phie ·⁊ ponit conſenſum ſue petitionis dicẽs. O phia rogo vt ſine dilatatõe demõſtres mihi que ſit vera felicitas ·⁊ phia ↄſentiens
dicit. ibẽter faciam tui cauſa · ſed pꝛius ego oſtendam tibi falſam felicitatem tibi notiorem vt illa cognita per contrariũ poiſis poſtea agnoſcere verã feli⸗
—
—„—
—

1
e— nit
un uce Pulch cdumu zwſn . Bn ims auzſn pana nli nöpole atun
nimbe mnan n seboc Mts il neuediſ ans w mdst N ncb m mage MMt mi vet s ila ſup] axjnct tins p bchle mbibt minl at Rions⸗ m. Srſ
Vetx pꝛimum
ritatem. ¶ Nota eirca hoe ꝙ dicit faciam tui cauſa libenter. ꝙ phia petitões boĩm admittit. vnde Beñ. Nulli pꝛecluſa eſt virtus ſ apiẽtie omnibus patet omnes inuitat omnes admittit. non eligit donũ neq; cenſum.ſed nudo hoie contenta eſt ¶ Nota innata eſt nohis via pꝛocedenqi ex nobis magis notis ad minus nota.pꝛimo phiſicoꝝ ⁊ ſcðo de anima. Num igitur bona exterio⸗
ra ſint magis nobis V. Lumegofe ohecroꝛ queilaye ꝛe raſit ſine cunctatione demonſtra. N. en he Faciam inquit illa tui cauſa libenter Padt nettrnt
te nobis magis no ⸗ ta que ponitur ĩ bo nis exterioꝛibus ip⸗
Bed que tibi cauſa notioꝛ eſt eaʒ pꝛius deſignare vᷣbis:atq; ifoꝛmare conaboꝛ t ea perſpecta.cũ in contrarium partẽ flereris oculos. vere ſpecimen beati/ tudiuis poſcis agnoſcere.
Metrum pꝛimum libꝛitertij
quedam vident᷑ bo Viſerere ingenuum Net, S, n? non ſunt. que⸗
per eaz agnoſcamꝰ veram felicitatẽ tan qᷓ; per cõtrariũ. No ta ꝙ Beñ.in de ÿtu tibus cqrdinalibus dicit. Bcire debes
Libergt ar a P iuns fr uctibu 37 un P autem exr ebV- fr
anſitoꝛijs poſſidei non hec magna eſti mes non miręeris ꝙ eaducum ẽ. Ex quo
Falce rubos filicemq; reſecat Vt noua fruge grauis ceres eat
tas nonconſiſtit in
bonis erterioꝛipus que videntur eſſe yera bona ⁊ tamen non ſun t. Vinde di
cit in littera · Tum pꝛo tunc ego ſuple boetius dixi o phia obſecro.id ẽ peto. fac.i. dut mead illam felicitatem.⁊ demonſtra mihi ſine cunctationeid eſt ſi ne moꝛa que ſit illa vera ſupple felicitas. Illa phia inquit faciam libenter tui tauſa. ſed ego pꝛius conabo?.i. laboꝛo.tibj deſignare verbis atq; pꝛo ⁊ ifoꝛ⸗ mare cue cauſa.i.que felicitas habens rationem cauſe finalis.ſit tibi notioꝛ. id eſt manifeſtioꝛvt ea ſup · falſa felicitate· perſpecta.i.cognita.pohis agnoſce re· ſpecimẽ· i.ſimilitudinem vere beatitudinis.cum flexeris oculos ſupple co⸗ gnitionis. in Zriam partẽ falſe felicitatis. ¶ Metꝝ pᷣmũ tertij libꝛi.
Vli ſerere ingenuum. Iſtud eſt pmũ metrum huius tertij quod dici
tur metrum choꝛiſtuni ab inuentoꝛe dactylicum a pede pꝛedominã⸗ te pꝛimus verſus huius metri eſt hypercatilecticus. quia poſt pꝛi⸗
nũ pedẽ abũdat vna ſyllaba.ſ.re· In hac dictione ſerere.⁊ ijn phia pᷣdixit ꝙ
ſam extirpando. vt„
ꝙquedam non vi⸗— )— ℳ5 K—
patet ꝙ vera felici⸗
S—„ ℳ% dℳ% 40 y ſ.—
—
„6 v—
7 1 1 M
Mu
—„
2. joꝛ Myu⸗ Zx 7(—1.1 1. ſ 7 Frma*. NT 4 7
3— ½— far — N 4
—. ern“ o2 ℳ

agros fructibe.i.ra⸗ dicib q̃ impediunt ne ſemẽ creſcat ⁊ ille
reſecat.i.pᷣſcidit ru
—
———
bos.i.ꝑuas arboꝛe q; ꝓ⁊ filicẽ.i:herbã inutilẽ.falce i. falca ſtro. vt noua ceres eat. i.pficiat. fuiſ.i. onuſta fruge. Bcðʒ exẽplũ eſt ſiẽ pᷣguſtã do aliqð appet dulciꝰ.ſic ꝓptẽ cognitionẽ falſe feli citatis mag cogno ſcit᷑vera felicitaſ.vñ dicit in la. Laboꝛ
apiũ eit mage dulci 1 ooꝛ id eſt mel eſt ma⸗ 11 gis dulce ſi malꝰſa poꝛ pꝛius edat.i.in
ciat oꝛa. Tertium
exemplum eſt · Siẽ
ſefelicitatis · vñ dic
tunc applicat exẽpl felicitatis.dehinc.i
noualia debẽt agri
e
pꝛius eſſet oſtenden dũ que ſit falſa felieitas. ⁊ poſtea q̃lit vera. iõ phiaĩ hoe metro ↄmẽdat hũc oꝛd inẽ ꝑ quatuo? exẽpla. 6 Vu reboni agrũ. opoꝛtet pꝛius ertirpate nociuas herbas vt ager bñi fructificer.
1 WBür aliqs volẽs cognoſ cere verã felicitatẽ.opoꝛtet pꝛius extirpare falſam. vñ dieit in lra. Qui volet ſerere agrũ ingenuũ.i.nobilẽ. pꝛius liberat arusi.
r tertius
Pꝛimũ eſt. qͥcunq; vult ſemina
Bulcioꝛ eſt apium mage laboꝛ.
Gi malus oꝛa pꝛius ſapoꝛ edat pꝛius ſap
„
Bꝛatius aſtra nitent:vbi nothus Beſinit imbꝛiferos dare ſonos. Lucifer vt tenebꝛas pepulerit ulcra dies roſeos agit equos Tu quoq; falſa tuens bona pꝛius Incipe colla iugo retrahere. Vers dehinc animũ ſubierint Pꝛoſa ſecunda tertij libꝛi
poſt tepus nebulolum gratioꝛ⸗ ſerenitas. ſic poſt cognitionẽ falſe felicitatis 3 gratioꝛ eſt cognitio vere felicitatis. Vñ dicit in lfa. biꝓ poſtqᷓ; nothus.i. vtus auſtralis. deſinit · i.celſat. dare imbꝛiferos ſonos.i.flatꝰ ꝓducẽtes im⸗ bees tũc aſtra nitẽt gratiꝰ.i.delectabiliꝰ. NQuartũ eremplũẽ. Bicut pulcra
1 dies ſequit᷑ tenebꝛas noctis ſic cognitio vere felicitatis ſequit cognitionẽ fal⸗
—
it in leẽa Wt.i.poſtqᷓ;.lucifer.i·ſtella matutina.pepulerit.i.
3 fugauerit · tenebꝛas noctis.tunc pulcra dies. agit.i.ducit roſcos equos ſolis.
a adꝓpoſitũ dicẽs. Tu pꝛius debes ↄſiderare falſa bon
⁊extirpatis ipſis debes coðſ cere vera bona in qͥby ↄſiſtit felicitas. vñ ðtilid⸗ u qʒ pꝛiꝰtuẽs.i reſpiciẽs falſa bona incipe retrahere colla iugo · i ingofalſe
poſtea vera bona ſubierint· i.ſubintrabũt aĩm tuũ ¶Ro
1ag ſicur pꝛius extirpãda ſunt vicia·⁊ poſt ea inſerẽde ÿuutes.ſic ager pꝛius eſt purgãdus ⁊ poſten ſeminãdus · vñ Thobias. Ppinis ⁊ tribuſis purgari
⁊ femen fructificari queat Nota ꝙ fruter ᷣm Huguitõeʒ
eſt dẽſitas virgulaꝝ ver arboꝝ vel ſpinaꝝ· Vel fm alios fruter ẽ arbo? pus
gueterrã fronde tegit. ¶ Nora ꝙ fix ẽ inutilis herba hñs folig ad modus filoꝝ · de qua dicit ꝑfius. Nõ tñ iſta filix vllo mãſueſcit in agro · ¶ Nota ꝙ poſt
amaritudinẽ dulcedo ẽ gratioꝛ ⁊ ſenſibilioꝛ · vñ poeta · ulcia nõ memit qui
ln m

oſp a
ra sbons 6
uid abfoꝛet ·i.deeſſet non poſſet eſe ſummũ bonũ. quia relinqueretur aliqͥd
Pꝛoſaſe cunda
n5 amarz. ĩ; ꝑ oppoſiti naſcit omne bonũ. Hee paup heinriut ¶Rota ꝙ boetiꝰ h dicit apiũ ꝓ apũ i gtõ plurali.qð ẽ 5 Aler. dͥ ðt. Wm dar apis ꝛc t qð h dicatapiũ ⁊ nõ apũ pʒ ꝑ metꝝ qð ſemꝝ ↄſtat ex trib dactił ↄtinuis.ſi aũt poneret apũ ñ eẽnt tres dactili ↄtinui.poſſʒ pici ꝙ cã metri ponitur apium pꝛo apum ¶ Poſa ſcða tertij libꝛij Vm defiro . ec ẽꝓſa ſcði huiꝰ? Vnn defixo paululũ viſu: et ve ciiapaven
1 diuerſas opiniones
lut in anguſtãſe mẽtis ſedẽ re au Ahtee
. tẽ.⁊ pᷣmo boe. oñdit
Npta:ſic cepit. P Dis moꝛta qioſephadinp ꝛedicta ſcðo phia cura qua! Ae 1 oñdit ꝙ om̃s hoĩes 1 quã multipliciũ ſtudioꝛum la/ bnd weobe nitunt᷑ ꝑuẽire ad bti
boꝛ exercet:diuerſo quidem calle ꝓce/ tudiẽ quãipa d.fi nit tertio oſtẽdit ꝙ̃
dit.ſ ad vnũ tñbeatitudinis finẽ nitit hoies ſepe abducũt᷑
*
p a ya felicitate diuer peruenire. Id aũt eſt bonũ:quo qͥs ade aet. 5 nit erroꝛes ſiue opiĩo
pto nihil vlterius deſiderare q̃at. Qð ncrafeltxlm 5 ſca ibi. Pis moꝛ⸗ quidẽ ẽ oĩim ſummũ bonoꝝ cũctaq; in/ tali.teftea ib hñc 1 vti.q̃rta ibi. Quoꝝ
tra ſe continẽs bona. Cui ſi qͥd abfoꝛet üebthne. Bol⸗ —— Sphia pmiſit oꝛdt ſummũ bonũ eſſe nõ poſſet:qm̃ relinqᷓ/ nẽ pcededi de fali kfelicitate ad verã tũ
retur ertriſecus quod poſſet optari Ai ꝓũciapauuũð firo viſu. i.inclinatꝭ quet igitur eſſe beatitudinem ſtatuʒ bo vcuis. ⁊ receptave⸗ 07 per bilẽ ſede mẽtis ſue. noꝛum omnũ congregatõe perfectum keeeneſe Lau enpu⸗ indiatio ẽ ſignũ ſubtirimaginatõis prqʒ ſuhtilr ⁊ ꝓfůdeimaginãtes caput ſclinãt.⁊qñq; ñ vidẽtdelata coꝛã oclis.iõ phia voles jubtilr ſpecularið feli
citate cꝰ ſpeciatio difficił᷑ ẽ.ip̃a ĩclinate viſu Zxit ſeĩ nobilẽ ſpeculatõem ſue
metj· ¶ His imoꝛta. Hic phia oñdit ꝙ oẽs hojes nitunt puẽtre ad ynũ finẽ btitudis. quã btituqinẽ ipᷣa ẽt diffimt ⁊ ðt ſic. Pis cura.i·ſollicitudo moꝛta liũ.i.hoim quã curã exercet laboꝛ multipliciũ ſtudioꝝ.qꝛ aliqͥ ſtudẽt ĩ latura
aliqͥi mercãtia, ⁊ ſic ð alijs. ila cura ꝓcedit diuerſo calie.i. diuerſo mõ viuẽ⸗ di. ſʒ tũ nitit᷑ ꝑuẽire ad vnñ finẽ btitudis. Illð aũt ad qð hoies nitůt᷑ ꝑuẽire ẽ
tale bonũ quo qͥs adepto nihil vlteriꝰ quẽat deſiderare. qð ·.bonumẽ ſum⸗ mu omnũ bono ꝝ continẽs intra ſe cũcta bona. cui.ſcilʒ bono.ſiquid.i.ali⸗

ertrinſecus.i.extra aliud bonũ qð poſſet oprari Exauib dictis phia coneiu
it difinitionẽ beatitudis vicens. Liquet.i. manifeſtũẽ beatitudinẽ eſſeſta tũ ꝑrectũ congregatiðe omniũ bonor. ¶ Nota cognitio vltimi finis magnum
incrementũ ʒfert ad vitã · hmo ethi. qꝛ ᷣm exigentiã finis ceterò moderantur
Em Linconienſem · i.poſterioꝝ · iõ ph ia tradi nobis cognitionẽ vltimi finis
ſ.beatitudis. ¶ No
tenine naen ¶üc vti dirimus diuerſo tramite inoꝛ
finẽ. vt pʒ per— bpurneerhpar tales omnes conãtur adipiſci Eſteniʒ Itẽ ibidẽ. Emnꝰ fi⸗ Fo et bonus plus mentibus hominum veri boni nalura
oq; bonũ. Jtem uoboni rfn liter inſerta cupiditas:ſed ad falſa de⸗
a fine. Si finis bo⸗ nus eſt totñ lauda Uils Erro? gbducit. bile phas ẽ ¶ No⸗
ta finis in agibilibus habet ſe ſicut pᷣncipium in ſpeculabilibus. Sicut ergo
intellertus noſter naturaliter adheret pꝛimis pꝛincipũs. ſic appetitus noſter
naturaliter adheret vitimo fini qui eſt ſummũ bonũ. ¶ Nota ꝙ dupler eſt fi⸗ nis.ſ.finis quo.⁊ finis gratia cuus omnia fiunt Ille em̃ eſt vnus ſicut deus vel beatitudo.⁊ iſte finis appetitur ab omnib ſub vna ratione inquantũ eſt ponũ ſatians appetitum hominis · Finis autem quo eſt operatio qua homi⸗ nes nituntur adipiſci finem gratia cuius.⁊ talis finis non eſt vnus · ſicut non eſt vna operatio omniũ. Ideo dicit philoſophia ꝙ cura hominũ ꝓcedit di⸗ uerſo calle ad conſequendum vltimũ finem. ¶ Nota illud ad quod omnes ho
mines nituntur peruenire eſt bonũ · quia bonum eſt qð omnia uppetunt pꝛi⸗
mo eticoꝝiſ Nota ꝙ beatitudo habet rationem vltimifinis.ipiaeſt rale bo num quo adepto nihil vlterius deſideratur ·nam derationefims eſt eſſe vlti⸗ mñ ⁊ vltra ilud quod eſt vltimũ nihil eſt.ergo etiam opoꝛtet lud eſſe ſum
mũ bonum. quia illud quo adepto nihil vlterius deſideratur eſt ſummum
bonum. tale autem eit beatitudo. Rora ꝙ beatitudo eſt bonum opri⸗ mũ pulcherrimũ ⁊ delectabiliſſim um.ideo beatitudo eſt ſtatus perfectꝰ con
gregatione omniũ bonon continens in ſe omnia bona ·ſi eĩ aliquod bonum
ſibi deficeret: non eſſet ſummũ bonũ ·
q¶ſ Hunc vti diximus. In iſta parte oſtendit phjloſophia ꝙ homines a ve ra felicitate diuerſis erroꝛibus abducunt᷑.dicens. Hunc.ſ.ſtatum beatitudi nis omnes moꝛtales ſicut diximus.conantur adipiſci diuerſo tramite ideſt diuerſa via.quia cupiditas ideſt appetitus veri boni naturaliter ẽ inſerta mẽ tibus vominuin. ſed beatitudo eſt verum bonum quia ſummum.ſed deuius erroꝛ abducit homines ad falſa bona.
Hota quia beatitudo aggregatin ſe omnia bona.ideo eius cupiditas na⸗ riraliter eſt hominibus inlerta. Vbi tamen ſciendum ꝙ beatitudinem conti nere omnia bona poteſt intelligi dupliciter. Vno modo foꝛmaliter ſic nõ cõ
tinet emnia bona. quia felicitas foꝛmaliter ⁊ eſſentialiter poteſt eſſe ſine bo⸗ nis exteriotibus vt ſine diuitis ⁊ ceteris bonis · Alio·inodo intelligitur
———.

utul zwat
vs. ſcap s no ¶oti wer cli⸗ ecctv wut dat unn nntü ct snn h dand odi aluzs lmsh qö om
vnmit
der
um op
s deide
den
mẽ urãtfructũ boni.gaudio ⁊ leticia exterioꝛi. hi putãt. i eſtimãt feliciſſimus dijfiuere. iabũdare. voluptate.i.delectatõe coꝛgali eſtimãtes inFaſiterrer
Pꝛola ſecunda
ↄtinere ea virtualiter ita ꝙ beatitudo ercellat oĩa bona ſic ẽ vera· ¶ Rota
ꝙ phia hic vtit quaqã figura q dicit᷑epicheto n dicẽdo deuiꝰ erroꝛ · nullꝰ em erroꝛẽ qͥnõ ſit deniꝰ vñ poeta Fiet epitheto n ſi dicas triſtia bella.
„
& Rota cũ mẽs hũana nãturaliter deſideret veꝝ bonũ nunqᷓ; tẽdit ĩfalſum
bonů niſi inqᷓ;tum ip̃m eſtunat᷑eſſe vez bon ũ.talis añt eſtimatio eſt deuius.
Quoꝝ quidẽ alij ſumi nůponũ eẽ nihi⸗ lo indigere credentes vt diuitijs afflu⸗ ant elaboꝛant. Alij vero bonũ qð ſit di gniſſimũ veneratione iudicantes adep tis honoꝛibus reuerẽdi ciuibus ſuis eẽ nitũtur. Bůũt qͥ ſummũ bonũ ĩ ſũma po tẽtia eſſe ↄſtituãt. hi vel regnare ipfi vo lunt. vel regnantibus adherere coqnã tur. At qͥbus optimũquidem claritas videł᷑. hi vł bellivł pacis artibus gloſũ nomẽꝓpagare feſtinãt. łimi o bõi fructũ gaudio leticiaq; metiũtur.hi feli ciſſimum putant voluptate defluere
rũ ſup. hoĩm q dicũtur ad falſa bona.alij credẽtes ſumm digere ip̃i elaboꝛãt vt affiuãr.i.abundẽt diuitijs ponẽdo oẽm ſuffcientiaum eẽ in diuitijs ⁊ in h errabãt. Illij ÿo ſummũ bonũ iudicãtes qð digniſſimuz ſit veneratõe.i honoꝛe tales ad eptis honoꝛib nitũtur eẽ reuerẽdi fuis ciuib
erroꝛ. deuiꝰ erro:
ad falſa abducit ¶ Quoꝝ quidẽ Hic phia pðit diuerſas
opiniones circa feli citateʒ vñdens qũo hoĩes ꝑ erroꝛem ad
falſa bona duceban
tur.ſcðᷣo oñdit ꝙ in talibꝰ bonis poſue⸗
rũt btitudinẽ.tertio
oñdit ꝙ naturaliter
eoꝝ intẽtio tẽdebat
ad verã btitudine; ſcõa ibi. Quibgib tertia ibi. Bʒ ad ho
minũ ſtudia: Pꝛio
oñdit qũo hoies er rabãt circa falſa bo na ſtatuẽdo in eis fi neʒ ſcðᷣo oñdit qũo quidã fines adinui cẽ ꝑmutahãt.tertio
alia bõa foꝛtuita re ducit ad pꝛedicta.ſe
cũda ibi. Bunt etiã tertia ibi. In his igi
tur. bᷣmo dic. ud ũ bonũ eẽ nihilo in
putãtes. in honoꝛiby tꝑalib verã dignitatẽ ↄſiſtere. ⁊ in h errabãt. Sũt alij q́
ſummũ bonũ ↄſtutuãt in ſummg potẽtia · hi vel ipſi volũt regnare. del conan tur adherere regnãtiby tan qᷓ; ↄſiliarij vel familiares eoꝝ ·ꝑ h putãtes ſe eẽ ve
re potẽtes in ß decipiũtur. ſʒ qͥbyciaritas.i. fama. videt᷑eẽ optimũ bonũ.ili ſtinãtpagare.i.dilatare gloꝛioſum nomẽ.i.pulchꝛã famam artibv.i.ſtudijs
lurimi vero.i.
„
belli. ſicur viri militares. vel artib pacis· ſicut ſapiẽtes můdi cr edẽtes ſeꝑ acq;rere gloꝛiã imoꝛtalẽ ⁊ decipiũtur ꝑh.
multi metiun?idẽ
oꝛi·hi putãt.i eſtimãt feliciſimus

Miber tertius
nað cit eronc. ¶Rota qnc; ſint in d erztes s vero bon opoſuere Fuſere erã fel e.hon oꝛes.ptãtes. gſoꝛiã ⁊ voiuptatesquo? ñ Aficiẽtia ſic accipit· Ců finis hẽat rõem boni pᷣm duerſi itatẽ boni diuerfifi⸗ całinis· Eſt aũt tripler bonũ. vrile. delectabile.⁊ bonũ honeſtũ.⁊ ilu qͥ intẽ⸗ debãt bono vtili poſuerũt felicitatẽ in diuitijs.ſÿqͥ intẽdebãt bono delecta⸗ bili ponebant volu Fr po S* nerunt finẽ? felic“ Gu jam aui 77 tatẽ. Qui aũt inten u nt etiam qui poꝛum fines 6 Aich debãt dono hõeſto glterutro permutãt.vt qui diuitias ob iſti diuerſificabãtur beihenee potentiam voluptateſq; deſiderantvel onu roem. añteſt dupler.ſpe qui potentiam.ſeu pecunie cauſ a. ſeu culatiua⁊ pꝛactica.*.— debono poneſto q pꝛoferendi nominis petunt. In his igi ↄſiſtit in ſpeculatiõe 5 nõ loquebantiſtiqg tur ceteriſ q talibus humanoꝛum actu tale bonũ ẽ latẽs ip ſiaũt poluertfeuet um votoꝛ umq; verſatur intentio.velu
tatẽ in bono hõeſto
q etvonũ rarnir ti nobilitas fauoꝛq; pꝑpulais qus yi.
ꝛactice. tale ꝗᷓ bo⸗ 1 he ve ou mopt dentur quandam cla itudinem cõpa⸗
nione hoim ⁊ ſic eſt
lens. vel zſtein rare. Mxoꝛ ac liberi que iocunditatis
erercitio actꝰrealis.
⁊ hoc eſt dupliciter.
—„
vel em̃ exiſtit in exercitio ꝓpꝛij actus circa alios·⁊ ſic ẽ S in exer
citio actꝰ alioꝝ circa ſe.⁊ ſic ẽ honoꝛ. ¶ Bůt etiã qͥ hoꝝ fines · In iſta parte
oñdit qũo quidã iſtoꝝ fines iã dictos ꝑmutabãt · ⁊ dicit. Sunt etiã aliqui qͥ
ines. ᷓꝙ ⁊ cãs finales ꝑmutãt alterutro.i adiuicẽ deſiderãtes vnũ pꝛopter
alteꝝ. nã quidã deſidi rãt diuitias ⁊ voluptates. ob·i·pꝛopter potentiam. et ſunt alij qͥ potentiã petũt.i.deſiderãt.cã pecunie.i.ꝓpter diuitias vł cã ꝓferẽ di noĩs i.cã dilatatõis fume ¶ Rota ᷣm reſto · iij· ethi. Mualis vnuſqͥſq; eſt talis finis videt᷑ei.hᷣm ðᷓ diuerſam diſpoſitõem hoim diuerſi fines eligunt᷑ Iilð aũt eligi᷑ꝓpter alique finẽ ꝑ að aliq;s videt᷑ poſſe ↄſeqͥ illũ finẽ.cũ igit po nẽtes finẽ eẽ diuitias magis pura bãt ſe diuitias ↄſeqͥ ꝑ potentiã.ip̃i apete bãt potentiã ꝓpter diuitias.⁊ ecõuerſo qb videbat᷑ ſe poſſe ↄſeqͥ potentiaʒ ꝑ viuitias ipſi appetebãt viitias ꝓpter potentiꝗ⁊ ſic poſuerũt pmutationẽ fi nũ ſtoꝝ adinucẽ. ¶ In his jgił⁊c. Hic phia reducit oĩa beng foꝛtũe in quibus ponunt homines felicitatẽ adpꝛedicta quinq; · ⁊ dicit. In his igit᷑ quinq; bonis.q; pꝛo ⁊.⁊ ceteris talibus ſcilicet reducibilibus ad pᷣdicta · Ver ſatur intentio actuũ humanoꝛum ⁊ votoꝛum.id eſt deſiderio?um·⁊ manife⸗ at exemplariter ꝙ alia reducantur ad ipſa dicens. veluti nobilitas ·; p?o fauoꝛ popularis que videntur comparare quandam claritatem id eſt gloꝛi
——
—
——
—„——
64
—„

Aur int
w. reh
Pꝛoſa ſecunda
deo ſupple reducuntur ad gloꝛiam. vxoꝛ autem ⁊ liberi.i.filij ſunt que perun tur gratia iocunditatis.id eſt cauſa voluptatis.ideo ad voluptatem redu Cuntur.ſed ſanctiſſimum genug amicoꝛum non numeratur inter bona foꝛtu
ne ſed numeratur in virtute. Reliquum vero ꝙ cadit ſub exterioꝛi foꝛtuna i
lud aſſumitu
Mn ℳ
merat. Reliquũ verò vel potẽtie caufa
vel delectationis aſſumit᷑. Jã vero coꝛ
poꝛis bona pꝛomptũ eſt:vt ad ſupioꝛa referantur. Kobur cnim magnitudoq; videntur pꝛeſtare valꝑntiam:pulcritu
do atq; velocitas celebꝛitatem: falu/ bꝛitas voluptatum. Quibus oibus ſo
lã beatitudinẽ deſiderare liquet hã qð quiſq; pꝛeceteris petit id ſummũ iudi
cat eẽ bonũ.ſ ſũmũ bonũ btitudineʒ eẽ diffinimus: quare btĩ iudicat eẽ ſtatũ.
vel cauſa potentie.ſicut eſt admiſtratio o j 3. 3
6e„ 7
ga petunt. Amicoꝝ o qð ſctiiſimũ qͥ genus enᷓh tuna ſin rutenu
fficioꝛum vel aſſumit᷑
cauſa delectationis ſicut exercituum lu⸗ doꝛum.ſed bõa cor poꝛis pꝛomptuʒ eſt vt referantur.id eſt redu cantur etiaʒ ad ſuperioꝛa bona. qꝛ robur.q; pꝛo? ma⸗ gnitudo queẽſſignũ foꝛtitudinis coꝛpo⸗
ralis. videntur pꝛe⸗
ſtare valentiam. iq eſt potentiam et ſic
ad potentiam redu cuntur.ſic pulcritu
do ⁊ velocitas vi⸗ dentur pꝛeſtare cele bꝛitatem id eſt glo⸗
riam ad quam redu
cũtur ſalubꝛitas au tem id eſt ſanitas vi detur conferre volu ptatem ad quam re
ducitur.?⁊ ſic omnia
bona foꝛtune redu⸗ cuntur ad pꝛedicta uinq.*
¶Mota indigentia alicuius bont auget deſiderium illius honi.ideo ſcðm va
riam indigentiam hominũ variatur eoꝛum deſiderium. Inde Ireſto.pᷣmo
ci virtute acquirantur. quod autem virtute acquiritu
⸗
thi· dicit ꝙ egrotans fanitatem medicus diuitias. conſc j aũt ſibijp̃is igno antie eos qui magnũ aliquod habent ſupꝛa ſe admirantur ᷣm gᷓ diuerſã di poſitionẽ hoim felicitas ponebatur in diuerſis boni ctis bonis Ing ↄphendunt᷑ ¶ Mota licet amici afferãt computan
foꝛtune qͥ tñ ſub pꝛed tocunditatẽtñ nõ ſũt inter bona foꝛtune.cum enim amicitia ſit virtus opoꝛtet ꝙ am
ntu ur per virtutem conſer⸗ uatur· ⁊ tale nõ põt eſſe bonũ foꝛtuitũ. Item amicitia funi neſto elt ſanctiſſimaz ĩ virtute numerãtur · ſʒ amicitia fundata fuper bono vtili ⁊ delectabili foꝛtuita eſt.
undata ſuꝑ bono ho⸗
huibus omnibus ſolam beatitudiuẽ. In iſta pteꝓbat phia ꝙoẽs pᷣdi⸗ ti q̃rebãt btitudinẽi his bõis ⁊ ðt. Vmnib deſiderantib pꝛedicta bona ii uet. i.manifeſtũ eſt ivſos deſiderare beatiudinem.nam illud bonũ qð dſq;

—. 6———— —* ————
—ee. ee
elicitatis dicens. culos tu uma citatis. ¶ opes· honoꝛes. potentiã. gloꝛtã. voluptates. que ↄſiderãs epicurus
cun uri ¶ſ Bed ad hominũ ſtudia.
Aet terius
etit.ideſiderat pꝛe ceteris illud iudicat eſſe fũmũ bonũ. ſed nos diffinim⸗
„
har bonũ eſſe beatitudinẽ. quare ſtatũ illũ quem quiſq; deſiderat pꝛe ceteris
iudicat eſſe ſtatum beatitudinem. Ftinne recolligit hona falſe abes ante oculos tuos ꝓpoſitam foꝛmam humane feli
tonſtituit volupta
neſelummũ bo quem pꝛe ceteris quiſq; deſiderat. a
nũ eo ꝙ omnia cete
n videnu affere:thes igitur ante oculos pꝛopoſitam fe
dareanimo iocũdi tran. Worag re foꝛmaz felicitatis humane. opes. ho
oẽs appetẽtes pꝛedi
rabona aperebär noꝛes. potentiam.gloꝛiam.voluptateſ
beatitudinem.nam ¶Que quidam ſola conſiderans e pi⸗
pꝛe alijs hoc vid
unnbe curus conſequenter ſibi ſummum bo/
teris eligit diuitias
ergo diuttie videbã num voluptatem eſſe conſtituit. ꝙ ce ⸗ n n ponee, tera omnia iocunditatem animo vide⸗
lt eeen, antur afferre.(¶ Bed ad homimuz ſtu⸗ bant beatitudineʒ ·
qota ꝙ pꝛecicta dia reuertoꝛ quoꝛum an imus etſ icali/ bona vident᷑ confer
raliquã tocundi gante memoꝛia.tamen bonum ſummũ oꝛdmata ad iocun repeẽtit. ſed velut ebꝛus domum quo
ditatẽ tanqᷓ; ad fi⸗
nem.⁊ qꝛi volupta tramite reuertatur ignoꝛat. ribus ẽ marxima io
ditas.ideo epicuri poſu conſiſterein voluptatiln⸗
declarat ibi. Nũ em̃. Bꝛimo ð̃t. Ego reuertoꝛ ad ſtudia.i.ad intentiões ho⸗ minum quoꝝ animus etſiꝓ qᷓ;nis · memoꝛia caligãte.iobſcurata ſup? deſi/ derio pᷣſentiũ bonoꝝtñ ſem per repetit per naturalẽ inclinationẽ ſũmũ honũ
ed ignoꝛat qm̃ illud repetat. vł vt ebꝛiꝰqͥ ißrat q̃ tramite i.qua via reuertal domũ. Vota ſicut ebꝛius ſcit ſe hẽre domũ:ſed ꝓpter defectũ rõis neſcit quo modo ad eam redeat. Sic homines aliquo modo in generali ſciunt ⁊cogno ſcunt ſummũ bonnm ⁊ naturaliter inclinantur ad illud tanqᷓ; ad pᷣncipium a quo pꝛoceſſerunt. ſed inebꝛiati amoꝛe tempoꝛalium bon oꝛum neſciũt quo⸗
modo ad id perueniant.
Bed ad hominũ Hic oñdit phia ꝙ lʒ homines in pᷣdicto mo⸗ do errẽttñ eoꝝ intentio ſemp fertur ad verã beatitudinẽ. Secundo oſtẽdit vnde hoc ꝓueniat quo quanta ſit. Pꝛimo pᷓmittit intentũ ſuũ. ſecũdo
———

rhbiſun unb uunn un⸗
ꝛola ſecunda
ů em̃vident errare hi qui nihilo in
digere nitunk. Atq nõ ẽ aliud qð eque
ꝑficere beatitudineʒ poſſit q; copioſ us
bonoꝝ omniũ ſtatus necalieni egẽs.ſ
ſibi ipſe ſufficiẽs. ũ vero labunt᷑ hi qͥ
qʒ ſit optimũ id etiã reuerẽtie cultu di⸗ gniſſimũ putãt. mime Meq; em̃ vile qð
dam ↄtẽnẽdũqʒ ẽ. qð adipiſci oiuʒ fere moꝛtaliũ laboꝛat itẽtio. An ĩ bonis ñẽ numerãda potẽtia Quid igit᷑ Nů imbe cillũ ac ſine viribus eſtimandũẽqð oĩ⸗ bus rebus ↄſtat eſſe pᷣſtãtius. An clari
tudo nihilipẽdẽda ẽ ʒ ſeqſtrari neqt an oẽ qð excellentiſſimũ eſt, id eti amvi
deatur eẽ clariſimũ inã nõ eſſe anxiam triſtẽq; beatitudinẽ nec doloꝛibus mo/
leſtijſq; ſubiectã qͥd attinet dicere qñĩ
minimis quoq; rebus id appetitur qð tẽnendũ qð intẽtio
habere fruiq; delectat Atqͥ hec ſũt que
adipiſci hoies volunt eaq; de cauſa di
uitias. dignitates. regna.gloꝛiã. volu ⸗
ptateſq; deſiderãt ꝙ ꝑ hec ſibi ſußicien tiã. reuerentiã.pot entiã. celebꝛitatem
ů ẽ vidẽtur errare. Hic decla⸗ rat intentũ ſuũ.ſ.ꝙ oẽs q̃rentes pᷣdicta bona q̃rebãt aliqd qð ꝓpꝛie ↄuenit ſũ⸗ mo bono · Erpᷣmo oñdit hoc de diui⸗ tijs dicẽs. Nũꝓ nũ qͥd iſti vident᷑ errare ꝑ intentionẽ a ſum ⸗ mo bono qͥ nitũtur
nihilo iudigere rõe
cuiꝰ querebãt diui⸗ tias.q.d. nõ errant a ſummo bono.qa nihilo indigere ma xime ſpectat adſũ mũ bonũ. vñ ðᷣt At qꝓ certe.nõ ẽ aliud qð eque poſſit ꝑfice re btitudinẽ qᷓ; ſta⸗ tus copioſus oĩium bonoꝛuʒ nec alieni egẽs ßʒ ipſe ſibi ſuffi tiens. Vũc oſtẽdit idẽ de honoꝛib di cens. Nũ po labũt᷑ ſupꝰ ab intẽtiõe ſũ⸗ mi boniqͥ illud qð ẽ̃ optimũ putant id
etiam eſſe digniſſi⸗
mũ cultu reuerẽtie.i honoꝛis. ⁊ reſpõdet mime ſup? labũtur eq; em̃ ẽ vile ⁊ cõ
omniũ moꝛtaliũ la boꝛat adipiſci.⁊ ſic drentes honoꝛẽ q̃re bãt aliqͥd qð ẽ in ſũ mo bono.eo ꝙ ſum mũ bonũ ẽ honoꝛa
blliſſimũ. Tũc oſi⸗
dit idẽ de potentia dicẽs. Anꝓ nũqͥd

eM. tr
—
—— ½——
¶iber tertius
3,
in honia.i· inter bona.non ẽ numerãda potẽtia.q.d.ſi Quid igiẽ dicend
niſi ꝙ querẽtes potentiã etiam tendũt ad ſummũ bonũ.cũ ſũmũ bonũ ſit po
Iſtat eẽ p̃ſtantiꝰ.i.potẽtius oiby reb. Tũc oñdit idẽ de gloꝛia dicẽs. An cia
tentiſſimũ.nõ em̃ iſtud ẽ eſtimandũ E ⁊ ſine viriby.i.ſine potẽtia. qð
nñ.q.d.nõ ẽ nihili⸗ pẽdendo · ſed neqͥt.
firudo.i.gloꝛia.ẽ nipilipẽdenda ita vt q̃rẽtes gloꝛiã nõ tendiũt ad ſũmũ bo⸗
i.nõ põt ſeq̃ſtrari.i. leticiam credunt eſſeventur am. Bonũ
negari· qͥn oẽ qð ſit
ercellentiſſimũ.ilð eſt igitur quod tam diuerſis ſtudijs ho
etiã videat᷑ eẽ clariſ
hmn.iglorioiin. mines petunt. ¶ In quo quanta ſit na
Tũc oñdit idẽ de
Wluptate dicens · ture vis facile monſtratur. cuʒ licet vg
Auid attinet dice
re.g.d. de ſemanie rie diſſidenteſqʒ ſententie:tamen in di⸗
ſtů q eẽ anxiã ⁊ triſtẽ ner ſubiecrã dolonb et igen o boni finẽ ſentiunt.
moleſtijs · ſed ſupp? S magis ẽ plena voluptate? iocũditate.⁊ per ↄñs querentes voluptatẽ ⁊ leti
tendũt ad ſummũ bonũ · ð aũt iocũditas ⁊ voluptas includat᷑ in ſummo bono · ꝓbat᷑ ꝑ locũ a mt
noꝛ dicẽs. ñ in mimis reb·ſ.appetẽdis pʒ ꝙaliqd appetitqʒ delectat ha⸗
bere ⁊ ipſo frui. Hec igit ſunt que hoĩes volũt adipiſci.⁊ ea de cã deſiderant
i.cupiũt vel querũt diuitias. vignitates. regna. gloꝛiã ⁊ voluptates. qꝛ ꝑ hec credũt ſibi eſſe venturã uentenneeennſee.
vonñ igi᷑ qð hoies petũt diuerſis ſtudijs.i.intẽtionbꝰ. ¶ Nota ꝙ ex tota iſta
ifa põtfoꝛmari vna rõ · ſ· ꝙã̃rẽtes pᷣdicta bone q̃runt beutitudinẽ. Rõẽiſta tendũt ad beatitudinẽ qͥ tendũt ad ſufficientiã reuerentiã.poten tiã.cele
itatẽ ⁊ leticiã. ſed appetẽtes pᷣdicta hona.ſ.diuitias. dignitates. regna.glo riã ⁊ voluptates tenditad ſufficientiã. reuerẽtiã· ⁊ ſie de alijs · tendũt ad be atitudinẽ. Maioꝛ eſt nota.qꝛ ſufficiẽtia reuerẽtia ſũt ↄditiões beatitudinis q̃ ꝑfectiſſime reꝑiunt᷑in beatitudine Muerẽtes ꝗᷓ ꝓpꝛietates britudinis tẽdũt aq btitudinẽ.minoꝛ pʒ ex lia. ¶ Nota ꝙ q̃rentes diuitias ꝓpter ſufficientiam
ferebant᷑ in ſũmũ bonñũ naturali appetitu. qꝛ in ſũmo bono ẽ ʒa ſufficientia?
in nõ errabãt.ſed qꝛ ſufficiẽtiã qẽ nulliꝰ indigẽtie putabãt ſibi ꝓuenire per
diuitias in hoc err?bãt · Bur q̃rentes dignitates ꝓpter reuerentiã naturali ĩ
tentiõe ferebant᷑ in beatitudinẽ eo ꝙ btitudo ẽ reuerendiſſima.ſʒ qꝛ ſũmã reue rentiã putabãt ſibi ſubuenire ꝑ dignitates tpales.ideo in hot errabant. ⁊ ſic
„i de alijs. tẽtio
titudinis facile monſtrat᷑quãta ſit vis nature ců lʒ ſint vatie ⁊ diſſidẽtes.i·di
ſcoꝛdãtes Inie hominũ de ũmo bono · tñ holes ↄſentiũt.iconcoꝛdant in di⸗
„
—
¶ In qᷓ quãta ſit nature vis Hic oñdit phia vñ ꝓueniat g quãtũcũin Bominũ ſit diuerla.tñ intẽdit in beatitudinẽ ·⁊ oñdit ꝙ hoc ꝓuenit erv naturalis inclinatiõis q̃ nulli auferri põt.⁊ ðt. In auo.ſ.appetitu bonivel bea
— S.—

dueſis ußh nqoeu uin
onn wl aelii
weld
dhint Suim
cuiuſubet rei a deo ſibi conſtitutas.
metrum lecundum
ſigendoi. diligenter apetendo.finẽ boni.i⸗beatitudinem. ¶ Nota ꝙ fine exi ſtente vno poſſunt diuerſificari actiones tendentes in iltum finem. ſienimꝓ⸗ pter diuerſitatem actionum eſſet diuerſitas finium nõ eſſet euenire ad vnum finem · ſed ꝓcederet᷑in infinitum in finibus. quod pʒ falfum ex ſecundo metha⸗ phiſice·⁊ hoc eſt verum de fine cuius gratia omnia fiũt ꝙlle eſt vnus⁊ nõ de —— ee Metrũ ſecundũ tertij libei rene hominũ. tamen cõ Vantas reruz flectat habenas ueniũt in apetẽdo — vnum finẽ. ſ.beati⸗ Natura poſcens qͥbus imenſũ rudnem. Legibus oꝛbem pꝛouida ſeruet rin. 8 MVMantas re Stringatqʒ ligans irreſoluto hum fiectat Singula nexu placet arguto Pic incipit ſecũdũ — metrum huius ter? Fidibus lentis pꝛomere cantu 4j· qð ðꝛpindaricũ ab inuentoꝛe anape ſticum a pede pᷣdo⸗ minante.⁊ eſt dimetrum.quia conſtat ex quattuoꝛ pedib quoꝝ duo cõſtituũt vnũ metrum in quo metro quia phia ſupꝛa dixerat ꝙ vis natnre reꝑit᷑. ꝙ intẽ tio hominum ſemper tendit in bonum.ideo hic conimẽdat vim nature oſtẽ⸗ dens ꝙ tanta eſt vis nature ꝙ quantũcunq; res abducatur aſſuefactione vel violentia ad aliquid quod eſt ſibi pꝛeter naturã.tamen ſibijpſi derelicta ſem per redit ad ilud quod ineſt ſibi ᷣm naturam.⁊ pᷣmittit ſuam intentionemſe cando manifeſtat pꝛopoſitum ibi. Quãuis.pꝛimo dicit. Mibi philoſophie placet pꝛomere ideſt manifeſtare.canto arguto ideſt ſonoꝛo·lentis dibus id eſt coꝛdis lente ſonantibus. quantas habenas ideſt naturales inclinationes potẽs natura flectat ideſt regat. quibus legibus pꝛouida natura.ſeruat ideſt conſeruat immenſum oꝛbem.⁊ quibus legibus natura ſtringat ligans ſingu la irreſolute nexu.i.ↄiũctione niſolubiß.— Rota triplex eſt natura. natura natinans ſicut eſt deus a quo dependet celum ⁊ tota natura. ¶ Alia eſt natura naturans ⁊ naturata ſimul.ſicut ce⸗ lum quod dicitur natura naturata inquantum dependet a deo.⁊ dicitur na⸗ tura naturans inquantũ influit naturis iſtoꝛum inferioꝛum lia eſt natu ra naturata tantum. quam beatus Augultinus ſic diffinit. Natura eſt quc⸗ dam vis ⁊ potentia diuinitus inſita rebus creatis quevnicuiq; rei ſuum eſſe tribuit. qua cum quiſq; mala vtitur malus eſſe iudicatur. In pꝛopoſito di; ctum philoſophie poteſt intelligi de natura tertio modo dieta:licet quidam exponant pꝛo natura pꝛimo modo ſumpta. tem leges nature hic vocat determinationes ⁊ pꝛopꝛietates naturales
3—*

ſ it 4% 1 5 . 3 13 6 1 13 ii ₰ 1 5 i 1* 1 5 i 3 3
—
in quamuoꝛptes ᷣmq
id ẽ poꝛtẽt pulchta vincula.icathenas in collo.⁊ caprent.i recipiãt.eſcas dataſ ic eſt poꝛrectas eis
manib ſu magiſtri
⁊qᷓ;uſ metuant tru
ccẽ.i crudelẽ mag̃ʒ
leones inqᷓ; ſoliti fer re.i·pati.vbera ma
gitri.ſ ſ cruoꝛ tixe
rit..madidauerit. hoꝛrida oꝛa.i.colla leonũ ꝑ nimia vᷣbe ra tũc anmi leonuʒ reſides.i.qͥeti redeũt ad naturalẽ crudeli tatẽ ⁊ leon es meii nere ſui.i.nature. ui fremitu.idẽ ma⸗ gno rugitu.ip̃i laxãt
id ẽ ſoluũt colla ſo⸗
lutis nodis.i.rupt:
vinculis. ⁊ pꝛimus
ſuus domitoꝛ.ſ. ma giter· ille imbuit id eſt recipit lacer.i.ſa ceratꝰ rabidas iras
cruẽto dẽte.ſ.leonis
¶ Hotaim Iſido. .ethimo. peni ſunt hoĩies carthaginen
ſes. Eſt aũt cartha
nsuis veni pulcra leones. Hic phia marleteene.pr erẽ gn ↄciudit ſimiliter eſſe in oibalijs bi. 3—
uatuoꝛ exẽpla q̃ patebũt.· Pꝛimũ exempluz eſt de qua drupedib ſicut ð leonbv qu licet er quadã aſſueactòt domẽtur · ita vyt imite ſrit metuẽdo ſuñ mgiʒ tñſi młʒũ offedãt redit eoxcr udelitas n e t pᷣmo lacerãt dtibomg ſuũ. Wñ diciti lĩa.qᷓ;uis leones peni⸗. biti ge et
Liber tertius
———
epetunt. Pꝛima
atural. itavt
Quãuis peni pulchꝛa leones Uincula geſtent:manibuſq; datas Captent eſcas.metuantq; trucem oliti verbera ferre magiſtrum Si cruoꝛ hoꝛrida.tixerit oꝛa Reſides olim redeunt animi Fremituq; graui meminere ſu Aarant nodis colla ſolutis Pꝛimuſq; lacer dente cruento Bomitoꝛ rabidas imbuit iras Que canit altis garrula ramis Bles cauee clauditur antro Puic licet illita pocula melle Largaſc; dapes dulci ſtudio. Audens hominũ. cura miniſtret
go citas iibie ꝓpt᷑ ꝙ leones libievocat leones peni ⁊ hmði leones libie facili?
domãtur.
ota quantũcunq; leones domẽtur ⁊ aſſuefactõe ducãtur an
trudelitate ſi tñ am̃ciant cruore vel ſanguine redeũt ad naturaiẽ crudelitarẽ Pue altis garrula ramis. Hic ponit fm exemplũ qð eſt de volatilib ʒeſt tale. Zuicula capta que pꝛeter naturã pomeſtica quantũcunc; foueatur
delicijs. hoim.tñ babita opoꝛtunitatẽ redit ad ſilueſtritatẽ.vñ diciti litterã.

man
ema w ntoꝛa ntanm
mince
kWue inbut e
Metrum ſecundum
Ales garrula q̃ canit altis ramis.ſi illa capta claudił in antro cauee.i domũ
cule ſp vt ibi mancat ad ſolatiũ hominũ.ſʒ iudẽs cura hoĩm miſtret huic aut pocula illita.ilinita melle.;ꝓ ⁊ largas dapes miniſtret dulci ſtudio.ſi tñ il⸗ la auis ſaliens ex arto tecto.i.ex arta domũcula. viderit gratas vm bꝛas ne⸗
moꝝ.ipſa ꝓterit pedib ſuis eſcas ſparſas.⁊ ipſa meſta · qꝛ fuit detenta.reqͥrit
—— ⁊ dulci voce ſuſurrat.t.cãtat in Si tamen arto ſaliens tecto lius. fietuna ra nõ aſſueſcit in 3⸗ NMemoꝛum gratas viderit vmbꝛas r.ſi eñ lapis cen⸗ ties milleſies pijciat᷑ Sparſas pedibus pꝛoterit eſcas ſurſũ. non aifueſcit aſcendere ſurſuʒ. ÿ Siluaſq; tantum meſta requirit Faliqua ↄſuetudie 3 vel violẽtia natura Siluas dulci voce ſuſurrat. poſſit aq tpᷣs unpe diri.tñ ſꝑ incliatur
Validis quondam viribus acta ißtühn
. Slalidis quon Pꝛonum flectit virga cacumen dã virib acta. Hie
n*2 po nit tertiũ exẽplũ Manc ſi curuans dextra remiſit de vegetabilib ſiè
de vᷣga creſcẽte qð
Recto ſpectat vertice celum, taleẽ · Eicer gula 8 erecta ꝑ violentiam Cadit heſperias phebus in vndas ncuruccrelictap
pꝛie nature ip̃a ſur⸗ Sed ſecrero tramite rurſus la. Sirga quõdã Lurrum ſolitos vertit ad oꝛtus Acra.·coacta.vali⸗ dis viriby.ſup? ho⸗ minis incuruantis eam ipſa flectit ꝓnũ cacumẽ.ſed ſi dextera curuãs remiſit hanc.ipſa ſpectat.i reſpicit celũ recto ÿtice.q.d.depoſita violẽtia incuruãtis ÿga redit ad natu⸗ ralẽ rectitudinẽ. ¶ Nota lʒ natura reꝝ aiteß nõ facile aſſueſcat in ↄtrariuʒ tñ in hõiby rõnalib multũ facit aſſuei cendo ve 2ſueſcendo.qꝛ lʒ aliqg ſit mg le cõplexionatus · tñ ꝑ vſum ⁊ ↄſuetudinẽ abilitat⁊ cõplexio mutat᷑· Vñ Se neca· Konſuetudo eſt altera natura. ¶Ladit heſperias phebus in vndas. Hic phia ꝓbat intentũ ſuũ ponẽdo quartũ exemplũ in coꝛpoꝛib celeſtib. ⁊ eſt tale. Soi motus ab oꝛiente in oc⸗ cidentem cadit in mareheſpericũ.ſed naturali inclinationeredit aci oꝛientem ſub noſtro emiſpio. vñ ðt in littera. Pheby.i.ſe ol. cadit in vndas heſuias ideſt occidentales.ſed ſecreto tramite.i.ſecreta via.ſ.ſub terris. rurſus.i.iterũ.ptit curumi.curſum ſuũ ad ſolitos oꝛtus · i.ad ꝑtes oꝛlentales. ¶ Nota ꝙ boetiꝰ hic loquitut moꝛeipoetaꝝ qui dicebant ſolem tpe veſptino deſcendere in ma
re occidentale vt ibi lauaretur a ſoꝛdib⁊ a pulijere quo maculatus fuit exñs

Liber tertius
in emiſperio · ſe hoc nõ eſt verũ. qꝛ ſic aparet rudiati pomiu ¶ Repetũt ꝓpꝛios quec; recurſus. Bic phia concludit idem eſſe in omnt
bus alijs entibus. videlʒ ꝙ omnia entia quocũq; modo ꝑ violentiam ſeu aſ⸗ uefactionem a ſua abducant᷑ natura.tamen ſibi derelicta ſemꝑ redeũt ad il⸗
lud qð ineſtjeis ꝑnaturam · Wñ dicit in littera. Queqʒ ideſt quelibet entia re
petũt ꝓpꝛios curſuſ
i.naturales motus
⁊ſingla.i· oĩa entia gaudent ſuo reditu ſupe redeũdo adil⸗ lu ſup“ qð Zuenit eis Em naturã. NHec vlli manet ·i⸗
traditus oꝛdo. niſi
qð ſuo fini iunxerit
oꝛtum· i · pᷣncipium 2fecerit ſtabilem oꝛ
bem · i.circulation ſui ↄiũgendo finet ᷣncipio. ¶ Nota ꝙ
oꝛbis in ꝓoſito eſt circuluſvel linea ci
cũñducta rediẽs ad
idẽ punctũ vñ ince pit equaliter diſtãs a medio.facit auteʒ
hõ ſtabilẽ ſui oꝛbeʒ ꝓcedẽs a deo tanq;
a ſu o pᷣncipio.tran
ſit ꝑ tꝑalia in quibæ
nõ ſiſtit. ſʒ redit ad deũ tanqᷓ; ad ſuũ fi
nem per contempla ionem mentis.
Ss quoq; o terrena aialia. Iſta eſt ter tia ꝓſa huius tertij in qua ⁊in
alijs ſequentibu r putauerũt eſſe ſũma bona.ſed tñ eſt falſa felicitas in ipſis.⁊ pᷣmo phia
eaj dicta ſunt in metro adaptat ſpãlr ad hoies? cũ k ꝓpõit itentũ ſuũ. ſecũ⸗
Repetunt pꝛopꝛios queq; recurſus Redituq; ſuo ſingula gaudent
ec manet vlli traditus oꝛdo
Hiſi ꝙ fini iunxerit oꝛtum Stabilemq; ſui fecerit oꝛbem
¶ Pꝛoſatertia tertij libꝛi
Sas quoq; o terrena aialia te/ nui licet imagineveſtrũtũp in cipium ſomniatis verũcʒ illů beatitu/ dinis finẽ licet mime ꝑſpicaci qualicũ q; tñ cogitationepſpicitis eoq; vos t ad veꝝ bonũ naturalis ducit intẽtio et ab eodẽ multipler erroꝛ abducit Cõſi⸗ dera nãq; an ꝑea qͥbus ſe hoies adeptu
bus oſtendit ꝙ vera felicitas non conſiſtit in illis q̃ qͥdã
do ꝓbat intentum ibi. mum igitur · Dicit pᷣmo dictum eſt ꝙ omnia repe⸗
tunt ſuum finem · vos quoq; o terrenã aialia.i.vos homines qui eſtis dediti terrenis.ſomniatis.i.impꝑfccte cognoſcitis veſtrum pꝛincipium. lʒ tenui ima
gine.i.exiliſi imilitudine.?ꝓſpicitis illum verum finem beatitudinis lʒ cogni
ione minime perſpicaci,tamen qualicunq; cogitatione eoq;.i.ideo. natura
jis intentio ducit vos ad verum bonß̃? multiplex erroʒ ab eodem vos abdu
it· Ettũcꝓponititenfũ ſuũ dicẽs. Lõſidera nãch o B 5
oeti an hoies valeãt

mnii —, n — W ant
cuſen ueid a
gquct n lugud 3 dso o toun mtobe lbn gnenet pen cch U n ne gi auli icins povos rab Lõ dosſeh—
Pꝛoſatertia
zire ad deſtiatũ finẽ.i.ad btitudin ea db per ſe adepturos btitudinẽ
5. em̃ pecunia yel honoꝛes ceteraq; afferũt c i.aliqͥd
tale. cui nihil bonoꝝ
videatur abeſſe. nos fateamur aliquos fieri felices adeptione hoꝛum bonoꝛů
E ſinon valent efficere.i.facere quod ꝓmittunt.⁊ caren
tpluribus bonis. nõ
ne i i.manifeſte falſa ſpecies beatitudinis in eis dep̃henditur. qd.ſic,
ros beatitudinem putant ad deſtinatũ finem valeant peru enire Si enim vel pecunia vel honoꝛes ceteraq; tale qͥd afferant cui nihil bonoꝛum abeſſe vide atur Mo s quoq; fateamur fieri aliquoſ
hoꝛum adeptione felices Oð ſi neq; id valent efficere quod pꝛomittunt boniſ q; pluribus carent nonne liquido fal/ ſa in eis beatitudinis ſpecies dep̃hen/
ditur Pumum igitur teipſum qͥ pau
loante diuitijs affluebas in terrogo in/
ter illas abundatiſimas o pes nunquã ne animum tuum concepta ex qualibet
iniuria confudit anxietas 18 Itqui in
quã tãlibero me fuiſſe animo quin ali qͥd ſpangerer reminiſci neq̃o. P Wöõne qʒ vłaberat qð abeſſe ñ velles. vel ade ratas adeſſe noluiſſes B Ita eſt inq;
cje. poſt id⸗ dealijs bonis· Pꝛimo ꝗᷓpbat ꝙ diuitie nõh Menpnttræe pter quã appetunt᷑. Scðo ꝓbat ꝙ diuitie ↄferũt indigẽtiã
Letapbatwin iget nõ auferũt.ſca ibi.
¶ Mota pᷣneipium omnium rerum qʒð eſt deus eſt va bea⸗ titudo vt poſtea pa tebit.tale pᷣncipiuʒ quaſi ſommãdo co gnoſcit᷑.⁊ difficul⸗ ter ad ipſum deue⸗ nitur.non eim̃ pfecte in pᷣſenti ſtatu ipſuʒ cognoſcimus.qꝛ in tellectus noſter ha⸗ bet ſe ad ipſuz ſicut oculꝰ noctue ad lů men ſolig ex.ij me⸗ thaphMtiam ad talem beatitudineʒ cũ difficultate ꝑue⸗ nił. vñ alanꝰ in an⸗ ticlaudiano ðᷣt. Hif ficiłacceſſuſad hãc faciliſqʒ receſſo. Ic ceſſus paucis caſũs patet oĩby. In quaʒ vix aljqs trãſire po teſt Valet oĩs ab il lg declinare via. Mue paucis puia multis claudit᷑ arta Mimis intrãti lar⸗ ga ruine. Pe ꝛimñ igit᷑ teip̃ c phia ꝓbat ĩtẽ tũ ſuũi ꝙ iſta bona nõ efficiãt qð pniit tůt.⁊ ꝑ ↄñs ieit eis falſa btitudo.⁊ pꝛi mo oñdit; de diui ferũt ſufficiẽtiã quã
Qins aüt modus.

———.
8 3——
1
Pꝛimo intẽdittalẽ ſubi ſufficientẽ
ſufficientiſſimũ nulliꝰ
ſcolico.i icerrogã
pauloañ diuitijs afflueba ex qualibet iniuria⸗
ↄfudit animũ tuuʒ inter opes abũdan tiſſimas.⁊ rñdʒ bo etiꝰ. Atqui ꝓ certo ego neqᷓo reminiſci me fuiſſe tã libo aĩo ijn ſemꝑ angerer · id ẽ offenderer aliquo Et ðt phia. Nonne
tibi aliquid aberat ſufficiẽs. B Minime inquam.. Tu
qð abeſſe nõ velles · vel tibi aliqͥd ade⸗ rat qð adeſie nolu⸗ iſſes. Rñdet hoetiꝰ Ita eſt inqᷓ; · Vunc phia ↄcudit dicẽs Jõ illiꝰ qð aberat pñtiã deſiderabis. puꝰ aũt qð aderat deſigerabas abſen⸗
tiã.icit boe. Võ⸗
fitceꝛ inqᷓ; ⁊ phia in t. Eget vo·i caret pquiiq; deſigerat. icit boe. Eget. ⁊ phia. Qui vo eget ali nõ ẽvſq;quaq;
ſibiſufficiẽs. ðᷣt boe. ſuſtinebas plenꝰopiby · Cõciudit
Liber tertius
rõnẽ. In illis nõ ↄſiſtit va felicitas q̃ nõ reddũt pominꝭ ẽ ſed diuitie fũt hꝰmõi ·ᷓ ⁊t̃.maioꝛ eſt nota. qꝛ felicitas ẽ bon
egẽs · minoꝛẽ veciatat in lr̃a·⁊ ꝓcedit phia moꝛe dida⸗ do ⁊ rñdendo.⁊ ðt ſic. Pꝛimũ igitteip̃m boetiũ interrogo q
s.i.abũdabas nunqᷓ; ne anxietas.i.triſticia ↄcepta
p. Illius igitur pꝛeſentiam huius ab
ſentiam deſiderabas. B. Lonfiteoꝛ in quam. N. Eget vero inquit eo qð qͥſq; deſiderat. B Eget inq;. ſ. Qui vero eget aliquo non eſt vſqʒquaq; ſibijpſe
itaq; hanc inſufficientiã plenus inquit opibus ſuſtinebas. ¶ Quidni inquã . Opes igitur nihilo indigentem ſuf ficientemc; ſibi facere nequeunt. ⁊ hot erat quod pꝛomittere videbantur. Atã hoc quoq; maxime ↄſiderãduʒ puto ꝙ nihil habeat ſuapte natura pe⸗ Wime ſup?ẽ lnfciẽs.⁊ phia · Tu itaq; hãe iſufficientiã
5ᷓ phia ex ↄceſſis drih opes neq̃unt facere
ß erat qð ꝓmittere videbant᷑ ¶ Rota ꝙ ois
nihilo idigentẽ ⁊ ſibi ſufficiẽtẽ·⁊ ð qs hʒ ꝓpe nõ deſiderat ſ magis amat · vñ
appetitꝰ ẽ rõne carẽtie. vñ il d6 b Zugk.ix li.ð tri.ðᷣt. Idẽ apetitꝰ 3ᷓ qͥs inhiat rei coqſcẽ ß ðt phia.eget vᷣoꝙ dſc; deſiderat · ¶o 5 diceret aliqͥs. ſapiẽs eget idiget bois ertioꝛib ſine qͥbyvi iẽs ẽ ſibi ſuffictẽs ꝑ Señ · · ehra qͥ ðᷣt. Sapiẽs ſeip̃o tentꝰẽ. Ad B dõg diget qbuſdã ad viẽdũ.ſʒ ad btẽ viuẽdũ ſeip̃o tẽtꝰẽ. ß nõ ad viuẽdũ.ad viuen dum
ſapiẽs i
ix· epla. Gapiẽs ſeiß̃o ↄtẽtꝰ ẽ ad brẽ viuẽdũ. em̃ multis reb illiopꝰẽ.ſʒad btẽ viuendũ ti ↄtẽpꝰ ẽ aĩo ſano⁊e
ſpiciẽte foꝛtunã. ¶Rtq conſiſtit in eis felicitas · ců felicitas ſit bonũ ſine oi indigẽts
tiã· ⁊ per ↄñs nõ
de fit amoꝛ reicognite uere ñ põt.⁊ tñ ſa vñ ðt Señ⸗
ea0 recto.? de⸗ Ztqͥ hoc quoq; · Vic ꝓbat phia ꝙ diuitie ↄferũt indigẽ
ta phia ðt qͥ eget ñ ẽ ſibi ſufficiẽſ.ᷓ
S—.—.

s.B, inwt woinqui oii tuöP Dn ygu i nenqu niplen wu + Qu qui bloud wui ærnn wh
— inn
Pꝛola tertia
Pꝛobat añt in littera ꝙ pecunia ↄfert indigentiã ꝑ hoc· q indigeat alieno pᷣſidio quo pecuniã ſuã tueatur neꝑ ecuma ſubdit in l̃a. Atqͥ pꝛo certo ego puto hoc maxime ↄſi derane 3 ne nihil hẽat ſuapte natura.i.i ſna atura. vt nequt auferre aquib poſſidet. icit boetius. Fateoꝛ inqᷓ;. Et p hia. Quid ni fateare. q.d·
op eatts. cunia:vt his a qͥbus poſſidet᷑ iuitis ne/ piat ea inuito.i.no q̃at auferri. P. Fateoꝛ inqᷓ;. P. Quid kuiten ſürq̃r ——„J„1 e. o 1. iu⸗ ni fateare cũ eã quotidie valẽtioꝛ aliqͥs
⸗—— e k fi au eripiat inuito. Vñ.n.foꝛẽſes q̃rimonie zerpehwh. nd niſi ꝙv vivl fraude a nolẽtibuſ pecũie Jre
repetunt᷑ erepte. B. Itaẽ inqᷓ;. b. Ege bit igit᷑ qͥſq; pᷣſidio
id? auxilio exarinſe
bit igit᷑ inqͥt ertriſecus petito pꝛeſidio
quo ſuã pecuniã qͥſq; tueat᷑. B. Quis Bepreme id inq; neget. Id. Atqͥ nõ egeret eo niſi nneunc phu poſſideret pecuniam quam poſſit amit tere. B. Bubitari inq; nequit. Jp. In iurhiohepu cõtrariũ igit relapſa res ẽ.1hã que ſuffi ciẽtes ſibi facere putabãtur opes:aliẽo ienden
poti dio faciũ gẽtes Quis acquirit violẽtia potius pꝛeſidio faciũt indigẽtes Quis ene
aũt modus ẽ quo pellat diuitijſ indigẽ na ennee tia Num eniz diuites eſurire nequeunt Num ſitire non poſſunt, Num frigus monie foꝛẽſes Vbi ſc iendũ ꝙfoꝝ ẽ loeus reꝝ venaliñ.ſʒ—
daꝝ litiũ coꝛã iudicio. Inde foꝛẽſis.qð idẽ eſt qů iudicialis.— ¶ Quis aũt modus? Mic phia·ꝓhatꝙ dutie ũ auferũt indigentiã.⁊ ſic p
5ſequẽs nõ ↄſiſtit in eis felicitas.⁊ dicit· qͥs ẽ modus quo indigẽtia pellat᷑ di⸗
uitijs nunqͥd diuites nequeũt eſurire. q.d·ſic. Nunquid nõ poſſunt ſitire.q.d.

Liber iertius
imo.nunqͥd mẽbꝛa pecunio ſoꝝ ñ ſentiũt frig⸗ bipemũ hyemale. q.d.ſic. 8 tu inquies ·i.dices Foſe nere aliqͥdquo famẽ ſatiẽt· ſitim;ꝓ
⁊frigus depellãt. Rñdit phia.;ᷓ mõ indigẽtia põt ↄſ olari diuitijs. ſʒ pen⸗ S ſ.indigẽtia· ſemꝑ hiãs.i.deſiderãs ⁊ poſcẽs aliqd
erpler opib· ẽ maneat indigẽtia qᷓ voſſit expleri.qꝛ quãtuncũc; 5 3 ditee 5. neat in digẽtia q poſſit expleri · qꝛ quãtuncũch—
mes mitiget᷑ adhuc ſine 5 36 nr⸗ ernũ pecunioſoꝝ mẽbꝛa nõ ſentiũt.
riet.⁊ qð nature mi⸗ nq sric n n3tr ſiten 2 inqes opulẽtis quo famẽ ſati/
l ſat? ẽ.q̃re ſi opes Ent quo lt z fricuſt z cB
nõ drcis irto⸗ it e depellãt Bed hoc uere.i.repellere indi HOigri uitiis indicentia põt aneee mölolaràdevtutijsudigentipöt ebe6, auſerr penuus nõ pöt. Fůſtpechi⸗ ie ans ſemp atq; aliqͥd poſcẽs opibus ex nullo mõ dẽt credt plet:maneat neceſſe eſt ̃ poſit expleri J Cne dtia veleingigen; Laceo ꝙ nat ure minimũ:ꝙ auaritie ni
n, tia nature vel auari S— e ie. Jnciigerts pa hil ſatis eſt Quare ſi opes nec ſũmoue * re pauciſjimiſſupphle 4 3 ri põt. co ꝙ natura TE indigẽtiã pñt:⁊ ipe ſuã faciũt:qͥcqͥd ẽ pauc minimiſq; cõ ſ 5 1 tẽta ẽ. Vñ ꝓpter na EA8 ſufficientiam pꝛeſtare credatis ¹ turã nõ opoꝛtet mł tũ querere diuitias.
nec ꝑ diuitias indi⸗ gẽtia nature amone ripõt.ſicut nec ipſa natura mutari pot ·
ndigẽtia vero au
e mõ Oneretq; baccis colla rubꝛi litoꝛis
expleri põt.⁊ ita di⸗ uitie eã amouere nõ Rurac; cẽteno ſi cindat opima boue pñt.iðo plus agent ieruarenle Wec cura moꝛdax deſerit ſuperſtiteʒ bit᷑pecunia. ¶ Nota 1
brann luns Befunctũq; leues nõ comitãtur opes
inducũt ſufficientiã ß nec iducũt ſaꝑiaʒ;
qʒ dicit Señ. urd ꝓſunt ſtulto muteviutte vꝑereygoitſhht⸗
zuis fluẽte ⁊̃. Iſtud ẽtertiũ metꝝ hꝰ icij qð dr̃(
aychiloicũ ab inuẽroꝛe Jãbicũ apede pᷣdñante. cui ↄi gimetꝝ elegpa
cñ.in 3ᷓ metro phia inuehi᷑ 54 aros qᷓ i pñti vitaſ ollicitudo diuitiaꝝ affii⸗
gi⁊ in moꝛte derelinqͥt ⁊ ðt. Quãuis d ines ſup · auarꝰ finẽte·· abundãte as

ot olan
nnchit du ulinc 1nih unsm ui poſci wtst thipe Vln nnig unen
ſoytt nole
m picſt mint e diuet vib
s Sm
un n
Pꝛoſa quarta
rigurgite ·i.młtitudie cogat.i.ↄgreget opes·nõ expleturas ſuã cupiditaten ⁊;uis diues oneret.i.pᷣmat colla ſua. baccis.i.gẽmis pᷣcioſis. rubꝛi hittoꝛis id ẽ rubꝛi marj.qꝛ gẽme colligũtur in littoꝛe rudꝛi maris.⁊ quis ſcindat. id ẽ̃ diuidat arãdo rura opima.i.agros fecũdos.cẽteno boue.i.ci cẽtũ bo bus
ꝛoſa quarta tertij libꝛi E eo ſatis dirit ꝙ per diuitias uficientia adipiſci non poteſt NMunc vult oſ tendere ꝙ digni/ tas ꝓ magno nõ eſt habenda que malũ magis ocioſum q; clarum eßicit d d gnitãtcs honoꝛabilem reuerendũq; cuiꝓuenerint red
dut Nů vis ea ẽmgfatibus vt
vtentiũ mẽtibus virtutes inſ erãt vicia depellãt?&tqͥ nõ fugare ßʒ illun trare po tius nequiciam ſolent. Quo fiyyt indi gnemur eas ſepe nequiſimis homini/ bus contigiſſe. Vnde catulus licet in
adhuc cura moꝛda rit iᷣm ſupſtitẽ.i.vi uẽtẽ.⁊ leues opes qᷓ̃ leuit᷑ trãſeũt.non co mitant᷑ipᷣm defüctũ id ẽ moꝛtuũ. ¶ No⸗ ta ꝙ circa lram gur
ges fm huguitoem
2 Iſi.li ethimoł.eſt locꝰaltꝰ.i.ꝓfũdꝰ in flumie.⁊ in ꝓpoſito ſignat abun danteʒ affluentiã auri Iteʒ ᷣm Mugui. bacca ꝑ duplex c.iuenit᷑ poli tũ ꝓ fructu oliue vł lauri.vł᷑ ꝓ q̃libʒ fru ctu aliqñ aũt iueni᷑ ꝓ gẽmg pᷣcioſa ⁊ ſic ſumii hᷣ. Itẽ diues auarꝰ duplici malo pᷣmit᷑ in pñti vita ſẽ⸗
per ſollicitat᷑.⁊ poſt
moꝛtẽ nihil ipſuʒ ð
diuitijs comitatðſ diuite loquit᷑ alan? ĩ li.ðᷣ ꝑlãctu nafe di cẽs. Mt loclis varia nñmoꝝ fercula dõet
Impõit pꝛopꝛio di
kes ieiunia vẽtri. Itẽ ioculat᷑ ocellis diues ĩ argẽto ſ vent phari cogi.
—
Ed dignitates. Iſta ẽ q̃rta ꝓſa p? tcij in qᷓ̃ ꝓbat phia ꝙ dignitates tꝑa
Aes ñ ↄferũt honoꝛẽ ⁊ reu erentiã quã ꝓmittere viden ⁊ ꝑ ↄñs nõ ẽi eis va hritudo.⁊ pᷣmo ꝓpõit ꝙ dignitates faciũt honoꝛabilẽ ſcðo imꝓbat illud
2
ibi· Nũ vis. pᷣmno ðt. ʒ dignitates reddũt hoĩem honoꝛabilẽ ⁊ reuerendus ruꝓuenerit. ¶ Nota honoꝛ ẽ exhibitio reuerẽtie alicui i teſtioniũ ʒtutꝰ.ſi ac
cipit er. iiij. ethi. vel alit honoꝛẽ opĩonis bñfactiue ſi
—
gnũ. vt ðt griſ.i.rhetoꝛi
Lok. qñ n. opinamur noh poſſe bñ fieri ab aliqᷓ ip̃ʒ bonoꝛamꝰ Sʒ reuerẽtia ẽ decẽs ac matura Rnras hᷣm tulliũ Mũ vis ea. Hic phia ipꝛo batꝓpoſituʒ 5 0
quadruplici via.
cilicʒ ꝙ dignitates non con ferunt honoꝛem ⁊ reuerentiam Pꝛimo · quia malis ſepe eueniunt. Becundo quia per di
unt. er dignitates vigia in⸗ ptoboꝛum innoteſcunt. Tertio quia opinione hominũ
vileſcunt, Nuarte

ſtae· qt bi. Sed b
ↄtigiſſe hoib neqͥſ⸗ ſimis.vñ Catulus qerat vir ſapiens ⁊ Ftuoſus. Noniũ erat hõ vicioſus ap pellat ſtrumã. lʒ vi derit ipᷣm ſedentem in curuli.i.ĩ ſede di gnitatis iudiciaria vides igi᷑ quãtũ de decꝰdignitateſadij 1 eiant hoib malis.⁊ manifeſtãt eos eſſe Stẽptibiles a boniſ Ritqꝙ certe · idigni tas.i.malitia eoꝛ?uʒ minꝰ patebit ſi nul lis honoꝛi inclare . ſcant.i.ſplendeant c boeti · nů.i.nun quid tu potuiſti tot piculis adduci i. af jiigi vt cũ decoꝛato i.tali viro magiſtra tñ gereres · cũ ĩ eo re piceres mentẽ nedſ imi ſcurre ⁊ delato ris.q.d. non · Kñ⸗ qd poſſumꝰ iudica re dignos reueren⸗ tia· ob honoꝛes.iꝓp pter dignitates · qs ludicamꝰ indignoſ ipſis honoꝛib.i· di gnitatib. q· d. ñ ʒit iquẽ videres pᷣdi⸗ 3 tů ſapia.lʒ nõ hẽret dignitatẽ nunquid poſſes eũ nõ putare dignũ reuerẽtia. vel
icta.q. d·nõ. vñ ſubdit · Atdꝙ certe. dignitates nõ
ſapientia qua pᷣdirꝰẽ.q· dnnõ poſſes eũ udicate indignũ ſapiẽtia ⁊jtute ſua
Liber tertius
1 quia tẽpoꝝ mutatie ſpledere deſinũt. ſcha ibi. In · tertia ibl Atq; vt agno
ot apud. Pꝛimo ðt. ũ ꝓnũquid. ea vis i.talis vr eſt
ratibyi.dignitatib. vt inſerãt ÿtutes mẽtib vtentiũ eis · vt depellant
ſolẽt fugare neqͥtiã· ſʒ po
us iiluſtrare imanifeſtare. quo fit.i.ꝓptqð fit. vt nos indignemur eas lepe curuli Nontũ ſedentem ſtrumamtamẽ
— appellat. Vudeſ ne qnantũ maliſ dede cus adijciant dignitates Atqͥ minus
eoꝝ patebit indignitas ſi nullis hono ribuf inclareſcãt Tu quoq; nũ tandem tot periculis adduci potuiſti vt cũ Ve coꝛato gerere magiſtratum putares cũ in eo mentẽ nequiſſimi ſcurre delatoꝛiſ qʒ repiceres Non em̃ poſſumus ob ho noꝛes reuerẽtia dignos iudicare quos ipſis honoꝛibus iudicamus indignos At ſi quẽ fapiẽtia pᷣditũ videres. num poſſes e vel reuerẽtia vel ea qua ẽ pꝛe ditus ſapiẽtia nõ dignũ putare. IB. mi nime. P. Ineſt em̃ dignitas ꝓpꝛia vir tuti quã ꝓtinus i eos q̃bus fuerit adiũ cta tranſfundit Qð qꝛ populares face cere neq̃unt honoꝛes liq̃t eos ꝓpꝛiã di gnitatis pulchꝛitudinem non habere.

Pꝛoſa quarta
qꝛꝓpꝛia dignitas ineſt vtuti quã vᷣtus trãſfun dit in eos qͥbh fuerit adiũcta.⁊
populares honoꝛes hoc facere nequeũt· liquet. i. manifeſtũ ẽ eos ꝓpꝛiã pul h dignitatis nõ habere. Nota ex lia põt foꝛmari talis rõ. Illud qð adueniens alicui nõ ↄfert ⁊ nõ adueniens nõ dufert honoꝛẽ illud nõ facit ÿe honoꝛabilẽ.ſed dignitates nõ ↄferũt honoꝛẽ cui adueniũt nec tollũt ſi nõ ad 8 nue ⁊c. .. S bat᷑. qꝛ honoꝛ ſe ¶¶In quo illud eſt animaduertendum rurt It inycc — S— rũ. vñ vicioſũ nul⸗ magis. Nam ſi eo abiectioꝛ eſt quo ma lohonore dignum reputamꝰ in quacũ
gis a pluribus quiſq; contemnitur cũ qꝙ; dignitate fuerit
ſed ſolũ ÿtuoſũ etiã
reuerendos facere nequeat quos pluri ſnð ſt ndignita⸗
— 2 te.cũ igdignitateſ bus oſtentat deſpectioꝛes potius ipꝛo tpales nõ rätvir
bos dignitas facit. Verum non im pu/ tutẽ nec tollãt vicia
i ꝙhono ne.Reddũt nãq; ipꝛobi parẽ dignitati/ Iuen erat vir ſapiẽs⁊ vir
bus vicẽ quas ſua ↄtagione cõmaculãt tuoſus q Honi ſe⸗
dentẽ in curuliex aĩ
indignatiõe vocabat ſtrumã eo ꝙ viro tam malicioſo collata fuit dignitas.
Eſt aũt ſtruma cõgeries hũoꝝ in collo ſub hac autẽ ſilitudie ip̃m appellabat ſtrumã. qꝛ in pectoꝛe habuit ↄgeriẽ vicioꝝ. ¶ Rota ꝙ rex Theodoꝛicus volu it qndã noĩe Decoꝛatũ violẽter intruderein magiſtratũ vt vna cũ boetio rẽ publicã regeret · cuiꝰ neqͥtiã boetius deteſtatus recuſauit ſibi aſſociari. ꝓprer qõ boe · multis iniurijs afflictꝰ fuit a rege theo doꝛico. ¶ Nota ꝙ ſcurra ᷣm Hugui.idẽ eſt qð leccatoꝛ vel vaniloquꝰ.ꝓpe aũt ðꝛ q ſequit᷑ curiã gratia ci bi. ¶ Rota g ÿtus facit hoĩem reuerendũ ⁊ nobilẽ.nõ dignitas. qꝛ ðᷣt Señ. xliijepla. Virtꝰ nõ accepit platonẽ no bilẽ ⁊ reuerendũ ſed fecit. qͥs em̃ eſt ge neroſus vᷣtuoſus ⁊ dignꝰ.nili qͥ ad virtutẽ eſt bene diſpoſitus. Nõ facit homi nem nobilẽ atrium ꝑlenũ famoſis imaginb⁊ nñmis.ſed animꝰ ⁊ pᷣtus ſup̃ toꝛtunã ſurgẽs. ¶ Fn quo illudeſt. Pit phia ꝓbat ſcða via ꝙ dignitates
nõ faciũt hoĩem nobilẽ ⁊ honoꝛabilẽ. qꝛ vicia ipꝛo boꝝ manifeſtãt dicens. In
—
quo.ſ.dignitas aduenit malis.illud ẽ magis aladuertendũ ꝙſi alids eo ẽ ab iectioꝛ.i.vilioꝛ.qj.i.q̃ntomagis ↄtemnita plurib.cũ dignitas neq̃at facere im obos reuerẽdos.ipſfos facit deſpectioꝛes quos plurib oſtentat. veꝝꝓ ſed. oc nõ eſt ipune.i.dignitas non facit hocĩpunita.nãq; P qꝛ impꝛobi parem
vicẽ reddũt dignitatibꝰ.q̃s ipſi commaculãt ſi ua ↄtagiõe.q.d.ſicut dignitas maculgt ipꝛobos qʒ eoꝝ maliciã manifeſtat.ſic e ipꝛobi cõmaculãt dign ta tes. ¶ Nota ꝙ ꝑ dignitates vicia ĩpꝛoboꝝ inote cũt.qꝛ pᷣncipatꝰ virũ oſtẽdit
Eũigit᷑ vicium faciat hoiem contemptibilẽ tpalig dignitas adueniẽsipꝛo⸗ bis facit eos d/ſpectioꝛes. Vjñ Juuenalis poeta. Hmne animi vitiũ tãto de
wectius in ſe Crimen bʒq̃nto qui peccat maioꝛ habet. Et Beñ. Loco igno

ninie apud in dignum eſt dignitas. mlhlehutnerinbeattena u vigrieree nen fecüete uerendũ. qꝛ opione hoim vileſcũt. q em̃ dignitatb fũgunt Pulss. u ono rent᷑.tñ apud extraneos hoies nõ curant᷑ vt ab illis qͥ lůt alteri is. Pñ bt. Itq; ꝓ certo. vt tu agnoſcas verãreuerẽtiã qẽ btitudo nõ poſſe ↄtingere glicui hõiꝑ has di
kniaree vnbt ¶ Btq; vt ignoſcas verã illã reuerentiaʒ
*
n, ꝑhas vmbꝛatiles dignitates nõ poſſe bie n cõtingere.ſic collige. Siqͥs multiplici Eurae. deuenen ſulatu füctus.i barbaras natiões foꝛ
nöee1errancalge te deuenerit. venerãdũ ne barbaris ho
urthennee, nor faciet. tq ſi hoc naturale munus teeei dignitanbus ſoter.ab oicio ſuoauo⸗ ceſſarent ab officio
ſuo.quoq;· i.qcunq; ñ id eig n nhia vis ſx boi
e. ne Penc ſtit. ſed qm̃ ideis nõꝓpꝛia vis B hoim ignis vbig; terarũ fallax adnectit opio. vaneſcũt ilico cuʒ nunqᷓ; deſiſtit cale.
reicfemare.ſʒ ã ad eos venerit qͥ dignitates eas eſſe nõ
id.reuerendũ face— reeis ãnectit fallat eſtimãt. Sed hoc apud exteras natiões opinio hoim ⁊ non
ꝓpa vis.ilico.i.ſta⸗ Inter eo Bvero apud quos oꝛte ſũt hñ.
inenen en ppetuo ꝑdurant. Atqpfectura magna mätralarn olim poteſtas. nũc inane nomẽ. ⁊ ſena/ onnbkeret roꝛij cẽſus grauis ſarcina Biqs quon neuee dã ppli curaſſetãnonã. magnus hẽbat opatio ſit finiſ hñt.
opationẽ.ij. ce.⁊ mũ. res deſtituta a ſua opatiõe deſtituerera ſuo fine. ⁊ ſiceſet
fruſtra. Si 3 facere reuerẽdũ eẽt naturalis oꝑatio dignitatũ vbiq; gentiũ face
rẽt hoĩem reuerẽdũ.ſʒ videmꝰꝙ dignitates q̃ faciũt aliquẽ reuerẽdũ apud ſu
os · apud extraneos nõ faciũt ip̃m reuerẽdũ. ¶ ß apud extas. Hie phia

ni N vn le
res àd ſeruiendũ volũtati pᷣncipis in dãnũ reipublice.
getrum quartnm
ꝓbat q̃rta via q̃ fãitex k ꝙ dignitates tẽpoꝝ mutatiõe ſoꝛdeſcũt. qð eñ̃ m
olim fuit dignitas moderno tgeꝓ nihilo reputat᷑. vñ ðt. Sʒ h qð dixi veꝝ ei
apud extas natiões. i extraneas · ſed int eos apud qs vigntateſoꝛte ſũr ñ ppe tuo durãt. At qͥꝓ certe. nã pᷣfectura olim erat magna prãs apud romanos. ſed nũc ẽinane nomẽ.⁊ cẽſus · i. pᷣcioſitas ſenatoꝛij nũc ẽ grauis ſarcina qᷓoliʒ S
8— tas⸗211 Mũc ea p̃fectura qͥd abiectius · Vt eniz raht znone pn 3 dicebat᷑ p̃fectꝰ ãno
uloañ di ij de/ ne.le magnꝰ habe pau oañ dirmus a nhil hʒ ꝓpꝛ jd— coꝛis opĩonevtentiũ. nũc ſplendoꝛẽ ac ãd ẽ ahiectius. q. . nihil. Vt em̃ paulo cipit.nũc amittit. Si igit᷑ reuerẽdos fa/ aß̃ diximus · iihi 5 S em̃ hʒ ꝓpꝛij decoꝛis
cere neq̃unt dignitates.ſi vltro ĩpꝛobo qʒ oplone vtentiuʒ rũ ↄtagiõe ſoꝛdeſcũt.ſi mutatiõe tẽpołt renie amittit. xr ſplẽdere deſinũt.ſigentiũ eſtimatiõe vi Igrſigritater nequnt facerereuerẽ
leſcũt.qͥd ẽ qð in ſe exp etẽde pulchꝛitu dos.vt pʒ er pꝛima
5 1 via.ſi ſoꝛdeſcũtjꝰta dinis habeant nedum alijs pᷣſtent. i i rũ vt pʒ ex ſcðᷣa via Aetrum quartum libꝛitertij eiefſee
VMãuis ſe tyrioſ uperbus oſtro muratiöeeepor⸗ ve
—, docet q̃rta via· ſi vi Lomeret.⁊ niueis lapillis leſcũt eſtiatiõᷣegen ⸗
tiũ. vt pʒ exʒꝰ via.
117 qͥd ẽ qð habeãt ĩ ſe Inuiſus tamen omnibus vigebat 3 elan N. e pulchꝛitudis.ne Luxurie Mero ſeuientis. ge e reere
Sed quondiã dabat impꝛobus verẽdis nihi hit inſepul⸗
— chꝛitudis.⁊ iõ nec eã alijs pᷣſtare pñt. ¶ ¶ Nota ꝙ pᷣfectura qndã erat magna dignitas apud ro manos.⁊ ðꝛ ille p̃fectꝰ qͥ cefis mag̃atibꝰ pᷣfuit.⁊ oẽs dignitates in ciuitate ro mana añcellebat.ſed poſtqᷓ; Iulꝰceſar ipiũ iuaſerat.talis aignitas ad imꝑa toꝛẽ trãſtereba ⁊ diminuebat᷑ eiꝰ ptãs ita ꝙ nomen illius dignitatis manſit
ſinere.¶ſ Item ſeuatoꝛia dignitas magna fuit apud romanos.qꝛ officiũ ſena
toꝝ pᷣus ſilit honeſtũ.ſ.vtilit ↄſulere reipublice· ſʒ poſtea cõpujlſi fuerũt ſenato it in d Wetꝝ q̃rtũ itij li. Clãuis ſetyro ⁊c̃. Hic icipit q̃rtũ metꝝ hꝰ ttij qð ðꝛ metꝝ valenticũ ab inuẽtoꝛe dactilicũ a pede pᷣdnãnte.tetrametꝝ a numero pedũ.i qͥ metro
pkia ↄfirmat ex ꝙ dignitares nõ faciũt ÿe reuerendum.⁊ per cõſequens

nõ eſt btitudo querẽda in eis qꝛ dignitates adueniebã pe ⁊nb eo alijs ↄferebant᷑· vñ dirit in a. Quãuis ſupb Nero ſeuiẽtis luxurie comeret. i.oꝛnaret.ſe oſtro tyrio i purpura tincta ĩ ſanguine tyri.⁊ q;uis cõe ret ſe niueis lapillis.i.albis margaritis.tñ ip̃e vigebat. oiby inuiſus.i.odio⸗
ſus. Nã impꝛob nero dabat verẽdis priby.i.reuerẽdis ſenatoꝛib.curules.i
tales p⸗ 8 jncnfulbus indere patribus indecoꝛes curules. res.qꝛ ab idigno da— berdru Quis illos gitur putet beatos putet.i.reputet illos—,—.
honoꝛes btõs quos Quos miſeri tribuunthonoꝛes.
noie rencun tas eficere potentẽ valẽt Quid i Se ni:qñ eoꝝ felicitas petuo pdurat. At rio decoꝛe veſtitꝰ cy qͥ plena ẽ exẽploꝝ vetuſtas. plẽa ẽt pñs thariſtas.tragidas
⁊aungas ſepelug/ etas qͥ reges felicitatẽ calamitate muta
aſſe vius ẽ tantis li— didmin cragita⸗. Uerit. O pᷣclara potẽtia q̃ nec ad ↄbua/ vt nec amfeneca ſo„ 5 roꝛe abſtinuiſevide tionem quidẽ ſui ſatis efficax inuenitur batur reuerẽria ↄſã—
guinitat. Miruʒ in vxoꝛẽ duxerat ⁊ ipſe a viro ĩ vxoꝛẽ receptꝰ eſt. ⁊ fuit luxurie tam ineffrenatevt retib aureis piſcaret᷑qͥ purpureis funib extrahebãtur ⁊ lauabãt ea frigiqis ⁊
calidis vngẽtis q̃ nunqᷓ; m inuſqᷓ; mille talẽtis ↄfecit. ⁊ nihilominꝰ ip̃e Nero tãuicio ſus dignitatẽ impialẽ adeptꝰ eſt. ĩmo etiã alijs dignitates largitꝰeſt. N vero reg. Hecẽ qnta ꝓſa hꝰtertij in q̃ oñ ¶ Pꝛoſa qnta tertij libꝛi. dit phia ꝙ regnũ ⁊ regni familiares nõ ↄferãt verã porentiã quã ꝓmit⸗ tůt ⁊ꝓp̃ quã appetũtur. Et pᷣmo oñdit verã
E nõ eſſe in regnantibus ſcðᷣo ꝙ nõ in regũ familiarib· ibi. Nã dd ego. Qð aũt in regnantib nõ ſit vᷣa
potẽtia.⁊ ꝑ q̃tuoꝛ vijs. B ſumit᷑ ex ꝑuitate duratio e
ns regnantiũ. Scða ſumit᷑ex puitate extẽſionis. Tertia ex annepiõe timoꝛis Bua er deſectu ſecuritatis. icðᷣa ibi. N ſi hec. Tertia ibi. Exptꝰ Pr⸗ uarta eler Pnn one intentũ ꝑ modũ qõnis dicẽs In re⸗ gna ⁊ regũ familiaritas valẽt efficere potentẽ.⁊ rñdet yronice.qͥd ni· q̃renõ sfficerẽt potentẽ qñ eoꝝ felicitas.i.ptãs ꝑpetuo ꝑdurat qð ſuꝑ· nunqᷓ; ↄtigit vñ ſubdit Atqͥ pꝛo certe. vetuſtas bieht ẽ exemploꝝ·⁊ etiã pñs eras qͥ reges mutauerint luã elicitatẽ calamitate. Et ſubdit. D pᷣclara ẽ potẽtialoq̃ndo
tneroni qͥ peſſimꝰerat

eno a. 1 wſns pi ich nn
pyonice quenec inuenitur ſatis effcat ad ↄſeruationẽ ſui.ſ Nota nulla feli⸗
titas ꝑpetuo pdurat ſaltẽ tgalis.hot patiit pꝛiꝰ exẽplo vetuſtatis poſito de creſo rege lidoꝝ.hoe etiã pʒ erẽplis e oꝝ qͥ erãt tpe boetij. ſicut de umpatoꝛib? romanis qͥ crebꝛo circa tpꝑa ſua muta bãtur.nũc bellis. nũc inſidijs oppᷣſi.vł alio mõ obiecti.Et idẽ teſtat᷑ Sanfredus in poetria dicẽs. Moc vnũ pᷣſcire Qsð ſihec regnoꝝ ptãs btitudinis au/ ſiris erepla ptiores 3 Reſpice foꝛtunas. toꝛ eſt. Böne ſi que ꝑte defuerit. felicita emicuit illa pꝛioꝛũ· Floꝛida ꝓſperitas tẽ minuat:miſeriã impoꝛtet. Sed qᷓ;uiſ üino ſubuertit a⸗ . thenas. 35 late hũana tẽdant imꝑia:plures neceſ/ ¶ðů hec regno⸗ — rũ ptãs. Hic oñdit ſe ẽgẽtes relinqͥ qͥ bus regũ qͥſq; ñ impe ꝙ prãs regia nõ eſt „„ vera ptãs nec beati· ret. Qua vero ꝑte btõs faciens deſinit ſica ꝓpter paruitatẽ — eꝝtẽſionis eiꝰ dicẽs ptãs. hac impotẽtia ſubintrat q̃ mibos Sů ii hee ptãn re⸗ . gnoꝝe autoꝛ.i. cau facit. hoc igi mõ maioꝛẽ regibus ineſſe ihritudinis nõne „ ſi qᷓ ꝑte defuerit re⸗ neceſſe ẽ miſerie poꝛtionẽ. Exptus ſoꝛ/ giaptãs ipᷣa minu⸗ Se S at felicitatẽ ⁊ impoꝛ tis ſue periculoꝝ tyrãnus.regni me/ tet. inducat miſeri am.q.d.ſic.ſʒ qᷓ;uis
tus.pendẽtis ſupꝛa verticẽ gladij ter/ hůana imperia late
— tendant᷑.tñ neceſſe ẽ roꝛe ſimilauit. Que ẽ igit᷑hec ptãs que plures gẽtes relinqͥ 5 qͥby qͥſq; regũ nõ im follicitudinum moꝛſus expellere. que beretnö enpöreſ⸗
„ ꝙꝙ vnꝰ oib impet. foꝛmidinum aculeos vitare nequit vero ꝑte deſi teſtas faciẽs beatof
Pacpte ſubintrat impotẽtia q̃ facit miſ eros. Poc Fmõ neceſſeẽ in regibus
eſe mãioꝛẽ poꝛtionẽ miſerieqᷓ; felicitatis cũ in maioi ꝑte ſint impotẽtes. ¶ Mota ſiptãs efficit btĩ.ᷓ vbiẽ defectꝰ ptãtis regie. ibi erit deſectus btitudinis · cũ igi plures ſint gẽtes ſuꝑ q̃s nõ eſt ptãs vniꝰ regis qᷓ queſub⸗
iaceãt ſue ptãti fequi?ꝙ rex in maioꝛi ꝑte erit miſet ⁊ nõ brũs.igit᷑ in ptãte re⸗
e. ↄſiltit vera britudo. ¶Exꝑtus ſoꝛtis. Hic oñdit ꝙ in regnãtib nõ it verd ptãs ꝓpter annerionẽ timoꝛis ꝑ exemplũ dicẽs.quidã tyrãnus ſcilʒ dyoniſius exꝑtus ſue ſoꝛtis.i.foꝛtune quantũ eẽt anxia ꝑiciin metus.i.tioꝛis
ſui. ipe ſilauit.i.ſimilitudinẽ demõſtrauit terroꝛe gladij ſupꝛa verticẽ pẽden ⸗
tis· Queẽ igi hec ptãs que neqt expellere moꝛſus.i.coꝛroſiões follicitudini nec poteſt vitare aculeos ·i.ſtimulos.formidin ñ̃·i. timoꝝ.q.d.exilist· pua ẽ

———
.
i 1
3
„
Aiber tertius
nis ptãs. ¶ Nota q vyoniſius fi quiqã rex qui cũ requirereta quodã ſus famillari quare ſempꝑ triſtaret᷑ cũ tñ ſemꝑ hẽret beatã vitã.iſte dvoniſiꝰ volẽs ſibi deſignare cãm ſue triſticie iuſſit eñ pon inter epulas lautas.⁊ ſibi ſupᷣver ticẽ iuſſit ſuſpẽdi gladiũ acutũ tenui filo. Iſte viſo gladio ꝑterritꝰ eplari nec letari potuit · ui dixit dyoniſiꝰ.talis em̃ eſt vita mea quã tu btãm putabas ſemꝑ em̃ i i iminentẽ puideo 2, Knnas zie Atq vellẽt ipſiviriſſe ſecuri:ſʒ nequeũt lix eſſe ꝑoterit qͥ tiere n cel⸗ Be hinc de ptãte gliank. An tu potẽtez drtetuanr réne cẽſſes quẽ videas velle qð nõ poſſit ef/ e ſumit᷑ ex defeetu„ S ſualnratis dicens. ficere. Potentẽ cenſes qͥ ſatellite latus tqͥꝓ certe. ipſi re⸗
*
34 vellẽt vixiſſeſe⸗ ambit:qui quos terret ipſe plus metu/ curi ß nequeũt.i. nõ„ it. Qui vt potẽs eẽvideat᷑ in ſeruienti
tur ꝙ ſecuri eẽ ñ pñt uueonant de ſua manu ſitus ẽ. 55 qͥd ego de regũ fami⸗ ptãte. q non eſt fa 3
ken bardt liaribus diſſerã:cũ regna ipſa tãte ibe/
cẽs. In.i.nunquid„„ tu* cenſes. i. cillitatis plena demõſtrẽ: quos qͥdẽ re
eeree gia ptãs:ſepe icolumis.ſepe aũt lapſa deas efficere.i.ꝑrice giq ptag umisg. ſepe[ re velle qð nõ põt.q 6 p. P aut 4b*
v.nõ eſt potẽs. In
idẽ nunqͥd cenſes illũ potentẽ.qͥ amhit.i.circũdat latus ſuñ ſatellite. imłti⸗ eudine.qͥ plus metuit illos quos ipſe terret · qui vt videat᷑ potẽs ſitꝰ.i.jocatꝰ
eſt in manu ſeruientiũ.q.d.nõ eſt potẽs ¶ Nota ex lia poteſt foꝛmari talis
ratio.illud quod nõ facit hoĩem ſecuꝝ hoc nõ facit vere beatũ. ſed potentia tpalis ẽ hmõi.igit᷑ õſequẽtia ẽ nota.qꝛ quãto maioꝛ potẽtia tanto mi⸗
ndꝛ ſecu ritas. ¶ Nota reges ſeruri eẽ nõ pñt. quia incõmoditates ĩminen⸗ tes nõ poſſunt non foꝛmidare. Narrat enim valerſus de dyoniſio ſupꝛadi⸗
rto ꝙ intantum timuit tonſoꝛes barbaꝝ ꝙ filias ſuas docuit detõdere bar⸗ bas.ipſis autẽ ſeneſcẽtibus pꝛecepit vt barbã ⁊ capillos ſibi aburerent.⁊ le
ctum cubicularẽ in lata fꝙſſa fecit in quẽ ſe ligneo ponte recepit · qꝛ ſatellites
2 barbaros timnit. ¶ Nan quid ego de regũ.4 te familia
riby nõ ↄſiſt t vera potentia.ſcðo exciudit q̃ndã obiectionẽ ibi. An pᷣſidio. ergo ꝙ familiaritas regum non facit eſſe vere potentẽ. cũ huiuſinõi fdmiliaritas non poſſt retineri ad nutũ.⁊ ipſa retenta frequenter vergitĩ no cumentũ · dicit ce quid ego diſſerã.i.dic de familiarib regũ.cuʒ ipſa regna demonſtrẽ eſſe tante imbecillitatis. quos · ſ.familiares regũ regia ptãs inẽolumis.i.ſana ſepe pꝛoſternit. ⁊ ip̃ᷣa regia ptãs lapſa etiã pꝛoſternit ipſos
qũo aũt regia ptãs incolumis deſtruat ſios familiares docʒ exẽpla dicẽs.

cnd Aun idewde in
Prola quiutn
Rero coegit Senecã familiarẽ ſuũ pꝛeceptoꝛẽi.magiſtrũ ad arbitriũ eligen⸗
de moꝛtis. Anthonius impꝑatoꝛ obiecirgladijs militũ Papinianũ ſuum fa⸗ miliarẽ diu potentẽ inter aulitos. Atqͥ pꝛo certe. vterc Beneca ⁊ papinia⸗ nusivoluerũt renũciare ſue potẽtie ꝓpter crudelitatẽ pꝛincipuʒ voluerunt ſe ſubtrahere ab eis · quoꝝ duoꝝ ſenecũ conatꝰ ẽ opes ſus tradereeronivt ip
pꝛoſternit. Nero Benecam familiarem
pꝛeceptoꝛemq́; ſuũ ad eligẽde moꝛtis coegit arbitriũ. Papinianũ diu iter au
licos potentẽ:militũ gladijs. Antoni
us obiecit&tqͥ vterq; potẽtie ſue renũ/
ciare voluerũt quoꝝ ſeneca opes etiaʒ
ſuas tradere Meronitſeq;ʒ ĩ ociũ cõferre conatus ẽ.ſed dů ruituros moles:ipſa trahit:neuter qð voluit effecit. Que eſt igit iſta potẽtia quã ꝑtimeſcũt habẽtes quã nec cũ hfe velis tutus ſis;⁊ cũ de/ ponere cupias: vitare nõ poſſis Anp ſidio ſunt amici quos nõ virtus ß foꝛ/
tuna ↄciliat. Sed quem felicitas ami/
cum fecit infoꝛtunium faciet inimicum
vt ſi q uid aduerſi eis ↄtigiſſet ad moꝛtẽ ↄfugerẽt. ¶ Itẽ
ſum placaret ⁊ vo⸗ luit ſe cõferre ĩ ociũ. id ẽ in vitã ſolitariã ſed dũ ipſa moles.i
magnitudo potẽtie trahit ipſos ruitu⸗
roseicaſuros.neut᷑
effecit qð voluit.qᷓ E
ergo iſta potẽtia qᷓ; habentes pertime⸗ ſcũt. quã cũ habere velis non ſis tutus ⁊ cum deponere cu⸗ pias vitare ñ poſſis vt patuit de Bene ca? papiniano No ta Rero fingebat ſe mg̃m ſuum Sene cam timere. Poſtqᷓ; imperatoꝛ fůct?ꝰ eſt ſicntĩ puericia. Wñ mãdauit ſibi vt ge nus moꝛtis eligeret. — nõ poſſet. eneca cibo ⁊po⸗
tu ſatiatus apꝑire fe⸗
cit venam ⁊ bibens de Sereoi interijt. Antiq eniʒ potentes ⁊ nobiles ſub gemma annuli venenum potabant Anthonius exiſtẽs
impatoꝛ in ſuos tyrãniʒauit qui Papinianũ ſuũ familiarẽ din inter aulicos
potentẽ gladijs militũ occidi ecit. Ex quibꝰ patet qũo re
gia ptãs incolumis
ſepe ſuos familares pꝛoſternit. Dũo aũt regia ptãs lapſa pꝛoſternat ſuos fa miliares ex hoc patet. Cũ em̃ familiares mitatur regiã ptãtem neceſſe ẽvt ip
ſa deficiẽte etiã ipũi familiares deficiant.
An pꝛeſidio ſunt amici quod non virtus. ¶ Hic philoſophia excludit obiectionem. Poſſet enim aliquis dicere ꝙhomo poteſt coſeruarij in ſua po tentia per umicos. nde ꝙ aliqui perdunt poteſtatem pꝛopter defectum

Liber tertius
amicoy.ð exeludit pia dicẽs ꝙł nõ põt eẽ veꝝ de amicis qͥ foꝛtũa gelliant
de amicis aũte vtuti ↄciliant᷑ nõ eſt hic loquendũ.cũ nõ ↄputẽtur inter bo⸗
na foꝛtune de qb h loqmur. vñ dicit in l̃a · An p̃ſidio. i.auxilio.ſunt amici
O
3s nõ virtus ſ foꝛtuna ↄciliat · q· d· nõ. hᷣ ꝓbat ꝑlocũ ab oppoſitis ſic. Queʒ felicitas.i.foꝛtuna fecit amicũ.ilũ infoꝛtuniũ ſaciet inimicũ.q̃ vero peſtis e
efficarioꝛ ad nocen⸗ dũ qᷓ; familiaris ini
micus·q. d.nlla q Aue vero peſtis efficacioꝛ ad nocen ⸗
inimiciti illius ca uerenõ poſſumꝰ cũñ qum qᷓ; familiaris inimicus.
ei ↄſtent ſecreta ña 3 ꝓorer familiaritatẽ. ¶Ahetrum quintum tertij libꝛi. ¶ Nota de amic ſo
phiſticis lonui᷑ Se Vi ſe volet eſſe potentem
bit q;diu vriis jue Nec victa libidine colla —— Znerar3n Tellus tu iura tremiſcat. vuratgmich. Ale ¶ Et ſeruiat vltima tile reenn Tamen atras pellere curas ſeieere Miſeraſq; fugare querelas poeta· Bů ʒeppuuf ¶ Mon poſſe:potentia non eſt flabat multis comi 8
tabar amicis.
ois aqio turdine fiãte fugat · ⁊ Dratiꝰ. Morrea foꝛmice nñũq; ad ĩania tẽdũt.
Rlls ad amiſſas ibit amicꝰ opes · ð aũt familiarꝭ inimicꝰmłtũ noceat diẽ poeta. Plꝰnocet vt noſtis ad cũcta domeſticꝰhoſtis.et res ip̃a docʒ q̃lr ipe Piſe volet · Hic icipit metꝝ qͥntũ hꝰter nocet. Wetꝝ. v. li·tertij. tij qð dr̃ pamãciũ ab iuentore anapeſticũ a pede pᷣdũante cathalecticũ qꝰvna ſillaba deficit ad metri pfectionẽ.i nq metro phi oñdit qũo ÿa potẽ⸗ tia ſit acqͥrẽda dicẽs. ð a porẽtia ↄſiſtit in repmẽdo vicioſe os motꝰvl cõ cupias ĩordiatas.qͥa ſine h nlls ẽ e potẽs q̃n tũcunq; dñet᷑· ðᷣt qᷓ · Ille qͥvolet ſe eẽ potẽtẽ. domet aĩos feroces ·i.crudeles· qͥ crudelitate hõ aſſimiat fer. net ſubmittat colla victa libidine.i.ↄcupiſcẽtie. fedis habenis. i.vicioſis moti⸗
hus licet em̃ tellꝰ indica· i.terra indie.tremiſcat tua iura.longe id eſt licet po
teſtas tua extẽ dat ſe adindiã.⁊ lʒ tibi ſeruiat vltima thyle. queẽ inſula vltra Britaniã vbi ſol facit ſolſticiumeſtiuũ ⁊ vltra nõ ꝓgreditur tñ nõ poſſe pe lle
—

de atras curasi.obſcuras ſolicitudines ⁊ fugare miſeras q̃relas ꝓnenientes
er aduerſitate foꝛtune null ſubijcit rõni. vñ Señ. G yis oĩa tibi iu rexeris ſi rõ te rexerit. Et
rer Znoaub ym pcepta pedagogi.ita opoꝛtet ↄcupiſcibile ↄſonare rõ ¶Pꝛoſa ſexta tercij libꝛi. Loꝛiavo qᷓ; fallax ſepe qᷓ; turpiſ en. Añ nõ iuria tragicus excla mãt. O gloꝛia gloꝛia in milibus moꝛ/ taliũ nihil aliud facta niſi auriũ iflatio magna. ſplures em̃ magnũ ſepe nomẽ falſis vulgi opinionibus abſtulert quo qᷣd turpius ercogitari põt. ã qͥ falſo pᷣdicant᷑:ſuis ip̃i neceſſe ẽ laudibꝰerube ſcãt. Que ſi etiã meritis ↄq̃ſite ſint. qͥd tamen ſapientis abiecerint conſcientie ſe virtutis. Scðᷣo de illa gloꝛia qᷓ Pꝛimo oñdit talẽ rõem.Illud q
fallar ẽ ⁊ qᷓ; turpis ſup.ſatis ptʒ.
—
te d tragedias ↄpoſuit dicẽs.vñ tragicꝰ quidã exclamat⁊
4 potẽtia ¶ otã ꝙ vere potẽs ẽ qͥ ſenſualitateʒ cere.ſubijce te rõni multos enim uẽadmodũ pueꝝ opoꝛtet viuere
ni · Itẽ Señ. Wa⸗ gnü imꝑiũ regit qͥ ſi bijp̃i dnatur.Foꝛti oꝛ ẽqᷓ cupiditatẽ vi cit q̃ᷓqͥ hoſtẽ ſubij⸗ cit. Eit em̃ difficili⸗ mũ vincere ſeipſum t ſalomõ Foꝛtioꝛ eit erpugnatoꝛ ai ex pugnatoꝛe vꝛbiũ ¶ Pꝛola ſexta li.icij
Moꝛia vero qᷓ;
fallax. Iſta eit
ſerta ꝓſa huiꝰ tertij
in qua phia oñditqꝙ gloꝛia můũdana nõ ſpectat ad verã bti⸗ tudinẽ.nęc facit ve⸗ re btm̃. Et pmo oñ dit de gloꝛia ꝓpe virtutꝭ. ſcðᷣo de glo ria qᷓ ꝓuenit ex nobi
litate ſanguimnis.ibi
Jãvero. Pꝛimo oñ dit intenti ð gloꝛia q̃ ꝓuẽit ex laude fal
ex vcris meritis ꝓcedit. ibi. Oue ſi etam. 1 lud qð eſt fallax nõ ſpectat ad btitudinẽ. nec fa⸗ cit btm̃.ſed gloꝛia falſe acqͥſita ẽ fallax.igit᷑ ⁊c. Vñ diẽ in lia.
Bloꝛia vero qᷓ;
ꝙ aũt ſit fallax ꝓbat auctoꝛitate cuiuſdã poe
ponit auctoꝛitatẽ
erh in greco qð tm̃ ſonat in larino. O glota giozia ĩ milibꝰ moꝛtalium nihil aliud facta es qᷓ; magna auriũ inflatio · qð manifeſtat dicẽs. Plures em̃ ma⸗
gnü nomẽ.i.gloꝛiã abſtulerũt.i.falſę recepeft.falſis o dit ꝙ hmõigloꝛia ſit turpis dicẽs. Quo.ſ.iam dicto. niby · qd turpiꝰ excogitari põt.q.d. nihi. Mã qͥ falſo p ceſſe ẽ vt ipſi erubeſcãt ſuis laudib. ¶ Nota g ma cũ laude. r ẽ duplex vana? veru vana cedit ineſſe. Vera ẽ q̃ nullo ↄficiẽte nõ cuiꝰ nõ ſolũ pini glia falſa erubeicẽti
gloꝛia ẽ
pimonib vulgi. Et oñ lhre gloꝛiã falſis opio dicãtur.i.laudant᷑ ne⸗ ᷣm Tulliũ glia ẽ trequens fa⸗ que nullo ↄficiete pꝛo⸗ ꝓcedit ineſſe. Fama aũt ẽ cognitio ali k etij in remoto.i Hota ꝙ fama inducit gloꝛiũ falſam. am· Nã erubeſcẽtia ẽ crime ingloʒiatõis cauſatu ex aliq

——
—
— 2——
—
Liber tertius
eurpi ꝑpetrato. Cñ añt aliqᷓs ſe coſcat falſe acqiſſe gloꝛiã.tũc; timet ma⸗
nifeſtari.ex cuiꝰ manifeſtatõe incidit gloꝛiationẽ ⁊ verecundiã.
⁊c̃. Hic phᷣia ꝓbat ꝙ glia merirꝭ acq̃ſita nõ ſpectat ad btitudineʒ. intengens talẽ rõem. Illud nõ ſpectat ad btitudinẽ deqnl ka ẽ cura ſapiẽti. ſj de gloꝛia eriã meritis acqͥſita nulla ẽ cura ſapiẽti ʒ ⁊c Maioꝛẽ no ta. Nã ſapiẽs maxie
curat btitudinẽ cuʒ
ſit maxie felix.x.ethi co.miozẽ põit ĩ l̃a dicẽs. Que ſcʒ lau⸗ des ſpectãteſad glo riã.lʒ ſint ↄq̃ſite me ritꝰ qͥd tñ adiecerint ↄſcie ſapiẽtis.qͥ bo⸗ nũ ſuũ metit᷑ non ru moꝛe populari. ſed ʒitate ↄſcie.q.di.ni hil. Scðᷣoꝓbat idẽ ꝑ locũ ab oppoſitis dicẽs. Qð ſi pulcrũ ẽꝓpagaſſe. nomẽ. ð miſeꝝ ẽ nomẽ non ꝓ pagaſſe.ſʒ cuʒ ꝓ ma gna pte terrarus ne⸗ ceſſe ſit nomẽ non eñ ꝓpagatũ · neceſſe eſt ꝓ maioꝛiꝑtemiſerũ
es. dicit ʒ. Nðſi;
iᷣm pulchꝛũ videt ſcʒ ꝓpagaſſe.i.
ſenomẽ.ſʒ ſicut aufoante diſſerui.neceſſe gẽtes pae ht. ↄtigit. vtꝓ maxia vteterraꝝ ille videat᷑ ingloꝛiꝰ qu?
hoĩs neqᷓat ꝑueni
tu eſtimas gioꝛioſſ. Et diceret in pplo ſuo hñdo fauoꝛẽ ppli Hiẽ phia in hec bõ nõ puto gram popularẽ ↄmẽoꝛatõe q̃ nec iu
q̃ bonũ ſuũ ñ populari rumoꝛe ß ↄſciẽ
tie vitate metit. Qð ſi hocið; ꝓpagaſe
nom̃om̃ pulchnv ↄñs ẽvt fedũñer tẽdiſe iudice. Sʒ cũvti pauloante diſſe rui plres gẽteſ neceſſe ſit eẽ ad quaſ vni
us fama hois neq̃at ꝑuenire fit vt queʒ
tu eſtimas eẽ gloſuʒ eẽꝓ maxia ꝑte traꝝ videat ingloꝛius. Inter hec vo popla rẽ gaʒ nec ↄmẽoꝛatõe qͥdẽ dignã puto q̃ nec iudicio Noꝓuenit.necvnqᷓ; firma pdurat. Jã No qᷓ; ſit inane qᷓ; futile no/
*
diuulgaſſe nomẽ.i·gloꝛiã. ↄſequẽs ẽ vt iudicet᷑ fedũ nõ ertẽdi
ſit eẽ plures gẽtes· ad qᷓs famani:
tqꝛ aliqs diceret ſufficit ad btitudinẽ ꝙ hõ ſit gloſus ẽ ppli hec bõa qͥ ſunt in opatõne vᷣtuoſa qicio recte rõnis pꝛouenit
ota ꝙ fapiẽti nõ eſt cura degla · q ðt acrobiꝰ
nec vnqᷓ; firma ꝑdurat. ietinoe 1 Z 6 fructũ in ↄſci ne aũt in glia. ⁊ ſeñ. Nõſciaʒ potiꝰ qᷓ; famã
attẽde.ſ; p ex recto iud
etiã fama eoꝝ ppetue durat. q?i vñ vulgares iudicãt hᷣm ↄcupilce auſbus quaꝝintuitum nox illumi 4 Jã vero qᷓ; ſit inaneqᷓ; futile Mic pꝛobatTE
unguinis ·etiam non ſpectat ad verã bearitudinẽ. Et pᷣmo oñdit van cðo vſtendit quid boni ſit in nobilirateibi.ꝙſi qd. vt bmo⸗
hmõi gloꝛie.&
Jam vero quis nõ vi tile.i.labile ſit: manileſtũ eſt. q.ſ nobilitas.ſi referlad claritudinẽ.i.ad gloꝛi
leriq; famã pauci ↄſciam verent᷑. ¶ota ꝙfama fplaris nõpuẽit plꝰeĩ ppls ſ equit᷑ inclinatòe; ſẽſus qᷓ; iudiciũ rõnis. Nec
ꝛßm diuerſas paſſiones vulgt variat᷑ fama ſli
ſcentiã nõ ßmn rei viratẽ. tanto ſimiles ſunt nat ⁊ dies cecat. ex quarto eius pꝛoſa qrta ic pꝛobat ꝙ gloꝛig pꝛoueniẽs er nobilitate bmo oñdit vanitatem
et ẽᷓ inaneqᷓ futie.i.labileſit nomẽ nobilitat: ² am aliena ẽ ab
Aue ſi etiã
li
di

uſtit 3un irne nunn
zeipn woteh
erum geſtarum
is qui ſe nobiles eſſe gloꝛiantur.quod pꝛobat per diffinitionem nobilitat dicens. Kãc; nobilitas videtur eſſcquedam laus veniens de merits paren⸗ tum· ꝙli pꝛedicatio id eſt laus facit claritudinem.neceſſe eſt vt illi ſint clari. ui pꝛedicantur.i.laudantur.huiuſmodi autem ſunt parentes non nõ quare ſi non habes tuã claritatẽ que ex laude tua pꝛoueniat · aliena claritudo nõ effi ereihln 6 oꝛioſum · ¶ Notã bilitatis nomẽ:qͥ; nõ videat:qͥſi ad cla ꝛlolunia guinis eſt inane ⁊ fu ritudinẽ refert:aliena eſt. Videt᷑ namq; iilenomen. qua ni⸗ 3 hilpe nobrlitat ho⸗ eſſe nobilitas quedã de meritis veniẽs mufnnuirir⸗ — le Zlanusllibo laus parentũ. Vð ſi claritudinẽ pᷣdica tiennite. uc tio facit illi ſint clari neceſſeẽ qͥpᷣdicant᷑ catum nomenku¶ rum. Pi ſeruus vi⸗ Quare ſplendidũ te ſituã nõ hẽs. alie efenoctzen ſ is. Jtem nobil:s eſt na claritudo nõ efficit. ð ſi qͥdẽ ĩ no⸗ aſennn — F refulget. Pegener ẽ bilitate bonũ.id eẽ arbitroꝛ ſolũ.vt ĩpo ſolucumhße vita placet. Et pauper
ſita nobilibus neceſſitudo videat. ne a Peinricus. Nõ pꝛe — ñigne genus non pꝛe maioꝛum virtute degenerent. nn udweaudt 5 ed pꝛobitas vexa Ahetrum ſextum libꝛi tertij nbbilhate et Mne humanũ genus interris nt i
rectius ingeniũ ha Bimili ſur git ab oꝛtu beralteroꝰ: ad bo⸗
nas artes aptius
Quod ſi qͥd ẽ ⁊c̃.
Mic oſtendit cuiuſmodi bonũſit in nobilitate dicens. iquid bonum eſt in nobilitateillud ſolum eſſe arbitroꝛ vt nobilius videatur impoſita. neceſſi tudo ne avirtute maioꝛuʒ id eſt pꝛogenitoꝛum degenerent ſupple pe r moꝛes
vicioſos Melius eſt enim a patre ign obili deſcencere? moꝛigeratuʒ eſſe qᷓ;
a nobili⁊ per vicia degenerare.
otandum ꝙ gioꝛiandum non eſt de nobilitate.qꝛ dicit Seneca. Si e eſt lauda naturam.ſi nobilis lauda parentes ſi virtuoſus ⁊ ſapiens auda teihſum.ſi diues lauda foꝛxunam· fi potens expecta pauliſper et nihil eris. ¶ Horandum ſecundum Tuſlium optima hereditas a patribus tra ditur liberis omni patrimonio pꝛeſtantioꝛ.feilicet gloꝛia virtu?um ⁊ decoꝛ Metrũ ſertũ tertij libꝛi. 1
„Mne humanum genus in terris. ¶Iſtud eſt ſertum metrum hui? tertij qð ðꝛ alemanicũ ab iuẽtoꝛe dactiicũ a pede dñante trimetꝝa

Viber tertius
numero pedũ hyꝑcatalecticũ · q vna ſyllaba ſu apũdatjn q metro phia vbat võs hoies eẽ nobiles pᷣter vicioſos dicẽs. Sm̃e genꝰ hominũ in terris
xuiuſcũc; ſit ↄditiõis ſurgit ab oꝛtu ſili.qꝛ m aĩam oẽs ſũt ab vno creatoꝛe.
nus em̃ ẽ pater reꝝ.i.vnꝰ creatoꝛ ſup? nobilis qͥ cũcta miniſtrat ſup gu⸗
vernãdo.ille vnus pater dedit phebo radios ſuos. dedit lune coꝛnua. dedt
bieneit
re in terris.dedit ce len n Vnus enim rerum pater eſt tũ eius. Pic pater
auhtt ads nem Vnus qui cuncta m iniſtrat bꝛis ſupcoꝛpoꝛeis.
aĩos inqᷓ; petitos.i Ille dedit phebo radios acceptos celſa ſede.
i.in celo · Igitnobi⸗ Bedit ⁊ coꝛnua lune
le germen..nobile
bncipi. cqirtæuu Ille homines etiam terris
cit cũctos moꝛtales i.hoies B hoies. Pedit.⁊ ſ idera celo
d.i.ad qͥd ſtrepit? 8 i.cũ ſtrepitu lacta/ ic clauſit membꝛis animos
tis genus veſtr 29 auos veſtros. ii ein ¶ Celſa ſede petitos
tu ſpecteſ.iẽ deſide S. res auctoꝛẽ deum? Moꝛtales igitur cunctos
moꝛdia veſtra nul
extat.i.ẽ degener. i.ignobikis · niſi fo⸗ E dit nobile germen
uensopans peio Quid genus ⁊ pꝛoauus ſtrepitis
ra vicijs ſuis deſe⸗
ratꝓpꝛium oꝛtũ.i. S pꝛimoꝛdi— rporunet. Bipꝛimoꝛdia veſtra
ota ꝙ om̃s ho Ructoꝛemq́; deum ſpectes
ꝑptequa
üt hoies ſunt eque—
iiee— degener ertat itas ſit quedam riie npi Ni vicijs peioꝛa fouens
sb oꝛigine. nobil ꝛopꝛium deſerat oꝛtum
tas hois pᷣcipue de
bet attendi ex ea ꝑte
cua eſt hõex ꝑte aie. Tñ igik in viby hõib ſit eadẽ oꝛigo aie qꝛ of̃s gie ſunt a deoom̃s hoies ſũt en obiles.ſolũ nũt illi ſũt ignobiles qͥ degenerãt a ſua oꝛigine.aia vũt 2 ſua oꝛigine ꝓducta eſt a deo ⁊ ſilis eſt deo ideo illi ſoli a no
bilitate degenerãt q vicioſis moꝛib ſilitudiuem dei derurpant auã er oꝛigine traxerũt · ¶ Rota ðt aĩos celſa ſede petitos. loquit moꝛe platonico qͥ voluit df̃s alas ſiul eſecreatas in celo ⁊ poſtea mitrerent in coꝛpa. qð nõ eſt vrũ
„——
———„—„
—

ſedaiecreankin coꝛpib·ð loquit᷑moꝛe platonico ꝙ deus aias receptas ĩ cels
ꝙauſit mẽbꝛis coꝛpoꝛeis · ⁊ de hoc magis videbi᷑. it.metro huius tettj. ¶ Nota ꝙ omniũ hoimẽ vna oꝛigo qꝛ deo ſůt quẽ patrẽ oẽs vocamꝰ.⁊ oc
ie ſüta deo.
ꝗᷓ nullꝰẽ nobilioꝛ allo m creationẽ lʒ ki ingeniũ bñ. qꝛ ſoli ili
ſũt iꝗᷓbiles qͥ degenerãt ſuã genealogiã cũ diſ cedũt a ÿtutib ⁊ adherẽt vicijs
¶Mꝛoſa ſeptima libꝛi tertij Aid autem de coꝛpoꝛis volu/ 4 S 5 ptatibus loquar quaꝝ appetẽ tia qͥdẽ plena ẽ anxietatis.ſatietas vero
penitentie. Quantos ille moꝛbos qᷓ; ĩ
tolerabiles doloꝛes quaſi quendã fru/ d ctuz neqͥtie fruentiũ ſolẽt referre coꝛ po ribus quaꝝ motus qͥd habeat iocũdita tis ignoꝛo. Triſtes vero eſſevoluptatũ exitus qͥſquis reminiſci libidinũ ſuarũ
multe incõmoditates.ſicut declarat in lr̃a.⁊ ðt. Quid lo
Pꝛoſa ſeptia ich ii. Vid at ð coꝛpis volu luptatibus
Iſta ẽ ꝓſa ſeꝑtima
huiꝰ tertij in qᷓ phia
oñdit btitudinẽ nõ eẽ in voluptate. Et pᷣmo oñdit ß de vo luptate generaliter. ſcðo de quadã vo⸗ luprate ſpãlit. ſecun aibi Moneſtiſſi⸗ ma qͥdẽ. Pꝛimũ ꝓ⸗ bat vuplicit᷑ᷣm qð ponit duas rõnes. ſcðᷣa bi Que ſi beg tos Pꝛimo intẽdit talẽ rõnẽ. In ullis ſ̃ cðſiſtit brirudo ac q̃ ſequũtmulteinc moditates. ſed ad voluptates ſequũt᷑
—
qr de voluptatibus
coꝛpis. i.delectationib? coꝛꝑalib quaꝝ appetẽtia.i.cupiditas plena ẽanxieta tis.qꝛ hõ anxiatcũ caret eo qð cupit.ſatietas vo · ·plenitudo voluptatũ ꝓle
na eſt pnie.i.pene.eũ igit᷑ voluptatib ſit Aũcta anxietas ſiſtit beatitudo.⁊ addit quantos moꝛbos ille vo
? pnĩa in eis nõ con
luptates.⁊ qᷓ; intolerabiles
doloꝛes ſolẽt referre coꝛꝑib fruentiũ eis quaſi q̃ndã fructũ neqtie ſupe ſatꝭ pʒ
quan voluptatũ motus vaffecrus.ͥd hẽatiocũ ditatis. qͥſq̃s aũt volet reminiſci ſuaꝝ libidinũ.i.voluptatũ.ipfe exitꝰ.i.fines voluptatũ eẽ triſtes. Nota ꝙ duplerẽ vol
t. voluptatis ignoꝛo get.i.cognoſcet
„
itellige uptas.ſ.intellectuat
⁊ roꝛpalis. pᷣma ẽ ꝓſeq̃nda.ſ. intellectualis.qꝛ ↄſiſtit in ſpeculatiõe aĩam bea⸗ tificãs. Scða ẽ fügien da.qꝛ ↄſiſtit in delectatiõe ſenſuali coꝛpꝰmoꝛtificans.
vñ
Señ. ij. epła t. Voluptates pᷣcipue ex tirpa q̃ latronũ moꝛe nos ample⸗
ctunt᷑ vt ſtrangulẽt. ⁊ Tuiꝰ. Voluptas ipedit oẽ ↄſiliũ. atq; vt ſic dicam) oculos ꝑſtringit mentiũ ⁊ inimica ẽrõn nullũ vult cũ ÿtute hẽre cõmertium Mota ꝙ voluptas plena ẽ pnia. Harrat ẽ valeriꝰꝙ cũ emoſtheneſ ps qᷓreret amoꝛẽ Thaidis meretricis vt ↄſenſů ferret ei· centũ talẽta petẽs. de⸗
moſthen es alpiciens in celũ r̃ditꝓ tãto pᷣcio nõ emã tñ voluptatẽ inſeꝑabiliter ſequit᷑ pnia. ¶ Rota ꝙ voluptates multos moꝛbos
pnie.ſciebat enim
5 N

vult ariſto. in ethi · ꝙ
Aber tertius
sfferũt. qꝛ ðᷣt Señ· quadã epla · Multos moꝛbos multa fercula-fecerũt. Et laboꝛãtes in paſſionibꝰ veneris ⁊ trapule maxime tran⸗
ſmutant᷑ꝰᷣm coꝛpus. crapula em̃ plures occidit qᷓ; gladus.
Pueſih t56. ie plzja ꝓbat ↄcluſionẽ us poſitã alio modo deducẽdo— ad incõueniẽſ.⁊ ẽ rò iſta. Hii voluptatibo ↄſi
eẽnt beate.qð ẽ fal⸗ ſum · pecudes em̃ la boꝛãt ad explendaʒ coꝛpoꝛis voluptatẽ
vnde ðt. Pue volu ptateſſi pñt explica re btõg. nihil cauſe õ.i.nthil ĩpedit&n
pecudes iudicentur
explendã coꝛpoꝛalẽ
laſciuiã. ¶ Kotãdũ
ꝙ cũ felicitas ſit bo nñ nature rõnalis · nullus beſtias feli⸗ citabit. qꝛ tĩ gen? humanũ viunt arte ⁊rõne. ¶ Korandũ gad fugã beſtialiũ voluptatuʒ hoꝛtat᷑ griſto. Ilexandruʒ uadã epła dicens Zilexãder decli
nã a Eonatib beſtiã
—
liũ voluptatũ que co poꝛales voluptates que contriſtant intellectum. Etiubdit. onatus volu⸗ hic generat guaritiã.hec generat deſideriũ
ptatum generat carnalẽ amoꝛem. t auaritiã.hec ge dia pᷣſũption ẽ.pᷣſũptio infidelitatẽ
diuitiaꝝ q̃ generãt in
uerecundiã.inuerecũ infdelitas latrociniũ· ꝓpter que mala vitanda ẽ voluptas.
¶ Honeſtiſſima qͥdẽ ↄius et. qdã ſpãli voluptate.ſ.i mimono lcita ẽ ꝓpt᷑ generationẽꝓlis · irẽdẽs talẽ
—
iſteret btitudo ſeq̃ret᷑ꝙ pecudes Que ſi beatos explicare poſſunt. nihil cauſe eſt quin pecudes quoq; beate eſe
dicantur quaꝝ omnis ad explendã coꝛ
poꝛalem laſciuiam laboꝛat intentio eſſe beate. quaꝝ ois intentio feſtinat ad
¶Poneſtiſima quidẽ coniugis foꝛet liberoꝛũq́; iocũditas. ſʒ nimis e natu⸗ ra dictũ eſt. neſcio quem filios iueniſſe toꝛtoꝛes. quoꝝ qᷓ; ſit moꝛdaxquecunq; ↄditio neq; alias exꝑtũ te.neqʒ nũc an/ rium neceſſe eſt admonere In quo u ripidis mei ſniam ꝓboqui carentem li
nuptibiles ſunt. carnalis eñj appetitus inclinat ad coꝛ/
„
dẽ ↄiugis foꝛet. Hic phia oñdit ꝙ beati
rõnem. In illa voluptate nõ ſiſtit felicitas que habet anxietatẽ ſibi annerã·
ſed voluptas matri
rimonij? huꝰmod ſicut tangit in ſa. vnde ðt. Jocundi⸗ tas cõiugis ⁊ liberoꝝ foꝛet honeſtiſſima.ſed nimis ẽ extra naturã dictũ. qu
natura abhoꝛꝛet qð volo dicere· q? neſcio i.taceo.quem.i.aliquem inueniſſe. i
ha buiſſe filios toꝛtoꝛes · quoꝝ filioꝝ qᷓ; ſit moꝛdax i.anxia. quecũq; ↄditio ſi? ue bona ſiue mala · neq; neceſſe ẽ te admonere alias expertũ eſt neq; neceſſe eſt admonere te nũc anxiũ · i quo ego ꝓbo ſniam Euripedimeiv hi qui dixit.ca rentem liberis infeꝛtupio felicẽ eſſe. ¶ſ Aotandum ꝙ anrieras ineſt parribp?
ꝑter maliciam filiox. Nsrrat e euripides tropius in hiſtoꝛia romanoĩuj ꝙ
tudo nõ ↄſiſtitĩ

tan din Fn
qudtc arisin
zeni* cyin anin
etrun leptimum
demetrides in ſuos ſiuiẽs filio e 2 ene riũ. lle congregato exereitu obſedit putrẽ. Da it vid 10 pPoll dere ſeipſ 8 Sreſeten pater anxiat de bonis fil ijs ꝓpter 6 lectionę eoꝝ ⁊ ꝓmotionẽ.qͥb ſi aliqͥd aduerſi cõtigerit. pater reputat ſe cem. Ex quo pʒ ꝙ voluptas cõiugalis hʒ anxietatẽ ſibi annexã.
Merꝝ ſeptimũ lter beris infoꝛtunio dirit eſſe feliccm. Ie„ Abemum ſeptimũ lWꝛiterti n
Abet hoc voluptas omnis eheotanacrean⸗ Stimulis agit fruentes Jbritaeheit Apiumq; par volantum hthnn Lngnnmaan Fugit.⁊ nimis tenaci a dale iude Ferit ictu coꝛda moꝛſu lennevnſin⸗ Pꝛoſa octaua libꝛi tertij metro phia olien
ec Phi ſeienhr nbPn oẽm voluptatẽ.oĩs Fhil igit᷑ dubiuz eſt quin— ad 3 tbe 3
fi nẽ vie deui anxietatẽ ſibi anne beatitudinẽ vle deuia que m
ↄfirmat ꝑ qðᷣdã exẽ
lũ dicens. Dis voluptas hʒ hoc qð dicã.qꝛ voluptas agit·i.vexat.fruẽtes ẽ par.i.ſilis ſtimulis. apiũ Volãtũ. vbiꝓ poſtqᷓ; apis fudit grata mella.fugit ⁊ ferit coꝛda ier.i.ſeniſe ahxietate. nimis tenaci moꝛ ſu.q.d.iocũditas vol uptutis nimis ẽtran oꝛia. ſed anxietas quã affert ni⸗ uis ẽ pmanſura. ¶ Notandũ ʒ oĩs vo luptas coꝛpalis pᷣmo delectet ⁊ poſtes pũgat ad modũ apũ · cũ p maxie iuenitin voluptate ve nerea. ad cuiꝰ fugam enſiene hoꝛtat alerãdrũ dicẽs. B clemẽs atoꝛ noli te multũ ichknare ad coitũ. qꝛ coitꝰ ẽ dãpꝛietas poꝛcoꝝ.qᷓ igittibi glia ſi exerc ciũ beſtia Zactꝰ bꝛutoꝝ. Crede mihr ĩdubitant ꝙ coitꝰ ẽ de vite. coꝛꝛuprioÿtutũ.leg trãſgreſſio. 7gencrat femĩeos moꝛes Mualr añt ſit fugiẽda delectatio Nenerea docet alanꝰ? ĩð plãc
tio ver eru nature di. Bi venerẽ fuga vet. loca tꝑa vita. Vã̃ locꝰ ⁊ tp̃s pabula d nAt ci.¶Et paup Hein. loqᷓ̃ns de gihoꝛe ðt. Pꝛoſcribas igtgladijs ip̃m Et fugiẽd
Nedo fuga què ſola fuga fugat- Ibil igi᷑ dubiũẽ · Iſta ẽ octaua ꝓſa hul 662
ot ꝛofa octaua hn. rerthunqua phia oñdit quãtis malis ſint ipliãta pᷣdicta bona in qbb aliq poſieròt felicitatẽ.ſcðᷣo oñdit qᷓ; exiia ðt coꝛꝑis bõa.ibi ãÿo. 0 5

pis cet̃os pᷣire hono re · tu vileſces hñili tate poſcẽdi poten/ 1 tiã ne deſideras ſub
iacebis. ꝑiculis ſub iectoꝝ. gloꝛiã petis · ßꝑ aſpa diſtractꝰſe rurꝰ eẽ deſiſtis Vo luptariã vitã degas Bqͥs nõ ſpnat atq;
ptibilẽ ſeruñ viliſſi⸗ . me.; ꝓ ⁊ fragiliſſi⸗ 1 me rei.ſ.coꝛꝑis. o 1 tandũ ꝙ hõ querẽs pecuniã icidit ĩ ma iñ violẽtie.qꝛ omis
pecunioſus è violẽ⸗ tus.i.ethi. Bʒ q̃rẽs dignitates ⁊ hono⸗ res hũiliãdo ſe alijs ſupplicabit. Bʒ die eñ ĩ li.de bñficijs Woleſtũ ẽ verbũ ⁊ oneroſũ dimiſſo vul tu dicererogo. q̃rẽs
nũt potentiã ⁊ gloꝛi tentiã ⁊ gloꝛiã defen dẽdã ꝑſecutõib im pꝛoboꝝ ſe obijciat ·
uerẽs aũt vitam
vðo. Huid em̃ jup. iſtoꝝẽ ſine malo. q·d. nhil. vñ ſubdit. ne conaberis id eſt laboꝛabis. ſed eripies id eſt recipies ha
abijciat tanqᷓ; ↄtem
2ſic ſecurꝰeẽ deſiſtit
(Liber tertius
7 i ðt Hulli dubiũ ẽ pᷣdicta ↄſiderãti qn he vle qb nitunt hoies a⁊ bii tucinẽ ꝑuenire ſint quedã denia.nec valeãt quenc; pducere.eo.i.illuc ad qð ꝓmittũt ſe eẽ ꝑducturas.quãtis ÿo malis ſint implicate P monſtra
ecuniã ↄgregare enti.et ita impli⸗
—
caberis.malo violentie. velis fulgere dignitatibus dãtiſi uplicabis.⁊ qͥ cu⸗
ſint:nec pducere quẽq; eo valeãt adqð ſe ꝑducturas eſſ eꝓmittũt. Quãtis vo i plicate malis ſint bꝛeuiſſime mõſtrabo Quid em̃ pecuniã ne ↄgregare conabe ris ſʒ eripies hůti dignitatibus fulgere velis:dãti ſupplicabis. Et qͥ pꝛeire ce
teros honoꝛe cupis: poſcẽdi hůilitate
vileſces. Potentiã ne deſideras ſubie ctoꝝ inſidijs obnoxius:piculis ſubia/ cebis. Bloꝛiã petis: ßʒ ꝑaſpera queq; diſtractus:ſecurus eſſe deſiſtis. Volu/ ptariã vitã degas:ſ qͥs nõ ſpernat atʒ abijciat viliſime fragiliſimeq; rei coꝛ⸗ poꝛis ſeruũ. Jã vero qͥ bona pꝛe ſe coꝛ poꝛis ferunt.qᷓ exigua q; fragili poſſeſ
voluptuoſam optet ꝙ coꝛpiuiat· ʒ dicit Beñ. Mnioꝛ ſum ⁊ ad maioꝛa gemtus ſum qᷓ; ꝙ fim mancipiũ:i.buus mei coꝛꝑoris qp nõ alit᷑ aſpiciã qᷓ; ali qð vinculũ mee libertati circundatũ.
Jã vero · ic ppia ꝓbat in ſpeciali qᷓ; vilia ſunt bong coꝛpoeis q̃ liqͥ repu tãt exilia bona ſcho bꝛeuiter recolligit ſupꝛadicta.ibi. Ex qͥby oĩb. Pꝛio oñ ⸗ it intenti de magnitudine. foꝛtitudine⁊ coꝛpoꝛis agilitate. ſcho de pulcritu. . dine⸗ibiFoꝛme vero · Piimo oñdit ꝙhõ nõ debet miraride magnitudins

Prola octauas
foꝛiitudine ⁊ agilitate coꝛpis.qꝛ illa ex cellentiꝰ ĩueniunt᷑in hꝛutis qᷓ; in homt
nibv dicẽs. Jã po qui ferũt.icupiũt b ona coꝛpoꝛis
p ſe ideſt gratia ſui tanqᷓ;
nt optima qᷓ; exigua.i.valde vilia.qᷓ; fragil poſſeſſione nituntur.i.ſaboꝛant Rum enim elephantes mole ideſt magnitudine ſ uperare ideſt excedere pote nitis ·nec thauros ro boꝛe ideſt foꝛtitude. N um tigxes p̃ibitis velocitate· Re
ſione nituntur. Nũ em̃ elephantes mo lethauros roboꝛe.ſuperare poteritis.
ce celi ſpacium.firmitudinem.celerita⸗ tem. Et aliqů deſinite vilia mirari. qð
auide celum non his potuus eſt qᷓſua
qua regitur ratione mirandum.¶ Foꝛ/ me vero nitoꝛ vt rapidus eſt vt velorꝛ vernalium floꝝ mutabilitate fugacioꝛ. ð ſi vt ariſtoteles ait. linceis oculis homines vterentur vt eoꝝ viſ us obſtã tia penetraret. Monne introſpectis vi
eius. 2
Numtigres vclocitatepins. eſpi⸗
ſpice ſpatium ima
gnitudinem celi. fir
mitudinem.i.foꝛti⸗ tudinem celi.celeri tatem.i.velocitateʒ aliquãdo de ſinite.i.ceſſate, mi⸗ rari vilia.i.inferio⸗ ra bona. quod qui dem celum non his hᷣdictis potius imo multominus mirã dum eſt qᷓ; ſua rõne i.intelligentia q̃ re⸗ gitur. ſic ſimiliter in homine multoma⸗ gis laudanda ſunt bona rationiſqᷓ; bo na coꝛpoꝛis. ¶ Mo⸗ ta ꝙ bona coꝛpoꝛis ſiẽ magnitudo foꝛ⸗ titudo.agilitas nõ multum ſunt mirã da.quia dicit Bene ca. Nõ magnitudi ne ⁊ coꝛpoꝛis vclo⸗
ritate magne res geruntur. ſed virtute. Wnde Catho. Wonſilio polletcui vi natura negauit. Item Seneca. Excellentia ingenij poteſt latere ſub quacũq; pelle. ¶ Nota hn Iſidoꝝ in li.ethimologiaꝝ. Elephantem greci a magnitu⸗ dine coꝛpoꝛis putant dictum eo ꝙ foꝛmam montis pᷣferat. Apud in dos yo vꝛ harro eo ꝙ vox eius harritus ðᷓꝛ. dentes eius ebur.roſtꝝ eius ꝓmoſade ðꝛ. Rota ſᷣm Iſidoꝝ. Tigris eſt beſtia varijs coloꝛibus diſtincta. mirabilis velocitatis.ex cuius nomine quidam fluuius tigris appellatur qui rapaciſſi mus rſt omniũ fluuioꝝ. Et ſciendũ ꝙ ꝓ beſtia ðꝛ hec tigris in gtõ tigris vel
dis ſed ꝓ fluuio ðꝛ tĩ hic tigris⁊ in gtõ huius tigris.
oꝛme ÿo nitoꝛ.hic pha oſtendit intentum de pulchꝛitudine foꝛme ſup ple ꝙ ſit exie bonum.qua eſt tranſitoꝛia.⁊ quia eſt tantũ ſuperficialis ⁊ dicit
Weopſed nrort. pulchaitudo foꝛmevt.·qᷓ rapidus eſt· vt.q; veloride velociter eſt tranſiens.⁊ fucnor. nnurabilior.murabilirate floꝝ vernalũ
quaſi dicat.ſatis vſt euidens.
nde ſi homines vterentur li
ceis oculis.vt
it Ariſtoteles ita vt eoꝝ viſus penetraret obſtantia.ſcoꝛpoꝛa. nonneillud
0 19

7
———— —
—————————— „————.—
——————. S———
Liber tertius
eoꝛpus alcibiadis ſuperficie pulcherrimũ introſpectis viſceribus turpiſimũ
videretur · quaſi dicat.ſic. Exquo concludit pia. Igitur te pulchꝛum vide ꝛi non reddit.i.facit tua natura.ſed infirmitas oculoꝝ ſpectantium.⁊ ſubdit Sed eſtimate qᷓ; nimio vultus bona coꝛpoꝛis · dum cutrie hociquodcũq; fu erit de honis coꝛpoꝛis poſſe diſſolui ignicuło ideſt caloꝛe febꝛis triduane. ke
pꝛis enim acuta Em
medicoſquando;„ 11 tertia die perimit. t ſceribus illð. Alcibiadis ſupficie pul
tunc bꝛeuiter recol
Er quit— nrenhen n Igitur te pulchꝛum videri non tua na in ſummam. ꝙh rereben tura.ſed oculoꝛum ſpectantium reddit
holuutpeterec inirmitas. Sed eſtimate q; vultus ni⸗ norum nec gc be⸗ q; miramini.triduane febis igni henros· Rotan⸗ etiũ redigere in ſümã licet ꝙ hec Inpcn nec pꝛeſtare que pollicent᷑ bona pñt.
rabilis. quia ðᷣt vir gutn Auepn nec omnium bonoꝛum congregatione
er nmum necrede p erfecta ſunt ea nec ad beatitudinẽ qua
lig e cherrimũ coꝛpus turpiſimũ videretur
toloꝛi. Ilba ligu ⸗
ſaeütvarn ſi quidã calles ferunt. nec beatos ipſa n ficiũt. Metn oct nm libꝛi tertij ſus linteus obſtan⸗
coꝛpoꝛã penetrat. ſed illud nec ab Rriſtotile nec ab aliquo autentico inue nitur. Vnde Iſidoꝛus in libꝛo ethimologiarum loquẽs de lince vicit ꝙ lint dictus eſt. qui in lupoꝛum genere numeratur · beſtia maculis diſtincta.tergo vt pardus. ſed ſimilis lupo quius vꝛinam conuerti in duritiem pꝛecioſi lapi
dis dicunt qui ligurius appeltatur Rihil autem dicit Iſid oꝛus de penetra tione viſus.¶ Nora ꝙ lcibiades mulier fuit pulcherrima quam vidẽtes qui dam diſcipuii ariſtotiles duxerunt eam ad ariſtotilem vt ipſum videret qus vila dixit · Si homines linceos oculos haberent vt queq; obſtantia penerr a rent introſpectis viſceribus coꝛpus quod apparet pulcherrimum; turpiſ⸗
etnum octauum tertũ libꝛi.
————

mctrũ octanũ
Eu heu q̃ miſeros tramite deuio. Iſtud oetauũ metꝝ hulꝰ tertʒ cu kus pᷣmus pſus ðꝛ metꝝ aſclepiodiacũ ab inuẽtoꝛe. coꝛiãbicũ a pede — pdnãnte. Pcðs pſus ðꝛ metꝝ archilogicũ ab inuẽtoꝛe.iãbicũ a pede
Bdnãnte. In q́ metro phia deplãgit erroꝛẽ hoium qͥn q̃rẽdo mima bona ſunt Pꝛudẽtes.ſed in q̃rẽdo ſũmũ bonũ abducunt᷑ iꝗrãtia · pᷣmo facit h. ſcðo pᷣcat᷑ — vt hoies ſti fal Meu heu q̃ miboſ tramite ðᷣuio Zen uid dignũ. Hiẽ Abducit ignoꝛantia 5b iee dolẽtis ⁊c diſſylla Mon aurũ in viridi queritis arboꝛ ꝑ Fne 4 . rpiti tia ab ducit miſero
Nec vite gemmas carpitis rueene 3 3 § bus † uerſa via ſup a ÿ0 Nöõ altis laqueos montibus abditis zereoo K ritis auꝝ i vidi ar Plt piſce ditetis dapes— 1 mas i vite. vos nõ Me vobis capꝛeas ſi libeat ſequi apdute ableon 5 itis.laqᷓoſꝓ capt᷑a Tyrrhena captatis vada puctituli nõtt . yt ditetis dapes pi Ipſos qͥnetiam fluctibus abditos ſce.⁊ ſivob ieucſei R capᷣas nõ captatꝭ· i. — rec eſſus equoꝛis accedi v 5 6 mig ni rhẽa.i.mare tyrrhe —. gemimis niueis vnda feracioꝛ naettin etiã certe hoĩeſno — que rubentis purpure reee recellus abditos · i⸗ ecnon que tenero piſce vel aſperis dreoätcn n1 eqjris.etiq hoĩes no pꝛeſtent echinis littoꝛa rit qᷓ vnda ſit fera⸗
Bed quonã lateat q ð cupiunt bonum
Meſcire ceci ſuſtinent
Etqð ſtelliferum trans abijt polum „ 2 q́ꝝ ſanguie lit pur⸗ Tellure demerſi petunt:
5 bũdẽt renore piſceylaſpis echintst clin piſc.ſ qns. vbt epe
3 cupiũt neſcire ſuſtinẽt ceci exñtes.⁊ fupullð hoiñ qð abijt trãs polũ
e cecitate ihratepere tellure.i.qrũt in fra. ¶ No⸗ eimcapa ẽ agreſtis capꝛa qᷓ qꝛ gcutiſſi tmide etn appelater, t cuilune videwa

fotandũ ßm Iſidoꝝ ꝙ echinus ẽ piſcis ꝑuus ſe emipedalis 3 alpeien⸗
videtretinere nauẽ. ⁊ ẽ piſcis aſprimus ad modũ erich ad edẽdũ ſatis ſuaui
¶ Quid dignũ ſtolidis. ʒdic pᷣcat phia poſt tediũ falloꝝ bonoꝝ hoies re⸗ deant ad veꝝ bonũ? ð̃t. Quid dignũ ego unp̃cer ſtolidis mentib
.acqͥſiuerint ſibi fal
ſu bona.graumo⸗ c Quid dignũ ſtolidis mẽtibus imp̃cet.
le·i.tedioſa ſollicitu dine.tandem tedio
ducti cognoſcãt a
bona. ¶ Notanduʒ ꝙ iſta dep̃catio phi ſoſophie nõ ẽex ma liuolentia.ſed ex be nignitate.⁊ ideo nõ opiat ꝙ hoĩes ꝑma neãtĩ deliderio bo noꝝ tpaliũ.ſed vt il lud delideriũ magiſ fit eis mediũ ꝓducẽ
di adveꝝ bonũ nec ipſa unp̃cat᷑ cupidi
tatẽ vel ambitionẽ honoꝛis adeſſe ſʒ vt
qjby adeſt x ad ve yũ bonũ deducant᷑. ¶ Prꝛoſa nona ter⸗
ctenm 3 dacis · Iſta
tertiji
q̃ phia vult oñdere q̃ ſit a bti⸗
gudo.⁊ pmo ↄtinu
at dicta dicẽdis·ſe⸗
rñdo aſſignat cau⸗ ſam kalſe felicitatis tertio oñditꝗqᷓ ſit vᷣa
S. ecũda ibi enim.tertia ibi
Babes ig᷑ inquit⁊ foꝛmã Pꝛimo ðt
q.d. nihil aliud niſi hoc ꝙ hoies ambiãt ipſos honoꝛes ⁊ opes.⁊ cõꝑauerint
Opes. honoꝛes. ambiant
Et cum falſa graui mole parauerint Tum vero cognoſcant bona. ¶ Pꝛoſa nona libꝛitertij. Zctenus mendacis foꝛmaʒ fe licitati oſtẽdiſe ſuffecerit. a ſi perſpicaciter intueris.oꝛdo eſt dein/ ceps que ſit vera monſtrare. B. Atqui video inquã nec opibus ſufficientiam. necregnis potentiam. nec reuerentian
dignitatibus.nec celebꝛitatem gloꝛia.
nec leticiam voluptatibus poſſe cõtin gere. P. Vn etiam cauſas cur id ita ſit depꝛehendiſti. B. Tenuiquidem velu ti rimula mihi videoꝛ intueri. ſed ex te cognoſcere apertius malim. Atqui pꝛomptiſſima ratio eſt
Bactenus. i hucuſq; ſuffecerit oñdiſſe foꝛmã mẽdacis felicitatis.i.falſe· quã ſipſpicaciter intucris i.ſideres oꝛdo ẽ.ireſtat mõſtrare. deinceps.i.poltea
que ſit vera felicitas.
L felicitas. Et dicit Boetiꝰ. Ego video nec opib ſufficiẽnã poſſe Ztigere·nec regnis potẽtiã.net dignitatiby reuerẽtiã nec velcbtatẽ gliamecle
.—.———

ticiã voluptatib qᷓ tñ videntpmittere. Et ſic falſa felieitas ẽin eis. Et dieie phia. Nundd tu deß hendiſti cãs cur illu ita ſit.⁊ dicit PoetiꝰEgo videoꝝ
untueri.i. cognoſcere ten ui rimula.q· d. nõ plene. ſed impfecte xideo illas cãs ß apꝑtuis cognoſcer e malimi.magis vellẽ ex te. ⁊ dicit pßia. Itqͥ ꝓ certe. rõ
—
cã falſefelicitatis ꝓ inp tiſſimaẽ. ¶ Nota x falſa felicitas dicit medax: eo ꝙ
Qð eni ſimplex ẽ indiuiſumq; natura id erroꝛ hũanus ſepat.⁊ a vero atqʒ pfe cto:ad falſuʒ ipfectũc; traducit. Vn tu orbitraris hoc qð nihilo idigeat egere potẽtia. B. Mime inqᷓ;. Ip. Recte tuq dẽ. ã ſi qͥd eſt ꝙ in vlla re imbecillio/ ris valẽtie ſit in hac p̃ſidio neceſſe ẽ ege at alieno. B. Ita eſt inqᷓ;.. Igit ſuffi ciẽtie potẽtieqʒ vna eadẽqʒ ẽ natura. B Pic videt. I. Qð vero hmõi ſit ſpnen dũ ne eẽ cẽſes An ↄtra reꝝ oiʒ venera/
tõe digniſſimũ. B. At hoc inqᷓ; nec du bitari qͥdẽ põt. P. ddamꝰigit ſufficiẽ tie potẽtieq; reuerentiã:vt hec tria vnů eſſe iudicemus. B Addamus ſiqͥdẽve ra volumus ↄfiteri:: Quid o inq̃t
niſum natura ſeꝑat.i diuidit.⁊ erroꝛ hũanꝰtraducit a
nõ adimplet qð pꝛo mittit · diuitie em̃ ꝓ mittũt ſufficientiaʒ dignitates. reueren tiã. quã nõ ↄerũt ſi cut patet ex pᷣdictis ¶ſ Nota ꝙ cognitio falie felicitatis vti⸗ lis ẽ. qua cognitio mali expediẽs ẽ ad cautelã ᷣm Zlanũ ĩ deplãctu nature. qꝛ malũ non vitatniſi cognitum.⁊ qꝛnoti cia mali ducit in co gnitionẽ boni ꝑap poſitũ.igit᷑ vlt phia pᷣmo aſſignare cau⸗ ſas falſe felicitatis ⁊ tũc oñdere q̃ ſit vera felicitas. Mð em̃ ſimplex ẽ e phia aſſigt cãʒ falſe felicitatis⁊ de clarãs eam oñdit ꝙ ſufficiẽtia.potẽtia.⁊ reuerẽtia.gloꝛia ⁊ le ticia ſintvnum in re ſcðᷣo oñdit qũo ho⸗ mies iſta ſeãt ab ĩ uic.ſcðᷣa ibi. Hot igiqð ẽ̃ vnũ Pꝛio ðt ꝙ cã falſe felicita tis e.ꝙ erroꝛ hũanꝰ id qð ẽ ſimplex ⁊ ĩdi
vero bono ⁊ perfecto
adfalſum ⁊ ad impfectũ bonũ. Et tũc declarat iſtã cã m oñdẽs ꝙ reuerentia potẽtia.⁊ oĩa ralia ſunt vnñ ⁊ idẽ in re.⁊ pᷣmo oñdit potentiã idẽeẽ cũ ſuffici entia.⁊ dicit. In tu arbitraris illʒj qð nihilo indigeat illud egere potẽtia. Et rñdet Woeriꝰ. Minime inq;. Vhia appꝛobat dicẽs. Recte tu quidẽ rces
Nãſiqͥd eſt qð lit valẽtie imbecillioꝛis.i.potẽtie debilis·i.in vlla i.in alicua
—=
—

Ciber tertius re nece neceſſeẽ ꝙ hoe egeat alieno p̃ſidio. Et dicit boetiꝰita ẽ inqᷓ; ʒcludit ʒ dicẽs. Igit᷑ vna ⁊ eãdẽ? natura ſufficiẽtie ⁊ potẽtie. ⁊ dicit boẽtiꝰſic v Tũc phia ondit dignitatẽ eſſe eadẽ cũ pᷣdicris dicẽs. ꝛ vᷣo hinõ ſit. ſcʒ
ſufficiẽs ·⁊ potẽs · ne.i.nunqd ilud cẽſes.iudices ſpnendũ tanqᷓ; indignum.
an 5 nõ ſpernendũ ß; digiſſimũ veneratõe oĩm reꝝ· Mñdit botiꝰ Hð poteſ qͥn B ſit di— niſſimũ omnivene 8 ktaeaphiean obſcurũ ne hoc atʒ ignobile cẽſes eẽ an mus ſufficientie ⁊—— ſn reuerentiã omi celebꝛitate clariſſimũ Cõſiderave ec tria vnñ udice
mus· ⁊ dißoeti ro ne qð nihilo idiger e:qð potẽtiſſimũ
addamus ꝗᷓ ſivolu. 3 ere qð honoꝛe dignifſimũ eẽ ↄceſſum ẽ ege Notandũ ꝙ tiutceet jufie re claritudine. quã ſibi pᷣſtare nõ poſiit qem̃ niiqͥd o ob id aliqua ex ꝑte videat᷑ abiecti erpotẽrs. ʒeictöe; us. B, IMõ poſſum inq; qͥn hocvtuttita ickudit ſi careret po
reria relperrn alicn etlã celeberrimũ eẽ ↄfitear. I. Conſe/
ius poſſibilis nõ eẽt Mnlene quẽſ igikẽyt claritudinẽ ſugioꝛibus tr
cneſt umma ſulſt bus nihil differre fateamur. B Cõſeqt
ciẽtia ⁊ ſumma po⸗
rẽtia eiẽmeſt ⁊ſũ, inqᷓ;. M. Qð igit nullius egeat alieni.
ma reuerẽtia inqᷓ;rũ
ahddhzröcz ön qð ſuis cũctaviribus poſſit. qð ſit clan
cipij intantũ eſt di⸗
ßnũreuerẽtia. vñfi atq; reuerẽdũ.nõne hoc etiã ↄſtat eẽ le
pres. S
tũt pᷣncipiũ eẽ eo ſſimñ fi einet. tiſimũ. B. Sʒ vñ huic inqᷓ; tali meroꝛ ſunt pᷣncipia ſeruoꝝ
—
in mã
„
pia gubernãtia vitã polliticã · Potẽtia aũt dicit rõempncipij. vñ ilið è ma⸗
xime pᷣncipiũ qð ẽ potẽtiſſimũ.⁊ iõ tale reuerẽdiſimũ.
¶ uid ÿo inq;t. Hic oñdit pᷣdictis eſſe annerã gloꝛiã ⁊ leticiã dicẽs. Huid vero cẽſes ·i.iudices. Illud qð eſt ſufficiẽtiſſimũ.potẽtiſſimũ.reuerediſimũẽ ne hoc obſcurũ ⁊ ignð bile.vel ẽclariſimũ ommn celebꝛitate.i.gloꝛia. Rñdit boetiꝰ. Ego ↄfiteor illud eẽ celeberrimũ.i.gloꝛioſiſſimũ ſicutẽ. Tunc phia dicẽs. Kõſequẽs igit᷑ eſt vt fateamur claritudinẽ.i.gloꝛiã. mihil dil⸗
erre trib ſugioꝛib.⁊ dicit boetiꝰ. Kõſequt inqᷓ;. Tũc phia oñdit idẽ dele⸗
ticia dicẽs. Illud qð nulliꝰ alieni Pen ⁊qð cũcta ſuis viribo poſſit qͥð ſit uerendũ ⁊ caꝝ.nõneh ẽ letiſimũ
dato mouẽria eos ꝑimpiũ.⁊ reneremur viros virtuoſos.qꝛ ſunt pꝛinct
ñdet boe nõ poſſũ cogitare vñ fali ul 6

ni Iden t iſini ä nit diß peſ e bttin ne itet ſ.oſt un wbun m lii uus xt aln cen Watet le cin vpiwero
ane ſmpi mpn Nillöen
ini Inuüſſn lora. R elebril mi i
Tun mü Nünhin
4
mudir tiitul
h poſſi 2el
Pꝛoſa noua
—
meroꝛ obrepat.i.intret. Tũc ↄcudit phia ðicẽs. Si ſugioꝛa manebũt pᷣa ne ceſie ẽ illud plenũ eſſe leticie.⁊ ꝑ eadẽ ↄceſſa neceſſe eſt eſſe nomina diuerſa ſuf hiciẽtie.potẽtie claritudinis.reuerẽtie⁊ iocũditatis.ſʒ ſubſtantiã eoꝛuʒ nullo mõ diſcrepare.ꝙ ↄcedẽs boetiꝰ dicit neceſſe einqᷓ;. ¶ Notandũ ꝙ oẽs creatu re comparantur ad deum ſicut effectus ad ſuamcãm.⁊ quia noticia cuiuſſi⸗
bet cauſerelucet in ſuo effectu. neceſſe eſt ipſius dei habere
vllus obrepat:nec cogitare quidẽ poſ⸗ ſum. Quare plenũ eẽ leticie ſiquidẽ ſu perioꝛa manebũt neceſſe eſt ↄfiteri.x. Atqͥ illud quoq; ꝑ eadẽ neceſſariuʒ eſt ſufficiẽtie potẽtie: claritudis:reuerẽtie iocũditatis.noĩa quidẽ eẽ diuerſa, nul lo vero mõ diſcrepare ſubſtantiam. ß Neceſſe ẽ inq;. P. Hoc igitqð eſtvnuʒ ſimplerq;.natura pꝛauitas hůana diſp
tit. ⁊ dů rei q̃ ꝑtibus caret ꝑtẽ conat᷑ adi
piſci.nec poꝛtionẽ q̃ nulla ẽ:nec ipſam quã minime affectat aſſequit᷑. P. Quo
nam modo inqᷓ;. jM. Qui diuitias in/
quit petit penurie fuga de potẽtia nihil laboꝛat: vilis obſcuruſq; eſſe mauult
ra dignioꝛa ſunt ↄpoſitis.ſʒ de poſtea meliꝰ patebit. ¶ Poc igitur quod eſt vnum Mic philoſopha oſtend lud quod eſt vnun re diuidũt. Pecundo mouet dubita
noticiam per effe⸗ ctum ⁊ noticiã cum laude.quia effectus dei repũtãt ip̃m ſub rõe bonitatis ⁊ ꝑfe⸗ ctõis q̃ in matia lauj dis. cuntautem glo ria ſit clara cum iau de noticia neceſſe eſt bncipiũ oĩm reꝝ.qð eſt ſufficiẽtiſſimum potẽtiſſimũ.⁊ reue⸗ rẽdiſſimũ.etiam eſſe gloꝛioſiſſimũ. Notã dũ ꝙ ſufficiẽtiſſimo nullũ bonũ deeſt. et tale hʒ appetitũ qe⸗ tatũ i bono adepto qes aũt appetit? in bon o adepto eſt leti cia. ᷓ bonũ ſufficien tiſſimũ etiã ẽ letiſi⸗ mũ. Motandumꝙ omnia iſta ſufficien tia.potentia. reue⸗ rẽtia.gloꝛia ⁊ leticia ſunt vnñ in hia·nõ aũt ſunt vnů in ſub ſtãtia ſicut aggrega tũ ex diuerſis rebus tũc em̃ ect ibi ↄpoſi tio· qð repugnat po tentiſſimo ⁊ diguſ
umno eo ꝙ lmpiico
it qualite homines tionem.ibi. Muid
igitur inq;. ꝛimo oſtendit quomodo homines diuidunt illud qð eit vnuz ⁊dicit. Il d quod eſt vnum ⁊ ſimplex natura illud diſpertit. ic eſt duidit Pꝛauitas humana.id eſt pꝛauus erroꝛ hominumn querendo vnum ſine alio⁊ dum homines conantur id eſt laboꝛant adipiſci partem rei qᷓ̃ ꝑt.bo caret ho·

1
nñ̃ aſſequi?
nurie.i. au vilis.i.indign
i.iucratꝰ ẽ · Sʒ hoc znodo ne ſufficiẽtia tingit ei quem va ẽtia. ideſt p otentia deſerit· quem mole ſtia pũgit. quẽ · vili tas.i.reuerẽtia abij cit. quẽ obſcuritas i.inkamia recondit: q.dnõ Tũc oñdir P potẽria dicẽſ uio ſolũ deſide rat poſſe.i.potentiã ille ꝓftigat· i.diſper⸗ git opel. deſpicit vo luptates ⁊ honoꝛeʒ carentem pote ntia · ⁊nihilipendit glo⸗ riã ſed vides hunc ſupꝰpotenteʒ qᷓ;mul ta deſiciant.fitenim uliquãdo vt tal ege at neceſſarijſ vt mꝑꝛ deat᷑ anxietatibꝰ Et cũ neqᷓ̃at iſta depel⸗ jere etiã illud auod maxie petebat · deſi ſtat eſſe potens · Si militer lʒ rõcinari ð alijs triby·ſ.ð hono rib. de gloꝛia. ð vo9 luptatib · ſicut dep gictis duob · nã cũ vnũqðq; hoꝝ pfe⸗ ete acceptũ ſit idem quod cetera vt de⸗ claratũ eſt quiſqͥs petit aliqͥd hoꝝ ſine
eteris nd apphen⸗
dit ilud qð deſide⸗ rat. ¶ Rotanduz qͥ
vllã poꝛtionẽ i·ptẽnec ipſaʒ integrã rẽ quã affectat.⁊ 3ri 8
uo nã modo diuidũt hoies iſta· dicit phia.qͥ petit 1 ſeluficientie mhil laboꝛat de porẽtia. ſec mauult.· agl⸗ vulteẽ
lis.i· indignus.⁊ obſcurꝰ.i.ingloꝛi⁊ ita nipil rurat de dignirate ⁊glia tal
eriã fubtrahit ſibi multãs volupt tel naturaiesne amittat pecuniã quã pauit
iber tertius
ahultas etiã ſibi naturales quoq; ſ ub trahit voluptates ne p ecuniam quam parauit amittat Sed hoc modo nec ſuf ficientia quidem contingit ei quem va lentia deſerit. quem moleſtia pungit. quem vilitas abij cit. quem recõdit ob ſcuritas Qui vero ſolum poſſe deſide rat.pꝛofligat opes · deſpicit voluptatel ponoꝛemqʒ potentia carentem. gloꝛiã quoqʒ nihilipendit Sed hunc quoq; qᷓ; multa deficiant vides ¶ it enim vt aliquando neceſſarijs egeat vt anxiet tibus moꝛdeatur Nũqʒ hec depellere nequeat etiã id quod maxime petebat potenſ eſſe deſiſtat Similiter ratiocina ri de honoꝛibus gloꝛia voluptatibus licet Nam cum vnimquodqʒ hoꝛũ idt quod ceteraſit. quiſqʒ hoꝛum aliqd ſ i ne ceteris petit nec illud quideʒ quod deſiderat appꝛehendit

Prola nona
Irit ptẽ rei indiuiſibilis ptẽ nõ inueniet nee ipſam rẽ cuiꝰ ptẽ q̃rit.qꝛ in rerum natura iudiuiſibile ꝑtẽ nõ hʒ. cũ igẽpᷣdicta qͥnq;ſ.ſufficientia.reuerentia ⁊c̃. er ꝑreei ſint vnũ ⁊ indiuiſibilia.; differãt nõib.qͥ q̃rit vnñ ſine alio nõ ĩueni et Foranqn ꝙ Ui qͥnq; ꝓut ineniunt᷑ in reb ſenſibilib in qͥby hñt eẽ modo mpꝑfecto ⁊ diminuto.ſic vnũ iuenit ſine alio · Inquãtũ aũt accipiunt ᷣm eẽ ꝑ fectũ⁊ ſm eſſe ſum⸗
mũüput inueniũtur B. Quid igitur inquã i quis cuncta ieauie ſüt imul cupiut adipifi: ſumman qui/ r ine alio. qſumma deʒ beatitudinis velit Sed num in his iiinetbe nerier„ S„ni 1 do. luma reueretia eam reperiet que demonſtrauimus id kureſunn
1n1. potentia eſt bearit
quod pollicentur non poſſe conferre 3. ievealhoe 3 — ſe itn Rotandũ ꝙ quia
B Ahinime inquam P Mis igitur q Sbei ege ſingula quedam erpetendoꝛum pꝛe/ den Feur ſtare creduntur beatitudo nullo modo ahe e — inueſtiganda eſt B Fateoꝛ inquam ⁊ h ere n hoc nihil diciverius poteſt ten indiuiſibilis. oĩa qͥnq; pᷣdicta ſunt vnũ indiuiſibilr. Exquo— 3 poie1
runtiſta fm ꝙ impfectu inquantũ ſũt in ſenſibilib.⁊ tñ deſiderãt ea ᷣm perfe ctignem.ideo homines n i ꝑ ea qð deſiderant.
¶Quid igitur inquam. Hic phia mouet dubitationem. qꝛ dictũ eſt iam ꝙ bõ q̃rendo ſingulũ hoꝝ diuiſim ipſe ffuſtrarbeatitudine.põt 3ᷓ dubitarivtꝝ q̃rendo oia ſiłqᷓrat᷑ beatitudo. Picit ʒj boe.in tña. Quid igitinqᷓ;. q.d. lʒ non q̃rat᷑ beatitudo q̃rendo vnũqðᷣq; diuiſim.qͥd igit᷑erit ſi qͥs cũcta ſilcupiat adi piſci.nũqͥd ille ſic velit ſummã beatitudinis. nunqͥd beatitudinẽ repiet in hil bonis qᷓ demõſtrauimꝰ nõ polſſe ↄferre qð pollicenti.ꝓmittunt. Et rñdit bo etius. M nimeinquã. Koncludit ꝗᷓ phia dicens. In his Fnullo modo eſt ĩ q̃ eredunt᷑p̃ſtare ſingula expetendo I.deſiderandoꝛũ. að Woe. cedit dirẽs. Mð fateoꝛ.iaffirmo inquã ita eſſe. ⁊ hoc nihil veriꝰ dici põt. ¶ Notandũ aliqͥs querit oĩa qͥnq; ille querit beatitudinem in vniuer ſali·ſed errat in ꝑticulari querendo eã in iſtis tꝑalib bonis in qͥb⸗ nõ inuenit᷑. non eĩ ſumma ſufficientia nec potentia inuenitur in eis. Et ſic pʒ ꝙ querens vnum illorum vel omnia ſimul m ꝙ inueniuntur in rebus ſenſibilibus cuʒ habeant eſſe in eis m odo imperfecto non conſequitur beatitudinem.querens autem vnum iſtoꝛum ᷣm eſſe perfectum cum omnia ſint vnum idiuiſibiliter omnlaquerit·⁊ querit beatitudinem.

Pabes igitur inct. Poſtqᷓ; phia aſſignauit cauſam falſe felicitatis · hic
oñdit q̃ ſit a felici tas · ſcð o oñdit in ſit ↄſtituta.ibi. q
phia ðt Pabes igi tur iã cãs ⁊ foꝛmaʒ falſe felicitatis. nũc
Piio
deflecte intuitũ mẽ
tis tue in aquerſum i.in ʒꝛjũ falſe felici⸗ tatis ũ ẽ ad veram
kFelicitatẽ.ibi ſtatim
videbis verã felici⸗ tẽ quã ꝓmiſimus
Et dicit boe. Itqͥ
ꝓ certe. vᷣa btitudo ꝑſpicua ẽ.i. manife
ſta ex dictiſetiã hõi ceco.q· d. tãmanife ſta ẽ va btitudo ex
dictis etiam ceco ſi
aliqd poſſet videre
pateret. ⁊ tu paulo⸗ añ mõſtraſti eã ſup
ple verã felicitateʒ. tẽ.dũ conabarꝰ aꝑi
re.i. declarare · cãs falſe felicitati ⁊ di boe. Niſi ego falloꝛ ea ẽ ÿa⁊ ꝑfecta feli⸗ citas qᷓ ꝑficiat ſuꝑfi cientẽ potentẽ ⁊ re⸗ uerendũ. celebꝛẽ et letũ. vt etiã tu phia cognoſcas me boe⸗ tiũ iteriꝰ.i.plenius
giaduertiſſe qͥ ſitia felicitas.ego fineã⸗
higuitate cognoſco
hãc eẽ plenã btitu⸗ dinẽ q̃ vnũ hoꝛũ.ſ.
pᷣdictoꝝ ÿacit põt
¶Liber tertius
P. Pabes igitur inquit ⁊ foꝛmã fal ſe felicitatis ⁊ cauſas Peflecte nunc in aduerſum mentis intuitum Ibi enim veram quamꝓmiſimus ſtatiʒ videbis
B. Atqui hec inquã vłceco perſpicua
ẽeamq; tu pauloãte monſtraſti dů fal/
ſe cauſas apire conabariſ. Nam niſi fal
loꝛ ea vera ẽ ⁊ perfecta felicitas que ſu᷑
bꝛem.letumq; perficiat Atq; vtme in terius animaduertiſſe cognoſcas que vnum hoꝛum quoniam idem cuncta
ſunt veraciter pꝛeſtare poteſt hanc eſſe
plenam beatitudinem ſine ambiguita⸗ te cognoſco.. O te alumne hac opi⸗ nione felicem cenſeo ſiquideʒ hocinqt adieceris. B Quidnã inquã. P gſe ne aliquid in his moꝛtalibuſcaduciſq;
rebus putas qð hmõi ſtatũ poſſit affer
re B Mime inqᷓ; puto Atq;ate nihul vt ãplius deſideret oñſũẽ. Mec igt vel imagies veri bõivel ipfecta qͥdã da
re bõa moꝛtalibus vident᷑ Weꝝ ãt ateʒ ꝑfctm̃ bonũ ↄfer ñpñt Vẽtioꝛ inch
o
. ſode ſinen
ſbii
15
ſnhi i pFe
wol
niji
uncſe
nidon vocin imniſt
Mn
ſtñgl
ihnmgt
ün itintin
wu
u nenu bnin inun Ninpen lynin vumt eun
diesnn
würinn

pare. qm̃ idẽ cũcta ſůt. ⁊ ðt phiaq̃ſi ↄgratulãdo boe. O alũne hac opioete Fier oleoſ dẽß adiecer; qð mõ dicã.⁊ ðt boe. Quidnã iquã.i.dicã. ðt phia. Putas ne aliqͥd eẽ i his reb moꝛtalib ⁊ caducis.itrãſitoꝛijs. qð poſſit aſferre.. dare hmẽõi ſtatũ · rdet boe. Mime puto⁊ illð oñſũ ẽ a te vt nihil ã⸗ pliꝰdeſideret a btitudie. Lõcludit ð phia di. hec igit.ſ.ſu
. Qm̃ igit agnouiſti vera illa ſit.q aũt btitudinẽ mẽtiant᷑ nüc ſuꝑeſt vt vñ veram hãc petere poſcis agnoſcas B Id qͥdẽ inqᷓ; iãdudũ vehemẽter expecto ed cũ vti in thimeo platoni iquit nfo placet. In mimis quoq; rebus di/ uinũ pᷣſidium debeat imploꝛari Quid nunc faciendum cenſes vt illius ſum/ mi boni ſedẽ reperire mereamur B In uocandum inquã reꝝ oĩm patrẽ. quo p teriniſſo nullum rite fundatur exoꝛdiũ P. Recte inqͥt ac ſimul ita modulata ẽ
eſt vhũ deponentale.⁊ idem ſignificat cñ vᷣbo neutraliq;
M igit agnouiſtiq̃ vera · Hic oñdit phia in quo ÿa ⁊pmo tangit oꝛdinẽ huius pꝑtis ad pᷣcedẽtia. dũ vt cognoſcat᷑ in ꝗᷓ ſit ÿa beatitudo.ſcðᷣo in dit intentũ in q ſit va btitudo. ſcða ibi q mo ðt phia.& Boeti quoniã agnouiſti qu beatitudinem petere poſſis. Et dicit Wo etius. I ter expecto.⁊ ðᷣt phia. at imploꝛari(ſicut pl
inpioꝛdriſicut placet platoni noſtro in thi ſup in tã arduo negocio. KRñdet boe. Inuocandum nium rerum.ſ.deum ſine quo nullum eroꝛdium rite fund dicens, recte tu inqͥt cenſes.⁊ ſimul ſine interuallo! poliut iniocationem
ppetua.tertia ib 6 e ſit vera beati que mentiantur beatitudinem. Nůc ſupereſt vt agnoſcas vndei
fficiẽtia.reuerẽtia⁊ ̃ in rebo caducis in ueniunt᷑ vt ſũt ima⸗ gines. 1ſilitudines veri boni ⁊ vidẽtur dare moꝛtalib ipfe cta bona. veꝝ aũt? pfectũ bonũ ↄferre nõ pñt.⁊ ðᷣt boetiꝰ aſſentioꝛ inquam.
¶ Vota ſufficientia impꝑfecta qᷓ ↄſiderat᷑ in rebꝰ tpalib nõ ẽ ʒa ſufficientia.ſ; tã tũ ſimilitudinaria. Bufficientia aũt ꝑ fcã icludit oĩa alin qᷓttuoꝛ ⁊ ſingulũ ali oꝛũ q̃ttuoꝛ ꝑfcẽ alia includit. ⁊ 1 illud qð dat vnũ ꝑfectuʒ dat omnia ſed illud qð dat oĩa facit ve⸗
re ꝑfectũ. ꝗᷓ ðᷣt boe⸗ illud qð potÿaciter
vnñ ↄferre illud co
gnoſco eſſe beatitu
dinẽ. ¶ Itẽ aſſẽtioꝛ eſt aſſentio. felicitas ſit ↄſtituta
⁊ docet diuinũ auxiliũ eẽ iploꝛã uocat diumnũ aurijiũ.tertio oſtẽ
i Mm̃ igi. Pꝛi⸗ tudo.⁊ agnouiſti lam veram
t dicit We lud iãdudum a te vehemẽ Cum diuinũ pᷣſidium.i.auxiliũ in minimis rebꝰ debe meoquid nũc cenſes faciendũ ſupꝰ eenſeo patrem om undat᷑. qð appꝛo bat phia nſe ul ſine interu Fhatamodulara eſtt dei metrica modulatiõe. ¶ Nota g in omnſbus diuuũ
P 5

Liber tertius
nuxiliũ eſt imploꝛãdũ.qꝛ deus ẽ qͥ diuitias ſue ſapiẽtie infiuit in aĩas ſapien ⸗ tů ⁊ tribuit ſtudẽtib gram cogn oſcedi.cuinihil eſt difficile.⁊ ſine quo nihil poſſibile ẽ poſſideri.ira ſcribi᷑inꝓlogo de regimine pᷣncipũ·?omne datũ op timũ ⁊ omne donũ pfectũ deſurſum ẽ deſcendẽs a pre luminũ. vt dicit alia
ſcriptura. Et dicit btũs aug. Nẽo tãeruditus.nema tamdoctꝰ qͥ ſuꝑna illu⸗
ſtratione nõ indige
Bebenſere,(WMetrum nonum libꝛitertij
ceat.inuanũ lingua S2 i ppetua mũdũ rõe gubernas
Doctoꝛis laboꝛat.
dſtendere in quo ſit vera btitudo inuo/ EUO
Jüroptta vein Lerraꝝ celic; ſatoꝛt qui tps ab
quo ptamſo nullà Ire iubes:ſtabiliſq; manens das cun ⸗ rie tundat᷑ exoꝛdiũ.—
Metꝝ ix. tcij ubꝛi. Cta moueri. Viꝑpetua mundũ rõne gubernas. Illudẽ metꝝ nonũ huius tercij ö dicit᷑ omericũ.ab inuẽtoꝛe. qꝛ omerus ip̃m adinuenit ⁊ dicit᷑ eroi⸗
cũ a materia. qꝛ geſta heroũ.i. viroꝝ illuſtriũ hoc metro deſcribebant᷑
⁊dieit dactilicũ a pede Feamnneaen a numero pedũ.qʒ ↄſtat ex ſer pedib. In quo metro phia iuocat diuinũ auxiliũ ad oñdendũ in anoſit ve⸗
ra btitudo.⁊ qůo ad ip am pueniat᷑. Pꝛimo ðᷓ phia captãdo heniuolentiqm
dei ip̃ᷣm multipliciter ↄmẽdat. ſcðo petitionẽ ſuã erpᷣmit.ibi.Pa pater. Cri
ca pᷣmũ ſcienqũ ꝙ tria requirunt᷑ ad petitionꝭ exaudiendã. Pꝛimo requiritur
potẽtia exaudiẽdi.ſcðo volũtas.tertio ſcia· De pᷣmis duob dicit in q̃rto hu
ius ꝓſu.ij. duo ſunt in qb ois humanoꝝ actuũ effectꝰ? ↄſtat volũtas ⁊ ptãs. quoꝝ ſi alteꝝ deſit nihilẽ qð explicari queat. De ſcia patet. q ſine ea mhil rõ⸗
nabiliter gerit. Vlolẽs ꝗᷓ phia oñdere qð deꝰ poſſit. velit. ſciat· eraudue ſuam petitionẽ. oñdiꝝipᷣm eẽ potentẽ ex mũdigubernatõe·eꝝ rell ⁊ terre creatiõe er tpis ꝓdurtõe. Scðo oñdit ip̃m volentẽ ſiue beniuolũ ex ſin bonitate⁊ clem̃ tia quaꝓdurit cũcta.tertio oñdit ipᷣm eẽ ſapienẽ exqu oꝛũdã affectuũ ſpecia iiũ ꝓduetõe. ſcða ibꝛ. Quẽ nã externe· deigibi. Tu numerꝭ ꝛio di p̃qͥ pubnas můũdũ ꝑpetua rõe.i.ppetua ꝓuidẽtia tua qes ſatoꝛ.i.creatoꝛ fraꝝ 2
celi. qͥ iubes tp̃s ire.i.ꝓceder ab euo.i· ⁊ Pheti tua duratiõe tu manẽs ſtabik iimutabił das.i.facis cũcta moueri¶ Rotãdũ ꝙ tota iſtaſfa. Quippetua
vſq; ad illã ꝑtẽ.da pater dʒ legiſul pẽ̃ſiue ⁊põt o h teneri vo catiue: admira tiueył dep̃catiueq Notandũ ꝙ guhnareẽ res ĩ debitũ ſui finẽ oꝛdinare ꝙ ſpe ctat ad diuinã bonitatẽ. regit aut bma cã aẽs res pᷣrer ß qð cõmſceat ců eis
infiuẽdo ſup eas virtutẽ vite⁊ bonitatis m auroꝛẽ li. de cãis. ¶ Notanduʒ;
ꝙ mũdus ſcðᷣm Areſto.in li. de mũdoẽ ↄſtitutio ex celo ⁊ terra? naturis ̃ eis ſuntquẽ mũdũ deꝰ gubernat ppetua rõe. i ſua ꝓuidẽtia ppetuaq̃ non eſt trãſitoꝛia ſicut ꝓuicẽtia hũana·ſʒ pmanet duratõẽ infinita · ¶Moranduʒ ſiẽ aliqͥs dici᷑ ſatoꝛ qͥ ſemina plãraꝝ ⁊ arboꝝꝓijcit. ſic deꝰ dicitſatoꝛ inqᷓ;tũ ce⸗ lũ ⁊ rerrã creauit ⁊ ꝓduxit. ꝑcelñ aũt ⁊ terrã etiã intelligunt᷑elemẽta que ſunt
inmedio.dicit aũtterraꝝ ꝑonẽdo numeꝝ pluralem ꝓ ſingulari per antiteiim
ſimi jrustt q gamcht mnblitu do eteih
giuſerb
Purt
fum
Pirs
Pic
poi
onninoime
Vlend
Nſcmi cidit munnibr ſintmun veſẽ un noun tpiono nounng batoni h voim ſlhimen nupuint u mtu wimnd dban nn niin heth lnedin in wbt

WMotandũ ꝙ tp̃s vuratio eſt ſucceſſiua cñ ſit numerus motus ßᷣm pꝛiꝰ⁊ po⸗ ſterius ex quarto phiſicoꝛum. que duratio pꝛocedit ab euo. Vbi notandum Feuum eſt durario permanens tota ſimul- nullam habens ſucceſſionem vel mutabilitatẽ annerã.⁊ eſt idẽ ꝙ eternitas. queeſtꝓpꝛia duratio dei mquam deꝰ eſt cã tpis.ſicut eĩ deꝰ ꝑ ſuũ eiſeẽ cã cuiuſſibet eſſe ⁊ ꝑ ſuã honitatẽ ẽ cã cuiuſſibet boni.ita ꝑ ſuã durationẽẽ cã cuiuſſibet duratõis. ¶ Notanduʒ ꝙ deꝰẽ ſtabil· i. ĩimuta ſe eobeee bil q nulla ſpẽmo Quẽ nõ eiterne pepuleft fingere cauſe tꝰmoucßj ghatiðe Abaterie fluitãtis opuſveꝝ infita ſumi hheenl⸗ 4 25 a ſůmi bilis.nec augmẽta⸗ Foꝛma bõi liuoꝛe carẽs: tu cũcta ſino tione⁊ dimnutõne B berrl ½ lohe leerr dee 8 gb eré cx pu rimꝰ altatiõe nec loci mu
R 2Pu b e tatõe cũ ſit imꝑtibi WMũdũ mẽte gerẽſtſiliq; imagie foꝛmãſ eehe fectaſc ube tũ abſ btef mouentiũ ⁊ mobili
. erfectaſq; iubes pfectũ abſoluer pteſ —— re ad aliqð pꝛimum omnino imobile ⁊ ꝑ ſe ⁊ ꝑ aceidẽs.¶¶ Notandũ ꝙ oĩa a pᷣmo ſunt mutabiiia Vel ſecundum eſſe. vel ſecundum operationem. Si bm eſſe hoc eſt dupkiciter vel ſcðm eſſe ſubſtãciale ſicut entia generabilia ⁊ coꝛruptibilia.vel ſcðᷣm eſſe accidẽtale. ſicut coꝛpoꝛa celeſtia q̃ lʒ nõ mutẽtur generatõe ⁊ coꝛruptõe.tam̃ mutant᷑km eſſe locale. Bi autẽ eſt mutatio ſcðᷣm operationẽ.ſic intelligentie ſuntimutabiles.qꝛ in ipſis eſt ſucceſſio intellectionũ.licet ergo nõ mutent᷑ quo ad eſſe. iñ quo ad operationẽ. Aliter exponit᷑. Stabiliſq; manens das cun/ cta moueri. vel omnib ſpeciebus motuũ · vel aliquibus ſpeciebus motus ac cipiẽdo motũ ſtricte vel large. Aliter exponi?᷑. Sabiliſq; manẽs das cuncta moueri.nõ ꝙ oĩia moueant᷑ſed e mouekt᷑te dãte mouet᷑. ⁊ ſimile genꝰ locutionis. habetur Johã.i. Iliuminat omnẽ hoĩem venientẽ in hůc můdũ
nõꝙ oẽs ſimul illuinẽtur.ſec oẽs qͥ illuminant᷑ a deo illuminãtur ¶Muẽ nõ erterne· Hic phia oñdit deũ eẽ beniuolũ ex bonitate cieitie q̃ om nia pꝛoduxit. ⁊ dit. quẽ.ſ.deũ externe.i.extrinſece cauſe nõ pepulerũt.id ẽnõ coegerũt.fingere.i.ↄponere·opus.i.creaturã fluitãtꝭ.materie q̃ fluit ð eſſe ad non eſſe. ⁊ econuerſo de non eſſe ad eſſe foꝛme Veꝝꝙ ſed inſita.i.intriſeca foꝛ ma ſummi boni.i.ſumme tue bonitatis.ſ.ſup.pepulitte fingere opus fiuitan tis materie. O pater tu ducis.i.pꝛoducis cuncta ab exemplo ſuperno.id eſt ab eremplari ꝑpetuo. tuipſe pulcerrimus ab omni defoꝛmitate elongatus ge Tens mente, i memoꝛia. plenũ mundũ ſeu pulchꝛũ mundũ.ſ.architicum.foꝛ mãs ·.pꝛoducens ip̃m mundũ ſenſibilẽ.ſimili imagine ſicut pꝛefijit in mente tua·⁊ tu iubes mundũ ꝑfectũ.i.ꝑfecte ꝓductũ.abſoiuere.i. abſolutum tenere ſine defectu alicuius pfertas partes.i.elemẽta ⁊elemẽtata que ſpectãt ad in⸗ regritatẽ mundi.¶ Notandũ ꝙ omneqʒ neceſſitatur a cã extrinſ eca neceſſita tur abefficiente vei a fine. quia non ſ unt plures cauſe extrinſece.effciens autẽ P

iber tertius
neceſſtat dupliciter· Wei violentiã inferendo. vt preijeiẽs lapidem ſurſum: vel aliquid conferendo quo naturaliter moueatur. ſicut generans foꝛmam
dans leuitatis mouet ignem ſurſum de neceſſitate nature. deus autem nõ ne⸗
reſſitatur ab efficiente ꝑꝛimo modo ſcilicet neceſſitate violentie cum nihil ſit
potentius eo · nec neceſſitate ſecundo modo.cum nihil ab alio recipiat nec eti am neceſſitatur ne
znen Tu nũer elem̃ta ligaſvt frigoꝛa fãmiſ tanq;a fine compn Arida ↄueniãt liqͥdis. ne purioꝛ ignis
tur ad ip ſ ai fectũ ad perfectũ— Rhn Euolet aut merſaſ vducãt põdera traſ ⁊ ꝑfectio illiꝰ quod eſt ad finem. deus autem a nullo ertrinſeco perficitur · Wn
no alterius.⁊ quia talis inuilia in deo nõ eſt.ideo ſummã bonitatẽ per crea tionem alijs cõmunicauit. nde dicit plato in thimeo. Ab optimo juidia longe relegata eſt. ⁊ per conſequens ſibi diſſimilis ꝑꝛout naturaliter cuiuſq; capax beatitudinis eſſe poterat.efficiq; voluerit. ¶ Notandum ſicut in agen ribus per naturam foꝛma rei fiende pꝛeexiſtit ſecundum eſſe reale. ſic in agen tibus ſecundum intellectum foꝛma rei pꝛoducende pꝛeexiſtit ſecundũ eẽ intel
lectuale ·ſicut artifex volens pꝛoducere domũ.opoꝛtet foꝛmã domus pꝛimo
in mẽte pꝛeexiſtere tanqᷓ; exemplar ad cuius imitationẽ faciat d omũ in mate ria.cum igitur deus ſit agens per intellectum pꝛoducens mundũ.ipſe pꝛeha⸗ buit in mente ſua exemplar mundi ⁊ omniũ partiũ eius.ad cuius imitatõeʒ pꝛoduxit mundũ. extra ſup.qui mundus in mente diuina pꝛeexiſtens dicitut
urchitypus ab archos quod eſt pꝛinceps ⁊ typos ſimilitudo quaſi pꝛincipa
lis ſimilitudo.cuiꝰ imago dicit᷑ iſte mũdus ſenſibilis
Tu numeris elementa ligas. Hic ti deñũ ex ꝑte ſapientie quo
ad fpegialem effectuum pꝛoductionem · Et pꝛimo ex pꝛoductione elemento⸗ rum. Secundo er pꝛoductione auime mundi. Certio ex pꝛoduct ionen oſtra
rum BSecunda ibi. u triplicis. Tertia ibi. Tu cauſis. ¶ Pꝛio
dicit elementa frigida conueniant.i.concoꝛdant.flamis.i.calidis elementis.⁊ vt
pater tu ligas elementa numeris.i.pꝛopoꝛtionib numerabilibus vt
grida.i.ſicca elemẽta ↄueniãt liquidis.i.humidis elemẽtis.nec jgnis purioꝝ inter elementa. eu olet.i.exeat ſperã ſuã magis aſcẽdendo.⁊ ne põdera.i.gra nitates.deducãt i.magis deoꝛſum ducãt.terras merſas.i.depꝛeſſas. ¶ Fo⸗ tan dñ ꝙ elemẽta hñt ꝓpoꝛtionẽ numeralẽ inter ſe. ſicut em̃ duo numeri qua drati ↄueniũt in vuo numero medio ꝓpoꝛcionali. Sic duo elemẽta ↄtjaria in duaby qualitatibꝰ ↄuemũt ĩ vno elemẽto medio ꝓpoꝛcionalivtriq; Verb gratia. Numerus quadratus eſt qui conſtat ex ductu ſuijpſius in ſepſum. di
cendo. bis duo ·ter tria. bis duo in quaternarium.⁊ ter tria in nouenarium.⁊
Accipere vnum numerum medium pꝛopoꝛtionabilem.ſ.ſenarium. qui ſcõm eandem pꝛopoꝛtionem excedit quatuot in qua exceditur a nouẽ·ſicut em̃ no
otandum ꝙ ſola
bonitas diuina coegit ip̃m ad pꝛoducendum opus fluitantis materie nõ au tem coegit ipſum neceſſitando ſed libere mouendo · ¶ Notandum ꝙ iuidia facit ꝙ aliquis bonum alteri non cõmunicat. quia inuidia eſt triſticia de bo
Quecu utinot
Iſn
Cimi
gäraune
ione. hi
chemeſe ſwaponi ſtnotunẽ pemoti deitiin qtaiunn ci non um tini bninli inn ſiunitien ſ.nes imhunn peinun wniip Mntz ninhls ütn ene mutpin Longut ſin polinde hoſindi
dchn

uẽ ↄtinent fex ita ſex ↄtinẽt quatuoꝛ ⁊ mediã ꝑtem quatuo:. Sie ſimiliter eſt ielemẽtis. Nã ignis ⁊ aqua in duab qualitatibꝰ ↄtrariant᷑ ignis em̃ eſt cali dus ⁊ ſiccus a qua frigida.⁊ que colligant᷑ vno mecio fup. aere q ↄuenit cũ igne in caliditate. ⁊ cũ aqua in humiditate.ſimiliter gſt deaere ⁊ terra reſpe⸗ ctu aque. Scðᷣm hãc ſententiã littera ſic exponitur. Tu ligas elemẽta nume „ v Tu triplicis mediã nake cũcta miouẽtẽ ralu ne 4 3 47 3 c ſunt. ueniãt flamil Lõnectẽs aiaʒſꝑ ↄſona mẽbꝛareſoluis i auie iſunt ꝑ vnñ E Que cum ſecta duos motum glomera in lang&n
⁊arida.i.terre.q̃ ari In ſemet reditura meat mẽtẽq;ꝓfũdã uhnn ue Circuit.⁊ ſimili ↄuertit imagine celuʒ
¶Tutriplicis me⸗ diã nature cuncta mouentõ. Hic pkia oñdit ſapientiã exanime mũdiꝓdu⸗ tione.vbi ſciendũ ꝙ iſta littera cõiter exponitur ad intentionẽ platonis in thrmeo. ſed qʒ iſta expoſitio eſt difficilima ex modice vtilitatis ego eã ꝑtran ſeo · ⁊ ponã facilẽ diſpoſitionẽ que ẽ demẽte ureſtotelis · Ad cuius euidentiã eſt notandũ ꝙ ꝑ aiam mũdi hic intelligitur intelligentia mouẽs oꝛbem. que per motũ virtutẽ ſuã influit inferioꝛib.⁊ hec intelligẽtia dicitur media inter deũ ⁊ aĩam humanã Bicut em̃ ĩ dignitate⁊ pfectõe excedit᷑a deo ſic ip̃ᷣa exce dit aiam noſtram.¶ Hotandum ꝙ intelligentia hiuuſmodi dicitur eẽ tripli⸗ cis nature pꝛopter tres operationes quas habet.ſ.mouere oꝛbẽ intelligere de um ⁊ intelligere ſeipſam ¶ Notandum ꝙ oꝛbes celeſtes dicũtur ↄſona mem⸗ bꝛa intelligetie. qꝛ ꝑ ipſos tanqᷓ; per oꝛgana ⁊ inſtrumẽta intelligetia infiuitĩ ferioꝛibus. Licet enim intelligentia pꝛima intentione moueat pꝛopter ſe tam̃ ſcðᷣa ntẽtõe mouet ꝓpter inferioꝛa. His pᷣmiſſis littera plana crit. vnde dicit ſic. Tu deus aiam fup · mundi que ẽſt intelligentia.mediã ſup.inter deum⁊ aiam humanã triplicis nature.i.trip licis operationis. mouentẽ cuncta ſup ple inferioꝛa ꝑ infiurum illum.tu connectens · reſoluis.i.diſtinguis. eã poſo na mẽbꝛa. i per conuenientes oꝛhes que anima conſecta.i.diuija quantũ ad operationes glomerauit.i.impꝛeſſit. motum in duos oꝛbes ſup.in oꝛbez pꝛi⸗ mi mohilis ⁊ in oꝛbem planctarum. ipla reditura.i.reflera. meat id eſt pꝛoce dit in ſemetipſam ſupple intelligendo quod eſt vna operatio. ⁊ ipſa circuit mentẽꝓfundã i.mentẽ diuinã ðeum intelligẽdo.que eſt alia operatio.⁊ ip̃a conertit. i.mouet celũ fimili imagine.i.intellectõe qð ẽ tertia oꝑatio eiꝰ. ¶ Mota licet coꝛpoꝛa celeſtia ſint diuerſa tamen ratione vnitatis oꝛdinis poſſunt dici vnum coꝛpus. Similiter intelligentie licet ſint dierſe tamen Poſſunt dici vna intelligentia pꝛopter vnitatem oꝛdinis in oꝑatione mouen di ergo dicit in ſingulari aiam ⁊ nõ aſas.
—

—— ———
Liber terti
Tu cauſis aias. Vic pbia ↄmẽdat ſapiam dei ex alaꝝ nr̃arũ creatione di
b pr tupuehis.i ꝓducis aĩas hoim ⁊ minoꝛes vitas. i·aias bꝛutoꝝ er plãtaꝝ paribꝰ cauſis qᷣby aĩam mũdiꝓquxiſti.ſ.tu aptãs ſi ublimes.i. aias rõ nales Pin hut currib id ẽ celeſtibo ſtellis.tuſſeris eas in celũ ⁊ terã idẽ toꝛpoꝛa terrena · q̃s aĩas ↄuerſas reduciigne.i.caritate reducẽte.facis reuerti ad te benigna lege.i
18
———
oꝛdinatõetuano TCu cauſis aĩas paribus vitaſq; mioꝛeſ
ta ꝙ aie beſtiaruʒ ⁊
plantaꝝ dicun᷑mi Pꝛouehis.⁊ leuibus ſublimes cur r 1/
vite reſ
nie hoiseo ꝙ ñ hñt 6 t
tot nec ita penetar bus aptans.— opatões vite ſit aĩe In celũ terrãq;ſeris quaſ lege benigna hoĩm ¶ Nota ꝙꝑle nes curroßmn intẽtio d te ↄuerſaſ reduci.faciſ igne reperti nẽ platonicoꝝ itelli.— git ſteilas ↄꝑes cur Sa p anguſtã mẽti ↄſcẽdere ſedẽ riepeee ſtrare bon. da luce repꝑta tonici ꝙ ðᷣs oẽs ani 6 bol P2 ihere Ba fontẽ luſtrare bont. da. emiauerit eas in ce C1 imtt 6 S 1s ↄpib. a bpea Siſſi enenet 87poOder äneen Biſſice terrene nebu as 1pö ol. ec opinionð valet 1n TnER 10. n ee Btz tuo ſplẽdoꝛe mica, tu nãq; ſereni⸗
Tu reqͥes trãqͥlla pijs tecernere ſnis⸗ Pbinn ricipiũ vectoꝛ. dux ſemita tminꝰidẽ
añt aie ſeri ĩ celũꝓpter vᷣtutẽ ce⸗ keee d ↄtrahit ſ 9 Seei a deo ꝓqucat᷑in coꝛ⸗ ꝛe tñ vnio ex ꝑte diſpoſitionũ coꝛ virtute celeſti· ideo — 2 in qꝛ gie nõ coaptantur coꝛpib niſi mediãtevirtute ce leſti. Vñ.ij. ppiſi. Homo em̃ hoiem generat? ſol. ¶ Rota ꝙ deꝰ animas creatas aptat leub currib id ẽ ſtellis ↄparib qð ſie põt intelligi. qꝛ aia crea ta ↄparitatẽ ⁊ ſimilitudinẽ hʒ cũ ſtella. Sicut eĩ ſteila eſt nobilioꝛ pars ſui oꝛbis ⁊ẽ perpetua.ſicaia rõnalis ꝑpetua erñs ẽ nohilioꝛ vs hois. Vel ſic pᷣt intelligi. ꝙ de animas creatas aptat leuib currib·.·rõni ⁊ intellectui qᷓ di⸗ untur currꝰ anime q̃ ducũthominẽ in cognitionẽ rerũ.q̃s animas ſerit in ce lũ⁊ terrã. qꝛ anima rõne ⁊ intellectu hʒ cognitionẽ celeſtiũ ⁊ terreſtriũ. ¶ Bo ta ꝙ ꝑignẽ reducereitelligit ardoꝛẽ caritatꝭ.q hoieʒ auerſi uʒ aðo vicijs facit ip̃ʒ rediretutib niſi em̃ dõ deñũ amet ip̃ʒñ q̃rit niſi q̃rar ñ iueniet.niſi iuẽiat ad ip̃ʒñ reuertet Sapi. Poſtqᷓ; phia caprauit beniuolẽtiã deiipʒ mltiplt meẽdãdo. pᷣ expᷣmit ſuã petitionẽ dicẽs. O p qᷓ fac oĩa pᷣdicta. da. i. ↄcede inẽtiſup. hũane ↄſcẽdereãguſtã ſedẽ.i.nobilẽ ſedẽ ſůmi bõi.da luſtrare·iin
ũ depẽdeta virtute celeſti.ideo di
ritpci
nge
Mpor. Kufontes gahcſed ſtgneſn yum ann inpeiin⸗
pnn
vols t ꝙn nnonẽ duen
ſnpin jitm noimi tugo
hnilhi
nhann lubiecen pirnſi töe. 10
ini

Pꝛola decima
neſtigãdo inuenire. fontẽ boni.i.deñ qͥ eſt fons oĩis boni.da lucerepta.id ẽ eg gnitõepᷣhabita in te defigere.ſ.ꝑ amoꝛẽ ↄſpicuos viſus.i.claros intuitꝰ ani⸗ mi i.rõis ⁊ inteilectꝰ. P p̃ tu diſſice.i.diſpge nebulas.i obſcuritates.⁊ põde ra·i.uitates terrene molis i.dilectõis terren. atq; mica.i.reſplẽde tuo ſplẽ doꝛe · tu nãq; es ſerenũ qͥ ſup.oĩa illuſtran᷑. Tu es trãquilla reqes. pijs ſup. — „ Mdere.e finis jluꝑpie ¶Pꝛoſa decima libꝛi tertii. An nu et⸗ Voniã igit que ſit inpfectiqᷓ eti genientry⸗
„.„n co. 8 p
a pfecti boni foꝛmavidiſti Hůc Eeronenrn demõſtrandũ reoꝛ quonam hecfelicita heh vur uenaß⸗
o bſtituta ſit In ano ing ni erroꝛe ignoꝛãtie. ad tis ꝑfectio ↄſtituta ſit. In quo illud pꝛi vhnoꝛen
ſi nd ſi al 8 ſemita cum ſis via můũ arbitroꝛ inqͥrendũ. an aliq ð hmõi eene ſ Edinirr ſi teipm puenit᷑ tu es bonũ quale pauloante diffiniſti in rerũ nihil querit᷑ cũ ſis ſũ mñ⁊ pfectũ bonũ. ¶ Nota ꝙ ſedes ſummi boni dicit anguſta.i.ſubtilis. qꝛ vix magno laboꝛe ad ip̃ᷣam pueni᷑. vel dicit᷑ anguſta.i.nobrlis qꝛ nihil ſibi ↄpari põt. ¶ tẽ deũ vocat fontẽ ſũmi boni.ſicut eĩ riuuli hñt exiſtere ⁊ flue rea fonte ⁊ iplea nullo.ſic a deo omne bonũ hʒ eſſe. ip̃e aũta nullo. ¶ Nota ad ꝙ ſedes ſummi boni ↄſcendat᷑ opoꝛtet ꝙ inueſtiget᷑.⁊ qꝛ nõ ſufficit inue ſtigare ſinõ inueniat nec inuenre ſi nð diligat᷑.iõ phia petit ꝑ ameꝛem defigi viſum animi.ſ.rõem ⁊ intellectũ in ſummũ bonũ.¶ Nota ꝙ qʒꝛ intellect? ⁊ rõ impediunt᷑? obſcurant᷑ꝑ affectionẽ ⁊ deſiderii terrenoꝝ.qꝛ coꝛpꝰqð coꝛrum piaggrauat aĩam qñ coꝛꝑi eſt ſubiecta.iõ phia petit fugari nebulas terreni molis.⁊ qꝛ nõ ſufficit fuga tenebꝛaꝝ niſi aſſit lux illuminãs.ideo petit illumi nationẽ dicens. Atq; tuo ſplẽdoꝛe mica. Itẽ diſſico cis.i.diſpgo vel remo⸗ ueo.⁊ dicit a dis pᷣpoſitõe inſepabili ⁊ a vbo ico icis.
Voniã igitq̃ ſit impfecti. Iſta ẽ decima ¶ Pꝛoſa.xlibꝛi tertij pſa huiꝰ tertij in qua phia õñdit vbi vera btitudo ſit ↄſtituta.⁊ pᷣmo 2tinuãdo ſeꝓbat beatitudieʒ ꝑfectã eſſe ĩ reꝝ natura.ſcðᷣo oñdit in ſit vera btitudo ibi. Quo ÿo. Pꝛimo dicit. O boeti qm̃ vidiſt in pᷣcedentib
̃ ſit foꝛma imperfecti boni.⁊ q̃ ſit foꝛma perfecti boni.nũc reoꝛ.i.opinoꝛeẽ de monſtrandũ.qᷓ nã.i.vbi.hec perfectio felicitatis.i.perfecta felicitas ſit ↄſtitu tain quo ſup.inneſtigãdo.illuc ego arbitroꝛ pᷣmũ eſſeinqͥrendũ · un aliquid bmõi bonñ perfectũ quale pauloante.foctaua ꝓſa diffiniſti.poſſit exiſtere in reꝝ natura ne caſſa.i.vana.imago.i.ſpẽs cogitãtõ is nos decipiat pᷣterÿitatẽ ſublecte rei ·i.exñtis rei.ſʒ neqͥt negari qn exiſtet in reꝝ natura perfectũ bonũ ⁊ perfecra felicitas.⁊ h̊ bonũ ſit veluti fons oĩm bonoꝝ.⁊ tũc ꝓbat ip̃m eẽ tali tõe In quocũq; gñe eſt reperire imperfectũ in eodẽ eſt reperire perfectũ. ſed in ge teꝝ eſt reperire imperfectũ bonũ ⁊ imperfectã felicitatẽ. vt pʒ ex pᷣcedẽ⸗
——

——
tus: ergo in rerum natura erit vare perfectum bonum ⁊ pfectaʒ felicitatert
pancrationem pertractat in littera ⁊ dicit. Vmne quod dicitur eſſe imperfe cum illud pꝛohibetur imperfectum diminutione id eſt ex defectu ꝑfecti. quo it vt ſi in quolibet genere videatureſſe. quid id eſt aliquid imperfectum ĩ eo
enere neceſſe ſit aliquid eſſe perfectum.etenim ſublata idieſt circũſcripta per⸗
ectõne. nec fingi po teſt. vnde extiterit.i.
eſſe haheat quod ꝑ⸗ hibetur imperfectuʒ
neq; enim natura ce pit eroꝛdium a di⸗ minutis ⁊ inconſũ⸗
matis id eſt ab im⸗
perfectis · ſed natu⸗
ra pꝛocedens ab in ⸗
tegris ⁊ abſolutis.
id eſt perfectis dila
pitur. in hec extre ⸗
ma id eſt inferioꝛa.
atq; effeta.id eſt in⸗
fructuoſa.ex hoc er⸗
go accipitur maioꝛ
rationis in quocun q; reperitur aliqð i⸗ perfectũ in eodẽre⸗ perit᷑ inpfectũ Tůc ſubiungit maioꝛem dicens. Bicuti pau loante mõſtrauimꝰ
que eſt fragilis boni
⁊ unperfecta felict ⸗ tas. Et ponit con⸗
cluſionem dicens.
Ergo dubitari non poteſt elſe aliquam ſolidam ⁊ perfectaʒ felicitatem.quod cõ cedens. B.· dicit ve riſſime ⁊ firmiſime concluſum eſt. ¶ No tandum ꝙ in tem⸗
fh ſenſibi i
bnõ põtieẽ ſũm ⁊ ⁊ ꝑfectũ bonũ. ⁊ qꝛ
mnlti ſunt qui non
natura poſiit eriſtere.ne nos pꝛeter rei ſubiecte veritatẽ caſſa cogitatõnis ima
go decipiat. Bed quin exiſtat: ſitq; hoc veluti quidem omnium fons bonoꝛuʒ negari nequit Omne enim quod in/ perfectum dicitur eſſe, iq diminutione perfecti. imperfectumq; eſſe perhibe/ tur. Quo fit vt ſi in quolibet genere im perfectum quid eſſe videatur.in eo per fectum quo qʒ aliquid eſſe neceſſe ſit. Etenim perfectione ſublata vnde illð quod imperfectum perhibetur extiterit ne fingi quidem poteſt. Neqʒ enim ab diminutis inconſummatiſqʒ natura re
rum cepit exoꝛdiũ ſed ab integris abſo lutiſqʒ pꝛocedens in hec extrema atq;
effeta dilabitur. Quod ſitvti pauloan
te monſtraui nus. eſt quedaʒ boni fra gllis imperfecta ſelicitas:eſſe aliquam
a bln nibt une inco
ſteft ponu
— hab
3
pinche
e man utie dbin.
ſn
tot hcial
fucslti bFipher doMnui poltorẽnot uncet ſunbonn Rcös hi klibn thuic Aiü linzii weſang lugeſt ccanſ alnu go nl kiinh

mommnt zn peicun hn udeſeni unt
ukant eſſe alia bona pꝛeter ſenſibilia.ideo ne aliquis putet nullum eſſe per ctum bonum in rerum natura · philoſophia pꝛimo anteqᷓ; oſtendat vbi ſit ſitum perfectum bonum pꝛobat ip̃ʒ eſſe. ¶ Norandum ꝙ res ſubiecta eſtð qua habetur ſermo ⁊ cognitio.ſed dum cogitamus de re que non eit tũc eſt cogitatio caſſa pꝛeter veritatem ſubiecte rei decipiens nos.ne autem talis co gnitio videatur eſe
ſummi boni.ideo pᷣ
ſolidam perfectamqʒ non poteſt dubi/ n pꝛoboruei⸗
— S— ſein re um natura⸗ tari. B. Firmiſſime inqᷓ; veriſſimeqʒ cõ ꝙhotandum ꝙim . pperfectum nõ poteſt cluſum eſt. P. Quo vero inquit habi/ ſepꝛincipium rer qꝛ perfectũ pꝛius eſt tet ita conſidera.deum rerum omnium impetfecto. pꝛicipio 4 aFutem non eſt aliqͥd pꝛincipem bonum eſſe communis hu bnerguoentir vbi eſt imperfectũ manoꝛum conCeptio pꝛobat gnimoꝛũ 5 eſt e perte 7 cctum.¶ſ Notandum am cum nihil deo melius excogitari vẽ deuenire ad ait — quod ꝑfectuʒ a quo queat id quo melius nihil ẽ bonũ eẽ qͥð naturã incpiens ꝓ
reditur ad poſtero dubitat. Ita vo bonů eẽ deñ rõ demon enpee cuu — d nt e ſtrat:vt perfectũ quoq; bonũ ĩ eo eẽ cõ neꝛ que vicunker⸗ — ttrema ⁊ effeta. quia
unt vltima cauſa⸗ ———— Quo vo. Pic pia oñdit in qᷓ ꝑfectũ bonum ſiue ibi. Pup hec 5 udit dãʒ coꝛrelariũ.tertio mouet dubitationẽ. ſcha — Fieuts d q; · Pꝛimo dicit vel oñdit ꝑfectã felicitatẽ eẽĩ woſſtrone teendir bquẽ modũ ſit in deo. ibi. Pʒ ꝗᷓſo.pᷣmo põit vnam Po„ 6— cðo ex ea ꝓ bat intentũ.ibi. Ita vero. Pꝛio diẽ. Jam ꝓba⸗ ße b. elt dare perie ctum bonum quo vero id eſt in quo habiret illud per ectum bonum. ita conſidera. Et tunc ſubiungit pꝛopoſitionem Wmis cõce cõis hũanoꝝ aioꝝ ꝓbat.i.ↄcedit deũ eſſe bonñ pᷣncipẽ oim reꝝ ⁊ ꝙ de⸗ * bonũꝓhat ꝑh· qꝛ deo nihil meliꝰ excogitari põt.⁊ qͥs dubitat illud vẽs ele nihil ẽ. q. d. nullꝰ. ¶ Notandũ ꝙ deü cſſe pncipem oĩm reꝝ ñ nee au 66 q? pictago eici poſuerũt duo ee Pncipig reꝝ vnũ bonũ. alið ma . occaſione hu iꝰnegaret deñ eẽ bonũ.iõ ꝓbat exeo ꝙ nihil põt lingue vñ diẽ btũs Aug.in li. de doetrina xpᷣiana Heẽs latine ætentiin— ſonꝰ S quo ꝓfertdeꝰ mouent̃ad cogitãdũ quo 3. Aſit e* 2 S deꝰvt „Ahta ycro bonum eſſe deum ratio demonſtrat. Pic pꝛohat intentum ꝙ hesn ctum bonum ſit ſitum in deo tali 6. Jerierrubong

iſta vemõſtrat deñ eẽ
Liber tertius
e eẽ bonũ vt ↄuicat:ifal bilr ↄcludati eo eẽ ꝑfectũ bonꝭ eꝰſit tale · ſ.ꝑfectũ bonũ.ñ potit eẽ pᷣncepſoĩʒ reꝝ.ſi em̃ ñ ſit ꝑfem̃
bom erit aliqd pᷣſtãtiꝰ eo poſſidẽs fũmũb om qꝛ oĩa ꝑfcã claruerũt. i.mãifeſta eẽ ſũt pᷣoꝛa.minꝰ iregris.i.pfectis.q̃re nerõ ꝓdeat in infinitũ ↄfitendũẽ fũmũ deñ eie plenifſimũ ſũmi ⁊ ꝑfecti boni.⁊ ſic pʒ minoꝛ rõnis.ſ.ꝙ in deo ẽ ꝑfectũ
bonũ. Tũc pꝛobat maioꝛẽ dicẽs Bed ↄſtituimꝰ.i.ꝓbaui⸗ mus nonaſa ꝑfe⸗ ñ bonũ eẽ veram peatitudinẽ.igit᷑ re ſtat ↄcludere ꝙ ne⸗ reſſe eſt verã beati⸗ tudinem ſitʒ eſſe in ſũmo deo. Kui boe tius ↄſentiens dicit Zccipio.icon cedo inqᷓ; nec eſt qð vllo mõ q̃at ʒdici ¶ No dũ ꝙ ſi deꝰnõ eſſet pfectũ bonũ ſed im Pfectũ ꝓcederet ĩ ĩfi nitũ ſic argnendo. Meus vel eit pfectũ vel ĩpfectum. SBi ꝑfectũ habetur ꝓpoſitũ. Pi impꝑfe ctũ.erit aliqð pꝛius eo.cũ ꝑfectũ ſit pᷣus ipfecto. Illð ðᷓ pꝛr Vel eſt ꝑfectũ bonũ vel ipfectũ.ſi ꝑfectũ illuc erit deꝰ.⁊ hẽt᷑ Politũ. ſiimpfectũ crit aliqd pᷣus eo cũ ptectũ fit pᷣuſimpfe rto.¶ Irerũ q̃rit᷑ de illo poꝛi. vel eſt ꝑfe ctũ bonũ vel impfe ctũ.⁊ ſicꝓcederet᷑ in infinitũ vel dabitur deñ eſſe ꝑfectum bo
„„
¶ Sed queſo inq;t te ·
cat. Nam nitale ſit teꝝ omniũ pꝛiceps eſſe non poterit Erit em̃ eo pſtãtius ali qͥd ꝑfectũ poſſidens bonũ ꝙ hoc pꝛius atq; antiqus eſſe videat. Qmnia nã; ꝑfecta minus integris pꝛioꝛa eſſe claru
erũt Quare ne in infinitũ ꝓdeat ratio ↄfitendũ eſt ſummũ de ſůũmi pꝑfectiq; boni eſſe pleniſſimũ. Sʒ perfectũ bonũ verã eſſe beatitudinẽ ↄſtituimus. Verẽ it beatitudinẽ in ſůmo deo ſitam eſſe neceſſe eſt. B. Bccipio inqᷓ; Mec eſt qð ↄtradici vllo modo queat. ¶M. Sed queſo in q̃t te vide qᷓ; id ſancte atq; iuio labilr ꝓbes ꝙ boni ſůmi ſůmũ deñ diri mus eẽ pleniſimũ. B Quonã inqᷓ; mo do Hehůc reꝝn omniũ patrẽ illud ſũmũ bonũ quo plenus eſſe ꝑhibet vel extrin
a cum ðt · Quare ne in infinitum ꝓdeat ·
Pic pßia oñdit ꝑquem modi ÿa beatitudo ſit in
deo · qnð eit in deo tanqᷓ; aliqd viſtinetũ abi ſo ſicaccidẽs ⁊ ſubiecto. ſedẽ idem cũ ipſo · qðᷣꝓbat q̃ttuoꝛ rõnibyſcha ibi Poſtremo.tertia bi. Dino em
bi
niui
e pbe nimodoſ nehune
ſecsi borl
—
ſübſtan
pum
q0 hunceſe
wüdig
ne
ſunc
nn
duert
iei ſn
*
nin müt 1

enufn t un nniden Hj inſin n zupn di
Pꝛoſa Becimia
ℳ
ibi· Reſpice inqͥt Pꝛimo pᷣmittit intenti ſuũ cã quadã diuiſe cus uarta ibi· Reſpiceinqt. Pꝛimo pᷣmittit intentũ ſuũ cũ quadã diui D boeti q̃ſo te videqᷓ; id ſancte.i.firmiter ⁊nurolabi
liter ꝓbes ꝙ diximus ſi ũmñũ deñ eſſe pleuifſimũ ſũmi boni.⁊ð̃t B
nõ modo ſup? hocꝓbat᷑. Tũc ponit phia diuiſionem dicẽs.pᷣſ ei nehunc patrẽ omniũ reꝝ accepiſſe extrinſecus illud ſũmũ bonũauo nhibetu
ſecus accepiſſe, vel ita naturaliter ha/ bere pᷣſumas quaſi habentis dei habite q; beatitudinis diuerſam cogites eſſe ſubſtantiam. Mam ſi extrinſecus acce/ ptum putes pꝛeſtãtius id qð dederit eo.qð acceperit exiſtimare poſſis,. Sed bunc eſſe rerum omnium pꝛecellentiſi mů digniſſime confitemur. Quod ſina tura quidem ineſt. Bed ratione diuer/ ſum cũ de rerũ pꝛincipe loquamur deo fingat qui poteſt. quis hec diuerſa con iunrerit. Qoſtremo qð a qualibet re diuerſũ ẽ id nõ ẽillud a quo itelligit eẽ diuerſũ. Quare qð a ſũmo bono diuer ſũẽ ſui natura iq ſumũ bonũ nõ ẽ. Qð nõẽ dare alqus Sorem iſta diuerſa coniungentẽ.
ßeenair eſt iſta. 1
hi. vel tanqᷓ; diuerſũ ab ipſo. Bi tanqᷓ; idẽ ſibi hab
ſũ ab ipſo erit alicd pᷣus qð inter diuerfa ↄiũxerit.talia a Woſtremo qða ibecn phia ponit ſchamrõnẽ ꝙſ differt ab ipſo.⁊ ẽrõ talis Illud qð eſt diuerſũ ab
eſſe plenus. vel pꝛe⸗ ſumas ita naturali ter oꝛe a ſe iliud bo num quaſi cogites diuerſam eſſe ſubaʒ dei hñtis ⁊ britudi nis habite. Et tũc ipꝛobat mẽbꝛa. pꝛi mog deus nõacce pit ñimũ bonnʒ ab extrinſeco dicẽs· nã ſi putes bonũ q in deo ẽ extrinſecus ac ceptũ.tũc tu poſſis ·poteſexiſtimareſeẽ pᷣſtantius.i.melius illud bonũ quo de⸗ derit eo qð accepꝑit. ſ.deo qð ẽ falſũ. qa ↄfitemur hũt pᷣcellẽ tiſſimũ omniũ ren Tũcpbat ꝙ pfectũ bonñ in deo nõ ẽin ipſo naturalit᷑ tãqᷓ; differẽs a ſuba ſua dicens. ꝙſi natura
P naturã ineſt deo
ſũmũ bonũ ſed ẽ di uerſum ab ipſo rõe dditatiua. fingat qͥ põt qͥs hec diuer⸗ ſu ↄũxerit.ſpẽ. deũ imũ bonum.q. d
ſta diuerſa co. ¶ Notãduʒ ꝙ rõ quã phia ta. Summũ bonũ qð ẽin deo vel ẽ acceptũ ab extrinſeco.vel ieſt bi naturaliter.ſi ab ertrinſeco aliq erit pᷣſtantiꝰ ⁊ nobiliꝰ deo ·
n2 bonũ pᷣſtantiꝰ ẽ recipiente ipᷣm Bi aũt ineſt deo naturalj. vel 1bi.
qtdans ſum tanqᷓ; idem
ełoſitũ. ſi tanqᷓ; diuer ũt fingere ẽ difficile. ũmũ bonũ in deo ñ Aio nõ eſt ilud a quoẽ di
9

¶Liber tertius
uerſũ. Si ðᷓ ſũmũ bonñ eẽt diuerſũ a deo deꝰ nõ eẽt ſũmũ bonũ qð nefas ẽ di
cere. vñ ðᷣr ijfa Poſtrẽo illud qð ẽ diuerſũ a qᷓlibet re illud nõẽ illudaꝗ intel ligi.i.videieẽ diuerſũ.q̃re qð ſui nala diuerſũ ẽ g ſũmo bono illud nõẽ ſũmũ poni ñ igi᷑ſũmũ bom ita ſit in deo ꝙ hᷣm naturã ẽ diuerſũ ab eo· ſequit᷑ꝙ deꝰ
nõ ſit ſůrnũ bonũ · qð nefas ẽ cogitare de deo qͥ nihil ↄſtat eẽ pᷣſtantiꝰ. ¶ Ro
xa ſi aliqͥd eẽt ĩ deo eit cõpoſitus. ⁊nõ nefas ẽ de eo cogitare quo nihil cõſtat
ſſentie ſimplici qð pgti ehneiueee pſtätius. ¶ Dino em̃ nullius rei nala
in deo dirſumab ſuo pꝛicipio melioꝛ poterit exiſtere qua
ipſo. vel ẽ accidens
vel„„ℳ ⸗„—— ꝑs eiu Rsact re qð oim pꝛlcipiũ ſit. id etiã ſui ſubſtĩ
e n5 e ſubiectũ alicuiꝰ ac⸗ ʒ ſmñ oß hanñ vorim— uhtrhturtec tiã ſůmũ eẽ bonũ veriſſima rõne ↄcluſe
s pᷣcedat totũ ali 34 erit pus deo · qð rim. PB. Rectiſſime inqᷓ;. P Sed ſũmũ
falſũ eſt. Pinoeß ul/ bonũ btitudinẽ eẽ ↄceſũ eſt. B. Ita eſt
liꝰ rei natura. Hc 3 uztenennene 1ne. M. igik inqt deñ cẽ ipaʒ btitudinẽ ceſſe ẽ ↄfiteri. B. Necꝓpoſitis inqᷓ; pꝛi
rõnẽ q̃ͥ talisẽ. llð qð ẽ he Pumreneubos oꝛibus refragari qo?abillis hor illat
nö põtes pncipiarñ„ſeq̃ns eẽ ꝑſpicio. p. Keſpice inqͥt an
ſed deꝰẽ hn* q oĩum. qᷓ foꝛmal e ſcar dẽ firmi ſũmũ bonñ · ſůmuʒ b quoch idẽ fir mus 3P pꝛobet ꝙduo ebönſebitne
ꝗᷓ deus foꝛmalrẽ ſümã btitudo.vñ ðt in lia. Hino.i.general. nulliꝰ rei na⸗ tura poiit exiſtere.i· eẽ melioꝛ ſuo pᷣncipio.q̃re qð omniũ ſit pᷣncipiũ ſicut deꝰ
llud etiã elen piſſima rõneſũmũ eẽ bonũ ſuba.i.ꝑ · ſui ſubam · cui aſſen
riẽs boe. ðt · Kectifſimeincß cluſũ ẽ. ſʒ ſũmũ boeẽ htirudinẽ ↄceſſũ ẽ. dicit poe⸗ita ẽ inqᷓ;. õ cludit phia. Igit neceſſe ẽ deñ ↄfiteri iᷣam btit udinẽ vðᷣt
poe. nec qᷓo refragari.i.reliſtere ßoꝛibꝓpoſitis·i.pᷣmiſſis. ⁊ ego pſpicio Pilla
tñ eẽ. yñs illis.i. ad illa· ¶ Rota ꝙ hncipiñ oĩm reꝝ oʒ eẽ ſũmũ bonſi ubalr. q ſi alidd aliud a pᷣncipio eẽt ſũmũ bon jubali ſicut aliq̃d pᷣncipiatũ ſect᷑ ꝙ pᷣn cipiatũ ſit nobiliꝰ ſuo pᷣncipio.nã bomn ſuhalr nobiliꝰ ẽ bono accidentaliter. q rẽ ſi pᷣncipiũ nõ ẽ bon ſuhali ſed accñtalr.cũ oẽ qð ẽ tale ꝑaccñs reducat᷑ ad aliqᷓd tale ꝑ ſe.tũc pᷣncipiñ reduceret ad aliqd.⁊ ꝑ ↄñs nõ eẽt pᷣncipiũ.
¶ Reſpice inqͥt an binc. Mic ponit q̃rtã rõnẽ ꝙ btitudo in deo non differt ab ipio. Bi britudo differret a deo cũ vtrũq; tã deꝰ qᷓ; beatuudo ſit ſummũ pon eẽnt duo fũma bona.q̃ꝝ vnñ nõ eſſet alteꝑ. ⁊ cũ vnñ deſitalteri neutruʒ
tt ꝑfectũt ſũmũ bonũ.qꝛ ꝑfectũ ẽ cui nihil deeit · neceſſe eſt btitudinẽ eẽ idẽ
alezl güchꝛ gec ulo cdun bonüc
iſini
rian
.
duip golnetr iin cpeho ſürſ but
u
ſie din tocwin
tppelr

6
„
etinobn Rlji — 3 uochnul mer cuꝛpat Hn püſtt Fii nüwnn ru ſinenð. i ẽcẽouli B. hupy W nprb ku t. 1en mus it
Pꝛoſa Becima
eñ deo. vñ ðt in la· O boetireſpice an hine qð modo dicã iludqð ꝓbatum eſt firmi) appꝛob.duo ſũma hong eſſe nõ pñt. q̃ ſint a ſe diuerſa.etem̃ liq̃t.i. manifeſtũ eſt ꝙ bona q̃ diſcrepãt nõ eſſe alteꝝ ſup eoꝝ bonoꝝ. qð ſit altep.qᷓte
cũ alteꝝ deeſt alterutri.i alteri.neutꝝ poterit eſſe ꝑfectũ.
cũ ꝑfectũ ſit cu nihi
deeit. Bed manifeſtũ eſt illud nõ eſſe ſũmũ bonũ qðᷓ nõ eſt nllo
ſuma bona q̃a ſe diuerſa ſint eẽ nõ pñt
Etem̃ q̃ diſcrepãt bõa ñ eẽ alten qð ſit
alteꝝ liq̃t. Quare neutxꝝ poterit eẽ ꝑfe/ ctũ cũ alterutri alterutꝝ deeſt. Sedqð ꝑſectũ nõ ſit, id ſũmũ nõ eẽ manifeſtũ ẽ Nullo mõ igi᷑ q̃ ſůma ſũt bonat ea pñt eẽ diuerſa. Atqͥ ⁊ btitudinẽ ⁊ deñ ſũmũ bonũ eẽ collegimus. Quare ip̃am nccẽ
ẽ ſũmã cẽ btitudinẽ q̃ ſit ſũma dinitas. V. Mihil inq; nec re ipſa verius necrõ inatiõe firmius.nec deo dignius con/
ciudipõt. M. Sup hec inqͥt igit veluti geomnetre ſolẽt demõſtratis ꝓpoſitiſali
qͥd inferreqͥ poꝛiſmata ipſi vocant. ita
ego quoq; tibi veluti coꝛolarium dabo
Nã qm̃ btitudis adoptiòe fiũt homies beati. btitudo vero ẽ ipᷣa dinitas. dini⸗ tatis adeptiòe btõs fieri manifeſtũ eſt.
is ꝓpoſit/iferre q̃ illata p̃i vocãt poꝛiſmatai.aꝑitiões.⁊
mõ pñt eſſe diuerſa ea q̃ ſũt ſũma bona Ztqͥ ꝓ certe deuz et beatitudinem colle gimꝰ eſſe ſůmũ bo⸗ nũ.q̃re neceſſe eſt ip ſam naturã que ſir diuinitas.i.naturã dei eſſe ſůmã̃ beati⸗ tudinem.qð boetiꝰ apꝛobãs ðt. Nhnk veriꝰ eſt ipſa re.ne rõcinatione firmiꝰ. nec deo digniꝰ con cludi põt.¶ Notan dũ ex qͥrto topicoꝝ. qð ꝑ ſuꝑabundan⸗ tiã ðꝛ vni ſoli ↄue⸗ nit cũ igt᷑ ſummuz bomdicatur ꝑ ſupa bundãtiã nõ erunt duo ſũma bona. ¶Iteʒ ſi eſſent duo ſũma bona vel eẽnt eiuſdẽ ſpẽi.vel dif⸗ ferrẽt ſpẽ.ſieiuſdem ſpeciei erũt eqᷓlit ꝑie cta ⁊ vnñ erit ſuper fiuũ.ſi differunt ſpe cie vnũ erit ꝑfectius aitero.qꝛ impoſſibi leeſt duas ſpẽs eſſe equaliter ꝑfectas.ſÿ qð eſt eſt imꝑtectiui nõ ẽ ſummũ bonuz q nõ ſunt pla ſüma bona, ¶ Bup hecin
8 qt. Hic phia cõcl iter dictis quãdã ↄcluſtonẽ coꝛolariã dicẽs. Bup hec. po coꝛolariũ i.ↄcluſiõʒ coꝛolariã.ita.ſ ſiẽ geometre aliqͥd t olẽét ömöſtrar ſu
ſ.pᷣdcã. ego tibi da tũc ponit coꝛolariũ

vM 8—— 8——
(Liber tertius
gomis beatꝰ eſt deus · qð lie infert q adeptõe btitudinis fiũt homiĩes beau beitudo vero ẽ ip̃a diuinitas vtꝓbatũ eſt. manifeſtũ eſt homies beatos fieri adeptõe diuinitat/· ſʒ ſicut adeptõe iuſtic ie tiunt hoies iuſti.⁊ adeptõe ſapie ſapiẽtes · ita neceſſe ẽ adep rõe diuinitatis et btõs ſine deos igit oĩs btůs eſt
de ſed natura quidẽ vnꝰ deꝰẽ ⁊ nõ plures.ꝑticipatõe vero mhil pꝛohibet
K deos eẽ · Palene 2ne GBed vti iuſticie adeptõe iuſti.ſapie ſa⸗
achhrtwöeen piẽtes fiũt.ita diuinitatẽ adeptos deol
Inepenaſren kieri ſimili röõne neceſſe ẽ. Pis igit btůſ
Fee deus.ſed natura quidẽ vnus: pticipa⸗
b 6 2, f.„* H„ ℳ„„ ePſchee tione vero nibil ꝓbibet eẽ qᷓplurimos bti adeptòe btitudi 3
nis·ſñ ete di⸗ B. Et pulcꝝ inqᷓ; hoc atq; pᷣcioſuʒ ſiue
uitas. ꝗᷓ hoies fiunt rmaui telcjebre eun poꝛiſina ſiue coꝛolariuʒvocari mauis. tatis.ſʒ adeptiõe di ninitatis aliqs efficirdeꝰ.ꝗᷓ oĩs btũs ẽ deꝰ. vel põt ſic argui. Adeprõe diuint tatis aliqͥs efficit deꝰ. adeprõe diuinitatis aliq;s efficit᷑ btůs cũ diuinitas ſit idẽ cũ btitudine.ꝗᷓ oĩs btũs ẽ deus. ¶ Nota ᷣm hugui.ꝙ poꝛus ri.eſt ſubtile foꝛamẽ in coꝛpe ꝑ qð ſudoꝛ emanat.inde poꝛiſma.tis.i.aꝑitio vel illumiatio ſenſus. Picunt᷑etiã poꝛifmata regule q̃s geometre ꝓponũt ad aliq̃d oñidẽdũ eo ꝙ apint ⁊ illuminẽt mentẽ lectoꝛis ⁊ ipſe allegat boetiũ in B libꝛo ð B no⸗ mine poꝛiſna Notandum hm eundẽ hugui. a coꝛona venit coꝛonariũ qð eit pᷣmiũ victoꝛie vel pᷣmiũ belli vel d aliud. vel co⸗ ronariũ ẽ vñ aliqs meret᷑ honoꝛẽ vel adipiſci coꝛonã · Et etiã allegat Poe⸗ tiũ in ß loco de h noie coꝛonariũ.ſed cõiter ipm noĩamꝝs coꝛolariũ.⁊ ẽ coꝛc lariũ ↄcluſio ſequẽs ex pᷣmiſſis. ¶ Hota aliqͥs diceret. Bi ois btũs ẽ ðᷣs cum Lue ſint beati.plures erũt dij. Rñdit boe· ꝙ vn?t de⸗ S titer. ſʒ pticipatiue.ſ pticipatõe vᷣtutis ⁊ imoꝛtalitaris pñt eſſe plures dlj. vñ pfal. ⁊go diri dij eitis ⁊ fiij erceiſi oẽ· tẽ inuit ph. ij· metaphi. vhiſic cõ cludit ð salet pluralitas pncipũ.ſit xn ꝰpᷣnceps.· in naturã? eſientiaʒ⸗ 5ᷓ dicit Beñ. r ſpeculatiuꝰẽ qſi de in bũano coꝛpe hoſpitatꝰ: Pro àNl teriꝰ notandũ ꝙ deꝛ eſt q̃druple. aliqs ẽ de nũcupatine· vtigolũ. alꝰ vſur patiue vt demones cultũ dei ſibi vſurpãtes · vt ðt ſcriptura. gentiũ beneree⸗ pticipatiue. vt hoĩes btitudinẽ pticipãres.¶ Quartus eſt de natura pñs eſſentie eternitatẽ. imutabilitatẽ ⁊ cõicabilitatẽ. pmis tribus
„
modis pñt bñ eẽ ples dij. ſʒ nõ quarto mõ · ¶ Vltimo nota deitatẽ ſiue diui⸗
nitatẽ ꝑricipare.nõ eſt niſi imoꝛtalitatẽ impol bilitatẽ.ſubtilitatẽ ⁊ ggilita
tẽ adipiſci.ã moꝛtale aditũ nobis ſeparãt nos a dijs vt dicit poĩp hirꝰ. 3
adeptõe iminoitalitatis erimus dij·
—
ñdit boe· ꝙ vndẽ deꝰ naturalr ⁊ eſſentia
13 ſtc
ſuie
nin mmn pusbe ſiett lod plent lln nend guit b 13 dunſn qnne
un
ſo wu ma nnl vi

bbaPn bocatſ i lnu vcin
uqʒ cic E
onz on
eſt quod his annectendum eſſe ratio ꝑ
ſuadet B. Quid inquam p. Tuʒ mul
ta inquit beatitudo continere videatur vtrum nehec omnia vnum veluti coꝛ/ pus beatitudinis quadam partiumva rietate coniungant an ſit eoꝛum aliqͥd
quod beatitudinis ſubſtantiam com/
pleat. ad hoc vero cetera referantur B Vellem inquam id ipſarum rerum cõ/
memoꝛatõne patefaceres Nonne in
quit beatitudinem bonum eſſe cenſe/
mus. B Ac ſummum quidem inquaʒ
. Addas inquit hoc omnibus licet Mam eadem ſuffi cientia ſumma eſt. ea
dem ſumuna potentia, reuerẽtia quoqʒ claritas ⁊voluptas beatitudo eſſe iudi
catur B Quid igitur Ił Meccine om/
nia bona ſufficientia. potentia ceteraqʒ
veluti quedam beatitudiniſmẽbꝛa ſint
an ad bonũ veluti ad verticẽ cũcta refe
runt B Intelligo inqᷓ; qͥd inueſtigãdũ Ppõas. ſ qͥd ↄſtituas. audire deſidero
Pꝛola Becima M Atqui boc quoqʒ pulchꝛius nihil
Itqͥ; quoq; ple S nihil ẽ. Hic phia mouet circa p̃ dicta quandã dubi tãtionẽ.ſeqũdo ſol uit eã ibi. Nuius di ſcretionẽ. Pꝛio ðt. Exqᷓ dicis hoc co⸗ rolariũ eſſe pulchꝛũ Ztquiꝓ certo ß qð iam dicã nihil ẽpul chꝛius qð rõ ꝑſua⸗ det eſſe annectendũ his.ſ.ſupᷣdictis Et ðt boetius. quud eſt pulchꝝ jllud. HPicit phia. Wñ btitudo videat multa ↄtine re. videatur vtrum hec omnia coniun gant ideſt conſtitu ant veluti vnuz coꝛ pus beatitudinis. quadam varietate partiũ · an ſit aliqͥd
eoꝝ qð cõpleat ſub ſtantiã beatitudis. ad hoc cetera referã tur. Tũc boetiꝰ pe tit hanc qõnẽ ma⸗
s elucidari dicẽs Fellen inquaʒ vt patefacereſulud qðᷣ queris cõmemoꝛa⸗
tione ipſarumrerũ.
ſupꝰ exemplificãdo ⁊ pbiloſophia con/ deſcendẽs Woetio querit. Nonne cen⸗
ſemus beatitudinẽ eſſe bonum. dit. B
terte ſummũ bonũ.
cui phia.licet.i.lici
tum eſt addas hoc ſupſummũ omni⸗ bus his Nã beati⸗

—————————
ſicientia.reuerentia ·
tudo eit ſũma ſufficiẽtia. eadem eit ſũma potentia. ⁊ iudicateſſe ſũma reuerẽ
tia.claritas ⁊ voluptas · Quid igitur eſtimas dicendũ · heccine.inũquid hee
dia·ſſufficientia potẽtia cetaq; ſunt velutiquedã mẽbꝛa beatitudinisan cun Cta e bonñ veluti ad ÿᷣticẽ.i.tanqᷓ; ad ſummã rõnem apeten di om nia aiia. Tũc boetius fatetſe intelligere queſtionẽ? pᷣſtolari eius ſolutionem dicẽs niellig Zroun d. Luius diſcretionem rei ſic accipe dire quid cõſtituas na Lee ebꝛa 6 läetbfinu Pihec omnia beatitudinis mẽbꝛa fo⸗ ionemſ diſſoluẽdo n enngane rent a ſe quoq; inuicem diſcreparent. ſtio quam phiamo„g onim nartium natu eaiin ee⸗ Pec eſt enim partium natura vtvnum Se Au nere coꝛpus diuerſa componant B Rtqui ünne hec omnia idem eſſe monſtrata ſunt keynun hu inime igitur membꝛa ſunt Alion Senen er vno membꝛo beatitudo videbitur eẽ
122 Jut coniuncta quod fieri nequit B Idqͥdẽ — 4
ta. 6 quia in
eſt ſummũ boniet g nr in beatitudine ẽ ſut ſtat exp ecto.
potentia· gloꝛia.⁊ iocun diuerſa ·aut ad vnum relata.ſ.ad bonum ratione cuius appetuntur · ¶ Nota
ad pᷣmam partem queſtionis debet reſponderi ꝙ non. quiã membꝛa vnũ coꝛ us ↄſtitnentia debent eſſe inter ſe diuerſa xt ſtatim ꝓbabitur in littera ſc̃n⸗
b.ed illa qnq; ſunt vnum vtꝓbatum eſt.ᷓ non polſunt eſſe partes beatitu
dinis ↄſtituentes ipfam ſicut inembꝛa vnůcotpns riãliſic jequereiꝙ bea titudo ſeu deus non eſſet oino ſunplex· qð eſt impoſſibile 3
unus rel di cretionẽ. Pic pbun ſoluit qõnem. hmo oñdit giſta dn 4 ia leferant᷑ ad bonũ ibi.
2 ſunt ptes ⁊ membꝛa btitudinis. ſcho oñdit ꝙ oĩa i
unn toe Primo intendit talemrõnem. Membꝛa ↄſtituentis aliqͥd· Pam diuerſa.ſed iſta oĩa qnq; ſunt ideʒ · ᷓ nõ ſůt mem
vnñ ad inuicem dsbent eii led iſta oia nBlumtdezehnon ⁊ xtes btitudis · vñ ðᷣtin ſ̃a. Cuiꝰ rei ſup? poſite in qõe ſic accipe diſcretionẽ 1diſcretã ſfolutionẽ · Si hec oia mẽb ꝛa foꝛẽt mẽbꝛa btitudis tůc diſcreparẽt
inuicem·
rudinis. Bed ſi in eis laluetur rõ membꝛi oia erunt vnũ membꝝ· ⁊ tunc ſeqł beatitudinem compont ex vno membio· quod eſt impoſſibile.⁊ hor elt qð ðt ·
¶ Rotandum inquam dubium non eſt ſed id quod
cunditas.ideo queritur an iſta ſint in beatitudine tanqᷓ;
Hec eĩ eſt natura ꝑtiũ vt diuerſa cõponant vnũ. atqͥꝙ certo hec oĩa qnq; mõſrata ſüt ideni eſſ eup? in nonaꝓſa igit᷑ minune ſunt inem bꝛa beati
olo nn ian mne ge vin
A
nenit
i
pre t lin juh bo ſn deng

18
utnic i etplol
wenſn und rin tunn m ſenon S n ienne
voneſ
ſntnl tdi
. 1 ecuusi 2 non nnin
t —
E. Cin
—*
Ainqͥn.i.ſi aliter dicatur ꝙ npᷓ ſunt membꝛa. ſeg ynñ membx. vſdebiturbe ititudo eſſe ↄiñcta ex vno membꝛo qʒ fieri neqͥt. Et ðt boetius Id qͥdeʒ qð
modo ↄcluſum eſtnõ eſt dubiũ. ſed ilud qʒð reſtat de ÿitate alterius ꝑtis que
ſtionis erpecto. ¶ Norandũ ꝙ btitudo eſt dinitas yt pᷣus viſum eſt.?qꝛ diui
nitas eſt oino ſimplex ⁊ indiuiſibilis ex nullo põt eſſe ↄſtituta.cũ em̃ ↄſtituenſ pus ſit Aſtituto.eiß aſiquid pᷣus deitate
P Ad bonum vero cetera referri palã qð abſurcum eſter
eſt Idcirco enimſ ufficientia petit᷑ quo 3 niam bonuʒ eſſe iudicatur dcirco po tentia quoniam id quoq; eſſe creditur Plnhe bonum Idem de reuerentia. claritudie
um ppter quam appe⸗ iocunditate coniectare licet Qmnium pr qunn ore⸗
igitur expetẽdoꝝ ſumma atq; cauſa bo dedueit quaſdã c
ſ ieine ² nunmn eſt Quod em̃ nem; re neq; ſimilitu igr e 4 dine vllum in ſe retinet bonum id erpe F(n
ti nullo modo poteſt Contraq; etiam ſup̃dicea ad qᷓ oia
appetenda reducũt᷑
3 ſunttamen ſi ipſa referri ad boñ que natura bona non ſunt tamen ſi eſſe
videantur quaſi vera bona ſint appetũ ẽaperif. ſuictẽtia
qꝛ bonũ eẽ iudicat᷑
tur Quo fit vti ſumma cardo atq; cau igarco potẽng del
derat᷑ qꝛ id etiã cre⸗
ſa erpetendoꝛum omniũ bonitas eẽ iu ae boncgehe⸗
iectare.i iu dicare vðᷣ
re credatur Cuius vero cã qͥd erpetit reuetenaciartudie
— iclaritate ⁊ iocũdi Late.⁊ ſic vlr ↄcludere ꝙ bonẽ ſũma.i. pfectio.⁊ cã oĩm erpetẽdoꝝ.i.deſiderã
doꝝ · qð dedarat ꝑ ſigii di. Ilſud em̃ qð neq; in re neqʒ in ſilitudine.i.apparẽ
ia· lũ bon retinetĩ ſe.illud nullo mõ põt erperii.deſiderari.⁊ ↄtra.i.ꝑ Iꝛiũ la q̃nõ ſũt hona natura.i.er natura. rñ ſi videant᷑i.apareãt eẽ qᷓſi ya bona intapperũtq̃ fit vt bõitas iure tredat᷑eẽ ſũma atqʒ cã omniũ expetẽdoꝛum.
—
¶ Hotãdũ ꝙ bon ẽ cᷓ̃ oĩm deſderãq oꝝ. qꝛ deficiente rõe boniin aliq̃ ſiueſit
bo ßᷣm apparentiã ſiue exũtiã tollirõ appetibilis.poſita vo rõe boni inali ſine bmrem ſiueßm apparentiã exqipnẽ appetibile ꝓpter qð ðt ariſto·iij⸗ De aig. 2 ouet em appetibile qͥdem bonũ.h aut apparens bonũ.
gEuius vo cauſa. Hic ex dictis phia deducitquoldã õcluſiones pꝛius

¶Liber tertius
pꝛobatas vt me liꝰ intelliganł ⁊ ſunt due. ¶ Pꝛimaẽ ꝙ bonñ ⁊ btiʒudoſit
idẽ. Scða ꝙ deꝰ ⁊ bonũ idẽ ſunt. d educẽs gpᷣme ↄcluſionẽ dicit. llð ma⸗
xime videt᷑optari.cuiꝰ cã qd.i.alicᷓd. expeci᷑.i. deſiqerat᷑ vt ſicã ſa utis. i ſa
nitaris. qͥ piã.i.aliqs velit eqrare· nõ rã. no tm̃ deliderat motũ eqͥtãdiqᷓ.i. iqᷓ;tũ deliderat effeetũ ſalutꝭ.i.ſanitatꝭ· cñ igit᷑ oia petãtur.i.appetant᷑ gra bõi
illa nõ potiꝰ deſide rãtur ab oibo qᷓ; ip̃; bonũ.ſʒ nos ↄceiſi⸗ mus btitudinẽ eſſe
pter ꝙʒ cetera optã
tur.qre ſola beatitu do tanqᷓ; finis oim alioꝝ. querit᷑.i.deſi⸗ derat᷑ ex qᷓ liquido.i manifeſte apparʒ eẽ eandẽ ſubſtantiã ip ſius boni ⁊ beatitu dis.boe.em̃ aſſenti⸗ ens huic deductõni dicit · nhil viðo cur qjſpiã poſſit diſſenti re. ¶ Hotandũ quo růcunq; ꝓpꝛietas ꝑ ſeeſt e eẽil la eſſe eadẽ· cũ igitur bonũ ⁊ btitudo ha beãt vnã ⁊ eãdem ꝑ ſeꝓpꝛietatẽ erũt ea
de. ãꝑ ſeꝓpꝛiũ eſt btitudini ꝙ oia ꝓpt
eã deſiderãtur.ſimi
lhter illa ꝓpꝛietaſ eſt
boniꝙ oia aꝑpetũ⸗ tur.q bõa. ᷓ bonũ 2btitudo ſüt idem ¶ſ Kotandũ ꝙillud
id marime videtur optari Velutiſi/ ſalutis cauſa quiſpiam velit equitare: non taʒ equitandi motũ deſiderat q; ſa lutis eftectũ. Cũ igit᷑ oĩa boni ga petã
tur: nõ illa potius qᷓ; bonũ ip̃m deſide
fãtur ab oibus. Sʒ ꝓpter qð cetera op tãtur btitudinẽ eſſe ↄceſſimus: quar ſic quoc; ſola querit btitudo. Ex quo liq/ do apparet ipſius boni ⁊btitudis vnã ate; eandem eſe ſubſtantiã. B. Nihil video cur diſſentire quiſpiã poſſit. N⸗ Sʒ deñ verãc btitudinẽ vnũ atq; ideʒ eſſe mõſtrauimus. B. Jta inqᷓ;. N. Se cure igi ↄcludere licet:dei quocʒ in ip
magis appetit᷑ cuꝰ cã aliqͥd appetit᷑. qꝛ illud ꝓpter qð aliqͥd appeti᷑pꝛiꝰ ẽ in
—
auando motũ deſiderij q; illud qð appentꝓpter aiiud. qꝛ cã bᷣmaria pꝛius
inſuit qᷓ; ſcharia. ⁊ ideo ilð ꝓpter qð aliqd appetit plꝰinfluit deſicerioq; i⸗
lud qð appetit᷑ ppter aliud. ſicut finis plꝰ in flut q; oꝛdinata in finẽ.? h ðcla
rat ꝑ exemplũ jn iittera de ſanitate. d plus appeti᷑qᷓ; actꝰ eqͥtãdi factꝰ ꝓpter
ſanitatẽ. ¶ Hed deũ. Pic phia er— pꝛiꝰ ꝓbata deducit ſcham ſcʒ 5
deñũ ⁊ bonũ eẽ idẽ ᷣm ſubſtantiã? dic. H
dinẽ eſſe idem ⁊ vnũ· dicit boe.ita eſt inqᷓ; icẽs. igit᷑ ſecu e l⁊ cõclucere ſubſtantiã dei ſitam eſſe in ipſo bono nec vſqᷓ; alio idẽaubi j Kota xex piima ↄciuſione infertur ſcha accipiendo pꝛim ↄcluſionem
demõſtrauimꝰ deũ ⁊ verã btitu⸗ k qᷓ ↄcludit phia dicẽs igit᷑ ſecu

opt Bun inin n lou tejn 65bo mi ſe ci wwimd! sboni Sui ubl ht
meui Ao
WMetrũ decimũ
D maioꝛe arguẽdo ſic. Bonũ ⁊ beatitudo ſunt dem Em ſubſtantiã.ſʒ deꝰ eſt
vera btitudo. deꝰ ⁊ bonũ ſunt idẽ ᷣm ſubſtãtiã.
Enc om̃s pariter venite capti. Iſtud ẽ metꝝx.
lenticũ ab inuentoꝛe.⁊ eſt vndecuſyllabũ 2ſts
Metx·x. terti libꝛi. huiꝰtertij qð ðꝛ va⸗ ex ſpõdeo et dactilo⸗
⁊ duob vel trib trocheis. qu vltio loco põt poni ſpõdens vel trocheꝰ
ſo bono necvſqᷓ; alio ſitã eẽ ſubſtãtiam Metrum decimum libꝛi tertij WVe oœẽs pariter venire capti Quos fallax ligat ĩpbis cathẽiſ
Terrenas habitans libido mẽtes Pic erit vobis requies laboꝝ
Pic poꝛtus placida manens quiete Moc patens vnñ miſeris aſilũ Von quicquid tagus aureis grenis Bonat:aut hermus rutilante ripa Aut indus calido pꝛopinquus oꝛbi
Candidis miſcẽs virides lapillos Illuſtrãt aciẽ magiſq; cecos
In ſuas condunt animos tenebꝛas
Hoc quicquid placʒ excitatq; mentes Infimis tellus aluit cauernis SBplẽdoꝛ quo regit vigetq; celum itat obſcuras anime ruinas Mãc quiſquis poterit notare lucẽ
Candidos phebi radios negabit.
In quo metro phia poſtq; oñdit in qj ſir ſũma btitudo hoꝛ⸗ tarad iſtã btitugieʒ puenire dicẽs. Mẽs capti q̊s fallax libi⸗ do.i· fallax delecta⸗ tio hitans.i.poſſi⸗ dẽs trenas mentes ligat impꝛobis ca⸗ thenis · i· vicioſis cu piditatibꝰ.venite ꝑi ter huc.i.ad fũmuʒ bonũ qð̃ ẽ ſitũ ĩ deo Tũc oñdit vtilitatẽ veniẽdi ad illud ho nũ dicẽs Hc.i.in
iſto bono qð eſt deꝰ
erit vobis reqͥes la⸗ boꝝ cũ ipe ſit pmiũ in hac vita laboꝛan
aũ· h eſt poꝛtꝰ.i.ſe⸗
curitas manẽs pla cida qete.h eſt aſilũ i.domũ refugij. vnũ i.ſolũ.qꝛ tm̃ ad deñũ
eſt tutů refugiuʒ pa
tẽs ·i.aꝑtum mibis
Tüc ↄpat iſtud bo
nuʒ ad bona tꝑalia oñdens bõa tpalia eẽ dãnoſa.qꝛ ſut cu
piditate obtenebꝛãt
aiaʒ · d. Nuiqd do nat tagus fluuiꝰiſte aureis ſuis arenis.
Mucqͥd donat her
mꝰ fluuiꝰrutilãte i.
ſplendente ſua ripa.
aut indꝰ fiuuiꝰ a3ᷓ ðꝛ india ꝓpinquns

*Rℳ
iber tertius
alido oꝛbi q vicinꝰ toꝛrice ſonr indus inqᷓ ↄmiſeẽs lapillos vitides id⁊ Fn aragdos.cãdidis.i.marguritis ſup. oĩa illa nõ illuſtrãt aciẽ ſup· mẽtis. ſ magis ↄdũt.i.iuoluũt cecos aios in ſuas tenebꝛas.i.ignoꝛãtias veri honi.; Tbonũ tꝑale· quicqͥd.i.qðcunq; plʒ ·iexcitat mẽtes ad cupid itatẽ.illud tellꝰ alnit infumis cauernis. i ꝓtundis. qꝛ in ꝓfundo terre gignunt᷑ metalla ⁊ gem
tit teneer hꝛoſa vndecima huius tertij libꝛi ſple i fJ miſimis nera rõnibus ↄſtirſb i nnneene Lum illa quãti inquit eſtimabis ſibo⸗ nõ ↄpatiũtur in eo/ e tninntſauaemmibtpanterdeun bit.i.nõ curabit cã quoq; qul bo uum eſt cõtinget agnoſce pi.i.ſolis. ¶ Notan Te. in dũ ꝓpter lam ꝙ aſi
in quo ẽ fabtitudo— Bſentioꝛ inq; cuncta eninfir⸗ ʒj ſplẽdoꝛe regit᷑ celũ doꝛ etjobſcuritas ſe. um ipſum quid ſit agnoueris. B. In notare.i.notã habe didos radios phe⸗ S 2 d. Atqui hoc veriſima inquit rats
jũ im Pug. ðꝛ do⸗ ne patefaciãt. Maneãt mõq̃ pauloan
mus refugij quaʒ ro mulus fecit abaqs ke concluſa ſunt. B. abanebunt inq; eſt ſine⁊ ſilon qð eſt tactꝰ.qᷓſi ſine tactu.
quia non erat phas ibi tangere vel offendere. ¶Rotandum ſecũ ym Iſido.li.ethimol· Tagus ẽ fluuiꝰ quẽ cartago hiſpanie ſic nũcupauit· ex quo ꝓcedit copiolitas arenis auriferis.⁊ ab B ceteris fiuuijs hyſpanie ẽ pla⸗ tus ¶¶ Notandũ m Mug. ꝙ hermꝰ ẽ fluuiꝰ gſie· q cãpos ſmirneos ſecat fiu ctib.⁊ẽ plenꝰ aureis arenis· Indus aũt ᷣm Iſido.ẽ fluuiꝰ oꝛientis qͥ rubeo excipit᷑ a qͥ india nuncupat᷑abundãs murgaritis ⁊ ſmaragdis Bſentioꝛ inqᷓ; Iſtae vndecima ꝓſa huiꝰ tertij 1 jl
lentlo ieh 46 ꝛoſa·xi.tertij li. nq̃ phia inducit Woetiũ in cognitionẽ quoꝛũdã eipꝛi⸗ faſſus fuit j3 Lare.i qͥs ſit finis oiin rex ·⁊ dbgubernaculis mũdus regat᷑. Pꝛio vu
it ipm in cognitionẽ pᷣmi.ſcðo ſcði in ſequẽtiꝓſa. Pꝛio phia in ueſtigat dif⸗
finitionẽ boni· ſcðᷣv ex hoc oñdit qs ſit finis oim reꝝ.ibi. Etilla nimiũ bᷣmo
pᷣmittunt᷑ quedã. Bcðᷣo biieeep i. Nonne inqͥt. Pꝛimo
boetius aſſentiẽs pᷣdictis dicit. Iſſentio⁊ inqᷓ;.ſ.iam dictis. cũcte em̃ cõſtant
nerafirmiſſimis rõẽnib· qꝛ demonſtratiuis. Et phia inquit. Quanti.ſcʒ pꝛe⸗ cij eſtimabis ſi agnoueris quid ſitipſum bonũ. Rñdit Boe Inkiuiti ſcilieet prech inqᷓ ellunãdo·ſiquidem mihi pariter contingat agnolerre deum qui bonum eit. dicit phia. tqui pꝛo cerre· hoc patefacium veriſſima ratõe ma⸗ ideſt concedantur. modo id eſt tantũmodo que cõcluſa ſunt pauloan
Et dicit Boe· manebunt ſine omni contractione in ſijj veritate.
ſin mnaei ſo dedu duderec ct be
h pru hbon⸗ uin boyůf
ficn
üiſty chhn nhi urh Nom pmm ſſeche wſ

„
„
Pꝛolſa Andecima
orandumn ꝙ ad probandum aliquam concluſionem opoꝛtet pꝛincipia
manere in ſui veritate ⁊ eg concedi. ſi enim negarentur non poſſet ex eis ↄciu⸗
ſio deduci.volens ergo phia ex his que concluſa ſunt tanqᷓ; ex pꝛincipijs con cludere quid ſit bonuin. dicit hoc velle facere manẽtibꝰ his qᷓ ꝓbata ſüt ⁊ di⸗
tit B oetus ꝙ manebũt in ſui veritate.
I. Nonne inqt mõſtrauimus ea q̃ ap/ petunta pluribus. Jdcirco a pfecta/ q; bona nõ eſſe:qm̃ a ſeinuic diſ crepa/ rẽt·cũq; alteri abeſſet. alteꝝ plenũ abſo
lutũq; bonů aferre ñ poſſe Tũ aũtveꝝ bonũ fieri ců in vnã veluti foꝛmaʒ atq;
efficientiã colligunt vtq̃ ſufficiẽtia ẽ ea
dẽ ſit potẽtia:reuerẽtia claritas atq; io chditas. Niſi vo vnů atq; ideʒ oĩa ſint nihil hre quo inter erpectẽda num eren tur B. Bemõſtratũẽ inq; nec dubitari vllo mõ poteſt. P. Que igit cñ diſcre⸗ pant:minime bona ſunt. cũvero vnum
eſſe ceperint bona fiunt. Nonne hec vt bona ſint: vnitatis fleri adeptione ↄti/
git. B. Ita inq; videk. jP. Sed omne
quod bonũ eſt: boni participatõne bo/
nũ eſe ↄcedis. an minime. B. Ita eſt.
Opottet igit idem eẽ vnhatz bonn
Möõne iyquit mõ⸗ ſtra. ¶ Hic philo⸗ ſophia aggrediin⸗ tentum oſtendendo quid ſit bonum.? tendit pꝛobare iſtaʒ ↄcluſionem honum eſt illud quod omia appetunt. quaʒ pꝛo bat tali rõ ne. Vnũ ⁊ bonum ſunt idem ſed omnia appetũt eſſt vnum · ergo om na appetunt bonũůũ Eirca iſtam ratõeʒ ſic pꝛocedit.pᷣmo ꝓ⸗ bat maioꝛem · ſecun⸗ do minoꝛẽ.tertio re ſumpta maioꝛe in⸗ fert concluſionem. ſcða ibi Voſti ne igi
tur. tertia ibi Eſt ne
igitur · pꝛobat ma ioꝛem ꝙ vnum ⁊ bo num ſunt idem per modũ qõnis⁊ pᷣmo q̃rit dicẽs Nõne ſuß mõſtraumꝰ in. ix. ꝓ
ſa ea q̃ apetũta pli⸗
b ſup· ſufficiẽtia rue rẽtia. potẽtia. idcir⸗
co nõ eẽ ÿa bõa ⁊ p⸗
fecta. qm̃ diſcrepant a ſe inuicẽ ſuppleeo modo quo appetun tur a pluribus ⁊ cuzʒ
aiterum abeſſet alte riñ poſſe afferre ple
num ⁊ abſolutũ bo
krõᷣcↄcedas. Eadẽnã; fubſtantia 2nudte

—
anonſtrauimus v atq; efficientiã.·n vn
— ——
¶Liber tertius
vnñ verũ bonũ fieri cũ rolliguntin vnã foꝛmã beatitudinis z cauſam efficientẽ l.deum vt que ſit ſufficientia. eadẽ
„
ſit horentiã.⁊ reuerentia.caritas·⁊ iocãi tas.niſi ÿo dia ſint vni? idẽmon
ttratũ eſt. ea nihil habere quo numerent᷑. i.cõputent᷑ inter ex randa. Et dicit Boetius demonſtratũ eſt inqᷓ; nec vllo modoſ dubitari põt
lteriꝰ q̃rit phia. Jila que cũ diſcre⸗ pant mime ſũt bo⸗ na.⁊ cũ ceperint eſſe
vnũ ſunt bona. Kð ne hec contingũt fie
ri bona adeptione vnitatis · dicit boe⸗ tius. Ita videt᷑ inqᷓ;
t ſubdit phia. G
oẽ qð eſt bonũ ꝑti⸗
tipatione boni con cedis elle honuʒ. an minime · Et ðᷣt boe
tus ita eſt. Lune
phia ex cõcelſis cõ
tudit matoꝛem di
cenſ.igit᷑ ſimili rõne opoꝛtet vt cõcedas vnũ ⁊ bonũ eſſe idẽ Et ↄfirmat illã cõ cluſionem per locũ ab effectu dicẽs · nã eadẽ ẽ ſuba eoꝝ. qjn nõ eſt naturalii᷑ diuerſus effectꝰ. qͥa idẽ inqᷓ;tũ idẽ natũ eſt facere idẽ. Woe⸗
tius ↄcedẽs vt· negare inqᷓ; neq̃o · Rot tbõa niſi qꝛ ſũt vnũ illa ñ ſunt bõa niſi eeeenc oĩa
õe vnitatis.ᷓ vnũ ⁊ bo idẽ ſunt.vłalt arguit᷑ ſic.
Muecũq; ñ ſũ ſunt boꝰ adept
bon adeptiõe bõitati rõem inut in lja di. faẽ niſi idẽ·ex.ij.ð gen
ẽ bom. ꝗᷓſũt idẽ.⁊ hec ↄcło pʒ linn vbiariſto · ne igit ⁊c. Pic phiaꝙbar mioꝛẽſ. ꝙ oia appetũt eẽ vnnz ꝑ
c tãdi mãet atch fubliſtit qᷓdiuẽ vnñ. ſ oĩa natalr ape ſubſiſtere. ᷓ oĩa apetüt ee vnũ. Illiꝰrõnis pᷣmo declarat maioꝛẽ
ↄuertãt᷑. 6 Roſt talẽ rõem nũq rtüt mzere?
ſcðo minoꝛ
ẽ ibi. Eſt ne igik.itio reſũpta maioꝛe ↄcludit itentũ ibi.
petenda.i· deſide⸗
eſt eoꝝ quoꝝ naturaliter nõ ẽ diuerſus
efectus. B. Negare inquã nequco. d moſti ne igit inqt oẽ qð ẽ.tãdiu manere
atq; ſubſiſtere qᷓ;diu ſ itvnũ.ſed interire atq; diſſolui pariter atq; vnũeẽ deſtite rit. B. Quonã modo. d tin anma
libus inqt cũ in vnũ coeũt ac ꝑmanent gia coꝛpuſqʒ.id aial vocat. Cum vero hec vnitas vtriuſqʒ epatiõe diſſoluit. iterire nec iã eẽ aial liquet Ipm quoq; coꝛpus cum in vna foꝛma mẽbꝛoꝝ con iunctione pmanet hu manaviſit ſpecieſ At ſi diſ tribute ſegregateqʒ partes coꝛ ¶ Nota ex lra ſi icꝓpat ꝙ vnũ? bolnſ int igẽ oia ſůt boꝰadeptiõe vnitau· bo n⁊vnñl i u la fũt vnũ q̃ꝝ ñ ẽ diuerſus effectꝰ.qꝛ idẽ inqᷓ;tũ idẽ n 5
era“.ſʒ vniꝰ bõiñẽ diuerſus effectꝰ. qꝛ effectꝰ vtriuſq; ko pʒ ex.i· methaph vbi ariſto.vult ꝙ bon ⁊ vnu
Siqʒ aũt
S. io5 declarãs maioꝛẽ ꝙ vnũqðq; tãdiumãetqᷓ;diuẽ vnũ · vt· oſti 91
oeti·ome
qð eſt tãdiu manere atch ſubſiſtereqᷓ; diu ſit vnũ ⁊ cũ ðſtterit·i

riun ẽn guui 1 oi n uht
u ſ
illu vfn
Pꝛoſa Vud ecima
deſinit eẽ vnñ pariter ↄtingit diſſolui atq; interire. querit boe. Muonã mð⸗
—
phia declarat in exẽplo dicẽs. In animaliby; pʒ cũ anima ⁊ coꝛpꝰin vnum roeũt atq; pmanẽt vnñ.illud vnũ vocat᷑ animal.cũ jo hec vnitas diſſoluit᷑ ſepatõe vtriuſq; ſup.· aie ⁊ coꝛꝑis ·liquet.i.manifeſtũ ẽ· aĩal interire ⁊ nõ iã eſſe aial. Ponit aliud exemplũ up̃m etiã coꝛpꝰ hñanũ cuʒ ꝑmanet in vna foꝛma
poꝛis diſtraxerint vnitatẽ. deſini eẽ qð fuerat. Eoq; mõ ꝑcurrẽti cetera pꝛocul dubio patebit ſubſiſtere vnũqðq; dum vnũ eſt. Lũ deo vnñ eẽ deſinit eẽ interi re. B. Lõſiderãti inq; mihi pla mime aliudvidet. I. Eſt ne igit inqͥt qð inqᷓ; tũ naturalt agat relicta ſubſiſtẽdi appe tẽtia venire ad interitũ coꝛruptõnemq; deſiderẽt. B. Bi aialia inq; cõſiderẽ.qᷓ hñt aliquã volẽdi nolẽdiq; naturã. i
hil iuen io qð nllis extra cogẽtibuſabij
ciãt manẽdi intẽtionẽ ⁊ ad interitũ ſpõ te feſtinẽt. Om̃e nãq; aial tueri ſaluteʒ
laboꝛat:moꝛtẽ vero perniciẽq; deuitat Bed quid de herbis arboꝛibuſq;:quid
li bñ ſunt mali.ſ; ꝙ fimpliciter dicant᷑eſſe nð eſt vex.ic
eirer nõ eſt hõ.⁊ de hoc videbi᷑in quarto.
ↄiunctõe mẽbꝛoꝛuz tüc viſit.i.vider᷑ hu mana ſpẽs ſʒ ſi ꝑtes coꝛꝑis diſtribute et ſegregate.i.ſeparate ab inuicẽ. diſtraxe⸗ rint vnitatẽ.coꝛpuſ deſinit eẽ qð fuerat eodẽ mõ ꝑcurrẽti ce tera ꝓculdubio pa⸗ tebit vnũqðq; ſubſi ſtere i.ꝑmanere duz eſt vnũ· cũ vero de⸗ ſinit eẽ vnũ intire vi det. Et dicit boetiꝰ minime inqᷓ; videt᷑. mihi aliud ↄſiderã tiplura. ¶. Kota ꝙ aliqͥs diceret non vi det᷑ ꝙeẽ ⁊ eẽ vnñ ſint eadẽ.qꝛmali ſunt ⁊ tñ nõ ſunt vnũ. pꝛo batio vnñ ⁊ bonuz ſunt idẽ vt iam pꝛo batũ eſt. ſʒ mali nõ ſunt boni.ergo non ſunt vnũ. Iſia ratõ ſoluit᷑ex quurto hu⸗ ius negãdo maioꝛẽ qꝛ phia q̃rto huiꝰꝓ bat malos ñ ſoluʒ ñ eẽ potẽtes.ſʒ ſimpli citer nõ eẽ. Vñ ma
t hõ moꝛtuꝰ jimpli⸗
Ett ne igit inqͥt. Stc pßia ꝓbat ſen declarat minoꝛẽ.ſ.ꝙ vĩa apetãt eẽ ⁊
oñdit hichopber ꝙ 1. apetitꝰ ẽ ng Pnucnos. Peimo oſdir intentũ in aigliby.ſcðo in ve edabibo.tertio Bnüct ein intentü in aiglibo.le tertio ĩvebhh inaiatis.ſcðq ibi. Itqj nõ ẽ·tertia ibi. Ea eti. Pꝛimo S phia. Ene ali⸗ Auid ꝙ inqᷓ;tum naturaliter agat deſderet venire ad interjtũ.i.ↄꝗ moꝛtem ⁊
turalis.ſcðᷣa ibi.ne⸗
ad corupfionẽ relicta apexẽtia ſubſiſtẽqi. Rñdet Boe. Sconlerẽ aialia

3ᷓ hñt uenio q
Liber tertius
naturã.i.apperirũ volẽdi.i ꝓſequẽdi ⁊ nolẽdi.i.fugiẽdi aliqͥd. nihil in⸗ ð abijciãt intẽtionẽ manẽdi ſup: in reꝝ natura. ⁊ feſtinẽt ſpõte.i.volũ
tarieaq interitũ nullis rauſis extra cogẽtibꝰ. ꝙ oẽ qial laboꝛat tueri ſaluteʒ et
deuita
tmoꝛtẽ ⁊ ꝑniciẽ.ſʒ ego ꝓꝛ ſus dů bito qd ð herbis ⁊ ai boꝛib.⁊ qͥd ð re
pus inaĩatis oĩino. ↄſentiã ſup.an talia appetãt eẽ? ꝑmanere. ¶ Nota Boe
nõ du bitat qͥn aĩa⸗ lia appetãt ⁊ pmane re cuiꝰ rõem innuit
lð qð laboꝛat tue ri ſalutẽ ⁊vitarmoꝛ tẽ h appetit eẽ ⁊ per⸗ manere. ſ oẽ gial eſt hmõi. ⁊c̃. Bʒytx ita ſit ĩvegetabilibh 2i rebindiatis.ð B dubitat.⁊ põt eẽ rõ duhitatõis.qꝛ ĩ tali by nõ ſunt oꝑpatiões ita manifeſte ſubſer uiẽtes appetitui na⸗ turali pmanẽdi ſiẽi
gialib.q̃ mouentur
ad ꝑcipiendũ nutri mentũ ⁊ ad alia q̃ꝑ
tinẽt ad ↄbuationẽ
ite⸗ 7 33 nõ ẽ ꝙ ñð hoc ſ Hic phia ꝓbat ꝙ vegetabilia ſiẽ her⸗ be ⁊ arboꝛeſapperãt eẽ⁊ pmanere.⁊ Bꝓ
bat quatuoꝛ modis. ſcunt᷑ vbi diutius pñ
de ianimatis oĩno ↄſentiãtrebus pꝛoꝛ
ſus dubito. I. Atqͥ nõ ẽ ꝙ de hoc poſ ſis ambigere:cuʒ hebas atq; arboꝛes intuearis.pꝛimũ ſibi ↄueniẽtibus ina⸗
ſci locis. bi quantũ eanꝝ natura que/ at cito exareſcere atq; interire non pñt. Fʒ alie quidẽ cãpiſ alic mõtibuſ oꝛiũt alias ferunt paludes alie ſaxis herent aliaxꝝ fecũde fůt ſteriles arene. quas ſi i alia qͥſpiã loca trãſferre conet᷑: areſcãt
ged dat cuiq; natura qð ↄuenitꝛet ne⸗ dũ manere poſſunt intereant elaboꝛat
ſicut patebit. pᷣmo erlocoꝝ Fenehnrbt na t ↄſeruari in eiſe. Vlñ dicit·
nõ eſt ꝙ poſſis ampigere.i.dubitare de hoc vtʒ inanimata ⁊ vegetabilia ap
petãt eſſe pᷣmũ.i.pᷣmo ſigno. ũ tu inwuearis herbas atq; arboꝛes inaſci loc fibi ↄueniẽtib· xbi q̃ntũ eaꝝ natura.i.vigoꝛ naturẽ dat nõ ſcere ⁊ interire. Nã atie cam pis oꝛiun pꝛeſſi. alias ferũt pa dicunt᷑capilli veneris ⁊ barba iouis Iliar
me q̃at nõ poſſunt cito eraſe tur ſicut oliue.alie montibus ſicut ci⸗
ludes ſiut alnos? falices. Alie herẽt ſaxis ſicut herbe qᷓ
herbanꝝ ſunt fecunde.i.ahundã
tes ſteriles alie vtullius herbe que dicitur merica.quas ſi quiſpiam.id ẽ ali⸗ quis conetur tranſferre in alia loca areſcant. ſed natura dat Vnicuiq; qð ſibi cenuenit ⁊ elaboꝛatne intereãt qᷓ;diumanere poſſunt. ¶ Nota locusẽ pꝛinci⸗
piũ Farionis, qꝛ ſalua l tis in Eů igitur vegetabilia ſicut herbe ⁊ plante requirant determia⸗
It ipſi locato.
t⁊ ↄſeruat locatũ ⁊ ipſo mediãte vrtus celeſtis influ
taloca nqͥbylaluantur ⁊ in alqs areſcant pʒ ꝙ ipſa apetant eſſe ⁊ permaned
tqui pꝛo certe. D Boeti
[0
ſüermo
ſtop⸗
ndicbu us ſo
Qui
nob
nedul Luid
iih
pa kichtt ſim
pooh
wine 5l nſi
gun
mule ürömo
ein
i ßnh nhit contict uoh
prab wen uc

wonn mn üſiou uuntiti tun ipiſal
lultsi 1
Pꝛoſa Vndecima
MQuid dicã ꝙ oẽs velut in terras · Hic phia ꝓbat idem alio ſigno qʒð ſu mit᷑ex mõ ſituatõis partiũ ᷣm ↄuenientiã ad attrãᷣctionẽ alimẽti quo ↄßᷣuat᷑ eſſe eoꝝ. Et dicit quid dicã ex hoc ꝙ oẽs.ſ. her be⁊ arboꝛes trahũt aiimenta radicibus velut oꝛe demerſo in terras.⁊ diffundũt ſibi alimentũ ꝑer medul las.ꝑ robur? per coꝛticẽ qð nõ eſt niſigpter appetitũ ꝑmanẽdi. Tunc ponit
aliud ſignum qð ſu Quid dicãt ꝙ oẽs velutiĩ terras oꝛe de yunlbhib⸗ merſo trahũt alimẽta radicibus ac per 1n medullas robur coꝛticẽq; diffundunt. Se Quid ꝙ nobiliſimũ qðᷣq; ſicuti medul Ahen laẽ in iterioꝛe ſemꝑ ſede recõdit. extra nlecme o quadã lignl firmitate. ltimus au guꝛßnllumn⸗ tẽ coꝛter aduerſum celi intemperiẽqua dcꝛr n ſi mali patiẽs defenſoꝛ opponitur. Jaʒ in
No quãta ẽ nature diligẽtia. vt cũcta ſe Snn⸗
stur F ni n nit aliud ſignuz qð —— q̃ oĩa nõ un er bꝛopaa
347 tione ſeminis · qᷓ oꝛ⸗ mð adtpᷣs manẽdi vex generatim quo nane⸗ qᷓ; quaſi imꝑpetuum permanẽdiveluti nẽnatureinalio ſi⸗
mili in ſpecie cũ nõ quaſdam machinas eſſ equis neſciat poſſit manere idem numero. Et 6— geuti vero quanta eſt dili — nenthohagentur ſeminemultiplicato ſup: conſidera que dinõ modo.i 1— ciat eſſetanqᷓ; quaſdam machinas i.iſtrumẽta manẽ neratim ic eit ſurehlnn ad tempus. verum etiã manendi in perpetuum ge
¶ Notandũ r⸗— generatione.q. d. nullus eſt cui hec non pateant ſcʒ trahere lunnet epe a oꝛi ſites ſunt cũ habeãt eãdem operatõem trahũt ⁊ alimentũ nt aütplãte radices infiras terre. qꝛ ex terra humoꝛẽ cdꝛticẽ Eſt aũrm ꝙ ſine diffundit᷑ in medullã.deinde in robur. deinde in pati intẽperiẽ cgl. qð ẽ in medio plãte vel arboꝛis nõ potẽs datrobur qð ẽit 7. goꝛis · ideo natura ip̃am locauit ĩ medio auã circũ ſoꝛe ab intẽper Snil arboꝛis · ro bur aũt circũdat᷑ coꝛtice exterioꝛi tanqᷓ; deſẽ et nehere deris. ¶ Notandũ ꝙqꝛ vegetabilia nõ pñt idẽ numere ma⸗
vere tõ natura ꝓducitin eis femi gationem idẽꝑmancãt in ſpe cieſcilicetin ſio ſmi. ina· ꝑ quoꝝpagationem idẽ ꝑmaneãt in ſpe

depᷣmit terras deo 1¹ ſũ nõ ꝓpter aliã cau ſam miſi ꝙ hecloca
⁊motiones conne⸗
niũt ſingulis ſup ꝓ ſaluatione eoꝝ eſſe ·
leparantur.ita vt
——
¹ Faenmztneien iepeeen inaĩata appetant eſſe duol ignig· Pꝛimo ex inclinatione naturali eoꝝ ad locũ·⁊ dicit. Ea etiam que cre dunt᷑ eſſe inaiata Vt lapis. aer. ignis. nõne deſiderãt. i.appetũt queq;.i.oĩa in giata qð ſuũ et· iſue nature conſonũ ẽ.ſimili rõne ꝓpter conſeruationem ſui eſſe.q.d.ſic · Kur em̃ leuitas vehit. i.mouet fãmas ſurſuʒ ·⁊ põdus. i.uitas
pliciter ctponitur. 1
Ea etiam que inaiata eſſe credunt᷑ non ne qð ſuum eſt queq; ſimili ratione de/
ſiderant. ur em̃ flãmas quidem ſur⸗
1 Annene ſů leuitas vehit. terras vero deoꝛſ põ lee en dus depꝛimit ni iꝙbec ſin ulis loco e tt cunq; ch ci— 6 nnennne ol eruat. ſicuti ea que unt— enee reena. vides adherẽt tenaciſime ptu us ſuis. Iestſne ne facile diſſoluantur reſiſtũt Pueve uquentia vt ger atq; aquã facile qui moliia iẽ gertaq ne Insivero omnem refugit ſectionem turideſt redeunt in ea a quibus ſunt abſciſa · ſed ignis refugit omnem ſectio⸗
ota ꝙ hor vltimum quocᷓ dicit ignem fugere omnem ſectionẽ du⸗ ſic. Iliquiqͥ ſecatur cum partes eius ab inuicem
llo conuemiãt. ſed partes ignis ſic non poſſunt ſecari
uin ſemper in aliquo conueniant vt maxime patet de igne qui eſt fia mmã. 34 o modo exponitur ſic ꝙ ignis refugit omnem ſectionem. quia ꝓpter ve Bementiam ſue actionis coꝛꝛumpit ipſum quod debet ſecare · ⁊ igniendo ip⸗ fum̃ in ſui naturam conuertit⸗—
2 4 ——
ſü
ſu ſedvi
grlc
nus de inpiran
uin tutöe dcnsi ſonn nal ütnb ni mn ctr dur unſe . wotö hi hi pitn ſeni

utzim m cſünt p in u gbe ri eunt vn nu— won ſn
Pꝛola vndecima
keq ẽ nos. Hic pia ponit ꝙ deſideriũ eſſendinõ ẽ apetitus volũta
rius ſed naturalis. Et ðᷣt. N
d natur⸗ Req; nos tractamꝰnũc de motibvolũtarijs aĩe co gnoſcẽtis. ſed de naturali intentiõe ſicuti naturaleẽ qð gaten mus acceptas eſcas ſine cogitatiõe.⁊ qð in ſumno neſcientes ducimus ſp
—
m
i.reſpiramꝰ. Nã amoꝛ· i.appetitus manẽdi.i.ſubſiſtẽqi in aĩalit.ſ. nõpuenit
Mec; nůc no de voluntarijs aleco
noſcentis motibus. ſed de naturali in/
tentiõe tractamus.ſicuti ẽ ꝙ acceptas eſcas ſine cogitatiõe tranſigimus.ꝙ in ſomno ſpm̃ ducimus neſciẽtes. Nã ne in aialibus qͥdẽ manẽdi amoꝛ ex aie vo lůtatibus.veꝝ ex nature pꝛincipijs ve nit. Mã ſepe moꝛtẽ cogẽtibus cãis quã natura refoꝛmidat volũtas:amplectit. cõtraq; illud quo ſolo moꝛtaliũ rerum durat diuturnitas gignẽdi opus qð na
tura ſempꝑ appetit interdũ coercet volũ
tas. Adeo hec ſui charitas nõ ex aiali
motiðe:ſed ex naturali intẽtiõe ꝓcedit. Bedit em̃ ꝓuidentia creatis a ſe rebus
hãc vel maximã manẽdi cãm vt quoad
pñt naturaliter manere deſiderẽt Qua
re nihil eſt ꝙ vllo modo qͥas dubitare
cũcta q̃ ſũt appetere naturaliter ↄſtan/
ex voluntatibꝰ ſup? ſicut tu eſtimas.qꝛ ſuperius poſuiſti ſo lum in anmalibus eſſe appetitum ma nendi. ſed venit ex bᷣncipijs nature. qͥa natura reperitur tã in aiatis q; in ina⸗ nimatis. Oð autẽ appetitus manẽdi non ſit ex volũtate pꝛobat dupliciter⸗ ¶ Pꝛimo pꝛobat B quia voluntas ſepe amplectitur moꝛtẽ ue tollit eſſe indiut ui.vñ dicit. Vo⸗ luntas ſepe ample⸗ ctitur moꝛtem quã natura refoꝛmidat i.abhoꝛꝛet cogenti⸗ bus cauſis.ſ.extrin ſecis.ſicut patet de martyrib. ¶ Becũ doꝓbat idem ex ꝙ voluntas quan⸗ doq; cohibet oꝑa⸗ tionem conſeruati⸗ uam eſſe ſpecifici dẽ cens. Kontraq;.id eſt per contrarium. illud opus gignẽdi quo ſolo durat diu turnitas.i.ꝑpmanen tia reꝝ moꝛtalium. qð natura appetit. interdũ coercet vo⸗ luntas. ſicut pʒ ĩcõ tinentib. adeo het
charitaſ.i.appetitꝰ 8

—
—— 5 e n—
C——*
diber tertius
ſul ſupe manẽdi. nõ ꝓcedit ex aĩali motiõe.ſed er naturali intẽtiõe quã den in
qjidit nature · edit em̃ꝓu idẽtia dĩna reby creatis· ã ſe. hãt maximã cãm ma nẽdi vt deſiderẽt pmanere naturanter qᷓ;diu pñt.q̃re nihil ẽ ꝙ vllo mõ q̃as.i
poſſis dubitare. cũcta qᷓ ſũt naturalt᷑ apetere ↄſtantiõ ꝑmgnendi· ⁊ deuitare
pniciẽ. qð boe. cedẽs ðt. Lõfiteoꝛ inq; nůc me cernere indubitato.i.ſinedu
nu in g certa videbantſup ymandi.—
Fgttitu⸗ n k pmanẽdi deuitar* ꝑniciẽ. B. öfite diato natural ape nncme— eronan afpe or inq; nüc me indubitato cernere que
e dudũ incerta videbant. ¶ P. Dð aũt
turolie aſalieJia inqt ſubſiſtere ac ꝑmanere petit. idvnũ
turalis ẽ qᷓ ↄſequit᷑
fonnã naturalem ⁊ et deſiderat, hoc em̃ ſublato nec eẽ qͥdẽ
qꝛ pᷣma ꝑfectio illiꝰ
qð hʒ foꝛmã natu⸗ cuiqᷓ; ꝑmãebit. B. Veꝝ ẽ inq;. D. O ia
ralẽ ẽ eẽ.iõ appetitꝰ
cuiulhberreinatu, igit inqt vnñ deſiderãt. B. Cõſenſi. p
ralis ẽ ad ſuũ eẽ ha
bencüſi earent vel Sʒ vnũ idip̃m mõſtrauimus eẽ qð bo
ad ↄſeruãdũ ſi ba⸗
bear. Iperityaiat nũ ẽ. B. Ita qͥdẽ P.cũcta igit bonũ pe
ẽqͥ ↄſequit᷑ foꝛmam
apbbenlam⁊ſt ct tůt Qð qdẽ ita deſcribas lʒ ip̃m bonuʒ
foꝛma app̃henſa p
Eenlus ſce apetir eẽ qð deſideret᷑ab oibus B. Wihil inqᷓ;
ſenſitiuꝰ q ſꝑ tendit
in ↄuenẽtia nature verius excogitari põt.nã vel ad nihilũ
i aũt ẽ foꝛma ap
phenſaꝑ intellecr cũcta referũt᷑⁊ vno veluti vertice deſti⸗
tũc ſꝑ iclinatioꝓue
niẽsẽ aperrꝰrõal tuta ſine rectoꝛe fluitabũt.aut ſi qd ẽ ad.
qẽ volũtas? qꝛ ilðᷣ qð ᷓᷣm ſe eſt diſcon
ueniẽs nake ſibiẽ moꝛs.ills hõ app̃hẽdit qñc tãqᷓ ↄueniẽs ꝓptaliud ãnerũ.ſ ꝓprpᷣmũ cine vite.iõ volũtas ſepe ãplectitmoꝛtẽ quã naturã refoꝛmidat. erq̃ pʒ ꝙ appetitꝰ eẽndi nõ ẽ pᷣmo ⁊ pncipalſ er appetitu itellectiuo. ſʒ er appetit u naturali.nã appetitꝰ iteilectiuꝰ nõ inuenit᷑in oibyin dby iuenit᷑ appetitꝰ naal· ie phia reſũpta maioꝛe ↄcludit intẽtũ di. ð añt appetit ſubſiſtere ⁊ pmanere.ilud deſiderat eẽ vnũ.h eĩ ſup vno ſubla to nõ pmanehit cuiqᷓ; rei ſuũ eẽ. ðᷣt boe · veꝝ ẽ.ↄcludit ᷓ phia. Mia igit vnum eẽ deſiderat. Et boe.ſentiẽs ð̃t ↄſenſi.⁊ tũc maioꝛẽ pᷣñcipalis ſylogimireſu
¶ s aũt inqͥt ſubſiſtere.
mit vt ↄcludat diffinitionẽ di. Bed nes mõſtrauimꝰ vnñ eſe idipᷣm qð bo nũẽ. ðt boetius ita qͥdẽ. Tũc phia ↄcludit intentũ foꝛmãdo diffinitionẽ bo
ni dicẽs. Igil cũcta honũ petůt.qð bonũ lʒ.i.licitũ ẽ.vt ita deſcribas. bonũ

ipcRin zoiu Ahü npitr no vclu v nn *
vebnd a nue
4Mdt nor
kuenire in cognitõʒ reꝝ exqͥ boe.hus faſꝰ e ſe mõ ſcire qð pus ignoꝛa bat.
ety Vndecimum
deſidere ab oib · Et ðt boe. Kihil verius ercogitari põt.
*—
qꝛ vel ad ni⸗ Kcuncta referũl? veſtitura vno F̃tice. i.hncipio. cũcta fuitabũt ſine recto Aut ſi qd ẽ ad qð vniuerſa feſtinẽt.illuderit ſũmũ oim bonoꝝ ¶ Rorãdũ Pdens eſt vel apperit pãct. veiiſuahfecte ſaluar ců igilglici⁊in pfertiõe
aluari ſit bohũ: oĩa appetũt bomn.¶ Notãdũ cũ ðꝛ oĩa appetũt bomibiñ aeci
bhbeieb⸗ . id erit omniũ moꝛali. nec pᷣciſe ꝓ
quod vniuerſa ſuſtinent: id erit omniũ ſen S mum bono cõit᷑ accepto. tü ẽ eẽ eẽntiale vel inquit. Oalumne letoꝛ.ipſam eni me die veritatis notam mente firiſti. Sed eee— in hoc patuit tibi quod ignoꝛare te pau Lhlere * 1„ dictis boe.in co⸗ loante dicebas. B. Quid inquam. P zoeb um finiſ q 5.ſe iᷓrare ↄfeſ⸗ Quis eſſet inquit rerum omnium finiſ ʒ eie — gb oim rex. et pᷣmo cõ Is ẽenim ꝓfect o quod deſideratur ab æn 6 e— 5 3 pʒ; di. P alũne mmiũ oibus: a5 qꝛ bonũ eẽ collegimus.opʒ ſn reꝝ oim finẽ bonum eſſe fateamur. attigiſti.notã.cœ⸗ gnitionẽ. mẽte me⸗ ¶ Werꝝ xi.huius tertij libꝛi eeier ——„ tati sq̃ ẽ ĩ medio Wiſqs ꝓ funda mẽte veſtigat vcꝝ idh pauuit ibi qð
ℳ—. npirch milli⸗ ule fali pᷣmo libꝛo. pꝛoſu ſe In ſe reuoluat intimi lucem viſus kaxftauenr boe.
. quid inquã ſup eſt Lõgoſq; in oꝛbẽ cogat iflectẽs motus llud. ðt phia. eẽt kinis omniũ rerum. Et ſubdit. Is em̃ eſt finis omnium rerum qð deſideratur ab omniby. qð qa bdnũ eẽ collegimꝰ.vt pʒer diffinitiõe boni.oʒ vt fateamur bon eẽ finẽ oium reu. ¶ Nota ꝙꝑ notã medie ÿitatis itelligit noticiã dinã ſiẽ pũctũ ẽ meq iuʒ circulia qͥ oẽs linee ducũt᷑ſie den ẽ mediũ vᷣitatis a q̃ ois ʒitas pcedit ¶ No tdũ ꝙ oia appetũt ſui finẽ cũ finiſ ſit ꝑfectio rei ⁊ res ðſtituta ſuo jinefruſtraf ñ igitur de rõne finis ſit eſſe bonũ. qꝛ auferentes jnem auferũt naturam exij methaph.ideo finis omniũ reꝝ eſt bonũ. Merxꝝ. xi.tertij li. iſds ꝓfũda. ſts ẽ.xi.metz hꝰ ttij qð ðꝛ glicom ab jutdꝛe rãbicũ 4
pede pᷣdnãnte.iqͥ merro phia oñdit qũo poſſumꝰcogſcere hoin⁊ vexũx
r9

Liber tertius
Pꝛimo ðᷓ oñdit modi quo poſſumꝰ dcuenire in cognitionẽ veritatis. Scðo aſſignat cãm eiꝰ.ibi. Rõ om̃e. Dicit pᷣmo. Quiſqͥs veſtigat.i.iueſtigare vult ep pfunda mẽte.i.ſubtili.; ꝓ ⁊ cupit falli nullis deuijs.i·falſis opinionibꝰ qᷓfaciũt a vero deuiare.ille reuoluat in ſe.i exercitat intra ſe· lucẽ.i.ſpeculatio nẽ.intimi viſus.i.rõis ⁊ intellectꝰ interioꝛis.⁊ ip̃e cogat · i reducat lõgos mo
tus.i.oꝑatões aieꝓ
taecb a un Animũq; doceat quicquid extra molit
ctẽs eos motꝰ in oꝛ
bẽ.i circulũ redei ¶ Suls retruſum poſſidere theſauris
do ad aĩam.?qͥcqͥcd
ʒůn doceatinol Budum quod atra texti terroꝛis nubeſ
laboꝛat· ſpeculãdo eftra.i.circa res exte Lucebit ipſo perſpicatius phebo rioꝛes.ille doceat a⸗
nimũ fetruumad Non omne nãq; mente depulit lumen
ad ſe ↄuerſum poſſi
dere ſuis thezauris Obliuioſam cQpus inuehens molem
id ẽ potẽtijs q̃ ſunt
moottaꝛ utelectꝰ ¶ Neret pꝛofecto ſemen introꝛſum veri.
⁊tũc illud qð atra. nubeobln Quoq excitatur ventilãte doctrina. ignoꝛãtie. duduʒ te
rtoccultauit ilð lu Nam cur rogati ſponte recta cenſetis
eerpeeete Ni merſus alto viueret fomes coꝛde
ipᷣo phebo.q. di.qð
iono tpe iult oblu öð ſi platonis muſa perſonat verum
rũ lucidũ apparebit— 8 nteitcerut Nor Qöð quiſq; dicit imemoꝛ recoꝛdat᷑.
dũ ꝙ qͥ vult cogno. ſeers veꝝ dirigat rõem ⁊ intellectũ ad ipᷣam rẽ ertra ⁊ ad reꝝ ꝓpꝛietates. et ſi aliqͥd cognoſcit ex his nõ ſtatim iudicet. ſʒ in ſe ruertat᷑ deliberãdo an ita ſit vel nõ ſit. qꝛ ſepe videt᷑ bonũ eẽ qð nõ eſt·⁊ nõ eẽqð ẽ· ſine eñ̃ deliberatõe nõ eſt iudicanqũ.qð nõ eſt lõga deliberatõe ꝓbatũ.iõ dicit phia. reuoluat in ſe
lucẽ intimi viſus. otandum ꝙ oꝛbis ẽ linea circũducta rediẽs ad idẽ. in⸗
fiectere ð lõgos motꝰ in oꝛbẽ ẽ ců virtꝰ aie ab aia.vſq;lad ipam rẽ diuertit
⁊ ad aidm reuertit᷑ veliberãdo an ita ſit vel nõ ſit m ꝙ cognouit· ſhõ oĩe nãq; mẽte. Hic phia aſſignat cãm eiꝰ qð dierũ eſt. ſ.q̃re poſſumꝰ
—
cognoſcere veꝝ dicẽs · Hã coꝛpꝰ inuchẽs ·i. inducẽs obliuioſam molẽ.i.qᷓui⸗
tatẽ q̃ hõ fit obliuioſus ·nõ depulit oẽ lumẽ· i.cognitionẽveritatis · mente.i· demente. qꝛ habitꝰ pncipioꝝ manet in mente · ⁊ ſubditꝓfecto· ꝙ certo.ſemẽ id eit pᷣncipiũ. veri.i· veritatis. heret·· manet. intꝛoꝛſum.i intrinlecꝰ in aima
q excitat. ventilãte.i.exercẽte doctrina · ꝙ aũt ſemẽ veri ſit in aia ꝓbaturꝑ
ꝙ puer ignarus qñ recte rñdit ad interrogara vt trũ dualitas ſit numerus
par vel npar. vñ dicit. Nã cur rogati.i.interrogati. cenſetisi.·iuqicetis vel rñdetis recta ſpõtei.volũtarieniſi fomesi· radix veritatis·merſus.ilatẽs

Nꝛoſa duodeciua
viuetet alto coꝛde.iꝓfunda mente. Et ſubditꝙ ſi muſa.i.ſapientia platõis
pſonat vexꝝ illud qð quiſq; diſcit.recoꝛdat᷑ ĩmemoꝛi.oblitus.
¶ Notanduʒ
x plaroni iponit ꝙ voluerit aĩas oĩa ſciuiſſe anteqᷓ; ↄiũgerenłcoꝛpoꝛi. ßʒ ad luncte coꝛpoꝛib oĩia tradidiſſe obliuieni.ſedper ſtudiũ ⁊ exercitiũ ſapientiã
recugalſſe.ꝗᷓ voluit ꝙ ſcire nõ eſt aliud niſi quoddam ant
ſꝛoſa duodecima libꝛi tert
Vm ego platoni inquam vehemẽ
ter aſſentioꝛ. nam mehoꝛum iam ſecundo cõmemoꝛas. ꝛimum ꝙ me moꝛiam coꝛpoꝛea contagione. dehinc cũ meroꝛis mole pꝛeſſus amiſi.]P. Lů illa. Si pꝛioꝛa inqͥt ↄceſſa reſpicias.ne lud qͥdẽ lõgius aberit qͥn recoꝛderis. qð te dudũ neſcire ↄfeſſus ẽ. B. Quid inqᷓ;. AQuibus ait illa gubernaculis mũdus regak. B. Abemini inq; me in/
ſcitiã meã fu iſſe ↄfeſſũ. Sʒ qͥd aſſeras. k iãꝓſpiciã. planius tñ ex te audire de
mĩch cauſatur a pᷣncipio intrinſeco.ſ.a coꝛde. qñq; a pᷣnc rioꝛi puta a medico ⁊ coꝛde.ſed nunq; cauſat᷑ a pᷣncipio puta a medicol⁊ coꝛpe.ſed nunqᷓ; cauſatur a pꝛincipio exterioꝛi ſine interioꝛ?ĩ ſic ſcientia Qñq; acquiri᷑a pꝛincipio interioꝛi puta ab intellectu agente ſicut
patet in habentibo ſcientiã ꝑ inuentio nẽ.quandoq; acquirit᷑a pꝛincipio interi
dꝛi?exterioꝛi ſimul ſicut a doctoꝛe ⁊ intellectu agente.nu
pꝛincipio exterioꝛi ſine interioꝛi.
reducit in cognitionẽ boetiũ alterius
ernat. ibi S
iquoꝝ reminiſci.ad uã intentionẽ vi⸗
etur hic loq phia ſed non eſt ditendũ ꝙſcire fiat per remi niſcentiã. ſed ſcien⸗ tia de nouo acquiri
tur per inuentioneʒ
vel dottrinam. veꝝ eſt ꝙintellectus no ſter naturaliter ha⸗ bet ſe in cognitione pᷣncipioꝝ per qᷓ vir⸗ tute intellectus agẽ tis⁊ per doctrinam deuenit in cognitio nem pᷣncipiatoꝛum Vnde Nin conien ſis pᷣmo poſterioꝛũ pðt. Nõ ſolũ vox do ttoꝛis exteriꝰ ſonãs nec littera viſa do⸗ tet. ſed het duo mo nent ⁊ excitant. Ve rus aũt doctoꝛ eſt q́; mentẽ vlterius illu minat ⁊ veritatem oſtendit. ¶ Notan⸗ dũ ꝙ ſitut ſanitas
ipio interioꝛi ⁊ exte⸗ exterioꝛi ſue iterioꝛi
n aũt acquiritura
Hoſax.tertij libꝛi. m ego platoni inqᷓ; Iſta eſt.xij ꝓſa ⁊ vltima . cuius igno — eſt.ſ. quibus gubernaculis mũdus regatur. Pꝛi Poe· mouet quanqã qõnem pßie.ſcha ibi uis ne me. P via gubernat ſua bonitate. ſcðo oñdit modũ q gia gub am·tertio ex his ↄciudit malũ nihil eẽ.ibi Sed vis
uius tertij in qᷓ̃ phia ꝛantiã pꝛius ↄfeſſus mo facit hot. ſecũdo
imo oßditꝙ deuf
ed qð di⸗
ne. Pꝛimd boe. ahen

ſcða ibi. i.ſentio
ria.coꝛꝑea ↄtagiõe
1 coꝛꝑis Fue ⁊ me⸗
dehinc.i.ſcðõo ↄme moꝛoꝛ bon cũ ami ſi memoꝛiaʒ.pᷣſſus
mole.i.pondere me
roꝛis Tũc phiaoñ ꝙ nð tm̃ hoꝝ recoꝛ
dabit᷑ ꝓprer dicta.
Fcuuidã alteriꝰ ꝙ iꝗᷓrar̃ ſe diccbat di. ſi ulla pꝛioꝛa ↄceſſa
reſpicias ñ aberit lõ
giꝰ.ſ.a mẽoꝛia tua.
dqn facile recoꝛderis
qð dudũ ↄfeſſus es te neſcire.i.iꝗrare in pᷣmo li ·et q̃rit boe. qd inqᷓ; ðᷣt phia qͥb⸗ gubernacuł mũdꝰ
regat᷑? ðt boe Te mini inqᷓ; me fuiſſe
ↄfeſſů iſcitiã.i.iq̃rã tiã meã̃.⁊ lʒ iã ꝓſpi ciã.i.agnoſcã·tñ de
ſdero planiꝰ audi
ex te quid aſſeraſi. 6 dicas · ¶ Kotan ũ ꝙ boe · vt ſe ſchᷣo
iber tertius
it dictis Platonis ĩ metro. Et oñdit pßia ip̃m poſſe leduci in coꝗ̃nitioneʒ ignoꝛã ẽ.ſcðo phia reducit ip̃m in cognitionẽ ulius.
ũdũ hũc. Pꝛimo q
latoni.nã me o phia hoꝝ.ſ.ꝙ deꝰ ſit finis oĩm reꝝ ⁊ ſũmũ bonũ.
cuiuſdã ₰ ignoꝛãti ſcðᷣo cõmemoꝛãs.i. recoꝛdari facis.pᷣmũ ꝙamiſi memoꝛiã.i.qð erat ĩmemo
cõmemoꝛatũ pᷣdi⸗
ctoꝝ deus ſit finis
ꝙrexꝝ·⁊ qͥd ſit ũmũ
pom.¶ Pꝛio poſtqᷓ;
mole coꝛpis opp̃ſſ?
ẽ amilit memoꝛiaʒ
eop.⁊ poſtea ꝑſtu⸗
diũ recoꝛdatꝰẽ. ſcðo tr ea ꝑ iũructionẽ phieud mermoꝛiã recuxit. M yult oñdere itentũ.⁊ pᷣmo admonet boe. de qdã pus ↄceſſo.⁊ hoe. illud fatet
ꝛimo ðᷣt Tũ ꝓ tũc.ego boe.inqᷓ; vehemẽter aſſentioꝛ
ſi idero. P. Abüdũ inqͥt hũc adeo regi
pauloañ mime dubitãdũ putabas B
Be nũc qͥdẽ arbitroꝛ inqᷓ;nec vnqᷓ; dubi tãdũ putabo Auibuſqʒ ad hoc rõboac
cedã bꝛeuiter exponã. Můduſhic extã
diuerſis ↄtrarijſq; ꝑtibus invnã foꝛmã mime ↄueniſſet:niſivnus eẽt qͥ tã diuer ſa ↄiũgeret. ↄiuncta vero naturaꝝ ipſa
diuerſita s iuicẽ diſcoꝛſ diſſociaret atq;
diuelleret. niſi vnus eſſet qð nexuit ↄti
neret. Mõ tã vero certus nature oꝛdoꝓ
cederet.nec tã diſpoſitos motus locis tgibus.efficiẽtia.ſpacijs. qualitatibus
explicaret. niſi vnus eẽt q̃ has mutatio
num varietates manens ipſe diſ pone neret, hoc qͥcqͥd ẽ quo ↄdita manẽt atq; agitãt. vſitato cuctis vocabulo deum
qꝛ meroꝛe ⁊ triſticia affectꝰ ti ñdũ hũc inqͥt. Hic phig
⁊ rõne ↄfirmat. ſcðᷣo phia oñdit qby gubnaculis regat mũdꝰ.ibi Tücila in
qᷓt. ᷣmo ðt. O boeti tu pauloañ f.in pᷣmo ichꝛo · puta bas mime dubitãcdum
hunc mundum regi ·a deo dicit Boetius. Miuime arbitroꝛ dubitandum⸗
ſic
n
ſct
rãtiã eoꝝ lapſus ẽ.ſʒ po
zenñ jutboe ſ6¹520 ns nau ionn vomi tus dus ppo änel uno
wgu
i
unfin ſit vi ius h ſhu ½ [mn lrtn wiſtw
usn
gr obi
de 50 Lne Hip hrobe kn

idilcoſ An wscſ n dipolui n n
ulhaui pA
Pꝛoſa ðuodecima
Nec vn qᷓ; putabo.⁊ ego bꝛeuit᷑ exponam qͥb rõnib accedã ad ꝓbandũ. Et
inuit boe. rõnes ſuas di. Hic můdꝰmime ↄueniſſet in vnã̃ foꝛmã ex tã diuer
ſis ⁊ 3ꝛijs ptibo· niſi eẽt vnꝰ qͥ tã diuerſa ↄ iůgeret/ up“qẽ deꝰ.? ipſa diuerſi
tas naturaꝝ hꝰ mũdi diſcoꝛs iuicẽ diſſociaret atq; diuelleret ↄiũcta niſi eẽt qͥ ↄtineret.i. ↄſeruaret · qð nexuit. iiũxit. qð ſup? ẽ deꝰ.oꝛdo ÿo nature tãcer . kenßnie 1e 6 6 explicaret tã diſpo nomio. N Tũ illa Tů hec inqt ita ſen een i 1mi i tos motꝰlocis tꝑi⸗ tias puã mihi reſtare oꝑam puto vt feli beiee citatis cõpos patriã ſoſpes reuiſas. ſʒ cijs. qᷓlutatibus. niſi T. ˙ eẽt vnus qͥ ipſe ma
q̃ppoſuimus itueamur. Noõne i btitu/ nis.ſimobilter di ſponeret has varie
dine ſufficiẽtiã nũeraumus deũq; bea tircs mutationum
i 8 8 qeqd aũt ß ẽqᷓ cõdi
n pat es taddéé ta.i.creata manent titudinẽ ibaʒ eẽ ↄceſimus. B Ita qͥdẽ ſetnre „ ſin Ii ingtrr illu dvſitato cũctis ⁊ ad můdũ igit inãt regẽdũ nullex/ een ſcułkidicchit alion ſ deñ¶ Kotandũ ꝙ triſecis admi culidigcbit Vioqͥn ſi auo boe innuit tres rõ⸗ egeat plenã ſufficiẽtiã hẽbit. B id inq; ta ẽ nccãriũ ꝑP her ſe igit᷑ ſolũ cuncta er diuerſaꝝ reꝝ 2ũ itat nccdrib 5 DP—* ů unctã ctiõe q̃ talis eſt. Hr uerſa ⁊ Zꝛia nõ vni unt᷑inuicẽ ꝑ ſe.cũ jgit mũdus vnitꝰ ſit ex ꝑtib ʒ̃ꝛijs vt ex elemẽtis oʒ vt aliqͥd ſit vniens egs.⁊ hoc eſt deꝰ.ꝗᷓ mũdus regit᷑ a deo · Hanc rõnẽ tãgit.ibi Mũ dus hic ¶ Scða rõ ſumit᷑ex Zꝛioꝝ ſimul ↄtũctoꝝ ↄſeruatiõe q̃ talis ẽ. Dier ſa ⁊ 5ꝛia ex ꝓpꝛietate ſue nature diſſocient᷑ ab inuicẽ.niſi ab aliquo ↄſeruẽtur ſed xtes můdi ſũt diuerſe⁊ Zꝛie. ꝗᷓ ⁊c̃. Hanc rõnem tãgitibi Kõiuncta vero ¶Tertia rõ ſumit᷑ ex oꝛdinata motuñũ diſpõne q̃ talis eſt. Nhil certitudina liter? regulariter mouet᷑ ßᷣm diſpõnem locitpis efficientie.ſpacij⁊ qualitatis niſi ſit vnũ rectificãs ⁊ regulãs · ſed motꝰ eoꝝ qͥ fiũt in mũdo fiũt regulariter m pᷣdicta dnq;. qᷓ neceſſe eſt ponere rectificantè ⁊ regulantẽ qð eſt deꝰ.ᷓ mñ dus regt᷑ a deo. Hanc rõnem tangit.ibi. Nõ tã ÿo certus ¶ Notandũ ꝙ re⸗ gulares motus fiũt in mũdo locis qᷓ;tũ ad ꝓximationẽ ⁊ elongationẽ ſolis ĩ obliquo circulo. Fiũt etiã tꝑibus qᷓ;tũ ad variationem diei ⁊ noctis. Fiunt efficiẽtia qꝛ luna efficit augmẽtatõʒ ⁊ diminutõʒ hüidoꝝ m ſui creſcenciam ⁊ decreſcentiã.⁊ efficit fluxũ ⁊ vt reflurũ maris. Fiũt etiõ oꝛdinati motꝰ ſpa cijs · qꝛ luna ⁊ alij planere maioꝛi ⁊ minoꝛi ſpacio qñq; diſtenta ſole ⁊ ab inui cem etiã fiant qualitatib. qꝛ in eſtate cãt᷑ caloꝛ.in hieme frigꝰ. ¶ Tů illa cuʒ⸗ Mic phia ſupoſito g mũdꝰ regat᷑ a deo ꝓbat ꝙ ab ip̃o regat᷑ꝑ ſuã bõitarẽ⁊ ðt · oboe · cũ hec ita ſetiaſꝙ mũdꝰregit᷑a ðo.puta mihi reſtarepuã oꝑã.i.puũ laboꝛẽ vttu ↄpos.i.potẽs felicitat · ſoſpes.i.æſanꝰ. reuiſas patriã.i. coßſcas beatiudinem
. ———

Tůe ꝓbat ꝙ deus regat mũdũ ſuaponltsredick Intuemnu q̃ poſuimꝰ
nõne numerauimꝰ ſup̃ in.ir eſſe ipſam btitudinẽ· t boe.
ls indigebit. alioqͥn pt boe·illud inqᷓ; ẽ neceſſariũ. iõ cõclu dit phia. deꝰ cũcta diſponit.i·regit ꝑ ſe ſolũ.ðᷣt boetius. ne gari neqt. ſed deus monſtratꝰẽ eẽ ipſũ bonũ memini inq; pt boe · ꝑ bonũ de
us cuncta diſponit
ſiqͥdẽ ꝑ ſe regit oĩa ·
aue ↄſenſimꝰ eẽ bo nũ.⁊ hic deus eſt ve
luti qͥdã clauꝰ atq; gubernaculũ.qᷓ ma china mũdana ſer⸗ nat̃ ſtabilis ⁊ incoꝛ rupta.ðᷣt boe vehe ment.i.valde aſſen
tioꝛ.⁊ illud te dictu
rã pau loañ ꝓſpexi. kʒ tenui ſuſpicione. ðt phia.
em̃ vt arbitroꝛ vigi lãtius qᷓ; pus dedu
tis oculos ad vera
cernẽda. ¶ Notãdũ ꝙ ex lja accipiũtur due rõnes ad ꝓbã⸗
qũ intentũ.¶ Pꝛia rõpbat ꝙ deꝰꝑ ſere git oĩa.⁊ talit ĩ bea
titudine ẽ ſũma ſuf
redo in⸗ qt ꝙ hec ꝓuidiſti.iũã
ſi na eſſet ꝙ alij egeat.nõ habebit plenã ſufficientiã. Et
diſponit. B. Wegari inq; nequit. N.
tq deus ißᷣm bonũ eẽ mõſtratus ẽ B Abemini inqᷓ;. Ib. der bonũ igit cũcta diſpõit. ſiqdẽ ꝑ ſe regit oĩa quẽ bonũ eẽ
ↄſẽſimus Et hic ẽ veluti qͥdã clauuſ at q; gubernaculũ quo mũdana machina ſtabilis atq; icoꝛꝛupta ſerual. B Vche mẽter aſſentioꝛ inq; ⁊ id te pauloaũ di cturã tenuilʒ ſuſpiciõepſpexi.. Cre
do inqͥt. Jã em̃ vt arbitroꝛ vigilantius
ad cernẽda vera oculos deducis. Sed qð dicam non minus ad contuendum
patet. B. Quid inqᷓ;. d Wũ deus inqt
omnia bonitatis clauo gubernare iu re credat eadẽc; omnia ſicuti docui ad vonũ naturali intentibe feſnẽt. Num
ficiẽtia.ſed deus ẽ btitudo. 3 in deo ẽ fũma tale aũt nõ indiget ex⸗
rrinfecis gubernaculis. ꝗᷓ per ſe deus regit oia. ¶ bonitatẽ qᷓ nõ diſting o regito deus eſt ipᷣm bonð ð ꝑ bonñ regit oĩa. vt pʒ de ſe. qꝛ ſua bonitate⁊ clemẽtia.
¶ Sʒ qð dicã.
oĩa gubernat ſuauit. q via ſibi obediũt. ſcho g gubernat oĩa foꝛtit qꝛ nihil ſt bi ieſiſt ere põt· ſcha ibi ſi conel. pꝛio ðt · Illud qð dicam non minꝰ patet
uit a deo regit oĩa ſicut deus ꝑ ſe regit oĩa vt viſũ ẽ. ſed
ic ponit ꝑ quẽ modũ deꝰ oia gubernat.⁊ pꝛio oñdit ꝑꝙ
ta ẽ inqᷓ; ex hoc ↄrludit phia deũ nullo indige
5. in btitudine eſſe ſufficientiã ⁊ ↄceſſimꝰ deu re ad regendũ mũdũ. ðt ßᷓ·ad mũdũ regẽdũ deꝰ nullis extrinſecis adminicu
ußn
ut
cðᷣa rõꝓbat ꝙ deꝰ ꝑ ſuam
öpoſ
z0tle ſhedil ubon innen iinti dbit adi p
mun
uriſi uß.
ſce tin Pr ſin
vlho
14
cn
pinn heñp win ſh.
dut use vuh

ad ↄtuendũ.i.ad deſiderandũ.⁊ dicit boe.qͥd inqᷓ; Et ðicit pia.cũ deꝰiu⸗⸗ recredat oĩa gubernare clauo bonitatis ſue ⁊ oĩa feſtinent naturali intẽtione ad bonũ.ſicuti vocupꝛiꝰ in ꝓſa decima.nõ ꝓ nunqd põt dubitari quin vo lãtarieregant᷑ ſpõte ⁊ ↄuertãt fe ad nutũ diſponentis veluti ↄueniẽtia.i.obe dientia ⁊ ↄtempata.i.coaptata ſus rectoꝛi. dicit boe. Ita inq; neceſſeẽ. q nð
dubitari põt qͥn volũtarie regant᷑: ſeq; ad diſponẽtis nutũveluti ↄueniẽtia cõ tpataq; rectoꝛi ſponte ↄuertãt. B. Ita inqᷓ; neceſſeẽ net beatũ regimẽ eẽ vide/ retur:ſiquidẽ detrectãtũ iugũ foꝛet:nõ obtpanti ſalus. Id. Nihil ẽ igitqð na turã kuãs deo ↄtraire conet. B. Mihil inq; b. Quid ſi conet:ait:nũ tandẽ ꝓ ficiet quicqͥd aduerſus eũ quẽ iure potẽ tiſſimũ btitudinis eẽ conceſſimus. B. Pꝛoꝛſus inqᷓ; nihil valeret. ꝑ. Nõ eſt
igit aliqͥd qð ſũmo huic bono vel velit
vel poſſit obſiſter. B. Nõ inq; arbitroꝛ P. Eſt igit ſummũ bonũ inqͥt qð regit cũcta foꝛtiter ſuauiterq; diſpõit B. Tñ ego inqᷓ; me nõ modo ea q̃ ↄcluſa ſũma
põt repiri in oibyet ſic accipit hic. ¶ Nota ꝙnihil ſeruãs kʒ em̃ peccatoꝛ videatur deo repugnare ipᷣe nõ ßuat natu
nuit ⁊ depzꝛauat naturã. Etiã boe.lo
riꝰ. ¶Quid li conet᷑. Hit oñdit phia ꝙ
mus eẽ potẽtiſſimũ iure btitudinis.i.
videret᷑ beatum eſſe regimen dei ſi foꝛet ſugũ detrectantius id ẽ recuſantiũ.ſicut- bos laſciuꝰ recuſat iugũ ⁊ ſi nõ eſß ſalꝰ obtẽperantiũ.i.obe dientiũ. ᷓ diẽ phia nihil ẽ qð naturã ⸗ uãs coner᷑i.laboꝛat Zire deo · DiWoe. Nihil inqᷓ; · ¶ Hota ꝙ cũ gubernare ni⸗ hil aliud ſit niſi in fi nẽ oꝛdinare.nec alið eſt deũ ꝑ bonitatem gubernareqᷓ; ꝑ bõ⸗ tatẽ in finẽ dirigere ⁊cũ oĩa naturalitẽ dãt ad bonũ tanqᷓ; in finẽ · manifeſtũ elt ꝙ oia ſpõtein finem dirigunt᷑. ⁊ ita natu ralt oia ſponte obe diũt gubernãti⸗⁊ ꝑ ↄñs deꝰ regit omia ſuauit.¶ Nota ꝙ vo luntariũ pᷣm pfectaʒ ſui rõem tĩ inuenit᷑ in hñtib volũtateʒ ſʒ extẽdẽdo volũta tariũ ad om appe⸗ titũ nõ coactũ.ſicut natur repugnat ðo
aturã. qꝛ peccatũ dimi⸗ uit h de aperitu nature vtpz ex ſupio g deꝰ regit oĩa foꝛtiter. qʒ nihil eſt qð poſſit ſibireſiſtere. Scðᷣo ↄfirmatꝑ q̃ndã fabulã· ibi. accepiſti. dicit. Bi qͥd conet᷑reſiſtere deo· nunqd alidd ꝓticiet adierſus eũ qu ex eo ꝙ ẽ btitudo.ið
lus eũ quẽ ↄceſſi⸗ icit boetius · Pꝛoꝛ
us nibil valeret ſup ·reſitere. Igit dicit p hia. nõ eſt aliqq qð buic ſum mo.

— 3 5—
bõno vel velit vel poſſt bſiſtre Hiciebor·fion arbirer· Zdeo dictiha
ſunimuni bonũ eſt quod regit cunrta foꝛtiter ſuauiterc; diſponit · dicit oe tius.qᷓ;.i.qᷓ;tum. me ea ſumma rationũ que modo concluſa eſt.nõ mõ.inon tãntumodo me delecrat. verũ pꝛo ſed.hec ipſa verba quibus vteris multo⸗ magis delectant me ita vt ſtulticiã.i.me ſtultũ lacerantẽ.i.mala repꝛehẽdẽ⸗
tẽm magna.ſ· qᷓ tan gunt diuinã guber⸗
bnlam ꝙ nihi po⸗
teſt refiſtere deo qᷓ ta
lis eſt. igãtes vo⸗
lehtes expellere de⸗
os de celo.poſuerũt
montem ſuper mon tem vt aſcendirent quod videns iupi⸗ ter ipſos fulmie de⸗ iecit ⁊ montibus de pꝛeſſit.⁊ hec in ſcðõᷣo
ctamoꝛphoſeos.
nde dicit. O boe
tiaccepiſti.i.didici ſti in fabulis gigan tes laceſſantes.id ẽ lacerare volentes ce lum ſed foꝛtitudo bẽnigna · ſ.dei.illos viſpoſuit ⁊ depoſu it vti condignuʒ fu⸗
it. ¶ Nota phah
ailudit verbis ſa⸗ SAenr
cit. Attingit ergo a
fine vſq; ad finẽ foꝛ titer ⁊ diſpoſuit om nia ſuauitcr. ideo di cit. B.ſe nõ tiñ deie ctari in iſtis ration bus quantũ in ſuis
verbis.
n tionẽ pudeat ſui. Tneo irmatpꝑ fa⸗
rationum:verum multomagis hec ip/ vttandem aliquando ſulticiam ma⸗ gna lacerantem ſui pudeat.. Acce ⸗ piſt inquit in fabulis laceſſantes celũ gigantes. Ged illos quoq́; vti condi/
gnum fuit benigna foꝛtitudo diſpoſu
it. Scd viſne rationes ipſas inuicem collidamus: foꝛſitan exhuiuſmodicõ flictatione pulcra quedã veritatis ſcin tilla diſiliat. B. Euo inqᷓ; arbitratu P. Beum inquit eſſe omnipotentem
nemo dubitauerit. B. Qui quidem in
bigat.. Qui vero eſt inqt oipotẽs:ni
ſ Sed viſne rationes ipſas inuicem · Hic phlloſophia malhum nihil ſit. Et pꝛimo petit aſſenſum t 3 tiones id eſt pꝛopoſitiones ratione pꝛobatas inuicem collidamus ideſt com penamfolltanet ↄiltröe hutꝰ diſiliat·pꝛocedet quedan pulerlant
Jtriratis. Et dicit boetius fiat ivqᷓ; tuo arbitratu· itua volũtatꝰ.
oetij dicens. Niſne iſtas ra⸗
cüft
n
grit
ier vineſi
pule
mb nu
nent
diſert
incol
be ni
lehc
nrich
qnh phloſ volun toh lusn ielh wata

dilosq ꝰenn ugn moſ non xn B. 1 in
e. B Si
iurn au eröpol ⸗
——
pꝛopolitionem manifeſtam dicens. Nemo dubitauerit deum eſſe oipotentem Micit boe. Kullꝰꝓꝛus ambigat qͥ mẽte ↄſiſtati.dͥ ſane mẽtis ẽ tũc aſſumit aliã põem dicẽs. Qui voẽ oipotẽs nihil ẽ ꝙ ille nõ poſſit. Piẽ̃ boe.nihil in ʒᷓ · Tüc põit aliãpõem. Deynõ põt facere malũ. Dic boc. Mime Igit cõ cludit phia malũ nihil ẽ cũ illð facere nõ poſſit · ile qͥ mhil nõ põt facere.id ẽ oiĩa facere. ¶ Nota ſit deꝰẽ cã efficiẽs oĩim.ita ẽ finis oĩim. Vñ qͥcqͥd ſit ab eo
id eſt foꝛmans laboꝛin
. ů ig᷑ deuffacere malũ poteſt. B Mime inqᷓ;. d. Mbalũ igit nibil ẽ inqt ců id facere ille nõ poſſit q̃ nihil nõ põt B. Audis ne inqᷓ; me iextricabilẽ labo rintũ rõnibus texẽs. Que nũc qͥdẽ qua egrediaris introeas. nũc vero quo itro ieris egrediare. an mirabilẽ quendã di uine ſunplicitatis oꝛbẽ ↄplicas.Etem̃ pauloãte a btitudine incipiẽs. eã ſum mů bonũ eẽ dicebas.quã ĩ ſummo deo ſitã loquebare. Jpſum quoqʒ deñ ſum mũ eſſe bonum plenamqʒ beatitudinẽ diſerebas. Erquo neminem beatum
foꝛe niſi qui pariter deus eſſet. quaſi eerẽplũ. Aliq;s tenet᷑
oꝛdinatad ip̃m tan qᷓ; ad finẽ ſi qᷓ deꝰfa ceret malũ oꝛdinare tur ad ip̃; tanqᷓ; aod finc.⁊ cü ip̃e ſit bo⸗ nũ. malũ oꝛdinare ad bonũ.ᷓ deꝰñp̃t facere malũ tãqᷓ; ali qd ꝑ ſeintentũ. ſt
qᷓ ↄciuſio quaʒ phia infert ꝙ maluʒ nihil
eſt. Rõ ↄcluſioniſẽ
eꝰ põt facere om̃e
qð ẽ cũ ſit oĩpotens
ß ðs non põt facere malũ ergo malũ ni hleſt. Et ſi diceres Si malum nihil eſt cũ hõ dãnet᷑pꝛo ma lo dãnabitur pꝛo ni
hilo. Bicẽdũ ꝙma lũt defectũ bõi nõ negatiue ſʒ pᷣuatiue.
215 malũ e defectꝰ boni qð dʒ haberi.
⁊ qꝛ in ptãte hois ẽ
illð hre ⁊ ſi nõ hẽt il lud bonũ cũ deberʒ hr̃e.iõ dãnat᷑.⁊ põit̃
foluere centum libꝛas ⁊ſi non ſoluat incarcerabitur.certum eſt ꝙ non ſolue⸗ re nõ eſt aliqͥd ſed nihil non tñ ſumpliciter dicit᷑ incarcerariꝝ nibilo.ſed ideo
qꝰ nhil erat qð debuit aljqdd eſſe.
Ludis ne inq; me. Hic Woetius mouet queſtionem philoſophie.ſcðᷣo philoſophia ſoluit. ibi. Tum illa. pꝛimo boetiꝰ aqmirãs vecon nexione⁊ cõ nolutione rationum quibus philoſophia vſa eſt querit vtrum iſta connexio ratiolum ſit ex deluſione philoſophie. vei pꝛouen at ex natura rei. ⁊ bꝛeuiter illas rariones recolligit ⁊ drcit. philoſophia ludis.i deludis neme texẽs
um id eſt laboꝛem dufficilem rationibus.fa
ciendo rõ
nes circulares. quo.ſcilʒ laboꝛinto egrediaris ea per te qua introeas ⁊ eggre
diarte eo loco quo introieris/ quo complicas quendã ozbẽ admirabilẽ dijie
————
.

¶Aiber terlius
ſimplicitas·i ſatis mirabilẽ circulation? rõnis in diuina ſimplicitate. Tz bꝛeuiter recoligit rões dicẽs. tu pauloãte icipiẽs a btitudine dicebas eã eſſe
ſummũ bonũ. quã btitudinẽ tu ĩoquehareeſſe ſitã in ſummo deo ⁊ diſſereba
deñ eſſe fummũ bonũ ⁊ plenã beatitudinẽ. exquo dabas · i.inferehas q̃ ſimu nuſcuiũ.i.corolariũ neminẽ eſſe beatũ niſi eẽt de urſum tu loq̃baris foꝛ⸗ mã boni eſſe ſubſtã%
tiã dei⁊ britudinis munuſculũ dabas Rurſus ipſam boni
⁊ dicebas ip̃m vnũ
eſeidiᷣm qð bonũ foꝛmam dei ac beatitudinis loqueba/ ʒüllud bonum dice 3 bas eẽ qðappeteret ris eſſe ſubſtantiam. Ipſumq; vnuz id a natura oĩm reruʒ.
⁊tu diſputabas.i. ipſum eſſe bonuz dicebas quod ab om diſputãdo ꝓbabas de regere vniuerſi ni rerum natura peteretur. Beum quo
tateʒ gubernaculis
bonitatꝭ ⁊ cũcta vo q bonitatis gubernaculis vniuerſ ita/
lẽtia parere.i.obẽdi
re deo nec azeſe tẽ regere diſputabas volentiaq; cuncta
naturaʒmali.⁊ hec via erplicabas nu⸗ parere illi.ec vllam mali eſſe natu ⸗/
lis rönib ſumptis
exrinjecus.i nõac ram.¶ Atqʒ hec nullis extrinſecus ſů/ cipiẽdo pᷣncipia ex⸗
inecaiec intis. t ptis.ſed altero ex altero fidem trahẽte
intrinſecis ⁊ dome ⸗
ſtitis·i ꝓpꝛjs ⁊con inſitis domeſticiſqʒ pꝛobationibus ex/ uenientib;ꝓbatõib reideꝗᷓ agebat ate plicabas.]. Tum illa minime inquit
ro aſſumpto trahen
3 ntwe ludimus.remq; omnium marimã dei ex altero. 5
ontebennne munere quem dudum depꝛecabamur
lecbar vom?deda exegimus. Ea eſt eni diuine fo liquã cũ aliqͥs inten r 3 6 fims ſub ſtantie vt neq; in externa dilabatur nec ↄfueuit depingi cicularibꝰ ꝓtrgctõib·⁊ trãſſumitur h̊ ad deſignandũ circu atões ⁊ reuolutões rõnum.¶ Nota ꝙ circũuolutio ⁊ ↄnerio rõnũ db phia vſa ẽ·nõẽ ſic circularis. ꝙ vnd ⁊ eadẽ poſitio ſit pᷣncipii⁊ cõcluſio reſpects euſdẽ. qꝛ ſic nõ ↄtigit vemõſtrare circulo· vt pʒpᷣmo poſterioꝝ· B ðᷣꝛ cõnerio circularis. qꝛ rões ex inuicẽ dependẽt ita ꝙpoſitio ↄcluſa in vna ſit ᷣncipiũ alte eſt aliqua diuerſitas in deo.ſʒ gia ſũt idẽ ſimpliciter. ũ illa. Hic phia rñdet boe.ad qõem ⁊ dicit. Wime ludimꝰ.ſʒ nos exe⸗
gimꝰi.ꝑfecimꝰmunere dei quẽ dudũ dep̃cabamur rẽ maxiam oiz reꝝ· e eñ
ſietul glat n pibm pamnn ſutatr
inſee Feil uci ſictr
ſeim neiqu ans eo
(Ohn
o

metrů duodecimum
ideſt talisẽ foꝛma.i diſpõ dineſube. vtneg in erterna·i. exterioiꝛa dilabai adat. ne ſuſcipiat aliqd extrinſecũ in ſe. Qð pꝛobat auctoꝛitate parmenidis quã pᷣmo ponit in greco. deinde ſenſũ eiꝰ ſubiũgit in latino dicẽs. Bed ſicuti
parmenides ait de ea.ſ.ſubſtantia dina
ꝙ dina ſua reꝝ oꝛbẽ mobilẽ rotat.i.
mutat res circulatione generatiõis ⁊ coꝛꝛuptionis ·⁊ mutando res ipſa non
in ſe erternum aliquod ipſa ſuſcip iat. Sed ſicut de ea parmenides at Dẽm tu circulo adducis ſpõte multitudinẽ ideſt rerum oꝛbem mobilem rotat dum ſe imobilem ipſa cõſeruat Qð ſi ratio nes quoq; non extra petitas ſed intra
catas agitauimus nihil eſt quod adm rere cum platone ſanciente didiceris. cognatos de quibus loquuntur rebus opoꝛterc eſſe ſermones 6
Abetrum duodecimum tertij libꝛi N clir qui potuit boni Fontem viſere lucidum
Felir qui potuit grauis Terre ſoluere vincula
diuina ſuba accipiendiſũt ᷣm intranea diuine ſubhe.⁊ nõ ʒ
cõmiſecatur cumeis.
Metrum.xij. tertij libꝛſ.
mutatur. ſed ſe im⸗ mobilem ronſeruat D boeti.ſi nos agi tauimus.i.cogno⸗ uimus ratiões. nõ extra.ienõ ab eririn ſeco· petitas.i.ſum ptas. ſ collocatas intra rei ambitum:
dquaz rem tractabg
mus. Mihil eſt ꝙ de ho cadmirere.i. ad/ mireris.cum.i.er ᷓ
rei quam tractabamus ambitum collo rudidiceris plarðe
ſanciente.i.cõfirmã te ſermones opoꝛte re eſſe cognatoſid ẽ Pppꝛios Zuenientes rebus de quib ſup? reb loquunt᷑. ¶o ta ꝙ ſermones acci piendi ſunt m ma teriã ſubiectam.qa
ertitudo nõ ẽſim⸗ pliciter querẽda rõ nb. erpᷣmo ethico
rũ.vbi ðꝛ ꝙ diſcipli nati eſt tm̃ inquire⸗ re certitudinem ᷣm vnũ qð; genꝰqᷓ;tũ natura rei patitur. Wũ igit᷑ deus ſic re
gat oia p̃ter h ꝙ cõ
miſceatcũ eis ex li.
ð cauſis,ſermões ð
m extranea cũ nõ
Ex qͥ potuit ⁊c̃ Iſtud Exij. metꝝ ⁊ vltimũ huius tertij qð ð glico
nicũ ab inuẽtoꝛe toꝛiãbicũ a pede pᷣdnãn te. Pꝛimo em̃ ponit᷑ ſpõdeꝰ
dicẽdo fel. coꝛit dicẽdo qpotutt· tertio pin
heꝰ vei trocheus iqᷓ
metro phia poſtq; oñditqᷓ ſit ÿa btitudo.⁊ vbi itũita. hoꝛtat nũcad ꝑſeue⸗ b
6—————————

4 *
Liber tertius
6
randũ in atẽplatiõeilliꝰ britudis ⁊ bmo ponit nlũ eſſe felicẽ qͥ relictis irenis
*
pedimẽtũ vitare docet · ſcða ibi hec fabula.t lix ſupꝰ eſt qͥ potuit viſere.i.deſiderabir videre.lucidũ fontẽ boni.i deum
vacat dine ↄtẽplatiõi.ſcho oñdit qͥd hmõi ↄtẽplat: nẽ illudi⸗
Muondã. ftia ibi Vos hec fabula. pᷣmo ðt
—
ẽfons ois boni.⁊ felix ẽ qͥ potuit ſoluere vincula.i.affectiões. Zuis ire.iter
renoꝝ q̃ ſua Fᷓuita⸗
te trahũt hoiem de oꝛfñ. ¶ Kotandũ ꝙ
kelir ẽ qͥ ſpeculat᷑fõ⸗
tẽ boni⁊ qͥ ↄtemnit
delectatiões frenas
vñ in li.de pomo?
moꝛte ariſto.ſcribit᷑
Btãẽ aĩa q̃nõ ẽ in
ecta pᷣuis oꝑib⸗ hu
ius mũdi.⁊ intelle⸗
tit ſuũ crcatoꝛẽ.ip̃a
eſt q̃ reuerte᷑ in locũ
ſuũ in delitijs ma⸗ gnis. ve aũt aieq ñ
hʒ poſſe redeũdi ad patriã ſuaʒ. turpia em̃ oꝑpa? delectatio nes coꝛpales impe⸗ diũt aſcenſũ eiꝰ ſur ſã ¶ Quondam funera cõ Hic oſtẽ dit qͥd ĩpediat ↄtẽ⸗ plationẽ dinoꝝ qui ẽ affectus terren oꝛũ qð declarat ꝑ quan ᷓ ſabulã q̃ talis ẽ. ꝛpheꝰ filiꝰ calio
pe fuit cythariſta qͥ
fãta dulcedie citha
re reſonabat ꝙ non tantũ homines ſed
Quondam funera coniugis
Wates thꝛaicius gemens
oſtq; flebilibus modis
Giluas currere. mobiles
Amnes ſtare coegerat
Jůrxitq; itrepidũ latus
Seuis cerua leonibus
ec viſum timuit lepus
Jam cantu placidum canem
Cum flagrantioꝛ intima
Feruoꝛ pectoꝛis vꝛetet
ec qui cuncta ſubegerãt
Mulcerẽt dñzʒ mõi Jnmiteſ ſupoſ ärẽf
Infernas adijt domos
lic blãda ſonãtibo Toꝛdiſ caria tꝑãſ qcqͥd pᷣcipuiſ ðᷣe Mis fõtibo hauſerat
ctiam bꝛuta allexit.⁊ intantũ ea demulſit ꝙimpetus ſuos natural es dimit⸗ tebant ſiluas currere. fiumina ſtare fecit. hic habuit vroꝛem dictam euridicẽ
quam cũ paſtoꝛ ariſteus adamare vellet ipſa fugiens ꝑpꝛata calcato qͥdã ſer pente interijt ⁊ ad inferos deſcẽdit. quam oꝛpbeus volẽs ab inferis reducere
deos ſuꝑnos ſua cythara placare cepit. ſec cumn non ꝓficeret ad infernum di ſcendit. ⁊ intantum deos infernales deliniuit. ꝙ concelſa eſt ei vro? tali cond ſone anteqᷓ; exiret infernum non flecteret retro aſpectum vxoꝛem reſpiciẽdo⸗
—
t um autẽ iam ꝓpe exiuiſſet oꝛp
*
heus amoꝛe allectus retroſperit? ſic vroꝛẽ didu. ¶ Circa itẽ fabulã ſicpcedit · mo quo oĩ heꝰ ad inferos deſcẽdes
Sm tm
unſn ohhe trent pac dac quic cusi luqq rognrt wols ucit lmnut nodi teg Wra din vün ithn dic tutdi biy qine 1

t. mobile coegen
milepus
torinum
us vut ulibee mö n n
1
—
etx duodecimum Pvroꝛerogauit. Icðo qũo monſtra infernaliaplacauit. Tertio gñditquoꝰ modo yoꝛ ei ↄceſſa fuit ⁊ eã pdidit.ſcha ibi Stupet · tertia ibi Tandẽ. Hiẽ pꝛimo. Vates thꝛaicius.i.oꝛpheus de thꝛacia ꝓuincia oꝛiũdus.dictus va⸗
tes.i.ſapiens a multis.ille quondã gemens.i.deploꝛans funera.i.moꝛtẽ con iugis. poſtqᷓ; cogeret amnes. I.fluuios ſtare. ſiluas currere mobiles poſtipſuʒ
flebilibus modis.i AQuod luctus dabat impotens Quod luctum geminans amoꝛ St Weficiet.trenara commouens ãlhr⸗ ſtuis leðtn Et dulci veniam pꝛece
DVmbꝛarum dominos rogat
Stupet tergeminus nouo
qa cerua cũ leonib incedebat ſequẽdo Captus carmine ianitoꝛ
modulationem oꝛ] phei.nee lepuſtimu it canem viſum iaʒ placituʒ.i.placatũ cantu.i.ſono citha re. quia lepus ⁊ ca/ nis ſimul fequeban tur ipſum. Nuz au tem feruoꝛ.i.amoꝛ.flagrantio. i ardentioꝛ · vꝛeret itima.i.interioꝛa pectoꝛis oꝛphei.⁊ cũ modi.i.modulationes· qui cũcta ſubegerãt.i.ſubtecerãt. nõ mul cerent.i.non placarent dñm.ſ.oꝛpheum.ipſe drens ſupos.i.deos imites. qͥa placari non poterat. adut domos infernas ideſt infernãles.illic tempans blã da carmina ſonantibus choꝛdis. ipſe deflet.i flebiliter decantatin cpthara. quicquid hauſerat ex pᷣcipuis fontibus matris.ſ.dee caliope.⁊ ipſe defet ꝙ lu ctus ipotens qͥ facit hominem impotentem. ſibi dabat.i.conceſſit.⁊ deflet il lud quoddabatſibi amoꝛ geminans luctum.cõmouens trenera.i.inferna. ⁊ rogat dños vmbꝛaꝝ ideſt infern ales· dulci pᷣce veniam ideſt relaxatione ſue vxoꝛis. Nota ᷣm ariſto.ij methaph.⁊ cõmentatoꝛẽ.iij.celi ⁊mũdi.nõ oẽs accipiũt vitatẽ ꝑ eundẽ modũ.tñ ꝓpter diuerfaʒ ↄſuetudinẽ.tũ ꝓptcr diuer ſam naturã:tũ ꝓpttr paucitatẽ inſtructiõis in logicã.vñ qͥdã recipiũt ÿitatẽ
modũ demõſtratiõis.qͥdã p modũ auctoꝛitatũ.qͥdã ꝑ modum fabularũ.
Elt ergo phia talibus ſatiſaciat aliq demonſtrationib.aliqñ auctoꝛitatis vtitur. aliqñ fabulas interſerit ſicut in pꝛopoſito. J Notandũ ꝙ Hꝛpheꝰ dicitur vates. quia carmina compoſuit. dicitur aũt vates a vi mentis.vela video ¶ Kotqndũ ꝙ trenara dicuntur quaſi lamentabilia a trenꝰ treni qð eſt lamentatio. Pt trenarus ij ſingulari eſt nomen cuiuſdam montis in quo dicitur eſſ via ad infernum · In plurali trenara ſignificat loca infernalia. ſi⸗ cut dicit Hugui.cõiter aũt inuenitur hoc nomẽ ſine r.in pꝛima ſylla ba apud ſtolidos. ⁊ dicitteyara vel tenarꝰ ſicutiquidã vicioſt eſcribũt in do cginali. Tenarus infernꝰ. Nã Hug. ſcribit tĩ per r. vt trenarus ⁊ trenara. Vnde foꝛſan ex vicio ſcriptoꝛum ⁊ idiotarũ quãdoq; ſubtyahitur nec retiet
eſed a in ſecunda ſyllaba. ¶¶ Btupettergeminus nouo. Hic oſtendit qũo Wrpbeus monſtra inferni placauit dicẽs Janitoꝛ interni qui dicicerberꝰ
8 0
— A——,———————

———
N A ) TN 1*. d. k 1½ 4 1 1 1 1 1 . 1
Liber tertius
5 1
quaſi voꝛatoꝛ carniũ.ille tergeminus.i.habẽs tria capita canina.captus fu
*
alia mõſtra placauerit dicẽs.ꝙ tres furie infernales heſiphõe. Ilecto
gera q̃ ſunt vltrices ſceleꝝ inferẽtes metũ peccatoꝛib iſte lachꝛymabant pꝛo⸗
pter dulcedinẽ cithare. Vñ dicit dee. furie tres · vltrices ſceleꝝ.i· peccatoꝛuʒ U
dee agitãt · i.vexãt ſõtes.i·pctõꝛes. me tu.i.timoꝛe.iſte iam meſte madent·i. fiu unt lachꝛymis Cũc tãgit remiſſionẽ pe⸗ ne quoꝛũdã in infer no. ⁊ 5mo Irxionis ¶Vbi ſciẽdũq ixiõ voluit cõcubere cuʒ Junone. cũ aũt Ju no interponeret nu bẽ ixion ꝓiecit ſemẽ in nubẽex quo nati ſunt cẽtuuri.ip̃e aũt
adiudicatꝰ inferno
2tinue voluit᷑ĩ rota j rota ſtetit oꝛpheo modulãte. vñ dicit
clox rota nõ p̃ci
pitat.i.nõ deijcit ca
up. oꝛpheo canẽte. Wetigt rẽiſſiõeʒ nẽ pene tãtali Vbi
ſcien dũ ꝙ tantalus
dicit᷑laceraſſe ꝓpꝛiũ filiũ. dãs eũ dijs ad comedendũ ꝓq̊ dã natus fuit. Freitur aũt in inferno habe re aquã vſq; ad mẽ tũ.⁊ poma pẽdẽtia
añ os ⁊ tñ deficere ſiti eo·iſte tãtalus ſpꝛeul ſumptꝰ longa.i·lon
cij.¶ ñ ſciendũ ꝙ
Que ſontes agitant metu Vltrices ſcelerum dee
Jam meſte lachꝛymis madent
Mon irionium caput Velox pꝛecipitat rota
Et longa ſiti perditus Spernit flumina tantalus Vultur dum ſatis eſt modis Mon traxit Ticij iccur
Tandem vincimur arbiter
Vmbꝛarum miſerans ait Bonamus comitem viro Emptam carmine coniugem Sed ler dona coerceat
Nedum tartara liquerit
i⁊ fame. cũ em̃ vult ſumere aquaʒ vel pomũ fugiunt ab t flumina oꝛpheo n vñ dicit tãtalus ꝑditus.i.con a ſiti ſpꝛeuit flumina.
üc oñdit remiſſionẽ pene Ti⸗ iciꝰ voluit ↄcubere cũ lacona matre appollinis quẽ ap
polio interfecit ⁊ in infernũ relegauit. cuiꝰ iecur vultur deuoꝛat. Pꝛpheo aůt canẽte vultur ceſſauit laniare iecur eiꝰ vñ dicit. dů vultur ẽ ſatur: modis id eſt modulatõibꝰ oꝛphei.nõ traxit.i.nõ laniauit iecurticij. ¶ ãdẽ vincimur⸗ Pic oñdit qũo oꝛpheo vxoꝛ ſua ↄceſſa fint. ⁊ qũo eã ꝑdidit dicẽs. Tandeʒ
arbiter. viudeꝝ vmbꝛaxꝝite milerãs i.miam bñs aut· nos vincimur dõamꝰ
ſn dhät di. nen veh idi rni perd jina

uun
nnm n
mm
ſe dura ler ſit amare.
V etrñ duodecimum
ſd eſt reſtiuamus viro·ſ.oꝛpheo.comitẽ ↄiugẽ em tã· id eſt comꝑatam car⸗ mine ſuo.ſed lex.i.conditio.coerceat iſta vonq ne p as ſit ſibi deducẽti vxo⸗
rẽfiecter e lumina.i.oculos reſpiciẽdo vxoꝛẽ dũ
iquerit.i.reliquerit tartara.
Et tũc exclamat dicẽs. Muis det ·.mponit legẽ amãtibv. q.d. amoꝛ nõ dʒ coerceri lege. qꝛ amoꝛ maioꝛ lex ẽ ſibi.i.amoꝛ maloꝛẽ lege. Et ſudit. Heu pꝛo
Phas eſt lumina flectere
Quis legem det amantibus AMaioꝛ lex amoꝛ eſt ſib Peu noctis pꝛope terminos Mꝛpheus Euridicem ſuam Vidit:perdidit:occidit.
Vos hec fabula reſpicit
Quicunq; in ſuperum diem
Abentem ducere queritis Vam qui tartareum in ſpecus
Victus lumina flexerit
Quicquid pꝛecipuum trahit
Perdit:dum vidit inferos Finis lubꝛi tertij
pe terminos noctis
i.inferni. Pꝛpheus erudicem vxoꝛẽ ſuã
vidit reſpiciendo a
tergo eã ꝑdidit abi
feris nõ deducẽdo,
occidit ĩ inferno eã reliquẽdo. Notãdũ ꝙ apud inferos ar⸗ biter.iiudeꝝ vmbꝛa rum dicitur adamã tus qui cogit aĩas ad fatendũ peccata cõmiſſa vt vnicuiq;
m merita ſha penã diſtribuit. Iſte ada mantus dixit done mus viro coniugeʒ ¶Motandũ ꝙamot non poteſt lege coer ceri.nam ex incenſo amoꝛe homo ſepiuſ tranſgreditur legẽ ⁊ amoꝛ foꝛtioꝛ eſt ad aliquid implenduʒ qᷓ; lex ad coercendũ ideo dicit. quis legẽ det amãtibus ma ioꝛ lex ẽ ſibi.q.d.ꝓ⸗ pter quid lex datur amantibus cuʒ per
¶Vos hec tahula reſpicit. Hic pßia applicãdo fa
bulã adpoſitũ hoꝛtatnos vitare impedimentij ↄtẽplatõis ſummi boni et
dicit. V hoies quicunq; queritis.i.vultis. ducere mentẽ.i.mẽtis ↄtẽplatio
nẽ in ſupeꝝ diẽ.i.in ſunnam clarjtatẽ. hec fabula iaʒ dicta reſpicit vos · qꝛ ad veſtram infoꝛmationẽ inducta. Nã qui victus affectu terrenoꝝ flererit lumiu id ẽ oculos rõnis ⁊ intellectꝰ in tartareũ ſpecus.i.in terrena que ducũt ad ter
renã pꝛofunditatem. Quicquid pꝛccipuum.i.bonũ.trahit.laboꝛando.illud
perdit dum vidit inferos.i.dum intendit terrenis.i.tem poꝛalibus que ſũt in
—————
fima. ¶ Nota ꝙ concupiſcentia ⁊ affectus terrenoꝝ impediit contẽplatio nẽ ſummi boni.vñ boe.in tractatu de ſummo bo no dicit. Inoꝛdinata cõcu.
8 1,

Eccũ phi⸗ 4 ſoobia vi rantisabrupi. Et o inqᷓ; veri pꝛeuialu
VLiber quartus
2 ʒcupifeẽti vmultos impedit a ſummo bono · quoſdã eñ pigriciã ſequi vide
mus. Quoſqã eĩ delectatões ſenſuales. Quoſdã em̃ deiideria auri⁊ argẽ⸗ ti. erceptis pau cis viris honoꝛãdis phis qͥ ↄrẽnunt ſenſus deſideria⁊ ſequũt᷑ deſideria intellectꝰ.⁊ ꝓpe finẽ eiuſde tractatus dicit. hs maxie delectat᷑ in pᷣmo pᷣncipio in ↄtẽplatõe ſue bonitatis ⁊ hec ſola ẽ recta delectatio. hec en eſt vita phoꝝ ſineq
nemo viuit vita re⸗ tecen Incipit liber quartus. Pꝛoſa pꝛia. Snonen Eccum philoſopbla di⸗ neenn gnitate vultus ⁊ oꝛis gra cra ſcloꝛum.——
xplicit iber terti? nõd in penitus inſiti meroꝛis oblitus ncipit liber ̃rtus 6— intentionem dicere adhuc aliquid pa/
gnita. Pic
icpit auaretibert minis que vſqadhuc tua fudit oꝛatio⸗
cõ̃ſolatõe phie.cui?
her eſtxſa bᷣmain tum ſui ſpeculatione diuina. tum tuis
lbꝛo phia aſſignat
wan n rationibus inuicta patuerũt.Eaq; mi
oĩʒ ren rectoꝛ bon hi.⁊ ſi ob iniurie doloꝛem nuper oblita
exiſtat.ſ.deꝰ ⁊ꝓbat
5
bonosſne potete non tamen ante ac pꝛoꝛſus ignoꝛata di
⁊ malos impotẽtes
⁊ ſiẽ vicia nũqᷓ; ſũt ſine pena.itaptutes nunqᷓ; ſine pꝛemio. Pꝛobat etiã ꝙ oĩs foꝛtuna tam ꝓſpera qᷓ; aduerſa bõis ẽ ad ꝓfectũ malig aũt ad iteritũ. Etiã ꝓbat ꝙ oĩaq̃ fiũt a deo recte fiũt ⁊ alia plura ſiẽ patebitEt diuidi ille liberiexij. vtes· q? ſeptẽ ſũtꝓſe
⁊ ſeptẽ metra hui ꝰ quarti de quibꝰ patebit in pꝛoceſſu. Pꝛimo ergo oſtendit
Poetiu s qũo intentionẽ phie adhuc pantis plura dicere interrupit pꝛopo⸗ nẽdo cauſas ſui phia ꝓmittit ſibi ꝑfectã curam. Vertio dat modũ curãdi ip̃ᷣm· ſcðᷣa ibi. Tum illa ⁊ eſſet.terti bi. E t gĩ. E t quarto ꝓ ſequit᷑ intentionẽ ipᷣm curãdo in ſequẽti pꝛoſa. ibi Tũ ego. Pꝛimo oñdit quo mõ interrupit intentionẽ phie volẽtis plura loqui. Scðo pꝛobat cauſas ſui
deloꝛis. ſcha ibi. Sed caipſa ẽ. Pꝛimo dicit. Cñ pia ceciniſſet.i. decãtaſſet
hec.ſ.pᷣdicta.ßᷣuata leuiter.i.delectabiliter.⁊ ſuauiter.i.dulciter · ſeruata di⸗
gnitate.i.reuerentia. vultus· ſ.ſui ⁊ grauitate oꝛis.i.ſermonis ſupple ſui · Cũ
id eſt. poſt
hoc.ego·ſ. Boetius nondũ.inõ adhuc⸗oblitꝰ.i·imemot · penitus
6 ſah
ilo mn keil lbun i. ſtic ni
ſutn
hun
ſc ain ne mv cle
hi ſes Mno oñdi ntideb twlh initi nicra ue th pit eos Se eſen iny
In

Wnutſnſ n
untc
nſnn 2
noſ r
calcat᷑.⁊ ĩ locum facinoꝝ ſupplicia luit
eos qͥ ñcoueft ſuũ creatoꝛẽ. apa. Hic Szeaipae cã noſtri meroꝛis ⁊ maxia cõ.ꝙ cũ rectoꝛ renꝝ.
Pꝛoſa pꝛim
id cſt omnino · inſiti meroꝛis.i·intrinſeci doloꝛis. Ego boetius abrupt. id eſt
„
interrupi·mentionẽ·i.pꝛopoſitũ phie parantis.i. intendẽtis dicere adhuc ali
hꝛeula.i.pꝛeambula.veri luminis.i.pfecte cognitio nis·ſ.illa que rua oꝛario.i.tuus ſermo.fudit.i. locutus eſt. hucuſq;.i·ad iſtuʒ kbꝛum quartũ patuerũt.i.manifeſta fuerũt.inuicta.i.inſ olubilia. Tumi.ali
quid. Et inqᷓ;.i.dixi.
xiſti. Sed eaipſa eſt vel maxima no⸗ ſtri cauſa meroꝛis.ꝙ cum reruʒ bonus rectot exiſtat:vłeſſe oinnino mala poſ⸗ ſint:vel impunita pꝛetereant. Oð ſ o
lum quanta dignum ſit admiratõe pꝛo
fecto conſidera:at ad huic aliud maius adiungitur Nam imperante floꝛenteq; nequicia: virtus non ſoluʒ pꝛemij s ca ret verũetiã ſceleratoꝝ pᷣedibꝰ ſubiecta
hre dignitatẽ vultꝰ ꝓptſui honeſtatẽ. qꝛ hm tulliũ ſola ſa
res ·⁊ ppt᷑ ſui autoꝛitatẽ q̃ digna ẽ imitatõe. Etiã phia ðꝛ li hᷣmone. qꝛ ßᷣmones phici firmitate rõnũ inſunt ſtabilitati. ¶ Nora cuʒ phia xo⸗
oñilſʒ qͥd ſit ummũ bonũ ⁊ in ᷓ ſitũ ſit. ⁊ feciſſʒ exhoꝛtationẽ ad illð q̃rẽdũ
intẽdebat oñdere modũ qͥ adillð buenit᷑ ſ aſiq; erpleret illã intentionẽ boe⸗
tiꝰ velut auidꝰ ad ſciendi quedã qᷓꝝ iᷓrãtia detinebat ip̃ʒ
intẽtõeʒ phie volẽtis pla dicere. ¶ Nota ꝙ phia ðꝛ pᷣuia veri iumis. tpacla phul⸗ſphun Nal
nficar aiam ⁊ trahit eã ab obſcuritate ignoꝛãtie ad lucẽ ſapie ⁊ ad claritatẽi
rellectꝰ ex li. de pomo areſto. Vliõ ðꝛ pᷣuia ven lumis. qꝛ ꝑ ip̃ᷣam tanqᷓ; ꝑviã
h5 Puenit ad cognitõeʒ veri lumis qð ðs qꝛ ðꝛ in li.ð pomo ꝙ ꝑp ßiaʒ hõ
coðſcit ſuũ creatoꝛẽ. qͥ de nihilo fecit oĩa q inceptoꝛ oim i pioꝝ pncipiũ Et ibidẽ ſcribit. optuit vt phia mitteretad inſtruẽdũ iꝗᷓꝛãtes.⁊
Bʒ eaip̃a. Hic boe.põit cãs ſui merorꝰdicẽs
eſſe mala omnino poſſint vel pꝛetereant impunita.quo
men dixiſti pꝛoꝛſus
ignota. ante hac. id ẽ hucuſq; ¶ Mota ꝙ
pĩa ẽ q̃ mererhono⸗
nite ſaltem ſi nllin aliud inconueniens ſequeretur. conſidera quanta ſit dignum admiratione at pꝛo
ſed. huic adiun gitur. id eſt additur aliud matus ſupple Ram pꝛo quia imperaute id eſt pꝛecipiente· et floꝛente id eſt vegente
qñ diuina ſpecula⸗ tione.i.ſancta ↄtem platione.tum.i.ali⸗ quando ſui.l.ipſius tum.i.aliquãdo tu⸗ is rationibus.i.de⸗ monſtrationib. Et ea.i.illa pᷣdicta et fi P Puis. oblita mi⸗ hi nuper.i.aliquan do determinatõem ob doloꝛẽ iiurie ſup ple quam perpeſſus ſum a theoderico re gegottoꝛum. nõ ta⸗
idẽ oĩno. hec.ſcʒp̃⸗ dicta.ignoꝛata id ẽ
dignitas ẽ honeſta ⁊ imperioſa auctoꝛ? tas · dicit᷑ autẽ phia
eẽ Fuis oꝛe.i.ſtabi⸗
E
½
ĩ meroꝛe.intrupit
iceptoꝝ ⁊ oĩʒ pnci⸗
ſ.deꝰ bonꝰexiſtat vł
admrandum.

3 ½ t ſ
nequitia.i neꝗtioſis poĩiby. virtꝰ.i. homo ptuoſus ·nõ ſolũ.i.nõ tñ caret pꝛe⸗
mijs · verũetiã ip toꝝ.i.ma
ſa virtus ſubiecta.i·ſubdita. calcat᷑ pedib·i.·potẽttjs ſcelera⸗ loꝝ· ⁊ pſa virtꝰ luit.i.patit᷑ ſupplicia· penas1 locũ facinoꝝi.vicio
ſoꝝ loco qᷓ.ſ.pᷣdicta fieri· i· xmitti.in regno · i· i mũdo.ſciẽtis oĩa.ſ. dei.⁊ poten tis oĩa. ſed volẽtis.iintẽdẽtis.tiñmõ bona.nemo ſatis vel admirari nec cõ
queri põ t.i.q̃rimoni am facere.¶ Nota ꝙ mala fiunt in mũdo patet qꝛ rõ ſemꝑ de pꝛecaf ad bonũ ũ
mali nõ regant᷑ u
icio recterõis. ſed vincant᷑paſſionibuſ tre ⁊ↄcupiſcẽtie · iõ deficiũt a bono Itẽ ſuꝑabundãtia et de
fectus ſunt de gene⸗
re maloꝝ cũ virtꝰcõ ſiſtat in medio. cuʒ igit᷑in plurib ſit ſu⸗
pera bundãtia et de fectꝰ patet ꝙ mala ſiunt in mũdo. Kuz aũt oia dependeãt
a deo celũ ⁊ tota na
tura.⁊ deus eſſentia liter ſit bonꝰmira⸗ bile ẽ qũo mala eſſe pñit · vel ſaltẽ perma neãt ĩpunita. ¶ Ko ta ꝙ qꝛ boni attigũt
finẽ oĩm reyꝝ l.ſum⸗
můbonũ. iõ ſunt po tẽtes · mali aũt qꝛ ð ip̃m attigere nõ pñt
ſũt ĩpotẽtes. Et q? boe.i.i.li·vi.ꝓſa di s ſit
xit ſe ignoꝛare q
Que fieri in regno ſcientis omnia:po⸗
tentis omnia:ſed bona tantũmodo vo
lentis dei nemo ſatis poteſt nec admi rari nec conqueri. P. Tum illa et eſſet inquit infiniti ſtupoꝛis omnibuſq; hoꝛ ribilius monſtris: ſicuti tu eſtimas in tanti velut patriffamilias diſpoſitiſi/ ma domo:vilia vaſa colerẽtur. pꝛecio/ ſa ſoꝛdeſcerent. Sed non ita eſt. Vam ſi ea que pauloante concluſa ſuntincõ uulſa ſeruantur ipſo de cuius nunc re⸗
gno loquimur autoꝛe cognoſces ſem/
per quidẽ potẽtes eẽ bonos malos ve⸗
ro abiectosſempꝑ atq; imb ecilles. nec ſi
ne pena vnqᷓ; eẽ vicia.nec ſine pᷣmiovir
finis oĩm reꝝ · õ putabat bonos eẽ impotẽtes. malos an tẽ porẽtes.⁊ deh vt pater in lña.⁊ iſta ẽ vna cã ſin doloꝛis·
Tum illa Zeſſet inquit. 1aP que conſiſtit in pertractationè huius materle dicens·& boeti ⁊ eẽt ifinitiſtu
poꝛis.i.ã̃miratõis⁊ cẽt hoꝛribiliꝰ oib monſtris.i. defoꝛmitatib ſi ĩ diſpoſitiſſi
ic philoſophia pꝛomittit boetio perfectã curã
ma id eſt oꝛdinatiſſima domo ſcilicet in mundo tanti patriſfamilias ſcilʒ dei
vaſa.i.boni hoies ſoꝛdeſcerẽt·i.vileſ cerent ſicut tu eſtimas ſed non eſt ita.nã
ſiea que pauloante concluſa ſunt
ſi ibi coierentur id eſt honoꝛareutur vilia vaſa · i.malt homines? ſipꝛecioſa
ſeruãtur inconuulla id eit integra in ſui
vt inpbo ſtepm unm ze5
tules
tun ſyi borit duii o tren nuch tih Ny me
hicu

nn u klt
Wetrũ Pꝛimũ
xeritate.tu autoꝛe.i.doctoꝛe ip̃o deo.de cuiꝰ regno nunc
ſempꝑ bonos eẽ potẽtes.malus ÿo im ſine pᷣmio eẽ vᷣtutes.⁊ cogno
ꝑ ↄtingere felicia.⁊ malis infoꝛ⸗
tunata.⁊ cognoſces multa id genꝰ.i.huiꝰ gnis.q̃ coꝛroboꝛẽt te firma ſolidi/ tate.ſ.ʒ aduerſitatẽ foꝛtune.querelis tuis fopitis.i.remotis
tutes. bonis felicia: malis ſemꝑ infoꝛ
tunata ↄtingere. Ahultaq; id genus q̃
ſopitis q̃relis firma te ſoliditate coꝛro boꝛẽt:Et qm̃ vere foꝛmã btitudiniſme dudũ mõſtrante vidiſti:quo etiã ſita ſit agnouiſtudecurſis oĩbus que p̃termit ⸗ tere neceſariũ puto.viã tibi qͥ te domũ reuehat oſtendã. Pẽnas etiã tue men ti qͥbus ſe in altũ tollere poſſit affigam. vt ꝑturbatõe depulſa ſoſpes in patriaʒ meo ductu.mea ſemita:meis etiamve⸗ hiculis reuertaris. Metrum pꝛimum quarti libꝛi— Vnt etem̃ pẽne volucres mihi. Que celſa conſcendant poli Quas ſibi cum velox mens induit: Terras peroſa deſpicit
—
otis.
¶ Rotanduʒ ſicut poſtea patebit oia q̃ fiũt recte a ðo fiunt. Cũjgit᷑ oꝛdo iuſticie reqrit vicia puniri.ÿtutes remu nerari.ſi mali mane
reẽt ĩpuniti.⁊ boniir
remunerati.⁊ ſic per nerſus eẽt oꝛdo ĩ do mo ði ſĩ mũdo qð eſt hoꝛribiliꝰ oĩbus
monſtris.
¶ Et qm̃ je foꝛmã⸗ DHic phia dat mo⸗ dũ curãdi ip̃m boe tiũ dicẽs Mm̃ du duʒ ·ſ.in tertio libꝛo
vidiſti foꝛmaʒ vere btitudiſme mõſtrã te.i.docẽte.oibꝰ de⸗ curſis.i.ꝑtrãſitis.qᷓ
puto neceſſariũ pᷣter mittere oñdã tibivi am ·q̃ tereuehat.i.re ducat domuʒ.i.ad cognitionẽ ÿe btitu
dinis.⁊ego affigᷓ i
apponã tue mẽti pẽ nas.i.rões qͥbh mẽs
poſſit ſe tollere in al
tũ vt depulſa ꝑtur⸗ batõe ↄtingẽte tibi exaffectu bonoꝛũ te poꝛaliũ.reuertarꝰ ſo ſpes in patriaʒ meo ductu mea ſemita.
meis vehiculis. ¶ Nota ꝙ p pẽnas qᷓ̃s phia ꝓmittit affigere mẽti boetij untel g ſpeculatio rõis ⁊ itellectꝰ. ÿtꝰ⁊ ſapĩa. Biẽ em̃ auis volãdo ĩ altũ dedu auxilio pẽnaꝝ.ſic mẽs hũana ſpeculatõerõis ⁊ itellectꝰÿtute ⁊ ſapia erigi
Tur. in rẽplationem ſummi boni ¶ WMetum 5
mum libꝛi quarti
tetem̃ pẽne. Iſtudẽ pᷣmũ merꝝ hꝰq̃rti cꝰbmnꝰÿlus ðꝛ metʒ alema
————

Liber tertius
nicũ ab inuẽtote dactilicũ apede pᷣdominãte.ſcðs pᷣſus ðꝛ metꝝ archiloicũ nñt annetore tambicũa pedepᷣdñanre· Jn q̃metro phila oñ dit viã ꝑ quã pue/ iu ni᷑ad cognitiont ſummi boni·⁊ẽꝑↄ iderationẽ creaturau. q̃ Idatim funt. at trãſcendẽde · qu ouſq; ieen d qð pᷣemineat oĩ creature. ⁊ itã viã tradit 6 ſub ſikitudine auis volãtis. Pꝛimo ðᷓ tradit viã q̃ mẽs ꝑutniat ad cognitõeʒ im
ſũmi boni · ſcõᷣo oñ⸗ qit qd mẽs iudica pit cũ illic peruene⸗ rit · ſcha ibi. Hucte ꝛimo dicit dixi ꝙ afigã pẽnas menti See etem̃ mihi pẽne volucres.i.ve joceſ.ſ.virtꝰ⁊ ſapia 5̃ ↄſcẽdant · i·pene⸗ trãt.celſa.i· alta. po li.q̃s pẽnas cũ mẽs velor ſibi iduit.i.aſ ſumit.ip̃a peroſa id eſt odio. hñs · terraſ deſpicit eas queren do vlteriꝰ creatoꝛeʒ ⁊ mẽl ſupat · globũ id ẽ ſpericuʒ co?pus imẽſi aeriſcognoſcẽ do ꝙ vitra aereʒ eſt creatoꝛ. Rubes Vi⸗ det poſt tergũ · q vl tra nubes querit co gnitionẽ ſů mibõ ⁊ trãſcẽditpᷣticẽ i.ſũ⸗ mitatẽ igniſ qͥ igniſ calet agii. id è velo ci motu. etheris · i.ce li.⁊ vlteriꝰ pꝛocedit mẽs iueſtigãdo do nec ſurgat.i·eleuet· i domos aſtriferas.i. in oꝛbẽ planetaꝝ.et coniũgat vias ſuas phebo · i ſoli inueſti gãdo ꝙ ſol nõ ẽ deꝰ dõec comitetur iter
elidi enis.i.ſaturni ẽ ſplẽdidũ ſydus.⁊ ẽ ꝑtrãſeat circulũ auſtri.i.c quia nox ſtellis firmamẽti illu
alatõe uacua
huc Qu hu 9Hi Qu len
Reris immenſi ſuperat globum Nubeſq; poſt tergum videt Quic; motu agili caret etheris Trãnſcendit ignis verticem Ponec in aſtriferas ſurgat dom os Pheboq; coniungat vias
Rut com itetur iter gelidi ſenis Ahiles choꝛuſciſyderis
Vel quocunq; micans nor pingitur 0 ecurrat aſtri circulum Atq; vbi iam exhauſtũ fuerit ſatis
olum relinquat extimũ
Woꝛſaq; velocis pꝛemat etheris Kompos verendi luminis(. hic regum ſceptrum dñs tenet ꝛbiſcʒ babenas temperat 1 t volucrẽ currũ ſtabilis regit 6 erum choꝛuſcus arbiter ſupꝛa ſolẽ mẽs inqᷓ; exñs miles choꝛiſ ci ſyderis⸗i.dei 2 lteriꝰaſcẽdit ſupꝛa oꝛbes planeraꝝ donec ſEcutrat id u elũ ſtellatũ · q· ¶ aſtro pingit.i.oꝛnatur noꝝ micans ean miatur. vbi.i poſtqᷓ; ſatis fuerit erhauſtũ.i.ſpe
tũ ꝙ nllaſtellaꝝẽ deimẽs vlteriꝰtrãſcẽdit dõec relinq̃t extumũ

tius
ucn ettat i nicutu
awinst 4 nlepent ahn mnnv wungu e wung nccul i nA en ecndilu u
ſcpmn
Muc ſite reducem referat va Quam nunc requiris immemoꝛ. Mec dices memini patria eſt mihi
Rã cu rſum ſuũ ↄplet pluri tꝑeqᷓ; ſol vel luna.
poli.i vltimũ cel· ᷣmat doꝛſi velocis etheris.ifirmamꝭti.ʒpos.ipd⸗ tẽs reuerẽdi ſumis.i. dei ſupꝛa vltunũ polũ. dñs regũ tenet ſceptri i.impiuʒ
⁊ pat·· moderat᷑. habenas.i.regimins oꝛbis.⁊ manẽs ſtabilis in ſe. regit vo
ucrẽ.i. velocẽ· currũ.i.circularẽ motũ coꝛpoꝝ celeſtiũ · deꝰ exñs coꝛruſcus ar biter.i.ſplẽdidꝰ iudeꝝ reꝝ. ¶ Notandũ ꝙ diẽ ignẽ calere motu celi. exq̃ vñ ꝙ
Hinc oꝛtus:hic ſiſtam gradum Qsð ſiterraꝝ placeat tibi
Woctem relictam viſere
Quos miſeri toꝛuos populi timẽt. Lernes tyrannos exules
¶ꝛoſa ſecunda quarti libꝛi
Vm ergo pape inqᷓ; vt ma/ gnaꝓmittis:nec dubito quin
effectiuꝰ gelu ⁊ frigoꝛis.⁊ dici᷑ ſenex qꝛ motꝰ eius tardꝰe
caloꝛ nõ ſit ꝓpꝛia et ꝑ ſe q̃litas ignis.cũ
ibi debeatꝑ motuʒ
celi.ſʒ dicendũ ꝙ lo cus nõ ſolũ eſt cau⸗ ſa ↄſeruatiua locati oĩm accidentium nqturakr ↄſequẽtiũ
Vñ qꝛ celũ ẽ locus
ignis nõ ſolũ ẽ cã ip ſius ignis.ſʒ etiã ipi us caloꝛts ignẽ cõſe quẽtis.⁊ qꝛ pꝛopꝛia diſpoſitio celi ſcõᷣm quã hʒ caliditatẽ ſu ꝑ oia ẽ motꝰ eiꝰ.ið ſticit ignẽ calere mo tn celi nõ excludens pß dn caloꝛ ſit ꝑ ſe qlitas ignis. ¶ No⸗ tandũ q ſaturnũ vo cat getidũ fenẽnon ꝙ ſit gelidꝰ foꝛmali ter ß effectiue ẽ em̃ ſt ad modum ſenis.
¶ Puc te ſireducem ·
¶ Hic oñdit phia qͥd mẽs iudicabit cũ trãſcendit creaturas puenit ĩ cogni tionẽ dei dicẽs. O mẽs ſi via ducat te reducẽ.i.reuertentẽ a tpalibo.huc.i.vf
ꝙ ad cognitionẽ dei quã vã nũc ĩmemoꝛ reqͥris· Tũc
dices. Ego memini
ʒᷓ obnubllata fui affectu tꝑaliũ. hic.ſ in contẽpiatione deiẽ mip patria· hine ſza deo ẽ meꝰ oꝛtꝰ. qꝛ ad eiꝰ imaginẽ creata. hic.ſ in ↄtẽplatõe deꝛ ſiſtã.i.fi gã. Fdũ.i.ponã finalẽ quierẽ. Qð ſi placeat tibi exñti icognirõeʒ dei viſerei. cũ veſiderio videre noctẽ terraꝝ relictã.tu cernes·i.videbis.toꝛios tyrãnos udeles ncipes. s miſeripplirimẽt.illos toꝛuos exules a ÿa pattia ſua ·
Motandũ m aplin. Nõ hẽmꝰp manentẽ pr̃iaʒ. ſʒ futurã inqͥrunꝰ hec em̃ ẽ
Fa pfia a q̃ aia rõnalis ꝑ creationẽ a deo exuit ad quã niſi fuertat̃eẽ qð a ð0
accepit affectõe trenoꝝ deturpata ꝓꝛſus amittit. prꝙ ðt Pi. Kepetũt ꝓpꝛios queq; recurſus. Redituq; net ylli traditus oꝛdo. N
rit oꝛbem. ¶ Pꝛoſa ſcða quartilibꝛi.
m ergo bapein; vtmaßnapmitiſe Hie lucipit
S *
ĩſcðᷣo metro ſcij li⸗
B 8.1 ic ſuo ſingla gaudẽt. Rec ma⸗ ſi quod finuunxerit oꝛtum. Btabilemq; ſui fece⸗
tðᷣa ꝓſa huiꝰ q̃rte
——————

uſam? ra
ſubdit dicens j
Vex irmitate boni. n
mũdꝰregatur Huc
ha debet adhibe
re boetio perfectaʒ curam remouendo
doloꝛes in s boe⸗
tius incidit ex igno rantia pᷣmiſſatum⸗ Et pꝛimo hocphia petit.⁊ phia ſcᷓo i ð ꝓſeqᷓt.ibi. igitur. dicit pꝛimo. Tü gſ· finito ſer mone phie. ego boe tus inqᷓ; pape ẽin⸗ teriectio admirãtis
n
phia tu magna
pmittis nec dubi⸗ to qn efficere poſſis
ideſt. ad effectũ ꝓ⸗
ducere. Tu modo
ne moꝛeris.i.nõ ꝓ⸗ trahas me quem ex ritaueris · ſad audi
endum⸗ I Jotãduʒ
ꝙ ſapiens nihil pꝛo mittit qð adimple⸗
renon poſſit qop2 upre mẽ
tiriEr godicit boe
ttius pßie. Sicut magna ꝓmiptis non dubiton efficerepoſis..
Pꝛimũ igit mnqt. Hic phiaꝓſequit᷑ intentũ.⁊ bᷣmo ꝓbat bonos eſſe potẽ tes.⁊ malos ipotentes cuiꝰ opp oſitũ putabat boetius.⁊ tangit pᷣr o modũ
ereſ cðᷣo oñdit ⁊ ꝓbat intentũ ſuũ rõnib.ibi. Duo ſunt
per quẽ vult hoc oñd s bonis ſemp adeſſe potentiã.⁊ adeje
Pꝛino pt. S boeti pᷣmũ licebie vt agnoſca
Liber quartus
Eirea quam eſt ſciendũ ꝙ philoſophia in pᷣmo libꝛo ſexta ꝓla inueſtigando i dicem 8
Rnis rerum malos homines potentes. bonos Vo impotẽtes putabat. Item quia ignoꝛabat quib gubernaculis mũdus regatur · foꝛtuitaꝝ vices eſtima- arfictare ſine rectoꝛe.· qꝛ pᷣo ppia iã oñdit qʒ lit finis reꝝ a dbgubemacut
poſſis efficere Tu modo quem excita⸗
ueris ne moꝛeris.(. Pꝛimum igi⸗ tur inquit bonis ſemper adeſſe poten/
oetij.cognouit ꝙ BWoetius ex ignoĩantia
tiam. malos cunctis viribus eſſe deſer
tos agnoſi cas licebit. quoꝛum quidem auerum demonſratur eraltero· Nan cum bonum malumq; contraria int: ſi bonum potens eſſe conſtiterit liquet imbecillitas mali. Atſi fragilitas cla/ reſcat mali:boni firmitas nota eſt Sed di vti noſtre ſentẽtie fides abũdantioꝛ ſit olterutro calle pꝛocedã. nunc binc. nũc inde pꝛopoſita confirinans.
„
nſalos eſſe deſertos I. pᷣuatos cũctis v irib. quoꝝ alteꝝ ſ.bonis ſemꝑ
—
potentiã demonſtrat ex altero · ſ.ex hoc ꝙ maliſũt yirib deſerti.⁊ huius cãm ens Nã cũ bonum? malũ ſint ↄtraria.ſi bonñ eſſe potens cõſtite rit·liquet. i manifeſtũ fuerit imbecillitas i·impotẽtia mali.⁊ ſi fragilitas ca reſcat mali· firmitas boni nota eſt. Sed vr ꝓ ſicut · abundantioꝛ ſit fides no ſtre ſententie· alterutro calle · i.vrraq; va ꝓcedam frmãs ppoſita nũc hinc üc inde e; fraglüteta mali· ¶ Notandò phla dictũ ſu
ig Pon
uin
ihin wagilhe
i
pn
—
inin gprüi viehs
jinſc
ninnð eiden
be
uertni 54 vnli
lsce
mi⸗
kenl tun
lonni in
n du

Proſa lecũia
.
xſiboni ſunt potentes mali ſunt ipotentes. fundat ſuꝑ ↄſiderationẽ topicã.
ppoſitũ in ꝓpoſito. ⁊ oppoſitũ in oppoſito.vt
ſi ſanitas ẽ bona: egritudo ẽ
la. a ex pe bando ipotẽtiã ma mala.ðᷣt ꝙ velit ꝓcedere vtraq; Vid ex potentia bonoꝝ ꝓbando ipot 2 lox.⁊ ex tia maloꝝ potentiã bonoꝝ.qʒ ſi tiñ vnũ iſtoꝝ ꝓbaret.⁊ er b reliquũ ↄcluderet ꝑ locũ a ↄtrarijs eſſet argumentũ ʒiſimile ⁊ nõ neceſſariũ.
Buo ſunt quibus omnis humanoꝝ ac tuũ ↄſtat effectus. volũtaſ ſcilʒ ac pote ſtas Quoꝝ ſi alteꝝ deſit nihil eſt qð er plicari q̃at Beficiẽte etem̃ volũtate nec ogredit᷑ quidẽquiſq; qð nõ vult At ſi poteſtas abſit volũtas fruſtra ſit Quo fit vt ſiquẽ videas adipiſci velle quod mime adipiſcat᷑. huic obtinẽdi qð volu erit defuuſſe valẽtiã dubitare nõ poſis B Perſpicuũ eſt inq; nec vllo modo negari põt N Quẽ vero effeciſſe qð vo luerit videas non etiã potuiſſe dubita bis B Abime Oð vero qͥſqʒ põt ĩ eo validus.qð vero nõ põt in hoc ibe/ cillis eſe cenſendus ẽ B Fateoꝛ inq;
21õ vtrãq; partem vlt ꝓbare ⁊ ex vtro GRreliquum conclu
WMuoſſit qui ois. Hic phiaphat itentũ rõnib. ſcho ercludit quãdã du bitationẽ.ibi. Sed pñt.tertio cõfirmat p̃ncipale intentum Auctoꝛitꝛte platõis ihi. Ex qͥby omnib⸗ Pꝛimo ꝓbat bõos ſemp eẽ potentes ⁊ malos ĩpotẽtes du abuſrõnib ſecũdo ad idẽ oſtendendũ coaceruaꝝ bues rõ nes.ibi. Ped qm̃ te Pꝛima in duo m duag rõnes.ſecũda qhi Rurſus inquit Pio pᷣmittit duo
neceſſaria ad pᷣmaʒ
rõnem. ſcðo ex his arguit ihi Pes igit᷑ hoies. Pꝛimo pꝛe⸗ mitrit vnũ neceſſa
riij. ſcðᷣo aliud ibi.
WMemjniſti ne. pꝛi mo ðt· Puo ſũt pᷣn tipia qͥᷓł ↄſtat.i.p⸗
manet omnis effectus human oꝝ actuũ.ſ.volũtas ⁊ ptãg. quoꝝſia teꝝ deſit
nihil eſt qð queat effectus explicari.i.fieri. 5 declarat. tate nullus effectus ꝓducitur. qꝛ nullus aggredirqð nõ
B
vult:⁊ ſi poteſtas ab
iciente eim volſ
ſit. voluntas fruſtra ſit. quo fit ideſt ex quo ſequit vt ſi videas aliquem veile adipiſci qð minime adipiſcatur. non potes duhitare huic defuiſſe valentiam
potentiã obtinendia voluerit. Etideo ðt Boetius
erſpicuũ eſt nec vl
lomodo negari põt. Et ſubdit phᷣia. Muem vo videas effeciſſe qð volue⸗
xutnon dubitabis eum licet potuiſſe nõ habuiſſe poten
tiam Et ðt

ptio quoꝛũdã bus dictoꝝ ðicens.
¶Liber quartus
Minime· Tũcpbia ↄclucit tanq; manifeltũerdicri⸗ dicẽs. Illuq; qʒ qſq; põt in eoẽ Ste nõ põt in eo eſt cenſendus.i.iudicandꝰim
becilis.i.ipotens ·⁊ ðᷣt
greditur qð nõ vult. Contra. aliqs nolens interficit hoiem vel ledit heĩem
aliqͥs aggredi᷑ qð non vult· Itẽ aliqͥs cogit hoien hoiem Lic aggreditur qð Itẽ aliqͥs cogit᷑facere aliqͥdſʒ voluntatẽ ſuam
nõ vult. Hicenduʒ% noulhe Meminiſti ne igitur inquit ſupioꝛi
efectu ſpontaneo eetu ſwontanco à bus rõnibus eſſe collectum intentionẽ
4.3 Fecun— volũtatis humane:que diuerſis ————— ic neigte re. B Abemini inquã id quoq; eſſe de ⸗ volũtas. vel poteſt monſtratum. P. Mum recoꝛdaris bea
cõpariad ↄñs ila; titudinem ipſum eſſe bonum eoq; mo⸗
actionem ·⁊ ſic po⸗
teſt deſicere volun ⸗. tas. vtſi auqs no⸗ do cũ beatitudo petitur ab omnibuſde
lens hominẽ inter ß— fecit. ¶ Ad ſecundũ ſiderari bonũ. B. Minime inqᷓ; recoꝛ⸗
dicendũ. llud qð—. quis ſach doꝛ quoniã id memotie fixrum teneo
ũ ₰—— 5 S„ xolãrartũ mirrů tã. Deẽs igit hoĩes boni pariter ac ina⸗
fimpli.. inuolũ F tariũ. Aliqs em co indiſr—7 u li indiſ creta intentiõe ad bonũ ꝑuenire oc facere q; ſuſtinere penẽ vel pdere vitaʒ.⁊ ita reſpectu talis effeetꝰ nð de volta ſed qᷓ;tũ ad actũ volũtas ſemp decſt eminiſti ne inqͥt. Hic ſcðm vtile ad rõnem.⁊ eſt reſum
ad beatudmẽ uevolra⸗——— ſtudijs.
demini inqᷓ; illud elle demon ratũ. tẽ querit phia.nunqͥd re tudinem eſfe ip— recoꝛdar
beatitudinem eſſe ipᷣm bonũ. ⁊ eo modo deſicerari bonũ ab cũ beau⸗
tudo petit.i.deſiderat. rñdit Boe · mime recoꝛdoꝛ · qm̃ pꝛo qꝛi .ſtabllitũ mẽoꝛie. ¶ Notãdũ ꝙ re oꝛdariẽ aliqd reducere ad memoꝛiã
obliuionem eſt lapſua memoꝛia. Et qꝛ beatitudinẽ eſſe im ſummũ bon k 6 nſummũ bonum non exciderat a mente boeti ſed ſemp remanebat in habitu. ideo dicit ſe recoꝛdari de hoc. ſed in memoꝛid tanch fixũ tenere. Seẽs igt᷑ hoies· Hic phig arguit ex dictis ꝓbans bonos eſſe potentes? moe unpotentes talirõne. Quicung; adipiſcuntqð volut ſunt porẽtes.?
qul nõ aqmpiſcun qð volũt ſůt impotentes erpmo pᷣambulo. ſed boni adi⸗
q uſcun gð Volutlutt piſcunt᷑ qð volůt· ſummũ bonũ·mali lʒ velint nõ adipiſcuntiðᷣm. ꝙ ſi mali
oe. Fateoꝛ inqᷓ; ¶ ſ otandũ ꝙ phia ðᷣt nullus ag⸗
u 5b* eminiſti ne eſſe collectũ.iconcl ſit erioꝛibus rõnibus omnẽ intentionẽ humane volũtatis, Sr ñdet boerius.
inn
ſun ubonül td
is.
n
yeü jayi leſen mitzbo ſunun Goo oni j cyn n infn wn ſul

Pꝛoſa ſecuuda
adipiſcerentur ſummñ bonñ non eſſent mali ergo boni ſunt potentes. malit
potentes. vnde dicit in littera mnes hoies boni ⁊ mali nituntur puenire ad bonũ indiſcreta intentiõe.i.indiuiſa intentiõe. dicit boetius. Ita Iñs eſt ad dicta. Subdit phia certũ oſt bonos fieri adeprione boni.tertũ eſt ðᷣrboe
tius. Igitur concludit phia. boni adipiſcunt᷑qð appetũt.i.volunt. dicit boe
nitunk. B. Jta inqᷓ; ↄſequẽs eſt P Sʒ certũ eſt adeptiõe boni bonos fieri. B Certũ. Adipiſcunkigitur boni qð appetũt. V Bic videt᷑. NN Mali vero ſi adipiſcerentur qð appetũt bonũ.ma li eſſe nõ poſſent. B Ita eſt. ꝙ Cũ igit vtriq; bonũ petant.ſed hi quidẽ adipi/ ſcantur.illi vero minime Mon dubiuʒ eſt bonos quidem potentes eſſe. qui ve ro mali ſunt imbecilles. B Quiſquis inquã dubitat.nec rerum naturam.nec conſequentiam põt ↄſiderare rationũ. urſus inquit Si duo ſint quibus idem ſm naturam ꝓpoſitum ſit eoꝛũq; vnuſ naturali officio idip̃m agat atq; ꝑ ficiat. alter vero naturale illud officiuʒ mime adminiſtrare q̃at aliovero mõ q; datur. ideo dicit boetius. Qui duhitat de
turam reꝝ nec conſequentiam rationũ.
8
pᷣmiſſis non
tius.ſic videt᷑ ſima li adipiſcerẽtur bo nũ quod appetunt non poſſent eſſe ma li. Ita eſt dicit boe tius. Igitur cõclu⸗ dit phia. Cum vtri q; petant bonũ.ſed hi.ſ.boni illud adi piſcantur. Illi vero mali minime. Non eſt dubiũ bonos eẽ potẽtes.qui vᷣo mg li ſunt imbecilleſ ic eſt impotentes. re⸗ ſpondit Boetius. Quiſquis ideſt qͥ⸗ cunq; dubitat deᷓ non poteſt conſide⸗ rare uaturam reruʒ nec conſequentiam rationum. ¶ Motã duʒ ꝙ quia veritas
juper naturam rerũ qui negat veritateʒ ꝓpoſitionũ non po teſt conſiderare ng⸗ turam rerum. ſimni liter negans verita tem ꝓpoſitionũ nõ põt conſiderare cõ ſequentiaʒ rationũ quia conſequẽtia rs tionũ ſupꝛa/ verita tem ꝓpoſitionũ fũ⸗ põt co nſidcrare na⸗
¶ Rurſus inquit · hic pßia ponit ſcham rationem dicens. Si ſint duo qui
bus ſit idem ꝓpoſitũ.i· eadem intentio faciendi aliqd ßm naturã.⁊ vnus eoꝝ ait idipſum ⁊ perficiat ipſum naturali officio ideſt naturali eꝛgano · Alter

vero mime q̃at ad⸗
miniſtrare.i.adiple re illð officiũ.ſʒ alio mõ qᷓ; nature uẽit· nõ ĩpleat ꝓpoſitum ßimitet᷑ implentem
quẽ boxꝝ duoꝛuz de ernis.t.iudicas eẽ
vakentioꝛẽ.i.poten⸗ tioꝛẽ.ðᷣt bert ſiꝓp quiſ iecto.i.ↄſide rem qͥd velis.tñ ego planiꝰ au⸗ dire. Tũc phia de⸗ clarat 2 in exẽplũ dicẽs. Nõ negabis motũ ãbulandi hoĩ by ineſſe hᷣm naturã. pt boe·mime nego. tphia.etiã nũ du bitas eiꝰrei.i.actus ãbulãdi eẽ ofũcium naturale pedũ.dicit boe.nec ß dubito.⁊ phia Si qͥs igit am bulet valẽs incedei edibo. Aliꝰ aũt cui officiũ deſit. mani by nitẽg.i.laboꝛans ambulare conet.qͥs hoꝝ põt exiſtiari va lẽtioꝛ.ðᷣt boeConte ke cetera.q.d.ꝓcede in rõetua.qꝛ nullus ãbigit qͥn potẽs na turalis officij ſit va lẽtioꝛ eo qͥ neqᷓat.i.i põt in idẽ officium. Tüc phia. Iſtipꝛo poſitõi pᷣmiſſe tãqᷓ;
maioꝛi adiũgitynã
minoꝛẽ dicẽs. Bed.
ſũmũ bonũ qð eque bõis ⁊ malis ẽ ꝓpo
adipiſcunt᷑.officio
¶Liber quartus
nature ↄuenit:nõ quidem impleat pꝛo
poſitũ ſuũ ſed imitet unplentẽ:quẽ naʒ hoꝝ valẽtioꝛẽ eẽ decernis. BP. Etſicõ
iecto inqᷓ; qͥd velis planius tñ audireð
ſidero. P. Ambulãdi inqt motũ ſchm
naturã eẽ hoibus nũ negabis. B. Ahi ⸗
nime inq;. Id·Eiuſq; rei pedũ officiuʒ
eẽ naturale nů dubitas. V. Nec hoc
inqᷓ;. P. Si qͥs igit pedibus icedereva lẽs ambulet: aliuſq; cui hoc naturale
pedũ deſt vficij maniburnitẽs anbu
lare conet᷑:qͥs iure hoꝝ valẽtioꝛ exiſtia
ri põt. B, Cõtere inq; cetera: nã qͥnna turalis officiũ potẽs eo qͥ idẽ neqᷓͥat va
lẽtioꝛ ſit nullus ambigit. Id. S; ſůmũ
bonũ qͥdẽ eque malis boniſq; ꝓpoſitus voni quidẽ naturaliofficio virtutũ pe tůt:mali o variã ꝑcupiditatẽ qð adi/
piſcẽdi boni naturale officiũ nõ ẽ:idipʒ conãt adipiſci an tu aliter exiſtias. B. Mime inqᷓ;:nã etiã qð ẽↄñs patʒ. Ex his em̃ q̃ ↄceſſeri bonos qͥdẽ potentes
malos No eẽ neceſſeẽ ibecilles. P. me naturaliſcʒ virtute
ien
unneti
phß
inbeu
in unh ſt igeni husch nnhl ihert dnn ſot vico julo nuh ſohltön i fuüiſ lich induc bwih ꝛiidn Fotee dec
lochc u
tuc ßuit

Pꝛoſa ſecũda
naltßo conantadipiſeiidim ꝑvar cupiditarꝰ reꝝtxalij qʒ nõ oficiũ naturale adipiſcendi boni. AIn tuo o boeti eſtumas aliter Eui bee. Minime inqᷓ;· Et boe. quaſi pᷣcurrendo ↄcludit pᷣncipale intentũ dicẽs. Nã etiã ilud ðẽ ↄñs pʒ mihi Ex his em̃ q̃ ↄceſſeriʒ neceſſe ẽ bonos eẽ potẽtes. malos vo imbecilles ⁊ phia aplaudẽs boetio dicẽs. Recte inqͥt pᷣcurris.⁊ llud eſtũi⸗ En ñ— ſo
ent ſpare iudiciũ,i.
cte inquit pᷣcurr is. idq; vti medici ſpe ſgnieretenatire 2nature reſiſtentis rare ſolent:iudicium eſt erecte iam reſi ſupiplimoꝛlen ſna Rotanduz exla ſtentiſq; nature. ¶ Bed qm̃ tead intel/ ma rerb. ligendũ ꝓmptiſſimũ eſſe conſ picio: cre 35 bꝛas coaceruabo rõnes. Vide em̃ quã ↄſequit officio natu S raliẽpotẽs.⁊ qð ñ
ta vicioſoꝝ hominũ pateat infirmitas ʒſæuit ilud ꝓpoſi tů naturali officio ẽ qui nec ad hoc qͥdẽ ꝑuẽire queũt ad qð gorere.eribon malitendũt na⸗ eos naturalis ducit ac pene cõpellit in i*— tẽtio. Et qͥd ſi hoc tã magno ac pene in quũtur naturai ot 5 icio.ſ. virtute. malt uicto peuntis nature deſererentur auxi aũrñ j bontſürpa lio. Conſ idera vo quãta ſceleratos mines habeat impotentia. Meq; enim lentacei eſigna p⸗ noſtica ſanitatis ex
„ egro · qñ patiẽs eri⸗ git ſe.ꝛ per ſe niti foꝛtioꝛi remedio Bie in boe.ſignũ erat Raiehee⸗ tis ꝙ ipſe rõnem phie remediantem quaſi pᷣcurtens ꝑſe t õpleuit. ¶ Bed qm̃ te. ic phia coaceruat qᷓſdã alas rõnes bꝛeueg ad ꝓpoſitum oũdendũ. ⁊ũt q̃tudꝛ rõnes. ſcða ibi Kõſidera jo.tertia ibi In q̃ re.q̃rta ibẽ
Lurem̃. Pꝛumo ðt. Bed qm̃ te ↄſp cio ꝓmptiſſimũ ad inteiſigẽdũ. ego coa⸗ teruabo.i. cõponã. crebꝛas rõnes. vide eĩ quãta pateat ifirmitas vicioſoꝝ bomnũ.qͥ nec ad h queũt ꝑuentre. adqð ðᷣt⁊ cõpellit eos naturalis intentio ⁊ qd eſt de iſtis malis cenſendũ ſi deſererenẽ᷑ß aurilio nature pᷣeuntis tãma⸗ Bno acpene inuicto.q. d. nihil aliud cenſendũ ẽniſi gꝙ impotentie eoꝝ h aſcri bereł᷑. Rotãdũ ꝙtã boni qᷓ; maii vliter tendũt ad bonũ.⁊ mali deficiũt ab eoqð cõpetit eis hin naturã Ex ß arguit᷑ſic· maxima ipotẽtia ẽ deficere ab eo qð natura intẽdit. ſed ß faciũt mali.ꝗᷓ mali ſůt iporẽtes. ¶otandũ ꝙ ðt pe ne inuicto ꝙ appetitꝰ naturalis boninõ hʒ ʒꝛiũ repugnãs q̃ vincat᷑ ſed tiñꝑ
1 1 irantiã ⁊ erroꝛẽ vicioꝝ ꝑuertit⁊ ita aliqͥ mõ vinciiznõ directe. 2

Mx————— 2 mn *——— 2
—
ex his qᷓ dicã quã
Liber quartus
Couſidera jo quanta· Hic phia ponit ſecũdã rationẽ. ⁊ ðt. Conſide ta impotẽtia hẽat ſceleratos homies.neq; em̃ petũt ·i.appe
tũt pᷣmia leuia? ludicra.i.iocoſa.ſed ipſi deficiũt cir ca ipſam ſummã ſuppl 5 8 ₰„— 3 g ꝙipſi moliunt.i.laboꝛãt accrere dies ⁊ noctes.i.trãſitoꝛia ⁊ tp̃alia bona.
¶¶ Nota ex lra foꝛ⸗ mat᷑talis rõ Quan to magiſẽ illud a q̊ alids deficit. tanto maioꝛ ẽ ſuꝰdefectꝰ?⁊ in maioꝛẽ ĩpotẽtias cadit. ſed illud a 3j mali deficiũt nõ eſt qd vile⁊ modicum ſed ẽ ſũmñ bonũ. ᷓ maloꝝ maxima ẽĩ⸗ potẽtia.
In q̃ re bonoꝝ
Rc phia ponit ter tiã rationem ꝓban
do bonos maxime
effe potẽtes ꝑtractã do exemplũ ſupᷣpo⸗ ſitũ.⁊ ex hoc coclu⸗
dit malos maxime
eẽ ĩpotẽtes. Et ðt. In qua re.ſ.aſſuetu
ini boni deſidera/ tieminẽt vires bo⸗ noꝝ ſup?? vireſ ma lon. Bicut em̃ cen ⸗ ſeres.ĩ.iudicares eẽ ambulandi poten ⸗
leuia aut ludicra pᷣmia petunt q̃ conſeqͥ atq; obtinere non poſſunt.ſed circa ip⸗ ſam rerum ſummam verticemq; defici unt Nec in eo miſeris cõtingit effectus
ꝙ ſoluz dies nocteſcʒ moliunt. In qua e bonoꝝ vires eminent. Sicut em̃— qui pedibus incedens ad eum locum
vſq; peruenire potuiſſet. quo nihilvlte
rius ꝑuium iaceret inceſui.ambulãdi
potentiſſimũ eſſe cenſeres. ita eum— erpetendon finẽ quo nihilvltra eſtap hendit. potentiſſimũ neceſſe eſt iudices
er quo fit qð huic obiacet vt idẽ ſceleſti
viribus oĩbus videant᷑ eẽ deſerti. Cur
riſſimũ qͥ pedibꝰ ĩce—
dens potuiiſet uenire vſq; ad eum locum quo vlterius nihil puiũ.i.manife ſtum iaceret inceſſui.ita neceſſe eltiꝙ eũ iudices potẽtiſſimũ qui app̃hendit ſi⸗ nem erpetendoꝝ quo nihll eit vltra.tales aũt ſunt boni. Ex quo fit.i.ſequit. qð huic obiacet.i contrariũ eſt. vt idem ſceleſti.i.mali.videant᷑ deſerti omni⸗
pus viribus.¶ Kotãdũ ꝙ ſicut viatoꝛ gliquis ðᷣr potẽs cũ ambulat ai eũ lo
cum vbi nihil amplius reſtat de via. Sicboni quando pueniunt ad finem⁊ ad bonum qð tranſcendi non põt.ideo dicuntur potentes. mali autem quia ipſum attingere non poſſunt: dicunt᷑ impotentes · ur em̃ u damubitationemi
od quidẽ. Rõ quam intendit in ſumma eit iſta.
Mali qũrelicta virtute declinant ad vicia aut ſciunt bonũ eſſe adhererevir nut. aut neſciũt Bi neſciunt · peccant per ignoꝛantiam· nihilaũt eſtipotẽtus
pont uhln rõnem.ſecundo excludit quan i Mu
aun zeſoseo
wmu udn ycu püe
einät
üdel deun qyu ſicun
liint
titi m rinsſl iwan
uin
jwun jiitun üügyt ehün tgt in uis

ecut ionh vi
wꝛoln ſecuuda
ignoꝛantia. ergo mali peccantes ignoꝛantia ſunt impotentes. Si autẽ ſciune bonum eſſe adherere virtnti.⁊ declinant ad vicia. aut volentes derelinquũt bonũaut non · Si non volentes ſed attracti libidine paſſionũ conuertũtur
ad vicia.ſequitur ꝙ ſuꝝt impotentes. quia maxima impotentia eſt non poſſe reſiſtere paſſionibus. S autem ſcientes ⁊ volentes relinq uũt bonũ.ſequitur
ꝙ non t̃ fiũt impo
em̃ relicta virtute vicia ſectan᷑. inſcitia htesleerng
ne bonopꝝ. ſʒ qͥd eneruatius ignoꝛantie eolenituralnc
— dinẽ ad finẽ inqᷓ;tũ cecitate. An ſectãda nouerũt.ſed tranſ aitc veſiſtte ab oꝛ
nerſos eos libido pcipitat. ſic quoq; in Aucai fnerit tpantia fragiles qͥ obluctari vicio neqᷓ/ ↄepln unt. n ſciẽtes volẽteſq; bonũ deſe ũt uui ad vicia deflectunt. Sʒ hoc mõ nõ ſolũ 3beh 1 potẽtes eẽ.ſʒ oĩno eẽ deſinũt. ãqͥ co ₰ oim ̃ ſunt finẽ relinquũt:piter quoq; vdeh eẽ deſiſtũt. Qð qͥdẽ cuipiã miꝝ foꝛte vi Inpinhe deat᷑ vt malos qͥ plures hoim ſunt eoſ⸗ dẽnõ eẽ dicamus. Sʒ ita ſeſeres habet ꝛlnct Nã qui mali ſunt eos malos eſſe non lhenantat obluctari.i.reſiſtere
Au ſciẽtes ⁊ volẽtes deſerũt bom.⁊ deflectůt᷑ ad vicia volũtate ⁊ ſcia.ſʒ hot
mõñ ſolũ potetes eõ deſinũt. ſ; oĩno deſinũt eſſe. Cuiꝰ aſſiᷓt rõem. nã̃ qͥ re⸗ linquũt cõem finẽ oim q̃ ſũt.ſ.deũſcẽ ip̃m eẽ· xiter eẽ deſiſtũt.¶ Hotanduʒ ꝙ hmũ ens piſſime hʒ eẽ ipᷣm ẽ cã eẽ oib vt ſint. vt pʒ ꝑ ↄm̃tatoꝛẽ.ij.methaph. ⁊ Pmo ceeĩ mũ. Ab h ente deriuarũẽ ſingulis eẽ ⁊ viuere.q̃nto ʒ magis ꝑ vi cia recedit a pᷣmo eẽ. tãtomagis deſinit eiſe. Eñ btũs grego.in li.moꝛa io⸗ Ins de diabolo ðt ꝙ diabolꝰ bñ ðꝛ ñ eſſe.qꝛ a ſumma eſſentia receſſit ⁊ 1B q̃ricie excreſcẽte defectu tendit ad ñ eẽ.q̃nã ab eo qͥ vex eit eſſe cecidit.¶ No⸗ tãduʒ ꝙ phia tres aſigᷓt cãs ex qͥb oẽ pctiꝓcedit. oĩs em̃ peccãs vel peccai ex iꝛãtia.⁊ hunc modũ pᷣmotãgit. vel peccat ex ipotentia reſiſtendi.⁊ iſtut ſcðo tãgit. velex voluntate ⁊ malicia.⁊ illum modum qꝛ Fuioꝛ eſtvltio põs ð quidẽ cuipiã. Hic phia excludit dubitatõʒ. allqs ei dubitaret q⸗ mõ alijs poſit eſſe malus ⁊ tñ dici nõ eſſe.h exciudit phla dicens. Wirum

Liber quartus
——————————
ſoꝛte videattuipiã.i· alicui · vt malos qplures ſũt hoim dicamꝰ eoſdẽ nðeẽ
ed ita res ſeſe hʒ qᷓ;uis mirũ videat. Hã qͥ ſũt mali eos et malos nõ abnuo nego. ſed ipſos ſimpliciter ⁊ pure eſſenego Nã ſicut cadauer hoĩem moꝛtuũ dixeris · ſimpliciter aũt hominẽ apellare nõ poſſis. Ita vicioſos malos eſſe
dteſſerim · ſed nequeã ↄfiteri ipſos abſolute eẽ ſine determinatiõe diſtrahẽte 2 replicat càm pus
8 uien oum abnuo, ſed eoſdẽ eſſe pure atq; ſimplici — 5— 2
abine ter nego. Nãvti cadauer hoĩeʒ moꝛtuũ natura? ab oꝛdine dixeris. ſimpliciter gůt 5 oi em appel/
deficit. etiã qðᷓ ĩ ſui natura ſireſt dau lare non poſſis. ita vicioſos malos qͥ·
hnquit. ¶ Hotãdũ xmaũe determia qem eſſe ↄceſſerim.ſ cẽ abſolute neq̃aʒ
tio diſtrahẽs ſicut?
woreui.iläne, ſiteri. Eſt em̃ qð oꝛdinẽ retinet ſeruat
eene q naturam Qð No ab hac deſicit: eſe ↄccedũẽracaur etiã̃ quod in ſui natura ſitũ ẽ derelinqͥt
eẽ hoiem.ſic quẽcũ
iteeen Sed pñt inqͥes mali ſie ego ddẽ nega⸗ tule er uerm.ſʒ hec qͥdẽ eoꝝ potẽtia nõa viri⸗ trcta ahele bus:ſed ab imbecillitate deſcẽdit Pñt
umanz amiſerc etiã mala q̃ mimevalerẽt ſii bonoꝝ effi
naturãꝗᷓ ꝑmaliciã
hoie deünuteẽqs ciẽtia manere potuiſſent. Que poſibili
fueraut·
mali· Pic phia er⸗ tað e05 euidẽtiuſ nihil poſſe demõſtrat S ↄtingentẽ circa pnclpaleppoſitũ. Oſtenſũ eñ ẽ ꝙ maliſunt ipotentes. aliqͥs dubitaret qũo hoc veꝝ ſir. cũ tñ ↄſuetũ ſit dicere ꝙ mali pñt · hoc ſoluit phia ſcðo oñdit ꝙ potentia maloꝝ nilla ſit. bi Nãſi vti. Picit pᷣmo. Woetitu inqͥes obijciendo 3 pᷣdicta ꝙ mali polunt hm ↄſuetum modũ loquẽdi. Re ſpondet phia. Ego non quidem negauerim quin mali polſunt ſecl her poten tia ipſoꝝ non veſcendita viribus. ſed ab imbecillitate.. a fragilitate. qð de⸗ clarar. ꝛ mali pñt qͥdẽ mala q̃mime valcrẽt· i· polſent.ſi porutſſent mãnerei efficiẽtia eoꝝ bonoꝝl.in effictẽtia maloꝝ eẽt talis q̃lis ilia quã hñt honi que potiſſima ẽ vt pʒ ex dicts. q poſfibilitas maloꝝ ã̃ pfit mala. demõſtrat cos euidẽtius nipil polſe. ¶ Notanqũ ꝙ ðt maloſ mime poſſe mala ſi pmaneãt in eficiẽtia bonoꝝ. Ex quo videtꝙ boni non polſũt facere malũ.necx ↄſeauẽs
ßi
Ilhoed tuluio
ne
nu
ſiſcn
plt
uiwl mit huilsp ſusc win⸗ mui g ſicßi
Lijn ſiph
ionidi inuis zuhnn unt ꝗ6 in 6. wuki
n
imgn nichoin virnin ſmi npon inih

oul an
dcy i
delu wit
nenlt t
alio mõ dicẽs. O boeti q̃ nã ſit vis huiꝰ potẽtie qᷓ mali d
Pꝛola ſecunda
peccare qð falſũ ẽ cũ iuſtus ſepties i die cadat ⁊ foꝛtioꝛ reſurgit hin ſcripturã ¶d hoc dicendũ ꝙ boni nõ pñt facere ma luʒ ex electiõe recte rõnisq̃ ſemꝑ dep̃cat ad oprima.lʒ de potẽtia abſoluta poſſint facere malũ inq;tũ tñ potẽ tia eoꝝ ↄũgit᷑ volũtati ⁊ elegtõi q̃ eligũt bonũ ⁊ ñ malũ · ſic ðꝛ ñ poſſe facere malũ. ¶ Nã ſicuti pauloãte. Hic ꝓbat ꝙ potẽtia maloꝝ nulla ſit tripli.ſecun
da ibi. Atq; vt ite! ligas. tertia ibi· huc Mã ſicuti pauloante collegimuſ: malũ atedi. ymo ðt B
cut collegimꝰ ante.
nihil eſt:cum mala tantumodo poſſint malũ nihilẽ.⁊ mali —— tm̃ poſſint mala · ex nibil poſſe ipꝛobos liq̃t. B. Perſpicu binnerigrebeenl 6„ hil poſſe Er x boe. um ẽ. P. Atq; vt itelligas quenam ſit unie7ion ⸗ 2 8 UpFo lic fo? 6 huius potẽtie vis ſůmo bono nihil po poſſemaũ eſt poſſe nihil.cũ malũ nihil tẽtius eẽ pauloante diffiniuimus. B. iungumgeſür Ita ẽinqᷓ;. M. Sʒ idẽ inqt facere malũ eere ein nequit. B. Ahinime. M. Eſt igitur in/ bepr Iordi quit aliqͥs qͥ via poſſe hoĩes putet. B. hepꝛrot
Uerſe nature ꝑ ᷣbuʒ niſi qͥs inſaniat nẽo.. Atqͥ idẽ poſſũt de facte ſin iniqut
tas ꝑ ip̃m facta ñẽ̃ mala. B. Vtinã qͥdẽ inq; ĩ poſſent. ꝙ
⁊ iniq̃tas nlła ſub
8. ãtia e.⁊ pctm̃ ñ eſt
Lũ igit᷑ bonoꝝ tm̃mõ potẽs poſſit oĩa natura
5 8 Teappetẽtis 1llð qð Movo qͥant oia potẽteſ. ẽt maloꝝeoſdẽ nð chi cramt
¶tq; vt intelſi
gas. Hic ꝓbat ideʒ
Potetie. q icunt᷑ poſſe ſic conſi dera er dicẽdis. Nos pauloañ diffiniuimꝰ nihil ee potẽtiꝰ— bono.ſ.deo
Itaẽ ðt boe. ⁊ phia. Sʒ idẽ.ſ.ſummũ bonũ ne t.i.nõ põt facer ü. Wi nime ðt bo · Et phia. Eſt igit aliq́s qͥ putet zuec oĩa poee 3 qͥs inſaniat ⁊ idẽ hoĩes pñt mala facere.vtinã nõ poſſent diẽ boe. Igit phig arguit. Lũ igit᷑tĩmõ potẽs bonoꝝ poſjit oĩa. nõ añ tqueãt.i.pñt ola poten/ tes maloꝝ manifeſtũ eſt eoſdẽ minꝰ poſſeqᷓ mala pñt. ¶ Notandũ ꝙ poſſema lũ magis arguit impotentiam qᷓ porentiã· q ſi argueret potentiã. tũc debe⸗ retoipotẽtiſſimo.ſ. deo qð falſum ẽ. Vñ põt argut ex lfa ſic. eꝰ põt oĩa ⁊ ñ põt malũ.mali nõ põt oia.⁊ pñt malũ. ꝗᷓ poſſe malũ magꝭ arguit ipotentiam Bpotentiã. ¶ Muc accedit. Hic ꝓbat idẽtertio mõ dicẽs. huc accedit ꝙ omn Potenti eẽ numerandã intexpetẽda.; ꝓ ⁊ oia erpetẽda.i.deſiceranda referri ad bonũ velut ad quoddã cacumẽ.i.q ꝑfectionẽ ſie natute.ſed poſſi

tia.
iper qurius
pilitas.i.potẽtia. patrãdt ſeelerꝭ. ifaciẽdi malũ nõp t referriad bonũ. igiker⸗
petẽda nõ ẽ· oĩs aũt potẽtia expetẽda ẽ.liq̃t igpoſſibilitatẽ.i.valentſaʒ ſiue
paret mime dubita bilis potẽtia bono
rũ⁊ ifirmitas malo rů ·⁊ liqᷓt verã eẽ illã
ſnĩam platonis Po los ſapientes poſſe facere qð deſiderãt impꝛobos po exple
re poſſe qð libeat ·i. q libidini placeat. ð po deſiderẽt rõ⸗ nali apetitu maloſ
explere nõ poſſe. faci unt em̃ ſup. mali.qᷓ ſcʒ libido libet · id ẽ
erxpetit. dũ putant ſe
adepturos bonum
qʒ deſiderẽt.ꝑ ea qͥ⸗ bh vlectantſz mime
adipiſcunt᷑. qi pꝛo⸗ bꝛa i.vicia vł hoieſ vicioſi non veniunt ad btitudinẽ. ¶ Ro tandũ ꝙ delideriuʒ eſt appetitꝰrõnaliſli bitũ aũt ſpectat ad apetitũ ſenſualẽ lʒ ᷓmali affectẽt beati tudinẽ appetitu rõ⸗ nali.tů qꝛ faciũt qð hbet ſeqntes appeti tñ ſenſitiuũ. iðᷣo ad btituginẽ nõ ꝑueni unt. Bapiẽtes autẽ q ↄtẽnũt delectatio nes ſenſuales.⁊ inni
potentiã maloꝝ nõeẽ potentiã. ¶ Notandũ rõ ſic põt foꝛmari ex liẽa. Dis po tẽtia R potẽtia natura ẽ apetẽda.⁊ refert ad bonũ.qᷓ potẽtia mali nõẽ potẽ Erx qby oib bonoꝝ. Hic ex dictis ↄcludit ↄcluſionẽ pᷣncipalẽ ↄfirman do eam auctoꝛitate platonis dicẽs Ex qb iã declaratiſ ap
qͥ mala pñt minus poſſe manifeſtuz eſt Puc accedit ꝙ oẽm potentiaʒ inter ex/
petẽda numerandã. oĩaq; expetẽdalre/ ferri ad bonũvclut ad qðᷣdã nature ſue
eacumẽ oñdimus. Sʒ patrãdi ſceleris poſſibilitas referri ad bonũ nõ põt Ex petẽda igit nõ ẽ. Adqͥ oĩs potẽtia expe tẽda ẽ:liqͥt igit maloꝝ poſſibilitatẽ non eẽ potentiã. Ex qͥbus oĩibus bonoꝝ qͥ· dẽ potẽtia:maloꝝ ven mime dubitabi lis apparet infirmitas. verãq; illã pla tonis eẽ ſniam liq̃t.ſolos qð deſidera⸗ rẽt facere poſſe ſapiẽtes.ipꝛobos o ex ercere qͥdẽ qð ibeat. qð vo deſiderẽt er plere nõ poſſe:faciũt eĩ q̃libet: dů ꝑea qͥbus delectant᷑ id bonũ qð deſiderant ſe adepturos putãt:ſʒ mime adipiſcun tur qm̃ ad beatitudinẽ pꝛobꝛa nõ vẽt hetrum ſctm libꝛiauarti
tuntur intellectualib ißi ſũt qͥ pficiũt aiam ſuãſcia ſui creatoꝛis qͥ de nibilo kecit ens. vt ſcribikin li. de pomo · Aia nõ trſtabit neq; ↄturbabit᷑ cũ recedit
a soꝛpe · vt ſcrihit᷑ in eodẽ.
¶¶Metꝝ ſchm libꝛi quarti
Voð vides· Iſtð ẽmei kin boq̃rti ⁊ẽ mer mitũ· Pꝛimũ ðꝛ alens
ßy

————————
Metrũ ſecunduiũ
nicũ ab ĩuẽtoꝛe trochaicũ a pede pdñante. ßʒ ðꝛ e ñ ab iutoꝛe ſpõdat cñ pedepᷣdũante. In qͥ metro phia oñdit qũo potẽtia maloꝝ ſit ↄſiderãda ibmaxie vñ eẽ ſiẽ ſũt reges ⁊ pᷣncipes.⁊ ðᷣt icipiẽdo ↄſtructionẽ ĩ ſeptio ÿſu
Didl ðtrahat.i.re oueatꝑ ↄſi Wos vides ſedere celſo
Solij culmine reges Purpura claros nitente. Septos triſtibus armis
ODre toꝛuo cõminantes
Rabie coꝛdis anhelos Betrahit ſiquis ſuperbis Vani tegmina cultus Jam videbit intus artas Wominos tcrre catbenas Hinc enim libido verſat Auidis coꝛdavenenis Pinc flagellat ira mentem Fluctus turbida tollens AMeroꝛ aut captos fatigat Aut ſpes lubꝛica toꝛquet Ergo cum caput tot vnůñ Cernas ferre tyrannos Mon facit quod optat iße Bominis pꝛeſſus iniquis.
deratõʒ ⁊ itellecti.tegmia vani cultꝰ.i·tegimia exfiozꝛib ſupbis regi
bus qͥs reges vides ſedere celſol culmis i.altitudie ſolij.i.ca thedre qͥs vides ca ros purpura nitẽte ſeptos.i.circũdatoſ armis triſtih.i.con triſtãtibꝰ. Meges in ᷓ; ↄminãtes.i.mi⸗ nas ĩponẽtes mißis toꝛuo oꝛe.i.crudeli aſpectu ãhelos.i.cu pidos vł feſtiuos ra bie coꝛdis.i.crudeli tate moꝛtis. iã vide bit dños tales ferre intꝰ.i.i aĩo artas ca thenas, i.vincula vi cioꝝ. Qð mãifeſtat ſubdens hic em̃. i.ex vna ꝑte libido.i.cõ tupiſcẽtiaÿſat i.pᷣci pitat coꝛda taliũ ty rãnoꝝ auidis vene⸗ nis. Hic.i.ex alia te ira turbida ſagg lat.i.punit mẽtẽ ipᷣo rũ · ira inqᷓ; tollẽs.i. excitans fluctꝰ.i.d ſturbia aut captos ifoꝛtunio aliq meroꝛ iſpos fatigat. Aut ſpes lubꝛica.i.vana toꝛq̃t. Lũ ꝗᷓ cernas Vnũ caput.i.vnum pᷣn cipẽ ferre.i.ſuſtie re tot tyrãnos.i.pal ſiões tyrãniãtes ip
ſeßſus inicſvßis. vichs vñanti ñfaẽqʒ optat. ¶ Nota gitẽno pßieẽt 0 ñ faẽ qð optat. ¶ Nota ꝙitẽtio phieẽ do te ſids vilupoſ penetrat coꝛda pncipũ qʒ ſidet icdefĩait ſols vinatod

* 5 1 6 7 5 3 1. 3 4 4 5 zG 1 14 1 3 6 1 ₰ 13 1 ₰
————— u ehe ———————
lis.habẽtes arma terrẽtia.i.toꝛuo vultu reſpicientes miſeros.arẽ Fm ipſos ligatos multis cathenis inſolubilib.ſ.paſſi ionibul ire ſpei.timoꝛis·⁊ ſic ligati paſſiõbnõ faciũt qð optant. ⁊ ↄñ ſunt ipotẽtes ¶ Notidũ ꝙ ðᷣt hõ plſus iniqͥᷓ dñis.i. vitijs dñantibꝰ non facit qð optat. ðt btũs Augꝰ in li. de autdei Pon⸗ etiã ſi ſeruiat liber ẽ · malus aũt ſiregnat
emus eſt. nec vni⸗
eſt quot vicioꝝ.. ¶ Pꝛoſa tertia libꝛi Ides ne igitur quanto in ſcenoꝓ ätR hꝛa voluant᷑.qua pꝛobitaſ lucere Ides nei
Ari⸗ et ſplendeat In quo ꝑſpicuũ eſt nunquaʒ
pꝛoſa tertia 3 harahr mana bonis pᷣmia.nunquã ſua ſceleribus de oſtẽdit phia maiis neſe ſuppli eſſe ſ upplicia. Rey etem que gerunt. il rig. ⁊ bonis niqu 2 2 3 deeſeßᷣmu. Etpꝛi lud ꝓpter qð vnaqueq; res gerit.eiuſdẽ mo phia ↄtinuãdo ſead pᷣceãenti pꝛi rel pᷣmiũ eſſe nõ iniuria videri põt. vti mo pᷓmittit intentũ— currenti in ſtadio ꝓpter quam curritur intentũ ibi Rerum„ F. ums vt ſic jacet pᷣmiũ coꝛona. Bed beatitudinem
ides ne igi᷑o bo
Suene eſſe idipm bonũ ꝓpter qð oia gerũtur in quanta vilitate ĩ potentie voluant᷑ꝓbꝛa.i.homines ꝓbꝛoſi⁊ vicioſi. vides e tiam qua luce id eſt qua claritate potentie reſplẽdeat ꝓbitas virtuoſoꝝ hominũ. In quo ſicut in ſuo añcedente ꝑſpicuũ ẽ; ↄñs ·.nũqᷓ; bõis pᷣmia.nũqᷓ; ſceleribꝰ.i.hoib ſce leratis deeſſe ſua ſupplicia. ¶ Notandũ ꝙ mali dicunt᷑ volui in ſceno · q ma liæ⁊ maxime libidinoſi ſuib qſſimilant᷑ ſicut poſteaſpatebit qui voluuntur in ſceno· ym illud Sus magis in ſceno gaudet qᷓ;j fonte ſereno· de quib vt ſcri ptura. Perierũt lumenta in ſtercoꝛe ſuo. ꝓbi aũt luce reſplendent.qꝛ virtus ẽ ꝓbitas vltra humanã naturã hominẽ ꝓuehit ⁊ dijs aſſimilat. Rep eteĩ qui. Hic phia ꝓſequit intentũ. ⁊ hᷣmoꝓbat ꝙ bonis nun; ð ſunt pᷣmia.ſcðᷣo ꝙ malis nůq; deſũt ſupplicia.ibi Mue cũ ita. Pꝛio oñdit ꝙ bonis nũqᷓ; defũt pᷣmia. Icðo oñdit qͥqᷓlit illud pᷣmiũ.ibi At cuꝰ pᷣnj. pᷣmů ꝓbat duabus rõniby.ſcᷣam ponit bi Poſtremo ꝛima rõ talis eſt Pmnis res ꝓpter quã aliud geritur eit pᷣmiũ illius rei que gerit᷑ ſedꝓpter bonum oĩa fiũt ⁊ gerůũtur.ergo bonũ eſt pᷣmiũ omniũ que ger mt̃.ſed bonũ a honis ſepa ri non põt. eigo bo nis nunqᷓ; deſunt ſua pᷣmia Vnde pᷣtin littera Rexque gerunt᷑ ideſt fiůt illudꝓpter qð vnaq̃q; res geritur ideſt fit illud videri nõ põt miuria eſſe pᷣmiũ illius Boc declarat᷑ exemplariter vj currenti in ſtadioid eit in aliquo ſpacio coꝛona eſt ᷣmiũ ppter quã curri · Bed oſtendimus bᷣus

btitudlnẽeẽ idip̃m bonippraqð ola gaun hiplum bonñ eſt veluti qðdã rðe pᷣmiũ actib humanis ꝓpoſitũ.ſed or bonum non põt ſeparari a bonis Ron em̃ bonus iure vocabitur qui carcat bono · quare ꝓbos moꝛes.i.homi nes bene moꝛigeratos.non relin quũt ſua pᷣmia. quantũcunq; ergo ſeuiãtma li contra bonos.tñ ſapienti nõ decidet coꝛona i.ᷣmũ nec areſcet.i.munnuitur — 6 ei itas non decerpit oſtendimus. eſt igitur hũanis actibus vn n
ipſum bonũ veluti pꝛemiũ cõmuneꝓ/ ꝙſbnleinro
poſitum. atqui hoc a bonis non põt ſe/ neul⸗ Parari Beq em̃ bonus vltra iure voca Srrauee k. bitur qui careat bono quarepbos mo es ſua pᷣmia non relinquũt Quantũlt xurne bet igitur ſeuiant maliſapientiti coꝛo Feſen
na non decidet. non ateſcet. Neq; enim Mn cn pbis animis ꝓpꝛium decus aliena de/ ſnedruli c cerpit ipꝛobitas Oð ſi ertriſecus acce Ru cen pto letaret᷑ poterat hoc vel alius qͥſ piã aen vel ipſe etiam qui ↄtuliſſet auferre S au uoniã id ſua cuiq; ꝓbitas ↄfert.tů ſuo Jucn be pᷣmio carebit cum pꝛobus eſſe deſierit. bente app̃hẽdat, ergo id
— 2— ppter quod curritẽ
Pmium currentiũ. Motandũ ꝙ boe. nõ põt carere pmio· quia illud a qᷓ ho⸗ mno denoiatur bonus ẽ ÿtus vel opatio ʒtuoſa.qꝛ hm ariſto.ij. ethi. Hmnis vittus erit vtiq; habitus ex quo hoõ fit bonus ꝓpter qð dignitas ÿᷣtutis ẽp̃⸗ miũ vtuoſe opantiũ.ſed opans virtuoſe non pdt pᷣuariÿtute. ergo bonus nõ põt rarere ſuo pᷣmio. ¶ Hotandum quantũcunq; mali ſeian t.tamen ſapien⸗ linon decidet coꝛona. quia m Penecã. jjunqᷓ; intantũ vitium contrabit nec maliciainualeſcetcontra ptures quin nomen philoſopſite lacronx
hemaneat· Sie ſimiliter eſt demalis ⁊ ſtultis— bonoꝛumet
VPlreno cum onneßmiun · Hic pont rcundam rönen que talis et

Pꝛemiũ nð habet rationem p
Liber quartus
2
boni eſt compos pᷣmij · dicit ꝗᷓ in littera. Poſtremo cũ omne pᷣmium idcircò appetatur qꝛ credit eſſe bonũ. qͥs iudicet cõpotẽ bonierptü eſe pᷣmij. q.d. nul
rõpos bõi ẽ cõpos pᷣmv.ſʒ bonꝰẽcõ⸗ pes bõi. ñ deeſt ſi ipᷣmiũ.¶ It cuiꝰ. Hic oñdit qͥd ſit il lud pᷣmiuʒ qð boni aſſequunt᷑·ſ. marin ⁊ optimũ qð eſt fie ri deos. vnð ðt· cuꝰpᷣmij.ſ.boni nõ exptes.i.carẽteſ ñdet phia oino pulcherrimi ⁊ maxi mi pꝛemij · qð ꝓbat er q̃dã eoꝛolario ð· deęclarato dicens. n coꝛola rij illiꝰqð pᷣcipuum añ dedi. ⁊ ſic colli⸗ ge.i.ex illo coꝛola⸗ rio ↄclude Kũ ipm bonũ ſit beatitudo:
liq̃t om̃s bonos eo
ꝙ boni ſũt fieri bea tos. ſed qͥ beati ſũt eos ↄuenit eſſe deol igi᷑ pᷣmiũ bonoꝝ E fieri deos.qð pᷣmiũ bonoꝝ nullus dies
detera t.i. ↄſumit.
nulliꝰ ptãs minuat nulliꝰ pꝛobitas fu⸗
ſcet·i obſcurat ¶ Notandũ ꝙ in iſta deductione phia nõ accipit btitudinẽ ꝓ—
jus. ¶ Motãdũ ꝙ argumẽtũ phie ſiteẽiſti. ac ſi arguat᷑ hõ nõ habet rõnẽ hois niñ qꝛrõnaliſ. cũc; igit᷑ẽ rõnalẽ hõ.lic lii pᷣmiũ nõ appentniſi qꝛ bon· dhẽ
Poſtremo cum omne pꝛemiũ idcirco appetatur. qm̃ bonuz eſſe credak.qͥs bo ni cõpotem pꝛemij iudicet expertem.
At cuius pᷣmij omniũ pulcherrimima rimiq;. emento em̃ coꝛolarij illius
qð pauloañ pᷣcipuũ dedi ac ſic collige
Lũ ipſum bonuzʒ b eatitudo ſit. bonos omnes eoipſo ꝙ boni ſint fieri beatos liquet Ged qui beati ſunt. deos eſe cõ uenit.eſt igitur pꝛemium bonoꝝ ꝙnu lus deterat dies. nullius minuat pote
ſtas. nullius fuſcet ĩpꝛobitas deos fie
ri. Que cũ ita ſint. de maloꝝ quoq; inſe
parabili pena dubitare ſapiẽs nequeat
hã cũ bonũ malũq; item pena atq; pꝛe
ſtatu quẽ boni habituri ſũt poſt hanc vitã.ſedꝙ ſtatu beatitudinis. qualis in
hac vita haberi põt quẽ hõ ↄſequit᷑ꝑ vᷣtutes. Elñ qͥ eẽntialiterẽ bonus. eſſen tialiter eſt brũs ⁊ deus⁊ qͥ nõ eſt eſſentialiter bonꝰ ſed participatiue.hic etiãẽ ꝑticipatione beatus
¶Que cũ ita ſint · oñdit quale ſit illud ſuppliciũ. ibi
deus.
mij niſi inquantũ bonũ · qui igi tur tithoß
ic p malis nũq; delunt ſua ſupplicia ſco ide aũt. Pꝛuna in duas m duas rões ſcða ibl Jam po. ¶ Pꝛimo ðr. Que cũita ſint. ꝙ boni nunq; cᷣret pᷣmijs⸗ ſequit gñullꝰ ſapiẽs poſit dubitare de inſepabili pena maloꝝ. hã cũ bonus
mipo eta nrupin uchl ſintio
hnn uſe chon bus neun oohiſ aune ſierh pic hun dhm ünol hencol wnt

uzbeun P
beunl. npunut S ues allu* tuh tr
Pꝛoſaterti
2malũ pena ⁊ pᷣmium aduerſa fronte diſſideant.i. opponanturab inuicẽ. ns eſſe eſt que in boni pᷣmio videmus accidereeadem neceſſe eſt ꝙ reſpõdeãt cõ
traria parte in pena mali.ſicut igitur ꝓbis.ibonis.ipſa ꝓbitas ſit pmiũ ita
nequitia ipla eſt impꝛobis ſuppliciũ. ¶ſ Not aqñcunq; ſubiectis contrarijs in
ſunt tontrarie paſſiones.ſi vn ſubiectoꝝ oſtenditur ineſſe ſua paſſio.tũcꝑlo⸗ cum a contrarijs re liquo ſubiecto aſſi⸗
mium aduerſa fronte diſſideant que in ganrineſſt ſmili
ſua paſſio. Cuz igit᷑ boni pꝛemio videmus accidere eadeʒ bonũt meit ſiitd 2 nerſa ſubiecta. pꝛe⸗ neceſſe eſt in mali pena contraria parte miunalippiriſ reſpondeant. Sicut igitur pꝛobis. pro ſunthale bitas ipſa ſit pꝛemium.ita impꝛobis vnhey bet nequitia ipſa ſupplicium eſt. Jam ve/ e ro quiſquis afficitur pena.malo ſe affe xhonttlenen⸗
— eſt Pena non habʒ ctum eſſe non dubitat. Siigitur ſeſe ip en u —„er hocꝙ malum e
ſi eriſtimare velint. poſſüt ne ſibi ſup/ ꝗcicungoqul
plicij expertes videri quos omniũ ma
li ſunt affecti immo
loꝛum extrema nequitia nõ afficit mo/ inet malo. 5ᷓ ſunt
„ affecti pena. ⁊ ꝑcõ⸗ do.veꝝ etiã vehementer inficit. Vide 5 ſupplicio
— Vnde dicit in litte gũt ex diuerſa ꝑte bonoꝝ. que ipꝛobos ra· Jam Fo quiqs afficitur pena. ma
pena comitetur. Omne nanq; quod ſit lonon duvitatſee⸗
affectũ. cum ſupple
vnum eſſe ipſ um; vnum bonum eſſe pena nõ habeat ra
tionem pene. niſiq
mala. Igitur ſiipſ mali ſeipſos exiſtimare velint. poſſunt ne ſibi videri erpertes ſupplicij.qs ma los omniũ maioꝝ extrema nequitia.i.maxima in genere malin on modo id eſt rantũmodo affcit. verum pꝛo ſed.vehementer inficit. q.d·non · Kotandũ ꝙ ſicut argumentũ tenet ſub hac foꝛma.hõ nõ eſt hõ niſiqʒeſt rõnalis.ᷓ qͥ eſt rõnalis ẽ hõ.ſic argui᷑ in ꝓpoſito. pena nõ habet rõnem pene niſi; malũ eſt qðdã. qᷓ qͥ eſt affectꝰ mali e affectꝰpena.ſed mali ſunt affecti malo.ꝗᷓ malũ nõ deeſt malis. ⁊ ꝑ ↄñs ſuppliciũ Vide aũr. Hic phia oñdit quce fit pᷣmiũ maloꝝſ.trãſſoꝛmatio in beſtialitatẽ.ſchᷣo oñdit quo per diuerſa vicia hoĩes ,, v

Liber quartus
eenneeeeee e ranſponmanin diuerſas heſias.i. Zuaricie xrimot. ideo Boelqᷓ pena comitet᷑ ipꝛobos ex aduerſa ꝑte honoꝝ ·i.ꝑ Hrrariũ ad bonos. didiciſti e pauloañ. ſin tertio libꝛo. m̃equ ẽ eẽ vnũ⁊ jdidiciſti vnũ eẽ honũ cui ↄñs ẽ.vt om̃e qð ſit videateẽ bonũ. Igit᷑ qͥcqͥd deficit a bono deſiſtit eẽ quo
t. vt mali deſinãt eẽ qð fuerõt· ſj ip̃a reiiqᷓ̃ ſpẽs hũani coꝛꝑis adhuc manẽs in eis oſtẽtat maloſ. fuiſſe hoĩes. Quare
vuimaleezanue; pauloante didiciſti. Lui ↄſequẽs ẽ.vt
re hñũanã naturã. B
rilolaphtta vor oẽ qð ſit id etiã bonũ eẽ videat hoc igit
ſit quẽquẽ hoĩem ꝓ
uehere vltra boies mõ qcqjd a bono def icit eẽ deſiſtit quo
eae e kfit vt mali deſinãt eẽ qð fuert. S fuil eeinen ſebomles adhuciabüanlcolsnl ſenree dua ſpẽs oſtetat· Quare illi malicis eet boauoamerenet. chn
hoiem.ſʒ beſtiã quẽ 1 2 obi Scene homies quẽquẽ ꝓuehere ſola pꝛobi
foꝛmatũ. ¶Hotãdũ 9 ẽ vt quoſab hũana cũ eit be tas poſit neceſſeẽ vt quoſabh guantm nobilita⸗ 3 rriri dDe
Snwinu, ditöe deiecit:infra homis meritũ detru
non eit acciꝑe duas mobitat tigitvt gue ſeeenen dat impꝛobitas. Euenit igit vt quem
Vna ẽ digmioꝛ alia. ſr atũ viciis vide ghoiem eſtia ideo oẽ ens trãſfoꝛmatũ Xidea h
vinffa 6 1 Eno poſſis. Vuaricia feru talena 5
un nene opũ violẽtus ereptoꝛ. lupi ſilem dire⸗ ſinũt eẽ hoĩes. ᷓ ne⸗
eſſeẽ malos eẽ ſup̃ ris. Feroxatq; inqͥetus liguã litigijs ex
e S hoĩem ſupꝛa hũanã naturã.ſ.ad naturã deo ſequitur g malicla deijciat malos infra naturã humanã · ſ.ad naturã beſtia tatis. Auantei feruet Hic phia oñdit quali hoies ꝑ diuerſu vicia trãſfoꝛmant᷑ ĩ diuerſas beſtias dicẽs. Aliqͥs hõ feruet auaricia. ſ.violẽtus ereproꝛ.i. abla toꝛ vel raptoꝛ altenaꝝ opũ·talẽ vixeris ſmẽ lupi⸗ſʒ hõ fervxẽ indetus 3ef⸗ ercet ſinguã litigijs ralis ↄpabilis ẽ rani. Hõ occultꝰ inſidiatq gaudet ſub⸗ npniſſe aliena fraudib.talis exequet᷑.i· ↄpãret᷑ vulpeculis.ſj hõ intẽperans. iẽ intẽperatꝰſ.ire.fremit.talis credat geſtare aim leonis · ſʒ hõ pauidus ⁊
til b uſniu nb ſißn
an nu lonis figer nlst uaſn
iaon
ind sw
ue in 4 ſſt 1 kin izu
tjſon
niy
dirden
ol.
niid vnnn

Wetr tertium
fugar quifoꝛmidat habeatur ſimilis ceruis. ho aũt ſegnis ⁊ ſiupidꝰ.illc toꝛ⸗ pet.i.tardus ẽ.⁊ talis viuit aſinũ.i.aſinine. õ aũe leuis ⁊ incõſtans qͥ ꝓmn tat ſtudia ſua.i.opa nihil differt ab auibꝰ. ſed hõ qͥ immergit᷑fedis ⁊ imũdis libidinb ille detinck voluptate ſoꝛdide ſuis.i.ↄparatur ſuibv. ⁊ ſic de ceter᷑ vicijs ↄtingit loqui.vñ ↄciudit phia dicẽs. Ita fit vt qui deſerta ꝓbitate de⸗
ercet: ca ni ↄparabilis. Inſidiatoꝛ oc/ cultus ſurripuiſſe faudibgaudet vul peculis exequet᷑. Ire intẽperãs fremit leonis aim geſtare credat᷑. Pauiduſ ac fugax nõ metuẽda foꝛmidat: ceruis ſi/ milis habeatur. Beg niſac ſtupidiſtoꝛ pet aſinũ viuit. le uis ac inconſtans ſtu dia ꝑmutat nil ab auibus differt. Fediſ
imũdiſq; libidinibꝰ ĩmergit ſoꝛdide ſu is voluptate detinet᷑. Ita fit vt qͥ ꝓbita te deſerta hõ eſſe deſierit cũ in diuinam ↄditionẽ trãſire nõ poſſit vtat in beluã Petrum teftiũ quarti libꝛi
Ela naricij ducis
Et vagas pelago rates Eurus appulit inſule
dicit᷑gliconicũ ab inuẽtoꝛe coriambicũ a pede pᷣdante trãſfo?mationẽ hoĩm in beſtias ꝑ quandã fabulã.ſcðᷣoo
mẽtis ꝑ vcia eſſe peioꝛẽ trãſfoꝛmatõe coꝛpis.ibi.i
ſierit eſſe homo cum nõ poſſit trõſireĩ cõ ditionẽ diuinã pᷣtat᷑ in beluã.i.in beſtiaꝝ Notãdũ ꝙin no⸗ bisẽ duplex virtus cognoſcitiua. ſcʒ in tellectꝰ ⁊ ſenſus. In tellectꝰ ẽ qͥd diuinũ in nobis ꝑquem ad ſupioꝛa aſcendimꝰ. ⁊ deo ſimiles ſumꝰ. Benſus aũt inqᷓ;tũ nõ obedit rõni ẽ q́ͥd bꝛutale in nobiſper quẽ infra naturã hu manã redigimur et beſtiijs ſiles effici⸗ mur. Ideo ðᷣt Boe. in tractatu de ſum⸗ mo bono. Vevobiſ hoĩby q de nũero be ſtiaruʒ eſtis ↄputati diuinũ qð in vobis eſt nõ cognoſcẽteſꝑ qð ad ſupioꝛa aſcen ditis ⁊ deo ſiles eſtʒ diuinuz aũt in ho ⸗ mine vocat itellectũ
Metxꝝ.iij. q̃rti libꝛi
Ela naricij duc·Iſtð eſt metꝝ ter
tiũ huius quarti qð in quo phia oſtendit ðo oñdit trãſfoꝛmatõem leuẽ. Fa bula quã inten
dit? detrãſfoꝛmarõe ſocioꝝvlixis ⁊ eſt talis. Vlixes poſt bellũ troianũ. cuʒ
redeũdo ad ꝓpꝛig diu erraſ in mari puenit in quandã i quedã dea noie irce. filia ſolis. q ꝑgramina ⁊ potões os mutare in diuerſas beſtias.que etid ſocios vlixis qͥ a
nſulã quã inhitabat ↄſueuit hoſpites ſu⸗ d ip̃am ꝑuenerãt per
——*

tauit tranſfoꝛmationem ⁊ potionem veneficam.qᷓ;uis aut mutati in beſtias qᷓ;tum ad figuram coꝛpoꝛis.tamen rema tegra excluſa omni beſtiali ſeuicia Vnde dicitur in littera. Eurus ventus ta qui denominatur hnaritius a loco vel
a regione · de qua oꝛiundus erat.⁊ ap pulit vagas rates. id eſt naues · pelago id ẽ mari cuidaʒ in ſule. qua.i.in qua in ſula reſidẽs pulcra dea Wirce edita.id eſt genita ex ſemĩe ſo lis illa miſcet nouis hoſpitibus.i·ſocijs lixis · pocula ta⸗ cta carmine.i.incan tatione. q;s.ſ.hoſpi tes. vt.i.poſtqᷓ;.ma nus. Circe herbipo tens. i.potens her⸗ parum · vertit.i.mu tauit ſocios vlixis ĩ Narios modos.i.in varias figuras be⸗ ſtiarum. Hũc id eſt vnum illoꝛum tegit facies apꝛi · ille id ẽ alius marmaricus leo.i affricanus leo factus ·creſcit den⸗ te ⁊ vnguibus Hic id ẽ alius nuper lu⸗ pis additusi.con⸗ iunctus dum parat fere pꝛopter ſuã trãl foꝛmationẽ ip̃e vlu keſtetaue ob õbulat.i.circuit te⸗ cta·i.domus mitis xt indica tigris · i.ti gris indie. Sec licʒ numen.i.deitas ar⸗ chadis.i.mercurij. qͥ coliłi archadia qͥ dicił ales eo g fin ⸗
ſuas potiones mutauit.ſed mercurius dedit vlixi album floꝛem per quẽ mu em ſocij ſui eſſent ſit in eis mens ĩ
lis.appulit vela ducis naricij.i·vlixis
Tecta mitis obambulat
7
Pulchꝛa qua reſidens dea
Solis edita ſemine
Abiſcet hoſpitibus nouis
Tacta carmine pocula
Quos vt in varios modos
Vertit herbipotens manus
Punc apꝛi facies tegit Ille marmaricus leo
Bente creſcit ⁊vnguibus
Hic lupis nuper additus Flere dum parat vlulat. Ille tigris vt indica
Sed licet varijs malis Mumen arcadis alitis
Obſitum miſerans ducem
Peſte ſoluerit hoſpitis Jam tamen mala remiges Dꝛe pocula traxerant
Jam ſues cerealia
„.
lsßu nriyoſ guipof ſnsn jruſh lijna in uin
cliu 3 m vir ipyun ſn toneß Mn ſplu hst

Metrũ tertium
5t hrealas in pedib aq deſignandũ veloeitalẽ ſui motus. Ille mercuriꝰmi lerãs ducẽ.i.vlixẽ. obſitũ.i.circũdatũ. varijs malis ip̃e ſoluerit.i. liberauerit eñ a peſte hoſpitis.ſ.circe tñ remiges.i.ſocij vlixis.iã traxerãt.i.liberãt.mala pocula oꝛe.⁊ iã ſues effecti.verterãt.i.mutauerant. pabula.i.cerealia. nutri⸗
mẽta panis.qͥ panil
Blande pabula verterant Aean. 4
Ct nihil manet integrtum. ra hñana ip̃is ꝑditꝭ
Voce coꝛpoꝛe perditis idẽ murck coꝛpꝑe.ſola aũt mẽs
SBola mens ſtabilis:ſi uper ſtabilis manens ge P mit ſupꝛa mõſtra.i. onſtra que patitur gemit ſupꝛa trãſtoꝛmatioj nẽ coꝛꝑis quã patit᷑ leuẽ nimium manumn ¶ Rotandiũ ꝙ tranſ foꝛmatio hoiĩs in be Mec potentia gramina ſtiã remanẽte aia rõ nali nõẽ poſſibił᷑ ßʒ Membꝛa que valeant licet rẽ. qꝛ ſi eẽt poſſibilit vel eſſet poſſibilis. Loꝛda vertere non valent m trãſmutatõnem ſubſtãtialẽ vel acci⸗ Intus eſt homtnum vigo: qẽtalẽ.nõ ßm ſpialẽ qꝛꝑ taleʒ itroducit᷑ Arce conditus abdita noua foꝛma ſßialis 5. ⁊ſic due foꝛme ſhia les ſpeciuote differẽtes vt foñ̃a lupi ⁊ hoĩs ſikinfoꝛmarẽt idẽ coꝛpꝰ qð falſũ ẽ nec ẽ poſſibiłᷓᷣm accidẽtia ꝓpꝛia que diſponũt materiã ad deĩminatã foꝛmã quia ipoſſihile eſtimateriã ᷣm vnã ⁊ eadẽ diſpoſitionẽ ꝓpoꝛtionari diuerſis foꝛmis vnde omnino eſt impoſſibile aiam intellectiuam vniri materie diſpo ſite ad foꝛmam lupi.ergo tranſinutatio de qua hic loquitur ſi ẽ poſſibil erit ſolũ ᷣm accidentia indiuidui pꝛouenientia ab exterioꝛibus cauſis quẽadmo mũ videt᷑ ↄtigiſſe de rege Nabuchodonoſoꝛ. deq̃ legitin Damniele ꝙ ex homi⸗ bus eiectus eſt ⁊ fenũ comedit vt bos ⁊ roꝛe celi coꝛpus eius infectũ eſt donec capilli eius creſcerẽtĩ ſimilitudinẽ aquilaꝝ.⁊ vngues eiꝰquaſi vngnes auiũ ⁊ qꝛ trãſmutatio hm talia accidẽtia ducit ab expᷣſſa repñtatõe ſpẽi hũane ꝓpter defoꝛmitatẽ figure. Jõ vt ſic põt dici trãſmutationẽ eẽ factã in beſtiã ala rẽa nẽte. Ilqj dicũt ꝙ hmõi trãſmutatio nõ ſit poſſibilis ᷣm rem ſeq ᷣm quandã apparitionem fantaſticam.vnde non videtur rationabile Nabuchodono⸗ ſoꝛ tranſtulerit ſe ad iumenta comedens fenũ niſi ꝙ quadã inania ⁊ appari⸗ tione fantaſtica agitatus ſeipſum reputabat iumenti aut beſtiã ꝓpter qð 2 ↄſoꝛtio hoĩm eiectꝰ ẽ.⁊ cũ feris hitabat. O leuẽ. Hic oñdit trãſfoꝛmatõeʒ mẽtis picia eẽ deterioꝛẽ trãſtoꝛmatõne voꝛis eox mẽs nobllioꝛẽ toto coĩꝑe ⁊ ðtiłgo dico manũcirce i· ptãtẽeẽ ui

Liber quartus
miñ leuẽ.i.ibecillẽ. nec dico ᷓ̃mia eiꝰ eẽ potẽtia q̃ lʒ valeãt ʒtere mẽbꝛa.ſ.coꝛ
.—„— 9„
4 eſt vigoꝛ boim ↄditꝰ.i.abſcõditꝰ. ar oꝛis. nõ tñ valẽt vertere coꝛda.qꝛ intꝰ eſt vigoꝛ boĩm⁊
5 abejlta uin mẽte abſcõdita.ſʒ hec dira venena.i.vicia potẽtiꝰ detrahunt
hoiem ſibi.q̃ venena ſine vicia penitꝰ meãt.i.ptrãſeũt.⁊ nð nocẽtia coꝛpꝑi ſeui
unt.i.ſeuire faciunt hoĩem vulnere mẽt ¶ Notãdũ ꝙ qꝛ aĩa nobilioʒ ⁊ ercellẽ tranſinu tatio facta in aĩa de„
vrutibus avca ¶Mec venena potentius
genhene Setrahunt hominem ſibi
facta trãſmutatõne rorgis üani pe Biraq; penitus meant.
beſtie aĩa remanẽte intrãſinutata. quia Bec nocentia S
aiĩa itrãſmutata da Abentis vulnere ſeuiunt.
ter adhuc hõ ðꝛ hõ. P Oſg hi rõne aie.ſ; remanen 1 4 quarta libꝛi quar te coꝛpe humano et aĩa tranſmutata.iã.
põnð ʒꝛ hõ niſieq⸗ ci video vicioſos tametſihũani 6 Ae peioꝛ ẽ trãmuta 6 FuSrint cfñ neternaiatena coꝛꝑis ſpeciẽ buẽt;in beluas tñ animo ete intramutata. † 1 r Zhinen rü qualitate mutari. Sʒquoꝝ atrorſce ne ſ lerataq; mẽs bonoꝝ pnicie ſeuit. idipʒ z vu eis licere noluiſem. P. Bec lʒ indt vti
——„„— Vn phar nales Zueniẽti mõſtra bit loco. Sʒ tñ ſi idipʒ eẽ miſerioꝛes qui cu
inenreet qð eis licere credit᷑ auferatur. magna ex
Fenpalrent: parte ſceleratoꝛũ hoim pena releuatur malos eſſe miſerio⸗ res ſi ſint impuni⸗
tiqᷓ; ſiſint puniti. Tertio oſtendit illos eſſe miſerioꝛes qui faciunt iniuriaʒ qᷓ;
illi qͥ patiunt᷑ ſcða ibi. Nã h qjq;. tertia Rpeul Pꝛio boetius ↄſentiẽs pꝛedictis. facit quoddam notum. et philoſophia ſihi reſponder. Becundo philoſophia pꝛoſequitur ipꝛincipale intentum ibi· Etenim. ¶ Pꝛimo dicit.
um ego boerius finito· carmine inqᷓ;. id eſt dixi ego fateoꝛ. ic eſt conce⸗ do veꝝ eſſe qð dictũ ẽ. nec iniuria.i.nõ iniuſte vide dici vicioſos mutariĩ bal uas.i.in beſtias qualitate; idẽ vicio animoꝛum. tametſi pꝛo uis ſeruent weciem humanicoꝛpoꝛis Tunc boetius facit notũ dicens. Sec eis quoꝛũ.
Vm ego tateoꝛ inq; nec iiuria di
mmul iuhßn tnu ſiju
tn
vmn
apu tipo upe m ſuln ſon
vun henn blilg ſeh
dwi ſun hhit 2 ſim tigyl nenen nim

u
tnuy
tt ſu
muenſbi
Smem. (dꝛpoꝛi
ert ſeint nalbzicut oheni e ovcoſost*n urnt d. nunn p
dononi 8
nblun k
Pꝛola quarta
nẽs arrox. crudelis ſeuit ꝑnicie bonoꝝ· idiðm noluiſſem eis licere.ſ. vt ſui antmali in bonos. Rñdet phia. nec lʒ inqͥt vti mõſtrabit᷑ ↄuenienti loco.tã ſi idipᷣm qð crediteis licere.ſi aufera᷑ a malis releuatpena ſceleratoꝝ hoim
N
ex magna ꝑte. ¶ Hotandũ lʒ credat malis licere ꝙ ſeuiãt ↄtra bonos nõ tñ in
rei itate lʒ · q in ſexta ꝓſa huiꝰ q̃rti oñdit phia ꝙ nihil lʒ malis ʒ bonos nſi quantũ ꝑmittitur ex Etenĩ qð incredibile foꝛte cuiq; videa tur infelicioꝛes eẽ neceſſe ẽ malos: cuʒ; Pic phaꝑſequitur pᷣncipale intentũ ꝓ⸗ cupita ꝑfecerit:qᷓ; ſi ea q̃ cupiũt iplere S nõ poſſint. Nã ſi miſeꝝ ẽ voluiſſe pꝛa/ vñcũtqᷓqpůcereñ 8 poſſint. ſcðo oñcdit ua.potuiſſe miſerius ẽ ſine quo volũta in hat vita nichit eſt diuturnũ in ↄꝑa tis miſere lãgueret effectus. Itaq; cuʒ töe ſua ſingulis miſeria ſit triplici infoꝛtu/ ſuc zus „„— 1 1. nio. neceſſe ẽvtvꝛgeantur quos videas ti du £* o diẽ᷑ · Meceſſe eſt ſcel velle et poſſe ꝑficere. B. Accedo nꝛld cjln „ res.i · miſerioꝛes. cũ inqᷓ;. Sʒ vti hoc infoꝛtun io cito careãt tecerit cupitaqᷓ ſi B nõ poſſint iplere qð
patrandi ſceleris poſſibilitate deßti ve foꝛte yideat cuiq;. i.
alicui icredibile. cu hementer exopto. P. Larebunt inquit nc n 1ig i a miſeriꝰ ẽ potuii ocius: qᷓ; vel tu foꝛſitan velis: vel illi ieeree m gueret.i.deficeret.e ſeſ 6 eſtimant eſe carituros. ectꝰmiße volũtatis — Itaq; cũ ſinglis tri b.ſ.volũtati potẽtie ⁊ effectui.ſit ſua mißia neceſſe ẽ vt illi vꝛgeant᷑triplicii⸗ foꝛtunio.i.malo qjs videas ſcelꝰ velle.ſcelꝰpoſſe.ſcelꝰ pfcere. ðᷣt boe. accedo inqᷓ;.i.ↄſentio.ſʒ ego vehemẽter exopto. vt mali deßti poſſibilitate patrandi ſceleris cito careãt ß infoꝛtunio.⁊ ðt phia. Corebũt inqt ociꝰ.i.citiꝰ qᷓ; ſitu foꝛſitan. velis.i. velle doleas. vel qᷓ illi eſtimẽt ſeſe.i.ſeip̃os ca rituros. ¶ Rotã dũ ꝙ phla ðt ꝙ poſſe malũ ſi peii qᷓ; velle malũ. vñ falſum.qꝛ poſſe pecca renõ eſt malũ.ſʒ velle peccare · Vñ ᷣm Beñ. Hẽ peccatũ in actõeẽ ⁊ omis actio ẽ volũtaria. ꝗᷓ oẽ peccatũ ẽ volũtariũ. ꝓ tãto ẽt ðᷣt aug. Volle volũtatẽ ⁊ infernꝰ nõ erit.qᷓ peiꝰ ẽ velle malũ qᷓ; poſſe malũ.cuiꝰ ʒriũ hdiẽ. Id h di⸗ tendũꝙ ſi poſſe ⁊ velle ᷣm ſe⁊ abſolute ↄſiderẽſtũc peiꝰẽ vellemalũ qᷓ; poſſe

———
——* 2——— ——— v——— ⸗———..—— 5— ———————————— 5—————
„
Aiber quartus
m alũ. Si aůt aecipi? poſſe vt ſequẽs malã volũtatẽ ⁊ ſubſerutẽs eidẽ. vt vd
lũtas mala ꝑficiati extioꝛi opeſic peiꝰ ẽ poſſe q; velle qꝛ ſine tali poſſe langue ret volñ tatꝭ effectꝰ.iõ nõ ꝑficeret᷑ opꝰ eiꝰ extra · ſiẽ aũt dicto mõ peiꝰ eſt poſſe
3
malũ qᷓ; velle. ſic peiꝰ ẽ ꝑflrere malũ qᷓ; poiſe. ita qð vnũqðqᷓ; iſtoꝝ triuʒ velle poſſe plicere aliq̃q mali addit ſupꝛa pᷣcedẽs. q Neq;·n · Hic phia qꝛ Boe⸗
optauit malos citiꝰ carer̃ potẽtia patrã qdl ſceleris ꝓbat ꝙ ĩ hac vita nihil eſt di urnũ vł duratiuuʒi ↄpatiõe ad ꝑpetuaʒ vitã dicẽs · Neq;.n. ẽ aliqͥd ſerũ.i.tardũ vłdurabileĩ tãbꝛe⸗ uib. metis.i.termis pñtis vite qð ĩmoꝛ ralis animꝰ putet ꝑ longũ tpᷣs expectare .manere. quoꝝ ma loꝝ maß ſpes quaʒ hñt de lõganimita⸗ tej vite ⁊ excelſa ma⸗ china.i.maß poten tia facinoꝝ ſepe de⸗ truit᷑. fine.i.moꝛte⸗ fine inqᷓ; inſperato ⁊ repẽtino. Qð · ſ.fini ri moꝛte ſtatuit ip̃is malis modũ.i.tmi nñ ſue mißie.qð pꝛo bat ꝑh. Nã ſi nequi cia faẽ mibos vt ptzʒ ex dictꝭ. neceſſe eſt vt Diuturnioꝛ nequam ſit mißioꝛ. ᷓs maloſ iudicarem infeliciſſi mos · ſi non extrema moꝛs eoꝝ maliciã fi
Weq; em̃ ẽ aliqd ĩ tãbꝛeuibꝰ vite metis
ita ſerũ qð expectare lõg imoꝛtat pſ er
ti anim /putet quoꝝ magna ſpeſ⁊ excel ſa facinoꝝ machia repẽtino atq; ĩſpato ſepe fine ðſtruit. qð qͥdẽ ill mitie modũ ſtatuit Nã ſi neqͥtia mißos facit. mibioꝛ ſit neceſſe ẽ diuturnioꝛ nequã. Quosi feliciimos eẽ iudicarẽ ſi nõ eoꝝ mali⸗ ciã ſaltẽ moꝛs extrema finiret. Etem̃ ſi
de pꝛauitatis ifoꝛtuniovᷣa ↄcluſimus? finitã liqt eẽ miſeriã: quã eẽↄſtat eternã
B. Zů ego mira ddẽ inq;⁊ ↄceſſu dif cilis illatio:ſʒ his eã ̃ pꝛius ↄceſſa ſůt
nimiũ ↄuenire cognoſco. · ecte in/ qt eſtias:ſ; qͥ ↄcluſioni accedere duruʒ putattequũ ẽ: vł falſů aliqͥd pᷣceſſiſſe de
niret. Sl em̃ ↄcluſimꝰpa ð ifoꝛtunio pꝛauitatꝰ· qð it foꝛtuniũ.i.malũ tãto eſt
maiꝰ quãto ẽ diuturniꝰ liq̃t miſeriã eoꝝ eẽ infintã qᷓ; ↄſtat eẽ etnã. Eſſet añt mißia maloꝝ erna ſi moꝛte nõ finirel. ¶ Norandũ ꝙ de oppoſit oppoſiom
iudicãdũ ẽ.cũ oppoſitoꝝ oppoſite ſint cãe. Siẽ ᷓĩ bõis illð qð ẽ diuturniꝰẽ meliꝰ.ſic ĩ malis qð ẽ diutnꝰ ẽ peiꝰ· ũ igit malicia faẽ mipᷣos malos. ifini ta eẽt eoꝝ mißia ſi ppetuo pdurarẽti vita.ſʒ qꝛ moꝛs tminat eoꝝ maliciã.iðo
eoꝝ miſeriũ ⁊ ifelictatẽ diminuit. ¶ t juꝑ deductõe pi
le dicẽs.
Tũ ego. Hic phia põit admiratõeʒ hoe
phla miraẽ illatio tua⁊ ꝓceſu.iaqͥ ↄceden
undiß mni ꝰ niluto uiwio otendt
niſ nöli
quu
ltc wl
ſiyl
nin
ſchyl pen ciui
pn
ford
j
ihe ſiul cuht iun ſcahh Manp coychſ ſs b. umn unh

uwin ſ
il i
umon uduuiit d anmin 4 wünit ke
Pꝛola quart?
dum difficilis qua pꝛobat᷑ miſertã maloꝛj diminui ꝑ moꝛtẽ ſed cognoſcoeñ nimiũ ↄuenire his q̃ ↄceſſa ſunt pꝛiꝰ.ðᷣt phia. Recte inqᷓ; eſtimas.¶ ꝙ pꝛedi? cte illatõl difficile credit᷑.ſʒ qͥ durũ.i.difficile putat accedere ↄciuſioni ipaʒ cõ cedendo· equum eſt vt ipfe demõſtraret aliqͥd falſum p̃ceſſiſſe in p̃miſtis. vel oſtendat collationem pꝛopoſitionum neceſſarie concluſionis. non eſſe effica⸗ cem. alioqͥn ↄccſſis moſtret: vel collationem ꝓpoſitionum pᷣcedẽtib nbilẽq nõ eẽ efficacẽ neceſſarie ↄcluſiõis oſtẽ ilitione. Ljndene⸗ ceſſarium eſt eäcon — q; videatur durum ſus ẽ qð de illatõe cauſek. nã hoc quoʒ Fenuair conſentitur cõcluſio qð dicã nõ minus miꝝ videat:ſʒ er his n. hoc ẽ vl pꝛopter tũ in materia füpta ſüt eque ẽ neceſſariũ. B. Quid hepꝛopter peccat —— S f. nã inq;. P. Felicioꝛes inqͥt eẽĩpꝛobos cnnhrr —„„ aliq pmiſaꝝ ſit fal⸗ ſupplicia luẽtes q; ſi eos nulla iuſticie biobroen n S pena coerceat. Neq; id nũc molioꝛ qð vepträronnene⸗ 3„ politionum reipe⸗ cuiuis veniat in mentem coꝛrigi vltõe emn concionc in — cidente aliqua falla pꝛauos moꝛes ⁊ ad rectũ ſupplicij ter/ a u nipil iſtoꝛum accidit ne⸗ roꝛe deduci. Leteris quoq; erẽplũ eſſe ceano ſequ cõtiu
fugiẽdi culpãda.ſʒ alio quodã mõ ifeli ſocxpremiſſis.
Mi—. 0 6 1 roc f quod dicam. Hic cioꝛes eẽ ipꝛobos arbitroꝛ ĩpunitos tã aunrhhic
etſi nulla rõ coꝛrectõnis: nullus reſpe— 8
ctus habeatur erempli. B. Etqͥs erit ſipumantur. Se
cundo ſoluit qugd
inquam pꝛeter hos alius modus dam dubium. Ter ——
epiogum pdicto
ſcðaibi. Sʒ q̃ſo. Tertia ibi. Id vero hactenus. Pꝛĩo pꝛemittit concluſionẽ
quam pꝛobare intendit exclijdendo quoſdam modos pꝛobationis quibus
concluſio pꝛobari poſſet. ¶ Secundo ponit alium modum pꝛobationis ab
iſtis.ibi. Er illa. ¶¶ Pꝛimo dicit. Hoc quoq; dicam non minus videatur
mirum ſed eque neceſſarium videatur concludi ex his que ſumpta ſunt et uerit Boetius· Quidnam eſt hoc. Hicit philoſophia· Ego dico im⸗

troꝛ iprobos eẽ feli⸗ ecioꝛes punitos, tã⸗ etſiꝓ qᷓ;ᷓuis. nlla rõ coꝛectiõis ⁊ nullꝰ
reſpectꝰexemplũ ha beat᷑.⁊ q̃rit boetius · Muis erit p̃ter hos
aliꝰ modꝰ. ¶ Nota
ꝙx due ſũr cauſe ꝓpt᷑ s videt meltꝰ ma los eẽ punitos qᷓ; i⸗ puntrce Ua 1 Pꝑpenas mali coꝛꝛi gunt̃? reſipiſcunta inalo. Bcða cã eſt · qqa alij timoꝛe pene maloꝝ declinant a malo.⁊ ſic pena ma loꝝẽ exemplũ alijs * fugiẽdi malũ.lʒ iſte 1 due cauſe ſint e · tñ phia de eis nõ intẽ⸗ 1 dit. ſed vult aſſigna re altã cauſam pter
iſtas· phu ponir alũmo
i— pãdo malos ipuni . tos eſſe miſerioꝛes ; punitos lecũdo vdeclarat qðᷣdã aſũ — ibi. WSed pumtri. Pꝛio
reumit qð ð ꝓbatũ
ẽtertiaꝓla dicens.
Böne dceſſumꝰ bo⸗ nos eſſe felices. ma⸗
los ÿo miſeros ðt b
lnpꝛobos eſſe felicioꝛes luentes ſupplicia.qᷓ; ſi nulla pena iuſticie eos coere at i.puniat.ſed ego nõ molioꝛ.i.nõ intẽdo nũc ꝙ alicui venlat in mentẽ pꝛa⸗ uos moꝛes · hoies pꝛaue moꝛigeratos cotꝛigi vltiõe. hena? terroꝛe ſuppli cij.ipſos deduci ad rectũ.⁊ nõ intendo ceteris hoib penã maloꝝ eſſe exẽplũ
fugiendi culpãda.i mala.
cd pᷣter iſtas duas cãs eſt alia a pᷣdictis q̃ arbi⸗ Et illa bonos inquit eẽfelices. malos vero miſeros nõne ↄceſimus B Itaẽ inq;. I& Bi igitur inqͥt miſerie cuiuſpiã
tbonñ aliqͥd addat.nõne felicioꝛ ẽeo cu
us pura ac ſolitaria ſine cuiuſq; boni adm irtione miſeria ẽ B Sic inqᷓ;yidet Auid ſi eidẽ miſero qͥ cun ctis care/ at bonis pᷣter ea q̃bus miſer ẽ malũ ali⸗ ud fuerit annexũ nõ ne multũ infelicioꝛ eo cẽſendus ẽ cuius ĩfoꝛtuniũ boni ꝑti/ cipatione releuat. B MQuidni inqᷓ;. P ñt igit ipꝛobi cũ puniũt᷑ qͥdẽ boni ali qͥd annexũ. pen ipſaʒ.ſ.que rõne iuſ ti cie bona ẽ idẽq; cũ ſupplicio carẽt ieſt eis aliqͥd alterius mali ip̃a unp unitas quã iniqtatis merito malũ eẽ ↄfeſſus eſ B Negare nõ poſſũ ꝙ ⁊Multo igitin⸗ felicioꝛes ipꝛobi ſunt iniuſta ipunitate
oe. Itaẽ inqᷓ. ⁊ phia. Gi miſeri alicuiꝰ additaligs bo⸗
nũ nõne ipſe eſt felicioꝛ eo cuiꝰ miſer eb, ine admixitione ali⸗ xuiꝰ boni.ðᷣt boe · Sic inqᷓ; videk᷑· ¶
1 Wlteriꝰ q̃rit phia.ſi eidẽ miſero qᷓ cũctis 3* ⸗*
hin
Aust
in
ilu liien
hon uh jinn
n
ul
nnt iſt

caqbusni 5*
niniun h bidpn ß
aini i
mnl it⸗
penali acerbitate. alia vero purgatoꝛia
Prola Euarta
ereat bonis aliud malũ fuerit annerũ. nõne cẽſendꝰẽ infelicioꝛ eo cuiꝰ infor
tumũ.i.malũ releuat.i.tpat᷑ꝑticipatiõe boni. ðᷣt boe. Quidni inqᷓ;.i.quare nõ
igit᷑ ðᷣt phia. ĩpꝛobi.i.maliecũ puniũt᷑ hñt aliqͥd boni a nnexũ·ſ.penã.q̃ rõne iu
ſticie bona ẽ. ⁊ cũ idẽ impꝛohi carent ſupplicio.i.pena.ineſt eis aliqd alteriꝰ
mali.ſ.ipſa ipunitas · qu merito.i.iure iniqtatis ↄfeſſus ẽ eẽ malã.ðᷣt boe ne gare non poſſũ.igit᷑ ↄcludit phia ꝙim⸗
donatiq; iuſta vltione puniti. Bed pu pꝛobinilto fir in
felicioꝛes donati ic
niri impꝛobos iuſtum.impunitos vero ẽᷣaqditiinuitu
elabi iniquum eſſe manifeſtum eſt. B. nuare;purt u
Quis id neget. d. Bed ne illud quidẽ Ileiena
at auiſc; negabit bonuʒ eſeomneqð ji iuſtum ẽ. contraq; quod iniuſtum ẽma mints malireaddt
tur aliqͥd boni ipſe
lů liquet ẽe. B. Reſpondi tů ego Iſ ta felicioꝛ ẽeo cuiꝰma
112 nh dit᷑ ſed cũ malꝰ hõ quidem conſi equentia ſunt eis que pau
loante concluſa ſüt. Sed queſo inquã aaucd bonu pe
na q̃ rõne iuſticie bo
te. Nulla ne animaꝝ ſupplicia poſt de nagialrnð vu⸗
nit̃ eiꝰ malicie addi
functum motte coꝛpus relinquis. IP. nralädmaii⸗
g Bn q S 4. dem t hmalꝰ punitꝰ feli t magna quidem inquit. quoꝛuʒ alia Snnbh 3 Sed puniꝝii⸗ * pꝛobos iuſtũ. Pic clementia exerceri puto. Sed nunc de pbiadeclaratqðdã
Srs 1 1. ꝙ pena maloꝝ ſit his diſſerere conſilium non eſt. lit mala di. Manifeſtũ ẽ gipuniri iupꝛobos ẽ iuſtũ.⁊ iniqs elahi·i.euadere thunitos è iniquũ i.iniuſtũ. ðt boe. Muis neget illud. ſubiũgit phia. Nunòd illud aliq̃s negabit. Sẽ qð ẽ iuſtũ eſt bonñ ⁊ e.iꝑ ʒꝛiñ qð iniuſtũ eſt. iiqᷓt.i
manifeſtũ ẽ.ipᷣm eẽ malũ Ego boe.dixi iſta iã dicta ↄñtia ſũt eis q̃ pauloañ
pduſa ſũt. ¶ fotandũ ꝙ pßia inuit duplicẽ rõnẽ. Pꝛima talis ẽ.pea ma⸗ ioxꝝ eſt iuſta ſed iuſtũ eſt bonũ.qᷓ pena maloꝝ eſt bona. Bcða rõ eſt · Impuni
tas maloꝝ eſt iniuſta ſed iuſtũ eſt ma unitas maloꝝ eſt mala. ¶Jed q̃lo inqᷓ;. PHic boe.ſoluit vub
lũ. 3„— it dubii· q̃rit em̃ boe.o phia q̃ſo te inqᷓ;. nũ quid nulla aiaꝝ ſupplicia poſt moꝛtẽ quoꝝ maloꝝ alia ego puto exerceri.id ẽ
puniri penali acerbitate ſicut mala dãnatoꝝ. Alia ÿo pijniri ſi cle⸗

——
—
—
———* ————.———
Liber quartus nttia.i igne purgatoꝛio ſed diſſerere.i.diſi putare ve his peniſꝗᷓ debenł aiab⸗ poſt moitẽ nũcnõ ẽ ↄſiliũ. ¶ Rotandũ ꝙ pctm̃ qũq; ẽ tale ꝙ ꝑip̃m habituat volũtas ad malũ cuiuſmõi ẽ moꝛtale pctĩ · peccãtes ð moꝛtalr ⁊ in tali pec⸗ ato diſcedẽtes puniunt᷑eina pena poſt moꝛtẽ. Rã hm btm̃ Gꝛego. ad ma⸗ gnãiuſticiã iudicãtis dei ꝑtinet vt nůq; carcãt ſupplico q̃ nůq;carere volůt pers Dfc;otper tũ ẽtale ꝙ coltat— F idicni anetale e ¶Id vero hactenus egimus vtã̃ idigniſ gta ad bon ſicut eſt Fr vtn vealealens ſima tibi videbat maloꝝ ptãs cã nullã punit᷑ eternalr poſt 3 41 oꝛtem. ß qui ad eẽ cognoſceres. quouſq; ĩpunitos qre⸗ luſticiã dei ꝑtiet vt b uuln pcrin maneat bare videres nunq; ipꝛobitatis ſue ca⸗
ſpunitum.iõ opʒvt— buntartsp rere ſupplicijs. icentiã qᷓ;cito finiri p̃ pctõ venali.⁊ qda ꝑ S pe rane cabaris.nec longã eẽ diſceres infelicio txur ad receptionem vient hmij.lõulape rẽq́ foꝛe ſi diuturnioꝛ. infeliciſſimã ve na ðꝛ pena purgato 3 3 3 Jae a ro ſi eẽt eterna. Poſt hec miſerioꝛes eẽ ctenꝰ egimus. Pic phu ponit quengã ipꝛobos. iniuſta ĩpunitate dimiſſos.qᷓ; epilogũ ð.dictoꝛũ.— 2 ſtso dñau boe. epi ilſta vltiõe punitos Lui ſnie ↄñs ẽ vt monẽ vulgi eẽ 51à opio e tũ demũ grauioꝛibus ſupplicijs vꝛge⸗ nrperett⸗ ant cũ ĩpuniti eſſe credunt. B. Tůũ ego mus · hactenꝰideſt muen poretar cũ tuas inq; rões ↄſidero.nihil dici ve maloꝝq̃ tibi vide⸗ bat᷑idigniſſima nul ã eã eſle coßᷓſceres. ſicut oñdimꝰ in ſca ꝓſa. ⁊ illos malos q;s tu q̃rebare ipu nnſtos tu nü; videres carere ſnpplicijs ſue ipꝛobitatis.ſicut oñſũ ẽ tertia ꝓſa Et nos etiã egimꝰ vt licẽtiã ſeuiẽdi ʒ bonos quã tu cito pᷣcabaris finiri.di⸗ ſceres eã nõ eſſe longã ⁊ ifelicioꝛẽ eſſe potentiã ad malũ ſi eẽt diuturnioꝛ. ⁊ in feliciſſim ã eſſe ſi eẽt etna. ſicut in iſta ꝓſa oñſů ẽ poſt hecꝓbatũ ẽ cadẽ ꝓſu im 2 en miſerioꝛes. dimiſſos.i.relictos · iniuſta ĩpunitate.qᷓ; punitos iuſta
vltiõe. ui ↄñs ẽ cũ credũtur eẽ ipuniti. Vꝛgeant᷑ Fuib ſupplicijs. ¶ Notãdũ tirca pᷣdicta cũ ðꝛ illũ eẽ miſerioꝛẽ q peccãt ipune qᷓ; qͥ puni᷑ꝙ ptõ. hẽ intelli gendũ de miſeria pñtis vite vtrobiq; vt ſit ↄfoꝛmis cõpatio. Accipiẽdo em̃ miſeriã pñtis vite ex vna ꝑte.⁊ ex alia ꝑte miſeriã q̃ eſt poſt m oꝛtẽ eẽt diffoꝛ⸗ mis ꝙpatio ⁊ ertra ꝓpoſitũ. q h nõ loquit de miſeria q̃eſt poſt mottẽ. T Ei ego. Pit boe. oñdit opinionẽ vulgi eſſe Zꝛã opinioni phie.ſecũdo
lel uril ſo licn
dic
A
mli e vin u pic ſür
iſen

sLum u
longicili punos li ů
ncle au 1
aptüß
2 eſe videaris At vulgus iſtañ reſpicit
Prola quatta
* * „
oñdit pha nõ eſſe ↄſentiendũ opioni vulgari.ſca ibi Quidigi᷑ Pꝛimo ðt
Hphla cũ ego ↄſidero tuas rõnes.i.inqͥlitiqes. puto nil veriꝰ dici ſup' illis. Sedſi reuertar ad iudicia hoim vulgariũ ſupꝰ aliter videt. Muis em̃ eſt ille cui hec ſup? dicta tua.nõ m odo.i.nõ tm̃ · videant᷑ erdeenda. ſed etiã nõ audiẽ da.vt phia. Itaẽ ꝙ vulgares nequnt oculos rõnis ⁊ intelleetus · aſſuetos. i·
rius puto. At ſi ad hoĩm iudicia reuer tar. qs ille ẽ cui hec non credẽda modo ſed ſaltẽ audienda videant᷑ MP Ita ẽ in qt illa Wequeũt em̃ oculos tenebꝛis aſ ſuetos ad lucẽ ꝑſpicue veritatis attol/ lere.ſimileſq; aubus ſũt quaꝝ intuitũ nox illuminat dies cecat Bum em̃ nõ reꝝ oꝛdinẽ ſed ſuos intuent᷑ affectus vł licentiã vel ipunitatẽ ſceleꝝ putãt eſſe felicẽ Aide aũt quid eterna lex ſanciat
AMelioꝛbus aim ſi ↄfoꝛmaueris nihil
opus ẽ iudice pᷣmiũ deferente tu te ip̃e excellẽtioꝛibus addidiſti Si ſtudiũ ad peioꝛa deſl exeris ertra ne queſieris vl toꝛẽ tu teipſe in deterioꝛa detruſiſti ve/ luti ſi vicibus ſoꝛdidi humũ celũq; re
ſpicias cũctis ertra ceſſ antibus ißᷣa cer
nẽdi röne nũc ſceno nůc ſideribus iter
aſſueactos renebꝛi paſſionũ attollere.i erigere ad lucẽ ꝑſpi cue ÿitatis. ſup? vt veꝝ videãt recte rõ nis.⁊ ſũt ſiles auib ſ.noctuis ⁊ buboni bus q̃ꝝ intuitũ.i.vi ſũ noxꝝ illuiat?⁊ dies cecat.dũ eĩ vulga
res nõ intuent᷑ oꝛdi nem reꝝ qͥ hñt ſe ad modũ lucis. Fintu
ent᷑ ſuos effectꝰ.i.de
ſidera q̃ hñt ſe ad
modũ tenebꝛaꝝip̃i putãt felicẽ eẽ ĩpuni tatẽ ſceleꝝ · i.maloꝝ vel licẽtiã ſup? ſeui endi 3 honoſ.qð tñ nõ ẽ. Vide aũt qͥd ſanciat· i.ſtatuat ei⸗ na lex.i.dina ꝓuidẽ tia.ſi cõfoꝛmaueris animũ tuũ melioꝛi bus. i.vtutibo. nihil ẽ tibi opꝰ iudice ex⸗ terioꝛi deferẽte pꝛe⸗ miũ.qꝛ tu teipſe acd didiſti excellẽtioꝛib⸗ ⁊ꝑ ↄñs factꝰẽ deꝰ.
SBiaũt ſtudiũ defle xer! ad peioꝛa.i.ad
vicia.ne pꝛo non qᷓ ſieris extra vltoꝛem i.vindicem qꝛ tu te ip̃e detruſiſti te ĩ de terioꝛa.⁊ ꝑ ↄñs fa⸗ ctꝰes belua declg rat iu ſimil veluti ſi
relpicias humum?

„
—————
nec malꝰ ſuplicijs. T
Liber quartus
celũ vicibꝛ.i.viciſſim.nũc celũ nũc terrã cũctis ſupple iudicijs extr a ceſſantiꝰ
ipſa ſolã rõne cernẽdi videaris nñc intereſſe ſceno.i.tere nůc ſyderibus.i.ce lo ſup eodẽ mõcũctis extra ceſſantibꝰ ipſa ſola rõe opandi bñ vel male aſſe quaris pᷣmiũ vel ſuppliciũ diuina iuſticia hoc oꝛdmãte.ſed vulgꝰiſta nonre
ſpicit ꝓpter pᷣdictã cãm. ¶ Nota ꝙ qꝛ natura vilus reqrit mediũ illuminatũ.
iõᷣm cõem naturã viſus noctue ⁊ bu ⸗
vones mæi vtent ¶ Quid igik. His ne accedamꝰ quos bel
videre in die jqᷓ; in
nocre curtñↄtrart uls ſimiles eẽ mõſtrauimus Quid ſi
um accidit eis. vłꝓ
pter debilitatẽ natu q̃6 amiſſo penitus viſu ipm etiã ſe ha
ralẽ viſus.ſicut ĩ no
ctus decuiv dict buiſſe obliuiſceret intuituʒ. nihilq; ſibi
Fſidoꝛꝰ ꝙoꝛtu ſplẽ
oꝛelolis vſus no gd humanã ꝑlectionẽ deeſſe arbitraret.
rrue ebetat᷑.vel ꝓpf̃
hiumanenqrene, nü viẽtes eadẽ cecos putaremus. ã
ꝛas ſicut credit᷑eſſe de vubone Lůenz ne illð quidẽ acqͥeſcẽt:qð eque validis bubo hẽat alias a
ues ſbi iunicas. 1s ratlonõ nititur firmamẽtis:infelicioꝛeſ
de dieĩ cauernis la
ttarxalauuvce eos eſſe qui faciant qᷓ; qui patiantur in
ſcẽtib Phter nece PB tatẽ vict? de nocte juriã nS pſ. re volat. ¶ Potanduʒ Vellez has p k6 audir ꝙꝙ dicit. Vide quid eterna lex fantiat. dicit beatꝰ Augꝰ in li. de libero arbitrio. Lex eterna ẽqua iuſtũẽ vt oĩa ſint iõ ᷣm oꝛdinẽ eiꝰ nunqᷓ;. deſtitui pꝛemijs. Auid igit his ne accedamꝰ. Hec oñdit pia nõ eſſe ↄſentiendũ opinioni vulgari ois. oett⸗e igit᷑ dicis. nunqͥd debemꝰ? accedere ꝑ ↄſenſum his vulgarib quos mõſtrauimꝰ ſiles eſſe beſtijs.q.d.nõ
⁊B manieſtat ꝑ exemplũ dicẽs.qͥd dicis.ſiqs hõ ainiſſo penitꝰ viſu obliui⸗
ſceret᷑ etiã ſeip̃m habuiſſe viſum ⁊ arbitraretnihil deeſſe ſibi ad ꝑfectionẽ hu manã nunqͥd hoies vidẽtes · i.iudicãtes eadẽ cũ ceco putaremꝰ eſſe cecos·q d· imo ſup.ſiłſi vulgares dicerẽt ſe recte iudicare ⁊ ſe nõ eẽ beluas.adhuc nõ eſſet eis ↄſentiendũ. ¶ Notandũ ꝙ vulgares ⁊ impiti iudicãt tanqᷓ; longe di ſtãtes a veritate.qꝛ iudicãt ᷣm ↄcupiſcentiã nõ jm rei vitatẽ. ꝓpter qð nõ eſt aſtandũ eoꝝ iudicio.vñ Beñ · in de remedijs foꝛtuitoꝝ dicit · Wale opinant᷑ hoies de te.ſʒ mali.moueret aũt ſi ſapiẽtes h loq̃rent᷑.nũc aũt malis diſplice⸗ reẽ laudari male de te loquunt᷑.mouerer ſi hoc iudicio facerẽt.nũc aũt moꝛ⸗ bo ignoꝛãtie faciũt. male de te loquunt᷑ qꝛ bñ neſciũt loq. ¶Wã ne illud quidẽ. Pie phia ꝓbat illos eẽ miſeros q faciũt iniuriã qᷓ; qͥ pa tiunt᷑.ſcðᷣo ex b ↄcludit ꝙ non eſt ipſius pgtiẽtis ſed inferentis.tertio inuehit᷑ oꝛatoies. ſcha ibi. Hac igit.tertia ibi. Adò nũc. Pꝛimo diẽ. nũqd
5
un haston ſio
bin
in unt
0 wt iui⸗
c
einec un huſt ſwn waſ ih
u
ſiini douli
iſnit Hſun
uni w
4.

Pꝛoſa Quarta
vulgares nõ acquieſcẽt.i.pᷣcedẽt· illud qð nitit eque validis firmamẽtis rõn eotes eẽ eos qͥ faciũt imuriã qᷓ; qͥ pariant᷑· Dicit boe. Vellẽ audire hal ias rõnes.tũc phia intendit duos ſyllogiſmos ad ꝓbandũ intentũ. qͥꝝ pꝛi⸗ Dis impꝛoby ẽ miſer. ſed oĩs dignꝰ ſupplicio ẽ impꝛob j ois dign? ſupplicio ẽ miſer.⁊ ꝑ ↄñs quãto dignioꝛ eſt ſupplicia tanto eſt miſerioꝛ.
f.in
musẽ.
rationes. N Qmnem inquit impꝛobũ
num ſupplicio dignum negas. B. xpi
nime. N. Infelices vero eſſe qui ſunt ĩ
pꝛobi mktipliciter liquet. B. Itaẽ inqᷓ; P. Qui igitur ſupplicio digni ſunt mi ſeros eſſe non dubitas. B. Conuenit inquã.. Si igitur cognitoꝛ ait. reſide res cui ſupplicium inferendũ putares ei ne qui feciſſet. an qui pertuliſſet iniu riam. B. ec ambigo inq; quin ꝑpeſſo ſatiſfacerem doloꝛe facientis.. hi⸗ ſereoꝛ igitur tibi iniurie illatoꝛ q; acce
ptoꝛ eſſevideretur. B. Conſequitur in
quã. Pa c igit alijſq; de cauſis ea radi/
ce nitẽtibuſ ꝙ turpitudo ſuapte natura
e
cũdus ſyllogiſinus ẽ. quãto aliqͥs ẽ di⸗ gnioꝛ ſupplicio tan to ẽ miſerioꝛ. ſed fa ciens iiuriã dignion eſt ſuppucio qᷓ; pati ens. ꝗᷓ faciẽs iiuria; miſerioꝛ eſt qᷓ; inun
riã patiens Pꝛimo
innuit bᷣmũ ſyllogi
ſinũ dicens. Nũqc
negas oEm ipꝛobũ
M vignũ ſuplict
oe.ðt.mime ne⸗ go.⁊ multiplicit li⸗ quet eos eẽ infelice qui ſũt unpꝛobi.ita eſt ðᷣt boe. Igi ðᷣt pßia. qui digni ſůt ſupplicio non dubi tas eos eſſe mißos. ðt boe. Köuenit in qᷓ; ſup pᷣdictis.tũc innuit ſcðm ſillogit
mũ ꝑmodũ intcr⸗
rogationis dicens. M boeti ſitu reſide res cognitoꝛ ideſt in det cauſaꝝ cui pu⸗ tares inferendũ in pliciũ. vel ei qᷓ feciſ iiuriã. vłei qͥ ꝑtulit
ſetiniuriã. ðt boe· fon ãbigo· i.nõ dubito.qn ego ſatiſtacerẽ ꝑpeſſo iniuriã doloꝛe.· cũ ſupplicio facientis iniuriã. Igi ðt ppia illatoꝛ iniurie videt᷑ tibi eſſe miſerioꝛ qᷓ; acceptoꝛ iniurie. vᷣt boetius ↄſequitur inquã ſupepᷣdicta.
¶Rotandũ ꝙ ad eandẽ ↄcluſionẽ ſic poſſet argui
Quicũqꝙ oꝑatur malũ ex
Ppoſito magis peccat ⁊ miſerioꝛẽ qᷓ ipſum ſuſtinens ſine ꝓpoſto ⁊ volunta te.ſed inferens iniuriã peccat ex ꝓpoſito ⁊ ex volũtate.ſuſtinens aũt ſuſtinet 5 voluntatem ꝗ inferens iniuriã peroꝛ eſt ⁊ miſerioꝛ patiente inuriam.
¶Mac igit aluiq;. Hic ↄcluditer dictis ꝙqᷓlibet iniuria nõ eſt miſeria patien Sis ſed inferentis dicens. hac igitur de cauſa qʒ inferens iniuriam miſejoꝛ
2
„ . N*.—. —

E 8 ß. fñdamento ꝙ turp itsi .§.fũdamẽto nitẽtilv 5 Ex hoc 4G R iuros * ijs cauſis ea radice.i.fů* unebaeeeee tusn atiẽte ⁊ er alijs e ſeros ſuapte natur ineaneneii hominẽ mileruʒ 2 do facit nõ eẽ miſeriã natura ſua facit iuriã eſt turpist ꝙer lfa ſic põt eteinurtã?⁊ nõ in patis . miſer⸗?per ⸗ apparet i— 4 miſeros faciat ap tentis ſed inferitis e mi t conm ₰ ſec 2 4 ⸗ Zeindter viens 4 eſe miſeriam Pꝛo his enim qui gra a faciũt oꝛatoꝛes perp eſſi ſunt miſera/ s d acerbũq;. quid acer nantur cůñ hitur 3 oꝛatoꝛ excitare co 3 tionem— iuſtioꝛ miſera⸗ 5 im * S eieee magis admittenti nöt ab ir gti 8 ſed 9 nim —. uh gen tio debeatur— antibuſqʒ accuſa ſ cauſidici i. in 3i hicljopotius mi eluti egros ad me Zuceieene, toeihus ad— B culpe moꝛbos n 3 1G ne pacto defen ⸗ it ſupplicior frigeret vel ſipꝛo* i ſoꝛum opera ve n in accuſatiõis e⸗ deſſe hominibus m impꝛobi habitum verter ula virtutẽ relictz fas ni Zeeueee ſieis aliqua ʒſoꝛdes penarum ui 1 rernd vderet es tuibe iu'oꝛdie eit poſitu cruciatibus ſed— pꝛobitatis nec— entur miſericoꝛ adipiſcene D2ũot ehelee penſanone 84 defenſouq; enee boc cruciatus eẽ diceren illa tota ftigeret

Proſa Quaria
ret velſimallt pgeſtpoſt jnurtzntin tit eenſ coꝝ itrefin habl⸗
tũ accuſatiõis.ita ꝙ ille q fuit defenſoꝛ fieret accuſatoꝛ. Ipſi quoq; ipꝛobi ſi eẽt eis fas aſpicere vtutẽ relictã aliqᷓ rimuia.i. cognitiõe·ipſi viderẽt ſe depo ſituros ſoꝛdes vicioꝝ cruciatibꝰ penaxꝝ.cõ̃penſariõe.i.caula adipiſcende ꝓbt tatis nec ipſi dicerẽt.i.reputarẽt cruciatꝰ.ſed ipſi repudiarẽt.i.ſpnerẽt opa
eii defenſo
S ñ. ⁊ ſe totos pmit⸗
operam repudiarent. ac ſe totos accu/ ercchnit⸗ ⁊ iudicib. ¶ Rota ſatoꝛibus iudicibuſqʒ ꝑmittererent. ꝓmiericoꝛiat mi
Quo fit vt apud ſapientes nullus ꝓꝛ/ Iechrehnu⸗
miſerie. Lui j ineſt
us odio locus relinquatur. Nam bo/ er rſn nos quis niſi ſtultiſimus oderit, ma/ bet᷑ maioꝛ miſericoʒ
dia.ſed declaratũ ẽ
8„ maioꝛẽ eẽ miſeriam los vero odiſſe ratione caret.ã ſicuti inferette 3
4 5 patientis. ᷓ ad mi⸗ coꝛpoꝛum lãnguoꝛ.itavicioſitas ẽqua nnen ſimoꝛbus aioꝝ. Cum egros coꝛꝑe mi/ ac¶in aht
iudices ad miſeran none iudicemus. multomagis nõ inſe Ienn q̃ndi ſed miſerãdi ſůt quoꝝ mẽtes oĩ lã alun ireene guoꝛe atrocioꝛ vrget imbꝛobitas. dchaline
5. nalt remedio moꝛby culpe eoꝝ auferat. ſicut em̃ egris nõ eſt inſultandũ ſed potiꝰ condolendũ. ſit ⁊ iſtis qͥ moꝛbo vicioꝝ affecti ſũt.⁊ potiꝰ ſũt accuſandi q; defen dẽdi vt peng li acerhitate eoꝝ malitia minuat᷑etiã ſi mali ꝑpenderẽt ſoꝛdes vicioꝝ ⁊ digui tates vrutũ nõ reputarẽt cruciatꝰ.ſed ſe accujatoꝛib⁊ iudicibus volunturie offerrent puniendos.*
fit. Hie phia ex dictis ↄcludit ꝙ odiũ nõ hʒ locũ apud ſapiẽtes.⁊ k.
uo fit i.· er dictis ſeq;᷑ vt apud ſapiẽtes nullꝰ loc⸗ relinquat odio.nã qͥs oderit bonos niſi ſtultiſſimꝰ.malos ʒo odiſſe caret rõne.i.ẽ irrõnabile.nã ſi⸗
cut lãguoꝛ eſt moꝛby coꝛpoꝝ · ita vicioſitas ẽ moꝛby aioꝝ. ũ ꝗᷓegros coꝛꝑe
mime iudicemꝰ dignos odio ſed potiꝰ miſeratiõe multomagið nõ inſequen di ſũt odio ſed potiꝰ miſerãdi.quoꝝ mentes vĩget ĩpꝛo bitas.i.mala exiſtẽs atrocio?.i.crudelioꝛ oĩ languoꝛe coꝛpali.ſ Nota ꝙ ſapiẽres nõ debent odire malos. q ðt Beñ. ad Aucillũ. Hũc affectũ ſapientes habeant aduerſus mq los. quẽ hʒ medicꝰaduerſus egros ſuos qͥ eos nõ odio ſed remedio ſtudet cʒ Secire.juet relias egroꝝ neceffula dedignatintueri.
i

——
5 4 1 35 3 3 1 3 6 13 5 5 1 i 7 * 31 111 1 1 11 3 1 1 1 11 3 11 5 1 4 5 1 3 ₰ 1. 1 5 3
———— 2—
Liber quartus
Aid tantos iuuat. Bic ineipit qᷓtũ metꝝ ho q̃rti qð ðꝛ valẽtie abi 4 ee ßᷣm ðꝛ pẽthametrũ ſiue elegyacũ in qͥ p hia exclamat 3 hoies
q bellicis motib ex odio ſemetip̃ os ad moꝛtẽ deducũt dicẽs. Quid iunat.i.q vtilitas ẽ excitare tãtos motꝰ.ſ.odij.⁊ qͥd iuuat ſollicitare.i.ſollici
Frrirpeue iuuat excitare motus Peebe— uatvolucres nec rẽoꝛat equos mutgo inrficiãt. ⁊ os ſerpẽs: leo: tigris:vꝛſus: aper
nephurhnid Bete petůt:idẽ ſe tñ enſe petũt
Seaee An diſtät: q diſſidẽtc moꝛes ns reene iuẽ Möõ eſt iuſta ſatis ſeuitie ratio buuungtne r: is aptã meritis vicẽ referre
ã boni qᷓ; mali.dii bennſie Bllige iure bonos ⁊ miſereſce malis
malis. ¶ Hotädũ„.„„ ðtmoꝛtenõ retarda ¶ꝛoſa quinta quarti libꝛi re ſuos equos moꝛ tis intelliguntur ꝑtiales diſpoſitiones periodi per quas hõ ad moꝛtẽtendit Auiudet em̃ hõ pʒ certã ⁊ detminatã ꝑiodũ ſue vite. eo ꝙ foꝛme oĩm reꝝ ſůt in termis. i.i coꝛpib celeſtib vᷣtualt. vt pʒ.ij. de gñatõe.¶ Notãdũ ꝙ phia ð nõ excludit licentiã gerẽdi iuſtũ bellů ſʒ iiuſtũ.qꝛ ðᷣt ĩiuſtas acies beilũ eĩ i ſtũ ↄcedi.⁊ iõ gerit vt alqͥ; nitẽs 3 iuſticiã ad iuſticiã redueat᷑. Beqk pſa. v. Inc ego ride·jta qͥnta ꝓſa huiꝰ q̃rti. qꝛ boe. pꝛiꝰ ↄquerebarbo⸗ nis mala ⁊ malis bona ringere pheer qð etiã reputabat iſtaruʒ foꝛ⸗ unarũ vices ñ ex oꝛdie diuine ꝓuidẽtie.ſed ex caſu pꝛouenire.iõ pßia ſup h ↄſdlat boetiũ aſſignãdo cãs q̃re bonis mala ⁊ malis bona ↄtingãt
Li boe.expᷣmit ſuũ doloꝛẽ in ꝙ vices foꝛtunarũ vident᷑ofuſe ⁊ inoꝛdiate viſponiſcho aſſiqᷓt pbla cãm hu apparẽtie.tertio ipᷣm ↄſolatur aſignãde
te exqͥrere fatũ.i. moꝛtẽꝓpꝛia manu·q · d. nulla ẽ vtilitas · Eſt aũt rõ hec.q; 1
üuw
ſnun in
opbi
polis
Se
*
Ku

MProla quintà
rãs pᷣdietoꝝ.ſcha ibi· Nec miꝝ.tertia ibi. Ita ẽ inqͥt. ¶ Pꝛimo boe. pᷣmittitq dã.ſcʒo expᷣmit cãm ſui doloꝛis ibi. Cũ p̃ſertiʒ. Pꝛio ðt · Ego video hic.i.e diet⸗ q̃ felicitas ſit ↄſtituta ĩ meritꝭ ꝓboꝝ.ſ. deus fieri ⁊ q̃ ſit miſeria ↄſtituta im eritꝭ ipꝛoboꝝ.ſ.trãſfoꝛmari ĩ beluas. ſʒ ego ꝑpẽdo · i.iudics.nõ nihil.i.ali quid boni vel mali.cẽ in hac foꝛma pplari.i. ꝓſperitate foꝛtuita qð pꝛobat.
Inc ego video inqᷓ; q̃ ſit vel feli/ ereee MWitas vel mißia in ipis ꝓboꝝ atz ſpꝛoboꝝ meritis ↄſtituta. S ĩhac ip̃a foꝛtuna pplari nõ nihil boni maliue in eẽ ppẽdo. Neq; em̃ ſapientũ qͥſq; exul ĩ ops ignominioſuſq; eẽ malit potiuſq; pollẽs opibus honoꝛe reuerẽdus potẽ tia validus ĩ ſua ꝑmanẽs vꝛbe floꝛere Sic em̃ clariuſteſtatiuſq; ſapie tractat᷑ officiũ ſapiẽtiſcũ incõtingẽteſ pplos re gẽtiũ quodãmõ btitudo trãſfundi᷑ Cũ
pſerticarcer lex ceteraq; legaliũ toꝛmẽ ta penaꝝ ꝑnicioſis potiuſciuib?ꝓpter quos et iam conſtituta ſunt debean/ tur. Cur hec igiturverſavice mutentur ſcelerüch ſupplicia bonos pᷣmãt pᷣmia virtutũ mali rapiãt vehem̃ter admiroꝛ
tũ.malit.i.mag vlt eẽ exul.inops igno⸗ minioſus.i.infamii potiuſqᷓ; pollẽs opi
b qᷓ; reuerẽdꝰhono
revalidꝰpotẽtia.⁊ĩ ſua lvꝛbe ꝑmanens floꝛere.ſiẽ.n.ꝑ hmõt bõa foꝛtune officiuʒ ſapie.i.ſapiẽtis tra⸗ ctaclariꝰ.⁊ teſtatiꝰ i.cũ maioꝛi teſtimò nio.qꝛ talib plꝰ cre di᷑cũ btitudo regẽ tiũ trãſfũdit. i.dila⸗ tat᷑ĩ ppłos ↄtigẽtes i.vicinos · Rotãdũ ꝙ in bõis foꝛtuitis ẽ alid ꝑ ipſa ſapiẽs expeditiꝰ tra ctat officiũ gubnan di ſubditos Qui.n. diuitijs potẽtia ⁊ fa ma p̃cellũt alios ap tioꝛes ſũt ad regẽdã rẽpublicã.qꝛ aptio⸗ res ſũt ad ſubueniẽ dũ opp̃ſſis · ⁊ ad de pᷣmẽdũ maloſ.adꝓ tegẽdũ bonos ad ex pugndũ inimicos ⁊
ita ſapiẽti qͥ tractat
negociuʒ reipublice neceſſaria eſt poten⸗ tia ⁊ diuttiaꝝ abun dantia. Sed ſapiẽ⸗
enti qui vacat contemplationi diuitie lunt oner oſr. quia nimiam inde gerit
ſollicitudinem.
um pꝛeſertim carcer lex. Hic Woetius expꝛimi r expꝛimit cauſam adimirationis dicens. Wum lex ⁊ carcer ⁊ cetera toꝛmenta ſu—
potius debeantur pernicioſis icẽ malis ciib pꝛopter 36 2

Kiber quartus
ehemẽter admiroꝛ cur hec toꝛmẽta viceuerſa.i.rio mõ mutent᷑. ita vt ſup⸗ plicia ſceleni.mgloꝝ · pᷣmãt bonos.⁊ mali rapiũt pᷣmia ptutũ.i.ÿtuoſoꝛuʒ. ⁊
ego deſidero o phia ſcire ex te q̃ videat᷑ eẽ rõ.i·cã tñiniuſte ↄfuſionis. minus
eĩ mirarer ſi ctederẽ oĩa miſceri foꝛtuitis caſibꝰ. Rñc aũt deh rectoꝛ oĩimet aggerat.·i.augmẽtat ſtupoꝛẽ meũ.qͥ deꝰ cũ ſepe bonis iocũda.malis. aſpers
niſi hꝰ rõ coꝗᷓſcatur
qre cõtingat nihil
eſt qͥd talia videan᷑ Itingere a caſu et a
tribuat.⁊ 3.i· ꝑʒᷓriũ
e e Queq tñ iuſte vuſ ionis rõ videat ex d. te ſ cre deſ idero. Winus etem̃ mirater inen Sut ſu imiſ ceri oi foꝛtuitis caſibꝰ crederem ligrneicge⸗ tupoꝛẽ meüdeus rectoꝛ eragge⸗ drrntſene rat:qͥ— ſepe bonis malis aſpa
e⸗ uwree—* nboe.rñ ded⸗ ferre videatur. e.
punitmaoe Bec miꝝ inqͥt ſid oꝛdiſ ignoꝛata rõne
temerariũ ↄfuſũq; credat. Sʒ tu qᷓ;uis
cãm tãte diſpõnis ignoꝛes ti qm̃ bon⸗
foꝛtuna ⁊ nõ ſubia⸗ ndñ rer 5— keeaninee mundũ rectoꝛ tẽperat recte fieri cuncta tie diuine qð abſur
aneſ geemi he dubites.
Bic phia aſſiqᷓt cãʒ
apparẽtie talis cõfuſi iis. qꝛ ſic videt᷑eſſe pꝛopter ignoꝛantiã cãe.⁊ dicit. Nee
mirũ ſi qud credat᷑ ↄfuſum ⁊ temerariũ.i.caſuale in iſtis inferioꝛib. ignoꝛa ⸗ ta ratione oꝛdinis.ſ.diuine ꝓuidẽtie. ſed qᷓ;uis tu ignoꝛes cãm tãte di ſpoſitõ
nis diuine tanq; bo nus rectoꝛ.ſ.deꝰ tꝑat mundũ jua bonitate.iõ nõ dubi⸗
tes cũcta recte fieri.¶ Notandũ v miꝝ eſt cuius cauſa neſci᷑.pꝛo tãto ei mł⸗ timirant᷑ de eclipſi jolis.qꝛ cãm ignoꝛãt. Et qꝛ boetiꝰignotabat cãm huiꝰ fuſionis quare bonis mala ⁊ malis bona ↄtingãt.iõ ß admirabat᷑⁊ cauũ udmiratõis eiꝰ fuit ignoꝛãtia diſpoſitõis diuine ꝓuidẽtice.
¶ Wetrum quintum quarti libꝛi
i quod dicitur alemanicum ab inuentoꝛe dactilicum a pede pꝛedo⸗ minante tetrametrum id eſt quatuoꝛ pedũ.vpercathalecticũ i.abun
dãsi vna ſillaba.in qmetro phia declarat qio ea q cãe nõ aparẽt viden᷑
Jquis arckurifydera neſcit. Iſtud eſt quintum metrum hui⸗ quat
z15
ioe ſsſele lin

mhetrum quintũã
mira. Scða oñdit qũo cognita cã ceſſat admiratioibi. Nẽo miratflamina: Pꝛio oñdit ꝙppter latentiã cãꝝ hoĩes mirant.⁊ inducit de ß duo exẽpla. Pꝛimũ ẽ de eo qð accidit in ſtellis iuxta polũ ſeptẽtrionalẽ. qʒ ille ſtelle cete
ris ſtellis remotioꝛib tardiꝰ mouent᷑. ⁊ tñ velociꝰ oꝛiunt᷑. qͥ aũt iq̃rat cãm hꝰ
illi vider᷑h miꝝ. vñ dicit. Bi qus neſcit ſydera arcturiei.maioꝛis vꝛſe labi.
— lpinn Metrum quintum quarti libꝛi. . ni ponẽdo ablatiuũ
I quis arcturi ſydera neſcit pꝛo datuo cã me⸗
2 tri.i.polo ſeptẽtriõs Pꝛopinqua ſummo cardie labi li ile ſtupebit. id eſt admirabit᷑ legẽ al⸗
Cuꝝ legat tardus plauſta boetes erheris ifirmamẽ ti. Cur boetes.id ẽ
Mergatq; ſeras equoꝛe fãmas tar ₰2 Lum nimis ſceleres erblicet oꝛtug ſielias piauſtri.ſcij ſceleres e plicet oꝛtus maioꝛis vꝛſe.? mer
Legem ſtupebit etheris alt.
eant nu lnne re poetico qui ſequẽ 2 plene coꝛnua lune repreeulſehn
cunt ſtellas tingi in
F noctis opace ien a
* dunt. ⁊ dicitur boe 0 mas. i. iumina lug nfuſa phebe detegat aſtra nda qnunq; e
5 mergit ⁊ ẽ modꝰlo⸗ Kõmouet gentes publicus erroꝛ
fit tarde ſit · tu tamẽ Laſſantqʒ crebꝛis pulſibus era boetes explicet oꝛtꝰ
nimis celeres eo ꝙ in pꝛincipio noctis nobis ſtatim Secundũ exẽ⸗ plũ eſt de eclipſi lune. quã neſciẽtes cãm adeo ali q ectypſim contingere per incantationẽ.⁊ volentes auxiliari lune ⁊ ipedire ne incantationem concutiant omn ia vaſa erea ⁊ ſonoꝛa tempoꝛe ecly⸗ pſis. vnde dicit in lra. Koꝛnua plene lunepalleant. quia incipiente eclypſi lu na Incipit apparere coꝛniculata coꝛnua infecta metis · i.termi s opace noctis idẽ vmbꝛe terre. Et phebe.i.luna ↄfuſa pᷣuatõe lumis. detegat.i.apparere fa ciat an⸗ nunoꝛa que tererat.i.latere fecerat fulgẽti oꝛe.i.abundantia ſui ful 8 Lunc publicus erroꝛ quo putat᷑ luna incãtari.i.ↄmouet gẽtes ⁊ laſſãt 6 6 vel ena crebꝛis pulſiln. Rota ꝙ arcturꝰðꝛ ab arctos qð ẽ vꝛſa q̃ eſt quoddã ſignũt ü ſeptẽ eii qð nos vulgariter plauſtrũ eitn ſic up Job dicens. Arcturus ſeptẽ ſtellis maxime lucet ſenꝑ mouet᷑ et nunqᷓ;

goꝛe durã.i·ↄgelatã ſoluier· i ſolui.
iber quartus
mergitur. ¶ Notandum ꝙ ſtelle eirca polum arcticum mote flcut areturus aiie ſielle mouentur tardius alijs ſtellis remotioꝛibus à polo arcticoqꝛ mi⸗ noꝛem circulum ſuo motu deſcribunt ⁊ ſtelle remotio?es maioꝛem. Vnde cũ ſtelle remotioꝛes in equali parte pertranſeant maioꝛem circulum in quo ſtel⸗ ieppinquioꝛes minotem.quia ambo tircũuoluunt᷑ ſemel in die naturali pʒ ꝑ
velo
citatis? tarditatis ꝙſelle ppinquioꝛe ¶ Memo miratur flamina choꝛi
polo tardius mo ⸗—
uheee Littus frementi tondere fluctu velocius em̃—
mouetur tarde qð i ¶ Wec niuis duram frigoꝛe molem
equali tempoꝛe per tranſit minus ſpa ⸗— phebi ſoluier eſtu
tium.⁊illud moue. tur velocite quod i Nic enim cauſas cernere pꝛomnptũ eſt equali tempoꝛe per
tranſit maus ſpa/ Illic latentes pectoꝛa turbant
cium.¶ Motan duʒ
luna recipit lumẽ Cunctaq; rara pꝛouehit etas
pus opacum ijterꝰ ¶ Ptupetq; ſubitis mobile vulgus
ponitur impediens
nelumen ſolispue⸗ nfrir S ee CKeqat inſcitie nubilus erroꝛ
toro vel in parrene Ceſſent pꝛofecto mira videri
eſt lune ſa ſerta lib:
deficere vel in toto Oſq ſe augrti
vel in parte.⁊ hoc ẽ B0 ⁴ ext 2 4 2quar t
lunã eclypſari. S. iemo miratur flamina choꝛi. Hic oſtendit pkia ꝙ cognita cauſa ceſſat
admiratio dicẽs · Nemo mirat᷑ flamina coꝛi talis venti. tundere.i pcutere li⸗
tus fr ementi fluctu.ſ.maris.⁊ h vᷣtꝓ tanto qꝛ vẽto flãteaqua maris cedit ⁊ ad littus reſiſtẽs repcutit᷑nec etiã aliqͥs miratmolẽ.i.magnitudinem niuis fri hicẽ pagoge.i.additio ſylla be ad fi⸗ nẽ dictiõis ꝓpter neceſſitatẽ metri.ꝗᷓ poni ſoluierꝓ ſolui.feruẽte eſtu phebi· i. ſolis. hic ei · iin iſtis exẽplis ꝓmptũ ẽ cernere cãs q̃re ventꝰ ipellit mare.q̃re ſol liqᷓfacit niuẽ.ſed illic.i.pᷣoꝛiby exẽplis latentes cũe turbãt pectoꝛa ſup? per admirationẽ.⁊ mobile vulgꝰ ſtupet i.mirat᷑. ſubditis.i.de ſubitaneis euẽti⸗ pus ⁊ ſtupet cũcta q̃ ꝓuebit· i ꝓducit rara etas.i.q̃ raro euenũt. ſed ſivis caſ
ſare admationẽ nubilꝰ erroꝛ inſcitie.i.iqᷓrantie cãꝝ.cedat.i.recedat ⁊ acce⸗ dat noticia cãꝝ · ꝓfecto.i.ꝓ certo tũt ceſſant videri mira q̃ pᷣus ſtãte iꝗ̃rantia videbãt᷑ nij⸗ E philoſophari. vidẽtes em̃ eclypſes ſolis ⁊ lune ⁊ iſ̃rantes cãs miraban᷑ cãs eaꝝ inqͥrẽtes.qby innẽtis habuerũt ſcientiã eaꝝ eclypſiũ· co ꝙ ſcire ẽ cũm ra cognolcere.cognita ðᷓ cã cogn oſcit res ⁊ ꝑ ↄñs ceſſat admiratio.
tãdũ ꝙ ſacerdotes in egypto ꝓPpter admirari inceperũt
hined
mu aul
mrn
üsſt bin ub nn toh tſn uh
wenbt efe hria au

Trtaẽ inqᷓ;. Hie incipit ſexta ꝓſa huiꝰq̃rti.in q̃ ꝓſa phia ↄſolãdo boe ũ aſſit cãs pᷣdictoꝝ q̃ vident᷑ mira in diuina gubernatõe· ꝓptigno rantiã cãe.⁊ pᷣmo boe. petit ſibi explicari iſtas cãs.⁊ phia tãgit dii cultatẽ erꝑlicatõis eaꝝ.ſcðᷣo ꝓmittit ſe veile aſſiſ̃re cãs.⁊ tertio eas aſſignat ſcda ibi. Sʒ qm̃· tertia ibi. Vim gñatio. Pꝛio boe.ↄcedit qð dictũ ẽ ðᷣ adm ratõe hoĩm ꝓpter ið ——„ rrantiä cãꝝ dicens. Taẽ inqᷓ;. Sʒ cũ tui memineris Ftaẽinqᷓ; růc pert — explicari cãs admi⸗ ſit latentiũ rerũ cãs euoluere ve ratõis eoꝝq̃ ↄtigũt — 5 S in diuina ꝓuidẽtias lataſq; caligine explicare rõnes q̃ſovti Piſoltse vi 5— pia.cũ euoluer hinc decernas.⁊ qm̃ hoc me miraculuʒ ĩ en eincidare cãs .— latentiũ rerũ ſit tui marxime pturbat ediſſeras. P. Tũ illa muneris. tuegie? explicare rõnes vela pa uliſꝑ aridẽs ad rẽ me inqͥt oĩm q̃ſitu ras caligine.i. rõneſ obſcuras ⁊ difficile! marximãvocaſcuivix erhauſti quicqᷓ; ſa ſſe vrpie. dei — diliicuitate dicer⸗ tis ſit. Talis nãq; materia ẽ vt vna du nie udueeæedil 2 ſeras.i.dilputel.qm bitatõne ſucciſa inumerabiles alie ve/ ß niciere 3 me ꝑturbat..quare lut hydre capita ſuccreſcãt:nec vllꝰfue malis bona ⁊bis dus: niſie mala eueniãt ⁊ phia rit modus:niſi q́s eas viuaciſſimo mẽ/ pauliparridẽs boe „„ tio inqͥt· ad rẽ maxt tis igne coerceat. In hac em̃ de ꝓuidẽ/ mã oim q̃ſitu.i.ad „„ 6„ mama qonem. Vo tie ſimplicitate defati ſerie. de repẽtiniſ— e me. u —„ vix qcqᷓ; exhauſti ſa caſibus:de cognitione ac pꝛedeſtinatõ ſſteiedganc — auriendã? ſoluen ne diuina:de arbitrij libertate q̃ri ſolet dã vir aliqd ſufficit Q e quanti oneris ſit ipſ di talis nãq;ẽ̃ materis 6 2 t vna dubitatione S 1ſucciſa.i.ſoluta inu merabiles alie ſuccreſcãt. velut capita hydre q̃ꝝ vno ablato tria ſuccreſcebãt nec fuerit mo dꝰ.i.terminꝰ dubitationũ. niſi quis eas coherceat viuaciſſimo igne.i.ardẽti iueſtigatõe mẽtis. In h em̃ materia q̃ri ſolet de ꝓuidẽtie ſimpii citate. de ſerie fati. de repẽtinis caſib. depᷣdeſtinatõe diuina. de libertate ar⸗ birrij· q̃ oĩa quãti oneris.idifficultatis ſint ad determinandũ tilip̃e ꝑpẽdis. TRotandũ g ſapiẽtis ẽ ſcire oĩavt ↄtigit exꝓhemio metaphiſice. ⁊ cuz ſcire

phiam. 2 riſiſſe. ꝑ h p arridẽt eis 5
tria excreſcebãt què cũ hercules cũ ſagit ris interficere ñ poſ ſet. greco igne ipſuz ↄſumpſit.
ʒ qm̃ hec. Hic phia pꝛomittit velle
aſſignare cai ſas di cẽs Mm̃ hec noſſe teẽ qdã poꝛtio ·id ẽ ps tue medicie ꝙ;ᷓq; fimꝰ ſepti ·i.cõcluſi öguſto.i. bꝛeui limi tetpis·tñ aliqd deli 1 berare conabimur. Fſite delectãt oble
ctamẽta.i.ſuauita⸗
tes muſici carminis id ẽ metri opoꝛtet ꝙ vifferas. pauliſp id ẽ̃ modicũ hãcvolu⸗ ptatẽ. donec cotero id ẽ foꝛmabo rões ſi bi neras · i.cõᷣiũctas oꝛdine · dicit
1 plenarie declarãda.
— — —
—
——— ———
———
—
———— —————
———————— — — — —
1— . —
—————
—
Liber quartus
ſit ꝑ cãm pᷣmo poſterioꝝ· Sapiẽtis ẽ euoluere eãs reꝝ latenti· iõ dit boe.ad ui muneris ẽ euoluere tãs. N Notãdũ ꝙ diẽ phiam pauliſ ſibi ar
Pia inuit moꝛẽ ⁊ habitũ ſapientũ.qͥ audita ſimpꝑlicitate impitoꝛũ gratulãdo ꝙ ipſi cũ auiditate ſapiam querũt. ¶
ea que fato diſponunt᷑. ſcða ibi. Ea ſeries · puidẽpia? qͥd fatũ.ſcðᷣo tãgit differentiã uſq;. Tertio ponit diuerſas opiniones circg fatũ. Scluſionẽ circa fatũ? ꝓuidentiã.ſcðᷣa. Quek dinerſa·tertia ibi Siue igi . Quo lit Pꝛimo dicit. Biatio oim reꝝ. cũctoſq; ꝓgreſſus na turaꝝ mutabiliũ· ⁊ dcqͥd alio mõ moucẽ illð ſoꝛtit᷑ cõs gũatõis ⁊ mutatõiꝰ ʒ
tãdum bᷣm fa
bulas hydrafuit ſerpẽs in lerna palude · hñs plura capita quoꝝ vno ſucciſo
Sed qm̃ hec quoq; te noſſe quedã me/ dicine tue poꝛtio ẽ.quãqᷓ; anguſto limi te tpis ſepti.tñ aliqͥd deliberare conabi mnr. Qs ſi te muſici carmis oblectam̃ ta delectãt. hãc opoꝛtet pauliſper diffe ras voluptatẽ. Bů neras ſibi oꝛdie cõ tero rõnes. B. Vt libet inq;. I. Tum
velut ab alio oꝛſa pꝛicipio ita diſſeruit
Dim gñatio reꝝ cũctoſq; mutabilium naturan ꝓgreſſus.⁊ qͥcquid aliquo mo uek mõ cãs oꝛdinẽ foꝛmas ex diuie mẽ⸗
Woetiꝰ vt libet inqᷓ; · i.vti tibi placet · tñc ipſa pkia oꝛſa.i.incipi
i i ens loqͥ velut ab aliquo bncipio.ita diſſeruit 1.diſputauit. ¶ Notãdũ ꝑß ꝙ dicit.
ertã adeo eẽ difficilẽ
os ſepti anguſto iimitetpis.inuit phia pñtem ma⸗
ꝙ totũ tps pñtis vite qð bꝛeueẽ vix ſuf̃cit ad pꝛedicta ¶ Notandũ ꝙ ðt phiam oꝛſam fuiſſe ab alio pꝛincipio nã lila q̃ pßᷣia pꝛiꝰ ꝓbauit deducunt᷑er ß pncipio ꝙ de ẽ ꝑfectũ bonů ⁊ xltimus ſinis oĩm.que aũt nunc vult demöſtrare deducunt᷑ ex pᷣ pᷣncipio ꝙ deꝰẽ bᷣnci piũ effectuũ oiÿvt patehitſ Dim gñatio · Mic phia ꝓſequit itẽtũ volẽs aſſiᷓ
1 te cãs q̃re bõis mala⁊ malis bona ↄtingat.⁊ pᷣmo declarat quedã ad ſuam
determinationẽ neceſſaria · ſcðo ponit ſuã determinationẽ. ſcha ibi. Que yo 3 indes. Pꝛimo phia detminat de udẽtia diuina ⁊ de fato · ſcho oñdit q̃ ſint
Pꝛimo oñdit ed noinetur diuia inter ea diffinitões vtri⸗ Suarto infert quandam
viy oycu rl pont ii
ii⸗
nblin üls ſicch hint onih diun pi fun
ſoe jun ius an
hdiſt iy

Pꝛola ſecunda
eꝛdinem gñtõis ⁊ mutatõis.⁊ſoꝛmas qby gñar yet monet Piales vel accica les oia iſta ſoꝛtitur ex diuine mentis ſtabilitate. Hec enim mens diuina· com poſita.i.ſtabilita.in arce.i.in altitudinẽ ſue ſimplicitat ſtatuit reb⸗ gerendis ideſt fiendis muitiplicẽ modũ qͥ modus cũ ↄſpicit.i.ↄliderai. in ipla punta⸗ te diuine intelligẽtie 6 ideſt ſecundum eſſe tis ſtabilitate ſoꝛtit᷑ · Poc in ſue ſimpli quod haberi intel⸗ iectu diuino nomi⸗
riratig. c& natur ſpꝛouidentia. citatis arce ↄpoſita. multiplicẽ reboge nun ꝛouin⸗
rẽdis modũ ſtatuit.qͥ modus cũ in ip̃ᷣa dus refertur ad ea mouet diſponit a d iuine intelligẽtie puritate ↄſpicit ꝓui dẽtia noiatur. Cuz vero ad ea q̃ mouet ¶Motandũ ꝙ oĩia a p ſunt mutabi atq; diſponit refert fatũ a veteribus ap ſa alquamouẽtur ſcm ſubſtanttã vt pellatũ eſt. Que diuerſa eẽ facile liqbit generabuia ⁊ coꝛfu E 3 ptibilia ꝙ;tum ad il ſiquis vtriuſq;ʒ vum mẽte ↄſpexerit IMã ladiẽ Pmnuʒ ge ꝓuidẽtia ẽ ip̃a illa diuia rõ in ſũmo oĩʒ ſunt mutabilia ſecũ d m pꝛincipe ↄſtituta qͥ cũcta diſpõit. Fatũ ſubſtantigm. vt coꝛ — ad illa dicit Kun⸗ toſq; mutabiliũ naturarum pꝛogreſſus. Ilia ſunt mutabilia ſolum ſecundũ operationem.ſ.ſcðm intelligere non ſecunqum ſubſtantiam nec ſecunqũ vbi ꝓpꝛie ſicut intelligẽtie qᷓ;tũ ad illas dic. Et qͥcquid aliq mouetmõ. Alitex⸗ ponik᷑ qð in reb mutabilib triplex ẽ diſpoſitio. vna ẽ qua trãſeũt de non eſſe ad eẽ ꝑ generationẽ qᷓ;tũ ad hoc dicit. Qim gñatio reꝝ aut res ꝑmanẽt in ex iſtẽtia ꝑ aliqð tp̃s poſtqᷓ; generate ſunt quantũ ad illas dicit. Cũctoſq; mu⸗ tabiliũ naturaꝝ ꝓgreſſus. Aut res ꝓcedũt deeſſe ad nõ eẽ ꝑ coꝛruptionẽ qᷓ;tũ ad illas dicit. Et qͥquicqͥd aliquo mouet᷑mõ · ¶ KHotandũ ꝙ quidã dicũt. fa tũ eẽ quandã diſpõem derelictã in rebꝰ inferioꝛibꝰ ex actõe coꝛpoꝝ celeſtiũ ᷣm quã inferioꝛa neceſſitant᷑ ⁊ Mringunt aq imoblles effectꝰ.⁊ ſic brũs Wꝛeg · in omełepiphanie impꝛobat fatũ dicẽs Abſit a fideliũ coꝛdib vt fatũ eẽ aiiqͥd dicamꝰ.ſneceſſitãs inferioꝛa.qꝛ ſic oĩa venirẽt ex neceſſitate. Alio inõ acci⸗ pit᷑ fatũ ꝓ diſpoſitõe reꝝ bmquã res dependẽt ex diuina volũtate ⁊ ptãte ⁊ ſic fatum ↄcedit aliquid eſſe Eit ergo pꝛonidentia diuina oꝛdinatio liue diſpo ſitio exñs in mente diuina qᷓ cũcta iferioꝛa ſunt pꝛouiſa vm ſtatum ſuenature Fatum autem eſt diſpoſitio diuina exiſtens in rebus mabilibus qua ſingula ſuis annectuntur oꝛdinibꝰ vt magis patehit. ¶ Que diuerſa eſſe, Hic po⸗ nit differentiã inter ꝓuidentiã ⁊ fatum aſſignãdo diffnitões vtriuſq;. Scðo oñdit g vnum eoꝝ dependet eʒ altero·ibi· Que licet diuerſa. ¶ pꝛimo dicit
— ee

Liber quartus
Mueduo · ſ.fatũ ⁊ ꝓuidentiã diuina· iqbit.i.patebireſſe diuerſa. ſi quis meꝛ teſpexerit.i. ↄſiderauerit. vtriuſq; vim.i.naturã ⁊ eſſentiã ⁊ diffiniẽs ꝓuidẽ tiã ðt. Pꝛouidentia eſt ipſa vina rõ· que eſt in ſũmo pᷣncipe oium reꝝ ↄſtitu⸗
ta. qᷓ.ſ. rõ cũcta diſpõit · Tũc diffiniẽs fatũ ðᷣt Fatũ eſt diſpõ inherẽs rebꝰ mo
8 bilib ideſt tꝑalib ꝑ quã diſpõnem ꝓuidentia nectit queq;lſuis oꝛdinib.tũc declarat iſtas diff
nitiones ex ꝓp̃erati
bnnuic nnen, vero inherens rebus mobilibus diſpo eee ſitio per quampuidentia ſuis que; ne hun nu ctit oꝛdinibus pꝛouidentia nãq; cun ⸗ eientaſt cta pariter qᷓuis diuerſa. qᷓuis inſini rõ exñis in mente di
ninAe faunpo complectitur. Fatum vero ſingula di⸗
ſpectat vt ea qᷓ fato
nbdunt oilbnst gerit in motum.locis foꝛmis actempo
ribus diſtributa. vt boc tempoꝛalis oꝛ eete n dinis explicatio.in diuine mentis adu Heenbue nataꝓſpectuꝓuidentia ſit. Eadẽ vero
ðtinta Proulien adunatio digeſta atq; erplicata tempo riandch cccom ribus fatum vocetur. Que licet diuer/
plecti᷑ parit᷑ · qᷓ;uis
Fepe ſa ſint. alterum tamen pendet eraltero
huuairſinaul vi, Oꝛdo nãc; ſatalis. exꝓuidẽtie ſimpli⸗
locis foꝛmtstpibul citate ꝓcedit. Bicut eniʒ artifex faciẽde
ita.ſ.vt hec tꝑal ex
plicatio q̃ad fatum 5 ꝑtinet adunata in ꝓſpectu dĩne mentis ſit ꝓuidentia Wadẽ ÿo adunatio di⸗
geſta ideſt/ diuiſa ⁊ explicata tꝑib q̃ᷓſucceſſionem impoꝛtãt vocet fatum. No
tãdum ꝙ qꝛ pus dirxit ꝙ diffinitio reꝝ faciendaꝝ vt eſt in intellectu diuino ðᷣ puidentia vt autem refert ad res mobiles ðꝛ fatum Poſſet alicui vider ꝙ fa tum ⁊puidentia ſignificarent eãdem rem ſub diuerſis rõnib.iõ phia hoc ex eludens oñdit ea realiter diſtingui ponens vtriuſq;diffinitionem — Rotãdum ꝙ cognitio dei hʒ ſe ad res ſicut cognitio artificis ad artificiata 3 omnia artificiata ſubdunt᷑ oꝛdini ⁊ rõni artisſic neceſſe eſt omnes res ſubqi na rõ que cuncta diſponit. ¶Motãdum ꝙ diſpõ que ponit᷑in diffinitione fati
„
rõni ⁊ oꝛdini diuine ꝓuidentie ꝓpter qð oñdit᷑ꝙꝓuidentia eſt diui
ſniyl dinaan
nbß
gitad tliſ 00 m
c hü
un
(6
du
ue
lion
ul n
il
i pin cfich nuß y zit m. he
7

DProſa ſerta
accipi᷑ ꝓ oꝛdine,⁊ ðꝛ ille oꝛdo inherẽs reby mobilibad differentiã— 3 eſt in ipſa rõne dina. quẽ iam vocamꝰ ꝓuidentiã.ᷣm quẽ oꝛdinẽ ꝓuidenti dina annectit queq; ſuis oꝛdinih.ſ. vt iila eneniãt illo tpe. ⁊ alia alio tempo re hec bus. ila poſterus. ¶WMueiʒ diuerſa ſint. Hic oñdir ꝙ kʒ fatũ⁊ ꝓui
dẽtia differãt.tñ vnũ depẽdet ex altero dicẽs. Euelʒ ſint diuerſa.tñ alterus
rei foꝛmam mente percipiens. mouet operis effectũ.⁊ quod ſimpliciter pᷣſen tarieqʒ ꝓſpexerat per tẽpoꝛales oꝛdies ducit. ita d eus ꝓuidentia quidẽ ſingu/ lariter ſtabiliterqʒ facienda diſ ponit. Fato vero hec ipſa que diſponit multi pliciter ac tempoꝛali ter adminiſtrat.
¶ Bue igitur famulantibus qͥbuſdaʒ puidentie diuinis ſpiritibus fatũ exer ceat ſeu aia ſeu tota inſeruiente natura ſeu celeſtibus ſideꝝ motibus. ſeu ange
lica virtute.ſeu demonũ varia ſolertia
ſeu aliqbus hoꝝ. ſeu oĩs fatalis ſeries teritur.illud certe manifeſtũ ẽ.ĩmobilẽ ſimplicẽqʒ gerẽdaꝝ foꝛmã reꝝ eẽpuidẽ tiã Fatũvero eoꝝ q̃ diuina ſimplicitas
tñũ pluralitatis. qꝛ in plibo cãtis hʒ eſſe. Itẽ fatũ depẽdet a
—
eff ectꝰ a ſua cã.ſed nõe cõuerſo.ſicut ei
depẽdet ex altero.ſ.
fatũ dependet exp⸗⸗
uidẽtia.nã oꝛdo ſa
talis ꝓcedit ex ſim⸗
plicitate ꝓuidentie
ſicut declarat ĩ ſim
li dicẽs. Sicut e
artifex puto edifica toꝛ foꝛmam faciẽde
rei ſicut domꝰ mẽte
geiens pia mouet.i.ꝓducit effe ctũ opis· ⁊ qð ſim⸗ pliciter ⁊ pᷣſentarie pꝛoſpererat mẽte.ſ. foꝛmã domꝰcũ ſuiſ ꝑtib ſił ducit ꝑtꝑ les oꝛdines ſup? a
effectũ. pᷣmo funda mẽtũ· poſtea ꝑietes vltio tectũ Ita deꝰ
puidẽtia ſud ſingu
larit.i.ſimpłr ⁊ ſta⸗
bilit diſponit oĩa ja
ciẽda.ſed fato.i.per
fatũ ea q̃ diſpõit tẽ
poꝛglitadminiſtrat
Nnorandipui⸗ entia diĩna hʒ eẽ in
pᷣma cã.fatũ ÿoĩ re
bus cõtis. Itẽ pu dentia dina hzmo tũ vnitũ.qꝛẽ ĩ vno ſimplici.ſ.in mente
dina, farũ qt hmg uidentia dina ſit
ectꝰ a ednöeröuerlo⸗ſicut efit ſoꝛma retdrrificialis depẽdet afoꝛ mnà periite in mẽte grtificis ⁊ nõ ecõuerſo ſic fatũ depẽdet a ꝓuidentia dina.
nõ aũtecõᷓucrſo. ¶ iue igit famuſãtib. Hic põit diuerſas opĩ ones circa fa
rñ ·⁊ ð̃t· Biue fatũ exerceat᷑ qͥbuſdã dinis fpꝛritib fam ulãtib dine ꝓuidẽtie
ue exerceafaia ſiue tota natura inſeruiente ſiue exerceamotib coꝛpozʒſideꝝ 3

————
———— „————. 2—— ————— S
— —
cãiſ diuerſe fuerunt opiones qᷓs boe.tã
git in la · ſed nullã eaꝝ affirmat. Ram
qdã antijꝝdicebãt fatũ exerceri mediã tib dinis ſpiritibuſ. Ddeo famulantibus
lij dicebãt ip̃ʒ ex erceri ab aĩa mũda
na ſicut platõici.qðᷣ
alij erponũt de aia hũana. qꝛ p ipᷣaʒ tã
ᷓ ꝑ cãm ſcðazʒ exer
rent᷑ actꝰ liberi arbi
rrij qͥ ſub ꝓuidentia
cadũt. Ilij dixerũt fatũ exerceri tota na tura inſeruiẽte intel ligẽtes ꝑ tot natu rã cõplexionẽ oĩium
—
ꝑ variã folertiã demonũ.⁊ dicuni ones in poſito ſpũ tes ci ca humectã ꝑtẽ geris. ſᷣm doctrind qrundã platõicoꝝq dicunt᷑cacodemões malũ ſciẽtes. Alij dicũt fatũ exerceri angelica ptute. ¶ Vbi notandũ ꝙ in ð̃ꝛ ererceri mediãtib ſpiritib deo famulãtib.qð ẽ intelli ia diſponẽtib· ſeg imobilit pmanentib. Mð aũtꝛi qn
pma opinone fatũ ßendũ de ſpiritibꝰ o
₰
ideſt geleſtiũ. ſiue angelica vᷣtute ſiue demonũ ſolertia.ſiue aliqͥb hoꝝ. vel oi⸗ bus hẽ incertũ· tñ iſtudẽ certũ ꝓuidentiã dinã eẽ imobilẽ?⁊ ſimplicẽ foꝛmam
reꝝ gerẽdapꝝ.i.fiendaꝝ/ ſed fatũ eẽ mobilẽ nerũ.i.viſpõnẽ.·⁊ oꝛdinẽ tꝑalẽ eoꝛũ dina ſimplicitas diſpoſuit gerẽda.i. ꝓducẽda. Notandũ ꝙ fatũ ẽ tpalis
diſpõ reꝝ inqᷓ;tũ ea qᷓpuifa ſůt a deo ꝓducunt᷑ ad effectů mediãtib cãis ſcðᷣii admiſtrãtibo.ð qᷓb
—
gerẽdaeẽdiſpoſuit mobilẽ nexũ atq;oꝛ dinẽ tpalẽ quo fit vt oĩa ꝗ̃ fato ſubſũtʒ uidẽtie quoq; ſubiecta ſint cui ip̃m etiã ſubiacet fatũ.qdã vo q̃ ſi ubꝓuidẽtia lo cata ſüt fati ſeriẽ ſupẽt. Ea o q̃ ſůt pꝛi meꝓpinqua dinitati ſtabilr fixa. fataliſ
oꝛdinẽ mobilitatis excedunt. ã vtor
biũ circa eundẽ cardinẽ ſeſe vᷣtentiũ qͥẽ itimusad ſimplicitatẽ medietates acce
dit. ceteroꝛũq; extra locatoꝝ veluti car elemẽtoꝝ · Alij dicũt fatũ ererc eri motib coꝛpoꝝ celeſtiũ ſicut aſtrologi. Alij
⁊ dicunt᷑ demones in ꝓpoſito ſpũs habitãtes cir
ta opione fatũ exerceri vᷣtute ãgelica· itelligendũ ẽ de angelis ſiue ſpiritibꝰ ap
plicãtib ſe diuerſis nomẽ officij nõ natu
cluſionẽ circa
mo ðt. Exq dictũ ẽ
locls miſſis in miſteriũ. Angelꝰ em̃ nñciꝰ interp̃tal.⁊ eſt reᷣm b.grego. ¶ Muo ſit vt oia. Hie infert quãdã cõ fatũ ⁊ puidẽtiã. ſcðᷣo declarat eãĩ erẽplo ibi Nã vt gꝛbiũ. Pꝛi fatũ dependere aꝓuidẽtig dina. Muo fit.i.exqͥ ſequit· vr oia q̃ ſubfũt tato etiã ꝓuidẽtie ſint ſubiecra. Nui etiã puidentieip̃m fatũ ſub iacet.ſed nõ ecõuerſo.q
q̃dã qᷓ locata ſũt ſub ꝓuidentia ſupent ſeriẽ fati.ſ.ea
ec excedũt oꝛdi
Par ꝑ deũ admiſtrant᷑ ſicut creatio reꝝ ·⁊ glificatio rõnaliũ
a vᷣoq̃ ſũtꝓpinqᷓ̃ ᷣme diuinitati ſtabitr lixa.i.imobilia.
nẽ fatalis můbilitatis.i.mutabilitatis · ¶ Hotãdũ ꝙ qꝛ fatũ dependet a ꝓui⸗
dentia ſicut effectꝰ a
—
ſua cã. neceſſe eſt illa q̃ dependẽta fato etiã aꝓuidentia dependere. nõ aũt ecõuerſo· q effectꝰ nõ adequat ſue cãe. ꝓuidentia aũt ad vinũ intellectũ ſpectat.tatũ jo ad ea q̃ in. creaturis gerunk· ¶ Nã vt o zbi
ut i at nun
n
ſon ni bls mohl
ch
ſinec mod
pul din
u
„ i
wu pei
Frl
üm pod eitn li
poſhn hau

declarat illã ↄcluſionẽ p ern oñdens quõ qᷓdã ſubiacent fato magis.ᷓqã mi
nꝰ.⁊ q̃dã totatr excedũt fatũ.ſcðᷣo ex dictis ↄcludit habirudinẽ fati ad ꝓui⸗ dentiã S5ahestln ẽ. ðt pᷣmo. Nã ſicut oꝛbiũ.i.circuloꝝ ÿtentiũ.i mouentiũ ſe circa eundẽ cardinẽ.i.axẽ.ille qͥ eſt intimꝰ.i.viciniot ſiue ꝓximi⸗ oꝛ axi accedit ad ſimplicitatẽ medietatis ·i.axis vel centri · qꝛ tardio:i m otu
do qͥdã circa quẽ dᷣſent exiſtit. Extimuſ o maioꝛe ãbita rotatus quãto a půcti media idiuiduitate diſcedit.tãto ãplio ribus ſpacijs explicat᷑. Siqͥd ᷣo illi ſe medio ↄnectat ⁊ ſociet, in ſimplicitateʒ cogit. diffũdiqʒ ac diffluere ceſſat. Sii rone qð lõgius a pꝛima mẽte diſcedit. maioꝛibus fati nexibus iplicat. Actẽ/ to aliqͥd fato libeꝝ ẽ quãto illũ reꝝ car/ dinẽ vicinius petit qð ſi ſupne mẽtiſhe ſerit firmitati.inotu carens fato quoq; ſuggredick neceſſitatẽ. Igit vti eſt ad in rellectum ratiocinatio. ad id quod ẽ,id quod gignitur. Ad eternitatem tẽpus
mouetur ⁊ iõ magif accedit ad imobilt tateʒ axis.⁊ iſte cir⸗ culꝰreſpeetu extiorꝭ hʒ ſead modũ cen⸗ tri circa qð exfioꝛ v ſat· vñ ſubdit· ꝙ eſt
veluti qͥdã cardo.
centꝝ ceteroꝝ oꝛbiũ extra locatoꝛuʒ cir⸗ ca quem ÿlent᷑. ſicut mediolꝰ in rota ad heret axi.⁊ eſt ſicut cardo quidaʒ circa quem eit voluuntur cãti⁊ radij Extimꝰ Fo.i.vltimꝰ oꝛb lex terioꝛ.rotatꝰ.i.mo tuſmaioꝛe ãbitu tã to explicgt᷑ãplioꝛib
ſpachs.qnto diſce⸗
ita media indi⸗ uiduitate. pũcti.ic eſt centri.ſiqͥd vᷣoil li medio ſe ↄnectat illud cogił.i.cõpel⸗ liin ſimplicitatem imobilitateʒ axis ⁊ ceſſat diffundi ⁊ dif
fluere ꝑ magnũ ſpa
ciũ. ¶ Bilr illudqð longiꝰa pᷣma mente diſcedit.ſicut create coꝛꝛuptibiles.
maioꝛiby nexib fati implicat᷑.⁊ tãto magis aliqͥd eſt libeꝝ a fato q̃nto viciniꝰ
petit.i accedit illũ cardinẽ reꝝ.ſ.deũ.ꝙ ſi firmitate ſi upne mẽtis heſerit ſuper gredit᷑ neceſſitatẽ fati.¶ Nota q̃ntomagis entia ſũtꝓpinqᷓ pᷣmo cauſato minꝰ
ſt mutabilia· ⁊ q̃nto remotioꝛa tãto magis mutabilia.qð declarat phia erẽ plo diuerſoꝝ circuloꝝ ab eodeʒ centroduttoꝝ in qb circulꝰremotioꝛa cẽtro
minoꝛẽ ⁊ velociꝰmoue· q maiꝰſpaciũ ꝑtrãſit ĩeq̃li tpe.
qͥ ãtẽ vicinioꝛ cẽtro ẽ
ẽ tardiꝰ mouck᷑ ninꝰ ſpaciũ ꝑtrãleñdo. circuli ÿo medij medio mõ ſebit ⁊
t̃ opria ↄꝑatio centri circuli ad creatoꝛẽ. Siẽ ei centꝝ
poſſent ples circuliꝓcedere. ita crearoꝛ vnꝰ⁊ indiuiſibi?
ẽ idiuiſibile⁊ ab ipſo erñs ifinita creat ⁊ gu
benat.¶ Igit vtq;ẽ. bic phia ↄcludit itudinẽ fatiadꝓuidẽtiãdinã q̃dᷓ
——

——
Liber quartus
ſimilia.⁊ dicit. Series fati itaẽ.i.ita ſe hʒgd ſtabilẽ ſimplicitatẽ diuie pꝛoni dẽtie ſicut rõcinatio ſe hʒ ad itellectũ. ¶ Elbi ſciendũiꝙillð qð intellectꝰſim
plici ʒitate itelligit rõcinatio ꝑ modũ diſcurſus ⁊ ſucceſſiue app̃ hẽdit. Etiã
jatũ fe hʒ ad ꝓuidentiã ſiẽ illð qð gignit᷑hʒ ſe ad illð qð ẽ ¶Ebi ſcienqũ ꝙ ilud qð gignit᷑ẽ in q̃dã fiuxibilirate ⁊ motu. qð vo actũ ẽ g nitũ ẽ in qdã ꝑ⸗
manẽtia.etiã hẽt ſe fatũ ad ꝓuidentiã ſi rut tpᷣs ad emitateʒ ¶ſ Vbi ſciendũ ꝙ ĩ tꝑe ẽ ſucceſſio ꝑtiuʒ tpis pñtis pᷣteriti et furi.etnitas aũt ẽ ſiñ ſucceſſiõe tota ſimul exñs Ire fatũ hʒ ſe ad ꝓuidẽtiã liẽ cir cul? ₰ mediũ pun ctũ. Vbi ſciẽduʒ ꝙ circulꝰdiſtẽdit᷑ et ꝑ ꝑtes diuidit᷑ mobił exñs. punctũ aũt eſt imobile ⁊ indiuiſibi le· qꝛ ex pmo euclu⸗ qis punctũ eſt cuiuſ ps nõ eſt. Ea ſeries celũ ⁊c̃. ic phia oñditque ſint illaqᷓ fato diſpo nũtur.ſcðᷣo ↄcludit ꝙilla qᷓ itellectui cõ fuſa vident᷑in diuia
gubnatõe ſũt rõna
biliter oꝛdinata· ibi.
u0 fit. Pꝛio diẽ̃. ea ſeries fati de q̃ di ctũ ẽ.mouet celuʒ et
ſydera.tpat elem̃ta in ſeinuicẽ netotatt
le coꝛrũpãt. ⁊ trãſ⸗
foꝛmat ip̃a alterna ↄmutatõe, ita ꝙ ex aq fiat aer. ⁊ ecõuerſo.⁊ eadẽ ſeries fa ti renouat oĩg naſeetia? occidẽtia i mouẽtia pülezgreſu⸗ fetuũ qͥ ad aia lia ·⁊ ſeminũ q ad vegetabilia ⁊ fatũ etiã ſtrigit indiſſo
ad punctũ mediũ circulus:ita ẽ fati ſe⸗ ries mobilis. adꝓuidẽtie ſtabilẽ ſimpli citatẽ, Ea ſeries celũ ac ſydera mouet elemẽta in ſeinuicẽ tpat:⁊ alterna ↄmu tatõe trãſfoꝛ mat. Eadẽ naſcẽtia occidẽ tiaq; oia ꝑ fmiles fetuũ ſeminũq; reno uatꝓgreſſus. Nec actus etiã foꝛtũaſqʒ hoĩm idiſſolubilicãꝝ ↄnexiõe ↄſtrigit. q̃ cũ ab ĩmobilis ꝓuidẽtieꝓficiſcanter oꝛdijs:iß̃as quoqʒ imutabiles neceſſe eſt eẽ. Ita em̃ res optie regunt᷑ſi manẽſ
cãꝝ oꝛdinẽ ꝓmat. Nico oꝛdo res mu
tabiles:⁊ alioquin temere fluituras ꝓ
pꝛia incommutabilitate coerceat
lubilt ↄnexiõe cãrũ
actꝰ.i opatões ⁊ foꝛtũas hoĩm.q̃ oẽs res cũ ꝓliciſcãtur i.ꝓcedãt ab exoꝛdijſ dine ꝓuidẽtie neceſſe ẽ eas eẽ imutabiles. ita em̃ res optie regunt᷑ ſi ſimplicitaſ manes in diuĩa mẽte ꝓmat.i.explicet. ideclinabclẽ.i.imntabilẽ oꝛdinẽ cãruʒ
VHic aũt oꝛdo diuieꝓuidẽtie. coerceat ꝓpꝛia incõmutabilitateres mutabiles ʒalioqn temere.i.cuſualiter fiuituras. ¶ Notandũ ꝙ fatũ ↄſiderat duplicit
*—
* „
in dina mẽte ſimplicitas indeclinabilẽ
üchh d iühr
hn
ſun
hur

Pꝛoſa ſerta
yno mõ vtẽ in cãis ſcis qꝝ oꝛdo ⁊ diſpõ ðꝛ fatũ.⁊ ſic fatũẽ mobile. ⁊res fu ro ſubiacẽtes ſũt mobiles· Alio mõ ↄſiderat fatũ fᷣm ꝙ depẽcieta pꝛouidẽtia
diuina que oino ĩmobilis ẽ·
⁊ ſic fatũ ſoꝛtit᷑ imurabilitatẽ.⁊ ſic etiã res fata⸗
les vt ſic hᷣm ſubam ſũt ĩmobiles. ¶ Notãdũ ꝙ ſialiqͥ poſſit declinare ab oꝛ dine pꝛouidẽtie.tũe pꝛouidẽtia dina deficeret a ſuo effectu.⁊ hoc redũdareti
Quo fit vt tametſi vobis hůc oꝛdinem
minime ↄſiderare valẽtibus.ↄfuſa oĩa
pturbataq; videant. nihilominuſ tamẽ
ſuus modus ad bonũ dirigẽs cũcta di
ſponit. Nihil ẽ em̃ qð malicã nec ab ip
ſis qͥdẽ ipꝛobis fiat. quos vt vberrime
demonſtratũ ẽ.bonũ querẽtes pꝛauus erroꝛ auertit. nedũ oꝛdo de ſũmi boni cardine ꝓficiſcens a ſuo quẽquẽ defle/
ctat exoꝛqio. Que vero inquies põt vl la iniqͥoꝛ eſſe ↄfuſio qᷓ; vt bonis tum ad uerſa.tũ ꝓſpera.malis etiã tum optata
tů odioſa ↄtingãt. Nů igitur ea mentis
integritate hoies degũt.vt quos ꝓbos
ipotẽtiã regẽtis Et ſi dicis.ſi oĩa ſubia cẽt ꝓuidẽtie dine. er· go oĩa eueniũt ex ne ceſſitate. Hðmnꝙ nðõ qꝛ deꝰ pᷣuidet res ſiẽ fũt future.qhedam pꝛeuidet neceſſario euenire.⁊ q̃qã ↄtin gẽter.⁊ de h magis in quto huius. ¶Muo fit. h phia oñdit ꝙ ea que apa rent in reb ↄfuſa in dina gubernatione ſũt oꝛdinata dicẽs. Muo fit.i.ex hoc ꝙ dina pꝛouidẽtia ine uitabilẽ oꝛdinẽ reb? Iſtituit ſequit᷑vt ⁊ſi vobis mime valen tib ↄſiderare hunc oꝛdinẽ reꝝ: videant᷑ voh oĩa ↄfuſa⁊ per turbata nihilomi⸗ nus tñ modus ſuuꝭ i.oꝛdo pꝛopꝛiꝰ diui ne pꝛouidentie.diſ⸗
ponit cũcta dirigẽs
ea ad bonũ nihil.n
eſt qð cã mali fiat ·
nec etiã ab ipſis ĩpꝛobis quos bonũ q̃rentes pᷣuꝰ erroꝛ auertit. vt pᷣus demð ſtratũ eſt. nedũ.i.multo minꝰ.oꝛdo fatalis ꝓficiſcẽs de cardine ſũmi boni id eſt ab ipſo deo.deflectat a ſuo exoꝛdio.i.a deo qͥ eſt finis ⁊ pᷣncipiũ omnium. dũ ꝙ ðᷣt malos nihil facere cã mali.cuiꝰ oppoſitũ pʒ. multi em̃ ma⸗ li ſeipᷣos interimũt. ðn ꝙ nullꝰ oꝑat᷑reſpiciẽs ad malũ.qꝛ oĩa bonũ appe⸗ tũt. Si aũt qͥs malũ opat᷑·; ↄtingit ſub fantaſia mali.nã aliqͥs in magna an⸗ xietate exñs.eſtimat eẽ bonñ fugere ãxietatẽ.⁊ nihillaliud ip̃e ↄſiderãs ſeqt᷑ hãc eſtimationẽ ſeip̃m inticiẽs.⁊ talis pᷣuans ſe bono ducit᷑ fantaſia bonj.q tũc putat bonũ eẽ effugere anxietatẽ pᷣuatiõe vite · ¶ ¶Mue yo inqeg. Hic phia oluit qõnẽ q̃re bona malis ⁊ mala bonis ↄtingãt.⁊ bᷣmo oñdit in generali

3——
Liber quartus
feðo magis in ſpãli.ibi Sed ſi alis. Pꝛimo aſſignat cãm pᷣdicti accidẽtis
ex defectuoſo iudicio hominũ.ſcðᷣo ex Zꝛio iudicio dei⁊ ho im.ibi. Vã vt pau cg. Joꝛ mo facit qð dictũ ẽ. ſcðo declarat ꝑ je ſie.ibi. 46 em̃ diſſile. ðt boeti tu inqes que põteẽ vlla inidoꝛ cõfuſio qᷓ; vt bonis aliqñꝓ
pa. aliqn
aduerſa ↄtin ãt.i.cueniãt.cũ ſꝑ bonis deberẽt ꝓſpa euenire ·⁊ malis ꝑ Zᷓꝛium
aliqñ ↄtingãt opta
ta aliqñ odioſa cuʒ
ſempꝑ maliſ deberẽt
odioſa euenire dicit phia. Nñqͥd hoies degũt.i.viuũt ea in tegritate.i.itegro iu dicio mentis. vt ne/
ceſſe ſit eos eẽ ꝓbos
qjs ip̃i cẽſuerint.i.iu dicãt eẽ tales. Atq ꝓcerto in ß depun ⸗ gant.i.ꝛiant᷑iudi⸗ cio hoim. vt qͥ;s alij pᷣmio. alij arbitrant᷑ dignos ſupplicio. ſ Scedamꝰ vt aliqͥs poſſit diſcernere bo
nos ⁊ malos. Nun
qd ip̃e poterit intue riulã intimã tempe riẽ.i.interioꝛẽ cõdi⸗ tionẽ ⁊ qᷓhtatẽ aĩoꝝ velut ſolet dig ĩ coꝛ poꝛib.q. d. Ego lo
quoꝛ de animis m
ꝙ hoĩes ↄſueuerunt
loqj de coꝛpoꝛbus. Motandũ ꝙpter defectuoſũ iudiciuʒ hoĩm ↄtigit ꝙ iudi cõt eos ee bonos qͥ mali ſũt ⁊ ecõuerſo
SBihᷓ udicant ma⸗ los es bonos.⁊ ſi ilł. eueniãt mala putãt bonis euenire mala.⁊ ſi bonis qͥ;s iudicãt malos eueniãt bona.putãt malis euenire bona. Et iõ ſepe putãt hon os depᷣmi cũ mali de
impꝛoboſve cenſuerint. eos quoq; vti
eriſtimant eẽ neceſſe ſit. ¶ Atqui in hoc hominum iudicia depugnant vt quos
alij pꝛemio. alij ſupplicio dignos ar/ bitrantur. Bed concedamus vt aliqͥs
poſſit bonos maloſq; diſcernere. uz
igit᷑ poterit itueri illã itimã tẽperiẽ ve ⸗/ lut ĩ coꝛꝑibus dici ſolethaĩoꝝ. Non ẽ diſſile ẽm iraculũ neſciẽti cur ſanis coꝛ
poꝛibꝰ his qͥdẽ dulcia.illis vero ama/
ra ↄueniãt. Cur egri etiã leuibus.qͥdã
No acribꝰ adiuuãt᷑. At hoc medicus qᷓ
ſonitatis ipius atq; egritudis modum tpamẽtũq; dinoſcit mime mirat. Quid No alið aloꝝ ſalus videteẽ qᷓ;ꝓ bitas. Quid egritudo qᷓ; vicia.q̃s ãt alius vł
pmunt᷑ iudicãtes malos eẽ bonos ⁊ putãt malos extolli cũ boni extollunt᷑. qꝛ
iudicãt bonos eẽ malos. ¶ Eiõ em̃ diſſie ẽ miraculũ. Hic phia deckarat ꝑ ſile di. Iſtud miraculũ nõ ẽ diſſile.imo valde ſie adpoſitũ neſcienti alicui vu ſans coꝛꝑi his ↄueniq̃t dulcia· hus amara.etiã ne iciẽti alſcui cur qudã
neher
4. I0 idlu
un n
zi
il
cinwi
imn
ſci
imn w pun fn
vu
idi ununo ſtilhns Juhnt ſileri hünh waza Uht hlun ſn imm Mon
lt

deſt etatis diuerſũ videtur.i.aliter videtuidenie ſeiẽti via.i.deo · qð con
Pꝛola ſerta
egri adiuuant᷑leuch.qͥdã acerbis lʒ B videat᷑ miꝝ neſciẽti.tñ medicꝰde h non mirat᷑ qͥ coꝗᷓſcit modũ ⁊ tꝑamẽtũ ſanitatis ⁊ egritudis.ſicut ſilr lʒ hõ ignoꝛet qd ↄueniat malis ⁊ bonis.tñ deꝰ qͥẽ ſcrutato? coꝛdiũ iſta cognoſcit videns ꝙ bonis aliqñ ↄueniũt aduerſa.malis qñq; ꝓſpa.iõ ſic eis diſtribuit.⁊ ẽ qð ſubdit aplicãdo ſilitudinẽ ad animũ dicẽs. Quid enim aliud.videt᷑.i.apa 4* tas.d alud eit tuatoꝛ bonoꝝ vel maloꝝ ðpulſoꝛq; re kaene S ctoꝛ ac medicatoꝛ mẽtiũ deuſ qͥ cũ ex al o ⁊benor? de taꝓuidẽtie ſpecla reſpicit. qͥd vnicuiq; he ierꝛ⁊ mehick ↄuẽiat agnoſcit.⁊ qð ↄuenire nouit. ac ſoptreenjee eci lapuidẽtie ipᷣeagno cõmodat. Pic iã fit illð fatalis oꝛdis ſeqq vnchic;ð⸗ .— nueniat⁊ qð nouit cõ ĩſigne miraculũ cũ a ſciẽte gerit qð ſtu/ nentte hoe acchno — qt. inc.·ex E q peãt ignoꝛãtes. Nã vt pauca q̃ rõ valet dictuʒ(Senäghe 5 miraculũ eꝛdinis fa hũana de dina ꝓfůditate ꝑſtringã. Be alis i.fit ilð quod admirant᷑ hoieſ ĩ oꝛ hoc quẽ tu iuſtiſſimũ⁊ equi uãtiſſimuʒ die fatali cñ ſciẽte.i adeo illð geri⸗.fit putas oia ſciẽtiꝓuidẽtie diuerſũ videt᷑ Et victricẽ quidẽ cãm dijs. victã vero Iotandũ ꝙẽ bo na cõparatio ſanita ro cathoni placuiſſe. familiaris noſter is ⁊egritudis coꝛ⸗ poꝛalis ad medicũ ? pꝛobitatis ⁊ vicij
nioꝝ ad deũ. Bicut ei medicꝰcognoſcẽſcãs ſanitatis? egritudis.fcit qd cõ
ueniat ſano ⁊ egro alijs ignoꝛãtib ⁊ mirãtibꝰ. ſic deꝰ cognoſcẽs q̃litatẽ aĩoꝝ ſcit dd bonis ↄueniat ⁊ d malis ⁊ vnicuiq; ſibi ↄueniẽs tribuit qñq; malis ꝓſpa · bonis aduerſa de qᷓ ſtupẽt ĩrãtes. ¶ Notãdũ ꝙ ſpecula ðꝛ loc altꝰap tus ad circũſpiciẽdũ.⁊ qꝛ deꝰ ꝑpuidẽtiã oĩa circũſpieit.iõ ſilitudinarie ipſa ꝓuidẽtia ðꝛ ſpecuia ¶ Rotãdũ ꝙqꝛ hoĩes ih̃rãt qͥ ſůt bõi ⁊ mali iꝗ̃rãt etã qͥd
vnicuiq; ↄueniat. iõ aliqᷓ credunt᷑ ↄuenire bonis.q̃ tñ ᷣm iudiciũ dei eis ñ cõ⸗
uemũt.⁊ iõ hoĩes mirãt᷑ q̃re deꝰeis ñ ateribuat q̃ vident᷑eis attribuẽda Ideo pt phia ex dictis ↄtingit; miraculũ ꝙ iꝗᷓrãtes ſtupẽtq̃ fiũt a deo ſcientẽ.
¶ Ham yt pauca. Hic phia oñdit ꝙ bonis mala ⁊ malis bona ↄtingũr ex rontrario iudicio dei ⁊ hominũ dicẽs. Vt ego pauca ꝑſtringã que humana ratio valet.ſ accipere de diuinaꝓfunditate ilud ſupple decfarabo. W Woe de hoc ſuppie homine. quem tu putas eſſe iuſtiſſimum ⁊ ſeruãtiſſimũ equi
1 54

————————
—
apiẽs diſpẽſati
¶Liber quartus
irmat autoꝛitate lucani.q deſcribẽs bellů int pompeiũ ⁊ iuliũ ceſarẽ cñ que
reret᷑ ab eo cuiꝰ cã eẽt iuſtioꝛ.dixit. VMictrix cã dijs placuit.ſed victa cathoni. Vñ ðt victricẽ cãm.ſ iulij ceſaris placuiſſe dijs. victão cãm.ſ.põpeij placu iſſe cathont. admonuit lucanꝰ noſter familiaris.ex ↄcludit ea qᷓ3 ſpem ho⸗ minũ veniũt eẽ ↄfuſionẽ in opione hominũ nõ tñin re di. Quicqͥd igit᷑ vide⸗
as geri.i.fieri vłeue
nire ð ſpem homis
cãm ignoꝛãtis id in rebo ẽ rectꝰ oꝛdo. opioni tue ẽ puerſa cõfuſio. ¶ Nota ꝙ catho vticẽſisꝓpter
ſuã ſapientiã? vir⸗ tutẽ maxime auto⸗
ritatis fuerat in po pulo ũ aũt iulius pugnaret 3 põpeiũ.
catho iudicauit põ peiũ eẽ iuſtum attri duit ſibi cauſam vi ctricẽ. Alij aũt iudi
cabant iulium eẽ iu ſtum attribuẽtes ſi bi cauſam victricẽ. Ex quo patet ꝙ de eòdem 3ꝛio modo
iudicabãt dij ⁊ ho
mines ſapiẽtes qui
ed ſit aliq̃s. Pic phia aſſignat
rauſas ſpãles quare ſa. Secũdo excuſat q; ein fas. Piimo declarat intentũ ſuũ de bonis.
uoq;. Pꝛimo aſſignat cauſam quarealiquibꝰ bonis nõ eueniũt mala.ſecun/
ſequebant᷑
„
lucanus admonuit. ec igit qcqͥdͥ cir⸗ ca ſpem videas geri. rebus qͥqẽ rectus
oꝛdo eſt. opinioni vero tue puerſa ↄfu/
ſio. Sed ſit aliqs ita bene moꝛatus yt de eo diuinũ iudiciũ pariter humanum
q; ↄſentiat.ſʒ ẽ animiviribus infirmus Luiſiqd eueniat aduerſi. deſinet cole/
re foꝛſitã inocẽtiã ꝑ quã nõ potuit reti
nere foꝛtunam. arcit ituq; ſapiẽs di ſpenſatio ei quem deterioꝛẽ facere poſ⸗ ſit aduerſitas. ne cui non conuenit la/
boꝛare patiatur.
ponis ⁊ malis indifferẽter eueniũt nũcꝓſpera nũt ad uer
ſe de amplioꝛi ꝑtractiohe hurꝰmõt cauſaꝝ ecũda ibi Ne ſecũdo de malis ibi. Nã id
do quare aliqñ eis ↄringũt mala.ibi lijs mixta. Pꝛimo quare bo⸗
nis nõ ↄtingant mala.ſcðo quare ↄtingãt eis qñc; bona.ibi. aſſignat duas cauſas quare bonis nõ eueniat maia.ſecũda ibi Eſt aliꝰ. Pꝛi ma cã eſt infirmitas animi oꝛet. vnde ðt in lra.S ratus ꝙ dinũ ⁊ hñanũ tẽs reſiſtere aduerſi tatib.cui ſi eueniat qd i· ali nocẽtiã · i exercere vᷣtutẽ ꝑ quã ñ potuit retinere foꝛtunã. q tie ꝙ ꝓſpitas ſua receſſit.quẽadmodũ legit᷑ de Job.cui vrxoꝛ ſu ipꝛopabat di cens Adhuc pmanẽſ in ſimplicitare tua bñdic deo⁊ ntere illi o.i.puidẽtia ðiq̃ aduerſitas poſſit facere detioꝛẽ ne patia ð
it aũt. Pꝛimo
alicuiꝰ boni cui ſi adueniret aduerſitas ip̃e deteri
Sed ſit.i.ponamꝰ ꝙ aliq́s ſit ita bene moꝛatꝰ.i moꝛige udiciũ ↄſentiat ð eo foꝛſan ip̃eẽ infirmꝰ virib aĩñ po
qd auerſi. foꝛſã deſinet colere? iputabit ſue inocen
arcit itaq; illi
S—

Pꝛoſa ſexta
laboꝛare aduerſitatecui nõ ↄuenit ¶¶ Notandũ ꝙ qᷣdã boni ſunt ita ibecilleſ animi ꝙer modica tẽtatõe aduerſitatis mntarent᷑. qð videns ðs ꝑcit ip̃is ne eos aduerſitate deijciat. Añ apłs.Fidelis deꝰ dᷓ nõ patit vos temptarivltra id qð poteſtis ¶Eſt aliꝰ cũctis. Hic aſſiqᷓt aliã cãm q̃re qͥbuſdã bonis nõ adueniãt mala dicẽs. Eſt alꝰhõ abſolutꝰ.i.ꝑfectꝰcũcti vtutibꝰ ⁊ ſctũs ⁊ ꝓ⸗
Eſt alius cũctis vᷣtutibus abſolutus n nanz
ſctũſq; ac deo ꝓrim?: hůc ↄtingi qbuni
bet aduerſis nefas puidẽtia indicat a dovt ne coꝛꝑeis qͥdẽ moꝛbis agitari ſi nat. Nãyt qͥdã me quoq; ercellẽtioꝛ ait
Viri ſancti coꝛpus edificauerũt vᷣtuteſ
Fit aũt ſepe vti bõis ſůma rerũ regẽda deferal: vt eruberãs retũdat ipꝛobitas Alijs mixta qͥdã ꝓ aioꝝ qualitate di/ ſtribuit. Quoſdã remoꝛdet ne lõga feli citate luxuriẽt Alios duriſ agitarivt N tutes aĩ patievſu atq; exercitatõne cõ firmẽt Alij plus equo metuũt qð ferre pñt. Alij pl'equo ðſpiciũt qð ferrenõ
minẽ ↄtigi.i.tangi. aliqbv aduerſis ꝓui dẽtia diuia indicat neſas adeo..intãtũ vt nec finat ip̃m agi tari moꝛbis coꝛpo⸗ reis. qð ↄfirmat au ctoꝛitate cuuſdam phi dicẽs Rã vt ait qudã phs exceilẽti oꝛme.cuꝰ auctoꝛi⸗ tatẽ ponit ĩ greco q̃ tiñ ſonat ĩ latio coꝛ pꝰ viri ſacri edifica uerũtÿtutes ſup.pᷣß̃ uãdo ip̃ʒ ab aduer ſis. ¶ Nota ꝙ ſcða cã q̃re aliqͥbo ñ adue niũt aduerſa ẽ excel lẽs ſctitas ip̃oꝛuʒ. ſi cut em̃ deꝰ excellent malos nõ tĩ punit in futuro.ſʒ etiã ĩ pñ ti.ſic aliqs exceilẽter bonoſ nõ tin pᷣmiat in futuro ßĩi pñti ab aduerſitate cuſto⸗
dit. ¶ Notãdũ q̃re phia dicat qͥdam ex
rellẽtioꝛ me dixit. cũ nullꝰ ſit exgellẽtioꝛ—— dũ ꝙ l̃a ſic dʒ exponi Ni qͥdã phs excllẽtioꝛ alijs pß̃is me.·i· ꝑ me phlam dixtt Fit aũt ſepe. Hic oñdit q̃re bõis ſepe ↄtigãt bona dicẽs. itaũt.i.ↄtingit
ſepevtſumma reꝝ reg ẽda.i. pᷣncipatꝰ regẽdi res deferat.i.ↄcedatur bonis. i· ꝓbis nõ tĩ ꝓpter vtilitatẽ bonoꝝ hoim.ſʒ vt ĩꝑꝛobitas exuberãs.i abũdõs maloꝝ.retũdaturi. te catur vel repᷣmatur. Tũc aſſiqᷓt cãm q̃re bõis qñq; ↄringãt mala dicẽs. Alijs.i.bhoms deꝰ diſtribuitq̃dã mixta.i.nũc bõa nũt malapꝑ q̃litate gioꝝ dͥſdã em̃ bonos s remoꝛdet aduerſitatibꝰ ne lururiẽti. fupbiãt lõga felicitate.i.ꝓſperitate Alios bonos patitur agitari.i.vexari du rib.i· aduerfiratibo vt ÿtutes animiip̃oꝝ ↄfirmẽtvſu ⁊excitatõe patie.vt pʒ in Job Ilij pꝰ eqͥ metuunt qð bñ ferre pñt.ſicut Thomas foꝛmidauitin
*

———
Liber quartus
greun indie dicks · Dñe mitteme pꝛeterqᷓ aã indos· Alijplo ez ve⸗ uciũt qð ferre nõ pñt· qꝛ q̃ſi pᷣſumẽc erre Vt ſctũs petrꝰ qͥ dixit. Et ſi oꝑtuerit me moꝛi tecũ nõ te negabo qͥ ad tenta⸗
o deipiciũt tẽptatões.q̃s tñ ferre ñ pñt
ſationẽ ãcillexpᷣm negauit · hos viroſq; deꝰ ducit.i.tẽptat triſti⸗
e on äcillerpᷣm negauite6 F S1* i.aduerſitatib:i expꝑimentũ ſui.i.in recognitionẽ ſui.vt ſcãt qͥd poſſint et
quidinon poſſint. et nõnulli.i.aliq eme⸗ rũt pᷣcio moꝛtis ve⸗ nerandũ nomen ſcli ſit martyres. Qui⸗ dã iexpuẽbiles ſup plicijs pᷣtulerũt cete
Tis exemplũ · Pᷣtute
eẽ iuictã a małq̃ oĩa qᷓrecte ⁊ diſpoſite fi
ant cx eoꝝ b ono qͥby
accidere videntnul
laẽ dubꝛtatio ¶Ro tandũ ꝙ qͥdã plꝰti
mẽt qᷓ; tiere deberẽt
aliquã aduerſitates pe qb ðꝛips · re
pidauerũt rioꝛe vbl nõ erat tioꝛ. Talib
deꝰimittit aduerſi⸗ tates qby reſiſtũt vt cogſcant ſe g̃a dei poſſereſiſtere eiqð ti mebãt. Alij aũt pᷣſu
mẽtes ð ꝓpꝛijs viri y deſpiciũt tẽtatio
nes q̃li potẽtes reſi⸗
ſtere eis · ił ðᷣs tẽta⸗
es imittit ⁊ pmit rit eos ſuccũbere vt. tognoſcãt qᷓ; fragit
ſit hñana natura ſi⸗
půt:pos in erpinentũ ſutriſubus vu cit.õnulli venerandũ ſcli nomẽ glio
ſe p̃cio moꝛtis emerũt. Quidã ſuppli⸗ cijs ierpugnabiles erẽplũ ceters ptu⸗
cte ateʒ diſpoſite ⁊ er eoꝝ bono qboac cedere vidẽtur fůt nlla dubitatio ẽ.55 ilis quoc; qð ipꝛobis nůc triſtia nunc optataꝓueniũt. ex eidẽ ducit cauſis ac de triſtiboqͥdẽ nẽo miratur:ꝙ eos malo merito oẽs eriſtimãt:quoꝝ idẽ ſuppli cia:tũ ceteros ab ſceleribꝰ deterrẽt:tuz
ipos qbↄ inehunt emẽdãt: Letao ma
gnů bonis argumẽ:ũ loquũtur. Quid
ne diuia gf̃a · ¶Mã ilð 3ꝛ. Pic aſſit cñs q̃re malis qñq; bõa qñq; mala
tigant. Et pᷣmo oñd it q̃re malis ↄtingãt mala· ſcðo q̃re bõabi· Leta Fᷣo⸗
ra· ʒ de triſtib qᷓ mal
TPꝛio ðᷣt. Ex eiſdẽ cãis duci᷑· i.xbatꝙ ipꝛobis nũc ꝓueniũt triſtia. nũc opra 1ß de triſtib is eueniũt nẽo nrat· q? oẽs eſtimãt eos.ſ.malos eẽ merĩ tosi.dignos malo · quoꝝ maloꝝ ſupplicia ceter
os deterrẽt.i.terroꝛe retrahůt
a ſccler ib·⁊ ip̃os malos emẽdãt qͥdy ĩuehuntur ſuplicia · ¶ otãdũ ꝙ phia
jnuit tres cãs q̃re ma
.
inu alis eueniũt mala. Tꝛiaẽ qꝛ oẽs homies eſtimãt eos di⸗ 6 gnos malo· Bcðo qꝛ ꝑ ſPoeane alij a malo retrahunt᷑. Tertia cã qʒ mali ſupplicis emend antur. WA
eta vero magnum bonis argumentun
in
ininl
tuu
uM iſſ ſna ſumn iimit ib miget winy
bn
n
n witin

unti
Proſa ſerta
oquuntur. Pic aſſignat cauſas quare malis bona eueniant. Secundo ſol⸗
uit tacitã qõnem ſiue obiectionẽ.ibi. Nam vt pꝛobis. Pꝛio ðᷣt. Leta vᷣo.i ꝙ ſpera que malis eueniunt loquuntur id eſt iudicant bonis magnum argumẽ tum.quid iudicare debeant de huiuſmodi felicitate. quam ſepe cernãt famu lari impꝛobis. Habent enim pꝛobi ex hoc certiſſimum argumentum ꝙilla
de hmõi felicitate debeãt iudicare ꝙ fa mulari ſepe ipꝛobis cernãt. In qua re illud etiã diſpẽſari credo ꝙ foꝛſitan ali
cuius tãpꝛeceps atq; ipoꝛtuna natura ẽ:vt eñ in ſcelera potius exacerba poſ ſit reifamiliaris iĩopia.huius moꝛbo ꝓ uidẽtia collate pecunie remedio mede
tur. hic fedatã ꝓbꝛis ↄſciam ſpectans
⁊ ſecũ foꝛtunã ſuã ↄpans foꝛſitã ꝑtime
ſcit:ne cuius ei iocũdus v ſus ẽ ſit tri⸗ ſtis amiſſio. Mutabit igitur moꝛes:ac dů foꝛtunã metuit amnittere neqͥciamde
relinqͥt. Alios ĩ cladẽ meritã pᷣcipita ⸗ uit indigne acta felicitas. Quibuſdam permiſſum puniendi ius:vt erercitium bonis et malis eſſet cauſa ſupplici
non eſt vera felicitaf que malis aduenit⸗ ſed falſa deceptio. Tunc aſſig nat pꝛi mam eauſam quare deus malis conce⸗ dit bona et pꝛoſpe⸗ ra ꝙ quidem ma⸗ li per pꝛoſpera pᷣſer⸗
uantur a peioꝛibus
ſceleribus ne fiant fures vel raptoꝛes ⁊
dicit. In qua re ꝙ
malis eheniant pꝛo ſpera illud credo di ſpenſari.id eſt diſpẽ ſatione oꝛdinati · ꝙ foꝛſitan natura ali⸗ cuus mali eſt tam⸗ pꝛeceps ad malum et npoꝛtuna vt in opia re familiaris dẽ paupertas poſ it eum i exacerba⸗
re. id eit pꝛouoca⸗
re.in ſcelera · ſcilicet
ad furtum vel ad ra
pinam huius moꝛ⸗ bo diuina pꝛouidẽ tia medetur reme⸗ dio collate pecunie. Tunc aſſignat ſecũ dam cauſam talem ꝙ ideo malis eueni unt pꝛoſpera vt pꝛo ſperitate emendent vitum quaſi timen
res ne pꝛopter maliciam amittant pꝛoſperitatem. MVnde dicit hic.id eſt ali⸗ quis malus ſpectans.i· cõſiderãs conſciam ſuã fedatã. ꝓbꝛis.i.maculatam
„
vicijs.⁊ i
pſe ↄparãs ſecũ foꝛtunã iꝓſperitatẽ ſuã foꝛſitan pertimeſcitvt cuiꝰ
e ſcilicet pꝛoſperitatis iocundus eit ei vſus illius fiat triſtis amiſſio. et duʒ
——

F
—
—. ——
3 ————————
— ————
———
——————— ————
——
—
———
6 2—,———————„
metuit amittere foꝛtunã derelinqͥt nequtct. üc ponit tertiã cñm di· Alis malis e vt incidãt maioꝛẽ nuſeriã aduerſitatis. q? iicut dict t
n oi aduerſitate foꝛtune inleliciſimũ genꝰ infoꝛtunij ẽ fu⸗
iſſe felicẽ. Vnde
malis pmiſſũ eſt.i
dceſſũ· ius puniẽdi
̃ptãs. vt ſit bonis Vam vtꝓbis tqʒ; ipꝛobis nullũ feduſ
cauſa exercitij in v
tuti ⁊ patiẽr er eſt ita ipſi inter ſe impꝛobi nequeũt cõ/
malis ſit cã ſuppli⸗
cij.¶ Mota ꝙ felici⸗ uenire. Quidni.cũa ſemetipſis diſe cer*.
tas qᷓſdã pᷣcipitat ĩ
actgdurirans pentibus ↄſcientiã vicijs quiq; diſen
ñ Bamarienſis
renutel tiãt. faciantq; ſepe aue cũ geſſerint no
t in lia ꝙ felicitas indigne aucta. Ili lia hʒ acta· indu? tta. aioẽ inals helpitault in mercã ciade·in miſenã Etaddit ꝙ dbulq;
viehägere he fuiſſe gerẽda decernãt. Exquo ſepe ſũ
pitel fecit ad ima ro
tet. igranlote u mna illa ꝓuidẽtia ꝓtulit inſigne miracu
it turris guttehec 8 ſuni heue u ũ vt malos mali bonos facerẽt.nã dů
neknercu iniqua ſibi apeſimis qͥdẽ ppetivident
in vtutib⁊ patiẽtia m jrurlrea noxioꝝ odio flagrãtes, ad virtutis fru
exercent᷑.vß̃ per pun A pa ferre
decetmaturãt aſua mentẽ IEt bñ matura plemꝰ vua ſaptt. nimios eſtus gelidas tranſit᷑ad
yndas · Sicq; per oppolitñ dulcia querit homo. ¶ ã vt ꝓbis. hic ſoluit quandã obiectionem.ſ cðo infert quandã ↄcluſi onẽ.i iAepe. Prmo ðt. Aliqͥs diceret. dixiſti ꝙ malisẽ ↄceſſũ ius pu niendi vt ſint cã ſupplicij alijs malis. hoc nõ videt᷑ vex. q? maius nõ punit
—
I.ↄcoꝛdia qꝛ ſemꝑ inuicem dꝛiant᷑. ita ipſi ipꝛobi neq̃unt inter ſe ↄuenire. qͥd
malũ cũ ſint ſiles hoc ſoluit phia di · Bicut pꝛobis ⁊ ipꝛobis nullũ eſt feg
nii. quare ũõ eſſet ita · cũ quiq;.iqͥiibet mali. diſſentiãt a ſe m etiplis vicis di
ſe cerpentihy.i. diſtrahentib ↄſcientiã ipſoꝝ·⁊ ſepe mali fatiãt.q̃ cñ geſſerint.i
ſcehnt. deternãt.i·udicenẽ nõ funſſe gerenda.facenda. ¶ Rotandi Cins tantũ aliqͥs eſt bonus induanti ſeruat oꝛdinem in vltimũ finem qͥ finis eſt ſů
mũ bonũ.⁊ qͥa illũ finen⁊ oꝛdinem omnes boni ſeruãt. iõ omnes bonl in eo g boni ſũt inuicem ↄcoꝛdant· maliaũt qꝛ hñc oꝛdinem nõ obſeruãt ⁊ a le
metipſis diſcoꝛdãt. mutuo ſibi concoꝛdare nõ poſſunt.
qr quo fepe fůmaiiſa. pic infext quandãↄcjuſionem dicẽs. Exquo ma
li punlũt malos ex hoc dina pꝛouidentia inligne miraculumſ.vt
mal faerent malos bonos. quod declarat.
*4
dñ quidã mali videntupeti
e
inb
nn ſwit u i whit
ipbi
ſan
iiu

Proſa ſerta
iniq a peſimis ißiflagràres· ·ardẽtes. odionoriot·i. dno⸗ ſuotz.ip̃iredieꝰ E
reiad frugẽ vᷣtutis.i·ad vtilitatẽ. dñ tales ſtudent
eẽ diſſiles illis malis ᷓs
oderãt.⁊ addit ꝙ ſola dina vis talis ẽcui mala ſint bõa · i.cedũt in bonũ.ſiẽ
tũ malꝰ facit můlũ bonũ · vñ ſubdit. ñ deꝰ vtẽdo ↄpetent᷑ magis elicit effe ttũ alicꝰ boni.oꝛdo eñ̃ fatalis ↄcta ↄplecti᷑vt qð deceſſerit ab inſignata rõe
gẽ rediere dů ſe eis diſſiles ſtudent eſſe quos oderãt. Sola eſt em̃ dina vis cui mala quoq́; bõa ſint cũ eis ↄpetẽtervtẽ do alicuius bõi elicit effectum. Dꝛdo eiqͥdã ↄcta ↄplectit vt qð ab aſſignata oꝛdis rõe diſceſſerit. hoc lʒ ĩ aliũ tñ oꝛ/ dinẽ relabat ne qͥd ĩ regno ꝓuidẽtie lice gt temeritati(Foꝛtiſſimus ĩ mũdo deuſ ↄcta regit cũ oĩa ſcla p uidet acꝓſpicit) Neq; ei fasẽ hõi ↄctas dine oꝑe machi naſvł igẽio ↄp̃hẽderevł explicare bmõe hoc tiñ ꝓſperiſſe ſufficiat ꝙ naturaruʒ oim ꝓditoꝛ deus idẽ ad bonũ dirigens ↄcta diſpõat. Bũq; ea q̃ptulit ĩ ſui ſili
oꝛdis.ſ. mali rela⸗ bat᷑ in aliũ oꝛdinẽ boni· neĩ reqᷓ ꝓuidẽ tie ði liceat qͥd.i.alð qͥd temeritati.i.ioꝛ dinatiõi.⁊ põ̃it au⸗
ctoꝛitatemi greco qj t̃ ſonat.foꝛtiſim
ĩ mũdo deꝰ oĩa re?. ſRotãdũ ꝙ bonꝓ ueniẽs ex malicia i⸗ ꝓboꝝ ñẽ iputandũ ipᷣis ipꝛob. ſtĩ di uine vᷣtuti qᷓ nouit ex
mali efficere bõa.⁊ ʒ deꝰ malũ dirigat
ad bo ſua itentiõe
⁊ ptãte.ñ tñ hõ iõ ð extra culpaʒ qͥilluck
malũ agit mala itẽ tiõe. ¶ Notandũ
gliꝰ ẽ oꝛdo natura
aliꝰoꝛdo a vðoꝓuiſꝰ
Dꝛdo naturalẽ vt
deũ⁊pxindiligam? Hꝛdo ꝓuiſꝰ ẽ tpal reꝝ diſpõ q̃ fatũ vo
catur.⁊ lʒ oꝛdinẽ ng
turalem ſepe dimit⸗ tamus aliquid plus deo diligendo ⁊ ꝓximũ odiẽdo.tamien oꝛdinẽ ꝓuiſum a deo nunqᷓ; effugim? ꝛnunqᷓ; alrꝓuenit q; deus ꝑuidet.⁊ ſi aliq̃d recedit ab oꝛdine naturali rela⸗ bit᷑ ĩ aliũ. vt ſi aliqͥd ẽ malũ qͥ ad mĩam im ẽ bonĩ ↄꝑatiõe ad iuſticiã. ita ꝙ in reꝗᷓ dine ꝓuidẽtie nihil relinqͥł᷑temeritati.i.ĩoꝛdinatiõi. ¶ Neq; eñ̃ ẽ fas hõi. PHic phia excuſat ſe de amplioꝛ idagatiõe cauſaꝝ dicens. Neq; em̃ ẽ fas homini vel ingenio ↄpᷣhendere vel bmone explicare cũctas machinas.i.cãs el diſpõnes oꝑe dine.i.dini opis. hoc tĩ ſufficiat ꝓſpexiſſe qð deꝰ ꝓditoꝛ.i. naturaꝝ diſponat cũcta virigẽs ad bonñ. Et dñ ea queptu⸗ it.i.pᷣdixit feſtinat retinere in ſimilitudine ſui.i.in bono.ipſe eliminat.i.exciu dit.ꝑ ſeriẽ ·i. per oꝛdinẽ fatalis neceſſitatis. oẽ malũ de terminiſ ſue publicerei mundi quo fit vt mala que credunt abũdarein terris.ſiſpectes ꝓuidentiaʒ
e— 5—

—
—— —————————
—— —
—
—— k
—— 2
74
———
—„ —— —— — ——— —
——
Liber quartus
diſponẽtẽ nchil pptdas vſqᷓ eẽ mali· Tũciuocat boe· ad ↄſolationẽ menicã
vi. Vlideo te eẽ oneratũ põdere qõnis q̃ difficibẽ.⁊ fatigatũ ꝓlixitate oꝛõis eꝝ
pectare aliquã dul cedinẽ carmis. Igit accipe hauſtũ dulcedis metrice. ͥrefe ttꝰ.recreatꝰ firmioꝛ.tẽdas ·i.ꝑgas in vltioꝛa. ¶ Hotãdũ ꝙ ðᷣt malũ nuſq;
eẽ in ↄpatiõe ad dinã ꝓuidẽtiã. qꝛ malũ ñ ẽ aliq nãtura nec; aliqᷓ res · vis eñn
natura ⁊ res appetit— ſuã ꝑfectionẽ.cũ au tem appetibile hẽat tudine retinere feſtinat. 2palũ dẽ ð rei rõnẽ boni ſi malum
et natura? res ay publice ſue ter n is ꝑ fatalis ſeriẽ necef
petẽs ꝑfectionẽ. ma ſee borgotan ſitatis eliminat. Quo iit vt qͥ in terris dũ ꝙ nullũ ẽ maluʒ ſimplt ⁊ totali imũ ahũdare credũt᷑.ſi d iſponẽtẽ ꝓuidentiã niriprnſebter ſpectes nihil vſq; mali eẽ ꝑpẽdas. Sʒ 5 video iã dudũ te ⁊ põdere qõns onera ingere invninerlo tũ.⁊ rõnisꝓlixitate fatigatũ aliquã car Si ein nõ coꝛꝛũpꝑet᷑ ner ignis ñ ↄſeruare mis exp Ectare d ulcedinẽ. Bccipe igit
tur. nec vita leonis
ʒleruarer niſi occi hauſtũ quo refectus.firmioꝛĩ vlterioꝛa dere᷑agnꝰ vł aſin?. iniqͥtas. Kxq̃ pʒꝙ Aſpice ſummi culmins celi cixyniuerſo bõaſt Illic iuſto federe rerum nänte.in d metro pbia ↄmẽdat dinã ꝓuidẽtiã in diſpõne rexꝝ⁊ pᷣmo xpterer 5 be vone it cðo ex ꝑte deiregẽtis.ibi. Pele intea. Pꝛio
neq; iaudaret᷑iuſti⸗ Detn ertquart. cia nec patja ſi ñ eẽt
vis celſi iura tonantis multa in ↄpatione 4 ad nos ſũimalaqᷓi ura ſolers cernere mente . D Jvis telſiiura tonãtis · ¶ ſtud ẽ ſextũ metꝝ hꝰ q̃rtiqð ſᷣm qͥſdũ ðꝛ 2 mẽdat din ꝓuidẽtiã in regie coꝛpoꝝ celeſtiů. ſcðo in regielemẽtoꝝ. tertioĩ ẽegie tẽpoꝝ ·q̃rto in regie gũabiliũ ⁊ coꝛꝛuptibiliũ ſcða i bi. Hec ↄcoĩdia.itia
ibl. His decauſis. q̃rta ibi.her tẽpies. Pꝛio ðt. Pi tu ſolers · i.ſapiẽs vis pu
ra mẽte cernere iura.i.regimia db mũdꝰregit.ceiſ tonãtis.i.dei.aſpice cuimi
na.i.altitudines ſũmi ceii. llic ſidera ßuãt veterẽ pacẽ.i antiquã ↄcoꝛdiam quã eis dina ꝓuidẽtia indidit iuſto federe · qꝛ ſol ↄcit ꝰi.ↄmotꝰ·rutilo ignet. aloꝛe nõ ĩpedit gelidũ arem phebes.i·lune.nec vꝛſa que flectit rapidos me
tus.mot circa polũ leptẽtrionalẽ nũq; lota occiduoꝓfũdo.i.inari ocgdẽ
donicũ pm qſdã archiloycũ.ab iuẽtoꝛe tetrametꝝ · dactilicũ a pedep̃
Sonm Uhi jut hm ln
hünnt
hn ini iti Pöyin i ih

metrum lexrtum
tali cupit tingere.i.mergere. flãmas oceano.i.mari. cernẽſ cetera ſidera mergi in mare.⁊ loqtur moꝛe vulgari.credit em̃ vulgꝰ ſtellas qñ occidũt deſcendere in mare.⁊ velp.i.yenꝰ ſemꝑ eqͥs vicibtpis nũciat ſeras vmbꝛas hoctis.⁊ eã dẽ ven ꝰexñs lucifer reuehit diẽ almũ.i.claꝝ ſic alinꝰamoꝛpueniẽſex dina ꝓui
dẽtia reñẽ etnoſ curſus ſideꝝ.ſic.i.ꝑtalẽ mutuã ↄcoꝛdiaʒ · bellũ diſcoꝛs exulat
Veterem ſeruant ſidera pacem Mon ſol rutilo concitus igne Belidum pbebes impedit arem Mec que ſummno vertice mundi
Flectit rapidos vꝛſa meatus Nunqᷓ; occiduo lota pꝛofundo Letera cernens ſidera mergi LMupit oceano tingere flammas
Bemper vicibus tempoꝛis equis
Veſper ſeras nunciat vmbꝛas Reuehitq; diem lucifer almuz Sic eternos reficit curſus Alternus amoꝛ.ſic aſtrigeris Bellum diſcoꝛs exulat oꝛis Pec concoꝛdia temperat equis
quiſolẽ.⁊ ð mãe lucifer vcã pᷣcedit ſolẽ. viſũ fuiti.i.li.m coꝛdia· ⁊c. h phia ↄmẽdat regin dine puidẽtie ĩelem̃tis d ens ex dina ꝓuidẽtia tꝑat elem̃ta eqͥs mõisvt hůida elem
i.expelli ur. ab oꝛis aſtrigeris.i.a regiõt bufceleſtib qᷓ gerũt
aſtra ¶ Motãdũ de
hac dictiõe ſolers qᷓ Eᷣm Iſi.iterp̃tat᷑ q̃ſi ſollicitꝰĩ arte vł vti hs.⁊ ſic dʒ ſcribi ꝑ dupler.l. Sed ᷣm hugui.ðꝛ a ſolõ qð ẽ totũ vel multũ. ⁊ ars.tis.q̃ſi totꝰ vel multꝰ i arte ⁊ ſic dʒ ſcribi ꝑ ſimplexl.
Motãdũ ꝙ deus
magis denoiat᷑to⸗ nãſa tẽãpeſtate tonã di qᷓ; ab alia tẽpeſta te qꝛ maioꝛ troꝛ ꝑeñ jcucit᷑ mẽtib; hoim qᷓ;ᷓꝑ aliã· vñ ꝑ tẽpe⸗ ſtatẽ ton ãdi hoĩes magis iducũt᷑ ad re cogitãdã dinã po⸗ tẽtiã. ¶ Notãdũ ꝙ vꝛſa hns.vij. ſtellal circa polũ ſeptẽtrio nalem mota nunqᷓ; occiſʒ ſꝑ nob appet lʒ alie ſtelle nob oꝛi⸗ ant᷑⁊ occidãt.ð ve nere ãt q̃ ðᷣnoxte ſe⸗ etro.ij. ¶ Heccõ hec ↄcoꝛdiaꝓueni eta pugnãtia.i.Zꝛia
cedãt. ſiccʒ vicivi.viceuerſa ita ꝙ qñq; pᷣualeãt hũida⁊ qñq; ſicca.⁊ ꝙ frigo⸗
ra, icelem̃ta fri iũgãt fidẽ.i.ↄcoꝛdiã.fiãmis.i.calidis e coꝛꝛũpat.⁊ hec ↄcoꝛdia fat vt pẽdulꝰignis ſurgatĩ alt ues võdere ſidãt.i.vᷣoꝛſũ reſideãt᷑ Tůc ↄm̃datre 1.ſiliby cãiſꝑ vinã ꝓuidẽtiã oꝛdiat? ãnꝰſoꝛifer.i.
lemtꝭ ne vntotalrali⸗ ü.i.moucat᷑ ſurſũ ⁊ fre renði circa tꝑa di. hiſdẽ cãi 1qᷓabůdãt floꝛes.ſpirat odo
tes ipoÿe·i·tꝑe ʒil.tepẽte.i·ĩcaleſcẽte eſtaſ ferin⸗ ſiccat.i.malat ceren.fruges
30

——
8*. n ——— B—* B B
—
— 5—=
ũc ↄmẽdat regimẽ del circa generabilia ⁊ coꝛrup tibilia dicẽs. Mec ries.i.tꝑata diſpoſitio ꝓuidẽtie dine. alit ⁊ ꝓfert qcqd ĩ oꝛbe ſpirat vitã.i· qͥc⸗ d viult.⁊ eadẽ tẽperies rapiẽs ea fecit. ↄdit.i. qbſcõdit ⁊ aufert. ſ.ab eẽ mer gẽs · oꝛta.i.ꝓducta ſupᷣmo obitu. vltia moꝛte¶ Notandũ km ↄmẽtatoꝛẽ. viij
teneat· ireuertſe uis.· oneroſis eeee
phiſi. Pꝛimũ anti⸗ uũ nihil facit ſine ſcðᷣo antiqᷓ.i.celo. pma cã gñationẽ et roꝛruptionẽ elemen toꝝ ⁊ dim ĩ mũdo? xpoꝝ diſtinctionem opat᷑mediãtib coꝛ⸗
oꝛib celeſtib. vñ ĩ
i.de pomo areſto · ſcrihit᷑.ꝙ creatoꝛ oĩʒ ſua ſapia pᷣꝑauit ſpe ras · 7ĩq̃libet ſpera ſtellas lucidas ⁊ de dit ip̃is ÿtutẽ dñan di ĩß mũdo faciẽdi bonũ ⁊ malũ moꝛtẽ ⁊ vitã. ⁊ incedũt ſtel
le ʒ vᷣtutẽ ip̃is a cre
atoꝛe datã. ᷣm deſi⸗ deriũ ⁊ volũtatẽ eiꝰ in aſcẽdẽdo ⁊ deſcẽ dẽdo. nũc de onẽte nd occidentem nũc De occidente ad oꝛi entem ſine Zdictio⸗ ne ⁊ oes ſtelle ſũt ſiẽ Fui dño obediẽteſ ⁊ xurſus ⁊ motꝰ earũ nõ ẽ a ſeip̃is necptu ge eaꝝ.ſʒ ẽ creatoꝛ qͥ ſcit eas moueri
7 Sedetintea.
(Liber quarius
ic ↄmẽdat. ꝓuidentiã diuinã ex ꝑte dei regẽtis dicẽs. Inter ra dů res ſic gerunt᷑· altꝰ ditoꝛ.i.ſũmꝰ creato? reꝝ deꝰ· ſedet.iin ſe imutabi liter manet regẽs oĩa · flectit. i.moderat habenas reꝝ i·frena exñs rer ꝑ ſapia gubnatõis. dñs ꝑ potentiã creatõis. Fõs oĩs bonitatis ⁊ oꝛigo oim ⁊ ipſe à
ec tempe
Clemẽta modis. vt pugnãtia Vicibus cedant humida ſiccis. Jungantq; fidem frigoꝛa flamis pendulus ignis ſurgat in altum. Terreq; graues pondere ſidant. Piſdem cauſis vere tepenti pirat floꝛifer annus odoꝛes Eſtas terrerem feruida ficcat Remeat pomis grauis autũnus Pyemẽ defluus irrigat imber. Hec temperies alit ac pꝛofert— Quicquid vitam ſpirat in ovbe Eadem rapiens condit⁊ aufert Obitu mergens oꝛta ſupꝛemo Sedet interea conditoꝛ altus
&lto ler oia ligãs ⁊ ſapiẽs arbiter·iudex· eq;. redtatʒ vibrerribuẽs fm iuſti? ui
tiã.qᷓ·¶.lex oĩa regẽs. citat·.excitat. entia.ire· i ꝓ cedere ad eẽ.motn.i ꝑ motũ
⁊ ſiſtit.i ꝓmanere facit ad tpᷣs S retrahẽs oia ad nõ eẽ.⁊ ipſe firmat ꝑ gra ji
riã · vagqi.inſtabilia ꝑ naturã. eu s1.Tecti Pgrei ſũ qͥ eſt ab æ ad nõ eẽ. cogitat·i.reducat encia infieros oĩꝛbes. iin q̃ſdẽ crcu⸗
Iniſi deꝰreuocãs rectos itus.irectũ ꝓgre] 6i

Polaſeptinn
lationes ea que ſtabilis oꝛdo diuine pꝛouidentie con ſeparata a ſuo fonte. id eſta luo pꝛincipio quod
ciant ⁊ ad nihilum deuenient · Hic fons eſt cð
⁊ cuncta repetunt id eſt appetunt.teneri id eſt con
tinet. iſta diſſepta id eſt
us:fatiſcant id eſt defi⸗ munis amoꝛ cunctis entibus⸗ ſeruari.fine boni.id eſt per
ſinem boni· quia res aliter non queant durare id eſt in eſſe perpetuari niſi con
erumq; regens flectit habenas Rex ⁊ dominus fons ⁊ oꝛigo Lex ⁊ ſapiens arbiter equi Et que cũ motu concitat ire Biſtit retrahens ac vaga firmat Pam nili rectos reuocans itus Flexos iterum cogat in oꝛbes
Que nunc ſtabilis continet oꝛdo
Biſſepta ſuo fonte fatiſcant
hic eſt cunctis communis amoꝛ
Repetuntq; boni fine teneri: Muia non aliter durare queant
Hiſi conuerſo rurſus amoꝛe
efluant cauſe que dedit eſſe. Cbꝛoſa ſeptima libꝛi quarti
uerſo amoꝛe refluãt
id eſt redeant cauſe id eſt ad pꝛimã cau
ſam que dedit eis ee
per cregtionem
¶ Hotandum ꝙ entia reguntur a ðo
per quandam circu
lationem ſcᷣm quã quodãmodo perpe tuantur in eſſe verbi
gratia. WMeus ſic di⸗
ſpoſuit res vt ex ſe⸗
mine pꝛoueniat her ba.⁊ ecõuerſo ex her
ba pꝛoducatur ſem.
ſic in generatõne ele
mẽtoꝛum fit quidaʒ circulus dum ex ae⸗
regeneratur ignis⁊
iterum ex igne aer ¶Item in creaturis rationalibus q̃ pꝛo
grediuntur a deo ꝓ ductione nature. fit
iterum reflexio ad ip ſum deum per redu ctionem gratie. vt
ſic nihil permaneat
in rebus ens ⁊ perfe
Am ne igitur vides qͥd hec oia q n¶¶arn⸗ q̃dirimus ↄſequal. B. Quid/ rrrpane P d quẽ oia naturali appetitu ẽ iðʒ ſũmũ bonũ qð ẽ deꝰhũc finẽ ſcqugrronder creaie pꝑoꝑa rionẽ ite llectꝰ ⁊ volũtat. Sʒ irrõnales creature ↄſequũt᷑ ipᷓʒ ſolũ ꝑh ꝙ iʒ re präro qndã pticipationẽ eẽndi.⁊ iõ eodẽ appetitu naturaii qͥ aljqͥd appetit uũ e eodẽ appetitu tẽdit ĩ ſuñ vltimũ finẽ. ⁊ ß inuitĩ l̃a cũ ðᷣt. Hic ẽ cũctis — Zu e vides.(cõis amoꝛ. ¶ Pꝛoſa ſeptima q̃rti libꝛi. 1 Iſta eſt ſeptima ⁊ vltima pꝛoſa huius quarti in qua philoſophia dediʒ

qa ibi· Sed eam.¶ omma que diximus. tunã pꝛoꝛſug eſſe bo nam dicit heue ⁊ qui inqᷓ; id eſt quo modo hoc ꝑõt fieri · Eui phia. Attende inquit Cum omnis foꝛtuna ſiue iocũda ſiue aſpera deferatur f cauſa remunerandi vel exercendi bonos vel cauſa puniendi vel coꝛrigendi im ⸗ pꝛohos · patet ꝙ om nis foꝛtuna eſt bõa · ji quam vel conſtatjel ſe iuſtam ſicut illa q̃ punit malos.⁊ pꝛe⸗ miat bonos. vel cõ 3 ſtat eſſe vtilemſicut 69 que exercet bonos et 3 oꝛrigit malos · di oetius. nimis id eſt valde vera eſt ra tio.⁊ ſi pꝛouidentiã quam pauloãte do cuiſti ⁊ fatum ron⸗ 31 ttia ẽ nixa id ẽ firm
gio
ivulgo ibi ·
1
¶M iber quarius
pꝛoſpera foꝛtuna m n ſi ⁊ inite puniat patet ipſam etiã eſſe bonð·
eſ quandam concluſionem er pꝛemiſſis. ¶ct imo facit hoc. ſecundo ſub iungit quandam exhoꝛtationem· ſecundaibi. Buare inquit. ¶ Pꝛimo ponit ronielulionem intentqm.ſecundocomparat eam ad opinionem vuigi. Vecũ
ides ne iam o boeti quid cõſequatur hec
imo dicit. mnẽ foꝛ⸗
icit Boetius. Quid inqᷓ; ⁊ philoſophia.
nam inquã. P. O ẽm inqͥt bonã pꝛ oꝛ/
ſus eſſe foꝛtunam. B. Et qui inq; fieri poteſt.. Attende inquit ꝙ omis foꝛ
tuna vel iocundavel aſpera.tum remu
nerandi exercendiue bonos. tum puni endi coꝛrigendiq; impꝛobos cauſade/ feratur. Omnis bona quam vel iuſtaʒ conſtat eſſe vel vtilem. B. Mimis qui/
dem inqᷓ; vera ratio. Et ſi quam paulo ante docuiſti pꝛouidentiam fatũue cõ⸗
ſiderem. firmis viribus nira ſententia⸗ Sed eam ſiplacet inter eas quas ino⸗ pinabiles pauloante poſuiſti numere ⸗
tafirmis viribus. id eſt rationib. ¶ Notandun ꝙ exquo fm diuinam pꝛoui dentiam bonis ⁊ malis nuncipꝛoſpera nunc aduerla eueniunt bonis pꝛopter remunerationem pꝛoſpera.? pꝛopter exercitationem in virtutibus aduerſa ·
patet ꝙ pꝛoſpera foꝛtuna remunerans ⁊ aduerſa exercitans eſt bona · Iteʒ cũ los emendet vt viſum eſt pꝛius? aduerſa ip̃os coꝛrigat
¶ Sed eam ſi placet. Hic comparat hanc concluſionem ad opinionẽ vul ſtendens cam vulgo eſſe inopinabilem.⁊ in quirit quid vulgus ſentiat de qualibet ſenh cðo ex opinione vulgi conciudit quoddam cdntrarium ip ide igitur · dicit ergo.& phia ſi placet eam opinionẽg omnis
oꝛtuna ſit bona. numeremus inter eas nen paul oante poſuiſti ino pinabiles · dicit p hia· quid id eſt pꝛopter quid Woctius dicit x cõᷣmunis ſe
in pl um wi . un ſn ſub hn u iyn iihn

1
Pola leptina
mo hom num vſurpat iſtud id eſt in vſum capit quoꝛũdam foꝛtunõ̃ eſſe ma⸗
lam quoꝛũdam bonam.⁊ dicit philoſophia. Gis ne o Woeri accedainus
pauliper ſermonibus vulgi.ne nimtum videamur receſſiſſe a communi vſi
pominuz dicit Boetius vt placz.⁊ philoſophia. nonne cenſes bonum qð
mus.. Et quid inquit. B Auia id
hominum ſermo cõmunis vſurpat. et quidem crebꝛo quoꝛumndam malã eſſe
foꝛtunaʒ.. Vis ne inquit igitur pau/
ſper vulgi ſermonibus accedamus.
Ne nimium velut ab humanitatis vſu receſſiſſe vide amur, W. Vt placet inqᷓ;
P. Nonne igitur bonũ cenſes eẽ quod pꝛodeſt. W. Ita eſt inqᷓ;.. Que vero aut exercet aut coꝛriget: ꝓdeſt. B. Fa⸗
teoꝛ inq;. P. Bona igitur. B. Quid ni.. Sed hec eoꝛum eſt:qui vł in vir tute poſiti contra aſpera bellum gerũt vel avicijs declinantes virtutis iter ar ripiunt. B. Megare inqᷓ; nequeo. Id.
Quid vero iocunda que in pꝛemium tribuitur bonis. Nũ vulgus malã eẽ de
cernit. P. Mequaqᷓ;. Vepvti ẽ ita quoʒ
et optimã cẽſet.. Quid reliquaqͥcũ
ſt aſpa⁊ iuſto ſupplicio maloſcohercz
pꝛodeſt. dicit Poe⸗
tius Ita eſt ⁊ phia. foꝛtuna que aut exer
cet aut coꝛrigit pꝛo deſt, Picu Boeti⸗ us. Fateoꝛ inquam
Ideo cõcludit phi ſoſophia. WMmnis
foꝛtuna bõa eſt que
exercet ⁊ coꝛrigit. di cit Boetius. Quid id eſt quare non. 7⁊ addit philoſophia Hec foꝛtuna que ex ercet eſt eoꝛum ho⸗ minum. qui poſiti ĩ virtute gerunt bel⸗ lum contra aſpera· ſed foꝛtuna que coꝛ rigit eſt eoꝛum ho⸗ minum qui declinã tes a vicijs arripi⸗ unt iter virtuts Mi citboetius. Negare nequeo · Querit phů
loſo phia. Quid eſt
de foꝛtuna iocunda que retribuitur bo⸗ nis in pꝛemium. nũ
quid vulgus decer⸗ nit.id eſt udicat eã
eſſe malam Hicit PBoetius. Nequaqᷓ; ſed cenſet: id eſt iu⸗ dicat eam eſſe opti⸗ mã ſicut eſt. Querit vlteriꝰ philoſophia ¶ Quid eſt de reli⸗ qua foꝛtuna que pu nit que cum ſit aſpe
ra ⁊ coerceatm alos

rit wulgarem euenit ꝙ eoꝛum que ſunt in perfecta poſſeſſione virtutis vel in pꝛo ectu vel in adeptione virtutis omnem foꝛtunam eſſe honam ſiue ſit pꝛoſpe/ ra ſiue aduerſa manẽtiby aũt ĩ ipꝛo bitate oẽm foꝛtunã eẽ peſſimã.⁊ ðᷣt boe. veꝝẽ hʒvlgares.qᷓ;uis nẽo audeat ↄfiteri bᷣmÿitatẽ.qꝛ ĩ reiueritate oĩs foꝛtũa
¶Liber quartus
iuſto ſupplicio nunquid vulgus putot eam eſſe bonam vtei oerus Im⸗
mo iudicat eam eſſemiſerrimam omnuum que excogitart holiunt ¶ota ꝙ omnis foꝛtuna vel eſt ad exercendum bonos ⁊ coꝛrigenduʒ ma⸗
los. vel ad remune⸗
neee Fum bonam populus putat. B. In
Foꝛtuna que eſt ad mo omnium inquam 5 excogitari poſ⸗
etercendum bonos
er adcoengndam ſunt iudicat eſſemiſ errimaz. b. Vide
beneem e igitur ne opinionem populiſequentes
iquod pꝛobat phi bphn Pudas quoddaʒ valde inopinabile ↄfecerimꝰ
pꝛodeſteſt bonum. In at z e ſed foꝛtuna que exer B. Quid n. N. Ex his em̃ ait q̃ cõ⸗ cet bonos homines 8
pdeſt bonis ⁊ que ceſſa ſunt. euenit. eoꝛuʒ quidem qͥ ſunt
coꝛrigit malos pꝛo— qil runerco tra vel in poſſeſſione vel in pꝛofectu vl in
R eſt bona· Foꝛtu⸗ 94 ep tione virtu tis omnẽ quecunq; ſt
na autem que eter⸗
. S u bonam. in impꝛobitate vero manenti⸗
na victs. Foꝛuma bus oẽm peſſimã eẽ foꝛtunã. B, Hoci
que coꝛrigit eſt ma⸗
loꝛum qui declinãt quã ven ẽ.tam etſi nem oa udeat⸗ fiteri
ad virtutest Foꝛtu⸗
na autem q̃ remune— rat bonos bõa ẽ.etiã ᷣm vulgares ·ſʒ q̃ punit malos oĩm peſſima ẽᷣm vulga
res.⁊ hãc opinionẽ vulgi de vtraq; foꝛtuna phia tãgit in jra. Elideigitur. Hic philoſophia ex conceſſis a vulgo concludit quoddaʒ
inopinabile ⁊ contrarium vulgo ſcʒ malam eſſe foꝛtunam tantum maloꝛuʒ um tamen opinetur vulgus vtplurimũ malã foꝛtumam euenire bonis.⁊ di rit. Vide ne nos ſequentes o pinionem populiid eſt vulgi confecerimus idẽ
erimus quoddam valde inopinabile apud vulgum. Quid inq; di⸗ oetius ⁊ philoſophia · Ex his enim que conceſſa ſunt ſchm opinionem
pona eſt tam bonoꝛum qᷓ; maloꝛum · vt pꝛobaſti. ¶ Notandum ꝙ omnis foꝛ
runa bona vel eſt remunerans vel etercens · vel coꝛrigens. Foꝛtuna remune⸗ rãs ẽ eoꝛum qui ſunt in poſſeſſione virtutis. Foꝛtungerercẽs ẽ eoꝝ qͥ ſunti ꝓ ſectu virtutis · Foꝛtuna coꝛrigẽs ẽ eoꝝ qui incipiũt eſſe
virtuoſi Ex quo rel⸗
ſu ninm dn hurm wun iupun ſinsn w tun hn
„
bin

Pꝛoſa ſeptima
*
* 4 2
qtur. ꝙeoꝝ qᷓ pmanẽt in malicia ſit foꝛtuna peſſima.ſedvepẽ fm opinionẽ
vulgarẽ.¶ſ Kota ꝙ quelibet foꝛiuna põt dupirↄ
ſiderari.vno mõ in ↄpaiõe
ad̃ cãm vniuerſalẽ q̃ oia regit ⁊ diſponit oꝛdinãdo ſingula in finẽ eis Zueniẽ
tẽ.ſic oĩs foꝛtuna bona ẽvtꝓbatũ eſt.vel põt ↄpꝑari foꝛtuna ad iſtũ cui euẽit.
⁊ſic folũ illa ðꝛ bona· q̃ aliqð bonũ confert illi cui aduenit. ⁊ illa mala q̃ nihi
P. Quare inqt ita vir ſapiẽs moleſte ferre nõ debet quotiens in certamẽ foꝛ tune adducitur. t virnm foꝛtẽ nõ de⸗ cet indignari qnotiens increpuit belli cus tumultus Vtriq; enim huic quidẽ
gloꝛie pꝛopagande.illivero confoꝛmã
de ſapientie difficultas ipſa materiaẽ. Ex quo eteniʒ virtus vocatur ꝙ ſuisvi ribus nitẽs nõ ſuperet᷑aduerſis. Neq; enim vos in pꝛouectu poſiti virtutis. difuuere delicijs ⁊ emarceſcere volu ptate veniſtis. Pꝛelium cum omnifoꝛ tuna nimis acre cenſeritis.ne vos aut triſtis oppꝛimat. aut iocunda coꝛrum pat.firmis medium viribus occupate
Quicquid aut infra ſubſiſtit. aut vltra pꝛogreditur habet ⁊ contemptum feli⸗
citatis non habet pꝛemium laboꝛis.
bis foꝛtunam foꝛmare malitis. Omis
boni confert ¶ Quare inqͥt. Hie phia facit quãdã et erhoꝛtationẽ dicẽs Exõ̃ oĩs foꝛtuna eſt bõa ſapiẽs vir nõ dʒ moleſte ferre q̃tiens adducit᷑ in certamẽ
vtjnõ decet foꝛtẽ vi⸗ rũ ĩdignari.i.turba ri.qͥties increpuit.i inſonuit · bellicꝰ tu multꝰ.i. ſtrepitꝰ. nã ipſa difficultas belꝰ
ãdi ⁊ reſiſtẽdi foꝛtu
ne eſt vuicuiq; viro foꝛti ⁊ pᷣtuoſo mate ria.i.cã glie ꝓpagan de.ex excitiũ eniʒ bei
licũ ẽ cã glie viro foꝛ
ti. Illi ÿo.ſ. viro p tuoſo reſiſtẽtia foꝛ tune ẽ materia · i.cã ↄfirmãde ſapie.i.pÿ tutis Exqᷓ.i.exqᷓ vi⸗
ctoꝛia tał difficttas
vᷣtꝰ vocat.· ðꝛ em̃ vir tus eo ꝙ ſuis viribꝰ nitẽs nõ ſupetur ad
uerſis.⁊ ſubdit. Me
q; em̃ vos poſiti in ꝓuectu.i:in via vᷣtu
tis veniſtis in mun
dũ diffluere delicijs ⁊ emarceſcere volu
ptate p̃lium nimis In veſtra enim ſitum manu.qualeʒ vo
acre.cẽſeritis.iiuci
ni foꝛtuna. Be tri⸗ ſtes foꝛtuna vos op

———
4
—— ———————
——
——
i R z * i 36 1 1 2 1 1 11 6 3 1 2 6 3 3. * 1 3 33 * 1 1 1 1 1 1 1 * 1 11 3 3 1 7 12 1 i 5 1 . 3.
———
nat eiciendo in deſperationẽ · a ut iocũda coꝛrũpit alliciẽdo ad volupta reeeenen medium virtutis firmis viribꝰ. qꝛ quic qͥd infra ſubſiſtit a medio virtutis deficiendo aut vltra pꝛogreditur medium vir tu⸗ tis excedendo illud habet contemptum felicitatis.id eſt virtutis ⁊nonha⸗ pʒ pꝛemiũ laboꝛis. ⁊ in veſtra manu.i ptãte ſitũ eſt. qualẽ virtutẽ vobis ma litis.i.magis velitis foꝛ mare· ſ.bonã vel malã· Bis em̃ foꝛtuna que videut aſpa aut exercet bo nos ⁊ punit malos— ⁊ſic boyaẽ· ¶otà enim que videtur aſperatniſi aut exer/ dñ ꝙ phia hoꝛtatur ſapientẽ ad magna cet:aut coꝛrigit punit. nimitate cũ ðᷣt · Va/ piẽs non dʒ moleſte ferre foꝛtunã. Nam reſto.in ethic; Papiẽs bñ ſcit fer⸗ re fottunas · qꝛ hẽt ſe ſine vituꝑig ſicut te tragonũ · Coꝛpꝰem̃ tetra Penanueequ3 Ille dum graie dare vela claſi diffoꝛmes inſultus foꝛtunevnanimimẽ tis ↄſtantia militatqſ Notandũ ꝙ virtꝰ ↄſiſtit in medio int duo vicia extre⸗ ma ad quoꝝ vnñ impellit ꝓſpera foꝛtunã ad alið aduerſa. ᷣbigr̃a. Iduerſi tas impellit ad deſperationẽ ⁊ timidita tẽ ꝓſperitas aũt ad pᷣſuinptionem et uudaciã.inter q̃ ↄſiſtit mediũ ᷣtutis.cuiꝰ exceſſus vel defectꝰ eſt vicioſus.et
—
¶etrum ſeptimum quarti ibu.] SElla bis quinis opatus annis,
IFratris amiſſos thalamos piauit.
P innuit phia in ira. ¶ Nota ꝙ in ptãte hois eſt facere foꝛtunã ſibi qualẽ vult
ſcʒ bonã vel malã.qð declarat phia in aduerſa foꝛtuna.qꝛ ſi eã accipimꝰ bo⸗ no aio pꝛo exercitio ⁊ coꝛrectione ipſa eſt bona. Bi aũt eã toleramꝰ malo aĩo etiampꝛo pena ip̃a mala et ¶etrũ ſeprimũ quartiibn. Fila bis Juns. c icivit quintũ ⁊ vltimũ metꝝ huiꝰq̃rti.qð dicit᷑ ſaphicũ ab inuẽtoꝛe trochiacũ a pede pᷣdominãteĩ q ph̃ia cõfirmat uã exhoꝛtationẽ exẽplo viroꝝ foꝛtiũ qͥ ſpꝛeris voluptatib magnos ſubierũt laboꝛes ſpe laudis ⁊ gloꝛie. ⁊ pᷣmo pðit plura exẽpla. ſcðᷣo oꝛtat nos ad imitationẽ eoꝝ · ibi.Ite nũc ſoꝛtes. 2 poſſet diuidi in tot ptes qt exẽ
pla ponitã patebũt. imũ exempiũ ẽ tale. Paris filiꝰ pꝛiami regis troya⸗ noꝝ in greciã ꝓfectus rapuit vxoꝛẽ helenã WMenelai ⁊ duxit eã in rigiã regio nẽ. Meneiaus aũt ↄqueſtus fratri ſuo agamẽnoni hoc factũ. Menelaon eõ nocalis pᷣncipibꝰ grecoꝝ ·trãſfretauit in frigiã ⁊ obſedit tropã.x·annis. qᷓtan dẽ deſtrůxit · ⁊ maloꝛib interfectis populũ capriuauit. Mũ aũt agamẽnõ ꝓßi ſcerct verſus tro yã deuenit in quanqã inſulã. vbi factꝰ ẽ ei vẽtus contrarius ʒrequiſiuit vates quid eſſet fatiendum.qui dixerunt ꝙ non haheret ventum pꝛoiperum niſi placaret dianam ſacriicando ei ſuam filiam. Wui licet ð vi⸗ geretur durum pꝛopter pietatem paternam.tamen ſuadente vlie ſpe laudis
S
ſun gumn
in
auun
hbm ein un
ihi umiu hmmn dunmi munuß unwii muan
uime ulün

metrum ſeptimum
⁊ gloꝛie ſuper victoꝛia obtinẽda.conſenſit vt eam immolaret quo facto oh tinuit ventum pꝛoſperum ad voluntatem · dicit ergo in littera · ʒitrides id eſt agamẽn on atride filius exiſtens. vltoꝛ operatus bella bis quinis.id eſt decẽ annis piauit id eſt purgauit xlciſcendo amiſſos thalamos id eſt vxoꝛẽ con⸗ tentam in thalamo fratris Menelai ruinis id eſt deſtructionibus frigie id ẽ Optat ⁊ ventos redemit cruoꝛe. wnn e⸗ Euit patrem miſerumq; tritis vnhtetn Federat nate iugulum ſacerdos Fleuit amiſſos ithacus ſodales S uper⸗ Quos ferus vaſto recubans in antro. yn n Aherſit imani poliphemus aluo ed tamen ceco furibundus oꝛe Baudium meſtis lachꝛymis rependit nunc ng
plee Mugutionem iugu Herculem duri celebꝛant laboꝛes ithiem kcuod gut Ille centauros domuit ſuperbos
¶leuit amiſſos ithacus ſodales. ¶ Pic philoſophia ponit ſecundum eremiplum in quoð clarat foꝛtia acta iplius vlixis. intendens talem fabulam· Vixes rediẽs de peſlo trayano. decem annis errauit in mari ſuſtinens multaaduerſa,tan dem caſialiter venit ad antrum poliphemi qui erat maximus gigas habens vni cum oculum in fronte.qui ſocios vlixis occidit ⁊ voꝛauit · ſuper quo vlixes contriſtatus ſuſtinuit vſq; pꝛedictus gigas cibo repletus ob doꝛmirer. quo doꝛmiente oculum quem in fronte habuit eruit. qui egigilans furibundꝰque ſiuit vlixem.ſed excecatus eum inuentre non potuit. icit ergo in littera. Ithacus· id eſt viixes ab ithaca regione. vel ab auo ſiuo ithaco ſic dictus. ille euit id eſt defleuit amiſſos ſodales quos ferus poliphemus recubans id eſt moꝛans in vaſto antro id es magno. merſit immani aluo id eſt magno ven⸗ tre · ſed tamen vlixes furbundus rependit. id eſt reſtituit · gaudium meſtis la chꝛymis.i·ſuis triſticijs oꝛe.i. facie poliphemo ceco.i.excecato. ¶ Herculem duri celebꝛant laboꝛes · ¶ Hic ponit aliud exemplum ĩ quo Delcribit acta herculis ⁊ laboꝛes eius quibus fingitur meruiſſe celum dicẽs Muri laboꝛes aſſumpti celebꝛant.id eſt celebꝛem reddunt herculem Knius ponit pꝛimum laboꝛem.ſcilicet donationem centauroꝛum dicens. Iſte her⸗ cules domuit centauros ſuperb os qui eum contempſerunt.
— *—

—————— 8— ½ 3 *— ₰ 8
iber quartus
¶Vbinotandũ ꝙ cẽthauri monſtra q̃dã dicta ſunt ex medietate hoies. ⁊ er mecietate thauri q̃s poete fingũt genicos ex ſemie Ixionis qð ꝓiecit in nuvẽ ij Juno circũdederat le fuglẽs a facie eiꝰ volẽtis cũ ea ↄcubere· hos centhau roð hercules domuit. Cũ em̃ ↄueniſſent ad ludũ paleſtine in mõte foloꝛ Her
tules cõgreiſus cũ eis ipſos viq; ad effuſionẽ ſanguis ꝓſtrauit. ¶Abſtulit euo ſpoliũ Hic po
iteunabae bſtulit ſeuo ſpolium leoni
buuu poudit Fixit ⁊ certis volucres ſagittis
Tibinorandũ a poma cernenti rapuit dꝛaconi
in ſilua Nenica fuit
qus otdein ¶ureo leua grauioꝛ metallo
Sſteeeeie Cerberum trarit triplici nec tha iʒnrntereni ⁊e ¶ Victoꝛ immitem poſuiſſe fertur
ex⸗ cotiãs ip̃m pelleʒ„ Fae Pabulum ſeuis dominum quadrigis ¶ſixit ⁊ certis vo⸗. des agtns pi Mydra combuſto perijt veneno
ponit tertiũ laboꝛẽ vdicens. Hercules fixit volucres ·. arpias. certis ſagittis. ¶ lbi notandũꝙ rex Finiꝰ filios ſuos excecauit qͥ nouercã ſuam de ſtupꝛo accuſauerãt ꝓpter qð iniudia deoꝝ ipſe ẽ excecatꝰ.⁊ appoſite ſũt ei arpie.i.volucres ʒginei vultus rapiẽes cibii de menſa eiꝰ quas hercules ſagittis ſuis fixit ⁊ fugauit.
—
„¶ Poma cernẽti rapuit dꝛaconi. hic tãgit quartũ laboꝛẽ dicẽs. herculeſra
puit poma dꝛaconi cernẽti.i.cuſtodiẽti illa rapuit aureometallo.i.cuʒ claua
aurea.hercules inquã factꝰ grauioꝛ.i.foꝛtioꝛ leua.i.manu. ¶ Vbi notandum ꝙ ſeptẽ fuerũt filie athlãtis habẽtes oꝛtũ aureũ cum pomis aureis que dꝛaco cuſtodiebat. hercules aũt ſuꝑueniẽs dꝛaconi poma aurea abſtulit.
¶ erbeꝝ traxit triplici cathena. hic ponit qͥntũ laboꝛẽ dicẽs. hercules cer
peꝝ.icanẽ infernalẽ traxit ab inferis triplici cathena. ¶ Vbi notandũ ꝙ pyr
ritaneꝰ volẽs ſibi deſponſare reginã inferni.herculẽ ⁊ tpeſeũ ⁊ alios viros foꝛ tes aſſũpſit. qͥby veniẽtib ad infernũ cerberꝰ ianitoꝛ inferni ip̃os latratu ſuoĩ pediuit. hercules aũt ip̃m trib cathenis vinxit. vel ᷣm alios ip̃m traxit dein
ſerno triplici cathena.qꝛ ðꝛ habere tria capita caniha triplici cathena vincta.
ſ Victoꝛ imitẽ. hic ponit ſextũ laboꝛẽ dicẽs. Victoꝛ·· hercules fertur po ſuiſſe imitẽ dũmſ.diomedẽ in pabulũ ſeuis q̃drigis.i.equis quadrigã trahẽ t. Vbi netandũ ꝙ diomedes fuit rex Traciequi equos ſuos pauit huma na carne.quẽ hercules interfectũ dedit ſuis ꝓpꝛijs equis peuoꝛandũ.
¶ Hydra cõbuſto ꝑij t. Hic ponit ſeptimũ jaboꝛem di. Hydra.i.ſerpẽs ꝑijt õbuſto veneno ſuo.¶ Ebi notãdũ ꝙ in lerna palude fuit qͥdã ßᷣpẽs hñs pla
—„
capita 3ꝝ vno p̃ciſo ſuccreſcebãt tria. quẽ hercules aggreſſus ſagittãdo cũñ
i deret leꝓficere collecta ↄgerie lignoꝝ pmↄbuſſt.
jus guzn
ſnh
hine
wiian giiouin tuum mhmn Mnm aulijin: inm h ſiunmin ſuwße smntd
ein
imlnt ſirian ſiuinn u
n

metrum ſeptimum
¶Frõte turbatꝰ. Hic ponit octauũ laboẽ herculis.vbi leidũ ꝙ cñ hercu les vellet deducere filiã cumuſdã regis que dicebat deiamira fluuius acheious quẽ— tranſire mutãuit ſe in diuerſas foꝛmas pugnãdo contra hercu lem.cũ ãt vltimo mutaſſet ſe in ſpeciẽ thauri Hercules ipſo deiecto abſtulit ſi bi vnũ coꝛnu. qð ſacrificauit copie ideſt dee foꝛtune ꝓpter qð achelous vcre cũdia us fugir
2ĩ aquis latuit. vñ
Ir onte turbatus achelous gmn 18 dicit in liteera ache — lous amnis.ideſt it Dꝛa demerſit pudibunda ripis efluuius fronte tur — batu ꝓpter ablati Strauit antheum libicis harenis onem coꝛnu.ip̃e de merſit in ripis oꝛ
Lacus euandri ſatiauit iras udibũda qua ia tuit pꝛe pudoꝛe in ri
Quoſqʒ pꝛeſſur us foꝛet altus oꝛbis pis. trauttans theũ libicis arenis⸗
cri notauitt 2dec ponit nonũ la Betiger ſpumis humer oſn à t poꝛẽ dicẽs. Mercu
Vltimus celum laboꝛ irreflero— — cidit. 3 gi chnnn— antẽ harenis libi⸗ Fuſtulitcol lo.pᷣciumq; rurſ us—. harenis libie regionis ¶ Vbino
tandũ ꝙ antheus erat gigas deterra ꝓgenitus euius erattalis ÿtus. ꝙſiali⸗
quãdo ex fatigatione debilitaret᷑ tactu terre.ſtatim recupabat vires Qui cuʒ exercerei magnã tyrannidẽ in libia aduenit hercules.⁊ cõ greſſus cũ eo diu ſi⸗ mul luctabant᷑ Eum añt antheus ſentiret ſe debilitari ſponte cecidit in terraʒ ⁊ ſic reſumpſit vires. qð hercules cognoſcẽs ipſum a terra eleuguit. ⁊ ſupꝛa pe ctus ſuũ ipſun tenẽdo opp̃ſit quouſq; ſpiritũ eralarert. WMacus ruandrt ſatiauit iras. Hic ponit decimũ labo ꝛẽ eiꝰ. bi notandũ g cacus fiut mon ſtrñ euomens ignẽ per os ruus pater fuit Fulcanus. manebat aũt acus in monte auẽtino fpolãs ⁊ occidens hoſes ⁊ furto plurimũ inſiſtens. Kũ auteʒ percules veniret de hiſpania ducens ſecũ multos boues. Lacus quoſdã ho ues herculis furabatur.⁊ traxit eos in antrum ſuũ retroꝛſũ per caudas ne fur tũ pateret. Num aũt hercules quereret boues ꝑmugitum vnius bouis pue⸗ nit ad antrũ raci.quo ertracto ipſum interfecit cuiꝰ moꝛte placata eſt ira euã dri quẽ idem cacus multũ offenderat.vñ dicit. Cacus ſupple moꝛte ſua. quã paſſus ẽ ab hercule.ſatiauit.i.cõpeſcuit iras euãdri quẽ cacus multũ offende rat. ¶ Huolſq; pſſurus. Hic ponit vndecimũ laboꝛẽ herculis. Vhi notan dũ ꝙ in archadia erat quidã aper deuaſtans rotã regionẽ. quem cũ hercules agitaret aper ſibi inſultãs humeros herculis ſpuma inaculauit. quẽ apꝛũ tan qẽ interfecit Vnde ðᷣt. Be iger.i.aper gerẽs ſetas. notauit.i.maculauit hu meros herculis.ſ. ſpuma vel ſaliua. quos hũeros altus oꝛbis foꝛet·i.erat pᷣf̃ rusa vt ſtatim patehit. hercules hũeris ſuis celũ ſuſtulit. ¶ Vtimꝰ celũ. Bic ponit duodecimũ ⁊ vltimũ laboꝛẽ eius. Vbi nota ꝙ

————
——
—— *———
Liber quntus
athlas fingit᷑ fuiſſe quidã gizas ſuppoꝛtans relũ humeris ſuis.hic fatigatꝰr⸗
auit herculẽ vt celũ ſuppoꝛtaret quouſꝙ ipſe reſ piraret. qð ⁊ hercules fecit. ⁊ 3 hoc ceiũ meruit. Ende ðᷣt. Vltimꝰ laboꝛ herculis fuit ꝙ ſuſtulit.i.ſuppoꝛta uit celũ collo irreflero ·i.in clinato.⁊ rurſus meruit celũ tanq; pᷣciũ vltimi ſin
laboꝛis. ¶ Itenũc foꝛtes vbi celſa magni. Hic hoꝛtat᷑phia ad imitationẽ
pᷣdictoꝝ foꝛtiuin vi
ſoꝛtes cte Vtimi celum meruit laboꝛis nerſitatibo.ite illuc 4 hruern ceija.. nunc foꝛtes vbi celſa magni
ideſt ardua magni— herculis que eſt A Bucit exemplavia.cur inertes vᷣtutũ ⁊ via magni 3 erempl ad aggrec ¶ Terga nudatis.ſupata tellus endũ foꝛtia ⁊ tũc in
nehitur ↄtra tardoſ Bidera donat.
vicioſos dicens.
ur vos inertes.i. Finit lib homines deſidioſi. nit iher g Pꝛo
z. doꝛſa veſtra fugiẽ
ieſeee Jrerat oꝛationiſq; curſum a.nã tellus.i.terre gdalig e ad alia quedam tractandat ta donat hõ ſidera
i.celũ. quia ſupata
terrena ↄcupiſcẽtia effici homo dignus celo qð ẽlocus deoꝝ ⁊ ſpirituũ. nam ᷣm Iriſto. pᷣmo celi ⁊ můũdi. Deẽs eum locũ quiſt urſũ eſt deo attribuũt ⁊ bar bari⁊ greci quicũq; putãt deos eſſe. de quo loco dicit plato in phedrone · Vi⸗ ri ſpeculatiui viuẽtes ᷣm vitã contemplatiuã.celeſtes ſedes recipiũt. in quibʒ
felicitate deoꝝ potiunt᷑. qua felicitate nos faciat particeps ieſus xpᷣs quiẽ deꝰ
per oia benedictus in ſetula ſeculoꝝ Amen.
ßie.cuius hec ẽ pᷣma pꝛoſa.in qua phia vult ſfoluere quedã du⸗
em̃ex dictis ꝙ caſus nõ ſit·quia ſi oĩa ſunt ꝓuiſa ita ꝙ nihil eueniat
pter oꝛdinẽ ꝓuidentie diuine. videtur ꝙ nihil caſualiter eueniat. quia caſus ĩ poꝛtat euentũ inopinatũ· ¶ Item videtur ex dictis ꝙ libeꝝ arbitrium non ſit
qꝛ oĩa diſponũt᷑ᷣm oꝛdinẽ katalis neceſſitatis ·libeꝝ aũt arbitrium neceſſitatẽ e ergo ſi ꝓonit᷑ ꝓuidẽtia ⁊ fatũ ꝙ oĩno excludat᷑ libeꝝ arbitriũ
bia ergo in pᷣſenti libꝛo inquirit vtꝝ calus ſit.⁊ quid ſit ⁊ inquirit vtrum j
berũ arbitriũ ſit ponendo argumentã. qub liberũ arbirium cũpuidẽtia di⸗
*
rerat oꝛõniſq; curſum. hic incipit qntus liber Pee de ↄſolati
bid ſuam determinationẽ ↄſequentia ð fato ⁊ꝓuidentia. Videtur
iſl
mim w
e
nw pin nſs
hu mnq mu iuinl munig ſiix kui duumn nmme punn an Mun

Pꝛoſa pꝛima
nina nõ videtur poſſe ſtare. poſt hot ponit falſam ſolutionẽ quo:undã quam impꝛobat.⁊ ponit ꝓpꝛiã quam rõnibus ↄfirmat:⁊ de eternitate determ nat ⁊ aiia plura ſicut patebit. Et diuiditur iſte liber in vndecim ptes. quia ſer ſũt pꝛole.⁊ quinq; metra eiꝰ. que ꝑtes? que in ipſis dererminant᷑patebũt in ꝓceſſu li bꝛi. In pᷣma pꝛoſa determinat de caſu.⁊ pꝛimo Boetius tangit acta philo ſophie cõmendans bat B S⸗ erhoꝛtationeʒ rteb um ego. factam ·⁊ mouet qᷓ⸗ — b——. Se dem inquã echoꝛtatio tua ecundo philoſo⸗ Recta qui emt 19—— eiug determinatiõe pꝛoꝛſus autoꝛitate digni ima. ꝙ* e tu dudum de pꝛouidentia queſtionem pluribus alijs implicitam eſle dixiſti. venninatderaſ 4 ſecüda bi Cum⸗ re experioꝛ, Quero enim.an eſſe aliqͥd i ünLent 6 8 um illa moꝛem. omnino.⁊ quid nã eſſe caſum arbitrere Pꝛimo dicit phile — ſophia dixerat hec P. Tum illa. Feſtino inqͥt debitumꝓ/ iern e — curſũ oꝛatiõis.ides miſſionis abſoluere.viãq; tibi qua pa/ ſermonis ad tractã da quedã alia atq; erxpedienda. Tunc ego Boetiuſ inquã O philoſophia recta eſt tua erhoꝛtatio facta. ⁊ pꝛoꝛſus eſt digniſſima auto ritate. Ved ꝙ tu dudũ dixiſti ſexta ꝓſa quarti libꝛi.queſtionem de ꝓuidentia impl citã.idęſt im plicatam eiſe plurib alijs.ſ.queſtionibus ego experioꝛ te.id eſt realiter. Quero em̃ an arbitreris caſiin omnino aliquid eſſe ſupplein re⸗ rum natura.⁊ quidnã arbitreris eſſe caſũ ſupple in rerũ natura. ¶ Rotãdũ per hoc ꝙ dicit Poetius dixerat innuit philoſophiã iam expe diuiſe. que ad ſui ſpeculationem̃ ſpectabant. ⁊ ita determinaſſepᷣncipaleʒ hu ius libꝛi intentionem.⁊ philoſophia vertebat curſum oꝛationis.ideſt oꝛatio⸗ nem currentem · quia oꝛatiy philoſophie non impediebatur ignoꝛantia docẽ/ tis nec tarditate dicentis. Hanc oꝛationem vertebat ad quedam alia tractan da que autem fuerunt illa. Boerius non expꝛimit. quia foꝛſitan ſua opinione minus erant deſideran da. vel foꝛſan quantum ad ꝓpoſitũ extranea.
FRotandum ꝙ dicit ethoꝛtationem philoſophie fuiſſe rectam. quia phi loſophia hoꝛtabatur ad virtutes ⁊ ad contemptum foꝛtuitoꝛum. Taiis au tem erhoꝛtatio que fit ad bonumꝓſequendum ⁊ malum fugiendũ recta eſt dicit erhoꝛtationẽ philoſophie eſſe vigniſſimam autoꝛ at. quia quod a ſa/ pientibus ðꝛ autoꝛitae ſapientis diguũ reputatur. ¶¶ Tum illa feſtino in⸗
. Hic phia excuſat ſe de hꝰ opionis vel qõnis detminatiõe⁊ hoe illã ercu
—

Liber quintus
ſationẽ remouet dicens Pia inqt ego feſtino bſoluere·i.ꝑficere debitũ ꝓmi
ſionis ⁊ aꝑire tibi viã q̃ reueharis ad patriã. Hec aũt q̃ tu q̃ris de caſu. et ſi ʒ qᷓ;uis ſunt ꝑutilia cogniu · i.cognitõe· iñ vauliſp auerſa fůũt a tramite.i· via noſtri ꝓpoſiti ⁊ dicit pauliſꝑ qꝛ nõ ſunt totaliter auerſa.ſʒ aliquãtulum eluci dãt pᷣmiſſa.⁊ ẽ verendũ.i.timendũ ne tu fatigatꝰ deuijs.i.q̃ſtionib extrane⸗ poſſiſ ademetendät trs trlam reueharis aperire. Hec autem et
(nnhrhl boc prane ſi perutilia cognitu.tamen a pꝛopoſij⸗
Phunoheroe ti noſtritramite pauliſper auerſa ſunt.
ris agnoſcere ea
qmarie velecroꝛ. erendũq; ẽ ne deuijs fatigatꝰ ad eme
Zcũ oẽ latꝰ.i.cirtun
Lnaepatet tiendũ rectũ iter ſuficere nõ poſis. B
hi ↄſtiterit
e indubitata mhil
an me id inqᷓ; pꝛoꝛſus vereare. Hã quietiſ .. ädũ.*——
It n mihi loco fuerit ea qᷣbul marie delectoꝛ
patriã. h parriã vo—
tarbiudinẽ. qua; agnoſcere, ſimul cũ oẽ diſputatõis tue
pꝛꝰ iuenite docuit.
Fila aüt 5 pue latus indubitata fide ↄſtiterit. nihil de
nit ad ipſam ſũt vir
nurac n e ſeauẽtibus ambigak.. Tů illa. Mo
intẽdebat agere nõ„.
inß ibro ſinvris rẽ inquit gerã tibi ſimulq; ſic exoꝛſa eſt.
hbꝛiſ muſice ſue agẽ
o demuſica hũs ¶ Biquidẽ inqt aliqs euentuz temerario
na.intent onẽ auteʒ
ſuã nõ ↄpleut· q a motu nullaq; cauſaꝝ ↄneiiõe ꝓduciuʒ
rege theodoꝛio moꝛ te pᷣuentus fuit
caſum eſſe definiat:nihilomnino caſuz ¶ Tũ illa moꝛem
mat. Pic phla der eſſe ↄfirmo.⁊ p̃ter ſubiecte rei ſignifica
minat de caſu ſoluẽ
o pᷣmihas càs 13ᷓ tionem inanẽ pꝛoꝛſus vocẽ eẽ decerno
ſtiones · ¶ pꝛio ſol⸗ uitpᷣmã an caſuſ ſit
ſcðo ſcõam.qͥd ircahe igi. ¶ Pꝛio oñdit qͥd ſigniſiceꝑ nomẽ caſus
ponẽdo opinionẽ jrũdã · Scðo ipꝛo bat illã opin ionẽ ibi. Quls em̃. Pꝛimo pr. M boeti ego gerã ribi moꝛẽ· i.ↄfirmabo me volũtati tue.⁊ ſiłſic ẽ exoꝛſa. ſc incepit.ſi aliqs definiat q̃ ad nomẽ dicẽs caſũ eẽ euentũ ꝓductũ motu te⸗ merario.i.ĩpꝛomſo · ⁊ nlla ↄnexõe cãꝝ! go phia affirmo caſuʒ ſic oino nihil
de deenoi. iudiso vocẽ caſ ꝰpꝛſ ꝰet ianẽ.pᷣter bcatõeʒ rei ſpiecte.ſiẽ hec vox
(chimera ĩanis ẽ⸗
mt ſi
—
gbe ſun
nl
ü
mi il unhſ hun diju ui wng
guu
niſin ſolni tz
i iuha hijin n

Pꝛoſa pꝛima
ocandũ ꝙ qᷓ;uis iſtio ſi eſt ᷣcedit qõnẽ dẽ. fᷣmꝙ queſtio qͥd eſt q̃rit de dddirate rei. qꝛ qͥd eſt rei nulli dehet niji enri. tñ queſtio qͥd eſt querẽs de quo quid eſt noĩs ẽ pᷣma cognitio.⁊ iõ ex quo ddeſt noĩs. opoꝛtet ſcire de aliquo ſi ẽꝓpter hoc phia ad querendũ de caſu vtꝝ ſit vel nõ accipit qð quid eſt ꝙ ſi gnitica᷑ꝑ nomẽ.⁊ ðt. vi aliqͥ dicũt caſũ eẽ euẽtũ te merariũ ſine oĩ cã ꝓductũ 640 video vocẽ cg Quis em̃coercẽte in oꝛdinẽ ↄcta deo) ibuni 5 e locus eẽ vllus temeritati reliquus po Muis ei co⸗ — ercente. Hic phia ĩ teſt. ¶ Mã nihil ex nihilo exiſtere a ſen pꝛobat opinionem — iſtã oñdens caſum tentia eſt · Cui nemo vnq; veteꝝ refra/ nihilet ymd ſch „ ſoluit qõneʒ ᷣm rei gatus ẽ.qᷓ;qᷓ; id illi non de oꝑante pꝛin — n keles me. Pꝛio po cipio.ſed de materiali ſubiecto hoc eſt urn iröi ecun ꝛ o aliã ibi. Nã ni⸗ omniũ de natura rõnum)quaſi qõdam bil.nn diccbät *.—„ caus iecerint fůdamentũ. At ſi nullis er cau En ipꝛou 8 us.Eontra hot ar ſis aliqͥd oꝛiat᷑.id de nihilo oꝛtũ eẽ vide guit phia e Sot⸗ tur. ꝙ ſi hoc fieri neqͥt nec caſũ quidem nhu eithuu
buiuſmõi eẽ poſſibile ẽ qualẽ pauloañ ie — ter eaq tnihi definiuimus. B. Quid igit᷑ inquã. Mi kernanner — †
hil ne ẽqð vel caſus.vel foꝛtuituʒ iure hi. us lnolif vllus põt eẽ reliquꝰ
appellari queat. Anẽ aliqͥditãetſi vul i.relictꝰ.temeritati.
gus lateatcui vocabula iſta ↄueniant hyleveo ce
dinẽ.ſ.ꝓuiſũ. quaſ
dicat nullus. ¶ No⸗ tandũ ꝙ oia a deo ſũt ꝓuiſa cuiꝰ rõ ẽ. Quoꝛũcũq; de ẽ cã oia taliapuiſa ſũt a deo · ſed deꝰ ẽ cã oĩs entis.qᷓ oia entia a deo ſũt ꝓuiſa.ꝙ aũt deꝰ ſit cã oĩſen tis ꝑʒ qꝛ ab ipſo dependet celũ ⁊ tota natura · vt pʒ hiſice
¶ã nhi ex nihilo exiſtere. Hic ponit aliã rõnẽꝓbantẽ ꝙ calus nõ põt eẽ ſine oĩ cã ꝓductꝰ ſicut dicebãt antiqʒ. ⁊ arguit ſic ð̃ẽ ex nihilo nhil ẽ.ðᷓ qð ẽ ex nulla cã ex nihiloẽ.ꝗᷓ qð ex nlla cã ẽ.nihil ẽ. Sʒ ßᷣn ãtiqᷓs cgſꝰ ẽ ex nlla cã qꝛ ẽpductꝰ ſine oĩ ↄnexiõe cãꝝ.ꝗᷓ caſus nihil ẽ. Wñ ðt in lra. Vera ſnia ẽ cui
neno Vnq; veterẽ refragatꝰ ẽi. Idixit.ſ.et nihilo nihil exiſtere· qᷓqᷓ; illi q̃tiq
2

———
lã xpoſitionẽ ex nihilo nihil exiſtereiecerint.i.poſuerint quaſi gsdã füdams tũ nõ de oante hncipio. · de deo creatoꝛe. q ileer nihilo aliqͥd fecit. ſed intel lexerũt h 2 materiaii ſubiecto.i.de tota natura fũdata in materia.⁊ exponit
ſeip̃m di.· turalũ. Bed ſialiqd oꝛiatur ex nullis caulis.id videtur eſſe oꝛtum ex mhilo. ſed hoc fieri nequit vt aliquid oꝛiat᷑ ex
ocẽ de natura oĩm rõnũ.i.de materia queẽ ſubiectũ foꝛmaꝝ na⸗
nihilo. ergo non eſt P Ariſtoteles meus id inqͥt i phiſicis
poſſibile caſũ eẽ hꝰ—— mörtalqle pau⸗ ⁊ bꝛeui.⁊ veriꝓpiĩqua rõe definiuit. B. loañ diffiniuimꝰ 6ʒ Quonã inqᷓ; mõ.— anns nitrurt Quonã inqᷓ; mõ. P. Quotiẽs ait ali⸗ merariꝰ. ↄnexi⸗
vne cx · uia di qͥd cuiuſpiã rei gra gerit aliudq; quibuf
rendũ ẽ pecaſu que 43——
nboekünenn dã de cãis qᷓ; qð intẽdebat obtigit caſuſ in reꝝ natura qð u— S re queat.i.poſſit at vocat Vt ſi qͥs colẽ 5 lens pellari ii di aii fodiens
uuitũ velẽ alcd.tà humum. defoſſũ auri pondus inueniat
etſi pꝛo qᷓ;uis lateat
vug vir ita voca Moc igit foꝛtuito credit᷑ accidiſſe. verõ
bula ↄueniãt.¶ No
tandã ꝙ hecppo er nõ de nihilo ẽ. Mã ꝓpꝛias cãs hzʒ qua
nihilo nihil exiſtere.
Frelt in cõpation: ipꝛouiſus ĩopinatuſq; ↄcurſus caſũ vi
ad cãm ꝑticularẽ qᷓ
unluaalrlone pſuß dek opatus. Mã niſi cultoꝛ agri humuz
ponit materiã·tñin
kon wornn foderet. niſi eo loci pecuniã ſuã depoſi
vlem queẽ cã totiuſ—* 3 vnn an2ene tot obꝛuiſſet. auꝝ nõ eẽt iuentũ. he ſũt dicimꝰ deũ oĩa cre⸗
aſſe ex nihilo ·⁊ fide
tenemꝰ.ſed antiqut De iſto modo productionis ꝑ creationen non loquebantur. ſed pᷣmo modo
Vnde ariſtoteles hmo phiſicoꝛum. Impoſſibileẽ ahquic fieri ex his qne ñ
Vt. de hac c̃ opinionedueniũt oẽs qul den tura ſunt. ¶ Zriſtoteles meus 1 inquit in phiſicis. Hic phia ſoluit qõnem de caſu.
⁊ pᷣmo oñdit eã eẽ ſolutã ab ariſtoreie.⁊ oñdit modũ eius ſcðo declarat ꝙ lz hʒ tñ cãs ꝑ accñs.ibi. Me ſũt igi. Pꝛimo ðt ariſtote
eirinancan utritꝰ ⁊ deditꝰ diffinuit cgiů in ꝑhilicis 1mj phi ſicoꝝ· bꝛeuirõne.iꝑinqᷓ vcri.⁊ vᷣitati.⁊ qirBee. uonã inq; mõ ðtphia. Socies aliqͥd geriti.it ·
dã de cãis qᷓ; qð intẽ
umũ jueniat põdus auri defoſſũ. hec iuentio auri credit᷑fvꝛtuntu.i. caſu ac⸗
tidiſſeveꝝ ꝓ led.talis euẽtus caſualis nõ ẽ denthilo i.de nilla cã ſicut vice
gra cuiuſpiã rei.i.alicuiꝰ rci.⁊ aliud obtingit qbuſ Edebatillud vocakcalus. vt ſaliqs cã colẽdi agri fodiẽs
n i i nnh
zeh
u
ßih jin uim w nÿ ſurd w wi dM 1 w ſuls b uitna juhu inu ſiin ſſ qi m
iu ini
—

wai ki fiu k
un k
Pꝛoſa pꝛima
.
pat diffinitio antiquoꝝ.nã euẽtꝰ eaſualis hʒꝓpas cãs. q̃ꝝ ↄcurſus inopiatꝰ?
⁊ ĩpꝛouiſus ſupple ab eo qͥ aliãd fecit cã alteriꝰ rei.vide᷑ opatꝰ eẽ caſu.niſi e ĩ rultoꝛ agri foderet humũ q̃ ſupple foſſio ẽ vna cã inuẽtiõis auri.⁊ mſi eo loct.i loco depoſitoꝛ obꝛuiſſet · i.abſcõdiſſet pecuniã fuã q̃ẽ alia cõ inuentiõis auri. auꝝ nõ eẽt inuẽtũ. ¶ Kotandũ ꝙ caſus hm ariſto.ẽ qů aliqͥd fit ꝓpter alijuem
igit foꝛtuiti cauſe cõpendij. qð ex obui/ is ſibi ⁊ ↄlluẽtibo cãis nõ ex gerẽtis itẽ/ tiõe ꝓuenit. Neq; em̃ vel qͥ auꝝ obꝛuit. vel qͥ agrũ exercuit vt ea pecunia repire tur intẽdit. ſed/vti dixiquo ille obꝛuit. nůc fodiſſe ↄuenit atq; ↄcurrit. ¶ Licet igitur definire caſum eſſe ĩiopinatũvt er conlluentibus cauſis in his que ob ali quid geruntur cuentum. Lõcurrere ve ro atq; confluere cauſas.facit oꝛdo ille ineuitabili connexione pꝛocedens.qui de pꝛouidentia fonte deſcendens.cun⸗ cta ſuis locis tempoꝛibuſq; diſponit
finẽ. vt foñſio agriꝓ pter ſeminationẽ ſi aliqͥd aliud euẽtt ex buſdã cauſis pᷣter qð intẽdebat᷑ hot ẽ caſus. vt inuentio theſauri caſualis eſt q̃ nõ itẽdehat᷑ a foſ⸗ ſoꝛe agri.Ex q pʒ 4 inuẽtio theſauri caſualis. nõ ideo ꝙ nõ ẽ ꝓuiſa a deo. iſʒ qꝛ nð ẽpuiſa ab he
mine. ⁊ ita caſus ni
hil ẽquo ad deũ. ſj ẽ aliqͥd quo ad ho minẽ pᷣter cuiꝰ intẽ tionẽ ⁊ ꝓuiſionẽ eue nit. ¶ He ſüt igt᷑⸗
DPic onñidit phia ꝙ
lʒ caſus hẽat cauſaſ nõ tñ habeat cãs ꝑ ſe.ſed ꝑ accidẽs di. He igit᷑ſũt cãe foꝛ⸗ tuiti cõpendij.i.foꝛ⸗ tuiti euẽtus.qð foꝛ tuitũ cõpendiũ ꝓue nit ex cauſis obuijs
⁊ Muẽtib. ñ ex itentiõe gerẽtis. ñ eñ̃ ille qͥ auꝝ obꝛuitvłqͥ auꝝ exercuit. ifodit intẽdit vt ea pecũia repiet᷑. ſʒ vt dixi pᷣter gerẽtis intẽtionẽ euenit hũc fodere 3ᷓ ile obꝛuit pecuniã.⁊ ↄcurrit ſviuẽtio pecũie. ¶Notãdũ ꝙ cã efficiẽs j̃ agit ni imoueataſfine. finis ãt ñ mouet niſi fm ꝙẽiicẽtiõe ⁊ iõ reſpcetu illieffectꝰ? qͥẽ in itentiõe agẽs ẽcã ꝑ ſe.ſʒ ſi alidd ↄtigati actiõep̃ter itentionẽ agẽtis illiꝰ agẽs ẽcã ꝑaccũs.ʒ ſic caſus qꝛ ↄtigit pᷣter itentionẽ agẽtis ñ hʒ cãm agẽtẽ p ſe ßꝑaccũs. ¶ Lʒ igit᷑ diffinire · h phia ſoluir ſcbam qõnẽ.oñdendo dͥd fit caſus. cludit ꝗᷓ diffinitiõʒ eiꝰ ex iã dictis di· Licet igit diffinire caſũ eẽ euẽũ iopinatũ ex cãið ↄfluẽtibĩ his q̃ gerunt᷑ ab aliqͥd aliud. Tũc oñdit qũo effe⸗ ctus caſualis cadit ſub oꝛdie ꝓuidẽtie. dictũ ẽ em̃ ꝙ caſus ꝓenit ex cãis ↄfiu entib.ꝙ aũt tãe ↄfluãt h ꝓuenit ex o ꝛdineꝓpuidẽtie. vñ ðt. Cãs ÿo ↄcurrere ⁊ Muere facit iſte oꝛdo ſupple fatalis ꝓcedes ieuitabili ↄnexiõe.ſ. cãꝝ.qͥ deſcẽ⸗
dens ſuple oꝛdo de fonteꝓuidẽtie cũcta dilponit ſuis tempoeib ⁊ locis ·

2
1 4³ in his que gerũt̃ ob 1 alidd aliud ꝑß er⸗ cludit᷑ a caſu caſua⸗ litas ꝑ ſe. caſus ei
ꝑaccidẽs. ⁊ fiũt pꝛe ter intẽtionẽ agẽtis Wetꝝx mñ. vli.
„menie ſcopu lis. Iſtud eſt pꝛimũ metu illꝰ qn
cũ exametꝝſcõm ẽ 3 trochaicũ pentame trũ vel dactilicũ pẽ thametꝝ in qᷓ phia oñdit qũo euẽtꝰca⸗ ſualis ſe hʒ ad ꝓui⸗ dentiã dinã eſt aũt materia exẽpli ꝙ ti⸗ gris ⁊ eufrates ſunt duo fluuij ab eodeʒ fonte ꝓcedẽtes.qui poſtea ab iuicẽ diui 1 dunt᷑.⁊ ſi iteꝝ ↄcur⸗ rãt necelſe ẽ naues? alia q̃ ꝑ iſta flumia
⁊ foꝛtuna ſũt cauſe
Vpis ache
tiqð ðꝛ elegiacũ Et bmũ metꝝ ẽ dactili
Liber quintus
norandũ ꝙwiffinitio raſus ẽbona. q peã caſus diſtingui᷑ ab alijs.ꝑ bꝛ caſus ẽ euẽtus inopinatꝰ.excludit effectꝰ neceſſario euentẽs· vel vt fre⸗ quẽter ſicut ſolẽ oꝛiri vel hoĩem naſci cũ.v.digitis in vna manu. Talia em̃ ñ eueniũt caſuair ⁊ inopinate· ꝑ hoc qð ðꝛ ex ↄfluẽtib⸗ cãis excludit caſus pᷣmo mõ dictꝰ qͥ m antiqs ponebat ꝓduci ex nulla ↄnexiõe cãx. Per B aũt qð ðꝛ
AMetrum pꝛimũ quinti libꝛi Vpis achemẽie ſcopulis. vbi ver ſa ſequentum.
ectoꝛibus figit ſpicula pugna fugar
Tigris ⁊ eufrates vno ſeſe fonte reſol/ Et mox abiũctis diſſociãt᷑ aqs(uũt
Si coeãt curſumq; iterũ reuocẽt ĩ ynũů Confluatalterni qð trahit vnda vadi Cõueniant pupes ⁊ vulſi flumie trũci
Abixtaq; foꝛtuitoſ iplicet vnda modoſ Quos tñ ip̃a vagos terre ðᷣcliuia caſuſ Burgitis ⁊ lapſi defluus oꝛdo regit Sicq; ꝑmiſſis fluitare videt habenis Foꝛs.patit frenos.ipſaqʒ lege meat
1 deferuntur cõcu rrere · qui quidẽ cõcurſus pꝛouenit inquantũ regunt᷑ decurſu iſtoꝝ flumoꝝ ·⁊ tñ eſt pᷣter intentionẽ iſtoꝝ qui regũt naues · eodẽ mõ ↄcurſus caulaꝝ caſualis qᷓ;uis ſit p̃ter intẽtionẽ ipſoꝝ agentiũ. tñ ↄcurrũt ᷣm defluxũ oꝛdinis fatalis ex regimine dine pꝛouid dine pꝛouidẽtie videat᷑ aliqd caſugle ⁊ foꝛtuitũ.· ñ in cõpatiõe ad deũ oia ſũt oꝛdinata ⁊puiſa. vnde ðt in jra. Tigris ⁊ euffates reſoiuũt ſe vno fonte ſco⸗ pulis.i.ex ↄcauitatibꝰ rupis achemenie.i.mõtis parthie. vbi· ſ.in parthia fu⸗ gax pugna ʒſa ſpicula.i.ſagittas figit pectoꝛib ſequẽtũ.eſt em̃ ↄſ uetudo par thoꝝ ꝙ fugiẽdo pugnãt ſagittãdo a tergo 5 inſequẽtes.⁊ mox.i.ꝑuũ poſt ſpa tiũ.tigris ⁊ euft ates diſſociant᷑abiũctis aqͥs ſp/ alij ·⁊ ſi dicti fluuij iteꝝcoe⸗ i ant.i.ↄueniãt.? reuocent᷑in vnũ curſũ. ↄfluat.i.opoꝛtet ↄfluere.illðᷣ qð vnqs altni vadui. vtriuſq; finis·trahit. bſec ducit⁊ ↄuniãt pupes ⁊ trůci vulli
ẽtie.⁊ qᷓ;uis nobis ignoꝛantib oꝛdinẽ
ii
minl wn
hm
um znf gus wüt p lel uli
innſs ſütn t iitze tüſn titu ſuie W h

Pꝛola ſecunda idẽ eradicati umine.i ꝑflumẽ. ⁊ vnda mixta ·.· ↄfluẽs. implicet·i.mplica⸗ bit foꝛtuitos mõs · qꝛ vnda faciet ↄcurrere loꝛtuitu naues ⁊ trũcos q;; tñ va
gos caſus.i.caſuales euẽtus· regit ipᷣa decliuia terre.i.dep̃ſſio terre dãs viam jiuuio.⁊ defiuꝰ oꝛdo lapſi gurgitis · i.currẽtis aque regit illos vagos curſus
⁊ttaẽ de euẽtu caſuali reſpectu ꝓuidẽtie. vñ dirit· Foꝛs.·i
Pꝛoſa ſecunda libꝛi quinti Mimaduerto inqᷓ; idq; vti tu di cis ita eſſe ↄſentio. Sʒ in hac he rentium ſibi ſerie cauſarumteſt ne vlla noſtri arbitrij libertas:an ipſos quoq; humanoꝛum motus animoꝛum fataliſ cathena cõſtringit.. Eſt inquit. Ne⸗ q; enim fuerit vlla rationalis natura. quin eidem libertas aſſit arbitrij. Nazʒ quod ratione vti naturaliter poteſt. id habet iudicium quo quidq; diſi cernat.
Per ſe igitur fugienda optãdaue dino ſcit. Qð No qͥs optãdũ eẽ iudicat petit
caſus vel foꝛtuna q̃ videt᷑ fluitare ꝑmiſ⸗ ſis habenis.i.ſine re gimie ·illa patit᷑ fre⸗ nos ·i.regimia.? me i it. ipᷣa lege · i ꝑip̃am legẽ diuie ꝓ tidẽtie I Norag ſcribit᷑ in geneli. Ti gris ⁊ eufrates ſunt fiumina qꝝ oyrꝰẽ in padiſo. Bʒ Miero · auctoꝛitate Balu⸗ ſtj dicit.ꝙ oꝛtꝰ Ti⸗ gris ⁊ eufrates de⸗ mõſtrat᷑ in armenia id ẽ in ꝑthia · cui vñ boetiꝰ ↄſentire. bea tus aũt augꝰ.ſupꝑ ge neſim ad lram iſtaʒ Zrietatẽ ↄcoꝛdat di cẽs. Illud ↄtingit i iftis fiumib qð ĩ ali is exꝑimur.ſ.ꝙ ali⸗ qñ abſoꝛbent᷑a terrg ⁊iteꝝ oꝛiunt᷑.⁊qꝛ ß ſepe põt ↄꝓtigere.iõ de oꝛtu ip̃oꝝ fluuio rũ diuerſa pñt dici.
qñ em̃ moyſes ðᷣt ĩ Geñ.ꝙ oꝛiant᷑ĩ padiſo põt itelligi de pᷣma oꝛigie eoꝝ.ſʒ qð ðꝛ ab alijs palias oꝛiant᷑ põt intelligi dẽ oꝛtu eoꝝ ſchario.¶ſ Hotandũ ꝙ par thia ẽregio quedã q̃ alio noiĩe ðᷣꝛ achemenia vñ dicũtur hoies parthi qͥ vin⸗ cũt hoſtes ſuos fugiẽdo.ſagittas a tergo mittẽdo. ⁊ ſic amoꝛ vincẽdus eſt fu gẽco. Vñ poeta dipt. Mua ſpie martis cedit victoꝛia ꝑthis Kipꝛis eg par te ſili qᷓʒ vinci arte. Kipꝛis.i.venus que colebꝛatur in cipꝛo. Erpan— ricus. Pꝛoſcribas igit᷑ gladijs ⁊ fuſtibus ipſum. ſupple amoꝛẽ. Etfuglendo ga guan fuga ſola fugat. ¶ Pꝛoſaſcha libꝛi quinti. Hnimaduerto inqᷓ; ¶ Pic incipitꝓſa ſcha huiꝰqͥnti.in q̃ incipit xe rerminare de ↄueniẽtia liberiarbitrij ad ꝓuidentiam diuiuã.⁊ pꝛimo uerit an liberũ arbitrium poſſit ſtare cum pꝛouidentia diuina ⁊ phi loſophia ꝓbat diuinũ arbitriũ eẽ.ſcðo oñdit qũo diuerſificatĩ diuerſis.⁊ ftio oñdit actꝰ lberi arbitrij cadere ſub ꝓuidentia diuina ſcha ihi. Sʒ hãc.tertia

ſi. Que tñ. Pꝛimo ðt. ne inqᷓ;.i co.qũo caſus ſtat cũ ꝓul dẽtia·⁊ ita ↄlentio ſi cut dixiſti.⁊ q̃rit boetiꝰ.—
Miber quarius
Mherhe
ſt ne vlla libertas ar bitrij in
hac ſerie cãꝝ ſibi herentiũ apfatalis cathena.i.fatalis neceſſitas ↄſrigit mo mus.i.affectꝰhñanoꝝ aioꝝ. Tũc phia ꝓbat libeꝝ arbitriũ eẽ dicẽs. Xi bertas
lis natura.qn libtaſ arbitrij eidẽ aſſit. et accipihᷣ rõnalis na tura large ꝓ oĩ eo ꝙ hʒ cognitionẽ intel⸗ lectiuã ꝓbat autẽ ꝙ oĩ nature rõnali in⸗ ſit lben arbitri di cẽs. llð qð põt na
tural vti rõne. id hʒ
iudiciuʒ qᷓ diſcernat vnũqðq; · igi᷑ꝑ ſe di noſcit.i.diſcernit fu giẽda ⁊ optãda. qð aũt qͥs iudicat optã dũid petit.i.ꝓſeqt ·⁊ refugit illðᷣ qð eſtiat fucuendumichuae qͥbo ieſt rõ illi ineſt lbtas volẽdi ⁊no⸗ lẽdi.põ̃t ꝗᷓ ſie rõ foꝛ mari. Pm̃e qð po⸗ teſt vti rõe hʒ iudi⸗ ciũ coꝗᷓſcẽdi fugien⸗ da ⁊ optãda.ſed qð qſq; iudicat opran⸗ dũ ꝓſequit᷑ ·⁊ qðu⸗ dicat fugiendũ p̊ re fugit 3ᷓ oẽ qð p
arbitrij ẽ nõ obſtãte pᷣdicta ↄnexione cãꝝ neq; em̃ fuerit.ineẽ poterit vll a rõ na
efugit vero quod eſtimat eſſe fugien dum. Quare quibus ineſt ratio: ipſis etiam ineſtvolendi nolendiq; libertas ed hanc non in omnibus equam eſſe conſtituo: Nam ſupernis diuiniſc; ſub ſtantijs ⁊ perſpicax iudicium: ⁊ incot⸗ rupta voluntas:⁊ egicar optatoꝛũ pꝛe ſto eſt poteſtas. Pumanas vero an/
mas liberioꝛes quidem eſe neceſſe eſt⸗ cum ſe in mentis diuine ſi peculatiõe cõ ſeruant.minus vero cum dilabunkad
coꝛpoꝛa. minuſq; etiam cum terrenis
artubus colligantur: ertrema vero eſt
tvti rõne ðʒ libratẽ volẽdi⁊ nolẽdi. ¶ Notandum ꝙ dieit ilð qʒð vtit᷑ rõe hʒ iudi
tis
op
ſolũ cognoſcit finẽ ⁊ modũ ſyllogiſticũ et 2uerſa ſupꝛã ſe. ¶
2ſtuuo eẽ equã·icq̃l
Wvane vnũqðq; ·
ãc.ſ.iibertatẽ arbitrij nõ
qöq;.; dieit ad vifferentiã iudicij naturalis. qð Ein bꝛu nõ iudicat᷑ vnũqðc agendũ.ſʒ aliqð pticulare.ſicut ouis nõ iudicat de quolibet fugiẽdo ſʒ tm̃ de lupo.⁊ apes nõ hñt indu ſtriã ad faciẽdũ aliquod niſi ad fauos mellis. iudiciũ rõis ẽ de ꝗᷓlibetqᷓ̃ agun. ¶ Votandũ ꝙ dicit ꝙ hñs rõnis iudiciũ ꝑ ſeiudicat ꝓſeauendũ vel fugiendũ.lʒ em̃ bꝛuta⸗ 66 dãmõ coßſcãt fugiẽda vlpſeq̃nda nõ tñ ꝑſe· qꝛ nõ ſũt cã viche üt nõ oꝛdinata in finẽ.ſʒ coꝗſcit ea vlr ꝑ modũ collatõnus? ꝑ iã hõ ſuũ iudiciũ iuqicat ⁊ diſcernit · gꝛ intellectꝰ ẽ vtꝰ erſa ſupꝛa ſe. ¶ hãc nõ in oib. Hic oñdit phia qũo libeꝝ arbitrium diuerſificat᷑in diuerſis.ſ.in angelis ⁊ boſdie. ẽin oib. qimaioꝛ ẽ in ſubſtãtijs diuis qᷓ; in hoiby

———————
xima libertas arbitrij.
Pꝛola ſerta
pernis ⁊ diuinis ſubſtãtijs ines pſoicar iudiciũ.i.infallibile iudictũ.⁊ ineſt eis incoꝛrupta volũtas ·i.inflexibilis ad malũ.⁊ in eis ẽpᷣſto.i.pa ta efficax ptãte optatoꝝ. qꝛ nõ ẽĩ eis ipedimentũ executõis. ias ÿo hũanas neceſſe ẽ eẽ libe rioꝛes quaudo conſeruant ſe in ſpeculatione diuine ment is.minus vero libe re ſunt cun dilabun. ur ad coꝛꝑai.ad curã reꝝ coꝛꝑal iũ:⁊ adhucminꝰ liber
ſũt cũ colligant᷑terrẽ
tuscũ vicijs dedite rõi nis artubo..affecti⸗ kuitus:cũ vicijs dedite rõis ꝓpꝛie pol ettete⸗
reciderit. Mã vbi ſt paſſioniby inſur ſeſſiõe ceciderit.nã vbi oculos a ſũme Shee
tati ſteriora⁊ ten id ẽ maria ẽ ßuitus
luce itatis ad iferiora? tenebꝛoſa de enneicee iecerit mor iuſticie nube caligit᷑ ꝑnicio uchrntahn 8 ectil 1b.i. dirigi deberẽt ĩ ſis turbantur affectibus. Quibus ac/ ꝗlngohert
pt e aie deiecerit ocu cedendo conſentiendoq; quam inuere ql delcllar
luce ſũme ÿitatis re ſibi adiuuant ſeruitutem et ſunt qun auſům Iren⸗
el bꝛoſa.i.ad terrena ⁊ dammodo pꝛopꝛle libertate captiue. hꝛolradtent⸗ gant̃.i.obſcurantur nube inſcitie.i.ignoꝛãtie ⁊ turbant᷑ ꝑnicioſis affectiby.i.paſſionibꝰ qͥbaccedẽ do ⁊ ↄſentiẽdo adiuuãti.augmẽtãt uitutẽ. quqm ſibi inuexere. ideſt indu⸗ xerũt.⁊ ai vicioſoꝝ ſũt qdãmõ captiue ꝓpꝛia lihrate. ¶ Notandũ ꝙ libeꝝ ar hitriũẽ libtas iudicãdi ⁊ exequẽdi res. Vlm boe.ſup pᷣmo pihermenias · l⸗ beꝝ arbitriũ ẽ de volũtate iudiciũ ai nllo extrinſeco aut violẽter cogente aut violẽter ipediẽte nllo cogẽte ad faciendũ qð diſplicet. nlło ĩpediẽte ne fiet qð plʒ. ¶ Motandũ ꝙ libeꝝ arbitriũ ĩ duob ↄſiſtit ĩlibtate iudicãdi⁊i libertate
ẽxequẽdi iudicata. Pꝛimũ.ſ.libtatẽ iudicãdi ĩpedit. lihtatẽ exequẽ
di ipedit ixorẽtia executõis ⁊ coꝛruptio volũtatis. ñq; eĩ poſſumꝰ bokũ
ꝑficere tñ volũtate coꝛrupta ſubſtãtijs aũt ſepatis nõ ẽ ciẽ
ignoꝛãtia iudicãdi nec ĩpotẽtia ꝑficiẽ t.necicoꝛruptio volũtatis.ꝗᷓĩ eis ẽma Inraligke em̃ ĩ nullo fallunł· ᷓ hñt ꝑſpicax iudiciũ.⁊ nunqᷓ; volũt niſi bonũ. ꝗᷓĩ eis ẽ incoꝛrupta volũtas.⁊ pñt ꝑficere qͥcqͥd deſi⸗ derãt.ꝗᷓĩ eis ẽ efficax ptãs dptatoꝝ· ¶ Kotãdũ ꝙqͥdã dixeft ſuiſſe de intẽtiõe platonis aias hũan s ſileẽ creatas i celo.⁊ poſtea deſcẽdere ĩ coꝛpa ⁊ĩeis de tineri tanqᷓ; in vinclis Pᷣm illos ᷓ̃dꝰ libtatꝭ aiaꝝ hũanaꝝ qᷓ;s ponit in lfa ſic di ſtingũtur. l.ꝙ cum ſint in celo createin ↄtẽplatõe diuie mẽtis ſũt maxie libere ci aũt deſiderio coꝛpoꝝ incipiũt deſcẽdere ad coꝛpꝰ ſũt minꝰlibere.cũ aũtiã̃ ſunt colligate coꝛꝑib adhuc ſũt minꝰ libere.ſjmima libtas ẽ in eis qñ ſubdũ tur vichs. Iſta tñ expoſitio nõ tenet ᷣm ÿitatẽ.iõ alr exponi ꝙ illas aĩas ne⸗ ceſſe ẽ eſſe Hberioꝛes qᷓ ↄtẽplationi diuine inſeruiũt vt aie ÿtuoſoꝝ ⁊ ↄtẽplati uoꝝ quoꝝ conuerſatio in celis ẽ.Ille aũt ſunt minus libere qᷓ vilabunt᷑ ad coꝛ poꝛa.i.· que deſcendunt ad curani reꝝ tempoꝛaliũſlicut ſũt pꝛactici qͥ negociã fur cinca bona tgalia ad ↄmunẽ vtilitatem diſpenſauda adhuc minꝰ libere

———
— ——
———
—
—— —
————
—————— ⸗
—.———
— ——
— — 2 ———— —— k——— ———
—— . ——.
mine
Liber quintus
aie que tereni colligant᷑.i.q̃ deſcendũt ad curandũ ꝓpꝛiũ coꝛpꝰ et t ale que terrenis artub colligant. i·q̃ veſcendũt ad curandiũgpꝛiũ coꝛp et re ne aũt libere ſũt qᷓ ſub dite vicijs rõnẽ amittũt. Vicioſus ẽ nõ vn tĩ dñiẽ ſeruꝰ. ſed tot dñoꝝ qᷓt vicioꝝ hm beatũ auguſtinũ.
¶ Que tñ ille. Hic oñdit phia qũo actus liberi arbitr cadũt ſub ꝓuiden
tia dina.qꝛ ꝓpter ñ ꝙ dina cognitio ſe extẽ dit ad oĩa duue oĩa dicta qͥ; ad diuerſos gradus li
knee Que tñi ille ab eteruo ↄcta ꝓſpiciẽs ꝓ⸗ ntueitutuput uidẽtie cernit ituitus.⁊ ſuis queq; me/
ſ. ciẽ. p„„—— 8 3—„„ 4 Lurereebe, ritis deſtiata diſponit(oĩa videt ⁊ oĩa smentts ſeceo
blepornalm audit)(AMbetn ſcöm libꝛi quinti.
la.⁊ ↄfirmat au⸗ uut ſo⸗ clarum lumine phebů 2belliflui canit oꝛis homerus du kuniee Aui tamen intimaviſcera terre
Ie 2 vlet aut pelagi ötchn erie. uic ex alto cuncta tuenti
NVulla terre moꝛe reſiſtunt
Zin neine, Bon nor atris nubibus obſtat
F Que ſint que fuerint veniunt q;
de Uno mentis cernit in ictu
ſmne p Quem quia reſpicit omnia ſolus
ñ. Iſtud ẽ
ſcðʒ metꝝ huꝰqnti q dict᷑ archiogicũ ab ſuentoꝛe. dactilicũ a pedep̃qnãnte· In quo ꝓhia cõ⸗ mẽdat ercell ntiã dine cogn tiõis in ↄpationead ſolẽmaterialẽ di. omne
oꝛis męllifiui.iduſcis eloquẽtie.canit.i.deſcr:blt phebũ.i.ſ olẽ ciaꝝ vuro lu⸗ Foran em̃ homerꝰ fecit libꝝ de claritate ſolis. qui.ſ.ſol nõ valetꝓꝛum
pere.i.penetrare.intima viſcera.i.ꝓfũda terre.⁊ pelagi.i.maris Infirm a.i.de
68
but luce radioꝝ · haud ſic. imð ſi vʒ ſe ↄduoi magni ozbis.l. dels. ſedipe ſus
F

Pꝛoſa tertia
cognitione penetrat dia cũ nihil poſſit ipſum latere. huic.ſ.conditoꝛi.tuẽti.id eſt reſpiciẽti.cũctg ex alto · ſ.celo terre ſibi reſiſtũt· nulla molei.magnitudine. ſicut obſiſtũt radijs ſolis. nec etiã nox obſcura obſtat ſibiatris nubib· imo in vno ictu mẽtis.i.in vnico mentali intuitu.cernit que ſũt qᷓ;tũ ad pᷣſentia. que fuerũt quãtũ ad pᷣterita· que veniũtqᷓ;tum ad futura.quẽ.i.ↄditoꝛẽ.qꝛ reſpicit
Verum poſſis dicere ſolem. hꝛoſa tertia libꝛi quinti
Em ego En inquã difficilioꝛi rur Mus ambiguitate confundoꝛ. P.
Que nam inquit ẽ iſta.iam em̃ quibus eñmelius ⁊ nobit us ẽ regnũ in qͥ non
perturbare cõiecto. B. Nimiuz inquã
aduerſariac repugnarevidetur.pᷣnoſce re vniuerſa deñ ⁊ eſſe vllũ libertatis ar bitriũ. Nam ſi cũctaꝓſpicit deus. neq;
falli vllo modo põt euenire neceſſe eſt
quod puidentia futurum eſſe pᷣuiderit.
Quare ſi ab eterno non facta hominuʒ
Pꝛoſatertia antili
„„
tantur ad ſua opera.
„
ola ſolus tu poteris dicere vexꝝſolẽ. No⸗ tãdũ lʒ deꝰ oĩa co⸗
gnoſcẽdo pᷣuideat⸗
etiã illa que fiunt ex libero arbitrio · vo⸗ luit tñ quaſdã crea
turas eẽ liberi arbi⸗
trij qꝛ h̊ mag decet dinã bonitatẽ ſicut ei melius ⁊ nobili
tiñ ſeruit᷑ regi a uis ſed etiã a liberis.qᷓ; Vbi tm̃ ſeruit᷑a uis Bic melius erit re⸗ gnů dei⁊ decentiut ex hoc ꝙ ſũt alique
creature libere ßuiẽ
tes · ſicut homo⁊ an gelus.qᷓ; ſi eẽnt ſole creature ſeruikr ope rantes. cuiuſmodi ſůt oẽs creature pꝛe ter hominẽ ⁊ ange⸗ lum. que ex deimia
tione nature neceſſis
Vm ego. En inqᷓ;. Hic incipit tertia ꝓſa h̃nti.in qua Boe.abůjcit
5 pᷣdicta oñdens nõ poſſe ſilſtare ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ. Et pꝛio
pᷣmittit ꝙ dicta pñt pẽre dubitationẽ ſcðᷣo ponit rõnem dubitatiis
ibi. Rũq; inq; Pꝛimo pðt. Tũp tũc finitis pᷣdictis. Ego Boe.inqᷓ;. pßia rurſus ego ↄfun Joꝛ difficilioꝛi ambiguitate. Et querit phia.quenã ẽ iſta am
biguitas · iã em̃ ↄiecto.i.iudico.quib tu ꝑturbare.i. ꝑturbaris. ¶ Notandum ꝙ diectare ẽ ex aliquib ſignis aliqͥd putare.⁊ ſic phia ↄiectat ꝑiocũ a cõit᷑ ac cidentib dubitationẽ boetij· qꝛ coĩiter quicũq; loquebant᷑ de puidentia ⁊ libe ro arbitrio vubitabant de cõpaſſibilitate eoꝝ. ¶ Rimũ inqᷓ; Hic Boe expᷣmit ſuã dubitationẽ oñdens ꝓuidentiã ⁊ li/ beꝝ arbi.eẽ incõpaſſibilia. Pꝛimo facit& ſcðᷣo ercludit quaſdã vias quibus aliqͥ conabant᷑ defendere puidentiã.ibi. Quid igit᷑. Ad ꝓbandũ ᷓ incõpaſſi⸗ blitatẽ pᷣdictoꝝ ponit tres rõnes.ſecunda ibi. Ad hec· tertia ibi. Poſtremo

—— —
*————— ——— 3. e——
„
imo mõ ðt. Kimi
—
cta hoim ſed etiam Sfilia ⁊ voluntates pnoſcit. nulla erit li hertas arbitrij. ſed oĩa euenirent dene/ ceſſitate. Oð auteʒ veꝰ ſug pꝛouidẽtia
oia coqſcat vᷣclarat Req; em̃ põteriſter
liqð fem̃ ylaliq̃vo lñtas, niſi quã pᷣſẽ ſerit. pᷣſciuerit ꝓui dẽ? ding neſcia.i.ñ potens falli nec pñt alit euenire qᷓ; pᷣuiſa
ſũt. nã ſi valẽt ðᷣtoꝛ
q̃rialioꝛſũ.ſ. vt alit
eueniãt qᷓ; pᷣuiſa ſũt nõ erit iã firma pᷣſci entia dei.ſed potiu erit incerta opio.qð indico nefas credẽ
de deo · ¶ Notandũ
g ex ſra ſic foꝛmat Sitchu fallibilr de neceſſita
(Liber quntus
teere excludit quãdã ſolutionẽ eis.ibi. Neq; eñ
ñ vide aduerſari ⁊ repugnare deũ pᷣnol cere vniuerſa.et e vllů libertatis arbitrũ. Dð aũt iſta repuguãt ꝓbat. flam ſi deus pſpicit ſicta. neq; vllo modo falli põt. neceſſe ẽ eenire illud qð ꝓuidẽtia pᷣuiderit es fütuꝝ.qð ſinõ eueniret fallerelꝓuidẽtia. Quare ſi ab er̃o nõ mõ.inõ tĩ fa⸗
modo ſed etiã conſimilia volũtateſq; pᷣnoſcit. nulla erit arbitrij libertas. Ne q; em̃ vel factũ aliud vllum.vel queli⸗ bet eriſtere poterit volũtas.niſi quã ne
ſcia falli ꝓuidentia diuina pᷣſenſeritenã ſialioꝛſum qᷓ; ꝓuiſa ſunt detoꝛqueri vv lent.nõ iam erit futuri firma blentia. ß; opinio potius incerta.quod de deo cre dere nefas iudico.¶ Neq; em̃ illazꝓbo rõnem qua ſe quidã credũt hůc queſtio mis nodũ poſſe diſoluere. Alunt enim nõ ideo quid eſſe euẽtuꝝ qm̃ id futurõ
becuennr edolax puidentia futuꝝ eſſe ꝓſpererit.ſed ecõ⸗
uident᷑a deo infalli
—
biliter. ᷓ oĩa de ne⸗
—
ckſſitateeueniunt.⁊
ſic ꝑit libertas arbi
trij. ¶ Hotanduz ꝙ
ſcia dei nõ ẽ opinio qʒ opio ẽ eoꝝ q̃ſic? alit ſe pñt habere ex
traro potius. q̃as futun eſt iã diui
nãꝓuidẽtiã latere ñ poſſe. Eoq; mõ ne ceſſariũ ẽ hoc in ↄtrariã relabi ꝑtẽ.ne;
pᷣmo poſterioꝝ.ſeia aũt ẽ eoꝝ q̃ nõ pñt ſe aliter hẽre ·ꝗ ſcia deiñ ẽ dicẽda opio W ſer em̃ illã ꝓbo rõnẽ. Hit phia excludit quandã rñſionẽ q̃ poſſet dari adpᷣdictã rõnẽEt pmo poniteã.ſcðo eã excludt. ibi Nuaſi ÿo. Pꝛimo ðᷣt
renodũi. difficuitatẽ qõnis. Jiũt eĩ nõ iõ qͥd eẽ vẽtuꝝ · ̃ ia pꝛo exerit iiud eẽ futuꝝ.i. vẽtuꝝ · ſed potiꝰ e5ꝛio. i.ecõuerloqm̃ ð ſutuꝝẽ.ils
eq; em̃ pꝛobo..appꝛobo · ilã rõnẽ.·i.rñſionẽ.q̃ qͥdã credũt ſe poſſe piſſolue⸗
——
iõ qͥd eẽ vẽtuꝝ · qm̃ pꝛoujdẽtia pꝛa

tiam· q.d. euẽtus reiẽ tas pᷣſcie.nõ ecõuerſo „l
yõ poſſe latere dinã pꝛouidẽ ⁊ið er euẽtu dʒ ↄcludi neceli zuerſe dit᷑ de euẽtu.relabi in ꝛiã ꝑtẽ m̃ neceſſe ẽ ↄtingete q̃ pꝛouidi dũ ꝙ pᷣoꝛ rõ pᷣtendebat ꝙ oia
ſrũc.ß.. qð ꝓclu Pcludat᷑ de p̃ſcia. Neq;e
neceſſeẽ pꝛouideri. ¶ Hotã
em̃ neceſſe eẽ ↄtingere que ꝓuidentur. ſed neceſſe eẽ que futura ſunt pꝛouideri Quaſi vero que cuius rei cauſa ſitpᷣ ſcientia, ne futuroꝝ neceſſitas.an futu⸗ roꝝ neceſſitas cãpuidentie laboꝛet Ac nõ illud demõſtrare nitamur.quoquo modo ſe hẽat oꝛdo cauſaꝝ. neceſſariuʒ eð euentũ pᷣſcitaꝝ reꝝ.etiã ſipſcia futu/ ris rebus.eueniendi neceſſitatẽ non vi deatur inferre. Et em̃ ſi quiſpiã ſedeat opinionẽ q; eum ſedere ↄiectat verã eẽ neceſſe eſt. Atq; econuerſo rurſus ſide quopiã vera ſit opinio qm̃ ſedet. e ſe ⸗ dere neceſſe ẽ. In vtroq; igit neceſſitas meſt. In hoc qͥdẽ ſedẽdi. at)o in altero Nitatis. ſed nõ idcirco quiſq; ſedet q̃ vrea ẽ opinio. ſed hec potius vera eſt qm̃ quẽpii ſedere pꝛeceſſit. Ita cũ cau/ a veritatis ex altera parte pꝛocedat. in eſi t cõis in ytraq; neceſſitas. Similiz
cauſa pᷣſcie ⁊ nõ ecõuerſo. m eos. Et iſto mõ neceſ⸗ vt qð ↄcludit᷑ deeuenti ouidẽt᷑ ßm eos q̃ futura ſũt
futura ð neceſſitate eueniãt. qꝛ deꝰ ifalli bilr pᷣuidet.rñſie ãt 3rüdã ðt Zꝛiũ. Dit em̃. nõ iõ qꝛ deꝰpᷣui det futura neceſſa⸗ rio eueniũt. ſ; qꝛ vẽ tura ſũt iõ deꝰ ea p̃ uidet. ¶ Quaſi vᷣo
Pic exciudit iſtam
riſionẽ di. Iſta rñ⸗ ſio ꝓcedit q̃ſi labo⸗
raret᷑ q̃rẽdo cuiꝰ rei
cã ſit pᷣſcia. vtrũ ſit cã neceſſitatis futu roꝝ. vet vtꝝ neceſ⸗ ſitas futuroꝝ ſit cã ꝓuidẽtie.ſʒ noſ nita mur.i.laboꝛamꝰ demẽõſtrare.ſ.necel ſariũ eẽeuẽtũ rexꝝpᷣ⸗ ſcitaꝝ qq̃ mõ.i.quo cũq; mõ ſehẽat oꝛ⸗ do cãꝝ. ⁊ ſiꝓ qᷓ;uis pᷣſcia ñ videat iferre ncẽitatẽ eueniẽdire
bꝰfukis · gð ðclarat
iex⸗di. Praliq;s ſe⸗ deat neceſſe ẽopion eẽ verã q̃ ↄiectat eñ Sahn o ſi aliqj pᷣa ſit opio q; ſedet neceſſe ẽ eũ 3. 2 dere.igit᷑ĩ vtroq;.ſ⸗ ĩopioe ⁊ ſedẽteẽ ne ceſſitas in F.ſ.iſedẽ
teẽ neceſſitas ſeden di. in altero.I.i opi mõe ẽ neceſſitas vi
tatisſed non idcir
co qſq; lederſupple S.

——
——
¶Liber quintus
eſt opinio.qꝛ veritas opinionis nõ eſt cã ſeſſionis.ſʒ her.ſ.opinio potiꝰẽ vera Um̃ pᷣceſſit quẽpiã.i al iquẽ ſedere.⁊ ita cũ cã ÿitatis ex altera pte ꝓcedat.tñ ĩ vtroq; ẽ cõis neceſſitas.⁊ eodẽ mõ ↄt ngit arguere de ꝓuidẽtia.⁊ de his qᷓ pꝓ uidẽtur.vñ dicit. pʒ.i.maniſfeſtũ ẽ rõcinari de ꝓuidẽtia ⁊ de reb futuris.jjã 2 ſip q;us puident᷑· qm̃ ſutura ſunt. iñ tñ iõ eueniũt qm̃ ꝓuident᷑nihʒ
lominꝰ tñ neteſſele
deo vel vẽtura ꝓ⸗
uiden. velxuſn due de pꝛouidentia futuriſq; rebus ratioci nire ita ꝙ vtriq; ꝑti, ineſtnetejiro nari patet. Nam etiam ſi idcirco quoni glteri cãlitas. qð ſo
ũ ſatis ẽ.i·ſufnẽ ad Am futura ſunt pꝛouidentur. n on vero pimendã lihtatẽ ar idec. bern. orrunc eo quoniam pꝛouidentur eueniũt ni rniio ita quainuiti L
ſia vdereuſe ipſt hilomi nus tamen a deo vel venturap
gnis.. ⸗„ Fſeee uideri vel pꝛouiſa euenire neceſſeẽ. qð nõ ꝓpptea aliqͥd erit peri lib qꝛili ðs ſeit futurũ 3l perimendam arbitrij libertatem ſo Sehnet c lum ſatis eſt. Jam vero qᷓ; pꝛepoſteruʒ tñ põt itelligi dupi— Vno mõ ꝙeuẽtus eſt vt eterne pꝛeſcientie tempoꝛaliuz re
rei ſit cã pᷣ cie ᷣm rõ
nẽ ↄſente· ⁊ ſicrñ rum euentus cauſa eſſe dicatur. Quid ſio ẽ va. Zltomodo
põt iteiligi ꝙeuẽtul eſt autem aliud arbitrari:ideo deum fu rei ſit cã pſcie ßʒ exñ tiã. ⁊ ſic eſt fal a.⁊ tura quoniam ſunt euentura pꝛouide⸗ mõ ĩpꝛohat ha boe— tio. Pꝛio joſtẽdit re.qᷓ; putare que olim acciderũt cauſaʒ boe. ꝙ iſta rñiño ñẽ—
ad ꝓpoſiců ſcʒo oñ ſumme illius eſſe pꝛouidentie. Ad hec dit ꝙ nõ icuditpita tẽ ibi. Jã vᷣo. ¶ Ii po. Hic phla oñdit ꝙ iſta rñſio icludit falſitatem qꝛponit ꝙ aliqð tpale ſit cã efni.dicũt em̃ ꝙ res future ſint cã ꝓuiſionis eter⸗ ne· vñ dieit· Jam vero pᷣpoſteꝝ eſt.i.ꝑueruʒẽ.vt euẽtus reꝝ tꝑaliũ.dicat᷑ eſſe
rauſa erne p̃ſcie. qð dicit in iſta rñſione vñ ſubdit. Quidẽ aliud arbitrari de
um.iõ ꝓuidere futura qm unt euẽtura · qᷓ; putareqᷓ olim enn t.ſ.ipfa fu tura eſſe cãm ſumme ꝓuidentie.q. d. nibil eſt aliud dicere. ¶ Notanduʒ ꝙ nul lum tꝑaleẽ cã erni ſʒ potiꝰ erõuerſo · Indignꝰ em̃ non ẽ cã dignioꝛis.eo ꝙcã dignioꝛẽ effectu.tꝑale autẽ idigniꝰẽ etno/ſiẽ coꝛruptibile icoꝛruptibili.ᷓ⁊c̃. 7 Za ec ſicuti. Hic ponit ſcõᷣam rñſionẽ ad ꝓbandum ſcam ↄcluſioneʒ
vicens. d pec ſupple pꝛedicta addenda eſt hec ratio.ſicuti um ſcio eſſe qͥd ideſt aliqud neceſſe eſt ipſum eſſe.ita cum nouiquid futurum neccſſeẽ idiᷣ;

ꝛola tertia
eſſe futuꝝſic igi᷑ it..ↄtigit vt euẽtus rei pᷣſcite neq̃at euitari.
rõ ſic põt foꝛmari· ſicut ſe hʒ ſcia reſpectu ſcibilis pñtis. ſic pꝛeſcia reſpectu 4. fectꝰfuturi.ſʒ cũ ſcio in pñti aliqͥd eſſe.neceſſeeſt ipſum eẽ.ergo cũ pꝛeſci᷑ aliqc;
ſutuꝝ eẽ neceſſeẽ ipm futuꝝ eẽ.·; ðᷣs pᷣſcit via futura· q necel io euen iüt·⁊ lic ¶¶ Poſtremo ſi qͥd aliqs. Hic non tertiã rõn adidẽd
iteꝝ tolli᷑ ibtas arbitrij.
ſicuti cum quid eſſe ſcio:idipſum eẽ ne
ceſſe ẽ;ita cũ qͥd futuꝝ noui id ipʒ futun
eẽ neceſſe ẽ ſicfit igitvt euentus pꝛeſci⸗ te rei nequeat euitari. poſtremo ſiqͥd oliquis alioꝛſum qᷓ; ſeſe res habet exiſti met id non inodo ſcientia non eſt. ſed ẽ opinio fallax ab ſcientie veritate longe diuerſa. Quare ſi quid ita futurum eſt
vt eius certus ac neceſſarius non ſit e/ uentus:id euenturum eſſe pꝛeſciri qͥ po
terit. Bicut enim ſcientia ipſa impermi xta eſt falſitati.ita id quod ab ea conci⸗ pitur eſſe aliter qᷓ; concipitur nequit.
a namq; cauſa eſt cur mendacio ſciẽ/ tia careat:ꝙ ſe ita rem quãq; habere ne ceſe eſt:vti cam ſeſe habere ſcientia cõ
cut pꝛeſciuit pꝛeſcia dei.nõ erit ſcia ſʒ fallax opinio. ᷓfu tu
celfario eueniunt.⁊ ſic perit liberũ arbitrium.
ario euen iũt·⁊ ſic
dẽ dicẽs. Si
eriſtiet aliãd eſſe ali oꝛſum·i.alit᷑ qᷓ; reſſe hʒ. illð nõ mõ.i · nõ ti nõ ẽ fcia ſ;ẽ fal⸗ lax opinio longe di⸗ uerſa a vitate ſcie. d
reſi aliqͥd ita futuꝝ ẽ. vt eiꝰ euẽtꝰ nõ ſit
certꝰ ⁊ neceſſarius qᷓ mõ illud poterit pꝛe ſciri eueptuꝝ.q· d. n lo mõ· Emꝰ rõeʒ af ſignat dicks. Sicut ipfa ſcia ẽ impermi xta falſitati.ſic illud ꝙ ↄcipit᷑ ab ea ũ põt aliteẽ qᷓ; ↄcipit᷑.qꝛ ſi poſſet alr ſe hr̃e.tũc ſcĩa poſſet eſſe falſa. vñ ſubdit · iſta eſt cã q̃re ſcia careat men/ dacio qʒ neceſſe eſt vnãquãq; reʒ ita ſe hr̃e ſicut ſcia ↄp̃hen dit eam ſeſe habere, ¶¶ Notandũ ꝙ ratõ
quã intendit eſt iſta
Quicũq; exiſtimat rẽ alr eſſe qᷓ;ẽ eiꝰ eſti matio ẽ falſa ⁊ np ẽ
ſcia ſʒ fallax opinio.
5 ſi ðᷣs pᷣſcit aliqð fu tuꝝ eẽ. ⁊ ſiipᷣm non neceſſario euenit ſi⸗
ra a deo pꝛeuiſa ne⸗
¶ Quid igitur. Hic philoſophia impꝛobat modos quibus aliqui nitun⸗ tur ſaluare pꝛouidentiam.⁊ pꝛimo querit quomodo poſſit ſaluari pꝛouiden tia diuina impꝛobando duos modos quibus aliqui conabantur ipſam ſal⸗ vare. Scðo ponit tertium modum ſimiliter ipſumimpꝛobando:ſecũdaibi

ec futura incerta.
Miber quintus
5 ap. Pꝛĩo ðt. Quid igit᷑ dicemꝰ. quonã mẽõ dici põt· ꝙ deꝰ pᷣnoſeit
7 7 3
ꝛimꝰ modꝰẽ. vt dicat᷑ deũ ea q̃ꝓuidet iudicare infallibi
liter q;uis poſſint nõ euenire.ſʒ id ẽ ĩcõueniẽs. qꝛ tũc falleret ſua ꝓuidẽtia.vñ dicit· Nã ſi de cẽſet.i.iudicet euenire infallibitrq̃ etiã poſſibilẽ ẽ non euenife
fallit ſup. s qð nõ mõ.i.nõ tm̃ nephas ẽ ſentire de deo· ß et nephas ẽ vo⸗
ce ꝓferre. Scðs mo dus ẽ vt dicat᷑ deuʒ puidere futura inde rin inate.ſiẽ ſũt fut᷑a ß iſto mõ ꝓuidẽtia ði nõ ẽcerta.vñ ðᷣt · i deꝰ deẽnit iſta futura eẽ q̃ ꝓuident᷑i
det᷑miate ſiẽ ſũt. vt . coꝗjſcat ea·eqᷓ.i·eq̃ polſe fieri vel non
ſieri.que eſt iſta pꝛe
ſcia q̃ nihil certũ ni hil ſtabile ↄp̃hẽdit
ẽtia nulla ẽ.⁊ quid
Fnletee ꝓui⸗ h
pec pᷣſciĩa refert.i.dif
fert ab illovaticinio ridickoſo Tireſie.qͥ dicebat Quicqͥd di rã ñᷓ erit vłnon erit. Muid etiã.i.in ᷓ di nuina ꝓuidẽtia pᷣſti⸗
na opione.ſi iudicat
incerta ſicut hoĩies ea qᷓꝝ euẽtꝰẽ incertꝰ g. x.in nullo differt· Motãduz ꝙ cũ ti⸗ reſia vidiſſ duos 5 pẽtes ſił coire pꝛoie⸗ cto baculo ipſos ſe
parauit ab inuicem ⁊ mutatꝰluit in mu
lierẽ. pꝰ ſeptẽniũ ite
rũ ßpẽtes coeũtes ba
pꝛehendit. Quid igitur quonam mo) do deus hec incerta futura pꝛenoſcit. Bam ſi ineuitabiliter euentura cenſ et que etiam non euenire poſſibile eſt. fal litur quod ſentire nõ modo nephas ẽ. ſed etiamvoce pꝛoferre. Bt ſi itavti ſüt ita ea futura eſſe decernit. vt equeyl ſe ri ea vel non fieri poſſe cognoſcat. que eſthec pꝛeſcientia que nihil cetum: ni pil ſtabile compꝛehendit. aut quid hoc
refert vaticinio illo ridiculo tireſie. qc⸗
quid dicam aut erit aut non. Quid etiã diuina pꝛouidentia humana opinione pꝛeſtiterit ſi vti homines incerta iudi/ cat quoꝛum eſt incertus euẽtus. Qð ſi apud illum rerum omnium certiſimã
clos ſeparauit.⁊ mutatꝰ fuit in vix. Cñũ aũt oꝛta fuiſſet
diſſenſio int iouẽ ⁊ innonẽ an maioꝛ eſſʒ delectatio ĩcoicu virich mulier Ele
uit aũt hec ſua vaticinatio
eẽ delectationẽ mulier; Funo ↄmnta excecauit iᷣm. Jupit aũt lui mißtꝰ in re cõ̃pẽſaʒ amiſſi viſus dedit ſibi ſpm̃ vaticinãdi-
qcqͥd dicã erit vłnõ erit.ſi ᷓ ðs nõ alr pᷣſciret futura in detminata niſi qꝛ erũt
vrnõ erũtnõ differret ſuap qa a pᷣſcia tireſie qð ẽ ridictoſuj. ¶ 5 ſi apð ũ

Pꝛoſa tertia
rerũ. Hit ponit tertiũ modũ conantiũ ſaluare ꝓuidentiã.⁊ ẽ vt ponamus oĩa euenite de necefſitate ⁊ auferamꝰ libeꝝ arbitrium. ¶ Pꝛimo ergo ponit iſtum modum ſcðo oſtendit que inconuen:entia ſequãtur ad ipſum.ibi. Quo ſe⸗ mel. Pꝛumo ergo concludit iſtum modum dicens. Quod ſi apucd illum cer⸗
tiſſimũ fontem omnuʒ rerum nihil poteſt eſſe incerti. cer
fontẽ nihil incerti eſſe poteſt:certus eo rum eſt euentus que futura firmiter il/ le pꝛeſcierit. Quare nulla eſthumanis cõſilijs actionibuſqʒ libertas:quas di nina mens ſine falſitatis erroꝛe cuncta pꝛoſpiciens ad vnum alligat ⁊ conſitri git euentum. Quo ſemel recepto quan tus occaſus humanarum rerum conſe quatur liquet. Fruſtra enim bonis ma liſq; pꝛemia peneue pꝛoponuntur:que nullꝰmeruit liber acvoluntariꝰ motus
aioꝝ Idq; oim videbit᷑ inqͥſſimũ quod
nũc eqͥſſimũ iudicat᷑ vł puniri ĩpꝛobos vel remunerari pꝛobos quos ad alter
utrum non pꝛopꝛis mittit voluntas:;
futuri cogat certa neceſſitas? nec vicia igitur nec virtutes quicqᷓ; fuerint.
nihil tertia ibi. Igitur nec ſperandi. Inconũenientia
tus eſt euentus eoꝛũ que ipſe firmiter pꝛe ſciuerit futura qᷓre nulla erit libtas hu manis conſiljs er actionibus quas di uina mens ſine er ⸗ roꝛe ſalſitatis cun⸗ cta pꝛoſpiciens alli gat ⁊ conſtringit ac vnñ euentũ. ¶ Ko⸗ tanduʒ ꝙ nulla mu tatio cadit circa fon tem omnium reruʒ. qꝛcognitio eiꝰnõ po teſt eſſe incerta · etiaʒ; ſi eſſet incerta eẽt im perfecta ⁊ diminu⸗ ta. Si ergo eſt certa reſpectu futuroꝛum neceſſe eſt vt omnia futura pꝛeſcita a ðo neceſſario eueniant. ¶ Quo ſemel ce⸗
cepro quantus occg
ſus ¶ Hic ponit in⸗ conuenientia que ſe quũtur ſi auferatur liherum arbitrium. Et pꝛimo oſtendit que in conuenientia ſequuntur ex ꝑte ho minum · ſecundo qᷓ ex parte dei.tertio qᷓ ex parte con unctio nis hominuʒ ad de uʒ fecũda ibi. uo ex parte hominum
ſunt. Bi non ſit liberum arbitrium fruſtra pꝛoponuntur hominibus pene vr pᷣmia.⁊ iiuſte puniunt᷑ mali ⁊ pꝛemiant᷑mali ner erũt vicia ner ÿrutes ihoin ſicut nec in alis q̃ agũt neceſſitate nature ⁊ nõ libtateanimi. Ejñ di Nuoſe

mel recepto·i.poſito ·· vt negeklibeꝝ arbitriũ. liquet. i.manifeſtũ eſt quãtꝰ oe caſus.i· quãta deſtructio hũanaꝝ reꝝ ↄſequat᷑. Fruſtra eñꝓponunt᷑ bonis ᷣ mia ⁊ malis pene · ita ſtatuta ⁊ leges hum ane erunt inutiles q̃ penas et pᷣmia ſtatuũt.q̃ nuilꝰ motꝰ aĩoꝝ liber ac volũtariꝰ meruit. ⁊ illð videbit᷑iniquiſi
mñ oĩim qð nůc iudicat᷑ eqͥſſimũ.ſ.punire impꝛobos.⁊ remunerariꝓbos: q́s
3 3i ah tatẽ vłimpꝛobit
te renteeebie ſed omnium meritoꝛum potius mirta
volũtas. ſʒ cogit cer
ta neceſſitas tun atq; indiſcreta confuſio. Quoq; nichil
igiturpÿtutes ⁊ vicia
n fuenircecht do⸗ ſceleratius excogitari poteſt cum ex ꝓ⸗
tiꝰ erit mixta ⁊indi—
ſcreta ↄfuſio oů me uidentia reruz omnnis oꝛdo ducatur ni
ritoꝝ.ſ· bonoꝝ?ma——
ienhtioroeen hilq; liceat conſilijs humanis.fit vt vi
tutes ⁊ vicia oꝛiun᷑
ex bera electõe bõt Clã queqʒ noſtra ad bonoꝛum omnium
⁊ mali.⁊ ſilr punitõ
⁊remũeratio fiũt ꝓ referantur autoꝛem. Igitur nec ſperan
oter liberã actigneʒ
onivel mau· Bi; qi aliquid nec depꝛecandivlla ratio eſt
tollit᷑ libtas arbitrij
perit itba eecrne. Quid enimvel ſperet quiſqʒ vel etiam
Rha actõ bõavłma
ipaſnulaerit depꝛecetur:quando optanda omnia ĩ
ʒtxnnliũ vicũ ⁊i n S en 4 iuſtemaiꝰ punercũ deflexa ſeries cõnectit Buferetur igitur 8 COn eetur igitu
vper ⁊ inuſte bonꝰ vnicũ illuz inter hoĩes deũqʒ ↄmerciũ
che ne erãdi. te operet benũ. qð E 3„ n dem in eprheh dicere. peradi.i.⁊ dep ꝛecandi⸗ Biquidem u
FMuoc;nbilſeele ſte hũilitatis pꝛecio.ineſtimabileʒ vicẽ
ratiꝰ. Pic oñditin— cõueniẽs ꝙ ſeq́ ex ꝑte dei.ſ.ꝙ ðᷣs erit autoꝛ maloꝛũ · vñ ðt. Eñ ois oꝛdo rerũ ducater ꝓuidẽètia dina.⁊ ſi nihil liceat lihere fieri ex hũanis ↄſilijs fit. i.ſeqt᷑vt
vicia nr̃a referãt᷑ ad autoꝛẽ oĩʒ ſup· deũ.qᷓj nihil ſceleratiꝰercogitari põt qᷓ; deũñ
dicere autoꝛẽ maloꝝ qʒð tñ neceſſariũ ẽ ablata libtate.· ¶ Notãdũ ꝙ defectꝰin
opatõe q̃ defectꝰ nõ ẽ in ptãte rei vt euitet᷑· neceſſario ẽ ab agẽte ⁊ a pꝛoducẽte
Pi ꝗ actio volũtatꝰ ñeñ ẽ liba. defectꝰ actõ̃is ᷣm volũtatꝭ reducetur ĩ deũ ·
ſic ðs erit cõ defectuũ nrõꝝ qð ẽ abſurdũſ Igitnec ſpandi Hic põit incõuẽiẽ
ria q̃ ſequũtur ex ↄiun ctõe hoĩs ad deñ qꝛ tolleretu r actus depꝛecãdi⁊ actꝰ erãdi qͥbh maxime ↄiungimur deo. Vñ dicit. Igitur ſi tollitur liberũ arbi⸗
triũ nec vlla rõ eſt ſpe rãdialiqð nec dep̃cãdi in deũ ⁊ hoies Muid n.q; depꝛecetur vł ſper et ſi ſeries indeflexa ↄnectit oĩia optanda.q.d. fruſtrafieret
ri ſun qii yibi
di
aht Wu n unn inn pic pul ium

vocat autẽ ſpẽ ⁊ dep̃cationẽ ↄ
iñgiiacceſſe.i.iacceſſibil
metrnm tertium
diuine gratie ꝓmeremur qui ſolus mo dus eſt:quo cum deo colloqui homies poſſe videãtur.illiq; inacceſſe luci pꝛi⸗
us quoq; qᷓ; impetrẽt ipſa ſupplicandi
ratione coniungi.que ſi recepta futuro rum neceſſitate nihil virium habere cie dantur quid erit quo ſummo illi reruʒ
cipi ↄnecti atq; adherere poſſimus Quare neceſſe erit humanũ genus(vti
pauloãte cantabas diſſeptum atq; diſ
iunctum ſuo fonte fatiſcere. ¶ Metrum tertium libꝛi quinti Venam diſcoꝛs federa reꝝ Lauſa reſoluit quis tanta deus Veris ſtatuit bella duobus Bit que carptim ſingula conſtent
tuꝝ ꝑiſtũ actũ adheremꝰðᷣo tãqᷓ; pfecto pᷣncipio bõitatꝭ ĩ ↄequenduʒ bonuz qͥ indigemꝰ. ſi hmõi bonũ neceſſario eugmret vłipoſſibi lecẽ euenire vnq; actꝰ tã depꝛecãdi qᷓ; ſperãdi eſſet inutilis WMetyꝝ · ij.qn ti i. Wenã diſ coꝛs federa reꝝ. Hic inripit tertium metruʒ hꝰ qͥnti q dicit᷑ sdonicum. vłhᷣm alios archilogicũ.ab inuẽtoꝛe. dactilicum a pede p dante in qͥfacit exclamationẽ luꝑ incõpaſſibilitate.q̃ apparet intꝓ⸗
rũq; igit auferetils vnicũ ↄmerciũ.ſ. andi⁊ dep̃cãdi int veuʒ⁊ bemich mertiuʒ. qꝛ iſtis. bñficia.
dit. ſiqdẽ pᷣcio iuſte hũilitatꝭ nos hoies ꝓmeremur ineſtiahile vicẽ · i.retribu⸗ tionẽ dine gre. q modꝰ depᷣcãdi ſol ẽ dᷓ boies videan᷑ poſſe colloqͥcuʒ deo.⁊ iluci ſup. deo pᷣulqᷓ; hoies ĩpetrẽt qð perũt. pus ein
ces poꝛrigimꝰq;& ectuʒ petitõis oſed mur.qᷓ. ſ.ſpes? deß catio·ſi nihil credãt᷑ hre viriuʒ recepta· i⸗ celſa nccitatg fütu roruʒ · qͥd erit qͥ ↄiũ⸗ gi poſſunꝰ illi ſimo pᷣncipi reꝝ.ꝗ· di.ni⸗ hil. qᷓre necſſe erit ge nus hũanũ diſſeptũ i.diſiunctũ ſuo fõte
a deo fatiſcere.i.de⸗
ficere vti pauloante
cãta bas in ſexto me
tro q̃rti libꝛi. ¶ Ro tãduʒ ꝙ actꝰ dep̃cã di ſpectat ad. itell̃
⁊ẽ or̃o Fm Jo. da⸗
maſ aſcẽ fuſitellectꝰ? ad deñ vłli deuz qᷓq́; dẽ actu inſinuamui deo indigẽtiã nr̃ am nõ ꝙ deo ꝑ iſinua⸗ tioneʒ noſtrã aliqd
innoteſcat ꝙ pᷣus iᷓ
rauerit ſed vt nos ipſa inſinuatõne vtẽ do conſideremus in his eẽ̃ recurrendum ad diuinuʒ auxiliuʒ Ictꝰãt ſpandi ꝑtiet advolũtatẽ.qꝛ eius obiectuʒ ẽ honuz fu nitẽtiſ eiꝰauxiio ad

—
Liber quintus
icentiã ⁊ libẽrum arbitrinʒ· Et pᷣmo q̃rit q̃reſint incpaſſibilia cun ner ſe i ſiderata ſint paſſibiliã. ſcho ponit rñſionẽ ad.tertio 3 rñſionẽ obijcit. qrto Kb vbiectionem ſoluit.ſcðᷣa ibi. In nulla·tertia ibi. Pʒ curtãto · q̃rta ibi. Aut ſtlo uʒ mentẽ. ¶ Pꝛim o dicit. Quenã diſcoꝛs cã reſoluit.i.ſep at. federa.i.cõcpꝛ qh
dias reꝝ ſꝓuidẽtie diuine.⁊ liberi arbitrij ne patiãtur ſe ſil. aut qͥs deꝰtanta bella ſtatuit duobꝰ veris vt ſingulave⸗ g„ er Eadem nolunt mirta iugari latim vel diuiſim ac
cepta. ↄſtẽti.·pma ¶ Un nulla eſt diſcoꝛdia veris z
nẽt.eadẽ tñ mixta.i⸗ nunec noiru ¶ Pemperq; ſibi certa coherent ri.i.copulari ſeinui⸗ As 1 cẽ ↄpatiẽdo. Func Bed mens cecis obꝛuta membꝛis ponit rñſionẽ ðicẽs S2 P yie duobe Pequit oppꝛeſſi luminis igne g * ur nne erum tenues noſcere nerus ſcoꝛdia.ſʒ aparẽtia. Cue diſcoꝛdie ꝓuent er Bed cur tanto flagrat amo?e ſ i debilitate nri intelle 4. 90 ctus⸗ Vn diẽ. An eſt Veri tectas reperire notas, nota ſolutõis nlla ẽ b i diſcoꝛdia veris.ſʒ ſemꝑ certa coherẽtſibi · ſ; mẽs nfa obꝛuta.i.opp̃ſa · mẽbꝛis recis.i.cecãtib aĩam.illa neqt igne.i.ſplẽdoꝛe · oppꝛeſſi lumĩs.ſ.intellectꝰno pu 1 ſcere tenues · i.ſubtiles · nexus ·i·ũctões reꝝ q̃ vident᷑ diſcoꝛdare ¶ Notãdũ i ſi ↄſideremꝰꝓuidentiã diuinã ꝑ ſe poſſibile ẽ ʒã eẽ ſi ↄſideremꝰ libeꝝ arbitri po ꝑ le.ertã poſſibile eſt id S ↄñderemꝰ vtrũq; ſil·tũc dent᷑ incõpaſſibilia. ſicut pʒex rõnib? ſupioꝛib hm vitatẽ aũt bñ ſe ↄpatiunt᷑ gin ß nobis nõ apparet. ꝛintellectꝰ Pee coꝛꝑis non põt ſeeleuare in hmõi cognitionẽ. Nã Em ſapientẽ. Coꝛpꝰ qð coꝛrumpit᷑ aggrauat aiam. ⁊ zu 4 terrena habitatio oppꝛimit ſenſum multa cogitantẽ. ꝙ autẽ in hoie ſit libeꝝ arbitrtũ pʒ· nã ad;ᷓ noſfidel reſtrĩgit. cũ ſiñ libero arbitri ñ̃o poſſit eẽ meritũ im uſta pena vłpᷣmiuʒ. Id eriã indi cunt manifeſta iudicia qͥbh aparet hoieʒ libere vnñ eligere ⁊ aliud tehnre ad etiã rõ euidẽs cogt q̃ qͥdeʒ ad in in ueſtigatõem liberi arbitrij oꝛigeneʒ ſequẽtes B mõ ꝓcedimꝰ In reb eiñ q̃ mo uent᷑ vlaliqd agũt hec inuenit differentia ꝙ quedã hñt pᷣncipiũ ſui motus vel opatõis i femetipis. Muedã vero extra ſe ſicut ea q̃ ꝑ violentiã mouentĩ qb⸗ pᷣncipiũeſt extra nibil ↄferẽte vim paſſo hᷣm phm ·.iijethi.in qͥbo liberuʒ arbl triũ ponere nõ poſſumꝰ eg ꝙ nõ ſunt cã ſui motus. Liberũ aũt ẽ qð cã ſui eſt ßᷣm phm in · i metaphi. oꝝ aũt q̃rũ pᷣncipiũ motus ⁊ opatõis in pᷣs 5403 t talia ſunt ꝙ ipᷣa ſepa mouẽt ſicut aialia. qdã aũtq̃ nõ mouẽt ſeip̃ᷣa qᷓ;uiſin ſe·( ipſis ſui motus aliqð ncipi hñt ſicut grauia⁊ leuia ch Ei 2 cur tãto. Hic ppia obijcitõ ſolutionẽ. ꝗi eĩ ĩrat iſtas ſubtiles ʒiũů ſ ctões · vñ eſt ꝙ deſiderat eas ſcire· cuʒ nihil ignotũ poſſit deſiderari.vñðᷣt S; n nraiaflagratiardet· tãto amoꝛe..deſiderio:reꝑlre notas tectas·notiica ii

metrt
tede S Sr i.i.·itat: Sci 3— aei le gemes iicct n noüls g ha irãs · Qut S 5 4ch ciat.⁊— B ẽqð 68 cit ne qu ene Ged od app itan i * ¹ s circd Etni ſcire— c whe Piist quid ce at ppieun iumier R— nim qui E. petit. But quis va ch; neſcius op n O valeat us opt 5 ei — oern ſequi— ⸗ — ignarus— reper tun e nn⸗ b lente ere foꝛmã paſſibilita rat com Pariter ſu mcemet 3 e Nuncm mmãxſingul S 4 Non i embꝛoꝛum la noꝛat ene 5 in totum condita Bi. p Igit G tenet ſi taiu ſe gitu ingul m uripnPe e quiſqui per d 1 lappeti iree Jeutro eſtb is vera requi ens deteieta Nec pen pabitu. nam ignoraeil e it neq dera illð qð deſi Bedq. u5 tamen om eq nouit —— ree accurrereꝙip ut luminꝰ Zne 12ne mem. n eſ r cogni obiecti dicit Lin een iclari⁊re ntõez oi S volß ſibi ẽ ighraret renine bune ls ſugprim bimtotens eehiee voſtenonun ẽſimlnoĩ tõis cũ egeete in erat ſi ti ſpeck pare rogni ümẽ.i.vl aretaltã em co— tognitõeß⸗

—„ ——— ——————
²—————
————
E
ignoꝛat nunqᷓ; ineniet · ⁊ veꝝ eſt ſi ignoꝛat tam in generali qᷓ; in
——..
Miber quintus
⁊fingula.i·ſingularẽ cognitionẽ reꝝ · ſed nũc ipſa ↄdita.i·tecta nube mẽ̃bꝛoꝝ nõ eſt oblita ſui in totů · i.totaliter.ſed nũc ipᷣa tenet ſummã.i.cognitionẽ vnĩ
uerſalẽ reꝝ.ꝓdẽs ſingula.i.ſingularẽcognitionẽ. igitur quiſqͥs reqͥrit.i.inueſti gat cognoſcere vera.talis eſt neutro habitu ſupple vt ꝑfecte cognoſcat vel ꝙ
neſcit ed ipie meminit.i 5 kgiplemmntr1 Konſulit. alte viſa retractans
bet.ſũmã.i.vniuer⸗ elänn Vt ſeruatis queat oblitas retinẽs ↄſulit ſup⸗ Addere partes.
ple actuali ↄſidera denneei,(ꝛoſa quarta quinti libei aeſuhrtehe ¶Um illa vetus inquit hec eſt dep nrptänee 4nuidẽtia querela a marcoq́; tullio
bu⸗ inmeneto(cũ diuinationẽ diſtribuit) vehementer andũ cꝙ ſt nan a ggitata.tibiq; ipi res diu pꝛoꝛſus nul retur rõ pᷣus tacta. Feialalen c tumq; queſita. Bed haud quãqᷓ; ab vl⸗ derrene palen lo veſtn hactenus ſatis diligẽter ac fir
wpprienenſe miter erpedita. cuius caliginis cauſa
cũ ðꝛ nullus deſide rat ignotũ verũ ẽ ſi
cut ẽ ignotũ in vniuerſali.tñ deſiderat ip̃m vt eſt ignotũ uſpär cum ðꝛ.
—
2 ß in ſpãli.⁊ ſi ig noꝛat in potentia ⁊ in actu. ſi tñ ſcit in petentia ⁊ in vniuerſali.⁊ ignoꝛat actu
2inꝓpꝛia um inuenire ⁊ addiſcere.
Em illa vetꝰ indt. Bec eſt quarta pſa pui enti. in qua pkia incipit
diſſoluere queſtionẽ de cõpaſſibilitate ꝓuidentie ⁊ liberi arbitrj. Et
ꝛoſa quarta quinti lihꝛi.
pmo tangit difficultatem huiꝰ aõnis ⁊ cauſam difficultatis.⁊ tangit
modñ ꝓcedẽdi eirca eius ſolutionẽ· ſcho diſſoluit eã ibi. Quero em̃· Pꝛimo
ðᷣr her rela.i.q̃ſtio hec de puidẽtia ẽ vetus. ⁊ eſt vehemẽter agitata.i. tracra ta a marco tullio.cũ diſtribuit· i.diuidit.dinationem.i.in li.diuinationũ vbi
viuidit diuinationẽ in ſuas ſpẽs.nõ ſolũ hoc. ſed tibijpſiẽ res multũ diu que ſita. Bed haud qᷓ;qᷓ;· i.nõ alicuhi.ab vllo veſtx ſatis diligẽter ⁊ firmiter erpe
dita.cuiꝰ caliginis/· difficultatis ẽ cã. ꝙmotus.i.actꝰ hũane rõnis non põt admoueri i.applicari ad ſimplicitatẽ dine ꝓuidẽtie. que ſivllo modo excogi⸗
tari qat. nihil renqucpiſus ambigui· qð/ſrõnem? tau ſam difficultatis ià
oĩno ignoꝛet. Vnde ðᷣt. Nã neq; nouit ·.in ſpãi ⁊ ꝑfecte illud qð querit. nec
u
d . 1.
ſ

Mꝛoſa quarta
emñ patefacere ⁊ expedire tẽtabo ſi pus erpendero. i.declarauero e qͥby tu de ꝓuidẽtia diua ⁊ libero arbitrioẽ oĩm qõn ů dif̃ cillima de qua multi antquoꝝ dubitabant. nõnulli modernoꝝppter eiꝰ dit ficultatẽ lapſi ſũt. quã Tullius in li. diuinationũ ptractãs ⁊ nõ valens eius diſſoluere difficultatẽ negãs penitꝰ ꝓuidẽtiã ⁊ pᷣſciam futuroꝝa deo ĩ pᷣdicto
eſt ꝙ humane ratiociationis motus ad diuine pᷣſciẽtie ſimplicitatẽ non põt ad moueri.que ſi vllo modo cogitari que at. nihil pꝛoꝛſus relinquetur ambigui. Quod ita demũ patefacere atq; expedi re tentabo ſi pꝛius ea quibus moueris erpendero. ¶ Quero em̃ cur illã ſolen tium rõnem minus efficacẽ putes. que quia pᷣſcientiã nõ eſſe futuri rebus cau ſam neceſſitatis exiſtimat nihil ĩpediri pꝛeſcientia arbitrij libertatem putat, Nů em̃ tu aliũde argumentũ futuroꝛuʒ neceſſitatis trahiſ niſiꝙ ea que pꝛeſci/ untur nõ euenire nõ poſſunt, Si igitur
ceſſitatẽ quod tu etii pauloante fate/ bare)quid eſt quod volũtarij exitus re/ rum ad certum cogantur euentũ. Ete/ nim poſitionis gratia vt quid ↄſequat
ro arbitrio.
li. diuinationũ. ſQuero em̃ cur illã. Hic phia acce dit ad ſolutionẽ q̃⸗ ſtionis ⁊ pꝛimo di⸗ ſcutit motiua Woe tij · ſcðo ſoluit dubi tationẽ ſiue q̃ſtionẽ ibi Mm̃ igit᷑. Lirca pᷣmũ ſciẽdũ ꝙ duo fuerũt motiua boe⸗ tij pꝛincipalia circa hanc queſtionẽ. pꝛi mũ.qꝛ videt᷑ neceſſa riũ ſi deꝰ pᷣuidet fu tura ꝙ neẽ̃ario eue⸗ niant.ſcðʒ mnotiuũ ꝙ futura quoꝝ euẽ tus eſt incertꝰ ſicut ſunt futura ↄtingen tlã nõ pñt a deo cex ta ꝓuideri. ꝓꝛimo
ergo ptractat pᷣmuz motiuũ. ſco ſecun
dũ.ibi. Bed hoc in quis. Pꝛimo oſten⸗
dit ꝙ ſi deuspuidet futura non pꝛopter hoc neceſſario eue⸗
pnotio nullam futuris rebuſ adijcit ne
niũt. Secũdo mo⸗ uet dubitarionẽ.ibi Sed qui fieri põt. Pꝛimo oñdit ꝙ ex pᷣſcientia dei non in fert neceſſitas libe⸗ Secun do oñdit ꝙ pᷣſcien ⸗
tia dei nõ ſit ſignuʒ neceſſitatis futuro⸗ rũ.ibi. tia. Circa pꝛimum
Sed pᷣſcien ⸗
*

nei
videt᷑ ſufficient᷑ oſtẽ ſum eẽ ꝙ ea que ꝓce
trioñ ſũt neceſſaria. Pꝛimo hᷓ ponit iſtã ñſionẽ reſumendo rius ſolutionẽ dicẽſ Wuero em̃ cur iſtã rònẽ ſoluẽtiũ putaſ
Pſcia. quia eſtimat Pſciam nõ eſſe cõm neceſſitatis futuroꝝ ꝙ autem per iſtã re ponſionem impe⸗ ¹ xiatur illatio necef ſitatis futuroꝛum· ſ pʒ ex hoc. qꝛ tu non 36 trahis aliũde argu
mentũ neceſſitatꝭ fu
———
—— ————
dũ ꝙ pᷣoꝛ ſolutio ĩp
deus ea pᷣuidet. S
dunt ex libero arbi
minus eẽ efficacem Nue putat libertatẽ 3 rbitrij nõ ĩpediria
bitrio cogůtur ne ad nectſſitatẽ. Micit Moet phi ita iterũ eſſe ꝓuidentiã. fed mhil neceſſitatis iniũgere reb futuris. mãebitſ vt opi 3 3 noeade libertas volũtatis integra ⁊ ablolutq ob omni neerſſitate. ¶ Kotan
—
ſriendũ ꝙ pᷣus ĩpꝛobauit quandã reſponſionẽ qua quidã nitebãtimpedirerõ n oſtendentè nõ ciſe libeꝝ arbitriũ ꝓpter pᷣſciam dluinã quãre reſponſionẽ pic reſumit oñdens eã aliquo modo eſſe bonã· qꝛ ſufficiẽter ipedit intentioneʒ aduerfarij. Rã aduerſarius ex nullo alio ꝓbat neceſſitatẽ futuroꝝ niſi qꝛ ſunt pſcita a deo.cũ igitex rñſione habea ꝙ piciẽtia nullã cãlitatẽ hʒ ſuper futura
tiam. hũ igitnrſquantũ ad hocattinen) que ex arbitrio eueniũt ad neceſitatem cogunł. B/AMinime.. Statuamus iteꝝ eſſe. ſed nihnl rebus neceſſarijs in/ iũgere manebit vt opinoꝛ)eadẽ volun tatis integra atq; abſoluta libertas. ¶ Sedp̃ſcientia inquies tametſi futu/ ris eueniendi neceſſitas nõ eſt.ſ ignum tamen eſt neceſſario ea eſſe vẽtura. hoc igiur modo etiã ſipᷣcognito non fuiſſe
turoꝝ niſi gea que p̃ſi ciñt᷑ nõ pñt ñ eucnire Si igit pᷣnotio·.pſcia futuroꝝ nul ãadijcit.i.ipõit neceſſitatẽ rebꝰ futuris vt ðt rñſio · ⁊ tu etiã fatebare pauloañ
„„
d eſt·i.quideẽ poterit.ꝙ volũtarij exitus cogant᷑ ad certũ euentũ ·⁊ ita ꝑ iſtã rñſionẽ ercludit᷑ neceſſitas futuroꝝ.⁊ manifeſtat ſe in exẽplo dicẽs. Wt aduer tas qͥd ↄſequatur gratia poſitiõis.i exẽpli.ſtatuamus, i.ponamus ꝑ impoſſi⸗ pie nullã eẽ pᷣſcientiã futuroꝝ · ig᷑ hoc poſito qᷓ;rũ ad hoc.i.quantũ ad iſtam illationem qua ex pᷣſciẽtia eree ſſitas futuroꝝ ea que eueniũt ex ar⸗
icit Woetius. Minimeꝰ phia ſtatuamus
ꝛobata fuit bona ⁊ mala· In hoc fuit bona.qꝛ poluit pꝛe⸗
111 cientiã nõ eſſe cãm neceſſitatis futuroꝝ · dirit em̃. Ideo futura eueniũt nõð qa
ed in hoc fuit mala quia poſuit futura eẽ cãm pᷣſcientie dei
4 Swr em.quia futura ſunt.ideo deus ea pᷣuidet. pʒ ergo ex rñſione antiquoꝛuʒ
ꝙÿplcia nõ eſt cã neceſſitatis rebus futuris 6 ed pſentia inqes. Hic oſtendit phia ꝙ pᷣſcientia diuina nð ſit ſignum neceſitatis rebus futuris. Becũdo P ꝙ modus ꝓbandier ſigno non eſt
eſficax. ibi Jam vero. Pꝛimo dicit. Tuin quies i· dicere porerð· ⁊ ſiꝙ qᷓ;uis. pᷣſcientia nò eſt neceſſitas eueniẽdi rebus futuris · ñ eſt ſignũ ea neceſſurio ee
i 6

Pꝛoſa quarta
ventura.⁊ ita ex pᷣſcientia põt inferri neceſſitas futuroꝝ tanqᷓ ex ſigno. ¶ Hoe igitur modo ponendo pᷣſcientiam eſſe ſignũ neceſſitatis futuroꝝ.ↄſtaret exitꝰ .euentus futuroꝝ eſſe neceſſarios etiam ſi non fuiſſet pᷣcognitio. quod ꝓbat ex natura ſigni dicẽs. mne nãq; ſignũ tantũ oſtendit quid ſit.i.manifeſtat il lud cuius eſt ſignũ.ſed nõ efficit quod deſignat · quare vt pᷣnotionemi. ꝓui⸗ dentiam appareat
neceſ arios futuroꝛumn exitus eſſs con/ ſuaret. Omne etem̃ ſignũ tantũ quid ſit oſtendit. nõ vero efficit quod deſignat
Quare demonſtranduʒ pꝛius eſt nihil
non ex neceſſitate contingere vt pᷣnotio nem ſignum eſſe huius neceſſitatis ap/ pareat. alioquin ſi hec nulla eſt nec illa quidẽ eius rei ſignum poterit eſſe que non eſt. ¶ Jam veroꝓbationẽ firma ra tione ſubnixã conſtat.non ex ſignis ne q; petitis extrinſecus argumẽtis ſed ex ↄueniẽtibus nece ſſa rijſq; cauſis eẽ di cendam. Bed qui fieri poteſt vt ea non
eſſe ſignũ neceſſita⸗
tis futuroꝝ demon ſtrãdũ erat pꝛus ni hil ↄtingere non ex neceſſitate.i.oĩa eue nire neceſſario · alio⸗ qn ſi hee neceſſitas futuroꝝ nulla ẽ· nec illa pᷣſciẽtia potit eẽ ſignũ eius reiq̃ nõẽ ⁊ita nõ valet argue re neceſſitatẽ futuro rũ ex pᷣſcientia tãc; ex ſigno. ¶ Kotãdũ ignũ nõ eſt cau⸗
a eiꝰ cuiꝰ ẽ ſignũ.
tm̃ mãtfeſtat ſigna⸗ tů eẽ vt circulꝰ non
ẽ cã venditiõis vini ſed tiñ ẽ ſignũ ven⸗ ditionis · Si ꝗᷓpꝛe⸗ ſciẽtia eẽt fignũ ne⸗ ceſſitatis futuroꝛuʒ pᷣſupponeret futura eẽ neceſſaria? ſic ad oſtendendũ pᷣſcien ⸗
tiã eẽ ſignũ neceſſi⸗ teret bus oſtẽdere futura neceſſario eẽfutura anteqᷓ; pᷣſcia
tatis futuroꝝ.opoꝛ eẽt ſignũ neceſſita ⸗
tis juturoꝝ.als pᷣſcia eẽt ſignũ alicuiꝰ rei que nõẽ qðᷣ eſt ab urdũ. ¶ Jam po. Pic oſtendit modũ pꝛo bandi ex ſigno non eẽ efficatẽ.⁊ dicit. Wonſtat ideſt anileſtũ eſt. rationẽ ſubnixam· i.fitmatam demonſtratiõe. cã
npn eẽ dicendam ex ſigns neq; ex argumẽtis extrinſeci
s petitis.ideſt acceptis
Bec firma ratio ducenda ẽ ex cõuenien tibus.ideſt ex ꝓpꝛijs
ſis. Kum ergo pᷣdicta ratio pꝛoceſſerit ex ſignonon ct Slar—— ua cum ſit a poſterioꝛi. Pemonſtratio autem que eſt potiſſima pꝛobationum ipſa eſt a pꝛioꝛi cum ſit ex cauſis per ſe immediatis pꝛꝛoꝛibus ⁊ notioꝛibus.⁊ pꝛo tanto etiam demonſtratio eit ſyllogiſmus faciens ſcire efficax ad pꝛo bã⸗
dumex pꝛimo poſterioꝛum.
Sed quifien poteſ · ¶ Hic pßta mouetquandõ dubitationẽ ⁊ ſoluteʒ.
E 9

——
„.—— ——— ———— 5
———— „—————
——
Liber quintus
videt em̃ ex dictis ſeqͥ ꝙ aliq̃ pñt pᷣſciri q tñ nõ neceſſario eueniũt.ſi aũt nõ ne
reſſario eueniũt. pñt nõ euenire.⁊ ſic ſequi ꝙ aliqð pꝛeſcitũ a deo nõ eueniat.
Pꝛimo ꝗᷓ phia dubitãdo de q̃rit dicẽs. xq̃ ita ẽ ꝙ ea q̃ ſunt pᷣſcita nõ ſũt
optet dicere ꝙ pᷣſci⸗ ta eueniãt. ß ñ non euemũt de neceſſita
te· vñ dicit.qᷓſiÿo.q
d. Iſta dubitatio ꝓ cedit q̃ſiñ credamꝰ ea q̃puidẽtia pꝛeno ſcit nõ eẽ euẽtura. ſ nõẽ veꝝ ß potius urbitremur illð.ſ.ꝙ
Bfutura eueniãt.ni
hil tñ neceſſitat/ ha buiſſe in ſui natura vt euenirẽt.⁊ mani⸗ feſtat ĩ eremplo qũo
aliqd certe ↄp̃hen⸗
dit qð tñ non eſt ne
reſſariũ dicẽs.ꝙ ali⸗
qd cognitũ eueniat ⁊ tñ non neceſſario hcebit ꝙ tu hoc ꝑpẽ das huic.i.ex tali ex emplo. intuemur ei plura exẽpla oculis dũ fiũt i.dũ ſunt in ſieri.ſicut ea que ſpe rtãtur.i.vident᷑auri ge facere ĩ moderan dis ⁊ flectẽdis qᷓdri gis ⁊c̃. Vlidemꝰ ad pũc modũ vt q̃ fiũt in alijs actiby volli⸗ tarijs nũqd vlla ne
ceſſitas ↄpellit ali qð illoꝝ ita fieri ſit oculig videt᷑. ðᷣt boe tiꝰ. Mime.⁊ aſſiqt wemrſrulre enun eſſet effect? artis ſi omnia mouerentur coacta·⁊ fruſtra eſÿ
neceſſarſ. pñt nõ euenire · qͥ.· i.qũo fieri põt. vt ea q̃puident᷑ futura eẽ nõ pꝛo ueniãt. Tũc ſoluit dubitationẽ dicẽs · ꝙ nõ negatꝙ pᷣſcita nõ eueniãt · immo
pꝛoueniãt que futura eẽpuidẽtur Qua ſi vero nos ea que ꝓuidẽtia futura eẽp noſcit:nõ euẽtura credamus. Ac nõil
lud potius arbitremur lʒ eueniãt:nihil tñi vt euenirẽt ſui natura neceſſitatis ha
buiſſe. qð hinc facle perpendas licebit blura em̃ dů fiut ſubiecta oculis intu emur. vt ea q̃ in quadrigis moderãdis
aq; flectẽdis facere ſpectant᷑ aurige. at
q; ad hũc modũ ⁊ cetera. Mů igit qͥcq; illoꝝ ita fieri neceſſitas vlla compellit B. Abinime. p. Fruſtra em̃ eſß artis
effectus ſi oĩa coacta mouerẽ ur. Que igitur cũ fiũt carẽt exiſtẽdi neceſſitate ea dem pꝛiuſq; fiant ſine neceſſitate futu⸗
ra ſůt. Quare ſunt quedã euẽtura quo
rũ exitus ab oĩ neceſſitate abſolutus ſit 1hã illð quidẽ nullũ arbitroꝛ eẽ dictuꝝ
ꝙ que nũc fiũt:pꝛiuſq; fierẽt euẽtura ñ fuerint, hec etiã igit pᷣcognita liberos

Pꝛoſa quarta
ars flectendi quadrigã ſi net̃ario flecteref igiturila q̃ cñ fũt carẽt necitateeri ſtendi eadẽ ſůt futura line neẽitate pꝛiuſqᷓ; fãt. Ex q ↄcludit ꝙ r uedã ſut euẽ
tura quoꝝ exitꝰ.i euentꝰ ſit abſoꝛutꝰ ab oĩ nec̃itate. Et foꝛ ſan aliqs diceret ea que nũc fiũt nõ erant futura anteq; eẽnt · hoc excludit dicẽs. Nullum arbitroꝛ
eiſe dictuꝝ ꝙ q̃ nũcfiunt euẽtura nõ fuerunt. Hoc em̃ eẽt nimis irrõnabile.iõ
habent euentus. nam ſicut ſcientia pꝛe ſentium rerum nihil his que fiunt. Ita pᷣſciẽtia futuroꝝ nihil his q̃ ventura ſũt neceſſitatis imp oꝛtat. ¶ Sed hoc inqͥs ipſum dubitatur.an eaꝝ rerum que ne⸗ ceſſarios exitus non habent vlla poſiit eſſe pᷣnotio. B iſſonare etem̃ videntur. utaſq; ſi pᷣuideantur conſequi neceſ⸗ ſitatem.ſi neceſſitas deſit minime pᷣſci rin ihilq; pᷣſcia compᷣhẽdi poſſe niſi cer tum. Qð ſique icerti ſũt exitus ea qua
li certa ꝓuidentur.opinionis ad eſſe ca liginẽ. non ſcientie veritatẽ. Aliter em̃ ac ſeſe res habeat arbitrari.ab integri
neceſſario conclu ii tur ꝙ hec etiam pᷣco gnita habent euen⸗ tus liberos.qꝛ ſicut ſcientia pᷣentiũ ni⸗ hil impoꝛtat neceſſi tatis his rebus que fiunt in p̃ſenti.ſicut patet in exemplo pᷣ⸗ dicto de regimineqᷓ drige. Ita pñtia fi
turoꝝ nihil unpoꝛ⸗
tat neceſſitatis his que ventura ſunt ¶¶ Notandũ ꝙ futu ra in comꝑatiõe ad diuinãꝓuidentiam ſint neceſſaria neceſ ſitate ↄditionata.ñ tñ omnia ſunt neceſ ſaria necelſitate ab⸗ ſoluta. Wulta em̃ habere euenũt ſicut ea que fiunt aburte ⁊ a volũtate.vt re⸗ gimen quadrigarũ. Si em̃ regumẽ qua drigaruʒ neceſſario eueniret.fruſtra eẽt
. ars regendi quadri gam ¶ſ Notandũ ꝙ ſicut res actu fiũt. ita erůt future · ſeq quedã actu liberefi erant libere future.?⁊ per ↄns non oi ſunt neceſſario futura.lʒ neceſſita te ↄqitionata inquantũ cõparant᷑u ꝓuidentiã diuinã. nõ tñ in fin natura cõ ſiderata neceſſario eueniũt neceſſitate abſoluta· ſicut poſtea videbit᷑ vbi. diſtin
guet duplicẽ neccflipatẽ.conditionatã? abſolutam.
¶ Sed ß inq́s. Hic phia diſcutit motiuũ botiijvtꝝ futura incerta ſicut ſũt dtingentia poſſint certe pᷣſciri.⁊ pᷣmo mouet dubiationẽ de hoc.⁊ tangit ra⸗ rone ubitatiõiꝝ.ſcðᷣo aſſignat cãm erroꝛis ibi. Cuius erroꝛis cã eſt. vt pᷣmo ed tu inqs o Woe. hocipᷣin dubitat᷑. an poſſit eẽ vlla pᷣnotio.i.pᷣſcia illaꝝ re rů que nõ hiit nec̃arios exitus.i. euentus.hoc em̃ nullo modo videt᷑ poſſibije.
Eů e ̃ vident᷑ hec dilſonare.i. pᷣſcientia ⁊ ↄtingentia tu eiñ putas j pᷣuideã
P W

——
——————
———————
——£
Liber q
mtus
tur ↄrĩgẽ? necitatẽ ipᷣa ↄſed̃.⁊ ſi it deſit mime eapᷣſ cire putas nil poſſe
rompᷣ hendi pᷣſcia dina niſi certũ. Et ſi ea q̃ ſũt incerti exit?· i·euetus licut ↄtin gẽtia.ſi ꝓuident᷑ illa q̃ſi certa.tu putas illud eẽ caliginẽ opionis nõ ʒitatẽ ſci entie.⁊ in B tu decepis.cuiꝰ deceptiõis cã ẽ erroꝛ tuꝰ circa il diciũ cognitiõis Mtedis eiñ diuerſů eẽ ab ĩtegritate.ſcie aliter arbitrari rem qᷓ; ſeie bẽat⁊ i hoc erras.¶ Hotãdũ ꝙ
n npeun tate ſcientie credis eẽ diuerſũ. ¶ Luius prrepue o erroꝛis cauſa ẽ ꝙ omnia que quiſq; no⸗ nõ poſſe.res em̃ eo genolebnevua Ult. er ipſoꝝ tantũvi atq; natura cogno
mode g diuerits. ² põtrognoſe vñ ce ſci eſtimat que ſciũtur quod totum con gnoſcere rẽ aliter qᷓ;
Fherprereitogn tra eſtomne em̃ quod cognoſcitur nõ tenõ ẽ ſcia.ſʒ cogno
ſcererẽ alit ðleha/ km ſui vim.ſed hm cognoſcentium po⸗
pererhehgnolce tius comp̃henditur facultatem. Nam
nuntirgernn vt hoc bꝛeui liqueat exemplo eandem
Jeſint icerta.pñt tñ
Fe coꝛpoꝛis rotunditatẽ aliter viſus.ali⸗ Pehuerorie es ter tactus agnoſcit. Ille eminus ma/
at cᷓm er roꝛis. Ibi notãdũ— 6 Leihrrebn⸗ nens totũ ſimul iactis radijs intuetur. tamꝰ futa incerta ð hr poſſe certe pleri.qa Picdo coherens oꝛbi atq; ↄiũctus cir
putat᷑ꝙ facultas co„1 r knitõtꝰ ſt im can ca ipſum motus ambitum rotunditatẽ tatẽ rei cognite ⁊ nõ ipſiꝰ cognoſcẽtis qð ẽ falſũ Pꝛmo ᷓ pᷣmittit hmõi cãm erroꝛis ſcðᷣo ĩpꝛoba ipaz ibi. Nãvt ß bui.ðᷣt pᷣmo Cuerfoꝛiſ cã ẽ qꝛ exiſtiat᷑ꝙ oĩa q̃ qͥſq; nouit ilia coghoſci tĩ ex vi ⁊ natura ip̃oꝝ q̃ ſciunt᷑⁊ nõ ex vi coßſcẽtis.qð totũ ẽ ʒ.i.per Flũ.qꝛ res magis cognoſi cũt᷑ Em natura co Iſcẽtis. Heem qð cognoſcit᷑ non comp̃hendit᷑ßᷣm ſui vim.i.bm modũ ſue nature · ſed potiꝰ ᷣm facultatẽ cogno ſcẽtis.ſ Notandũ ꝙ ſi cognitio eẽt ᷣm facultatẽ rei cognite.tũc res ab oib eo dẽ mõ coꝗſcereł.⁊ ſic aliqd ↄpᷣhenderet eodẽmõ ab intellectu hũano ⁊ dino
——
ð falſũ ẽ.qꝛ qᷓ ſũt incerta ↄphenſiõe hñana.ſũt certa comp henſiõe dina.co⸗
gnitio ᷓ potiꝰ attendi ᷣm facultatẽ potẽtie cognoſcẽtis ita ꝙ quãto potentia ẽ efficgtioꝛ ⁊ certioꝛ.tanpo certius ⁊ limpidius rem comp̃hendit.
¶ Nã vt hoc bꝛeui. ꝓbat pkia ꝙ facultas cognitionis ẽ ᷣm facultatẽ
potetie cognoſcẽtis ⁊ nõ rei cognite Pꝛimo declarat hoc exẽplis.ſcðoꝓbat h
idẽ per rõuem · bi. Neʒ; id inuria. Piima in duas mn duo exẽpla· q ſchmibi.
———

5ᷣm quoe; Pꝛimo ðt ꝙ cognitio lit ßᷣm facultatẽ cognoſcentis liquet bꝛeni Ahnb aliter oſcit eandẽ coꝛpoꝛis rotunditatem ⁊ aliter tactus. Ille em̃ viſus manẽs eninus.ideſt a longinquo intuetur totum coꝛpus ſimul iactis radijs viſuatibꝰ. Hic vᷣo.ſp tactꝰ coherẽs ⁊ ↄiũctus oꝛbi. ro tũditati ⁊ motꝰ circa ipᷣm ambitũ.i.circa coꝛpus rotundũ compᷣhẽdit· ·eiꝰ rotũdita
partibus comp̃hendit.¶ Ipſum quoq; hominem aliter ſenſus. aliter imagina tio. aliter ratio. aliter intelligentia con tuetur. Senſus em̃ figuram in ſubiecta materia conſtitutã. Imaginatio No ſo lã ſine materia iudicat figuram.kõo hanc quoq; trãſcendit.ſpeciemq; ipſaʒ qᷓ ſingularibuo icſt. vnuerſali ↄſidera/ tiõe ꝑpendit. Intelligẽtie vero celſioꝛ oculus exiſtit. Supgreſſa nanq́; vniuer ſitatis ambitũ.ipſam illam ſimplicem
foꝛmam pura mentis acie contuetur
tem ꝑtiby.i.ꝑ ꝑtes. Fota ꝙ inuit du plicẽ differentiã in⸗ ter modũ cognoſcẽ di viſus ⁊ tactus. Pꝛima ẽ ꝙ viſus a remotis exiſtens co gnoſcit aliquod coꝛ pus rotundũ. Ta ctus aũt nõ cogno ſcit ip̃m niſi ↄiuctꝰ? Scða differentia ẽ viſus totũ coꝛpꝰ imul comp hendit. tuctus aũt per ꝑtes Talis aũt diuerſi⸗ tas in cognoſcendo nõ eẽt ſi res cogno⸗ ſceret᷑ex ſui natura. cũ eadẽ res manet ĩ vtraq; cognitione. ¶Rotandũ quidaʒ dixerũt viſionẽ fieri ꝑ emiſſionẽ radioꝝ viſialiuʒ ab oculis vſq; ad rem viſam
Sed hec opinio ẽ ariſto. viſio eiñ nõ lit extramittẽdo.ſed intꝰſuſcipiẽdo.pa
tiẽte em̃ aliq̃ ſenſitiuo fit ip̃m videre.ij. ð aĩa. Hie añt loq
k0
ſoe antiqᷓꝝ · cũ ðt
g viſus ituet᷑ totũ coꝛpꝰ iactis radijs. VIp̃m qͥq; hoĩem. ponit ſcðᷣm exnĩ Fturib cojſcitiuis ſuboꝛdiatis.ſeðo oñt qũo iſte vtutes ſe hẽant ad iuicẽ ibi
In illð. Pꝛio ꝗᷓ declarat qũo idẽ a diuerſis potẽtijs d vi. Sẽſus ertioꝛ al ↄtuet᷑ ip̃m hoieʒ · alr imagiatio.alr
Sẽ ſus eĩ extioꝛ ſiẽ᷑ viſꝰ iudicat figurã hoĩs i ſubiecta
iuerſimode ↄp̃hẽdit õ · alr itelligẽtia dina matia.i.i ſenſibili ma⸗
teria. ſ imagiatio ſolã figurã hudicat.i.diſcernit ſine matia.i.i abſẽtia rei ma
—
q̃ᷓ ſingularib ieſt. ꝑpẽdit.i.d
terial· Rõ ÿo hãc imagiationẽ trãſcẽdit ⁊ ip̃ᷣam ſpẽm.i.naturã ſpecificã hoĩs iſcernit vli ↄſideratiõe.oculꝰ ÿo.i.ↄſideratio itel
ligẽtieẽ celſioꝛ.qꝛ itelligẽtia dina ſuꝑgreſſa ãbitũ vniuerſitatis q eriſtuj ſingu
*
lariby·illã ſimplicẽ foꝛmã.ſ.ideã hois q̃ eſt i
mẽte dina ʒtuet᷑ pura acie.i.ſpe⸗
culatõe. mẽtis. ¶ Nota. ꝙ pᷣmũ erin fijit ð vᷣtutil cohjſciuis nõ ſuboꝛdinatis ſi —&ur de viſu ⁊ tartu. Iſtud aũt exnẽ ð ÿtutiꝰ ſuboꝛdinatis q̃ ſũtqᷓttuoꝛ.ſ.ſen us extioꝛ q̃ ineſt oiby aialih. imaginatio que tĩ ineſt animalibus perfectis.
P i„

———— 4 S— —
———
——
——— ——
ratio que tñ eſt in hoib ⁊ intelligẽtia ꝑquã intelligit diuinã cognitionẽ · Iſte virtutes hñt diuerfum modũ cognoſcẽdi eandẽ rẽ.ſ.hoiem · vt declaraturĩ littera. qů nð̃ eẽt niſi cognitio fieret m facultatẽ vᷣrutũ cognoſcentiũ ⁊ nõ rei cognite ¶In quo illud maxime · Hic oñdit phia qũo pᷣdicte ÿtutes co⸗ gnoſcitiue ſe hñt adinuicẽ.oñdens ꝙ quicqd põt virtus inferioꝛ. põt etiã ⁊ ſu benoß 7 mo h oñdit de ite 3 hineti npeen al ¶ In quo illud marime conſiderandum
rũ virtutũ. ¶ Scð.— ri vuru Jehce eſt. ä ſuperioꝛ vis cõpꝛehẽdẽdi ãple
Sneh 3 ctitur inferioꝛẽ. Inferioꝛ vero ad ſupe id ẽ in oꝛdine itarũůñ 3 virtutũ ilud eſtma rloꝛẽ nullo modo conſurgit. Neq; eniz xime ↄſideranqũꝙ B* vis ↄpᷣhengẽdiſu⸗ ſenſus aliquid extra materiã valet:vel Ken vnerfeles ſe 3 einterioꝛe. q? virt᷑ 1 ſuꝑioꝛ iet o uerlales Pes imaginatio cõtuet᷑ vł̃ iið qð ineroꝛ. In/ rõ capit ſimplicẽ foꝛmã. ſʒ intelligẽtia ferioꝛ aũt nõ conlur— Sra quaſi deſuper ſpectans cõcepta foꝛma qð ſupioꝛ· qð mani que ſubſunt cũcta diiudicat. ſʒ eo mo ⸗ 8 rẽs. Neq; em ſéſus doO m5 Fnnl S Aueapeede do quo y pam q̃ nulli alij nota eẽ ere extra materiaʒ n n endit. Nã ⁊rõnis vni⸗ pẽs vniuerſales. i. Uer agſ onis ficur?mn 8 u tace 2—— figurã ⁊ mate capit ſimplicẽ.i.vni †. 3 5 nefale ſormamn In ecognoſcit. ec ròõe vtes teiligẽtia añt viuia nec imaginatione nec ſenſibus ſed illo F er rũ ſit in ſupmo Fdu VMo iCtu me— terv*ti 3 gpusi mẽtis foꝛmaliter(vt ita dicaz) ta foꝛma ydeali di aſnir Hre cũcta q̃ cuncta pꝛoſpiciens. ſubſunt illi foꝛmevt vognoſcẽdo ydeã hois cognoſcit oĩa q̃ ſun t in hoĩe. ß eodẽ mð ↄphendit ip ſam̃ foꝛmã q̃ nulli inferioꝛi vtuti nota eẽ poterit · nã ipᷣa cognoſcit vniuerſum idẽ vniuerſalẽ foꝛmã rõis ⁊ figurã imaginatõis ⁊ materiale ſenſibile ꝙſi pe⸗ ctat ad ſenſum exterioꝛẽ nõ vtẽs rõe.nec imaginatõe.nec ſenſiby. ꝓſpiciens cicta vno ictumẽtis. abſqʒ vecurſi cognoſcitꝙ nõ facit rõ otanduʒ ꝙœ qR virtꝰ ſupioꝛ vrtutẽ includit inferioꝛẽ.ſicut tetragonů includit tragonum

Mꝛolſa quinta
ioꝛ ⁊ magis. q mõ magis
yt pij. de aia.iõ qͥcd põt vtus inerioꝛ põt ⁊ ſu
vniuerfali ↄp̃hendit qð inferioꝛ mõ magis ꝑticulari lʒ nõ ecõuerſo.iõ q̃ põti telligẽtia hãana ↄp hẽdere.põt ⁊ diuind ijtẽlligẽtia. ʒ nõ ecõuerſo.
Rõ quoq; cũ ͥd vniuerſale reſpicit. Hic oñdit idẽ de rõne.ꝙ ſicut intel ligetia ↄpᷣhẽdit alias tres vtutes inferioꝛes · ſic rõ etiã ↄp hendit ſub ſealias
Ratio quoq; cũ quid vniuerſale reſpi
cit. necimaginatõe nec ſenſibus vtens imaginabilia vel ſenſibilia comp̃hen/ dit. Hec ẽ em̃ que ↄceptõis ſue vniuer ſale ita definit. hõ ẽ aial bipes ratõna le. que cũ vniuerſalis notio ſit: tñ una/ ginabilẽ ſenſibilẽq; eſſe rẽ nullus igno rat ꝙ illa nõ imaginatõe vel ſenſu: ſed rationali conceptione ↄſiderat. Ima/ gin atio quoq; tãetſi ex ſenſibuſ viſi endi foꝛmãdiq; figuras ſumpſit exoꝛdiũ ſen ſum tñ abſente ſenſibilia queq; collu/ ſtrat:non ſenſibili ſed imaginaria ratio ne iudicanqi. Vides ne igitur vt in co/
gnoſcẽdo cuncta ſua potius facultate
qᷓ; eoꝛum que cognoſcuntur vtantur.
duas ÿtutes.ſ.ima ginationẽ ⁊ ſenſum dicẽs. ꝙ cũ rõ reſpi⸗ cit.i.cognoſcit quid vniuerſale. nõ vtẽs imaginatõe nec fen⸗ ſib. ⁊ ↄp̃hẽdit ima
ginabilia ⁊ ſenſibi⸗
ha vli cõp̃henſione hec em̃ ẽ rõ qᷓ ita de⸗ finit vłe ſue ↄceptio nis· hõ ẽ aial bipes rõnale.que diffinitõ cum ſit vłis noticio i.noti ficatõ.tũc nul lus etiã ignoꝛat rem eẽ imaginabilẽ ⁊ ſen ſibilẽ. q hac diffiõe explicat᷑. Illa rõ cõſi derat vle non vtẽs imaginatõevł ſenſu ſrõnali een Tũc ondit ꝙ ſiẽ rõ ↄphẽdit imaginati onẽ ⁊ ſenſuʒ · ſic ima ginatio ſenſum ↄp;⸗ bẽdit dicẽs. imagia tionẽ qͥ;ʒ; tãetſi ꝓ;⸗ uis. ſumpſit exoꝛdiũ ex ſenſibus viſendi ⁊ foꝛmãdi figuras.tñ abſente ſenſu exterio ri.imaginatio collu ſtrat.i.cognoſcit q̃⸗ q; lenſibilia.non ſen
ſibili.ſʒ imaginaria rõne iudicãdi.⁊ tũc ↄcludit dicẽs · Wides neigit᷑qũo cun t poennſe penntee eae ſcunt᷑. ¶ Rotandũ ꝙ ratio in ↄp̃ hendẽdo ſuũ vle non vtat᷑imaginatione ⁊ ſenſu. tñ in actu ſuo pᷣſupponit imaginationme ⁊ ſenſum.qꝛ nihilẽ in intelle ctu niſi fuerit in ſenſu · Silr lʒ imaginatio in ſua opatione non vtat᷑ſenſum tñ hfupponit ſenſum ſiſſe in actu· qꝛ fantaſia quã h vocat imaginationẽ eſt me

— —
—
1
gnte ⁊non naturã cognoſcẽtis · qð eſt ð dicta.
diber quintus
tus factus a ſenſußᷣm actũ. ij. de aſa. ¶Meq; id iniuria. Pie ↄfrmat di?
etũ ſuũ ꝑ rõem di.llud.ſ.res cognoſeitnon ᷣm ſui naturã hᷣm naturã co⸗
gnoſcẽtis illud non ↄtingit iniuria.i.irrationabilit. Nam cũ om̃e indiciũ co
gnitionis ſit actꝰ ⁊ oꝑatio · iudicãtis.i.potẽtie cogn oſcitiue neceſſe eſt vt qͥſ;
cognoſcẽs ꝑficiat ſuã operã.i.ſuã operationẽ cognoſcẽdi.non ex aliena ptãte ſcʒ rei cognite.ſed ex ꝓpꝛia ptãte.i.ex vᷣtu te cognoſcentis · Rotandũ ꝙ ex lit ratio. Hie actus et operatio ſeqͥtur con ₰ 1 8 uonn llus vo Oopam no ex aliena ſ exꝓ pꝛia ptãte ꝑfi tẽtie cꝰeſt actꝰ⁊ oꝑa B roſtueeiner⸗ ciat; WMetn quartũ quinti libꝛi Vondam poꝛticus attulit cognoſcentis ⁊non gnite. ergo iu“— QObſcuros nimium ſenes
operatio potentie dicare ⁊ cognoſcere. ſequitur n ⁊ cõ Qui ſenſus ⁊ imagnes X
ditionem potentie E coꝛpoꝛbus extimis,
cognoſcentis?ũre
1redant mentibus impꝛimi —— ena Gt quondam celeri ſillo 2 Wos eit equoꝛe pagine
c ve Mue nullas habeat notas
Iſtud eſt metrus ꝛeſſas figere litteras
quartũ huius quin⸗ ti quod dicitur gli⸗ conicum ab inuẽto
re coꝛiambicũ a pede pᷣdñante. in quo metro impꝛobat opinionẽ ſtoicoꝝex videt ſech Iriũ dictis luis · fuit em̃ opinio ſtoicoꝝ ꝙ cognitio intellectiua ſolus pñcereter ß ꝙ coꝛꝑa exterioꝛa ſuas ſilitudines impᷣmãt in mẽte ita vt mens
olũ ſe hẽat in ratione patiẽtis.⁊ res extra in rõne agẽtis · Ex qͥ ſequit᷑ cũ pati⸗ ens trahat᷑ ad naturã agẽtis ⁊ nõ econuerſo · ꝙ cognitio ſtqueret᷑ naturã rei co ogn0 Fig ꝗᷓ nonit opinionẽ ſtoi coꝝ.ſcho impꝛobat eã ibi · Bed mẽs. Pꝛimo diciti t ſenes ſup · ſt oicos qͥdicebant᷑ ſenes ꝓptmaturitatẽ moꝝ.ſenes inqᷓ; nimiũ ob immi mẽtib ex coꝛpib extimis.iexterioꝛib. ⁊ poſuerũt illa coꝛꝑa eomõ im. pꝛimere imagines mẽtibyvt quõdã mos fuit alicui ſcribẽti celer ſiilo figere pᷣi
eq; id iniuria. ã cũ omne iudiciũ iu
uondã poꝛticꝰ attulit.
ſcuros ſup.i ſentẽtijs.qͥ ſtoici credũt ſenſus ⁊ imagies·.reꝝ ſen ſibiliũ foꝛmal
6
8—— 8

metrum quartum 8
ſus ſas equoꝛe.iĩ planicie pagie. ̃ pagia nllas pus no tas hat.¶ Rotandũ ꝙ ſtoici dicũt᷑a ſtoa grece qũ ẽ poꝛticatie. qꝛ athenis ĩ manifeſtiſima poꝛti co ⁊ alijs locpublic ſtoici diſputare ſolebãt illi poſuerũt aĩam tiñ hñe ſeĩ rõe patiẽtꝭ reſpectu rexꝭerterioꝝ·⁊ qꝛ cognitio mag videł ſeqÿᷣtutẽactiuã ꝙ; pal Kuã.iõ ßᷣm eos cognitio potiꝰdʒ attẽdi ᷣm fackratẽ rei cognite qẽ actiua q;aĩe 6 coqlcẽtis Fa , zmẽs· Hici Sed mens ſi pꝛopijs vlgens hãc ehe Nihil motibus explicat eſchahorlet⸗ Ged tantum patiens iacet Se 1. ia iſtã opinionẽ di⸗ otis ſubdita coꝛpoꝛum Bſneerge nuihi explicat ꝓpijs Kaſſaſq; in ſpeculi vicem. nead dnilae tionẽ ꝓpꝛiã hʒ.ſð tm̃ Rer um dedit imagnes heraner ſpa⸗ ta notis · i·ſimilitu⸗ Vnde hec ſic animis viget neerpen Cernens omnia notio pitt Que vis ſ ingula pꝛoſpicit
Aut que cognita diuidit Sereri
ſpecui. ea — tur vnde viget her Quc diuiſa recolligit noticio. id eit cogni
tio animis ꝙ aima Alternũq; legens iter eeſt cernens oia non
Nunc ſummis caputinſerit knnnee
Aian nß Rotãd ꝛi⸗ Munc decidit in infima Ae — cognitõ intellectiua Tum ſeſe referens ſibi Veris falſa redarguit 3— eſſet virtus per quã
anima cognoſceret. incoꝛpoꝛalia. quia per ſolam impꝛeſſionem coꝛpoꝛum tantum cognoſceret coꝛpoꝛalia. Nunc autem manifeſtũ eſt ꝙ etiam incoꝛpoꝛalia cognoſcit. All⸗ ud inconueniens ponit dicens · Si aia et vis anime ſinguln pꝛoſpicit id eſt iudicat autque vis anime cognita diuidit aut diu ſu recolligit
Aut que vis anime legens.i· appichen dens alterumiter ↄponẽdi⁊ diuidẽci

—.—————
——— —
— ——
Libe
r quintus
nũcinſerit eapᷣut ſũmis.i.generaliſſimis aſcẽdendo a ſpecialiſi imis ad gene⸗ raliſſima colligẽdo multitudinẽ.⁊ nunc decidit vel decedit hm aliã litterãid
eſt cadit in infima.i. in ſ pãliſſima pcedendo a generaliſſimis ad ſpõliſſima vi uidedo. Tum.i.tãd ẽ ala.refcrens.i.cõparans ſeſe ſibi redarguit falſa veris · i
ſiua ſed actiua que iudicat ⁊ cõponit⁊ diuidit⁊ veris falſa
redarguit. ſed aiai tellectiua eſt hmõi. ergo · Waioꝛ nota eſt. quia iudicare cõ ponere ⁊ diuidere re darguere videntur eẽ operationes acti
ue. Winoꝛ apparet aĩa iudicat inter ve rum ⁊ falſum · cõpo
nit pᷣdicatũ cũ ſub⸗
iecto. aliqñ diuidit
pdicatũ a ſubiecto
3 falſas opiniões re Beceſt efficiẽs magis. Hic philo⸗ Tophia ponit ver⸗ tatem dicens. Mec mens eſt magiſ cau ſa efficiẽs que ẽ cau ſa lõge potentioꝛ qᷓ;
illa que mo materie
i.ſilitudine materie patit᷑ notas imp̃ſſaſ
Et qꝛaliq́s crede⸗
ret ꝙ ĩaia nulla eẽt
pꝛſſio.iõ lubdit q̃/
dam paſſio pᷣcedit
₰„
ꝑ vera· ¶ otandũ ꝙ ex iittera talis foꝛmatur ratio. Illa aia nõ eſt tantũ paſ
N ec eſt efficiens m agis Longe cauſa potentioꝛ Quod que materie modo Impꝛeſſas patitur notas Pꝛecedit tamen excitans Ac vires animi mouens Viuo in coꝛpoꝛe paſſio Cum vel lux oculos ferit Vel vox auribus inſtrepit Tum mentis vigoꝛ excitus Quas intus ſpecies tenet Ad motus ſimiles vocans Motis applicat exteris Introꝛſumq; reconditis Foꝛmis miſcet imagines
opatiòes aie in viuo coꝛpe excitãs ⁊ moue ns vires animi ad operãdũ· vt qñ luł ferit oculos tunc patitur viſus. vel cũ vox inſtrepit·inſonuit auribus tůc
patit᷑ auditus.⁊ tandẽ vigoꝛ mentis ercitꝰ.i ercitarꝰ vocãs ſpes q̃ intuste net ad ſimiles motus applicat eas molus exteris i.ſitudiib extẽrioꝛibus?
miſcet.i.applicat unagines exteroꝛes coꝛpox⸗ foꝛmis i.ſ pẽbus.introꝛlũ ideſt in aia recòõditis.¶ Notandũ ꝙ MWoe. hic vrit᷑ ſnĩa platon ica que ponit ſpecies
erũ a pꝛincipio naturaliter inditas ai e. Sed aia ſopita eſt in coꝛꝑeita ꝙnon intelligit per eas niſi excitetur ꝑimutattonẽ enſuũ exterioꝝ.excitata aut euo⸗
cat ſpẽm ſimilẽ ili quaʒ ſenſus exterio? imp̃ſſit ⁊ applican do eam rei exterio?

ie intelligit peã. Ad hãc intentionẽ etiãloquit linconiẽſis pᷣmo poſterioꝝ di * es— agit niñ— atões ſenſuũ qͥb admiſcet᷑ fuit ch. Rõ in nobis ſopi git niſipus ꝑ opatðes lenluũ dbadmicet᷑ fuit ełprecta. ¶ Hotanduʒ ꝙ ex lrã videt ꝙ intellectꝰ poſſibilis intelligẽdo etiam ſit actiuꝰ cũ ſit cã effciẽs. vt dieit in lia· Areſto · aũt. iij · de aĩa vult ꝙ intelli
gere ſit pati.⁊ ꝙ intellectꝰ nullã hʒ naturã niſi ꝙẽ poſſibilis vocatꝰ. Adß di cunt aliqͥ ꝙ qꝛ ania phendit tã intelle ¶hꝛoſa quinta libꝛi quinti ctũ poſibiẽ q; agẽ Vod ſi in coꝛpoꝛibus ſentiẽdis mo cã effectiua intel
1ectõis rõe intellectꝰ
qᷓ;uis afficiãt inſtrumẽta ſenſuũ agẽtis. ſẽ paſſius
—„rone intell ectꝰ poſii foꝛinſecus obiecte qualitates aiq; agẽ büertocndu g 5 ⸗ intellect? poſſibilis tis vigoꝛẽ paſſio coꝛꝑis añcedat. que ĩ et paſſiua — altẽ qͥ ad pᷣmũ eius
ſe actũ mẽtis ꝓuocet.excitetq; interim actũ cũ itelligere ſit —„pati · ſʒ oĩs potentia qjeſcẽtes intrinſecus foꝛmas. ſi in ſenti nün⸗ de neceſſita S tereqͥrit potẽtiã acti endis inqᷓ; coꝛꝑibus animus nõ paſſio u qrecuegripiam
— e ad actũ. Tale autẽ ne inſignitur/ſed ex ſua vi ſubiectã coꝛ zctu nõ porereʒ
poꝛi indicat paſſionẽ quãtomagis ea qᷓ pltentwn
cunctis coꝛpoꝝ affectionibus abſolu/ elr ulcc
. Ob ẽs cuiꝰ oꝑatio eſt ta ſunt.in viſcernẽdo nõ obiccta extrin porenn*. lecta actu intellecta ita ꝙ a reb extra vᷣtutẽ intellectꝰ agẽtis impᷣmitur aliqᷓd intellectui poſſibiliꝑ qð in actũ intelligẽdi reducit᷑. Nõ eſt ꝗᷓ intẽtio Woetij negare qͥn mẽs ſit paſſi na rõe intellectꝰ poſſibilis.ſʒ vult ꝙ mẽs ſine ala magis hẽat efficientiã in in tellectõe qᷓ; ſit paſſiua ab ipſis coꝛpib extra.⁊ ꝑ ↄñs eijiciẽtia intellertꝰ nõ dẽt attribui reby extta qð erat de intentõe ſtoicoꝝ ¶ Pꝛoſa qntali.qnti. Vod ſi ĩ coꝛꝑib ſentiẽdis. ¶ Hecẽ qᷓ nta ꝓſa huiꝰ qnti libꝛ. In qᷓp bat ſpãliter diuinã cognitionẽ eẽ m modũ cognoſcẽtis ⁊ non rei co gnite. Sco oñdit inſufficientiã eoꝝ qͥ er nño mõ cognoſcẽdi impꝛo⸗ pat pꝛouidentiã dijinã.ibQuid igit᷑. Pꝛimo facit qð dictů ẽ.ſeðᷣo infert du as cluſiones ibi. Hac itaq;. Pꝛimo dicit. Si in ſentiẽdis.i.in cognoſcẽdis coꝛpibanimꝰ noſter nõ tĩ inſignit.i.afficit paſſione coꝛpis.ſʒ ex ſua vi iudi⸗ cat paſſionẽ ſubiectã coꝛpoꝛi ita ꝙ in cognoſcẽdo ſequit᷑ꝓpꝛiũ motum qᷓ;uis qualitates obiecte foꝛinſecus afficiãt.i.imutẽt.inſtrumẽta.i.oꝛgana ſenſuum ⁊ paſſio coꝛpoꝛis añcedat vigoꝛẽ agẽtig animiq̃ paſſioꝓuocet actũ mẽtis i ſe·⁊ excitet foꝛmas intrinſecꝰ qͥeſcẽtis· Si h eſt in aĩo noitro multomagis ea

—
——
————
———
———————————
——
—
3
—— ——
—
—— ———
„
ſequit facultatẽ ſue
cognitõis qᷓ; iſpius
rei cognite.
ac itaq; ratione
PHic infert duas cõ cluſionęs ex pᷣmiſis dicẽs. Exq cognitõ ſequit᷑ naturã cogno ſcẽtis ⁊ nõ rei cogni re.⁊ cũ cognoſcentia ſint diuerla km na⸗
turã optet diuerſis
cognoſcẽtibꝰ ↄueni⸗ re diuerſas cognitõ nes.vñ dicit. Pac
itaq; rõne.qꝛ cogni
tio fequit᷑ naturã co
gnoſcẽtis multipli“
ces cognitões · ceſſe⸗
re.i.ceſſerũt diuer ſiſ ac differẽtibꝰ ſubſtã tijs. ſenſus em̃ ſolus veſtitutꝰalijs cogn i
tioniby ceſſit aĩanti bh ĩmo bilib· quale
ſunt cõche maris et ꝗᷓcunq; nutriuntur
herẽtia ſaxis. Ima⸗ ginatio ÿo celſit mo pilib beluis q̃ mouẽ tur motu ꝓgreſſiuo.
qby videt᷑ ineſſe affe⸗
cius.i. ap petitus fu giẽdi malũ.ꝓel appe tẽdi bonũ. Rõpo ꝑ
¶Liber auintus
hue ab ſoluta ſũt cũctis affectõiby.i.qualitatib coꝛpoꝝ · Sicut intellihentie ſe parate ⁊ pᷣcipue deꝰ.ila in diſcernẽdo nð ſequunt᷑ obiecta extrinſecꝰ.ſʒexpedi unt.i·pfictũt actũ ſie mẽtis· i.opationẽ intellecriuã fᷣm¶ naturãꝓpꝛiã Rotan dũ ꝙ ex lia põt ſic argui. Si id deqᷓ minꝰ videt᷑ ineſſe ineſt ⁊ de q̊ magis. ßmi nus viderꝙ animꝰ ñ in cognoſcẽdo ſequat᷑ motũ ſuũ ⁊ nõ rei cognite ⁊ tã
ſecus ſequunk:ſʒ actũ ſue mẽtis expedi unt. Pac itaq; rõne multiplices cogni
tiones diuerſis ac differẽtibus ceſſere ſubſtãtijs. Bẽſus eni ſolus cũctis alijſ
cognitõibus deſtitutus ĩmobilibani mãtibus ceſſet:quales ſunt conche ma
ris. queq; alia ſaxis herẽtia nutriuntur Imaginatio vero mobilibus beluis. bus iam ineſſe fugiendi appetẽdiue ali
qͥs videt affectus. õ vero hůani tan/ tů generis ẽ ſicuti intelligẽtia ſola diui m. Quo fit vt ea noticia ceteris pſtetã ſuapte natura nõ mõ pꝛopꝛiũ ſed cete/
raꝝ quoq; noticiarũ ſubiecta cognoſcit
Quid igitur ſi ratiocinatõi ſenſus ima ginatioq; refragentur.nihil enim illud
E ũc ponit ſcᷣam ↄcluſionẽ: ꝙ illa cognitio ẽ notio?⁊ no bilioꝛqᷓ nð folũ ap ð vẽdit ꝓpꝛiũ obiectũ.ſʒ etiã oblecta aliaꝝ noticiaꝝi.cognitioni. Eñ dicit
2 ↄphẽdimꝰ vniuerſale t̃ ẽ hũani gñis.ſicut intelli gẽtia ẽ diuini generis
iri vt eo noticia.i.cognitio. pꝛeſtet· id eſtnobilioꝛ ſit ceteris. que ſuapte nãtura id eſt pꝛopꝛia natura.non modo id eſt non tantummodo pꝛopꝛiũ eb
ſc ani v ſul

lertum cognoſcit. ſed etiam cognoſcik ſubiecta ceterarum noticiarum. ¶Mo⸗
ta circa pꝛimam concluſionem ꝙ cum actus ⁊ operationes diuerſificentur ſe
cundum diuerſitatem aggentium ⁊ operantium.ſequitur ſi aggentia ⁊ operã nia ſint diuerſa ꝙ habeant piuerſas operariones ⁊ cognitiones propter quod ſenſus ſinealijs cogsitionibus ceſſit animalibus immob ilibus.⁊ accipit᷑ bic
vniuerſale dicẽtes ꝙ ſeſe intueri rõ pu tet. Qõ eni ſenſibile vel imaginabile ẽ id vniuerſum eſe nõ poſſe aut igitur rõ nis vex eſſe iudiciũ.nec quicqᷓ; eſſe ſen ſibiletaut qm̃ ſibi notum ſit plura ſen⸗ ſibus ⁊ imaginationi eſſe ſubiecta.ina nem conceptionem eſſe rationis q̃ qð ſenſibile ſit ac ſingulare quaſi quoddã vniuerſale conſideret. Ad hec ſi rõ con tra rñdeat ſe quidẽ ⁊ qð ſẽſibile ⁊ quod imaginabile ſit vniuerſitatis ratiõe cõ ſpicere. Illa vero ad vniuerſitatis co/ gnitionem aſpirare nõ poſſe, qm̃ eoꝛuʒ notio coꝛpoꝛales figuras non poſſit ex
philoſophia oſtendit inſufficlentiã egrum que ex modo
impꝛobant diuinaʒ pꝛouidentiam. modum diuine cognitionis · ibi. Quare in illius.
ſenſus ſtricteg ap⸗ pꝛehenſione ſenſiti⸗ ua.que ſolum imu⸗
tatur ad pꝛeſentiam
ſenſibilis. Sic enim
diſtingui ʒ imagia tionẽ que non tan⸗
tu; appꝛehẽdit pñtẽ ſed etiam abſentem ¶ Kotandum circa
ſecundam cõcluſio⸗ nem ꝙ quecunq; po
tentia plura cogno⸗ ſcit videtur eſſe pꝛe⸗ ſtantioꝛ ea que cg⸗ gnoſcit paucõꝛa Si ergo aliqua poten⸗ tia cognoſcit pꝛopꝛi um obiectum.⁊ cuʒ hoc obiecta aliaruʒ potentiarum iferio] rum ſicut eſt intelli⸗
gentia diuina. ⁊ nõ
econuerſo. ſequitur
x notentia ſuperio?
plura cognoſcẽs ſu
nobllioꝛ inferioꝛi
¶ Muid igit᷑. Hic coghoſcendi noſtro ecundo hoꝛta nos ad conſideranduʒ
¶ Pꝛimo manifeſtat in⸗
ufficientiam eoꝛum per ſimile. ¶ Secundo applicat illud ſimi opo le ud ſimile ad pꝛopo⸗ ſituin.ibi. Bimile eſt. Smilitudo autem quam intendit talis ⸗Bnſite
maginatio ſunt cognitiones inferioꝛes qᷓ; ratio.
i ergo ſenſus ⁊ imagina⸗
tio vellent iudicare modũ recognoſcendi rationis ex m ndi pꝛe tio vellent iudicare ognoſcendi ration odo cognoſcendi pꝛo prio? dicere ꝙ vniuerſale nihil eẽt qð rõ app̃hẽdit. vłlſiveꝝ euqtcin rõne vt eẽt ꝑtickare⁊ ſenſibile.rõ yo diceret Zrii. WManifeſtũ ẽ ꝙ nos q vigemus
4

vtrac; cognitiõe potiꝰ aſſentiremꝰ rõni iudicãdo motiuũ ſenſus⁊ imaginat onis eẽ inlufficiẽs. Dicit ᷓ· Muid igit᷑ ñ ſenſus ⁊ imaginatio refragent.i.Idi⸗
tant rõi dicẽtes nihil eẽ vle id qð rõ putarſeſe intueriſic arguẽdo. ð eit em̃ ſẽſibule aut imagiabile id ñ poſſeeẽ vniueni· vfem iudiciũ ſẽſꝰ⁊ imagiatõis Jut igit᷑ iudiciũ rõnis neceſſe ẽ eẽ veꝝ.⁊ ꝑ ↄñs nec dͥcqᷓ; eẽ ſenſibile.qðẽ abſur
—
dũ. aut qm̃ notũ ſit ſibi.ſp?fenſui ⁊ ima ginationi plura ele ſubiecta ſenſibus et
imaginationi. que
neceiſe ſunt eſſe ſen⸗ ſibilia. Kredereſ ne conceptionem ratio nis eſſe inanem que Iſideret illud qð ſit ſenſibile ⁊ ſingulare quaſi qðᷣdã vle. Ad pec ſi rõ reſpondeat ſe ↄſpicere in rõe vli qð ſit ſenſibile⁊ ima ginabile. llaÿo. ſ. ſenſũ ⁊ imaginatio nẽ nõ poſſe aſpirare i.ꝑuenire ad cogni⸗ tionẽ vniuerſitatꝭ.i
notio vlis qꝛ cogni
tio eoꝝ ñ poſſit exce
def figuraſcoꝛgaleſ Diceret rõ potiꝰ eſſe tredendũ firmioꝛi⁊
pfectioꝛi iu Jicio re⸗ rũ. In hmõrigit᷑ li⸗
te. ſ.inter ſenſum et
imagiationẽ ex vna pꝑte? rõnem ex alte ſu ꝑte nos qͥb ineſt tã dis rõcinandi qᷓ; imaginãdi? ſentiẽd
cedere. We ren vero cognitione firmio ri potius ꝑfectioꝛiq; iudicio eſſe creden dum In huiuſmodi igitur lite nos qui bus tam rõcinandiqᷓ; imaginandi etiã ſentiẽdiq;vis ineſt. nõne rõnis potius cauſam ꝓbaremus.¶ Simile eſt ꝙ hu⸗ mana ratio diuinam intelligentiam fu tura niſi vt ipſa cognoſcit non putatin
tueri. Nam ita diſſeris. Si qua certos ac neceſſarios habere non videant euẽ ⸗ tus. ea certo euentura pꝛeſciri nequet Pan igitur rerum nulla eſt pꝛelcientia quam ſi etiam in his eſſe credamus, ni hil erit quod non ex neceſſitate ꝓueniat
Bi igitur vti rõnis participes ſumus
nõne potiꝰpbaremus cãm rõnis ⁊ reputarem? motl
ua ſenſus ⁊ imaginationis eẽ inſufficientiã. q d. im o. Mota · ꝙ udicio nobi⸗
lioꝛis potẽtie potius ẽ aſtanelũ qᷓ; iudieio potẽtie ign ohilioꝛis.cũ igitratio ſit
potentia nobilioꝛ qᷓ; ſenſus ⁊ imaginatio. eoꝙ rcom̃ pᷣhendit ꝓpꝛiũ obiectũ
⁊ obiectũ ſenſus ⁊ inagi yationis qᷓ; potentiaꝝ inferio.
natiões.? nõ ecõuerſo. ergo potius ſtandũ ẽ iudicio
f Simie ẽ ꝙ humana rõ· Hic applicat illud ſile ad poſitũ.⁊ ðt. Illð qð ᷣvicrũ de ſenſu⁊ imaginatiõe reſpectu rõnis ſieẽ ei ꝙ hũana rõ non purat dinã̃ intelligẽtiã intueri niſi vt ipſa rõ cognoſcat qð apparet ex ipſo modo ar
—— 2 S—
S8
uh pyot liſt mut t0

endi. Rãita diſſeris.t. arguis ſi qua nð videantnð habere certos⁊ heceſſ rius euẽtus.talia nequeũt pſciri certo euẽtura. Igit᷑ taliũ reꝝ nlla ẽ pᷣſcia quã fÿpᷣſciam ſi tredamus eẽ in his nihil erit qð nõ ꝓueniat ex neceſſitate. Si ig᷑ ſicut ſumꝰ participes rõnis.ita poſſemꝰ habere iudiciũ dine mẽtis.ſicut nũc
iudicauimꝰ imaginationẽ ⁊ ſenſũ opoꝛtere cedere rõni.ſi cenſeremꝰ.i.iudica
ita diuine iudiciũ mentis habere poſſe mus.ſicut imaginationeʒ ſenſumq; rõ ni cedere opoꝛtere iudicauimus ſicdi/ uine ſeſe menti humanã ſubmittere rõ/ nem iuſtiſſimũ cenſeremus ¶ Quare in illius ſũme intelligentie cacumẽ ſi poſ ſumus erigamur. Illic em̃ ratio vide/ bit quod in ſe nõ poteſt intueri. Id au tem eſt quonã modo etiam que certos exitus non hab ent. certa tamen videat ac definita pᷣnotio.neq; id ſit opinio.ſʒ ſumme potius ſcientie nullis terminif incluſa ſimplicitas.¶ AMetꝝ qͥntũ li.v Vam varijs terras animalia per meant figuris
remꝰ iuſtiſimũ hu manã rõnẽ ſeſe ſub mittere dine menti⸗ ¶ Notandũ ꝙ ſile& de iudicio ſenſus? imaginatiõis reſpe ctu rõnis ⁊ rõnis re ſpectu itelligẽtie di uine Nã ſẽſui ⁊ ima ginatiõi videt᷑ꝙ rõ alr nõ poſſit ↄpᷣhen dere rẽ niſi ſicut ipᷣa ↄphendit qð tñ fal ſuʒ ẽ. Sic ſilr videt᷑ rõni hũaneꝙ intel⸗ ligẽtiadina ñ poſſit res icertas cojſcere aliter qᷓ; ip̃a cogſcit qð falſũ eſt.nã q rõ humana incerte eo gnoſcit intelligẽtia dina certa comp̃hẽ dit. ¶ Quarei il lius ſũme intelligẽ⸗ tie. Hic phia hoꝛta tur vt erigamꝰ nos adcognitionẽ dine itelligẽtie di. Qua re ſi poſſimus eriga
mur ꝑdiligentẽ ↄſi
derationẽi cacumẽ
iꝰ ſũme intelligen
nie ſp dine. Illic eiñ rõ videbit qð in ſe nõ põt intueri.ſ.qũo certa ⁊ diffinita pᷣnotio dei cognoſcat illa que nõ hñtjcertos exitus.⁊ illud nõ ſit opinio.ſʒ po tius ſit fimplicitas ſũme ſcie nullis terminis incluſa.qꝛ ſimplicitas ſũme ſapi entie ẽ infinita.¶ Notandũ ꝙ ſi cognitio ſeq̃ret᷑facultatẽ rei cognite ⁊ iõ ÿtu⸗ nis coꝗᷓſcẽtis ·tũc ſicut rõ hũana cognoſcit futura ↄtingẽtia incerte. Sic ſimt liter intelligẽtia dina ea incerte cognoſceret Sʒ qꝛ facultas cognitionũ eſt hᷣm facultatẽ vtutũ cogn oſcẽtiũ.⁊ irelligẽtia dina in cohᷓſcẽdo exceditrõnẽ hũa⸗ nã potit ip̃ᷣa certe cohſcere q̃ rõ hũana icerte coꝗᷓſcit. Metx. v.li. v Lã varijs terras · Hic incipit qͥntũ metꝝ hꝰ qͥnti qð dꝛ L

Ciber quntus
ab iñuẽtoꝛe. dactilicũ a pede pᷣqn ãnte. In quo oñdit hoiem eẽ diſpoſituʒ ad
Zrẽplationẽ geleſtiũ ex figura coꝛꝑis jui. ⁊ pᷣmo deſcribit igurã coꝛpoꝛalẽali
aꝝ beſtiaxꝝ.
cðᷣo figurã hoiĩs.ibi.i nica gẽs. Pꝛio ðᷣt.aialia ꝑmaneãt fras
ð varijs ·i.valde varijs figuris nãq; alia aialia extẽto coꝛpe ſiẽ ſut bpẽtes · ⁊ re ptiliahlla puluerẽ: icitata.i.mota vi pecto? trahũ t ↄrinuũ ſulcũ t
ſpꝰ in puluere.
nlia aialia qͥb ineſt waga leuitaſ alaꝝ q̃ vberet vẽtos.⁊ ena fet.i.trãſiet liquido volatu ſpacia longi Etheriſ..aeris.ſunt alia q̃ gꝛudẽt veſti gia pᷣſſi ſe ſelo.i.tre greſſib ſuis ⁊ tran ⸗ mittere.i.ꝑtranſire ʒides cãpos.⁊ gau dentubire ſiluas q̃ via gialia lʒ videas ea diſcrepare varijs foꝛmis. tñ facies eo
rũ ꝓna.i.ad trã icli
nata. valet infᷓuare
i.inhᷓuatos oñdere
ſenſus hebeteſ.ideſt hꝛutales.¶ Nota.ꝙ phia tãgit tria gene ra aialiũ.ſ. reptilia. volatilia ·⁊ greſſibi lia.q̃ lʒ differãt ĩ foꝛ mis.qꝛ q̃dã foꝛmãt ad reptãdũ vt ßpen
tes · q̃dã ad volãdũ vt aueſ.q̃dã ad gra diẽdũ vt beſtie.tñ ĩ B oĩa ↄueniũt ꝙ ha pẽt faciẽ inclinataʒ
kdterram. FUtge heo minũ.h deſcribit fi gurã hois di. Wni ta gens hoi ·i.ſolũ genꝰ humanuz.le⸗
nat celſũ cacnmen
ideſt caput ſuuʒ al tius · ⁊ leus ſtat re⸗
Hãq; alia ex tento ſunt coꝛpoꝛe pulue ⸗ rm vent õtinuũ trahũtvi pectoꝛ icitata ſulcũ Sunt quibus alarum leuitas vagaver bere tq; ventoas tliqͥdo lõgi ſpacia etheris enatet vo latu Pec pᷣſiſſe ſolo veſtigia greſſibus gau ent 5 b Vel virides campos tranſmittere vel ſubire ſiluas Que varijs videas licet omnia diſcre pare foꝛmnis
Pꝛona tamen facies hebetes valet in
grauata ſenſus Vnica gẽs hoim celſũ. leuat altius ca⸗
Lu Atq; leuis recto ſtat coꝛpoꝛe deſpicit/
q; terras
Pec niſiterrenus male deſipis admo/
net figura
In ſublime feras animũ quoq; ne gra⸗
Qui rcõ celũ vultu petis exeriſq; frõtẽ
dyeꝛ icu Mohe üguc min ii iuhn wnr ſicꝗ ſin

Pꝛoſa ſerta
eto i.erecto coꝛge.⁊ deſpicit tras vultu el enato ad ceælũ.tu hõ terrenꝰ qᷓ recto i.erigis frõtẽ. hec recta fiadmonet te ꝙ tu male deſi pis. nili etiã feras.i·extollas aim tuũ in ſublime.i.in celeſtia ne me ns ꝗᷓuata.i Fuedine depſſa. peſſũ.i ſub pedib⸗ n. loci. dla ens ſidat.i.reſideat.inferioꝛ coꝛꝑe leuato celſius. ¶ Nota · cũ hõ hẽat figurã mens ſidat.i.relideat.inferioꝛ coĩꝑ Coꝛpis erect al ec lũ.ſi anima nõ eri⸗ nata peſſum geret᷑ ad contẽplatꝭ oonẽ celeſtiũ videret Inferioꝛ ſidat mẽſcoꝛꝑe celſiuſ leuato, nohlns — aia. ¶ Hotãdũ m Pꝛoſa ſexta quinti libꝛi euutdraai Voniã igit᷑ vti pauloañi mõſtratũ ita habeat figurã re 6 ctilinearẽ dequa fi⸗ ẽ.oẽ qð ſcit.nõ ex ſua ſʒ ex ↄphen/ gura etiã loquit᷑oui ſic dius ĩ li methamoꝛ dẽtiũ nata cognoſcit᷑. ĩtueamur nũc qᷓ;“ phoſeoſdi.· Pꝛonz cũ ſpectãt aĩalia ceꝰ tů fas ẽ qͥs ſit dĩne ſubſtãtie ſtatus vtq̃ tergterrʒ. Hs ho⸗ ———— mini ſublime dedit nã etiã ſcia eius ſit poſſimuſagnoſcere celũq; wier jaſ —— ⁊ erectos ad ſidera Weñ igit eternũ eẽ ↄctoꝝ rõne degẽtiuʒ tollere runo. ꝛ0la ſerta.v.li. cõe iudiciũ ẽ. Quid ſit igit eternitas cO* Lonr igit — vri paulo⸗ ſider emus, Hec em̃ nobis naturã pari añ Pic in⸗ — cipit ſexta ꝓſa ⁊ vl⸗ ter diuinã ſcientiamq; patefacit. te — terminat pitateʒ de tõpaſſibilitate pᷣſcie dine ⁊ libl arbi.⁊ pᷣmo ponit ſuĩñ detiniationẽ.ſchᷣo ſubiũgit vtilẽ erhoꝛtatiõʒ circa finẽ li. ibi. Auerſamini igi. ꝛio oñdit modũ dine cognitiõis.ſcðᷣo ſo I⸗ uit obiones facras 5 dinã ꝓuidẽtiã rtio ↄcludit ↄpaſſibilitatẽ lihi arbitrij ci cũ ꝓuidẽtia dina.ſcða ibi. Quid igit᷑ poſtulas·zůibi. Mue cũ itg ſint.pᷣmo de tiniat de ſtatu qͥ ẽ etnitas.ſcðo ex; ðclarat moqũ dine ſcie.ibi Om̃ igitoẽiu diciũ. pᷣmo pᷣmittit ꝙ detinĩandũ ſitð etnitate. ſcðᷣo dermiat.ibi· Efnitas igi᷑ ẽ intmiabil· Pꝛio ðᷣt. Mm̃ mõſtratũ ẽ pauloa ꝙ oẽ qð ſciłcognoſcit᷑ñ ex ſua natura.i.nõ e natura rei ſcite.ſʒ ex natura ↄpᷣhendẽtiũ.i.co ꝗſcẽtiũ.intueamur nũc qᷓ;tũ fas ẽ.q;s ſit ſtatꝰ dineeẽntie vel ſube. vt poſſimus agnoſcereq̃ ſit eiꝰ? ſcia.⁊ ſubdit ꝙ cõe iudiciũ ↄctoꝝ degentiũ.i.vẽtiũ rõne ẽ deñ eẽ eternũ.i deremus qd ſit eternitas. hec em̃ no bis patefacit naturã ⁊ dlnã ſciam. ¶ Bo⸗ tandũ ꝙ viri degentes rõne ſunt viri pᷣditi luce ſapie.⁊ oẽs iſti concedunt deñ eſſe eternum Kam̃ philoſophus octauo. phiſicoꝛum. ex eternitate motus oſten dit eternitatem motoꝛis. Et omnes tam greciqᷓ; barbari putantes d e

Aliqd eſt eternũ.⁊ ẽ in eternitate.⁊ ẽ ip̃a eternitas ſicut deus Aliqᷓ ſunt etna ⁊ ſũt in eternitate.ſed nõ unt ipſa eternitas. ficut ſubſtãtie ſeꝑa ⸗ te. Alia ſunt eterna nõ in eternitate nec ſunt ipſa einitas.vt
Za ꝑte poſt ſicutvi⸗
motꝰ tp̃s ⁊ mũdus ¶ Rotãdũ ꝙ dicit ſ 3 eternitas ẽ poſſelſio bi vtit᷑ noie poſſel⸗ ſionis ad deſignan⸗ . dũ imutabilitatem ⁊ indeficientiaʒ etni tatis. qꝛ ipſa firmit poſſidet᷑⁊ quiete ha i 3 bet.⁊ dicit vite ad ĩ nuendũ ꝙ nõ viuen ttia nõ menſurantur eternitate Et diẽ in terminabilis ad dif 1 erentiã illiꝰ viteque 1 hʒ terminũ a ꝑte añ
ta hois. vel a ꝑte añ
E*
Liber quintus
eſtimãt eos ĩmoꝛtales. ¶ Kotandum ꝙ aꝛ eternitas dei? natura dr̃nt En ſubſtantiã.iõ cognita eternitate cognoſcjt natura ⁊ ſcia dei ¶ſſcternitas igiẽ · Hic ꝓſequit de eternitate. Et pᷣmo ponit erꝰ diffinitio⸗ nẽ. ſcðᷣo declarat enbi ex collatõe Pꝛimo dicit. Fternitas ẽ poſſeſſio vi teinterminabiis erfis tota ſil⁊ ꝑfecta. Nota hm Albertũ ſun li.de cauſis
tm̃. ſicut vita ãgelo rũ⁊ dicit tota ſimł ad driam vite ange lice. qᷓ;uis em̃ eſſe an geli bm ſubſtantia; t totũ ſil nõ tñ ᷣm opationẽ. cũ habe⸗
ti nidil deeſt· ꝑfectũ eiñ ẽ cui nihil deeſt. ᷣmo celi ⁊ mũdi ¶& e
Dic declgrat diffinitionẽ. ſchᷣo redarguit q̃ſdã dͥ vocabulo etnitatꝭ abutebã nur. ibi. n nõ recte.pᷣmo ꝗᷓ declarat diffinitionẽ etnitat in ↄpatõe ad tpᷣus dicẽs: Eñ dictũẽ ꝙ ethitas ẽ poſſeſſio tota ſiritermiabilis vite. qðᷣiiãt clari? collatõe.iex ↄpatõe tpaliũ Nã qͥcqͥd viuit in tꝑe illð pñs exñs ꝓcedu pe
⁊ſeia deiñ
Eternitas igitẽ interminabilis viteto ta ſimul ⁊ perfecta poſſeſio. Quod er collatione tempoꝛaliũ clarius liq̃t, nã
quicquid viuit in tpe:id pꝛeſens a pꝛe/
teritis in futura pꝛocedit Nihilq; eſt in tꝑe ↄſtitutũ quod totũ vite ſue ſpaciuʒ pariter poſſit amplecti. Sed craſtinũqͥ dem nondũ appꝛehẽdit heſternũ No iã
perdidit. In hodierna quoq; vita non
amplius viuitis qᷓ; in illo mobili tran ſitoꝛioqʒ momento. Qð igittempoꝛis patitur cõditionem.licet illudiſicut de mũdo cenſuit areſtoteles) nec ceꝑit vn qᷓ; eſſe nec deſinat. vitaq; eius cũ tẽpo/
ris infinitate tẽdatur, nondũ tñ tale eſt
vt eternũ eſſe iure credat᷑. õ em̃ totuʒ
„
at oꝑatões fucceſſiuas ⁊ intellectðes · ⁊ dicit pfecta ad eternita⸗
2 ex collatõne

Pꝛoſa ſerta
n mutabilitatẽ a pᷣteritis in futura·⁊ nihil ẽ in tꝑe ↄſtitutũ qð pariter efhnen comp̃ benderetoti ſpaciũ vite ſue.ſed craſtinũ nondũ appꝛe pendit. heſternũ ÿo tẽpus iam pdidit ⁊ in hodierna vita nõ amplius viuitis
i nihil plus ẽ pᷣſens de ho niſi. ꝙi eh ² manſiebtte St ta.⁊ ðꝛ momentũ illud indiuiſibile inſtans quo futuꝝ copulat F cum pterito. qͥcqͥ „ igitur patitur tem⸗ ſimul infinite licet vite ſpaciũ compꝛe poꝛis conditionem hendit atq; complectitur ſed futura nõ tet nunqᷓ; reperiteẽ qum tranſacta iam non habet. Qð igit᷑ riſtoteies cenſuit interminabilis vite plenitudinẽ totam ttdutſete „ datur ideſt exteda poriter comp̃hendit ac poſſidet.cui ne ců ininiaretene „ rris nondũ ramẽ 1a q; futuri quicqͥt abſit nec pᷣteriti fluxerit leẽ vt iure credatur 1„ eſſe eternũ quia non d eternũ eſſe iure perhibet. Idq; neceſ⸗ neh 5 „ blectitur ſimul. to⸗ ſe eſt ⁊ ſui cõpos pñs ſibi ſempꝑ aſſiſtere npan ue durationis lʒ ⁊ infinitatẽ mobilis tẽpoꝛis habere pꝛe ſinite. i infinito tem poe duret.ſed futu ſentem. Vnde quidã nõ recte qui cum lanondũ pʒtranſ⸗ — acta.i.ꝑtranſita? p audiũt viſum platoni mundũ hũc nec terita non bʒ · Quic uid igitur compꝛe habuiſſe initiũ tempoꝛis nec habituruʒ— d eẽ defectũ hoc modo ↄditoꝛi.ↄditũ mũ nem interminabilii vvvvite cum nihil ablit futuri·nec aliqd flu xerit pᷣteriti.illud iure ꝑhibetur eſſe eternũ. quia illud eternñ ſui composeo nihil ſibi deſit. neceſſe ẽ ſemꝑ ſibi aſſiſtere pᷣſens ⁊ eſt neceſſe pᷣſentẽ habere in⸗ fiuitatẽ.i.infinitã durationẽ tuis. mobilis.i.ſucceſſiui.¶ Notandũ ꝙ qꝛ ꝑ co gnitionẽ tẽpoꝛis deuenimus in eternitatis cognitionem eo ꝙ oppoſita iuxta ſe poſita magis elugeſcũt.iõ per naturã ⁊ ſucceſſionẽtpꝑis declarat nobis natu⸗ ram eternitatis. Bicut em̃ ratio tẽpoꝛis ↄſiſtit in ſucceſſionea app̃henſiõepßo ris ⁊ poſterioꝛis in motu cuius vna ꝑs pᷣterijt ⁊ alia ẽ futura. Pic rõ eternita tis per oppoſitũ ↄſitix in app̃henſione vnifoꝛmitatis illius qð oino eſt ertra motũ compᷣhendẽs ſimul pᷣteritũ ⁊ futuꝝ tanqᷓ; ꝓſens. ¶ Notandũ ꝙ ipſius eterni nił tranſit in pᷣteritũ.iõ ſemp ſibi pñs aſſiſtit.qꝛ ÿo nunqᷓ; deficiet ſicut nec vnq; incepit cũ habeat vitã interminabilẽ · neeſſe ẽ ꝙ aſſint quelibet diffe rentie tꝑis etiã ſi ponatur tẽpus infinitũ.⁊ qꝛ eodẽmõ aſſiſtit

Liber quintus
poꝝ perqus modũ in ſe ſubliſtit. motis gñt quo infe ſubſ itit eſt pſentarius ið etiã aſſiſtit differẽtijſtꝑis ꝑ motũ p̃ſentẽ. ideo dicit neceſſeẽ eternũ pſenteʒ
habere infinitatẽ tpis mpbilis
ſ Vñ nõ recte putãt. Hic phia ipꝛobat quoſdã qui abutebant᷑ vocabulo eternitatis. Scðo doceat ꝓpꝛiũ modũ loquendi.ibi. Ita ſi digna. Pꝛimo fa
cit qð dictũ ẽ.ſcðᷣo
manifeſtat qũo tein
poꝛilia deficiunt a qum fieri coeternũ putant. Aliudẽ em̃ ſimplicitate diuine
nature. quam nit per interminabilem duci vitã qð mun
imitari. ibi. hũc e
Primoðt· dictuʒẽ do plato tribuit aliud intermiabilis vi
gpeternitas nõ ſolũ 4 3 dicit inteminabit ſe totam pariter complexã eẽ pᷣſentiam tatẽ.ſed etiã ſimpli
citatẽ. ynde non re quod diuine mentis ꝓpꝛium eſſe mami
cte quid purãt quiu ců auaũt viſũ eſſe feſt eſt. Neq; deus conditis rebus an
latoni.mundũ nõ
habuiſſe initiũ tem tiqnioꝛ videri d ebet tempoꝛis quünta poꝛis nec habiturũ
defectũ.i.finẽ. hoc 3. n te ß ſimplicis potius ꝓpꝛietate nature
conditũ fieri coeter ſrem vitei 186 um Hũc em̃ vite imobilis pᷣſentiaꝝ ſtatum
aüt q̃reinõ recte pu. 8
üteöltee bu infinitus ille tpalium rerũ motus imt⸗
Apinremahes tatur. Cůq; en effingereatq; equare nõ
tã cũ quadã ſuc⸗
keſegeen poſſit /ex imobilitate deficit imotumet
buit mũdo.⁊ aliud
er ehe ſim plicitate pſentie. decreſcit in infini⸗
am totã ꝓpꝛiũ dine mentis. tan futuri ac pᷣteriti quantitatẽ Et cuz Et qꝛ aliq;s dicer e naie vueu totam paritervite ſue plenitudinem ne incepit videteẽ coe.— ternus deo. ¶ Ad qð rñdet. ꝙ deusẽ pᷣoꝛ můdo nõ antiqtate tpis.ſed ſimpli eita te nature. Vñ ðᷣt. eqᷓ; em̃ deus debet videri antiqͥoꝛ rebꝰ ↄditis quanti tate tꝑis · ſed ꝓpꝛietate ſimplicis nature. ¶ otãdũ ſicutipʒ ex li.thimei Pla⸗ to voiuit mũdũ incepiſſe ſed finẽ nõ habere.⁊ idem arſto.ſibi ĩponit celi? mñdi di. ꝙ ſoi platę generat můdũ. Quid ᷓẽ qð ðᷣt Boe. ꝙ plato nõ poſu it mundũ ß ðꝛ ꝙ dñ plato dixit mũdũ habuiſſeinitiũ. intelligi᷑ ꝙ habuit initiũ inſtitutiõis.nõð aũt tꝑis. ſicut ponit exn de veſtigio pedis: vr ſi pes ab eterno ſtetiſſet in puluere pes eẽt cã veſtigij natnratj pᷣcedẽs veſtigiũ
—

Pꝛolſa ſeta
uð tpe. ¶ Hůũc ei vite imobilis. hic manieſtat qũo tpalia deficiunt aſim
piicitate dine naure quã nitunt᷑ umitari di. Ille infinitꝰ motꝰ reꝝ tꝑgaliũ imi⸗
—
tarqᷓ;tũ põt hũc pñtariũ ſtatũ vite imobilis i. eternitatis. ⁊ cũ eũ nõ poſſit ef⸗
—
fingere.i.exbmere ⁊ eq̃re· deficit ab eiꝰ imobilitate ſucceſſiue acqrendo quod ſildẽre nõ potuit.⁊ ex ſimplicitate p̃ſentie decreſcit in infinitã q̃ntitatẽ pᷣreriti
queat poſſidere. hoc ipſoq; aliquo io⸗ do nun quã eſſe deſinit.illud quod iple re atq; erpꝛimere non poteſt aliquate⸗ nus videtur emulari.alligãs ſe ad qua lecunq; pᷣſentiaʒ huius exigui volucriſ q; momenti. Que quoniam/manẽtis il lius pᷣſentie quandã geſtat imaginem qͥ vuſcunq; contigerit id pꝛeſtat vt eſſevi deantur. Quoniã vero manere non po tuit.infinitum tempoꝛis iter arripuit. Eoq; modo factũ eſt vt continuaret eñ do vitam cuius plenitudinẽ complecti non valuit permanendo.¶ Itaq; ſi di gna rebus nomina velimus imponere
⁊ futuri.⁊ cuʒ neq̃at poſſidere ꝑiter tolas vite ſue
ß ip̃o ali mõ nũq;
eẽ deſint. videt᷑ alt q̃tenꝰemulari illud qð ĩplere nõ põt · al ligãs ſe. ſ· ſtatꝰtẽpo ralis ad q̃lẽtunq; pᷣ ſentiã huꝰ momen ti.i.inſtantis exigui .indiuiſibilis ·⁊ Vo lucris.i.trãſitoꝛij· qᷓ ſ.pñtia inſtãtis tpii geſta quandã ima⸗ ginẽ manẽtis pñtie
i etitatis.⁊ pᷣſtat qͥ buſcũq; ↄtigerit/ vt
illa eẽ videãt᷑. Rãil la dicimꝰ eẽ q̃ ſunt in pñti momẽto · N
o nõ potuit mane
re.ſ.pñtia inſtãtisꝓ pter naturã rei mo bilis.iõ arripuit ifi nitů iter tꝑis ꝑ ſuc⸗ ceſſionẽ ·⁊ eodẽ mõ factũ ẽ vt ↄtinuaret vitã eũdo ð vno eẽ inaliud cuꝰ pleni⸗
tudinẽ ñj valuit.i.potuit ↄplecti pmanẽdo. ¶ Nota ꝙifinitꝰ modꝰre tgalũ
qᷓ;tũ põt imitat᷑ſtatũ etnitatis.qꝛ ñ põt eñ totakr expᷣmere.
qꝛ ſtatꝰtpatẽ ſucceſ
ſiuꝰ.ſtatꝰetnitatis ſ·⁊ ſtatꝰtꝑał reſpicit pᷣteritũ ⁊ futuꝝ.ſtatꝰ etnitatis t̃ pñi tñ in B imitat᷑ſtatũ etnitatis · q ſicut etnitas nũq; deficit. ſic infinitꝰ motꝰreꝝ tꝑaliũ nñqᷓ; eẽ deſinit. ⁊ ſiẽ in ipeẽ dare inſtãs qð hʒ q̃ndã imaginẽ cũ etnitate ita ꝙſicuti etnitate aliqͥd ðꝛ ẽ.⁊ ſicut illa dicimꝰ eẽ q̃ ſũt in pñti inſtãti.iõ ſta⸗
„
tus reꝝ tꝑaliũ lʒ ñ poſſint imitari ſtatũ efnitatis pñtiait
tat᷑ ſuã duratõʒ ſucceſſiue ↄtinuãdo.
—
itialt pmanẽdo tñ ip̃ʒ imi ¶ Itaq; ſi dig. In iſta ꝑte dophia qũo
Phe loãndũ ſitð deo⁊ ð mũdo di. Si nos ſeqᷓ̃ntei pſatonẽ velimꝰ ĩpõerę no* digna · ueniẽtia reby. dicamꝰd eñ eẽ ernũ.midũ ÿo dicamꝰppetn ü.2B 50 nat doð̃ auctoꝛis greciimi. Etnũ ÿo ſine hncipio ſine üne. Berpetuũ cui pᷣnci
piũ ſed fine carebit·

Qm̃ igit oẽ iudiciũ. B phia ex dictis oñdit modũ ſcĩe dine. Pꝛio Zoſtẽ
—
dit qualis ſit ſcientia dina.⁊ gualiter ſit n oĩanda dicens. Qm̃ oẽ iudiciũ cõ
pᷣhendit ea que ſũt ſibi ſubiecta.i.ſua obiecta pᷣm̃ ſui naturã.i.ᷓᷣm naturã vi
tutis cognoſcẽtis. Natura aũt dei talis ẽ ꝙ ſermo ipſt deo eſt ſtatus ee eeeen n deo eſti eternus? p̃lentariꝰ. Ex quo ſe qui᷑ ꝙ ſcia dei ſuꝑgrelſa oẽm motionẽ tpᷣis manẽte i ſim
plicitate pꝛeſentie ⁊ cõplectens infinita ſpacia pᷣteriti ⁊ futu ri tꝑis · oĩa ↄſiderat quaſi iam· i.pᷣſentia liter gerãt᷑i ſua ſim⸗ plici cognitiõe. tũt oſtendit quomodo ſcientia dei eſt nomi nanda dicens. Ita q; ſi velis penſare pᷣ ſcientiam qua cun⸗ cta din oſcit:non di ces diuinam ſcienti am eſſe pꝛeſcienti ⸗ am quali futuri.ſed rectiꝰ eſtimabis di
uinam ſcientiaʒ eſſe
inſtantie ideſt pᷣſen⸗ tie nunquã deficien tis· quod confirmat per ethimologiã hu ius nominis pꝛoui dentia dicens. Vn de cognitio diuina non dicitur pᷣuiden tia. quia illa impoꝛ tat oꝛdinem ad fu⸗ turum ſed diciturp uidentia quaſi poꝛ⸗
ro ideſt pꝛocula re⸗
pus infimis conſti⸗
tuta. ab excelſo ca⸗
cumine rerum Lr⸗ cta ꝓſpiciat. ¶N tandũ qꝛ cognitio
¶Ho⸗
platonem ſequentesdeũ quidẽ eternũ mũdũ vero dicamus eſſe perpetuum. Quoniã igitur omne iudiciũ m ſui na turam que ſibi ſubiecta ſunt cõpꝛehen/ dit eſt autẽ deo ſ emp eternus acpſ enta
rius ſtatus. Scientia quoq; eius omnẽ
tẽpoꝛis ſ upergreſſa motionẽ in ſue ma net ſimplicitate pᷣſentie infinitac pꝛete
riti ac futuri ſpacia cõplectẽs. Omnia quaſi iam gerant᷑ in ſua ſimplici cogni
tione ↄſiderat. Itaq; ſip̃ſ cientiã pẽſare velis qua cuncta dinoſcit nõ eẽpᷣſciam quaſi futuri.ſed ſciam nunqᷓ; deficiẽtis
inſtantie rectius eſtimabis. Vnde non
„
puidentia ſed ꝓuidẽtia potius dicitur. ꝙ poꝛꝛo ab reb infimis ↄſtituta quaſi ab excelſo reꝝ cacumie cũcta ꝓſpiciat.
ſeqtur modũ rei cognoſ cẽtis.iõ cognitio ⁊ ſcia dei ſequii ſtatũ ⁊ diſp õnẽ dei.
ſtatus aũt dei eſt eternꝰ ⁊ pᷣlentarius cũ eẽ dinũ menſuret᷑ eternitate. ðᷓ ſciẽtia
dei erit efna ⁊ plentata ta ꝙ omnia que ſunt pꝛeterita⁊ futura cognoſeit qua ſiſint pᷣſentia. ¶ Horandũ gliquis diceret. non ens non poteſt eſſealicu pᷣſen

Pꝛola quinta
viuine Dieendũ g dupler eſ nð ens · Ouoddã qʒ nullo mõ ẽens. ⁊ tale uð eſt realr pñs aſa cũ mpi ſit. Aliud ẽnõ ens nõ ſimplt· ſʒ qꝛ actũ nonẽ ens ⁊ ʒ hmõi nõ poſſit realr coexiſtere tꝑi pñti cũ põt coexiſtere eternitgti. qꝛ etni tas cũ ſit infinita excedit tpᷣs pñs extẽdendo ſe ad pᷣreritũ ⁊ furuꝝiꝝt ſic pᷣteri tũ ⁊ futuꝝ ſunt eternitati coerñtia pñtialt.qꝛ in etnitate nõ eſt ſucceſſio. vñ nõ ſequiſi aliqͥ coexiſtit mnru im etat.qꝛ et⸗ Quid igitur poſtulas vt neceſſaria fi⸗ n ad nõ exñs ſicut ad antãq̃ diuino lumie luſtrenk. cum ne ho eeun iuun otandũ ꝙ deo mines quidẽ neceſſaria faciãt eẽ q̃ vide 4. inr z it S.„nihil ẽ futuꝝ iõ ſcia ant. Num enim que pꝛeſcia cernis:ali/ ian⸗ ei deie, S cia q̃ͥ ſonat aliqͥd fu quã eis neceſſitatẽ tuus addit intuitus iure dʒ dici pᷣui⸗ . ẽtiaꝓpter eandem B. Mime. p. Atquiſi eſt diuini hu/ en ip⸗ maniq; pũtis digna collatiovtivos ve rxl mio⸗
ſtro hoc tempoꝛario pꝛeſenti quedam vlien 8 ¶Quid igiẽ poſtu⸗
videtis:ita ille omia ſuo cernit eterno. las. Hic foluit ob⸗ iectiones ſuperiꝰfa⸗
cas 5 ꝓuidentiam Pꝛimo ergo oſtẽdit qᷓliter hmõi obieetões ſoluant᷑.ſcðo reſumit ᷣmã obiectionẽ ip̃am foꝛtifican
do vt foꝛmaliꝰ ſoluał᷑. Pcða ibi. Mic ſi dicas. Circa pᷣmũ notanduʒ ꝙ tres erãt rõnes ꝗ̃rũ pᷣma ⁊ ſcða fundãt᷑ſuꝑ h.ꝙ nihil põt eẽ pᷣſcitũ a deo niſi id ſit neceſſariũ. Tertia fundat᷑ſuꝑ ꝙ euẽtus incertꝰ nõ põt certitudinalt cogno ⸗ ſci. Facit ᷓ duo. Pꝛimo oſidit ꝙ pꝛeſcia nõ imponit neceſſitatẽ rei pᷣſcite. per qð jbluit᷑ pᷣma ⁊ ſcða rõ. Scðᷣo oñdit ꝙ ſcia dei nõ mutat naturã rei.ſʒ ſimul ſtant certitudo a ꝑte ſcie.⁊ incertitudo g pte euẽtꝰ ꝑqð ſoluit᷑tertia rõ · ſecũda ibi. Quare hec diuina. Pꝛimo dicit. Exqᷓ deꝰ cognoſcit oĩa tanqᷓ; pñtia. ͥd igitpoſtulas vt illa fiãt neceſſarla. q̃ luſtrent᷑.i.compᷣhenduni diuino lumine id ẽ diuina cognitõe. cũ nec hoiĩes fuciãt ea neceſſaria qᷓ̃ pñtialr videant.ver⸗ vigfa. Oð hõ videt in pñti nõ facit eẽ neceſſariũ.nunqͥd em̃ intuitꝰ tuꝰadqit id ẽ dabit aliquã neceſſitatẽ eis q̃ tu cernis pñtia. dicit hoe · Miĩme. Et phia Biẽ digna collatio diuini ⁊ hũani intuitꝰ reſpectu pñtis ſicutvos videtis. quedã pñti tꝑario.i.in pñti tꝑis.ita deꝰ ſuo efno intuitu oĩa cernit tanqᷓ; p̃ ſentia. ¶ Notandũ ꝙ intuitꝰ ñ rei pñtis nullã umponit neceſſitatẽ rei pꝛeſenti qꝛ viſio ſoꝛtis currẽtis nõ imponit neceſſita tẽ ſoꝛti currẽti.qꝛ põt ſoꝛtes cur⸗ rere vel nõ currere Bic etiãintuitus diuin? q́;———— impo nit rehn neceſſitatẽ.ſj videt ea pñtialr ſicut futura ſunt neceſſario futura⁊ cõ̃

———
tingentia videt ↄtingenter futura ¶ Quare hec diuina pᷣnotio. Hic oñdit: gꝙ circa ↄtingẽtia ſimul ſtãt certa cognitio dei ⁊ icertꝰ euẽtus rei dicẽs. Qua re hec diuina pᷣnotio q̃ deꝰ nouit futura.illa nõ mutatꝓpꝛietatẽ reꝝ qᷓ ad̃ ne⸗ ceſſitatẽ ⁊ ↄtigẽtiã.qꝛ nõ ipõit neceſſitatẽ rei q̃ ↄtigẽs ẽ.ſʒ talia apð ſe ſpectat
pitia qᷓlia olun pᷣueniẽt futura.nec ↄfůdit reꝝ iudicia vt ↄtigẽsfaciat ĩ eẽ ↄti
gẽs · ſed vno intuitu mentis dinoſcit taʒ
neceſſarie qᷓ; non ne⸗ Qua re hec diuina pꝛenotio naturã̃ re/
ceſſarie ventura.i.fu
tura. ð declaratĩ rũ ꝓpꝛietatẽq; nõ mutat. Taliaq; ap
erẽplo dicẽs. Picu
nvos poies qĩpa/ ſe pñtia ſpectat qualia in tpe olim futu
e inſtãti videtis hoĩem am ⸗ 6r udici bulare in terra ⁊ ſo ràp i iudicia ↄfunditvno ẽ oꝛirticlo.ʒ vtrã q; ſue mẽtis ituitu tã neceſſarie qᷓ;ᷓnõ ne q; ſikſit ↄſpectuʒ.tñ
viſcerntilß eẽ volũ ceſſarie vẽtura dinoſcit. Bicuti vos cũ
tariũ.ſ.hoĩem ãbu⸗ lare in terra⁊illð eẽ paritet ambulare in terra hoiem:⁊ oꝛi⸗ necgariũſ. ſolé oꝛt tejitt dutr⸗ n riin celo ſolẽ videtis quãq; ſit ſil vtrů⸗ tuitꝰ cũcta reſpiciẽe deoꝛlumaſpiciens q; ↄſpectũ tñ diſcernitis.⁊ hoc volũta⸗ mime ꝑturbat reꝝꝑq S
irarẽ ↄtigentli et riũ illud eſſe neceſſariũ iudicatis. Ita
neceſſitatẽ reꝝ. dico apud ſe pñtiũ ratõe igit᷑ cũcta deſpiciẽs diuin ituitus qua/ eternitatis.ſ; futura
uo ſit vt cognitõ
finroꝝ ðiranq; pñ pñtium. ad ↄditionẽ No tpis futurarũ.
tiũ nõ ſit opimo.ſed
cognttioratentu ¶ uo fit vt hec nõ ſit opinio.ſʒ veritate
id ẽ co noſcit aliqd eẽ ext ranitia rñ. qð idẽ potius nira cognitio cu ertituꝝ qͥdcſe
nõ neltiar·bůſeiat cognoſcit. qð idẽ exiſtẽdi neceſſitate ca⸗
carere põt neceſſitæ te erñdiqſ Hotandũ
de pocꝙ dicitur deum pñtialiter oĩa cognoſcere.ſ pꝛeterita ⁊ futura. ponunt
quidã exemplũ de baculo fixo in aqua qui ſucceſſiue toti fluuio pñs eſt. qꝛ ꝑti
herꝰ.ſic eternitas ſimulẽ cũ toto tꝑge.⁊ cũ oibyq̃ fluũt in tꝑe.ita ꝙ totũ tem
pus ⁊ quicquid ẽ ſucceſſiuũ in tpe.ẽ pñs eternitati- vt ſi ponat᷑eternitas ſicut
centrũ ⁊ totů tpᷣs licut circũferẽtia· tunc licet circũferen tia continue moueatur ⁊pars toti ſuccedat.tamen in comparatione ad centrum vnifoꝛmiter K ha⸗

Pꝛoſa quinta
bet· ¶ Aliud exemplum ponitur de aliquo qui vadit per viam ⁊ nõ videt hd mines poſt ſe vemẽtes· ſʒ ille qͥ de alta turri reſpiceret. videret totã viã ⁊ ho⸗ mines p eã tranſeuntes tã pꝛecedẽtes qᷓ; ſequẽtes.ſic deꝰ de ſpeculo ſue eterni
taris reipiciẽs oĩg pñtialt videt tã pñtia qᷓ; futura.
¶ Hic li dicas. Hic phia redit ad pmã rõem ſupius poſitã ip̃m kfoꝛtificãdo
rere nõ neſciat. Hic ſi dicas. Qð euen tuꝝ deus videt:id nõ euenire nõ poſſe
qð aũt nõ poteſt nõ euenire:id ex neceſ
ſitate ↄtingere. Meq; ad hoc nomẽne⸗ ceſſitatis aſtringas. Fateboꝛ rẽ quideʒ ſolidiiime veritatis. ſed cui vix aliq̃s niſi diuin ſpeculatoꝛ acceſſerit. kñde
vo nãq; idẽ futuꝝ cũ ad diuinã notionẽ
refert neceſſariũ:cuʒ vero in ſua natura ppendit᷑ libeꝝ pꝛoꝛſus atq; abſolutum
videri. Bue ſůt em̃ nccitates ſimpler
vna veluti ꝙ neceſſeẽ oẽs hoĩes eẽ moꝛ tales. Altera cõditõnisvvt ſi aliquem ambulare ſciasteum ambulare neceſſe
eui ipſum eſt pꝛeſens. dico neceſſarium eſſe. ſcilicet neceſſi
vt foꝛmalius ſoluat᷑ 2 foꝛtificat eã. Secũ do ſoluit. Tertio fo lutionẽ declarat· ſe⸗ cũda ibi. Rñdeboꝛ
tertia ibi.iue enim Pꝛimo dicit. Si di cãs hic.ſ.obijciẽdò illud nõ poſſeñ eue nire ꝙ deꝰ videt euẽ tuꝝ qꝛ tunc deꝰfalle ret᷑qð aũt nõ põt ñ euenire id ex neceſi⸗ tate põt ↄtingere · et ſic aſtringas me ad nomẽ neceſſitatis vt
vcedã ↄtigens aliq́; mẽõ eſſe neceſſarium ¶Ego fateboꝛ reʒ ſo⸗ liciſſime pitat/ cui vix aliquis acceſſe⸗
rit eã ↄcedendo. niſi ſpeculatoꝛ diuini·i. diuine nature. Tũc ſfoluit obiectionẽ di cẽs. Si coartaueriſ me vt ↄcedã aliquã neceſſitatẽ futuroꝛũ Rñdebo ideʒ quod fuͤturum eſt quo ad nos cum refertnr ad diuinam notionem
tate conditionata.ſ.
rarione pꝛeſentie.cum autem idem futurum perpenditur in ſui natura ratio⸗ ne cuius habet futuritionem ⁊ indeterminationem in ſui cauſa neceſſe eſt vi⸗ deri liberũ. ¶ Kotandũ ꝙ ſicut illud quod in ſeeſt. contingens quando eſt no bs pꝛeſens ratione pꝛeſentie ſoꝛtitur quandam neceſſitatem qua neceſſe ẽ ip ſũ eẽ dñ pñs ſit. qꝛ oia ſũt deo pñtia.rõne iſtiꝰ pñtie in oꝛdine ad ip̃aʒ diuinã cognitionẽ ſoꝛtiũt᷑ q̃ndã neceſſitatẽ.ʒ ĩ ſui natura ꝓꝛſus videãt᷑ libaſ Hu em̃ Pic phia dedarat ſolutionẽ ꝑquandã diſtinctionẽ neceſſitatꝭ:⁊ eã a pplicat niꝓpoſitũ. Scpᷓo ↄcludit ex pꝛemiſſis ſimul ſtare ꝙ aliqua ſint ſcðᷣm ſe ↄtin

Liber quintus
gentia ⁊ incerta. que tñ euenũt certitudinati inqᷓ;tũ a deo pᷣuiſa.ſcha ibi.iẽt igikꝓeuldubio cũcta. Pꝛimo ðt. Due ſũt neceſſitates. vna ſimplex que ei ne
cẽſſitas nature.ſicut oẽs homies neceſſe ẽ eẽ moꝛtales. Alia ẽ neceſſitas ↄditi onis · vt ſi ſcias hoĩem ambulare.illũ ambulare neceſſeẽ · qꝛ qð qͥſq; nouit.ilið
——
ſecũ ſimplicẽ neceſſi
tarẽ qꝛ neceſſitatem
ↄditiõis nõ facit
pꝛia natura.ſed ad lectio ↄditiõis. nul la em̃ neceſſitas co⸗ git ĩcedere.i.ãbula re volũtategradiẽ⸗ tẽ.i.ãbulantẽ qᷓ;uis
neceſſariũ ſit iᷣm in cedere. ideſt ãbula⸗
re.tunc ei graditur
i·ãbulat.— ctioneʒ applicat ad ꝓpoſitũ di. Eodeʒ mõ ſi qͥd ꝓuidentia dina pñs videt.illð eẽ neceſſe ẽ.ſ.ea ↄdi
tiõe qᷓ ꝓuiſũ ẽ ⁊ qua
põ ſibi pñs. q;ᷣuis nullã hẽat neceſſita
tẽ nature.ſed deꝰea
futura ↄtuet᷑tãqᷓ; ᷣ
ſentia er libertate grbitrij ꝓueniũt.igi tur hec relata ad in
tuendũ dinũ fiũt ne
ceſſaria ꝑ cognitiõʒ dine notiõis. per ſe
vo · i.in ſua natura nõ habito reſpectu
ad dinã ↄgnitõz ip ſa ñ ðᷣſinũt.i.vᷣfciũt
abſoluta.i.a ꝑfecta libertate ſue nature
er e iſtaratio qcquid ẽ ꝓuiſuʒ a deo neceſſarioeuenit. Soluit᷑ dicẽ
nð põt aliter eẽ qᷓ; notũ ẽ.ſed hec ↄditio.i.neceſſitas ↄditionata mime trahit
eſt. Qð em̃ quiſc; nouit id eẽ aliter ac notũ eſt nequit. Sed hec conditiomin
me ſecum illam ſimplicẽ trahit. Hanc em̃ neceſſitatem non ꝓpꝛia facit natura ſed conditionis adiectio. Nulla enim neceſſitas cogit incedere volůtate gra dientem qᷓ;uis eñ tum cũ graditur. ince dere neceſſariũ ſit. Eodeʒ igitur modò ſi quid ꝓuidẽtia pᷣſens videt. id neceſſe ẽ eſſe.tãetfi nullã habeat nature neceſi tatẽ Atqui deus ea futura que ex arbi/ trij libertate pueniunt, ꝓꝛeſentia contu etur. Hec igitur ad intuitum relata di⸗ uinũ, neceſſaria fiunt per conditionem dine notiõis.ꝑ ſe No ↄſiderata.ab ab⸗
ſoluta nature ſue libertate non deſinũt
ꝙ neceſario euenit neceſſitate ↄditionata.ſed nõ neceſſitate abſo
luta. ¶ Alij aliter ſoluũt ꝙ illa ꝓpõ eſt vera in ſenſu cõpoſito. ſed falſa in ſenſu nhn eſt.neceſſario euenit. veꝝẽ in ſenſu compoſito
q; impoſſibile ẽ puiũum a deo nõ euenire · tů in ſenlu diuiſo fallaẽ. quia euẽn
—.—

ient igit ꝓculdubio. Hic phia ↄcludit ex pᷣdictis ꝙ iſta ſ ilſtant ꝙ aliqᷓ
—
ßᷣm le ſũt ↄtingẽtia ⁊ incerta diñ certitudinalr eueniũt inqᷓ;tũ ꝓuiſa a deo.ſe⸗
cũdo obijcit 3 B.ibi· Muid igit᷑refer nõ eẽ neceſſaria.
Pꝛimo ð̃t. Pꝛoculdu
bio cũcta futura ſũt qᷓ̃ deus pᷣnoſcit eẽ. alioqn falleret᷑ dins ꝓuidẽtia.ſed q̃daʒ
eoꝝ pliciſcunt᷑.i ꝓcedũt de libero arbitrio. ita ꝙ qᷓ;tum ẽ de eſſe ip̃o
¶ Fient igitꝓculdubio cũcta que futu ra deus eẽ pᷣnoſcit. Sʒ eoꝝ qdã de libe roꝓficiſcũt᷑ arbitrio. Que qᷓ;uis eueni⸗ ant. exiſtẽdo tñ naturã ꝓpꝛiã ĩ amittũt q pꝛius fierẽt etiã nõ euẽire potuiſſent. Quid igit refert nõ eẽ neceſſaria.cũ pꝛo pter dĩn e ſcie ↄditionẽ modis oibↄ ne⸗ ceſſitatis inſtar eueniãt. hoc.ſ.ꝙ ea que pauloañ ꝓpoſui ſol oꝛiẽs ⁊ gradiẽs hõ q̃ dů fiüt ñ fieri ñ̃pñt.eoꝝ tñ vnũ pꝛius
quoq; qᷓ; fieret neceſſe erat eriſtere. alte
rů No mime. ta etiã q̃ pñtia deus ha/ betꝓculdubio exiſtũt· Bed eoꝝ hoc q̃/ dẽ de reꝝ neceſſitate deſcẽdit. illud vo
de ptãte facientiũ Haud igit iniuria di
rimus.hec ſi ad dinã noticiã referãtur neceſſaria.ſi ꝑ ſe conſiderent᷑neceſſatis
ſit non euenire. Nñ ſubdit que qᷓ;uis eueniant tñ nõ amittũt ꝓpꝛiã naturã libtatis. x pus qᷓ; fierẽt onit ſent nõ euenrei No ta ꝙ tota intentio boe.fũdatur.ſupß aliqͥd libere futurũ ex ſui natura in ↄpa tiõe ad pᷣſciaʒ dinã neceſſario euenit. et. talis ẽ neceſſitas cõ dicionata qꝛ inqᷓ;tũ ꝓuiſũ eſtſic necelſa⸗ rio euenit ſed nõ ab ſolute circunſcripta ꝓuiſione.
ſ Quid igitur re fert. Hic obijcit cõ tra ſolutionẽ. ⁊ ſol⸗ uit obiectionẽ. jecũ do 3 illã ſolutionẽ obijcit.ibi. Sʒ ſiin qes mea. Phiectio in B ↄſiſtit. Exquo futuꝝ ↄtingẽs pᷣſci⸗ tũ certitudinalr eue nit ⁊ neceſſario. nõ videt᷑eẽ dria intcõ⸗ tingẽs ⁊ nęceſſariũ. Vñ ðt. Quid igit᷑
refert ↄtingẽtia ⁊ li
bere futura non eſſe neceſſaria cum ip̃a eueniãt inſtar.i.ad ſimilitudinẽ neceſſi
taris. Vũc ſoluit dicens ꝙ inter euentũ neceſſariũ ⁊ ↄtingentem hocrefert qð
manifeſtũ apparet ꝑ exempla que pauloañ ꝓpoſui.ſ.ꝙ ſol oꝛiẽs ⁊ hõ gradiens que dñ fiunt nõ fieriñ pñt.⁊ ita vtrũq; eſt neceſſariũ ſub cõditione pᷣſentie.pᷣſen
tla em̃ neceſſe ẽ eſſe dũ ſint pᷣſentia.tamen vnum eoꝝ·ſ.ſol oꝛiens ꝑꝛiuſqᷓ; fieret

iectionẽ.ſco meuet dubitationẽ.ibi.
Liber quntus
neke crat exiſtere. Ilteꝝ vᷣo.ſ.hõ gradiẽs mime habet neceſſitatẽ fieri ztequã
fiat. Ita etiã illa que deus hʒ pᷣſentiaꝓcul duhio exiſtũt ꝓpter neceſſitatẽ con
ditionis qua ſũt pᷣuiſa euenire tanqᷓ; pᷣſentia. Sed eoꝝ que ſic ſũt pᷣuiſa hoc ẽ
de reꝝ neceſſitate deſcẽdit ſicut ſolẽ oꝛm.aliud de ptãte facientiũ.i.hominem
ambulare. Ex quo ↄcludit.ideo nõ inuria diximus hoc pᷣus ꝙ illa que cõtin
gẽter eueniũt ſi refe
rant᷑ad diuinã not tiã ſunt neceſria eẽ nexibus abſoluta. Gicuti oẽ qð ſen icer⸗ dine—
iÿopſeↄſi ſibꝰ patet ſi ad rõnem referas vleẽ ſi ad
Icie.
derent᷑ ipſa ſũt ab⸗ ſoluta a neribuſi· a ſelp̃a reſpicias ſingulare.¶ Sʒ ſi ĩ mea
vin culis neceſſitat?„— q; manifeſtat ꝑſit inqjes ptãte ſitũ eſt mutareꝓpoſitũ.eua icuti ſi id qð pa⸗
tet ſeni. ſireferas caboꝓnidentiam.cũ que illa pᷣnoſcit ad rõnẽ tũc eſt vle. aürreferas ad ſen foꝛte mutauero. Reſpondebo. pꝛopo P—
otãdũ ꝙſtidẽ ſitũ te quidẽ tuũ poſſe deflectere.ſ quo relatum ad diuerſa= poret eeruiu⸗ niã ⁊ id poſſe.⁊ an facias. quo ve ↄuer e⁊ ſingulare · videt᷑ in vem chpatez tas pñs puidentieitas intuet. diuin ã Diuerſa poſſit eẽ cõ
tingens? neceſſariũ te pꝛeſciam non poſſe vitare.ſicuti pꝛe
ã pti la hʒ rõ. 5 ½ 3 uu n ſentis oculi etugere nõ poſſis intuituʒ
rõnẽ neceſſarij. Bʒ
Pen hans quls te in varias actiões libera volũ natura comparata
ud intellectũ agẽtẽ
„
abſtrahentẽ a ↄditionib indiuiquantib. ⁊ cõparata adintellecti poſſibile;
hʒ rõem vlis. Bʒ cõpꝑata natura hũana ad ſenſũ qͥ pticulari? ↄpᷣhẽdit. hʒ rõeʒ
ſingularis. nã vle ẽ dñ intelligit᷑ ꝑticulare vᷣo dũ ſentit᷑. Silr erit de futuro cõ⸗
tingẽti ꝙ ip̃m comparatũ ad diuinã pᷣſcientiã eſt neceſſariũ ↄditionaliter. in ſe aũt ↄſideratũ habet ſe ↄtingenter.
¶ Sed ſi in mea inqes. Hic obij cit ʒ ſolutionẽ jam dictã.⁊ ſoluit illã ob⸗
uid igit᷑. Pꝛimo ðt. Tu obijcies cõ
tra ſolutionẽ ſic. Si in ptãte mea ẽ mutare ꝓpoſitũ meũ ſ.currẽdo vel nõ cur
rẽdoego euacuabq.i.fruſtra bo ꝓnidentiã diuinã.cũ ego mutuauero illa que
pnolcit eẽ futura. Ipſe ſoluit dicẽs. Ego rñdebo te poſſe defiectere. i.mutare Foſitũ tuũ.ſed vitas ꝓuidentie illa intuet᷑illud te poſſe..mutareꝓpoſitum ⁊ au facias ꝙꝓpoſitum mutas.⁊ intuetur quo ↄuertis tuũ ꝓpoſitũ. ideo ſcias
te nõ poſſe vitare diuinã pᷣſcientiã· ſicuti q;uis libera volũtate te ↄuertas ĩ va nas actiones. tu nõ poſſis effugere intuitũ pᷣſentis oculi¶ Nota ꝙ licet homo

Pꝛola ſerta
voſfitmutareppoſitum ſuñ per hoc tamen non effugit pᷣfeientiam diuinam. qula deus illã mutationẽ pᷣnoſcit · poſitd em̃ ꝙ deus pᷣuideret te cras ituꝝ ad foꝛum.qᷓ;uis poſſis non ire ⁊ ꝓponas nõ ire·nõ tamen nõ ibis · quia deus pui det ſimul ⁊ ꝓpoſitum ⁊ poteſtatem non eñdi.⁊ mutationem ꝓpoſiti⁊ actio⸗ nem eũci. ⁊ ideo non potes aliquo mõ effugere eius pᷣſcientiam nies·¶ Hic mouet tote ↄuertas. ¶ Quid igitur inquies. Iubitcon vicks. Ex mea ne diſpoſitiõe ſcientia diuina Mud igitur con⸗ B tigat ex iſta ſolutio⸗ mutabit᷑ vt cum ego nunc boc, nũc ali⸗ ne mutabitur neſct en diina eme ud velim.illa quoq; noſcendi vices al dpolirioneid ẽ ex variatione.ſci ternare videatur. B Mime. P Vẽ nã lierr eum egorune — ac fitn ni pcurrit intuitus ⁊ad ud videatur ne pᷣſci q; fuuꝝ diuinus pᷣcurrit in— 5 Fpſentiã ꝓpꝛie cognitionis retoꝛquet ac rernare.i.mutare vi pſenti ꝓpꝛie coßnitionis re quet ac reuocat Nec alternatvt tu eſtias)nunc cognoſcẽdi· ißerñ det.mime ↄtingit hoc/ nůc illud pᷣnoſcendi vices.ſ; vno g dina ſcia mutæ. — din intuitꝰ pᷣcur ictu mutatiões tuas manẽs pᷣuenit at/ rit oẽ futuꝝ ⁊ retoꝛ⸗ —— 45t illud ad p̃ſciaʒꝓ q; cõplectit᷑. Quã comp̃hendẽdi oĩa vi pꝛie cognitiðis co⸗ — gnoſcedo oia ſimut ſendiq; pᷣſentiã. non ex futurarũ ꝓuẽtu tanq; pñt 1 rerũ.ſed exꝓpꝛia deus ſimplicitate ſoꝛ es ſuas pᷣnoſcendi ip̃cognoſcẽdi nũc titus ẽ. Exquo illud quoq; ſoluit quod Fei⸗ uudluc ceſſiue ſicut tu eſti⸗ pauloañ poſuiſti indignũ eẽ ſi ſcientie mas ſed manens ii ber a nutatiõe vno dei cauſam. futura noſtra pꝛeſtare dicã ictu huenit ⁊ cõple tur. Nec em̃ ſcientie vis p̃ſentaria noti nes · quam pſentiaʒ comp̃hendendi oĩa one cuncta complectẽs rebus omnibꝰ tanqᷓ; plentia deus 2 n5 n hPlicitate ex quo reſoluit᷑i.declaratur illud qð pauloañ: 6 re ha futura noſtra dicant pꝛcſtare cauſam ſcuentie dei. Si⸗. e c
—

Aiber quintus
diuine cuncta ↄplectẽs pñtial.ipſa ↄſtituit · · imponit modũ oiby reby qula cia ðei ẽ cã reꝝ.ipſa ÿo nihil dʒ ipſis reb · qꝛ nihil ab eis accipit ſicut nos ac⸗
cipimꝰ ſciama rebꝰ ¶ Hota ſi deꝰ ſiłnõ cognoſceret ea q̃ ſucceſſiue eueniant
in tge·tũc ſcia ði eẽt vari
abilis ꝓprꝙ ſucceſſionẽ vniꝰſuccederet cognitio al
terius ſed quia omnia ſimul cognoſcit tanqᷓ; pꝛeſentia · ideo in ſua ſciẽtia non
cadit variatio. vt pᷣus neſciat ẽe alic? ⁊ poſtea ſciat vłꝙ p̃ us ſciat non eſſe ⁊ poſtea eſſe.imo ſimt oĩa coꝗᷓſcit.⁊ iõ ſimł ſcit aliqᷓd ñ eẽ ĩ vna dria tꝑis mẽſurãtis reʒ.⁊ eẽ in alia dñia tempoꝛis
¶ Que cũ ita ſint· h ↄcludit ex pꝛemiſſis ↄpaſſibilitatẽ liberi urbitrij cũ pñtia dĩa dicens. Que cũ ita ſint vt pꝛedictum ẽ maneat libertas ar bitrij intemerata id ẽ incoꝛrupta · nec le⸗ ges ꝓponũt homib penas ⁊ pᷣmia iniqᷓ.i iniuſte volũtatibus ñis ſolutꝭ.i.libera⸗ tis ab oĩ neceſſitate manet etiã imobilit vs pᷣſciꝰ cũctoꝝ.⁊ p̃ ſens eternitas ſue vi ſionis ↄcurrit · cũ fu tura q̃litate.ſ.boni⸗
tate ⁊ malicia nr̃oꝝ
actuũ diſpenſans.i·
diſtribuẽs bonis pᷣmi
modũ ipſa ↄſtituit nihil vero poſteris/ ribus debet. Que cũ ita ſint:manet in/ temerata moꝛtalibus arbitrij libertas Nec inique leges ſolutis omni neceii tate volũtatibus pᷣmia penaſq; pꝛopo nũt. Ahanet etiã ſpectatoꝛ deſuꝑ cũc o rũ pꝛeſcius deus viſioniſq; eius pᷣſens ſemper eternitas cum nr̃oꝝ actuum fu tura qualitate concurrit bonis pꝛemi malis ſupplicia diſpenſans. Mec fru⸗ ſtra ſi unt in deo poſi ite ſpes pꝛeceſq; q̃
cũ recte ſint inefficaces eẽ nõ pñt Auer
ſamini igit᷑ vicia: collite vVᷣtutes adre⸗
ctas ſpes aim ſubleuate:hůiles pꝛeces
a ⁊ malis ſupplicia. nec fruſtra ſuntpolite pᷣces ⁊ ſpes ĩ
deo.q̃ nõ pñt eẽ mefficacel cñ ſint recre ¶ Nota exq̃ ꝓpter kibeꝝ arbitriũ pñt res ſie ⁊ alr euenire nõ inuſte bonis pᷣmia ⁊ malis ſuppicia ꝓponũt·nec ſpes ⁊p̃ces fruſtrant᷑· ſruſtrarent aut old hec ſi oĩa vinculo neceſſitatis vterent᷑. ſiẽ
ʒ ex dictis.
q Zuerſamim igit vicia. Hic phia ſubiũgit erhoꝛtationẽ vti
em dicens · Exquo ſic ẽ ꝙnon eſtig coacti neceſſitate ad faciendũ aliquid. ſ maner in vobis libera voluntãs. deo auerſamini.i. pernite vicia ne per ea iuſte incurratis penas collite.i.exercete virtutes ꝓpter quas merits ↄequa⸗
mini ſubleuate aim vñm ad rectas ſpes que in verã beatitudinẽ tendũt · poꝛri

Pꝛola ſerta
ßite in excelſ a.ſ.ad deñ hũiles ces ·⁊ hoc merito faciatis.qꝛ ſi nõ vultis diſſt mulare auertẽdo aim ṽm ab his · tũc magna
ſn vohis ẽ indicta neceſſitas ꝓbi tatis.i.ÿtutis. qꝛ illud qð agitis nõ põt latere illũ qͥ ẽ iuder actuũ veſtroꝝ. vñ ſubdit. Nũaga tis ante oculos.i.cũ actiões veſtre ſintin ꝓſpectu iudicis ↄcta cernẽtis.ſ.dei. ¶ Nota vicia ſunt ſ pnenda.qꝛ reddũt hominẽ ſeruilẽ. Nam qᷓ eee —„ nr preti. Et Beneca ðt in exrelſa erigite. Magna vobis eſt(ſi 8 ſcirẽ deos pec⸗ eata ignoſcituros diſſunulare nonM neceſſitat in/ hoies ignoraturos- adhuc pꝛopter vili dicta pꝛobitatis cũ ante oculos agitis tatẽ peccati heccare erubeſceré. Sirtu⸗ iudicis cuncta cernentis— tes aũt ſũt colende. quiatꝰẽ que habẽ
bonũ reddit. Rcã ſpes ⁊ recteces ſůt deo poꝛꝛigẽde qꝛ his deo ↄiũgimur? im alloquimur · ⁊ ſi nõ diſſimulamus negligẽdo pᷣdicta. magna vᷣtutis ꝓꝛo bitatẽ nobis indictã ⁊ pꝛomiſſam inde conſequemur. qĩ oĩa que agimꝰfunt in pꝛoſpectu dei cũeta cernẽti s. Picut ei ſcribit᷑ad Heh.iij. Omnia nuda ⁊ apta ſũt oculis eiꝰ. qui eſt deus bñdictus in ſecula ſeculoꝝ Amen. Auitij Toꝛquati Seuerini Boetij viri nois celebꝛitate
qᷓ;memoꝛandi.tert? delphie ↄſolone cũ editiõecõmenta
ria beati Thome de Aquino oꝛdinis pᷣdicatoꝝ inclyte Argentinenſiũ vꝛbis induſtria fabꝛefactus finit felicit. Anno a natiuitate xpᷣi. W cccc.rei.pᷣdie Noñ. WMartij
ompendioſa ſuccinctaq; reſumptio dictoꝝ in li⸗ bꝛos Boetij de conſolatione philoſophie.
Rimus liber habet ſeptẽ metr ⁊ ſex pꝛolas. In metro pᷣmo deplã git ſtatũ ſuũ ſue miſerieer ꝑte pmutationis ſtudij. ⁊ ex ꝑte defectus Coꝛpoꝛalis.⁊ ex parte pꝛolongationis ſue miſerabilis vite apoſtro
phändo contr amicos. In pꝛoſa pᷣma itroducit phiam ſe ſuꝑ ſua mibia ↄſolantẽ ⁊ deſcribit diſpõnẽ ⁊ꝓpꝛietates eiꝰ veſteſq; tenues quas pctica ⁊ theoꝛica itertura poꝛnauit. ¶ In metro ſcðᷣo phia deplãgit ꝑturbationẽ mẽtis hoim ↄuerterrendo ſeſpe ciãliter ſup Woetiũ ¶ In pꝛoſa ſchq phia inueſtigat m oꝛbũ ⁊ex quibuſdã nignis ↄſolãdo ip̃m ne deſpet. ¶ In metro tertio Boetius declarat ꝑqð⸗ dam ſile qũo remotis ipedimẽtis recupat vigoꝛẽ. ¶ſ In pꝛoſa tertia oſten dit qũo phiam agnouerit.⁊ qualiter de pñtia eius adm̃irari cepit.⁊ qũo per ſecutionẽ ſapientũ a vulgarihy nõ eẽ nouã.ſec cũctis pᷣſtantiſſimis viris cõs munẽ. ¶ In metro q̃rto phig oñdit qᷓliter debet ſe habere vt pſecutiões ãpꝛoboꝝ nõ pᷣualeant Zipᷣm exclamãdo eos qͥ timẽt tyrãnos qꝛ net

ratenam qua trahunt. ¶ In q̃rta ꝓſa phia rerit Woe. ſupattentisepdi⸗ ctoꝝ.⁊ hoꝛtat ipᷣm ad ſui moꝛbi reuelationẽ. Et Boe. reuelat moꝛbũ ſuum oñdens ſe turbari ex his q̃ iiurioſe fiebãt 5 ip̃m ex lul in exiliũ relegatiõe ⁊ me ritoꝝ ſuoꝝ fruſtratiõe ex ĩiuſta ſui ↄdẽnatiõe ex fame ſue leſiõe ⁊ tandẽ ex is q̃ videhat gñalr iniurioſealijs inferri.⁊ hec oĩa ſibi eueniſſe ꝓpter ſtudia ipſius· ¶ In metro qͥnto 2hoe exclamat ꝓ uidentiã djnã admirãs ꝙ oia regunt᷑ a deo pᷣter actus hũaios ·lʒ N ſit falſũ tñ turbato Poe vicepr rogat deũ vt regat actꝰ hoĩm nec ſic ꝑuerſi ßuslein ipune aduerſus bonos. 3 k ¶ſ In pꝛ ſa qͥnta oñdit qũo p hia ſe habuſt ad ſuã querimoniam⁊ qͥd ex ea cognouit. ⁊ recolligit ſub bꝛeuitate ea que Boetiũ perturbauerũt dans mo ⸗ dũ remedẽdi ip̃m Boetiũ.— ¶ In metro ſexto phia pꝛobat in oiby oꝛdinẽ eẽ ßuãdũ ⁊ fac; triby exẽplis ¶ In pꝛoſa ſexta ⁊ vltima inqͥ rit cãm radicalẽ infirmitatis boeth.⁊ de cir⸗ eũſtantijs gubernatoꝛis můdi.⁊ de pᷣncipio ⁊ fine reꝝ colligẽdo oẽs ifirmita tes boetij oñdens eñ eſſe curabilẽ.⁊ dicit phia ſibi pᷣmo velle pꝛeponere remt dia leuia pꝛeterea grauia reᷣuare donec meliꝰ ↄualeſcat ac roboꝛet᷑ ¶ In metro ſeptimo ⁊ vltimo phia pꝛobat ꝑ exẽpla ꝙ caligo ꝑturbationũ impedit mẽtis intuitũ hoꝛtãdo ad fugã eaꝝ que catenãt aĩm.ſ.gaudiũ·tim o eabijciẽdo.nõ em̃ põt mes talib p̃ pedita phari.
rẽ ſpẽ ⁊ doloꝛẽ. en cundus liber habz octo pꝛoſag ⁊ octome
tra. In pꝛoſa pꝛima oñdit Woetiꝰ qͥd phia fetit poſt pᷣdicta⁊ phia re umit vnã cãm doloꝛis boetij.· de foꝛtuna oñdẽs mi⸗ ra bilẽ effecfũ foꝛtune excuſans ſe de reſumptõe pᷣterite felicita tis boetij. Vſten dit etiam oportunitatem medendi boetium xpꝛocedit ad medicamenta. ¶ In metro pmo phia defcribit moꝛes foꝛtune.ſ· ꝙ moꝛe rote ſu alienat ſe ¶ ꝓſa ſcða phia itroducit foꝛtunã oñdentẽ nõ eẽ volendũ de ea. ¶ In metro ſcð o ↄquerit᷑ de inexpleta cu piditate hoĩm. ſ In pꝛoſa tertia oñdit ꝙ foʒꝛtuna multa bong Betio ↄtulit enumerãs ip ſa bona p̃terita ꝑ oꝛdinẽ. ¶ſ In metro tertio phid determinat ex trib exem plis mutabilitatẽ mũdanoꝝ. ¶ In a quarta phia oñdit qũo Boetius
adhuc multa hñit bona foꝛtunelet ꝑte Hmachi ſocri ſui.⁊ ex ꝑte pudice con iugis ex pte ⁊ex his ↄſolat eü oñdens felicitatẽ tꝑalem nulli poſſe totg 5
liter euenire.⁊ deſnto aliq;s ẽ felicioꝛ tãto leuioꝛi a duerſitate pꝛoſternit· ⁊ ex 6 ↄcludit felicitatẽ foꝛtuitã miſerã⁊ amarã.⁊ ꝙ in reb foꝛtuitis nõ poſſitiliſte re vera felicitas.qꝛ etiã moꝛs cũctꝭ debet̃ Fn metro q̃rto phia ↄmidatyi tam mediocrẽ ꝑ ſiltudinẽ edificij mediocriter ſituati. 5
In ꝓſa qnta ponit renedia paucioꝛa ꝙ foꝛtuna nõ ſit ſũmopere petẽda. oñ dens ignobilitatẽ diuitiaꝝ · gõẽmaꝝ. agroꝝ. veſtiũ clientũ in cõparatõe ad ho miẽ ⁊ ꝙ hoies pᷣdicta nimiũ diligẽtes faciũt imuriã ſuo ↄditoꝛi.
¶ In metro qͥnto phia ↄmendat aliquã etatẽiqᷓͥ mita pace ⁊ ſobꝛietate fio⸗ rebat. ¶ In pꝛoſa ſexta phia oñdit ꝙ dignitates ⁊ ptãtes nõ ſunt magnope
appetẽde. qẽ adueniũt mat. ⁊ ſolũ pñt ſuꝑ coꝛpꝰ·ſilr diuitie vane ſůt ⁊ ꝑicloſe
In metro iexto oſtendit nequiciã potẽtis Reronis qui ideo infamis factꝰfu⸗ t.quia imperatoꝛ erat.
FIn pꝛola ſeprima phia oñdit gglia eti iuſteacqſita nõ eſt appetẽda · q

můdus ẽ vrictꝰ ⁊ gẽtes ſunt mlte.⁊ qð vna gẽs laudatalia dãnat.⁊ qꝛ etia; glia nõ ꝑdurat. Et ꝙ notãter virtuoſi nõ debẽt querere gliam · pᷣmo qꝛ ꝑtinet ad leuitatẽ arrogãtie.ſcðo qꝛ nihil ſpectat ad aĩam q̃ imoꝛtalis ẽ ⁊ defoꝛmis
¶ In metro ſeptimo phia pꝛobat goꝛiã nõ eſſe querendã qʒ celũ latũ eſt · et uiuſtres quoꝝ gloꝛia perijt niſi hoc ſoluʒz
terra ſtrictiſſima Et adducit viros ꝙ pauculis litteris nominantur. ¶ In octaua ⁊ vltima pꝛoſa phia oſtendit ꝙ bonum eſt in foꝛtuna ſed me⸗ lius ponum eſt in ad aduerrſa qᷓ; pꝛoſpera. Et ꝙ aduerſa foꝛtuna oñdit ami cos pꝛoipera falſos nutrit. ¶ In metro octauo ⁊ vltimo commendat amoꝛẽ quanta facit bona ſine q cuncta ad interitum tendunt.⁊ vtinam genus hoĩm amoꝛ diuinus regat tůũt — vere felix eſſe poſſet. Certius liber habet duodeciz pꝛoſas ⁊ duo deciaʒ metra. In pꝛoſa pꝛima Boetiꝰ oñdit ſe eſſe quodãmõ curatũ ⁊ paratũ ad remedia Fuioꝛa.⁊ phi hec atteſta᷑⁊ ꝓmit tit ſe velle ſibi oñdere felicitatẽ verã.⁊ hoetiꝰ petit hec.· ¶In p mo metro phia ↄm̃dat oꝛdinẽ q pᷣmo dñ noſci falſa deide ja.⁊ faẽ ꝑerẽpla qᷓtuoꝛ.ſ agro pirgãdo.melle guſtãdo.ĩbꝛe fugãdo aere můdãdo. ¶¶ In ꝓſa ſcðᷣa phia oñdit ꝙ oẽs hoĩes naturali appetũt pᷣuenire ad veraʒ beantudinẽ.?uiꝰ etiã ponit diffinitionẽ.⁊ ꝙ hoĩes diuerſis erroꝛibꝰ abducũ᷑ a vera felicitate. ⁊ ponit diuerſas opimones circa felicitatẽ.⁊ oñdit ꝙ queren tes diuitias vęlut ſummũ honũ errãt. Smiliter de potentia reuerentia ⁊ ce⸗ lebꝛitate vel gloꝛia ⁊. In metro ſecundo phia ponit quanta ſit vis nature ꝙ omia ſequunt ſu⸗ am naturamleones.auicule virga violenter deoꝛſum tracta.⁊ celum ⁊ bꝛe uiter omna · S ¶ In pꝛoſa tertia oſtendit philoſophia ꝙ vera felicitas nõ conſiſtit in his in quibus homines putant eam conſiſtere. Notanter pꝛimo ꝙ non cõſiſtat in diuitijs quia ꝑon faciunt hominem ſufficientem. Secundo quia conferũt in digentiam. Tertio inuehitur contra auaros quos in pꝛeſenti ſollicitudo an xios jredit · amplioꝛa concupiſcere facit. ⁊ ne habita perdantur pauere con⸗ tinue compellit.— ¶ In metro tertio oſtendit quomodo diues auarus etiam ſi omnia habe⸗ at adhuc ſitire amplioꝛa non ceſſat. ¶¶ In pꝛoſq quarta philoſophia pꝛobat ꝙ non cõferunt hominibus gd re⸗ uerentiam · Pꝛmo quia dignitas nõ adueniens no aufert honoꝛem. Secun do quia dignitates manifeſtant vicia impꝛoboꝛum.¶ Tertio quia opinione hominem vilelcunt. Quarto auia tem poꝛum mutatione ſoꝛdeſcunt ⁊ ſplen dere deſinunt. hoc ideo. quia in ſola opinione cõſiſtunt. ¶ In metro quarto philophia confirmat per exemplum de Merone cui bo numn fuiſſet ad imperium non veniſſe. S ¶ In ꝓſa qͥnta phia ꝓbat ꝙ regnũ ⁊ regni familiares nõ ↄferũt verã potẽtias nmo pꝛopr paruitatem d uratõis regnantium. Scvo ꝓpter paruitatem extentionis. Tertio pꝛopter annexum timoꝛem. Quarto pꝛopter abſentãteʒ fecuritatem· Quinto pꝛopter neceſſitatem manendi in offico.
8

—
——— ——— ———
nẽ eẽ inqͥrendã diligẽter. ⁊ oñdit in qᷓ ↄſiſtit va btitudo videlʒ in deo?
In metro qnto pia oñdit qũo vᷣa potẽtia ſit acqͥrẽda · ſ domãdo aĩos ferocẽs. ¶ An pſa fexta phᷣia oſidit ꝙ glia mũdana nõ facit hoiem beatum Pꝛimo notãter q ẽ vana? fallax. Vnec illaq̃ẽ merit ↄqſita. qꝛ ſapiẽtide glia nõ eſt cura · Sʒ nec nobilitas.qꝛ iſta nõ eſt eiꝰ ßʒ parentũ. cũ qͥdãmð ne⸗ reſfitet vt ⁊ filij nobiliũ bonos parẽtes ſequãtur ne degenerẽt. git᷑ glia moꝛ xaliũ hoĩm nihil aliud ẽ qᷓ; magna inflatio auriũ I metro ſexto phia vñcit g oẽs hoies ſunt eque nobiles pᷣter vicioſos · dei em̃ genus ſumus. nꝓſa ſeptia p pꝛobat ꝙ ĩ voluptate nõ ſit britudo.qꝛ includit mul tas iñcõmoditates· Etiã ſi ſic tũc pecudes btificarẽt᷑. Itẽ felicitas necẽ ĩ ma trimonio.qꝛ ſepe fiunt inde neqͥſſimi filij qͥ toꝛtoꝛes parentũ ſũt potiꝰqᷓ; btifi⸗ catoꝛes · In metro ſeptio ↄfirmat pᷣdicta ꝑmel ⁊ ꝑ fixurã apis.qi cũ dul redine pungit. n pꝛoſa octaua oſtendit quantis malis ſint multi⸗ plicata pꝛedicta bona.etiam oſtendit qᷓ; vilia ſint bong coꝛpoꝛis que in alijs animalibus ꝑfectius ſunt · vt magnitudo · foꝛtitudo · Etiam pulcritudo ni⸗ mis cito perit que in tenui cute flaueſcit. ¶ In metro octauo philoſophia de plangit erroꝛem hoim quiin acquirẽdo mima bona ſunt pꝛudẽtes.ſʒ acq̃rẽ o ſummũ bonũ abducũtur ignoꝛãtia ⁊ hoꝛtat᷑ hoĩes qᷓtinꝰ tandeʒ attediati falſis bonis veniãt adveꝝ bonũ qð ſtellifen tranſilijt polũ· ſi Inpſa nona phia oñdere volẽs qͥd ſit vera btitudo ſiqᷓ̃t cãm falſe felici⸗ tatis.qꝛ hoĩes ipᷣam ſectãtes nõ adipiſcunt᷑ꝙ pollice. fEt bat ꝙ illa quinq; ſůfficiẽtia. potẽtia. glia leticia ⁊ reuerẽtia ſunt vnñ.⁊ ꝙᷓ qͥ querit vnũ ſine alijs nõ inuenit qð q̃rit. Etex iſto ꝓponit ſibi verã btitudinẽ.ſʒ pᷣus vult dñm imp̃ cari vt ip̃e oñdat eã. ¶ In metro nono ponit oñ̃onẽ optimã ꝓ ſummo bo⸗ no ⁊ vera btitudine cognoſcẽdu. ¶ WIn ꝓſa decima ꝓbat phia verã ali quo alio extrinſeco tanq; a deo diſtinctũ vt accidens qð ꝓbat q̃drupłr. Pꝛio qꝛ non ineſt deo ab extrinſeco.ſcðᷣo qꝛ ſic deꝰ nõ eẽtipᷣm ſummũ bonij. Tertio qꝛ deꝰ et pᷣncipiũ oim. Quartq, qꝛ alias eẽnt plura ſumma bonnotoi⸗
riũ ſequit᷑ꝙ oĩs btũs ẽ ðs. ¶teiſta qnq; ſupꝛadicta nõ ſunt ꝑtes integra⸗ les btitudinis vel mẽbꝛa · qꝛ deꝰẽ ſimplex in eẽntia. nihilominꝰ multa ↄtine⸗
re btitudo videt᷑qᷓ ad eã referunẽ. ¶ In metro decio phia hoꝛtat᷑ ad illã ve rã btitudinẽ pnenire. qꝛ inuẽta habent oĩia. V Inx ſa vndecima phia oñdit ꝙ bo nñ eſt qð oĩa appetũt? idẽ ſunt eẽ bonũ ⁊ vnũ ⁊ ꝙ oĩia appetũt eẽ ⁊ per manere. vt aialia · arboꝛes ⁊ plãte Cuiꝰ ſunt q̃tuoꝛ ſigna.ſ. ertitudo lo ci ⁊ ſi tus diſpoſitio partiũ interioꝝ ⁊ exterio?⁊ ſemis ppacticeiß
tinuationẽ partiũ ſuaꝝ ad inuicẽ quare bonũ eſt finis oĩm.
—
qf In metro vndecimo phia oñdit modũquo poſſimus nuenire in cogni⸗ tionẽ veri.ſ.ꝑ retractionẽ ab occupatõibꝰ exterioꝛibus ⁊ recurſi um ad interio
ra cũ ꝗdiutoꝛio doctrine: In pꝛofa duodecima ⁊ vltima phia oñdit quibus gubernaculis mun⸗
dus regatur.⁊ pꝛobat mundum regia deo tripliciter. ¶ Pꝛimoer coniũctio⸗ ne partium diuerſarum. ¶ Becũdo ex conſeruatione coniunctotum. TTer
tio ex diſpoſitioue motuum ex parte loci tempoꝛis.ſpacij·⁊ qualitatis.⁊ oñ⸗
dit ꝙ mundus regitur a deo per ſuam bonitatem ⁊ꝙ dius omni diſponit ſoꝛtiter ⁊ ſuauiter.⁊ ꝙ malum nihil ſit exquo deus põt oĩa ⁊ nõ poteſt maluʒ
xZexteri 3pp tiã inaiata mo nẽtur ad fua ꝓpꝛia loca ꝑ naturalẽ inclinationẽ ·⁊ nitunt ↄbuare vnitatẽ ꝑ cõ
—,

g ſermones opoꝛtet eſſe cognatos reb dequib loquimur. Inmetro duodecimo ⁊ vltimo tertij libꝛi philoſophia hoꝛtetur ad per ſe uerandum in ↄtẽplatione beatitudinis oſtendẽs per fabulam cichariſte oꝛ phei qũo affectus mundano?um impedit perſeuetantiam in bono· quia facit
üter recurrit homo ad ea que pꝛius dilexerat. S— Vartus liber habet ſeptem pꝛoſas ⁊ ſepteʒ metra pꝛobantia ꝙ diuinum regimẽ optimñ eſt. licʒ b
non videat᷑ inſipientibus pꝛo eo ꝙ aliquando mali floꝛẽt iuſti
cõculcantur. Rhilominus(quia moꝛtales)licet boni tantuʒ
4 miſterium non plene intelligant idcirco philoſophia benigne pſtenct Foc eſſe rgtienabile. ¶ſ In pᷣmn pꝛoſa Woetius adhuc qua ſi languens nec plene oblitus pᷣſti⸗ ne tu batonis incipit ingemiſcere cum admiratione ⁊ intentione phievolen tis adhuc plura loqᷓ interrumpit inquiens. quomodo poſſit h̊ conuenire cuʒ pꝛemiſſis.ſ.exqu o deus optimus optime gubernat omnig. quarẽi ſuo regno yicia dominantur ⁊ virtutes luunt ſu ꝓplicia ſcelerum · Ad hec philoſophia pulchꝛe reſpondet ꝙ omnino deſipit oſtendens per ſimile hoc omnino eẽ im⸗ pofſibile. quia in domo beue diſpoſita vilia vaſa nullo modo clareſcunt nec pꝛecioſa ſoꝛdeſcunt. Sic pᷣtutes ſemp pᷣcioſe ſunt ⁊ vicia abiecta monſtrant᷑· ¶ In pꝛimo metro oſtendit philoſophia quomodo poſſit homo plene cu rari vt intelligat pꝛedicta innuens viam per quam deuenitur ad ſummũ bo⸗ num.ſ.per conſiderationem creaturarum que gradatim ſunt tranſcendende moꝛe auis ſurſum tendendo quouſq; peruematur ad aliquod quod pꝛeemi⸗ neat omni creature.⁊ ita per ſubtilem intelligentiam illius ſuperni rectoꝛis qͥ; oĩa temperatiſſime gubernat.tũc videbit hoꝛrẽdos tyrãnos eſſe exules ¶ In pꝛoſa ſcða efficaciter phia curã adhibet Woetio per rationes mltas pꝛobando contra vulgi opinionem ꝙ ſoli boni ſunt potentes. quia volunt? poſſunt adipiſci bonum.⁊ quia mali hoc non volunt.igitur non poſſunt. et per con ſequens ſunt impotentes. Nam duo ſunt ex quibus actus hũani pꝛo ced unt ſcilicet voluntas ⁊ poteſtas.quoꝛum ſi alterum deſit nihilꝓduci po⸗ teſt. Item ſi duo ſint qui velint vnum opus facere ⁊ debito modo alter pꝛo⸗ cedit.alter autem non valet.puta ambulare quia claudus eſt.conſtat ꝙ im⸗ potens eſt. ¶ Et ſic boni ſunt ſimiles recte incedẽtibus motu pedum.mali vero manu nitentibus quia deficiunt ab eo quod natura maxime intendit.ſ. bonum ⁊ tanto ſunt impotentioꝛes ⁊ miſeri quanto bonum quod negli⸗ gunt eſt melius. Et dicunt ꝙ boni ambulant tantuʒ ꝙ nihil vie ſupereſt. ma li vero in foꝛibus errant. Item malus homo eſt homo ſicut homo moꝛtuꝰeſt homo.⁊ id quod mali poſſunt hoc idem eſt impotentia eoꝛum.⁊ ergo poten tia maloꝛum eſt nulla. quia ſolum malum ·⁊ hoc eſt nihil.quia deus põt om na ⁊ non poteſt malum. ¶ſ Item mali non ſunt boni.igitur non ſunt potẽtes uia potentia eſt bona. Item naturaliter omnes appetunt omne quod po⸗ teſt deſiderari ſcilicet ſummum bonum in quo eſt vera beatitudo liquet igi᷑ ulos ſolos potentes qui hot poſſunt adipiſci. Sed ß mali nequeunt · quaaàd bearitudinem pꝛobꝛa.i vicia nõ veniũt. ¶ In ſcðo metro oñdit de pncipiby huiꝰ ſcli ſi ſunt mali qũo veraciter ſint impotẽtes ·qꝛ nõ pñt facere qð volũt qᷓſi ugati grauibꝰ cathenis · flagellantur

eriã acerhis paſſionũ aculeiꝰ hee vnq trãquilli ſũt. ßʒ agitant᷑rabie a ſupbis kbidine triſticia.ſpe vana · ¶ In tertia ꝓſa phia oñdit malis nunqᷓ; deeſſe ſua ſupplicia.nec bonis deeſſe a pᷣmia. Kullũ ẽ pᷣmiũ nili rõe bon Boni ãt nüc carẽt bono. qꝛ nẽo põ̃t eẽ bonꝰ qᷓ earet bono · igit᷑ nũqᷓ; caret pᷣmio. Item oĩs pẽa ẽ rõe mali· qꝛ mali nãc; volũt careremalo · igit nũqᷓ; carent ſuppl cio Bupliciũ em̃ ſũmũ ẽ exptẽ eẽ boni.· Hec aũt pena q ĩſepabłr adeſt malis na turã vehemẽt ificit.⁊ ab hũana ↄditõe deijcit. ita vt cũ ꝓbitate deßta qͥs hõ eẽ veſierit.nec ĩ diuinã ↄditionẽ trãſire poſſit ÿtat᷑ ĩ beluã.vt auarꝰlupꝰracũ dus canis. fraudulẽtꝰ vulpes · accidioſus aſinꝰincõſtãs auis dicat᷑. Econtra
—
cũ ip̃m bonũ btitudo ſit bonos oẽs eo ipoꝙ boni ſunt fieri btõs· liq̃t.⁊ quia bti fůt eos ↄuenit eẽ deos qð vtiq; ſummũ pᷣmiũ ẽ inauferibiliq;· Tqꝛpᷣmiũ bonoꝝ ẽ fieri deos. ſ uppliciũ maloꝝẽ fieri beſtias · nmetro tertio ꝓhia cã ſolatij· itroduẽ fabulã Vlixis.cuiꝰſocij ꝑ q̃ndã deãq Kirce ðꝛ trãſfoꝛmati fuerãt in diuerſas beſtias coꝛpalt nõ mẽtalr qꝛ ſenſũ retinebãt. Et ↄcludit ꝙ tranſtoꝛmatio mẽtis ꝑ vicia coꝛpe manẽte eodẽ poꝛ eſt qᷓ; tranffoꝛmatio coꝛ⸗ oꝛis in beluã aĩa ſua manẽte ſi talis trãſffoꝛmatio eẽt poſſibilis ꝑ naturã. Tn pſa q̃rta Boe. ↄſentit rõnbꝰ ð. dictis ꝙ mali ſůt infelices. tñ adhucqᷓ ſi laical moꝛe indignat᷑eis Lethe in bonos.⁊ vellet ꝙ nõ poſſent ſʒ potiꝰ? cito auferũt᷑ de meho.Pa ipatiẽti arguit phia ⁊ ſuo loco ꝓbare ꝓmittit qð nõ lʒ ſapiẽti ſic indignari ſed magis cõpati.ſicut facimus egrotis coꝛpaliter.
—
Walde eim̃ miſeri ſůt vicioſi dũ cupita q̃ volũt ꝑficiũt⁊imißᷣioꝛes qᷓ;ſi ea ꝑficer
nð poſſent. Et ſubiũgitiꝙ mali ſůt pũiri feliciodes qᷓ ſũt qᷓ; qͥ nõ ſũt puniti⁊ tã ro ĩfelicioꝛes q̃nto diuturnio?es? qnto minꝰ pun tũt.⁊ ꝙ ilii ſũt miſerioꝛes qᷓ faciũt inuriã qᷓ; qͥ patiunt᷑eã. Etiã oñdit ꝙ mißia maloꝝ ẽ infinita ſi eoꝝ vita eẽt infinita. qꝛ eoꝝ malicia ẽ eoꝝ mjſeria · Et addit ꝙ malos puniri bonũ eſt. Pꝛimo aꝛ qñc; reſipiſcũt a malo. Hrse qꝛ alij vidẽtes terroꝛẽ declinãt a ma ſd. Tertio qꝛ eoꝝ mibie addit᷑ aliqͥd boni.ſ.pena q̃ rõne iuſticie bona ẽ.⁊ ꝙad malũ reqrit᷑ purgatoꝛũ vel inferiꝰ poſt moꝛtẽ.⁊ ꝙ opio vulgi Zꝛia ẽ opinioni phie.⁊ ꝙ opioni vulgi nõ ſit ↄ entiẽdũ.⁊ ille qui facit iniuriã ẽ puniẽdꝰ.⁊ nõ cui facta ẽ.igi᷑pmus ẽ inferioꝛ. Igit᷑ iudices potiꝰ debent incitari vt cõpatiãt᷑ faciẽtib iniuriã qᷓ; patiẽtib eãdè · q? Sad ſapiẽtẽ ꝑtinet oẽ odiũ aſe repellere ⁊ctis velle ꝓdeẽ· i clement᷑ vʒ expectare ⁊ ꝓuocãſe diſcolos ad pniaʒ ⁊ plꝰ? 2pati his q inferũt iniuriã; c patiunttanq; infelicioꝛibꝰ ¶ In qrto metro phia iocũde ↄfirmat q̃ dixit?e clamat 3 hoĩes illos q bellicis motib? ſe uicẽ ex odio ad moꝛtẽ doducũt di. Hiemo dabet moꝛtẽ maloꝝ deſiderare q̃ deꝑ ſe multis modis apꝛopinqt ſine bello. Juſte qᷓq; diligẽdi fũt boni? mali miſe⸗ ricoꝛdit. ¶ In ꝓſa qnta oe.q̃ſiꝓficiẽs in ſcia icipit ples dubitatões hẽre q; itea habuit ⁊ dit. Perpẽdo ꝙiĩ bõis foꝛtuitꝭẽ aliqd bõi eo ꝙ expediẽs ẽ recto rib ⁊ ſapiẽtibꝰ? gubernãtibꝰ policiaꝝ hẽre eas.⁊ nũc ſtupoꝛẽ meñ deꝰ recto? exaggerat q̃ in bonis foꝛtune vtilia ↄſtituit rectarõe mũdũ gubernat. Dua ſẽ indifferent᷑ ꝓſpa? aduerſa accidũt bonis ⁊ malis. Et. q.d. Bi eſſem pol lens opib· honoꝛe reuerẽdus. potẽtia validꝰ ⁊c̃. vt olum.tůc medica rõ luffi cert.ſed qꝛ affligoꝛ. ipatiẽtia mevexãpĩ idcirco totiens ad q̃rendũ incitoꝛ.? ꝓ ↄſolatiõe cãm hꝰ reicie deſiderg. Et querit q̃re carceres ⁊cruces inuole 4ht malos ſepiſſime eueniãt bonis.& tpia rũdet ꝙ ſic videt᷑eẽꝓpter iꝗrantiã
cãefati⁊ diue puidẽtie. ¶ Inlqͥnto metro pbi qᷓſi pᷣpando viã ad nfomã

—
ũ Boe. ðt. ꝙ cõe ẽ hoi hẽre admirationẽ de reb qᷓ;diu ign oꝛãt cãs eay ſ
—
illis ſcitis ceſfat ſtupoꝛ⁊ dat er?n de motu ſideꝝ arcturi. i.vꝛſe mgioꝛis dre. ⸗ tardiꝰ mouent᷑.⁊ de eclipſi lune ⁊ſolis que mira vident᷑ ignaris. Sitr accidit qꝛ nemo mirat᷑ de inqetudine aq̃ꝝ flãte choꝛo ⁊ de niuibꝰ ſolutis a ſole. Sic in ꝓpoſito ſi cã ceſſaret.⁊ admiratio.⁊ durãte iqrãtia cãe durat admiratio
In ꝓſa ſerta Boe. adhuc iſtat ꝓdeclaratiõe qõnis ſupiꝰ mote⸗ qremal bonã⁊ bonis mala ↄtingãt.⁊ phia pᷣmittit difficultatẽ eiꝰqʒ iſta matia talẽ vt vna dubiratiõe ſ oluta alie inũerabiles ſuccreſcãt.ſʒ tñ qꝛ iſta ſcire exp edit afflicto.iõ ſaltẽ paꝝ de ea tractabit.⁊ ponit ꝙ ſtabilitas dinemẽtis oia guber nat ſtatuit ⁊ diſpõi.pᷣmittit eniã ꝙ oʒ ſcire qͥd ſit pꝛouidẽtia.⁊ qͥd fatũ.⁊ tunt adʒ qð querit fecto oꝛdie ꝑueni᷑ Pꝛoudẽtia ꝗᷓ ẽ ip̃a dina rõ in ſũmo oim pn cipe ↄſtituta. Vel planiꝰ ſic. Pꝛouidẽtia ẽ diipõ dina ſiue oꝛdinatio exñs in
mẽte dina q̃ ↄcta inferioꝛa fůt pꝛouiſa hm̃ ſtatũ ſue nature. Fatũ vᷣoẽ viſpõ ĩ
herẽs reb mobilibo ꝑ quã pꝛouidẽtia oĩa nectit ſuis oꝛdinibꝰ. Et ponit ꝙ pꝛo
uidẽtia ⁊ fatũ nõ ſũt vnũ.⁊ ꝙ fatũ cũ oĩb ſuis ſubiacẽtibꝰ depẽdet a pꝛouidẽ
tia. Et põ̃it diuerſas opĩones circa fatũ.ſ. a qby vel a qᷓ exerceat᷑ ⁊ v oĩa q̃ fato
ſubiacẽt etiã dine pꝛouidẽtie ſubiaceãt.⁊nõ ecõuerſo · ⁊ declarat B ð circulis
ſuꝑ eundẽ arẽ ſuꝑ le motis. Et qjnto qͥd firmiꝰ ſeine ↄtinet. tãto frmiꝰp̃ſer uata fatali mutatiõe. Deinde phia ↄpat habitudinẽ fati ad pꝛouidẽtiã dinã
—
ꝑ q̃ttuoꝛ ſitia.ſ.fatũ hʒ ſe ad pꝛouidẽtiãſicut rõcinatio ad intellectũ id qð fit ad id qð ẽ tpᷣs adietnitatẽ.cir culꝰ ad punctũ mediũ. Poſtea oñditq̃ ſint illa
que fato diponũt᷑ ⁊ ꝙ ea que apparẽt in reby ↄfuſanõ intelligẽtiꝰ.ſũt in dina
pꝛouidẽtia ⁊ guhnatiõe oꝛdiata.⁊ qͥ põt aduertere iſta.optimã in ſingul iue niet rõem. ¶ Itẽ ꝙ indr̃nter bonis ⁊ malis pꝛoſpa ⁊ aduerſa ↄtingũt. nõ foꝛ
tuito ſed ſũmo libꝛamiĩe pꝛocedit ex pꝛouidetia oꝛdinatoꝛis.ſicut qͥ qͥſdã ſcit
dignos pᷣmo qſdã ſupplicio.ipeide oñdit cãm gnalẽ qjre malis bona⁊ honis
mala ↄtingũt· ſ.qt hoies neſciũtqueſint bona vel mala ꝓbãs ꝑ ſitemediciſa entis diuerſis coꝛꝑibo diuerſa ↄueniremedicamẽta?⁊ neſciẽtes varietacẽ coꝛ poꝝ viuerſificatoꝝ in ↄplexiõe·iꝗrant cm mutabilitatis curatiõis. Etiam Pbatß ex Zꝛio iudicio dei ⁊ hoĩm̃ allegãs Nucanũ de iudicio deoꝝ⁊ catho nis · Peinde ponit cãs ſpãles q̃re malis bona eueniũt.⁊ vnaẽ qꝛ poſſet detioꝛ ſieri ſi ß bonũ nõ veniſſet. ꝙ aũt bonis mala nõ eueniũt facit eoꝝ meritũ.⁊ iõ eis bona eueniũt vt ĩpꝛ obitas pᷣualẽs repᷣmat. Itẽ ſi qͥdã modeſti afflige⸗ rentur deficerẽt ꝙ boni repᷣmunt eis mala adutniũt; iõ eſt. qꝛ alid eoꝝ ex lõ ga felicitate gliari poſſent.⁊ ſi nõ excitarent᷑ſuꝑbirẽt. Scðo vt inde magis me
reant᷑? exercitatiõe in ÿtutibꝰ ↄfirment. Tertio aliqͥ piꝰ metuũt qᷓ; debent.
WMuarto aliqͥ;s plꝰ pᷣſumit de ſeqᷓ; debet · Quinto pꝛopter gloꝛiã pᷣcioſe moꝛ
—
tis. Sextopꝛoptet exn alioꝝ.ꝙ aũt malis mala adueniũt nemo mirat᷑.ſed ꝙ
eis bona eueniũt pᷣma cãẽ ne fiãt peioꝛes · ſcða vt emẽdent᷑.tertia ·vt eoꝝ ma
ſeria maloꝛ exiſtat. Peinde oñdit cãm q̃re mali malos pumãt quia ſic tales
mali fit boni.poſtea excla mat de ꝑtractiõe tali amplioꝛi. ¶ In metro ſexto
firmat phia que victa ſũt ꝑ ſiitudinẽ iocũde alloquẽs Boe· vt ſic recreatꝰ ad ſublunioꝛa tẽdat ⁊ ↄmẽdat dinã ꝓudentiã in regimie coꝛpoꝝ celeſtiũ ele
mentoꝝtẽpoꝝ generabiliũ? coꝛꝛuptibiliũ ex ꝑte dei regentis. Aitqᷓ · Sivrs pura mẽte ſũmi dei udicia intelligere.aſpice ceiũ ⁊ dil ciplinã ſtellaꝝ. ⁊ anni
urſꝰqᷓ; varij vidẽt᷑. ⁊ tñ vnů ñ ↄfůdit alið.ſic ĩ actib hũas. oĩa recte oꝛdinãt᷑

V 1
—
—
npl ſeptima ʒcludit phia ex pᷣdietis ꝙ oĩs foꝛtũa Sona tanq; a deot
faſli blliter adminiſtrata vnicuiq; fᷣm ſua merita.nã iocũdã remunerat. aſpa erercet vel coꝛꝛipit. Et oñdit ꝙ ẽ ʒᷓꝛiũ vulggo.q.d. O boeti. caue ne ſequais Julgi opinionẽ ꝙ ſp aduerſa ludicat mala·ſed attẽde ꝙ in tua ptãteẽ qualeʒ vis ßabere foꝛtunã⁊ ꝑß tan dẽ facit exhoꝛtationẽ vt foꝛtuna magnanimit᷑ to
..
leret᷑ ↄcludẽs eẽ in hoĩs ptãte foꝛma ſibi foꝛtunã qualẽ vult.
—
In metro ſeptio phia ↄfirmat ſuã exhoꝛtatiõʒ erẽplo viroꝝ foꝛtiũ zſt zeti⸗ otuptatib ſpe laudis ⁊ glie laboꝛes macios ſubire.⁊ ꝑ veer ne
deſiſtãt a ꝓpoſito ſuo ꝓpt᷑ laboꝛes · Difficile ẽ eñ̃ mediũ tenere. Et ponit tres
fabulas qᷓi ſolaciãdo ip̃i boetio ne grauet᷑ ſerioſis. Koncludit aũt M foꝛtes
ite nũc altas vias ad ſupna. li tãta fecerũt in fideles ꝓ glia inani.cur vos iner tes? pigri terga nudatis ·i.laboꝛes reſpuitis añ ſupata c arnalia donant no⸗
Aintus ⁊ vltimus liber hʒ ſerꝓſas ⁊ q̃nqᷓ; metra
Fn poe vltimo li pßa ſoluit ãdã dubia ex ſupdictis ꝓuidetia Rã ſup tetigit aliqua multũ intricata que nõ plene expoſuit ·. depuidẽtia ⁊ fato.ex qͥb videtur ↄcludi ꝙ ſi ua pᷣciſe deus oĩq diſponit:ergo neq; caſus neq; foꝛtuna ẽ.neq; libeꝝ arbitriũ. In pmapſa Boe. cõmenqat actũ phie.⁊ dat occ ionẽ tractãdi de caſu mouens qõnẽ. In aliqͥd ſit caſus an oĩno nihil. ⁊ ð̃t.& rꝑioꝛ em̃ qʒ ſupꝛa di
xiſti ꝙ materia de ꝓuidẽtia ſit nimis implicata. Nã ego oia caſualiter putabã
euenire. Tu vo eq ꝓbaſti nulla. Pi ᷓita ẽ tũc multa dicta antiquoꝝ ſũt falſa qui poſuerũt caſũ eſſe. Ad hec phia rñdet ꝙ ſi ita caſum diffiniã ſicut tu vide ris diffinire.tũc dico caſum oĩno nihil eẽ· Nõ eĩ eſt motus temerarius nula caufaꝝ ↄnexioneꝓductus. qꝛ ex mhilo nihil fieri põt. ne vllus temerit ati locꝰ in vniuerſo relictus ẽ· ꝓhibenti deo qui oĩa oꝛdinat. Se aũt cñ meo ariſtote le ⁊ nð cũ vulgo ſentis ·tũe dico caſum eẽ ſicut.ij· pꝓhiſicoꝝ ait Quotiẽs aliqͥd cuiuſpiã rei gra gerit.⁊ aliud qͥbuſ damex cauſis qᷓ; qð intendebat᷑ↄtingit.ca⸗ ſus vocat᷑. i.caſus ẽ euẽtus inopinatꝰ ex ↄtingẽtib cãtus in his qᷓ gerũtur ob aliqd. Et ponit exm de foſſiõe terre ⁊ auri reꝑtiõe dicẽs vt ſi qͥs colẽdi agrum cauſa.terrã fodiat auꝝ reꝑiat.euẽtus iſte etſi nõ habet cãm intentã habet ta⸗ mẽ cãm confluentẽ ex dina oꝛdinationeꝓcedentẽ.
—
npᷣmometro oñdi t per ſimile aquau tigris
*
ciũ iterato vueniũt⁊ vnñ flumẽ efficiũt. Bi qͥs ꝗᷓ deponeret nauim vel linũ in
nũ üloꝝ?ſilr nauim vel lignñ in aliud fᷣm naturã aauaꝝ deſcẽderet donec tandẽ ſikiungerent᷑ pᷣter tñ intẽtionẽ deponẽtis. q að hõ nõ aduertit. poctñ oꝛdo natureſdine ſugplet ¶ In ſcða pꝛoſa aſuãã̃ dubitareincipit an eti ſit lheꝝ arbitriũ ꝓ eo ꝙ oĩa ↄſtringunt᷑ cathcna
fatalis neceſitudinis. Ad hoc pbia rñdetꝙ oĩno eſt ß; in diuerſis nõ eadẽ fa⸗
ic ẽ de caſu ſyllogilandum
oetius quaſi plene infoꝛmatus de pꝛouidentia ⁊ fato ⁊
cultas ſit ꝓſequendi volita ⁊ fugiẽdi volita. nam boni ſunt veri liberi· deo li⸗
bere inherendo.? malierp opꝛla libertate ſerui efficiuntur ad infima ⁊ vicia
„
oluntarie tendendo ¶Etiam pꝛoui
6 ro ondit peh li ⁊ eufratis qũo euẽtusc ſu alis Pabeat ſe ad dinam ꝓuidentiʒ In armema eſt quedã rupis dequa fons ſcaturit a ſe deriuãs vuo flumina q̃ dicũt᷑tigris ⁊ eufrates. poſt aliqð aũt ſpa
dentia non excludit libertatem · qula

ſum miniſtrando ⁊ nouẽdo nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ lihere ꝑmittit agere qð placet.⁊ vnicuiq; reddit ᷣm merita. Et ſic actꝰ liberi arbitrij cadũt ſub diui naꝓuidẽtia. Oñdit etuã libeꝝ arbitriũ eẽ aliter in angelis ⁊ aliter in hoibus. ſ In metro ſcdo phia ↄmẽdat excellẽtiã diuine cognitõis in ↄparatõe ad ſole inaterialẽ. ⁊ ſic hilariter pꝛedicta vera eẽ oñdit. adqucẽs exemplũ melli flui Homeri dicẽtis.ꝙ lʒ ſol ſit imẽſi ſplẽdoꝛis.⁊ oĩg in ſuꝑlicie ꝑluſtret. tñ ñ põt intima terre viſcera iluminare. Sʒ nõ ſic ſol iuſticie. deꝰ põt impediri dia ex alto cernit pñtia pᷣterita ⁊ futura. Et iõ ip̃e veraciter dici põt verꝰ ſol⸗ ¶ſ In tertia ꝓſu boetiꝰ ↄquerit ſe rurſus difficilioꝛi ãbiguitatẽ ↄfundi. qꝛ ñ põt capere qũo ſiłin ÿitate ſtat libeꝝ arbitriũ cũ diuina ꝓuidẽtia. Et oñ dit diuinã ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ eſſe incõpoſſibilia tali rõne.qᷓ infalliblr pꝛo uident᷑ ðe neceſſitate eneniũt.ſʒ oĩa infallibitr a deo ꝓuidẽtur. q ſi ab eterno ñi ſolũ facta ſʒ ↄſilta ⁊ volũtates ꝓuident᷑ a deo.nulla erit libtas arbitrij· Iliq rõ. Sicur ſe hʒ ſcia reſpectu ſcibilis pñtis.ſic pᷣſcia reſpectu effectꝰ futuri· ſeq cũ ſcio aliqͥd in pñti eẽ neceſſeẽ ip̃m eẽ iõ cũ pꝛeſci? aliqͥd futuꝝ eẽ neceſſeẽ ip ſum futuꝝ eſſe. ſʒ deꝰ pᷣſcit oĩa futura.igit᷑ neceſſario eueniũt · ¶ Tertia rõ· Quicũq; exiſtimat rè alreẽ qᷓ; ẽ eiꝰ eſtimatio ẽ falſa ⁊ nõ ſcita ſʒ fallax opinio rigir diuina ꝓmidẽtia pᷣlit aliqͥd futuꝝ· ⁊ ſi ipſum non neceſſario euenit ſi⸗ cut pꝛeſcit pꝛeſcta dei. tũc ꝓuicẽtia dei nõ eſt ſcia qð eſt abſurdũ.igi᷑ furura a deoꝓuiſa neceſſario eueniũt. Poſt ß impꝛobat mos qͥb aliqͥ nituntur ſalua⸗ repuidentiã. Pꝛimꝰ modꝰeſt vt dicat deñ ea q̃ pꝛeuidet iudicare infallibilr qᷓ;uis poſſent nõ euenire · ſʒ ß nõ · qꝛ tũc fallere᷑ ꝓuidẽeia ¶ Pcðs modꝰẽ vt dicat deũ ꝓuidere futura indeterminate ſic vt fututa. Sʒ iſto mõ ꝓuid entia dei nõ eſt certa ¶ Tertiꝰ modꝰ vt dicat oĩa euenire ex neceſſitate ⁊ libeꝝ ar⸗ bitrium auferatur nihil eſſe. tunc ponit inconuenientia queſequuntur ſiau⸗ feratur liberum arbitrium · Pꝛimũ qꝛ tũc leges ⁊ ſtatuta nõ valerẽt. Scðo qꝛ deꝰ eſſet auctoꝛ maloꝝ. Tertia.qʒ tolleret᷑ actꝰ depꝛecãdi deũ?⁊ ſperandi in deo qͥby hoĩes maxieoi ungunt᷑ deo. Et ſic vidẽs multa incõuenientia ſ eq ex ablatõe liberi arbitrij q̃ſi ꝑplexꝰ neſcit ãd ↄducendũ ſit⸗— ¶In tertio metro adhuc Boetiꝰ ꝓſequi᷑m ateriã pꝛefatã ⁊ mirãdo q̃rit cã ſitq̃reſileẽ nõ pñt ꝓuidẽtia iibeꝝ arbitriũ volẽs ꝙaparentia diſcoꝛdie ꝓuenit ex debilitate intellectꝰ.⁊ ſic oñdit. Bi ðꝛ ꝙmĩẽs obꝛuta tenebꝛis ne⸗ quit cognoſcere tã ſubtiles nexꝰ reꝝ · tñc iteꝝ noua q̃ſtio oꝛ·q̃re.i.tm̃ deſide⸗ rat ⁊ laboꝛat iſta ſcre cũ nẽo q̃rat qð iꝗ̃rat ·⁊ fiiueniat qᷓſitũ nõ coꝗᷓſceret iuẽ tũ. Jut foꝛte mẽs ſummariealidd ſcit ⁊ de ſinglis nihil· Zut neq; nouit oĩa nec penitꝰneſcit · Sʒ q̃ſi ſũmã memit⁊ retractãdo ↄſulit ⁊ ſilbtitt aduertit q̃ aliqñ ſciuit vt illis q̃ neglexit iteꝝ q̃at addere alq̃s ptes.⁊ ſic vlt dicere ꝙ aĩa ſciat cãm incõpaſſipnis int ꝓuidentiã ⁊ liheꝝ arbitriũ i vli ſʒ neſcit ĩ ſpãli⁊ĩ ꝓpꝛia faꝛma. ¶ Inꝓſa q̃rta pꝰlongã Woetiꝰ vocillationẽ in q̃ viſus ẽ qᷓſi aliqᷓ̃tr ſubtit ⁊ allqᷓłr rudis moꝛe ſcholariũ nouicſoꝝ qͥ iuoluũt ſnias ᷣmõbĩ peritis. ã phia vꝛbane alloquit᷑ ipſum nec ↄfundere diſponit · ſ dulciter at⸗ trahere vt pleniꝰ erudiat dicẽs. O boeti.hec ẽ vetꝰ q̃rela deꝓuidẽtia ⁊ olim a Tullio vehemẽter agitata.⁊ a te diu q̃ſita necdũ ab yllo vr̃mn firmiter expe dita.⁊ hec ẽcã vñ defectꝰ ꝙ hũane rõcinatõis motꝰ ad diuie pꝛeſcie ſimpli⸗ citatẽ nõ põt attingere · ſi poſſʒ nihil duhietatis rẽaneret. Sʒ nũctenta bo iſta tibi patefacere. volẽs igit᷑ſolu ere qõnẽ Boetij reſumit ſolutionẽ pus im

git᷑ libeꝝ arbitriũ.
„ 3 8—— 3. ₰—„—
— *
————
—
.
——
*
pꝛobatã qᷓẽ bõa i ꝙ põit pꝛeſ ciam nõ eẽ cãm neceſſitat futuroꝝ. Dirit eni nõ iõ futura ꝓueniũt.qꝛ ðs ea ꝓuidit. S fuit mala in hocqʒ põit futura eſſe cãm eẽ pᷣſcie del ·⁊ ðᷣt · Bi tolleret᷑ pꝛeſcia dei nequaqᷓ; rolleret liben arhitrium ad necelitatẽuẽt ſi iteꝝ eẽ poni᷑ ⁊ nihil neceſſitatis iniũgere reb futur manet e oñdit phia ꝙ pꝛelcia diuina nò ẽ ſignũ nccitat? ĩreb futur?.⁊ ꝙ modꝰꝓbãdi er ſigno nõẽ ef̃car. Deinde qꝛ ex dict videt᷑ ſequi ꝙ aiiqᷓ pñt pᷣſciri q̃ tů neceſſario nõ eueniũt. Si aũt nccãrio euentũt pñt non eue nire.ita ꝙ aliqñ pᷣſcitũ a deo nõ eueniat.& phia dubitãdo de h q̃rit.⁊ foluit ꝙ lʒ futura ĩ ↄꝑatðe ad diup ſint in necitate ↄditionata. nõ tñ oino ſũt nccãrig neceſſitateabſoluta. Hie 3 putas ꝙꝓuidẽtia ĩponit futur nceita tẽ.ſi ita ẽ q̃re nõ ĩponit reb pñtibꝰ nceitztẽ. Et põamꝰ añ ockos q̃drigã cũ au riga videmꝰquantã diligentiã facit. ſi qᷓ necẽſſarto figri oʒ oja qᷓ vectoꝛ fiuſtra vtiẽlibtate ⁊ urte jua. In hũc modũ cetera ↄſidera. Tüc phia diſcutit ſcᷣm motiuã oerh. Eitt futura incerta qᷓlia ſint ↄꝛigẽtia pñt certe pᷣſciri. Pirit em̃ pᷣus nihil ſcia ↄphẽdi poſſe niſi certũ. Byaſſiq̃t phia cãm erroꝛis. qꝛ pu⸗ tar ꝙ facktas cognitõis ſit m facultatẽ rei cognite ⁊ nõ coꝗᷓſcẽtꝭ qð falſum eſt xemplũ ẽ de coꝛpis rotũditate quã al xiſus alr tactꝰ cohjl cit. viſus em̃ a re motꝭ exñs cohſcit. tactꝰ in ꝓpmn brre ipᷣe hõ al cohᷓjſcit ſenſu· alr ima ginatõe. alr rõe ali inteltigetia. Peiñ oñdit ꝙ qͥcqͥd põt ᷓtꝰ inferioꝛ etiaʒ põt pᷣtus ſupioꝛ 7 liꝰ ⁊ ↄpat illa q̃tuoꝛ adinuicẽ ſubtilr. vt ĩtextu. Biß põt hõ qͥd põt ðs In metro q̃rto oñdit a qby oꝛtũ hůit erro loꝝ qͥ dixert ꝙ res coꝗᷓſcunbm ꝓpꝛã naturã qerroꝛ magnũ p̃buit ipedimẽtũ ad alia coh̃ cẽda. qꝛ à magnis phis inuẽtꝰ ⁊ defenſus fuit. Stoici em̃ qᷓſi ad ãgelicã puritatem tẽdere cupiẽtes ſi poſſibile fuiſſʒ cũ Poniſio dixiſſent qᷓſdã holes diuia paſſi ue didiciſſe. Sʒ qꝛ tĩ miſteriũ nõdũ reuelatũ eis fuerat.fecerũt ꝙ potueft di
rẽtes aĩam tiñ pati ĩ cognoſcẽdo.nõ aũt agere· ⁊ ſic cognitio itellectiua ſcõm eos ſolũ ꝑficeret᷑ ex h ꝙ coꝛpa exterioꝛa ſuas ſilitudies impᷣmũt in mẽte ·ita ꝙ mẽs ſe ſolũ hẽat in rõne patiẽtj ⁊ res ad ertraĩ rõe agẽtꝭ· qᷓ ſequit᷑ꝙ pati⸗ ens trahit᷑ ad naturã agẽtis ⁊ nõ ecõuerſo ⁊ ꝙcegnitio. ⁊jequit᷑ naturã rei co gnite⁊ nõ naturã coßjcẽt· ſiẽ in tabulis fit raſisi q̃ ſcribunt᷑notulen p̃is nihil agẽtib.ß aũt nõ põt ſtare qꝛ aia diſcernit. colligit diuidit. imo nunq;o cioſa ẽ ß moꝛe ignis agittat nüc in fima nũc ſupᷣmg. Vñ pʒ ꝙaia plꝰagit qᷓ; patiat᷑. in coꝗᷓſcẽdo. Applicat aũt iſta ad deũ. vt ſeqͥtur in feq̃ntiꝓſa. ¶ In ꝓla qn ta ponit phia inltos mõs cognitionũ vltra qᷓ diuia ſuꝑeminet⁊ ꝓbat ſpãlx diuinã cognitionẽ eẽhm modũ coꝗſcẽtis ⁊ nõ rei cognite.⁊ ponit inſufficien ti eoꝝ qͥ ex h mõ coqſcẽdi nfoꝓbãt diuinã ꝓuidẽtiã ponẽs exẽplũ de dtuo? ʒtutib coßjſcitiuis ſuboꝛdinat· hoꝛtalch vt duule mẽti hũana rõ ſe ſpᷣmittat ſi em̃ erigamꝰ ad cacumẽ ſumme intelligẽtie rõnationẽ ñam nõ p oſſumꝰ ꝑticipes fieri iliꝰ ſapie q̃ vltra nos ẽ·illic ein rõ videbit qð ĩ ſenõ ꝑõt intueri ⁊ de futuris certiſſimã ſciam hẽbit. ¶In merro qnto ⁊ vltio phia iocũde poꝛtat᷑ ad idẽ.ſ.ſurſum mẽte tẽdere. qꝛ alids nõ ẽ poſſibile vt qͥs poſſit capere qũo dei inteiligẽtia ↄtingẽtes res certitudinalt᷑ ꝓuidet. ꝓcedit aũt hec exhoꝛ⸗ tatio a ſihtudine coꝛpis hũani.nã eetera gialia hñt faciẽ dep̃ſſ̃ ad terrã.ſolꝰ poõ ſtat recto coꝛpe · ⁊ õ celeſtia bᷣncipaliter debet querere. ſi 3 ꝓla ſextã ⁊ vltia ꝓcedit phia ad longũ ↄfirmãdo pdictan ſolt ẽdo i⸗ gãtiãs ſupᷣpoluas videlʒ gpuidẽtia nõ impedit arbitrij libtatẽ⁊c. Unð ai

—
vt poſſimꝰ cohᷓſcere q̃ ſit ſcia dei quantũ fas ẽ intueamur.qͥᷓ ſit diuĩe ſubſtã tie ſtatꝰ. Hei igit᷑ eternũ eẽ ↄſtat ·eternitas aũtẽ inrermiabilis vite tota ſił et pfcta poſſeſſio·ex hac diffiõe pꝛobat totũ intentũ ſuũ.qꝛ ðs neq; ↄditis reb⸗ nntiqoꝛ videri dʒ tꝑis q̃ntitate ſ ſimplicꝭ potiꝰpꝛop̃etate naiect manifeſtat ũo tpalia deficiũt a ſimplicitate diuie nature quã nitunt᷑ imitari. Deiñ põit ꝑhia ꝙ ſcĩa diuia.nõ pᷣſcĩa nõ pᷣuidẽtia ſʒ pꝛouidẽtia vocat. Cũc ſoluit rõnes ſibi ſuꝑiꝰfactas 3ᷓ pꝛouidẽtiã volẽs ꝙ ſiẽ nr̃a pñs ſcia nõ ẽ cã nccitatꝭ eſſendi eoꝝ qͥſcimꝰ.ſic nec deiꝓuidẽtia eoꝝ q̃ pꝛouidet. Deiñ oñdit ꝙ circa ↄtingen tia ſtat certa cognitio dei ⁊ incertꝰ euẽtꝰ nhen foꝛtificat pᷣmã rõęem vt foꝛ maliꝰſoluat⁊ ſoluit eã ꝑ diſtictionẽ ncitat/ ↄditionate ⁊ mplics. Peiñ con cludit ex pᷣmiſſis ꝙ illa ſil ſtãt. aliqᷓ m ſe eẽ ↄtingẽtia ⁊ incerta. ⁊ ſic libera et foluta pꝛoꝛſus ĩ ſui natura viden᷑.q̃ ñ ad diuinũ intuitũ cũcta inſpicientẽ re lata.neceſſarig dicunt᷑? certitudinaſr cueniũt.itaq; dina notio mimereꝝ qᷓli⸗ tale ꝑturbat. Deiñ obijcit 3 illã ſolutionẽ. qꝛ ſic nõ videt᷑ eẽ dr̃ia inter ↄtĩgẽs 2⁊ neceſſariũ. Tũc obijcit 3 ſolutionẽ datã. tñ qͥlibet hõ põt mutare ſuũ pꝛo⸗ poſitũ. ſoluit ſic.nec ꝑ effugit diuinã pꝛouidentiã. Beinde q̃rit vtrũ ex nra nutatõe mutet᷑ diuina ſcig.⁊ ðᷣt ꝙ nõ. qꝛ ðs illã mnutationẽ etiã ſcit. qꝛ omnia lumpliciſſime ↄpᷣhendit. Taudẽ ↄcludit ex pᷣmiſſis ↄpaſſibilitatẽ libert arbi r cum diuina pꝛouidentia oñ Jens leges eſſe bonas ⁊ ꝑ deum bonis pᷣmia. malis ſupplicia diſpẽſari. Spes ⁊ pᷣces nõ fruſtra fieri. Semũ poſt oĩa q̃ſi na turalr tractata theologicã infert ↄcluſionẽ dicẽs. Iuerſamii git̃ vicia.cglite vtutes. ad rectas ſpes dim ſublenate.hũiles pᷣces in excelſa porrigite. Ma⸗ gna vobis ẽſi diſſimulare nõ vultis neceſſitas indicta pꝛobitatis. qui ante oculos agitis iudicis cuncta cernẽtis.
„ ¶ Deogratias ), Se6 Pej

—————5———
*
——————————
—————

————

————

axur ijrtmvquapn fine hon— fuo aucent nomen eu mchozonnm
noprilam nnbenepli
emm elt onmiplo fuo virnn tmmnineiol mnſ An
rioun nnnu ciuuoo aiti
1W uubiucti ohcti 4111
znön⸗ Fuuoiu ſim ſl nuinunſt Piuu unpin Inotuo
17.
n naiqluuuii
utchhc nttiutoene um
uMMuin 2 npepnune unuunhun npuc korlojuom ni uraboutor
mopE
— ll aiuj. nqn
e
enmo meAblam eſtqconnol— un eſtame⸗qmſinbmenlay . ummen dum adyuc outr
1
—

2