— 5. 3
5
8
—
——
5 ekeen e
„ 3 8 — 5 * . .
3 * 2 7
— — A„ U.—
—
H
*
—
„
0 .* * 1

*

—
.
„
7 5„„
„ L 5 N F V— 6 7. 9
„,
e X
₰ ⸗

3 4. l. 6 —
————„* K
„—
OQ„n,

—

—
„—
d vratres in heremo commoꝛantes: Sermones LXNVI. He Verbis domini: Sermones LXIl.
In explanationẽ Epiſtole Canonicę beati Johannis pꝛimę: Sermones Homelig:id eſt Sermones populares: Quinquaginta.
De Sanctis: Sermones TLI.
3 5
* —
De tempoꝛe: Sermones CCLVI.
NhUM
MSS
„„
..„— 6 6 Men 7 55 2 Zxc M

S. E
—— „3
S E 2 7 B 3
* tnecte.
11
A
6 3 1 7 . K Brn 5— . . 8 W 4 2. W.* „ S. 4 E ſit . — .. .. n„* 8— i 4
1
LLLLKLLLLLL.LLLl4 LLLLLLALL.
E. S 8
—
wun
do
X
F M
l.
1
S
S
5
— „
oꝛn
—
gei a wt
¶
.
alue
% 7 — — — —
c —
ſ.
— —
*. 3 H=. 5 S *„—. 2*—: 3„ 9 4, 4** 7,„ 8„ 3 3 6*„ 2*. 5 3 3 .— ,— 5 1
6
—„

1—* —.
2
— ——
— ——
—
Poſſidonius
Proſper
Hieronymus
lamdudum libuit pater Auguſtine ſacrate/
Carminibus laudes concelebrare tuas: Et uolui fateor:ſed multa negocia/noſtras Hactenus infirmas detinuere manus.
Nectu Diue pater:noſtro modulamine/ maior
Ffficiere:nec hoc carmine doctor eges. Nec tibi quam laudem ſceleratus homuntio/forſan Ferre uelim:grata eſt:te neqʒ digna cano.
t cape quicquid id eſt:calamum quoq; dirige noſtrum:
Quo tibi condignum perficiatur opus. Africa te puerum tellus produxit:ibiq Sectatus ſtudia es litterulasq; bonas. has deinde in patria docuiſti:& in urbe potenti Punica:mox Romam doctior unus adis. Tum Mediolanumſper pia fata/uenis.. Hic ſacer Antiſtes:uenerabilis ille ſacerdos Præſulis in ſolio præfuit Ambroſius: Quite mellifiuis ſermonibus/ atqʒ ſalubri Conſilio:ſtabilem fecit inire uiam.
¹
Grammaticen primo: dehinc rhætore digna docebas.
d tua quod genitrx meruit lachrymis/precibuſq
Te lucri ut faceret/ Monica ſanctaſded. Hæc te ſollicitis curiſq; animiſq; ſequuta Per mare/per terras:fœmina digna coli:
Donec ad Ambroſij te præſulis ora reduxit
Flumine te ſacro& mergier obtinuit.
Dogmata mox linquis Manichæa pudenda:capiſq; Veram/illibatam/catholicamq; fidem.
In qua profecit tua qᷓtum induſtria/paru„
Tempore:teſtantur/ ſcripta decora/libri.
Continuo mundi pompas& inania uota Deſeris:inquirens ſemper ubiqʒ deum.
Cunqʒ; tua Chriſtum ſequeris genitrice beata:
Viuendi& normam fratribus inſtituis.
Hactenus& durat/tua regula ſancta/pe⸗ orbem: Quã monachi/ fratres /canoniciqʒ tenent.
ln patriam hinc rediens/ mox preſpyter auxiliaris:
præſul& Hipponæ fadtus es eccſeſle. O quot mira illic opera:& pia dogmata ſcribens:
Hæreticis laqueos /frenaq; dura facis?
Quotqʒ canes rabidos confundis/& ora latrantum/
Qui ſanctam/ niſi ſunt /lacerare fidem? Vt merito de te(quiſquis fuit ille urorum)
Dixerit:In ſolo te recubare fidem. Tu ſuper egregios luces Venerande magiſtros:
Ceu ſolis ſuperat/aſtra minora/nitor: Doctorum caput es:lux& clariſſima mundi Atqʒ oculus per quem cunẽta uidere licet.
Quicquid ab ingenio potutt ſublime parari: S Hoc inſtar fontis per tua ſciipta fluit.
Ad Piuum Aurelium Auguſtinum: Sebaſtianus Brant⸗

Seuerus Frugilega bæc fauos /diuino nectare plenos
Voluſianus
Fert apᷣis:hinc nobis mella cupita fluunt.
Credimus/ inqʒ dei poſitum nil lege/ probari
Quod te contingat /diue latere pater.
Tu fidei clypeus:uirtutum exemplar:& omnis
Doctrinæ ſpecimen:fulgida ſtella poli.
Præſulis officium /dum lufra per oc̃to/ dierum
Plenus agis: nullo fata timore ſubis. At tecum ut creuit libycæ deuotio gentis: Morte tua cecidit ſic ſimul Afra fides. Sed tua adhuc durat pater Auguſtine:ſecunda Fama/ decus/ perpes gloria/uita /ſalus.
Hinc te diue precor/ ſanẽta prece dirige/ſummo
Et ſoli ut placeant pectora noſtra deo. Finis
Deoꝛtu: ingenio: eruditione: erroꝛe:cõuerſione: ac facra baptimali regeneratiõe Diui doctoꝛis Augu ſtini bꝛeuis narratio..
Auguſtinus Afer Carthaginẽſis ex Patricio patre ⁊ Monica matre genitus:pu⸗
er acerrimi ⁊ admirandi fuit ingenij. Adoleſcẽs adhuc nãq; quicquid in libꝛis ar⸗ tium quas liberales vocant de arte diſſerendi:loquendi:de dimẽſionibus: de mu⸗
ſicis ⁊ numeris traditũ eſt: quoſcũq; legere potuit: ſine magna difficultate abſq;
vllo pꝛgceptoꝛe(vt ipſe teſtatur)per ſe intellexit. Hinc in Ariſtotelica doctrina: in
diſputãdi aſtutia:omniq; ſeculari litteratura ita eruditus fuit:vt acutiſſ imus phi loſophus:rhetoꝛ pꝛyſtantiſſimus:argutiſſimusq; dialecticus haberetur. In hoc tamẽ vno oberrauit:ꝙ chꝛiſtiana veritate contẽpta gentiliũ ſuperſtitionibꝰ inhę⸗ ſit: Et inde in hanichęoꝛum hereſim pꝛolapſus: dimidiam fere vitam ſuam in⸗ ter illoꝛum moꝛes ac vanas diſciplinas mundanoſq; erroꝛes cõtriuit. Poſtq; aũt pluribꝰ annis ⁊ apud Carthaginẽ ⁊ in vrbe Romana rhetoꝛicam docuiſſet: Ae⸗
diolanum venit eãdem artem ibidẽ traditurus. Abi cum inueniſſet ſanctũ illum ⁊ doctiſſimum virum Ambꝛoſium eiuſdem ciuitatis antiſtitẽ: ſepius cũ eo cõuer⸗
ſabat᷑ ac diſputabat. Et quia in diſputãdo plurimum fuerat exercitatus atq; ver⸗ ſutus:tantis interdum contra ſacrarum litterarum ſcripturas argumentis: tanta pertinacia et diſputationis ſuę acrimonia ac vehemẽtia patrem Ambꝛoſiũ vrge⸗ bat: vt(eo teſte)inter ſupplicationes ſuss deum rogare coactus fuerit:vt ſe ab ei captionibus auerteret. irũ in modum optabat lanctus ille pater hominẽ tan⸗ tę doctrinę in chꝛiſtiana fide illuminari: iuges ꝓ eo oꝛatiões offerebat. Pia quo⸗
q; mater eius MMonica: pꝛeces ⁊ lachꝛymas pene cõtinuas ꝓ ipſo fundebat. Iſtis
factũ eſt:vt declinare aliquãtulũ ab errore inciperet:⁊ pᷣdicationibꝰſancti Antiſti⸗ tis aliqñ intereſſe curaret. In quibꝰ dũ ſinceritatẽ chꝛiſtianę fidei: oẽs diſciplinas
2omnium artium argumenta ſuperare demonſtraret: Auguſtinus diuino auxilio
chꝛiſti verã religionẽ aniplexꝰ oſt:Et factꝰ cathecuminꝰ: a Simpliciano ꝓbatę ſan⸗
ctitatis viro de chꝛiſti fide et vera religione ita eſt inſtructus: vt omnis erroꝛ om⸗
niſq; dubitationis timoꝛ ab eius animo pꝛocul pelleret. Aultis tunc lachꝛymis erroꝛem ſuũ confeſſ vs eſt:magno luctu cõuerſionis diuturnitatem cõqueſtus eſt: ingentiq; doloꝛe ſeram ponitentiam damnauit. Sic taũdem cũ filio ſuo Adeoda-
to ⁊ ſocio Alipio a venerando patre Ambꝛoſio baptiʒatus eſt nouiſq; veſtimen⸗
tis indutus. Triumphare tunc cgpit Auguſtinus illa hoꝛa in qua nouũ hominem induit:⁊ vna cum epiſcopo Ambꝛoſio diuino quodam inſtinctu hymnum de ſide chꝛiſti cantauit.
—
—
*„
—

u
hi 00 e n⸗ üt e⸗
er⸗ er⸗ 12
Fe⸗ ei⸗
n o⸗
ſti s lio an⸗ m nis eſt: ja⸗
en⸗
e
Mymnns de fide chꝛiſti: quẽ ſan⸗ ctus Ambꝛoſius vna cum Auguſti no poſt adeptã ſacri— matis gratia:pꝛo dei laude et dehita gra tiarũactione:alternis verſibꝰ Am⸗ bꝛoſio: dehe pꝛioꝛem et Auguſti no ſubſeq uentẽ:exultantibus ani⸗ mis decantauerunt ·
Edeum laudamus. Auguſtinꝰ Te dominum confitemur. Ambꝛo. Te ęeternũ patrẽ oĩs terra Rugꝰ Tibi oẽs angeli:tibi cgli ⁊ vniuerſe ptãteq Ambꝛo. Vibi cherubin et ſeraphin inceſſabili vocẽ pfoclamant. Lusꝰ Sanctus Sanctus Sanctus dominus de/ us ſabaoth. Amnbꝛo · Pleni ſũt cęli ⁊ terra maieſtatis gloꝛię tuę. Augꝰ Te gloꝛioſus apoſtoloꝛum choꝛus. Ambꝛo. Te pꝛophetarum laudabilis numerus. Augꝰ Te martyrum candidatus laudat exercitꝰ. Ambꝛo. Te per oꝛbem terrarũ ſancta cõfitet᷑ ecclia. Augꝰ Patrem immenſe maieſtatis. Ambꝛo · Venerandũ tuum verũ ⁊ vnicũ filium.⸗ Zugꝰ Sanctũ quoq; paraclitũ ſpiritũ. Ambꝛo · Vu rex gloꝛię chꝛiſte. Zugꝰ Tu patris ſempiternus es filius. vmbꝛo. Tu ad liberandum ſuſcepturus hominem nõð hoꝛruiſti virginis vterum.
xmbꝛoſ?
Aug⸗ Tu deuicto moꝛtis aculeo aperuiſti creden
tibus regna cęloꝛum. Ambꝛo. Tu ad dexteram dei ſedes in gloꝛia patris. Augꝰ Judex crederis eſſe venturus. Ambꝛo. Te ergo quęſumus tuis famulis ſubueni: quos pꝛecioſo ſanguine redemiſti. Augꝰ Eterna fac cũ ſanctis tuis gloꝛia munerari. Ambꝛo. Saluum fac populum tuum domine: be⸗ nedic hęreditati tuę. Ausꝰ Et rege eos ⁊ extolie losvſq; i in eternũ. Ambꝛo. Per ſingulos dies benedicimus te. Augꝰ Et laudamus nomen tuũ in ſeculũ: ⁊ in ſ ⸗ culum ſeculi. Ambꝛo. Dignare domine die iſto ſine peccato nos cuſtodire. Zug⸗ Ahiſerere noſtri domine:miſ erere noſti. 3 Lmbꝛo. Jiat miſericoꝛdia tua domine ſuꝑ nos auẽ ad modũ ſperauimus in tę.
*us⸗ In te dñe ſ peraui non cõfůndari in nem.
n
pi:factus poſtq; B
Sermo ſaneti Ambꝛoſij Epiſco⸗ aptizatus et no
uis veſtibus indutus fui t Augu⸗ S
ſtinus
Lod his diebus cõtigit tratres hu
qq maniſſimi vidiſtis:quibus domini
noſtri ieſu chtiſti ſummam— tem et clementiam intelligere potuimꝰ:m
moꝛieq; mãdare debemus ꝙin nulla re na
gis chꝛiſtianis gratulari poſſum? q; ꝙ hoc
tempoꝛe ⁊ ꝑtate noſtra mirandũ oculis no⸗
ſtris vidimus. Diuinęe clementię innume⸗ ras gratias agere debemus ꝙ Zuguſtinus Afer Carthaginenſis:philoſophus acutiſſi
mus cõtempto gentilium cultu: ad veram
chꝛiſtianam religionem diuino nutu tandẽ
peruenit.Hoc reſurrectionis tempus dupli
ci leticia celebꝛandũ eſt:chꝛiſti ſcilicet victo ria potito ac deleto inferoꝛũ imperv:⁊ Au⸗ guſtini cõuerſione quę chꝛiſtianis plurimũ cõfert. Quis expugnauit animũ:quis ſupe rauit? Non argumẽta:nõ vis aliquaverbò rũ:ſed dei dũtaxat virt?⁊ clementia.· Nõne rhetoꝛ hic habebatur pꝛęſtantiſſimus? Nõ⸗
ne eius doctrina accinctus Ahediolanũ ve
nit:ibi a cũctis ciuibus honoꝛifice ſuſceptꝰ eſt Ad quid tanta liberalium diſi ciplinarũ eruditio:tĩ philoſophie acumẽ? Ad quid illud acre ingenium:illa dialectica:cptereq; artes ſine yꝛęceptoꝛe adepte? Ad hot vt di ⸗ uina potentia magis eluceat moꝛtalibus.
MQuo ariſtotelica inſtitutio in diſputãdo ſi⸗
mulationes: difficultates tendebant:verſu tig:cõtentiones et altutię: quibus maxime erat inſtructus:argumentac; contra ſatra⸗ rum litterarum ſcripturas cum vna eſſem? adducta:in quibus diuinum quandoq; im ploꝛabamus auxilium?Auo tanta in dicẽ do hominis gratia:tanta in dicendo copia atq; facundia:vt non temere eius dicta diſ
ſolui potuiſſent? Ad hoc vt fides chꝛiſti ſta biliretur. Sepius me eum temptalſe intel ligit:s:quò inter diſſenſiones noſtras vir tus diuina operaret᷑. Optabam mirum in modum hominem tantę doctrinę illumina ri:a quo ſumma gloꝛia ⁊ ſplendoꝛ vt in me⸗ rito chꝛiſtianę fidei oꝛri poſſet. Verumeti⸗ am Auguſtinus tãta interdum pertinacia et diſputationis ſu 8 acrimonia ac vehemẽ⸗
8 3
%
7 4.

tia nosyrgebat: vtinter ſupplicatioues no
iſtras: ꝙ deus ab eius captionibꝰ nos auer⸗
P
teret rogare coacti ſumus. Matris eius Aonicg pꝛecibus ⁊ lachꝛymis pene cõtinu
is noſtriſq; oꝛationibꝰ aliquãtiſper adhere⸗
re cępit:et pꝛędicationibus noſtris aliquan do intereſſe cupiebat:in quibꝰ fidei noſtre
ſinceritatẽ omnibus diſciplinis ⁊ omnium artium argumentis antecedere oſtẽdeba ⸗ mus. Diuino tandem auxilio chꝛiſti veram religionem amplexus eſt: vnde humanum
genus ⁊ chꝛiſti fideles merito iubilare poſ/
funt. Verumtamẽ Simpliciano noſtro pꝛo bate ſanctitatis viro nõ minoꝛes gratię agẽ dę ſunt:a quo Auguſtinꝰ de religione bea⸗ ta fliciq; vita inſtructus eſt: a quo idẽ mul
ta de chꝛiſti ſide:tum exempla:tũ miracula
accepit:quibus ſi qua hereſis rubigo eſſet: penitus animum abſterſit: quibus a ſe om ⸗ nis dubitationis timoꝛ pꝛocul pꝛopulſatus eſt. Quãtis fratres chariſſimi lachꝛymis er⸗ roꝛem confeſſus eſt ſuum:quanto luctu con uerſionis diuturnitatem cõqueſtus eſt:qui bus verbis ⁊ quo doloꝛe ſeram pęnitentiã damnauit: Dimidiã em̃ ferme vitę ſuę par⸗ tem inter gentilium moꝛes ac vanas diſci⸗ plinas můũdanoſq; erroꝛes conſumpſit. Ju bilate de tanta victoꝛia: in qua Auguſtinꝰ ranqᷓ; dux cũ cõmilitonibꝰ ſuis Adeodato ⁊ Alipio ſocio captiui noſtri ſũt. hęc quidẽ captiuitas Auguſtinum beatum faciet: re⸗ gnum dei parabit. Triumpharè tamen vi⸗ ſus eſt Auguſtinus illa pꝛęſertim hoꝛa in qua nouum hominem ſacro baptiſmatein⸗ duimus:in quo vnã nðbiſcum diuino quo⸗ da:n inſtinctu: hymnum cãtauimus de chꝛi ſti fide. Et vberius vt inſtrueret᷑: ⁊ a cgteris gentilium opinionibus ⁊ erroꝛibus remo⸗
ueretur: totum cognitionis animũ inten dit. Nouum in chꝛiſti fide militem habem?
acerrimum contra gentiles hoſtem:contra
hereticos inuictiſſimum imperatoꝛem.o
uum chꝛiſtianum:nouis veſtimentis cucul la nigra indiuimus: cingulo excoꝛio npſip⸗ ſi pꝛginximus: quod Simplicianus noſter ingenti leticia donauit. Agamus gratias domino leſu chꝛiſto ingenteg: qui religioni
noſtrę talẽ ac tãtũ pꝛincipẽ inſtituit. Vau
deamus omnes in domino qui omnia vir⸗ ute ſua continet:et incõpꝛehenſibili maie⸗
ſtate vniuerſa tomplectitur. Saudeant anꝰ geli Auguſtini tã celebꝛi conuerſione. Bau ⸗
deant cęlum et vniuerſa terra: benedicant
omnes dominum:quia ad conferẽdum ho⸗ minibus ſubſidium creauit et illuminauit Auguſtinum: a quo tanqᷓ; religionis exoꝛ/ dio chꝛiſtiani auxilium caperẽt ⁊ ſuffragiũ.
A quo deniq; religionis cõſtitutiones oꝛi⸗
ri poterũt. Hanc Auguſtini conuerſionem
in futurum homines diuinis pꝛoſequentur
honoꝛibus: Amen.
— 2 Regulas diui Aurelij Auguſtini prefatio.
n mediocrẽ verba vim habẽt ad mo
n nendum animum auditoꝛis: dum ab
eis nõ diſſonat vita docentis Tunc enim firma eſt pꝛedicãtis auctoꝛitas:cum ea quę
dixerit:etfectu operis coꝛdi audientis affix⸗ erit.Et illius vox doctoꝛis audientiũ coꝛda libentius penetrat:quõ dicentis vita com⸗ mẽdat. Vnde ⁊ vir iuſtus et dictis ⁊ factis
in ſuis ſermonibus cõpꝛobat᷑ · Nam ſi fue⸗ rit exercitatus quidem in ſermonibus ⁊ de⸗ ſidioſus in operibus: doctrinam factis de⸗
ſtmitet repeilit. Socturus igẽ pꝛiuſq; ver⸗
bum exhoꝛtationis inſonet: omne quod lo cuturus eſt operibus clamet. Penefacere itaq; pꝛima doctrina eſt. Ceſſantibus nãq;
verbis: ipſum opus bonũ docet homines dum videt᷑. Dictis ergo facta anteponant᷑:
quoniã ſine factis dicta nibil pꝛoſunt. En⸗ de et de Jeſu cunctoꝛũ doctoꝛum magiſtro
Jriptum eſt: c cpit facere ⁊ docere· Ipſe x
quoq; diſcipulos pᷣdicaturos inſtruẽs: dix⸗
it: Aui ſoluerit vnum de mãdatis iſtis mi Watt
nimis ⁊ docuerit ſie homines:minimꝰ voca
bit in regno celoꝛum MQui aũt fecerit ⁊ do ⸗
cuerit: hic magnus vocabit᷑ in regno cęlo⸗ rum. Grandis quippe cõdemnatio eſt com ponenti quidem ſermones ſuos: vitam ve⸗ ro atq; opera negligenti. Idcirco viri ſan⸗
cti cũ ſe ad pꝛedicandum parãt: pꝛius inte⸗
rius ſe virtutitus oꝛnant: vt ad hoc qð lo⸗
quendo docẽt?viuendo concoꝛdẽt. Sic et
egregius ile pᷣdicato: Paulus ſe feciſſe te⸗
5.
ſtatur:CLoꝛpus inquit meũ caſtigo ⁊ in ſer-r.Cor.&.
65
Cal.
i
= — S S
—— ——

m
u uitutem redigo:ne foꝛte cũ alijs pꝛedicaue Muerite pꝛimum regnum dei et iuſticiam
nt. rim:ipſe repꝛobus efficiar. Sic quoq; ma⸗ eius:et hec omnia apponẽtur vobis. Ele⸗Ca.ʒ. ho/ gnus ille doctoꝛ Auguſtinus poſt eius con rumtamẽ anteqᷓ; ſtatuat eſſeĩ monaſterio:
uit uerſionẽ feciſſe dinoſcit᷑. Kui rei certum affe ꝓbet pꝛopoſitum fratrum atq; exemplum:
oꝛ runt teſtimonium editę ab eo regule: quas et ipſepꝛobetur in omni conſeruatione ab ₰ nõ ſolũ alijs ſimul viuere ſpõdentibus tra⸗ illo qui pꝛioꝛ eſt:⁊ ceteris conſentientibus:
oꝛi⸗ 4 didit tenẽdas: ſed ⁊ ipſe cum illis vigilan pꝛopter illud quod ſcriptura docet ⁊ admo ⸗
em ter ac ſtrenue ſeruauit. Rectiſſime igit agi net dicens:Amicum noli cito compꝛobare.
cẽſendum eſt:ſi huius ſanctiſſimi patris ſa ¶ Soed ſi contigerit vt aliquis ex qualibet xa 4. luberrimis ſermonibus impꝛimẽdis: regu/ cauſa neceſſitatis a monaſterio fuerit ab⸗ leeius pᷓmittant᷑: Nuatenus ſic pꝛobatiſſi⸗ ſtractus:ne vel mente concipiat ſecum ali⸗
ma vita eius cognita: ſermonum ipſoꝛum quid ferre de his omnibus quę in monaſte⸗ lectoꝛ atq; auditoꝛ vberioꝛem fructum per rio fuerunt:ſiue etiam quę ſecum aliquan⸗
— cipiant:dũ videlicet factis et operibus ver do attulerat:ſiue ea quę cum fratribus ac ba ptobari ſenſerint. duiſierat: quia certũ eſt fratres nihil habe⸗ ₰ Finis re:poſſidere: dare vel accipere debere ſine n 1* ſuperioꝛis licentia. uod ſi ꝓpinquus vel S amicus vel quilibet fratrum aliquid offer⸗ ab Pini patris Aurelij Auguſtini: Re re voluerit:pꝛimo quidem pꝛioꝛi inſinuetur n a pꝛima: tradita fratribus qui ſi ⁊ſic ſuſcipiat᷑ ſi ipſe mandauerit:deuo ta ⸗ que mulet cõmuniter ſcðᷣm apoſtolicã men nihil ſiat aliud niſi quod pꝛioꝛi placue⸗ fix⸗ traditionem viuere ſpoponderũt. rrit vel permiſerit: quon iam valde veren⸗ coꝛda dum eſt ne ſibi eueniat quod ſcriptum eſt: com⸗ c Ommuni diffinitione decreuimus Vir mutabilis in lingua incidit in mala. Pꝛouer.n. actis c apud vos quod nunqᷓ; poſtmodũ Et iterũ vt nullum de fratribus ſecum pꝛo ⸗ ab vllo poterit infringi. Reſidenti nocet:ne magis deſtructoꝛ qᷓ; ędificatoꝛ mo dde⸗ 3 bus in monaſterio in nomine dñi noſtri ie naſterij videatur:pꝛopter id quod ſcriptum. de⸗ ſu chꝛiſti:omnibus placuit ſcðᷣm apoſtolicã eſt: Qui nõ eſt mecum contra me eſt: et qui Mant.r. ver⸗ traditionem vnum ſentire in domino ⁊ cõ mecũ non congregat diſpergit. Et quicũq; od lo 4 muniter poſſidere:ſicut ſcriptum eſt: Enũ pꝛouocatus ab aliquo:de monaſterio volu cere fentite in domino.Et nemo quidẽ pꝛopꝛiũ erit abſcedere:aut indicet pᷣpoſito:cui vtiq; nãq vendicet quicqᷓ;: ſed quia ſicut ſcriptum eſt de his quę in cõmuni decreuimꝰ nihil eſſe ines Betſ·et. 4 · in actibus apoſtoloꝛum: habentes omnia cẽſeo ſubtrahẽdum:quia ſcriptum eſt: Pagceis. ank: communia nemo quiqq; eſſe ſuum dicebat: ciſici ſint tibi multi:led vnus ex mille ſit ti⸗ Un⸗ 3 quod a nobis ſcriptum eſt. In domino er“ bi conſiliarius. Igitur hec quę ſcripta ſũt a.ʒ. io— iure obſeruationis nos teneamus:quo⸗ cum ſumma diligentia obſeruanda ſunt a Ipſe Scn Wattb.o. niam in lege ſcriptum eſt:Qui perſeueraua. pꝛepoſitovſq; ad omnes fratres. Et ſi quis wix⸗ Ca.⁊. rit vſq; ad finem: hic ſaluus erit. Siquis ab aliquo doctrinam audiuerit pꝛeterq; in smi wu. autem venire deſiderat ad cõgregationem monaſterio conſecutus eſt ab eo cuiſe cre⸗ — fratrum qui in vnũ eſſe videntur:nõ igno⸗ didit:hanc autem ſuſcipiat ⁊ eam non ſub do⸗ Watb.i. ret euãgelicum dictũ quod dixit: Vendat trahat doctoꝛi: quia ſcriptũ eſt: Smne qð ptz.ʒ. cio⸗ omnia ſ ua:et eroget egenis? pauperibus. m anifeſtat lux eſt. Si enim bona fuerit col/ teon ue. Et iterũ: Abneget ſemetipſum ſibi⁊ toliat laudanda eſt: Si vero pꝛaua repꝛobahda. crucem ſuam et ſequatur me. Et ne tractet De his autem fratribus qui in vnitate xa.s. m in coꝛde ſuo de victu aut veſtitu et cęteris conſiſtunt ſi quis ſubito aduerſus pꝛępoſi⸗ ſun quę neceſſaria ſunt coꝛpoꝛi: Ipſo domino tum altercatus fuerit:non ſolum ſemel ſed zinte⸗ Watt.. pꝛomouente in euangelio ʒMicẽte: Nolite ſecundo et terzio: vt euangelinm docet:li- Wattb.is. cogitare dicentes quid edeis aut quid ve cet exoꝛare. Si autem noluerit ſe emẽdare: ſtiemini:hoc enim gentes cogitãt. Scit pa/ ille cui iniuriam irrogatus eſt poſt pyniten ⸗ —. ter veſter quia hoꝛum omnium indigetis. tiõ vel ſecũds coꝛnectionẽ:qͥ nõ reuocauerit

6 contumacem denunciet et illud pꝛgpoſito: autem pſalmus vnus: reſponſoꝛiũ vnum: pim ne per taciturnitatem ille ⁊ frater fuus pe antiphonę tres ectiones tres · Et tempoꝛe niciitẽtur:ſicut Salomon ait:Aui occultat opoꝛtuno poſt lucernarium omnibus ſedẽ æa.. inimicitiam inſtruit dolum. Si vero vt fi/ tibus legantur lectiones. Mocturnę autem eri ſolet incurſio repẽtina ſuperuenerit aut oꝛationes mẽſe nouembꝛi: decembꝛi:ianua hoſtilitas:vt impoſſibile ſit fratribꝰin vnũ rio ⁊ febꝛuario:antiphonę duodecim: plal. fugam petere pꝛopter inſecutionem inimi⸗ mi ſex:lectiones tres. ¶Marcio:apꝛili: ſeptẽ oꝛum:⁊ poſtmodum deo fauẽte euaſerint bꝛi:octobꝛi:antiphonę deqꝙᷓ:pſalmi quinq; et potuerint peruenire vbi pꝛepoſitum eſſe lectiones tres. Ahaio:iunio:iulio et augu⸗ cognouerũt: velut ſilij ad patrem feſtinare ſto:antiphonę octo:pſalmi quattuoꝛ: lecti debebũt. Mec vllomodo poterunt ſepara/ ones due. Sperent᷑ a mane vſq; ad ſextã: xa.⁊. vi ri: quos diuina charitas ſociauit: quia ſcri⸗ 2⁊a ſexta vſq; ad nonã vacent lectioni:⁊ ad ie . Joß. 4. ptum eſt: Perfecta dilectio foꝛas mittit ti- nonã reddãt codices. Et poſtqᷓ; refecerint ſi Ca.t. moꝛem. Si quis autẽ quod ſupetius dixi“ ue in oꝛto ſiue vbicũq; fuerint: faciãt opus i mꝰ cauſa necelſitatis detinet id quod a mo/ vſq; ad hoꝛã lucernarij. Nemo ſibi alitjdvẽ Aeti·⁊et. 4⸗ naſterio ſecũ poꝛtauit:neceſſe habebit vbi dicet pꝛopꝛiũ ſiue in veſtimẽto ſiue in qua pꝛepoſſtus ſuus eſt illud perferre:quia nõ cũq; re: Apoſtolica enim vita optamus vi⸗ poterit ſibi retinere quod per pactũ ad om uere. Nemo cum murmure aliquid faciat: † nes pertinet:et deo vtiq; eſt conſecratum. vt non ſimili iudicio murmuratoꝛum pere. 6nbi Sed ſrcogitauerit de his aliqd retinere:cõ“ at. Fideliter obediã t:hi patrem ſuũ poſt pi Ro.i · tra dictũ apoſtoli agere videt᷑:qui ait: Ne deũ honoꝛent:pꝛgpoſito ſuo deferant ſicut pi mini quicq; debeatis: niſi vt inuicem dili⸗ decet ſanctos. Sedentes ad menſam ta⸗ 3 Ca.ꝰ. gatis vos. Omnia quę in iſto libꝛo conti- ceant audientes lectionem. Si autem ali⸗ ru nentur:omnes fratres obſeruẽt arq; ſe ſub/ · quid opus fuerit:pꝛępoſitus eoꝛum ſollici- cꝛ ſcribãt qui boni eſſe deſiderant: Verum ꝓ· tus ſit. Sabbato ⁊ dominica ſicut cõſuetu⸗ ch pter illos hec ſũt cauta: id eſt ſcripta quiin do eſt qui volunt vinũ accipiant. Si opꝰ xa ſh omnibus flabiles eſſe noſcuntur. muerit ad aliquam neceſſitatem mitti: dud ⁰ tu eant. Wemo extra monaſterium ſine pꝛę⸗ lit Explicit pꝛima Regula cepto manducet neq; bibat: Non enim hoc cu Sancti Auguſtini. ad diſciplinam ꝑtinet monaſterij. Si ope⸗ bl ra monaſterij mittantur fratres vẽdere:ſol⸗ m licite caueant ne quid faciant contra pꝛęce prum:ſcientes: quoniam exacerbãt domi o Hintpati⸗ Aurelij Auguſtini Re num in ſanctis ſuis. Si aliquid emant ad te gula ſecunda:Cõfratres de modo neceſſitatem monaſterij: ſollicite ⁊ fideliter n de tempoꝛe oꝛandi: pſallendi:legẽ vt ſerui dei agant. Scioſum verbũ apud Ca. 4. tu4. ni di: operandi: viuendi et conuer· illos nõ ſit. Mane ad opa ſua:ſedeant poſt ſandi:conuenienter inſtruens. oꝛationem tertięe eant ad opera ſua:nõ ſtan ttes fabulas contexant:niſi foꝛte aliquid ſit* ·1 Nte omnia fratres chariſſimi dili ¶ P vtilitate animę: Sedẽtes ad opa taceãt: 2 a gat deus:deinde ꝓximus. Qua/ niſi vt neceſſitas operũ exigeret vt loquat᷑ k liter autem opoꝛteat nos oꝛare vel quis. Si quis autẽ nõ omni virtute adiu/ Ca.ʒ.. pſallere deſcribimus:id eſt in matutinis di uante miſericoꝛdia dei hęc conatus fuerit n cant᷑ pſalmi octuagintaocto cũ debitis an/ implere:ſed contumaci animo deſpexerit:* tiphonis: verſibus et reſponſoꝛijs. Ad pꝛi- ſemel atq; iterum commonitus:ſi non emẽ„ mam ⁊ tertiam dicãtur ſui pſalmi:antippo dauerit:ſciat ſe ſubiacere diſciplinę mona ⸗ ne duę:lectipes duę. Similimodo ad ſextã ſterij ſicut opaꝛtet.Si autẽ talis fuerit gtas et nonam dicantur ſui pſalmi cum debitis ipſius: vapuldbit.heęc autẽ in nomine chꝛi e 3 reſponſoꝛijs ⁊ antiphonis. Hoc idem invel ſti fideliter et pie obſeruantes et vos pꝛofi- 65 peris ⁊ completoꝛio ſeruet᷑. Ad lucernariũ cietis ⁊ nobis non parua lyticia erit de ve⸗

um doe edẽ⸗ tem ptẽ
inc
gu⸗
lecti
La, 1ad
pus. dvẽ vcj.e qua
8 vi⸗
ciat:
ere
poſt
ſicut 4
nali⸗ llici⸗ uetu⸗
i op ca duo pie⸗ nhoc iope e:ſol⸗ pꝛece omi
nt ad eliter. apud 4 tpoſt
id ſit
ceät: adiu C fuerit
exent:.
nemẽ nona/ pus nechi — pꝛoñ⸗ de ve
v
—— 32
ſtra ſalute hoc ſunt que obſeruetis pꝛęci⸗ pimus in monaſterio conſtituti.
Sancti Auguſtini.
Diuipatris Aurelij Auguſtini Reguia tertig: In qua latiꝰ tradi dit ea que ad cõmunem clericorn pvitam pertinent: Quę eta nonnul⸗ iis inter ſermones de communi ꝑi
₰
taciericoꝝ enumera.
te omnia fratres chariſſimi dili⸗
a gatur deus: deinde ꝓximus: quia
iſta pꝛecepta ſunt pꝛincipaliter no⸗
Ca.i. bis data. Pyc igit᷑ ſunt quę vt obſeruetis pꝛgcipimꝰ in monaſterio cõſtituti. Pꝛimũ pꝛopter quod in vnum eſtis congregati: vt vnanimes habitetis in domo: et ſit vobis anima vna ⁊ coꝛ vnum in deo. Et non di⸗ catis aliquid pꝛopꝛium: ſed ſint vobis om⸗ ga.2. nia communia. Et diſtribuat᷑ vnicuiq; ve⸗ ſtrum a pꝛępoſito veſtro victus ⁊ teguinen ⸗ tum:non gqualiter omnibus quia nõ equa
12.q.1. nõð dicatj
liter va letis omnes:ſed potius vnicuiq; ſi⸗
cut cuiq; o pus fuerit. Sic eĩ legitis ĩ acti⸗ Actj. ⁊.et. bus apoſtoloꝛũ: Quia erant ilis omnia cõ munia:et diſtribuebat᷑ vnicuiq; ſicut cuicq;
Ca.ʒ. Opus erat. Qui aliquid habebant in ſecu o: quãdo ingreſſi ſunt monaſterium liben ⸗
ter velint illud eſſe commune.Qui autem
non habebant: non ea quęrant in monaſte
Ca.4. rio quę nec foꝛis habere potuerunt · Sed
tamen eoꝛũ infirmitati quod opus eſt ti
buat:etiam ſi paupertas eoꝛum quãdo ko⸗
ris erant nec ipſa neceſſaria poterat inueni
re. Tantũ nõ ideo ſe putẽt eſſe felices quia inuenerunt victum et tegumentũ quale fo⸗ ris inuenire nõ poterant:nec erigant cerui- cem quia ſociantur eis ad quos foꝛis acce⸗ dere non audebant:ſed ſurſum coꝛ habeãt et terrena vana non qugrant: ne incipiant
eſſe monaſteria diuitibus vtilia non pau⸗
peribus:ſi diuites illic humiliantur ⁊ pau⸗
Ca.ð. peres illic inflantur. Rufſus etiam illi qui aliquid eſſe videbantur in ſeculo: non ha⸗ beẽt faſtidio fratres ſuos qui ad illam ſan⸗
ctam ſocietatem ex paupertate venerunt.
Zagis autem ſtudeant non de parentum
diuitum dignitate: ſed de pauperũ frattũ ſocietate gloꝛiari. Nec extollantur ſi cõmu
ni vitę aliquid de ſuis facultatibus contu⸗ lerunt: nec de ſuis diuitijs magis ſuperbi⸗
ant quia eas monaſterio partiunt᷑ qᷓ; ſi eis
in ſoculo fruerentur. Alia quippe quęcũch iniquitas in malis operibus exercetur vt fi ant:ſuperbia vero etiam bonis operibꝰ in⸗ ſidiatur vt pereant.Et quid pꝛodeſt diſper⸗ gere dando pauperibus ⁊ pauperẽ fieri:cũ anima miſera ſuperbioꝛ efficit᷑ diuitias cõ⸗ temnendo q; fuerat poſſidendo? mnes Eas· ergo vnanimiter et concoꝛditer viuite:⁊ ho
noꝛate in vobis deum inuicem:cuius tem 1· Cor·ʒ.et. ð
pla facti eſtis. Dꝛationibus inſtate:hoꝛis a.
⁊tempoꝛibus conſtitutis. In oꝛatoꝛio ne Eaz.
42.5iſ.
mo aliquid agat niſi ad quod factum eſtvn in ꝓꝛatoꝛto
de et nomen accepit: vt ſi foꝛte aliqui eti⸗
am pꝛęter hoꝛas cõſtitutas ſi eis vacat oꝛa⸗
re voluerint: non eis ſint impedimẽto qui
ibi aliquid agẽdum putauerũt. Pfalmis Ca.g.
⁊hymnis cum oꝛatis deum: hocverſeturin coꝛde quod ꝓfertur in voce. Et nolite can Ca.io·
tare: niſi quod legiſtis eſſe cantãdum. Qð autem non ita ſcriptum eſt vt cantetur: nð cantetur. Carnem veſtram domate ieiu- Ca.1. nijs ⁊ abſtinentia eſcę: quantũ valitudo ꝑ mittit. Quõdo autem aliquis non poteſt ꝑca n. ieiunare:non tamẽ extra hoꝛam pꝛandij ali quid alihentoꝛum ſumat niſi cum ęgrotat. Lum acceditis ad mẽſam donec inde fur/ Eaz. gatis quod vobis ſcõᷣm conſuetudinem le⸗ gitur ſine tumultũ et contentionibus audi te:ne ſolę vobis fauces ſumant cibum:ſed ⁊ aures eſuriant dei verbum. Qui infirmi Ca.i4⸗ ſunt ex pꝛiſtina conſuetudine ſi aliter tra ctant᷑ in victu: nõ debet alijs moleſtum eſſe nec iniuſtum vꝛderi quos fecit aliqua con ⸗ ſuetudo foꝛtioꝛes. Mec illos fglicioꝛes pu tent quia ſumunt quod non ſumunt ipſi: ſed ſibi potius gratulentur:quia valent qð ngn valont illi. Et ſi eis qui venerunt ex Ca.i
mdꝛibus delicatioꝛibus ad monaſteriũ ali⸗
quid aiinentoꝛum: veſtimentoꝛum:operi⸗ mentoꝛum datur: quod alijs foꝛtioꝛibus et icco fglicioũbus non datur: cogitare de⸗
bent quibus non datur qᷓ;tum de ſua ſę⸗
culari vitã illi ad iſtam deſcenderint: qᷓ;uis

vſc; ad alioꝛum qui ſunt coꝛpoꝛe firmioꝛes frugalitatem peruenire nequiuerint. Nec
debent velle omnes quod paucos vident
amplius:nõ quia honoꝛantur:ſed quia to⸗
lerantur accipere:ne contingat deteſtanda
peruerſitas:vt in monaſterio vbi quãtum
poſſunt:fiunt diuites laboꝛioſi:fiãt paupe⸗ ca.is. res delicati. Sane quẽadmodum egrotã⸗ tes neceſſe habent minus accipere ne gra⸗ uentur:ita ⁊ poſt egritudinem ſic tractandi ſunt vt citius recreent᷑: etiam ſi de humili⸗
ma ſeculi paupertate venerũt: tanqᷓ; hoc il⸗
lis cõtulerit recentioꝛ ęgritudo: quod diui⸗ Ca.. tibus auterioꝛ conſuetudo. Sed cum vi⸗ res pꝛiſtinas reparauerint:redeant ad feli⸗ cioꝛem conſuetudinem ſuam:quę famulos
dei tanto amplius decet:qᷓ;to minus indi⸗
gent:ne cibi eos teneat voluptas iam vege tatos: quos neceſſitas leuarat infirmos.Il
los eſtimẽt ditioꝛes: qui in ſuſtinenda par⸗
citate fuerint foꝛtioꝛes. Aelius eſt em̃ mi⸗
Ca.is. nus egere:qᷓ; plus habere. Mon ſit nota⸗ bilis habitus veſter:nec affectetis veſtibus Ca.i9. placere:ſed moꝛibus. Quando pꝛoceditis ſimul ambulate: cum veneritis quo itis ſi⸗ ca.⁊o. mul ſtate. In inceſſu: ſtatu: in oĩbus mo ⸗ tibus veſtris nihil fiat quod cuiuſq; offen ⸗
dat aſpectum:ſed quod veſtrã deceat ſan⸗
Ca.⁊. ctitatem. Dculi veſtri et ſi iaciunt᷑ in ali⸗ quõ feminarũ:figant᷑ in nulla. Meq; enim
quãdo ꝓceditis feminas videre pꝛohibemi
ni: ſed appetere aut ab ipſis appeti velle
32.q.5 nec ſolo criminoſum eſt. Nec ſolo tacito affectu:ſed
affectu quoq; et aſpectu appetitur et appe⸗ tit concupiſcentia fminarum. Nec dicatis vos habere aios pudicos:ſi habeatis ocu⸗ los impudicos: quia impudicꝰ oculus im/ pudici coꝛdis eſt nuncius. Et cum ſe inuicẽ ſibimet etiam tacente lingua conſpectu mu tuo coꝛda nunciant impudica:⁊ ſcõᷣm cõcu/ piſcentiam carnis alterutro delectant᷑ amo
re: etiam intactis ab immunda violatione
coꝛpoꝛibus fugit caſtitas ipſa de moꝛibus. NMec putare debet qui in feminam figit gcu lum ⁊ illius in ſe diligit fixum:ab alijs ſe nõ
videri:cum hoc fecerit. Tlidetur omnino:⁊ a quibus ſe videri non arbitratur. Sed ec⸗
ce lateat:⁊ a nemine hominũ videat᷑: quid faciet de illo deſuper inſpectoꝛe: quem late- re nihil poteſt? An ideo putandus eſt nõ vi dere: quia tanto videt patiẽtius:quãto ſa⸗
6————— z———..— g———.. 2 3
piẽtius? Illi ergo vir ſanctus timeat diſpli
cere:ne velit feminę male placere. llum co gitet oia videre:ne velit feminã male vide⸗
re.llius nãq; ⁊ in hac cauſa commẽdatus
eſt timoꝛ: vbi ſcriptum eſt: Abominatio eſt domino defigens oculum. Quãdo ergo ſi a· ⁊⸗
mul eſtis in eccleſia et vbicunq; vbi feminę ſunt:inuicem veſtram pudicitiam cuſtodi
te. Deus enim qui habitat in vobis:etiam
iſto modo cuſtodiet vos ex vobis. Et ſi x.⁊
hanc de qua loquoꝛ oculi petulantiam in
aliquo veſtrum aduerteritis:ſtatim admo⸗ nete:ne cœpta pꝛogrediantur: ſed de pꝛoxi⸗ nio coꝛrigantur. Si autem et poſt admoni⸗ tionem iterum vel alio quocunq; die iip⸗ ſum eum facere videritis:iam velut vulne⸗ ratum ſanandum pꝛodat quicunq; hoc po tuerit inuenire. Pꝛius tamẽ ⁊ alteri vel ter⸗
tio demonſtrandum:vt duoꝛum vel trium Watth · is.
poſſit oꝛe cõuinci:et competenti ſeueritate
coerceri. ec vos iudicetis eſſe maliuolos vog kuduce
quãdo hoc indicatis Aagis quippe inno/ cẽtes nõ eſtis: ſi fratres veſtros quos indi⸗ cando coꝛrigere poteſtis: tacendo perire ꝑ⸗ mittitis. Si enim frater tuus vulnus habet in coꝛpoꝛe quod velit occultari cum timet ſecari: nonne crudeliter abs te ſileretur ⁊ mi ſericoꝛditer indicare᷑? uãto ergo potius debes manifeſtare:ne deteriꝰ putreſcat in coꝛde? Sed anteqᷓ; alijs demonſtretur per quos conuincendus eſt ſi negauerit: pꝛius pꝛęepoſito debet oſtendi ſi admonitus ne⸗ glexerit coꝛrigi:ne foꝛte poſiit ſecretius coꝛ⸗ reptus non innoteſcere cęteris. Si autẽ ne⸗
gauerit:tunc neganti adhibẽdi ſunt alij:vt
iam coꝛam omnibus poſſit non ab vno te⸗ argui ſed a duobus vel tribus conuinci. onuictus vero ſcõᷣm pꝛę poſiti vel etiã pꝛe ſpyteri ad cuius diſpenſationem pertinet arbitrium: debet emendatoꝛiam ſubirevin dictã. Quã ſi ferre recuſauerit:etiam ſi ipſe non abceſſerit: de veſtra ſocietate ꝓijciat᷑. õ em̃ ⁊ hoc fit crudeliter ſed miſericoꝛdit: ne contagione peſtifera plurimos perdat.
Et hoc qð dixi de oculo nõ figẽdo: etiã in Ca.⁊4.
cęteris inueniendis: ꝓhibẽdis: indicãdis: cõuincẽdis:vindcãdiſq; peccatis diligẽter ⁊ fideliter obſeruetur:cum dilectione hoim
⁊odiovitioꝛum. Auicunq; autem in tan⸗ Ca⁊.
tum ꝓgreſſus fuerit malum: vt occulte ab ⁊·g.
aliquo litteras vel quodlibet munus acci/;ð dicatj
⸗ oꝛe
piat
tor La*6 yel qu con vn glt cui int
—
1 n
— —
ci. 5 ſec i
bis ſun
—
10
* 6½ trůl hea

piat:n hoc vltro confitetur:parcatur ilii et anolt iubente pꝛepoſito faciat quod faciẽ
0 oꝛetur pꝛo illo. Si autem depꝛehendit᷑ atq dum eſt pꝛo ſalute. Si autẽ velit ⁊ foꝛte non
e⸗ conuincitur:ſcõᷣm arbitrium pꝛeſbyteri vel expedit:ſuę cupiditati non obediatur. Ali⸗
18 a.⁊s · pꝛępoſiti grauius emendetur. Veſtes ve quando em̃ etiam ſi noceat:pꝛodeſſe credi⸗ ſttas in vnũ habeatis ſub vno cuſtode vel tur quod delectat. Deniq; ſi latẽs eſt doloꝛ n 6 duobꝰ vel quod ſufficere potuerint ad eas in coꝛpoꝛe:famulo dei dicẽti quid ſibi dole⸗
ne excutiẽdas: nea tinea ledãt᷑. Et ſicut paſci⸗ at:ſine dubitatione credatur. Sed tamen
di— mini ex vno cellario: ſic induaminier vno vtrum ſanando illi doloꝛi quod delectat ex
m veſtiario. Si fieri poteſt nõ ad vos ꝑtineat pediat:ſi non eſt certum medicus conſula
tcu. quod vobis indumentum pꝛo tempoꝛum tur. Mec eant ad balnea ſiue quocunq; ire xaꝛ⸗ in congruentia pꝛoferat᷑: vtrum hoc recipiat neceſſe fuerit minus qᷓ; duo vel tres. Et ille no vnuſquiſq; quod depoſuerat:an aliud qð qui habet aliquo eũdi neceſſitatem:cũ i, S alter habuerat:dum tamen vnicuiq; pꝛout bus pꝛepoſitꝰ iuſſerit ire debebit. Egrotã Caz3⸗ ni⸗ 3 cuiq; opus eſt non negetur. Si autem hinc tum cura:ſiue poſt ggritudinem reficiendo⸗ ip⸗ inter pos contentiones et murmura oꝛiũ rum:ſiue aliqua imbecillitate etiam ſiue fe⸗
ne⸗ tur: cum querit᷑ aliquis deteriꝰ ſe accepiſſe bꝛibus laboꝛãtium:vni alicui debet iniun⸗
do⸗ q pꝛius habuerat: et indignum ſe eſſe qui gi: vt ipſe de cellario petat quod cuiq; op er⸗ non ita veſtiatur ſicut alius frater eius ve⸗ eſſe pſpexerit. Siue autem qui cellario ſi⸗ Ca.ʒ4. um vnu ſtiebatur:hinc vos pꝛobate quãtum vobis uę qui veſtibus ſiue qui codicibus pꝛepo/
— deſit in illo interioꝛe ſancto habitu coꝛdis nunt: ſine murmure ſeruiãt fratribug luis.
os 0ſn qui pꝛo habitu coꝛpoꝛis litigatis. Tñ ſi ve ¶ Codices certa hoꝛa ſingulis diebus petã⸗ S no, uice ſra toleratur infirmitas vt hoc recipiatis tur: extra hoꝛam qui perierit non accipiet.
n quod poſueritis:in vno tamen loco ſub cõ⸗ Veſtimenta vero ⁊ calciamenta quando Co. z6
munibꝰ cuſtodibus habete quod ponitis. eb xa47. Ita ſane vt nullus ſibi aliquid operetur:
differant ſub quoꝛum cuſtodia ſunt quę po
bet ſed omnia opera veſtra in vnum fiant:ma⸗ ſcũt᷑. Lites aut nullas habeatis: aut qᷓ;ce/ Cæ.ʒ. met ioꝛi ſtudio ⁊ frequentioꝛi alacritate qᷓ; ſi vo⸗ lerrime finiatis: ne ira creſcat in odium et Watth.⸗ im bis ſingulis faceretis pꝛopꝛia. Charitas em̃ trabem faciat de veſtuca: ⁊ animam faciat
5 con. de qua ſcriptum eſt:ꝙ non quęrat quę ſua homicidam. Sic enim legitis: Qui odit fr fra 1.Tob. z⸗ t in 1 unt:ſic intelligitur: quia cõmunia pꝛopꝛijs trem ſuum homicida eſt. Quicunq; con- Ca.zs per* nõ pꝛopꝛia cõmunibus anteponit. Et ideo uitio vel maledicto vel etiã criminis obie⸗
ius duanto amplius rem cõmunem qᷓ; pꝛopꝛia ctu aliquem leſit: meminerit ſatiſfactione
e veſtra curaueritis:tanto vos amplius pꝛo ⸗ quãtotius curare quod fecit:⁊ ille qui leſ us
coꝛ⸗ ſicere noueritis:vt in omnibus quibusvtit᷑ eſt ſine diſceptatione dimittere. Si autẽ in ⸗
éne⸗ trãſitura neceſſitas: ſuperemineat que per⸗ uicem ſe leſerint:inuicem ſi bi debita relaxa
h:vt 6 Ca.⁊s. manet charitas. Lonſequens ergo eſt:vt re debebunt ꝓpter oꝛationes veſtras: qugs
te⸗ etiam qui ſuis filijs aut aliqua neceſſitudi vtiq; quanto crebꝛioꝛes habetis:tanto ſa⸗
inci. 5 ne ad ſe pertinentibus in monaſterio cõſti*v nioꝛes habere debetis. ꝓhelioꝛ eſt autẽ qui
jpe tutis aliquã contulerit yeſtem ſiue quodli⸗ qᷓ;uis ira ſepe temptatur: tamen impetrare
inet bet aliud inter neceſſaria deputandum: nõ feſtinat vt ſibi dimittat cui ſe feciſſe agno⸗ vin⸗ occulte accipiat: ſed ſit in poteſtate pꝛęepo ſcit iniuriã:qᷓ; qui tardiꝰiraſcit᷑:et ad veniã
ipſe 6 itit vt in rem cõmunem redactum:cui necel petendã tardius inclinatur. Qui autẽ nũqᷓ;
cat. ſarium fuerit pꝛębeat. ſi aliquis rem vult petere veniam: aut nõ ex aiĩo petit: ſi — ſbi collatam celauerit:furti iudicio cõdem⸗ ne caula eſt is monaſterio:etiã ſi inde nõꝓ⸗
„ Ca.zo. netur. Indumenta veſtra Em arbitrium ijciatur. Pꝛo inde vobis a verbis durſoꝛi⸗ Cay⸗ at. L pꝛepoſiti lauẽtur:ſiu e a vobis: ſiue a fullo/ bus parcite: quę ſi emiſſa fuerint ex oꝛe ve⸗ 8 üin nibus:ne interioꝛes animę ſoꝛdes contra ſtroꝛnon pigeat ex ipſo oꝛe pꝛoferre medica i a.ʒꝛ. hat munde veſtis nimius apgetitus. La⸗ menta vnde fatta ſunt vulnera. Quãdo Ca.40. zele uacrum etiam coꝛpoꝛi cuiꝰ infirmitatis ne/ autẽ neceſſitas diſciplinę in moꝛibus coer/ ss · di. q; oim„ ceſſitas cogit:minime denegetur. Fiat ſine cẽdis dicere vos verba dura cõpellit:ſi etiã unen murmure de cõſilio medicin:ita vtetiam ipſi modum vos exceſſiſſe ſentitis: non a kci/
indigentibus fuerint neceſſaria: dare non
*——— ———. 2 2

vobis exigitur vt a vobis ſubditis veniã poſtuletis:ne apud eos quos opoꝛtet eſſe ſübiectos:dum nimium ſeruatur humili⸗ tas:regendi frangatur auctoꝛitas. Sed ta⸗
men petenda eſt venia ab omniũ domino
qui nouit etiam eos quos plus iuſto foꝛte coꝛripitis: quanta beniuolentia diligatis.
Mon autem carnalis: ſed ſpiritalis inter Ca.41 yos debet eſſe dilectio. Pꝛępoſito tãqᷓ; pa tri obediatur:multomagis pꝛeſbyteto qui Ca.4ꝛ · omnium veſtrum curã gerit. Vt ergo cun- cta iſta ſeruentur: et ſi quid ſeruatum minꝰ fuerit:non negligenter pꝛętereatur: ſed vt emendandum coꝛrigendumq; curetur:ad pꝛepoſitum pꝛęcipue pertinebit: vt ad pꝛe· ſpyterũ cuius eſt apud vos maioꝛ auctoꝛi⸗
tas referat qð modum vel vires eius exce⸗
Ca. 4; · dit. Ipſe vero qui vobis pꝛęeſt:non ſe ex iſtimet poteſtate dominante:ſed charitate ſeruiente felicem. honoꝛe coꝛam vobis pię latus ñit vobis:timoꝛe coꝛam deo ſubſtra⸗ tus ſit pedibus veſtris. Kirca omnes ſeip⸗ ſum bonoꝛum operum pꝛębeat exemplum:
1. Theſſal.ʒ. Coꝛripiat inquietos: conſoletur puſillani mes:ſuſcipiat infirmos:patiens ſit ad om⸗ nes. Diſciplinã libens habeat:metuendus imponat. Et qᷓ;uis vtrũq; ſit neceſſariũ: ta⸗
mẽ plus a vobis amari appetat qᷓ; timeri: ſemper cogitans deo ſe pꝛo vobis redditu⸗
rum eſſe rationem. Vnde vos magis obe diẽdo: nõ ſolum veſtri ſed etiam ipſius mi⸗
ſeremini:qui inter vos quãto in loco ſupe/
Ca. 44 · rioꝛe:tanto in periculo maioꝛe verſat᷑. Do net dominꝰ vt obſeruetis hec omnia tanqᷓ; ſpiritalis pulchꝛitudinis amatoꝛes: et bo ⸗ no chꝛiſti odoꝛe de bona cõuerſatione fra⸗ gkãtes:nõ ſicut ſerui ſub lege:ſed ſicut libe ⸗
Ca.45. ri ſub gratia conſtituti. Vt autem vos in hhoc libello tãqᷓ; in ſpeculo poſſitis inſpice⸗ re:ne per obliuionẽ aliquid negligatis: ſe⸗ mel in ſeptimana vobis legat᷑. Et vbi vos inueneritis ea quę ſcripta ſunt faciẽtes:agi
te gratias domino bonoꝝ omnium largito
ri. Ebi autem ſibi quicunq; veſtrum videt
aliquid deeſſe: doleat de pꝛeterito:eaueat
Wattb. s. de futuro: oꝛans vt⁊ debitum dimittatur
⁊ in temptationem nõ inducatur: Amen.
⸗ Explicit tertia Regula Sancti Auguſtini.
5
Forma ſcm quam Beatus Au guſtinus communem ſoctetatem dedit eis qui ſuo fratrumq; ſuoꝛũ conſoꝛtijs cõiungi optabant.
Ahnes qᷓ;uis per gratiam baptiſmi o fratres ſimus in chꝛiſto:et vnũ pa⸗ trem habeamus in cęloꝛſi eius pꝛę⸗ ceptis pꝛout poſſumꝰ obſequimur: procul dubio tũc maxime vnimur: quãdo oꝛatio⸗ bus et beneficijs inuicem noſmetipſos co⸗ pulam?: AQuẽadmodũ ⁊ in pꝛimitiua eccle· Acti· ⁊ ſia:quibꝰcoꝛ vnũ erat et anima vna: Quo⸗ rum amoꝛe plures accenſi mente:poſſeſſio⸗ nes et facultates rerum vendẽtes: cyngre gatis cum matre chꝛiſti ieſu in vnũ: pꝛecia deferebant gaudentes. Sicq; iſte nihilomi⸗ nus deo inſpirante eoꝛum exemplo cõmo⸗ nitus:noſtris optat coniungi cõſoꝛtijs: Id circo damus ei communẽ ſocietatem viuen di nobiſcum:quãtum a domino pꝛomereri poſſumus et noſtrum eſt largiri: quatenus cum electis a remuneratoꝛe omniũ bonoꝝ valeat pꝛęmia repꝛomiſſa ꝑcipere: Per eun
dem chꝛiſtum dominũ noſtrũ: Amen.
Finis
————————

u i
imi pa ocul atio/ 8 co⸗
gre ec
ömo⸗ 5d
nereri denus oonop en
n.
Innotatioſermonũ ad fratres in heremo
Sermonñ diui Aurelij Auguſti ſus enarratione. XRXM
niRpiſcopiad flatres ſilos iſi he. ¶Deduobus genenbus bominũ mundũpe relinquentiũ: qui in ſancto loth et vxœꝛe
remò cõmoꝛãtes:quoſdãq; alios: relinquentii cum ſũmaria materiaꝝ ſuarum er ſua deſignant. poſitione:bꝛeuis annotatio. 2diudices vt caueãt ne odio: amoꝛe: pꝛe S cio;pꝛecibus yel timoꝛe coꝛrumpant᷑:cete Einſtitutiõe regularisyitę:Ser.I. raqjyitia decinẽt ⁊ iuſticiã ſeruẽt.xxXV
SDe ſilentio: Sermo M pꝛehendens.
De pꝛudentia: Ser. ſacerdotes ſe debeãt exhibere ſicut dei De obedientia ad ſacerdotes ſuos. v miniſtros: et cauere ne dona ſanctiſpũs De miſericoꝛdia. vendere pꝛocurent: Patientiã quoq; ⁊ ca
Dc obedientia. VII ſtuatẽ ſeruare: Ac de foꝛnicationis dete/ De perleuerantia in bono inchoato. vIR ſtatione. De lra fugienda. 2De ſacre ſcripture ingentibus pꝛconijs c
De puritate conſcientie:amoꝛe tribulatio⸗ num:⁊ ſpe qua per illas ad celeſtia inuita tur:Sermo
De lachꝛymis:cõpunctiõe ⁊ pęnitẽtia. X
exhoꝛtatione ad diligentem ipius lectio nem:Ser. XMRVMII
De vita ſolitaria ⁊ ↄtemplatiua. XxXXMM
De obleruantia clericoꝝ Xl.
De ſuperbia ⁊ humilitate. l De ohſeruãtia ieiunij q̃dtageſimalis.x. De foꝛtitudine tenenda. X De vita ⁊ moꝛibus cericox. X eiuſticia ⁊ coꝛrectiõe fraterna. XMMn Demodo queęrẽdixpᷣm iepiphania. XMI
De ſide trinitatis u ſimplicibus nõ inueſti⸗
De pietate:charitate ⁊ ſuffragijs defuncto— da: Et ſeptem donis ſpirituſſancti cõtra
rum:Sermo XKLIII
ſeptem vitia. Xv* De penitentia agenda ⁊ detractiõe vitan/ De inobedientia: negligentia: patientia ⁊ ta:Sermoe XLV caſtitate. XVI De angelis ⁊ hoſpitalitate. RLVI De vigilatiõe ⁊ ocioſitate vitãda. xvMn De vehementi peccati ſodomitici deteſta⸗ De inuidia cauenda. XV tione: Sermo XLVII De vigilia natiuitatis chꝛiſti. X De cura anime. XLVIII De natiuitate dñi. M De miſeria carnis ⁊ falſitate pꝛęſentis vi⸗ De triplici genere monachoꝛum in ęgypto te: Sermo XLM Sermo. Xl De ſalute animę. L De ↄſolatione fratrũ in heremo a quiban ¶ Contra falſam jecuritatem ex pſalmo qua⸗ ctus Auguſtinus receſſit:cũ exhoꝛtatiõe drageſimonono. LI ad oꝛationẽ ⁊ lachꝛymas. Xl De cõmuni vita clericoꝛum ex ſui diſpol⸗ De ieiunio. XXII tione: Ser. M De exhoꝛtatiõe ad ſolitudinẽ exemplo ſan Item de cõmuni vita clericoꝛum ex ſui oꝛ⸗ cti hietonymi: Ac de ieiunio: ⁊ quid ſit dinatione. LIII ieiunium. XXMII 2Detenenda obedientia ⁊ euitanda ſuper⸗ De ieiunio:⁊ vbi fuit inſtitutũ. MV bia: Sermo LIII
De murmuratiõe ⁊ detractiõe: ⁊ de pęnis
damnandoꝛũ. XMV BDe cõmendatide diuinaꝝ ſcripturaꝝcum De ſilio pꝛodigo. XXVII exhoꝛtatiõe vt diligẽter legank᷑. 1LV In cgna dñi. XXVII De dligenti inſtructõe fratrũ qᷓliter inhac De lingua doloſa. XXX vita debeant agere: vt cũ hinc migraue⸗ De ↄfeſſione peccatoꝝ. XMM rint ⁊ caro in ſepulchꝛo deuoꝛari cgperit:
De fallacia mundi ⁊ eius deteſtatione pꝛo ⸗ pter tria pꝛęcipue mala quę in eo ſunt: Sermo: XXI
Ad lepꝛoſos vt patiẽtiã teneãt. XMl
De deteſtatione ebꝛietatis:cũxerribilis ca
aĩa cũ ſanctis dibus letet᷑ in clis. 1LV De vanitate mũdanę gloꝛię.
De contemptu mundi ad ſacerdotes ⁊cle⸗ ricos ſuos. LIX
De ꝑſecutiõe chꝛiſtianoꝝ. LX
De obitu Valentini e5i Carthagineũ. LV

———
4
Annotatio
Angotatio auoꝛidam er diuer⸗ 3 ſis coiiectoꝝ:due ad gioꝛiam diui Zuguſtini pꝛeannotatis ſi ermoni“
De b. De timoꝛe dñi ⁊ auaricia vitanda. 1LXM De die iudicij ⁊ pęnis inferni. LXIII
6 a 1 See ad ſacerdotes vt doceant bus ſubiuiicta ſunt. quid populum chꝛiſtianũ ſcire ⁊ obſerua De vita:ↄuerſatõe ac moꝛte ſancte 5 re opoꝛteat. LRIII Abonicę matris bti Auguſtini: 7 De exhoꝛtatiõe ad gencralem hominũ i⸗· Marratio. 4 ſtructionẽ pꝛo deſiderio vitę eA cõ ij Relatio Calixti de ↄauerſtõe:perſe⸗— 3 temptu pꝛeſentis. LXVW nuerantia ⁊ quibuſdã dictis ſancti De agenda penitẽtia. 1LRVI Auguſtini. De fuga vanitat ⁊ vᷣtutũ adeptõe. XV üij Ex Sigeberto in epiſtola ad Pa⸗ Quð per virtutes obuiandũ ſit vitijs:* cedoniũ de oꝛtu:ↄuerſione ⁊ vita demiſeria infernali. LXVIII„ ancti Auguſtini. , De exhoꝛtatione ad oꝛandũ:cum etemplo iij De obitu atq; cõmendatiòe ſancti —— cuiuſdã defuncti in egrpro:Et de miſena Auguſtini. anim. LKK v 2%etranſlatiõe coꝛpis ſancti Augu Secõmendatiòe pumitatis. ſtini de Sardinia ad Papiã. De nõtardando ↄuerti ad dñm. LN v Ex Antonino arcbiepiſcopo loꝛẽ De moꝛte. ttttino de habitu ⁊ ↄuerſatione ſan⸗ Pe illo qᷓ irã diu ĩ pectoꝛe retinet ⁊nð vult ccti Auguſtini. humiliari. LXRIII vij Qꝛatio de paſſiõe dñi nri ieſu chꝛi Se futuravita diligẽter cogitãda. LxxM ſti: quã ſctũs Auguſtinꝰ fert᷑ edi⸗ De diuite. LXXV diſſe:pꝛo qua diligẽtius dicenda:. 5 LXXVI Bonifacius octauus— in .— dediſſe narrat. Finis Annori Snonð. Finis. Dn. * — lußnc 6 ¹ — e

Oni,
nc derſe⸗ ſancti Nita ſancti Ugu . lo e ſan⸗ u chi ſedi⸗
enda: alesu
1 7enſyſ
Bancti Auguſtini ad fratres in heremo Bermo I
Sermones diui Aurelü Augu⸗ ſtini ad fratres ſuos in heremocð moꝛantes: ⁊ quoſdam alios: fęli⸗
De inſtitutione regularis vite:
5 Sermo 1
Kqtres mei et le ticia coꝛdis mei:co rona mea ⁊ gaudiũ me q eſtis vog „ Pax vobis ⁊ chari tas cũ fide ſꝑ inter vos adimpleat᷑. Quia me putatis matreʒ elſeanimaꝝ veſtraꝝ:ideo deſidero ita vos
Epb.;. componere: vt in vobis neq; macula neq;
ruga poſſit ante tribunal iuſti iudicis appa
rere. Animabus em̃ veſtris nõ ſolum oꝛna menta:ſed etiã medicamenta deſidero pꝛo uidere. Studeo em̃ diſſuta ↄſuere: ⁊ cõciſ⸗ ſa ſartire: vulnerata curare: abluere ſoꝛdi⸗ da:reparare perdita:⁊ ea quę ſunt integra: ſpiritalibus margaritis oꝛnare. Ego enim margaritas de paradiſi patria vobis dona
re cupiens:nullam mercedẽ in ſeculo opto recipere: niſi ꝙ quę vobis inſinuare inten⸗ do:patienter audire ⁊ cũ dei adiutoꝛio m
vires operibus adimplere ſemp ſtudeatis.
Sal. 4. Sed ante oia fratres chariſſimi:quos iteꝝ
parturio donec refoꝛmet᷑ in vob chꝛiſtus:
Wattb.⁊2. diligat᷑ deus: deinde pꝛoximus:qꝛ iſta pꝛe⸗ cepta ſunt pꝛincipaliter nob data. Et ideo fratres dilectiſſimi:cõmoꝛãtibus nobis in heremo:in noie dei noſtri placeat ᷣm apo ⸗
7 *.
„ 5 1— . J.
ſtolicam vitã vnů ſentire: ⁊ oĩa cõmuniter?
poſſidere:ſicut ſcriptũ eſt in actibus aplo ⸗
Actj. ꝗ rum:Quia erãt illis oĩa cõmunia:⁊ diſtri/ buebant᷑vnicuiq; ſicut cuiq; opus erat. In
hac aũt vita permaneamus: ⁊ noſipſos in
ipſa deo auxiliante foꝛtiter teneamus: qꝛ Watts.xo. qui perſeuerauerit vſq; in finẽ ſaluus erit.
P Si quis aũt de ſeculo ad noſtrã ↄgregatio nem venire deſiderat:pꝛimo pꝛęcipio vt ꝓ bet an voluntas ex deo ſit. Non em̃ debet
eſſe violẽta: nõ coacta:nõ mobil:ßᷣ ſẽpiter⸗
na: virilis:vtilis: ↄſtãs ⁊ om̃i ſpũ charitatꝭ
Wattß.is plena atq; pfecta. Tunc em̃ ꝓponat᷑ ei quõ abneget voluntatẽ pꝛopꝛiã:⁊ ſponte ſequa
tur me. Mec volo ꝙ cogitet am̃plius quid
neceſſe ei fuerit. Scit em̃ pater cęleſtt: qui/ Watit.s.
bus indigeamus. Quęramus igit᷑ pꝛimũ egnũ dei: ⁊ hec oĩa adminiſtrabunt᷑ nob. In oꝛatoꝛio nemo aliquid agat:nil ad qð ⁊4. dirin actũ eſt:vnde ⁊ nomen accepit. Dꝛationi- orãtorio.
bus inſtate a mane vſq; ad ſextã tantũ cir/
ca miſſaꝝ ſolẽnia.& ſexta vero vſq; ad no/ nam oẽs vacent lectiõibus ⁊ pater noſter. Ad nonã vero reddant codices:⁊ ðm natu-
re ↄditiones ſine tumultu reficiant: audien tes verbũ dei. Poſtquã aũt refecerint:ſiue in hoꝛto:ſiue in heremo: vel vbicũq; nece
ſe fuerit operent᷑. Nihil em̃ dei ſeruis ocio⸗
ſitate peius. Operent᷑ ergo in nomine dñi ſacrũ oꝛdinem:non habentes vſqʒ ad hoꝛã
lucernariã. Nemo tamẽ ex opere ſuo aliqͥd ſibi appꝛopꝛiet. Apoſtolica em̃ vita optamꝰ
viuere. Si quis autẽ ↄtrafecerit: furti iudi
cio ↄdemnet᷑: ⁊ ſi coꝛreptus nõ emendaue⸗ rit:de veſtra ſocietate pꝛoijciatur. Non e
hoc fit crudeliter:ſed miſericoꝛditer:ne ↄta gione peſtifera plures ex vobis perdat.Cũ
aũt aliquid fit per vos:cauete ne cum mur
mure fiat:ne murmuratoꝛes in conſpectu deivocemini. Illum qui vobis pꝛęeſt: poſt
deum omnes ſicut decet dei famulos ho⸗
noꝛate. Ipſe vero qui pꝛęeſt: ſuper omnia ſollicitus ſit de veſtra ſalute:de quibus de bet reddere rationẽ. Dominica autẽ die qͥ L volunt vinũ cum dei gratia bibant: ſed qᷓ antiqui ſunt⁊ debiles:vinũ bibere compei
lantur:carnẽ tamen domantes quantũ va
litudo permittit. Quando neceſſe eſt vt ali qui ad ſeculũ vadant: caueant ne vadant
minus qᷓ; duo vel tres. Et ſi oculi ſeruoꝛuʒ dei iaciant᷑ in aliquã feminaꝝ:cauete nein illã figant᷑. Deus aũt qui habitat in vobis etiam iſto modo cuſtodiet vos ex vobis.
Memo cum ſpcularibus extra monaſteriũ manducare niſi panẽ: vel bibere niſi aquã„
p̃ſumat:vel aliqͥd etiã int? mãducare extra
hoꝛam pꝛandijꝛniſi caſus infirmitatis acci- derit · Qui o infirmant᷑ ex vob cũ oñ̃i di·
ligẽtia pertractent᷑: etiam ſi de humillima
ſecul᷑paupertate venerint. Nec debat ſa⸗
nis moleſtũ eſſe ſi aliter tractent᷑ in victu: ſed magis congratulent᷑:deo gratias agen tes: quiayalent quod nõ valent illi. St ve/ GB ro vt fieri ſolet ab hereticiſ ſuperuenerit in/ curſio repentina:vel ab infidelibꝰ: aut ho⸗ ſtilitas: ita vt necẽſſe ſit fratribus fugã ar⸗ ripere:ſi deo fauente euaſerint:mox ad ne⸗

De pace: Sermo
ſt. Tanta ei eſt virtus pacis gin eius vi⸗ gnitate apoſtolus oẽs ſuas epiſtolas ſcri⸗
„ Auch ⁊4. mitus donauit chꝛiſtus dicens: Pax vo⸗ , lis dereliquit tanqᷓ; ſummũ bonü:ſine quo
nullus viuere debet. Sic etiam patercgle⸗ is elemẽta? planetas cgterach inuiſibilia
„
6
v ent᷑. Sic etiã oꝛdinauit gloꝛioſos exercituſ igeloꝝ: vt poſt eoꝝ deſcẽſum nulla eſſet inter eos diſcoꝛdia:ſed pax plena atq; pfe ⸗ cta.heceſt illa gloꝛioſa pax ꝗᷓ fructus mala rum cogitationũ eructat: mentẽ fluctuan/ otem illgſaʒ reſeruat:ↄſcientiã purgat. Qui
nus dici nõ debet. Aui in hac nõ ſperat:in lubꝛico vitã ⁊ pedẽ ponit:in tempeſtate na uem collocat:in pꝛecipitio ſe illaqueat:i ha
cõfsſſoꝝ balteũ:tu virginũ tripudiũ?tu vi
num ſuſpendiũ. O pax dei ędiſiciũ:te non
Ratres chariſſimi:O ſi ſciretis q̃n ta ſit virtꝰ pacis: ⁊ quantũ vobis ĩ ᷣfolitudine demoꝛãtibus neceſſaria
Bo · I· pebat dicẽs: Pax vob et gratia a dño deo noſtro.hanc aũt ſalutãdi foꝛmã nobis pꝛi
Zeb4. bis. Hanc pꝛo teſtamento chꝛiſtus apoſto⸗
oꝛdinauit:vt vinculo pacis ſimul cõplecte
5 ½ pacẽ còꝛdis:oꝛis?⁊ operis nõ habet:chꝛiſtia
rena ſemẽ ſeminat. hec eſt illa perfecta pax que menten a vitijs pürgat: vermem con/ ſcientie rodit. O pax heremitaꝝ mater:cꝙ nobitarũ pf:monachoꝛũ ſoꝛoꝛ: Tu patriar
chaꝝ vinculum:tu pꝛophetaꝝ vehiculũ:tu apoſtoloꝛũ refugiũ: tu martyrũ ſolatiũ:tu
duaꝝ ſpeculũ: tu ↄiugatoꝝ ſpectaculũ:tu maloꝝ pꝛęſidiũ:tu tyrannoꝝ odiũ:tu latro
poſſunt deſtruere pꝛincipũ fulmina: inſul tus dęmonũ te in nullo Iedere poſſunt. Vu pauperẽ diuitẽ facis:tu diuitẽ mendicantẽ
perducis: tu contenta in cunctis:tu ditio:
— F⸗———— 7—7. „ 5 2 Bancti uguſtin 6 · Reg · w. mus cum helia redire feſtinẽt: cogitãtes ꝙ vniuerſis: tu hoies dei filios facis. O pax nullo modo poterit ſeparari quos deicha nete regel nõ regũt:ſine te regna ſ valẽt. ritas ſociauit. Si quis aũt ↄtumaci animo Nunqͥd ſinete ieiunia:oꝛatões:elemoſyne hec obſeruare ↄtempſerit:capiat᷑ ⁊ ſubijcia⸗ ꝙ teraq; bona nobis pꝛodeſſe pñt? Abſit · tur monaſterij diſciplinę. hec aũt que dico monache habeto pacẽ in cunctis: nam V vobis:ſepe ꝑ vos legant᷑ ne obliuioni tra ſi fratri iraſceris:ſi pꝛoximũ odis:tibiↄtra 1 dant. Et vbi hec om̃ia ſeruaueritis: nobis dicis in oꝛatione dñica. Llamat em̃ mona/w xs.—— nõ parua leticia de filioꝛum ſalute erit · ec chus:Simitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ ttb6 igit᷑ ſunt quę obſeruetis pꝛęcipimus in mo nos dimittimus debitoꝛib⸗ noſtris. Omo 6 naſterio ↄſtituti:pꝛopter qð in vnũ eſtis in nache ſi pacẽ nõ diligis:ſi ꝓximũ odiſ:qͥ iu heremo ↄgregati:vt vnanimes habitetis ĩ re:quo pacto:qua fronte tibi petis dimit⸗ 10 Actj. 4 pomo:⁊ ſit vobis aia vna ⁊ coꝛ vnũ in deo ti:qͥ ꝓximo rancoꝛẽ nõ dimittis? Habete ð ⁊dño ieſu chꝛiſto:qui vos dirigat ad peri· ꝑacẽ cũ oibus:oĩm tñ vitia odiẽtes. Habe⸗ ciendũ mirabilia delege ſua: mẽẽ. kein coꝛde: in oꝛe⁊ in oꝑe pacẽ· Nã ſicain Señ.⁊·
pacẽ habuiſſet in coꝛde:nð irruiſſet in iẽm
ſuũ. Si abſalon pacẽ habuiſſet in oꝛe:non ⁊· Reg·5 impugnaſſet patrẽ. Si iudas habuiſſet pa Wanð M. nt cem in oꝑe:nð fugiſſet ad laqueũ. O qᷓ; bo num:o qᷓ; iocundũ:o qᷓ; diuinũ eſt habitare Vð · n vi.! fratres in vnũ: vt vnũ ſit coꝛ: vna volun tas: vna oĩm aia ⁊ vna foꝛma viuẽdi: Naʒ 3 Wr diabolus intrare non põt domũ vel mentẽ in qua pax dñat᷑. O qᷓ; ergo iocundũ eſt ha„ bitare fratres in vnum. Tanta em̃ eſt emi nẽtia iſtius virtutis:ꝙ de ea ꝓpheta pꝛius miraret᷑: qᷓ; oſtenderet qͥd eſſet: vel qͥd vti⸗ litatis haberet. Oq; grandẽ admirationẽ 1 pꝛepoſuit qů dixit:Ecce. O qᷓ; mirabilẽ vti litatẽ pꝛędicauit qñ ſubiũxit:i bonũ ⁊q; Lb iocundum. Sʒ ſcire debetis fratres mei ꝑ 1 elantona Wenölun iocunda: d dam iocũda quę nõ ſunt bona. Verbi gr̃a. p Bona ſunt ieinnia:vigilie:macerationes ⁊ u ſimilia.lhęc eĩ bona ſunt ᷓ nõ iocunda:q⁊ 1 caro in his nõ iocundat᷑ ſed ledit᷑. Jocũda peſt comeſſatões:ebꝛietates: nõ bona.— n hec agentes letant᷑ cũ malefecerint:⁊ exul/ Pꝛouer· ⁊. d tant in rebus peſſimis.O monache vix po t teris inuenire in pꝛęſenti vnũ qð ſit bonũñ pe ⁊iocũdũ. Cupis tamẽ illud vnũ inuenire⸗ be Perquire pacẽ:⁊amplectere eã. Heceſt ei Põ 1 folavirt?:ꝗᷓ bonũ bʒ ⁊ iocundũ. Hec eſtilla ½ bonitas:ꝗᷓ nos habitare facit vnius moꝛis pẽ.&. ℳ in domo: vt ſil viuere ſimulq; moꝛi ſemper optemꝰ. In pꝛęſenti em̃ ſil habitamus:⁊ĩ a futuro capiemꝰ bꝛauiũ iocũditatis ęternę. te O pax tumẽtis ſerenitas:animi tranquilli 6 tas:coꝛdis ſimplicitaſ:amoꝛisvinculũ:cha ritatis ↄſoꝛtiũ. heęc eſt illa ſũma fglicitas ᷓ* ſimultates tollit: bella cõpeſcit:iras cõpꝛi ſe mit: ſuperbos calcat:humiles amat:diſcoꝛ de des ſedat:inimicos ↄcoꝛdat:cũctis placet:.

L.( 6 7 ₰ m hur 5 o7 Ad fratres in heremo Bermo II III Op cũctis optat:ß a cũctis malis illa qᷓ bona cet diſcoꝛdia inter bonos:ita valde dolen/ w. ẽ pax fugit ⁊ odit vt moꝛſ.O pax tu nõ ſcis dũ eſt dũvel qů paxẽ inter malos. Tũc em̃ noſyne extolli:ignoꝛas inflari. Btũs qͥ te hʒ:male augẽt᷑ oĩa peſſima qᷓ fierivłcogitari pñt in Sbſt. dictus qͥ te odit ⁊ q̃ te impedit ⁊ frangit in hoies:qñ mali paciũce viuũt:Qñ vero di nam ter hoies: qm̃ antichꝛiſtus ẽ⁊ filius ꝑditio ⸗ ¶ ſcoꝛdant: tũc mũdus aliq̃tt trãquillat᷑. Mã nis. O pax qͥ te habet:teneat:qͥ te nõ hʒ te ſicut ↄcoꝛdia maloꝝ ʒↄtraria eſt ↄcoꝛdię bo⸗ mona⸗ 1 perquirat: qͥte perdit te requirat ſi filiꝰ dei noyp: ita optandũ eſt ꝙ boni pacẽ habeãt: autWese— elſe poptat. pax tale bonũ es in rebꝰcre ⁊ mali diſcoꝛdes ſint. aʒ ꝑ diſcoꝛdiã mali Omo atis: tã mirificũ: tã gloꝛioſum ꝙ nil dulciꝰ aliqñ optimi efficiunt᷑:cognoſcẽtes qͥd ſint diſtqiu ſolet audiri:nil delectabilius cõcupiſci: nil ⁊qͥderũt. Nam dũ tribulant᷑: ⁊ eoꝝ facies s.sꝛ. s dimit⸗ vtilius poſſideri. Spũs em̃ humanus ſicut ignominia replent᷑: aliqũ quęft nomẽ dñi- haber 0 nunq; viuificat mẽbꝛa iſi fuerintvnita:ſic qð tñ tpe pacis nunqᷓ; amabile erat in coꝛ s. habe ſpůſſanctus nũnqᷓ; nos viuificat niſi pace de eoꝝ. Sꝛandũ tñ eſt:vt ⁊ boni ibono te⸗ äſcainsi vniti fuerimus. Memo em̃ eſt vt diximus: neant᷑ vſq; ad finẽ: ⁊ mali ↄuertant᷑ anteqᷓ; tiniẽm qͥ nõ velit pacẽ habere. Interroga omẽs ſi ad ſinẽ ꝑueniãt. Vos aũt fratres ad inuicẽ Oie:non pacem deſiderẽt: oẽs vna voce dickt: hoc pacẽ amate: ꝗᷓ quidẽ pax cuſtodiat coꝛda Wbil·⁊ uiſſet pa wu. amamus: hoc optamus: hoc ↄcupiſcimus: veſtra:⁊ intelligẽtias veſtras quę exuperat Oꝗto bocvolumꝰ. Siß fratres hoĩes pack amãt: omnẽ ſenſum:mẽ habitne n amẽt ⁊ iuſticiã: qꝛ duę ſunt amicę chariſſi⸗ De ſilentio: Sermo M uvolun Ps.34. meę· Juſticia em̃ ⁊ pax ipe ſe oſculant᷑: ſed ſi Ilentiũ fratres chariſſimi: interce idi: Haz—, Amicã pacis nõ amauer nũq̃d ipſa paxte tera vobis in heremoſ ũme neceſſa Mmen„—4 amabit:⁊ tecũ habitare volet? Abſit. Ama riũ eſt. Om̃e em̃ qð nõ ꝓdificat:ipe üch te igit pacẽ diligentes iuſticiã· hec eĩ par riculũ yertit᷑ dicentiũ ⁊ audientiũ. Eingua ieie xn.. hoibꝰ bone volũratis dat ab angelis. Hũ/ ec̃ noſtra ſenſum noſtrũ ſequaf⁊ rationẽ: etnpils quid pꝛauę voluntatis pacẽ offerũt angeli- nõ voluntatẽ.Non em̃ debemꝰ t̃ oculos de poibus Abſit. Et qͥ ſunt pꝛaue volũtatis clauſos ſeruare: ſed ⁊ linguas infra dentes 4 N, tĩ qᷓ;tum illi d ſuperbo oculo ab reſeruare illeſas:ſermo em̃ vanus:vanecõ niatonẽ coꝛde nunq; dicunt:ſujficit:tales nũqᷓ; pñt ſcientię iude eſt. Qualis e es: tales fer inbleyn C habere pacẽ. Pꝛopterea fratreſ mei ex quo mones loqueris:talis ⁊ mens cõpꝛobat᷑: ⁊ bonüt mundũ calcare cepimus: ⁊ terrena cuncta qualis fueris in factis: talis cõpꝛobaberis tes mei g deſpicere: diuitias nõ apetamꝰ:nec nos ͥ in verbis. Stultus em̃ valde eſt qͥ nõ pꝛius und, pauperes in heremo ſumus: ad ſuꝑbiã di verbũ ducit ad linguaʒ rõnis qᷓ; educat ad Uerbigfs. uitiaꝝ extollamur. Mullo em̃ modo decet linguã oꝛis. Qualis eſt hõ in mente:talem erationest nos vt in hac vita ſolitaria vbi ſenatoꝛes verboſitas depingit in oꝛe. Verboſitas ho„ ocundu fiunt laboꝛioſi: fiant opifices ocioſi: ⁊ qͥ ve/ minẽ ↄducit in ioculatoꝛẽ:humanę nature . Jocid nimus relictis diuitijs: qͥ fuimus pꝛędioꝛũ vignitatẽ deponit: honoꝛes ſibi rapit: ini 4 ß nöbona. dñi:hic ſimꝰ ruſtici delicati.ʒlle deniq; fra micos infinitos— nflãmat denig— A rint:texul kwu⸗ tres vere pacẽ habet:qᷓ nil apetit de ſecule linguę mobilitas iñ adoleſcẽtia ad iocoſa: acheyxpo poſſidere. Hic trãquillus eſt:hic gaudet de in vrrilterate adfraudulenta ſed in ſeni ö ſit bon bonis cunctis:pagano illo dicẽte:Quietiſ ad detractoꝛia. Reſtringẽda ẽ igit᷑ hec par üinuenie imã vitã agerẽt hoies ĩ tra:ſi hec duo vba ua fauilla ne in magnã vertat᷑ flãmã:ſurcu X—% becetenki— ½ natura rex oim tollerent᷑: ſcʒ meũ ⁊tuũ. lis nẽcreſcat in luãtgutta ne tumeſcatin O 1 hecetil— btã paupertas: vberibus pacis plena: fontẽ. Aaius eſt deniq; fratres linguã re- nius mous d“ vbiq; ſecura: vbich illeſa: vbich cunctoꝛuʒ frenare qᷓ; cqpere ciuitatẽ: q illud infultat non ſenpe amica. Nam qᷓte amat: verã pacẽ amat: qͥ extemus:ſed iſtud interius. hic ſumunt᷑ ar itamusi te nõ amat: trãquillitatẽ oẽm ignoꝛat. S; ma ↄtra teipſũ:ſed ibi de alieno. Sũma tis geme. dicet qͥs ſeruoꝝ dei:Ecce diuites video:ſu verecũdia eſt ⁊ depꝛeſſa deiectio: nõ poſſe nquili perbos:elatos:impios:⁊ om̃i bonitate ꝑ⸗ linguã refrenave:⁊ vile nõ poſſe ligare mẽ chs fecta carẽtes: vnum tñ ataret: qꝛ pacẽha/ bꝛũ. Ecce lingua egredi quęrit. motũ perq⸗ 3 bent ad inuicẽ. Quid? Munqͥd gaudere rit. Tu vero o monache ꝑ tempantiã ipſaʒ ² ſu czpů⸗ debeo de eoꝝ nequã ↄcoꝛdia neſcio vel tri/ refrena: apone eipeſſulũ ratiòis:circũcide te ſtari? Omonache ſcias ꝙ ſicut multũ no/ eã maturitate diſcretiõis. O lingua tu pe⸗ anzglut b5

3 3
X +— M 4ℳ —
. Banct 2uguſtini riculũ imittis:tu luctũ pꝛoducis: diſcoꝛdiã ni coꝛde:extendite bꝛachi: vt extendami⸗ ſepe ſpargis: ⁊ pꝛoditiõis venenũ ⁊ detra/ nitoto coꝛpoꝛe volãtes ad cęelũ:ad qð ꝑdu d ctiõis paris:⁊ ad infernũ qͥ tibi credũt ↄdu cat nos chꝛiſtus deus noſter: Amẽ. d cis. O monache cognoſce linguã nequã:fu De pꝛudentig: Sermo M n P ge eã: deſpice eã:ſi potes ↄfunde eã. Sʒj vo Rẽs chariſſimi nõ ſolũ ſilentiũ te/ A ſe lo inſtruere tuã linguã bene loqᷓ. Vis bñ lo nere debetl ĩ heremo: b etiã pꝛudẽ 8 ui qui? Da ei moderatũ motũ:pꝛecioſa em̃ lin tiã raꝑe feſtinare. Pꝛudẽtia em̃ vo* e gua nõ noutt niſi verba diuina ſemꝑ ↄfer⸗ bis neceſſaria eſt:qꝛ docet quid fugiendũ 8—„ o re. O qᷓ; ſanctũ eſt os vnde ſp cleſtia erum ⁊ quid tenendũ ſit. Pꝛudentia eĩ docet te ab punt eloquia. O monache ↄſidera te reddi vt non ſuperbias:nec inniteris rebus tem⸗ 3 zn wattb.i. turũ rationẽ de om̃i verbo ocioſo:⁊ tanto poꝛalibus: nec mireris de rebus tranſito⸗ magis:qᷓ;to minus mũdo es obligatꝰ.Mõ rijs:cum ſint caduce:⁊ ea ꝗj poſſides: tanqᷓ; ſt em̃ in foꝛo:ſed in cella habitare debes nõ ailiena poſſidere aduertas. Pꝛudentia do⸗ familiã fed familiaꝝ aĩas ofone paſcere de cst te:vt quę nõ potes perhetuo tenere:fru al bes. Non ẽ igit᷑ tibi neceſſe multũ loqͥ: nec ctuoſe ꝑmittaſ abire. Pꝛudẽtia docet te vt ſ inter hoĩes ↄuerſari:nec mercantias ꝑtra in cunctis ſemꝑ idem ſis: tã in pꝛoſperis qᷓ; o ctare vnde viuas. Mã mercantiã in mona in aduerſis: ſicut manus quę eadẽ eſt ⁊cũ cho vſurõ occultam exiſtimamꝰ. Ama igit᷑ in palmõ extendit᷑ ⁊ cũ in pugnũ ↄſtringi. ce o monache ſolitudinẽ: fuge multitudinẽ: Ipſa te docet quõ repꝛehẽſibilis ſit nimia Ie ne compꝛehendaris in verbo:ne confunda laudatio:⁊ imoderata vituperatio. lla qͥ⸗ ſ ris in facto.Et ſi interrogatus fuerl: meli dem adulatiõe:ſed iſta ſuſpecta malignita h eſt ad ſingula rñdere bꝛeuiter: qᷓ; diutiꝰim⸗ te. Pꝛudentia teſtimoniũ veritati:nõ ami⸗ po moꝛando verba curioſa ⁊ ꝓlixa extendere. citię reddit. Pꝛudẽtia cũ diſcretiõe pꝛomit · 5 pe Verboſitas em̃ qd aliud eſt qᷓ; ſemẽ qð fru tit: ⁊ pꝛomiſſa accelerat:⁊ amplius qᷓ; pꝛo en. ſi ctũ nõ facit? O verboſe erubeſce: ⁊ ↄſidera miſerat pꝛęſtat. Pꝛudẽtia docet quõ pᷣſen ⸗ ta wattb.ð tuã grãdẽ miſeriã. Quid eĩ aliud es qᷓ; ſal tia oꝛdines:quõ pꝛęteritoꝛũ recoꝛderis: et ni infatuatũ qð ad nullũ vãlet ↄdimẽtũ? Ve/ quõ futura pꝛouideas. O beatus qui pꝛu⸗ ſe: re infructiferus es:⁊ infructiferos facis ̃te dens eſt:⁊ felix:⁊ vere felix qͥ pꝛudens inue libẽter audiũt. O verboſe mẽdax: qͥ verita nit̃. Nam ſi cuncta quę habet amittit: cla- vet ttẽ raro dicerevoluiſti. O eloquax cognoſce mat:oia mea mecũ ſũt. Quę ſunt iſta qᷓ ſũt 36 teipſum:nã loqui nunqᷓ; erubeſcis:nec ↄſi/ mea: niſi iuſticia:tempãtia: foꝛtitudo ⁊ pꝛu ren deras q̃d:ſed qᷓ;tum dicere poſſis. nõ mẽ dẽtia? Obtẽpera teißm o pꝛudẽs. Dia em ſuras verboꝝ fententias:ſed tĩ vt ſatierl. ꝗ eripi pollunt: bona nõ eſſe putes. Cũ igi qö D verboſe erubeſce:qꝛ om̃ino cognoſceris tur pꝛudens ſic in ſe ↄtentus ſit: om̃ia ſecũ g qᷓd agis. Mã tua ↄditio ẽ occulta manifeſta habet:in oibus ſibi ſufficiẽs eſt: Impꝛudẽ⸗ boe re:nota in cõuentibꝰ pꝛędicare: ð ſi neſcis: ti vero nihil ſufficit: qꝛĩ nullo ↄtent? eſt:q— len ſõnias inaudita:fingis te ſcire qð neſcisvt oia ſine fine ſperat poſſidere:ideo om̃ibus t libẽt᷑ audiart a cũcti. O artifiex mẽdacioꝝ: eget.Eſtote igit᷑ frẽs mei pꝛudẽtes ſicut ſer Wattb ·1. u as.n. o faber fabulaꝝ: lege qð dicit᷑: Quia virli· pẽtes: ⁊ ſimplices ſicut columbę. Duo em̃ 5— guoſus ñ diriget᷑ ſuꝑ trã:nec diriget᷑ iterra ſunt quę ↄnexa ad inuicẽ ſunt: vt vnũ ſine u ꝓmiſſiõis. O monache ⁊ tu diligẽter attẽ/ alteroꝛaut parũ aut nihil om̃ino pꝛoficiat.— das. Nam d nõ refrenat linguã ſuã: huius¶ Simplicitas em̃ ſine aſtutia ſtulticia repu⸗ ʒacobl.i. vang ẽ religio. Qui nõ cuſtodit linguã ſuã tat:aſturia ſine ſimplicitate ſuperbia apꝛo uu Pꝛouer·o. monãchus nõ eſt:qͥ aũt modetat᷑ linguã ſu bat᷑. Aſtutia em̃ ſerpentis in quattuoꝛ diui P. am pꝛudentiſſimus eſt: veruſq; monuchus dit partes. Pꝛima eſt:ꝙ totius coꝛpoꝛis ve 1 Ps.zs. eſt. Eia ð fratres mei amate ſilentiũ: poni/ nenũ in gutture colligit:⁊ ibi pꝛudenter do te cuſtodiã oꝛi veſtro. Eſtote ſolitarij:vt ſi⸗ ſen natura ſeruare ſtudet: vt ſi aliquãdo c Epp·. tis angelis ſociati:eſtote raſtici vt ſitis ci ſibi neceſſe fuerit:in pꝛomptu habeatvnde ten 1 ues ſanctoꝝ ⁊ domeſtici dei:eſtote muti vt ſe defendere poſſit. Sed in hac ꝑte ſerpens cũc ſitis loquaces:loquimini deo vt ſitis vera⸗ quandoq; decipit᷑. Muſtela em̃ ſempꝑ ſerpẽ ces:ↄtemplate in heremo:vt ↄtemplemini i aduerſat᷑:⁊ ante foꝛamẽ cauernę ſerpẽtis a ſanctis in cęlo: eleuate capita vt eleuemi ſe ponit:⁊ eã ꝓuocãdo tãdiu vmbꝛa caudę

ami⸗ du
MM
üte⸗ 3 udẽ mvo udũ:
cet te stem⸗ uſito⸗ unq;
a do⸗ ere:ftu
et vt en
eſt cũ ringik. t nimia Illaq⸗ Aignita nö ami⸗ pmit/ 35; pꝛo/ uö pſen⸗ deris: et quipru⸗ ens inue ittit: ca⸗ iſtaq̃ſüt udo ⁊pꝛu .Oiac es. Lůigi omia ſeci Impuud ent'eſt:q o oibus es ſicut ſe e. Duoem t vnů ſine proſcit. ticia repu erbia aco
attuoꝛ diui 6
coꝛpoꝛis ye udenter do ſi aliquido abentnie pte ſepens
me ſupẽis
„
— 0 1. ₰ L.. 0—ℳ
.
vu
Acd fratres in heremo
ſu ſollerter illudit: donec ipſũ egredientẽ agnoſcit. Tunc vero muſtela deluꝑ aſcen ⸗ dit: inſidias tendẽs:vt cũ ſerpẽtꝭ caput vi⸗ derit:capitalẽ vindictã ſumat de hoſte quẽ nunqᷓ; diligere potuit. Pꝛouocatus itaq; ſerpens:extra cauernę foꝛamẽ caput emit tit:⁊ cũ nihil deoꝛſuʒ videat:verſo gutture reſpitit ſurſuʒ. Sʒ muſtela cernẽs tempus optatũ dentes impꝛimit citra venenũ:ſicq; abſq; periculo inimicũ occidit. heęc eſt eĩ pᷣma ſerpentis aſtutia: in qua frẽs mei mũ di ſapiẽtes notant᷑:qͥꝝ pꝛudẽtia nõ in cęle ſtibus ſed in terrenis tota verſat᷑: quibus diabolus in vmbꝛa mutabiliũ reꝝ alludit: alludẽdo decipit: decipiẽdo occidit. Et ne foĩte valeãt aſpirare ĩ ipſis terrenis cupidi tatibus:ſepe eos cogit expirare. Scða pꝛu dentia in ſerpẽte eſt: ꝙ qñ in aquã deſcẽde
re cupit:venenũ reponit in loco tutiſſimo:
ſed recedẽs ab aquis iteꝝ reſumit venenũ. hec em̃ veſtigia ſerpẽtis młti ſequunt᷑:qui
poſt abrenũciationẽ mũdanę ↄuerſt atiõis:
poſt habitũ ſanctę religiõis:poſt iuramẽtũ
4. Petri ⁊. ſãctę ꝓfeſſiõis:poſt agnitionẽ ſanctę veri⸗ tatis:reuertunt᷑ ad venenũ pꝛauę ↄſuetudi nis:quibꝰ melius eſſetveritatẽ nõ agnouiſ
ſe:qᷓ; poſt agnitionẽ retroꝛſum abire. In 6
em̃ vno fratres imitari debemꝰſerpentẽ:qꝛ
venenũ deponit:ſed nõ qꝛ iteꝝ venenũ re ⸗
umit. Tertia pꝛudẽtia ſerpẽtis eſt:ꝙ vete⸗ rem pellẽ ꝑ ſingulos annos exuere didicit: quã depoſiturꝰ anguſtũ foꝛamẽ inquirit: ꝑ
qð tranſiẽs cũ doloꝛe pellẽ derelinqt: ſciẽs
qꝛ pelle depoſita pulchꝛioꝛ apparebit. Per
hoc eĩ frẽs mei dat᷑ intelligi: vt ⁊ nos pel⸗
lem vitioꝝ deponamus:⁊ ꝑ foꝛamẽ ſtigma
tũ chꝛiſti trãſeamus:⁊ tunc pulchꝛioꝛes ap
Lud.19. parebimus. Per B foꝛamẽ diues ille zacht nus intrauit: qũ oĩa bona ſua paupibus ero⸗ Xuq. 7. gauit. In hoc foꝛamine maria illa meretrix in domo ſimonis:meretricis habitũ depo ⸗
ſuit: ⁊ ploꝛãs ad pedes ſaluatoꝛis: veſtẽ ſi⸗
bi innouauit. Quarta ſerpẽtis natura eſt:
ꝙ dũ ledi quęrit in capite:vt vitã cõſeruet
totũ coꝛpus ad ꝑcuſſionẽ exponit: qꝛ licet
coꝛpus ꝑcutiat᷑:ſi caput illeſum ſeruare po ⸗ terit: damna tñ moꝛtis nõ patit᷑. Sic ⁊ nos
cũcta nobis aduerſantia amoꝛe capitis ſu⸗
ſtinere nõ timeamns:vt ĩ btã vita quieſce
re valeamus. Sic enim fecit petrus pꝛo eo
in cruce ſuſpenſus: ſic ⁊ bartholomęus vi⸗
uus decoꝛiatus:ſic ⁊ paulus eapite trunca
et dei gratia me coadiuuante fauoꝛatꝰ non
Bermo IIII
mus: ſc etſtephanus lapidib? vulneratus:
ſic ⁊ laurẽtiꝰin craticula aſſatꝰ:ſic ⁊ vᷣgo illa ſanctiſſima agatha retoꝛta ĩ pectoꝛe: 5ᷓ glo⸗ riant᷑ ſic amputata ꝛſic vulnerata: ſic affli⸗ cta perducebat᷑ ad carcerẽ:⁊ q̃ſi ad epulas inuitata pꝛecibus dño agonẽ ſuũ ſolẽniter cõmendabat.Eſtote ð fratres mei pꝛuden ⸗ tes:⁊ vigilemus in or̃one:patiẽter oĩa toꝛ/
menta poꝛtãtes amoꝛe illius in qͥ ſalus:vi
ta vreſurrectio noſtra ↄſiſtit. Stemus pꝛu- C denter in of̃one. Nam ſicut angeli pure lau dant deñ in regiõe viuoꝝ: ita ⁊ nos q̃ die ⁊
nocte pſallimus dño: debemus cũ ſanctis angelis puritatẽ habere: qꝛ ⁊ qð angeli ꝑ⸗ agunt in celis:ita ⁊ nos monachi facere de bemus in terris. In hac igit᷑ fratres mei ſo litudine ↄſtituti:toto affectu oꝛare debem?
⁊pati. Patiẽter em̃ poꝛtare debemus oia:
nec dicerem pꝛꝑſumamus: Ecce legumina ventoſa ſunt:caſeus ſtomachũ grauat: lac capiti nocet:aquę potũ nõ ſuſtinet pectuſ: cauleſ melãcholiã nutriũt:cholerã poꝛri ac cendũt:piſces mihi nõ ſapiunt. Nolite hec
dicere kratres mei:nolite etiã cogitare.Hõ
em̃ ſcclin reliquimꝰ vt delicate paſceremur
in heremo. Et licet in heremo nõ ſp come⸗
datis lac:butyrũicaules vłlegumina:licet hec nõ ſumatis niſi t̃ diebus ſolẽnibuſ:⁊ illis quibus viſitamini a ſancto ſene epiſco po valerio:ſed cunctis diebus alijs herbaſ crudas: panẽ oꝛdeaceũ ⁊ aquã ſumatis:nõ tñ ſufficit t̃ coꝛpoꝛe abſtinere:ſed etiõ mẽ tem illeſam ſeruare debemꝰ. Eia ð frẽs mei dilectiſſimi:qͥꝝ vita vtputo ſctã eſt:vt mul ti ex vobis viderũt ⁊ audierũt:veni ad ciui tatẽ hipponẽſem;⁊ ſecure ꝑueni: qʒ ibi eps erat ſanctus hõ ille valerius. Mon em̃ tre⸗ debã epiſcopari: ideo ſecure ꝑuenicũ cha⸗ riſſimis meis amicis euodio:ſimplicio:ne⸗ bꝛidio ⁊ alipio: nil mecũ diuitiaꝝ poꝛtãs:
modicũ a pdicto ep̃o ſene valerio fui:q mi⸗ hi dedit hoꝛtulũ in heremo a gẽtibug ſegre gatũ:vbi multo laboꝛe fatigatus echiche cꝙpimonaſteriũ:⁊ cũ longioꝛi anxietate cõ gregaui in vnũ ſeruos deiꝑ nemoꝛa habi tantes:⁊ ſic vobiſcũ pariter viuere cꝙpi Im regulã apoſtolcã oia cõmuniter poſſiden Actl. 4. tes. Deinde placuit ei qui me ſegregauit ðᷣ Sal.1. vtero matris meę:mihi dicere: Aſcende ſu perius:⁊ cũ magna moleſtia factꝰ ſum eß̃s pᷣſpyter. Et qm̃ vobiſcũ eſſe hic nõ—
4

6
Bancti
in domo epiſcopi pꝛeſbyteroſ mecũ habere volui:⁊ cum eiſdẽ pariter viuere cępi: vos
vo tales inueni quales deſideraui:caſtos: benignos: modeſtos:hũiles;oĩ voluntate pauperes: obediẽtes: ſolitarios: miſericoꝛ
des:mundũ cũ om̃i ſua pompa calcantes.
Sʒ qͥd hęc oĩa ſine pſeuerãtia?Eſtote Spru dentes: ꝑſeuerantes in bono:? vigilate in
oonib? qꝛ diabolus aduerſariꝰ regnat::
quo vos liberare dignet᷑ dñs omp̃s: Amẽ.
D Suplico vob frẽs mei vt nõ turbemi dereẽ
ceſſu meo. Decreuerõ em̃ diu inter vos 50 lari:⁊ vobiſcũ habitare vſq; ad feſtũ dñice etrat.i. aſcenſiõis:ſed qꝛ aduerſarius noſter foꝛtu ⸗ natꝰad partes ꝑuenit: ideo redire hiponã
oino cõpelloꝛ:cupiẽs illũ videre:⁊ cũ eo pa
riter diſputare. Ipſe em̃ toto affectu diſſi-
pare conat᷑ filios quos peperi in vil ceribul charitatis. Qꝛate ꝓ me fratres:⁊ nolite de
ſicere:vt foꝛtunatũ ſicut publice ſõctę fidei
inſidiat᷑:ita ⁊ nos ipſum cũ ſuis cũ dei gra⸗
tia coadiuuãte publice ſuperare ⁊ ↄuertere ad viõ veritatis poſſimus. De obedientia ad ſacerdotes ſu os: Sermo v õibus operibus veſtris ſacer/ 1 dotes dei altiſſimi ſemꝑ memoꝛes eſtote mandatoꝝ dei:⁊ in oĩibus ſi⸗ tis obediẽtes:vt digni repꝛomiſſiõe ꝑ eius gratiõ inueniri poſſitis: ſciẽtes ꝙ ſine obe⸗ 1. Petri.⁊, dientia omnia vacua: et cum obedientia omnia plena charitate reperiuntur. Obe dire igi᷑ nob neceſſe eſt:nõ tiñ̃ bonis ⁊ mo deſti:ð etiã diſcholis ⁊ malis:nõ tñ qꝛ mali ſunt: ſed qꝛ bona obſeruare pꝛęcipiũt: qͥbꝰ obedire debemus. O venerabilis ſanctaq obediẽtia:ſalus oĩm fideliũ: cuſtodia oĩm vᷣtutũ: Tu celũ apis ⁊ infernũ claudis: Tu etiã filiũ dei ad terrã poſuiſti:⁊ venit inter Joð.s. hoies: nõ vt faceret voluntatẽ hois: b vo⸗ luntatẽ patris eius qͥ eũ miſit · Voluntas em̃ patri fuit: vt redimeret humanũ genꝰ: yt recdciliaret et creaturã ſuã quę perierat. Phil.⁊. Et vt hec voluntas ꝑficeret᷑:filius fuit obe diens vſq; ad moꝛtẽ. Vt ergo nõ eſſet nob oobediẽtia laboꝛioſa:exitum pꝛeſentis vite Regſ. Iᷓ. ſaluatoꝛ ꝑ obedientiã termiauit. Jure er⸗ go obediẽtia om̃i ſacrificio pꝛeponit᷑:qꝛ de poteſtate diaboli nos eripuit: qð nullũ le⸗ gale ſacriiciũ facere potuit. Necmiꝝ ſi noſ pctõꝛes obedientię in hac vita ſubijcimur:
qů hãc mediatoꝛ dei ⁊ hoim etiã ĩ moꝛte nõ 6— deſeruit: ⁊ ei ſe ſubiecit qͥ per oĩa erat pati niadt gqualis. Nos aũt pꝛopter pctĩ alijs homi gscu nibus ſubiecti ſumus. Nam natura om̃es ſtnſo. gquales genuit: ſed inequalitas qᷓ acceſſit ſnln ex vitio: eſt oꝛdinata ex dei iudicio: vnde— nos opoꝛtet obedire hominibus. Sed per 6 ſen obedientiã nunqᷓ; debet fieri malũ: etiaʒ ſi— ich angelus vel archangelus:cherubin vel ſe⸗ ubio e um raphin tibi pꝛęcipiat. Nec etiã ipſe deus:q im eſt benedictus in ſecula: poteſt nobis pꝛę ſol cipere ꝙ toto affectu eũ nõ diligamus · Sʒ B der ſeire debetis ſacerdotes dei: quia pꝛopter ſene obedientiã aliqũ debet bonũ qð agimꝰin⸗ genn termitti. Verũ qꝛ nõnunqᷓ; nobis iſtiꝰmun tusk di ꝓſpera: nõnunq; iubent᷑ aduerſa:Po de! pterea ſciendũ eſt ꝙ obedientia aliqů ſi de s.q.1.ſciẽdũ. tc ſuo aliquid habeat nulla eſt:aliqũ ſi de ſuo 4, guläl aliquid nõ habeat minima eſt. Nam cũ hu tebe ius mũdi pꝛoſpera pꝛęcipiunt᷑ cũ locus ſu- gis perioꝛ imperat᷑:is qͥ ad hec percipiẽda obe⸗ poſſu dit:virtutẽ obediẽtię ſibi euacuat:ſi ad hec ſcopi exꝓpꝛio deſiderio anhelat. Rurſũ cũ mũdit remo deſpectꝰp̃cipit᷑:cũ pꝛobꝛa adipiſci ⁊ ↄtume⸗ bus: ię iubent᷑: niſi hec ex ſemetipſo animꝰ ape⸗ nm tat:obediẽtie meritũ ſibi minuit:qꝛ ad hec greg in hoc mũdo deſpecta ſũt iuitus nolẽſq; i deſcendit. Debet ergo obediẽtia in aduer⸗ inen ſis ex ſuo aliqͥd habere: ⁊ĩ pꝛoſperis ex ſuo zu Puo glicd nõ habere. Quod bene oſtendimus:— ſi duoꝝ amicoꝝ dei facta in medio pꝛofera— mus. Aoyſes em̃ deo iubente vt iſraeliti Exo.3.—
c plebi pꝛeeſſet:apud ſe humilis fuit: ⁊ gio riã tanti regiminis ↄſiderãs ⁊ expaueſcens
ne hoc reciperet:ſe humiliter excuſauit. Sʒ ne paulus apls dei reuelatiõe admonitus vt polu hieruſalẽ ꝑgeret: nec ignoꝛabat ea quę ibi cosb pati deberet:vnde cũ fideles vellent eũ te⸗ woſt nere exclamauit:Ego aũt nõ ſolũ alligari: Acti.⁊r⸗ ob“ ſed⁊ moꝛi paratus ſum pꝛo noie ieſu. Ecce terpol hieroſolymã pergit:ꝑ reuelationẽ aduerſa d cace cognoſcit:⁊ tñ hec libẽter apetit · Mopſes ep aũt ad pꝛoſpera de ſuo nihil habuit qꝛ pꝛe⸗ e end cibus ſuplicauit:ne populo pꝛęeſſet. Pau ⸗ 6 teretu lus etiã ex ſuovoto aduerſa ſuſcepit: qma 5uns la imminẽtia cognouit:⁊ ad acrioꝛa ſe pꝛę⸗ parauit. ahoyſes aũt gloꝛiã poteſtatis vo dun iuit declinare:⁊ paulus dura ⁊ aſpera volu nn it ſuſtinere. Ergo vtroꝛũq; ſeruoꝝ dei vir⸗ N tute inſtruimur:vt ſi obediẽtię palmã com hec. pꝛehendere nitimur:pꝛoſpera mũdi ex ſola deb iuſſiõe ſuſcipiamꝰ:⁊ aduerſa ex deuotõe cõ b. rſ

pun 444 plectamur. Ego aũt ſacerdoteſ dei altiſſimi ho vt multi veſtrũ videft ⁊ audire poruet: ve oes ni ad hãc ciuitatẽ cũ chariſſimis meis ami ceſit cis euodio:ſimplicio: alipio:nebꝛidio⁊ ana ynde„ ſtaſio. Securꝰ deniq; veni: qʒ ſciebã pꝛęſu⸗ dpe lari ſanctũ ſenem valeriũ. Pꝛopterea ſecu/ z 3 nus acceſſi:nõ vt baberẽ in vos poteſtatẽ: el ſe—— 5‧5‧ led w abiectꝰ eſſem in domo dñi om̃ibus eus wauð o. diebꝰvite mee. Mec vt miniſtrari deberem spie ſed miniſtrare:⁊ pacifice viuere optabã in .68 ſolitudine: Nihilq; diuitiaꝝ mecũ detuli:ß nopte dei gratia coadiuuãte fauoꝛatuſ etiã a ſctõ imbin ſene ep̃o valerio monaſterium in heremo a mun gentibus ſi egregatũ: multo laboꝛe fatiga⸗
io tus ędificaui:⁊ cũ lõgioꝛi anxietate ſeruos 1Po, deiꝑ nemoꝛa habitantes in vnũ ↄgregaui: iſide kaui. ⁊cũ eis pariter viuere cxpi: ᷣm modũ ⁊re ⸗ ideſuo Acr.4. gulã ſub ſanctis aplis ↄſtitutã:oĩa cõmuni mcühu ter habentes ⁊ poſſidentes: viuẽtes in vi⸗ ocus ſu⸗ gilijs ⁊ oꝛatiõibus vltra id quod explicare da obe⸗ poſſumꝰ.Quoꝝ fama ad aures ſancti epi⸗ iadhec ſcopi valerij ꝑuenit:⁊ placuit ſibi nos in he cnödt remo viſitare:⁊ ſtetit nobiſcũ tredecim die ⸗ bus: donãs mihi hoꝛtũ ameęnitatibus ple ⸗ imꝰape num in planicie poſitũ. Et qꝛ a gẽtibus ſe⸗ qadhe gregatus erat locus:libẽter illũ ſuſcepi:vt s nolẽſc ędificarẽ etiã monaſteriũ fratrũ:quos taleſ n aduer⸗ inuenerã:quales inuenire deſideraueram. ns ex ſuo al.1. Quo ędificato: placuit ei qͥ me ſegregauit ndimus: de vtero matris meę ⁊ vocauit meꝑ gratiã o pꝛofern ſuã:mihi dicere: Aſcende ſuperiꝰ. Et ſic cũ iineliti ⸗ moleſtia ⁊ cũ grandi anxietate factus ſum fuit:⁊g s pꝛeſbyter. Et qꝛ cũ fratribꝰ meis vt ha⸗ auelcens ctenus fecerã:ſemper coꝛpoꝛe habitare nõ ſauit. Sʒ poterã:pꝛopterea infra domũ ep̃i vos cleri onitus vt cos habere volui:⁊ mox vobiſcũ fm foꝛmã ea qucibi apoſtolicã viuere cępi. Placuit aũt vobis lenteü om̃ib vnũ in deo ſentire: ⁊ om̃ia cõmuni⸗ aligan: Weu ter poſſidere. hec aũt facere voluiſtis non ielu. Ece coacte ſed ſponte:⁊ vſq; ad moꝛtẽ viuere ſi aiuer D ne pꝛopꝛio pꝛofiteri voluiſtis. O pꝛeſpyter oſſes attende: et vigilanter attende ꝙ pꝛomit⸗ — Corj. 7 tere tuũ fuit:ſed dimittere nõ eſt tuũ. Alli uit qt u gatus es vxoꝛi:noli iam quęrere ſolutionẽ. cſtet· ha z Abſolutꝰ es ab vxoꝛe: noli iã qᷓrere vxoꝛẽ: epit gn quia mecũ habes cauſam. Ligaſti te mihi: iota ſe h. nunquid te compuli? Munquid te rogaui ucſuts vt venires? Nunquid applauſi pꝛomittens ſperarou Avoc·⁊. heęc ⁊ illa? Abſit om̃ino. Igit᷑ eſto fidelis:et on deint— dabo tibi coꝛonam vitę. Noli mihi reſiſte/
ani. Pbil.⁊. re:ſed eſto vſq; ad moꝛtem obediens. No ndi Bo, iʒ. li mihi reſiſtere: quia om̃is peteſtas a deo debol
cd fratres in heremo
rumpe:⁊ diſcoꝛdias ſeminã
Bermo V
eſt:⁊ qui poteſtati reſiſtit: deo reſiſtit. mon tamen veni vt ſuper vos poteſtatẽ haberẽ ſed tantũ vt cum fratribus meis viuerẽ in ſolitudine. Et ecce nunc epiſcopus ſum: et pauperẽ me eſſe ñ erubeſco. Quare? Quia pauper:paupertatẽ ſeruare ꝓmiſi. Lauete igit ne me pauperẽ relinqᷓtis. Pauꝑes me⸗ cum eſſe voluiſtis: cauete ne a diuitijs ca piamini. Voluntas mea fuit:vt ſemp toto
affeetu pauperes ſimus. Quod ⁊ ſi nõ fue⸗
rimus: hęc paupertas quã foꝛis gerimus:
non paupertas: ſed grandis miſeria eſti⸗ manda eſt. Nolite ergo mihi reſiſtere:quia
om̃is poteſtas a deo eſt. NMon etiõ contem⸗
nẽdę ſũt poteſtates ſiue mũdi ſiue eccleſie
ſint. Poteſtates em̃ oẽs a deo oꝛdinatę ſt.
nam dñs dum lepꝛoſos curaſſet:eos ad po
teſtatẽ miſit dicens: Ite oſtendite vos ſa/ Luc.i cerdotibus. Et ad ſamuelẽ cum ſpernere⸗
tur a iudęis:ait dñs: Non te ſpꝛeuerũt ſed 1.Regf.. me.Et ad moyſen:homo quicunq; fecerit Heutj.17.
ſuperbiõ in ſacerdotẽ autĩ iudicẽ: moꝛiet᷑. Cauete ergo ſacerdotes:ne aliquis veſtrů audeat inſurgere contra pꝛępoſitũ vel pꝛeſ
byterum:qui omniũ veſtrum curam gerit.
Ipſi em̃ poſiti ſunt in eccleſia ad noſtram vtilitatẽ:vt pꝛouideant quid agere debea mus:vt etiam pꝛo nobis rationẽ deo red/ peb.iʒ dant:⁊ vnitatẽ eccleſię cuſtodiant: de qua
dñs nos voluit eſſe ſollicitos:ne tãqᷓ; oues
nõ habentes paſtoꝛẽ per diuerſos erroꝛes
ab vnitate fidei diuiſi eſſemus. Sicut enim vnus eſt dñs ⁊ vnus paſtoꝛ:ſic ⁊ vnũ ouile Job.io.
eſſe voluit. Pꝛopterea noluit dñs ſcindi tu Job.1.
nicam inconſutilem quę integra erat: quia nõ patit᷑ eccleſię violari vnitatẽ. Ideo pau
lus ait: Obſecro fratres per nomen domi/ Corſ.i.
ni ieſu chꝛiſti: vt non ſint in vobis ſciſma⸗ ta:ſed ſeruate vnitatẽ ſpũs in vinculo pa⸗
cis. Nã ſiẽ multi radij ꝓcedũt ab vno ſole: ⁊tñ vnũ lumẽ ẽ:ita ⁊ nos mlti ab vno capi
te ꝓcedẽtes:oĩa pacifice ⁊ cõiter poſſidere debemꝰ. Inſurgũt em̃ freq̃nter int nos tẽ/ E peſtates inimicoꝝ volentiũ nr̃as ↄcoꝛdias ödo vnionẽ pac extinguere. Aggrediuntur nos frequenter leones teterrimi:vt caput feriendo: mẽbꝛa ſaltem moueantur terroꝛe. Et quod grauiꝰ
mihi eſt:nõ ſolũ a malignis ſpiritibus ſepe mala patimur:b etiam a domeſtic dilania⸗
mur: ⁊ freq̃nter peioꝛa ſũt inteſtina bella:a quibus nõ cauet᷑:qᷓ; foꝛinſeca:ꝗj 5

nnotatio
Ecce em̃ abel iuſtus a domeſtico fratre occi dit: Eſau fratrẽ fugientẽ ꝑſequit᷑: Joſeph a fratribus vendit᷑: et a diſcipulo ſaluatoꝛ tradit᷑.hoc oĩa mala facta ſunt: q obedire neglexerut. Silr accidit ianuario noſtro:& colũna obediẽtię ⁊ pauptatꝭ inter nos eſſe videbat:cuius perditionẽ frequẽter lere? vlulare debemus: nã ad nos cũ lach:ꝰmis venit:⁊ pauptatẽ qᷓ;diu viueret ſeruare ꝓ⸗ miſit:⁊ tñ vineã ⁊ agrũ nobis ignoꝛãtibus i ſeculo poſſidebat. O pꝛofeſſio moꝛtifera: o pꝛoditoꝛia ꝓmiſſio: oꝛe dicebat qð coꝛde odiebat. Sanctũ credebamus:qͥ oibus pe⸗ ioꝛ erat. Et ſic annis duodecim? ampliꝰ ia⸗ nuarius noſter vt vidiſtis ⁊ audiſtis: male vixit ⁊ male moꝛit᷑. Quarevel quõ male vi xit:niſi qꝛ qð ſuum nõ erat: ſecrete tenuit? Quõ etiã male moꝛit᷑:niſi qꝛ in fine ſe non
cognouit:⁊ obſtinatus in ſuo ſenſu: nobis ignoꝛãtibus
Beñ. 4. Beñ.27. Beñ.37. Wattb.26.
ignoꝛ teſtamentũ fecit:⁊ filiũ quem habebat in ſeculo ditauit? Oytinã ſaltẽ in ſine hoc nobis dixiſſet: vt oꝛãtibus nobis
veniã impetraſſet:ſed nec ↄfeſſus fuit: nec eũ feciſſe ponituit: ꝓpterea de meis nõ eſt:
nec dũ viueret erat. Ligate igit᷑ manus ca⸗
daueris eius:ponẽtes in panno ligatos cẽ
tũ ⁊ vndecim ſiclos: quos in pariete cellule
Act.s. retinebat:flẽtes ⁊ dicẽtes: Pecunia tua te⸗ cũ ſit in pditionẽ.õ em̃ licet nobis ſeruis dei eã collocare vel ponere in victu vel in veſtitu vel in oꝑe monaſterij: qꝛ pꝛeciũ dã ⸗ natiõis ẽ.Eia igit᷑ ſacerdotes dei cauete ne deficiatis in temptationibus:cauete ne re⸗
velles mihi ſitis publice vel occulte. Sitis mhi ſideles:ſitis mihi ⁊ obedientes.Et ſi vob graue eſt ⁊ moleſtũ:egredimini foꝛas: pelgite ad frẽs meos:⁊ diſcite ab eis:qꝛ mi tes ſunt ⁊ humiles coꝛde:paupes ſpũ ⁊ filij obediẽtie. Egredimi foꝛas:⁊ qͥd eſtis: ⁊ qͥd ipſi ſint ↄſiderare vos volo. Nunqd ⁊ vos rales eſtis q̃les ⁊ ipſi ſũteO vtinã tales el⸗ ſett:q̃les ⁊ ipſi ſi. Tos em̃ voꝛatoꝛes eſtis: xißi ſũmę ſobꝛietatl. Vos diſ curſoꝛes ciui tat:⁊pſiviſus hoĩm fugiũt. Vos impudi ci:⁊ ii caſti. Vos deriſoꝛes:⁊ ipi ferutiſſi mi oiatoꝛes. Vos pellibꝰcuniculoꝝ vel va rioꝝ oꝛnati icediti:⁊ ipſi ouino coloꝛe niger rimo aſperrimoq; induti ſũtspꝛęter ea qᷓ in⸗ trinſecus ſunt. Vos delicate paſci ſũme cu ratis:carnes varias affectãtes:⁊ ipſi polt/
qᷓ heremũ intraueft nunqᷓ; carnes ſumpſe⸗ rũt. Vos vina electa ⁊ inebꝛiãtia quęriti:⁊
„
ipſi pauxillũ aquę recipiunt. Vos balteis dien militũ mũdo apparere deſiderati: ⁊ ipſi ʒo/ 4· Begie. u ſch⸗ nis cameioꝝ renibus ſuccincti moꝛe helie? Wanb. Mn in iohãnis ſunt decoꝛati. O vinea mea electa hiere ⁊. sle ego te plantaui:caue te depꝛecoꝛ ne ↄuerta 1 ris in amaritudinẽ: ne me pauperẽ dimit⸗ 55 tas:⁊ ianuariũ diuitẽ ſeq̃ris. O vinea mea 3 nei felix:cuius botrus ſũme pertimeſco ne ſit ĩ—, fine amariſſimꝰ. O qͥd faciemꝰ tunci die il⸗ la calamitatis: in q̃ deus pater dicet filio: 2 Toca oparios ⁊ redde illis mercedẽ? Tũc Watts ao. M ante iudicẽ audiet᷑ vox rebellionis veſtrę quid ꝓmiſeritꝭ:⁊ quõ ea ſeruare voluiſtis. Tugere mundũ ⁊ ꝗᷓ mũdi ſũt ↄtemnere pꝛo miſiſtis:⁊ ecce iã rebelles totis affectibꝰ in fuſu mũdanis pꝛgoccupati eſtis. Lur ð murmu · G ne raſtis: ſi in his paſchalibꝰ diebꝰ pꝛgſentia- liter vobiſcũ nõ fui? Placuit ei mihi ſegre ub cupi gare me a vobiſ:⁊ pergere ad fratres meos nie in ſolitudine:quos vt frequẽter dixi: tales 0i inueni qᷓles inuenire deſideraui. Cur ðtur⸗ bamini? Nunqd ipſi vere pauꝑes? Nũqͥd 0f obediẽtes? Nũquid mundũ ⁊ pompas eiꝰ 8 rico ↄculcauerũt Nuquid in foꝛma viuẽdi vos— multo tpe pꝛoceſſert? Nũquid vere fratres mei ⁊ patres ſunt? Nũquid ꝑ eoꝝ exempla e ad viã veritatis ꝑueni? Mũquid eos ſemꝑ del dilexi:⁊ eoꝝ ſanctã ↄuerſationẽ ſemp deſi⸗ derauie üquid etiãꝑ ſimpiicianũ ligunẽ— ſem in ſide inſtruct? ſum? Lur ð; murmura⸗ tis: Kur de mea abſẽtia doloꝛẽ habere oſtẽ bun ditis? Facite ꝗᷓ placita ſunt mihi:⁊ tũc vbi⸗ e cunq; fuero: vobiſcũ ero vſq; ad ↄſũmatio · Wattb.⁊s.„ nẽ ſeculi. Decreuerã em̃ cũ eiſdẽ ruſticanis meis in charitate hůiliter habitare vſq; ad— feſtũ ſanctę aſcenſiõis dñi:nec ad vos redi re optabã:quouſq; vos emẽdatos eſſe co⸗ bo gnouiſſẽ: Sʒ qm̃ foꝛtunatũ aduerſariũ ad ꝛ.Retrac 1. ꝑres occulte velut lupũ ꝑueniſſe iã ſentio: ideo cõpulſus reuerſus ſum advos:cupiẽs ſenc illũ videre:⁊ cũ eo pariter diſputare: ⁊illũ emen ↄculcare dño auxiliãte: qui totis virib?ꝰ diſ bypo ſipare conat᷑ ⁊ iugulare filios: quos perpe⸗ cño ri in viſceribꝰcharitatis. Dꝛate igit᷑: ⁊ nos„ii vobiſcũ oꝛare volumus: deſinẽtes de mea abſentia amplius litigare. Dꝛate et nolite deſicere: vt foꝛtunatũ manicheoꝝ pᷣſbyteꝝ die ſẽ publice ſancte xp̃iane fidei inſidiat᷑: ita⁊ nos cum ſuis dei gratia coadiuuante pu⸗- blice eum ſuparare poſſimus. Dꝛate ſine un intermiſſione: vt manere digne poſſitis u vocatione dericoꝛum:qua per gratiam dei ſe

z0 4ne vocati eſtis:vt dũ vocabimini:mercedẽ in eew die nouiſſimo accipere mereamini: ⁊ nõ ſiẽ decp 2anb. ſicus abſq; fructu maledicamini⁊ ſuccida ni mini⁊ in ignẽ mittamini: tanqᷓ; deſtructo⸗ dimit, res legis terrã occupãtes ⁊ pereũtes iiniqͥ amen 6 tatibus veſtris. Adiuuet aũt vos ipſe de⸗ neſti ad ꝑficiendũ mirabilia de lege ſua:qͥ eſt be diel,—— nedigtus in ſecula: Amen. t fli. 1 Demiſericoꝛdiga: Sermo V iTit Ratres chariſſimi: annũcio vobis svein athan Retrac.1 f gaudiũ magnũ:qm̃ foꝛtunatũ ma⸗ olulie nicheoꝝ pꝛeſbyteꝝ dei gra ſ uꝑaui⸗ nere pu mus: ⁊ obſtinatus in ſuo ſenſu velut alter ctib'in filius perditionis a plebe noſtra receſſitgõ numuß. fuſi us. Poſt cuius receſſ um baptiʒaui fe⸗ glentu-. re ſexaginta paganos:qͥ ſibi aliqualiter ad biſ herebãt. Et ecce modo reuerſus ſuʒ advos ege 3 Wattb.j· cupiẽs pficere opus qð incepi. Beati igit᷑ miſericoꝛdes: qm̃ milericoꝛdiã cõſequent᷑. aes O ſi diligẽter ↄſiderarem? mißicoꝛdiã dei: unzur in nobis poſſemus habere miſerẽdi foꝛmã. hüd O frẽs mei qͥd chꝛiſtũ incarnauit niſi miſe⸗ „ ricoꝛdia? AQuid eũ ſubiecit noſtre miſerię: uẽdiyos niſi ſola clemẽtia? O beata miſericoꝛdia: qᷓ re fanes ſola cõmerciũ noſtrę ſalutis agnouit. So⸗ exenpe la em̃ miſchia ad deñũ dirigit hoĩeʒ:ſola ad eos lem deũ deducit hoĩem:ſola deũ dedicit ad ho empde minẽ. hec eſt ſola mediatrix: auerſos ↄſo⸗ nů ligunẽ lans:hęc diſiunctos copulat: hec ſola deũ murmura humilians nos ſublimat. Oqᷓ; pia fuit dei abereoſtẽ deſcenſio: vt noſtra eſſet gloꝛioſa aſſum- ttücybi ptio. O grandis miſcðᷣia:o infinita:tu ſola ůmatio Nun potuiſti trahere deũ de cęlo ad terrã:⁊ nos mſticznis de exilio ad regnũ erigere. O magnũ miſe⸗ zre vſq; ad rricoꝛdię vinculũ: quo deus ligari voluit et d vos redi potuit: ⁊ hõ ligatus vincula inidtatis di⸗ toseſe co rumpit. O monache ſi tuã ↄſiderares mile verarũad tm riã:⁊ opa dei erga te:nð inuenires niſi mi⸗ ſericoꝛdiã. Aiſcðia eſt ſi fagellat deus vt vos:cupiẽs emendet:ſi a pctõ ꝑ tribulationẽ liberat: ſi tre:iilà hypocritas ⁊ tyrãnol regnare ꝑmittit.hec svnbd em̃ oĩa deus cũ miſcbia facit: cupiẽs nobis epe vitã ęternã donare. Attẽdite ð fratres mei nos attendite: nam in paſtoꝛe vel iudice debẽt eigkin eſſe ſimł᷑ miſericoꝛdia ⁊ iuſticia. Miſericoꝛ⸗ ätesde ie§ dia em̃ ſine iuſticia deſtruit᷑ ⁊ in crudelita ateeti tem ↄuertit. Et iuſticia ſine miſcia nundd oß accepta ẽ apud deũ Abſit. Iuſtis eñ⁊in⸗ nſduliut iuſtis: beatis ⁊ damnatis miſericoꝛdiã cuʒ uuante iuſticia ſemꝑ agit op̃s deus: qꝛ beatis dat „—. gloiã quõ non merent᷑ habere quibuſcũq; ne poſſits bonis cõmiſſis:⁊ malis datygnõ ꝛquã ma⸗ grnan N* 1
Acd fratres in heremo Bermo
monaſteriũ exire cupio vt matres vel ꝓxi⸗
ioꝛẽ merent᷑ habere ð malis cõmiſſis.Eſto/ xuc.s. te ð fratres mei miſericoꝛdes:ſicut prveſter miſericoꝛs eſt.Eſtote miſericoꝛdes penſan ⸗ tes qᷓ;tum moyſes in miſcðia floꝛuit ꝓpter pplm:pꝛo cuiꝰ ſalute petijt deleri de libꝛo vi Exoeʒ2.
teęt⁊ qᷓ;to iteꝝ ʒelo rectitudinis cũ obtinuiſ⸗
ſet veniam: ait ad plm: Ponat vir gladiũ ſuꝑ fmur ſuũ. Ecce qͥ vitã oĩm cũ ſua moꝛ⸗ te petijt:paucoꝝ vitã gladio deſtruxit: in
tus igne amoꝛis:⁊ foꝛis accenſus ʒelo iuſti
cię ⁊ ſeueritatis: vtrobiq; foꝛtis legat?:cau
ſam populi apud deũ pꝛecibus:⁊ cauſã dei apud plm gladijs allegauit. Studeamus B
igit᷑ fratres mei: miſericoꝛdiã dũ viuimus
rapere. Libet᷑ a nobis eſuriẽs:veſtiat᷑ a no/ bis nudus:recipiat᷑ a nobis peregrinus:cõ
ſolet᷑ ꝑ nos pupillus: viſitet᷑ a nobis infir⸗
mus:ſepeliat a nobis defunctus. Iſta eĩ ſunt opa miſcðię: de qͥbus interrogari de⸗ bemus in die nouiſſimo. Sed dicetis: Ec⸗
ce in heremo ſumus:paupes videre nõ poſ ſumꝰ:⁊ oꝛphanos: pupillos ⁊ viduas quõ Aolari valemꝰ? ahoꝛtuos ſepelire quõ poſ
ſumꝰ?O frẽs mei bene ſcio vos in heremo
eſſe:nec pauꝑes vos videre credo:nec vos
mos ↄſolari poſſitis. plures em̃ cogno⸗ ui ꝓ hac cauſa monaſteriũ exiuiſſe:qͥ tũ ad monaſteriũ nünqᷓ; reuerſi ſũt. Sub ſpẽ em
boni multa mala fiunt. Ecce em̃ diabolus dicit:O monache an ignoꝛas tuam matrẽ
dolere?Ecce nuꝑ maritũ amiſit: filiũ ſepe⸗
liuit:poſſeſſionẽ perdidit:infirmat᷑ ad moꝛ tẽ:vellet foꝛſitã ↄfiteri:qͥd in heremo agis⸗ Quid cogitas? S monaſteriũ: ĩgredere eiuitatẽ: pᷣenetra do⸗
urge velociter: egredere
mus parentũ:exerce in eis opera miſcię. hoc em̃ deus vult:hoc fieri pᷣcipit. Dũ em̃ ſeruꝰ dei h̊ cogitat: aliqũ exit monaſteriũ credẽs bñfacere. Et ecce emĩ dũ apꝛopinqᷓt
mater:filiũ oſculat᷑:p̃ amplectit᷑:parentes/
aplaudũt dicẽtes: Noli nos derelinquere: Frẽs em̃ ſumꝰ:pñ̃ ñ antiquus ẽ:tibi incũ⸗
bit familiꝗᷓ regere. Auid ð amplid mo ⸗
naßerium redire pᷣſumis? Et ſic audito cõ⸗
ſentit: ⁊ conſentiendo remanet: ⁊ in Iculo
remanẽdo oibus peioꝛ efficit᷑:⁊ quicqd bo⸗
ni fecit amitt. Cauete igitur fratres mei: 1
cauete a malicia diaboli: Exercere vos vo⸗. lo opera miſcðᷣię: ⁊ ſi in ſpculo non habita⸗ tis:nec inter gẽtes:exercere tñ oꝑa miſcðᷣię
bene poteſtis oꝛãdo: obſecrãdo ⁊ depꝛecã⸗

Bancti do ꝓ oꝛphanis et pupillis. Et ſihnð videt᷑ vobis ſufficere:penſare debetis quõ centũ ⁊plures in monaſterio ſil habitatis: ⁊ ſepe infirmamini: ſepe a diabolo affligimi:ſepe patimini: nũqͥd ⁊ ſepe moꝛimini? xercere ðpoteſtis etiã inter vos opa pietatis. Sed
dicet qͥs ex vobis: Patrẽ in ſeculo habeo:?
ego vſq; ad moꝛtẽ in mõaſterio viuere deo pꝛomiſi.Ecce eĩ pr̃ infirmat᷑: non põt ſine me viuere:AQuid agoꝛqͥd eligo? Si exiero: votů frango:ſi ſtetero patrem moꝛi permit to:Auid ð? O fratres mei attendite quid agere debeatis ſiẽ ꝓnũc mihi occurrit.Mã
ſi pater alicuius ſine filio monacho viuere
nullatenus põt: ꝓcurare debet filius quõ de bonis monaſterij patri ſubueniat᷑. Et ſi monaſteriũ impotẽs fuerit:filius toto affe⸗ ctu videat quõ patri nõ deficiat · Et ſi nõ vi derit:cũ dei benedictiõe monaſteriũ de licẽ tia maioꝛis exeat: ⁊ verbo ⁊ ope patri ſub/ ueniat vt nõ deſiciat ex negligẽtia:nec vo⸗ tũ frangere credat. Si poſt eius patrẽ viuẽ do remãſerit:ſtatim ad pꝛiſtinã vitã redire nõ pigeat:ſancte ⁊ iuſte viuendo:ſicut ince perat:⁊ tanto foꝛtius qᷓ;to ſenſerit ſe plus i paterno miniſterio vltra neceſſitatẽ graua⸗ tũ. Nullus igit᷑ erit qͥ ſe æmiſcðia excuſare poterit: nec diues qꝛ hʒ nec pauꝑ qꝛ ſaltẽ Waub.1v · calice aquę frigidę nõ caret: nec monachꝰ:
qꝛ ſaltẽ ⁊ ꝙꝛare dz · O hõ qͥ crudelis es in al rerius iuſticia: teipſum pꝛius agnoſce. NMõ
ſi bonus es o monache:cadere faciliter po tes: ſi diues es: donũ foꝛtunę eſt nõ natu/
re:ſi ſanꝰ es ecce infirmitas inſtat:ſi ſapiẽs
es:nõ habes ↄſtantiõ. Igit᷑ circa oẽs tã ſa⸗ piẽteſ qᷓ; iſipiẽtes:tã circa ſanos qᷓ; ifirmoſ. tõ eirca nobiles qᷓ; ignobiles miſericoꝛdiaʒ habe. O hõ quid de te erit:ſi ſaluatoꝛ tuus clemẽs ⁊ pius fuerit:⁊ tu miſericoꝛdiã igno raueris? Maſcat᷑ fratres mei miſcðia inter vos:nõ tñ ex negligẽtia:nõ ex puſillanimi⸗
tate:nõ ex indiſcretõe:nõ ex animi ifirmita
te:ß oĩbus modis ſit circũſcripta:vt ſic ſuũ
retineãt pꝛopꝛiũ:qð iuſticię nõ guferat de⸗
bitũ.O monache vide ſancti ioſeph miſeri
Señ.4. coꝛdiã: quę fratrũ ſuoꝝ ẽ oblita iniuriam. 2. Begl. 13. Legite fratres dauid clemẽtiã:qͥ filij perſe⸗ quentis deflebat dementiãO monache ſi
clauſeris viſcera miſcðię indigenti: om̃ino
Pð·. claudet᷑ tibi ianua chꝛiſti. hec eſt eĩ poꝛta dñi:⁊ iuſti intrabunt in eã.hec nouũ teſta/
mentũ illumiat: ⁊ veteris rigoꝛẽ extenuat.
hoc eſt lignũ:quo moyſes aquas dulcoꝛa/ Exo.i. uit:hoc eſt ſal quo heliſeus aquaꝝ ſterilita 4. Begl.⁊.
tem ſanauit: hec eſt farina q̃ heliſeus moꝛ 4· Reg · 4.
tẽ que in olla erat extirpauit: hoc eſt oleũ Nuc.1o. qð ſamaritanus infudit vulnerato: hec eſt 4· Regl.7 aqua ioꝛdanis qua curat᷑ lepꝛa naamã ſyri: hec ſola virtus ẽ quę diuidit inter crudelẽ ⁊piũ:inter regẽ ⁊ tyrannũ. Omonache vbi eſſes:ſi tibi dei miſcðia nõ ſubueniſſet? Si em̃ deus tecuʒ ageret diſtricta ſentẽtia: nõ poſſes cogitare penã:ꝗᷓ coꝛrũderet tuis me ritis. Dia em̃ attribue dei miſcðię:⁊ ſia ſi⸗ mili miſericoꝛdiã expẽdas in vſum ꝓximi: nð ſis auarus in miſerẽdo: cũ ſis expertus largitatẽ eſſe ĩ deo. Amate ð frẽs mei miſe⸗ ricoꝛdiã:qꝛ nũqᷓ; vidi piũ hoĩeʒ mala mꝛte finiri: quã miſcðiam faciat vob deꝰ: Amẽ. De obedientia: Sermo VU Res mei dilectiſſimi obedire opoꝛ A f tet deo in oibus:ſi ſaluari cupimuſ in heremo. Et ſi difficile nob videt ↄſiderare debemꝰ obedientiã filij dei:⁊ no⸗ ſtram deponere ↄtumaciã nõ differamus. Ipſe em̃ dei filius obediẽs fuit vſq; ad ↄtu meliã crucis:⁊ nos ↄtemnimus eius obedi re pꝛęcepti? Chꝛiſtus eĩ obediẽs fuit vſq; Wbil. ⁊⸗ ad moꝛtẽ:nõ pꝛo ſua:ſed pꝛo noſtra vtilita· te. Eſtote ð nõ pꝛo ſua: ſed ꝓ veſtra vtilita te ⁊ ſalute in oibus ſibi obediẽtes. Ecce em̃ fratres angelul in oibus obedit deo:⁊ tu qͥ̃ cinis es ⁊ vermis ↄtradicis deo⁊ Inſenſibi lia obediũt deo: ⁊ tu rõnalis reſiſtis deo⁊ Sol a ſua ſemita non deuiat:nec luna: nec ſtelle. Dia em̃ celica ſuis indulgẽt officijs: tu vᷣo dei volũtati ĩ oĩbꝰ quaſi reſiſtis. Ad nutũ dei cãpi floꝛibꝰ decoꝛant᷑:terra imbꝛi bus fecũdat᷑:frõdibꝰ criſpat᷑ ſilua:i nemoꝛi bus cithariʒat auicula:oĩa deo obediũt:ſo lus hõ dei volũtati reſiſtit. Omonache le ⸗ ge qð dicit᷑: ꝓhelioꝛ ẽ obediẽtia qᷓ;victima. 1.Reg.1. AQuę cã eſt:niſi qꝛ ĩ victimis aliena imolat᷑ caro:ſed in obediẽtia volũtas ꝓpꝛia ⁊ caro mactat᷑.Eſtote ð obediẽtes: vt deũ placa/ re poſſitis de pctis cõmiſſis. Tãto em̃ citiꝰ placat hõ deũ:qᷓ;to repꝛeſſa arbitrij ſui ſuꝑ⸗ bia gladio pꝛęcepti ſe ĩmolat. Lauete tñ in P obediẽtia frẽs mei. Sub ipſa em̃ põt latere fel dꝛacõis ſb ſpẽ melt: lupꝰ W pelle ouina:
ipotu dulci venenũ ſope latitat:⁊ ĩ olla ſę/ 4.Reg. 4.
pe moꝛs ponit᷑. Attẽdat ð qͥp̃cipit:⁊ q̃ obe dire intẽdit: ꝙ obediẽtia ſit honeſta: ⁊ om̃i diſcretiõe oꝛnata ſeu decoꝛata. Mam ſidi
S entes r
ſreta Sibol beml nõ dil nunqu pſede unf ſtyet dcen uent. gue: vnn tis:⁊ buel 2yild pune te tpo cho tẽs ac aßnou tuncv quane iuſtici ſancte cen nu
L nerti
nequ fimilia vitiũ:q bolusc amiit: ſen diu tu:tup ingꝛꝗᷓ t pꝛn Oſunc upane
ſundei blu dims. hibiio musn itunen ſsckſu de:qj vuent. e w 5

et:Si la: nõ isme ſiaſi⸗ primi: perus ei miſe⸗ mte Imẽ. VWU
te opoꝛ ⁊ upimuſ
b videt dei:no/ etamus. q ad u us obedi fuit vſcq; Pile⸗ ra vtilita tra vtilita .Ecce em̃ deo:⁊tuq Inſenſbi iſtis deo⸗ cluna: nec ẽt offichs: eſiſtis. Ad ema imbi ati nemoi obeditſo nonachele enn inol pꝛia ⁊ cro deigun, to e an itrlit Laueteti 1 — elle ou riolaß 65 ipit tͤobe neſtn: 10 Famſid
Ad fratres in heremo Bermo VIII
ſcreta nõ fuerit: crudelitas exiſtimãda eſt. Si honeſta nõ fuerit:nullatenꝰobedire de⸗
bemus. Verbi gf̃a. Si nob pꝛycipit᷑ ꝙ deũñ
nõ diligamus:vel ꝙ deũ odio habeamus: nunquid obedire debemus⸗ Munquid vel ipſe deꝰ hoc pꝛgcipere poteſt? honeſta igi⸗ tur fratres debent pꝛęcipi ⁊ iuſta:⁊ ſi hone⸗
ſtavekiuſta nõ fuerint:nullatenus obedire
debemꝰꝛetiã ſi apoſtolus nobis hoc indica uerit. Tenete igit᷑ fratres ⁊ in coꝛdibus all gate: ꝙ obedientia ſine diſcretiõe caſſa eſt ⁊ vana:nõ ex parte obediẽtis:ſed pꝛecipiẽ⸗ tis:⁊ obedientia honeſtate pꝛiuata ſuper⸗ bia eſt:⁊ venit ex vtriuſq; parte:ↄſentiẽti ⁊ pꝛęcipientis:⁊ in die nouiſſimo pari pœna punient᷑. Kuſtodite quod pꝛęcipitis: caue te ⁊ ponderate qð imponitis. Nã quotiẽſ⸗ cũq; obediẽtia honeſta ⁊ iuſta nð fuerit:to tiẽs ad irregularitatẽ ſe deueniſſe paſtoꝛes agnouerint. Obedientia igit᷑ fratres mei tunc vera: tunc ſancta: tunc meritoꝛia eſt: quando dicata eſt diſcretione: honeſtate: iuſticia ⁊ humilitate. Iſtę enim ſunt ſocie ſancte obedientie:ſine quibus om̃ino obe⸗ dientia vana eſt ⁊ inutilis.iheęc eſt illa obe ⸗ dientia quę ↄcoꝛdiã ↄſeruat in angelis:pa⸗ cem nutrit in monachis: tranquillitatẽ ge⸗ K nerat in ciuibus.ihec eſt illa obedientia:ſi⸗ ne qua reſpublica ſtare nõ poteſt: ſine qua familia aiiqua regi nõ poteſt. Oqᷓ; enoꝛme vitiũ:qð obedientię ↄtrariũ fuit:ꝑ qð dia⸗ bolus celũ perdidit:per hoc hõ paradiſum amiſit:ꝑ hoc ſaul regnũ:ꝑ hoc ſalomõ amo rem diuinũ. O ſancta dei ſponſa obedien ⸗
tia: tu perfecta ſcala qua cęlũ aſcẽdit:tuqᷓ·
driga q̃ helias vectus ẽ in paradiſũ:tu poꝛ⸗ ta paradiſi ſideliũ ⁊ clauſura reoꝝ inferni DO ſancta obediẽtia:tu humilitatẽ nutris? tu patientiã pꝛobas:tu manſuetudinẽ exa geñ.⁊2. minas. Eſtote ergo fratres cũ abꝛaã obedi
Watts.2. entes:reddẽtes Ij ſunt cęſaris cęſari: ⁊ que
ſunt dei deo. Tunc vero reddimꝰcęſari de⸗
bitũ ſuũ:quãdo duliã pꝛelatis noſtris red
dimus.ſhec em̃ dulia ↄſiſtit in reuerẽtię ex
hibitione ⁊ dilectiõe.hoc aũt facere debe⸗ mus nõ ſolũ paſtoꝛibus: ſed ⁊ ſanctis dei: ⁊tunc reddimus ꝑ obedientiã ꝗᷓ ſunt ceſa ris ceſari. Sʒ tunc reddimus quę ſunt dei deo: qñ ĩ latria ꝑſeueramꝰ.heęc em̃ ſoli deo ↄuenit.hec em̃ ↄſiſtit in oꝛatiõe:⁊ gratiaꝝ
actiõe:cultus exterioꝛis exhibitiõe: xinte⸗ rioꝛis mẽtis deuotiõe. ð facere nos ⁊? ꝑ⸗
ſeuerare nobis de pꝛęſtare digner᷑ in eter⸗ ni benedictus:&men. 8 De perſeuerantia:Sermo vn Ratres mei ſicut aitaplus: nõ po/ A teſt coꝛonari niſi qͥ legitime certaue ⁊ · Timotb ·. rrit. Mullus em̃ legitime certat niſi qͥ in campoyvſq; ad finẽ certat:⁊ ſi certat vſ⸗ ꝙ; in inẽ legitime certat: ideo merito coꝛo⸗ nat᷑. Non eſt igitur magnũ bonũ inchoare qð bonũ eſt: ſed ↄſũmare: hoc ſolũ pfectũ eſt. ulti em̃ magna aggrediunt᷑: ſed deñ ciũt in via:multi exeunt in deſertũ:ſed pau ci perueniunt ad terram pꝛomiſſionis. O fratres mei nõ tedeat incipere magna: nec faſtidiat tenere inchoata:ſcientes ꝙ ꝑſeue rantia infoꝛmat meritũ:coloꝛat boni ꝓpo ⸗ ſitũ:remunerat currentẽ:coꝛonat pugnan ⸗ tẽ:ducit ad bꝛauiũ: ↄducit cunctos ad poꝛ⸗ tũ. hec eſt tunica talart ſancti ioſeph vſqꝙ ad finẽ ↄtigẽſ.ſhec ẽ tunica ſacerdotał vſq; Se.⸗ ad pedes pueniẽs.hecẽ cauda hoſtię quã tenemur reddere deo ⁊ offerre. hecẽ calca neũ bonę opatiõis:qð ↄtra ſerpẽtis moꝛſũ debemus obſeruare. hec eſt virtus ꝗᷓ deuʒ ligat.hęc eſtqᷓ om̃e bonũ infoꝛmat. ihec ẽ ꝑſeuerãtia:qᷓ laureant᷑ martyres:qᷓ virginel coꝛonant᷑:q̃ ſacerdotes ſublimant᷑ ⁊ ↄfeſſo ⸗ res.hec elt veſtis ſine ruga:tunica ſinema cula:bonitas ſine malicia. O monache qu
bñ incepiſti:caue ne cadas: caue ne ad tps vireſcas:⁊ĩ tpe afflictõis marceſcas. Laue
ne feno cõparerl: qð nũc naſcit᷑ ⁊ ſtati mar⸗ ceſcit. Laboꝛemꝰð frẽs:⁊ laboꝛãtes ꝑſeuere
mꝰlaboꝛem? vt ꝑſeuerãtiã habeamꝰ. La ⸗
boꝛẽt mõachi oẽſ vt retineãt:laboꝛẽtÿgies vt ſe infoꝛmẽt:laboꝛẽt vidueę vt in ipſa ꝑſe⸗ uerẽt. Attendite tñ frẽs:nã diabolus qũñq; V
kuos dei ad bonũ incitat ⁊ ↄducit:vt de bo
no grauiꝰeliciat malũ.Contra hũc diaboli inſultũ valet ſola ꝑſeuerãtia: vt bono fine bona ↄcludant᷑ initia: vt pꝛincipiũ medio: mediũ ne diſcrepet vltio. Bonũ em̃ inchoa
re ⁊ malo fine ↄcludere:qͥd aliud eſtqᷓ; mon ſtrugſas resↄficere⸗ Illa em̃ actio q̃ſi chime
ra ẽ?ꝗᷓ initiũ hʒ a rõne: ðᷣ finẽ a ſẽſualitate.
Cũ em̃ ſic agit᷑: hũano capiti ceruicẽ pictoꝛ equinã ilgit:ʒ ſupinducit ifructuoſas plu⸗ mas. Laue ðd mõache ne actio tua mõſtꝝ maneat. Enoꝛmis em̃ erit fetꝰvẽtris ſicap„ ti nõ coꝛrñdeat finis. Quidã em̃ habẽt ini⸗ tiũ bonũ: qͥn vita monſtrũ eſt mirabile qjſi hois pꝛętendẽs caput: mediũ in luxuriã

deſcendit: ventrẽq; ouinũ habet ⁊ ad vlti⸗
mũ in rapacitatem lupi pedes oſtendit. monache: quid tibi pꝛodeſt bonũ inchoa⸗
re ⁊ nð ſinẽ concludere? Si donũ virtutis amittis:damnũ incurris: ⁊ grande ſugpli⸗
cium pꝛomereris. O qᷓ; tibi melius fuiſſet
viã veritati nõ agnoſcere:qᷓ; poſt agnitã re
C troire ꝑ incõſtãtiã c monache leuis repu⸗ taris per tuã apoſtaſiã: cum iuda incurris mentis inſtabilitatem: poſtponis deum: amittis amicos:ſpiritum et ſpem perdis:
odio a cũctis haberis: ⁊ velut oĩbus peioꝛ apoſtata cõpꝛobaris in vita. Omonache attende quia niſi perſeueraueri: moꝛieris.
Igit᷑ ſi incepiſti ędificare perfice:ſi nõ ince⸗
piſti incipe. Si obtuliſti floꝛẽ iuuẽtutis tuę diabolo:ſaltem fecem ſenectut tuę immo⸗
lare non differas chꝛiſto. Ipſe enim miſeri⸗
coꝛs eſt ⁊ recipiet te libẽter:⁊ dabit tibi ſto⸗
lam candidã: ⁊ anulũ in manu tua: et cal⸗ ciamẽtum in pedibꝰ tuis. Tũc inueterate Ps.1oꝛ. olim diebus malis:renouabit᷑ vt aquilę iu uentus tua durãs in ęternũ. Incipite ergo
fratres mei ⁊ ꝑſeuerate reducẽtes vobis ad memoꝛiam a quãto bono receſſit iudas:et
quõ feruẽter bene agere cgpit: lingua vob expꝛimere nullatenꝰ poſſem: quomõ tamẽ
. Regi.n. ꝑſeuerauerit:ſcitis. Ecce enim ſalomõ per Reg.1. inconſtantiã coꝛruit:ſic et ſaul: ſic et multi alij:qꝛ multoꝝ incipere fuit:ſed ꝑſeuerãtiũ
puus eſt numerus. Lauete ergo qũo caute
1.Corſ.10, ambulet!: cõſiderãtes quod qͥ ſe exiſtimat
ſtare: caueat ne cadat. Jelix ergo eſt qͥ be⸗
nefaciendo ꝑſeuerat vſq; in finem. Quod
donum p̃ſtet nobis ille qui pꝛo nobis moꝛi dignatus eſt. Amen
De ira fugienda: Sermo KkK
Ratres mei dilectiſſimi:ſicut om̃i⸗
f um habere memoꝛiã et in nullo er⸗
rare nõ humanitatis ſed deitat ſo
lum eſt:ita turbari:obliuiſci et pati:ſolum
hůanitatis eſt:et nõ deitatis. Nam deꝰnõ
mentff vt homoꝛ nec vt filius hominis irri
tat᷑. Numanũ eſt ergo fratres mei turbari
et iraſci et iram incurrere: bonoꝝ ⁊ maloꝝ
cõmunis eſt conditio:ſed in ira vel odio ꝑ⸗
ſeuerare diabolicũ eſt. Ideo vos qui ſpiri⸗
Ecẽs.. tales eſtis maxime attender debetl:ne ira
Nꝛouer.. in ſinu ſtultoꝝ requieſcat. Fatuꝰenim ſta⸗
tim iram ſuõ indicat. Joꝛtiter tamẽ ſpiritũ
iraſcibilem cõtinere magnę pꝛudẽtię eſtet
ꝑfectiõis. O monache noli iraſci: nam no⸗
—
nguſtin
men ⁊ habitũ ſanctę religiõis in hac vaſta ſolitudine poꝛtamꝰ. Luſtodite igitur vos ab omni turbatiõe. õ enim decet ſeruos dei turbationẽ incurrere. Nũqͥd em̃ ꝓder̃t noð nra ieiunia: nr̃a abſtinentia:nr̃a ſacri⸗ ficia? Ab ira deniq; fratres mei ꝓcedit ran coꝛ: a rancoꝛe odiũ quod eſt ira inueterata in animo: inde naſcitur homicidiũ et ſi nõ ope ſaltem volũtate:inde cõtumelia: inde detractio: inde ſuſurratio: ſuſpitio et iniu ⸗ ria:quę ſunt opera carnis ⁊ diaboli.O mo nache depone iram: deſtrue rancoꝛem:mi⸗ tiga furoꝛem ne filius pditionis efficiaris. qᷓ; melius eſſet monacho i ſeculo viuere paciſice q; ĩ monaſterio cuncti bonis oꝛna⸗ tus in ira et furoꝛe litigare et odiũ in coꝛde tenere. Nec deũ laudare nec ab eo exaudiri meret᷑ qͥ odiũ ſeruatĩ coꝛde. Qua fronte O monache:quo affectu:qua deuotiõe a deo potes veniam poſtulare ſi fratreʒ dũ odis petis ꝙ tibi dimittat: ſicut ⁊ tu debita di⸗ mittis?Krede igit᷑ mihi ꝙ tantũ tibi dimit⸗ tet: quãtum et tu dimittis alteri. Dimitta⸗ mus ergo fratres mei iram queę recte ſigni ficatur per Lazarũ quatriduanũ fgtidum: Zob.u. quia qui iram in coꝛde poꝛtat infamie fetoꝛ ſtatim eũ coꝛrumpit. Si ergo ira in animo B naſcitur:mox refrena eõ:allide eam ad pe⸗
tram:ſuffoca eam exemplo tui ſaluatoꝛis:
qui percuſſus in vnã maxillarũ mox pꝛębu Wattb.j⸗
it alteram. Nam ſi hoc pꝛioꝛ ipſe nõ feciſſet
mihi nunqᷓ; facere pꝛęcepiſſet. Eia ð diſcite
frẽs mei ab illo qͥ dixit ſe eſſe humilẽ et mi/ Wattb. in
tem. Diſcite opere: quod ſepe legiſtis oꝛe:
Sol nõ occidat ſuper iracũdiam veſtram. Ep 4
Si enim frater tuuſ in te peccauit: vade ad Wattð.j.
eũ ⁊ inuita eum ad pacẽ: da ei oſculũ et lu⸗
kratus es fratreʒ · Tu vero qui offẽdiſti nõ
differas ꝑgere:nõ differas fratrẽ recõcilia⸗
ri: vade ad eum: pete veniam. Et ſi verbo
offẽdiſti:et tu verbo recõcilia:ſi vero facto
qð deus auertat: placa eum facto. Sic ei
decet ſeruos dei facere:ſic decet eos dęemo⸗
nes expellere et ſanctos angelos introdu ⸗
cere: Nam vbi ira regnauerit: ibi omnino
pꝛinceps diabolus erit: nec inde aliquid
boni exire poterit. Jugiamꝰ igit᷑ iram fra⸗
tres mei:ꝗᷓ rationẽ ſuffocat:mẽſurã iuſticię
ignoꝛat: jolẽ iuſticię neſcit:amicitias rum
pit:de facili aufert pacẽ mentis: ſapientiã
calcat:ſapiẽtes infatuat: monachos deui⸗
at:ſacerdotes ſuffocat:caſtitatem euacuat:

aſta vos mos eft acn tran erat ſinö inde iniu, Omo mmi ciaris. viuere s Oha⸗ coꝛde raudiri onter ea de dü odis bita di⸗ Rdimit⸗ Dimita cte ſigui⸗
fetidum Jobu
mie fetoꝛ in anino b madpe luatoꝛis:
orpecbuu
ö feciſtet adiſcite
niſ etmi/ Wuün
giſtis oꝛe:
weſtrm. t: vade ad Vui⸗
ſculüetlu⸗ ffediſti ö ẽrecöclia
Etſiverbo
vero facto to. Sic eß eos demo 8 intool bi omnino de aliqu t iam fů ſurã iuſiu citiasrun. 1ſnpiens achos deb⸗
d fratres in heremo Bermo IX X
grauitatẽ in paſtoꝛibꝰdilacerat. Nec ira re 4 pletus:ↄſilij poteſt eſſe capax. O monache intuere caput tuũ: nam in cruce poſitus ꝓ
ſuis crucifixoꝛibus exoꝛauit. Et pꝛimiceri
hoc peccatũ. Sed ſi nõ tantę perfectiõis ſu mus w bonũ pꝛo malo ſoluamus: ſaltem Bo · Iꝛ · pꝛo malo malũ non reddamus. Non tamẽ
per puſillanimitatẽ remittẽdę ſunt iniurię:
ſed per ſapientiã quę eſt in chꝛiſto ieſu. D quãta fratres mei huius peccati labes. O qᷓ; grandis ⁊ lata miſeria tam coꝛpoꝛis qᷓ; animę:nam coꝛpus quietẽ:ſomnũ ⁊ alacrd tatem amittit:ſed ⁊ anima vitã perdit eter nam. Veniunt em̃ ⁊ reuertunt᷑ ad nos per iram pꝛiſtina peccata: ⁊ ſic ↄfundimur ⁊ dã namur. Mos vero fratres qͥ chꝛiſtiani ve ⸗ raciter ſumus: relinquamus vindictã illiq Deut zꝛ· git: Ahihi vindictã: ⁊ ego retribuã. Quic⸗ quid em̃ ad te pertinet: dimitte illi. Nun⸗ qd ipſe mirabilioꝛes vindictas facit qᷓ; nos imaginari poſſumus? Nõ tñ hoc ſibi pete⸗ re debemus:nec affectare:ſed pꝛo eis men ⸗ te ⁊ puro coꝛde oꝛare. Nam dů noſtras in⸗ iurias facere petimus:quod dei eſt vſurpa mus. Dꝛare tamen ſine intermiſſiõe debe⸗ mus:vtvindicet ſanguinẽ ſuoꝝ ſeruoꝝ:nõ ad damnationẽ:ſed ad coꝛreptionẽ qui eſt benedictus in ſecula: men. Pepuritate conſcientię: amoꝛe tribulationũ: ⁊ ſpe aua ꝑ ilias ad celeſtia inuitaf: Sermo X 2 ſpiritale gaudiuʒ hodierna die a fratres dilectiſſimi intendo vos in uitare. Quod quidẽ gaudium non operat᷑ diuitiaꝝ copia:nõ fallax mũdi glo⸗ ria:nõ pꝛolis fecunditas:nõ coꝛpoꝛis ſani⸗? tas:ſed tantũ ↄſcientie puritas. Q fglix cõ⸗ ſcientię puritas: O felix ſanctę ↄſciẽtię io⸗ cũditas:quę vermẽ interioꝛẽ excludis:quęe 4 carcere doloꝛis liberas rationẽ:quę ab oi immũdicia purgas mentẽ. O mẽs ſancta: paradiſus delitiaꝝ:varijs bonoꝝ operum virgultis ↄſita: varijſq; yirtutũ fioꝛibꝰpur purata:⁊ ſuauiter cęleſti gra irrigata.ſhecẽ geñ, ⁊. frẽs mei padiſus iq̃ᷓ plantat᷑ lignũ vitę ⁊cę leſtis ſapiẽtig. hoc eſt thalamus dei: pala⸗ ciũ chꝛiſti: habitaculũ ſanctiſpiritus.ihęcẽ zReg.o. thonus ſalomonis:lectus ſponſi cęleſtis: in quo ipſa ↄſcientia bona optime delecta tur⁊ requieſcit cum ſponſo ſuo O ↄſciẽtia del.⁊ in te:⁊ tibi occurrit rebecca cum iſaac veni ⸗
martyr ſtephanus pꝛo ſuis lapidatoꝛibꝰge Actj.7. nua flectẽdo clamauit: Dñe ne ſtatuas il
ente de agro. In te delectat᷑ iacob cum ra⸗
chelis ↄiugio: In te ſunamitis abiſac regẽ s. Reg.x.
dauid iocũdis fouet amplexibus. O ꝓſciẽ
tia ſancta:in terra adhuc es ⁊ in cꝑlis habi
tas. Saude o anima ſancta:ſancta ↄſciẽtia decoꝛata. Saude cęleſti ⁊ ęterna gloꝛia. In
ea fratres chariſſimi magdalena illa ignife xuc;.. ra:chꝛiſto pꝛecioſa offert vnguẽta. Ibi ma⸗ Luc.10. ria optimã partem elegit quę nõ auferetur ab ea.Eia ergo fratres ſi ad hanc gloꝛiã cu
pimus peruenire:pꝛedictã noſtrã ↄſcientiã diligenter nunc diſcutiamus:?⁊ ibi litteram luxurię perlegamus:apicẽ ſ uperbie: notaʒ auaricię ⁊ thecam inuidię pꝛoſpiciamus:⁊ deleamus ea per ↄfeſſionẽ:per coꝛdis ↄtri tionẽ:per verã ſatiſfactionẽ:⁊ tunc merebi
mur per gratiq adipiſci gloꝛiã illã quã nec
oculus vidit: nec auris audiuit: nec in coꝛ 2. Corj.i. hominis aſcendit:quę deus pꝛęparauit di ligentibꝰ ſe. O fratres mei ⁊ leticia coꝛdis meit feſtinem ꝰ ingredi hãc ſanctãſanctoꝝ.
Tũc em̃ habebimꝰ bonũ qð nõ pdemꝰ:tũc accipiemus perfectũ bonũ quoqᷓ nõ amit ⸗ temus. Amare tamẽ debemus ſi ad hanc P gloꝛiã peruenire cupimus:temptatiões: fa
mes tribulatiõeſq; ſingulas. Nam ſicut in
foꝛnace purgat᷑ aurum: ſicut lima purgat
ferrũ: ſicut flagellũ ſeparat a grano paleã:
ſic in foꝛnace tribulationũ patientia exerce tur:foꝛtitudo roboꝛat᷑: conſtantia ſolidat᷑: ſpes ad cęleſtia inuitat᷑. O ſpes ſanctoꝝ et turris foꝛtitudinis eoꝝ quę nõ ↄfundis:
te expectantibus gratiũ infundis:nõ cœcas
ſed illuminas:nõ famelicas ſed reficis. D felix ſpes celeſtis:tu timoꝛem ſeculi expu- gnas: ↄſolatiões mũdanas extipas. Per
te timoꝛ nõ auget᷑: ꝑte falſa cupiditas non ſomniat:per te luxuria ↄqᷓſſat᷑:per te ſuper
bia auelli᷑: per te inuidia nõ dominat᷑: per S te cuncta vitia terminant᷑. O ſpes cęleſtis„ curię:in te regnat charitaſ:quę credit om̃ia
que ad ſalutẽ pertinẽt: om̃ia ſperat quęe ꝓ⸗ miſſa ſunt.O fratres mei: qͥs hominqj põt mentẽ ſeruog dei infirmare:ſi apud deum
ſpes cʒleſtis pꝛo eo allegat? In quo noce⸗ bũt eis tyrannoꝝ fulmina: foꝛtunę pꝛęcipi
tia quid agent? ſpes tu cogitatiões diri gis:tu in charitãte altitudinẽ ponis: vt in
ea perſeueremus vſq; ad moꝛtẽ:tu in chari
tate latitudinẽ extẽdis vſq; ad inimicũ. D
ſpes cęleſtis glie:ꝑ te pr̃iarchę mala patiẽ ⸗
ter ſuſtinuerũt:per te ꝓphete cuncta mala poꝛtauerũt:per te apli ad moꝛtẽ gaudẽter

6.
perrexerunt:per te martyres afflicti ſunt: ꝑ te virgines combuſtę ſunt:per le ↄfeſſoꝛes vituperati ſunt: ꝑte viduę caſtitatẽ aſtrin⸗ gunt:per te maritatę lumbos pꝛęcingunt: per te pupilli:languentes? oꝛphani ſperãt ridere:per te pauperes ↄfidunt gaudere: ꝑ
te peregrini ſperãt terminũ? ad finẽ labo ⸗
ris ꝑuenire. O ſpes tu om̃ia poꝛtare facis dulciter ⁊ ſuauiter. Eia ergo frẽs hãc ama⸗ te:hanc tenete:nõ tamen ſine timoꝛe: quia qui ſperat ⁊nð timet:negligẽs eſt: qui aũt timet et non ſperat: depꝛeſſus eſt ⁊ deſcen dit in pꝛofundũ quaſi lapis.Z quo deſcen ſu lberet nos ille qui de ceio deſcendit: vt
nobis vitam donaret ⁊ aſcenſum chꝛiſtus
deus noſter: Amen. 6 De lachrymis: compunctione? penitentia: Sermo
Citote frẽs mei chariſſimi ꝙ poſt
mũdi gaudia ſeq̃nt᷑ eterna lamẽta: qꝛ nemo poteſt hic ⁊ in futuro gau⸗
dere: Ideo neceſſe eſt vt vnaz amittat: qui
aliam voluerit poſſidere. Si ergo o mona⸗ che hic gaudere cupis: ſcias iam te exu⸗ lem eſſe patrie celeſtis:ſed ſi hic ploꝛaueris Wattt,. iam patrię cęleſtis ciuis cõſtitueris · Peati
inqt qui lugẽt:qm̃ ipᷣi Zolabunt᷑. Sz dicet quis: Auid flere opoꝛtet:⁊ quare flere de⸗
bemꝰ? Ego aũt filioli ⁊ fratres dico ꝙ flere debemus peccata quę cõmiſimus. Iſte e fletꝰ ſit panis noſter:quẽ quotidie comede re debemꝰ die ac nocte. Jiere etiã debem? populoꝛũ peccata: qᷓſi noſtra vulnera. Sic 2. Corſ.1. em̃ paulus faciebat: dum clamabat:Auis infirmat᷑ ⁊ ego non infirmoꝛ? Ilere etiã de ⸗
bemo de dilatiõe regni ęterni:qð bñ oñde
Põ.1. bat ille ꝓpheta dauid dũ dicebat:heu mi hi qꝛ incolatꝰ me pꝛolõgatus eſt. Iſte em̃
Thꝛeñ.1. ſunt tres miſerie: quibus texit᷑ liber Hiere⸗
miꝑ:quibus plangit peccata animę inſul/
tum miſerię:⁊ dilationẽ patrię. Poꝝ fletu um imbꝛibus debemus irrigare terrã men ⸗ tis noſtrę: vt pariat fructus bonoꝝ opeꝝ
gxo.14 diuerſoſq; floꝛes virtutũ. Iſti quoq; fletus
euntes: dů ſubmergunt᷑ hoſtes:⁊ vitia ſur⸗ focant᷑. Vere cantant dño gloꝛioſe:dum in trantes celeſtẽ hieruſalem: depoſita coꝛru⸗ ptibili veſte: ſanctis angelis ſunt ſociati. O monache fac igitur vt mens tua ſit liber
5
ſunt tres fuctus per quos filij iſrael ⁊rãſie runt ad terrã pꝛomiſſiõis. Eere peccatoꝛeſ ex egypto vitioꝝ exeunt:mare rubꝛũ trãſ
quem vidit eʒechiel:in quo ſcriptę erant la Eyech.⁊
mentatiões ⁊ vę. O monache ad has lamẽ
tationes te ↄuertas: hos doloꝛes amplecte re cunctis diebus vitę tuę:flendo tua hec⸗
cata:⁊ nõ ſolum vt diximus tua:ſed ⁊ pꝛo“ ximi. Laueto tamẽ ne fleueris moꝛte coꝛpo 1 ralem alicuius:nec ſubſtantiaꝝ amiſſionẽ 1
nec coꝛpoꝛis infirmitatẽ. Om̃ia em̃ neceſſa ria ſũt euenire: oĩia hec valde cõia. Ponas ergo te in dei volũta te:relinquens ſibi oĩa xipſe te reducet ⁊ ↄducet:quicquid tibi ac⸗ ciderit:libenter ſuſcipe:deum inomnibus lauda: omnẽ honoꝛẽ ſibi exhibeas gfas ei ſeluendo. Auotidie fleas pctã ᷓ cõmiſiſti: ⁊5ᷓ cõmittere pꝛoximos videas: quaſi tua ſint vulnera. Sic em̃ peccatrix illa maria ñ Xnd.I⸗ ſolum in domo ſimonis:ſed etiã poſt aduẽ tum ſanctiſpiritus hoc idem ardenter ber! fecit. Semper em̃ dolebat: ſemper in vita ſua flebat quę cõmiſerat. Sic fecit ⁊ maria Job⸗is⸗ mater dñi:quę dum iuxta crucẽ ſtaret:non ſua peccata flebat: quia nullũ peccatũ ha bebat: ſed flebat non tantũ filij paſſionẽ: ſed ⁊ iudeoꝝ damnationẽ. Sʒ dices: AMoꝛ tuum fratrẽ vel amicũ video:naturalis in⸗ ſirmitas me inuitat ad plãctũ. Ego aũt di⸗
cotibi monache:tempera luctũ tuum.Hõ em̃ tuum eſt moꝛtuos flere:ſed ſeculi. Non tamen pꝛohibeo lach:ymas naturales: s naturalis neceſſitas expꝛimit· Nam multi lachꝛymas fundũt: ⁊ qᷓ;uis natura nos ad hoc frequẽter inuitet:animus tamẽ ſapiẽ tis imobilis perſeuerat. DO tu qui ſapiens videris eſſe in ſeculo:caue ne ↄſentiat ani⸗ mus tuus moꝛtuos deploꝛare. Studevt lu ctus vincat᷑ ab animo. Laue ne abſoꝛbeat᷑ animꝰtuꝰ ab infirmitate mẽtis:⁊ extenuet Ipiritus carnẽ vitio ſenſualitatis. Omona che ſi moꝛs imin et:noli dolere: pꝛępara te ad moitem per mentis ↄſtantiã. Talem te pꝛepara vt moꝛtẽ timere nõ poſſis: vt poſt moꝛtem viuere incipias qui ante moꝛtem moꝛiendo viuebas: vel viuendo moꝛieba⸗ ris. Lupis ergo o monache ſemper viuere: depone fletum pꝛo terrenis:noli ploꝛare q̃ mundi ſunt:⁊ quę neceſſaria ſunt euenire. Depone oino fletũ pꝛo terrenis: ⁊ aſſume lamentũ pꝛo cęleſtibus: Peati inquit qui Wattb.ʒ lugent: beati qui fletis: quia ridebitis. Di P ligamus igitur lachtymas: quia ſuaues ſunt diligentibus deü. Delectemur igitur ſemꝑ in hacinfirma vita fratres mei i fletu
E
2

*
laSc
E cte N0 o n ela nas ioia Rac/ bus fasei iſiſtt: ſitin ria ſi 11d. aduẽ rperl nvita
maria Jobeh,
tnon ü ha⸗ Won s:hoP alis in⸗ üt di⸗ um. Bõ li. Ron Aes: q̃s m multi nosad nẽ ſapiẽ ſapiens tiat an tudevtlu bſobent
ertenuet Omons
——
—— —
.Acd fratres in beremo
C ⁊lamento. Simus tantũ pꝛoni ad lamen⸗
tum ⁊ fletuʒ:qᷓ;tum fuimus ad culpam au · daces. Qualis fuit nobis intentio ad pec⸗ candũ:talis ſit ad penitendũ deuotio. ꝛa uia peccata grauiſſimis lamentis indigẽt.
Accipite fratres mei compunctionẽ: qꝛ ſa ⸗
nitas aiaꝝ eſt:remiſſio peccatoꝝ eſt:ſacrifi cium ſpiritale eſt:quod deo ſumme placet. Holocauſtũ medullatũ:ẽ coꝛ peccatoꝛis hu miliatũ: ⁊ quotidianis lachꝛymis rigatũ. O monache punge oculũ mẽtis:vt lachꝛy ⸗ ma pꝛodeat compunctõis. O compunctio qᷓ; ſancta ⁊ mirabilis pꝛedicaris:tu ſpirita- le lauacrũ es: tu flagellum dei es per quod deus mutat᷑: tu ſtimulus per quẽ deus ac
hominẽ inclinat᷑: tu ligamen per quod de?
foꝛtiter aſtringit᷑.O compunctio ſancta ⁊ĩ⸗ maculata:ſine qua adultis nõ valet baptiſ mus:ſine qua ad iudiciũ dñi coꝛpus recipi tur:ſine qua infructuoſa ẽ oĩs ↄfeſſio: ſine qua om̃is ſatiffactio inanis eſt. O compũ⸗ ctio lachꝛymoſa:o lachꝛyma mentem pur⸗ gans:intentionẽ fecundans:ↄfeſſionẽ irri gans:animã ſanctificãs. heęc eſt lachꝛyma ſancte compunctiõis ſoꝛoꝛ:quę motus illi⸗ citos extinguit:paradiſum aperit: infernũ claudit:mundũq; deſpicere in cũctis facit. O felix lachꝛyma:tu carnalẽ cogitationem extinguis:peccatoꝝ moꝛbũ expellis:virus
culpę euomis. O felix tabula:o vitalis na⸗
uicula:per quã naufragus redire poteſt ad
poꝛtũ ſalutis.O aqua ſalutaris:per quam
om̃e peccatũ deſtruit᷑. O via:ꝑ quã ad pa⸗
radiſum gradimur. O ſpiritale cõductum:
per quod de inuio ad viã tranſit.O felix la uacrũ penitentię lachꝛymaꝝ:qð totiẽs va⸗
les ad purgandũ:quotiẽs purgatiõe indi⸗ D get coꝛ humanũ. hec eſt fratres mei herba
cleſtis ulius fullonis: qua veſtes ſeruoꝛũ? ſuoꝝ deturpatas a ſoꝛde quotidie purgat. hoc eſt cęleſte nitrü:qð de roꝛe diuinę gra tię ↄfectum: abſtergit maculas peccatoꝝ.
Hoc eſt lixiuiũ: quo interioꝛis hominis ca ⸗ put optime abluit᷑. O lachtꝛyma tuↄtra rui nas hoim ſuaue ſolatiũ: quę paſſiõis chꝛi/
ſti es vicaria:ↄtra peccatũ ponẽs remediũi
vt per te totiens cogat᷑ chꝛiſtus moꝛi:quo/ tiens labit homo in abyſſum peccatoꝝ. O monache ergo a lachꝛymis quis ↄtinere ſe
poterit? Intremus obſecro ↄſcientias no/
ſtras: diſcutiamus eas:⁊ ſi riſimus in iuuẽ⸗
tute:ſaltẽ in ſenectute fleamus: cogitãtes
Bermo XII
quid chꝛiſto et qͥd diabolo tempoꝛe noſtre iuuẽtutis perſoluimus. Et ſi anteqᷓ; ad he⸗
remũ peruenimus:viſus nos incuruauit p ↄcupiſcentiã:ſi guttur per gulã:ſi auditus per enoꝛmitatẽ verboꝝ vel ſpontaneã de⸗ tractionis audientiã:ſi lingua claudicauit
in verbo:ſi olfactꝰ errauit in odoꝛamẽto:ſi
tactꝰfefellit ĩ ſuauitate:ſi greſſus ad furtũ: Si in his vł aliquo iſtoꝝ te inueneris cul⸗
pabilẽ:ablue culpam per lachꝛymã: Juxta quantitatẽ ſoꝛdis menſura lachꝛymaꝝ co
piam:aſſumendo penitentiam: quę mater
eſt omniũ bonoꝝ. Timoꝛ aũt qui peniten/
tiam ↄcupiſcit:ↄtritionẽ parit. Penitentia em̃ illa digna ⁊ bona eſt:quę pctã peracta deploꝛat:ſic vt deploꝛata iteꝝ non cõmit ·
tat. Quid ergo penitẽtia eſt: niſi anteacta epe.diſ. deflere:⁊ flenda iteꝝ non cõmittere? Mam ca.i ⁊ penitẽ dqui ſic peccata deploꝛat vt iteꝝ peccata cõ
mittat:adhuc pęnitentiam agere ignoꝛat. Nunquid ⁊ qͥ diſſimulat irriſoꝛ eſt:⁊ nõ pę nitens qui adhuc agit quod pęnitet? Pę⸗ niteamini igit᷑ fratres mei:⁊ pgnitentes pe nitentiã agite in fletu ⁊ lamẽto:vt digne ri dere poſſitis in gloꝛia beatoꝝ:Amẽ. De ſuperbia ⁊ humilitate: Ser⸗ mo XII Ratres chariſſimi vbi ſuperbia fue rit:ibi diſcoꝛdia ⁊ ↄtumelia dñabi- tur. Nõ ergo decet ſeruos dei in he remo ↄſtitutos ſuperbos eſſe ſed humiles: nõ elatos:ſed mãſuetoſ:caſtos:benignos: ⁊ om̃ibus virtutibus oꝛnatos. Cauete ẽ
tiam quippe. 4.ſen. dil.
14cd.I⸗
fratres et vigilanter ſemper attendite: ne
ſuperbia inflemini de bonis cõmiſſis:ſcien tes ꝙ ſuperbia ex angelis demones fecit:ß humilitas hoĩes ſimiles angelis cõſtituit. Superbia gloꝛiã de cęlis deiecit angelicã: ſed humilitas ad celos aſcendere fecit infir mitatẽ humanã. O fratres mei cauete: ne
tes:vel vigilantes dicatis oꝛe vel coꝛde:ha bitantes in cinere ⁊ cilicio cũ phariſpo:Gꝛa
tias tibi ago dñe:qꝛ nõ ſum ſicut cęterj ho ⸗
mines. hec em̃ ſolitariã vitã ducentes dia bolo inſtigante ſepe cogitant:ſepe hoc di cere temptant᷑ ab inimico ſeruoꝝ dei. Po ⸗
tiꝰem̃ volo vos heremũ exire:qᷓ; talia dice⸗ revel cogitare:Sed dũ temptamini hoc aſ ſerere vel de vobiſipſis hoc cogitare: mox 65 clamate:mox vlulate ⁊ dicite:Ego ſumver Põ.an
mis ⁊ nõ homo: oppꝛobꝛiũ hoim ⁊ abiectio
oꝛantes:vel legentes:vel ſtantes:vel ſedẽ
S Hepe. dif.z. irrifoꝛ.

Bancti
plebis:Et cũ publicano dicite: quibuſcũq;
Luc·is, virtutibꝰ ſitis oꝛnati: eꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihi pctõꝛi. Attendat igit᷑ charitas veſtra:quid
xuc.22. dixerit vertas noſtra:Qui maioꝛ eſt vfm: fiat ſicut minoꝛ:⁊ qui pꝛęceſſoꝛ eſt ſicut mi ⸗
niſter. O monache qᷓ;to maioꝛ es: hũilia te
ęcti.. in oibus:⁊ inuenies gratiã coꝛã deo ⁊ hoi⸗
P bus. O ſancta venerabiliſq; humilitas: tu
ſiliũ dei de ſinu patris deſcendere feciſti in
vteꝝ ſancte marię virginis. Tu eum feciſti
inuolui vilibus panniculis:vi nos indue⸗
ret virtutũ oꝛnamẽti. Tu circũcidiſti eũ in
carne:vt nos circicideret in mente. Tu eũ permiſiſti coꝛpaliter flagellari:vt nos libe⸗
rareta flagello pcti. Tu eũ coꝛonaſti ſpinis
vt et nos coꝛonaret ſuis ęternis roſis. Tu
eñ infirmari feciſti:qͥ medicus cũctoꝝ erat:
et ſolo verbo ſanat vniuerſa: vt nos infir⸗ mos ſanaret. O ſancta humilitas: qᷓ; diſſi⸗ miilis es ſuperbię. Mõ ipſa ſupbia frẽs mei
luciferũ de cęlo deiecit: hũilitas dei filiũ seßez. incarnauit. Ipla ſuꝑbia adã de ꝑadiſo ex⸗ xnc. ⁊. pulit:ſed humilitas latronẽ in paradiſũ in⸗ Señ.n. troduxit. Superbia gigantũ linguas diui⸗ Zer.⁊. ſit ⁊ ↄfudit:ſed humilitas cunctas ↄgrega⸗ Daniel. 4. uit diſperſas. Superbia nabuchodonoſoꝛ Señ. 41in beſtiã trãſmutauit: humilitas ioſeph Ero.14. pꝛincipẽ iſrael ↄſtituit. Suꝑbia pharaonẽ o.4. ſubmerſit: ß humilitas moyſen exaltauit. hxc eſt illa ſancta humilitas:quę fecit nos ſolitarios: queę fecit nos pꝛiuatos ſeculoꝛ ꝗᷓ
fecit nos in ↄuentu ſolitarios oĩbus virtu ⸗
tibus ſioꝛere ꝑfectis. Hec elt üla ſancta hu ⸗
militas quę philoſophos tradidit in repꝛo
bum ſenſum: excęcauit iudęos: ſuffocauit paganos: inflammat chꝛiſtianos: perimit obſtinatos:deijcit potentes de ſede:⁊ exal
tat humiles. Sed ſuperbia fratres mei n
ſic. Sed qͥd? Pꝛelatos percutit:diuites tu⸗
muroſos efficit: religiol decipit.hec hoies
cęcat ne ſe agnoſcãt quid ſunt. hec em̃ fru⸗
ctum perdit operis:mentẽ hominis ligat: qʒab ea pandit᷑ om̃e malũ. heęc eſt illa fer⸗ Hiere·i. Men; olla:quã hieremias vidit: in q̃ deco ⸗ quuit᷑ oẽs pᷣncipes ⁊ paſtoꝛes tenebꝛaꝝ:ſe
ctatoꝛes bonoꝝ tẽpoꝛaliũ:veneratoꝛes di ⸗ Wattß.3. kitiaꝝ:qͥ pmas cathedras agetũt in ſyna⸗ gogis:⁊ ſalutariĩ foꝛo:⁊ vocari rabbi.hãc
pllã ſuccendit diabolus: vum coꝛda patrũ Vanier.y. inflat ad altioꝛa · Iſti ſũt quattuoꝛ venti: q̃ totũ oꝛbẽ perfiant: arrogãtia ſibi aſcribẽs að nõ habet: inſoliertia ſbi awꝛopꝛiʒs qð
alteri debetr᷑: ſuperbia multa de ſe credens
N
8
vltra q; verũ ſit: ↄtumacia ſe erigẽs in pꝛe
latũ. Iſti ſunt quattuoꝛ fabꝛi:qui totũ mũ ⸗ Zacharie.
dum cutiunt:⁊ coꝛda filioꝝ dei diſſipant: Aqbus nos cuſtodiat deus: Amẽ. DHe foztitudine tenẽda: Ser. M
Eia ĩ hac vaſta ſolitudine dei gra/ A
q tia ſumus in vnũ ↄgregati:vtvna⸗
nimes habitemus in domo: ⁊ ſint Aetj a.et. 4.
nobis omia cõmunis:pꝛopterea inter cęte⸗ ras virtutes foꝛtitudinẽ opoꝛtet nos rape ⸗
re: ſequi ⁊ imitari. Nam ſi hanc virtutẽ am
plexi fuerimus fratres:iacula foꝛtunę nõ ti mebim?ꝰ: deridebimꝰ diaboli blãdimẽta:⁊ ſpernemus illata. O fratres mei ligate hęec an coꝛdibꝰ veſtris:qm̃ qui foꝛtis eſt:liberẽ. Non enim ſeruit foꝛtunę:nð vanitati mun danę. O fratres mei ⁊ lęticia coꝛdis mei cõ⸗ ſiderate qᷓ;ta fuerit in martyribꝰ foꝛtitudo: quivelut impaſſibiles toꝛmẽta deſpiciunt: tyrannos ↄfundũt:cuncta quę mundi ſunt deſpiciunt:quilicet decoꝛiati:licet cõbuſti: licet in cunctis mẽbꝛis afflicti:licet in om̃i⸗ bus coꝛpoꝛe ſint pꝛoiecti:nõ tamẽ legimus eos eſſe mente mutatos. Sʒ ſcire debetis frẽs mei ꝙ młtis modis dicit᷑ foꝛtitudo:hy ⸗ pocritaꝝ videlicet ⁊ philoſophoꝝ ⁊ bono⸗ rum ſideliũ.hypocrita deniq; multa ſuſti⸗ net:multa poꝛtat: ⁊ foꝛtis in cunctis apa ⸗ ret. Sed vę hypocrite:qꝛvenãdo mũdi glo riã:ęternã penã meret᷑:hic ſic trahit gloꝛiã ꝙ nð habeat gloꝛiã. lheęc em̃ foꝛtitudo non virtꝰ ẽſed vitiũ: nõ magnanimitas ſed in⸗ firmitas:nõ bonitas ſed imbecillitas apel lak. Hanc pꝛetendũt heretici:hanc rapiunt falſi frẽs:de qꝝ numero dei gr̃a vos nunqᷓ; eſſe cognoui. Qugdã etiã foꝛtitudo ẽ phi loſophoꝝ:qͥ calcauerũt diuitias:honoꝛes: pompas:dignitates:⁊ aliqũ mẽbꝛa ꝓpꝛio⸗ rũ coꝛpoꝝ: ð hęc foꝛtitudo inſufficiẽs erat
ad ęternę vite meritũ.Quare? Quia care⸗
bãt charitate ⁊ timoꝛe dei. Ip̃a deniq; cha ritas ẽ foꝛma oĩs bonę actiõis. D qᷓ;tus ri⸗ goꝛ foꝛtitudis fuit ĩ platone:O q̃t ⁊qᷓ;ta pa tiebat᷑ ʒꝛia: qꝛ fundamẽto ſidei caruit:ꝓ⸗ ptea ſpes eã foꝛtitudinẽ ñ erexit: Et qꝛ cha ritate nõ ꝓfet:ideo virtut meritũ oĩio ami
ſit. Sʒẽxalia foꝛtitudo qᷓ boni qͥtidie cer x
tãt vſq; ad moꝛtẽ. Tales ſũt fundatii deo: ideo vt ſupꝛa diximꝰ frẽs: nec verba nec im
pioꝝ verbera timẽt.hc ẽ illa mirabil foꝛ⸗ titudo:qᷓ moyſes aſperitatẽ vię deſerti vi/
cit:hic ẽ panis celeſtis:qͥ beliã ĩ deſerto pa. uit. Hęc ẽ foꝛtitudo ꝗj moꝛtẽ ſpernit:hec eſt
„
3
en.
ege.
twe.
—
5p

7
d fratres in heremo
u, Bermo XIII XIIII ünd, Achu, auis qua domꝰ dei pateſcit taperit᷑. Heceſt ñ expedit ᷓdicare tidie verbũ dei:ꝑtinet nõ ſolũ ant: habenas voluptati:ſub freno rõis iacere cogit. diligere iuſticiã qͥ ad ſeipſos:ð etiã iudicare: re- hec eſt q̃ iohãnes in deſerto decoꝛat᷑. hecẽ qua pꝛehẽdere: obſecrare:increpare in oĩ patiẽtia et erAu Paulus heremitaxꝝ foꝛma beatificat᷑. heęc anto/ doctrina plm electũ dei.Et licet frẽs nñi qᷓ col⸗ deign⸗ nij alioꝛũq; ſctõꝝ patrũ loꝛica ẽ⁊ ʒona qᷓ pꝛęcin/ locati ſunt in hoꝛto ſcti ep̃i valerij ſatis diſtẽt ab Myna⸗ cti? armati in excelſis indefeſſa voce q̃tidie ca vꝛbe:qꝛ eoꝝ tñ fama diuinitꝰ diuulgata ẽ: oꝛdi⸗ 3 diaſint Se„ mare nõ ceſſãt. O foꝛtitudo:heremitaꝝ baculꝰ: naui vt verbũ dei ꝓplo ſalubꝛit pᷣdicarẽt:aięqʒ fi⸗. terc nobitaꝝ cingulus:monachoꝝq; oim ſacramẽ deliũ ſuã vitã: doctrinã ⁊ exẽpla audiẽdo ⁊ vidẽ oslape tum: tu 5 pauptatẽ vales: vt nõ frangat᷑ animꝰ do ſponte redirẽt ad illũ qͥ ex nihilo cũcta crea⸗ uteam pauptatẽ amãtis: ̊ amplioꝛ ſit interiꝰ⁊ magis uit. Ecce quõ terrã iudicãt: ligãt ⁊ ſoluũt j vo⸗ menö ti vireſcat ĩ mẽte. to minꝰabundat ĩ rebꝰ foꝛtu ũt: ſp deo fauẽte. Vos vero q̃ ſegregati eſtis a imän:z nę:tãto plus valet foꝛtitudo ʒ mũdi inſultũ. O ſecko: qͥ etiã vitã tutioꝛẽ eligere voluiſtis:audite ignehe foꝛtitudo ſi doloꝛẽ paterꝭ:tu ĩ oĩbꝰ grãs agis:tu gicũctis maxie iuſticiã diligere debeati.O frẽs B ſt:lberẽ, itribulatiõe diuitias ſpiritales ⁊ delitias inue mei ⁊ leticia coꝛdis mei: vultis ſcirequõ vos ſo⸗ tatimun nis:vt potiꝰ moꝛbi cedãt in mentis cõmodũ q; litari inſticiã diligere de Lauete ne ſicab s meich. coꝛpis detrimẽtũ. O foꝛtitudo oẽm crudelitatẽ aſterius oculo feſtucaʒ eijciatis: vt in oculo vño oꝛtitudo: euacuas:carcerẽ reſpuis:crucẽ ñ metuis: eculeũñ trabẽ nõ videatis: Nec ſic alterius velitis reue ⸗ ℳ piciunt: amplecterl: optas vincula: ſpontanea ſp curris lare lapfũ:vt vfʒ nõ videati caſũ: Nec ſic alteri⸗ S— R undiſunt ad moꝛtẽ. O monache nihil valet curſ us tui bꝛa curare debetẽ moꝛbü: vt⁊ voſipſos poſtponatꝭ tcöbuſt: i nipil tua opatio:niſi colũna foꝛtitudis robo ęðtos:ne cuilibet vr̃m dicat:ahedice cura pᷣmo etin om⸗ ret᷑. Hihil valet ꝑdiſiciũ boni opis:niſi columnã teipfũ. Cura ðpᷣmo teißᷣm o monache: yt curatꝰ ℳ legimus foꝛtitudinis amplexerl. Sʒ ſi colũna foꝛtitudis alteriꝰ vulnera curare poſſis. Audite frẽs mei: rededers 1xeg.n. racta fuerit:totũ edificiũ bonoꝝ opeꝝ ruit. hãc audite qͥd dñs dixerit phariſeis adulterã accuſã timdochy. ʒudiers. dauid tenuiſſet: homicidiũ Zadulteriũ nõcõ tibꝰ Qui ſine hetò ẽ vfm pᷣm⸗in illã lapidẽ mit/ Zoł.s. p tbono⸗ S miſiſſet. Si ſamſõ hãc ſeruaſſet:feia eũ inimicis tat.O monache in qͥ aliũ iudicas: teipᷣmcõcem Boa ul ſ 1ötradidiſſet. Si ſalomõ hanc vilexiſſet: idola nas. Qua frõte frẽs mei poterimꝰ arguere alios
ncts apr— nõ adotaſſer· Si petrus hanc tenuiſſet: ad vocẽ de eo qð in nob grauiꝰ inuenimus? Ad nos igit᷑ xo. 15.
— ancillę fidẽ nõ negaſſet. Si filij iſtt᷑ hãc habuiſ⸗ frẽs ꝑtinet mũdos eſſe⁊ ſctõs:⁊ ſi tũc fratrẽ ñm
omũcigh ſent:minime in deſerto murmuraſſent. Eia igit᷑ deuiare videmꝰ: repᷣhẽdere eũ cũ oĩ mãſuetudie
nbi giu frẽs eſtote foꝛtes in bello temptationũ:tribula ſine moꝛa debemꝰ: neꝑ noſtrã negligẽtiõ peat.
titudonon tionũ:infirmitatũ:iniuriaꝝ:⁊ pugnate ců antiq Charitas em̃ nõ odij: nõ rancoꝛis:ß ʒelo iuſticie itasſeü⸗ ſerpẽte:⁊ accipietis regnũ hternũ: men. gladiũ coꝛrectiõis euaginare dʒ: Tf ſpmiſcbia litasapei De inſticia 2 co⁊rectione fraterna: lgata ſit ĩ coꝛdibꝰ vfis: ne velut iudas ille qͥ pec Wattð.⁊ anc rapuun Sermo X cauit:deſperatꝰ? ad ſuſpẽdiũ pergat.lhoc aũt ad vos nun Fbene noſtis frẽs chariſſimi:tria mona vos maxime ꝑtinet frẽs. Sʒ qͥdad frẽs in vꝛbe
titudoẽphi v lteria apud hipponã dei gra merui lau/ habitantes prineat audiamꝰ. Certe nõ ſolũ k: ꝑg 8honones: dabitr ad honoꝛẽ ſanctę trtinitatisↄſtrue ß etiã ſpectat ne iudiciũ odio exaſperẽt: ne cru ⸗ bnppo re· Quoꝝ pᷣmũ hoc eſt:in qͥ iã annis multis mo/ delitate infiãment:ne amoꝛe pecunię emolliãt: ufficiẽs ent dico pabulo ↄtenti hilariter cõmoꝛami: beſtijs ꝙ pauperesyere ſumꝰ:⁊ ſpectaculũ facti ſumus Corſ. 4 „Quia cnre⸗ aſſociati: auibꝰ miſtrati:ciboꝝq; ſpernẽtes deli⸗ angelis ⁊ hoibꝰ:ne timoꝛe iuſticiã relinquãt:ne
a denicchi tias ⁊ viſus hoĩm fugiẽtes. Et ideo nõ ego mi/ eos moueat res purpurea: nec diuitꝭ munera:ß
Oqtusn ſer:b vos ſepe angeloꝝ aſſueti eſtis colloquijs. magis ſaccꝰpaupis:oꝛphani ⁊ puplli eos moue
tiqtap Aliud q; monaſteriũ ĩhoꝛto: quẽ ſctũs nprva redz dei iuſticiã— via qͥ
deicamit p leri mihi dedit:gdificatũ eſt. Et.̃ poſtqᷓ; pꝛeſ⸗ terrã iudicãt icedere debẽt:nec declinare ad dex
ri Etqch byter ep̃s factꝰ ſum:nec ſp hic vobiſcũ habitare terẽ molliẽdo iudiciũ:nec ad ſiniſtrã exaſperan-
ritü cvm potui:nec cũ fibus qͥ in pᷣdicto monaſterio poſi do lupliciũ.õ em̃ crudelitas ẽ punire reatũ ð iqndect ti ſũt: ꝓpterea infra domũ ep̃i mech habere vo⸗ iuſticia:nõ tyrãnicũ ß diuinę rectitudis iudiciũ. 3
onatitc lui monaſteriũ clericoꝝ:⁊ cũ eiſdẽ pariter viuere Nõ tñ volunꝰ: necↄſiliũ damꝰvt mox iudicẽt: 3
un banein cpi m regulã ⁊ aplicã traditionẽ. Advos ergo k cũ om̃i maturitate incedãt:⁊ inuẽta diſcuſſa.
n ſu tm̃ quiin heremo laudabiliter viuere voluiſtis: reicã in xpi noĩe iudicẽt delinquẽtes: ⁊ſi publi
4 emini Pnnet verbũ iſtud audire⁊ intelligere: atq; opi ce peccauerint: publice puniant᷑ vt ⁊cęteri iuſti/. Timotß
ve nopn Saß.i.bus adimplere:qͥ dicit: iligite inſticiã. Ad fẽs ciam diligẽtes foꝛtius diligant: ⁊ iuſticiã odien⸗ 2
n sũt nt̃os ⁊clericos qᷓ in vꝛbe habitãt: qͥbus etiã tes metuãt ⁊ caueãt ne delinquãt. O ſctã lauda/ D.
2

biliſcq; inſticia: ſubte⁊ ꝑte pudicitia regnat:pax ꝑte triũphat ⁊ ſecuritas: dignitas ꝑte floꝛet: et fructũ affert in patiẽtia. O iuſticia qͥ te amaue-
rit: qͥ te ſtrinxerit: cũ moyſe mare mũdi vitioꝛũñã ſanguine rubꝛicatũ:ſicco veſtigio ꝑtrãſibit.hec eſt virga qua petra ꝑcuſſa manat in fluẽta: qꝛla pidea ſubditoꝝ coꝛda iudicio iuſticię tactq: ĩ vir tutũ exuberãt fumia.hęcẽ virga aarõ: qᷓ fron⸗
duit:fioꝛuit ⁊ fructũ peperit:qꝛ iuſticia quaſi frõ
det dũ mẽte ↄcipit᷑:fioꝛet dũ viriliter exercet:ru
Wattb.z. granũ diuidit᷑ a palea: ſanies a moꝛbo eijcit᷑: ʒ moꝛbũ pcti oponendũ eſt moꝛdax emplaſtr ne in maius vitiũ tabes exuberet incurata:
ctiſicat dů ſubditus coꝛrigit᷑. Hocẽ ventilabꝛũ:qͥ 7
ta.ihęc eſt mẽſura:qua debem⸗
tanda vt ſit cautela reliquoꝝ.
dit coꝛpus ab exterioꝛibꝰ iniurijs:⁊ aiam a ſpiri/ tolibus moleſtijs. Hec eſt medicina vitioꝝ:anti Nnueri.⁊5 dotum peccatoꝛum.heęc eſt tranſfixit coeuntem cum madianitide iudeũ: er Regr. ceſſauit quaſſatio. hec eſt lapis quo dauid per/
cuſſit philiſteum: ⁊a
ſine pꝛudẽtia:eſt moꝛs ⁊ bonoꝝ ꝑſecutio.hec ſi⸗
E ne miſcðia: gladius ẽ in manu ryrãni· Lů ſũma em̃ diſcretiõe frẽs mei tenẽda ẽ iuſticia: cũ ſůma deliberatiõe inferẽda ẽ pęna:nõ iudicãdo ex ſu⸗
ſpitõe:ß ex om̃i certitudine veritatis. Attendite
Zot.7. fiẽs mei ⁊ ante pꝛobate: poſtea recte iudicate: ñ m factẽ:b recto iudicio.qᷓ; facile eſt iudicare:
60 qᷓ; amaꝝ eſt qð iudicatũ eſt retrahere. Ideo nõ puer:nõ inſenſatusvobis pꝛeeſſe dʒ:ß anno⸗ ſus: pꝛudẽs:caſtus:ſobꝛius: vt in pꝛogreſſu ⁊ ſta
Watts.ʒ. tu ſal terrę ⁊ lux mũdi cũctis apareat: Talis iu⸗
ſticiã nõ poterit ignoꝛare. Vũc em̃ regnũ roma roꝝ pacifice tãdiu ꝑſeuerauit: qᷓ;diu ſapiẽtes re⸗
gere ꝑmiſerũt: Sʒ dũ iuuenes ⁊ inexpertos rege
re pmiſerũt:tanqᷓ; iuſticiã ignoꝛãtes:acceptoꝛes
pſonaꝝ facti lunt: ⁊ſic inſticiã pdentes ↄñium oꝛ
bis terraꝝ pdiderũt. Juuenes ð impꝛudẽtes:du cesvel eccleſiaꝝ paſtoꝛes nõ ↄſtituẽdi ſũt:ne ipſi
ſlcũ glo peãt. Tales eĩ ſi pᷓſũt: nõ ſolũ pᷓterita ⁊futura nõ cogitãt:ß̃ audire qð bonũ ẽ⁊ veꝝ au res ſuas obturãt. Taliter etiã nõ ſolũ iuuenes: ð etiõ antiquos in diebus malis:h̊ facere freqq̃n⸗
ter minime dubitamꝰ. Vita em̃ paſtor oib?p
deſſe dz. Et quõ h qͥſ facẽ poterit:ſi iuſticiã igno rauerir:⁊ regnare in ęternũ crediderit? Iſti me⸗
moꝛarinouiſſima ſua nõ pht:q in ęternũviuere Sc.
zin augmentũ facinoꝛis redundet iniqtas impuni metiri penas:et N merita ponderare. Attẽdite tñ frẽs:attẽdite pa ſtoꝛes q terrã iudicare debetis:ꝙ aliqũ iuſticia? relaxanda ꝓpter ſcandalũ multoꝝ:aliqũ exagi⸗ Tũc vere iuſticia dici᷑ gladiꝰ ex vtraq; pte acutus: qꝛ hoĩs defen⸗
pugio:quo phinees
ſteum:?a ſeruitute iſrł᷑iberauit.ec aũt ſine diſcretiõe:gladiꝰẽ in manu furioſi.· Pec
—
— 7
₰
5 ML— N A⸗ 2r—
7 2.——2 vM —— F⸗. L*
2—73 2
credũt.& frẽs ſicut frequẽter diximus:paſtoꝛes ⁊pᷣncipes romanoꝝ ſcientiã de Frerit habebãt: in q̃dus⁊ certificari optime poterãt:⁊ de futuns aliqd ſcire ſ pꝛocurabãt. In Baũt exercitiũ eo num cõſiſtebat:ꝙ iuſticiam yſq; ad moꝛtẽ lequeè⸗ bantur: ⁊ pꝛo ea moꝛiẽdo felices ſe eſſe purabãt. Tu vero o monache qui pꝛęes: obſecro memo⸗ rare quid es:quid fuiſti:⁊ quid eris:tunc juſtus reputaberis a deo:⁊ in ętermũ nõ peccabis · Pec aũt frẽs mei ſit ſꝑ nta exercitatio: ⁊ ſi hec feceri⸗ mus:vere ſideles ⁊ iuſti erimus. Sʒ ſunt aliqͥꝛli⸗ cet dei gra nõ inter nos: qͥ ſpl libertatis viuere volãt: vt ſuꝑbi: auari:diſcholi:guloſi: adulti: ſi ab aliquo repꝛehẽdũt᷑:latrãt vt canes:moꝛdẽt vt ſerpẽtes: deuoꝛãt vt leones; dolent vt ꝑturié dicẽteſ malũ bonũ:⁊ bonũ malũ. Tales ag⸗ ta facie:viuoq; ſermone:negare iuſticiã pᷓſumũt dicẽtes:Ecce quõ me ꝑſequit᷑ hypocrita: qͥ iuſti⸗ ciã tenere videt᷑. Talis deniq; frẽs oĩbus peio eſt:⁊ melius illi fuiſſet ſi in ſeculo remõſiſſet. Et ideo ſi in nfa ↄgregatõe aliquẽ talẽ inuenerim? qð deꝰ auertat:qͥ ſic iuſticiã calcare voluerit: nõ tenẽdus eſt ð expellẽdus: tanqᷓ; viuere volẽs in ſpů libertati ſuę.A qͥbꝰ tñ nos liberet deꝰ ſi. ha ctenus fecit ꝑ gratiã ſuã:vt nta ſctã ⁊ imaculata religio de bono in melius ſp augmẽtet᷑: chꝛiſtũ ſaluatoꝛẽ noſtrũ: Amen. De ſidę trinitatis ⁊ ſimplicibyg non inueſtigada:Et ſeptẽ donis ſpũſſancti cõtra ſeptem vitia: Sermo X Criptũ eſt frẽs chariſſimi: ꝙ nõ debemꝰ I loqui ſublimia:tanq; ſapiẽtes mũdi glo riãtes. Ait em̃ ꝓpheta: Nolite multipli u.Regl·⁊. care loqui ſublimia.hoc aũt verbũ ad vos ma xime dirigit᷑ qͥ ruſticani eſtis in ſiluis habitãtes: iicet ciues ſctõꝝ⁊ domeſticos dei vos nullatenꝰ dubitare debeamꝰ. Nolite igit᷑ multiplicare lo⸗ qui ſublimia. Quę ſunt iſta fublimia de quibus nöõ licet multũ loqͥ:niſi ðᷣ dei oipotẽtia:de vnige niti eius cogternitate:de ſanctiſpũs magniſicẽ⸗ tia?O frẽs inei ⁊ leticia coꝛdis mei ſi volumꝰ ſci re qᷓ;tum pr imenſus ſit:apꝛehẽdere nõ valemꝰ. Si imaginari cupimus quõ filius coꝑternus ſit ⁊pſubſtõtialis:mẽs hũana oĩs naturalis ſuccũ bit. Si ſcire deſideramus qualiter ſpũſſctũs oĩa ↄtinet ⁊ nõ ↄtinet᷑:oĩs humana rõ defecit. Ideo hec oĩa diſcutere nõ curemus. Quare non:niſi qt nullo mõ valemus? Pꝛoptea frẽs mei ſcia⸗ tis: ꝙ vvicũq; queriẽ de vnitate trinitatis:ma⸗ gna ẽ adpipẽda cautela: qꝛ nec piculoſialicubi erat:neq; labeoſlus alidd quprit᷑:nec fructuo/ ſus aliqͥd iuenit᷑. Vẽiat igit 5 volẽtel ſcire vltra
5
Epb.⁊.
gieſum

atisyuete Mtaduli: es:motiit tyt ptunẽ .Tales ap,
ciäßſumüt
rita: qͥiuſti dibus pein nöſiſſet. Et inuenerm:
uere volẽs in ret de ſcha⸗ itimahn tek:pieſun
cibygnon ſpöſſanci W
gnõ deben s
ötes midido
3—
d fratres in heremo id qᷓ; neceſſe eſt:ſctũs ille ſalomõ:⁊ repꝛebẽdẽ
ec do atq; docẽdo virat: Altioꝛa te ne quęſieris:
⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcruteris. Surgat etiã paulus columna fideliũ ⁊ lumẽ oꝛbis terrę:⁊ ſua voce
ↄfundat oẽs philoſophãtes:nomẽ xp̃i poꝛtã/ Bo.n. fes: volẽtes ſaꝑe plus qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe. õ tñ dico frẽs:ꝙ oĩo nõ quęrati: ꝗᷓſtiões in diui
* nis yoe qui groſſi eſtis multiplicare non de⸗ nbetis. Quprite tantũ voſqui ſpiritales eſtis: guö p̃ceptã dei ſeruare poſſitis: quõ diabolũ in heremo ſuꝑare debeatis:quõ patiẽtiã quã xpᷣs docuit amplecti valeatl.hęc em̃ ſeruꝰdei
ſp legere ⁊ adiplere dʒ. Natura deniq; nfa fra
gilis ẽ:⁊ ea rõe cõpꝛehẽdi ñ põt. Pbs etiã dri
ſtodemꝰ annis multis inſudauit naturã apis inueſtigare:nec finalr potuit. Quõ ð nos tri⸗ nitatẽ caꝑe valemꝰCur miramur o frẽs qͥlu ⸗ tei ſumus:⁊ ventrẽ ſtercoꝛibꝰplenũ poꝛtãtes: ſi neſcire poſſimꝰ dei naturã? Nunqͥd ⁊ angeli ipſam in cęlo inueſtigare pfit Certũ eſt ꝙ nõ. Auid em̃ ſciũt:niſi ꝙ deꝰtrinus ⁊ vnus eſt: ⁊ oia ſine laboꝛe ⁊ pęna creauit⁊ gubernat? No lite ergo frẽs loq ſaꝑe plus qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe. In die em̃ iudicij nõ dãnabunt᷑ chꝛiſtiani:nec rõem reddẽt qꝛ philoſophiã vł Dialecticã: aſtrologiã vel muſicã ignoꝛaueft: nec de B ꝙ naturã dei ſcire ſj potuerũt: ðᷣ ideo dãnabunt᷑: qꝛ deo obedire neglexerũit. Ideo ſcitote frẽs ꝙ melius ẽ pie ↄfiteri ignoꝛantiã: q temere ſciẽtiã vẽdicare: qꝛ temeritas pgnã hz ignoꝛãtia ꝓmeret᷑ veniã. Sufficiat nob ſcire de myſterio trinitatis tiñ̃ qᷓ;tũ dñs diſci⸗ pulis ſuis expoſuit. Memo em̃ nouit ſic de na
olitemulipl Wanb. 13. tura ſua dicere ſicut ipſeq ait: Paptiʒate gen
ü ad vosna tes in noĩe pfis ⁊ filij ⁊ ſpũſſci. Tres aperte ꝓ uis habitites: nũciat perſonas: ſed vnitatẽ oſtẽdit dicẽs:in vos nulun nomineꝛnõ em̃ dixit in nominibus. Trinita nultiplicar b em̃ diuiditur indiuiſibiliter:⁊ coniungitur di⸗ mia dequhus uiſibiliter. Singulariter cm̃ vnaquęq; ꝑſona vtve nig Ddeus ẽ⁊ vita vl deitas indiuiſa in oꝑe: ↄcoꝛs is magnic in volütate:par in potẽtia:ęqualis ĩ glia: nec eiſl volumſi minoꝛat᷑ in ſingulis:nec auget᷑ in tribꝰ. San õ vnlen vo· u.cta ðᷓtrinitas vndeus ẽ:ex quo oĩa:ꝑ quẽ oia e ſt in qͥ oia ſunt. Et ne tres deos putaremꝰeſſe: ocohen, airopler Ipi gla nõ ipſlo· Ipl dõgia ſo at izoh Señ.i. ſit: qui ait: Jaciamꝰ hoĩiem ad imaginẽ ⁊ ſil⸗ eſolln tudinẽ noſtrã. Cũ em̃ ſingularit die: imaginẽ: ödcht oſtenit vnã eſſe naturã eiꝰ ad cuius ſititudi- Quten nẽ hõ fieret. Cũ vero pluraliter dixit:noſtrã:
demõſtrar deũ nõ vnã eſſe ꝑſonã:ad cui ima ginẽ hõ fiebat. Si em̃ eſſẽtia pr̃is ⁊ filij ⁊ ſũſ⸗ ſcti vna eſſet ꝑſona:nõ dixiſſet moſtrã:ßᷣ meã:
ctus deus:nõ tres deos cregimꝰ ſed vnũ dei ſe
erſirar eĩ ↄditoꝛ deus oẽs motus aię ad bo nũ facit: Intellectũ vt intelligamꝰ qð iubet:
niſi qᷓ;tum vobis neceſſe eſt ad ſalutẽ. Nolite Ro. n. ¶ Iperenill rũ opotet fae· Quid eñ opor·
re non eſt malũ: ſed malũ operari malum eſſe
gula atq; luxuria. Aſcendit qͥs frẽs wei ad ſa pientiã huius mũdi:⁊ dũ ↄſiderat honoꝛes ſi
Mon eſt qð a multis credit᷑. Plures nãq; ſunt
Sermo XV
nec faciamꝰ: faciã. Si vero in illis trib⸗ ꝑſo⸗ nis treſ eſſent eſſentię:nõ dixiſſet nfa:ß nfas. E ideo cum dicit ad imaginẽ noſtrã: indicat initatẽ vnitatis: ad cuius imaginẽ factus ẽ hõ noſter interioꝛ: qͥſlitudinẽ ſanctꝭ trinitatꝭ retinet. Sicut em̃ pf deus:filius deꝰ: ſpũſſan/ 3 tres ſonas habentẽ: ita ala intellectus: aĩa /ꝙ— volũtas:⁊ aĩa memoꝛia: nõ tñ tres aię in vno coꝛpoꝛe ſunt 5ᷣ vna aia: quę licet vniꝰ ſit ſub/ ſtantię ⁊ naturę:tres ti hʒ dignitates: intelle ctũ:volũtatẽ ⁊ memoꝛiã · Et ſicut ex patre ge nerat᷑ filius:⁊ ex patre filioq; ꝓcedit ſpũſſan⸗ ctus:ita per intellectũ generat᷑ voluntas:⁊ ex his duobꝰ pꝛocedit memoꝛia. Sine his tribꝰ aĩa pfecta eſſe non põt: nec hoꝝ triũ vnũ ſine alijs duobus aliqͥd integrũ ↄſiſtit. Nec ſolum ſufficit intellect?:niſi ſitvolũtas in amoꝛe:nec hec duo: niſ addat᷑ memoꝛia: ꝗᷓ ſempꝑ in mẽte intelligentis ⁊ diligẽtis manet eligens. Tni⸗
—
voluntatem vt ſit in amoꝛe eius: memoꝛiam ne obliuiſcamur quod imperat. Eia ergo fra- K tres mei⁊ coꝛona matris meę nolite dilcutere
tet ſapere niſ ꝙ deus trinus ⁊ vnus ẽ? Quid aliud neceſſe eſt nobis: niſi declinare a malo Põzs. ⁊ facere qð bonũ eſt? Quid aliud neceſſe ẽ no bis:niſi vt bona cognoſcamus ⁊ mala? Bo/
na vt ſciamus ea rapere:mala vt ſcia mus ea deuitare. Non eſt igit᷑ malũ ſcire malũ:qꝛ niſ cognoueris quõ vitare poterl⸗ Per legẽ nõqʒ Ro.. pctĩ cognout: ait apłs:qꝛ ante legẽ pctiñ̃ nð cognoui: ſed poſt legem datam quid tenen⸗
dum qͥd vitandũ erat cognoui. Malũ ð ſci⸗
s paganoꝝ vnqᷓ; dubitauit Neceſſe eſt ð ſci
re ꝙ ſuperbia materẽ ⁊ caput oĩm vitioꝝ. Ab D
ea em̃ deſcendit inaniſgloꝛia: inuidia: ira:tri- ſticia:auaricia: yoluptas carnis: ĩ qua ↄtinet᷑ ℳ, ſ. 4
bia ðiſcipulis exhibiros: extendit alas ſuas vſq; ad terminos oꝛhis ter:⁊ deſe pꝛeſumẽs gloꝛiat᷑:⁊ ſic ſuperbiẽdo ⁊ pꝛeſumẽdo moxin · anis gloꝛia ſumentẽ aggredit᷑: dum ab alijs qugrit gloꝛioſus videri. Et dũ rittac
uſdã ↄſiderat et videt ſe deſpici: dicẽtibus: 5
eo acutioꝛes:⁊ plures eo meiioꝛes nõ dubita⸗ E 3
—

——-—
1
*
Sſa·.
E. —. E—— 7 7
6—/ e⸗—,
2.Corſ.I.
Mꝛouer⸗rõ⸗ , 8 9 ⸗
—
——
„ 7
—
4. 2——
7½
1
2Corſ..
mus. Inflatus vero ille qͥ ſe putat omia ſcire vel ſingula poſſidere:vidẽs quoſdã altioꝛes ſe:mox eũ inuidia aggredit᷑: cuiꝰ veſtigiũ ira
imitat᷑:⁊ nõ valens irã opere perficere: triſta
tur:⁊ quęrẽs ↄſolationẽ triſticię:auaricia tã⸗
ſgit᷑ vt habeat vnde tranſcendere valeat om ⸗
nes. Et ecce dum diuitias cõgregat ⁊ acqui ſierit:ſtatim in gulę ⁊ luxuriꝑ foueã cadit. Sʒ
o grandis miſericoꝛdia ſaluatoꝛis: Spiritus . lem pietatis per ↄtemptũ mũdi oꝛdinauit vt
expelleret auariciã: Sed qꝛ abiecta auaricia: ſpe mala cõpꝛimit triſticia: dat᷑ ſpiritus ſciẽ
Etqui oſtendit quę ſit bona vel mala triſti⸗ cia. Si ð ſciẽtia bonã triſticiã adducit: ꝗᷓ ſur⸗ git ex doloꝛe peccatoꝝ: expellitur triſticia ſe⸗ culi: quę moꝛtẽ operat᷑. Sed qꝛ multi ſũt iſtis ochibus carẽtes: ſicut ſunt iraclidi: ideo da⸗ tur ſpus foꝛtitudinis:qui per temperantiã re frenat iracundiã. Talis foꝛtis eſt: imo foꝛtioꝛ
vincit animũ qᷓ; q capitvꝛẽ. Sedq adhuc
Eiuidet foꝛtius imperãti dat᷑ ſpüs ↄſilij: qui ꝑ
amoꝛẽ pꝛoximi eijcit inuidiã. Sed qꝛ pꝛo tan⸗ tis meritis ſepius vult laudari:ideo dat᷑ ſpi⸗ ritus intellectus:per quẽ intelligit qͥd ſit. Sʒ qꝛ inuenit ſe nihil eſſe:ideo ante deũ humili⸗ atur:⁊ ſic per humilitatẽ ſpũs intellectꝰ eijcit inanẽ gioꝛiã. Sed qu aliqũ nõ curat extrinſe⸗ cus: ſolet tñj ſepe de ſe interius gloꝛiari: ideo dat᷑ ſpũs ſapiẽtię:per quẽ incipit deũ cogno⸗ ſcere. Eius autem bonitatẽ ⁊ miſericoꝛdiam qs cognoſcens:ipſum toto coꝛdis affectu di⸗ lgit:⁊ ſic lapiẽtia ꝑ charitatẽ expellit ſuper⸗ biam:qua expulſa per gratiã efficimur tem ⸗ plum dei ⁊ habitaculũ ſpũſſancti: Amẽ. De inobediẽtia: negligẽtia:patiẽ tia ⁊ caſtitate: Sermo RVv Ratres mei dilectiſſimi: in oibꝰ ope⸗ ribus veſtris ſemꝑ memẽtote: ꝙ oẽs ſtabimus ante tribunal chꝛiſti: vt re⸗
ferat vnuſqſq; pꝛout geſſit in coꝛpoꝛe. Lauẽ⸗
60
Beñ.22. Beñ31. Beñ.ʒ.
dum eſt ergo ne ante illud terribile tribunal vacui vel denudati apareamꝰ. Non em̃ tũc ſancti nobis ſubueniẽt:qꝛ tempus nõ erit mi ſerendi ⁊ miſericoꝛdiã impetrandi:et iam fu⸗
—
giet a ianua paradiſi maria. Om̃es em̃ cõtra
nos tũc erũt:abꝛaã ↄtra inobediẽtes: ⁊ aat
ↄtra impatiẽtes:⁊ iacob ↄtra negligẽtes:⁊ io ſeph ↄtra incõtinẽtes. O qᷓ; dure repꝛehendẽ tur inobediẽtes fratres mei ꝑ venerabilẽ pa⸗ trem obediẽtię abꝛaã:qᷓ; foꝛtiter: qᷓ; turpiter.
Ideo frẽs mei attẽdite: ⁊ parati ſemꝑ eſtote
ad obedienti mandatoꝝ dei:paratas ſemꝑ
da: Sermo XVn S Poſtolus petrus fratres dilectiſſimi A de nfa ſalute ſollicitus: nos dulciter admonet:⁊ ad vigilãdũ nos exhoꝛta tur inter cętera dicẽs: Eigilate fratres: quia 1. Metri.; aduerſariꝰ veſter diabolus quęrit quẽ deuo/
——
—
—— 4. pabẽtes aureſ auditui: tingnã voci· Pedes e ituros feſtinate: manus ad operã ſine moꝛa parate:coꝛde iocũdo: ſerena facie:oꝛe riſoꝛio toculo oꝛnato ſanctitatis ſplendoꝛe:non tñ in amoꝛe ſeruili vel metu:ſed om̃i charitatis af⸗ fectu:ſanctam obedientiã ſeruare vos opto. le Tunc em̃ ante tribunal iudicis abꝛaã nõ vos ↄdemnabit ſed cõmẽdabit:nõ vos a ſe expei 3 let ſed ↄuocabit:nõ vos maledicet ſed ſubli⸗ g mabit in ęterna patria. Negligentiã etiã om x nẽ deponere vos depꝛecoꝛ fratres: ne abꝛaã. vos cõmẽdante ↄtra vos ſurgat ille ſanct? ia cob ĩ die nouiſſimo. Ingite fratres:fugite ne gligentiã:nõ ſicut in vnoquoq; opere bono 1 niater eſt diligẽtia: ita vniuerſr doctrinę⁊ di⸗ ſciplinę nouerca eſt negligẽtia. Sʒ ⁊ ſi habue rimus obedientiã ⁊ negligentia oĩno carebi⸗ t mus: adhuc nõ ſufficit niſi ⁊ cum iſaac patiẽ tiam habeamus. Nam ſicut per impatientiã p. oĩa deſtruunt᷑ bona:olaq; ſuffocant᷑ optima: ſic ⁊ꝑ patiẽtiã oia generãt᷑ bona: oẽs iniqͥta⸗ g tes demergunt᷑ in ꝓfundũ. Qui vero fratres mei patiẽs nõ eſt: monachꝰ nõ ẽ. Sʒ ⁊ ſiha⸗ buerimus obedientiã ci abꝛaã: patientiã cũ iſaac:diligentiã cũ iacob:⁊ caſtitatẽ nõ ſerua 3 8 uerimus cũ ioſeph: quid hęc oĩia nob ꝓdeft? Rmare ð debemus ſũme caſtitatẽ:ſine q̃ nf̃a 1 opa nihil valẽt. O caſtitas oꝛnamentũ nobi liũ:exaltatio hüiliũ:nobilitaſ ignobiliũ: pul te chꝛitudo viliũ:ſolamẽ merẽtiſ:augmẽtũ pul pn chꝛitudinis: decꝰ ſãctę nrę religiõis: minoꝛa⸗ tio criminũ: multiplicatio meritoꝝ: dei ami⸗ 6 ca:angeloꝝ cognata:patriarchaꝝ vita: pꝛo⸗ h. phetaꝝ coꝛona:apłoꝝ cingulũ: martyrũ au⸗ xilii:ↄfeſſoꝝ vehiculũ: virginũ ſpeculum:vt duaꝝ refugiũ:⁊ cunctoꝝ bonoꝝ gaudiũ ⁊ ſo⸗ lamẽ. Sed quidã ſunt frẽs mei qui in iuuẽtu t ſua luxurioſe viuere volũt:⁊ ſi ad ſenectu/ tem peruenerint gioꝛiant᷑ dicẽtes ſe ↄtinẽtes 185 eſſe. Tũc em̃ eligũt fuire caſtitati: qñ libido eos ſeruos habere ↄtemnit. Nũqͥd tales ↄti nentes dicẽdi ſunt? Abſit. Tales ei pꝛemiũ nõ habebũt: qꝛ laboꝛis certamẽ nõ habueft. Sed illos vere expectat ſempiterna gloꝛia:qͥ foꝛtes fuert glioſa certamia ſugoꝛtare: Amẽ De vigilatione ⁊ ocioſitate vitan ⸗ n
— — S S ES. 8

nenou Meriſcꝛio te:non 6 tatis af⸗ os opto. hövos
aſeetpd ſid u Neti om p neabꝛa leſunci 8:fugtene pete dono rinendi, habue ino carebi⸗ ſſaac patiẽ ka⸗ veo fratres .Sytſiha⸗ patientii cũ tatẽ nõ ſens nob pdeht⸗ tneänh —— wobilü:pu augmẽti pul dis: minon on deiani⸗ aꝝ vitan pio⸗
d fratres in heremo
retꝛcui reſiſtere debemus per fidem.Sed fi⸗ des quęrit oꝛationẽ: oꝛatio autem optat pꝛu dentiam. Quid ð niſi ꝙ pꝛudentes ſimus in ſde fundati⁊ vigilemus in ofonibꝰ Quare in vigilijs frẽs oꝛare debemꝰ:niſi qꝛ ſi nõvigi
lauerimus ⁊ ocioſi ꝑmãſerimus: qͥd aliud q́;
Apocſ z. tepidii hac ſolitudine aparebimꝰ?Et ſi tepi⸗ di fugrimus:incipiet nos euomere ſaluato? ð oꝛe ſuo: de ↄſoꝛtio ſuo:de plebe ſancta ſua:eo ꝙ nec calidi nec frigidi ſumꝰ. Vigilate ð fra tres ocioſitatẽ deponẽtes in cũct?. Quid em̃ ociũ eſt: niſiviui hoĩis ſepultura:vtait paga/ nus ille ſanctiſſimi apli amicus chariſſimus⸗ Per ocioſitatẽ frẽs nigoꝛẽ ſanctę ſolitaris reli gionis faſtidimus: ꝑ hanc heremũ ſppe exire tẽptamur: ꝑ hãc accendimur frequẽter ad lu⸗ xuriã:ꝑ hãc aĩamur ad ſuꝑiã: ꝑ hãc ducimur ad mũdi gloꝛiã:per hãc temptamur delicate paſci:ꝑhanc ſuffocamur pꝛecioſe veſtiri: per hãc ad ſuꝑfiuã doꝛmitionẽ trahimur: ꝑ hanc ad verba ſecularia ducimur libenter audire. Hec ẽ illa ocioſitas peſſima qᷓ frequẽter ſctõꝝ Muentus deſtruit: pariens in eis luxuriã: nu⸗ triens in eis gulã:ſeminãs inter eos ʒiʒaniã: generãs inter eos homicidia:⁊ oĩa 3j ſũt opa carnis. Quid ð dicis o ff. Quid ocioſe agere potes:niſi opa carnis? Nunq; qͥs ciuis celoꝝ erit:ſi ocioſitatẽ amauerit. Ergo frater qͥi he remo habitas:ſi vis ꝑfectus eſſe:fuge ocioſi⸗ P tatẽ:qʒ in ſeruis dei nihil peius reperit᷑. Sur ge ðſi doꝛmis o ruſticane mi chare. Surge tu qͥ in heremo habitas ſi clauſos mẽtis oculos habes. Surge tu qͥ necad alta vᷣtutũ oculos mẽtis ꝓtendis: nec ad videndum ꝗ neceſſa⸗ nia tibi ſunt: oculos mẽtis aperirevales:fuge ociũ:⁊ ſp alid facere memẽto. O frẽs mei ſp occupatos vos eſſe deſidero: vt bꝛauiũ ſalu⸗ tis ꝑ gratiã dei recipe mereamini.hãc fugr⸗ re cupiẽs ſctũs monachoꝝ pf antonius: dia mauit ad dñm ĩ heremo ⁊ dixit:O ſamarita- ne dñe deus meus: o aiaꝝ ⁊ coꝛpoꝝ vere cu/ ſtos:ſuſcita in me gratiã tuã:⁊ infunde ſeruo tuo miſercoꝛdiã:vt ĩheremo collocatꝰ:in tuo ↄſpectu ocioſus nõ maneã. Et audiuit anto⸗ nius: Antoni cupis deo placere? Oꝛa: et dũ oꝛare nõ poreris:manibꝰlaboꝛa:⁊ ſp aliqd a cito. Fac qð ĩ te ẽ:age qð potes:⁊ nõ deſiciet
3—— — — 3* *
u tibi auxiliũ de ſctõ. Auid ð diffidis o mona⸗ re dilecſi cher Hunqd idẽ deꝰẽNũdd ⁊ꝓ te idẽ cruci- nos dulc L fxus eſt· Ageigit᷑ qð bonũ ẽ: Juge ociũ:qð ünos h moꝛs eſt:⁊ aperi oculos mẽtis ⁊ coꝛꝑis:vide- einw biſq; ſingulas creaturaſ ad offia ſingula de ntd
aſtra cgloꝝ iã aſcendere credis: Conſidera ſe⸗
gere nõ deſiſtit:qͥbuſ viuere poſſit in hyeme.
tari. Laboꝛare em̃ ſine intermiſſiõe debemꝰ ytfuctũ bonoꝝ opeꝝ acq̃ramus in ęſtate p⸗ F
laboꝛauit adulterio: ⁊ homicidium cõmiſit.
„ J/* ſlon oho
Benmo XvI XvII
hutatas · Ecce eᷓ ſol curſuʒ anni pſicit: luna eriã mẽſibus ⁊ viciſſitudinibꝰdiſcurit:tc te rę ſtellg. mnia em̃ ſibi veputata officia ſine duiete exercẽt. Vũdqͥd etiã aĩalia bꝛuta ad ſug e ociũ fugiũt⸗ Nunqͥd etiam ſemp laboꝛãt vt ↄſeruent᷑ in eſſe Nunqͥd in ſuis neceſſitatibꝰdeficere⁊ pigreſcere ea vide mus? Abſit. Om̃ia em̃ obedſẽtia ſunt: oia agüt qð agere debẽt. Solꝰaũt miſer hõ acci⸗ dia ſopoꝛatus a ſuo officio frequẽter tecedit: ⁊dei imaginẽ in ſe deturpãs in accidia ꝑſeue rat. Erubeſce o chꝛiſtiane et abſcondete a facie ſaluatoꝛis tui: qi inſipiẽtioꝛ iumẽtis ⁊ foꝛmicis hodie factus eſſe cõpꝛobariſ. Vade Pꝛouer.e, em̃ ad foꝛmicã ⁊ ↄſidera ſemitas eius: ⁊diſce 1 ab ea miſerqͥ capite eleuato pambuiaſ:⁊ ſuꝑ
mitas eius:qꝛ cũi pꝛęceptoꝛẽ nõ habeat: tan- ꝗᷓ ve ſalute ſua ſollicta:in gſtate grana colli⸗
. Non em̃ ſolũ ſeculares hoc attendere debẽt: ſed ⁊ nos q dei gratia in heremo ſumus: ⁊ in hac vaſta ſolitudine habitamꝰ: foꝛmicaꝝ con ditiões debemꝰattẽdere:⁊ eas ſumopere im
—
ſentꝭ vitę tã ſollicite ⁊ ſedule:vt tꝑe hyemali: tpe frigoꝛis ⁊ iudicij nõ fame peream?:ß bo⸗ nis cũctꝭ oꝛnati eternali reſciamuripatria. B Eia ð frẽs mei dilectiſſimi:coꝛona mea ⁊gau diũ mel qð eſtis: oẽm ocioſitatẽ expellite: ſp 1 aliqͥd boni facite:⁊ quẽ tedet oꝛare: pſallere— nõ deſiſtat: quẽ tedet oꝛare vel pſallere: labo rare manibꝰnõ differat:cogitãtes ꝙ qᷓ;diu da nid exercitauit ſe in militia:nõ inſultauit ſibi ⁊· Regſ.it.
luxuria:ſed poſtqᷓ; in domo ocioſus remãſit:
4
8
2 ₰ „
tuit capi ab hoſtibus: ſed poſtq́; doꝛmiuit in
Samſon dũ cum philiſteis pugnauit:nõ po/ ʒuaiq;.1 Et— 3 ſinu feminę ⁊ ocioſe cum ea remãſit: moxca- pit᷑ ⁊ cgcat᷑ ab hoſtibus. Salomon dum occu 3. Reg.r.
————
patus eſſet in ↄdificatiõe templi:nõ ſenſit iu⸗
xuriam:ſed mox recedens ab opereperſenſit
inſultũ lururię:⁊ pſciẽs: femia inſtigante ad
idoĩa: adoꝛauit in thalamo vitulũ aureum.
Vigilate ergo fratres mei: vigilate et nolite
deficere: qꝛ nec ſanctioꝛes dauid: nec foꝛtio-
res ſamſone:nec ſapientioꝛes ſalomone vos
eſſe cognoſco. Veponatis omnẽ accidiã: que
ſermonem nudum reddit: bonis omnibus
vos pꝛiuat: virtutũ veſtimẽtꝭ vos expoliat.
O fratres mei:honeſto opꝑe ſemꝑ occupatos œ 6

———— 5„ en— 2— W„—% 8——
Bancti Anguſtini vos eſſe deſiaero:⁊ qð ꝑdidiſtis in ſeculo per iuidia oĩ vitio peioꝛ:⁊ oi veſte deterioꝛ. O ui pꝛeteritũ:recuperetis laboꝛãdo in heremo in uide qͥ nunqᷓ; deſcere potes:an i8noas 2* nn futuro. Et ſi aliqui ſũt ex vobis qͥ per annos Nalida hzdliauãilicitatlvmbꝛãꝛæ⸗. ue octoginta ⁊ amplius in heremo ſunt ſanctiſ/ iuidia nedſſima peſtis: toꝛmentũ 6 l ſime ↄuerſati:iugo ſanctę obediẽtie:pauper⸗ rio:moꝛbum ſine remedio: laboꝛẽ 5 re K
tatis ⁊ caſtitatis decoꝛati: iam gaudeãt expe ratione:penã ſine intermiſſiõe:famẽ a„ an o ctantes beatã ſpem et aduentũ dñi.Iſti ẽ turitate ſemꝑ habere videris. O inuide ver⸗——
vt videmus qͥ amplius ieiunijs ⁊ oꝛatiõibus mis moꝛtifere:qͥ in hedera ionę— 95 d ⁊ operibꝰ monaſterij inſiſtere nõ poſſunt: fe⸗ ſceris. O igneus ſerpẽs: quo populus e nr cerũt em̃ dũ potuef̃t. Pꝛopterea filioli mei ſi pungit᷑. hic eſt em̃ fratres ui modo nõ faciunt ea quę facere ↄſueuerãt: nõ terrarũ depaſcit. Legimꝰcm̃ 3 ectiſſimi fra— peisq ſit vobis moleſtũ. Si quieſcũt nõ miremini: tres mei ꝙ filijs iſrael manna cęlitus ſis oxi Si venerant᷑ a mevt pfes:nõ triſtemi:qꝛ ipſi eſt: uo reſeruato ſcaturiebat multitue o ſun
. Corſ · iʒ · 5 cogitat malũ: ſed gaudet de alteri?bo onaliter— a naſci· Et—— — vo terien noĩe oꝛdinamꝰ quãtomagis cxleſtis gratia e nnfn Want.s, vt ⁊ipſi qui centũ annoꝛũ ⁊ ampliꝰ ſunt: pa tantomagis ſuperbi mens in inui vermẽ aſning ter noſter ſedendo in lectulo dicãt:⁊ diligen/ reſoluit᷑. Legimꝰ etiã vermem ex hedera nã⸗ Foi ter eis ſine murmure ſeruiat᷑:vt ⁊ ipſi pꝛo no/ tum:cuius vmbꝛa ionas a caloꝛe defendeba⸗ bis intercedãt in cęlis:quoꝝ habitatio iã ibi tur:tandẽ hedera coꝛruit:⁊ funditus deuaſta tust eſt: Quã obtinere faciat nos ille qui eſt bene turꝑ vermẽ inuidię. ilios etiã iſrael ĩ egy⸗ 3— qicius in ſecula:&mẽ. pto peregrinantes:legim igneos ſerpentes ſ De inuidia cauenda: Ser. xvM pupngiſſe. Sic et vos heremi ſacri cultoꝛes:— RRẽs mei deſiderãtiſiimi:nolite inui veri filij iſrael:duʒ inuidos veſtros de vobis de
3 cem inuidere:ſed ſtudeat vnuſquiſq ſuſurrantes auditis: exultate quoniam fili 1
deo in cunctis placere. Inuidia ẽ deiꝛ ſctõꝝ patꝝ effici meruiſtl. Exultate oꝛã⸗.
om̃es virtutes ↄcremat:om̃ia bona diſſipat: tes ꝓ eis: vt eos ſocios habere ĩ fanctoꝝ col⸗ oĩa mala generat. Sed dicetis: Nos quidẽ legio mereamini: repꝛehendẽtes ⁊ oſtenden⸗ groſſi ſumus:peccare optime ſcimus:ſed vi⸗ tes eis:ꝙ ipſa inuidia eſt illa peſſima tinea:d tare peccata vel a peccatis reſurgere ignoꝛã purpuramẽta virtutũ demolitur: erugo quę tes ⁊ fragiles ſumus: uomodo ergo inui- theſauꝝ ſapientie depꝛęedat᷑: bꝛuchus qui ter— diã habentẽ: vel nos ipſam habentes cogno raꝝ virentia cõburit? qꝛ qͥcquid boni operis ſecẽ ſcere poterimus? O fratres mei cupitis voſ⸗ vireſcit in homie:pene peſtis inuidię perdit. mn ipſos ſi inuidi eſtis cognoſcere:cupitis ⁊ fra¶ Pęc eſi quę angelũ de cęlo pꝛoiecit: quę ho⸗ Aſa.14 hd trem veſtrũ inuidiã habentẽ cognoſcere:Atꝰ minẽ de paradiſo exulauit: quę filios iſruel i Scã mmoy tendite ꝙ ille inuidus ẽ:qui alienũ bonũ ſuũ deſerto percuſſit: quę cõtra ioſeph fratres ar⸗ Sed.z7. lusdi fcittẽ ſi facerẽ nõ poteſt:clamat per vicos et mauit: qi& dãnielẽ in ãcum eonũ miſit: quę Pantel.14. undi platens ⁊ velut canis latrat ⁊ ardet: Sʒ ðᷣmo caput noſtrũ cruci afxit: quę iudã ſuſpendi Wenb.⁊7. une ſeipfũ mdꝛe phenicis occicit. uid eĩ agit fecit. Scitote fratres mei atq; diſcite:⁊ ſuper ulet ↄMhenix niſi qꝛ dů ſeneſcit:ad ꝑteſ calidiſſimaſ tecta pꝛędicate:ꝙ inuidia ẽ illa fera peſſima: Lnli volat:ligna ſicciſſimã ↄgregat:⁊ lignis ↄgre · quę ſidem tollit:concoꝛdiã diſſipat: tertiã lin itien gatis:alis ligna percutit:⁊ ſic ignẽ accendit: ¶ guam multiplicat: iuſticiaʒ viſperdit:⁊ om̃ia ign ⁊ in eodẽ ſ comburi permittit? Ex quibus ci mala generat.hec eſt quę abel occidit:adam Seũ. ⁊ nnn neribꝰvermiculuſ naſcit᷑:⁊ poſtmodũ phenix onerauit vel exulauit:paſtoꝛẽ ſuſpendit: pe⸗ ſ alia effici· Sic ⁊ hrꝑocrita facit: ſic⁊ inuiãu trum iugulauit vum chꝛiſtũ negauit: paulũ mn agit cunctis diebus yitẽ ſu: intus ⁊ extra ſe/ decollauit er iohannẽ: ſtephanũ lapidauit: Acu.7. ipſum cõburẽs:ſeipſũ pᷣmo infeſtãs: pᷣmo ſe/ ¶ goliam pꝛoſtrauit: dauid decepit: muros hie chit ipſum vulnerãs ⁊ vexans. O inuide qᷓ; pau/ ruſalẽ euertit: romã depopulauit: carthagi⸗ ne cos habes amicos:⁊ foꝛſitan neminẽ habes: nem deſtruxit: troiã deuaſtauit:⁊ multa ma⸗ tine de cuius bono nõ doleas:⁊ de cuiꝰmalo non la per hanc feram peſſimã in oꝛbe terrarum ne gaudeas. Aherito om̃i amico pᷣuari debes:eo facta eſſe legim O ff mi dilecte: o ruſticane K 6 gde nullo amicoꝝ bono gaudere ꝓbaris. amãde:o dimidiũ aię meg: cur iuidiã ñ depo u

5
Oü⸗ nis⸗ Kur eõ diligis Nunqd moꝛtẽ diligienũqͥd 5gois ad ſuſpendiũ pergisenundd in lacũ te pꝛoijcise ui D inuide qͥ nunqᷓ; qeſcis ſed ſꝑ cũ ſaulo ſeros e dei ꝑſequeris:eos ligatos ducens ad pꝛincipes repi⸗ ſacerdotũ. Ecce ei alios laboꝛas tenere:ß tute neu nerl ab illis:alios ligare ꝓcuras:ð ecce tu cadẽs dew 2e. in tetrã auqis cũ ſaulo:Cur me ꝑſequer? Alios de na Jue. tenere ſollicitas:ß eccecęcatꝰtenerꝭ a cũctis. Ali 8 iſrael Funu os defraudare ꝓcuraſ:⁊ ecce neq;ter defraudatꝰ: ofruc hu. mox depoꝛtatis ad tartara. Eia ð frẽs deponite Mnifta iuidiã:⁊ ſi qͥs iuidos int᷑ voſhabere videtꝭ:oꝛate 6 datun E, Peis:qi totiẽs moꝛiunt᷑:quotiẽs vidẽt vos bo ⸗ tudo ver nis oꝑibus refulgere. Eupitis ð eos toꝛqueri? ta: occi Munqᷓ; em̃ melius inuidos toꝛquere poterits qᷓ; ck. t tutibus ⁊ gliꝑ ſeruiẽdo. Tunc em̃ latrãt vt ca- hdatur: nes: deuoꝛãtyt leones:facie palleſcũt:capite mi vemt nant:oculis ſcintillãt vt ſidera:manꝰ cãcellatas dera na⸗ aſtringũt: dẽtibꝰ ſtridẽt:⁊ ſic aĩa ⁊ coꝛꝑe moꝛiũt᷑. fendeda⸗ Vos aũt benefacite: nõ tamẽ vteos ad furoꝛẽ deuaſta accẽdatis:ß vt deo placeatis: oꝛate pꝛo ꝑſequẽ ⸗ ndliegy⸗ Lud.s. tibus ⁊calumniãtibꝰ vos:dolẽtes de malo coꝛ⸗ ſcwenies poꝛis:ß foꝛtiꝰde aie ꝑditiõe. Lõcedat ð nob xbs coes pctoł ↄtritionẽ:⁊ pꝛoximi amoꝛẽ infundat: qui sde vobis eſt benedictus in ſpcuia:Amẽ. oniam fli De vigilia natiuitatis xp̃i: Ser. xMe nngiht ilij potẽtes ⁊ eſtote parati: ncopo die crãſtina delebit᷑ iniqtas terre: ⁊re oſienden⸗ gnabit ſup vos ſaluator mũdi. Craſtina natneri die tenebꝛan caligo minuet᷑. Lraſtia die lux ocu eugo qu lis fideliũ ⁊ credẽtibꝰ reddet᷑. Craſtina die mũd⸗ uã reꝑationẽ amplectet᷑. Craſtia die ↄditoꝛ ſide/ usqut rũ redẽptoꝛq; oim penditurꝰ eſt ad vbera ſancte — marię vginil.· Craſtina die illeqͥ etemalit pᷣcedit dipeut. volubilitatẽ ſeculoꝝ:ingerere ſe incipiet curſibꝰ :qu„ annoꝝ. Lraſtina die ſolutis naturę legibꝰ:exſo⸗ lios iinc 64n lius diuinitatis potẽtia vᷣginis marie viſcera fe⸗ ae cundãt᷑:⁊ ex riuulo ſuo fuuius magnus oꝛiet᷑: ⁊ Imi fructus apparebit oprimꝰ:⁊ exvirguito ſuo radix d ſulpeni ð i. pfectoꝝ ꝓcedet tanq; ſponſus dethalamo ſuo. ſcte:tſupe raſtina die o monache ſuſcipies infãtulũ ieſũ: n peſin qͥtñ ante oĩa ſecula factus ẽ. Para igit᷑ te:qꝛipſe utrtemůli dignat videre te:oſcularite:aſtrigerete:⁊ nũq; erdit: õl dimittere te niſi tu pᷣmo eũ dimiſeris. Aſpicites tain t frẽs oculis mẽtis ⁊ coꝛꝑis:⁊ videbitis dei poten ſpendu: ⸗ tiam yenientẽ:⁊ pꝛocedentẽ a patre tanqᷓ; ſpon ⸗ nutpe ſum dethalamo ſuo: quem aſpicietis:quem te⸗ hpidut nebitis: quem adoꝛabitis pura mente ⁊mundo c:muwsbi coꝛde· Ipſum foꝛtiter tenete: totũ in mũdo ⁊to 6 canpag tũ in celo. Totũ in mundo ad iuſtificatonẽ:totũ unun⸗ in cel ad gloꝛiſcationẽ. Totũ in mũdo ytedu⸗ m nn cat heregrinãtes:totũ in cylo vt recipiat pueniẽ de une tes. Totũ in ſolio pris:totum in gremio gloꝛio⸗ t ze ſe matris. Sic em craſtina die patebũt ſgnacu
d fratres in heremo
ciſſimũ habẽs in ſe om̃e delectamentũ ⁊ ſapoꝛis
Sermo KVIII XIX
la figuraꝝ:fulgebũt oꝛacula pꝛophetaꝝ:apare⸗
bũt miracula naturaꝝ:ſtillabũt ſpiracula grõãx
qꝛ naſcet᷑ ieſus xpᷣs filiꝰ dei viui in bethleẽ iudę. xuc·ꝛ. Sũ em̃ venerit videbimꝰ rubũ ardere ð nõ ↄſu/ Exoz.
mit virgã aaron frondentẽ ⁊ fructũ factentẽ.Ac/ nmeꝝ.. cingimini ð filij potẽtes ⁊ eſtote parati:vt vide-
re poſſimus cũ eʒechiele poꝛtã ſacratiſſimã ꝑpe/ Ezect. ⁊4
tuo clauſã. Craſtina eĩj die videbimꝰetiã cũ da Saniel.⁊.
niele puero ſãcto lapidẽ angularẽ. Craſtins die B
videbimꝰ regẽ regũ mẽtalibꝰ oculis ⁊ humanis
ſub foꝛma panis viſibilis panẽ inuiſibilẽ:aimo
niã celeſtẽ:refectionẽ beatã:cibũ eternę vite:pi⸗ gnus nf̃e redemptiõis: hoſtiᷓ ſalutarẽ: quã die
craſtina toto affectu mãducare debemꝰ. ſteeſt ille panis ⁊ cibus datꝰ iſraelitico pplo:mãna dul ſuauitatẽ. Iſte eſt ille cibus quẽ vidit phurao: Beñ.1. in quo ſpic pulchꝛę ⁊ foꝛmoſę erãt. Iſteẽille nis datus helie:in cuius foꝛtitudine ambulauit z. Reg.19. q̃draginra diebꝰ ⁊ q̃draginta noctibꝰ: et ꝑuenit vſq; ad montẽ dei. Iſteẽ ille panis qͥ cibant᷑ an ⸗
geli:qͥ ſaginant᷑ apli:qͥ refciunt᷑ martyres: pa ſcunt᷑ ↄfeſſoꝛes:qͥ nutriunt᷑ vᷣgines ⁊ ſatiant᷑ ele⸗
cti oẽs. Panẽ aũt hũc ſi qͥs vigne mãducauerit
nõ moꝛiet᷑ in gternũ: qm̃ ſpũs vitę ⁊ipſa vita ẽ. hic eſtpanis q de cꝑlo deſcendit: quẽ vingo nob ot.o.
cras p̃ſentabit:quẽ in gremio poꝛtabit:quẽ ĩ vẽ tre baiulauit ſine grauamie:quẽ ⁊ pepit ſine coꝛ⸗ ruptiõe. uius mater inuẽta eſt virgo ante par⸗ tũ: virgo in partu:virgo poſt partuʒ: Ipſa quẽ genuit adoꝛauit:ſed pꝛius mẽte qᷓ; ventre:⁊ pꝛi us q; filius in vtero conciperetur. Leuate ergo C ſrẽs mei:leuate in hac vaſta ſolitudine capitaye ſtra:Ecce eĩ iã eſt in poꝛta redemptio vła. qᷓ;
magna magnalia deꝰ ꝓpt nos operat᷑: ecce em
quõ nos amauit. Ipſe em̃ deus factusẽ hõ:crea 6 toꝛ creatura: ditiſſimus pauꝑ: cõditoꝛ legis de Rructoꝛ legis ꝓpt᷑ nos apellat᷑. Amauit em̃ nos
vt recipet nos: bumiliauit ſe vt exaltaret nos in ſe. Inclinauit ſe: vt erigeret nos ad ſe. Ecce c̃ quõ nos amauit:qꝛ deſcendit vt nos exaltaret: exinaniuit ſe vt nob ptãtẽ donaret. Accigimini
*o filij potẽtes ⁊ eſtote parati: qꝛ die craſtina vi
debimus irreuerberata acie fidei in vno eodẽq; deo? hoĩe diuinitatẽ icarnatã: maieſtatẽ ſubiu⸗ gatã:libertatẽcaptiuatã:virtutẽ infirmatãtęter nitatẽ terminatã:virginitatẽ fecundatã:vitã in⸗
firmatã. Accingimini ergo ⁊eſtote parati: mẽte
pura:fide integra:charitate ſincera:yt dũ vene rt ille ſctũſſctõꝝ ⁊ pulſauerit: ↄfeſti aperiatꝭei. Nõ igit᷑ tedeat vos modico tꝑe carnẽ veltrã do⸗
mare ieiunijs ⁊ abſtinẽtia eſcę⁊ potus: qꝛ eccere muneratoꝛ adueniet:reddẽs vnicuiq; ᷣm opets V.
———————

*—
Bancti
ſua. Saluatoꝛẽ igit᷑ expectãtes: ſobꝛie:iuſte? ca⸗ ſie viuamus in ſeculo: expectãtes beatã ſpem ⁊ aduentũ dñi:vt digne cũ eo gloꝛiari poſſimus
in celis: Amen.— 3 De natiuitate dñi Sermo MR Rẽs dilectiſſimi hõ nõ ſolũ ꝑ ſapientiã
dei factus erat vt eſſet: ð etiã ad ſapien⸗ tã dei factus erat vt btũs eſſet: vt illavi delicet frueret᷑ eo ſenſu:quo ꝑcipi ſapiẽtia pote⸗
rat. Sʒ qꝛ peccãdo ſenſum amiſit: quo ſapiẽtia
Nð ·r. frui debuiſſet:qꝛ oblitus ẽ comedere panẽ ſuũ:⁊ relectionẽ illã qua viuũt aĩę:in coꝛpoꝛalẽ cõmu⸗ tauit delectationẽ. Terrenis igit᷑ ⁊ coꝛꝑalibꝰ ſen ſu ⁊ affectu imerſus:nõ potuit ſe ad ſpiritaliũ co gnitionẽ ſine amoꝛe erigere:ſed ſola ea 5ᷓ carnis funt agnoſcens: ſpiritaliũ iocunditatẽ nõ agno uit: Ideo ipſa dei ſapiẽtia cũ ſurſum eſſet:deoꝛ⸗ ſum hodie venit vbi hõ erat:vt eũ reuocaret vn
Zob⸗1. de ceciderat.Et ecce verbũ caro factũ eſt: vt deꝰ ⁊hõ inter hoies eſſet:⁊ ſic ↄuerſus ẽ panis ille in lac:vt a paruulis hoibꝰ ſumi poſſet. Sapiẽtia ipſa ſurſum panis erat:⁊ eadẽ ipſa ſapiẽtia deoꝛ ſum lac erat. In diuinitate ipſa ſapientia panis erar:⁊ in humanitate panis de celo deſcendens podie lac factũ ẽ: vt tanqᷓ; infantes ꝑ lac nutriti hoies roboꝛati ad panẽ deitati accedere poſſẽt:
vt idẽ ipſe reficeret: ⁊ reficiẽdo languidos ad in/ coꝛruptionẽ repararet. Dedit ð reparandis ad incoꝛruptionẽ alimentũ incoꝛruptiõis:paruulis quidẽ imaculatã carnẽ quã ſumpſerat de vgine
matre: perfectis vero incoꝛruptibilẽ diuinitatẽ
quã habuit de gterno pfe. Iſtis ne interĩ deſice⸗
rẽt in via:ſed iliis vt reficerent᷑ ⁊ ꝑficerent᷑ in pa⸗ tria. Iſtis ad cõſolationẽ:ß illis ad gloꝛificatio⸗
P nẽ. Pꝛopter hoc ergo dei filius ꝓ redem ptiõe hoim hõ hodie factꝰeſt:vt caro per carnẽ libera ret᷑:⁊ hũano generi de ſuo ſumeret᷑ pꝛeciũ redem ptiõis:vt inde remediũ fieret: vnde vitiũ ↄtra⸗ ctũ fuerat: ⁊ in eodẽ monſtraret᷑ ⁊ peritia medici ⁊juſticia redẽpti:qñ ð ſuo ⁊ ſanãdo iuenit᷑ reme⸗
diũx pᷣciũ redimẽdo. Quia o a coꝛruptiõe libe
rãdũ erat:qꝛ remediũ:idcirco pᷣciũ redẽptõis icoꝛ ruptũ eſſe debuerat. Pꝛopterea maria mt̃ ele⸗ cta eſt: ⁊ ſuß oẽs creaturas pꝛgelecta: gibus gra⸗
tijs fecũdata: om̃i virtute ⁊ ſanctitate in vtero
repleta: vt de mundiſſima matre mundiſimus filius naſceretur. Et ſicut in celo flius habuit patrẽ imoꝛtalẽ et eternũ:ſic ⁊ĩ terra haberet ma
eſt pater:talis eſt filius:⁊ in terra qualis eſt ma⸗
ter: talis ẽ m carnẽ filius. In cꝙlo cũ patre eter⸗ ₰ nus eſt ⁊ immẽſus:⁊ in terra cũ matre tempoꝛa⸗ lis ẽ⁊ mãſuetus. In cęlo cũ patre ſublimis eſt ⁊
—. wee——
trẽ om̃i coꝛruptiõe carentẽ. Igit᷑ in celo qualis
uguſtini Ber. MM
incoꝛruptꝰ:⁊ in terra cũ matre hodie in pꝛeſepio Kucn humilis ⁊ coꝛruptibilis apparet. In celo imago patris aparet:⁊ ĩ terra marię flius oſtendit. In
celo ſyderũ ⁊ cunctoꝝ factoꝛ oſtendit᷑:ſed in ter⸗
ra hodie per matrem inter bouem et aſinũ col⸗ locatur. ater virgo ẽ:⁊ in humilitate exultat:
ſed eis hodie fütus humilitatẽ facto cõmendat.
Per virginẽ hodie venit ad nos:⁊ ꝑ virginẽ pꝛę
ceſſit nos. Per incoꝛruptionẽ venit vt pctm̃ tol⸗ leret:⁊ ꝑ incoꝛuptionẽ pꝛęceſſit vt virtutẽ demò
ſtraret. Vent ad nos hodie ille naʒarenus ieſus
vt cõferret remediũ: pꝛeceſſit vt daret exemplũ.
Non em̃ potuit arboꝛ bona malũ fructũ facere:
qii oĩs arboꝛ ex fructu ſuo cognoſcit᷑. Radix in⸗ tegra:⁊ ramus fructuſq; incoꝛruptus eſt. Salua C toꝛis igit᷑ nri aduẽt?gabꝛiel nũciꝰ miſſus ẽ:vt no Lucn. uã in carne natiuitatẽ filij dei pꝛędicaret: in qua
foꝛma ſerui domino ſociata hoſtem potenter de ninceret: foꝛtis in illo:nõ tamen violenta ad in⸗ ferendam iniuriã: ſed efficax ad iuſticiam obti⸗ nendã. Pꝛopterea gabꝛiel miſſus eſt vnꝰ dema ioꝛibus celoꝝ angelis: ſed ideo gabꝛiel dicit: qꝛ
foꝛtioꝛ cunctis erat. Babꝛiel eĩ foꝛtitudo inter⸗ pꝛetat᷑: qꝛ ipſa etiã infirmitas foꝛtitudo fuit: qm̃
in ea ſuperatus fuit inimicus: et capta pꝛęda a vlolento reducta eſt. Tres eĩ perierãt:⁊ ſubſe ⸗ cutꝰeſt q̃rtꝰ:redẽptoꝛ eoꝝ deꝰ. ꝛimꝰ ſine maſcu Scñ.i. lo ⁊ ſine femina: vt adam. Secũdus de maſculo Señ·⁊ ſine femina: vt eua de adam:quia tulit vnaʒ de coſtis eius:⁊ repleuit carnẽ pꝛo ea. Tertiꝰ de ma 8eñ. 4
ſculo ⁊ femina: vt abel. Quartus de femina ſine xuc.⁊.
maſculo: vt ſaluatoꝛ mũdi: qui de beata maria gine hodie ꝓ nob naſci dignatꝰ eſt. Et qꝛ pꝛi⸗ mus auctoꝛ culpę deiectus eſt ꝑ feminã:ideo au ctoꝛẽ gratię ſine maſculo cõcepit ⁊ peperit hodie femina maria virgo.hec eſt femina totius mũ⸗ di mater⁊ dña:quę virgo permanẽs peperit ho die filiũ:ſtella pꝛotulit ſolẽ:creatura genuit crea toꝛẽ:filia ↄcepit patrẽ ⁊ filiũ:ſimul in vnũ diuitẽ ⁊ pauperẽ. Ipſa filia ẽ:ipſa eſt ⁊ m̃: ipſa ancilla ⁊ dña:ipſa genitrix ⁊ genita:ipſa cũ integritate peperit: cũ vᷣginitate ↄcepit:⁊ poſt partũ:vt ſu⸗ pꝛa diximꝰ: virgo pmanſit:ipſũ quẽ genuit mox adorauit. Cuius adoꝛatiõis ⁊ gratię participes nos faciat ille qui cũ patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊re ½ in Em ſeculon: Amẽ. etriplici genere monachoꝝ in pto: Sermo X r Tnobis per litteras declarauit ſanctus A v pater hieronymus fratres dilectiſſimi: tria ſunt in egypto genera monachoꝛũ: quoꝝ duo optima ſunt:ſed tertiũ oino tepidũ ⁊ oiaffectu vitãdũ. Quę ſũt illa duo q̃ optia pᷣdi⸗
—,—,—
pnblk pii19 f,
3 ½
—

lpielepi u
k. In ſedin ie, alinũcol⸗ teexult: omendat.
irginip,
tpam̃tol⸗ tutẽ demõ enus ielus Kexempli. uct facete: s eſt. Salua
ſus ẽ:ytno u
Aret: in qu potenter de enta ad in⸗ ſticiam obti Rvndema diel dicit:qꝛ itudo inter tudo uit cm̃ capta piedaa rierät: ⁊ſubſe imꝰſinemalubi us de maſcul bi⸗ alit vnaz de
.Ter dena za.
de ieminaſneu de beata mam inõ:ideo — poci ina totius m anẽs pepen h tura genl lre
ulinwüdult
nfipſuondu
ſacũ ntegi otpanin graliꝭ paniche
äſandovut
cantur: niſi heremitarum atq; cgnobitarũ
genuſ⁊ oꝛdo:quoꝝ vita dariſſima ⁊ ſancta 2gregatiotpe dicatõi apoſtolic ſumpſit exoꝛdiũ? Sſti ſunt illi viri ꝑfecti:quibus fre
quenter adheſitpe erroꝝ meoꝝ: per quos etiã illuminari merui:quoꝛũ etiã ſanctita
tis fama ad aures meas pueniẽs baptiʒa⸗
ri nõ diu diſtuli:Et pia matre me inſtigãte apud mediolanũ:vt ad patriã remearẽ: et cupiens eos habere in viſceribꝰcharitatis: ⁊cum eis pariter viuere:advirũ illum ſim plicianum qui a iuuentute ſua deuotiſſime deo vixerat in om̃i charitate perrexi: depꝛe cans eum cum fletu ⁊ gemitu vt mihi quoi dam ſeruos dei de ſuis donaret. Et donð⸗ it eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donauit? Quia ſciebat me velle mo⸗ naſterium in africa ędificare. Et aſſumptis mecũ anaſiaſio: fabiano:ſeuero: nicolao: Doꝛothcoꝛ iſaac: nicoſtrato:paulo: cyrillo:
veverbis ephano:iacobo ⁊ vitali pauperculo: qui
9be
Act.⁊.et.4. moꝛe apoſtoloꝛũ om̃ia cõmuniter poſſ ide, rethęc deus nos ſeruare: ⁊ poſtea docere:
apli.19.t pecunię ſacculũ apud mediolanũ inuenit
Li.ᷓo homef.
⁊nð rapuit:de quo iam ſermonẽ fecimus: quia inuenit ⁊ nõ rapuit:nec poſt aurũ ab⸗ ire voluit. Igitur iſtis mecũ aſſumptis imi tari cupiebam cum chariſſimis meis ami ⸗
cis euodio: alipio ⁊ pontiano:qui diu me⸗
cum fuerant:⁊ cum cęteris duodecim quos nuper aſſumpſeram: illos quoꝝ famã etiã ſanctus pꝛeſbyter hieronynus mihi deſcri⸗ pſerat.Et ſic perueni ad africam pia matre defuncta:⁊ gdificaui vtvidetis monaſteriũ in quo nunt ſumus in ſolitudine ⁊a genti⸗ bus ſegregatum. Et placuit deo centenari⸗ um numerũ fratrũ mihi donare:illuminãs coꝛda noſtra:nõ ſoluʒ ſanctiſſimos patres ſolitarios imitari: etiã in hac ſolitudine
⁊per nos vobis pꝛgciperevoluit. Sic enim videtis qꝛ ante me multi fuerũt patres:qͥs
equit imitari debemus: non tamen ſicut ego ſcõm apoſtolicam vitam alios viuere
docuerunt. Caput igitur ⁊ pꝛincipium om⸗ nium veſtrũ ſchm apoſtolicã vitã meipſuʒ
Ddicere non erubeſco. Non tamenvos pige
at eos ſequi ⁊ imitari in oibꝰ:attẽdẽtes dia
cõiter habere ⁊ poſſidere: qꝛ in celſitudine
pauptatis viuentibꝰ nõ licet niſi vt vnũ ſit coꝛ: vna ſit aia:et oĩa cõmuniter poſſideãt.
vet.4. Vnde agroꝛũ pzecia ponebantur ante pe⸗
des apoſtoloꝛũ:tanqᷓ; pedibus ↄculcanda:
qꝛ ipſi ſancti apoſtoli et amici dei indigna
reputabant agroꝛum pꝛecia manibus con/
3
„
cipiebatur: nihil in terra eoꝛum poſſidere.
.
Von ergo habere debemus tempoꝛalia ad poſidendum: nec ego qui epiſcopus ſum
habere debeo: niſl tantũ ad diſpenſandũ:
quia bona eccleſiarũ patrimoniñ pauperũ ſunt. Ende ego qui epiſcopus ſuʒ ſumme cauere debeoꝛne res pauperũ:quas hippo⸗ nenſis eccleſia conſeruare videt᷑: diuitibus largiãtur: quod bene feci hucuſq;. Nam cõ fangunieos habeo:⁊ nobiles ſe eiſe nõ eru beſcunt:⁊ ad me epiſcopũ veniunt:aliquã⸗ do cum minis:aliquando cum blandimen tis dicentes: a nobis aliquid pater: Ca⸗ ro enim tua ſumus:iEt tñ dei gratia:⁊ vfis oꝛatiõibus mediantibus cõſanguineũ ali⸗ quẽ me ditaſſe nõ recolo. Charioꝛes em̃ mi
hi reputo pauꝑes qᷓ; diuites:quia habẽtes 1.Timoth.s.
victũ ⁊ veſtitũ ſideles oẽs contenti eſſe de⸗
bent:maxime nos clerici:in cuius rei ſignũ
—————————
ergo fratres mei eſtote pauperes:non ſolũ
tiaꝝ capilli occupẽt mẽtẽ feruoꝝ dei. in C
rectari. Ende eri in veteri lege leuitis Anmert.1s.
pita tonſa ⁊ raſa habere debemꝰ ne diui rnc vus.
verboꝛſed ⁊ opere ⁊ veritate: attendentes quid vobis dicat qui noſtrũ ſe fecit pꝛeciũ
iara crucis: qͥ etiã nteſt aduocatꝰ in cglo:⁊
iniceſſoꝛ ad dexterã dei pfis. Dicebat em̃ ii
le deꝰ deoꝝ diſcipul ſuis:qͥs de toto mũdo
pꝛgelegerat: vt eſſent ſal terrę:lux mũdi:re Wattb..
ctoꝛes eccleſie militantis:magiſtri ⁊ ſenato
res eccleſi triumphantis. Eit enim: Beati Abi.ð.
pauperes ſpiritu. Non beati qui ſub dura et grandi neceſſitate patiunt᷑. Tales enim murmurant: detrahunt ⁊ inuident haben⸗ tibus:rapiunt ⁊ furant᷑:ſed nð opere ſal⸗ tem volũtate hec adimplere conant᷑. Ideo tales beatos nõ apellat ſaluatoꝛ: quia nð pauperes ſed miſeri ſunt pꝛędicãdi. Qua⸗ re?Quia de anguſtijs tempoꝛalibus edu⸗ cti ad ꝑternas miſerias deputati ſunt: vbi nõ ſolũj beatitudinẽ habere nõ poterũit: ſed nec guttã aquę inueniẽt. Bti ergo pauꝑes ſpũ:ßᷣ nõ pauptatẽ ſimulãtes. Taiesſunt hypocrite:puptatẽ foꝛis pᷣdicãtes nullam
t neceſſitatẽ poꝛtarevolẽtes. Tales ẽ in
cũctis oꝑibus ſuis ſperãt reuerentiã hono ris:gloꝛiã laudis:a melioꝛibus metui: ⁊ ve nerari vt deus:ſcti ab oibus vocari deſide rãt: ſola yoce pauptatẽ ⁊ abſtinentiã pᷣdi⸗
cãt: ß digito ſuo nõ cogitãt ea mouere:coꝛ⸗ poꝛa deſpectis veſtibꝰ tegunt foꝛis: ſed in⸗
tus ad carnem purpura induunt᷑: in cinere
*

— e
Sancti pꝛedicant ſe iacere: ſed excelſa palatia non deſpiciũt:angelicã faciẽ foꝛis oſtendũt:ſed lupina coꝛda eos habere non dubitamus. Tales fuerunt illi ſarabaite: de quibus ter tio nobis ſcripſit pater hieronymus:quoꝝ genus eſt om̃i affectuvitandũ. Ipſi deniq; in egypto erant in foꝛaminibus petrarum pabitantes:induti poꝛcoꝝ ⁊ boum pellib? tantũ:cincti funibꝰ palmaꝝ:ſpinas ad cal⸗ canea poꝛtãtes ad cingulũ ligatas: diſcab ciati ⁊ ſanguine cruentati: cauernas exeun tes: ad feſtũ ſcenophegie pgebant hieroſo ⸗ mã: ⁊ ſanctaſanctoꝝ intrantes: pauher⸗ tatem et abſtinentiã pꝛedicabant omni af⸗ fectu ſeruare:barbas poſtmodũ in pectu pominũ ſine redemptione euellere feſtina⸗ bant:⁊ ſic acquiſita fama et lucro ad ꝓpꝛia remeabãt ſolitarie gaudẽtes et epulantes ſupꝛa id qð explicare poſſumus. hos frẽs mei et flioli mei quos quotidie parturio ĩ viſceribꝰ charitatis nolite obſecro imitari: quia nõ beatos ſed damnatos eos eſſe pꝛę dicamꝰ. Amate igit᷑ paupertatẽ: amate eã omni affectu ⁊ nolite deſicere: vt ſitis gen?
.Metri.⁊ · electũ non abiectum: gens ſancta non ob/
ſtinata: populus acquiſitionis ſed nõ per ⸗ ditionis: regale ſacerdotiũ ſed non venale D pꝛeciũ. Eos eſtis illa apoſtolica foꝛma ſan ctaq; congregatio a mundo coꝛde et opere ſegregata: qᷓ dei virtute iam ꝑcuſſiſtis du ⸗ ces moabꝛ ſatrapas ⁊ tyrannos hieruſalẽ:
⁊ęgrptioꝝ hypocritas iam vulneraſtis ad moꝛtẽ. Tos eſtis vinea mea electa iĩmedio
eccleſię paradiſi plantata:chꝛiſti redempta ſanguine ⁊ irrigata. Ad hanc vineã ego ſo/
lus dei virtute vos ↄgregaui: ⁊ operarios
meos vos feci: vt laboꝛantes in ea vſq; ad ſinẽ:dignũ fructũ recipiat in tempoꝛe ſuo.
Ad hanc vineã vos elegi:ad hanc deihere ditatem vos ↄuocaui:licet fauoꝛarusa ſan cco epiſcopo valerio: qui de bonis epiſco
patus vt monaſteriũ in heremo gdificarẽ
mihi multa donauit. Non eĩ ſatis fuit pa trimonium meum:niſi etiam ipſe me coad iuuaſſet. Ad hanc igitur ↄgregationẽ vos. Foß.i. elegi:nõ vos me elegiſtis:ß ego elegi vos. Et ecce poſtq; epiſcopus factus ſum: vita⸗
lemtnicolaũ: ſtephanũ: doꝛotheũ: pauluʒ: iacobũ ⁊ cyrillũ frequẽter rogaui:vt me ſo⸗
lum in epiſcopatu non dimitterent:qꝛ licet
epiſcopus eſſem:nõ tamen credebam pau⸗
cob inter diuitias viuere:⁊ verã palperta⸗
tem ſeruare optabã:vt de numero eoxꝝ eſẽ dequibus ait apoſtolus: Tanq; nihil ba,.on⸗
bentes ⁊ om̃ia poſſidẽtes. Igit hos frequẽ ter rogaui vt venirẽt:nõ vt eſſent rebelles peremoꝛb vt ſolitarie etiã in ciuitate viuẽ- tes: habitare poſſemꝰin palatio ſãcto. Sʒ ecce noluerunt venire tanq; de ſeipſis timẽ tes:nea ſeculo caperent᷑. Noluerũtvenire: Quare noluerũt? Non quia nõ digni: ſed qꝛ nõ ſolum pauperes eſſe voluerũt:;̃ etiã ſupꝛa id quod in ſpeculo noſtro edidimus facere voiuerũt calcantes per om̃ia ſeculũ xpompas eius. De qͥ munere ſummũ gau⸗ dium om̃s habere debemus: qꝛ facere vo⸗ luerũt ea quę deo ⁊ mihi facere pꝛomiſeft. Et qꝛ ſolus ſtare nõ poterã epiſcopus:ideo rogaui ſanctũ ſenem epiſcopũ valeriũ:qui mihi iam poteſtatẽ pꝛꝰdicandi ⁊ obſecran⸗ di in populo dederat:vt infra domũ epiſco pi monaſteriũ clericoꝝ ↄſtituerem. Et pla⸗ cuit ſancto epiſcopo mihi ↄdeſcendere:⁊ ſic cum eiſdem in om̃i paupertateviuere cępi: nõ manducans carnes: niſi dũ hoſpites ve niunt: ſed tĩ olera ⁊ legumina abſq; oleo vel butyro:ſicut ante vobiſcũ cum gaudio facere ↄſueuerã. Igit᷑ fratres mei licet in ca
thedra epiſcopali me videatis: pauperta⸗
tem tñ mihi charã ſponſam tenere ↄgratu-
loꝛ:qꝛ ipſa eſt etiam chꝛiſti ſponſa:ſanctoꝝ
poſſeſſio:beatoꝝ vita:fideliũ ſecuritas:cle
ricoꝝ oꝛnamentũ:monachoꝝ vita:nobiliũ pulchꝛitudo:diuitũ magniſicẽtia. hec em
eſt illa ſancta paupertas: quã qui tenet et
amat:nulla indigẽtia laboꝛare poteſt. Nec
mirũ fratres:qꝛ ſibi dat᷑ omniũ dñm poſſi⸗
dere · Ipſe eſt em̃ ſi perantibus in ſe theſau ⸗ vrus in pauptate:ſolatiũ in ſolitudine: glo⸗
ria in abiectiõe:honoꝛ in ↄtemptu: vmbꝛa
culum in om̃i pꝛotectiõe. Eſtote igit᷑ paupe res fratres mei:qm̃ deſideriũ paupeꝝ exau diuit dñs:⁊ pꝛęparationem coꝛdis eoꝝ au⸗ diuit auris ſua. Tunc em̃ vere paupꝑes eri tis ſpiritu: tunc vere beati: tunc benigni: tunc obedientes:tunc veraces: tunc nõ fi⸗
opere pauperes inueniemini: Quã gratiã
cti: tunc om̃is mali ignari: ſi vero coꝛde et
Pð.. 3
nobis impetrare dignet᷑ beatus pꝛimiceriꝰ
martyrũ ſtephanus:qui pꝛo ſuis perſecuto
ribus exoꝛauit—— ieſum chꝛiſtuʒ: — eb u qui cũ patre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat pertatẽ deſpicere:ſed cum abꝛaã:iſaac? ia⸗
in ſecula ſeguloꝝ:Amẽ.
4
ſobl
kro1
Etn)*.
fheno.
I.7
etb..
luq1.

d fratres in heremo Bermo XXII
e De conſolatione fratrum in he dit:⁊ quicquid neceſſe eſt:pilariter tribuit: lba uton. remo a quibus ſanctus Auguſti xabundãtius atq; perfectius q; homines —.. eteioſe ac—— mei bdtoe? idct. 38 Wer. Wll dvi imiclamate in heremo: vlulate in viuẽ⸗————————— o. pus eit rad eum quieſt tis: clamate oꝛando ⁊ nolite deſicere: Cla⸗ — 7o5 14 2qhi miſit me ad vos:vos vero no mate nõ ſolũ voce ſed maxime mẽte. Ecce enite: lite cõtriſtari nec turbet᷑ coꝛ veſtrũ. Roga em̃ ſemꝑ auditis aues in deſerto cantãtes hit ſed bo em patrẽ vt ipſe vos cuſtodiat:mane/ ⁊laudantes deum factoꝛẽ ſuum. Et ſi can ⸗ ß etů at vobiſcum in gternũ ſpũs veritatis. Ite⸗ tare non poteſtis:qꝛ ſenes multi iam eſtis: iimus rum etiam dico: Nolite de meo receſſu am, mente ſaltẽ nolite tacere. Ham ⁊ tacentes aſcul Sacobi. ʒ. plius ↄtriſtari: ſed ſemper oꝛate pꝛo inutc oꝛe:mente aũt oꝛãtes exaudit dñs. Nec in nügu⸗ vt dei ⁊ ſolita⸗ ofone locutio tantũ quęrit: q;tum ſenſus. cere vo⸗* neceſſaria hla oꝛatio: per quã deuę, Ecce em̃ hieremias cõfoꝛtat᷑ in carcere:da- Hiere. ⁊0.. omict.— per quam— ad—— niel inter leones exultat:tres puerii foꝛna⸗ Daniet.s. er.ʒ. us:ided 4 6—— u ctripudiãt· iob in ſterquilinio nudus triũ ʒob.⁊. eriütqui Noyli: E 4 tev phat:paradiſum de cruce latro inuenit: ſu⸗ Luc.⁊. —— 4— 1roꝛ cos. Tumoyles: anna inter ſenes defendit᷑:ſtephanꝰde toꝛ Hantet.iʒ. nüepiſc. uęioo S quieſcat ira tua:⁊ eſto placa rente in cęlum ſi uſcipi?: Zinter lapidantes Ac. 7. ilis ſuper maliciã populi tui. Et ecce pla/ pꝛo ſaulo exaudit. Non eſt igitur locus in Etpi tus eſt vñs. Q qᷓ; grandis eſt ipſus oꝛa quo oꝛare nõ debeamus: quia deus vbiq; Meren ſic tionis cauſa:o qᷓ; grande myſterium. Ecce eſt:vbiq; nos exaudire dignat᷑. Dꝛate igit᷑ usechpt: moyſes oꝛabat in monte: ⁊ ioſue amalech ſemper ⁊ in om̃i loco vt ſaluemini: Non ſo⸗ oſpites ve egi·⁊0· deuincebat. Per oꝛationẽ eʒechias ſanat᷑ lum vnuſquiſq; pꝛo ſe:ſed pꝛo om̃ibus oꝛa abſcle ⁊falutem animę ⁊ coꝛpoꝛis adipiſci᷑. Per e debemus. Nam vt ait pater ambꝛoſius: 4 um gaudio Zctj· V oꝛationẽ ſaulus efficit paulus:⁊ doctoꝛ gẽ ¶ Sipꝛo te tantũ rogaueris:ſolũ tuũ meritũ ei licetinc tium:⁊ pꝛędicato: oꝛbis terrę. Obſecro er/ poſſidebis:ſed ſ pꝛo om̃ib⸗ rogaueris: oẽs paupem cobi.. go fratres vt oꝛetis ꝓ inuicem vt ſaluemi/ pꝛo te rogabũt. Dꝛatio ſancta:colũna ſan- erepg nerb. ni. Beprecot flatres meicum apoſtolo: pꝛi ctarum virtutũ: deitatis ſcala:viduaꝝ ma a:lanctor„ mũ omnũ ſieri obſecratiões:oꝛatiões:po⸗ ritus: angeloꝝ cognata:fundamẽtũ fidei: ecuritas: de Ruc. ib. ſtulationes et gratiarũactiones. Qꝛate et mõachoꝝ coꝛona:ↄiugatoꝝ lauamẽ. Pea⸗ 4 ta:nobil nolite deficere: ⁊ſi poſſibile eſt lachꝛymas tus qui te amat: beatioꝛ qui te frequentat. za. her e fundatis. qᷓ; magnũ veſpertinũ ſacri ¶ Beatus qui te aſtringit: ſed beatioꝛ qui in icuitenet u aũ deo obtuliſtis: lachꝛymas cum oꝛatiõe te perſeuerat. Beatus qui tecũ lachꝛymas epoteſ. e— em— nos fundit: am̃ holocauſtũ fanctũ deo⁊ imma⸗ in ſetſeſu⸗ S. e pu⸗ fratres oꝛando ⁊ nolite quieſcere: vt digm idinego ½— eati qui lugent in hacv taꝛduia. efficiamini gfa dei. Sed dicetis. Ecce mul E uumdu⸗ gaudehunt in xterna vita. Pꝛus em̃ dolẽ⸗ ti ſumus:⁊ pꝛęter euodiũ:alipium ⁊ pontia mpl dum eſt: ſed poſt doloꝛẽ gaudiũ ſubſeque⸗ num qui de ſcriptura ſancta multũ nouett: oteigi puhe tur: quia beati qui lugẽt. Sed poſtea dicit om̃es groſſi ⁊ idiotę ſumus: igit᷑ doce nos ipaupe 4 6 aluatoꝛ: audeter exultate qm̃ mercesve dꝛare. fratres meilicet groſſi ſitis: ⁊ ſub⸗ clswttiß ſtra copioſa eſtin ckiis. uę quidem mer/ tilia nð capiatis:nõ tñ debilioꝛes vos repu repaues ces per lach:ymas ⁊ oꝛationes acquuitur. to:ſed chanioꝛes vos teneo ignaros ⁊ hami bih Sꝛate igit᷑ fratres mei in heremo: oꝛate et les:q; ſapientes elatos ⁊ ſuperbos: Dei ti ces:— 6 nolite deſcere: Nam ſicut pꝛopꝛũ eſt cani gratia pꝛoveſtra ſalute ſufficit qð habetis. ſlveroc n bus latrare: ita pꝛopꝛiũ eſt heremi cultoꝛi⸗ icet em̃ medullã ſcripturaꝝ non intelliga en bus oꝛare. Ponoꝝ em̃ oꝛatio locutio eit ad tis:ſicut euodius:alipius⁊ pontianus:qui atus
deum. Quando em̃ ſerui dei legunt: deus
romę diu mecũ cõmoꝛati ſunt:tamẽ ſcriptu
ſuispeſu ſine dubio eis feruẽter loquit᷑: fed dũ oꝛr raꝝ coꝛticem vos intelligere nõ dubitamꝰ. ieſun culi cumn deo ſuauiterloquunt᷑. Ipſe em̃ ſapiẽs ¶ Sirimus eĩ pꝛimo vobie:ꝙ pſallere: orn oyn xneg cſt: q ſub paucis verbis multa gompꝛehẽ e manibus laboꝛare debeatis qñ neceſſe
db

—— S—
fuerit:⁊ ſi vobis tempus ſuperfuerit: dice ⸗ att.s. re Pater nf nõ differatis. Ipſa em̃ domi ⸗ nicu oꝛatio apellatur: in qua ſeptem peti⸗
*
tiones reperiunt᷑: in quibus om̃es ſpecies
dꝛatiõis compꝛehenduntur: quibus venm interpellamus pꝛo apetendis bonis ⁊ pꝛo vitandis malis:aut pꝛo delendis cõmiſſis · Tres em̃ pꝛime petitiões pertinẽt ad ęter⸗ nitatem: Reliquę vero quattuoꝛ ad hant vitam tempoꝛalẽ pertinere videntur: quia ⁊panis quotidianus: ſcilicet piritaliſ licet ſit fempiternus:ad hoc tamẽ tempus etiã pertinet inquantũ miniſtratur anim qui/ puſdam ſignis: dictis vel ſcriptis. Et ideo panis dicit: quia laboꝛãdo⁊ diſſerendo di ſcitur:⁊ ita quaſi manducando degiutitur- Nunc quoq; peccata dimittunt᷑ nobis: et nos dimittimus alijs: quę petitio eſt inter quattuoꝛ ſecida. Et temptatões quę nunc noſtrã vitã infeſtant:⁊ ipſa liberatio a ma⸗ oꝛad hanc vitam pertinent:quia dei iuſti cia moꝛtem incurrimꝰ: vnde dei miſericoꝛ⸗ dia liberandi ſumꝰ. Qug cum ita ſint ipſa⸗ rum peritionũ verba diligentiꝰ pertractan da ſũt: vt intellecta maioꝛẽ generẽt coꝛdis aſfectũ:⁊ qð petitur ad veiocioꝛẽ perduca P tur effecti. Gꝛate igit᷑ fratres dicentes Pa ter noſter:referentes gratias largitoꝛi oim bonoꝝ: qui dulcedo noſtra eſt:vita ⁊ reſur⸗ rectio noſtra eſt:ſpes noſtra eſt:⁊ lumẽ ocu loꝛum noſtroꝛũ: baculus ſenectutis noſtre: donans nobis ſeuſum vt eum agnoſcam?: ⁊ſecreta ſecretoꝝ ſuoꝝ intelligamus. Ipſe em̃ nobis dedit efficaciam in opere:gratiã inter electos:effectum in ſuis ⁊ ſuoꝝ piece⸗ ptis: ſolamen ⁊cõſtantiã in aduerſis: cau⸗ telam in pꝛoſperis ⁊ timoꝛẽ:⁊ quocũq; ver⸗ rimur ſua grandis miſericoꝛdia nos pꝛeui⸗ nit. O fratres mei non negligamus oꝛare: non carnẽ domare: nð vigilare.Et tamen gquid ei retribuemus:qui non permiſit nos ſubmergi cũ in mari magno eſſemus? Ecce em̃ conſumpti eramus ⁊ nos liberauit:Er⸗ rantes eramus in ſpculo: ⁊ reduxit nos ad viam: Ignoꝛãtes eramus:⁊ vᷣocuit nos ve riratis viam. Non igit᷑ tedeat nos oꝛare:qꝛ non familiã regere:led tantum deo placere debemus. Et vt bene pſallere ⁊ oꝛare poſſi tis:abſq; magno coꝛpoꝛis impedimẽto:de bonis epiſcopatus eccleſię hipponenſis cen tum et quinquaginta veſtimenta cum cal⸗ ciamentis vobis dilectis fratribus depoꝛ⸗
Auguſtin
tari pꝛęcepi:vt tempoꝛe frigoꝛis quantum neceſſe fuerit vnuſquiſq; recipiat reponen⸗ tes ea et cuſtodientes in communt veltia⸗ no cum oc̃i diligentia ⁊ charitate:ſcientes 8 ꝙ vera charitas nõ quęrit quę ſua ſunt ſed Kori·iz. quę dei. Sic autẽ facientes non deſiciatis. Deus autẽ pacis qui eduxit de moꝛtuis pa heb.iʒ· ſtoꝛem magnũ ouiũ in ſanguine teſtamen ti ęterni dñm noſtrũ ieſum chꝛiſtum aptet vos in omi bono: vt faciatis voluntatem eius:faciens in vobis qð placeat coꝛã ſe ꝑ chuiſtũ ieſũ: cui eſt honoꝛ ⁊ glia in ſecula ſe⸗ culoꝝ: Amẽ. Qꝛate pꝛo nobis fratres:⁊ an te meũ receſſum cupio vos ſalutare in oſcu o ſancto: Amen · Deieiuno: Sermo l Requenter audiſtis fratres chariſ· A t nmiꝙ ieiuniũ eſt res ſancta: opus cęleſte:ianua regni:futuri ſeculi foꝛ ma:qð ſi quis iuſte perfecerit dei ſocius exi ſtimabit᷑:ſibi cõiungitur: ⁊ ſpiritalis effici⸗ tur· Per ieiuniſi fratres mei pꝛoſternuntur vitia: augmentant᷑ virtutes: humiliat᷑ ca⸗ ro: diabolicę deuincunt᷑ virtutes. O ſacrũ ieiuniũ:tu coꝛpꝰ refrenas ne ſurgat:tu vir⸗ tutes incitas vt reſurgant:tu reum illumi⸗ nas ⁊ ſanas vt viuat.O ieiunium tu ſuaue es bonis:tu odibile es malis:tu delectabi le es ſanctis: ſed deteſtabile pꝛauis. O ſa⸗ crum ieiuniũ:tu diuina myſteria pandis:d ſapientię ⁊ pꝛudentie ſunt agnoſcis: recoꝛ? dari pꝛgterita facis: oꝛdinare pꝛęſentia non neglgiſ: ⁊ pꝛęeuidere futura feſtinas. Sʒ ca uete fratres mei:ne ieiunando ſuperbi effi⸗ ciamini:ne cupidi:ne auaricia vel hypocri- ſi pleni. Nam ſepe audiſtis ꝙ babylon ci⸗ uitas magna et populoſa eſt inimica chꝛi· P ſtianis: idolis ſerulens: diueriis erroꝛibus mancipata: quã vt dicunt aliqui gigantes eam gdificauerũt: ſed ſuperbia inflati fece/ geñ.n: runt in medio turrẽ: quę vocata eſt babel. Poſtea vero venit nabuchodonoſoꝛ ⁊am⸗ plificauit eã ⁊ ditauit: ⁊ inflatus ſuperbia Daniel. 4. clamauit ⁊ dixut: Nonne hec eſt ciuitas ba bylon quam ego edificaui in domũ regni in roboꝛe foꝛtitudinis meę: et in gloꝛiã de⸗ coꝛis mei? Et dum rex ſic exclamaret: vox inuit ſuper eum dicens: Vibi dicit᷑ rex: Re gnũ tuũ tranſiet a te:ab hominibus eijcie⸗ ris:⁊ cum beſtijs feriſq; erit habitatio tua: fenum vt bos comedes:⁊ ſeptem tempoꝛa ſuper temutabunt᷑ donec ſcias ꝙ excellus

V
ſes char
cta: opus
ti ſeculifoꝛ ilocius exi talis effici⸗ Wemuntur umdiak ca⸗ tes. O ſacũ ugat:u vi⸗ neum illumi⸗ ium tu ſuaue t delectadi auis. Oſo ra pandis: noſcis: recu⸗ pꝛrſennu non tinas. S36 o ſupebiefi a vel brpoc q babrlon u⸗ tininia chů ls enobus iqui ggꝛnuc
is iniat fue bin
odonoſoꝛ in luns ſipeb cctcuuusdᷣ in donl nhl xdamaò
b diol uhe
minibus do
da poꝰ
ſcptente
ſcos aul
dui
Ad fratres in heremo Bermo XXIII XXIIII dominatur in regno hominũ. Et ſic videt! ꝙ ſuperbiendo regnũ terrenũ amiſit ⁊ ſen ⸗
ſum: quia cum beſtijs habitare volebat.
Babylon heęc fratres mei mundus iſte eſt:
qui plenus eſt confuſione:plenus erroꝛibꝰ:
iniquitatibus:⁊ veneno malicię. Ecce nũc 1.Job.;. fratres mei quomodo totus müdus in ma
ligno poſitus ẽ: Ecce quomodo diabolus
regnat in eo: dum regnat ambitio:dum do
minatur perfidia:dum conculcatur ſimpli⸗ citas. Et ideo fratres hęc om̃ia agnoſcen ⸗ tes caueamus a cunctis malis: ſcientes ꝙ
per ſolam humilitatem om̃ia mala vincere
valemus:ſine qua noſtra ieiunia nobis nðõ
pꝛoderũt.ſhęc eſt per quã ad vitam intrare poterimꝰ. Mon ergo extolli debemꝰſi bene viuamus: ſed humilitatem ſeruantes ſem ⸗ per philoſophari nõ deſiſtamus. Quid eĩ
eſt philoſophari niſi moꝛtem pꝛęmeditari
Ad regnum em̃ celoꝝ nõ conducit nos gio ria mundi: nõ multitudo diuitiarum: non
nobilitas generis:nõ ſcientia: non ſapien⸗ tia: nõ facundia verboꝛum: ſed ſola gratia C chꝛiſti⁊ virtutes ⁊ opera.Eia igitur fratres conſiderate ad quid hucveniſtis:⁊ quid he remũ concupiſtis:quid agere voluiſtis:qð
officium habere deſideraſtis. Omnes vno
oꝛe dicetis: deo ſeruire optamus. Et quia ſic eſt:pꝛopterea attendere feruenter debe tis: ꝙ veſtrum officium eſt non ſolum car
nem ieiunijs ⁊ abſtinentia eſca potus af⸗ fligere quantũ valitudo natuię permittit:
ſed etiam mundũ contemnere: peccata de
flere:⁊ nõ doctoꝛis apetere cathedram:ſed
in cinere ⁊ cilicio perſeuerare in heremo v
q; ad moꝛtem debemus: Adiuuet nos chꝛi
Wattb. 4. ltus filius dei quẽ credimus ieiunaſſe qua/ draginta diebus ⁊ quadraginta noctibus:⸗
qui eſt benedictus in ſecula:Amẽ.
De erhoꝛtatigne ad ſolitudinẽ exemplo ſancti Hieronymi:Ac de ieiunio: ⁊ quid ſit ieiunium: Ser mo XII
Egimus em̃ fratres chariſſimi ſan ⸗
l ctum patrem hieronymũ cardina⸗
lem fuiſſe in eccleſia ſancti lauren⸗
tij martyris:⁊ quia romanos de auaricia? fetida luxuria foꝛtiter repꝛehẽdebat:ab eis
per veſtem muliebꝛẽ:vt iam audiſtis: eum pꝛoclamare in populo voluerunt: ſed deo
auxiiante lanctitatis fama mipime dimi⸗
nuta:romã tandem egreſſus eſt: ⁊ cũ pau⸗ la ⁊ euſtochio: quas i ñde chꝛiſti nutrierat: earum patre rogante: vt nobis per epiſto⸗ lam ſcripſit:aſperrimã vitã ſanctus pr̃ hie ronymus duxit: in tantũ vt neminẽ legere udiam fidelium modernoꝛũ auſteriꝛem fuiſſe. Itaq; fratres etiam nos vt vidiſtis mundũ deſerere voluimus: et ad nemoꝛa cum hieronymo fugere concupiuimus: et
perſeuerare ſchm apoſtolicam vitam deſi
deramus:pꝛopterea diligenter attendam? vt ſancte et iuſte in heremo conuiuamus.
Scire enim debetis ꝙ demoꝛantibus in fo; 5
litudine ieiuniũ valde neceſſariũ eſt. Sed„
pimo videamus quid ſit ieiunium. Quid
ẽ eſt ieiuniũ: niſi cunctoꝛum membꝛoꝛũ
debita ſatiffactio? hembꝛa enim ſatiſſãce
re debent pꝛopter peccata quę cõmiſerunt.
Vnde ſi quis ĩ gula peccauerit: ſatiffaciat
ieiunando:nam qui ſolus eſt ſine culpa: ſo
lus eſt ⁊ ſine pęna. Sed quoniã nullusẽſi⸗ ne culpa:ideo nullus ſine pena viuere de⸗
bet. Sculus enim meus frequenter pecca ⸗ uit: quia per eum moꝛs intrauit in animã hiere. meam. Llaudatur ergo oculus ⁊ patiatur neqð eum delectat videat. Sic em̃ de ſin/
gulis coꝛpoꝛis membꝛis faciendum eſt fra⸗
tres. Tunc enim magnũ: tũc deo acceptũ:
tunc ſibi deuotum ieiuniũ reddimus:dum de cõſe. diſ. ab iniquitatibus ⁊ voluptatibus abſtine/ leiunium. mus. hoc eſt magnũ ⁊ perfectum ieiuniũ. Sicenim agentes ſancte ⁊ iuſte ⁊ pie viue Tuũ.
re dicimur. Pietas enim eſt cultus deo red dere quod debet. Sic talis iuſte viuere di citur:quando deo reddit quod reddere de· Wattt ⁊ꝛ bet:⁊ cęſaris qᷓ ſunt cęſari. Impietas quid
aliud eſtqᷓ; idolatriaʒ committere: 4ulti
tamẽ dicunt ꝙ impietas eſt: quãdo paupe C nibus quis ſua non elargitur. Pꝛopterea kratres mei ſcire vos volo:ꝙaliud eſt fagi
tium:aliud facinus: aliud impietas. lagi
tium eſt dum peccando noſipſos offendi
tas quãdo idolatriam cõmittimus. Simi liter aliud eſt miſericoꝛdia: aliud clemen⸗
tia:aliud pietas. hiſericoꝛdia circa natu/ ram:clementia erga iuſticiã: ſed pietas er/( e ga deum verſatur. Et quia groſſi eſtis fra ⸗ c P nt
tres: veniat verbi gratia: Ahiſericoꝛdia eſt
dum ſi quis videndo aliquem iuſte dam natum duci ad ſuſpendiũ: naturalitermo hetur eiq; compatitur: et ita motus a ſu⸗
d 2

ſpendio el liberat. Similiter ſi quis tapuit pauperi aliquid boni: ⁊ veniat alius ⁊ra/ ptoꝛi eripiat ea et pauperi reddat: talem
1
dicimus habere miſericoꝛdiam. Clemẽtia vero eſt vt ſi quis iniuſte hominem puni⸗ tum videat:⁊ obijciat ſe periculis vt illum eripiat: talem dicimus dementiã poſſide⸗ re. Pietas autẽ quid aliud eſt: qᷓ; deum pu ra mente colere:quę alio nomine latria nũ cupatur: Pene enim tunc dicimur ieiuna⸗ re quando pietate:miſericoꝛdia et clemen⸗ tia refloꝛemus: Adiuuet nos chꝛiſtus: qui um patre⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛum: Amen.
De ieiunio: ⁊ vbi fuit inſtitutũ: Dermo XV ire nanq; debetis fratres dilectiſ
mi: ꝙ hoc ſolenne ieiuniſi quod alma mater eccleſia hodierna diep; cipit obſeruari: a creatiõe hominis in ipſo get.a. mundi pꝛimoꝛdio pꝛycepit deus in paradi⸗ ſo adę ⁊ euę vt a fructu arboꝛis abſtinerẽt. ęxo4. Poc etiam ante legem moyſes ſanctus ob 3. Regi · i · ſeruauit ⁊ legem ſuſcepit. Hoc ſub lege he ⸗ lias aſtrinxit: et ad cęlum in curru vola⸗ uit. Eua qᷓ;diu abſtinuit:virgo fuit:⁊ in pa radiſo permanſit:ſed dum ieiunium viola⸗ uit:in miſeriõ coꝛruit: libidinis coꝛruptio/ nem perſenſit:ſub domino cõſtituta remã⸗ Exo.34. ſit ⁊ de paradiſo expulſa fuit. Moyſes etiã poſt ieiunium cum deo facie ad faciem lo ⸗ cutus eſt: qui ante ieiuniũ deũ nec videre 4.Regj · s · nec ad eum accedere auſus fuerat. Hieroſo maa ſennacherib tempe ezechię regis et eſaię per ieiuniũ liberatur: ⁊ centũ et octo/ gintaquinq; milia cęlitus intertecti ſunt in nocte vna: Et ne feterent eoꝛũ coꝛpoꝛa: in 72 zone · cineratis in puluerem redacti ſunt. Tem ⸗
—
Beñ.ʒ·
f— etiam ionę ieiunium pꝛędicantis in ci.
oſue e nere ⁊cilicio veniaʒ impetrauit. Nũquid ⁊ ioſue filiꝰ naue ieiunauit plus qᷓ; ꝑ diẽ ⁊ cur ſum ſolis ⁊ lunę temperauit:⁊ hoſtes lupe ⸗ rauieO ieiunium conuiuiũ animarũ: bea
—
— tus qui te amat: ſed beatioꝛ qui te frequen tat.Aui enim ieiunat vt bonus apareat:
vt conſeruet᷑:vt ſanioꝛ flat: ⁊ vt ne coꝛpoꝛe
nimis impingueſcat:nõ beatus ẽ ille: quia
ieiunium quod facit non virtutis eſt: ſed pꝛeſumptionis: non virtutis eſt ſed atte⸗ 3 nuationie ·Ideo non mundo: ſed deo ie⸗ unre debemus Sic enim ſancti patres
————— e
. 45 . 3 .*5*
in veterilege faciebant · Pecimas eĩ deo æxs· ⁊
dabant: ⁊pꝛimitias de oibus bonis ſuis: Sic et nos deo pꝛimitias dare debemus. Auas tunc pꝛimitias deo damus: quãdo coꝛꝑe quidem a cibis elemoſynas etiã dan
doꝛ⁊mente a vitijs ieiunam?: Et tunc deo
tales pꝛimitię acceptę ſunt. Sed ſcitote fra tres mei ꝙ antiquitus patres noſtri ſidelel ieiunare conſueuerunt:in vigilijs magna ⸗
rum ſolennitatũi vſq; ad noctem: quod lau dandum erat ⁊ bonum. Sed hoc non ſolũ
ſed etiam vigilabant per noctẽ: ⁊ ad ecce
ſiam ludendo⁊ choꝛiʒando conueniebant:
quod deteſtabile erat ⁊ malum. Tales nõ
ſolum romani erant:non ſolum papienſes ⁊rauẽnates: ſed etiam mediolanenſes. De üa turpi conſuetudine dolebat mediola-
nimater illa quę me carne ⁊ ſpiritu in chꝛi⸗ ſto regenerauit: et inſtitutum eit ipſa inſti⸗
— a pfe nfo ſctõ ambꝛoſio vt vigilię caſ⸗
arentur vel ceſſarent a cunctis:vt homici ⸗
dia ⁊ foꝛnicationes a fidelibus deponeren tur. Solum tamẽ ieiuniſi mentis ⁊ coꝛpo⸗ ris cum elemoſyna mediolanenſis eccleſia fidelibus reliquit. Sed dicetis: Nunquid in vita noſtra ſemper ieiunare debemus? O fratres mei legem meã recepiſtis:⁊ audi ſtis frequenter inter cętera ꝙ carnẽ veſtrã dometis abſtinentia eſcę ⁊ potus quantũ valitudo permittit. Nolo enim meipſum ligare. Nolui onera veſtra poꝛtare:ſed hoc ſolum ſuper vos ponere volui:vt iciunetij ⁊abſtineatis quantum facere deo fauente poteſtis. Nolo tamẽ ꝙ diebus dominicis ieiunetis: hoc enim heretici ⁊ infideles fa⸗ ciunt. Oie autem ieiunium exceptis die⸗ bus dominicis bonum eſt et laudandum bene fit. Aliquod tamen eſt ieiunium de notionis:vt ieiunare vigilias ſanctoꝛũ cy⸗
pꝛiani compatriotę noſtri: ⁊ geruaſij ⁊ pꝛo⸗
thaſij ⁊ ſimilia. Aliud eſt ieiunium inſtitu⸗ tionis:vt aſſumptionis ſanctę marie: ⁊ na tiuitatis ſancti iohannis baptiſte:ſanctoꝝ
aploꝝ petri ⁊ pauli: ſimõis ⁊ iudę:matthęi xandreę ⁊ iacobi maioꝛis. Iſtoꝛũ enim vi⸗ gilias ieiunare ſemper debemus: vt ſicut ie iunando cum eis patimur:ita ⁊ in futurum
cum eis pariter gioꝛiemur. Sed mox mihi ð fratres dicetis: Lur feſtum natiuitatis ſan
cti iohannis celebꝛam ꝰ Nunquid in pecca to cõceptus eſt? Et ideo attendite ꝙ pꝛius ſeminatur homo:poſtea concipitur in vul⸗
5
uucta l,

debemus⸗
iltis:⁊ audi
camẽ veſti
kus quanti m meipſum tare:ſed boc lvt iciuneni deo falenle 18 dominicis tinfideles
₰„
F
65 „
ãraginta ſeptem creatur anima et coꝛpoꝛi infunditur:ſcᷣm ſanctũ patrem ⁊ martyrẽ cypꝛianum:cui in om̃ibus compelloꝛ crede
re: quia per ſpiritũſanctum optime locutuſ
eſt. Lelebꝛatur tamen natiuitas ſancti io⸗ hannis baptiſte:nõ pꝛima ſed ſecũda. Pꝛi ma emj natiuitas fuit in vtero:quando ani
mma in ytero fuit infuſa. Alia vero ex vtero quando venit ad lucem:⁊ hęc ſine peccato fuit:qꝛ ſanctiſicatus fuit in vtero.hec autẽ
feſtiuitaſ nõ ſolũ apud fideles ſed apud in/ fideles vigiliã habet. In hoc feſto maxime pagani infideles ad eccleſiã ſuam cõuenis⸗ bant vigilantes vt ſupꝛa diximus. Sed de ſtructis vigilijs illis: adhuctamẽ antiqui⸗ tatis nomen tenemus:quia dů ieiunamus vigiliã nuncupamus. Vel aliter dicamus fratres. NHam dum illa ſancta heliʒabet ꝗj ilia fuit ſanctę iſmarę: quę quidem iſmara ſoꝛoꝛ fuit carnalis ſanctę annęe matris do ⸗ minę noſtrę:dum grauida eſſet de iohãne ante aduentum virginis ſanctificatus io⸗
Luc.i.hannes non fuit: ſed ſalutata heliʒabet a
virgine:mox iohãnes ſanctificatus fuit in vtero. Aerito ergo eiꝰ natiuitatẽ celebꝛa⸗
E re debemus. Sed nunc deapoſtolis: quo um vigilie nõ habẽtur:dicamus. Feſtum
enim philippi?⁊ iacobi ieiuniũ non habet: eoꝙ inter paſcha et pentecoſten eſt: quod tempus eſt gaudij: leticię et exultationis:
etiam ʒeb
Quia ſaluatoꝛ ſurrexit a moꝛtuis. Jacobus
dei apoſtolus apud quoſdã vi⸗
giliam nõ
dabet:eo ꝙ occiſus fuerit in die⸗
bus azymoꝛũ: nec diẽ moꝛtis eius celebꝛa
Heobter le, mus ſed potius tranſlationis. Vanbolo⸗ am vigiliã nõ videtur habere: eo
ꝙ vna dierũ fuerit decoꝛiatus: et ſequenti die obijt:et ſic ſi haberet vigiliam: opoꝛte ⸗ ret g eſſet in tertia die:quod eſt contra noꝛ mam alioꝛum ieiunioꝛũ. Thomas autem vigiliã nõ habet:eo ꝙ tꝑe aduentuſvenit. Barnabas ieiunium non habet: quia de
duodecim
non fuit. Patthias ieiuniũ nõ
habet: eo ꝙ tempoꝛe ieiunij ſit. Johannes euangeliſta ieiuniũ non habet: eo ꝙ in glo
Xuc·⁊· ria in excelſis ſimꝰ: ⁊ gloꝛiã in excelſis deo
cantare debemus. Rogo tamẽ vos fratres licet ieiunia iſta ſeruare nð teneamini: pꝛo
remiſſione peccatoꝛũ veſtroꝛum vel pꝛo pe riculo hoſtium ieiunare non deſiſtatis:car⸗
deris.
Ad fratres in heremo Bermo XXV XXvI
atxibi caro foꝛmatur: deinde poſt dies qᷓ/
nem domantes quãtum poꝛtare poteſtis. Adiuuet nos chꝛiſtus filius dei qui pꝛo no bis naſci⁊ moꝛi dignatus eſt: Amen.
De murmuratione ⁊ detractio ⸗ ne: Et de penis damnandoꝛum: Sermo w
d dilectiſſimi: murmuratoꝛes:detra ctoꝛes: vel ſuſurroꝛes nullatenus eſſe debemus:ſcientes ꝙ tales regnum dei non conſequent᷑. Non igitur ſtulta loqua- mur lingua doloſa: ſed cum dei adiutoꝛio ſine cuius voluntate et nutu folium arbo⸗ ris nõ mouetur:om̃is murmuratio vel de⸗
tractio pꝛocul ſit a nobis:cõſiderantes qͥd umert.
marie ſoꝛoꝛi aaron ⁊ moyſi: quia murmura uit acciderit. Nam murmurauit: quia moy
ſes vxoꝛem ęthiopiſſam duxerat:⁊ ea mur⸗
murante iratus ẽ dñs valde:eo ꝙ moyſes eſſet mitiſſimus ſuper om̃es homines qui moꝛabant᷑ in terra. Et ait dominus aaron et marie:Egredimini ad tabernaculum fę⸗
AQuibus peruenientibus ait domi⸗ nus: Quare non timuiſtis detrahere ſeruo meo moyſi: cui loquoꝛ facie ad faciẽ? Ser⸗
hus etem̃ me⸗ẽ: ⁊ in domo mea ſideliſſim⸗
eſt. Et ecce maria ſtatim repleta eſt lepꝛa: cadens ſuper eam quaſi nix. Quã videns moyſes exclamauit ad dominũ dicẽs: De⸗ meus obſecro ſana eã. Cui reſpondit dñs: Separetur ſeptem diebus extra caſtra: et poſtea reuocabitur maria ad pꝛiſtinõ ſani⸗ tatem. Ideo attẽdite fratres ꝙ maria hęc uę peccauit:animã ſubditoꝛum ⁊ diſcipu loꝛum ſignificat:quando ſuo pꝛepoſito vei pꝛeſbytero obedire recuſat:⁊ recuſãdo mür murat ⁊ murmurãdo lepꝛoſa efficit:qð ap⸗ paret dum culpa eius publicatur. Sed bo
nus paſtoꝛ qui omniũ veſtrum curam ge ⸗ rit: quęrens ſalutem animarũ compatitur peccanti: ⁊ auxilium diuinę medicinę pꝛeci bus poſtulat infirmãti: clamatqʒ quotidie indefeſſa voce paſtoꝛ bonus:qui animã ſu am ponere non deſiſtit pꝛo ouibus ſuis di cens:bſecro domine fana eam:ſana con tritiones eius:quia cõmota eſt. Sana eam quia lepꝛa murmuratiõis piena eſt. Reuo⸗ ca eam:quia a couſoꝛtio fidelium tuoꝛũ ſe⸗
Parata eſt. Igitur fratres attenditene mi
muratoꝛes i heremo ſitis: Nam ſicut lepꝛa d 3
Emoꝛantibꝰ nobis in heremo frẽs 1

pꝛopꝛium coꝛpus deuoꝛat: et ſibi adheren/ tes inficit: ſie⁊ murmuratoꝛ non ſolum ſe⸗ ipſũ deſtrnit:ß etiam cũctos audiẽtes infi⸗ cit et occidit. Ideo fratres attendite vt nõ murmuratoꝛes vel loquaces ſimus ſed ve⸗ Mꝛoner.1o. races:quia in ſuperfluo eloquio peccatum deeſſe nõ poterit: nec oino veritas adeſſe. Retrat. O q; grande periculum elt non ſolum dice inpfatiòe re falla: ſed ⁊ vera pꝛędicare penoſum⁊ du vium eſt. Noquaces deniq; laudare nõ au⸗ deo:ſed tacentes beatos pꝛędicare pꝛeſu⸗ B mo. Zittendite o fratres mei: attendite ne ſimul cũ pꝛeſbyteris meis murmurantibus capiamini.ã ad vos perueni: et in dieb⸗ paſchalibus vobiſcũ in hac ſolitudine eſſe volui: qꝛ murmuraueft ⁊ augultino detra⸗ xeft pꝛelbyteri:⁊ nolueft diuinis obedire p ceptt:ideo lepꝛoſi murmurãdo facti ſunt:⁊ immũdicia pctõꝝ ꝑcuſſi ſũt:⁊ a domo mẽ expuli ſunt: q vocati nð fueft digni mecũ perſeuerare. Ideo ſeparati ſunt ⁊ expuiſi quia nõ potuerũt ſine murmure ſtare · Voſ autem quoꝛũ officium eſt ſemper oꝛare:fer“ꝰ nentius nũc oꝛare vos dep̃coꝛ: vt tanq; ſa natos ad cõmunionẽ ecceſlę hipponenſis reuocare gaudenter poſſimus illos: quos tales inuenire credidi quales inuenire non potui.hęc tamen expulſio eñt ad ſalutẽ nõ ad perditionẽ: ad coꝛrectionem nõ ad dam geñz. nationem Sic enim expulſus eſt adam de paradiſo:vt i exilio miſerie coꝛrigeret᷑: vt in hac pęena tempoꝛali per gratiã adipiſce⸗ ret᷑ eternã ꝓmiſſionẽ. Nã licet adã peccaue rit: diñs tñ eij nõ deſeruit:ßᷣ ad penitẽtiã eũ ⁊ ſuos ſemper innitauit. Poſtqᷓ; eĩ adam peccauit:latere ſevoluit:⁊ abſcondit ſea fa cie domini: quod erat ſignum doloꝛis ⁊ eru beſcentię. Sic em̃ vos facere cupio fratres. Nam ⁊ñ aliquando murmuraſtis vel pec⸗ caſtis: quod eſt conditio cunctoꝛum viuen/ tium:erubeſcite ⁊ abſcondite faciem veſtrã per humilitatem a facie ſaluatort: vt dum viſitauerit vos in ſolitudine paradiſi:⁊? vo cauerit vos dicens cuilibet: Adam vbi es: conſideretis in quanta peccatvꝛum miſe⸗ ria poſiti ſitis. Per hoc em̃ ꝙ vos pꝛopꝛio noievocat:ſignũ dat ꝙad pęnitẽtiãvocat. Perß ꝙ diẽ: Vbi es: oſtẽdit g viã pctõꝛis ignoꝛat: non tñ ꝙ ignoꝛet: ſed ꝙ repꝛobet · Poſt meridiẽ aparet:oſtendens ꝙ dñis ab omoꝛe peccatoꝛum refrigeſcit: quia per pee
lantur. Nec crudele hoc eſſe credatis:nec il
.
catum in homine refrigeratus eſtamo cha
ritatis. Hoc enim penlate ⁊ cum adamvo 1
peccaſſe cognoſcite ⁊ dicite: Domine audi⸗ ui votem tuam in heremo? timui: eo ꝙ bo nis operibus nudus eſſem:? abſcondi me
per humilitatem: cognoſcens ꝙ peccaui in xud.is.
cęlum ⁊ coꝛam te. Sed? contrarium facien tes:murmurantes? detrabentes pꝛołimo ſuo:⁊ mala poꝛtantes in coꝛdibus ſuis:ex⸗ pellet eos dominus de paradiſo: ſed tamẽ faciet eis dominus miſericoꝛdia motus tu nicas pelliceas:ne tempoꝛe frigoꝛis perpe⸗ tuo monãtur. O grandis dei miſericoꝛdia: ojnfinita dei clemẽtia:o magna? admira ⸗ bilis eius dilectio circa nos.Ecce em̃ quoti die peccamus: frequẽter eum offendimus: ⁊tamen nos derelinquere non vult:ſed tu⸗
nicas peiliceas contritionis ⁊ venie nobis
quotidie donat ⁊ largitur. Ecce quanta eſt miſericoꝛdia noſtri ſaluatoꝛis. Igitur fra/ C tres mei ⁊ leticia coꝛdis mei:redeamus ad mentem: et eam diligenter diſcutiamus: ſcientes ꝙ nunc in paradiſo pęnitentie et delitiarum poſiti ſumus ꝛet in ecceſia eius poſiti et coilocati ſumus. Dedit enim no⸗ bis pꝛęcepta: vt toto coꝛde et tota mente Wattb.⁊2⸗ eum diligamus:⁊ pꝛoximũ noſtrum. Sed quomodo diligere eum poſſumus:ſi ſuſur⸗ rones ⁊ detractoꝛes i heremo facti ſumus⸗ O q; peſtis miſera ⁊ moꝛtalis eſt ipſa mur⸗ muratio: o qᷓ; venenoſa. hec enim eſt quę conuentus ciericoꝛum et ciuirates multas deſtruxit.Et quia grande periculum elt in ⸗ ter murmuratoꝛes habitare:ideo expellen⸗
di ſunt taleſ:ne cęteri coꝛrumpant᷑ per eos.
Tertia enim lingua multa mala cõmittit: ctas.
ideo ſi ſemel coꝛrepti nõ ſe emendauerint: e veſtra ſancta ⁊ ſingulari ſocietate expei⸗
li qui expulſi ſunt ad tempus:de hac expul ſione dolere debent:ſed cum om̃i humilita te eam ſuſcipiant: dolentes tamen et flen ⸗ tes ꝙ nondum intellexerunt apoſtolum di centem: Si quis ſe putat religioſũ eſſe non Zacobi.i refrenans linguq ſuam:huius vana eſt re⸗
ligio. Melius eſt em̃ a congregatione pꝛę⸗
ſenti expelli ad tempus:q; a cęleſti regno ꝑ ₰ petuo exulari.Sic enim vt ſupꝛa diximus: Beñ.ʒ · expulſus eſt adam de paradiſo:non ad dã nationẽ ſed ad coꝛrectionẽ. Loꝛrectus vero ⁊emendatus frater qui peccauerit ⁊ qui ꝓ⸗
pi5

— Ad fratres inheremo Bermo XXvI
anvos Fimo detraxerit:volo vt inter vos fraterne affligi vel gternaliter cruciari. Studeamus tecipiatur. delius eſt em̃ vt redarguamur igitur fratres ſemp bene viuere: vt⁊ſemꝑ demiſericotdia:q; vecfudelitatein die no/ heſſepoſimusr⁊ ſemꝑ bñ nos eſſe pol ondi me uiſſimo. Nam pium hominem quando pe deamꝰ. Eſſe em̃ dei gratia habere nos ſci⸗ Scauiin 10 riſſe legimus ignoꝛo: ſed impium et cude/ mus: ſed ſemp bene eſſe om̃ino ignoꝛamꝰ. nfacen E lem frequenter periſſe audio. Igitur ofra, Pꝛopterea taiiter linguam noſtrã cęteraq pouno bes mei? leticia coꝛdis mei: obſerro vrnõ coꝛpoꝛis membꝛa reſtringamus:yt inediꝭ ſüistet⸗ peccetis? vt in die nouiſſimo neccrudeles te diuina gratia ad perpetuũ malũ eſſenõ
led tamẽ nec niinis miſericoꝛdes inueniri poſſitis: Pueniamuſ. Nec de nobis dicat᷑:ꝙ de iuda
notustu, Deponite mnurmura: daudite infra den pditoꝛe diſcipulo dicit᷑: heliuſ ei fuiſſet ſi Watb.6. is pewe⸗ xðs. tes linguam: ponite cuſtodiam oꝛi veſtro natꝰnõ fuiſſet hõ ille. Quare illi meli fui ſericd: ⁊ ſilete: nõ ſolum a malis: ſed etiam quan“ ſet ſi natꝰ nõ fuiſſet: niſt qͥa melius eſt omᷓ̃i. tadmin⸗ doq; a bonis ſilere laudabile eſt. Aitenim eſſe carcere: qᷓ in infemo iacere. Ibi deniq;
eeij quoti ſanctus pꝛopheta: Silui a bonis. Nam bo ⁊ſi erit ſtimulus doloꝛis⁊ pęnitudinis:nui
endinus num vbiq; pꝛofere nõ debemus: ſed tem la tamẽ erit ibi coꝛrectio voluntatis:vt nul
ult: edtu⸗ pus pꝛoferendi agnoſcamus in cunctis. latenꝰ a dãnatis poſſit diligivel deſidera nie nobis Eſtote igitur fratres non loquaces:ſed ve⸗ iuſticia. Ideo illi diuiti qͥ in inferno crucia/ xucf.is. quantae races.Calcate murmuratiões:⁊ fugite eas batur:qᷓ;uis curam de viuis fratribus ge⸗ giturhn vt moꝛtẽ. Ram murmurare: detrahere vel rere videretur: non tamẽ eidẽ de inſticia cu — L deſpicere hypocritarum cõditio eſt⁊ iguo/ ra erat: quia iuſticiam nullatenus diligete — rantium· AMurmurare deniq; et detrahere—— in infero ſunt. Jacebat tamẽ —,. hpocrita non ſatiatur: de omnibus male, diues: ⁊ fepultus erat in infeino: ⁊ quidde dicens vt ipſe ſolus a cunctis pᷣdicet᷑ btũs. fratribꝰ ſuis eſſet ignoꝛabat:⁊ neſciebat oĩi⸗ uielacs Smnia iudicat: vt nemo ſit qui eum aude/ noꝛ⁊ tamen curam de eis videbatur habe⸗ dieninno at iudicare. Omnia deſpicit: vt ipſe ſolus re:ſſcut ⁊ nos viuentes de moꝛtuis:quis lota mee wuu ſit qui ab omnbus aſpiciatur. O hypocri quid agant vtiq; neſciamus. Jtaq; fratres um. Sei ta caue nead menſam meam peruenias. taueamus ne peccemus: neaã illam fam⸗ nus:ſ ſulu Ramibi anteqᷓ; gliauid ſumas:lecnio mea mã pueniam?. Ipſa deniq; fãma ↄrema ciſumus: tibipᷣmoleget᷑. Quid em pᷣmoĩ mẽſamea tionem habet: ſediumen nullum habet. cipſa mun⸗ deſcripſi Auid pꝛimo in ea habere vel au ¶ Quare:niſl quia quos gehenne flãma cru⸗ enim et qu dire deſidero? Auid pꝛimo in ea ſeruareß ciat:a viſiõe veri luminis cecat?Etvt foꝛis ates mults cipio: niſi qð Auiſquis amat dictis abſen eos doloꝛ combuſtionis criciet:⁊ intus pę 8 ilumcin tum rodere famã: hanc menſam indignõ na cgeitatis obſcuret: vtqͥ creatoꝛi ſuo coꝛ⸗ deoecpele nouerit eſſe ſbi- Quapꝛoprer fratres ſiqs de et coꝛpoꝛe deliquerant:coꝛpoꝛe ſimul et pan pers. murmurare deſiderat:non ſolum ad noſtrã coꝛde puniantur:⁊vtrobiq; penã ſentiant: ala chmint: kü apoſtolicam congregationem: ſed nec ad qui dum viuerent pꝛauis delectationibus nendauennt E menſam noſtram accedere pꝛęſumat. Non ſeruiebant.Ecce fratres quomodo puniun etnteetyc enim ad heremum peruenimus vt murmu tur peccatoꝛes:quibusvnus ignis omnib? gedarsnecl vt———— eſt:— tamen— omnes crucian tis:in heremo pie: ſancte ⁊ iuſte viuere va· tur:ſe quãto quis in delitijs plus permã sdedach leamus. Quod ſi non fecerimus:qð deus ſerit:tanto foꝛtius cruciabitur in eternum olbme aduertat:melius fuiſſet ꝙ nati non fuiſſe⸗ Vnus igitur ignis ſingulis ẽ ateumdi mus. Quare fratres mei melius fuiſſet:ni/ eſt: ⁊vtiĩ ſyuiſſimos peccatoꝛes coꝛpaliter apolo gon ſquia melius fuiſſet non eſſe qᷓ; maleeſſe- cruciet:nec ſtudio humano accenditur: ner igoüche, Nunquid melius eſt carere eſſe: qᷓ;eſſe et lignis:picg del oleo nutnitur: ſed poit pec⸗ us vAn perpetuo cruciari Nam non eſſe cui poſſit catum ſemel accenſus: in gternum durare gegatoleſi obeſſe ignoꝛo: Sed habere eſſe ⁊ perpetuo nullatenus dubitare debemus.O infeme G acieſt— uciar:auidaliudeſtq;mortem ſinemo tulatus es: et menſuram nõ habes. Prꝛo⸗· ſupn d tte ſemper habere? Verum et indubitan⸗ fundus es:⁊ nullum fundum te habereco⸗ donne ter verum vobis fratres meidicereaudeo: gnoſco. nſatiabilis eg:quia oẽs tam pau um melius eſſet non eſſe:q; cum eſſe pewetuo deres qᷓ diuites teiibẽter ſuſcipere audio: ccaucn ⸗ S d

Sancti
Plenꝰ ardoꝛe incomparabili: plenus ſgto⸗ re intolerabili:plenꝰom̃i doloꝛe inumerabi li. Ibi omnis miſeria: ibi tencbꝛę: ibi nul⸗ lus oꝛdo:ibi hoꝛroꝛ ęternus: ibi nulla ſpes boni:nulla deſperatio mali:ſed omne ma⸗ lum qð exiſtimari poteſt: damnatis in ęter
num erit. Ibi o fratres mei demones flere
⁊clamare nõ ceſſant:percutere peccatoꝛes nunqᷓ; deſiſtunt:nunc ſuperbum:nunc ela⸗ tum:nunc gloꝛia mundi plenum:nunc lu⸗ xurioſum:nũc pꝛoditoꝛem: nũc homicidã: nunc feneratoꝛem: nunc verboſum: nunc
adulatoꝛẽ: nunc mendacẽ: nunc detracto
rem.Ecce quomodo clamabũt. Sed quid clamabunt:niſi percute:dilacera:interfice: ſine moꝛte occide: velociter ſpolia: depꝛę⸗ dari feſtina:fer pꝛunas:picem para:aurum xargentum liqueſceeEt quia dum vixerũt deum intelligere noluerunt: et ſi in ęternũ
vixiſſent ſemꝑ male facere voluiſſent: ideo ſine redemptione merito in ęternum crucia
buntur. Itaq; fratres obſecro:vt non pec! cetis. Cuſtodite linguã veſtrã: ſeruate eã: claudite eam vecte ferreo:quoniam ſermo vanus inuacuum non ibit: ſed de ohi ver⸗ bo ocioſo i die nouiſſimo reddituri ſumus
rationẽ. Adiuuet nos ieſus chꝛiſt/deus no ſter ad perſeuerandum in omnibus bonis:
qui cũ patre ⁊ ſpirituſancto viuit et regnat
in ſecula ſeculoꝛum: Amen. 3
De filio pꝛodigo: Sermo Mn
* Ax vobis fratres dilectiſſimi: qui xuq.. P ptimam parem cum maria elegi uch.o ¶ſiis dũ mundũ ⁊ pompas eius cõ⸗ temnere voluiſtis: Voluiſtis enim terrena doſpicere. Sanioꝛi enim conſilio ſanctoꝛũ
ambꝛoſij et ſimpliciani patrũ vitam tutio⸗ rem aggreſſi ſumus: cum paulo mundum
fugiente:timens ne caperetur ab eo.In he remo deniq; ſumus iocunditatẽ cõmunica
tionis ⁊ fractionis panis intelligentes: da Mõ·Bꝛ · mantes cum pꝛopheta:Ecce qᷓ; bonum ⁊qᷓ; iocundum habitare fratres in vnum. Tu⸗ tioꝛ em̃ hec vita eſt ⁊ dulcioꝛ:vbi vnus aliũ cohoꝛtat:vbi alter alterius exemplo inflã⸗ mat᷑.O vita ſancta heremitica:vita ſolita ria: vita ꝑfectoꝝ:vita angelica nõ hũana: vita penitẽtiũ: vita ↄtra mũdũ pugnãtiũ: vita ad deũ fugiẽtiũ:vita deifica ðᷣ hůana:
*—.—
vita ſlioꝝ q̃emauerũt ad patrẽ redeuntii.
hec eſt domꝰ vbi reconciliat᷑ patri flius: qͥ xuq.ð
poꝛtionem ſubſtantię conſumplerat luxu⸗
rioſe viuendo. Hanc fratres mei ſi ianua- ʒSer.. rius noſter cognouiſſet:aurum nobis igno rantibus nõ retinuiſſet. anc ſi dilexiſſet: vineam:agrum ⁊ pecuniam tenere erubuii ſet. Quare? Quia paupertatẽ aſperioꝛem pꝛeſpyteris meis vos ſponte tenere vidiſ⸗ Ktz ſet. Nam ſicut filius ille qui peregre pꝛofe· ncr ctus eſt in regionem longinquam:vbi diſſi pauit ſubſtantiam ſuam luxurioſe viuen ⸗ doꝛſic ⁊ ipſe vel quicũiq; peccatoꝛ:dum car⸗
nales voluptates diligit a domĩo peregri⸗ natur:⁊ quãto peccando ſit diſſimilioꝛ:tan
to magis a deo eiongatur. Subſtantia eĩ
hois eſt oẽ qð viuit: cogitat:ſapit et loq́t᷑:
quę deus ęque diuidit: Quã ſubſtantiam peccatoꝛ conſumit:dum conſcientiam ⁊ vi ⸗
tam ⁊ cogitationes ⁊ verba in malis actio⸗
nibus impendit. De fllio etiam iſto dicitur
ꝙ cępit egere:⁊ ideo adheęſit vni ciuium re⸗ gionis:⁊ miſit eũ in villam vt paſceret poꝛ ⸗ cos: ⁊ cupiebat implere ventrẽ de ſiliquis quas poꝛci manducabant:et nemo illi da⸗ bat. Eget enim peccatoꝛ cum cupit imple ⸗ re ventrem:non pane vitę ęternę: ſed glan dibus qui poꝛcoꝛum cibus eſt. Ideo adhe ſit vni de pꝛincipibus mundi:ſub cuius fa⸗ uoꝛe paſcere poꝛcos:id ẽ dęemones valeat. Poꝛcus enim immũdum animal eſt:et de ſoꝛdibus ſaturatur et delectatur. Siliquęe enim ſunt non ſolum glandes: ſed etiam omne turpe ⁊ immũdum quod poꝛcus co ⸗ dere delectatur. Iſtę deniq; ſiliquę ſunt foꝛ nicatio: ebꝛioſitas ⁊ guloſitas. Jiti em̃ ſũt demonũ cibi: qͥbꝰ pctõꝛ repleri deſiderat:ß̃ nemo dat illi ad ſufficiẽtiam. Peccatoꝛ eĩ ſemper fameſcit: ſemper deuoꝛare queęrit: nunc luxuriando:nunc ⁊ alia faciendo ſem per delectari deſiderat. Sʒ viſitãte domi ·& no patre per gratiam paſſionis ſuę pgnitet miſer peccatoꝛ: dolet iam paſcere poꝛcos: cogitat ⁊ cogitando ſurgit:pergens ad pa⸗ trem ⁊ dicẽs: Pater peccaui in cęlum: quia aſſumpſi frequenter nomen tuum ⁊ ſancto rum tuoꝛum inuanum. Peccaui etiam co⸗ ram te: quia in tua humanitate peccaui: quia non cognoui opere tuam infirmitatẽ quaʒ pꝛo me paſſus es. Peccaui coꝛam te: Abi· ð.
5

hlt etlodf: ubſtantim entiamsvi, nalis actio⸗ nilto diciur mcuumre⸗ palceyo N deſſliquis nemo ili da⸗ — eme: ſed gan . Ideo adhe ſub cuius ft⸗ ones valent. imaleſt:etde atur. Sliqe es: ſed etum 0d poicus co⸗ ſunt foꝛ s. Jitichſüt deſdent:
———
Acd fratres in heremo
dquia deus et homo es. Peccaui in celum:
quia in patrem et in ſpiritũſanctum. Non igitur ſum dignus vocari filius tuus. Sed quid fecerit pius pater: audiamꝰ: legamꝰ: pꝛgdicemus:non ſileamus. Nam miſericoꝛ dia motus videns illum venientem occur⸗ rit:videns lachꝛymantem:lachꝛymatur:vi dens eum denudatum:ſtolam iubet para⸗ rari:vidẽs eũ diſcalciatũ calciat᷑:credẽs eñ
debilem ⁊ famelicum:occidi iubetvitulum
ſaginatum.O qᷓ; grandis miſericoꝛdia tan ti patris:o qᷓ; inſinita eius pietas: o qᷓ; dul⸗ cis: oqᷓ; pia miſeratio. Ecce em̃ flius per⸗ egre fugit: et tamen patienter expectap. Omnia bona deſtruxit:⁊ tamen ad ſe reuo care feſtinat. Poꝛcos paſcit: et ei iam vitu lum parat. Jame iam fere moꝛitur:⁊ epula ri iam clamat. Nudus apparet bonis operi bus pꝛiuatus:⁊ ecce ſtola pꝛiſtinę gratię ſal uatoꝛis quam in baptiſmo recepit induit᷑: et anulus ſidei deſponſationis datur: ne amplius valeat paſcere poꝛcos qͥ ad domũ patris fugit:ſed tanqᷓ; ciuis ſanctoꝛũ et do⸗
meſticus dei fundetur in domo diuinę ma
ieſtatis in ęternũ ⁊ vltra. Quod bene oſtẽ dit ille miſericoꝛdię pater: quia videns illũ miſericoꝛdia motus ẽ: ⁊ occurrit: ⁊ bꝛachia extendens ſuper collum eius oſculatus eſt eum: dicẽs ſeruis ſuis: Adducite vitulum
⁊manducemus.hic filius meus moꝛtuus
erat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuentus eſt. Simi liter hoc idem fecit ſaluatoꝛ petro:quando eum negauit:quando illum reſpexit:quan do reſpexit mentẽ eius: tunc fleuitamare. Seccurrit peccatoꝛi ſaluatoꝛ:quia per ſe nõ poteſt ad deum accedere:niſi ei ſubueniat: niſ mentem eius reſpiciat. Sed poſtquaʒ eum reſpexerit: flectitur ſuꝑ collũ eius: qt᷑ onus eius leue ponit ſuper collum eius di⸗ cens: Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humi lis coꝛde. Tunc ſtola induitur:dum anima indumento virtutũ veſtitur. Duę enim ſto le ſunt: Vna videlicet quãdo aia in pᷓſenti indumẽto virtutum veſtitur. ltera vero immoꝛtalitatis eſt: quando coꝛpus in fine ſculi etiã reſuſcitabit᷑. Et ideo fratres mei licet in heremo ſitis:ſcire tamen debetis ꝙ duę ſtole ſunt duę reſurrectiones: quarum yna eſt animę: quãdo reſuſcitatur a vitijs
in quibus moꝛtua iacebat:altera coꝛpoꝛis:
0
5
Bermo XXVII
quando coꝛpus configuratum erit coꝛpoii daritatis chꝛiſti: quando in die iudicij re
foꝛmabitur. Eia ergo fratres mei⁊ coꝛona matris meę: ſcitote ꝙ poꝛcos iam pauimꝰ cum multo tempoꝛe demonibus peccando placuimus. Zam freqiuẽter eoꝛum ſiliquas deſiderauimus:quando mũdo placere vo ⸗ luimus: quando in eo floꝛere concupiuim quando delectationibus ſuis toto affectu adheſimus. Sed nunc dei gratia ſerui chꝛi⸗ ſti ſumus:clamare non ceſſemus: Peccaui domine:iam non ſum dignus vocari filius tuus. Quoꝛum clamoꝛem audiens occur⸗ it nobis oſculando: ſuam pacẽ donando. Stolam donauit: quando animam vitijs ſpoliauit. Anulũ donauit:quando in fide nos ſua roboꝛauit. Calciamenta donauit: quando memoꝛiam moꝛtis nobis impꝛeſ⸗ ſit. Vitulum occidit: quando in ſacramen ⸗ to altaris memoꝛiam paſſiõis eius in men⸗ te renouauit. Tunc nobiſcum pater man ⸗
—
ducat ⁊ epulatur:quando in operibus ſuis
perſeuerando delectamur. Tunc ſic nobis
oꝛnatis pꝛęcipit angelis deus::vt conuiui⸗
um pꝛęparent:quia moꝛtui eramus ⁊ reſur reximus:perieramus ⁊ inuenti ſumus. Co gitate ergo fratres ad quid venimus.Ecce in ſolitudine ſumus: elongati ſumus a ſe⸗ culo:⁊ longo tempoꝛe iam manſimus in 6 litudine: vt ſecundũ apoſtolicam foꝛmam quietius viuere valeamꝰ. Locus enim nõ facit ſanctos: ſed operatio bona locũ fan⸗
ctificabit et nos. Peccauit enim angelus æſ.i4.
E
——.
in clo: peccauit adõ in paradiſo: et tamen se.ʒ.
nullus locus ſanctioꝛ iliis erat. Si enim lo ca habitatoꝛẽ beare poſſent:nec hõ nec an ⸗ gelus a dignitate ſua coꝛruiſſent. Penſate
ero fratres qͥdveſtis nigra:quid ʒona pel licea: quid coꝛona capitis perluadeant. Ni gra enim veſtis quę vilis eſt: mundi con ⸗ temptum nobis denunciat et memoꝛiam moꝛtis. Zona pellicea lumboꝛum refrena⸗
tionem declarat. Lapilli raſ de vertige:ſu⸗ perfluitatem criminũ ſigniſicant ablãtam de mẽte. Sic em̃ mihi ſanetus pr̃ ambꝛoſiꝰ qñ me regenerauiti chꝛiſto anno etatt meę triceſimo mihi petẽti rñdit.Cogitateʒ fra⸗ tres qᷓ; repꝛehenſibile eſt ſ ſub tali habitu ſuperbia lateat: vel luxuria. Summe neceſ ſaria eſt igitur nobis in heremo demoꝛan ⸗ d

4. n Banct
tibus ipſa humilitas quę deſignatur per veltẽ: Laſtitas quę denotat per lumboꝛũ pꝛecinctionẽ: Obediẽtia qus intelligitur ꝑ ſubiectionẽ. Poꝛtamus etiam baculos: ꝑ quos intelligit᷑ diſciplina ſub qua ſemper
Pert.a. Parati eſſe debemus. Deus autez qui nos
de tenebꝛis gentiuʒ reuocauit ad gratiam: confirmet etiam in omni bonoꝛvt abunde mus in ſpe et virtute ſpiritus ſancti. Amẽ.
In cena domini: Sermo Mvmn
AQdiuimus fratres chariſſimi: ꝙ ob.. s cum dominus intinxiſſet panẽ vt daret iudę ꝙ poſt buccellam intra⸗ nuit in eum ſathanas. Et ait ieſus: Quod facis:fac citius. Cũ ergo accepiſſet ille buc cellam:exiuit cõtinuo. Erat autẽ nox. Lũ ergo exiſſet: ait dñs diſcipulis ſuis: Surgi te.Et poſtea ait: Filioli adhuc modicũ vo⸗ biſcũ ſum. Antequã tamẽ a vobis recedã: mandatum nouum do vobis vt diligatis inuicem ſicut dilexivos. Satis enim nouit charitas veſtra ꝙ tota perfectio noltrę vi⸗ tę et ędificationis ex euangelio accipitur. Eius verba a ſummo noſtro magiſtro no⸗ bis data ſunt:ideo pꝛecioſloꝛa ſunt:⁊ ſatis nos hoꝛtant᷑ noſq; ędificãt quotidie: Etea vobis modo pꝛęſentamus: ad memoꝛiam vobis reducimus:non quia nõ bene intel⸗ ligatis licet in heremo permaneatis et ſe⸗ gregat a gentibus ſitis: etiam coꝛpoꝛaliter antequã eſſem pꝛeſpyter epiſcopus pariter videre potuiſtis: ſed ideo vobis ad memo riam reduco: nõ vt doceamus ſed vt et me et vos fratres moneamus. In euangelio qud dicitur: quod ad pꝛęſentem diem per⸗ tinet: de patientia ⁊ dilectione ⁊ humilita ⸗ te inſtruimur. Ideo fratres vt ⁊ ego pleniꝰ? valeam vna vobiſcum coꝛrigi ⁊ doceri: re · linquere volui pꝛeſbyteros meos:quoꝝ vi ta apoſtolica veſtra ⁊ eoꝛũ vna eſt.Et ſan⸗ ctum ſenem valeriũ etiam coꝛpoꝛe hodier ⸗ na die relinquere non curaui:cupiens vos docere ⁊ a vobis doceri: vt fructum aliquẽ deo in die tante ſolennitatis offerre digne P pariter poſſimus. Ideo fratres ad expoſi⸗ tionem ſancti euangelij accedentes:pꝛimo audire et ſcire vos volo ꝙ dominus ieſus diſcipulũ iudam multis modis:minis: ſa⸗
Auguſtin
eramentis ⁊ exemplis ⁊planctu volens eñ
coꝛrigere:⁊ pꝛędictis modis ad coꝛrectionẽ inuitare:ad vitimũ e manifeſtauit in dã⸗
nationem ⁊ ruinam iam eſſe paratũ: dum
in cęna dixit:Qui intingit mecum manuʒ Watd.as.
in parapſide:hic me tradet. Cum enimiu⸗ das pꝛauam ſuam vitam nulli patere pu⸗
tauiſſet:magiſtrum audiendo erubuit: ſed
non penituit. Ahulto enim ante paſſionẽ
dixit: Monne duodecim elegi ð vnus ex vo Zob⸗· bis diabolus eſt⸗ Et poſtcęnam ait: Tos ob·nʒ·
mundi eſtis:ſed non om̃es.Hoc autem ma giſter dicebat:volẽs diſcipulum verbo coꝛ⸗
rigere.Ecce quomodo verbis timoꝛis eum
coꝛrexit. Sed videns dominus ꝙ verbis eum coꝛrigere:ipſo nolente nõ poterat: ſtu duit eum coꝛrigere: et ſibi timoꝛem gternũ
incutere dum ait: ę homini illi per quem Watð· ⁊6.
tradar ego: melius ei fuiſſet ſi natus nõ fu ⸗ iſſet. Sed dominus coꝛ diſcipuli nequiter induratum:ad dilectionem ſacramẽti dul⸗ citer inuitauit dicens ſibi poſt petrũ ⁊ cęte⸗ ris: Accipite ⁊ comedite:hoc eſt coꝛpꝰmeũ.
Sacamẽtum enim ilud igeo hominibus datur:vt coꝛpus in terris capiti coadune-
tur. Sicut enim multa—— conſiciunt:⁊ ex multis racemis vnumvinũ extrahitur:ſic ex multis hominibus chꝛiſti C coꝛpus cõſicitur. Obtulit autem dominus diſcipulo ſacramentum vnitatis: vt eum
inuitaret ad humilitatem dilectionis. Li⸗
cet etiam pꝛopter alios diſcipulos humili⸗ tatis exemplum pꝛębuerit: tamen ouẽ per
ditam recuperare valde cupiebat. Sed vi⸗ dens eum nequiter obſtinatum:ſurgita cę Fob.n
na et veſtimenta deponit: linteo ſe pꝛęcin⸗ xit: ⁊ ad pꝛincipem apoſtoloꝛum pꝛimo vt
orbitroꝛ fratres peruenit. Ante eum ſege⸗— nuflexit diuinitas incarnãta? ẽd⸗
minem:creatoꝛ ante creaturã:magiſter an ⸗
te diſcipulum:rex ante piſcatoꝛem: doctus
ante indoctum:ſapientia ante ignoꝛantiã: pulchꝛitudo ante defoꝛmitatem. Ideo pe ⸗
trus diuinitatem incarnatam videns ante
ſe incuruari:expauit:echoꝛruit:⁊ per cęna⸗
culum velut inſenſatus cucurrit et clama⸗ uit: Non lauabis mihipedes in ęternumc Kam inquit petrus: Domine iã dixi ꝙ tu Wattt.is. es chꝛiſtus filius dei viui: et tu mihi lauas
pedes? Sʒ notare debetl fratres qͥ in here ⸗
*
d
ac
— ————————————

frat tres in her erem o
*
Be rmo Xxvm
— nda Atee keten ub p anis i uti rin uit U mus iu on nq— ——— paſſionẽ pani ntelli ieune fa nus nẽ c is eſſe ger ũp dic cta di ai Cy enab ead E cEt Po atur dicit᷑: uLah—— ne—— ukoeſ le buraunodo—— ——„. ſ reh en o rmẽſ cun 1 conſũ — ed oc c m— ſũ — pan na enai mi m. A dicat oꝛdi mati „ perd bt nq; iam nus dh tur d in 8 ſ — nerine ad een oneni keebne 0— 3 det 1di Ide öuiu 18 icitu a ſur⸗ ustite ꝛcõm ade Snel tera 3ob ens cit eo io uanti no ur. r⸗ qu teru u m acra eni uit iusn moen——— apoſt s: fac per uia cõm oſtri mni nenſe at: beti giſt vo uit m oti olis actis — ad om̃i enda ſalu 3 dili vſum— er la bis enſ S eoꝛ is ſa 8 li nõfu⸗ ubu ch eo exi a dedi* uere eiln agiſt ter al ui pe er am um p— 6 nequite 5— ult:e it ei mai celſi ratt erub er: di teriu es v Fo e altS di⸗ nnätdul 6— ad euin: Sci— perc eſcat— s lau dom citis 30 peni dul elnebin ipro Xcd enaziee P 305 tu em e in— eſpi pe y ug 18 iti coad 16— adeto——— nes:——— et ia inus: mn eüim ed— um gn axill udea mpe⸗ — Pb inimi en qui a odi eu agn ami e am e 8 a tis e 5vnum il.2. † imici ta d mini cũ v ami pꝛeb o pe nte Si 3 mni uit eeetontaue o ereeter ocn ee c⸗ em chi l edite qui eti pꝛo—. oſten pa eſt ſe ide aui: nemi cula⸗ — Qui ns xit Et am diſe à de c de uc u 70 V m atis:—— m:hab ſe lin quid ovuchute— ns1 S—— Si w un Fr 6.— 5 Sdolu⸗ e—— Wattb.5.1 amen ou buſd nonem Etalrio in vtho erui euma— reinn in aleen — etV cFp tma 2 es: ui den it eſſ ri Car perc e ———— ſci——— ecũ een dito: 8 3oben — eſ 2 ee vitut eum kaern—— u—— non brriru ee eree qunn? ninen— 5 ege Vt— ꝛad im vide tu am et re ent ba ma t. E tia eh negie—————— weieee etoeu inen oren:„—— ea n ceſſit mcunc— quia—— bicere tes di⸗ docus xli cri um milite pꝛ Oꝛũ er ₰ pꝛ gioꝛ arbi et: quis deſ 1 ntigunnti——— mo i ccpr: trof oder—— ide w„20 ter vicao r⸗ bonbtet n e eee—— e mvidens———— mnen zueole uſpic factu icaba at· Ali aripo pomien mit:— tus eſt etia cks: bo nn— uhaae nroitwe —— ed eſt no mqð eni ea ad rep ne cen Tu ꝙ ſc men agi c dum⸗ tus: mu n in dñ it erg— es ſili toc iſera plu ngmn— ndus eeen inẽ rei Lu e ſcie iaotuteleren erpin eeie tt ee— pee an—— lu penn— atnsii 4— ee us auet: x ed ca ipan ann us inn e ob. atoꝛ net tu— o⸗ pꝛo ꝛquia end 5 E ni pete⸗ att 5. ſta uml— nene ta—„ B. 16. pert nfans ana lium 5¹— iam nc c cedi⸗ teram pee nust endi tienne actis d diei— e ulo—— h 8 — oꝛrige incht e. * ſian tin gnan ctũ t— buc— ſat iñca volui amen t e⸗ bunse utn — tintin de intr— teui unrie enan eiee
.
„ ₰ *
* 17 6
4 .

**
— ͤů———=— W 2 —
Bancti
voluntate tantum:ſed poſt buccellã intra
uit ſathanas effectu ⁊ opere:Tamen bona
fuit buccella quã chꝛiſtus diſcipulo dedit. Ponum etiã ſacramentũ quod ei tribuit:
ſed aliquando bona obſunt:⁊ mala quan⸗ doq; pꝛoſunt. Coꝛpus enim domini quod bonũ eſt: malis malũ eſt.Et carnis ſtimu
lus malus eſt: et tñ paulo bonus eſt:et qð
Joß.iz. malum eſt:ſibi pꝛofuiſſe cognoſcimus. Si⸗ cut ſupꝛa diximus fratres:panis iſte poꝛre
ctus a chꝛiſto ⁊ indigne receptus a iuda:fe
cit ex merito chꝛiſtus: vt maioꝛ eſſet licẽtia ſuper eum diabolo poſt manifeſtationem: ideo grauioꝛẽ vindictã in eum fecit. Sub/ tracta enim gratia eum dominus ad malũ
Ns.so. dimiſit: ⁊ dimiſit eũ ſcðᷣm deſideria coꝛdis ſui:⁊ iuit in adinuentionibus ſuis. Et per⸗ mittens eum in pꝛopꝛia voluntate ⁊ arbi⸗
Job. 1. trio:ait diſcipulo: Quod facis fac citius. MQuaſi dicat dominus: Quia non poſſum
te reuocare timoꝛe verecundię:nec moꝛtis gtnę:nec amoꝛe: do tibi poteſtatẽ vt agas
facto quod iam voluntate feciſti. Oiuda
quid facis: Attende antequã facias. Nam „ poſt factum foꝛte gratiam pgnitendi habe⸗ . re non poteris: quid cupis tradere qui ti⸗ bi multa peccata pepercit? Nũquid a moꝛ⸗
te te ſepe liberauit? NRũquid tui amoꝛe pa⸗ trem tuum ſanauit a lepꝛa: ⁊ matrem cum
qua concubueras a paralyſi etiã liberauit⸗ Nunquid te diſcipulum conſtituit? Nun ⸗ quid te biuſariũ fecit Nunquid in furto te ſepe inuenit ⁊ ſemper tibi pepercit? Nun⸗
quid te poſt petrũ vt plurimũ honoꝛauit?
Nunquid ſemper chꝛiſtus iuxta ſe te habe⸗ re voluit Nunquid ad pacẽ poſtqᷓ; te pꝛo⸗ dituꝝ cognouit ſepe reuocauit? Nunquid tibi ſuum ſacrum coꝛpus donauit? Nun⸗ quid ante te genuflexit? Nunquid pedes lauit Nunquid te oſculatus eſte Cur ergo
is magitrum:a quo tot bona re⸗
cepiſti Sed hec oia nõ ↄſiderans: recepta buccella exiuit ↄtinuo. Et bi exiuit: qꝛ vᷣe s dep ⁊a ↄſoꝛtio diſcipuloꝝ dei exiuit. Et erat indt euãgeliſta nox. Aherito nox diſci puloꝓditoꝛi data erat:qꝛ cęcitas mentẽ ei⸗ B caligauerat. Aui diſcipulus poſtqᷓ; ab eis receſſit nocte:mox magiſter vndecim con⸗ gregauit:⁊ ait: Filioli modicũ tꝑus adhuc vobiſcũ ſũ: Ideo mãdatũ nouũ do vob vt
*
piligat inuicẽ ſẽ dileri vos· Nouꝰ eñ̃ erat
hõ:quia quattuoꝛ modis genera nt᷑ hoies:
aut ſine patre vt eua:aut ſine patre et ma⸗
tre vt adam:aut ex patre ⁊ matre vt homi⸗
nes:aut ſine patre ex matre tantum vt chꝛi
ſtus. Bene ergo nouus erat: quia de ⁊ hõ
erat. Nouũ etiõ regnũ ꝓmittebat qð nẽo
vnq; ꝓmittere auſus erat: Ideo nouũ mã
datum dedit. In lege aũtveteri dictũ erat:
Diliges amicũ tuũ: ⁊ odio habebis iniwi⸗ Neuitj.iy.
cum tuum: Sed chꝛiſtus nouũ mãdatũ de
dit:qꝛ vt amicos inimicol diligere mãdat. Wattb·j⸗
Ceętere nãq; virtutes:fides ſcilicet: or̃oꝛele⸗ moſyna:vᷣginitas:⁊ cęterę vᷣtutes coꝛꝑis ⁊ hdelibꝰ ⁊ infidelibꝰcões eſſe pñt:ß̃ inimicũ ðiligere tm̃ chꝛiſtianoꝛũ virtus eſt.Et ideo magiſter veritatis dixit: In hoc cognoſckt Voð.nʒ.
hoies ꝙ mei eſtis diſcipuli: ſi dilectionẽ ab
—
ꝙtalis oꝛdo in diligẽdo ſeruãdus eſt · Pꝛi mo ſuper nos et ſuper om̃ia deum diligere debemus:deinde animã noſtram quę no⸗ ſtra pꝛoxima eſt:deinde coꝛpus:quia factu ra dei eſt. Ideo apoſtolus dicebat: Nemo&pb·j carnem ſuõ odio habeat · Ideo nutrire de⸗ bemus coꝛpus: nec ipſum occidere ſed ſuſ⸗ tentare debemus cibo ⁊ potu:quãtum va⸗ litudo permittit. Sic eiñ vult deus:ſic vult apoſtoius:ſic ⁊ vobis fratres mei pꝛęcepi. Ideo fratres hoꝛtoꝛ vos ⁊ moneo atq; ſie⸗ ripꝛgcipio:vt tĩ carnẽ dometis:qᷓ;tũ natu ra poꝛtare põt. Nã cũ videã inter vos qͥl⸗ dã ſexagenarios:quoſdã ſeptuagenarios: qſdã centenarios:vidẽs eos dei amoꝛe fer⸗ uentes: coꝛpoꝛa eoꝛum crucifigentes: vi⸗ num etiam non bibentes:timeo ne potius deũ offendantq; placent: Talibus in chꝛi⸗ ſti nomine pꝛęcipio: vt faltem diebus do ⸗ ninicis ⁊ ſolennibus vinum vel ceruiſiam bibant. Juuenes autẽ qui foꝛtes ſunt: ⁊ iã triumphare de inimico cꝑperunt:in chꝛiſti
inuicẽ habueritis. Scitote tamen fratres h—
nomine penitentiam agant ne deuincan⸗
tur ab hoſte. Sic enim voloꝛ ſic ſepe pꝛęce
pi ſeruari. Sic non occidemus coꝛpoꝛa no⸗
ſtra ſeruiẽt creatoꝛi ſuo. Deinde diligere Wattb.⁊2 debemus pꝛoximũ ſicut fratrem noſtrum: amicum noſtrũ vel inimicum: Ideo atten⸗
de ꝙſi inimicũ videris eſurire: ciba illum: Ro.iꝛ· da ili potum:cooperias eũ:Et carnẽ tuaʒ Eſa.ʒs.
ne deſpexeris. Dilectio enim ſpiritalis bo ⸗
noꝛũ eſt:quia om̃is habẽs eam bonus eſt. Bůquid etiam cum odio aliquando para⸗
6
/
ſe
hi C n. D

bis inimi⸗ ˙ nãdatũ 6 ——
es cist
it:ß— cognoſch ʒhn ilectonẽ qh m quę no⸗ squia factu
cebat Bemo&0
eo nuire de/ ccidere ſed ſil. u:quätumvo tdeus:ſt wlt smei pici. noneo atq; ſe⸗ etis:qᷓtü nam itet vosiſ ptuagenanos: s deiamoree⸗ gentes: yi⸗ ineo nepotus Talibus inch em diebus do m vel cemiſan fortes ſunt: i penntinchili utne dainc⸗
loꝛ ſi ſpepilt⸗ Peinde dligeeln
Ad fratres inheremo Sermo XXIX
diſum quis intrauit? Ad infernum ire odi⸗ um habẽtem ſepe me legiſſe memoꝛoꝛ: ſed I ad cęlum nunquã volare concedam.Cupi mus ergo frẽs eſſe ciues cęleſtis ciuitatis: ſeremus nouũ mandatũ nouę ciuitatis. FZlla inquã ciuitas habet pacem:pꝛęcipit Heb.itz · pacem:⁊ diligit diligentes pacem. Sequa- mur ergo pacem: ſine qua deum nemo vi⸗ dere poteſt. Quęramus pacem:⁊ poſtea ſe quamur pacem. In ipſa deus habitat: in Põ ð. ipſa quieſcit ⁊ pauſat: quia factus eſt in pa ce locus eius.Mon ergo habeamus coꝛ 2
tinctum odio:ne filij iudę pꝛoditoꝛis ſimꝰ: ne cum eo ſuſpendamur:⁊ a diabolo pari
ter cum eo trahamur ad tartara. ui odiũ
in coꝛde poꝛtat ſecũdus diabolus eſt:⁊ qui
pacẽ impedit antichꝛiſtus eſt. Et qͥ pacẽ oꝛ
dinat inter frẽs reuera filius dei eſt. Atten
Auej.7. dite fratres mariã: quoniã multuʒ dilexit: dimiſſa ſunt ei peccata multa. Quid etiaʒ Zob.⁊ꝛ. petro dixit dñs:niſi petre amas me? Et qꝛ amauit:meruit ⁊ amari:meruit audire: pa ſce oues meas: paſce agnos meos. Quid etiã diſcipulo ait qͥ diligebat chꝛiſtũ:⁊ quẽ
xp̃us diligebat? Dilecte mi veni ad me:q
tẽpus eſt vt epuleris. Pacẽ ergo habeam
fratres: ſi pacem cum chꝛiſto habere volu ⸗ mus. Si vis amaria chꝛiſto: ama inimi⸗ cum pꝛopter chꝛiſtum. Si vis ergo amari:
ama.hanc amplectimini:hãc diligite:hãc
pacem ⁊ concoꝛdiã vſq; ad moꝛtem ſerua-
tte:ſi vultis cum deo pacẽ habere. Pax em̃
xuq.⁊. omniũ cuſtodia ⁊ cura virtutum eſt. Hanc pacem annunciari in ſuo oꝛtu angelis pꝛe⸗
Auc.⁊4. Cepit: Pacem annũciauit peapoſtolis: Wateß.1o. Pacem pꝛydicare pꝛęcepit hominibus:pa
Zoß.. cem pꝛo teſtamento apoſtolis reliquit:pa⸗ Luch.23. cem in cruce pendens poſtulauit:pacem in. ſacrificio totiẽs in populo pꝛonunciari vo⸗
luit. Nulla deniq; dabitur venia: niſi pa⸗
ciſico viro. Pellite ergo a vobis hoc odij
moꝛtiferum venenũ:⁊ pacem inter vos ha
bete: quia eſtis fratres: quia in hac vaſta ſolitudine ſimul in vnum eſtis cõgregati.
Tno em̃ pane:vno indumẽto: vno nigro
coloꝛe:vna aqua om̃es ſimul participamꝰ.
Reducamus igitur fratres ad noſtram me
moꝛiã:ꝙ dominꝰab inimico oſculatus eſt:
⁊tamen amicum vocat illum pꝛoditoꝛem:
Amice inquit ad quid veniſti- Date igitur
reconciliationis pacem:ſed nõ oſculũ pꝛo ⸗
ditionis. Qui enim ficte ininicum oſcu/
Wattz. 26.
dubitare poterit? Sʒ qui amoꝛe chꝛiſti:ve us fllius eſt. Nos enim fratres quoꝝ vita k
tamen mundi lucem vos appello ⁊ ſal ter⸗ e · Ideo quia lux eſtis: luceant opera ve⸗
veltem humilitatis poꝛtamus: ʒonis etiã
ditis regnũ ante homines. Timeo enim os intrare permittamus.hoc autem qua ⸗
peruenit: ⁊ audito patrem interfectũ eſſe:
latur: vel verbo blanditur ꝛiude pꝛodito/ ris fratrem ⁊ ſociũ ⁊ ſimilem ſibi eſſe quis
lux mundi eſt:licet mũdus vos nõ videat: Watth..
ſtra bona. Nos qui videmur gerere in coꝛ⸗ poꝛis noſtri habiru figurã crucis: ⁊ nomen religionis ſanctę habemus:nigram etiam
belliceis pꝛgcincti apparemus:caueamus ne ſimus ſepulchꝛa dealbata:quę foꝛis pul Wattb. ⁊. chꝛa et ſpecioſa apparent: ſed intus plena ſunt oſſibus moꝛtuoꝛum occultis. Pꝛoui⸗ deamꝰne nobis dicat: Veę vobis quiclau
atis ne paradiſum intremus:nec ali
re dico fratres? non quia credam vos ma los eſſe: ſed quia doleo de fratre noſtro per⸗—* dito ſimplicio:qui ad hunc locum ⁊ ad hãc—
ſanctam congregationẽ cum tanto feruoꝛe
a nobis receſſit ⁊ mundum intrauit:vt pa⸗ tris vindictã vindicare poſſet. Aui— e exiſtimat ſtare: vigilãter attẽdat ⁊ videat,
ne cadat:⁊ ſie homines videntes illos qu columnę ſanctitatis eſſe videbantur tam nequiter cadere: nõ ſolum ipſis regnum c loꝛum claudunt:ſed ⁊ in ſyculo demoꝛanti⸗ bus. Mobis deniq; fratres qui nomẽ ⁊ ha ⸗ bitum ſanctę religiõis poꝛtamus vita ma ⸗
la periculoſioꝛ oſtenditur: qᷓ; in ſeculo de⸗
—— ergo fratres pec cata noſtra ⁊ fratris nõðſtii amiſſi: Diliga⸗ 1.Iob. 4 mus ⁊ nos inuicem: quia charitas ex deo
eſt. Non erubeſcat alter alteri veniam po⸗ ſtulare:quia nõ erubuit chꝛiſtus inimicos Auc·a3.
ad pacem in cruce reuocare. Nõ erubeſcat facere ſeruus quod pꝛimũ fecit et dominꝰ.⸗ Dominus autẽ qui habitare facit nos vni/ Mð.e us moꝛis in domo: qui eſt vera pax qui fe/ pb.. cit vtraq; vnum nos in vera pace perieue ⸗
rare faciat.
De lingna doloſa: Sermo xxx
Tpio vos ſcire fratres chariſſimi& queę ſit lingua doloſa:a qua eximi⸗ Pophetarum dauid poſtulabat a
dño liberari dum dicebat: Dñe libera aĩaʒ Pẽ.ns.
meã a labijl iniqs ⁊ a ligua doloſa. Et igeo

Bancti ſcitote fratres ꝙ non ſolum eſt lingua dolo ſa illa quę ſemiat inter fratres diſcoꝛdias: quę ſuſcitat lites:quę incitat furoꝛes: quæ etiam conuentus conturbat:ſed etiam illã doloſam linguam dicimus:quę te laudare adulando pꝛocurat: dicens in facie te eſſe quod non es.Z talibus autẽ deum depꝛe⸗ cari debemus:vt nos liberet et liberemur. AQuare ab his liberari debemus petere? Auare eos vt moꝛtẽ fugere debemus: Ni ſi quia adulatoꝛes ſunt:quia mendacia di/ ligunt ⁊ faciunt: quia falſitatis ſunt inuen⸗ toꝛes: quia diaboli fratres: quia veritatis deſtructoꝛes:quia puritatis deuiatoꝛes:qꝛ odioꝛum inuentoꝛes: quia diaboli iocula⸗ toꝛes:quia ſathanę mediatoꝛes:qʒ dei per⸗ ſecutoꝛes:quia animarũ inuectoꝛes: ⁊ om⸗ nium maloꝛũ inuentoꝛes:mel in oꝛe poꝛtã⸗ tes:⁊ venenũ aſpidum inſanabile in coꝛda hominũ conſpuentes. Ecce pꝛopter quod a domino liberari poſtulare debemns. DO iniqua lingua et doloſa:O iniqua ꝓditio:
O peſſima diaboli aſtutia:O grandis ma
licia: nõ ſolum per amara verba: ſed etiã ꝑ
dulcia homines illaqueare pꝛocurat: vt ſe⸗
cũ eos perducat ad tartara. Nam ſi homo ab homine leditur: opꝛobꝛia: cõtumelias ⁊ iniuras patitur:inimicus reputat᷑ ab eo: credo ꝙ me nõ diligit:oĩno opoꝛtet me cu⸗
ſtodire ab eo dicet homo: ſed ſi deo place⸗ Watts.ð. re voloꝛme opoꝛtet alteram maxillarũ ſibi pꝛebere:⁊ totũ poꝛtate in patiẽtia: vel ma⸗
ium pꝛo malo non reddere.Ecce quomodo ad talia remedium eſt. Sed ſi homo beatũ
me pꝛędicet: ⁊ verba adulatiõis nõ cogno⸗
P uero:qð remediũ habero potero? Ideo fra tres nõ ſolũ lingua doloſa eſt illa: quę ma⸗ la inter fratres cõmittit:ſed ⁊ illa quęe adu⸗
ʒacobi.z. latur. Si quis verbo tamẽ nõ offendit:hic perfectus eſt vir. Sed quia nemo perfectuſ gar.s. ĩ via:ideo neceſſe ẽ vt ali alteriꝰonera poꝛ⸗ temꝰ. NMemo tñ alterius onera poꝛtare põt niſi qͥ habet charitatẽ. Sed qͥ charitatẽ nõ „habaꝛ:nõ ſolũ onera ꝓximi poꝛtare nõ va ·
let: ſed nec etiam ſua. Quid eiñ facere de ⸗
bet qui charitatẽ nõ habet? Ecce ſtatim de
Wattb.y. feſtuca trabem facit:verbũ pꝛo facto repu⸗ tans factum fuiſſe putat: Et ſic dolet: cla⸗
mat:triſtatur: minatur vitã pꝛoximo dila
cerare:⁊ ſic conſumitur ille qui charitatem non habet:⁊ onera alterius poꝛtare neſcit: moꝛi etiã frequeni deſiderans:ſed moꝛi nõ
—
—
Anguſtin.
poteſt. Nos vero fratres nõ ſic: ſi verbe raminia lingua doloſa:nõ turbato aioꝛ no
coꝛde inflatoꝛſed humili et tranqͥllo dicite:
Domie libera animã meã a labijs iniquis Eð.us. ⁊a lingua doloſa. Sic in homine charitatẽ habente excitatur frequentius amoꝛ chari⸗
tatis. Infiãmatur etem̃ coꝛ ⁊ ardet:reuiui⸗
ſcunt viſcera pietatis:⁊ ſic clamare pꝑon caf
ſant qui tangunt᷑ a lingua doloſa: Deficit Nð ʒ. in doioꝛe vita mea:⁊ anni mei in gemitibꝰ
De confeſſione peccatoꝛũ: Ser⸗
mo XM „ Fcere ſolent homines fratres cha/ A d riſſimi: Deꝰ cuncta nouit:apudeũ nec pꝛęteritũ nec futurum eſt:om̃ia videt:⁊ om̃ia ponderat:om̃ia nuda ⁊ aper⸗ ta ſunt ei. Quare igitur vult vt ↄfiteamur hominibꝰ peccata noſtra quę nequiter gel⸗ ſimus? Nunquid nõ melius eſt cuncta ma/ la tacere:qᷓ; ea pꝛędicare in tectis? Ecce eĩ quis dicet: peccaui ſuper om̃es homines? Sed ſi cuncta hominibꝰ pꝛędicauero: om̃i⸗ bus hominibus peioꝛ reputaboꝛ a cũctis: exemploq; meo multi multa mala cõmit · tent. Quomodo ergo cõfiteri debet homo alterutrũ peccata ſua?O homo an ignoꝛas ꝙ om̃es peccatoꝛes ſumus? Et ſi dixerimꝰ · Iob ·. ꝙ peccatum nõ habemus:noſipſos ſeduci⸗ mus:⁊ veritas in nobis nõ eſt · Om̃es pec⸗ camus:om̃es cũ peccato naſcimur: omnes
in peccatis demergimur:etiã infans cuius Zob.iſ
eſt vnius diei vita ſuperterram: Lur ergo
timemus peccata confiteri? Tamen opoꝛ⸗ tet cõfiteri deo: quoniã bonus eſt:⁊ in ęter⸗
num miſericoꝛdia eius · Vult enim deus ꝙ onfiteamur:non ꝙ ignoꝛet peccata noſtra ed vt diabolus audiat quoniã confitemur
v. . w
⁊penitet nos peccaſſe: ⁊ peccatis confeſſis cum doloꝛe ⁊ lachꝛymis:nõ habet amplius vnde nos incuſet. Ecce em̃ fratres diabo⸗ lus vult vt taceamus: deus vult vt conſi⸗ teamur: ⁊ cui magis obediendum ſit:certe conſtat ꝙ deo qui ſalutaria pꝛecepit. Non em̃ ſufficit ceſſare a malo: niſi peccata quę fecimus conſiteamur cum doloꝛe. Nec ſoli deo ſufficit confiteri:ſed alterutrum pecca
deum:nec differas de die in diem. Subito em̃veniet ira dei:⁊ temꝑe vindicet deſtruet te.O fratres mei qui vſq; nunc doꝛmiſtis:
—
E*ÿ 7„.
—
ta noſtra confiteri debemus. Non igit᷑ tar/ B des conſiteri deo. Non tardes conuerti ad Ecẽi.
ſöns.

.Acd fratres in heremo
lvede
deſo.n. Zobel..Cõuertimini ad deum in toto coꝛde veltro differamus:ſed cum ad confeſſionẽ acceſſe
onc in ieiunio planctu ⁊ fletu. Ecce em̃ quia di/ ris tu homo vei fpmina:caue ne rideas: vei
inn cit: in toto coꝛde:nos docer pꝛopheta:ꝙin oꝛnate incedas:ne fabulas pꝛimo ꝓferas: 6 qus bin. coꝛde eſt fons penitẽtię: fetus vero ad ocu ſed cum humiliato capite et doꝛſo cinereet nuẽ lum:planctus aũt ad osꝛſed ieiuniũ adto/ cilicio infuſo:confiteamini alterutrũ pecca ʒacobl.ʒ. dichan⸗ tum coꝛpus refert᷑. O homo ne tardes con⸗ ta veſtra. Sed depꝛecoꝛ te o homo vt con⸗
— uerti ad deũ:diſcute mentẽ tuam:pꝛoſpice ſiteri nõ paueas. Frequenter em̃ diabolus
u Peſct Un
ſingula ſecreta coꝛdis: ↄſidera anteq; ad cõ
feſſionðaccedaſ:ꝙ coꝛ peccauit mala agetẽ
coꝛ tuum aſtringit: ne confitearis dicens:
uomodo confiteboꝛ hec ⁊ illa? O homo
gemitih'. do:oculꝰvanitatẽ vidẽdo:os falſitatẽ dicẽ quandocunq; hoc perſenſeris:diaboli tem 3 do:auris mendacia audiendo:manus ver⸗ ptationẽ eſſe non dubites:q cupit te aſtrin nu Ber bera ⁊ homicidia perpetrando:⁊ ſi nõ ope⸗ gere nequiter: vt in peccatis poſitus ſine re ſaltem voluntate. Quis ſe excuſare po magna temptatiõe ſemper agas quę placi ratres ch Bo.6. terit: pedes etiã veloces ad malũ⸗ Zcu ta ſunt ei. Nolite ergo timere peccata confi itapudei ofratres mei ſiẽ exhibuiſtis membꝛaveſtrà terio fratres:nam illud quod per confeſſio melt:ofi ſeruire immũdicię ⁊ iniquitati ad iniquita nem ſcio minus ſcio qᷓ; illud quod neſcio. uda taper tem:illa ⁊ nunc exhibete mẽbꝛa veſtra ſer Cur cõfiteri times peccata? Peccatoꝛ eſt q toteamut uire deo in ſanctificatiõe. Pꝛimo em̃ coꝛqͥd audit peccata ſcut ⁊ tu ⁊ foꝛſitã maioꝛ. ho equiter ge mala cogirault ãↄcupiuit: peniteat ⁊ dole mo eſt nihil differt a me:nihil alienum ha⸗ cuncama at: ⁊ oculus fleat: os ſine intermiſſiõe oꝛet: ber a me · ur ergo times o homo peccatoꝛ is⸗Ecceeß aures audiant verbũ dei: manus elemoſy hoi peccatoꝛi ↄfiteri⸗ Elige quod yis: ſi nõ homines⸗ nam poꝛrigant:peregrinos ſuſcipiant: in⸗ ꝓfeſſus lates incõfeſſus dãnaberl. Ad hoc caueroſii firmos foueant:nudos induant: pedes ve/ em̃ deus exigit confeſſ ionẽ vt liberet humi bona cüctis: niant ad eccleſſã: genua flectant᷑ ⁊ laboꝛẽt: lem.Ad hoc damnat nõ confitentem:vt ſu mala cönit/ quia ſicut nullũ fuit membꝛũ quodpercan perbũ puniat in ↄternũ. Confitemini o fra⸗ idebet bono. do deo nõ diſplicuerit: ita nullũ ſit mẽbrl tres mei ⁊ nolire differre: ad ſacrã meſſem 8 3 quod penam nõ patiaturcondignã. Dedit confeſſiõis accedere feſtinate. hec eſt enim& 8— em̃ nobis deus membꝛa: vt ſibi ſeruiamus ſalus animaꝝ: diſſipatrix vitioꝝ:reſtaura⸗ Etſidin nð mundo. Sed heu fratres:cęloꝛũ ciues ⁊ trix virtutum:oppugnatrix demonũ:pauoꝛ plos leiic domeſtici dei: facti ſunt amatoꝛes mundi: inferni:obſtaculum diaboli:angeloꝛſi tuni ſ Oſespe foꝛtius diligentes terrena qᷓ; cgleſtia:tranſi ca: eccleſiarũ fiducia: ſalus: dux: baculus: amur onne zu toꝛia plus qᷓ; ętna:res ſuas plus qᷓ; ſeipſos. lumen ⁊ſ pes omniũ fidelium. O ſancta at⸗ infans alls“ Bon ſie fratres mei nõ ſic q ecce iamtem gadmirabilis confeſſio:tu obſinuis os in um: Lur a Pð.6. pus pꝛope eſt:ecce iam nobis minat᷑. Sur⸗ ferni ⁊ aperis paradiſi poꝛtas. O confeſſio Tamen opo gite ergo qui panẽ doloꝛis comeditis:⁊ ad ſinete iuſtus iudicat᷑ ingratus: ⁊ peccatoꝛ us eſt:rin e ecckeſiã pergere feſtinemus: ⁊ flẽtes pecca modꝛtuus reputabitur. O confeſſio vita iu⸗ lt enim delsq ta noſtra cum doloꝛe cõfiteamur. Sedpꝛi ſtoꝛum:peccatoꝛũ gloꝛia:tu ſola neceſſaria peccunnohn mo talis oꝛdo tenendus eſt:vt peccata pꝛE. es peccatoꝛi:⁊ nihilominus iuſtus ſi qͥs re⸗ Mäconite meditent᷑:yt pꝛoferendo taliter modũ ⁊cir putabit᷑ te aſtringere ⁊ frequentare debet. anscuics cumſtantiã peccatoꝝ deo ⁊ facerdotibꝰcõ; ¶ Vihil denich remanebit ĩ iudicio quod fue pabetampls fiteamur:vt a pedibus ſuis nõ oneratiſed rit per cõfeſſionẽ purgatum.O cõfeſſio rutres dubo⸗ K aleuiati diſcedere valeamus. Et nolite fra bata tanto pondere apenſum eſt: tantũq; vultv cuß tres mei differre cõfiteri peccata veſtra: nã valuit apud deum: ꝙ homo nouit appen⸗ endumſ qui vlq; ad vltimũ diem quadrageſime v dere latroni qui in cruce cõfeſſus eſt domi· Luc.⁊ꝗ 1en it. Bo vitę ſuę diſtulerit cõfiteri:dat ſignũ ꝙ hoc ni:cruciixũ uantũ ſi fuiſſet pꝛo dño cruci⸗ ſipercu libẽter nõ facit: Non gratioſe:nõ puro coꝛ ixus. Ecce quantũ pꝛofuit bꝛeuis cõfeſſio nüh Ferſoi de:ſed coactus hoc facere videt᷑:ſed coacta peccatoꝛis. Sed nos qui ſacerdotes ſumꝰ: —, ſewitia quantũ deo vel hominib? placeãt ⁊vtinam boni ſimus:taute nobis vigilare m gtun cõſiderate. Non ergo de die in diem diffe⸗ neceſſe eſt et ſollicite: quatenus ſic delin⸗ .onh 4 tamus pandere coꝛdis noſtri ſecrera. Pꝛo/ quentiũ coꝛdibus tanto moderamine ver⸗ rdes— bt miſit em̃ deus veniã penitenti: ſed nõ pꝛo bum timoꝛis et contritionis inigamus:vt in dieh⸗*
miſit vſc in craſtnũ differenti. Igiur non
os nequaqᷓ; a verbo confeiſionis exterea⸗

Bo·ꝛo · punctu
1.Job.2
—
fernn
DBancti
mus: vt ſic coꝛda aperiãt ꝙ oꝛa nõ obſtrua mus. Sed nec abſoluere debemus etiã cõ⸗ mꝛniſi viderimus ↄfeſſum. Quoniã quidẽ coꝛde credit᷑ ad iuſticiã: oꝛe aũt fit cõ felſio ad ſalutẽ. Qui ergoverbum ↄfeſſiõis in oꝛe habet ⁊ in coꝛde nõ habet: aut dolo⸗ ſus eſt aut vanꝰ. Qui vero in coꝛde ⁊ nõ in oꝛe: aut ſuperbus eſt aut timidus. Decet igit᷑ ſacerdotes eſſe tales:vt cognoſcant et ſciant quã: qualẽ ⁊ quãtã infirmãtibus ex⸗ hibere debeant medicinã: Adiuuante dño deo noſtro: qui viuit ⁊ regnat in ſgcula ſocu loꝛum: Amen.
De fallacia mũdi⁊ eius deteſta⸗ tione pꝛopter tria ꝑꝛcipue mala quę in eo ſunt: Seriné XMM
Criptũ eſt fratres chariſſimi ꝙ mũ⸗ dum nõ diligamꝰ: quoniã mũdus tranſit ⁊ ↄcupiſcentia eius.O mun de immũde qui homies illaqueare nõ deſi ⸗ nis: quieſcere nõ permittis:rapere oẽs ap⸗ petis occidere om̃es qugris. Veę q̃ tibi cre dit:beatus qui tibi reſiſtit: ſed beatioꝛ qui a te ilęſus recedit. Omunde pꝛoditoꝛ:cun cra bona pꝛomittis:ſed cuncta mala pfers. Pꝛomittis vitã ſed donas moꝛtẽ: pꝛomit⸗ tis gaudiũ ſed largiris meroꝛẽ: pꝛomittis quietẽ ſed ecce turb atio: pꝛomittis floꝛem ſed cito vaneſcit:pꝛomittis ſtare ſed cito re cedis. Non ergo es diligendus:am̃ om̃ino tranſis:⁊ ↄcupiſcẽtia tua velut fumus eua⸗ neſcit. Alloquant᷑ oẽs amatoꝛes tuio mun de immũde: quibus aliquãdo fioꝛẽ ſereniſ⸗ ſimg iuuentutis pꝛęſtare voluiſti: vitã diu⸗ turnã: diuitiaꝝ copiã: familiariũ abundã⸗ tiam: pacis amgnitatẽ:dicant oẽs: loquan tur cuncti: ſurgat venerabilis pater adam cum om̃bus filijs ſuis:⁊ vno oꝛe loquant᷑: vtrũ in hac vita gaudiũ habuerint ſine do ⸗ loꝛe:pacẽ ſine diſcoꝛdia: quietẽ ſine metu: ſanitatẽ ſine infirmitate: lumen ſine tene⸗ bꝛis:panẽ ſine doloꝛe:riſum ſine fletu. No lite iqit fratres mundũ diligere:qm̃ tranſit ⁊ↄcupiſcentia eius. Omũde imũde:fallax ⁊ pꝛodioꝛ. Nunqͥd nõ periculoſioꝛ es hlan dus qᷓ; moleſtus? Nunquid nõ magis timẽ dus es dum allicis qᷓ; dum ſperns? Nun⸗ quid nõ magis odiendus dů diligere diſſi⸗ mulas:q; dum odire te oſtendis?& mũde imũde: in te habitare ⁊ nõ dolere impoſſi⸗ bile eſt. In te ſperare ⁊ nõ timere vanũ eſt.
5
uguſtini
In te tua amare ⁊ non periclitari impolſi- bile eſt. O fratres mei nolite ergo eum dilt gere:qi tranſit ⁊cõcupiſcentia eius. Sed e ecce mundus tranſit ⁊ nos turbat? amat᷑: n fallit ⁊ fidelis reputat᷑: occidit ⁊ velut vits deſiderat᷑:fectit ⁊ amplecti᷑. Omunde im munde:⁊ ſi floꝛeres quid facerẽt amatoꝛeð ſ tui. Sed vere nõ floꝛes: ⁊ ſtabilitatẽ nullã 3 pabes:ſed mella tua ⁊ dulcedo tua Aſperi⸗„ tatein habent:iocunditatẽ falſam: cerium 1 doloꝛẽ:incertã leticiã: durum laboꝛẽ: timi⸗ d dam quietẽ:rem plenã miſenę:⁊ ſpem bea⸗ n titudinis inanẽ. Nolite ergo diligere mun⸗ BP dum:qꝛ om̃e qð eſt in mundo aut eſt ↄcupi · oh. ⁊. ſ ſtentia carnis: aut ↄcupiſcentia oculoꝛum: aut ſuperbia vite. Agamus fratres ſi poſſu mus hodierna die de ſingulis. Eoluptas e em̃ carnis dicit᷑ quã per modũ illicitũ miſe- ſ ra caro appetit:vt guloſitas:ebꝛietas:luxu⸗ ria:nimia doꝛmitio:⁊ vanul riſus · Et quia caro vicinioꝛ eſt: per vitia eius pꝛimũ nos aggredit. cMundus eĩ quãto familiariot eſt:tanto periculoſioꝛ eſt:⁊ multi per vitia. eius coꝛruunt. Ecce adam per gulam: loth Se. ** eh. 15. b per ebꝛietatẽ:ſalomò per luxuriã. Ideo fra ʒ. Regi.i1. p tres guloſitati per abſtinentiã occurrẽrẽ fe⸗ ſtinanter debemus: Lonſiderate ꝙ nð pꝛo⸗ un pter potũ ſed pꝛopter pomũ homo pꝛimit? Seã oitẽ iñuenit. Eſau nõ pꝛopter gallinam Seña m 8 th16. ſed pꝛopter lenticulã pꝛimatũ ſuum perdi⸗ dit. Scio em̃ Voe om̃e genus carnis qð ci Señ· ⸗ 45 bo eſſet viſum:mãducare ↄceſſum elſe:lhe ·· Bes·. liam cdo camis refectũ legimus: Johan/ Mað.. nis mirabilẽ abſtinentiã pꝛędicamus. Sic 3 nos facere vebemus:ſed nõ ſicut eſau lenti ðc.⁊. k culę ↄcupiſcentia deceptus: Non ſicut da⸗ ⁊&eg ·. nid pꝛoprer aqus deſideriũ rẽpꝛchenſus:5 6 ſicut rex noſter qui ñõ dẽ carne ſed de pane Wattß· 4. oc temptatus: temptatoꝛẽ ſuperauit tetem· b mũ.E magna ⁊ admirabilis abſtinẽtię vir 3 per quã homines ſilij vei excelſi eiciũ he tur:per quã vitia expellunt᷑ et dęmones: ꝑ m aus nõ ſolum animaꝝ ſalus agit᷑: ſed etiaʒ indu coꝛpoꝛi ſanitas poſſidet᷑. Eoce em̃ fratres: q ↄcupiſcẽtia carnis qualis ⁊ quãta eſt. Ipſa dpt em̃ fomentũ ⁊ mater aliaꝝ voluptatũ eſt: 00 qꝛ qͥ bene comedit:ibidines carnis frequẽ 5 be ter ſentit: doꝛmire quęnt: inde verboſltas utt x⁊rixe quę ſunt opa carnis: inde ↄfumptio int pecunię. Nolite ergo fratres diligere mun⸗ C tro dum:qi in eo ſũma ↄcupiſcentia eſt ca rnis. no Sed quid aliud niſi ↄcupiſcentia oculoꝛũ? ⁊. nn
6. —„V
— ———„—————,₰ 4

mon, Ad fratres in heremo Bermo XXXI um dit O fratres mei:fecit em̃ deus nobis oculos mica humilitate dignatus eſt habitate in⸗ nuc Us. Sed videntes: qui fecit magnalia:vt toto coꝛde ter bouẽ ⁊ aſinũ:⁊ ſubditus eſſe voluit ma tiamat: eum laudemus:ploꝛantes ſi qua mala feci⸗ rię ⁊ ioſeph. Quid ðᷓ agis inter nos? Nam elutyut mus.Ecce in miſeria ſumus et in miſerijs te natura nõ oſtendit qua vno modo gene unde in nõ ridere ſed flere debemꝰ. Cum em̃ naſcit᷑ rant᷑: vno modo viuunt et moꝛiunt᷑ om̃es. matoꝛes puer nõ ridet ſed ploꝛat. Quare ploꝛateni· Muid Sagis inter ſeruos dei⸗AQuid oſten ⸗
at nullä ſi quia voce teſtatur ⁊ confitet᷑ ploꝛando:ſe dis eis?Cur eos inflas? Cur inflare eos de
aſper⸗ ad miſeriam deueniſſe: Maſcuntur enim fi monſtras Noſti ꝙ eis ęternõ vitam pꝛęſta
ncenum Kckt. 40. lij adamad laboꝛẽ ⁊ doloꝛẽ: quia iugũ gra⸗ re nð poteris. Quid eis demonſtras ꝓpter CG do:timi⸗ ue poſitũ eſt ſuper filios adam a die exitus quod eleuent᷑ ſuper aſtra cęloꝝ: cupientes ęſa. 14.—„ ℳ ſden ben de ventre matris eoꝝ vſq; in diem ſepultu eſſe ſicut deus:⁊ ſuper eũ aſcendere vellent— geremun B ręe eoꝝ NMon igit᷑ ridere ſed flere debemus: ſi poſſent? O ſuperbia nouerca virtutum: 7 uteſtiiju attendenres ⁊ ſcientes ꝙ dñm nunq; riſiſſe mater vitioꝝ: poꝛta inferni: magiſtra erro⸗ oculoum ſed fleuiſe legimus. Sed quõ fleamus pec. ris:caput diaboli: vitioꝛum pᷣncipiũ: quid resſpoſt Vẽ · c· cata: quõ eleuemꝰ oculos ad montẽynde inter homines facis: quid eis pꝛomittis ꝙ
olupns veniat auxiliũ: audiamus iohannẽ. Quid tetm̃ diligere demonſtrãt Ecce amatoꝛes lciti mie⸗ em̃ dicit:niſi ꝙ oẽqð eſt in mũdo eſt ↄcupi- tuitam cito de altitudine cadunt. Ecceẽ ietus upu ſcẽtia oculoꝝ? õcupiſcẽtia oculoꝝ dicit: nabuchodonoſoꝛ quẽ tantũ diligere vide· Daniel. 4· u.Etqun qꝛ per oculos deſideria auri⁊ argenti:pof⸗ baris:⁊ tĩ te diligebat:tã foꝛtiterte aſtrin
pin noe ſeſſionum ⁊ cunctoꝛum terrenoꝝ intrinſe⸗ xit: vt credere ei faceres qꝛ nullus eo maioꝛ
nlan us anime intimantur. Ideo ſüme cuſto/ eſſet in oꝛbe:⁊ecce mox deflectit᷑ ⁊ cadit: et
ſmlanot d1., diendus eſt oculus:quia ianua coꝛdis eſt? demergit᷑ in pꝛofundũ:⁊ quaſ bos fenũ co
uupa vitu nuncius. Nam claude oculũ:⁊ volũtas ha medit.Ecce quid accidit te diligentibꝰSʒ gulam:lohh i bendi nõ erit:ceſſet voluntas ⁊ ecce infernꝰ te nð amãtes de ſtercoꝛe penitus eleuant᷑:
nä. deofnz11 jclaudit᷑. Ecce em̃ fratres quot mala per ocu ⁊collocant᷑ cum pꝛincipibus ſpli dñi: ſoliũ
ioccumetett los fiunt:⁊ quot bona per eoſdem poſſunt gloꝛię honoꝛis ⁊ dignitatis tenẽtes in ſciẽ ⸗
e ꝙnop⸗ egl u adipiſci. Si em̃ dauid oculos clauſiſſet: fe tia. Eia ergo fratres diſcite humilitatẽ ha⸗
omo pinit bü minã nõ vidiſſet: adulteriũ nõ cõmiſiſſet. bere:diſcite ſuperbiã cõculcare:diſcite ⁊ eã
ter gallnanbi Wartt.26 Si iudas pecuniã nõ vidiſſet:magiſtrũ mi deuitare:velut moꝛtẽ eã ↄculcare: o qᷓ diffi
ſuum pei⸗ Señ.. nime tradidiſſet. Et ſi ſodomitę oclos clau cile diuitibꝰ o q; penoſum: oqᷓ; meritoꝛiũ.
s camis qd⸗ ſiſent:iuuenes nõ vidiſſent net perijſſent. Eſtote ð pauꝑes ſi vere hũiles eſſecupitis.
eſum eſethe“ Claudamus igitur oculos ne videant va ⸗ Mam deſtructis diuitijs ⁊ ↄculcatis:facili⸗
mus: John Ue nitatẽ:cuſtodiamus ianuã coꝛdis noſtrine ter fancta perfectac humilitaſacquirit᷑: cũ
ducamus. Si latro qui quotidie pꝛocurat intrare veniat quibꝰvere poterũt habitare. O diuitie dul ſuutclulan zi ⁊cũcta bona valeat depꝛęedari. Claude em ciſſimę et ſuauiſſimę hoibus inſipientibus
Bon ſau du oculũ ⁊ amittlvitiũ:claude ianuã xlatronẽ aparetis: ð om̃i veneno moꝛtalioꝛes eſtis pchenlu occides:claude oculun ⁊ voluntas nõ erit om̃ino. Venenũ em̃ quis ſumere poterit: ſchdepm Un habendi: claude oculũ et infernũ clauſeris. niſi fuerit aliqua dulcedine copulatũ Sed
— tetem— in Eternum. Licet tñ multi cęci mali ſint:; cõmixtũ dulcedini faciliter ſumit᷑: Sic em̃
perblt e ſi peioꝛes eos foꝛe nõ dubitamus ſi hec qus qᷓ recipit moꝛit. Sic qui diuitias amat dul⸗ vebln mundi ſunt viderent. Ipſa em̃ viſio cauſa cedinẽ videt᷑ guſtare. Sed ecce moꝛs inter
a cud wiere.o. cupiditatis eſt ⁊ pꝛincipiũ apetitus. Clau⸗ diuitias latẽs:hoiem ſuperbũ ⁊ elatũ:diui
tetdymon damus ergo ianuã: ne moꝛs intrare poſſit tem:inflatũ aggredit᷑:⁊ aggreſſus occidit᷑:
19 gllſel D ꝑ feneſtras noſtras. Quid em̃ aliud in mũ· x⁊occiſus ad infernũ perducit᷑. Ecce quantũ
Eccc eñ fi do eſſe legimus:niſi ſuperbiam vitęe& ſu/ pꝛoſunt nobis diuitie mundi huius per q̃s
quãt(= perbia cunctaꝝ virtutũ nouerca:qs tecea occidimur:per quas mutamur quotidie: g volupl. hit:quis te ad nos miſit:quis te ad conuẽ⸗ quas inſidiamur frequenter:per quas ele⸗
eo camts fi tum diuitũ? pauperũ tam mirabiliter in- uamur in vanitatẽ:ꝑ quas Veneramurmẽ ine wbol troduxit? Scio ꝙ deus te nõ fecit:nec te ad daciter:per quas aiam ſuperbã ad infernũ ndeↄlun nos miſit:nec ad ↄuẽtũ monachoꝝ paupe⸗ diabolus ſemper expectat ↄducere. Tollite
vlinen rum vel diitũ introduxit: nec te dum car ergo fratres mei diuitias yt facilius tolla⸗
tent dun nem aſfumpſit aſſumere voluitzſed tua ini tis ſuperbiã:tollite diuitias ⁊infernus nõ
ſu e
/

E vobis. O fratres meian ignoꝛatis ꝙ pau⸗
Pudeat ⁊ erubeſcat chꝛiſtianꝰ tollere pau⸗ perib?
qͥbus iubemur ſemꝑ offerre. Vtra dẽm iniquitatẽ eſt diuitem velle fieri de exi
guitate paupeꝝ
amãda ſunt honeſta lucra:ſed hoꝛreant᷑ dã
noſa cõpendia. Mullus audeat inde tolle⸗
re vbi debeat collecta diſpergere. Adden⸗
do perdit qui retinendo collegerit: pauper⸗
tatem potius ad ſe trahit qui paupertateʒ
ſe exigentium pecunia non repellit. S fra⸗
tres mei veniet dies illa: veniet ⁊ nõ tarda wWants.⁊. bit: quãdo nobis dicet᷑: Eſuriui⁊ nõ dedi⸗ ſtis mihi manducare: ⁊ vltimo dicet illis:
—
Ire maledicti in ignẽ gternũ. O fratres ſi
——————————
——
—————
——
Snhe—
— 2
in ignẽ mittent quę cũ laboꝛe lucrati ſunt pauperibus do⸗ nauerũt:quid dicet᷑ illis qui aliena rapere nõ timerũte Kum diabolo ardent: qui nu⸗ dum nõ induerũt: vbi putamus arſuros qͥ̃ viduas ⁊ oꝛphanos ſpoliauerũt? Mõ ergo ſpoliare debemus pauperes vt denudati
—————
———
— 5
— —————————————
— eeae 1 ⸗ —— — 5 ——————
nas dare vt pauperes ⁊ humiles ſimus nõ
F
ſufficit:ſed ⁊ pꝛoximũ etiã ad hec inducere
———
rectoꝛibus ꝙ nõ ſolũ elemoſynã poꝛrigãt:ß̃
6 e ————
remota iuſticia regna latrocinia efficiunt᷑· Ahulti em̃ ſunt rectoꝛes: ſed pauci iuſticię
—
leta ſocrateridente: cur ſic foꝛtiter rideret: Reſpõdit: Aideo magnos latrones ad ſu⸗
—
clamaſſe retert: O qᷓ; dignioꝛes eſtis ſuſpẽ di qui in cathedris? domibus habitatis la trocinia maioꝛa cõmittẽtes:q; qui in ſiluis
AQaptopter fratres nolite rapere: nolite fenerari vt abundetis in ſuperbia vitę: Sʒ
Ps.sꝛ. diuitie ſi affluãt nolite coꝛ aponere: ſed di- ſpergite eas vt humiles ſitis: ⁊ imitari va⸗
leatis illũ qui ſequẽtibus ſe dicet: Venite
Wattb.⁊5. benedicti patris mei poſſidete regnum qð vobis paratũ eſtꝛab oꝛigine mũdi:Amẽ.
₰
—
Xud.n. erit. Date elemoſynã ⁊ oia munda dabunt᷑
peribus nõ dare:tuliſſe ẽ: Et merito qñũqs poteſt eſurientibus ſubuenire ſi nõ paſcit: merito vitã extinguit ⁊ eos moꝛi permittit-
vel viduax.Itaq; fratres
. *
uli qui nõ ſunt elargiti:nec
abundemus in ſuperbia vite:ſed elemoſy/ differamus. Sed heęc nõ ſolũ facere nobis feſtinemꝰ: dicẽtes ptãteʒ habẽtib?⁊ teraꝝ
2ꝙ regna ſua in pace cuſtodiãt: ſcientes ꝙ amatoꝛes inueniunt᷑. Nam cũ quęſitũ fui
ſpendium duci facere paruos.Et alta voce
cum tremoꝛe quotidie demoꝛari videntur.
natres mei dilectiſimi ſcio ꝙ ber⸗ B t cuſſit vos deus ⁊ lepꝛoſi facti enis vſq; ad diẽ moꝛtis veſtręe: Ideo ob t ſecro vos in dño noſtro ieſu chꝛiſto cuiusp cioſo ſanguine redempti eſtis: vt non defi⸗ Epbz. ciatis in tribulatõibus quę ſunt pꝛo gloꝛia veſtra:ſcientes ꝙ per carnis afflictionẽ: mẽ tis infirmitatẽ occidimus. Spũs em̃ deſi⸗ cit:dũ miſera caro gaudendo quieſcit. Er⸗ 5 go ſi pauptas vꝛgeat: ſi luctus męſtificat: 8 ſiſtomachus doleat: ſi pectus vel venter inflet᷑:ſi totius coꝛpoꝛis doloꝛ vos inquie tat:ſi calamitas vos vndiq; vexat:ſemper vos lętificet in om̃ibus laboꝛibus ⁊ pericu lis vite huius amoꝛ veſter in deũ ⁊ pia pa/ tientia ⁊ certa ſpes ſupernoꝝ. Deſpiciam ergo diuitias coꝛde: et erimus locupletes. Deſpiciamꝰinimicoꝝ ſuplicia ⁊ erimꝰ ſem ⁰ per victoꝛioſi. Deſpiciamus coꝛpoꝛis ſani ⸗ tatem et ęternam quietem et ſanitatem re⸗ cipiemus. Igitur vobis infirmantibus et languentibus patientia ſumme neceſſaria eſt. Nullus em̃ beatus eſſe poterit: nullus celoꝝ ciuis efficit᷑: nullus amicus dei cõſti tuit᷑: qui inter mala patiẽs nõ inuentus fue rit.& patientia tu oia vincis aduerſa:non t colluctando ſed ſufferendo:nõ murmuran 3 do ſed in oibus gratias agendo. Ipſa eñ̃ tiet patientia eſt quę fecem totius voluptatis En abſtergit:ipſa ᷓ limpidas aias deo reddit: i ipſa nauis ꝗᷓ ad poꝛtũ cunctos ſuos amato b res ꝑducit. Ipſa eſt per quã infernus clau⸗ a dit᷑:et paradiſus aperit ſuis amatoꝛibus. Ipſa eſt per quã oĩs et ſine qua nullus iu⸗ l ñificabi᷑· O ſi graue vobis eſt quia lepꝛoſi ẽ b eſtis:patientiã in cunctis habete. Eleuate Wattb.a. d capita vf̃a: ⁊ coꝛde aſpicite vulnera ſalua-— q toꝛis noſtri in ligno pendẽtis:pęnas moꝛiẽ tis: pꝛeciũ redimẽtis: cicatrices reſurgẽtis: p qd aliud videre poterimus niſi caput incli⸗ he natũ ad vocandũ ⁊ parcendũ:coꝛ apertum ci ad diligendũ:bꝛachia extenſa ad amplexã⸗ de dum:totũ coꝛpus expoſitũ ad redimendũ. pe hec qᷓ;ta ſint cogitatevos qͥ doletis:hec in ig ſtatera veſtri coꝛdis appendite:vt totus vo to bis figat᷑ in coꝛde:qͥ pꝛo vobis totus fixus m fuit in cruce. Et qͥd plura ſaluatoꝛ noſter ꝓ in nobis ſuſtinuit: qͥd plura patienter poꝛta⸗ ſ uit⸗ Tota em̃ vita ſua plena fuit doloꝛe: et ti tandẽ ad cruck perueniens ꝑ paſſionẽ ludi⸗ n bꝛijs exponit᷑: qui eſt vere palma victoꝛit. td Spinis coꝛonat:qͥ ſpinas pctõꝝ vẽit ↄfrin⸗ zu oe

půs eñ deſ⸗ quitſcit. gr,
8 meſtiict. 1 ven vosinqtie etarſeme oubustgen Mdeütpup . Deſyicum us baplen
da erm ſem
S coꝛpoꝛis ſini⸗
et ſanitatent imantibuset mme neceſſan poteit: nulus micus deichſti n inuensſe cis aduerſanon onõ mumumm gendo. Ipuc otius voluyu aias deo wüt ctos ſuos anun uãinfemusdu uis amatoihts. ne qus nullsu ckauut, shabete. Heu ite vulnen ſun unces eluni endicoꝛapenl
gers. Eigat qͥ ſine laboꝛer pena ſoluitcõpe ditos. Kigno ſuſpẽdit᷑:qͥ erigit eliſos. Ace/
to potat᷑ fons ęternę vitę: diſciplina c dit: vulnerat᷑ ſalus: vita moꝛit᷑. Occidit ad tem
pus vitã moꝛs:vt in perpetuũ ad vitã occi
deret᷑ moꝛs. Ecce frẽs chꝛiſti patiẽtia: ecce
chꝛiſti bonitas ⁊ clemẽtia. Et ſi placet etiã plura aldire:poſſumꝰ ⁊ adhuc plura ð chꝛi ſto pꝛędicare. Non igit᷑ tedeat vos audire. Mam ⁊ſi fatigaremini: vobis nõ amplius pꝛedicarẽ. Eupio em̃ ↄſolari vos ⁊ nõ triſta ri. Nam ſi tediũ eſt dicite:ſi vero gaudium audite.cce enim venit ſaluatoꝛ regens ſi⸗ dera: ⁊ ſugere voluit vbera. Ipſe qͥ panis⸗ eſt:eſurire voluit:ipſe fõs ſitire:ip̃e lux doꝛ
mire:ipſe quies fatigari:ipſe veritas occul
tari:ipſe iudex viuoꝛũ ⁊ moꝛtuoꝝ a moꝛta li iudice ↄdemnari: ipſe iuſticia ab iniuſtis iudicari:ipſe vnitas mutari. Nihil enĩ tam ſalutiferũ nob eſt:qᷓ; quotidie cogitate q̃n⸗ ta pꝛo nobis ꝑtulit deus ⁊ hõ.Ecce em̃ ſal/
uatoꝛ paſſus eſt:lepꝛoſus in cruce factus ẽ:
patiẽs factus eſt nobis relinquẽs exemplũ vt ſequamini veſtigia eius. Quod ſi feceri tis:nõ ſolũ infirmitatẽ nõ moleſte poꝛtabi tis:ſed cũ pꝛopheta clamare voce ⁊ ope nõ
Eze · deſiſtet!: Deſiciat in doloꝛe vita mea:⁊an E nimei in gemitibus. Sʒ dicetis: q; gra⸗
ue:o qᷓ; inhumanũ:o qᷓ; foꝛte eſt inter hoies habitare nõ poſſe.Ecce em̃ ſeparati ſumus ab vꝛbibus:gentes nos ſpernũt:parentes nos odiũt:ↄſãguinei fugiũt:amici nos de⸗
ſerũt: ſeparati ſumus a caſtris ac ſi ex hoi⸗
bus nati nõ eſſemus. O fratres mei atten⸗ dite patiẽter ⁊ nolite turbari: nam veꝝ eſt qð dicitꝭ:ſed nolo vos ignoꝛare qð legitis. Ait em̃ dñs moyſi: habitabit ĩ domo mea
plenus lepꝛa: Cur ergo turbamini ſi inter⸗
hoies habitare nõ poteſtis? Nundd mũdi ciues hoc pꝛęſtare nobis potueft Nunqͥd domũ deivobis aperire potuerũt- Nunqd
ꝑ eoꝝ ↄuerſationẽ efficiemini melioreſ⸗n
ignoꝛatis quid dictũ fuerit ſancto viro an/ tonio: Si cupis ſaluari fuge homies: fuge mũdũ ⁊ pompas eius? Curð turbaminiſi inter hoies cõuerſari nõ poteſtis? Ecce eiñ
Zob. 1. ſanctus iob iuſtus:ſapiẽs: diues: rectus?
timẽs deũ:⁊ tñ lepꝛoſus efficik:tñ nõ ↄque⸗ ri᷑:extra caſtra pꝛoijcit:ab hoibus deſpicit᷑
⁊velerit. Ab vxoꝛe blaſphemak:tñ nõ con querit᷑:nec labijs ſuis ↄtra deũ moꝛtaliter
locutus eſt:ↄſiderãs aliã vitã cito eſſe ven⸗
3
Sd fratres in heremo Bermo XXRII XXRXII
turz. Nõ ergo turbemini: ð ↄſderate quia pꝛopter peccataveſtra ꝑcuſſit vos deus:v
vt examinet vos · Ecce em̃ maria quia mur Numeri.in.
murauit in fratrẽ ſuũ moyſen: lepꝛoſa ẽ fa⸗
cta. Aʒarias rex qꝛ pꝛeſumpſi tlepꝛoſus fa 4. Reg.. ctus ẽ:⁊ gieʒi qꝛ ſymoniã cõmiſit:⁊ naamã 4. Regl.j.
qꝛ ſe gloꝛificauit. Vos etiã quocũq; modo percuſſi eſtis:patiẽtes eſtote:⁊ gratulanti aio ſuſcipite illam: ne pariter hie ⁊ in futu ro kterna toꝛmẽta patiamini.Confoꝛtami⸗ ni ergo ⁊ nolite timere.Ego vobiſcum eſſe credidi tertia die paſche:ſed qꝛ valentinus noſter migrauit a ſeculo:ꝓpterea vobiſcũ
eſſe nõ potui. Sed nũc fractis argenteisva ſis de bonis eccleſię hiponẽſis:vobis ĩ ne/ ceſſitatibus ⁊ pꝛo captiuis ꝓuidere volui. Conſolet᷑ aũt nos deus qui ſuos ↄfolat᷑ in om̃i tribulatiõe:Amẽ.
De deteſtatione ebꝛietatis cum
terribilis caſus enarratione:Ser⸗ mo XRXII
n miremini fratres chariſſimi ſi A n hodie ter ſermonẽ deo auxiliante ecero · Accidit hodie terribilis ca ſus vt om̃es audiſtis:pꝛopter quẽ non ſo⸗ lum ad ecdeſiã hiponẽſem om̃es antiquio res habere volui:ſed etiã om̃es fœmimnas et infantes in vnũ ↄgregari pꝛęcepi. Qubus ↄgregatis cũ doloꝛe ⁊ anxietatevobis enar
rareintẽdot;unqᷓ; pater in plebe:quidacci⸗ dit pꝛeclariſſimo ciui noſtro hiponẽſi cyril⸗
lo.Ecce em̃ vt ſcitis potens erat inter nos opere ⁊ ſermone:⁊ fere dilectus ab om̃ibꝰ. Filiũ vt ſcitis habebat ⁊ eum vnicũ poſſi⸗ debat:⁊ quia vnicus erat eum ſuperfiue di ligebat ⁊ ſupꝛa deũ. Ideo ſuperiiuo amo⸗
re inebꝛiatꝰ: filiũ coꝛrigere negligebat: dãs
etiã poteſtatem faciendi om̃ia quę placita eſſent illi. O doloſa libertas:O grandis fi⸗ lioꝝ perditio: o paternus amoꝛ moꝛtiferꝰ. cce filios ſe dicunt diligere:quos iugula/ ri pꝛocurant. Sicũt eos amare: quibus iã
ſuſpendia parant. Dicunt patres filios ſe
*
nutrire:ſed egce iam pater ⁊ filius ambd in Wattb.i.
foueã cadunt. Quare pater cũ ſilio caditin
foueã: niſi quia pr̃ cęcus eſt:qꝛ malus:
ſalutem ſuã ⁊ filioꝝ ſuoꝝ videtur negiige⸗ re? Quo ⁊ quomõ pater hec neglexerit:niſi quando ſilio libertatẽ donauit: quando eũñ
quando ei ſemper ſerenã faciẽ demonſtra⸗
uit: Cupitis audire nunc quõ pater⁊ filius
e 2
coꝛrigere neglexit: quando virg pepercit: Pꝛauer.iʒ.

.— Bancti Auguſtini in foneã cadunt. Licet eñ ſciatis:tñ qꝛne/ nus: ſanctus ⁊ iuſtus ꝑmanſit. Sic⁊ helias ·Besl.7. ceſſe eſt vtvos qᷓdiu viuitis timeatis:ideo tamdiu miracla fecit:qᷓ;diu panẽ ⁊ aduã re⸗ quę bodie facta ſunt iterũ dicere nõ erube/ ſfectus eſt: ſed poſtqᷓ; carnes comedit: ⁊ vi⸗ ſco. Ecce ei cyrillus veſter fllium habebat num bibit in ſaturitate: miracula nõ legit vt ſcitis quem coꝛrigere negligebat:⁊ luxu feciſſe. Eia ergo ſideles:caſum ſuperiꝰ aſſi⸗ rioſe viuẽdo ↄſumpſit partem bonoꝝ ſuo⸗ gnatum inter cętera conſiderantes deum rum:ſed eccehodie ebꝛietate perpeſſus ma timete: et timentes eum feruenter rogate trem pꝛegnantẽ nequiter oppꝛeſſit:ſoꝛoꝛem vt ab his ⁊ ab omnibus malis libęret nos violare voluit:patrem occidit:⁊ duas ſoꝛro ſemper:Amen · 2 res vuinerauit ad moꝛtẽ. O magna diabo/ He puobus generibus hominũ li dñatio:patrẽ quem poſt deũ reuereri de⸗ mundum derelinquentiũ: qui in bebat occidit:matrẽa q̃ poꝛtabat᷑ᷣgnantẽ ſaneto Loth ⁊ vxoꝛt ſua deſignan oppꝛeſſit: ſoꝛoꝛes quas tenerrime diligere tur: Sermo XLIII debebat voluit violare:⁊ duas vulnerauit Vdiſiis tratres chariſſimi: ꝙloth& „ aB ad mottẽ. O voloꝛoſa ebꝛietas oim malo a nepos abꝛae inter veſſimos ſodo⸗ m mater:ofis luxurię ſoꝛoꝛ: om̃is ſuper⸗ mitas et gomoꝛreos ſancte et iuſte Sᷣcñn bie pater. O ebꝛieras ti mentẽ ccas:iudi moꝛatus eſt. Quas ciuitates volẽs ſubuer cio recto cares: ↄſiliũ nullũ habes: blãdis tere dñs:ad ſeruũ ſuum loth angelos miſit demõ es:venenũ dulce es: pctm̃ ſuaue es. vt cum malis nõ periret · Qui cũ exiret: di⸗ bih ebꝛietas nũqͥd nõ ꝑ te inflat᷑ ſtomachꝰ xerunt eiangeli: Salua aiam tuã. Vxoꝛ ve Nunquid non per te putreſcit anhelitus? ro lothqꝛ retro reſpexit: mox mutata eſt in Vunqͥd nõ oculos ccase Nunquid nõ cũ- ſtatuã ſalis. Igit᷑ fratres mei quęcũq; ſcri/ Bo.⸗ Vubeh. cta mẽbꝛa debilitas? Nunquid non moꝛtẽ pta ſunt: ad noſtrã doctrinã ſcripta ſunt:. acceleras? Nunquid nõ burſam euacuas? vt inde fructũ aliquẽ capiamꝰ. In loth em̃ e. Nunquid nõ dominiũ recipis ab hominer et vxoꝛe ſua: duo genera hoĩm deſignant᷑: Nunquid beſtialẽ ⁊ irrationabilẽ te diligẽ/ j ſcilicet mundũ derelinquentiũ: quoꝝ vnũ tem tecũ ducis? O ebꝛietas:diſcant te dili/ perfecte deſerit:aliud quoq; tepide:⁊ reſpi gentes agnoſcere:diſcant te deuitare: iteꝝ ciendo retro venit ad moꝛtẽ. Sodoma q;, diſcãt te deuitare: diſcãt te velut moꝛtẽei quę cęcitas vel muta vel aſperitas interpꝛe fugere:qĩ qui te dilexerit: regnũ dei nõ cõ tatur:mũdus eſt in quo ſunt hoĩies muti et Epb.;· ſequetur.Ergo o fideles abſtineteet nolite cci:ad quoſ mittunt᷑ ſancti angeli:⁊ ſancti inebꝛiari vino. Non em̃ ſufficit abſtinere: pdicatoꝛes: vt dicãt: Salua aĩam tuã: ⁊ in ſed abſtinentes alios abſtinere doceatis. monte te ſaluũ fac. Iugere em̃ ſodomã cd ſ, Be Bocentes quomodo loth inebꝛiatus cum aliud eſt qᷓ; incendiũ libidinis: luxurię: ſu⸗ ʒudiq.is· filiabus iacuit. Samſon etiãvino repletus perbię⁊ auaricię fugere? Auibus ⁊ pꝛęcipi* ꝑer meretric inimicis tradit᷑. Auditeſide mur nõ retro reſpicere: quia victoꝛ mũdiet ęſa.; iesꝛaudite eſaiam dicentẽ: Ne quicõſurgi montẽ lanctę religiõis ingreſſus:nõ deber „ tis mane ad ebꝛietatẽ ſectandã ⁊potandũ aretro reſpicere. Quare? Auia melius eſſet ⁊ · Netria ) ad veſperã vt iñ vino gſtuetis. In ve/ viam veritatis nõ agnoſcere: qᷓ; poſt agni⸗ ——— teri etiam lege pꝛęceptũ erat: ꝙ ſacerdotes tam retro abire. Auid eſt dicere:niſi ꝙme⸗ — xeultj1o. cum ingrederent templum miniſtrare do/ lius eſſet ꝙĩ yita ſpculari ⁊ laicali mãſlſſet: Lt mino: om̃ino nõ vinum biberent. Si ergo; poſtmodũ ſolitariã vitõ deſereret?Apo⸗ hoc erat dum templũ tantũ ingrederenẽ: ſtatare em̃ nequãeſt: moꝛtale eſt: cũ dãna⸗ ⁊ quid nos miſeri facere debemꝰOqᷓ;plu tione ſem̃per vere eſt. Tales eĩ feminęe ⁊ res ſunt ex vobis qui pꝛius tabemã viſitãt vxoꝛi loth comparant᷑:qꝛ moꝛientes: retro un q; templũ:pꝛius coꝛpus reficiũt qᷓ; animã: aſpicientes:ↄuertunt᷑ in ſtatu ſalis. Kotb B pꝛius demonẽ ſequunt᷑ qᷓ; deum. O fideles pꝛęcipit᷑ vt in montẽ ſe ſaluũ faciat: ꝑ queʒ nõ fideles: quid vobis cũ vino Runquid ptemplatiuavita deſignat. Tu vero homo vinũ factum eſt vt deſiciatis maledicentes aſcende in montẽ penitentię:aſcende ĩmõ⸗ nomẽ dñi? Abſtinete ergoa ſuperfluo po⸗ tem diuinę ↄtemplatiõis. In hunc montẽ Señz. tu ne rebelles efficiamini. diu ẽ adam te ſaluũ fac:in hunc montẽ volando tranſ Wð·M. obſtinuit:tamdiu obediẽs fuit: tãdiu bo migra ſicu: paſſer:⁊ ibidẽ ſalua aĩam tuam
—

niſini: gloh ʒ eſſimos ſodo⸗
langeetikta,
volẽs ſubuer angelos miſt uic exiret: dij mm. Uxove mutata eſtin
id fratres in heremo Bermo XXXIIII XXXV
curis ⁊ ſeculi dignitate denudatus. Sic em̃
fecit gloꝛioſus ille adoleſcẽs nathanael: de
Wattbi. quo legit᷑. Ait em̃: Aagiſter quid faciã vt habeã vitam ęternam?Lui dñs: Si vis ad
vitam ingredi: ferua mandata.Cui adole⸗
ſcens:Auę ſunt mandata? Lui dñs: Dili⸗ ges dñm deñũ tuũ ex toto coꝛde tuo:õ ho micidiũ facies: Non adulterabis: Non fa⸗ cies furtũ: Mon falſum teſtimoniũ dices: Honoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuam: ⁊ ꝓximũ tuũ ſicut teipſum.ſhęc oĩia ad tuã vitã per⸗ tinent. Cui dixit adoleſcẽs: Dñe heęc om̃ia cuſtodiui a iuuentute mea: qͥd mihi deeſt⸗ Cui dñs: Si vis pfectꝰ eſſe vende oĩa jj ha bes ⁊ da paupibꝰ⁊ ſequere me.Et ſecutus
modũ reſpiciẽs:reliqͥt patrẽ ⁊ matrẽ ⁊ vxo rem:filios ⁊ ſoꝛoꝛes ⁊ aiam ſuã. Tunc pꝛu/
Se⸗ig· dens adoleſcens montẽ dei aſcendit: ſodo mã ⁊ gomoꝛrã reliquit: incendiũ libidinis fugit:curã ſeculi ſuffocauit:⁊ montẽ ſũmę
gcüchſa Watt.. ↄtemplatiõis aſcendẽs: emit ĩagto theſau
nä ſoipta ſunt rum abſconditũ:charũ eum tenens in vita m'. Inlocheß Wattb.1. ſua. Similiter hoc idẽ fecit petrus: qñ vo⸗ im dellgnant: luntarie oĩa deſeruit:oĩa relinquẽs ⁊ ſecutꝰ nũ: quoꝝ wi eeſt ieſum. Sic⁊ maria illa laʒari ſoꝛoꝛ cum tepide:trehi azaro fratre ſuo ⁊ maria virgine pꝛudẽtiſ⸗ n. Sodom q Act· ꝓ. ſima:qñ om̃ia vendiderũt ⁊ pꝛeciũ ante pe ſpertasinteyt des aploꝝ poſuerũt. Sic ⁊ helie facerepia⸗ ntboies mune cuit:⁊ iohãni ʒacharię ſilio: qñ heremũ in⸗ iangeltlnci trauerũt. Sic ⁊ paulus cũ antonio: qũ an/ ua aimm iin nis multis heremũ colueft. Sic ⁊ frẽs mei rec ſodon it qui ſanctoꝝ patrũ vitã ⁊ exempla imitari⁊ jnis: luunt: ſequi voluerũt. Nunquid nos etiã hoc idẽ Qubts igi optamus? Etem̃ in ſeculo ſumus: ſemꝑtũ rtornide vt incepimꝰvobiſcũ i ſolitudine eſſe deſide uia vic nöo ramus:⁊ oſtendimus opere qñ ep̃ali eccle ⸗ greſlusino ſſai ia grati non fuimus. Eia ergo fratres pꝛe Auu— deo iugo dei ſubmiſſi eſtis:vt ſublata licen ſcere:q po— tia peccandi catena obedientię in pꝛopoſi/ kdrlat L to bono retinere poſſitis. Sʒ attendite fra ilucainil tres mei ⁊ lęticia coꝛdis mei: ꝙ nihil ꝓficit t dcennt bene operari ex coactiõe niſi ex volũtate li⸗ leciin⸗ bera faciatis. Qui eñ bene faciunt coacte: Lcschlnt Wen.. deo nð ſunt accepta qu faciũt:⁊ ñimonicy xnotenun, 3 reneo:quẽ iudei angariaueft yt crucẽ chꝛi ſtami ſuls l ipottaret: optime comparãt᷑. Ecce em̃ ſi nufachathan mon cruck poꝛtat cũ doloꝛe: qꝛ nõ libenter n. Tuvevon poꝛtat:angariat᷑: ſed non moꝛat᷑ in ea:ideo enit:ſntein nõ pſfeuerãdo fugit:⁊ ſine fructu a crucere 8. Jnbun un z edit: qꝛ nihil boni dicit:niſi vſcʒ ad moꝛtẽ — volhnin in bono perſeueret᷑. Sic ⁊ nos.crucifigam? ſninn 3
₰7. 4e Seſt ieſum adoleſcẽs ille:⁊ nunq; retro poſt⸗
„„ — 6
coꝛpoꝛa noſtra verberibus: vigilijs: abſti⸗ nentia eſcę ⁊ potus. Sed timeo necoacti
gamus:? coꝛpoꝛa macerãtes: mũdo ſaltẽ voluntate viuamus. Ideo fratres in hunc
montẽ obediẽtię aſcendamus:⁊ qð deo ꝓ
miſimus attendamus. Nihil eſt em̃ maius obedientia: nihil peius inobediẽtia. Adã seß.ʒ.
perijt qꝛ inobediẽs fuit: chꝛiſtus reſurrexit vri. qꝛ patri obediuit. Jonas inobediens a pi one.⁊. ſce abſoꝛptus eſt. Saul inobediẽs a demo⸗ 1.Begl. 18⸗
ne coꝛreptus eſt. qua coꝛreptione liberet nos ipſe chꝛiſtus:vt digne ad montẽ ↄtem
platiõis volare poſſimus:mẽ. Ad iudices vt caueant ne odio:
re co⁊rumpant᷑ cęteraq; vitia de⸗
mo XKXXV
r oꝛtunato manichęoꝛũ pꝛeſbytero
amoꝛe:pꝛecio: pꝛecibus vel timo ⸗ inent et iuſticiain ſerũent: Ser⸗ Ogatus a vobis o iudices:licet cũ
longa diſputatiõe grauat?: ſermo⸗ nẽ veſtra dilectiõe deuictus facere deo au xiliante nõ diſtulimus. Ecce em̃ nũc ↄgre
gati eſtis in domo ep̃i. Lonueniſtis oẽs in
vnũ:nõ vt ſophiſmata audiatis:nõ vt poe
eſtis ab hoibus duces populi: iudices ter⸗ re:oꝛphanoꝝ patres: viduaꝝ mariti: iuſti⸗
cie ʒelatoꝛes:reipublicę amatoꝛes. CLauete
ð ne coꝛrumpamini odio:amoꝛe: pꝛecio: ß̃⸗
cibus vel timoꝛe. Decet igit᷑ iudices nõ ſo⸗
tarũ curioſitatẽ intelligatis: nõ vt beatos vos eſſe pꝛędicẽ: ſolũ vt qͥd pꝛo veſtra ſa⸗
lute neceſſariũ fuerit audiatis: ⁊ audiẽtes operibus adimpleatis. Vos em̃ reputati
——
lum ꝗᷓ diximꝰ adimplere:ſed cũ dei adiuto⸗ rio calcare ſupbiã:abominari luxuriã: ab⸗
uerca dicit eſſe⁊ ſũma inimica iuſtici. Ip̃a em̃ eſt qᷓ patrẽ neſcit:matrẽ ignoꝛat:amicoſ
perdit:? ſeipſam relinquit. Secet igit᷑ iudi ces nõ auariciã ſed largitatẽ ſectari:⁊ ama⸗
hoꝛrere falſitatẽ:deſpicere auariciam: qᷓ no
re paruulos:puſillis ⁊ oꝛphanis faciẽ ſere⸗ nã nõ ſolũ verbo ðᷣ opere demõſtrare. Non
em̃ auertere faciẽ debẽt a paupere:net pꝛio res dedignent᷑ ↄſeruare fideles: nec ceruicẽ
erigere debẽt quoſdã deſpiciẽdo: ſciẽtes ꝙ cẽs·⁊
moꝛit pariter doctus ⁊ indoctꝰ. ecet igit᷑
—————
iudices gratiã quã diuinitus receperũt lol⸗
licita mente cuſtodire:ſidem oſtendere: ʒe⸗ lů rectitudinis ↄſeruare. Decet etiã iudices clemẽtie eſſe cultoꝛes:deteſtatoꝛes ſeuitie:
cunctis benignos:ad irẽ tardos:ad miſeri
e 3
7
v.
6.

Bancti 4 coꝛdiã feltinos:in aduerſis firmos: in pꝛo⸗ ſperis humiles ⁊ cautos:⁊ qͥbuſcũq; digni⸗ tatibus ſublimatos ſeipſos agnoſcãt:⁊ ca⸗ ueãt ne ſuos iferioꝛes deſpiciãt. Decet etiã
iudices ſapiẽtes eſſe:⁊ in lege doctiſſimos:
ęſa.ʒ. ne dicere valeãt tanqᷓ; legẽ ſanctã ignoꝛan⸗
es bonũ malũ ⁊ malũ bonũ. Decet etiã iu
dices pluſ deũ timere qᷓ; alij hoĩes:plus de ſalute aiaꝝ curare qᷓ; coꝛpoꝛis:plus honoꝛẽ
P deiqᷓ; marſupia plena diligere. Sʒ vę vob
o iudices:vę vobis in ęternũ ⁊ vltra: qꝛ nõ
eſt ĩ vobis veritas:nõ miſericoꝛdia:nõ pie tas:nõ iuſticia:nec ſciẽtia dei in vobis põt inueniri. Quid em̃ inter vos regnat? Aua⸗ ricia:mẽdaciũ:camoꝛ:apparẽtia: peruerſio
ſacrę legis:dicẽteſ malũ bonũ:bonũ malũ.
Ecce acceptio ꝑſonaxꝝ. Mõ ẽem̃ itas i vo .n. bis. Diminutę ſunt a vobis veritates. O patres pauperũ: o vere nõ patres ſed pꝛę⸗ dones. Quare nõ patres? Auia ybiq; per
vos opꝛimunt᷑: nec eſt qͥ miſereat pupillis
dei:ß ſi diues locutus fuerit mox tacuiſtis: cauſas ſuasvſq; ad nubes pduxiſti. Oiudi
ces ſciẽtiã ⁊ iuſticiã mũdi amãtes: attẽdite
qd agitl. Nã ſciẽtia mũdi pleni eſti:⁊ĩ ipſa moꝛiemi. Qus eſt em̃ ſciẽtia mũdi: niſi the ſaurũ ↄgregare:lucrũ terrenũ acquirere:de cipere pꝛoximũ:mẽtiri:iurare: iuſticiã cau te ꝑuertere:⁊ ſimilia in cunctis agere? Iſta em̃ eſt ſapiẽtia huiꝰmũdi. In iſtis fere ᷓſi Seß.i. tota veſtra vita ↄſiſtit:⁊ ideo attendite qui Cor.z⸗ iudicatis terrã: ꝙ ſapiẽtia huius mũdi ſtul ticia eſt apud deũ. Sʒ dicitis: O epiſcope hanc ſcientiã nõ amamus: furtũ nð cõmit⸗ timus:pꝛoximũ nõ decipimus nec offendi⸗
mus. Quare? AQuia nihil aliud recipimꝰ:
niſi qᷓ;tum nobis donarevoluerit. Ego aũt
dico vobis:ꝙ tantũ feciſtis qᷓ;tũ facere po⸗ tuiſtis. Non plus vobis juit datũ:ideo nõ
plus recepiſtis. Quantũ potuiſtis feciſtis. Veues cauſas magnas feciſtis. Naʒ ⁊ ſi vi nõ rapuiſtis:⁊ pꝛoximũ in via nõ depꝛęda⸗
ti fuiſtis: latrones tñ eſſe poteſtis. Latro
ẽ timet malũ: ⁊ vbi nõ põt nõ facit: et tñ
latro eſt. Deus em̃ coꝛ interrogat ⁊ nðõ ma⸗ num.Lupus em̃ frequenter venit ad ouile
⁊ quęrit rapere oueſ: querit lacerare:quęrit
⁊ deuoꝛare: TVigilãt tů paſtoꝛes: latrant ca
nes:⁊ ſic lupus timẽdo fugit. Nunquid nõ
tamẽ lupũ non eſſe dicimus? Abſit. Sic er
vos facitis qᷓ;tum poteſtis: ſi plura poſſett
C plura faceretis. Eia igit o iudices attendi⸗
tene cũ falſis iudicibus ſuſannę ↄfundami Hanie.n.
ni. Suſcitabit em̃ dñs ſpiritũ daniel: ⁊ po net ſpiritũ eius ⁊ ſapientiõ pueri ſui danie
lis in mentem alicuius iuuenis:⁊ ſicut fecit
in ſuſannę iudicibus ↄfundet om̃es falſos
teſtes cũ iudicibus:⁊ tunc ſcient quid pꝛo⸗
fuerit ſibi ſua ſciẽtia. Lõſiderate ergo o iu⸗ dices terrę quid ꝑ oſeam ſeruum ſuũ deus loquatur. Zit enim: Viſitabo populũ me⸗ Sſee. 4· um:⁊ iudices ⁊ vias eoꝝ:⁊ cogitatiões eo⸗
rum reddam eis. O qᷓ; hoꝛrendũ eſt incide/ heb.w. re in manus domini.O qᷓ;ta vltio: o quãta miſeria malis erit in die nouiſſimo. Expel⸗
lentur enim mali mercatoꝛes: falſi iudices
de domo domini: exulabũt a domo dei:ex pellentur a paradiſo: ⁊ ibunt in locum vbi
femper erit hetus et ſtridoꝛ dẽtium. Ideo Watc. ⁊. attendite ad conſiliũ meum:aperite coꝛdis
poꝛtas: Surgite qui doꝛmiſti:legite Eſaiã pꝛophetam:equimini eum:nõ cras ſed ho die: nõ tñ hodie ſed ⁊ nunc. Ait em̃ ꝓphe ⸗ ta: Derelinquat impius viã ſuã: et vir ini/ fa.ʒᷓ.
quus cogitatiões ſuas ⁊ reuertat᷑ ad dñm:
et miſerebit᷑ eius qꝛ miſericoꝛs eſt. Currite
iudices ne iudicemini ad patrẽ miſcðię:ꝗ̃eri
te veniã:reddite qð recepiſtiſ illicite. Quę⸗ riteveniã:qm̃ pꝛope eſt oĩbus inuocãtibus Nõ.i44 eũ in veritate. Ipſe eſt qͥ ſanat ↄtritos coꝛ
de ⁊ humiles ſpũ:⁊ coꝛde tribulatos ſalua/ Mõ.z · bit. Ambulate dum lucẽ habetis: dũ dies
eſt. Ecce o iudices veniet iam nox:qꝛ venit
iam moꝛs in qua nõ erit licitum ambulare.
Cogitate quid eſtis: qͥ ituri eſtis. Parẽtes
em̃ vri pᷣdicãt moꝛtui:ſepultura clamat:in fernus vlulat: dęemones expectãt: ſacerdo tes pꝛędicãt:qͥd ſupbis terra ⁊ cinis? D iu/ Ecẽi.io· dex qͥ deũ nõ agnouiſti: dũ iuxta tumulos ꝓatrũů tuoꝝ tranſis:ſcias ꝙ moꝛtui clamãt: Terra es:⁊ in terrõ ibis. hoĩes em̃ fueft ſi/ Señ.ʒ· cut ⁊ vos diuitias poſſidendo. Vbi modo ipſi ſunt:ſic et nos erimꝰ. Vbi ſuꝑbia eoꝝ: vbi ſciẽtia:vbi cathedra magiſtral:vbi ho⸗
noꝛ diſcipuloꝝ:vbi indumẽta ſerico ⁊ pelle
decoꝛata? cinis ⁊ puluis:o iudex qͥd es ⁊ qͥd eris ↄſidera. Non ergo tardes ↄuerti ad Ecẽi.x. deũ:⁊ ne differas de die in diẽ. Subito em̃
venit ira eius:qꝛ iuxta eſt dies perditõis:⁊
adeſſe quidẽ neceſſe eſt ⁊ feſtinãt tempoꝛa. Dentj. ʒ⁊⸗ Nemo ex vobis tñ deſperet:nemo diffidat
de dei miſericoꝛdia. Sed attẽdite qꝛ nulla culpa tam magna ẽ:quę nõ habeat veniã.
Et ne aliqs deſperet:mariã illã peccatricẽ: Auc.

nõcsſedho c. Aiem̃ ꝓphe⸗ üſui:etyrini cj euenaaddim: icoꝛs eſt. Lumie
licite. Qu bus inuocätibus pu. anatↄtritos tnbulatos ſiln 1⸗ abetis: dü dis iam no: q vent citumambuhr. —— ultura cama erpetit: ſiꝰ ena icinis: Lii düuxtn un gmomidm peicsclctb⸗⸗ endo. Ebinos Vbiſupbucti
B 3
Ad fratres in heremo
dominã luxurie: vanę gloꝛię matrẽ: ſoꝛoꝛẽ
marthe ⁊ laʒari in exemplũ aſſumite que poſtmodũ aploꝝ apoſtola meruit nũcupa
ri: Adiuuet aũt nos ipſe deus ⁊ hõ qui pꝛo nobis naſci ⁊ moꝛi dignatus eſt:men.
Ad pꝛeſbyteros ſuos malam vi tam eoꝛum repꝛehendens: Ser⸗ mo„ XXVI
Ratres chariſſimi vt nouit chari/ tas veſtra: opoꝛtet manũ mũdam eſſe que polluti vaſis maculas de⸗ bet purgare:ne polluta deterius poſſit co/
nquinare cũ ſoꝛdida ſoꝛdidũ tractat. Pꝛo⸗
Eſa 52.
Wattb.13. Watth.5.
Beñ.⁊⸗
pterea ſacerdotes altiſſimi dei vobis dici⸗ tur: Mundamini qui fertis vaſa dñi. Vos em̃ eſtis qui vaſa dñi ferre debetis:quibus datũ ẽ noſſe myſteria regni dei: Vos eſtis ſal terrę:lux mũdi:lucerna accenſa: ciuitas in monte poſita: columnę templi: lignum ſcientie in medio paradiſi poſitũ:patroni⁊ rectoꝛes terrę:angeloꝝ ⁊ paradiſi ciues:ꝓ⸗ phetarũ filij:patriarchaꝝ cognati: apoſto/
loꝝ ſucceſſoꝛes. hũdamini ergo vt digne
cum patribus ferre poſſitis vaſa dñi. Vaſa
em̃ non ſolũ aurea ⁊ argentea: ſed etiõ illa
pꝛo quibus redimẽdis dñs moꝛi dignatus
eſt. Pꝛopterea attẽdat charitas veſtra qua
B Titũ.1.
les eſſe debetis:vt digne vaſa dñi poꝛtare poſſitis. Ait emĩ apoſtolus: poꝛtet epiſco pum ſiue crimine eſſe:tanq; dei diſpenſato rem:nõ pꝛoteruũ:nõ iracundũ:nõ vinolen
tum: nõ percuſſoꝛẽ: nõ turpis lucri apeti- toꝛẽ.hec aũt nõ ſolũ ego epᷣus ſeruare de/ beo:ſed ⁊ vos vna mecũ deo auxilante ſer hare debetis per oia ſine crimine ſicut epi/
ſcopũ. Ita iubet eſſe pꝛeſbyteꝝ:id eſt irre⸗ pꝛehenſibilẽ:vt nõ quęrat vxoꝛes:nõ diui ⸗ tias:nõ honoꝛes: ne ſecularis dicat᷑. Non* em̃ debet qͥ aiaꝝ curã gerit tranſire de do⸗ mo in domũ:nõ frequẽtare foꝛũ cum ruſti cis:nõ mercantias acquirere:nõ cõmatres pꝛocurare:nõ ligoniʒare: non tabernas in/ trare: non diſcurrere: niſi neceſſitate com ⸗ pulſus. Sic eĩ facientes irrepꝛehenſibiles
unt apud homies. Sic em̃ vaſa dñi digne Poꝛtare poterũt. Sed ſiↄtrarium fuerit:ꝙ vñs auertat: quõ poterit auferre malũ de
medio ouium: ſi in delicto ſimiliter ſimili coꝛruerit vel maioꝛi? NMon em̃ talis diſpen ſatoꝛ dicit᷑:ſed potius diſſipatoꝛ. Aliud eſt em̃ diſpenſatoꝛ: ⁊ aliud dñs. Diſpenſatoꝛ
em̃ ſeruus eſt. Non em̃ licet diſpenſatoꝛi ꝑ⸗
——
S.— 5„%ℳ 3.
Bermo XXXVI
poꝛtare:qꝛ dñis eius humilis: benignus et miſericoꝛs eſt. Non ergo licet diſpenſatoꝛi furioſum eſſe. Nihil em̃ fetidius:nihil dã⸗ noſiꝰ: nihil leuius:nihil turpiꝰin paſtoꝛe fu rioſitate. Attendat igit᷑ paſtoꝛ:attendat et
cutere ſeruos: nõ occidere: nõ iracundiam
diſpenſatoꝛ: quid legit᷑: Seruũi dei nõ opoꝛ a. imoth.
tet rirari:ſed humilẽ ad oẽm eſſe:patientẽ doctoꝛẽ:in manſuetudine erudientẽ eos qͥ 2tra moueat. iſcãt ergo paſtoꝛes ſi offen
—
„—„
duntur: patientes eſſe. Et vt ego patien ⸗ C
tiam merear:opoꝛtet pꝛeſpyteros etiã non ſolũ abſtinerea rixis ð ab ebꝛietate cauere.
NMon em̃ licet clerico extra hoꝛã bibere: vel aliquid manducare:vel de domo in domũ tranſire⁊ pꝛandiũ vel cęnã oꝛdinare. Attẽ⸗
dico nolite turbari. Nam valde deſpicitur
dite pꝛeſpyreri mei:attendite:⁊ ſi veritateʒ
clericus qui ſepe vocatus ad pꝛand iũ non recuſat: etiã neceſſitate aliqua cõpulſus. Sepe em̃ in cena vel pꝛãdiovbi magna exi tit mltitudo:rixe ⁊ ebꝛietates naſcũt᷑:⁊ ea ᷓ ſunt opa carnii. deo ſũme cauere debet ericus ne extra domũ ſuãvel epiſcopi pꝛã dere audeat: vel in eadẽ etiã audeat ſecula ribꝰpꝛeparare. Quid em̃ aliud habere de⸗ bemus:niſi ꝙ turpis lucri appetitoꝛes nõ ſi⸗ mus? cm̃e em̃ lucrũ remotũ a pꝛeſpyteris
eſſe debet. Wam nõ ſpculiß eoꝝ ꝗᷓ dei ſunt
negociatoꝛes ſumꝰ: ſecłares ad nos venite nõ pñt:nunqd vłitelligere: Abſir. Sermo D
nẽ nf̃m audirevoluiſtis:⁊ dimiſſo dẽtiũ do
loꝛe volui habere vos: j vt bonos vos eſſe
audiatꝭ:ß vt veritatẽ loquẽdo veſtrã miſe ⸗ rã itelligati. Quid em̃ eſti Siceti: Paſto⸗ res ſumꝰ. Ego aũt dico ꝙ pa ſtoꝛes eſtis: et vexꝝ eſt að dicitis. Sʒ qͥ paſtoꝛes vel q̃les dicere audeo: qꝛ ſil vobiſcũ mẽdax. Dẽs
pctõꝛeſſumꝰ: oẽs ĩ pctis nati⁊ ↄcepti ſum:
oẽs ĩ pctis viu
q ep̃s ſum:qꝛ paſtoꝛ ſũ:qꝛ ꝓ vob aĩam po/ nere parat? ſum. Tacere igit᷑ nõ debeo: qꝛ licet pctõꝛ ſim:aĩam tñ pꝛo vfa ſi alute pone reiã decreuiʒ iã me paraui: verũtũ diꝛet om̃e qð verũ eſta quocũqʒ dictũ a deo eſt·
a patre et filio ⁊ ſpũſancto eſt: dicere expe/
dit nõ occultare. Nam ſi veꝝ tacerẽ: eſſem
sviuim?. Expedit tñ vtyexꝝ dicã: ꝓot.i.
vobis ſilis in cunctis:qð nolo. Sið deme Zo ·.
cũ qͥs cõtra me⸗unqͥd foꝛtunatus vel ar⸗
nꝰcũ ſuis inſidijs:ã qꝛ vexꝝ eis dixi:ideo
iheremo inſidiaſ mihi poſueft · volẽtes me
compꝛehendere ⁊ occidere:⁊ tñ deꝰ me libe e 4
—„ 6 6 — ℳ——

— ——— n 2 3
/ Bancti rauit. Libenter tñ ſuſcepiſſem martyriũ:et chꝛiſti in fronte poꝛtamꝰ: dd aliud qᷓ; ſymo⸗ 5 E etiõ ꝓ veritate moꝛi ſp paratꝰſum. Audi niã⁊ latrocinia quotidie ꝓcuramus? Ego te ergo rebelles: Audite lupi rapaces: Au etiã infidelis erã: ⁊ nõ ſolũa canvꝛginẽi. n dite vos deriſoꝛes. Veniat etiã ille ſanctꝰ pus ð a romanis acutiſimꝰreputabaracũ u eʒechiel qͥ poꝛtã clauſam viderat in domo ctis. Lopioſa turba circũdabat frequèeter? dñi:ſurgat ⁊ vobis aperiat viſionẽ quã vi ⁊metranſire videntes et audientes manũ b ditx paipauit. Dic dic o ſancte eʒechiel:dic oꝛi ſuo ponebant:ciuem romanũ tribuno⸗ ęzech34. pꝛeſpyterl meis. it ſibi dñs: vili hois ꝓ ⸗ rũ caput me fecerãt ꝛet voꝛẽ pontian fliã pheta de paſtoꝛibꝰiſrl:dicq; ad eos: Eę pa mihi equalẽ parauerãt. Audeo em̃ dicere: ſtoꝛibqᷓ paſcebãt ſemetipᷣos. Nõne gregel audeo hoc aſſerere in nullo me mutatũ fuil paſcunt᷑ a paſtoꝛibꝰ Lac comedebati⁊ la/ ſe:om̃ia ↄtemnẽs: cuncta quę pꝛomiſerant d nis operiebamini: qð craſſum erat occide/ ſpernẽs: diuitias abhoꝛrens:ciuitatẽ caute 3 batis:gregẽ aũt meũ nõ paſcebat. Quod relinquẽs:fugiens mediolanũ: vxoꝛẽ no infirmũ erat nõ ↄſolidaſtis: ⁊ qð ęgrotum quęrens:cogitans nihil peius habere qᷓ; cõ erat non ſanaſiis: Auod confractũ eſtnon oꝛtiũ mulieꝝ ⁊ ſocietatẽ · hec om̃ia ſeruus u alligaſtis:⁊ quod abiectum eſt non reduxi- iniquita tũ mearũ facere nolebã: qui tamẽ n ſtis:⁊ quod perierat non quęſiſtis:ſed cum nunc ſeruus chꝛiſti ea quę diximus ⁊ maio auſteritate imperabatis eis et cum poten⸗ ra temptoꝛ habere frequẽter. Nos aũt fra⸗ tia. Et diſperſe ſunt oues meę. Sʒ ego ſupꝑ tres qui in pugna ſemper ſumus:licet tem⸗ n paſtoꝛes:requirã gregẽ meũ de manu eoꝝ. pPtemkr ad mũdũ redire: vxoꝛari:negocia⸗ c Ecce quõ de vob querit᷑ dñs:qꝛ nõ eſtis pa ri:delicate viuere:cathedrã etiã aſcendere: n ſtoꝛes ð lupi rapaces:qꝛ oĩa quaſi ꝗᷓ facitis caueamus ne cũ mundo damnemur. Vos ꝓpter lucrũ facitis. Non ſolũ qᷓ eccleſiarũ em̃ eſtis dij excelſi: in quoꝝ ſynagoga deꝰ ꝑẽ.sl. ſ ſunt qᷓritis:; ⁊ ᷓ mũdanoꝝ. Ecce em̃ diſcu- deoꝝ ſtare deſiderat. os eſtis eiꝰvicarij: 6b6.p 5 tiamus mentẽ: pquiramꝰveritatẽ.Nunqͥd qʒ vicẽ eiꝰ geritt. Vos eſtis filij excelſi oẽs: e miſſam cantare: nunqͥd baptiʒare: nunqd qͥbus dat᷑ poteſtas ligãdi atq; ſoluẽdi: ape Wattb.is. moꝛtuũ ſepelire ſine pꝛecio vel ꝓmiſſiõe di riendi etiã celũ ⁊ infernũ claudendi. Eia 3 gnamini: Mũqd nõ citius moꝛtẽ diuitũ qᷓ; ſacerdotes dei excelſi:aperite aures coꝛdis lbe 1 coꝛpis ſalutẽ deſideratis videre? Ecce quõ vfit: Quieſcite iã agere ꝑuerſe:diſcite bñ fa El.i. n& ſe lupieſtis:ecce quõ oi ſymonia infecti eſtis. cere: paſcite oues verbo ⁊ exemplo: nolite i S ſacerdotes qͥd agimus: qͥd ſumꝰ:curt̃ eis cglũ claudere. Clauditis dũ nõ coꝛrigi⸗ in doꝛmimus? Ecce latro ſemel furat:ſemel fe tis:clauditis dum male viuere oſtenditis. nꝰ ꝓximi tollit vel rapit:ß ſi capit᷑ blaſphe/ ¶ culus ſitis ccoꝛet pes daudo. Tunc ẽ 6 mat: verberat᷑:furtũ imponit: ⁊ tanqᷓ; latro oculus eſtis cco: cũ eius tenebꝛas effuga⸗ iudicat᷑ ad moꝛtẽ. O ſacerdotes mei:ſi fenꝰ tis ignoꝛãtię. Et pes eſt claudo:qů viã ve e ilaico crimẽ iudicat᷑:ſi ꝓpter b moꝛi debet ritatis demõſtrati: vel qñ fidẽ eoꝝ roboꝛa⸗ ⁊ↄdemnat᷑ ad moꝛtẽ: qͥd de vob erit in die tis. Secd ſi fidẽ veſtrã pꝛo vobis roboꝛare i nouiſſimo? Auid de nob faceret mũdus:ſi ¶ neſcitis:quõ alioꝝ fidẽ roboꝛare poteritis? ſi up nos poteſtatem haberet? Quapꝛopter Et ideo attendite nec turbeminiſi veritatẽ Timotb.s. tenete iuſticiã: nolite lucrũ facere: haben/ ¶ dico vob. Scio eĩ ⁊ bene ſcio g vob ama tes victũ ⁊ veſtitũ ↄrenti h oĩa eſſe debetl. raẽ veritas. Quare:niſi qſi veritatẽ dico Zob.s. gʒ qͥcelebꝛat vel pꝛedicat velbaptizat: vt nõ creditis mihix in melius etiãnõ muta⸗ inde lcrũ acdrat: bonis celeſtbꝰ ve facto mini? Amara ðeſt yeritas:⁊q̃ eã amãt vel ſe pꝛiuat. Ecce em̃ romani pꝛincipes ð;tum pꝛedicãt:ſepe replent᷑ amaritudie ⁊ doloꝛe. 2 neceſſe eis fuerat ð diuitijs ſuis tm̃ recipie ¶ Tacere tñ nõ audeoꝛnec vobis placere in⸗ n bãt:aliud quoq; pauꝑibus erogabãt: iuſti tendo:qꝛ ſi hominibus malis placerẽ: ſer/ Sᷣatn. 9 ciã mirabilẽ ↄſeruabãt in cũctis: ꝓprerq̃⁊ uus dei nõ eſſẽ. Vultis vr placeã: deſidera alia bona q̃ faciebãt ⁊ obſeruari yolehant: tis vt diligã: tamẽ nõ yultis vt coꝛrigam. v — merueft magniſico imperio ſublimari:⁊ti ¶ Obſecro tñ vos vt vitã emendetis:ↄculcã⸗ meria cüctis in oꝛbe. Ecce em̃ pagani erãt: tes auariciã: deſpicientes luxuriã: vitãtes hl ⁊ſtultiſſimũ putabãt ꝓ deo colere crucii/ ſuperbiã:ſymoniã odientes: pauꝑes am⸗ xum:⁊ tñ deñ ſuũ timebõt:Et nos qͥ nomẽ tes:pompas huius ſpculi renuentes:⁊ pꝛo vi e

het omin ſenus lebä: qui un diximusamgio⸗ er. Rosaütfn⸗ ſumus:lcettem vrotur:negoc äctaſcendee — 6 o ſnaggde'x eſtis ebvicar is fili exciiois atq; ſoluẽdi: ape hu ude.ku erite aures cudi uerſe:diſcitebih i⸗ texemplo: noin uis dünð cuig⸗ viuete oltendis daudo. Lunc s tenebrꝛs efug daudo: q vün ſdẽ eot wbou no vobis wbeut oborarepolents ſcoꝗ voddn ius etüns mut nsticinin vobispac delien
Ad fratres in heremo
nobis intercedentes:ſine intermiſſiõe oꝛã
tes:vt ⁊ ego vna vobiſcũ vaſa dñi digne ꝑ
gratiã merear poꝛtare.Et ſi qͥ;ð de memur murauerit: ſciat ꝙ de patre epᷣo murmura
uerit:parcat᷑ illi ⁊ oꝛet᷑ pꝛo eo. Qꝰ ſacerdotes ſe debeant erhi⸗
bere ſicut dei miniſtros:⁊ cauere ne— ſanctiſpiritus— 3 1⸗
curent: Patientiam quoq;⁊c
tatem ſeruare: Ac de foꝛnicatiõi
deteſtatiõe: Sermo XRVI
atres chariſſimi ſicut actuũ apo/ ſtoloꝝ narrat hiſtoꝛia:apoſtatante iuda a ↄſoꝛtio apoſtoloꝝ:diuina
uidentia ad ſtructurã eccleſie ꝓuidens:fun
Apoc· ai. damenta ꝗᷓ fm iohannẽ ſunt duodeci noia aploꝝ: beatũ matthiã vocauit ad aplatũ.
Et ſicut ſuſcepit matthias pꝛincipatũ ⁊ ſur rexit loco iudę: ſic etiã nos ſuſcepimꝰpꝛin ⸗ cipatũ in eccleſſa dei: ⁊ per gratiã ſuã ſuos
miniſtros facere voluit:⁊ ĩ palatio ſuo nos ↄMituit:⁊ elegit vt eſſemꝰgẽs ſctã:ppls dei: ſal terrę:lux mũdi:⁊ angelici homies abſq; Eph.s. pctõ. Ahiniſtri etiã dei ſumꝰ ⁊ ſerui. Serui
em̃ dicũt᷑ ñ qͥ ad oculũ ſeruiũt: qͥ volũitati
dñi in oibus ſideliter obediũt:⁊ tunc in tã⸗
tam familiaritatẽ dñi mouent᷑:ꝙ nõ ampli
Zob.·1. us ſerui ſed amici vocant᷑. Ideo tota men⸗ 2.Cori.s. te nos exhibeamus in multa tribulatione:
in ſcientia:in charitate nõ ficta:in vigilijs: in carceribus ⁊ plagis: in verbo veritatis. Et ſic nihil habentes:om̃ia chꝛiſtum poſſi⸗ dendo ſimus poſſidentes. lhęc eſt em̃ bea ⸗ toꝛum vita: hec eſt ſacerdotum ſalus.hec eſt ſeruoꝛum dei requies.ſhœc eſt amicoꝛuʒ eius voluntas · hec eſt em̃ ſanctificatio no⸗
ſtra:vt in oĩbus exhibeamus noſmetipſos
ſiẽ dei miniſtros ĩ multa patiẽtia:ĩ tribulaa. tiõe: ĩ neceſſitate:ĩ caſtitate: in abſtinẽtia: in ſciẽtia:in ſuauitate: ĩ charitate nõ ficta: in verbo veritatis:nemini dantes vllã of⸗ fãſionẽ:vt nõ vituperet᷑ miniſteriũ noſtrů. Chꝛiſti eĩ ſerui ſumus. Tunc chꝛiſtianoꝛũ miniſteriũ vituperat᷑: ſeruitꝰ nr̃a deſpicit᷑:
qñ ea qᷓ chꝛiſti ſunt deſpicimus:⁊ opere ad implere negligimus. Szvę nobis frẽs mei
vę nobis:qꝛ falſum nomẽ chꝛiſti poꝛtamꝰ: falſum nomẽ dei gerimus:qꝛ oꝑe nõ adim⸗
plemꝰ qð adimplere debemꝰ. Diſcutiamꝰ ſacerdoteſmẽtẽ noſtrã:⁊ ſciamꝰi ſerui chꝛi Au.1. Ki ſimus. Sciamꝰem̃ qͥd facere debeamꝰ ne
ſerui inutiles ſimus. AQuid eĩʒerte nihil
gekytaltariſemir dealtan viuat. Si d militer frẽs q acramentũ emit: vel eccleſis
*
d Bermo XXXVII
aliud niſi g exhibeamꝰ noſmetipſos ſicut dei miniſtros in mlta patiẽtia. Sʒ vę nob P qꝛ nullã patiẽtiã babere videmur:iõ pau peres eſſe debemꝰ: qꝛ mẽbꝛa chꝛiſti ſumus ⁊miniſtri dei. Sʒ ſi pauptas aggredit᷑:vel
alĩ coꝛpoꝛis neceſſitate turbamur ⁊ affligi
mur:dona ſanctiſpũs vendere ꝓcuramus.
O ſacerdotes mei nolite malũ facere:ſed memẽtote ꝙ gratis accepiſtis: ⁊ ideo gratꝭ Watts.ic. reddite:ne cũ ſimone mago dãnemini: cui Actj.s. dixit petrꝰ: Pecunia tua tecũ ſit in ꝑditio⸗
nẽ. Qui etiã pᷣciũ recipit de ſacramẽti: gie/ ⁊4· Reg. ʒita eſt ⁊ pienus lepꝛa. ã cũ heliſeus mũ⸗
daſſet naamã pꝛincipẽ ſyrię in ioꝛdanea le⸗ pꝛat:rediẽs naaman obtulit ꝓphetę multa munera: ille noluit recipere. Aui cũ recel ſiſet:locutusẽ ei gieʒi diſcipulus ꝓphet
petẽs pᷣncipi ſyrie munera. Auibꝰacceptis
ꝓpheta oĩa ꝑ ſpm̃ nouit:⁊ videns eũ redar
guit ꝑcutiẽs eũ lepꝛa. Sic etiã pcutiuntur
oẽs qͥ ꝓ ſacramẽtis pecuni petũt.Sʒ dice C
tis: Nunqͥd nõ ſcriptura diẽ:Qui altari ſer 1Corf. uit de altari viuat? O ſacerdotes h qð dici
tis oĩo negare nõ audeo: ð ſciatis ꝙ deꝰin⸗
tuet᷑ coꝛda hoĩm. NMam ſi ſacramentũ dare diſtuleris:etiã ſi fueris oĩ pauptatevallat?
nõ paſtoꝛ es:nõ miniſter chꝛiſti es:ß merca
toꝛ. Mõ igit᷑ petas:nõ etiã tiñ ꝓ baptiimo recipias ſi cũ de ſimone pire nõ velis: ã Actj. g. facto pacto: ſacramentũ vẽdidiſti: ⁊ ſalua Watb.⁊s.
—
toꝛẽ tuũ ꝓdidiſticũ iuda. Spontanea ⁊ ſin
—
cera volũtate poꝛrige ſacramẽta:
———— „—
tendo:nihil expectãdoꝛnihil de ꝓmiſſo de⸗ ſiderãdo:ð ſi tibi dat iuſte recipiſ:iuſte po— ſidere potes. Memẽto tñ ꝙ pauꝑẽ vitã ſa
cerdol gerere debet:⁊ ideo ſi ſuꝑbiã paber:
ſimagno bñſicio gaudet:pᷣtervictũ ⁊ veſti⸗
tũ:qð ſupeſt paupib dare ñ differat: qꝛ oĩi pauperũ ſt. Verbũ aũt illud qð ñegare nõ debet fidelis: Qui altari feruit de altari vi uat:veꝝ oĩo eſt:qꝛ nõ licet ſacerdotibꝰma* nibꝰ opai gonizare: ferrũ fabꝛicarer ⁊ſi⸗ milia. Hoc aũtꝓpter reuerentiã ⁊ tãti ſacra mẽti digintate llui aũt magis ad ſcula ſes qᷓ; ad ſãterdotes ꝑtinet:ne ipſi ſacerdo ⸗
—————
tes dei fame pereant vel nuditate:ideo ði⸗
vel pꝛebendas: vel eccleſtarum introitus: vel ſeculari potentia hoc pꝛo ſe pꝛocurauit: argamgiez et iuda i damnatus eſt iam lepꝛoſus factus eſt:iam de templo dñi
.
—

—0
Bancti
expellendus eſt. Quare ſic.Quia qͥ nð in⸗ trat ꝑ oſtiũ in ouile ᷣ aſcẽdit aliũde:furẽ⁊ latro. Ideo repꝛehẽdendus ẽ: qꝛ emẽtes ⁊ Watb·⁊i· vendẽtes dñs eicit detemplo: Repellẽdꝰ Rumeri. eſt? qꝛ lepꝛoſieijciiubent᷑. Mon intrat per oſtiũ ad eccleſiã: qͥ ꝑ laicalem poꝛtã intrat. Hon em̃ laicis ſpiritalia dona tradita ſunt
. ß dñi vicarijs. Vicarij dñi ſũt: qͥ vicẽ aplo⸗ ũtenẽt. Laſtella aũt ⁊ villas ſuas laici dil penſent: bona aũt hiponẽſis eccleſie vigi⸗ ianterattendãt ne tangãt. Viuites em̃ ra⸗ ro vel nunqᷓ; pauperibus ſacerdotibus pꝛę bendas pꝛocurãt: ⁊ ſ ꝓcurãt nõ dei amoꝛe ꝓcurãt:ß vt cũ vxoꝛe ⁊ familia de bonis ec cleſię gaudere valeant. Et ideo ſciat ſacer/ dos qͥ timoꝛe vel amoꝛe defraudaria diui⸗
te ſe ꝑmittit:ꝙ impunitus nõ remanebit!?
ſi nõ in pꝛęſenti:ſaltẽ in futuro igne eterno
E nõ carebit. Redeamꝰ igit᷑ ad pꝛopoſitũ fra 2.Corſ.s. tres:?⁊ ſciamus quõ poterimus nos exhibe reſicut dei miniſtros. Lupitis em ſcire. Ec⸗ F eeſ perſecutiões veniunt: nõ deficiamus: 0 ſed patientiã habeam?ꝰ. Si neceſſitas pau⸗ pertatis ↄtingat:nõ deſperemus ſed in do mino ↄfidamus. Si blaſphemamur:nõ re⸗ Wattß.;. ſpõdeamꝰß parcamꝰ. Si collaphis vel ala pis cędimur:aliã partem parare nõ differa mus. Si verbo vel murmure percutimur:
Job · io·
Fot.1. tem pergamus.Quare?Quia nõ eſt ſeruꝰ maioꝛ dño ſuo. Si em̃ me ꝑſecuti ſũt:⁊ vos perſequent᷑ ait dñs. Ita em̃ patientia oꝛna ri debemus:ſi miniſtri chꝛiſti eſſe optamꝰ
Sed quid aliud:niſi ꝙ in caſtitate noſmet⸗ ipſos exhibere debemus? hec eſt illa virtꝰ ʒacobi·⁊. ſine qua quis eſt factus oim reus. heęc eſti la virtꝰ: quę nos deo cõmendat:ꝗᷓ nos an ⸗
gelos facit: quę nos ſuper ęthera volando
ferre nõ poſſumꝰ· Hoc eſt ila ſancta virtꝰ gpb.ð. quã aſtringere nõ docet apls: Joꝛnicatio ⁊
mens veſtra colloquijs malis poſſit coꝛrũ
diat᷑. qᷓ; vilis o qᷓ; miſer ⁊ puſillanimis re
bus cõuerſat᷑. Inſipiẽs valde eſt ⁊ inexper
taceamus. Si occidimur:gaudẽter admoꝛ
ↄducit. heęc eſt illa virtꝰ: ſine qua vaſa dñi
om̃is immũdicia nõ nominet᷑ in vobis: ne
F pi. Ioeo fratres attendite:ꝙ nõ ſolũ a vo⸗ bis remouenda eſt foꝛnicatio: ſed etiã oĩs ſuſpitio falſa. Nõ decet clericũ cum mulie⸗
ribus ſedere vel fabulari vel domum eius frequentaret ne ſuſpitio mala inde pꝛogre⸗
putat᷑ clericus:qui frequenter cum mulieri
tus:qͥ amicitias mulierũ pꝛocurat. Etideo
————————
Ruguſtin
vos qui eſtis lux mundi ⁊ciuitas in monte Wanðʒ ſituata:ſic famã veſtrã cuſtodire debetis:
vt nõ erubeſcãt de detractoꝛibus laudato⸗
res. Attendite etiã fratres:attendite gð di
cit aplus: Zoꝛnicatio et imundicia · Foꝛni Epb · catio eiñ eſi naturalis mulierũ cõcubitus:
ß illicitus. Foꝛnicatio eſt cũ meretrice age⸗
re. hulier ſiue adultera ſiue ↄcubina mere
tur vocatur. Foꝛnicatio em̃ ideo clericis in terdicit: quia cũ ſimus ininiſtii dñi: mẽbꝛa eretricis nõ efficiamur. Qqᷓ; turpeeſtce
ricũ a meretrice ducicaptiuũ. i em̃ ad /.xon.⸗ heret meretrici:vnũ coꝛpus efficit. Et ideo feire debemus ꝙ malũ eſt foꝛnicari. Namſi coniugiũ ſacerdotibus pꝛohibet᷑: quanto
magis crimen foꝛnicatiõis in nobis eſtima frnn Ecce em̃ fratres:laicis cõiugatis ad i.Corſ..
„*
tempus abſtinere pᷣcipitur vt vacent oꝛa⸗ tionl: ⁊ ſacerdotes quos coꝛpus dñi ↄſecra re om̃i die opoꝛtet: cõcubinas in domo te⸗
kwzo.
nere non erubeſcunt?Ecce quomodo vaſa Theſſal.
veſtra poſſidere ĩ ſanctificatiõe ſcjatis. Sci
tis eĩ fratres:ꝙ die quadã dauid venit ad i. Reg.⁊1 achimelech ſacerdotẽ: ⁊ait dauid eſurẽs: Da mihi aliquid cibi.Et reſpõdit: Non ha beo panes laicales ad manus: ſed tantum panẽ ſanctũ: ⁊ ideo dic mihi o dauid:ſunt mundi pueri tui a mulieribus: ⁊ ait: Sunt ab heri⁊ nuduſtertiꝰ. Et ſic dedit ſacerdos eis ſanctificaſtũ panẽ.Si ergo interroga/ uit ſacerdos: vtrũ ſerui dauid mũdi eſſent pꝛopter panes pꝛopoſitiõis accipiendos:
quid facere nos debemus miſeri ſacerdo ⸗ tes pꝛopter coꝛpus dñi accipiendũ? O fra⸗ tres mei:ſic ⁊ ſacerdotes paganoꝝ dum of⸗ ferre debẽt dijs ſuis incenſa: ab om̃i malo vt poſſunt abſtinẽt. Ecce ego iam epiſcopꝰ G hiwonenſis erã:⁊ cũ quibuſdã feruis chꝛi⸗ ſti ad ęthiopiã perrexi vt eis ſanctũ chꝛiſti euangeliũ pꝛędicarẽ:⁊ vidimus ibi multos homines ac mulieres capita nõ habentes ß oculos groſſos fixos i pectoꝛe: cętera mẽ ⸗ bꝛa gqualia nobis habẽtes: Inter quos ſa cerdotes eoꝝ vidimus vxoꝛatos: tantę tñ abſtinentię erãt: ꝙ licet yxoꝛes ſacerdotes oẽs haberẽt:nunqᷓ; tamẽ niſi ſemel in anno eas tãgere volebãt:q̃ die ab oĩ ſacrificio ab ſtinebãt. Vidimꝰ⁊i inferioꝛibꝰ ꝑtibꝰ erhio ⸗ pie hoies vnũ oculũ tĩ in frõte habẽtes: quoꝝ ſacerdotes a ↄuerſationibꝰ hominũ fugiebãt: ab om̃i libidine carnis ſeabſtine bõt: ⁊ in ſeptimana in qua dijs ſuis thura
3jo5
Vub.

.
—
Ad fratres in heremo o XXX
el offerre debebant: ab omi labe carnis abſti nmdtece nebant ſe: nihil ſumebã be carnis abſti- niteſtinate rape niteqhdi er diẽ·æ ſi mebãt niſi metretã aquę ni:feſtinate rapere nõ ſophi ndick 3o per diẽ:⁊ ſic ↄtenti manentes di etäaqus rũ:nõ carmi pere n ſoppimata pagar ricutun 6 dijs insanarbat———— poetaꝝ:nõ ulrtat— merenice oꝝ mi eria. Ecce pag schꝛiſtia, dituri ſunt us doctoꝛes ⁊ aud S age.— gani doctoꝛes fideliũ ituri ſunt rationẽ:t illã dulci itoꝛes red pbin facti ſunt:⁊ pctõꝛes ⁊ meretri eli tiã japiẽtian: ꝗᷓ per illõ dulciſſimã ſavien 17potoꝛes ⁊meretrices liũ tiã ſapiẽtiaꝝ: qᷓ heredi iſſimä ſapien iecet ſideles in regno dei. pꝛeceſſe§t chara ꝗ hereditas dei ⁊ flioꝝ eius Li— du veritate. Tunc veri eius mini ed opere runt:quã patri a:quã pꝛophete pꝛedi eeſde ſi ſobꝛie:ſi iuſte:ſi ius miniſtri erimus t:quã patriarche diuinitus Spꝛedixe⸗ u. Euicia benedictu uſte:ſicaſte vixerimus: Quie— filius poſtq in nitus hauſerunt⸗ effick. Eti in ſecula:Smen. minibꝰcõuerſatus eſt terris viſus ⁊ cũ ho Baruch.ʒ mici Fe De ſacre ſcripture ingenti 1dd tenendũ ⁊ qui aperuit ⁊ declarauit: can elacre ſcripture— dũ ⁊ quid. uit: unobisclm ipſius lectionẽ: Sermo e n kootlunuu berctäbocr—— ciugustu e Criptũ ẽ frẽs chariſimi ꝙ ſeuil a⁊tèrrena deſpicere. hecẽ nvtvacent q xo.zo. ſ poſuit in——— Smorles——— quõ— dꝛpus diige in qͥ lauarent᷑ aarõ o labꝛũ eneuz musi e oipotentẽ:quõ i— nasin—— 8— ſ—— Z—— bonst kemeienerene pen e quonodoyuſie a quicqq ſub legeantiquæ intempio bim⸗ neſe efficiebat᷑:alioui ua in templo dei in cerna pedũ noſtroꝝ: ⁊ vi ebimꝰ.hec anöeſuis. Sci eciebataliquid ntun plo dei in qua inſtrui roꝝ: ⁊ via ſalutꝭ nofit delus. e ũ pꝛeſi— nqua inſtruimur:quõ pᷣme alut noſtr — 4 Ro. 15 ait apls:Qugcũ igura tegebat᷑: ſic ligamus:quõ aĩam noſtrã uiuꝑ oia di udann ait apls: Qugcũq; ſcripta ſuntad noi cut qd pꝛopinqui oſtrã poſtmodũ ſi cris ataplotucciclenptaluntadnoſtum ni qus voſtmon 5 modũ ſicut teſpõdit o doctrinã ſcripta ſunt. õ em̃ oſtram mi: quò quõ poſtmodũ aĩam ꝓxi Fonh nt. Mö em̃ ſancti pat mi: quõ poſtmodũ coꝛpꝰ dü aiam ꝓxi ent tot ⁊ tanta ſcriptis men patres modũ ꝓximi velut oꝛp Ppꝛiũ: quõ poſt. — mendare: niſi vt alios leg memoꝛie com em̃ ximi velut noſtrũ diligam menaret Vt aiios em̃ noſtrũ diligamꝰ. Iſte o empla gdificarent Le legentes:alios ꝑex⸗—— modus: deũ:nos ⁊—— bus:xait Sim Wati.iʒ. ſcripturã facrã:legi gite ergo fratres mei tiſſi i. Hoc eſt illa ſacra ſapiẽti ximũ dili ſcdelt ſunis— vunr vlioprteiſodditcan al Sca. i ergo Wienog Seee pturã in qua qͥc curioſis ac diale— ꝛaſtro auid můdi eſen tis Legitee⸗ fugiendũ ſitplene inuenie qd is ⁊ rudibus piſcatoꝛib⸗ꝰ reu ndita: — Kegite eã qꝛ om̃ e inene gnenbren catoꝛibꝰ reuelata. nñ is miiſut, pꝛehendite eã ⁊ inuenietis tinuenit᷑. Ip⸗ ſtra ⁊of: uinicht—— pꝛopteret— dos:—— nos docet exterius— paganon dn eſee 2 abeiin 4— eeeoeeſee rnſu: ab om̃i ni pꝛopter maieſtatẽ:quõ quõ ſit ſublimitas cientia ſcientiaꝝ: angeloꝝ ferculũ: ar regouncylot pientie enhteieeneente cnt:apioꝝ zla buicälansi cram ⁊ inuenietis quõ— p ſ de maria vᷣgine ⁊ põ fa e deon natus ona: vginũ foꝛtitudo: mõ martrü co⸗ t eis ſanc de maria vᷣgine ⁊ hõ factꝰnos a x natus. eßo foꝛtitudo: mõachoꝝ refectid: idimus wimu ritas: quõ nouit vt veritas: que vtcha⸗ pncipiũ: viduaꝝ otũ cellariuʒ:— tan vt ꝓquitas: quõ dñj itas: quomõ ſedet ct ipiũ: viduaꝝ doctrina: cõi npita nõ bebel quõ dñat᷑ yt maieſtas. et chꝛitudo:moꝛ octrina: cõiugatoꝝ pui cripturã ſacrã⁊ inueni maieſtas. Legite ſempi moꝛtuoꝝ reſurrectio: vi x pul⸗ ipenor: cunn ille ieſ ãt inuenietis quõ naʒarenn ſempiterna pꝛotectio. ectio: viuentium — ille ieſus regit vt pꝛincipiũ:e nazarenns— pꝛotectio.ſheęc eſt ꝑ quã ſide oꝛ es: Inurtq lus: quõ git vt pꝛincipiũ: quõ tuet᷑ vt ſa- namur: ſpe ↄfirm hec eſt ꝑ quã fide o tn lus: quõ opat᷑ vt virt? ꝛquõ tuet᷑ vt ſa⸗ mur. pepfirmamur ⁊charitat 65 vrotitos: unln quõ aſſiſtityt pi virtꝰ: quõ reuelat᷑ vt lux mur. heęc eſt quã qͥ inue aritate roboꝛa⸗ quò aſſiſtitvt pietas.Et i at vtlux: ⁊hauriet tquã qͥ inuenerit inueni vroies luni qᷓ;diu in hac inſirm s. Et ideo o fratres mei auriet ſalutẽ a dño.ſh nuehiet vitd Mꝛouer ſendi ᷓ;diu in hac infirma et vana vi atres mei uis quã dño.hec eſt labꝛũ vl vouer.8. —. Quid em̃ hõ ſine li a mente Aent᷑ aarõ ⁊ filij eius cum ing „poollb ch— em̃ mente ren ſil eius cum cotb.g Auid ẽ enun litterl reputat⸗ Sʒ dices. Auid ſiehen v* Hun uboe em̃ ſteligere debember Bico C ationib el mulus: qͥbus nõ eſt intel d nõ equ? telli g ꝑaaron ſũmũ ſacerdò . n ð eſt intellectꝰ ia ici tellige— 3 ũmũ ſacerdotẽ necneh ſẽs meiqͥ paſtoꝛeſ rõn——— igit teligereebenrerpülioseins o 00 igo:ĩ oẽs tãm bꝛũ eneũ legẽ dñi itelli go:iq̃ oẽs neũ legẽ dñt itel tã magni ſacerdotes qᷓ;— tes qᷓ ꝑui ſtu⸗

— x. — ——
dere debent ⁊ legẽdo ⁊ docẽdo ⁊ ope adim⸗ plẽdo:ꝑ mũdiciõ coꝛꝑis:copunctionẽ itelli
gamus: qua mũdari debemꝰ:vt ad ſancta
ſanctoꝝ:id eſt ad ſecreta dei⁊ ſanctaꝝ ſcri⸗ pturaꝝ penetrãda:per purificationẽ digni inueniamur.Et ideo fratres mei attendite
et ↄſiderate ꝙ vas paratũ habemꝰ: in quo opoꝛtet mentis feditatẽ abluere: ⁊ mundi⸗ ciã mentis in eo pꝛęparare.Ecce em̃ lex ſan cta ⁊ ſcriptura imaculata parata eſt:vt vir/
tutibus decoꝛemur. Sed vę nobis:qꝛ debe mus eſſe exemplũ coꝛrectiõis:⁊ ecce iam ſu mus exemplũ erroꝛis. Ende hoc:niſi quia
cęci ſumus et idiotę ignoꝛantes legem: et
eam legere faſtidimur:⁊ tñ cathedrã tenere et aĩaꝝ curã gerere quotidie pꝛocuramus? Auid ergo mirũ ſi cadit ſacerdos? AQuid
attb.1. mirũ ſi nõ ſubleuat delinquẽtes Auid mi
rũ ſi dux cęcoꝝ ẽ? Ecce legẽ dñi cõculcauit: deſpexit eã vt moꝛtẽ. Sed quid dilexit: qͥd pꝛocurauit:qͥd toto affectu ↄcupiuit? Exo
rem vel ↄcubinã caute tenere:equos velut
miles i ſtabulo poſſidere: canes pꝛo vena⸗ tiõe nutrire:accipitres cuſtodire:⁊ tñ velut
ꝑs.ʒr. equus ⁊ mulus quibꝰ nõ eſt intellectus cu⸗ Wattbaʒ. pit honoꝛari in cęnis et ab hoibus vocari
rabbi. Ecce quõ cadit ſacerdos:ecce quo⸗ modo viuit. Sʒ ⁊ſi cadit qͥ ſibi columna vi debat᷑ in templo: quantomagis populus
Zob. 4. peribit? Si deꝰ in angelis ſuis reperit pꝛa ⸗ uitatẽ:quãtomagis in his qui habitõt do⸗
mos luteas ⁊ q̃ terrenũ habẽt fundamẽtũ?
Leui.. Diſcite ð legẽ ſacerdotes:ne ſurdo maledi⸗
catis. Tũc ſurdo maledicitis:qñ ↄſiliũ ꝓpt᷑
ignoꝛãtiã dare neſciti. Tũc cęco offẽdiculũ
ponitis:qñ falſa pꝛo veris oſtẽditis. Itaq; fratres nolite iam pigreſcere: ſed legite ſcri pturã. Diſcite eã filioli:ſepe eam legite: qꝛ lenioꝛ oleo:ſublimioꝛ auro: argẽto purioꝛ·
hec eſt quę pꝛęcipue in deũ ꝓuocat: ⁊ deũñ
diligere inuitat:coꝛda illumiat: linguã pu⸗
rificat:ↄſcientiã pꝛobat:aĩam ſanctificat: dem ↄfoꝛtat: diabolũ reijcit: peccatũ ſper⸗
nit:gias frigidaſ calefacit:lumẽ ſciẽtię oſtẽ dit:tenebꝛas ignoꝛãtię expellie:triſticiã ſę⸗
culi extinguit: leticiã ſpũſſancti accendit:
ſitiẽti potũ tribuit · hecẽ ſcriptura ſancta: lex noſtra imaculata:que de inſipientibus
ſapiẽtes facit:pꝛimol de nouiſſimis ponit:
magnos de minimiſefficit: nobiles ð igno bilibus cõmutat: naturã frenat: pꝛohibet leuitatẽ:tempat doloꝛẽ:ↄfert ſpeʒ:coꝛonat
ſenẽ: docet iuuenẽ: mitigat dedignantes:
inſtruit errãtes: ſanat egros: roboꝛat infir⸗
mos:bꝛutos faẽ ſenſatos:mẽtis ſtabilitatẽ
donat:excitat ſi omnolentos:ocioſos incre⸗ pat:pigros incitat:credẽtibus gratiã dat:
reges humiliat:humiles exaltat:rectas vi⸗
as indicat:elemoſynã imperat Hocelt ſeiẽ⸗ tia ſcientiaꝝ quę ſapientiã dat:gloꝛiã exal⸗
tat:honoꝛẽ multiplicat: humilitatẽ: chari⸗ tatem:lenitatẽ: obedientiã ⁊ manſuetudi⸗ nem docet:⁊ intellectus bonus eſt om̃ibus
benefaciẽtibus ⁊ diligẽtibus deũ. hec eſt quę abſtinentiã:caſtitatẽ:largitatẽ ⁊ volũ⸗
pariã paupertatẽ pſeruat. Poſtremo doctri am om̃ibus: felicitatẽ:ſuauitatẽ:gaudia:
ſtabilitarẽ coꝛdis: ſobꝛietatẽ coꝛpoꝛis:comꝰ puctionẽ mentis: verã humilitatẽ donat:
charitatẽ fraternã implet:⁊ timoꝛẽ dñi accẽ dit. obꝛem fratres mei qui hanc ſapien/
tiam diligit:⁊ diligenter legẽ implet:maxi/ Wattb.j.
mus vocabit᷑ in regno celoꝝ: ⁊ pꝛincipatũ
eccleſię poſſidebit:⁊ pᷓᷣmia ⁊ munera copio⸗ ſa recipiet in die nouiſſimo: Zmẽ· 8 De vita ſolitaria ⁊ contemplati⸗
ua: Sermo RXXRX
Zx vobis fratres ⁊ charitas cum ñ A
p de vob nõ deſiciat. Pax vob frẽs
qm̃ electi eſtis ante mundi ↄſtitu- Epb.i
tionẽ in hac vaſta ſolitudine:vt ſitis cũ he⸗
lia:paulo:hilarione:antonio ⁊ iohãne ſan
cti ⁊ imaculati in ↄſpectu dei. Pax vob q̃
nõ eſtis genꝰ abiectũ ſed electũ: nõ venale 1 Petri.⁊·
ſed regale ſacerdotiũ: nõ gens obſtinata
ſancta:nõ populus perditiõis ſed acquiſi/
tionis. Pax vobis qui non ↄuerſationem hominũ ſed angeloꝝ in ſiluis ⁊ nemoꝛibus adamatis. Pax vob ⁊ vera apoſtoloꝝ cha⸗
ritas: tanq; nihil habentes ⁊ oĩa poſſiden/ ꝛ.Con. ů
tes. Pax vobis fratres mei ⁊ filij mei dile⸗ ctiſſimi: quos quotidie in chꝛiſto parturio inviſceribus charitatis. Pax vobis illa in ⸗
quã chꝛiſti: quę exuperat oẽm ſenſũ:cuſto/ Nbil. 4. diat vt optamus coꝛda noſtra ⁊ intelligen ⸗
tias noſtras. Pax vobis fratres qui ſeculũ calcaſtis: mundũ deſpexiſtis:nõ laudẽ mũ di vſq; nũc adamaſtis:riſum hominũ fugi ⸗
ſtis: vt ſctis agminibꝰ⁊ angelic colloquijs
vacare poſſitis. Pax vobis quos i fiios et frẽs elegi: vt cõſoꝛtes ⁊ participes vos ha ⸗
beã in temptatiõibus meis. Ad hanc autẽ Aetj. ⁊·et& vitã iuxta apoſtolicã foꝛmã viuere volẽtes nõ me elegiſti: ego elegi vos. Segregaui Zot.i·
——————————————
———₰— ₰ ₰—

Räds
Necasy ubteſit dat glouicti mllitatt: chan manſuetudi Museſtomibi us de. hec et largituẽ tyoll
ſtremo doq Auitatẽ: gudu te coꝛpoꝛisicn umiitatẽ dou: monẽ djiucti 1quibancſpe lor:peinchai a ⁊nunera copio no:Sm. ⁊contenpui MM
s ⁊chartascuni; iat. Pax vob fi nte mundigltin t dine:vt ſiischte tonio⁊ ioyineln n dei. Pax vobt d electũ: nõ vnk nö gens oblinauf inis ſed achu n non ↄuerſatone
—
Job. 15.
Ecẽ̃s.1o.
taui anno ętatis meę trigeſimotertio velut.
PMð.9.
Acd fratres in heremo
vos a ſoculo iſto maligno: ⁊ eduxi vos per
ſingula heremi loca: per ſpelũcas ⁊ cellas:
vt velut apoſtoli ipſi modico ↄtenti pabu⸗
lo demoꝛetis. Stemus ergo hic frẽs in bel⸗ lo pugnates quotidie cum antiquo ſerpen te. Stemus foꝛtes in bello reſtringentes et
pꝛecingentes lumbos noſtros: tenenteſq; lucernagardentes charitatis: iuſticie: pa⸗ cis ⁊ tranquillitatis. Ad hęc eĩ nõ me ele ⸗ giſtis:ſed ego elegi vos:⁊ poſui vos in vi⸗ neam penitentię:quã quicunq; diſſipare pᷓ ſumpſerit:moꝛdebit eũ teterrimus inferni coluber.hec eſt vinea illa fertilis:quã plã⸗
ſeruus dei noe: quã cupimus tota mente deo duce ſanctis exemplis:⁊ ſanctoꝝ docu mentis oꝛnare: ⁊ oꝛnatam taliter cuſtodire vt a nemine tranſeuntiũ poſſit vindemia ⸗ ri:nec aper de ſilua poſſit eam extermina re:nec alieni poſſint dirripere laboꝛes eius ⁊ fructꝰ.hec eſt illa vinea quã plantaui ve ⸗ lut paterfamilias:quaʒ ſepe paupertatis: charitati: obediẽtie ⁊ caſtitati:vt a ſimpli⸗
ciano chariſſimo viro didici circũdedi: ad
Watth. 20.
et· 1.
Beñ.2.
quã velut paterfamilias exiens pꝛimo ma⸗ ne:vos ↄduxi in oꝑarios: vt afferatis fru ⸗ ctum quinquageſimũ: ſexageſimũ ⁊ cente⸗ ſmũ im abundantiã gloꝛię plenitudinis chꝛiſti.hec eſt illa religio ĩimaculata: cuius ſanctitas per totũ oꝛbem terraꝝ diuulgat᷑: quoꝝ ↄuerſatio a cunctis mirat: quoꝝ vita nõ ſolum a chꝛiſtianis:ſed a iudęis ⁊ paga nis potius angelica qᷓ; humana reputatur. hec eſt illa amęniſſima paradiſus: quam deus a pꝛincipio plãtauerat:in qua poſuit gratiã ⁊ donũ meritis matris meę hominẽ vt operaret᷑ virtutẽ patiẽtie:eruditionẽ do ctrinę:coꝛpoꝛis caſtitatẽ:aſſiduitatẽpꝛecũ:.
ↄfeſſionẽ delictoꝝ:abundantiã lach:yma ⸗
rum.hhec eſt illa paradiſus:de qua exeunt flumina ſapiẽtięe ⁊ veritatis: ↄtinentię ⁊ ca ſtitatis:in qua deus delectat᷑ ſicut in om̃i⸗ bus diuitijs · hec eſt illa noꝛma apoſtolica: virga directiõis ⁊ gquitatis: quę tempoꝛe
apoſtolicę pꝛędicatiõis ſumpſit exoꝛdium:
Vetj 4 in q́ʒ aia vna ⁊ coꝛ vnũ erat in dñoꝛnec qͥc⸗
qᷓ; eoꝝ quę poſſidebant aliquid ſuũ eſſe di⸗ cebãt:ſed ochia erant cõmunia:⁊ diſtribue/ bant ſingulis pꝛout cuiq; opus erat. Nun⸗ quid nõ ⁊ nos fratres mei ſic vſq; ad moꝛtẽ viuere pꝛomiſimꝰhęc eſt ergo religio apo ſtolica ⁊ a mundo coꝛde ⁊ coꝛpgꝛejſegrega⸗
SBermo XXXIX
a:que percutit duces moabꝛ interſicit fa⸗ trapas ⁊ tyrãnos hieruſalẽ:⁊ egyptioꝝ hy⸗ pocritas vulnerauit ad moꝛtẽ. hec eit vi/ nea ſerui dei noe: ĩ medio paradiſi ſituata:
chꝛiſti ſanguine redempta et irrigata: quã
ſarabaytarũ pꝛinceps: hereticoꝝ paſtoꝛes velut aper de ſilua tempoꝛe illoꝛũ magno⸗ rum monachoꝛuz ⁊ heremitaꝝ pauli vide⸗ licet⁊ antonij deſtruere queſiueft: Cuiꝰ ſe pem cõburere: cuius gyrũ lapideũ ſuplan
tare:cuius fructus vites ⁊ floꝛes incidere:
cuius planiciẽ virtutũ ʒiʒania ſeminare et replere quęſierunt:ſed dei virtute circũda⸗
ta minime potuerũt. Ad hanc aũt vineam
fratres mei vos conduxi: ⁊ operarios vos
feci meos:vt laboꝛãtes vſq; ad finẽ: dignũ fructũ recipiatis in tempoꝛe ſuo. Zd hanc nõ me elegiſtis:vt ſupꝛadiximus fratres:ᷣ
ego elegi yos:ſed poſt ãnum factꝰſum epi⸗ ſcopus nõ tamen vos relinquẽs. Sed com pulſus inter gentes habitare:monaſteriũ pꝛeſbyteroꝝ ⁊ clericoꝛum oꝛdinaui: intraui domũ epiſcopi:vt cõmuniter cum eisviue⸗ rem ſicut ⁊ vobiſcũ antea vixeramus. Non igit᷑ me elegiſtis:ſed ego elegi vos. A quo
fratres mei maxime hoc dictũ ſit ⁊ ſcitis: a domio dictũ eſt: ⁊ diſcipulis dñi dictũ et
verũtamẽ nõ tĩ illis: ſed etiã nobis dictũ eſt:quos vocauit in partẽ ſollicitudinis e gloꝛię eoꝝ: Sicut dignatus eſt vocare per gratiam ⁊ participes nos fecit exhoꝛtatio-
nis:ſic ⁊ vos. elicatus eſt em̃ qui vult vti parte:⁊ adminiſtrationẽ partis diſſimulat
ex rata merito ſe pꝛiuat honoꝛe:qui hono · rem affectat ſine honoꝛe. Vobis ergo qᷓ pa
ſtoꝛes eſtis tĩ aĩaꝝ veſtrarũ loquit᷑ paſtoꝛ
bonus:qui tertia die vt audiſtis aiam ſuõ poſuit pꝛo ouibus ſuis dicẽs: Non meele giſtis:ſed ego elegi vos: nõ iſtam tñ deler tam habitationẽ deſerendo:ſed de virtute in virtutẽ pꝛocedendo fructũ afferentes:et
tres mei attendere debemus: ſcʒ dignita⸗ tem:officiũ:cautelã ⁊ ↄſtantiã. Dignitatẽ:
fructꝰ veſter maneat. In his quattuoꝛ fra/£
qꝛ dit:elegivos. Officiũ:vt eatt. Cautelã:
vt fructũ afferati. Cõſtantiã: quia fuctus
veſter maneat. Eſt ergo dignitas in electio
ne:officiũ in fatigatõe:cautela in fructifica⸗ tione:⁊ ↄſtantia etiã in fructificatiõe. Ma⸗ gnũ eſt em̃ quod elegit qui nõ fallit᷑ dů ele ⸗ git · Maius eſt qð dei eſt opus ad quod ele git.Sʒ maximũ qð inter electos

E
Banct Eſt em̃ ſenſus talis: Non vos me elegiſtis ſed egiſtis: ᷣ ego om̃i modo eligendi elegi vos. Sunt em̃ tres modi eligẽdi: Electio: ſubelectio:⁊ p̃electio. Electio eſt qñ de mul titudine bonoꝝ ⁊ maloꝝ eligit bonũ: ſicut de toꝛculari oleũ ſeparat᷑. Subelectioẽ qñ de bonis electis eligunt᷑ melioꝛes: Poſtea qñ de melioꝛibꝰ optimi eligunt᷑ electio ẽ · æxo ·⁊3. In hunc oꝛdinẽ electus eſt aarõ ⁊ filij eius vt ſacerdotio fungerent᷑ coꝛã dño. Pꝛimo Senn.i4. em̃ dñs ex om̃i natiõe qj ſub clo erat:iſraei elegit i plm peculiarẽ ſibi. De his aut ſub⸗ elegit filios leui:qͥ tanqᷓ; miniſtri ſpiritales in tabernaculo domini ritu perpetuo deſer uirẽt. De qͥbus etiã pꝛgelegit filios aarò in ſacerdotes:qͥ pꝛecibus ⁊ oblatiõibꝰ ſuis in⸗ dignationẽ dñi in plm placarẽt · Ad hũc ſa ne modũ elegit nos. Subelegit cũ in ſoꝛtẽ ſanctoꝝ vocauit nos ⁊ in oꝛdinẽ clericatꝰ. Sed cũ in ſtatũ heremitaꝝ pꝛomouit nos: cũ ꝑ aquõ baptiſmati lauit nos:⁊ in diſpẽ ſatõe familię ſuę diſpenſatoꝛes ſuoꝝ mini ſterioꝝ:p̃elegit nos. Magnũ eſt em̃ frẽs ꝙ elegit nos: Ahaiꝰẽ ꝙ ſelegit: Sʒ maximũ ꝙ pᷣelegit. Vere ð elegit nos ⁊p̃elegit nos dñs i hereditatẽ ſibi.Nã ad eleuationẽ ma nuũ noſtraꝝ:regũ capita inclinant᷑:mune ⸗ ra offerũt:etiã patres nos pꝛofitent᷑: expe⸗ ctantes nos eſſe cũ helia:⁊ paulo heremita ⁊ interceſſoꝛes apud deũ. Ve tñ in heremo Wattb.iʒ · habitãtibus:ſi inter malos piſces foꝛas in Wattß.⁊. die nouiſſimo ꝓijcient᷑. Vę paſtoꝛibꝰ ouiũ E ſi inter hedos numerãdi ſunt. Quidvlteriꝰ Job.i. frẽs dicat᷑ audite: Poſui vos vt eatis: Nã quattuoꝛ ſunt hoĩm poſitiões: Accubitus: ſeſſio: ſtatio ⁊ ambulatio. Wmis em̃ hõ ſic eſt in loco poſitꝰ: ꝙ aut iacet:aut ſedet:aut ſtat: aut ambulat.hec aũt tĩ inter ſe diffe runt in hůc modũ. Nam cũ hõ iacet:om̃es partes coꝛꝑis quieſcũt.Cum vero ſedet:in ferioꝛes ꝑtes coꝛpoꝛis quieſcũt:qꝛ ſederevi dent᷑:ß ſupioꝛes laboꝛãt · Cum aũt ſtat: to tus laboꝛat hõ erigẽs ſe qꝛ generaliter pon dere ſuo laboꝛat. Cum vero ambulat:addi tur lã boꝛi Zjuis ex motu fatigatio. Ad hũc modũ frẽs quattuoꝛ ſunt hoim gradus et ſtatus in eccleſia dei. Fideliũ em̃ alij boni: alij mali. Numeꝝ maloꝝ frẽs nõ diſtingui Võ·zo mus:qm̃ multiplicatus eſt ſuꝑ numeꝝ are nę maris. Voni vero ſicut oꝛdinẽ recipiũt: ſic etiãꝛ diſtinctionẽ. Sane bonoꝝ aliq ſũt ctiui: aliqui ↄtemplatiui: aliqui vtriuſq;
Kuguſtini
pꝛelati.Et ſic vnũ maloꝝ genus:⁊ tria bo⸗
noꝝ genera. Quattuoꝛ em̃ ſunt fideluũ ge⸗
nera. IMali aũt ſunt iacẽtes: qui in mũdo
quieſcũit:tales totã ſpem ⁊ fiduciã ponũtĩ
numero diuitiaꝝ: quoꝝ deus vẽter eſt. Ta Vhil.z· les in lecto iacẽtes ioquunt᷑ animę ſue ⁊ſe pe dicunt: O aĩa mea habes muita bona Xud. iꝛ. repoſita: epulare ⁊ bibe: oppꝛime pauges:
deſpice vicinos:renue natos: dilata te:ex
tende alas:aſcende ſuꝑ ſidera: non ſit pꝛa/ Sað̃·⁊⸗
tum qð luxuria tua nõ pertranſeat:dic aĩę
tuę:caſtrũ ſeruat: qͥ ſeipſum ab om̃i malo
pꝛeſeruat. O fratres tales pꝛoſtrati iacẽt:
nocte doꝛmiũt:ebꝛij ſunt:⁊ ecce mox eos ia i· Theſſal.ʒ
centes ⁊ doꝛmiẽtes aggredit᷑ moꝛs: ⁊ ſicut
fauilla ſtatim deſiciũt. Talibus aũt quoti
die damabat apłs dũ dicebat: Fratres ſci Roiʒ · entes qꝛ hoꝛa eſt iam nos de ſomno ſurge
re. Inter bonos ſi boni ↄiugati: qͥ bñ vtũt§ liciti:ß̃ taleſ diniſi ſt: qꝛ ꝑtĩ ſeruiũt deo ⁊ ꝑti i·Cori..
mũdo. De qͥbus ait apłs:honoꝛãt deũ de Vꝛouer. ʒ⸗
ſubſtantia ſua opibꝰ miſericoꝛdię intenti: tñ ſolliciti ſunt vltra modũ de vxoꝛe: poſ⸗ ſeſſiõibus: fratribus: filijs ⁊ cognatis. Et qꝛ iſti parti delectant᷑ ĩ mũdo: ideo ſedere dicunt᷑: quia in ſuꝑioꝛibꝰ laboꝛãt ⁊ in ini⸗ mis quieſcunt. Sunt ⁊ alij ↄtemplatiui:qͥ rũ vt diximus ſupꝛa ↄuerſatio in cęlis eſt: de quoꝝ numero vos eſſe dei gratia credo ⁊ certus ſum. Tales ſpem oẽm in deo po⸗ nunt:oſpꝛobꝛia:famẽ: nuditatẽ: pꝛęſſuras amoꝛe chꝛiſti ſuſtinere ſemꝑ deſiderãt:qui? bus viuere moꝛi eſt:⁊ moꝛi lucrũ:clamãtes Vhil.i. cũ aplo dicẽtes:Quis me liberabit de coꝛ v.7 poꝛe moꝛtis huius? Tales ſunt velut mili⸗ tes:⁊ cꝑloꝝ ciues. Iſti laboꝛãt ſuꝑ terram ⁊quotidie ab angelis ſuſtentant᷑. Sunt et G lij qͥ ambulãt. Iſtis ambulare incumbit: nõ tĩ vt ⁊ nos de virtute in virtutẽ:ßᷣ pluſ Võ · ðᷓ · qᷓ; nos inter diuerſa hoim genera ambula re:diſcurrere ⁊ examinare qͥd agat᷑.Iſti ſũt paſtoꝛes ⁊ p̃lati:qͥbꝰincũbit nũc exhoꝛtari: nüũc increpare nũc: minari nũc:ↄſolari:nũc docere: nũc pᷣdicare:nũc legere:nũc oꝛare: qͥbuſdã ridere:qͥbuſdã fere:qͥbuſdã aplau dere:quoſdã fugere: quoſdã mente ⁊litte ris viſitare:quoſdã pᷣſentia intueri. Tales ſunt p̃lati vtiq; paſtoꝛes:ambulõtes velut
magiſter ielus:qͥ ambulãs iuxta mare gali want· 4.
lee:vocauit diſcipulos ⁊ ait ilus: Ite in oꝛ Warci.is. bem vniuerſum:pdicate euangeliũ oĩ crea
turę ratiõali. Tales ſunt ores eccleſtarum
—.—
nl
Vat.. 106
——.——
v— — — — — 4——

A in d fratres in heremo Berm ermo KXXIX
1 qu ie paſtoꝛes:qͥbusa chꝛi eice— e miit ptoꝛum— ꝑnicioſum eſt— ex ſiti:nuditate ⁊ fri dime abonu Ro.i. cite: Za iacere. Ite excit edere:? Pem⸗ s? in laboꝛibu frigoꝛe: I vigilqje adte 1 z. Elann—— ⁊di— 4 mznnenn is. Vos e Atteret N1s. tatis: e paſtoꝛes ⁊ pꝛ qꝛ diu doꝛmi s meis:⁊ maren nſiſtis in ẽs Nuc2 inonſt tatis:⁊ exaltate yocẽ ⁊pꝛedicatoꝛ i Fiobisye marẽ magnũ ſatne S terram audiatu ocẽ veſtrã: vt i es veri⸗ deſc vere incumbit ponte tranſim? mcheile nerepanonts:c— endãt in ꝓfu Fob. n. ſt onis: charitatis: re coꝛrectiõi te vos oẽ undũ qſi lapi enire:ne 4. n s⁊ ſanctitatis e:hoc ma us veſtris: dẽs i ueni⸗ ————— s: os leiuna kmorsttſut euit? Vigilate ð e:voce magna mergentes: Tam nauigẽ qꝛ oẽs in lbus 3tſat minas cũ terroꝛi ⁊ excitate doꝛmiẽ cla⸗ tes i es:⁊ tam vad uigãtes qᷓ; ſ aüt quot ad ſe rroꝛibus ei mletes: s in pericul ado mare h ub⸗ cbat: quot xœð edentes trãſi s adhibete zet per— o ſunt. N oe tranſeu Fanesſt ne. welior plct————— ₰ rpontẽ tranimus undui ens uncoi deſomnoſ du 1 a ꝓficiãt: dici thoꝛtãtes eos: aliqñ cadi mus Mu ãx nos qͥ lomnolurge onis ſedete⁊ ſe icite: Suꝑ fiumi vtac caditSꝛandũ nquid nõ uguit qb e nigi ete ⁊ flete dũ ꝑ fiumina bab ponte cada ndũ eſt oĩno f ⁊pons ilenit vü gite manũ paupi: recoꝛdamini ſyõ: y⸗ mus: qð mus. Nam ſi ratres:ne de deoꝛpi veſtra. pi:ne obliuiõi võꝛpoꝛ 1qð deus auert de ponte cade —————— eni n„ ver an adpa ndit ad deñ: us ergo manu icaderem srcogn——— urge ꝛaponite N niaperiat ie— wens ·n· t citgfte——,— ue—— uperneno u. 8 laboꝛittin u es duodecim eſt: Sedebitis v ẽ dici⸗ es aduertati utela audi ecim iudicã ebitis vo ambuleti — iſrk. Iſtis aũ iudicãtes duodeci s ſuꝑ ſe⸗ fru uletis. Laut ideatis quõc 1. ninoncis anß.. tů laboꝛ ũt neceſſaria eſt ecim tribus ctũ afferatis. T utẽ ambulandũ 1 t. Sicẽdũ gei vſolatio qm moꝛat in euãgel res eĩ f eſt: vt edeigatcci s. ſpũꝛ qm̃ veſt Seis eſt: P qmul 2 in euãgelio: trigeſi ructus dñ gratacci nuncie veſtrũ eſt regnũ Peati pauꝑes centeſimũ. e trigeſimũ: ſ s me · Watb.iz n oem in dedpo⸗ cfletis:qꝛ rid gnü celox. Beati geſimus ſi Lenteſimus ſt exageſimũ:. otut meſcitis:q ebitis. Veati ati qui rum:ide uhdltop: Zexa virginũ: Tri — xðhe. len nebe nucicmin——— ciabimini. Heati———
— oagi es efficie eatiſo—— eliberbitde m? go agite fratres mei: mini. Virili zexempl qᷓtum in are: ſed enedeninau— vc zivan————— 2
tůt ſiptemn toꝛem vodicũ erit et vi iet⁊ non cientes ⁊ lucern a talaris: an vaun Snut—— niiu—— bonoꝝ fa/ Set. 37. bulare inunbi. vim— ieenfibRenee et— nobis:hic dö———— es:ꝑ⸗ Xud.. ein vnupu h hic eſt ⁊violẽti multi üenim cyloꝝ itↄſũmare. Ad gpit ędificare:⁊ nebt⸗ ngtncn ntu †—— . us fratres mei cij noſtri. Iſte eni maioꝛ di tpꝛeidyreri debẽtcano— rqlagi lt— multpiereit irlt ſepe— redden in pꝛę alijs — erauidã ſubm uigio: quidam ga ũt alligati. Aui tot rati ciegernice ſunt illi quatti erſi natãt in flu f. gati. Quis ionũ vinc xo.1· onſtatus:Ssn ctu.Iſti gat᷑:quot ſa em̃ tot vinculi ncu jer ebuſitp Jacentes em̃ ſ s: qs no le cerdos:b vinculis — es em̃ ſubm s nominauim? ocaptus? ſacer os velaſinꝰ: alli oſl mentei in pꝛofũdumq ergũtur:⁊ deſcendunt ßmoamict atro — quaſt iapis. Loni eſcendun B ainmen. I etranſeũt: ⁊ pis.Coniugati t bam aucibꝰcircũ pſuʒ induis:
tranſeũt: ⁊ medijs flucti gati vado npoſtmodũ poni datis li anbulirs v untur igne purgati. s fiuctibꝰiſti gulo ponis:ſubci garis: al — maris rgati. Lõ tiſalua⸗ renes aſtringig:g ubeneto e is u nnßb⸗ manris ponterrãſeunt õtemplatiui aquã ge fa ngis:ac ſitibi di io velci iuhnunt⸗ genteoqupus ntecnoemame, 2—— t vicattehnn . 2 mũdum deſpi müdus moꝛtuꝰ iam eli⸗— iculũ admixti 13 021 tuo:aſtrin ⸗ ecuangeli lcn Exo.14. gi eſpiciẽtes:qui tuꝰeſt. Iſti ſũt meditet᷑: ſtri ixti potꝰ: necc ann Ms.33. oñebcln mignü vix— pedxveſt⸗ abſinẽtia ingetenes:——
t oculata ide ꝓbai xperiẽtia didicim mittit. h cępotus qᷓ;tu gecamẽtuã auimus) dicimus hec fratres tum valitudo tranſeũt in fa⸗——— veciininifscett⸗ tamẽ oꝛate illũ—— vobis erit. Se R uonihupoteſtis fa f 2

Bancti
cere:vt ſiẽ elegit vos ð mũdo ⁊ ↄduxit vos acd hanc ſingularẽ apoſtolicã vitã ⁊ ſocieta
tem:ſic vos iuuet vt edatis ſuꝑ menſam in regno patris ſui. Penſate tñ frẽs mei ꝙqᷓ;
diu vixerimus:in periculo grandi poſiti ſu
mus. Ideo de bonis ſuis nemo ↄfidat:ſed
Corſxcogitet ſicut dicit aplłs:ꝙ cũ quis exiſtimat
ſe ſtare caueat ne cadat. Nunquid fratres mei nõ lucifer ſic decoꝛatus cecidit? Nũqͥd nõ etiã petrus? Aut q inter diſcipulos chꝛi
ſto familiarioꝛ iuda: ⁊ qꝛ de ſe conſidendo:
nec in bono perſeuerãdo ꝑmanſit:cecidit⁊?
crepuit:⁊ moꝛtuus eſt. Rogate igit fratres illũ ſine cuiꝰ volũtate foliũ arboꝛis nõ mo⸗ uet᷑:vt viq; in finẽ taliter vos in hac ſolitu Job · i;⸗ dine regat ⁊ dirigat:vr eatis ⁊ fructũ affera
ris:⁊ fructus veſter maneat:Amẽ. Nõ tur/ bemini fratres dilectiſſimi ſi cõpello vosvi
num bibere: ⁊ panẽ tritici cũ bletis butyro mirxtis ſil comedere: N hodierna die cre ⸗ dimus filii homis relurrexiſſe a moꝛtuis:
Luc. 15. ideo gaudere et epulari opoꝛtet: qꝛ frater noſter moꝛtuꝰ fuerat ⁊ reuixit: perierat ⁊ in uẽtus ẽ. Ad mẽſam ð accedẽtes cũ gaudio epulemini:qm̃ ego ſum iacob pater veſter. De obſeruãtia clericoꝝ: Ser · x.
* Adiſtis in mẽſa frẽs chariſſimi qᷓ⸗ a liter dñs pꝛęcepit ſeruo ſuo abꝛaę:
Beñ22. vt tolleret filiũ luũ:quẽ ſuꝑ cuncta
terrena diligebat:iſaac: ⁊ offerret eũ ſuper
vnũ montili quẽ mõſtrauerit ſibi dñs: quẽ
Wattb.. dicũt nõnulli illũ eſſe montẽ caluarię: in qͥ̃ crucifixus fuit ille deus ⁊ hõ. Series hiſto
rie nuper ſimpiiciter intellecta:pꝛimo ędifi web. 4. cat obediẽtię filios: Fidelis eius ſermo vi⸗
uus? efficax:⁊ penetrabilioꝛ om̃i gladio an
cipite. Sʒ de modo ⁊ virtute obediẽtię ali⸗ quid vobis nũc dicendũ eſt. Nã ſicut obe⸗ diendũ ẽ libẽter:ſic hilariter:ſic ⁊ velociter.
cet deo moꝛoſa ⁊ diſceptatrix obedientia:qᷓ quidẽ cũ pꝛęcipit᷑ querit cur: quare qᷓ;obꝛẽ
pꝛecipiat᷑. Iſtius obediẽtię exquiſitũ nob hodierna die exemplũ pꝛoponit᷑. Abꝛaã pa ter noſter:ſic em̃ dicit᷑ ſenex:fidelis ⁊ pꝛima
credendi via. Sanctus igit᷑ pater abꝛaam ⁊
pᷣma obediẽtie noꝛma:⁊ foꝛma verę obediẽ
rię apud oẽs eſſe credat᷑.Ecce fratres
P pit ei deus filiũ immolare: Sed quẽ
ce
lũ pꝛimogenitũ: fliũ magnę pꝛomiſſiõis: lium magnę generationis. Dictum enim
Obediẽtia em̃ ſine moꝛa eſſe debet. Nõ pla
iiüe
Audi ⁊ obſtupeſce qͥ audis:filiũ dilectũ: fi/
Inguſtin.
fuerat abꝛaam: In ſſaac vocabitur tibi ſe · Señ.. men tuum: ⁊ in ipſo erit ſemen tuum ſicut ſtelle cęli: ⁊ ſicut harena maris in extrema tua ſenectute. Centenarius enim erat ab⸗ raam dum genuit iſaac de ſara ſterili vxœꝛe ꝓpꝛia:de agar ancilla hiſmaelẽ ſagittariũ: mirabiliter pꝛomiſſũ ſuſceperat: mirabiliꝰ ſuſceptum religioſe educauit: Inter hec tñ nõ ↄtradixit abꝛa: b̊ nec murmurauit: nec heſitauit·nec faciẽ ↄturbauit: imo tanqᷓ; pa ter exurgẽs pia crudelitate in filiũ ſearma uit: vt mox obediret · Attẽdite vos filij obe dientie:qui votũ feciſtis ⁊ pꝛofeſſionẽ. Tla deo tu frater ⁊ fac ſimiliter.hęc ſemper ad/ implere cogita:hoc ſemper facie leta fac et viues:⁊ erit ſemen tuũ benedictũ yltra ſe⸗ mẽ abꝛae. Verũtñ quid maius neſcio mur⸗ B murat:quid affectuoſius ſuſurrat vox iſta in auribus noſtris:licet hec tempoꝛe tanto ante nos ſcripta ſint: quę ſunt per allego/ Sal. ⁊⸗ riam dicta? Siſcutiamus ergo folis vinee: vt fructũ inueniamus ſpiritalis intelligen tię: tanqᷓ; ſub coꝛtice nucleũ:tanqᷓ; ſð palea granũ: tanqᷓ; ſub terra theſaurũ. Verũ vt hodiernę chꝛiſti ſolennitati ſatiſfaciamus: cõſideremus vtrſi ea quę dicta ſunt de tpe abꝛaã: inclinare poſſimꝰ ad me auguſtinũ patrẽ veſtrũ. Temptemus ſuper hoc aliqͥd dicere ad dei laudẽ:⁊ ad noſtrã aliqualem ↄdificationẽ. Sed im hebꝛęos abꝛaam ſub tribus tempoꝛibus tria ſoꝛtitus eſt nomi⸗ na. Pꝛimo dictus eſt Jllam:qð idẽ ſonat qð excelſus:cũ adhuc eſſet in chaldęa i ter⸗ ra ⁊ in cognatione ſua in domo patris ſui. Aſcendẽs aũit in terrã chanaan ad vocatio nẽ dei:dictus eſt abꝛam:qð interpꝛetat᷑ pa⸗ ter excelſus. Tandẽ in circũciſſõis ſuę tem ⸗ oꝛe tunc dictus eſt abꝛaã:hoc ẽ pater mul taꝝ gentiũ. Attendatis fratres ⁊vos in pa K trẽ veſtrũ: Nam pꝛimo vocatus ſum excel⸗ ſus philoſophus. Eram em̃ inter om̃es ma gnos nominatiſſimus: et liberaliũ artium ſagaciſſimus indagatoꝛ. Excelſus inquam erã celſitudine ſcientię quę inflat:non cha/ vCor.ð. ritatis quę ędificat. Nam cedrum odoꝛife⸗ um vocabant me romani pꝛincipes:folijs abundantem: ſed non habebam fructum. Excelſus eram ⁊ impius ſuper om̃es coeta neos meos: elatus ⁊ ſuperexaltatus ſuper Vð z6. cedros lybani. Et ecce acceſſit ad me mater pletate plena:pꝛedicatio ſancti viri epiſco ⸗ pi:vita ⁊ exempla ſanctoꝝ patrum pauli et
pö.
önn.

alus neſcionu, ſuſunat vor Nckempoꝛe tanto
tlunper alego t
s cgo folia viner: intali uu lelttanqᷓ bpaieꝛ heſaur. Ueün tati ſatifucum dicta ſuntde e ad me auguſu us ſuper hocalq noſtr aliqulen bꝛgos abuanlib ſoꝛtitus eſt noni⸗ lam:qʒ idẽ ſu ſetin chalhait ndomopatrli hanaan ad vocai qð intertip ncüciſlõis ſueten thockpare ni ftatres wosnhil yocatus ſinau e inter oñcl ctlbenlinn
Ad fratres in heremo
Pẽ ·. antonij ⁊ ſmpliciani:⁊ cũ his om̃ibus vox
dñi ↄfringentis cedros cõminuit cedrũ li⸗
bani ⁊ hoſtia pꝛęparata ad victimã in odo
rem ſuauitatis: Et ſic factꝰ ſum pater excel
ſus. Deinde ad africã veni:mecũ ducẽs de
cem ⁊ nouẽ ex fratribus meis ſimul viuen tes in palacio ſancto: et cupientes ſepara ria ſeculo:ſanctus pater valerius cupiens eſſe particeps fructuũ ⁊ oꝛationũ: locũ iſtũ ſecretũ in quo nũc ſumus nobis donauit: ⁊multi noſtrũ viderũt. Sed loco iſto gdiſi⸗ cato in chꝛiſti noĩe ⁊ ſanctę trinitatis ponti fex hiponẽſis factus ſum:⁊ vocatꝰ ſum pa/ ter excelſus multoꝝ. Põtiſices em̃ fratrèts mei ſicut vocant᷑ paſtoꝛes gregis: ita ⁊ pa/ tres plebis pꝛo cura ⁊ pfia ſollicitudine:et
Ps.1. tunc factus ſum ſicut oliua fructifera in do
mo dei. Pꝛęſules em̃ oliuę comparant᷑ pꝛo⸗ ptervim olei triplicẽ. Nã oleũ pᷣmo illuiat: paſcit ⁊ feſſa mẽbꝛa fouet. Sic ⁊ p̃ſules illu minare debẽt vᷣbo: paſcere exẽplo ⁊ fouere
egentes tpali bñficio. Ego em̃ frẽs nõ dico me hoc facere:ſtudeo tñ ſacrã ſcripturã ex⸗ ponere: turrim dauiticã clypeis foꝛtiſſimis
munire:munitõ declarare:⁊ declaratã oꝛdi nare. Nam quid ꝑ turrim dauiticã:niſi ſan ctoꝝ eccleſiã intelligo? Et ſic iam ab oꝛtu ⁊ occaſu: ab aquilone ⁊ auſtro viget nr̃a do ⸗ ctrina ⁊ expoſitio. Non tñ a me ſed de do ⸗ mo dei pꝛocedit: ⁊ ſic nõ ſolũ pater gentiũ
Pẽ.n. dicoꝛ: ſed etiã vitis abundans in laterib⸗
domus dei. Luius domus ſunt latera legẽ tes ⁊ oꝛantes ⁊ ↄiugati legentiũ ⁊ oꝛantiũ ⁊ ↄiugantiũ. Nam vobis qui eſtis legentes ⁊ oꝛantes abundãter pꝛopinauimus doctri nã:qͥbus diſciplinã apoſtolicã tradidi.õ
iugatis poculũ vitę etiã pꝛopinauimꝰ. Vo
bis tñ ꝓpinaui vinũ feruoꝛis: charitatis? ęquitatis: Iilis vero pacẽ ⁊ patientiã do/
D nauimus. Reuertamur ðad hiſtoꝛiã pꝛęta
xatã:quę inſinuat nobis tria:ſcʒ diſciplinã regularẽ:pꝛogreſſum ⁊ exitũ. Dicit᷑ eĩ nob a dño: Tolle filiũ tuũ:quaſi dicat dñs: Tu qͥ monachus es:tolle filiũ tuũ iſaac:q inter pꝛetat᷑ riſus:hoc eſt tuã pꝛopꝛiã voluntatẽ tolle:in cuius executiõe homo ridet ⁊ dele⸗ ctat᷑. Et hec eſt pᷣma oblatio quã hõ debet deo reddere ⁊ offerre ſuper vnũ mõtiũ quẽ monſtrat nobis deus. Mam multa genera montiũ demõſtrat nobis dñs. Sʒ dequat tuoꝛ nobis mediatoꝛ dei ⁊ hominũ homo
Eſa.ꝛ. chꝛiſtus ieſus mons dicit᷑:quierit in nouiſ⸗
SBermo
ſimis diebus mons domus dñi in vertice montiũ. Et iterũ: Aons dei mõs pinguis ⁊coagulatus. Poꝛro de hoc monte deſcen dit ros ⁊ vnguentũ pꝛo barba aaron. Dẽs
em̃ de chꝛiſti plenitudine vnguentũ recipe ⸗
re poſſumus. Apoſtoli etiã fratres dicunt᷑ montes:quia fundamenta eius ſcʒ eccleſię in montibꝰ ſanctis. Angeli nunquid nõ et ipſi montes dicuntur excelſi? Poꝛro ieſus qui mons dicit᷑ ſedẽs in monte thaboꝛ:ſer ⸗
monẽ diſcipulis facit: enumerans ſeptem
beatitudines ſpũs.O frẽs attẽdite qᷓ;tů ſit impedimentũ:qᷓ; graue diſpendiũ inferat
ſanctę religioni ſuperfluitas ⁊ abundantia
rerũ:qð longe magis legimꝰ in libꝛo nfe cõ
ſcientie qᷓ; poſſumus explicare ſermonibꝰ. Munquid nõ ſodomitaꝝ peccatũ fuiſſe le ⸗
gitur abundantia panis et ſuperbia vite⸗ NMunquid nõ angeli videntes ſe abundare
in pulchꝛitudine ⁊ ſapiẽtia ſuperbientes ce ciderũt? Nunquid nõ ⁊ patres noſtri quaſi señ.ʒ.
Ps. 132.
g
Ezech 16.
*
Eſa.14.
ratiõe eadẽ expulſi ſunt de paradiſo? Mun seÿ̃.j.
quid nõ ⁊ mũdus ſubmerſus fuit: quando
abundantes ⁊ in ſuis abundantijs deũ nõ
cognoſcentes perierũt? Nunquid nõ ęgy⸗
ptij abundantes iracundia pleni facti funt
⁊ſubmerſi⸗ Nunquid nõ pꝛopter abundã
tiam idola terre facta ſunt Nunquid non amalech quia abũdabat:id eſt inuidia ple⸗ nus deſiuit in manu ſaul? Nunqd nõ tem/ poꝛe dauid mlta milia interfecti ſt; Nũqͥd
nõ ſaul abundans ſuperbus efficit ⁊ eijcit⸗ Nunquid nõ herodes aſcalonita iugulat᷑⸗ Munquid nõ herodes tetrarcha ſperãs in ſua abundantia populo ſatiſfacere:qui cre
debat iohãnẽ eſſe ſanctũ ⁊ iuſtũ:ipſũ tñ de Watt.14.
collauit? Logitate frẽs qd receꝑit holofer/ nes:qͥd cęſar:qͥd nero:qͥd valẽtinꝰ:qͥd ↄſtã⸗ tinꝰ:qͥd detiꝰ:qͥd iulianꝰ Auid ð valuitce ſari? neroni abũdãtia? Auid aſſuero pecu
nia?Quid antiocho ſimulata ⁊ palliata pe nitentia?Lolamus ergo chꝛiſtũ pauperem
in pꝛęſenti vt ſmus diuites in futurg. Co/ mes em̃ diuitiarum ſuperbia ⁊ luxuia eſt. Amemꝰ ergo o fratres ſummã chꝛiſti ⁊ apo
ſtoloꝝ paupertatẽ: ne in noſtra ſancta reli⸗
gione mutet᷑ coloꝛ optimus: et diſpergant᷑ Chꝛei..
lapides ſanctuarij noſtri· Sane em̃ fratres mei ex collatiõe aliaꝝ paupertatũ: cõmen ⸗ datio paupertatis vollitarie plenius inter
tis: Pꝛima elt infelicitas:ſecunda eſt pau/ f3
nos relucet. Sunt eĩ qͥnq; genera pauꝑta †

pertas cupiditatis:tertia paupertas ſuper
Bancti
fluitatis:quarta doloſitas:quinta pauper⸗
tas voluntatis. Pꝛimã habet mendicus: ſecundã habet auarus:tertiã habet pꝛodi⸗ gus:quarta eſt paries dealbatꝰ: quintã ha det vir cõpeditus. Pꝛima eſt flageilũ:ſe ecũ da eſt venenũt: tertia eſt vẽtilabꝛũ: quarta
eſt vmbꝛaculũ: quinta ↄdificiũ. Pꝛima eſt
miſeria qꝛ cruciat: ſecurida eſt venenoſa qꝛ necat:tertia ẽ ventoſa qꝛ inflat:quarta do⸗ loſa qꝛ diſſimulat: quinta gloꝛioſa qꝛ coꝛo⸗ nat. Vec mirũ ſi chꝛiſtianus amatoꝛ ſobꝛie⸗
tatis: ſobꝛietatẽ ſpũs cõmẽdat:cum epicu
Beñ. 21.
rus pꝛęceptoꝛ voluptatis eam cõmendaue rit dicens: E felix paupertas eſt ſi leta ẽ. Sup hanc pꝛopꝛiã voluntatẽ offert homo
deuotus:qð pꝛgcipue fit in pꝛofeſſiõe obe⸗ diendi. Sequit᷑ fratres: Strauit abꝛaã aſi⸗ num: duos pueros ſecum ducens · Iſaac
vero ligna cedrina poꝛtabat: abꝛaã autem ignẽ ⁊ gladiũ. Venientes aũt ad montẽli⸗
gat᷑ iſaac:ſuper ligna ponit᷑:et ſcita a patre
dei voluntate:nð aperuit os ſuũ. Et exten
Eſa5.
Ects, 10.
—
dens manũ abꝛaã: audiuit: Ne extendas manũ ſuper puerũ:ſed pꝛo iſaac tolle arie⸗
tem vnũ de cunctis tuis melioꝛibꝰ: quẽ in ⸗
ter ſpinas tibi paraui. Attendamus nunc fratres:nã quid per aſinũ niſi carnẽ noltrã intelligo:quę velut aſinus domãda eſt vir ga:onere ⁊ pabulo ⁊ cinere et cilicio? Laro domãda ẽ:ne impinguata: incraſſata ⁊ di⸗ latata recalcitret:velut aſinus qͥ cũ dñove⸗ lut catellus ludere voluit. Duo nãq; pueri ſunt qͥnq; homis ſenſus:quos tñ duos di⸗ cimus:qʒ ad vſuʒ ⁊ ad executionẽ eoꝝ duo intra mẽbꝛoꝝ mancipata ſunt. Nam ⁊ ego velut abꝛaã in vobis ⁊ canonicis noſtris:
ne caro luxuriet:⁊ ne moꝛs per feneſtras in ⸗ tret: duobus pueris vos ſociaui pauperta ⸗
ti ſcʒ ⁊ oꝛatiõi:qͥbus mediãtibus qͥnq; ſen ⸗ ſus coꝛpoꝛis extinguere poteritis. Ram ꝑ hec pꝛeterita mala obliuiſcemur:cogitatio nes malę nõ aſcendẽt in coꝛda veſtra: affe⸗ ctio ognatoꝝ nõ regnabit in yobis. hęc em̃ ſunt quę quotidie monachos cribꝛãt ſi⸗ cut triticũ. Iſtę ſunt moꝛdaces curę: ꝗᷓ ſan⸗ ctum viri pꝛopoſitũ eneruauerunt. Inter has vir ſanctus coquit᷑ ⁊ cruciat᷑.ſheęc ſunt monachoꝝ muſcę moꝛdaces ⁊ moꝛiẽtes: qᷓ perdunt ſuauitatẽ vnguẽti. ec ſunt vola⸗ tilia quę comedũt frumentũ in anima ſemi natum. Vos aũt fratres dum hęc in coꝛda
Ruguſtini
veſtra aſcẽdũt:recurrite ad oꝛationẽ vel ad operis occupatiões:ne vos ſerpentine mu
ſcę deglutiãt. Nunquid nõ ſic fecit ſanctus
pater antonius? Aui cum epiſtolas a cha⸗ ris ſuis in ſeculo moꝛãtibus recepiſſet:nul⸗ lam legere voluit:ſed receptas in ignẽ pꝛo⸗ iecit dicens: Chartę fallaces eſtis:etiã ple⸗ nę mendacijs:comburo vos: ne comburar
a vobis. Sequit᷑ fratres: Kigat᷑ iſaac. Sic geñ̃.⁊2.
et vos ligamini in hac ſolitudine tam foꝛ⸗ titer vt ↄſuetudines vitę ſecularis ignoꝛe⸗ tis:⁊ ſuauitatem ſanctę religiõis capiatis. Placeat vobis ſomni ſobꝛietas:mẽtis trã⸗ ꝙuillitas:coꝛpoꝛis mũdicia: moꝛtis ſeueri- tas: ⁊ cuncta ſalutis expectatio. Soluitur iſaac ⁊ iocunde ad matrẽ reuertit᷑ in berſa⸗ beę. Sic ⁊ vos vertamini ſoluti ad matrẽ ꝗᷓ ſurſum eſt hieruſalẽ. Lum ergo illic perue neritis:dabit refrigerij ſedem:quieris bea titudinẽ:⁊ luminis claritatẽ. De ohſeruantia ieiunij quadra⸗ geſimalis Sermo XU
Vm ieiunaueris vnge caput tuũ: A c 2⁊faciẽ tuã laua:ne videaris homi· Wattb.s.
nibus ieiunãs. Jeiunantis officiũ eſt:in cinere ⁊ cilicio ſedere:ſoꝛdidas veſteſ nõ tenere:carnẽ macerare:faciẽ attenuare: in paloꝛe permanere: nõ ipſam lauare: nõ ad menſam opulentã accedere: nõ cõuiuia
⁊ feſta viſitare: nõ capite inclinato incede⸗
re:ſed elemoſynas dare: caſtitatẽ ſeruare: iuſte ſancte ⁊ pie viuere:vt chꝛiſti ſanctã re ſurrectionẽ expectans gloꝛiet᷑. hc aũt oĩa facite:nõ vt videamini ab hominibus:ſed tĩ ab illo qui cuncta videt in abſcondito. Sed ſi ↄtingeret ꝙ fumus ieiunioꝝ ſparge ret᷑ inter homines:ſtatim faciẽ tu laua:ne videaris hoibus ieiunans. Tria em̃ frẽs ꝓ ponunt᷑ nobis hodie:ſcʒ ieiunare: faciẽ la⸗
hare:⁊ caput vngere. Hec tria ſunt in qͥbus
tota vita noſtra cõſiſtere debet. Que ſunt
iſta frẽs niſi declinare a malo ⁊ facere bonũ Põð·ʒõ
⁊ totũ qð habes deo ↄtribuere? Ecce qͥcqd
ↄtinet nr̃a chꝛiſtiana ſancta religio. Quid
em̃ ꝑ ieiunare frẽs niſi a malo declinare: ꝑ
faciem lauare:bonũ facere:ꝑ caput vngere
totũ deo tribuere? Sed dicet quis. Pꝛeuis
eſt hec expoſitio:ſed ⁊ aquam viuã vt cupi
mus nõ pꝛopinaſti. Artẽdite ergo fratres.
tibus:pᷣmo in paradiſo ſuaſit vt dñm offen
derent:ſecũdꝰo vt faciẽ a deo abſconderent
Bam hoſtis antiquus veſtris pꝛimis parẽ vᷣeñ.ʒ.
vb
Elut
kſ5 Foben
hheet, 19
——

iunicuadr U
vngeayu ui: e videuns honi x
jeiunantis ofici re:ſoꝛdidas velte
Acd fratres in heremo
poſt meridiẽ: tertio vt de ligno vetito co/ mederẽt. Naz ibi dicit᷑ vt caput pungeret:
b hᷓ vt caput vngeret. Ibi abſcõdẽdo faciẽ latitaret:pᷣ h lauaret. Ibi vt comederet: ß
5 vt ieiunaret. Lredamꝰ illi qͥ mõ hec p̃ce ⸗ Wattb.r. pit:ßᷣ nõ illi qͥ Zꝛia ꝑſuaſit. Ait ei pr:hicẽ filiꝰ meꝰ dilectꝰ:ipſum audite. Naʒ ait ho⸗
P die: Cũ ieiunati. Eſt em̃ frẽs qudã ieiuniũ cõmẽdabile:⁊ qðdaʒ dãnabile. Dãnabile
qð vidẽt hoies:qð fit ꝓpt᷑ hoies. Lõmẽda
bile quod ſolũ pꝛopter deũ fit. Sed aliqui ieiunant vt infirmi: aliqui vt faſtiditi: aiiq
vt auari:aliqui vt hypocritę. Egrotꝰ ieiu⸗
nat vt valeat:faſtiditus vt apetat:auarus
vt parcat: hypocrita vt apareat. Jeiuniũ egrotiẽ ſanitati: ieiuniũ faſtiditi ẽ guloſi⸗ tatt:ieiuniũ auari eſt parcitatꝭ: ieiuniũ hy ⸗ pocritę ẽ ſimultati.ſhec aũt ieiunia etſi nõ
ſũt ꝑiculoſa vt ęgroti: tñ ſunt infructuoſa. Jeiunate ð frẽs ꝓpt deũt: frangat nucẽ vt accipiat nucleũ: ꝓijciamꝰ foliavt inuenia⸗ Eſa.12. mus fructũ: purgemꝰ puteũ:vt hauriam? aquas de fontibꝰ ſaluatoꝛis. Ait em̃ ſalua⸗
Eſa.ð; toꝛ: Sitientes venite ad aquas. Mam tri⸗ Zob ·.plex ẽ aq ſaluatoꝛis frẽs: Aqua lachꝛyma ⸗ ruʒ quando fleuit ſuꝑ Laʒarũ:⁊ ſuꝑ ciuita
ehac anenu Vob⸗n ·et. 19. tem: Squa quam poſuit in peluim qñ di⸗
ipſam lauar:
edere: nõchuu
indinato incede caſtuatẽ ſeur vt chiiſti anait
onek. Heraütcu
bhomnius detin abſcond. s leiunioꝝ pant nfocẽ mlaum ns. Tru ch ſih ʒteunart: fic b ctlumnib edebet. Que ſint
ncurcigo malo decu urgayun⸗
dictqus Pu⸗
jytahl tir aolu⸗ 6 ninn im uaſit yt d veooblion
naloꝛſucarboi 1
it
ſcipuloꝝ pedes lauit: Aqua jj de latere ei emanauit. Pꝛimã opoꝛtet nos habere frẽs ſirecte ieiunare cupimꝰ. Eſt ð pꝛima aqua cõtritionis:ſecunda cõfeſſionis:tertia ſatiſ factionis. Pꝛima mentẽ ſanat:ſecũda refri gerat:tertia fecundat.Ergo fidelis ſi cupis recte ieiunare: iſtas aquas recipe ⁊ laua te ⁊ müdabert a lepꝛa. Naʒ niſi habueris haſ aquas: ieiuniũ tuũ modicũ valebit. Ideo
Wattb.⁊2. Vocati hodie ad nuptias magni regis frẽs
dilectiſſimi:oꝛnemꝰ nos veſtimẽtis:tubia- ⁊cymbalis beneſonantibꝰ. Laudemꝰ ipſũ patrẽfamilias: qͥ ad ſuas nuptias nos vo⸗ care dignatꝰẽ. Quę ſunt nuptię hodie pꝛę parate frẽs: niſi iſti dies quos deus conſe/ crare dignatus eſtæ Iſti em̃ ſunt dies quos obſeruare debemus: in quibus legẽ recipe re merebimur. Iſti ſunt dies medicinales: qui animęe ⁊ coꝛpoꝛi cõferunt ſanitatẽ. Iſti ſunt dies nuptiales: in quibus veſtimẽtis oꝛnati eſſe debemus: cymbala ⁊ tubas oꝛ⸗ ganaq; beneſonantia ſonãtes. hęc em̃ ſũt inſtrumẽta quę in nuptijs quadrageſimali bus ſonare debemus. Mam pꝛimo veſtire nos debemus virtutibus ſangtis:expolia ⸗
⁊age pęnitentiã důũ tempus habes:dũ ſa ⸗ nus es: dum peccare potes:vt nð ex timo⸗
caput cunctoꝝ eſt. Ipſum ergo vngite: ſcʒ
Bermo RXI.
tis vitijs. Secũdo cymbalũ percutiẽdo pe ⸗ ctoꝛa ꝑ cõtritionẽ ſonare debemus. Tertio vt pꝛęcones clamare debemus ſuggentes vbera vocãdo ꝑuulos vt ieiunare diſcant:
ſenes vt ieiunare doceant:quia ecce nũc tẽ ꝛ.Corj.s
pus acceptabile:ecce nunc dies gratie ⁊ ſa⸗ lutis:Ecce dies remiſſionis:ecce dies ſatiſ⸗ factiõis. Tu ergo inique qui longo tempo H
re doꝛmiſti:ſurge memento vnde cecideris Apoc.2.
re ſed ex amoꝛe videaris penitere. Omnis em̃ frẽs mei:quip pęnitentiã deleuerit pec
cata ſua:iam angelicg feliritatis ꝑticeps ẽ.
Ipſa namq; penitẽtia eſt medicamentum vulneris:ſpes jalutis ꝑ quã peccatoꝛes ſal uãtur:ꝑ quã deus ad mibicoꝛdiã inclinat᷑. Dum autẽ pęnitentiã frẽs feceritis:fundi
te ꝓ peccatis lachꝛymas coꝛdis et coꝛꝑis.
Runquid nõ lachꝛymãdo frẽs mei:petrus xuc.⁊2.
a chꝛiſto reſpicitur? Munqͥd nõ maria veni xuq..
am meretur? Nunqd ſi martha lachꝛymis
ſanatur? Nunquid nõ chananea exaudit᷑? Wattt.iʒ. NMunquid nõ laʒarus advitam reuocatur? Joß.n. Laua ergo faciẽ tu qui hodie incipis ieiu/ Wattbs. nare: lachꝛymis ꝑcute pectus: exalta vocẽ tuã cõfitendo:⁊ annũciando ſacerdoti pec/
cata tua. Audite fratres quid dauid ꝑcon/
feſſionẽ cõſecutus eſt. Quid ait:niſi pecca/⁊· Regj.i⁊. ui dño? Et Nathan ꝓpheta ait: O dauid
tranſtulit deus peccatũ tuum a te. Cauete
tamẽ fratres:ne cõfeſſio ſit faul:qui redar/
gutus a ſamuele ſuꝑbiẽdo dixit: Peccaui. 1. Reg.15. Aui ſtatim audire meruit: Trãſtulit deus
regnũ tuũa te. Sic ⁊ dixit Judas: Pecca Wattb.⁊. ui:nõ dolẽdo ſed diffidendo. Sic ⁊ Cayn: Sᷣeñ̃ʒ. Ahaioꝛ eſt iniqtas mea: qᷓ; vt veniã mete gr. Ergo fratres cũ ieiunatꝭ facies veſtras lauate lach?ymis:caput vngite chꝛiſtũ qui Matttz.&.
oleo miticoꝛdig:elemoſynas dando:⁊ ver⸗ ba cõtritiõis clamãdo: Peccauimus dñe: b miſerere: Et ſic vncti erimꝰ a chꝛiſto oleo leticię. Sic vnctũ dauid legimus:ſic vnctũ petrum ⁊ nariã ꝓſpicimus: ſic vnctos vo⸗
lentes ſemp ſpectauimus fratres. Sed qͥs
dicet: quomodo vngẽdus eſt deus? pec/ Zuc.y.
catoꝛ vade pꝛimo ad mariam peccatricem.
Ipla em̃ vnxit pedes ⁊ poſtea caput: ſcili⸗ cet aĩaʒ:⁊ poſtea accedere potuit ad caput. Nam ſi pꝛimo lachꝛymis chꝛiſti pedes non lauiſſet:ad caput chꝛiſti accedere vngendo

S
Bancti
auſa non fuiſſet. Ergo neceſſe eſt pꝛimo ad pedes lachꝛymas fundere: ⁊ poſtea ad chꝛi ſti caput accedere. Scitote tamẽ frẽs mei: ꝙ niſi inimicis veſtris coꝛde pepceritis:oĩa queęagitis ſiue ieiunetis: ſiue elemoſynam
detis: ſiue omia quę bona ſunt agitis: oĩa
vana ſũt:⁊ ſerui inutiles eſtis niſi pꝛoximo
peperceritis. Sed dicetis: Ego parcere ini⸗
mico non poſſũ:ex quo ergo mihi bona nõ valent ſine hoc: me affligere ieiunando bo na diſtribuẽdo nõ amplius volo. Ego aũt
xud.s. dico vob: Dimittite vt dimittat᷑ vob. KRul
um tamẽ malũ impunitũ:nec aliquod bo⸗ num irremuneratũ remanebit apud deum qui nouit abſcondita coꝛdis cuuctoꝛũ.
De vita ⁊ moꝛibus clericoꝛum. ermo RIL Batres chariſſimi: ſanctꝰ ille lhie ⸗
t remias cõſiderans ſacerdotũ⁊ pꝛe latoꝛũ negligentiã:lamẽtabilesvo bꝛeñ 4. ces emittens dicebat: Paruuli petierũt pa
nen ⁊ nõ eſt nec erat qui frangeret eis.Cla mabat ergo hieremias aſpiciẽs deſtructio/
nem ſancte ciuitatis: ploꝛat et lamentatur ccrudelitatẽ matrũ:patrũ ⁊ paſtoꝛũ:qui de ⸗ ęzech.34. uoꝛant filios in pditione. Eę vobis paſto⸗ ribus iſrael:qui quod pingue erat comedi⸗ ſtis:quod confractũ erat nõ conſolidaſtis:
quod erroneũ erat nõ reuocaſtis: quod in/
firmũ erat nõ ſanaſtis: quod nudũ erat nõ cooperuiſtis. O frẽs lupi rapaces hodie fa
cti ſumus iuſticiã poſtponentes:veritatẽ ⁊ miſericoꝛdiã ignoꝛãtes.Cauete ergo ne vo
bis dominus hodie dicat: Diſpenſatoꝛẽ te
poſui ſuper familiã meã:⁊ tu panẽ eis non regiſti. õ ergo diſpẽſatoꝛ ſed diſſipatoꝛ: Wattß.25. non ſpeculatoꝛ ſed ſpiculatoꝛ. O ſerue ne⸗ quam mittã te in tenebꝛas exterioꝛeſ:quo⸗ niaz pueri tui petierũt tibi panem:nec fuit P qui frangeret eis. Itaq; frẽs diſtribuẽdus eſt panis ⁊ frangendus ſubditis anteqᷓ; fa⸗
me pereãt:nam ſi moꝛiẽt:de manibus tuis
ſanguis eoꝝ exquiret᷑. Diſtribuẽdus itaq;
eſt panis om̃is ſanctitatis eſuriẽtibus. Eſt
em̃ frãtres panis mũdus qui diſtribuẽdus
eſt ⁊ frangẽdus filijs:Eſt ⁊ alter panis im ⸗ mundus:qui diſtribuẽdus eſt ſeruis. Sũt
etiã iſti panes coniuncti in domo dei:ſicut
in area paleę cũ granis. Tres tamẽ panes
legimus i ſcriptura: panes pharaonis: ob lationis ⁊ pꝛopoſitionis. ꝛimi ſũt laici:ſe cundi ſũt ſacerdotes: tertij vero paſtoꝛes.
Panes pharaonis diuiduntur in tres par/— tes:in cõcupiſcentiã carnis:⁊ concupiſcen?i· Iob ·ꝛ tiam oculoꝛũ:⁊ ſuperbiã vitę. Pꝛima eſt lu
xuria quę eneruat:ſecunda eſt auaricia quę cruciat:tertia eſt ſuperbia quę velut veſica inflat. Luxuria eſt pꝛoferens immundiciã: auaricia eſt generans inuidiã: ſuperbia pa rit iniuſticiã. Luxuria eſt pꝛemens hominẽ
intra ſe ꝑ pollutionẽ:auaricia extræ ſe ꝑ va
cationẽ:ſuꝑbia ſupꝛa ſe ꝑ elationẽ. Luxu⸗ ria depꝛimit hoiem intra ſe: qꝛ cũ factus ſit
ad imaginẽ dei: velut poꝛcus in luto viue⸗
re querit. Auaricia trahit hoĩeʒ extra ſe: qꝛ ꝓpter terrena dimittit cęleſtia. Superbia extollit ſupꝛa ſe:vt ponat in cglũ os ſuum. Et ſic pfes ⁊ fratres homo ꝑ iuxuriã in va ⸗ nis cupit delectari: ꝑ auariciã in trãſitoꝛijs cõſolari: ꝑ ſuperbiã de impietate gloꝛiari. Iſti ſunt paſtoꝛes quos dominus eiecit de Watið⁊1. templo vendẽtes ⁊ emẽtes · Iſti ſunt quin/ ꝗ. keg.i. quagenarij qui ꝑ heliam cõburuntur. Ilti ſunt illi falſi ꝓphetę veſtiti pellibus capꝛi· Wattb.y. nis:qui etiã intrinſecus ſunt lupi rapaces. Ergo nos qui paſtoꝛes ſumus nomiati:lu⸗ xuriam frãgamus ꝑ abſtinentiã:auaricia ſubmergamus per elemoſynã:ſuperbiã fu⸗ giamus ꝑ humilitatẽ ⁊ per patientiã. Ma ſicut impoſſibile eſt demonẽ in malo obſti⸗ natũ paradiſum intrare: ſic impoſſibile eſt luxurioſis paſtoꝛibꝰ: auaris ⁊ ſuperbis ſ ⸗ ditos caſtos ⁊ humiles et bonos facere:qa neceſſe eſt vt talis ſit grex:qualis ſit et rex.
Eſt ⁊ aliꝰ panis oblationis: quem quidẽ C nõ ſolum frangere ſed et deo offerre debe⸗ mus. Dauid dicebat: Intret oꝛatio mea ſi ⸗ Põ.1ꝗo. cut incenſũ in cõſpectu tuo. Iſte eſt panis triplex:quia oꝛatio debet eſſe ampla:deuo ta ⁊ purs. Ampla vt pꝛo om̃ibus etiã roge⸗ tis ꝓ calumniãtibus ⁊ ꝑſequentibus vos. Deuota vt nõ remiſſe petati:ſed deuote:⁊ dabitur vobis ꝑſeuerãtibꝰ. Sed dicet qͥs: Qualis debet eſſe qui petit: quid petat:ꝓ quo petat ⁊ a quo petatur? Si petis qua⸗ lis eẽ debeas:dicimꝰꝙ bonus:qꝛ ſcimus ꝙ ʒoß.. deus peccatoꝛes nõ audit. Si dicis qͥd pe · tere debeas:dico ꝙ vitã vl meritũ vitę:vel appꝛehẽdentiã meritoꝛũ vite. Sed ſi dicis ꝓ quo petere debeas: dico ꝙ ꝓ bñ ⁊ male viuentibus:vt bonus ꝑſeueret ⁊ malus cõ uertatur: nõ pꝛo ſanctis non ꝓ damnatis. De xbis api Kam qui oꝛat ꝓ martyre:iniuriã facit mar Ser. v a. tyri: ⁊ qui oꝛat ꝓ damnatis nullatenꝰ im⸗
Põ 72*
ttz. r
xſen· diſ·C ca. Eſt quidẽ.
pub

ioue Ad fratres in heremo Bermo XI auanco dibus iſtis flant panes. Sed ſi delapi vltactus:viſus vł auditusſine gue puc peti anes. Sed ſi vlterius ad us vauditusſine chꝛiſto vo eveutyei uc petis a quo: dicit᷑ ꝙ a patre om̃i bis eſſe poterit⸗O frẽ ne chꝛiſto vo/ tſupepire— erimus.Eſt ⁊ ali paſto dump 7 eſt:iuocate e abſban neeietaeeeneeeee Snſeehee1e0n2 leee e. dactſepnt manducat homo in aitari: panis filioꝛ—— ẽtie abl⸗ ari:panis ſilioꝛũ: id ſtũ:pulſ uęrite chꝛiſtũ ⁊ inuenietis chꝛi *.* 2 k— eic Lun⸗ qui cũ ptimo——— panis ſtus. Dirigite ee wuknei— quẽ nõ eſt bonů—— eſt chꝛiſt?. Cuſtodite ehulhee— tellu.g ſeg petitus:amice accõmoda mihi us. Augrite chꝛiſtũ u Supeti nes:ſcʒ vite:doctrine ⁊ e a mihitres pa tis chꝛiſtũ di chꝛiltũ pauperẽ: et inueni Liuxurn ait dominꝰ petro nam ter chꝛiſti vt viſi Viſitate infimos nciinniſt——— balcat oueoryttupaꝰ tec ꝓiin itet vos chꝛiſtus. Pacẽ i oꝛ intelligas oues paſ t tu paꝰ tecũ ꝓximo chꝛiſti Pacẽ habe⸗ npietitegbin paſcere doctrina: vita chꝛi chꝛiſti amoꝛe vt— tategiin ⁊exemplo: vel euchariſtia: doctrina: pacificet ominus eie ſeti. Er ſẽ dis ai iſtia: doctrina ⁊ vit ꝛiſtus. Müc ergo chꝛiſtũ qu liectdey ſctã. Et ſiẽ dñs ait petro: it 2vita etiã veraciter cupiani⸗ quęramus: hũc e.Jülingn ſtoiis fui oꝛ ita ⁊cęteris apo⸗ ſumu cupiani: hůc ſempe „. un t is ſuis. Ergo paſcamus oue umus agnoſcamus:hũc ſ per vt poſ⸗ — paruulis noſtris panẽ fr snoſtras: xinuentũ tam foꝛtite eiempduramis —— panẽ frangam:ne deſci/ ci n foꝛtiter:tam ſuauiter:tã dui cabii·v in via:paſcamu— citer tenea ertam ſuauiter:tã dul neree— umus noniutiu⸗ pereat. Nam capita gentiũi 1 gens vybiẽ magna vanit— e — tiů auunci— vulr:cendol bachlubhen— non ifoꝛo vbi—— rnätſudebiiſ arũ pꝛincipes: e ö erſitas: —— pen— ctatusee non in taberna —— s peioꝛes: dũ hęc ſed nð in ſęcula etas. Auerẽdus eſtxᷣus inolile ergo populũ ne ſntyelut—— ſitas tmarimafal⸗ 8 — re: vt de paſcuis ſoli o mundanoꝛũ phi ſed non i ſchol! abe— ſcua ihaeJeoehn—— uertas— hoꝝ vbi eſt infinita .——— etatis: Jeſus chꝛiſtus dñs noſter. na ſapitis:⁊ ꝓt— amatoꝛes qͥterre⸗ onercuengui epi o36 uerendi chꝛiſtum in kes diſcurrere nõ deſiſtitꝭ oibusetpom⸗ quenquiül piphania. Sermo XLM tes alpes:inueſtigare anſuolãtes mõ⸗ dedoſn d. Eis tehechein tatenę: ꝓfunda m volẽtes alta cęli:la —— a limos reges——— fame ⁊ nuditate: unrchitne— mo. Iſteeſtpnn ſiuiſſe: 4 gẽter qug quo hec omni cur chꝛlltũ nõ queritis:in ⁊quęrendo deũ ⁊ hoiem i hec omnia ⁊ maioꝛa pfi— ct eſe ampldo ueniſſe non d nn ⁊hoiem in/ MAuieſcite i a ꝑfecte reperiunt᷑? bubuing————— pꝛecioſa mu cere. O bene fa Eſa.. equentbus wW mus. Tos ergo frẽs quęri us⁊pꝛedicag ueſtigare curatis:nõ morus quotidiein⸗ —— deuol᷑n naʒarenũ:quęrite i“cognoſcatis:ſed vt— ed diui icundi. Querite chꝛiſtũ ⁊ üerm reatis. S nena — quid— quęrite et————— eentteneeh—— aunt untSipersq bis:ciamate ⁊ yocate———— foꝛmitas: nõ cũ utia— eſt lata de bonus: ꝙſanꝰ⸗ amote langueſcitis. vos mundia q calamitas:non cuʒ auaricia in acet temns. onusc ie ʒ auaricia in qua eſt id dit. Sidicsdih⸗ res qͥ terrena ſapitis: quoꝝ deus oꝛũ ſeruit?: et ęterna infylici o“ Col.ʒ⸗ — ⁊ vita in cõfuſione: dd agi ventereſt frẽs:qnð zylmey qdcõcu uſlone: qd agitis ſine chꝛiſt s: qꝛ nõ oſt hodie qͥ faciat bonũ: ne — cõcupiſcitis: qͥd ſapiti ne chꝛiſto: chꝛiſtũ ado atbonu: nõeſtq ü vitt. Sedſi ſiu qd ſapitis: quid ſperatis reti ꝛare oꝑe querat: n iim nqͥd ſine chꝛiſi peratis? ret in eo: ſed miles in enſe ec eſtqui ſpe⸗ dico pbiin Echt vobis pax eſſe poterit⸗ ſed miles in enſe: rex in diuitijs: tmalsi Nunqd fglicitas vel victoꝛia:vi ir puerin pomo: ſeruus in dño: 6 geueret tw— ſecuritas:ides v toꝛia: dignitas vel vir in vxoꝛe: s in dño: vxoꝛ in viro: non poamn p⸗ cia:cõſtanti s vel charitas:ſpes vel fidu⸗ ſtic vxoꝛe:vetula in parua pecunia: 5 hctn: tia vel temperãtia: 6 ſticus in ligone ſperat. ecunia:⁊ ru⸗ nun fun ſciẽtia: perãtia:pꝛudentia v m one ſperat. Ecce frẽs ecce quo⸗ 5 lumn Wa tia:pulchꝛitudo vel foꝛtitudo:olfactus—— recedit a deo hlutartjuo:* Eccequò ſperamꝰ in vanitate: dereinquẽ

— 2—
Bancti
tes deũ factoꝛẽ noſtrũ:⁊ recedẽtes a deo ſa
lutari ño. Mon ſic igit᷑ frẽo mei nõ ſic:etiã
M ·ꝛ ſi diuitię ⁊ honoꝛes affluãt nolite coꝛ apo⸗ nere:ſed ſolũ in chꝛiſto coꝛ aponite: in ip⸗ ſo ſemper ſperate: qꝛ ipſi cura eſt de ſingu ⸗
lis nobis. AQugramus ð chꝛiſtũ frẽs mei:et
nunqᷓ; quieſcam? quouſq; chꝛiſtũ inuenia⸗
Eſa.ð. mus:Auerite eũ dũ iueniri põt: inuocate C eñ dũ pꝛope eſt. Sed o frẽs quõ eũ quęre⸗ mus?Ecce em̃ quęrit᷑ hodie xpᷣus: quęrunt
eũ pagani:quęrũt eũ iudei. O chꝛiſtiane ca
ue ne queras chꝛiſtũ cũ iudeis:ſed cũ paga Wattb.⁊. nis regibus pquirere nõ deſiſtas. Nam pa gani quęrũt chꝛiſtũ adoꝛare:ſed iudęi quę⸗
rũt chꝛiſtũ iã ſupplãtare. Pagani hodie ad chꝛiſtũ veniũt:ſed iudęi xpᷣm ſpernũt. Pa
gani veniẽdo ad chꝛiſtũ laboꝛant:ſed iudęi quieſcendo xpᷣm ignoꝛant. Pagani chꝛiſto munera offerẽtes ipſũ adoꝛant:ſed iudgi iã
chꝛiſti moꝛtẽ ꝓcurãt. Pagani adoꝛãdo chꝛi
ſtũ ⁊ miracula ibidẽ videndo:ipſũ toto coꝛ⸗
de magniſicãt: ſed iudęoꝛũ ſynagoga iam
chꝛiſtũ ſpinis coꝛonat. Pagani per aliõviã reuertunt᷑ gaudẽtes:ſed iudęi iam incipiũt
Job.n. eſſe pauẽtes:ne foꝛte veniant romani⁊ tol
lant eoꝛũ locũ ⁊ gentẽ. Erubeſcite O ꝑñidi
Luc.⁊1. iudęi erubeſcite:qꝛ veniet tp̃s qñ lapis ſuꝑ lapidẽ in te nõ remanebit: eo ꝙ nõ cogno⸗ ueris tẽpus viſitatiõis tue. Erubeſcite qͥa
ecce iam alieni hereditatẽ veſtrã aggrediũ
tur:⁊ adveſtrũ regẽ natũ ꝑ ſtellã deducũt᷑: cuiꝰp̃cioſa natiuitas fuit añ ſpcula pᷣdeſti⸗
nata:a ꝓpheti ᷣnũciata: a paſtoꝛibꝰãnũ⸗
ciata⁊ ſapientibꝰ regibꝰ reuelata. O iudęi
ſemꝑ deo rebelleſ: o cęci ⁊ obſtinati:cur nõ ↄſiderati mira bilia qᷓ deꝰ oꝑat᷑ in medio ter
re vfeCur chꝛiſtũ nõ quęriti? Lur deum ⁊
hoieʒ nõ aðſcitis? Kur eũ vt verũ dei filiũ
nõ adoꝛati? frẽs mei:nð ſolũ iudęi:ſed⁊ mali chꝛiſtiani hodie occidere quęrũt xpᷣm·
. AQuãdo hoc quęrũt:niſi quãdo pᷣcepta ſua Wattb.⁊. ſeruare cõtemnũt? Nõ ſic magi fecerũt: ſed mox xp̃o nato credẽtes:ꝑviã laboꝛare cepe
rũt:⁊ ſic ꝑſeuerantes aliquãdo eũ inuenire
merðerunt:nõ in pᷣcioſitate pannoꝝ: nõ in multitudine ſeruoꝝ: nõ in thalamo picto: nõ in lecto eburneo:nð in aula regia: Sʒ ꝓ thalamovoluit reclinari in ſtabulo: ꝓꝙ lecto haberevoluit fenũ: ꝓ ſeruitoꝛibus bouẽ cũ D aſino ſaluatoꝛ habere voluit. Eia ð fratres mei:quęrite chꝛiſtũ:quęrite naʒarenũ:quę rite hůc floꝛidũ:candidũ ⁊ rubicũdũ:ad cu⸗
cẽturiõis ſeruũ ſanauit: paralyticũ ſolida/ uit:laʒarũ reſuſcitauit: cecos illuminauit:
.
ius oꝛtũ angeli cantãt:ſancti exultãt: ſteri/ Xuc.⁊ꝛ. lisciamat:vidua ꝓphetiʒat:ſymeon ſenex expectat:ioſeph cogitat: maria mater recli q nat:bos cognoſcit:aſinus poꝛtat:ſtella dẽ⸗ f mõſtrat: magꝰadoꝛat. Iſteẽ deveoꝝ in ſi⸗ on:qͥ in cherubin apparet terribil: qᷓ in ſera⸗ phin apparet mirabil:qͥ in virtutibꝰoſten dit incõpꝛehẽſibil. Iſte ẽ qͥ nuꝑ ð mariavit n gie natꝰẽ ⁊hõ factꝰeſt:vt nos deos faceret tactus eſt homo. Iſte eſt qͥ eſuriuit vt nos reficeret:qui ſitiuit vt nobis vite eternę po cula miniſtraret. Iſte eſt qui ꝓ nobis tem/ ptat᷑ vt nos a temptatiõibꝰ liberaret? qui nobis ligat᷑ vt nos abſolueret: qͥ pꝛo no⸗ bis humiliatur vt nos exaltaret:qui ꝓ no⸗ bis expoliat᷑ vt nos tegeret: qͥ ꝓ nobis co⸗ ronatur vt nos coꝛonaret: qui felle ⁊ aceto potat᷑ vt nobis fontes mellifiuos apiret:d moꝛtẽ ſuſcepit vt nobvitã ęternã donaret: qui ſepultus eſt vt ſepulturã ſuoꝝ benedi⸗ ceret: Aſcendit in cęlũ vt nobis cęloꝛũ poꝛ tam aperiret: ſedet ad dexteraʒ dei pr̃is vt credẽtiũ pꝛeces ⁊ vota exaudiret.iEcce ð ad quid natꝰ eſt xp̃us: Ecce ð ad qͥd venit chꝛi ſtus: Ecce ꝓpter qͥd ad nos deſcendit chꝛi ⸗ ſtus. Quid igitur agitis o vos můũdi ama⸗ toꝛes?Auid vobis cũ carne o venerabiles ſenes? O iuuenes delicati: quid agere cre⸗ ditis:cũ nihil ſinechꝛiſto poteſtis facere:qͥ⸗ buſcunq; etiaʒ bonis terrenis oꝛnati ſitis? Qugrite ðo iuuenes xp̃m: vt iuuenes ma⸗ neatis. Quęrite vos ſenes chꝛiſtũ:vt cũ oĩ ꝓſperitateviuerevaleatis. Qugrite chuſtũ et nolite quieſcere: illũ chꝛiſtũ:illũ ieſũ qui
Fol4⸗
bei.l.
—
meretticem beatificauit:chananęã exaudi⸗ i pit:latroni pepercit ⁊ ei paradiſũ donauit. hũcchꝛiſtum quęrite fide: ſpe ⁊ charitate. d AQuerite chꝛiſtũ ⁊ nolite quieſcere. Quęri⸗ te chꝛiſtũ ⁊ nolite ſperare in longitudine vi tę veſtre: qꝛ incertus eſt exitus. Sed atten/ x 3 dite ne decipiamini:qꝛ ſub ſpecie boni mul t ta mala fiunt. Non em̃ deſinit hoſtis anti/ ⁊Cor. n. 4 quus ſiguram aſſumere angeloꝛũ lucis: la⸗ 8 queos deceptionis vbiq; pᷣtendẽs. Mouit n em̃ ipſe malignus naturas hominum:⁊ cui adhibeat cupiditatis caloꝛem:gulę voꝛaci⸗ tatem: luxurię feditatẽ: inuidię calamita⸗
tem.Optime nouit queʒ męroꝛe cõturbet: br quem fallat gaudio: quem metu oſpꝛimat: quẽ admiratione ſeducat. Cũctoꝝ diſcutit 4

mun naturas: venti— XLIIII Spattarſtel, i affectus: entilare et perſcrutari cunctoꝛñ tris ierdenelde ectus: in nullo veſiſtit:⁊ vbi cognouerir tris reuocat:qͥ innocentẽ ꝓtegit: uetei quo. oeectet.biſu execpontxuß ſierparärunteeee oll qinſe delis cũ temptatiões ꝑſenſeris: Tus ſoↄſolãdo vel cõpatiẽdo ſubueni Fel⸗ uvinſ⸗ ſtüct tatiões pſenſeris:mox chꝛi“ us piꝰẽ: patiẽdo ſubuenit: hic ve⸗ oſ quere:moꝝ chꝛiſtũ iuoca: ⁊ mox tibiiße us piꝰẽ:verꝰ milericoꝛs ẽ: rcheehneenbeih neegat nonepenee desfet nos temptari ſupꝛa id qð p eat. O miſchia ſaiuti ie bceret 5 upꝛa id qð poſſumu aiutis pꝛeſidiũ:fidei enunw ne uigſt benedictus in iciptgnen ve pietateicharitateæ ſuffjague bemu 5 inbot, 4 Lek RL det᷑:vel caſti cunctis bonis abundare vi⸗ — u n nunqᷓ reco: cerenð eltt ſeh⸗ e di e1qpnobt tatis vel pietatis voluit p us in via miſereri debemus:ſed ⁊ delun co 83 exercere. habes ctis cũ om̃i diligentia mil us:ſed ⁊ defun et: qutiellet eĩ multoſ interceſſoꝛes pius homo:⁊i cũ om̃i diligentia miſereri uikellete omo:⁊i reri⁊ ſubue melufuos— erercet hilariter. r2elen kecen artẽdẽtes ⁊ qͥd iudas machaby⸗ ntn peue. a5 iegter poib dicerepotenm nidig defunc ritem̃ ꝙſancta eſſet cogitatio ꝓ ꝛ. Waebal uri ſuopbereii uoor legimus:Opera em̃ illoꝝ ſe⸗ bat e vt a pctis ſoluant᷑. Scie⸗ vtnobuiun quunt uloot nare nin multoshabẽr eaſlepe iudas: ꝙ nemo gloꝛiari poterat Pꝛouer.⁊o. — interceſſoꝛes Ideo impoſſibileeſt caſtũ ſe habere coꝛ: ↄſiderãs etiã dextenʒdeipfisy vtpꝛe- erẽt munda in ↄſpe is etiã ꝙ aſtra nõ Zob·ÿet.1. exaudiuueßad—— exaudiant᷑. Conſidera ergo angeli ↄſpectu dei. Keciderunt eĩ dhomo quis eſt ille qui tibi invi angeli de cglo:ideo mund S furrt ehadiun se.. gladuerte ꝙhõ qui tibi invia occurrit: necetiãi munda aſtra nõ füerãt⸗ n giaduerte ꝙ hõ eſt ad imaginẽ dei nec etiã infans cuius vit S Inos delcnitch imaginẽ dei factus:⁊ ius vita eſt vnius diei ſu tñ pauper eſt: nudus ẽ:miſer ẽ: mẽ per terrã:ſine ei lu Fob. 1. 5 ſt: nudus ẽ:miſerẽ: mẽdicusẽ: cer pctõ eſt. Quid ð de nobis so vosmůüdan oꝛphanus⁊ pupillu erẽ: mẽdicusẽ: gemus? Munqͥd de nobis di us foꝛſitã eſt.Caue tñ emus Hunqᷓd gloꝛiari poterimꝰcaſtũ cameo venenbls taiem deſpicias:caue t. Cauetũ ne bere coꝛ? Abſit oino:qꝛ oẽs pctõ aſtũ ha⸗ 0 ꝛcaue ne eum percutias:ne ino:qꝛ oẽs pctõꝛes ſu cati: quid ageec expellas. Nam licet pa percutias:ne 2in pctis ↄcepti ſumu mus — licet pauper:licet nudus:i ocepti lumus ⁊ nati:oẽs etiãvitã —— fmellcus:licetmiſer apareat:licet. ducimꝰ oẽs in pctis vuimꝰrfot enents omni leat:licet erubeſcat:non ti expellendus eſt tanin ventahbuomorinur. grgomilen. hm: vtuunesm pauper. Nolite igit fratres mei eos ſperne coꝛdia indigemus: qꝛ de hac vita om̃es mi eneschilimdo expellere etiã ſi impoꝛtune petierit: Et licet carnẽ dure macere⸗ ns. Qurnecui 1 te de eis aliqũ murmurare: q paupes neeineb abſtinẽtia:licet oĩa mala pa ichuſtüulüig nõ ceſſant laudare deũ. Conſide men ↄdi chꝛiſti amoꝛẽ ſuſtineamus:nõ ta t: panlynciſ 36 perambulas? plateas ad uur nſu tpaſiõðes huius tempoꝛis 2w.ã. tccoolunn t xcollo: ꝙ tu ſimulcũ paupere¶ Ergo miſer i qu reuelabiturin nobis. t chꝛnantieruti Iob.4. natꝰes ð muliere:⁊ bꝛeuiyiues t Erſet Ergo miſericoꝛdia indigemꝰ: q per noſtra varadiſi donau diues ſis:ſepe tamẽ repleriſ amaritudine⁊? merita ęternã vitã acquirere nõ val ra ci paradiſi donli doloꝛibus. In ſoꝛdi amaritudine? Lupis autẽ o ho ere nõ valemus. ide: ſpe ichunu bus. n i0 ibus generatꝰes: in te⸗- o homo vt tui miſereat᷑ deus? weucer Eun. ↄfoueris. In doloꝛibus etiã peperit e Sn miſerearis. Nã tm̃ tibi — e mater tua:⁊ ante exitum matrẽ grauit deus: quantũ ⁊ tu miſ is pꝛo⸗ rein longmine Se matrẽ grauiter ximo. Tantũ recipies i iſereberis pꝛo⸗ 3 neraſti:⁊ in exitu matrẽ dilaceraſti turpi imo. Tantũ recipies in alia vita: 3 ſters. Seiint ter: fleuiſti ſi i turpi⸗ facies in p̃ſ a: quantũ — ubotmn ingreſſus es. Pares s gãt. Exp— vita: ꝓ te oꝛare nõ negli ch. nus:pariter viuim?ꝰ: pariter mo Fat⸗kK em̃ nos vt iuuẽt ꝑnos: Tẽ⸗ r angelot lci riemur ⁊ oẽs.Cõſidera ðo di mo/ pus em̃ operandi iam pꝛofugit ab eis. Cla bic hrendts. ſo ⁊diues pari modo oi—— er mantigit qkoridie—— uras un Seos deſpicere:noli manũ weun— ſunt qui wponet⸗ Lun cluengcm g ſci eos facie ſerena ſu dis crudelit gt⸗ tit inuii᷑ ¶un B ſcipe: eos verbo ⁊ exemplo reſice. ⁊hiſeri⸗ huma lelitas fratres mei:o qᷓ; grandis in⸗ meotecut? coꝛdia igit᷑ o frẽs meim e. Wiſeri⸗ humanitas:clamãt ad n S n neohin q eſurientẽ pane verbi uene iterntramala ꝓnot Finenvei cu. Lianrdiu tuſapiẽrt reftigerat: gerantẽin domũpa S O ve magna ihu ⸗ in domũpa manitas. Ecce ei infirmus iacet ⁊clamat:

Bancti
xa medicis conſolat᷑: clamat poꝛcus ⁊ dẽs
cum eo clamare non cellant: cadit aſinus
⁊oẽs eũ ſubleuare feſtinãt:ß̃ clamat in toꝛ⸗
mẽtis fidelis:⁊ nõ eſt qͥ reſpõdeat. Ecce ve
ſtra inhumanitas frẽs. Eia ð nõ ſic:ſed me⸗
1. Wachab 12. mẽtote frẽs ꝙ ſancta ⁊ ſalubꝛis: pia ⁊ felix
⁊ ſuauis deo ⁊ angelis eſt cogitatio pꝛo de⸗
functis exoꝛare: vt a penis quas pꝛo pctis
C patiunt᷑: ſoluant᷑. Sʒ dicet qͥs: Ecce patrẽ
bonũ: piũ ⁊ humilẽ: miſericoꝛdẽ ⁊ caſtũ: et
oĩibus virtutibꝰ plenũ ⁊ oꝛnatũ habeoꝛ tũc
ſi vera ſũt qᷓ legoꝛ eũ eſſe beatũ nõ dubito:
Lur ð oꝛare pꝛo eo voloꝛcur elemoſynã da⸗
re:cur ieiunare:cur ſanctoꝝ coꝛpoꝛa viſita⸗
re?õ ẽ ð neceſſeꝓ eo oꝛare:qꝛ fidelis fuit: piꝰ:caſtus:humilis:patiẽs: ⁊ cũctis bonis
Ecẽi.z· oꝛnatꝰ:⁊ poſt aurũ nõ abijt:nec in pecunię tchelſauris ſperauit:potuit trãſgredi et nõ ẽ trãſgreſſus:⁊ facere malũ ⁊ nõ fecit. Quid Faliud credere debeo niſi qð lego? Quid em̃ lego:vel qͥd pᷣdicare audio: niſi ꝙ qͥ bñ opatur:bene remunerabit᷑. O hõ heęc jj di⸗ cis:ego nullo mõ tibi negare audeo. Quis em̃ fideliũ dubitat:qᷓ; qͥ bene fecerit bñ reci piete Konſulo tñ vt pꝛo defunctis exoꝛare non deſiſtatis. Dixi em̃ ſupꝛa: ꝙ nemo ſine crimine viuit:nemo gliari põt caſtũvel mů dũ ſe habere coꝛ. Et qͥd ð ↄſulo:qͥdvolo:qͥd vel depꝛecoꝛ:niſi ꝙ dimittas incertũ ⁊ acci⸗
pias certũ? Quid eſt qð eſt incertũ: niſi ꝑ
neſcis vtrũ pater tuus cruciet᷑:vel vtrũ di⸗ gnus fuerit odio vel amoꝛe? Multi em̃ fue rũt qͥ reputati fuerũt ſancti:⁊ tñ in ↄſpectu dei nõ boni: ſed mali inuẽti ſunt. Accipe ð qð eſt certũ:⁊ dimitte qð eſt incertũ. Lertũ em̃ eſt ꝙ peccatoꝛ fuit:licet bonis oꝑibꝰoꝛ⸗ natus fuerit:ignoꝛamuus tñ vtrũ ęternam gliaʒ meruerit poſſidere. Lege ð ohõ ⁊ oꝑe implere feſtina:ꝙ ſancta ⁊ ſalubꝛis eſt cogi tatio ꝓ defunctis exoꝛare:⁊ elemoſynã da ⸗ re:⁊ carnẽ affligere ⁊ oꝑa charitatis exerce/ re:⁊ peregrinatiões facere vt a pctis ſoluã⸗ tur. Nã ⁊ ſi ſunt beati vel damnati pꝛo qͥbꝰ rogas dũmodo neſcias ⁊ a deo yeuelatũ ti bi nõ fuerit:nõ beatis vel dãnatis iniurias
facere potes vel deũ offendere: qꝛ ſi btĩ ſũt bono tuo nõ indigent: ⁊ ſi dãnati obtinere nõ valẽt. Ergo dũ certꝰ nõ ſis: ꝙ nec beati nec damnati ſint:oꝛare pꝛo eis nõ differas: qꝛ vt ſupꝛa diximus:bonis tuis nõ iudigẽt qͥ beati ſunt:⁊ mali nõ obtinẽt:qꝛ damnati unt. Scias tñ ⁊ indubitãter credas:ꝙ licet
Mrouer.20
Ectẽ̃s.9.
8 2.WMachab.12.
Auguſtini pꝛo defunctis beatis vel dõnatis obſecres: g bona qᷓ facis pꝛo eis nõ amittis. Sepe em̃ 5 pꝛedicauimus:⁊ ſepe integra fide docuim ꝙ nullũ malũ impunitũ:⁊ nullũ bonũ irre⸗— muneratũ erit:apud quẽ nõ eſt acceptio ꝑ/ Acij.iso.. ſonax. Sꝛatio em̃ tua in ſinu tuo ↄuertet. N4. Igit᷑ pꝛo defunctis ſemꝑ oꝛandũ eſt:⁊ ſind pꝛoſiciet eis qꝛ beati vel damnatiunt:oꝛa tio in ſinu noſtro ↄuertet᷑. Sic eĩ ſemꝑ bo ⸗ ſe ni erimꝰſic pij ⁊ miſericoꝛdes:ſic mala moꝛ E te perire nõ poterimus:quia dñs cuſtodiet Eof nos in totavita nta:quã poſtea deſerendo io pü dabit illã quã nec ocuiꝰ vidit:nec auris au/ 1.xon⁊. Uiuit:nec in coꝛ hominis aſcendere potuit. Feſtinemꝰ ergo o fratres pꝛo defunctis ex/ D 6 oꝛare: vt et ipñi feſtinent nos ad ſe vocare. p
Vident em̃ fanctã trinitatẽ tantũ eſſe vnã
quantũ tres ſimul ſunt: necplus aliqͥd ſũt duę qᷓ; vna vel tres: ⁊ in ſe infinitę ſunt: et 1 ſingula ſũt ĩ ſingulis: ⁊ oĩa ĩ ſingulis:⁊ ſin ⸗ 1 gula in oibꝰ: ⁊ oia in oibꝰ: ⁊ vnũ oĩa ſunt. p Et ſi capere nõ poteſtis: quomodo ſancta oll. ſe trinitas tres ⁊ vnũ ſunt:exemplũ accipite: Vnus em̃ eſt ſol in celo currens:calefaciẽs ⁊ fulgens. Vnus eſt in terra ignis tria ſimi C liter habens:motũ:lucem ⁊ feruoꝛẽ: nec lu p cem a motu et feruoꝛe diuidere potes. Sic„4 eſt ſancta dei trinitas. Et ſi eius myſterius 4 capere nõ valeamus:bene operari feſtine⸗ g mus: vt ſicuti eſt ſanctã trinitatẽ pergra o tiam videre mereamur. Inhumanũ eſt nã⸗§ ½ q; patriã deſerere:patriã deſpicere:velĩ ea m nolle habitare. Bene ergo operari non pi⸗ or geat: vt patriam habitare ⁊ad eam redire pu valeamus. Tanta eſt enim pulchꝛitudo iu⸗ ſticie:tanta iocunditas lucis ęternę:hoceſt ce incõmutabilis veritatis ⁊ ſapienti:vt etiã nõ liceret in ea amplius manere qᷓ; vnius te diei hoꝛa vel media: pꝛopter hoc ſolũ innu merabiles anni huius vitę pleni delitijs et pu circũfluentia bonoꝛũ tempoꝛaliũ recte me⸗ ie ritoq; contemnerent᷑ hęc om̃ia. O regnum i dei gloꝛioſum: o patria noſtra deſiderabi· lis:tantũ vales quantũ habeo:tantũ emit arcin. dete vidua duobus minutis:quantum pe Watb.i. trus qui reliquit om̃ia: quantum ʒachęus xuc.is. do dando dimidiã patrimonij partem:quan ⸗
tum maria ſoꝛoꝛ laʒari: quę omnia vendi- Ac· 4. qu dit et ante pedes apoſtoloꝛũ poſuit. Cur* ergo bene operari pigri ſumus? Cur pꝛo de functis exoꝛare negligimus? Intueamur ergo fratres patriã noſtram: non ſolum ex n ki

tnos adſeycn tuẽtant eſemi nerplus alit inſe infnit ſte oia iſnguis:aſn btloh ſint.
3: quomodoſancz ⸗
umensi temaiguisnuin
em tſeotnet Etſi eius nfleiz ene opernn fein
ti trinitat᷑ pegu
. Inbumnchn n delpicer vlie
ergo opennnony tare rad en nin
cnin p is ⁊lapienngtu
cd fratres in heremo
hbominibus:ſed etiã ex angelis atq; archã
gelis:thꝛonis ⁊ dominatidibus: pꝛincipa ⸗
tibus ⁊ poteſtatibus congregatã. Ibietiã
ſanctam ⁊ indiuiduam trinitatem ſicuti eſt homo videbit: plus tamen vel abundan⸗ tius:quantũ plus in via operãdo meruerit
clarius videbit. Non tamen quibuſcunq
bonis onerati ſimus:pꝛopter hoc eam eme
re valemus:niſi per gratiã poſſidere. Tunc enim om̃es contenti erimus: oes felices: E om̃es iocundantes.hec eſt em̃ illa optima
do ad pedes domini. Contemplabatur emß̃ ipſa deum ⁊ hominẽ: ideo optimã partei
elegit. Quare optimã partem dicit: niſ qꝛ
Bermo Xl. V
carne viuentem videre meruerũt: quoꝛum fructus in patria in ęternum manet. Feſti nemus etiã fratres mei ingredi ſanctaſan⸗ ctoꝛum:vt etiam valeamusvidere ſanctos dei martyres:qui carnem domuerunt: ſpi⸗
ritum roboꝛauerunt: demonibus impera
u1o · pars:quã maria elegit quieſcendo ⁊ſeden
per contemplationem ęterna vita deſigna
tur? ptima vita eſt enim quia ſecura eſt: quia ęterna eſt:quia vera eſt:quia felicitas noſtra eſt:deum habere:deum videre:deũ contemplari. Ideo optima pars eſt:quam partem nõ poſſumus hic poſſidere. Qua⸗
vCorl·;. re?Quia qᷓ; diu viuim pegrinamura domi
noꝛ⁊ ſemper in periculo ſumus:⁊ſemperin
laboꝛe in hac vita cum martha fatigamur. Sumus em̃ hic cũ martha laboꝛãtes: hoſ⸗ pites recipiẽtes ⁊ mininſtrantes ſeruis dei que neceſſaria ſunt. Hanc partem martha elegit ⁊ bona fuit: ſed non optima:quia nõ xterna. Pona tñ fuit quia perſeuerando in operibus charitati:ſedere ad pedes domi
ni in gterna vita cũ ſoꝛoꝛe meruit. Feſtine⸗ mus ð oꝑa pietat exercere ⁊ ꝓ de fũctis ex
oꝛare:vt videre poſſimꝰ⁊ reuerẽter ſalutare
pꝛophetas ſctiſſimos ⁊ pr̃iarchas veraces.
Iſti em̃ ſũt quoꝝ noĩa manẽt in ternũ:q
veo digni ſunt:fide pꝛęclari: hoſpitalitate
pꝛęcipui: aſtuti in ſenſu:ſapiẽtes in opere:
rebus ſpcularibus locupletes:reparatoꝛes oꝛbis terrarum atq; recreatoꝛes:creduli in pꝛomiſſiõibus:angeloꝛum ſuſceptoꝛes:fa/ cie ad faciem deum videntes:pꝛudenter et victoꝛioſi: qͥꝝ imperij poteſtas nð ceſſauit dquoaduſq; chꝛiſtus ex eoꝛũ germineꝑ vte⸗ rum beatę virginis:quę ẽ ſpes omniũ gen
tium:natus in mundo: coꝛuſcando in mũ
do apparuit. Iſti enim ſunt ſancti viri:cum uibus locutus eſt deus: ⁊ oſtendit eis ſe⸗ creta ſua:vt ea quę ventura erãt quaſi pꝛę⸗
ctione pᷣitanda: S
uerunt:virtutibus coꝛuſcauerũt: pꝛęſentia deſpexerunt:et illam patriam de qua nunc
loquimur voce et moꝛibus pꝛędicauerunt.
Feſtinem? igitur fratres etiam ingredi ſãc ⸗ ta ſanctoꝝ: vt videre valeamꝰ ſanctos dei
cõfeſſoꝛes: qui licet perſecutoꝝ rabiem nõ.
ſenſerint: tamen per vitę meritum deo di⸗ gni pꝛemio martyrij nõ pꝛiuãtur:quia mar
tyrium non tantum eſfuſione ſanguinis: ß
etiam abſtinẽtia peccatoꝝ et exercitatione diuinoꝝ pꝛęceptoꝛum perficitur. Zeſiine⸗ mus etiam fratres mei ingredi ſanctaſan ⸗ ctoꝛum:vt videre mereamur ⁊ ſalutare re⸗ uerẽter ſanctã dei genitricẽ: cũ ſanctis ſuis virginibus:quę ſuis exemplis vtriuſq; ſe⸗ xus multitudo eius ſequitur veſtigia:⁊ re⸗ lictis nuptiarum copulationibus: dimiſſa liberoꝛum pꝛopagine: ſpõſo qui in celis
eſtperenni mente: actu: habitu ⁊ geſtu ap⸗
plicari meruerunt. Iſtę em̃ fuerũt virgines ſacrę deo deuotę:quę invita ſua fuerũt oꝛa tiõbus inſtantes:ieiunijs adherẽtes: ele moſynas faciẽtes:pauꝑes recreãtes:in tri⸗ bulatiõe gaudẽtes:in bello potẽtes:in dã⸗ nis tꝑaliũ rerũ deo grãs agentes. Feſtine⸗ mus ð frẽs mei iſtoſ imitari ſanctos. Diſca mus ab eis opa charitati ſine intermiſſiõe exercere valẽter:vt ꝑ gratiã mereamur deũ videre facie ad faciẽ ſicuti eſt: Quod nobi ↄcedat ille q ẽ ſctõꝝ oĩm virtꝰ⁊ ſalus amẽ. Pepenitentia ggenda: ⁊ detra Erno Eatus homo cui miſerebit᷑ deus. 2 b CLonfiteamur fratres: et miſerebit᷑ nob. Sꝛandia ſunt peccata noſtra:
quia tamẽ magnus vñs. Sed agamus pE⸗
nitentiam:quoniã in ſpculum miſericgꝛdia
ſentia ſpirituſancto illuminati agnoſcerẽt.
eſtinemus ergo fratres ſeculum exire: vt etiam ſalutare ⁊ videre valeamus ſanctos
Watbnz gpoſtolos:quoꝛũ oculi beati:mui deum in
eius. Videte fratres dd dicat: In ſœculũ. In inferno quis confitebit᷑ tibi? Neino eſt enim qui poſſi in inferno pęnitẽtiã agere:
Infructuoſa eſt em̃ talis penitẽtia. hic mi
ſeretur— hic poꝛrigit manũ cadẽti.
In celo ſedet iudex:qͥ ad ↄuerſtonẽ nos ad monet. Beati qui faciunt iuſticiã. Juſtus Mꝛoner.⁊4· ſepties cadit in die de cogitationibus ſuis
aut de ſemonibꝰ ſuis:et iteꝝ ſurgit. Inij/ Eʒecð is.

B
Eſa.14
Mꝛouer.is.
Bancti cunq; die cõuerſus fuerit peccatoꝛ et egerit penitentiam:miſerebitur ei deus. Meq; iu⸗
ſtus debet eſſe ſecurus:nec peccatoꝛ deſpe⸗ rare.In vtroq; timoꝛ ſit ⁊ ſpes. Ielixẽ cui
hc vitã xpᷣs notã fecit:Et pa⁊ mater eſt:
Qui ſic agit ſe liberat: ⁊ alios ſuo exemplo ad vitã ternã perducit. ex ei eſt quę cũ euangelio partem habet · Vaptiʒatus ho⸗ mo ſi peccat ⁊ agit veram pgnitentiã: cito ei remittunt᷑ peccata. Impius eſt qui chꝛi⸗ ſtum negat:neq; hic neq; in futuro remit⸗ tetur ei. iximus de umnpietate: dicam? de pietate: Mꝛimꝰ gradus eſt humilitas: ⁊ in bono opere perſeuerare · Secũdus gradus eſt ieiunare: et elemoſynas facere. Tertius gradus elt charitatẽ ſectari: ⁊patientiã ha bere. Quartꝰ gradꝰ eſt oia derelinqᷓ̃re ꝓpt chꝛiſti amoꝛẽ.Auintꝰgradꝰẽ vitia dimitte re. Ahaioꝛ virtus eſt vitia dimittere qᷓ; res. Mihil pꝛodeſt dimittere terrrenas ſubſtan⸗ tias:ſi vitia non dimittimus. Ahulti diui⸗ tias derelinquũt:vitia nõ relinquunt. Po num eſt ieiuniare et elemoſynã facere. Je⸗ iuniũ ſine elemoſyna parũ valet: Zeiunia vero cum alijs virtutibꝰ pꝛoderunt. Quid mihi pꝛodeſt cuʒ ieiuno ſi luxurioſus ſum: ſi iracũdus ſum: ſi detractoꝛ ſum? haioꝛa vulnera ſunt linguę qᷓ; gladij. Gladiꝰcoꝛpꝰ interſicit:animam autẽ non interſicit. Eli⸗ dete fratres quanta mala habet lingua:in bono magna ẽ: in malo moꝛs eſt. Diabolꝰ vnde cecidit: Nũquid furtũ fecit? Nunꝗᷓd pomicidiũ fecit? Nunquid adulteriũ fecit? Diabolus nõ pꝛopter hoc cecidit: ᷣ ꝓpter linguaʒ: quia dixit: In celum aſcendã: ſuꝑ ſidera ponam thꝛonũ meum: et ero ſimilis
altiſſimo. Quid dicit ſalomon In mani C bus linguę moꝛs ⁊ vita eſt. Detractio gran de vitium eſt. Pꝛopheta dicit: Veę mihimi
ſero:quia immũda labia habeo. Igit᷑ qui immũda labia habet: nõ poteſt pꝛopheta re. Vę mihi miſero ſi dimiſi matrẽ: ſi dimi⸗ ſitrartes:ſi dimiſi ſoꝛoꝛes:ſi dimiſi res peri turas:ſi reliqui ſeculũ:⁊ hic pꝛepter res pe rituras ſollicitoꝛ. Pacẽ labijs pꝛomittim?: x in coꝛde nõ tenemus. Chꝛiſtianoꝝ arma pax chꝛiſti eſt.Meipſum occido:ſi alijs de⸗ traho. Salomon interpꝛetat᷑ pacificus:ſan ctę cõuerſatiõis opere pꝛęclarus. Vxoꝛ tua dicit᷑ ſapiẽtia:ſoꝛoꝛ ⁊ ſpõſa. Aultos habet diabolꝰ laqueoſ:hõicidiũ diaboli laqueꝰẽ.
Auaricia diaboli laqueꝰ eſt. Detractio dia
voli laqueus ẽ. diu in ſctitate ſumꝰ alt nfe in oꝑe dei ſũt. diu ĩ pctis ad peccã⸗ dum voiuntatẽ dirigimꝰ: animę noſtre tur bant᷑. Vbi emĩ maioꝛ pena: maioꝛ victoꝛia eſi. Sed quod aures carneę nõ intelligũt: aures chꝛiſti in cęlis intelligunt. Juſtus et peccatoꝛ ęqualiter habent carnẽ:ęquale pa tiunt᷑ naufragiũ: ſimiles exitus: ᷣ diuerſa pꝛęmia. Juſti ducũt᷑ ad pꝛęmia gtema:pec⸗ catoꝛes ad gehennã ſempiternã. Nõ opoꝛ⸗ tet conſentire detrahẽti. Tanta em̃ diſtan/ tia eſt inter foꝛnicantẽ ⁊ detrahentẽ: vt ille
ui foꝛnicatur tantũ ſe occidat: ile autem
ui detrahit: ⁊ ſe et eum qui audit perdat.
haledictus homo qui facit opus dei ne/ Hiere. 43
gligenter:ſicut dicit pꝛopheta: ilij gehen⸗ neꝛfilij perditionis:⁊ filij diaboli:⁊ filij dei: quia vnuſquiſq; cuius opera facit:eius fi⸗ lius apellat᷑.Et in alio loco dicit: Venite fi lij audite me:timoꝛẽ domini docebo vos. Declina a malo ⁊ fac bonũ: inquire pacẽ et ſequere eã. Oculi dñi ſuꝑ iuſtos:⁊ aures ei? in pꝛeces eoꝝ:pꝛęſtãte dño noſtro ieſu chꝛi⸗ ſto:qͥ viuit in ſecula ſeculoꝝ:Zmen. angelis ⁊ hoſpitalitate:Ser
KLVI Lia a naturis angelicis ſemꝑ de⸗ fendimur ne demergamur fratres dilectiſſimi: ideo de eis ad eoꝛum honoꝛem ſermonẽ facere ne pigreſcamus.
Mð.ʒʒ⸗
2
Sed quid de angelicis ſpiritibus loque⸗
mur:cum de eis loqui imundi ſimus? Cre⸗ dimus tamen ſane: ⁊ indubitata fide tene⸗ mus: diuina eos pꝛęſentia ⁊ viſiõe beatos
ſine fine letari bonis domini: quę nec ocu⸗
lus vidit:nec auris audiuit:nec ĩ coꝛ homi⸗ nis aſcẽdit. Quid ergo miſer peccatoꝛ pul⸗
8„„„ uis ⁊ cinis vobis loquar: quia nec ego eo/
rum gloꝛiam valeo cogitare:nec vos audi⸗
re ſufficitis? Pꝛofecto ſi ex abundantia coꝛ Wattb.is ·
dis os loquitur ad dei laudem:qui nos di⸗ gnatur ad amoꝛẽ ſuum inflãmare: dicam? qð poſſumus. In ſupernis ſpiritibꝰ nõ tiñ admirabilis dignitas eſt:⁊ dignatio ama⸗ bilis inuenitur: ſed tanta gloꝛia eſt ꝙ lin⸗ gua vel coꝛ humanũ nullatenus dicere va⸗ let vel cogitare. Ipſi enim deo ſemper aſſi⸗ ſtũt: domeſtici dei ſunt: cęli ciues: pᷣncipes paradiſi:ſciẽtie magiſtri:doctoꝛeſ ſapiẽtięe: illuiatoꝛes aiaꝝ:cuſtodes eaꝝ:coꝛpoꝝ ʒela toꝛes:et defenſoꝛes bonoꝛum. Quod bene
B
teſtatur ille · doctoꝛ doctoꝛum: et veritatis
1
. . . 9 tinenc § u
b
l in, c
6 d

Ad fratres in heremo abulu ⁊· Corj·. pꝛędicatoꝛ:quando raptus fuit vſq; ad ter anneuitn tiũ celũ ⁊ beatę ili curię intereſſe memuit:⁊ naiuno videte deſ ſicuti eſt:atq; ſup oẽs hoies me cröielig mit noſſe ſecreta. Tunceñ̃ ait: Tuncem̃ di gun. juhn Heb · xit ⁊ exclamauit:ꝙ oẽs erant adminiſtrato — res ſplis miſſi in miniſteriũ noſtrũ: Ipſi ꝓ⸗ ans: diu uinciaꝝ cuſtodes dignitateſq; noſtras tam — ſpiritales q; tempoꝛales om̃i diligentia cu⸗ dumt. a⸗——— ſunt— fomitẽ—— — tres: Ipſi ſunt pꝛo nob ↄtra demonẽ victo — tüvün ri obtinẽtes: Ipſi ſunt per quos ad fletũ uit le————: „ Ipſi ſuntꝑg q;s nr̃a facta vel cogitata a cg⸗ Auitpai lũ hilariter poꝛtat᷑: Ipſi ſũt fratres noſtri⸗ ousdaee d valde nos diligũt: nos vbiq; inſtruũt: in n cunctis nos— ex⸗ ifljde pectantes ad celũ: ⁊ ſedes paradiſi ꝑ nos der ſaciteis f repleri affectant: Iſti ſunt ſanctiſſimi ſpũs oco diat Vente d nobis doꝛmiẽtidus aſſunt cuſtodes:noð min doccboyoz. k oꝛantibus aſſunt tripudiãtes. Auis ðfrẽs nũ: uquiepache—— in mente carebit⸗— iuſtosnunsei eos nõ diliger⸗ Auis non veneretur eos: —— in„ dei ſemꝑ aſſiſtunt⸗ Iſti— uos ſuſtentamur:ꝑ quos in mari ⁊ in ter⸗ biaege* iuuamur:ꝑ quos mẽte ⁊ coꝛꝑe illumina⸗ mur:ꝑ quos in tribulatiõibus ⁊ anguſtijs angelicisſen d! ↄſolamur:ꝑ quos ab infirmitatibꝰ frequen mergamur fatt ter liberamur:ꝑ quos ⁊ a q̃bus in extremis std cun ↄtemplamur:i fide ſolidamur:⁊a maligno — ſpũ defenſamur:⁊ obtenta victoꝛia ad pa/ e— radiſum vel ad purgatoꝛiũ ꝑ eoſdẽ depoꝛ⸗ — tamur:⁊ dũ purgamur ab eis ſepeviſitari⁊ — ſüe x— 6—— — hieruſalẽ ciuitatẽ igreſſuros. Eia nu tylöebe ſtudeamus ſanctos angelos imitari:⁊ non omini: qutno ſolũ ipſos ſed etiã angeloꝝ amicos. Lircũ uit: necic ſpiciamus em̃ iutegra mẽte:perlegamꝰ ſcri miſcpecunpi pturas vt poſſumus:⁊ inueniamꝰangeloꝝ rquianereg amicos: qͥbus inuentis petamus qͥd fece⸗ art: net wui rũt:quõ angelis placuerũt:in qͥbus eos ſe ⸗ erabuniꝰ geß.18 et 1 curi imitati ſunt. Neniat ſanctꝰ pater ab⸗ kuden: quinsn⸗ raã: ⁊ qͥd fecit innoteſcat. Teniat ⁊ nepos inhmare: dl eiuſ loth:⁊ dicat pꝛopter qͥd vel quomodo — ſpinnb öt a odoma ꝑ angelos liberari meruit. Te⸗ —— Tobie.ʒ. niat ⁊ tobias ducens ſecũ filiũ: ⁊ꝓpter qͥd cet actab ꝑangelũ illuminari meruit ⁊ fliũ cuſtodi⸗ ntage diutꝰ Baniel·z. ri doceat. Veniant ⁊ tres pueri:⁊ quõ acti⸗ ulateneni uis ⁊ paſſiuis apꝛoximatis: nõ ſequat᷑ ne⸗ nim deo jch Ac.. ceſſario actio:ſcribãt. Neniat ⁊ petrꝰ⁊ quõ cheii pangelũ liberari meruit audiamꝰ:vt ⁊ au⸗ ndocor diẽtes magna magnalia qᷓ ſancti angeli fe⸗ werhn D cerũt eos ſequi⁊ imitan valeanꝰ· Dic nob goum:
Sermo XLVI
ſancte pater abꝛaã qͥd feciſti: vel qͥd facere docuiſti vt ſanctis angelis tã iocunde pla⸗ ceres? Dic vt a te diſcamꝰ: doce vt nos a te doceri valeamus: nã pt̃ es:⁊ qꝛ oẽs filij tui
ſumus: te decet nos docere. O fratres qͥd aliud dicere poterit:qͥd aliud vel docere:ni ſi ꝙ hoſpitalitatẽ ſp ſeruare voluit:O ſan⸗ cta veraq; hoſpitalitas ꝗj nõ ſolũ angelos: ſed etiã ipſum deũ aliqñ recipere meruiſti. Ecce pꝛopter qͥd abꝛaã dei angelis placuit. Ecce pꝛopter qͥd loth liberari meruit. Ecce
pꝛopter qͥd tobias illuminat᷑ ⁊ filius illeſus
reſeruat᷑.Ecce pꝛopter quid tres pueri⁊pe trus illeſus reſeruat᷑ in carcere. Diſcite er⸗ go chꝛiſtiani:diſcite hoſpitalitatẽ exhibere in cunctis:ne foꝛte cui domũ clauſeritꝭ: cui hoſpitalitatem negaueritis: ipſe ſit deus. Obuiã em̃ iuit loth angelis tanqᷓ; peregri⸗ nis: qui ex ſua laudabili ↄſuetudine iã ſo ⸗ domitico vitio liberatus eſt: et inter peſſi⸗ mos optimus ↄſeruat᷑:a periculo ciuitatis eripitur:⁊ coꝛpoꝛale euadit incendiũ:et ad
Eternũ ↄſeruatus eſt pꝛęmiũ. Nunqd ⁊ ab⸗
raã deũ vidit quando tres vidit ⁊ vnũ ado
rauit? Igit o fratres recipere peregrinos fe
ſtinate. Tu em̃ neſcis an chꝛiſtus dignet᷑ te viſitare:licet chꝛiſtus ſemper in hoſpite ſit. Pateat enim peregrinis ianua tua:ſuſcipe eos alacrit: ablue pedes: laua eoꝝ capita: purga eoꝝ imundicias:⁊ noli auertere ma/ gcẽi.4. nũ tuã ab vllo paupere. Et ſi cunct ſubue nire nõ vales:ſaltẽ voluntas bona ſit circa eos. Zuſcipite ð fratres peregrinos: quia qualẽ mercedẽ habemꝰperegrinando:talẽ
habebimus peregrinos ſuſcipiẽdo. Fiunt
em̃ ambo ęquales:⁊ qͥ pꝛopter deñ refrige⸗
rat:⁊ qui pꝛopter deum laboꝛat. O ſancta g nãq; hoſpitalitas angeloꝝ amic
hoſpitalit⸗ charita⸗ tis ſoꝛoꝛ: humilitatꝭ coꝛona. Nam qͥ habet
te:habet verã humilitatẽ:⁊ qui te o humii tas habetverã hoſpitalitatẽ habet:nã ſine
te:hoſpitalitas nulla eſt. Piſcamus ð frẽs
non ſolũ a patribus hoſpitalitatẽ ſeruare:
ßᷣa chꝛiſto humiliratẽ aſtringere. Diſeamꝰ
ab eo nõ můündũ fabꝛicare: nõ cuncta viſi⸗
bilia ⁊ inuiſibilia creare: nõ in ipſo mundo
miracula facere ⁊ moꝛtuos reſuſcitare: non ſiccis pedibus ſuper aquas ambulare: nõ hEc om̃ia: ſed tantũ quia mitis eſt ⁊ humi/ Watt.u·
lis coꝛde.oc eſt ꝑtectũ hoſpitalitatis fun/ damẽtũ. O ſctã nãq; hũilitas hoſpitalitat
ſoꝛoꝛꝛ amica ſuauis:qui te in cũctis magis

Bancti
indignioꝛẽ ſe alijs arbitrat᷑: nũqᷓ; deſiderat ſuperioꝛ aparere:pꝛimatꝰ⁊ cathedras oẽs
fugit:om̃e dominiũ abhoꝛret:ſolã hoſpita litatẽ amplectit᷑:ſolã eam poſſidere deſide rat. Eia ð fratres excelſa eſt patria: ᷣ humi lis eſt via.æhenſuremꝰ ð eam:perquiramꝰ Beñ.is. et. i9. eñ:ambulemus pereã. Sic em̃ fecit abꝛaã ⁊ loth dum peregrinos ſuſcipiebãt: Sic to⸗ bias dum moꝛtuos ſepeliebat. Sic eĩ ⁊ an
Wattb. 13. geli de quibus ait ſaluatoꝛ:ꝙ ſempervidẽt
faciẽ patris qui eſt in cęlis:&mẽ De vehemẽti peccati ſodomitici deteſtatiõe: Sermo XLVII. ₰ Vdite nõ fratres chariſſimi ßᷣ pꝛin/ a cipes ſodomitaꝝ: percipite aurib? llegẽ dei veſtri populus gomoꝛrę. Audite ⁊ auditũ facite filijs veſtris o gens plena pctõ:graui iniquitate:ſemini nequã filijs ſceleratis.Ecce dereliquiſtis deũ:blaf phemaſtis ſanctũ iſrael:⁊ alienati eſtis iaʒ gſa.1. retroꝛſum.Z planta em̃ pedis vſq; ad ver⸗ ticem non eſt in vobis ſanitas: ideo terra veſtra deſerta: ciuitates veſtre ſuccendun⸗ tur igni:regionẽ veſtrã coꝛam vobis alieni deuoꝛant:⁊ deſolabit᷑ ciuitas ſicut in vaſti ⸗ tate hoſtili. Quare hoc patimini:niſi quia ſimiles ſodomitis iam eſtis? Audite ergo principes ſodomoꝝ:audite eſaiã vobis di Abi.Z. centem: Aultitudine victimaꝝ veſtrarũ plenus ſum:eo ꝙ indigne mihi offerti. Ne offeratis igit᷑ vltra ſacrificiũ:qꝛ labbata ve ſtra:incenſum veſtrũ:⁊ ſolẽnitates veſtras odiuit aĩa mea:⁊ om̃ia facta ſunt mihi mo ⸗ leſta. Cũ extenderitis manusveſtras:auer tam oculos meos a vobis:⁊ cũ multiplica- ueritis oꝛatiões nõ exaudiã:pꝛo eo ꝙ turpi P tudinẽ opamini. uęẽ illa turpitudo: ni⸗ ſi illa quę immũdicia per apoſtolũ apella⸗ tur? Illa deniq; eſt turpitudo:illa ſũma im mundicia:illa ſũma miſeria: a qua angeli fugiunt:quã demones vidẽtes oculos clau dũt. Illa eſt em̃ imundicia ⁊ miſeria quam maſculi in maſculos operant᷑. De quibus Ro. 1. alt apoſtolus: Non ſolũ qui fagiunt:ſed et qui facientibus ↄſentiunt:digni ſunt moꝛ/ te.ſhec eſt merito immundicia:qꝛ eſt nimia .Retrac. mẽtis ⁊ coꝛpoꝛis ſpurcitia. Et hęc ſpurcitia s.et. 12. nöõ ſolũ peccatũ eſt:ſed ⁊ pena peccati. Cuʒ ẽ deus videt om̃ino ſe ↄtemnẽtes:⁊ man data ſua ↄculcantes: vertit eos in repꝛobũ ſenſum:vt illã abominationẽ exerceant:et nõ intelligãt ⁊ animaduertãt:ſicut ait apo
nguſtini 6 ſtolus: Quia nõ pꝛobauerunt deũ habere Vo.. i noticia: tradidit eos dñs ignominie: Võ maſculi relicro naturali vſu fomineoꝛ exar⸗ ſerũt in deſiderijs ſuis:id eſt maſculi in ma ſculos turpitudinẽ operãtes. Oqᷓ; abomi⸗ nabile vitium:o qᷓ; deteſtabile crimen: o q moꝛtiferũ damnũ:o qᷓ; peſſimũ ſcelus: o 35 inaudibile malũ. Ecce em membꝛũ chꝛiſti nõ ſolũ foꝛnicat᷑: ſed etiã meretrix efficitur· lhæc eſt eiñj illa imũdicia: quã deus odio lũ⸗ me habet:quã deteſtant᷑ ſancti: quã odiũt beati:quã fugiunt illi qui regnũ dei conſe⸗
quunt᷑ eternũ:quã diligunt illi qui crucian cii ⁊ maledicendi ſunt cũ diabolo ⁊ angelis
ſuis. O peſſimi ſodomitę ⁊ vᷣi peccatoꝛes: K o peſſimi atteſtante ſcriptura: Erant ſodo · Beñ.iʒ· A⸗
mite peſſimi ⁊ peccatoꝛes coꝛã dño. Pecca toꝛ em̃ dicit᷑ coꝛã dño: cuius peccatũ deus nõ dimittit impunitũ:⁊ nõ differt qui diffe rens ẽ penã. nde ait:Clamoꝛ ſodomoꝛũ Seũ·s ⁊ gomoꝛreoꝝ multiplicatus eſt:⁊ peccatuʒ
eoꝝ grauatũ eſt nimis. Clamoꝛ em̃ dicitur
peccatũ: quãdo nõ ſolum cogitat᷑:ſed abſ⸗
q; om̃i timoꝛe ad actum perducit᷑:⁊ in ↄſue⸗
tudine multiplicat᷑.Et tunc dñs gladiũ fu⸗ roꝛis ſui extendẽs: pluit ignẽ ⁊ ſulphur de celo:⁊ combuſtę ſunt ciuitates ⁊ ſubmerſę.— Aherito igit᷑ per ſulphur ciuitates ille ſub⸗ merſe ſunt ⁊ deſtructę: qꝛ tam eoꝝ fminę q; eoꝝ maſculi fetenti luxuria ardebant.S luxuria peſſima: virtutũ deſtructio:vitioꝝ. augmentatio: delectatiõis combuſtio: cha ritatis diminutio:burſaꝝ euacuatio: Dul⸗ cis es:ſed ecce om̃is dulcedo in amaritudi nẽ grandẽ mox ↄuertitur. O luxuria perte iwzp pax deſtructa eſt:per te homicidiũ factũ ẽ:.
per te ciuitates combuſte ſunt: ꝑte regna dita ſunt:per te oĩa fere mala facta ſunt: n perte dauid exulat᷑ a deo:ꝑteſamſon mo/ ʒcßn⸗ t ritur:per te ſalomõ expellit᷑:per te loth pa /ʒ. Regi.in n tit:relinquẽs patriã ⁊ vxoꝛẽ amittẽs. Et iõ Señ.i.. Huaricatoꝛes legis attẽdite: legite legẽ.O D te gomoꝛreoꝝ ſeqᷓces qͥeſcite iã agere ꝑuerſe: b diſcite iõ bene facere:diſcite iq deũ timere. Eſu.i. Fugite ſodomitas vt moꝛtẽ. Wolite ↄuer⸗ 7 ſari cum eis:ne foꝛte cũ eis depereatis. Ve h niet eĩ tempus ⁊ nõ tardabit:⁊ inſurget i g le ſanctus ioſeph:qui de hoc crimine peſſi/ geß.. v mo ſuos fratres incuſare patri nõ timuit. te Surgat ⁊ nunc hoccaſtitatis exemplũ:⁊ in e terficiat oẽs tales operantes iniquitatem. in
Veniatilemagnus ſanctus Paulus:vas yi

————— ——————————————————————————
m Ad fratres in heremo Bermo XLVII XLVIII zignonne eh electionis:⁊ cõfundat om̃es tales talia di nttit a uſonepi—— undat om̃es tales talia dili mittit gloꝛiã:male vero penã ęternã. Eru/ eiinhen Fentes: vrnullus reperiat in oꝛbe. Ueniat diamus igit frẽs nofmetipſos in ſcicntia nu un.—— dei virginitatis imago ſctũs caſtitate: vt ſtudẽtes ⁊ intelligẽtes ſimus 2tten——— c ſuaues:affabiles ⁊ mites in charitate nõ fi⸗
ainen: o e erna mũdi?ß cta. Nam ſi luxuriari volueritis:nunc; che iniice⸗ curſoꝛ dilectus: et ſua grandi audacia:oẽs ritatẽ habere poteritꝰ Kweteeee nenbi— tales interficiat ſpiritu oꝛis ſui. Veniatet tus quę cõſũmatio pectio aliarũ vir tů nercnit li loth nepos ſancti abꝛaę cũ nepotibꝰ ſuis: dicitur: ſic ⁊ luxuria deſtructio n ſün d 20es tales expellãt deterra viuentiũ. Ee virtus:nulla bonitas:nulla ſapientia cũ lu natgti cdl. niant om̃es ſancti angeli:⁊ cõburãt omnef xuria ſtare põt: nulla iuſticia: nulla laus: ngüte qu qui opantur iniquitatẽ gomoꝛreoꝛũ. Eia ð ſed om̃is ꝑuerſitas: et ꝑſonarũ acceptio in ntiliqu—— ꝑuerſe:— lothz earegnat. Ideo attendite:qᷓ; neceſfaria eſt inb ebb bene facere: anteq; adimpleãturg ipſa caſtitas. Naz ſi caſte vixerimꝰrirei otngts E diximus. aemẽtote frequẽter ⁊ noliteoh tus nõ erũt: nõ petcatore liuiſci: quid fecerit illa femina romana tar⸗ reditis:qd loth acciderit legi e n:Enntſoc— creditis: ͥd loth acciderit legite. Nam ſan/ Señ.is.
ood ka peia. Quid em̃ fecit Mam luxuria magna cti angeli domũ eius intrauerũt:quo facto
dñd. peru
s peccatũ d uere volebat. ̃ fecit? Ocul ödifenqui— Auid em̃ fecit? vculos ſibi tan non ſoluʒ ꝑ oſtiũ: ſed ꝑ feneſtras intra quid ivoluitã pcepit:⁊ delitijs cũct depoſiti NMunqd ⁊ loth cũ 5 LoutrkPe te uerũt. Munqd ⁊ loth cũ nepotibꝰ ſuis ver⸗ nn ſodonuit panẽ tantũ cũ aqua ſumere voluit ad men berauerũtæ mnino vt arbitror nõ ſolum — urã· Qfrẽs mirabilis cõditiomnlieris:mi verba:ß verbera receperũt.let foꝛitanit nuch dich rabilis bonitas: mirabilis fortitudo: quia ttesꝛideo vxoꝛ loth cõuerſa fuit in ſanen cogntedabl. ꝑhoc nõ paradiſũ expectat: nec ꝑhoc iau- ſalis: qꝛ fodomitis: barnenen erduck dari deſiderat:nec beatã pꝛędicari affectat: utene enen Peurabarreſiſtere. nzue⸗ n aPrEdicariafectat:¶ In ſimili etiã ſcelere:in eodẽ crimine mulie unc dis gaduſ nam ꝓpter cd hoc fecerit ignoꝛamꝰ:qͥa pa/ es etiã erant:⁊ foꝛſitan in maidei n* gnẽtſuppurt ganã eã fuiſſe pꝛædicamus: nũ tamẽ icio cipiũ tanti crimis in illis chitenhn⸗ itates tſibnei ꝙ ſi ↄſiliũ ab auguſtino petiſſet: ego tanqᷓ; res fuerunt: ⁊hoies poſtmodũ ipſe peſſime ciutatesile i fideł nihil aliud dicere potuiſi ẽꝛniſi ꝙtan“ vocuerũt.O mulieres luxurie e ntan eoꝝ fnne tũ panẽ? aquã ſumpſiſſet determinato põ ſufficiebat pꝛimũ hoieʒ decepiſſe. Ideo cõ mnnanüchint dere⁊ menſura. os ð frẽs ſcire debemus uertamur ad dim: ſimus pęnitẽtes: vna delncotin—— dubitare: ꝙcaſtitas cũ abun/ nimes in dilectiõe dei:⁊ vt mẽbꝛa vniln i⸗ isconbuſitch antia ⁊ fertilitate ſtare non poteſt. Sedſi mul laboꝛemꝰ. Nam ſicut odiũ diſſipat ec⸗
„ mihi non creditis:gomoꝛrenſibus cred ᷓ:ita vinculũ dilectioni cqie e euacuutio: u Abund. ealbus credite. cleſiã:ita vinculũ dilectionis gdificat eam. ecdoin amnn— abant em̃ valde in cũctis bonis: et diũ em̃ generat detractionẽ etinuidiã:ꝗ . Olunmpat vo·ʒꝛ· poſtq; comederant ⁊ biberãt: ſurrexerũt lu peſtilentia ⁊ pernities eſt eccleſię. Per odi⸗ ponicsũſcit—r um amittitur illa ſancta vtilitas ⁊ iocundi-
om tas de qua dicit᷑: Ecce qᷓ; bonũ et q; iocun p ——— dbue— timeo ne peres nhn ee Psn 4 tis. Quare Auia nõ eſt malũ qð in vobis litur chꝛiſtus qᷓ eſt vera ſapientig:e n M Se oteſunſonn 3 nõ regnet. Munqͥd ſuperbiæ nunqͥd auari? jiuolã giam nð introi eita Seß. —* liuolã aĩam nõ introibit ſapientia. Et ideo elut:perlbp⸗ nunquid guloſinunqͥd pueroꝛũ cõcubito⸗ e Bli5 bito⸗ rogo vos vt vitã veſtrõ ti 1 wnniki; res? O miſeri membꝛa diaboli: curnõ eru⸗ teblelhwoe nee dur Wulei beſcitis?cur nõ deſiſtitis talia operari?Lõ mature incedant: abſtineanta cibo ⁊ potu: ————— ſit eoꝛũ— pudicus:inceſſus honeſtus:
— 4 smi vultꝰ incliſiatꝰtlingua affabil bien⸗ nut.ouih hi eſt:— hoc pꝛedicauero:nõ effugiaʒ lin⸗ iettennanpieba eenehlene cdeyatti guas veltras. Audact igit pꝛedicabo:da ⁊ tis frẽs:cũ ſctõ Loth liberamið inferno fu rdnbirinlu 5 vos publice opari nõ erubeſcitis. Emenda giẽtes ⁊ volãteſꝑ gratiã ad gloꝛiã: Amen. ehocuinned te igit᷑ vitã emẽdabo verba:quieſcite age De cura anime: Sermo.
nö n re ꝑuerſe:et ego quieſcã mala veſt 8 gtri nõ i ꝛet ego quielcã mala veſtra vobis Mima hum̃ana frẽ ſſimiom= e patr in ſ 3 mana frẽs chariſſimi om ₰ ris ermpl impꝛoperare. Sic etiã dñs facit: qꝛ mutata niũ creatur m particidat- öt eutuc vita mutat ſententiã:bene opantibus pꝛo See mwhiih„ 5 P ambit ⁊ capit:et tanto ampliꝰqᷓ;to cuP 8
regnabat in ea:tamẽ ipſa pagana caſte vi⸗
ſodomitę domũ eiuſcircũdederunt:⁊ foꝛſi⸗

Sancti
gloꝛioſiꝰ eſt dei imagine inſignita. Dẽ eni
ſpiritale ſuũ eſt:qꝛ celũ habet ad manẽdũ:
angelos ad ↄgaudendũ:gloꝛiã ad haben⸗
dũ:⁊ trinitatẽ ad fruendũ. In ipſo deniq; oium coꝛꝑaliũ natura in ſe ⁊ ad ſe ⁊ꝑ ſe: et
tanto ꝑlectiꝰ qᷓ;to mirabiliꝰ erat oĩ coꝛpo⸗
reo.ia em̃ poſſidebat:oĩa ſibi obediebãt
qꝛ oia ei ſubiecta erãt:aſtra ſcʒ vt lucerent: elemẽta vt alerẽt:aialia vt ſubirent:⁊ ciba⸗
ria vt nutrirẽt: oues⁊ boues:leones ⁊ auel
omia obediebãt hoi ſine vlla rebelliõe. Er
q̃d plura?Etiã qð maius eſt. Quidẽ qð
maius eſt:niſi qð diuinũ eſt? Quid eni in
hoie diuinũ eſt:niſi qð imagine ſanctę tri⸗
Beß. nitatl ipſe hõ decoꝛatꝰ ẽ? Faciamꝰinqͥt ſan cta trinitas: hoiĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ
nram. Qugẽ imago dei ĩ nobis: niſi id qð melius reꝑit᷑ in nobis?Auid ẽ qð meliꝰ re⸗
perit᷑ in nobis:niſi ratio:intellect?:memo ⸗
P ria ⁊ volũtas? O hõ audiuiſti tuã gloꝛiaʒ: Zob · 4· gudi nũc tuã miſeriã. O hõ natꝰ de mulie ⸗ re:bꝛeui viuẽs tꝑe: replet? mult miſerijs: quiqᷓi fos campi egrederl ⁊ ↄtererl: ⁊ fug
velut vmbꝛaꝛnec in eodeʒ ſtatu ꝑmanens:
nũc diues:nũc pauꝑ:nũc ſanꝰ: nũc langui
dus:nũc gaudẽs:nũc triſti:nũc ſciẽs:nunc
ignarꝰ:nũc vidẽſ:nũc cęcus:nũc ciuis:nũc exul:nunc bonꝰ:nũc malus:ecce quõ ſtabi lis:ecce quõ ꝑmanẽs. O hõ an ignoꝛas qꝛ potuiſſes non moꝛi? Vtraq; eni potẽtia in manu tua erat:poſſe ⁊ nõ poſſe moꝛi:Lon
tempſiſti ᷣmã ⁊ elegiſti ſcðõam: ↄtempſiſti
vitã ⁊ elegiſti moꝛtẽ: ↄtempſiſti dulce ⁊ ele
giſti amarũ: ↄtempſiſti vitã ęternã ⁊ moꝛ⸗
tem eternõ eligere voluiſti. Et vnde B hõ? Munqd bonꝰꝛrectꝰ:ſctũs ⁊ deo dilectꝰcrea Deuti.ʒ2. tus es? Et tñ mißrime incraſſatꝰ:impigua tus:dilatatꝰ:recalcitraſti ↄtra deũ factoꝛẽ
tuũ.Et ecce elat? in ſupbia:ignarꝰdei gra
Vs· z9 · tia:inſciꝰ ð iuſticia cecidiſti in lacũ miſerię: in luto fecis:⁊ in vmbꝛa moꝛtl. Ideo attẽ
de qͥd ſequit᷑: Putas ꝙ deuſ mẽtiat᷑:vel vt
filiꝰ hpis mutet᷑? Statuit eni ipſe ⁊ ſenten/
tiaʒ poſuit:vt quotiẽſcũq; comederelex li
gno:moꝛi debuiſſes. Nunqͥd ludẽdo h edi xit: vł ridẽdo B aſſeruit? Omino h tñ mihi
nõ aparet. Quare ñ aparet: niſi qꝛ expien
tia didici:⁊ oculata fide ꝓbauiæ Nundd ex perioꝛ ꝙ poſt peccatũ elemẽta qᷓ in ſũma ⁊
optima q̃litate erant:mox ꝓpter peccatus
Desiequã/ pugnare ceperũt? Eſt eni ratio terrę in car/
titatecIe
hoie repoſita erat etiã coꝛꝑalis creatura:et grat 3 diumq; mẽbꝛoꝝ vexant᷑: ſicq; moꝛuntul⸗
homo gloꝛiſicet᷑ coꝛꝑe videlicet ⁊ aĩa · Si er⸗
cere poterimꝰniſi ꝙ terra:putredo cadauer
Euntes vos o iuuenes ⁊ potẽtes ad ſepul
cum ꝓſpicis?Cur nõ ↄuerteris:cũ hoc qͥti⸗
—
Auguſtini ne:ratio humoꝛis in ſanguine: ratio aeris in ſpũ:ratio ignis in caloꝛe: Et hec dttuo? mox poſt peccatũ adinuicẽ pꝛgliari cꝙpeft et ſic noſtripᷣmi parentes infirmitatibꝰag⸗ grauant᷑:⁊ doloꝛe capiti: ſtomachi:epaliꝰ:
Auid eſthõ poſt moꝛtẽ? Lertũ eſt ꝙ non ẽ homoꝛ⁊ tñ eſt aliqͥd qᷓ;tũ ad duas partes. 4 Quę ſunt ille partes:niſi aia ⁊ coꝛpꝰ:matẽ 10 de Señ. ria ⁊ foꝛma? Anima eni nõ moꝛit᷑:nec ſuccũ adlitæa.. bit ꝑ moꝛtẽ cum oiĩno ſit imoꝛtal:nec coꝛpo ris materia cũ ſit vna numero: qʒ licet coꝛ
pus reſoluat᷑:nõ tamẽ deuenit ad tantam reſolutioneʒ ꝙ oĩno nihil ſit:⁊ qð cedat in
non ens. Ahanet eadẽ aia ſemꝑ ⁊ tanqᷓ; qͥd diuinũ:deſicit tamẽ homo qᷓ;tů ad eẽ. Dẽs
eni aie ſpũs ſunt: ⁊ oĩa coꝛꝑa terra ſunt et
erunt quſq; aĩa induet ſe ſuo coꝛꝑe:vt totꝰ
ſicq; ad ſepulchꝛa deducunt᷑. Sed dicet qͥſ: E
— ₰——„—— ₰—
go petis qͥd eſt homo moꝛtuꝰ: qͥd aliud di⸗
—
⁊ fetoꝛ eſt? Si petis de ſuo eſſe: vides ꝙ deſicit. Si petis de coꝛꝑe: interroga terrã.
T2
chꝛa patrũ veſtroꝝ:ↄſiderate qͥd fuerunt et quid ſunt. 4onumẽta eoꝝ aperiamꝰ⁊ vi⸗ uenzo. deamus qͥs dñs ⁊ quis ſeruꝰ: qͥ;s pulcher: quis turpis:qͥs rectus:qͥs curuꝰinter eos fuerit. Aperiamꝰoculos menti ⁊ coꝛpoꝛis:⁊ noſtrã grandẽ miſeriã frequeni nõ pigeat tilʒ.
ↄſiderare. Intremꝰ ſepulchꝛa:⁊ quid inue⸗ niemus diſcamꝰ. Quid fratres inueniemꝰ t vel quę? Nã ſi reſpexerimꝰ inueniemꝰmoꝛ⸗ tuoꝝ capita:renes⁊ ventrẽ. Verũ et indu ⸗ bitanter verum: mihi exꝑto credite ꝙ ĩ ca⸗ t pitibus inuenietis bufones ſaltãtes gene ⸗ t ratos ex cerebꝛo. In renibus ſerpentes ge c neratos in lumbis ambulãtes. In ventre e vmes ſcaturiẽtes generatoſ ex viſceribuſ. 6 Ecce q̃d ſumus ⁊ quid iam erimus: ecce in quo reſoluimur: Quid ð inflaris o diues?
Cur non attendis quę audis? Kur turbari
die expeririſ: Memẽtote fratres hec oia et agite pgnitentiõ in fletu ⁊ lamẽto: anteqᷓ; n veniant dies illi amari pleni miſerie⁊ tri⸗ n ſticic. Audiſtis iaʒ quid eſt homo moꝛtuꝰ: D reſtat nunc dicere quid ſit de anima.O fra n tres mei quid de hoc dicere poterimus ni⸗ ti ſi ↄcoꝛdauerimꝰ cuʒ vetulis noſtris?Auid
p
eni dicunt niſi ꝙ vl in paradiſo cũ gauden⸗

uocotpeytto duetꝛia. Sie nddaliud di pudedocadauer uoele:vides g intengun. potẽtes ad ſeyul rate qd uennte
Ad fratres in heremo
tibus: vel in inferno cum dolentibꝰ:ſed ſi i
purgatoꝛio:in via eundi ad patriõ ſunt:et iſti iam bene ſunt:quia ſecuri ſunt. Dꝛan dum tamẽ ꝓ eis eſt:⁊ eis toto affectu ſub/ ueniendũ eſt oñonib?: elemoſynis: ſacrifi ⸗
patioꝛ:ideo ad te recurro:nõ ↄtemnẽdo ſci
cijs: ieiunijs ⁊ maceratiõibꝰ. Iſti ſunt de ⸗ niq; ili afflicti:qui ad dñm qͥtidie clamant et ad illũ recurtt cuiꝰ ſciẽtia vbiq; allegat᷑: cuius ſapiẽtia demõſtrat᷑: cuius clementia vbiq; ponderat:cuius potẽtia vbiq; pꝛo⸗ mulgat᷑. Iſti qͥtidie clamãt vnuſqͥſq; per ſe ſuam mißicoꝛdiã imploꝛãtes:⁊ ſuaʒ miſeri am deploꝛãtes ⁊ dicẽtes: ñe ſcias ꝙ vim
entiã tuam:non auertẽdo tuã ſapiẽtiã:ſec interpello tuã clementiã. Mõ eni dñe iniu/
ſte patioꝛ:quia non alieno delicto: ſed pꝛo
meo patioꝛ:vim tĩ dñe patioꝛ: quia foꝛtit
patioꝛ ⁊ iuſte patioꝛ. Peccaui dñe ſubſtan/
tias ⁊ diuitias ↄgregãdo: nec pauperibus
vt iuſſeras ſufficient᷑ tribuẽdo. Sed multa infelix ↄgregaui cum doloꝛe⁊ męroꝛe:neſci ens cui ea dimitterẽ amico vel ꝓximo. O
infelix homo ↄſidera ⁊ diligenti aduerte qͥd
agis:quid cogitas:dum cunctl diebus vi
tę tuę ↄgregare nõ deſinis.O homo auari
op apenamt Moner. z0. cia plenus:an ignoꝛas ꝙ tria ſunt inſatia-
em“:qͥs pulche: js cum inter es nentl ⁊coꝛpoꝛst equeni nõ pige chꝛa:⁊quid iue franes inuenem minueniem wo r. Verüetuiu tpto cediegid nes ſaltites go ibus ſepentesbt ulätes. In vent ntoſc vſunbi n erinus: ccel
inonsoducz⸗ udis Iu ubn entscboeit
Col.ʒ.
bilia:⁊ quartũ nunqᷓ; dicit ſufficit? Et qͥdẽ ꝙ nunq; dicit ſufficit:niſi animꝰhomis qui nunqᷓ; dicit ſatis eſt? O homo an ignoꝛas ꝙ radix oĩum maloꝝ auaricia eſt ⁊ ſeruitꝰ idolatrie:mat vſurę: genitrix ſymonię:fo/ mes culpe:gternę pęnę via:nutrix gehẽnę⸗ D auaricia abyſſus inſatiabilis:quę nũqᷓ; dicis ſufficit:ſemꝑ fameſc: ſemꝑ doies: ſp triſtaris in cuncti. Nam ſi ſol qᷓtidie oꝛitur dolẽdo dicis:ſiccitas erit. Sipluuia deſcẽ dit:oĩa periclitari aſſeris. Si temperiẽ ad.
eſſe ꝓſpicis:ſolem vel pluuiã adeſſe deſi⸗ derabis. O peſtis intermiabit: o famelica
—
rabies:nam omiĩa ſiis terminis claudunt᷑:
ſola auaricia nullo claudit fine. Dia in ho/
mine ſeneſcũt vitia: ſola auaricia iuuene
ſcit. O rabies oĩ fine carens. Nunqͥd terra
ſuis limitibꝰ terminat᷑: aqua ſuis finibꝰ li⸗ mitatur:aer ſuo fine ↄcludit:cęlum ſuiter minis artat᷑: ſola auaricia terminũ neſcit.
D auare ſi terra tibi cuncta dat:mare quę
ris. Sed ſi terra ⁊ mare:aerem petis. Sʒ ſi terram: mare ⁊ aerẽ poſſedeti:adhuc cęluʒ
ambis ⁊ ipſuʒ penetrare affectas. Et ſicęlũ
penetraueris: adhuc non quieuerꝭ: donec *
—
—
ermo Xl. VIII
te deo adęquauerꝭ: vel fuert ſuperioꝛ altiſſi mo. O peſtis demone ſeuioꝛ: nam demon Eſa·4.
ſimilis altiſſimo eſſe voiuit:ſed auarus ſu⸗
ille dimittit⁊ quilibet ad ꝓpꝛia reuertitur:
per deũ ſi poſſet aſcendere vellet. Aherito auaris in die nouiſſimo loquet᷑ dñs dicẽs: O homo ſine honoꝛe mũdũ intraſti in pel⸗ licula ſanguine cruentatus: ſine diuitijs natus:ſine auaricia genitus:⁊ tu in auari
cia vixiſti ⁊ dilatatꝰ es in auro ⁊ argẽto: et Heut.ʒ⁊. oblitꝰes dei creatorꝭ tui. Vbi eni eſt fruct? ⁊lucrũ laboꝝ vñ̃oꝝ Ite ergo maledicti in Wattt. ⁊ʒ.
ignem ꝑternũ:⁊ ſicut voluiſti:ita fiat. Ecce
1
ſententiã ſummi regis. Itaq; frẽs nolite
amare plus coꝛpus q; animã:⁊ plus filios q; voſipſos. Ecceeni in ianua dies moꝛtis eſt. Tunc enim quilibet a ſuis excludit᷑: ab
demad ſepulchꝝ ducit᷑. O magna crudeli
taſ. O magna admiratio. O admirabilin/
fidelitas: ecce maritꝰ dilectꝰ ab vxoꝛe dile ·
cta relinquit᷑:filius a mf̃e ꝓijcit᷑:⁊ patera fi
lis:⁊ filij a pre ſub terra recondunt᷑. Soluf
4
et cito obliuioni tradit᷑:tanqᷓ; moꝛtuꝰa c 1p de. Ecce fratres mũdi amicitia qᷓ;ta velq̃⸗ lis eſt. õ eni eſtaliqͥs qui tantũ amicum vel cognatũ diligat:ꝙ ꝑ noctem vnam ſe⸗
cum moꝛari cupiat. Vide ergo o homo q̃ᷓ les amicos habes:ꝓ quibus animã pdis: ꝓ quibus deũ offendis. Dẽs dimittẽt te: oẽs ſe abſcondẽt:oẽs cito fugienta te:⁊ in foueam triũ bꝛachioꝝ collocabũt te. Nam cũ eſſemꝰ apud oſtia ryberina matre chari⸗ tatis ſociati:expectãtes tpis trãquillitatẽ: cauſa remeãdi ad africã:⁊ gratia illius cui terra ⁊ mare obediunt:cõpulſi a pontiano
p̃fecto viro clariſſimo qͥ de roma ad nos vi
dendũ venerat: cum eodẽ iterũ reuerſi ſu⸗ mus romã ad intuendũ diligenti magni⸗ fica ędificia ⁊ opera paganoꝝ.Et duct⸗ ſuʒ
cũ cęter ad vidẽdũ cadauer cęſart in ſepul
chꝛo:Et vidi ꝙ oĩno eſſet liuido coloꝛe oꝛ ⸗ natũ:putredie circũdatũ:venttẽ eius diru ptũ:⁊ vermiũ ꝑ illũ cateruas trãſeũteg pꝛo
ſpexi: Duo q; famelici in foueis oculòꝛum
paſcebant᷑:crines eius nõ adhęrebãt capi ti:dentes eius aparebãt labijs ↄſumptis: et reuelatũ erat nariũ fundamẽtũ. Nt intu ens mfem chꝛiſtianiſſimʒ dixi: Abi namẽ cęſaris coꝛpus pclarũ:vbi magnitudo di/
uitiarũ:vbi agaratꝰ delitiarũ: vbi multi-
tudo dñoꝝ:vbi caterua baronũ:vbi acies
*

5
milium: vbi canes venatici: vbi equi ve⸗ loces:vbi aues cantãtes:vbi thalamus pi ctus:vbi lectus eburueus: vbi thoꝛus re⸗ galis:vbi thꝛonus impꝑialis:vbi mutato⸗ ria veſtimẽtoꝝ:vbi capilli ſolares:vbi fa⸗ cies decoꝛa:vbi oia quę ſub cęlo ſunt? Te nanq; verebant᷑ hoiei:te timebãt pᷣncipes: te colebẽt vꝛhes:te timebãt oẽs. Vbi naʒ
quęſo ſunt hęc oia: a quo receſſit tanta ia⸗
ctantia? Quo iuit tua magniſicktia?Et re⸗ ſpondit mater pierate plena: Fili oia ſibi pariter deſecerũt qñ defecit ſplis eius⁊ reli querũt eũ captiuatũ in ſepulchꝛo triũ bꝛa
B chioꝝ plenũ fetoꝛe ⁊ putredine.Eia ð fide/
les chꝛiſti ↄſiderate quid ſumus:aiaduerti te ad quid venimus: ꝓſpicite qͥd iaʒ ſumꝰ.
æ4. Agite ergo penitentiã filioli mei q̃s itemʒ
patturio donec refoꝛmet᷑ in vob chꝛiſtus.
Agite ergo penitentiã anteqᷓ; moꝛs inimi
cs naturę vos aggrediat᷑. Statuatis vobiſ ſimplicẽ:humileʒ: vtilẽ:ſecretã:frequentẽ:
ꝓmptam:amarã:lachtymoſam ⁊ feſtinam ↄfeſſionẽ:cum etiam hoꝛã moꝛtis oĩno ig⸗
noꝛemus. Bam cum in extrema ggritudie ueritl frẽs: o qᷓ; foꝛte:o qᷓ; durſi:o qᷓ; peno
ſum:o qᷓ lachꝛymabile erit vobis penitere
et dolere de malis cõmiſſis ⁊ ð bonis omiſ
ſis. Quare hoc erit:niſi qʒ illic capitur to ⸗
ta intentio menti vbi ẽ vis doloꝛis? Aul⸗
ta eni occurrũt impedimẽta coꝛdi. Nã coꝛ⸗
pus dolet:pęna affligit qꝛ moꝛs apꝛopin/ quat:intrare fillios quos pfes ſumme dile/
xerunt ꝓ quibus etiã ſe vãnatoſ exiſtimãt
tenebꝛoſo oculo aſpiciũt:vxoꝛeſ iaʒ lachꝛy
mantes ↄſiderãt:mũdus adhuc eis fiduci
am pꝛęſtat:diabolus ne de peccati doleãt Rdem tribuit:⁊ chirographů infirmantib?
pꝛębet: caro nõ deſicere adhuc ſat ſperat: medici vt lucrent᷑ ipſum ↄfoꝛtãt: parentes aplaudunt:ſacerdotes alliciũt: ⁊ ſic diui tes moꝛiũt in inferno. O homo audiſti qͥd locutus ſum:oĩno crede ꝙ hęc oĩa cito ex perieris.Obſecro igit᷑ te vt anteqᷓ; infirmi⸗
tate graueris:agas penitentiã: diſponas domũ tuam. Jac qð flendum eſt:fac teſta ⸗
mentũ dum ſanus eg:vum ſapiens es:dũ
tuus es Ramſ expectaueris infinmitateʒ oino minis vel blandiment? duceris qͥ tu
non vis. O homo duz iuueneſcis diſpone
domũ aeieneieseni deum
Jobez · non ſolum verbo ed opere ⁊ veritate. Etſi ꝓximũ offendiſi verhoꝛplaca eumverbo:
7 — n— „
. 7
ñ facto plata eum facto: quia eadẽ meuſu⸗ ra parcet᷑ nobis qus—— alijs. O ho h mo fac pęnitẽtiã: Mẽoꝛare nouiſſima nia ęd.. vtigternũ nõ pecces: Reuertere ad teipſũ memoꝛãs ꝙ fuiſti ſperma liqͥdum: ꝙmo⸗ do eſt vas ſtercoꝝ: ꝙeris cibus vermiũ. heęc enĩ ſũt nouiſſima quę cogitare debet quotidie qui fidelis eſt. O homo memoꝛa⸗ re nouiſſima tua:q poſt moꝛtẽ vermis na ſcetur tibi de lingua ꝓ peccato linguę: de ſtomachoꝓ peccato gulę:ð ſpermate renũ ſcoꝛpiones ꝓ peccato luxurię: de cerebꝛo bufones ꝓ peccato ſuꝑbię. Aemoꝛare no uiſſima tua o iuuenis qͥ floꝛide ambis ⁊ ꝑ⸗ his capite eleuato cuncta qᷓ dei ſunt deſpi ciendo. Ahemoꝛare nouiſſima tua:qꝛ terra geñ.ʒ. es ⁊ in terram ibis. AMemoꝛare nouiſſima tua: qꝛ ↄceptꝰ es in culpa:natꝰ in pęna: vi⸗ uens in miſeria:⁊ neceſſario moꝛieri in an⸗ guſtia.O hõ cur te iactas foꝛtitudie: Ecce nunc poſt modicũ infirmar: ⁊ deſic: Cur inflaris mũdi ſapiẽtia?cce ꝙ ſtulticia ẽ et i.Cori eam ꝑdes ⁊ tuã pꝛudẽtiã repꝛobabo: dicit dñs. Cur inflari ſcia? Nunqd philoſophis Bo.. obſcuratũ eſt coꝛ:⁊i cogitatiõibꝰ ſuis eua nuerũt? Runqͥd traditi ſunt i repꝛobũ ſen ⸗ ſum⸗Cur te iactas gener nobilitate? Nun qͥd oium naſcẽdi ↄditio vna eſt? Runqͥdæ moꝛiendi vna ↄcluſio? Auis nobiliũ vnqᷓ; natus eſt ſine ſanguinis cruentatiõe- Nun hopa. quid nobilis ſimul cũ pauꝑe ꝑ eundẽ dum naſcit᷑ meatũ tranſit A regula etiã moꝛtis nunqͥd pcit᷑ diuiti? Cur diuitijs te iactas? Ipſe enipotiꝰ inſidię ribi ſint qᷓ; amicitie. Mã pauꝑ fere nunqᷓ; occidi Iᷓnt᷑: diuiti vᷣo ſemp inſidiat᷑. Ahemoꝛare o hõ nouiſſima tua qui qͥtidie epular quõ nudus ð vtero mfis veniſti:⁊ nudus reüteri. Eia ð fratreſ domos vfas pauꝑibus aꝑite:elemoſynas facite: voluptates vfas rõni ſubiugate: in cuncti memoꝛãtes nouiſſima vfa vt moꝛ⸗ taliter nõ pecceti in ęeternũ. Adiuuet autẽ nos deus ſine cuius volũtate foliũ arbor nõ mouet᷑ ad ꝑficiendũ ea qᷓ placita ſunt ei d eſt bñdicins in ſecula ſeculoꝝ:⁊men. Demiſeria carnis et falſitate p̃⸗ ſentis pite.
—
pi⸗
—.——„—————„—„„——„„„„———
——— e—.—
te. Sermo XLI Vita qᷓ tãtos decipis de ꝓpꝛijs:tã A o tos ſeduxiſti:tãtos excęcaſti:qᷓ dus fugi nhil es: dũ vidert vmbꝛa es: dü exaltas fumus es. Dulc es ſtult ⁊ama rs ſapiẽtibus.ui te amat: nõ te coꝗſcit.
——t————.—————————————„„—

tatb'ſusen ſunt itepꝛobüln nnoblliate⸗hn
vnact? Runqi: Quis nobilüm ze
aupepeundẽdn regula en mous duiths teucus⸗
—— ön
qui te ↄtẽnunt ipſi te intelligũt. Timenda es fugiẽda es. Veę qui tibi credũt: btiq́; te ↄtẽnũt. Vera nõ es vita quã te oſtẽdis. Alijs oſtẽdis te longã vt perdas in finem. ſi Alijs bꝛeuẽ vt dũ pęnitere volt:non per/ mittas. Alijs largõ vt faciant quid volũt. Alijs anguſtã vt nõ faciãt bonũ. Quareo ſapiens: fuge qð fugis. Sic enim eſt vita nra quaſi hõ in domo aliena: neſciẽs qᷓ ho
ra vel die pronus dicat:vade foꝛas:qꝛ non eſt tua domus in q̃ es. O ſeculuʒ vanũ qͥd
Zacobi.4· nobis tãta ꝓmitti: dum decipis? Aui tibi amicus voluerit eſſe: inimicꝰ dei ↄſtituet. Amicitia ſeculi iimicitia deiẽ. Laroẽ que aĩaʒ ꝑdit: caro ẽ quę recipit inimicũ cũ vi⸗ tijs ſuis. Itẽ ſemiat homicidia:ſemiat foꝛ ⸗
nicationẽ:ſemiat ↄcupiſcẽtiã:ſemiat rixaſ:
ſemiat libidinẽ:ſemiat furtũ:ſemĩat idola/
triã:ſemiat cupiditatẽ:ſemiat ſupbiã ⁊ in᷑ frẽs diſcoꝛdiã: ſemiat inuidiã: ſemiat ↄtra deũ blaſphemiaʒ: ꝓuocat ſciſmata:irritat hereſes:⁊ intra ecclaʒ dei infert diuiſiões:
inter populos chꝛiſtianos ponit offendicu la ⁊ int᷑ gẽtes pugnas:⁊ ini ↄſanguinitatẽ
incantatiões:⁊ qð peius ẽ in coꝛda ſeruoꝝ
dei diũſa genera cogitationũ immittit: et
oĩa ꝗᷓ mala ſũt in B mũdo caduco:peſſimo
et nephãdo ⁊ qᷓſi oꝛta ſub oĩ velocitate trã/
ſit. Larniſ etiã ptãtẽ hʒ diabolus ⁊ nõ aie Job.⁊. dicente dño ad diabolũ de btõ iob: Do ti⸗ bi illũ in ptãte:ß̃ nõ aĩam eiꝰ. CLaro miſera
grauat aiaʒ:carovaga demergitĩ infernũ. Caro inimica ẽ aĩ:qᷓ ſi inimica nõ eſſet:nõ vtiq; dilexiſſet iſtius ſeculi vanitatẽ: ⁊ vi⸗
P ta vana ñ frueret᷑. O vita atrociſſima: quã hũoꝛes tumidãt: doloꝛes eſtuãt: aeres moꝛ
bidãt:eſcę inflãt:ieiunia macerãt: ioci ſol/
uunt:triſticie ↄſumũt: ſollicitudo coartat: ſecuritas hebetat:diuitięe ſuꝑpbiũt: paupes tas eijcit:iuuẽtꝰ extollit: ſenectꝰ incuruat:
frãgit infirmitas:męroꝛ ↄſumit: ⁊ ſuꝑ his
oĩbus moꝛs atrociſſima ſuccũbit vi furibũ
da. O caro cũ defoꝛmitate depꝛeſſa:illã de
buiſti vitã amplecti ᷓ in gternitate ↄſiſtit: vbi vita ẽ ſine moꝛte: vbi iuuẽtꝰ ſine ſ ene ctute:vbi lux ſine tenebꝛis: vbi gaudiũ ſi⸗
ne triſticia: vbi nobilitas ⁊ voluntas ſine iiuria:ybi regnũ ſine cõmutatiõe hec ſũt ſeptẽ ꝗᷓ ↄſeqͥ debueras. O caro miſerabilis
q̃re negaſti dũ viueres? Si ꝑſeueraſſes bo
na ⁊ qͥbuſlibet bonis pᷣuata nõ fuiſſes ſi be
ne egiſſes. Illic eni ꝑmãſiſſes vbiẽ gaudi⸗
Bermo XLIX
um ſempiternũ: vbi imarceſſibilis eſt glo⸗ ria:vbi incoꝛruptibilis ẽ ⁊ incõpabilis de⸗
lectatio:vbi chꝛiſtꝰ aploꝝ ⁊ ꝓphetarum et
ctõꝝ oĩuz ẽ iocũditas necñ ⁊ſi ũma leticia
cũ ſanctꝭ angelis canẽtibꝰlaudes deo:vbi delectatio oium bonoꝝ.lheęc oĩa bona de⸗ lectabilia ꝑ huius ſeculi pꝛauitates ſpieui ſti. Ecce poſt finẽ qᷓ;uis in limo terrę manci peris:habes inimicitiã:id eſt coꝛruptionẽ: fetoꝛẽ ⁊ vᷣmẽ:? diſſolutionẽ fetoꝛis pater᷑: vt viuẽtes de te exẽplũ accipiãt: quid fui⸗ ſti: ⁊ qͥd es qꝛ a vᷣmibꝰ ↄſumert: poſtremo vo in finẽ ꝓpt nouiſſima: ꝓpter redeuntẽ aiaʒ:id eſt vitã in coꝛꝑe iqͥ pꝛius fuiſti ſup ⸗ plicijs etniſ mãcipaberꝭ ⁊ ſimłcũ aĩa dãna
berl.& miſera aĩa quã caro ꝑſequit᷑. Caro
ↄcupiſcit: coꝛpus opat᷑· Laro aũt cũ faciat
affluẽtiſſimis cibis ⁊ potibꝰ⁊ delectationi bus:hoꝛtat᷑ oĩa mala facere. Caro ꝓuocat homicidia:caro ꝑpetrat adulteria: caro cõ mittit rixas ⁊ ſcãdala:caro inſerit ebꝛieta ⸗ tẽꝛcaro poꝛtat oẽm ↄcupiſcẽtiã huiꝰſyculi. O caro miſera qͥd habes: qͥd ag:qͥd tantũ grauas aiam ꝗᷓ nihil deſiderat niſi deo ſer ⸗ uire? Tu o caro miſera ñ ſufficit tibi pditio tua:ꝙ adhuc aiaʒ infglicẽ tecũ demergẽco
nart? Elę tibi aĩa ꝗᷓ tibi carnẽ ʒꝛiq̃ accep
poterit ſine te aia iudicarii die iudicij. Ca⸗
S 1/
ſti. Laro mala qͥd ꝗrl:qͥd deſideras? Nõ ei
ro miſera ⁊ putribił⁊ oĩ ſqualoꝛe pctõ?um
plena:qů viua eraſ:pulchꝛa eraſ vt ſol:ſplẽ
didavt luna:⁊ oculi tui micabãt vt ſtelle: crines tui lõgęui ⁊ vngebas te pᷣcioſis vn
guẽtl: veſtibꝰ vtebart optis ⁊ĩ cibis tuis ⁊
potibꝰdebaſ aromatũ mltitudinẽ. Et ſci to aĩa dũ coꝛpꝰtenebꝛoſuʒ et fetidũ reſicie
baſatq; fouebas:eſcas vᷣmibꝰpᷓparabas.
Ahemotare debuiſti quę a factoꝛe ⁊ opfice
tuo audieris cum pꝛimuʒ peccatum com/
ke—
miſiſti:Terra es inquit:⁊ ĩterrã reuettert. Beñ ʒ.
Et iob audi dicentẽ: Nudus egreſſus ſum Job.i⸗
de vtero ifis meę ⁊ nudus reuertar illuc.
pulus. Laro miſera⁊ nefanda: audipau⸗ lũ aplin pᷣdicatoꝛẽ egregiũ dicẽtẽ: Mißil in tulimꝰ in hũc mũdũ: nec auferre qͥd poſſu⸗
ſarcinã ſecũ poꝛtat.õ niſi ꝑcarnẽ aia pec
83
Audi etiã eſaiã vaticinãtẽ: Vere fenũ ẽpo ęn.4e.
mus Mihil aliud caro miſera niſi pctõꝛuʒ 1.Cimott.s.
cat. Aia quõ põt videat. Aia nr̃a carcerem vo.de Señ.
pati:caro eam tenet incluſaʒ. Aia clamat ad lrãm ca.
ad dñm:nõ caro ꝗᷓ in malicia pſeuerat. Aia vet·ao· remediũ aliud non habet: niſi tollat᷑ a car⸗

6
—
Bancti
ne:⁊ caro redigat᷑ in puluerẽ:tollat᷑ ei vinũ et detur ei aqua:auferat ei ſanguiſ ⁊ detur ei humoꝛ terrenus.O caro miſera quid de te agetur qñ a te egrediar:⁊ vita a te rece det: Tu ſola in vtero ⁊ ſinu terrę iacebis: et aliud nunqᷓ; manciperi:habebis in te he reditatẽ peſſimã:id ẽ coꝛruptionẽ: fetoꝛẽ ⁊ vermes. Ecce quę acqͥſiuiſti dũ viua eras: ecce qͥd poſſides dum in ſepulchꝛo iaces. Von potuiſti te ieiunijs macerare:ac ieiu⸗
nijs in cinere⁊ cilicio humiliare? In perpe tuũ cũ anima ſalua fuiſſes ſi ei credidiſſes:
*
qʒ non bene facere potes:niſi alijs benefe⸗
ceris:hoc eſt:niſi coꝛpus ꝑ abſtinentiaʒ af⸗
fixeris:animã ſaluare non poteris. Audi quid creatoꝛ noſter dicat ad carnẽ:& inꝗjt
Señ⸗ꝛ. mea creatura:ego te ex limo terrę pulchꝛaʒ
. Retrac.1.h het.J. b.
et lucidã aſſumpſi:imaginẽ meam in tecõ didi:ſpiramẽ vitę tribui: animã inuiſibilẽ tibi ↄceſſi: imoꝛtalitati tunica te indui: in paradiſo voluptatꝭ te collocaui:vita ange iica ꝑfruebar:cibos ⁊ delectabilia iocũdi tatis ↄtemplabari: ⁊ oĩa quę creaui in tua dñatione humiliaui:⁊ affluentes diuitias dedi:inſuper ⁊ oĩa ligna paradiſi tibi ſub⸗ dita erant:⁊ ꝓ vno vetito qð ibidẽ come⸗ diſti:ecce vbi cecidiſti:ſcʒ de paradiſoĩ in/ fernũ: de luce ad tenebꝛas:de amgnitatis et iocũditatꝭ loco ad chaos: ⁊ ad oĩa ob⸗ ſcuriſſima mala: pꝛo delectabili odoꝛe nũc putredine ⁊ pudoꝛe mancipart: ꝓ eſca an⸗
gelica in cibo vermibꝰ ſubiacebis:ꝓ ĩmoꝛ
talitati veſte coꝛrupto induta es veſtimen
to. Ecce quã ↄceſſi vitã abſtuli ⁊ ſubtraxi: et tu miſera ⁊ putribilis caroĩ inferno mã⸗ ciperis:vbi eſt fletus ⁊ mugitꝰ atq; vlula⸗
tus:inſuꝑ ⁊ ſtridoꝛ dentiũ ⁊ teterrima toꝛ?
menta:⁊ qð peius eſt poſt moꝛteʒ in coꝛru/ ptionẽ:poſt vermes ⁊ fetoꝛẽ ⁊ ↄſumptionẽ poſtea ĩ puluerẽ redacta. O caro qᷓ igni in ⸗ extinguibili mãciperl: audi aĩam dicenteʒ ad coꝛpus: Ego de cęlo veni a deo ↄceſſa ti bi. Nam tu de terra es:meliꝰ eſt vt mecuʒ aſcẽdaſad cęlũ: qᷓ; tu me trahas ad ifernũ.
Dũiuimꝰ⁊ ſumꝰ in vnũ: opemur mani⸗
bus qð bonũ eſt:id eſt elemolynas ⁊ ieiu
iunia in caſtitate ⁊ in hoſpitalitate egeno⸗ rũ:⁊ in nuditate pauperũ:⁊ in oĩibus boni
operibꝰ: vt ꝑ bonã opationẽ quã agimus aſcẽdere ad cęleſtia valeamꝰ: vbi non iam ſolutione coꝛpis: incoꝛruptiõis veſte in/ duamur:vbi non iam fetoꝛ ſed odoꝛ ſuauiſ
uguſtin
ſimus:vbi non iam tenebꝛe: ſed lux perpe⸗ tua micat: vbi non iam vermiũ multitudo ſed caterua angeloꝝ ⁊ inumerabilia milia ſanctoꝝ ⁊ ꝓphetarũ oium choꝛus cũ ſctis angelis hymnũ deo inceſſant᷑ canũt. Lum
ipſis nos faciat gterna gaudia ꝑciꝑe chꝛiſt?
qui cũ pfe ⁊ ſpũſctõ viuit ⁊ regnat in ſecu⸗ la ſeculoꝛum. Amen. de ſalute anime · Sermo L
Vantũ ad aię nrę deſideriũ ꝑtinet
frẽſ chariſſimi volũtat nr ẽ vt ad vos reqͥrendos frequent᷑ veniamꝰ: ſed neceſſitate tꝑis nunc veniendi incolu/ mes nos venire meruimꝰ: ⁊ ideo qꝛ de cõi coꝛpoꝝ ſanitate gaudemꝰ: de aiarũ ſalute quę vera ſalus ẽ inqᷓ;tũ dñs dederit colloq mur. Ideo frẽs ad imaginẽ dei facti ſumꝰ: vt deo donãte intelligamꝰ quę ſit deſide randa patria:quę ſit vera btitudo: quę ve ra vita:quę pfecta ſanitaſ:quę ſit eterna fe licitas. Sed intus in coꝛde deo inſpirante cognoſcamꝰ. Nemo ſe excuſare poterit:vt dicat nõ noui litteras: ideo dei pᷣcepta in⸗ telligere nõ poſſum:qꝛ qui litteras nõ no⸗ uit:qͥd ſit aut nõ ſit:intelligere debet. In⸗ terroget hõ ↄſciam ſuã ⁊ alloquat᷑ ſeipſum et dicat ſibi ſuis verbis: O hõ quis es aut vbi es:⁊ vnd. veniſti.Et rñde tibi.homo ſum ⁊ dei creaturã me eſſe cognoſco. Itexꝝ interroga ⁊ dic: Quid in te habes: aut ex quibus rebꝰ te factũ eſſe cognoſc. Rñde ⁊ dic: Ex anima ⁊ carne me ↄſtare cognoſco. Quid in te ex his duab?ꝰ rebus melius ha ⸗ bes. Rñde. Sine dubio animõ melioꝛẽ ha beo qᷓ; carnem. Optime ⁊ oꝛdine legitimo reſpodiſti:⁊ dixiſti te animã melioꝛẽ habe ⸗ reqᷓ; carnem. Dic mihi adhuc: Vbi es o homo? Rñdebis in müdo. Poſtea o vbi dris. In cęlo. diu ibi eris? In ſecula ſe⸗ culoꝝ Juſtiſſime rñdiſti⁊ verum dixiſti: fac mõ rationẽ vitę tuę: ⁊ eſto iudex iuſt?. Ex oibus rebus qᷓs dedit tibi deus: ſerua carni tuę vñ ſuſtentet᷑ in mũdo: ⁊ repone aię tuę vñ in ꝑpetuũ viuat in cglo. Attẽde diligent᷑ ↄſciam tuã:⁊ vide ſi tantaſ res aĩę tuę repoſuiſti in cęlo: qᷓ;tas habes coꝛpoꝛi tuo in mũdo:ſi tot ſolidos repoſuiſti in cę⸗ lo:qᷓ;tos tibi ſeruaſti in mũdo. Vide ſi tot
modios tritici:ſi tot amphoꝛas vini ꝑele⸗
molſynã in paradiſo vñ viuat aĩa tua repo ſuiſti:qᷓ;tũ tibi retuaſti vnde viuere poſſit
caro tua in mũdo.Lũ ʒiſta diligent atten
6

qui litens nno⸗ elugere debe In talloquat ſeplun Oho quis esut Etrde nbi. hono
ſe cognoſco. Ic
in te habes: aute ecognoſd. Biiet neↄſtare cognol. rebus melusb oanimi melo et oꝛdine legn nimä melo het i adhuc ido. Poltez vo ics?n ſult iltt vemn dirſi eticho ueruß. cit nbiders:ſu in müdo:t lepol iat inco. Au vie ſtnmi ᷓuobabes u ostcyoſuilu in müdo Vill vinib mpborns y viuatan⸗
umteru
ʒiſt⸗ disn
Ad fratres in heremo
deris:⁊ↄſderãs ſapieni: videſ te ꝓpe totã
libꝛã carni tuę ſeruaſſe in mũdo:⁊ vnã vn⸗
ciam repoſuiſſe in cglo: erubeſce cito ad penitẽtię medicamẽta ↄfuge: qꝛ iceptũ iĩte plũ iudiciũ iudicaſti. Aliud verũ dixiſti:
aliud opibꝰpfeciſti: qꝛ totũ carni non ſoluʒ
fideliter ſed etiã infidelit᷑ deputaſti. Neſcio
ſi apud te periclitet᷑ iudiciũ tuũ qñ int ani⸗ mam ⁊ carnẽ tuaʒ iniqua ſunt iudicia tua.
Etvbi te iuſtũ inuenire potero:quẽ in teip
ſum iniquũ eſſe coʒſco?Et nũc certe nutri/ mus carnẽ:oꝛnamꝰcarnẽ:aliqͥtiẽs inebꝛia ⸗ mus nos:⁊ nimiũ delitioſe paſcimꝰ carnẽ: quã velimꝰ nolimus poſt paucos menſes
aut annosvermes deuoꝛaturi ſuntĩ ſepul⸗
chꝛo: ⁊ ↄtemnimꝰ aĩaʒ quę deo ab angelis Fſentat᷑ in cęlũ. O qᷓ; dura erit aĩę peccatri
ci ⁊qᷓ; intolerabilis hoꝛa illa qñ viderit bo
nam aĩam requiẽ reciꝑe in paradiſo: ſe ðᷣo
P toꝛqueri in ęterno ſupplicio. Ergo ↄſidera-
te frẽs chariſſimi ſi maioꝛẽ certe vel ęqua lem partẽ aĩę faciamꝰ. Mõ eni foꝛis in coꝛ⸗
poꝛe:ſed intus in interioꝛi hoie facti ſumuſ
ad imaginẽ dei.Laro eni nr̃a de limo terrę
foꝛmata eſt. Nunqͥd iuſtũ eſt vt limꝰ terrę
imagini pꝛeponat᷑? Karo eni debet ſeruire ⁊aĩa impꝑare. Iſta debet exercere imperiũ: et illa ſubiecta ſeruitiũ In oibꝰchꝛiſtianiſ bonis aia dñat᷑ ⁊ caro ſeruire cõpellit᷑. In pctõꝛibusðᷣo ⁊ amatoꝛibꝰ huiꝰmũdi:inuer
ſo imo ꝑuerſo oꝛdie caro erigit᷑⁊ aĩa hůilia⸗
tur. Illa delitijſpaſcit᷑ ⁊ iſta famę toꝛquet᷑. Illa luxuriat᷑ in veſtib pᷣcioſis:⁊ iſta vix in veteribꝰ inuoluit᷑ pãnis:⁊ ſi in pctis fuerit
obnoxia:ęterno iudici pᷓſentat᷑: ⁊ tũc vera
eius ignominia aparebit. Nam cuʒ aĩa in coꝛpe ſuo caput eſſe debeat:qͥcũq; carnẽ de litis aut voluptatibꝰ nimiũ:erigit:nutrit
fouet ⁊ palpat:aiaʒ vᷣo deſpicit ⁊ ↄtẽnit:pe
des leuat in alto ⁊ caput impᷣmit in ꝓfun⸗ do. Et q̃lis eſt in oculis hominũ qͥ inuerſis pedibꝰ ambulare videt᷑: talis ẽ in ocuł᷑an
geloꝝ:cui caro ꝓpꝛia dñat᷑. Sicut ð ſup̃di-
xi:fecit nos deꝰ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ
u:⁊cũ deberet in nob hõ interioꝛ dñari:i tãtũ deũ ↄtẽnimꝰ vt imaginẽ dei miſerabi
li limo fuire faciamꝰ: ⁊ hẽ iniquũ iudiciuʒ
vt carnẽ nfam aie pᷣponamꝰ. Sʒ œẽs ho⸗ mines recto iudicio nõ faciũt. ꝓhulti enim
ſũt honeſti: ſobꝛij ꝛ hũles: miſericoꝛdes: caſti:in qͥbꝰ aĩa tenet imꝑiũ:⁊ caro ſubie
cta ſerit. Et ideo rogo vos frẽs attendat
Bermo I.
vnuſqͥſqʒ ↄſciaʒ ſus:⁊ ſi illi dñat᷑ caro: cito erigat dñaʒ ⁊ ſtimulet ancillam:vt nõ caro vincat aiaʒ ⁊ ad luxuriã trahat:ß ngfa car nẽ ſuã regat:⁊ ꝑ vias caſtitatꝭ⁊ iuſticie du⸗ cat. Qui vo in ſe ſentit aĩam dñari:teneat
cũ dei adiutoꝛio diſciplinę ↄtinẽtiã:⁊ ꝑfre⸗
ta pelagi hui⸗ mũdi: ita nauigiũ coꝛpoꝛeũ veritate gubnãte ↄtẽdat:ne int᷑ fluctꝰiuſt cię naufragiũ incautꝰ incurrat. Vt enĩ ag· N
noſcat᷑ ꝙ ex nob in veritate aia dñet᷑:ð ſub
ſtantia nf̃a victũ nob ſufficient᷑⁊ veſtitum
ſimplicẽ reſeruemꝰ:⁊ qͥcqͥd ampliꝰ deus de
derit:aie in ęternã btitudinẽ ꝑ elemoſynaʒ
pauperũ reponamꝰ:ne foꝛte cũ carnẽ nr̃aʒ oꝛnamẽti cõponimꝰ: ⁊ multꝭ delitijs ſagi⸗ nam ꝰpartẽ cũ illo diuite purpurato et nõ cũ laʒaro habeamꝰ. Scitꝭ eni vt in euange lio frequent᷑ audiſtꝰ:ꝙ diueſille qͥ epulaba tur qͥtidie ſplendide ⁊ purpura induebat᷑⁊ byſſo:poſt de coꝛꝑe exijt:⁊ ſepultꝰẽ in ifer⸗
Luc 16.
noꝛ⁊ ibi int flãmas aquę guttã ⁊ locũ refri
gerij reqͥſiuit ⁊ inuenire nõ meruit.Ecce cu ius caro luxuriat᷑⁊ epulat᷑ in ſ eculo:qᷓles di uitias inuenieti inferno. Laʒarꝰ vo qͥ nec diuitias nec oꝛnamẽta habuit in ſeculo:pꝰ moꝛtẽ in ſancti abꝛaę reqeuit gremio. Siẽ
ergo ſupᷓ dixi frẽs chariſſimi:refrenemꝰgu⸗
lam nr̃am:⁊ victũ ac veſtitũ ſimplicẽ carni
nfe in h ſeculo pᷣparemus:vt remaneat ali-
qͥd qð in futuro ſeculo aig reponamꝰ. Qð peritura gula cupit:reßᷣuet elemoſynę:Dꝛ ⸗
namẽta q̃ᷓ luxuria ac ſuauitas reqͥrit in mũ
do:mißicoꝛdia ⁊ veritas reponat in celo. Si oꝛnati volumꝰeẽ:q̃ramꝰ oꝛnamẽta yn ⸗ de nemo oꝛnat᷑ indignꝰ.Si delitias ↄcupi⸗ ſcimꝰ:nõ ꝗ̃ramꝰ carnales ac tranſitoꝛiaſ ex qͥbꝰ ſtercoꝛa ↄficiunt᷑ in mũdo:ß̃ magſ piri tales ⁊ gtnas vñ angeli epulant᷑ in celo.Et ſi foꝛte ̃rꝭ qᷓ ſint illę delitie: audi apim di⸗ cẽtẽ. Qð nec oculꝰ vidit: nec aur audiuit: nec ĩ coꝛ hoiĩs aſcẽdit:ꝗᷓ pᷣpauit dñs diligẽti bus ſe. Adhuc q̃r ⁊ introgas: qͥd ſit B? Si vis verũ agnoſcẽ: de ẽ delitię tuę:reqiues tua:ſanitas tua:gaudiũ tuũ:fęlicitas tua:
refrigerium tuũ:amgnitas tua:⁊ quicqhid
ſancte poſſit deſiderare aĩa tua: totum ti bi deuſerit. Sic btũs apls dicit· Et erit de us oia ĩ omibꝰ. Auare audi me: Quid tibi ſufficit ſi deꝰtibi nõ ſufficit?Si ð iſta oĩa de ſiderati:paradiſi requiẽ rite: ꝓ gterna bti tudie ſuſpirate:vnde non exit amicus vbi
1Corſ.4
non intrat inimicus vnde nec bonus po⸗
8+

Bancti
teſt exire aliquando:nec malus vllomo do introire. Acd iſtaʒ ergo pꝛimõ oꝛnati bo⸗
nis operibꝰ feſtinemꝰ: vt dum elemoſynaʒ paupibus dederimꝰ:ad cęleſtia regna pue
nire poſſimus. Ad que ille nos perducat
eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen
Contra falſam ſechritatẽer pſal
mo quadrageſimonono. Ser. L
— x Emo fratres chariſſimi falſa ſecuri Riehome. n tate ſe decipiat:? putet ſe añ tribu⸗ — nal chꝛiſti nõ eſſe venturũ:nec red⸗ diturũ de factl ꝓpꝛijs rationẽ. Veniet eniĩ
vñs deus noſter ⁊ non ſilebit. Modo eniz
ſilere dici᷑:quia adhuc vindictã ſuſpende ⸗ re videtur. Hec feciſti ⁊ tacui. Quid eſt ta⸗
„
cui:niſi nõ vindicaui:ſeueritateʒ meam di
uſi: patientiã tibi ꝓꝛogaui: pgnitentiã tu
am diu expectauihec feciſti ⁊ tacui. Ego autem cũ adhuc expectarẽ vt te pgniteret:
oꝛ. tu ⁊ me ⁊ apoſtolũ audire ↄtẽpſiſti: Quia tm duriciam coꝛdis tu ⁊ impęnitẽs coꝛ the
„
ſauriʒaſti tibi iram in die ire⁊ reuelatiõis
iuſti iudicij dei. Suſpicatꝰ es inique:ꝙ ero
tui ſimilis. Parum eſt quia malefacta tua placent tibi: putaſti placere ⁊ mihi. Deum
quia non ſtatim paterꝭvltoꝛem: vis tenere participẽ:⁊ tanqᷓ; coꝛruptũ iudicẽ pꝛede ſo⸗ cum vis habere:de multis qᷓ rapuiſti par⸗
uas elemoſynas faciẽs:⁊ adhuc peccata ñi
deſerens:qᷓſi coꝛrupto iudice putas te poſ⸗ ſe redimere:cũ ſi etiam totũ dares ⁊ pecca⸗ ta ipſa nõ deſeras:teipſuʒ deciperes pecu niam pdendo:⁊ pctã non redimendo. Su/
ſpicatus es inique ꝙ ero tui ſimil. Argua;
te. Qñ Veniet eni dñs deꝰ noſter ⁊ nõ ſi⸗ lebit. Arguã te. Et quid faciã arguẽdo te⸗
Quid faciam tibi. ⁊odo te nõ vides:faci
am vt videas te:qꝛ ſi te videres ⁊ diſplice⸗
res tibi: placeres mihi. Quia vero te non
vides:placuiſti tibi: diſplicebis tibi ⁊ mi⸗
pi. Ahihi cum iudicaberꝭ: tibi cuʒ ardebiſ.
P MQuid eni tibi faciã inqͥt. Conſtituã te an ⸗ te faciem tuã. Qð eni vis latere teipſum:i
doꝛſo tuo eſt tibi.inõ te vides:faciã vt vi
deas te. Qð tu poſt doꝛſumtuũ poſuiſti ego ponã ante faciẽ tuamtnon vt tu coꝛri⸗ gas te: ſed vt erubeſcas.Aodo eni fratrel chariſſimi oẽs amatoꝛes luxurię:⁊ qui cuʒ
delectatiõefaciunt iniqͥtatẽ: pctã ſua poſt doꝛſum eijciũt. Si vo aliqͥd boni caſu aliq̃ vel ꝑ quãlibet occaſionẽ fecerint: añ ſe po ⸗
nũt:⁊ inde aſſidue gloꝛiant:⁊ dicũt:ego il⸗
tem: Non eſt ſpecioſa laus in oꝛe peccato⸗ Ecci.i*
uguſtin 3
ũ libaui: ego illi bfecitego illi tãtũ dedi- ſt Et dũ bona quę ꝑ illos facit deus ſibi aſi gnãt:ꝑ võitatẽ pdũt:qð ꝑ elemoſynã acqͥ“% rere vidẽt: ac ſic ante tribunal chꝛiſti ꝑditt Fe boniſ qᷓ ante ſehabebãt:pcrã que poſt dor ſum ꝓiecerãt ante eoꝝ faciẽ reuocant:⁊ ſi— ne vilo termio ſugpliciũ ſuſtinebũt:qui ſibi dum viuerẽt noluerũt ꝓuidere remediuʒ. Et hec faciũt illi qͥ plul diligunt pᷣſentia q; n futura. Qui vo de aię ſuę ſalute attentius cogitant:ecõtrario faciũt. Pona quęcich fecerunt poſt doꝛſum ꝓijciunt: mala quę ab cunq; ſubꝛepſerint ante oculos ponũt: vt 18 dum de ipſis in pſenti ſeculo erubeſcunt ⁊ pe ʒulnera curare:⁊ moꝛtua ſuſcitare:⁊ ſoꝛdi⸗ da abluere:tota deuotiõe ↄtendũt:cum in 1b die iudicij ante tribunal chꝛiſti venerit:ma en la qᷓ ante faciẽ ſuam poſuerũt:⁊ bonis ope di ribus redempta ſunt auferent᷑: bona vo ꝗᷓ tu ꝓptervanitatẽ poſt tergũ ꝓijcerãt:añ ocu po ios collocabunt᷑ ⁊ merent᷑ audire: Venite Watð·nj bñdicti pris mei pcipite regnũ. Veniet do de minus deus ñ ⁊ nõ ſilebit.Et tunc arguet qů coꝛrectiõis locus nullus erit. Statuã te d inqt ante faciẽ tuã. aodo ð tu ſicut iã ſũ 2 dictum eſt quiſqs talis es: fac qð dñs tibi minat᷑ facere. Tolle te a doꝛſo tuo vbite vidẽ nõ vis: diſſimulãs facta tua:⁊ ↄſtitue ea añ te. Aſcẽde tribunal mẽtꝭ tuę: eſtoti⸗. bi iudex: toꝛqueat te timoꝛ: rũpat ↄfeſſio:* dic deo tuo: Am̃ iniqͥtatẽ meã ego coðſco ꝙz.ʒ. ⸗ ⁊petm̃ meũ ʒ meẽſp. Að erat poſt te fiat M gñi te:cũ fetĩ fuerit añ te puniat᷑ a te:netu ſe poſtea a deo iudice fias añ te: ⁊ñ ſit qͥ fugi po as a te. Intelligite ãt hec qͥ obliuiſcimi de X Aun um. Mõ cogitabas ð vita tua mala: Intel i o lige qͥ oblitꝰes deũ:ne qñ rapiat ſiẽ leo⁊ nõ ui ſit q eruat. Auidẽ ſicut leo? Sicut potẽs: ſicut foꝛtis:ſicut ille cui nemo reſiſtere po ⸗ teſt. Illi eni qs ſup̃ diximꝰ:id eſt amatoꝛes n mũdi:ĩ oꝛe ſuo deũ laudare vident᷑: ð lon⸗ ti ge aliud opib ꝰexercẽ ꝓbant᷑:fm illð qð ait ꝓpheta: Populꝰ h labijs me honoꝛat:coꝛ Zſa9. bi aũt eoꝝ longe eſta me. Clamat illis ſpũſ gi
ſctũs· Pctõꝛi autẽ dicit deus ꝛvt qͥd enar/ Vẽ 43 u po
ras iuſticias meaſ⁊ aſſumis teſtam̃tũ meũ ꝑos tuũ? Tanqᷓ; ſi diceret: Nihil tibi ꝓ⸗ bbe deſt ꝙ laudas deũ. Illis eni qͥ bene viuũt ſen ꝓdeſt ꝙ deũ laudant: Tu aũt ſi laudas et peccata non deſeris: nihil tibi pꝛodeſt. Et quid deum laudas? Audi ſcripturam dicẽ⸗ 3. Llb

un Id fratres in heremo duen M nis. Si enim male viuis: ⁊ bene doces: unuchit— non deum laudas. Ergo audite qui bñ vi⸗ puiqie i Nsð. 49. kitis: Sacrificiũ laudis honoꝛificabit me. cim do Remo offeret mihi hoc ſacrifciũ ⁊ malꝰẽ: netir lil⸗ Nõ dico non mibi hoc offerat malus: ſed uiiarnilti nem̃o mihi hoc offert malus. Qui eni lau⸗ igueiu dat bonus ẽ:qui ſi laudat etiã bene viuit. ſtut ſentaq Aui laudat nð ſolum lingua laudat: ſed ⁊ —————— rogo— ecüc ratſes chariſſimi q;tum poſſum cũ dei ad⸗ Jauntmhq iutoꝛio ſtudeamꝰ vt quõ deñ laudamꝰvo⸗ ponüt:yt cibꝰſic ⁊ bonis operibꝰcollaudemꝰ.aheli enbeſunt us eſt tacere ⁊ bñfacere:qᷓ; deuʒ laudare et ſuſcitare: ſpi⸗ peccata cõmittere. Qui eni laudat deũ vi eↄtendũt. umin ta ſimul ⁊ lingua:vocibꝰ parit᷑ ⁊ bonis ope chultiyenerit:m nbus:duplicit in ſe ꝓuocat gfam dei. Si erũt: bonisope enĩ nõ yalet deũ laudarevocibꝰ:laudet bo bona jo nis opibus:aſſiduis ofonibus: ſctis cogi⸗ ü phcerit: año tatiõibus. Sic eni diligent᷑ attẽdamꝰ: vti udie: Venir r hoc ſeculo cũ ſecura ↄſcia deũ laudarepoſ⸗ regü Lenietdo imus vt in futuro eternũ gaudiũ flicit in bit. Eunrget heniamus:Amen. S lus ei Sunit De cõmuni vitg clericoꝛũ ex ſui dozuſatüſß diſpoſitione. Sermo IM estlicchtiet 5 Ropter qð volui⁊ rogaui heſter⸗ p na die vt hodie frequẽtiꝰ ↄuenire⸗ a doꝛſo mo wbir p — tis:hoc ẽ qð vimmim Vobi⸗ cũ h viuimꝰ:⁊ ꝓpter vos viuimꝰ: ⁊ inten ⸗ ulmitux cot rio votũq; nf̃m eli vt apud chꝛiſtũvobiſcũ moꝛ: ripatpiu nne ſine viuamus. Credo aũt ante oculos tẽ meiego whon vfos eſſe ↄuerſationẽ nr̃am: vt ⁊ nos dice⸗ Oð entpoltein re foꝛtaſſis audeamus:qᷓ;uis multũ ili im⸗ tepunitateneu or. 4. pares:qui dixit: Imitatoꝛes meieſtote:ſi⸗ gahterülthhg 2..1. nolo. cut? ego chꝛiſti. Et ideo nolo vt aliquis ð dzedoblulciu zo.a. vob inueniat male yiuẽdi occaſionẽ· Pꝛo vin ſuamal uidemꝰ eni bona: vt ait idẽ apls:nõ ſolum qñrapiut ſeleoi coꝛã deo ſed etiã coꝛã oĩbus hoibus. Pꝛo⸗ leo Siutyci pter nos ↄſcia nfa ſufficit nobis: ꝓpt vos. nemo reſliuep fama nf̃a nõ pollui:ſed pollere debet invo mid eſtununs bis. Tenete qð dixi atq; diſtinguite. Due „„videnktßbo ſũt res ↄſcia ⁊ fama. Cöſcia neceſſaria ẽti⸗ — mils qu bi: fama ꝓxio tuo. Qui ſidẽs ↄſcie ſuę ne⸗ Pene bonoutu gligit famã ſuã crudelis ẽ:maxie iloco iſto de nilsſi poſit⸗ve q dicit apls ſcrbẽs ad diſcipuluʒ . Lum ſem Titũ.2⸗ ſuum:Lirca oẽſ teipſum bonoꝝ operũ pꝛę tt deus in P be exemplũ. Et ð vos nõ diu teneam:pꝛę imbnn„ ſertim qʒ ego ſedẽs loquoꝛ:vos ſtãdo labo cunt: i nu ratis:noſtis oẽs aut pene oẽs ſic nos viue
re in ea domo quę dici domus ep̃i vt qtũ Poſſumꝰ imitemur eos ſctõs: ð qͥbꝰloquit
unbi i let.⁊et. 4. liber actuũ aploꝝ:Memo dicebat aliqð ꝓ⸗ ſcnptun pꝛium:ſed erãt iliſ oia cõio. Eꝛuia foꝛte ali
Bermo LII
qui veſtrũ ſunt nõ tam diligentes vite nie ſcrutatoꝛes:vt hãc nouerint quõ volo voð noſſe:dico ꝙ frequent᷑ dixi. Ego queʒ deo ð. Ser. 4.e⸗ Ppitio videtꝭ eᷣm veſtrũ iuuenis veni ad et·jc. iſtam ciuitatẽ vt multi veſtrũ nouerũt⁊& rebam vbi ↄſtruerẽ monaſteriũ ⁊ viuerẽ cũ fratribus meis. Spem quipe oẽm ſpculi re liquerã:⁊ qð eſſe potui eſſe nolui:nec tamẽ quęſiui eẽ qð ſũ. Elegi ĩ domo dei mei ab/ Nõ.ʒ. iectus eſſe magis qᷓ; habitare in tabernacu lis peccatoꝝ. Ab eis qui diligunt ſeculum ſegregaui me:ſed eis qui pᷣſunt popułnon
me coęqui:nec in ↄuiuio dñi mei ſupioꝛẽ lo
cum elegi:ſed inferioꝛẽ ⁊ abiectũ:⁊ placuit illi dicere mihi: Aſcẽde ſurſũ. Vſqʒadeo ãt timebã ep̃atũ:vt qm̃ cępat eſſe alicuiꝰiam momenti inter dei ſeruos fama mea: in à loco ſciebam non eſſe epᷣm:nõ illo accede- rem. Cauebã hoc ⁊ agebõ qᷓ;tů poteraʒ:vt in loco humili ſaluarer:non in alto pericli- tarer · Sʒ vt dixi:dño ſeruus ↄtradicere nõ debet: Eeni ad iſtã ciuitatẽ ꝓpter vidẽdũ amich quẽ putabã me lucrari poſſe deo:vt
vobiſcũ eſſet in monaſterio. Quaſi ſecurꝰ
pueni qꝛ locꝰ habebat epᷣm. Apꝛehẽſus et pꝛeibyter factuſ:ꝑhũc gradũ ꝑueni ad ep̃a tum. Nõ attuli aliqͥd:nec veni ad hanc ec⸗
cdeſiã niſi cũhis indumentꝭ quibus illo tpe
veſtiebar. Et qꝛ hic diſponebã eſſe in mo⸗
naſterio cü fratribus:cognito inſtituto et
voluntate mea beatę memoꝛię ſenex Va⸗ leri: dedit mihi hoꝛtũ illũ in qͥ nuncẽ mo⸗ naſteriũ. Cxpi boni ꝓpoſiti frẽs colligere
rompares meos:nihil habẽtes ſicut nihi
habebã: ⁊ imitãtes me: vt quõ ego tenuẽ
pauptatẽ meã vẽdidiꝛ paupibus erogaui:
ſic facerẽt ⁊ illi qͥ mecũ eſſe voluiſſent vt ð cõi viueremꝰ.Lõe aũt nob erat magnuz ⁊ vberrimũ pꝛedium ipſe deus. Perueni ad ꝑ ep̃atũ:⁊ vidi neceſſe hre eᷣm echibere hu⸗
manitatẽ aſſiduã quibuſq; veniẽtibus ſi⸗
uetrãſeũtibus. ð ſi nõ feciſſeʒ:ep̃us in ⸗ humanus dicerer. Si aũt ↄſuetudo iſta in monaſterio ꝑmiſſa eſſet:indecens eſſet, Et
ideo volui habere in iſta domo ep̃i mecum
monaſteriũ clericoꝝ. Ecce quõ viuimus.
Rulliliceat i ſocierate nfa hfe aliqͥd ꝓpli: nꝛd.inolo. * ſi foꝛte aliq hůt nulli licet: ⁊ qͥ habuerint faciũt qð ñ licʒ. Bñ aũt ſentio ð fribꝰmeiſ:
⁊ſʒ bñ credẽs ab hac inqͥſitiõe diſ iaui:qꝛ ⁊iſta drere qᷓſi male ſentire mihi videbat᷑. Nouerẽ ei ⁊ noui gẽſqͥ mecũyiuerẽt: noſſe

1 Bancti ugnſtin
11 ꝓpoſitũ ntm:noſſe legẽvite nfe. Venit eti be iſta. Audio int᷑ illos cãm:⁊ ſicut dñs do 11 am ad noſp̃ſdyt ianuariꝰq videbat᷑ ſua ho nauerit finio. Tñ rogo vos: nemo mereß 11 neſte erogãdo qjſi ↄſumpſiſſe ſed nõ pſum/ hendat q eius pereditatẽ nolo ꝙ ſuſcipiat—
1 pſit. Remãſit i qᷓdã ꝑs pecunie: id eſt ar/ eccleſia. Pꝛimoꝛqꝛ factũ ilius deteſtoꝛ:de⸗
11 gentũ qð diceret eiſe filięe ſuę · Jilia ipſius inde qꝛ inſtitutũ meũ mkti la udant qð dl⸗
deo ꝓpitio in monalterio femiarũ? bone cturus ſum:ſed ⁊ aliq́ rehendunt vtriſq;
1 ſpei eſt. Gubernet illã dis vt impleat jᷓ ſatiſfacere valde difficile ẽ. Audiſti mòchʒ de ea iam ſperamꝰ in illiꝰ miticoꝛdia nõ er⸗ euãgeliũ legeret:Tecinim vobis:⁊nð ſal Wattb. u. 11 meritl. Et qꝛ infra ãnos erat ⁊ de ſua pecu⸗ taſtis:lamẽtauimꝰ:⁊ non planxiſti. Venit n4is! 1 nia nihil facere poterat: qᷓ;uis ei videremꝰ iohãnes non mãducãs neq; bibens ⁊di⸗
fulgoꝛẽ ꝓfeſſiõis:tamẽ lubꝛicũ timebamꝰ cunt demoniũ habet. Venit filiꝰ hois mã⸗
ętatis:factũ eſt vt ipſum argentũ qjſi puel⸗ ducãs ⁊ bibens:? dicũt:ecceh voꝛax:po⸗ t
ie tuaret᷑: vt cũ ad legitimos ãnos veniret tatoĩ vini:publicanoꝝ? pctòꝛum amicus.
faceret inde ꝙ vᷣginẽ chꝛiſti deceret:qñ op Muid ð facio int᷑ ilos qui parãt me rEpꝛe⸗ time iam facere poſſet. Suʒ hec expectant᷑ hendere⁊ dentes in me ducere ſi ſuſcepe 1 cepit ille moꝛti ꝓpinq̃re: qui diu tanq; de ro hpreditates eoꝝ qͥ filios ſuoe irati exhe t ſuo iurans qꝛ ipſiꝰ erat nõ ſlie:teſtamentũ redant? Iterũ quid ſum factutꝰ eis qͥbus ſecit. Teſtamẽtũ inqᷓ; fecit pᷣſbyter ſoci?no canto ⁊ nõ volũt ſaltare: qui dicunt Ecce 1 ſter nobiſcũ manẽs de eccleſia viuẽs:com⸗ quare nemo donat ecclie hiponẽſi alidd:
munẽ vitã ꝓſfitẽs:teſtamẽtũ fecit:heredeſ ecce quare nõ eam faciũt qͥ moꝛiunt᷑ here⸗ 6
inſtituit. O doloꝛ illius ſocietat:o fructus dem:qꝛ ep̃s auguſtinꝰ ð bonitate ſua(lau
natus nõ de arboꝛe quã plãtauit dñs: ſed dando eni moꝛdent:labijs mulcẽt: denteʒ
eccleſiã ſcripſit heredẽ. Molo numera iſta: figunt)donat totũ: nõ ſuſcipit · Plane ſu ⸗
nõ amo amaritudinis fructũ. Ego illũ deo ſcipio: ꝓfiteoꝛ me ſuſciꝑe oblatides ſctãs. 1
qᷓ̃rebã:deo ſocietatẽ ꝓfeſſuſ erat: hãc tene Si qͥs aũt iraſcit᷑ filio ſuo ⁊ moꝛiẽs exhere/1.g.ꝛiq t
ret hancexhiberet:nihil haberet:teſtamẽ/ dat eũ:ſi viueret nõ eum placarẽ:nõ ei ſili/ iralcitur
tũ nõ faceret:habeat aliqͥd: nð ſe noſtrum um ſuũ recõciliare deberẽQuõ ðcuʒ filio
ſociũ quaſi dei pauperẽ fingeret. hagnuſ ſuo volo vt habeat pacẽ: cuiꝰ appeto here⸗
N inde mihi doloꝛ eſt fratres. Dico charitati ditatẽ? Sed plane ſi faciat qð ſepe hoꝛtat? 3
veſttę ꝓpter hůc doloꝛẽ ſtatui hereditateʒ ſum:vnũ filiũ habet:putet chꝛiſtũ alterũ:
iplam in eccleſia nõ ſuſciꝑe. Jilioꝝ ipſius duos hʒ putet chꝛiſtũ tertiũ: decẽ hʒ chꝛi⸗ p
ſit qð reliqt: ipſi inde faciãt qð voluerint. ſtum vndecimũ faciat ⁊ ſuſcipio. Auia ð fe uhen d
Aidet᷑ eni mihi qꝛ ſi eam ſuſcepero in iſto ci hoc in qͥbuſdõ rebꝰ:iam volũt bonitateʒ e
facto qð mihi diſplicet ⁊ quo doleo:eiꝰ par meam vei cõmẽdationẽ famę meę in aliud
ticeps ero.ſhoc volui nõ latere charitatem vertere:vt in alio mõ me rephendõt:qꝛ ob 3
veſtrã. Filia ipſius in monaſterio femina/ lationes deuotoꝝ hoĩum nolo ſuſciꝑe. Lõ e
rũ eſt:ilus ipſiꝰ in monaſterio viroꝝ eſt. ſiderẽt q;multa ſuſceperim:qͥd opꝰẽ ea nu t
Zmbos exheredauit: illã cũ laude:iſtũ cuʒz merarerfecce vnz dico. Filij iuniani here/
elogio: id eſt cũ vitupatiõe. Lõmẽdaui zt ditatẽ ſuſcepi. Quare? Auia ſine filijs de⸗ b
eccleſię vt nõ actipiãt ipſas poꝛtiũculas qᷓ füctꝰẽ. Ponifacij hereditatẽ ſuſciꝑe nolui:
ptinent ad exheredatos niſi cuʒ ad legiti nõ miticoꝛdiaß timoꝛe. Mauiculam nolui
mã gtatẽ puenerint.hoc eis reſeruat ecce⸗ eẽ eccleſiã chꝛiſti. ⁊Multi ſũt qͥdẽ qui etiã ð
ſia · Deinde litẽ dimiſit inter filios ſuos in nauibꝰacqͥrũt:tñ vna tẽptatio ſi eẽt iret na
qus laboꝛo. Puella dicit meũ eſt: noſtlq? uis ⁊ naufragaret· Voies ad toꝛmẽta datu po*
poc dicebat ſemp pat᷑ me⸗. Puer dicit cre/ rieramꝰ vt ð ſubmerſiõe nauis fm ↄſuetu⸗ ui u
dat᷑ patrimeo: quia moꝛiẽs mẽtiri nõ po/ dinẽ quęreret᷑:⁊ toꝛq̃rent a iudice qᷓ eẽnt de*i
tun. Et iſta ↄrẽtio: qle malũ eſteSʒ ſi pue/ fuctibꝰ ibati:ſed non eos daremꝰ. Vullo de
ri iſti ſerui dei ſunt: iitẽ hanc inter illos ci⸗ eni pacto facere deceret eccliaʒ. On?ðſi⸗ 4
to finimꝰ. Audio illos vt pater⁊ foꝛte meli ſcale ꝑſolueret. Sʒ vñ ꝑſolueret? Enthecã 12..1.noli eit
us qᷓ; pater ipſoꝝ. Videbo qͥd ſit iure ſicut nob prenõ licʒ. Nõ eni eſt ep̃i ſeruare auꝝ an
deus voluerit cũ pauc fribꝰ fidelibꝰ hono er reuocare a ſe mendicantis manũ. Quo uie
ratis deo ꝓpitio ð nůero vroꝛid eſt de ple/ tidie tam multi petunt: tam multi gemũt:

n, d fratres in heremo ttuenenee tam multi nos inopes interpellãt:vt plu⸗ iilus 2 iſchut res triſtes relinquamꝰ: quia quid poſſimꝰ niludaude dare oĩbus:nõ habemꝰ. Mõ habemꝰ ergo benduntön enthecã: ꝓpter naufragiũ ergo hoc vitan⸗ zuilt n do feci:non donãdo. Nemo ibi me laudet imellnöc ſed nemo eriã vituget. Plane qñ donauifi upleben ſlus lio qð iratꝰ pater moꝛiẽs bñ feci. Laudẽt qui volũt:peccãt qui laudare no⸗ awbb q. 4d̃cũcq; lunt.Quid plura frẽs mei? Quicũq; vult nuſchdosni eheredato filio heredẽ facereeccleſiam:qᷓ⸗ kectebövonpge⸗ rat alterũ qui ſuſcipiat:nõ auguſtinũ:imo tpaöumanis deo ꝓpitio nullũ inueniet. laudabile uparitnent, factum ſancti ⁊ venerãdi epi aurelij cartha ducere: ſſiſch⸗ ginenſis: quõ impleuit eos oẽs qui ſciunt:, ooſuosiniet laudibꝰ dei. Quidã eni cũ filios ñ haberet cuteis jbu neq; ſperaret:res ſuas oẽs retento ſibi vſu quidiunt:Eer fructu donauit eccleſie. Mati ſunt filij ſbi diponẽſalit poſtea ⁊ reddidit ep̃s nec etiã opinãti ilij ut nuunk hee donauerat· In ptãte habebat ep̃s nõ red/ bbontuteſiaſu G dere:ſed iure foꝛi:nõ iure poli. Sane etiã h dusmulit dentz nouerit charitas veſtra dixiſſe—— — meis qui mecũ manent: vt quicũq; habe ſuayn Phneſu— vendat ⁊ eroget:aut donet ⁊cõ oblubesſai. mune illud faciat. Eccleſiã habet:ꝑ quam — deus nos paſcit.lẽgo dedi dilationeʒ vſq; nplatunõcijin ad epiphaniã ꝓpter eos qui vel cuʒ fratt⸗ ucCuð azin bus ſuis non diuiſerũt:⁊ dimiſerũt qð ha⸗ e: cui aperohye bent apud fratres ſuos:vel nõdũ de re ſua iat qð ſtpebeu aliquid fecerunt: qꝛ expectabat᷑ etas legiti⸗ utet chultůalei ma · Faciant inde qð volunt: dum tñ ſint teni: der bzc paupes mecũ ſimul expectãtes miticoꝛdiã tlulcpio. Quhtt n.q. vcerte. dei. Si aũt nolunt: qui foꝛte nolunt: certe am volüt bonus ego ſum qui ſtatuerã ſicut noſti nullů oꝛdi⸗ ame——— 6— vellet— ne repbendit aut ſivellet diſcedẽ a ꝓpoſito:recte illi tol⸗ — u lerem dlericatũ:qꝛ deſereret ſanctę ſocieta⸗ eim: qd op den tis ꝓmiſſũ ceptũq; cõſoꝛtiũ. Ecce in ↄſpe⸗ lli iununtben ctu dei⁊ vfo:muto ↄſlliũ. Qui volunt ha/. Quia ſineflise bere aliquid ꝓpꝛiũ: quibus nõ ſufficit de⸗ itut ſuſchetelt et eccleſia ſua: maneãt vbi yolũt⁊ vbi poſ Fauilunnu ſunt:nõ eis aufero clericatũ. Nolo hfe hy⸗ uieüt pocritaſ. Aalũ eniĩ eẽ:qͥſ neſciat.malũ ẽ ca ahuhicm p dere— ẽ— ꝓpoſi tum.Ecce dico audite. Qui ſocietatẽ cõis cs mb det. xet· 4. vitę iõ ſuſceptã(qᷓ laudat᷑ in actibꝰ aploꝝ) zenauf inm deſerit: a voto ſuo cadit ⁊ a ꝓfeſſione ſctã nka dice ſul cadit. Obuet iudicẽ ſcʒ deuʒ:nõ me.iEgo eos dar einõ aufero clericatũ. Etũ ſit periculum etecuz. Ob„ ante oculos eius poſui:faciat qð vult. No olue⸗— ui eni ꝙ ſi aliquẽ hoc faciẽtẽ degradare vo⸗ eſteßi ſn luero:nõ ei deerũt patroni: non ei deerunt mtis nn ſuffragatoꝛes:⁊ h ⁊ apud eß̃os qui dicant: 1a
Bermo LIII Auid eni mali fecit? Nõ põttecum tolera ⸗ re iſtã vitã. Extra epᷣatũ vult manere:⁊ de Ppꝛio viuere:ideo nõ debet ꝑdere clerica⸗ tum.Ego ſcio qᷓ;tũ mali ſit ꝓfiteri ſanctuʒ
aliquid nec implere · Touete inqt ⁊ reddi Pð..
te dño deo yr̃o. Et meliꝰ eſt non vouere qᷓ; vouere ⁊ nõ reddere. Virgo ⁊ ſi nunq; fuit in monaſterio dðgo ſacrata ẽ:illi nubere nõ licet: qᷓ;uis eſſe ĩ monaſterio nõ cõpellitur. Si aũt cgpit eſſe in monaſterio ⁊ deſeruit: et tñ virgo ẽ:dimidia ruit. Sic ⁊ clericꝰ du⸗ as res ꝓfeſſus eit:⁊ ſctitatẽ ⁊ clericatũ. In terius ſctitatẽ: nam clericatũ ꝓpter popu⸗ lum ſuũ deuſ impoſuit ceruicibꝰ ipſius:cu magis onus eſt qᷓ; honoꝛ. Sed qͥs ſapiẽs ⁊ Neutj z⁊
Ecẽs.;.
intelliget hec:Ergo ꝓfeſſus ẽ ſctitatẽ:pꝛo/
feſſus eſt cõiter viuẽdi ſocietatẽ:⁊ ꝓfeſſus
eſt q; bonũ⁊ qᷓ; iocũdũ habitare frẽs ĩ vnũ: Pð.n⁊¶ Si ab hoc ꝓpoſito cecidit:⁊ extra manens
clericꝰ fuerit:dimidius⁊ ipſe cecidit. AQuid
ad meꝛnoñ eũ iudico. Si foꝛas ſeruat ſcti/xꝛ.g.1certe. tatẽ:dimidiꝰcecidit. Si o int?habuerit ſi
mulationẽ:totꝰcecidit. Nolo ꝙ habeat ne⸗
ceſſitatẽ ſimulãdi. Scio quõ hoĩes ament
clericatũ: nemiĩ eũ tollo nolẽti mecũ cõiter
viuere: hʒ deũ qͥ mecũ manere vult. Si paratꝰẽ paſci a deo ꝑ eccleſiã ipſiꝰ: nõ hr̃e debet aliqͥd ꝓpꝛiũ:ſed aut erogare paupi buſt aut ĩcõe mittere mecũ. Quik nõ vult habeat libtatẽ:⁊ videat vtrũ hfe poſiit fg· licitatꝭ ętnitatẽ. Sufficiãt hoc interi chari⸗ tati vñ. Qð egero cũ fratribꝰmeiſtãnũcia bo vobis. Spero eni bona. Dẽs mihi libẽ ter obediũt:nec inuenturꝰ ſum aliqͥs habe
re aliquid niſi aliq̃ neceſſitate religiõis:nõ
cupiditatꝭ occaſiõe. Quid ergo egero poſt epiphaniã:charitati veſtre in dñi volunta
te:⁊ quõ litẽ finiero inter duos frẽs filios
pꝛeſbyteri ianuarij nõ vob tacebo. hul⸗
ta locutꝰſum: date veniã loquaci ſenectuti
ß timidę infirmitati. iEgo ſicut videtis per
ętatẽ iõ ſenui: ⁊ꝑ infirmitateʒ coꝛꝑis oiim
ſenex fui. Tñ ſi deo placet qð dixi: mõ ipſe
det vires:nõ vos deſero. Dꝛate ꝓ mevt
qᷓ;tũ ineſt aia ih coꝛꝑe ⁊ q̃leſcũq; vires iup
petũt: in vᷣbo dei ſeruiãvobis: Amen.
De cõi vita dericoꝛũ ex ſui oꝛdi⸗
natione Sermo. LIMI
haritativf̃e hodie ð nobiſipſis ſer A cmo reddẽdus ẽ. Quia enim vt ait iCor 4 aplłs: ſpectaculũ facti ſumꝰ mũdo
et angeł ⁊ hoibꝰ:qͥ nos amãõt ꝗᷓrũt qð lau⸗

Bancti
denti nob qͥ aũt nos odeft detrahũt nob. Nos aũt invtroq; medio ↄſtitui adiuuãte dño deo nr̃o:⁊ vitã ⁊ famã noſtrã ſic cuſto dire debemꝰ:vt nõ erubeſcãt ð detractoꝛi⸗
bus laudatoꝛes. Quõ autẽ viuere velim:
Detj· 4⸗
quõ deo ꝓpitio iam viuamꝰ: q;uis de ſeri⸗ ptura ſancta multa nouerit᷑: tamen ad cõ⸗
memoꝛãdos vosꝛipſa de libꝛo actuũ apo⸗ ſtoloꝝ vobis lectio recitabit᷑:vt videatiꝰ vbi deſcripta ſit foꝛma quã deſideram? im
plere. Dum ergo recitat᷑:vos intẽtiſſimos
eſſe voloꝛvt poſt eius recitationẽ: qð inſti⸗ tui loquar dño donãte intentioni vrę · Et Lazarus diaconꝰ legit. Cum oꝛaſſent mo ⸗ tus eſt locus in quo erant ↄgregati:⁊ reple ti ſunt oẽs ſpũſancto ⁊ loquebant᷑ verbuʒ dei ců fiducia oĩ volenti credere. Multitu⸗ dinis aũt credentiũ erat aiavna ⁊ coꝛ vnũ: nec quiſq; eoꝝ quę poſſidebat aliqᷣd ſuum
eſſe dicebat:ſed erãt illis oia cõmunia Et virtute magna reddebãt apli teſtimoniu;
reſurrectiõis Jeſu chꝛiſti dñi noſtri:⁊ gra⸗ tia magna erat in oibus illis. Neq; enim egens quiſqᷓ; erat inter illos. uotqͥt eniʒ poſſeſſoꝛes pᷣdioꝝ vel domoꝝ erãt:vendẽ
tes afferebãt pꝛecia eoꝝ quę vendebant ⁊
ponebant ante pedes aploꝝ Diuidebat᷑
autem ſingulis ꝓut cuiq; opus erat. Tũq; Lazarus diaconꝰ recitaſſet:⁊ ep̃o codicem tradidiſſet: Auguſtinꝰ ep̃s dixit: Etiã ego
legere volo. Plus eni me delectat huiꝰver
bieſſe lectoꝛem:qᷓ; verbi mei diſputatoꝛẽ ·
Lũ oꝛaſſent:motus eſt locus in quo erant
ↄgregati:⁊ repleti ſunt oẽs ſpũſancto:⁊ lo⸗
quebant᷑ verbũ dei cũ fiducia omni volen ti credere. Aultitudis aũt credentiũ erat anima vna ⁊ coꝛ vnũ: nec quiſq; eoꝛuz quę poſſidebat aliqͥd ſuũ eſſe dicebat: ſed erãt
illis oĩa cõia. Et vᷣtute ma reddebãt apli
B
teſtioniũ reſurrectiõis Jeſu chꝛiſti dñi nr̃i: et gr̃a magna erat in oibꝰ illis. Neq; enim egens quiſq; erat int᷑ illos. Quotqͥt enim poſſeſſoꝛes pᷣdioꝝ vel domoꝝ erãt:vendẽ⸗ teg afferebãt pꝛecia eoꝝ quę vendebãt: et ponebant ante pedes aploꝝ. Diuidebat᷑ aũt ſingulis ꝓut vnicuiq; opꝰ erat. Cũq; ep̃s legiſſet dixit:Audiſtꝭ quę iam velimꝰ:
oꝛate vt poſſimꝰ.Cõtigit aũt quędã neceſ
ſitas:vt hec diligẽtiꝰ agerẽ: qm̃ ſicut noſti iam pᷣſbyt ĩi ña ſocietate ↄſtitutꝰ: qᷓli ſocie tati ꝑhibet teſtioniũ lectio quã mõ cũ reci· taremꝰ audiſti:moꝛiẽs teſtamentũ fecit: qꝛ
pabuit vñ faceret. Erat qð diceret ſuũtcuʒ in ea ſocietate viueret: vbi nemini licebat
ſuũ aliquid dicere:ſed eſſent illis oĩa cõia.
Siquis dilectoꝛ ⁊ laudatoꝛ nr apud detra
ctoꝛẽ nfm pᷣdicaret iſtã ſocierateʒ:? dicerẽt cũ epᷣo Auguſtino ſic viuũt:oẽs cohabita ⸗
toꝛes eius quõ ſcriptũ eſt in actib aploꝛũ: ztinuo ille detractoꝛ caput moues dentez
ꝓmouẽs:diceret: ita vere ſic ibi viuit᷑: quõ
tu dicis: Quare mẽtiri? Quare falſa lau⸗
de honoꝛas indignos? Mõne ibimõ in eo⸗
rũ ſocietate poſitꝰ pᷣyt teſtamẽtũ fecit:et
qð habuit quõ voiuit diſpoſuit: ⁊ relidte „Lerte oia ibi ſunt cõia:certe nemo dicit ali quid ſuũ. Sub his verbis qͥd ageret lauda toꝛ meꝰ? Nõne os eiꝰ qᷓſi plũbo opilaret il⸗
le detractoꝛ? Nõne ille laudaſſe pgniteret?
NMõne reuerẽtia ꝑfuſus: ⁊ illiꝰ ſermðe ↄfu⸗ ſus vel nobis vel teſtatoꝛi illi malediceret? hec fuit neceſſitas:vt ad iſtã diligẽtiã ve⸗ niremꝰ. Nũcio ð vobis vñ gaudeati:quia oẽs frẽs ⁊ clericos meos qͥ mecũ habitant: pᷣſpyteros:diaconos: ſdiaconos:⁊ patri⸗
ciũ nepotẽ meũ:tales inueni qᷓles deſidera
ui. Sed ſunt qͥ de ſua q̃licũq; pauptate qð ſtatuerãt nõdũ fecerũt · hi duo ſunt valẽs diaconꝰ⁊ paulo antedictꝰ nepos meꝰ ſub⸗
diaconꝰꝛ et mfis vita impediebat:quę in⸗
de viuebat ·Expectabat᷑ in illo etiaʒ legiti⸗
meę etatl acceſſus:vt qð faceret: firmiſſime
faceret. Nõdum aũt fecit: qꝛ ipſos agellos
habet cum ſuo frẽ cõmunes:⁊ ſub indiuiſo
poſſidẽt. Si aũt diuiſi fuerit:eos cupit ec cleſie ↄferre:vt inde alant᷑ qͥ ſunt in ꝓpoſi⸗ to ſctitati q̃uſq; in hac vita degũt. Scp̃tũ
eſt eni:⁊ apls loquit᷑:AQui aũt ſuis ⁊ ma Timot
xime domeſtic nõ ꝓuidet:fidẽ denegat:et
eſt infideli deterioꝛ. lheęc aũt mãcipia:ſunt
ei ſimilit cũ frẽ cõia:⁊ nõdũ diuiſa. Diſpo/ nit ea manumittere ſed nõ põt anteqᷓ; diui dant᷑. Quid eni ad ſe ꝑtinet: adhuc igno⸗
rat. Ad ipſum ſane qꝛ maioꝛ eſtꝑtinet diui odfrẽm eiꝰ electio. Et ipſe frater eius
deo ſeruit: ⁊ ſubdiaconꝰ eſt ſub ſctõ fratre
meo ⁊ coep̃o Seuero in ecckia mileuitana hoc agit᷑:h ſine dilatiõe ꝑagẽdũ eſt: vt illi
ſeruuli diuidãt᷑ ⁊ manumittãt᷑: ⁊ ſic det ec⸗ cleſię vt eoꝝ excipiat alimẽtũ. Nepos aũt meꝰex qͥ ↄſus ẽ:⁊ mecũ eẽ cępit:ĩpedieba tur ⁊ iple aliqͥd de agellulis ſuis agere inui ta vſufructuaria mfe ſua: qᷓ Bãno defũcta eſt. Int ipſuʒ ⁊ ſoꝛoꝛẽ eiꝰſunt qᷓdã cauſe in
6nns⸗
tnic,
t t 6

heit:u enenenodictii Sͥdagenku ipläbooplaul audaſſepgten iliſemie zi ili maleieten
yñ gaudeat: qun
dnecühabinnt diaconos:t pan
cũq; paueqᷓ hi duo ſunt vzlt nepos me ub pediebat:quein nillo etiaz legiti ceret frmiſſime q; iplos agelos
esttſub indiuiſe
eit: eos cupit e qſuntin ꝓpol⸗ rn degüt. Scj
Aui aütſuis ini
et:fidẽ denegit aůt mãcyiſin dü duia. Dlh n põtante dl inet ahucigo⸗
aickxunctdui
gile ftatereils
etlubſas fun
eccka mileuium
pagelcknl
d fratres in heremo chꝛiſti adiutoꝛio cito— vt⁊ ipſe faci
a ꝓfeſſio ⁊ iſta C exigit lectio. Siaconꝰ fauſtinus ſicut pene
mo
at qð dei ſeruũ decet:⁊ꝙi oẽs noſtis:hic de militia ſeculi ad mona⸗ ſteriũ ↄuerſus eſt:hic baptiʒatꝰ inde diaco nus oꝛdinatꝰ. Sed qꝛ exiguũ eſt qð videt᷑ poſſidere:ſicut iuriſꝑiti ioquunt᷑: iure non coꝛꝑe reliq̃rat illud:⁊ ab eius fribus tene⸗ bat᷑· Mu nq; inde cogitauit ex qͥ ↄuerſus ẽ:
nec ipſe aliqͥd quęſiuit a fribus ſuiſ: nec ab
illo eſt aliqͥd quęũtũ. Apodo qꝛ ventuz eſt
ad hunc articulũ tpis:cũ ↄſilio meo diuiſit
ipſam rem:⁊ dimidiã donauit fribus ſuis: et dimidiã eccleſie pauperi in loco eodẽcõ⸗ ſtitutę. Diaconꝰ ſeuerus ſub qua dei diſci⸗ plina ⁊ flagello ſit noſtis:lumen tamẽ non pdidit mentl: Enã domũ hic emerat ꝓpt matrẽ ⁊ ſoꝛoꝛẽ ſuã:quas de ſua patria huc deſiderabat adducẽ. Emerat aũt nõ ð ſua pecunia: quã non habebat:ſed ex collatio ne religioſoꝝ viroꝝ:quoꝝ etiã mihi quęrẽ ti noia indicauit. De ipſa nõ poſſum dice⸗
reqd fecerit: aut quid diſponat:niſ qipſe totũ in mea poſuit volũtate:vt quicqͥd ip⸗
ſe vellem: inde fleret. Sed habet qᷓſdam cauſas cũ matre ſua:quarũ me iudicẽ poſu
t: vt cũ ille fuerint termiatę: fiat ð ipſa do
mo qð ego voluero. Quid ãt velle potero deo regẽte: niſi qð iuſticia iubet:⁊ pietas poſtulat? habet etiã in patria ſua aliquos agellos:qͥs diſponit ſic diſtribuere:vt etiã illic in ip̃o loco poſitę paupi largiat ecclię. Diaconꝰ hipponenſis homo pauꝑẽ: quid
alicui ↄferat non habet:tñ delaboꝛibꝰ ſuis
anteqᷓ; eſſet clericꝰemerat aliqͥs ſeruulos: hodie illos in ↄſpectu nr̃o manumiſſurus
Cẽtra me/ eſt ep̃alibus geſtis. Diacon? eraclius ante ximũ ca.i.yfos oculos verſa᷑:⁊ opera eius lucẽt co-
ram oculis vris. De ope eius ⁊ expẽſa pe⸗ cunia memoꝛiaʒ ſancti martyr habemus. De pecunia ſua emit etiã poſſeſſionẽ ex cõ
ilio meo:nã ipſam pecuniã voluit ꝑman⸗
meas erogare: ſicuti mihi placeret. Ego ſi pecunię auidus eſſeʒ:aut neceſſitates ip ſas meas qᷓs ꝓ pauꝑibus habeo in hac cã curarẽ:pecuniã accigeʒ. Quare dicit alicſ: Poſſeſſio illa qᷓ ab iilo emptax ecckięe dona ta eſt: adhuc nihil p̃ſtat ecclie. apinus ha⸗
bebat ad pꝛeciuʒ:et quia mutuatꝰfuerat:
hodie eius fructibꝰ reddit᷑: hõ ſum ſenex: qᷓtus mihi de illa poſſeſſiõe poteſt fructus accedere? Hunqͥd ꝓmitto mihj tot annos
Senno III
eſſe victurũ donec ſuũ pꝛeciũ illa pſolu at* Að ergo vit diu partibꝰreddit: de pꝛoxi⸗ mo haberẽ totũ:ſi accipere voluiſſem. õ
eci:aliud attendi. Fateoꝛ enim vobis ⁊ ip ſitſuſpecta mihi adhuc eius etas fuit:⁊ ve ⸗
rebar ne foꝛte vt ſunt hoies matri eius hoc diſpliceret:⁊ diceret inductum a me fuiſſe adoleſcentẽ:vt bona eius paterna ↄſume⸗ rem? eũ egentẽ relinquerẽ: Ideo volui ei⸗ pecuniã in illa poſſeſione ſeruari:vt ſiali⸗ quideqð deus auertat) aliter qᷓ; volumus euẽiſſet: redderet᷑ villa: e culparet᷑ epiſco pi fama. Scio eni qᷓ;tũ vobis ſit neceſſa:
—
Emit etiã ſpaciũ ab iſta poſtera ecchia no ⸗
tuʒ vobis:⁊ ſua pecunia edificauit domũ: Et hoc noſtis. Ante paucos dies pꝛiuſqᷓ; ſermonẽ de hac re haberẽ vobiſcũ:eaʒ do⸗ nauit eccleſie. Expectauit enim vt eam pñ
ceret:⁊ ꝑfectã donaret. Fabꝛicãdi aũt do⸗ mũ neceſſitas illi nulla erat:niſi quia cogi⸗
auit matrẽ ſuam huc eſſe yenturꝰ. Si aũt
lerit: in opere filij ſui habitabit. Teſtimo⸗
niũ eiphibeo: pauper remãſit ſed in chari⸗
taris poſſeſſionepmant· Aliq ſemulieiut
reliqui fuerãt iam quidẽ in monaſterio vi⸗
uentes: quos tamẽ geſtis eccliaſtic manu
miſſurẽ hodie. Nemo ergo dicat:diues ẽ
nemo exiſtimet:nemo male loquat᷑: nemo
eiplum ⁊ anims ſuam ſuis dentibus lani⸗
et· Pecuniã nullã habet juatã: vtins quã debet reſtituat. Cęteri:id ẽ ſpdiacões pau/
peres ſunt deo ꝓpitio ⁊ miticoꝛdiã dei ex-
pectãt: Vnde ipſi faciõt non habent ⁊nul- las hñtes facultates finierũt mũdicupidi tates. Viuũt nobiſcũ in ſocietate cõm uni:
et nemo eos diſtinguit ab eis qui aliquid
attuierũt. Charitatꝭ vnitas pᷓponenda eſt
tenenę cõmodo bereditat᷑. Meſttp̃ſbyte/ ri. Sic enim ad eos gradatim aſcẽdete vo⸗ lui. Lito dixerim: paupes dei ſunt. Nihi
ad domũ ſocietatꝭ nfe attulerũt: nini ſaʒ qua nihil charius eſt charitatẽ. Verũtmẽ qm̃ ſcio natos fuiſſe rumoꝛes ð diuitijs ip⸗ ſox:non a mead aliqͥd compellẽdi:ſedyd⸗ biſcũ meo ſermõe purgandi ſunt. Vobis dico qui foꝛte neſcit?: nam veſtrũ plurimi ſeiütbbyterũ lepoꝛiũ qᷓuis ſeculi natalib⸗ carũ ⁊ apud ſuos honeſtiſſimo loco natũ:
fat qtü vobiai aria D fama mea:nam mihi ſufficit ↄſciãtia mea.
bat relietis inopem ſuſcepi. Mon qꝛ nihi

habuit:b qꝛ iam fecerat qð lectio iſta ꝑſua⸗ det. Hic ñ fecit:ᷣ nos ſcimꝰ vbi fecit. Vni⸗ tas xpi ⁊ ecclię:vna ẽ. Ebicũq; fecit bonũ opus ⁊ ꝑtinet ad nos vt ſibi ↄgaudeamꝰ. Hoꝛtus ẽ vnus vbi noſtl:ibi monaſteriuʒ
ſuis ↄſtituit: q ⁊ ii deo ſeruũt. Ale hoꝛt⸗
ad eccliaʒ nõ ptinet nec ad ipᷣm. Et ad quẽ dixerit aliqͥs? Ad illð qð ibiẽ monaſteriũ. Sʒvex ẽꝙ vſq; ad h̊ tpᷣs curã ꝓ ill ita gere bat:vt ſũpticlos qͥbus ſuſtẽtãt᷑ apud ſe ha beret:⁊ eis ipe vt videbat᷑ impẽdẽt. Sʒ ne
ꝓpt daret locus hoibus ſuſpitiões ſuas
togẽtibus?⁊ vẽtrẽ nõ implẽtibus:h placuit et mihi ⁊ ipſi: vt ſic ſe illi trãſigãt:qᷓſi iſte iã
ð ſeculo exierit Nunqͥ eni ci obierit ipſe: ilis diſpẽſaturus ẽ aliqd? Ahelius ẽ vt vi⸗
₰
deat illos ibi bñ ↄůſantes:⁊ regẽte deoĩ di
ſciplina xp̃i ſic viuẽtes:vt ð ilł t̃mõ gau⸗ deat:nõ eoꝝ neceſſitatibuſoccupet᷑. Pecu niã nõ hʒ:quã ſuã dicẽ poſſit.Hẽbat xeno dochiũ ędificòãdũ:qðᷣ mõvidetꝭ ędificatuʒ· Ego illi iniũxi:ego iuſſi. Obtẽpauit mihi hbẽtiſſime:⁊ ſiẽ videtꝭ opatus ẽ: quõ etiaʒ meo iuſſu baſilicã ad octo martyres fabꝛi ⸗ cauit:ð his ꝗj ꝑ vos deus donauit. Cępit enĩ ð pecũia qᷓ data erat ecckie ꝓpt xenodo
chiũ:⁊ cũ cępiſſet gdificare: vt ſũt religioſi vdeſiderãtes opa ſua in cęlo ſcribi: adiuue⸗
rũt ꝓut qͥſq; voluit ⁊ fabꝛicauit. pus añ oculos hẽmus. Dis hõ qͥd factũ ſit: videt de pecũia:qꝛ nõ hẽbat mihi credãt:dẽtem cõpeſcãt:ñ frãgãt.Emerat ð ip̃a pecũia xe⸗ nodochij quãdã domũ in cararia:quã ſibi exiſtiabat ꝓpt᷑ lapides ꝓfuturã:b̊ lapides eius domus: fabꝛice neceſſarij n fuerunt:
qm̃ aliũde ꝓuiſi ſunt. Domus ð ip̃a ſic re
mãſit:pẽſionẽ pᷣſtat ð ecckie non pᷣſbytero. NMẽo ãpliꝰdicat: In domũ pᷣſbyteri:añ do⸗ mũ pᷣſpyteri:ad domũ pᷣſbyteri. Ecce vbiẽ domꝰpſbyteri:vbi ẽ domꝰmea:ibiẽ domꝰ
pyteri:alibi nõ pzʒ domũ nili vbicũq; hʒ F deũ. Quid ãplius ꝗritis: niſi qꝛ me ilud
memi etiã ꝓmiſiſſe:vt ad vos ꝑferrẽ quid os ianuarij pᷣſpyteri: qꝛ oꝛta int᷑ illoſ fuerat ↄtroũſia pecũaria. Sʒ tñ qʒ ſiẽ int frẽs ſal nãdos ꝓpitia charitate ꝓmiſeraʒ audire: vt int᷑ illos quicqd eẽt iudicãdũ finirẽ: pa⸗ rauerã me iudicẽ:ßᷣ anteqᷓ; iudicarẽ: ipi qð iudicaturus erã finierũt: Nõ inueni vñ iu⸗ dicarẽ:ß vñ letarer. Acqeueft oĩno ↄcoꝛdit
volũtati mes ⁊ↄſilio meo:vt pares eẽntin
oderũt acite dolebũt. Vñ ſi linguas exer⸗
egiſſem int᷑ duos:frẽm videlʒ ⁊ ſoꝛoꝛẽ: fili⸗
pecũia quã reliqͥt pr̃ eoꝝ ecclia renũciante- Poſt ſermonẽ meũ locuturi ſũt hoĩes:ß e qðlibet hoies loq̃nt᷑ qᷓlicũq; aura fãte:per ducet᷑ inde aliqd ad aures meas · Er ſi fue⸗
rit tale vt ſit iteꝝ neceſſe voſ purgare:rñde
bo detractoꝛibus:rñdebo maledic: rñde⸗
bo incredul nõ vob credẽtibus pᷣſpyterꝭ ſu⸗ is:rñdebo vt potero qð dñs dederit. Inte rim mõ nõ eſt neceſſe: qꝛ nihil foꝛte dicturt ſunt. Qui nos amãt libẽgaudebũt: qͥ nos
cuerint:audiẽt deo ꝓpitio vobiſcũ rñſionẽ
meã nõ litẽ meã. ð enĩ hoiem noiaturus
ſum ⁊ dicturus:ille B dixit:iſte ſic detraxit:
cũ foꝛtaſſe etiam ad me falſa q ⁊h põt fieri
ꝑferãt᷑. Verũtñ qᷓcũq; ꝑlata fuerint ſi opoꝛ
tune videbit᷑:loq̃r inde charitati vft · Ante
oculos vros volo ſit vita vra. Scio qꝛ ꝗᷓrẽ⸗
res licẽtiã malefaciẽdi:qjrũt ſibi exẽpla ma
le viuẽtiũ:⁊ multos infamãt vt ſocios in ⸗ ueniſſe videãt᷑. Jð qð nr̃m ẽfecimus: plus qd faciamus nõ hẽmus. Ante oculos vrol ſumus. Mullius aliquid deſideramus:niſi
bona opa vr̃a· Et vos exhoꝛtoꝛ frẽs mei: ſi ð alicd vult cleric dare:ſciatꝭ qꝛ nõ debetis qᷓſi vitia eoꝝ fouẽ ʒ me.ẽſofferte qð vul tis: offerre ðᷣ volũtate vfa · Qð cõe erit di/ Aci· et ſtribuet᷑ vnicuiq; ſiẽ cuiq; opus erit. Sazo⸗ 4 phylaciũ attẽdite ⁊ oẽs bñ hẽbimuſ:valde me delectat ſi ipᷣm fuerit pᷣſepe ñm: vt noſ ſimus iumenta dei:vos ager dei. Mẽo det byrrhũ vel lineã tũicã ſeu aliqͥd niſi ĩcde:ð
cði accipiã mihi ip̃i:cũ ſciõ cõe me hrevelle qcqͥd habeo. Nolo talia offerat ſctitaſ vfa: qͥbꝰqᷓſi ego ſolus decẽtius vtar. Offeratur
mihi: vᷣbi gr̃a:byrrhũ pꝛecioſũ: foꝛte decet epᷣm:qᷓ;ʒuis nõ deceat auguſtinũ:id ẽ hoieʒ Faupem:ð paupꝑibus natũ. Aõ dicturi ſi hoies:qꝛ inuenip̃cioſas veſtes:qᷓs nõ po⸗ tuiſſem hre vel in domo pfis mei vel in il⸗ la ſpculari ꝓfeſſiõe mea. Nõ decet. Talem debeo hr̃e q̃lẽ poſſũ ſi nõ habuerit frĩ meo dare. Qualẽ põt hr̃e pᷣſbyt: q̃lẽ põt hre de ⸗ cent᷑ diaconꝰ⁊ ſubdiaconꝰ: taleʒ volo acci⸗ pere:qꝛ in cõe accipio. Si qͥs melioꝛẽ dede⸗ rit vẽdo:qð ⁊ facẽ ſoleo:vt qñ nõ põt veſt eẽ cõiſ:p̃ciũ veſti ſit cõe. Eẽdo ⁊ erogo pau peribuſ. Si B eũ delectat:vt ego habeã:ta lẽ det vñ nõ erubeſcã. Fateoꝛ eniʒ vob de pᷣcioſa veſte erubeſco:qꝛ nõ decet hãc ꝓfel ſionẽ:hãc admonitionẽ: hec mẽbꝛa hos ca nos. Etiã illð dico. Si foꝛte ĩ nra ſocietate
uunl
—— —„——

iule enut Ad fratres in hert Sgerẽ aliqsvel p beremo nbuezi eũaihoꝛã poſt ggritudinẽ SBermo ubltuth n.4.1 W. Ecce ꝛãdiũ tñ tegie— ð ipis fructib gudchi vnolo · um? iaudiſtis. chubre t videtyt am eagit᷑. Par ns inltast3 Aa du— ulht mo hẽbit amqöf Paratus ẽp putarẽt ad deß paꝝẽ vt di viuẽꝛ 5 iſtaß s Sßbe dr ad debi nonobben erit ꝓpꝛi e o ſit aliqs:cui fribus re ytyt allij v ibeien chrſont lẽt ſ Dixerã enim cũ manebit:ß̃ acere: d nos tali Ec cõmittã t.Ex numer titeleu uſcige ſo cialẽ ⁊ſcio me dixi nec clericꝰ mines reli lia ꝑtulerũ rã:ex nũ mero iſten Rs clericatũ o cialẽ vitã m e dixiſſe: unes religioſi:qͥ eñ t. Sũt nũero ip̃œꝛũ 1ſq demnxt quõ noſcẽ eoꝛſũ ecũ:nõ illi o. erũt ⁊ tñ rumoꝛẽ n vob ho bpi ſui noſcẽt de manerẽt ⁊ſ lis tollerẽ go aliqͥs tñ crediderũ ẽ falſo reð 5ho⸗ Wenntſe hr̃ mali ſit a Et tñ añ eret::oẽs fructꝰp̃cij nos:ſuſri ũ. Ex ip̃ig ntativñ ecęcos vłcl ꝓpoſito cad joculos po di poſſit facil hcijs ſuis i uſcipiat Piser — eni hypoc kclaudoſ:qᷓ; plã é.aaluieni ndect cilius qð piheel 4 — oqꝛꝗ luiſſe rita ẽ:mo pläge mort tent ſt ecura pᷣſp deber Edat:vt ſbieriy Ar luiſſet extra ma tuꝰẽ. Quõ 3 on ſ yteri. E ⁊ hodi red⸗ . denicariit mané 25 uõ ð qͥcũ i ↄſtitutũ eſta ocuſeti odie reced mit ytſ lum ericatũ:ita mõ ſuo vi cũiq; v noꝛabili eſt a m tid ip̃e vbi at plug Acuit ill deo ꝓpiti nte ꝛipi p̃ſbyter io meo h osnl eieeee unvtenteg ine⸗ uinne lrertt abę do⸗ deamusni tabul aciat teſt Ppeiü:nõ it ql mi erat locus: t. Sʒ tñ n ipo lo . a:naui cox. Inter 1 delebo eũ nenſ naſterij vi auit inſtrur pius do ct qnð weiſt, iget 5 m peletʒ meit eũ de e:ego ij videat᷑. te et o nöded tuerit:adi eq̃volueri 5 me mille ↄci De ta vt no hebinuſ. ic eã p one med iſtᷓ hil iã eiu m õ acced s:ego ſin vale nö hf ure fidelit 5ᷓ hilari us:qꝛ ſi⸗ o laceret ſ et. Quid Pꝓpono ali e ſepenfm: nõ hre p̃ſpy itq; fuabũt. l vult alium: itul sẽ hſbyteros ät. Bixi perüt:. Seruis dei dei:qꝛ nõ tãplius. e agerdei. ẽo ep̃ſpyt cohabit xi aliqd ſuũ ctiõibu s dei quidẽ nõ expedit s. Me del. Heode fuiſſe i yt barnaba atoꝛes uũ us creſci idẽ me it lacerãti aliqd niſich e iactata añ as. Sʒ ði meos:i hent cit:ſed erces fall erãti⸗ — öei h ata añ oĩa: ʒð illo audi int bus. hõ ſi creſ alſis oferut ſctiuſn ſurmte erio donaui euſino.ho ilecto ⁊ erces vfe hüt ð voh. ſt: Saudete eoſü: ſoue den dit᷑ d auit ile nõ vẽd e abeam?:⁊ tñ he 3 „ do e nõ vẽdidi iðro..:⁊tñ vobi e mercedẽ. s cũ de eruo pöit⸗ ouiſeeue ne etendbe br ree. tr —— u— grnere— gec⸗e n ſic. ereuitanda ſöouuc wnert 5 Bitee nt obe 4 ö habuent imeo ẽtiõ poſcẽdi volo reddi riaʒ debi terũ uda:qꝛ pfi qð ðꝛ: t:⁊p? ptede ẽdi füdũ reddi debi ebita ũ ſem qͥ e ꝛqꝛ pf̃i nð 2: Semsch BSeñ 9. nt qtpůrfed⸗ xiſſet mihi ũdũ victoꝛi ebita: darẽ illi düti eſt obl õ eſt obſecu nulz vic— eneicunß— ie pr̃is dte Panier.n. ics neldcl⸗ 4 Ifuit rumoꝛ ſerpen da mihi. vt kcuredehantbue dieo vtqůnöpůſci enda. A nobre naſceret᷑:.Eth falſũẽ. docerẽ didaſcaluʒ o vadit ẽfilioꝝ gödo tenogohl Remsſit rpen debita e Sebe enirticPenue gr̃m: pwei rio iliqð ꝑ ið̃ qð nõ debe im vñ potueft. b quõ ⁊ ego iſcpſfero⁊ di me vt tyt cbot 6 ſetcgpt ꝑiðm de⸗— eübine ge quẽ ele ginn ſcribo: S dixerotib t anrorenz vbte 2 mus nſtituit. Lũ ð onaſte is ad pitioꝛs mgf̃m: iq; imitari t: darnbipi z. Piuctetep tuu cüctennt obeatha e mgfm 5 de⸗ — ãdragita ſolidos undt nuſlus ere bus nõ ibeamin oc totũ q̃red 7va⸗ ent fundũ an s offerẽs pẽ s acceſſit ni- dñis:ui equit: 1pfes nf̃o ico:vt ninfooat bitür ſi ampli ẽs pẽſionẽ itni- teénit ui ꝛdeo ñ os. Quidt red ius onẽ. Sʒ vidi tẽni i vos ſpernit: obſequi Quipf̃i ductiõe eret᷑:⁊ dare:vt cel 3 vidi tent aplos:ꝙtẽn ernit:me ſ S cra nõ req idei eiꝰyt 5 erde b itxpm q́ in Whrnhenen rerẽt frẽ de ip̃a cõ bis ſũma⁊ pfibus ẽ ↄtẽnit pr 8c0 xn d dare nauerꝭ di a eſt Ptu(CdicO qꝛh c— fuere: ſi t ofonẽq; nhil keer ut
h 2

—— 2
qbcũc pᷣceptũ eſt ilege:⁊ tibi viſus fuerã⸗
ſſapiẽs:⁊ obediẽs pfi nõ fuerl: oẽs vᷣtutes pꝑdidiſti. Vna obediẽtia plus qᷓ; oẽs pᷣtutes ulię valet. Jeiuniũ vel ↄtinẽtia ſi diligenter attẽder ſupbiã tibi facit. Suꝑbia aũtẽ ini⸗ mica deo:⁊ nihil ſic odio hʒ deus ſicut ſuꝑ⸗ biã. Quicũq; nõ obedit:nõ facit de ſctitate: ß de ſupbia. Ideo eni nõ obedit: qꝛ melioꝛẽ ſe credit illo cui non obedit. Simplicit dico vobꝛoĩa pctã odio hʒ deꝰ: mẽdaciũ:ꝑiuriũ: furtũ:latrociniũ: adulteriũ:foꝛnicationẽ:in qbus ſi q̃s depᷣhẽſus fuerit:non põt oculos leuare:ſic habemus eũ execrabilẽ. Si qͥs ſu⸗
perbꝰẽ mlto peipctĩ facit qᷓ; adulterũ ⁊ tñ
Jacobi.4· ẽ
ſocmur cũ eo. MAui foꝛnicatoꝛẽ põt aliqñ di cere: Vicit me caro mea: ſuꝑauit me adole- ſcentia. õ dico ꝙ ſibi facẽ liceat aut ꝙ ſe excuſare debeat:ſiqͥdẽ ⁊ hoc odio hʒ deus: icõpatiõe mali dico. Quicũq; aliqð pctĩ fe ceritvᷣbi gr̃a:ſi furtũ fecerit: ſe excuſare pᷣt. Dicet eni: Ideo furtũ feci:qꝛ algebã vlqꝛ fa me moꝛiebar:vel qꝛ egrotabã. Supbus qͥd dicẽ põt? Ideo ſupbia maius malũ eſt:qꝛ ex cuſationẽ nõ hʒ. Kętera vitia eis nocẽt qͥ ea cõmittunt:ſed ſuperbia plus oibus nocet. hec ð dico ne cogitetꝭ pctĩ nõ eẽ ſupbiam. Ram qͥd dicit apls: Ne qͥs incidati iudiciũ diaboli. Videmus ð frẽs qm̃ quicũq; inflat in iudiciũ diaboli incidit. Hocẽ ð m qð di ⸗ ctů eſt: Deus ſuꝑbis reſiſtit: hũilibus auteʒ dat gram. Tt oia igit pctã fugiamꝰ: maxie aũt ſupbiã: dico vobis de ſuꝑbo ꝙ ſempꝑſi⸗ bi ſapiẽs videt᷑. Si qͥs enĩ de fribus ʒſiliuʒ
vederit ei:⁊ dixerit: Frat ñ debes ſic agere:
nõ eũ dignat᷑ audire: qꝛ ſe mag ſapiẽtẽ pu⸗
tat qᷓ; illũ qui dat ↄſiliuʒ: Et qͥd dicit ĩ coꝛde ſuo? Ego mihi ſapiẽs ſũ:ego nõ habeo ꝗᷓre ⸗ re ↄſiliũ:nec tu ſapiẽtioꝛ es me. Licet nõ di cat:tñ ex eo ꝙ ↄtẽnit ↄſliũ fris:in coꝛde B lo⸗ quit᷑. Ergo h dico qͥ ſupbiã hʒ:ſine cã hʒ ali⸗ as vᷣtutes:ĩmo eas nõ hʒ ð videt᷑ hre. Qui eni B hʒ qð deo ↄtrariũ eſt: quõ põt hñe ali · ud qð deo amicũ ſit? Supꝑbia in monaſterio fit. Si ieiunamꝰ erigimur:⁊ ſi oñ̃onẽ facimuſ ꝓ pctis: i ſupbiã erigimur. Aliqͥs ieiunat ꝓ pctis ſuis:⁊ ꝓ pctis ſuis pęnitẽtiã agẽs:ĩ ſu perbiam extollit᷑. Ideo ieiunas: ideo oꝛas: ideo pᷣcepta fac:vt ↄtra deũ facias? Ahona chus ſi ſupbus ẽ:multũ ei meliuſ erat ſi vxo rem duxiſſet.Ego ſimplicii dico:⁊ libera frõ te B dico:quia qͥcunq; ſupbus eſt:meliuſ eẽt
ei ⁊bᷣad cõꝑationeʒ mali dico vt oia alia vi⸗
tia hfet ⁊ ex malis ſuis inclinaret᷑ ad p nitẽ⸗
tiam:⁊ nõ oẽs deſpiceret. Si autẽ poſt pctã
ageret pgnitẽtiã: vtiq; dei miticoꝛdiaʒ ↄſeqͥ
mereret᷑. Aui aũt ſuꝑbus ẽ: oiuʒ maloꝝ hʒ
pncipiũ:⁊ nõ agit pęenitẽtiã quaſi iuſtus ſit.
Supbꝰ nõ agit penitẽtiã ꝓ malis: ⁊ gloꝛia⸗ tur q̃ſi ꝓ bono. Pꝛopterea ſuꝑbia ↄtraria ẽ
deo:qꝛ deo nõ ſubijcit᷑. hoc qre dixerim:et
voſipſ intelligitꝭ:⁊ alioꝝ ruinę nr̃a debẽt eẽ exẽpla. Pꝛopterea venimꝰ ad monaſteriũ: libertatẽ ſeculi pdidimꝰ: vt ſeruitutẽ chꝛiſti accipiamꝰ. Deinde iſta de fribꝰ loquoꝛ qͥ ſo⸗ lent ſedere longiꝰa monaſterijs. Nõ eis de⸗ bet naſci ſuꝑbia de exẽplo. In cgnobio vixi ſti:placuit tibi vt maneres in decimo milia/ rio:nõ debes ſynaxim ſctõꝝ fratrũ ↄtemnẽ · Nõð te ideo vilioꝛẽ putes ſi ad frẽs veneris ĩ ciuitatẽ. Si neceſſitatẽ hr̃es ire et vidèẽ mu⸗ lieres vl ire ĩ platęas:recte nõ ires: ſi ad ſy naxim ſctõꝝ nõ vadiſ:q̃reß fac?O vos qui maneti ĩ deſerto: cuilibet vñ̃m dico:aut me lioꝛes fribus eſti qͥ ſunt ĩ cęnobijs:aut peio⸗ res. Si melioꝛ es:veni vt exẽplũ eisvitę tri⸗ buas:ſi aũt deterioꝛ es: veni vt diſcas qᷓ nõ ſcis. Supbia naſcit᷑ qñ aliqͥs dicit ſe ſecretũ
ſedẽ:frẽſq; nõ dignat᷑ vidẽ ⁊ viſitare ⁊in ſu⸗
perbiã erigit᷑. hoc ꝓpterea loquoꝛ: pᷣſente
ſctõ frẽ quib oꝑe facit qð ego loquoꝛ:vt hãc
ſctitatẽ oꝑe facẽ ſtudeat. Deniq; multi ſan ⸗ cti pfes qͥ veri pfes ſunt:qͥ regũt aias ſctõꝝ qů aliqͥs viderint iunioꝛes ire ad deſerta:et ad cenobiũ nõ venire ⁊ in ſuꝑbia eẽ:vadũt et vim eis faciũt ⁊ adducũt eos:nõ vt noce⸗ ant:ß vt tollat᷑ eis ſuꝑbia. hoc ꝓpterea di⸗ co vt illi qͥ manẽt ĩ ſecreti:⁊ veniũt ad cgno⸗ biũ ⁊ frẽs viſitãt: ab his qͥ ſũt ĩcenobijs nõ
asguant᷑ quaſi impatiẽtes ſed q̃ſi humiles.
Memo dicat de vobiſ: Ecce ille qͥ in heremo ſedet qꝛ non patit᷑ venit: Pꝛopterea venit vt te ędificet: nõ deſtruat ⁊ vt ſupbiã ꝑdat. Videte qᷓlis vitę ſit: venit de deſerto: ⁊ tñ gloꝛiã nõ hʒ eoꝝ qͥ in deſerto ſũt. Deꝰ itaq; op̃s oia qᷓ locuti ſumus: ofonibꝰſctõꝝ nos q; implere faciat. Nihilẽ eni grãde dicẽ ð fa cere. Sʒ qð ego facẽ nõ poſſum ideo loquoꝛ
vt qͥ põt facẽ faciat. Qui hʒ aures audiendi xudi·
audiat:in xp̃o ieſu dño nñ̃o:cui ẽ honoꝛ vtul et ptãs in ſecula ſeculoꝝ. Amen.
De obitu valentini epiſcopi car⸗ thaginenſis. Sern LV
1 2
dis dõmẽdat hois ſapiaʒ. Pꝛimo qꝛ
bẽ.
hei
Jiß⸗

Gnodisupeio, plüeisvini, veni yt diſasqnʒ iqs dicit leleen
e yiſitaretinſ
reꝛ loquoꝛ: ſene
ego loquot: vthit
Deniq; mul ſu qͥregũtaius ſ Siread delem nlupbia eẽ:wiit üt eos:nõ vtnoc . Hoc ꝓptetesdl venütaic qſůt icenobhsn s ſedſbunis. ce illeqͥin beeno Ppter tiyrigbůpiu tde damn ofond br
enigiledii'
Acd fratres in heremo
hominẽ a periculo liberat: ſecũdo quia cõ⸗ ſeruat liberatũ:tertio quia coꝛonat ↄſe erua tum. Quomodo autẽ liberat:exemplũ pa/
ðeñ·s. tet de noe: quem cum aqua deleretterraʒ:
liberauit in arca. Quomodo autẽ ↄſeruat: patet de iacob:quõ duxit eum dñs per vi⸗ as rectas:⁊ oſtendit ili doꝛmienti regnum
Señ⁊d dei. Qui euigilans ait: Vere hic eſt dom?
dei ⁊ poꝛta cęli. De gloꝛia dei ðᷣo quę coꝛo/
Sað·1o nat ſubditur: Reddet deus mercedẽ ſanct
ſuis laboꝛum ſuoꝝ:⁊ deducet eos ĩ via mi⸗ rabili.ſti eni ſũt tres ſtatus eccleſię: Sta
tus videlicet penitẽtie: iuſticię ⁊ gloꝛię. In
pꝛimo liberat:in ſecũdo cõſeruat: in tertio coꝛonat dominꝰ. In pꝛimo afficimur:in ſe/
cundo reficimur:in tertio ꝑficimur. In pꝛi
mo eſt laboꝛ ⁊ doloꝛ: in ſecũdo ſapoꝛ⁊ de⸗ coꝛ: in tertio gloꝛia ⁊ honoꝛ. Verũtamẽ qꝛ de his ſtatibus freq uentiꝰ fratribꝰ noſtris
canonicis frequẽs fuit lectio ⁊ exhoꝛtatio: et in mẽſa quotidiana diſputatio: foꝛtaſſe
in coꝛde dicetiſ: Tediũ eſt tiñ̃ de hoc nobis audire:quia etiã obſequiũ opoꝛtet vt nos decet reuerendo valentino epiſcopo exhi⸗ bere. Sed non pigeat vos fratres me ſup/ poꝛtare:qð ſi tediuʒ vobis eſſet: ad fratreſ meos confugiã:qui me audire tota mente et toto a ffectu deſiderant. Namverbũů no tum⁊ antiquũ:nouũ aliquãdo fieri poteſt. Cibus etiaʒ diu maſticatus citius digerit᷑. Vt ergo fratres diſtinctio trium ſtatuum clarius eluceſcat:conatus eiſaccommode mus in hunc modum. In ſtatu pęnitentię cecũ reducit dominꝰ per vias duras: ⁊ ꝓ⸗
Sab · o. mittit illi regnum dei patris ſui. In ſtatu
iuſticięe iuſtum deducit dominꝰ per vias re⸗ ctas:⁊ oſtendit illi regnũ dei. In ſtatu glo rię iuſtum ⁊ ſanctum educit dominꝰ in via mirabili:⁊ introducit eum in regnum dei. Ecce fratres quomodo reducitur cęcus de inuio ad viam:de exilio ad patriam:ð mã- ſione ad manſioneʒ:de virtute ad virtutẽ: de co ꝛpoꝛis carcere ad ęternam gloꝛiã. Ec⸗
ce quomodo reduciturcęcus ne ſit ſine chꝛi
ſto: deducitur iuſtus vt ſit chꝛiſtuſ cum eo: educitur ſanctus:vt ipſe ſit cum chꝛiſto. O fratres mei:ecce quomodo eſſe fine chꝛiſto miſerum eſt:chꝛiſtum ſecum eſſe tutuʒ eſt:
eſſe cum chꝛiſto beatum eſt. Non enim exi⸗
ſtimandum eſt idem eſſe:ſecuʒ eſſe chꝛiſtũ: et eſſe cum chꝛiſto. Apoſtolus rnim habe/
Bermo LV
bat ſecum chꝛiſtuʒ dum dicebat: Non ego 1.Corj.i. ſolus ſum:ſed gratia dei mecum eſt. Non⸗ Phir.1. dum erat cum chꝛiſto dum diſſolui cupie⸗
bat ⁊ eſſe cum chꝛiſto. Latro ſecum habe/
bat chꝛiſtum:cui ꝓmittebat chꝛiſtus: ho/ Lucf.. die mecum eris in paradiſo. Reducitur
itaq; cęcus per vias duras. Sane durum
eſt relinquere conſueta:durius aggredi in ⸗
conſueta:ſed duriſſimũ eſt in foꝛnace deco
qui cõtinua:in qua neceſſe eſt vt decoqua⸗
tur taliter vt velut carneſpoſſit amputari: et velut virga ad omnem moduʒ reuolui.
Iſte ſunt vię peccatoꝛibus durę ſuper om⸗
na dura:amarę ſuper omnia amara:odio⸗
ſe vt moꝛs. Quę ſunt iſte vię fratres: niſi relinquere quę mũdi ſunt? qᷓ; durum ẽ:
DOqᷓ; moꝛtale videt᷑:O qᷓ; amarum relinq̃⸗
re quę mundiſunt. Sed quia dura: quia omara:quia penoſa:ideo centuplum acci- Wattt.1. pies:⁊ vitam ęternam poſſidebis. Eia mi-
lites ſurgite iam:quia diu doꝛmiſti: arma⸗
te vos contritione coꝛdis: confeſſiõe oꝛis: afflictione carnis: quia ecce veniet ſalua heb.io. toꝛ ⁊ non tardabit. Ecce iam in ianua eſt:
ecce iam te vocat:ecce te venite compellit.
Sed diceſo miſer: In contritiõe eſt doloꝛ:
in confeſſione ruboꝛ: in afflictione laboꝛ:
quid ergo faciam?Eia o miles chſti:ciuis cloꝛum iam denunciaris ab illo qui ſuper te eſt: ipſe qui laboꝛem ⁊ doloꝛem conſide- Pẽ.9. rat: Eeruntamen qᷓ;to durioꝛa: tanto vti⸗ lioꝛa tibi erũt. Verũtamen certa valenter dum potes:quoniam repoſita eſt tibi coꝛo ⁊· Timot.4. na iuſticie:quam reddet tibi dominus in i
la die iuſtus iudex. Poſtq; autem cecus fa
ctus eſt videns:impius iuſtus:tunc dedu⸗ xit dominus per vias rectas:cantare pote⸗ nimus fratres. Sunt eniʒ fratres:vt ſcho⸗ C
lares noſtri vacui non recedant:tres ſpeci/
es rectitudinis. Aliud eſt enim regi: aliud dirigi:aliud coꝛrigi. Naʒ ꝓpheta dicebat: Sominus regit me ⁊ nihi mihi deerit, Et z.ꝛ iterum: Dirige in conſpectu tuo viam me⸗ Ps.5. am. Et iterum: In quo coꝛrigit adoleſcen⸗ Ps. ns⸗ tioꝛ viam ſuam. Et iterum: Aane inquit Eſa.po⸗
eſaias erigit mihi aurem. Res enim fratreſ
inanimata pꝛopꝛie dicitur regi:vt currus ⁊
nauis. Res ſenſata pꝛęter rationem dirigi
tur: vt equus ⁊ mulus:quibus non eſt in⸗
tellectus. Res rationalis coꝛrigitur: ſcili⸗
cet coꝛde regit᷑: vt eri⸗ 3

Bancti
ol.z. gitur vt ſapiat quę ſurſum ſunt ⁊ quęrat · gmic enim volebat hieremias duz dicebat: PHiere.s. State i vijs veſtris ⁊ ↄſiderate quę ſit vi⸗ ta eterna. Daniel ad maieſtatis viſionem
Daniet. ic. pꝛoſtratus audiuit ab angeio: Sta ſuꝑ pe⸗ des tuos.ð tñ ſi non credis ꝓphetę:cre⸗
de poetę ſcholar ꝑuerſe:cui deus os ſubli⸗
me dedit:celumq; videre iuſſit:a quo dum
quęreret tyrannus ⁊ diceret: Quare te de⸗
us fecit? Reſpondit vt ↄtempler celum et
cgloꝛum numina. Factuſ cſt enim homo in terra:non ad terram:ſed ad cꝑlum:⁊ factuſ
eſt de terra non ꝓpter terraʒ ſed ꝓptercę⸗
lum. AQuis fidelium plus dixidet fratres:
aut ꝓbabilioꝛi argumẽto? neſcio. Nunqd
etiam animal mutuʒ ⁊ bꝛutum nouit argu/
mentum ęgritudinis ſuę Nunquid leo in⸗ firmans:animal qð ſymia dicitur quęrit:q̃ veuoꝛata mox ↄualeſcit? Nunquid etiã ſy⸗
mia ęgrotans quęrit ſanguinem canis:yꝛ⸗
ſus foꝛmicas:leopardus capꝛeas: vitis ſer⸗
pentes ferculum? homo vero attritus in
phyſica hec omnia ignoꝛare videtur. Anũ quodq; enim flicitatem affectat:ſed ſi ho⸗
mo affectat:opere tamen affectare non vi⸗
detur. AQuere ergo o homo cęlum ad quod
factus es: Voli quęrere philoſophiã: quo/
niã ad philoſophiã factus nõ es:nec expe⸗
dit tibi ſcire que ſunt ſuper terram: ſed tiñ
quę ſurſum ſũt. Sta igitur ſuper pedes tu⸗
os:ſta in vijs tuis naturalibꝰad quas fa⸗
ctus es:⁊ dirige eas ſi neceſſe eſt in dando uc.s. et dimittẽdo. Date ⁊ dabitur vobiſ. Et tũc dominus tibi dicet: Amice aſcende ſuperi⸗
D us: intra in gaudiũ dñi tui. Sed dicet qͥs⸗ Quomodo ⁊ qualiter egrediet᷑ ſpiritus de Mꝛouer.zo. coꝛpoꝛe? Nunquid ſalomon hoc ignoꝛare videtur: dum ſe dixit penitus ignoꝛare vi⸗ am aquilę in cęlo? Auomodo ergo deum videt: quomodo angeluʒ: quomodo ſeip⸗ ſum:quomodo ſpiritum alium bonuz vel Zriſtoteles. malum? Super hoc hodie ille magniſcus philoſophus admiratur. Nam in libꝛis de animalibꝰ:qͥnq; lenſus coꝛpoꝛis cõmunes
eſſe nobis advſum cum bꝛutis poſuit:non
ad oblectamentũ.homo in omnibus dele ctatur:pecus vᷣo tĩ in duobuſ delectatur:
ſcilicet in guſtu ⁊ tactu: in alijs ðo mouet̃ quandoq; ⁊ excitatur ſed non delectatur.
Vnde ergo eſt ꝙ ſpiritus egreſſus a coꝛpo re duos quos habet cõmunes cum beſtijs
5
Auguſtini
penitus amittit. Non eniʒ guſtu vel tactu vtitur vel oblectatur:ſed alios tres ad vſũ
retinet ⁊ oblectamentũ. Airabile tamen
videtur eiꝛſcilicet ꝙ ſpiritus ſine coꝛꝑe ſen⸗
ſibus coꝛpoꝛis vtatur. Auod tamen philo ſophus ſi foꝛte plane non intellexit:verum
eſt tamen ⁊ oĩno verum ⁊ irrefragabile: qꝛ
ſpiritus liber videt deuʒ:delectatur in de⸗
um:ne ſemper ſibi dicatur: O anima vbiẽ
deus tuus? Audiet etiam angelos cantan/. tes ⁊ iubilantes. Videbir etiam ⁊ audiet:
Eſto ſuper qͥnq; ciuitates:id eſt beatitudi Wattb ⁊ nes:⁊ ſic vnicuiq; ᷣm opera ſua. Et ſi dice⸗
tur a nobis: Domine quid facies: quando
hec omnia meruimꝰa te largiri? Poꝛro re⸗
ſpondebit ille magnꝰ paterfamilias velut
alexander militi petenti munus:cui ciuita
tem dediſſe fertur:Si tu tamen non es di⸗
gnus tanta recipere:ego tamen ſum dignꝰ et potens tanta donare. Angeli fratres mi rabuntur non modicuʒ de operibus dei in ↄiunctione animę ⁊ carnis in homie:in cõ⸗ iunctione hominis ⁊ verbi in chꝛiſto:in cõ iunctione hominis ⁊ dei in cęelo. Nam di⸗ cturus eſt dominꝰ: Pater volo vt ſint vnũ Job.ij. nobiſcum:ſicut ego ⁊ tu vnñ ſumus. Deßᷓ⸗
ma admirantur: vbi vnũ vni iungitur: de ſecunda plus: vbi vnum duobus iunget᷑:
ſed de tertia plurimũ:vbi vnum tribus in trinitate iungetur. hœc autem generaliter expoſita:ſpiritaliter tamen ad cõmemoꝛa tionem huius ſancti epiſcopi valentini tra
hi poſſunt: Aui dum eſſet cathecuminus annoꝛum.xix.ad baptiſmuʒ peruenit:⁊? ſice reduxit eum dominꝰ per vias rectas:poſt⸗⸗ wodum deduxit eũ epiſcopũ per vias du⸗ ras pęnitentię:poſtmodum eduxit eumꝑ viam admirationis ⁊ gloꝛię. Sic ergo poſt iCor eum curramus fratres: vt compꝛehenda⸗ mus bꝛauium ęeternę vocationis in die illa cum venerit ieſus filius dei:qui cum patre
et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſę⸗ culoꝛum. Amen.
dDe commẽdãtione diuinarum ſcripturarum cus exhoztatione vt diligenter legantur. Sermo. LVI
Ropitio chꝛiſto fratres chariſſimi ʒ p ita lectionẽ dinã auido ⁊ ſitiẽti coꝛ⸗ de accipiatt vt vob ſpiritale gaudiũ de veſtra fideliſſima obediẽtia faciati.Sed
v Põ
n
B

nangeos(antan entuic vudckbenui v enſiutidit, id acies: quni: argn⸗ Poꝛore Lerfamilus ycht Nunus:cuiciui men non esdi⸗ nenlun dign Angeüfunesmi de opendus deiin us in bonitinch⸗ diinchuſouch Ancelo. Handi⸗
r volo vtüntwiz.
ynũ ſumus. deß vni iungitur: de duobus iungi i vnum mbesi autem generlir en ad cõmemn ſcoyi valentinin ſet cathecumins muz pereniſt vlus nctaspol copů per vusdl⸗ um edurt eun oue. Stegopou yt conycheni⸗ cꝛtionisn diell dei qui un pal
inarn ne diuini poꝛtanoneſ Sernol
znnes cn zuido cnnc⸗
Ad fratres in heremo
ſi vultis vt vobis ſcripturę ſanctę dulce⸗ ſcant:⁊ fᷣm quod opoꝛtet diuina vobis
cepta pꝛoficiant: ſubtrahite vos aliquibꝰ hoꝛis ab occupationibus mundi: in qui bus etiam in domibus veſtris diuina elo quia relegentes:ad integrum vos dei mi⸗ ſericoꝛdię ↄſecretis: vt in vobis illud feli⸗ citer impleatur:quod de beato viro ſcri⸗
Ws· ptum eſt: Quia in lege domini meditabi Wð·1ð. tur die ac nocte. Et illud: Peati qui ſcru ·
tantur teſtimonia eius: in toꝛto coꝛde ex⸗
drunt eũ.Et illud: In toto coꝛde meo ab
ſcondi eloquia tuayt nõ peccẽ tibi. Sicut enim vt ipſi audiſtis ille qui in coꝛde ſuo abſcondit eloquia dei non peccat: ita ⁊ il⸗ le qui non abſcondit peccare non ceſſat. Si enim negociatoꝛibus non ſufficit tan ⸗ tũ ð vna tantuʒ merce lucra ↄquirere:ſed
plures merces comparant:ex quibus ſub
ſtantias ſuas augeant: ⁊ agricolę diuerſa genera ſeminum conantur ſerere: vnde ſufficienter ſibi ⁊ ſuis cibum valeant pꝛę⸗ parare:qᷓ;tomagis in ſpiritalibꝰ lucris nõ vobis debet ſufficere ꝙ in eccleſia lectio ⸗
nes diuinas audiatis: ſed in domibus et in conuiuijs veſtris: ⁊ quando dies bꝛe/
ues ſunt etiam aliquibus hoꝛis in nocti⸗ bus lectioni diuinę debetis inſiſtere:vt in
hoꝛreo coꝛdis veſtri ſpiritale poſſitis tri
ticum comparare: ⁊ in theſauris anima- rum veſtrarum ſcripturarum margaritas recondere:vt cum in die iudicij ante tribu naleterni iudicis veneritl:ſicut dicit apo⸗ ſtolus: veſtiti⁊ non nudi inueniamini.Et
illud fratres chariſſimi diligenter atten/
dite:quia ſcripturę diuinę quaſi litterę de
patria noſtra nobis tranſmiſſe ſunt. Pa
tria enim noſtra paradiſus eſt: parentes
noſtri ſunt patriarche ⁊ pꝛophetęe ⁊ apo⸗
ſtoli ⁊ martyres: ciues enim ſunt angeli: rex autem noſter eſt chꝛiſtus. Quando eni peccauit adam tunc in ipſo velut ĩ exi liũ huius mundi pꝛoiecti ſumus: ſed quia
rex noſter plus q; cogitari vel dici poteſt pius ⁊ miſericoꝛs eſt: ſcripturas diuinas
ad nos inuitatoꝛias per patriarchas ⁊ ꝓ⸗ phetas dignatus eſt mittere:quibus nos
ad gternam patriaʒ inuitaret. Et cum ſcri⸗ pturas eiꝰ rebelli ſpũ fragilitas humana contemneret:dignatus eſt per ſeipſuʒ de
Bermo LVI
ſcendere:⁊ nos de tyrannide ⁊ deſuper⸗
bia diaboli liberare: ⁊ ad veram humili tatem exemplo nos ſuę manſuetudiniſ ꝓ⸗ uocare · De poteſtate etiam antiqui ſer⸗ pentis per paſſionis iniuriam liberate: ad inferna deſcendere:⁊ antiquos ſanctos qᷓ oꝛiginali peccato obnoxij tenebantur eri⸗ pere:in altum aſcendere:ſpiritumſanctuʒ qui nos contra omnes inſidias diabolicõ foꝛtaret de cglis mittere:etiam apoſtolos ſuos qui regnum dei per vniuerũ um mũ⸗ dum euangeliʒarent dirigere. Et licet nof non ſolum ſuperbos ſed etiaʒ impios: nõ ſolum oꝛiginalibus ſed etiam in actuali- bus peccatis obnoxios inueniſſet: totum tamen nemine ſupplicante dimiſit: ⁊ non ſolum ſicut merebamur multis catenis vł compedibus oppꝛeſſos ad exercenda labo rioſa opera nos traxit: ſed magis pꝛo in ⸗ effabili pietate vt cum illo regnemus cle/ menter ac miſericoꝛditer inuitauit. Lum! hec ita ſint fratres chariſſimi: quid de ſe cogitant ſerui qui ita pꝛeſumunt domini ſui pꝛecepta contemnere: vt nec ipſas in⸗ uitatoꝛias litteras quibuſad regni beati⸗ tudinem eos inuitat dignentur relegere⸗ AQuomodo eniz ſi aliquis noſtrum ad p⸗ curatoꝛem ſuum litteras dirigeret: ⁊ ile non ſolum non impleret quod pꝛęcipitur ſed etiam ipſa iuſſoꝛia relegere dedignare tur:non indulgentiam ſed pnam: non li⸗ bertatem accipere ſed carcerem merere/ tur ſuſtinere: Ita ille qͥ diuinas ſcpturas de patria ęterna tranſiniſſas diſſimulat le gere:timere debet ne foꝛte pꝛemia ꝑterna non accipiat:ſed etiam pęenam perpetuaʒ non euadat. Nam intantum periculoſum eſt nobis diuina pꝛęcepta non legere: vt
pꝛopheta lugubꝛiter clamet: Ideo capti Eſa..„
uus ductus eſt populus meus quia non
habuit ſcientiam. Qui autem ignoꝛatig⸗ xo noꝛabitur. Sine dubio qui deum per di⸗
uinam lectionem in hoc ſeculo diſſimiat
inquirere:⁊ deus illum in gterna beatitu⸗
dine dedignabitur agnolcere. Et timoꝛ nobis debet eſſe:ne clauſis ianuis cũ ſtul⸗ tis virginibꝰ foꝛis excluſis mereamur au
dire: Neſcio vos: Mon noui vos: iſce/ Want.
dite a me operarij iniquitatum. Quid eſt
neſcio vos:non noui vosAuomodo eoſ
5 4

„
neſcit quos in ignẽ mittit Ideo vtrũ: quia ſicut iam dictuʒ eſt: qui eum in hoc
ſeculo legendo nolunt intelligere: in die iudicij ilos deꝰ dedignabitur agnoſce⸗ re.Et illud in Salomone quod ſcriptum eſt:non negligenter:ſed cum grandi ſolli Pꝛouer· ⁊8. citudine ac timoꝛe debemꝰ audire: Qui
obturat inquit aurem ſuam ne audiat le
D gemꝛoꝛatio eius erit execrabilis. Debet
pꝛimus ipſe audire deum qui vult exau⸗
diri a deo. Nam qua fronte vult vt deus
eum exaudiat:quem intantum deſpicit: vt eius pꝛęcepta legere diſſimulet? Et il⸗ lud quale eſt fratres mei ꝙ nonnulli chꝛi⸗ ſtiani:⁊ quod peius eſt aliquotiens etiã clerici quando iter acturi ſunt: panem et vinum ⁊ oleum ⁊ diuerſas ſibi impenſas
oꝛdinant pꝛeparari. Et cum tanta vnuſ quiſq; in terreno itinere pꝛęparat vnde viuat caro ſua: quare tĩ libellum legere non curat:vnde hic ⁊ in Sternum reſicia⸗
tur anima ſua? Cum ergo duos quiſq; pomines habeat: vnum interioꝛem ad
imaginem dei factum:⁊ alium exterioꝛeʒ
delimo terrę foꝛmatum: cur tantam ſol⸗ licitudinem ꝓ coꝛpoꝛe: qð in ſepulchꝛo a vermibus deuoꝛandum eſt habere vide⸗
mur: interioꝛem vero hominem qui ad imaginem dei factus eſt:tanqᷓ; vile man
cipium ſine pabulo verbi dei fame ⁊ ſiti
cruciare permittimus? Intantum enim
pꝛauus deum negligit:vt in ſe imagineʒ ipſius deſpiciat ⁊ contemnat. hec ergo
fratres chariſſimi ſapienter ⁊ vtiliter co⸗ gitantes qᷓ;tum poſſumus:ocioſis fabu⸗ lis ⁊ detractionibꝰ ac ſcurrilitatibus cũ ⸗ ctis finem ſtudeamus imponere:⁊totis viribus de impedimentis mundi iſtius fugiendo:aliquas hoꝛas quęrere:in qui bus pꝛo ſalute animę noſtrę oꝛationi vel lectioni poſſimus inſiſtere: vt in nobis
impleatur quod ſcriptum eſt: Qui docti fuerint fulgebunt ſicut ſtelle in perpetu ⸗ as ęternitates. Quod ipſe pꝛęſtare di⸗ gnetur: Qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝛum. Smen..
De— inſtructione fra⸗ trum qualiter in hac vita debe ·
3
Zuguſtini
rint⁊ caro in ſepulch?o delo?d, riceperit:anima cum ſanctis om
nibus letetur in celis. Ser· LV
Npac vita poſiti fatres ita agi · A i teꝛ:vt cum hinc migraueritis:? cà ro veſtra cęperit deuoꝛari in ſe
pulchꝛo:anima oꝛnata bonis operibus
cum ſanctis omibus letetur in cęlis. Re⸗ trahat vos a malis operibus vel a peccd tis interitus eoꝛum quos pꝛęmiſiſtis: At tendite calamitates:conſiderate diuituʒ ſepulchꝛa vel eoꝛum qui ante pauca tem poꝛa vobiſcum erant quid ſunt vel quid fuerunt: vel quid eis diuitię vel cupi⸗ ditates ſeculi pꝛofuerint. Ecce nihil ex eis niſi ſoli cineres remanſerunt · Quiſi modo loqui poſſent heęc vobis dicerent: Tlt quid infelices tantum pꝛo ſeculi va⸗ nitate diſcurritis? Vt quid vos crimini⸗ bus ⁊ vitijs repletis? Eonſiderate om⸗ nia veſtra:⁊ vei ſic vobis hoꝛreat cupidi⸗ tas:⁊ munera veſtra. Quod vos eſtis et nos fuimus: ⁊ quod ſumus vos eritis. Itaq; omnia fratres chariſſimi ſollicite conſiderate: penſate: ⁊ hoc conſideran⸗
tes expaueſcite:diem moꝛtis ante oculoſ
ſemꝑ ponite:ad emendationẽ qᷓ;tum op⸗ teſtis feſtinate. Molite negligere ꝙ nos pius deuſpeccantes ſuſtineat: quia qᷓ;to diutius expectat vt emendetl:tanto gra uius iudicabit ſi neglexeriti. Si foꝛte pu⸗ tatis quia finis mundi tardius veniat: vel ſuum conſideret finem. Ecce dum li⸗ benter ac iocũdiſſime moꝛatur homo in
mundo:multaq; in lõga tempoꝛa diſpo ⸗
nis agenda: repente rapitur in moꝛte:? ex impꝛouiſo aufertur a coꝛpoꝛe. Sed ille
eſt beatus qui ſemper illam habuit ante oculos:⁊ feſtinauit in illa hoꝛa moꝛt pa⸗ ratus inueniri. Quod ſi vultis ſcirecha/ P riſſimi qᷓ; cuʒ magno metu:magniſq; do⸗
loꝛibus anima ſeparatur a coꝛpoꝛe: dili⸗ genter aduertite. Veniunt enim angel aſſumere eã:vt perducant illam ante tri⸗ bunal iudicis metuẽdi: ⁊ tũc illa memo⸗ rrans ſua mala ⁊ ꝑuerſa quę die noctuq; geſſit contremiſcit:⁊ quęrit ea fugere:in⸗ ha. duciaſq; petere dicens: Date mihi vel ant agẽre: vt cum hinc migraue⸗
vnius hoꝛe ſpacium. Tunc quaſi loquẽ ⸗
6

d fratres in heremo Bermo 1LVII
San tia ſimul opera eius dicent:Tu nos egi/ coꝛdis iam ſigere:quem ſic ad finem con ſti: opera tua ſumus:non te deſeremus: picitis declinare: pꝛęſertim cum apoſto⸗ mintg ſed tecum ſemper erimus: tecumq; per⸗ lus clamet: ꝙ amicitia huius mundi ini nat gemus ad iudicium. hoc quidem pecca mica ſit deo. Si enim iyſe mundus nos aouniu⸗ toꝛis anima agit quę cum hoꝛrendo ti⸗ diligeret diligendus vtiq; non eſſet: qᷓ; is openb S moꝛe ſeparatur a coꝛpoꝛe:⁊ pergit plena tomagis nunc dum ipſe nos odire pꝛo/ rucis peccatis ⁊ ingenti confuſione. Juſti ve/ batur: quos tantis malis inſequitur:a u he ro anima cum ſeparatura coꝛpoꝛe: non nobis omnino ſpernendus atqʒ fugien Mla timet nec expaueſcit: ſed magis cũ mas dus eſt Vitam ergo gternam ex omni⸗ gumitet gaudio egreditur:⁊ cum exultatione per bus pꝛecoꝛdijs veſtris amate: quã nũq;; denteduinz git ad deum deducentibus eam ſanctis in ſecula finiatis. Illuc feſtinatevbi ſem nle pauciten angelis. Illam hoꝛam fratres modo ti⸗.her viuatis:⁊ vbi iam moꝛi nunq; timea ſunt vel quii mete vt non tunctimeatis:illam pꝛęca-* tis. Si enim ſic amatis iſtam vitam mi⸗ e vel cpi⸗ uete nunc vt fũc ſecuri eſſe poſſitis. ¶e ſeram ſiuidamq; vbi cum tanto laboꝛe ktre nihil et mentote iugiter ꝙ in medio laqueoꝛum viuitis ⁊ vbi vix currendo: ſatagendo: ſeunt. Quiſ diaboli ambulatis:⁊ ideo ſemper para udando:ſuſpirando neceſſarijs coꝛpo⸗ odis dicrent ti eſtote:vt quando domini pꝛęceptum ris ſatiſfacitis: qᷓ;tomagis amanda fe⸗ pro ſeculiya fuerit miſſum:liberi ab omni labe pecca lix beatitudo eſt vbi etiam implebituri 0d vos cimini⸗ ti ad requiem trãſire poſſitis. Non arbi⸗ lud quod dominus in euangelio dicit: nſdente om⸗ tremini vos in hoc mundo diu manſu/ Erunt homines ſimiles angelis. Et i- donenayidi⸗ ros:quia nimirum peruenit vt poſt do, lud: Julgebunt iuſti ſcut ſol in regno Wat.n. od voschse minicum miſſum pꝛgceptum: nec Vnius patris mei. Aualis putatis tũc erit ſplẽ D us vos cis. hoꝛe momentum roncedatur in hac vi doꝛ animarum: quando ſolis habebit nini ſolct ta conſiſtere. Lauete igitur ne in exitu caritatem lux coꝛpoꝛum Ibi iam non ſienn veſtro triſticiam faciatis angelis 26u⸗ erir vlla triſticia:nullus ibiiaboꝛ:nullui —.— dium inimicis. Scitote vero ꝙ cum ani doloꝛ:nuilus timoꝛ:nulla moꝛstſeq per ⸗ us anre oul ma a coꝛpoꝛe euellitur: ſtatim aut in pa ⸗ petua ſemper ſanitas perſeuerat: nulla nonẽ qᷓtumo radiſo pꝛo meritis bonis collocatur: aut bi conſurgit malicia:nulla carnis miſe⸗ egligere nos certe pꝛo peccatis in inferni tartara pꝛę ria:nulla ggritudo:nulla omnino neceſſi neat: quaqᷓi cipitatur. Eligite modo quod vultis: et tas:õ erit fames: non ſitis:non frigꝰt dett:tanio gy hoc iam in vita diſponite:aut perpetua non eſtus:non laſſitudo ieiunij:nec vlla nl. Si fouepl⸗ liter gaudere cum ſanctis: aut ſine fine temptatio inimici:non peccandi volun⸗ tardius venit cruciari cum impijs.Itaq; fratres ſaltes; tas:nec delinquendi poſſibilitas:ſedto m. Ecre dunli pene yos terreãt: ſi pꝛemia non inuitãt: tum leticia:totum exultatio poſ idebit: ontur bonon et pꝛeſens ſeculum ſi deſpicere non va⸗ homineſc; ſociati angelis ſine vlla car⸗ tempon diſo letis:ſaltem cum iuſticia poſſidete. Qui nis infirmitate vernabunt. Erit ibi iocũ
itur in moue“ in adoleſcentia errauit:ſaltem iam in ſe⸗* ditas infinita:beatitudo ſempitna:quã
otyore.Sill nectute reſipiſcat:⁊ mala quę peccando qui ſemel adipiſcitur ſemper tenet. Ni nbabutn C commiſit:pęnitendo iam expurget. Ec⸗ hil hoc loco magnificentius:nihil gloꝛio abonnonp ce paulatim deficit mundus: ⁊cuncta; ſius:nihil clarius:nihil pulchꝛius: nihil
wlis ſarch ð videntur velociter tanqᷓ; veſpertina vm vyerius: nihil illa bonitate ſincerius: ni⸗ nmgitd bꝛa tranſcurrunt. Ecceꝙ olim pionun hil illa abundantia copioſius: Ibiiam
nh i, ciabatur:pꝛeęſenti tempoꝛe perſpicue ia; non foꝛmidabitur foꝛtiſſimus hoſtis qui racnng cernitur. Subtrahuntur vt ipii videtis cupit iugiter animas iugulare: nec faci-
unt— omnia bona:⁊ creſcunt quotidie mala. es omnino turbulenta toꝛtoꝛis incutiet
nt ilam? Molite ergo fratres iam mundum dilige timoꝛem:nec barbaroꝝ immanitas:nec ttůcllunm⸗ te:quem tanta cernitis cum velocitate vlla timebit᷑ adũſitas. Wemo iillo loco
qut— tranſtre. Nolite in eius amoꝛe anchoꝛa; gioꝛioſo indiget veſtimento: nõ illic cin 3
Pue mlſ
Rn

———————————— . S————.— — — — —
Banct
frigus:non ęſtus nec vlla geril ineaua
litaſ: nullus ibi eſurit: nulluſtriſtatur: nullus eſt ibi peregrinus: ſed omnes qui illuc venire meruerũt:ſecuri in pa⸗ tria viuent: nec vltra aduerſabitur ca ro ſpiritui: ſed inenarrabilia cum an⸗ gelis ſempiterna a chꝛiſto bᷣmia tribu
Cor·⁊. entur: quę oculus non vidit( ſicut di
cit apoſtoius) nec auris audiuit: nec in coꝛ hominis aſcendit: quę pꝛpa⸗
rauit deus diligentibus ſe. Ecce qua⸗
lem beatitudinem perditurus erit:qui modo ſe dum licet emendare noluerit. Jdcirco nos fratres domino auxilian te dedignemur vltra ſeruire peccato quibus tanta beatitudo pꝛęparatur in celo. Pum ergo tempus eſt feſtine · mus pꝛopitium habere dominuʒ. De⸗ ſpicamus quę terena ſunt: vt adipi/ ſcamur celeſtia. Cogitemus peregri⸗ nos nos eſſe in hoc ſeculo:vt liberius feſtinemus ad cęlos · Velociter enim
trãſeũt:⁊ cito tanq; vmbꝛa pereunt cũ⸗
E cta qu hic videntur. Perpendamus
chariſfimi fratres quales erimuſ in die iudicij dei ⁊ angeloꝛuz eius conſpectui
pꝛęſentandi: quãdo opera noſtra erũt
onte oculos noſtros nobis ponenda.
Qualis erit tunc confuſio cui contige⸗ rit pꝛo peccatis ſuis in conſpectu dei omniũq; hominum ⁊ angeloꝛum eru⸗ beſcere qui hic nec vnum quidem ho! minem ſe peccantẽ vult nũc inſpicere: Mui pauoꝛ erit eum iratuʒ videre quẽ placatum non valet vniuerſitas com⸗ pꝛehendere? Illum ergo diem timea mus ſemper quẽ modo pꝛęuidere nul⸗ latenus poſſumus. Illum diem iugi⸗
ter paueſcamus:⁊ ſic actus noſtros re⸗
uocemus. Conſideremus qui terroꝛ in die illo erit: cum dominus de eglo ad
indicanduʒ venerit: qui metus erit de⸗ um iratum videre: Ad cuius aduentuʒ
vniuerſa elementa quatiuntur: ⁊ cęlũ cum terra cõtremiſcet: virtuteſq; cęlo ⸗
rum commouebuntur. Tunc nimirum
pꝛecinentibus angeloꝛum tubis om/
nes gentes quęcunq; ſub cęlo fuerint:
6 Auguſtin
⁊omnis homo tamviri q feminę in e ſexu vnuſquiſq; quo natus fuerit in mundo boni ⁊ mali: ſancti et peccato⸗ res:vel quicunq; ab initio nati? moꝛ⸗ tui fuerint:ſiue a beſtijs deuoꝛati: ſiue ab igne conſumpti:ſiue etiaʒ ab aquis
abſoꝛpti: omnes ſimuli momẽto tem nCori.i5.
poꝛis: in ictu oculi relurgent:in ipſis ſi⸗ ne dubio coꝛpoꝛibus atq; in ipſa car⸗ ne quam hic habuerunt: ſcilicet in vi
rum perfectuʒꝛin menſuraʒ gtatis ple⸗ Epb·4·
nitudinis chꝛiſti: in qua ⁊ ipſe domi⸗ ſus reſurrexit a moꝛtuis: Et omnes ante iudicium chꝛiſti venient pariterq; electi ⁊ repꝛobi:⁊ videbũt oculis ſuis fi liũ boĩs venientẽ in nubibꝰ:ſicut ⁊ ipſe
dñs in euangelio dicit: Tunc videbũt Wattð ⁊
filium hominis venienteʒ in nubibus celi cũ virtute magna ⁊ poteſtate:con ipatum agminibus angeloꝛum. Et congregabuntur ante eum omnes tri⸗ bus terrę: ⁊ ſeparabit eos ab inuicem ſicut paſtoꝛ ſegregat oues ab hedis:et ſtatuet quidem iuſtos a dextris:impi⸗ os autem a ſiniſtris. Tunc dicet ad eoſ qui a dextris erunt: Venite benedicti patris mei poſſidete paratum vobis regnum a conſtitutione mundi: Eſuri⸗ ui enim: ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dediſtis mihi potum:? cktera quę audiſtis in euãgelio. Tunc omni⸗ bus aſpicientibꝰ oſtendet liuoꝛes figu⸗ raſq; clauoꝛũ in ipſo ſine dubio coꝛpo⸗ re:quod ꝓ noſtris peccatis vulneratũ eſt. Et ita peccatoꝛes compellãs dicet:
Ego te homo ð terrę limo manibꝰmeil geß.i·
ſdꝛmaui:⁊ in paradiſum meum quẽ nõ merebart collocaui. Sed tu me meaq; iuſſa contemnẽs: deceptoꝛẽ ſequi ma⸗ luiſti:vnde ⁊ iuſta pena dãnatus infer ni ſuglicijs deputatꝰ eras. Poſtea mi⸗ ſertus tui carneʒ aſſumpſi in terris:in⸗ ter peccatoꝛes habitaui: cõtumelias? verbera pꝛo te ſuſtinui: vt te eriperem colaphos ⁊ ſputa ſuſcepi:⁊ vt tibi dul⸗ cedinẽ paradiſi redderem:acetum cum felle bibi. Pꝛopter te vepꝛibꝰ coꝛona⸗ tus:cruci affixus: lancea vulnerat? ſũ:

lunzgusi 3
uat ipſe dont is: Et omnez enientpameg düt ocults ſusi bid'cuttipſe ⸗
t Tunt videbit va.
ntez in nubibus tpoteſtatecon 3angeum. Et eeum onnes mi t eos abiicen oues ah hedsn o dextis inyi Tunc dicet ad eul Uenite benelci paratum vobis ne mundi: Eun nihi manducire: potum:? cen Tuncomi endet luoꝛes ſg ſine dubo(coipo etns hen conpell duu
umo man nelu
ſum meum qlel ged tumene
et moꝛtuus in ſepulchꝛo poſit? ſum. Ad inferna deſcendi vt te ad paradiſum re/ ducerem:tartara adij: vt in cęlo regna ⸗ res. Agnoſce impietas humana quę pꝛo te pertuli.Ecce liuoꝛes: quos pꝛo te ſu ⸗ ſcepi.Ecce clauoꝛum foꝛamina: quibus affixus in cruce pependi. Suſcepi dolo⸗ res tuos vt te ſanarem: ſuſcepi penam: vt tibi gloꝛiam darem: ſuſcepi moꝛtem: vt tu viueres ſine fine:conditus iacui in ſepulchꝛo vt tu regnares i cęlo. hęc om ⸗ nia pꝛo vobis ſuſtinui:⁊ amplioꝛa hoꝛũ quid vobis debui facere ⁊ non feci? Di⸗ cite mihi nunc ⁊ oſtendite quid paſſi eſtꝭ pꝛopter me dominatoꝛem veſtrum: vel
quid boni egiſtis pꝛo vobis? Ego cum
6
angu
eſſem inuiſibilis ⁊ impaſſibilis pꝛopter vos dignatus ſum ſponte pati: pꝛopter vos incarnatus ſum: cum eſſem diues
pꝛopter vos egenus factus ſum:ſed voſ humilitateʒ meam ⁊ pꝛęcepta mea ſem⸗
per renuentes: feductoꝛem magis qᷓ; me
ſecuti eſtis. Ecce modo non poteſt iuſti⸗
cia mea aliud iudicare:niſi quod meren ⸗ tur opera veſtra. Ergo quod ipſi elegi⸗ ſtis tenete. Lontempſiſtis lucem: poſſi dete tenebꝛas quas amaſtis. Ite in per⸗ ditionem:fecuti eſtis diabolum:ite cum illo in ignem gternum. Quiſputas tunc — luctus: quę triſticia: quę
ia:cum hęc fuerit aduerjus impi⸗ os pꝛolata ſententia? Tunc erit malis
dura ſeparatio a dulcedie conſoꝛtij ſan⸗
ctoꝛuʒ. Et tunc impij traditi in poteſta⸗ tem demonum ibunt in ipſis coꝛpoꝛibuſ ſuis cum diabolo in ſuglicium ęternus:
et permanebunt ſine fine i luctu ⁊ gemi⸗
tu: Pꝛocul quige exulati a beata para⸗
diſi patria:cruciabuntur ĩ gehenna per⸗
petua nunqᷓ; lucem viſuri:nunqᷓ; refrige⸗
rium adepturi:ſed per milia milium an ⸗ noꝛuʒ in inferno cruciãdi: nec inde in ſe⸗ cula liberandi: vbi nec qui toꝛquet ali⸗ quando fatigatur:nec qui toꝛquetur ali ⸗ quando moꝛietur. Sic eniʒ ibi ignis cõ ⸗
ſumit vt ſemper reſeruetur:ſic toꝛmenta aguntur vt ſemper renouentur. Juxta
qua litatem vero culpę penam vnuſqͥſqʒ
Ad fratres in heremo Bermo LVIII
ſuſtinebit gehennę:⁊ ſimiliſculpę rei ſu is ſimilibus iunguntur cruciandi. Non
ibi erit aliud niſi fletus ⁊ planctus atq; Wattb·s·
ſtridoꝛes dentium:nec ibi erit aliud con⸗ ſolamentum niſl flammę ⁊ terroꝛes pę⸗ narum: Ardebuntq; miſeri in igne ęter/ no ſemper in ſecula ſpculoꝛum. ʒuſti au⸗ tem ibunt in vitam ęternam: in coꝛpote ſine dubio quod hic habuerunt:⁊ ſocia- buntur angelis ſanctis in gloꝛia ſempi⸗ terna. Munqᷓ; iam coꝛruptionem viſuri: ſed ſemper leti ac dulcedine chꝛiſti iugi⸗ ter ſaciati fulgebunt ſicut ſol in gloꝛia et charitate quam pꝛęparauit deus diligẽ⸗ tibus ſe. Et erit tunc qᷓ;to quis amplius alio hic ohediens deo fuit:tanto ampli⸗ oꝛem illic mercedem accipiet: qᷓ;toq; hic amplius quis deum amauit: tanto pꝛo⸗
pitium eum videbit. Penedicamus do⸗
minuz deum fratres qui ad lęeticiam ſpi⸗ ritalem congregauit nos. Simus humi⸗ lis coꝛde ſemper vt gaudium noſtrum penes ipſum ſit. Non igitur pꝛoſperita- te aliqua huius ſeculi inflemur: ſed no⸗ uerimꝰ felicitatẽ non eſſe niſi cũ iſta trã⸗ ſierint: Nam gaudium noſtrum in ſpe futura:⁊ totum deſiderium vita ęterna ſit. Omnia ſuſpiria noſtra chꝛiſto anhe ⸗ lent. ʒlle vnus pulcherrimus qui fedos dilexit vt pulchꝛos faceret: deſideretur: ad illum vnum curratur:illi ingemiſcãt: ⁊ dicant ſemꝑ: magniſicetur dominus qui volunt pacem ſerui eius. Amen.
De vanitate mundane gloꝛie Ermo LVIII
Voſtolica lectio ftatres chariſſi/ a mi hunc ſonitum reddidit: Tem 1Cor..
pus bꝛeue eſt: reliquum eſt vt et
qui habent vxoꝛes tanqᷓ; non habentes
ſint: ⁊ qui vtũtur mũdo tanq; non vtã⸗ tur. Pꝛęterit enim figura huius mund: et ſicut fur dieſ domini ita veniet. Itaq; o anima quęcunq; audis ⁊ legis:conſili⸗ um te iuuet ſanctiſſimi danielis dicentꝭ:
Conſtlium meum accipe: ⁊ peccata tua aniel q⸗
elemoſynis redime. Quod conſilium ſi h 6

neglexeris: ad cglum ſine cauſa pulſas.
O anima quę inter carnis parietes fra⸗ giles habitas: vigila inquit ⁊ pulſa: pe⸗ te ⁊ roga:pulſanti tibi⁊ petenti aperiet᷑: dicit dominus.Et ſi trãſieris per igneʒ: tecum ſuʒ:⁊ flamma non comburet: quꝰ oꝛando ſi quęſieris inuenies:cum pulſa⸗ ueris rogando chꝛiſtus tibi aperiet ia⸗ nuas vt poſſeſſoꝛ paradiſi introeas. Si adhuc frater de fine mundi putas tibi te ſtare aliquid:vel tuum tibi conſidera fi⸗ Fob.1. nẽ. Scriptũ eſt eni: Nudus exiui de vte ro matris meę:nudus etiam ibo ſub ter⸗ ra. Ergo frater nihil tecum attuliſti quã⸗ do ingreſſus es mundum: nihil tecum P tollis quando dimiſeris mundum. Au⸗ dite omnes in populo:⁊ negligenteſ ali⸗ quando cognoſcite: Ite ad ſepulchꝛa moꝛtuoꝛum ⁊ videte exempla viuenti/ um. Jacent oſſa et perit caro: et ta⸗ men cauſa eius ſeruatur in iudicio chꝛi⸗ ſti. Juit ⁊ ipſe nobis ſimilis aliquan⸗
do in vanitate viuens: in ſeculo ſtu
dens diuitijs:multiplicauit agros: plã⸗ tauit vineas: implens hoꝛrea in thecis multis:⁊ letatus eſt in abundantia ſua:
et ecce ſubito ablata ſunt omnia ab ocu
lis eius. Plaudebatur ſibi per ſcemata multa:ſericis veſtibꝰ erat indutus:pom
pas ⁊ luxurias ſibi adhibens:epularum diuitias exercebat: ſaltatiões ⁊ iocus in ebꝛietatibus exhibebat:pꝛandia ſua cuʒ
cena miſcebat:⁊ leticig ſuę vix dabat ſi⸗ nem.Et ecce ablata ſunt omnia ab ocu/
lis eius. Vbi ergo abierunt illa omnia?
Vbi pompa: vbi ſcemata:vbi exquiſi⸗
ta conuiuia? Ebi nam ſunt illi qui eum in foꝛo longius ab omnibus conſpicie⸗ bant⸗ Vbi oꝛnatus domoꝛum ⁊ pꝛecio ſa luxuria veſtimentoꝛum? Vbi gemma
rum ambitio:⁊ argenti pondus immen⸗
ſum? Ebi poſtremo ipſa cupiditas quę
eum omia quotidie quę agit neſcit quã
do totum habet amittere? Ebi ſapien/
tia illa ⁊ foꝛis excogitata diſertio? Vbi aplauſus laudum ⁊ adulatio amicoꝛum aſſidua? Vbi ſeruoꝛum ſubditi greges ⁊ lampadarum radiantia luminis? Vbi
uguſtini
antecedntium turba clientum? Tranſie runt omnia ab oculis eius: ⁊ vitra non erit memoꝛia eius. Jacet in ſepulchꝛo re dactus in puluerem: defluerunt carnes eius quas delitię nutriebant: Abſceſſe⸗ runt nerui a compaginibus ſuis:ſola re⸗ manſerunt oſſa quę ſeruantur in exem⸗ pla viuentiuʒ: vt cognoſcantur reiiquiꝭ moꝛtuoꝛum. Putatur requieſcere coꝛpꝰ C eius:abijt autem anima eius in infernũ et non videbit vlterius lumen. Lircun⸗ dant enim eum tenebrę multę: tremoꝛ⁊ afflictio apꝛehendent eum: vermes ⁊ ig nis conſument eum: ⁊ fletus non deſi⸗ net ab oculis eius:ſtridoꝛ dentium fre⸗ quentat eum:eo quod peſſimi doloꝛes perurgunt eum:⁊ non deſinunt pęnę ab anima eius. Penitet ſe modo male vi⸗ xiſſe in ſeculo:⁊ heęc ſibimetipſi reputãs dicit ſe pietatem ⁊ miſericoꝛdiam non ſe ciſſe:⁊ modo quęret eam⁊ non inueniet: multas diuitias ſe poſſediſſe ⁊ repoſuiſ⸗ ſe ⁊ non eas pauperibus erogaſſe:perdi diſſe ſe tempus penitentię ⁊ non ſe coꝛ⸗ rexiſſe ab omnibus malis: dies ſuos ne gligendo tranſiſſe in quibus habuit ſpa cium bene faciendi vt non incideret in talibus pęnis. Expectat enim eum reſur rectio magna vt tradatur peioꝛi iudicio ßm quę vt geſſit. Ibi enim eum contur⸗ babunt multitudo angeloꝛum: qui ſuꝑ
penas ſunt ↄſtituti:impꝛoperãtes ei qð taliter egerit ⁊ elemoſynam non amaue
rit: ideo miſericoꝛdia ei denegatur. Ge hena ardens euz expectat: quia paupeʒ ⁊ ggenũ non amauit:ventrẽ eiꝰppetuus penetrat vermis:qui eſurientem paupe rem non ſaturauit.O qᷓ;tum valet apud dominum miſericoꝛdia quę in vita hu · ius ſeculi exhibetur: quę duz hic exhibẽ do delectatur:ad recolligendum inueni⸗ tur. Sicut dominus noſter ieſus chꝛiſtꝰ in euangelio dicit: Peati miſericoꝛdes: Watib ·y quoniam ipſi miſericoꝛdiam conſequen- tur. Lurrite itaq; fratres mei dilectiſſi⸗ mi dum lucem huius vite habetiſ: nete nebꝛe moꝛtis vos compꝛehendant: fa⸗ cite miſericoꝛdias in hoc ſęculo quę de⸗
ò—
p
P⸗ Vatð
33
Un,
N

in heremo Ber LIX
— enr anuct 1 — eant kt me eant pecce wuie uicti vt ſuccurr — relin per dbl queſcere qui ſain yna eni tiſ:h fir tis: quod iſ auerit omni t nterpell im em tmit poſſi ve⸗ teſtme nibus quę . nene kehe nb⸗—— nbner ij:⁊ ipfa os mißi domi a2i poſſide ihi ulu non vo ten vaheenn nn nvemt ² dam ini vt mi pꝛo a ĩdie iu auten notꝰeſt ui qui is diſ tꝛom⸗ letus 61 noſt conſe t miſeri nobis i iu em no eſt e ſcipulis no 5 ro ie quamur: cricoꝛd in con do pꝛeſ neſt di chꝛiſti di q poſſid ernnn ſcula n en ebn ene mi— loꝛum: Ame ono in eltj em nte 1a ꝛiſti:quomo deſnun dolots D Amen 1⁊gloꝛi o ſü j dicen ndite f tq; ſoluẽ omo ⸗ loꝛiai is ad di t: Intn ratres uẽdi po do econte n 2 diſci ntrauiti es verb 1po⸗ nodo malen tes ⁊cl mptumn Accipit ipulos: tieſus i aeuan evi A cleri mundi ſerit e ſpir 2 nſuffi: ianuise n pirp 8 icos ndi iritumſanc S is clan uis x ſuos igd ſace S— 8 er 1 inueriti aremittu m:qu rit eis: 46. minoni non fe 9 f dite fra Ser. L hab ris: ttun oꝛum* er atr N abeb ꝛretent tur eis: nremi ſedi uenet:* npnn chariſſimi die ant pꝛop enta ſunt. etnpoſut cupi noht is noſtri imi ſalu rat: opiüz: nt. Nunc 0uz us og ul ſ iſcitis faluti⸗ ucas hil tul uibus nquidiii ——. Mẽ· i41 eene F 30 encei in 4. eeeien pereint quin m con⸗ xerit ad i unia De qui ₰ R diesſuc terra miſta de erra moꝛi di e n ieſir idete it eis ib⸗ ubusdab 6he ſti viuenti ecan oꝛienti ultis ia ⁊ ſe um:Ecc te quid eis om— i8 7 tium tare: ium: ſe ra cuti ſi ce no petru m/ Actx.e dun Auditet eni e iquimus at enim e pi te ita ionis te yptum ea in le ergo ſibi ipenitus r ui o us omWe„ cumni Pẽ.z iump q; hab terra reliqui di biar itus reti mnie reliS attk.Ie nurpeion U 35 vO atrem ac entes m feſti poteſta rogant li etinuere reliq̃⸗ 19. uic aures tatem ntligant ant. En enm eum contu Wattðoig. neeneeen uutercudn S lns⸗ u mo qui minid enite filij nos es. Qbteſ omi omodo n nt poſ⸗ nprpcits nqui ad vitã qui v idoc eſilij audi S bi eſi minu don poſ⸗ ᷓ vis i ult vi ebo v audi entio chꝛi illu S Par on erube ei deneguur la:alia andatoꝛ erua seſt qui ca nes reli elial? neeitete E5 v to ma tqu 2a srelinque Qui ſe ẽ 18 elunenten eneelcn iue ci ialia ſun quom cimas tum —.— muni erico? † ui ety Partem odo cum palpe S ec: Si licorum unia um rici mologi accipi dointerc m Wume valet oOm ViSg S autem et q ſoꝛte ogumattendt* er cCte⸗ eri.18 u qu— quę petuſen— grnunini matr um au m: Oimnni ur non gna qui iteK inus — na quib⸗ ur ſaltem noſter iells os em aut tagrum nis qui E⸗ e cauſa perpen a laicie altem ſee Sunseen—. zeuricite 3 ſion diſer tres nei dlu in ben Wn e ton ielt ſu in ſedem necumſ ecuti eſti Et ivtiliſi pitiãte nisſeretuntu wueen lean ſeen eine ee neduum vieieen vtnul dot ſuloa— pue— ieenaen ieteien—. inſerr P ta aria: el. h udicantesi voſ atteſtant pientie:c oꝛitat Dicimu nto d tanto ec itaq; es duode eſſe ante:dei e:chꝛiſtu ee eo grati pꝛecipu ee tioꝛa pua: qᷓ;te es q;to pienti⸗ itaq; tutem vero pgu/ 2 a t qto i tia cer? ro pau/ v pneneen ie aoritan qð per cereb cta mẽb per ſapien ⸗ qu egãt᷑ uod eſt ſe ca⸗ s ſa⸗
Luc.1 noſter i „
pienti 1

— —.—— —— — 2.—
Bancti
quę vt diximus chꝛiſtus eſt: qui etiam iu⸗
xta apoſtolum: caput noſtrum eſt · icit
Cor·. enim: Caput mulieris eſt vir: caput vero viri eſt chꝛiſtus:chꝛiſti autem caput eſt de⸗
us. Vt oſtendamus nullum obſtaculum
intereſſe in ea parte pilos capitis incidi⸗ mus:in qua nouam ſapientiaʒ:id eſt chꝛi
ſtum ineſſe cognoſcimus: per hoc ſignan⸗
tes malam terrenarum rerum ſollicitudi
nem noſtrę mentis ad deum contemplan
dum impedire. Scimus enim ꝙ quiſq; qᷓ;
tomagis terrenis occupationibus im pli catur:tantomagis a ſui conditoꝛis viſio⸗
⁊. Timotꝰ · ⁊ ne impeditur. Vnde apoſtolus: Memo militans deo implicat ſe negocijs ſecula xen.7. ribus. Item: Aui ſine vxoꝛe eſt cogitat Numeri.s. quę deiſunt. hinc moyſes ait: Leuitę ra⸗ duant pilos carnis ſuę. Leuita interpꝛeta/
tur aſſumptus. Quiſq; nanq; in officijs
diuinis aſſumptus eſt:pilos carnis:id eſt ſuperfluas cogitationes coꝛdis radere de
bet. Laput igitur radere:ſignat cogitatio nes terrenas ⁊ ſuperfluas a mente reſeca- re. Nec incongrue per pilos ⁊ capillos ſi⸗ gnantur cogitationes ſuperflue. Sicut enim pili non ſunt pars coꝛpoꝛis ſed quę dam ſuperfluitas pꝛocedẽs a coꝛpoꝛis hu⸗ moꝛe:ſic bona tempoꝛalia non ſunt nobiſ naturalia ſed aliena ⁊ ſuꝑflua. Minc itaq; ſideles chꝛiſti qui ad ęternam vitam me⸗ dullitus ſuſpirant:qui mundum cum ſuiſ oblectationibꝰ ſub pedibus conculcant:
qui in terra nihil poſſidere volunt:ſed cuʒ Phil.ʒ. apoſtolo dicunt: NMoſtra conuerſatio in cę lis eſt:capilloꝛum minimam partem in ca piribus retinent: vt per eoꝛum abꝛaſionẽ ſe minimam terrenoꝛum ſollicitudinẽ ha ⸗ bere deſignent. Quapꝛopter etiam illam minimam particulaʒ capilloꝛuʒ retinent: quia dum in hoc mundo ſunt: a terrenis cogitationibus omnino vacui eſſe nõ poſ ſunt. Quiſquis igitur clericus ad ſoꝛtem domini vocatus qui comam nutrit ⁊ ca⸗ pillos radere vel tondere erubeſcit:pꝛofe/ cto ſe non de dei ſed de mundi ſoꝛte eſſe te ſtatur.to enim quiſq; carnis crines di⸗ ligit:fouet⁊ nutrit:tanto coꝛ ſuum non in cęlis ſed in terra fixum eſſe oſtendit. to autem radit ⁊ edomat:tanto ſe non terre⸗ na ſed ęterna diligere compꝛobat. Si ve⸗
—
ro vt pꝛędiximus:
crines idcirco radimus
vt inter nos ⁊ deum nipil intereſſe atpꝛo⸗
bemus: pꝛofecto patet ꝙ cum in oꝛatione perſiſtimus:aliena velamin capitibꝰ no⸗ ſtris aponere non debemus:pꝛeſertim cũ
apoſtolus dicat. Vir non debet oĩre Ve⸗ 1Coriu.
—— „—
lato capite: imago enim dei eſt. Ceſſent itaq; clerici pſalmodię hymniſq; ſpiritali⸗
bus inſiſtentes capillos: mitras cterach velamina in capitibus poꝛtarẽ? ne dum cum deo loquimur famulatꝰ ſui ſigna oc⸗
cultantes:eius indigni iudicemur pꝛopi⸗ tiatione:cuius ſalubꝛi doctrine pꝛeſumi⸗
mus non obedire. Qui enim non obedit
apoſtolo: contradicit euangelio: ⁊ iuxta eiuſdem apoſtoli vocem dicentl: An quę/⁊Con· ritis experimentum eius qui in me loqui⸗
tur chꝛiſtus Item ſi angeius venerit ð cꝙ⸗ Sal·⸗ lo:⁊ aliud euangelium nunciauerit vobiſ
anathema ſit.Extirpetur ergo penitus de clero talis pꝛeſumptio: ne quod
e abſit: a
deo expellatur eius oꝛatio· ihis igitur ſ· E gnis clericalibus pꝛęlibatis:quibus a lai⸗
cis diſcerni debemus: ad pꝛopoſitam ad⸗
monitionem redeamus. Audiamus apo⸗ ſtolum iohannem dicentem: Nolite dii/1ob. gere mundum neq; ea quę in mundo ſüt.
Audiamus ⁊ pſalmiſtam mundi amato⸗
res increpantem: Zilij hominum vt quid Pð
diligitis vanitateʒ ⁊ quęritis mendaciũ:
Saiomon quoq; ſubſequitur dicens: la Ecksn
nitas vanitatum ⁊ omnia vanitas. Libet intueriqᷓ; bene conſonant oꝛgana ſi pirituſ ſancti. Ahonet apoſtolus vt non diliga⸗ mus mundum: Inuehit pſalmographus in eius amatoꝛes: Clamat ſalomon cun⸗ gta ſubiacere vanitati. Quare non diliga mus mundum nec ſequamur mendaciũ: Eccleſiaſtes declarat: ac ſi diceret: Ideo non ſunt amanda ima:quia trãſitoꝛia mẽ dacia: quia quę ꝓmittunt non conferũt: bona igitur non junt. Cum enim bonoꝛũ omnium auctoꝛ ſit deus ⁊ a fidelibus ſuis quęri⁊ diligi quęq; bona pꝛęcipiat:ſi mũ⸗ dana vera bona eſſent: nec ipſe quidẽ cõ⸗ temneret: nec ſuis ſequacibus contemni pꝛęciperet. Quid igitur de ſe veritas te⸗ ſtatur:audiamus. Eulpes foueas habẽt uc· filius autem hominis non habet vbi ca⸗ put ſuum reclinet. Item ſi mundi gloꝛia
6
e pnb
( li6.
—.— n

usquinmeloqu ageusvenetici nuncauent vohl aurergopeniusde 0ne quod abſt:a nto. his iʒiurſt lbatis:quddisahi⸗ ad pꝛopoſtumad us. Audiamussyo qut in mundoſi tam mundi an ominun w ü qurnis nuii ſequiturdicisi mnia vanins lb nant orginn hin ſtolus vt nondi chu pſalmogꝛp umat lalonond ti Quur nndih cquamur nendci acſi dcrn ſu unuunitn utunt non conin t. Lum enin as ufilu⸗
uce,
lulpes fouens
babe tem
vana non eſſet: non ſe abſcondiſſet cum turbe eum regem facere voluiſſent. Item ſi mundi gloꝛia vana non eſſet: ſi diui/ tic terreng vera bona eſſent: non earum poſſeſſonbus impꝛoperaret dominus di⸗
Luc. s. cens: Ae vobis diuitibus ⁊c̃. Et alibi: Fa Watb ·3 cilius eſt camelum per foꝛamen acus tran⸗
ſire:qᷓ; diuitem introire in regnum ccloꝛuʒ. Audiamus etiam quid ſuis dicat imitato⸗ ribus: Si vis perfectus eſſe:vade ⁊ vende omnia quę habes ⁊ da pauperibus Itez:
Zuc. r4. Miſi quis renũciauerit omnibus quę poij
det:non poteſt meus eſſe diſcipulus.Itẽ:
Luch.1s. Memo poteſt duobus dominis ſeruire: id
eſt deo ⁊ mãmone. Vidit peritus magiſter ſuos diſcipulos luctaturos cum mundo:qᷓ ſi haberent vnde tenerentur:leuius deijce rentur. Tulit igitur arma ſuis ⁊ noſtris ho ſtibus:duʒ nos pꝛiuauit terrenis poſſeſſio nibus. Nudus nanq; latrones non ſolet ti mere:qui vero ſe mundanis implicat:tela
I parat quibus confodiatur. AQui ergo non
vult confodi:nudus pꝛocedat perviam hu ius exilij. Foꝛtaſſis quęret aliquis: Cũ de/ us ſequaces ſuos mũdana iubeat poſtpo/
nere:que ſunt que iuber apetere⸗Audiip⸗
ſum dicenteʒ: Quęrite regnum dei. Iteʒ:
Watths. Theſaurizate vobis theſauros in cElis. Qupret iterum aliquis: Si deus vult ho⸗
mines terrena odire:quę debent diligere⸗ Iſta ſunt quę pꝛęcepit diligere:cum ꝑmoy ſen reſpondit: Siliges dñm deum tuum ex toto coꝛde tuo:⁊ pꝛoximum tuum tanqᷓ; te ipſum. Pꝛoximus in terra tm̃ diligi pꝛęci⸗ pitur:quia cꝑleſtis regni hęreditatẽ nobi⸗ ſcum conſoꝛtitur: In quo charitate diuing perfuſi:ſcriptura teſtante quę ait:vt ciues noſtros ſicut noſmetipſos diligamuſ: pꝛo⸗ pitiante deo ibi facturi ſumus:per quem ⁊ redempti ſine fine viuemus:qui etiam cuʒ pꝛopter opera noſtra mala inimici eiꝰ eſſe⸗
1Job. 4. mus:pꝛioꝛ dilexit nos.Et cũ eſſemus ſerui
inutiles:in filios ſuos nos adoptauit ⁊heę⸗ redes:filium ſuum vnigenitum tradens ꝓ nobis:vt nos eriperet a perpetuę moꝛtis
laqueo. Quis nam puer tam benign um
patrẽ digne poteſt diligere? Quis ei tan- tis beneſicijs aliquid dignum poteſt retri⸗ buere?hec tanta beneficia admirans pſal⸗
Eõnÿ. miſta ait: Quid retribuam domino pꝛo oi⸗
bus quę retribuit mihi Lui ipſe inqͥſitio
Ad fratres in heremo Bermo LIX
ni deinde ſubiu ngit:alicem ſalutaris ae
cipiam.⁊c.tulacunqʒ ſit hęc retributio: calicem ſcilicet domini accipere: nulla ta⸗ men alia ita digne videtur paſſioni domi⸗ nice congruere. Hac vtiq; ratione:vt quẽ- admodum ſanguinem ſuum dedit pꝛo no⸗ ſtra redemptione:ſic ⁊ nos noſtrum funda mus pꝛo ſui nominis confeſſione. Sed q modo pꝛo chꝛiſto ſuum dabit ſanguinem: qui pꝛo eo non vult abijcere mundi vanita tem:cum nos minus qᷓ; noſtra diligamuſ⸗ Quomodo pꝛo chꝛiſto vitam tradet: qui contra eius pꝛęcepta hœc vana ⁊ falſa poſſi det? Ipſe enim dicit: Si diligitis me:man data mea ſeruate. Loquit᷑ ⁊ iohannes apo ſtolus: Qui dicit ſe diligere deum: ⁊ man/ data eius non cuſtodit mendax eſt. Cõuin cuur itaq; ſe ⁊ non deum diligere:qui man data eius non vult cuſtodire. Kum chꝛiſt⸗ pꝛo nobis pauper factus ſit ⁊ egenus: nos pꝛo ipſo cur pauperes eſſe erubeſcimus ⸗ Runquid eiꝰ pauperes non facit diuites:
veritate atteſtante:regnum cyloꝛum nõ di
uitum ſed pauperũ eſſe: Dicit nanq; pau/ peribus: Beati pauperes ſpiritu: quonias ipſoꝛum eſt regnum cęloꝛum Si eit regnũ ckloꝛum pauperum:reſtat vt infern?ꝰ ſit di⸗ uitum.hoc quoq; declarat nobis euange lium dicens: homo quidaʒ erat diues. Et poſt pauca ſubiungit:Erat autem ⁊ quidã mendicus laʒarus nomine:qui iacebat ad ianuam eius vlceribus plenus ⁊c̃. Factuʒ
Job.14.
1Pob.2.
2Corſ. 3
—
Luc.1s⸗
eſt autem vt moꝛeretur mendicus ⁊ poꝛta⸗ retur ab angelis in ſinũ abꝛaę. oꝛtuus ẽ
autem ⁊ diues ⁊ ſepultus eſt ĩ inferno H5 reputet quiſq; hoc verba eſſe auguſtini:nõ ſunt hominis ſed veritatis: quę nec fallere
poteſt nec falli. Quiſquis ergo vis regna ⸗
re cum chꝛiſto:elige pauperiem cum ipſo: vt requieſcas cum laʒaro mendico. Nemo enim poteſt gauderecum ſeculo ⁊ regnare
cum chꝛiſto. Audi apoſtolum dicentẽ:gper Actj.4t
multas tribulationes op oꝛtet nos intrare
in regnum celoꝛum. Et iuxta veritatis vov cem:pꝛimo nos opoꝛtet bibere calicem do/ Wattb.⁊0⸗
mini:vt ſic pertingamus ad regni cõſeſſio⸗ nem. Qui autem vult epulari cum diuite: pꝛeparat ſe epulas vermibus gehenng: in qua pꝛo gaudio momentaneo ardebit per ⸗ petuo cum capite ſuo diabolo. Infelix cõ⸗ merciũ:pꝛo tam bꝛeui gaudio cgleſti puari

—— —
Sancti
regno. Felix paupertas per quam cęleſtis acquiritur hereditas. Iglix commercium:
pꝛo perituris eterna recipere:? quod inef⸗ fabile bonum eſt:cum chꝛiſto ſine fine re⸗ gnare. Econtrario ineffabilis miſeria: per
h betua cum diabolo pati ſupplicia. Quapꝛo
pter fratres chariſſimi:nos illud euangeli⸗
Wattb.is. cum ruminantes: Quid pꝛodeſt homini ſi yniuerſum mundum lucretur:animę vero
ſuę detrimentum patiatur? el quaʒ com
mutationem dabit homo pꝛo anima ſua?
Voluntarie nunc pꝛo chꝛiſto ponam? quã⸗
doq; dimittenda:ne quod abſit pꝛo tranſi⸗ toꝛjs amittamus ęterna. Hauriamus an⸗
tidotum momentaneę amaritudinis: vt
aquandoq; percipiamus immenſe gaudia Cores. ſalutis. Sic modo curramus ꝛvt in futuro
compꝛehendamus:vbi inueniemur:vbi iu dicabimur: non perdamus tempus acce ptabile: Non eniz erit apud inferos locus penitentię. Dum igitur vacat:dum ſumuſ in via: aduerſario noſtro legi dei conſentia
Watts.ʒ. mus. Lex quige diuina: noſter ideo dicit
aduerſarius:quia noſtris camalibus om⸗
nino contradicit voluptatibus. Aduerſa⸗
rrio itaq; noſtroꝛid eſt euangelio: dum rex expectat:dum nos adhuc ad pacem inui⸗
tat:nuncios mittamus: cũ eo pacis fedus ineamus:vt cum venerit ille magnus pat · familias: non vt ſeruos inutiles punien dos:ſed vt filios hereditandos inueniat: ſecumq; introducat ad nuptias:vt de ſuis beneſicijs ſibi perennes reddamus grati⸗ as: Jeſu chꝛiſto domino noſtro:qui cũ pa⸗ tre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛum. Amen.
4 De perſecutione chꝛiſtianoꝛum
Sermo LX 8 Requenter diximus fratres chariſ ſimi ꝙ ſemper chꝛiſtiani ꝑſecutio⸗
oß.;. nenz patiuntur. Mundus in maligno po ⸗
ſitus eſt. Aduerſarius noſter diabolus re⸗ gnat in mundo:⁊ nos putamus quia non patimur perſecutionem. Quę enim res nõ perſequitur chꝛiſtianuʒ? mnia quę i mũ⸗ do ſunt perſequuntur chꝛiſtianum. Ahira⸗
mur ſi nos perſequuntur alij ſi chꝛiſto ſerui
re voluerimus:⁊ parentes noſtri nos per⸗ ſequuntur. Auicunq; diſſimilis noſtri eſt: berſequitur nos? odio nos habet. Ahi⸗
uguſtini
ramur ſi alij nos perſequuntur: ipſum co⸗
pus noſtrum nos perſequitur. Si comede⸗
ro paululum ⁊ coꝛpuſculũ meum fuerit ro⸗
buſtum:ſanitas coꝛpoꝛis mei perſequitui animam meam. Quocunq; me vertero:ꝑ ſecutio mihi eſt. Si videro mulierem: ocu⸗
lus meus perſequitur me:Lupit enl inter⸗ ſicere animam meam.Si videro diuitias: ſi aurum:ſi argentum:ſi poſſeſſionẽ:ſi deli tias coꝛpoꝛales:ſi pulchꝛa veſtimenta:qð⸗ cunq; videro perſequitur animam meam⸗
Non putemus ti in effuſione ſanguinis
eſſe martyrium:ſemper martrrium eſt chꝛi
ſtianis ⁊ religioſis. Adoleſcentulum libi⸗ do perſequitur:⁊ vult libido effundere ſan
guinem. Auando periclitatur anima tua et quaſi in periculo conſtituitur:tune aſtat dominꝰ ieſus a dextris patris ⁊ pugnat ꝓ adoleſcentulo ſuo. Si ergo ſunt martyria in pacis tempoꝛe:ſunt ⁊ negationes · Ne⸗ mo ergo dicat non eſſe martyriuz negatio/
nis. Et martyrium eſt ⁊ negatio. Ego ho⸗ P
die qui videoꝛ monachus:ſi rupero ꝓpoſi⸗ tum meum:chꝛiſtum negaui. Et ſi in pace chꝛiſtum negoꝛ in perſecutione quid face rem? Non toꝛqueoꝛ neq; exuroꝛ ⁊ denego: ſi toꝛquerer? exurerer quid facereʒ?Aui in perſecutione negat:habet veniam plagę. Pꝛo illo pꝛecantur ſancti. Quid enim di⸗ cit? Volui pugnare: caro mea in collucta⸗ tione defecit: Non ceſſit animus ſed ceſſit coꝛpus. Aliud mens cogitabat: aliud coꝛ⸗ pus compellebat:⁊ tamen non habet excu ſationem. Mulla enim eſt plaga quę debe⸗
at ab amoꝛe chꝛiſti ſeparare. Quid enim ti
i dicit⸗Hoc eſt: In incendio eras: in ecu⸗ eo pendebas:pꝛo me toꝛquebaris:? dic: non potui ſuſtinere toꝛmenta:⁊ quomodo ſuſtinuit petrus: quomodo paulus: quo ⸗ modo cęteri martyres ſuſtinuerunt:?⁊ ha⸗ buerunt coꝛpus q̃le ⁊ tu habes? O mona⸗ che qui ieiunium fugis:putas ignem effu⸗ gere? hhoc ergo dico: quia omni tempe ſũt martyria:ſunt ⁊ perſecutiões. Deniq; apo⸗ ſtolus quid loquitur de viduis quę ſecun⸗
dos duxerunt maritos?AQuid dicit?habẽ 1. Timotð
tes damnationem quia pꝛimam ſidem ir⸗ ritam fecerũt. Eiduę quid dicit? O vidua anteqᷓ; pꝛomitteres ꝙ eſſes vidua: in tua
erat poteſtate vt nuberes.Ex qͥ tpe confeſ/
ſa es vt mibi pmaneres:ex eo tpe mea eſſe
6 .
L
51

Spanst pugu i ergolint namn tiheguiones. e emamnzuezutio⸗ pus:impen ppaſ⸗ negaui. Etinpu ſecunone qui tu eq; exunt duꝝ quid lacerʒ:Aun abet venun yug ncti. Quid cund caro meꝛin vlum eſſu animus— cogitabat: auudc —
nctplgguet⸗ —
idua atuturtuniſn
d frattes in heremo
cepiſti: Si voluerlſecũdũ maritũ ducere:me
—
62—— es: qꝛ mihi iaʒ iũcta eras.
ic ⁊ tu monache:anteqᷓ; ꝓmitteres:in tua
3 erat ptãte facere qð volebas. Vox tua liga⸗ uit te mihi. Monne liber eras? In ptãte tua
erat ꝓmittere:nõ tibilicet ea licẽtia dimittẽ qð ꝓmiſeras. Pꝛomittẽ fuit tuũ: dimittere nõ eſt tuũ. Si me dimiſer: nõ habeo teĩ eo
gradu in qͥ pᷣus habui. Pꝛimo liber eras:et
eras qͥdẽ ð familia mea:ß̃ nõ eraſañ oculos meos:nõ eras ð miniſtris meis: ð familia mea eras:nõ tñ eras mecũ: tñ meus eras. Ex qͥ mihi militare cępiſti ſi receſſer:nõ ha ⸗
C beo te qᷓſi de familia: qᷓſi fugitiuũ.ſhoc to⸗
tũ quare dico? qm̃ in nr̃a ẽ ptãte ꝓmittẽ ſer⸗ uire deo ⁊ obedire:ñ eſt ĩ nr̃a ptãte dimittẽ. Pꝛomiſiſti: pᷣmiũ habes: negaſti penã ha⸗ bes.Mõ eſt meũ: vtrũq; ẽ tuũ:elige qð vel. habes viã moꝛtl ⁊ vite: ĩgredere q̃ volueri. hoc totũ dico frẽs chariſſimi: ne qͥs de vob putet ſe he liberã ptãteʒ ⁊ dicat:Ergo illi q
vxoꝛes hñt:qͥ ſũt ĩciuitatibꝰ:qͥ militãt:qͥ ne
gociant᷑:ð totꝰ mũdus i ꝑiculo ẽ: ſoli mona/ chi ſaluant᷑. Nra ⁊ illoꝝ nõ eſt ęq̃ ↄditio.Ii⸗ li ſciẽtes imbecillitatẽ ſuã nõ ꝓmiſerũt face re qð implere nõ poterant.ʒlii qͥdẽ chꝛiſtia/ ni ſũt:b chꝛiſtianꝰ q̃ñi ſecular ⁊ ſecular qua ſi negociatoꝛ ⁊ chꝛiſtianꝰqᷓſi miles:Et coꝛne⸗ lius cẽturio miles fuit ð ſaluatꝰẽ.ꝗgo qͥdeʒ ſum monachꝰ qͥ deſiui eẽ ſecular ⁊ factꝰ ſuʒ monachus:aut monachus ſaluoꝛ:aut aliter nõ ſaluoꝛ:nõ eſt aliud mediũ. Si voluero di
mittere vitaʒ monachi ⁊ ſeqͥ ſecularẽ:nõ ha⸗
bebit me dñs quaſi ſecularẽ ſed quaſi pᷣuari catoꝛeʒ. on ergo licet nobis dimittere qð habemus ꝓpoſitũ. Dicit aliqͥs. Quid facio ſi peccaui in iſto ꝓpoſito qui factus ſum vec ſeculari nec monachus? Aliqͥs pctõꝛ pecca/ tum maioꝛi pęnitẽtia cupit emẽdare. Ergo hoc dico. Mon nobis licet dimittere qð ha/
buimꝰ ꝓpoſitũ:licet dignitatẽ ꝓpoſiti ꝑdi⸗ deris. Si peccaſti in vita monachi ↄſtitutꝰ:
eſto penitẽs quaſi monachus patiẽs nõ q̃ſi
ſecularis. Aliqͥs dicit: Fugi dñʒ meũ neme
cedat: ſemꝑ debeo fugere? Site pęnitetꝙ fugiſti: debes reuerti ad dñʒ tuũ. Nemo di
cit: Penitet me qꝛ fugi:debeo ſemper fuge-
re? Si ſanctꝰ es: beatus es ⁊ monachus: ſi peccatoꝛ es:miſer es ⁊ monachꝰ tñ es.ꝓo ⸗
nachus es licet dignitatẽ ꝓpoſiti ꝑdideris. Siue ſancti ſimus ſiue peccatoꝛes ſimꝰ:non nobis licet mutare ꝓpoſitũ:qi xpᷣs ð cęlis a
Bermo 1LX LXI
patre miſt ſpiritum ſul:ſcutipſe pꝛomiſt-
Mon derelinquã vos oꝛphanos:ſed mittaʒ Jo.14. vobis ſpiritum veritatꝰ qui a patre ꝓcedit:
ipſe docebit vos omnia quęcũq; dixi vobis
et cõmonebit vos. lhęc quidem in cõmune loquoꝛ:mihi quoq; loquoꝛ:ne quis ſe putet
habere poteſtatẽ mutare ꝓpoſitũ. Et iã vt
aſſolet ſi caſu quiſq; inſtigante diabolo ac
ſuadente peccauerit:non ei liceat mutare †
poſitum:ſed ad pęnitẽtiã quę eſt medicamẽ
lapſoꝝ tota animi auiditate ↄfugiat. ñs
potens eſt ⁊ pᷓterita indulgere ⁊ ad pꝛęſens
et me ⁊ vos ab omnibꝰ inſidijs diaboli tu⸗
tos ſaluare: Qui viuit in ſycla ſecloꝝ. Amẽ.
De obedientia. Dermo LXI Fpmia einę vite volumꝰ ꝓmereri: ₰ hcepta dei totis viribꝰſatagamꝰcu/ ſtodire. Pꝛęcepta nãq; dei nolẽtib?
grauia: volẽtibꝰſũt leuia. Sicut ipſe ait: Ju Watib.i. gůũ ei meũ ſuaueẽ:⁊ onꝰmeũ leue. Audiam? dfim ⁊ ſaluatoꝛẽ nr̃m p̃cipiẽtem nobis ⁊ ſuo nos exẽplo admonẽtẽ: Tollite inqͥt iugum ↄpi.ð. meũ ſuꝑ vos:⁊ diſcite a me qꝛ mitl ſũ ⁊ hũil coꝛde.Quid ẽ iugum dei ſuꝑ ſe tollere: niſi ſanctę obediẽtię pᷣcepto ſeipſũ ꝓpt᷑ deũ ſub
ijcere? Mitl aũt ẽ qͥ oẽs iiurias ⁊ ↄtumelias q̃ ſibi illatę fuerit ęq̃nimit tolerat: qͥ eã apli⸗ cam ſniam ope tenet qᷓ ðꝛ: Mõ reddẽtes ma/ Ro.12. lũ ꝓ malo vel maledictũ ꝓ maledicto:ß ecð
trario bñdicẽtes.Et iterũ: Noli vinci a ma⸗ xbi. ð.
lo:b vince ĩ bono malũ. Humilis vᷣoẽqeli
git abiectꝰ eẽ ĩ domo dei: ⁊ oẽs ſtudet ſibi
ferre:qͥ ſe ſp puluerẽx cinerẽ eẽ pẽſat:⁊ĩcun⸗
ctis ꝗᷓ agit ſeruũ ſe indignũ:nõ ſolũ verbo:ß̃ oꝑe:cogitatiõe? oĩ ↄuerſatiõe ſua ſp ſe abij⸗
cit ⁊ ↄẽnit. Talis ꝓculdubio ad ſeruãdã di
ſciplinã atq; obediẽtiã eſt idoneus: necpõt
ꝑire a via iuſticię:neq; declinare ad dexterã ſiue ad ſiniſtrã:qꝛĩ eo qð mitł ẽ nulla adũſ— tate frãgit᷑:i eo aũt qð hũilis ẽ nulla ꝓſperi tate vel glia eleuat᷑.tus aũt ſit obediẽtie 7 fruetꝰ oñdit᷑ cũ ſubinfert: Et iueniett requiẽ aiabꝰ vfis. Obediẽtię qͥdẽ diſciplins mõ in
laboꝛe ẽ:ß i futuro fructum hʒ pacatiſſimũũ.
Et ſciẽdũ qð qᷓ;to mõ erimꝰ obediẽtes pfib? B nlis: tãto erit de obediẽs ofonibonfis: et tanto erit nob iugũ eiꝰ ſuaũe ⁊ onꝰ eiꝰleue.
—
Scire q; opoꝛtʒ: qꝛ ſupbꝰ⁊ ipatiẽs viſciplie r
er obediẽtie regulis ſubiacere nõ põt. In eo=
eni ꝙ elate viuit:cteroſ deſpicit:⁊ ſuis ma⸗ gis qᷓ alteriꝰ diffinitionibꝰ obedire apetit: In eo aũt ꝙ impatiẽs eſt:ipſa parua ⁊leuia

—*— —
—
vuras intolerabilia eẽ dijudicat:iqq; ſolũ re ctũ eẽ eſtiat qð obſtiato coꝛde ↄcepit: ſẽſuc ꝓpꝛio ꝓ oiuz vtit᷑ rõne Iſti tales frẽs vna nimel iepe ꝑturbãt:liteſqʒ mouẽt:necvolũt ad mẽſurã alioꝝ viuẽ:nec ſũt ↄtẽti his qͥbus ↄtẽta dʒ eẽ religioſa pauptas. Et cuʒ negli⸗ gẽtius cgterl viuãt: plus alijs volũt hono⸗ rari.mõi rebelles ⁊ inobdiẽtes aie:freq̃nt᷑ in paſſiõibꝰ ſuę carnis decidũt ⁊ vſq; ad tur pia opa dilabunt᷑:⁊ ex his pleriq; a ſocieta te fratrũ ⁊ a ſctõ ꝓpoſito miſerabilii ⁊ dãna biliꝭ diſcedunt. De talibus terribilit camat ⁊. Petri. petrus apls:Si inqͥt fugiẽtes coinqnatiõeſ můdi his rurſus impliciti ſupant᷑: facta ſũt eoꝝ poſteria peioꝛa poꝛibus. aelius enim erat eis nõ coðſcẽ viã iuſticię qᷓ; poſt cogni⸗ tionẽ retroꝛſũ reůti ab eo qð illis traditũ eſt Watt.1s. ſctõ mãdato · Huic důſ ait: Veę illiꝑ quẽ ſcã⸗ dalũ venit. Quiſqͥs ð talẽ ſe eẽ recosſcit:dũ tps coꝛrigẽdi hʒ ad lach?ymas ⁊penitẽtiaʒ cito redeat:ſupbiã cũ hũilitate vicat:impa
tientiã mãſuetudine dãnet:vitia in vᷣtutes zůtat:ne ſi iĩmalo ꝑſeuerat: ad eina ſutplicia
C ꝑueniat. Debemꝰ ðᷣeã quã ꝓleſſi ſumꝰ obe⸗ qientiã ⁊ vᷣtute ⁊ ope cuſtodire. ð tũc agi mus:cũ eũ qui nob p̃eſt ꝓ amoꝛe dei hono⸗
ramꝰ atq; diligim?? qͥcqͥd ab eo nob pᷣcipit
tanq; ab ipſo cęleſti dño fuerit ipatũ:ibent
implere feſtinamꝰ. Pꝛglatꝰenixpi viceſagit in monaſterio. Eñ iple ſuis paſtoꝛibꝰ at:
Auc. 1o. Aui voſaudit me audit:⁊ qͥvos ſpernit me ſpernit. Sicut enĩ gaudere debẽt? magnt
1 adño pᷣmiũ expectare qͥ libẽt᷑ obediũt: quia
qð ipi maioꝝ iuſſu faciũt:ß ipi auctoꝛi deo ĩ pẽdũt:ſic nimirũ magnũ a deo iudiciũ timẽ ⁊expectare debẽt qͥ p̃latoꝝ ſ uoꝝ iuſſa deſpi
3 ciũt:qꝛ cuʒ pᷣlatus ↄtẽnit᷑ nõ ipᷣe ð is in cuiuſ
loco poſitus ẽ ↄtẽptui habet᷑. Mec põt deus a nob ſine mas fructu honoꝛari:nec deſpici ſine mas detrim̃to. Debet ãt obediẽtia eẽ ſi ne moꝛa:ñ cũ murmure neq; cũ triſticia ani⸗
toꝛẽ deligit deus · Ponũ aũt qð cuʒ triſticia fir: deo nõ eſt acceptabile:qꝛ ipᷣe magl eſt in⸗
ſpectoꝛ coꝛdis qᷓ; coꝛpis. Debet q; obedien/ hit.⁊. tia eẽ vſq; ad moꝛtẽ: qꝛ vſq; ad moꝛtẽ patri ſuo ꝓpt nos obediuit xpᷣus. Adh ſetm̃ pᷣce⸗ ptũ ipe ſuo exẽplo nf̃ redẽptoꝛ noſ admonet
me qꝛ mitl ſum ⁊ humilis coꝛde. Pe timoꝛe dominiet auaricia vi⸗
.Corj·9. mi:ł cũ gaudio ⁊ hilaritate. Hilarẽ enĩ da⸗
Watts.n. dicẽs: Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊diſcitea
tanda. Sermo LRM to maioꝛ honoꝛ dat᷑:tanto maiꝰꝑiculum
luguſtini
moꝛ vñi expellit pctmñ. er timo⸗ 1ẽ dñi naſcunt᷑ muita bona· Salo⸗ vtn. mon ait: Picipiũ ſapie timoꝛ dñi. Pꝛouer.uct Et alibi: Btũs hõ quiẽ pauidus · Pertimoꝰ⸗ 6 rẽ eni dñi euadunt aię de penis inferni: etꝑ amoꝛẽ eius iuenit᷑ gaudiũ empitnuz: quia timoꝛ dñix amoꝛ ꝓximi charitaſẽ. Qui aũt
charitatẽ hʒ: deũ hʒ:et qͥ deum hz ſecularia
fugit. Qui xpᷣm diligit:ifernũ timet:? para difũ deſiderat: vbi anhelat ꝑuenire: in quo ſperat ꝑmanẽ:in qͥ nð eſt timoꝛ ð moꝛte:nec trepidatio ðᷣ hoſte. Qui deũ hʒ in ſe:diabo⸗
lirepellit ð ſe. Ner dilectioneʒ dei ⁊ ꝓximi
vita acqrit᷑ eina:amoꝛ dei in deo pmanẽ fa
cit: Dilectio ꝓximi malũ nð opatur Vnul/ Bo. n.
quiſq; qð ſibi fieri nõ vult:alteri nequaq; fa
ciat:qͥ ſic agit pctĩ nõ nutrit. Qui terrenis
ſe implicat:cęleſtibꝰ ſe elongat. Baudet qui
acqrit:triſtat᷑ qͥ amittit. Multi ſũt qͥ ð alie
nis lachꝛymis elemoſynas facẽ ſe ſperant:
vnũ expoliant:alterũ veſtiũt:vnũ inanẽ fa
ciũt:aliũ alienis reficiũt. Elemoſyna cũ ini⸗ qͥtate acqͥſita abomiatio ẽ apud deuʒ. ui ð iniqtate mibicoꝛdiã facere putat: nihil eſt en.
apud deum. AQuid dicemus fratres chariſ/ B ſimi de illis diuitibus qui congregant? ig Mõ. 3s. noꝛant cui congregant ea: Acquirunt terre
na ⁊pdũt cleſtia: ucrant᷑ pecunias ⁊ per⸗ vi dũt aias:Zittẽdũt ͥd acquirũt⁊ nò ppẽdũt S qd amittunt. Aulti ſunt qui in luce ambu ⸗ põ.
lare ſe putãt: ⁊ fori claroſ exiſtẽ ſe exiſtimãt: cũ pctõꝝ luto pleni:intus tenebꝛoſi ꝑſiſtãt. O cgca cupiditaſqᷓ a xpᷣo aias ſeparaſ:vt il/ Auc.s · le diues qᷓ dtidie epulabat᷑ ſplendide: añ cu⸗ ius ianuã laʒarus iacebat mẽdicꝰ. Moꝛtu⸗ e aũt diues i inferno lapſus:laʒarꝰ vo in ſinũ abꝛaę legit᷑ allatꝰ. Quare miſeri diuites nõ expaueſcitꝭ qui terrenas diuitias ↄcupiſcitk et celeſtes theſauros ꝑdẽ nõ curati? Qui ta⸗ le exẽplũ ſaluatoꝛis iam dictũ nõ timet:be⸗ ne cęcus ambulat. Jacobus enĩ apłs dicit: Eia nũc diuites ploꝛate ⁊ vlulate i miſerijs Jaccb⸗ vfis quę veniũt ad vos. Diuitię vñe putte⸗ facte fũr:veſtimẽta vfa a tineis coꝛroſa ſũt· Auiũ ⁊ argẽtũ veſtrũ eruginauit:⁊ erugoeo rũ vob in teſtioniũ erit. Eeę illis qͥ tales ſũt. Auarꝰ miicoꝛdiã non hʒ: Cupidus ſilis eſt C inferno. Infernꝰqᷓ;tũcũq; plus deuoꝛat:tan to magl cupit ⁊ deſiderat: ſic⁊ auarꝰ nunqᷓ; ſatiabit᷑.Creſcit vana potentia:creſcit ⁊ pę⸗ na · Potẽtes potentioꝛa toꝛmẽta patientur. Sað ·⸗.
—

nas ſuiſe penn vetütminnẽf üt. Henoſnciini tioẽ apuddeʒ Qu facere putu: uhle cemus funts cn qui congeguthi tea: Acquinntim rant pecunusip acquirũt tnõpůli unt quiinlucenb rol eiltẽ ſerlini nus tenchoſpſli
ho ains ſpanlnlu
abat ſlendideꝛia ebatmu Hn
pusljr oui
uure miſen duls
dienðaniu
Ad fratres in heremo
tõpat᷑. Iſti tales ſũt elati: ſupbi: vanitatẽ
pleni:luxurioſi:guloſi:et hoibꝰ magis pla ⸗
cẽtes qᷓ; deo. hi ſũt ſeiß̃os amãteſ:gule ſer uiẽtes magl q; ſpiritalibꝰ itẽdẽtes: coꝛpꝰoꝛ
nãtes ⁊ aiaʒ fedãtes. Carnalibꝰↄſ entiẽtes: ſpiritalia negligẽtes. Foꝛas oꝛnati:intꝰta⸗
befacti. Se ſapiẽtes eſtimãtes: veros ſe eẽ
Mor z. ſtultos non ↄſiderantes: cum ſapia huius mũdi apud deũ ſtulticia ẽ.Colligẽtes ami
citias ſecłares: perdẽtes ęternales. Dicit
Jacobi. ꝓ· nãq; apls:Quicũq; voluerit eẽ amicꝰ hui⸗ ſeculi:inimicꝰ ↄſtituit᷑ dei. Supꝑbꝰ deũ ne⸗ gligit: diabolo fuit: vba dina deſpicit:va na ⁊ iutilia diligit: falſaſ ſuggeſtiõeſ amatv inſtinctiões dinas recuſat. Dů terrena ſed
tur:fugiũt ab eo cęleſtia. Dũ trãſitoꝛia cõ
cupiſcit:eterna amittit. Vanitates ↄcupi⸗
piſcẽl: dia bolicas ꝑpetuas incurrit penas.
Vy illis qͥs i talibꝰ rapuerit infern?: qͥ duʒ
tpᷣs hñt:⁊ ĩ ſua ſũt ptãte ⁊ ñ̃ coꝛrigũt ſe: nec
emẽdãt:Cũ moꝛl venetit potẽtia illoꝝ vbi remanebit? Et ſola aĩa miſera nõne ĩinfer
D nũ ibit?O frẽs chariſſimi qͥd dicemꝰð illis qͥ vouerũt ⁊ nõ impleuerũt. Aheliꝰẽ enim
Ecks.j nõ vouẽ qᷓ; pꝰ vota ꝓmiſſa ipſa nõ tenere.
Ahulto ⁊ meliꝰẽ nõ ꝓmittẽ:q; fidẽ ꝓmiſſ 3 nõ adiplẽ. Peiꝰ inſuꝑ fuerit ſi nõ reddide ris qð ꝓmiſiſti:qᷓ; ſi votũ nunqᷓ; emiſiſſ es. Nõ · · Dicit nanq; ꝓpha: Vouete ⁊ reddite deo
Sað · vfo · Eti ſapia ðꝛtcs qð mẽtit occidit ani Nð·j· mã. Et pſalmiſta: Perdeſ oẽſqͥ loquũt᷑ mẽ daciũ.Et alibi: Ex verb tuis aut iuſtifica-
ber aut ↄdẽnaberl. Ahulti eni qð peiꝰeſt dei ꝓmiſſa dimittũt:diabolica fraude de/
cepti:alijs ſe oꝑibꝰmalis implicantes Hſe⸗
E ctant᷑. Lõſiderate ð frẽs chariſſimi voſmet
vbi amici: vbi parẽtes. Ecce quõ ð tãta pe tẽtia vel leticia tãta ꝓuenit miſeria ⁊ angu ſtia: de tãtꝭ diuitijs tot inopię:de tãtꝭ ſatie
tatibꝰ tãta fames: de tãta deiectatiõe bꝛe⸗
ui tã lõga triſticia:ðᷣ tam bꝛeui vita tã lon/ ga moĩs: de tam exigua ſanitate tam lõga
infirmitas: de tam bꝛeui luce tã lõge tene- bꝛe:de tam pua ſuauitate odorꝭ veiiuxurie
tãtos recipiẽtes doloꝛes ⁊ fetoꝛes dãnatio nis pꝑpetuę: Et ð veſtimẽtoꝝ nr̃oꝝ abũdã/ ia:ex q̃ largiri debuimꝰ elemoſynã paupi bus:tãtã nuditatẽ hñtibꝰ. Rogo vos frẽs chanſſimi dum vob dñs dat intellectũ ſpi⸗
ritalẽ: vt nõ ameti oẽ moꝛiturũ ⁊ trãſitoꝛiũ
pl'q; opoꝛtet:ne vos ↄfůdẽtesĩfuturũ ꝓ
ipſos:cogitate vbi ſint regeſ: vbi potẽtes:
Sermo LXII LXII
fundatis: Date parũ: accipiẽtes multum. Qui eni reliq̃rit oĩa q̃ poſſ idet ꝓpt᷑ chꝛiſtũ: Wattb.i. cẽtuplũ accipiet ⁊ vitã ętnã poſſ idebit. Et
qꝛ licʒ pauci ſint heu hãc ſalutꝭ viã grripere volẽtes:eo ꝙ multi ſint vocati:pauci vero Wattt.⁊o. electi:melius ẽ tñ cũ pauc ingredi ad vitã
eternã qᷓ; cũ multl pduciad gehẽnã. Exin⸗ de ẽ meliꝰ modicũ iuſto ſuꝑ diuitias pctõꝝ Mõðzs. multas: Auxiliãte dño nfo ieſu chꝛiſto:cui
eſt honoꝛ ⁊ impiũ in ſecla ſeculoꝝ. Amen.
Pe die iudicij et pęnis inferni. DSermo LXM 2 Fratres chariſſimi qᷓ; metuẽda eſt& 0 illa dies in q̃ dñs nñ ieſus chꝛiſtus
cũ flãma ignis aduenire ꝓpoſuit:
qͥ icircũitu iimicos ſuos inflãmabit:⁊ oẽs
tribus terre:⁊ videbũt filiũ dei veniẽteʒ in
nubibꝰ cęli vᷣtute magna ⁊ maieſtate excel ſa. Lõmouebit᷑ añ eũ terra ⁊ pctõꝛeſ pibũt. Cęlũ plicabit᷑ ⁊ ſiccabit᷑ mare ⁊ mõtes ſicut cgra ardebũt ⁊ terra vſq; ad inferos. Sol ↄZuertet᷑ in tenebꝛas: ⁊ luna nõ dabit lumẽ ſuum:ſtelle cadent de cęlo ⁊ virtutes celo⸗
rum cõmouebũt̃. Vũc aparebit ſignũ fi⸗
lij bois in celo:qð ẽcrux chꝛiſti. In cuiꝰlu⸗
mine oĩum manifeſtabunt᷑ abſcõdita coꝛdi
um. Lũc ſeti obuið yeniẽt chꝛiſto in aera:⁊ ꝛ Ehenat·ꝗ.
ſpcũ dño erũt: pctõꝛes autẽ ꝑibũt⁊ ↄfun· dent᷑.Et tũc fiet iudiciũ ⁊ veniet dñs ieſus
xpᷣs ⁊ mittet ãgelos ſuos ad q̃ttuoꝛ ãguloſ Watt. 24.
terre:⁊ↄgregabũt electos eiꝰa ſummo celi
vſq; ad ſũmũ eiꝰ:ſepabitq; dñs ſctõs ſuos
ð pctõꝛibꝰ:⁊ mittet eos ĩ caminũ ignis ar⸗ dentꝭ qͥ patus ẽ diabolo ⁊ ãgełeiꝰ: Ibi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽtiuʒ. Ve illis qͥ ibidẽ ſuᷓ Pẽ
habebunt manſionem: hic fumus toꝛmẽ⸗ toꝛum aſcendet in ſecula ſeculoꝝ: Ibi ver/ Eſa.ss.
mis eoꝛum non moꝛietur⁊ ignis nõ extin⸗ guetur: Ibi nulla vox niſi gemitus:nulla reqes b ardoꝛ ↄtinuꝰ: Ibi nulluʒ in fãma
refrigeriũ ß̃ ignis ꝑpetui ↄtinuũ incẽdiuʒ.
Ibilux nunqᷓ; videbit᷑: ibi tenebꝛis nunqᷓ; carebit᷑: ibi nulla eſt in bono eoꝝ mẽoꝛis:ß obliuio dei ip̃oꝝ ęrna. Quoꝝ cibꝰ eoꝝ cru ciatꝰ: qͥrũ manſio nõ abꝛaę ð ſathanę ſinꝰ. Ibi nulla amicoꝝ vł parẽtũ viſitatio ß in⸗
—
ceſſabił pctõꝝ toꝛmẽtatio. Pẽſa igit᷑ o hu⸗—
uradguuz dei poſſidẽ deſide, ras:cur tãta mala cõmiſiſti ⁊ tot bona omt ſiſti. Emẽda dũ potes:ad deũ clama dum tus habes:dum ſpacium dat luge: dum
——
4 1
8 . 5
* t
8 3 3

jit
1
1
1„ ſ6 1
† „ 6 1 . 11 1 .
licentia tribuit᷑: penitere nõ ꝓtrahe. Feſti⸗ na dum potes:fac bonũ qð vales dũ ani⸗ ma tua verſat᷑ in coꝛꝑe: dum adhuc viuis futurũ tibi acquire remediuʒ. Wꝛiuſqᷓ; dies moꝛt te ßᷣueniat:ipſum opibus bonis pꝛe uenire nõ tarda. Et pᷣulq; te ꝓfundus ab⸗ ſoꝛbeat pelagus: pꝛiuſqᷓ; te malignꝰ rapiat infernui:vnde nuila datur indulgẽtia:vbi nullus ampliꝰ regredit᷑ ad veniam:lachꝛy⸗ mis penitẽtię eruere te accelera:vt ſic ↄter⸗ nam euadas pęenã: De q̃ ⁊ nos piꝰ ac miſe⸗ ricoꝛs deus eripe dignet: Qui cũ pre⁊ ſpũ ſancto viuit ac regnati ſecka ſocloꝝ · Amẽ DPe exhoꝛtatiõead ſacerdoteſvt doceat qͥd populũ chꝛiſtianũ ſcire et obferuareopoꝛteat · Ser· LXMI. Vaite ſilioli mei ⁊ intelligite ͥmo⸗ do ſcriptura ſancta admonet nos eet inuitat ad regna cęloꝝ:⁊ oſtẽdit viam quõ mala iſtius mũdi euadere poſſi mus:⁊ advitam ꝑuenire ęternã chꝛiſto ad, iuuante. Clamat eni dñs per ꝓphetam ad ſacerdoteſ qui populo pᷓſunt:vt doceãt eũ et admoneãt:⁊ viamveritatis ſibi annun⸗ Eſa.ps. ciẽt. Dicit eni: Clama ne ceſſeſ: quaſi tuba ealta vocẽ tuã ⁊ annũcia plo meo ſcelera Ezech.ʒ. roxEr iteꝝ ſiñ annũciauert iñiqᷓ inic tatem ſuam:ſanguinẽ eius ð manutua re⸗ uiram. In his igitur grandis neceſſitas eſt omnibꝰ ſacerdotibꝰ vt viam ſalutꝭ po⸗ pulo demonſtrẽt· per quã vitam eternã ac uirere pollint. In pꝛimis ipſis explicãdo qð oiſchꝛiſtiancire ⁊ in coꝛde ſuo firmit te nere debet:ꝙ pꝛimũ eſt mandatũ dño dicẽ Wattb aꝛ. te: Diliges dñʒ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo: et ex tota aĩa tua:⁊ ex tota virtute tua:⁊ex tota mẽte tua: deinde ꝓximũ ſicut teipſů. Si iſta: id eſt amoꝛẽ dei⁊ timoꝛẽ:ac ꝓ ximi vilectionẽ in coꝛde tuo poſuerꝭ: ⁊ hęc pᷣce⸗ pta cũ ſũma reuerẽtia ſuſcige voluerl: tũc
6 1
ad aliã volũtatẽ bonam deo largiẽte facili
us poteri puenire. Pꝛomiſit enihis qͥ dili/ gũt eũ: reſurrectionẽ poſt moꝛtẽ: paradiſi delſtias: angeloꝝ ↄſoꝛtiũ ⁊ vitã ſempitnã. Vi poſt hec nec adůſa te moleſtãt:nec in⸗ firmitas grauat:nec ſenectus occupat: nec moꝛs occurrit: ſed pax ⁊ ſecuritas perpe⸗ tua:ſanitas aiarũ ⁊ coꝛpoꝝ gratiſſima:iu uentus Snin eeeel vita terna. Et hoc ꝓmiſſa ſunt bona faciẽtib? P et ð malis ſe ↄtinẽtibꝰ. Logitet ð vnuſqͥſq; qlirad ilã bonitatẽ puenire poſſit. Sit be⸗
niuolus: pi:benignꝰ: miticoꝛs: ſobꝛiꝰ ca⸗ ſtus:ad oẽ opꝰ bonũ ꝓmpt? ad mala tar dus· Scia vᷣtutũ fugiat:⁊ oĩ vᷣtutũ exerci
tio deo placẽ ſtudeat.Mõ ſit detracto? Inð&ob. foꝛnicatoꝛ: nõ rapax vel auarꝰnõ ebi: nõ guloſus: vel i ſcurilitate qᷓ ad reʒ nõ plinet ↄſtiturꝰ: px illa⁊ iipſil pollteld ſiſerpẽtẽ lu giat:ne vitijs ⁊ mal hmõi aiaʒ iuã inqner. Dilligat iuſticiã: pacẽ inqͥrat: amet paren
tes diectionẽ hẽat ad ꝓximũ· Lů gaudio
tũ valet deo adiuuãte ac ſibi copiã bono
pegrios ſuſcipiat:infirmoſ viſitet. Et inqᷓ;; tpaliũ miſtrãte vt ha e⸗
icia paupibꝰtribuat:⁊ cũ ſũmo gaudio ne
ceſſitati eoꝝ ſubueniat: credat ſibi retri⸗ butoꝛem eſſe deũ qui videt ⁊ ↄliderat vni uerſa. Pꝛo quo ⁊ dixit: Quicqͥd feceritis Watðaj vni de minoꝛib⸗ iſtis mihi feciſtl. Et ñlioli!
mei ſemp cum gaudio ⁊ leto animo paupe
ribꝰ manũ poꝛrigite inq;tũ pꝛęualet. Etſi
aliquis eſt iaboꝛatoꝛ qui terrã colat:ð fru⸗ ctibꝰſuis ⁊ ex eis oĩbus quę dñs ei donat
in decima eccleſiã nõ defraudet: ⁊ de parti
cula ſua paupib⸗ dirnänelicnt⸗ Siue gociatoꝛ eſt ⁊ in hoc laboꝛat:⁊ ipſe deo nõ ſeruit de ſuo laboꝛe:vel decimã reddẽ no⸗ luerit ⁊ de ſua particula paupib? miſtrare
nõ curauerit:ad nihilũ ipſe vnacuz pecũia
ſua rediget᷑. Ex quacũq; arte dñs alicuip ſonę ingeniũ lucrãdi donauerit:vnde ſeet
ſuos nutrire ac veſtire potuerit:⁊chm hoc ſuplucrari aliqua poſt decimaʒ:ex ipſa ſua particula que ſibi remanet:ꝓ redemptiõ anime ſuc ac ſuoꝝ paupibꝰ hilarit donet.
In his aũt omnibꝰcaſte: ſobꝛie⁊ pie viuẽ
dũ eſt: vt opus bonũ qð facitis deo acce⸗ ptabile fiat. Sculares ad eccleſiã libenter ↄuenite:ↄfeſſiõeſ veſtras humilia puro coꝛ
de ſacerdotibꝰ facite: ⁊ illos rogate ꝙ pꝛo pctis veſtris deũ vt vobis indulgeat oꝛa⸗ re dignent᷑. Oblatiões ꝑ dies dñicos pꝛo vobis ⁊ veſtris ſᷣm ſtatus veſtri poſſibili⸗ tatem deo offerẽtes. Dighũ nanq;?⁊ acce⸗ ptabile ſacrificiũ deo ẽꝛvt chꝛiſtiani qð ne⸗ gligenter egerint:per ſacras oblationes et elemoſynarũ largitionẽ placare feſtinent: et per verã: vt p̃mittit᷑ ↄfeſſionẽ:coꝛdis cõ⸗ tritionẽ:ac oĩmodã ſatiffactionẽiꝑ oꝛatio⸗ nem purã:per ieiuniũ ⁊ abſtinentiã pecca ta ſua abluere velint. Et vos ſimilit agen tes in omnibꝰ voſmetipſos ↄſiderate ꝓpt᷑ auiq in hac yalle miſerię: id eſt in h můda
vui

daunöehis
: Quicqᷓd ferenizu
nike. Etſitit wans.s. euangelicã ſectantes doctrinaʒ:
Wrpualeti. Ei dutorichkt: jn as qu disei dong deluenidepn
* ine kbont:nipſedeoni yel detini rin ula paupib ninr ů ipſe vnaʒpeciʒ iq; ane dis alui donauent:yndeſee epotuent tcUnhu tdecimzehl manet preden
er ſobietpien qð facius do rs ad eceſlbun ns bumilupuns ilos wgꝛle
vobis ndulgu
nnrite tabſtin
Et vos inlim Pattb 25.
nploo⸗ln dclub
.*
rentũ pctõ exigente: de paradiſo in pᷣſens exiliũ religati: bñfaciẽdo ad patriã reuerta mur. Si igit per ignoꝛantiã vel alias ↄtra deũ quicq; peccãdo egiſtis: per opa veſtra bona id emendare non tardetꝭ.hoc vobis
ad m̃emoꝛiã ſoilicite reducẽdo: vt ſiq̃s le⸗
gitimatꝰ ſit in domo ſua tranquille ⁊ paci⸗
ſice vt bonũ decet chꝛiſtianũ viuat:paren tibus honoꝛẽ impendat: vxoꝛeʒ diligat: ſi ios catholicã fidẽ ⁊ dei legeʒ cũ ſumma di⸗
feiplina inſtruat: vt deñ diligere:timere et honoꝛare ſciant. hoc enim beneplacitũ eſt
apud deũ. Supꝑ oĩa turpiloquia abſtinẽteſ·
chariſſi imi:pꝛoximis veſtris detrahere no⸗ lite:ſed ſi alicutaliqͥ in aliqͥ diſplicet: iluz te et
monete in charitate:⁊ ſi illũ lucrati fueritꝭ:
voſmetipſos ſaluabitl. In oibꝰ ebꝛietateʒ cauete.hec eni ſubuerſio magna ẽ animg. Sicut eni ignis facile incendit ſtipulas et leuiter ſiccas exurit paleas:ſic ebꝛietas coꝛ pus coꝛrũpit ⁊ animã fimule⁊ coꝛpus ĩgra ue pctõꝝ incendiũ deijcit:⁊ p̃cipue in iuue nibus. Vinũ enĩ⁊ iuuentus: duplex incẽ dium. Pꝛopterea qui ab ebꝛietate nonca⸗ uet:peccatũ non euadet. Ad eccleſiam añ venitis:cũ ſumma reuerẽtia⁊ timoꝛe maxi mo intrare debeti: ↄſderãtes qꝛ ad dñm⁊ dñatoꝛẽ vniuerſe creaturę vaditis: eidem ibidem ꝓ negligẽtijs veſtris veniã̃ depꝛe⸗ caturi. Dũ etiã in ecclia ſtamꝰ ofones dño P peccatẽ noſtris fundẽtes:pᷣus mñ oꝑibus fidei inqᷓ;tuʒ poſſibile eſt iuſtiſicati oculos mentis ad deũ leuemꝰſemp intendẽtes ʒj ⸗
liter de ſupnis a deo ↄſolatio nobis pꝛębe Nð·zz · tur. Oculi eni dñi ſup iuſtos: ⁊ aures eius
in pꝛeces eoꝝ Iſta ſi frequent᷑ feceris:⁊pᷓ⸗ oculis deũ habueris:inimicus fugiet a te. Angelus eni dñi bonus adiutoꝛ tibi erit ſi mentẽ tuaʒ firmã in his exiſtere ꝑſpexerit. Cõſidera qꝛ pius ⁊ mißicoꝛs eſt deus:⁊ pu/ ro coꝛde ſe deßcãtes mißicoꝛdit recipit:ꝓ⸗ miſſiones ſuas nõ elongat: ⁊ alleuat ac ſa
E nat eos qui ↄtriti ſunt coꝛde. Hocetiã cha⸗
————
riſſimi latere nos nõ debet:verbis chꝛiſtiꝑ cripturã ſacram nobis nũciãtibꝰ: ꝙ iſtius
mũdi finis apꝛopinquat: ⁊ꝑ qͥtidiana ſi⸗ gna que ꝑ euangetiũ pꝛecicta ſunt ⁊ quoti die Kunt ſpero in ꝓximo eiuſ eſſe aduentũ vtꝑ ignem oẽm iudicet mũdũ. Ecce enim
dñs veniet ⁊ oẽs angeli eius cũ toꝛ⁊ virtu
d fratres in hereme Bermo 1LXIII
nati eſtis. Et cur niſivt nuduli pꝛimoꝝ pa⸗
ptoꝛ noſter rex oium in ſede maieſtat ſuę:
et ↄgregabũt᷑ ante eũ oẽſgentes:⁊ ſepabit eos abinuicẽ ſicut paſtoꝛ fegregat oues ab hedis. Qui boni ſunt ſtatuet eos ad dexte ram ſuam:malos vo ad ſiniſtrã. Et his q a dexttt eiꝰerũt dicet: Venite bñdicti pattꝭ
mei:ꝑcipite regnũ qð vobis paratũ eſi ab
oꝛigine mũdi. Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi mãdu
care. Sitiui⁊ dediſtis mihi bibere. Nudus
tes cœloꝝ mouebunt᷑. Tũc ſedebit redem
eram:⁊ operuiſtꝭ me. Infirmus ⁊ in carce
le⁊ viſitaſtis me ⁊c. Tũc rñdebũt iuſti di⸗ ceutes: ñe qñ te vidimꝰ eſurientẽ ⁊ ſitien
tem ⁊ nudũ ⁊ infirmũ vel in carcere:⁊ mini ſtrauimsꝰtibi⸗ Tũc rñdebit illis dicẽs: ⸗
diu vni de mimis meis feciſti: mihi feciſt᷑. his vo quia ſiniſtris eius erunt dicet: i- ſcedite a me maledicti in ignẽ eternũ: qui
hparatus eſt diabolo ⁊ angelis eius. Eſu⸗
riui eni ⁊ non dediſtꝭ mihi mãducare: ⁊ ſic de ſingulis. Et ibũt hi in ſupliciũ gternũ: iuſti autẽ in vitam ęternã. Lonſiderate igi
1
tur filioli magnã dei pietatẽ: quali nos in n
peccati nfis ſuffert patientia. Penſemꝰ iu/
diciũ ilud futurũ yt pctã nfa nobis nõ im Pperet. Pꝛopterea chariſſimi B nobis in
oĩbus ↄſiderandũ eſt duzvnuſqͥſq; poteſt: dum tempus habet:dů pꝛeciũ in manibuſ
tenet:⁊ inqᷓ;tñ pᷣualet redimat ſe vnuſqͥſqꝝ
ne debitoꝛ peccati ac in ſeruitute diabolip
ſiſtat. Et exinde yos ſoculares poſt penitẽ F
tiam ⁊ recõciliationẽ actã:ſcm ſacerdotis ↄſiliũ cõitate tꝑibus pᷣcipue ad hec ab ec⸗ cleſia oꝛdinatis. Pꝛius tñ ante plures dies a ꝓpꝛijs etiam vxoꝛibꝰ abſtinete:vt mun/ do coꝛdex caſto coꝛpoꝛe ſanctũ ſacriſiciũ ac cipere poſſit᷑. Sacerdotibꝰ veſtris honoꝛẽ impendite:⁊ eis ꝓpter deũ obedite. Ipſe
nanq; dñs ad ipſos dicit: Qui vos audit xnq. 0.
me audit:⁊ qui vos ſpernit me ſperuit
ni inuicem vos honoꝛate Scriptũ nanq;
et pegrinos p̃cipue paupes ſuſcipite: hu⸗
maniratẽ quã poteſtis illis impendite:pe des illoꝝ lauate:veſtite nudos:in tribula⸗
tione poſitis ſubuenite: Conſolamini do/
lentes:ifirmos viſitate: moꝛtuos ſepelite:
in carcere poſitos reqͥrite:⁊ de bonis vfis
ᷓtum facultas vobis a dño ↄceſſa ſupetit ſinuenteaaommtejuftcta⸗
ij honoꝛẽt parenteſ: Similit ⁊ oẽs chꝛiſtia
ſt: onoꝛe inuicẽ pꝛeueniẽtes· Eſuriẽtes Zo paſcite:ſitientibꝰ potũ potrigite:hoſpiæes

———
nos in tribulatiõe poſitos adiuuate: pau/ peres ⁊ opp̃ſſos a pꝛauis hoibꝰ vel iniqͥ iu⸗ dicio inqᷓ;tũ vob poſſibile eſt adiuuate ſeu adiutoꝛiũ pᷓſtate:iudiciũ rectũ ac iuſticiam ſeruate: miſericoꝛdi in oĩibꝰ facite:pacẽ in
vobiſmetipſis habete:et eoſ qui diſcoꝛdes
ſũt ad viã ↄcoꝛdię reuocate. Symbolum? ofonẽ dfic tenete:filioſ⁊ filias vf̃as doce teyt ⁊ ipſi teneãt. Filioſ qͥs i baptiſmo rece piſt᷑ in ide erudite:⁊ ſcitote vos ꝓeis apð deũ ſidei fideiuſſoꝛes exiſtere. Et iõ ſemper
docete:ideſinent᷑ caſtigate ⁊ coꝛripite illoſ.
es Noſubiectos vfos yt tenemi admo⸗ Tu.a. nete vt ſobꝛie caſte pie ⁊ iuſte yiuãt in ß ſe⸗ G culo. Teritatẽ coꝛde ⁊ oꝛe dicite:caſtitateʒ
et ↄtinentis ſeruate: ſobꝛietatẽ ⁊ parcitatẽ cibi⁊ potꝰ habete:ieiuniũ fuate: Senioꝛeſ
honoꝛate:iunioꝛes in chꝛiſti amoꝛe diligi/
te:patiẽtes eſtote ad oẽs: benefacite his qͥ;
oderũt vos. Charitas ⁊ gaudiũ: patiẽtia: benignitas:bonitas:ſpes:fideſ: modeſtia: mãſuetudo: continentia:caſtitaſ⁊ dilectio ſint ĩ coꝛde vro iug it. Et hec in cogitatiõi⸗ bus ſctis ⁊ eloquijs ac oꝑibꝰ pijs ↄſeruate. Hũilitatẽ añ oĩa cuſtodite ⁊ tenete. Spem vfam totã in dño ponite. Vonũ cuʒ aliqð
in vob inueneritl:nõ vobis ad laudẽ vfam
inanẽ:ß deo ad ſui gloꝛiã qui E vobis de ⸗
dit aſcribite. Malũ vᷣo qð in vob videritꝭ:
nõ dei cauſa ſed vr̃a culpa ⁊ negligẽtijs ve
ſttris hoc factum foꝛe ſciatis. Diẽ iudicij ti⸗ mete:gehẽnã expaueſcite:vitã eternã deſi⸗ derate:cogitatiõeſ ⁊ oꝑa ſimul ⁊ verba die noctuq; in bonũ cuſtodite. Trãſitũ vr̃m ð
hoc můdo qͥ ſemp apꝛopinquat oĩ die ſpe⸗
rate. Pꝛecepta dei adiplete:⁊ ĩ eius miſeri Tobie. · coꝛdia nunqᷓ; deſperate. Qð ſibi qͥs fieriñ
Auc.s. vult:alij non faciat. Et ꝓut vultꝭ vt faciãt vobis hoies bona:⁊vos facite illis ſimilit.
Kharitatẽ aũt ꝗᷓ ẽ dilectio dei ⁊ ꝓximi ĩoĩ⸗
S
frẽs:qꝛ oĩs hõ qui poſt baptiſmũ moꝛtalia
crimia cõmiſit:ſen homicidiũ: adulteriuʒ:
foznicationẽ: furtũ:falſũ teſtioniũ:ꝑiuriũ: et his ſilia pctõ moꝛtalia ꝑpetratꝰ fuerit:ſi
pnitẽtiã verã nõ egerit: elemoſynã iuſtaʒ
nõ fecerit:⁊ ĩ bonis opibus nõ permãſerit: nunqᷓ; in regnũ cęloꝝ intrabit nec poſſide⸗
debũt. Pꝛoinde ſcriptuʒ eſt: Nequaqᷓ; de⸗ delinquẽtibꝰparcet: qm̃ pctõꝛ aut flagellũ
tꝑale habebit: aut purga
h bus ⁊ añ oia ſeruate. Nemo ſe circũueniat
faciet:aut puniẽdꝰ relinqͥt᷑ eterno iudicio: aut ꝙ male admiſerit punẽdũ: punit inh ſecuio: Ac ꝓinde ẽ ꝙ delinquẽtibꝰ nõ par⸗ cet deꝰ. Et alibi ſcriptũ eſt: Nulla pctã de? pmittet iulta: hẽ ſine vindicta: quia certe
aut nos h̊ vindicabimꝰ pctã vr̃a ꝑ pgniten
tiam: aut illa vindicabit deꝰꝑ ſeueritatem iudicij ⁊ iuſticiã. Et illð ſcitote certiſſime ⁊
firmit credite: ꝙ oĩs hõ qᷓ;uis ſeu qᷓ;tũcũq;
crimioſus fuerit ſeu pctõꝛ extiterit:ſi veraʒ penitẽtiã egerit:aciuſtas elemoſynas fece rit:⁊ĩ bona deuotiõe cũ opibꝰ iuſtis ꝑmãſe
o rit:moꝛtẽ ęternã nõ guſtabit:nec vnqᷓ; ĩin⸗ fernũ deſcẽdet:ſed ab angelis ſctis poſt vi
tam p̃ſentẽ in celũ leuabit⁊ gloꝛiã poſſide/ bit eternã. Eñ deus dixit: Mõ iudicabitur
põ bis in idipſũ. Etapls ait: Siß iudicate xonn
mus noſ nequaq; a dño iudicaremur.ihoc
eſt ꝙ illi qͥ in hac vita pᷣſenti ꝑ verã penitẽ⸗ tiam iudicãt:in iudicio extremo de his nõ iudicabunt᷑:quia ſic eoꝛum iudiciuʒ in hac vita termiat᷑. Eñ ⁊ alibi ſcriptũ ẽ: ꝙ ſi noſ pfecte pgnitẽtiã egerimꝰ nõ ſolũ deus cul⸗ pas nfas remittit:ß poſt culpas etiã pᷣmia ꝓmittit. Ideoq; frẽs chariſſimi:vitõ nr̃aʒ
in vita pᷣſenti emẽdare feſtinemꝰ:⁊ quicqd mali ↄtra pᷣcepta dei fecimꝰ defleamꝰ:⁊ vl⸗ terius peccare ceſſemꝰꝛac in voluntate bo ⸗ na:cogitatiõe recta:⁊ verbis ac opibꝰ ſctis nos ↄſeruemꝰ:auxiliãte ⁊ gubernante dño
nr̃o ieſu chꝛiſto:qͥ viuit ⁊ reg.de.i ſe.ſe. Z.
De erhoꝛtatiõe ad generalẽ ho⸗ minũ inſtructionẽ ꝓ ðeſideriovite celeſtis ⁊ cõtẽptu pñtis. Ser. LXV
Ratres chariſſimi: vnuſquiſq; pec 4
cata ſua emẽdare debet inqᷓ;tũ pꝛę
ualet deo auxiliãte. Dis eni homo
chꝛiſtianꝰ deſiderare debet prem cęleſtẽ et deũ preʒ oĩpotẽtẽ qͥ in cęł habitat:vt dicẽ
mereat: Pf nẽ qͥ es icel: Ibi videlʒ vbi eſt W
pf ð cel:vbiẽ patria nf̃a cęleſti:illuc deſide rare debem?ꝰ vt ꝑueniamꝰ: Ibi ꝑuenire ſpe remꝰ vt ⁊illic ꝑmaneamꝰ. Iſta nãq; vita ñ
cęleſtl ð trena: ñ̃ patria ð exiliũ:nec ꝑpetua ß trãſitoꝛia:qꝛ qͥtidie ad finẽ ꝓna. Illa vo
patria celeſt in q̃ de cũ ſctis zgelis ⁊ elecit 5 it nec poſſide⸗ ſuis habitat:finẽ nõ habet. Vere igit ſtui⸗ bit gloꝛiã eternã:ᷣ cũ luctu ĩ infernũ deſcẽ
Bal.;. det. Naz qͥ talia agũt:regnũ dei nõ poſſi⸗
tus ẽqͥ ad talẽ pfem talẽq; patriã ac talem cęleſtiũ ciuiũ ſocietatẽ ꝑuenire nõ deſide⸗ rat. Quis ẽ ille qͥ in captiuitatẽ ductꝰ vltra
ad patriam redire nollet? Quis in carcere
tionẽ in h ſpculo

udiſchit gſn mnö ſolüdels ul poſt alysctüjn is chariſimiyitf are feſtinemnquit ifecim delemn nac in volunnt t verbis ac opb ſi läte gubemani uit treg. deilßl dcadgengnin nt ꝑ deſienoy ußüne U mfint vnulqul uxilite.isuitn
d fratres in heremo
tenebꝛoſo poſitꝰampliꝰexire nollet ⁊ luceʒ videre- Quis vſq; ad moꝛtẽ famẽ ſuſtinẽs ſiei mãducãdi poſſibilitaſ affuerit ñ mãdu caret? Auiſ ſitim patiẽs ſi facultas bibẽdi exiſterit nõ potaret? Nob chariſſimi mũdꝰ iſte vere nõ patria ð captiuitas babyloni/
caẽ: qꝛ multiplicit᷑ diũſoꝝ inimicoꝝ nfoꝛũ
laqueis itretiti:mũdi videlicet carnis ⁊ ge⸗ neris hũani iimici: vita etiã p̃ſens ñ libtas ſed carcer pctõꝝ nobis eſt. De hac igit᷑ ca ⸗ ptiuitate:ð h tenebꝛarũ carcere eripi labo⸗ remꝰ: ⁊ nõ vt ſerui hũc cibũ ⁊ potũ vanita tis pᷣſent:anxiũ⁊ laboꝛioſuʒ apetamꝰ:ſed yt ilij liberi cgleſtẽ deſideremꝰcibũ⁊ potũ? hũc videlʒ qui plena ſacietas ẽciuiũ ſuper
noꝝ. Pꝛo h cibo:ꝓ hac cęleſti vita creato ⸗
rẽ ⁊ gubernatoꝛẽ nr̃m rogare debemꝰ⁊ oꝛa re:vt in hac valle miſerię ſeu exilio pᷣſenti nos cuſtodire ⁊ gubnare dignet᷑ vt opitu ⸗ lante illo ad poꝛtũ ſaluti ꝑuenirevaleamꝰ.
w hũdus eni iſte ſilutudinẽ maris hʒ. Aha⸗
re fetet:ſimilit ⁊ mũdus. Ex fetoꝛe auxili⸗ ante deo extrahere nos debemꝰ. Opoꝛtet nãq; cũ hůilitate maxia oꝛare deñũ creatoꝛẽ nf̃m ſctõſq; ſuos pᷣcari: vt ex hac valle la⸗
chꝛymarũ noleruẽſtipſoꝝ ciuiũ ſupnoꝝ cõ
ſoꝛtes nos efficiat. Illuc eniz ſũmo ſtudio Pperare debemꝰ: vbi ſine interruptiõe ma
nere ſperamꝰ: vbi nullus timoꝛ de moꝛte:
nulla dubitatio ð hoſte. Ibi vita ſine ſine: iuuẽtꝰ ſine ſenectute: lux ſine tenebꝛis:gau diũ ſine triſticia:volũtas ſine moleſtia ꝛre quies ſine laboꝛe: claritas ſine nube. hęc aũt vita hoꝛrẽda ẽ ⁊ laboꝛioſa: fragił ⁊ fa⸗ ſtidioſa: caduca ac miſera: deceptrix atq; doloſa:⁊ erũniſ ac ſcandal plena. In luctu naſcimur:in laboꝛe viuimꝰ: ⁊ ĩ doſoꝛe moꝛi mur. Et qð peius ẽ ⁊ ſuꝑ oĩa magl dolẽdi quidam pctis ſuis exigentibꝰ nõ ꝓfeſſi nec
htriti: de hac vita migrãteſ: nõ ſolum tpali
moꝛte plectunt᷑: 5⁊i infernũ deducti moꝛ te moꝛiũt᷑ ꝑpetua. Vitã eteni ſuõ ſine omi
pietate duxerũt:et ob h młta toꝛmẽta paſ⸗
ſuri nunqᷓ; vitã ↄſequent᷑ ęternã. Dũ enim tpᷣs habuerũt:vitã ſuã emẽdare noluerũt: Plus gulã amõtes qᷓ; abſtinẽtiã ſectãtes: plus luxuriã qᷓ; caſtitatẽ:magl terreſtria qᷓ; cęleſtia:plus creaturã qᷓ; creatoꝛeʒ diligen⸗ tes. Abſtinẽtia ducit ad caſtitatẽ: caſtitas pducit ad gloꝛiã:⁊ foꝛnicatio dimergit ad penã· Caſtitas ad cęlũ ſubleuat: ⁊ luxuria
in infernũ ꝓfundat. Laſtitas ſgtis angelis
Bermo LXV LXVI vnit: foꝛnicatio ãt vemonibiũgit. Sobꝛie tas cogitatiões ſctãs inſtituit:ebꝛietas ðᷣo
etiã ſi audit vᷣba ſctã in coꝛde non ſuſi cipit. Spoꝛtet ð vnũquẽq; verũ aię amatoꝛẽ nõ ſolũ coꝛpꝰnutriẽdo diligere:ß ⁊ aĩam nutri endo nutrire. Eidem? naturalii ꝙ ſi coꝛpꝰ eſurit cibũ querit:ſi ſitit potũ apetit:ſi nu/ dũ eſtveſtimẽtũ deſiderat: Requiem petir
cũ laboꝛat:ſomnũ quęrit dũ doꝛmire infe⸗
ſtat:⁊ ſic ð cęterꝰ coꝛpis neceſſitatibꝰ. Ani⸗ ma aũt oibus his indiget. Pꝛęceptum dñi panis eius ẽ:of̃o ſctã potus: veſti eiuſ veri tasx iuſticia:requies:hůtlitaſ ⁊ obediẽtia. In hetiã ↄuiuio ęternę ſocietatꝭ multi ſũt vocati:pauci vᷣo electi. Alij accipiunt fru⸗ ctũ triceſimũ:alij ſexageſimũ:alij ᷣo cente
ſimũ. Oqᷓ; btã eſt illa aĩa cui dñs deus di⸗
gnatꝰ ẽ ↄcedere mõſionẽ in gterna requie. Et qͥ hãc mãſionẽ:regnuʒ videlʒ cęleſte in ⸗ gredi voluerit:nõ ſuꝑbus neq; auarꝰ: non iuidus nec iracũdus:nõ guloſus nec ebꝛio ſus:nõ cupidus nec luxurioſus:nõ ꝑiuruſ: nõ homicida:nõ falſatoꝛ neq; adult᷑:⁊ ſicð ſingulis. uis aũt infinita mala ꝑpetra⸗
erit: de dei tñ miſcðia deſpare nõ dʒꝛ ð ſpẽ hbfe dʒ de dei mßicoꝛdia ⁊ fiduciã recupãdi
ſalutẽ:ꝑ vite ſuę emẽdationẽ ⁊ bonoꝝ ope rũ exercitationẽ: Verba dei libent᷑ audire: ad eccliã diligẽt ↄuenire:ſacerdotibꝰſepiſſi me ↄſiteri:oĩbus hoibꝰcharitatẽ firmã te⸗ nere. Qui eni charitatẽ nð habuerit:in vi⸗ tam gternã introire nõ valebit. Paruo tꝑe hõ viuit ĩh ſeculo. Dũ igit᷑ tpᷣus habemus opemur bonũ ad oẽs:⁊ vias dñi pᷣparemꝰ bonas · Ecce nũc tpᷣs acceptabile: ecce nũc dies ſaluti. Salus hoĩium chꝛiſt?ẽ. Si pa⸗ rentes nros ⁊ amicos diligẽ debemꝰ:qᷓ;to⸗ magl iſtũ diligere tenemur:qͥ ⁊ nos ⁊ nr̃os fecit⁊ creauit parẽteſ.hũc amemꝰqͥ vniũſ e
dñatur creaturę:ſcʒ deum. Biligamꝰ ꝓxi⸗
mũ ſicut ⁊ nos:qꝛ de terra ſicut ⁊ nos ꝓxi⸗ mi nfi ſũt foꝛmati:vt ꝑh vitam mereamur gternã:ipſo adiuuãte qͥ viuit ⁊ regnat ⁊c̃.
De agenda penitẽtia. Ser. ILxV
Watt 40% Wattb. 138
Sal.6.
2Lo n 6.
us⁊ mißicoꝛs deus frẽs chariſſi/ʒ
P niad cõpũctionẽ ⁊ pęnitẽtiaʒ nos
hoꝛtat᷑ dicẽſ: Cõuertimi ad meito Johel.1.
to coꝛde vfoꝛi ieiunioæ fletu ⁊ plãctu: qꝛ no
lo moꝛtẽ pctõrl:ßᷣvt ↄuertat᷑⁊ viuat. Et ite æʒeetz. ʒ. rũ: Noli tardare inqͥt ꝓpha ↄuerti ad dñʒ: Ecẽi.ʒ⸗
Löuertimi ad meĩ toto coꝛdevf̃o:id eſt ad
dñm deũvf̃m.Et ne differatl de die in diẽ.
1 2

———
——
——————=—— *— S— ²
———————— ————
—————
Et iteꝝ: Cũ ↄuerſus ingemnuert:ſ aluꝰ eris.
öuertimi igit᷑ chariſſimi ad dñm deũ no ⸗
ſtrũ tanqᷓ; boni ſerui ad fidelẽ dñm.ſhumi⸗
Rẽ ·4· liemus nos iↄſpectu dei:⁊ ploꝛemꝰ añ deũ
qᷓ fecit nos. Nð dedignemur ih ſeculo age re penitentiã ⁊ pctõꝝ nt̃oꝝ pᷣcari veniã:vt iniernalẽ euadere poſſimꝰ penam ⁊adęter
nam ꝑuenire leticiã. Emẽdemꝰ ð nos in ie⸗
iunijs ⁊ vigiljs ⁊ cgterl oꝑibus pijs:ſcien⸗
Ps.ʒo. tes ꝙ coꝛ ↄtritũ ⁊ hũiliatũ deuſ nõ ſpernit.
1.Eorjo. Sic enim ait apls: Caſtigo coꝛpus meũ et
in ſeruitutẽ redigo. Si ꝓ carne nf̃a laboꝛa. mus: laboꝛemꝰ etiã ꝓ aia ña ꝗᷓ dignioꝛẽ.
Sicurã habemꝰ ꝓ ſacietate miſerę carnis nte quã poſt paucos ãnos vermes deuoꝛa
bũr in ſepulchꝛo:qᷓ;tomagl deſpicere nõ de
bemus aiam ꝗᷓ deo ⁊ angelis eius pᷓſentat in cglo. Cogitate frẽs chariſſimi qꝛ abũdã⸗
tia pabuli iuxuriã admiſtrat: cum caro in tam copioſis delitijs ſatiat ⁊ mens tantis mulcet᷑ diuitijſ:in pinguedie carniũ ꝓuide
P nreſca vᷣmũ. Iterum rogo vos frẽs:quo⸗
tiens iuxta ſepulturã diuiti trãſitꝭ vt dili⸗ genter inſpiciati vbi ſint eoꝝ diuiti vel oꝛ namẽta:vbigloꝛia: vbi vanitas: vbi luxu rie:vbi voluptas: vel vbi eoꝝ ſunt ſpecta⸗ cula. Lõſiderate diligent᷑ ⁊ videte ⁊ agno⸗ ſcite:qꝛ nihil aliudi eis eit niſi cinis ⁊ fetoꝛ et vermis. O hõ vide ſepulchꝛa moꝛtuoꝝ: et dic tibi tuipſe:⁊ loquẽs tecũ dicẽ potes: Ecce nunc ex illo miſero qͥ h̊ depoſitus fuit nihil aliud niſi oſſa ⁊ puluis euenit. Et ve⸗ re hõ ſi ipſa oſſa arida audire voluer: tibi
pᷣdicare poterũt ⁊ dicere:O miſer qᷓ;tum ꝓ cupiditate huiꝰ ſpculi diſcurris: aut qͥd ſu⸗ perbię vel luxurię infęlicia colla ſubmitti: vt quid te aplicaſti ad ſeruiendũ crudeliſſi
mis dñis: vitijſ videlicet ⁊ crimibꝰ. Attẽde adme ⁊ intellige:cõſidera me ⁊ vel ſic tibi hoꝛreat luxuria tua vel auaricia tua hoc qð tu es ego fui:⁊ qð ego ſuʒ modo tu eris poſtea. Si in me pmãſit vanitas:te nõ ↄſu
mat iniqͥtas:ſi me luxuria polluit: te exoꝛ⸗
netcaſtitas:vide puluerẽ meuz ⁊ relinque
deſideriũ tuũ malũ ⁊c. Ideo qᷓ;tũ poſſum? auxiliãte deo laboꝛemus vt alioꝝ vulnera nobis ↄferãt medicamẽta:⁊ alioꝝ moꝛſ ad
vitã nobis ꝓſficiat:et hoc optie fieri põt ſi
plus erimus ſolliciti ꝓ aĩa qᷓ; ꝓ coꝛpe: vt cũ caro nfa fuerit in ſepulchto poſita: ani/
*
ma nfa bonis oꝑibus in cęlos eleuet᷑ oꝛna
4 ia· ala ſi nos deceperit aut pulchꝛitudo
alienę muliert: aut ↄcupiſcktia carniſque? ruina aie:ſcito ꝙ coꝛpuſſimul cũ aĩa pęnal pabebſt. Nã cũ caro nła putreuerit in ſe⸗
pulchꝛo: aia nr̃a toꝛquẽda merget᷑ in infer
ni baratro. Ecce qᷓles pᷣdicatiões oſſa ⁊ ci⸗
neres moꝛtuoꝝ qͥtidie ꝓclamant ad dũm.
Vere dico frẽs chariſſimi quicunq; luxuri⸗
oſus vel negligẽs ea ꝗj dico cũ maðtimoꝛe ſuſcipe voluerit:⁊ cito ad medicamẽta pg⸗ nitẽtię ↄfugerit ⁊ ĩ penitẽtia ex hac vita mi grauerit:ꝑadiſi gaudia poſi idebit. Quã ſi nõ egerit ⁊ moꝛs repentina eũ pᷣuenerit: ſi⸗
ne vllo remedio gternę penę cruciat? habe
pit. Nos igit᷑ dilectiſſimi frẽs qᷓ;tuʒ poſſu⸗ mus cũ dei adiutoꝛio ↄtra carnales ↄcupi⸗ ſcentias virilit pugnemꝰ: vt deuictis huiꝰ ſeculi voluptatibꝰ eternũ pꝛemiũ ↄſeq me⸗
reamur:per infinita ſycula ſeculoꝝ. Amẽ.
De fuga vanitatis? virtutũ ad⸗ eptione. Sermo LXVMI
Fiectiffimi frẽs:opoꝛtet humilita/
d tem nos hte:pꝛecepta dei cuſtodi rrrre:charitatẽ tenere:veritatẽ ſeqͥ et fugere vanitatẽ. Neritas eni mũdat:vani tas coinqᷓnat. Teritas chꝛiſtus ẽ:ſicut ipſe
dicit:Ego ſũ via:veritaſ⁊ vita. ia recta: ʒob lux vera ⁊ vita perpetua. Veraces filij dei
ſũt:mendaces ᷣo filij diaboli. Vnuſqͥſq; enĩ cuius opa agit:eius filiꝰ apellat᷑. Qui ſequunt᷑ deũ:ſempꝑ in luce ſũt:qͥ aũt imitã⸗ tur diabolũ:in tenebꝛis ambulãt ⁊ lucem nunqᷓ; habebũt. O dilectiſſimi filij qᷓ; malũ 2q; ꝑuerſũ ẽ dimittẽ luceʒ ⁊ ſeqͥ tenebꝛas: Fugere vitã ⁊ apꝛopinqᷓre moꝛti: dimitte re veritatẽ ⁊ ſeqͥ mẽdaciũ: delectari in va· nagloꝛia ⁊ ſpernere ſempitna: Jocũdarii ßᷣſenti doloꝛe ⁊ pena:⁊ amittere leticiam ⁊ euietẽ ſempitnã. Scriptura eni dicit: Non quęras gloꝛiã ⁊ nõ ↄfunderi cuʒ gloꝛioſus
fueris. Bti illi qͥ oculos hñt ſpiritales ⁊cõ ꝙ
tẽplãt᷑ celeſtia⁊ reſpuũt terrena. Ex hac eni fragili miſera ⁊ bꝛeui vita feſtinãt ad illam beatã reqeʒ ſctõꝝ que nunqᷓ; finiet᷑: illuc fe ſtinãt vbi ſemꝑ ꝑmanere ſperõt:vbi non ẽ timoꝛ de moꝛte nec pauoꝛ de hoſte. Ibi eſt vita ſine moꝛte:iuuentus ſine ſenectut ex⸗ pectatiõe:lux ſine tenebꝛis:gaudiuʒ abſq; triſticia:volũtas abſq; iniuria: regnũ ſine
cõmutatiõe: requies ſine laboꝛe: ſacietas
ſine faſtidio:⁊ claritas ſine nube. Ibiẽ vi⸗
ta angelica ſempꝑ leta. Eꝑticia huius ſęculi
licet ſepe gaudium eſſevideat᷑:ſepillime tů
bäz,
————„—

fiscpoutuniin;
ccta deicuſtodi enertyeiniſei e entseriniditn
s chuiſusiſcuht
ntaſtit. Uun
etua. Ueracesſljte
l diaboli. Vnli us fili agelui. Uu nluce ſüt:qatinti dus ambultt um dilectiſimi fljqᷓni
e uceʒtleitnctu pindremorn din
daciũ: delecnin ſempiina: Jou taminere lna cpun eni dicf
under atz guu
ohůt ſinnl
ivitn lehnit iin ut nunq fnick wi mar peritd 6 pauot dehoſte. entus ſine ſen 6 mebustgutt ſ muna: ht
one ubor: luu
„lnente M .Lenc un ſenduiun
Ad fratres in heremo
intriſticiã vertit· Regnũ deij habet ſinẽ vita huius ſeculi hoꝛrenda ẽ.Illaðo amã/
da atq; deſiderãda: hceni p̃jens vita mi⸗ ſera ⁊ caduca ẽ:imo icerta:deceptrix ⁊ inſa⸗
tiabil. In pgna ⁊luctu naſcimur: in miſe⸗
ria ⁊ anguſtia nutrimur:in laboꝛe viuimꝰ: idoloꝛe moꝛimur: ⁊i ine ꝙ magl dolẽdũ ẽ ſi impęnitẽtes diſcedimꝰ: ppetua toꝛmẽta
L patiemur. Nam veniã poſtmodũ non ↄſe⸗
quent᷑ qui dũ tp̃s hic habuerint ⁊ pęnitẽti⸗ am ↄdignã non egerint. Nam qͥ pꝛecepta
chꝛiſti non habẽt: vel etiã habentes nõ ſer⸗
uant:⁊ ꝓmiſſa cꝙleſtia deſpiciũt: qui plus amãt gulã qᷓ; abſtinẽtiã:magl luxuriã qᷓ;ca
ſtitatẽ ſectãt᷑:abſq; dubio regnũ deiñ poſ⸗
ſidebũt. Joꝛnicatio vꝛget aĩam ad penaʒ: caſtitas leuat moꝛtalẽ ad gloꝛiã. Laititas erigit iter ad cęlũ:luxuria facit ruere in in ⸗ fernũ. Laſtitas iũgit hoĩem moꝛibundum ſctis ⁊ angelis ꝑpetualibꝰ: foꝛnicatio ſoci⸗
at ſathanę ⁊ dęemonibꝰ. Poꝛcus craſſus ſe
voluit ĩ volutabꝛo:Et ſi poꝛco margaritas
ante ipſuʒ poſ ueris:nõ aduertens ↄculca bit in luto: Sic ⁊ hõ ebꝛioſus:vino replet?
ac crapuloſus:ferculis ſatiatꝰ:diũſis in lu⸗
xurijs ſe ꝓꝛuit ⁊ ĩ ſtercoꝛe vitioꝛuʒ ſe volu⸗
tans:verba ſanctę ſcripturę nec oꝛe ꝓfert: nec coꝛde ſuſcipit. Dulce illi eſt foꝛnicari: ⁊ cõtinẽtiã ſeruare amarũ. Ille miſer ambu⸗ lat elatus ⁊ ſupbus ⁊ cupit eẽ melioꝛ qᷓ; cę⸗
teri in B ſeculo:cũ tñj apud deñ deterioꝛ ſit.
Altioꝛẽ ſe cęterl exiſtimat etiã ſi oĩium infe⸗
rioꝛ exiſtat. Et ſic duʒ meliꝰ⁊ firmiꝰ ſe ſtare
putat in pᷣcipitiũ cadit ⁊ in ęternũ baratrũ vadit:Ex qͥ op̃s deus nos eripiat qui ſine
fine viuit ⁊ regnat. Amen.
DQuomodo per virtutes obuiã.
dum ſit vitus:Et de miſeria infer⸗ nali. Sermo LXVIII
Ratres ſatis timere nos opoꝛtet
ꝓpter tres cauſas:hoc eſt gulã:cu⸗
piditatẽ ⁊ ſupbiaʒ: quia diabolus
iſtis tribus circũuenit patrẽ ñm adam di⸗
Señ ʒ. cens: In q̃cunq; die comederitꝭ ex hoc fru/
ctu:aperient᷑ oculi vñi ⁊ eritꝭ ſicut dij. Nos aũt teneamꝰmẽte:⁊ timeamꝰ iſtaſtres cau ſas peſſimas:ne vt adã nuduli expellamur de paradiſo Cõtra gulã ⁊ ingluuiẽ:vẽtris
abſtinẽtiã Cõtra cupiditateʒ ⁊ auariciaʒ:
pauꝑtatẽ ſpũs ⁊ clemoſynarũ largitioneʒ. ontra ſupbiã ⁊ elationẽ: verã humilitaiẽ et oimodã ſubiectionẽ exercẽtes.hec ſeiẽ⸗
Bermo LXVII LXVIII
tes qꝛ angelos dei cuſtodes habemus: ſi cut ipſe ſaluatoꝛ ait: Amẽ dico vob qꝛan- Wattb.1s.
geli eoꝝ ſempvidẽt faciẽ pris mei qͥ in cęliſ eſt. Quapꝛopt certe credere poſſumꝰqꝛ oĩa opa nr̃a quę opamur die ac nocte ſiue bo⸗ na ſiue mala:ab ipſis in ↄſpectu dei nũcia⸗ ta erüt. Mã angelus bonꝰ hoꝛtat᷑ nos cõſi⸗ lio boni:quia cũ aliqͥd boni agimꝰ:ipſuʒ a dextris nris eſſe credamꝰ:Euʒðᷣo malũ ali quid cogitamꝰ aut faciamꝰſiue paruũ ſiue
magnũ: hoc nulli dubiũ qͥn malignuʒ an⸗
gelũ hoꝛtatoꝛẽ habemus:qui ſuꝑ hoc nos gaudenſirridet:cũ angelus ſctũs triſtatur et dolet. Et ideo cũ verba ocioſa dicimus: aut quicqᷓ; mali facimꝰ: diabolicũ ↄſiliũ ẽ. Cũ aũt ingemiſcimꝰ⁊ ꝓ pctis nfis ſuſpira
nus: aut opa virtutũ facimꝰ:tunc angelũ dei ſctm̃ admiſtratoꝛẽ ⁊ ↄſiliatoꝛẽ habem. Mam de illis tribus cauſis q̃s ſupius dixi/
mus vq̃ diabolus in adam ſubmiſtrauit ꝑ inſtinctionem maliↄſilij ſollerti cuſtodia noscaueamꝰ. Iſte eni tres:gulavidelicet:
cupiditas ⁊ ſuperbia: multa ⁊ infinita ge⸗ pᷣncipales vitioꝝ radices:ſacrilegium: ho⸗ micidiũ:foꝛnicationẽ:furtũ: auariciã:luxu
riam:falſum teſtioni:iram:diſcoꝛdiã:piu
riũ:⁊ his ſimilia. Mos igit᷑ frẽs chariſſimi
ponamus ↄtra ſuꝑbiã ⁊ elationẽ verã hu⸗ militatẽ:ↄtra gulã abſtinentiã: ↄtra cupi ditatẽ elemoſynã:ↄtra ſacrilegiũ ꝑfectã pe nitentiã:contra homicidiũ dei ⁊ ꝓximi di⸗ lectionẽ:ↄtra furtũ benignitatẽ:cõtra aua riciã charitatẽ:ↄtra luxuriã caſtitatẽ: ↄtra falſum teſtimoniũ veritateʒ coꝛdis ⁊ oꝛis: contra iram pacẽ: contra diſcoꝛdiã veram ↄcoꝛdiã ⁊ vinculũ pac firmũ:ↄtra ꝑiurium
timoꝛẽ dñi:Et ſuꝑ oibꝰ ſpem firmã:fidẽ re⸗
ctã:charitatẽ ꝑfectaʒ. Talit ꝑ virtutes vi tijs obuiãdo ⁊ ↄtraria ↄtrarijs curãdo:co⸗ ram deo ⁊ hoibus cũ iuſticia ⁊ ꝑcͥtate viua
mul· Iſta eni ſũt arma angelica:ioꝛica ⁊ ar x cus virtutũ:ſcutũ fidei firmiſſimũ ⁊ gzlea Ept.s.
ſalutꝭ. Qui hec arma in ſide nõ heſitãs ſe⸗ cum poꝛtauerit:nullus ei diabolus nocere poterit. O frẽs chariſſimi ↄtra peſſimũ ho ⸗ ſtem:id eſt imitiſſimũ generl hůũani inimi ⸗ cum tm̃ nos armare debemꝰ: vt ipſum viri liter ſupare valeamus:Qui ſemꝑ paratus eſt velut latro ad furanduʒ opa nr̃a bona: ↄſilia mala ſubmiſtrõãdo. Lerte multi au⸗ dacia diabolica decipiunt᷑ ⁊ ſecuritate pꝛo⸗ 1 3
——
———————— 2 F—————.— 8—————— —————————————— „——
—
———
—
——
—
2 S

—
——
Bencti
pꝛia quaʒ ſibi fingũt: decipiunt᷑. Dicũt eni
iuuenis ſum: dum eſt mihi tps ⁊ interim g floꝛet in me iuuentꝰ fruar můũdo:cuʒ ad ſe⸗ nectutem venero ⁊ amplius quę volo exer
cere neqͥuero:tunc penitentiã agens abſti⸗
nebo. Et non cogitat ille miſer ꝙ nõ habet
D
certum vnius hoꝛę vel momẽti ſpaciũ:ſeu etiam ptãtem de vita ſua. Eia chariſſimi frẽs non vol decipiat aut ſeducat iſta peſſi ma ſecuritas:quę nõ ſecuritas ſed potius periculũ dici põt. Pꝛoinde dieʒ moꝛtl ſem⸗ per in memoꝛia habeamꝰ: ſemꝑ in timoꝛe dñi ſtanteſ:penitentiã agamꝰ:quia traſit noſter:vita videlicet huius ſeculi bꝛeuisẽ ⁊caduca ac fragilis iſta miſeria pᷣſent mũ⸗ di tpalis potentia. Dic vbi imꝑatoꝛes ⁊ re ges:vbi duces: pᷣncipes aut barones: vbi aurum ⁊ argentũ ac oꝛnamẽta eoꝝ? Scri⸗
ptum eſt: Potẽtes potent᷑ toꝛmẽta patien/ tur. Veę tam obſcure mãſioni: vę tam lan guidę foueę: vę tam tenebꝛoſe: vę tam ꝓ⸗
funde ⁊ opacę carinę. Penſemꝰchariſſimi quõ de tam parua ↄſolatiõe:tam longa ca lamitas:ð tam bꝛeui leticia:tam longa tri⸗ ſticia:de tam modica luce: tam magneę te ⸗
nebꝛe: de tam exiguo lucro: tam graue dã⸗
nũ:de tam vana ſecuritate:tam foꝛte peri⸗ culũ: de tam parua potẽtia huius tpis: tã longa toꝛmẽta ſine fine manſura: de tã bꝛe ui iocũditate:tam longę ⁊ tã amarę lachty mę:de tam inani huiuſ mũdi pompa:dira gehẽnalis ꝓuenit pena: De qᷓ non libera⸗ bit pt̃ filiũ:nec ꝓ pre filiꝰ fideiubebit: vbi
non repit᷑ amicus qͥ redimat:nec frater qui
ſuccurrat: Vbi qͥ ibi ſunt moꝛi qᷓrũt: moꝛ
tem impetrare nequeũt:vbi amara pęnitẽ
tia tarde agit᷑:nec ob hoc ſic penitẽs adiu⸗
uatur. Ibi nulla vita ß mãſio dura ⁊ moꝛs
eterna:ibi tenebꝛoſus ignis ⁊ locus hoꝛri⸗
bilis:ibi flamma gehennalis ⁊ inextingui⸗
bilis:ibi imẽſa toꝛmenta ⁊ ſuſpiria valida:
ibi luctuoſi gemit? ⁊ languoꝛ longꝰ:ibi mi/
eri cum miſeris:ſuꝑbi cum ſupꝑbis:homici
dę eũ homicidis:adulteri cũ adulter:aua⸗
ri cum auaris: fures cũ iniquis: falſi pꝛęla⸗ ti cum falſis ſubditi: diſſoluti religioſi cum diſſolutis ſocijs ⁊ ſociabus laſciuis:⁊ ſic ð ſingulis. Qui oẽs ſimul inenarrabilit cru ⸗
ciabunt᷑ ⁊ in ifernali carcẽ ſine fine toꝛquẽ⸗ tur. De quo nos vitijs emẽdatos op̃s de?
erige dignet᷑:qͥ viuit ⁊ regnat in ſe.ſe. A.
Deerhoꝛtatiõe ad oꝛandũ: cum
Auguſtin eremplo cuiuſdaʒ defuncti in egy⸗
pto:Et demiſeria aĩe. Ser · LXX Ratres dilectiſſimi qñ oꝛare vultt
t aut pctã vfa plãgere: claudite oſti/ Want.
um ſuꝑ vos ⁊ oꝛate dñm deum ve⸗ ſtrũĩ toto coꝛde. Tũc reſpiciẽſ dñs ſuꝑ vol ꝓpitius ac pius vobis erit:qᷓſi pia mater fi iio ſuo dum eũ dolentẽ ⁊ ploꝛantẽ reperit. hec chariſſimi in coꝛdibꝰ vfis ſcribite ⁊ in ⸗ telligite. Et qui non intelligãt:eos qͥ ratio⸗ nabilit ſapiũt:interrogẽt. Acqͥrite vob di lectiſſimi theſaurũ cęgleſtẽ mũdi huiꝰ poſt⸗ poſitis vanitatibꝰ:attendenteſ⁊ valde ti⸗
mẽtes quoddã exemplũ hoꝛribile: qð qui⸗
dam hõ ſanctus in exceſſu mentis poſitus vidit ⁊ audiuit de quadã aia de ↄgypto ex⸗ eunte ⁊ ↄtra coꝛpus ſuũ ↄtendẽte. Erat eni
hõ iſte de cuiuſ aĩa fit ad pᷣſens mentio:coꝛ P
poꝛe fecũdus valde ⁊ tꝑaliũ ſtipatus pluri mũ: ⁊ĩ tali coꝛꝑis ⁊ rerũ ꝓſperitate poſit?
nihil aliud cogitabat inſi cũcta quę pote⸗ rat ꝑficere mala:nec quicq; de animę ſuę ſa lute tractans:totus vixit in peccatꝭ. Acci⸗
dit vt infirmitate laboꝛãs moꝛti apꝛopin⸗
quaret.Et ecce ſpũs illius ad oſtiũ coꝛꝑis pulſans terroꝛe ac męroꝛe ꝑmaxie ↄcuſſus ad modũ exire tardabat:qꝛ diabolos ante ſe pᷣparatos videbat:ac int᷑ ſe muſitare di⸗
centes:Quõ tardat᷑?Lur fit hoc? Quare facit tot moꝛaſ? Feſtinemꝰ:foꝛſitã michael cum ſocijs ſuis oppÿᷣmens nos:ac aiam illã nobis tollens quã per multos ãnos vincu lis nfis ↄſtrinximꝰ. Tũc vnus ex diabolis rñdẽs dixit: Nolite timere nr̃a ẽ. Ego opa eius ſcio. Ego ſemp cũ illo diebꝰac noctibꝰ fui.ſheęc illa aĩa miſera audiens dixit: Meu mihi quare vnqᷓ; nata fui aut creata. Ve mihi ꝙ vnq; in hoc coꝛpus intraui. Veę mi hi ꝙ vnq; in iſto peſſimo carcere carnis ex titi. Veę ribi coꝛpus miſerũ: quare alienas rapuiſti pecunias. Tu facultates pauperũ et ſubſtãtias eoꝝ in domũ tuaʒ ↄgregaſti. Tu cibarijs delicatis te nutriebaſ:⁊ ego ſa lutem nr̃am eſuriebaʒ. Tu vinũ bibebas ſapoꝛoſum: ⁊ ego fontẽ vitę ſitiebam. Tu te pᷣcioſis decoꝛaſti veſtibꝰ me nuda exiſtẽ⸗ te virtutibꝰ. Tu quidem fecunduʒ eras:et ego macra. Tu rubicũdũ⁊ ego pallida: Vu hilare: ⁊ ego meſta. Tu ridebas: ⁊ ego fle ⸗ bã. Tn gaudebas:⁊ ego dolebã. Tu ſemꝑ
mihi ↄtraria egiſti: modo es eſca vermiũ ⁊
putredo ac puluis. Requieſces ꝑmodicuʒ

bat:qꝛ diabolos ne ꝛac int ſe muſtued Lur ſt hoc Qun anemtſorſiti micht nens nos:acaunil er multos inos u Tůc vnus er dubo nmerenfaẽ. Ezyen c ilo dich toc n audiens dirt b fui aut ctn. i coꝛpus nmu lin ſimo carereum
tempus in tera⁊ poſtea meci jn inferuuʒ deducerꝭ toꝛmẽta ſicut ⁊ ego paſſurũ ęter⸗ na. his dictis coꝛpus ſ udare cępit ac ſpiri/
K tum reddere. Tunc ille diabolus angelus
ſathanc:qui non in bono ſed in in malo cu
ſtos ⁊ inſtinctoꝛ eius ꝑſtirit eam agꝛehen/ dens vixit: Nolite ſocij nolite moꝛam face⸗ re ſed tridentes acutiſſimos agꝛehendi
te:⁊ cum doloꝛe in oculos eiꝰ figite. Quic⸗
iderauit ſiue in comedẽdo ſiue bibẽdo yæ
etiam loquẽdo iuſtis vel iniuſtis nunqᷓ; pe
percit. Pungite ⁊ coꝛ eius doloꝛoſum ⁊ fal⸗
ſum in quo nec pietas nec miſericoꝛdia nec
charitas nec bonitas fuit. Pungite etiam manus eiꝰ rapaces: quę ad furtum: latro⸗ ciniũ ⁊ rapinam ꝓmpte ⁊ ad opera pietatꝭ tarde fuerunt. Inſuper ⁊ pedes eius 5 ad omnẽ viam malam veloces extiterũt. Tũc
illam miſeram animã de coꝛꝑe eiectam ſic
membꝛatim puniẽtes: leuauerũt ſuꝑ alas ſuas nigraſtenebꝛoſ. a veſptilioneas:ad D ad infernũ ipſam deducẽtes. Et dum ſic in
nerec4. itinere eſſet: vidit aĩa illa claritatẽ magnã b. et.7.*
et dixit: vbi vel qͥdẽ iſta claritas? Reſpon/ derũt demones dicentes: Non agnoſc pa triam vnde exiuiſti quãdo in hanc ꝑegrina tionẽ veniſti Tu quondã renũciaſti pom
pis noſtris ⁊ per baptiſmũ ac ſignũ crucis nos expuliſti. Audiſti ꝓphetas ⁊ apoſto⸗ los: audiſti etiã ſacerdotes ⁊ curatos tuos qͥ nõ ceſſabãt tibi viaʒvitę pᷣdicare ⁊ nomẽ ſaluatoꝛis tui laudarè. Loꝛauteʒ tuũ a do/ ctrina eoꝛum longe erat: qhodo tranſis iu
xta patriam illaʒ vnde pma veniſti: nõtg⸗ men ibi diuertes nec venies.hoꝛos ange loꝛũ audieſ: non ad tuaʒ ↄſolationẽ ſed ad tuam perpetuã deſolationẽ. Claritatẽ ſan
ctoꝝ videb: nec tamẽ ibi habitabis: quẽ⸗ admodũ ⁊ nos non facimus qui de paradt
ſo eiecti ſum?ꝰ: ⁊ ſicut fuimꝰacſ umus in ꝑ⸗
ſti in ꝑegrinatiõe:nunc moꝛaberis nobiſcũ in damnatiõe in qua multos habemus ſo⸗ E cios. Tunc cępit illa miſera anima cum do loꝛe ⁊ fletu ac gemitu ingenti dicere: heu me miſeram ꝙ vnq; creata fui ac nata ſeu ĩ hoc coꝛpus maculatũ poſita. heu mihi ꝙ in iſta damnatiõe poſitã claritatẽ ęternam pdidi ex qua olim ſine macula exiui. ho ⸗ do video ſpacioſam viaʒ queę ducit ad pa/
quid eni vidit ſiue pulchꝝ ſiue turpe:totũ ↄcupiuit. Pungite os eiuſquia oĩa que de
o:perhumilitatẽ dei fragilitas hũane na turgaſckdit ĩ cęlũ. honeſia eſt eni int hoieſ hüilitatꝭ ↄMſuetudo:ſicut ſalomon ait: Abi Pꝛouer. 11.
us in P⸗ humilitas:ibi ſapia. Itẽ aliꝰ ſapiẽs: ditione:ſic ⁊ tu nobiſcũ eris. V q; mõ fui⸗
triam non tamen pambulabo eaz. Tũcp⸗ duxerunt eam inimici ſic flentem ⁊ gemen tem ad perditiõis poꝛtaſ ꝛvbi diabolus ad recipiendũ eam pꝛeparatus erat in ſimili tudine dꝛaconis:⁊ aperiens fauces ſ uas fe tidiſſimas ac glutiens eam reuomuit in ca
lidiſſimũ locuʒ igneũ:vbi ſuę ↄſimiles ex⸗ pectant iudicium.hoc exemplo dilectiſſi-
mi edoctiac admoniti vt alioꝝ fera vulne nobis ſint medicamẽta certa:vitam no/ ſtram hic dũ valemus in melius emende
mus:carnalia abdicantes: ſpiritalia ſ ectã⸗ les: vt ſic letanter ex hoc coꝛpuſculo egredi
entes dicere poſſimus: Adheſit aĩa mea Ps· oꝛ poſtte: qꝛ caro mea caſtigata ꝓ te deꝰme/
us: Ob hᷣ mi dñe me ſuſe cipiat dextera tua. Qð nobis ↄcedere dignetur q ſaluat om⸗
nes ſperantes in ſe:ac viuit ⁊ regnat deus
in ſecula ſeculoꝝ. Amen.
De cõmẽdatiõe humilitat: Acð copuctiòe coꝛdis· Ser.LXX
d Vanta ſit verę humilitat? virtus 2
fratres facile ex verbis dñi cogno⸗
ſcitur: qui vt ſuperbiã phariſeoꝝ damna- ret dixit: Dis qui ſe exaitat humiſiabit᷑: et uc.i4. qui ſe humiliat exaltabit᷑.humilitatꝭ paſſi
bus ad cœli culmia ↄſcendit᷑: qꝛ deus excel⸗ ſus nõ ſupbia ſed hũilitate attingi᷑. De q́
dictũ eſt: Deus ſupbis reſiſtit: humilibus ʒacobi.ꝗ
aüũt dat gfam. Eñ in pſalmo dicit᷑: Excel/ Wõ.13. ſus dñs ⁊ hũilia reſ picit ⁊ alta a longe coð ſcit. Alta poſuit ꝓ ſuꝑbia. hũilia ᷣo reſpi-
cit vt attollat:alta:idẽ ſuꝑba coꝗ̃ſcitvt de ⸗
jciat · Diſcamꝰ hũilitatẽ ꝑ quã deo ꝓpinqᷓ
re poterimꝰ:ſicut ipſe ĩ euãgelio ait Difci⸗ Watth.u⸗ te a me qꝛ mitl ſũ ⁊ humil coꝛde. Perſuper biã mirabllis angeloꝝ creatura ceciditꝰ c
fuerit ſupbia:ibi erit ⁊ ↄtumelia:vbi auteʒ magnꝰ es humilia te ĩ oĩbꝰ:⁊ coꝛã̃ deo iue⸗
nies gfam · Itẽ dñs ꝑ ꝓpham: Ad quẽ re· Eſ. o. pici
ãniſi ad pumilẽ ⁊qetẽ ⁊tr
humilẽ⁊c mentẽ ver⸗ ba mea Auicũq; hũilis ⁊ quietꝰ?nõ fuerit nõ põt ĩ eo ha bitare gra ſpũſſcti. Deꝰ hu⸗
milis factus ẽ nf̃e ſalutꝭ cã.Erubeſcat ð hõ
ſupbꝰeẽ. ta hůilitate iclinat᷑ coꝛ ad ima:
tantũ ꝓſficit in excelſo Qui eni hũit fuerit
exaltabit᷑ in gloꝛia. Pꝛimꝰ hũilitatꝭ graduſ B
eſt veritat ſermonẽ audite bũilit:memoꝛit
i 4

ee—
—
.—— 2—* —— 2—— 3 ceeeeeee— ⸗—
retinere:voluntarie ꝑficere: eam qͥp⸗ pe quam non inuenit humilem veri⸗
tas fugit mentem. Eto quis humi⸗
lioꝛ fuerit de ſeipſo: tanto maioꝛ erit in conſpectu domini. Superbus vero qᷓ;to gloꝛioſioꝛ aparet inter homines: tanto deiectioꝛ erit ante deum. Qui ſine hũilitate bona opera agit:in ven ⸗
ec.i to puluerem poꝛtat. Quid ſuperbit
terra et cinis: dum vento ſuperbia diſ
pergitur: qð ieiunijs vel elemoſynis congregare videtur? Noli o homo in
virtutibus gloꝛiari tuis. Quia iteruʒ yabiturꝰ es iudicem non teipſum: in cuius conſpectu teip ſum in coꝛde tuo
humiliare debes:quatenus ipſe te ex⸗ altet in tꝑe retributiõis. Deſcende vt aſcẽdas:hũiliare vt exalteris:ne exal⸗
tat?humilieris. Qui enĩ ſibi vilis ẽ:an te deũ pulcher eſt: Et qͥ ſibi diſplicẽt: deo placẽt. Eſto ergo ꝑuus ĩ oculis tu is vt ſis magn ꝰin oculis dei. Tãto eni eris apud deũ pꝛecioſioꝛ: qᷓ;to fuer an te oculos tuoſ deſpectioꝛ. In ſũmo ho
noꝛeꝛſũma ſit tibi hũilitaſ: honorꝭ laul C eſt humilitatis virt?. CLõpunctio coꝛ
dis ex humilitatis vᷣtute naſcit᷑:de cõ ⸗ punctione ↄfeſſio peccatoꝝ: de ↄfeſſio ne penitẽtia:de pęnitẽtia vera perue⸗
niet delictoꝝ idulgẽtia. Lõpũctio co: dis eſt humilitas mẽti cũ lach:ymis?
recoꝛdatiõe pctõꝝ ⁊ timoꝛe iudicij. Ex gemino fonte cõpũctionis ſolẽt ꝓflue re lachꝛymę:vna dũ mens operũ ſuoꝝ mala ↄſiderat:altera dů deſiderio ęter
M·41. nę vite ſuſpirat. Vñ ꝓpheta ait: Siti/
uit anima mea ad deũ viuũ: q veniã
Nẽ·sʒ · ⁊ aparebo añ eũ. Itẽ: Cõcupiſcit⁊ de
ficit aĩa mea ĩ atria dñi. Quattuoꝛ ſũt qualitates affectionũ: qͥbꝰ cogitatio iuſti tedio ſalubꝛi cõpungit᷑:hoc ẽ:me oꝛia p̃teritoꝝ facinoꝝ:recoꝛdatio fu turarum pgnarũ: cõſideratio peregri ⸗ natiõis ſuę in huiꝰ vitę miſeria:⁊ de ⸗
ſideriũ ſuꝑnę patrię: q̃tenus ad eam
qᷓ;totius valeat peruenire. Qñ̃ ð iſta
in coꝛde hominis fiunt: ſignũ eſt tunc
eſſe deũ per gratiam pꝛęſentẽ. Vñj in
Pẽ·ʒ · pſalmo dicit᷑: Deus vitaʒ meã nuncia
ui tibi:poſuiſti lachꝛymaſ meas iↄſpe ctu tuo:ſicut in pꝛomiſſione tua. Pꝛo⸗
Auguſtin
miſſio indulgentię quã habem a deo lachꝛymaſprnitẽtię excitat icoꝛde no⸗ ſtro: Theſaurum deſiderabilem in cot de bominis compunctionis dulcedo. Anima hominis quę in oꝛatione com pungitur:valde illipꝛoficit ad ſalutẽ: cum per eꝛationem compunctio effun diturꝛſpirituſſancti pꝛęſentia coꝛdib
noſtris illuſtratur.
e non tardando conuerti ad dominum. DermoLRR „ Egitur in litteris diuinituſ in/ A
1 ſpiratis dictum: Iili ne tar⸗ Ecẽi.y.
des conuerti ad dominuʒ: qꝛ neſcis quid futura pariat dies · Qui tardat conuerti:periculum facit ani⸗ mę ſuę: quia moꝛs non tardat: que ſi tardentem conuerti inueniet:ad toꝛ ⸗ menta deducit eum. Diſſoluta ⁊ pa⸗ ralytica cogitatio eſt de craſtina cogi⸗ tare conuerſione ⁊ hodiernam negli⸗ gere. Quid tu peccatoꝛ cõuerti diſſi⸗ mulas:⁊ non metuis ne moꝛs repenti na ſubꝛipiat diem conuerſionis? Mõ⸗ ne homines ſubito moꝛiuntur? Si bonum eſt peccata dimittere ⁊ ad de⸗ um ſe ↄuertere:cito fiat. Deus tibi ꝓ⸗ mittit remiſſioneʒ conuertendo a pec⸗ catis: ſecuritatem tibi non pꝛomiſit
diu viuendi. Ideo conuertat ſe vnuſ⸗ Eſa.y
quiſq; citius ad dominum:et derelin/ quat impius viam ſuam. Si ſubito intrat dies extremꝰ:perit dilatio ⁊ re⸗ ſtat damnatio. Perire nõ vis:redi ad deum et viues. Noli de venia pecca⸗ toꝛuʒ nec de vita longioꝛe confidere. Conuertere ergo et penitentiam age.
Eras inquis me ↄuertã. Quare non P
hodie? Quid male dicam: ſi cras di cam? AQuid male: ſi hodie? Foꝛte di⸗ cis: Lõge erit vita mea. Dico. Si lon⸗ ga erit bona ſit: ſi bꝛeuis ⁊ ipſa bona ſit. Pꝛandiũ ⁊ ſi longũ non tamẽ vis habere malum:⁊ vitam longam vis habere malam? Villam emis: bonaʒ deſideras: vxoꝛem vis ducere bonam quęris:filios tibi naſci bonos optas. Et vt etiã de rebus viliſſimis loquar: Caligas emis ⁊ non vis malaſ. AQuid ergo vitam amas malam: ſi vitam vis malam:inter omnia bona tua eriſ

Ad fr gtres i eremo gemo
— nonis— n 5 hnne E cih—.—— niſu onn gei no ad ens oꝛ te 0 a ez mi⸗ Qera m colu a: K pond um nan erb ſ i— oꝛ eſ: audi me um d ln i ac ar uu cr 103 hec i coꝛ —. ag S ec ol da: domi tn ca ere zt. on cra omi- us 8 mat inu ka tat quã Si redi 8.O 1 uerſ pa no Mt dies z nus— itunc jtad vo— ulus on in ———— n cel Fe— — tu tem e qui nti 0. h terr s eſt?— ueniet: end pꝰſ ui ad 1illa oteſ: n⸗ mit abi ra: c 2L f — quel—— agend Sut alte⸗ mo S inch, * tun in s ibi:——„Mbit. ſ cv idat i um xp peni at. ederen em u ir —. venię eniam in iudi ſper ectat enitẽ n—— illuc us 36 —— en e inuen ee us t. Th autem cien tene aliquid tatd ngli audi mere Ho ricon in ken elauri cogi niſiv at. Me 8 chuen 3 aene— r1 di im neni E— 3a gitat nde e⸗ — deraut —— ausnegig——— in. 6 emoꝛte— nl— Ae Sr e ezporino n uteun⸗ 6. n 5 minu tſem n R poſſi 4 iete qu ſon xeſt ad o7a⸗ m 4 es m t eſt quã it. S aſp büt. ſu et dereln. a mo ple ſep uã ti LXX er h— nn uc. pen d iſibu x54. etn tn—— S reen lic nr— ee——— ön. n n t pomi⸗——— — palt nennbe——— ba r⸗ o7 ẽ il tani 1 er rid np ſol e A en ongioꝛe—— hule ebeenn⸗ b ernlie ieienet. tens . duiai ꝛmo cript en LCut a. eqᷓ; Si arb ute rfoli 3 u ne auten mun rbenarti verbn— eio⸗ P⸗ in p iani omi s eſt ũdũ er ipſ n n radi urſu s eſt is. R ice ẽ an ⸗ 1 ab im ini ad adice: m E ongan uien m a co ñi es/ cut ec io n noſt coꝛ oſte lam dut oꝛpo uei m glo:⁊i oſt er ſi hee vo un emee ewre uſut nil——— r aeee. ebenon nys nal nte ſi us⸗ ru t rec viua mus: ꝛa vi⸗ 1. itam nh gn mus a 54b md eder m* no mhnrn ee nocee e deſu e.O nv — ui ehen cru ubunn e iimeun pr eben a ur di uib em infe em pa cti on dix chꝛi ⁊ vi poſt aſo hue ite veln⸗ 7₰ 41 n 0ꝛ 9 ꝛſe oſt ra.g in eſt. inc i m iine um ſerfu clo: v S——— iur ſid Im erbi—— os aſpa ⸗ eli pij au an t eri pa q elibu boni t diui e. Tu tm uia us: z nis i iuites a⸗ ia credi dic inſu es h mea tis⸗ ant: lten uiu nt pond bis p eles 14 3 5

Nõs. bonis opibus laboꝛare. Ende alibi dicit᷑: In die tribulatiõis meę deum qugſiui ma nibus meis:nocte coꝛam eo ⁊ non ſum de⸗
2
et dicant:ſi vere fideles ſunt: Rox eſt non dum videt᷑ qð tenem?: nõ quieſcant man?
nsnini
ceptuſ. Aparebit laboꝛ noſter mane:⁊ erit
cit:oꝛremus iudęos: qui dixerũt dño ie⸗
ſuchꝛiſto: Oemoniũ habes · Et quãdo au/ Zob.. d citari tundimꝰ pecto
imus recitari euangeliũ:
ra dicẽtes:ſceleratã rem dixerũt iudęi chꝛi⸗
ſto: Demoniũ habes. Age tu chꝛiſtiane qñ D videris de coꝛde hominis expulſuʒ diabo/
fructus mane: vt illi qͥ modo laboꝛant:po lum ⁊ inhabitare in eo chꝛiſtum: ne dicas ¹ ſtea dñent᷑:⁊ illi qui modo ſe iactant ⁊ ſup-/ quid pateris Dictũ eſt quidem? de ipſo biſüt: poſtea ſubiciant. Quid eniſequit᷑: dño qð inſaniret: quãdo loquebatverba Nẽ · 4s. Sicut oues in inferno poſiti ſunt:moꝛs pa illi non capiebant · Et tamen aliqui euigi⸗ C ſtoꝝ eſt eis:⁊ dñiabunt᷑ eis recti mane. Pu labant a ſomno dicentes: Mon ſůt iſta ver iom planũ eſſeſlud verbũ quiapreiocu pa denoni habentis· Sic ⁊modo ftaneſ vu ti ſumuſ:dñabunt᷑ eis recti mane.Expecta mei qᷓdiu iſta verba audiũt ⁊ gentes ⁊dui mane:deſidera mane: ne putes qꝛ nox ba habitant oꝛbem ⁊terrigene filij hominum p bet vitam ⁊ mane non habet vitam:Ergo diues ⁊pauper: id eſt ⁊ qͥ pertinet ad adaʒ 3 qui doꝛmit viuit: ⁊ qͥ ſurgit nõ viuir? õñ; et quipertinet ad chꝛiſtũ. Alij dicũt demo⸗ ne qui doꝛmit:moꝛte moꝛtuuſeſt:Et qͥ ſũt nium habes. Alij dicũt: Mð ſũt iſta verba Job. qui doꝛmiũt? Quos excitat apls paulus: demoniũ habentis: Alij eni yiam ſeculi et Sitũ velint euigilare. Quibuſdã enim di/ iſta ad tempus audiunt: Alij fruſtra audi⸗ ept.ʒ. cit: Surge qui doꝛmis ⁊ exurgea moꝛtuis unt: ſed faciunt qð dictum eſt: Auribꝰher⸗ et illumiabit te chꝛiſtus. Aui ergo illumi- cipite qui habitatis oꝛbem. Et cum agunt 3 nantur a chꝛiſto iam vigilant:ſed nondum iſta:incertus eſt fructus. Sed qͥ maleagũt aparet fructꝰ vigiliarũ. Mane aparebit: et viam ſeculi eligunt:moꝛs paſtoꝛ eſt eis. id eſt cũ ſeculi huiꝰ incerta tranſierint. Ip⸗ Qui autem eligunt viam dñi: vita paſtoꝛ ſa eſt eni nox:non titubet:videt᷑ enq̃ſi te⸗ eſt eis. Veniet ipſa vita iudicatura⁊ dam⸗ — nebꝛe. Jacit aliq's maleviuit:floꝛet: terret: natura cum paſtoꝛe ſuo eos quibꝰ dicitur: honoꝛat:facit aũt aliqs bñ repᷣhẽdit:blaſ ¶ Ite in ignem ęternũ:qui pꝛeparatꝰ eſt dia Watbuj phemat: accuſak:laboꝛat:terret᷑ quaſitene bolo ⁊ angelis eius. ilis autem quib in⸗ bꝛe ſunt. In radice autẽ vigoꝛ fructus opu ſultatum eſt⁊ qui irriſi ſunt quia credebãt: lentia: vita nõduʒ eſt in ramis. Sed radix audient ab ipſa vita quem habent paſto/ non aruit: ſimiliſ eſt quidẽ areſcenti:ß tp̃ rem: Venite bñdicti patris mei: percipite 11 venit:veſtit honoꝛe ſuo:fecundat᷑ fructibꝰ regnũ qð vobis paratũ eſt ab oꝛigine mů⸗ 4 ſuis. Tunc illi de quibꝰ dictũ eſt vt nõcos di. ñabunt᷑ eis recti mane. Nemo dicãt zelemꝰ:qͥd eni addet iltpſalm?? AQm̃ ſicut quia ſum chꝛiſtianus:quare non imperem fenum cito areſcent:⁊ ſicut olera pꝛaticito iniquis. Noli feſtinare: dñaberis: ſed ma⸗ cadent:cum viderint ad dexterã maieſtatꝭ ne:quia auxiium illoꝝ veteraſcet in infer⸗ 3 iuſtos: quibus laboꝛantib⸗ inſultabãt ſta noa gloꝛia eoꝛum ꝛauxilium de pecunia: 1 Saß ·. re:⁊ dicent inter ſe penitentiã agentes: hi auxilium de amiciſ: auxiliũ de virtute ſua. 4 3 1 ſunt quos aliquãdo in riſum habuimꝰ⁊ in Sed cum moꝛtuus homo fuerit:in illa die imilitudinẽ impꝛoperij · Sedtũc iam peni peribũt omnes cogitatiões eius.itã vi⸗ tentiã infructuoſam agunt: icentes eni: ſus eſt gloꝛiam habere inter hoies cum vi· nos inſenſati vitam illoꝝ eſtimabamꝰin/ ueret:tantã vetuſtatẽ ⁊ coꝛruptionẽ ſupli⸗ ſanlã. Quia cũ cęperit qͥs deo viuere: mũ cioꝝ habebit in inferno. 1 dum ↄtemnere:iniurias nolle vlciſci nolle Deiillo qᷓ ixã diu ĩ pectoꝛe retinet 1 hic diuitias:nõ pic qugrerefelicitatẽ tere ⁊ nõ vult hůiliari. Ser · XNM nam:oia ↄtemnere: deñ ſolũ cogitare: viã 2Mnis hõ qui vuit de inimico ſuo A chꝛiſti non deſerere:nõ ſolum eia paganis o yindicari ꝓuocat in ſe vindictam dicit᷑ inſanit: ſed qð magis dolendũ eſt:qa dei. Sed hoc facite fratres qð dicit et intus multi doꝛmiũt ⁊ euigilare nolunt: apoſtolus: Nulli malum ꝓ malo redden/ Von a ſuis chꝛiſtianis audiunt: Quid patimini tes. hoc eſt enim vinci de bono malum. 1 fratres mei: Nomine inuẽti ſm viam chꝛi¶ ñ enim vindicari vis ſine dubio yincere u4 1 ſti: qui dicit: quid pateris: putamꝰ qð di-· vis:vide ne dum vis hoiem vincere:ab ira 4

dcit:Föſütiuni
stAleniyunſult diunt Ahfuſnui ð dicunci: dunb pe hs oꝛben. Ftumagun uctus. Seiinengi sunt:moꝛsytactes nt viam di: vnpi ſvita iudiunnn ſuo eos qud dun 1:qui pꝛepantcu s.Jilis autent mii ſunt qui ctiti in quen babau⸗ cti patris mei:po arat eſtab oighen ec mane. Hen nqurnonr llot vmntn alauxiuũ un
—
de nſe o boien
nocuit: vis ⁊ tu nocere:⁊vt tu yincas am⸗ plius magis q; ille nocuit:quõ vincis ma/
lum in malo? Mon hoc dixit apls:non hoc audiſtis: Ego nolo vinci a malo audiſtis? Et foꝛſitan reſpondebis: lhoc ⁊ ego volo. Sz nemo me vincit. Dixit enĩ apls: Vince in bono malum.hoc eſt enĩ: vt qui te leſit
ſua iracundia:tu illum vince tua patiẽtia.
Aui te leſit ſua auaricia:vince illũ tua mi⸗
ſericoꝛdia. Ecce quite ſua auaricia expolia uit:ecce ęget:ecce eſurit:ecce ſitit:ecce men
vo·in · dicat: inimictuus ẽ. Sʒ ſi eſurit ciba ilũ ſitit potum da illi. hoc eni faciens:carbo⸗ P nes ignis congeres ſuꝑ caput eius. Si hoc
cogitas: quaſi ad maliciam nos hoꝛtatus
eſt:tanq; dixerit vt plus ei noceas vt car/ bones ↄgeras ſuper caput eiuſ.Si hoc co ⸗ gitas in malo: vis vincere malum:⁊ ipſam elemoſynã vt faciaſtamoꝛe vindictę vis fa cere. Sed dico qͥd eſt carbones ignis ↄge⸗ res ſuper caput eiuſ. Carbones ignis ſunt
in qͥbus vꝛit᷑ vt pęniteat illuʒ contra te ini⸗
micitias habuiſſe. homo es:homo ẽ:lede ⸗ re voluit:ledere vis. Ecce duo mali eſtis: Quõ ergo dicis ⁊ ego odio maluʒ qui au⸗
ges numerũ maloꝝ? Vis vincere inimicũ
tuũ:attende intrinſecos tuos ne ibi habe⸗ as qð vincere debeas. Et dum iſta ↄſidera ueris diciſ tibi:homo ẽ quid me leſit Ro⸗ gem ꝓ illo dñz vt pęniteat eũ:Et ſi leſit ex
malo factus fuerit bonꝰ: Mec defendi an⸗ te dñm ſerui inuerecũda feſtinatiõe ꝓpe⸗
remus:vt cum dies illęvindictę aduenerit
nõ cũ impijs ⁊ pctõꝛibꝰpuniamur ð cũ iu/
ſtis ⁊ deñũ timẽtibꝰ honoꝛemur in ſy.ſe. A.
De futura vita diligẽter cogitã-
da. Sermo 1LXXIII
Ratres chariſſimi qð audiuimꝰdi-
f i: Vt ſurſũ coꝛ habeamꝰ:ſpe ſit vt de illa futura vita cogitemus.hic
ſic agamus vt illuc ſemper viuamꝰ. Ecce
enim qᷓ;ta dignatio dñi nfi qui fecit nos: ipſe deſcẽdit ad nos.Si ergo deſcendit ad nos:leuauit nos:iam in coꝛpe ſuo leuauit nos. Laput nim ibiẽ: ſequant᷑ ⁊ membꝛa. Ille eſt in cęlo:nos in terra quaſi longe ſit a nobiſ.Si interroges longe:charitatẽ in ⸗ terroga ⁊ nobiſcũ eſt. Si eni ille non eſſet
nobiſcũ:non clamaret de cęlo ſaulo perſe⸗
quẽti: Nõ ipſũ ð ſeruos ei:Et yt familia⸗ n' dic: mẽbꝛa eiꝰ: Saule ſauleijd me ꝑle/
q̃ris? Ecce ego h ſũ in cęlo ⁊ĩ terra ꝑſ eq̃ris me. Quare dixit: Ahe:qꝛ ãſi de mẽbꝛis ſuiſ dicebat. Mõne ſi aliqͥs calcet plãtã tuã: nõ
clamat lingua tua? Ille ðꝑ quẽ factũ ẽcę⸗
lũx terra: ꝓpt eũ quẽ fecit ð terra:ſine terra
deſcendit in terrã:⁊ in cęlo leuauit terrã:i eſt carnem quã ꝓpter nos dignatꝰ eſt aſſu
mere. Deus factus eſt hõ:vt hõ poſſit eſſe
qð deus eſt:nam quę ꝓmiſit dabit nobis. Securi enĩ ſumꝰ quia cautioneʒ nob fecit: quam cautionẽ euangeliũ ſcripſit:⁊ iõ red⸗ didit nobiſ. Quid putati frẽs non eum no bis redditurũ vitam ſuaʒ qui ꝓ nobis de ⸗ dit moꝛtem ſuã:humilitatẽ:iniurias: ↄtu⸗
melias:paſſionẽ in terra ſuſcepit ꝓ nobiſ⸗ rgo regnũ: felicitatẽ: etnitateʒ nõ dabit
nobis qui ꝓpt nos mala ꝑtulit⸗ Ergo bo⸗ na ſua nobis negabit⸗Ad hanc ſpem fra⸗
tres qꝛ ꝓmiſſoꝛ verax eſt ſecuri ambulemꝰ.
Sʒ ſic viuamꝰvt ſemꝑ viuamꝰ: vt cuʒ ante ipſum venerimꝰ: bona frõte dicamꝰ Red⸗ de qðᷣ ꝓmiſiſti:quia fecimus qð iuſſiſti:et viuere cum illo valeamꝰ in ſy. ſe. Amen.
De diuite. Sermo LXX Sdite itaq; qui eſtis in populo:et B
a ſtulti aliquãdo ſapite:Accedite ad
ſepulturã moꝛtuoꝝ ⁊ videte exem⸗ pla viuentiũ. Jacent oſſa ⁊ perit caro:⁊ tñi
cauſa eius ſeruat in iudicio chꝛiſti. Juitet
pſe ſimił nobis viuens in vanitate:reple⸗
tus diuitijs multis:multiplicauit agros:
plantauit vineas:implens hoꝛrea in thecj
multis:letatuſeſt in abũdantia ſua:⁊ ecce ſubito ablata ſunt ab oculis eiꝰ: Plaude⸗ batur ſibiper ſcemata multa:pᷣcioſis veſti bus erat indutus:pompas ⁊ iuxurias ſibi adhibens:epularũ diuitias exercebat:ſal⸗ tationes ⁊ iocus in ebꝛietatibꝰ exhibebat: pꝛandia ſua cũ cena miſcebat:⁊ lęticię vix dabat finẽ: Et ecce ablata ſunt oĩia ab ocuł eiꝰ. Vbi ðabierũt illa oĩa? Ebi pom⸗ pa: vbi ſcemata: vbi exqſita ↄuiuia? Vbi
nam ſunt illi qui euz in foꝛo longiꝰ ab qb ſpiciebãt: Vbi oꝛnatus domoꝝ ⁊ veſtis pcioſe luxuria? Vbi gẽmarũ ambitio ⁊ ar⸗
genti pondus imẽſum? Vbi poſtremũ ip⸗ ſa cupiditas quę cuʒ oĩa quotidie quę agit neſcit qů totũ poſſit amittẽ? Vbi fapiẽtia ila ⁊ fori excogitata diſſertio? Vbi aplau lus laudum ⁊ adulatio amicoꝛuʒ aſſidua? Vbi fuoꝝ ſubditi greges⁊ lãpadaꝝ radiã
na lumis⸗ Vbiaßcedentiũ turbacientũ
Ad fratres in heremo Bermo LXXIIII LXXV
vincaris. Quia leſit:vis ⁊ tu ledete: quia
„

————
Tranſierũt oĩa ab ocueius:⁊ vltra nð erit
memoꝛia eius. Jatet ĩ ſepulchꝛo redact?in puluere:defluerũt carneſ eiuſq̃s delitie nu triebãt:ſepati ſũt nerui a cõpaginibꝰ ſuis: ſola remãſerũt oſſa ꝗj ſeruant᷑ in exẽpla vi⸗
P uentiũ:vt coðſcant᷑ reliquie moꝛtuoꝝ. Pu
tat᷑ reqeſcere coꝛpus:abijt aũt aĩa eiꝰ in in⸗
fernũ ⁊ nõ videbit lumẽ · Lircũdãt enĩ eum tenebꝛe multę:meroꝛ ⁊ afflictio apꝛehẽdẽt eũ:vermes ⁊ ignis ↄſumẽt eũ:⁊ flet? nõ de ſinit ab ocureius:ſtridoꝛ dentiũ frequẽtat ei eo qð peſſimi doloꝛes perurgunt eum et nõ deſinũt pene ab aia eius. Tunc ſepgni⸗ tet male vixiſe i ſeculo:⁊ hec ſibimetipſi re putãs dicit ſe pietatẽ ⁊ mißicoꝛdiã nõ feciſ⸗ ſe vt quęrat eã ⁊ nõ inueniat:multaſ diuiti as ſe poſſediſſe ⁊ nõ eas pauꝑibꝰ erogaſſe: pdidiſſe ſetpᷣs pgnitẽtię ⁊ non ſe coꝛrexiſſe ab oibꝰ malis: dies ſuos negligẽdo trãſil⸗ ſe in qͥbus habuit ſpaciũ bñ faciẽdi vt non
incideret in talibꝰ pęnis. Expectat enĩ euz
reſurrectio magna vt tradat᷑ peioꝛi iudicio Em quę vt geſſit. Ibi eni eũ ↄturbãt multi⸗ tudo angeloꝝ:qͥ ſuꝑ penas ſunt ↄſtituti:? qð talit᷑ egerit⁊ elemoſynã nõ amauerit:iõ miticoꝛdia ei denegat: Behẽna ardẽs eum expectat:qꝛ pauperẽ ⁊ egenũ non amauit: ventrẽ eius ꝑppetuus penetrat vermis:qui eſurientẽ paupem nõ ſaturauit. O qᷓ;tũ va let apud dñmmißicoꝛdia ꝗᷓ in h̊ ſeculo exhi bet᷑· Sicut dñs nñ ieſus chꝛiſtꝰ in euãgelio dicit: Nti mißicoꝛdes: qĩ ipſi miticoꝛdiaʒ ↄſequent᷑. Frẽs mei dilectiſſimi exhibete miticoꝛdiã dů lucẽ huiꝰvite habetl ne tene bꝛe moꝛtl vos cõpꝛehẽdãt. Elemoſyna eni emũdat pctã ⁊ ipſa interpellat ꝓ nob dñz: qꝛ qð habemꝰ relinqͥm?⁊ qð paupibꝰ dedi mus ipſum integre poſſidemꝰ. Dies enim
dñi feſtinꝰadueniet:⁊ miticoꝛdes miticoꝛ⸗ diã ↄſequent᷑ a dño nfo ieſu chꝛiſto:qui eſt
benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen.
Decogitationibꝰ. DSer. LXxVI
Mimũ quidẽ cogitatiõibꝰ malis re
p pugnandũ eſt: vt cũ aliqͥd carnale
pꝛius qᷓ; ſautiet mẽtẽ ſagitta deleat᷑ ⁊ excu ⸗ ciat᷑. Solet eni triſticiã a fferre ⁊ dubitatio⸗
nes de ꝓpoſito ⁊ deſperationẽ bonoꝝ ad⸗ ſpirare:⁊ varias cupiditates igerere:⁊ oẽs
oino ſagittas acuere: vt ſicut in.x.pſalmo
ẽ.ie. ſcriptũ eſt: At ſagittẽt ĩ obſcuro rectos co de. Tu ðᷣmoxcũ lenſerl iſta:moliri gemia⸗
aut ſoꝛdidũ ſuſurrauerit adũſariuſ
nguſtin
to ſuſpirio ad dñm mente ↄüſa nepmittas accedere ↄſiliũ qð ſenſum poſſit inqnare·
Sicut eni veſtimẽtũ candidũ:ſi fuerit ſan⸗ guine aſperſum:ſi mox fuerit lotũ candoꝛẽ
ſuũ recipit: ſi autẽ inſederit ⁊ incoxerit ma/ cula vix lauat᷑:ſic ⁊ mens—
na:ſi ſurgẽ tem cogitationẽ mox deleuerit: poterit ſu⸗ um retinere candoꝛẽ:ſi autẽ diutiꝰ reſidere ꝑmiſerit: vix cuʒ magno laboꝛe purgatur·
„
hec eſt autẽ pᷣma victoꝛia ſecreti certamis
noſtri qð dñs expectat ⁊ angelus:cũ cogi⸗ tatiõibus maligni mens humana fideliter occurrit:⁊ bonis oꝑibus malos ſuꝑat cogi tatus.ſhinc laus naſcit᷑:hinc creſcit gloꝛia:
ſicut apls ait: Lũ venerit inqͥt dñs ⁊ illumi · Con4.
nabit occulta tenebꝛarũ:⁊ manifeſtabit cõ ſilia coꝛdis:tunc laus erit vnicuiq; a deo. Ahanifeſtũ eſt enĩ apud fidelioꝛes: qꝛ non ſolũ de factis ſed etiã de cogitatꝭ aut laus aut vitupatio a deo iudice tribuat᷑. Itẽ qð
inuiti patimur cogitationes frequent᷑:non
nos lateat frẽs:qð maligni frequent᷑ cogi⸗ tatiões ſuſtinemus:qñ aũt ↄtingit:de apo ſtolo dicam?: NMõ qð volo B ago: ð qð odi illð facio:Etvideo aliã legẽ in mẽbꝛis meiſ repugnantẽ legi menti meę:⁊ captiuanteʒ me in lege peccati.Et reuera vnũ ꝓpꝛiũq; ſtudiũ eſt ſathanęe: humanam menteʒ pꝛa⸗ uis grauare ↄſilijs. Si qͥdẽ hanc iniuriõ ab exoꝛdio ſoꝛtiti ſumꝰ vt nos ſerpentiſ caput obſeruemꝰ:ille aũt nr̃m calcaneũ:vtiq; nõ nr̃i pedũ calcaneũ:ᷣ mentis finẽ obſeruat:
vt ſi quõ poſſit currentẽ ad cęleſtia animã
moꝛſu ſuo ad terreſtria retinere. Aduerſus has ð obſcuritates maloꝝ vt ſinceris men⸗ tibus viuere poſſim?ꝰ: coꝛdiſ oculi bene cu⸗ randi ſunt.Et vt vincamꝰ:arma nob ſunt valde neceſſaria. Arma inqͥt militię nre nõ carnalia ſed potentia deo ad deſtructionẽ
munitionũ:maloꝝ ↄſilia deſtruẽtes Amẽé
5 Bo.7. 2.Corjlo
Sermones diui urelij Iugn⸗
ter expliciunt.
ſtini adfratres ſuos in heremocõ moꝛantes ⁊ quoſdam alios felici⸗
e titd chꝛy ytde
ctu c
küe

dumanam nenjp Si qͥdẽhanchinit tnos ſepentluy nin calcaneivð ments fnẽcblu
„
Sequuntur quedã er is gu“
collecta et ad gloꝛiaʒ beati ſtini hic ſubiuicta.
5
De vira: chuerſatione ac mꝑꝛte ſangte Monice matris beati Zu⸗
guſtini: Naxratio. L 0nica mater ſancti Auguſti⸗
ni:cuiꝰhiſtoꝛia trahit᷑ ex ſen⸗
m tentia ſcti auguſtini ex.x. cõ⸗ feſionũ:⁊ ex duabꝰ eplis q̃s
auguſtinus ſcripſit ſuę ſoꝛoꝛi
perpetuę virgini. Hoꝛtoꝛ teinqtauguſtin dilecta ſponſa chꝛiſti:vt deo ſtudeas in oĩi⸗
bus placere:ſicut ⁊ charã mr̃em nouiſti ꝑfe ciſſe. Mã dů eſſet puella:ad eccleſiaʒ fugie ⸗
bat diu in augulo pmanẽs:⁊ vᷣginales ofo nes ad chꝛiſtũ fũdebat. ũ aũt domũ tar/ de rediret ab auia ſua verberabat᷑:eo ꝙ ex⸗
tra domũ ſine pediſſeqᷓ receſſiſſet:⁊ totum
ipſa puella patient᷑ poꝛtabat. In tota autẽ puericia fua nunq; cũ puellis ludentibꝰ ſe miſcuit:ſed frequent in nocte adpucĩ pue/
ricia de lecto ſurgebat:⁊ genibꝰ flexis oro⸗ nes qᷓs a mfe noie facundia didicerat: dñio
offerebat. Ab infantia aũt cũ ea creuit mi⸗ ſeratio:⁊ naturali affectiõe paupes dilige/ bat. Spe panẽ de mẽſa in ſinu collocabat et de pf̃na domo fugiẽs paupibus tribue⸗ bat:hoſpites ⁊ inſirmos viſitabat:vicinaſ litigãtes repᷣhendebat:pedes infirmoꝝ ſe⸗ pe lauabat: ⁊ eis vt puella poterat ſeruie bat. Lũ aũt parẽtes eiꝰ moꝛe ſpculariũ ve⸗
ſtibus delicatꝭ eam oꝛnare voluiſſent:ipſa
ↄtriſtata reſpuebat. Et cũ eſſet annoꝝ tre decim:eaʒ nobili patricio carthaginẽſi tra diderũt. to aũt timoꝛe ⁊ honeſtate:qᷓ;ta
etiam ſumma pulchꝛitudie dñs eam dotaꝰ
uerit:qᷓ;ta etiã pudicitia eam dñs magnifi⸗ cauerit:certe in bꝛeui dici nullatenꝰ poſſet. Mfimoniũ tñ optime ↄſeruauit: filios in oĩ timoꝛe dñi ſufficient᷑ erudiuit:thoꝝ ima/ culatũ cuſtodiuit:⁊ maritũ ferociſimũ cuʒ magno laboꝛeĩ fine lucrata ẽ. Cũ aũt vixif
et cũ viro ſuo fere annis duodecim reſpe⸗
xit dñs hũlitatẽ ancillę ſuę:⁊ exaudiuit la chꝛymas eius: nam inſpirauit dñs maritũ vt deinceps vxoꝛẽ pudicã ⁊ caſtã ſeruaret. S mira res:q cũ eſſet ferociſſimꝰ: qᷓ;to affe ctu carnali ab ea diuiſus ẽ:tantomagł ma/
trimonio ſpiritali ⁊ ꝑ dilectionẽ ↄiunctꝰẽ.
Cũ eni vir eius eſſet ãnoꝝ ſeptiagitaduo/
ttobijti pace. htis ãt ſalutarib⸗ monitꝭ
⁊ieiunijs qᷓtiſq; lacheymis ⁊ ofonibꝰ illa;
viduã ſctãʒ:caſtã:ſobꝛiã⁊ piã dñſ dotauit:
mirũ eſt. Dia tñ poſt moꝛtẽ viri ↄtẽpſit: oẽã regnũ mũdi ⁊ oẽm oꝛnatũ eiuſreſpuit ꝓpt deũ:intm̃ vt nõ ſolũ iᷓ pauperũ vocaret᷑: ſed ancilla. Et qꝛ dũ vir eius viuebat:ptã⸗
tem Ppꝛij coꝛpis nõ hẽbat: ideo elemoſy⸗ nas nõ ita largit᷑ tribuebat. Sʒ poſtea ita vixit:vt nõ ſolũ elemoſynas largit tribue⸗
ret:b etiã cicatrices pauperũ liniret. Pꝛo⸗ pter qð ei dñs centuplũ reddidit:dũ crucẽ
eiꝰĩcoꝛde eiꝰ infixit ⁊ paſſionẽ. Dũ ãt jdã
die pꝛeuentax viſitata a te dñe:bñficia tua
que tu in carne humano generi clemẽs ex⸗ hibuiſti ancilla tua ↄſideraret: tãtã gratiã
tantamq; lachꝛymarũ copiaʒ toꝛcularitu crucis expꝛeſſam in paſſiõe tua adinuenit:
ꝙ veſtigia eius per eccleſiã lachꝛymę deſu⸗
per pauimentũ defluentes oſtendebõt.t
qᷓ;to plꝰab effluentia lachꝛymarũ hoꝛtaba
tur deſiſtere:tãtoplus fluuius lachꝛymarũ
oꝛiebat᷑. Tanta auteʒ gratia ancilla chꝛiſti ieiunãdo alios pᷣcellebat ꝙ diebus quibuſ ad cœnamyocabat᷑:tanqᷓ; ad amarã medici nam accedebat. Erat auteʒ ei timoꝛ caſtus
in coꝛde tanqᷓ; faſcia pectoꝛalis: qua cogita
tiones ↄſtringeret:in oꝛe tanqᷓ; frenũ qͥlin/ guam repmeret: in oꝑe tanqᷓ; ſtimulus ne pigricia toꝛperet: in cunctis tanqᷓ; regula ne modũ excederet. Timoꝛ autẽ iſte tanqᷓ; ſcopa purgabat coꝛ viduę ab oĩ duplicita-
te:os a falſitate:opa ab oĩ vanitate. Nũqᷓ;
verbũ ſeculare ab oꝛe eius recoꝛdoꝛ me au diuiſſe:ð in oibꝰ verbis ſuis ⁊ fact᷑ ſemper chꝛiſtũ pᷣmo noĩabat. Tm̃ timoꝛ dñi men⸗
tem eiꝰ occupauera tꝛꝙnð ſolũ ab oĩ ſpecie mali ſibi cauebat:ß ſpũ pietatꝭ ad omẽ bo⸗ nñ ꝓna erat. Sata gebat mirabilit oꝑa pie
tat ꝓ poſſe coꝛdialit implere:ſuꝑ oiĩa infir⸗ mis ſeruire:ſepulturaʒ moꝛtuis ßᷣbere: oꝛ
phanoſcuſtodire vt filioſ:viduas⁊ marita
tas pſolari: quapꝛopt᷑ multa ð arcanis cę⸗
leſtibus dño reuelante ꝑcepit. Vnde un⸗ ta ebꝛietate ſpůſſanctiſ epe rapiebat᷑: ꝙ in ea fere ꝑ totum diem quieſcens:dum eſſet
rexiacubitu ſui coꝛdis: neq; vox neq; ſen⸗ ſus in ea audiebat᷑. Neq; mirum quiã ila
pax quę exuperat omnem ſenſum:ſepelie⸗ bat viduę ſenſus coꝛpoꝛales intantum vt vix matronę noſtrę ⁊ etiaʒ vicinę eam pun⸗
gentes excitare valerent. In die autem
3 ——— 2 2— S—- S———————* ——*§—— e——
——
———
——

—————
8——
——
— — ————*——
—* E————
—
pticypꝛiani duz hec chꝛiſti ancilla mereret᷑ accipe facramẽta:duʒ eſſet in domoꝛfere à terra per cubitũ eleuata fuit:clamãdo quę quietiſſima eſſe ↄſueuerat dicẽſ: Volemus ad cęlũ:volemꝰ ad cęlũ fideles · Quã cum poſt interrogaremꝰ quid ſibi acciderat:nõ fñdebat:ſed tanto gaudio replebat᷑ ꝙ oẽs ad feſtũ ꝓducebãt cantantes cũ ꝓpheta: Coꝛ meũ ⁊ caro mea exultauerũt in deü vi⸗ uum. Dũ etiã in die pentecoſtes eſſet refe⸗ cta reſectione illius panis qͥ de cglo deſcen dit:poſt ſumptionẽ ſacramẽti tanta ſatie⸗ tate repleta fuit:ꝙ per diem ⁊ nocteʒ abſq; coꝛpali cibo perſeuerauit. Cum apud oſtia ryberina infirmaret᷑⁊ ſ acramentũ a nob fi⸗ deliter peteret:nec doloꝛe ſtomachi vexa⸗ ta valeret retinere:viſibilit infantulus no⸗ cte media ad lectũ dei famulę venit:eamq; in pectoꝛe amplectẽs: aia illa ſancta ad cę- lum volauit. Ergo die nona ęgritudis ſuę qnq̃geſimoſexto anno gtatiſ:triceſimoter⸗ tio anno ętatis meę: aĩa illa pia ⁊ religioſa carne ſoluta eſt die q̃rta maij. Flebã ⁊ effũ⸗ debã tibi dñe pᷣces ꝙ illa famula tua:vt nõ intrares cum ea in iudiciũ. Gꝛatulabar tñ teſtimonio eius:qꝛ apellabat me pium: et cõmemoꝛabat grandẽ deuotionis affectu: commemoꝛãs nunqᷓ; ſe audiſſe ex oꝛe meo verbũ durũ aut ↄtumelioſũ ſermonẽ. ʒlla famula tua dñe ↄtinue ſatagebat virũ ſuũ lucrari tibi:quẽ amabilẽ ⁊ reuerentẽ facie⸗ vat ſibi. Expectabat eni ipſa miicoꝛdiam tuam ſuꝑ eũ:vtĩte credẽs caſtigaret᷑ · Erat eni iracũdus:ſed illa famula tua nõ t̃ fa⸗ cto ſed nec verbo viro tribulato rñdebat: ſed quieto rationẽ facti reddebat: quẽtibi vñe in extrema vita coꝛpali lucrata ẽ. Erat eni ſerua ſeruoꝝ dñe:⁊ oẽs qͥ eam videbãt laudabãt te dñe:ſcientes ⁊ credẽtes pᷣſenti am tuã eſſe in coꝛde eius. Fuerat enĩ vniuſ viri vxoꝛ:⁊ filios totiẽs parturiebat: qͥtiẽs a te dñe deuiare cernebat. Imminẽte autẽ die quo ex hac vita erat exitura: nobis ig⸗
norantibꝰ dñe: ipſa ⁊ ego ſoli ſtabam? in⸗
cumbentes ad q̃ndã feneſtrã:⁊ terrena ob ⸗ liuiſcẽtes: loq̃ bamur ſoli valde dulcit᷑ q̃lis eſſet ſctõꝝ vita: quã nec oculus vidit: nec auris audiuit:⁊ inhiabamꝰ oꝛe coꝛdis pari ter ĩ ſupna fluenta fontl vitę: vileſcebatq; mũdus iſte inter verba cũ delectatiõibus ſuis. Tũc ait illa: Jili vnũ eſſet ꝓpter qð in hac vita aliq;tulũ moꝛari cupiebã.vt te
catholicũ chꝛiſtianũ viderem pꝛiuſq; moꝛe rer:⁊ ecce cumulatius mihi deus pſtitit:vt te ↄtempta etiam felicitate lerrẽnã videaʒ dei eruũ. Auid iain ãmodo hic faciaʒ ne⸗
ſcio. Auid ſibi tunc rñderim: non latis te⸗
colo: ſed poſt dies nq; decubuit febꝛibꝰ: et ſubtracta a pᷣſentibꝰꝛcucurrimus:? poſt
modicũ reddita ẽ ſenſui: ⁊ intuẽs nos ait:
Ponetis hic matrẽ veſtrã.Ego flebã:ß fie tum ſiniebã: frater autẽ meus letus: ꝙ nõ ꝑegre cõmoꝛi:ſed in patria cũ viro ſepeliri debebat. Quo audito: vultu turbato re⸗ uerberans cum oculis ꝙ talia dixiſſet: ait: Ponite hic coꝛpus meũ: nihilc; cura eius vos ↄturbet · Rogo tamẽ vos: vt ad altare dñi memineritl mei vbi fueriti. Dñs auteʒ illud reſuſcitabit vbicũq; ſepultũ fuerit in nouiſſimo die. Relatio Calixti ð ↄuerſiõe:per⸗ ſeuerantia ⁊ quibuſdã dictis ſan · cti Auguſtini- I1
m guſtinus:q vere fuit noꝛma⁊ ſpecu jũ in natura: dũ eſſet annoꝝ. xx. maternis oronibus ⁊ ambꝛoſij pᷣdicationi⸗ bus mediantibꝰ ⁊ fama antonij audita:ab
omni hereſi purgatuſẽ:⁊ apud liguriã ita⸗
li adueniẽtibꝰ diebus paſchalibꝰ baptiza tus eſt. Et tũc exultat liguriẽſis ecckia: pia eius mater gaudet:ambꝛoſiꝰ deuz laudat: auguſtinus iam ↄfitet᷑: ⁊ fideles omẽs ſibi tanq; ciui ſideliſſimo de babylonica ſerui⸗ tute redempto:vna voce oẽs applaudunt. Pꝛotinus in fide catholica ↄfirmatꝰ: ſpem oẽm quã habebat in ſpculo dereliqͥt: ⁊ ro⸗ manoꝝ ⁊ ligurienſiũ ſcholas:⁊ cuʒ euodio et alipio ſocijs: viro p̃clariſſimo ſolitario mpliciano ſe cõmiſerunt: ibiq; cum pᷣdi⸗ cto famoſiſſimo viro apoſtolicã vitam te⸗ nere cęperũt:⁊ ſimul cũ multis erant habi⸗ tantes in placito ſctõ. In diebꝰ auteʒ illis duz fama auguſtini crebꝛeſceret apud oẽſ: ↄgregatis fribus ait: dũ in hac valle miſe rię ſumus ↄſtituti:vtrũ boni ſiue mali ſim de nobis pᷣſumendũ nõ eſt:etiã qͥbuſcunc; ptutibus coðſcamus dei gf̃a nos eẽ oꝛna⸗ tos. Nam ſi qͥs nr̃m bñ opat᷑:btũs tñ dicẽ ⸗ dus nec pꝛędicãdus eſt:cum ſimiles ſimus nauibus omnibꝰ bonis oneratis: de qui bus tamen incertum eſt vtrum ad poꝛtum ſalutis perueniãt. Munquid iudas in apo⸗ ſtolatu optime incepit: ⁊ peſſime finiuit
Agnus ille doctoꝛ ⁊ egregius au⸗

curei nẽ vos:taiin vbifuentl. Dis důz lepultũfinti inisnerſöeyo d ipis*
qͥvcefuunmnea ra: dů eſeunr. g
s tambꝛoli pic
fama antonij ann mſe:tapudliguüin bus paſchald'dyn ltat ligunẽſis ecu tambꝛol derzuuit itek:⁊ ñdelesoni mo de babyloniu n na vocr ois apluin cupolcayimt᷑ y tin ſulo derid ſcdolas:azju ro pdanſimo n niſaunt: gant o apoſtolci vun
—
Nunqd eti paulus male incepit:⁊ tñ vas
electiõis digne vocatus ẽ Nolite obſecro
laudare me:ſed oꝛatevt valeamus vſq; ad moꝛtẽ pſeuerare:qm̃ finẽ nr̃m deꝰ attẽdit. Er Sigeberto in epla ad Mace doniũ de oꝛtu: conuerſione⁊ vita
ſancti Anguſtini.
Empe theodoſij ſenioꝛis:auguſti- t nus vir acutiſſimꝰ nobilibꝰ cartha
ginenſibꝰ oꝛtus natalibꝰ: venit ro⸗ mam:ibiq; ſcholas liberaliũ artium annis fere ſex gloꝛioſe rexit. Deniq; mediolanuz venit:⁊ dũ eſſet ãnoꝝ trigita: fitiuſq; eius
Snoꝝ octo: aduenientib? diebus paſchali⸗
bus:merit! mfis ⁊ p̃dicatiõe ambꝛoſij:ma⸗ ter eius regenerauit auguſtinũ cũ filio deo dato ⁊ multl alijs fere. xlij. Qui baptiʒatꝰ auguſtinꝰ mox ad virũ ſimplicianũ ꝑꝛexit: cuiuſ nomẽ celeberrimũ apud fideles erat:
qͥetiã habebat manſeolũ ſemotũ ⁊ a genti bus ſepꝑatũ.Eũ qͥ auguſtinꝰ fere ꝑ annũ cũ dimidio ꝑmãſiſſe vidi ⁊ oculata fide ꝓba⸗
ui· Et qm̃ erãt i libertate q̃ſiviuentes:licet
Pbatiſſimi viri eẽnt atq; pfecti:tandẽ exðõ
cepto tãti pris ſimpliciani: Auguſtinpoit
inter eos inſtituit: vt vitã aplicã oẽs parit᷑ tenerẽt:⁊ nihil inter eos ꝓpꝛiũ diceret᷑. Cõõ
pleto vᷣo ãno:mfe auguſtini inſtigante ad Ppꝛia reuertit᷑:⁊ moꝛitur mater auguſtini apud oſtia tyberiana: Filiꝰãt apud cartha ginẽ anno ętati ſuę.xxix. Cũ autẽ eſſet au⸗ guſtinꝰcũ amid in africa:meditabat᷑ in le⸗ ge dñi die ac nocte:ſcribẽs libꝛos:⁊ doce⸗ bat idoctos. Hoc ãt valeri⸗ hiponẽſis au⸗ diẽſpᷣ gaudio lachꝛymabat᷑:⁊ ſtati eñ ad ſe accerſiri fecit:⁊ hoꝛtů ſecretũ ⁊ remotũ aci⸗ uitate auguſtino donauit. Ibiq; pius pat auguſtinꝰ cum cęterl amicl ⁊ fribus in de⸗ ſpecto habitu:⁊ cũ incredibili hũilitate an nis tribuſ mãſit. Deinde cũ inqetudinẽ ve nientiũ ferre nõ poſſet: duobꝰ fere miliari- bus a pᷓdicto loco ſeceſſit:⁊ ad mõteʒ quẽ⸗ dam altiſſimũ abijt: ad quẽ ꝑ viam valde ardã ⁊ penoſam adiri põt. Ibiq; auguſti nus habitationeʒ ex lapidibꝰcũctis trui fecit:⁊ ſic hoĩes fugiens habitabat. Ibiq; cõpoſuit libꝛos ð medicia aĩę:⁊ð vita mo⸗ naſtica:ð innocẽtia iohãnis baptiſte ⁊ he ⸗ lic. MMulti quidem ex fratribꝰ infra ſaxa ⁊ fixuras montiuz receptacula ſibi fecerant:
etibi ꝓpe pfem auguſtinũ ꝑ iactũ baliſte ĩ
ol ſctitate habitabãt. Erãt ãt fyre.c.xxij.q
ſub obediẽtia auguſtini ↄcoꝛdit viuebant: oia reputãtes eſſecõia. Vinũ nemo noue⸗ rat:niſi qñ infirmitas cogeret:autvalerius ep̃s ſanctus ad eos viſitãdos veniſſet.Eũ alit appꝛopinqret feſtuʒ pentecoſtes: ſctũs ep̃s valerius miſit ꝓ auguſtino ⁊inuitum bᷣſyterũ oꝛdinauit. Factus pᷣſpyt monaſte riũ dericoꝝ inſtituit ĩ domo ep̃i:⁊ infra an⸗ nũ ibidẽ viuere cepit m regulã aplicã: vt bactenꝰ fecerat. Hoc aũt yalerius epᷣus fe⸗ cit:qꝛ ipſe gręcus erat ⁊ indoctꝰ: maxie in
reſpondẽdo heretick in eoꝝ erroꝛibꝰ: Ideo
auguſtino eßᷣo ptãtem plenã dedit pᷣdicã⸗ di aͥtiens neceſſariũ fuiſſet. Nã multi iam heretici ſurrexerãt: ↄtra qͥs dñs auguſtinũ
inſtituit ⁊ oꝛdinauit. De obitu atq; cõmendatiòe ſan cti auguſtini.
Mno dñi. cccc. xxxvij.ſixtꝰ ſedit an⸗ a nis octo ⁊ diebus.xxx. eo tempoꝛe valla rex gothoꝝ vãdalos odio in ſectãs etiã in africa eos ꝑſeqͥ diſpoſi uit:ſed moꝛte hᷣuentꝰ obijt:eiq; in regnũ theodoꝛi⸗ cus ſucceſſit. Vandali africę nauibꝰ irruen
tes puinciã vniũſam deuaſtãt rapinis: cę⸗ de:incẽdijs:nulli ſexui parcẽtes:etati vłoꝛ dini. Sub h turbine tribulatiõis btiſſimuſ auguſtinꝰ amariſſimã ⁊ lugubꝛem ceter? diebus ſuę ſenectutꝭ iam pene extremã du xit vitã: vidẽs tantã ſeuiciã vbiqʒ craſſari: vidẽs alios hoſtili nece extinctos:alios ef⸗ fugatos:ecckias ſacerdotibꝰviduataſ:ciui tates cũ acolis diſſipatas. Accreuit deniqʒ cauſa mgroꝛis eius ꝙ ſub ipſius tẽpe hip/ ponẽſem vꝛbẽ:cui pontifex perat barbari obſederũt. Sʒ ecce tertio obſidionis mẽſe febꝛibus incubuit:ſibiq; ſeptẽ penitẽtialer pſalmos ſcribi iuſſit:ipſos q; q̃terniões ia cens in lecto circa parietẽ poſitos diebꝰ in ⸗ firmitati ſuę intuebat᷑ ac legebat:⁊ vberri⸗ me ac iugit flebat. Etne a quoqᷓ; ipediret᷑ eius intẽtio: añ ferme decẽ dies migratio/ nis ſuę:petijt ad ſe nullũ ingredi: niſi his tm̃ hoꝛis qͥbus medici ad inſpiciẽdũ ingre⸗ diebant᷑ vel eius refectio offerebat᷑. Obſi⸗ dionis deniq; mẽſe.xiij coꝛã poſiti fribus migrauit ad dñʒ:anno ętat ſ ug. lxxvj.epi ſcopatꝰ? vᷣo ſui.xi.hiſpanię lumẽ pꝛęfulgi⸗ dũ:ꝓpugnaculũ veritatꝭ:erroꝝ excidiũ: f̃ dei tutamẽtũ. Dẽs ecclię doctoꝛes tam in⸗ genio qᷓ; ſcientia vicit infuꝑabilit: floꝛẽs tã exemplis virtutũ qᷓ; affluẽtia doctrinaruʒ.

—
—
—— ——————
ꝑteni tanta ſcripſit: vt nõ ſolũ ab aliq to
to vitę ſuę tpe ſcribi:ſed nec qͥdẽ poſſint le⸗ ctione pcurri. Obijt aũt ãno dñi · ccecxlvj. Pꝛemiſſa habent᷑ ex chꝛonica Pedę. De tranſlatiòe coꝛpis ſancti au⸗ ſtini de ſardinia ad papiaà. V ino ieonis q̃rto: Limbꝛãdus lon⸗ a gobardoꝝ rex audiens ꝙ ſaraceni depopulata ſardinia: illa etiã loca
fedaſſent: vbi oſſa bti auguſtini ob vaſta⸗
tionẽ barbaroꝝ olim ab hipona trãſlata?
recõdita fuerãt:legatos ſuos illuc direxit:
qᷓ dato magno auro:pᷣcioſas illaſ reliquias ſecũ detulerũt:⁊ ad vꝛbẽ ianuenſem regrel
ſ ſunt:vbi p̃fatus rex occurrẽs cuʒ gaudio
coꝛpus almificũ deuote adoꝛauit ⁊ reueren
ter accepit. Sane rex ⁊ ſui inde ꝓgreſſicus
pcioſiſſimo illo thelauro veniũt ad quãdã villã in terdonẽſi ep̃atu ſitam:⁊ cũ ibi coꝛ⸗ pus ſctiſſimum tollere voluiſſent:ita ſtetit immobile vt nulla vis hũana poſſet illud mouere. Qð vidẽs rex vouit ꝙ ſi btũs cõ⸗ feſſoꝛ ex loco illo ſe tolli permitteret ⁊ tra duci papiam: villã cum oĩbus apenditijs ſuis cõcederet ſibi ſeruientibus perpetuo poſſidendaʒ. Voto facto atq; flrmato: coꝛ
pus ſctiſſimũ ineſtimabili facilitate ſuſtuli
tur:⁊ ticinũ vſq; trãſ uectũ:clero ac pariter populo ↄcurrente honoꝛifice ac gaudenter ſuſcipit:⁊ in baſilica bti petri in quapᷓfat? rex ↄſtruens cęlũ aureũ diguiſſime colloca tur. Jacta eſt aũt iſta tranſlatio anno dñi
dcc.xxi.ãnis ab eiuſdẽ ꝓfeſj ortrãſitu iam decurſiſ.cc.lxxv. Qð aũt in pᷣdicta eccieſia
coꝛpis eius pᷣcioſus theſaurus ſit recõditul ſtupẽdo ⁊ euidẽti miraculo eluceſcit. Siqͥ⸗
dem in ſup̃dicta ecckia in qua iacet: puteꝰ
eſt qͥ aliq̃t annis in die feſti eius ſuꝑabun⸗ dãſ:totõ ſeptã peffiuxit: ĩ ſignũ qꝛ ſicut aqᷓ illa ſoꝛdeſ diluit:ſic ſoꝛdes hereticoꝝ ab ec cleſia effluens:eius doctrinaabſterſit. Ex Antonino archiep̃o lloꝛenti⸗ no de habitu et conueiſatiõe ſan cti auguſtini: n tãdũ etiã ꝙ btũs auguſtinꝰ habi 1tu religioſo ĩ triplici ſuo ſtatu indu tus ẽ. Wã pꝛimo poſt ↄuerſionẽ ſuã ⁊ bapti ſmũ: dicit ambꝛoſiꝰin ſermðe ð baptiſmo ⁊ ↄuerſione auguſtini: hůc ſcʒ auguſtinũ in chꝛiſto genui: ⁊ poſtq; baptiʒaui euʒ indui cucullã nigrã:⁊ ipſe ad differẽtiã monacho rũ ſe ſupcinxit ʒona pellicea ꝑgens ad ſim/
plicianũ qͥ ei bonꝰapparebat ſeruꝰdei⁊ve ſe ſic erativt ſcʒ ð mõ viuẽdicũ eo ferret. Et ipſe auguſtinus in qͥdam ſuo ſermone ſic alt: Duodecim fuimꝰfrẽs qͥ induimꝰcu⸗ cullã nigrã:calciamẽta ⁊ ʒonã nigrã deſuꝑ cinctam ad differẽtiã monachoꝝ· Noia au tem iſtoꝝ duodecim ſũt: Auguſtin⸗ ipſep̃⸗
mus:ſecũdus nebꝛidius:tertius euodius: q̃rtus alipius:qͥntus pontian“ ſextꝰ adeo
datus:ſeptimꝰ ſimplicianꝰ:octauꝰfauſtinꝰ grecus:non ꝰcoꝛdulius:decimꝰ valeriꝰ:vn⸗
decimꝰ iuſtus: duodecimꝰ paulus Reme⸗ ans igit ad africã poſt moꝛtẽ mfis in oſtijs
tyberinis relictis pꝛopꝛijs bonis ⁊ paupe/
ribus erogando: monaſterium in nemoꝛe
apud hiponã ciuitatẽ pꝛimũ ↄſtruxit: vbi ců amicis ieiunijs ⁊ ofonibus vacãs ſcribe
bat libꝛos ⁊ docebat indoctos: Et alios ꝑ
nemoꝛa heremi ꝗᷓſiuit religioſos ſiue here⸗ mitas:⁊ eos ſecũ in ipſo monaſterio collo⸗ cauit. Et cũ eẽt in itinere: reuertẽs ad afri cam:viſitauit heremitas qͥ erãt in mõte pi
ſano: aliqͥbus diebus cũ eis moꝛã trahẽs:
et alios heremitas qui erant centumcellis
ꝓpe romam.
Paꝛatio de paſſiõe dñi noſtri ie ·
ſu chꝛiſti qua ſctũs auguſtinꝰ fer⸗ tur edidiſſe:ꝓ qua diligẽtiꝰ dicen da: Bonifacoctauꝰ ſpãles indul gentias dediſſe narratur.· VMI
Eus qͥ ꝓ redẽptiõe mũdi voluiſti d naſci:circũcidi: a iudeiſimpꝛobari: a iuda traditoꝛe oſculo tradi: vin⸗
cuł᷑alligari: ⁊ ſicut agnꝰ inocẽs ad victimã
duci:atq; ad ↄſpectꝰãnę:caiphę:pilati⁊ he
rodis idecent᷑ offerri:a falſis teſtibꝰaccuſa ri:flagellis oppꝛobꝛijs vexari:ſputis con ſpui:fpinis coꝛonari:colaphis cędi: arũdi⸗ ne ꝑcuti:facievelari:veſtibus ſpoliari: cru ci clauis affigi:in cruce leuari: int᷑ latrones deputari:felle ⁊ aceto potari:⁊ lancea vul ⸗ nerari. Tu dñe ꝑhas facratiſſimas pgnas
tuas qᷓs ego indignus recolo:⁊ ꝑ ſctãʒ cru
cem ac moꝛtẽ tuã libera me a pęnis inferni ⁊pducere me digneri:qͥ ꝑduxiſti latronẽ te cũ crucifixũ: Qui cũ pre ⁊ ſpirituſctõ viuis tregnas deꝰ per oia ſecula ſeculoꝝ. Amẽ.
Expliciũt collecta auedam er di uerſis⁊ ad gloꝛiõ beati Auguſtini ſermonibꝰ ad frẽs in heremo ſub⸗ iuncta:foliciter.
W moil Aure reme coll not
Ibn
Zb'

atio pri principaliũ ſen ntiarũ
4 8
n0 u in ſuwfi ſuo— n 3 M imſ nacho gide Mate moꝛi teriarũ Aore nn 30 urehng atchſe nplcun et coii cõm guſtini erme iarũ . deim wuh Zb otati rũ:ſũ es qu atre diui Zn ipeln nor maria aoſa inbe—— — ſdsqalo⸗— magn pꝛopii ni aam f is An utn r eſſe glia ᷓᷓ fec nfis. 9 S fo ₰ un de( ᷓᷓtecer — bu ei erm ma eſ n ngeli ncius i e(d ecer numnn eſto 5 ioiab ebem“ unt im —— Zb cpibog—— bediẽtie: n— ereenn ſpiri e ſub tri i Lositals erueti iũ ſuũ enu berie a( morent 6h.3 eee gi iuen— 8 err — nenn Sce ianoenene en—— vetue ne n ——— qm xxx. B. x. B Uni eoẽ etpu. Cio xnu me cnmn eſt non uet nima ẽs ſpiri ccũbit pit.xiv wih· A aſſ i et. e ſ— ze ge(xxi er. e Joien nln—— ſenar picsu*4 beni b n———— ehenen ſ Adãſic teltib⸗ 3 reꝰ ni t. Tinn. un atie.Z. B——— icdta nidn ꝑgfa expulſu n it i ſib vuob ime ci nut coꝛpt v.S. i — S gſe— ein en 3*5—— in ene — adi— vid raut irrt. 8 mai pbepin xd pellic ionẽ. ix mam rũq 05 no. xt b vbeis telnb ulu iʒat᷑.i atia eaſacc vj. B V 3to ti vel quõ ſei vij. P vi —— bo B iſer.— trũ a imoꝛe malum eiplũ: Peinf. nncol nſpl Ad li iocul 8verits— 5 nime hoꝛro—. — nuiumn„1 Z ection inuẽ ectoꝛe sdia iu wet. d—— Sero ſn edel uei cim eue K ſimsp odẽ 6 b— ent— Z.— t iſtusẽ 9 3 n1 — ann eſee B. E — 2 Am zitanſe ie en— e n n F urlhhm oꝛ dei i eruit:. K L.in me. tio atare uij. on ob t.vxvihj cpfer 6— m pman iin de ð aitari edio. Bf neſenpyiuer. miciti 146 F lt. nte Apc S. t. lj.h. i. ü. x cũ— lleca aueim—— ama t⸗— iiie beui or cũ mediol ax eſt xxviij K. Apo ata nd e mala h. P. ifi 1. fi. ſesinba S in ee . S enn eurhei mene e nenae ſea 4 angel one 2 fide itui t co? Zqu treci s. Ser teri in. truct ad ni Se 4 eut reun ,. Nreg eſt honoꝛõ iſtratiõ ad(ni inele ina p jueſti emñ s triple) m* iit. oödiHy dñi ernie i aat. B. P 3—— im e.— að lun Shen hio Za — k Vr ix oi ã pbia aloxiſer uir 1do idola⸗ —

Innotatio trie:matervſurę:genitrix ſmonię:fomes rio hᷣcigit᷑. In ſer · amb vbi ſup · B.cir. ſ. culpe:ternę pone yia ⁊ nutrix gehennę. et· xxvj. E. xxviij. I.cir. f. R. Auaricia abyſſus inſatiabil: pe ¶clviij.. Cũ qᷓtis lachꝛymis ĩ baptiſmo erroꝛẽ ſuuʒ 1 Ris intermiabilis:qꝛ oĩa vitia ſeneſcunt: ofitet᷑ ⁊ ↄuerſiõis diuturnitatẽ: nã dimi⸗ ſola auaricia iuueneſcit. xlviij. E.lviij. N diã fere vitę ſuę ꝑtẽ int gentiliũ moꝛes cõ Auaricia demone peioꝛ: qꝛ ille ſimiliſ deo: ſumpſit. In ſer. amb.ſup̃. A.in fi. ilta ſup de aſcẽdẽ cupit:iõ merito audit baptiʒat᷑ diebꝰ paſchalibꝰ cũ adeoda Auaricia nouercaẽ iuſti ¶vij. E. in ft. to⁊alipio. In ſer. amb. B. añ me. cie. xxxv Z. xlij. P. ug⸗triũphare viſus ẽ in illa hoꝛa q̃ ſacro Auarus nimis ẽ cui nõ ſufficit deꝰ.l.E.cir. baptiſmate nouũ hoĩem indutꝰẽ:in q̃ cũ Zurũ ecclia hʒ ꝓ egẽtiũ neceſſitate:⁊(ſ. amb. dino inſtictu hymnũ decãtauit: Te captiuoꝝ redemptione.xxxij.L.infi. deũ laudamꝰ. In ſer. amb.ibidẽ. 6 Aurelius ep̃s carthagiũ. memoꝛabile fe⸗ De ↄuerſiõe augu.angeli gaudẽt: celum ⁊ Augꝰ ſagaciſſimꝰ artiũ li⸗(cit.lij. F.in fi. terra bñdicãt dñm:qꝛ ab eo tanq; religio
beraliũ indagatoꝛ:a romanis pᷣncipibꝰce nis exoꝛdio chꝛiſtiani auxiliũ capiũt ⁊ ſut drus odoꝛiferꝰ fuit agellatꝰ.xl.C. S ãno gtat᷑ ſuę(fragiũ. In ſer. amb. Ibi nõ ſolũ a carthaginẽſibꝰßᷓ etiã a roma xxxiij.a ſctõ ſimpliciano edoctꝰ vitã here nis acutiſſimꝰreputatꝰ:pontianip̃fectifi hoꝛiatu fa ¶miticã inſtituit.xxxix.B. L. liã ſbi in ↄiugiuz paratã cũctaq; ꝓmiſſa ctoꝝ amb. ⁊ ſimpliciani cũ ſuis fribꝰ here ſpernẽſciuitatẽ caute relinquẽs fugitme miticã vitã aggredit.xxvij. A.xl.C. Augꝰ rhetoꝛ pᷓſtãtiſſi diolanũ xxxv). F. Qualẽ habitũ deferebat. In addi.vj. E
m⸗xlogicus acutiſſimꝰ: a mediolañ.ho⸗ ¶ Ttꝝ fuerit heremitax monachꝰaut canði⸗ noꝛifice ſuſceptꝰtartes oẽs liberales ſine cus aut qᷓlẽ habitũ ipſe ⁊ ſui deferebãt:et Fceptoꝛe adept⸗ẽ. In ſer.amb.ð eius ba ⸗ vtrũ ſub ꝓfeſſiõe viuebãt.ſer.j. A.i f. B Lõpat᷑ oliuę fructiferęe:turi(ptiſmo.Z. C.cir. fi.iij. C.xij. A.xiij. A.xxij. C. xx. dauitice:viti abũdanti: cuiꝰ doctrina ab J.cir. fi. D.i me.xxiiij. A.xxvij. E. xxxiij oꝛtuꝛ occaſu:ab aqᷓlonex auſtro viget.xl. A. in me. J.cir. fi. k. xxxviij. P. in fi.xxx L Eius tanta erat in dicẽdo gfa:(C.in me. ete fuit ab⸗(ix. B.in ñ.lij. B. tãta copia ac facũdia:vt nõ temere eiꝰd ſtinẽtie cũ ſuis fribꝰ.iiij. C. xxviij.h.„ cta diſſolui poterãt. Ibidẽ circa fi. õſtrit monaſteriũ in heremo:⁊ poſtmo⸗ cS tãta ptinacia ⁊ diſputationis ſuę acri⸗ dũ inuitus ep̃atũ ſuſcipiẽs in domo eßiß monia ac vehemẽtia ambꝛoſiũ qůc; vrge ſbyteros ſecũ eẽ inſtituit.iiij.C.in me.v. bat vt int ſuglicatiões ꝙ deꝰ ab eicapti centũ ⁊ amplius(C.xj. D.lij. B.C. 5 onibꝰ aũteret rogare cogeret᷑. Ibidẽifi. monachos in heremo ſimul habitare fe ⸗ patiebat᷑ dẽtiũ doloꝛeſ vehem̃tiſſimos Tria mona(cit. vj. K. xx). A.cir. fi.iij.. ſiẽ ipſe teſtat᷑ in ſuis ↄfeſſiõibꝰ.xxxvj. D. ſteris ↄſtruxit in honoꝛẽ ſanctę trinitati: 1 1 Tpe erroꝛis ſui adheſit vir ꝑfectꝭ ꝑ q;s illu mũ in heremo:ſecũdũ in hoꝛto lõgeab. inan meruit:⁊ baptiʒari nõ diſtulit. xx ꝛbe:tertiũ clericoꝝ ĩ domo ep̃i:qͥrũ duo⸗ 6 31 Peecibꝰ ⁊ lachꝛymis ſanctema(A.xl. L. rũ vltima pᷣdicatiõis officiuʒ ſuſceperũt. 1 tris ſuę adherere cpit ſecti ambꝛoſij pᷣdi⸗ ¶ Volens ad Ciiij. A.xl.C.in me. lij. B. C. 1* caliõib. In ſer. amb. ð hap. aug. P. africã redire poſt moꝛtẽ mr̃is ⁊ monaſteri p̃cibꝰmfis ſuę:⁊ doctrina amb.ad ſidẽ um ędifcare quot frẽs ⁊ qͥs ſecũ attulita 3 De ꝓuerſiõe ⁊ ↄlatiõe ͥd Guertit᷑.v. C. Apud oſtia ¶ſctõ ſimpliciano.xx. A.xl. clix papa⁊ ſigiſbert lentiãt: vide in ad tyberina cũ mfe ↄſtitutꝰ vt ad africã redi„ — ſctm̃ ſimplicianũ(ditiõibꝰ.ij.et.iij. ret:a pontio p̃fecto romã reducit᷑ dificia 25 ligurieſ. in fide inſtruik. v. B. aüme. xx. haganoꝝ viſur⁊ cęſar cadauer.xlvij. 8 Augꝰ afer carthagiß. A. xxxix. B.x. N. Etmonaſteriũ ↄſtrueret: ſuũ primoniũvẽé N pbᷣs acutiſimꝰꝰtẽpto getiium cuſtu: ad ¶ Inſtituit heremitas in olt didit.xx. D. Be verã chꝛiſtianã religionẽ dino nutu pue⸗ tudine moꝛe aplico cõit oĩa poſſidẽtes.. ãnogtat ſuę trice ¶nit. In ſer. amb.& Lũ ſuis nil ¶.xxj. A.in fi.xxxix. Z.. Pꝛe ſimo a btõ amb. baptiʒarꝰ nouis yeſtimẽ habebat:nec haupeʒ ſe eẽ erubuit:qꝛ pau ſt is ⁊cuculla nigrs induit᷑:⁊ cinguio ex co pertatẽ ⁊ opediẽtiã ſeruare pꝓfitebant᷑:qᷓ

ſibih.L.yb mü in berenonpch ü ſuſaptẽsindowyj inltinuit.ij.I. un eremo ſimul habin
v.Lw. Acrfi
bonot ſanc minn erůdũ in bor ji coꝝ idomocijit öls officuz iſcei montẽ mfis tnuin t fres ⁊ q́ᷓ ſecmi inplicano mAil tur tao aftin w roni ruciiu ninacuuinf wert:ſuũ pfinn onboü Cun ochicupoliin ..inf.Iut e ſeckenbun⸗ iſun pinn
principaliũ ſententiarũ
etiaʒ iam factꝰ eßs ſũme ſeruare curauit.
iij. L. v. K. D. vj. L. xxj. B. D. xxxvxij. B
ſe caput ⁊pᷣncipiũ(xl. A.in fi.T.in fi.
oĩum Em aplicã vitã viuẽtiũ dicere nõ ve
Stribꝰ noibus yt abꝛaã ſit(ret᷑.xxj. B.
apellatꝰ:Excelſus:pf excelſus:pf multa/ Löpellit frẽs diebus(rů gentiũ xl.L. W. paſchalibus vinũ ⁊ panẽ triticeũ ſumere cũ blet butyro mixtis. xxxix.k.in fi. In Rdeo timuit ep̃ari vt ad lo⸗(ij.reg ca.ij. cũ vbi ſciebat nõ eẽ epᷣm nollet accedere. e ad hiponẽ veniẽs ꝓpt amicũ(ij. B.
vidẽdũ vt ſecũ monaſtice viueret:rapt?ß
ſdyter ⁊ ep̃s oꝛdinat᷑: nil pꝛęt indumẽta ſe
cum poꝛtãs:cꝑtera paupibꝰerogauit.lij.
Deẽm ſpem reliqt:⁊ qð eẽpo- ¶ B.cir. fi.
tuit noluit:necꝗᷓſiuit eẽ qð fuit:ß abiecr⸗ Diſputat cũ foꝛtu/ ¶ẽ ĩ domo dei. Ibidẽ
nato manicheo quẽ publice ſuꝑauit.iiij.
Arguit ca(Q.v. B.in me.vz. Z.xxxv. Z. nonicos ſuos de inobediẽtia:rebelliõe et remiſſioꝛivita ĩ cõpatiõe heremitaꝝ.v.
Stũ diligebat frẽs ſu- ¶G. xxxv D. E. osꝛ⁊ venerabat᷑ ſenioꝛes.j. A.xvij. E. xx⸗
etũ lugebat ꝑditũ ianuariũ in(vij.h. Ppꝛietate defũctũ. v. E. F. xxvij. P. lij.
Charioꝛes reputauit he⸗ C. J. liij. B..
emitas ſuos ignaros ⁊ hũiles qᷓ; ſapiẽteſ
Munqᷓ; ĩep̃atu carnes(elatos ·xxij. d. D.
edebat niſi cã hoſpitalitatꝰ:ß eandẽ abſti nentiã quã in heremo habuit:tenuit.xxj. In refectiõe ſua ⁊ ſuoꝝ lecti ¶E.poſt me. onẽ dinã pꝛiꝰ audiri inſtituit:⁊ ʒ detracti
ones i mẽſaᷣſos ſcptos habuit: Si qͥs ⁊c
B. in me. xxvj. D.ij.reg.ca.ij. et.iij.ca. Ciericos ſuos a ſe expulit ad tp̃s ꝓ/(xiij. pter coꝛrectionẽ nõ in dãnationem.v.G Lur diebꝰ paſchalibꝰeos ⁊ ſan(xxvj. B. ctũ pr̃em valerium reliqt ⁊ ad heremitas trãliuit.v. G. xxvj. B. xxviij. A cir.ſi. In ep̃atu exiſtẽs ſp heremũ cupiebat.xxx Frãgit vaſa ecckię ⁊ dat le·(iij. B. infi. ꝓſis? ꝓ redẽptiõe captiuoꝝ.xxxij.C.i fi. Ahagl vult ð pietate qᷓ; ð crudelitate argui Ter in die fecit fermoneʒ.(xxvxj. L. in f. Veritatẽ tacere nõ audet:nec tñ q̃rit place
re niſi eis qͥ vitã coꝛrigũt.xxxvj· ð. Pꝛopt᷑ veritatẽ inſidias paſſus vt occide- re᷑:⁊ moꝛi paratꝰ erat.xxxvj. D.
Jã ep̃s factꝰad ęthiopiã cũ aljſvt euãge&
ũ pdicaret aſcendit:⁊qᷓlia monſtra ilic
viderit. xxxvij.ð.
—
Audacter hdicat ↄtra vitia.vhj. ꝑ.
baptiʒat paganos ſexaginta qͥs ipe ad Auguſtini vita cũctiſ(idẽ ↄuertit.vj. A. Lũ fribꝰ ita viuebat vt cũ illis ſine fine vi⸗ Semp bjj ſenſit ⁊ credidit ð ueret.lij. A. ſuis fratribus.lij. C. Cðem vitã cuʒ ſuis agebat ⁊ꝓfitebat᷑. lij. De cõi oĩa acciꝑe voluit:⁊ talẽ(A.C.h. veſtẽ hre voluit qᷓlẽ pᷣſpyteꝝ aut diaconũ De veſte pᷣcioſa erube(hfe decuit.liij. G. ſcebat. Ibidem. 6— Cauſas agit pupilloꝝ.lij. D.E.liij. J. Rõnẽ ſenex reddidit bonoꝝ fratrũ vðom⸗ ſiue ꝗᷓ ad cõitatẽ ↄtulerũt vel ↄferre habe Cur qͥrũdã hereditateʒ(bant. liij.ꝑ totũ. et oblatiões reciꝑe noluit.lij. D. E. Triſtes mendicos plures reliqt qꝛ vñ dare Curmuta(poſſet oibꝰ nõ habuit.lij. F. uit ↄſiliũ:neminẽ velle oꝛdiare clericũ:ni⸗ ſiqͥcũ eo vellet cõem vitã agere.lij. G.h Qui augu.amãt:hᷓrũt ĩ eo qð lau(liij.h dãt:qͥ odiũt vt detrahãt. lij.E.liij. Z. B De obitu ⁊ trãſlatiõe eius a ſardinia(F. ad papiã. In addi.iij.et. y. Abylon ciuitas magna mũdum ſi/ Ga b Palneũ cuius(gnificat.xxiij. B. infirmitatis neceſſitas cogit mime Ad balnea MDeneget᷑. In.iij.reg.ca.xxxj. nõ ibũt religioſi minꝰqᷓ; duo vel tres„In Pꝛo baptiſmo nihil exi/ Gij· reg.ca.xxxij. Qui ð baptiſmo aliqͥs leuãt:eos in ſide in De barnaba frẽxp̃(ſtruere debẽt. lxiiij. I ſbytero domꝰ ſcti auguſtini.liij. ʒ. Vartholomeꝰ apls viuẽs excoꝛiat᷑ vno die
Bella iteſtina peioꝛa fũt qᷓ; foꝛinſeca.v. E. Be
Qð ð bñſicio ſupeſt p̃ter victuʒ ⁊ veſtituʒ Pñflcia(pauperum eſt. xxxvij.C. xxj. B. nõ ſũt ꝓcurãda vłſuſcipiẽda a potẽtia ſe
Byrrhũ qͥd ſit. lij.(culari.xxxvij H.
De bonifacio adoleſcẽtulo.lij. J. Bona ꝗᷓdã ſũt qj nõ ſũt iocũda:qjdã iocun Bona aliqj obfunt(da qᷓ nõ bona.ij. B. et mala ꝓſũt.xxviij. J. Bona hfe plures apetũt:⁊ boni eẽ nolũt.
Wona eccliarũ pf̃imonia ſunt(xx. B.
qͥ abſcõdit in iudicio iueniet—— 2
ui bona facit ob laudẽ hoiuʒ illa pdit:

———
—— ———
5 . 18 6 h 1 1 1 43 . 3 1 1 1 55 * 3 . 3 5 3 1 ſit 3 1 1 1 3 3 6 1 37 1 3 1 1 5 3 1 4 6 1 . 1 6 3 5 * 68 1 ½ z 16 ½ 3 5 6 3 1 3 * 1 3 3 5 * * ¹ 5 . 1 1 3 6 4 31 3 f 6 1 6 1½ 5 5 6
—,—— 2„——˖———————————————————=——— Ee——————————— V———— ——=————————— 3 ———„
onoꝝ al ſüt actiui: alij ↄtemplatiui:alij vtrũq; Imul ·xxxix. E.
idyteri domꝰ ſcti aug. xxxix· x. 6.w. A.lix. Alx. B · Nõ cantet᷑ in choꝛo qð nõ ita ſctuʒ eſt vt antet. In.ij. reg. ca.].et. iij. reg. ca · vij Charitas foꝛma eſt ois bonę actionis· ij Charitas ẽ virtꝰ ⁊ ↄſũmatio vir(A.cir.fi. tutũ.xlvij. J. 5 5— Charitati vnĩtas pᷣponẽda ẽ terenę:cõm do hereditat.lij· D.in fi. Quos charitas dei ſociauit nullus loc' ſe⸗ Charitas non(parat. In. j reg. ca. V. quęrit ꝗᷓ ſua ſũt: ſic intelligit᷑. In.ij· reg. ca.xxvij. Et ſer.j. P.in me. Qui charitatẽ hʒ deũ hʒ.lxij. Q. Caro ẽ quę aiam pdit ⁊ vitia recipit xlix. ętna ꝓpt᷑ tpalia ꝑdit. xlix. V Z. ime. Dũ caro gaudet ſpũs deſicit · xxxij· R. Animã multi malis grauat:cũ tñ ab ea oia
ingrata:⁊ qͥbꝰ malis ſubiaceat aia ſubtra Camis cura nõ eſt aię pᷣpo⸗ ¶cta. xlix.. nenda:qꝛ famulari dz nõ dñari.I· A. B. gi niſi ſimplex victꝰ?⁊ ve(vj. D.lxv). Z. ſticus debet᷑:qð ampliꝰẽ aie reſeruet᷑. l. domãda ẽ qᷓ;tũ valitudo pmittit.iij. re⸗ gu.ca. xj. Et ſer.. C.xxij · N xxx·.E. xxxij domãda ẽne impi- ¶h. xxxix. ʒ. in f. guata: dilatata ⁊ incraſſata vt aſinꝰrecal⸗ Caſtitas ideo ſumme eſt Ccitret.xl. S. amanda.xxj. B. in medio. Caſtitati tůc qͥdã ſeruire volũt: qũ libido eos ſeruos hfe ↄtemnit. Ibidem. E cõmẽdat nos deo:⁊ angelis ſimiles fa⸗ ccit:⁊ ſuꝑ gthera ↄducit. xxxvij. E.ime. lxy Cũ abũdãtia ⁊ fertilitate diu( P. in.fi. ſtare non poteſt.exemplũ.xlvij. E. Si caſte vixerimꝰ:rixę intus non erunt nec Caſtitas etiã intactis(verba. xlvij. F.
ge In cglo ſumꝰ ſide nõ coꝛpe. xxij. A.in me. Celariũ vnũ dz eẽ in monaſterio ⁊ is qͥ cela rio pꝛeponit᷑ ſine murmure ſeruiat fribus
De cena dñica.xxviij. ꝑ totum.
Cerebꝝ ſedes eſt ſapientię.lix. C. Tene certũ ⁊ dimitte incertũ.xliiij. L. ci Libus bij maſticatꝰcitiꝰ digerit᷑. lv. A.Iſ.
Cibũ nõ ſolũ fauces ſumãt:ð ⁊ aures eluri
Chimera quid ſi.vih. V. c Rnonici regulares dicunt᷑ ꝓpꝛiep
Llericatꝰ ei nð tollit᷑ qꝛ volueri
Semp bñſicijſdeiẽ(bona habeat.xlix.E.
coꝛꝑib ſic fugit a moꝛibꝰ. In regu.iij.ca. CLaſus alioꝝ nob erũt exẽpla.liij.. ¶xJ
ſuis. In.iij reg.ca. xxvy. xxxiij.et. xxxiiij.
Annotatio
ant verbũ dei. In.iij. reg. ea· xij
„
Eypꝛian icrũs oia ꝑ ſym̃fetm̃ optime lon
De fratre cyrillo· xxj.&. Cus eſt. Ixv.
in me. D.
De cyrillo ciue higponẽſi cuiꝰfili mfem pꝛe
gnantẽ oppꝛeſſit:ſoꝛoꝛẽ violare voluit:pa trẽ occidit:⁊ duas ſoꝛoꝛes vulnerauit ad moꝛtẽ.xxxii. A.
Clementia quid ſit. xiiij.C. 2 Clerici a ſoꝛte dicunt᷑: qꝛ ſoꝛs eoꝝ deus eſt. Clericus duo ꝓfite ix. B.in fi. ur:ſctitatẽ interiꝰ:⁊ clericatũ exterius. lij Clericatus magis onus eſt q; ¶h.in me. honoꝛ. Ibidem.
MQui paſci deſiderat ab ecclia: nihil ꝓpꝛiũ
habere deſideret. Ibidem. it hre ꝓpꝛiũ Si gternã cupiãt heredita/ ¶ij. S. liij. H. tem:nihil accipꝑe debẽt in terra moꝛienti Qui in terra ꝓpꝛiũ hr̃e deſi· ¶um lix. A. derat:a chꝛiſti diſcipulatu recedit.lix. A. Cur radant caput.xxj. P xxvij. E.(in fi. lix. L. D. Elericus qcomã nutrit ⁊ caput radere eu⸗
eſcit: nõ ſe de deiß ð mũdi ſoꝛte eẽteſta
Cur oꝛantes non velant capi(tur.lix. B. Codices certa hoꝛa ſingulis diebꝰ petant: r⸗ extra hoꝛã qui petierit nõ accipiet· n.jj reg.ca.ij. et.iij.ca. xxxv.(A. P Cogitatiõibꝰ malis ita ẽ reſiſtẽdũ.lxxxv). Concept? qᷓ;to tꝑe in vtero ꝑficit᷑. xxxv· D · Cõcoꝛdia maloꝝ licet ↄtraria ſit bonis:tñ optãda ẽ ꝙ boni ↄcoꝛdiã habeãt⁊ mali di Concupiſcẽtia car ¶ſcoꝛdiã.ij. C.circa.fi. nis fomẽtũ ⁊ mater ẽ voluptatũ. xxxi. B Concupiſcẽtia oculoꝝ qͥd ſit.xxxj. H. Lõcupiſcẽtia femiarũ nõ ſolo tacito affe⸗ ctu:bᷣ affectu ⁊ aſpectu atpetit ⁊ apetitur Conſidere nemo de/( In. iij. reg.ca.xxj · bet de bonis ſuis.xxxix. R. Conſiteri cur debeamꝰ pctã cũ deꝰea ſciat De peccati ↄfeſſis cũ la· ¶xxx. A. K.in fi. chꝛymis ñ hʒ diabolꝰvltra accuſare. Ibi. Non ſufficit ↄfiteri deo ſed alterutrũ ↄſite⸗ Conſitens de quibꝰ ſe examiare dʒ. xx · V Confeſſio debet eſſe humilis:vtilis:ſecre⸗ ta:frequẽs:ꝓmpta: amara: lachꝛymoſa et feſtina. xlvit.. Confeſſio no eſt differẽda ad vltimũ qua⸗
+—
—„„„—

umttczpunieen
e ð můdi ſutiu
elantcapi(nuld
4 en vteopſck. m Nꝛdii babeinn (wud.Laul urẽ vouptuti.ꝙ qdſu mn.
aſngls dehhut
principaliũ ſententiarã
arageſmę ⁊qjlit ↄfitẽs ſe hre debeat ad
Conjeſſio humili ⁊ puro Gfeſſoꝛẽ. xxx.I.
coꝛde eſt faciẽda.lxiiij..
Lonfeſſoꝛ qð ꝑↄfeſſionẽ ſcit:min? ſcitqᷓ; ſi
Eur libent᷑ ⁊ fidẽter pec⸗ neſciat. xxx.C. catoꝛ ↄfiteri debeat. Ibidem.
AQuinõ ↄfeſſus latet: incõfeſſus dãnabit᷑.
Confeſſionis vtilitas ⁊ com. ¶Ibidem. mendatio.xxx. D.xh. D. 2 Lonfeſſoꝛ cautꝰ eſſe debet ne ↄfitẽti verbũ
timoꝛis aut terroꝛis infigat:vt euʒ a vbo dfeſſiõiſ extreat: nec abſoluere debet cõ⸗
punctũ niſi viderit ↄfeſſum.xxx. D. ini. Qui verbũ ↄfeſſiõis in coꝛde habet ⁊ ĩ oꝛe
nõ habet:doloſus eſt aut vanus. Ibidẽ.
Confeſſoꝛẽ decet ſcire quã:qualẽ ⁊qᷓ;tã de⸗
beat infirmãtibꝰ exhibere medicinã. Ibi
Confeſſoꝛes licet rabiẽ ꝑſecu/ ¶dem.in f. toꝝ nõ ſenſerint:martyrij pᷣmio nõ ti pꝛi⸗
nant.xliij. J. in me lx. A. in f. P. Loniũctiões tres valde mirabiles legimꝰ. Cöpunctio ſanitas ẽ aiarũ: Qv.D.cir. fi.
remilſſio pctõꝝ:ſacrificiuʒ ſpiritale: holo⸗
cauſtũ medullatũ.xj..
Cõpunctio coꝛdis qᷓ ex humilitate naſcitur
Compunctio coꝛdis(duplex eſt. ixx. C. quattuoꝛ modis generat᷑.lxx. E.
Conſciẽtię puritas iõ eſt amanda.x. A. Conſciẽtię puritas ꝑ quę acqͥrit᷑. Ibidem. Conſciẽtia nobis ſufficit: ſed qͥ fidenſↄſcie ſuę famã negligit crudelis ẽ.lij. A.et.liij. De conſtantia. Ser.vij.(.
hodus ↄtemplatiõis qͥs ſit. xxxiiij..
A ↄtemplatiõe dei que impediũt.lix. K.
Auidã ſunt actiui:qͥdã ↄtẽplatiui:qͥdaʒ ſi⸗—
mul actiui ⁊ ↄtemplatiui.xxxix.E. Lontinere debẽt clerici: ꝓbat᷑ exẽpliſ.exx Lonuerti debemꝰad deñ in tri ij..G. bus. xxx. B. Qui de ↄuerſiõe nos admonet i cęlo ſedet Qui tardat cõuerti: pe ⸗(xlv. A.lxvj. A. riculũ facit animę ſuę.lxxj.. Jeſtinet qͥſq; ↄuerti dů põt: ne cũ voluerit nõ poſſit. lxx. B. Coꝛ ſurſum ẽ habendũ. lxxiiij. A. lxxij. A. Coꝛrectio ad pᷣpoſitũ vel pᷣſpyterũ pᷣncipa/ liter ſpectat. In.j. reg.ca.vj.et.iij. regu. Coꝛrectio a ſe inciꝑe de·(ca.xxiij· et.xlij. bet.xiij. P. 3 Aui occultat coꝛrigẽda inſtruit dolum.j. Aui coꝛrigere põt indicãdo,(reg.ca.vj.
non crit innocẽs ſi tacẽdo perire ꝑmittit.
In coꝛrectiõe fraterna qͥs ſeruãdus ſit mo ⸗ debet fieri cũ odio vitio(dus.Ibidẽ. rum ⁊ dilectiõe hoiuz. Ibidẽ.ca.xxiiij.et
—„
Loꝛrectiõis gladiũ ʒelo iuſticie: non odij:
nõ rancoꝛis: charitas euagiabit. ſer.xiij.
Loꝛruptio non facit vt coꝛpus cedat(B.
in non ens xlvij. L. Chꝛiſtus totus fuit in celo:⁊ totus in mun er Chꝛiſti nomen falſe poꝛ(do.xix. A.cir.fi. tat qͥ nõ vult oꝑe implere qð debet. xxx
Lhꝛiſtianus quomodo vi/ ¶vij. Z.cir. f.
uere debeat.lxiiij.ꝑ totum. Cupidus inferno ſimilis eſt lxij.. cu Amnati vtrũ velint oĩno non eſſe Da d aut in penis eſſe.xxv. E. nõ pñt diligere aut deſiderare
Icdeo in eternũ damnã/(iuſticiã.xxvj..
tur:qꝛ ſempꝑ peccãdi volũtatẽ habuerunt
Decimas tempoꝝ dare iube xxvj. S. de
mur ſicut ⁊ rerũ.xxv. A.in fi.
Decima ẽ danda de oĩbus quę hõ q̃cunq;
arte lucrat᷑ vt inde viuat. lxiij. N. Defuncti ſi habeãt curã viuoꝝ qͥbus ꝓſint
aut qͥbus iuuant᷑ ſuffragijs: ⁊ ꝙ pꝛo eis
ſit libenter oꝛandũ:habes xxvj F.xliiij. Qð delectat ꝓdeſſe cre ¶ B. L. xvij..
dituretiã ſi noceat.iij.reg. ca. xxxj.
Delitię verę quę ſint.l. ¶. Detractoꝛ ſibi nocet ⁊ alios inficit vt lepꝛa
Detractoꝛes expellẽdi ſunt de(xxvy. Z.
ↄgregatiõe vt ↄfuſi peniteãt ⁊ ſe emẽdẽt Detractoꝛẽ expellere nõ eſt cru⸗· ¶ xxvj. B. dele:⁊ ſi ſe emẽdauerit eſt fraterne recipiẽ Detractoꝛ nõ ſolũ eſt expel dus.xxvj. L. lendus ð nec ad menſaʒ admittẽdus. Jõ augꝰ in menſa ſctũ habuit:Si qͥs amatti In detractiõe nõ eſt ꝑſona no/ ¶xv. D. ⸗ minanda.liij. F.in fi. 3. Religioſis nõ eſt detrahendũ qꝛ nõ expe⸗ dit detrahentibꝰ.liij. J.circa fi.
Contra detractoꝛeſ exponit᷑: Sedẽsaduer
Detractoꝛ aĩam interficit ſi(ſus ⁊c̃.lj..
cut gladius coꝛpus.xlv. P. xxix. ZI1.
Detractio laqueus eſt diaboli.xlv. E.
Inter detrahentẽ ⁊ foꝛnicantẽ nihil diſtat ni decipit. vj. B. vij.. Vt nõ diligamꝰdeñ: deus p̃cipere nõ põt.
Diabolus multos ſub ſpecie bo/ Crlv. K. Di
Ante oia diligat᷑ deꝰ:(v. A. in fi. vij. B.
deinde ꝓximꝰ. In.ij.reg.ca.j.et. iij. reg.

4 1 3 5„ 1
ta.ſ. Et ſermo.jxiiij. A. Pꝛoximus ideo diligi pꝛgcipit᷑. lix. FJ. Dilectionis oꝛdo quis ſit.xxviij.h.xxxviij Dilectio ſpiritalis bonoꝛum eſt: q ¶ B.
omnis eam habens bonus eſt. xxviij.. Non dilectio carnalis ſed ſpiritalis debet
eſſe inter ſpiritales. In.iij.regu.ca. xl· Dilectio inimicoꝝ cur pꝛopꝛiũ eſt ſinum
chꝛiſtianoꝝ.xxviij.S.
5
Bimittere debemus peccanti ⁊ veniã po⸗
ſtulanti ſine diſceptatiõe. In. iij· regu. ca.
Diſcere a chꝛiſto quę debeamꝰ. ¶xxvij. xlvz. E. lxx. A.
Zid diſcipiinam ſeruandã ille ſolus eſt ap tus qui ⁊c̃.lxj. A.
— Per diſcoꝛdiã mali quandoq; boni efficiũ ⸗
Diſcoꝛdię non habean Ctur.j. L.circa fi. tur aut cito finiant᷑. In.iij. regu.ca.xij. Biſcoꝛdia domeſtica peioꝛ eſt.v. E.
Biſpenſatoꝛ ⁊ dñs in hoc differunt. xxxvj.
Ditari velle ex pauperũ ⁊ vi· ¶ B. in me.
duarum exiguitate vltra omnẽ eſt iniq⸗
Illi ſunt ditioꝛel qui in ſuſtinenda pauper tate fuerint foꝛtioꝛes. In.iijreg.ca.xvij. Niuitie dona ſũt foꝛtunę nõ naturę.vj· D. O comparantur vino mellito. xxxj. D. in Potius ſunt inſidie qᷓ; amicitie.(¶me. xlviij.h. in medio. ta mala faciant.exemplis patet.xl. E. Lomes diuitiarum luxuria eſt ⁊ ſuperbia. Diuites cur non debeãt pau/ ¶Ibidem- peres deſpicere.xliiij. A. Cum terrena acquirunt:perdunt cęleſtia. Diues omiĩa relinquet.lxvj. P. lxix. P. lxxv. A.“ Mihil pꝛodeſt diuitias diſpergendo dare pauperibus ⁊ pauperẽ fieri:ſi anima ſuꝑ⸗ bioꝛ efficiatur dinitias ↄtemnẽdo qᷓ; fue/ rat poſſidendo. In.iij.regu.ca.v.
Do Doctrina bona laudat᷑: pꝛaua repꝛobat᷑.
In. j. regu.ca. v. De fratre doꝛotheo.xj. A.in me. D.
xt ebꝛietate terribile exemplum. d Ebꝛietas qᷓ;ta mala(xxxij. S.
taciat. xxxiij. P.et. lxiij. D. Qui ab ebꝛietate non cauet:peccatuʒ non Ebꝛietas etiam ſi audit verba ſancta non
ſuſcipit.lxv. P. in fi. lxvij. C.
gc In eccleſia quattuoꝛ ſunt oꝛdines fideliũ:
vnũ maloꝛum:tres bonoꝝ. xxxix. E.h.
nnotatio
(jxij. B.
In eccleſſa tres ſunt ſtatus:ſcilicet libera⸗
tionis:ↄſeruationis ⁊ coꝛonatiõis.lv. A.
Pꝛimus ſtatus eſt penitẽtię:ſecũdus iuſti
cię:tertius gloꝛię.lv. B.
Eccleſiã cum ſumma reuerẽtia intrare de⸗ bemus:⁊ ibi oꝛatiões fidei fundere.ixiiij.
Enthecã eccleſia nõ hʒ.lij. F.(D. in me.
Ahelius eſt minus egere qᷓ; plus habere. Es
In.iij.regu.ca.xvij.
Quodlibet elementoꝝ ſibi aliqͥd ꝓpꝛium&
vendicat in coꝛpoꝛe humano xlvij B. Qui elemoſynã non dat egenti Ccirca fi. vitam extinguit.xxx)j.E.
Elemoſyna danda eſt ex quacũq; arte de? alicui ingeniũ lucrãdi donauerit.lxiiij.. Elemoſyna non eſt facienda cauſa vindi⸗ Ad elemoſynas facien/(ctę.lxxiij. Z. B.
das alios inducere debemus.xxxj. F.
Elemoſyna non ſolũ viuis etiã defũct ẽ
Elemoſyna cum iniq(faciẽda. xliiij. B.
rtate abominabilis eſt deo.lxij. A.in fi.
Elemoſynarũ vtilitas.lxxv. P. in fi.
De eleuſino pꝛeſdytero domus ſancti au⸗
Eligendi tres ſunt modi(guſtini.liij.J. ſcilicet electio: ſubelectio ⁊ pelectio. xxx
De epiphãia dñi. Ser.xliij.ꝑ totũ(ix. O E
Opoꝛtet ep̃m eſſe ſine crimie ⁊c̃.de pᷣſbyte/ ris etiam intelligi debet.xxxvj. B. Epiſcopi apłoꝝ vices gerunt ⁊ ſunt vicarij chꝛiſti.xxxvij. A.et. D.in me. Epiſcopi ſicut vocant᷑ paſtoꝛes gregis:ita et patres plebis ob curã ⁊ ſollicitudinem Comparant᷑ oliuę pꝛopter tria. Cxl.CL. xl. K. in medio. ſint capita populoꝝ: duces cęcoꝝ:clau doꝝ baculꝰ:terrarũ pᷣncipes:ſi boni ange lis ſupioꝛes:ſi mali fuerint dęemonibꝰ in⸗ kerioꝛes.xlij. D. in fi. REpiſcopus ſi non eſt hoſpitaliſ:inhuman⸗ Rõ dʒ hfe bona terrena ad poſ(ſt.lij. K ſidẽdum:ſed ad diſtribuendũ:non diuiti bus ⁊ cognatis ̃ paupibꝰ.xxj. B.i.me. NMon eſt epiſcopi ſeruare aurum ⁊ remoue⸗ re a ſe mendici manũ.lij. FJ. Epiſcopi debent illumiare verbo: paſcere
eexemplo:⁊ fouere egenos tempali benefi
In nullo errare non eſt Ccio·xi.C.in me. humanũ ſed diuinũ.ix. Z.—
De eradio pᷣſbytero qui auguſtino ſucceſſit Er
in epiſcopatu.liij.K. D.
Non eſſe vtrũmeliꝰſit qᷓ; male eẽ. xxxj. E.? Eua tamdiu virgo fuit q;diu pomuʒ veti/?u
„

cidomuentil ſnd cui 1
den(c krii
e nuisßeideint u(ucihtiß seſtdeo whſ. ts ry Bi.
modi n.. belectiot—
Ser. li. ptor(d ne imie t. deßh
es gerunttimnuj
1. D.inme. nk paltoꝛes grzsi
b curi t ſollicmnm
nopteru.. orou— ü pnapes:i bon denonb
i tboſpinilubunn
mnn adpoſ ¶ht
principaliũ ſententiarũ
tum non guſtauit. xxv. A. Ex euangelio omnis perfectio noſtra acci⸗ pitur.xxviij.. Euchariſtie figurę pꝛęceſſerunt.xix.B. Ideo hominibꝰ dat᷑: vt coꝛpus in terriſca/ piti coadunet᷑ in cęlis. xxviij. B. circa fi. Sicut multa grana vnum panem conſici⸗ unt:et ex multis racemis vinum extrahi⸗ tur:ita ex multis hominibꝰchꝛiſti coꝛpus conficitur. Ibidẽ. dis.xxviij.. Euchariſtia ſit bona bonis ⁊ mala ma⸗ Buccella vel panis intinctus iudę tradi- tus non fuit euchariſtia. Ibidem. Euchariſtiam volentes percipere ab ope⸗ ribus coniugij ad tempus debent abſti⸗ nere. exemplum. xxxvij. F. G. lxiiij. E. De ſancto euodio ſocio ſancti auguſtini. Ee euſtochio virgine ſancta. xxiiij. A. Ex Qui exaudiri deſderat:pꝛiꝰ ipſe deuʒ au⸗ diat. lvj. K.circa fi. Excõᷣmunicatio pꝛo ſalute non ꝓ damna/ tione eſt inferenda.xxvj. B. F E fabiano fratre · xxj. Z.in me. d acinus quid ſit. xxiiij. N. JFama noſtra non pollui ſed polle⸗ re debet: quia qui famam ſuam negligit De fauſtino diacono domus ſancti augu⸗ ſtini:qui ex militia ſeculi ↄuertit liij. K. Ie Flicitateʒ ſuam vnũquodq; affectat: ſed ſi homo affectat non tamen affectare vi⸗ Inix— vt iuueniſcat ſe ſenem occidit. xviij. Z. Fi Altioꝛa fidei non ſũt a ſimplicibus inueſti ganda.xv. A. B.* Quomodo filius ſit coeternus patri⁊ con ſubſtãtialis: ſi imaginare voluerit mens humana ſuccumbit.xv. A. Filius ſicut in cęlo ęqualis eſt patri: ita in terra ſimilis eſt matri.xx. B.. De filio pꝛodigo.xxvij. B. C. D. Eius filius quiſc; apellat᷑ cuiuſ opera agit lxvij. Z. Il lagitium quid ſit. xxiiij.C. Auid flere opoꝛteat ⁊ quare.x. A. Flere non debemus moꝛtem coꝛpoꝛalem amicoꝛuʒ nec rerum amiſſionem Ibidẽ. Vtrum deflere liceat fratrem vel amicum moꝛtuum:cum naturalis infirmitas ad b
nos inuitat..;.
Cur ſemp flere ⁊ñ ridere debeam?. xj. E Foꝛnicatio eſt naturalis mulierum concu- Io bitus ſed illicitus.xxxvij.. MQui foꝛtis eſt:liber eſt ·xiij..
De triplici foꝛtitudine:ſcilicet hypocritarũ philoſophoꝝ ⁊ ñidelium.xiij. Z. W. JFoꝛtunatus pꝛeſbyter manichęoꝛum vt lu
pus ſubuertere conabatur fideles higo⸗ nenſes.iiij. D. v.;.circa fi.xxxv.?.
Sab auguſtino ſuperatus veiut flius ꝑ⸗
ditionis obſtinatus ab hippona confuſuſ
abſceſſit.vj..
De foꝛtunato pꝛeſbytero domus ſancti au guſtini qui ei inſidias poſuit vt illum occi- De tribus fructibus euangelicis. xxxix. J. Ir Jurtum committit qui inuentum non red Fu dit. exemplum.xx. Z.in me. 5 Jurti iudicio condemnatur qui in mona⸗
ſterio rem ſibi collatam celauerit. In. iqj. regu.ca.xxix. Audere nemo poteſt hic cum ſpcu/ ga 8 1o ⁊poſt cum chꝛiſto.xj. A. lix. B.
Waudiũ ſpiritale vnde pꝛoueniat Saudium beatoꝛum qᷓ;tum ſit.(r. A. xliij. D. lvij. D. G. in me. lxvij. B. Saudium beatoꝛum per quę acquiritur.
xliiij..lxiij. A. B. lxv. B. Quattuoꝛ modis generantur homines. se Mon quęras gloꝛiam ⁊ non(xxviij. B. Zio
confunderis cũ gloꝛioſus fueris. ixvij. A Bula non ſolum in vilibus ſed etiaʒ in pꝛe Bu
cioſis attenditur. xxx. B.
Rbitus religioſoꝛum non debet eẽ pa h notabilis. In. iij. regu. ca xviij.
„ Ser. xxvij. E. xxvij. J. k. liij. G. Qui pꝛo habitu coꝛpoꝛis litigãt:cogitent qᷓ;tum eis in habitu coꝛdis deſit. Ibidem ⸗ D exheredato filio aut pupillo nullus ec/ he
deſiã debet facere heredẽ: ſed eis vſq;dũ
ad legitimos ãnos ꝑuenerint hgrecitatẽ
ur exheredatoꝝ here/(reſeruare.lij. C.
ditatem eccleſia non recipit. lij D. E. F. Non licet beredes inſtituere de eccleſia vi uens ⁊ communem vitam pꝛofeſſus.v.
E. F. xxvij. P. lij. K. heremꝰcõparat᷑ ꝑadiſo. xxvj. P. xxxix. B
hieronymus ſancti laurentij cardinalis: vi quia auariciam? luxuriam re⸗
.

—————— —————————— 2——— —„. h————„
ꝓclamare in populo voluerũt: romaz ex⸗
ijt ⁊ cum paula ⁊ euſtochio in heremo vi⸗
tam aſperrimam duxit. xxiij · A. Deſcripſit tria genera monachoꝝ Egyptio
rum ad auguſtinum · xxj. E · De fratre hilario pꝛeſbytero domus ſancti
auguſtini.xxxvj. P. in me.
vo Homo non ſolum per ſapientiam factus
erat vt eſſet: ſed ad ſapientiaʒ dei factus erat vt beatus eſſet. xx. Homo cuʒ ei creatura participat. xlviij. A In homie quid maximũ ſit. xlvij. A.l. A. De hominis dignitate ante peccatum 25 eius miſeria poſt peccatum.xlviij. A. BP · Partes hominis ſunt anima⁊ coꝛpus:mã teria ⁊ foꝛma.xlviij.L.l. A. Cur erectus graditur.lv.K. in me.
hominũ quattuoꝛ ſũt genera · xxix. E.h.
De monſtroſis hominibus in ęthiopia·
xxxvj. G.
Pomo moꝛtuus quid ſit?m coꝛpus ⁊ quid ᷣm animam.xliij.C. D.
Honoꝛis laus eſt hũilitatis virtus.lxx. B.
honoꝛ qᷓ;to maioꝛ datur: tanto maius pe⸗ riculum comparatur.lxij.C.
onoꝛandus eſt qui pꝛęeſt.]. B. in fi.iij.re gu.ca.xliij ·
woꝛe canonicę ſeptem ſunt:⁊ earum lectio
nes ⁊ pſalmos auguſtinus ſic diſtinguit. In. ij·regu.ca.j. Eꝝ non ſit in eis cantandum niſi qð legit eſſe cantandum.iij. regu.ca · viij. Hhoſpitalitas ad omnes ⁊ ſine differentia
perſonarum exercenda eſt:exemplo oſten
ditur. xlvj· B. Cõmendatio hoſpitalitatis.xlvj. E.
Hu humilis ille dicitur qui ⁊c̃.lxj. B.
humilitas hoĩes angelis aſſimilat.xij. A.
humilitas quę bona faciat.xij. B. xlvj. E.
in me. lxx. A. humilitatis pꝛimus gradus.lxx. A. tum humiliat᷑ coꝛ ad ima:tantũ pꝛoficit in excelſo.Ixx.. Humilitas perfecta ſic acquiritur.xxxj. D. in medio. NMimia humilitate regẽdi frangitur aucto⸗ ritas. In. iij. regu.ca.xl.
Qui ſine humilitate bona agit:i ventũ pul
uerem poꝛtat. xx. P. humilitati paſſibꝰ ad cęlũ aſcẽdit᷑.lxx. A.
Annotatio
pꝛehendebat: per veſtem muliebꝛẽ eum
Humilitatis honeſta eſt conſuetudo. Ibi, Euam non inuenit humilem veritas fu⸗ git mentem. lxx B. E iacobo fratre domus ſancti au⸗ e d guſtini.xxj. A.in me. D. S De fratre ianuario domus ſancti auguſtini qui in moꝛte inuentus eſt ha⸗ buiſſe pꝛopꝛium ⁊ teſtamentum condidiſ ſe.⁊c̃.v. E. F. xxvij. B. lij. C. I.lii P. F. De ieiunij inſtitutione ⁊ effectu. xxv. A. pe Feiunium eſt membꝛoꝛum cunctoꝛum de⸗ bita ſatiſfactio.xxiiij. P. Ieiunantis officium hoceſt. xlj. A.
In
In ieiunio tria pꝛęcipiuntur bona: contra
Jeiunium aliud commendabile: aliud vi⸗
tuperabile.xlj. P. In ieiunio quę vitia ſint cauenda. xxiij. A
in fi.xxv. A.in fi. ʒeiunium magnum ⁊ perfectum hoc eſt. Volens recte ieiunare: tria debet obſerua Tunc bene ieiunamꝰ quando ⁊c̃.xxiij.. Jeiunium ſine elemoſyna parum valet:et
cum alijs virtutibus pꝛodeſt.xlv. P · 3 eiunare debemus deo non mundo.xxv. ʒeiunij multiplex vtilitas.xxiij. A. Jeiunandum eſt qᷓ;tum valitudo permit⸗ 3
tit. In.iij. regu.ca.xj. Et ſermo. j. K. xxiij
C. xxv. L. xxviij. h. xxxix..in fi. Glim ieiunabatur vſq; ad noctem.xxv. P Jeiunium omne exceptis diebus domini⸗ cis eſt laudandum: quia bonum:⁊ aliud
—
eſt ieiunium deuotionis: aliud inſtitutio nis.xxv.C.
A. diebus eſt ieiunandum. Ibidem et.„
Cur dum ieiunamus vigiliam nuncupa/
mus. xxv. D..
Cur quoꝛundã apoſtoloꝝ feſta vigilias et ieiuniũ hñt:⁊ qͥrũdã nõ hñt.xxv. E.
Cum aliquis non poteſt ieiunare:nõ tamẽ aliquid alimentoꝛum ſumat extra hoꝛam 33 pꝛandij niſi cũ ęgrotat. In.iij. regu.ca.xij 3
6 1
In igne tria ſunt:motus:caloꝛ ⁊ ſplendoꝛ. Ig xliij. D. bwp Isgnis gehenne comburit ⁊ non conſumit.. L Ignis gehẽne habet ardoꝛẽ:nõ ſplendoꝛẽ.

Cũ ſit vnꝰ oibꝰ⁊ coꝛpoꝛeꝰ:nð tñ oẽs vno mõ donus ſuu Ignoꝛãtiã pie ↄteri meliꝰ(cruciat.xxvj. I ned. 3 eſt qᷓ; ſcientiã temere vendicare.xv. B. nuno 5 Ignoꝛantia veniam habet. Ibidem. nerbri Im Imago dei ᷣm qdẽi hoie.xv. B. ĩ me.xlviij itckn ani Imago dei in hole ẽ id qð in eoẽ(Z 1.P. PL. telius.xiviij. Z. wnetciui gu Impietas qd it xxiij..in f.x. nbꝛoum ½ mmücdciã quã dicit eẽ apłs.xlvij. P. n.P. d In Fnfernꝰclaudi? ſi volũtas hũdi celſat. xxxj. nbocelv In inferno erit ſtimuiꝰdo(K. in me. P. ifi.
lorl ñ tñ coꝛrectio volũtati.xxvz. I. ixxv. B Infernꝰqᷓ;to plꝰ deuoꝛat:tãto plꝰ deſiderat. Aualia ibi ſint toꝛmenta.xxvj.(¶xij. C. SB. lxiij. B. lxvij. D. Aflictio carnis mẽtis infirmitatem occidit. Inſirmi ĩ religiõe pꝰegritudinẽ(xxxij. A. añ hoꝛã pꝛãdij edere nõ ꝓhibẽt᷑: ⁊ accipere
pñt a reiigioſis oblatuʒ qð eis vtile videt᷑. Inirmi ex pᷣſtina ↄſuetudine ſi alir(lij. B.
tractãt in victu:nõ dʒ alijſ moleſtũ eẽ qͥs fe cit ali ↄſuetudo foꝛtioꝛes. In.iij. regu.ca. E ſic polt ęgritudinẽtractãdi ſũt vt ¶xiiij. citiꝰ recreent᷑: etiã ſi ðᷣ hũilima ſ eculi pauꝑ⸗ Tate venerũt:⁊ cũ vires pᷣſtinaſreparauerit
reg.ca.xv. Et ſer.j. C. Inſirmo dicẽti dd ſibi doleat abſqʒ dubitati one credat᷑: ᷣ qð ad ſanãdũ expediat ſi non
celario petat qð cuiq; opꝰeẽ ꝑſpexerit. In Iniurię remittẽde ſũtũ p(iij.reg.ca xxxiij puſilanimitatẽ h ꝑ xp̃i ſapiaʒ.ix. B. pme. Inuẽtio ẽ reddẽda:exẽplũ.xxj. Z.in me. Inuidia oẽs vᷣtutes ↄcremat: bona dilipat et mala oĩa generat.xvij.Q. Inuidta amico caret ⁊ẽ oĩ peſte deterioꝛ: qꝛ toꝛmẽtũ ſine refrigerio hʒ.xvij. A.in.fi. Inuidia qͥbꝰ cõpat᷑⁊ ꝗᷓ mala facit.xxviij. Z.in
n Inuidus ſic coſcit᷑.xvij..(me. B.
oſolor ſeln nglu bus ſibiq; aiijs nocet: q totiens toꝛqᷓłet zinöbö. m mottttẽs alios bñ agẽ coðuerit. xvij·. 60105 zenu Jo Johes baptilta an in pctõ oꝛigiali ↄceptus ſumatemni it:⁊ qů ſctiicatꝰ: ⁊ cur eiꝰnatiuitaſcelebꝛe⸗
jnij muun tur. ry/ wotal. ciortha pr ypocrita venãdo mũdi gloꝛiã pnã meret motusAl⸗ Cõtra ex/(gternã xij. A.
emplum. xvi. Z. nmn Flli dicũt hypocritę.xxj. E.in me. iD. zih Hypoctitarũ opus quid ſit. xxvx. etordotino Aui hypoctita eſt: viuens moꝛtuus eſt lij.
principaliũ ſententiarũ
redeãt ad flicioꝛẽ ↄſuetudinẽ ſuã. In.ij.
ẽcertũtmedicꝰaſulat᷑. In.iij.reg.ca. xxxj. In irmoꝝ cura vni alicui dʒ iniũgi vt iple ð
6. in fi. h. in fi.lij.h. Jraſci tã bonoꝝ ẽ qᷓ; maloꝝ:t in ira ꝑſeuera/ Ir helieira ſepe tẽptari(re maloꝝ tm̃. ix. et citiꝰveniẽ petere:q́; tardiꝰ jraſci⁊ tardiuſ recõciliari. In.iij.reg.ca. xxxviij. rã cõpꝛimere magnę pꝛudẽtigẽ.ix.. Ex ira quę mala onant᷑.ix. B. B. Aui irã in coꝛde poꝛtat infamię fetoꝛ eũ ſtati Ira inueterata fit odiũ(coꝛrũpit. ix. Z.i fi. et de feſtuca facit trabẽ.iij reg.ca.xxxvij. Ira ſic ſuperatur.ix.
Se iuda quõ exponit᷑: Ahelius fuiſſet ꝙ non Fu
eſſet nat? hõ ille ⁊c. xxvʒ. E.xxviij Judã xpᷣs multt modis voluit coꝛrigere: oĩ bus bũficijs ingratũ tandẽ manifeſtauit in Dãnationẽ ⁊ ruinã.xxviij. B. vſq;.. Quõ cũ cętert aplis coꝛpꝰxp̃i ſ ũpſit. xxviij. Quõ poſt buccellã ſathanas iudã: ¶ P. ʒ. et quomodo antea intrauerat.xxvij. F̃. Judicãtes terrã regia via debent Pcedere et vE nõ ſit iudicã- ¶cũ oĩ ma turitate.xiiij.K. dũ ex ſuſpitiõe ðᷣ ex veritate.xiiij.E. Judicare facile ẽ:ð difficile retractare. Ibi. Judex dʒ eẽ ãnoſus:nõ inſenſatꝰ?: pꝛudẽs:ca ſtus: ſobꝛiꝰ?:⁊ qjre.xiiij.. Gxxv. A. Judices quales eſſe debeãt: ⁊a qͥbꝰcauere. Zudices qͥbꝰ malis ſppiꝰ implicãt᷑.xxxv. B. Etrũ poſſint accige oblata. xxxv. B.in me. hoc ſemper cogitare debent. xxxv.. Mõ eſt flioꝝ iudicare patres.iiiij. d.
Eſto iudeꝝ tuus:aſcẽde tribunal mẽtis
————
toꝛqueat te timoꝛ dei: accuſet ↄſcia: rũpat Lt nõ veniat ad iudi(ꝓfeſſio:⁊ dic ⁊c.. B iũ extremũ nemo ſe falſa ſecuritate decipi De ſignis pꝛęcedentibus iu/(at.lj. A. dicium.lxij.?.— Iudiciũ extremũ cur ſemp ſit foꝛmidanduʒ. lvij. E. xvj. A.lxiij. Z. lxuij. E.. Lur iudicãdi ſoluʒ de oꝑibꝰ mibicoꝛdie inter rogent᷑.lvij. F. Zudic inia foꝛmida bilis erit. lwij. G. Juſticię pulchꝛitudo qᷓ;ta ſit. xliij.. Remota iuſticia:regna ſi latrociniã. xxxj.. Diligite iuſticiã qͥ iudicat terrã:expõit᷑.xiiij. Sub iuſticia pudicitia regnat:( A. B. L. paxtriumphat:dignitas floꝛet. xiij. D. e qñq; laxãda ẽ ꝓpt᷑ ſcãdalũ młtoꝝ: aliqñ agitãda vt ſit cautela reliquoꝝ. Ibidem. Juſticia ẽ gladiꝰbis acutꝰ: medicina vitioꝝ: antidotũ pctõx: ᷓ ſine pꝛudẽtia moꝛsẽ: ſi⸗ nemiſcða gladii manu tyrãni.xiiij. D.ifi. S ſit cum ſũma diſcretiõe tenenda ũma 5

deliberatiõe ferẽda.xiij. E. Juſticie inimici hi ſunt. xiiij. J.
1* Achꝛymeę nõ debẽt ꝓhiberi qᷓs nã ex
1 Aq lachzymas debe(toꝛquet. x. P mus eẽ tã ꝓni qᷓ;tũ fuimꝰ ad culpain Lachꝛymarũ bonarũ vtili(audaces. v. L. tates.x. L. D. et. xlj. D. Laici caſtella ⁊ villas ſuas nõ ecckiaſtica bo⸗ na debent diſpenſare. xxxvij. D. Latria qͥd ſit ⁊ cui debeat᷑. vij. L. circa.ſi. Latrones maioꝛes ſũt ĩ cathedris ⁊ domib? qᷓ in ſyluis. xxxj. J. xxxvj. E. Latro timet malũ:⁊ vbi nõ põt nõ facit et tñ Chꝛiſtꝰ lauãs pedes(latro ẽ· xxxv. P. in fi. diſcipuloꝝ a quo inchoauit. xxviij. K. D. HQui lotꝰẽ nõ indiget niſi vt pedes lauet:ſic
In lotiõe pedum hu(intelligẽdũ ẽ. viij. D.
militatis exempium dedit. xxviij.E. Laudare deñ illis ꝓdeſt qͥ bñ viuũt:qꝛ nõ il/ Qui laudat deũ(Iũ laudat niſi bonꝰ.lj. K. lingua ⁊ vita:duplicit᷑ laudat.lj. K. in fi. De ſctõ laurẽtio martyre.iij. B. in fi.
xe Veo eger ſimea deuoꝛata ſanat᷑.lv. K.in me.
Leopardꝰ capꝛeas vt ſanet᷑ qugrit. Ibidẽ. Lepꝛa coꝛpꝰ ꝓpꝛiũ deuoꝛat ⁊ ſibi adherẽtes Lepꝛe cauſa.xxxij. L.(inficit. xxvj. Z.in fi. De lepoꝛio pᷣſbytero domꝰ ſcti augu.qͥ ex pᷣꝛę clariſſimo genere natꝰ ↄůtit᷑.liij.E.(totũ. Ad lepꝛoſos vt patiam habeãt. Ser. xxxij.ꝑ
Li Liberũ arbitriũ ſi a gr̃a deſerit᷑ ad oẽ malum
Lingua nr̃a ſenſum(ruit:exẽpiũ. xxviij.F. ſequat ⁊ rationẽ nõ volũtatẽ.iij. A. Lingua in adoleſcẽtia infiãmat ad iocoſa:in virili etate ad fraudulẽta: in ſenecta ad de⸗ Linguã frenare maiꝰẽqᷓ;(tractoꝛia. Ibidẽ capere vꝛbem. Ibidem.(xxix. A Lingua doloſa ꝗᷓ ſit:⁊ qͥd 5 eã oponi debeat
Lingua in bono magna eſt: in malo moꝛs
eſt. xlv. P(me finiãt. In. iij. reg. ca. xxxvij Lites aut nullas religioſi habeãt aut celerri⸗
—
xo In loco qjttuoꝛ differentibus modis aliquid
eſſe poteſt. xxxix.E. J. B. Locꝰ nõ fãcit ſctõs:ß opatio bona locũ ſctifi Cõtra loqᷓcitatẽ.ij. A.(cat ⁊ nos.xxvij. E.
Loqᷓces laudare nõ audeo:b tacẽtes btõs pᷓ ⸗
dicare pᷣſumo.xxvj. A.in fi. Nolite loqͥ ſublimia gloꝛiãteſ:exponit᷑.xv. A Loth⁊ vxoꝛ eius quos ſignificant.(B. xxxiiij. A.xlvij.J.
xn Nuxuria qᷓta mala iferat hoi. xlij. N.xvij. N
Quę pᷣſtẽt luxurię fomẽtũ aut detrimẽtũ: ex emplum xlvij. E xxxiij. Z.
nnotatio
Ex luxuria q̃ mala oꝛiant᷑. viij. K· Abi iuxuria nulla vᷣtꝰ:nulla bonitas: nulla ſapia:nulla iuſticia:ß oĩſ ꝑuerſitas regnat-
E magoꝝ triũ fide ⁊ obla(clvij. Fᷓ. Wa
d tione. xliij. ꝑ totum. Ahalũ ſcire nõ ẽ malũ oꝑari: qꝛ nd põt vitari niſi cognitũ.xv.K. Ahala qũq; ꝓſunt.xxviij. J. Ahala muita fiũt ſub ſpẽ boni.vj. P. viij. B Nulli malũ ꝓ malo reddẽteſ:exponit᷑. lxxiij. Ahãdatũ nouũ quõ ðꝛ.xxviij. B.h. J(A. Aãdata alia ſũt ſpãlia:alia cõia.lix. Z. Ahãdata ſinglaria:qᷓ;to ſũt artioꝛa: tãto ſůũt Ahanꝰ fruſtra tẽdit ad(deo gratioꝛa. Ibi. deñ qͥ eas nõ extẽdit ad pauꝑes.xxxix..i Dpoꝛtet mũdã eẽ manũ j purgare dz ¶me. ſoꝛdes alienas.xxxvj. Z. Aare qᷓttuoꝛ modis ꝑtrãſit᷑: ſcʒ vado:naui⸗ gio: ponte ⁊ natatiõe.xxxix.lh. Aharia ſuꝑ oẽs creaturas pᷣelecta: oibꝰ gra⸗ tijs fecũdata:oĩi vᷣtute ⁊ ſctitate ĩ vtero m̃i D ſit filia ⁊ m̃:ancilla ¶ſuę repleta ẽ.xx. P ⁊ dñia:genitrix ⁊ genita:cũ ĩtegritate pariẽſ cũ virgitate ↄcipiẽs:⁊ pꝰꝑtũ vᷣgo ſemꝑ per Aaria magdalena flebat(manens. xx.K. qð male cõmiſerat.xj. Z.in fi. Aharia et martha qͥ;s figurãt.xliiij. E. Ahartyriũ nõ ẽ tm̃ in effuſiõe ſanguis ðᷣ ĩab⸗ ſtinẽtia vitioꝝ ⁊ exercitio pᷣceptoꝝ.xliiij. I Ahartyri facit iiuriõ qͥ oꝛat in me.lx. A.P. pꝛo martyre.xlij.E.
Fiat ð ↄſilio medicię qð fiẽdũ ẽꝓ ſalute:ſi ãt We
velit⁊ foꝛte ñ expedit ſuę cupiditati ñ obedi Aheretrix oiſ muli(atur. In.iij.reg.ca.xxx; er adultera ſiue ↄcubina vocat᷑.xxx vij.J.
Ahiſicoꝛdia dei erga nos pꝛebet nob foꝛmã Wi
In oibꝰ oꝑib?ꝰ dei mi(miſerẽdi ꝓxio.vj. A. ſericoꝛdia eiꝰ relucet. Ibidem. Tm̃ tibi miſerebit᷑:q;tũ ꝓxio tuo miſert? fue Ahiicoꝛdia ſine iuſticia de(riſ.xliij. B.ifi. ſtruit᷑:⁊ iuſticia ſine miticoꝛdia ĩ crudelitatẽ vertitur.vj. Z. A ſic retineat ſuũ ꝓpꝛiũ vt ñ auferat iuſticie Apißicoꝛdia qͥd ſit. xxiiij. K.(¶debitũ.vj. Ideo eſt omnibꝰ miſerẽdũ.vj. D. Ahiſericoꝛs nunqᷓ; mala moꝛte finiet᷑. Ibidẽ AQui libent᷑ opꝑa pietatꝭ exercuit nũq; legitur male periſſe.xxvj. K. in fi.xliiij. A. P. Ab opibꝰ mißicoꝛdię nemo qᷓ;tũlibʒ pauꝑ ſe tũ valẽt opꝑa pietati(excuſare põt.vj. K apud deuz ꝛoſtendit᷑.lviij. K. in me. ñ tiñ viuis ðᷣ ⁊ defuncti ſit miſerẽdũ.xliiij
Yo4

ncent
. spwilt: ſgyꝛion de. grxx. h.
turaspekꝛ: ohg, ute tſaiteintunii la Uuneninß taichitegitueynni tpprů vgoſenype ebat(nanens Kl. H. Zinf. gurit. xliih.E. efuſöeſingis fit itio peeptor. iij⸗ onut(nme kA
cð ſeũẽplluri — atr. In.ij.eg dna voci. nn nos pibetnob ini ¹—— ptiyl idem. or nonint unde(Kl
B. K. F.xlij. B. xvij. D. Ahitis ille dicitur.lxj. A.
o Monicg ſanctę q̃lis fuit vite ↄůſ atio. In ad⸗
auguſtinũ tam ſpũ qᷓ; car⸗(ditionibꝰ.j. ne genuerat: et ipſa inſtigõte ab ambꝛoſio vigilie ſctõꝝ ĩ ieiunia cõmutatę ſũt.xxv. B S bcibꝰ ⁊ lachꝛymis ſuis auguitinũ fecit ad herere ſcti amb. veſtigijſ. In ſer. amb.ð ba⸗ Apud oſtia tyberina ↄſtituta ptiſ.aug. B. cũ auguſtiovt ad africã remearet:romã du· cit ad vidẽdũ paganoꝝ ędificia ⁊ ceſar ca⸗ dauer.xlviij. J. Aonachoꝝ tria ſt genera.xx. ꝑ totũ.xxxix. duo ſũt genera hoiuʒ.xxxiiij.A. B(C. Monachꝰ nõ ẽqͥ patiẽs nõ ẽ.xxyj. B. In monacho tria eẽ debẽt:diſciplia reglaris Qui ꝓpoſitũ rũpit ¶ꝓgreſſus ⁊ exitꝰ.xl. D chꝛiſtum negat.lx. B.
Si peccat miſer ẽ:nec tñ licet ꝓpoſitũ muta⸗
re b ĩ penitẽtie locũ reuerti.lx. D. Nõ vadãt ad ſpculũ minꝰqᷓ; duo vel tres:nec bibãt aut mãducẽt foꝛas.j. L. xxxvj. C. In Ireg. ca.iij. In.iij. reg.ca.xix. et. xxxij. Quales eſſe debeant.j. B. Nõ ĩfoꝛo ð ĩ cella hitare nec familiã ð famili⸗ ariũ aĩas paſcẽ debẽt.iij. B. xxxvj. P.ij.re⸗ In monacho mercãtia vſura eſti Gu.ca.iij. matur occulta.iij. B. Aponachꝰ verboſus ſal eſt infatuatũ:artifex mẽdacioꝝ: fa bularũ faber.iij. B. xxvj. A. i NMon medicinaliter cibum diju · C. dicet qꝛ nõ ẽ delicate paſcẽdꝰ in monaſterio Añ moꝛtẽ moꝛiẽdo vi ¶qᷓ ſeculũ reliqͥt.iiij. x uere ⁊ viuendo moꝛi debet.xj. B. circa f. AMonachoꝝ ẽ alioꝝ pctã deflere ⁊ ſua coꝛri⸗ gere.x. B. xiiij. P. xxiij. K. Pꝛopꝛiũ monachoꝝ ẽ oꝛare ſicut canũ eſt la⸗ Mõ debẽt ꝑſcrutari altas ᷓ/⸗ Crare. xxij. B. ſtiõeſ ð diniſ nec philoſophari: ð magi quõ Fcepta dei ipleãt:⁊ diabolũ ſuperẽt.xv. Z. NVon debẽt doctoꝛis ap ¶B xxij. L. xxiij. K petere cathedram.xxiij. L. Si ſupbꝰẽ meliꝰvxoꝛẽ duxiſſet.liij. Ncir.ſi.
Lötra monachos qͥ lõge ſedẽt a monaſterijs
et ex ſuꝑbia ad ſynaxim fratꝝ venite ↄtem⸗ AMonacho periculoſũ eſt egre nũt.liiij.C. di⁊ parẽtes viſitare. vj. B. Vtxꝝ liceat monacho egredi monaſteriũ vt
Siĩ ſpũ libtatꝭ vi⸗ Parẽtibꝰueniat.vy. K
uere yoluerit:non eſt tenẽdug ſed expelien⸗ dus de congregatiõexiiij F.jxv). B. AMonachi fugitiui diſciplinę ciauitrali ſunt
principaliũ ſententiarũ
ſubijciendi.j. D. AMonachoꝝ habitus qualis eſſe debeat ⁊ de eius miſterio. xxvij. E. xxviij. J.cir. fi.IR. lij. V. In. iij. reg.ca.xviij. Monachũ ꝗᷓ magl cruciãt.xl.;.ĩme. AMonachi nihil debẽt poſſidẽ:dare vłacgipe ſine p̃lati ſui licẽtia.j.reg.ca. iiij. et. iij. reg. AMonaſteriũ ingreſſurꝰ ꝓbet ſe(ca.xxviij. et ꝓbet᷑. In reg.j. ca.iij.Et ſer.j. B. AMonaſteriũ igreſſuſqᷓleſↄditõeſhfe debeat In monaſterio qᷓ pcipiũt᷑ obßua Cj. reg.ca.ij ri.ij reg.ca.v.i fi. et.iij.reg.ca.j.Et ſer.j. Z. In monaſterio oẽſ debẽt vnũ(i me. D.i fi. ſentire ⁊ cõit᷑ oĩa poſſide. reg.ca.j.et.iij. re In monaſterio eſt vnanimiter(Gu ca. z. et ↄcoꝛdit viuẽdũ.iij reg.ca.). et.vj. Ibidẽ. Diſtribuat᷑ vnicuiq; victꝰ⁊ tegumẽtũ ñ ęqlit oibꝰqꝛ ñ gq̃lit valẽt oẽs:;̃ ſiẽ cuiq; opꝰ fue⸗ rit.ij. reg.ca.ij.i fi.et. ij. reg. ca.ij.
Diuites igreſſi monaſteriũ libẽt velit ſuũ eẽ cõe nec habeãt faſtidio frẽs ſuos qᷓ ad illam ſctãzʒ ſocietatẽ ex pauptate veneft.iij. regu.
In monaſterio ñ ꝗ̃rãt paupes(ca.iij. et.v. ꝗᷓ nec for hre potueft: ß̃ tñ eoꝝ infirmitati qð opꝰẽtribuat᷑.iij.reg.ca.iiij
Monaſteria tũc icipiẽt diuitib eẽ vtilia nõ paupibꝰ ſi diuites illic hůiliẽt᷑ ⁊ paupes in⸗
Rõ ð ſuis diuitijs ſupbiãt qꝛ(ent᷑. Ibidẽ eas monaſterio partiũt᷑ ᷣð paupeꝝ fratrũ ſocietate gloꝛiẽt.iij. reg.ca.v.
Eis qͥ veneft ad monaſteriũ ex moꝛibꝰdelica tioꝛibꝰſi aliqͥd alimentoꝝ: veſtimentoꝝ da ⸗ tur:foꝛtioꝛibus non debet iniuſtum videri:
Deteſtabile ẽ ĩ monaſterio(ij. regu.ca.xv. diuites fieri laboꝛioſoſ⁊ paupꝑes delicatoſ.
In monaſterio ſenes ſint Gij.reg.ca.xv.i fi. alaboꝛib ſupoꝛtõãdi vt ofonibinſtẽt:⁊ illo rũ ẽ dicẽ p̃ nt̃.xxij. E.xxij. H.
Si monaſteriũ ꝑ hoſtilẽ incurſuʒ diſſipatum fuerit: frẽs qᷓ; cito potuerit debẽt currere ad pᷣpoſitũ ſuũvbi eũ eẽ couerit.j. reg.ca.vij.
Qui aliqͥd ſecũ ð monaſterio detulit- dʒ illð
Spoſito p̃ſentare: nec ſibi retinẽ qð ad oẽs ptinet ⁊ deo ↄſecratũ ẽ.). reg.ca. viij.
AMonaſtenũ egreſſurꝰ nihil ſecũ deferet:nec aliquẽ ex fribꝰ Plocet.). reg.ca.iiij.⁊.iij. re⸗
Ex monaſterio qͥs eijci ¶gu.ca. xxiij.pꝰme. põt ꝓpt has cauſas.iij regu.ca.xxiij.i fi.et xxxviij.ĩ fi. Ser.). B. xiij. I.xxvj. B.
De monaſterio eiectꝰſi ſe coꝛrexerit fratne re⸗
AQuid ð eo qͥ ĩ monaſterio 3(ipiat᷑.xxvj. K
frẽs aut ppoſitů ſepe iſurgit.i

F c
iij. regu.ca.xxxvij.et. xxxvij. Ahons ſignificat chꝛiſtuʒ pꝛopt᷑ quattuot- Poſſe moꝛi ⁊ nð poſſe moꝛi vtrüc;(xl. D. erat in poteſtate pꝛimi homis · xlviij. P. De moꝛte duplici:coꝛpons ſcilicet ⁊ animʒ lxx. per totum. Aoꝛs cur incerta ẽ nobis. lxxj.. Aoꝛtis meditatio ad multa ẽ vtilis. xlviij h. lwij. A. P. lvij. B. Aoꝛs alioꝝ ſic nobis ꝓſicit.xvj. B. 2oꝛientibꝰ multa occurrũt impedimẽta. xlviij. S. exemplũ.lxix. P.
hoꝛtuus qᷓ;tũcũq; diueſaut charꝰ:ſtatim Qui nõ obedit nõ facit de ſctitate ſed ð ſu⸗
relinquit᷑:exemplũ.xlviij F. Aulierũ ↄſoꝛtiũ hre piculoſũ eſt. xxxvj. I Aui mulieꝝ amicitial ꝓcurat: inſipiẽs eſt ahundus curnõ(et inexꝑtus. xxxvij.. ſit diligendus.xxxj. A. xlviij. lwij. C. ꝑiculoſioꝛẽ blãdus qᷓ; moleſtꝰ.xxx. A. Tria mala ſũt in mũdo ⁊ iõ ſpernẽdꝰ. xxx· In mũdo non doiere:non( P · L. xlij·H. timere:nõ piclitari impoſſibile ẽ. xxx Z. E com paratur mari pꝛopter quattuo? xxxix. E. h. lxv. P. Quõ decipit amatoꝛes ſuos. lxij · E. Qui mũdi finẽ tardiꝰ futurũ ſperat:vel ſu⸗ um ↄſideret fineʒ.lvij. A.in fi.et.lviij. A. 2hurmuratoꝛi aia fit lepꝛoſ us:exemplum ꝓpumuratoꝛes expellẽdi ſũt ð(xxvj. B. ↄgregatiõe:nec ad mẽſam cũ alijs admit tendi.xxvj. P. C. O. xxxvij. B. in f. Cũ murmure nihil ẽ faciẽdũ.ij.reg.ca.ij.et ij.reg.ca.xxxiiij. Et ſer.j. P. in fi. 2Muſtela ſerpẽti inſidiat ſemp.iij. P. Deus mutat fnĩaʒ ſi tu mutaueris vitam. xlvij. E. in fi.
Quid naſcẽdo nobis ↄtulit.xx.A. NMatalis dies xp̃i q;to gaudio ſuſcipiẽdꝰẽ. In natali chꝛiſti patebunt ſi⸗(xix. A. gnacula figuraꝝ: fulgebũt oꝛacula ꝓphe⸗ tauũ:apparebũt miracula naturarũ ⁊ ſtil⸗ labũt ſpiracula grarũ.xix. A.circa.fi.
Natiuitates hois duę ſũt:vna ĩ vtero:alte
Omnes naſcimur ad(ra ex vtero.xxv. D laboꝛem ⁊ doloꝛem.xxxj· E. Sicut naſcẽdi vna ẽ ↄditio:ita⁊ moꝛiendi.
* ne De ſctõ nebꝛidio ſocio(xlviij.h. in me.
ſcti auguſtini.ii..ime.v. K. Plurel negãt chꝛiſtũ tpe pac q; pſecutiõis
NMegligẽtia nouerca ẽ ois(Ix. A. in fi. P.
dilciplinę ⁊ doctrinę:ſicut diligentia ma⸗
Annotatio
Vr naſci xpᷣs voluit.xix. K. xx. A.
ter eſt.xvj. P· De fribus nicolao ⁊ M auguſtini.xx). A. in me. D.
ne obediẽtia omnia vacuã ſunt: Ob
ſet cũ obediẽtia oĩia charitate plena inueniunk.v. Z. lrj. C. De obediẽtia abꝛaę.xl. A. Obediẽdũ eſt lib ent:hiarit᷑? velocit. xl. A Bihil ſic deo placet quõ obe(xj. C.in fi. dientia.liiij. A.
Qui nõ obedit pfibꝰ: deo nð obedit · liij.
Obedientia vna plus qᷓ; om⸗(Z. lxj. E. nes virtutes valet.liiij. A.
perbia. Ibidẽ.Et.lx). B. Ad obediẽdũ ille ſolus aptꝰ⁊c̃.lxj..
Obediẽtię fructus qᷓ;tus ſit.lxj. B.
to obediẽtes fuerimꝰ pfib 2tãto erit de
Inobediẽtes(us obediẽs or̃onib? nr̃is. ſenſu ꝓpꝛio ꝓ rõne vtũt᷑:⁊ cũ negligentiꝰ viuãt: plꝰ cęter honoꝛari volunt: iõ ſepe in paſſiones carnis cadũt. Ibideʒ.
bediẽtiã quõ ꝓfeſſi ſumꝰ:ope ⁊ vtute ſer
Sicut obediẽtes ma(uare debemꝰ xj· E gnũ pᷣmiũ:ſic inobediẽtes magnũ iudici⸗ um dei expectãt. Ibidẽ.
bedire opoꝛtʒ ñ tĩ bõis etiã mał: ñ qꝛ mali qꝛ bona obßuare pᷣcipiũt.v. A..
Pbediẽtia cuſtos ẽ virtutũ.v. A.vij· A.
Per obediẽtiã nõ dʒ fieri malũ.v. Z.in. fi.
Per obediẽtiã bonũ qũq; dimitti(vij. P dʒ:qꝛ aliqñ ſi aliqͥd hʒ ð ſuo⁊ tũc nulla ẽ:
aliq ſi ð ſuo nihil hʒ mima ẽꝛexẽpliſ oſtẽ
Cur hõ libent᷑ obedire dʒ deo:(dit᷑.v. P. cauſe plures reddunt᷑.vij. A.
Sbediẽtia iõ melioꝛ ðꝛ qᷓ; victima ⁊c̃.v. A.
bediẽtiã opoꝛtet eſſe ho/(in me. vij. A. neſtã ⁊ diſcretã.v. A.circa fi.vij. P.
De multiplici laude obediẽtię. vij. K.
Inobediẽtia iõ eſt timẽda.xvy. A.
Ad obediẽdũ inuitat nos omis creatura. Be obediẽtia loth.xxxiiij..(xvij.C. Bihil maiꝰobediẽtia:⁊ nihil peiꝰ inobediẽ Obediẽdũ eſt pᷣpoſito tãq;(tia.xxxiiij. N. pri. In.iij.reg.ca.xlj. Obediẽdo nõ ſolũ vri ð etiã ipſiꝰ miſereri debetis. In. iij. reg. ca.xliij. Oblatiões qlibʒ chꝛiſtianꝰᷣm ſtatꝰpoſſibi litatẽ facere dʒ dñic diebꝰad altare.xluij
Ociũ ẽ viui hoĩs ſepultura.xvij..(¶¶. ꝑe
Scium vitãt omnis creatura:ſolus homo a ſuo officio toꝛpeſcit.xvij. C.
coſtrato domus ſcti i
——————— 3 ——* —2—
——
7—
—— S —++——
S 8
W —

ncoſirat me. d. onnhyac la oiꝛ chuite ü..
dlunttyeci quòode a
donuſh
ſnt hln
*
9,. Nonõobeit ii
66 on(1% 4
luh. A.
husſu.P.
nwpfb'äto entde
odetscfonbonfi. evůtchnegigenti
onounvohntöſgpe
scadt. diüg. ſuſumopetitet 2(ure debem l edẽtes mag uit bidẽ.
ſ böis ß etünl je uare hapiüt.v1d virtutũ.v. A.vd.
ʒ ſenmilivIni ůqidnn it dbʒð ſuoꝛticu
dʒninẽhli nedʒ deo: dlvt unk. vj. d. 5 q vum eſe bo(unen 2.anaſ.vh eobedutil. Wa imda tyr nt nos omls m rrrih.·. wanbipcni ſto tãq;(nn vit eii ſ u utin fn died* r 4. uu eunn ſci.t⸗
4 de ſciitateſediſ
ſnln
Scioſitate nil peius in ſeruis dei.j. B. rwij· P. Ex ocio quę mala fiant.xvij. D. De ocio vitando.xvij. pertotum. Oculi ⁊ ſi iaciunt᷑ in aliquã feminarũ ſi⸗ gant in nulla.iij. reg.ca.vj. Ser.j. CL. Sculus impudicus impudici coꝛdis eſt nuncius.iij.regu.ca.xxz. Deſigens oculum:abominatio eſt domi no. Ibidem.in fi.
Oculoꝛuʒ petulantia ne incepta pꝛogre diatur: ð pꝛoximo coꝛrigatur. Ibideʒ.
ca.xxiij. Dculus coꝛpoꝛis ianua ẽ coꝛdis. xxxj.C.
Per oculos quę mala ⁊ quę bona aliqͥs
poteſt adip iſci. Ibidem. Od Sdium eſt ira inueterata.ix. A. Qui odium ſeruat in coꝛde:nec deñ lau dare nec ab eo exaudiri meret᷑. Ibidẽ. Lum odio neminem vnq; ad cglum ſed bñ ad inferos veniſſe legimꝰ.xxviij.h Qui odium in coꝛde habet ſecũdus dia bolus eſt.xxviij. J. nullum opus eſt meritoꝛiũ. Sdium facit animam homicidam.ij.re gu.ca.xxxvij · Sdium generat detractionem ⁊ inuidi⸗ am:quia peſtis eſt vnitatis.xlvij. S.
Sl Dleum illuminat:paſcit ⁊ membꝛa feſſa
fouet. xl.K.in me. n Dnera alterius nec ſua poꝛtare poteſt qͥ charitatem nõ habet. xxix. P. Wp Qui bene operatur beue remunerabit᷑. xliiij. C. Operari debent religioſi ſtatutis tem poꝛibus:nec aliquis ſibi vendicet pꝛo pꝛium:nec cum murmure faciant.ij.re⸗ gu.ca.ij. Et.iij. regu.ca.xxxij. Ex opere ſuo nemo monachoꝛũ ſibi ap/ pꝛopꝛiet.iij. reg.ca.xxvij. Sermo.j. B in medio. Opus nullum eſt meritoꝛium niſi volũ ⸗ tarium.xxxiiij.C.
Ad opera ſedentes taceant niſi pꝛo ani⸗
meę ſalute⁊ operis vtilitate loquantur. j. regu.ca.iiij. Oꝛ In oꝛatoꝛio nihil agãt niſi ad quodẽ fa⸗
ctum; vnde ⁊ nomen accepit. iij.regu.
ca.viij. Et ſermo.j. B.
ꝛationibus eſt inſtandum hoꝛis ⁊tem
principaliũ ſententiarũ
poꝛibꝰ conſtitut/: Et hoc verſet᷑ in coꝛ⸗ de qð pꝛofertur in oꝛe. iij regu. ca. vij. et.ix. Et ſermone.j. B.
In oꝛatione cum angelis habere debe ⸗ mus puritatem.iij. K.
— cum lachꝛymis qᷓ;tę ſit efficacie. xxij. Z.
Dꝛatio bo noꝛuʒ:locutio eſt ad deum: qͥ ſub paucis verbis compꝛehendit: et — abundantius qᷓ; neceſſe fuerit.
Mon ſoluʒ vnuſquiſq; pꝛo ſe ſed pꝛo oĩ⸗ bus oꝛare debemus: pꝛobatur verbis
beati ambꝛoſij. Ibidem.
Dꝛationis vtilitas.xxij. B. in fi.lxix.Z.
Sꝛationis dominicę ſeptem ſunt peti
tiones: tres ad ęternitatem: quattuoꝛ eliquę ad iſtõ vitam pertinent. xxij. C
Aie debet eſſe ampla:deuota ⁊ pura
Pꝛo quibus ſit oꝛaudum. Ibidem.
Sꝛare pꝛo defuncti ſalubꝛe eſt ⁊ ſanctũ. xliiij. B. 5
Dꝛandum eſt pꝛo defunctis ſiue pꝛo be⸗ atis ſiue damnatis:quia neſcimus co⸗ rum ſtatum. xliiij.C.
Cur ſit oꝛandum pꝛo defunctis.xliij.. xlviij. D.
Qualiter opoꝛteat oꝛare ⁊ pfallere.ij.re⸗
Sꝛatio qᷓ;to ẽ crebꝛioꝛ: tan·(¶gu.ca.j. to debet eſſe purioꝛ.iij. reg.ca.xxxvij.
JFoꝛmã iuxta quã beat? Auguſtinus re⸗ cepit et cõmunẽ viuẽdi ſocietatẽ dedit illis qͥ ſuis fratrũq; ſuoꝝ cõſoꝛtijs cõiũ/ gi voluerũt: Reqͥre poſt tertiã regulã.
Dꝛatio beati auguſtini pꝛo obſeruato ⸗
ribus regulę ſuę.iij. ca.xliij. S
Dꝛationẽ beati auguſtini de paſſiõe do ·
mini cum indulgentijs: Require in ad
ditionibus.vij.— Sꝛnatus qualis ſit apetendus.iij. reg. ca.xviqj. Et ſermone.l.L.in me. Anes triplices in ſcripturis la x pP guntur:ſcilicet pharaonis:obla tionis ⁊ pꝛopoſitiõis. Pꝛimi lai⸗ cos:ſecundi clericos: tertij pꝛęlatos ſi⸗
gniſicant.xlij. P.
Panes pharaonis in tria diuiduntur.
Ibidem.
Panis oblationis eſt triplex.xlij.. Panis pꝛopoſitionis eſt tripiex: ſcilicet

1 ——————.
5—, — ———
————
vite: doctrinę ⁊ exempli. xlij·. Contra parentes qui flios ſuos dimit⸗ tunt libertati ⁊ non coꝛrigunt eos:exẽ⸗
plum terribile.xxxiij. A.
Parentes in quibus debent infoꝛmare pueros ſuos.xlvij. B.
Ae paſtoꝛbus qui paſcunt ſemetipſos: exponitur.xxxvj. D· E·
Paſtoꝛ fidelium vita eſt: infideliũ moꝛs.
Paſtoꝛ qualis eſt:talis grex· xlij· B. ifi·
Paſcere debet oues doctrina vita ⁊ ex⸗ emplo. xlij. D.
Paſſio pꝛo chꝛiſto eſt foꝛtiter toleranda:
eremplum.ii· P.circa fi. Muomodo quiſ vult pati pꝛo chꝛiſto qui
pꝛo eius amoꝛe non vult abijcere mũdi vanitatem.lix. F.in me. Patientia chꝛiſti nobis exemplar eſt.
Per patientiam omnia bona generan⸗
tur et mala deſtruuntur.xvj. B. Qui patiens non fuerit: beatus eſſe nõ Patriam deſerere:deſpicere? nolle inha bitare inhumanum eſt. xlij · D. Stum pater immenſus ſit:agpꝛehende/ re non valemus.xvx.. Patriam cęleſtem qᷓ;um deſiderare de⸗ beamus. lxv. Z. De patricio nepote beati auguſtini ſub diacono pꝛo cuius moꝛte ſcripſit libꝛoſ de viſitatione infirmoꝛuz · lij. BPcir. fi.
De paula virgine ſancta. xxiiij· A.
De fratre pauio domus ſancti auguſti⸗
ni. xx). Z.in me. D. Pauperes ſpiritu qui dicantur:⁊ qui nõ Paupertas inter diuitias ſer/ ¶xxj. K. uari poteſt. xx]. D. Paupertatis commendatio.ij. L xx. D. poſt mediũ. Paupertas ſi non affectu geritur:miſe⸗ * ria eſt.v. D.·
ſit pꝛo chꝛiſto libenter tolerãda.xl. E Paupertatis qͥnq; ſunt genera.xl.F. Paupertas felix eſt ſi leta eſt. Ibidem. Iglix paupertas per quam cęleſtis acqͥ⸗ ruur hęreditas.lix.B. Pauperes cur non ſint deſpiciendi. Si pauperum eſt regnuʒ cę(xliiij. B. oꝛum:reſtat vt infern ꝰſit diuitũ.lix.G
Annotatio
Pareſt cuſtodia? cura oiuʒ virtutũ:nec vlli dabit᷑ venia niſi paciſico · xxVi. Qui pacem coꝛdis ⁊ oꝛis ⁊operis no ha bet:chꝛiſtianus non eſt.ij.. Bomum vel mentem in qua Pak dñat᷑ diabolus intrare non poteſt. h·. Pax non eſt amanda ſine uſticia. Ibi. Pacem qui impediunt.ij. L. Pax inter malos tm̃ nocet qᷓ;tum diſcoꝛ dia inter bonos. Ibidem-
Peccatum pꝛimoꝛum quę bona abſtulit Ve „ et quę mala intulit.xlvii. A. P.
Peccatum eſt pęna peccati.xlvij. V.
Fontra moꝛbum peccati oponendumẽ
moꝛdax emplaſtrũ ne maius creſcat.xiiij
Peccata grauia grauiſſimis indi· ¶. gent lamentis.xj. C.
Fullum peccatum deus dimittit impu nitum.lxiiij.h.
Peccata quoſdam relinquunt non ipũ
peccata.ixx). B.
Peccatoꝛ quia non ſtatim patitur deuʒ vltoꝛem:eſtimat ſibi eum participem · h. A. in fine.
Peccatoꝛes peccata ſua in doꝛſo ponũt et bona ante faciẽ: iuſti mala ante fa⸗ ciem ⁊ bona in doꝛſo habent.lix. B.
Peccatoꝛ coꝛam domino quomodo ali⸗
quis dicitur.xlvij.C.
Pena aliquando relaxanda eſt pꝛopter
ſcandalũ multoꝛũ: quandoq; exagitã⸗ da vt cautela ſit reliquoꝛuʒ· xiij.D. Qð ſit ſumma deliberatione inferenda. Peng damnatoꝛuz erunt iu⸗(xiuj.E. xta qualitatem culpg.lvij.G. De penis iterni.xxvj. E.F. B. lviij. K. Penitentia eſt medicamẽ lapſoꝝ.lx. D.
Ad penitendum talis debet eſſe deuo/
tio: qualiſ intentio ad peccandũ.xj. C. Penitentia illa bona eſt quę peccata ꝑ acta ſic deploꝛat vt iterum non cõmit/ Irriſoꝛ eſt ⁊ non pęnitens qui agit ꝙ pę nitet. Ibidem. Pnnitentia eſt agenda in omnibus mẽ⸗ bris in quibus peccauimus · xxx. P. Penitenti pꝛomiſit deus veniaʒ: ſed nõ ꝓmiſit vſq; craſtinũ differenti· xxx.. Pnitentie tres ſunt partes.xlj. B. Penitere debet quiſ dũ ſanus eſt.xij D Prnitentię vtilitas. Ibidem.

tumque bongabh nn d peccuti. yꝝ percan oponenun he maus geſun Fauiims inci) 8.l.
n dous dinintin
nlnqunt nn
on ſtuinpuhrde idieum pnchen
ata ſua in darſ poii 1:ß iuſt maameß onſo habent iE
omino quo
.
tů: quando hl relqucetz. n diberanonenſnt
vz emnt U ut
ly.b. eben eocamupby k talis deber eit
uipatnimt
ona ci qutpeul
nl nomn
musM
ni n
tpan
aſeiiwt .Jen
6 xl Qui ſibi placet deo diſplicebit ⁊ ſibi.j. Z.
Vi
—
principaliũ ſententiarũ
Penitere in vltima ʒgritudie durũ eſt:pg⸗ nolum erlachꝛymablle. xvij.. Non eſt penitẽtie locus apud inferos.xlv. Qui penitentiã verã agit ſeli ¶ A.lix.ſh. berat ⁊ alios exemplo ꝓuocat.xy.d. Qui pguitẽtiã verã agit ac iuſtas elemoſy nas facit nõ guſtabit moꝛtem.lxiiij.h. Per penitentiã verã deus nõ ſolũ culpas remittit ſed etiã pꝛemia ꝓmittit Ibideʒ Qui ad agendã penitentiaʒ temp?(in fl. ſenectutis expectat:ſatiſ a fide eſt alienꝰ. Eſto penitens quaſi monachus qxx. B. Patiẽs: non quaſi ſecularis ſi peccaſti in Jita monachiↄſtitutus.lx. D. NMon eſt magnũ inchoare bonuz ð ꝑfñcere. Perſeuerãtia infoꝛmat merituʒ: Gviij. Z. coloꝛat boni ꝓpoſitũ:remunerat curren- em:coꝛonat pugnãtẽ ⁊ ducit ad bꝛauiũ.
Perſeuerãtia quibus rebus vij.Z. Xomparatur. viij. A.. Perſeuerare paucoꝝ eſt: incipere vo mul⸗
oxtexemplis patet.viij. A.C. Dis res ꝑſequit᷑ chꝛiſtianũ.lx..
Philoſophari eſt ſemꝑ moꝛtẽ pᷓmeditari.
Philoſophi qᷓ;uis calcaue xxiij. B. cir. fi. runt diuitias:honoꝛeſetiã ⁊ ꝓpꝛia coꝛꝑa: non tñ eis ad ęternę vite merituz ꝓficie⸗
bat qꝛ charitate ⁊ timoꝛe dei carebãt.xiij.
Philoſophia nõ eſt querenda Z. circa fl.
qꝛ homo nõ ad philoſophiã ſed ad cęluʒ
factus eſt. lv. K. in. fi.—
Pietatis quattuoꝛ ſunt gradus. xlv. B.
Pietas ⁊ impietas qͥd ſit. xxiiij. B. in fi.
Pietas quõ differt a miſericoꝛdia ⁊cdemẽ
Iniquiras impunita re(tia. xxiij. C. dũdat in augmentũ facinoꝛis.xuij.D..
Pium hoiem nunqᷓ; ſed impiũ⁊ crudelem periſſe freq̃nt legimꝰ.xxvj. C.i fi. xliiij. A.
Pius hõ multos hʒ interceſſe oꝛes.xliiij. Z. Pili cogitatiões ſupſiuas ſignificant.xxj.
Plato ps qꝛmlta aduerſa patieba(in fl. tur ſine fundamẽto fidei⁊ charitatꝭ: ideo meritum virtutis amiſit.xiij. A.in fi. 5
Cur ploꝛat intans natus.xx.L.
No Ve pontio pᷣfecto romano.xvij. FS.
e fẽ pontiano domꝰ ſcri augu.xj. A.in
Poſitiões hominũ quattuoꝛ(me.xxij. C.
Poteſtas ſiue mũdi ſi⸗ Cio.xxxix.E.J. G ue ecclię ideo non eſt ſpernẽda.y. D.
ſũt: ſcʒ accubitus:feſſ io:ſtatio:⁊ ambula
ℳ
De potu ſuꝑſiuo nota exempluʒ tembie. xxxiij.per totum. S
Pꝛeceptũ opoꝛtet yt ſit honeſtũ ⁊ diſcretũ Mꝛe
v. A.circa fi.vij. BP. A hceptis dei nulla litterarum ignoꝛantia Duo ſũt pᷣcepta nobis pᷣn/(xcuſat.l.. cipaliter data.ij. reg.ca.j. et. ij. reg. ca.j. Et ſermo.xliij.Z. Pꝛeces multoꝝ nõ exaudiri impoſſibileẽ. Pꝛędicatoꝛibꝰgrandis neceſſi-(xliij. Z. tas incumbit.lxiiij.Z. Pꝛędicatio ad quos ſpectat.xiiij. A.i.me. Pꝛędicatoꝛ pꝛius ſe q alios curare debet. Pꝛędicatoꝛ hec ſeruabit.xiij. K. Wiij. B Pꝛplatura ex obediẽtia eſt ji uſcipiẽda ⁊ ei⸗ aduerſa foꝛtiter tolerãda.exem plo.v. B. Pꝛelati ad qͥd ſint ĩ eccliav. D(K.iiij. K Pꝛylatoꝝ ꝑfectioꝛ eſt ſtatus:⁊ ꝗᷓ ſpectõt ad PprElatũ bonũ.xxxix.S.h. Mon ſufficit ſeipſuʒ imaculatũ ſeruare:ſed expedit vt bonos qᷓ;tů in ſe eſt faciat vi⸗
a ⁊ exemplo relucere.xxxix.ʒ.
to maioꝛ eſt in honoꝛe:tanto maioꝛ dit ⸗ ficultaſ in reddẽda ratione. xxxix. J.
to eſt in loco ſuꝑioꝛe: tanto in periculo
maioꝛe verſat᷑. ij.reg.ca.xliij.
gerat chꝛiſtiviceſ⁊ ideo ſi ↄtemnit᷑:chꝛi ſtus ↄtemnit᷑.v. D. lxj. L.
Mon ſe eſtimet poteſtate dñante ſed chari
ate ſeruiente felicẽ. ij. reg.ca.xliij.
Bon debet eſſe inſenſatꝰ ſed ᷓnoſus: pꝛu⸗ dens:caſtus ⁊ ſobꝛius.xiij.E. In pꝛęlato duo debent eſſe:miticoꝛdia⁊ iu Pꝛeęlatus bonus de⸗ ¶ſticia.vj. A.in me.
bet eſſe ſollicitus ð ſalute ſi ubditoꝝ.j. B. debet infirmãti ſubdito auxili/(in fi. um diuinę medicinę pᷣcibus poſtulare.ex Circa oẽs ſeipſuʒ pᷣbe⸗(emplum.xxvz. A at bonoꝝ operũ exemplũ.iij. reg.ca.xliij.
Loꝛripiat inqetos:ↄſolet᷑ puſillanimes:ſu
ſcipiat infirmos:patiens ſit ad oẽs. Ibi. Diſciplinã libens habeat metuendug im ⸗ ponat:tñ magis amari apetatqᷓ; timeri. In pꝛęlato nihil eſt fetidius:ni Ibidem. hil dãnoſiꝰ⁊ turpius furioſitat xxxv. B Pꝛęlati qͥdã nõ ſůt diſpẽſatoꝛes ð diſſipa⸗ toꝛeſ:nõ ſpeclatoꝛes ð ſpickatoꝛes. xlij. Z. Pꝛęlatis luxurioſis: auaris ⁊ ſuꝑbis: im⸗ poſſibile eſt ſubditos caſtos: humiles et bonos facere.xlij. B.
Ad pꝛypoſitũ monaſterij ſpectat ea q̃ ſcta
ſunt facere obſeruari ad omnes.j. reg.ca.

icatü exteri ⸗.. lij Cliij. tem intenus ⁊cerient eſt:ſed peius eſt ſi⸗ g 1. Et.iij. regu.ca. xh. 0 A ꝓpoſito cadere malu elt t lr. D. 11„ ponoꝛdꝰii ca.ij·et.iij · reg. ca- S i.lij.W. in fi.liij·. M·.. Plrpanore 1h6 vietlit veſithlicut nuiare pꝓpoſitũ ij bebis ꝛſi negas 11 diſtribuet vnicuich victi? vekitic Pꝛomiſſa ſi tenes pᷣmiũ habept C. lxj. D. 6 11 opus uerit.i·teg ca. jiſ. ijcreß Pꝛomittere erit in pfnam i;. PB. Ad pꝛepoſiitũ perrinetres mon ous tua ptãte: dimittere nð eſt——* tterij dare vel recipere:⁊ ꝓut cuich opůs Auę ſint ꝓmiſſa deibonis.riih: i fuerit diſribuere· egeaüij· ne Pꝛopꝛietãs cuiuſcũq; rei denega iw. o um culmẽ rationu vnn ¶ Pu ppu vape—— v.D. 111* t:facit að nõ licet.lij ·. alligantur xxxix·. 3 et ſi facit:facit qð nò licet· M 11 eeniienüä Aielet vber mit u pubabee voiuertiercleicarnð dare ʒſcientias.xxxv] ·A. ixrecto/ MQui ꝓpꝛiũ poſſidet Collit. lij. 3 n 1 ſint ſal terre:lux mũditpatroni? be a chꝛiiti diſciplina ẽ remotꝰ/lix. A.i fi. B. res terrę:angeloꝝ⁊ paradiſiciues: phe ud habuerit nec ſepeliẽdus ẽ cum res terre:angeiox⁊ pãl⸗ 2 apłoꝛũ AQui ꝓpꝛiũ hable wiendũ invſuʒ tarũ filij: patriarcharũ cognati fribꝰ:nec qð habuerit luſcipiendũinv p a ſc w· A. xxxvij·. x.exemplũ v. E. J. vxxij· P. li· e 2debent eſſe irreß̃henſibiles: vt no duer udens oia ſecũ habet:in ¶Flij. B. ᷓ· 1 oenð diuitiaonð ponoretnrefot ¶ Hue ſiſuſiclelehtumprusẽtiniuſ 6 cũmſticis: nec mercantias Puudentia docet qfugien, Ccũciri · d. 4 1 pcurare:nõ tabnas intrare: nd B. dum ⁊ quid tenendũ ſit. iij.. b 1 teniſ neceſirate.· ij· Vꝛxrierte· ¶ Piudentis Implicitatẽ comitẽ babet· er Opoꝛtet eos abſtinene arit naucgreaut emplũ.iij. Z.inf.. 9 tra domũ eßi vel ſuãmãducareaur m⸗ ſu pſalmi.xlix. vide ſer· l. ꝑtotum. bibere:vel in eadẽpꝛandiũ v udicitia ſic in inuicẽ cuſtodit᷑ vel fugit. 6 karbus prepare· iß·.rrrv Punire peccatũ nõ eſt cru(iij. reg· ca xxj. 34 Apſbyteris oẽ turpe lucrũ debet e ebe eie fec miticoꝛdia ⁊ iuſticia⁊ dinę mñ rtů:nec ſeculi ſed ben E. tudiniſ iudiciũ.iij. reg.ca. Ni· in fi.et. N. 21u ontra eos qͥ necmillaʒ Chent· e⸗ tſer· xiij·L. D. 1 baptiʒare:nec moꝛtun S Verẽdi modchꝛiſtũ q̃s ſit. xlij. au jie rtanoſr ad wpenes ſalutẽ vident. xxxv)· E. ndi inuenire.xliij. B.— Bel etiles mũdus grauiue q; en Qð querit᷑ diuerſis 11 net ſlſup eos präremhabetet ech ¶ Pꝛopter quid ſit querendus.(xiih ·L. lint vhlh excelſeotucerPeee nt. Sly..inf. 11 anch ebigr tica, Erapinis multis paruas elemoly⸗ Pꝛeſbyteroꝝ vita:ſalus:requies ⁊ icti d nas faciẽs ⁊ pctã nõ deſerẽs: pecu 8 Tunceon miniſterũ delpicit añ 36 m. Pudeat rape paupibꝰqͥbus iubemur ero⸗ 2 1 hiſti opere implere. Raptoꝝ pgna qualis erit(gare. xxxj·E.— ewebenteehee aper(2 rrrry..in me xr.E tali*. 8 Anicdẽ eiolupeeſt:anhend e ¶ Nrltiuqis tres ſüt ẽfnẽ—— w ebent erogare· xVU ₰ ud dirigi:aliud coꝛrigi:ᷣma ẽ rei inaiate: e Wö licet eis wanieater ſcða ſenſate:tertia rõnal:ß iuſt t̃ erigit in ferrũ whnicareſe Recõciliaðᷣbo ſibo offẽdiſti:ſi fa ¶v. K. ¹ e patia debent oꝛnari. 5 cto placa facto.ij. regu.ca. xxxvij. et· Sc Nꝛo Profeſſio nõ mrat e qhitaii.echn 16 nõ eſt dit adducãt vel abdu⸗ 8 j ſiont dimidiꝰcecidit. Ad regnũtelox no Auia ꝓfeſſione ſua cadit: dimidi cert cant. xxiij. B. in fi.xliij. S Clericus ꝓſitet duoꝛſctita· Cj.h.liijh.

voluentei deiun
1(ol.lj. 6ht
emot l.giit ntner ſepehẽdsin enſuſcpieniimi v.E... Bhl dben t eltinpdinnhii qfugen(ictihi endü ſt.i2. citatẽ coniihhe.e f. P
rlix. vide ſerl yunn mic cuſtodi vi ig beſt au lingun dia t iuſticatdiem
.% us ſit:⁊qͥlinpeiui
xxxvj. E.in f. tãdiu pacifice ꝑſeuerauit:q;diu ſeneſ re gebãt iuſticiã ſeruãtes.xiiij.E.
ze Regulas tres btĩ augu.qjre in pᷣnci. volu ⸗
minis poſt ſer. bti amb. epᷣ i. Regulã oẽs ß̃uẽt qͥ bõi eẽ deſiderãt.y.reg · Regulã ſeruare dz tã p̃lat?qᷓ; Cca· ix.
ditus.).reg.ca.v.et.iij. reg.ca. rlj.
Regule trãlgreſſoꝛ ⁊ ↄtemptoꝛ: diſciplinę
monaſtice ſubiacebit.ij.reg.ca v. nõ ſit ſeruãda ex timoꝛe amoꝛe.iij.re⸗ O ſemel in ſeptiana legat᷑(gu.ca.xliiij? ne aliqd ꝑ obliuionẽ negligat᷑.iij.reg.ca. Religio ꝑ qᷓ perit.xl.E.(xiv.et ſer. j. D.
Religioloꝝ duo ſũt genera:vnũ ꝑfectoꝛũ:
aliud tepidoꝝ xxxiij.. P.
Religioſi nõ eãt minꝰqᷓ; duo vl tres ſimł⁊ cũ qͥbꝰpᷣpoſitꝰiuſſerit ire debebũt.ij. reg. ca.iij et.iij.ca.xix.et.xxxij.ſer.j. C. xxxvj extra monaſteriũ nõ edãt aut bi/ ¶ C. bant.ij.reg.ca.iij. et.iij. Reg. ca.xij. Religioſi ⁊ ſeclart nõ eſt gqᷓlis ↄditio.lx. C. in vendẽdo ⁊ emendo oꝑa monaſterij int cauti ne trãſgreſſoꝛes inueniant᷑.ij. re nihil exerceãt i inceſſu ⁊mo(gu.ca.iij tibꝰqð cuiuſq; offendat aſpectũ qð eo/ rũ deceat ſctitatẽ.iij.reg.ca.xx. MQui occulte lfas vel qðlibet munꝰaccepi Zuict? grauiꝰemẽdet᷑.iij. reg.ca.xxv.et.j. Relinquere vitia maioꝛis ẽ virtu(ca.iij. tis:qᷓ; res.xlv. B. Reſurrectio coꝛpoꝝ erit in ictu oculi ⁊ veri tate carnis.lvij. E.in me.
Sa Acerdos magnꝰ in lege:⁊ ſacerdo⸗ tes mioꝛes qͥs figurãt. xxxviij. C. AQuibꝰ rebꝰcõpant᷑:⁊ ꝙ debẽt eſſe
Sacerdos cuʒ ſe induit(¶mũdi.xxxvz. R. ad ſacrificãdũ hec cogitabit. xxxix. J. Sacriſiciũ deo nemo malꝰoffert.h. C. Sacramẽta ecctiaſtica nõ ſunt pᷣcio cõꝑan/ E ſint ſpõtanea(da.xxxvj.E.xxxvij. B volũitate miſtrãda nihil petẽdo: nihil ex ⸗ pectãdo:nihil de ꝓmiſſo deſiderãdo:etiã ſi miſtrãs ſit pauꝑ: ð ſi qͥd offert᷑ iuſte reci pit iuſte poſſidet.xxxvij.C. 3 Sapia pᷣmo hoſeʒ a ꝑiculis liberat:ſcðo cõ ſeruat liberatũ:tertio coꝛonat ↄſeruatuʒ. Vane ſapiẽtes ad quę mala qũq; ¶v.. perueniant.xv. D. Sarabaite qͥ dicãt᷑.xxj. E.pↄme. xxxix.C. Satiſfactio de oibꝰ⁊ in oibꝰnẽbꝛis eẽ de⸗
principaliũ ſententiarũ
Regnũromanũ ꝑꝗᷓ meruit tñ ſublimari.
bet ꝓ pctis. xxiij.;. Scia mũdi hęc eſt.xxiij. B.
—
Scptura ſacra labꝛo eneo tabernaculi aut ſpeculo cõꝑat᷑.xxxviij. A. I et. iij. regu. pᷓfert᷑ ſchturis gentiliũ ⁊ñᷓ ei⸗ ca.xv.
vtilitas.xxxviij. B. D.
ſint lę inuitatoꝛię qͥbꝰ ab exilio ad pa⸗
triã ꝑ chꝛiſtũ reuocamur.lvz. B.
Cur libent legẽdę ſint.xxxviij. I.C.
*
Nectio earũ ad qͥ;s p̃cipue ꝑtinet.xxxviij.&
Vit dulceſcãt nõ folũ ſufficit eas audire:ß ĩ domibꝰ ⁊ ↄuiuijs ſũt certꝭ hoꝛis ſingulis S piculoſum eſt ¶diebꝰ relegẽdę.lvj. Z. as nolle legere:⁊ qj pena digni ſũt earuʒ c ſint cibꝰ animęet(tẽptoꝛes.lvj. L.
iaticum.lvj. D. et.iij.reg.ca.xiij.
ſingul diebꝰ ſint legẽdę. ij.reg. ca.ij. et
ʒ ſint in menſa(iij. ca. xxxv. et ſer.j. B.
clericoꝝ legẽdę ⁊ cũ ſilentio ſiue ↄtentiõe
audiẽdę.ij.reg. ca.ij.iij.ca.xiij.et ſer.j. B Seneca phs aplo paulo cha(ſer. xxvj. D riſſimus fuit.xvij.. Senſus coꝛꝑis nob cões ſũt cũ pecoꝛibꝰad vſum nõ ad oblectamẽtũ.lv. D.
Senſus coꝛꝑis qͥs cũ bꝛutꝭ cões hʒ ala quõ
exuta amittit ⁊ cętert tribꝰ vtat᷑· lv. D. Sepulchꝛa moꝛtuoꝝ exẽpla eẽ debẽt viuo rũ.xlviij. J. lviij. P. lxvj. B. lxix. B. lxxv
Sermo vanus yanę conſcientię(ꝑtotũ.
iudex eſt.iij. A.. Serpẽs q̃ttuoꝛ hʒ ꝓpꝛietates.iij. B. Serpẽtl ferculũ vitis ẽ.lv.C.circa fi.
Serui xp̃i illi recte dicũt᷑. xxxvij. A.in me.
Semitutl cã ⁊ oꝛigo. v. A.cir.i. De ſeuero ep̃o mileuitano.liij. B. in fi. De frẽ ſeuero diacono domꝰ ſcti augu.qui
multl flagellis attert᷑.liij. L. xx). R. ĩime.
Silere deiẽ vindictã ſuſpẽdere.lj. A. De ſilẽtij multiplici vtilitate.iij. ꝑ totum. Simea egra ſanguie canũ medet᷑ lv.C.i Simoniõ cõmittit qͥ baptiʒat velpᷓ· ¶me.
dicat aut moꝛtuũ ſepelit vt inde luerũ ac
Simoniã cõmittit qͥ bñfl rat.xxxvʒ.E.
ciũ vel ecckiam a laico recipit.xxxvij. D. Simoniaci ⁊ gieʒite a deo ꝑcutiũt᷑.xxxvij. De frẽ ſimplicio domꝰang. qͥ ↄůſio/ ¶g.
nis ꝓpoſitũ cũ mað feruoꝛe juſcepit:ᷣ au
dito pre ſuo occiſo mũdũ intrauit vt euʒ
vindicaret.iij. C.ĩ me.v. K. xxviij. R.in Simplicianꝰligurienſis poſtamb. ¶me. epiſcopus mediolanẽs auguſtinũ in ſide
catholica inſtruxit. v. S. x Zxxvj⸗

——
——
5 6 1 1½ 6
4 —
——————— ₰
———
—
ee
14
=———
—
——
——
—
——
viuẽs:auguſtino qͥſdã de fribꝰ ſuis dona
Simplicitas ſine aſtu(uit.xvij. E.xxj. A
cia ſtulticia reputat᷑.iiij. A.in.fi. Sinaxis quid ſit.liiij.K.
So Socrates fertur riſiſſe:magnos latrones
ad ſuſpẽdiũ duci facere paruos.xxx]j. J. Sodoma cęcitas vel muta vel aſperitas
Sodomi/(Sꝛ:⁊ figurat mundũ. xxxiij. A tas deꝰ ſpernit:angeli fugiunt:demones
Lur dicunt᷑ pctõꝛes(hoꝛrẽt. xlvij. A. B. coꝛã dño pꝛę cęteris.xlvij. L. Clamoꝛ ðꝛ pctĩ qñ abſq; oĩ timoꝛe ad actũ pducit᷑ ⁊ ↄſuetudie multiplicat᷑.xlvij. C. Sodomitę a qͥbꝰ ĩ iudicio ſũt iudicãdi· xl⸗
Qus ſodomię pᷣſtant fomẽtũ aut jj. D.
detrimẽtũ:⁊ qᷓ; in ſodomitꝭ omne pctĩ re Pꝛincipiũ ſodomitici(gnat. xlvij. E.. crimis mulieres extiterũt.xlvij. J. exercet᷑ in oĩ ſexu ⁊ ętate.xlvij. B. E.in In ſole tria ſũt:motus(me.E.circa fi.J. caloꝛ ⁊ fulgoꝛ.xliij. D.— Soꝛoꝛ bti augu · moꝛitur: ad quã ſcp̃ſit li⸗ bꝛũ de vita chꝛiſtiana.liij. B. in fi.
Sp Speculũ btĩ auguſtini notat᷑ in. ij·reg.ca. Spes celeſtl qᷓ;ta(xlv.⁊ ſer. xxj. D. in me.
in nob bona facit.x. YV. Spũſſctũs quõ oĩa ↄtinet ⁊ nõ ↄtinet᷑:ſcire Spũſſcti ſeptẽ ſũt do ¶nõ poſſumꝰ.xx. A na ↄtra ſeptẽ vitia.xv. D.
Spũſſctũs nunqᷓ; viuificat niſi in pace vni
ta:ſicut nec ſpũs hũana mẽbꝛa moꝛtuavł
St De fratre ſteppano(abſciſa.ij. B. in fi.
xr. A. in me. D.
Stole ſctõꝝ qᷓ ſunt.xxvij. K.circa ñ. 3
Supbia ẽ mater ⁊ caput oĩum vitioꝝ.xv.
E nõ ſit creata a deo ⁊ tam ¶. xxxj. D.
paupibꝰ qᷓ; diuitibꝰ inſidiat᷑.xxxj. D.
—
Su Supbia qᷓ mala fac. xij. V. xxxʒ. D.xlij. BP.
Vbi ſuꝑbia:ibi diſcoꝛdia.xij. A.
Contraria eſt deoꝛ ⁊ nihil ſic odit de⸗ auõ bt maxi(ſuꝑbiã. liiij. A.in me. lxx. A.
mũ pctm̃.liij.. Qui ſupbiã hʒ nullas vᷣtutes hʒꝛlʒ hr̃e vi⸗ Dis iniqtas ĩ malis opibꝰ(deat᷑.liiij..
exercet᷑ vt fiãt:ſola ſuꝑbia inſidiat᷑ vt pe⸗
reant. In.iij. regu.c.v.in fi.⁊ ſer.xij. A.
Supbus oĩs ſibiſapiẽs ¶xxx..liij. B.
Supbꝰ neſcit penitere qꝛ nõ coʒſcit fe pee⸗ Deũ negligit:diabolo(care. Ibidẽ in fi.
Simplicianꝰ a iuuentute deuotiſſime deo
ſeruit:⁊ dů trãſitoꝛia q̃rit:eterm ꝑdit x Suꝑbus qᷓ;to gloꝛioſioꝛẽ ante C. in me. poies:tãto deſpectioꝛ ẽ ante deũ· lxx. B. Erubeſcat vᷣmiculus eẽ ſuꝑbus vbi deũ vi derit hũiliatũ.lxx. P. Acere dei qͥd ſit.h. A. 1 tTarpeia meretrix romana vt caſte viueret iuſſit ibi oculos erui? pa⸗ nem cũ aqua tiñ miniſtrarixivij.. Te deũ laudamꝰ qñ ⁊ a qͥbꝰ componit᷑.In Te Diabolus(ſer. Zmb ð baptiſ · augu. P. temptauit pᷣmos hoiel ꝑ tria. lxv¶ij Z. P Eũ temptat pᷣus ſingulis qͥd adhibeat coßð In teſtamẽto chꝛiſt? ſemꝑ ꝓ ¶ſcit. xlij.E. vno filioꝝ cõputari debet · lij. C.in fi. Teſtamẽtũ alids dʒ facẽ dũ ſanꝰẽ:dũ ſapi ens eſt:dũ tutꝰ eſt:nã ſi expectat infirmi⸗ tatẽ:minis ⁊ blãditijs ducet᷑ qͥ noluerit. Teſtamẽtũ cõdere religi- ¶xlviij. G.cir.f. oſo nõ licet:exẽplũ.v. E. F. xxvij. P. lij. Teſtamẽtũ taliũ ecclia ¶.I.liij. B. J. nõ recipit.lij. D.E.J. Timoꝛ dei qᷓ bona facit.lxij. A. Timere debemus tria: ⁊ quę.lxviij. A. Ti Alud ẽ timere penã:aliud amare iuſticiã. Vbi qrit᷑ ð vnitate trinita· ¶xxxv. P.i fi. Tri tis:magna cautela adhibẽda ẽ:qꝛ nec pe⸗ riculoſius alicubi errat᷑: nec laboꝛioſiꝰ la⸗ qͥd qᷓ̃rit᷑:nec fructuoſiꝰ aliqͥd iuenit᷑.xv. A Trinitatꝭ naturã ad plene inueſtigare im⸗ poſſibile ẽ.exẽplũ.xv. A.circa fi. diuidit᷑ idiuiſibilit ⁊ ↄiũgit᷑ diuiſibilit: nec minoꝛat᷑ in ſingulis: nec auget᷑ in tri⸗ E ꝗlibet ꝑſonarũ(bus. xv. P. xlwiij.. deus ẽ ⁊ vita indiuiſa in ope:ↄcoꝛs invo⸗ luntate:par in potẽtia:cq̃lis ĩ glia.xx. P c in trinitate vna ſit eẽntia ⁊ tres ꝑſonę: ſcriptur ꝓbat᷑. Ibidẽ. In trinitate tiñ vna ꝑſona ẽqᷓ;tę tres: nec plus ſũt duę qᷓ; vna vel tres: ĩſe infinite ſunt:⁊ ſingla in ſinguł⁊ omĩa in ſinguł:⁊ ſingula i oĩbꝰ:⁊ oĩa ĩ oibꝰ:⁊ oĩa vnũ ſunt: exẽplo mõſtrat᷑.xliiij. D. v Blentinꝰ ſctũs ep̃s carthagi · ba⸗ d⸗ ptiʒat᷑:anno ꝑtat ſuę.xix.et obijt: Valentinꝰ clericꝰ domꝰ ſcti augu.moꝛitur Valeriꝰ ſctũs epᷣs hipoñ.(xxxij. K. in fi.
dedit auguſtino ptãtẽ pᷣdicandi vᷣbũ dei
coꝛã eo in plo:⁊ ꝑmiſit vtĩ domo ep̃i mo⸗ naſteriũ clericoꝝ Mtrueret.xxj. D. in me · e de bonið ep̃atꝰ ſui:augu.vt in heremo
—
—

principaliũ ſententiarũ
monaſteriũ edificaret plura donauit. xxj
E dedit auguſtino
C. xiiij· A.xl.K. in me.lij.Bin fi.
De vanitate ſculi.lvij. et. lviij. ꝑ totum:et
Vaſa dñi quę dicunt᷑. xxvj. A.(xlix. Ve Tenia petẽda ẽ ab eo qͥ leſus ẽ.). reg.c. vj. AQui nunq; vult betere veniã aut nõ ex aĩo petit ſine cã ẽ in monaſterio etiã ñi inde ñ Veniãa ſub/( Phciat᷑.i.reg.ca. xxxviij. ditꝭ p̃latꝰ nõ petat qͥ in coꝛripiẽdo moduʒ erbũ dei iõ caro(exceſſit. Ibidẽ.ca xi. ſieri voluit. xx. A.;. Verbũ dei cibꝰ ie.iij. reg. ca xiij. Verbũ ocioſũ nõ ſiti religioſo.ij. reg.c.iij Verboſitas depingit ĩ oꝛe q̃lis hõ ẽ in mẽ⸗ Verbũ ocioſũ nihil aliud ẽq; ſe,(te.iij. men infructuoſum.ij. B. Averbis durioꝛibꝰẽ hcendũ:qᷓ ſi emiſſa fue
rint nõ pigeat ex ipfo oꝛe Pferre medica⸗
menta vñ facta ſunt vulnera.iij.regu.ca. Verũ a qͥcũq; dicat᷑ a deo dicitur.(xxxix. xxxv. D in medio. S Seritaſam ara ẽ his qͥ eã ñ amãt.xxxvj. G Veſtes ſacerdotales qͥd ſigniſcẽt. xxxix. J Võ veſtib?ß moꝛibꝰ placẽ apetãt religio⸗ ſi.ij.reg.ca.xviij.⁊ ſer. vxxij. E.xxvij.. Veſtes mona(in fi. R. l.L. in me. liij. G ſterij ſub vno vel plurbꝰſint cuſtodibꝰ: nec cuilibet ꝓferãt P 2gruẽtia:nec q̊ deteri⸗ aliqͥd recipit mur⸗ m arbitriũ nuret. iij. regu. ca.xxxj. poſiti lauẽt:ne mũdęveſt? nimiꝰapetit? interioꝛes aię ſoꝛdes Zhat. Ibidẽ.c.xxx. Cũ fuerint indigẽtibꝰ neceſſaria dare non differãt ſub qͥrũ cuſtodia ſũt qj poſcũtur. Ai De tribꝰ vijs ſapię dei ¶Ibidẽ. ca. xxxvj. qs liberat hoĩes:ſcʒ liberatiõis: ↄſerua tiõis ⁊ coꝛohatiõis.lv. A. H.in fi. via pᷣmaẽ in ſtatu penitẽtie:ſcða iuſti ia pᷣma ẽ rectio Cie:tertia g oꝛie· lv. B. nis:ſcha directiõis:tertia corectiõis: ſed Aie dure ꝗj ſint.lv Srta ẽ erectiõis.lv. E in medio.
De tribꝰ vitijs bncipalibꝰ: ſcʒ gula:cupiui E
tate⁊ ſuꝑbia:⁊ quð ſupant᷑.ixviij. Z.B. Viſio btõꝝ quaterit. xliij. D. Nõvidete femias ð aetere aut appetivel/ Qui videt ¶le crimioſũ eſt. ij.reg.ca.xxj· minam: ⁊ videri Apetit nõ putet ſe ab alio nõ videri:certe videt᷑ a deo:qᷓ tãtoyi det ſapiẽtis:qᷓto patiẽti. Ibidẽ circa.fi.
hoꝛtũ ꝓ monaſterio ędificando.iij.C.y.
In vita btã quę erũt.lvij. D.
Ahel Vꝛſus foꝛmicas quęrit
Digilie ſctõn cur cõmutatę ſüt in ieiunia. ur adhuc nomẽ vigiliarũ ma⸗(xxv. B. Cur ii hñt vigilias aliqᷓ feſta aproꝝ.xxv. ꝑ ince in bono malũ: ſic intelligit᷑. lxxiij. indictã petere licet a deo nõ ad(Z. B. dãnationẽ ð coꝛrectionẽ.ix. B.circa fi. ui vult ſe vindicare ð hoie:ꝓuocat in ſe vindictã dei. lxxiij. Z. Vinum qui bibere debeãt ⁊qñ.j.. irginitas relict nuptiarũ copuł: dimiſſa liberoꝝ Ppaginę:ſpõſo qͥ in celis ẽ penni mẽte:actu:habituꝛ geſtu aglicari meruit Virgo ⁊ſi nunqᷓ; in mona Eliij. I.cir. f. ſterio fuit ⁊ ſacrata ẽ: illi nubere ñiʒ qᷓ;uiſ in monaſterio eẽ nõ cõpellat᷑: ſi ãt ceperit eſſe in monaſt virgo ẽ:
onaſterio ⁊ deſerit:et tñ virg Virtutes cardinaleſ Dimidia ruit.lij.h.
quattuoꝛ.iitj..in medio. De laude vite ſolitarię..A. B. xxvij. Z. ⁊ Vlita ↄtẽplatiua(xxxix. ꝑ totũ. xxvj. B. pꝛefertur actiuę. xliij. E. De vita ⁊ moꝛibꝰ clericoꝝ.xlij.ꝑtotum. e cõi vita clericoꝝ eaugu. oꝛdiatiõe.lij. Vitã longã oẽs amãt non Et.liij.ꝑ totů. bonam. ixxj. BP. Cupiẽtes male viuere ꝗ̃rũt ſibi exẽpla ma De fallacia ⁊ miſe de viuẽtiũ. liij..in fi. ria pᷣſent? vitę. xlix. per totum. Vita p̃ſens cur ſit ſpernẽda ⁊ btõ appetẽda Sic viuamꝰ vt ſempꝑ viuere va(lvi.C. leamus.lrxiij.;. ita iſta nõ patria exiliuʒ: nec ppetua Auid int vitᷓ iſtaʒ(trãſitoꝛia eſt. lxy. Z. et btãʒ vitõ diſtet.lxv. B. xvij. B. In vita gterna j
ptẽ erũt.xlix.B. De frẽ vital
i grãmatico q́ apud mediola/
tnũ ſacculũ trecẽtoꝝ ſolidoꝝ iuenit ⁊ ple⸗
ne reſtituit:nec ꝓ reſtitutione qͥcqᷓ; accipe
ngere caput(voluit. xxʒ. Z. in me. S. en quid ſit.xl.E.
„ Vnitatt cõmẽdatio.). Z.in f. B.ij. B.
nitas chꝛiſti Zecclię vna ẽ vbiq;. lij. E. Zolütaſytꝝ bõa ſit⸗ ex deoꝛſicꝓbat᷑.j. B 2⸗
olũtas ꝓ facto rephtabit᷑ vbi facuitas Vouere tuũ eſt ſed
Odeeſt.xxxv. B. ĩme. dimittere votũ nõ eſt tuũ.lr. B.
eliꝰẽ nõ Vohere:qᷓ; vota nõ tenere:ſic in
Celligit᷑.lxij. D. e⸗ vt fanetur. lv. in medio/
inis annotation.

B 6 * 8*— ₰ 5„ 3 3
X 5 . 5 3 5
E
1
quagin⸗

.—.——— —— eee————— S. ————————
Nuin uaginta Pomeliaꝝ diui Aurelii üſtini cum ſuis The⸗ mbc inata ac bꝛeuis Anno⸗ atio.
De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: AQuis eſt homo qui vult vitã:et diligit videre dies bonos:homelia I
De eo qð idẽ dicit: Sedens aduerſus fratrẽ
tuũ detrahebas ⁊c̃. homelia U
De eo qð Aplus ait: At poſſitis cõpꝛehen ⸗ dere cũ oĩbꝰ ſancti qᷓ ſit latitudo ⁊c. U
De eo qð ꝓphera dicit i pſalmo: Ponitatẽ ⁊ diſciplinõ ⁊ ſcientiã doce me. UI
De eo qð Apkus dicit: Pꝛędica verbũ:inſta opoꝛtune impoꝛtune ⁊c. V
De eo qð dñs dicit ĩ euãgelio: Diligite ini⸗ micos vr̃oſ:bñfacite his qͥvos oderũt· V
De eo qð eſaias dic̃: Llama ne ceſſi est. VUM
De eo qð Aplus dicit: Radix omniũ malo⸗ rũ eſt cupiditas ⁊c̃.
De eo qð ſcriptũ eſt: Peatus vir qͥ poſt au⸗
rum non abijt?d. K
De eo qð Aplus ait: Videte nonð caute ambuletis 7ẽ.
De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Sumnne dominũ: viriliter age⁊dẽ. Rl
De eo qð beatus Jacobꝰ dicit: Lõfitemini
alterutrũ peccata veſtra ⁊c̃. XII De eo qð ſcriptũ eſt: Ne tardes conuerti ad deum ⁊c̃. XIII
De eo qð dñs ait in euãgelio: Capillus de capite veſtro non peribit. RlIII
De mõ q nos inuicẽ diligere debeamꝰ. XV
De reſurrectiõe dñi:⁊ cantatiõe Alla. XV
De eo qð Aplus dicit: Pax fratrib?⁊ chari⸗ tas cum fide magna. XVII
De eo qð in Eſaia ſcriptũ eſt: Frange eſuri⸗ enti panem tuũ ⁊̃. XVIII
De exhoꝛtatione ad elemoſynas faciendas homelia XKIX
De eo qð beatus petrus dicit: Depoſita ð omni malicia ⁊ omni dolo ⁊̃. Xx
De caſtigatiõe filioꝝ quos cognoſcimꝰirei vanitatẽ ⁊ inſanias mẽdaces. XXl
De eo qð dñs ait in euangelio: Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos ⁊c̃.
De remiſſione peccatoꝛũ. vn
Se die anniuerſario ep̃alis oꝛdinatiõis: qͥd ĩeo attẽdendũ ac recolendũ ſit. NMII
Perad ſtatim— MW
edendiin ecce⸗
Annotatio Thematũ Quinquaginta Nomeliaꝝ
ſia:quãdo vel lectiones legunt: vel verbũ dei pꝛędicat᷑. XXRVI
De eo qð ꝓpheta dicitĩ ipſalmo: Auerte fa⸗ ciem tuã ⁊ peccatis meis xc. Ac de vtilita⸗ te pęnitentię. XVII
De eo quod idem: Deus manifeſtus veni⸗ et ⁊. Homelia XXVUM
De eo qð dñs ait in euãgelio: Remittite et remittet᷑ vobis ⁊c̃. XXRK
De eo qð in Aggeo ſcriptũ eſt: Meñũ eſt au⸗ rum:⁊ meũ eſt argentũ. XM
De monomachia golie ⁊ dauid. XMM
De eo qð dñs dicit in euãgelio: Nõ poteſt filiꝰ a ſe facere quicq; ⁊c. XMMII
De eo qð ꝓphera diciti pſalmo:Loꝛ meũ⁊ caro mea exultauerũti deũ viuũ: XMI
De eo qð dñs ait in euãgelio:Ego ſum via veritas ⁊ vita. XXNIII
De pdictione tempoꝛũ iaor* diui⸗
nis ſcripturis.
De eo qð in Eſaia ſcriptũ eſt: zee ſicut virgultũ ⁊. XXRVI
De eo qð dñs dicit in euãgelio: Qui amat animã ſuã perdet eam. XXRVM
De eo qð dñs ait in euãgelio: Diliges ꝓxi⸗
mũ tuũ ſicut teipſum. XXXVIII
De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo: Peatus
qui intelligit ſup egenũ ⁊c MMM De fraterna cõcoꝛdia ⁊ offenſionis relaxati⸗ one:homelia XI. De vere pgnitentibus. XLI De cõmendatiõe oꝛatiõis dominicę:⁊ eius expoſitione. XLII Beilluminatiõe cęeci nati: ac totius mundi cgcitate. KLA De teſtimonio chꝛiſti de Zohanne baptiſta
icẽtis: Inter natos mulieꝝ ⁊c. XLIIII
De eo qð ſcriptũ eſt in actibꝰ aploꝝ: Spe trus circa hoꝛam ſextã aſcẽdit in— ⁊.homelia
De eo qð ꝓpheta dicit in vnnmo:knñte⸗
S mini domino quoniã bonꝰ ⁊. XLVI
Be remedijs peccatoꝛũ. XL.VII
De eo qð dominus ait in euõgelio: homis cuiuſdam diuitis vberes attulit poſſeſſio fructus ⁊c̃. XLVIII
De eo qð Apoſtolus dicit: Legatiõe fungi⸗
mur ꝓchꝛiſto. XLIX De vtilitate ac neceſſitate pgnitẽtie. I.
Finis
m piß an
eſtl die qus nõr
bo
han adn ente eitt uä eſc io vite. kano
vi

ahr ntdnn denni
Mn n pit oltdui. Acuigelo ßÿ u n ctiplalnolanc utideü viuũ igelo: Ego ſin
Bancti Auguſtini Diui Aurelij ter incipit. eo qð.ꝓpheta dicit in pſalmo:
s.z. Luis ẽ hoiho qui vuſt pitã: ⁊ dili⸗
git videre dies bonoſ: Momelia.I.
Ocãs genus humanũ ſpi rritus dei:iubẽdo quie
facere ⁊ ꝓmittẽdo qͥd
ſperare debeamꝰ:pᷣus
mentẽ noſtrã inflam⸗ mat ad pꝛęemiũ:vt qð p̃cipitur magis bonũ
u Nõ ·ʒ · amando: qᷓ; malũ timẽdo faciamus. Quis
ſnptůct: Iſciietſa
V tin euigelo Quian tem. W euigelio: Diigeszt um. NUl icit in pſalmo: pen genü t. VM u offenſionisnn L . U dꝛanðis dominii U cnati: acousu
UU uſ de Jobnedn dinac' worb
eſt homo inquit qͥ vult vitã:⁊ diligit videre dies bonos? Sic interrogans quis iſte ſit: quaſi poſſit inueniri qui nõ ſit. AQuis enim nõvult vitam?Auis nõ diligit videre dies bonoſ⸗Audi ð qð ſequit᷑:quicũq; vis? di ligis homo:audi qð ſequit᷑:Omnis homo: cohibe inqͥt linguã tuaʒ a malo: ⁊ labia tua ne loquant᷑ dolũ. Declina a malo et fac bo⸗ num:quęre pacem ⁊ ſequere eam.ſhoꝛũ om niũ cętera ſuperioꝛa ſunt in p̃cepto: vltimũ in pꝛemio. Mam vt cohibeamus linguã no⸗ ſtrã a malo:⁊ labia noſtra ne loquant᷑ dolũ: declinemus a malo ⁊ faciamus bonum. Vt dqueramꝰ pacem pcipitur nobis: vt autẽ ſe · P quamur eam ꝓmittit nobis. Quę iſta pax eſt:niſi quã nõ habet mũdus?auę iſta pax eſt:niſi quã non habet iſta vita:quę in hui⸗ vitę cõparatione nec vita eſt? Meq; eniʒ de hac vita diceret:Quis eſt homo qui vuitvi tam: ⁊ ad iſtã vel retinendũ vel ꝓducendã hceptis cõſequẽtibus hoꝛtaret᷑: qᷓ;qᷓ; et iſtaʒ aquis non velit. Nã ⁊ hęc ſaltem optatur ꝓ⸗ lixa:quia eſſe non poteſt ſempiterna: et per hanc poteſt homo puenire ad illam: ſi quẽ⸗ admodũ vult eam longã: ſic velit et bonã. Quãtum eſt auteʒ in hac vita longũ: quod erit aliquãdo finitum? Et quod erat longũ erit nullũ: quia ⁊ quando erat nõ ſtabat:et dquãdo ꝓducebat᷑ nõ augebat᷑: nec addẽdo creſcebat:quia veniendo recedebat. Auiſ⸗ qs igit᷑ es amatoꝛ lõgę vite:eſto potiꝰ bonę vitę · Naz ſi male viuere volueris:longa vl ⸗ ta non erit verũ bonũ:ſed erit longũ malũ. Vide autẽ qᷓ; ſis abſurdus atq ꝑuerſus:cũ
relij Auguſtini xiber Nuinquaginta HNomeliarũ felici⸗
Momelia I
te villam fatearis pluf amare qᷓ vitã. Viliã
vis potius bonã habere qᷓ; vitam?am vt inhiando ⁊ male cõcupiſcendo adipiſcaris villam bonam: fraudando efficisvitam ma lam. Tamẽ ſi tibi diceret᷑:ſi a te q̃reret᷑: vtrũ malles villa bona carere perdendo: an vita mala moꝛiendo:reſpõderes: te ſi vtrũq; re⸗ tinere nõ poſſes: paratioꝛẽ eſſe vt villa tibi auferret᷑. Lur igit᷑ nõ ſic amat᷑ vitavt ſit etiõ bona: quę abs te omnibꝰtuis bonis pꝛefer tur etiã mala? Cupis certe vt longa ſit licet mala ſit:immo fac vt bona ſitt⁊ noli timere ne bieuis ſit. Nam ſite ſollicito bene agit᷑: te ſecuro cito finietur. Succedet ei nãq; vita kterna:ſine metu beata: ſine fine longa. De illa quige vita interrogat qui dicit:uisẽ homo qui vult vitã:⁊ diligitvidere dies bo nos? In hac aũt vita iubet nos aplus redi. gpt.ʒ. mere tempus: quoniã dies mali ſunt. Et qͥd eſt redimere tempus: niſi cum opus eſt etiã detrimento tempoꝛaliũ cõmodoꝛũ ad ęter⸗ na qugrenda ⁊ capeſſenda ſpacia tempoꝛis cõparare? Ende ⁊ dominꝰ pꝛęcepit dicens: Si quis voluerit tecũ iudicio contenderc et Wattt.ʒ tunicã tuam tollere: dimitte illi ⁊ pallium: K Vt ſcʒ amiſſa re aliqua tempoꝛali:impẽdaſ ad quietem:qð eras impẽſurus ad litẽ. ð itaq; nõ de vita ⁊ diebus huiꝰ tempoꝛis l ⸗ quat᷑ ſpiritus dei dicens: Auis eſt homo qᷓ vult vitã:⁊ cupit videre dies bonos:ſequẽ⸗ tia docent. Talia enim pꝛęcepta ſubiungit quibꝰ obaudiendo vitam ⁊ dies bonos ha⸗ bere poſſimus: vt hęc vita quã nunc agim? ⁊hi dies:pꝛo eiſdem pᷣceptis implẽdis plę· rũq; amittendi ſint. Pꝛoinde ſi hanc vitam in qua nũc ſumus intellexerimꝰ in eo qð di⸗ ctum eſt:Quis eſt homo qui vult vitã:⁊ ꝓ⸗ pter hanc habendõ quę cõnectunt᷑ pꝛęcepta faciamꝰ:quid acturi ſumus cum aliquis in. malicia potens moꝛtẽ nobis fuerit cõmina⸗ tus:niſi falſum teſtimoniũ dixerimus? Pꝛo fecto em̃ ſi fecerimꝰqð h̊ iubet᷑: Lohibe lin ⸗ guã tuam a malo: vt pꝛopter hoc pꝛęseptũ teſtimonij fallaciã recuſemuſ:quaſi decepti videbimur:quia ꝓpter habendę vite cupi⸗ ditatem pręceptũ ſeruare ſuſcepimus:⁊ eaʒ magis pᷣceptũ ſeruãdo ꝑdidimus. Poꝛro ſi vitam intellexerimus in ęternũ beatã: quã
poſt iſtã deꝰ dabit obediẽtibꝰſibi: De qua
dominꝰ dixit ad quẽdam:Si vis venire ad Wattt. w. vitã: ſerua mandata: Tũc vo interrogati: Quis eſt homo qui vult vitã: ⁊reſpõdemꝰ
9 2

—
„ e—— S— S .————————— 2————„.—.——— ⸗— W 6, 6 *.„—————— 8 —*——. 8— e———*.— 2„ —-————————————„. W ————— 2 2*————————————————————.———„—* ——————*.—————————————— ————— E.———.—.—————————————— 2———— S— S—— g —— 2 ⸗..—— S——————— 2— 6——.———.. —————„—„——— 5.—..„—.——=———— „ 3——— 5————————-——— —————„ S—— Se— 2— ð S———.— ⸗—„ —-——— S.—————————————————————————————— 2 5 2———— 2—
Bancti
nos velle vitam: etiã ſub ipᷣo ꝑcuſſoꝛis ictu veritatẽ ſeruabimus in teſtimonio: moꝛtez cõtemnimus in mundo: vitam cõſequimur in cęlo.ſhoc de diebus bonis intelligamus: Nam ſi ꝓpter dies p̃ſentis ſeculi qui boni dicunt᷑ et nõ ſũt: ĩ ſepultura coꝛdis ꝑepula⸗ rũ aggeres:in luxuria vinolẽtię gurgitibꝰ:i turpiſſimis ingluuium voluptatibus: Si 5 ꝓpter iſtos dies quaſi pꝛopter dies bonos ſuſceperimꝰ pᷣceptũ vt labia nr̃a nõ loquãt dolum: plerũq; tales dies cogũt amatoꝛes ſuos loqui dolũ:⁊ tales dies negant᷑ eiſ qui nõ loquũtur dolũ. Auid eſt em̃ aliud loqui dolũ: niſi aliud labijs ꝓmere cũ aliud clau⸗ datur in pectoꝛe? Ad hoc maxime adulato⸗ rum exarſit negocium:qui pene ſemꝑ ne ꝓ⸗ hibeant᷑ ab opimis menſis aparatiſq; con
uiuijs: blandiẽdo nõ tacent falſũ:ne ab his
ꝓhibeant᷑ ſi amãdo deũ dixerint verũ. Er⸗
go pꝛopter iſtos dies quos putant bonos:
vt eis exhibeant᷑ loquũt᷑ dolũ:⁊ eis negant
ſi non loquũtur dolum.Alij ſunt igit dies boni de quibꝰ admonemur:vt ſi eos videre diligimꝰ cohibeamus a malo linguam: nec dolum loquamur. Mon ſunt de iſto ſpculo dies illi:nõ eos habet celũ qð tranſiet:ßᷣ qð ꝑmanebit. Mon eos nouit terra moꝛientiũ
k tra viuẽtiũ. hos quiſq; intellexerit et dile
De cõtinẽtia kerit: linguã cohibet a malo.Et ſi iaʒ terroꝛ
anime, ca.iʒ· moꝛtiſcogat ad malũ:labia eius nõ loquũ⸗
tur dolum:⁊ ſi diebus fallaciter bonis inui tetur ad dolum declinat ⁊ a malo:etiã inter bona facit bonum: etiam inter mala quęrit pacem quę non eſt ſuper terram:et ſequitur E eam in illo qui fecit celum ⁊ terrã. Pꝛoinde fratres concupiſcite vitam et diligite vide⸗ re dies bonos: vbi nulla nox erit: vitam in
qua dies malus non timeat᷑: dies bonos in
quibus nunqᷓ; finiat᷑. Sed ſi hanc mercedeʒ diligitis: cauete ne opus cuius ea merces ẽ recuſetis. Illam enim pacem quęrendo ſe⸗ s.s. quimini: quęretis autem manibus veſtris nocte coꝛam deo et non decipiemini. Quid
eſt autem manibus veltris nocte:niſi etiam
in tribulatione? Auid eſt coꝛam deoꝛniſi in
cõſcientię puritate? Sic viuendo ⁊ hoc amã
do habebitis deũ i cõtemplatione:et in illo
vitam ſine defectiõe:dies bonos ſine conte
nebꝛatiõe:pacem ſine diſſenſione.
De eo qð ꝓpheta dicit in pſal⸗
.42. mo Seqens aquerſus fratrẽ tunʒ
detrahebas: vſq; ad hoc: Cõſtituã
Anguſtin
te ante faciẽ tuã. Homelia. 3 tu⸗ i Requẽter fratres chariſſimi cũ pſal miſta cantamus verſiculũ illuʒ:per hi quem detractoꝛes ſpiritali gladio 5 feriunt᷑. Sic eniʒ ait: Sedens aduerſus fra· Põ. trem tuũ detrahebas:et aduerſus filiũ ma⸗ ſ tris tuę ponebas ſcandalũ. auteʒ dixit: 2½ gSedens:oſtẽdere voluit ꝙ nõ trãſitoꝛie de⸗ p traxerit:necei ſurreptum ſit vt male de ꝓxi i mo loqueret᷑. Sedẽs:id eſt ex ocio: quaſi ad tul hoc vacans vt derogaret pꝛoximo ſuo.hęc 6i feciſti et tacui ⁊c. Nemo fratres chariſſimi i falſa ſecuritate ſe decipiat: et putet ſe ante bu tribunal chꝛiſti nõ eſſe venturũ:nec redditu ſur rum de factis ꝓpꝛijs rationẽ. Veniet enim hen do dominꝰ deus noſter et non ſilebit. Modo enim ſilere dicit᷑: quia adhuc vindictã ſuſpẽ de dere videt᷑. hec feciſti et tacui. Auid eſtta uit cui:niſi nõ vindicaui? Sueritatẽ meã diſtu li:patientiã tibi ꝓlongaui:pnitentiã tuaʒ th diu expectaui.ſhꝑc feciſti ⁊ tacui.Ego auteʒ ro cũ adhuc expectarẽ vt te pꝑniteret: tu aũt? me cõtẽpſiſti:⁊ aplm audire noluiſti: Et fᷣm ðᷣon⸗ duriciã coꝛdiſ tui ⁊ coꝛ ĩpꝑnitẽs:theſauriʒa- ſti tibi irã in die irę ⁊ reuelationis iuſti iudi ob.6. ſt cij dei. Suſpicatꝰes inique ꝙ ero tibi ſilis. Parũ eſt qꝛ mala facta tua placent tibi:pla ſar cere putas ⁊ mihi. Deñũ quia non ſtatim pa ſcu tert vltoꝛẽ:vis tenere participẽ:⁊ tanqᷓ; coꝛ⸗ qu ruptũ iudicem pꝛędę ſociũ vis habere. De Ih multis quę rapuiſti paruas elemoſynas fa⸗ cr ciẽs: ⁊ adhuc peccata nõ deſerẽs:quaſi coꝛ pa ruptũ iudicẽ putas te poſſe redimere:cuʒſ vxi etiam totũ dares ⁊ peccata ipſa nõ deſere⸗ mi res:teipſum deciperes pecuniã perdendo ⁊ rit peccata nõ redimẽdo. Suſpicatꝰ es inique qu ꝙero tibi ſimilis. Arguam te:Qñ Veniet me em̃ dominꝰ deus noſter ⁊ nõ ſilebit. Arguã teſ te. Et quid faciã arguẽdo te? Quid tibi fa⸗ 1ſ ciã?ahõ te nõ vides:facio vt videas te: qͥa nes ſi videres te ⁊ diſpliceres tibi: placeres mi⸗ ten hi. Quia vᷣo te nõ videns placuiſti tibi: diſ nen plicebis⁊ mihi ⁊ tibi. ahihi cũ iudicaberis: eſ tibi cũ ardebis. Auid em̃ tibi faciã inquit? ð ni Cõſtituã te ante faciẽ tuã. Qð em̃ vis late · re teipᷣm: in doꝛſo tuo tibi eſt. õ te vides: hoe faciovt videas te. Qð tu poſt doꝛſũ tuũ po nn ſuiſti: ego añ faciẽ tuã ponã. Videbis fedi⸗ tatem tuã:nõvt coꝛrigas:ſed vt erubeſcas. en Ahodo em̃ fratres chariſſimi:oẽs amato⸗ in res luxurię:⁊ qui cuʒ delectatiõe faciũt ini · guin quitatẽ:peccata ſua poſt doꝛſum ꝓijciunt iu
h= ⸗ ſe

mus wulnit in.y. ticis tm aplm dicentẽ:hereticũ poſt vnam
Snon. Veniet
cnon ſilebit 5u Watð.22.
iucvniiii
akenai. Quich — u⸗ Spuentutneidi ongautynnin ſeulttnuipun evttepgutoe:waüt m audnenoluiki coꝛ ipgnuis elun treuelanonisiuu ð inique ꝙeotbilt cta tua placenttiij Dei quia nonun ne panicipẽ:tuj de ſoci vis baeri pnnscenonu tnð deſailt te poſſewiinerc tpetcun iyſunni ces pecuniipeit iib. Supten iunril⸗
Jok. 6.
de verbis Zlpli
coꝛreptionẽ deuita:iam fideles noſtros po pulos de ipſa fide catholiea ↄfirmemꝰ. Nul lę quige ſunt maioꝛes diuitię:nulli theſau⸗ ri:nulli honoꝛes: nulla mũdi huius maioꝛ ſubſtantia:qᷓ; eſt fides catholica:qᷓ peccato/ res homines ſaluat:cęcos illuminat: infir/ moſ curat:cathecuminos baptiʒat:fideles iuſtificat:pęnitẽtes reparat:iuſtos augmẽ tat:martyres coꝛonat: virgines:viduas et cõiugales caſto pudoꝛe ↄſeruat:clericos oꝛ⸗ dinat:ſacerdotes conſecrat: regnis ceęleſti⸗ bus p̃parat:i eterna hereditate cũ angelts ſanctis cõmunicat: Sicut ipſe dñs ꝓmittẽ ⸗ do confirmat: In reſurrectione neq; nubẽt neq; vxoꝛes ducũt: ð erũt gquales angelis dei: ꝑxpᷣm dñm nr̃m: qͥ cũ pfe ⁊ ſpũſctõ vi⸗ uit ⁊ regnat deꝰ ꝑ oĩa ſecula ſeculoꝝ Amẽ. De coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine dñi ieſu chꝛiſti Et de humilitate tenẽda ar⸗ rogãtiaq; yitãda. Sermo 8 Adiuimus veracẽ magiſtrũ:diui 2 num redemptoꝛẽ:humanũ ſalua⸗ toꝛem cõmẽdantẽ nobis pᷣciũ no⸗
ſtrũ: ſanguinẽ ſuũ. Locutꝰ eſt em̃ nobis de
coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine ſuo:qð coꝛpꝰ dixit eſcã: ſanguinem potũ:ſacramẽtũ fideliũ. Agno ⸗ ſcunt fideles. Audientes aũt quid aliud qᷓ; qui audiũt? Cum ergo cõmẽdans talẽ eſcã ⁊talem potũ diceret: Niſi manducaueritis carnem meã ⁊ biberitis ſanguinẽ meũ:non habebitis vitam in vobis:⁊ hoc diceret de vita: quis alius qᷓ; ipſa vita? Erit aũt illi ho mini moꝛs non vita: qui mendacẽ putaue⸗ rit vitam. Scandaliʒati ſũt diſcipuii ei:nð
quidẽ om̃es:ſed plurimi:dicentes apud ſe⸗
metipſos: Burus eſt hic ſermo: quis e po teſt audire: Cum aũt hoc dñs apud ſemet · ipſum cognouiſſet:⁊ murmur ac cogitatio/ nes audiſſet:cogitantibꝰnec ſonantibꝰ vo⸗ te reſpondit:vt ſe auditoꝛes eſſe cognoſce⸗ rent:⁊ talia cogitare deſinerẽt. Quid ergo reſpõdit? hoc vos ſcandaliʒatæ Si ʒ vide⸗ ritis filiũ hois aſcẽdẽtẽvbi erat pᷣus· Auid ſibi vult:hoc vos ſcãdaliʒat⸗ Putaſt qꝛ de hoc coꝛpoꝛe qð videtis partes facturꝰſũ:⁊
mẽbꝛa mea ↄſciſurꝰ⁊ vobis daturꝰ? Quid
ſi ergo yideritis filiũ homis aſcẽdentẽ vbi
erat pꝛius? Lerte qui integer aſcẽdi potuit:
ↄſumi nõ potuit.iErgo ⁊ de coꝛꝑe ac de ſan⸗
guine ſuo dedit nobis ſalubꝛem refectionẽ:
vtam magnã bꝛeuiter ſoluit de ſua integri⸗
tate augſtionẽ. anducent ergo qui man ⸗
dueant: ⁊bibant qui bibũt: eſuriãt ⁊ ſitiãt: vitã manducẽt:vitam bibant. Illud man⸗ ducare refici eſt:ſed ſic reficeris: vt nõ defi⸗
ciat vnde reſicer. Illud bibere quid eſt ni⸗
ſi viuere? ãducavitã:bibe vitam:habe ⸗ bis vitam:⁊ integra eſt vita. Tunc aũt hoc erit:id eſt vita vnicuiq; erit coꝛpꝰ ⁊ ſanguis chꝛiſti:ſi qð in ſacramento viſibiliter ſumi⸗
fur: in ipſa veritate ſpiritaliter manducet᷑: ſpiritaliter bibat᷑. Audiuimus em̃ ipſũ do⸗
minũ dicentẽ: Spiritꝰeſt qui viuiſicat:caro aũt non ꝓdeſt quicq;. Verba ꝗᷓ locurſum vobis:ſpũs ⁊ vita ſunt. Sʒ ſůt inquit qui⸗
dam qui nõ credũt: Ipſi dicebant: Durus
eſt hic ſermo:quis poteſt eum audire? Du⸗ rus eſt: b duris: id eſt incredibilis ð incre⸗ dulis. Sed yt doceret nos etiã ipſi ũ credere
donieſſe nõ meriti: Sicut iquit dixi vobis:
nemo venit ad me niſi cui datũ fuerit a pa⸗ tre meo. Ebi aũt hoc dñs dixerit: ſi ſupio
ra euangelij recolamus:inueniemꝰeũ dixi
ſe:Nemo venit ad me niſi pater qᷓ miſit me traxerit eum. Mon dixit duxerit:ß̃ traxerit. Iſta violentia coꝛdi fit:non carni. Quid ð miraris?Lrede ⁊venis:ama ⁊ traheris. Ne arbitreris iſtam aſperã moleſtãq; violenti⸗ am: dulcis eſt:ſuauis ẽ:ipſa ſuauitas te tra hit. Nõne ouis trahit᷑:cum eſurienti herba monſtrat᷑? Et puto qꝛ non coꝛpoꝛe impelli⸗ tur:ſed deſiderio colligat᷑: Sic ⁊ tu veni ad chꝛiſtum:noli longa itinera meditari. Vbi credis: ibi venis. Ad illũ em̃ qui vbiq; eſt
amando venit᷑:non nauigando. Sed quo
niã etiã in tali itinere abũdant fluctus ⁊ tẽ⸗ peſtates diuerſaꝝ temptationũ: in crncifl⸗
xum crede:vt fides tua lignũ poſſit aſcẽde⸗
re. Non mergeris: ligno poꝛtaberis. Sic
ſic in huius ſeculi fuctibꝰ nauigabat ille q dicebat: Ahihi aũt abſit gloꝛiari:niſi in cru ce dñi noſtri ieſu chꝛiſti. irũ eſt autẽ ꝙ ðᷓ dicato chꝛiſto crucifixo:audiunt duo:vnus cõtemnit:alter aſcendit. AQui cõtemnit im ⸗ putet ſibi: qui aſcendit nõ arroget ſibi. Au/
Sal.s.
diuit em̃ a veraci magiſtro: Memo venit ad
me:niſi datũ fuerit ei a patre. Gaudeat qꝛ datũ eſt:gratiaſ agat dãti coꝛde humili:nõ arrogãti:ne qð humilis meruit:ſupbꝰ amit tat. Nam etiã qui iam in ipſa via ambulãt: ſi ſibi eaʒ tribuerint ⁊ viribus ſuis: ꝑeũt de
illa. Ideo humilitatẽ docens nos ſãcta ſcri ptura:ꝑ aplin dicit: Lum timoꝛe ⁊ tremoꝛe
veſtrã ipſoꝛũ ſalutẽ opamini. Et ne ſibi ali⸗ quid inde darent qꝛ dixit:opamini:ↄtinuo 8 3
Pbir. 4.

„„———— ——— 2 nn. ———*.— 6 2* *——. 6. „ 1
Bancti ſubiunxit: Deus em̃ eſt qui opat᷑ in vobis: ⁊ velle ⁊ opari ꝓ bona volũtate. Deus eſt qͥ operat᷑ in vobis: ideo cũ timoꝛe ⁊ tremo⸗ re vallẽ facite:imbꝛẽ ſuſcipite:dep̃ſſa implẽ tur:alta ſiccant᷑. Bfa pluuia eſt. Quid ergo Facobi·4· miraris: ſi deꝰ ſupbis reſiſtit: humilibꝰau⸗
tem dat gratiã? Ideo cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe:
Ro.1. id eſt cũ hũilitate. Noli altũ ſapere:ßᷣ time. „Time vt implearis: noli altũ ſapere ne ſic⸗ ceris. Sʒ iam inds ambulo viam iſtã: opꝰ erat vt diſcerẽ: opꝰ erat vt ꝑ doctrinẽ legis ſcirem quid agerẽ. habeo liberũ volunta⸗
tis arbitriũ: Quis me ab iſta via ſepabit?
Si legas diligẽter: inuenies quẽdã de ſua
qdã abũdantia quã tñ acceperat extollere ſe cpiſſe:dñm autẽ miſericoꝛdẽ vt doceret humilitatẽ:qð erat abſtuliſſe:illũ vero ſub⸗ ito inopem remanſiſſe:⁊ miſericoꝛdiam dei Mõ.29. recoꝛdatiõe cõfeſſũ dixiſſe: Ego dixi in abũ dantia mea:nð moueboꝛ in gternũ. Ego di xiĩ abũdãtia mea. Sʒ ego dixi:homo dixi:
Nð · i · Omnis homo mendax.ſEgo dixi.Ego ð di
xi in abũdãtia mea. Tanta erat abũdantia vt hoc dicere auderẽ: Mõ moueboꝛ in ęter⸗ Nõa · num. Quid deinde? Dñe in voluntate tua pᷣſtitiſti decoꝛi meo virtutẽ: Auertiſti aũt fa ciem tuã:⁊ factꝰ ſum conturbatꝰ. Oſtẽdiſti inquit mihi: qꝛ illud qð abundabã de tuo erat. Oſtẽdiſti mihivnde peterẽ:cui tribue⸗
rem qð acceperã:cui gratias agere deberẽ: ad quẽ currerẽ ſitiẽs vnde implerer: ⁊ quo impletus eſſem ad quẽ cuſtodirẽ. Foꝛtitu/ dinem em̃ meam ad te cuſtodiã. Qð te lar⸗
Nð· ʒs. giente impleãtte ſeruatoꝛe non pdã. Foꝛti⸗
tudinẽ meã ad te cuſtodiã.hoc vt oſtende res mihi:auertiſti faciẽ tuam:⁊ fact? ſũ con turbatus. Lõturbatꝰ:qꝛ ſiccatus:ſiccatus: dquia exaltatꝰ. Dic ergo ſiccus et aridus:vt Põ.ꝛ· rurſus impleart: Aia mea velut tra ſine aqᷓ tibi. Dic aia mea velut terra ſine aqua tibi.
Põ3. Tu em̃ dixeras:non dñs dixerat: Non mo ueboꝛ in ęternũ: Tu dixeras p̃ſumẽs de te:
ß non de tuo:⁊ quaſi putabas de tuo. c ð
Nð·⁊. dñs dieit: Seruite dño in timoꝛe:⁊ exultate Phil.⁊· ei cum tremoꝛe:ſic apoſtolus: Kũ timoꝛe et tremoꝛe: veſtram ipſoꝛũ ſalutem opamini.
Deꝰ eſt em̃ qui oꝑatur in vobis. Ergo exul⸗
tate cũ tremoꝛe:ne quãdo iraſcat᷑ dñs. Vi⸗
deo qꝛ clamãdo pᷣuenitis. Quid em̃ dictu⸗ rus ſ ſcitis:clamado pᷣuenitis. Et hoc vn⸗ de habeti:niſi qꝛ docuit ad quẽ credẽdo ve niſtis? hoc ð dicit:audite qð noſtis:nõ do⸗ ceo: cõmẽoꝛo pᷣdicãdo: ĩimo nec doceo qꝛ
Aluguſtini
noſtl:nec cõmẽoꝛo qꝛ memiſti: ſimul dica ⸗
mꝰqð nobiſcũ tenetis.hoc dñs dicit: Ap̃
hendite diſciplinã et exultate: ðᷣ cũ tremoꝛe
vt ſempꝑ hůiles teneati qð accepiſtis: ne qᷓ
iraſcat᷑ dñs:vtiq; ſuꝑbis ſibi qð habẽt tri buentib?:nõ illi a quo habent gratias agẽ⸗
tibus. Me qñ iraſcat᷑ dñs:⁊ ꝑeatis de via iu ꝑzʒ
ſta. Nunquid dixit:ne qñ iraſcat᷑ dominꝰ⁊ nõ veniatis ad viam iuſtã. Nũquid ne qñ iraſcat᷑ dñs: ⁊ nõ vos ꝑducat ad viã iuſtã: aut nõ vos admittat ad viã iuſtã? Jã in il⸗ la ambulatis:nolite ſupbire:ne etiã de illa peatis. Et ꝑeati inqͥt de via iuſta:cũ exarſe rit in bꝛeui ira eius ſuꝑ vos. Mõ in longũ:
Vbi ſuꝑbis: ibi qð acceperas perdis. his territ? homo q̃ᷓſi diceret: Quid ergo faciã?
Sequit᷑. Beati om̃es qui cõfidunt in eum:
non in ſeð in eũ. Sratia ſalui facti ſumꝰ:nõ gpb. ex nobis:ßᷣ dei donũ ẽ. Foꝛte dicati: Quid&
ſibi vult qð hoc ſepe dicit? Iterũ hoc:et in
tertio hoc:⁊ꝓpe nunqᷓ; loquit᷑ niſi qñ dicit.
Vtinã non ſine cauſa dicã. Sunt em̃ hoies ingrati gratię: multũ tribuentes inopi ſau⸗ cięq; naturę. Veꝝ ẽ̃:magnas arbitrij liberi vires hõ cũ cõderet᷑ accepit:ßᷣ peccãdo ami⸗ ſit. In moꝛtem lapſus eſt:infirmꝰ factꝰ eft: a latronibꝰſemiuiuꝰin via relictꝰeſt: In iu⸗
mentũ ſuũ leuauit eũ tranſiẽs ſamaritanꝰ: qð interpᷣtat᷑ cuſtos:ad ſtabulũ adhuc pdu
cit᷑. Quid extollitur? Adhuc curat᷑. Sʒ ſuffi cit inquit mihi ꝙ in baptiſmo accepi remiſ⸗ ſionẽ oim peccatoꝝ. Nũqͥd qꝛ deleta eſt ini⸗ quitas: finita eſt infirmitas? Accepi inquit remiſſionẽ omniũ peccatoꝛũ. Pꝛoꝛſus verũ eſt:deleta ſunt cũcta peccata in ſacramẽto baptiſmatis: cũcta pꝛoꝛſus: dicta:facta:co gitata: cũcta deleta ſũt. Sed hoc eſt qð in ⸗ fuſum eſt in via: oleũ ⁊ vinũ. Retinetis:ſe ⸗ miuiuus in via ille a latronibus ſauciatus quõ ſit conſolatus:accipiens oleum ⁊ vinũ vulneribꝰ ſuis · Jam vtiq; erroꝛi eius indul tum fuit:⁊ tamẽ ſanat᷑ languoꝛ in ſtabulo. Stabulũ ſi agnoſciti: eccleſia eſt. Stabulũ modo qꝛ viuẽdo tranſimꝰ: domus erit vn⸗
de nunq; migrabimꝰcum ad regnuz cęloꝛũ
ſani ꝑuenerimus. Interim in ſtabulo liben ter curemur:nõ adhuc languidi de ſanitate gliemur:ne nihil alið ſupbiẽdo faciamꝰ niſi
vt nunqᷓ; curãdo ſanemur. Pñdic aia mea Pẽ·
dñm: dic aĩęe tue:dic: Adhuc in hac vita es:
adhuc carnẽ fragilẽ poꝛtas:adhuc coꝛpꝰqð Saßᷣ
coꝛrũpit᷑ aggrauat aiaʒ:adhuc ptegritatẽ reſurrectõis accepiſti remediũ oꝛõis: adhut
Audu uq. fe
4 mi.E
te ynecei kſt.26. de
h
en
ſer Echꝛ me hic ÿt
po
A
on
ſer car tu. ſed gr ſer ceſ
n viz. 5 dei i4, nõ ſed voli

„ plus eſtnim ſnt uin viateli t cũ tranſiẽs hnun s:d ſtabulahuß ur Adhucunt. Si in baptiſmoaccym . Bücdgdcuct mnRnmitas. Acin
ipeuuoi. pulen
ipeuiu nlon n potſus:diuriu ctſüt. Sedboeciſt eü t vnũ. Reuh
le unnbe⸗
attb.s. vtiq; dicis:donec ſanent᷑ lãguoꝛes tui: Dim it te nob debita nfa. ic ʒ aituę: ũilis vallis: Nð.noꝛ. ñ erectꝰcollis:dic aię tug: Pñdic aĩa mea dñm
⁊noli obliuiſci oẽs retributiões eiꝰ. Quas re⸗ tributiões Dic:enumera:grãſage. Quas re
tributiões?Quiꝓpitiꝰfit oibꝰinictatibꝰ tuiſ.
Hoc factũ ẽ ĩ baptiſmo. Quid fit mõ? Mui ſa⸗
nat oẽs lãguoꝛeſtuos.ſhoc fit mõ: Aßſco. Sʒ
qᷓ;diu ſũ:coꝛpꝰqð coꝛrũpit᷑ agꝗᷓuat aĩaʒ. Dic
ð⁊qð ſequit᷑:AQui redimit de coꝛruptiõe vitã
tuã. Poſt redẽptionẽ de coꝛruptiõe qd reſtat? nCorſ.i. Dii coꝛruptibile h iduerit icoꝛruptionẽ:⁊ moꝛ tale ß induerit imoꝛtalitatẽ:tũc ſit ᷣmoqͥ cptꝰ ẽ: Abſoꝛpta ẽ moꝛs i victoꝛia. Vbiẽ moꝛſ ↄtẽ⸗
tio tua Ibi recte. Vbiẽ moꝛſaculetuꝰ?Auę
ris locũ eiꝰ⁊ nõ iuenies. Quid ẽ aculeꝰmoꝛti?
AQuid eſt: vbi eſt moꝛs aculeus tuus Vbi eſt peccatuz? Queris: ⁊ nuſq; eſt. Aculeus enim moꝛtis eſt peccatum. Apoſtoli:non mea vᷣba
ſũt. Tunc dicetur: Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ? Muſqᷓ; erit peccatũ:nec quod te ca piat:nec qð
te ĩpugnet:nec qð ↄſciaʒ tuã titillet. Tũc j di⸗
wa.. cet Sebita nfa dimitte noh:ð qͥd diccte Sñe
a· ⁊6. deꝰñ pacẽ da nob:oia em̃ reddidiſti nob. De⸗ niq; poſt redẽptionẽ ab om̃i coꝛruptiõe: quid
Tinets.4. reſtat niſi coꝛona iuſticie: Ipſa certe reſtat: ß
etiã in ipſa vł ſub ip̃a nõ ſit caput turgidũ: vt recipiat coꝛonã. Audi:attẽde pſalmũ qᷓ; nolit E coꝛonaz turgidũ caput. Cũ dixiſſet: Qui redi met ð coꝛruptõe vitã tuã: qͥ coꝛonat te iqͥt. Jã hic dicturꝰeras:KLoꝛona te:merita mea fatẽt᷑: vᷣtꝰ mea fec:debitũ reddit: nõ donat᷑. Audi potiꝰ pſalmũ:Mã ⁊h tu diciſ: Dis hõ mẽdax. Audi deꝰ qͥd dicat: Qui coꝛonat te ĩ miſerati⸗ one ⁊ miſcðᷣia. De miſcðᷣia te coꝛonat: de mi⸗ ſeratiõe te coꝛonat.Mõ em̃ dign fuiſti quẽ vo caret:⁊ yocatũ iuſtificaret: ⁊ iuſtificatũ gloꝛifi Zo · in caret. Reliqe ꝑ electionẽ gre ſaluę facte ſunt. Siaũt gfa:nõ ex opibꝰtalioqᷓn gfa iã nõ ẽgra tia. Nã ei qͥ opat᷑:merces ñ ĩputabit᷑ ᷣm gfaʒ: ſed ſcöm debitum. Apoſtolꝰloquit᷑.õ ſcöm gratiaʒ:ſed ᷣm debitũ. Te aũt coꝛonat in mi⸗ ſeratione ⁊ miſericoꝛdia: Et ſi tua merita pꝛę⸗ ceſſerũt: dicit tibi deus: Diſcute bona merita kua:? videbis quia dona ſunt mea. hec eſt iu Põ · ſticia dei. Quomodo dicit᷑: ñi eſt ſal: non ̃ ſaluæẽ dñs:ßᷣ quõ dat eis qs ſaluos fac:ſic ⁊ deigfa ꝑieſũ xpᷣm dñm nf̃m iuſticia dei dicit᷑: Bo·4 nõ qj iuſt?ẽ dñs:ß̃ qᷓ iuſtificat eoſ qͥs ex ipijs iu ſtos fac. Quidã vᷣo qm̃ aliqñ iudęi ⁊ xp̃ianos e dicivolũt:⁊ adhuc ignoꝛãteſ dei iuſticiã:ſuã vo.io · volũtoſtituẽ:etiã tẽpoꝛibꝰntis:tpibꝰaꝑtę gre:
Bermo ur
tẽpoꝛibꝰ nũe reuelatę: pꝛi⸗ occultatę gret nunc
in area manifeſte gre qᷓ aliqů latebati vellere: paucos intellexiſſe video:plures nõ itellexiſſe
neqqᷓ; tacẽdo fraudabo. Quidã ð antiqͥs iuſtt Judicy s. gedeon:petiuit a dño ſignũ ⁊ dixit: Peto dñe
vt vellꝰqð in area pono cõpluat᷑: ⁊ area ſicca
ſit. Jactũ ẽ:cõplutũ eſt vellus:area tota ſicca bi. erat. Exp̃ſſit mane vellꝰin peluim:qm̃ hũilib? dat᷑ gra:⁊ĩ pelui dñs noſtis qͥd fecerit diſcipu ʒudic.e lis ſuis. Itẽ petiuit altex ſignũ: Volo inquit ꝰudic. dñie:vt vellꝰ ſiccũ ſit:area cõpluta. Et h factũ
eſt. Repete tẽpꝰveteriſteſtamẽti:gr̃a occulta
ta ẽĩ nube tãq; imber in vellere. Attende mõ
tẽpꝰ noui teſtamẽti:diſcute gentẽ iudeoꝝ:qᷓſi vellꝰſiccũ iuenies: oꝛbis vᷣo totꝰtãqᷓ; ila area
plenꝰẽ gr̃a:nð occulta:ß manifeſta. Vñ mul⸗
tũ plãgere cogimur frẽs nros:q nõ ↄtra occul
tã:b ʒ aptã g̃am manifeſtãq; ↄtẽdũt. Iðſcit᷑ iudęeis:Quid xp̃iani? Quare inimici gre xp̃i⸗
Quare ðvob pᷣfumẽtes?uare igrati? Aua ⸗
re em̃ xp̃s venit? Nũqd natura hñ erat? NMa/
tura nõ erat: quã młũ laudãdo decipitieũ
qͥd lex hic nõ erat? Sʒ ait apls: Sip legẽ iuſti- Sᷣal. a. cia:Sxp̃s gratl moꝛtuꝰẽ. ð ait apls de lege:
E nos iſtis dicimꝰð natura. Siꝑ naturã iuſti⸗ cia:ʒxp̃s gratl moꝛtuꝰẽ. Qð ð dictũ ẽð iud e⸗
is:ß oĩno ĩ iſt videmꝰ. Zelũ dei hñt:ß nõ m zo.1c. ſciẽtiã. Quid ẽ nõ ðm ſciẽtiã? Irãtes em̃ dei
iuſticiã ⁊ ſuã volẽtes ↄſtituẽ: juſticie deiñ ſůt
ſbiecti. Irẽs mei:cõpatimini mecũ. Vbi taleſ iuenerit᷑: occultare nolite:nõ ſit ĩvob ꝑůſa mi ſericoꝛdia: ꝓꝛſus vbi tales inueneritꝭ occitare nolite. Redarguite ↄtradicẽtes: ⁊ reſiſtentes
ad noſꝑducite. Jõ em̃ ð hac cauſa duo cõcilia
miſſa ſũt ad ſedẽ aplicã: inde etiõ reſe cpᷣta ve⸗
nerunt. Lauſa finita eſt: ytinam aliquãdo fi⸗
niatur erroꝛ. Ergo vt adũtãt monemꝰ: vt in⸗
ſtruant᷑ docemus:vt mutentur oꝛemus. Con
uerſi ad domnnm.
De verbig Apoſtoli: Spiritu am⸗ sar.
bulate:⁊ deſideria carnis ne perfece ritis: Sermo. Joſideremꝰ frẽs:añ grãʒ dñi qͥd fueri/ A mꝰ:⁊ꝑ grãz dñi qͥd eẽcęperimꝰ: ꝓfecto iueniemꝰ:ſi hoies i meliꝰcõmutãt᷑:ita etiã traꝝ loca ꝗᷓ pꝛi ↄtra dei grãm fuerũt: dei
gre dicãt᷑. Mos em̃:ſiẽ dicit apls: tẽplũ dei vi 2.Corſ.s
ui ſumꝰ: ꝓpt qð dicit deꝰ: inhabitabo in illis
⁊ deambulo. uę aũt hic ſimulachꝛa fuerũt: ſigi nouerũt:ambulare nõ nouerũt. Deambu
lat aũt ĩnob p̃ſẽtia maieſtatꝭ:ſi latitudinẽ iue S a 4

——— —————
—
— —
——
2.Korf. 6.
Bo..
Bal..
Bancti
nerit charitatis. Adhuc nos exhoꝛtãs aplus:
git: Dilatamini:ne ſitis iugũ ducentes cũ in⸗ ſidelibus. Si dilatemur:deambulat in nobil deus: ſed vt dilatemur opetur ipſe deus · Si em̃ latitudinẽ charitatis facit: quę non nouit anguſtias: videte quia deus ſibi in nobis la⸗ titudinem facit: iplo dicente apoſtolo: Kha⸗ ritas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris: per ſpiritumſanctũ qui datus eſt nobis. Pꝛopter pãc latitudinem inquã:in nobis deambulat deus. Aodo apoſtoli epiſtola cum recitaret audiuimꝰ: Spiritu ambulate:⁊ deſideria car⸗ nis nepfeceritis: Karo em̃ cõcupiſcit aduer⸗ ſus ſpiritum:?⁊ ſpiritus aduerſus carneʒ. Pœc inuicem aduerſantur: vt non ea quęcũq; vul⸗ tis faciatis. Baptiʒatis dicebat: ſed templũ dei ↄdificabat adhuc: nondũ dedicabat- Vi⸗ dete fratres mei quẽadmodũ cũ loca ipſa ter⸗ rena in melius conuertant᷑:alia diruũtur atq;
frãgunt᷑:alia in melioꝛes vſus cõmutant᷑:ſic ⁊
nos ſumus. Opera carnis fuerunt in nobis. Audiſtis cum cõmemoꝛant᷑: AManifeſta ſunt inquit opera carnis:quę ſũt foꝛnicatides:im⸗ mũdicie:idoloꝝ kuitus: veneſicia:nõ bñſicia: id ẽ nõ a bonis dicta ð a venenis: ↄtentioes: iimicitie: hereles: iuidię:ebꝛietateſ:⁊ his ſilia: deijciẽda ſůt nõ mutãda:qᷓ pᷣdico vob ſiẽ pᷣdi⸗ xi:qm̃ qͥ talia agũt:regnũ dei nõ poſſidebũt. Iſta ĩ nob tãq; idola frãgẽda ſũt: in vſus aũt melioꝛes vᷣtẽda ipſa coꝛpꝑis nr̃i mẽbꝛa:vt quę ßuiebãt imũdicięe cupiditatꝭ: uiãt gre chari⸗
P tatis. Sʒ videte qͥd dixerit:⁊ diligẽt adůtite.
parij dei ſumꝰ:adhuc ędificat᷑ tẽplũ dei:ĩca pite ſuo iã dedicatũ ẽ:qĩ dñſ reſurrexit a moꝛ tuis: deuicta moꝛte:moꝛtalitate ↄſũpta: aſcẽ dit ĩ cęlũ:qꝛ ſcriptꝰ de illo erat pſalmꝰ dedica-
Pẽ·49. tiõis domꝰ. Jõ pꝰpaſſionẽ diẽ: Cõũtiſti luctũ
meũĩ gaudiũ mihi:ↄcidiſti ſaccũ meũ:⁊ accin xiſti me iocũditate:vt pſallat tibi glia mea:et nõ cõpũgar. Facta ẽ ð illa poſt paſſiõeʒ dedi⸗ catio ĩ reſurrectiõe. Ergo ⁊ nr̃a mõ ſit edifica- tio ꝑ fidẽ: vt fiat ⁊ ipſa dedicatio ꝑ vltimã re⸗ ſurrectionẽ. Deniq; poſt iſtũ pſalmũ dedica⸗ tiõiſ domꝰvbi oſtẽdit᷑ reſuſcitatio capiti nr̃i: aliꝰẽ pſalmꝰ poſt iſtũ: ñ añ iſtũ. Sic hʒ titulꝰ:
Pð.. Qñ domꝰędificabat᷑ poſt captiuitatẽ. Recoli
te captiuitatẽ: vbi añ fuerimꝰ qů totũ mũdũ velut maſſã iſideliũ diabolꝰ poſſidebat. Pꝛo
pter hãc captiuitatẽ redẽptoꝛ aduenit: pᷣcium
nim ſãguinẽ ſuũ fudit. Fuſo ſuo ſanguine:ca ⸗
ptiuitatis nre inſtrumẽta deleuit. Kex inquit
Ro.7. aplus ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis ſũ venijda
Auguſtini
tus ſʒ pctõ. Antea ſʒ pctõvenſidati: b poſiea gfa liberati. Poſt iſtã captiuitatẽ dom mõ gdificat᷑:⁊ vt ędificet euangelizat᷑. Sic em̃ in⸗
tipit pſalmꝰiſte: Cantate domino canticum xẽj.
nouum. Et ne putes domum iſtam in vno an gulo gdiſicari:ſicut ʒdificant ſciſmatici vel bo⸗ retici: attende quod ſequit᷑: Lantate domino
omnis terra. Lantate domino canticũ nouũ:
ↄtra cãticũ vetꝰ:teſtamẽtũ nouũ:qꝛ pꝛiꝰ teſta ⸗ mẽtũ vetꝰ. Mouꝰ homo: vt deponat vetꝰ ho⸗
mo.Exuite vos inqͥt veterẽ hoiem cũ actibus Colz.
ſuis:reinduite nouũ qͥ ᷣm deũ creatꝰẽ: ĩiuſti·⸗
cia ⁊ãctitate vᷣitati. Ergo cãtate dño canticũ nouũ:cantate dño ois tra. Lãtate ⁊ ꝑdificate: cãtate ⁊ bñ canite. Anũciate diẽ ex die ſaluta⸗ re eiꝰ: annũciate diẽ ex die xp̃m eiꝰ. Auid eſt
em̃ ſalutare eiꝰꝛ niſixp̃m eiꝰ? Mꝛo iſto ſalutari K oꝛabamꝰĩ pſalmo:Sſtẽde nob dñe miſericoꝛ- N.
diã tuq:⁊ ſalutare tuũ da nob. Deſiderabãtß antiqͥ iuſti ſalutare:de qͥbꝰ dñs dicebat diſci⸗
pulis: Aulti voluerũt videre ꝗᷓ vos videtis: Lud.
⁊ nõ potuerũt. Et ſalutare tuũ da nob. Dixe rũt B antiq iuſti: Salutare tuũ da nobis:xᷣm tuũ cũ in hac carne viuimꝰ videamꝰ: videamꝰ icarne qͥ nos liberet a carne: veniat caro mů dans carnẽ:patiat᷑ caro:⁊ redimat aĩaʒ ⁊ car⸗ nẽ. Et ſalutare tuũ dñe da nob. In h deſide rio erat ille ſanctꝰ ſenex ſymeõ: In h inq; deſi⸗ derio erat ſenex ille ſanctꝰ et de deo bñ merit? ſymeon:ſine dubio ⁊ ipſe dicebat: Oſtẽde no biſ dñe miſcðiã tuã:⁊ ſalutare tuũ da nob. In B deſiderio:i talibꝰpᷣcibꝰreſpõſũ accepit:qꝛ nõ guſtaret moꝛtẽ niſi videret xpᷣm deũ. Matus eſt xp̃s:veniebat ille:ille ibat:ß donecveniret ille ire nolebat. Jã ſenectus matura exclude ⸗ bat:ß ſincera pietas detinebat. At vbi venit:
at vbinatꝰ eſt:at vbi eũ poꝛtari mis manib⸗ vidit:⁊ diuinã infantiã pia ſenectꝰ aðuit:acce
Põ54.
pit eũ ĩ manꝰ ſuas ⁊ dixit: Nũc dimittidñe ſer xuda·
uum tuum in pace: qꝛ viderunt oculi mei ſa⸗ lutare tuũ. Ecce vnde dicebat:Oſtẽde nobis domine miſericoꝛdiam tuam:⁊ ſalutare tuum da nobis. Impletum eſt deſideriũ ſenis:mũ⸗ di ipſius ſenectute vergente. Ipſe ad ſenem hominem venit:qui mũdum veterẽ inuenit · Ergo ſi mundũ veterem inuenit: audiat mů⸗
dus: Lantate dño canticũ nouũ:cantate dño NhM
oĩs terra. Deſtruat᷑ vetuſtas:nouitas ſurgat.
Cãtate dño canticũ nouũ:cãtate dño. Vide⸗
te certamẽ ędificantiũ. Lãtate dño: bñdicite nomẽ eiꝰ: bij nũciate: qð ẽ gręce euãgelijate Quid? Diem e die. Quem diem ex die? Lu⸗

een de verbis ⁊poſtoli augte men ex lumine:filium de patre:ſalutare eius. Lndo tti, Annũciate in gentibus gloꝛiam eius: in om⸗ dommi ocnn nibus populis mirabilia eius. Ecce quomo/ ugttnſcſum do domꝰ ↄdificat poſt captiuitatẽ. Terribilis wſtanunt eſt ſuꝑ omnes deos. Super quos deos? m̃ mutdonnne om̃es dij gentiũ demonia: dominꝰ aũt celos ctamiti an Mẽ · fecit. Sanctos fecit: aplos fecit: Quoniã cęli omo. nüwit enarrant gloꝛiã dei.õ ſunt loquelę neq; ſer⸗ ntye deon, mones quoꝛũ non audiant᷑ voces eoꝛum. In uin wndu omnem terram exiuit ſonus eoꝛum:qꝛ omnis 1.Eanriitz terra cantat canticum nouũ. Audiamus ergo cuutin Corſ.z. ⁊ apoſtolũ:architectum magiſtri: Vt ſapiẽs tnLänic inquit architectus fundamentũ poſui. Aũdia Julaurtiaui mus ergo iſtum architectũ quędam noua cõ⸗ deex die xjnc sar. 3. ſtruenteʒ: qudã vetera deij cientem. Spiritu Athneputin D inquit ambulate. Moua eſt iſta cõſtructio.Et Oſtenodinic concupiſcentias carnis ne ꝑfeceritis. Veterũ tuß danb da eſt iſta deſtructio. Laro em̃ inquit cõcupiſcit ndeih'distit aduerſus ſpirituʒ:⁊ ſpiritus aduerſus carnẽ. unit narjnt hec enim inuicem aduerſant᷑: yt non ea quę unni vultꝭ faciatis. Adhuc em̃ edificamini: nõdũ 4 ð dedicamini:vt nõ ea ꝗj vuiti faciatꝭ. Quę em̃ tädi vultis? Vt oino nullę ſint ↄcupiſcẽtię malaꝝ eM ſnun ⁊ illicitaꝝ delectationũ. Qui ſctũs hęc nõ ve⸗ rta came: um lit? Sʒ nõ efficit: diu hic viui᷑:hoc nõ im⸗ Ica:muiju piet᷑. Laro em̃ ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃:⁊ ſpũs ü důe da noð. hd adũſus carnẽ.heęc em̃ inuicẽ adũſant᷑:vt ea 5 ſenet ſymeð:ubni vultꝭ facere: vt nullę ſint i vobꝓꝛſus reꝝ illici- e ſanctꝰ et dedetinn taꝝ ↄcupiſcẽtię ñ poſſitis. Quid ð reſtat? Spi o ⁊ ipſe diccdur üu ritu ambulate. Et qꝛ nõ poteſti eſ̃icẽ vt ↄcupi I lalutae ninn ſcẽtias carnis ↄſumati:ↄcupiſcẽtias carniſ ne ab elpöſicntti ꝑficiatꝭ. Lonſumere qͥdẽ illaſatq; finire⁊ pe⸗ vden Indi ju nitꝰ extirpare oino velle debetis: qᷓ;diu ſi ũti dle:eibarßdum vobis:⁊ẽ alia lex in mẽbꝛis veſtris repugnãs ſnensnnnc legi mentis veſtrę: concupiſcentias camis ne ſcnccus zin ꝑfeceritis. Quid em̃ vultis? Vt omnino non dennchu. A g ſint ↄcupiſcẽtie carnis: nõ vos ꝑmittãt iplere vici—— qð vulti: Nolite eas pmittere implere qð vo⸗ nuipuſenc 6 lũt. Quid vultl? Elt oino nõ ſint:ß ſũt: Caro dit: Fücdnn 2cupiſcit adũſus ſpm̃:ↄcupiſcat ſpũs aduer⸗ : runun ſus carnẽ: vt nõ ea qᷓ vultis faciatis: id eſt vt nde dicdar„ nõ ſint in vobis ipſe cõcupiſcentię carnis:nec um num::ſolun— ipſe faciant qð volũt: vt opꝰearũ ꝑficiat. Si uncdeliaih⸗ non tibi in totũ cedit᷑:noli ⁊ tu cedere. Pꝛius — Jlei equet pugna:vt aliquãdo ſit victoꝛia. Etem̃ 2 nidum vi Pꝓculdubio fratres mei erit:credamꝰ: ſ peremꝰ „ nuent uii amemus:erit aliquãdo victoꝛia in dedicatio⸗ n uinnm ne domus que modo gdificatur poſt captiui⸗ nnoun Corj.1. tatem. NMouiſſima em̃ inimica deſtruet᷑ moꝛs: intti cum coꝛruptibile hoc induerit incoꝛruptionẽ: inpi ⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ. Preme⸗ 4 uo ditamini vba triũphantiuʒ. vbi eſtmoꝛs cõ/ Auenbw
Bermo II
tentio tua Triũphantiũ iſta vox eſt:non pu/
gnãtiũ. Pugnantiũ autẽ vox eſt: Ahiſerere Ns.&.
mei dñe qm̃ infirmꝰ ſũ:ſana me dñe qm̃ ↄtur⸗
bata ſũt oſſa mea: ⁊ aia mea turbataẽ valde: x⁊tu dñe vſqʒqͥ. Vide laboꝛãtẽ in certamie.Et E
tu dñe yſq;qͥ?Auidẽ vſqʒqͥ? Quouſqʒ ꝓbes qꝛ ego ſubuenio. Si em̃ cito ſubuenirẽ:iucta- mẽ nõ ſentires:tãq; de tuis viribꝰſ uꝑbires:⁊ ꝑ iſtã ſuperbiã nũqᷓ; ad victoꝛiã ꝑuenires. Di⸗
ctũ ẽ quidẽ:Adhuc te loquẽte:dicã:ecce aſſũ. Eſa.ʒs.
Sed deus ⁊ cum differt adeſt: et quod differt
adeſt:⁊ differẽdo adeſt:ne pᷓpꝛoperã cum im⸗ plet voluntatẽ:perfectam non impleat ſanita
tem. WMõ enim fratres mei apoſtolo paulo nõ aderat:qͥ cũ certaret ne extolleretur timebat:
In magnitudine inquit reuelationũ mearuʒ 2, Corſ.Ia.
ne extollar. lidete in conflictatiõe certantẽ:
nondũ in ſecuritate triũphantem. In magni⸗
tudine reuelationũ mearũ ne extoliar: Auis dicit:ne extollar? O terroꝛ:o tremoꝛ:Quis di cit ne extollar? Lum tanta eius verba ſunt re⸗
condentia elationem: concupiſcentia tumo-
rem:? dicit ne extollar? Parum eſt quia dicit: neextollar:videte medicamentum: quod ſibi dicit apoſitum. Me extollar inquit:datus eſt mihi ſtimulus carnis meę:angelꝰ ſathanę. venenum quod non curatur niſi veneno. Da- tus eſt mihi ſtimulꝰcarnis meę angelꝰ ſatha⸗
ne:qui me colaphiʒet. Laput cędebat᷑: ne ca⸗
put extolleret᷑. O antidotũ:quaſi quod de ſer
pente conficitur:⁊ ꝓpterea tyriacum nũcupa-
tur · Serpẽs enim ille ſi uperbiã perſuaſit. Su⸗ ſtate ⁊ eritis ſicut dij:ſupbie ꝑſuaſio eſt. Un⸗ de cecidit: inde deiecit. Aerito ergo venenũ
ſerpentis ſanatur. Quod ait apoſtolus Mo 2 Cor. 12.
pter qð ter dominum rogaui:vt auferret euʒ
ame. Vbi eſt: Adhuc te loquente dicam:ecce
aſſum? Pꝛopter qð non ſemel:ſed iterũ ⁊ ter⸗
tio dominum rogaui. Mõne tunc ⁊ ipſe dice-⸗
bat: Et tu domine vſqquot Sed nũquid qꝛ ʒ.s. differebat:inde nõ aderat:⁊ falſum erat: Ad. Eſa.;s.
huc te loquẽte:dicam ecce aſſum? AQuid em̃t
hedicus quãdo dat quod deſideras adeſt: quãdo ſecat non adeſt: Nonne ſub medici fer ramẽto clamas vt parcat?Et quia magis ad⸗
eſt:magis ſecat. Deniq; vt ſcias quia aderat:
videte quod ter roganti reſpõdit. Dixit inqͥt
„*
mihi: Sufficit tibi gratia mea: Maʒ virtus in. infirmitate perficitur. Ego inquit noui medi⸗ cus optimus: ego inquit noui in quẽ tumoꝛẽ Pgat qð volo ſanare:qͥeſce: adhibeaʒ qð ſcio.
Sufficit tibi gfa mea:non tibi ſufficit volun⸗

Bancti
tas tua. heęc erãt vtiq; verba certãtis:⁊ in cer tamie piclitãtis:et diuinũ auxiliũ poſtulantꝭ· Triũphãtl aũt vᷣba ꝗᷓ erũt⸗ Verba certãtꝭ dũ domꝰcdificat᷑vᷣba triũphãti cũ domꝰivltimo
Corjið· dedicat᷑. Ebiẽ moꝛs ↄtẽtio tua? Ebiẽ moꝛs aculeꝰtuꝰ? Aculeꝰaũt moꝛti ẽ pctĩ. Sic iſta di I cebat apls:q̃ſi ipe iã ibi eẽt. Veniq; pꝰ hec ver ba ᷓↄſtat eẽ ð futura ꝑceptiõe:nõ de pñti cd⸗ 3 flictatiõe:qñ dͥdẽ di: tũc fiet:nõmõ fit:ßᷣ tũc fiet. Quid tũc fiet Sermo qͥ ſchtꝰẽ: Abſoꝛpta ẽ moꝛs in victoꝛiã. Tbi eſt moꝛs ↄtẽtio tua⸗ Vbiẽ moꝛſ aculeꝰtuꝰ Tũc fietvt nuſq; ſit acu 1 leꝰ moꝛtt: nuſq; poſſit iueniri pctĩ. Quid fe⸗ ſtinas? Tũc fiet: tũc fiet. Aereat᷑ ĩ te hůlitas 3 vt tũcite fiat:ne ſupbia nõ ꝑmittat:vt vl tũc 1 ite fiat. Tũc fiet:mõ iterim dũ pugnas:dũ la 1 Wattb · s. boꝛas: dů periclitarl: dic dic: Dimitte nob de⸗ 1 bita nr̃a. Dic oĩino důj pugnas:vexꝝ dic:ex aio 1. Job·1.dic. Si dixerimꝰqꝛ pctĩ ñ hẽmꝰ:noſip̃os ſedu cimꝰ. Tu tibi diabolꝰerl:noſip̃os ſeducim?: ⁊ vitas i nobis nõ eſt. Nõ em̃ veꝝ dicimꝰ: dicẽ⸗ do nos ĩ hfe pctĩ:cũ hic ñ ſimꝰ ſine pctõ. Si⸗ camꝰ ð veritatẽ:vt aliqji iueniamꝰ ſecuritatẽ. Sit vᷣitas ĩ pugna: vt acqͥrat᷑ ſecuritas ĩ victo ria. Tũc fiet. Vbiẽ moꝛſaculeꝰtuꝰ? Aculeꝰ.n. moꝛti ẽ pctm̃. Sʒ de lege pᷣſũis:qꝛ data ẽtibi 2.Corſ.z. lex:⁊ datũ ẽ tibi pᷣceptũ: Ponũẽ tibi vt ſpũs te viuificet:ne littera occidat. Volo vt velis: ß nõ ſufficit vt velis. Adiuuãdus es vt plene velis:⁊ ipleas qð velis.Mã vis videre:qͥd va 1Corj.1. leat ſine ſpiritu adiuuãte littera iubens? Ibi dixit:Nũ dictũ eſt: Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ: aculeus aũt moꝛtis eſt pctĩ:ↄtinuo ſi ubiũxit: Virtꝰaũt pcti lex. Quid ẽ vᷣtꝰpcti lex?Mõ ma la iubẽdo: vl bona ꝓhibẽdo:imo vðᷣo mala ꝓ⸗ 4 o · hibẽdo:⁊ bona iubẽdo. Virtꝰaũt ẽ pcti lex:qꝛ ſintrauit inqͥt lexvt abũdaret delictũ. Quid ẽ vt abũdaret delictũ?Auia vbi gra nõ erat: auxit ꝓhibitio deſideriũ:⁊ cũ qjſi de ꝓpo p̃ſu⸗ mit᷑ vᷣtꝰ:factũ ẽ grãde cõuitiũ. Sʒ qͥd fec gra? BAhbi abũdauit pctĩ: ſupabũdauit gra. Ve⸗ nit dñs:totũ qð de adã traxiſti:totũ qð tuis p̃ᷣuis moꝛibꝰ addidiſti:totũ dimiſit:totũ dele uit: oꝛõem docuit:grãʒ ꝓmiſit:certamẽ indi- Bo.7. xit:laboꝛãti ſubuenit:yictoꝛẽ coꝛonauit. Ita⸗ q; inqͥt apls:Nex qͥdẽ ſctã:⁊ mãdatũ ſctĩ ⁊ iu ſtũ ⁊ bonũ. Qð ð bonũ ẽ: mihi factũ ẽ moꝛs? Abſit. Sʒ pctm̃: vt apareat pctĩ. Nã qñ ñꝓ⸗ hibebarlerat:b nõ aparebat. Mã ↄcupiſcẽtiã inqͥt neſciebã:niſi lex diceret: Non ↄcupiſces. 1 Occaſiõe igit᷑ accepta:pctm̃ ꝑ mãdatũ fefellit 1. ⁊.Corz. me:? ꝑ illud occidit: Ecce qð ẽ:ſa occidit. Si
vis ð euade legẽ minãtẽ: ad ſpm̃ fuge adiuuã tẽ. Qð em̃ lex impat:ſides ſperat. Llama ad
deũ tuũ:adiuuet te: nõ remaneas ſ lfa re?:
ſpũ ſuo te adiuuet de⸗: ne ſilis ſit tibi ſuꝑb iu dęus. Lũ em̃ aculeꝰ moꝛtl eẽt pctĩ: virtꝰ aũt i· xonj pctĩ lex:qͥd ageret hũana infirmitas:ĩq̃ fati⸗ gabat᷑ volũtas? Velle inqͥt adiacet mihi:ꝑfi/ cere aũt bonũ ñ iuenio. Auid ð ageret? Ecce Bo. aculeꝰ moꝛtl pctm̃:ecce vᷣtꝰ pcti lex:id ẽ lex ᷣ· vᷣo·. intrauit vt abũdaret delictũ. Si em̃ lex poſſet Sal. viuificare:oĩmõ ex lege eẽt iuſticia. Sʒ ↄcluſit ſcpᷣtura oĩa ſ pctõ. Quõ ↄcluſit? Ne vagare⸗ ris:he pᷣcipitareri:ne mergerert. Lãcellos tibi
feẽ lex:vt nð ĩueniẽdo qj exires:ad grãʒ cõuo⸗ lares Sʒ ↄcluſit ſcpᷣtura oia ſb pctõ vt ꝓmil⸗
ſio. Quiꝓmiſit qð facit:nõ ꝓmiſit qð tu fad.
Si tu facturꝰ eẽs: ꝓnũciatoꝛ eẽt deꝰnõ ꝓmil ſoꝛ. Sʒ ↄcluſit inqͥt ſcpᷣtura oĩa ſub pctõ:vtꝓ⸗ miſſio ex ſide ieſu xp̃i daret᷑ credẽtibꝰ. Audi: daret᷑. Quid ſuꝑbis? Audi: daret᷑. Quid ẽ
habes qð nõ accepiſtiErgo qꝛ aculeꝰ moꝛtis vn
eſt pctĩ:virtꝰaũt peccati lex:⁊ hoc de bonaꝓ uidẽtia dei:vt ↄcluderent᷑ homies ſub pctõ:⁊ quęrerẽt adiutoꝛẽ: ᷓᷓrerent grãm: ̃ererẽt deũ:
nõ de ſua virtute pᷣſumerẽt. Ideo ⁊ hic cũ di⸗
xiſſet: Aculeus aũt moꝛtis pctĩ: vᷣtꝰaũt pec · vConij cati lex:qͥd times?quid laboꝛas? quid ſudas Audi qð ſequit᷑: Gratiaſaũt deo qui dedit no
bis victoꝛiã ꝑ dñm nf̃m ieſum xpᷣm. Lerte tu
tibi das victoꝛiã: Bratias deo qͥ dedit nob vi ctoꝛiã ꝑ dñm ñm ieſũ xpᷣm. Ergo cũ cgꝑis la⸗ boꝛare pugnãs ↄtra ↄcupiſcẽtias carnis: ſpũ ambula:ſpũ iuoca: donũ dei qᷓre:⁊ ſi lexĩ mẽ⸗
bꝛis repugnat legi mẽtl tue ex ꝑte inferioꝛi: id
ẽ a carne captiuũ te tenet ſub lege peccati:⁊h emẽdabit᷑:⁊ B trãſiet in iura victoꝛię. Tu tan⸗
tũ clama:tu tantũ inuoca: Dpoꝛtet ſꝑ oꝛare ⁊ Luei nõ deficere. Inuoca oĩno:inuoca adiutoꝛiũ: Adhuc te loq̃nte:dicit:Ecce aſſum. Intellige ę.ʒ.
⁊ audi dicentẽ aię tuę: Salꝰ tua ego ſũ. CLũ ð vxõ
lex carnis repugnare cęꝑit legi mẽtis:⁊ capti- ʒo uũ te ducere ĩ lege peccati ᷓjẽ̃ in mẽbꝛis tuis: oꝛãdo dic:ↄfitẽdo dic: Ahiſer ego hõ. Quidẽ
em̃ aliud hõMuid ẽ hõtniſi qꝛ memoꝛ es eiꝰ? Vi Dic:miſer ego hõ:qꝛ niſi veniſſet filius hoĩis: periſſet hõ. Exclama ĩ anguſtijs: Quis me li⸗ berabit de coꝛpe moꝛti huiꝰ:vbi lex in mẽbꝛis meis repugnat legi mẽtl meę⸗õdelectoꝛ em̃ legi dei ᷣm intioꝛẽ hoieʒ: Quis me liberabit ð coꝛꝑe moꝛtl huiꝰ? Sih fidelit: ſi hũilit dic viſſime rñdet᷑: Pfa dei ꝑieſũ xpᷣm dñm nim · Cõũſi ad dim deũ patrẽ oipotẽtẽ puro coꝛdt
Bo 7*
tu E Fe de 50 olz lig qn ſto pol ſa: ſu: diſ K. obl iſ ned — ſcio oe vte dito neſ hent ude yba
tellig icos höe alän hrein

—
„ 2————— 2 5
uiiate de verbis poj IIII
ateeenſt Ennells bhn eiq;tũ põt pui e No ei ſibin t Luitas nfa:marias ato Uninn jetudꝭne b e eh atq; vberes uun ata it eraudire i mox iueniet vñ adiſa iu Lu nit gitatiõibꝰſua iimicha at:vñ hoſtes 1 vñ adiſariũ loqᷓcẽ — vznen mẽtẽ gub——— 6 iñtarcead Zie redargu⸗ dui git 2cedat ⁊ ad beati ipintales coꝛn tiplic ilaus eſt exß cda vpehlternat: Etſ Debi eatitudinẽ ales cogitatiõ adũtite. 1 xpᷣſſa legi a apli: Et regeckuſn De vbiſapli dinẽ ſuã pdu gitatiões pecc e manifeſt 5 eeticug biſgpli:Cũ ã pducat: tite. Cü em̃ eſſemꝰi i. Vid Sn ſ pctõꝝ 8 eſſemꝰi bacewrteoieine ut em̃ pB nebis nfi p vwpal ſen elu. Hehnnen So. um ferret n n ercitimbetu exaltat coꝛnua:i ritime neiege nutimpete tpaſſiões perõꝝ ẽ lex pe :⁊ opant᷑ in mẽ 3 nẽbꝛis
— ug g anicheor utatõe. ſer. I nfie: voce cãtaui im?⁊ deoo fis:vt fructũ ferõ tauim eotts ipren neege em̃ qð aitP ipatiẽt᷑ etni aAliquãtũ: Paſibes pcrðꝝ Iy0ie qp legẽ ſũt
biutm i pnũcutoꝛe vi tua Jir quẽt icunut in zroeuienen däe erlege e enetn no Seneinernr pitErg ℳ ß quẽ tu— beat⸗ e loqͥmur:ſed merchen tuleen E vt intelligae —— Coꝛ.z. ngen autdne voon quẽ docet hõ* accuſa erto. Llauſi ⁊tũc ſen uderenk ponitzit 4 drigat foꝛinſ cremẽtũ dare. epoſſũt ni eponam?: im qð ñ itelli s:zcla⸗ . niſöſ itꝰopitul ecꝰopat᷑: qᷓ vo dat ui plãt niam“. P:ad laudẽ iegi telligimꝰpa ernt gin hrin poſi at. Qu qᷓ vo dat i tat? opabat aſſiões inqͥt ẽ legis 3j pau Polita ſit ue nob ctõ ð ſcti incremẽtũ Pabant̃i 8 inqͥ;t pe Lapta ẽ „ Idethei) ſatqᷓ; ſi ñ ad loq̃ndũ S õ ð ſcti a tu moꝛti n mẽbꝛis nf̃i ccatoꝝ ꝗᷓ— tmoꝛtis vcj 0) a:qᷓ; ſi ñ itelligat᷑ ũ:qᷓ; difficili pli eplaꝓ⸗ moꝛti. Bũc S hfis vt fr qp legẽ ſũt qui— ne. male— eeenee n — ee 2e kenagrae lteuneee umtjn lu ſtl. hãci uceinec ut ſ aliq i ntelligẽtib are: ipꝛobate uc videt᷑ le Gratus.. ac itaq; lecti 4 ine dubite iq in pa igetib“ Nñ em̃ pꝛobare:: videt᷑ le nus deoqdeim obſcurũ:ß i ectionẽ totũ bitatiõe vidi paſſiões petö ũ em̃ diẽ Cũ deteſtari:ß ñ eürn. Si ſueplnug⸗ iuubcn e eſemlenne ſaerectreeoeeſeſ eeeeefe reinerie neläeeunene — ublegepern——— nener inc nitehlerroireue nuoc auditoꝛeſ⁊ tetpos ſacie deeen holm cõmoueri:ſe bo t leñ ite — qrre ochipuſee en Smouerſenſt ecgtang urEuin nepeeeeſeen ruimoor duceres 0 n rn ccen S oegeſüreta barrnteb⸗ eu hdlinne inuene ad a'Mach⸗ gentib⸗ te 2ti. Mic vide bꝛis nfiſ: bo legẽ ab Eex pctm̃? hoc ſequi. rcpitlegn ve ui abſoluit: legi m̃ eſt⸗ Abſit. u. dere⁊ culparel ande piculũ ẽ g intelli it. Auctoꝛi uit: legis ſit. E ecati qẽnnit⸗ ab aioc pare legẽ dei. culũ ẽ:apim reß i⸗ mani oꝛitatẽ apli cõ accuſatoꝛẽ no audeat de aple xpani. Quis Abſit B es:ecce audia as mihi cũ ferebas O tömſiqenms ba iſta aplo ſuſpicari uis B vel inſa ꝑle eccaudi aplm:lege icũ legẽ rep 1 Lum em̃ legẽ d heoꝝ ſubmini ẽ inſanie fu- moꝛti ĩqᷓ de Müc Feuac yvt fructum ege deipm iniſtrarũt. Ap ie fu⸗ itat iqᷓ detiñ acuati ſumus ctum burwlaun datã:⁊ eã̃ euã̃c oyſen datã di t. hanichei iitate ſpñ tiñebamnr:ita umu asaglhihieeen rioctnonare tecamabas: vi kperttfuizn⸗ ürs oie: Quis nehn teligůt:conat tindnheaaeh direras:⁊ iã iendi ke. Zactabas Fſorueſwn e ſpauliᷓ nõ in⸗ cta:audiui ſo tergo ire egẽ. Vide iſta Sib foe⸗ cos nõ intelligẽ ere. Quid dice õ in⸗ iui te: rgo ire cupi e iſta eſjrn vn Bõ em̃ mi ligẽtes:⁊ nõ p id dicã cath tu me:ſed audime: im piebas. Expe- m lũnias ab e alligarterpaudiamp egote: nec r nrein co— poſt eſt⸗hoc S uid ð dicm a q ſoluit ſe inũſtätialtrõist— vſide⸗ pctm̃ Lex pctm̃ ꝛqð ſi fecerit: proegendaibec dicehan nẽpedice⸗ cecu ei peccatũ eſſ audi quod usreßbendeh debas.

— — ————————— mm —————————————
————
—
—————
—
—
—. —.—————————— ——— ———
———————————
——
——
———
—
—- — „———
Bancti
Erraſti. Vidit paulus erroꝛẽ tuũ. Quod di cebas:ipe dixit.Auid ð dicimꝰ? Lex pecca⸗ tum ẽ?Qð dicebas:hoc dicimꝰ. Lex pecca⸗ tũ eſt/ Abſit. Si apli ſequebaris auctoꝛita⸗ tẽ:apende verbum:⁊ cape inde conſilium. Audi: Lex peccatũ ẽr Audi: Abſit. Si apo
poſtolũ ſeq̃ris: ſi eiꝰ auctoꝛitaẽ plurimipen
dis. Audi: Abſit:⁊ qð ſentiebas a te abſit. Auid ergo dicimꝰ?Auid dicimus:qꝛ dixi: Paſſiões peccatoꝝ ꝗᷓ ꝑ legẽ ſũt operabant᷑ in mẽbꝛis noſtris vt fructũ ferrẽt moꝛti:qꝛ dixi:Euacuati ſumꝰa lege moꝛtis in q̃ deti⸗ nebamur:qꝛ dixi: Seruiamꝰi nouitate ſpi⸗ ritꝰ ⁊ nõ in vetuſtate lre Lex pctm̃ eſt⸗ Ab⸗ ſit. Quare ergo aple poſt tanta illa dixiſti:
Lex abſit vt ſit peccatũ? Sed peccatũ iquit
nõ cognoui niſiꝑlegem. Nam concupiſcen
reun. tiã neſciebã niſi lex diceret: Nõ cõcupiſces.
Jã modo interrogo te manichee:mõ te in⸗ terrogo reſponde mihi. AMala eſt lex ᷓ di⸗ cit:non ↄcupiſces?hoc ne luxurioſus mihi ⁊neq; aliqͥs reſpõdet? Etem̃ ipſi hoies fla⸗ gitioſi qñ reßᷣhendunt᷑ erubeſcunt:⁊ quãdo
fůt inter caſtos:laſciuire nõ audẽt. Si ergo malã dicis eſſe legẽ quę dicit:nõ ↄcupiſces: impune vis concupiſcere:accuſas legem qꝛ ꝑcutit libidinem. Fratres mei ſi non audi⸗ remus apkm dicentẽ:lex peccatũ eſt:abſit: ſed tantũmõ verba legis cõmemoꝛãtẽ:vbi dictũ eſt:non cõcupiſces:etiõ legem illo nõ laudante:nos eam laudare deberemꝰ:illaʒ laudare:nos accuſare. Ecce lex:ecce deſupꝑ tuba diuia clamat hõi:Mõ ↄcupiſces. Mon ↄcupiſcere: repßhẽde ſi potes: fac ſi repᷣhẽdè nõ potes. Audiſti nõ ↄcupiſces:rephẽdere
nõ audes. Quia bonũ eſt qð dixit: nõ con⸗
cupiſces:malũ eſt concupiſcere. Malũ cul⸗ pat lex:a tuo malo ꝓhibet lex. Ergo concu piſcere malum culpat lex: a tud malo ꝓhi⸗ bet lex. Ergo fac qð iubet lex:noli facere qð vetat lex:noli cõcupiſcere. Sʒ qͥd ait apłls? Cõcupiſcentiaʒ neſciebam niſi lex diceret: Mõð cancupiſces. Ibam em̃ poſt cõcupiſcẽ
tiam meam:⁊ qua trahebat currebã:eiuſq;
ilecebꝛas blãdas:⁊ ex carnali ſuauitate io⸗ cundas magnã felicitatẽ arbitrabar. Lau⸗
Vð· dat᷑ eĩ peccatoꝛ: ait lex:ĩ deſiderijs animę
ſuę:⁊ qui iniqua gerit:benedicit᷑. Inuenis
hominẽ concupiſcentias ſuas carhales ſe⸗
ctanteʒ:totũq; ſe ilis ſeruũ donantem: oc⸗ cupari vndiq; voluptate: foꝛnicari:inebꝛia
ri:nõ dico amplius foꝛnicari inqᷓ; inebꝛiari. Pec dixi quę licite cõmittunt᷑:ſed nõ deile⸗
Fuguſtini
gibus. Quis em̃ aliquãdo ad iudicem du/ ctus eſt:qꝛ meretric lupanar itrauit? Auis
em̃ aliquãdo in publicis tribunalib ꝰaccuſa
tus eſt: quia ꝑ ſuas liſtrias laſciuus imun⸗ duſq; defluxit? Quis aliquãdo habẽs vxo⸗ rem qꝛ ancillam ſuã vitiauit: crimẽ ĩuenit?
Sed in foꝛo:non cęloꝛ in lege mundi:nõ in
lege creatoꝛis mũdi. Luxurioſus aũt imun
dus atq; laſciuus felix dicit᷑: abundare vo⸗
luptatibꝰ: frui delitijs. Jam No ſi ſe etiã vi⸗
no igurgitet: ſi bibat mẽſuras ſine mẽſura:
parũ eſt qꝛ non inuenit crimen: etiã viri foꝛ⸗
tis accipit nomẽ:tanto nequioꝛ: quãto ſub poculo inuictioꝛ. Lũ laudant᷑ iſta ⁊ dicit fe⸗ iixeſt:magnꝰ eſt:bene eſt illi:et nõ ſolũ hoc non putat᷑ eſſe peccatũ:ß̃ etiã putat vel dei denpe certe ſuaue:blandũ ⁊ licitũ bo⸗
nũ: Pꝛocedit lex dei⁊ dicit: Nõ ↄcupiſces. Illehomo qui putabat magnũ bonũ eſſe:
magnãq; felicitatẽ eſtimabat ea que poſſit ſuę concupiſcẽtie nõ negare:ſequi qua tra⸗ hit:audit: Mõ ↄcupiſces:⁊ coðſcit eẽ pecca/
tũ. Deuſ dixit:hõ audit:deo credidit:pctĩ ſuũ vidit:qð bonũ putabat:malum eſſe co gnouit: voluit frenare cõcupiſcentiã:nõ ire poſt eam:ſtrinxit ſe:conatꝰ eſt:victꝰ eſt:qui fuit antea neſcius maloꝛũ ſuoꝛum: factꝰ eſt doctus: ⁊ peius victus: cępit eſſe non ſolũ peccatoꝛ:ſed etiã pᷣuaricatoꝛ. Meccatoꝛ em̃ ⁊ antea erat:ſed anteqᷓ; legẽ audiret:pecca⸗ toꝛẽ ſe eſſe neſciebat. Legem audiuit:pctiũ vidit:conatꝰẽſt vincere:ſuꝑatus atq; ꝓſtra tus eſt:factꝰ eſt ⁊ legis pᷣuaricatoꝛ: qͥ fuit an tea neſcius peccatoꝛ. Hoc dicit aplus: Lex peccatũ eſt? Abſit. Sed peccatũ nõ cogno⸗ ui niſi ꝑ legẽ. Mã cõcupiſcentiã neſciebam
nili lex diceret: Nõ ↄcupiſces. Qccaſiõe aũt accepta:pcim̃ ꝑ mãdatũ opatũẽ in me oẽm
cõcupiſcẽtiã. Thinoꝛ erat ↄcupiſcẽtia qñ añ legẽ ſecurꝰ peccabas:nũc opoſitis tibi obi⸗ cibus legis:fluuius concupiſcẽtie quaſi fre⸗ natus eſt:paululũ ſiccatus: ſed increſcente
impetu qͥ te ducebat obicibꝰ nullis:obꝛuit te obicibus ruptis: Lõcupiſcentia tua mi⸗ noꝛ erat qñ tuã mouebat libidinem:ois eſt quãdo tranſcendit ⁊ legeʒ. Vis noſſe quia
magna ſite Vide quid ruperit: Mon concu⸗
piſces· Non homo dixit:deus dixit:creato? dixit:iudex ęternus dixit: non quicunc di⸗
xit. Fac ð quod dixit. õ facis: obſerua iu⸗ dicantẽ qui dixit. Sed quid faciã o homo⸗ Ideo nõ viciſti: qꝛ de te hlũpſiſti. Attende ergo nũc ſuꝑioꝛa:quę videbãt᷑ obſcura. Lů
* N.*
Ute, fi
iedi. n nit 6
xinſi cer
e
di qu rur m 3
ritu hut gere
ix be fue aliq
Ru quiq ſem deil quo
ude volh

— ut⸗dz redem habere potero ſi ego elemoſ ynas de⸗ asaſcu Auh doro. Etiã in hac re parcat vnuſquiſq; ani⸗ Aalus in, me ſuę: da huiuſmodi cogitatio ex diaboii dudo babin, calliditate ſuggerit. Nã etiã ſi totũ tribuat aul cinẽ ilt. aqð abſtulerit: addit potius peccata qᷓ mi⸗ enuta 5 nuat. Diximus cõtra vnumvitiũ rapinarũ: unoſusatinn per quod res humanę vſq;quaq; vaſtant᷑: cktabunde Diximus: et nemo nobis cõtradicit. Quis njoſſec enim audet cõtradicere veritati Non ergo dnoſnenin xu..facimus quod apoſtolꝰmonuit:nõ cõtraqi⸗ aineeiiſn centes arguimꝰ: obediẽtes alloquimur:lau nequi elähit dantes inſtruimus: nõ cõtradicẽtes redaꝝ- dankitutdich guimus? Ita vo non cõtradicũt lingua ſe tultunöſütt vita. dhoneo rapit: doceo rapit: p̃cipio ra⸗ etüputatr Pit: arguo rapit. Quomõ non contradicit? undclictit⸗ Dicam ð qð de hac re ſufficere exiſtimo.Et ct hõ⸗ai iõ abſtinetevos frẽs:abſtinete vos filij:ab⸗ ——— ſtinetevos a ↄſuetudine rapiẽdi:⁊ vos qͥ ſů mgübonü cſe manu raptoꝝ gemitis abſtinete vos a cupi nbue quepoſt pitate rapiẽdi. Aliꝰ potẽs ẽ ⁊ rapit:tui ma⸗ burſchuqu nu raptoꝛũ gemis: quia rapere non potes: Vchcheiper ideo non facis. habete facultatem ⁊ibi lau tded eüidi: yœ dabo domitã cupiditatẽ. hec ergo fratres abatmncſeu ſi m veſtrã conſuetudinẽ fideliter ⁊ diligen cõcupiſeninn ter attenditis:⁊ impietatẽ auaricię vel cupi nat eſt:vic etq ditatis poteritis euadere:⁊ pꝛo operibꝰmi⸗ nü— ſ— ad ęterna pꝛęmia feliciter ꝑueni⸗ cepit eſlenn re: Amen. — hauus iord.. De eo quod gpoſtolus dicit: Ra⸗ legtauiing ix. omniũ maloꝛum eſt cupiditas: legem audutpci quã quidã appetẽtes naufragaue⸗ elupnsuſh runtã fide ⁊ inſeruerũtſe doioꝛibꝰ ßuancoiſitn multis. Pomelia UM pocdictiyllsl⸗ Eatus apoſtolꝰ paulus fratres cha/ perurinöugo b rriſſimi:vt nobis vere ac ꝑfecte cha⸗ ſenti nelichn ritat dulcedinẽ cõmendaret: ama⸗ wi Ociſieui ritudinẽ cupiditatis nobis expoſuit: et ve ⸗ vh lut pitiſſimus ac ſpiritalis medicus qͥd fu⸗ opaue gere et quid expetere debeamꝰ oſtendit. Et m quia radix omniũ maloꝝ eſt cupiditas:⁊ ra icopolis niir n qix omniũ bonoꝛũ eſt charitas:⁊ ſimulam⸗ eſen be eſſe nõ poſſunt: Miſi vna radicitꝰ? euulſa ns:ſei tut fuerit: alia plantari non poterit:ſine cauſa dicb nulis n aliq̃s conatur ramos incidere: ſi radicẽ non 5 lenai r cõtendit euellere. Sic enim idem ait aplus: duibhene kinorb c. Radix omniũ maloꝛũ eſt cupiditas: quam Usw quidã apetẽtes naufragauerũta fide:⁊ in⸗ qnpenro feruerũt ſe doloꝛibꝰ muitis. Tu autẽ homo urdors ur dei hec fuge. Audiamus ergo conſiliũ illiꝰi 5. wnqu quo chꝛiſtꝰ dñs loquebat᷑:⁊ quãtũ poſſumꝰ vuugcm ſtudeamus amaritudinẽ auarjcie fugere:ſi w volumus ad charitatis dulcedinẽ ꝑuenire.
VIII Sed quãdo de contemptu diuitiarũ loqui⸗ mur:reſpondet mihi aliquis diues: Didici non ſperare in incerto diuitiaꝝ:nolo diues. Timotk. s. eſſe ne incidã in temptationẽ: Sed qꝛ iã ſũ: qd facturꝰ ſuʒ de his quę mihi iã cõtigit ha⸗ bere? Et ſequit᷑ apoſtolus: Facile tribuãt et cõmunicẽt. Quid eſt cõmunicare:niſi cõmu nẽrem tuã facere cum illo qui non habet? Si ergo cõmunicare cęperiſ:nõ eris ille pꝛę⸗ do et ille raptoꝛ qui neceſſarijs pauperum tanqᷓ; rebus alienis incubat. Etenim cõmu- nem feciſti rem tuã cum his qui nõ habent? ⁊ampliꝰ pꝛeſtas qui etiã pᷣꝛogatoꝛ paupeꝝ factꝰes: Tu aliquãtã curã geris vt ad ſ ecuꝝ pauperũ victus ꝑueniat:⁊ in hoc miſericoꝛ ⸗ diam p̃ꝛogas:⁊ꝓpterea defert tibi deus ho noꝛẽꝛ et quaſi dicit tibi: Pꝛioꝛ de recõmuni tolle qð ſufficit neceſſitatibꝰ domus tue:qo reliquũ ẽ da chꝛiſto. Para te audire: Veni/ Wattb.⁊ te benedicti patris mei: ꝑcipite regnum qð vobis paratũ ẽ ab initio mũdi. Eſuriui eĩ ⁊ dediſtis mihi manducare. Foꝛte cõtemne bas neſcio quẽ pauperẽ aut egenũ:noli cõ/ temnere chꝛiſtũ iclo ſedentẽ:in terra egen⸗ tem: veniet cum retributiõe ⁊ vita gteria et ignis eternus.ſhoc ergo cogitans potes cũ aliqua ſpe etiã diues eſſe. Si aũt adphuc vis fieri diues:⁊ nõ ſolũ ea quę ſupflua tibi ia⸗ cent nõ vis erogare indigẽtibus: ſed etiam augere vis patrimoniũ tuũ: Vnde vis au⸗ gere:Emẽdo. Innocens tibi videris: quia emẽdo vis augere. Foꝛte et de rapinis ali⸗ quã ſpem habes Niſi foꝛte hoc dicas: Scit deꝰ qꝛ non de rapinis volo augere patrimo niũ meũEt de rapina nõ es malus:ß̃ voto malꝰ es. Si quis tibi dicat: Vẽde res tuas: exhoꝛreſcis: expaueſcis: male dictũ putas. Cum ergo emere cupis: nõne hoc optas vt res ſuas alij vendãt⸗ Nam quomõ poteris emere:ſi alius non compulſus fuerit venũ⸗ dare:Et hoc videte frẽs:quãtũ laboꝛet qui B expoliare vult veſtitũ:Et quomõ ſine labo⸗ re ſit ille qui veſtire vult nudũ. Si enis ha⸗ bet pꝛofert ⁊ dat:ſi nõ habet ſufficit ei coꝛã deo voluntas bona. Ecce nõ laboꝛat ſi ha⸗ bet:ſi vo non habet: quia qð valde neceſſa riũ eſt habet. Paup eſt in arca:ſed diues eñ iↄſcia. Paupẽ in domo: ð diues eſt in aio. An foꝛte nihil habes:qꝛ bonã volũtatẽ ha⸗ bes? Audi nato dño clamãtes ãgelos: Blia Luc2. iexcellis deo:⁊ĩ tra pax hoibꝰbonę volũta⸗
tis.
paruo ↄſtat regnũ cgloꝝtq; vili pᷣcio

6 „ 1 1 1½ 3 3 1 1 1 11 1 3 5 1 ½ 3 11 3 ₰ 11 . 4 11 13b 6 15 6 1 ſ 3 1 z 1 3 3 1 1 . . ¹5 . * 1 3 3 ¹ ſ 3 3i. 7 6 6 3 3 1 31 1 1 3 3 z
Bancti
tanta poſſeſſio ꝓponit᷑. Pꝛoponit᷑ em̃ in ter ra quod poſſideas in cęlo:pꝛoponit᷑ in tem⸗ poꝛe quod poſſideas in eternum. Mon po⸗ tes dicere: Mõ habeo vnde emere poſſim: quia tanta eſt illa poſſeſſio ꝙ ad pꝛeciũ con ⸗
gruũ inuenire nõ poſſim. Nonne tantũ va⸗
ſet quãtum habere potueris? Et hoc ſuper⸗
Luc 1. fluũ. Quãtũ valuit ʒacheo? Dimidiũ patri moniũ: Erat enim diues. Dimidium reruz mearũ dixit do pauperibus. Sed quia pᷣoꝛ
emit:foꝛte tu non inuenis qð emas? Emit em̃ regnũ cęloꝛũ. Et ille emit: ⁊ tibi integrũ ſeruat᷑ qð emas. Moli timere ne anguſtet te
cõpoſſeſſoꝛ: omnibꝰ latum eſt quod chari⸗ Warci.i⁊. tas poſſidet. Duobus enim minutis emit
quędã vidua regnũ cęloꝛũ: quę miſit in ga⸗ ʒophylatiũ duos nummos. Amen dico vo bis:nullus amplius miſit in domum dei qᷓ; iſta vidua. Illi em̃ de abundãtia ſua miſe⸗ munt:hec auteʒ totũ qð habuit miſit: Quia enim pꝛęebebat ei dominus victum: iam ei duo nummi ſupflui reſtiterant ad victũ eiꝰ diei:ideo miſit illos ĩ domũ dei: et emit ſibi regnũ celoꝝ. Ecce qð timebas ne charũ eẽt
⁊ non eſſes idoneus: En duobus nummis
valet. Si terrebat te pꝛeciũ quod dedit Pa ⸗ cheus:cõſolet᷑ te hoc pꝛeciũ quod dedit hec vidua. Plus addo chariſſimi: valet ⁊ viliꝰ.
Vilioꝛ eſt calix aquę frigidę: vilioꝛ eſt ſola
bonavolũtas. Audi clamãtes angelos: In
Auce.⁊. perra pax hominibꝰ bonę volũtatis. An foꝛ
te nõ bene diximus vilioꝛem bonam volũ/ tatẽ? Immo ipſa eſt omnibꝰ charioꝛ: ⁊ totũ habet qui bonam voluntatẽ habet:quia in dimidio rerum ſuarũ ʒacheus ſi bonam vo lũtatẽ nõ haberet:nihil dediſſet. Bona em̃
voluntas ip̃a dicit᷑ charitas. Et qͥd ait apo ⸗ .Corj.iʒ · ſtolus? Si diſtribuero omnia mea pauperi⸗ bus:charitatẽ autẽ nõ habeã:nihil mihi ꝓ⸗ deſt. Totũ ergo habet qui bonam volunta tem habet. Ipſa eſt quę poteſt ſufficere ſi ce tera non ſint. Si autẽ ſola deſit:nihil ꝓdeſt quicqd habitũ fuerit. Sola ſufficit ſi aſſit: Cetera omnia nihil pꝛoſunt ſi ſola charitas C deſit. Si haberes in domo tua theſauros vnde ſecurus eſſes: gauderes et exultares: in coꝛde tuo habes bonã volũtateʒ ⁊ triſtis
es? In arca poſſes timere furem:ĩi coꝛde tuo quẽ times? Te noli pati hoſtẽ in coꝛde tuo: bonã voluntatẽ habens nihil times. Foꝛte aliquis cogitat ⁊ dicit: Si res meas paupe ⸗
ribus dare cgpero:⁊ de aduerſarijs meis ꝓ
nguſtini
dei amoꝛe me vindicare noluero:⁊ hũilis ac 5 manſuetus eſſe cõtendero: ſtatim mihi ne⸗ ceſſe erit ꝑſecutiones hominũ maloꝛũ ſuſt t nere?Qui hec times nõ legiſti: Quia ꝑmul n, tas tribulatiões opoꝛtet nos introire in re⸗ tn gnũ deir Mõ audiſti ſcp̃turã dicẽtẽ: Fili ac/ ciin cedẽs ad ſeruitutẽ dei ſta i iuſticia ⁊ timoꝛe: ⁊p̃para animã tuã ad temptationẽ: Veruʒ eſt: qꝛ vbi deum iĩ veritate cgperis quęrere: 1 neceſſe tibi erit ſuꝑboꝛũ vel maloꝛũ homi⸗ nũ nequicias ſuſtinere: quia non ſic ab illis colitur chꝛiſtus:quomõ eis quotidießdica⸗. tur: Auoniã et quicqͥd volunt: quicqd pe. tunt a deo:in luxurijs ſuis ⁊ cõuiuijs volũt ↄſumere: in ſpectaculis:in nugis: in foꝛnica tionibꝰ:in ebꝛietatibus. In his volũt cõſu D co mere quo deſiderant abundare:et tunc pu cu tant ꝙ bonus ſit deus quando illis pꝛęſtat tun vnde coꝛrumpant᷑. Sed dicit aliquis: Ecce p tempoꝛa aſpera ſunt et aſperioꝛa erũt? Per ra iſta aſperioꝛa ꝓficit magis eccleſia: ꝓficiunt li illi qu ſurſum coꝛ habent:et illi qui ſurſum coꝛ nõ habent:tumultuat᷑ eis coꝛ in terra:et diſcunt coꝛdi ſuo locũ mutare:vt etiam ipſi 4 ſurſum coꝛ habeãt: cantantes nobiſcũ:Ad pin de te dñe leuaui animã meã. Tale ẽ dicere:Se⸗ uioꝛa ſũt tempoꝛa:quale ſi quis dicat: ſeui⸗ its. 5 oꝛa eſſe tempoꝛa oliuę cum fructus inde col ligit᷑: qᷓ; cum in toꝛcular mittit᷑. uãdo eni up pendebat in arboꝛe:lęta tẽpoꝛa videbant᷑:⁊ 1o non attendũt qꝛ amurca plena erat. Venit d. em̃ qſi aſperiꝰtempꝰ:venit tpᷣus toꝛcularis: veniunt maioꝛes p̃ſſurę. Per peccata ei et iſtn crimina ſuperboꝝ:ꝑ auariciã:luxuriãq; ma Jo loꝛũ:maioꝛes p̃ſſure fiunt generi humano. Des em̃ mali ⁊ amatoꝛes mũdi qᷓſi toꝛcula⸗ hec ria ſũt. Siẽ em̃ in toꝛcularibꝰ⁊ vua pꝛemit᷑ ⁊ non oliua: vt vinũ ⁊ oleũ reponat᷑ in canaua:ita un ꝑnequiciam maloꝛũ hominũ: qͥ boni ⁊ iuſti Uit. ſunt multis tribulatiõibus coꝛpaliter fati⸗ it gant᷑:vt animę eoꝛũ tanqᷓ; oleum ac vinum ſecd recõdi in gterna tabernacula mereant᷑. No⸗ enn li ergo de dei miſericoꝛdia vel iuſticia deſpe n rare:quotiẽs te videris ab iniquis homini⸗ Fel bus fatigari:ſed cõſidera ꝙ illi qui te perſe⸗. quũtur apud deũ velut molę ac toꝛcularia nem deputant᷑. Tu vo qᷓſi oliua: ⁊qᷓſi vua legiti⸗ uit ma paruo tẽpoꝛe pꝛęſſurã maloꝛũ hominũ vos: ſuſtinere cogeris. Sed poſtea illis ſine fine npöc remanebit oppꝛobꝛiũ: tu flici cõmutatiõe edu trãſibis ad regnũ. Et tũc liberatꝰab oibus equ malis cũ ꝓpheta poteris dicere:Trãſiuim? xñ; delec

ui innſcti⸗
ves quonejit
volunt quchiy
us tchuisui
nugis nſn
s.Inbis volitcjt! dundeetun
quando ilspxi ci dictaiquis: etapenncmitp ecdeſu pfcun dentttilicuiſurſun ntescnintent mutureteunht ntantes nobiſci ei. Taleidiurs e ſi quis diuru cum fructusniet rmittik. Quiiei tatẽponvicu a plenaeu u venittus tmuln
m. Pepaunit
—— unt genen n ues nüdqiu onbuh tponat ncn onini dbn zibus copal anq oleuni naculamere duviuiun ut moleA wnh ſuit
„
cc m vobb
ns dic
Momelia
ꝑignẽꝛ aquã: ⁊ induxiſti nos in refrigeriũ.
Sed vt ad iſtam merearis beatitudinẽ per⸗ uenire:oꝛa ꝓ illis qui te ꝑſequũtur:quia po tens eſt deus yt illos conuertat ad bonum. Et qui nũc paleę eſſe vident᷑: de ʒiʒanijs in
triticum:de amurca in oleũ tranſeãt.Et qui
modo alios ꝑ nequiciã ꝑſequunt᷑:ip̃i poſtea ꝑſecutionẽ ꝓpter iuſticiã patiant᷑. Et qͥ nũc res alienas crudelit volunt rapere:res ſuas incipiãt paupib ꝰmiſericoꝛdit erogare: Quã rẽ ſi oꝛãtibꝰ vob vᷣm ſuã cõſuetudinẽ pietas diuina pꝛęſtiterit: nõ ſolũ de veſtra ſed ⁊ de alioꝛũ ſalute duplicẽ mercedẽ in ęterna bed titudine remunerante deo capietis. Quod ipſe pᷣſtare dignet᷑: qui cũ patre ⁊ ſpirituſan
cto viuit⁊ regnat deus per omnia ſecula ſe ⸗
culoꝛũ: Imen..
ecẽr zt. De eo quod ſcriptũ eſt: Beatus
vir qui poſt aurũ nõ abijt: hec ſpe⸗ ſaintin pecunię theſauris: Home lia M
Eatus qui poſt aurũ nõ abijt:Et vt
quicũq; aliquid iuenerit:ei qui ꝑdi⸗ dit ſine vlla dilatione reſtituat: Et de illo qui ducẽtos ſolidos inuenit:Et qͥ ad ouile lupus venit:⁊ lupus redit. In ſcriptu
dbi. ʒ. ris diunis legimꝰfratres chariſſimi:ꝙ bea⸗
tus ſit qui poſt aurũ non abijt:nec ſperauit in pecunię theſauris. Qui potuit trãſgredi
⁊non eſt tranſgreſſus:facere malũ ⁊ non fe⸗
cit. Fratres interrogemꝰcõſciẽtias noſtras:
⁊videamꝰ ſi ita cupiditatẽ cõtemnimus:vt
iſtius beatitudinis participes eſſe poſſimꝰ. Joꝛte aliqͥs intra ſe cogitat ⁊ dicit: Nec fur⸗ tũ:nec violentiã facio:nec rapinas exerceo: necres alienas aliquando negaui. Foꝛte iõ
nõ negaſti: quia tibi nemo cõmendare vo⸗
luit:aut ſi cõmẽdauit: ſub teſtibꝰcõmenda⸗
uit. Dic mibi ſi reddidiſti quãdo a ſolo ſol⸗ vbi deus inter vos fuerat accepiſti: Si tunc
reddidiſti:ſi moꝛtuo eo qͥ cõmendauit neſci⸗
enti filio reddidiſti:tũc te laudabo:qꝛ pꝰau-⸗
rũ nõ iuiſti: qꝛ potuiſti trãſgredi ⁊ nõ es trãſ
grelſus: qꝛ potuiſti facere malum ⁊ non feci⸗ ſti. Aut ſi foꝛte ſacculũ alienũ ſolidoꝝvbi te
nemo vidit in via inueniſti:⁊ ſine vlla moꝛa cuiꝰ fuerat reddidiſti. Ita fratres redite ad
vos:interrogate vos:reſpicite vos: vera re⸗ Job.y. ſpõdete vobis: ⁊ iudicate vos nõ m ꝑſonã
—
ſed iuſtũ iudiciũ iudicate Ecce chꝛiſtianꝰ es frequẽtas eccleſiaʒ: verbũ dei libent᷑ audis:
de lectiõe vᷣbi letiſſime cõmoneris. Tu lau⸗
das tractantẽ:ego quęro facientẽ:chꝛiſtianꝰ
bẽter audis.Ecce qð ꝓpono i eo te exami na:in eo te apende: in eo aſcẽde ad mentis tue tribunal:⁊ cõſtitue te ante te ⁊ iudica te. Et ſi te pꝛauũ inueneris:coꝛrige te. Lõſide- ra qð ꝓpono. Deus dicit in lege ſua inuen⸗ tionẽ eſſe reddendã. Deus in jege ſua dicit quã poꝛi plo dedit: ꝓ quib chꝛiſtꝰ nõdum erat moꝛtuuſ: Et quicũq; rem cuiuſcũq; in/ uenerit:tãqᷓ; alienã cito reſtituat:Auia ſine dubio ⁊ ſi ipſe ꝑdidiſſet:hoc ſibi de alio fieri voluiſſet. Scðᷣm illud qð ſcriptũ eſt: Sia qᷓ
es:frequẽtas eccleſiã:verbů dei amas:et li⸗
vultis vt faciant vobis homies:⁊ vos faci
te illis ſimilit. Si quiſq;:verbi gratia:inue⸗
niat ĩ via alienũ ſacculũ ſolidoꝝ: debet red ⸗
dere. Sed neſcit cui. Se excuſat ignoꝛantia ſi non dominet᷑ auaricia. Dicam veſtrę cha⸗
ritati: quomõ dei dona ſunt:⁊ ſunt in popu
lo deiqͥ nõ fruſtra audiũt verbũ dei. Dicam quid fecerit homo quidã pauperrimꝰ:eo tẽ⸗ poꝛe quo ſanctus ambꝛoſiꝰ mediolani erat epiſcopus: vbi tunc p̃ſens erat etiã auguſti nus nõdum epiſcopus. Tã pauper erat ille de quo loquimur vtꝓſcholaſticus eſſet grã⸗ matici: ſed plane verus et pfectꝰchꝛiſtianꝰ. Sʒ melioꝛ fuit ille qui ad velũ ſtabat q; ille qui in cathedra ſedebat. Pauper ð iſte inue nit ſacculũ ducentoꝛũ ſolidoꝛum:memoꝛ tñi diuinę legis ꝓpoſuit petaciũ publice: Qui ſolidos ꝑdidit veniat ad illũ locum vt quę- rat illũ hominẽ.Ille qui plangẽs circũqua⸗ vagabat: inuẽto ⁊ lecto petacio venit ad hoĩem. Et ne foꝛte alienũ quęreret ſed ſuũ:
queſiuit ſigna:interrogauit ſacculi qualita-
tẽtſolidoꝛũ etiã ⁊ numerũ. Cuʒ oia fideliter
eriã ille reſpondiſſet: reddiditqs iuenerat.
Ille repletꝰ gaudio⁊ quęrẽs vicẽ repẽdere: tanq; decimas obtulit illi ſolidos viginti: Moluit accipe. Obtulit decẽ: noluit accige.
Saltẽ rogauit vt vel quiqʒ acciꝑet. Moluit.
Ille ſtomachabũdꝰ pꝛoiecit ſacculũ: Nihil
ꝑdidi ait. Si nõvis a me aliquid acciꝑg: nec ego aliquid perdidi. Quale certamẽ frãtres
mei:quale certamen: qualis pugna:qualis cõflictus. Theatrũ mũdus:ſpectatoꝛ deus.
Victus ille:qð offerebat᷑ accepit: ⁊ cõtinuo totůũ pauperibꝰ erogauit. Vnũ ſolidũ in do
mũ ſuã non miſit. Ponſiderate fratres tam gloꝛioſuʒ exemplũ ⁊ tam admirabile factũ. Egit aliqd iĩ coꝛdibꝰ veſtris: ſi verbũ dei re⸗ Quieuit ĩ ais vfis: Facite hoc frẽs mei. Bo⸗
B Leuitj.s.
Watt.

Bancti
lite putare vos damnuʒ pati: ſi qð a vobis
inuentũ fuerit reddideritis. Credite qima⸗ gnũ lucrũ eſt ſi feceritis qðᷣ ſuggero. Joꝛte aliquis veniẽs in domo tua ꝑdidit ſolidos. Terra cõmunis eſt: in vna domo eſtis ĩhoc mũdo:ambo viatoꝛes eſtis huiꝰ vitę. Vnũ ſtabulũ intraſtis. Poſuit ille: oblitus eſt vl cecidit ab illo. Inueniſti qui in lege audiſti: inuentionẽ eſſe reddendã. Auis inueniſti: qui cuʒ audires verbum dei laudaſti:tu in
neniſti: ſi ergo veraciter laudaſti: redde qð
inueniſti. Si autẽ nõ reddas quod inueni⸗
ſti:quãdo laudaſti teſtimoniũ cõtra te dixi⸗ L ſti. Eſtote fideles inuẽtoꝛes:⁊ tunc iniquos
14..liq̃d.
vitupate raptoꝛes. Mã ſi qͥd inueniſti et nõ reddidiſti: rapuiſti. Quãtũ potuiſti feciſti: qꝛ plus nõ inueniſti: ideo plus nõ rapuiſti. Aui alienũ negat: ſi poſſet ⁊ tolleret:ꝙ nõ tollis:timoꝛ te cohibet.Mõ bonũ facis: ſed malũ metuis. Et latro timet malũ:⁊ vbi nõ
poteſt nõ facit:⁊ tamẽ latro eſt. Deus enim
coꝛ interrogat nõ manum. Lupus venit ad ouile ouiũ:quęrit inuadere:quęrit lacerare: querit deuoꝛare. Vigilãt paſtoꝛes: latrant canes: nihil poteſt: nihil aufert: nõ occidit: ſed tamẽ lupus venit: ⁊ lupus redit. Mun⸗ quid qꝛ ouem non tulit:ideo lupus non ve⸗ nit ⁊ ouis redit? Lupus venit fremens ⁊ti⸗ mens. Interroga ð quiſquis vis de altero iudicare:ſi tunc nõ facis male quãdo potes facere:⁊ ab hoie nõ puniris: tũc times deũ. Memo eſt ibi niſi tu et ille cui facis malũ: et deus qui ambos videt: hoc time. Parũ eſt qð dico: Ibi time malũ:ibi ama bonũ. Nã etiõ ſi timoꝛe gehenne nõ facis malũ: nõdũ ꝑfectus es. Audeo dicere: ſi timoꝛe gehẽnę nõð facis malũ:eſt quidẽ in te fides qʒ credis futurũ dei eſſe iudiciũ:gaudeo fidei tuę:ſed adhuc timeo malicie tue. Quid eſt qð dixi⸗ NQuia ſi timoꝛe gehenneę nõ facis malũ:non amoꝛe iuſticie facis bonũ. Aliud eſt timere penam:aliud eſt amare iuſticiã. Amoꝛ caſtꝰ in ts eſſe debet:quo amoꝛe deſideres videre non celum ⁊ terrã:nõ campos liquidos ma⸗ ris: nõ ſpectacula nugatoꝛia: non fulgoꝛes nitoꝛeſq; gẽmaꝝtß deſideres vidẽ deũ tuũ:
1.Joßz. amare deũ tunz. Auia dictũ eſt: Bilectiſſi/
mi ſilij dei ſumus: ⁊ nõdum aparuit qͥd eri⸗ mus. Scimus qa cũ aparuerit: ſiles ei eri⸗ mus:qm̃ videbimꝰ eũ ſicuti eſt.Ecce ꝓpter quã viſionẽ fac bonũ: ecce ꝓpter quã viſio⸗
nẽ noli facere malũ. Si em̃ amasvidere deũ
Anguſtini
tuũ in hac ꝑegrinatione:ad illũ toto amoꝛe fuſpira:illũ deſidera. Ecce fac quote ꝓbare vuit deus tuus: vt apareat ꝓ quibꝰ rebus diligas eum: vtrũ pꝛo ſ eipſo an ꝓ rebus ter
renis quas tibi pꝛeſtitit ⁊ dicat tibi: acqʒð
vis:imple cupiditates tuas:extende nequi
ciã: dilata luxunã: quicquid libuerit licituʒ puta: Mon te hic punio:nòte in gehennam
mitto:faciẽ meã tamẽ nunqᷓ; videbis. Siad iſtaʒ ſententiã expauiſti: amaſti. Siad hot
quod dictũ eſt: Faciẽ ſuã tibi negabit deus uus:cõtremuit coꝛ tuum: et in non vidẽdo
deũ tuũ magnã pgnam putaſti:gratis ama
ſti.hoc ideo diximus fratres:quia ſunt ho/ D
mines ita negligẽtes⁊ tepidi:⁊ qð peius eſt etiam infideles qui dicunt: Vtinã hic mihi deꝰĩ hoc ſgculo oia bona tribuat: nõ ad me prinet quid i futuro ſyculo de me fieri velit. O infelix anima:etiã ſi te deus nõ mittat in pgnam: ⁊ tantũmodo faciem ſuaʒ te videre
nõ ꝑmittat: nũquid nõ melius fuerat tenõ fuiſſe natũ? Kum No fieri nõ poſſit: vt qͥ fa⸗
ciem eius nõ meruerit videre:ignem ęternũ
euadere poſſit: quare ſic amas ß̃ſentis ſecu li voluptatẽ:vt nõ expaueſcas ęterni ignis ardoꝛẽ? Si ergo meus ſermo inuenit in coꝛ⸗
dibus veſtris aliquã ſcintillã gratuitiamo⸗
ris dei: ipſam nutrite. Ad hanc augendam vos aduocate pᷣce humilitatis:doloꝛe peni⸗
tentie:delectatiõe iuſticię:operibus bonis: gemitibus ſinceris:cõuerſatione laudabili: amicitia fideli.hanc ſcintillaʒ boni amoꝛis
de qua dñs dicit: Ignẽ veni mittere in ter xuqn
ram:⁊ quid volo niſi vt ardeat? Flate in vo bis:nutrite in vobis. Ipſa cum creuerit et flammãõ digniſſimã fecerit:omniũ cupidita tum carnaliũ ligna conſumet. Qð ipſe pꝛe⸗ ſtare dignet᷑ qui viuit ⁊ regnat deus ⁊.
De eo qð Aplus ait:lidete quõ ew.
caute ambuletis: non yt inſipiẽtes ſed vt ſapiẽtes: redimẽtes tempus qm̃ dies mali ſunt: Pomelia X
Poſtolũ cum legeret᷑ audiſtis: imo ⁊ a eẽs audiuimus dicentẽ nobis: Vi/ dᷣbi
dete quomõ caute ambuletis:nõvt inſipiẽtes ſed yt ſapientes:redimẽtes tem⸗ pus quoniã dies mali ſunt. Dies malos fra
tres duę res faciunt: malicia ⁊ miſeria. Per
maliciã hoim ducunt᷑ dies mali. Lxter diel iſti quãtũ ꝑrinẽt ad ſpacia hoꝛarũ: oꝛdinai ſunt: Ducũt vices ſuas: agũt tꝑa. Oꝛit ſol?
Lecsl⸗ de
69h,5 l ſt uſe ta
col
E
U O col li bue ſth lioe Q tra inte ktet eñ ten tur. luer
B auf

fanes qinn ttepidttqyei cunt: Unnihn na tribuat:ritn tuulo denefent ite destinnn ofacienſuztenin no melusuentni ſennöpeſit w tvider igen n ſc amusßſensſt paueſcas eeni s ſemo muntun ſaintili gunim Zd hancuni nilitatis:dooyn ticie: openbuste öuerſanoneluit ſcnnllʒbonun nt ven mirerit naneui Jlanouu rent:omn ayu nunet. Oůßin
tregnat dels A.
guit Qieteg
nytinſpien märsenß
icen inob
Momelia
Ects.i.occidit: Sol iterum oꝛitur ⁊ occidit: Veniũt
tempoꝛa: trãſeũt tempoꝛa. Lui moleſta ſũt tempoꝛa: ſi homines ſibi moleſti non ſunt? Ergo dies malos:ſicut dixi: duę res faciũt: miſeria hominũ ⁊ malicia. Sed miſeria ho minũ cõmunis eſt:nõ debet malicia eſſe cõ/ munis. Exquo em̃ de peccato adam omnes
miſeri nati ſumus:cõmunis eſt miſeria. Sʒ
cõtra generationẽ quę nos miſeros fecit:ꝓ⸗ uidit deus regenerationẽ vnde nos a miſe⸗ ria liberaret. Beneratio mittit in miſeriam: regeneratio deſignat ad beatitudinẽ. Mon em̃ quia dixi: regeneratio liberat a miſeria: iam nos cõtinuo vt regenerati ſumus beati ſumꝰ. Si mox regenerati iam beati eſſemꝰ: ⁊ dies bonos ageremus:nõ nobis apoſtolꝰ diceret: qui iam regeneratis et fidelibus lo⸗
Epb.. quit: Redimentes tempus quia dies mali
ſũt. Et regenerati dies malos ducimꝰ:quo uſq; finiat᷑ pena moꝛtalitatis ⁊ ſuccedat gra tia ſumme fglicitatis. Si nihil nobis ad fu⸗ turũ ſeculũ pꝛodeſt ꝙ colimus deũ: vt quid colimus eum? Vt hic habeamus felicitatẽ. Auanti illã habent qui non colunt deum: Vt hic ſeneſcamus et decrepiti efficiamur. Quãti ſeneſcunt blaſphematoꝛes dei⸗ Iðo colendus eſt deus:vt cultoꝛes illius habeãt filios ⁊ nõ ſint ſteriles: Filios deus et leoni⸗ bus ⁊ onagris et ſerpentibꝰ dat. Non ð pꝛo magno ⁊ vero bono petendũ eſt:quodæ iu deis ⁊ paganis ⁊ hereticis:etiam ⁊ ipſis be/ ſtijs datur. Aurũ em̃ ⁊ argentũ:honoꝛes:fi⸗ lios ⁊ patrimonia multa habẽt etiã ⁊ mali. Qui em̃ vere chꝛiſtianus eſt: nõ iſta omnia tranſitoꝛia debet petere:ſed totum pondus intentionis vel oꝛationis ſuę ad expetendã Eternã beatitudinẽ debet impendere. Iſta em̃ tempoꝛalia bona ꝛ⁊ quãdo dat deꝰ:gra⸗ tię agant᷑: ⁊ quãdo tollit:ſimilit gratie agã⸗ tur. Iſta quãdo voluerit tribuet:quãdo vo luerit tollet:tantũ eſt vt ſeipſum nobis non
B auferat. Memo ergo dicat in coꝛde ſuo fra⸗
tres quãdo auditis lectionẽ iſtã beati apo⸗ ſtoli: Redimẽtes tempus quoniã dies mali
unt:nemo dicat in coꝛde ſuo: parentes no⸗
ſtri dies bonos habuerũt: nos malos dies
habemus. Quare?parentes noſtri:nũquid
nõ chꝛiſtiani fuerũte Iſta lectio non eſt reci⸗ tata ab ipſis tempoꝛibus apoſtoloꝛũ: ante tot annos quãdo recitabat᷑ non ad eam ge⸗
mebat:⁊ qð dicebat non agnoſcebat᷑:ex eo ꝙ lapſus eſt adã ⁊ de padiſo ꝓiectus eſt:nũ
— —— X
fuerũt dies niſi mali: Iſtos pueros q̃ nä ſcunt᷑ introgemꝰ: quare a ploꝛatu incipiant qui ⁊ ridere poſſunt. Naſcit ⁊ ſtatim ploꝛat: poſt neſcio quot dies ridet. Quando ploꝛa ⸗ bat naſcẽs ꝓpheta ſuę calamitatis erat: La chiyme em̃ teſtes ſunt miſerie. Nõdum lo⸗ quit᷑ et iã ꝓphetat in laboꝛes et futurũ in ti⸗ moꝛe:⁊ ſi bñ bñ. Pene ſi vixerit:et iuſt? fue⸗ rit: certe in medijs temptationibus poſitus ſempꝑ timebit. Quid em̃ qͥa iuſtus eſt⸗ Ecce
iuſtus eſt. Quid ait apoſtolꝰ?mnes enim 4.Timotk.ʒ.
qui volũt pie viuere in chꝛiſto ꝑſecutionem patient᷑. Ecce quia dies mali ſunt: ſine ꝑſe⸗ cutione hic viuere iuſti nõ poſſunt. Sed di⸗ citis mihi. Quid⸗Añ pax eſt:qñ ꝓuinciaꝝ iudices honoꝛãt eccleſiã: qů inimicos reges eccleſia non patit᷑:qñ oẽs ieges ꝓ ipſa ſunt:
quõ qͥ pie viuunt pſ ecutionẽ patiunt᷑? Qui int malos viuũt ꝑſecutõeʒ patiũt᷑. Quare?
Quia oẽs mali ꝑlequunt᷑ bonos:nõ ferro ⁊
lapidibus:ſed vita ⁊ moꝛibus. Nũquid ali señ.m.
quis ſanctũ loth ꝑſequebatur in ſodomis? Memo illi moleſtus erat: et tñ inter impios viuebat:inter impuros:imundos:ſupbos: blaſphemos ꝑſecutionẽ patiebat᷑: nõ vapu lando ſed inter malos viuendo. Omnis em̃ qui iuſtus ⁊ pius eſt: quando videt aliquos male viuere:luxurie ſeruirę: iuſticiã nõ tene re:ſupbiam ſectari:charitatẽ cõtemnere:qñ iſtos tales vident illi qui boni ſunt dolent: affligunt᷑ ⁊ contriſtant᷑. Eugent em̃ cũ apo⸗ ſtolo eos qui peccauerũt ⁊ nõ egerũt pgnitẽ
tiã · Quiſquis me audis ⁊ nondum vlus in
chꝛiſto pie:incipe in chꝛiſto pie viuere. Et ꝓ quo dico. Nũquid apoſtolꝰ paulus qui eo tempoꝛe fuit quando adhuc in můũdo fides noua ſeminabat᷑: et neceſſe erat vt multos
aduerſarios pateret᷑: quia hoc dictuʒ eſt de chꝛiſto: In ſignũ cui cõtradicet᷑? Mũqd eas xuc.x.
tantũ ꝑſecutiones cõmemoꝛat:quas patie⸗ bat᷑ vel a iudęis vel a gentibus?ion ipſas
tantũ:nã illas ſic cõmemoꝛat:& iudęis qui/⁊.Corf.11.
quies quadragenas vna minꝰ accepi⸗La⸗ pidatus ſum: et cętera quę nouimꝰ qñ legi mus. Sz ille erãt etiã ꝑſecutiões:ſine quib⸗
in hoc ſpculo nullꝰ iuſtus viuere põt: Foꝛis 2.Cor..
pugne: intus timoꝛes. Deniq; cũ cõmemo⸗ raret picula ſua: Pericuł inqt ĩ mari:ꝑiculis
in fluminibꝰ:piculis in deſerto:piculis a la/ ⁊.Corjeri.
tronibꝰ: ꝑiculis i falſis fratribꝰ. Kętera peri cula poſſunt quieſcere: pericula a falſis fa tribus qeſcere vſq; i inẽ ſeculi nõ nouerüt⸗

„—, 7 ₰
L—— M„*
—
— lum animũ. Euerteris cogitatõibus tuis:ir
„— 7
Bancti C Redimamꝰ ð tpᷣus qm̃ dies mali ſũt. Expe ctatis a me foꝛte ſcire:qͥd eſt tp̃us redimere. Nuõ habemꝰ redimere tpᷣus: dicturꝰſũ:qð pauci audiũt:pauci ferũt:pauci aggrediũt: pauci agũt:tñ dicã q̃ ipi pauci qͥ me audi⸗ turi ſũt:int malos viuũt: q̃ dies mali ſũt. Redimere tempꝰhoc eſt:añ aliqͥs tibi igerit litem: pde aliqͥd vt deo vaces nõ litibper? de:Ex eo ꝙ ꝑdis pꝛeciũ eſt tempoꝛis. Tertẽ qũ ꝓ tuis neceſſitatibꝰ ꝓcedis ad publicũ: das nũmos ⁊ emis tibi paneʒ aut vinũ aut oleũ aut lignũ aut veſtẽ aut aliquã ſupelle⸗ ctilẽ: aut qðᷣcũq; tibi opus ẽ:das ⁊ accipis: aliquid amittis: aliqͥd accipis: hoc eſtima⸗ re. Nam ſi nihil amittas ⁊ habeas qð nõ ha bebas: aut inueniſti aut donatum accepiſti aut hereditate acqͥſiſti. Qñ aũt aliqͥd amit⸗ 5 tis vt aliqͥd habeas:tũc emis.Qð habebis emptũ eſt:qð amittis pꝛeciũ eſt. Quõ ergo Pdis nümos vt emas tibi panes:ſic pde nũ mos vt emas tibi quietẽ. Et hoc ẽ tempus redimere. Pꝛouerbiũ notum eſt punicũ:qð qdẽ latine vobis dicã:qꝛ punice nõ oẽs no⸗ ſtis. Punicũ em̃ ꝓuerbiũ antiquũ: Et eniʒ habeas tempꝰ quietũ: ꝑde aliquid. Audi ꝓ uerbiũ antiquũ vtile ⁊ neceſſariũ. Peſtilen ⸗ tia ante oſtiũ venit ⁊ nummũ quęrit: Duos illi da ⁊ ducat ſe. Peſtilẽtia eſt homo malꝰ: qᷓ te vult ꝑcalumniã expoliare. Peſtilẽtia ẽ homo malus calumniatoꝛ: ꝓditoꝛ. Iſte ta⸗ lis ſic eſt:quõ puſtula mala in coꝛꝑe. Sicut em̃ quãdo puſtulõ incurrit homoꝛdeſiderat vt cito ſpondolũ faciat: ⁊ optat vt ſine aliqᷓ moꝛa ip̃a mala puſtula aliquã ꝑticulã tollat de coꝛꝑe:⁊ cũ ipſa diſcedat: ne venenũ ipſi totũ coꝛpꝰ occupet ⁊ animã petat: Ita etiã qi iniquus ⁊ malus homo qͥ nõ vult niſi li⸗ tibꝰvacare:aliquã tibi calumniã facit:puta illũ eſſe puſtulã malõã: ⁊ acqeſce vt qualẽcũ-
q; ꝑticulã de ſbſtãtia tua pdas: ne dũ te ni⸗
miũ litigãdo occupas: quietũ coꝛ hfe ⁊ deo
vacare nõ poſſis. Nũquid nõ ſupꝛadictũ ꝓ
uerbiũ de euãgelio videt᷑ natũ? Munqd ali⸗
Watth.; ud dixit dñs q; redime tempꝰ qñ ait: Si qͥs vult iudicio tecum contendere:⁊ tunicã tuã
tollere? Auocare te habet litibuſ a deo tuo: nõ habebis quietũ coꝛ:nõ habebis trõquil⸗
ritaris aduerſus ipſuʒ aduerſariũ tuũ:Ecce tempꝰ ꝑdidiſti. Quãto meliꝰnummũ amit⸗
D teres ſi tempꝰredimeres.Certe om̃ibus pla cuit qð dictũ eſt: Venit᷑ ad negocia veſtra ⁊
ibi vos inuenio. Et tñ ffes mei in caulisve
ſtris:in negocijs vris:qñ ad nos dijudican⸗ da veniũt:ſi hoĩ chꝛiſtiano dico vr ꝓ tempe redimendo perdat aliqͥd ſuũ: quãto maioꝛe cura ⁊ fiducia debeo illi dicerevt reddat alie num.Ambos em̃ chꝛiſtianos audio. Ille ca
lumnioſus qͥ vult facere alteri cauſã ⁊ tolle ⸗
re ab illo velut ꝓ cõpoſitiõe: gaudet ad iſta vba. Apls dixit: Redimẽtes tempꝰ quoni am dies mali ſũt: Facio calumniam chꝛiſti⸗ anoꝛille velit nolit dat mihi aliquid vt tem pus redimat:quia apoſtolũ audiuit. Vide ne foꝛte cũ te putas aſtutũ: inuenias litigi⸗ oſum: et malit erogare vt vincat teqᷓ; per⸗
dere vt careat te. Tamen ſi illi dicturꝰ ſum:
perde aliqͥd ocioſus:redime tempꝰ:apoſto⸗ jum audis quoniã dies mali ſunt: ſi illi qui
bonꝰ et iuſtus eſt dico:perde aliqd vt ſis ti
bi quietus: nõ ſum calumnioſe dicturꝰ:pde te fili diaboli:nullã cauſã habes:et res alie nas auferre moliris. Lauſã nõ habes: ⁊ ca lumnia plenus es: Khꝛiſtianꝰes tu: Nunqͥd
volo illuʒ acqͥrere ⁊ te ꝑdere? Si illi dixero:
da illi aliqͥd vt recedat a calũnia:tuvbi eris qui habebis pecuniã de calũnia? Ille qͥ pꝛo pter vitandã calumniã tempꝰa te redemit: hic tolerat dies malos: tu qͥ calũnijs paſce⸗ ris:⁊ hic habes dieſ malos:⁊ poſt dies iᷣos habiturꝰ es i die iudicij peioꝛes. Sed foꝛ⸗ te rides:qꝛ nummũ attendis: Ride: ride:et cõtemne:ego erogẽ:veniet qui exigat. Sed credimꝰ de dei miſericoꝛdia: qð ſic om̃ibus nõ ſolũ ſanctis ⁊ deũ timẽtib ꝰchꝛiſtianis:; etiã illis qͥ multis litibus ⁊ ſe ⁊ alios inquie tant:ipſe pius dñs inſpirare dignabitur vt omni cõtentione vel emulatiõe ſemota: ita paci ⁊ charitati ſtudeãt: vt nõ ꝓpter diſcoꝛ⸗ diã dei iracundiã incurrere: ᷣ magis ꝓpter dilectionẽx pacẽ ad ęterna mereant᷑ pꝛemia ꝑuenire: Pꝛeſtante dño nr̃o ieſu chꝛiſto:cui
eſt honoꝛ ⁊ imperiũ cũ patre ⁊ ſpirituſancto
in ſpcula ſeculoꝛum: Amẽ. De eo qð ꝓpheta dicit in pſalmo:
Suſiine dñm; viriliter age ⁊ cõfoꝛ vn⸗
tetur coꝛ tuũ: Homelia: M.
Requẽter ffes cũ pſalmiſta cantaui ꝰ t mus: Suſtine dñm: viriliter age et dbid
confoꝛtetur coꝛ tuũ: ⁊ ſuſtine dñm. Quid ẽ:ſuſtine dñm? Vt tũc accipias quã⸗ do dabit:nõ tũc exigas quãdo vis. Temp? dandi nondũ eſt: Suſtinuit te: ſuſtine ilũ. Muid ẽ qð dixi:ſuſtinuit te:ſuſtine ilũ⸗Si
dc adq
cn
kecz he
ten
ſua
eſt Be nö 3o(en nit
ob
qð Peſt ſpe ilu läſ eſt con ape ten no hu me dir tur erl non qu⸗ adi Im Ui per min mit
us tase bust

— nutizn enſidlidiurſ imetenpyih ömaliſunt:ill rerdeaiitn lumnoſedint ulibeberetnzit laulinöbzbes:ec diltunnhn dereSillidun tacalũnunnin e calũnu⸗ eip itemp'aenin tuqͥcalinis — peioꝛes. S tendis:Rr nit eniet quergui odu: qʒ ſi ct
ninb clu
mü:*
neii
iam iuſte viuis:ſ iam ad ilũ cõuerſus es:ſi tibi diſplicẽt facta tua p̃terita: ſi iaʒ placuit
tibi eligẽ vitã bonã nouã:noli feſtinare exi
gere. Suſtinuit te vt mutares vitã tuã ma/
lãt:ſuſtine illũ vt coꝛonet vitã tuã bonã.Mnã
⁊ñille nõ ſuſtineret: nõ eẽt cui daret. Suſti nesgꝛ ſuſtẽtatꝰes. Tu vo qui nõ vis coꝛri⸗ gi: O quiſqͥs h es qͥ adhuc nõ vis coꝛrigi:qᷓſi vnꝰſit:magis dicere debui quicũq; hi eſtis.
Tu tamen qui hic es qui ſtatuiſti coꝛrigi:ſic
loquar quaſi ad vnũ: Quiſqͥs nõ vis coꝛri⸗
gi qd tibiꝓmittl? Deſperãdo peris: an ſps/ rando? Auiſqͥs deſperõdo peris hoc dicis i
anima tua: Iniqtas mea ſuꝑ me eſt: in pec-
catis meis cõtabeſco:Que mihi ſpes eſt vi⸗
Ezech z3. uendi? Audi ꝓphetam dicentẽ: Nolo moꝛ⸗ tem impij: tantum reuertatur impius a via
ſua peſſima ⁊ viuat. Sperãdo peris. AQuid
eſt ſperãdo peris? hoc dicis in animo tuo: PBonꝰẽ deus:miſericoꝛs ẽ deꝰ:ignoſcit oĩa:
nõ reddet mala ꝓ malis. Audi apoſtolũ di⸗ Bo.ꝛ. centẽ: Ignoꝛas quoniã patientia dei ad pe nitentiã te adducit. Quid ðreſtat? Quia ii obtinuimus apud te aliqͥd:ſi intrauit in coꝛ qð dixi: Video qͥd mihi reſpondeas. Verũ B eſt nec deſpero vt deſperando peream: nec ſpero male vt ſperando peram. Mon mihi illud dico: Iniqͥtas mea ſuꝑ me eſt:iaʒ nul⸗ lã ſpem habeo. Mec mihi illud dico: Bon eſt deus:nemini reddet mala. Nec illud di⸗ co:nec hoc dico: pᷣmit me ꝓpheta:pmit me apoſtolus.Et quid dicis Adhuc modicum tempus viuam:quomõ volo. Iſti ſunt qui nos fatigant:plurimi ſũt: moleſti ſunt. ðd huc modicũ tempus viuã quõ volo: poſtea me coꝛrexero. Vtiq; verũ eſt quod ꝓpheta dixit: Molo moꝛtem impij: tantũ reuerta tur impius avia ſua peſſima? viuat. Qñ cõ uerſus fuero:delebit oĩa mala mea:Quare non addo aliquid voluptatibꝰ meis ⁊ viuo quãtũ volo:quõ volo: poſtea me cõuerſurꝰ ad deũAuare dicis frat? Quare? Auia Pmiſit deus indulgentiã ſi me mutauero. Video: ſcio: pꝛomiſit deus indulgentiam: per ſanctũ ꝓphetã hanc ꝓmittit: et per me minimũ ſeruũ ſuũ ꝓmittit:verũ eſt qð pꝛo ⸗ mittit: hãc ꝓmiſit ꝑ vnicũ ſuũ. Sed qd vis
m n ſi Watth.s. addere dies malos diebꝰ malis: Sufficiat
Ddiei malicia ſua. Malus dies heſternꝰ: ma⸗
tas eſſe bonos dies:qñ ſ atiſfacis voluptati- bus tuis: qñĩluxuris enutr coꝛ tuũ:qñ in⸗
6 Auup Betrac.1s, Ius ⁊ hodiernus:malus ⁊ craſtinus. An pu-⸗
ſidiaris alienę impudicitię: qñ fraude cõtri⸗
ſtas ꝓximũ tuũ: qñ cõmẽdata negas:qñ fal
ſum ꝓ nũmo iuras:qñ exhibes tibi bonum pꝛandiũ:ideo putas: qꝛ bon ũ diem ducis?
Vnde fieri poteſt vt dies bonꝰ ſit cũ malus
ſit hõ? Ahalos dies vis addere mat᷑ diebꝰ Rogo: aliquãtum inquit dimittetur mihi. Quare? Quia ꝓmiſit mihi deindulgentiã.
Sed craſtino die te victurum nemo tibi P⸗
miſit. Aut lege mihi:quomõ legis ꝓphetã: euangeliũ:apoſtolũ: Quia cum te cduerte
ris: deus delet omnes iniqͥtates tuaſ. Lege
mihi vbi tibi pꝛomiſſus eſt craſtinus dies:
⁊ viue craſtino die malereq; frater meus
non tibi hoc debui dicere: Konga erit foꝛte
vita tua. Si longa erit:bona ſit. Quarevis habere longã vitã et malã? Aut longa non
erit:⁊ illa longa debet te delectari: quęe non
habet finẽ. Aut longa erit: ⁊ quid mali erit:
quia diu bene vixiſti: Tu male vis diu viue re:bene nõ viuis:⁊ tamẽ craſtinũ diẽ nemo
tibi pꝛomiſit. Loꝛrige te:audi ſcripturã:Me Ecẽi.;. tardes cõuerti ad deuʒ. Verba iſta mea nõ
ſunt: ſed ⁊ mea ſũt. Si amo: mea ſũt. ma·
te ⁊ vf̃a ſũt. Sermo iſte quẽ modo dico:ſan
cte ſcripturę eſt. Si ↄtemnis illũ: aduerſariꝰ
tuus eſt. Sed audi dominũ dicentẽ:Lõcoꝛ/ Watth.. da cũ aduerſario tuo cito. Zudiãt oẽs:ver⸗
ba recito ſcripture diuięe. O male dilatoꝛ: o
craſtini male apetitoꝛ: audi dominũ dicen⸗
tem: audi ſcripturam ſanctam pdicentem.
De iſto loco ſpeculatoꝛ ſum: Ne tardes con
uerti ad deum:neq; differas de die in diem.
Vide ſi non vidit illos:vide ſi non inſpexit
illos qui dicunt:Lraſtino bene viuo:hodie
male viuam:et cũ cras venerit: hoc dicturꝰ
es. Me tardes cõuerti ad deum: neq; diffe⸗ Ecki.ʒ. ras de die ĩ diem. Subito em̃ veniet ira eiꝰ: ⁊ĩtempoꝛe vindictę diſperdet te. Nũquid ego ſcripſi hoc? Nunqͥd ego delere illud poſ ſuʒ Si deleuero: timeo deleri.Illud poſſũ tacere: timeo tacere. Pꝛędicare cogoꝛ: ter⸗ ritus terreo. Timete mecum vt gaudeatis mecũ. Ne tardes ↄuerti ad deum. Domine vide quę dico: Domine ſcias:quia terruiſti me cum tuus ꝓpheta legeret᷑: Domine no⸗ ſti in illa cathedra timoꝛẽ meũ cum tuus p⸗
0
pheta legeret᷑. Ecce dico: Ne tardes cõuerti
ad deum: nec; differas de die ĩ diem. Subi⸗ to eni veniet ira eius:⁊ in tempoꝛe vindic* diſperdet te. Sed nolo perdatte. Molo mi⸗ hi dicas:perire volo: quia ego Aheli
S

Bancti
de vbis dñi eſt ergo nolo meũ qᷓ; volo tuũ. Si lethargi⸗ cus pater tuus ęgrotaret inter manꝰ tuas:
⁊tu adeſſes iuuenis ęgrotãti ſeni:et diceret
medicus:periclitat᷑ pater tuus: Somn⸗ iſte grauedo eſt quędã letalis: obſerua eũ: noli
cum ꝑmittere doꝛmire: ſi videris eũ doꝛmi
re excita eum:ſi parũ eſt excitare:vellica:ſ⁊ hoc parũ: ſtimula eum ne moꝛiat pat᷑ tuus:
adeſſes iuuenis ſeni oneroſuſ.Ille in dulcẽ moꝛbũ reſolutus iret:oculos grauedine illa pꝛemẽte clauderet: tu contra clamares pa⸗ triꝛnoli doꝛmire. At ille:dimitte me:doꝛmi⸗ re volo. Et tu: ſed medicus dixit: ſi volue⸗ rit doꝛmire:non doꝛmiat.Et ille: Rogo di⸗ mitte me:moꝛi volo. Sed ego nolo: dicit fi⸗ lius patri: qui vtiq; optat ſe moꝛi: Et tamẽ vis differre moꝛtẽ pris tui: et aliquãto diu⸗ tius viuere cũ moꝛituro ſene patre tuo. Do⸗ minus tibi clamat: Moli doꝛmire: ne in gter num doꝛmias.Euigila vt mecum viuas: vt patrẽ habeas quem nunqᷓ; efferes:⁊ ſurdus
D es? Quid ergo feci ſpeculatoꝛ? Liber ſum:
nõ vos grauo. Scio dicturos eſſe quoſdaʒ: AQuid nobis voluit dicere? Terruit grauit᷑ nos:reos nos fecit. Immo a reatu volui li⸗ berare. Iedũ eſt:turpe eſt. Nolo dicere ma lum: nolo dicere ꝑiculoſum: nolo dicere exi⸗ cioſum. Turpe eſt vt vos fallam ſi deus me non fallit. Dominus moꝛteʒ minat᷑ impijs: nequiſſimis:fraudatoꝛibꝰ:ſceleratis: adul⸗ teris:voluptatũ inqͥſitoꝛibus:ſuis cõtẽpto⸗ ribus:detractoꝛibus: murmurantibꝰ⁊ mo⸗ res ſuos nõ mutantibꝰ. Dominꝰ illis moꝛtẽ minatur:gehennas minat᷑:interitũ ſempit⸗ nũ minat᷑. Auid volunt? Vt ego ꝓmittam qð ille non ꝓmittit?Ecce dat tibi ſecuritatẽ
ꝓpcuratoꝛ. Quid tibi ꝓdeſt ſi paterfamilias
non acceptet? Pꝛocuratoꝛ ſum:ſeruus ſum: vis dicam tibi:viue quomð vis: dominꝰ te nõ perdet? Securitatẽ tibi ꝓcuratoꝛ dedit: Mihil valet ſecuritas ꝓcuratoꝛis. Vtinam
dominus tibi ſecuritatẽ daret: ⁊ ego te ſolli
citum facerem. Domini em̃ ſecuritas valet etiõ ſi nolim. Ahea vo nihil valet ſi ille no⸗ luerit. Quę ẽ aũt ſecuritas frẽs vel mea vel veſtra: niſi vt dñi iuſſa intente diligenterq; audiamus: ⁊ ꝓmiſſa fideliter expectemus? In his qͥbus fatigamur:qꝛ homies ſumus:
ipſiꝰ adiutoꝛiũ imploꝛemꝰ. Ad illũ ingemi⸗
ſcamꝰ:pᷣces nr̃ę nõ ſint ꝓ rebus ſęcularibus
pᷣtereũtibꝰ: tranſitoꝛijs:⁊ vice yapoꝛis eua/ neſcẽtibꝰ: Sed ſint pᷣces nrę ꝓ ipla implẽda
Auguſtini
iuſticia: et ſanctiſcatione pꝛo nomine dei. Mon ꝓ vincendo vicino: ſed ꝓ vincenda li⸗ bidine:nõ pꝛo ſanãda carne: ſed pꝛo domã⸗
da auaricia. Hinc ſint pᷣces noſtrę: int?nos adiuuent luctantes ⁊ coꝛonent vincentes.
Deeo qð beatus Jacobus dicit: ʒuu
Confitemini alterutrũ peccata ve⸗
ſtra: ⁊ oꝛate ꝓ inuicẽ vt ſaluemini:
Pomelia XU
. N omnibus ſcripturis diuinis fra⸗ A i tres dilectiſſimi vtiliter ac ſalubꝛit᷑ admonemur: vt peccata noſtra de⸗ beamus iugiter ⁊ hũiliter non ſolũ deo: ſed etiã ſanctis ⁊ deum timẽtibus cõſfiteri. Sic em̃ per iacobũ apoſtolũ nos admonet ſpiri⸗ tuſſanctus dicens: Cõfitemini alterutꝝ pec cata veſtra: et oꝛate ꝓ inuicẽ vt ſaluemini.
Et pfalmiſta: Lonfitemini dño quoniã bo⸗ n
nus.Et iteruʒ: Dixi ꝓnunciabo aduerſum ꝑ me iniuſticias meas dñoꝛ et tu remiſiſti im⸗ pietatem coꝛdis mei. Quomõ enim nobis peccatoꝛũ vulnera nunqᷓ; deeſſe poſſunt:ſic et ↄfeſſionis medicamẽta deeſſe nõ debent. Mõ em̃ ideo vult deus vt cõſiteamur pecca ta noſtra ꝙ ea ipſe ſcire nõ poſſit: ſed quia diabolus hoc deſiderat: vt inueniat qð no⸗ bis ante tribunal iudicis ꝑterni obijciat: iõ vult vt magis defendere qᷓ; accuſare pecca ta noſtra velimus.Ecõtrario autẽ deus no⸗ ſter:qꝛ pius eſt ⁊ miſericoꝛs: vult vt ea cõf teamur in hoc ſeculo: ne ꝓ illis cõfundãtur poſtmodũ in futuro. Si em̃ nos cõfitemur: ille parcit. Si nos agnoſcim?ꝰ: ille ignoſcit. Pꝛimo homi nõ dictũ ẽ: Cõſitere peccatũ: ᷣein quia nõ fecerat qð fateret᷑: ſed dictum eſt ei vt nõ peccaret. Non obtemperauit: pecca⸗ uit. Mati ſumus moꝛtales ex vinculo pecca ti:ꝓpagata eſt miſeria noſtra per ſucceſſio⸗ nem fragilitatis humanę:? dicit᷑ nobis: Ja
temini peccata veſtra. Serpẽs aũt ille quõ seĩ
tůc inſtitit vt nõ ſeruaret hõ qů illi dictũ eſt ne peccaret:ſic nunc inſtat vt non ſeruet hõ qð ei dictũ eſt: Cõfitere peccatum. Quomõ em̃ tunc fecit vt caderet qui ſtabat: ſic nune
sgit ne ſurgat qͥ cecidit. Itaq; aduerſus in ·
cantationes eius ⁊ inſidias quibꝰnunc im⸗ pedire vult reditum noſtrũ:ſuſcipiamus h cepta ſaluberrima aduerſus eum qui nune
impedire vult nobis confeſſionem peccati.
Quia ſcit nõ nos poſſe redire niſ ꝑhumili

epun Momelia XI uupne katem:quipꝑ ſuperbiã lapſi ſumus. Dux no⸗ ꝙ ſeductus eſta ſathana: quãdo dicit feſe me: tiu is iple fut ad ſupbiãtmodo adhumilitatẽ ductum: cõfltet ex parte: ſed tamẽ negatſe hees noſe. u vucẽ chꝛiſtũ ſequamur. Dicit homi ſerpens feciſſe ⁊ dicit:i go nihil feci: diabolus fecit. nent uin ille ꝑ mathematicos ⁊ manichęos:ne conſi ⸗ Conatus eſt dicere illud adõ: Ipſe ſe enim us teat᷑ homo peccatũ. Per mathematicos ſic excuſare voluit de muliere: milier excuſare
Seobrott 2eee loqutt: Müdutchõpeccatetelieſpoſite e voluit deſetpente. Vominautẽ veus q iperMn2.er⸗ ſunt: neteſſeeſt yt faciat hõpeccatũ. Sicit liberũ arbitriũ dedit homini: ⁊ eum pᷓcepto uick nu etgopermathematicoe: ſtella fact ythõ ſuo aduerus ſetpentis venena firmauerat: V w n peccer: Nãibenð peccat. Sicblalphemias nð audiuit iſtas excuſatiões: Quia mulier cõuertit in deũ. Creatoꝛ eĩ ſtellarũ deus ẽ: Pprerea data erat vt doceret᷑ a viro:non vt ſaipnursdin ⁊dũ non vult hõ ſe accuſare in eo qʒ fecit: doceret virũ. Et ſic erat cõſtiruta voluntas — diust deũ accuſat a quo factus eſt homo. Itemꝑ amboꝛũ:ſic erat fabꝛicatũ liberũ arbitrium n ltit quoſdã manicheos ita ſuggerit:IMõ tu pec vtſi nollet cõſentire ſ erpenti:diſcederet ſer⸗ Npeccanoln cas:gens tenebꝛaꝝ peccat:tu nõ habes pec pens ĩ ſua falſitate cõfuſus: ⁊ remaneret hõ uc nonſolidit. catũ. Dicit hec animę:⁊ erigit eam in ſuper⸗ in dño creatoꝛe firmatꝰ. Iſta ſunt mala ver⸗ menbusciins biãtyt putet quia nõ peccat. Nõ eſt hoc tol ba quę diximus: qꝛ mõ ſerpens vult ſuade⸗ änos adnoſt lere ſed geminare peccatũ.Itẽ multi ſiccon re excuſatiões peccatoꝝ. Tunc fecit qð non dfteminiat feſſionẽ peccati fugiũt:yt ipᷣm ſathanan ac/ accuſes:mõ aũt vult facere qð excuſes. De⸗
leminidjoquonih caſtigant᷑ aliqui ⁊ dicit᷑ eis:quareb feciſtis? tiam paratus erat daretexcuſas:claudis ſi
pnuncudozitei Reſpõdẽt:Quia diabolꝰh fecit. Nõ eſt e num: includis peccatũ: excludis indulgen⸗
do:etuneniſin vñ plus gaudeat diabolus: niſi qñ hõ dicit tiam peccati.Ecce quid feciſti: õ vt tolle/
.Quomöenin i ꝙ ipſe faceret vt peccaret. Quãdo em̃ dicit retur peccatũ vt dixi iamdudum: ſed inter⸗
unqᷓ derſepoſmi diabolꝰ hoc fecit:nõ ſe accuſat:⁊ dũ peccata duderet᷑ medicina peccati. Sanare te habe⸗
netn deeſerõdte ſua diſſimulat cõfiteri:indulgentiã nõ mere bat deus per induigentiã ſi fatereris: quę⸗
s vt cſteinnz tur accipere. Reſpõdet ð ⁊ dicit: Siabolus ris ꝑ quem excuſes: ſed nõ ducrit ille quem
vöpolt he eatedualreueratrarertrelvlabolus: pre puniat. Sicßdeuoto codequoddiri
at: vtinuciu aut violentiã fecerit. Suadere em̃ et ſollici- pauloante:Ego dixi:domine miſerere mei. Nẽ. 40
icogtenitu tanr boreltecogere oino non poteſt· Etidco ¶ Quare addidit: xgo dixi opt maniche S
dereqᷓ acunu cum ꝑ dei adiutoꝛiũ in poteſtate tua ſit vx os qui vicũt:nõ tu peccas. Clama: Ego di⸗
cmnaui conſentias diabolo:quare nõ magis deo xi domine miſere mei:ſana animã meã quo
— uunui ipſi obtemperare deliberas? Si eĩ ſolꝰ dia niã peccaui tibi. Sanat te deus:cõfitere tã⸗
en ſu bolus daret cõſiliũ ⁊ deus taceret: haberes tũ vuinus tuum. Jaces ſub manibus medi
— quo excuſari poſſes. Lũ vero chꝛiſtus tibi⁊ ci: patiẽter imploꝛa auxiliũ. Fouet: vꝛit: ſe/ De natura et
Siaßnoocl⸗ cõſcientia tua ↄtradicat:⁊ ꝑ ſcripturas diui⸗ cat:ꝓquanimiter tolera:tantũ noli attẽdere Lratia.iv.ĩñ.
gnolan len nas audias in eccleſia ꝙ non debeas facere niſi vt ſaneris · Sanaberis autẽ ſi oſtendas
üe:Löſter 7 malũ:quare eligis moꝛtẽ ⁊ deſeris vitaʒ: et te medico:nõ quia ille non videt ſi tu te ab/
teret ileid magis vis ſequi diabolum ad luxuriam q; ſcondas:ſed ipſa cõfeſſio initiũ ſanitatis ẽ.
obtenpenuſt obtempare chꝛiſto qui te inuitat ad vitam Emendabit me iuſtus in miſericoꝛdia ⁊ ar/ Pʒ.1460
tles anui L ęternam? Rogo ergo vos fratres chariſſimi guet me:oleũ aũt peccatoꝛis nõ impinguet
a noln wir quare ſathanas ſeducit ad peccanduʒ: cum caput meũ. Quid eſt hoc⸗ Ahelius eſt mihi
unndcine⸗ deppoluerirbomintin poreſtatenõchfen vtquãdo videriuſtus peccat meũ emẽdet
Sapbtül tire ſathane? Eſt eĩ a dextris quodãmodo me:nõ mibi parcat: dicat qa peccaui: uiat
mutböqblin⸗ Beipies deus: a ſiniſtris ſeducẽs ſathanas: I peccatũ meũvt me liberet a peccato. Ai⸗
aſnt vnonm homo in medio cõſtitutus. Loꝛ qð inclinat det᷑ acerbe damare:ſed intolenis eſt in miſe
rperann⸗ ohotltduerenöpotlus engtt ad dede nicoꝛdt. deo virt Emẽdabitmeiuſust
nquiſtbul⸗ 8en dlabolus cogedo leſuadendono; mifercorigetatguetme. Auãdoergoar⸗ jugꝛin⸗ et:nec extoꝛqueta nobis conſenſum: pe guit:⁊ quãdo damat: ⁊ quãdo iuſtus feuit:
ſdhs qub u tit Nos diabolũ non adiuuemus:et vinci/ mileret? et totů ilud de miſericoꝛdia pater⸗ ſnilcyun mus. Dat quidẽ ille conſiliũ: ſed deo auxi/ na eſt:non de ſeuicia inimici. agis auteʒ oinan liante noſtrũ eſt vel eligere vł pudiareqð quãdo non yult te teneri ſub peccato: ma⸗ nſoſ ſuggerit · Attendite ⁊ aliud:quãdo dicithõ gis amat:quia ſecat. Non vult enim putre⸗
ſe
*— *
cuſent: ſe autẽ nihil mali feciſſe dicãt. Et cũ
confitenti tanqᷓ; in apertũ ſinum indulgen ⸗

————„————
—————————— ————— 2————* ———
dine peccaticętera membꝛa tua ↄtabeſcere: ferrũ ꝓfert: ſed noli timere: noli paueſcere: medicũ eſt ferrum. Non contra te ferrũ fer⸗ tur:ſed cõtra vulnus tuũ. Ergo ſic ait:Emẽ dabit me iuſtus i miſericoꝛdia ⁊ arguet me: oleũ autẽ peccatoꝛis non impinguet caput blandimentũ adulatoꝛis? Si quis aliquem vehemẽter obiurget: videt᷑ ſeuire in pecca⸗ tůj ira eius: ⁊ libere ei dicat mala quę comi⸗ ſit:⁊ ille imitabit᷑ foꝛtaſſe obiurgatoꝛẽ ſuum ſimul cum illo iraſcit᷑ peccato juo: Quare di Mõ·4· ctum eſt: Iraſcimini ⁊ nolite peccare:quęe di citis ĩ coꝛdibꝰ veſtris: ⁊ in cubilibus veſtris cõpũgimini.Ergo dicat ille vera: foꝛte coꝛri gitur: alius vo veniat ad eum ⁊aſlentet᷑ et Pð.. dicat:imo laudabilit feciſti: Quoniã lauda tur peccatoꝛ in deſiderijs animę ſuę: ⁊qͥ ini qua gerit benedicit᷑: diffluit: letus vocatur. Auarus eſt ⁊ dicit᷑ de eo: qͥa ſeruat rem ſuã. Luc.s. Vindicat ſe de inimico:cum dictum ſit:Di⸗ mitte vt dimittat᷑ tibi: comis vocatur. Sic cõſidera cętera: quẽadmodũ aſſentatoꝛes: id eſt aduiatoꝛes habeãt verba fallacia:ha ⸗ beant nomina laudis: ipſa eſt vnctio pec⸗ catoꝛis. Nos autẽ audiamus pꝛophetã di⸗ Eſa. ʒ. centem: Populus meus qui vos fglices di⸗ cunt:in erroꝛem vos mittunt:⁊ conturbant ſemitas pedum veſtroꝛum. Ergo ſi dicatur ab aliquo libere peccatũ alicuius:et ab alio palpet᷑:ſi videat aliquis tertiꝰ et interrogat᷑ quid ſit factum:nonne ita ſolet reſpondere: Ille dixit ei vera ⁊ nõ eſt blanditus? Quid ille alter?Auid fecit? Vnxit ei caput et ab ⸗ ſceſſit. Nos No fratres ſi vere ſpiritales me⸗ dici ſumus:⁊ de animarũ veſttarũ remedio attentius cogitamus: non debemus palpa re quẽqᷓ;:nec vos:nec nos. Lõfiteamur pec⸗ cata noſtra:non excuſemus: tu feciſti:tu reꝰ es: tu peccata tua cõfitere:tibi ignoſcit᷑. Si autẽ dicas:inð ego feci: Vbicũq; verba ex ⸗ cuſare volueris:peccatũ tuum manet in te. Peccati reus es: ⁊ non illius peccati tantũ⸗
quod cõfiteri noluiſti. De quo peccato nos
dominus liberare dignet᷑:AQui cum patre ⁊
ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſpcula ſeculo⸗ rum: Amen.
ec ¶ De eo quod ſcriptum eſt: Netar⸗ des cõuerti ad deumtneq; differas de die in diem: Homelia MM
meũ. Quid eſt auteʒ oleum peccatoꝛis:niſi
modo quod feciſti:ſed huius etiaʒ ſuperbie
Adiuimus fratres chariſſimi ꝑpꝛo A phetam dicentẽ deum: Ne tardes dbi ð
— conuerti ad deum: neq; differas de die in diẽ. Subito em̃ venit ira eius:⁊ ĩ tem poꝛe vindictę diſperdet te. Pꝛomiſit ei ti⸗ bi: quoniã quo die cõuerſus fueris: obliui⸗ ſcitur mala tua pᷣterita:ſed nunqᷓ; vitam cra ſtini diei ꝓmiſit tibi. An foꝛte non tibi illaʒ ꝓmiſit deus:⁊ ꝓmiſit illam tibi mathema ⸗ ticus vt damnet te ⁊ illũ? Deus diem moꝛ tis incertum ſalubꝛiter conſtituit: Diem vl⸗ timũ ſuum quiſq; ſalubꝛiter cogitet. AMiſe ⸗ ricoꝛdia dei eſt: qͥ;a neſcit homo quãdo mo ⸗ riatur:Latet vltimus dies: vt obſeruentur omnes dies. Sed tenet te můũdus:illecebꝛe circũquaq; blandiunt᷑: delectat te pecunię
magnitudo: delectat honoꝛis fulgoꝛ: dele⸗
ctat potentię terroꝛ. Delectant iſta: ſed au⸗ diatur apłus: Mihil intulimꝰ in hunc mun·Tins⸗
dũ:ſed nec auferre qͥd poſſumꝰ.honoꝛtej⸗
rere debet:non ipſum tu. Debes em̃ in loco Luqu⸗ hůilioꝛi diſcũbere:vt qui te inuitauit faciat te ad honoꝛatioꝛẽ locum aſcendere. Si autẽ noluerit:vbi recũbis manduca: Quia nihil
huc intuliſti in hunc mundũ. Parũ eſt tibi:
quia de alieno mãducas? Diſcũbe vbicũq; ⁊mãduca. Dicturus es de meo. Audi apo· P ſtolũ: Mihil intulimus in hũc můũdum. Ad mundũ veniſti: plenam menſam inueniſti: Sed domini eſt terra ⁊ plenitudo eius. Nõã ꝙõn
qui volũt inquit diuites fieri: Mõ dixit quiuTinot⸗
diuites ſunt:ſed qui volũt diuites fieri: Lu piditates accuſauit:nõ facultates. Qui vo ⸗ lunt diuites fieri:incidũt in temptationẽ et deſideria multa ⁊ noxia: quę mergũt homi⸗ nes in interitũ ⁊ perditionẽ. Pecunia dele⸗ ctat:iſta non times? Pona res eſt pecunia: bona res ẽ magna pecunia. Incidũt hoies itemptatiões:nõ times? In deſideria mul⸗ ta incidũt ſtulta ⁊ noxia:nõ times Deſide ria quo ducunt time. Quid eſt quo ducũt? AQuę mergunt inquit homies in interitum ⁊ ꝑditionem. Et adhuc ſurdus es? Interitũ ⁊perditionem non times? Sic deus tonat:
⁊ſtertis. ęterum his qui iam diuites ſunt adhuc conſiliũ dedit apłus: Pꝛęcipe inquit
diuitibus huius mundi nõ ſuperbe ſapere. Vermis diuitiarũ ſuperbia eſt. Difficile eſt vt non ſit ſuperbus qui diues eſt. Tolle ſu⸗ perbiam:diuitię non nocebunt. Sed atten⸗ de quid inde facere debeas: ne vacet apud te quod largitus eſt deꝰ: Non ſuperbe ſape⸗
mel qui hiti
— cᷓme
ſom abl⸗
Aci
das cesſ plod pꝛ

nuln'nhum dpoſum houn
wi. Debeschnh.
tquite inututic cum aſtender Su smanducu mundũ.puid
Dilcibeni
es de meo. Aun
sinhůcniini —— plenitudoabii tes fen: Höz volüt dunsjl
öſaulu
ütu
Homelia re. Iſta vitia tolle: neq; ſpera i incerto diui⸗ tiarũ. Volle ⁊ hoc yitiũ. Cũ abſtuleris iſta: exerce opa bona. AQui diuites ſũt inquit in
opibꝰbonis nõ ſperẽt ĩ incerto diuitiaꝝ. Sʒ
vbi ſperent? In deũ viuũ qͥp̃ſtat nobis oia abundãter ad fruendũ. üduz p̃ſtat deus paupi:pᷣſtat et diuiti. Nũquid qͥa diues eſt: duos ventres impleturus eſt? Attendite et videte quoniã de datis dei pauperes ſatu- rati doꝛmiunt. Qui paſcit vos: paſcit illos ꝑvos. Ergo non ametur pecunia:ſed ſi iam habet᷑: hoc inde fiat. Diuites qui illam ha⸗ betis eſtote. Sed vbi diuites? In operibus bonis. Facile inquit tribuant:cõmunicent. hic iã auaricia cõtrahit ſe quãdo audit: Fa cile tribuant:cõmunicent:veluti aqua frigi da perfundit᷑:rigeſcit:ſtringit ſinum?⁊ dicit: Mon perdo laboꝛes meos. Infelix perdere vis laboꝛes tuos?Ecce moꝛieris:⁊ qui nihil huc attuliſti:nihil hinc potes auferte. Cum nihil abſtuleris:nõne ꝑdidiſti omnes labo⸗ res tuos? Audi ergo conſiliũ dei. Nolo ter⸗ rearis: qꝛ dixit: Facile tribuant:cõmunicẽt.
Audi ⁊ quod ſequit᷑: expecta: noli cõtra me
caudere oſtiũ:nec adituʒ coꝛdis tui: Expe ⸗ cta. Vis noſſe: Facile tribuãt:cõmunicẽt qꝛ
nõ ꝑdes: et hoc ſolũ nõ ꝑdes? Theſauriʒẽt
inqᷓt ſibi fun damẽtũ bonũ in futuro: vt ap⸗ phendãt verã vitã. Iſta ðꝗᷓ te delectat falſa yita eſt: quaſi in ſomnis hic viuis. Si quaſi in ſomnis hic viuis:euigilaturꝰes qñ moꝛie ris ⁊ nihil habes in manibus tuis inuenite. Quõ ſi mẽdicus doꝛmiat ⁊ in ſomnis illive niat hereditaſ:nihil ili ielici?anteqᷓ; ſurgat. Videt ſe ĩ ſomnis tractare manibus veſtes egregias:pᷣcioſa vaſa aurea ⁊ argẽtea:intra re in ameniſſima ⁊ ampliſſima pꝛœdia:obſe⸗ d bi magnas facultateſ.Euigilatã ploꝛat. Et quõ vigilãs accuſat hoĩem qͥ illũ expo⸗
esrn liauit:ſic illũ accuſat qilũ excitauit. Aptiſſi nö.. me hinc locutus eſt pſalmus: Doꝛmierũt in
quit ſomnũ ſuũ ⁊ nihil inuenerũt oẽsviri di
uitiarũ in manibus ſuis:poſtea q; finierunt ſomnũ ſuũ. Quia ð nihil attuliſti: nihil hic ablaturꝰes: Ahitte ſurſũ qð iueniſti ⁊ nõ ꝑ⸗ diturus es. Da chꝛiſto:chꝛiſtꝰ? em̃ hic voluit accipere. Da chꝛiſto ⁊ pdis?nõ ꝑdis. Si cõ/ mendas ſeruo tuo qð acquiſiſti? non ꝑdis: cõmendas domino tuo ⁊ perdis? Si cõmẽ⸗
das ſeruo tuo qð acquiſiſti⁊ nõ perdis:per⸗
des ſi cõmẽdes domino tuo qð gccepiſti ab ipſo domino tuo? gere hic voiuit chꝛiſtus ſed pꝛopter nos. Omes pauperes quos vi⸗
XInI XIII
detis: potuit illos chꝛiſtus paſcere quomõ ʒ, percoꝛuum heliam pauit: tamen et ipſi he ⸗ lię ſubtraxit coꝛuum: vt a vidua paſcere᷑:
nõ helie pꝛęſtitit ſed viduę. Quando ergo
deus pauperes facit: quia ipſe non vult vt ipſi habeant:quando facit pauperes Pbat
Begf 17%
diuites. Sic enim ſcriptuʒ eſt:pauper ⁊ di⸗ Mꝛouer. ⁊2.
ues occurrerũt ſibi. Ebi ſibi occurrerũt? In
hac vita. Hatus eſt ille:natus eſt ⁊ille. In/ E
uenerunt ſe: occurrerunt ſibi. Et quid fecit aũt ambos dominꝰ iuitẽ vnde paupereʒ adiuuaret: pauperẽ vnde diuiteʒ pꝛobaret. Pꝛo viribus ſuis vnuſquiſq; faciat. õ ſic faciat:vt ipſe patiat᷑ anguſtias. Non hoc di
cimus: Superflua tua neceſſaria ſunt alijs.
„
Audiſtis modo cũ euangeliũ legeret᷑: Qui Wattß.1o.
cũq; dederit calicem aquę frigidę vni ex mi⸗ nimis meis pꝛopter me:non perdet merce⸗ dem ſuam. Regnum cęloꝛum venale ꝓpo ⸗ ſuit: ⁊ pꝛeciũ eius calicem aquę frigide eſſe voluit. Sed quãdo eſt pauper qui facit ele⸗ moſynas:tunc debẽt elemoſynę eus eſſe ca lix aquę frigide. Qui plus habet:plus faci⸗
at. Vidua ula de duobꝰ minutis fecit: Za⸗ Marci.i2. cheus dimidiũ rerum ſuarũ dedit:⁊ ad red/ uq.i
dendas fraudes ſuas:aliud dimidiuʒ reſer uauit. Elemoſynę illis ꝓſunt: qui vitã mu⸗ tauerunt. Das enim chꝛiſto egenti:vt pecca ta tua redimas pꝛęterita. Nã ſi ideo illi das yt liceat tibi ſemꝑ impune peccare:non chꝛi
ſtum paſcis:ſed iudicem coꝛrũpere conariſ.
Ergo ad hoc facite elemoſynas: vt vre oꝛa⸗ tiones exaudiant᷑: et adiuuet vos deus ad vitam in melius cõmutandã. Et qui cõmu ⸗ tatis eandemvitam in melius cõmutate:vt ꝑelemoſynas et oꝛatiões deleant᷑ mala vfa
hterita:⁊ futura bona veniant ſempiterna. Deeo
ð dominus ait in euange lio: Lapſl 3 peribit: Homelia XIII d eſt martyꝛibꝰ ſuis ꝓ hůana fragili⸗ tate ſollicitꝭ ne foꝛte eũ ↄfitẽdoutq; moꝛiẽdo pirẽt magnã ſecuritatẽ dedit dicẽs Capill? de capite vfo nõ pibit. Times Sne peas:cuiꝰcapillꝰ nõ ꝑibit? Si ſiccuſtodiunt᷑ ſupflus tua: i quãta ſecuritateẽ aia tuaæõ perit capillꝰqͥ cũ tõdet᷑ nõ ſentis: et pit aia ꝑ quã ſentle Sane mlta dura eos paſfuros eẽ hdixit · vt pᷣdicẽdo faceret patioꝛes:dicerent
minus nf ieſus chꝛiſtꝰ:teſtibꝰ: id R
us de capite veſtro non xuq.rn.
q; illi: Paratũ coꝛ meũ. Quid eſt patum coꝛ Pẽ.ʒs.
meũ:niſi parata volũtas ðba⸗
4

———
Bancti
vent martyꝛes voluntatem in martyꝛio:ſed
Luc.1 p̃parat᷑ voluntas a dño. In veſtra patiẽtia
poſſidebitis veſtras animas. In veſtra pa tientia:inq̃t. Nõ eĩ eſſet patiẽtia tua: ſi nõ ibi eſſet ⁊volũtas tua. In veſtra patientia: ſed vnde veſtra Noſtrũ eſt qð a nobis ha bet᷑:noſtrũ ẽ ⁊ qð donat᷑. Quomõ em̃ aliqͥd donas:niſivt eiꝰ ſit cui donas? Aperta ẽ em̃ Nõ.sx illa cõfeſſio. Nonne deo ſubijcietur anima mea:ab ipſo em̃ eſt patiẽtia mea? Dicamus ili ⁊ nos: Patientia mea ab ipſo eſt. Unuz fecit donãdo: noli ingratus eẽ ſibi aſſignã- do. Nõne i oꝛatione dñica dicimꝰ⁊ noſtrũ ẽ
Watts.s qð a deo ẽ? uotidie dicimꝰ: Panẽ noſtrũ
quotidianũ. Jam dixiſti: noſtrũ:⁊ dicis:da nobis· Ecce noſtrũ:ecce da nobis. Illo dan te fit noſtrũ:ſi illo dante fit noſtrũ:nobis ſu perbiẽtibus fit alienũ. Dicis noſtrũ:⁊ dicis da nobis. Quid ð tibi aſſignas: qð nõ tibi
Cor · 4 ipſe dediſti? Quid em̃ habes qð nõ accepi⸗
ſtie moſtrũ:et da nobis. Agnoſce largitoꝛẽ:
cõfitere te accipere:vt libẽter ille dignet᷑ da⸗
re.Quid ſi nõ egeres qui mẽdicas ⁊ ſuꝑbus
es An nõ mendicas qui panem petis? Pa⸗
nis noſter eternꝰ chꝛiſtus in patris ęqualita
te. Panis noſter quotidianꝰ: chꝛiſtꝰ in car⸗
ne eternus ſine tempoꝛe: quotidianꝰĩtem⸗
Zoß.s poꝛe. Tamẽ ipſe eſt panis qui decglo deſcẽ⸗ dit. Foꝛtes ſunt martyꝛes:firmi ſunt marty Nð · vcʒ res:ſed panis cõfirmat coꝛ hominis. Nũc ð P audiamꝰ paulũ apoſtolũ dicentẽ:cũ paſſio⸗
ni apꝛopinquaret: de coꝛona ſibi parata ᷓᷓ⸗
2.Timotb· 4 ſumentẽ: Ponũ inquit certamẽ certaui:cur
ſum cõſũmaui:fideʒ ſeruaui. De cętero ſug⸗ eſt mihi coꝛona iuſticie: quã reddet mihi do⸗ minus in illa die iuſtus iudex.iõ ſolũ autẽ mihi ſed ⁊ omnibus qui diligũt manifeſta⸗
* S et tionẽ eius. Reddet inqͥt mihi dñs coꝛonam 3Tr.1
iuſtꝰ iudex. Debet ergo:Auid reddetæ Red det ð iuſtꝰ iudex · Nõ em̃ opere inſpecto põt negare mercedẽ qui opus inſpicit. onum certamẽ certaui:opus eſt. Kurſũ cõſũmaui: opus eſt. Jidẽ ſeruaui: opus ẽ. Supeſt mi⸗ hi coꝛona iuſticię:merces eſt:ſed in mercede tu nihil agis: in opere non ſolus agis. Lo⸗ rona tibi eſt ab ipſo: opus autẽ abs te:ᷓ nõ Actj. niſi ipſo adiuuãte. Cum autẽ paulus aplus
pꝛius ſaulus crudeliſſimꝰ eſſet ⁊ imaniſſimꝰ
ꝑſecutoꝛ:nihil oĩino boni merebat᷑: imo me⸗ rebat᷑ plurimũ malũ. AMerebat᷑ em̃ dãnari: nõ eligi. Et ecce ſbito cũ mala facerer:⁊ma⸗ la mereret᷑:vna cęleſti voce pꝛoſternit᷑. Per⸗
Auguſtini
ſecutoꝛ deijcit: pᷣdicatoꝛ erigi᷑· Audi eũ hoc
ipſum cõfitentẽ: Qui pᷣus fui blaſphemus⁊ nTin n
U
ꝑſecutoꝛ ⁊ iniurioſus:ſed miſericoidiã cõſe
iuſt iudexe æpilericoꝛdiã inqͥt cõſecut?ſuʒ:
mala merebar:bona accepi.Mõ ᷣm peccata Nu
noſtra fecit nobis. IMiſericoꝛdiã cõſecutus ſum. Debita mihi nõ ſunt reddita. Si enim
debita redderent᷑: ſupliciuʒ redderet᷑. Non
inquit accepi qð debebat᷑: Ahilericoꝛdiã cõ
ſecutꝰ ſum. Mõ ſᷣm peccata noſtra fecit no/
his. Quãtuʒ diſtat oꝛiens ab occaſu: longe fecit a nobis iniquitates noſtras. Quãtum
diſtat oꝛiẽs ab occidẽte: auertere ab occidẽ
te: cõuertere ad oꝛientẽ. Occidũt ibi pecca· K
ta:oꝛit᷑ inde iuſticia. In occidẽtevetꝰ:in oꝛi ente nouus. In occidente ſaulus:in oꝛiente
paulus. Ende hoc ſaulo:vnde hoc crudeli:
vnde hoc perſecutoꝛi: vnde hoc nõ paſtoꝛi: Ipſe em̃ eſt lupus rapax:de tribu beniami.
Ipſe dicit. Pictũ autẽ erat in ꝓphetia: Be⸗ Se4
niamin lupus rapax:mane rapit pꝛędam:⁊ ad veſperõ diuidit eſcas. Pꝛius cõſumpſit: poſterius paſcit. Rapiebat pꝛoꝛſus:rapie bat. Legite rapiebat:legite libꝛũ actuũ apo ſtoloꝝ. Litteras a pontificibus accipiebatt vt quoſcũq; inueniret ſectãtes viam chꝛiſti vinctos adduceret puniẽdos. Ibat: ſeuie⸗ bat:cędes ⁊ ſanguinem anhelabat. Ecce ra⸗ pit: ſed adhuc mane eſt: Vanitas ſ ſoleẽ. Fit ei veſpera qñ cęcitate ꝑcutit᷑. Ecce vnus homo ſaulus ⁊ paulus: ꝑſecutoꝛ ĩ occidẽte: pᷣdicatoꝛ in oꝛiente. Oculi eius ad huiꝰ mů⸗ di vanitatẽ claudunt᷑:alij interioꝛes illumi⸗ nant᷑. Vas pauloante perditionis: diuiſio⸗ nes eſcarũ eiꝰ quotidie recitant᷑. Vide quẽ admodũ diuidat eſcas. Nouit qͥd cui cõgru at. Diuidit nõ paſſim:nõ cõfuſe erogat. Bi⸗ uidit:hoc ẽ diſtribuit:diſtinguit nõ paſſim: nõ cõfuſeq; diſpẽſat:loquit᷑ ſapiẽtiã int ꝑle⸗ ctos. Quibuſdã vᷣo nõ valẽtibꝰ capere ſoli dũ cibũ:diuidẽs dicit: Lac vobis potũ de⸗ di. Ecce facit qͥ pauloañ faciebat: Quid Nolo recoꝛdari: Immo recoꝛder hois neqͥ ciã:vt apꝛobem dei miſericoꝛdiã.Aqͥ patie bat᷑ chꝛiſtꝰ: patit᷑ ꝓ chꝛiſto. Fitᷣo paulus ex ſaulo. Qui ſpargebat colligit: qui oppug nabat defendit. Vñ hoc ſaulo? Auid dica/ m Ip̃m audiamꝰ. Qupgritis inqͥt vñ hmi⸗ hi⸗Ahiſcðᷣiã ↄſecutꝰ ſũ. Nõ eſt inqͥt mi
me: miſericpꝛdiã ↄſecutꝰ ſũ. Quid retrbuã vn dioꝙ omivᷓ retnbuit mihi Retribuit eñ
r.Cor
hiha Ln
cutus ſum. Mũquid ibi dixit: Reddet mihi · Tinoij„
cer
lor.1 gli Be
wm
de de
zo 9 loc ſer
ſco
cuſ
ipl lur
ap
ve
ſus k. nat ope ten dic aſe hull n ſit bet iüs ſupt hui deſer

wüuien ſed nõ malis. Retribuit plane: ſed ſedmiſeen ſed nõ mala ꝓ malis. Retribuit plane: ec *. nti nõ mala ꝓ malis. Retribuit bona ꝓ malis. niinthi Quid ergo ego retribuã?Calicem jalutaris ncciſui accipiõ. Terte retribuebas. Aliter adhucac⸗ öſnn cipis. Ad hoc accepi. Sedmõ plane ꝓpin/ zſuncin quante paſſione: retribuã bona pꝛo honis: redci gj nõ bona pꝛo malis. Pꝛius ergo dñs debe⸗ w ſeiderjj batmala ꝓ malis:noluit aũt retribuere ma eda. iſui la ꝓ malis:⁊ retribuit bona ꝓ malis. Retri etatanoinſctn buẽdo bona ꝓmalis: inuenit quõ retribue⸗ Mensabout ret bona pꝛo bonis. Ecce em̃ in paulo pꝛius ues nons Ain ſaulo nibil boni iuenit. ũ in illo nihii boni etauenerihou inueniſſet· mala dimiſit: bona retribuit. Lũ ut. Occiittiu ergo inquis bona retribuit: puenit ſe dãdo In occidin bona qͥbus retribueret bona. Ecce retribuit eneſaultsut ximotb· 4. mercedẽ his bonis: opibus bonis. Wonum ulo: mietunit certamẽ certãti:curſum cõſummãti:ſidẽ ſer⸗ n wdebocrhin uãti:retribuit bona. Sʒ qbus bonis? Quę prderhutnn ipſe dedit. An nõ ipſe dedit: vt bonũ certa⸗ cntin Mte men certares? Si nõ ipſe dedit: quid eſt qð Statle 1Cori.i;. alio loco dicis: Plus illis omnibꝰlaboꝛaui⸗ he õ autẽ ot— Fau——— — rum dicis: Lurſum cõſummaui. Non ⁊ ipſe piebat u dedit:vt curſum cõſummares? Si non ipſe rlegite lbtüunin dedit yt curſuʒ cõſũmares: quid eſt qð alio
uicbusi zo. loco dicis: Inõ volentis neq; curẽtis mi⸗
t ſectůtes nti ſerẽtis eſt dei Fidẽ tfuaui. Seruaſti Agno⸗ untẽdos Ibu ſco:⁊ pꝛobo. Fateoꝛ ſeruaſti. Sed niſi domi manbekbu s. s nus cuſtodierit ciuitatẽ:inuanũ vigilat qui eſt: Vaninstli cuſtodit eam. Ab illo ergo ipſo adiuuante: tutepcun kun ipſoq; donãte:⁊ bonum agonem certaſti:et us: pſeumiui curſum cõſũmaſti: ⁊ fidẽ ſeruaſti. Da veniã Halcusadbut apoſtole: ꝓpꝛia tua non noui niſi mala. Da kulh neirln venã apoſtole:Dicimus: quia tu docuiſti: penitonsdu Audio cõfitentẽ nõ inuenio ingratũ. ꝛoꝛ⸗ ewatnt Viun ſus tua a te tibi parata nõ nouimus niſi ma n Foutqtaiit la · Luʒ ð deꝰ coꝛonat merita tua:nihil coꝛo⸗ chſulengu nat niſi dona ſua.ſhanc fidẽ ⁊ verã pietatẽ: „— npuh ne quis extollat᷑ de libero arbitrio in bonis Mnſzn operibꝰ: quiſquis ſic accipiat vt nouerit dã⸗ ouly cperi tẽ:aut quiſquis datoꝛi nõ ſit ingratus:me⸗ 5 biogorn dico nõ ſupbiat: yel inſanus adhuc vel non Lacyob a ſe ſanus.ſhãc inquã fidẽ ſuq atqʒ pietateʒ nikcb nulle argumẽtatiões euellãt de coꝛdibꝰ ve⸗ recoꝛel zin vCon. 4. ſtris. Seruate qð accepiſtis. Quid em̃ ha⸗ dentotdi betis qð nõ accepiſtis? hoc eſt deo cõfiteri: oKioſ dicere qð ait aplus: Nos aũt nõ ſpiritũ hu⸗ collgi: hun ius mũdi accepimꝰ. Spũs huiꝰ mũdi facit oclaulo? ſupbos:ſpũs huiꝰmũdi facit inflatos:ſpũs uanbn huius mũdi facit vt putet ſe quiſcʒ aliquid e S eſſe:cũ nihil ſit. Sed qͥd ait apius cõtra ſpm̃ ſ.
buimůdi innatũ:ſupbů;tumiqũ;elatinõ
ſolidũ Quid ait?Nos nõ ſpm̃ huius mũdi 1.Corſ. ⁊ accepimus:ſed ſpiritũ qui ex deo eſt. Vnde 8 pꝛobas vt ſciamꝰ quę a deo donata ſunt no bis Audiamuſergo dñm dicentẽ: Sine me ʒob.x nihil poteſtis facere. Et illud: Memo habet Joß. 1 quicqᷓ; niſi ei datũ fuerit deſuꝑ. Et nemo ve Iob. nit ad me:niſi pater qͥ miſit me traxerit euʒ. Et illud:Ego ſum vitis:vos palmites. Siẽ Zob.i palmes nõ poteſt facere fructũ a ſemetipſo niſi mãſerit in yite:ſic nec vos niſi ĩme mã⸗ ſeritis. Et illud qð iacobus apłus pꝛoteſtat᷑ dicens: Omne datũ bonum:?omne donũ ꝓacobi.1 perfectũ deſurſum eſt:deſcẽdens a patre lu/ minũ. Et qð apkus paulus ad repꝛimendã pᷣſumptioneʒ iloꝛum qui de libero arbitrio gloꝛiant᷑:clamat ⁊ dicit:Quid habes qð nõ 1Corf. 4. accepiſti? Si auteʒ accep iſti: quid gloꝛiaris quaſi nõ acceperis?Et illud: Gꝛatia falui fa Epß.⁊ cti ſumus per fidem:⁊ hoc nõ ex nobis. Dei enim donũ eſt yt ne quis extollat᷑.Et illud: Vobis donatũ eſt pꝛo chꝛiſto: nõ ſolũ vt in Whil.⁊. euz credatis: ſed etiãvt pꝛo ipſo patiamini. Er illud:Deus qui cepit in vobis opus bo/ Abi.ð. num perficiet.hec ergo ⁊ his ſimilia diligẽ⸗ ter ac fideliter cogitantes:non acquieſcamꝰ eis qui liberum arbitriũ in ſuperbiam extol lentes: pᷓcipitare magis qᷓ; eleuare conant᷑. Sed humiliter conſideremꝰillud qð aplus dicit: Deus qui operat᷑ in vobis ⁊ velle ⁊ꝑ/ Nbir a. ficere. Gꝛatias agamꝰ domino acſ aluatoꝛi noſtro:qui nos nullis pᷣcedentibus meritis vulneratoſcurauit:⁊ inimicos recõciliauit: ?de captiuitate redemit: de tenebꝛis ad lu⸗ cem reduxit: de moꝛte advitam reuocauit:⁊ humiliter ↄfitentes fragilitatẽ noſtrã illius miſericoꝛdiã depꝛecemur:vt qꝛ nos ſᷣm pſal miſtã:miſericoꝛdia ſua ßuenit:dignet᷑ ĩ nob Põ.ʒ. nõ ſolũ cuſtodire:ſed etiã augere muneravł᷑ bſicia ſua quę ipſe dignatus eſt dare: Qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat de⸗ in ſpcula ſeculoꝛũ:Amen. Pemodo quo nos jnuicẽ dilige⸗ re debeqmus: Homeiia xy Valit nos inuicẽ diligere debeam q ẽs chariſſimi mei: etiã de ſanitate vel infirmitate mẽbꝛoꝛũ coꝛpoꝛaliũ poſſumꝰeuidẽter agnoſcere. Si em̃ ſic nos amare voluerimus:quomõ ſe inuicẽamant membꝛa coꝛpoꝛis noſtri: pfecta ĩ nobis cha⸗ ritas poterit cuſtodiri. Lõſiderate ⁊ videte. qͥd fiat in nobis carnalit:qñ ſanũ eſt caput: quò cõßzudent omnia membꝛa: ⁊ placẽt ſi

4 15 „ 1 5 3 . ſe 13 1 1 3 7 1 1 1 1 1 135 * 3 1 1 1 1 1 1 4 6 1 4 6 3* 8 15 3 8 6.
Bancti
bi de illis ſingulis cetera mẽbꝛa. Ecõtrario
.Corj.i⁊. aũt quãdo aliquid mali patitur vnũ mem ⸗
bꝛũ:cõpatiunt᷑ oĩa membꝛa. Ecce ſpinã cal⸗ cat pes:AQuid tam longe ab oculis qᷓ; pes? Longe eſt loco: ꝓximus charitatis affectu · Ahodicũ pungit ſpina: ⁊ ꝑparuũ locum te⸗ net in pede: vide quõ illuc conuertunt᷑ oĩa mẽbꝛa. Pꝛimo ipſa ſpina doꝛſi incuruat ſe: ⁊ deponũt ſe oĩa mẽbꝛa. Nũquid oculiceſ⸗ ſant qugrere? Munqͥd aures ceſſant audire? Foꝛte alij qͥ vidẽt vbi ſit: dicũt: ecce ibi eſt: ſtatim hoc audiũt aures: ⁊ ſequũtur conſi⸗ liũ:ibi ⁊ oculi quęrũt:⁊ manus opant᷑: et vt dixi totũ coꝛpꝰ illuc incuruat᷑:et nihil vacat in homie ad ſubueniẽdũ. Et ſolum in pede
factũ eſt vulnus:⁊ totũ qð eſt in homie ope
rat᷑. Nũquid omnia puncta ſunt? Attẽdite. Bůũquid omnia dolẽtæ Sana eſt manus:ſa⸗ ni ſunt oculi:ſanũ eſt caput:ſana alia mem⸗ bꝛa:ipſe pes ſanus eſt:ibi tantuʒ dolet vbi
punctus ẽ.inõ eſt ð cõmunis calamitas om
nibus:ſed ꝑ cõpaſſionẽ charitatis oĩa veni⸗ unt ad ſubueniendũ:⁊ omnia volũt ſuccur⸗
P rere: Vt impleat᷑ qð ait apls: Si patit᷑ vnũ Avi.ð. mẽbꝛũ:cõpatiunt᷑ omnia membꝛa:⁊ ſi gloꝛi
ficat᷑ vnum membꝛũ: cõgaudẽt omnia mẽ⸗ bꝛa. Quid ergo? Meſcio quis habet donũ dei in virtutibꝰ: nõ habes tu: noli inuidere ne pᷣcidaris decoꝛpoꝛe. Videte fratres: qui inuidet:ſic eſt quomõ tabes:quomõ vulnꝰ: quomõ apoſtema. Mon vis cõgaudere glo⸗ rificato: Videt in te inuidię moꝛbũ cęleſtis ille medicus: et p̃cidet te de coꝛpoꝛe. Noli ð inuidere. Sed quid facis: Vaude. Noli di⸗ cere ĩ animo tuo: Ego ſi chꝛiſtinanus eſſem: vtiq; ⁊ ad deũ ꝑtinerẽ: poſſẽ facere qð aliuſ
facit. Tale eſt em̃ ac ſi diceret auris: Ego ſi
ad coꝛpus ꝑtinerem: poſſem videre lunã et ſolem:⁊ non illud habet tamẽ nec auris nec manus:ſed faciũt ſingula qð poſſunt:⁊ cuʒ cõcoꝛdia ſeruiunt ſibi inuicẽ oĩa mẽbꝛa. Sic ergo ⁊ tu congaude illi cui deus aliquã gra/ tiã vᷣedit:⁊ potes in illo qð in te non potes.
Ille habet foꝛte virginitatẽ:ama illũ et tua
eſt. Iterũ tu habes maioꝛẽ patientiã: dili⸗ gat te et ſua eſt. Ille poteſt ſatis vigilare: ſi non inuides:tuum eſt ſtudiũ eius. Tu foꝛte potes ampliꝰ ieiunare:ſi amat te: ſuũ eſt ie· iuniũ tuuʒ.Hoc ideo quia in illo tu es. Per ꝓpꝛietatẽ em̃ nõ eſt tu:ꝑ charitatẽ tu es. Lõ ſiderate fratres ⁊ videte exemplũ dñi niqͥ nos ꝑegrinos fecit: ⁊ iuſſit vt per charitatis
Auguſtini
viñ currẽdo veniamꝰad cęleſtẽ ciuitatẽ. Nũ quid aliqͥs põt dicere: qͥa ggrotauit h dñs⸗
Auid eſt ð qð ait: Infirmꝰ fui ⁊ nõ viſitaſti Wu⸗
meꝰ Auid niſi qð ipſi confitent᷑:qñ te vidi⸗ mus eſurientẽ:aut ſitientẽ:aut nudum:aut infirmũꝛ:aut in carcere:⁊ non miſtrauimsti⸗ bi⸗Et ille qᷓ;uis ſedeat in cęlo: tamẽ cõpati
ens mẽbꝛis laboꝛãtibus: qꝛ caput eſt mem⸗
bꝛoꝛũ ⁊ vniuerſi coꝛꝑis: quãdovni inquit ex
minimis meis nõ feciſtis: nec mihi feciſtis.
Jam certe erat in celo quãdo paulũ ex ꝑſe⸗ cutoꝛe fecit ᷣdicatoꝛẽ. Nam miſertus eius:
⁊ incoꝛpoꝛãs eum vniuerſo coꝛpoꝛi ſuo dixit de cęlo: Saule ſaule qͥd me ꝑſequeris? NũAc
quid ð ipſum ꝑſequebat᷑ in cęlo?Auid eſt ð
quid me ꝑſequeris? Perſequebat᷑ ſaulꝰchi⸗
ſtianos:nũquid chꝛiſtũ qui ſedebat in cęlo⸗ Sed qꝛ ipſe erat in chꝛiſtianis: cõpatiẽs mẽ
bꝛis omnibꝰ:vt verũ eſſet in ipſo qð ait:Si uConn
patitur vnũ membꝛũ: cõpatiunt᷑ oia mem bꝛa: Quid ait? Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̃ris: Certe iam in cęelo ſum: tamẽ quando mini⸗ mos meos ꝑſequeris me ꝑſequeriſ: In ip̃is mẽbꝛis meis adhuc ego ꝑſecutionẽ patio.
Et illð attẽdite frẽs:qð etiã nos aliquotiẽs K
facimꝰ. Attẽdite in populo quãdo ſtatur:et
eſt aliqua coartatio: ſi alter alterum calcet: lingua dicit:calcas me:Mũ ipſa calcata eſt⸗ Quid eſt ergo qð ſonat:calcas me⸗Si ⁊ille reſpõdeat: libera es o lingua:i oꝛe tuo vocẽ
4*
habeſ:Ego ſi calcaui: pedẽ calcaui. Sed cal
cas me charitas diẽ:calcas me cõpaſſiovni⸗ tatis et vinculũ ſocietatis dicit. Sicut ergo dicere ceperã: cognoſcãt omnes inuidi qui de alioꝛũ etiã ſi inimici eoꝛũ ſint tribulatio⸗ nibus gaudent:qꝛ membꝛa ſunt putrefacta abſciſa ⁊ moꝛtua:⁊ ideo nõ habent ſenſum: ⁊ců diſcedunt ab alijs mẽbꝛis nõ ſentiẽt:qꝛ ſine ſenſu erũt. Senlus nñ̃ fratres vna fides eſt:vna charitas:vna ſanitas eſt. Teneamꝰ fidẽ tanqᷓ; ſenſũ: teneamꝰcharitatẽ tanqᷓ; ſꝛ nitatẽ. Et qᷓ;uis diuerſa mẽbꝛa diuerſa mu⸗ nera habeant:tñ charitatis vnitate tenẽt:? oĩa merent᷑ ire poſt caput. Caput ei in cklo eſt:nos h laboꝛem?: ⁊ inuicẽ onera nf̃a poĩ⸗ temꝰ.Quo em̃ iuit caput:cętera mẽbꝛa ilu⸗ ra ſi. Certe audiſtꝭ qð pauioañ dictũ ẽ:dñm clamaſſe de celo: Saule ſaule quid me per⸗ ſequeris? Rogo vos fratres:ſi dominꝰ⁊ſal uatoꝛ noſter qui nullũ peccatũ habuit:tãto affectu nospeccatoꝛes amare dignat᷑ vt qð nos patimur ſe pati teſtet᷑:quare nos qͥ ſine
Zcl⸗
tu zu m ſei au il lsp uiſc Alter coip ſuse di Sia nerſ fuer quin uiſa quit aut peiu nus neti tatẽ ipſos ſrüc (z wim etii:
et pe
„

gunn Momelia eiqh gnuil beccato nõ ſumus:et qui peccata noſtra per nmit chantatẽ redimere polſumus:nõ tam perfe nſtntcin cto amoꝛe diligimus: vt ſi quid mali alius taru ptulerit charitatis affectu cõpatiamur:et ſi artnonnihu qd bonialius acceperit: qjſ noſipſi actipia⸗ uncgottnt mita gaudeamꝰ:⁊ꝙ illo qͥaccepit deo gfas bisg cpue referamꝰ? Ecce iam yt dictũ eſt:patit᷑ aliqͥs suid cnda aut tribulationẽ aut damnũ: Si doles pꝛo uts:ne n t illoꝛin coꝛpe eccleſie cõſtitutus es: ſinõ do⸗ ioquito nih les pciſus es. Tharitas em quę colligit ⁊ vi⸗ .junnig uificat omnia eccleſie mẽbꝛa:ſi te viderit de UenMns alterus ruina gaudere: ſtatim tepꝛgcideta. uerſocwpoilun coꝛpoꝛe.Et foꝛte iã ideo nõ doles: quia Pci⸗ dunepſeuij ſuses. Si eij ibi eſſes: ſine dubio doleres. dakin co⸗Luii Köliderate fratres ⁊ diligẽter attendite: qa Peſequch tãdiu dolet membꝛũ qᷓ;diu ĩ coꝛpoꝛe ↄtinet. tů quiſedcnuc, Si autẽ abſciſum fuerit: nec dolere poterit duſtunistciyui nec ſentire. Cũ em̃ manus aut aliud mẽbꝛůj üeſſetiniyocit fuerit abſciſum a coꝛꝑe: ſi totũ coꝛpꝰ poſtea ü:cöpatuntin multis partibꝰ diuidat᷑:manꝰilla nõſ entit: leſuule qneti⸗ dula iam a reliquoꝝ membꝛoꝝ ſocietate di n:tunẽ qunihnt uiſa eſt atq; diſiuncta. Talis eſt chꝛſtianus smeplegueni qui de alterius aut damnis aut afflictiõib⸗ egopſeritiniu aut etiã moꝛte:nõ ſolũ non dolet: ſed quod qð cnnosihu deius eſt foꝛte etiã gaudet.&t qꝛ iaʒ eſt alie opuloquibiun nus a coꝛpoꝛe:ideo affectũ charitatis nõ te⸗ ſiaemt net in coꝛde. Nosyero ſi verã ⁊ ꝑfectã chari eRü ſecut tatẽ volumus cuſtodire:om̃es ſicut noſmet eüiph zu ipſos ſtudeamus diligere:vt quia caput no atcalcisnãt ſtrũ chꝛiſtus eſt:⁊ mẽbꝛa illius nos eſſe me⸗ ohnguictn zor, mimus: cũ chꝛiſtus apparuerit glia noſtra: pedẽclut etiã ⁊ nos ꝑconcoꝛdiã charitatis quaſi vera calcus me cyuln et ꝑfecta mẽbꝛa illiꝰ abſq; vllo doio malicię erutis dut Suli vel inuidig oẽs homines ſicut noſmetipſos — amãtes: ců ipſo aparere mereamur in gla. uinn Dereſurrectione donimi ⁊ canta nöbaten tione Alleluia: Homeila xn snöbrsnöſn 3 Eſurrectio⁊ gloꝛificatio domininfi s mimmi r ieſu chꝛiſti fratres chariſſimi oſtẽdit uulLau nobis vitã quã accepturi ſumus cũ m chuntulnl venerit retribuere digna dignis: mala ma⸗ undhn diu⸗ lis: bona bonis· et mõ quidem malihomi⸗ nusmem nes cantare nobiſcum poſſunt alleluia. Si u Layncin autem in malicia ſua pſeuerauerint: canticũ — umm vire noſtre future labijs dicere poſſũt: ipᷣam ennitn o vitam quę tunc erit in ea veritate q nũc ur. nitn ſigniſicat᷑ obtinere nõ poſſunt: qa noluerũt ao inn meditari anteqᷓ; veniret: et tenere qð futu- le uuh rũ erat. Nunc ergo fratres cha riſſimi exhoꝛ nnl puut tamur vos vt laudetis deum: et hoc eſt að — nos omnes dicimꝰ: quãdo dicimꝰ alleluia;
n
laudate deum. icis tu alteri:dicit iðe tibi. Cum ſe omnes exhoꝛtant᷑: omnes faciunt quod hoꝛtantur. Sed laudate de totis vo⸗ tis:id eſt vt nõ ſola lingua veſtra ⁊ vox lau⸗ det deum:ſed ⁊ conſcientia veſtra: vita ve⸗ ſtra: facta veſtra. Etenim laudamus mõ in eccleſia: quando cõgregamur. Cum quiſq; diſcedit ad ꝓpꝛia:quaſi ceſſat laudare deũ: Bon ceſſet bene viuere:⁊ ſempꝑ laudat deũ. Tunc deſinis laudare deum:quãdo a iuſti⸗ cia ⁊ ab eo qð illi placet declinas. Ham ſia vita bona nunq; declineſ: lingua tua tacet: vita tua clamat: et aures deiad coꝛ tuum. Auomodo enim aures noſtre ad voces no ſtras: ſic aures dei ad cogitatiões noſtras. Mon poteſt autem fieri vt habeat mala fa- cta:qui habet cogitatiões bonaſ. Facta em̃ de cogitatione pꝛocedũt.iec quiſqᷓ; poteſt aliquid facere:aut ad aliquid faciendũ mẽ⸗ bꝛa mouere:niſi pꝛimo pꝛoceſſerit iuſſio co ⸗ gitationis. Quomodo de interioꝛi palatio quicquid iuſſerit imperatoꝛ:per imperium romanum emanat: quicquid videtis agi per pꝛouincias:quãtus motus ſit ad vnam iuſſionem imperatoꝛis intus ſ edentis:mo⸗ uet ille ſolum labia cum loquit᷑: et mouetur omnis pꝛouincia cum ſit qð loquit᷑:Sic? in vnoquoq; noſtꝝ intus eſt imperatoꝛ in coꝛ/ de:ſed et ſi bonus bona iubet ⁊ bona fiunt: ſi malus mala iubet:et mala fiunt. Cum ibi ſedet chꝛiſtus:quid poteſt iubere niſi bona? Cum poſſidet diabolus:quid poteſt iubere
niſi mala? In tuo autem arbitrio deus po
ſuit:cui pares locum: deo an diabolo. Cum B paraueris: qui poſſidebit ipſe imperabit. Ergo fratres nõ tantũ ad ſonum attendite cũ laudatis: deñũ totilaudate. Cantet vox: cantet vita:cantent facta. Et ſi eſt adhuc ge mitus:temptatio: tribulatio: ſpera trãſito⸗ ria omnia:⁊ illumventurũ diem in quo ſine defectu laudabimꝰ. Interim donec veniat ille dies:in quo cõiuncti angelis deum ſine vlla fatigatiõe ⁊ ſine vllo fine laudare mere amur: vt ad illud ineffabile gaudiũ venire
poſſimus: quãtum poſſumus bonis operi⸗
bus ſtudeamꝰ inſiſtere:⁊ quotidie ↄſciẽtias noſtras intꝰ aſpiciẽtes: ſi aliquidi ſtola aie nr aut ꝑ negligẽtiã diſſutum:aut ꝑluxuriã ſoꝛdidatũ: aut ꝑiracũdiã cõbuſtũ: aut gin⸗ uidiã cõciſũ: aut ꝑ auariciã tenebꝛoſũ eẽ co⸗ gnoſcimꝰ: dũ adhuci poteſtate nfa ẽ: cũ dei
aiutoꝛio feſtinemvuinerata curqre:repare

———
—— S— ——— —2
de pgniteat ſub cõſpectu ignis ęterni:qͥ int⸗ rogabit medullas:oſſa ⁊ cogitatiões nr̃as. Quoniõ tũc vnuſquiſq; puniẽdus optabit ne vnqᷓ; mulierẽ alienã concupiſſet: ne vnqᷓ;
1 Bancti 11 pdita ⁊ ad candoꝛem iuſticię ea qᷓ obſcurata 1 fuerãt reuocare. Ne foꝛte ſi bonis operibus nudi: ⁊ vitioꝛũ pãnis ſoꝛdẽtibꝰ inuoluti:añ 1 tribunal ęterni iudicis venerimꝰ:illa ad noſ 16 Wattb.⁊. terribilis ſentẽtia dirigatur: Biſcedite a me 11 maledicti in ignem ęternũ: qͥ paratꝰ eſt dia bolo ⁊ angelis eius. Et ideo quãtum poſſu mus fructus iuſticie ſtudeamꝰ afferre:timẽ 11 Wattß.ʒ. tes illud quod dñs dixit:mnis arboꝛ quę nõ facit fructũ bonũ excidet᷑ et ĩignẽ mitte⸗ tur.hec ſentẽtia euidẽter oſtendit: quia nõ ſolũ malũ feciſſe:ſed etiã bonum nõ egiſſe: damnabile erit. Et ideo iſta quę diximꝰ at⸗ tentis coꝛdibꝰ iugiter cogitemꝰ: ne nos tar⸗
—
——
coꝛpis ſui veſtẽ: ne vnq; baptiſmi holoſeri ⸗ cam maculaſſet:ne vnq; pᷣteriſſet conſilia et monita ſacerdotũ. Mã ſi ſacerdotib? grãde periculũ eſt aliena peccata nõ arguere:quã⸗ to piculoſius erit ꝓpꝛia noluiſſe coꝛrigere: Atq; ea nõ ſolũ non emẽdaſſe:verũetiã de⸗ C fendiſſe:⁊ defendẽdo accumulaſſe. Et ideo expiatura erit illic inextinguibilis cõcrema⸗ tio:quicqͥd hic medicabilis ſatiſfactio: quic⸗ quid hic falutifera diſſimulauerat ſanarecõ uerſio. Ardens em̃ inferni puteus aperiet: deſcenſus erit: reditus non erit. Illic fidei veſte nudati:⁊ capitaliter moꝛtui: in perpe/ Watt.⁊2. tuũ demergent᷑: eijciendi in tenebꝛas exte⸗ rioꝛes vbi non viſitabit ęternus: In tene⸗ bꝛas ex tenebꝛis infgliciter excluſi: infelici⸗ . us includẽdi. De hoc puteo pꝛopheta oꝛat Pẽ.os. atq; cõmemoꝛat: Meq; abſoꝛbeat me pꝛo⸗ 1 fundũ:neq; vꝛgeat ſuꝑ me puteus os ſuuz. 13 Ideo autẽ dixit: Neq; vꝛgeat ſup me pute⸗ os ſuum:quia cum ſine penitentię remedio
infglices peccatoꝛes excepit:claudet᷑ ſurſuʒ: aperiet᷑ deoꝛſum:ac dilatabit᷑ in ꝓfundum. Nullũ ſpiramẽ:nullꝰ liber anhelitus: clau⸗ ſtrie deſuper angentibul relinquet᷑. Detru dent᷑ illuc valedicentes rerum nature:vltra neſcient᷑ a deo qui deũ ſcire noluerũt: moꝛi⸗ 1 turi vite:⁊ moꝛti ſine fine victuri. Ilices qͥ nũc bene yiuentes facultatibus vel coꝛpoꝛi ſuo neceſſarijs ↄtenti ⁊ de ſuo largi:in ſeca⸗ ſti:in alios non cruenti:ab huiꝰ puteiꝓfun ⸗ di flãmea nocte ſe redimunt.hęc pgna illos . manebit qͥ amiſſo et nõ reparato ꝑ pgniten ⸗
tiã baptiſmo:in eternũ peribunt. Adquos
.— — —
dicit᷑: Paleas aũt cõburet igni iextinguibi wen zl li.hi vðᷣo qui tempoꝛalibꝰpenis digna geſſe n runt:de quibo aplus dixit: Si cuiꝰ opus ar/ixn; b⸗ ſerit detrimentũ patiet᷑: ipſe aũt ſaluus erit ſic tamẽ quaſi ꝑignem: ꝑ fluuiũ igneum de quo ꝓpheticꝰ ſermo cõmemoꝛat: Et fluuiꝰ 5 igneus currebat ante eũ: ꝑ fluuiũ igneum⁊ yada feruẽtibus globis hoꝛrẽda trãſibunt. 1 Quãta fuerit peccati materia:tanta? ꝑtrãſ⸗. eũdi moꝛa. Quãtũ exegerit culpa: tantũ ſi⸗ 6 bi ex homie vendicabit quędã flãmę ratio⸗ nabilis diſciplina. Et quãtum ſtulta iniqui tas ſuggeſſerit:tantũ ſapiẽs pena deſeuiet. 4 Et qꝛ ſermo diuinus quodaʒ loco ęneę ollę it animã peccatricẽ cõparat dicens: Poneil ęjch lam ſuꝑ pꝛunas vacuam: donec concaleſcat h es eius ⁊omne ſtagnũ eius defluat:illic ſer⸗ 6ho ſe mones ocioſi et cogitatiões iniquę vel ſoꝛ⸗ ch dide:ilic multitudo leuium peccatoũ: que i puritatẽ nobilis nature infecerant exunda bunt:illic ſtagnũ vel piumbũ diuerſoꝝ ſub⸗ repentiũ delictoꝛũ:quę diuinã imaginẽ ob⸗ z ſcurauerãt ↄſument᷑: ꝗᷓ omnia hic ab aia ſe⸗ parari ꝑ elemoſynas ⁊ lachꝛymas cõpendi⸗ N oſa tranſactione potuiſſent. Ecce ſic exigere Z habet ab homie rationẽ:qui ſeipſum ꝓho ⸗ 3 mine dedit: ⁊ conſixus clauis: legismoꝛtiſe vuy ii iunxit. Quę cũ ita ſint dilectiſſimi:intelliga est mus qͥa effugere intolerãda ſupplicia:⁊ incẽ ii dia ęterna nõ poterũt:niſi qui pus ĩ ſe ignẽ fe carnalis cõcupiſcentie: ac multimode cipi ditatis extinxerint.Et ideo fratres chariſ⸗ tjus. d mi cõuertamꝰ nos ad melioꝛa: dů in noſtra ch ſunt poteſtate remedia. Lurramus dů luc him habemus:ne pꝛetereuntia ſalutis tempoꝛ mo negligamus.ihic extinguamꝰ moꝛtẽ moꝛiẽ⸗ 2 do peccatis: hic vitam vitę meritis cõpare/ tu z mus. ll Male De eo að Aplus dicit: Par fra/ vb⸗ eu tibus etcharitas cũ fide magna Momelia tu. Cm vaſis electionis confeſſionem à dict ſatq; doctrinã:quoniã fides miſeri/ gph bus coꝛdie dei donũ eſt:lectionibus can k6 ticis:ſermonibus diuinis:⁊ qð eſtpꝛecipuũ dus gratia ſua gdificet dñs coꝛ veſtrũt: vt qð ve⸗ fne: rũauditis: nõ audiatis ad iudiciũ b adpi ſi. miũ. Faciet hoc:quoniã qᷓ ꝓmiſit potẽs eſt z⸗ Led ⁊ facere:ita credidit abꝛaã dans gloꝛiõ dẽo · ich Vnde ⁊ pleniſſimecredens:qij quę ꝓmiſt int

og potens eſt ⁊ facere: magnũ noſtrũ gaudius Ergo tu ama:qꝛ charitas cũ ſide ip̃a tepdu⸗ iht 1
Aditit Sic Bat.4⸗ nobis ꝓmiſit:abꝛaę nos ꝓmiſſionis filij ſu⸗ cit ad pacẽ. Quã pacem? Verã pacẽ:plenã hſenlett doenim dict Inſemi pack:ſoiidã pack:fecurã pac. Ehhi noꝛ
iple aütſ Beñ.22. mus.Quãdo enim dictũ eſt abꝛag: In em paceẽ: olidã pa etiec rd pa e· Eibi nu la pe enpfuuiii ne tuo bñdicent᷑ om̃s gentes:nos ꝓmiſſi ſu ſtis:nullus hoſtis. Iha pax eſt finis omniũ cmen mus. Ergo ipſe nos fecit ñdei filios abꝛaꝑ: deſiderioꝛũ bonoꝝ. Lharitas cũ fide:⁊ ſi ſic eci piuk Bo4· qui potens eit facere qð miſit. Memo dicat: dicas:bene dicis: fides cuʒ charitate. aha⸗ B obishorit⸗ Fan Ego feci. Non em̃ ꝓmittit deus:⁊ facis tu. gna 3 bona comemoꝛauit aplus: Pax fra⸗ Epb.s. unt in Poteſt autẽ recte dici: qꝛ ãpmittis tu:facit tribꝰ⁊ charitas cũ fide. ahagna bona. Sed iettgen tan deus. Tu em̃ infirmus es:tu omnipotẽs nõ dicat:ynde bona iſta:ynde ſũt:a nobis an cabir alpu es. Quando em̃ pꝛomittis niſi faciat deus: a deo Si dicis a nobis: in te gloꝛiaris nõĩ 6 qecifinn inanis eſt ꝓmiſſio tua. Dei aũt ꝓmiſſio non deo· Siaũt didiciſti:ꝙait ipfe aptus: tqͥ Cor.i. dätumſunt pẽdet ex te ſed ex illo. Sed ego inqͥs: credi gloꝛiatur:in dño gloꝛiet: ↄfitere pacem:cha ſipis phdin di. Cõcedo. Verũ dicis. Tu credidiſti:ß nõ ritatem cuz fide:nõ tibi eſſe niſi a deo. Sed Sdlodezog tibi tu fidẽ dediſti. Ende aũt credidiſti:niſi reſpõdes mihi: Tu hoc dicis: ꝓba qð diciſ. Parit dicns pe ex fide? Fides i te donũ dei eſt. Audi aplm Pꝛobo:ip̃m aplm feſtẽ vocabo.Ecce habe⸗ duum:doneccnu ipſuz fidei diſputatoꝛẽ:⁊ gratie magnũ de⸗ tis. Aplus dixit: Pax fratribꝰ ⁊charitas cũ eius delu, zpk.. fenſoꝛem:audi eũ dicentẽ: Paxfratribus 1 ſide. Ipſe dixit. Auid ipſe dixit⸗ AñSeq;⸗ bitatdes inqn charitas cũ fide ma. Tria dirit: Pax:cha tur: Pax fratribꝰ?⁊ charitas cum ſide: a deo o leui de gratia et ritas:fides. Z fine cgpit: ad initiũ termina · patre noſtro ⁊ dño ieſu chꝛiſto. Quid ʒ ha/
e 9, 1.Corf. 4. uu inenn*ro41 it. Initiũ eſt em̃ in fide:finis in pace: quia bes qð nõ accepiſti: Si autẽ accepiſti: quid
Aplumbüde em̃ credimꝰ ipſa eſt fides: Sed fides debet gloꝛiaris quaſi nõ acceperiſe Inõ ſic glouatꝰ udunin eſſe chꝛiſtianoꝝ: nõ demonloꝛũ. Nam ſicut eſt abꝛaã?Ex ſide gloꝛiatꝰ eſt. Quę eſt ſides
F:— Jocobi, 2⸗ dicit Jacobus aplus: Et demones credunt plena ⁊ perfecta? Quę credit ex deo eſeola stluchnui Icõtremiſcũt. Et demones dixerũt chꝛiſto: bona noſtra:⁊ ipſam ſidẽ. Iterũ dicit apo⸗
miſent kui TLu es flu⸗ dei. Lõfitebant᷑ demones:qönö ſtolus: Miſericoꝛdiã cõſ ecutus ſum. O cõ Timots.n iont quiſcgiu; credebãt homies. Illi tremuerũt:illi occide eſſio. Nõ ait miſericoꝛdiã cõſecutus ſuʒ:qꝛ
se Warct.ʒ. rũt. Quid em̃?AQuia dixerũt demones:Tu ſidelis erã: ſed vt fidelis eſſem miſericoꝛdiã — es filius deiſcimꝰ qui ſis: ideo regeneratu- cõſecutus ſum. Veniamꝰad eius pᷣmoꝛdia: . ri ſunt cũ filio dei⸗ Abſit. Diſcernẽda ẽ ergo videam? ſaulũ ſeuientẽ:ſpectem⸗ furenteʒ: — lides demonũa fide ſanctoꝛũ. Plane diſcer ſectemꝰodia anhelanteʒ:fanguinẽq; ſitiẽ⸗ irnliqußult nenda vigilant ⁊ diligẽter. Rã et petrꝰhoc tẽ. Spectemus fratres eñ magnũſ pectacu⸗ .— n wan dixit dño dicẽti: Quẽ me eſſe dicitiſou es lũ. Ecce poſt ſtephani necem: poſt effuſum Et
ofn chiſtus filius dei viui. Et dñs: Peatus es teſtis dei lapidibꝰſanguinẽ: vbi veſtimẽta Ac·⸗ nelondit imon bariona. dñe hoc tibi dixerũt? de ſeruabat lapidantiũ vt in eoꝛů etiã manibꝰ uu. Lumntsii mones: Quare ipſi nõ ſunt beatie&uaree lapidaret: tunc diſperſi ſunt fratres qͥ erant Acr.s. tuntu ſaluns imn Auia demones hoc direrũt timoꝛe:petrus hieroſolymis cõgregati: ⁊ille ſeuiẽs cui par nguun notl amoꝛe: ideo initiũ eſt a fide. Sʒ quali fder uum erat vidiſſe? fudiſſe ſanguinẽ ſtepha nrirmensc Bar.. Quã definiuit aplus: Neqʒ circũciſio aliqͥd
( iioe ni:accepit litteras a pꝛincipibꝰ ſacerdotũ vt Actſ.g. valet:neq; pꝛeputiũ:ſed fides. Dic ſides? iret damaſcũ:⁊ qͥſcũq; ibi inueniret chꝛiſtia · De verbis
Quę ꝑ dilectiõʒ operat᷑. hanc demonesns nos vinctos adduceret. Et ibat. hec pauli apli.yc. s diit Pir fetrac a2. habẽr ſidẽ qᷓ ꝑ dilectionẽ operat᷑:; ſoli ſerui via erat:cuiꝰ via nõdum
Pdilectionẽ ope ol lerut erat chꝛiſt?: adhuc sc ſde mag dei:ſoli ſãcti dei:ſoli fide filij abꝛae: ſolifilij ſauli:nõdum pauli. Ibat. AQuid habebati v1 dilectiõis:filij ꝓmiſſiõis. Jõ eſt et charitas coꝛde-Quid niſi maluz? Date mihi mrrita 3 dicta. Lria illa dicta ſt ab aplo: Maxfratri⸗ eius. Si merita queris: dãnatiõis funt non wonis cnſ bus: charitas cuin fide. Ende paxæ chari⸗ liberatiõis. Ibat ergo ſeuireĩ mẽbꝛa chꝛiſti: oniiſi u tas? Vnde charitas cum fide Si en nöcre ibat ſanguinẽ fundere:ibat lupus paſtoꝛ fu ¹9 eſtlenontu das:nõ amas. Dixit ð aplus:ſic incipiens a turus. Sitiebat. Non enim poterat alit ire n eipn ine:⁊ veniens ad initili: Pax:charitas cuz ad illa ꝓpter quę ibat.Et cũ ſic ambulabat ns win ni ſide. Nos dicamus: Fides: charitas: pak. cogitabat:anhelabat cœdes: cõducit pedes sco] rißun Lrede: ama:regna. Si em̃ credis ⁊ nõ amas eius ira: mouet membꝛa odium dum per isa mill i adhucnõ dilcreuiſti fidẽ tuã ab xis q treme git⁊ ambulat:obtemperat mancipium cru — bant ⁊ dicebãt: Scim⸗ qe ſis filius dei viui. delitati:et ecce vox de celo: Saule ſaule:qͥd ʒct. gcur⸗— 6 dens:i

————————————————————— — e——.—— 2——.———
——
——
— —
—
—————————— k 6—
S
— ——— 2
Bancti
xinetb.i. me perſequer cce quare dixit: ꝓhiſeric:
diã ↄſecutꝰſũ. Vt fidelis eſſẽ?Erat infideliſ: paruz eſt:erat in ipſa infidelitate crudelis:ß miſericoꝛdiam cõſecutus eſt vt fidelis eſſet. Quis dicturus ẽ deo dicẽti:hoc volo:Ergo dñe ille qui tanta fecit:tanta mala ĩ ſanctos tuos facere cupiebat: tali eum miſericoꝛdia
Watt ao. dignũ exiſtimas? hoc volo · An oculꝰtuus
C nequã eſt:quia ego bonꝰ ſum? Habete fidẽ: ſed vt habeatis fideʒ: oꝛate fide. Sed oꝛareẽ fide nõ poteſtis:niſi fidẽ habeatis. Mon emm
Ro.1o. Oꝛat niſi fides. Quomodo eĩ inuocabũt in
quẽ non crediderũt? Aut quomõ credent ei
De gratia et quẽ nõ audierũt? Quõ aũt audiẽt ſine pᷣdi⸗
cante⸗ Aut quomõ pᷣdicabũt ſi nõ mittant᷑? Ideo loquimur:qꝛ miſſi ſ um“. Audite nos: audite illũ ꝑ nos.Ergo ait aliquis: Inuoca mus deum: vt det nobis pſeuerarei his bo nis que habemus:⁊ addere bona ꝗᷓ non ha⸗ bemꝰ. Pꝛeceſſit ð fides ꝗᷓ rogat. Kerte totũ dat deus. Vt em̃ daret mihi rogaui vt ro⸗ garẽ:pꝛiꝰcredidi. Ergo mihi dediqð credi⸗ di:⁊ deus dedit qð credẽs oꝛaui. Soluatur quęſtio. Non em̃ parua eſt. Hocte video lo qui:qꝛ tu pꝛioꝛ dediſti aliquid deo vt ctera daret tibi. Dediſti quige illi fidem tuã? oꝛa
Zo.n.tionẽ tuã:⁊ vbi eſt qð ait aplus: Quis eniʒ
cognouit ſenſuʒ domini: aut qͥð cõſiliarius eius fuit? Aut quis pᷣoꝛ dedit ei: ⁊ retribuet᷑ illi?Ecce qualis vis eſſe? Ergo pꝛioꝛ dediſti deoꝛet hoc dediſti qð tibi nõ dedit deꝰ? In⸗ ueniſtivnde dares?hõ mẽdicevñ habuiſti⸗
1Lorj. 4· Ergo vnde dares aliquid habuiſti? Auid
em̃ habes qð nõ accepiſti? Ergo de dei das deoꝛEx eo qð tibi dedit:a te accepit? Nam mẽdicitas tua niſi pꝛioꝛ dediſſet:inaniſſima remaneret · Audite vnde hoc euidẽtius pꝛo⸗ betis. Ecce vos quia credidiſtis ⁊ accepiſtl: Auid dicimꝰ de his qui nõduʒ crediderũt: quales erant? Saulus qui nondum credi⸗ derat:aut accepitvt crederet:poſtea qᷓ; credi dit chꝛiſto:tunc cepit inuocare chꝛiſtuʒ. Ab illo eccepit vt crederet:et credẽdo iuocaret: inuocando cętera acciperet. Quid putamꝰ fratres? Saulus anteq; crederet: oꝛabãt ꝓ illo qui crediderãt an nõ oꝛabõt? Dicat᷑ mi⸗ pi:ſi nõ ꝓ illo oꝛabant: quare dixit ſtepha ⸗ nus: Dñe ne ſtatuaſ illis hoc delictũ? Dꝛa⸗ bat᷑ ⁊ ꝓ illo: ⁊ ꝙ alijs infidelibꝰ vt crederẽt. Ecce nondũ habebãt fidẽ:⁊ ofonibꝰ fideliũ accipiebãt fidẽ. Nõduʒ habebãt quod deo offerrẽt:qꝛ nondũ erãt miſericoꝛdiã cõſecuti
vt ſideles eſſent. conuerſus eſt:vna voce eiiſus ⁊ leuatus eſt. Eliſus plecutoꝛ: leuatꝰ pdicato?: Poſtea qᷓ cgit euãgeliʒare fideʒ quã aliqñ vaſtabat: qͥd ð ſe dixit?Erã aũt ignotꝰ facie ecclijs iu/ Saln ſto:tantũ aũt audiebãt qͥa Eeun is qui aliqũ nos ꝑſequebat᷑: nũc euãgeliʒat 154. fidẽ quã aliqñ vaſtabat:⁊ in me magniſica/ bant deũ. Nũquid dixit:Et in me magniſfi⸗ cabãt me?⁊ in me qͥ euãgeliʒabã fidẽ quam aliqũ vaſtabã:ũ me magnificauerũt b deũ⸗ Ergo ipſe fecit vt ſaulꝰ depoſita tunica ye⸗ teris peccati pannoſa: cędibꝰ ſangninea vt depoſita iſta tunica: acciperet tunicã hũili⸗ tatis:⁊ fieret de ſaulo paulus. Auidẽ pau⸗ lus? ainimꝰ. Ego em̃ ſum minimꝰ aploꝝ. Ecce quid eſt paulus? Paulũ em̃ latine mo⸗ dicũ eſt. Sic loquimur qũ dicimꝰ: Poſt pau lum video te: Paulopoſt facio illud. Quid eſt paulopoſt? aodico poſt. Poſt paulum poſt modicũ. Quid eſt paulus? Auia mo⸗ dicus:modicus:qꝛ nouiſſi inquit nouiſſimus aploꝝ: qui nõ ſuʒ dignꝰ vocari aplus: quia ꝑſecutus ſum eccle dei. Bene dicis: vnde de eo accepiſti vnde debeas coꝛonari. Aquo accepit:vultis audire: Nolite me:ipſuʒ au⸗
dęe ꝗᷓ ſunt in chꝛi
Ruguſtini
dite. Mõ ſum inqͥt dignus vocari apoſtolꝰ: i
quia ꝑſecutus ſum eccleſiã dei: Sed gratia dei ſuʒ id qð ſůũ. Ergo qð eras: iniqtate tua
eras:qð es:gratia dei es. Et gratia eiꝰ inqͥt in me vacua nõ fuit. Ecce euãgeliʒat fidem bln
quã aliquãdo vaſtabat: nec gratia ipſa va⸗ cat in illo qui ait: In me vacua non fuit:ſed
plus omnibꝰillis iaboꝛaui. Qbſerua: erige⸗ re te cgpiſti. Vbi es paule? Lerte modicus eras.plus omibꝰ illis laboꝛaui. Dic vnde? Muid em̃ habes qð nõ accepiſti? Statire⸗ 1Lo4
ſpexit. Et cũ dixiſſet: Plus oĩb⸗ illis laboꝛa ui:quaſi expauit ad verba ſua:? mor ſubie⸗ cit ſe humilẽ paulũ.õ autẽ ego ſed gratiꝭ
dei mecũ. Ergo fratres mei:vt noueritl eti
ſidẽ a dño deo eſſe nobis:oꝛate ꝓ illis qnõ dů crediderũt. Si qͥs habet foꝛte amicũ ini delẽ moneo illũ vt oꝛet ꝓ illo. Vere opuse vt ego illũ moneã. Marit? chꝛiſtianꝰẽ:vxo infidelis eſt: nõ oꝛat ꝓ vxoꝛe ſua vt credat? Vrxoꝛ eſt chꝛiſtiana:maritꝰinfidelis eſt:non oꝛat młier religioſa ꝓ marito ſuo vt credat⸗ Eñ hoc oꝛat qͥ oꝛat: qͥd oꝛat: niſi vt de det illi fdẽ⸗ Ergo donũ deiẽ fideſ. Nemo ſe ex tollat:nemio ſibi arroget: qſi ſibi aliqd dede
Denic poſtea qᷓ; ſaulꝰ iſte d
hu eſu
mꝰ. Ego em̃ ſum Conn
ſiam Degru buiſti damnari:ab lir ji⸗
5
v
ſus nec nõ dei op di: us
tiz. dei
gol
nue he inp gri tas vb
miſ
teci nac deo mů eos ſct Pha.
i mo
reſe nie offe Ol vol

uni
niplat omelia udlſistb urfdtu Corf. rit: Qui gloꝛiat:in domino gloꝛietur. 3gugi iu 8 De eo quod in Eſaia ſcriptũ eſt:
Agopſueut en.z. Frãge eſüriẽti pane tuũ:et egenos utulc pagbiinduein domũ tuam̃: HNo⸗ eclnicaig XVMI
melia X i SOminus deus nf̃ nolens noſtrũ ali Etnneng d quẽ pire: excolẽs eccleſiã ſuã velut
da Rbiftit agrũ ſuũ:quęrẽs fructũ de arboꝛib? emgnfcuuitit ſuis anteq; tempus ſecuris adueniat: cum ul'deyoſti nin neceſſe erit infructuoſas arboꝛeſamputare: :ci ſugin nõ ceſſat admonere noſ: vt cũ tpᷣus nob ẽcũ
accpertnni dei adiutoꝛio in nf̃a poteſtate cõſiſtit: bonn
lopꝛulus. Cuii opa faciamꝰ. Nũ em̃ trãſierit tᷣus bñ opan⸗ eſumminm ditnõ reſtat niſi recipiẽdi. Nemo tibi dictu⸗ vtPuliejhu tus eſt poſt reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ in regno mrgidintgit bts. dei: Frõge eſuriẽti panem tuũ:⁊ egenos va lopotfucoluile golq; induc in domũ tuã: quia nõ inuenies diopeſ.ſohn atth.5. eſuriẽtẽ nec egentẽ: Nemo dicturꝰ ẽ: Veſti detpuulu nudum vbi omniũ tunica imoꝛtalitas erit. — Memo dicturꝰẽ: Suſcipe pegrinũ:vbi om̃s noulim Lpt in patria ſua viuẽt:ã mõ ſumꝰ inde pere/ aplor: quuil grini. Memo dicet: Liſita ęgrũ: vbiẽ ſani⸗ pſecuns ini tas ſempitna. NMemo dicet: Sepeli moꝛtuũ: de debuiſidmu vbi moꝛs moꝛiet᷑. Iſta omia pietatis officia cbens coꝛun in vita gtna neceſfaria nõ erũt:vbi ſola pax eFoliteneſ erit:⁊ leticia ſempiterna. In iſto aũt tꝑe vt dignus vounn nouerimꝰ quantũ nobis cõmendat deꝰ oꝑa eccleſiã der un miſcðie: etiã ipſos ſuos ſanctos egere fecit: goqbcns xuc.. vt cũ fiũt hic amici demãmona jniqtatis: deies. Etgut recipiãt et ipſi amicos ſuos in gterna taber⸗ t.Ecce uigihui nacula:id eſt vt cũ ſerui dei pij dum iugiter abar nergu deo yacant:aliquotiẽs indigẽt: illi qhabẽt nmencunntt mũdi diuitias elemoſynas largiant᷑· Auõ bouu Otinn eos participes faciũt in terrena ſubſtantia: daule lenni ſic cũ illis ꝑtẽ habere merebunt᷑ in vita Ster⸗ 59 bouud P na. hoc dixi ꝓpter lectionẽ regnoꝛũ quã pꝛi 16 ſeöuz. Keg. mo audiuimꝰ. Mũquid deꝰ defecerat paſce ön re ſeruũ ſuũ heliã Monne illi qa deerãt ho⸗ rPusoh mies alites miniſtrabantoõne ili panem wab— offerebat coꝛuꝰ mane: ⁊ ad veſperã carnes? Bo— DOſtendit ð deus: qꝛ vnde voluerit:quomõ res met v pi voluerit paſcere ſuos ſeruos põt:Et tamen obis:nte— vt poſſet eũ religioſa vidua paſcere:fecit eũ sbabet ri egere. Egeſtas aie ſanctę in abũdantiã vſa urt pilo· it eſt aĩe religioſe.õ poterat helias de miſeri bunrrl coꝛdia dei dare ſibi: qð lagũculę dedit. i⸗ porſ detis nempe ⁊ manifeſtũẽ:qð aiiquãdo ſer⸗ man ich ui dei ideo nõ habẽt:vt pꝛobent᷑ qui habẽt.
Et tñ illa vidua nihil hẽbat qð illi reliquũ
Pꝛoceſſit ergo vt faceret ſibi põnem: Colle⸗
erat finitũ fuerat et cuʒ ſuis filijs moꝛitura.
XVIII
gerat duo ligna:⁊ tunc eã vidit helias. Tůc
eãhomo dei videbat quãdo illa duo ligna
quęrebat. AMulier illa typum gerebat eccle⸗ ſe:⁊ quia duo ligna crucẽ faciũt: quꝑrebat moꝛitura: vnde ſempꝑ eſſet victura. Adum- bꝛato ergo myſterio helias loquit᷑ ad eã qð audiuit: narrat illa diſpoſitionẽ ſuam: mo⸗ riturã ſe vicit cum cõſummauerit qð reman ſit. Ibi eſt ergo qð dominus dixerat helię: vade in ſarepta ſidonie:ibi em̃ mandaui vi⸗ due vt paſcat te. Videtis quẽadmodũ mã det deus nõ in aure:ſedĩ coꝛde. Mũquid le⸗ gimus: quia miſſus eſt aliquis ꝓpheta ad illam mulierẽ:⁊ dictũ eſt ei:lhec dicit domi⸗ nus: venturꝰ eſt ad te eſuriẽs ſeruus meus: ex eo qð habes miniſtra illi:inopiõ noli me tuere:ego ſuplebo qð dederiſe hoc ei dictũ non legimꝰ. Nec hoc legimus ꝙ in ſomnis ad eam miſſus fuerit angelus:⁊ pᷣnunciaue- rit heliam eſurientẽ eſſe venturũtaut de illo paſcendo aliquis mulierẽ illam admonue⸗ rit. Sed mãdat deus miris modis: quiĩco⸗ gitationibꝰloquit᷑. Dicimꝰmandaſſe deum loquẽdo in coꝛde: ſuggerẽdo qð opus erat: pſuadendo qð vtile erat rationali aĩęe viduę mulieris. Sic etiam in ꝓphetis legimus ꝙ Jone 4. dñs mãdauerit vermi vt roderet radicẽ cu⸗ curbite · Quidẽ mãdauit:niſi coꝛ ᷓ̃parauit⸗ Inſpiratõe itaq; dñi:vidua illa miier coꝛ i paratũ habebat ad obediendũ. Talis vene N rat:taliſ cũ helia loq̃bat᷑.Qui eratĩ helia vt pᷣciperet: ipſe erati vidua vt obediret. Va ʒ. Regj.. de inqͥt:mihi pꝛius fac de ęgeſtate tua:non deſiciẽt diuitię tuę. Patrimoniũ em̃ viduę modicũ erat farinę:⁊ modicũ olei.hoc mo⸗ dicũ nõ defecit. Quis habet talem viduã⸗ Libenter vidua ſeruum dei eſurientẽ paſce bat: qꝛ patrimoniũ eiꝰ in cõclaui pendebat. Quid fglicius hac pauꝑtate? Si hictalia re. cepit: qualia in fine ſperabit: Ideo hoc dixi vt ſemiatõis nr̃e mercedẽ:nõ iſto tpe qͥ ſemi namꝰ ſperemꝰ. hic eĩ bonoꝝ operũ meſſeʒ cum laboꝛe ſerimus: ſed in futuro fructus illiꝰcũ gaudio colligemꝰ: ᷣm illð qð ſůiptũ eſt:Euntes ibant ⁊ flebant: mittentes ſemi õ12. na ſua. Venientes autem veniẽt cum exul/ tatione: poꝛtantes manipulos ſuos. Illud enim pꝛo ſigno factum eit: non pꝛo dono. Mam ſi vidua illa ꝙ pauit hominem dei hic
recepit:non eſtmagnũ qð ſeminauit: quia
nõ magnã ſegetem meſſuit. Tempoꝛale eſt
enim quod accepit:non deñcientẽ farinam:
6 2

————————.—————— ———
1 1 1 1 1 4 5 * 1 * 1 3 1 6 1 1* 1
nec deminutũ oleũ quouſq; daret deus plu uiam ſuꝑ terrã: ac ſic tũc magis cgpit egere: qñ dignatus ẽ deꝰ pluere. Tunc em̃ laboꝛa⸗ tura erat:expectatura agri fructus collectu⸗ ra.Qñ em̃ nõ pluebat:victus eius facile ve niebat. Signũ hocipſum qð deꝰ illi ad pau⸗ cos dies p̃ſtiterat:ſignũ erit futurę vitę: vbi merces noſtra deſicere neſciet: vbi farina no ſtra deꝰ erit. Quõ illa ꝑ illos nõ defet᷑ dies: ſic ille dies nõ deſiciet in ęternũ. Talẽ mer⸗ cedẽ ſperemꝰ qñ bona facimꝰ:ne foꝛte aliqͥs veſtrũ temptet᷑ tali cogitatiõe vt dicat: Pa⸗ ſcam aliquẽ ſeruoꝛũ dei eſurienteʒ: vt lage na mea non deſiciat:⁊ in cupa mea ſemꝑ vi⸗ nũ inueniã. Noli hoc hic quęrere: Semina ſecurus:meſſis tua ſerius veniet:tardiꝰ ve⸗ niet:ſed cũ venerit finẽ nõ habebit.
De exhoꝛtatione ad elemoſynas faciendas: Homelia— Ectio iſta fratres quã mõ audiuimꝰ l de ſancto euãgelio:ad elemoſynas faciẽdas nos hoꝛtat᷑:⁊ ſic hoꝛtat᷑ vt ĩiudicio ſuo dñs has ſolas factas imputet dextris: has ſolas nõ factas iputet ſiniſtri: nõ qͥ cętera facta hoĩm vel bona vłl mala nõ veniãt ĩ iudiciũ: Scriptũ eſt em̃ oĩaventura ad iudiciũ:⁊ tñ nõ elegit dñs nr̃ ieſus chꝛiſt? ꝓnũcians nobis iudiciũ ſuum futurũ: non elegit vñ nos admoneret niſi ſolas elemoſy nas. Mũquid dextris nõ erit dicendũ: quia caſte vixiſtis:qꝛ res alienas nõ rapuiſtis:qꝛ fidẽ meã vſq; ad ſanguinẽ cõfeſſi eſtis? Dia em̃ facta iſta bona neceſſe eſt honoꝛarii iudi cio ieſu chꝛiſti. Rurſus putatis nõ eſſe dicẽ⸗ dum ſiniſtris: qꝛ fuiſtis impudici:qꝛ foꝛnica ti eſtis:qꝛ res alienas rapuiſtis:qꝛ ſuperbia veſtra ⁊ malis moꝛibus nomẽ meũ blaſphe mari feciſti:Et cetera quęq; enumerat: Ta⸗ cet tamẽ dñs noſter:ᷣnuncians nobis iudi ciũ ſuũ:omnia cętera recta facta iuſtoꝝ:⁊ ſo las elemoſynas cõmemoꝛare dignatꝰ ẽ:Ta cuit oĩa mala facta iniqͥꝝ:⁊ ſolam ſterilitatẽ elemoſynę increpandã eẽ iudicauit: nõ niſi
Tobie.4. ad nos cõmonẽdos. Quare hoc? Quia oia
crimia elemoſynis redimunt᷑. Ideo illã lau⸗ dauit fgcũditatẽ:iſtaʒ culpauit ⁊ damnauit B ariditatẽ. Sʒ audiſti:omnia malefacta ele⸗ moſynis redemi: nolite ſic intelligere: vt in telligũt qͥdaʒ puerſe. Elemoſynę em̃ poſſũt tibi pꝛodeſſe ad delenda peccata pᷓterita: ſi moꝛes mutaueris. Si autẽ in eiſdem malis
ꝑſeueraueris:elemoſynis tuis nõ coꝛrũpes iudiciũ dei.Ego dico ꝓpter illa ſcelera ⁊cri⸗ mina:quę oẽs modo vitare debẽt quiacci piunt coꝛpus chꝛiſti ⁊ ſanguinẽ. Kęterũ non
me latet vitam iſtã moꝛtalẽ et ĩ carne coꝛru/ ptibili conſtitutã ſine peccatꝭ eſſe nõ poſſe:
ß illa quotidiana ⁊ leuia habent etiã ſua la⸗ uacra quotidiana: hocẽ ꝙ pectus tundim? ⁊dicimꝰĩ oꝛatiõe dño deo noſtro: Dimitte Wut⸗ nobis debita nr̃a:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ de⸗ bitoꝛibus noſtris. Mõ em̃ ſine cauſa dicim? hoc:haud vᷣo ipſe cęleſtis magiſter doceret itã oꝛationẽ:niſi nos pctõꝛes eſſe p̃uideret. Vidit em̃ quę cauere debemus:⁊ vidit qj ca uere difficile ſit. Omnia aũt cauere impoſſi⸗ bile iudicauit eſſe:qͥ iſtã oꝛationẽ quotidia-
nã nõ quoſlibet chꝛiſtianos: ſed ipſos arie ⸗
tes apłlos docuit. Vbi aũt apoſtoli pectus tundũt ⁊ dicũt: Pimitte nobis debita nf̃a:
hoc eſt peccata noſtra: audet aliqua ouicu
la ſupꝑbire de iuſticia? Videte qualis fuerit iohãnes apoſtolus: Supꝛa pectus domini diſcũbebat:de alto illo fonte ſapiẽtie ſecre⸗
ta bibebat. Inde em̃ bibit qð in euangelio eructauit: In pᷣncipio erat verbũ:⁊ verbum Iobu erat apud deũ et deꝰ erat verbũ: Et aſſidue teſtat euõgeliũ: qð dominus pᷣcipue ipſum diligebat: Et tamẽ ait: Si dixerimus quia 1Job peccatũ nõ habemꝰ:noſipſos decipimꝰ⁊ ve ritas in nobis nõ eſt. Mec tñ qꝛ iſta dicunt᷑:
debet quiſq; ſecurus eſſe homicida ſi ꝓpter quotidianas foꝛnicationes ⁊ latrocinia ſua
venerit dicere: Dimitte nobis debita nr̃a. Watt⸗
Qð em̃ deus ſtatuit quotidie dici ꝓpterle⸗ uia peccata: ille putat ad illa ᷓ̃uia ſibi poſ/ ſe opitulari a quibꝰ non vult diſcedere:ſedi his cupit ꝑpetuo pmanere. Tũdat ⁊ dehis pectus:faciat ⁊ pꝛo his elemoſynas: ſed vi ta mutata:⁊ inde recedat ⁊ huc accedat. Si aũt dixerit in aĩo ſuo:ſi quotidiana faciã la trocinia:⁊ ſi quotidianis coꝛruptiõibꝰadul⸗ terinis me contaminẽ:⁊ ſi ſoꝛtilegos quęrã: idolis ſacriſicẽ: mathematicos conſulã:et a tali vita oĩno non recedam: faciens tñ quo⸗ tidianas elemoſynaſextinguo oĩa peccata? Tamẽ extinguis: ð cũ his extingueris. Sic em̃ tibi erit iſta cõmutatio tua mala:vt no deſit qui de te dicat:Et adhuc puſilluʒ ⁊nõ v⸗⸗ erit peccatoꝛ:⁊ qugres locuʒ eius ⁊ nõ inue nies. Vidi impiũ ſicut cedros libani exalta ri: tranſiui ⁊ ecce non erat:quęſiui eum ⁊ nð eſt inuentus iocus eius. Pereunt ergo pec⸗
pend
6 1u.n .
pe ad do cu tie no ten ad ten tra vte ki gli
hen uid blic e inn
4. gal ub e
nö
celo par tis. bia vbit e

ente omelia XIX XX taredchh aut tata tua ſed tecũ. Non eĩ i na dec lngun L.i care pmitteri in gehenna pec⸗ eſſe nõ põt nocẽ nott Uui care pmitteris: aut cum tecgperit toꝛquere elle nõ põt nocẽs: ſupbus eſſe nõ vðt inus eaich ißgnis eremus: de ſatiandis libidinibus re cens. humilitatẽ illã loquo ſenõ põt inno⸗ ceunche———— egneie—— rebus excellere: ſed— enein Ababenten utẽ vitam mutaueris:ill* rcogitat:quo nõ ſuis viril veraci⸗ deioett, Zud.. nieris: et dicet de te: illa pereunt tu inue/ vitã ꝑueni ð ſuis viribꝰſed alieni eeen—— erat ⁊ reuixit: quo iefänen— lene tutndnn De eo qð be pbia cõtinuo— 2 oꝛnoaüt ſu⸗ ciirau wetri a. Depoſita ergo zie e dicit:—— nõ ei malũvelit:cu— in⸗ clelis nac Zofoa. icia ⁊ omi?Ergo ⁊ iuidia parit ↄſequẽterm ucla nigl dolo ⁊ adulatiõe ⁊ inuidi go ⁊ iuidia parit ↄſequẽter maliciã: ospaits nr e ⁊inuidia ⁊ detra vñ⁊ dolus ⁊ adulatio⁊ de er maliciã: jut ne tanqᷓ; modo ngti i vhr dolus t adulatiox detractio: et omne redebenugn ra nc modo nati infantes phus malũas tomne — 3 iohsbil⸗ lac chcupiẽ dhiteretennendun tabbe—— innin 1 pni quidẽ aure—— nns delnouli⸗ b ueſin 0— noſtra cpiecnt: lollcue—. ro qui ſubdus—— ut apoſl ris ſermo ci ollicitipaſto adue— õ eſt:multo maxie in:audetalqun iritaiis generatiõis ſacramẽ antia nöõ vult: quiſq; ab alio pati — iõis ſacramẽt vult:⁊ nullus hoĩ alo hati u Udetegusi us inſigni᷑. Vobis eñ netoꝝ cunabu⸗ ti e uus hoim vuit inobedientẽ ignit᷑. Vobis em̃ maxime. ũqͥ ſuo iur ſubditꝰfuerit ohaentepa t.z. ſ diuin ü blanditur eloquũ. D endũ eſt ne in deũ quiſc; taiio caſgr oilo fonteſyüh ſita ergo inquit om̃i malici Depo/ lem in ſeexi eli quiſqᷓ; talis exiſtat:q ———— ia ⁊ omni dol ſe exiſtere hoiem nõ vult cbbitqunn adulatiõe ⁊ inuidia ⁊ detractiõ olet de animas ſuas qͥ ſuffi vult. Fallũt ꝓin do nati infãtes ratio tractiõe: tanq mo/ bi fieri uas qͥ ſufficere exiſtimãt ſi qð ſi o ent yetitnt lati infãtes rationabile ⁊i mo/ bi fieri nolũt:nlli hoim f exiſtimãt ſi qð ſi⸗ cupiſcite: vt ĩ le ⁊ inocens laccõ xurioſa i nlli hoim faciãt: ſeſeq;vi vetat vetbi tu vt ĩillo creſcatis in falutẽ xurioſa ita coꝛrũ 2rleſecvitalu⸗ tis qꝛ dulcis eſt di in ſalutẽ:ſi guſta qð ſibi ſieri rũpunt: vt deo fac dominusßꝙu— dñs. Pꝛoinde qui qð ſibi fieri ab hoie nolũ ere conent᷑ — teſtes ſumu e quia guſtatꝭ: quoqᷓ; b hoĩe nolũt. Neq; em̃ volũ ait: Sidfnnt. Mos vobis hãc ſuaui quoq; ꝑuerti domũ ſuaʒ: q̃ in ſei volũt a it tem nutricis officio miniſt uauita- dei mirabili cecit haz: qͥ in ſe ipis domũ noſipſos deyun adianei o miniſtramꝰ. Agite i irabili cęcitate e⸗ ee cecitate puertũt: ſurdi aduerſꝰ . Bectiihtut te malicã admoniti infantie: deponi plin clamãtẽ. Meſciti di aduerſ s eſe homuiin tracti————— 7 ntiatt de⸗— in vobte— 1Morſ.z⸗ nnones lnut eee mumpit: corumpetilluʒ deus onetn teã creſcendo nõ amittatis. Quid eſt ma⸗ Templuʒ em̃ dei ſctĩ e pet illuʒ deus nitte nobis dei licia:niſi nocẽdi amo s. Quid eſt ma⸗„ dei ſctĩ eſt:q eſti —— iamoꝛ?Auid eſt mo ſe fallat. Qui ꝛqð eſtis vos. Ne⸗ tquondie di q aliud agere ⁊ aliud ſim eſt dolus:niſi ali lat. Quid ð ſe putant ſe — ſimulare? Qui alios hoies inocẽti Aat ieruare circa tatadilahut latio: niſi fallaci la Auid eſtadu inocẽtiam ſuã:cũ ſibii. laude ſeductio?ui vt deo careãt habit: iita noceãt mner Titun detraciot niſ motuatiorc vtcucelt eſull nõ ſyl xias yoluptates ſi moꝛdatioꝛ qᷓ; veracioꝛ uſi: nõ ſolũ tempia dei 8 lapſi? bi lenonni henſio? Aalicia malo del otepie“ etiã ruing ftãt:i eieſſe deſinãt: verũ † enlto? Aalicia malo delectat alieno: In ni ruinę fiãt: in qͥbus habitõ tn uidentia bononuciaturalieno: S In niatben neouehabitt malad ans* nerat famã.huius a ribus. Vnde vos j eterioꝛa pᷣo⸗* e eet ſanctitatis: q̃ filia ẽ veſtre tos:ſẽ fupius ꝓ— imoꝛtali regenera B Woraz. gatet ſup inictate: cõ aritatnõ ditates: pter malicioſas nocẽdi ematicosWattb.10. ti: Si iniqtate: cõgaudet aũt boni ates:qͥbus fit hoib cẽdi cupi 1o. ti: Simplex vt colũba: onita/ ſtea ibus qð oderũt: ita po a:⁊ ſic aſtutavt ſerpẽs nð ꝓpter turpes ⁊ illici ut: ita po⸗ pes: tiõe illcitas carnis d s ⁊ nefaria ſacrilegia:qͥbus— dbus homies no⸗
eim: uui õ ſtudio nocendi nõ ſtudio nocendi: ſed nocentẽ cauẽdi. Ad
erunguo o Watb. ha rhoꝛtoꝛ. Talium eſt enim regnũ cere hoibꝰ nõ vidẽtur: nõ eis faciẽdo qð no
lunt: 5 E unt:ed deo nõ obediẽdo cuicũcta ſũt ſub⸗
ibisernns celoꝛũ:humilium ſei ee bu AMhagnoꝛũ eſt enim tepuſlure ne⸗ uis en noint inne i VeEro fallax infirmoꝛũ eſt— quit᷑ dicẽs: Chꝛi plus petrus lo⸗ tciwslbun vbi mentẽ poſſederit: erigẽ magnitudo: dicks:Khrilto paſſo 4y cre do euacuatoiſtendends——— aknene armamini. Qui iam ⸗ ißiat. humilis ſiderijs ſe dhotn— iã nõ hoim de ⸗ dei reliquũ in carnevi ⸗ v

—————— 6.————
—
—.
——
———
— —
——————————————
— ———
— m ————
———— ———————
—————— ——— —
—
—
Bancti
nat. Sufficit eĩ pꝛęteritũ tempꝰ volůtates gentiũ cõſũmaſſe in libidinibꝰ⁊ voluptati bus ⁊ comeſationibꝰ:potatione ⁊ nefandis Exo.14. idoloꝛũ ſeruitutibꝰ. Sufficit em̃ pteriũ tem pus luteis oꝑibꝰ pctõꝝ tanqᷓ; egyptioꝛũ do ⸗ minatiõi ßuiſſe: Jam mare rubꝛũ baptiſma ſcʒ chꝛiſti ſanguie ↄſecratũ vos traiecit: ↄgy ptios interemit: nihil de peccatis p̃teritis tanqᷓ; de inſequẽtibus a tergo hoſtibus foꝛ⸗ midetis. De cętero cogitate vite huiꝰ here/
mũ ꝑmeare:⁊ ad trã ꝓmiſſiõis ſupnã hieru⸗ de coꝛde ſuo repelleret:ſi ſe ab illo oꝑe nefario reuo⸗
cdret. Unde iterũ atq; iterũ rogo vos frẽs chariſſimi: vt ꝓ eis totis viribꝰ ſupplicetis:
ſalẽ:terrã viuẽtiũ puenire: Me vᷣbi dei cõtẽ ⸗ ptu tãqᷓ; mãngę faſtidio: coꝛda vr̃a velut oꝛa iterioꝛa deſipiãt: Ne cibos ↄcupiſcẽtes ęgy⸗
1Corſ. 1o ptios de alimẽtis cgleſtibꝰ murmuretis: Ne
foꝛnicemini ſicut quidã illoꝝ foꝛnicati ſunt: Et ne temptetis chꝛiſtũ ſicut quidã illoꝛum Exo.i. tẽptauerũt. Si vobis fidẽ gentiliũ ſitiẽtib? amaritudo aliqua reſiſtentiũ velut aquarũ illarũ quas iſtłnõ potuit bibere occurrerit: imitata dñ patiẽtia velut iniecto crucis li⸗ Numeri·⁊1.gno dulceſcant.Si temptatio ſerpẽtina mo moꝛderit:cõſpecta illius exaltatiõe ſerpẽtis tanqᷓ; moꝛtis ĩ carne dñi victę atq; triũpha æxo.17. tę:eodẽ crucis medicamẽto ſanet᷑.Si aduer
ſarius amalechita iter intercludere atq; im⸗
pedire conabit᷑: pꝛo reuerẽtiſſima extenſiõe
bꝛachioꝛũ eiuſdẽ crucis inditio ſuꝑet᷑. Veri ⁊germani eſtote xp̃iani: Molite imitarino
mine xp̃ianos:oꝑe vanos.Itexꝝ dico ⁊ſepe
1. Petri. 4 · dicendũ ẽ: Su fficit pᷣteritũ tempꝰ volupta
tes gentiũ cõſũmaſſe. Deteſtamini:aduer⸗
2. Petri.⁊. ſamini canes ↄuerſos ad vomitũ ſuũ: dete
xuq.r. ſtami ⁊ adũſami mũdatã⁊ vacantẽ domũ qͥ neqoꝛes alij ſeptẽ ſpũs adducũt᷑:vt ſint no⸗
uiſſima homis peioꝛa qᷓ; erant pꝛima: Tos
2.Corſ.s· veſtrũ mũdatoꝛẽ tenete habitatòꝛẽ. Pꝛęci⸗ pientes em̃ rogamꝰ:ne inuacuũ gratiaʒ dei
1. Prtri. 4⸗ recipiatis. Sufficit pteritũ tempꝰ volunta tes gentiũ ↄſũmaſſe. Audite ⁊ apłm paulũ:
Bo.s. humanũ dico ꝓpter infirmitatẽ carnis ve ⸗ ſtre. Siẽ em̃ exhibuiſti mẽbꝛa vfa deſeruire imũdicię ⁊ iniqᷓtati ad iiuſticiã: ſic nũc exhi⸗ bete inẽbꝛa detuire iuſticię i ſanctificatõeʒ.
De caſtigatione filioꝝ quos co⸗ gnoſcimus ire in vanitãtẽ ⁊ inſani⸗
ðs mendaces: HPomelia X
Votienſcũq; fratres chariſſimi oli⸗
aq quos ex filijs vfis ad ſpectacula vł
turioſa vel cruenta vel turpia: quaſi ad aliqð bonum opus currere vana ꝑſuaſi⸗ one ⁊ peſtifero amoꝛe cognoſcitis: vos qᷓ iã deo ꝓpitio iſta nõ ſolũ luxurioſa b etiã cru⸗
Auguſtini
delia oblectamẽta deſpicitl: caſtigare eos et
abũdantiꝰ ꝓ eis dño ſuplicare debetis: qͥa
mendaces:⁊ negligere qͥ vocati ſunt. Aui ſi
illos cognoſcitis ire in vanitatẽ et inſanias xñ,
foꝛte i ipſo circo aliqua ex cauſa expaueſcãt: cõtinuo ſe ſignant: ⁊ ſtant illic poꝛtantes in fronte vñ abſcederent ſi hoc in coꝛde poꝛta⸗
rent. Ois em̃ qͥ ad aliqð malũ opus currit:ſi foꝛte pedem impegerit: ſignat os ſuũ:et ne⸗ ſcit qð includit potius demonẽ qᷓ; excludit. Tũůc em̃ bene ſe ſignaret ⁊ diabolũ de coꝛde
quatenꝰad iſta damnanda intellectũ accipe mereant᷑:⁊ affectũ ad fugienda ⁊ miſericoꝛ- diam ad agnoſcendũ. Opoꝛtunũ erit ꝓpter
aſſiduã cõpunctionẽ pnitẽtie: pſalmũ qui⸗ quageſimũ vobis omi die cantare. Loqua⸗
mur tñ ⁊ ad illos qͥ;s frequẽter ab eccie con⸗
uẽtu ſpectacula voluptuoſa ſpducũt. Rogo
vos tñ frẽs chariſſimivt q̃tienſcũq; eos tale
aliqd facẽ videriti ad vicẽ nr̃am ſeueriſſime caſtigetl. Sit ad eos vox nr̃a:memoꝛiavfa: Loꝛrigite arguẽdo:ↄſolami alloquẽdo:exẽ plũ pᷣbete viuẽdo. Aderit eis qͥ affuit vobb. Mõ em̃ vob iſta picula pᷣtergreſſis:fons mi ſericoꝛdie dei pᷣciſus ẽ. Qua veniſt᷑ veniẽt: qua trãſiſtis trãſibũt. Moleſtũ eſt quidẽ et nimiũ piculoſum et ꝓ certo exitiabile: ꝙa nobis frequẽter admoniti:non ignoꝛãtes
ſciẽtes pecãt. Aliter eĩ ille ad has vanita⸗ tes currit qͥ voces chꝛiſti cõtẽnit: aliter ileqͥ
nõ nouit qð fugiat. Sed nec de talibꝰ deſpe
rari debere: euidẽter oſtẽdit diuinę miſchie
magnitudo:ꝗᷓ non vult moꝛtẽ moꝛiẽtis: ſed ęʒchn
vt cõuertat᷑ ⁊ viuat. Deniq; etiã ĩ beato da⸗ uid hoc manifeſtiſſime impletũ eſſe cogno⸗ ſcimꝰ: Kuiꝰ peccatũ cũ doloꝛe qͥdẽ dicimet tremoꝛe:ßᷣ tñ deꝰ noluit taceri qð voluit ſcri
bi. Dicã ðnõ qð volo ̃ qð cogoꝛ. Dicã non
exhoꝛtãs ad imitationẽ:pᷣ inſtruẽs ad timo ⸗
rẽ. Peatus em̃ dauid vxoꝛis alienę pulchti/ tudine captus:rex ⁊ ꝓpba dauid: ex cuiꝰſe
mine ᷣm carnem dñs venturꝰerat:adulter uit eã:cuius etiã maritũ in bello occidendũ mõdauit.homicidiũ auxit adulterio:⁊ poſt factũ k miſſus ẽ ad eũ nathan ꝓpha a dño qͥ eũ arguẽt de tanto cõmiſſo. Guid caueãt homies dixim?:qð vᷣo ſi lapſi fuerint imitẽt audiamꝰ. Aulti em̃ cadere volũt cũ dauid ⁊ nolũt ſurgere cũ dauid. Non ð cadẽdi ex emplũ ꝓpoſitů eſt:ſed ſi cecideris reſurgen⸗
pe. oe, rele der
höl
cta tio ens mã rus

mit qͥtenſůg ad vicẽnfunſun os vox nfamemn olamialogin Aderit eis qun ulaptergreſoln . Qua venin üt. Moleſtücigi t ꝓceno en monitnongu er cĩ lezdbusn Se net detlh eroſtüdu dunu vultmouẽ n⸗ Venieibe ime inlicſu cidoortw lutnanetw lof qö ugh onẽ:ß inimu⸗ Unnbiln
Momelia di. Attende ne cadas. Nõ ſit delectatio mi⸗ noꝛũ: lapſus maioꝛũ: ſed ſit caſus maioꝛũ: tremoꝛ minoꝛũ. Ad hoc pꝛopoſituʒ eſt:ad ſcriptũ eſt:ad h in ecceſia ſepe cantatũ. Au⸗ diant qui nõ ceciderũt ne cadant: Audiant qui ceciderũt vt ſurgãt. Tanti viri peccatũ nõ tacet᷑: dicat᷑ ĩeccleſia. Audiũt me male audiẽtes:et qugrũt ſibi patrocinia peccãdi. Zttendũt vnde defendãt qð cõmittere pa rauerũt:nõ vnde caueant qð nõ cõmiſerũt: ⁊ dicũt ſibi: Si autẽ dauid adulteriũ cõmi⸗ ſit:cur non ⁊ ego? Inde aĩa iniquioꝛ:quę cũ Pꝓpterea fecerit qꝛ dauid fecit: ideo peius qᷓ; dauid fecit. Dicã hocipᷣm planiꝰ ſi potuerd. Dauid nullũ ſibi ita ad exemplũ ꝓpoſi uerat vt tu:ceciderat lapſu cupiditatis:nõ patro⸗
cinio ſanctitatis. Vu tibi tanqᷓ; ſanctũ ꝓpo
nis vt pecces: nõ imitaris eius ſanctitatem ſed ruinã. hoc amas in dauid: qð in ſe odit dauid. Pꝛęparas te ad peccandũ: diſponis peccare. Libꝛũ dei vt pecces inſpicis: Stri⸗ pturas dei ad hoc audis vt facias qð diſpii cet deo. hoc non fecit dauid: coꝛreptus eſt
C ꝑꝓphetã: nõ lapſus eſt in ꝓpheta. Sz bo⸗
ni viri eccleſie filij ⁊in chꝛiſti amoꝛe perfecti audiẽtes tam ſancti viri ruinã:metuũt infir mitatẽ ſuã: et que cõdemnat deus deuitare
cupiẽtes:abſtinẽt oculos:nõ eos defigunt i pulchꝛitudine carnis alienę: nec ſeipſos fa⸗
ciunt de ꝑuerſa ſimplicitate ſecuros.õ di⸗ cunt bono animo attendi: benigne attẽdi: de charitate diu aſpexi. Pꝛoponũt em̃ ſibi caſum dauid:⁊ ad hoc illum magnũ vident cecidiſſe vt parui non cadant: Immo time⸗ ant videre vnde poſſint cadere. Repꝛimũt ergo oculos a petulãtia: nõ ſe facile adiun/ gůt:nõ ſe miſcent mulieribus alienis: nõ le uant oculos facile ad aliena domicilia: ad aliena ſolaria. De longe em̃ vidit dauid illõ in qua captus eſt. Aulier longe: libido ꝓ/ pe. Attẽdenda ẽ ergo hec infirmitas carniſ:
Ro·s. recoꝛdanda ſuntverba apli: IMnõ inqt regnet
peccatũ in veſtro moꝛtali coꝛpoꝛe.õ dixit nõ ſit:ſed nõ regnet. Ineſt peccatũ cũ dele⸗ ctaris:regnat ſiↄſenſeris. Carnalis delecta tio p̃ſertim vſq; ad illicita et aliena ꝓgredi
ens: frenãda eſt nõ relaxanda: imperio do⸗
mãdaꝛnõ imperio collocãda. Attendis ſecu rus:ſi nõ habes vnde mouearis. Sed tu re⸗ ſpõdes:foꝛtiter teneo. Nũquid tu foꝛtioꝛ da
uid Sixi enim ꝙ nec dauid foꝛtioꝛ: necſ alo⸗ mone potes eſſe ſapiẽtioꝛ. Si em̃ illos tam
ſanctos viros incauta familiaritas mulierũ ⁊pemiciola blandimẽta vicerũt: quid de ſe
cogitãt illi qui cũ extraneis mulieribꝰnõ ſo⸗ lũ cõuerſari:ß etiã ivna domo manere:⁊cõ⸗ uuuio earũ aut frequẽter aut ſempꝑ intereſſe
nec metuũt:nec erubeſcũt⸗De talibꝰ⁊ põt ⁊ debet dici illud qð de vidua delitioſa dixit
aplust uia viuens moꝛtua eſt. Admonet. Timotð.ʒ. etiã tale exemplũ: nõ ſe
lere in ꝓſperis rebus.apulti em̃ res aduer⸗ ſas timent:res ꝓſperas nõ timent. Pericu/ loſioꝛ eſt res ꝓſpera aĩo:qᷓ; aduerſa coꝛpoꝛi. Pꝛius coꝛrũpunt ꝓſpera: vt inueniant qð frangant aduerſa. Fratres mei aduerſi us fę ⸗
licitates acriꝰvigilandũ ẽ. Pꝛopterea vide ⸗
te quẽadmodũ eloquiũ del in nf̃a fclicitate
tollat nobis ſecuritatẽ. Seruite inqͥt dño in õ. 2.
timoꝛe: ⁊ exultate eicuʒ tremoꝛe. Exultatio yt gratias agamꝰ:tremoꝛ ne cadamꝰ. Adul⸗ tenũ em̃ ſimul ⁊ homicidiũ non fecit dauid cũ pſecutoꝛẽ ſaulem paterct᷑. Quãdo dauid fanctus ſaulẽ inimicũ patiebat᷑: quãdo illi⸗ pſecutionibꝰ agitabat᷑: quãdo ꝑ diuerfa ju ⸗ giebat ne in manus eius incideret:nõ cupi- uit alienã:nõ adulterata vxoꝛe occidit virũ: Erat in infirmitate tribulatiõis ſuę tanto i dñi miſcðia intẽtioꝛ:quãto miſ erioꝛvideba ⸗ tur. At vbi factꝰ eſt ſecurꝰ deuictis poſtibꝰ Pſſuris caruit:timoꝛ excreuit. Valeat 8hoc
exemplũ ad id:vt timeamfelicitatẽ. Tribu ð.irg
lationẽ inqͥt ⁊ doloꝛẽ inueni:⁊ nomẽ dñi in⸗ uocaui. Audiãt hec qͥ malũ nõ cõmiſerũt vt vigilẽt cuſtodire integritatẽ ſuq. Et cum attendũt magnũ cecidiſſe:parui timeãt. Si E o alids iã lapſus heęc audit:⁊ nimio ſ celert põderepᷓſſus deſpare iã cgpit: attendat qͥdẽ vulneris magnitudinẽ: ð nõ deſpet medici poteſtatẽ. Ptĩ cũ deſpatione certa moꝛs. Memo ð dicat: Ego ſi iã aliqͥd mali feci: iaʒ dãnandꝰſũ:demalis talibꝰ nõ ignoſcit:cur nõ addo peccata peccatꝰ? Fruarſ eculo ĩ vo⸗ luptate laſciua:in cupiditatenefaria:iã per dita ſpe repatiõis:vel hoc habeã qð video: ſi nõ poſſũ hie qð credo. Deus em̃ ñ ſẽ cau tos fecitqͥ non ceciderũt: ſic deſpatos eẽ nõ vult qͥ ceciderũt. Quiſqͥs peccaſti ⁊ dubitaſ agere penitẽtiã ꝓ pctõ tuo deſpando ſalu⸗ tẽ tuã:audi dauid agentẽ. Ad te nathan ꝓ⸗ pheta nõ eſt miſſus:ip̃e dauid ad te miſſus eſt. Audi eũ clamantẽ:⁊ ſimul clama. Audi gemẽtẽ ⁊ cõgemiſce. Audi flẽtẽ:⁊ collachꝛy mare. Audicoꝛrectũ:⁊ colletare.Si tibi nõ
quẽq; debere extol/ D

5 3 4 3 1 11 3 5 2 1 12„ 3 3 3 1 1 1 6 . ₰ 1 3 i 6 * 1 *
Sancti
potuit intercudi peccatũ: ſpes venię nõ in I tercludat᷑. hiſſꝰ ẽ et̃ ad dauid regẽ nathã
ꝓpheta. Ille aſit nõ ↄſiderauit regni ſui ſp⸗ limitatẽ:ß hilis⁊ mitis nõ reſpuit verba p⸗ cipiẽti.õ dixit ad ꝓphetã:Vu cũ ſis pau“
per ⁊ hůilis: quõ aulſus es mihi loqui regi?
Rex ſublimis ꝓphetã audiuit: plebęiꝰ hu⸗
milis chꝛiſtũ audiat. Audi ʒhec quicũq; ali P⸗je · qð crimẽ capitale feciſti:⁊ dic cum illo: Ahi⸗
ſerere mei de ᷣm magnã miſericoꝛdiã tuã.
MQui magnã miſericoꝛdiã dep̃cat: magnam
miſeriã cõfitet. Quęrãt paruã miſericoꝛdiã
tuã:qͥ neſciendo peccauerũt · ¶hiſerere indt
mei deus ᷣm magnã miſcðiã tuã. Subueni graui vulneri m magnã miſericoꝛdiã tuã.
Bꝛaue eſt qð habeoꝛb ad oipotẽtẽ cõfugio. De meo tã lgtali vulnere deſperarẽ nili tm̃ medicũ reperirẽ. Ahiſerere mei deꝰ m mag
nã miſcðiaʒ tuã. Et ᷣm multitudinẽ miſera tionũ tuarũ:dele iniqͥtatẽ meã. ait:dele iniqtatẽ meã:h ẽ: Ahiſerere mei. Et qð ait: Scðm mltitudinẽ miſerationũ tuaꝝ: eſt:
ᷣm magnã miſericoꝛdiã tuaʒ. Et de magna
miſcðia tua:multę ſũt miſeratões tuę. Attẽ
dis cõtemptoꝛes vt coꝛrigas:attẽdis neſciẽ
tes vt doceas:attẽdis ↄfitẽtesvt ignoſcas. Fecit quidã hoc neſciẽs.Et qͥd ait? ecerat
Timotb·aliqua:⁊ multa mala fecerat. Miſericoꝛdiã
inquit cõſecutus ſum:qꝛ ignoꝛãs feci ĩ incre duiitate.ſhoc dauid nõ poſſet dicere: Igno rans feci. Nõ em̃ ignoꝛabat quãtu mali eẽt cõtrectatio cõiugis alienę:aut quantũ mali
eſſet interfectio mariti neſciẽtis:⁊ nec ſalteʒ
iraſcẽtis. Lõſequent᷑ ð dei miſericoꝛdiã qui ignoꝛãtes fecerũt:⁊ qͥ ſciẽtes cõſequũtur nõ quõlibet miſericoꝛdiã:ſed magnã milericoꝛ⸗ diã. Dic ergo: Ahiſerere mei deꝰ m magnã
B miſericoꝛdiã tuã. Sʒ vide quẽ inuoces: Ju⸗
ſtũ inuocas:odit peccata. Si iuſtus eſt vin ⸗
dicat i peccata. Nõ poteris auferrea domio
deo iuſtici eius. Imploꝛa miſericoꝛdiã:ſed attende iuſticiã. Ahiſericoꝛdia ẽ vt ignoſcat
peccãti:iuſticia eſtvt puniat peccatũ. Quid
ergoAuęris miſericoꝛdiã? Peccatũ impu⸗ nitũ remanebit? Reſpõdeat dauid:reſpon⸗ deant lapſi. Reſpõdeant ci dauid:vt miſe/ ricoꝛdiã mereant᷑ ſicut dauid ⁊ dicant: Non domie: nõ erit ĩpunitũ peccatũ meũ. Noui iuſticiã: cuiꝰ qugro miſericoꝛdiã. Nõ impu⸗ nitũ erit:ſed ideo nolo vt tu me punias: qa ego peccatum meũ punio. Ideo peto vt tu
ignoſcas:qꝛ ego agnoſco:⁊ delictũ meũ co⸗
ram me eſt ſemꝑ. õ poſui poſt doꝛſum qð
feci:non intueoꝛ alios oblitus mei: nõaffe cto ſtipulã eijcere de oculo fratris mei: cum Wu ſit trabes in oculo meo. Peccatũ meũ ante me eſt:nõ poſt me. Fuit em̃ poſt me quãdo ad me miſſus eſt ꝓpheta qui de oue paupis
ſilitudinẽ ꝓpoſuit. Ait em̃ nathõ ꝓpha ad
dauid. Erat quidã habens diues plurimas ꝛ.8ehn
oues:pauper autẽ vicinꝰ eius habebat vnã
ouicuiã: quã in ſinu ſuo de cibo ſuo nutrie bat · Venit hoſpes diuiti: nihil ð ſuo grege
abſtulit:ouiculã vicini pauperis cõcupiuit:
ipſam ſuo hoſpiti occidit. Quo dignus eſt⸗ Profert ille iratus ſentẽtiã: plane. Tůcrex neſciens vbi captus: moꝛte dignũ diuitem dixit: ⁊ ouem reddendã in quadruplũ ſeue⸗ riſſime atq; iuſtiſſime iudicauit. Sʒ peccatũ
eiꝰnõdũ erat coꝛã eo:poſt doꝛſũ erat qð fece rat:ſuam iniquitatẽ nõdum agnoſcebat:et
ideo alienę nõ ignoſcebat. Sed ꝓphetaad hoc miſſus abſtulit a doꝛſo peccatũ:et ante
oculos poſuit vt videret illã ſententiã tam
ſeuerã in ſe eſſeꝓlatã. Ad ſecandũ ⁊ ſanãdũ
vulnus coꝛdis eius ferramentũ fecit deꝰ de
lingua eius. Et nos ergo fratres chariſim
agnoſcẽtes iniqtates nr̃as: quãtũ poſſum?
cõtra malas cõcupiſcẽtias repugnem?in ie
iunijs:in vigilijs: in oꝛationibꝰ⁊ largioꝛibꝰ elemoſynis mala ꝗᷓ fecimꝰ redimam?:⁊ cum dei adiutoꝛio ita bonis operibꝰ ſtudeamus inſiſtere:vt nos ad peccata pꝛiſtina nõ poſ⸗
ſint cõcupiſcẽtięe noſtre retrahere:ſed ꝑſeue ⸗ rantes in omni opere bono:cũ ꝓpheta do⸗
mino gratias referẽtes dicamus: Pirupiſti vãu⸗
vincula mea: tibi ſacriſicabo hoſtiã laudis. De eo qð dominus ait in euãge⸗
lio: Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos⁊ z⸗
viuificgt:ſic ⁊ filius quos vult viui ficat: Homelia
Vdiſtis fratres chariſſimi in lectiõ a euãgelica dñm dicentẽ: Sicut enim dl
pater ſuſcitat moꝛtuos et viuiſicat: ſic ⁊ filiꝰ quos vult viuificat. Neq; em̃ pater
iudicat quẽq;: ſed iudiciũ omne dedit flio. Et maioꝛa his demõſtrabit ei opa: id eſt nd
ſolũ ifirmos curare ⁊ moꝛtuos reſuſcitart·
e dicit: Neq; pt iudicat quẽqᷓ;: vłfm diui⸗ nitatẽ: qꝛ nemo põt eũ itueri nec audire: y illð: Deũ nemo vidit vnqᷓ;. Sʒ iudiciũ om̃e Job dedit filio:id eſt vt ille qͥ fuit iudicat? ᷣm car nẽ:ab illo oẽs iudicent᷑. Amẽ amẽ dicovob
qꝛ qui verbũ meũ audit ⁊ credit ei qui miſi me:habet vitã eternõ ⁊ in iudiciũ non venit
ſed trãſit s moꝛte in vitã. vc dicit: In iudi
Fn ted loc
4 he
7d
nõe teo:

oschl 6 omila XXII KXIII
eoclo ſ Phune ins mn ciũ nõ veni oequdee miſitm nit qͥ verbü At deoueyn e:diſc erbü meũ audi Auci e dit ⁊ credi nthj ſi atoes ẽ facta ⁊credit ei m s a dfño ci ʒ eſſe int᷑i ei ül *r d ero ñio cernit᷑: nr iuſtos et illi dat?ẽ vian. pctõꝝ qͥ:Zc ſi dice uſtos dat? vecushe de moꝛte in v iſta fecerit not dicat: et ſ ẽqſeru otechyin— de odio, de ood eniet tmſt Zurrleee nuuibite deditmipinð v it nð anntieg venit ho abit. Amen ꝛde tẽpoꝛali ili⸗ de ũtas ĩↄſ mihi nõ gohülitati papeiscc filij dei a⁊ nũc eſt namẽ dico alibꝰ ad puſillis iſti pectu pfie dã ex eo is. ciu Lun quia vobig: ks us. prism o. h 4 itun terereine erbi eennb⸗enee — 5 s intelligunt᷑: 2 VocE ni n— ire· de de reſi ecapitui it: Viuẽ ũü nã imo die. xeo:ßr me— attb.12. neuic t urrectõe p ulat᷑: e iuẽt qͥ nã ilã ie. idete eſuſcit 5 dat u urectiõ eperöꝝ diten Creſurrectio dete quẽ abo iliud ir ratchicautẽ dere⸗— n definiat iahgemi tẽnõdum auit p et vitõ in ſemeti quit᷑. Si tẽ de re⸗ eſuſcita et hüili MAui emt guſch habere in ſe metipſo:ſc Sicut em̃ p nẽ. h bo eũĩ no is factꝰĩ mẽb venitad 3 nemeioe ta doꝛſo filio vitã e:qꝛ fili ho poteſtatẽ lio vitã oĩs qͥ vid olũtas pfi ie:id eſt:5 lio vitã gign omi ẽ dedit ei iu⸗ gternã idet filiũ pfis meic m car⸗ —— cit: Pe gignendo ſi is eſt. Si it eiiu⸗ nã:de icit eiq mi r⸗ iſennn Dedit ei i o ſicut i t. Sic dedit ð pr̃ Su go reſuſcite edit ĩ eũ h iſit me: —— quãaſſũ ei iudiciũ ipſe hab lit Sp ei pius dixi citabo eũ i habeat vit s ſennmni* cognoſci dediſſe 3 4 miſit me: Aui audi uiſſimo die. noſcimꝰ: E patres fil arte carni patrẽ. e:mõ aũt: it vᷣbũ meñ o die. atioh era eiꝰ:qꝛ iudici 2 iipᷣm hẽ etipſo: ſic dedi* — 2 netpnãpctõ q iudiciũ tit pſoꝛ vroi editet — a tõꝝ intelligi vitã ernã. ois q videt et — vgrſan⸗ enee e reſuletab n mi t vock ei ui inmo oc:qꝛveni od ad ctõꝝ: NH imo die. reſurre eius: et ꝓcec numẽtis ſu admonemu ome. e trrectioneʒ eanradene audi⸗*„ lectiòib dñi P inc credẽ de 8 egerunt in cato iuuãte ſ: Pferi tes deũñ es geſta egeret᷑ attẽ epec⸗ c Sſata eaß 47e
olternbariii P reſurrec urrectöes i . Nö Röpoſſum egoam e Sc
eebonocg — aclneiuie unsan ioiudi mn co apꝑtiſſi ntatẽ ei non qu icoꝛ et — vninus 3—— 4 vuteWo nſ irecũ. um:qui omeoi nſe amet ate mulierẽ ientẽ. E— a ꝛquia a eipſo ruiſſe cõ eꝗᷓ erat pecc ulierẽ f ẽ. Ui . auditio iſta i dicit: Sicu tipſo non— ſſle pia i oybiſu⸗ ix: non inui malę ate facta eẽſgut eẽi õuiuio: opoꝛtuna be— d quẽvener ⁊illũ ad uerat venerat:ſci ũ ad ſanãd ſciebat. I nãdũ
8———
mnen ⁊eũ qͥ veni 1 venit ad me ulce ſec iõ foꝛ ſecretum: nne mbülãierat io:ſine qeecheeerheligan is: ⁊ laui rebat. Pꝛifi uit dñi L. Pꝛiꝰ fis pedes ob⸗ ob ⸗
ilnbtc amgritudi tmon— pellatõ ine malarũ .* rũ c. nicutquin cretũ de tẽptation ogitationũ: in 2 neei equonieſtöie·4 tqadm itad mei— nxit:tacita apillis ſui d me venit i dñi tui? at: ß deu cita loqᷓb uis terſit: jiilis fit õ eijciõ foꝛ dñm ri euotionẽ obat:nö ſ erſit:oſeula qublacbe eiceieeenee et ehnckeſt eeierrneee chꝛiſtũ: qꝛ ex ilio itauera O peE⸗ erat homin
uws.
—
vdtiuiieh nõ eiciet i qꝛ ñi facietvolũ
ſit mopfi oꝛas. h iieaſt— F 6 S ni ſi reſuſciẽ ulu eiqmi⸗ ſuꝑhoꝝ: de qui ud i nouiſſimo P veeeee aias ꝓphet uolun utzutehnnl u en 0 dhm neſci ngere:qm ſs.53. iſſe mulierẽ.

1 Hoc apud ſe cogitãs: dicebat in eoꝛde ſuo: eenteceugentge
xuq.y. hic ſi eſſet ꝓpheta:ſciret qᷓ mulier illi acceſ⸗ anguſtia tempoꝛis:maximecũcaro iſtaeſti
ſit ad pedeſ. Ideo neſcire credidit:qꝛ illenõ bus fati ata iam recreari deſideret:⁊ debi⸗
reppulit: qꝛ accedentẽ non ꝓhibuit: qꝛ tangi um̃ ſuũ poſcens:⁊ animę auidiratem umpe
ſe a peccatrice ꝑmiſit. Nã illũ neſciſſe vnde diens: oſtẽdat qð dictũ eſt: Spiritus pꝛom/ Wau
ſciebat? Quid em̃ ſciebas O phariſge inui⸗ ptus eſt:caro aũt infirma. AMetuendũ eſtz tatoꝛ et irriſoꝛ dñi: dominũ paſcis: et a quo valde metuendum ne in his verbis domini paſcẽdus ſis nõ intelligis? Vnde ſcis dñim non bene intelligẽtibus his qͥ cõcupiſcẽtiaſ 11 neſciſſe qᷓ fuerit illa mulier:niſi qꝛ pmiſſa eſt ſuas carnales faciũt:⁊ ab eis in libertatem 1 accedere: niſi qꝛ illo patiẽte oſculata eſt pe⸗ educi pigreſcunt ſubꝛepat illa ſentẽtia: quę des cius:niſi qꝛ terſit: niſi qꝛ vnxit? hxc e pᷣdicantibꝰetiã apoſtolis nata eſt in linguis nõ debuit ꝑmitti facere in pedibus můdis: maledicoꝛũ: Ende diẽ aplus: Et ſicut qui· vᷣo mulier imunda? Ad illius ð phariſei pedes⸗ dam dicunt nos dicere: Faciamus mala vt
ſi talis mlier acceſſiſſet:dicturꝰ erat qð eſai⸗ eniant bona. icit em̃ aliquis: Si cui mo/ Eſa.ʒ⁊. as de talibꝰ dicit: Recede a me:nolime tan dicũ dimirtit᷑ modicũ diligit: cui autẽ plus gere:qm̃ můdus ſum. Acceſſit autẽ ad dñm vimittit᷑ plus diligit: expedit plus diligere
B imunda vt rediret munda. Acceſſit egra:vt; min diligere:opoꝛtet yt multũ peccemꝰ: rediret ſana. Acceſſit ↄfeſſa:yt rediret ꝓfel⸗ et multũ debeamꝰ qð nobis dimitti cupia⸗
ſa. Audiuit em̃ dñs phariſcũ cogitantẽ. Jã mus: vt dimiſſoꝛem magnoꝛũ debitoꝛũ am hinc intelligat phariſeus:ſi non poterat vi⸗ pliꝰdiligamꝰ. Peccatrix em̃ illa mulier quã dere peccantẽ: qui potuit audire cogitantẽ. to plus debebat:ranto dimiſſoꝛẽ debitoꝛuʒ Pꝛopoſuit ergo homi ſimilitudinẽ de duo⸗ ſuoꝛũ amplius diligebat: domino ip̃o dicẽ/ bus:qui debebãt vni feneratoꝛi.Etiã ipſus te: Dimittunt᷑ ei peccata multa:quia dilexit Lud em̃ ſanare cupiebat: negratis apud eũ pa⸗ multũ. Quare autẽ dilexit multũ: niſi quia nnẽ comederer: Ihᷣm paſcẽtẽ eſuriebat: ipſũ debebat multa? Veniq; addidit etadiũxit: 1². 3 emẽdare:ipm mactare: im mãducare:im ui auteʒ modicũ dimittit᷑:modicũ diligit. ſuũ coꝛpꝰtraijcere volebat:ſiẽ⁊ illi mulieri Vonne expedit inqt vt mltũ mihi dimittat N öß. fam̃aritane dixit: Sitio. Quidẽ ſitio: Oeſi ¶ ᷓ;ᷓ minus: vnde amplius diligam dominũ dero ſidẽ tuã. Sicunt᷑ ergo verba dñi in hac meũ Videtis certe ꝓfunditatẽ quęſtionis: — ſimilitudine:? agit trũq;: vt ⁊ ĩuitatoꝛ ille Scio. Videtis anguſtias tẽpoꝛis:et hoc vi , ſanet᷑ cũ ſuis cõdiſcũbẽtibꝰ dominũ noſtrũ detis ⁊ ſentiti. Accipite ergo pauca: Si ma⸗ — ieſum chꝛiſtũ pariter vidẽtibꝰ:pariterigno/ gnitudini quęſtionis nõ ſatiſfecero:interim rãtibꝰ: ⁊ vt illa mulier habeat fiduciã cõfel· ¶ pſentem recõdite ſermonẽ: in futuro tenete ſionis ſuę:nec pungat᷑ vlteriꝰ aculeis cõſciẽ debitoꝛẽ. Da nũc duos homies:xt ſub erẽ xuc. tie ſur · Sebebat vnus inqt quinquaginta plis euidẽtioꝛibus quod ꝓpoſui cogitetis vdenarios:alius quingentos. Donauit am⸗ Vnus eoꝝ plenus eſt peccatis:diu peſſime bobus. Quis eum pius dilexite Reſpõdit vixit: Alter autẽ eoꝝ peccauit pauca. Acce⸗ cui ſimilitudo ꝓpoſita erat: qð reſpondere dũt ergo ambo ad gratiã: baptizãt᷑ ambo: tim; ratio cõpellebat. Lredo dñe cui plus trant debitoꝛes: exeũt liberi: plus dona⸗ donauit. Et attẽdens mulierẽ dixit ad ſimo ſum eſt vni:minus alteri. Interrogo quãtũ nem: Vides hanc mulierẽ? Intrauii domũ quiſq; diligat. Si inuenero plus diligere eñ tuã:aquã pedibus meis non dediſti:hecla⸗ cui peccata plura dimiſſa ſunt: vt illiꝰq mul⸗ ¹ ſuis lauit mihipedes:⁊ capillis ſu/ ta peccauit: vtilioꝛ erat multa iniquitas ne 1 ehn neu i: illa pedes tũ ⁊ illũ diligere quãtũ?⁊ ille diligit cu mul⸗ 1 1 ¹ meos vnkit V guẽto. eo dico:dimittun/ ta ſunt dimſſa: quomodo reſpondebo vel⸗ turel eccata multa: quoniam dilexit mul⸗ bis dñi:quõ non verũ erit qð veritas dixit: tũ. Cui autẽ modicũ dimittit᷑: modicũ dili ¶ Cui modicũ dimittit᷑: modicũ diligit? Sed C git. Sꝛit᷑ queſtio ꝓfecto ſoluẽda: quęatten/ ecce ait alids mihi ⁊odicũ dimiũ eſtn tionem veſtie charitaris veſiderat nefoꝛte multa peccaui: ettantũ diligo quãtum iſte ſufficere nõ poſſimus verbis ad totam eius cui multa dtmiſſa ſunt. Tu verum dicis an
chul ₰ lic m0 tra dic nol
dil kui zin ſtat Pang niſc 3 oſc nöõl quo quo din Lui hom adm mih coni ynꝰ
piiʒ henc
tuel

tan Homelia XXIII
un aw chꝛiſtꝰ? Ad hoc tibi dimiſſũ eſt mẽdaciũ tuũ eſt:et dimiſſum vidiſti: mihi debes et tu qð e dellagun, yr mẽdacij dimiſſoꝛi crimẽ imponaſ⸗Si mo non feciſti. Nullũ eſt em̃ peccatũ qð fecit hõr unutunt dicũ tibi dimiſũ eſt: modicũ diligis. Siemm qʒ nõ poſſit facere alterh Kberectg, AckSputug modicũ eſt tibi dimiſſũ ⁊ plurimũ diligis cõ factus eſthõ. ʒã nũc quãtũ potuimꝰqueſit n 5
n bentit tradicis ei qͥ dixit: Cui modicũ dimittit:mo onẽ ꝓfundã in tantilla tpis bꝛeuitate ſolui.
nbisvetinn dicũ diligit. li vo plus credo: quite plus mꝰ: Aut ſi nõ ſoluimꝰ: debitoꝛes vt dixite⸗„ ustisdchaylit nouit. Parũ tibi dimiſſũ putas: ꝓꝛſus paꝝ nemur. Illud potius bꝛeuiter videamulde%
beioin diligi. Quid ð inqͥt facere debui? aplta ma/ remiſſione peccatoꝝ.hõ ꝑutabat᷑ chꝛiſt: et 7 Watilaſnn la cõmittere: et multa eſſeꝗᷓ poſſet ille mihi ab illo qui inuitauit:et ab eis qͥ parit diſcũ omuciuh dimittere:vt ampliꝰ poſſem diligere: Angu bebant. Neſcio ͥd illa Peccatrix plus in do⸗ 5 eplis: Etſun ſtat nos: Sed da hec vera dñs ꝓpoſuit: ab minoyiderat. Nã quare fecit illa oĩa: n ℳ re Fichmusnin S anguſtijs liberet me. Sictũ eit h ꝓpter pha ſbĩ dimitterẽt᷑ peccataꝰ Mouerat ð ilũ poſ⸗,
iligua niſgũ illũ: qui vłnulla vel pauca ſe putabat ſe dimitt peccata: ili autẽ noueranthoiem h, digt: uui habere peccata. õ em̃ dũm inuitaret niſi nõ poſſe peccata dimittere. Et credendũ eſt
epedi uen Vnulũ viigerer Sʒ qᷓ; parũ erateMon qʒð oẽsꝛid eſt ⁊ illi diſ cũbentes: et illa mlier tetytnulti oſculũ dedit: nõ ſaltẽ aquã ad pedes: Et ſi accedẽs ad pedes dh:oẽs hi nouerãt hoie nobis dinite nõ lach:ymas: nõ illo obſequio ꝓſecutꝰ eſt poſſe pcrã dimittere. Cũ ð oẽs Bnoſſent nagno— auo ilã m̃lier Iᷓ nouerat quo ſanaret᷑ et a üta ꝗᷓ eredidit eũ poſſe peccata dimittere
rchlano 1 duo ſanaret᷑. phariſceideo parũ diligis· ¶ qᷓ; hominẽ eſſe intellexit. Deniq; cũ dixiſſet — parlitibi vimitti ſuſpicaris. Iõ q parũñ mlien: Simittũt tibi pctã tua: cõtinuo ille: oiniſo icin dimittit:ſed qꝛ paꝝ putas eſſe qůð dimittit᷑. Quis ẽ iſte q peccata dimittitAQuiſeſt iſte but: donnoijoni MAuid ð inqͥt illerEgo qꝛ homicidiũ nõ feci:. quẽ iam mulier peccatrix cognouit? Tu re
aamulnquuna homicida deputãdus ſũ? Qui adulteriũ nõ cũbens quaſi ſanus: medicũ ignoꝛas: quia Wnadmiſi padulteno puniẽdus ſuʒ: Autita naioꝛi foꝛſtran febꝛe mentẽen perdidiſti. 4 atcau mihi dimittẽda ſunt qᷓ nõ cõmiſiꝰ Ecce iteꝝ Naz⁊ phꝛeneticꝰ ridens ploꝛat᷑ a ſanis. Tf nunt:modicdi K- conſtitue duos: ⁊ loquamur ad eos. Venit ilud bi noſtis:bene tenetis: Tenete: qꝛhõ
t mtů mbidinn vn ſuglex peccatoꝛ: coopertꝰ ſpinis tanqᷓ; nõ poteſt peccata dimittere. Illa que ſibia
us diligom don Mð.cʒ. hericiꝰ?: ⁊ nimis timidꝰ tanq́; lepus· Sᷓ pe chlſto peccata dimitti credidit:Khꝛiſtũ nõ
undittẽ queſtion tra eſt refugiũ hericijs et lepoꝛibꝰ. Venit; hominẽ t̃ ſed ⁊ deñ credidit. Quis eſt iſte
ustipoꝛis:etho ad petrã: inuenit refugium:accepit auxiliũ. qiũt qui etiam peccata dimittit?t dñs F
egd paucu:Si Alꝰ nõ multa cõmiſit: qͥd ei faciemꝰ vt mul qs eſt iſte dicẽtibus)nõ dixit:fili⸗ dei: vᷣbũ
lueum 7 küdiligat⸗ Quid ꝑluadebimꝰCõtra verba dei:non hoc dixit: ſed in eo qð putabãt ali⸗ nonnſun Auci 7 dñi veniemꝰ: Cui modicũ dimittit᷑: modicũ Quãtũ eos manere pmittens: foluit quęſtio sboniei diligit? Ita plane cui modicũ dimittit. Sʒ nẽ⁊ motus iloꝝ· Aui em̃ videbat diſcũbẽ⸗ oů ppoliugn 2. oů qui dicis te nõ młta cõmiſiſſe. Quare? es:audiebat cogitãtes:cõuerſus ad mulie⸗„„— tpetuns du Quo regẽte Deo gratias: qð motu ⁊ voce—ẽ: ides tua inquit te ſaluã fecit. icbi⸗ ℳ—
— veſtra intellexiſſe vos ſignificaſtꝭ. Jã yt vi⸗ cũnt: Auis ẽiſie nietiã pecc ta dimittit: ni: baytůnt deo ſoluta eſt queſtio. hic multa cõmiſit:et ui me putant hominẽ: hominẽ putent:Fi pe multoꝝ debitoꝛ factus eſt:Ille gubernante des tua te ſaluã fecit. Medicꝰ bonus egros ⸗ tcütlben ovo deo pauca cõmiſit. Lui deputat ille qð di⸗ nð ſolũ pᷣſentes ſanabat: ſedet futurosetiã mne V miſit:huic iſte deputat qð nõ cõmiſit. Ad ßuidebat. Futuri erãt homies qui dicerẽt:
utnl lter non fuilti in illa tua vita prerita plena Ego peccata dimitto:ego iuſtiſico:ego ſan/ ihlu eiatnödumillumiat⸗ nõdum boni cricoꝛego ſano quẽcãq; trpeo⸗ Eripſo?
it malũc diſcernẽs: nonqũ credẽs in ilũqte iſti numero ſunt qdicũt: Nolime tanꝗere. Eſa.32. Intenogoib eſcientẽ regit. Hoc tibi dicit deus ru: Re Vſqʒadeo ex iß̃o numero ſunt: vt nupĩcol⸗ s Fäſ„ gebã te mihi:ſeruabã te mihi: vt adulteriũ latiõe nf̃a qð etiã in geſtis ipᷣis loqui poter? tiledlha oncommitteres ſuaſoꝛ defuit:et vt ſuaſo: mus:cũ eis a cognitoꝛe eſſet cõſenſus obla⸗
0do deeſſet ego feci. Locus et tpᷣus defuit: et vł us vt ſederẽt nobiſcũ eſpõdẽdũ putarẽt:
ian, eelenregoſecrfutſuaſorenonde, ſeipumetnobt0een eret Hooii— oleſui. Agnoſce ð gratiã eius: cui debes lut noſtra cõtagio pueniret. Vide ſi nõ eſt:
—
nõadmiſii. Pibidebet eqð factũ ¶Folimetangere: quis můdus 1ꝗ. Alio aũt

——————˖
—
* 4 1 f
1 3 . 3 1.
die vbi opoꝛtunius erat:cõmemoꝛauimus eos huius miſerrimę vanitatis:cum ageret᷑ de ecclia:qꝛ mali in ea nõ ↄtaminãt bonos: reſpõdimꝰ eis: qꝛ ideo ſedere nobiſcũ nolue rũt:⁊ dixerũt ſe ſcriptura dei fuiſſe cõmoni⸗ tos: quia videlicʒ ſcriptũ eſt:nõ ſedi in cõ⸗ cilio vanitatis. Sixim ꝰſi ideo nobiſcũ ſede⸗ ð.. re noluiſtis:qꝛ ſcriptũ eſt:õ ſedi in cõcilio vanitatis:quare nobiſcũ ingreſſi eſtis: cum cõſequẽter ſcriptũ ſit:Et cũ iniqua gerẽtibꝰ Eſa.ʒ⁊. nõ introibo · Ergo in hoc ꝙ dicũt: Noli me xuc.. tangere: quia mũdus ſum: ſimiles ſunt illi 7 phariſeo qͥ dñm inuitauerat: et ꝓpterea eü
„
Q putabat neſciſſe mulierẽ: qinõ eã ꝓhibue.
ratacõtactu pedũ ſuoꝝ. Sedin eo phariſe
melioꝛ: qꝛ cũ putaret hominẽ chꝛiſtũ:nõ cre⸗
—
ebat ab homie poſſe dimitti peccata. Ahe⸗ lioꝛ ð iudęis qᷓ; hereticis aparuit intellectꝰ.
Judęi direrũt: Quis eſt hic qͥ etiaʒ peccata ſtũſctĩ:⁊ in eis euidẽter apparuit. Qð cũ vi
imittit? Audet ſibi hõ h vſurpare? uid ↄtra heretic?Ego dimitto:ego mũdo: ego ſanctiũco. Reſpondeat illi:nõ ego ð chꝛiſiꝰ. O hõꝛqñ ego a iudęis putatꝰſũ hõ:dimiſſi⸗
onẽ peccatoꝝ fidei dedi. Non ego ſed reſpõ
et tibi chꝛiſt?: O heretice tu cum ſis homo dicis:veni mulier:ego te ſaluam facio:Ego
cũ— hõ———— tua
Eimotk.1 te ſaluã fecit. Reſpõdent neſciẽtes:ſicut ait ſaplus:ne Hoauũt: neq; de quibus affir⸗ 6 atepöeeevicht Sns bimihthe. Wattd·is. mines peccata: falſũ eſt qð ait chꝛiſt? Queę 0. ſolueritis in fra: üt⁊icelo. Neſcis q̃re B dictũ ſit: quõ dictũ ſit. Daturꝰ erat do
—
P, 7 2 inꝰ homib?ꝰ ſpm̃ſanctũ:et ab ipſo ſpũſan⸗ —„ 6 —
e eto fidelibꝰ ſuis dimitti peccata: Nõ meritt * hoim volehat intelligi dimitti peccata. Nã qd es homoꝛniſi ęger ſanãdꝰ? Eis mihi eſſe 1q.i.vt eui⸗ medici: mech queremedicũ. Nã vthoceüi⸗ denter- ¶ denter oñderet dñs:a ſpũſancto quẽ dona⸗ nit ſidelibus ſuis dimitti peccata: nõ meri⸗ tis hoim:quodã loco ſic ait reſurgẽs a moꝛ⸗ Job. ⁊0. tilis: Accipite ſpm̃ſanctũ:⁊ cõtinuo ſbiecit: Sicgi dimiſeritꝭ peccata:dimittunt᷑ ei: hoc eſt ſpũs dimittit:nõ vos. Spũs autẽ deus eſt. Beus 5 dimittit nõ vog. Sed audi ſpi⸗ Corſzu ſitũ. Quid eſtis voMeſcitis: qꝛ tẽplũ dei eſtis: ſpũs deihabitar in vobis? Et iterũ: Corſ.. Neſcitis: qꝛ coꝛpoꝛa veſtra templum eſt ſpi⸗ rituſſancti:queʒ habetis a deo? Deus ergo habitat in templo ſuo:hoc eſt ĩſanctis ſuis Rdelibus:in eccleſia ſua ꝑeos dimittit pec⸗
—
catatqʒ viua templã ſint. Sed q̃dimittit %⸗ 7—
Anguſtini
hominẽ:põt dimittere ⁊ ßᷓter hominẽ. Neq dem̃ minus eſt idoneus ꝑ ſe dare: qul põtper aliũ dare. Per iohannẽ qͥbuſdã dedit: Ipſi ioßiꝑ quẽ dedit aperito volens de oſtẽ h dere ⁊ huicᷣitati atteſtari: Cũ quidã ĩ ſama ria euãgelizati eẽnt ⁊ baptizati eẽnt ⁊ bapti Zati a ppilipo euãgeliſta vno de ſeptẽ dia⸗
conis pᷣmit electiſ: nõ acceperũt ſpĩſanctũ
⁊ hapfizatierãt. Nũciatũ eſt diſcipulis qui ⁊c
erant hieroſolymis: ⁊ venerunt ad ſamariã vt illi qui baptiʒati erant ꝑ impoſitionẽ ma nus eoꝝ acciperẽt ſpiſanctũ. Et ita factu eſt. Venerüt⁊ impoſuerũt eis man?: acce⸗ perũt ſpiritũſanctũ. Auia tunc ſic dabatur ſpirituſſanctus:vt etiã atpareret datꝰ. Qui em̃ eum accipiebãt linguis omniũ gentium oquebãt᷑: vt ſigniſicarẽt eccleſiã in gentibꝰ
linguis eim locuturã. Acceperũt ergo ſpiri-
diſſet ſymon: putãs Beſſe hoim: voluit eſſe ⁊ ſuũ. Quod hoim putauit:ab hoibus eme ßre voluit. AQuãtaʒ inquit a me vultis pecu⸗ niõ ſumere: vt ꝑ impoſitionẽ manuũ meaꝝ det᷑ ſpũſſctũs? Tũc eũ deteſtatꝰ petrus ait: Bõ eſt tibi ꝑs neq; ſoꝛs in hac fide. Donum dei putas pecunia cõparãdũ? Pecunia tua fecũ ſit ĩꝑditionẽ:⁊ cętera ᷓᷓ ibi cõgruẽter lo cutus eſt. Quare aũt ego cõmemoꝛari vo lui:intẽdat charitas vf̃a. poꝛtebatvt de⸗ pus oſtẽderet ſe ꝑ homies opari:ſed deinde
ne putarẽt hoies qð putauit ſimon: homis
Mlud eſſe nõ dei: qᷓ;q; ⁊ ipſi diſcipuli hoc no⸗ uerant. Nã centũ viginti homines collecti A erãt: qñ in eos ꝑ nulii manus impoſitionẽ venit ſpirituſſanctꝰ. Quis em̃ tũc eis man impoſuerat? Et tamẽ venit ⁊ pᷣus impleuit: Poſt illud ſcandalũ ſmonis:quid egit de? Videte doctoꝛẽ:ſermonib?ꝰß non rebꝰ.Idẽ c ipſe philippus qui baptiʒauerat homines et nõ in eos venerat ſpirituſſanctꝰ niſi cõueni⸗ rẽt apli ⁊ eis manus impoſuiſſent:baptiza⸗ uit eunuchũ:id eſt ſpadonem quẽdam can⸗ dacis regine:qui adoꝛauerat in hierlm:⁊re⸗ diens inde iegebat ſcurru ſuo eſaiam ꝓphe tã:⁊ nõ itelligebat. Admonitphilipp accel ſit ad currũ:expoſuit lectionẽ:inſtruxit fidẽt euãgeliʒauitxp̃m · Credidit eunuchꝰ ixpᷣm: ⁊ ait cũ veniſſent ad quandã aquã: Ecce ad qͥs me ꝓhibet baptiʒari? Ait iili philipus: Si credis ĩ ieſuʒ chꝛiſtũ Reſpõdit ile. Lre⸗ do filiũ dei eſſe ieſum. Lõtinuo deſcẽdit ců illo in aquã. Impleto baptiſmati myſteno
—
uofſ4. I
Uubaz ch
a ſü
t
l,
i
le 3
ger
tõ
die Fere dieb ſol

omelia
eo ſacramẽto ne hoim putaret᷑ donũ ſpirit⸗ ſancti:nõ expectatũ eſt ſicut tũc vt venirent apli:ſed cõtinuo venit ſpũſſanctꝰ. Soluta ẽ mois cogitatioꝛneĩtali cogitatõe haberet imitatoꝛes. Deinde aliud mirabiliꝰexẽplũ. Petrꝰ venit ad centurionẽ coꝛneliũ: ad ho⸗ ethiu minẽ icircũciſũ gentilẽ: cgit ei pᷣdicare chꝛi wſh ſüieſum:⁊ illix eis qcũ ilo erãt. Adpuc lo⸗
Kemennti⸗. quẽte petroꝛnõ dico nõdũ imponẽte manũ Mennpin ed nõdũ etiã baptiʒante:ci dubitarẽt qui tſpůluci. eut erãt cũ petrovtꝝ incincũciſi baptizãdi eẽnt: wolueütesnn Matũ qͥppe erat int eos qͥ crediderãt:⁊ eos iQuutuſn qui fideles ex gentibus facti erãt ſcandalũ) tetiapanuui iudęi chꝛiſtiani:id eſt ex iudgis chꝛiſtiani:qꝛ itlinguisomni baptizabant᷑ incircũciſi: vt hãc deꝰ tolleret icriteccci ꝗſtionẽ:cũ loquit petrus:venit ſpũſſanct?: utccoieh impleuit——— eos qui— 146—„ 5 QR gC utmagnud erant. Et ipſa atteſtatiõe rei magneę: qᷓſi a
— clamatũ eſt ad petrũ: Auid de aqua dubi⸗ Mil tas? Jaʒ ego hic ſum. Secura ð ꝗᷓlibet aia a inpututbhin multa neqcia ꝑ dñi gratiã ſe liberãdã:tanqᷓ
utanen imunda ꝓſtitutione mundãdai eccleſiã cre⸗ inpoſtontnni dat: accedat ad pedes dñi: quęrat veſtigia lücci deter ym di:cõſiteat᷑ lachꝛymas fundens:tergat ca⸗ leshbut pillis ſuis. Pedes dñi:pꝛedicatoꝛes euãge⸗ ucõpꝛriciipu lj. Lapilli mlieris ſupflug poſſeſſiões. Ter⸗ cteniii gat capilliſ:tergat ꝓſus: oꝑet᷑ miſericoꝛdiã: tatbeßocn cũterſerit oſculet᷑: accipiat pacẽ vt habeat tas vfa. Oyoumn charitatẽ. Acceſſit ad ta lem: baptiʒata eſt a pdomies onlir tali qualis erat aplus paulꝰ: audiat ab illo:
go putuuiunorl. 4. Imitatoꝛes mei eſtote:ſẽ ⁊ego chꝛiſti. Pa⸗ lthn Pbi. ptiʒata ẽ aũt ab aliquo ſua q̃rente nõ qj ieſu
vignn bone attb ·3. chꝛilti: audiat a dño: Quę dicunt facite: qᷓ Anun⸗ aũt faciũt facere nolite. Secura ſit ⁊ in illo:
. nnh ſuue in bonũ euãgeliſtã incurrat:ſiue in eñ qᷓ rtjum qð dicit non facit. A dño em̃ ſecura audiet: — in Xuq.7. Vade mulier:fides tua te ſaluã fecit. emonb'iuut De anniuerſario ep̃alis oꝛdina⸗ ubeyrzuoun⸗ tionis: qͥd in eo attẽdendũ ac reco⸗ uſpntuſn lendũ ſit: Homelia XR nuonpouln Fe quidẽ omi⁊ omĩ hoꝛa et cura oĩ⸗ eſ ſpadonen e d no cõtinua dilectiſimi cogitare de⸗ wue bet epᷣus quãte diſpẽſatiõis farcinã utſumſo gerat: qualẽ de illa rationẽ dño reddat ſuo. nSn 3 Verũtamẽ cũ dies anniuerſariꝰnfę oꝛdina iuleanh tiõis exoꝛit:tũc maxie honoꝛ huiꝰ officij tã⸗ i aw moiponat: attẽdit. Intereſt auteʒ ꝙeo — qunti ₰ die qͥ id pus ſuſcepimꝰ:tantũ quẽadmoduʒ 4 3 in⸗ gerendũ eſſet cogitauimꝰ: an vᷣo ↄſequẽtib⸗ e diebpcipuec illo q eius olẽnifas agit᷑:nõ h ſolũ futura eius quẽadmodũ deinceps gerĩ
debeãt cauta pᷓuiſiõe ↄſulim?ꝰ: verũetiã p̃te⸗
rita quẽadmodũ geſta ſint ſollicita recoꝛda-
tiõe recolimꝰ: vt noſmetipſos in benefactis imitemur: ⁊ ſi q̃ culpanda trãſierũt ne repe⸗
tant᷑ curemꝰ:vt ignoſcant᷑ oꝛemꝰ: ⁊ accuſati
onẽ diaboli vbi poſſimꝰrecte agendi ſeduli⸗
tate fugiamꝰ: vbi aũt non poſſumꝰ: ↄfitẽdi
pietate vincamꝰ. Siẽ em̃ futura peccata ne⸗
gligẽdo iuſticiã cõmittũt᷑: ita pᷣteritã iiuſti⸗
ciã defendẽdo firmant᷑. Sicut ð ne fiãtꝓſpi
cit charitas: ita facta delet hůilitas:vt ꝗᷓ iã
nõ poſſunt recte agẽdo nõ admitti: poſſint
ſaltẽ nõ ſupbiendo dimitti. idicimꝰquip⸗
pe dicere patri nf̃o qͥ eſt ĩcelis. Dimitte nob Wattk.s. debita nf̃a:ſiẽ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus
nris. Qð vt veraciter dicere poſſimꝰ:etiam inimicos ños opoꝛtet vt diligamus: qͥs tñ Watth. habere niſi cogẽte iuſticia nõ debemꝰ. Nam ſi homies nobis ꝓ nt̃is malis meriti inimi⸗
ci ſunt: non curandũ eſt vt eis debita dimit
tam?: ſed timendũ potiꝰ ne reddamꝰ. Q̃
ſi nos merito nrę iniqͥtatis oderũt:nos eoꝝ
nõ ipſi noſtri ſunt debitoꝛes. Die ð iſto ſol⸗ B lenni epᷣatus meipus paucis alloquar debi
toꝛes meos: q̃ mihi neſciẽtes apud deũ ſuf⸗ fragant᷑ dũ faciũt debita quę dimittã: vt et
mea mihi debita dimitti ꝓmerear. Tobis
itac; dico ſiue pᷣſentibꝰ ſiue abſentibꝰquibꝰ
inimicꝰ efficioꝛ verũ pᷣdicans: quibꝰ cõſulẽ ⸗
do videoꝛ oneroſus: quoꝝ requirẽs vtilita/ tẽ:cogoꝛ offendere volũtatẽ:Molite fieri ſẽ᷑ Pẽ.zi. equus ⁊ mulus: nõ habẽtes intellectũ. Mã
⁊ hec iumẽta eos calce moꝛſuq; apetũt a q⸗
bus curant᷑:vt curent᷑ eoꝝ vulnera cõtrectã- tur.Mõ parcis:nõ parco:aduerſaris:aduer⸗ ſoꝛ:reſiſtis: reſiſto. Lucta nos cõparat: ſed cauſa ſeparat. Tu inimicus es medico: ego moꝛbo. Tu diligẽtie mee:ego peſtilẽtie tuę. Retribuebãt inqt mihi mala ꝓ bonis: ego Ms.3. autẽ oꝛabã. Quid oꝛabat:niſi: par ignoſce Luc.⁊. illis:qꝛ neſciũt qͥd faciũteCũvobis inqͥt de⸗ Wattb.. traxerint:⁊ dixerint om̃e malũ aduerſũ vos ꝓpter iuſticiã:gaudete ⁊ exultate: qꝛ myrceſ vf̃a multaẽ in cœlis. Vos tñ coꝛrigite puerſi tatẽ veſtrã:agnoſcite charitatẽ nr̃aʒ: reddi⸗ te dilectiõʒ dilectiõi: nolumꝰ maioꝛẽ cũ vfa pditiõe mercedẽ. hec debitoꝛibꝰ meis qui⸗
bus dimitto vt dimittatur mihi:nũc pauca
ſufficerẽt. Deinde alloquẽdi ſi pauluiũ etiã illi quibus debitoꝛ ſuʒ:non ſicut ait aplus: gręcis ⁊ barbaris: ſapiẽtibus ⁊ inſipiẽtibus Ro
debitoꝛ ſum: Nã talis debitoꝛ etiã ego pꝛo

Luc ·
turbatus:ſi quẽ foꝛte non vt poſcebat audi⸗
mearũ viriũ exiguitate: diſpẽſatiõiſq; par/ tiuncula:nõ quibuſdã ſed omnibꝰ ſum. Ve rũ nũc de his debitis loquoꝛ ꝗᷓ mihi dimitti nõ a me exigi cupio. Meq; em̃ ſic tumoꝛẽ Vã⸗ nę mẽtis extolloꝛ: vt audeam dicere ex quòo puiꝰ muneris ſarcinã poꝛto:nullũ a me ho⸗ minẽ ꝑperam leſum:hoc cuilibet homitam multis ⁊ moleſtis actibꝰoccupato atq; diſtẽ toꝛ ne dicã impoſſibile certe difficile ẽ: quã⸗ tomagis mihi qͥ noui infirmitatẽ meã quaʒ cũ meis ⁊ꝓ me vris oꝛationibꝰ diebꝰ ac no⸗ ctibꝰ offero ſanãdã dño deo meo. Diuerſa⸗ rũ ergo curarũ ęſtibus ac difficultatibꝰ con ⸗
ui:ſi quẽ triſtius q; opus erat aſpexi:ſiĩ quẽ verbũ durius qᷓ; opoꝛtebat emiſi:ſi quẽ coꝛ⸗ decõtribulatũ? opus indiguũ reſpõſiõe in⸗ cõgrua cõturbaui:ſi quem pauperẽ mihi in gliud intento impoꝛtuniꝰ inſiſtentẽ vł p̃ter⸗ miſi vel diſtuli vel etiã nutu aſpero ↄtriſta⸗ ui:ſi cui de me falſi aliqd tanq; homi de ho⸗ mine ſuſpicãti:iuſto acerbius indignat ſũ: ſi quis in ſua ↄſcia nõ agnouit qð de illo hu manitꝰ ſuſpicatꝰ ſum: vos qͥbus ꝓ his atq; huiuſmodi offenſis eſſe me fateoꝛ debitoꝛẽ: ſimul me veſtrum credite debitoꝛem. Mam pullos quos fouet ſepe in anguſtijs ſed nõ toto pedis pondere calcat ⁊ mater:nec ideo s.deſinit eẽ mr̃. Dimittite:vt dimittat᷑ vobiſ. Dimittite amãtivos debita difficultatis:qͥ nec cõtra inimicos debita crudelitatis tene re debitis. Ad ſummã omnes obſecro:com mẽdare dño curã ꝓ vobis meã. hanc enim iuſte expeto ꝓ mevf̃am vt quicqͥd meaꝝ eſt ip̃terita offenſionũ ꝓpitius ignoſcat:nõ ſe⸗
uerus agnoſcat. Qð mihi deinceps tempo⸗
ris ſub hac ſarcina erit iter agentem regat:?
ſuis oculis placentẽ vobiſqʒ vtilẽ faciat: vt
nõ hoꝛroꝛẽ ac pꝑnam meã: ſed gaudiũ ⁊ co⸗ ronam meã vos eius cõſpectus inueniat.
de eadem re qua ſtatim ſupꝛa:
PMomelig·MRvw. 4„ diernus dies iſte fratres chariſſi⸗
h mi admonet me attẽtiꝰ cogitare ſar
cinã meã. De cuiꝰpondere etiã ſi mi hi die noctuq; cogitandũ ſit:neſcio: quo tñ mõ anniũſariꝰ iſte dies impingat eã ſenſibꝰ
meis: vt ab ea cogitãda oĩio diſſimulare nõ
poſſim. Et quãto anni accedunt: ĩmo dece⸗ dunt:noſq; ꝓpinquioꝛes faciũt diei vltimo vtiq; qũq; ſine dubitatiõe venturo:tãto mi
hiẽ actioꝛ cogitatio ⁊ ſtimulꝰ plenioꝛ: qualẽ
Auguſtini dño deo nro rationẽ poſſim reddereꝓ vob· 2 hoc em̃ intereſt ini vnũquèch veſtrũ et nos 4 g vos pene de vobis ſolis reddituri eſtis S rationẽ:nos aũt ⁊ de nobis ⁊ de oibusvob. vel Ideo maioꝛ eſt ſarcina: ſed bñ poꝛtata ma⸗ bil ioꝛẽ gloꝛã comparat: Infidelit aũt geſta ad pu imaniſſimã p̃cipitat penã. Auid ð mihi bo⸗ Iu die maxime faciendũ: niſi vt cõmendẽ vob 3 te ꝑiculũ meũ: vt ſitis gaudiũ meũ: Periculũ l l autẽ meũ eſt:ſi attendã quomõ laudatis:et n diſſimulẽ quõ viuatis.lle em̃ nouit ſp cui en oculis loquoꝛ:imo ſub cuius oculis cogito:. 4h nõ me tã delectari laudibꝰ popularibꝰq; ſti gar mulari⁊ angi quõ viuãt qͥ me laudãt. Lau⸗ dico dari aũt a male viuẽtibꝰnolo:abhoꝛreo:de⸗ habe teſtoꝛ: doloꝛi mihi eſt nõ volũtati. Laudari kba aũt a bñ viuẽtibꝰ ſi dicã nolo:mẽtioꝛ.Si di mohl cam volo: timeo ne ſim inanitatis apeten⸗ ven tioꝛ qᷓ; ſoliditatis. Ergo qͥd dicãt Nec plene dut. voloꝛnec plene nolo. Non plene voloꝛnein&oge laude hũana pꝑicliter. õ plene nolo: ne in⸗ Poſi grati ſint qbꝰpᷣdico. Sarcina aũt mea quã p eſehe mõ audiſtis cũ eʒechiel ꝓpba legeret᷑: Paꝝ leiſic eſt eĩ quia dies ipſe admonet nos eandem onen ſarcinã cogitare: Inſuꝑ etiã talis lectio reci quom tat qᷓ nobis incutiat magnũ timoꝛeʒ: vt qͥd Aſig poꝛtemus cogitem?: qꝛ niſi nobiſcũ qͥ impo leſali juit poꝛtet:deficimꝰ. Ecce audiſtl. Terra in ꝑxc m quit ſuꝑ quã induxero gladiũ et poſuerit nevi bi exploꝛatoꝛẽ qui videat gladiũ ſ upueniẽ qdiui tem ⁊ dicat ⁊ denũciet: veniente aũt gladio Zule taceat ille exploꝛatoꝛ:⁊ ſuꝑueniens gladius npete ſuꝑ peccatoꝛẽ occidat:peccatoꝛ quidẽ ꝓ ſua go inictate moꝛiet᷑:ſanguinẽ autẽeiꝰ de manu nöref expioꝛatoꝛis inquirã. Si aũt viderit gladiũ i Proc ſupuenientẽ ⁊ tuba cecinerit ⁊ nũciauerit:et Scieb ille cui annũciat non obſeruauerit: ille qui⸗ ſemin dem in ſua iniq̃tate moꝛiet:exploꝛato: autẽ gure:t aiaʒ ſuã liberauit. Et tu fili hoĩs exploꝛato⸗ iudc rẽ poſui te filijs irt. Expoſuit qͥd dixerit gla Iita diũ. Expoſuit qͥd dixerit:exploꝛatoꝛẽ: Expo dinhe ſuit quaʒ dixerit moꝛtẽ. Non nos ꝑmiſtt in lunn obſcuritate lectiõis excuſare negligẽtiã no⸗ nepde ſtrã. Poſui te ð inqͥt exploꝛatoꝛẽ. Si dixero quide peccatoꝛi moꝛte moꝛieris ⁊ tu tacueris:⁊ ille teau in peccato ſuo moꝛtuꝰ fuerit: ille quidẽĩpec derem cato ſuo moꝛiet᷑ digne⁊ iuſte: ſanguinẽ aut eiger eius de manu tuo requirã. Si aũt tu dixer acton peccatoꝛi moꝛte moꝛieris:⁊ ille ſe non obſer ueree uauerit: ille in iniquitate ſua moꝛiet:tu vo huide animã tuaʒ liberaſti. Releuate ergo fratres dimeo. releuate ſaſcinã meã:⁊ poꝛtate mecũ · Ben valus

un
nn viuite: Natalis domini imminet: paſcẽdos ſots riin cõpaupꝑes noſtros habemꝰ⁊ cũ eis cõmuni ensini canda eſt hũanitas. Vobis aũt fercula mea ntſebigu verba iſta ſunt:paſcere omnes pane tracta ut Jnfictti bili et viſibili nõ ſufcio. Inde paſco:vnde tutpeni pe. paſcoꝛ. Miniſter ſum:paterfamilias nõ ſũ. aümn Fnerobieagono: vndeetegovuo. e insgudi theſauro dñico: de epulis illiꝰ patriffamili⸗ ttendiquon⸗ aCon s. as:qui ꝓpter nos paupꝑ factus eſt cũ diues uans.Ilej uu eſſet:vt eiꝰ pauꝑtate nos ditaremur. Si pa⸗ o ſubcune uit nem vobis ponerẽ:fracto pane ſingula fru⸗ nlaudth alsc ſta ablaturi eſſetis:etſi ego multũ ponerem —, pparũ ad ſingulos ꝑueniret. dModo aũt qð itne vico ⁊ oõs totũ habent:⁊ ſinguii quic; totũ uenb nohttn habent. Mũquid em̃ verbi mei int᷑ vos ſyl⸗ actnö winlk labas diuiſiſtis? Mũquid ißius ꝓducti fer⸗ idicinohnju⸗ monis ſingulaverba abſtuiiſtis: Anuſqſqʒ enin veſtrũ totũ audiuit: ſed videat quomõ au⸗ Eoec diuit: quia erogatoꝛ ſum nõ exactoꝛ. Si nõ nolo. Hon pieun erogẽ⁊ pecuniã ſeruem:terret me euãgeliũ. duer. Höpieneh Poſſim enim dicere: AQuid mihi eſt tedio dcv. Sun eſſe:homibꝰ dicere iniq̃s:inique agere noli⸗ ezechic ppalpi te:ſic agite: ſic agere deſiſtite?quid mihi eſt ple admoncu oneri eſſe hominibꝰ? Accepi quomõviuam: Inſup etünn quomõ iuſſus ſum: quomõ pꝛęceptus ſum: tmagnütnnt Aſſignem quomõ accepi de alijs meredde⸗ enqniſntüt re rationẽ quo mihi: Euangeliũ me terret. uil Mam ad iſtam ſecuritatẽ ocioſiſſimã nemo Meme vinceret. Nihil eſt melius: nihil dulcius urer gutic qᷓ; diuinũ ſcrutari nullo ſtrepente theſaurũ. uvdeugii Bulce eſt:bonũ eſt: Pꝛędicare:arguere:coꝛ⸗ näcet: yeneuit ripere:edificare: ꝓ vnoquoq; ſatagere ma⸗ tator: inn gnũ onꝰ:magnũ pondꝰ:magn laboꝛ. Quiſ cudat petuu nðõ refugiat iſtũ laboꝛẽ? Sʒ terret euãgeliũ. nguntuichattß.a5. Pꝛoceſſit quidã ſeruus: et ait domino ſuo: quri. Siutnin Sciebã te hominẽ moleſtũ:metere vbi non haechet ſeminaſti: ſemaui pecuniã tuã: nolui eã ero⸗ nonobſets gare: tolle qð tuũ eſt· Si aliquid minus eſt ut noncicu iudica: ſi integrũ eſt noli mihi moleſtus eẽ. n.Etulbch⸗ Zit aüt ile: Serue nequõ: ex oꝛe tuo tecon⸗ iil Ewoſui⸗ dẽnabo. Quare? AQuia auarũ dixiſti me: nreit lucra mea quare neglexiſti: Sed timui dare onm ne pderem: hoc dicis. Plerũq; enim dicit᷑: nent quid coꝛripis? Perit ad illum qũ dicis: non öi6 qi⸗ te audit. Et ego inquit ille:nolui dare neꝑ⸗ ne nm derem pecuniã tuã. Ego veniens cũ vſuris ne exigerem: Erogatoꝛẽ inqͥt poſuerã te nõ ex⸗ nm ent um actoꝛẽ. Tu exerceres erogationẽ:mihi relin/ ogetutn queres exactioneʒ. hoc timens ð vnuſqͥſq; o req⸗ riu huideat quomõ accipiat. Si ego erogans nonens Dtimeo: qui accipit ſecurus eſſe debet⸗ Aui , malus fuit heri;bonus ſit hodie· hęc ẽergo
erogatio mea. Qui malus fuit heri: bonus ſit hodie. alus fuit heri et nõ eſt moꝛtuꝰ. Si moꝛtuus eſſet ⁊ malus eſſet: inde nõ re⸗ diſſet. Malus fuit heri: viuit hodie: pꝛoſit illi qð viuit: non male viuat. Quare ð diei heſterno hodiernũ vult addẽ malũ? Longã vitam vis habere:bonã non vis. Quis lon gum ferat malũ vel pꝛandiũ? Vſq;adeo cę citas mentis occuluit: vſqʒadeo ſurdus eſt homo interioꝛ:vt oĩa bona velit habere pꝛę⸗ ter ſeipſum? Vis habere villã? Nego te ha⸗
bere velle malõ villam. Vxoꝛem vis habe
re? Mõ vis niſi bonam:domũ nõ niſi bonã. Auid curram per ſingula? Caligã non vis habere malam:⁊ vis habere vitam malam. Auid ſi plus tibi noceat mala caliga qᷓ; vi⸗ ta mala? Lum tibi caliga mala et conſtricta nocuerit:ſedẽs diſcalcias te:abijcis:aut coꝛ rigis:aut mutas ne digitum lędas: et calci- as te mala vita qua animam perdas? Sed plane hoc video vnde fallaris. Caliga no⸗ cens doloꝛem facit:vita nocens voluptatẽ. Illud nocet:illud libet. Sed qð ad tempus libet:poſtea peiꝰ dolet. Qð aũt ad tpᷣus ſa⸗
lubꝛit dolet:poſtea infinita voluptate ⁊ abũ
danti gaudio letificat. Scðᷣm illud qð ſcri⸗ ptum eſt:Qui ſeminãt in lachꝛymis:in gau ẽ.I2ʒ.
dio metent. Et illud: Peati qui lugẽt: quo Watth.ʒ.
niam ipſi conſolabunt᷑.hęc ergo diligẽtius
attendẽtes: cogitemus iliud qð de luxuria ac yoluptate ſcriptũ eſt:Ad tempus inquit Iꝛouer.ʒ. indulcat fauces: poſtea felle amarioꝛ inue
nitur. Et quia vita noſtra in hoc ſeculo qᷓſi via eſſe cognoſcit᷑:opoꝛtet nos de laboꝛe ad requiẽ ꝑuenire:q; de requie ad laboꝛem. Et melius nobis eſt in via bꝛeui tpꝑe laboꝛare: vt poſtea in patria poſſimus ad ęternũ gau diũ feliciter ꝑuenire. Pꝛęſtante domino no/ ſtro ieſu chꝛiſto:qui cum patre et ſpirituſan cto viuit ⁊ regnat in ſycula ſeculoꝝ:Amẽ.
De ꝑmiſſiõe ac ꝓhibitiõe ſedẽdi
— ₰
in egctia qñ vel lectiões legunt᷑: veli
verbũ dei pᷣdicat: Homelia xxVl
te aliq̃t dies ꝓpter eos qͥ aut pe⸗ 2 a dib?ꝰ dolẽt: aut aliq̃ coꝛpis inęquali⸗ tate laboꝛãt: patna pietate ſollicit?
ↄſiliũ dedi:⁊ quodãmõ ſupplicaui:vt qñ aut paſſiones pꝛolixe:aut certe aliquę lectiones longioꝛes legunt᷑:qͥ ſtare non poſſunt humi liter ⁊cũ ſilentio ſedẽtes:attentis auribꝰau diãt ꝗᷓ legunt᷑. Nunc vᷣo aliquę de filiabus

—
Wattß ·⁊2. quod ſcriptuz eſt in euangelio:Zmice quo ⸗
DBancti
noſtris putant: ꝙ hoc aut omnes:aut certe
plures que ſane ſunt coꝛpoꝛe: frequẽter de⸗ beant facere. Mã vbi verbũ dei cęperit reci
tari: quaſi in lectulis ſuis ita iacere volunt:
atq; vtinq̃ vel iacerenttantũmodo:et tacẽ⸗
tes verbũ dei ſitienti coꝛde ſuſciperẽt: non
etiã ſe ita ocioſis fabulis occuparent:vt qð
pᷣdicatur nec ipſe audiant: nec alios audire ꝑmittant. Vnde rogo vos venerabiles filię
⁊ ſollicitudine patna cõmoneo:vt qñ aut le
ctiões legunt᷑: aut verbũ dei pꝛœdicat᷑: nulla ſe in terrã ꝓijciat: niſi foꝛte quã nimiũ gra⸗ uis infirmitas cogit: Sic tamẽ non iaceat:ß̃
P magis ſedeat:⁊ attẽtis auribꝰ quę pᷣdicant᷑ 1.q.1int᷑rogo
auido coꝛde ſuſcipiat. Introgo vos fratres vel ſoꝛoꝛes dicite mihi:Quidvobis plꝰ eſſe videt᷑:verbũ dei an coꝛpus chꝛiſti? Si verũ vultis reſpondere:hoc vtiq; dicere debetis ꝙ nõ ſit minus verbů dei qᷓ; coꝛpus chꝛiſti.
Et ideo quanta ſollicitudine obſeruamus:
quãdo nobis coꝛpuſ chꝛiſti miniſtrat᷑: vt ni⸗ hil ex ipſo de noſtris manibꝰ in terrã cadat:
tanta ſollicitudine obſeruemꝰ ne verbũ dei
qð nobis erogat᷑:dũ aliud aut cogitamꝰaut loquimur de coꝛde noſtro pereat:AQuia nõ
minus reus erit qui verbũ dei negligenter audierit:q; ille qui coꝛpus chꝛiſti in terrã̃ ca⸗
dere negligẽtia ſua permiſ erit. Vellẽ tamẽ ſcire ſi ab illa hoꝛa qua verbũ dei hdicari cę⸗ perit ſemꝑ pᷣcioſiſſimas gemmas et inaures
vel anulos aureos erogare vellemus: vtrũ
ſtare aut accipere vellẽt filie noſtre. Sine vl/
la dubitatiõe: cũ grandi ambitide quę illis
offerrent acciperent. Nos vero quia oꝛna⸗ menta coꝛpoꝛalia offerre nec poſſumus nec
debemꝰ:ideo nõ libenter audimur. Sed nõ eſt iuſtũ vt ſpiritalia miniſtrãtes:ſ upfiui iu⸗
dicemur. AQui em̃ verbuʒ dei libẽter audit: inaures aię de patria paradiſi tranſiiſſas ſe ſuſcepiſſe non dubitet. Qui admonet᷑ vt paupi tribuat aliquid:dũ manus ad elemo ſynas expandit: dextralia a chꝛiſto trãſmiſ⸗
ſa pcipiet. Qnomõ enim terrenis oꝛnamen
tis vᷣaro luxurioſa paruo tẽpoꝛe oꝛnantur: vt carnalibus oculis aut ad ſuam aut alio⸗
rum male concupiſcentiũ ruinã placere poſ⸗ ſit:ſic anima ſancta diuinis ſermonibus tã⸗ q; ſpiritalibus et ęternis bonoꝛum operum margaritis componit᷑: vt ad illius cgleſtis
ſponſi conſoꝛtiũ:⁊ nuptiale conuiuiũ fglici⸗ ter oꝛnata perueniat: vt nõ ei dicatur illud
modo huc intraſti non habens veſtẽ nupti
alem? Me bonoꝛum oꝛnamẽtis expoliatus:
ac nudus audire mereatur · Eigate illũ ma nus et pedes ꝛ et pꝛoijcite in ten ebꝛas exte rioꝛes: vbi eſt fletus et ſtridoꝛ dentiũ. Sed magis ꝓ oꝛnamentis bonoꝛũ operum: illa
vox ad eum deſiderabilis dirigat᷑: Euge ſer wa ue bone ⁊ fidelis intra ĩ gaudiũ domini tui.
Rogo vos filie:diligẽter ea quę a nobis di cunt᷑:audite. Si aliqua mater pꝛopꝛijs ma
nibus oꝛnare velit filiam ſuam:⁊ illa deſpi ciens oꝛnamenta quę accipit: frequẽtius ſe inclinet ad terram: et huc atq; illuc ita ꝑin⸗ quietudinẽ moueat᷑: vt illam mater ſua im ſuam voluntatẽ oꝛnare non poſſit: nũquid non iuſte aut obiurgatur aut ceditur? Ahe ergo putate matrem veſtrarũ animarũ eſſe:
⁊ ita vosvelle cõponere vt invob nec macu ep
la:nec ruga poſſit ante tribunal eterni iudi cis apparere. Animabus em̃ veſtris non ſo/ lum oꝛnamenta:ſed etiã medicamenta deſi⸗ derans ꝓuidere: ſtudeo diſſuta cõſuere:cõ⸗ ſciſſa ſartire:vulnerata curare:abluere ſoꝛdi da:reparare perdita: ⁊ ea quę ſunt integra:
ſpiritalibus margaritis oꝛnare. Si me non
piget: quare aliquis faſtidioſe velit:accipe: Cum enim terrena et tempoꝛalia oꝛnamẽta coꝛpoꝛis ſi nõ inuenit᷑ qui donare velit cha⸗ riſſimo p̃cio comparant᷑: quãtomagis eter⸗ na animarũ oꝛnamenta quę abſqʒ vllo pꝛe⸗ cio a nobis non cum paruo laboꝛe quęſita: veſtris ſpiritalibus offerunt᷑:iuſtum eüvta vobis cuz pfecta charitate ſuſcipiant᷑. Nos enim margaritas vobis de paradiſi patria puidẽntes:nullam aliam in hoc ſycuio mer cedem optamus accipere:niſi vt vos patiẽ ter ⁊ libenter quę vobis inſinuant᷑ videamꝰ audire: ⁊ cum dei adiutoꝛio ᷣm vires vfas operibus adimplere. Fratres chariſſimi et venerabiles filie: non ideo dicimus ꝙ vos agnouerimus verbũ dei non libenter acci⸗ pere. Pꝛopitio enim deo pluſqᷓ; cogitari vł dici poteſt: de veſtra obedientia gaudet et exultat anima noſtra. Sed dum vos volu⸗ mus ad melioꝛa ſemꝑ aſcendere:etiã ea que vos pfecte cognoſcimus agere:paterna ſol ⸗ licitudine ᷣſumimus admonere. Et qa non
toti viri vel mulieres voluerũt hodie ad vi⸗
gilias cõuenire:rogo vos ſilij vel filię:vt ea
quevobis dicta ſunt:illis qui abſentes fue⸗ runt fideliſſime referatis:vt nõ ſolũ de vr̃a:
⁊ de aliocoꝛrectiõe mercedẽ hfe poſſil·
1i
Kobe
s idie bum ſus pn dech dele tenti noui auct mus Qui tinp cepto loqu lingi ncule i Zic
geden iw petme rem deyit batc pari — eratic Pptat fuet
apti bul oſi
meran

auuchtt uct ugatur ancit
A
ſus docet. Triplex aũt cõſideratio agende
Homelia
De eogs ꝓpheta dicitĩpſalmo:
Auerte faͤciẽ tuã g peccatis meis et facinoꝛa mea dele Ac de vtilitate penitentie: Homelia MV
2rigit in hisvbis penitẽtis agno⸗ v ſcit: Auerte faciẽ tu a peccatꝭ meis
⁊ facinoꝛa mea dele. Pꝛoinde aliqͥd
de pgnitẽtia dicere diuinitꝰ iubemur. Dica mus aliqͥd de vtilitate penitẽtię:pᷣſ ertim da ⁊ dies ieiunioꝝ iam iminet:quo ꝓpinquãte humiliari animas ⁊ domari coꝛpoꝛa ſtudio ⸗
pbnitẽtie in ſancta ſcriptura inuenit᷑. Nam neq; ad baptiſmũ chꝛiſti:in quo oia peccata
poneewimin
rantenbuim mabus eñ vinn ed eti meitnan ſtudeo diſuniie nerata aritut dita: terqeln garins onn Iu us faſtidiolent
na et tempcuume
delent᷑ quiſq; bene accedit:niſi agẽdo peni⸗ tentiã de vita pᷣſtina. Nemo em̃ eligit vitã nouõ:miſi quẽ veteris pgnitet.ſhoc aũt etiã auctoꝛitate diuinoꝝ libꝛoꝛũ pꝛobare debe⸗ mus: vtrũ baptiʒandi egerint penitentiã. Quãdo ſpũſſanctꝰ miſſus ẽ:ante ꝓmiſſus: ⁊ impleuit dñs fidem pollicitatiõis ſuę: ac⸗
cepto diſcipuli ſpũſancto: vt noſti: ceperũt
cõſe.diſ.
loqui oibus linguis: vt in illis qui aderant
linguã ſuã quiſq; cognoſceret. Hoc aũt mi⸗
raculo territi: iliũ vite ab aplis quęſierũt. Tũc petrus annũciauit eis:eum colendum
en qui dauunc eis. quẽ crucifixerũt: vt eius ſanguinẽ biberent
parant: quiu amenta qut ihi cum panolu dus ofenntuhu tachntnte iſui
wor ee⸗
.
credentes:quẽ effuderant ſeuiẽtes. Ait illis petrus: Penitentiã agite: ⁊ baptiʒet᷑ vnuſ⸗ quiſq; veſtrũ in nomie dñi noſtri ieſu chꝛiſti ⁊remittent᷑ vobis peccata veſtra. Quicq̃d
de vita pꝛęterita remoꝛdebat:quicqͥd ange⸗
P
Lorſ.i.
Sed
bat cõſcientiã: quicqͥd oĩno vel magnũ vel paruũ: vel dicendũ vel nõ dicendũ: nõ du ⸗ bitent poſſe dimitti:ne foꝛte qð vult dei mi⸗ ſeratio dimittere: cõtra ſe teneat hũana tẽ ·
ptatio. Ait aplus:mnia hęc figurę noſtre
fuerũt:cum de rebus talibꝰ loqueret᷑ dicẽs: Molo em̃ ignoꝛare fratres vos: qm̃ patres noſtri oẽs ſub nube fuerunt: ⁊ oẽs in moyſe baptiʒati ſũt. Et itẽ: Petra aũt erat chꝛiſtꝰ.
Has figuras noſtras fuiſſe ille dixit: cui ne⸗
mo fidelis vnqᷓ; ↄtradixit. Et cũ multa enu⸗
meraret:vnã ſolã ſoluit dicens: Petra autẽã
erat chꝛiſtus. Quid ſibi velit mare:nubes: mãna:hoc nõ expoſuit: ſed petra quid eſſet oſtendit. Per mare trãſitus:eſt baptiſmus. qꝛ baptiſmꝰ:id eſt ſalutis aqua: nõ eſt ſalutis niſi in chꝛiſti nomie cõſecrata: qui ꝓ nobis ſanguinẽ fudit:cruce ip̃iꝰ aqua ſigne⸗ tur. Hoc vt ſignificaret ile baptimꝰ: mare
8
rubꝛũ fuit. hãna de cglo apte ab ipſo dño exponit: Patres veſtri mãducauerũt mãna Zob. ã⸗ in heremo ⁊ moꝛtui ſunt: id eſt mãna quod
mãducauerũt: non potuit eos a moꝛte libe ⸗
rare. Mõ qꝛ ip̃m mãna moꝛs eis fuit: ſed qa a moꝛte eos nõ liberauit. De cęlo veniebat mãna: ſignificãs eũ qui dixit: IEgo ſum pa⸗ nis viuus qui de cęlo deſcendi.Patres vfi: dicit dñs: mãducauerũt mãna in heremo:⁊ moꝛtui ſunt. Quid eſt patres veſtri: niſi qͥs infidelitate imitamini:quoꝝ vias nõ credẽ⸗
do⁊ deo reſiſtendo ſectaminiæEt ᷣm hoc di/
cit: Vos ex patre diabolo eſtis. Neq; enim Job.s. diabolꝰaliquẽ hoĩem:aut potentia creauit:
vel generando ꝓcreauit: ⁊ tamẽ dicit᷑ pater impioꝛũ:non ꝓpter generationẽ ſed ꝓpter imitationẽ. De bonis q; dicit᷑: Ergo abꝛaę K ſemẽ eſtis. Patres noſtri inqͥt eundẽ cibum 1x ſpiritalẽ mãducauerũt:et eundẽ potũ ſpiri⸗
talem biberũt. Erãt em̃ ibi qui qð mãduca ⸗
bant intelligebant: Erant ibi quibus plus chꝛiſtus in coꝛde:qᷓ; manna ſapiebat in oꝛe. Quid de alijs loquamur? Inde erat pᷣmitꝰ Heb.ʒ. moyſes famulꝰ dñi fidelis in tota domo eiꝰ.
De dubitatiõe moyſi famuli dei volo dice⸗
re. Figura em̃ erat veterũ etiã iſta ſanctoꝝ.
Subitat ad aquã moyſes: quãdo petrã vir· Numeri.0. gã pcuſſit:vt aqua flueret dubitauit. Dubi-
tationẽ aũt eiꝰ legens quiſq; nec intelligẽs:
foꝛte nec intelligeret qa nec qᷓjrere auderet.
Dño deo diſplicuit illa dubitatio:⁊ eam no
tauit:nõ ſolum arguendo: ſed etiã vindicã
do. Nam ꝓpter hãc dubitationẽ dicit᷑ moy⸗
ſi: Non introduces tu populũ in terrã repꝛo
miſſionis. Aſcẽde in montẽ ⁊ moꝛere. Deus
hic vtiq; aparet iratꝰ. Quid ð de moyſe fra
tres chariſſimi? Omnis laboꝛ eius: oĩis pꝛo populo ęſtus eius: ⁊ illa charitas dicẽs: Si Exo32. dimittis illis peccatũ iſtud dimitte:ſinautẽ dele me de libꝛo tuo:hec dubitata ⁊ repenti
na dubitatiõe damnata eſt:qm̃ dicit: dictũ
eſt moyſi.lhoc em̃ placuit deo certe diſpen⸗ ſationiſq; myſterij gratia:qð ipe in tetrã ꝓ⸗ miſſionis nõ introduceret populũ. xgitur
alius ieſus naue. Et iſte homo nõ hoc noie vocabat᷑. Vocabat᷑ auſes: ⁊ cuʒ ei introdu⸗ cendũ pplin moyſes cõmẽdaret? vocauit eũ ⁊mutauit ei nomẽ ieſum:vt nõ ꝑ moyſen
ꝑ ieſum:id eſt nõ ꝑ legẽ: ſed ꝑ gratiã populꝰ
dei in terrã ꝓmiſſiõis intraret. Sicut auteʒ
ieſus ille nõ verus ſed figuratꝰ:ita etiã terra ꝓmiſſiõis illa nõvera:ſed figurata. Illa em̃
d

—————————
—
—
—
— ————
—
— I—
1P——
—
—
— ——
1 ½
——
populo pᷣmo tempalis fnit:nobis ᷓj ꝓmiſſa eſt ęterna erit: ſed figuris temꝑalibus pꝛo⸗ mittebant᷑:⁊ꝓnunciabant᷑ ęterna. Siẽ ergo
ille nõ verus ieſus: nec illa terra ꝓmiſſiõis vera ſed figurata: ita mãna non cibus vere cgleſtis:ſed figuratus. Poſt illam dubitati onẽ ⁊ poſt iram dei ⁊ poſt minas moꝛtis: et poſt alia multa dixiſſe deũ ad moyſen quaſi
ad amicũ quo et antea loquebat᷑ vſq;adeo
vt ⁊ ipſi ielu naue obediẽtię exẽplũ de moy
ſe ꝓponat᷑:⁊ hoc moneat eum deus vt ſic ei ſeruiat: quõ ſeruiuit moyſes: et ſic ſe polli⸗
cer᷑ eſſe futurũ cuʒ eo quomðõ fuit cũ moyſe. Nubitauit moyſes quãdo lignũ acceſſit ad petrã:dubitauerũt diſcipuli quãdoviderũt dominũ crucifixũ.ſhoꝝ figurã gerebat moy ſes. Ecce qꝛ lignũ acceſſit ad petrã: facta eſt dubitatio ⁊ impleta eſt dubitatio moyſi.Et Deutſ.ʒ⁊ dñs ad eũ:Aſcẽde in montẽ: ⁊ moꝛere. Per coꝛpoꝛalẽ moꝛtẽ moyſi figurata eſt moꝛs ip ſius dubitatiõis. Sed in mõte. O mira my⸗ ſteria. Ad petrã nata eſt dubitatio:⁊ in mõ ⸗
te moꝛtua eſt. diu hũilis fuit chꝛiſtus in paſſione qᷓſi petra iacebat ante oculos: me⸗
D rito in illo dubitabat᷑. Ahare rubꝛũ baptil⸗
3 mus eſt:plus tranſiẽs baptizabat᷑. Tranſi⸗ 11tttus iſte baptiſmꝰ erat: ðᷣ in nube adhuc nu⸗
bilabat᷑ qð pᷣnunciabat᷑. Jaʒ mõ pᷣceſſit nu/ bes:manifeſte veritatis ſerenitas facta eſt: Exo. 34. quia pᷣceſſit ⁊ velũ ꝑqð loquebat᷑ moyſes.
hoc velũ in templo pendebat:ne templi ſe⸗ Wattb ·⁊7 creta panderent᷑. Sed in cruce dñi velů con⸗ ſciſſum eſt:vt paterẽt. Veni ergo ad baptil⸗ mũ: ingredere intrepidꝰ viã ꝑ mare rubꝛũ. NMoli eſſe de peccato pᷣterito tanqᷓ; de ggyp ⸗ to ſollicitꝰ. Pꝛęmebant te peccata tua du/
ro onere ſeruitutis:ſed hoc in ęgyptoꝛſcʒ in amoꝛe huiꝰ ſoculi:in ꝑegrinatiõe lõginqua. Cogebãt te lectari opera terrena tanqᷓ; late⸗ res facere: Opera lutea opabaris. Pꝛemũt
te peccata:veni ſecurꝰad baptiſmũ:vlq; ad
aquã hoſtis ſeqͥ poterit:ibiq; moꝛiet᷑. Time aliquid de vita p̃terita:crede aliquid remã/
ſuruq tuoꝛũ peccatoꝛuʒ. Si aliqͥs remanſit
E Egyptioꝛũ: audi vocẽ pignoꝛũ. Ego inqᷓt de
3 pᷣteritis peccatis nõ timeo: oĩa mihiĩ aqua
ſancta ꝑ ecceſię etiã charitatẽ dimitti non dubito: Sed timeo futura peccata. Placet ergo remane in egypto. Interim hoſtem ᷓ⸗ ſentem euade qui iam te pꝛemit: ⁊ iam ſub⸗
iugauit. De futuris quid tibi hoſtes medi taris?Qð iã feciſti etiã ſi nolueris erit. Idẽ
Auguſtini facturũ te putas: ſi volueris nõ erit. Sed pe riculoſa vita eſt. Neq; em̃ cum mare rubꝛuʒ tranſiero: iam ero in terra repꝛomiſſionis. Ductus eſt ille populus ꝑ deſertũ: ꝑ longa deſerta. Interim ab egypto liberare. Quid ergo putas tibi futurũ auxiliatoꝛem in vyia eũ qui te eruit de vetuſta captiuitate? No⸗
uos tuos inimicos? Mon qeſcit qui tea ve/ tuſtis hoſtibus liberauit. Trãſi tantũ intre⸗
pidus: intrepidus ambula: obediens eſto. Noli amaricare moyſi illi: cuius typum ille poꝛtabat in hac obediẽtia. Jateoꝛ nõ deſũt
poſtes. Sicut em̃ nõ deerant qui ſ equerent᷑ fugientes:ita nõ deerant qui impedirẽt am bulantes. Pꝛoꝛſus chariſſimi figure noſtrę
fuerũt. Interim i te nõ ſit qð cõtriſtet moy⸗
ſen. Noli eſſe aqua amara quã poſt mare tu ęxo.ij
bꝛum nõ potuit ille populꝰ bibere. Eratem̃ ⁊ibi tẽptatio. Et tamẽ quãdo iſta eueniũt: quãdo gmaricat populꝰ:oſtendimꝰeis chꝛi⸗ ſtũ:queę ꝓ illis ꝑtulerit: quãdoꝓ eis ſangui nẽ fuderit:⁊ miteſcunt:tanqᷓ; nobis lignum in aquã mittentibꝰ. Plane hoſtẽ itineri tuo habebis amalech. Populꝰ ille habuit hoſtẽ amalech. Tũc oꝛabat moyſeſ:tůc extẽdebat
manꝰ ⁊ deſiciebat amalech.Et tuę manꝰ ex/ exo⸗
tẽſe ſint vt deficiat amalech tẽptatoꝛ:⁊ hui⸗ itineris impeditoꝛ. Eſto vigil ⁊ ſobꝛiꝰĩ oꝛa⸗ tionibus: in oꝑibus bonis: nõ tamẽ pꝛęter chꝛiſtũ: qꝛ extenſio illa manuũ chꝛiſti crux
fuit. In illa extendit᷑ aplus cuʒ dicit: Mihi sal⸗⸗
mũdus crucifixus ẽ:et ego mũdo. Ergo de⸗ ficiat amalech:vincat᷑:nõ impediat trãſeun tẽ populũ dei. Sed ſi dimittit manus a bo ⸗ no opere: a cruce chꝛiſti: pᷣualebit amalech. Tiñ noli oĩmodo aut continuo te foꝛtẽ futu⸗ rũ putare:aut penitus deſperãdo deſicere.
Zlternatio em̃ illa defectꝰ eſt foꝛtitudinis.
In manus moyſi ſerui dei foꝛte alternatio tua fuit. Aliqũ em̃ in temptatiõibꝰ deficis: ſed nõ ſuccũbis. Deponebat ille paululum
manꝰ:nõ omnino ruebat:ſed dicebat: Mo/ wõ⸗
tus eſt pes meus: ecce miſericoꝛdia tua do mie adiuuabat me. Moli ergo timere: adeſt in itinere auxiliatoꝛ:qui in ggypto fuit libe⸗ ratoꝛ. Noli timere:aggredere viã:pᷣſume ſe/ curus. Aliquando ille deponebat manus:
aliquando erigebat: tamen victus eſt ama · ᷓ
lech. Debellare potuit: ſuꝑare non potuit. Itaq; admonemur iã de aitera loqui pęni tentia. Triplicem quige eius conſideratio nem i ſancta ſcriptura eſſe ꝓpoſui.Illa pꝛi⸗
m ſti 44 mu me en
deh
debit quet dimi tius ſtib mitt amal mus. hicßᷣ bitqu pyoſin 6 Vuid cunct⸗
hu torin
in do ti ꝛe
i. get·
nimis manu qudẽ eſunẽt ſedin „ uoi Peh ſtntle ſnbi ti:ſen gom wotan h⸗ wüne Lepid

snöet Homelia
veunni 6 tem zunt ma competentiũ eſt ⁊ ad baptiſmumvenire luspdeſn ſitientiũ. hanc de ſcripturis ſanctis oſtẽdi: ptolb u ⁊alia ꝓpe quotidiana. Et vbi illam oſtẽdi iunu mus prnitentiã quotidianã?Mõ habeovbi euh cunu melius oſtendã qᷓ in oꝛatiõe dñica: vbi oꝛa⸗ e ſuh re nos docuit:⁊ quid ad patrẽ dicamꝰ oſten autün un Wattbes. dit: et in his verbis poſuit: Dimitte nobis anbul debita nfa:ſiẽ ⁊ nos dimittimdebitoꝛibus ilein nfis. Que debita fratres? Quãdoquidem
edstut debita hicintelligi nõ poſſunt niſi peccata: cdiu. Sunit quę debita dimiſit ⁊ in baptiſmo:iterum vt 0 decrantquſ dimittat oꝛam ꝰ?Certe moꝛtuꝰ eſt oĩs egyp⸗ crant quinyci tius qͥ ſequebat᷑.Si nihil de ſequentibꝰ ho/ schariſimfgun ſtibus reſiduũ factũ eſt:quid oꝛamus vt di⸗ teno ſit qonſun mittat: niſi ꝓpter manus deficiẽtes contra man quipuu amalech? Dimitte nobis ſiẽ et nos dimitti popul berht mus. Lõſtituit medicinã: firmauit pactum. an qi ſhic pces cõſtituit: ibip̃canti reſ põdit. No⸗ dopul oſtenimt uit quo iure res agat᷑ in cꝙlo: quõ impetrari ulent: quiopti poſſint deſiderata: Dimittiyis: dimitte ait. unmh 6 AQuid eniʒ habes qð deo p̃ſtes: 4 q̃tibi vis b. Plnedotte cuncta Bᷣſtari? Nũquid iam chꝛiſtꝰipe ſalua⸗
d.Popul lebtu. 9. toꝛ in tra ambulat Nũquid ſuſcipit illũ mõ adꝛtnoricttiti in domũi Zachegaudẽs? Hůquid ei hoſpi- tamalech ß. tiũ ⁊ epulas pᷓparat maria? Mihil hoꝝ indi- t2 An Vatth.⁊ʒ. get: ad pf̃is ſedet dexterã. Sʒ qñvni ex mi⸗
nanalechih nimis meis feciſti: mihi feciſti. ocẽ extẽſio o. Eto ngin manuũ ſub qua defecit amalech. Et erogas bus bons quidẽ pauꝑi: Quãdo aliquid das pauperi olla nut eſurẽti: foꝛte id qð dederis minꝰ habebis: ndi lusczurt ſed in domo nõ in cęlo. Sed hic quoq; ĩ tra tetegni quo iubente p̃ſtitiſti:ipſe ſupplet qð dediſti. vncalnb e,Corjeʒ. De hac re cũ ioqueret᷑ aplus ait: Qui mini⸗ Sclidmn rat ſemẽ ſeminãti: ⁊ panẽ in eſcã ſubmini⸗ ecuhuc ſtrabit. Oparius ei dei es qusdo das egẽ⸗ vutcnt tit ſeminas hyeme qð metas hſtate. Quid eins dchribn ergo metuis infdelis ne in hac magna do⸗ i deiucu⸗ mo tantus paterfamilias nõ paſcat opariũ aude ku⸗ ſuũe Erit ⁊ ibi qð ſufficiat tibi. Dabit deus n tenptnib⸗ totũ neceſſitati: nõ cupiditati. Oꝑare ð in · chu e trepidus:extẽde manꝰvt deficiat amalech. . beenn Dic mihi cũ ignoſc ei qͥ peccat ite qͥd min⸗ nomcb nim habebis in coꝛde tuo: vnde dñm dimittis: 1ecen inm ſed nihil amittis. Immo o vnda charita/ ne Folh⸗ rtis ibat in coꝛde tuo: inde tanqᷓ; vena interi⸗ nuntſt, oꝛe manabat. Tenes odiũ cõtra fratrẽ: ob⸗ — turaſti fontẽ. Nõ ſolũ ergo nihil perdis cuʒ
o ile dcho m ignoſcis: ſed abũdantius irrigaberis. Cha
h ritas nõ anguſtat᷑. Sed ecce qͥd acturus es⸗ w DꝛaturꝰesQuid dicã: Quãdo oꝛaturꝰes? wüdeinu hodie. An nõ es oꝛaturꝰ ira ⁊ odio plenus? Vindictã miniſtrans:nõ dimittiſ ex coꝛde.
XXvII
Ecce oꝛas:venit hoꝛa oꝛandi:incipis verba illa vel audire vel dicere: dictis etauditꝰ ſu perioꝛibꝰ venturꝰ es ad hũc verſum:at ſinõ venturꝰ:quo iturus? Ne ignoſcas inimico: deuiabis a chꝛiſto. plane ſi in oꝛatiõe deui abis vt nolis dicere: Bimitte nobis debita Wattß. nf̃a:ſiẽ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nf̃is. Me tibi cito reſpondeat᷑: Sic dimitto quõ et tu dimittis. Ergo qꝛ hoc nõ potes dicere: ⁊ nðõ vis dimittere: deuiabis ab hoc vᷣſu: ⁊p̃ter/ mittes et dices qð ſequit᷑: Me nos patiaris induci in temptationẽ. Ibi te capiet creatoꝛ tuus:cuiꝰ faciẽ quaſi deuiabas. Quomodo quiſq; in vico cuʒ occurrit ei cui aliquid de/ bet:ſi ad manũ eſt diuerticulũ dimittit quo ibat ⁊ ijt ꝑ aliã ꝑtẽ ne faciem videat credito⸗
rris. hoc tu in iſto verſu te feciſſe arbitratus
es: deuitaſti dicere: Dimitte ſiẽego dimiſi: nec ſic dimitteret:quia nõ dimittis:⁊ nolui⸗ ſti dicere: deuitans faciẽ creditoꝛis. Quem deuitas?Auis deuitas?Quo ibis? Vbi tu eſſe poſſis:⁊ ille nõ eſſe:Dicturus es: Quo s·zs.
ibo a ſpiritu tuo:⁊ quo a facie tua fugiã? Si
aſcendero in cœlũ tu illic es: ſi deſc cendero in infernũ ades. Quãtũ poteſt a chꝛiſto debi- toꝛ fugere:qᷓ; vt eat in infernũ? Adeſt iſtecre
ditoꝛ.Et quid ibi facturꝰ es: niſi qð ſequi᷑?
Si ſumpſero pennas meas in directũ ⁊ vo⸗ lauero in extremis maris:id eſt ſpe mea finẽ
ſeculi meditaboꝛ:in pᷣceptis tuis viuq: dua ⸗
bus alis charitatis attollar. Imple ð duas
alas charitati: Diligas ꝓximũ ſicut teim: Wattk.⁊2. ⁊non teneas odiũ vñ fugias creditoꝛẽ. Re/ I ſtat ergo pgnitẽtię tertiũ genus vnde aliqd bꝛeuiter dicam:vt adiuuante dño ꝓpoſita⁊ ꝓmilſa ꝑſoluam.Eſt pgnitẽtia grauioꝛ atq; luctuoſioꝛ: in qua ꝓpꝛie vocant᷑ in eccleſia pnitẽtes: remoti etiã a ſacramẽtis altaris participandi: ne accipiẽdo indigne:iudiciũ 1.Corſ.1. ſibi mãducent ⁊ bibant. Illa vo pgnitentia luctuoſa eſt. Bꝛaue vulnus adulteriũ foꝛte cõmiſſum eſt:foꝛte homicidiũ:foꝛte aliquid ſacrilegũ. Vꝛauis res:graue vulnus: ktale: moꝛtiferũ: Sed omipotẽs medicus: iã poſt ſuggeſtionẽ facti ⁊ delectationẽ ⁊ confeſſ io/
nem ⁊ꝑpetrationẽ: quaſi quatriduanꝰ moꝛ
tuus putet. Sed nec ipſum dominus deſer⸗ uit:ſed clamauit: Laʒare veni foꝛas. Ceſſit ob.r. voci miſericoꝛdięe: moles ſepulturę. Ceſſit
moꝛs vite:ceſſit infernus ſuꝑno. Eieuatꝰeſt laʒarus: ꝓceſſit tumulo et ligatus erat. Si
unt homines in confeſſione peccati agẽtes
d 2

—
—
—
—
— S
—
——*——
————
——
— ——-— —————
— —
——
—
— —.
—
.
3
3 — ) 3 1
3
1 ¹
———
Bancti
penitentiã. Jam ꝓceſſerunt a moꝛte: Nam
non confiterent᷑:niſi ꝓcederent. Ipſum cõ⸗ fiteri:ab occulto⁊ tenebꝛoſo ꝓcedere eſt · Sʒ
Wattb· 1. quid dominꝰeccleſię ſuę inquit? Auę ſolue⸗
ritis in terra:ſoluta erũt in cœlo. Pꝛoinde la
aro ꝓcedente: quia impleuit dominꝰ miſe
ricoꝛdię ſue bonum: pducere ad confeſſionẽ moꝛtuoꝛũ jatentẽ:putentẽ: iã cetera implet
Job.n.eccleſię myſteria: Soluite illũ:⁊ ſinite abire.
Sʒ chariſfimi hoc genꝰ penitẽtię nemo ſibi ꝓponat: ad hoc genus penitentie nemo ſe Eᷣparet. Tamẽ ſi foꝛte cõtigerit:nemo deſpe ret. Judam traditoꝛẽ: nõ tam ſcelus qð cõ⸗ miſit qᷓ; indulgẽtięe deſperatio fecit penitus interire. Wõ erat dignus miſericoꝛdia: ideo nõ fulſit ei lumẽ in coꝛde: vt ad eius indul⸗ gentiã cõcurreret quem tradiderat:ſicut illi qui eum crucifixerũt:ſed deſperãdo occidit: ⁊laqueo ſe ſuſpẽdit. Qð fecit in coꝛꝑe ſuo: hoc factũ eſt in anima eius. pſius em̃ ſpiri
rus dicit᷑: etiaʒ iſte ventus aeris huiꝰ. Quõ
ergo qui ſibi collũ ligant:inde ſe occidũt:qꝛ non ad eos intrat ſpiritus aeris huiꝰ: ſic illi qui deſperãt de indulgentia dei: ipſa deſpe ratione intus ſe ſuffocant:vt eos ſpũſſanct?
R viſitare nõ poſſit. Solebãt inde chꝛiſtianis
inſultare pagani:de penitẽtia quę inſtituta
eſt in eccleſia:Et cõtra nõnullas hęreſes te⸗
nuit eccleſia catholica iſtam veritatẽ:de pg⸗ nitẽtia agenda. Juerũt qui dicerẽt quibuſ⸗ dam peccatis nõ eſſe dandam pgnitentiõ:⁊
excluſi ſunt de eccleſia:et heretici ſunt facti. In quibuſcũq; peccatis non perdit viſcera
pia mater eccleſia. Ergo ſolent inde pagani inſultare nobis neſcientes quid loquantur: quia ad verbũ dei qð linguas infantiũ facit diſertas: nõdum ꝑuenerunt. Vos inquiũt
facitis vt peccent homies:cum illis ꝓmitti⸗ tis veniã:ſi egerint pgnitentiã. Delſolatio ẽ hoc:non admonitio. In hanc ſententiã ex⸗ aggerant verba. Quãta quiſq; põt lingua
vel ſonanti vel titubanti:non tacent. Non
tamã quãdo eis loquimur ⁊ ſi vincant᷑:non ↄſentiunt. Tamẽ quomõ vincant᷑: bꝛeuiter accipiat charitas vf̃a:qꝛ totũ dñi miſericoꝛ⸗ dia optime cõſtituit in eccleſia ſua. Dicunt nos dare peccatis licentiã:qꝛ poꝛtũ peniten
tię pollicemur. Si clauderet᷑ aditus penitẽ
tie: nonne ille peccatoꝛ tantomagis adderet
peccata peccatis: quãtomagis ſibi deſpera⸗ ret ignoſci? Diceret enim ſibi:Ecce peccaui:
ecce ſcelus admiſi: iam mihi venię nulꝰ eſt
locus: prnitẽtia infructuoſa eſt: damnatus
ſum: quare iam nõ viuo vt volo? Auia ibi
non inuenio charitatem:hic ſaltem paſcam cupiditatẽ meaʒ. Quare em̃ abſtineã⸗ Ibi
em̃ mihi locus clauſus eſt: hic qð non fece⸗ ro perdo:quia quę poſt hanc futura eſt vita mihi non dabit᷑:quare ergo non ſeruio libi⸗
dinibus meis vt eas impleã ⁊ ſaturem:⁊ fa
ciam quicquid nõ licet ſed libet? Diceret᷑ et I
foꝛtaſſis: Sed miſer capieris: accuſaberis: toꝛqueberis: punieris. Sciũt iſta homines mali ab homibꝰ dici: ⁊ inter homies ſerua⸗ re attendũt multos male ⁊ ſcelerate viuen tes impunita peccata habere:occultare poſ ſunt:redimere quę occultauere nõ poſſunt. Redimere vſq; in ſenectutem vitę:laſciuia: blaſphemia:ſacrilegia: ꝑdita enumerant ſi⸗
bi: cur ille qͥ tanta fecit nõ ſenex moꝛtuꝰ eſt⸗
Hũquid attẽdis ideo ſceleratũ ⁊ peccatoꝛẽ ſenem moꝛtuũ: vt oſtẽderet in illo patiẽtiã
deꝰ:expectãs penitentiã. Vñ aplus: Igno/ vo⸗
ras qꝛ patiẽtia dei ad pgnitẽtiã te adducit
Ille ð Pᷣm duriciõ coꝛdis ſui: et coꝛ ipgnitẽs: theſauriʒat ſibi iram in die ire ⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiq; m op ſuum. Opus eſt ergo vt hic timoꝛ mentes
obſideat:opus ẽ vt ille qui peccare nõ vult:
pſentem ſibi non cogitet: non in publico ſo
jum:ſed etiã in domo:nõ in domo ſolũ: ſed et in cubiculo: in nocte: in lectulo: in coꝛde ſuo. Ergo ſi tuleris poꝛtum pnitẽtię:auge⸗ bunt᷑ peccata. Ecce nihil dicunt illi qui pu⸗
tant augeri peccata:quia poꝛtum pgnitẽtie
in chꝛiſtiana ꝓponit᷑ fide. Quid ergo? De⸗ ne per illam ſpem indulgentie augerent᷑ pec
cata:rurſus non debuit ꝓdire? Auomõ e pꝛodeunt:ne deſperãdo augeant᷑. Quomõ
enim reuera auget peccata:qui veniam ſpe⸗
rauerit:vt dicat ſibi:faciam: deus bonus ẽ quãdo me cõuertero:ignoſcet mihi. Ita pla
ne dicis:ß̃ craſtina dies incerta eſt tibi.õ/
ne ad hoc te admonet ſcriptura dicens: Ne ꝰci⸗
tardes cõuerti ad dominũ: neq; differas de die in diem? Subito enim veniet ira eius:⁊ in tempoꝛe vindictę diſperdet te. Ecce ad vtrũq; vigilauit pꝛo nobis ꝓuidentia dei: ne deſperando augeamus peccata: ꝓpoſi⸗ tus eſt pgnitentię poꝛtus. Rurſus:ne ſperẽ
do augeamus: datus eſt dies moꝛtis incer“
tus.
De eo anod ꝓpheta dicit in pſal.
o
² .
no cn nie
n ſuit chto cdꝛan mit ſilebt catur attin
liluite camis ſek:I loqui retcht os ve loque ſed au recar uin quere betau ilũ qu ſtabat. Rö dẽ Eter credo. hz. modũ ad por pulus phltau dehsp vebis. ideſ ßp ſum noſti. 6 ſt viz sne lnd densi quidẽi kusde ſusmo whiſi

myieit hcetſel lucpaui os malet ſchu tababerguln koccultaueen aeuent alecitnõ ſenn ideo ſcleuitn voſtẽdeet ul uuti Lint de adppiiitit coꝛits ui uci nnm in dietmi qumddet mujn ergovt bitnan
Homelia
noſter ⁊ nõ ſilebit: Home. xXvmn
Antauimꝰ: Deus manifeſtꝰ veniet:
c deꝰñ⁊ nõ ſilebit. Dñm xpᷓm ſcp̃tu ⸗
ra pᷣdixit vẽturũ ad iudiciũ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝛũ. AQuando enim pꝛius venit iudi cari occultꝰ fuit:quãdo veniet iudicare ma/
nifeſtus erit. u fuerit tũc occultus hinc in⸗ 2. telligite qð ait aplus: Si em̃ cognouiſſent
nunqᷓ; dominũ gloꝛię crucifixiſſẽt. Tũc aũt ſiluit interrogatus: ſicut euangeliũ loquit᷑:
Eſaʒ⸗ et implet᷑ in eo Eſaię ꝓphetia dicentis: Si⸗
cut ouis ad imolãdũ ductus eſt:⁊ ſiẽ agnus coꝛam tondente ſe fuit ſine voce: ſic nõ ape ⸗ ruit os ſuum. Veniet ergo manifeſtus ⁊ nõ ſilebit. Ad hoc dictum eſt: Non ſilebit iudi caturus: qꝛ ſiluit iudicatus. Nam quãtum
attinet ad voces ipſiꝰ nobis neceſſarias qñ
ſiluit? Nõ ſiluit ꝑ patriarchas:nõ ſiluit ꝑ os carnis ſuę.Et mõ ſi ſileret:ſcriptura nõ loqᷓ⸗ ret᷑: Kectoꝛ aſcẽdit ipſe nð ſilet. Tractatoꝛ loquit᷑ ſi vera loquit᷑:chꝛiſtus loquit᷑.Si ſile ret chꝛiſtus:ego vobis iſta nõ dicerẽ. Mecꝑ os veltrũ ſiluit. Nã quãdo cantabatis:ipſe loquebat᷑. Wõ ſilet:opus eſt vt audiamus: ſed aure coꝛdis. Mam reſpõderi facile eſt au re carnis: Illis auribꝰ audire debemus:qs
vtile quipenPattb.iz. quęrebat magiſter ipſe cũ diceret: AQui ha·
cogitet onupt domotnö indmi n nocte: in nbu ens poꝛtun pp Etrt nbldanis
genit
mnht,
ndedull
bet aures audiendi audiat. Quis em̃ ante illũ quãdo iſta dicebat: ſine auribus carnis ſtabat?Dẽs aures hẽbant:⁊ pauci hẽbant. Nõ oẽs hẽbãt aures audiẽdi: ẽ obediẽdi. terribilit᷑ locutꝰ eſt ꝑꝓphetã Eʒechielẽ: credo adhibuiſtt aurẽ:credo audiſti quẽad ⸗
n Ezech.z. modũ dixerit: Ad domũ iſrael mittã te: nõ
ad populũ altioꝛis lingue te mittam. Po⸗ pulus autem ilie nõ vult audire te: quia nõ
vult audire me. Quid oſtẽdit niſi quia ipſe
deus ꝑ ꝓphetã loquebat? Quia vo in ip̃is verbis ꝓpheticis nos maxime territi ſumꝰ: id eſt pᷣpoſiti quos poſuit loqui ad populũ ſuum: pꝛius in illis verbis videamus facieʒ noſtrã. Demõſtratũ ẽ em̃ nob ſonãte lectoꝛe quaſi ſpeculũvbi nos inſpiceremꝰ:⁊ inſpexi mus nos: inſpicite vos. Ecce ego facio qð
dohn nnnn dbi·. ibi audiui. Si nõ diſcreueris inquit iuſtum:
Ahnir⸗
wpe,
ſi nõ dixeris peccatoꝛi moꝛte moꝛieri:⁊ oſtẽ⸗ deris illi vt recedat ab iniquitatibꝰſuis:ip̃e quidẽ in peccatis ſuis moꝛiet᷑:ſanguinẽ aũt eius de manu tua exquirã. Si aũt dixeris ⁊ ille cõtẽpſerit ⁊ nõ obedierit: ille in ſcelerib⸗ ſuis moꝛiet᷑:tu aũt animã tuã liberab. Dico Vobil:libero aiaʒ meã. In magno em̃ ſů nõ piculo ſed exitio cõſtitutus ſi tacuero. Sed
cum ego dixero ⁊ impleuero officiũ meum:
vos iam attendite ꝑiculũ veſtrũ. Quid aũt
voloꝛ quid deſidero: quid cupio: quare lo⸗ quoꝛ: quare hic ſedeo: quare viuo: niſi hac intentiõe vt cũ chꝛiſto ſimul viuamꝰ? Cupi- ditas mea iſta eſt: honoꝛ meus iſte eſt: gio⸗ ria mea iſta eſt: gaudiũ meũ hoc ẽ:poſſeſſio mea iſta ẽ. Sed ſi me nõ audieritis et tñ ego nõ tacuero:animã meã liberabo: Sed nolo
eſſe ſaluꝰ ſine vobis. Nolite ðcõtemnere fra
tres mei peccata:in qͥbus foꝛte cõſuetudinẽ iã feciſtis. Om̃e em̃ peccatũ cõſuetudine vi⸗ leſcit:⁊ fit homini q̃ſi nullũ ſit: obduruit iã: doloꝛẽ ꝑdidit:qð valde putre eſt nec dolet. Að nõ dolet:non ꝓ ſano habendũ:ſed pꝛo moꝛtuo cõputandũ eſt. Attẽdite ʒj dicat ſcri ptura:⁊ ibi videte quẽadmoduʒ viuere de⸗ beatis. Quis nõ cõtemnat ebꝛioſitatis pec/ catũ? Abũdat tale peccatũ ⁊cõtemnit᷑. Jaz coꝛ ebꝛioſoꝛũ ꝑdidit ſenſũ:nõ habet doloꝛẽ: quia nec ſalutem. Quando aliquid pungit᷑ ? dolet: aut ſanũ eſt: aut eſt in illo ſpes aiiqᷓ ſanitatis:Quãdo aũt tangit᷑:pungit᷑:velli⸗ catur nec dolet:ꝓ moꝛtuo habendũ eſt: aut de coꝛpoꝛe p̃cidendum. Sed aliquãdo nos parcimus:⁊ nõ nouimꝰ niſi loqui.Excõᷣmu ⸗ nicare:de eccleſia ꝓijcere pigri ſumus. Ali⸗ quando em̃timemus ne ipſo flagello peioꝛ fiat qui cedit. uis qui tales ſũt iaʒ in aĩa moꝛtui ſunt:tamẽ quia medicus noſter om⸗ nipotẽs eſt:nõ eſt deſperandũ de his:ſed to tis virib ꝰſuplicandũ: vt aures coꝛdis quas clauſas habere pꝛobant᷑: dominus aperire dignet᷑ · Sed nũquid ille parcet:nũquid ſile bit quẽ timere debemꝰ Audiſtis in pſalmo
ibo fratres mei:cũ enumeraret peccata pec ⸗
catoꝛis ait: hec feciſti ⁊tacui. Lõtra hoc di ctum eſt: Veniet ⁊ nõ ſilebit. Pꝛęſentia ſua nõ ſilebit. Excepto em̃ qð xp̃s ſignificat: qꝛ
ſiluit in iudicio:vt ipleret᷑ ĩilo etiã eaꝓphe
tia quã pauloante cõmemoꝛaui.hoc exce/ ptoꝛmõ deꝰipſe ꝑ ſeipᷣm dñs chꝛiſtus tacet. Alcẽdit eĩ in cęiũ ⁊ iedet ad dexterã ꝓfis: inde vẽturꝰẽ iudicare viuos ⁊ moꝛtus.ꝙ diu ibiẽ donec veniat tacet. Toces eiꝰin li⸗ bꝛis audiuimꝰ: De oꝛe ipſius nõ audiuimꝰ. Audiſtꝭ vocẽipiꝰ ð ſanctꝭ ſepturis iſto loco. Audiſtis cũ voſipſi cõmemoꝛati:⁊ foꝛte his rebꝰ int᷑ yos ſermocinami. Qui vult audiri a deo frẽs chariſſimi:pᷣus audiat deũ. Nun ⸗ qͥd audis illũ qñ facis adulteriũ:et latere te putas qꝛ hõ te non videt: Ille te videt ð ta⸗

*
—— 2
—
S
———————
* —— S —— —— ———
———
—————
— 4 ———— —
cet. Oñ furtũ facis captas oculos eius cui furaris:⁊ ſi eũ latet facis:ſi ꝓpterea nð fac: qꝛ times ne videaris: intꝰ feciſti:i coꝛde feci ſti:fur teneris ⁊ nil tuliſti: ⁊ tu ſiopoꝛtuni⸗ tas det᷑ ad iplendũ malũ factiũ tuũ:furarꝭ et iętariqꝛ tacet. Audi ð pſalmũt:te admonuit: te quicũq; es: qͥ foꝛte hic hodie ſtas et nocte aliqd feciſti:te admonuit:tibi vixit:hc fe⸗ ciſti et tacui. Suſpicatꝰ es iniqᷓ ꝙ ero tibi ſi⸗ C milis. O homies qͥ hec verba ſi dicturꝰ ſum nec habetis in oꝛe: nec in coꝛde:fplices eſtis · Nõne quotidie homies mala faciẽtes: aut ãs bñ feciſſe penitet:⁊ pgnitentiã feciſſe:per uerſe fundũt qð mulſerũt? Nonne quotidie dicũt: et iſta murmura inter ſe rodũt: Vere ſi deo diſplicerẽt iſta: nõ ꝑmitteret illa fleri: vt illi qͥ ea faciũt fglices eſſent in tra? Vide⸗ mus raptoꝛes:videmꝰinfirmoꝝ opßſſoꝛes: videmꝰ vicinoꝝ expulſoꝛes: videmꝰ violen tos limitũ inuaſoꝛes: videmꝰ calũniatoꝛes: ⁊ tñ potẽtes:diuites:fglices in hac vita: Si vere deꝰ iſta videret: ſi iſta curaret:parceret eis? Addũt⁊ hoc qð peius eſt:nõ placẽt niſi mala.Lõtingat aũt vt faciat bñ aliqͥs ⁊ ſeqᷓ⸗
tur foꝛte aliq̃ tẽptatio: cõtinuo ad manũ ha
bet:nõ expedit facere bñ. Parũ eſt qð male
Pð49. vis facere ⁊ bĩ faciẽtibꝰmaledicis? heęc feci ⸗
ſti inqͥt ⁊ tacui:ſuſpicatꝰes inique quod ero tibi ſimilis. Quid eſt quod ero tibi ſimilis? Auia ſic mihi placet malũ: quomodo tibi. Hoc es ſuſpicatus: hoc dixiſti in coꝛde tuo. Qð peius eſt ĩ hec verba ꝓgrediunt᷑ vt nec audire timeant: Ergo ſuſpicatꝰ es inique ꝙ ero tibi ſilis. Arguõ te quõ non putas:⁊ qũ nõ putas arguã te. Sileo cũ facis:ß nõ ſile⸗ bo cũ iudico. Arguã te. Quid tibi faciõ q arguã te⸗ Statuã te ante faciẽ tuã. Aõ em̃
qñi male facis putas qꝛ bonus es: qꝛ nõ vis te videre. Alios reßᷣhendis:te non reſpicis. Alios accuſas: de te nõ cogitas. Alios po/ nis ante oculos tuos:te ponis poſt doꝛſum tuum. Ego quando te arguã: contra facio. Vollo te a doꝛſo tuo:⁊ pono te ante oculos D tuos Videbis te:⁊ planges te:⁊ nõ erit iaʒ tunc quõ coꝛrigas. Lõtemnis ergo tempus miſcbię:veniet tempꝰ iudicij: qꝛ tu in ecclia mihi cantaſti: Ahiſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ canta bo tibi dñe. Ex oꝛe nfo exiet:vbiq; ecclię cõ⸗ crepant chꝛiſto: Ahiſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ can⸗ taho tibi dñe. Tempꝰ eſt miſericoꝛdię vt coꝛ rigamur: nõdum venit tempꝰ iudicij. Loc eſt:ſpaciũ eſt. Peccauimꝰcoꝛrigamur.Nõ ⸗
dum finita eſt via: nõdum clauſus eſt dies:
hõdum expiratum eſt: nõ deſperetur: quod
peius ẽ:cm̃ ꝓpteripſa peccata humana et tolerabilia:⁊ tanto crebꝛioꝛa: quãto minoꝛa
conſtituit deus in ecclia tẽpoꝛa milericoꝛdie ßꝛogandę quotidianã medicinã vt dicam?
imitte nobis debita nta:ſiẽ ⁊ nos dimitti Wan⸗
mus debitoꝛibꝰ nfis: vt bis verbis lota fa⸗
cie ad altare accedamꝰ: ⁊ his verbis lota fa⸗
cie coꝛꝑe chꝛiſti ⁊ ſanguie cõmunicemꝰ. Sed qð eſt grauiꝰ ipſam medicinã ſic homies cõ temnũt: vt nõ ſolũ nõ dent veniã qi in illis peccat᷑:ſed necvelint petere quãdo ipſi pec cant. Intrauit temptatio: ſubꝛepſit ira: tan
tũ dominata eſt iracũdia quãtuʒ potuit:vt
nõ ſolũ tumultuaret᷑ coꝛ: ſed ⁊ cõuitia etcn⸗ mina vomeret lingna. õð vides quo te im⸗ pulitõ vides quo te pᷣcipitauit Tandeʒ
coꝛrige:dic:male feci:peccaui. Nõ em̃ moꝛi · vᷣegu
eris ſi dixert: Crede nõ mihi:ſed deo. Quid ſum ego? homo ſum:par veſtrũ ſum:camẽ poꝛto infirmꝰ. m̃s credamꝰdeo. Attẽdite
vobis. Si peccauerit frater tuus coꝛripe eü Watði
inter te ⁊ ipſuʒ. Si te audierit:lucratꝰes fra ⸗ trẽ tuũ. Si te nõ audierit:adhibe tecũ duos aut tres. In oꝛe duoꝛũ aut triũ teſtiũ ſtabit omne verbũ. Si nec ipſos audierit:refer ad eccleſiã. Si nec ipſam audierit.ſit tibi tanqᷓ; ethnicus ⁊ publicanꝰ. Ethnicus gentilisẽ. Bentilis ille eſt qui in chꝛiſto nõ credit. Si nec eccleſiã audierit:moꝛtuũ puta. Sed ecce viuit:ecce itrat: ecce ſignat: ecce genu figit: ecce oꝛat:ecce ad altare accedit: Sit tibi tan qᷓ; ethnicus ⁊ publicanꝰ. Voli in illo atten
dere falſa ſigna. Viuens moꝛtuꝰ eſt. Vnde
viuit?AQuõ viuit? Si dicã alicui in cõſpectu veſtro:tu B feciſti:reſpõdebit poſtea:Auã⸗ tũ errat. Intus me moneret: intus mihi di⸗ ceret:qꝛ male feci:intꝰvideret peccatũ meũ · Quare in plo arguit?Auid ſi feci:⁊ nõ coꝛ⸗ rexiſti Auid ſi feci ⁊ adhuc ꝑſeueraſ.Auid ſi feci:⁊ adhuc tibi bñ feciſſe videris in coꝛde tuo? Quia tacet ille:iuſtus esAQuia modo ille non vindicat:nihil male feciſti: Non ti⸗ mes: Arguã te:nõ times: Conſtituã te ante
faciẽ tuã:nõ times. Sed lõge eſt inqͥs iudi /E
ciũ. Pꝛimo quis tibi dixit: qꝛ longe eſt dies iudicij mũquid ſi longe eſt dies iudicij:lon ge eſt dies tuus? Vñ ſcis qñ eſt: Wõne mlti ſani doꝛmierũt⁊ obduruerũt: Nonne caſus nf̃os nobiſcũ in hac carne poꝛtamꝰ? Nonne fragilioꝛes ſumꝰ:q; ſi vitrei eſſemus? Vitrũ
em̃ ⁊ ſi fragite ẽ:tamen ſeruatũ diu durat:e
inuenis calices ab quis et ꝓauis in quibus
valde ſuam habet etpoſi
cioꝛ manib Sedſ pert.i bůt p bitni

net nöde
npe. bibunt nepotes ⁊ꝓnepotes. Tanta fragili
weit tas cuſtodita eſt ꝑannos. Annos aſit homi
„— nis et tantis caſibꝰ quotidianis fragiles
ctnea ambulamꝰ⁊ſicalus ipſi repẽtininõaccede
rent: diutamẽ viuere nõ valeremꝰ. Vitahu mana tota bꝛeuis ẽ:ab infantia vſcʒ ad de⸗ crepitã ſenectutẽ tota bꝛeuis eſt. ⁊idã ſi ad⸗ huc viueret: et hodie moꝛeret᷑: quid illi vite longitudoꝓfuiſſet⸗ huc accedit:q ip̃e dies qͥquaſaturalit ſeruit moꝛbo illecto incer⸗ tus ẽ Quotidie moꝛiunt᷑ homies et qui vi⸗ uunt deducũt illos:exequias celebꝛãt: ⁊ vi
e reeeleeeee —— bis yerba:ego quero facta. Holite me cõtri ocotech 1 ſtan pꝛauis moꝛibꝰ veſtris: quia delectatio dleſec— mea nõ eſtin hac vita:niſi vfa bona vita. lrdendnhielul D Dſig ait in euscelio: eeo quod dñs ait in euãgelio: wolunpuntiuage. Remittite ⁊ remittet vobis: vate ⁊ —— dabit vobis· Homelia VM 3.Sittuet sSo frẽs vites paruas habeo:ł ver⸗ nö udientchher e bũ dei magnas habet valere in coꝛ⸗ ot duot aut nüt dibus vfis. Ergo ⁊ qð lente dicimꝰ: Siner ipſos uin valde auditis ſi obedieritis. Tanqᷓ; ꝑ nubẽ erplan audin ſuam:ꝑ eſaiam ꝓphetã dñs tonuit: ſi lenſũ bnEh hbetis expauiſtl. Manifeſte em̃ dixit: nec eſtqui in chtipin——. iſta —— cioꝛũ veſtroꝛũ? Quis em̃ exquiſiuit iſta de ——— manibꝰveſtris els nos Iritnon noſtra. —— ſolnb Sed ſacriiciũ chꝛiſtiani eſt eſemoſyũã pau * nbam perẽ. Hinc em̃ ſit dehee Ppitius- Hiſi 6. Su a ũt peccatis ꝓpitiis fat deus:qe remane⸗ vt8de bit niſi reus? Ab eis peccatis ⁊ delictis ſine uhlue, bus vita iſta nõ ducit: mũdant᷑ homies ꝑ nennnn elemoſynas: Aue ſt duoꝝ geneꝝ:erogãdo ale fto xrem̃ittẽdo. Erogando qð habes bonũtrẽ⸗ gbnurLu nittẽdo as pateris mal. hec vuo genera lintuctu elemoſynarũ dñs magiſter bonus qͥ verbũ purbbili bꝛeuiauit ſuꝑ terrã: vt eſſet fructuoſũ ⁊ non
uh oneroſuʒ: q bꝛeüiter fuerit cõplexꝰ audite: anni nilu iuc.s. Remittite inqͥt ⁊ remittet᷑ vobis: ꝑtinet ad
lo ignoſcendũ. Pate ⁊ Dabit᷑ vobis: ptinet ad virröreig erogandũ. Ex illa elemoſyna q̃ ignoſcis ho⸗
nn mini nipil pdis. Ecce ſtatim veniam petit: qus o ſos ignouiſti:nihil amiſiſti. Kharitate amplioꝛ wil, qic vomũ rediſti. Illud aſiud gen elemoſynaꝝ sh na vbiiubemur erogare indigẽtibus graue yi⸗ nincb de: q qð quiſc; dederit: hocipſũ qð dabit nten nõ habebit. Equidẽ et hinc ſecuros nos fa⸗ e in wim ölin
tit aplus qui dixit· Pꝛout quiſq; habet: nõ ⁊Corſ⁊— 3 vt alhs ſit refectio vobis anguſtia. Ihetia ⸗ 7— turergoynuſquiſq; vires ſuas:nõ theſauri⸗
ʒare attẽdat in terra:det: non perit qð dat.
— —
õ dico hoc nõ perit: ſed dico hoc ſolli non ⸗ perit. Alia vo quę nõ dederis ⁊ abũdant ti⸗
—
bitaut cũ viuis amittis: aut cũ moꝛieris di xr mitti. Deinde fratres meitanta ꝓmiſſioꝗᷓ B v.—4 nõ hoꝛtat Dimittite inqͥt ⁊ dimittet᷑ vobiſ: E—
date ⁊ dabit yobis. rnñ dicit vateet dabit?ucnc vobis:attẽdite cui dicat:homini dicit deꝰ: 8 moꝛtali dicit imoꝛtalis:mẽdico dicit tantus
paterfamilias. Weq; em hoc reuocatiꝰ eſ
demus:⁊ pꝛo modicis rebus pꝛofert nobis:
illo.Et yt noueris te ipſ daretaũdiiluz d
Accipit: quaſi fenus traiecticium facis. Hic das: ibi recipis.hic das res perituras: ibi⸗
cunq; dicis deo: Kibera me dñe ab homine ꝑʒ.iz
hoc: Libera me domiñe ab homie malo:ſie
attende. Libera me domine ab homine ma
ris· Et reſpõdet tibi. De te mihinihil
quod dedimꝰ: inuenimꝰ quem feneremur. Demus in vſuram:ſed deo non homini.Ei damus qui abũdat: ei damus qui dedit qð
——
pꝛo moꝛtalibus:ꝓ putribilibus: pꝛo trenis quę eterna ſunt ⁊ incoꝛruptibilia et ſine fine manẽtia. Quid multa dicturꝰ ſum: Sepꝛo mittit d ꝓmittit. Si amas illũ:eme iluz ah—
————————————
centẽ: Eſuriui ⁊ dediſiꝰ mihi mãducare. Si · Watrt ·⁊3. tiui ⁊ dediſtis mihi potũ. hoſpes fui ⁊ ſuſce
piſtis me. Nudꝰfui ⁊ veſtiſtis me. Eger:viſi taſtis me. Incluſus:veniſt ad me. Et dicẽt ꝙ= illi: Quãdo te vidimꝰ in his neceſſitatibus— W conſtitutũ ⁊ miniſtrauimꝰ tibie Et ille. Qñ= vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis.——ℳ Dat de cœlo: gccipit in terra. Ipſe dat: ipſe
recipis res ſine fine manſuras. Et quando?
malo: hoc em̃ mõcantauimꝰ Scio em̃ quo gemitu dicas: Libera me domine ab hom 2 ne malo. Quis em̃ in iſto ſeculo non patit
aliquẽ hominẽ malum̃ Auãdo dicis deo
totis pᷣcoꝛdiis dicis:ſic intẽtis oculis te pus
lo. Jac tibi reſpõdiſſe deum.A quo: Dictu⸗ rus es a gaioa lucio: neſcio quo quẽ pate⸗
—— S —.—— ℳ„——— 2—
Licis. Si ab homie mãlõ libero te:pꝛiꝰes ſiberãd⸗ ateipſo. Pateris malum: noli teipſum pa ⸗ ti malum. Videamus ſi inuenit te:quid ti⸗ bi faciat alter malꝰ. Tu noli eſſe malus.nõ tibi dominet᷑ auaricia: nõ te calcet concupi F ſcẽtia tua: nõ te trituret ira tua· Iſti hoſtes interioꝛes tui qui ſunt: Tu ipſe: nõ tibiali⸗ quid facias. Videamus quid tibi faciat vññ d 4

— 3 f—.— ₰
—— ———
——————
————
mittend
—
—
3 13 3 . „ 11 13 1 1 11 1 1 3 1 3 4 3 1 4 1 . 3
—
——— —— —
—
——
„———————— ——
6„ 0„ 7„
———— —————— K— —-——
—— — 5 E————
Bancti
cinus malus:patronus malus: potens ma⸗
lus: videamus quid tibi faciat? Juſtum te inueniat: fidelem te inueniat: chꝛiſtianũ te Act ·7 iueniat: Auid tibi facturus eſt? Quod ſte⸗ phano iudęi fecerũt. Faciendo malũ: miſe⸗
rũt ad bonũ.Er vt libererte de? ab homie malo:attende te:noli tibi parcere a te:teliberat. Quomõtea te liberat? Di⸗
catã voñando merita: dando tibi vires pugnãdi aduſus ↄcupiſcẽtias tu⸗
as:inſpirãdo tutẽ: dando mẽti tüs celeſtẽ delectationẽ:q̃ oĩs terreiã delectatio ſupet hec tibi cum pꝛęſtat deus:liberat te a te: et ſecurus expectas in huiꝰ ſeculi malis tranſi
toꝛijs cum eis bonis venturũ dominũ que
tranſire nõ poſſũt. Satis ſint vobis. Aide⸗ tis certe: qꝛ neſcio quomõ ego jualidus ac⸗
cedo ⁊ loquẽdò foꝛtis fio. Tantus eſt animꝰ mihi:tanta intentio in ꝓkectu veſtro. Ope⸗ rarius em̃ in agro fructũ ſperans:minꝰ ſen/ tit laboꝛẽ. Scitis fructus mei qui ſint: ⁊ vo⸗ biſcum ſim:⁊ omnes ſimꝰ fructus dei. De eo qð in Aggeo ſcriptum eſt: WMeñ eſt aurum ⁊ meñ eſt argentũ: Pomelia XMKXR N ſcripturis diuinis fratres chariſ⸗ ſimi legimus deũ dicentẽ: AMeũ eſt aurũ:⁊ meũ ẽ argentũ. hoc ideo di ctum eſt: vt ille qui nõ vult cum indigẽtib? cõmunicare qð habet:cum audit pᷣcepta fa⸗ ciendę miſericoꝛdię intelligat deum non de re illiꝰ cui iubet: ð de re ſua debere donare:
xille qui aliqͥd poꝛrigit pauperi: nõ ſe arbi⸗
tret᷑ de ſuo facere: Me foꝛte nõ tam cõfirmet᷑ miſericoꝛdię nomiĩe q; infletur ſupbię vani⸗ rate. Aheñũ eſt inqt aurum: ⁊ meũ eſt argen ⸗ tum: non eſt veſtrũ o diuites terre. Quid ð dubitatis pauperi dare de meo: Aut qͥd ex tollimini dum datis de meo? Et vis videre qᷓ; iuſti iudicis res ẽ aurum et argentũ:aua ⸗ rus vnde toꝛquet᷑:inde miſericoꝛs adiuuat᷑: rem ſuam diuina diſtribuente iuſticia: et re⸗ cte facta inde manifeſtant᷑: et peccata inde puniunt᷑. Nũquid non aurũ ⁊ argentũ atq; omnis terrena poſſeſſio ⁊ exercitatio huma nitatis eſt ⁊ ſugliciũ cupiditati? Kum talia deus nobis hominibꝰtribuit:oſtẽdit in eis quãta cõtemnat animus:cuius diuitig ſunt ipſe deus qui tribuit. Mon em̃ poteſt quiſq; apparere cõtemptoꝛ: niſi eius rei cuiꝰpoſſel⸗ ſoꝛ effectus eſt. Nam ⁊ qui nõ habẽt poſſũt iſta cõtemnere:ſed vtrũ fingant an vere cõ⸗ temnãt: deus videt qui coꝛdis inſpectoꝛ ẽ.
—
Ab hominibꝰ aũt vt imitari poſſint cogita⸗ tionẽ cõtemnẽtis:non niſi in manibꝰ erogã tis inſpici᷑.Cum aũt malis hominibꝰ deus iſta cõcedit:oſtendit in eis quomõ ⁊ in ipſis bonis quę deus largitur cruciet᷑ animus cui voluit qui tanta largi᷑: Ponis autẽ ſubmi⸗ niſtrat occaſiões beneſicioꝛũ: malos autem toꝛquet timoꝛe damnoꝝ.Et ideo ſi amittãt vtriq; aurum ⁊ argentũ: iſti cęleſtes diuiti as leto coꝛde retinebũt:illis autẽ ⁊ bonis tẽ poꝛalibꝰ inanis domus: ⁊ bonis ęternis in ⸗
anioꝛ cõſcientia remanebit. Illius eſt ergo aurum ⁊ argentũ qui nouit vti auro ⁊ argẽ to. Nam etiã inter ipſos homies tůc quiſq; habere aliqͥd dicẽdus eſt: quãdo bñ vtitur. Mam qð iuſte non tractat: iure non tenet. Si ſuuz eſſe dixerit: nõ erit vox iuſti poſſel
ſoꝛis:ſed impudentis incubatoꝛis impꝛobi/
tas. Quapꝛopter ſi homo nõ impoꝛtune di⸗
cit aliquid ſuum:non qð iniqua ⁊ ſtulta cu
piditate occupauerit: ſed qð pꝛudentiſſima
poteſtate et iuſtiſſima moderatione tracta⸗
uerit:quãtomagis deus vere ac ꝓpꝛie ſuum eſſe dicit aurum ⁊ argentũ: qð et largiſſima
bonitate condidit et iuſtiſſimo adminiſtrat
imperio: vt ſine ipſius nutu atq; dominatu nec mali niſi ad auaricię ſupliciũ: nec boni niſi ad vfũ miſericoꝛdię poſſint habere auꝝ ⁊ argẽtũ?AQð tñ ⁊ inſtituerevt ſit:⁊ vt alteri
aſſit:alteri deſit: diſtribuẽ atq; oꝛdinarenõ poſſunt. Si aũt ſolis malis in poteſtate da /P
retur aurum ⁊ argentum: recte putaret ma⸗ gnũ aliquid bonum. Rurſus ſi ſolis malis deeſſet:videret magna pgna paupertal · Si aũt ſolis bonis deeſſet:videret᷑ ſumma bea titudo pauꝑtas. Nũc vo ſi ſcire vis aurum poſſe bñ haberi:habẽt ⁊ boni:nõ eos pauꝝ bonos eẽ:habẽt ⁊ mali. Itẽ ſi ſcirevis qᷓ; nd ſit miſeria pauptaſ: ſũt qͥdaʒ pauꝑes beati:
ſunt quidam paupꝑes miſeri. Si ſcire vis q;
non ſit beatitudo pauptas: Ita ergo auruʒ ⁊argentů diſtribuit homnibꝰcõditoꝛ rerum Zadminiſtratoꝛ deus: vt ipſum ꝑ ſe natura ⁊genere ſuo bonũ ſit:qᷓ;uis nõ ſummũ ⁊ ma gnũ bonũ: ⁊ ꝓ gradu ſui oꝛdinis laudabilẽ cõditoꝛẽvniuerſitatis oſtẽdat. Copiaᷣo ei⸗ nõ extollat bonos:nec ledat iopia. Malos aũt ⁊ cũ offert᷑ excgcet:⁊ cũ aufert᷑ excruciet · Res ergo condita ⁊ ad cõditoꝛis laudem:? bonoꝛum ꝓbationem maloꝛũq; ſuplicium recte vituperari nullomodo poteſt:et eã ve⸗ riſſime deus dicit ſuaʒ: quã non ſolũ condit affluentiſſima bonitate:ſed etiã ꝓuidentiſ
ki.
m lu
niq mon bon iniq dui z0l
periz ſh
hut ſiſtzt ſce diiti ini rit e gel maioꝛ geſcit quãto
ß ini nieger cũhab iſſelet rũqui ſediu creda hãm Liitſe cuũe ditio yoluit habet culpa inuen diap melic ptiui kipe mnteg kemp fit ſuroae diut Uytg S6 mines N. um is pce uec 3 ſitupe

— xn.i.
ncirite domus 3
eoſos nisi Auschguin atimnt nnongbiniguch uent etctnu im ncicuun 6s dels erun ntarzenti gchj det iuſtimonn eipilus numn auanci gicin cicdꝛie yolun tinnern t ditnbutzu argenn: un — Fuii w ng u i s. Fücolun ———
—
ohu e
n
„ a6
*
ſa
omeli
ſima moderatione diſpenſat. Kum aũt hoc
genus rerũ dominꝰ in euangelio mãmona
iniqtatis apellat: ſignificat eſſe alterũ mã⸗
mona: id eſt alias diuitias:quas niſi iuſti ⁊ boni poſſidere nõ poffũt: vt ideo mãmona iniquitatis vocet᷑:quia iniquitas easvocat diuitiaſ. In iuſticiaðᷣo nouit eẽ alias diuiti as quibus homo adoꝛnatur interioꝛ:ſiẽ bea tus petrus dicit: qui eſt ante deũ diues? ʒl⸗ ſiulte dicunt᷑ diuitie: qͥa bonis meritis iu⸗
iſcq; tribuunt᷑.Ille vere dicunt᷑ diuitię: qͥa qͥſq; eas habuerit nõ egebit. Iſteðᷣo iniuſte diuitię:nõ qꝛ iniuſtũ eſt aurũ ⁊ argentũ: ſed
qꝛ iniuſtũ eſt eas putare diuitias: qᷓ nõ aufe
rẽt egeſtatẽ. Tanto em̃ magis ardebit qͥſq; ęgeſtate auaricię: quãtomagis eas diligẽs maioꝛes habuerit. Quõ ð ſũt diuitie qͥbus creſcẽtibꝰcreſcit iopia?AQuę amatoꝛibꝰſuis: quãto fuerit amplioꝛeſ:nõ afferũt ſatietatẽ: ß inflãmãt cupiditatẽ. Diuitẽ tu putaſqͥ mi nꝰegeret:ſi minꝰ haberet.Nã videmꝰqͥ ſdaʒ cũ haberẽt pecuniã paruã:paruis lucris fu⸗ iſſe letatos:ſed poſtea cũ cępit abũdare ve⸗ rũ quidẽ copijs auri argenti: ſed tamen fal⸗
ſe diuitie cum parua obtuleris iã recuſant:
credas eos iam eſſe ſatiatos: ſed falſum eſt. Mã maioꝛ pecunia fauces auaricię nõ clau/
Cdit ſed extendit:nõ irrigat ſed accendit.Po
culũ reſpuũt: quia fluuiũ ſitiunt. Vtrum ð ditioꝛ:aut egentioꝛ dicẽdus eſt: qui cũ ideo voluit habere aliquid ne indigeret:ideo plꝰ habet ne minꝰindigeat. Sed nõ eſt hęc auri culpa ⁊ argenti. Fac eĩ miſericoꝛdẽ aliquẽ inueniſſe theſaurũ:nõne operãte miſericoꝛ ⸗ dia pꝛebet᷑ hoſpitalitas ꝑegrinis: alunt᷑ fa⸗ melici: nudi veſtiunt᷑:inopes adiuuant᷑:ca⸗ ptiui redimunt᷑:cõſtruunt᷑ eccleſie: reficiunt᷑ laſſi:pacant᷑ litigioſi:reparant᷑ naufragi:cu rant᷑ ggroti: coꝛpoꝛales opes diſpertiunt᷑ in terra:ſpiritales recõdunt᷑ in celo? Quis hęc facit? Miſericoꝛs ⁊ bonus. Vnde facit? De auro ⁊ argento. Lui ſeruiens hec facit? Ei qͥ
don geb⸗ dixit: Meũ ẽ aurũ ⁊ meũ ẽ argentũ. Videtꝭ iã vt arbitroꝛ fratres: qᷓ; magno erroꝛe:ma/
gnaq; dementia in res ipſas quibꝰ male ho
mines vtunt᷑: crimen male vtentiũ tranſfe·
rat᷑. Nam ſi ꝓpterea vituperat᷑ aurũ ⁊ argẽ tum:qͥa homies auaricia depꝛauati: negle⸗ ctis pᷣceptis omnipotẽtiſſimi creatoꝛis ĩea quę cõdidit deteſtabili cupiditate rapiunt᷑:
en vituperet᷑ etiã oĩs dei creatura. AQuia ſicut d% Ho.. m f 3 46
aplus dixit: Peruerſi quidẽ hömies colue⸗
runt ⁊ ſeruierũt creaturę potius qᷓ; creatoꝛi:
qui eſt benedictꝰin ſecula. Vituperet᷑ etia iſte ſol quẽ certe idem manichgi qui nõ intet ligunt eſſe creaturam:tanq; ipſum creatoꝛẽ: vłtanq; eiꝰ aliquã partẽ colere atq; adoꝛare nõ deſinũt. Lur ergo ip̃m nõvituperãt:cum plerũq; homines de vſu ſolis et luminis in gdiſicijs ſuis lites iniuſtiſſimas concitant:⁊ vt feneſtris ſuis radij liberioꝛes aliquanto largius infundant᷑:domos alienas deijcere ſepe moliunt᷑:⁊ eos qui cõtradixerint: etiaʒ ſi iure certiſſimo cõtradicãt: inimicitijs acer biſſimis inſectant᷑? Si quem igit᷑ infimoꝛuʒ potentioꝛ aliquis iniuſte ac nefarie pꝛopter vſum ſolis oppꝛeſſerit:diripuerit: in exilium etiam moꝛtẽve compulerit: ſolis eſt crimen quo ille abũdantius vti deſiderat: an potiꝰ male vtentis iniquitas? Aui duzʒ cupit coꝛ⸗ poꝛeis oculis tempoꝛale lumẽ largius acq⸗ rere:cubiculũ coꝛdis luci non aperit ęquita⸗ tis. Ex quo iſti ſi poſſunt intelligant:aut au rum⁊ argentũ ſe accuſare non debere:qᷓ;uis de auro et argento ſepe homies cupidiſſimi dimicent:aut accuſationes ſuas de terra in celum: ⁊ de metallis fulgentibus in ſidera: atq; ipſum ſolem ſe debere tranſferre: quã⸗ do iniqui homines inexpiabili ſepe diſcoꝛ⸗ dia de poſſidenda ſolis luce cõfligunt. Si⸗ militer etiã diſcant quid interſit inter hanc lucem viſibilem:lucemq; iuſticię. Siquide fieri poteſt vt quanto maioꝛe auiditate frui quiſq; hac luce voluerit:tanto maioꝛi cęcita te a iuſticię luce deficiat. De WMonomachia Solię ⁊ Dauid 1.Reg.. Pomelia XMM lias vn ꝰfuit ex allophylis:id ẽ ex A s alienigenis: qͥ bellũ gerebãt illo tẽ/ poꝛe aduerſus filios iſrael. Eo tem ⸗ poꝛe dauid ſanctus cuius eſt hoc pfalteriũ: imo ꝑ queʒ miſtrauit B pſalteriũ ſpũſſanctꝰ: puer erat paſcẽs oues pf̃is ſui tenera ętate: vix dũ adoleſcẽtulꝰ: frẽs eiꝰiã iuuenes mili⸗ tabãt:⁊ĩ exercitu regis erãt:attulit eis miſſo a parẽtibꝰ aliqͥd de domo vſibꝰ ip̃oꝝ. Itaq; illo tꝑe quo pugnabat᷑ in exercitu:inuẽꝰeſt nõdũ miles:b militũ miſter ⁊ frater. Extitit tũc golias iſte de quo mẽtio facta eſt: ingẽs ſtatura coꝛpis: armis inſtructꝰ: viribꝰ etiam
xercitatus: elatus iactantia:qui ſuꝑbe pꝛo
uocaret ad monomachiã populũ aduerſa⸗ rium: hoc eſt vt vnus inde electus ab ipſis ꝓcederet aduerſus eum: vt duobus pugnã tibus:examẽ totius belli in medio verſaret᷑:
pcto ⁊ placito addicto vt ſi quis illoꝝ duo ⸗

Bancti
num viciſſet: vniuerſe parti vnde iſte ſtete/
rat tribueret᷑ victoꝛia. Rex ergo ille populi
iudęoꝛũ filioꝛũ iſrael:ſaul erat. Angebatur: gſtuabat:quęrebat in vniuerſo exercitu pa⸗ rem illi viro: Nõ inueniebat: nec foꝛma coꝛ⸗ poꝛis: nec audacia ꝓuocationis. Kũ ęſtua⸗ ret:auſus eſt puer iſte dauid nõ pꝛeſumens de viribus ſuis:ſed in nomine dei ſui pꝛoce⸗ dere aduerſus eum. Nunciatũ eſt regi:non audacia puericię: ſed fiducia pietatis. Nec rex abnuit:nõ recuſauit. Intellexit cũ vide⸗ ret audentẽ puerum:aliquid in eo diuinita⸗ tis eſſe:nec illũ tenera ętate ſine diuino in⸗ ſtinctu talia poſſe ̃ſumere. Libenter acce⸗ pit: ꝓceſſit aduerſus goliã. In omnib ꝰergo qui erant in ea ꝑte vnde pꝛocedebat dauid
non erat pᷣſumptio niſi de deo: In illis aũt
tota ſpes in vnius homis viribus. Sed qͥd
ð.143. eſt homo: niſi qð in iſto pſalmo cecinit?hõ
vanitati aſſimilatus eſt: dies eius velut vm
bꝛa pᷣtereunte Ergo ſpes illoꝝ inanis:ꝗᷓ col
locata eſt in vmbꝛa trãſeuute· Armatus eſt aũt dauid: vt quoniã gtate ⁊ viribus impar erat:quaſi armis par eſſet. Sed armavetera
non adiuuabãt: potiuſq; onerabõt nouam
ętatẽ. Et ad hoc ꝑtinet qð etiam apoſtolica lectio ante pſalmi canticũ pᷣſignauit dicẽs:
Col. ʒ. Exuite vos veterẽ hominẽ:⁊ induite nouũ. 1. Kegle1. Moluit dauid vetuſtatem armoꝛũ:abiecit: onera dixit eſſe qꝛ implicabãt eum: expedi tiſſimus ille ad pꝛeliũ pꝛocedere cupiebat:
foꝛtis nõ in ſe ſed i domino: armatꝰ nõ tam
ferroqᷓ; fide. Tamẽ abiectis armis:elegit ali
quid vnde pugnaret. Et hoc non ſine ſacra⸗ B mẽto. Mam videtis quaſi duas quaſdã vi⸗
tas: Nazʒ in alienigenis veterẽ:aliã in iſrae
litis nouam: aduerſus inuicẽ dimicare. In illa parte coꝛpus diaboli: in iſta pᷣfiguratio
Abi.ð. domini noſtri ieſu chꝛiſti. Tulit quinq; lapi⸗
desde toꝛrẽte de fluuio:⁊ poſuit in vaſe pa- ſtoꝛis quo lac mulgeri ſolet. Ita ꝓceſſit ar⸗
matus. Auinq; lapides lex erat. Lontinet̃
enim lex quinq; libꝛis moyſi: et in ipſa lege decem̃ pᷓcepta ſunt ſalutara: quibus decem p̃ceptis cętera ſeruiãt. Pꝛęfigurat᷑ ergo lex ⁊
quinario ⁊ denario numero. Et jdęo· dauid Nõ 3ꝛ. pugnauit quinario: qui ait: In pſãlterio de
cem choꝛdarum pſallam tibi. Meq; omes
quinq; lapides: ſedvnum tulit. Nãq; in u⸗ mero lapidum: numerũ libꝛoꝛum oſtendit:
in vno lapide vnitatem implentiuʒ legem.
Vnitas em̃ ipſa implet legem: id eſt chari⸗ tas. Ideo ſublati ſunt illi lapides quich de
Auguſtini
ſuuio. Sluuius quid ſignificatIllotempo re ſemper in ſcripturis eadem ſignificantur
rebus certis. Quinario numero ꝓpter qui⸗ q; libꝛos moyſi. Quid ſigniſicãt ꝙ de fluuio
ſunt ablati et poſitijn vaſe paſtoeicio? Jam diximus aduentu domini noſtri ieſu chꝛiſti vt vere vinceret᷑ diabolus: lex tranſiuit ad gratiã. Quid tam ſignificat gratiã qᷓ; lactis copia? Sublati ſunt illi lapides de fluuio.
Fluuius ſignificat populũ fluxum: dedituʒ
tempoꝛalibus rebus:amantẽ trãſeuntia:et
cupiditatis impetu in mare huius ſeculi de⸗
currentẽ:qualis erat populus iudęoꝛũ. Ve
tus acceperat legem:ſed calcabat legem: et
tranſibat ſuꝑ legem:⁊ ferebat᷑ in mare:quo⸗
modo fluuius ſuper illos lapides. Non ẽ lapides illi limitẽ fecerant fluuio vt ſtatue- rẽt fluuiũ. Quod ſi ita eẽnt: ſignificarẽt go ⸗
ertionem legis:⁊ eos qui cõfluere cgperunt voluptatibus ⁊ cupiditatibus ſuis:venien
tes ad pcepta legis conſiſterent: et refrena⸗ rent impetus libidinũ ſuarũ. Mõ autem ita
erant illi lapides: ſed in fluuio ſuper quos trãſiebat aqua:ſicut ſupꝛa legem tranſgreſ⸗
ſoꝛ populus tranſiebat. Inde ergo domin?
tulit legem ad gratiã: id eſt de fluuio tulit⁊
i vaſe paſtoꝛis poſuit. AQui vult ergo imple re legem:gratiã cogitet:lhoc eſt homo totũ qð innoteſcit ei deus:qð dat illi gratiã ſuaʒ vnde pᷓſumebat dauid. Bolias autem de ſe de viribus ſuis ſuperbus:elatus: inflatus:
pꝛimo totã victoꝛiã vniuerſę partis ſuę in ſe
vno cõſtituit. Et quia oĩs ſuꝑbia habet im ·
pudentiã frontis: in ipſa fronte lapide yeni ente deiectus eſt. Euacuata eſt frons qᷓ ha⸗
bebat impudentiã ſupꝑbię ſuę: ⁊ vicit frons ᷓᷓ habebat hůilitatẽ crucis chꝛiſti. Pꝛoptea ⁊nos ſignũ ipſuzʒ crucis in fronte poꝛtamꝰ: qꝛ illud intelligimꝰ.ſhoc dixi frẽs mei: quia
multiß faciũt: et intelligere nolũt. Factoꝛẽ querit deus ſignoꝝ ſuoꝝ nõ pictoꝛẽ.
eeo quod dñs ait in euãgelio:
NMõ põt filius a ſe facere quicq; niſi ʒ⸗ gð viderit patrem facientẽ: Nome lia R Rcana ⁊ ſecreta regni dei pᷣus quę· A a rũt credẽtes quos faciãt intelligen/
tes. Jides em̃ gradus ẽ intelligẽdi: Intellectꝰ aũt meritũ fidei. Aꝑte ꝓpheta diẽ oĩbꝰ pᷣpꝛopere ⁊ p̃poſtere intelligẽtiã reqͥ
rẽtib⁊ fidẽ negligẽtibꝰ. Ait em̃: Niſi crede/ Eſ
deritꝭ nõ intelllgeti.ſhabet ð ⁊ fides ipᷣa qð⸗
dã lumẽ ſuũi ſchturi: i ꝓphetia:i euãgelio:i
cpoſt hiss tolo
facit loco coo ſit Nau gilo yöyid geler dende yis? ſiiam P honn in diffini juö quiſ loqð das al vides vnde re. De nemi rioẽ matfe Eſteñ Biqu rus ha nõvide peas dent cita ili anima ia agi deben nomen oclis tacelu tausy Inten quẽ no ſemon cidie

s een 3 3 apoſtolicis lectionibꝰ. Omnia ei iſta qᷓ no/ e une zw bis ad tempꝰ recitant᷑: lucernę ſunti obleu⸗ — gu ro locovt nutriamurad diẽ· iẽ apls petr: un nepc det. habemꝰ certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermonẽ cui bñ uneſ facitis intendẽtes tanqᷓ; lucernę in obſcuro nn e loco:donec dies luceſceat:⁊ lucifer oꝛiaturi coꝛdibus vfis. Videtis ergo fratres q;diu un ll uie ſ ſint puerſi ⁊ꝓperando vitioſi qui tanqᷓ; im⸗ h maturicõceptus anteoꝛtũ querũtaboꝛtum vn ui nobis dicũt:æuid me iubes credereað ——. nõ video: videã aliquid vt credam? Jubes en credere dũ non videã:ego videre volo ⁊ vi⸗ hahuusu dendo credere:nõ audiẽdo. Dicatꝓpheta: Kn achug zſa·. Miſi credideritis nõ intelligetis. Aſ cendere nſerhalnut vis ⁊ gradus obliuiſceris. Vtiq; ꝑuerſe hõ uhe los ayin ſ ſi iam tibi poſſem oſtẽdere qð videres:non ſernt P hoꝛtarer vt crederes.Ergo fides eſt:ſiẽ alibi cn igeweb.11. diffinitũ eſt:ſperantiũ ſ ubſtãtia:ↄfictio reꝝ cs qu cun ãnõ vident᷑. Si nõ vident᷑: quõ cõfingunt᷑ pidandus iun quia ſunt? Vnde em̃ ſũt iſta ꝗᷓ vides niſi ex egis canſitenn illo qð nõ yides? Vtiq; vides aliqͥd vt cre⸗ idicinũ uni ſin das aliquid: ⁊ ex eo qð vides credas qð nõ des: ſeuin lu vides. Ne ſis ingratus ei quite fecit videre ſcut pu czun vnde poſſis credere qð nondũ potes vide⸗ nchat rr · edit tibi deus oculos in coꝛpoꝛe:ratio⸗ gan ctnin nem in coꝛde: excita rõnẽ coꝛdis: erige inte⸗ Auin. rioꝛẽ habiratoꝛẽ interioꝝ oculoꝝ tuoꝝ:aſſu eit.— à mat feneſtras ſuas:inſpiciat creaturaʒ dei. ogtebun Eſt em̃ aliquis intus qui ꝑ oculos videat.
NMã quãdo aliqñ in me cogitas auerſo inte rius habitatoꝛe:quę ſunt ante oculos tuos nõvides. Feneſtre em̃ fruſtra patent qñ qui ꝑ eas attendit abſens eſt. Nõ ergo oculi vi dent:ſed quidã ꝑ oculos videt:erige illũ:ex cita illũ.Mõ em̃ denegatũ eſt tibi:rationale animal te deꝰ fecit: ᷣpoſuit te pecoꝛibꝰ: ad imaginẽ ſuã te foꝛmauit. Siccine vti oculis debesvt pecꝰtĩ:vt videas qͥd addaſ vẽtri: nõ menti? Erige ð rationalẽ aſpectuʒ: vtere oculis vt homo: intẽde cęlũ ⁊ terrã:oꝛnamẽ ta celi:fœcunditatẽ terrę:volatus auium:na tatus piſciũ:vim ſeminũ: oꝛdinẽ tempoꝛũ. Intende facta ⁊ quęre factoꝛẽ: Aſpice qj vi⸗ des:⁊ quęre queʒ non vides. Lrede in eum quẽ non vides ꝓpter iſta quę vides. Et ne ſermone meo te exhoꝛtatũ putes: aplłm au⸗
di dicenteʒ: Inuiſibilia enim dei a creatura mũdiꝑ ea ꝗᷓ facta ſunt cõſpiciunt᷑. Poſtpo nebas iſta nec attendebas vt homoꝛ ſed vt animal irrõnale. Clamauit ad te ꝓpheta et nen i fruſtra clamauit: Nolite eẽ ſẽ equus ⁊ mul⸗
C qͥbꝰnð eſt intellectꝰ?. Videbas ʒiſta et poſt/
ponebas: Quotidiana miracula dei nõ fact litate ſed aſſiduitate viluerãt. Quid em̃ dif⸗ ficilius cognitiõe qᷓ; vt naſcat᷑ homo qui nõ erat:moꝛiendo diſcedat in ſecreta qui erat: naſcẽdo pꝛocedat in publica qui non eratæ Quid tã mirabile: quid tam difficile cogni⸗
tu Deo aũt facile factu. Airare iſta:exper giſcere: inſolita noſti mirari:maioꝛa ſunt qᷓ; quę videre cõſueuiſti. irati ſunt homies dominũ deũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ de quinq; Wattß. 14. panib ꝰſaginaſſe tot milia:⁊ ñ mirant᷑ ꝑ pau
ca grana impleri ſegetibus terras. Quę aqᷓ Zob.a. erat vinum factũ: viderũt homies ⁊ obſtu⸗ puerũt: quid aliud fit de pluuia ꝑ radicẽ vi⸗ tis? Ipſe illa fecit:ipe iſta.lla vt paſcaris: iſta vt mireris. Sed vtraq; mirãda ſunt:qa opera dei ſũt. idet homo inſolita ⁊ mira⸗ tur: Vnde eſt ipe homo qui mirat᷑ vbi erat: vnde ꝓceſſit:vnde foꝛma coꝛꝑis: vnde mẽ⸗ bꝛoꝝ diſtinctio: vnde habitus iſte ſpecioſꝰ:
de qͥbus pᷣmoꝛdijs: de q; cõtemptibilibus:
et mirat᷑ alia cum ſit ipſe miratoꝛ magnum miraculũ. Ende ð iſta quę vides niſi ex illo quẽ nõ vides? Sed vt dicere cgperã: qꝛ tibi O iſta viluerãt:venit ipſe ad facienda inſolita
vt ⁊ in ipſis ſolitis agnoſceres artiſicẽ tuũ. Venit ille cui dictũ eſt: Innoua ſigna: Kui ęcẽi zs dictũ ẽ:Mirifica miſcðias tuas. Largiebat᷑ ð.is em̃ eas: largiebat᷑ et nemo mirabat᷑. Venit Spãruꝰ ad paruos:venit medicꝰad ggrotos
qͥ potat venire cũ vellet: redire cũvellet: fa⸗ cere quicqͥd vellet: iudicare vt vellet. Et hoc qð vellet ipᷣa iuſticia eſt:⁊ qð ille vult inquã ipſa iuſticia eſt. Nõ em̃ iniquũ eſt quod ille vult:aut ęquum põt eſſe qð nõ vult. Venit ſuſcitare moꝛtuũ mirãtibus:reddere luci ho minẽ qui erat in luce: qui quotidie qui non erant ꝓducit ad lucẽ. Jecit iſta et cõtemptꝰ
eſt a multis:plus attendẽtibꝰnon qᷓ;magna faceret:ſed qᷓ; paruuſ:tanqᷓ; dicẽtibus apud
ſe: Iſta diuina ſunt:ſed iſte homo eſt. Duo ergo vides:diuina ⁊ hominẽ. Si diuina nõ poſſũt fieri niſi a deo:vide neĩ homie lateat deus. Attende inquã quę vides: credeuę non vides. Non te deſeruit qui vocauit vt credas: qᷓ;uis iuberet te illud credere qð nõ potes videre:nõ tamẽ te dimiſit nihil vidẽ⸗ tem vnde poſſis credere quod non vides. Parua ne ſigna: parua ne indicia ſunt crea toꝛis ipᷣa creatura? Venit etiã:fecit miracka:
nõ poteras videre deũ:poteras hoiem: deꝰ factꝰ eſt hõ vt in vno tibi eſſet et qð videres

3 1 . 3 3 3 1 1 1 6 † 7 3 1 4 „ 5. 17 3 3 * 3 6 1 . 6 3 * 5 16 ¹. 13 5 3 3 1 1 1 6 1 3 1 *
Foß.x. ⁊ qð crederes: In pᷣncipio erat verbũ⁊ ver ⸗
bů erat apud deum ⁊ deus erat verbũ. Au⸗ dis ⁊ nondũ vides. Ecce venit: ecce naſcit:
Señ.iecce de femina ꝓcedit qui fecit maſculũ ⁊ ft
minã. Qui fecit maſculũ ⁊ feminã nõ eſt fa⸗ ctus ꝑ maſculũ ⁊ feminã. Contẽpturus em
eras foꝛte qui naſceret᷑: nõ ↄtemnis quomõ
naſceret᷑:qa ſemꝑ erat anteqᷓ; na ſceret᷑ · Ecce inquã aſſumpſit coꝛpus: indutꝰẽ carne: ꝓ⸗ ceſſit ex vtero. Jam ne vides:iam inquã vi⸗
des carnẽ:introgo: carnẽ oñdo:vides ali⸗
dquid:⁊ nõ vides aliquid. Ecce ĩ ipſo partu:
ecce iam duo ſunt:⁊ qð videas ⁊ qð non vi⸗ deas:ſed yt ꝑ ipᷣm qð vides credas qð non
vides. Lõtemnere cgperas:qꝛ vides qui na tus eſt:crede qð nõ vides:qꝛ de virgine na⸗
tus. Quãtulus eſt inquit qui natus eſt: ſed
quãtus eſt qui de virgine natus eſt. Et ille qui de virgine natus eſt miraculũ tempoꝛa⸗
le tibi attulit:nõ eſt natꝰ de patre:ſcʒ de pa c bait m Ipſe dicit: Non põt filius a ſe facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Attende ⁊ qð
tre homie:⁊ natus eſt de carne. Sed nõ tibi
videat᷑ impoſſibile: qꝛ natus eſt ꝑ ſolaʒ ma trẽ qui fecit hominẽ ante patrẽ ⁊ matrẽ. At;
tulit ergo tibi tempoꝛale miraculũ: vt tu eũ
Pẽ · is. quęras ⁊ mireris ęternũ. Etenim ipſe qͥ tan/
j ſponſus ꝓceſſit de thalamo ſuo:de vtero ſcʒ virginali vbi ſanctę nuptię factę ſũt ver⸗ bum ⁊ caro:attulit inquõ miraculũ tempo · rale:Sed ipſe eſt eternꝰ:ipſe eſt patri coeter
Foß.1. nus:ipſe eſt qui in pᷣncipio erat verbũ:⁊ ver
bum erat apud deũ:⁊ deus erat verbũ. Je⸗
cit tibi vnde ſanareris vt vidẽ poſſes qðᷣ nõ videbas. Qð cõtemnis in chꝛiſto nõdum ẽ cõtemplatio ſanati:ſed medicamentũ ęgro⸗ ti. Noli feſtinare ad viſionẽ ſanoꝛũ. Angeli
vidẽt: angeli gaudent: angeli paſcunt᷑ ⁊ vi⸗ uunt: nec deſicit vnde paſcunt᷑: nec minui᷑ eſca ipſoꝝ. In ſublimibꝰ thꝛonis:in ꝑtibus cęloꝛuʒ:in his ꝗᷓ ſupꝛa cęlos ſunt videt᷑ ver⸗
bum ab angelis ⁊ gaudet᷑ ⁊ manducat᷑ ⁊ per
s.. manet. Sed vt panem angeloꝛũ manduca
ret homo: dominꝰ angeloꝝ factꝰ eſt homo.
E hec eſt ſalus noſtra:medicina infirmoꝝ:ci
bus Ianoꝛũ. Et loquebat᷑ hominib?⁊ dice⸗
Fob.; bat qð audiſtis: Nõ poteſt filius a ſe facere
quicq;: niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Jã ne
putamꝰ eſt aliqͥs qͥ intelligat: iã ne putamꝰ
eſt aliqs ĩ quo ꝓſficit collyꝛiũ carnis ad intu endũ vtcũq; ſplendoꝛẽ diuinitatis?Locut? eſt:loquamur ⁊ nos:ille qꝛ verbũ:nos qʒ de verbo. Quare autẽ nos vtcunq; de verho⸗ AQuia ad ſimilitudinẽ verbi ꝑ verbũ. Quã/
tum ergo capimus: quãtum illius ineffabi⸗ litatis participes eſſe poſſumꝰ: loquamur?
nos:nec contradicat᷑ nobis · Pꝛęceſſit em̃ fi⸗ des nfa vt dicamꝰ: Credidi ꝓpter qð locu · Vuj
tus ſum. Loquoꝛ ergo qð credo vtrũ etiam vtcunq; video ille magis videt:hoc videre
vos nõ poteſtis. Sed cum dixero:quividet qð dico ſiue credat ⁊ me videre qð dixi:ſiue nõ credat: qͥd ad me illud: ſinceriter videat ⁊de meqð vult credat.Mõ poteſt filius a ſe
facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. hic arrianoꝛũ erroꝛ exurgit: ſed exurgit vt cadat: quia nðõ humiliat᷑ vt ſurgat: Quidẽ
qð te monit? Filiũ minoꝛẽvis dicere. Audi⸗
ſti em:nõ poteſt filius a ſe facere quicq; ni⸗
ſi qð viderit patrẽ facientẽ. Ahinoꝛẽ vis ex B filiũ dici: Noui hoc:noui hoc te mouit:cre de minoꝛẽ nõ eſſe: videre nõdum potes cre de: hoc eſt qð paulo ante dicebã. Sed quõ inquies contra verba ipſius crediturꝰ ſum?
ſequit᷑: Quęcũq; em̃ facit pater eadẽ et fili⸗ facit:nõ dixit talia. Paululũ attẽdat chari tas veſtra ne vobiſmetipſis ſtrepitũ facia/ tis. Tranquillo coꝛde opus eſt pia ⁊ deuota fide: intentiõe religioſa: Mon in me vaſcu⸗
lũ: ſed in illũ attendite qui panem ponit in vaſculo. Attendite ð paululũ. In his eĩ ꝗᷓ ſupꝛa diximus hoꝛtãtes ad fidem vt animꝰ
indutꝰ fide ſit intellectu capax: ea ꝗᷓ dicta ſi feſtina leta facilia ſonuerunt:exhilarauerũt mẽtes veſtras: ſecuti eſtis:intellexiſtis que dixi: Queę yo dicturus ſum ſpero aliquos intellecturos: vereoꝛ tamẽ nõ omnes intel/ lecturos.Et qꝛ deus nobis ꝓpoſuit ꝑ lecti⸗ onẽ euõgelij vnde dicamꝰ:nec vitare poſſu⸗ mus qð ꝓpoſuit magiſter:foꝛte vereoꝛ ne qͥ nõ intellexerint:qui foꝛtaſſis plures erũt vt putent me fruſtra ſibi locutuʒ: ſed tñ ꝓpter eos qui intellexerint nõ fruſtra loquoꝛ. Eę⸗ tetur qui intelligit: patiẽter ferat qui nõ in ⸗ telligit:qð nõ intelligit ferat et vt intelligat diſſerat. Non ergo ait · Qugcũq; pater facit talia filiꝰ facit:tanqᷓ; alia faciat pater:et alia faciat filius. Videbat᷑ em̃ tanqᷓ; hoc dixiſſe cum ſuperius diceret: Non facit a ſe filius quicqᷓ; niſi qð viderit patrem facientẽ. In⸗ tẽde:Meq; ibi ait: niſi qð audierit patrẽ iu⸗ bentẽ: ſed viderit inqͥt patrem facientẽ. Si ergo carnalem intellectũ:vel potius ſenſuʒ interrogemus:quaſi duos ſibi ꝓpoſuit arti⸗
ſce yiſc pu ur de ſtit pa ſe n ſequ intel qöc iple baq alef ube quic . in eret 6ön terpe
a bum
ep pate fliũ fucia Föſe Unu ticꝛd lusad citpa genui ztauit. mus: dicis: tus in
k, veb
poteſt patẽf fuintf Lenet c hell te nö kumt Ms.! aiqui dis qu gelit homo. uqus
ery

cũch e ſuctpuni vobiſmetiyſs hyi locoꝛde opuschin ereligioln Bnun
attendite quipuun
endue zpauit poꝛtãtesaiiin inlma
ſecuictsnin
igdasnutbſ
Homelia
ſices patrem ⁊ filium: patrem facientẽ nullo viſo: filiũ facientẽ a pfe viſo: CLarnalis ad huc aſpectus eſt: Verũtamẽ vt ea ꝗᷓ ſuꝑioꝛa ſunt intelligamꝰ:iſta hũilioꝛa ⁊ abiecta non declinemꝰ. Pꝛimo ſic nobis ante oculos cð⸗ ſtituamꝰaliquid:putemus eſſe duos fabꝛoſ patrẽ ⁊ filiũ. Jecit pater arcã quã filius face re nõ poterat niſi patrẽ videret facientẽ: At tẽdit arcõ quã fecit pater:et fecit arcõ aliam talẽ:non eandẽ. Biffero paululũ verba quę ſequũtur et iam interrogo arrianũ. Siccine intelligis quomõ ꝓpoſui? Fecit pater aliqd qð cum videret filius patrẽ facientẽ fecit et ipſe tale aliquid?hoc em̃ vident᷑ ſonare ver ba quibꝰ ꝑmotus es. Meq; em̃ ait: Mõ põt a ſe facere filiꝰ quicq; niſi qð audierit patrẽ iubentẽ: Sed ait: Mõ poteſt a ſe facere fili⸗ quicqᷓ; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Ecce ſi ſic intelligis:fecit pater ⁊ attendit filiꝰvt vi⸗ deret ⁊ ip̃e qð faceret. Faceret aũt aliud ali⸗ qð tale quale fecerat pater.ihoc qð fecit pa/ ter ꝑ quem fecit? Si non ꝑ filiũ:ſi non ꝑ ver ⸗
Fob.i.bum incurriſti in blaſphemiã euãgelij. Dia
em̃ ꝑ ipſum facta ſunt. Ergo iam qð fecerat pater ꝑ verbũ fecerat:ſi ꝑ verbũ fecerat:per filiũ fecerat. Quis eſt alius qui attendit vt faciat aliud aliqd qð viderit patrẽ facientẽ? Nõ ſoletis dicere duos filios habere patrẽ: Vnus eſt vnicus de illo genitus. Per miſe ricoꝛdiã vᷣo ſuã ſolus ad diuinitatẽ ⁊ non ſo lus ad hereditatẽ. Kohęredes vnico ſuo fe ⸗ cit pater: nõ quos ð ſua ſubſtãtia ſicut ip̃m genuit:ſed qͥs de familia ſua ꝑ ipſum adop/
Bos. tauit. In adoptionẽ quige filioꝝ vocati ſu
mus: ſicut ſancra ſcriptura teſtat᷑. Quid ð dicis? Ipſe vnicꝰ loquit᷑:ipſe filius vnigeni tus in euãgelio loquit᷑: ipſum verbũ nobis
nimun vob.j. verba fecit: ipſuʒ audiuimus dicentẽ: Non
poteſt filius a ſe facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Jam fecit pater vtvideat qð faciat filius:⁊ tñ nil facit pater niſi ꝑfilium. Certe turbaris heretice:certe turbaris:ßᷣ tã⸗ qᷓ; helleboꝛo accepto turbaris vt ſaneri. Jã te nõ inuenis ſententiõ tuã et carnalẽ intui- tum tuũ: quãtum arbitroꝛ etiã ipſe cõdem⸗ nas. Repone oculos carnis poſt te:erige ſi aliquid habes in coꝛde:diuina intuere. Au- dis quidẽ humana verba ꝑ hominẽ:p euan geliſtã: ꝑ euãgeliũ audis humana verba ſit homo. Sed de verbo dei audis vt humana audias: diuina cognoſcas. Exagitauit ma ⸗ giſtervt erudiret:ſemiauit quętionẽ vt mo⸗
XKXXII ueret intentionẽ. Non poteſt flli⸗ a ſe facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ. Conſe⸗ quẽs erat ꝙ diceret: Quęcũq; em̃ pat᷑ facit: talia facit filiꝰ:Nõ ait: Sed qugcũq; pf fa cit: hec eadẽ ⁊ filiꝰ facit. Nõ alia pater facit: h alia filius facit: qꝛ oĩa quę pater facit ꝑ filiũ facit. Suſcitauit laʒarũ filiuſ:nũquid pater eum nõ ſuſcitauit? Illumiauit filiꝰcęcũ:nũ⸗ quid pater nõ illumiauit: Illumiauit pater ꝑ filiũ in ſpũſancto. Trinitas eſt:ß vna ope ratio: vna maieſtas: vna ꝑternitas:vna co⸗ eternitas:⁊ opera eadem trinitatis. Nõ ali⸗ os homies creat pater:alios filiꝰ:alios ſpiri tuſſanct?. Vnũ eundẽq; hoiem ⁊ pater ⁊ ſi⸗ lius ⁊ ſpũſſanctꝰcreat:⁊ pater ⁊ fiuꝰ⁊ ſpũſſã ctus vnꝰ deus creat. Attẽdis pluralitatem pſonarum:ſed vnitatẽ diuinitatis agnoſce. Pꝛopter pluralitatẽ em̃ ꝑſonarũ dictuʒ eſt: Jaciamꝰ hoiem ad imaginẽ et ſimilitudinẽ noſtrã. Mõ ait:faciq hoĩem:⁊ attende cũ fa⸗ cio vt poſſis ⁊ tu alterũ facere. Faciamꝰin quit pluralitatẽ audio: ad imaginẽ noſtram item pluralitatẽ audio. Vbi ergo ſingulari⸗ tas diuinitatis:lege ſequẽtia: Et fecit deus hominẽ. Dicit᷑: Faciamꝰ hoiem:⁊ non viciẽ᷑ fecerũt dij hoĩem. Intelligit᷑ vnitas ĩ eo qð dictũ eſt: ecit deus hoiem. Vbi eſt ʒ intẽ⸗ tio illa carnalis? Confundat᷑:abſcondat᷑:pe rimat: Loquat᷑ nobis verbũ dei. Jã pij:iaʒ credentes: iã imbutiſide ⁊ cõparato aliquo merito intelligentie:cõuertamꝰ nos ad im verbũ: ad fontẽ lumis ⁊ dicamꝰ ſimul: Sñe eadem fecit pater quę tu: qꝛ quicqͥd facit pr̃ ꝑte facit. Te verbũ audiuimꝰin pᷣncipio:nõ vidimꝰ ſed credimꝰ. bi cõſequẽter audiui- mus:qꝛ oĩa ꝑ te facta ſunt. Dia ergo ꝗj facit pater ꝑ te facit. Eadẽq; ergo facis qᷓ pater. Quid eſt quare dicere voluiſti: IMõ põt filiꝰ ʒ a ſe facere qͥcqᷓ;? Video em̃ ęqualitatẽ quã/ dam tibi cũ patre:in eo qð audio:Quęcũq; pater facit: hęc eadem filius facit: Agnoſco kqualitatẽ hic intelligo hic capio vt poſſuʒ:
Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ: quid eſt ꝙ nõ potes Joh.1v.
facere quicqᷓ;:niſi qð videris patrẽ facentẽ⸗ Auid ẽ h? Joꝛte dicat mihi: ĩmo dicat nob omibꝰ: hoc em̃ qð dixi: Non põt filiꝰ facere quicq; niſi qð viderit patrẽ facientẽ: videre meũ quõ intelligis: videre meum quid eſt⸗ Sequeſtra paululũ foꝛmã ſerui quaʒ ꝓpter te ſuſcepit.Etenim in illa foꝛma ſerui domi⸗ nus noſter oculos ⁊ aures habebat i carne: ⁊in illa foꝛma hũana qualẽ et nos poꝛtamꝰ e

— —— S „
„—————
3 11 3 1 4 6 1 5 1 4 13 14 ſ 14 1 1 1 1 * 1 7 1 1 3 1 5 3 * 1 3 5 * 1 7 3 . 6 1 3 43 1. 1* 4 5 7 4 1 73
je
3 †
Sancti
eadem fgura coꝛpoꝛis erat: eadẽ lineamen/ ta membꝛoꝛũ. Laro illa venerat ex adã: ſed
nõ ille erat adã. Ergo dñis ambulãs ſiue in terra ſiue ĩ mari:ſicut ei placuit ſicut voluit:
qꝛ quicqᷓ; voluit potuit: inſpexit qð voluit: iecit oculos vidit:auertit oculos ⁊ nõ vidit: a tergo erat qui ſequebat᷑: ante erat qͥ vide
ret᷑ oculis coꝛꝑis qð ante eratvidebat. Diui nitatẽðᷣo nihil latebat. Sepone ſepone inqᷓ; paululum foꝛmã ſerui: foꝛmã dei videĩ qua erat anteqᷓ; mũdus fieret: in qua erat gqua lis patri:ꝑ eum hoc accipe ⁊ intellige qͥd tibi
Pbir.. ait: Aui cũ in foꝛma dei eſſet nõ rapinã ar⸗
bitratus eſt eẽ ſe ęqualẽ deo. Ibi eũ vide ſi potes:vt poſſis videre qͥd ſit videre ipſius ·
Job.1. In pncipio erat verbũ. Muõ videt verbũ?
Habet ne oculos verbũ:an iillo ſe inueniũt oculi noſtri ⁊ oculi nõ carnales: ðᷣ oculi pio⸗
Wattð.ʒ rũ coꝛdiũ? Peati enim mũdo coꝛde:qm̃ ipſi kR deũ videbt. Aſpicis chꝛiſtũ hoĩem ⁊ deuz:
oſtendit ti hoiem:ſeruat tibi deũ. Et vide qꝛ deũ tibi ſeruat qͥ ſe tibi hominẽ oſtendit.
Fob4. Qui diligit me inqͥt mãdata mea cuſtodit:
Qui diligit me diliget᷑ a pr̃e meo: ⁊ ego di⸗ ligã eũ: Et tanqᷓ; diceret᷑: quid ei dabis quẽ diligis? Et oſtendã inqͥt meipſuz illi. Quid eſt hoc fratres? Quẽ iã videbãt ipſe ſe illis demõſtraturũ ꝓmittebat. AQuibꝰ? A quib? videbat᷑:an a qͥbꝰ⁊ nõð videbat᷑? Sic loquẽs
e vpis dñt aplo cuidã ait qugrẽti videre patrẽ vt ſuffi⸗ Seris.b. ceret ei ⁊ dicẽti: Oſtẽde nobis patrẽ ⁊ ſuffi⸗
cit nobis. Et ille ſtans ante oculos ſerui:in foꝛma ſerui ſeruãs oculi deificati foꝛmã dei
ait illi: Tanto tꝑe vobiſcũ ſum ⁊ nõ cogno ⸗
uiſtis me? Qui me videt videt ⁊ patrẽ: pa⸗ trẽ quęris videre:me vide:vides me ⁊ nõvi⸗ des me. Vides qð ꝓ te aſſumpſi:non vides qð ꝓ te fuaui. Audi mãdata: purga ockos: qꝛ qui diligit me mandata mea cuſtodit: et ego diligã eum. Tanqᷓ; cuſtodientẽ manda ta mea:⁊ tanqᷓ; ſanato ꝑ mãdata mea oſten⸗
1 dã meipſum illi. Si ergo fratres videre non
poſſumꝰquid ſit videre vᷣbi:quo imus:quã viſionẽ foꝛte ᷣpꝛopere exigimꝰ: quid nobis oſtẽdi volumꝰqð videre nõ poſſumꝰ⸗ Ideo iſta dicta ſunt ꝗᷓ deſideramꝰvidere:nð qð iã poſſimꝰ capere. Videre em̃ vᷣbi: Si videas foꝛte ĩ eo qð vides videre verbi: ipᷣm verbũ videbis ⁊ nõ aliud ſit verbum:aliud videre verbi:ne ibi ſit aliquid coaugmentatũ ⁊ co⸗ pulatũx duplex ⁊ cõpaginatũ. Simplex em aliquid eſt ineffabili ſimplicitate. Nõ quẽ
— 5———„—* 7 ℳ
Auguſtini admodũ homo aliud ẽ hõꝛ aliud videre ho⸗ minis. Mõ aliqũ extinguit᷑ qð eſt videre ho minis ⁊ manet homnoꝛ hoc eſt qð dicebã di⸗ cturũ me aliquid qð nõ poſſent oẽs intelli⸗
gere:etiam dñs faciat vt aliqui intellexerit.
Fratres mei ad hoc exhoꝛtat᷑ vt videamus: videre verbi vltravires noſtras eſſe:qꝛ par⸗ ue ſunt:nutriant᷑:ꝑficiant᷑: Ende? Aanda⸗ tis. Quibꝰ mãdatis?Aui diligit me mãda⸗ ta mea cuſtodit. Quę mandata? Jam enim creſcere volumꝰ:iã roboꝛari:iam ꝑfici vt vi⸗ deamꝰ videre verbi. Dic iam: dñie quę man data? Ahandatũ nouũ do vobis vt vos in · Job.n. uicem diligatis. hãc ergo fratres charitatẽ de vbertate fontis hauriamꝰ: iſta capiamꝰ: ſea nutriamur.Cape ꝑ qð ſis capax.Chari⸗ tas te gignat:charitas nutriat:charitas ꝑf ciat: charitas roboꝛet vt videas videre vᷣbi nõ aliud eſſe verbũ ⁊ aliud videre ipſiꝰ: ſed ip̃m qð eſt videre verbi:hoc elſe verbum:et cito foꝛte intelliges: quia illud qð dictũ eſt: Non poteſt filius a ſe facere quicq; niſi qð Zob⸗ viderit patrẽ facienteʒ: tale eſt ac ſi diceret: non eſſet filius niſi de patre naſceret᷑. Suffi ciat fratres noui id me dixiſſe:qð cogitatus foꝛte aperiat᷑ multis. Sepe verbis dictũ foꝛ⸗ te obſcuret. i De eogð ppheta dicit ĩpſalmo: Coꝛ meũ ⁊ car̃o mea exultauerũt in vi⸗ deñ viuũ: Homelia XM m apoſtolũ fratres chariſſimi:q 3 F ſatis diligit ſeculũ nõ habet plenũ diuini amoꝛis affectũ. Sic em̃ audt ſtis legi:Qui diligit ſeculum non eſt ꝑlecta rob⸗ charitas dei in illo. Ac ꝑ hoc tunc ꝑfecte in cipit chꝛiſtianꝰ futurã ⁊ ęternã vitaʒ dilige⸗ re: cum vitam p̃ſentem cgperit non amare. Et ideo ſtatim fequit᷑ in pſalmo:Coꝛ meum w ⁊caro mea exultauerũt in deum viuũ. Con ⸗ firmat qð ſupꝛa dixerat deum ſe amare non ſeculũ. Exultauit:ſed in deum viuũ: hoc elt non exultauit in hoc mũdo:nec exultauit in aliqua oblectamẽta quę mundi ſunt: id eſt non in diuitijs:non in honoꝛe:non in luxu⸗
ria: non in ebꝛietate: nõ in vanitatibꝰ moꝛ⸗
tuis ⁊ cito cum omni ſuo amoꝛe moꝛituris: b in deũ viuũ. Quare nõ dixit: In deũ tĩ: ß addidit ĩ deũ deũ viuũ? Vt oñderet ſcʒ qꝛ totũ qð nõ ꝑtineret ad dei cultũ deberem habere quaſi moꝛtuũ. Simulq; conſiderate huius dicti ſubtilitatẽ ſermonis ſacri: Loꝛ meũ inquit ⁊ caro mea exultauerunt in
vu ne 6n co ni eñ t5 . qu u E fnti nẽin coꝛi vii qui viu que deü ligo Pnisſ
ſeriu nat; torn ſere legin paſe turdi lu etiie tis au doetr purit inuen * hiſtec n ſuunt nit. h luntd panu gup bullo tus pe geg vide lbꝛis ybi ſe ſnecc

pehablschu
ut v wicsn d saliud wint vedieecmt e uit
„ 8. F. r N*
„„„ 1 7 2— N, r c
Hom̃
V0
meũ exultauit in deſi viuũ: niſi addidiſſet ⁊ caro mea? Videamꝰergo quomõ in deum ⁊ coꝛ ſimul ⁊ caro hominis exultat. Quomõ:
ni vt bomo carne ⁊ coꝛde deo fuiat. Loꝛ em̃ exultat in deñ qñ honeſta ⁊ ſancta cogi⸗ tat:quãdo religioſa opera ⁊ deo placita cð ⸗
cupiſcit. Caro aũt exultat: quãdo pudica ẽ: quãdo ſobꝛia:quãdo nulla impuritate pol⸗ luit: quãdo nullis ĩimundis actibꝰſoꝛdidat᷑. Videte enim e diuerſo et agnoſcite:qᷓ; vera ſint ꝗᷓ dico: Si viderit aliquis veſtrũ homi⸗ nẽ iniuſta dicentem:nũquid dicere poteſt ꝙ coꝛ illius exultet in deũ viuũ Aut ſi qs aliũ viderit ebꝛioſuʒ impudicũ:foꝛnicatoꝛẽ: nũ quid dicere põt ꝙ caro eius exultet in deum
viuum? Nulla enim caro exultat in deum:
—
guevkuit in vitio. Ideo ergo ꝓpheta dice bat: Loꝛ meum ⁊ caro mea exultauerunt in deũ viuũ. Auia ⁊ coꝛde retinebat plenã re⸗ ligionis fidẽ:⁊ carne ſeruabat deuotã coꝛpo
..— Zri0 saſehtt P ris ſanctitatẽ. Nec ſine cauſa in cõſequẽtib
Ante culn u deyam uuii idine bmemn lnsStye
omeiis Cant.z.
Pẽ. ðʒ. ſtatim pſalmiſta ſubdidit dicẽs: IEteni paſ⸗
ſer iuenit ſibi domũ:⁊ turtur nidũvbi repo ⸗ nat pullos ſuos.In turture ⁊ paſſere: ſalua toꝛ noſter ſignificat᷑. Fratres chariſſimi:paſ ſer em̃ vt ſcitꝭ:ꝑparua auis ẽ. Turtur em̃ vt legimꝰ pudiciſſima.Et ideo ſaluatoꝛ noſter paſſer dicit᷑:qꝛ docuit pꝛimꝰ hůilitatẽ. Tur⸗ tur dictꝰ ẽ: qꝛ pᷣmus docuit caſtitatẽ. Vnde etiã ĩ canticcanticoꝝ ꝓpha diẽ̃: Vox turtu ⸗ ris audita eſt in terra noſtra. Vox turturis doctrina intelligit ſaluatoꝛiſ. Audire cgpit: puritatẽ caſtitatis adamauit. Etenĩ paſſer inuenit ſibi domũ: ⁊ turtur nidũ ſibi vbi re ⸗ ponat pullos ſuos. Quę ẽ em̃ domꝰchꝛiſti:
nſi eccleſia dei Quę eſt domus chꝛiſti: niſi
conuentus populi chꝛiſtiani hanc ð domũ ſaluatoꝛ cũ ingenti pietate quęſiuit et inue⸗
nit. Hanc peculiariter diligit. erito pecu
liarit diligit: quã peculiarit᷑ ſuo ſanguie cõ⸗ parauit. In hac ergo domo ſaluatoꝛ cõgre⸗ gat pullos ſuos. Quos ergo credimꝰ chꝛiſti pullos/ Quos niſi plos chꝛiſtianos: Deni⸗
gregationẽ cõgregaſſe ĩ eccleſia:pullos vos video ſaluatoꝛis. Legamus qᷓ;uis in alijs libꝛis ſcᷣtũ: vt ſup dixi: Et turtur nidũ ſibi vbi reponat pullos ſuos:ſed vtrũq; in ꝑſo⸗ na eccleſię bñ cõuenit:id eſt qð nos ſaluatoꝛ
⁊cõgreget ⁊ reponat. Lõgregat eĩ nos vt
E 1 E. XKXXII
viuum. Nũquid non ſuffecerat ðicere?tol
qui ſint dñi noſtri pulli: ip̃e hodie cõuen ⸗ tus veſter oſtẽdit. Dũ em̃ aſpicio veſtrã cõ⸗
doctrinã illiꝰ audiamꝰ:⁊ reponit:vt ab inſt dijs diaboli tuti eſſe poſſim?. Quoc vt faci at ⁊ vt quotidie faciat:pᷣcemur deũ ſaluato⸗ rem noſtrũ:cui eſt cũ patre et ſpũſancto ho⸗ noꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝛũ:Amẽ.
Peeo qð dominꝰait in euãgelio: Ego ſuz via:veritas ⁊ vita: Home · Zo.i4. lisà M
Rigunt nos diuinę lectiões ne de · A e ſperatiõe frãgamur: ⁊rurſus terrẽt ne ſuꝑbia ventilemur. Tenere autẽ
viã mediãt verã:rectã: tanqᷓ; inter ſiniſtram deſperatiõis ⁊ dexterã ſumptõis difficilli. mũ eſſet nobis niſi chꝛiſtus diceret: Ego ſũ&pi.z. via:ego ſum inqͥt via ⁊ veritas ⁊ vita. Tãqᷓ; diceret: Qua vis ire? Ego ſuʒ via. Quo vis ire?iEgo ſũ veritaſ. Vbi vis pmanere? Ego ſum vita. Secure ð amhulemꝰin via:ſed in/ ſidias timeamꝰ iuxta viã. Inimicus inſidi⸗ ari nõ audet in via:quia chꝛiſtus eſt via. Sʒ iuxtaviã plane nõ deſinet. Ande ⁊ ĩpſalmo dicit᷑: Juxta ſemitas ſcandala poſuerũt mi Pẽ.iʒ9. hi. Dicit ⁊ alia ſe cripta: Memento qꝛ in me/ Ecẽi.. diolaqueoꝝ ingrederis. Iſti laquei int qs
ingredimur nõ ſunt in via: ů tamẽ ſũt iuxta viã. AQuid foꝛmidas in via? Tũc time ſi de⸗ ſeras viã. Mã ideo etiũ ꝑmittit᷑ ponere iux/ ta viõ laqueos:ne ſecuritate exultatiõis via deſerat᷑: ⁊ĩ inſidias incidat᷑. Via chꝛiſtꝰ hu⸗ milis:chꝛiſtus veritas ⁊ vita:chꝛiſtus excel⸗ ſus ⁊ deus. Si ambules in humili: puenies ad excelſuʒ. Si infirmus humilẽ non aſper⸗ neris: in excelſo foꝛtiſſimꝰ ꝑmanebis. Quę em̃ cauſa bumilitatis chꝛiſti: niſi infirmitas tua? Veniret ad te tantus medicus:ſivel ſic egrotares vt tu poſſis venite ad medicumæ Venit docens hũilitatẽ qua redeamꝰ:quia ſuꝑbia nos redire nõ ſinebat. Quia ⁊ ſuper⸗ bia fecerat recedere exaltatũ hũanũ coꝛ ad⸗ uerſus deũ: ⁊ negligẽs ĩ ipᷣa ſanitate pᷣcepta ſalutaria:decidit aia i infirmitatẽ: diſcat au
dire infirma quẽ ↄtempſit foꝛtis. Audiat vt ſurgat: quẽ ſpꝛeuit vt caderet. Audiat tãdẽ expimẽto edocta: qð pcepto noluit obtine re. Docuit em̃ eam miſeria ſua qͥd mali ſita dño foꝛnicari. Recedere em̃ ab illo ſimplici ⁊ ſingulari bono:ꝛ in iſtas multitudinũ volu ptates:in amoꝛẽ ſeculi coꝛruptionẽq; terre⸗ naxꝝ:foꝛnicari eſt a deo. Et quodãmõ foꝛni/ ẽ cantẽ allocutꝰẽ vt rediret:ſepiſſime ꝑ ꝓphe tas increpat tanq; foꝛnicariꝭ: non tñ deſpe⸗

——
——
5 ——˙——————z—˙——— ½
———————
— —
——
—
———— — —————————=
——— —
—
——
—
—
——
————
R— —
——
— „—————— —
———— —
—— *
—— *
—
„—,——
— 5————
—— F—
8 ₰5 S.—— ——
—
— ———— S
Bancti
ratã: q in manu habet etiã mũdationẽ foꝛ⸗ nicarig: qui increpat foꝛnicariã. Non em̃ ſ increpat vt inſultet: ðᷣ ad ↄfuſionẽ vult ꝑdu
dere vt ſanet. Exclamauit ſctura vehemẽt nec palpauit adulãdo: qͥs voluit repare ſa⸗ nãdo. Adulteri:neſcitis qꝛ amicus huiꝰmũ di inimicus dei ↄſtituet᷑? Amoꝛ mũdi adul⸗ terat animã:amoꝛ fabꝛicatoꝛis můdi caſtifi cat animã:ß niſi de coꝛruptõe erubuerit:ad amplexus illos caſtos redire nõ cõcupiſcet. Contfundat᷑ vt redeat ꝗᷓ ſe iactabat ne redi⸗ ret. Supbia& impediebat aię redituʒ. Qui aũt increpat nõ facit pactũ: ðᷣ oſtẽdit pecca tũ. Qð nolebat aĩa vidẽ:ponet ei ante ocu⸗ los. Qð poſt doꝛſum hf̃e cupiebat:ad faciẽ
Wattt.7. Uli admouet᷑. Qide te in te. AQuid yides ſti⸗
pulã in oculo fratris tui:trabẽ autẽ in oculo tuo nõ vides? Reuocat᷑ ad ſe ꝗᷓ ibat a ſe. Si⸗ cut a ſe ierat:ſic a dño ſuo ibat. Se em̃ reſpe xerat:ſibiq; placuerat: ſuęq; poteſtatꝭ ama⸗ trix facta fuerat:receſſit ab illo ⁊ nõ remãſit in ſe:⁊ a ſe repellit᷑:⁊ a ſe excludit᷑: in exterio⸗ ra pꝛolabit᷑. Amat mundũ:amat tẽpoꝛalia: amat terrena:qᷓ ſi ſeipſam amaret neglecto a quo facta eſt i minus eſſet: iam deſiceret amãdo qð minꝰ eſt. Minꝰeſt em̃ ipſa q; de⸗: ⁊longe minus: tantoq; minus quãtũ minꝰ eſt res facta qᷓ; factoꝛ. Ergo amãdꝰ erat deꝰ: ⁊amãdus eſt deus: ita vt ſi fieri poteſt noſ⸗ ipᷣos obliuiſcamur. Quis ðeſt iſte trãſitus: DOblita eſt anima ſeipſam: amãdo mũduʒ oblita eſt ſe: nõ amãdo artificẽ mũdi:pul⸗ ſa eſt ⁊ a ſe. Pulſa ð⁊ a ſe quodãmodo ꝑdi⸗ dit ſe:nec facta ſua nouit videre. Juſtificat inictates ſuas ⁊ fert᷑ ⁊ ſuꝑbit in petulãtia: in luxuria:in honoꝛibꝰ:in poteſtatibꝰ:in di⸗ uitijs:in potentia vanitatis. Arguit᷑: coꝛri⸗ pit᷑:oſtendit᷑ ſibi: diſplicet ſibi: ↄfitet᷑ fœdita tem: deſiderat pulchꝛitudinẽ: ⁊ quę bat ef · fuſa:redit cõfuſa. Lõtra illã videt᷑ oꝛare: an pꝛo illa qui dicit: Imple facies eoꝝ ignomi⸗ nia. Iduerſarius aparet:inimicus apparet. Audi qð ſequit᷑:⁊ vide vtꝝ oꝛare poſſit ami cus. Imple inqͥt facies eoꝝ ignominia et qᷓ⸗ rent ndmẽ tuũ domine. Wderat eos quoꝛũ facies ignominia implere cupiebat. Vide quẽadmodũ amat eos quos vult ꝗᷓrere no⸗ men dñi. Amat tantũ: an odit tantũ? An ⁊ odit? amat? Immo⁊ odit ⁊ amat. QOdit tua amat te. Quid ẽ odit tua amat te? Odit qð
feciſti: amat qð fecit deus. Quę ſůt em̃ tua
Zeñ.i.niſi peccata?Et quid es tu niſi qð fecit deus
Anguſtini hoiem ad imaginẽ? ſilitudinẽ ſuaʒ? Negli⸗ gis qð factus es:et diligis qð feciſti. Amas extra te oꝑa tua: negliglite opus dei. Ahe⸗ rito is:merito laberis:merito ⁊ a teipſo per gis: merito audis: Spũs ambulãs ⁊ nõ re/ vb.y uertẽs. Audi potiꝰ vocantẽ ⁊ dicentẽ: CLon⸗ uertimini ad me ⁊ cõuertar ad vos. õð ei deus auertit᷑ et conuertit: manens coꝛripit incõmutabil coꝛripit. Auerſꝰẽ:qꝛ tu te auer⸗ tiſti. Tu ab illo feciſti caſum: nõ ipe ante fe⸗ cit occaſum.iErgo audi dicentẽ tibi: Cõuer/ Zachinu timini ad me ⁊ cõuertar advos: hoceſt eni: cõuertar ad vos: quia conuertimini ad me. Fugientis doꝛſa ꝑſequit᷑: faciem redeuntis iluminat. Quo enim fugies a deo fugiẽs? Quo fugies fugiens ab illo qui nullo loco continetur ⁊ nuſq; abſens eſt? Aui conuer ſũ liberat: punit auerſum. Habes iudicem fugiens: patrem habeto rediens. Tumu⸗ erat aũt ſuꝑbia: et ipſo tumoꝛe ꝑanguſtam redire nõ poterat. Clamat ille qͥ factꝰẽ via: Intrate ꝑ anguſtã poꝛtã. Lonat᷑ igredi: im Watbn pedit tumoꝛ:⁊ tantomagl pernicioſe conat᷑: quãtomagis impedit tumoꝛ. Tumidũ autẽ vexat anguſtia:vexatus autẽ ampliꝰ tume⸗ bit. Amplius tumẽs quãdo intrabit?Ergo detumeſcat. Vñ detumeſcar? Accipiat hůi⸗ litatis medicamentũ:bibat cõtra tumoꝛem poculũ amarũ ſed ſalubꝛe. Pibat poculum humilitatis. Quid ſe artat? NMon ſinet mo⸗ les: non magna ſed tumida. Aagnitudo em̃ ſoliditatẽ habet:tumoꝛ inflatiõʒ. Nõ ſ⸗ bimagnꝰ tumidꝰvideat᷑:detumelſcat vtma gnꝰſit: vt certꝰ ſit: vt ſolidꝰ. Nõ iſta deſide⸗ ret:nõ de iſta põpa rerũ labẽtiũ coꝛruptibi liũq; gloꝛiet. Audiat euʒ ipᷣm qui dixit: In⸗
trate per anguſtã poꝛtaʒ: dicentẽ:Ego ſum ʒob
via. Quaſi enim quęreret tumidus qua in⸗ trabo? Ego ſum via inquit: per me intra:
non niſi per me ambulasvt intres ꝑ ianuã. Vã ſicut dixit:Ego ſum via:ita etiam:ſẽgo Fob.u⸗ ſum ianua. Quid quęris qua redeas: quo redeas:qua intres? e alicubi errel: iße tibi
oia factꝰẽ. Pꝛeuit ð dicit:hũilis eſto:mitis eſto. Audiam? hoc aptiſſime dicentẽ:vt vi D deas qua ſit via: quę ſit via: quo ſitvia:quo vis venire.· Lerte foꝛte auaricia oĩa vis poſ· ſidere. Omia mihi inqt tradita ſunt a patte wu med. Foꝛta ſſe dicturꝰ es: Chꝛiſto ſũt tradi- ta:nõ mihi. Audi apłm dicentẽ: Audivt di⸗ xiiãdudum: ne deſperatiõe frãgaris. Audi
quõ amatus es: turpis:fedus: anteq; eſſet
u
zoe,(en not eti ped guo dich mẽr erat gen bibi ilo dedi vide nusl bum ihdizt: apat bebi inme fliue qöſe k Dice qs.1 niei hi e Ven fatiel meül nale Uhn ddic centẽ mus,

0 8 0
Md b
Spüs anhii
unn Aum öien uneuct Mctan
um— Fsablozuu auſum. hist badeo nüic h
ncn ſci faluda. Phut ui ſeama hub
Homelia
in te:qð amari dignũ eſſet. Amatus es pᷣus Zo.ʒ· vt dignus fieres qui amareris.ſEteni chꝛiſtꝰ? ſicut ait apoſtolus:pꝛo impijs moꝛtuus eſt. An foꝛte impius amari merebat᷑? Quare? Quid merebat᷑ impius? Damnari: reſpon ⸗ des. Chꝛiſtus tamẽ ꝓ impijs moꝛtuus eſt.
Ecce quid tibi pꝛęſtitum eſt impio:iam pio
quid ſeruat?Auid p̃ſtitum eſt impioæ Nhꝛi/ ſtus ꝓ impijs moꝛtuꝰ eſt. Deſiderabas aũt omnia poſſidere:noli per auarciaʒ:per pie⸗ tatem hoc quęre:per humilitatẽ hoc quere. Si enim ita quęſieris: poſſidebis. Tenebis
em̃ eum per quem facta ſunt omnia: etcum
ipſo omnia poſſidebis. Mõ hec quaſi ratio⸗ cinando dicimus: Audi apoſtolũ ipſum di⸗ Zo·3.centẽ:Qui filio ꝓpꝛio non pepercit:ſed pꝛo nobis omnibus tradidit illũ. Quomõ non etiõ cum illo omnia nobis donauit Auare: ecce habes oĩa. Omnia quęe amas vt nõ im pediaris a chꝛiſto cõtemne: ⁊ ipſum tene in quo poſſis omnia poſſidere. Ipſe ergo me⸗ dicus nihil tali indigens medicamento: ta⸗ mẽ vt exhoꝛtaret᷑ ęgrotů bibit: qð opus nõ erat tanq; recuſantẽ alloquẽs:⁊ trepidũ eri⸗ gens bibit pꝛioꝛ. Calicem inquit quem ego bibiturus ſum: qui in me non habeo qð ab illo calice ſanet̃:bibiturus ſum tamen ne tu dedigneris bibere cui opus eſt vt bibas. Jã videte fratres ſi amplius ęgrotare debet ge nus humanũ accepta tanta medicina? Jaʒ humilis deus: ⁊ adhuc ſupbus homo. Au⸗
cn ant u· diat: diſcat. Omnia mihi inquit tradita ſut
a patre meo. Si deſideras omnia:mecũ ha⸗ bebis:ſi deſideras patrẽ:per me habebis et in me habebis. Nemo cognoſcit patreʒ niſi filius: Noli deſperate. Veni ad filiũ. Audi qð ſequitur:Et cui voluerit filius reuelare. E Dicebas non poſſum.Per anguſtã me vo⸗ cas. Non poſſum intrare per anguſtã. Ve ⸗ nite inqt ad me omnes qui laboꝛatis ⁊ one/ rati eſtis. Sarcina vobis tumoꝛ veſter eſt. Venite ad me omnes qui laboꝛatis et one⸗ rati eſtis: et ego reſiciã vos. Tollite iugum meũ ſuper vos:et diſcite a me.Clamat ma⸗ giſter angeloꝛũ:clamat verbũ dei: quo rati- onales omnes mẽtes ſine defectu paſcunt᷑. Cibus reficiens ⁊ integer ꝑmanens clamat ⁊ dicit: Siſcite a me.ꝑxaudiat populus di⸗ centẽ:Diſcite a me. Reſpondeat:quid diſci mus a te⸗ A magno em̃ artifice neſcio quid audituriſ umꝰ:cũ dicit · Diſcite a me. Quis eſt qui dicit:diſcite a me:Aui foꝛmauit ter⸗
ram:qui diuiſit mare etaridam: qui creauit volatilia: qui creauit animalia terrena: qui creauit omnia natantia: qui poſuit in cęlo ſydera:qui diſtinxit diem ⁊ noctẽ:qui firma uit ipſum firmamentũt: qui luceʒ a tenebꝛis ſeparauit:ipſe dicit: Diſcitea me. Nũquid foꝛte hoc nobis dicturus eſt vt iſta cum illo faciamꝰ Aui hoc poteſt: ſolus deus facit. Noli inquit timere:non te onero.hoca me diſce qð ꝓpter te factꝰ ſum. Diſcitea me in⸗ quit non foꝛmare creaturam quę ꝑme facta eſt:nec illa quideʒ dico diſcatis: quia qͥbuſ⸗ dam donaui quibus volui nõ omnibꝰ:ſuſci tare moꝛtuos:illuminare cęcos: aperire au ⸗ res ſurdoꝛuʒ:nec iſta pꝛo magno velitis di⸗ ſcere a me. Gauiſi diſcipuli ⁊ exultantes re⸗ dierunt dicentes: Ecce in nomine tuo ⁊ dę/ xuq.io. monia nobis ſubiecta ſunt. Ait illis ieſus: Nolite iĩhoc gaudere: quia demonia vobis ſubiecta ſũt:gaudete potius: quia nomina veſtra ſcripta ſunt in cęelo.Quibꝰ voluit do nauit expellere demonia:donauit quibꝰ vo luit moꝛtuos ſuſcitare. Facta ſunt ⁊ hec mi⸗
racula ante incarnationẽ domini. Suſcitati ⁊· Reg.4·⁊⸗
ſunt moꝛtui:mundati ſũt lepꝛoſi. Legimus hec:Et quis fecit tũc niſi ille qui poſtea hõ chꝛiſtus poſt dauid: ſed deus chꝛiſtus ante abꝛaã:ipſe donauit hec omnia: ipſe ꝑ hoĩes fecit:nec tamẽ oibꝰ hec dedit? mũquid qui⸗ bus hec nõ dedit deſperare debẽt: dicere ſe nõ ꝑuenire ad eum: quia hęc dona accipere nõ meruerũt? In coꝛpoꝛe mẽbꝛa ſunt:aliud poteſt illud mẽbꝛũ: aliud illud. Compegit coꝛpus deus:nõ tribuit auri vt videat: nec oculo vt audiat: nec fronti vt olfaciat: nec manui vt guſtet: Non dedit hec: ſed omni⸗ bus mẽbꝛis ſanitatẽ dedit: compagem de⸗ dit:vnitatẽ dedit: ſpiritu oĩa pariter vinifi⸗ cauit ⁊ vniuit. Sic ergo deditcuidã moꝛtu⸗ os ſuſcitare:alij dedit diſputare:mnibus
tñ quid dedit? iſcite a me qꝛ mitis ſum et Wattð.n.
hũilis coꝛde. m̃ audiuimꝰ dicentẽ: Ahit? ſum ⁊ hũilis coꝛde:Fratres mei tota medi⸗ cina noſtra iſta eſt: Siſcite a me qꝛ mitis ſ uʒ
⁊ hũilis coꝛde. AQuid ꝓdeſt ſi mitacul facit ⁊ſit ſuꝑbus:nõ ſit mitis⁊ non hũilis coꝛde⸗ RNõne in illo numero deputabit᷑ eoꝝ qͥ ven ⸗ turi ſunt in finẽ et dicturi: õne in noie tuo Wattt.y ꝓphetauimꝰ:⁊ in noie tuo virtutes multas fecimꝰ Sed qͥd audiẽt:õ noui vos. Rece dite a me oẽs q̃ oꝑamini iniqͥtateʒ. Quid ꝓdeſt vt diſcamꝰ: qm̃ mitis ſů ⁊ hũilis coꝛ⸗

„
„ —— ——
——
..
1 1 4i
—
— ——
Bancti
desCharitatẽ inſerit ⁊ germaniſſimã chari⸗ tatem: ſine confuſione: ſine inflatione: ſine elatione: ſine fallacia:Hoc inſerit qui dicit: Diſcite a me:quia mitis ſum ⁊ humilis coꝛ⸗ de. Quãdo poteſt ſinceriſſimã habere chari tatẽ ſuꝑbus ⁊ inflatꝰ? Neceſſe eſtvt iuideat. An foꝛte qui inuidet amat: ⁊ nos eramus? Abſit vt quiſq; ſic erret vt inuidũ dicat ha⸗ bere charitatẽ. Ergo quid dicit aplus:Cha⸗ ritas nõ ęmulat᷑:uare nõ ęmulat? ð in⸗ Hatur: Cauſaʒ ſtatim ſubiecit vnde abſtule rit emulatiõʒ charitati. Quia nõ inflat:nõ
1.Corj.iʒ xmulat᷑. Pꝛimo quidẽ illud dixit: Charitas
non gmulat᷑:ß̃ tu quaſi quęreres: quare non ęmulat᷑: addidit:non inflat᷑. Siðiõ gmulat quia inflat᷑:ſi nõ inflat᷑ nõ emulat᷑. Si chari tas non inflat᷑ ⁊ ideo non ęmulat᷑:charitatẽ
Watth. n. inſerit qui ait:Piſcite a me: qꝛ mitis ſum et
hũilis coꝛde. Jam quilibet habeat qð vult: iactet ſe vnde vult. Si linguis hoim loquar ⁊angeloꝝ:charitatẽ aũt nõ habeã:factꝰ ſuʒ vt gramentũ ſonans aut cymbalũ tinniẽs. Quid ſublimius munere linguarum diuęr⸗ ſarum? Eramentũ eſt cymbalũ tinniens. Si
auferas charitatẽ: audi alia munera.Si ſciã
oĩa ſacramẽta. Quid excellentiꝰAuid ma
gniſicẽtius? Audi adhuc aliud: Si habeam
omnẽ ꝓphetiã ⁊ omnẽ fidem: ita vt mõtes tranfferã:charitatẽ aũt nõ habeã:nihil ſuʒ.
g Acceſſit ad amplioꝛa fratreſ: Quid aliud di
xit: Si diſtribuã oĩa mea paupibus: Auid poteſt fieri pfectius? Quãdoquidem diuiti ꝓpter ꝑfectionẽ hoc dominꝰ imperauit di⸗
Wattb 19. cens: Si vis ꝑfectus eſſe: vade vende oia ꝗ
habes ⁊ da paupꝑibꝰ. Jã ð ꝑfectꝰ?ẽ:qꝛ vendi⸗ dit oĩa ſua ⁊ dedit paupibꝰ: Maʒ ideo addi- dit:Et veni ſequere me. Vende oia inqͥt da pauperibꝰ:⁊ veni ſequere me. Quare te ſe⸗ quoꝛ? Jã venditis omnibꝰ diſtributis pau⸗ peribꝰ: nõne ꝑfectus ſum: quid opus eſt vt te ſequar? Sequere me vt diſcas quoniã mi tis ſum et humilis coꝛde. Poteſt em̃ quiſq; vendere omnia ſua? dare pauꝑibus nõduʒ mitis:nõ hũilis coꝛde? Lerte põt. Si enim omninmea diſtribuero paupibꝰ. Et adhuc audi. Nã quidã relictis omnibꝰ quę habue ⸗ runt:iam ſecuti ſunt dñm:ſed nõduʒ ad per kectũ ſecuti. Ad ꝑfectũ em̃ ſequi eſt imitari. Mon potuerũt ferre tẽptamentũ paſſionis. zpi.ð. Jã petrus fratres erat ex his qui dimiſerãt omnia et ſecuti erant dominũ. Nam diuite illo cũ triſticia recedente:vbi cõturbati diſci
reme. Perfectus eſt petrus iam dño in cœlo
puli interogauerũt: ꝙ quis tandem poſſet eſſe pfectus: ⁊ eos cõſolatus eſt dominꝰ: di xerant dñoꝛ Ecce nos dimiſimꝰ oia er ſecuti ſumus te:quid ergo nobis erit?Et dixit do ⸗ minꝰ qd eis hic daret:qͥd in futurũ reſerua⸗ ret: Tñ iſte iã ex eoꝝ numero qͥ hec fecerãt. At vbi ventũ eſt ad articulũ paſſiõis: ad vo cẽ vniꝰ ancillę:ter negauit eũ cũ quo ſemo· Wauba⸗ riturũ eſſe ꝓmiſerat. Intẽdat ðcharitas ve ſtra: Vade inq;t oia tua vende ⁊ da pauperi bus:⁊ habebis theſaurũ in cęlo:⁊ veni ſeqᷓ;⸗
ſedente ad dexterã patris:tũc ꝑfectus eſt et maturus factus. Ad paſſionẽ ergo cũ ſeque ret᷑ dñm nõ ꝑfectus erat. At vbi non eſſecę⸗ pit in terra quẽ ſequeret᷑ tũc ꝑfectus ẽ: imo vo ſempꝑ ante te habes quẽ ſequar: dñs ex⸗ emplũ in terrã poſuit cũ euãgeliũ ibi reliqͥt:
in euãgelio tecũ eſt.õ er̃ mentitꝰ ẽ dicẽs:
Ecce ego vobiſcũ ſum omnibꝰ diebus vſq; Withu⸗
ad ↄſummationẽ ſeculi. Ergo ſequere dĩm. AQuid ẽ ſequere dñm? Imitare dñm. Auid eſt imitare dñmDiſcite a me qʒ mitis ſum Wanbn
⁊ hũilis coꝛde. Quia ſi diſtribuero oia mea xen
pauperibꝰ:⁊ tradidero coꝛpꝰ meũ vt ardeã: charitatẽ autẽ non habeã nihil mihi ꝓdeſt. Exhoꝛtoꝛ ergo charitatẽ veſtrã ad iplã cha⸗ ritatẽ.Mõ autẽ exhoꝛtarer ad charitatẽ niſt aliqua charitate. Qð ergo inchoatũ eſt ex⸗ hoꝛtoꝛ vt impleat᷑:⁊ qð cgptũ eſt rogo vt ꝑ⸗ ficiat᷑.Et ꝓ me a vobis rogari quęſo vt⁊ in me ꝑſiciat qðvos moneo. Dẽs em̃ impfecti ſumus: et ibi ꝑficiemur vbiꝑfecta ſunt oĩa. Paulus aplus dicit: Fratres ego me nõ ar⸗ bitroꝛ appᷣhendiſſe. Ipe dicit: Nõ qꝛ iaʒ ac⸗ ceperim:aut iam ꝑfectus ſim. Et quiſqͥs ho minũ ſe audet de ꝑfectione iactare? Immo cõfiteamur imꝑfectionẽ vt mereamur perte ctionem.
gicuone fempoꝛũ ius
noꝛũ in diuinis ſcripturis: Home⸗ lia N omibꝰ ſcripturis diuinis fratres 4
i chariſſimi:chꝛiſtianoꝛũ tẽpoꝛa p̃di⸗
ccta ſunt.hoc iõ qꝛ futuꝝ erat:vtre⸗ ges terręe qͥ ꝓpter idola ꝑſequebant᷑ chꝛiſtis nos: ꝓpter chꝛiſtũ idola delerẽt: ⁊ ſubiuga ret᷑ omis poteſtas iugo chꝛiſti:vtimplet᷑ qsð dictũ ẽ: Altus ſum eas. Auid ẽ em̃ vltꝰ ſuʒ Vnñ eas? Tindicaui me de ip̃is. Loꝛpꝰchꝛiſti lo quit᷑: Tidicaui me de inimicis meis· Quõ mẽvindicaui Occidẽdo in eis erꝛẽ:ſuſci⸗
occiſ
2

—( 5— 5£„„ 7 —. P,2 Homelia XXXV
tãdo fidẽ. Quicqͥd em̃ erat qð in oĩbus ma⸗
lis ⁊ ꝑuerſis ꝑſeq̃bat᷑ chꝛiſtianos:deletũ eſt. hõ em̃ añ te pſeauit᷑: noli attẽdere illã figu ram quam fecit deus: aut animã illam quã ſpirauit deus: BNõ te perſequit᷑ qð fecit de: ſed mala que fecit homo. mnia quę fecit deus laudant deum. Audiſtis in benedicti⸗ onibus: ⁊ auditis omni ſolẽnitate quando legunt᷑: quomõ omnia laudãt deũ: cęleſtia ⁊terreſtria:angeli: homies: luminaria cęli: arboꝛes terre:flumina:maria: quicqd deus
creauit:ſiuein cyloꝛſiue in terra:ſiue in mari
cFöcinern
laudant deum. Nüquid aliquãdo ibi audi⸗ is:quia laudat deũ auaricia? Mũquid ali⸗ quõdo ibi audiſtis:quia laudat deũ ebꝛioſi tas? Nũquid audiſtis ibi: qa laudat deum luxuria Nũquid aliquãdo audiſtis:qꝛ lau⸗ dat deum hereſis?mnia iſta quare nõ lau
n ant deũrEuia nõ ſüt creataa deoEtar⸗
u. Ep
pinjntnt nDicuanezu Eualtl
. b enz
ealqotpd
wsaco occulte inſiqiat. Pugnauit ecclia pꝛi⸗ .
pct fue ——
boꝛ ſeruauit qð creata eſt: homo deleuit qð erectꝰẽ. Siem̃ ſeriiaret in ſe bonũ qð in illo creauit deus:id eſt imaginẽ ſuam: ſemp lau P daret deũ:non ſolũ lingua ſed ⁊ vita. Ergo
pꝛedicta ſunt tempoꝛa noſtra. Sed in tẽpo ⸗
e 5 0 iil 4 ine haura ut Ki ſü mafa. mö ero pugnauit illa eccleſia contra tni
abolũ:ſic ⁊ iſta pugnat. Nũquid ceſſatur pugnare aduerſus diaboluʒ? Sed dictũ eſt
de diabolo:qꝛ leo⁊ dꝛacoeſt. Leoꝓpterim⸗ petũ:dꝛaco ꝓpter inſidiaſ. Eeo apteiraſci᷑:
————————
„
dꝛibus tempoꝛibꝰ aduerſus leonẽ: pugnat modo aduerſus dꝛaconẽ. Sed quomõ victꝰ eſt leo:vincit᷑ ⁊ dꝛacgAuę foꝛtitudo leoniſ
npn tiende zepo.. cõtra illũ leonẽ de quo ſcriptũ eſt: Vicit leo in.
de tribu iuda?Et quę foꝛtitudo dꝛaconis cõ tra moꝛtẽ dñi qui ſerpentẽ ſuſpẽdit ĩ lignoꝛ Triũphauit em̃ de moꝛte quã diabolus pꝛo
nʒi· pinauerat ꝑaſtutias ſuas homini· Ercũ ex⸗
altaret moyſes ſerpentẽ in heremo ĩ ligno:
lus dmotdebar a ferpente:attẽdehat ſer
bebn I i 6 g6
eteide ꝰſemp viuit. Sed vt occideret moꝛtẽ veſtit⸗
pentẽ⁊ Sic ⁊ mõ quẽcũq; momoꝛ⸗ derit aſtutia fathanę: intueat᷑ chꝛiſtũ iligno vpendentẽ. Ibi em̃ moꝛs occiſa eſt:dominus eſt moꝛte. Nõ em̃ potuit moꝛs moꝛi niſiĩ vi⸗
a. Nõ moꝛit᷑ amaritudo niſi in dulcedine: nõ moꝛit frigus niſi in caloꝛe: nõ eſt moꝛtug oꝛs niſi in vita. Quis eſt vita? Chꝛiſtꝰñ. Sed vita induta erat moꝛtẽ. Cruciſixus eſt: occilus eſt:moꝛtuus eſt:⁊ reſurrexit tota vi⸗
ta · Interfeqta moꝛte ⁊ deglutita moꝛte iam
3—%. 3——— 5 8 *— zr⸗. ſaa *„—*—
ognoſce. Si ergo fidem rectam cupis ſide⸗
—— ——
ſit guſtu; quicquid blandit auditu: quicqͥd 1— cquidmolleſcita ta-
nitatem coꝛrumpi pmittimus: et impleturi
ingredit. Simus ergo auxiliãte domino de
vita ſurrexit: vt diceret ð illo aplus: Scimꝰ vo.&⸗
quia chꝛiſtꝰ nõ moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ do/
minabit᷑· Quia aũt dominata ẽ pᷣmo homi⸗
ni moꝛs: volẽti dominata eſt:inflauit ſead/ kerſus eñ ſatelles leonis. Tũc iudex a qᷓ iu-
dicabat᷑ erexit ceruicẽ ⁊ ait:Mõ mihi reſpon Joh19. des? Rugitus ſuit leonis:tument colla fer Pentis: Sedãht ad reſponſionẽ agni: qüh
uit occidere leonem. Audi quia volenti do⸗
minata eſt moꝛs. Lum em̃ hec ab illo audi⸗
uit: reſpõdit: Mõ haberes in me poteſtatẽ: Abi..
niſi data tibi eſſet de cęlo. Quis dedit hanc
deſup poteſtatẽ: Deus. Auis eſt deus? Pa
ter⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ. Et ergo eſſet homi
poteſtas in deũ:ab ipſo deo accepit poteſta
tem homo vt iudicaret deũ: deum occultũ:
bominẽ manifeſtũ. Vt ergo leonẽ ⁊ dꝛaco/ C
nem de quo ſupꝛadictũ eſt poſſimus cũ dei
adiutoꝛio vincere: cum grãdi timoꝛe ac tre⸗
moꝛe ante oculos habeamus illud quod ait apoſtolꝰpetrus: Aduerſarius veſter diabo· Vetrt.⸗ lus tanqᷓ leo nugiens aliquid deuoꝛare qus⸗
rens circuit. Et illud qð de dꝛacone apoſto⸗
lus nos admonet vt euʒ omni ſollicitudine caueamus. Aptaui vos inquit vni viro vit /⁊· orſ.in ginem caſtã exhibere chꝛiſto. Sed timeo ne
ſicut ſerpens ſeduxit euam aſtutia ſua: ita ⁊ ſenſusveſtri coꝛrumpant᷑ a ſimplicitate quę
eſtin chꝛiſto ieſu. Quando ergo tibi aliqua— ℳ ℳ,, publica ribulatio nata fuerit:rabiem acſe⸗ uitiam leonis intellige. Quãdo te malecð⸗. 3 cupiſcẽtie ad auariciã vel iuxuriã callida ſe O AL—
ductione ſollicitant:dꝛaconis blandimenta
liter cuſtodire: in aduerſis foꝛtis eſto contra leonis ſeuitiam. Si vero virginitatẽ anime
obſera blandimenta dꝛaconis: Ne ſoꝛteſi incaut fueris qͥnq; ſenſus qᷓin te ſunt quaſt/ 7 ⸗
quinq; yirgines ꝑmittas a ſerpẽte coꝛrũpi. Qu zeſcit viſu: quicd dulce⸗
———
—
*
ctur in his omibus ſiincauti fuerimus: ſur⸗„ 4 3 alis: anim᷑ virgi⸗
nobis illud quod per ꝓphetam dictum eſt: Intrauit moꝛs per feneſtras veſtras. Per iere.. hos enim quinq; ſenſus quaſi per quaſdaʒ
tanuas alt moꝛs aut vita ad animã noſtrã
illis quinq; virginibus ſapientibꝰ: quę ſicut Wattb..

1 5
„
5 1
11
— 1f. 2½.„ 3 — 1. 18* 4—„
.
75.
— .
—— ℳ—,
Bancti
in euãgelio legim?: poꝛtauerũt oleũ in lam⸗ padibus ſuis:Et quãtum poſſumus obſer⸗ uemus ne inter illas ſtultas inueniamur: ꝗᷓ ſibi de ſola coꝛpoꝛis integritate plaudẽtes: virginitatẽ animę per coꝛruptioneʒ quinq; ſenſuuʒ ꝑdiderunt: quę nõ poꝛtauerũt oleũ ſecum. Auibus dictũ eſt: Ite emite vobis a vendentibus oleũ. Oleum enim hoc loco
OA— dulatioeſt etlaus büana. Vendũtoleum
̃s adulatoꝛes. Ergo ſtultę ille dicte ſunt: quę foꝛinſecus quęrebant laudẽ. Nõ intus in cõſcientia habebant: ideo nõ poꝛtabant oleum ſecũ:id eſt qui laudẽ in aliena lingua
nõ in cõſcientia ſua volebõt habere. Tamẽ quid reſponderũt illis ſtultis: Ne foꝛte non ſufficiat nobis ⁊ vobis: Auomõ apoſtolus
1Cor. 4· dixit: Sed neq; ego meipſuʒ dijudico. Si ð
ℳ
* 5 5 3 6 1„ 1 5 e 7
ↄſcientia noſtra ſub examine iudic deitre⸗ pidat ⁊ qᷓ;uis ſibi recta putet:tamẽ timet ne exeat iuſticięe regula de theſauro illiꝰ:⁊ inue⸗ niaturtoꝛtũ qð videbat᷑rectũ: quãto minus curare debemꝰ aliena iudicia de nobis cha⸗ riſſimi ſiue mala ſiue bona: nec valde gau⸗ dere debemus quãdo laudamur: necchtri⸗ ſtari quãdo vituperamur:nec coꝛonare nos poreſt laus falſa: nec damnare vituperatio alſa· diu autẽ viuimus hic:de nobiſipis
„ras erimus:ſed quid hodie ſimus: quanto
minus debemus moueri iudicijs alienis:qᷓ;
de cõſcientia noſtra quę nobis ꝑhibet telti⸗
2CorſI. moniũ. Nam gloꝛia noſtra debet eſſe cõſci⸗
„„—.—„ 5——. — 5 1 ſ
Dentia noſtra. Itaq; fratres paululũ aduer⸗ tat charitas veſtra vt dicã qð volo: ⁊ ſi non ſicu tvolo: ſicut dominꝰ dederit ⁊ voluerit. Qð maxime neceſſariũ eſt quotidianis tem
T Pratiõib? ⁊eccleſie catholic qꝛ int tempta-
tiões viuit:et int᷑ tẽptatiões creſcit:⁊ int᷑ tẽ⸗ tatiões pdurat: et in temptatiões ꝑuenit. Sed cum ꝑuenerit ſuccedet quies laboꝛi:re⸗
edit temptario:manet bñdictio. Sed rogo
vos frẽs ne ſine cauſa audiatis:iſta tenete: ruminate:paſcimini inde: nõ recedat de oꝛe ꝰvfo qð modo memoꝛię cõmendat᷑. 4hemo⸗ ria holnis ſic ẽ: quomõ venter pecoꝛis: No/ ſtis quia in lege immũda dicta ſunt anima⸗
xeuitj.i. lià quę nõ ruminãt:ᷓ aũt ruminant munda
ſunt:⁊ quecũq; habent vngulã fiſſam: perti nent ad diſcernendũ verum ⁊ falſum. Fiſſa vngula ꝑtinet ad diſcernendũ quid dextrũ quid ſiniſtrũ. Ruminatio em̃ ꝑtinet ad eos dui cogitant poſtea quod audierintatenu- Wfint. Ham mõ mãducamus: ⁊ in memoꝛiã
5— 5——„ n
Auguſtini
tanq; in ventre mittit. Sed quid facit pec⸗ quãdo ruminat? Illud qð in hlepe iactatuʒ iuerat ⁊ in ventre repoſitum:reuocat ados: ⁊i ipla dulcedine cõquieſcit. Hoc dixi vt cõ⸗ endarẽ vobis ne ſitis imundi tanq; peco⸗ ta. Accepit illud in ventre:poſtea non rumi⸗ nat: et tranſit tota dulcedo: Et nihil vobis pꝛodeſt quod reconditũ eſt: quia non redit ad os dulcedo. Audite illud expꝛeſſe:⁊ aper te dictum alia ſentẽtia: quod obſcuret my⸗ ſtice de ruminantibus animalibus dictum: alio loco aperte expoſitũ eſt: vt intelligamꝰ quid ſit: Theſaurꝰ deſiderabilis requieſcit mn oꝛe ſapientis:ſtultus autẽ glutit ilud. De eo quod in Eſaig ſcriptus eſt:
—
Aſcendet ſicut virgultũ:⁊ ſicut ra/en ⸗ dix de terra ſitiẽti: Home. MRV E domino ⁊ laluatoꝛe noſtro fratreſ& d dilectiſſimi ante multa tempoꝛa ꝓ phetatũ eſt: Aſcẽdet ſicut virgultũ ui ⁊ ſicut radix de tra ſitienti. Quare vt radix⸗ Ideo qꝛ nõ eſt illi ſpecies neq; honoꝛ. Pal ſus eſt:hũiliatus eſt:cõſputus eſt:nõ habe bat ſpeciẽ:homo aparebat cum deus eſſet. Sed quomõ radix nõ eſt pulchꝛa: ſed intus habet vim pulchꝛitudinis ſuę. Attẽdite fra⸗ tres mei: videte miſericoꝛdiã dei. Attendis arboꝛem pulchꝛã: amenã: folijs virentem: fructibus opulentam:laudas. Delectat ali⸗ quid de fructu carpere:ſub vmbꝛa eiꝰſedete ⁊ requieſcere ab gſtu: Laudas totã illã pul⸗ chꝛitudinẽ. Si radix oſtendat᷑ tibi nulla pul chꝛitudo in ea eſt. Noli cõtemnere qð abie⸗ ctum eſt: inde pꝛoceſſit quod miraris:vt ra⸗ dix ſit in terra ſitiẽti. Attẽdite modo chari⸗ tatẽ arboꝛis:creuit eccleſia: crediderũt gen ⸗ tes: victi ſunt terre pᷣncipes ſub nomie chil⸗ ſti: vt eſſent victoꝛes in oꝛbe terrarũ. Poll⸗ tum eſt collum eoꝛũ ſub iugo chꝛiſti. Perſe quebant᷑ ante chꝛiſtianos ꝓ idolis:pſequũ- tur idola ꝓpter chꝛiſtũ. mnes cõfugiunt ad auxiliũ eccleſię: in omni pꝛeſſura: in om tribulatiõe ſua. reuit illud granũ ſinapis: Warb factũ eſt maius ſuꝑ oĩa olera. Veniũt vola⸗ tilia cęli:ſupbi ſeculi:⁊ requieſcũt ſub ramis eius. Eñ hec tanta pulchꝛitudo? Neſcio de qua radice ſurrexit:⁊ iſta pulchꝛitudo in ma gna gloꝛia eſt. Quęramus radicem.Lõſpu⸗ tus eſt:hũiliatus eſt: flagellatꝰ eſt:cruciixꝰ eſt: vulneratus eſt: cõtemptus eſt. Ecce hic ſpecies non eſt:ſed in eccleſia gloꝛia radicis pollet. Ergo ipſum deſcribit ſponſum: illuʒ contemptũ: inhonoꝛatum:abiectum. Sed ð
no dei ditt 1 0 con Johl. del
Fohn js piot vyi⸗erat info eſte hab
lu ſpec poſll plag poſt qſcn mm! febat kz. ciig ls:q ame nobi cioꝛf Auern cruci
pdꝛta maui tinp pecca quit⸗ kum dues pope pheti ſe mi ihr dicpe gelo hone

5
N 9
% 5 9 6
Mt E Fo.s.
06
— iain Tusundhu —
6
Eſacz.
Homelia
modo videre habetis arboꝛem quę ſurrexit
de iſta radice:⁊ impleuit oꝛbem terrarũ. Ra dix de terra ſitiẽti:nõ eſt ſpecies illi neq; ho⸗ noꝛ:Et vidimꝰllũ ⁊ ñ habuit ſpeciẽ neq; de⸗ coꝛẽ. Mõne hic eſt fabꝛi filius qui nõ habuit decoꝛem:vt diceret: Nõne verũ dicimus qꝛ dpmoniũ habes? In nomie autẽ ipſius dę⸗ monia fugiebant: ⁊ illi obijcit᷑: qꝛ demoniũ habes. Sed quare hoc? Vidimus eũ:⁊ non habebat ſpeciẽ neq; decoꝛẽ. Quę ſpecies il⸗
lius intus erat vbi non videbat᷑? In pꝛinci⸗
pio erat verbũ:⁊ verhũ erat apud deũ ⁊ de⸗ꝰ
Vhik.a erat verbũ. Quę eſt ſpecies illius? Aui cuʒ
in foꝛma dei eſſet: non rapinam arbitratus eſt eſſe ſe gqualem deo. Et vbi viſus eſt non habere ſpeciem neq; decoꝛẽ: Et non habuit
aotſuumint Eſa. pʒ ſpeciẽ:ſec vultus eius abiectus:⁊ de foꝛmis
euc3. cifigeret᷑: oꝛabat ⁊ dicebat:pater ignoſceil⸗
niſcni Mn Nä amenẽ pihm
poſitio eius ab omnibꝰ hominibꝰ:homo in plaga: in plaga homo: ante plagam deus:
poſt plagam deus homo:homo in plaga et
qͥ ſciat ferre infirmitates. Infirmitates quo rum? Ipſoꝝ a quibꝰpatiebat᷑. Medicus fe⸗ rebat infirmitates phꝛeneticoꝝ: ⁊ cũ ipᷣe cru
ls:qꝛ neſciunt quid faciunt. Attendite quõ amemus: ſponſus quantomagis defoꝛmis nobis cõmendat᷑:tanto charioꝛ: tanto dul⸗ cioꝛ factus ſponſe: ꝓpter quod ⁊ auertit ſe. Auertit ſe ne illum intelligerẽt illi qui eum crucifigebant. Facies eius iniuriata eſt:nec
poꝛtat:⁊ ꝓ nobis i doloꝛibꝰeſt: ⁊ nos exiſti ⸗ mauimus ilũ in doloꝛibus eſſe et in plaga: ⁊ in pgna: ipſe autem vulneratus eſt ꝓpter peccata noſtra: ⁊ infirmatus eſt pꝛopter ini quitates noſtras. Eruditio pacis noſtrę in eum: liuoꝛe eius ſanati ſumus. Omnes vt
oues errauimus: ⁊ dominus tradidit illum
pꝛo peccatis noſtris. Euangeliũ eſt an pꝛo⸗ phetia? Auid dicunt contra iſta iudęi?õ⸗
ne mirum eſt audire eos iſta: habere illos
iſta: legere illos iſta? Mon inueniri de quo dici potuerunt: niſi de illo vno qui in euan⸗ gelio pꝛedicat᷑ per oꝛbem terrarum: ⁊ adhuc non eſſe chꝛiſtianos:t ſic eſſe illos cęcos ad- uerſus euidentiſſima eloquia pꝛophetarũ. NMoli mirari cgcitatẽ iudęoꝝ ð chꝛiſto. Ecce tranſit quod dicit᷑ de ſpõſo:incipit dici ⁊ de
C ſponſa.Et quomõ in ſponſo mirabaris cęci tatem iudgoꝛũ:ſic ĩ ſponſa miraberis cxcita ·
tem hereticoꝛũ. Jam modo miremur cgcita
tem iudęoꝛũ. Dominꝰ tradidit illum ꝓ pec
XXXVI
catis noſtris:⁊ ipſe quoniã traditus eſt non aperuit os. Vt ouis ad imolandum ductus eſt: vt agnus ante eum qui ſe tonderet fuit ſine voce: ſic nõ aperuit os ſuũ. In hũilita ⸗ te iudiciũ eius ſublatũ eſt:⁊ ne contemnas: Benerationẽ eius quis enarrabit? Quã ge⸗
nerationem? Ante luciferum genui te.Ecce Wõ.io
vna generatio: Ante luciferum:ante omnia quę facta ſunt: ante omnes angelos: ante
omnẽ creaturã. Quare?Auia omnia ꝑ ipᷣm Joð.
facta ſunt. Sed foꝛte ſecũda eius generatio narratur. Quis illaʒ narrat? Iide concipit᷑: maſculꝰnõ accedit: vterus virginis tumet:
ꝓcedit tanqᷓ; ſponſus de thalamo ſuo. Ahi⸗
rabilis iſta generatio: mirabilis iſta hũana quia ſine patre: mirabilis illa quia ſine ma⸗ tre. Vt ouis ad imolandũ ductus eſt:et vt agnus ante eũ qui ſe tõderet: ſic nõ aperuit os ſuũ. In humilitate iudiciũ eius ſublatũ eſt: Generationẽ eiꝰ quis enarrabit? Auo⸗ niã tollet᷑ de terra vita eius. Reſurrectionẽ eius pꝛędicat. Videtis qꝛ verus dominus quaſi potẽs nõ poſſit: niſi vere charitas hęc
dicebat · Quę ſcripta ſunt in lege ⁊ in ꝓphe/ Luc.⁊4⸗
tis ⁊ pſalmis de me: quia opoꝛtebat chꝛiſtũ pati ⁊ reſurgere. Audiſtis et reſurgere. aðõ audiſtis:quoniã tollet᷑ de terra vita eius:et pᷣdicari in nomie eius pgnitentiã ⁊ remiſſio⸗ nem peccatoꝛum per omnes gentes: incipi⸗ ens ab hieruſalẽ. Audietis ⁊ illud ab iſto ꝓ⸗ pheta: nõ quia debemus ꝓphetam pᷓpone ⸗ re deo:pꝛęco pꝛgceſſit:iudex ſecutus eſt. Mõ ſua ſed iudicis verba pꝛęco dicebat: ⁊ iudex cõſequẽs verba ſua in pᷣcone firmauit:Qm̃
tollet᷑ de terra vita eius. Ab iniqtatibꝰ ꝓli Eſa.ʒ.
mei ductus eſt ad moꝛtem. Zudiebatis mõ
dicentẽ illis: Quid vobis feci? Si inueniſti Jop.s.
in me peccatũ:arguite me.Et illi: Crucifige crucifige:vt puta bant hominẽ tamen nocẽ ⸗ tẽ. Ergo ab iniqtatibꝰpli mei ductus eſt ad moꝛtẽ. Dabo ð malos ꝓ ſepltura eiꝰ. Quid eſt hoc: dabo malos ꝓ ſepultura eiꝰ:⁊ diui⸗ tes ꝓ moꝛte eiꝰAMalos ꝓpter ſepulturã ei⸗ ? diuites ꝓpter moꝛtẽ eiꝰ. Diues ille ab ari⸗ mathia ioſeph:cũ dñs pẽderet i cruce intra⸗ uit ad pilatũ ⁊ petijt coꝛpꝰ eius:obſecutꝰ eſt vt ſepeliret:dati ſunt diuites ꝓ moꝛte eius. Sepeliuit pauperezʒ in qͥ diuitias reqͥrebat Ergo diuites ꝓpter moꝛtẽ eius. Qð poſtea
dixit pꝛimo factũ eſt: qð pꝛimo dixit poſtea
factum eſt: malos pꝛo ſepultura eius. Tlbi oſtendim? Intrauerunt iudgi ad pilatum
e 5

Bancti
Wattb.. et dixerũt ei: Domine audiuimus quia ille
planus: id eſt ille impoſtoꝛ dixit diſcipulis ſuis: quia reſurrecturus erit occiſus:iube cu ſtodiat᷑ ſepulchꝛũ: ne foꝛte veniãt diſcipuli eiꝰ nocte ⁊ auferant eum: et fiat erroꝛ maioꝛ pᷣoꝛe. Ait illis pilatus:habetis milites: ite cuſtodite ſicut vultꝭ. Acceperũt milites:po⸗ ſuerũt ibi. Ahali ſunt iſti:ipſi ſunt dati pꝛo⸗ pter ſepulturã eiꝰ ad cuſtodiendũ. Sed vñ ꝓbamus qꝛ mali ſunt? Ahilites innocentes erãt miſſi:iudex eis pꝛęcepit:venerũt ad ſe⸗ pulchꝝ:cuſtodierũt.Audi qꝛ mali ſunt. Ee⸗ ge euãgeliũ: Poſtea qᷓ; reſurrexit dñs et vi⸗ derũt angelũ:ↄterriti ⁊ cõſternati ſunt. Qñ dictũ eſt alijſ: Nolite timere vos:iſti timoꝛe ꝑcuſſi:qꝛ fide ſubleuati nõ ſunt:Et tñ cũ iſta ſcirent:venerũt ad iudęos:dixerũt illis iſta oĩa. Dixerũt iudei:Damus vobis pecuniã.
we vbis dñi Ergo mali erãt: yeritatẽ abſcõderũt: mẽda⸗ ſer· 4a in ñ· ciũ vẽdiderũt.Et quõ mẽdaciũ vẽdiderũt⸗
Nõ mirũ:mẽdaciũ vẽdiderũt: mẽdaciũ cęci
Wattð ·⁊8. cꝑcis. Dicite dictũ eſtilis:quia doꝛmiẽtibꝰ
N
nob is venerũt diſcipuli eius ⁊ ſubtraxerũt illũ. O vanitas vendẽs vanitatẽ: vanitatẽ auditurvaniſ ⁊ creditur.hodieq; ẽ apud iudęos:ſic habet᷑ ipᷣa fama q; vana:qᷓ falſa: ʒᷓ; inanis. Teſtimoniũ martyꝛũ nolũt audi⸗ re vtviuõt:⁊ teſtimoniũ doꝛmientiũ audiũt vt pereãt. Si doꝛmiebãt cuſtodes:vnde ſci⸗ re potuerũt qͥs illũ tulerit de ſepulchꝛo? Aut quid vigilabas male? O male de quo nõ ſi⸗
Eſa.ʒ· ne cauſa dixit ꝓpha: Dabo malos ꝓ ſepul⸗
tura eius.O mali:O peſſimi:aut vigilaba⸗ tis et cuſtodire debuiſtis: aut doꝛmiebatis ⁊d ſit factij neſcitis. Impletũ ẽ em̃ qð ſpi⸗ rituſſanctꝰ ꝑ pſalmiſtã młtũ ante pᷣdixerat:
Mð.ꝛo. Logitauerũt conſiliũ qð nõ potuerũt ſtabi⸗
lire. Nos ð fratres chariſſimiꝓ quoꝝ ſalute iſta oĩa ⁊ pᷣdicta ſũt ⁊ ĩpleta: gratias agamꝰ diuinę miſericoꝛidię:⁊ quãtũ poſſumꝰtotis viribꝰ laboꝛem?ꝰ: vt bñſicia dei nõ nobis iu ⸗
diciũ pariant ſed ꝓfectũ:vt cũ tremẽdus iu⸗
dicij dies et tempꝰ reddendę rõnis aduene⸗ rit:quicqd nobis dñs ⁊ ſaluatoꝛ noſter cõtu lit iudicatus:integrũ inueniat iudicaturus. Equidẽ ille cũ venerit redditurus eſt qð ꝓ ⸗ miſit:ſed reqͥſiturꝰẽ qð redemit: ⁊ qð ĩpᷣmo aduentu ↄtulit:exacturꝰ eſt ĩ ſecũdo.ꝙuis multũ pᷣſumere debeamus de miſericoꝛdia
dei:nõ tamẽ negligẽter debemꝰ timere iuſti
ciã eius. Lů iuſticia em̃ te iudicabit: qui cuʒ miſericoꝛdia te redemit. õ ꝙ tã longo tꝑe
peccamꝰ⁊ parcit:nõ eſt negligẽtia ſed patiẽ tia. õ ille potentiã ꝑdidit:ſed nos ad peni tentiã reſeruauit. Timeamus ð iuſticiã cui miſericoꝛdiã deſideramꝰ. Parcit eĩ mõ ſed
nõ tacet:ſed ſi tacet nõ ſemꝑ tacebit. Audi. amus ergo el dũ nõ tacet in hᷣcepto: ſi volu mus vt nobis parcat cũ nõ tacuerit in iudi⸗
cio. odo em̃ p̃ꝛogat᷑ nobis miſericoꝛdia:
tũc a nobis exiget᷑ iuſticia:⁊ reddetvnicuiq; Wanu ᷣm opera ſua: ac fiet illud quod apls dixit: Judiciũ ſine miſericoꝛdia illi qui non fecit Jucobin⸗ miſericoꝛdiã.
de eo qð dñs dicit in euãgelio: Nni amat animã ſuam perdet iliã: bu. Pomelia XRRVI
Odo fratres chariſſimi cum diuina à lectio legeret᷑ audiuimꝰ dñm dicen⸗
tẽ: Qui amat animã ſuã: ꝑdet illã. Iobu. huic ſentẽtię quaſi contrariũ videt᷑ eſſe qð
ait aplus: emo vnqᷓ; carnẽ ſuam odio ha ·&b⸗ buit. Si ergo nemo eſt qui carnẽ ſuã oderit: quãtomagis nemo ẽ qui oderit animã ſuã Ahultũ quippe aĩa carni pᷣponit᷑: qꝛ ipſa eſt habitatrix:caro habitaculum. Et aĩa dñat: caro autẽ ſeruit. Anima ſuperioꝛ eſt: caro iecta eſt. Si ergo nemo vnqᷓ; carnẽ ſuã odio habuit:quis eſt qui animã ſuã oderit Pꝛo· pter hoc non paruã quęſtionẽ nobis intulit ßᷣſens euõgelica lectio: vbi audiuimꝰ: Qui amat animã ſuã perdet illã. Periculoſuʒ eſt homini animã amare ne ꝑdat. Sed ſi ꝓpte⸗
rea ꝑiculoſũ eſt vt ames animã tuã ne ꝑeat anima tua:ideo nõ debes illã amare: qa nõ
vis illã perire. Si autẽ nõ vis illam perire: amas illã. Quid ẽ hoc ſi amo perdo? Ergo
nõ amem ne perdã. Sed quia timeo perde⸗
re ideo nõ amo: vtiq; eo qð timeo. Dicit et alibi dñs: Qnid ꝓdeſt homi ſi totũ mũdũ w⸗ lucret᷑: animęo ſuę detrimẽtũ patiat᷑?Ecce quia ſic eſt amanda aia vt lucro totius mů⸗ di pᷣferat᷑:⁊ tamẽ obſeruet qui animã amat: qꝛ ſi amat perdet illã. Mõ vis perdere eam noli illam amare. Sed ſi non vis eam per⸗ dere:non potes eam nõ amare. Sunt ergo qui peruerſe animã ſuam amant:?⁊ hoc vult dei lermo coꝛrigere:non vt oderint animaʒ ſuam:ſed vt recte diligant. aale enim dili⸗ gendo perdũt eam ꝛ et fit quiddã magnum quaſi pꝛępoſterũ ⁊ ↄtrariũ. Sed ita tñ fit vt ſi diligas eã ꝑuerſe:perdas illaʒ. Si oderis
m

—
uamtainin qual connrüni wo vnq amini nemocuaniiit nmotquim . ame
—
en P
vEpb.ʒ. qð ait apoſtolus: Nemovnqᷓ; carnem ſuam
Homelia
illã recte:cõſerues illaʒ. Eſt ergo quidã per⸗ uerſus amoꝛ eius: ⁊ quoddã rectum odium eius. Sʒ amoꝛ ꝑuerſus ab odio: odiũ rectũ ab amoꝛe eſt. Quis ẽ ꝑuerſus animę amoꝛ? Quãdo diligis animã tuã in iniquitatibꝰ: audi quia ab odio venit amoꝛ iſte ꝑuerſus. Qui aũt diligit iniquitatẽ:odit animã ſuã. Odiũ aũt rectum vide: qꝛ ab amoꝛe venit.
ʒoß. 2. Ibi dominꝰſecutus ait: Qui autẽ odit ani⸗
mã ſuã in hoc ſyculo: in vitam ęternã inue⸗ niet eam. Atiq; qð vis inuenire in vitã ęter nam:multũ amas. ð amas ad tempꝰqͥd ꝓderit? Aut ſubduceris illi:aut ſubducitur tibi.Cũ fueris tu ſubtract?: perit ipe amoꝛ: cũ fuerit illud btractũ: ꝑit qð amaſti. Vbi ergo aut amatoꝛ perit:aut qð amat᷑:non eſt amandũ. Sed quid ẽ amandũ? Qð nobiſ⸗
P cum poteſt eſſe in eternũ. Sed ſi vis animã
tuã in eternũ habere ſaluã: oderis eã ad tẽ⸗ pus. Ergo odiũ rectũ ab amoꝛe venit:ꝑuer⸗ ſus amoꝛ ab odio venit. Auis igit᷑ modꝰ di ligendi animã? Putatis martyꝛes nõ ama⸗ re animas ſuas? Videtis certe modo ſi cuiꝰ
vita pᷣſentis ſpculi piclitet᷑: quomõ amici eiꝰ
currũt ꝓ ea:quomõ curtit᷑ ad eccleſiãtrogat epiſcopus vt intermittat ſi quas habet acti ones:currat: feſtinet. Quare? Pꝛo aia. Et omnes cõtremiſcũt: omnibꝰcęteris rebꝰ in ⸗ termiſſis feſtinandũ eſſe decernũt. Omnis feſtinatio laudat᷑: omnis tardatio accuſat᷑. Quare? Pꝛo anima. Quid ẽ ꝓ aia? Ne mo riat hõ. NMon ñouerãt martyꝛes amare ani⸗ mas ſuas:⁊ tamẽ hoc eſt ꝓ anima ne moꝛia tur homo. Moꝛs homis iniqͥtas ẽ. Si cur⸗ ris ꝓ hac vita centũ milia:quot milia debel currere ꝓ vita eterna? Si feſtinas lucrari di es paucos ⁊ ipſos icertos. Hodie em̃ homo
a moꝛte liberatus: neſcit vtrum cras moꝛi
atur: tamẽ ſi ſic currit ꝓpter lucrũ paucoꝛũ dierũ: quia ⁊ vſq; ĩ ſenectã pauci dies ſunt: quomõ currendũ eſt ꝓ vita eterna?Amoꝛ ð ꝑuerſus animę abundat: amoꝛ autẽ rectus valde paucoꝝ eſt. Nam ſicut nemo eſt qͥ nõ diligat animã ſuã:ſic nemo eſt qui nõ amet carnem ſuam. Vnde fieri põt vt ⁊ verum ſit
odio habuit: et anima non ametur? Diſca⸗ mus ergo fratres amare animas noſtras. SOmnis voluptas ſecul tranſitoꝛia eſt. Eſt amoꝛ vtilis: eſt amoꝛ noxiꝰamoꝛ amoꝛe im pedit:amoꝛ noxiꝰrecedat:⁊ amoꝛ vtilis ſuc cedat. Sed qꝛ homies nolũt illinc recedere:
xxxvn
ideo in illos nõ poteſt aliud introire:vt non capiãt: pleni ſunt: fundãt ⁊ capiunt. Pleni ſunt enim amoꝛe voluptatum carnalium: pleni ſunt amoꝛe vitę pꝛęſentis: pleni ſunt amoꝛe auri⁊ argẽti: poſſeſſionũ ſeculi huiꝰ. Quia ergo pleni ſunt:ſic ſunt quomõ vaſa. Vis vt intret mel vnde acetũ nõdum fudi⸗ ſti Fũde qð habes vt capias qð nõ habes. Ideo pᷣma renũciatio ẽ huic ſeclo:et deinde conuerſio ad deum. Qui renunciat fundit: qui conuertit᷑ implet᷑:ſed ſi non fiat coꝛpoꝛe
ſolo:ſed ⁊ coꝛde. Quęrit᷑ autem fratres quõ ꝑ creſcat iſte amoꝛ.ſhabet enim initia ſua:ha
bet augmẽta ſua:habet pfectionẽ ſuam.Et debemus noſſe quis cgperit: vt eũ augmẽ⸗ to cohoꝛtemur:quis nec cgperit:vt euʒ quo incipiat moneamus: quis ⁊ cęperit ⁊ creue⸗ rit: vt eum ad ꝑfectionẽ incitemus. Pꝛimo illud attendat charitas veſtra: amoꝛes oẽs
⁊ dilectiones pᷣus ſunt in hominibꝰ de ſe: et
ſic de alia re quã diligunt. Si diligis aurũ: pꝛius te diligis et ſic aurũ: qꝛ ſi tu moꝛtuus fueris:nullus erit qui aurũ poſſideat. Ergo dilectio vnicuiq; a ſe incipit:⁊ nõ poteſt niſi a ſe incipere:⁊ nemo monetur vt ſe diligat. hoc em̃ non ſolũ ineſt hominibꝰ ſed ⁊ peco⸗ ribus. Eidetis em̃ fratres quẽadmodũ nõ tantũ ingẽtes beſtię ⁊ magna animalia: vt ſunt boues aut cameli vel elephanti: ſed et muſcę:ſed et vermiculi minimi quomõ no⸗ lunt moꝛi et diligant ſe. Omnia aialia moꝛ⸗ tem fugiũt. Ergo diligũt ſe:cuſtodire ſe vo⸗
lunt:alia velocitate: alia latebꝛis: alia reſi⸗
ſtendo ⁊ repugnãdo. Omia tamẽ animalia P vita ſua pugnant:moꝛi nolunt:cuſtodire
ſe volũt. Amãt ergo ſe:incipit ⁊ aliud ama
ri· Sed quid eſt ipᷣm aliude Quicdd amaue
ris:aut hoc eſt qð tu:aut inferiꝰte eſt: aut ſu periꝰte eſt. Si inferiꝰte eſt qð amas:ad cõſo lãdũ ama:ad tractãdũ ama:advtẽdũ ama: nõ ad illigãdũ. Verbi gfa:aurũ amas: noli te illigare auro:quãto melioꝛ es qᷓ; auꝝ. Zu rũ em̃ terra ẽ fulgẽs:tu aũtvt illumiareris a
dño:ad imaginẽ dei factus es. uʒ ſit aurũ&eñ.
creatura dei:non tj fecit deus aurũ ad ima- ginem ſuam ſed te. Ergo poſuit ſub te au⸗ rum. Amoꝛ ergo iſte cõtemnendus eſt. Ad vſum aſſumẽda ſũt iſta:nõ eis vinculo amo ris q̃ſi glutino herendũ eſt. Non facias tibi mẽbꝛa quę cũ cęperint pꝛęcidi:dolebis atq;
crucieris. Quid ergo? Affurge ab iſto amo/ ð
re quo amaſ inferioꝛa qᷓ; tu es:incipe amare
„
—

Bancti
paria:id eſt qð tu es. Sʒ quid multis opus
eſt? Sivolueris bꝛeuit poteris. Quo oꝛdine
aũt verũ amoꝛẽ⁊ verã charitatẽ habere poſ ſimus:ipſe dñs dixit nobis in euãgelio eui⸗ Wattb.⁊⁊· denter oſtendens.Sic em̃ ait: Diliges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo: ⁊ ex tota aĩa tua:
⁊ ex omibꝰ viribus tuis: et ꝓximũ tuũ ſicut teipſum. Pꝛimũ ego dilige deũ: deinde te⸗ ipſum: poſt hec dilige ꝓxinũ tuum ſicut te⸗
ipm. Pꝛius ti diſce amare teipſum: ſic dili⸗
ge ꝓximũ tuũ ſicut teipſum. Mã ſi teipſum
nõ noſti amare:quõ ꝓximũ poteris in veri⸗
tate diligere? Putãt em̃ nõnulli homiĩes le·
gitimo oꝛdine ſe amare: quãdo res alienas tapiunt: quãdo ſe inebꝛiãt: quãdo libidini ſeruiũt: quãdo ꝑ diuerſas calũnias iniuſta
lucra cõquirũt. Iſti tales audiant ſcripturã
M·i· dicentẽ: Qui diligit iniquitatẽ odit animã ſuã. Si ð amõdo iniquitatẽ: teipſum nõ ſo⸗
lum nõ diligis:ſed etiã odio habes:quomõ
aut deum aut ꝓximũ diligere poteris? Si ð
vis vere charitatis oꝛdinẽ cuſtodire: fac iu⸗ ſticiã:dilige miſericoꝛdiã:fuge luxuriã: inci⸗
pe ſecũdũ pᷣceptũ domini: nõ ſoluʒ amicos
ſed etiõ inimicos diligere. Et cum heęc fide⸗
liter cuſtodire toto coꝛde cõtẽderis: iſtis vir tutibus quaſi quibuſdaʒ gradibus poteris aſcẽdere: vt merearis deum toto aĩo ⁊ tota virtute diligere.Et cũ ad iſtã fglicẽ ꝑfectio⸗
nem veneris: oẽs cõcupiſcentias iſtius mũ⸗
di tanqᷓ ſtercoꝛa cõputabis.Et cum ꝓpheta Nxõ.ꝛ poteris dicere: Ahihi autẽ adhęrere deo bo
num eſt.
De eo qð domimꝰ dicit in euãge⸗ Watð ⁊ꝛlio: Piliges primũ tuũ ſicut teip̃ſũ Pomelia XV A DOn ſolum in nouo ſed etiã in veteri n teſtamẽto admonemur fratres cha ⸗ — riſſimi:qualiter ꝑfectam charitatem tenere debeamus. Sic enim ipſe dominꝰ in Abi.ð. euãgelio dixit: Diliges pꝛoximũ tuum tan⸗ q; teipſum. Tractemus ergo aliquãtum de
amoꝛe homis in hominẽ:quia ſunt amoꝛes
⁊ſe ꝑuerſe amat: QAui aurẽ recte ſeamat: et
alterũ recte amat. erbi gratia: Sũt amo⸗
8„ res flagitioſi deteſtabiles: Amoꝛes adulte- rOuz:amoꝛes coꝛruptoꝝ:immũdi amoꝛes. Ahalos amoꝛes deteſtant᷑ omnes leges hu · mane: ⁊leges diuing. Remoue ðiſtos illi · citos:quęramꝰ licitos. Incipit amoꝛ licitus s coniugio:ſed adhuc carnalis eſt. Videtis
homo quã
hominũ ꝑuerſi. Ipſe ꝑuerſe amat alterũ: qͥ
quia cõmunis eſt cũ pecoꝛibꝰ: ⁊ paſſeres ili qui ꝑſonant habent ↄugia:? nidos faciũt: ſimul oua cõfouent: ſimul pullos nutriunt. Licitus quidẽ amoꝛ iſte in hominibus: ſed videtis quia carnalis eſt. Secũdus amoꝛfl lioꝝ eſt:ſed adhuc ⁊ ipe carnalis eſt. Nõ em̃ eſt iaudandus qui amat filios:ſed deteſtan dus qui non amat. Pꝛo magno enim lau ⸗ daturus ſum in homie:quod video in tigri⸗ der Serpẽtes amãt filios ſuos: leones ⁊ lu⸗ pi amãt filios ſuos. Noli ergo magnũ puta re ꝙ amas fllios tuos: Adhuc in amoꝛe hoc ſerpentibus cõpararis. Si non amaueris:a ſerpẽtibus vinceris. Honeſtos amoꝛes iam dico. Illos enim flagitioſos excluſi. Alius amoꝛ qui eſtꝓpinquoꝛũ:iam iſte videt᷑ pꝛo⸗ pꝛius hominũ: ſi nð ſit cõſuetudinis. Nam maioꝛ eſt amoꝛ qui extẽdit᷑ vltra ꝓpinquos qᷓ; qui tenetur inter pꝛopinquos.Qui amat ppinquos ſuoſ:adhuc ſanguinẽ ſuũ amat.
Ametalios qui nõ ſunt ꝓpinqui: ſuſcipiat
ꝑegrinum: iam multum dilatatus eſt amoꝛ iſte. Tantũ auteʒ creſcit:vt a cõiuge ad fili⸗ os:a filijs ad ꝓpinquos:a ꝓpinquis ad ex⸗ traneoſ: ab extraneis ad inimicos ꝑueniat. Sed vt ꝑueniat illuc: multos habet gradꝰ. De amicitia ð videte quid dicã. Sunt ami /P ci excepta amicitia: quę nec amicitia dicẽda eſt:qu facit mala cõſcia. Sunt em̃ homies qui pariter mala cõmittunt:⁊ ideovidentur ſibi ↄiũcti:qꝛ ↄſcia mala ligati ſũt. Excepta illa nefaria amicitia:eſt quędã amicitia ad⸗ huc carnalis ꝑconſuetudinẽ cohabitandi: colloquẽdi: ſimul cõuerſandi: vt contriſtet õdo deſerit᷑ ab amico cũ quo ſolet colloqui ⁊ habere cõiunctiones. Conueniũt duo homines:ambulant ſecũ triduo: ⁊ iam nolunta ſe recedere. Et iſta quedam amici⸗ tię dulcedo ẽ.ſhoneſta quidẽ:ſed adyuc dil⸗ cutiamus illam:quia gradus amoꝛis huius quęrimus:⁊ videamꝰquoaduſq; ꝑuenerimꝰ vſq; ad amicitiã talem qualẽ dixi. Eſt ðiſta amicitia cõſuetudinis non ratiõis. Habent illã⁊ pecoꝛa. Duo equi mãducant ſimul:de⸗ ſiderant ſe ad aliã diem:pᷣcedit vnus: feſti⸗ nat alter:deſiderans quaſi amicũ ſuum:vix regit᷑ a ſeſſoꝛe: ⁊ tãdiu ſe impetu ſuo pꝛouo⸗ cat quouſq; perueniat. Lumq; peruenerit ad euʒ quipᷣceſſit: ſedatur pondus illud:fe⸗ rebatur pondere:amoꝛe vꝛgebat᷑: venit tan qᷓ; ad locũ ſuũ⁊ cõquieuit. Adhuc ⁊ iſta ami
citia cõſuetudinis eſt in pecoꝛibus. Surga⸗
—

—
Homelia
iſta vita moꝛtali.At ſuꝑius quicqd iã inue⸗ nerimꝰ diuinũ eſt: Incipiat hõ amare deũ:⁊
loe E nõ amabit in homie niſi deũ. Videat enim po ngu charitas veſtra pꝛimũ amicitię amoꝛ quali⸗ eo ter debeat eſſe gratuitus. Non em̃ ꝓpterea debes habere amicũ vł amare vt aliqͥd tibi ßſtet. Si ꝓpterea illũ amas vt p̃ſtet tibi vel
3
amas ſed illud qð pſtat. Amic gratis amã⸗ dus eſt: ꝓpter ſeſe nõ ꝓpter aliud. Si homi „ nem te hoꝛtat᷑ amicitię regula vt gratis dili gas:qᷓ; gratis amãdus ẽ deus qͥ iubet vt ho minẽ diligas? Mihil delectabilius deo. õ in homie ſunt ꝗᷓ offendant:ꝑ amicitiã tñ co ⸗ gis te vt etiaʒ illa q̃ offendũt in homie tole⸗ res ꝓpter amicitiã. Si ergo nð debes ꝓpter quędã tolerãda diſſoluere homis amicitiq: dei amicitia qͥbus rebꝰ debet cogi vt diſſol⸗ natur a te Mihil inuenis delectabiliꝰ deo. Deus nõ ẽqui te offendat: ſi tu eũ nõ offen png das: nihil illo pulchꝛius: nihil illo dulcius. Sed dicturꝰes mihi: Mõ illũ video quomõ
nultst ſũ amaturꝰ quẽ j video?Et quõ dicis ama/ dis re quẽ nõ vides? Ahõ oſtẽdo vnde coneris
ce amas amicum:quid in illo amas? ꝛatis eũ amas. Sed foꝛte amicus iſte tuus vt alia omittã:ſenex homo eſt. Fieri eniʒ poteſt vt habeas amicũ ſenẽ. Quid amas ĩ ſene In ⸗ curuũ coꝛpus: albũ caput: rugas in fronte: cõtractã maxillã. Si coꝛpus qð vides:nihil defoꝛmius pᷓ ſenectute:et tñ aliqͥd amas:et coꝛpus qð vides nõ amas: quia defoꝛme ẽ: vnde vides ð amas? Si em̃ querã a teq̃re amas:reſpõſurꝰes mihi:hõ eſt fideliſ. Ergo net. ihh fidem am̃as. Si fidẽ amas: qᷣbus oculis vi⸗ bonchq⸗ det fides:ipſis oculis videt᷑ deus. Incipe ð ug un deũ amare:⁊ amabis hominẽ ꝓpter deum. Audite magnũ teſtimoniũ. Diabolus certe d oe.. accuſatoꝛ ſanctoꝝ eſt. Et quia nõ apucd talẽ isnonnn iudicẽ cogit quẽ fallat:nõ põtĩ nos crimina falſa dicere. Nouit apud queʒ dicat. Quia ergo falſa cõtra nos nõ poteſt dicere:quęrit vera ꝗᷓ dicat. Ideo tẽptat vt habeat qð di⸗ cat. Hic ergo aduerſarius noſter qͥ nobis in⸗ uidet regnũ cęloꝛũ:qui nõ vult vt ibi ſimus
colit deũ? Adhuc ad hoc ꝓuocamur ab ad⸗
mus adhuc ⁊ ab iſta. Eſt ⁊ alia ſuꝑioꝛ amici⸗ tia:nð cõſuetudinis ð ratiõis: qua viligimꝰ hominẽꝓpter idẽ ⁊ mutuã beniuolentiã in
pecuniã vel aliqð cõmodũ tẽpoꝛale: nõ illũ
videre: qð iſtis oculis nõ potes videre. Ec⸗
obe⸗ vnde ipfe deiect⸗ẽ: ũqd inquit iob gratiſ
uerſario: vt gratis deũ colamus: quãdo ille auerẽs qð obljist: ꝓ magno ſe putauitin/
XXXVIII
ueniſſe qꝛ dixit: Nũqd gratis iob colit deũ? õ quia viderat coꝛ ipfius: ſed qꝛ videbat diuitias eius. Lauere debemꝰ: ne ad pᷣmiũ diligamꝰ deũ. Quid em̃ Pꝛopter ᷣmiũ di⸗
lecturꝰes deũ? Quale pᷣmiũ eſt qð tibi da·—ℳ
—
turus eſt deꝰ?AQuicdd tibi aliud dederit mi nus eſtqᷓ; ipſe. Tolis nõ gratis: vt aliqͥd ab ipſo accipias. Bꝛatis cole: ⁊ ipſuʒ accipies. Si em̃ ſeruat tibi deꝰ quo fruaris: ⁊ſi amas quę fecit: qualis eſt ille qͥ fecit? Si pulcherẽ mũdus: qualis artifex mundi? Euelle ergo coꝛ tuũ ab amoꝛe creaturęe:vt inhereas crca⸗ toꝛi:⁊ dicas qð in pſalmo ſcriptũ eſt: Mihi Nẽ. aũt adhgrere deo bonũ eſt. Si autẽ deſeris E eũ qui te fecit:⁊ amas illa quę fecit: deſerto illo qͥ te fecit adulter es. Sic ciamat epiſtola iacobi:adulteros agellans: Aulteri. Et vñ Zacobi 4⸗ adulteri? Auęris vnde: Meſcitꝭ inqͥt:qꝛ ami citia huiꝰ mũdi inimica eſt deor Auicũqʒ ð voluerit amicus eſſe ſeculi huiꝰ: inimicꝰ del ↄſtituit᷑. Exp̃ſſerat qͥd dixerat adulter. Ani/ ma deſerto creatoꝛe amans creaturã adulte ra eſt. Illiꝰ em̃ amoꝛe nihil caſtiꝰ: nihil dele⸗ ctabiliꝰ. Illo deſerto hoc amplectẽdo: effici eris imũda. O aia vt illiꝰ amplexibꝰ digna ſis: dimitte iſta:⁊ illi inhere gratis. ã inde dixit pſalmus: Ahihi aũt adherere deo bo⸗ nũ eſt. Verſũ pꝛioꝛẽ ſic dixit:Perdidiſt om nes qͥ foꝛnicant᷑ abs te. Et qᷓſi oſtẽderet qu ſit foꝛnicatio:ſubiecit: Mihi autẽ adherere deo bonũ eſt:nihil aliud volo ð ipſum. Ad herere illi hoc eſt bonũ meum: hoc eſt gra⸗ tuitũ bonũ meũ. Ideo ⁊ gratia dicit᷑ qꝛ gra⸗ tis cõſtat. Cũ ergo cgperis amare gratis:ſe⸗ curitas eſt:qꝛ amicũ gratis amas: ⁊ ad hoc Eum amas vt tecum amet deum. Attendite enim ipſam amicitiã:vulgare mũdo cgpim⸗ per quam gradus fecimus. Attendite illã. I Amat maritus vxoꝛẽ:et vxoꝛ maritũ. Sine dubio ⁊ille illaʒ: ⁊ illa illũ ſaluũ vult. Vult illum habere incolumem: vult illum habere flicẽ. Ad h amat qꝛ ipſa vult: qð ſibi vult: ⁊illiß vult. Amat filios: qͥs nõ vult habere niſi filios ſuos? Amat amicũ:qͥs nõ niſi in ⸗ columẽ hf̃e vult:adeo vt ſi foꝛte ↄtingat illi aliqͥd:cõtremiſcit:ↄtriſtat᷑: cõturbat᷑:currit: accedit:cũ acceſſerit plõgit? AQuid ᷓvult ſat uũ hfeꝛSið oĩs qui amat ſaluũvuit hreqð mat:ſi intelligat q̃ ſit vera ſalꝰ incipit ilaʒ amare in ſe:⁊ ip̃aʒ cogit᷑ verã amare ⁊ĩami o · Si oculis carneis ꝗᷓris deũ: vide tres pu Hanier.⸗ eros de igne liberatos. Si fide quęris deũ: vide machabos in igne coꝛonatos. Salus ⁊Wachab..
5 5
Betrac.18.
6 „— b
—
— 5
7

Bancti
ergo illa amãda eſt: iſta vtenda. hec eĩ ad vſum neceſſaria eſt: nam trãſitura eſt. Non em̃ vera ſalus eſt fratres quõ dicunt medici ꝑegrotamur quodãmodo. Naz ęgritudo ꝑ⸗ petua eſt:in iſta fragilitate carnis. Putatis eniʒ tũc hominẽ ggrotare quãdo febꝛicitat: ⁊ ſanum eſſe quãdo eſurit? Sanus eſt dicit᷑.
te illũ ſine medicamẽto ſeptẽ diebꝰ:occidit᷑. Sed quia ponis quotidie medicamentum viuit. Ahedicamentũ autẽ famis cibus eſt: medicamentũ ſitis potus eſt: medicamen
tum laſſitudinis ſomnus eſt:medicamenti
* ſeſſionis deambulatio eſt:medicamẽtũ de⸗ ambulatiõis ſeſſio eſt:medicamentũ fatiga tionis doꝛmitio eſt: medicamẽtũ doꝛmirio.
nis vigilatio ẽ.Et vide qᷓ; imbecille ſit coꝛp? humanũ:hocipſum adiutoꝛiũ qð dixi qͥ al⸗ ſumit: ſi ĩeo ꝑſeuerauerit deficit. Eſuriẽdo:
cibi quęrebas adiutoꝛiũ. Ecce adeſt adiuto
riũ cibi: AManducas:reficeris. Si plus fece
ris plus deſicies. Adiutoꝛiũ ſitis qugrebas
potũ. ⁊hultũ bibendo offocaris:qui ſitien⸗
do vꝛgebaris. Eaſſaſti ambulando: ſedere
vis: Sede ꝑpetuo: vide ſi nõ laſſabiſ.Auic⸗
quid ergo aſſumpſerit vt aliud pellat: in eo
ipſo ſi ꝑſeuerauerit deficit. Qualis eſt ð iſta
ſalus fratres:tranſitura:fragilis: ꝑitura:va ʒacobi· 4· na: vere quomõ dictuz eſt: Quę em̃ eſt vita ob.2. Veſtra? Vapoꝛ eſt ad modicũ parens. Qui ergo ĩ vita iſta amat animam ſuam: perdet eam. Qui autem in hoc ſeculo odio habue⸗ rit animam ſuam:in vitam ęternã cuſtodit eam. Qug eſt vita ęterna? Vera ſalus.Et ſi amicum tuum videris queʒ amabas in hoc ſeculo vt ſaluus eſſet quia tu talem ſalutem deſideras 3ᷓ eterna eſt:ad ipſam ſalutẽ dili⸗ gis amicum tuum: et totum eſt quicqͥd vis amico tuo pꝛeſtare:vt illam tecum teneat ſa
iuſtũ. Amas ſub deo eſſe:vis et illũ eſſe ſub deo. Amas vitam ęternã: illuc eum vis te⸗ cum regnare in eternũ. Inimicũ tuũ vides perſequi te: iniquitas eſt quę te ꝑſequitur. In ilto iraſci debes miſericoꝛdia: febꝛit in anima. Quomodo ergo amicus huiꝰ ſeculi ſecundũ ſeculum amans animam ſuam: fe⸗
amat vt ſe pꝛopter pꝛęſẽtem ſalutem: ſic tu quemcumq; diligis pꝛopter yitam ęternaʒ dilige) Lum inueneris iram:indignationẽ:
5.
bum gnim:q
7— 7— E
Foℳ———
Vis videre quãtũ malũ eſt eſurire? Dimit⸗
p loca arida:querẽs requiem ⁊ nõ inueniet.
lutem. Zmas enim iuſticiam: vis illum eſſe
bꝛem vult pellere de amico ſuo queʒ ſimilit᷑
odium: iniquitatẽ:ſic coneris expellere moꝛ omodo amicꝰ ſeculi moꝛbũ
coꝛport. Ad hoc enim ama vt facias quoda tu es: ⁊ erit in te ꝑfecta charitas. Moc ſi iue⸗ neris: ad hoc ama cõiugem:ad hoc ama flli⸗ um:ad hoc ama pꝛopinquũ:vicinum:igno⸗ tũ:inimicũ:⁊ erit in te ꝑfecta charitas. Quę ñi fuerit:vincis mundum ⁊ pellit᷑ foꝛas pꝛin/ ceps mundi. Audiſtis enim qð ait dominꝰ: Prꝛinceps huius mũdi miſſyeſt foꝛas. Quia ʒob. ipſe paſſurꝰerat: ⁊ per paſſionẽ ſuam factu rus in homimbꝰ dilectionẽ. Aaioꝛem hac pot i dilectionẽ nemo habet:qᷓ; vt animam ſuam ponat quis pꝛo amicis ſuis. Et ergo ama⸗ retur pꝛioꝛ amauit:vt in nomine eius nemo moꝛi timeret: pꝛioꝛ pꝛo omnibꝰ moꝛtuusẽ. Ad hoc ð vt gdificaret in coꝛdibus hominũ charitatẽ:miſit diabolũ foꝛas. Auo foꝛas? De coꝛdibꝰhominũ. Cupiditas intromittit illũ:charitas eũ foꝛas mittit. Nos vero fra ⸗ tres ſup̃ſcriptos charitatꝭ gradus cũ grãdi diligẽtia cogitantes:non reddamꝰ domino pꝛo bonis mala. Et quia ille veniẽs alliga uit foꝛteʒ: id eſt diabolũ:et nos omnes qui Wah vaſa eius fuimꝰ de poteſtate illiuſ abſtulit: per gratiam ipſius euacuati omnibꝰmalis: ſtudeamus repleri abundãtibus bonis:ti⸗ mẽtes illud qð ipſe dominꝰ dixit: Lum im⸗ mundus ſpiritꝰ exierit ab homine ambulat
Poſt hec reuerſus inueniens domum vnde exiuit vacuam:adduxit ſecũ ſeptem ſpirit nequioꝛes ſe:⁊ facta ſũt hominis illiꝰ poſte⸗ rioꝛa peioꝛa prioꝛibꝰ. Me ergo ⁊ nos taleali quid patiamur: quãtũ poſſumꝰ elaboꝛem ilocis vitioꝝ virtutes inducere: vt poſſimꝰ ad dei miſericoꝛdiã ꝑuenire. de eo qð ꝓpheta dicit ĩ pſalmo: Beatus qui intelligit ſuꝑ egenũ et pauperẽ:in die mala liberabit eum dominus: Pomelia M EElix oparius cultoꝛ elemoſynaꝝ eo 3 f g ꝑre ſuo cõparauerit cęluʒ: ⁊ dans panẽ eſuriẽtibꝰ: delictoꝝ ſuoꝝ ðſſit incẽdiũ. Luiꝓpha tale exhibet teſtimoniũ: et patronũ habet ſpm̃ſanctũ. In tali caula oparius fglix viuit:⁊ ſecurꝰiã moꝛit: cũ quo ambulat patrimoniũ in ĩimoꝛtale hoꝛreũ:in quo debitoꝛẽ fecit dñm:dũ paſcit alteꝝ dan do. Si accepit ĩ ſe modicũ panis in pera: cò ⸗
54
5 zy qatt fica pe ne ad
34. 0 654 u hie nſo boll ſufot tequ nẽin lege Siy nis n nei ipii dabit
b iedü dueſt ytant dius abus turpa iſ audia ibi d cſiy hiuſto foges duma efund
Rin 3, bs ve ielimi tinin viciſet iſet perent: cöfecen krũ: tatüeſ yicus.
parauit in ſe vitam cleſtem: ſe faciens he⸗ redem in die iudicij. Nullam poterit incur rere perniciẽ: qui comparauerit elemoſſnis pietatẽ. ui ꝓpha tale exbibet teſtimoniũ
lwg imyt Rao

ie Homelia
ciugenu k Salua eum et viuifica eum dñe. O duplex opinqul. c. ꝓphetę beneſiciũ. Saluat pariter:⁊ cõmen ⸗ wn dat parit᷑ vt ſaluet᷑: qꝛ ⁊ ipe ſaluauit vt viui⸗ Mnduntpelltſ ficaret᷑: ⁊ ipſe vitã poſcenti donauit ĩtera. uleninchen Beatus eſt iſte dũ vſq; ſic currit in clũ. Sʒ önüdmieſ* ne aliqũ vacet in illo vitę beneſiciũ: feſtinet ttpaalu ad pꝛęemili: magnũ dimittat in ſeculo teſti⸗ diecont monili. Qua de re dicit: Peatus qui intelli obbehnun git ſuꝑ egenũ ⁊ pauperẽ:in die mala libera⸗ amcis ſuis bit eũ dfis. Et iterũ Eſaias dicit ⁊ ſic teſtat᷑:
ut umonneSz. Solue inqt omnẽ nodum iniuſticie. Solue
orpoon fuffocatiões impotentiũ cõmertioꝛũ: dimit ut uu te quaſſatos in requiẽ:⁊ omnẽ ↄſummatio⸗ r nẽ iniuſtã diſſipa. Frãge eſuriẽti panẽ tuũ:
dubelfnudu Zegenum ſine tecto induc in domuz tuam. ä. Lupidtum Si videris nudumveſti:⁊ domeſticos ſemi- — nis uine depicte. Tũc erumpet enpo⸗ 4 raneũ lumen tuũ:⁊ ſanitas tua citius oꝛiet᷑: nnonin ⁊pꝛxibit ante te iuſticia:⁊ claritas dei circũ⸗ Etquiilewi dabit te. Tunc exclamabis et dñs exaudiet ehdubolinm P te:dů adhuc loq̃ris dicit: Ecce aſſum. Perfe n deponel cia eſt ergo miſericoꝛdia fratres chariſſimi: pllus euacuteni vt ante occurrat eſurienti cibus qᷓ; roget mẽ cplen abinittt dicus. Nõ em̃ eſt ꝑfecta miſericoꝛdia ꝗᷓ pꝛe⸗ ple donn nt cibus extoꝛq uet᷑. Sed ſi tacet mẽdicus:loqͥ ucrentabhem tur pailoꝛ in facie: pene laſſus: feſſus eſt cg⸗ vertorqunn kiſcʒ ſuſpectus. Feſtina pietas ſuccurere ne 9 audias rogantẽ: ne qð debet᷑ dño vendices cſusinu ſih ibi. Imitare de tuũ:qui ſolem ſuũ oꝛiri fa neb ſeeh roges: deſcendet vbertas nocte dů ſtertis: guiip duin adhuc in lecto es ex pcepto vigilat di⸗ zvns estexcubant elementa:fructus te neſciente nedꝛc pucn effundunt᷑. Jactat celũ ⁊ parturit terra: tot dici cellaria meſſium dũ neſcimus ſic accipim?:
qb ꝓpben ⁊tantas opes comedimꝰ anteqᷓ; rogemus. iuia Et tu homo modicus eſt ipſe panis ⁊ pꝛeci/
in diemal. bus vendis? Mõ rogauerũt quattuoꝛ milia : Pomel 2 Küum ideſerto ſeptẽ bane⸗ ⁊ paucos bue — vt infinita agmina pꝛãderent: quo pꝛandio oen viciſſet ſaltẽ vſura menſurõ. Qui cum ero⸗ arho b d gaſſet: Colligite inquit fragmẽta ne qͥd de⸗ wchn ht pereat:quia ſanctũ fuerat totum quod ipſe uippb. noi. cõfecerat. Redigant᷑ ſeptem ſpoꝛte buccel⸗ jdadet pinn⸗ larũ: ſaturata ſũt tanta milia ⁊ nihil mino⸗ nh ine ratũ eſt. Et creuit eis cibus dum impendit᷑
victus:ſic ⁊ elemoſyna ſi indigẽtib⸗ eroget᷑. C pagnũ opus eſtelemoſyna fratres chariſ⸗
ſimi vt faciat homo qð fecit deus:quia hos paucos eſurientes in terra dimiſit: qui vno vaſculo oꝛbẽ cꝑli paſcit:ꝑ quẽ ⁊ nobis liceat
erogare. Sz ſi ybic; fuiſſet abũdans:perie/ rat miſericoꝛdia:dedit nobis deus ſecundũ baptiſmũ. Quis em̃ ſine peccato? ã ſicut æcxi.ʒ⸗ aqua extinguit ignẽ: ſic et elemoſyna extin⸗ guit peccatuʒ. In hoꝛreis noſtris habeamꝰ abundantiã quę flãmas noſtras oblatione vnius panis extinguat:⁊ ante foꝛes gehen ⸗ nę ſtat miſericoꝛdia: ⁊ neminẽ ꝑmittit in car cerem mitti. Et quicũq; miſertus fuerit:mi⸗ ſerebit᷑ ei:⁊ ſi ͥs nõ fuerit miſertus nõ miſe ⸗ rebit᷑ ei. Da panẽ cum potes:qꝛ nemo eſuri⸗ et in inferno:nec habebis poſt moꝛtẽ frumẽ tũ:nec inuenies illic aliquãdo mendicũ: qa non erit tempus miſerẽdi. Ponoꝛũ em̃ ma⸗ loꝛũq; diſcretio ⁊ in ſuis actibus permane ⸗ bunt. Ip̃o chꝛiſto dño noſtro rege ac iudice ſecernente agnos ab hedis: dexterã ac ſini- Mattk 25. ſtrã ſequeſtrans:qui eſuriſſe ⁊ ſitiſſe ſe dicit: ⁊cetera in ſuis miniſtris perpeſſum fuiſſe ſe aſſerit. Date ð omnibꝰ dilectiſſimi fratres: date pᷣcipue ad domeſticos fidei: date omiĩ⸗ bus:ne cui nõ dederitis ipſe ſit chꝛiſtus:cui ve dederitis ipſe eſt chꝛiſtus.
De fraterna Foꝛd ⁊offenſio⸗ nis relaxatiõe. Homelia XI.
Jes iſti ſancti quos agimus in ob/ 8
d ſeruatione quadraſimę: cõmonent nos de fraterna cõcoꝛdia loqui vo⸗ bis: vt quicũq; habet aduerſus aliũ quere⸗
lam: finiat ne ſiniat᷑. Nolite iſta cõtemnere fratres mei.Cũ em̃ vita iſta moꝛtalis ⁊ fragi lis:quę inter tot terrenas tẽptatiões perici tat: et oꝛat ne ſubmergat᷑:non poteſt eſſe in quouis iuſto ſine qualibuſcũq; peccat:vnũ eſt remediũ per quod viuere poſſumus: qa docuit nos magiſter deus dicere in oꝛatiõe: Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos di⸗ mittimus debitoꝛibus noſtris. Pactum et placitum cum deo fecimus: ⁊ cõditione ſol⸗ uendi debiti in cautiõe ſubſcripſimus: Hi⸗ mitte nobis:plena fiducia petimus:ſi ⁊ nos dimittimus. Si autem non dimittimus: di mitti nobis peccata non putemus: ne noſ⸗ ipſos fallamus. homo ſe non fallat: deus non fallit. Humanũ eſt iraſci: ⁊ vtinam ne hoc poſſemus.humanũ eſt iraſci: ſed non deber iracũdiã nra natos ſufculos diuerſis Jſpitiõibꝰ irigare:⁊ ad trabẽ odij puenire. Rliud eſt em̃ ira aliud odiũ. Sepe etiã pat iraſcit flio:ð ñ odit fliũ: iraſcit᷑ yt coꝛrigat.
Watt.s.

8*
m— gi ꝓpterea iraſcit vt coꝛrigat: amãdo iraſci re poſiis:ibi teneberis. ic ergo⁊ verũ vic: ſin watts.7. tur.· Pꝛopterea dictũ ẽ: Feſtucã ioculis fra- aut ſi nullũ peccatũ habes vñ dicas: Simit n 11 tris tui vides: trabẽ aũt in oculo tuo nõ vi te nob debita noſtra? Noli dicere. Et vbiẽ ge des: Culpas in alios irã: ⁊tenes odiũ in te illud qð aplus dixit· Si dixerims qepecca ve iðᷣo. In cõparatiõe odijꝛira feſtuca eſt. Sed tum nõ habemꝰnos iſos decipimus:⁊ ye 24 feſtucaʒ ſi nutrias:trabes erit. Si euellas? rritas in nobis nõ eſt Si aũt moꝛdet cõſciẽ 1Joh B pijcias:nihilerit. Siaduertiſti: beatiiopã tia fragilitatis:⁊ in p ſeculo vbich abundãt nis epla cũ legeret᷑: debuit nos terrere ſentẽ iniqtates. Dic ð dimitte nobis dehita no 3 ob. a. tia. it ẽ: Tenebꝛe tranſierũt: lux ᷣo iam ſtra · Sed qð ſequit᷑ vide. Koluiſti eĩ dinit ℳ lucet. Be inde ſecutus adiũxit:Aui dicit ſe tere peccatũ fratri tuo:⁊ dicturꝰes: Sicut? z in iumine eſſea fratrẽ ſuũ odit: in tenebꝛisẽ nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris· Annõð% vſqʒ adhuc. Sed foꝛte tales tenebꝛas putet es dicturus? Sinõ es dicturus:nihil es ac⸗ hoc ſe homo: ãles patiunt᷑ in carceribus indu cepturus:ſi falſũ es dicturus. Ergo dic?ve t , o i. Vtinã tales eſſent:tñ in talibꝰnemovult rüm dic. ũo dictur/ es verũt: qꝛ frattituo eſſe. In his aũt carcerũ tenebꝛis: poſſũtin/ noluiſti laxare peccatũ? Illũ admonui: mol cludi⁊ innocẽtes. In talibꝰ em̃ tenebꝛis:in · ¶ do cõſulo. O quiſqͥs es ſitamẽ es: qꝛ dixiſti in cluſi ſunt martyres. Tenebꝛę circũquaq; fũ/ fratri tuo: Dimitte mihi qð ite peccaui. Si zu debant᷑:⁊ lux fulgebat in coꝛdibus eoꝛũ. In dixiſti ex toto coꝛde tuo: ſi vera humilitate ite illis tenebꝛis oculis nõvidebãt:ß amoꝛe fra nõ ficta charitate: qũo deus videt in coꝛde: 6 ternitat deũ videbãt. Vultis ſcire qᷓles ſũt vñ dixiſti: ſed ille noluit tibi dimittere:noli 5 iſte tenebꝛę: de qͥbꝰ dictũ ẽ: Qui odit fratrẽ 5 eſſe ſollicit?: Serui eſtis ambo:habetis do⸗ 1.Jobez. ſuum in tenebꝛis eſt:Et alio loco dicit:Qui Sminũ:cõſeruo tuo debes. Moluittibi dimit ,— dit fratrẽ ſuũ homicida ẽ. AQui odit fratrẽ ere interpella dñm amboꝛũ. Qð tibi din aht — ambulat:exit:intrat: ꝓcedit: nullis catenis ſerit dñs: ſi poteſt exigat ſeruꝰ. Dico aliud. in ——— 7 dñeratus: nullo carcere icluſus: reatu tamẽ Admonui ð eũ quia noluit dimittere fratri 40 . ligatus ẽ. Noli illũ putare ſine carcere eſſe. ſuo cũ petat ille dimitti ſibi ⁊ faciat qð nole dan De vbis dl Carcer eiꝰ coꝛ eiꝰẽ.Eũ audis: Qui odit fra bat: ne qũ oꝛat non accipiat qð deſiderat. Mes: „Ser⸗16.8, ꝑ trẽ ſuũ in tenebꝛis eſtvſq; adhuc:ne foꝛte cõ¶ Admonui et illũ qꝛ petiuitveniã peccati ſui— S— tẽnas tales tenebꝛas: adiungit dicẽs: Qui a fratre ſuo ⁊ nõ accepit:vt ĩ eo qð nõ impe⸗ qui 0 odit fratrẽ ſuũ homicida eſt. Odis fratrẽ et trauit a fratre ſuo: ſecurꝰ ſit de dño ſuo. Eſt n 3 ſecurus ambulas:⁊ cõcoꝛdare non vis:non x⁊illud qð moneã. Peccauiti te frater tuꝰet agnoſcis q̃re ſpaciũ tibi dederit deus. Ecce noluit tibi dicere: Dimitte mihi qð peccaui istl iaʒ homicida es:⁊ adhuc viuis.Si dům ira ite. Si abundãtꝰᷣba iſta: vtinõ deus eradi Mun tum haberes:cũ odio fris ſubito rapereris. cet illa de agro ſuo: hoc eſt de coꝛdibꝰ vfis · auẽ Parcit tibi deus: parce tu tibi: cõcoꝛda cuIZð E multi eniʒ qʒ ſciunt ſe peccaiſe in fratri 1. fratre tuo: aut foꝛte tuvis ⁊ ille nõ vult. Dic bus ſuis:⁊ nolũt dicere:dimitte mibi· Non 8ei ſecurꝰ: Simitte nobis debita noſtra: ſicut exubuerũt peccare: et erubeſcũt rogare.Nõ ent ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ ntis. Foꝛte pec/ erubuerũt de iniquitate:⁊ erubeſcũt de hu⸗ deac caſti in illo:vis cũ illo cõcoꝛdare: vis ei dice militate. Zpſos ergo i pmis admoneo qu iu re:frater ignoſce mihi qð peccauiĩ te:ille nõ cunq; habetis diſcoꝛdiõ cũ ffibus vfis ⁊ re⸗ lirs vult ignoſcere: nõ vult dimittere debitum. uocatis ad vos ⁊ↄſideratis vos:⁊ iuſtũ iu⸗ tüic Qð ei debes nõ vult tibi dimittere:ipſe ob diciũ fertis in vobis:intus in coꝛdibꝰ vfis:ꝛ pals ſeruet quãdo habet oꝛare:quãdo venturus iuenietis vos nõ debuiſſe facere qð feciſtis: don eſt qͥ tibi noluit dimittere qð in eũ foꝛte pꝑec⸗ nõ debuiſtis dicere qð dixiſtis. Petite ven disn caſti: quãdo venturꝰẽ ad oꝛationẽ qͥd factu· am frẽs a fratribꝰ vr̃is:facite fratribꝰ qð ait aut Wattb.s. rus eſt Dicit: Pater noſter qͥ es in cęelis. Di aplus: Donãtes vobiſipſis ſicut ⁊ deus in Spö4 tſi cat:accedat: Sanctificet᷑ nomẽ tuũ. Adhuc chꝛiſto donauitvobꝛ facite: nolite erubeſce qinte dic. Adueniat regnũ tuũ. Sequere. Fiatvo re veniã petere. Pꝛoinde omnibꝰ dico viris deht luntas tua ſicut in cglo⁊ in terra. Adhucam ⁊ feminis:minoꝛib ꝰ⁊ maioꝛibus:laicis ⁊de Bery bula: Panẽ noſtrũ quotidianũ da nob ho/ nicis: ico ⁊ mipi ipſi. m̃es audiamꝰoẽs oh die. Dixiſti:qð ſequit᷑ vide:ne foꝛte velis iã timeamus:ſi peccauimꝰ in frẽs noſtros · Si ute tranſcẽdere ⁊ aliud dare.õ eſt quo tranſi“ adbuc iducias vudi acpepimꝰ:nõ iðomng⸗ besgc
— *
————

tille dimim ſitiu orut non achuſ uigpaum tnõ uccepitniuj r ſuo: ſecur ſieii onei.Pectuitt nditibaſtunm niz ꝙſaunt eyui demqturtni ineihebn⸗ mlwicſie⸗ vos iM
nns
„
7 — H— 6
Momelia
rimur. Adhuc em̃ viuimꝰ: nondũ damnati ſumus. Dũ viuimus faciamus qð iubet pa ter qui erit deus iudex omniũ: vt petamus veniã a fratribus quos foꝛte peccãdo in eos D aliquid offendimus:aliquid leſimus. Sunt ſone humiles ꝑ oꝛdinẽ ſeculi huiꝰa quibuſ petamus veniã extollunt᷑ in ſupbiõ: hocẽ qð dico:aliquãdo dominꝰ peccat in ſeruum
ſuũ:qꝛ ſi ille dñs eſt:ille ſeruus:ambo tamẽ
alieni ſerui ſunt:qꝛ ambo chꝛiſti ſanguie re⸗
hoc pꝛęcipiã: vt ſi foꝛte dominus homo pec/ cat in ſeruũ ſuum iniuſte litigando: iniuſte cędendo: dicat ille: Ignoſce mihi: da mihi veniam. Non qa nõ debet facere:ſed ne ille incipiat ſupbire:pęniteat eum. Quid ergo? nte oculos dei pgniteat eum: ante oculos dei puniat coꝛ ſuũ:⁊ ſinõ poteſt dicere ſeruo ſuo:qꝛ nõ opoꝛtet:da mihi veniam: blande iluʒ alloquat᷑. Planda em̃ appellatio venię eſt poſtulatio. Reſtat vt eos alloquar in à3 alij peccauerijt:⁊ illi qui ĩ quos peccauerũt: veniam petere noluerũt. Illos em̃ iam ſum allocutus: qui petentibus veniã fratribus dare noluerũt. NMũc ergo alloquoꝛ vos om nes:ne diſcoꝛdie yeſtręremaneãt:quoniam dies ſancti ſunt. Lredo quia cogitaſtis ali⸗ quid in coꝛdibus veſtris:qui ſcitis vos cum fratribꝰ veſtris aliquas habere diſcoꝛdias: ⁊inueniſtis qð nõ ipſi vos in eos peccaueri tis:ſed ipſi in vos Et ſi nõ modo mihi loqͥ⸗ mini: quia meñũ eſt loqui in hocloco: veſtrũ autẽ tacere ⁊ audire:tamẽ foꝛte cogitãdo lo⸗ quimini:? dicitis vobis: Volo concoꝛdare: Sed ille me leſit:ille ĩ me peccauit:⁊ nõ vult veniã poſtulare:quid ergo dicturꝰ ſuʒ? Ta⸗ de ad illũ ⁊ tu pete veniã: Abſit. Nolo men tiaris. Molo dicas: Da mihi veniã:qͥ te no⸗ i nõ peccaſſe in fratrẽ tuũ. Quid em̃ ꝓdeſt tibi cum tu fueris tuus accuſatoꝛ?Auid ex⸗ petis tibi ignoſci:ab eo quẽ nõ leſiſti:aut in quo nõ peccaſti? Nihil tibi pꝛodeſt:nolo fa⸗ cias:noſti bene:diſcuſſiſti:ſciſti:qꝛ in te pec ⸗ cauit:nõ tu in illũ. Scito inquõ in tua ſcien tia:ſit tua ſcientia:noli venire ad fratrẽtuũ qͥ in te peccauit:⁊ vltro ab illo petere veniã. ebẽt int vos eſſe alij pacifici qͥ ilũ obiur⸗ get: yt a te pus veniã petat:tu tantũ ꝑatus eſto ignoſcere:poꝛ parꝰeſto ex toto coꝛde di⸗ mittere. Si ꝑatꝰes dimittẽ:iõ dimiſiſti: ha⸗ bes adpuc qð oꝛes. Dꝛa ꝓ illo vt petata te veniẽ:qꝛ ſcis ei nocere ſi non petat. Oꝛa pꝛo
dẽpti ſũt. Tamẽ durũ videt᷑ vt etiaʒ iubeã:
teſtem in coꝛdibus veſtris: quia ſi in aliquẽ
„
lo vt petat: dic domino Ioꝛatiõe tua: Dñe E ſcis me non peccaſſe in illum fratrẽ meũ:ſed illum potius peccaſſe in me:et obeſſeilli qð peccauit in me ſi veniã non petat a me:Ego bono animo peto vt ignoſcas ei. Ecce dixi vobis quod maxime per iſtos dies ieiunio⸗ rum veſtroꝛũ:obſeruationũ quoq; veſtrarũ cõtinentię veſtrę mecum agere debeatis:vt cum fratribus veſtris concoꝛdetis. Vaudeã ⁊ego de pace veſtra qui cõtriſtoꝛ litibus ve ſtris: vt omnes donantes vobiſmetipſis 6 quis habet aduerſus aliqueʒ querelã ſecuri agamus paſcha:ſecuri celebꝛemus eius paſ ſionem qui nihil cuiq; debebat: et pꝛecium quod pꝛo debentibus ſoluit dominus ieſus chꝛiſtus:dico qui in neminẽ peccauit:⁊ pꝛo ⸗ pe in illũ omnis mũdus peccauit:nec exigit ſuglicia:fed ꝓmiſit pꝛęmia.ſhabetis ipſum
peccauimꝰ: vero coꝛde veniã poſtulemus:ſi aliquis in nos peccauit: veniaʒ dare parati ſimus:⁊ pꝛo inimicis noſtris oꝛemus:nõ ex⸗
ari: niſi malo alieno paſci? Scito quotidie venire hominẽ:genua figere: fronte teram
cõcutere:aliquando vultum ſuũ lachꝛymis rigare: ⁊ in iſta tanta hũilitate ac ꝑturbati one dicit: Domine vindica me:occide inimi cũ meũ. Plane oꝛa vt occidat inimicũ tuũ: et faluet fratrẽ tuum. Occidat inimicitias: ſaluet naturaʒ. Sic oꝛã vt vindicet te deua: pereat qui te ꝑſequebat᷑:ſed maneat quiti/
bi reddatur.
De verepęnitẽtibꝰ: Home. x
Enitentes:pgnitẽtes:pgnitentes:ſi& pP tamẽ eſtis pęnitẽtes et nõ eſtis irri · ⸗ pe.diſ.ʒ. dẽtes:mutate vitã: recõciliami deo penitentes. ⁊ vos cũ catena paſcetis. Qua inquis cate/ naQuę ligaueris in terra:erunt ligata ⁊ in celo. Audis ligaturã:⁊ deo putas facere im ⸗ poſturam? Pęnitentiaʒ agis: genua figis ⁊ rides ⁊ ſubſannas patientiã dei.Si pgnitẽs es pgnitet te: ſi pęnitet: ꝓgnitẽs nõ es.Si ergo pgnitet:cur facis qð male feciſtiSi fe⸗
ciſſepqnitet: noli facere. Si adhuc facis:cer
te nõ es penitẽs. Equidẽ chariſſimi ęgrotãt hoies:mittũt ad ecckiã: vłl poꝛtant᷑ ad eccliã ⁊baptiʒant᷑ ⁊ renouant᷑: ⁊ fglices hinc erũt. Sʒ nõ ip̃a ẽ cã penitẽtię. Qui nõdũ accepit baptiſmũ:nõqum violauit Qui
— 1— 5—. 7 24 5, 1—
——— .. ℳ 4„ 5 6. ℳ — 7 14——— 3 ₰. y7/
4.
„„ —*——, 1 Pv„
—
„
7 tX ₰ 12 ſ

Bancti
alit violauit ſacramentũ male ⁊ pdite viuẽ⸗
uCorſ.i.doꝛ⁊ ideo remotus eſt ab altari: ne iudiciuʒ
ſibi mãducet ⁊ bibat:mutet vitã:coꝛrigat ſe ⁊recõciliet᷑. Lũ viuit:dũ ſanus eſt:expectet etiã tũc recõciliari quãdo incipit moꝛi: Ex⸗ perti ſumus multos expiraſſe: expectantes recõciliari. Deinde etiã dico in cõſpectu dei timoꝛi veſtro:timoꝛẽ meũ. Qui autẽ nõti⸗ met:timentem me cõtemnet: ſed malo ſuo. P Audi ergo. Lertus ſum qꝛ homo baptiʒat? ſi vitam nõ audeo dicere ſine peccato: quis em̃ ſine peccato: vitã ſine crimine duxerit: ⁊ alia peccata habuerit qᷓ quotidie dimittũ⸗
wants. tur in oꝛatiõe dicẽti: Pimitte nobis debita
noſtra:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ no⸗ ſtris: quãdo diem finierit:vitã non finit:ſed tranſit de vita in vitõ:de laboꝛioſa ad quie⸗ tam: de miſera ad beatã: ſiue iſta volũtate ſua currat ad baptiſmũ: ſiue ꝑiculo ↄſtitutꝰ baptiʒet᷑ ⁊ exeat de hac vita: ad deũ vadit: ad requiẽ vadit. Paptiʒatus aũt deſertoꝛ⁊
violatoꝛ tãti myſterij: ſi agat pęnitentiõ ex
toto coꝛde:ſi agat pgnitẽtiã vbi deus videt qui vidit coꝛ dauid:qů increpatꝰeſt a ꝓpha ⁊ grauit᷑ icrepatꝰpoſt cõminatiões dei terri⸗
1. Begl.12. piles:exclamauit dicẽs: Peccaui:⁊ mox au⸗
diuit: Pñs abſtulit peccatũ tuũ. Tantũ va⸗ lẽt tres ſyllabę. Tres ſyllabe ſunt:peccaui: ſed in his tribus ſyllabis:fiãma ſacrificij co⸗
Hepe.dil.ram dño aſcendit in cęlũ. Ergo qͥ egerit ve⸗ egerit · raciter pgnitentiã:⁊ ſolutus fuerit a ligamẽ
to quo erat obſtrictus:⁊ a chꝛiſti coꝛpoꝛe ſe⸗ paratus:et bñ poſt pgnitentiã vixerit: ſicut ante penitentiã viuere debuit:poſt recõcili⸗ ationẽ quãdocũq; defunct? fuerit:ad deum C vadit:ad requiẽ vadit: regno dei ji pᷣuabit᷑:
Se pe· di. a populo diaboli ſeparabit᷑. Siqͥs aũt poſi Iſiquis. tus i vltima neceſſitate ęgritudinis ſue:vo⸗
luerit acciꝑe pgnitentiã ⁊ accipit:⁊ mox recõ ciliabit᷑: et hinc vadit:fateoꝛ vobis non illi negamus qð petit:ſed nõ pᷣſumimꝰqꝛ bene hinc exit. Nõð pᷣſumo:non vos fallo:nõ pᷣſu⸗ mo: Fidelis bene viuens:ſecurus hinc exit. Baptizatus ad hoꝛã:ſecurꝰ hincexit. Agẽe ppnitentiã ⁊ reconciliatus cum ſanus eſt et poſtea bene viuens:ſecurꝰ hinc exit. Agens penitentiõ ad vltimũ ⁊ recõciliatus:ſi ſecu⸗ rus hinc exit ego nõ ſum ſecurus. Vnde ſe⸗ curus ſum dico:⁊ do ſecuritatem:vnde non ſum ſecurus:pgnitentiã dare poſſum:ſecuri tatẽ dare hõ poſſum. Sed dicat aliqͥs:bone ſacerdos tu neſcire ⁊ nullõ ſecuritatẽ nohis
„*
Auguſtini
dare poſſe dicis:ſi ille ſaluatur⁊ chꝛiſtũ adi⸗ remeret᷑ cui moꝛienti pʒnitẽtia dat᷑: qui duʒ
vixit dů ſanus fuit impgnitẽs fuit: Inſtrue ergo nos rogo quõ bñ viuere poſt pgnitẽtiã debeamꝰ. Sico abſtinete vos ab ebꝛletate: a cõcupiſcẽtia:a furto:et maliloqͥo:ab ĩmo⸗ derato riſu: a verbo ocioſo vnde reddituri ſunt homines rationẽ in die iudicij. Ecce qᷓ; leuia dixi. Oia tñ grauia ⁊ peſtifera.Et alið dico:Mõ ſolũ poſt pgnitentiã ab iſtis vitijs ſe homo ßuare debet:b et ante pęnitẽtia dũ ſanus eſt:qꝛ ſi ad vltimũ vite ſteterit:neſcit ſiipſam pgnitẽtiã accige ac deo ⁊ ſacerdoti peccata ſua cõfiteri poterit. Ecce quare dixi qꝛ ⁊ ante pgnitentiã bñ viuendũ eſt: et poſt
prnitentiã meli. Qð dico attẽdite. Debeo ⁊
illud planiꝰ exponere: neme aliqs male in⸗ tellexiſſe intelligat. Nũquid dico dãnabit? Mõ dico. Sed dico etiã liberabit᷑? Non. Et
quid dicis mihi? Neſcio:Mõ pᷓſumo: nõ ꝓ
mitto:neſcio. Vis te de dubio liberare:vis qð incertũ eſt euadere: Age penitentiõ duʒ ſanus es.Si em̃ agis verã penitentiã dů ſa nus es:et inuenerit te nouiſſimus dies:cur⸗ re vt recõciliert:ſi ſic agis ſecurus es. Qua⸗ re ſecurꝰ es?Auia egiſti pgnitentiã eo tpeqͥ ⁊ peccare potuiſti. Si aũt vis agere pgnitẽ ⸗ tiã ipſam tũc quãdo peccare nõ potes: pec⸗ cata te dimiſerũt:nõ tu illa. Sʒ vñ ſcis indl ne foꝛte deꝰ dimittat mihi⸗ Verũ dic. Eli⸗ Neſcio.llud ſcio:hoc neſcio. Nã ideo tibi do pꝑnitentiã:qꝛ neſcio. Naz ſi ſcirẽ tibi ni⸗ hil ꝓdeſſe:nõ tibi darem. Itẽ ſi ſcirem non tibi pꝛodeſſe non te admonerem:non teter⸗ rerem. Duę res ſũt: aut ignoſcitur tibi: aut nõ ignoſci᷑. Auid hoꝝ tibi futuꝝ ſit neſcio. Ergo tene certũ:dimitte incertũ.—
De cõmendatiõe oꝛatiðis dñice ⁊eius erpoſitiõe: Homelia XA
ymbolũ reddidiſtis: quo bꝛeuit᷑ cõ/ q
ſphenſa cõtinet᷑ fides. Jam yt ante dixi vobis quod ait aplus paulus:
Quõ inuocabũt in quem non crediderunt᷑ Quia ergo quomõ credat᷑ in deum ⁊ accepi ſtis ⁊ tenuiſtis ⁊ credidiſtis: accipite hodie quomodo inuocatur deus. Ipſe flius ſicut audiſtis cum euangeliũ legeret᷑ docuit diſci pulos ſuos ⁊ fideles hanc oꝛationeʒ. Spem habemus obtinendę cauſe noſtre: quando talis iuriſperitꝰ nobis pꝛeces dictauit:ſicut confeſſi eſtis:qui ſedet ad dextram patris?
5 3 Ptb6 hl vbbtil inc
i di d.
ann
yent tegn
ume
. Bolo
nosn ſosn eiust cos
. lgel Quð 2nos

ndooſon n
Momelia
ipſe eſt aduocatus noſter:qui venturus eſt iudex noſter. Inde enim venturus eſt iudi⸗ care viuos ⁊ moꝛtuos. Tenete ergo et hanc oꝛationẽ quaʒ reddituri eſtis ad octo dies. Quicũq; autẽ veſtrũ nõ bene ſymbolũ red/ diderũt:habent ſpaciũ:teneant: qꝛ die ſab⸗
bati audiẽtibus omnibꝰ qͥ aderũt reddituri eſtis die ſabbati nouiſſimo: quo die bapti ·
ʒandi eſtis. Ad octo autẽ dies ab hodierno
die reddituri eſtis hanc oꝛationẽ quã hodie
dvtmi wenn accepiſtis. Luiꝰcaput eſt: Pater noſter qͥ es
bis dñt in cęlis. Inuenimꝰ patreʒ in cęlis:attenda⸗
— r mus quẽadmodũ viuamꝰ in terris. Sic em̃ — debet viuere qui inuenit talẽ patrem: vt di⸗ 3 gnus ſit venire ad eius hęreditatẽ. Dicimꝰ Eodioa autem cõmuniter: Pater noſter. Quãta di⸗ r emezu gnatio:hoc dicit imꝑatoꝛ: hoc dicit mẽdicꝰ: poedicit feruus: hoc dicit vñs cius. Simul duo cuũ iotq dicũt: Water noſter qͥ eſt in cglis. Intelligũt ReſcioFiſi ergo ſeeſſe fratres:qñ vnũ habent patrem.
ags vi gi enent lt nounsn
nl tagisſmt
uſti. Siaitvsi quido petuM
itröe minundni
Sed nõ dedignet᷑ fratrẽ habere ſeruũ ſuum
dñs eius: quẽ fratrẽ voluit habere dominꝰ B chꝛiſtus. Sanctiſicet᷑ nomẽ tuuʒ: Dicimus: Adueniat regnũ tuũ. Sanctificatio nomis dei eſt:qua efficimur nos ſancti. Naʒ nomẽ eius ſempꝑ eſt ſanctũ. Dptamus etiã venire regnũ eius:veniet:⁊ ſi nolumꝰ: Sed optare ⁊ oꝛare vt veniat regnũ eius: nihil eſt aliud qᷓ; optare ab illo vt dignoſ nos faciat regno ſuoꝛne foꝛte qð abſit veniat: ⁊nõ nobis ve ⸗ niat. Aultis em̃ non eſt venturũ: qð tamẽ venturũ eſt. Eis enim venturum eſt: quibꝰ
tth.. dicit: Venite benedicti patris mei ꝑcipite
regnũ quod vobis paratũ ẽ ab oꝛigine můũ⸗ di. Illis nð veniet quibus dicit᷑: Siſcedite a me maledicti in ignem gternũ. Cum o di cimus: Adueniat regnũ tuũ:oꝛamus vt no⸗ bis veniat. Quid ẽ vt nobis veniat? Vt bo nos nos inueniat. Hoc ergo oꝛamus vt bo⸗ nos nos faciat. Tc em̃ nobis veniet regnũ eius: Addimus: Fiat voluntas tua:ſicut in celo ⁊ in terra. Seruiunt tibi angeli in cęlo: nos ſeruiamus tibi in terra. Nõ te offendũt angeli in celo: non te offendamus in terra. Quõ illi faciũt voluntatẽ tuã: ſic faciamus ⁊nos.Et hic quid oꝛem?: niſi vt boni ſimꝰ? Quãdo enim facimus volũtatem dei:nam ipſe ſine dubio facit ſuam:tũc eius volũtas eſt ĩnobis. Et aliter bene intelligim?ꝰ: Fiat
volũtas tua ſicut in clo:ita ⁊ in terra. Acci
pimus pceptum dei:⁊ placeat nobis:place- at mẽti noſtre. Lõdelectoꝛ enim legi dei tm
interioꝛem hominẽ:tunc fit volũtas eius in cxlo. Celo enim comparat᷑ ſpiritus noſter: terrę autẽ caro noſtra. Muid eſt ergo: Fiat voluntas tua ſicut in cęlo ita ⁊ in terra?t quomodo menti noſtrę placet tua iuſſio: ſic ei cõſentiat caro noſtra: et tollat᷑ rixa illa de medio quę deſcribit᷑ ab apoſtolo:Laro eniʒ Sat.ʒ. cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ: ſpiritus autem aduerſus carnem. Quando contra carnem cõcupiſcit ſpiritus:iam facta eſtvolũtas eiꝰ in celo. Quãdo contra ſpiritũ nõ cõcupiſcit caro: iã facta eſt volũtas eius in terra. Erit hoc plena cõcoꝛdia quando ipſe voluerit:ſit modo pugna vt poſſit eſſe victoꝛia. Etiã ſic bene intelligi poteſt:Fiat volũtas tua ſicut in cęlo ita in terra: vt cęlum ponamꝰ eccle⸗ ſiam:quia poꝛtat deum:terram autẽ infide⸗ les quibus dictũ ẽ: Terra es ⁊ in terrã ibis. eßʒ. AQuãdo ð oꝛam ꝰꝓ inimicis noſtris: inimi⸗ cis eccleſię: inimicis nomini chꝛiſtiano: hoc oꝛamus vt fiat voluntas eius ſicut ĩcęlo ita ⁊ in terra:id eſt ſicut in tuis fidelibus:ſic etĩ tuis blaſphematoꝛibꝰ:yt omnes cxlũ fiant. Sequit: Panem noſtrũ quotidianũ da no/ C bis hodie. Poteſt ſimpliciter accipi oꝛatio⸗ nem iſtam fundere nos ꝓ victu quotidiano vt abundet nobis: ⁊ ſi non abundet nobis: non deſit nobis. Quotidianum autem di⸗ xit:qᷓ;diu hodie vocatur quotidie viuimus: quotidie ſurgimus: quotidie ſ. aturamur:q;⸗ tidie eſurimus. Det nobis quotidianũ pa⸗ nem:Quare nõ dixit ⁊ tegumentũ: Victus em̃ noſter ĩcibo eſt ⁊ in potu: tegumentũ in veſtitu ⁊ tectu. Mihil hõ pluſdeſideret:ñ— quidẽ dicit aplus: Nihil intulimus in hunc 1.Timotb.s. mundũ:ſed nec auferre ͥd poſſumꝰ. Victũ ⁊tegumentũ habentes: his cõtenti ſimus. Pereat auaricia et diues ẽ natura. Ergo ſi ad quotidianũ victum ꝑtinet:qꝛ ⁊ hoc bene
intelligit᷑ qð dicimus: Panem noſtrũ quo ⸗
tidianũ da nobis hodie: nõ miremur ſino/ minato pane cętera neceſſaria intelligant᷑. Quõ?Qi ioſeph inuitauit fratres ſuos:ho Beñ. 43. mines inqͥt illi hodie mecũ mãducabũt pa nẽ:Quare panẽ ſolũ mãducaturi erãt?Sed a ſolo pane intellecta ſunt cętera. Sic qñ ro⸗ gamus panẽ quotidianũ:quicqͥd nobis ꝓ⸗ pter carnẽ noſtrã in terris neceſſariũ eſt po⸗
ſtulam?ꝰ. Sed qͥd ait dñs ieſus: Querite pꝛi
mõ regnũ dei ⁊ iuſticiã eius: ⁊ hęc oĩa apo⸗
nent᷑ vobis: intelligit᷑ hoc etiã valde bñ: Pa
nẽ noſtrũ qͥtidianij da nobis. 2

1 11 3 7 3 3 7 6 . 1 14 ¹ 3 1 1 3. 3 1 ½ ² . 3 5 3 1 6 7 4 3 3 5 .
————
——
— S—
1
— — —
Bancti
riſtiam tuã: quotidianũ cibũ. Noꝛunt ẽ ſi⸗ deles quid accipiãt: et bonũ eſt eis accipere panẽ q̃tidianũ huic tẽpoꝛi neceſſariuʒ. Nꝛo fe rogant vt bona faciãt: vt ĩ bonitate ⁊ fide ⁊ bona vita pſeucrẽt.hoc optãt:hoc oꝛant: qꝛqͥ nõ ꝑſeuerãt ĩ bona vita:ſ epabunt᷑ ab il⸗
Watts.s. lo pane. Ergo paneʒ noſtrũ quotidianũ da
nobis hodie. Auid eſt? Sic viuamus vt ab altari tuo nõ ſeparemur: et verbũ dei quod quotidie nobis aperi᷑⁊ quodãmodo fran⸗ git᷑: panis quotidianꝰ eſt · Et quò ilũ panẽ ventres:ſic iſtum eſuriunt mentes. Et hunc ergo petimus ſimpliciter:? quicqjd aie nre⁊ carni noſtre in hac vita neceſſariũ eſt: quoti diano pane concludit᷑. Dimitte nobis: dici⸗ mus: debita noſtra:⁊ dicamꝰ quia verũ dici mus. Quis em̃ hic viuit ĩ carne: ⁊ nõ habet
D debita? Auis eſt homo ſic viuens: vt ei nõ
ſit iſta oꝛatio neceſſaria? Inflare ſe põt:iuſti
xucas. ficare nõ põt. Ponũ eſt illi vt imitet᷑ publi⸗
canũ:nec tumeſcat ſicut phariſeus qui aſcẽ dit in templũ ⁊ iactauit merita ſua:texit vul nera ſua. Ille aũt ſciuit quare aſcẽderit qui dicebat: Seus ꝓpitius eſto mihi peccatoꝛi. Cõſiderate fratres mei: hoc dñs ieſus chꝛi ⸗ ſtus oꝛare docuit diſcipulos ſuos:illos ma⸗ gnos pꝛimos apoſtolos ſuos:arietes ños. Si ergo ꝓ peccatis ſuis dimittẽdis arietes dꝛant:agni qͥd debent facere de quibꝰ dictũ
M.8. eſt:Afferte dño filios arietũ? hoc ergo ſciti
vos i ſymbolo reddidiſſe:qꝛ inter cgtera no⸗ mina audiſtis remiſſionẽ peccatoꝝ. Remiſ⸗ ſio peccatoꝛũ vna eſt qᷓ ſemel dat᷑ in ſancto baptiſmate: alia quę qᷓ;diu viuimꝰ hic dat᷑i dñica oꝛatione. Pꝛopter qð dicim?: Dimit/ te nobis debita noſtra. Et induxit nobiſcũ deus pactũ ⁊ placitũ: firmũq; chirographũ vt dicamꝰ: Siẽ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ noſtris. Qui vult dicere efficaciter: Bimitte nobis debita noſtra: opoꝛtet ꝙ dicat veraci ter: Siẽ ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛib ꝰnoſtris. Si hoc qð eſt poſteriꝰ:aut nõ dicit:aut falla citer dicit: illud qð pꝛius eſt: inaniter dixit. Apaxime vobis dicimꝰ: Dimittite omiĩa de coꝛdibꝰ veſtris: qui ad ſanctũ baptiſmũ ac⸗ ceſſiſt?.Et vos fideles qͥ ꝑ hãc occaſionẽ au⸗ ditis hãc oꝛationẽ et noſtrã expoſitionẽ:di⸗ mittite totum quicquid aduerſus aliquem habetis in coꝛdibꝰ veſtris:ibi dimittite vbi deꝰvidet. Aliq em̃ hõ dimittit oꝛe:⁊ teneti coꝛde: Dimittit oꝛe ꝓpt hoies:⁊ tenet in coꝛ⸗ de. Nõ times oculos dei? Pꝛoꝛlus dimitti⸗
ʒuguſtini
te: qð vſq; ad iſtos dies tenuiſtis: faltẽ his dieb⸗ vimittite. Nõ debuit occidere ſol ſup E iracũdiam veſtrã: et multi ſoles occiderũt: trõſeat aliqñ iracũdia vñ̃a: dies magni ſolis celebꝛam?ꝰ.Illiſolis de quo dicit ſcriptura: Dꝛiet᷑ vobis ſol iuſticię: et ſanitas in pẽnis Wal eius. Quid eſt in pennis eius? In ꝓtectio⸗ ne eius. Vnde in pſalmo dicit᷑: Subvmbꝛa ꝙz. alarũ tuaꝝ pꝛotege me. Aliud autẽ qʒ in die indicij futuri ſũt ſero pgnitẽtes:et fructuoſe dolẽtes: pᷣdicti a ſapiẽtia qͥd tũc dicturi ſũt penitentiã agentes:⁊ pꝛg anguſtia ſpũs ge mentes? Quid nobis ꝓkuit ſuꝑbiaʒet diui.⸗ tiarũ iactantia qͥd intulit nobis? Trãſierũt illa oĩa tanqᷓ; vmbꝛa. Ergo errauimus a via veritatis:⁊ iuſticię lumẽ nõ iliuxit nobis: et ille ſol nõ eſt oꝛtus nobis. Ille ſol iuſtis oꝛi⸗ tur: iſtũ autẽ ſolẽ viſibilẽ facit deꝰ quotidie wu oꝛiri ſup bonos ⁊ malos.Ad illũ autẽ ſolem videndũ iuſti ꝑtinent:mõ in coꝛdibꝰnoſtris habitat iſte ſoi ꝑ fidem. Si ð iraſceris ne oc/ epß cidat ſol iſte in coꝛde tuo ſuꝑ iracũdiã tuaʒ: ne foꝛte iraſceris ⁊ occidat tibi ſol iuſticit:et in tenebꝛis remaneas. Me putetis autem q nihil ſit iracũdia: Turbatus eſt pꝛę ira oculꝰ Vů⸗ meus. Vtiq; cui turbat᷑ oculus ſoleʒ videre nõ põt:⁊ ſi conatꝰ fuerit videre: pena illi eſt non voluptas. Quid eſt ira? Libido vin⸗ dictę. Et libet hominẽ vindicari?Et nondũ eſt xp̃s vindicatꝰ: nõdũ ſũt ſancti martyes vindicati: adhuc expectãt patientiaʒ dei vt cõuertant᷑ inimici chꝛiſti:cõuertant martyx inimici. Nos qui ſumus vt vindictã qucra⸗ mus? Si ꝗᷓreret illã deꝰ de nobis:vbi remã⸗ neremus? ʒlle qʒ nihil nos leſit:non vultſe vindicare de nobis:⁊ nos quꝑrimꝰ vindica⸗ riqui pene quotidie deũ offendimus?Ergo dimittite. Vimittite ex coꝛde. Irar es noli peccare. Zraſcimi ⁊ nolite peccare. Fraſcimi qſi hoies ſi vincimini:⁊ nolite peccare Vis in coꝛde teneatis: ne in illud lumẽ intretis. Ergo dimittite. Auid eſt ira? Libido vindi cte. Quid odiũ? Ira iueterata. ra iuetela⸗ ta ſl facta ẽ:iã odiũ dicit᷑. Quid videt᷑ cõſite⸗ ri ille qͥ cũ dixiſſet: Turbatꝰ ẽß̃ ira oculꝰ me“ addidit: inueteraui in oibus inimicis meis? Qð erat ira cum eſſet noua:odiũ factũ e:qt in vetuſtatẽ cõuerſũ eſt. Ira feſtuca ẽ:odiuʒ trabes ẽ.Zliqᷓ reß̃hẽdimꝰ iraſcentẽ:? odi tenem' in coꝛde:⁊ dicit nobis chꝛiſtꝰ: Feſtu/ wuß⸗ cã in oculo fratriſ tui vides:⁊ trabẽ in oculo tuo nõ vides. Eñ creuit feſtuca vt trabẽ fa⸗

ukagaſntn
Homelia
ceret Quia nõ ſtati euulſa ẽ: Quia paſſus
es exire ⁊ itrare ſolẽ totiẽs ſuꝑ iracũdiõ tuã:
feciſti illã veterẽ:attraxiſti malas ſuſpitões ⁊rigaſti feſtucẽ:rigando nutriſti:nutriendo trabem feciſti. Expaueſce vel quãdo dicit᷑:
apenns cusen u1· Jobez. Qui odit fratrẽ ſuum homicida eſt.Gladiũ
nllnoncin
*
teneMuiui Al uirsuſn
msnobis. ut
olt viibi unn s zmalos. Ailiui nentmõnh“ Apüdem. Siznim ncoꝛde wo ſiyinit tris ⁊ ocudutbillu maneꝛs. Hepumn :Turdansdpu cui turbat dalsih nar fuent nirep s. Qudcinl car nddi—
m
— obi.y wliwe h tẽptatoꝛ maloꝝ eſt. Ip̃e em̃ neminẽ tẽptat.
W S S£
non eduxiſti:non vulnus in carne feciſti:nõ coꝛpus plaga aliqua trucidaſti:cogitatio ſo la odij in coꝛde tuo eſt et teneris homicida. Reus es ante ocules dei:ille viuit ⁊ tu occi diſti. tum ad te ꝑtinet occidiſti quẽ odi⸗ ſti. Emẽda te:coꝛrige te. Si in domibꝰ vfis ſcoꝛpiones eſſent aut aſpides: quãtũ labo ⸗ raretis: vt domus vf̃as purgaretis et ſecu ⸗ ri habitare poſſetis: Zraſcimini:inueterant᷑ irę in coꝛdibꝰ veſtris: fiunt tot odia: tot tra bes:tot ſcoꝛpij:tot ſerpẽtes:et domũ dei:id eſt coꝛ veſtrũ purgare nõ vultis. Ergo facite
attb.s. qð dictũ eſt: Sicut ⁊ nos dimittimꝰdebito ⸗
ribꝰ nf̃is:et ſecuri dicite:Dimitte nob debi⸗
ta nr̃a:qꝛ ſine debitis i hac tra viuere nõ po ⸗ teſtis. Sed alia ſũt illa magna crimia:qᷓ vo⸗
bis bonũ eſt in baptiſmo dimitti: ⁊ a quibꝰ ſemp eſſe alieni debiti:alia quotidiana pec⸗ cata:ſine qbus hic hõ viuere nõ põt: ꝓpter quę neceſſaria eſt quotidiana oꝛatio: cũ ſuo pactu dimittit ac placito: vt quomõ hilarit᷑ dicit: Dimitte nobis debita nfa:ſic veracii:
F Siẽ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nfis. Dein⸗
de iſta diximꝰ de peccatis pᷓteritis:qͥd de cę⸗ tero? Ne nos inferas in tẽptationẽ:dimitte
ꝗᷓfecimꝰ:⁊ alia non cõmittamus. Quicunq;
em̃ tẽptatione vincit᷑:peccatũ ipſe cõmittit. Etenim inquit aplus Jacobꝰ: Nemo cũ tẽ⸗ ptatur dicat ꝙ a dño temptat᷑. Deus em̃ in ⸗
Vnuſqͥſq; autẽ temptat᷑ a cõcupiſcẽtia ſua abſtractus ⁊ illect?. Deinde generat moꝛtẽ. Del moꝛtẽ time: ſi peccatũ nõ times. Noli cõſentire cõcupiſcẽtię tuę.õ eſt vnde cõci⸗ piat niſi de te. Cõſenſiſti: quaſi cõcubuiſtii
coꝛde tuo. Surrexit cõcupiſcẽtia. Cõcupiſcẽ
tia cũ cõcepit parit peccatũ. Peccatũ vᷣo cũ cõſummatũ fuerit: generat moꝛtẽ. Ergo ne abſtraharis a cõcupiſcentia tu: nega te illi: noli eam ſequi:illicita eſt:laſciua eſt:turpis eſt: alienat te a deo. Noli dare cõſenſiones amplexuũ:ne plangas partũ:qꝛ ſi ↄſenſer: id eſt ſi amplexatꝰ fueris:cõcipis. Cũ cõcu/ piſcẽtia cõceperit:parit peccatũ. Nondũ ti⸗ mes peccatũ? Time qͥ ꝑducit peccatũ. Dul- ce eſt peccatũ:b amar eſt moꝛs.Ipa eſt in/
XILII
fglicitas hominũ ꝓpter qð peccãt:moꝛiẽtes
hic dimittũt: ⁊ ipſa peccata ſecum poꝛtant. Peccas ꝓpter pecuniã:hic dimittenda eſt.
Peccas ꝓpter villã:hic dimittẽda eſt. Pec⸗ cas ꝓpter mulierẽ:hic dimittẽda eſt.Et qͥc⸗ quid ẽ ꝓpter qͥd peccas: qñ oculos iĩ moꝛte clauſeris:hic dimittis:⁊ ipᷣm peccatũ qð cõ mittis tecũ poꝛtas. Dimittant᷑ peccata: di mittant᷑ pᷣterita:ceſſent futura. Sed nõ põt hic viuere ſine ipſis: vel minuta ſint: vel le/
uia. Sed ipſa leuia vel minuta nõ ↄtẽnant᷑.
De minutis guttis flumia iplent᷑. Nõ cõtẽ ⸗ nant᷑ vł mioꝛa. Per anguſtas rimulas inſu⸗ dat aq̃: nauis iplet᷑ ſentina:⁊ ſi ↄtẽnat᷑ ſenti⸗ na: mergit᷑ nauis. Sʒ nõ ceſſat᷑ a nautꝭ:am-
bulãt manꝰ:ſic⁊ tuę manꝰambulẽtvt qͥtidie deficiãt ſẽtinę. Quid ẽ ambulẽt manꝰ Da: dent:fac bona opa: ambulẽt manꝰ tuę:Frã ge eſuriẽti panem tuũ:⁊ egenũ ſine tecto in ⸗
duc in domũ tuã. Si videris nudum veſti.
Jac quãtũ potes:fac vnde potes:fac hilari-
ter:⁊ ſecurus mitte oꝛationẽ. habebit alas duas:geminas elemoſynas. Quid ẽ gemi · nas elemoſynas? Dimittite et dimittet᷑ vo⸗ bis: date ⁊ dabi᷑ vobis. Vna eſt elemoſyna qᷓ fit de coꝛde: qñ fratri tuo dimittis pecca⸗ tũ. Altera elemoſyna jj fit de ſubſtantia:qſi panẽ pauperi poꝛrigas. Ambas fac:ne ſine
Luc„6.
vna ala remaneat oꝛatio tua. Ergo cũ dixe G
rimꝰ: Me nos inferas in tẽptationẽ: ſequit᷑: Sʒ libera nos a malo. Qui yult liberia ma teſtatur qꝛ in malo eſt. Ideo dicit aplus:
Redimẽtes tempꝰ qm̃ dies mali ſunt. Sed ępt.. quis eſt qui vult vitaʒ:⁊ diligit videre dies Mõzʒ⸗
bonos: qñ oĩis homo in hac carne nõ habet niſi dies malosAQuis nõ vult? Fac qð ſeq⸗ tur: Cohibe linguã tuã a maloꝛet labia tua
ne loquãtur dolũ. Declina a malo ⁊ fac bo⸗
num:inquire pacẽ ⁊ ſequere eam:et caruiſti diebꝰ malis:⁊ implet᷑ qð oꝛaſti: Libera nos
a malo. Tres ð petitiões ſupioꝛes: Sancti- ſice᷑ nomẽ tuũ: Adueniat regnũ tuuʒ: Fiat volũtas tua ſiẽ in cylo ⁊ in terra:ęterna ſůt. Quattuoꝛ aũt ſequẽtes ad iſtã vitã ꝑtinẽt: Panẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie: Mũquid quotidie petituri ſumꝰpanẽ quo⸗ tidianũ:qñ ad illã ſatietatẽ venerimuſ⸗Si⸗ mitte nobis debita nr̃a:nunquid dicemꝰ in illo regno: qñ debita nõ habebimꝰ? Ne nol inferas in temptationẽ:nũquid tunc dicere poterimꝰ:qñ nlla erit tẽptatio? Libera nos a malo: nũquid dicem?: qñ— vnde

ii ſ
Bancti
liberemur? Quattuoꝛ ð iſta ꝓpter vitã ntaʒ
quotidianam nobis neceſſaria ſunt:tria vᷣ
ila ꝓpter ęeternã. Sed oĩa petamꝰ vt ad illa ꝑueniamꝰ:⁊ hic regamur: ne ab illa ſepare⸗ mur.Of̃o vobis quotidie dicẽda eſt:cũ ba⸗ ptiʒati fueriti. In ecckia em̃ ad altare dei qͥ· tidie dicit᷑ iſta oro dñica:⁊ audiunt iſtã fide- les. Mõ ð timemꝰ ne minꝰ illã teneatis dili⸗
gẽter:qꝛ ⁊ ſi qͥs veſtrũ nõ poterit tenere ꝑfe⸗
cte:audiẽdo quotidie tenebit. Ideo die ſab
bati qũ vigilaturi ſumꝰĩ dei miſcðia:reddi
turi eſtis:nõ oronẽ ß ſymbolũ. aõ em̃ niſi teneatis ſymbolũ in ecclia: in plo ſ ymbolũ quotidie nõ auditis. Kum aũt tenueritis vt nõ obliuiſcami: quotidie dicite qñ ſurgitis:
qũ vos collocatis ad ſomnũ: Reddite ſym⸗ bolũ vr̃m: reddite dño:cõmemoꝛate voſip⸗ ſos: nõ pigeat repetẽ. Pona ẽ repetitio: ne
ſubꝛepat obliuio. Me dicatis dixi heri: dixi hodie:quotidie dico:teneo illud bñ. Kõme⸗ moꝛa fidẽ tuã: Inſpice te: ſit tanq; ſpeculũ tibi ſymbolũ tuũ.Ibi te vide. Si credis oĩa ꝗᷓj te credere ↄſiteris: ⁊ gaude quotidie i fide tua. Sint diuitię tuę:ſint quotidiana iſta qͥ⸗ dãmodo indumẽta mẽtis tug. Nũquid non qñ ſurgis te veſtis? Sic ⁊ cõmemoꝛãdo ſym bolũ tuũ veſti animã tuã: ne foꝛte eã nudet obliuio ⁊ remaneas nudꝰ:⁊ fiat qð ait apłs: 2Corſ.ʒ. qð abſit a te: Si tñ veſtiti nõ nudi inuenia⸗ mur. Veſtiti em̃ erimꝰ fide nr̃a: ⁊ ipſa fides ⁊ tunica ẽ ⁊ loꝛica. Tunica ↄtra cõfuſionem:
loꝛica ↄtra aduerſitatẽ. Cũ aũt venerimꝰ ad illũ locũ vbi regnabimꝰ:nõ opus eſt vt dica mus ſymbolũ: Deũ videm?ꝰ:ipſe deꝰ nobis
viſio erit: viſio fidei huiꝰ merces erit: Amẽ.
můũdi cęcitate: Homelia XLM minus ieſus:ſit audiuim ꝰcũ euã⸗ Job.. d geliũ legeret᷑ a peruit oculos homiqͥ; ccus erat natꝰ · Fratres ſi attẽdamꝰ be editariã pęnã noſtrã: totꝰ mũdus cęcus eſt. Ideo venit xp̃s illumiatoꝛ: qꝛ diabolus
fuerat excgcatoꝛ. Dẽs ccos naſci fecit: qͥ pꝛi
mũ hoĩem decepit. Currãt ad illumiatoꝛẽ: currãt:credat: accipiãt lutũ de ſaliua factũ. Saliua quaſi verbũ eſt: terra caro ẽ. Lauẽt faciẽ in piſcina ſyloa. Pertinuit aũt ad euõ/ geliſtã exponere nobis qͥd ſignificet ſyloa:⁊ ait:qð interpᷣtat᷑ miſſus. Quis ẽ ipᷣe miſſus
niſi qͥ dixit in ipſa lectiõe?Ego inqͥt veni vt
faciã opa eius qͥ me miſit. Ecce ſyloa:lauate faciẽ: baptizami: vt ⁊ illuminemi et videatꝭ
De illumiatione cęci nati: actotiꝰ
ds ante nõ videbatis. Ecce pᷣmũ ad hocqð dictũ eſt: oculos aperite. Ego inq̃t veni vt P faciã opa eius qͥ me miſit. Jã hic exiſtit ari anus ⁊ dicit: Ecce videtis:q chꝛiſt?nõ fecit
opa ſua:ß̃ patris qͥ eũ miſit. Nũquidᷣ dice
ret ſi videret:hoc eſt ſiĩ ipſo qͥ miſſus eſt:tã⸗ qᷓ; in ſyloa faciẽ lauaret?Auid ð diciſ?Ecce ipſe inqͥt qͥd dixit? Veni vt faciã opera eius qͥ me miſit. Mõ ð ſua? Mõ. Et qͥd eſt qð ait? Ihe ſyloa:ipſe miſſus:ipſe filiꝰ:ipſe vnicus quẽ tu ꝗᷓris eſſe degenerẽ. Quid eſt qð ait:
ia quę habet pater: mea ſunt? Tu dicis: Job
qꝛ oꝑa aliena faciebat:qꝛ dixit: aciõ opera eius qͥ me miſit. Ego dico: qꝛ pater res alie⸗
nas habet: ᷣm coꝛ tuũ loquoꝛ: Elñ mihi vis
pᷣſcribere:qꝛ dixit chꝛiſtus: veniyt faciã opa
ius dſi nõ meaꝛſed eius qᷓ miſit me: Inter⸗
rogo te dñe chꝛiſte:ſolue qjſtionẽ ſine ↄtenti⸗ one. Sia inqt ꝗᷓ babet pf mea ſũt:Ergo pa⸗ tris:nõ ſunt ſi tua ſũt. Nõ em̃ ait: Dia qᷓ ha/ bet pr̃ dedit mihi:qᷓ;uis ſi ⁊ hęc dixiſſet eqᷓli⸗ tatẽ oſtẽdiſſet:ß moleſtũ eſt qð dixit: ia qᷓ habet pater mea ſũt. Si intelligis:oĩa qᷓ ha bet pt̃ filij ſunt:oĩa qᷓ habet filiꝰpatris ſunt. Audi illũ alio loco: Dia mea tua ſunt:⁊ tua mea ſunt. Finita eſt q̃ſtio: de his ꝗᷓ habet pr̃ ⁊ filiꝰ. Cõcoꝛdiã habẽt: tu litigare noli:opa
patris 3ᷓ dicit oꝑa ſua:qꝛ ⁊ tua mea ſunt:qͥa
illiꝰ patris dicit oꝑa cui dixit: Dia mea tua ʒob ſunt:⁊ tua mea ſũt. Ergo opa mea tua ſunt: ⁊opa tua mea ſũt. Quęcũq; em̃ pater facit: ipᷣe dixit dñs: dixit vnigenit?: dixit filiꝰ:di⸗ xit veritas: Dixit. Quid dixit? Quęcũq; p̃ facit:hec ⁊ filiꝰfacit ſilr. Magna expᷣſſio:ma gna vᷣitas: magna ęqᷓlitas. Dia qᷓ pat facit: Iob hec facit ⁊ filiꝰ. Sufficeret oĩa ꝗᷓj pater facit: hec facit ⁊ filius? Nõ ſufficit:addo ſilr. Qua re addo ſilr? Auia ſolẽt dicere nõ intelligen tes:⁊ nõdũ apertis oculis ambulãtes:ſolẽt dicere: Pat᷑ fecit iubẽdo: filius obſequẽdo Ergo diſſilit᷑. Si aũt ſilr: quõ ille ſic: ille ſice Quę ille:hec ⁊ iſte. Sed iubet pater inqͥt yt I faciat filiꝰ. Larnaliter quidẽ ſapis:b ſineßᷓ⸗ iudicio veritatis. Kedo tibi. Ecce pater iu⸗ bet:filius obſequit᷑. Nũquid ideo nõẽeius naturę fllius:q ille iubet: ille obſequi᷑?a mihi duos homies:patrẽ ⁊ filiũ:homies ſũt duoꝛ q̃ iubet hõ eſt: qͥ obſequit᷑ hõ eſt. Qui iubet ⁊ qui obſequit᷑ vnam habent eandẽc naturã. Nũqͥd ille qᷓ iubet nõ de natura ſua genuit filiũ? Nůquid ille qui obſequit᷑: obſe quẽdo naturã ꝑdidit? Accipe ergo interim quomõ accipis duos homies:patrẽ iuben⸗
pban e y ju 5h an Fö
bů: lä? inp
1 E yer
bů. qle ſen ſe: gen vter diſp ytit goe nuit. exvt hcia patet lus. d. iliſ
—
Unt
ſi pater
ifliu viuif quos ſedqᷓ volqj patr 5 pate

— Hom elia eni Sun tem:filiũ obſequẽteʒ:tamẽ deum ⁊ deũ:ſed nice ct ſimuliſti duo ſunt homies: ſimulille vnus dn eeit deus: hoceſt diuinũ miraculum. Interim ſi 4iFin vis vt tecũ agnoſcã obſequiũ: půs mecum — ionint noſce naturã. hoc genuit pater qð ipſe eſt. aEutz Sed ſi aliud genuit pater qᷓ; qð ipſe eſt:non v09. verũ genuit fliũ. Pater dicit ad flium: Ex umi. Eiz vtero ante luciferũ genui te. Auid eſt ante useipſe ipin luciferũ? Per luciferũ ſignificant᷑ tempoꝛa. t Eai Ergo ante tẽpoꝛa:ante omne qð ante dicit: duc naurſ ante omne qðnõ eſt: vel ante omne qð eſt. acdardtri B5 em̃ ait euãgeliũ: In pᷣncipio fecit deꝰ vᷣ⸗ Eʒo dic—— bů:quomõ dixit: In pᷣncipio fecit deus ce⸗ ni bcuün lů ⁊ terrã:aut in pᷣncipio natũ eſt verbl:aut cltusn in pᷣncipio deus genuit verbũ. Sed qd ait⸗ xecust 30.. Erat erat: audiſ erat: crede. In bncipioerat ieſoue w verbũ:⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deꝰerat ver — dün bũ. Totiens audis erat:noli quęrere tempꝰ 1bb Nneih qꝛ ſemꝑ erat. Ille ergo qͥ ſemꝑ erat:⁊ cũ filio auſit Föciuij ſemp erat:qꝛ potens ẽ deus ſine tpe genera cusittm re: Ille dixit ad filiũ: Ex vtero ante luciferũ moicticttim genui te. Quid eſt ex vtero: Deus habuit nen ſüt. Shhpi vterũ Putabimꝰ deũ ꝑ mẽbꝛa coꝛpalia eſſe oi i dabeü diſpoſitũ? Abſit. Et q̃re dixit: ex vtero:niſi oci vt intelligeret᷑ de ſua ſubſtãtia genuiſſe. Er⸗ uac iſticdehlu go ex vtero hoc pꝛoceſſit: qð erat ipe qui ge iů badẽn tun nuit. ã ſi aliud erat qui genuit: aliud autẽ opa ſuu: nn ex vtero ꝓceſſit:monſtrũ eſt nõ filius. Ergo n gi dnt bu faciat filius opera eius qui miſit eũ faciat⁊ ſil.krpnnn pater opera filij. Certe voluit pater:efficit fi — ciscin lius. Ecce oſtẽdo:qꝛ vult fiius? facit pater. ü Quc Vbi oſtẽdis inqͥs Aõ oſtẽdo. Pater vo⸗ h ngr in lo. Jõ ego ſi calũniari vellẽ:ecce filius iubet .E ob.. ⁊ pater facit. Quid vis? Vt vbi ego ſum et —— lli ſint mecũ. Euaſimus:iluc erimus ybiẽ.
uhu fis AQuis dedit:mipotens volo. Audis vo⸗ Zacl luntatẽ poteſtatis:poteſtatẽvolũtatis. Siẽ sFö uch 3r.. pater inqͥt: ſuſcitat moꝛtuos et viuificat: ſic ⁊filius quos vult viuificat. Ne dicas illos
m viuificat filiꝰ quos iubet et pai vt viuiſicet:
. n quos vult viuificat. Ergo nõ quos vult pat gct biet ed qͥs vult ipſe:q vbi ẽ vna poteſtas: vna j. Sene volũtas eſt. habeamus ðin coꝛde nõ cgco:
F iitu patris ⁊ filij vnã eandẽq; naturã:qꝛ verꝰ eſt % pater: verus eſt fili?. Quod eſt hoc genuit: i qꝛ genit? nõ degenerauit. Neſcio qͥd poteſt
d— monere in verbis illiꝰqͥ cęcus erat. Et foꝛte S multos nõ bñ intelligẽtes facit deſperare. — Bit em̃ inter cgtera ſuaverba:idem cui ocu⸗ chchi nneb.. liaperti ſunt: Scimus aquia peccatoꝛes de⸗ vin nõ exaudit. Audem? rogare deũ: ſi pctõtes ieinen non exaudit? Date mihi qui roget: ecce eſt
qͥ exaudiat. Date qͥ roget:diſcutite genꝰhu⸗
manũ ab impfect᷑ ad ꝑfectos. Aſcẽde aver⸗ no ad eſtatẽ:hoc em̃ cantauimꝰ: Eſtatẽ ⁊ÿ⸗
nũ tu feciſti. Jã ſpiritales ⁊ adhuc carnales tu feciſti: qꝛ ⁊ ipſe filiꝰ dicit: Impfectũ meũ viderũt oculi tui. Impfectũ qð eſt in coꝛꝑe meo viderũt oculi tui.Et quid deinde? ha ⸗ bent ſpem qui impfecti ſunt? habẽt plane. Audi qð ſequit᷑:Et ĩ libꝛo tuo oẽs ſcribent᷑. Sed foꝛte frẽs ſpiritales rogãt ⁊ exaudiunt᷑ qꝛ peccatoꝛes nõ ſunt. Quid faciunt carna⸗ les:qͥd faciũt? Peribũt? Deũ nõ rogabũt? Abſit. Da mihi illũ publicanũ. Veni publi cane:ſta in medio:oſtẽde tuã ſpem:ne infir/ mi ꝑdant ſpẽ. Ecce em̃ aſcẽdit publicanꝰcũ phariſco oꝛare:⁊ deiecta facie in tra dicebat longe ſtans: tundẽs pectꝰ: Sñe ꝓpitiꝰeſto mihi pctõꝛi. Verũ dixit: Et deſcẽdit iuſtifi⸗ catꝰ magis qᷓ; ille phariſeus:qꝛ dixit: ꝓpiti⸗ eſto mihi peccatoꝛi. Verũ dixit an faliũSi verũ dixit:peccatoꝛ erat:⁊ exauditꝰ eſt:⁊ iu⸗ ſtificatꝰ eſt. AQuid eſt ð qð dixiſti tu:cui dñs oculos aperuit: ſcimus qꝛ peccatoꝛes deus
Põ..
Pucf. 12.
nõ exaudit? Ecce peccatoꝛes deus exaudit.
Sed laua interioꝛẽ faciẽ tũ:ſiat ĩ coꝛde tuo qð factũ eſt in facie tua ⁊ videbis: qꝛ pecca/ toꝛes deus exaudit. Fefellit imaginatio coꝛ dis tui. Adhuc eſt qð tibi faciat. Lerte ꝓie ·
ctus eſt iſte de ſynagoga: adijt ad eñũ ⁊ dixit
ei: Tu credis in filium deie Et ille: Quis eſt domine vt credam in eum? Videbat ⁊ non videbat. Videbat oculis: ſed adhuc coꝛde nõ videbat. Ait illi dnminus: Et vides eũ:
hoc eſt oculis:⁊ qui loquitur tecum ipſeeſt. Tũc ꝓſtratus adoꝛauit eum. Tunc lauit fa⸗
ciẽ coꝛdis. Incũbite ð õonibꝰ peccatoꝛes:
cõfitemini peccata vf̃a: oꝛate vt depellant᷑:
oꝛate vt minuant᷑:oꝛate vt vobis ꝓſficiẽtibꝰ ipſa deficiãt. Tamẽ nolite deſperare ⁊ pecca toꝛes oꝛate. Quis em̃ nõ peccauitæ A ſacer⸗ dotibus incipe. Sacerdotibus dixit:Pꝛius
offerte ſacrificia ꝓ peccatis veſtris:⁊ ſic pꝛo
populo. Sacrificia cõuincebant ſacerdotes vt ſiqͥs ſe uſtũ ⁊ ſine peccato diceret: rñdet᷑ ei: Mõ attẽdo qð loqueris ð qͥd offeras. Ti
ctima tua cõuincit te. Quare offers ꝓ pecca
tis tuis:ſi nlla habes peccata?En offers ſa⸗ crificiũt: an in ſacrificio tuo mẽtiris deo?Sʒ
foꝛte ſacerdotes vetert pli peccatoꝛes erãt: noui populi nõ ſunt peccatoꝛes. Lerte fra tres qꝛ deus voluit:ſacerdos ipſius ſũ:pec⸗ catoꝛ ſum;vobiſcũ pectus tundo: vobiſcuʒ
7 4

———
———
—
—
Bancti
veniã rogo:vobiſcũ deũ ꝓpitiũ ſpero. Sed foꝛte apoſtoli ſancti: pꝛimi: ſummi arietes gregi paſtoꝛes:mẽbꝛa paſtoꝛis: foꝛte ip̃i nõ
habebãt peccatũ? Vere ⁊ ipſi habebãt:non
iraſcunt᷑:qꝛ cõfitent᷑. Ego nõ auderẽ:ip̃m ÿᷓ⸗
mũ dñm audi dicentẽ apoſtolis ſic: Sꝛate.
Quõ illi ſacerdotes ſacrificijs ↄuincebant᷑: ſic iſti oꝛatiõe. Sic oꝛate. Et inter cętera quę
Watth.s. iuſſit oꝛari: et hoc ꝓpoſuit: Dimitte nobis
debita nf̃a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nfis. Quid dicũt apli? Quotidie ſibi debi⸗ ta petũt dimitti? Debitoꝛes intrãt: abſolu⸗ ti exeunt: ⁊ ad oꝛationẽ debitoꝛes redeunt. Iſta vita non eſt ſine peccato: vt quotiens oꝛat᷑:totiẽs peccata dimittant᷑. Sʒ qͥd dicã? Illi foꝛte qñ didicerũt oꝛationẽ:adhuc infir mi erant. Joꝛte dicet hoc aliqͥs q illos do ⸗ cuit dñs ieſus oꝛationẽ adhuc paruuli erãt:
infirmi erãt:carnales: nõdum erant ſpirita⸗
les qui nõ habẽt peccatũ? Auid ð fratres? Facti ſpiritales oꝛare ceſſauerũt? Debuit ð chꝛiſtꝰ dicere: ꝓhð talia oꝛate:⁊ daret ſpiri⸗ talibus alterã oꝛationẽ: vna eſt:ipſa eſt: ip̃e eſt qͥ dedit ipſam. Ergo oꝛate ꝓ eccleſia. Sʒ tollamꝰ cõtrouerſiã: qñ dicis ſpiritales eſſe ſanctos apłos: quouſq; pateret᷑ dñs carna⸗ les erãt:hoc es dicturꝰ. Deniq; qð verũ eſt: illo pendente trepidauerũt:⁊ tũc deſperaue
Warci, i4⸗ rũt apki qñ credidit latro. Petrus auſus eſt
ſequi qñ dñs ad paſſionẽ ductꝰ ẽ: auſus eſt ſequi: quia domũ peruenit ⁊ĩ atrio fatiga⸗ tus eſt:ad ignem ſtabat et friguit. Ad ignẽ ſtetit: timoꝛe frigido cõgelauit. Interroga⸗ tus ab ancilla negauit chꝛiſtũ ſemel:interro gatus iterũ:negauit:interrogatꝰ tertio: ne⸗ gauit: Deo gr̃as: qꝛ ceſſauit introgatio. Si nõ ceſſaret interrogatio:diu repeteret᷑ nega tio. Ergo poſteaq; ſurrexit:tũc eos cõfirma⸗ uit:tũc facti ſunt ſpiritales. Jã ð non habe⸗ bant peccatũ. Spiritales apli ſcribebãt ſpi⸗ ritales epłas:ecckijs mittebãt. Mõ habebãt peccatum · Hoc dicis: Mõ tibi credo: Ipſos interrogo. Dicite ſancti apłi:poſtea qᷓ; ſurre xit dñs ⁊ cõfirmauit vos ſpũſancto miſſo ð cglo:ceſſaſtis hr̃e peccata? Dicite nob obſe⸗ cro. udiamꝰne deſperẽt peccatoꝛes:ne de⸗ ſinãt rogare deũ:qꝛ nõ ſũt ſine peccato. Di⸗ cite nobis: Ait vnꝰ ip̃oꝝ.Et quis? AQuẽ do ⸗ minꝰ amplius diligebat:⁊ qͥ ſupꝛa pectꝰ dñi diſcũbebat:⁊ regnicloꝝ qð ructuaret ſecre tũ bibebat. Ipſe eũ interrogo.habebatis
Joß.i. peccatũ an nõ? Reſpõdet ⁊ dicit: Si dixeri⸗
mus: qʒ peccatũ nõ habemꝰ noſipſos deci⸗
Auguſtini
pimꝰet veritas in nobis nõ ẽ. Johãnes aũt ille eſt qͥ dixit: In pᷣncipio erat verbũ:⁊ ver/ ʒohn bũ erat apud deũ:⁊ deus erat vᷣbũ. Eidete
quãta trãſcẽderat vt pueniret ad vᷣbũ. Ta⸗ lis ac tantus qͥ volauit ſicut aquila ſuꝑ nu ⸗ bes:qui mẽtis ſerenitate cernebat:In pnci pio eratðᷣbũ:ip̃e dixit: Si dixerimꝰ:qꝛ pcti nõ habemꝰ:noſipſos decipimꝰꝛ⁊ veritas in
Ergo oꝛate:Amen · heteſtimonio chꝛiſti de Zohan ⸗
ne baptiſta dicentis:In natis mu · wun
lierũ ñð ſurrerit maioꝛ Zohãneba⸗ ptiſta:Teſtimonio quoq; Johãniſ
nobis nõ eſt. Si aũt cõfeſſi fuerimꝰ peccata Iobꝛ nfa:fidelis ⁊ iuſtus ẽ vt dimittat nobis pec cata noſtra: et můũdet nos ab omi iniqͥtate.
de chꝛiſto dicentis: ui penit poſt 3⸗
me maioꝛ me eſt:cuiꝰ nõ ſũ dignus coꝛrigiam calciamẽti ſoluere: Ho⸗ melia XA
Znctus Johãnes non euõgeliſ⸗ 52 baptiſta:miſſus eſt ante faciẽ chꝛiſti
Fᷣpararevias eiꝰ. Teſtimoniũ chꝛiſti de iohãne eſt: In natis mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ iohe baptiſta. Teſtimoniũ iohis de chꝛiſto eſt:AQui venit poſt me maioꝛ me eſt: cuiꝰ nõ ſũ dignꝰ coꝛrigiã calciamẽti ſoluere. Btrũq; teſtimoniũ ↄſideremuſ:qð phibuit domin ꝰſeruo:⁊ qð phibuit ſeruus domino.
Qð eſt teſtimoniũ domini de ſeruo? In na
tis mulierũ non ſurrexit maioꝛ iohanne ba⸗ ptiſta. Qð eſt teſtimoniũ ſerui de domino? MQuivenit poſt me:maioꝛ me eſt. Si ergoin natis mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ iohe bapti ſta:qͥ maioꝛẽ illo?Auid ẽ iohes? Apagnus hõ. Ambo mirabilit᷑ nati:pᷣco ⁊ iudex:lucer⸗ na ⁊ dies:vox ⁊ vᷣbũ: ſeruꝰ⁊ dñs. De ſterili ſeruꝰ: de ðᷣgine dñs. Ipſe dñs fecit ſibi uũ ivter o ſterili:de ſene pre: ⁊ de anicula mfe· Et idẽ ipſe dñs fecit ſibi carnẽ:in vtero vᷣgi⸗ nis:ſine homie pfe:qui pᷣmũ fecit hoieʒ ſine patre et matre. Quo nemo ſurrexit in natis mulierũ maioꝛ. Tã magnꝰviſus ẽ iohãnes: vt a nõnullis etiã chꝛiſtꝰputaret᷑:nec in ſuꝑ bia alienũ ſecutus eſt erroꝛẽ:nec auſusẽ di cere:ſum qð putatis: ſed qð bonũ erat eiq ſe agnouit vt ad pedes dñi:⁊ ad coꝛrigiã cal ciamẽti ſeruꝰ hũiliaret᷑: ne vento ſuꝑbie ela
tus lucerna extingueret᷑. Deniq; qimagno P
ſacramẽto natꝰẽ iohes:ip̃iꝰ ſoliꝰ iuſte ecci natalẽ diem celebꝛat:⁊ natalis dñi celebꝛat: ſed tanqᷓ; domini. Date mihi aliũ ſeruũ p̃ter iohannẽ inter patriarchas:ſic inter ꝓpbas:
iſte deſ ce hn o ni 1udd di ioh di
ſi
ſen nen mat jt dic diri pin ante los: dom ßer pbů im viſil ria: (toꝛ oꝛta ſtrer ert nihl quo
non ze tus. coꝛri ſet⸗ liam lest h. Leiust füint ila
pari ſene U1, attẽ ged etq
lian v
it

HMomelia
inter apoſtolos:cuius natalẽ diẽ ẽ celebꝛet ec ⸗
cleſia chꝛiſti: Paſſionũ dies ſeruis plurimis
gelebꝛamus: natiuitatis diẽ nemini niſi J⸗
hanni. Audiſtis em̃ qñ euãgeliũ legebat: qͥ
A— nede oꝛdo fuerit ane— pᷣcurſoꝛis? do⸗ duem minatoꝛis:⁊ qð pauloante dixi p̃conis ⁊ iu⸗
uce, dicis:vocis et verbi. Angelꝰ gabꝛiel nũciat bjej
dizi iohannẽ: idem ipſe angelus gabꝛiel nũciat —— 4 dñm ieſum chꝛiſtũ. Pꝛocedit ille: pᷣcedit ob⸗ —— ſequẽdo: ſequit᷑ ille regẽdo. Sequit em̃ na⸗ ſtcendo: antecedit regẽdo: qꝛ⁊ipm iohannẽ — chiſiy w creauit chꝛiſt?⁊ creatoꝛet creatꝰ.— dienns matrẽ:creatoꝛ matris: creatꝰin matre. Et q́ ertn ob.o. dicã creatoꝛ añ matrẽ? Añ abꝛaã ego ſuʒ ipe don dixit:euangeliũ loquit᷑: audite vłlegite. Sʒ Wonog parũ ẽ ante abꝛaã creatoꝛ:ante adã creatoꝛ: Menns ante celũ ⁊ terrã creatoꝛ: ante omnes ange⸗ necſtci M los:vniuerſãq; creaturã ſpiritalẽ: thꝛonos: acanin dominatiões:pᷣncipatus ⁊poteſtates:ante
L Job.1. oĩa creatoꝛ: qꝛ in pᷣncipio nõ eſt factũ verbũ ß erat vbũ:⁊ bů erat apud deũ: ⁊ deꝰ erat vᷣbũ. hoc erat in pᷣncipio apud deũ. Dia E ip̃m facta ſt:⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nihil. Si oĩa
viſibilia ⁊ inuiſibia:cęlũ ⁊ terra ⁊ virgo ma⸗ ria: quia ⁊ virgo maria de terra: ⁊chꝛiſtꝰ fa⸗ ctoꝛ terre: factus in terra:qꝛ veritas de terra oꝛta eſt. Pꝛeuiter ergo cõmẽdo charitati ve ſtre magnum ſ ſacramentũ:quõ multi futuri erãt qui putarẽt chꝛiſtũ nõ eſſe niſi hominẽ: nihil eẽ ampliꝰqᷓ; hoĩem. Ideo magnus hõ quo maioꝛ in homibꝰnõ fuit ꝑhibuit ei teſti
moniũ iohãnes: ſubditus: inclinatꝰ:hũilia — tus. Inquãtũ ſe hũilẽ reddidiſſet: ſi ſoluere coꝛrigiã calciamẽti eius:dignũ ſe eſſe dixiſ⸗
ſet? Attendite in magno chꝛiſto:coꝛrigã cal⸗ ciamẽti. AQuãtum hũilis extitiſſet:ſi ſe iohã nes dixiſſet dignũ: qð dicendo fecit ſe indi⸗ gnũ Pꝛopterea notatꝰ eſt dies natiuitatis
C eius:⁊ celebꝛationi eccleſie cõmendatꝰ. Ve⸗ rũ intereſt plurimũ in matribꝰ:ꝙ illa virgo:
illa mulier fuerit ſterilis: illa de ſpũſancto pariẽs filiũ dei dñm— illa de viro
ab— 9 qͥd—— ret qð ꝓmittebat: quoniã ipſe erat ſenex:et vxoꝛ eius ꝓceſſerat in diebus ſuis. Et dixit ei iangel:l Ecce eris tacens: ⁊ nõ poteris loqᷓ vſq; in diẽ quo hec fiant: ꝓpter qð nõ credi⸗ diſti verbis meis:quęe implebunt᷑ i itpe! ſuo. Idem ipſe angelus venit ad mariõt nũciat chꝛiſtũ venturũ de maria virgine in carne:⁊
maria tale aliqd dicit. Ille em̃ dixit: Per ͥd
. ℳ S——
XI.IIII
cognoſcam hoc? Ego em̃ ſum ſenex: et vxõꝛ mea ꝓgreſſi ioꝛ in diebꝰ ſuis.Et dixit ei:Ecce eris tacẽs ⁊ nõ poteris loquivſq; in diẽ quo hec impleant᷑: ꝓpter qð nõ credidiſtiverbis meis. Et accepit ſupliciũ taciturnitatis me rito infidelitatis. Quid dixerat ꝓpheta de
iohanne? Vox clamãtis in heremo. Tacet efu. 40.
ʒacharias generatur? vocem. AQuia nõ cre⸗ didit tacuit:merito obmutuit quouſq; vox naſcerer᷑. Si em̃ recte dictũ ẽ:qꝛ valde recte
dictũ eſt in pſalmo ſancto: Credidi ꝓpt qðᷣ Vð. u⸗
locut? ſum: qui nõ credebat:merito nõ loqᷓ⸗ bat᷑. Sed rogo domine cum audiẽtibus me pariter pulſo:aperi nobiſ:expone nobis qͥd ſibi velit hec quęſtio. Lauſas quęrit ʒacha⸗ rias ab angelo: per quid cognoſceret quod illi nunciatum eſt:qð ſenex erat:⁊ vxoꝛ eius ꝓgreſſa in diebus ſuis:dicit᷑:Et quoniã nõ credidiſti eris tacens. Nunciat᷑ chꝛiſtus vir⸗ gini marię:⁊ ipſa cauſas quprit:⁊ dicit ange lo: Quomõ fiet iſtud quoniã virum non co⸗ gnoſco?Et ille: Per qͥd cognoſcã ꝓEgo em̃ ſum ſenex: et vxoꝛ mea ꝓgreſſioꝛ in diebus ſuis: Illi dicit᷑: Tacebis:quia nõ credis:illi autem cauſa exponit᷑:ſilentiũ non imponit᷑. Quomõ fiet iſtud: dum virũ nõ cognoſcãæ Et angelus ꝓfeſſus ẽ virgini: Ecce quomõ ſiet qð quęris: Spũſſanctus ſuꝑueniet ite: ⁊ virtus aitiſſimi obumbꝛabit tibi. Non ti⸗ meas ęſtum libidinis: ſub tanto vmbꝛaculo ſanitatis. Quare hoc? Si verba attendamꝰ haud ambo crediderũt: ʒacharias ⁊ maria. Sed nos verba audimus: deus poteſt? coꝛ da interrogare. Intelligimꝰchariſſimi quo⸗ niã ʒacharias quãdo ait: Per qͥd cognoſcã hoc:ego em̃ ſum ſenex:⁊ vxoꝛ mea ꝓgreſſioꝛ in diebus ſuis deſperãdo dixit nõ inquiren do: Maria vᷣo quãdo econtra ait: Quomõ ſiet iſtud:quia virũ nõ cognoſc—. dixit nõ deſperando. Dũ interrogauit:no
de ꝓmiſſione dubitauit. O vera gfa ſic ẽ em̃ ab angelo ſalutata: Aue gfa plena. O vere gratia plena:Quis hanc gratiã ex plicet? Auis huic gratię gratias agẽdo ſuf⸗ ficiat? Fᷓit homo: ⁊ per liberũ arbitriũ perit homo:⁊ inuenit᷑ homo fact? qui fecit: vt nõ periret quem fecit. In pꝛincipio verbũ de⸗ erat apud deum:per quod omnia facta ſũt: fit caro: Verbũ caro factum eſt ⁊ habitauit in nobis. Laro fit verbum: ſed caro accedit
ad verbũ: nõ ꝑit in carne verbũ. O gr̃a:vt
Bhaberem? qͥd digni eramꝰ?? Sʒ videte qͥd dicat ſc maria:plena fide:plena gfa:mr̃ fu⸗
6. ₰—/—/

—— ———
—
——„——— ——————— — S5
— —
——
—— S—— — ₰
————— ——
—— — ——
—
——
——
———
4 ——— —
— ——
—
—
—-———
—
——
Bancti
tura virdo ꝑpmãſura. Quid dicit lter cętera⸗ De qͥbus ſngulis loq: valde młtũ ẽ. Quid ucl 1.ait? Eſuriẽtes impleuit bonis et diuites di⸗ miſit inanes. Qui ſunt eſurientes? hũiles: idigẽtes. AQui ſũt diuites? Supbi ⁊ inflati. Monvos longe mitto:oſtẽdo vobis in vno tẽplo diuites de his qͥ dimittunt᷑ inanes: et Luc· 12. pauꝑes de illis qui implent᷑ bonis. Aſcẽde⸗ rũt duo in tempiũ vt oꝛarẽt: vnus phariſeꝰ xalter publicanus. Phariſtus dicebat:At⸗ tende diuitem indigeſta ructuantẽ:crapula exultantẽ:ſed ſuꝑbie nõ iuſticie: Deus inqͥt gratias tibi ago:qꝛ nõ ſuʒ ſicut cgteri homi⸗ nes:raptoꝛes:iniuſti:adulteri:ſit᷑ publicanꝰ iſte. Jeiuno bis i ſabbato:decimas do om⸗ niũ ꝗᷓ poſſideo. Rogare yeneras an te lau⸗ dare? Totũ te he dixiſti: nihil tanqᷓ; egenꝰ petiſti: Quõ ðᷓ oꝛare veniſti? Gꝛatias tibi ago dñie · õ dicit: Domine da mihi gratiã: qꝛ nð ſum ſicut cęteri homies: raptoꝛes: in ⸗ iuſti: adulteri.Ergo tu iuſtus:qꝛ nõ ſum ſic̃ publicanus iſte. Inſultas:nõ exultas. Jeiu no bis in ſabbato: decimas do omniũ quę poſſideo. O diuitẽ exinaniendũ. Veni: ve ⸗ ni pauper:eſuriens publicane:immo ibi ſta vbi ſtas. Publicanꝰ em̃ de longinquo ſta⸗ bat: ðᷣ dñs hůili apꝛopinquabat. Mec ocu⸗ los ad cęlũ audebat leuare. Quo ockos nõ leuabat: coꝛ ibi habebat: Sʒ ꝑcutiebat pe⸗ ctus ſuũ dicens: Domine ꝓpitius eſto mi hi peccatoꝛi. O eſurientẽ: bonis implendũ. Audiſti domine ↄtrouerſiã: ꝓme ſententiã. Audite ſententiã inter partes ꝓlatã. Mon Joß.5. aſpellat victus:quia nõ eſt ad quẽ. Non em̃ agellat a filio ad patrẽ. Deus em̃ pater non iudicat quẽqᷓ;:ſed omne iudiciũ dedit filio. SDicat ergo ſententiõ int ꝑtes veritas: Amẽ inq;t dico vobis:quia deſcẽdit hic iuſtificat? de templo:magis qᷓ; ille phariſcus. Quare hoc? Rogo te qui iuſticiã vis audire: Quo/ niã oĩs qui ſe exaltat humiliabit᷑: ⁊ qͥ ſe hůũi⸗ liat exaltabit᷑.A quo iſte exaltabit᷑:⁊ qͥ ſe ex⸗ altat humiliabit᷑? Auia eſurientẽ impleuit bonis:⁊ diuites dimiſit inanes. Vade nũc ⁊ ventila diuitias tuas: iacta te ⁊ dic:diues ſum. diues?ſi volo iuſtus ſuʒ:ſi volo iu⸗
—
— 7 „
7 A. ſtus nõ ſum. In poteſtate habeo iuſtũ eſſe:
—— ⁊iuſtũ nõ eſſe. Non audis in pſalmo: AQui S8 4 cõfidunt in virtute ſua. Ergo deus tibi car⸗ nem: deus tibi ſenſuʒ: deus tibi animã:de⸗ tibi mentẽ:deus tibi intelligentiã dedit:tu das tibijpſi iuſticiã Quid eſtcaro:quid ſũt
ſenlusq eſt aia:qͥd ẽ mẽs:qͥd ẽ intelligẽtia
*
—
Juguſtini
ſine iuſticia? Nõne oĩa iſta ſi iuſticia careãt: ad pgnã valebũt? Ergo tam diues es:vt cũ deꝰ tibi dederit inferioꝛa: des tibi potioꝛa: Apale dũes:exinaniende diues:ſi tamẽ ha bes qð te dixiſti habere. Auid habeſqð nõ 4 accepiſti? Rec ſaltẽ a ſuꝑbo? diuite ilo pha riſco:b exhis quę te habere dixiſti: gratias domino— De eo að ſcriptũ eſt in actibꝰ apo ſtoloꝛũ: Nð petrꝰ circa hoꝛã ſertã du⸗ aſchderat in cenaculũ: ⁊ cũ eſuriret voluit guſtare. Parãtibꝰ añt diſci⸗ pulis:ille factus eſt in erceſſu men⸗ tis ⁊ vidit vas grande velut linteũ magnũ ⁊c̃. HPomelia XIV Odo cũ lectio actuũ apoſtoloꝝ lege m ret᷑:audiuim ꝰꝙ beatus petrus circa avi hoꝛã ſextã aſcẽderat ĩcenaculũ:⁊cũ eſuriret voluit guſtare. Parãtibus aũt diſci pulis: ille factus eſt in exceſſu mẽtis ⁊ vidit vas grande velut linteuʒ magnũ quattuoꝛ lineis apẽſum de cęlo ſubmitti:vbi erãt oia q̃drupedia ⁊ ſerpẽtia ire. Et vox decelo ſo⸗ nuit: Petre macta ⁊ mãduca. Zt ille dixit: Diñe tu ſcis qꝛ cõmune ⁊ ĩimũdũ nũq; mãdu caui.Et vox itexꝝ: vAð deus mũdauit:tune cõmune dixeris. Hoc fãctũ ẽ ꝑ ter:⁊ receptũ
eſt vas in celo. Quid ergo ſigniſicẽt iſta:bꝛe uiter ſi iubetis: charitati vrc auribꝰcupim intimare. Dia aialia ꝗ ꝓhibita ſunt iudęis Lau mãducare:ſigna ſũt rerũ: ⁊ ſiẽ dictũ eſt:vm ·
bꝛe futuroꝛũ:veluti qð ſcriptũ ẽ eis:vtã̃ſůt ruminantia⁊ fiſſa vngula:ipſa manducent. AQuoꝝ aũtvnũvl vtrũq; defuerit:nõ mãdu dan cẽt. In his em̃ aialibꝰ hoies qͥdẽ ſigniſcant
nõ ꝑtinẽtes ad ſocietatẽ ſctõx. Jiſſa vngu⸗ la ad moꝛes:ruminatio ad ſapientiã ptinet. Quare ad moꝛes fiſſa vngla? Muia difficie labit᷑. Lapſꝰ em̃ pcti ſignũ ẽ. Rumiatio aũt
ad ſapiẽtiã quõ ꝑtinet? Quia dicit ſchtura!: Tbefaurꝰ veſiderabił reqeſcit ĩ oꝛe ſapiẽtis: V vir aũt ſtultꝰ deglutit illũ. Qui aũt audit et negligẽtia ſit obliuioſus:qᷓſi deglutit qð au diuit: vt iã in oꝛe nõ ſapiat: auditõʒ ipſẽſe peliẽs obliuione:Qui aũt in lege dei medi V tat᷑ die ac nocte:tanqᷓ; ruminat ⁊ĩ quodã qᷓ palato coꝛdisvᷣbi ſapoꝛe delectat᷑. hoc qð hceptũ eſt iudeis: ſignificat qð ad eccliã: i ẽad coꝛpꝰxp̃i:ad gfam ſocietatẽqʒ ſctõꝝ nò ꝑtineãt illi qͥ aut negligẽteſ auditoꝛes ſi aut moꝛes malos hñit:aut in vtroq; vitio reßhẽ dunt᷑. Sic cętera ᷓĩhlc modũ pᷓcepta data ſiudeis vmbꝛatice ſe ſignificatòes futuroꝝ
po u ell ſue 64 in cun dil ohl gu unt ſtuti pole biyl plon bzl· tend Qui hereſ quan yiſor datel ſubm tis di finen curi ergot gueit cch adhe ceſin ſend ſade inm deſe ecde ineſc pecca neliug er at eumq cibus cpo ege erci citcũc deber hiſac patri sa

Homelia Poſtea qᷓ; venit lux mũdi: dominus noſter ieſus chꝛiſt?: tantũmodo vt intelligant᷑:nõ
etiã vt obſeruent᷑ legunt᷑. Data eſt ergo licẽ tia chꝛiſtianis:vt non ᷣm vanam hanc con ⸗
ſuetudinẽ faciant: ſed manducent quod ve⸗ lint cum moderatione: cum benedictione:
cum gratiarũactiõe. Foꝛtaſſis ð et petro ita dictũ eſt:Occide ⁊ mãduca:vt iã nõ teneret obſeruationẽ iudęoꝛuʒ: non tamen ei quaſi gurges vẽtris ⁊ feda voꝛacitas impata ẽ: ðᷣ tamẽ vt intelligatis hoc in figura eſſe mon⸗ ſtratũ: erant in illo vaſe ſerpentia. Nũquid poterat mãducare ſerpentes?Auid ergo ſi⸗
que in vaſe erant demõſtrata: quos tñ iam
mũdauerat deꝰ:qꝛ elemoſynõ eoꝝ accepta-
uerat. Vccidẽdi ð erãt ⁊ mãducãdi:id eſt vt interficeret in eis vitã pᷣteritã:qua nõ noue⸗
rẽt chꝛiſtũ: ⁊ tranſirẽt in coꝛpus eius: tanq;
in nouã vitã ſocietatis eccleſie.Nã ⁊ petrus
ipſe cũ ad eos veniſſet: cõmemoꝛauit bꝛeuit᷑ qjd ſibi in illa viſione monſtratũ ſit. Ait em̃: Et vos ſcitis qᷓ; illicitũ ſit viro iudęo cõiun⸗ gi ⁊ accedere ad alienigenas. Sed mihi oſtẽ dit deꝰ neminẽ cõmunẽ aut ĩimundũ hoiem dicere. Qð vtiq; tũc oſtẽdit deꝰ: cũ vox illa
qui ců illo erãt:tãq; ex illis aialibꝰ habebãt
bi vult iſta ſignificatio? Vas illud eccleſiaʒ P ſigniſicat. Quattuoꝛ liner quibꝰ depende⸗ bat: quattuoꝛ ꝑtes oꝛbis terrarũ ꝑ quas ex
ſonuit: Que deus mundauir:tu ne imunda Actj.ro. dixeris. Foꝛtaſſe hrat etiaʒ illud: q̃re linteũ g
erat in quo erãt illa animalia. Nõ vtiq; ſine C
eccleſia coꝛpus chꝛiſti eſt:recipiat in ſe quaſi in eſcam ſuã iam mũdatas gentes: quibus peccata dimiſſa ſũt. Vnde miſit ad illũ coꝛ⸗ nelius gentilis homo: ⁊ qui cũ illo gentiles erant:cuiꝰ elemoſynę accepte mũdauerunt eum ad quẽdam modum: reſtabat vt tanqᷓ; cibus mũdus incoꝛpoꝛaret᷑ eccleſię: hoc eſt
coꝛpoꝛi dñi. Petrus autẽ trepidabat trade⸗
re gentib euangeliũ: qꝛ illi qui crediderant ex circũciſiõe: ꝓhibebant aplos tradere in ⸗ circũciſis chꝛiſtianã fidem:⁊ dicebãt nõ eos
debere ad participationẽ euãgelij accedere
niſi accepiſſent circũciſionem:ꝗᷓ tradita erat patribꝰ eoꝝ. Vas ð illud dubitationẽ ſuſtu lit petro: ⁊ ideo poſt illõ viſionem admoni ⸗ tus a ſpũſancto vt deſcẽderet ⁊ iret cum eis qui a coꝛnelio erãt:⁊ ꝑrexit. Coꝛneliꝰ ergo ⁊
ſtoloꝝ oſtendit:tanqᷓ; ternis ꝑquattuoꝛ de⸗
2
putatis. Quater enim tria:duodecim fiũt.
§
riũ trinitatis pᷣdicaturi erãt duodecim apli: ideo quattuoꝛlineę tertia vice d cęlo dimiſ⸗
ſe ſunt. Sicut ð ſupꝛa dicium eſt: Peatꝰ pe⸗
trus typuz eccleſie habuit catholice. Qnod&
aũt aſcẽdit in ſolariũ: hoc ſigniſicat ꝙ eccle- ſia cupiditatibꝰ ſecki abiectis:ſpiritalit aſcẽ⸗ ſura erat ĩ altũ:⁊ coꝛ ſurſũ habitura:;ᷣm illð
qð ſcriptũ eſt: Noſtra autẽ cõuerſatio in cę⸗ Phils.
kis ẽ. ð aũt hic petrꝰ eſurire dicit᷑: ſigni⸗ ſicat ꝙ eccleſia ſalutem gentiũ eſuriret. Vin
teũ illud quod de cꝙlo ſubmiſſum eſt: eccle
ſiõ ſigniſicat. Animalia quę in linteo erant:
omniũ gentiũ p̃ferebant imaginẽ. Auattut
oꝛ lineę qͥbꝰvas illð depẽdebat:q̃ttuoꝛ ꝑtes
tendit eccleſia catholica:qᷓ vbiq; diffuſa eſt. cauſa. Nouimꝰ em̃ qð linteũ tinea nõ conſu Auicũq; ergo volueritĩ partẽ ire ⁊ꝑaliquã mit: que veſtes alias coꝛrũpit. Et ideo qui hereſim ab vniuerſo cõſcindi:non ꝑtinet ad vult ad myſteriũ eccleſię catholicę ꝑtinere: quattuoꝛ linearũ ſacramentũ. Si autem ad excludat ð coꝛde ſuo coꝛruptionẽ malaꝝ cõ⸗ viſionẽ petri nõ ꝑtinet: nec ad claues qᷓ ſibi cupiſcẽtiaꝝ:⁊ ita incoꝛruptibiliter firmet᷑ in datę ſũt ptinebit. Ideo vᷣo quattuoꝛ lineis fide:vt pꝛauis cogitatiõibꝰ tanq; tineis nõ ubmiſſum eſt vas illud:qꝛ a quattuoꝛ ven penetret᷑ ſi vult ad facramentũ ilius lintei tis dicit deus cõgregandos ſanctos ſuos in ptinere: quo ſignificatur vel figurat᷑ ecckia. finem:quia nũc ſuꝑ omnes iuſtos quattuo: Quare aũt ter de cęlo ſubmiſſum eſt:niſi qꝛ cardines:ſides euãgelica dilatat᷑. Animalia omnes gentes in nomie trinitatis baptiʒã ergo illa gentes ſunt. Omnes ergo gentes tur: quę ptinent ad quattuoꝛ ptes oꝛbis ire quę imundę erãt erroꝛibꝰet ſupſtitionibꝰet qua diſſeminat᷑ eccleſia: quaʒ ſignificabant cõcupiſcẽtijs ſuis anteq; veniret chꝛiltꝰ:illo q̃ttuoꝛ linee:quibꝰ vas illud cõnectebat᷑:⁊ĩ adueniente:donatis ſibi peccatis:mũdeę fa/ noie patris⁊ ilij ⁊ ſpũſſancti: credẽtes inno ctę ſunt. Vñ iã poſt remiſſionẽ peccatoꝝq/ꝰ uant᷑: vt ꝑtineant ad ſocietatem cõmunio⸗ re nõ recipiant᷑ in coꝛpus chꝛiſti qð eſt eccle/ nẽq; ſanctoꝝ? Quattuoꝛ ergo lineę quibus ſia dei:cuiꝰ ꝑſonã petrus geſtabat? Petrus vas illud ↄnectebat᷑: quattuoꝛ partes oꝛbis in multis locis atparet qð pſonam geſtet ec⸗ ⁊trina ſubmiſſio myſteriũ trinitatis oſten- deſie. Si petrus figurã geſtabat eccleſie: et dit. Quę res etiã duodenariũ numerũ apo ⸗%
Et quia ꝑ quattuoꝛ ꝑtes oꝛbis terre myſte⸗

————
—
—
——*— S 2———
—
—
— —
——
—
——
Bancti
mũdii qͥbꝰchꝛiſti euãgeliũ pᷣdicat᷑ ſigniſical⸗ ſe videt᷑. Qð tertia vice ſubmiſſum eſt vas illud:ſignificat myſteriũ trinitatis et ſacra⸗ mentũ baptiſmatis. Qð autẽ dictũ eſt pe⸗ tro: Aacta ⁊ mãduca: hoc ſignificatum eſt eene catholica omnes qui in chꝛiſtum
credũt pꝛius occiſura⁊ poſtmodũ mãduca⸗ tura: hoc eſt:occiſura eſſet infidelitatem: vt
inſereret fidem. Nemo em̃ poteſt in chꝛiſtuʒ
credere:niſi pus moꝛiat᷑ qð fuit:ᷣm illud qð
Col.ʒ, apoſtolꝰ ait· Moꝛtui em̃ eſtis:⁊ vita veſtra
abſcõdita eſt cum chꝛiſto ĩ deo. Quomodo em̃ qui ab hyreticis circũueniunt᷑ viui deud rant᷑ a moꝛtuis:ſic illi qadxpᷣm veniũt mo⸗ unt᷑ p̃teritis vt viuant futuris:periũt dia bolo vt chꝛiſto acqͥrant:moꝛiunt᷑ moꝛti:⁊ fg⸗ liciter vitę inſerunt᷑. Quõ rem vt etiõ in no ⸗ bis pietas diuina implere ⁊ confirmare di⸗ gnet᷑:aſſiduis oꝛationibꝰ ſuplicemus: Pꝛę⸗ ſtante domino noſtro ieſu chꝛiſto: qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat deus in ſecula ſeculoꝛũ: Amen.
Deeo quod ꝓpheta dicit in pſal Ps.. mo:CLõfitemini ↄño quoniã bonꝰ:
uoniã in ſeculũ miſericoꝛdia eiuſ: omelia XLV
Onfitemini dño fratres chariſſimi
c quoniã bonus eſt:quoniã in ſeculũ miſericoꝛdia eius. Remedia purgã⸗
di facinoꝛis ſpũſancto inſtruẽte addiſcimꝰ: nõ aliter veniã poſſe mereri:niſi noſtra faci⸗ noꝛa fuerimus deo iubẽte cõfeſſi. Quid ẽ celat peccatoꝛ qð deo teſte commiſit? Auid erubeſcit fateri: qm̃ peccatis nõ erubuit co⸗
inquinari. Diluat ergo cõfitendo qð peccã⸗
do infecerat:ſatiſfactione abluat qð delicto ruʒ maculis ſoꝛdidauerat. Sit cautioꝛ poſt
delictũ qͥ añ delictũ fuerat ſegnioꝛ:ſeqᷓt᷑ bo ⸗
nis actibꝰchꝛiſtũ: qui ĩ malis diabolũ ſeq̃⸗ bat᷑. Lõfitemini inquit dño qm̃ bonus eſt. Nõ vult vlciſci maliciã:qui cõfiteri peccata ꝑſuadet.Optat ſoluere ↄfitẽtes ne cõtuma/ ces punire cogat᷑.Quare admonitio dei fa⸗ ciat ſollicitum: ne ſeueritas faciat punituʒ. Peccatoꝝ em̃ nos moniti flagellari frequẽ⸗ ter nemo pꝛudẽs qͥ abnuat:nemo ſtultꝰq nõ intelligat. Ault em̃ deꝰ admoneri frequẽter q̃s putat eẽ coꝛrectos:vult tẽptationũ ſeue⸗ ritate coꝛrigere: qͥs ſua patiẽtia viderit deᷓ⸗ uatos: vult inqᷓ; hactenꝰ refoꝛmare peccato⸗
S
res:⁊ ad ſpem recuperandę ſalutis iðᷣos iaʒ moꝛtuos ſuſcitare. Saudet eniʒ deus ſi coꝛ⸗ rectos viderit quos emendat:Lętat᷑ cum et iuſtos mutatos inſpexerit qs flagellat.Ex- ultat ergo affectu ⁊ terroꝛem ⁊ minas ⁊ ver⸗ bera in peccatoꝛes miſſa ꝓficere ad pꝛauos coꝛrigendos:qᷓ; ad reos puniẽdos exoptat. Vult em̃ deꝰmiſereri cũctoꝝ:vult ignoſcere magis: vult ſe exhibere ꝓpitiuʒ:ſi quẽ mu⸗
tatis actibus viderit eſſe coꝛrectũ. Si dere· xi
liquerint inqͥt filij tui legem meã:⁊ in pꝛece ⸗ ptis meis non ambulauerint:ſi iuſtificatio⸗ nes meas ꝓphanauerint:viſitabo in virga facinoꝛa eoꝝ: ⁊ in flagellis delicta eoꝛũ:mi⸗ ſericoꝛdiã autẽ meã nõ diſpergã ab eis.hec ſunt remedia quibus conſulit deus: hec eſt medicina qua hominũ curant᷑ vulnera:hhis emendant᷑ vtilitatibus: vitia coꝛrigunt᷑:ho minũ malicia refrenat᷑. Pñficia hec lunt di⸗ nina nõ verbera: nec vt noceant diuinitus irrogant᷑: qᷓ ad hoc veniũt vt hominibꝰ pa ⸗
terna clementia cõſulant.iEgo inquit quos Z amo:arguo⁊ caſtigo. Et iterũ: Fili ne negle v
xeri diſciplinã dei:nec defeceris cũ ab eo coꝛ reptꝰ fueris. Quẽ em̃ diligit deꝰcoꝛripit:ſa ⸗ gellat autẽ omnẽ filiũ quem recipit. Igitur P ſi omnẽ ad hoc flagellat vt coꝛrigat: ad hot autẽ coꝛrigit vt patri: id eſt deo dignũ exhi⸗ beat: timeat qui nõ flagellat᷑ ne filius eẽ nõ poſſit. Timeat quẽ coꝛrigere deus nõ vulti ſeculo:quia eũ ſuplicio deſtinauit poſt ſecu lũ. Timeat qͥ adhuc in ſeculo gaudet ⁊lętat ne in eternũ contriſtet᷑ ⁊ ploꝛet. Timeat qui cũ iuſtis i ſeculo nõ dolet: ne cũ peccatoꝛibꝰ in ſuplicio ꝑenni iaceat. Sed ſi peccatoꝛes indt delictoꝛũ ſuoꝛũ verbera in ſeculo pal⸗ untur: cur non nunqᷓ; ⁊ ſancti viri pariter et eque cũ peccatoꝛibꝰ afflictant᷑: niſl quia ad emendationẽ peccatoꝛibꝰ:iuſtis ad ꝓbatio nem iuſticię ꝓficiũt? Vt em̃ peccatoꝛes hiã remedijſ coꝛrigunt᷑ a malis:ita iuſti hacten augent᷑i bonis. Illos em̃ emẽdat deꝰvt coꝛ rigat:hos vᷣoꝓbat vt augeat. Illos ergo à culpa reuocat: hos ſanctioꝛes ſibi reſeruat· Illic peccata coꝛrigunt᷑:hic merita virtutis augent᷑. Illic ergo recoꝛdatio penitens: hic pure mentis leticia. Saudẽs ille indulgen⸗ tiã diuinã exoptat:hic pᷣmia ꝓmiſſa iam co⸗ gitat. Ille piũ iudicẽ veniã poſtulat: hic iu⸗ ſtũ remuneratoꝛẽ expectat. Ille ſollicit?vt poſſit impetrare qð poſtulat: hic ſecurus qa põt qð meret᷑ accipe. Nam peccatoꝛes ſaltẽ
mo
uuinſ
dzt lol
tut rn
in leti bit.
n part
i
chiiſ

ugn e
vetnn⸗ enati — tieh muſn Smpui — tmu deteit
cſetonci
tül nilegn Mei nndiluntiu banzuemyh in fagellsdeu xmeinõ diheʒit quldus conilun a bominũ cumiſt
Momelia
emẽdatione deus cõterat:ne inueniat mali⸗
cia creſcẽte qð vindicet. Odit em̃ ſupliciũ:qͥ
antep̃ſtitit ne cõdemnet. Waudeat chꝛiſtia⸗ nus iaduerſis:qꝛ aut pꝛobat᷑ ſi iuſt?ẽ: aut ſi
peccatoꝛ eſt emẽdat᷑; Lõtriſtet᷑ ſane quẽ fla⸗
gella coꝛrigere diuina nõ poſſũt: timeat fu⸗
turũ ſupliciũ:qͥ pᷣſens iudicis ↄtẽpſit reme⸗ dium. Saudeat peccatoꝛſi cum iuſto in ſecu lo cõtriſtet: vt poſt ſeculũ cũ eodẽ remune⸗
iepobrs. ret᷑. Vos inqͥt dñs ploꝛabitis ⁊ plãgetis:ſe⸗
culum aũt gaudebit. Vos triſtes eritis: ſed triſticia vfa i leticiã veniet. Quis nõ bꝛeui
tpe cõtriſtari exoptet:vt in ernũ leticia ſem ⸗
piterna cũ chꝛiſto triũphet? Auis nõ bꝛeui tpe cõtriſtari et pᷣſentis tẽpis fletus penſare gaudio futuro deſideret? Exiguũ ſiquidem momẽtaneũ ⁊ bꝛeue ẽ: quicqͥd boni malive
ntnbusutor.o. in ſpculo ẽ. Tẽptatio quidẽ vos nõ apꝛehẽ⸗
arefena. Piiu den: net tnon d bocyenütnt ntia chſuln. xit
dat niſi hũana. Fidelis aũt deus qͥ nd patit᷑ vos ferre plus qᷓ; poteſtis: ð faciet cũ tẽpta ⸗ tione exitũ vt poſſitis tolerare. Sed tñ tri⸗ buit deꝰ ſecuritatẽ ad tempꝰ:fragilitati nfe
caſtgd u 1 indulgẽs. Sit miles chꝛiſti armatꝰ: ſit ſolli⸗
ni deinet deuci Quẽ c̃ diligtten
onnẽ flũcumman.ʒ. parte ſurrepat inimicꝰ. Sobꝛij ei inqͥt eſto
doc fagellu nc tytpamnt ilck
tquinõ fageliu
at quẽ conzer
aců ſupicodclm
tq adducinſeu
—
lirtn Stſnn
citus:ſit cautꝰ:ſit de deo ſolo ſecurus. Vigi let in pace cautioꝛ: qͥ in bello vigilarecõſue⸗ uit. Nõ ſit ſecuritate dimiſſus:ne aliqua ex
teet vigilate: qꝛ aduerſariꝰ veſter diabolus tanqᷓ; leo rugiẽs: aliquẽ deuoꝛare qugrẽs cir
cuit. Quãto hoſtis vigilat vt noceat:tanto
chꝛiſtianꝰvigiletvtyincat. Nũcd vigilãtibꝰ
obꝛipit inimicus? Mũquid ſollicitos circũ⸗
uenit hoſtis? Neq; em̃ tũc tantũ cauẽdus ẽ q bellum dei ſeruis indicit: in pace magis vigilandũ eſt nobis ⁊ exercẽdus anim ꝰꝛex⸗
ercẽda virtus mẽtis: intentio timoꝛe firmã⸗
da · Jacit em̃ hoſtis ſecuros: quos cupit eſſe captiuos. Facit inquã ſecuros:vt incautos
ſopitet: inermes oppꝛimat:vulneret eos qͥs
vigilare minime ꝑſpexerit. Si qͥs miles ſub
impatoꝛis ↄſpectu certamẽ cũ hoſte inierit:
quanta inſtãtia: quãtaq; virtute pugnabit vt placere illi cui militat poſſit? NMec ſtipen⸗ diũ ꝓmotionẽve poterit deſpicere: ſi ſupe⸗ rans hoſtẽ foꝛtiter vicerit.Erubeſcit ſiquidẽ deſpici:niſi ſupet hoſtẽ foꝛti victoꝛia. Vigi⸗ la chꝛiſtiane ſub oculis dei: vt pfecta victo/ ria coꝛoneris. Pugna ð cũ diabolo qͥ arma/
tus es chꝛiſto:qͥ te deſiderat munerare. CLõ
temne p̃ſẽtia: vt ꝑcipias futura. Tẽpoꝛalia ergo ſperne vt etna poſſis acciꝑe. Poſſide bis celũ:qð diabol⸗ poſſiderei potuit. ha ⸗
XLvI XLvVII
bebis em̃ padiſum:vñ inimicus excluſusẽ. Accipies ꝑternitatẽ quaʒ pᷣuaricatoꝛ hoſtis amiſit. Illũ ðᷓ ad terrã pfidia deiecit te ĩ cœlũ fides ipoſuit. Ille cõtẽnendo cgleſti virtute Puatus eſt:tu ſeruiendo angelica maieſtate ſuffultus eris. Illi eterna ſunt ſuplicia de⸗ ſtinata:tibi diuina ſunt pᷣmia pᷣparata. Ille ꝑidus cũ ꝑfidis interibit:tu ſanctificatẽcuʒ ſanctis regnabis: Et qͥ fueras tempoꝛalis 7 mẽdicuſ:ſis gterna gloꝛia decoꝛatꝰ:nec qͥcq; in ſeculo foꝛmidabis:qꝛ auctoꝛẽ foꝛmidinis diabolũ cũ ſeculo reſpuiſti:Amẽ.
Deremedijs peccatoꝛũ: Pome⸗ lis XLVMI
Emedia peccatoꝛũ fratres: medici A
r na elemoſyna.Elemoſyna em̃ a moꝛ Tobie4.
te liberat:⁊ nõ patit᷑ hoĩem ire in te⸗ nebꝛas. Pa trocinat᷑ in die iudicij homi: vt flãmas ꝑternas nõ timeat. Sicut iacobꝰ in
epiſtola ſua dicit: Supexaltat miſericoꝛdia Zacobi.⁊.
iudiciũ. Et iudiciũ ſine miſericoꝛdia illi qui non fecit miſericoꝛdiã. Sed talis debet eſſe ipſa miſchia fratres: ꝗᷓ ſuſcipiat᷑: nõ quę re ⸗ pellat. Quę peccata purget: nõ qug animã grauet. De bono:de iuſto laboꝛe: de ꝓpꝛia facultate: nõ de pauperũ egeſtate. Fratres nõ vult deus hoiem a miſcðᷣia ceſſare:nec li⸗ bẽter aſpicit deus quẽqᷓ; de fraudibꝰ dantẽ:
Sicut ſalomon ꝓpheta dicit: Honoꝛa dñm Pꝛouer.ʒ.
deum tuũ de tua ſubſtantia: ac de iuſtis la⸗ boꝛibꝰ tuis. De iuſtis laboꝛibus iuſſit dari: de iniuſtis vᷣo rapinis ꝓhibuit dari. Sed cũ iudicare cgperit deus: dicturi ſunt hi qui de fraudibꝰ viuũt:⁊ de ſpolijs miſeroꝝ eiemo⸗
ſynã faciũt: Dñe p̃cepta tua ſeruiamꝰ:⁊ i no Wattt·ꝛ.
mine tuo miſericoꝛdias fecimꝰ: paupes pa⸗ uimꝰ: nudos operuim?⁊ pegrinos hoſpitio recepimꝰ. Auibꝰ dicturꝰẽ deꝰ:Að dediſtis dicit':qð rapuiſtis nõ diciti. Quos pauiſtiſ memoꝛami: qjre nõ recoꝛdamini q;s necaſti? Quos operuiſtis gaudẽt:quos expoliaſtis
plangũt. Quos hoſpitio recepiſtis retine
tis:⁊ obliti eſtis quãtos de ſuis habitaculiſ expuliſtis. Ego miſericoꝛdiã fieri iuſſi: frau des ⁊ rapinas exerceri nõ mãdaui. Vnꝰre⸗ plet᷑ panibꝰ quẽ ð rapinis ſatiaſti:⁊ bñdicet dñs ñ te: ðᷣ eũ quẽ necaſti.Ille miſer necat? ingemuit:⁊ exaudiuit gemitũ eiꝰ qͥ vidit qð feceris ei. De malo acqͥris ⁊ gaudes:rapis ⁊ letaris:pauper rogat ⁊ cõtriſtaris: pꝛandi

Sancti
paras:et tales ad tuũ pꝛandũ vocas: qͥtibi vicẽ repẽdãt. Qꝛnas cõuiuiũ ne qͥd deſit: et cũ amicis tuis epularꝭ:⁊ añ ianuã tuã rogã⸗ tẽ pauperẽ nõ audis. Tu diuerſis bonis re⸗ pleris:⁊ egẽti nõ miſereris. AMultis epulis diſtẽtus:⁊ multo vino madidꝰ:pauperẽ ro⸗ gantẽ ↄtẽnis. Oblitꝰes dictũ ꝓphę dicẽtis:
Mꝛouer. ⁊1. Qui inqt auerterit aurẽ ſuã ab egeno:⁊ ip̃e
iuocabit dñm ⁊ nõ exaudiet eũ. Inclina au⸗ rẽ tuã:audi egẽtis vocẽ ⁊ fame pereũtis: vt ⁊tuã vocẽ deꝰ exaudiat tribulãtis. Da: de
dederit tibi deus. Ipe te diuitẽ fecit:iõ red⸗ de illi qð ſuũ eſt. Ipſe ſe dicit acciꝑe qðᷣ pau peribꝰ dat᷑: ſibi collatũ cõclamat: qð ĩ coꝛde paupis fuerit ſemiatũ. Sicut in euãgelio di
xucj·1s. cit: Facite vobis amicos de mãmona inid⸗
tatis: qͥ recipiãt vos in ęterna tabernacula. Ecce habes chꝛiſtiane gternũ tabernaculũ: ſi dederis pauꝑibus victũ. Si qͥd das:illuc trãſmitti:tibiĩ futuro repones nõ vñ carna⸗ liter ſatureris:ß̃ vnde ſpiritalit᷑ gloꝛieris:nõ yñ ventrẽ repleas: ðᷣ vñ flãmas extinguas:
Cobie.. qꝛ ſcriptũ eſt:Elemoſyna a moꝛte liberat:et
P nõ patit᷑ hoiem ireĩ tenebꝛas. Aiſericoꝛdia eſt frẽs ꝗᷓ irã dei auertit: ⁊peccata. dimittit: ignes futuroſ extinguit. Sit ſalomon dicit:
Ecẽieʒ. Sicut aq extinguit ignẽ: ſic elemoſyna reſi⸗
ſtit peccatis. Da ð egenti:cõfer nõ habenti: ſuccurre fame ꝑeunti. Crudele ẽ vt de qͥ ha⸗ bes:nõ des ei quẽ ſcis non habere. Bꝛaue ẽ vt de tua abundãtia nõ ſuſtẽtes egentis in · opiã. Ende ſꝑ flagellamur in frugibꝰ:qꝛ bñ egentibꝰ nõ facimꝰ. Reuera ſi cõſideres hõ vñ dãna: vñ ꝑicula vñ calũnię:niſi de ſterili tate nr̃a. Tu ñ das idigẽti qð potes: qð te ñ grauat: venit vna calũnia:⁊ ꝑdes qð nõ ha⸗ bes. Ventre pleno ambulas:⁊ vacuũ pau ⸗ peris ventrẽ nõ cõſideras. Pñ eſt tibi de bo nis dei:nihil indiges: honeſtis veſtib?ꝰ vte ris:⁊ nudũ ⁊ trementẽ frigoꝛe nõ veſtis. Si ribi dicat deꝰ: Teipᷣm ego feci:qð viuiſmeũ eſt:qð habes ego dedi:et ingratꝰes: aufero ᷓᷓ dedi:nego qð donaui: dimitto te quẽ feci et ſine me viue ſi potes? Plus tibi dedi: vt
haberes vnde pauꝑi dares. Paupi nõ dedi
ob hoc vt te pꝛobarẽ: nõ qꝛ ambobꝰ nõ ha⸗ bui vñ darẽ: ſed ꝑ pauperẽ volui te ꝓbare. Ego ſum qͥ diuitẽ ⁊ pauperẽ feci: p̃ꝛogatoꝛẽ te ↄſtitui ĩ bonis meis. Jac miſericoꝛdiã: qꝛ nihil pdes: ⁊ me qͥ tibi dedi nõ offendeſ. Da qͥd dubitas? Auia ſi dederis:ego plura da⸗ bo. Quid tibi ſoli vẽdicas: qð ambobꝰ de⸗ di? Quare tu ſolus comedis:qð ambobus
te hac nocte expoſcit᷑ a te aĩa tua:ea ꝗj cõge
Anguſtini creaui? Quaſi tuo laboꝛi hoc aſſignas: aut tuũ eſſe putas? Aufero auxiliũ meum:habe laboꝛẽ tuũ:aufero miſericoꝛdiã meã:et tunc aparebit miſeria tua. Ad hęc qͥd dicturꝰes K miſer? Ahiſer es qͥ miſeros nonvides:⁊ eris ſolꝰ. Beſtijs ⁊ pecoꝛibꝰ:animabꝰ:auibꝰ:ſer pentibꝰ: cõmunis ẽ cibus: ⁊ tu homi negas victũ? Sed credo: ne dando finias: nõ ꝛo gando deficias. Qui hec cõſideras: finẽ vi⸗ tę tuę nõ ↄſideras? Et ſi pecunia nõ finit᷑:vi ta tñ finit᷑: ⁊ qñ nõ ſperas ad te venit. Sicñ ↄſiderauit ille diues qͥ in abundãtia toꝛque bat᷑:⁊ qᷓſi inopia querebat᷑. Quid faciã inqͥt xun qꝛ nõ habeo vbi fructꝰ meos cõgregem? Et audiuit vocẽ dñi dicẽtis: Stulte:aĩa tua au feret᷑ a te hac nocte: que pᷣparaſti cuiꝰ erũt:
O vanitas huiꝰ diuitis: neſcit ſi viuat:⁊ de fructibꝰcogitat:nocte moꝛiturꝰfabꝛicare di⸗ ponit. Ecce audiſti et tu chꝛiſtiane qͥd time
as. Jac miſericoꝛdiã:AQuid dubitas? Nõte deſerit:qͥ te pᷣꝛogatoꝛẽ cõſtituit. pſiꝰeſt eĩ
voxiĩ euãgelio arguẽtis incredulos? dicẽti: Lõſiderate volatilia cœli qm̃ nõ ſeminãt ne/ wui⸗ q; metũt:quibꝰ nõ ſunt cellaria:⁊ pat veſter cgleſtis paſcit illa. Si quęcũq; habes tua eẽ dicis:ſi potes cõſtitue ꝓpter fures in domo tua vigiles: fode foueas: abſcõde diuitias: fac tibi loculos et arcas vbi reponas:ã dei volũtatem tene: habe:viue ſi potes? Ergo
fratres faciam ꝰmiſericoꝛdiã:paſcamꝰ eſuriẽ Wuij
tes:nudos opiamus:pegrinos hoſpitio re⸗ cipiamꝰ. Pene ð facientes nõ deficiamꝰ vt ðe⸗ tempoꝛe ſuo metamus vitam ęternã in ſecu la ſeculoꝛum: Amen.
—
tizö dol
im tza ſiza pon nẽr
de eo quod dñs ait in euãgelio:
cõd
Pomis cuiuidã diuitis vberes at/ u ců
tulit poſſeſſio fructus: et cogitauit apud ſe dicẽs: Quid faciã qm noh habeo quo colligã fruct?ꝰ meos ⁊ · Momelia XLVIM minis cuiuſdõ diuitis vberes at⸗ h tulit poſſeſſio fructꝰ⁊ cogitauit apð dbiñ ſe dicẽs: Quid faciq q̃ nõ habeod colligã fructꝰ meosEt dixit. hec faciã: e⸗ ſtruam apothecas meas ⁊ hoꝛrea: ⁊ maioꝛ gdificabo. Illuc cõgregabo fruct? meos: et dicã aic mee: habes multa bona repoſila: gaude ⁊ iocũdare. Dixit aũt illi deus: Stul⸗
gaſti cuiꝰerũt?O cꝙcitas auari frẽs dilectiſi mi:vna nox ei ſuꝑabat:⁊ de multoꝝ annoꝝ vita ſatagebat. Baudebat qꝛ multũ ſibins ſcendũ videbat:⁊ nõ ſciebat: qꝛ nibi ſecm
de ö dic

Momelia
tollebat: ſed hic oĩa dimittebat. Mox ei vitã fugabat ⁊ de craſtino cogitabat: qð in alijs ſpectabat:in ſe non ſperabat: vtiq; viderat
et ille moꝛientes:viderat poſſidentes:vide- rat neminẽ ſecũ tollere terrã. Quanti ſunt ⁊ mõ q̃ dicũt:tantũ habeo:tantũ facio:tantũ valeo. Quib?ꝰ rñdendũ ẽ: Stulte:hac nocte aia tua aufert᷑ a re: quę cõgregaſti cuiꝰ erũt⸗ Netat᷑ diues ſtult?: nocte moꝛiturꝰ. Quãtũ/ cũq; cupiditas radices ſuas vbiq; diſtẽtet: quãtũcũq; rapiat:neceſſe ẽ invna hoꝛa totũ
P dimittat. Sed dicturꝰ es: habeo filios qͥb? laboꝛẽ:habeo qͥbꝰꝓſpiciã:habeo qͥbuſcurã maximõ gerã. Quã curã geris filioꝝ:vt eos obꝛuas lachꝛymis miſeroꝛũ? Nõ eſt B filios amare: ß potiꝰ necare. Neſcis qꝛ arboꝛĩ fru⸗ ge dinoſcit᷑? Meſcis qꝛ qð in radice celat᷑: in ramis declarat:⁊ qð latet in folijs: eniteſcit
in pomo? Nolo te talẽ patrẽ ſentiãt filij tui: nolo ſic ꝓuideas vt magis iuideas. O quã/
ti pauꝑes naſcunt ⁊ poſtmodũ diuites effi⸗ ciunt᷑:quãti qͥbꝰ magna hęreditas dimittit᷑ ⁊poſtmodũ ad penuriã redigunt᷑.Si ð deiẽ
.. 6
*. e N „ 5 lanliaicigünin
ud nõ ſutccunrn pauperẽ facere:dei eſt ⁊ ditare. Curꝓuidus u ila. Si qugighn filioꝝ exiſti ur rapis:qͥ poſt te ne foꝛte ma tocöſtime gynimn neãt neſt c: 2 tibi ꝑpetuã p enã nutris:? filijs ſode ſouens:ün tuis doloꝛẽ dimitti Diẽ em̃ ſapiẽtiſimꝰſ a⸗ los(ars m lomon: Auicõgregat aliena:relinquit filijſ doloꝛẽ. Et rurſũ dicit᷑ ĩ pſalmis: Verũtñ in
imagine ꝑtranſit hõ:vane ↄturbat᷑: theſau⸗ — rizat ⁊ neſcit—— Quid theſau⸗ — rizas auare qð neſcis? uid auri argentiq;ʒ e—— delectaris:⁊ condis? Auid imagi⸗ oncnn nẽ regis ſculptã ſeruas ĩ ſolidis: et imaginẽ mn. cõditoꝛis in homibꝰ deteſtaris? Redde di⸗
6 die1n5 t. ctũ eſt cœſari qᷓ ſunt cęſaris:⁊ deo qj ſunt dei. 7. ma AMaioꝛes ni õ copijs oĩbꝰ abũdabant: qͥa deo decimaſdabãt:⁊ cęſari cenſũ reddebãt. Aõ aũt qꝛ diſceſſit deuotio dei:acceſſit in⸗ dictio fiſci. Noluimꝰpartiri cũ deo decimaſ: mõ aũt totũ tollit.hoc tollit fiſcus:qð non
nõ erogat᷑. Noli inqᷓt ſalomon parcere the⸗
bbie. 4 et quãtitate:ſẽ ſcriptũ eſt· Pꝛout habueris
kilit fac elemoſynã. Si exiguũ babueris: ex ipſo exiguo cõmunica eſuriẽti. Abſcõde ele moſynã in ſinu paupꝑis: et hec ꝓ te exoꝛabit ad dñm. Sed dixiſti:habeo quibꝰ dimittã: Pone qꝛ habebũt filij qͥbꝰdimitti: Tu nihil habebis:qꝛ nihil añ te miſiſti. De filijs curã geſſiſti:tibi aũt ñ ꝓfuiſti. Ecce pegrini pꝰte trãſierũt ⁊ iſti filij: ſine cauſa cucurriſti: cum
accipit chꝛiſtꝰ. hoc magis dat᷑ qð paupibuſ
. vi K ſauris tuis. Tribuẽdę ſũt elemoſyne ꝓmðõ
XLVIII XILIX
aplus dicat: Nihil intulimꝰ in hũc mundũ: Timotb.s. verũ nec auferre qͥd poſſumꝰ:qꝛ dñi eſt ᷑ra ⁊ plenitudo eiꝰ. Audis: Surſũ coꝛda:⁊ curas dicere:Habemꝰ ad dñm. Si aliqͥd illuc mi⸗ ſiſti:habes qð ibi ꝗᷓras. Si nihil miſiſti ſur⸗
ſum:nõ habes qð ibi ꝗ̃ras. In terravbi po ſuiſti:ibi qjre. Quia ſcriptũ ẽ: Abiẽ thelau· Wattt rus tuꝰ:ibiẽ ⁊coꝛ tuũ. Et deꝰ tibi audi quid
dicat. Quid? Vis fenerari:vis minus dare
et plus accipe: Ecce mihi da dicit dñs:ſEgo
accipio minꝰꝛet dabo plus. Quẽ qᷓris vnde
creſcat pecunia? hominẽ q̃riſ qui qñ accipit gaudet:qñ reddit plãgit. Vt accipiat pᷣcat᷑:
ne reddat calũniat᷑. Da quideʒ homi:⁊ noli reuertere faciẽ tuã ab eo qͥ mutuo petit: ſed
accipe quantũ dediſti:nã ⁊ bñficiũ ꝑdidiſti.
Et ſi hocißᷣm qð daturus es exigat᷑:foꝛte ad
manũ nõ habet vnde reddere poſſit:pertu⸗
liſti petentẽ: expecta nõ habentẽ. Noli cla⸗
mare ⁊ dicere: Nũquid fenꝰ qjro? Tantũ pe⸗
to quãtũ dedi:hoc recipiã. Nõ es mẽtitus:
verũ dicis: nõ es feneratoꝛ: et vis cui dedi⸗
ſti ᷓrat fneratoꝛẽ: vt tibi reddat. Sed ſi p⸗ pterea fnus nõ exigis ne te feneratoꝛẽ iudi cet deꝰ:pᷣmis:ſuffocas:exigis:ſi tantũ exigt quãtũ dediſti:ſuffocãdo tñ et ĩ anguſtijs re⸗ tinendo: beneſiciũ nõ p̃ſtitiſti: ſed maioꝛes anguſtias intuliſti. Sed foꝛte dicis: habet vnde reddere poſſit:habet poſſeſſionẽ:ven dat.habet domũ: vendat. habet familiã: vendat.Frater tuꝰ qñ a te petijt:ideo petijt ne vẽderet:ꝓpterea nõ faciat: qꝛ ſubueniſti ne fieret. hoc vult deꝰ:hoc iubet deꝰ. Sed ſi auarꝰ es:mõ audi qͥd ipſe dñs i euãgelio di cat: Stulte: hac nocte expoſcit᷑ aĩa tua a te: Luq.1ꝛ. eaꝗᷓ p̃paraſti cuiꝰ erũte Sic eſt oĩs qͥ ſibi the ſauriʒat:⁊ nõ eſt in deũ diues:Amẽ. De eo qð Aplus dicit:Legatione ⁊Con.ð. fungimur ꝓ chꝛiſto: Pome. X.X Poſtolũ audiuimꝰ nobis dicentẽ: a Eegatiõe fungimur pꝛo chꝛiſto: ex · Abi. ʒ. hoꝛtãs recõciliari deo. Mõ exhoꝛta⸗ ret᷑ vt reconciliaremur:niſi inimici fuiſſemꝰ. Ergo erat totꝰ mũdꝰ inimicꝰ ſaluatoꝛi:ami⸗ cus captiuatoꝛi.Ihoc eſt inimicꝰ deo: amicꝰ diabolo.Et totũ genꝰ hũanũ tanqᷓ; illa mu/ Luc.i. lier:curuatũ erat ad terrã. Jã intelligẽs qui
dã inimicos iſtos:clamat adiſus eos⁊ dicit
deo:Luruauerũt animã meã. Diabolꝰ⁊ an Mõ·6.
geli eius aias hoim curuauerũt ad tras:idẽ Vr pꝛone in ea qj tẽpoꝛalia ſunt ⁊ terrena:ſu⸗ perna no ꝗrerent. Nãytiq; hoc dicit dñs de
8 2

diſ.ʒg. audite
SBancti
muliere iſta: qꝛ alligauit eã ſathanas. Ecce decẽ ⁊ octo annis:etiaʒ opoꝛtebat eã ſolui a vinculo ĩ die ſabbati. Calũnia bant᷑ aũt eri⸗ genti:qͥ niſi curuiQuãdoquidẽ ⁊ ip̃a ꝗᷓ de⸗ pᷣceperat nõ intelligẽtes:treno coꝛde intue⸗ bant᷑. Sacramẽtũ em̃ baptiſmi carnalit cele bꝛabãt:ſpiritalit ñ videbãt. Audite chariſſi⸗ mi mẽbꝛa xp̃i et mr̃is catholicę filij: qð dico cõpetẽtibꝰ⁊ fidelibꝰaudiãt pgnitẽteſ: qð di⸗ co fidelibꝰ:dico⁊ cõpetẽtibꝰ ⁊ pgnitẽtibꝰ:au diãt cathecumini:audiant oẽs:oẽs timeãt:
nemo ↄtẽnat. Sit mihi in ↄſolationẽ veſter
auditꝰ: ne ſit vobis i teſtimoniũ doloꝛ meꝰ. Cõpetentibꝰ dico: Foꝛnicari vobis nõ lice⸗ hit. Sufficiãtvobiſ vxoꝛes:aut nec vxoꝛes: Cõcubinas vobis hr̃e nõ licet. Andiat deꝰſi vos ſurdi eſtis: audiãt angeli eiꝰ ſi vos ↄtẽ ⸗ nitis: Lõcubinas vobis hr̃e nõ licet. Si au⸗ diãt cõpetetẽs qð dico fidelibꝰ: nõ habetis vxoꝛes: nõ licet vobis hr̃e cõcubinas:qs po
ſtea ducat vxoꝛes: quãtomagj dãnatio vo⸗
N
bis erit ſi hre volleritis ⁊ cõcubinas et vxo⸗ res dimittati.inõ vob licet hr̃e vxoꝛes: q̃rũ poꝛes maritiviuũt: Nec vob femię hr̃eviroſ k q̃ꝝ pᷣoꝛes vxoꝛes viuũt. Adulterina ſt iſta cõiugia:nõ iure foꝛi:ßᷣ iure cęli. Nec eã fmi⸗ nã ꝗᷓ ꝑ repudiũ diſceſſit a marito:licet vobiſ
ducere viuo marito. Soliꝰ foꝛnicatiõis cau/
ſa licet vxoꝛẽ adulterã dimittere: ſed illa vi⸗ uẽte nõ licet alteram ducere. Et vos feminę nec illos viros a qͥbus ꝑ repudiũ diſceſſerũt vxoꝛes:eaꝝ maritos hr̃e cõcedit᷑. Mõ licet: adulteria ſunt nõ cõiugia. Lõtẽnit᷑ auguſti⸗
P nus:timeat᷑ vel chꝛiſt? Molite imitari turbã
maloꝝ inſideliũ filij mei: nolite ſeqͥ vias la⸗ tas:qᷓꝝ ſinis ad interitũ ducit. Qui baptiʒa tus fuerit aut ↄtinẽtiã deo voueat:aut pma neat cũ vxoꝛe ſua:aut ſi nõ habet ducat vxo rẽ. Audite me fideles: id ẽ baptiʒati: Qua ⸗ re moꝛiemi iaʒ renati? cAñ baptiʒati ꝑ vias toꝛtuoſas ⁊ lubꝛicas ⁊ ĩimundas itis: neſcit? qꝛ piti? Filij mei ⁊ fratres chariſſimi credite: Mõ ð vultis credere? uid vobis facio qͥ fi⸗ deles eſtis:et audiſtis me? Si foꝛte ralia cõ⸗ miſiſtis:nolite addere:⁊ vt vobis deꝰ igno⸗ ſcat oꝛate. Si nõ potuiſtis hr̃e vel noluiſtis pudicitiã cõiugalẽ ſeu cõtinẽtiã:⁊ deuiaſtis
a ꝓpoſito vel vinculo cõiugali vel deuoti⸗
Depe. diſ⸗ vagite.
one cõtinentię:ſit in vobis doloꝛ ⁊ hũilitas pgnitẽtię. Aptius dico:nemo dicat nõ intel⸗ lexi. Qui poſt vxoꝛes vfas vos illicito cõcu bitu maculaſtis:ſi pter vxoꝛes vf̃as cũ aliq cõcubuiſtis: Agite pgnitẽtiã q̃lis agit᷑ in ec/
. 1
Auguſtini cleſla: vt oꝛet pꝛo vobis eccleſia. Nemoſſ⸗ bi dicat: occulte ago:apud deuz agoꝛ nouit
deus qui mihi ignoſcit:qꝛ in coꝛde ago. Er⸗ go ſine cauſa dictũ eſt:Quę ſolueritis in tta
oluta erũt in celo? Ergo ſine cauſa ſunt cla⸗
ues datę eccleſie dei? Fruſtramꝰ euangeliũ dei: fruſtramꝰ verba chꝛiſti? Pꝛomittimus vobis quod ille negat? Monne vos decipi
mus? Job dicit: Si erubui in conſpectu pli ʒob
cõfiteri peccata mea: Talis iuſtus theſauri diuini obꝛiʒi: tali camino ꝓbatus iſta dic̃: et reſiſtit mihi filiꝰ peſtilẽtię:et erubeſcit ge⸗ nu figere ſub bñdictiõe dei: qð non erubuit impatoꝛ:erubeſcit nec ſenatoꝛ:ſed tĩ curia lis? Supꝑba ceruix:mens toꝛtuoſa: foꝛtaſſis
imo qð nõ dubitat᷑: ꝓpterea deus voluit yt Connn theodoſiꝰ impatoꝛ ageret pgnitẽtiã publicã ahn
in cõſpectu pli: maxime qꝛ peccatũ eiꝰcela· ri nõ potuit: ⁊ erubeſcit ſenatoꝛ: qð nõ eru⸗ buit imꝑatoꝛ? Erubeſcit nec ſenatoꝛ ð̃ tñcu rialis:qð nõ erubuit imꝑatoꝛ: Erubeſcit ple beiꝰſiue negociatoꝛ qð nõ erubuit impatoꝛ: AQusę iſta ſupbia eſt⸗ Mõne ſufficeret gehen
ne: etiã ſi adulteriũ nulluʒ eſſet: Poſtremo I
fratres mei: audiũt me viri: audiũt me femi nę:quid ad me iraſcimi? Ahihi vtinã facia
tis qð ſcriptũ eſt: Jraſcimini ⁊ nolite pecca ꝓõ⸗
re · Timere debeo ne cõtingat mihi qð cõti⸗ git apło paulo?Qð mõ cũ legeret᷑ ſi intenti
fuiſtis lectioni audiſtis: Ergo inimicꝰ factꝰ vᷣal
ſum vobis verũ pᷣdicans.ſEt ſi ita eſt:Fiat. Si neceſſe eſt vt inimicꝰ ſim vobis: melius q; iuſticie. Lõmendo vos cuſtodiẽdos etiã vxoꝛibꝰvfis: Filię meę ſunt: ſicut ⁊ vos filij mei eſtis. Audiãt me: Zelẽt᷑ viros ſuos: nõ ſibi ſeruẽt vanam gloꝛiã:qꝛ ſolent a maritis
impudicis matronę laudari:qꝛ impudicitiã
viroꝝ ſuoꝝ ęquo aio ferunt. Non talẽ pati⸗ entiã habeãt chꝛiſtianę mulieres:ꝓꝛlus ʒe ⸗ lent᷑ viros ſuos:nõ ꝓpter carnẽ ſuã:bꝓpter aias illoꝝ. Dino ego moneo: ego pꝛecipio: ego iubeo:ep̃us iubet:xpᷣs in me iubet. o uit ille in cuius ↄſpectu ardet coꝛ meũ. Ego iubeo:nolite viros veſtros ꝑmittere foꝛnicã ni. Interpellate ↄtra illos eccleſiã. IMõ dico iudices publicos: nõ ꝓconſulẽ: nõ vicariũ: non comitẽ:nõ impatoꝛẽ:ſed deum patrẽ et chꝛiſtũ ⁊ ſpm̃ſanctũ. In cꝙterl omibꝰ ancille eſtote viroꝝ vfoꝝ ſpditę ad obſequiũ. Nul la ſit ĩ vobis ꝓteruitas:nulla ſuꝑbia:nd co⸗ tumelioſa ceruix: non aliqua inobedienti: pꝛoꝛſus tanq; ancille ſeruite. Sed vbl vẽtů fuerit ad illud negociũ vbi vos apoltolus
—,——
* 0*
Watht
hö6 esc
is
vtfi tdii hot eell
(at: plt illa yis ſou uf info ſlu lum imit Iut
iläd c⸗ dba Pol hak uh anit

en 7 xquauit dicẽs· Vxoꝛi vir debitũ reddat:ſilr ci gni vxoꝛ viro· Vxot nõ haber poteſtatẽ coꝛpo u tn ris ſui:ß vir. Quid te extollis? Audi qð ſe⸗ i, oſne quit᷑: Silr ⁊ vir nõ habet coꝛpis ſui poteſta/ de Fuſnne tẽ:ßᷣ mulier. Vbi ad ventũ fuerit:clamate Megu: Bonnet te ſua: Ferto femia:ferto ancilla:noli litiga⸗ aSienduimn re:noli õdicere. Lõtẽpr auri tui: dilecto eſt amen Tais viri tui. Si villã tuã ꝓ neceſſitate ſua vẽdat hlcamino vbn ꝗ̃eſt ⁊ tua:nõ em̃ põt eſſe eiꝰj nõ ſit tua:ſiẽ 1l pehlttu charitas in te ꝗᷓ debet eſſe in vxoꝛe:ferto pa bůdicnòeder tiẽter:⁊ſi dubitat:tu offer: ↄtẽne oĩa Ppter etnerſe moteviritui. ʒ caſtũ opta: ꝓcaſtitateli autmenn kia. Patiẽter pereat villa tua:nõ ala iius btipyr— re patiẽte ꝑeat. jõ dico yiris yt in hac cau⸗ ien eeeeeeeeeee nrmegpuit vt ferat adulterũ virũ?O iuſticia. Quare rò tenbeſctſenmʒpi dñi go te? AQuare?Auia ego ſũ vir. Vir es:ĩ foꝛ Emdelctueſuu 4s.b. titudine tua ꝓbemus:qʒ vir es. Vir es:vin⸗ amp eelibidinẽ. uð vir:quo vxoꝛẽ foꝛtioꝛ? Tu vgnn gpt.. es caput mulieris vir: verũ ẽ.Si caputẽ du pouc Böneh cat: vxoꝛ ſequat᷑. Sed vbi recta ẽ domꝰca⸗ n put mulieris vir. Si caput es duc:ſequatur udiũt me vn uin illa caput ſuũ. Sʒ vide qͥ eas. Moli ire q nõ ne aſcmi⸗ Phin visvt ſequat᷑:noli ire qͥ times pediſſcqᷓ ne in dc Jun oucẽ ſequat adulterhꝛmulc ruatis:necũ debeo ne ctnzum tu facis: doceas qð facis. Dolet tibi aia: ſi oOönöc in foueaz adulterij ſkruatiſ. Dolet tibiſitu oniaudiis: Eu——— nõ vis— time ſlcnh utnoliruere- Rolite aüt pudiciſſime fewie verů hůcun v mitari ipudicos viros vfos. Abſit a vobis: Anbne 2ut vobiſch viut: aut ſolipeant. Inpudi
vꝛ flenekrin 3
kuinelchm⸗ vnungoig onnmlnune⸗ or guoi wu wictninun olwhhen
Swrpen
wrbun nei
1*
0 marito nõ vebet mulier pudicitiã: ð deo illã debet:chꝛiſto illã debet. Non ꝓpter ilũ
faciat qͥ non meret᷑:ſed ꝓpter chꝛiſtũ faciat.
D Parcũ ſuum attendat:tabulas ſuas legat. Poſtremo qð libet ſentiat. Qui foꝛte indi- gnat:qꝛ talia diſputo:ſcio nãq; qui ſapiunt
n uer.o. amãt inde me: qꝛ nõ ſine cã ſcriptũ ẽ: Koꝛri⸗
pe ſapientẽx amabit te: coꝛripe inſipientẽ⁊ adijciet odiſſete. Mõ dixit icipiet ß adijciet:
qꝛiã oderat. Ego ſcio qꝛ ſapiẽtes amãt me:
in ßa cõione ſe cohibẽt qͥ ſciũt qꝛ noui pec⸗ cata iᷣoꝝ:ne de cãcellis ꝓijciãt᷑. Quoꝝ aũt neſcio:hos coꝛã deo cõuenio. Agãt etiã ipſi penitentiã ſuã: ⁊ deinceps ab imũdicia ab⸗ ſtineãt foꝛnicationũ ſuaꝝ. Penitẽtibꝰ dico: Quid eſt quod agitis? Scitote nihil agitiſ. Auid ꝓdeſt qꝛ hũiliami:ſi nõ mutami?Ca thecuminis dico: Exardeſcite voluntatead pcipiendã gratiã. Sʒ eligite vobis in ecclia
dei quos imitemini. Quid eſt qs dico:ſi nð inueneritis? Ergo i plo dei nõ eſt quẽ inue/ niatis? Per tot annos:tot homines ſine cã baptiʒauimꝰ:ſi nõ ibi ſůt qͥſ eruẽt qð accepe rũt:qui cuſtodiãt qð audierũt. Abſit hoc a me vt credã. Ahelius eſſet non vobis eſſem epᷣus:ſi hoc ita eſt. Sed ſpero eſſe:credo eẽ. Inde eſt aũt miſera cõditio mea:qʒ plerũq; cogoꝛ adulteros noſſe: caſtos noſſe nd poſ⸗ ſum. In occulto eſt vnde gaudeã: in publi⸗
co eſt vnde toꝛquear.Ergo deſiderate gr̃am
dei:⁊eligite quos imitemini:cũ quibꝰviua tis:cũ qͥbus colloquia dulcia charitatis ha/
beatis. Nolite admittere ſuſurratiões ma⸗ las. Loꝛrũpunt moꝛes bonos colloquia ma i.Corſ⸗. la. Viuite ſicut ſpicę int ʒiʒania: Jerte tri⸗
bulatiões huius ſeculi: ſicut granã in area. Veniet ventilatoꝛ:nemo ſit paſſim ĩ hocſe⸗ culo ſeparatoꝛ: Amen.
Devtilitate ac neceſſitate penitẽ⸗ tie: Homelia. Vã ſit vtilis et neceſſaria pęnitẽtie ⁊
dq medicina: facillime homies intelli- Ea.x.
Zunt:qͥ ſehomines eſſe meminerũt. Scriptũ eſt em̃: Deus ſupbis reſiſtit: hũili⸗ Facobi.4.
bus aũt dat gratiã. Et dñs in euãgelio diẽ: Qm̃ qui ſe exaltat hũiliabit᷑:⁊ qui ſe hůiliat Luc.is. exaltabit: ahagiſq; iuſtificatꝰ deſcẽdit de tẽ
pio publicanꝰ ille peccatoꝝ cõfeſſiõe ſollici⸗ tus qᷓ; phariſeus meritoꝛũ enumeratione ſe⸗
curus:qᷓ;uis etiam gratias egit deo dicens: Bratias ago tibi de:qꝛ non ſum ſicut cxteri
homies:iniuſti:adulteri: raptoꝛes: quomõ publicanꝰ iſte. Jeiuno bis in ſabbato: de⸗ cimas do oim qᷓ poſſideo. Et tñ ille ei pꝛela⸗ tus eſt qui de lõginquo ſtabat: neq; oculos
audebat ad clũ leuare: pcutiebat pectus ſuũ dicẽs: Deus ꝓpitiꝰeſto mihi petdꝛi.ð
em̃ ille phariſeus tã ſua ſanitate qᷓ; moꝛboꝝ alienoꝝ cõparatõe gaudebat. Vtiliꝰaũt ilii
erat:qm̃ ad medicũ venerat:vt de qͥbꝰegro⸗
tabat cõfitendo mõſtraret qᷓ; diſſimularet ð
vulneribꝰ ſuig:⁊ de cicatricibꝰ alienis aude⸗ ret gloꝛiari. Nõ ergo mirũ ſi publican?ma
gis curatꝰabſceſſit: quẽ non puduit oſtẽde⸗ re qui doleat. In rebus quipe viſibilib? vt
excelſa quiſq; cõtingat: in excelſuʒ erigitur.
Deus aũt cũ omniũ ſit excellẽtiſſimꝰ: nõ ela
tione ſed hũilitate cõtingit᷑. Vnde ꝑ ꝓphe ⸗
tã dici᷑: Wꝛope eſt dñs his qͥ attriuerũt coꝛ. Põ.ʒz. Et iterũ: Excelſus eſt dñs ⁊ hũilia reſpicit:⁊ P.n7. excelſa a longe coðſcit. Excelſa ipᷣa poſuit ꝓ

—————. ———————.
——
————
— —. ——— mmn
——
— 3—————— ———————=— 2—— 12— 1.
——— ——
Bancti
ſupbiſ. Illa Freſpicit vt attollat:iſta cotſcit
vt de
excell
de ꝓximo attẽdere:i pᷣdixit. Solꝰ em̃ deꝰ arrogãs n
cũq; ſe pᷣdicatione laudauerit.
tret᷑ ab oculis dei aſcõdi quã Deꝰem̃ excelſa cognoſcit. ↄiunctã putet:excelſa em̃ al
P Auiſqͥs itaq; pꝑnitẽtię recu Ca ⁊ deo ꝓpinqua leuare ad deũ:
Qui ante illum ſe ꝓijcit:a aduerſus illũ ſe erigi ſoliditas magnitudini flationis:qui foꝛis tume Pẽõ·ðʒ · Qui eligit abijci in dom habitare in tabernaculis peccato lum deus inhabitare:vt inhabitet in atrijs eius:et nihil ſibi aſſumentẽ:ille in ſedẽ bea⸗ titudinis aſſumit. Vnde in pſalmis ſuauiſ⸗
Zbi.ð. ſime ⁊ veriſſime canit: Peatus vir cuius eſt ſuſceptio abſ te dñe. NMe p
miliat ſemꝑ iacere:cũ dictũ ſi
ne opineris eius exa
num ꝑ ſublimitates
re non cogitat ·
bmat ⁊ deijciat. Kũ em̃ ait qð a longe a cognoſcit:ſatis eum oſtẽdit humilia pſuz tñ deũ excelſũ eſſe on eſt:quãta⸗ Nõ ðſe arbi⸗ tacũq; ſuꝑbia. Nec ſe rurſus deo onge cognoſcit. ſat humilitatẽ: Aliud eſt eĩ ſe aliud eſt ſe leuare cõtra deũ. b illo erigit᷑. Qui t:ab illo pꝛoijcit᷑. Alia ẽ Sꝛ alia ẽ inanitas in⸗ ſcit:intus tabeſcit. o domini magis qᷓ;
xꝛeligit il
tes eũ qui ſe hu⸗ t exaltabit᷑: Et ltationẽ ĩ oculis homi⸗ fieri coꝛpoꝛales: Cũ em̃ vixiſſet: Peatꝰvir cuius eſt ſuſceptio abs te dñe: cõſequẽter cõnexuit ⁊ oſtẽdit eiuſdem ſuſceptionis celſitudinẽ ſpiritaleʒ. Aſcẽſus inqᷓt in coꝛde eius diſpoſuit in conualle plo rationis in locũ quẽ diſpoſuit. Abi ðᷓ diſpo ſuit aſcenſus? In coꝛde: in conualle ſcʒ ple⸗ rationis: hoc eſt qui ſe humiliat exaltabit᷑.
Sicut em̃ aſcenſus exaltationẽ indicat: ita
valles humilitatẽ: et cõualles ploꝛationes. Sicut enim comes penitentię doloꝛ eſt: ita lachꝛyme teſtes doloꝛis. Optime autem ſe⸗ quit᷑ ⁊ dicit: Eteniʒ benedictionẽ dabit qui legem dedit. Ad hoc enim lex data eſt:vt ſu perbo infirmitatẽ ſuaʒ notam faceret:infir · mo prnitentiã ſuaderet. Ad hoc etiã lex da ta ẽ: vt vulnera oſtẽderet peccatoꝛũ:ᷓ gra⸗ tie benedictiõe ſanaret. Ad hoc em̃ lex data Bo ·. eſt: vt diceremus in cõualle ploꝛatiõis. Vi⸗ deo aliõ legem in membꝛis meis repugnan ⸗ tem legi mentis meę: et captiuantem me in lege peccati quę eſt in membꝛis meis:Et cũ ipſo ploꝛatu clamaremꝰ: Inflix ego homo quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huius?
Et ſuccurreret nobis exaudiẽtre illo qui eri⸗ C git eliſos: ſoluit cõpeditos: illumiat cęcos:
gratia dei ꝑ ieſum chꝛiſtuʒ dominũ noſtrũ. Tres ſunt autem actiones pęnitẽtie: quas
mecũ vfa eruditio recognoſcit. Sůt eĩ vſi/ ꝓnn tatęĩi ecclia:⁊ diligent atrẽdẽtibꝰnotę. Vna iõ bici eſt quę nouũ homineʒ ꝑ baptiſmũ parturit donec ſalutare omniũ pteriroꝛum flat ablu⸗ tio peccãtoꝛũ: vt tanq; puero nato doloꝛes tranſeant quibꝰviſcera vꝛgebant᷑ ad partũ:
⁊ triſticiam leticia conſequat᷑. Omnis enim echin
„
qui iam arbiter voluntatis ſuę cõſtitutus ẽ: Toñn cum accedit ad ſacramenta fideliũ:niſi eum prniteat vitę veteris:nouam non poteſt in⸗ choare. Ab hac pgnitentia cũ baptiʒant᷑ lo ⸗ li paruuli ſunt immunes. Nõdum enim vti poſſunt libero arbitrio: quibꝰ tamẽ ad con⸗ ſecrationem remiſſionẽq; oꝛiginalis peccati pꝛodeſt eoꝛũ fides a quibꝰofferunt:vt quaſ⸗ cunq; maculas delictoꝛũ per alios ex dbus nati ſunt contraxerũt:alioꝛũ etiam interro⸗ gationeac reſponſione purgent. Eeriſſime
quige in pſalmis plãgit: Eece em̃ in inqͥta/ẽjn
tibus conceptus ſum:et in peccatis peperit memater mea. Item ſcriptum eſt: Mon eſſe Jobi mundũ in conſpectu dei nec infantẽ cuiꝰeſt vita diei vnius ſuꝑ terrã. Exceptis ergo ta⸗ libus de quoꝛum oꝛdine ac merito in futura illa quę pꝛomittit ſoꝛte ſanctoꝛũ velle am⸗ plius quęrere:hominũ modum excedit: pie tamẽ creditur eis pꝛodeſſe ad ſpiritalẽ ſalu tem:quod eccleſiaſticę auctoꝛitatis per totů oꝛbem terrarũ tam firmo roboꝛe cuſtoditur: cęteroꝛũ hominũ nullus tranſit ad chꝛiſtuʒ: vt incipiat eſſe quod nõ erat:niſi eum pl⸗ teat fuiſſe qð erat. hec pꝛima ppnitẽtia hie⸗ cipitur iudeis: dicente apoſtoiopetro: Pr nitentiã agite:⁊ baptiʒet᷑ vnuſquiſq; velir in nomine domini noſtri ieſu chꝛiſti. Talis ab ipſo domino imperabat᷑ cũ diceret: Py/ vu⸗ nitentiã agite:appꝛopinquabit em̃ regnů c; loꝛum. Dehac etiam iohannes baptiſta ple nus ſpirituſanctu:pꝛęcurſoꝛ et ᷣparatoꝛ vit domini ita dicir: Weneratio viperarũ: quis wn oſtendit vobis fugere a ventura ira? acite 5 ergo fructus dignos pgnitẽtię. Altera velò depei pgnitentia eſt: cuiꝰ actio per totã iſtam yils un 3ᷓ in carne moꝛtali degimꝰ: ꝑpetua ſuplicz⸗ tionis hůilitate ſubeũda eſt. Pꝛimo q vilã gternam: incoꝛruptilẽ: ĩmoꝛtalemq; nullus deſiderat: niſi eum vitę huiꝰ tẽpoꝛalis: c&⸗ ruptibilis moꝛtaliſq; ppniteat. Nõ enimſie quiſq; i vitã nouã ꝑ ſanctificatiõʒ baptiſui naſcit: vt quẽadmodũ deponit ibi oĩa hec⸗ cata p̃terita: ita etiã ſtatim moꝛtalitatẽ ib0 camis coꝛruptionẽq; deponat.ið ſitan cſt:reſtat yt ilud qð ſcriptũ eſt:qð etiã qſ
Wi ta lin⸗ tit
6
t. v uloi i vi ſe hat 0 qu log de. he ſun ſ li: S hui pal na hal ap mu ing iun vtn tene Enis
vita v tus ſuci cahj dict adh iuſti birer itr

—,—
Ses.. ile ſentit: adhuc dũ ihacvita ẽ: coꝛpꝰqð coꝛ⸗ dizn rũpit aggrauat aiaʒ:⁊ depᷣmit trena inhabi tatio ſenſũ młlta cogitantẽ:qð tůc ĩ illa bea
tate verſemur: pgnitere tñ nos debere huiꝰ
Sn ſumus in coꝛꝑe ꝑegrinamur a dño. Per fidẽ
acihr em̃ ambulam?:nõ ꝑ ſpeciẽ. Quis ð feſtinat atq; optat ad patriã remeare: ⁊ illã ꝑ ſpeciẽ h̃eſt facie ad faciẽ ↄtemplari: niſi quẽ ꝑegri⸗
— nitentis etiã vox illa miſerabilis erumpit et . n9. ſonat:Heu me:quia pegrinatio mea longin qua facta eſt. Et ne putes nõdum fidelẽ iſta loqui:vide qð ſequit᷑: Inhabitaui in taber naculis cedar. Cũ his qͥ oderũt pacẽ erã pa⸗ cificus cũ loquerer eis impugnabãt me val⸗ de. Mõ ſolũ hominis fidelis:ſed etiã euãge ⸗ liſte firmiſſimi:⁊ martyꝛis foꝛtiſſimi hecðᷣba ſunt. Nam inde eſt etiã illud eiuſdẽ apoſto ⸗ li: Scimus enim qꝛ ⁊ ſi terrena noſtra dom? huius habitationis diſſoluat᷑: ędificationẽ habemus ex deo domũ nõ manufactã ęter⸗ nam in celis. Etenim in hoc ingemiſcimus: habitaculũ noſtx: qð de cęlo eſt ſuperindui cupientes: ſi tamẽ induti non nudi inuenia mur. Etenim qui ſumus in hac habitatione ingemiſcimus grauati: in quo nolumꝰ ſpo⸗ liari ſed ſuperueſtiri: vt abſoꝛbeat᷑ moꝛtale a vita. Quid ergo cupimus: niſi ita nõ eſſe vt nũc ſumꝰ Et qͥd ingemiſcim?ꝰ: niſi peni⸗ tendo:quia ita ſumus? Sed deo non ita eri⸗ mus: niſi terrena domo reſoluta:cęleſtẽ ha⸗ bitationẽ ⁊ in animo ⁊ coꝛpoꝛe totius homi E nis imutatione ſoꝛtiamur. Quapꝛopter et Ca.ʒ. ſanctus iob non ait eſſe temptationẽ in hac ndn vita:ſed hanc ipſam vitam temptationẽ di n pnbcFob.7. xit eſſe: ita loquẽs. Nũquid nõ tẽptatio eſt n vita hũana ſupꝑ terrã? Quo in loco etiã my ⸗ ſteriũ lapſi homis mirabiliter tetigit dicẽs: Tanq; ſeruus fugiens dñm ſuũ ⁊conſecutꝰ eſt vmbꝛã. Non em̃ heęc vita dicenda eſt po ⸗ „ tius qᷓ; vmhꝛa vitę. Mec imerito fugitiuus Beñ.z. adam poſt offenſionẽ peccati abſcondit ſe a facie dñi:tectus folijs arboꝛũ: quibus opa ⸗ cant᷑ vmbꝛacula: tanqᷓ; fugiens dñim ſuũ:ſiẽ dictũ eſt:⁊ cõſecutus vmbꝛã · Quę vniuerſa ad hpc dicta ſunt: ne quis ꝑ baptiſmũ qᷓ;uis iuſtificatꝰ ſit a pᷣoꝛibus peccatis: tamẽ ſuꝑ⸗ bire audeat etiaʒ ſi nihil cõmittat: vnde ab altaris cõmunione ſeparet᷑; quaſi iõ deple⸗
bomini no vrnsp
xron·. titudine: qꝛ nõ erit cũ abſoꝛbebit᷑ moꝛs ĩ vi ⸗ ctoꝛia:qͥs dubitet in quacũq; tẽpoꝛali fglici⸗
vitę:vt ad illã incoꝛtuptionẽ tota auiditate or.ʒ. curramꝰ Inde ẽ em̃ að etiã apls ait:diu
nationis ſuę pęnituerit? Ex quo doloꝛe pg ⸗
na ſecuritate ſe iactans:ſed potiꝰſeruet hũi⸗ litatem: quę pene vna diſciplina chꝛiſtiana
eſt. Mec ſuꝑbiat tra et cinis: donec iſta nox ęcẽi.1o tota tranſeat: in qua ptranſeũt om̃s beſtie Msõ · icʒ· ſiluę: catuli leonũ rugiẽtes vt quęrõt a deo eſcam ſibi. In hac eſca iob ipſe petitus eſt qͥ
dixit: Temptatio ẽ vita humana ſuꝑ terrã. ob.. Etiã dñs:in hac nocte inquit:poſtulauit ſa/ Luc.⁊2 thanas vexare vos ſicut triticũ. Auis itaq;
ſanę mẽtis nõ ingemiſcat:cui nõ pgnitentiã
ſic eſſe diſpliceat? Quis nõ tota humilitate ſuplicãs diuino adiutoꝛio ſe exaudibileʒ pᷓ⸗ beat:donec trãſeat oĩs iſta tẽptationũ ma⸗
teries atq; vmbꝛa terrena: ⁊ ille qͥ nunq; de ⸗
ficit iam nobis illuceſcat ſempiternus dies:
xillumiet abſcõdita tenebꝛarũ ⁊ manifeſtet.or.4.
cogitatiões coꝛdis: et tũc laus erit vnicuiq; a deo? Deinde qᷓ;uis le quiſq; gloꝛiet᷑ ſicha/ Ea.. bere coꝛpus edomitũ vt mũdo crucifixꝰ ab Sar.
omni oꝑe maloꝛ in ſeruitutẽ redacta mẽbꝛa 1. Corj.ↄ.
caſtiget:ne iam regnet peccatũ in eius moꝛ- xo.s. tali coꝛpoꝛe:ad obediendũ deſiderijs eiꝰ fo⸗
lum vnũ verũ deum colat:nulli ſimulacroꝝ
ritui deditꝰ: nllis ſfacris demonioꝛũ irretitꝰ: non accipiẽs inuanum nomẽ dei ſui:quietẽ ſempiternã certus expectans:debitũ hono⸗ rem parẽtibus reddens: nec cruẽtus homi ⸗
cidio: nec foꝛnicatiõe turbatꝰ:nec furto frau
dulentus:nec mendacio duplicatus:nec rei vel vxoꝛis alienę cõcupiſcẽtia ſoꝛdidꝰ:nõ in ſuis etiã rebꝰ aut luxuria diffluat: aut areſ⸗ cat auaricia:nõ ſit ↄtẽtioſus:nõ maledicus: vẽdat poſtremo oĩa ſua ⁊ det paupibꝰ:⁊ ſeqᷓ tur xpᷣm: atq; theſauro cęleſti radicẽ coꝛdis infigat: Quid videt addi poſſe ad tã plenã iuſticiã? Tñ nolo glier̃. Intelligat hec oĩa pᷓ ſtita ſibi eẽ:nõ a ſe exiſtere. Quid em̃ habet qð nõ accepit?Að ſi accepꝑit:qͥd gliat᷑ qᷓſi nõ acceperit? Eroget ſane pecuni dñicã:cõſu-
I.Cor f. 4.
lat ꝓximo ſicut ſibiſentit eſſe cõſultũ vel cõ ſulendũ:nec putet ſatis eſſe ſeruare integrũ
qð accepit:ne dicat ei: Serue nequã ⁊ piger Wattb. a dares pecuniã meã:et ego veniẽs cũ vſuris exigerẽ: ne auferat᷑ ab eo qð accepit:ne ꝓij ⸗ ciat᷑ ĩ tenebꝛas exterioꝛes. Quã vehemẽtiſ⸗ ſimam penãſi timere debent illi qui ſeruare integꝝ poſſut qð acceperũt:qj ſpes illoxẽqͥ
hoc impie ſcelerateq; diſperdunt Verſabit᷑
ergo iſte in rebus hũanis nõ carnalis ð ſpi⸗ ritalis acqſitiõis deuinctꝰofficio: nõ quidẽ nogocijs ſecularibꝰ obligatꝰ: ß tñ qꝛ militat
deo nõ ocio deſidię toꝛpidꝰ ⁊ abiectꝰ. Det ð ſi põt ſuas elemoſynas oẽs cũ hilaritate:ſi⸗
.
.

—
—————
———
Sne
— S —
——
—
———
— E* * 6 8 .—
Bancti
ue cũ carnalibus neceſſitatibꝰ pauperũ ero⸗
gat aliqd: ſiue cũ panis cęleſtis diſpẽſatiõe
inuicta aduerſus diabolũ caſtra in credẽtiũ orſ. ↄ coꝛdibꝰ cõſtruit. hilarem em̃ datoꝛẽ diligit deus.Nõ vtiq; tedio frangat᷑ in difficultati
bus rerũ jj neceſſe eſt exiſtãt:vt oſtẽdat᷑ ho⸗
mini ꝙ hõ eſt. õ ira ſurrepat ĩ eũ: qui aut
odio ſe irruit: aut impoꝛtune inopia coactꝰ petit:aut negocio ſuo cũ tu maioꝛe occupa-
tus ſis: indifferẽter flagitat ſubueniri: auti
vᷣbo manifeſte iuſticię reſiſtit cęca cupidita⸗
te:aut miſerabili tarditate nõ det qͥcq; am⸗
plius vłminꝰ qᷓ; opoꝛtet.Nõ loquat ampli
Eſa.. qᷓ; opus ẽ:aut cũ etiã nõ opꝰẽ. Specioſi em̃ Zo · o· pedes euãgeliʒantiũ pacẽ:euãgeliʒãtiũ bo⸗ na. Sed tñ de tra ſicca puluerẽ Zhunt: qͥ ſa⸗
ne in iudiciũ eoꝝ excutit᷑ qͥ ſibi hanc exhibi⸗
tionẽ ꝑuerſa volũtate ↄtẽnunt.iõ ſolum ð
ꝓpter ipſã vite huiꝰ mutabilitatẽ ⁊ ignoꝛã⸗
tiã:⁊ ꝓpter diei maliciaʒ ꝗj vtinã ſufficeret: Wattb.s. ſic de illa dictũ ẽ: Sufficit diei malicia ſua: quã iubemur ferre atq; poꝛtare donec trãſe⸗ Mõ·⁊6 · at:⁊ ſuſtinere deũ viriliter agẽdo: vt fructũ afferamꝰcũ tolerantia:ſed etiã ip̃m puluerẽ
můũdi huiꝰ qͥ ꝑ itinera cõſulẽdi cõſulentiũ pe dibꝰ adhpreſcit:⁊ dãna qᷓĩ ipſa negocioſiſſi⸗
ma diſpẽſationis actiõe cõtingũt: quę dñs pᷣſtetvt cũ lucris maioꝛibꝰcõpenſent᷑:quoti⸗
dianã debemꝰ habere penitẽtiã. Sed ſi hoc diſpẽſatoꝛes vᷣbi dei ⁊ miniſtri ſacramẽtoꝝ
eius milites chꝛiſti: quãtomagis cgtera ſti⸗
pendiaria multitudo:⁊ quędã ꝓuincia ma⸗
G gni regi? Quã ne foꝛte mala ſuſpitõe auari⸗ Ca tię miles ille fideliſſimꝰ atq; foꝛtiſſimꝰ apls paulꝰ offenderet:ſuis ſtipẽdijs militauit:et
vbi foꝛte defuit ſũptꝰ neceſſariꝰ: Alias inqͥt 2.Cor.i ecckias expoliaui: accipiẽs ab eis ſtipendiũ ad veſtrã miſtrationẽ: quãtomagis eccleſit ꝓuinciales ſecularibꝰ negocijs obligati:q̃ti dianã debẽt hr̃e pgnitẽtiã? Qui qᷓ;uis a fur⸗ tis:a rapinis:a fraudibꝰ: ab adulterijs ⁊ foꝛ nicatiõib ꝰomiq; luxuria: a crudelitate odi⸗
oꝛů ⁊ inimicitiaꝝ ꝑtinacia:ab omiq; deniq; idolatrię feditate: ſpectaculoꝝ nugacitate: heęreſum atq; ſciſmatũ impia vanitate:atq;
ab omibꝰhuiuſcemodi flagicijs ⁊ facinoꝛibꝰ imunes: puri atq; itegri eſſe debeãt:tñ ꝓpt᷑ admiſtrationẽ rerũ familiariũ: etcõiugioꝛũ artiſſima vincula tã multa peccãt: vt nð tã
de iſtiꝰ mũdi puluere aſpgi: qᷓ; luto obliniri 1Corſ.s · videant᷑.hocẽ qð apls eis dicit: Jã quideʒ oino delictũ eſt: qꝛ iudicia habetis int᷑ vos. MQuare non magis iniqͥtatẽ patimi: Auare
Auguſtini
nõ magis fraudami? Nã illud execrabile eſt qð ꝓpter quoſdã addit ⁊ vicit: Sʒyos iniqͥ· tatẽ iacitis ⁊ fraudatis:⁊ fratribꝰ. Excepti tñ iniquitatibꝰ⁊ fraudibꝰ: hocip̃m hfe inter ſeiudicia ⁊ lites de ſycularibꝰ rebus delictũ eſſe dicit:qð tamẽ ferendũ eẽ admonet:ſi vl ecckiaſtico iudicio lites huiuſcemodi finiãt᷑. hinc eſt em̃ etiã illud: Qui ſine vxoꝛeẽ: co/ vxun gitat ea qᷓ ſũt dei: quõ placet deo: Aui aũt mrimonio cõiunct?ẽ:cogitat ea ᷓj ſũt mũdi: quõ placeatvxoꝛi. Qð etiã de fmia ſilr no⸗ tat. Vt illud cũ ait: Et itẽ in idipſum eſtote ne vos temptet ſathanas ꝓpter intẽpantiã veſtrã. Qð vt peccatũ demõſtraret eſſe:ſed infirmitati cõceſſũ:ſubiecit ſtati:lhec aũt di co ᷣm veniã nõ ᷣm impꝑiũ. Sola em̃ generã/ 4 ſnn di cauſa ẽ inculpalis ſexꝰ vtriuſq; cõmixtio. an multa ſunt alia peccata: ſiue in loquẽdo
de rebꝰ⁊ negocijs alienis:ꝗᷓ nõ ad te ꝑtinet:
ſiue in vanis cachinnatiõibꝰ: cũ ſcriptũ ſit: Stultꝰ in riſu exaltat vocẽ ſuã: ſapiens aũt eciu
vix tacite ridebit: Siue in ipſis eſcis ʒᷓ a ne · ceſſitatibꝰ ſuſtẽtandę huiꝰ vite pᷣparat᷑ aui
dioꝛ atq; imoderatioꝛ appetituſ:ſepe exceſſũ
modũ poſt triduanã crudelitatẽ cõteſtans:
Siue ĩ vendẽdis ⁊ emẽdis rebꝰ charitati:et
veluti vtilitatis vota puerſa. Piget cuncta h colligere:ꝗᷓ quiq; in ſeipſo certꝰcõpꝛehẽdit: Cx
atq; rep̃hendit ſi diuinaꝝ ſcpturaꝝ ſpeculũ
nõ negligẽter attẽdat. Quę qᷓ;uis ſingla nõ
letali vulnere ferire ſentiant᷑: ſicuti homici
diũ ⁊ adulteriũ:vłcętera hmẽõi: ti oia ſimul cõgregata velut ſcabies qͥ plura ſũt necaut:
et noſtꝝ decus ita extminãt:vt abilliſpõſ vñ⸗ ſpecioſa foꝛma p filijs hoĩm caſtiſſimis am⸗ plexibꝰ ſeparent niſi medicamẽto qͥtidiane
pnię diſſecent᷑. Qð ſi falſũ ẽ: vñ qͥtidie tũdi mꝰ pectoꝛa?ð nos q; antiſtites ad altare
aſſiſtẽres cũ oibꝰ facimꝰ. Eñ etiã oꝛãtes di⸗ cimꝰ:qð in tota iſta vita opoꝛtet vt dicamꝰ
Dimitte nob debita nra:ſiẽ ⁊ noſ dimittimꝰ Wui⸗
debitoꝛibꝰ nr̃is. Mon em̃ ea dimitti pᷣcamur
ã̃ iã in baptiſmo dimiſſa ſunt: ⁊ niſ dimiſſa credimus:de ipſa fide dubitamus:ſedvtiq; de quotidianis peccatis hoc dicimꝰ: ꝙ qui bus etiam ſacrificia elemoſynarũ:ieiunio; et ipſaꝝ oꝛationũ ac ſuplicationũ quiſq; ꝓ ſuis viribꝰ offerre nõ ceſſat. Quiſquis itaq; ſe diligent attendẽs: nulla ſeip̃m adulatiòe ſeducit: ſatis intelligit cum quãto periculo moꝛtis ęternę:⁊ cũ quanta penuria perfecte iuſticie ꝑegrinet᷑ a dño:qᷓ;uis iã ĩ chꝛiſto:hoe eſt ĩ via ↄſtitut? redire conet᷑. Nã ſi nõ habe⸗
3 pubm
% vo un
1öz ynt de
ſo ert dir güt dẽt mu bus mu feri ſeci ſtt
eſtn mice nec deñ
ᷓc doſ⸗ 6 pecc Ett gnů . eiyſ n ſ cnen „ nuln ncti vnu mali i% fnt. coꝛd M chüt pam h5 lu Utq entz

Momelia
Aatshh attb.õ mus peccata ⁊ tundẽtes pectoꝛa dicimꝰ: Di dh mitte nobis debita nf̃a: ex hocipſo certe et c chr grauiter nullo dubitãte peccamꝰ: cũ int᷑ ip̃a
ſacfa mẽtimur. Nobꝛẽ inquãtũ deo nroꝛfi de:ſpe ⁊ charitate ↄnectimur:et eũ inquãtũ poſſumꝰimitamur nõ peccamꝰ:ß filij dei ſu⸗ mus. Inquãtũ aũt ex occaſiõe carnalis in⸗ firmitatis: qꝛ nõdũ moꝛte reſoluta: nõdum
reſurrectiõe mutata ẽ:mot?ꝰ rep̃hẽſibiles im pꝛobiq; ſurrepũt:peccamꝰ. Qð vtiq; fateri nos cõuenit ne dura ceruice nõ lãguoꝛis nfi ſanitatẽ:ßᷣ dãnatiõʒ ſuꝑbię mereamur. Vñ vtrũq; veriſſime ſcriptũ eſt: Et qͥ natꝰ eſt ex
ex pᷣmitijs noui homis:h ex reliquijs vetert dictũ ẽ:vtrũq; em̃ agimꝰĩ hacvita. Paulati aũt nouitas accedit: ⁊ paulati vetuſtate ce⸗ dẽte ſuccedit. Cũ vo vtrũq; agit᷑ ĩ ſtadio ſu⸗ mus: nec ſolũ ꝑcutimꝰ adũſariũ bonis opi⸗ bus:b etiã peccata incautius euitãdo ꝑcuti- mur. Meq; nũc qͥ;s noſtꝝ vicerit: qͥs crebꝛiꝰ — feriat:qͥs foꝛtiꝰ cõfligat attẽdit᷑:donec alios ſecũ in ſempiternã moꝛtẽ ptrahat:qͥ homini dedis temẽüsmyt ſtãti lapſus inuidet:⁊ ab alijs triũphãtibus ans votpon.1. i fine dicat᷑: Vbi eſt moꝛs cõtẽtio tua? Vbi
„ 5 2 9 idcii
eſt mors aculeꝰ tuꝰæ Sed neq; tã facile ab ini A ſ mico deijcimur qᷓ; cũ eũ ſ upbiẽdo imitamur n nec vehemetiꝰ eũ ꝓſternimꝰ qᷓ; cũ hũllitate ne ede ſeqmur:nec acrioꝛes ei doloꝛeſ infigimꝰ e q cũ plagas ꝑctõx nr̃oꝝ cõfitẽdo et pgnitẽ⸗ ut ſdesim 1 do ſanamꝰ. Tertia actio ẽ pgnitẽtię qᷓꝙ illis
Ea peccat ſbeũda ẽ quã legis decalogꝰↄtinet. Et de qͥbus aplus ait:Am̃ qͥ talia agũt: re⸗ gnũ dei nõ poſſidebũt. In hac ð penitẽtia: maioꝛẽ qͥſq; ĩ ſe ſeueritatẽ debʒ exercere vt a ſeipſo iudicatꝰ iudicet᷑ a deo. Siẽ idẽ apls ait: Si em̃ nos iudicaremus: a dño nõ iudi caremur. Aſcẽdat itaq; hõ aduerſũ ſe tribu⸗ annfM nal mẽtis ſue: ſi timet illud qð opoꝛtet nos vb dotr on exhibere añ tribunal chꝛiſti: vt illud recipiat .Boche— vnuſqͥſq; qð ꝑcoꝛpus geſſit: ſiue bonũ:ſiue —— malũt:cõſtituat ſe añ faciẽ ſuã:ne ei poſtea
— 5.4. fiat. Nã minat᷑ de pctõꝛi dicẽs: Arguã te
⁊ſtatuã te ante faciẽ tuã. Atq; ita ↄſtituto ĩ coꝛde iudicio:aſſit accuſatrix cogitatio:teſt? ↄſcia:carnifex timoꝛ. Inde qͥdẽ ſanguis aię ccõſitẽtis ꝑ lachꝛymas ꝓfluat. Poſtremo ab iha mẽte talis ſentẽtia ꝓferat᷑: vt ſe indignũ hõ iudicet ꝑticipatiõe coꝛꝑis ⁊ ſanguis dñi. Vt qͥ ſepari a regno cęloꝝ timet ꝑ vltimã ſẽ tentiã ſũmi iudicis: ꝑ eccliaſticẽ diſciplinaʒ
1 ih deo ñ peccat: ⁊ qð ĩeadẽ iohis epla legim?: Si · To. Si dixerimꝰqꝛ pctm̃ nõ habemꝰnolmetip⸗ ſer nuz ſos ſeducimꝰ:⁊veritas ĩ nobis nõẽ.Illud ð
ſacramẽto celeſtis panis interim feparet᷑ Verſet᷑ añ oclos imago futuri iudicij: vt cũ alij accedũt ad altare dei qͥ ipſe nõ accedit: cogitet qᷓ; ſit cõtremiſcẽda illa pgna q̃ pcipiẽ tibus alijs vitã ęternã: alij ĩ moꝛtẽ pᷣcipitẽt᷑ Sternã. Ad h em̃ altare qð nũc in ecclia eſt ĩ tra poſitum:trenis oculis expoſitũ: ad my⸗
ſterioꝝ diuinoꝝ ſignacula celebꝛãda: multi
etiã ſcelerati pñt accedere: qm̃ de cõmẽdat
in h̊ tꝑe patiẽtiã ſuã: vtĩ futuro exerceat ſe⸗ ueritatẽ ſuã. Accedũt em̃ ignoꝛãtes:qm̃ pa · Ro tiẽtia dei ad pgniẽtiã eos adducit. Illi autẽ
ßᷣm duriciã coꝛdis ſui ⁊ coꝛ ĩpgnitẽs theſau⸗
riʒant ſibi irã in die ire:⁊ reueiatiõis iuſti iu
dicij dei: qͥ reddet vnicuiq; ᷣm opa ſua. Ad illud aũt altare qͥ pᷣcurſoꝛ ꝓ nobis introiuit hheb.ʒ. ieſus: quo caput ecctię pᷣceſſit: mẽbꝛis cęte⸗
ris ſecuturis: nullꝰ eoꝝ accedere poterit: de qͥbꝰ vt iã cõmemoꝛaui dixit aplłs: Qm̃ qᷓ ta· Sal.ʒ lia agũt regnũ dei nõ poſſidebũt. Solꝰem̃ ſacerdos ð plane ibi totꝰ aſſiſtit:adiũcto ſe cʒ
coꝛꝑe cui caputẽ:qð iã aſcẽdit ĩcelũ. Ip̃ee cui dixit apls petrꝰ: Plebs ſancta:regale ſa 1. Petri.⁊.
cerdotiũ. Quõ ð in interioꝛa veli ⁊ĩ illa iui- ſibilia ſanctaſctõꝝ introire audebit aut po · terit: qͥ medicinã diſciplinę ↄtẽnens: noluit pauliſper a viſibilibꝰ ſeꝑari?Aui em̃ noluit humiliari vt exaltaret᷑:cuʒ exaltari voluerit deijciet: ⁊ ĩgternũ ſeiũget᷑ ab etnis ſanctis.
Quiſqͥs h̊ tpe ꝑ merita obediẽtię ⁊ꝑ ſatiſfa⸗ ctionẽ pnię: nõ ſibi ꝓuidit locũ ĩ coꝛꝑe ſacer
dotis: qua fronte impudẽtię tũc volet auer⸗ ti faciẽ dei a peccatis ſuis: qͥ nũc toto coꝛde
nõ dicit: Qm̃ facinꝰ meũ ego agnoſco:⁊ pec Nõ.ʒo⸗
catũ meũ ante meẽ ſꝑ? Auo pacto qᷓſo de?
dignet᷑ ignoſcere:qð in ſe ipſe hõ dedignat⸗
eſt agnoſcerer Aut illud qᷓle eſt in qͥ ſibi blan k diunt᷑:qͥ ſua ſe vanitate ſeducũt:pſeuerãtes Ca.no⸗ ĩmalicia atq; luxurijs ſuis cũ audiunt apłm
dicentẽ: Qm̃ qͥ talia agũt regnũ dei nõ poſ⸗ Bal.. ſidebunt Audent ſibip̃ter regnũ dei ſalutẽ
quã deſiderãt polliceri:atq; ita ini ſe loquũ
tur: dũ recuſant agere penitẽtiã ꝓ peccatis
ſuis ⁊ ꝑditos moꝛes aliqũ ĩ meliꝰcõmutare:
Regnare noloꝛ:ſufficit mihi ſaluũ eſſe. In q
pᷣmũ nos fallit:qꝛ eoꝝ nec ſalꝰ vlla ẽ:qͥꝝ ini⸗. q̃tas ꝑſfeuerat. Qð em̃ ait vñs: Qm̃ abũda Wattb.24
—-————
uit iniqtas refrigeſcit charitas mltoꝝ:qᷓ alt
pſeuerauerit vſq; in finẽh̊ ſaluus erit:ſalutẽ
vtiq; ꝓmiſit ꝑſeuerãtibꝰĩ charitate: nõ ĩ ini⸗
qͥtate. Vbi aũt charitas ẽ:opa illa mala a re— gno dei ſepantia eſſe nõ pñt. Dis em̃ lex ex Sa.ʒ vno ᷣmone cõpleta ẽin eo qð ſchtũ ẽ: ili⸗

—— 8*—
*— 4
E.
Bal.5.
5
6
ges ꝓximũ tãqᷓ; teipᷣm. Deide ſiẽ aliq̃ diffe⸗ rẽtia int regnãtes ⁊ nõ regnãtes:opoꝛtet tñ vt ĩ vno regno ſint oẽs: neĩ hoſtiũ aut alie⸗ noꝝ numero deputent᷑. Dẽs em̃ romani ro⸗ manũ regnũ poſſidẽt:q;uis in eo nõ oẽs re⸗ gnẽt:b cęteris regnãtibꝰ pareãt. õ aũt ait apls:qͥ talia agũt nõ reᷣbũt cũ deo ð regnũ dei nõ poſſidebũt. Qð etiã de carne et ſan⸗ guie dictũ ẽ:Karo⁊ ſanguis regnũ deiñ poſ ſidebũt:qꝛ coꝛruptibile b induet icoꝛruptio⸗ nẽ:⁊ moꝛtale h induet ĩmoꝛtalitatẽ:vt iã nd caro⁊ ſanguis ß̃ ex aiali coꝛꝑe ſpirital coꝛpis
habitũ:naturãq; mereat᷑. Vel illa eos treat
vltima ſentẽtia iudic nfi·quã ꝓpterea nũc Põ.9⸗ abir voluit:vt ab eiꝰ fidelibꝰpᷣcaueat᷑: Dãs
Watth.19
8,
„
Watth.25.
metuẽtibꝰ ſe ſignificationẽ vt fugiãt a facie arcus. Exceptis em̃ eis qͥ cũ illo etiõ iudica bũt: qͥbꝰ?⁊ ꝓmiſit dicẽs: Sedebit ſuꝑ duo ⸗ decim thꝛonos iudicãtes duodeci tribꝰ iſrł: In numero iudicãtiũ oẽs intelligũt᷑:qͥ ꝓpt euãgeliũ oĩa ſua dimiſerũt:et ſecuti ſt dñm. Duodenariꝰ qͥpe numerꝰ: ad quãdã vniũſi tatẽ refert᷑. Nð em̃ paulꝰ aplus ibi nõ erit:qͥ int᷑ illos duodeci nõ fuit. Exceptis ð illis q̃s etiã noĩe angeloꝝ ſignificauit:qñ ait:Lũ ve nerit filiꝰ hoiĩs iudicare cũ angelis ſuis. An⸗
geli em̃ vtiq; nũcij ſũt. Nũcij aũt rectiſſime
— „.
accipiunt᷑ oẽs qͥ ſalutẽ cęleſtiũ hoibꝰ nũcia⸗
ſerüt. Vñ etiã euãgeliſte boni nũcij pñt int
Walachie.ʒ. pᷣtari:?⁊ de iohãne baptilta dictũ ẽ:Ecce mit
Bal·;⸗ Watth. 25
to angelũ meũ añ faciẽ tuã. lhis ð vt dicere
ceperã exceptiſ:cętera oĩm hoĩm multitudo
ſiẽ in ip̃iꝰ vᷣbis dñi manifeſtũ ẽ: ĩ duas ꝑtes diuidet᷑. Poſiturꝰẽ em̃ oues ad dexterãthe dos aũt ad ſiniſtrã:⁊ dicet᷑ ouibꝰꝛid ẽ iuſtis: Venite bñdicti pr̃is mei: ꝑcipite regnuz qð vobis ꝑatũ ẽ a cõſtitutiõe můũdi. De hᷣ vtiq; regno dixit apls: cũ enumeraret oꝑa mala: Qm̃ qͥ talia agũt regnũ dei nõ poſſidebũt. Audi qͥd audiãt qͥ a ſiniſtris erũt: Ite inqt ĩ ignẽ ęternũ:qͥ paratꝰẽ diabolo⁊ angel eiꝰ. AQuapꝛopt pᷣſumẽ qs audeat de noie chaiſti ano:? nð cũ omĩ obediẽtia et timoꝛe audiat
Epb.;. apłm dicentẽ:hoc enim ſcitote coðſcẽtes ꝙ
1Cori.s. coꝛinthios hoc diẽ: Nolite errare:neq; foꝛni⸗
oĩs foꝛnicatoꝛ:aut ĩimundꝰ:aut auarꝰ:qð eſt idoloꝝ ſeruit?: nõ habet hereditatẽ ĩ regno xp̃i⁊ dei. Nemo vos ſeducat inanibꝰ vᷣbis: ꝓpter h em̃ venit ira dei in filios diffidẽtię. NMolite itaq; fieri ꝑticipes eoꝝ. Latiꝰaũt ad
catoꝛes:neq; idoł ſeruiẽteſ:neq; aduiteri:ne ꝙ; molles:neq; maſcloꝝ ↄcubitoꝛes: neq; fu res: neq; auari: neq; ebꝛioſi: neq; maledici:
bis deꝰreſiſtit:hůilibꝰaũt dat graʒ · Quidẽ
Auguſtini
neq; rapaces:regnũ dei poſſidebũt. Sʒ vi⸗
dete quẽadmodũ timoꝛẽ ⁊ deſpatõeʒ ſalutꝭ abſtulerit eis:qͥ hec ĩ vita veteri cõmilerũt. Et hec qͥdẽ inqͥt fuiſtis: abluti eſtis:b ſan⸗ ctificati eſtis ĩ noĩe dñi nr̃i ieſu xpi:⁊ ſpũ dei nri. Quiſqͥs ð poſt baptiſmũ aliqͥꝝ ðſtinoꝝ maloꝝ oꝑe obligatꝰtenet᷑:vſq;adeo ſibi ini micus ẽ: vt adhuc dubitet vitã mutare: dũ tpᷣus ẽ cũ ita peccat ⁊ viuit. Mã vtiq; qð ita ꝑſeuerãt peccat: theſauriʒat ſibi iram in die irę:⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei. Qð aũtad huc viuit patiẽtia dei ad pgnitẽtiã eũ addu/ cit. Implicatꝰ ð tã moꝛtiferl vinculis pecca/ toꝝ detrectat aut differt: aut dubitat cõfu⸗ gere ad ipſas claues ecckię qͥbꝰ ſoluat᷑ in ira vt ſit ſolutꝰ ĩ cęlo:⁊ audet ſibi poſt hãc vitã: qꝛ tĩ chꝛiſtian dicit᷑ ſalutt aliquã polliceri: NMec veridicũ illud dñicg vocis tonitruũ cõ⸗ tremiſcit: Mõ oĩs qͥ dicit mihi: dñe dñe intra bit ĩ regnũ cęloꝛũ ⁊c̃. Quid ad galatas ideʒ aplus: Mõne talia enumerãs eodẽ fine con/ cludit? AManifeſta ſũt inqͥt oꝑa carnis:ꝗᷓ ſůt foꝛnicatiões:ĩmũdicię:luxurię:idoloꝝ fuitꝰ veneſicia:inimicitie:ↄtẽtiões: emulatiões: aĩoſitates:diſſenſiões:hereſes:iuidię:ebꝛie tates:comeſſatiões: ⁊ his ſilia qᷓ pᷣdico vob ſicut pᷣdixi: Qm̃ qͥ talia agũt: regnũ dei nõ
Watthe
Sal⸗.
ſulu
vinbit Nco
gtütbe
ſütalior
pedel
ſics ꝓb
nötiu uli cs den bere que ſöcůſtn cleſu claſtic eſbivt ſttacuſ tiüpaul brit inſ nontisc indiaſiaer yobiepl ꝙſonic ptoubn ſatis der ihmüd
1.
eospjtl uictc h pctötb
poſſidebũt. Judicet ð ſeip̃m hõ in iſtisvolũ Pepedl⸗ nediceß
tate dů põt:⁊ moꝛes ↄuertat ĩ meliꝰ: ne cum iiudiu
iõ nõ poterit: etiã pᷣter volũtatẽ a dño iudi⸗ Lan
cet᷑.Et cũ in ſe ꝓtulerit ſeueriſſime medicinę ſentẽtiã:veniat ad antiſtites ꝑ qͥs illi ĩ ecclia claues miſtrant᷑: ⁊ tanqᷓ; bonꝰ incipiẽs iã eẽ filiꝰ matnoꝝ mẽbꝛoꝝ oꝛdine cuſtodito aßᷣ⸗ poſitꝭ ſacoꝝ accipiat ſatiſfatõis ſuę nodũ: vt ĩ offerẽdo ſacrificio coꝛdis cõtribulati de⸗ uotꝰ⁊ ſupplex: id tñ agat qð nõ ſolů illi ꝓſit ad recipiẽdã ſalutẽ: etiã cęteris ad exẽplũ. Vt ſi peccatũ eiꝰ nõ ſolũ igraui eiꝰ malo: etiã in ſcãdalo ẽ alioꝝ:atq; B̊ expedire vtili⸗ tati ecckię videt᷑ antiſtiti ĩ noticia multoꝝ vl
etiã totiꝰ plebis agere penitẽtiã nõ recuſet:
nõ reſiſtat: nõ lgtali ⁊ moꝛtifere plage: ꝑpu⸗ doꝛẽ addat tumoꝛẽ. aheminerit tñ ſp ꝙ ſup em̃ infglici?: dd puerſiꝰq; de ipo vulnere qð latere nõ põt nõ erubeſcẽ:et de ligatura illi
qꝛ multos foꝛte aduertit ⁊ nouit ad ſacfa al⸗ taris accedere: q̃rũ talia crimĩa nõ ignoꝛal·
Aulti em̃ coꝛrigũt᷑ vt petrꝰ: mlti tolerãt vt ⁊aun iudas:mlti neſciũt᷑:donecvẽiat dñs qͥ ⁊illu ⸗
ruſwsn
juernoi bleuts oſustaut
imee
Jacobid⸗
erubeſcere? Nemo arbitret᷑ frẽs ꝓpterea ſe 4h hſiliũ ſalutiferę huiꝰ debere pnię ↄtemnere: an huic
iiceen tsDeh Aufenet tzeſt iuter ipuct
ſepeer
dlig
kenic

ugunin üdeipon
*
Momelia
minabit abſcõdita tenebꝛaꝝ ⁊ manifeſtabit
ↄſilia coꝛdiũ. Nã pleriq; ꝓptea nolũt alios
nneeotene accuſare dũ ſeꝑ illos cupiũt excuſare. Pleri
nni Nlcie udihuun
q; aũt boni chꝛiſtiani ꝓpterea tacẽt ⁊ ſuffe/ rũt alioꝝ peccata ꝗᷓ nouerũt: qꝛ documẽtis ſepe deſerũt᷑:⁊ ea qᷓ ip̃i ſciũt: iudicibꝰ ecclia⸗ icis ꝓbare nõ pñt. uis em̃ vera ſint jdã nõ tñ iudici facile credẽda ſũt:niſi cert indi⸗
—
Aeumuſttrmut. cijs demõſtrent. Mos vᷣo a cõmunione ꝓhi
we
dñicg voczn
bere quẽqᷓ; nõ poſſum?ꝰ: qᷓ;uis hęc ꝓhibitio nõdũ ſit moꝛtalis ̃ medicinał:niſi aut ſpon te cõfeſſum: aut in aliquo ſiue ſyculari: ſiue ecckiaſtico iudicio noiatũ atq; ↄuictũ. Quis em̃ ſibi vtrũq; audeat aſſumere:vt cuiq; ip̃e ſit ⁊ accuſatoꝛ ⁊ iudex? Luiuſmodi regulam etiõ paulꝰ aplus in eadẽ ad coꝛinthios epla bꝛeuit inſinuaſſe intelligit᷑: cũ qͥbuſdõ cõme moꝛatis crimibꝰ:ecckiaſtici iudicij foꝛmã ad
e Lancen⸗. oĩa ſilia ex quibuſdã daret. Ait em̃: Scripſi
tluenuncinl
dilenlde dst clunões: tbisihij
Judicet zlejntit
vob ĩ epla nõ cõmiſceri foꝛnicarijs. WMõ vti⸗
q; foꝛnicarijs huiꝰ mũdi:aut auaris:aut ra⸗ ptoꝛibꝰ:aut idolis ſeruiẽtibꝰꝛalioqn debue⸗ ratis de hoc mũdo exiſſe. Mõ em̃ pñt hoĩes in B mũdo viuẽtes niſi cũ talibꝰ viuere: nec eos pñit lucrifacere chꝛiſto: ſi eoꝝ colloquiũ
ↄuictũq; vitauerit. Eñ ⁊ dñs cũ publicanis Omqtalungirmattð⸗. ⁊ pctõꝛibꝰ comedẽs: Non ẽ opus inqͥt ſanis medicꝰ: male habẽtibꝰ. Mõ em̃ veni voca ⸗
re iuſtos:ß̃ pctõꝛes.Et iõ ſequit᷑ aplus ⁊ ad⸗
uer hrer wlnCorj⸗;. iũgit: Müc ſcripſi vobis nõ cõmiſceri.Sids
nſe ptuilent ſuniu ndwrai ot uuſnfin⸗
frater noĩat᷑ ĩ vobis:aut foꝛnicatoꝛ:aut ido/ lis ſeruiẽs:aut auarꝰ:aut maledicꝰ:aut ebꝛi oſus: aut rapax: cũ hmõi nec quidẽ cibũ ſil ſumere. Quid em̃ mihi de his qͥ foꝛis ſũt iu⸗ dicare? Nõne de his qͥ intꝰ ſunt vos iudica/ tis? De his aũt qͥ foꝛis ſunt deus iudicabit. Auferte malũ a vobiſipſis. Quib? vᷣbis ſa/ tis oñdit nõ temẽ aut qͥ modolibet ð ꝑ udi⸗ ciũ auferendos eſſe malos ab ecckię cõione: vt ſi ꝑ iudiciũ auferri ñ poſſũt tolerẽt᷑ potiꝰ: ne ꝑuerſe malos qͥſq; euitãdo:ab ecckia ipſe diſcedẽs: eos qͥ;s fugere videt᷑ vinciat ad ge hennõ. Quia?⁊ ad nob ſũt ĩ ſcp̃turis ſancti exẽpla ꝓpoſita:velut ĩ meſſe vt palea ſuffe
rat᷑ vſq; ad vltimũ ventilabꝛũ: vel intra illa
retia vbi piſces boni cũ malis vſq; ad ſegre gationẽ quę futura eſt in littoꝛe: id eſt ĩ fine ſeculi gquo aio tolerent᷑. Nõ em̃ cõtrariũ eſt
öpö nin 4. huic loco id qð alio loco dicit aplus: Tu qͥs
es qͥ iudicas alienũ ſeruũ? Suo dño ſtat aut
cadit. Noluit em̃ hoiem ab homie iudicari
ex arbitrio ſuſpitiõis: vel eti extraoꝛdina⸗
rio vſurpato iudicio: potiꝰ ex lege dei ᷣm oꝛdinẽ ecclię: ſiue vltro ↄfeſſũ:ſiue accuſatũ atq; cõuictum. Alioqͥn illud cur dixit: Siq̃s frat noĩat᷑ aut foꝛnicatoꝛ:aut idolis ſeruiẽs: ⁊cetera: niſi qͥa eã nomiationẽ intelligi vo⸗ luit ꝗᷓ fit in queqᷓ;:cũ ſentẽtia oꝛdine iudicia/ rio atq; integritate ꝓfer᷑? Mã ſi noĩatio ſo ⸗ la ſufficit:multi dãnandi ſunt innocẽtes:qꝛ
ſepe falſo in quoqᷓ; crimia noiant᷑. Nõ ʒilli
qͥs monemꝰ agere pgnitẽtiã ꝗ̃rant ſibi comi tes ad ſugliciũ: nec gaudeãt qꝛ plures inue nerint. õ em̃ ꝓpterea minꝰ ardebũt:qꝛ cũ multis ardebũt. Nõ eſt em̃ B ſanitatis certũ
cõſiliũ: b maliuolẽtie malũ ſolatiũ. An foꝛte N attẽdũt mltos etiã in ip̃is honoꝛibꝰ ecckiaſti Ca.tʒ.
cis pᷣpoſitoꝝ ⁊ miſtroꝝ:nõ cõgruẽter viuere pmonibꝰ ⁊ ſacramẽti qᷓ ꝑ eos plis miſtrant᷑?
miſeros homies qui hos intuẽdo chꝛiſtũ 1.g x.ſigui⸗ obliuiſcũt᷑:qͥ tãto ante p̃dixit vt legi dei po/ fcaſtis.
tius obtẽparet᷑ qᷓ; imitãdivideant᷑ illi qͥ ea ʒj dicũt nõ faciũt: ⁊ traditoꝛẽ ſuũ tolerãs vſqʒ ifinẽ:etiã ad euãgeliʒandũ cũ cęteris miſit. Tã ſunt aũt iſti abſurdi ⁊ pᷣpoſteri ⁊ miſeri: qui poſitoꝝ ſuoꝝ malos moꝛes imitari eli⸗ gunt:qᷓ; ꝑ eos pᷣdicta dñi pᷣcepta ſeruare: q; ſi quiſq; viatoꝛ remeandũ ſibi eſſe exiſtimet in itinere: cũ viderit miliaria lapidea littert plena:viã docere ⁊ nõ ambulare. CLur enim nõ potiꝰſi ꝑuenire deſiderat tales comites intueat᷑ ⁊ ↄſequat᷑: qͥ ⁊ viã bñ demõſtrãt: ⁊ ĩ ea ꝑſeuerãt atq; alacriter nõ ãbulant?Qð ſi iſti deſint vel potiꝰ minꝰ apareãt: nã deeſſe
nõ poſſũt. õ em̃ ſic q̃runt homies charita
te ſtudioſa qð pᷣdicẽt ad imitationẽ: quõ qᷓ⸗ rũt iniqtate ſuſpitioſa qð murmurẽt ad de⸗ ceptionẽ:ptim nõ inueniẽdo bonos dů ipſi mali ſint:ptim timẽdo inuenire dũ mali eſſe ſp volũt. Sed tantũ cõcedamꝰ non aparere nũc hoĩes dignos imitatiõe. Quiſqͥs k pu⸗ tas deũ mẽte ituere:qͥ hõ factꝰẽ vt te hoiem
viuere doceret. Si habitet chꝛiſtꝰi interioꝛe æpt ʒ.
hoie ꝑ fidẽ in coꝛde tuo: recoꝛdariſq; illð qð
iohãnes ait: AQui diẽ ſe ĩ chꝛiſto manere de /1.oß.⁊.
bet quẽadmodũ ille ambulauit ⁊ ip̃e ambu⸗ lare:⁊ ita nõ tibi deerit quẽ ſequaris:⁊ cum te alius viderit de bonoꝛum inopia cõqueri
deſinet. Si em̃ nõ noſti qͥd ſit recteviuere:di uina pcepta cognoſce. Foꝛtaſſis em̃ mlti re ⸗
cte viuunt:̃ ꝓpterea tibi nullus videt᷑:qm̃
quid ſit recte viuere ignoꝛas.Si autẽ noſti:
age qð noſti:yt ⁊ tu qð qu habeas:⁊ alijs að imitent oſtẽdaſ. Chꝛiitũ aio attẽde:attẽ⸗

Bancti
Coreg. de aplos quoꝝ nouiſſimꝰẽ ille qͥ dicit: Imi⸗
tatoꝛes mei eſtote ſicut ⁊ ego chꝛiſti: attẽde gĩo tot martyꝛũ milia. Cur eniʒ te natalicia eoꝝ conuiuijs turpibus celebꝛare delectat: ⁊ eoꝝ vitã ſeqͥ honeſtis moꝛibꝰ nõ delectat? Zbi videbis nõ ſolũ viros ſedetiã femiĩas: poſtremo pueros ⁊ puellas: nec impudẽtia decipi:nec iniqͥtate ꝑuerti:nec ꝑiculi timoꝛe frangi:nec ſeculi amoꝛe coꝛrũpi· Ita te non inuenientẽ qͥd excuſes: nõ ſolũ pᷣceptoꝝ in⸗ euitabilis rectitudo: ſed etiã exemploꝛũ in ⸗ Ca.14. numerabilis multitudo circũdabit · Sed de ytilitate ac ſalubꝛitate pgnitẽtię:vt qð inſti tuimꝰaliqũ pagamꝰ.Si iã ð ſanitate deſpe⸗ rãs addis peccata peccatis: ſicut ſcriptũ ẽ:
Pꝛouer.1s Peccatoꝛ cũ venerit ĩ ꝓfundũ maloꝛũ cõtẽ
net: noli ↄtẽnere:noli deſperare: clama etiã de ꝓfundo ad dñm ⁊ dic ei: De ꝓfundis cla maui ad te dñe: dñe exaudivocẽ meã. Fiãt aufes tuę intẽdentes in vocẽ obſecrationis meę.Si iniqtates obſeruauerꝭ dñe: dñe qͥs ſuſtinebit? Am̃ apud te ꝓpitiatio ẽ. De ta⸗ li ꝓfundo niniuite clamauerũt:⁊ hãc ꝓpiti- ationẽ iuenerũt. Faciliuſq; ẽ euacuata cõmi natio ꝓphetę: qᷓ; humiliatio pgnitẽtie. Pic foꝛtaſſe dicis:ſed ego iã baptiʒatus ſum in chꝛiſtoꝛa quo omnia mihi peccata pꝛęterita dimiſſa ſunt: vilis factus ſuʒ nimis iterans
Mꝛouer s. Vias meas:?⁊ canis hoꝛribilis oculis dei:cõ⸗ Nõ.izð. uerſus ad vomitũ ſuũ: Quo abibo a ſpiritu
eius:⁊ a facie eiꝰ quo fugiã Auo frater:niſi ad eiꝰ miſericoꝛdiã penitẽdo:cuiꝰ poteſtatẽ
De vbis dñi peccãdo cõtem pſferis? Nemo em̃ recte fugit Ser.1o.b. ab illo niſi ad illũ: ab eius ſeneritate ad eiꝰ
bonitatẽ. Auis em̃ locus te excipiet fugien tẽ:vbi ei p̃ſentia te nõ inueniat? Si aſcẽde⸗ ris in cęlů ibi eſt:ſi deſcẽderi ad infernũ ad⸗ eſt. Recipe ð pẽnaſ tuas in directũ ⁊ habita in ſpe i extremo huiꝰ ſpculi: eteni illuc manꝰ tua deducet me:⁊ perducet me dextera tua. Auicqd em̃ feceris:ijcũq; peccaueri:adhuc
in hac vita es: vñ te deꝰ ſi ſanare nollet au ⸗
Boe. ferret. Lur ð ignoꝛaſ:qꝛ patiẽtia dei ad pgni tiẽtiõ te adducit? Aui em̃ clamãdotibi ꝑſua ſit vt nð recederes: parcẽdo clamat vt rede
as. Intuere dauid regẽ:iã vtiq; ⁊ ip̃eilliꝰtẽ
Ca.i. poꝛis ſacfa ꝑceperat. Jã circũciſꝰ erat vtiq; qð pfes nr̃iꝓ baptiſmo hẽbant.ã ad di
Ro.4. cit aplus: ſanctũ abꝛaam ſignaculũ iuſticie fidei recipiſſe. Jã etiã vnctꝰ erat vnctiõe ve⸗ nerabili:q̃ regale ſacerdotiũ pᷓfigurabat᷑ ec ⸗
2. Beglei cleſię. Repẽte aũt factꝰẽ ⁊ adulterij ⁊ homi⸗
doloꝛẽ:ꝑ hůilitatis gemitũ: ꝑ cõtriti coꝛdis
Iuguſtini
cidij reus. Nõ fruſtra tñ de tã imani ⁊ abꝛu⸗ ptoꝓfũdo ſcelert pgnitẽs clamauit ad dñm dicẽs: Auerte faciẽ tuã a peccatimeis:⁊ oẽs xãj iniqtates meas dele. Quo tãdẽ merito:niſi qʒ itẽ diẽ̃: Iniqtatẽ meã ego agnoſco:⁊ pec⸗ catũ meũ añ me eſt ſemp?Auid aũt obtulit dño vñ illũ ꝓpitiaret ſibi? Q̃ ſi voluiſſes ſacrificiũ dediſſẽ: vtiq; holocauſtis nõ dele ⸗ ctaberis. Sacriſiciũ deo ſpũs ↄtribulatꝰ:coꝛ ↄtritũ ⁊ hũiliatũ deus nõ ſpernit. Nõ ſolũ ð deuote obtulit: ðᷣ etiã iſta dicẽdo qͥd offerri
opoꝛteret oñdit.Mõ em̃ ſufficit moꝛes ĩ me/ ↄpen
liꝰ cõmutare:⁊ a facti mal recedere:niſi etiã non liſict de his ꝗᷓ facta ſunt: ſatiſfiat deo ꝑ pgnitẽtię
ſacriſiciũ coopantibꝰ elemoſynis. Beatiem̃ waj miſericoꝛdes: qm̃ ip̃oꝝ miſerebit᷑ deꝰ. Non
em̃ dictũ ẽ vt tantũ abſtineatis a peccati: ß ⁊ de p̃teritꝭ inqͥt depᷣcare dñm vt tibi dimit · Eciun tant᷑.Et petrꝰ iã erat fidelis:iõ in xp̃o ⁊ aliof baptiʒauerat. Intuere ð petrũ pᷣſumentẽ ac cuſatũ:timentẽ vulneratũ: flentem ſanatũ. Wanu⸗ Jã etiã poſt aduẽtũ de celo ſpũſſancti: qͥdõ ſimon pecunia voluit eũdẽ ſpm̃ſanctũ eme · Ad
re:ſceleratiſſimũ ⁊ impiũ mercimoniũ cogi tans:iã baptizatꝰ ixp̃o:⁊ tñ pgnitẽtie ↄſiliũ ab ip̃o petro coꝛreptꝰ accepit. Diẽ etiã apls
paulꝰ:qͥ vtiq; fidelibꝰmittebat eplaſ: Me ite tnn⸗
rũ cũ venero ad vos hũiliet me deꝰvt lugeã multos ex his qͥ añ peccauerũt:et nõ egerũt pgnitentiã ſuꝑ imũdicia ⁊ luxuria:⁊ foꝛnica⸗ tiõe quã geſſerũt. Circũſtãt ð nos ⁊ p̃cepta recte faciendi:⁊ exempla nõ tantũ recte faci
entiũ: ß etiã ad recipiendã ſalutẽ pgnitẽtiũ
ꝗᷓ uerat amiſſa peccãdo. Sʒ fac incertũ eſſe x vtruʒ iʒſcat deꝰ.Quid ꝑdit cũ ſupplicat deo
qͥ ſalutẽ pdere nõ dubitauerit cũ offenderet deũAuis em̃ certꝰeſt ꝙ etiã imꝑatoꝛ igno⸗ ſcat? Et tñ pecunia fundit᷑: maria trãſmeãt: ꝓcellarũ icerta ſbeunt᷑:⁊ pene vt moꝛs vitet moꝛs ipſa ſuſcipit᷑. Suplicat᷑ deide ꝑ hoies hoi:ſine dubitatiõe fiuntiſta:cũ ſit dubiũ q fine ꝓueniãt: ⁊ tñ certioꝛes ſi claueſecclieqᷓ; coꝛda regia. Quibꝰclauibꝰ qðcũc; itra ſol⸗ uit᷑:etiã in cęlo ſolutũ eẽ ꝓmittit᷑. Et multo eſt honeſtioꝛ hũlitas q̃ ſe qͥſq; hũiliat eccli dei et laboꝛ minoꝛ imponit᷑: ⁊ nullo tẽꝑalis moꝛtis ꝑiculo moꝛs ęterna vitat᷑.
Explicitus eſt liber Quiquaginta Pome⸗ liarũ diui Aurelij Auguſtini Vaſilieg: An ⸗ no domini. Ahcccc. xcii.
w tuhl ni
tarU
4 eclun ʒuſt honel Zauent ſechdu
Pöinz
nſech giuerſ debem vaulati diulati Idulat nomi. Souluto ʒdulten eato Zaulte tẽdg:ſ nerjn eiusm doulten deſa ſo Alei (ntar
alun
ſclent dopa
eüc
Inelt ncere
Poneſe
kfut mute ü
lWanb Ini atle

arixßoruipg nept acceyi. dit deld micugli vos bülunm juñ peccuitui⸗
ü. Ciuiizui
Annotatio notabiliũ ſententiarũ
Wateriarũ ac ſententiarũ memo⸗ ria dignarũ in Quiquaginta Po⸗ melijs diui Aurelij Augüſtini poſi⸗
—
tarũ:ſũmaria bꝛeuiſq; Annotatio.
Ccuſare alios plpriq; nolunt:qꝛ ſe ꝑ
a llos excuſare cupiũt: alij ideo tacẽt
quę nouerũt:qꝛ documẽtis iudicib? ecckiaſticis ꝓbare nõ pñt:homelia.l.⁊ Accuſatoꝛ et iudex nemo ſimul poteſt eſſe.
lhomelia.l. 4h.
Aduentus domini duplex:pꝛimꝰ occultus:
ſecũdus manifeſtus:homelia.xxvj. Z. Að in aduẽtu pᷣmo nobis chꝛiſtus cõtulit: in ſecũdo ſtrictiſſime exiget. xxxvj. E. Aduerſarius noſter cũ quo i via cõcoꝛdare debemus quis ſit.v. A. D. xj. L. Adulatio eſt fallaci laude ſeductio.xx.. Adulatio duplicat linguã.xx.. Adulatoꝛes verba habent fallacia ⁊ laudis nomia.xij. D. in medio. ¶C.in me. Adulatoꝛes dicunt᷑ venditoꝛes olei.xxxv. Adultera eſt aĩa amans creaturaʒ neglecto
creatoꝛe.xxxiiij. P. xxxviij.E.
Adultera ſoliꝰ foꝛnicatiõis cauſa eſt dimit/ tẽda:ſed illa viuẽte nõ licet alterã ducere: nec fomie illũ a qͥ ꝑ repudiũ receſſerit vxoꝛ
eius:maritũ habere cõcedit.xlix. A.in fi.
Adulteri pgnitentiã agant qualit agi in ec/ cleſia ſolet.xlix. B. 2
Alleluia:laudate dñm ſignificat:et quando cantari debeat.xxj..
Ad altare viſibile qð in eccleſia ponit᷑ multi
ſcelerati accedere poſſunt: ad illud celeſte
quo pᷣcurſoꝛ ꝓ nobis introiuit ieſus: null⸗
eoꝛũ accedere poteſt.l. J.
Amelech qui iſraelẽ debellare potuit ⁊ non vincere quid figuret.xxvij. E. F.
Won eſt amicitia dicenda quã ↄſcientia ma⸗
Amicitie duo ſunt gradus: pᷣmus cõſuetu⸗ dinis:alter rationis:et quicqͥd ſupꝛa inue⸗ nit diuinũ eſt. xxxviij. B Amicitia debet eſſe gratuita: nec ꝓpter ali⸗ qua toleranda:diſſoluẽda.xxxviij. N. Vt amaret᷑ poꝛ nos amauit deꝰ. xxxviij.g. Amat nos fpdos deus pᷣus:vt digni ſimus amari.xxxiij. D. Quõ amare debeamꝰ deũ quẽ nõ videmꝰ:
exemplo oſtendit᷑.xxxviij.L. in medio.
ZAmãdus eſt deus Ppter ſe: non ꝓpter pꝛe/
miũ. xxxviij. L. D. E.
Si homo gratis amãdus eſt: quãtomagis deus. xxxvij. O. Amãdus ita eſt deus vt ſi fieri põt noſipos obliuiſcamur.xxxviij. D.et.E.— Amoꝛe dei nihil caſtius: nihil delectabilius xxxvij.. in medio:et.E.medio. Cum incipit homo amare deũ non amat in homie niſi deũ.xxxviij. L. Auis amoꝛ diligendi animã. xxxvij. A. P. Amoꝛ animę ꝑuerſus abũdat: amoꝛ rectus Valde paucoꝝ eſt.xxxvij. B. Eſt amoꝛ vtilis:et eſt amoꝛ noxius: nec vti⸗ lis accedit niſi noxi⸗ recedat.xxxvij. P. in medio.xxxviij.. Amoꝛ vtilis habet initia ſua:augmẽta etꝑ fectionẽ. xxxvij.C. D. AQuicqᷓd amaueris aut hoc eſt qð tu:aut in · erius te:aut ſupꝑius te eſt. xxxvij. C. Qui ſeipſum non nouit amare:nec ꝓximũ: nec deũ veraciter amat.xxxvij. L.in fi. D. Qui alterũ ꝑuerſe amat:ſe ꝑuerſe amat:⁊qᷓ
ſe recte amat:alterũ recte amat.xxxviij.Z
Amoꝛis ꝓximi liciti tres ſunt gradus: ho⸗ melia.xxxviij.?L. Smnis qui amat:ſaluuʒ vult habere quod amat.xxxviij... Amoꝛes malos leges deteſtant᷑ humanę et diuinę. xxxviij. A. 2 2 Vbi amoꝛ perit nõ eſt amandũ qð amatur: rxxvij. A. circa fi. ceeſt. xxxvij. Z. Amoꝛ puerſ⸗ab odio:⁊ odiũ rectũ ab amo⸗ Amoꝛ mũdiadulterat aĩyam:amoꝛ deicaſti⸗ ſicat.xxxiij.. 3 Amare debemus iuſticiã non timere pgnã: Angeli rectiſſime dicunt᷑ qui ſalutẽ cgeſtiũ homibꝰ nũciant.l.k.in medio. Anima minus eſt qᷓ; deus.xxxiij. PN. Anima ideo carni eſt Pponenda.xxxvij. A. Aui amat animã ſuã ꝑdet eam:nõ eſt ↄtra⸗
riũ apoſtolo: nemo vnqᷓ; carnẽ ſuam odio habuit.xxxvij. A. B. Aui amat anmã ꝑdet eam:ſic debet intelli gi. xvj. A. Anima ꝑ quę recedit aut accedit ad deum. Anima peccatrix olle enee cõpat᷑ xvj. D. Animalia quedã cur ꝓhibent᷑ iud cis:⁊ quę dam cõcedunt᷑:⁊ quid figurãt.xlv. Z. B. Cur animalia illa nõ refutent᷑a chꝛiſtianis. xlv. Z. in fi.(melia. xxv. A.
Anni nobis

—
——— *
— 2—— S———————— S———
ſecreta.xxvij. B.
Ar. Mon minns ardebit qui cum multis ardet.
1. Ah in fine.
Arguere dei quid ſit. xxviij. K. in medio · Arrianoꝛũ erroꝛ vnde ſurgat.xxxij.E.
Zrrianoꝝ erroꝛe ſequeret᷑ patrẽ duos habe ⸗
re filio s. xxxij.S. Arrogans non eſt deus quãtacũch ſepᷓdica⸗ tione laudauerit.l. Z.circa fi.
Aſ. Sicut aſcenſus exaltationẽ indicat:ita con ·
ualles humilitatẽ ⁊ conualles ploꝛatiões:
Lu. Auaricię amaritudo eſt fugiendavt ad cha⸗ ſitatis dulcedinẽ poſſimꝰ ꝑuenire.viij· A·
Auaricia non eſt auri? argẽti culpa ſed ani⸗ mi. xxx. P. in fi.
Auarus ſibi vendicat qð omnibꝰ donatum
Auarus imaginẽ regis ſculptã ſeruat in ſo⸗ lidis:⁊ imaginẽ cõditoꝛis in hominibꝰ de⸗
Auarus vnde toꝛquet᷑ inde miſericoꝛs adiu uatur.xxx..circa pßn.
Auaroꝝ pgna qualis erit. vij· K. D.
Aui vult audiri: deũ pᷣus audiat.xxviij. L. Auguſtinꝰ in ãniuerſario oꝛdinatiõis ſuę fa
cit ſermones. xxiiij. et. xxv.ꝑ totũ. Q oꝛdinatꝰ fuit epiſcopus ante natale do⸗ mini.xxv.C.
nõ tam delectat᷑ laudibus popularibꝰqᷓ;
angit᷑ quõ viuant qͥ eũ laudant.xxv. A. O laudari a male viuẽtibus non vult: ſed a bene viuẽtibus: nec plene vult: nec ple ⸗ ne nõ vult.xxv. A. paſcit ſubiectos vnde paſcit᷑. xxv.C. Auguſtinꝰ mater eſt animaꝝ ſubditoꝝſuo ⸗ rum.xxvj. et.xxiiij. C.in fi. noluit viuere ſine ſalute ſubditoꝛũ ſuo⸗ rum.xxviij. A in fi. Auguſtini delectatio i hac vita nõ fuit niſi bona vita ſubditoꝛũ.xx viij. E. inualidꝰ accedens ad ſermonẽ foꝛtis fi loquẽdo.xxix. A. O magis vult eſſe inimicus hominibus qᷓ;
iuſticię.xlix.. Aures dei lũt ad cogitatiões nr̃as:quõ au· res nf̃ę ad voces nr̃as.xvj. A.circa pᷣn. Aures plures habẽt audiẽdi non obedien⸗ di xxvij. A. vij. B. Aurum ⁊ argentũ dei eſt nõ diuitis. xxx. A. Aurũ ⁊ argentũ illius eſt qͥ nouit vti auro⁊
nnotatio
Aa · Aqua nõ eſt ſalutis niſi in chꝛiſti nomine cõ
argento. xxx. A.in medio. — exercitatio eſt humanitatis:⁊ ſupti
ciũ cupiditatis.xxx. ¶. Rõ auri ⁊ argenti culpa eſt: qᷓ;uis pꝛo auro
xargento ſepe cupidi dimicent · xxx.C.
Vod baptiſmus ꝓſit paruulis in f· B
q de offerentiũ ad remiſſionẽ oꝛigina lis peccati:pie credit᷑:et eccleſiaſtice auctoꝛitatis ꝑ oꝛbem terrarũ firmo roboꝛe cuſtodit᷑... ꝑbaptiſmũ oia peccata delent᷑: figuralit oſtendit᷑ in mari rubꝛo.xxvij. P · P. Paptiʒari qͥdã nolũt: nõ qꝛ p̃terita peccata dimitti dubitãt:̃ futura timẽt.xxvij. E. Cur cũ ꝑ baptiſmũ in nouã vitaʒ regenera ⸗ mur:nõ ſtatim etiõ moꝛtalitatẽ ipᷣam car⸗ niſq; coꝛruptionẽ deponim?l. D.x.. Qui nõdum accepit baptiſmũ: nondũ vio⸗ lauit ſacramentũ.xlj. ¶. Baptiʒari nõ debet adultus: niſi peniteat vitęe veteris·.L. xxvij·A.
Baptiʒatus ſi ſine crimine vitã finierit: nõ
vitã finit ſed trãſit de vita ad vitã. xlj. B.
Per baptiſmũ iuſtificatꝰ a pᷣoꝛibus peccatt nð ſupbiat: etiã ſi nihil cõmittat vnde ab altaris cõmunione ſeparet᷑ quaſi de plena ſecuritate ſe iactans.l.E.
Paptiʒatus aut cõtinentiã voueat: aut per
maneat cũ vxoꝛe ſua:aut ſi non habet du⸗
cat vxoꝛem.xlix. B. Paptiʒatus ad hoꝛã ſecurꝰ hinc exit. xlj. C. Mõ fit qͥs beatus niſi ei remittat᷑ qð fecit:et
tegat᷑ qð cõmiſit.vj. A.
Pellatoꝛ nõ ferro ſed fide armari debet:nec ·e·
in ſuis viribꝰ ſed in dño ſperabit.xxx · Z. Penignitas nimia non debet reſoluere pec⸗
catoꝛes: nec aſperitas nimia exaſperare.
iiij. A.pꝛobat᷑ exemplis. B. K.
Ponũ omnes agetunt:ſed quidã bonieſſe;o ·
nolũt.j. Z. B.xj. B. in fi. xxv. D. Inter bona magna quę cõputant᷑· xvij· B.
Pona iſta tpalia cõia ſunt bonis ⁊ malis:et
ideo nõ ſũt ꝓ magno habẽda· x. A.xxx. B Q malis ſunt ad auaricię ſupliciũ:⁊ bonis ad miſericoꝛdie vſum.xxx. A.in medio. AQui bona ſua agit ꝓpter laudẽ illa ꝑdit:⁊qͥ abſcõdit in iudicio ea inuenit.ij. P. Ponitas amabilẽ facit diſciplinã: qꝛ boni⸗ tas ſine diſciplina delictoꝝ mat eſt. iij. A. Wonitas ꝑnicioſa eſt q̃ ꝑmittis pire peccãtẽ quẽ poteris ſaluare coꝛrectũ.iij. A.in me · VBonitas tẽperamentũ eſt diſciplinę · iij. Di
2
onper
ſ ſetis· chin
ſhanꝰ cupl cicn Caen bůlu ſpuntaẽ nundue Sneean lhartat ſitetum Luivut ueſeu ſhariuſ ſhuitis inromi
Pbichn
dei ſepa Luocht adam. Caſusn Zacathe
blsan
Ms ſign lmüten
ligi
heheen ſöevelu bonam honeſte . Dx. blenu kmni
icleai Line ſu q maſ liutin iahit hr deus bohsn Sceiſt
onön
ſolint,

Votabiliũ
Alumniatoꝛes cõparant᷑ vlceri pe⸗ c ſtllentiali.x. D. Cantare debemus deovoce:vita ⁊ etis ry. Ut charitatẽ non habeat nemo ſe excuſare Charitas radix eſt omniũ bonoꝛũ ⁊ ſimul cũ cupiditate eſſe nõ põt.viij. A. AQð charitas poſſidet:oĩb ꝰlatũ eſt.viij. B alienũ bonũ facit eſſe ſuũ: ⁊ alteriꝰ mẽ⸗ bꝛũ ſuũ eẽ iudicat:exẽplo ꝓbat᷑.xv. B. K Charitatẽ nõ põt habere ſuperbus aut im/ mundus.xxxiiij.F. Sine ea nullũ opus bonũ valet.xxxiiij.G. Charitatẽ ꝑfectã nõ ſolũ in nouo ðᷣ ⁊i vete⸗
Qui vult vere charitatis oꝛdinẽ cuſtodire quę ſeruabit · xxxv. D.
intromittit.xxxviij.B. inenmineyiiin dei ſeparãt eſſe nõ pñt.l.k. Caro chꝛiſti venerat ex adam ſed non erat adam.xxxij. J. Caſus maioꝛum: tremoꝛ debet eſſe minoꝝ enti w Ad cathecuminos.xlix. A. P. die laam ce. Lecus a natiuitate ⁊ a chꝛiſto illuminatꝰge nus ſigniſicat humanũ. xliij. A. Certũ tene:dimitte incertũ. xl.. Co. MQui cogitatiões bonas habet facta mala hahere nõ põt:qꝛ facta de cogitatiõis iuſ ſiõe veluti ð imperatoꝛe ꝓcedũt:bona de bona:mala de mala.xvj. A.
ix. D. x. A.in me. Colendus eſt deus gratis ⁊ nõ niſi ꝓpter ſe.xxxviij.K. D. E.
ecceſia imitari debeãt.xlix. A. D.— CLöicare eſt rẽ pꝛiuatã cõem facere.viij. Z. NMon eſt ↄceptus ꝑ maſculũ ⁊ feminã qui fe cit maſculũ ⁊ igminã. xxxij. D. Cõcubinas habere nõ licet nec eas poſtea ducere vxoꝛes.xlix. A.circa fi. Cõcupiſcẽtijs cur nõ eſt ↄſentiendũ.xlij. Cur deus vult vt ↄfiteamur pctã nr̃a:⁊ dia bolus vtcelemus.xij.. Sic ↄfeſſiõis medicamẽta deeſſe nð debẽt: quomõ nobis pctõꝝ vulnera deeſſe non poſſunt.xij. Z.
ri teſtamẽto ſeruare p̃cipimur.xxxviij. A.
Charitaſꝑfecta i hiſ ↄſiſtit. xxxviij..cir. ſi Charitas foꝛas mittit diabolũ: cupiditas
VAhbi charitas eſt: opꝑa illa mala ꝗᷓ a regno
Non eſt colẽdus deus ſolũ ꝓpter vitã iſtã
WLompetẽtes a qͥbus cauere debeãt ⁊ qͥs in
ſententiarũ
Reↄſiteat pctã ſua:diabolus ꝑtria hoĩem
Qui pctã ↄfiteri diſſimulat nõ ſolũ indul⸗ gentiã nõ accipit ſed ⁊ geminat peccata. xij. P. in me. D. in fi.
Deus cõſitenti tanqᷓ; in apertũ ſinũ indul⸗ gentiã paratus ẽ dare:ſed qͥ excuſat clau⸗ dit ſinũ:includit pctĩ: ⁊ excludit pcti in
dulgentiã.xij. L. in fi. Cõfeſſio pcti initiũ eſt ſanitatis.xij. D. Miſi cõfeſſi fuerimus noſtra facinoꝛa aliter veniã habere nõ poſſumꝰ: nec erubeſcat ↄfiteri qui in pctis nõ erubuit coinquina⸗ nri Deus qͥ ↄfiteri perſuadet: vlciſci nð deſide rat: qꝛ optat ſoluere ↄfitentes ne cõtuma ces punire cogat᷑.xlvj. d. In cõiugio ſola generãdi cauſa inculpabi/ lis eſt.l. B. in fi. Cõiugia adulterina qᷓ ſint. xlix. i. Conuerſio ⁊ auerſio dei ad hoĩem quę ſit: Prxiii ·F. Conuerti quidã nolũt deſperãdo:quidam male ſperãdo.xj. I. Cõtra eos qͥ ↄuerti nolũt niſi poſt expletio nẽ oim voluptatũ ſuaꝝ.xj. B. C. Cõuerſis deus indulgentiã repꝛomiſit:ſed
craſtinũ nõ ꝓmiſit. x). B. xiij. ⁊.
Ne tardes cõuerti ad dñm nec differas de
Coꝛ ſurſum habẽdũ eſt nõ deoꝛſũ.xlviij. Coꝛ.
NMemo coꝛrigit᷑ niſi dono dei: ⁊ ideo nulli⸗ coꝛrectio eſt deſperãda.ij..
Deus vult coꝛrigere ſeueritate temptatio⸗ num quos ſua patientia viderit depꝛaua tos: q gaudet ſi coꝛrectos viderit quos emendat.xlvj.1.
Quẽ coꝛrigere nõ vult de⸗ in hoc ſeculo eũ ſupplicio deſtinabit poſt ſeculũ.xlvj. B.
Deꝰcũ coꝛripit imutabil manet. xxxiiij.C.
Aliqͥ ſunt coꝛrigẽdi aliqͥ tolerãdi.l.⁊M·.
In coꝛrectiõe duo eſſe debent: bonitas ſcʒ ⁊ſciẽtia.iij. A.qð ꝓbat᷑ exẽpl.ibið. B. E
Coꝛrigere debemus pꝛoximũ arguẽdo:cõ⸗ ſolari alloquẽdo:⁊ exemplũ pꝛebere viuẽ
do. xx. Z. circa fi.
De coꝛrectiõe fraterna exponit᷑:Si pecca⸗ uerit in te frater tuꝰ ⁊c.xxviij. D.in me.
Coꝛrigi quidõ nolũt deſ perãdo:quidã ma⸗
le ſperãdo.v)..
Malus coꝛreptus facilius in coꝛreptoꝛe qᷓ; in le agnoſcit qð coꝛrigat.v. ⁊. 6

co. Pꝛoximũ vis coꝛripere:nihil eſt tibi teipſo pꝛopinquius.v. B.
Aui coꝛripit cũ odio homicida ẽ. v. B. K.
Eõtra eos qͥ coꝛripiũt leuioꝛa in alijs:⁊ ipſi qjuioꝛa cõmittũt.v. K.xl. A.xlij · E. cir.fi. ʒuſtus quãdo coꝛripit ⁊ ſi ſeuit miſeretur. Aui coꝛripit nõ facit pctm̃ ſed oſtendit pec catum. xxxiij. P 3 Beus cũ coꝛonat merita noſtra nihil coꝛo⸗ nat niſi dona ſua.xiij. P. K. D. gre. Creatura oĩs ad creatoꝛis laudẽ: bonoxp⸗ pationẽ ⁊ maloꝝ ſupliciũ eſt. xxx. P· Credere poſſe donũ eſt dei:auctoꝛitate pꝛo batur · xvij. A.— Nemo ſibi dedit vt credat.vij.. Si nõ credis nõ amas.xxij. A.in f Contra eos qͥcredere nolũt niſi quę vidẽt. uis iubet deus credere qᷓ nõ vident:nõ ñ te dimiſit nihil vidẽtẽ vnde poſſis cre⸗ dere qð nõ vides. xxxij.. In chꝛiſto nobis oia ſi unt. xxxiiij. D. gpri. Nhꝛiſtũ nihil ampliꝰ quidã putãt qᷓ; purũ hoiem nõ deũ.xliij. Chꝛiſtus qᷓ;to ꝓ nob factus ẽ defoꝛmioꝛ: tã to nobis dz eſſe ſpecioſioꝛ.xxxvj. A. P. Qsð in xpᷣo ↄtemnit᷑ nõ ẽ ↄtemplatio ſana ti ß medicamẽtũ ęgroti.xxxij. D. circa fi. Chꝛiſtianoꝝ tpa in oibus ſcripturis pꝛędi⸗
cta ſunt. xxxv.ꝑ totũ.
—
cru. Crucis figure pꝛeceſſerũt in ſignis. xxij. V
Aui cruce ſe ſignat ⁊ ad malũ currit:potiꝰ
demonẽ in ſe includit qᷓ; excludit. xx. A. Mon crucis pictoꝛẽ ſed imitatoꝛem quęrit deus.xxxj. P. in fi.
„
Crucis latitudo:lõgitudo:ſublimitas? ꝓ
fundũ quę ſit.ij.per totũ. Cu. Lupidital ſil cũ charitate eſſe ñi põt.viij. A Cupiditateſ accuſant᷑ nõ facultates.xiij. A Cupiditas qᷓ;tumcũq; radices ſuas extẽdit ⁊ rapit: vna hoꝛa totũ dimittit. xlviij. A. Pa. 2mnabile erit nõ ſolũ malũ feciſſe d t etiã bonũ nõ egiſſe.xvj · P. cir.fi. Bauid nõ cadendi ſed reſurgẽdi ſi cecideris ꝓpoſitꝰ tibi eſt exemplũ.xx. P Pauid cecidit lapſu cupiditatis nõ patro⸗ cino ſanctitatis. Ibidẽ
Pauid adulteriũ ⁊ homicidiũ nð perpetra uit cũ ſaulẽ inimicũ ꝑtulit: ſed cũ ſecurus
ab hoſtibus quieuit. xxj..
Annotatio
Sicut ad dauid nathan ꝓpheta:ſic dauid
pꝓpheta ad nos a deo mittit᷑. xxj. E. zonomachia dauid cũ golia quid ſignifi cet.xxxj.ꝑ totũ. Debita pctã recte dicũt᷑.xvij. ᷓ.l.Fᷓ.h de⸗ Quia decimę nõ reddunt᷑:indictio fiſci ac ceſſit.xlviij. BP. Qui deſperãt ð indulgẽtia dei:ipſa deſpe ⸗ ratiõe ſe ſuffocãt vt eos ſpũſſctũs viſitare nõ poſſit. xxvij. J.in fi.xxviij. L. et.l.. Deus ſicut cautos fecit qͥ nõ cecidet:ſic de ſperatos eſſe nõ vult qͥ cecider̃t. xxj. E. Detractio nõ eſt niſi moꝛdatioꝛ qᷓ; veracioꝛ repꝛehenſio.xx. A.in fi. Detractio vulnerat famã. Ibidẽ. Detractoꝛes ſpiritali gladio feriunt᷑.ij. A.
Deo nihil delectabiliꝰ: nihil pulchꝛius ⁊ ni
hil dulciꝰ inuenit᷑.xxxviij.K.in me. Deus oim excellentiſſimus:nõ elatiõe ſed humilitate ↄtingit.l. Z. Deus coꝛ interrogat nõ manũ.ix. K. Diabolus ſuadere poteſt ad malũ: cogere ði⸗ nõ poteſt.xij. P. Nõ extoꝛquet a nob ↄſenſů ſed petit. xij. N Diabolꝰ quõ dicit᷑ leo ⁊ dꝛaco. xxxv. P.Et ſic ſuperat᷑.xxxv.E. Biabolũ in nullo citius ꝓſternimus qᷓ; cũ humilitate deũ ſequimur.l.lh.in fi. Dies huiꝰ vitę boni dicunt᷑ ⁊ nõ ſunt.j· D. Dies boni qui ſint ⁊ quomodo acquirant᷑ .E.xlij. B.(ſeria.x. Z. Dies malos faciunt duę res: malicia ⁊ mi⸗
Dies malos addere diebꝰ mal qͥd ſit. xj.
Dies iudicij ⁊ ſi longe eſt:om̃ibus tamẽ ⸗ pe eſt.xxviij. E. Dilectio vnicuiq; a ſe icipit: ideo nõ mone tur homo ſe diligere. xxxvij. K. Dilectiõis tres ſunt gradus. xxxvij. K. D. AQui ſeipſum nõ diligit pꝛoximũ veraciter nöõ poteſt diligere:⁊ qͥd ſit diligere ſeipſũ. xxxvij. L. in fi. D. xxxviij. A. In dilectione pꝛoximi tres ſunt gradus li⸗
citi.xxxviij. Z.
In dilectõe ꝓximi duo ſi gradꝰ. xxxvii · B
Diligere debemꝰ ꝓximũ in deũ ⁊ deũ ꝓpt ſe nõ ꝓpter aliud.xxxviij.. D. E.
E diligẽdus ſit deus qui nõ videt᷑:exem⸗ plo oſtendit᷑.xxxviij. K. in me.
diligẽdus ſit amicus:⁊ inimicus ꝓpler
vvitã eternam · xxxviij. J. Reguls dilectiõis in pꝛoximũ homo erle
ſuſcepit.v. B.
Nien chiu Piiger nitent
ſutret
xiigi Utoẽs geis Pilecti jernon tlety ieo n 7an ſil din nines: gludſa Luipro ehabe Linine dimitti Dinf.
iwi
tj.
biere Bilcipli
Diſcipli amarit Diſapli ſgritud
bipl iſdie
Dediite
dediuit duesp
ntibus
chꝛiſtoi
t eemt wlön
die
i

Votabiliũ ſententiarũ
Biligere ideo debemus inimicos: q nos turus in moꝛte nihil diuitiarũ in manib⸗
chꝛiſtus pꝛius impios dilexit.vy. A. uis inueniet.xiij. K Diligere debemꝰ inimicos:qꝛ foꝛſan adp Diuites deus pꝛobat ꝑ pauperes. rij. D. nitentiã ↄuertent: ⁊ fãt nõ ſolũ amicis? xyiij. A.in fi. B.xvij. B.
fratres in gra: ſcripturis oſtendit.vj. W. ¶ Diuites ſuꝑflua ſua dare debẽt pauꝑibus
Biligẽdi ſt hoies:⁊ pctã odiẽda.vj. B.i fi. Vt oẽs hoies diligas ⁊ inimicis nõ indul⸗ geas nunqᷓ; te poteris excuſare.vj. C. D.
Dilectiõis foꝛmã accipere debemus ex di/ lectione mẽbꝛoꝝ. xv. A. B. K.
Et ſi expedit plus diligere deũ qᷓ; minꝰ:nõ
tñ ideo pluſpeccãdũ ẽ vt plus nob dimit
tat ⁊ amplius diligat᷑.xxiij.. D. Miſi dimiſerimꝰ quicqd in nos leſerint ho ⸗ mines:nõ eſt nobis ſpes ſalutiſ:nec maiꝰ
nõ yt ipſi patiant᷑ anguſtiasxij. S. Hiuites dimittẽdi inanes qͥ ſint. xliij. D. Diuiti ideo deus plus dedit vt haberet vn
de pauperi daret.xlvij. B.
Diues diuitias ↄtra dei voluntatẽ ſeruare
nõ põt.xlvij.L. Letatur diues vna hoꝛa totũ hic dimiſſu⸗ rus.xlviij. Z. Contra diuites qͥ diuitias pꝛo filijs ſuis cõ gregant. xviij. B.
aliud ſacrificiũ.vj. L. Dei eſt ditare ⁊ paupes facere. xlviij. B. Qui pꝛoximo dimittit nihilo minus in co: Diues oparius dei eſſe debet.xxvij.B. de habet. xxvij. S. Diuitie iſte ñ ſt vᷣe diuitię qꝛ pauꝑtate ple⸗
Dimitte nobis debita noſtra ſicut et nos neſunt ⁊ obnoxic caſibus ⁊ ſecuritatẽ nõ dimittimus debitoꝛibꝰ nf̃is:exponit᷑.vj. pꝛeſtãt:ſed verę diuitię ſunt quę perdi nõ
D. in fi.xvj. P. K. xix. B. xxiiij. Z.i fi. V. poſſunt.xxx. B.
ſ·xxvij. F. B.h. xxvij. D.xl. A. B. ime. Diuitig tanto plus augent᷑ qᷓ;tum charita⸗
anob Hiſcere debemus a chꝛiſto. xxxiij.E. S Nõ diuitie ß cupiditates accuſant᷑.xiij. B. Siſciplina xp̃iana ipſa ẽ humilitas.I.E. Hiuitiaꝝ vermis eſt ſuꝑbia. Ibidẽ. .L. Diſciplina ſine bonitate triſtis quędã eſt iuitie ſũt dei nõ diuitis. xxix. B. xxx. A. lo ans yen amaritudo viuẽdi.iij·. ¶ Siuitiaꝝ nemo põt eſſeↄtemptoꝛniſ aui ci ſequmn bil Diſciplinę rigoꝛ ſine bonitatis ſcientia pcti earũ effectus fuerit poſſeſſoꝛ. xxx. A. doni diunnin Sgritudinẽ nõ curat.iij. A.pꝛobat᷑ exem⸗ Diuitie bonis ſunt cauſa bñficioꝝ: malos pio. vj. L. toꝛquẽt timoꝛe damnoꝝ.xxx. 1. 2%iſciplina ↄdimentũ eſt bonitatis.iij. S. Diuitiarũ copia nec bonos extollit nec le⸗
Ziſcoꝛdie remittẽde ſunt.xl.ꝑ. dit inopia:malos autẽ cũ offert excęcat⁊ vy Mit De diuite cuius ager vberes fructus attu/ cũ aufert᷑ excruciat.xxx. B. ⁰ lit. vij. B. xlvij. K. xlviij. Z.
ctnibun 5.* Diuitias veras nõ niſi iuſti ⁊ boni poſſide- ong De diuite epulone ⁊ purpurato.vij. C. re poſſunt et quiſquis eas habuerit non z Siues pꝛius tollet de recõmuni ꝓ neceſi/ egebit. xxx. B. mgieicht tatibus domus ſuę ⁊ quid reliquũ eſt det Non ſunt diuitie quibus creſcentibus cre⸗ ewgrnn chꝛiſto in paupere.vij.A. n ſcit inopia. Ibidẽ.
gu MQui vult eſſe diues ⁊ patrimoniũ ſuũ au/ Diuitie amatoꝛibꝰſuis nõ afferũt ſatietatẽ
gere emẽdo nõ erit innocẽs:qꝛ nõ rapina kinflq̃mant cupiditatẽ. Ibidẽ. 55 volütate eſt malus.viij. A. in me. õ diuitie ð eaꝝ abuſio culpat᷑. xx. N. 2iues ve eſt dᷓ volũtatẽ bonã hʒ:⁊ ſipaup¶ Ziuitie pauperibꝰ erogate creſcũt:licet vi⸗ in arca tñ diues in ↄſciẽtia.viij.. deant᷑ minui.xxvij. G.xxxix. BP. Lontra diuites qͥ nolunt diuitias vendere Bolus eſt aliud agere ⁊ aliud ſimulare.xx. ⁊erogare:ne impꝛoboꝝ perſecutiones ſu Al. in fine.
inent. vij. K. D. Dolus eſt aliud pꝛomere labijs: aliud clau So. ut volunt diuites eſſe in hoc ſeculo inci- dere pectoꝛe.]. D. — 1 dunt ⁊c· exponit᷑. xij.. Polus duplicat coꝛ. xx. A. nneun eipe diuitibuoputus mũdinõ ſuperbe ¶ Somus chꝛiſti eccleiia eſt·xxxij.;. beteae erponteri· B.L. n oſtee perdit fenlum: nõ ha/ꝰv· 2iicie ẽ vtnð ſt jupboq diuesẽ xij. e bet doloꝛẽ: qꝛ nec ſalutẽ· xxviij. B. urni Diues quaſ in ſomnis hic viuit:⁊ euigiia⸗
Ecdeſia per tempoꝛa 5

ſicit. vij..xxxv. A.;. Eccleſia cõparat᷑ grano ſinapis. xxxvj. A.
Ecdeſia ꝑ q̃ttuoꝛ ptes oꝛbis terraꝝ diffu
ſa figuraliter oſtendit᷑.xlv. B. K.
Eg. Seruos ſuos qũc; deus egere ꝑmittit vt eos pꝛobet qui abundant. xiij· D. xviij·
Z. in fine. BP. 3
nis.xxxvij. J.
gle. Elemoſynas ð rapinis faciẽs ⁊ pctã nõ de
ſerens pecuniã perdit ⁊ peccata non redi- Elemoſynę faciẽde ſunt de iuſtis laboꝛibꝰ: nõ de rapinis ⁊ fenoꝛe. xlvij. A.
glemoſynę duę ſunt:vna coꝛdis alia pecu
nie: ⁊ ideo ab elemoſynis dandis nemo ſe excuſare põt.vj. K. xxix. A. P.
Elemoſyna charitatis ſine ſubſtantia ſuffi
cit:ſed coꝛpoꝛalis ſine charitate oĩno non ſufficit. vy·. Elemoſynã fac de tuo nõ de alieno · vij. D.
Elemoſynę illis pꝛoſunt qͥ vitam mutaue/
rũt:nec ideo dandę ſunt yt liceat ſp impu ne peccare. xiij. D.circa fi.xix. P. N.
Elemoſynis omnia crimina redimunt᷑· xix
A. in fine. Quę peccata elemoſynis redimunt᷑ ⁊ quę nõ. xix. P. L.
Elemoſynis deus illis pctis fit ꝓpitiꝰſine
qͥbus hec vita nõ agit᷑. xxix. A.
Eiemoſynaꝝ duo ſũt genera: ſcʒ erogãdo
⁊remittẽdo.xxix. A.xlij. I.cir.fi. xxvij.h Elemoſyna cũ dat᷑ egeno ei dat᷑ qͥ deditqð
donat᷑.xxix. P. xxx. A.xxvij. S.
Elemoſynaꝝ cultoꝛ felix eſt operarius: qꝛ
9
tronum.xxxix.. 1 Elemoſyna pfecta ẽ vt pꝛius occurrat egẽ ⸗
deum habet debitoꝛẽ ⁊ ſpiritũſanctũ pa⸗
ti cibus qᷓ; roget mendicus: exemplo do⸗
5
Elemoſyna nemi nam. xxxix. K.
Elemoſyna patrocinat᷑ in die iudicij homi vt flõmas gternas nõ timeat.xlvij. A. Elemoſynas chꝛiſtꝰ fieri iuſſit: nõ rapinas
fieri mandauit. Ibidẽ. Auia de bonis dei non facimus elemoſy⸗
nas: ideo quotidie flagellamur in frugi-
bus.xlvij. B.
Elemoſynę tribuende ſũt pꝛo modon ſan⸗
Iinnotatio
Egritudo perpetua ẽ in iſta fragilitate car⸗
nẽ ſinit intrare in gehen⸗
ctitate.xlvij..„ Aliudẽ fe eleuare ad deũ:aliud eleuare cõ/ tra deum.l. B. Epiſcopoꝝ periculũ.v. A.vij·. ee. Quid reddit epiſcopũ pigrũ ad arguẽdos ↄtradicentes.vij. S. Auid ſit ↄtradicẽtes redarguere.vij· P. Epiſcopus om̃i die ⁊ hoꝛa ⁊ cura ↄtinua co gitare debet qᷓ;tę diſpenſatiõis ſarcinam gerat:⁊ cũ dies anniuerſarius ſuę oꝛdina tionis oꝛit᷑:tunc honoꝛ officij tanqᷓ; pꝛimo imponat᷑ intẽdit᷑: ac nõ ſolũ futura ðᷣpꝛę⸗ terita ſollicite curabit.xxiiij. A.xxv.A. Epiſcopalis gradus ſi bene poꝛtat᷑ gloꝛiã comparat:ſi male ad imaniſſimã pꝛęcipi ⸗ tat penã.xxv. A.— Epiſcopus ſpeculatoꝛ dicit᷑. xxv. B. Ehs dʒ eſſe erogatoꝛ ñ exactoꝛ vᷣbi. xxx. L. Epiſcopus nõ ſolũ de ſe ſed etiã de ſubie ⸗ ctis ſibi rationẽ reddat.xxv. A. N. Eſuriẽtes implẽdi bonis qͥ ſint.xliij. D. El Ethnicus gentilis dicitur ⁊ q in chꝛiſto nõ&. credit.xxviij. D.in me. Euchariſtiã ſcelerati ꝓhibẽt᷑ ꝑcipere niſi ꝑ&⸗ penitentię ſatiſfactionẽ recõcilient᷑ eccle e. xix. B.l.J. xxxij. J. Euchariſtię figura pᷣceſſit ĩ mãna. xxxij. B Euangeliſie boni nuncij interpꝛetant.k ante mediũ. Quõ nõ exaudit deus pctõꝛes.xliij. D.&⸗ Excõmunicatio cum magua deliberatione eſt ferienda.xxviij. P. Excõmunicatio ⁊ ſi medicinalis nõ moꝛta⸗ lis fieri nõ debet niſi in ſpõte ↄfeſſum aut ↄuictum.l. dh. Cxx. D. Exitus filioꝝ iſrael ð egypto qͥd ſignificet. Quãdo exuitat coꝛ ⁊ caro ſimul in deũ vi⸗ uum:⁊ qñ caro ſola.xxxiij.. Eus nõ fallit: videat igit᷑ homo ne ʒ⸗ d ſefallat. xl.?. Aduerſus felicitates acrius vigiã ⸗ dũ eſt q; ↄtra miſerias.xx). D.xlwj · T. Fgnerari debemus deo qꝛ minus accipit ⁊ plus reddit. xlviij.. Ahulti fenꝰ nð exigũt ne feneratoꝛes iudi⸗ cet deꝰ pꝛemunt ſuffocãt exigũt. xvij· N Fidei diffinitio vm aplm exponit᷑. xxi Fides miſcðię dei donũ eſt: auctoꝛitatibꝰ pꝛobat᷑.xvij. A. P. L. D. Fides vt habeat᷑ oꝛandũ ẽ fide.xvij. P. Vt ſidẽ habeãt oꝛandũ eſt pꝛo infidelib?
—
jes cbe ſides 8 ides S ꝗies pun Qfu unc juse dertp ter fac jus umel noeſt ſast ꝗugell nocẽt patern Linen pöpo o glgell ui tpali n. Foni Foꝛnit rnet ſ higer hugee
Oan
h.in Luiſu tenet
1
genuit gn n Peghl E ſti Jicg Unc k

at dick A eraniin o deſe ſecit nid. wül. edi dons inn s dicurit
Votabiliũ
Fides plena ⁊ pfecta eſt q̃credit ex deo eſſe
oĩa bona nr̃a: etiã ⁊ ipſam fidẽ.xvij. B.
Fides demonũ ⁊ fides ſanctoꝝ ſola chari/
tate diſcernit᷑.xvxij. A.in me. Fides tunica eſt ⁊ loꝛica.xlij.h.in fi. Fides gradus eſt intelligendi.xxxij. A.
Jides quoddam ſuum lumẽ habeti in ſcri⸗
pturis. Ibidẽ.
filius nõ ſit minoꝛ patre ſed vnius na⸗
turę cũ patre ⁊ coęternus.xliij. B. C. Filius quõ non põt facere quicqᷓ; niſi qð vi
derit patrẽ facientẽ cũ tñ eadẽ ſi cut⁊ pa⸗
ter facit.xxxij.E.F. B.
Finis ſeculi vtrũ hic aliq uẽ inueniat incer/ tum eit:ſed finis vnicuic noſtrů in pꝛoxi mo eſt. xxij. L.
Fiſcus tollit qð nõ accipit xbs. xlviij. B.
Flagella dei beneficia ſunt nõ verbera:nec nocẽt: quę ideo adueniũt vt hominibus paterna clemẽtia ↄſulãt.xlvj. A.poſt me.
Timeat qͥ non flagellat᷑ a deo vt filius eſſe nõ poſſit. xlvj. V.
Fl. Flagella dei ſicut ſunt pctõꝛibus ad emen/
dationẽ:ita iuſtis ad pꝛobationẽ.xlvj. B
Flu. Fluuius ſignificat ꝓplm fluxibilẽ ⁊ deditũ
tpalibus ⁊ trãſeuntibꝰ rebus. xxx). B.
For. Foꝛnicari a deo qͥd ſit. xxxiij. B. xxxviij.E
Foꝛnicari nõ licet.xlix. A.in me.*
Fre · Freneticus ridẽs ploꝛat᷑ a ſanis. xxiij. E.
Fu· JFugere debemus a ſeueritate dei ad eius bonitatem.l..
Jugere ab illo nemo põt qͥ nullo ↄtinet᷑ lo ⸗ co ⁊ nuſq; abſens eſt. xxxiij.C.l. O.xxvij h. in fine.
Qui furtũ nõ facit qꝛ timet:intus furti re⸗ tenetur · xxviij. K.
Eneratiões chꝛiſti duę ⁊ vtraqʒ in⸗ g enarrabilis. xxxvj. C.
hoc genuit pf̃ qð ipſe eſt:ß ſi aliud genuit qᷓ; ipᷣe ẽ nõ veꝝ genuit filiũ. xlij. N
genuit eũ ante oia tpa ·xliij. C. xliij. B
Beneratio mittit ĩ miſ eriã:regeneratio de⸗ ſignat ad beatitudinẽ.x.A.circa pꝛin.
o. De goliath philiſteo. xxxj. A.
ßra. Q gfa dei nullis pꝛecedẽtibus dat᷑: aucto ritatibus pꝛobat᷑· xiij.M.
Ideo gra dicit᷑ qꝛ gratis ↄſtat. rxxviij. E.
Tunc habere quiſq; aliqͥd dicit᷑ qñ eo bene vtit᷑.xxx. A.in me.
SOmo ⁊ pctõꝛ duo ſũt noĩa:vnũ fe⸗ h cit deꝰ alterũ fecit diabolus. vj. E h5 faguioꝛẽ ẽ vaſe evitreo. Nviij
S 1*— 7 7
se.
Ho.
— ℳ ℳ„ 1% 7% V 7
ſententiarũ
ponicid⸗ qͥs efficit᷑ in oculis dei etiã ſi eũ hoies nõ teneãt ⁊ ad iudicẽ ducãt.v. B.
hoſtis facit ſecuros quos cupit eſſe capti- uos. xlvj. C. xxj. D.
humilis eſſe nõ poteſt nocẽs: ſi upbus eſſe Hu⸗ non põt innocẽs. Mec malũ cuiuſqᷓ; velle põt qͥ nequaq; bonũ eiꝰ auget᷑.xx. B.
humilitatis chꝛiſti cauſ 4 eſt infirmitas no ſtra·xxxiij. Z.
Humilitas ẽ diſciplina chꝛiſtiana. E.
Mibil pꝛodeſt pumilian i non te mutaue ⸗
Eſus naue qui pꝛius auſes vocaba Ie⸗ i tur:figurã geſſit veri ieſu:qͥ plmn in terram pꝛomiſſionis eſſe et introdu⸗ cturus.xxvij. K. in me.
Ignis inextinguibilis vcrematio expiabit Is⸗ quicqͥd hic medicabilis ſatiſfactio ⁊ ſi alu⸗ tifera neglexerit ſanare ↄuerſio. xvj. C.
Tanta erit in ptranſeũdi moꝛa:qnta uent peccati materia. xvj. D.
Deus nõ ignoſcit að põ dedisnatur agno ſcere.l.J. in fi.
RMon ignoſcit alienei iniguitati 4 ſu uam nõ agnoſcit. xx)j. B.
Imitari debemus ſupioꝛes noſtros i in bo⸗ Im⸗
no:⁊ ſi nihil imitabile habuerint: tũc ſtũ ⁊ ſanctos eius imitari debemꝰ..N.
Imperatoꝛ bonus bona iubet: malus ma la. xvj. A.circa f.
Rõ increpat deus vt inſultet s a bfeſſio⸗ In⸗ nẽ vult pducere vt faciat. xxxiij. B.
Ad iferos deſcẽſus erit:reditꝰ?ñ erit.xxj. x
Inimicos habere niſi cogente iuſticia non debemus. xxiiij. A. in fi.
Iniquoꝝ hoc ꝓpꝛiũ eſt velle ne deus var⸗ cat iniquis.vj. A.
Vtrũ vtilis ſit multa intauitas ne tepida ſit charitas.xxij. K. D.
Innocẽtia ſctitatis filia ẽ charitatis. rr. B
Innocẽtia ſancta ſecura eſt de beatoꝝi im ⸗ moꝛtalitate.xx. B.
Contra eos qͥ ſe putãt circa deũ⁊ pximos ſeruare innocẽtiã ⁊ ſibi ita noceãt vt deo careãt habitatoꝛe ⁊ puniant᷑ vltoꝛe. x·
Intellectus meritũ eſt fidei.xxxij. A.
Inuentio eſt reſtituẽda ⁊ mihil eſt inde acci piendũ: exemplũ.ix. A. P.
Si qͥd inueniſti⁊ ñ reddidiſtitrapuiſtiix x
Inuidia eſt odiũ felicitatẽ aliene. rx. A.i fi
Qui inuidet ſic eſt quõ tabes: quõ vulnus quõ apoſtema i in coꝛpoꝛe· xx. B.

30 . 5 *
5——— ——* „————
— ——
——
—
—
5 6
4
* *
———
S
3o. Johänis baptiſte idem fuit odo naſcendi
quõ chꝛiſti. xliiij. A. K.
Johis natiuitas cur ſola celepꝛet. xliiij. B. Johãnes dicẽdo ſe indignũ ſoluere calcia⸗ mẽta xp̃i fecit ſe dignũ. xliiij. P. circa fi.
Pater iohãnis cur nõ credẽs angelo: loq̃⸗ lam perdidit. xliij. N.
Ir. Ira eſt feruoꝛ animi ad pꝛęſc ens: nueten
ta fit odiũ. v. K.xl.d. Ira eſt libido vindictę.xlij. E. Ira feſtuca ẽ: trabes futura creſc cuovr. xlij. E.circa fi. Ira in cõparatiõe odij feſtuca eſt. n. Z. Iraſci patrẽ filio ſepe iuenimꝰ: patrẽ ẽ odiſſe filiũ difficile inuenies. v. L. xl. A Zraſa humanũ eſt:ſed nõ debet iracundia
veſtra natos ſurculos diuerſis ſuſpitioni
bꝰ irrigare ⁊ ad trabẽ odij ꝑuenire.xl. A. Ju. Judam traditoꝛem non tam ſcelus quod
cõmiſit: q; indulgentie deſ peratio fecit in terire.xxvij. J.in me.
Judęi per quęi wpet recuſant fieri chꝛiſtiani vij. E. Cxij.C.
Judicium ertremum certiſſime erit. ij. A.
Ad iudicij diem qualiter ños pꝛęparare de bemus. xv). P.
Vt in die iudicij non iudicemur: dimitta- mus inimicis noſtris.vj. D.
qui ſeip̃ſũm pꝛo homine dedit.xvj. K. D.
iudicio ſuo cur ſola opera pietatis non facta vel facta iudicãdis iputabit. xix. A.
In iudicio extremo vix cuiq; pꝛopꝛi ↄſciẽ tia ſufficit. xxxv. K.poſtme.
Judicabit cũ iuſticia qui cũ miſcðia nos re demit:⁊ cũ patientia expectauit · xxxvj. E
Eſto iudex tuus: accuſet te ↄſciẽtia tua:toꝛ queat timoꝛ vt erumpat cõfeſſi io:⁊ dicas. ij. P. in fi.l. J.
Mon debemus moueri de iudichs alienis quia qᷓ;diu vinimus de noſipſis iudicare nõ poſſumus.xxxv.K. in fi.
Judicare ex ſuſpitione vel ertraoꝛdinariò
vſurpato iudicio ꝓhibemur:ß̃ potiꝰ ex le
ge dei m oꝛdinẽ ecdeſie ſiue vltro ↄfeſſũ ſiue accuſatum atq; ↄuictũ.. Ah.circa fi. Judex ⁊ accuſatoꝛ ſimul aliquis eſſe nõ po teſt.l. Ah. Jure foꝛi nõ celi quędã licẽt.xlix. z. cir. fi. Juſtus nemo ſit niſi ex pctõꝛe.vj..
Contra eos qui ſe iuſtos eſſe ex pꝛopꝛia vir
tute fi.
nnotatio
n iudicio quõ exiget ab homine rationẽ
Nemo iuſtifcat ex ſuis meritis ſed ex gra⸗ tia. vj. Z.
Achꝛymę ſunt teſtes miſerie ⁊do⸗ xa.
1 loꝛis.x. B. l. P.circa fi. Lapides dauid quinq; quid ſigni⸗ ficent. xxx). B.
Natro timet malũ ⁊ vbi nõ Svoren nõ facit
⁊ tamen latro eſt. xxxv. B. in fi.
NMon laudat deum qui male viuit et bona
dicit:nec ille laudat qui quaſi de ſuo be⸗
ne viuit: exemplum de phariſeo ⁊ publi⸗
cano.ij.K. NMõ malus laudat deũ. Ibidẽ i in fi.
AQui laudat deũvita ⁊ lingua dupliciter in
ſe pꝛouocat gratiã dei.ij· D.
Laudare nõ debemus deñũ ſolũ voce ⁊ lin⸗ gua ſed ⁊ ↄſcientia ⁊ vita.xx)j. A.
Ille laudare ceſſat qͥ a iuſticia et quid deo placet declinat. Ibidẽ.
Dt deũ toti ⁊ ſemꝑ laudare valeamus qui bus opibus inſiſtere debeamus.xvj. B.
Omnia laudant deũ pꝛeter vitia. xxxv. A.
Cum laudare a malis ſit deteſtabile: vtrũ a bonis laudari ſit optabile.xxv. A.in fi.
Laus falſa nec coꝛonare nos poteſt:nec vi
tuperatio damnare.xxxv.L.in fi.
Lazari reluſcitatio et ſolutio quid ſignif⸗ cet.xxvij. J.
Lethargici doꝛmiẽdo periclitantur ⁊ figu xe. rãt myſtice.x). C. in me.
Lex figuratur in quinario⁊ denario nume ro.xxxj. P.
D lex tranſiuit ad gratiã: oſtenditu ou raliter.xx). P. xxvij. L.
Lex ad hoc data eſt vt ſuperbo infitmita⸗
tem ſuam notam faceret:infirmo penitẽ/
tiõ ſuaderet.l. P.circa fi.
Liberum arbitriũ pꝛimoꝛũ hominũ ſic con 1.
ſtitutũ erat vt ſi nollet conſentire ſerpen · ti:diſcederet ſerpens in ſua falſitate con⸗ fuſus:⁊ remaneret homo in creatoꝛe ſuo firmatus.xij. K. in me.
Liberũ arbitriũ quidã extollentes pꝛgcipi
tare magis qᷓ; eleuare conant᷑.xiiij. D. Sic ꝑde litẽ vt emas tibi quietẽ.x.. cir. fi Pꝛo litis redemptione non licet calumnia⸗
toꝛi accipere: qᷓ;uis licet calumniato do ⸗
nare.x. D.
Longum nõ eſt qð finẽ habet.j. B. 1o· Deus quõ loquit᷑ animę ratiõaliter ſuge rendo ⁊ ſuadendo qð vtile elt. xvij P.
Loqui dolũ quid ſit.]. D.
ann
——
1 hle une zu inter luc
eſku Halin Hlit ſatyn Malos Half nirl Halnc deie c iudiciu bentpe Pul Malici Pimo demin
Mann am y
iſuelit Panna hit dusm⸗ Pnich
nipe
Manich Paris preiigu 9 in me ſuret brun lsde
deeno
ſnß in

u i imptn
ien
de. j.d. aus deü ſin Mavita.y1
J
cnmnust man. RplAl
6
xu. Lupus veniẽs ad ouile
we
Votabiliũ
tamen lupus manet. x.K.
Inter luck iſtã viſibilẽ ⁊ lucem iuſticie boc
interelt. xxx. L. inme. Lucifer tempoꝛa ſignificat.xliij.xꝑ.
3gnitudo loliditatẽ habet: tumoꝛ
m inflationẽ.xxxiiij. L.circa fi.
Non facere malũ timoꝛe penę it.
eſtlaudabile ix. Ahali nõ contaminãt bonos.xxij. F.
Mali tunc putãt deũ eſſe bonũ qů ilis pᷓ
ſtat vnde coꝛrumpant᷑.viij. D. Malos mali pati nolũt.xxix. L. B AMali malum mittunt ad bonum Ahali non temere ſed per iudicium ab ec⸗ cleſie cõmunione auferendi ſunt: ⁊ſi per iudicium auferri non poſſunt tolerari de bent potius.l. 4h. AMalicia ẽ nocendi amoꝛ.xx. A.in f. AMalicia malo delectat᷑ alieno. Ibidẽ. AMãmona iniquitatis quid ſit. xxx. B.
De mãmona iniquitatis facere amicos ͥd
ſit. xvj. A.in fi.xlvij. A.in fi. AManna quomodo ſignificabat euchariſti⸗ am.xxvij. BV. S AManna quidã olim ſpiritaliter in populo iſraelitico intelligebãt.xxvij.L. AManna non cibus vere cęleſtis ſed figura fuit. xxvij. K. circa fi. Deus mãdat nõ in auret in coꝛde.xviij. Z AManichei dicunt gentẽ tenebꝛarũ:non ho minẽ peccare.xij. P.* AManicheęi ſolẽ vt partẽ dei adoꝛãt. xxx.. Maris rubꝛi tranſitus chꝛiſti baptiſmum
ptefigurabat.xxvij. B.
in mari rubꝛo egyptij ſubmergunt᷑ qͥd figuret.xxvij. D. Kur iam per mare rubꝛum traductus po ⸗ pulis dei longa itinera ⁊ temptamẽta in deſerto patiebat᷑ ⁊ non ſtatim terrã ꝓmij ionis intrauit. xxvij. E. AMaria angelũ interrogauit de modo ↄci⸗ piẽdi: nõ de pꝛomiſſo dubitauit.xliiij.C.
2haria magdalena cur aceſſit nõ ad caput
ſed ad pedes ieſu rigando:oſculandotter gendo et vngendo. xxiij. di.
Eacceſſit imunda vt rediret mũda: ↄgra
yt rediret ſana:confeſſa vt rediret pꝛoleſ⸗ . Ibidem. ieſum plus qᷓ; purum eſſe hominẽ cre⸗
ſententiarũ
etſtimet lacerare
Martyres debent habere voluntatem pa · ratam in martyrio.xiij.?i. AMathematici aſſerunt homines poſitio⸗ ne ſtellarũ nõ de volũtate peccare.xij. P; Aatrimoniũt: de hoc vide Vxoꝛ. AMiracula dei quotidiana nõ facilitate ſed Wi. aſſiduitate vileſcunt. xxxij.C. Inter om̃ia miracula dei maximũ miracu- lum eſt homo. Ibidẽ. Ahiraculũ tꝑale chꝛiſtus fecit:vt tu eũ qu ras ⁊ mireris ęternũ.xxxij.. Jacere miracuia nõ eſt appetẽdũ. xxxiiij. AMhiſeria hominũ ⁊ ſi cõmunis ſit:nõ tamẽ debet malicia eſſe cõmunis.x.Z. AMhiſericoꝛdiã dei quidã nõ niſi ad ſe exten di volunt. vj. A.xx)..in fi. Ahiſericoꝛdiam dei magnã depꝛecatur qui magnã miſeriã ↄfitetur:⁊ paruã qui par⸗ uam qꝛ neſcienter peccauit.xxj. F. S Ahiſericoꝛdia dei imploꝛãda eſt qꝛ iuſticia ab eo auferri nõ põt.xxj.B. uis de miſericoꝛdia dei multũ pꝛeſume⸗ re debeamus:nõ tamẽ negligere debemꝰ eius iuſticiã.xxxvj.E.— Ahiſericoꝛdia non niſi miſeris eſt neceſſa- ria.xviij. Z. 3 Ahiſericoꝛdia perfecta nõ eſt quę pꝛecibus extoꝛquetur.xxxix. P. Ailericoꝛdia eſt quaſi ſchus baptiſmus. Ahiſericoꝛdia talis eſſe debet qᷓ ſuſcipiat᷑ non repellatur:peccata purget non aſam Ahiſericoꝛdia irã dei auertit: pctõ dimittit ignes futuros extinguit. xlvij. B. De imiſericoꝛdia noſtra: pericula: calum- nie ⁊ ſterilitates nob ꝓueniũt.xlvij. B. AMoyſi dubitatio ad petrã oꝛta: ⁊ ꝙeſt in Wo. mõte moꝛtuus qͥd ſignificet. xxvij. N. Pꝛo moꝛte chꝛiſti quomð diuites dari pꝛo⸗ phetatum ſit. xxxvj. D. Ahoꝛs nõ moꝛit niſi in vita. xxxv. B. Vt moꝛtis ſuę diẽ qͥſq; ignoꝛaret: de⸗ vti liter inſtituit. xiij. A.xxvij. N. in fi. Vöõ ſufficit moꝛes in melius cõmutare et a factis malis recedere:niſi etiã de his quę facta ſunt ſatis fiat domino per penitẽtię Ahulier longe:eſt libido pꝛope.xxj. L. Wn. Ahulieꝝ incauta familiaritas nõ ſolũ par⸗ uos ſed ⁊ ſanctos ⁊ foꝛtes vincit. xxj.L. Ahulieres yt in eccleſia taceãt:de vide 5

— —
—— —
———— — ———
———
—
ſermonẽ.xxvj. per totů. Apulier curua decẽ ⁊ octo ãnis ⁊a dño cu⸗ rata quid ſigniſicet.xlix. A. Ur naſci voluit chꝛiſtus per ſolam c matrem qui fecit hominẽ ante pa⸗ trem ⁊matrem · xxxij. D. in me. Natalicia lanctoꝝ multi ↄuiuijs celebꝛare delectat:ß nõ vitã illoꝝ ſequi.l. M. in fi. Ne. Meophiti quales eſſe debẽt · xx· ꝑ totũ. nn. De numero ternario⁊ q̃ternario. xlv. P. N Mumerus duodenarius ad quãdã vniuer ſhr refert᷑.l. R. ante me. Vi ſe occidit in coꝛpoꝛe etiã ſe oc ⸗
Oc. q cidit inanima. xxxij J.circa fi.
Eculi nð vident ſed per oculos vi⸗
detur.xxij..
Sculi nõ ſunt figendi in pulchꝛitudine car nis alienę:nec ſe faciant de peruerſa ſi m⸗ plicitate ſecuros. xxj. B.E.
Deus odit nos ⁊ amat.xxxiiij B. in Od. Odiũ eſt ira— xlij. E. Memo odit ⁊ amat.v · K. in fi.xl. A.
Sdiẽs fratrẽ ⁊ ſi nõdum inſidias pꝛępara⸗ uit nõdum faucẽ obſedit aut venena parauit reus erit. v. B.
diũ rectũ ab amoꝛe eſt. xxxvij. 2.
Odiũ eſt remittendũ.xl. V.
Odium fraternum ⁊ homicidiũ compar- tur.xlij. E.
Qui tenet odium contra fratrẽ fontẽ chan
tatis obturat. xxvij. B. gl. Oleum peccatoꝛis nõ eſt aliud niſt blandi⸗ mentum adulatoꝛis.xij. D. in me. Nxv. K. in medio. Op. Quomõ opera patris facit filius cum oia quę facit pater hec? ſimiliter filius facit. xiiij. P. xxxij. E. J. G. Vtrum pater operet᷑ iubendo⁊ filius ob/ ſequendo.xliij. K. vna ſit operatio trinitatis. xxxij. h. Opera miſ cðię invita iſta tantũ neceſſaria ſunt nõ in vita beata. xvij. A. Oꝛ. Mon oꝛat niſi fides:⁊ tamẽ oꝛatio ⁊ ſaes a. deo donant᷑. xvij. K. Dꝛatiõis intentio debet eſſe beatitudo nõ tempoꝛalia iſta. x. L. Dꝛatio dominica omnibus eſt neceſſana. xlij. D. xliij.E. In oꝛatione tres pꝛime petitiones eterne ſunt:? en ad iſtam vitã pertinent.
xlij. ꝛtio dñica quotidie dicenda eſt. xlij. p.
otbe
Sꝛatio dominica: debita quotidiana ⁊le uia non criminalia tollit. xix. B. C.xj. B xlij. D. F.l.h.
Quotiens oꝛatur: totens peccata dimittũ tur.xliij..
In oꝛatione pꝛoſcientibus: peccata deſ⸗ ciunt. xliij. D.
Dꝛatio habebit duas alas ſcz. clij. 8. inſ.
Qui— nouit oꝛare recte nouit viuere. iiij.
Dꝛare debet facerdos pꝛo populo: et po⸗
pulus pꝛo ſ acerdote.xliij.E.
Lr demus pꝛo inimicisvt deus occidat eoꝛũ maliciã quã ipſi fecerunt:nõ qð ipſe creauit:exemplo pauli apoſtoli.vj. P.
Dꝛandum eſt pꝛo infidelibus vt fidem ha ⸗ beant. xvij. E. D.
Dꝛnamẽta aig quę ſunt. xxj B. circa fi.
Anis nomine cętera neceſſaria in/ xan.
p telliguntur.xlij.C. Panis quotidianus cur quotidie petitur ⁊ nõ victus.xlij. L. Panis quotidianus quomodo noſter dic tur: et tamẽ a deo donari petit · xiij. S. Panis quotidianus verbum dei inteligi⸗ tur.xlij. K Si deus nõ parceret iniuſtis nemo iuſti Na· ciã ꝑueniret.vj. A.in fi.ꝓbat exẽplo. B. Acd hoc parcit homini vt conuertat᷑ et non ſit qui damnet᷑. xxij. A.xlvyj. A. B. Parentes debẽt pꝛohibere filijs ne ad ſpe/ ctacula ⁊ poſt vanitates eant.xxj. ¶. Deus paſcit ſeruos ſuos vnde ꝛquomodo Pel voluerit.xiij. D. xviij. P.. In paſſere chꝛiſtus figurat᷑.xxxij. P. Patientiã ſuam deus in hoc tempoꝛe cõ V · mendat vt in futuris exerceat ſeuentaẽ ſuam.l. J. Patientia quomodo dicit᷑ nfa cuma deo nobis donatur.xiij. Z. Paſſio xp̃i ꝓbat᷑ in verb eſaię. xxxyj. 2.1 Pr̃ nihil faẽ niſi ꝑ filiũ. xxxij. B·xliij. P. Pater impioꝛum diabolus dicitur nõ pꝛo⸗ pter creationem aut generationẽ ſed pꝛo⸗ pter imitationẽ.xvij. P.in fi. Paulus a paululo: id eſta modico nom Pa⸗ tur.xvij. D. Paulus apls in celis didicit que in teris doceret.iiij. K.(xiiij.L. De paulo exponit᷑: beniamin lupuſ rapax · Pauperes quidã ſunt beat:. miſeri.xxx. P.
aup 1u
.
p
4
Lul Zein Pulti luge rö nitte Pulti pumi peccn busl äitin ßuli cee eſth Pecc Nen Sicu tuni fim Peuñ Eigo Qui pecca pei pañ quaſ pecc Pec: gret ge boit cior buu inet Dets
„ min

1.v 2
nomini nunn ne. Tt. 1.inl cdit prdberir o vdnintmun
—
War. Paxeſt finis omniũ deſi deroꝝ noſtotũ.
pec. HAuidã dũ peccãt nõ ſibi ſed aſtellatõibus aut genti tenebꝛarũ vel diabolo peccatũ
„ 1— 24
Votabiliũ
Nau Pauperes aliquos cur de⸗ eſſ e voluit. xij..
D. xviij. A.in fi.xlvij. P. Pax fratribus?⁊ charitas cu m fide magna: exponit᷑.xvij. per totũ.
xvij. A. in fi.
imponũt.xij. B. L.
Qui ſcienter peccat exitialiter peccat w. A. in fine..
Aulti peccare volũt cũ ũdauid 4 nolunt re⸗ ſurgere cum dauid. xxʒ.
nõ ſit plus peccandũ vt plus nobis di mittet᷑⁊ plus deus diligat᷑· xxiij.L. D.
Ahulti nõ erubeſcunt peccare? erubeſcunt humiliari.xl. L.
Peccaui tres tĩ ſyllabę ſunt: ſedi in his tri bus ſyllabis flãma ſacrificij coꝛñ dño aſcẽ dit in cęlũ· xij. P. in fi.
Nulii pctm̃ eſt qð fecit hõ qð nõ voſ et fa⸗ cere alter hõ ſi deſit rectoꝛ a auo factus eſt homo.xxij. D.
Peccatũ ineſt cum delectans:regnat cum ↄſenſeris. xx.K.
Sicut pctã futura negligẽdo iuſticiã cõmit
tunt᷑: ita Pieterita iniuſticiã delendendo
firmant᷑. xxiiij. A.
Pctm̃ ex iuſticia dei impunitũ eſſ enõ põt: Ergo vt ignoſcat tu aðſce ⁊ puni· xxj. B. Qui non timet pctĩ timeat quo perducit
peccatũ.xlij. SH. Pctã quoſ dã relinquũt nõ ipſi pctã. x. E.
Pctm̃ om̃e ↄſuetudine vileſcit ⁊ fit homini
quaſi nullũ ſit.xxviij. œ.
Peccatum cũ deſperatione certa moꝛs e. xxj. E. xxvij. RK.
Peccata augerent᷑ ſi penitẽtię locus dene⸗ garet. xxvij. R. L.
Potã nemo dimittere põt niſi deus: n ic in⸗ telligendũ eſt. xxiij. E. J.ið.
Pctõꝝ remiſſionẽ Euuſtificationẽ⁊ ſanctif- cationẽ heretici pollicent᷑· xxij. I.
Peccata nõ meritis hoĩm ſed virtute wů ſancti dimittunt᷑xxiij. S.
Deus qͥ dimittit pctã per hoiem: poteſt di⸗
mittere ⁊ pꝛeter pominẽ:auctoꝛitatibꝰ?ꝓ⸗ batur.xxiij. h. Ad pctõꝝ remiſſionẽ ſi ſubſtãtia defuerit: dilectio inimicoꝝ nobis ufficit.vj. C.— Pctõꝝ remedia j ſint. xlvj. A. xlvij. A. Pe venialia perꝗᷓ inniuant x· w⸗ —½
ſententiari
xl. B. xlj. D. F. et.l.h. xxvij. F.
Sine peccato nemo vuuit. xj 5 Nj. H. 5 circa fi.xliij.E.
Pctã venialia ſine qͥb⸗ vita iſta nõ a q ſint.l. F. B. 8 4
Pctã venialia nõ ſůt ↄotemptibir cõmittẽ⸗
da:qꝛ nõ refert ſiue nauis ꝑ fiuctus ſiueꝑ guttas paulati ᷣmergat᷑. xlij. F.l. h.
Quõ vtrũq; vex ſit: qͥ natꝰẽ ex deo nõ pec
cat: ⁊ ſi dixerimꝰ qꝛ pctĩ nõ habemꝰ.l.h. Petõꝛes c cur ſinit deus viuere.vj. A.
hõ ⁊ pctõꝛ duo noĩa ſunt:ßᷣ vnũ fecit deus alteꝝ diabolus.vj· BP in fi.
Peccatoꝛ qꝛ nõ ſtati patit᷑ deũ vltoꝛẽ vult eũ tenere ꝑticipẽ vt coꝛruptũ iu dicẽs pꝛ⸗ dę ſociũ.ij. A.xxvij. D.
Pctõꝛ oĩs ſe modo non videt ß petʒ ſuai in doꝛſo ponit ⁊ bona ante— 5r10 iuſii faciũt.ij. A.in fi. B. xxj. B. xxviij. C.
Pecunia fauces auaricię nõ claudit extẽ⸗ dit:nõ irrigat ß accendit. xxx. P. in fi.
Penitere ꝓpter duo hoĩes nolũt.xj. A.
Contra eos qͥ nõ pgmitere volunt niſi poſt expletionẽ oĩm voluptatũ ſuaꝝ.xj. B.
Penitẽtibus deus indulgentiã ꝓmiſit ſed vtrũ pęnitere debeãt nõ pꝛomiſit. xj. B. xiij. A. xxvij. K. in fi.
Se his qͥ penitentiã agere dubust p petis ſuis deſperãdo. xxj. E.
Quidã penitẽt penitẽtiã egiſſ e: nõ peccaf⸗ ſe. xxvih. K. xxvij. Z. in me.
Si penitẽs es pgnitet te:ſi nõ pnitet veni tẽs nõ es:nec eſt pgnitẽs qͥ facit qð peni⸗ tet.xlj.?.
Penitẽti⸗ vtilitatẽ facilius in telugitd ſe hoiĩes eſſe meminerint.l. A.
Quiſqͥs penitentię recuſat bumilitatẽ deo pꝛopinquare nõ cogitat.l. B. J.
Sicut comes pęnitentię doloꝛ ẽ ẽ:ita lachꝛy⸗ meęteſtes doloꝛis.l. P.
Actiões penitentie tres ſunt:ſ c. LC. d. 3 xxvij. A. J. J.
Bi quẽ peniteat veteris nouã nõ bo teſt inchoare.l.K. xxvij. A.
Wrnitere debemus huiꝰ vite vt ad i incoꝛru ruptionẽ tota auiditate curramꝰ. l. D.
Pnitẽtia bonoꝝ fideliũ eſt pena q̃ quoti⸗ die pectoꝛa tundẽtes dicimꝰ: dimitte nob debita nr̃a.l.F.i.ſh. xxvij. F.
Qui penitẽtię medicinã ꝓ trãfgreſſiõe de⸗ calogi renuũt: ⁊ ſi ad altare iſtud viſibile ců illud cęleſte ⁊ inuiſ⸗

ſus accedere nõ valebunt.l.ʒ.
Contra eos qͥ ſibijpſis ſine p gnitẽtia crimi⸗ naliũ:⁊ ſi non regnũ ſed ſalutẽ tamẽ pꝛo⸗
mittunt.l. R.
MQui pęnitentiã agit nð ſolũ illi pꝛodeſt ad alutẽ etiam cꝙteris ad exemplum.l. L. xlix. B. in fine.
Memo ideo pęnitere ↄtemnat q nõnullos foꝛte ad altaris ſacram̃ta nouit accedere qͥxꝝ talia ſunt crimina.l. h. xxvij..
Mui ↄtemnũt agere pęnitentiã nõ quęrãt ſibi comites ad ſugpliciũ:nec gaudeãt qꝛ plures inuenerũt.l. Ah.in fi.
De his qͥ penitere nolũt:qꝛ vidẽt ppoſitos ⁊ miſtros eccleſiaꝝ nõ ↄgruẽter viuere ſer monibus ⁊ ſacramentis ꝗᷓ ꝑ eos populis miniſtrant᷑.l. N.
Penitẽs ne deſperet ad eius miſ ericoꝛdiã
ↄfugere debet:cuiꝰ poteſtatẽ peccãdo cõ⸗
tempſerit.l. O. xxvij. J. in me.
Penitẽs ne deſperet de amiſſa ſalute:non ſolũ habet pcepta recte viuẽtiũ ðᷣ etiã exẽ pla penitentiũ.l.D. Q.
Mõ ſufficit vitõ in meliscõmutare:niſi etiã de his q̃ facta ſunt ſatis fiat deo ꝑ pęenitẽ tię doloꝛẽ ⁊ humilitatꝭ gemitũ.l. P.ime.
Penitẽtia luctuoſa ẽ in qᷓ ꝓpꝛie vocant᷑ in eccleſia pgnitẽtes qͥ remouent᷑ a ſacramẽ⸗ tis altaris.xxvij. J. xlix. B
AQui penitentiã dari quibuſdã peccatis de
negãtrab eccleſia excluſi ſunt: ⁊ facti here tici.xxvij. IR
Auia poꝛtũ penitẽtie eccleſia tribuit:nõtñ ideo peccãdi licentiã donat.xxvij.IR..
Cur nemini penitẽtiã denegat. xxvij. k.
Penitere qͥs debet dũ ſanus eſt ⁊ nõ cũ in⸗ cipit moꝛi.x. S.
Qui penitentiãveraciter egerit:⁊abſ olut⸗ a xhi coꝛꝑe nõ fuerit ſeparatus: ac poſt pe nitẽtiã vixerit ſicut ante penitẽtiã viuere debuit:defunctꝰ ad requiẽ vadit.xh..
Qui pnitentiã in vltima ęgritudine acci- pit: ⁊ mox recõciliatus:nõ ei negat qð pe tit: ſed ſi ſecurus hinc exit ego nõ ſum ſe⸗ curus.xlj. K. in me.
ante pęnitẽtiã bene viuendũ ſit:⁊ poſt
penitentiã melius.xlj. K. in me. D.
Penitẽtiam age dum ſanus es:⁊ ſecums eris.xl). D. E.
hec pena eos manebit qui amiſſo ⁊ nõ re⸗ parato ꝑ in ęternũ
Annotatio
bile quo pꝛo nobis introiuit precunort ie⸗
peribunt.xvj. C.
Tantũ ſapiens pęna deſeuiet:qᷓ;tum ſtul⸗
ta iniqͥtas ſuggeſſerit.xvj · D.(in fi. Nõ minoꝛẽ pęnã luit qͥ cũ multi luit.l.h.
Perfectus nemo in hac vita eſſe põt etiõ ſi
oĩa paupibus diſtribuerit.xxxiij. S.
Perſ ecutões maioꝛes fiũt eccleſię ꝑ pctã ⁊ crimina ſuꝑboꝝ ⁊ auariciã luxuriãq; ma⸗
loꝝ qᷓ; ꝑtyrãnos.vij. D. In mẽbꝛis ſuis chꝛiſtus plecutionẽ vatt
tanqᷓ; in ſe. xv. B. Sine pſecutõe iuſti hic viuere nõ pñt.x. P
Perſecutiões neceſſe ẽ patit qͥ deũ in veri⸗ tate cęperit quęrere. viij. K. x. B.
Mon te perſequit niſi malus ſi tu bon fue ris.vy. P. in fi.
LKumte. põ nõ hocin te pfequit qð
fecit deus ſed malũ qð fecit homo. krxv. A. xxxviij. J.circa fi.
Bibebãt de ſpiritali ↄſequente eos petta: petra aũt erat xpᷣs:exponit᷑.xxvij. B. L.
Petrꝰ apls figurat eccleſiã in eo ꝙ ſibi oſtẽ
ſum ſit yas linteũ quattuoꝛ initijs ecęlo ſubmiſſum plenũ aialibus.xlv.ꝑ totũ.
Petrus bonitatis ⁊ diſcipline foꝛmõ in ſe habuit.iij. B.
Petri ſi yõ ceſſaret iterrogatio: din repete ret᷑ negatio.xliij. E.in me.(in fi.
Aui ſibi placet deo diſplicebit ⁊ ſi bi.j. Z.
Poſſeſſio tanto plus auget: quanto chari/ Po·
tate erogat᷑. vj. K. Jure nõ poſſidet qͥs quod iuſte nõ tractat. xxx. A.in me.
Pꝛcepta dei eriam metu mottisr non ſunt Pre⸗
tranſgredienda.). K.
Qug reddãt pꝛedicatoꝛẽ pigrũ ad arguen/ das ↄtradicẽtes.vij. A.circa fi.
Pꝛedicatoꝛibꝰ plures ↄtradicũt:nõ lingua ſed male viuẽdo.vij. B. F.
Pꝛędicatoꝛ territus terreat.xj.L.
Pꝛedicatoꝛ ⁊ſi ꝓmitteret ſecuritatẽ peccã⸗ tibus deus tñ nõ acceptaret. x. D.
Sipꝛędicatoꝛibus periculũ eſt aliena pctã nõ arguere:quãto periculoſi us erit ꝓpꝛia noluiſſe coꝛrigere:vexetiã defendiſſe ⁊ cu mulaſſe.xvj. B. in fi.
Pꝛedicare:arguere: coꝛriꝑe:ędificare:⁊ pꝛo vnoq; ſatagere magnũ pondus eſt ma⸗
gnuſq; laboꝛ.xxv. K. Pꝛędicatoꝛ erogatoꝛ debet eſn everbi:nõ ex actoꝛ. Ibidẽ Cxxviij. A.
ſi vera oauit won in eo
wii vhn prd bulõ tel r. prl uſu pom ʒtet 69n ibus pu plhe tsco phac pulic pueu ſurſun fundu lPelsq

Votabiliũ
Pr. Prrcn taciturnitas eſt veuculſv.
—— malus viã docẽs ⁊ in ea nõ am bulãs nõ eſt imitãdus:exemplũ. l. H. Prelatus in ſe tria habere debet. i. A. in
me. P. K.
Pꝛelatos malos intuẽdo dͥdã chꝛiſtũ obli
uiſcunt᷑.l.. Pꝛomiſſio dei nõ vendit er nobis: noſtra aũt ex deo.xvij. A.
libus ęterna.xxvij. K. in me.
Pꝛo · Pꝛoſperitas periculoſioꝛ eſt aĩo qᷓ; aduerſi
tas coꝛpoꝛi.xxj. O xlvj. K. Pu · Puer cũ naſcit cur ſtatim ploꝛat · x. B. Pulli chꝛiſti ſunt chꝛiſtiani.xxxiij· P. Puteus inferni cũ pctõꝛes cgperit claudet᷑
ſurſum:— deoꝛſum dilatabit᷑i in p
fundum. xvj. L. Qu Deus querit nos nõ noſtra·xxir. A. Sa. Adix de terra ſitiẽti cui nõ eſt ſpẽs
rnedecoꝛxp̃m deſit. xxxyj. A.
Qð in radice celati in ramis decla⸗ ratur.xvij.
Non eſt rapiendũ diuiti⁊ dandum paupe⸗
ri.vij. D. E. xlvij. A.
Rapere res alienas hinc malũ en e compꝛo
bat᷑: qꝛ ſeruare ꝓpꝛias tenaciter damno⸗ ſum eſſe oſtendit᷑.vij. B.
Raptoꝛ rerũ alienaꝝ vlceroſus ẽ ẽ in ncorde. Ibidẽ in fi.
Raptoꝝ pena q̃lis erit. vij. L. D.
De rapinis elemoſynas faciẽs ⁊ pctã non deſerẽs ſe decipit pecuniã pdendo ⁊pctã nõ redimẽdo.ij. A.in me.
RNon eſt rapiendũ heretico vel iudeo ⁊dan dum chꝛiſtiano.vij..
Qui ſub manu raptoꝝ gemũt abſtinere de
bẽt a cupiditate rapiẽdi.vij. I.
Raptoꝛ eſt qͥ neceſſarijs pauperũ tanq; re⸗
bus alienis incumbit. viij. Z. Rapit qͥ inuentũ nõ reſtituit.ix. C.
Be. Recõciliari aliqs debet cũ ſanus eſt:nõ cũ
moꝛi incipit. xh.. Reconciliatus et poſt bene viuẽs ſecurus hinc exit.xl..
Deus reddit qð nõ debet. xiij—
reddit bona ꝓ malis. xiij· L. Redimere tempus qm̃ dies mali ſunt: qd ſit.). B. in fi.x.ꝑtotũ. Optare vt adueniat regnũ dei: nihil aliud eſt q; optare ab illo vt dignos nos faciat
ſe ententiarũ
regno
Regnũ dei quibuſdã venit ⁊ aupuſaã nõ venit. Ibidẽ.
Regnũ cloꝝ ꝓqᷓ; vili pꝛecio cõparat᷑ qꝛ tã ti valet qᷓ;tũ habes.viij. B.xij. D.ĩ me. Pꝛeter regnũ dei quidã ſibi falutem polli⸗
centur.l. R. An ſit aliqᷓ differẽ ẽtia int regnãtes ⁊ regnã tes.l. R.
Icdeo chꝛiſtus reſurrexit vt aliã vitã nobis ꝓmittebant᷑ plo iſraelitico figuris tpa
oſtenderet.xvj. A. 3cerdos cur iubet᷑ pꝛius offerre ſa⸗ Sa. F crificiũ ꝓ ſe deinde ꝙ wlo· xlij.E. NMon ſacerdotũ merita: ꝗᷓ docẽt ⁊ miniſtrãt ↄſiderare debemusl..
Sacriiciũ chꝛiſtiani elemoſyna eſt in dau⸗
perẽ.xxix. A.
Saliua chꝛiſti qͥd ſigniſicet. xliij..
Salus ęterna amãda eſt: tpalis ſ ius quę nec vera ſalus vtenda. xxxviij.ð.
Salus eis nulla eſſe põt quoꝝ iniquitaſ ꝑ⸗ ſeuerat.l. R.
Sanctificatio noĩis dei dicit᷑ qua ⁊ nos dici mur ſancti.xlij. A.circa fi.
Satiſactio abluat qð qͥſqʒ delictoꝝ macu⸗
lis ſoꝛdidauerit.xivj. A. Scientiã cur pꝛecat᷑ dauid exhiberi bonita Sci. ti ⁊ diſcipling.iiij.ꝑ totũ.
Scientia vera hec eſt.iij. D.
Scriptura ſancta cur cõmemoꝛat peccata Ser. iuſtoꝝ.xxj. P.
Scripturas ſanctas ideo quidã legũt ⁊au⸗ diũt vt faciãt qð diſplicet deo.xxj. B.
Scripture ſ anctę nos erigũt ne deſ peratio
ne frangamur:⁊ terrent ne ſuperbia ven⸗ tilemur.xxxiij. A.
Propter fepulturam chꝛiſti quõ mali dati Se⸗
legunt.xxxvj. D. Sequi chꝛiſtũ eſt ipſum imitari.xxxiij. B. Sequat᷑i in bonis actibus chꝛiſtũ qͥ in ma⸗
lis diabolũ ſequebat᷑.xlvj. Z.
Silere dei ẽ vidictã ſuſpẽdè. ij. Z. rxviij. L Si.
Nö ſilebit iudicaturus qui ſiluit iudicatus
xxvij. A. Silentiũ in eccleſia eſt tenendũ.xxvj. A.
Syloa interpꝛerat᷑ miſſus: ⁊ſigniſicat ba⸗
ptiſmũ.xlij. A.
Symbolũ bꝛeuiter ↄtinet quę habet fides catholica.xlij. A.
Symbolũ quotidie eſt dicendũ qñ ſurgit ne obliuiſcaf᷑.xlij. G.(ponit᷑.xlij. D. Sol nõ occidat ſi uper iracundiã veſtrã: ex⸗ So,

—————————-— —
——— —
——— 2———— 3 ——————.——————————————————————.—————=——— ——— ²————
————— 2—————* —————— 3——„—„—— — S.—— 6 2
—
— ——
— * ⸗————————— ———— nz———— ⸗
— —— ——— 3————
₰
—— ——
——— —
So. Ad ſpectacula furioſa:cruẽta vł turpia eñ ⸗
tes caſtigandi ſunt ⁊ admonẽdi vt ſe coꝛ⸗ rigant.xxj. A. 3 Spes venię nemini intercludit᷑. xxj. E. Auidã delperando quidam ſperando pe⸗ reunt.xj. A. xxj. E. Spůſſanctus ſuꝑ quoſdã non venerat V⸗ ſibiliter niſi ꝑ impoſitionẽ manuũ apoſto
loꝝ.xxiij.h. J. Spũs huiꝰ mũdi facit ſupbos · xii D.
St. Stultus ibi es deo ybi tibi ſapiens vide
rris. vij. P.— Nõ ſic dicit de ſtulte quõ hõ:qꝛ ſtultis nð eſt daturꝰ regnũ cęloꝝ. Ibidẽ in fi.
Su. Ex ſupbia oia vitia oꝛiunt᷑.xx. B.
Supbia infirmoꝝẽ magnitudo 5 vbi men tẽ poſſ ederit:erigẽdo deijcit:inflãdo eua/ cuat:diſtendẽdo diſſipat.xx. P.
Superbia om̃is habet frõtis impudentiã.
xxx. P. in fine.* Superbia impedit animę reditũ ad deum. Contra tumoꝛẽ ſupbie bibendũ eſt poculũ humilitatis. xxxiiij. K. in me. Supbia nõ abſcõdit᷑ ab oculis dei.l.A.i fi. Supbus nõ põt eſſe innocẽs.xx. B. 2 Qui ſupbus in hoies nõ eſt:aduerſus deũ ↄtumax eſſe nõ debet.xx.K.
„
Suſtinere dñm qͥd ſit.xj · A.
Ta⸗ Angere imundũ eſt pctis alioꝝ cõ⸗
t ſentire. xxiij. F.
Te. Theodoſius imperatoꝛ publicam egit penitentiã:qꝛ pctm̃ eius celari nò po tuit.xlix. B.
Tempa duo ſũt:miſcðię ⁊ iudicij. xxvij. O
Cum tempus bñ operãdi aufert᷑: nõ reſtat niſi tps recipiẽdi.xviij. A.
Vt tps quietũ habeaſꝑde aliqd.j. B. x. T
Temptare diabolus põt:cogere om̃ino nõ poteſt.xij. P. in me.
Ideo temptat nos.xxxvij. D.
Quicunq; temptatiõe vincit:peccatũ ipſe cõmittit.xlij.J.
Tẽptatõibꝰ ↄſentire cur ñ debemꝰ.xlvj. K
Tenebꝛas carceꝝ oẽs fugiũt:tenebꝛas pec
catoꝝ pauci.xl. P. Terra repꝛomiſſa patribꝰ nõ vera ſed figu⸗ rata fuit.xxvij. K.in me.(x. C.
Ti. Aliud eſt timere penã:aliud amare iuſticiã
Tinea veſtes alias ñ linteũ ↄſumit.xlv.K.
ro. Voꝛcularia eccleſie ſunt om̃es mali⁊ ama⸗ toꝛes mũdi.viij. D.
Finnotatio
In trinitate pluralitas eſt pſonaꝝ:ſedyna r. maieſtas:vna ęternitas:vna coxternitas 4 cadẽ operatio ⁊ vna deitas: qð auctoꝛi⸗ tate pꝛobat᷑. xxxij.h.xliij. B· L. Tumoꝛ inflationẽ habet non ſoliditatem. Tu. xxxiiij. K.circa fi. l. B. Turtur auis pudiciſſima ſignificat chꝛiſtũ: ⁊ quando turtur inuenit ſibi nidũ vbi po nat pullos ſuos. xxxiij. B. 3 Vod poſtvanitates ⁊ inſanias mẽ da. daces nõð ſit eundũ. xxj.ꝑ totũ. Venia eſt petenda ab his in quos de. peccauimus.xl.K. venia nõ eſt petenda ab his qͥ ſunt ſub iecti ne inde ſuꝑbiãt.xl. D. Venię poſtulatio blãda ẽ agellatio.xl. D. Venia nõ eſt petenda ab eo qͥ in te pecca⸗ uit.xl. E.
Laro ſit verbũ:ß caro accedit ad verbũ:nõ
perit in carne verbũ.xliiij.K.in fi.
Verbũ ideo caro factũ ẽ vt in vno eſſet qð videres ⁊ crederes.xxxij. D.
Verbũ dei totũ oẽs audiũt ⁊ ſinguli: vi⸗ deat qͥs quõ audiat.xxv.C.
Verbum dei cum ſilentio eſt audiendum? ſtando.xxvj. Z. B.
Verbum dei⁊ coꝛpus chꝛiſti eque cuſtodiẽ da ſunt. xxvj. BP.
Qui verbũ dei libenter audit: inaures aie de patria paradiſi trãſmiſſas ſe ſuſcepiſſe nõ dubitet.xxvj. B. in me.
Terbũ dei auditum ruminandum eſt.xlv·
Veritas ꝑ malũ malo qũq; loquat᷑.v. A.
Ego ſum via veritas et vita: exponitur. A.
ʒuxta viã nõ in via quõ diabolus laqueoſ
ponere dicit᷑xxxiiij. A.
Via eſt vita pñs.v. A.xxv. D. in fi.
Stultus viatoꝛ eſt qͥ ideo remanẽdum ſibi eſtimat in itinere cũ viderit miliaria lapi⸗ dea litteris plena viã docere ⁊ nõ ambu ⸗ lare.l.NM.
Vitia quomodo ſuſcipiunt ſpeciem virtu ⸗ tum.xij. D. in me.
Viſio qua chꝛiſtus videt patrẽ operãtem quę ſit. xxxij. J. R.
Chꝛiſthic videbat᷑ ⁊ nõ videbat᷑. xxxij· R·
AQuid ſit videre verbũ ⁊ videre vᷣbi: nõ ni⸗ ſiꝑcharitatẽ intelligit · xxxij.N.
Deus videt humilia vt attollat:et alta vt
doyi ſes eari Lidua Quart meli Vindi Viral ynce Vgni ziurx himte 1hir du m poyttꝛ nöpo Jyilit etens icinei ßſentẽt hönee Vinhe eſt.. E Lumvi ninE Jett Uita iſ dicene
Viniſ
nele Uiumt wus.. * ſt
eepe Li ſſt Uinh lectu x no honel
ott Lulin Volin Loln Volit un
unh toin M
i

kctnunt xx d.
Votabiliũ
Deꝰ videt᷑ quõ fides.xxxviij. C.in fi.
Vides ſecurꝰ feminã ſi nõ habes vnde mo ⸗ uearis.xxj.K.
Vidua ſareptena figurat eccleſiã.xxiij. B.
Quarta vigilia extrema pars ẽ noctis:ho⸗
melia.xxxij. D. Vindicari eſt malo alieno paſci.xl.E.F. Vir a foꝛtitudine nomẽ traxit:qꝛ libidinem
vincere debet.xlix. K.circa fi. Virginitas animę ne coꝛrumpat᷑ ſic cuſto⸗
ditur. xxxv.. Virtutes tres neceſſarię ſunt nobis.iij.A.
vi. Tite duę ſunt:vetus ⁊ noua quę figurant᷑.
xxx. A.in fi.
Mꝛo vita iſta ꝓlonganda multi ſolliciti ſũt
nð pꝛo anumeę vita. xxxvij. P. In vitã nouã nemo tranſit niſi quẽ pęnitet veteris vite. xxvij. A.l.L. D. Tũc incipit homo vitã ęternã diligere cum ſentẽ nõ amauerit.xxxiij. A. Nõ recteviuit qͥ recte viuere ignoꝛat.l.a. b nõ tam vita qᷓ; vmbꝛa vitę dicẽda eſt.l. E. Cum vitã omnes volũt:cur pſalmiſta quę⸗
rit: Qui vult vitã et videre dies bonos.]J.
A.et de qua vita intelligit᷑.j.K. Vita iſta in comꝑatiõe ꝑternę vitę nec vita dicenda eſt. Ibidẽ in fi. Bita iſta ideo optat᷑ longa: quia ſempiter⸗ na eſſe nõ poteſt.j. P. Vitam bonã potius qᷓ; longã amare debe ⸗ mus.]. B. x. P. in fi.xxv. D. Vitã iſtã quidã ita amãt: vt ſi eã ſemꝑ ha/ bere poſſẽt futurã vitã nõ cuperent.ix. D. Vlita iſta ſomno compat᷑.xiij. L. Vlita humana tota bꝛeuis eſt ⁊ ꝑiculis ſub/ iecta.xxij. A.circa.fi.xxviij.E.
Vlita noſtra in hoc ſpculo vię comparat᷑.v. Z. xxij. K. xxv. D. in fi. Vitrum ⁊ ſi fragile eſt ſeruatum diu durat:
Homelia.xxv.E.
ao. vna ſit voiuntas poteſtatis et poteſtas
volũtatis patris ⁊ filij. xliij.. Volũtas dei ipius eſt iuſticia. xxxij. D. Volũtas dei ſic fit in tra quõ in cęlo.xlij. B Volũtas pꝛęparat᷑ a deo.xiiij. A. Volũtas bona omnibꝰ vilioꝛ eſt ⁊ omibus charioꝛ:quia totũ habet qui voluntatẽ bo nam habet. viij. P. in me. Volũtas bona:ip̃a ẽ charitaſ: ſola ſufficit ſi aſſit:cetera nihü ꝓſůt ſi ſola deſit. Ibidẽ.
melia. xlix. L.
ſententiarũ
Non ſed abuſus i rebus vituperatur.. rxx. M.
Vterus dei quid ſit. xliij.C. Zt.
Tlxoꝛes habere nõ licet quarũ pꝛioꝛes ma/&x. riti viuũt:nec fgminas viros habere quo/ rum pꝛioꝛes vxoꝛes viuũt.xlix. A.
Dxoꝛ ſolius foꝛnicatiõis cauſa eſt dimitten da:ſed illa viuente non licet alterã ducere. xlix. A.in fi.
Vrxoꝛes ʒelare debent maritos ſuos nõ pꝛo pter carnẽ ſed ꝓpter animas: nec eos foꝛ⸗ nicari ꝑmittant:ſed potius cõtra eos eccle ſiam interpellẽt.xlix.L.
Vrxoꝛes tanq; ancillę debent ſeruire ⁊ omia cõtemnere pter dilectionẽ viri ſui. Ibidẽ.
Exoꝛis ⁊ viri in cauſis matrimonialibꝰ ea dem cenſet᷑ cõditio.xlix. C.
Vrxoꝛes pudice nõ debent ſequi impudicoſ
maritos ſuos. Ibidẽ.
Acharias pater Johannis baptiſte 2.
3 cur non credẽs angelo loquelã per/ didit.xliiij. K. Zelare viros ſuos cur fminis pꝛgcipit᷑:ho
Finis

———
—————————

——————————————————————————
— 8.„ epn 5—— e

Bancti&luguſtini de verbis ʒpli ermo
Diui Aurelij uguſtini Hippo ⸗ nenſis epiſcopi fermonum de dler
his Apoſtoliquoꝛundãq; alioꝛũ:
ſũmaria ac bꝛeuis Znnotatio.
De indiuidua Trinitate ꝛinſeparabili vni tate: Arrianoꝛũq; cõfutatiõe:ac fidelium
ne: Sermo 1.
populoꝛum de fide catholica cõfirmatio⸗
De coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine dñi Zeſu chꝛiſti: ꝑt
de humilitate tenẽda arrogantiaq; vitan da: Sermo II. De verbis Apoſtoli: Spiritu ambulate:et deſideria carnis ne pfeceritꝭ: Sermo II De verbis eiuſdẽ:Cum em̃ eſſemus in car⸗
ne:paſſiones peccatoꝛũ ꝗᷓ ꝑ legeʒ ſũt ope⸗ rabamur in membꝛis noſtris ⁊c:Cum ma
nicheoꝛũ confutatione: Ser. M.
De verbis eiuſdẽ: Lex peccatũ eſt Abſit.
Sʒ petĩ nõ agnoui niſi ꝑ legẽ: V
De verbis eiuſdẽ:gitur ego mente ſeruio legi dei ⁊̃: V S
De verbis eiuſdẽ:Ppeto nõ infirmari in tri⸗
bulationibus meis ꝓ vobis ⁊c: Et deli⸗ bero arbitrio: VII. 3
De verbis eiuſdẽ:humanus ſermo et om̃i acceptione dignus ⁊c̃: WIII.
De yerbis eiuſdẽ: Fidelis fermo ⁊ omni ac ceptione dignus ⁊ X
De eiſdẽ verbis eiuſdẽ: X.
De pſalmo nonageſimoquarto:Et cõfuta⸗ tione pelagianoũñ XI.
De verbis pſalmi centeſimi decimioctaui:
Breſſus meos dirige im ᷣbũ tuũ 2. KlI. De verbis Apoſtoli: Si em̃ data eſſet lex q poſſit viuificare ⁊̃ Xl. De baptiſmo paruuloꝛum contra pelagia/
n6 De yerbis Apoſtoli: Nos em̃ ſumus circũ⸗
ciſio ⁊ XW. De verbis eiuſdem:Si deus ꝓ nobis quis
contra nos: XVI.
De verbis eiuſdẽ:hũanũ dico ꝓpter infir⸗
mitatem carnis vfę: De verbis eiuſdẽ: Meſcitis qꝛ coꝛpoꝛa vf̃a
mẽbꝛa chꝛiſti ſũt: x Deᷣbis eiuſdẽ:iõ ſic pugno quaſi aerẽce
dens:Et ↄſtituẽdis epiſcopis: xIx De pſalmo nonageſimoqnto XX De verbis Apoſtoli: Inuicẽ onera veſtra Poꝛtate⁊ XM De eiſdẽ vᷣbis eiuſqẽ: XXIM.
Spes aũt j videt c: De verbis eiuſdem: Videte quõ cauteam buletis ⁊c: XXII De verbis ſancti Luce in actibus apoſto⸗ loꝛũ: Memo quicq; ex eo qð poſſi ideat:ſu⸗
De verbis eiuſdem: Spe ſalui factiſum? XRIII
um ꝓpꝛiũ eſſe dicebat:
De verbis eiuſdẽ in actib⸗ apoſtoloꝝ: pe⸗
trus ⁊ Johãnes aſcen De verbis beati Petri: Audiuimus voceʒ delatam de cęlo:lhic eſt filius meus dile⸗
debãt in templum:
ctus:Et habemus certioꝛem Pppheticum
ſermonem: XXVII.
De verbis beati Jacobi: Ante omnia no⸗
lite inrare: XxVMI De verbis beati Johãnis: Si dixerimꝰqꝛ petm̃ nõ habemꝰ noſipſos ſeducimꝰet ve ritas in nobis nõ eſt: XXIX De yerbis eiuſdem: Chariſfimi nolite om/ ni ſpiritui credere ⁊c: Cum ↄfutatione ma nicheoꝛũ: XMMN De verbis eiuſdẽ: Sis ſpũs qͥ ↄfitet᷑ ieſum chriſtũ in carne veniſſe:ex deo eſt: XXXI
De verbis Apoſtoli: Vt de doꝛmiẽtibꝰnõ
cõtriſtemur ſicut?cgteri ⁊̃: XXxxI
De celebꝛatione dierũ fratrũ defunctoꝛum
xreſurrectione moꝛtuop: XXXxII
De verbis apoſtoli:Om̃es nos manifeſta⸗
ri opoꝛtet añ tribunal xpi ⁊: U
De eiſdẽ verbis eiuſdem: XXXV Finis.
Diui ʒureli Auguſtini Pippo
nẽſis epiſcopiiber Sermon de
rum fęliciter incipit.
De indiuidua Zrihirate ęt inſe⸗
rahil ſ uratione:ac fidelium populoꝝ de fide catholica cõfirmatiõe: Ser. 1 Ancta et di ⸗
uina eloquia
1 fratres iugiter: imo qͥ⸗
tidie nobis ſalubꝛiter
recitant᷑: vt aię noſtre
paſcant᷑:i futuro autẽ
ſeculo ęternis epulis
rrianoꝛũ
ſ ag inentur:dicẽte ꝓpheta: Satiaboꝛ dum õ.
42
erhis Apoſtoli:quoꝛudãq; alio
Bcon A
6

—„——
Bancti
manikeſtabit᷑ gloꝛia tua. Qualis ſit aũt hec
gloꝛia futura: et quibꝰdiuitijs floꝛeat: duã-
toq; ſplẽdoꝛe pꝛefulgeat:laudare poſſumꝰ explicare non poſſumus. Quare: Quia le⸗
gſa. 4. gimꝰ: Nec oculus vidit:nec auris audiuit:
—
nec in coꝛ hominis aſcendit qᷓ pᷣparauit deꝰ diligentibus ſe. Si igit᷑ tanta? talia ſũt bo na ęterna cęleſtia qᷓ dñs om̃ipotens pᷣpara⸗ uit ſanctis ſuis catholicis ⁊ fidelibꝰ popu⸗ lis:quid eſt ipſe deus qui talia ⁊ tanta pꝛę⸗ parauit? Quid eſt inqᷓ; omnipotens deus?
AQuid niſi ineſtimabilis:ieffabilis:incõpꝛe
henſibilis: vltra om̃ia:extrã om̃ia: ßᷣter om nia?Omnẽ em̃ creaturã ſuam excedit: om⸗
nem facturã hterit:vniuerſa pcellit. Si em̃ quęras magnitudinẽ:maioꝛ ẽ:ſi pulchꝛitu⸗ dinẽ:pulchꝛioꝛ:ſi dulcedinẽ dulcioꝛ:ſi ſplẽ⸗
doꝛem:fulgidioꝛ:ſi iuſticiam: iuſtioꝛ: ſi foꝛ⸗
titudinem:foꝛtioꝛ:ſi pietatem: clementioꝛ.
Nulla em̃ ratio patit᷑:vt vel factura factoꝛi
ſuo equet᷑:vel opus artifici comparet᷑: ſicut
heta: Qui fecit foꝛtia: foꝛtioꝛ eſt: et q fecit pulchꝛa pulchꝛioꝛ illis eſt. Sic autẽ huius vnicę deitati pᷣcelſa inſignia p̃⸗ dicamꝰ: vt tñ nõ ſicut iudęi ß ſicut chꝛiſtia ⸗ ni: trinitat᷑ diuina myſteria pit fateamur. Sicut eĩ om̃ipotẽs ⁊ ineffabilis pater eſt:
ita omnipotẽs ⁊ incõpꝛehenſibilis filiꝰ: ita etiam ſpirituſſanctꝰ in patre ⁊ filio indiſcre te cõnexꝰ:ineffabilis atq; imenſeſt. Pater em̃ ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus: vnus omnipo tens deꝰ:vnus in trinitate:vnꝰ in poteſta⸗ te: vnitas trinitas:ſẽpiterna maieſtaſ:vnũ⸗
6
potens ꝑ om̃ia:⁊ trinitas in vnitate:? vni⸗ tas in trinitate conſiſtit:ſed nec trinitas di⸗ uiditur:nec vnitas ſeparat᷑. hac igit᷑ catho lica fide armati atq; inſtructi chariſſimi:ne⸗ fandos arrianos hereticos qui ſe hoc tem⸗ poꝛe ipie iactitãt: ⁊ mltos chꝛiſtianos nros ſeducendo coꝛrũpũt atq; decipiũt:bꝛeuiter pcõtemur:quõ oꝛant dũm:qui ſentiunt cõ⸗ tra dñm. Reſpondẽt nobis dicentes:ꝛa⸗ mus dñm vtiq; in trinitate:ſed vt legimus patrem maioꝛẽ:filium minoꝛẽ: ſpiritũſan⸗
Fob. 4. ctum inferioꝛẽ: quia ipſe chꝛiſtus dicit: Pa
fer maioꝛ me eſt.his reſpondemꝰ. Sic inqᷓ; oꝛati ⁊ colitis deum? Sic plane: ſic legim?: ſic colimꝰ: ſic oꝛamus. Ad hos dicimꝰ.Si ð ita deũ colitl ⁊ oratis: hoc nõ ẽ deũ magnũ vnum colere ⁊ rogare: ſed tres deos facere: Et vbi eſt qð in lege diuina legit᷑? Audi il⸗ rael: dñs deus tuꝰ deꝰ vnꝰ eſt. Et iteꝝ alibi
git· Dominũ deum tuũ adoꝛabis: ⁊illi ſoli auiz
ſeruies. Si em̃ aliud eſt parer: aliud filius:
aliud ſpirtuſſanctꝰ:iam nð eſt vna trinitas ð diuiſa poteſtas. Quõ aũt diſcrepans po teſtas ſtare poteſt? Juxta euãgeliũ legimꝰ: Witi. Domus in ſemetipſa diuiſa vel regnũ ſta⸗ re non poteſt. Quõ aũt diuinitas a ſemet⸗ P ipſa diſcernit᷑:cum lucis ſplendoꝛ aut ſolis caloꝛ nullatenꝰ ſeparat᷑?Ecce em̃ ſicut vidi mus: in ſole tria ſunt: ⁊ ſeparari om̃ino nõ poſſunt. Quę autẽ tria ſunt videam?: Lur⸗ fus:ſplendoꝛ ⁊ caloꝛ. Videmꝰ em̃ ſ olẽ in cę⸗ lo currentem:fulgentem:calentẽ · Diuideð ſi potes arriane ſolem: ⁊ tum demũ diuuide trinitatem. Sed foꝛtaſſis de ſole diſcernen⸗ do difficilis eſt ratio:qʒ in celo eſt:⁊ a nobil longe poſitus eſt. Ecce aliud ꝓponimꝰ ele⸗ mentum qð minus eſt:⁊ in terra nobiſcũ ẽ: Ignẽ dico qui in manibus noſtris habet᷑:⁊ tñ non diuidit᷑. Et ignis em̃ tria habet:⁊ di uidi non poteſt:hoc eſt:motum: lucẽ ⁊ fer ⸗ uoꝛẽ. Si igit᷑ nefande hyretice diuidere nõ potes creatum ſolem? ignẽ: quõ potes di⸗ uidere deum omniũ creatoꝛẽ? Audi autẽ et diſce hãc magnã ⁊ vnicã trinitatẽ ab exo⸗ dio generis humani fuiſſe oſtenſã: Audiin lege ⁊ in ꝓphetis: in pſalmis ⁊ in euãgelio: Audi in apło ꝓculdubio declaratam: Au⸗ di inqᷓ; in geneſi: Fecit deꝰ hominẽ ad ima· Sei. ginem dei. Vt fimul oſtẽderet inſeparabi⸗ ſem trinitatẽꝛait in eo libꝛo: lEt ſpũs dei fe⸗ Abã. rebatur ſuꝑ aquas. Audiꝓphetam dicen⸗ tem ex ꝑſona chꝛiſti: Spiritꝰ dñi ſuꝑ me ꝓ· EAn pter qð vnxit meꝛ euangelizare pauperb miſit me. Audi in pſfalmis: Verbo dñi cœli P firmati ſũt: ⁊ ſpũ oꝛis eius om̃is virtus coõ rum.Et iterũ: Redde mihi leticiam ſaluta⸗ Wõ ſo ris tui:⁊ ſpiritu pꝛincipali cõfirma mẽ. Au⸗ di boc idem in euangelio ↄfirmatũ. Doim⸗ nus chꝛiſtus apoſtolis dicit: Data eſt mihi wab omnis poteſtas in celo ⁊ in terra: Eütes ba ptiʒate om̃es gentes in nomine patris ⁊ſi/
betoe ſidu cgoil nau nitatẽ isql ſum pl neylot divue heui möſ utẽtc cg fer nuig düdeit
nea
uereto iche utehe denpta ttẽ po
u cabüt
dictip ita ſint ahuc etmd kciuit
uj Ahue l nentn 4gaend er. Iu ihretzcen
ſutei aguet: Statu⸗
pſan ugön
doote ſubt
bunn
ij ⁊ ſpũſſancti. Audi apoſtolũ: altitudo Bon⸗ ptinne
diuitiaꝝ ſapientię ⁊ ſcientig dei:qᷓ; inſcruta nnin bilia ſunt iudicia eius:⁊ inueſtigabiles vlꝭ neian eius. Quis em̃ cognouit ſenſũ dñt:aut qͥð tante conſiliarius ewfuit? Aut quis pꝛioꝛ dedit ü⸗ urate li ⁊ reddetur ei? m̃ ex iplo ⁊ ꝑipſum?in nnnx ipſo ſunt om̃ia: ipſi gloꝛia in ſecula ſeculoꝝ ütte xmẽ. Si igitur tam veteribꝰqᷓ; nouis ſert⸗ besde pturt ſatl aptec; ꝓbatũ eſt diuinã vnitate 6 trinitatẽ inſeparabilẽ:ſpertis penitus ver⸗ in
— O— 5

Si o aliquid boni caſu aliquo vel ꝑ quãli⸗ ber occaſionẽ fecerint:ante ſe ponũt et inde aſſidue gloꝛiãtur ⁊ dicũt: Ego illũ liberaui: ego illi bñfeci: ego ili tantũ dedi.iẽt dũ bo na que ꝑ illos deus fecit ſibi aſſignant:p va nitatẽ ꝑdunt qð per elemoſynã acqͥrere vi⸗
dent᷑. Ac ſicante tribunal chꝛiſti pditis bo⸗ nis quę ante ſe habebãt:peccata ᷓ poſt doꝛ ſum ꝓlecerãt ante faciẽ eoꝛũ reuocãtur:⁊ ſi⸗ neyllo termino ſuſtinebũt ſugliciũ:qui ſibi dũ viuerent noluerũt ꝓuidere remediũ.Et hec quidẽ faciũt illi qui plus diligunt p̃ſen ⸗
tia q; futura. Qui vero de animę ſuę ſalute attẽtiꝰ cogitãt:ecõtrario faciũt. Pona quę cũq; fecerint poſt doꝛſũ ꝓijciunt: mala aũt
ogincdn qugcũq; ſurrepſerint ante oculos ponũt: et d de ipſis in hſentiſ eculo erubeſcũt:⁊ yul inuscſtnmn nera curare⁊ moꝛtua reſuſcitare⁊ ſoꝛdida ab
luere tota fidei deuotiõe cõtendũt:cũ in die iudicij ante tribunal chꝛiſti venerit: mala qᷓ
Aecnm ante faciẽ ſuã poſuerant ⁊ bonis opibus re nefandednu dempta ſũt:auferent:bona quę ꝓptervani nn tarẽ poſt doꝛſũ piecerant: anteoculos collo n n Eatb.⁊; cabũtur:⁊ merebũtur audire: Venite bene⸗ jvnim dicti patris mei ꝑcipite regnuʒ. Et licet hec — ſuſetin ita ſint: nõ tamẽ de illis deſperandũ eſt qui — adhuc mala ſua nõ ſolũ coꝛrigere nolũt:ſed es⸗nß etiam defenſare nõ erubeſcunt: ſicut necil⸗ padede la ciuitas deſperata fuit:de qua dictum eſt: 5 Adhuc triduo ⁊ niniue ſubuertet᷑: In ip̃o ta
ecui. men triduo idonea fuit cõuerti:oꝛare:plan⸗ geretx de pgna imminẽti miſericoꝛdiã ꝓme reri. Audiãt ergo qͥ tales ſ unt dũ licet audi calh SMn 45 re tacentẽ: idẽ in p̃ſenti nõ vindicantẽ. Ve niet em̃ dñs deus noſter ⁊ nõ ſilebit. Et tũc arguet: quãdo coꝛrectiõis locꝰ nullus erit. Statuõ te inquit ante faciẽ tuã. Aodo er⸗ go ſicut iam ſupꝛadictũ eſt:quiſqͥs talis es: kfac qð tibi minatur dñs facere: tolle te de doꝛſo tuo vbi te videre nõ vis diſſimulãs a factis tuis:⁊ ↄſtitue te ante te. Aſcende tri⸗ bunal mẽtiſ tuę:eſto tibi iudex:toꝛqueat te timoꝛ:erumpat cõfeſſio:dic deo tuo:Quo/ niam iniquitatẽ meã ego agnoſco:⁊ delictũ meũ ante meẽ ſemꝑ. Quod erat poſt te:fi we at ante te. Et cũ factũ fuerit ante te: punia⸗ w tura te: ne tu ipſe poſtea a deo iudice fias l 0 5.49 ante te:⁊ nõ ſit quo fugias a te. Intelligite „ pi aũt hec qui obliuiſcimini deũ. Non cogita/ „ 60i ah 1 K bas deyita tua mala: Intellige qui oblitus es dominũ: Nequãdo rapiat ſicut leo ⁊ nõ ſit qui erat. uid eſt ſicut leo? Sicut po⸗
tens:ſicut foꝛtis:ſicut ille cui reſiſtere nemo poteſt. Illi em̃ qͥs ſupꝛa diximꝰ: id eſt ama⸗ toꝛes mũdi:in oꝛe ſuo deũ laudarevidẽtur:
ſed longe aliud operibꝰexercere ꝓbant᷑. Se cundũ illud qð ait ꝓpheta: Populus hic la Eſa ⁊ bijs me honoꝛat: coꝛ aũt eoꝝ lõge eſt a me.
Sed damat illis ſpũſſanctus: eccatoꝛi au apð. 4
tẽ dixit deꝰ: Vt qͥd tu enarras iuſticias me⸗
as:⁊ aſſumis teſtamẽtũ meũ ꝑ os tuũ Tan
quã ſi diceret ei:nihil tibi pꝛodeſt ꝙ laudas deum.Illis em̃ qui bene viuũt ꝓdeſt ꝙ lau
dant: tu aũt ſi laudas ⁊ peccata nõ deferis:
nihil tibi ꝓdeſt. Vt quid me laudas? Audi ſcripturã dicenteʒ: Non eſt ſ pecioſa laus in Scẽi. oꝛe peccatoꝛis. Si em̃ male viuis ⁊ bona di⸗ cis:nõdũ laudas. Sʒ rurſus ſi cũ cgpert be⸗
ne viuere:meritis tuis tribuis: nonduʒ lau
das. Nolo te eſſe latronẽ iſultantẽ cruci do Luc.23
mini: ſed nec te illũ volo eſſe in templo ia/ Luc.ið ctantẽ merita ſua: ⁊ occultãtẽ vulnera ſua.
Si fueris iniquus ⁊ ꝑſeuerãs in illa iniqta⸗
te: nõ dico tibi: nð ꝓderit laus:ſed non me laudas:iſtam laudẽ non deputo. Rurſus ſi fueris qᷓſi iuſtus:idẽ humilis⁊ pius? de iu⸗ ſticia inflatus inceſſeris: ⁊ alios in tua cõpa
ratiõe cõtempſeris:aut ſugextuleris te:tan quã gloꝛiãs de meritis tuis:nõ me laudas.
Mec ille me laudat qͥ male viuit: nec ille me laudat qui q;ſi de ſuo:bene viuit. Sed nun⸗
quid ille phariſpus qſi de ſuo talis erat cum
diceret: Sfas tibi ago quia nõ ſum ſicut cę⸗
teri hoies? Bratias deo agebat ex eo qð bo
num iſe habebat. Quãuis ergo boni aliqͥd in te ſit:nõ ex te eẽ qð bonũ eſt: ſeda deo te accepiſſe ꝓfitere. Tamẽ in eoipſo ſi te extu⸗ leris ſupꝛa aliũ nõ habentẽ:elatꝰteneberis: nondũ laudatoꝛ meus eris. Pꝛimũ ʒ coꝛri⸗ gete a via peſſima: incipe bene viuere: in/ tellige qͥa nõ coꝛrigeris niſi dono dei. do/ Pð.ʒ6 mino em̃ greſſus hois dirigentur.lhoc cum intellexeris:faue ⁊ alijs vt ſint qð ⁊tu es:qꝛ
hoc eras ⁊ tu qð ⁊ illi ſunt. Faue quantũ po
tes et noli deſperare. Non em̃ vſq; ad te di⸗ ues eſt deꝰ. Qð em̃ tibi dedit:crede ꝙ etiã ⁊ alijs ⁊ yelit ⁊ poſſit dare. Non ergo laudat qui cũ iam cgperit beneyiuere:de ſuo putat
eſſe ꝙ bene viuit:nõ acceptũ a deo. Mec ille laudat:qui cũ ſciat ſe ꝙ bene viuit accepiſſe
a deo: tantũ vſq; ad ſe vult eſſe diuitẽ deũ:
⁊ nð vult vt alijs ſit miſericoꝛs deꝰ. Ille ita⸗
q; qui dicebat:Bratias tibi ago deus qꝛ nõ xuq.is ſuʒ ſicut cęteri homies iniuſti:raptoꝛes:ad/ à 3

——————————————————— 4— 8—— ——*—*——-————. 2— ————.——— k————————*—————————————— —————————————————— 2 2 ——————————————————— ————————. ⸗——— 8—————— ⸗——*—.— 2—.
—
„———————
———— ————
——
SBancti Auguſtini
uiteri:ſicut ⁊ publicanus iſte: Nonne et ibi potuerat dicere: Domine dona et publica ⸗ no huic qð mihi donaſti: ſugle et mihi quę nõdũ dediſti? Sed etiã quaſi ſaturatꝰeru/ ctabat. Pauper vᷣo ille: id eſt publicanꝰ dd
dicehat? Dñe ꝓpitius eſto mihi peccatoãi. Ideo deſcendit iuſtificarꝰ publicanꝰ magis q; ille phariſeus. Ergo audite qui bñ viui⸗
Pð4. tis:audite qᷓ nale viuitis. Sacrificiũ laudiſ
gloꝛificabit me. Nemo mihi offert hoc ſacri ſiciuʒ ⁊ malus eſt: Mõ dico:nõ mihi hoc of⸗ fert malus: ſed nemo mihi hoc offert malꝰ. Qui enim laudat bonus eſt: quia ſi laudat
etiam bene viuit. Qui ſi laudat nõ ſola lin⸗
D gua laudat:ſed ⁊ vita cuʒ lingua conſentit.
Et ideo rogo vos fratres chariſſimi: quan⸗
tum poſſumus cum dei adiutoꝛio ſtudea-
mus:vt quomõ deum laudamus vocibus: nic etiam bonis moꝛibus collaudemꝰ. Ahe⸗
lius eſt em̃ tacere ⁊ benefacere:qᷓ; deum lau⸗
dare ⁊ peccata cõmittere. Qui enim laudat
deũ vita ſimul ⁊lingua: vocibus pariter et bonis operibꝰ: dupliciter in ſe ꝓuocat gra⸗ tiã dei. Si vᷣo nõ pᷣualet deũ laudare voci· bus:laudet bonis oꝑibuſ:aſſiduis oꝛatiõi⸗ bus: cogitatiõibꝰ ſanctis. Si em̃ hęc diligẽ ter attẽdimꝰ: ⁊ in hoc ſęculo cũ ſecura cõſci⸗ entia laudare deum poſſumus: ⁊ in futuro ad ęternũ gaudiũ fgliciter veniemus.
=s Deo qʒ aptus dicit· Titpoſſig
cũ omnibꝰſanctis qᷓ fit jatitudo: longitudo: altitudo et ꝓfundũ: Homelia U
Vi enim cognouit inquit latitudi⸗ q nem ⁊longitudinẽ:altitudinẽ ⁊ pꝛo fundũ:⁊ ſuꝑeminentẽ ſcientię chari
tatem chꝛiſti:vidit et chꝛiſtũ:vidit et patrẽ.
Ego hoc verba apoſtoli pauli ſic intelligere ſoleo. In latitudine bona opera charitati:
In longitudine ꝑſeuerantiam vſq; in finẽ:
In altitudine ſpem cęleſtiũ pꝛęmioꝛuʒ: In
pꝛofundo inſcrutabilia iudicia dei: vnde iſta gratia in homies venit. Et hunc intel⸗ lectũ poſſumus coaptare etiaʒ ſacramento crucis: vt in latitudine intelligat᷑ tranſuer ſum lignum quo extendunt᷑ manus ꝓpter operum ſignificationẽ. In longitudine ab ipſovſq; i terrã:vbi totum coꝛpus cruciſixũ tare videt᷑:qð ſignificat ꝑſiſtere;hoc eſt lon
———— 2*—
homelia III IIII
ganimiter pmanere. In altitudine ab ipſo tranſuerſo ligno ſurſum verſus quo caput eminet: pꝛopter expectationẽ ſupernoꝝ:ne
ila opera bona atq; in eis ꝑſeuerantiã pꝛo ⸗
pter beneſicia dei terrena ac tempoꝛalia fa⸗
cienda credant᷑:ſed potius pꝛopter illud qð deſuper ſempiternũ ſperat fides quę ꝑ dile/ batj
ctionem operat᷑. In ꝓfundo auteʒ pars illa ligni quę in terrę abdito defixa latet:ſed in ⸗
de conſurgit illud omne quod eminet ſicut
ex occulta dei volũtatevocat᷑ homo ad par⸗ ticipationẽ tantę gratię:alius ſic: alius aũt
ſic. Suꝑeminentẽ yᷣo ſciẽtię charitatẽ chꝛi/ pb ſti: eam ꝓfecto vbi paxilla eſt quę pꝛecellit vl⸗
omnẽ intellectũ.
De eo qð ꝓpheta dicit ipſ almo:
Bonitatẽm et diſciplinã ⁊ ſcientiã vñn
doceme: Homelia U
mter cętera quibus beatus dauid 2
i inſirmitatibus noſtraꝝ medet᷑ ani⸗ marũ:ſub quadaʒ trinitatis regula oꝛandi nos foꝛmã tenere tanqᷓ; pitiſſimꝰma giſter erudit dicens: Ponitatẽ et diſciplinõ ⁊ſcientiã doce me. Sollicitius itaq; fratres intẽdite quas ſibi potiſſimũ virtutes tribui
rex ꝓpheticꝰ depꝛecat᷑: Bonitatẽ et diſcipli ⸗
nã inqͥt ⁊ ſciẽtiam me doce dñe. Vere nouit
recte viuere qͥ recte nouit oꝛare. Nõ eĩ pe⸗ tit mũdanarũ diuitiarũ theſauros: non re
gna finitiua:non tempoꝛa ꝓlixioꝛa viuẽdi: ß bonitatẽ ſe doceri ſil ⁊ diſciplinaʒ poſcit.
Ponitas eĩ fac amabilẽ diſciplinã:⁊ diſci plina efficit inculpabilẽ bonitatẽ. Nec quẽꝰ qᷓ; latere puto:qꝛ bonitas ſine diſciplina de⸗
lictoꝝ mater ẽ:⁊ diſciplina ſine bonitate tri
ſtis quędã amaritudo viuẽdi. Scientiãpi ſtari ſibi pariter imploꝛat:vt nouerit ſciẽter ſapiẽterq; diſtinguere qͥ ſint termini bonita
tis:⁊ quã debeat habere diſciplina mẽſurã: ne foꝛte aut nimię remiſſiõis vitio bonitas incõſulta fedet᷑:aut diſciplina durioꝛipa ſui auſteritate crudeleſcat. Vis frater bonꝰeſſe peccũtie Penigne qͥdẽ fac et vt vᷣe ſis bon:
vigoꝛẽ ei adhibe diſciplinę: vt tua illi boni
tas ꝓſficiat in ſalutẽ. Quẽ vtiq; ſi nulla co⸗
ercentis cenſurę increpatiõe terrueris: ꝑni
cioſa erit ei hec bonitas tua qj pmittis pire
peccantẽ quẽ poteras ſaluare coꝛrectũ. Rur ſin ſi nimio diſciplinę rigoꝛe nullõ ſcientis
herit nüref nbis. ſtcise beatp pnörel huius
ſez
nuion pau nleim plstci neinf vniuſt ur. hi uhznesl ſedensi ins in tinp bauemt nustſ. dere ne mentiu cui ſun petus důrem ſumitt cte ſanc oſteni uanbign (ſedec
bo
uent:yꝛ . clas.
glorioſi tur diſ pinun pterqð onins minter Kdiſch ſemone ne autene eunno leret in dum. teſt de pite vn

„.—. ————7 n
Momelias
bonitatis tenderis medicinã: dũ rigoꝛem vyt vere legaliũ pꝛeceptoꝛũ cuſtos imobilis
tuũ refugit peccãs:peccati ęgritudinẽ nõ cu ⁊ herodem regem de illicita accuſabat vxo/ Wattß.i4. rabis. Et ꝗᷓ tandeʒ viuẽdi rario erit: qyę iu re:⁊ cunctis ad ſe concurrentibus purgati
u ſticia erit:vt ſolutioꝛ lenitas cohibentiã pꝛę oꝛis vite p̃cepta mãdabat. Scientię autem ocusz beat pcrõꝛi: aut imoderata ſeueritaſa lapſu illius plenitudinem quis poteſt agnoſcere: näpenie P nõ reuocet delinquentẽ? Et autẽ bonitatiſ qui qð ꝓ ſalute mundi venit e cęlo:pꝛimus
huius diſciplineq; magiſteriũ in nfis fuiſſe omnibus reuelauit. Videtis itaq; fratres qͥ D maioꝛibus plenius perfectiuſq; diſcamus: oꝛandi compendio ⁊ qua paucitate verbo⸗ pauca de pluribus venerabiliũ patrum re/ rum pfectionem viuendi venerabilis ꝓphe cenſeamus exempla. Impleuit ſine dubio ta qugrebat. Bꝛeuiſſimo nãq; ſermore con bonitatis ac diſciplinę iſtiꝰ foꝛmã beatꝰpe/ cluſit: quotquot ſpiritaliuʒ habet multitu⸗ trus:cũ ſiẽ vere bonus oblatos ſibi dicit᷑ cu do virtutũ. Si ergo ille ꝓphetarũ Fᷣcipuus raſſe infirmos: ⁊ vt diſciplinę cęleſtis ama/ doceri ſe a des ad ſanctioꝛes vias tãtopere toꝛ: iuſta vltione puniſſe mẽdaces perhibe · pꝛecabat᷑: quid facere nos opoꝛtet qui ⁊ tar⸗ tur. Rimirũ bonitatis eius gratiam teſtat᷑ di ſenſus infirmitate toꝛpemus:⁊ noxia re⸗ Zet. gneas ille debilis qui claudus ab infantia miſſioꝛis vitg conſuetudine depꝛauamurꝰ? ſiſi ſedens in poꝛta templi domini: atq; mendi NMos inquã magis oꝛare debemus dicẽtes: ed cipinii cans in nomine chꝛiſti ieſu: apoſtoli curan Ponitatem et diſciplinã et ſcientiam doce WMe 1 tis imperio antiquã recepit ſanitatẽ. Wꝛo⸗ nos domine:quatenꝰ in nobis bonitas ma Actjʒ· bauerunt ⁊ diſciplinę eius ſeueritatem ana liciam vincat: vitia ac voluptates diſcipli ⸗ nias ⁊ ſaphyꝛa: q̃ diſtrahẽtes agrũ quẽ ven na caſtiget:et ignoꝛantię ccitatem ſcientia dere nemo cogebat:duz de pꝛecij quãtitate veritatis illumiet. Si enim ſcieris omnipo ⸗ mentiunt᷑ apoſtolo:moꝛtẽ ſibi falſitate mer tentẽ deum filiũq; eius vnigenitum vnius cati ſunt. Quo facto edocuit gloꝛioſiſſimuſ eſſe ſubſtantię: ſj piritũ quoq; ſanctum pari petrus ineſſe ſibi bonitatem ac diſciplinã: credideris ęternitate regnantẽ: nulla vnqᷓ; dũ remediũ pꝛęſtat infirmo: et competentẽ te vel paganoꝛũ vana perſuaſio: vel arria⸗ ſumit de mendacibus vltionem:ꝙ eum re noꝛuz perfida turbabit impietas. Si futuri * cte ſancteq; feciſſe cęleſtis iudicij conſenſus iudicij ſcientia coꝛ tuuʒ mentẽq; repleuerit: — oſtendit. De pfectione vero ſcientię eiquis habebis in tuis moꝛibus diſciplinaʒ. Rur⸗ ttð ·.ambigat: qui chꝛiſtũ dominũ viui dei flius ſus ſi diſciplinę ipſius menſuram regulaſq; eſſe de cplo ſibi patre reuelãte cognouit?Et ſeruaueris:congruam tenebis in omnibus quia bonitas ac diſciplina ſcientiaq; nõ de/ bonitatem: quia bonitas eſt temperamen erat: paſcẽdas illi vñs ſuas cõmẽdauit oui- tum diſciplinę:⁊ diſciplina condimentũ eſt L culas. Tenuit bonitatem ac diſciplinã etiã bonitatis. Laue ergo frater ne ita velis bo⸗ gloꝛioſifſim paulus:qͥ vt eius ſcripta teſtã⸗ nus videri:vt abijcias diſciplinã:aut ita ar⸗ tur: diſcipulis ſuis ⁊ virgam coꝛrectionis? duam ſecteris diſciplinã: vt remoueas bo ⸗ ſpiritum manſuetudinis pꝛetendebat:pꝛo⸗ nitatem. Auibus beatus dauid idcirco ſci⸗ pter qð faciebat eum omnibus amabilem entiã pꝛecat᷑ adiungi:vt directa mentis no⸗ bonitas: et diſciplina terribilem. Nam eti ſtrę iudicio ſcire poſſimus qualiter in nobis — am inter ipla mundi pꝛimoꝛdia vt bonitatẽ eſſe poſſit et diſtrictioꝛ bonitas:et blandio eſal.z. ac diſciplinam chꝛiſti doceret eccleſias: et diſciplina. 6 „— remoueri iuſſit peccantẽ a cõmunione ſan1141188860 ctoꝛũ:⁊ eundem recipi coꝛrectũ· De ſcientia De eo quod apoſtołꝰ dicit Dꝛe xmnotð. autem eius quid nos dicemus:cum omnes dica verbum: inſta opoꝛtune im⸗ eum nouerint in cleſtibus didiciſe que do poꝛtune: argue: increpa: obſecra ceret in terris? bi talia ſe memoꝛauit edo⸗ cũ omni patientia ⁊ doctrina: HPo⸗
ctum:qualia loqui moꝛtalibus non liceret. melia V abuit nihilominus bonitatẽ et diſciplinã Requenter in ſcripturis ſanctis au⸗ teſtis dominicus ⁊ baptiſta Johãnes: qu diuit charitas veſtra fratres charil⸗
N mi⸗ reſipiſcentes a peccatis ſuis ꝓphetice pieta ſimi:in quo ſint ſacerdotes periculo
.— affatu penitẽtię baptiſmo diluebat:atq; conſtituti: ſi noiuerint implere 22 quod

———
„ „— — 2——
— ——
2. Timotß 4. conteſtatur apoſtolus: Pꝛedica verbuʒ: in ⸗
ttta opoꝛtune impoꝛtune:argue: icrepa:ob⸗ ſecra cum omni patientia et doctrina. Et qꝛ tam graue pondus imminet ceruicibus no⸗
Bancti
Eʒech.ʒ. ſtris: quibus dicitur: Si nõ annunciaueris
Wattk.5 componere poſſis: et aduerſarius tradet te
iniquo iniquitatem ſuam: ſanguinem eius
de manu tua requiram:neceſſe nobis eſt qͥl ⸗ cunq; negligẽtes aut ſecrete aut publice ca⸗
ſtigare. Sed quando coꝛripimus:ille quem
coꝛripimus ſi malus eſt:attẽdit a quo coꝛri⸗
piatur:⁊ facilius in coꝛreptoꝛe ſuo qᷓ; in ſeli⸗ bẽter agnoſcit quod coꝛrigat. Et ſi vera in⸗
uenerit quę ⁊ ipſe dicat in eo a quo coꝛripi⸗ tur:gaudet: quãto melius gauderet de ſua ſanitate coꝛrectus qᷓ; de alieno lãguoꝛe coꝛ⸗
reptꝰ?Ecce putas verũ eſſe quod dicis. In⸗ ueniſti aliquid in homine a quo repꝛehẽſus es:tamen per illuʒ tibiveritas loquebatur: per maluʒ: ꝑ iniquũ veritas tibi loquebat᷑.
Queris: quid repꝛehẽdis in homie? Inue⸗
ni potius quid repꝛehendas in veritate. Ve lis nolis illa eſt aduerſaria tua: in qua non inuenis quod accuſes. Illam fac amicam ſi
potes. Aduerſarius tuus ſermo deiẽ. Pꝛo⸗
ferat euʒ peccatoꝛ:pꝛoferat eum iuſtus: ſer⸗
mo dei eſt:inculpabilis eſt. Ipſe eſt aduer⸗ ſarius tuus:concoꝛda cum eo cum es invia cũ illo. Via vita iſta eſt. Aduerſariꝰ omniũ
iniquoꝛũ ſermo dei eſt. Parum tibi eſt ꝙ cũ
eſſet manẽs in ſua beatiſſima ⁊ ſacratiſſima
ſede venit ad te:vt eſſet tecum in via:⁊ tecũ voluit comitari:vt cum ambulas ⁊ in pote⸗ ſtate habes:componas cauſam tuam et di⸗ cas:Quando finiturus ſum viam? Et cum finieris viam:non erit cum quo cauſam tuã
iudici: iudex autem miniſtro: miniſter autẽ in carcerẽ. Non exbis inde donec reddide⸗
ris nouiſſimum quadrantẽ. Eſt em̃ verbuʒ
dei:quaſi aduerſarius invia: habes in pote ſtate:cõpone. Quid a te qugrit aduerſarius iſte vt concoꝛdes cum illo!Quid: Niſi ſalu
ttem tuam. Ambulat cum aduerſarijs ſuis ⁊ dicit eis vt concoꝛdent cuz illo. Fiat. Nõ·
dum finita eſt via. Quod heri non eſt factũ fiat hodie:nondum finita eſt via. Quid ex⸗ pectatis quouſq; finiatur? Kuz finita fuerit non erit alia vbi cum aduerſario concoꝛde
tis. Judex reſtat:miniſter ⁊ carcer. Ahultis
hęcvia cum ſibi plures pꝛomitterẽt in ea an vos:ſubito finita eſt. Sed ecce fac quia lon/
ga erit vita tua:vt ſempertecum aduerſari/ us tuus ambulet.õ erubeſcis tanto tem⸗ poꝛe cum tali aduerſario habere diſcoꝛdiã? Sermo dei quantum eſt in ipſo amicus tu⸗ us eſt. Aduerſarium tu tibi eum facis. Ipſe enim tibi bene vult: tu tibi ecõtrario male.
yide hom pene ſens
Ille iubet: Wõ fureris:tu furaris: ille iubet non adulteres:tu adulteras:ille iubet frau/ dem non facias: tu facis: vetat te iurare:tu falſum iuras: facis omnia contra quę dicit. Tu tibi facis ſermonẽ dei inimicũ: Necmi /P rum quãdo tu tibijpſe inimicus es. Qui em̃ ꝙʒ diligit iniquitatẽ odit animã ſuam.Si eniʒ diligendo iniquitatem odiſti animam tu⸗ am:quid miraris quia odiſti ſermonem dei qui vult bene animę tuꝑ? Ergo tacebimus
et neminem omnino coꝛripiemus? CLoꝛri⸗ piamus plane:ſed pꝛius nos. Pꝛoximũ vis coꝛripere: nihil eſt tibi teipſo ꝓpinquius. Auid is longe? Te habes ante te. Quid enim per ſcripturam? Diliges pꝛoximũ tuũ Wun tanqᷓ; teipſum. Si ergo teipſum non dili⸗ gis: pꝛoximũ quomodo diligis? Regulam dilectionis in pꝛoximum ex te accepiſti. Di⸗ ligo eum inquies. Ideo dico: pꝛius te dili⸗
ge: et dic tibi. Si autem vere ex dilectione dicis: manifeſtum eſt ꝙ intus egit aliquid: verbum quod pꝛocedit. Sed timendum eſt
ne te non diligas:⁊ velis alium coꝛripere et facias hoc cum odio. Si autem odiſti fra/ vjobj trem:leuioꝛa obijcis qᷓ; facis. Aui odit:fra ⸗ trem ſuum homicida eſt. Audiſtis hodiele⸗ cta eſt epiſtola iohannis. Ait ſcriptura. Ne cõtemnerent homines quę intus habent in coꝛde:⁊ illa accuſarẽt quę fiunt per coꝛpus:
iam qui odit fratrem ſuum dixit: homicida
eſt. Nondum manus armata eſt: nondum faucem obſedit:nondum inſidias pꝛępara/ uit:nondum venena quęſiuit ⁊ reus in ocu⸗
lis dei concepto odio iam tenetur. Adhuc viuit quẽ quęrit occidere:et occidiſſe ſe iam iudicatur. Si ergo cuʒ odio coꝛripis:audes aliqueʒ homicidã coꝛripere? An quia nõte tenent homines ⁊ ducunt te ad iudicẽ:ideo
in oculis ſummi dei ⁊ iudicis non agnoſcis crimen tuum? Si non vis agnoſcere crimen tuum:agnoſcis penam tuaʒ. Non enim ille parcit homicidis. Sed coꝛrigo me inquis
cũ ſum in via. Loꝛrige ergo te et tunc pote⸗
ris fratrem coꝛripere. Leuioꝛa obijcis: gra⸗
uioꝛa committis. Feſtucam vides in oculo Vañ
ſ trabe uel Pnt llole bes iuen difici poteſt oitet honin Dmno nim Un, litse n duma cumd punct Jude omn edil ſeden luc q ſenon hätn ſtmul queſt: quicun deusi
got
3
gepcte donin nich ataliq Pist ßjutin inp

Momelia
atris tui: trabem autem in oculo tuo non vides. hoc enim dixit dominus pꝛopter homines qui cum odio coꝛripiunt. Iraſ cẽ⸗ tem coꝛripis: et tu odio contabeſcis? Ap⸗ pende in ſtatera conſiderationis irã ⁊ odiũ.
rata eſt: ideo fecit odium. Ira feſtuca eſt: cã creſcit in trabẽ:ſic ira inueterata fit odiũ. illo feſtuca diſplicet: in teudhuc placet tra/
inuenimꝰ iraſci patrẽ filio: patrẽ odiſſe filiũ difficile inuenies. Filio quem diligit iraſci poteſt pater: iraſcitur et amat poteſt dici: odit et amat non poteſt dici.hec dixi vpter homines qui minoꝛa in alijs puniunt: in ſe D maioꝛa non puniunt. hec ergo fratres cha⸗ — riſimi ſalubꝛiter cogitantes: faciamus ami n. r. citias cum aduerſario noſtro dum ſumus in ia cum illo:hoc eſt cõſentiamus verbo dei
dum adhuc ſumus in hac vita: quia poſtea cum de hoc ſeculo tranſierimus:nulla com⸗ punctio vel aliqua ſatiffactio remanebit.
Judex reſtat:miniſter ⁊ carcer. Vt ergo hec omnia domino auxiliante poſſimus imple · eed re:diligamus toto coꝛde non ſolum amicos ligꝛs:t vtisinn ſed etiam inimicos: vt in nobis impleatur n oöo Sn Bat.. illud quod ſcriptum eſt: Omnis lex in vno
5 ermone impleati vobis: iliges pꝛoximũ — tuũ tanqᷓ; teipſum.Et illud: Kharitas ope⸗ rit multitudinem peccatoꝛũũ. Quã rem ipſe olaia qui eſt vera charitas nobis p̃ſtare dignetur nne— qui cum patre⁊ ſpirituſanctoviuit⁊ regnat
deus in ſecula ſeculoꝛũ: Amen.
e eo guod dominꝰ dicitinenã⸗ gelio:Piligite inimicos veſtroſebe⸗ c ſefacite his qui vos oderunt: Po⸗ metis f riſſimi audiuimus dominũ dicen tem: Diligite inimicos veſtros:be⸗ nefacite his qui vos oderunt. Quare auteʒ dominus dixit: Diligite inimicos veſtros: niſi quia paſſuri eramus inimicos? Sed di cit aliquis: Quis poteſt diligere inimicos: Pꝛius te dilexit impiũ deus tuus qui nun ⸗
Auid eſt ira Feruoꝛ quidã animi: Ad pꝛę⸗ ſens diſplicet tibi: Jam in te ira iſta inuete/
trabes futura creſcendo. Sicut enim feſtu/ Jam tu odiſti et coꝛripis iraſcentem:iam in
bes Vultis yidere quãtum interſit: Seępe
Requenter in euãgelio fratres cha
qᷓ fuit impius. Tu autem etiam ſitam non es impius: fuiſti tamen aliquãdo:quia ne⸗
mo fit iuſtus niſ ex peccatoꝛe. Sicut fequẽ⸗ ter cantauimus: Beati quoꝛuz remiſſe ſunt Mõ.ʒ1. iniquitates: non dixit: Beati qui non fece⸗ runt peccata:ſed beati quoꝛum remiſſ eſunt iniquitates. Si enim quęris qui nõ fecerit: non inuenies. Vnde ergo quiſq; erit beat? niſi remittat᷑ quod fecit:niſi tegatur qð com miſit?Si ergo iam tibi peccatum dimiſſum eſt: ille te inſequit᷑ qui nondum eſt iuſtus. Et tu anteqᷓ; iuſtificareris alios ꝑſequeba⸗ ris:perieras et inuentus es. Et ille qui tibi aduerſat᷑ inuenietur ⁊ non perſequet᷑. Noli cogitare ꝙ tuis meritis talis factus ſis: qa gratia dei te talem fecit. Et bene con ſiderãſ videbis potentem eſſe deum qui talem fa⸗ ciat eum queʒ iuſte te videris odiſſe. Dicis enim tu tibi quaſi iuſtus: Magna eſt pati- entia dei quę illum talem viuere ſinit. Atq; vtinam hoc ſolum dicas:ſed timeo ꝙ inſu⸗ per repꝛehendas dicens: AQuid placuit deo talibus parcere? Auare tanta mala faciunt homines ⁊ viuunt⸗Sic dicat alius: deuf quare viuit iſte qui tanta dicit:⁊ tuam iuſti ciam repꝛehendit? mon enim attendit quid ipſe dicat:ſed attendit qd alius faciat. Qui tibi diſplicet foꝛta ſſis non repꝛehendit:nec effundit iſtas contumelias ĩ deum: quomõ tu facis. Ecce putas quia deus quomodo tu vis: nulli malo velit parcere: quid de te facturus eſt qui ſine peccato eſſe nõ potes? Non attendis vbi te inueniat. Rogo ergo vt non ſolum alijs ſed etiam et tibi parcat. hoc itaq; fratres habent quaſi pꝛopꝛiũ om nes iniqui: nolunt vt parcat deus iniquis: ⁊non vident quid ipſi ſint:etiam ex hocip̃o ꝙita volunt. Sed ego iuſtus ſum iniquis. Si tibi non parceret deus cũ eſſes iniquus: quomodo ad iuſticiaʒ perueniſſes? n foꝛ/ te volebas vt deus vſqʒ ad te patiens eſſet: quouſq; tu peruenires ad iuſticiq: qͥa deus extẽdit pontem miſericoꝛdię ſuę vt tu trãſi⸗— re poſſes? hoc vis vt iaʒ ſubducat ne alius trãſeat. Diligamus ergo inimicos noſtros fratres chariſſimi: Foꝛte qui bodie eſt ami ⸗ cus tuus talia peccata facturꝰ eſt:vt in vita eterna tecũ eſſe nõ poſſit. Nõ em ſcis qd pa ꝛouer 2
rriat craſtinus dies. Et ecõ̃tra qͥ inimicꝰerat:
foꝛte ſic ad penitentiã cõuertet᷑:vt iilla cꝙle⸗ ſtihierlm cõciuis tuꝰ eẽ mereat᷑:et foꝛte eti maioꝛ efficiat᷑. Mõ vobis difficile videat᷑. Introgemꝰ ſcripturas:⁊ iiplis hoc euidẽtiꝰ

Bancti
agnoſcere poterimꝰ. Paulus aplus pᷣus ſce ⸗ leratus erat inimicus chꝛiſtianoꝛum: rapie bat: vaſtabat:ſeuiebat. bi⸗ Quando la⸗ pidatus ẽ martyꝛ ſtephanus: parũ illi erant manus ſuę: manibus omnium lapidabat: quia vt illi nõ impedirent᷑ veſtimẽtis ſuis: ð liberis manibus ſaxa ꝓijcerent:oim veſti mẽta ſeruauit: ac ſic in omniũ manib⸗ illud ſcelus operabatur. Videte iſtũ virum vna voce důi ex perſecutoꝛe factũ pꝛedicato?ẽ. Pꝛęceſſit eos quos oderat. Illi em̃ omnes
chꝛiſtiani quos inſequebat᷑ tales non erant
qualis ipſe factus eſt. Mon em̃ oẽs illi apo⸗ ſtoli erant:quod ipſe factus eſt. Videtis fie
ri poſſe vt immicus qͥ erat hodie:ſit nõſ olũ amicus et frater in gratia: ſed etiã pꝛęcedat ⁊ melioꝛ fiat. Ergo fratres mei:chꝛiſtiani illi
omnes quos pſequebatur ſaulus: putatis
uia non rogabant? Etiq; ſi nouerant chꝛi/ ſtum:ſi chꝛiſtiani erant:ſi nouerãt ipſum do
-—
minũ ieſum pꝛo impijs moꝛtuum. Mon em̃
moꝛtuus eſt pꝛo fidelibus: ſed moꝛtuus eſt yt faceret fideles. Rogo vos fratres diligẽ ter attendite: dominus et ſ aluatoꝛ noſter qͥ moꝛtem ſuam pꝛęſtitit infidelibus:quale ſit illud quod ſeruat fidelibus? Et hoc conſide rate: quia quos perl equebatur paulus apo ſtolus: bene nouerãt miſericoꝛdiã domini:
et ſciebant ꝙ ſaulus ille perſecutoꝛ poterat
fieri pꝛedicatoꝛ:⁊ ideo oꝛauerunt ꝓ illo:⁊ ex
auditi ſunt. Ille perſequebat᷑: ſed illi vice runt. Illi eñ magis occiderunt:⁊ interfece ⸗
runt rogãdo pꝛo eo. Quomodo? Ecce vna voce pꝛoſtratus eſt ꝑſecutoꝛ Reſurrexit em̃ iã non perſecutoꝛ ſed pꝛędicatoꝛ. ui enim perſequebatur moꝛtuus eſt· Quere ꝑſecuto rem et nõ inuenies iam:quia ſurrexit. Ergo illi potius occiderũt eum oꝛando q; ille per⸗
ſequendo. Et vos ergo fratres ſic oꝛate pꝛo
inimicis veſtris: yt occidat eos deus: id eſt vt eoꝛum maliciã quę vobis inimicatur oc⸗ cidat. Sic em̃ non occidit quod creauit: ſed
Cõcoꝛ.⁊z. quod ipſi ſibi fecerũt. Homo em̃ et peccatoꝛ q. ꝓ duo. duo nomia ſunt. In ipſis duobus nomini⸗
bus queęre quid fecerit deus:quęre qͥd ſuaſe rit diabolus.homo a deo factus eſt:pecca tum ſuadente diabolo ab homie factuʒ eſt. Auis hoꝛů duoꝛumte ꝑſequitur? Si em̃ tu bene viuis:non te ꝑſequitur niſi qui malus eſt. Non ergo homo:b peccatoꝛ te inſequi᷑ · Roga pꝛo homie vt extinguat deus pecca·
roꝛem. Cum em̃ moꝛtuus fuerit peccatoꝛeni I
pil tibi aduerſabit: imo conſolabitur viuẽs
qui te in peccatis moꝛtuus perſequebatur.
Non vobis ergo graue ſit: ꝑ ipſius dñi nf̃i miſericoꝛdiã vos obteſtoꝛ:quia ſpes nobis alia non eſt:niſi dimiſerimus quicquid nos leſerint hoies. Nemo vos fallat. Aliud ma
ius ſacrificiũ non eſt quod debeamus deo:
niſi quicquid boniẽ: etiã malis homibus: ſitamẽ homibus fecerimꝰ. Dicit tibi deus: Ego non ex te creſco:ſed tu ex me. Sacriſici um volo quod pꝛoſit homini: ſic ad me ꝑue nit quod tibi pꝛoſit. Potes mihi dicere:nõ habeo qð tribuã indigenti:nð poſſum ieiu/ nare frequenter:et a vino et carnibus abſti⸗ nere nõ poſſuʒ. Nũquid potes mihi dicere: charitatẽ te habere nõ poſſe? Ipſa eſt cuius poſſeſſio tanto plus auget᷑: quãto amplius erogat᷑. Dimitte ð qð tenebas:ne aduerſus
te ile teneat aliquid cui nõ habes qð dimit
zr ino ſeco
mini ſet v pſus i poſi ſer di domin honin trvel ſenoſt iuicen his onedo nnoſt wins teiſy ulor:
tas. Dimittite ⁊ dimittet vobis:date ⁊ da· Luc.ð j de bitur vobis. Scitote fratres chariſſimi: qͥa 4oldu cees
duę ſunt elemoſynę. Ena coꝛdis: alia pecu⸗ nig. Elemoſyna coꝛdis ẽ: dimittere ei a quo leius es. Mã dare aliquid indigẽti: aliquã⸗ do quęris ⁊ non habes. Indulgere peccan⸗ ti quantũ volueris:redundabit tibi. Auruz 4 argentũ:veſtem:frumentũ: vinum? oleũ poteſt fieri vt aliquotiẽs non habeas vnde
pauperibus tribuas:vt aũt oẽs homies di⸗
iigas:⁊ hoc alijs quod tibijpſivelis:⁊ inimi cis tuis indulgeas: nunqᷓ; te poteris excuſa re: Quia ſi in cellario vei in hoꝛreo non pa⸗ bes qð dare poſſis: detheſauro coꝛdis tui potes pꝛoferre quod tribuas. Et quod om nibus hominibus etiam ſi ſola ſit bonã vo luntas ſufficiat:et elemoſyna coꝛdis multo maioꝛ ſit: qᷓ; elemoſyna coꝛpoꝛis:qͥs eſt qui vel vmbꝛam excuſationis poſſit pꝛetende⸗ reeEt illud attendite fratres: quia charita/
tis elemoſyna ſine terrenã ſubſtantia ſuffi⸗
cit ſibi: Illa vero quę coꝛpoꝛaliter datu: non benigno coꝛde tribuitur: omnino non
ſufficit. Et qꝛ ſiẽ ipſividetis fratres chariſi·
mi:ad remiſionem omnium peccatoꝛumſi ſubſtãtia terrę nõ fuerit: charitas ⁊ dilectio inimicoꝛũ ſatis abundeq; ſufficiunt. Null⸗ nobis excuſatio de hac re ĩ die iudicij rema⸗ nebit: Mec dicere aliquis poterit: nõ ſe ha/ buiſſe vnde ſua peccata redimeret. Etideo
omnes homies ſtudeamus toto coꝛde dil⸗
tann mum
3
ninin cogoſc ius dic ln voe met umg ſum poſts ligiant buoyeſt
uſc y
iee U bislun coſiien
0

Momelia
⁊ in opere bono ꝑmaneant: qͥ mali ſunt cito ſe coꝛrigant:timentes illud quod dominus cõminatus eſt dicens: Si nõ dimiſeritis ho minibꝰ peccata eoꝝ:ner pater veſter dimit/ tet vobis peccata veſtra: Sed magis cum ipſius adiutoꝛio laboꝛemꝰ vt illud in nobis
nieinn xuci.. poſſit impleri: Date ⁊ dabit᷑ vobis:dimitti⸗
nn dutt te⁊ dimittet vobis Lum ergo fᷣm p̃fatam
dſedugn domini ſententiã qua dixit: Si dimiſeritis pꝛollt donint i hominibꝰ peccata eoꝛũ:dimittet vobis pa⸗ oſit. Pottsnh ter velter celeſtis peccata veſtra:in poteita⸗ u ndigentniyi te noſtra poſitum ſit: qualiter in die iudicij etaynonm iudicemur:dimittam? omnib? inimicis no· üquid tttris: vt libera cõſcientia pofſ imus in oꝛati- eenẽ one dominica dicere: Dimitte nobis debi⸗
ta noſtra: ſicut et nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ noſtris: Quod ipſe p̃ſtare dignet᷑ qui cũ pa tre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſ. Ecula ſe culoꝝ: Amen.
ceſſes: quaſi tuba eraita vocẽ tuam
„
rum: Homelia W
ouens: mi: omnes ſacerdotes domini:nõ eſtem: olũ epiſcopos:ſed etiã pᷣwyteros ⁊ taliquotist miniſtros eccleſiarũ: in grandi ꝑericulo eſſe ndusntin cognoſcitis. Ipſis em̃ conteſtat᷑ ſpirituſſan s quodtiyht ctus dicenſ: Clama ne ceſſes: quaſi tuba ex ⸗ etnennöt alta vocẽ tuã:⁊ annũcia plo meo ſcelera eo⸗ ulsensn rum:et domui iacob peccata eoꝛum. Et ite⸗
inubree. rum: Si nõ annũciaueris iniquo iniquitatẽ uam: ſanguinẽ eius de manu tuo requirã.
De ipſis etiõ apoſtolus dicit: Obedite pꝛę⸗
bus veſtris. Si ꝓ ſe fratres chariſimi ynuſ quiſq; vix poterit in die iudicij rationẽ red
pꝛo eis rationẽ bonam reddere mereamur. Cõſiderate ergo fratres chariſſimi: quid ſit quod yolo veſtrę dilectioni ſuggerere:ſi ta⸗
mẽ oꝛãtibus vobis merear vt adiuuet meq;
terret me. Inter cgtera pꝛycepta ſua beatus
gere: oꝛantes vt qui boni ſunt melioꝛes flãt
Wen zs. Pe eo qð Eſaias dicit:Clama ne ⁊annßicia popuio meo peccata eo⸗
Idiligẽter attẽditis fratres chariſi
poſitis veſtris ⁊ ſubiacete eis: Ipſi enim ꝑ⸗ uigilant tanq; rationeʒ reddituri ꝓ anima
dere: quid de ſacerdotibus futurũ eſt a qui- bus ſunt omniũ animę requirẽde? Et ideo cõſiderantes periculũ noſtrũ:oꝛate pꝛo no⸗ bis:vt cõmiſſis nobis gregibus ita ſpirita ⸗ lia paſcua ſtudeamus iugiter pꝛouidere: vt
iu. apoſtolus ß etiã ait: piſcopũ potentẽeſe
debere in doctrina ſana:cõtradicẽtes redari guere. agnum opus:ſed grauis ſarcina: Sperabo tamẽ in deum: quoniã adiuuãti⸗ bus vobis in oꝛatione pꝛo nobis: liberabit nos de laqueo venantiũ ⁊ a vᷣbo aſ po. Nul⸗ la enim cauſa eſt: quę magis faciat diſ pen⸗ ſatoꝛẽ dei pigrioꝛem ad arguendos contra ⸗ dicentes:qᷓ; timoꝛ verbi aſperi. Dũ enim ti⸗ memus detractiões: irriſiones et opꝛobꝛia hominũ ſuperboꝛuʒ:dũq; ab eis in terrena ſubſtãtia metuimus pᷓgrauari: timentes ꝑ⸗ dere tempoꝛalia: minus qᷓ; opoꝛtet pꝛedica⸗ mus ęterna. Et ideo dum pꝑ illoꝛũ nequiciã aliquid mundanũ perdere foꝛmidamꝰ pec⸗ catoꝛũ eoꝛum vulnera medicamẽtis ſ pirita/ libus curare negligimꝰ. Vndetimendũ eſt ne et ꝓ nobis ⁊ ꝓ illis qͥbus ꝓ amoꝛe terre narũ rerum non loquimur dura: rationẽ in die iudicij reddere cõpellamur. Videamus B ergo qͥd ſit cõtradicẽtes redarguere. Lõtra dicentes non vno modo inteliigendi ſunt: Pauciſſimi enim nobis cõtradicũt lingua: plurimi male viuendo. Auis mõ mibian⸗ det dicere chꝛiſtianus: bonñ eſſe rapere res alienas:qñ quidẽ non audet dicere:bonum eſſe tenaciter ſeruare res ſuas? Nũquid em̃ Nuc.Ia. diues ille cui ſucceſſerat regio:⁊ nõ inuenie⸗ bat quo reponeret fructus ſuos:et ſe cõſiliũ inueniſſe gaudebat:deſtruẽdi veteres apo⸗ thecas:⁊ cõſtruendi nouas amplioꝛesvt im pleret eas: ⁊ diceret aĩę ſuę:habes mlta bo naĩi multũ tempꝰ:iocũdare:letare: ſatiare: NMũquid ergo iſte diues aliena quęrebat? Fructus ſuos colligere diſponebat:vbipo⸗ neret cogitabat: Nulli violentiã facere: nõ de cuiuſq; vicini agris: nõ limite ꝑturbato: non ſpoliato paupere: non circũuento ſim⸗ plici: ſed tantũmodo vbiꝓpꝛios fructus re⸗ cõderet cogitabat. Audite quid audierit kenaciter ſeruabat ſua: ⁊ hinc intelligite qͥd expectent qͥ rapiũt aliena. Cũ ergo pꝛuden tiſfimũ ſe cõſiliũ iueniſſe arbitraret᷑ de apo⸗ thecis veteribus anguſtioꝛibꝰ deijciẽdis:et amplionbus nouis ędificandis:⁊ omnibus ſuis fructibꝰcolligẽdis ⁊ recõdendis:nð ali⸗ enis ↄcupiſcẽdis atq; rapiendis:ait illi de: Stulte vbi tibi ſapiẽs videris:ibi ſtult? es. Stulte inqt hac nocte repetitur a te anima tua:hęc qᷓ ꝑaſti cuiꝰ erũt? Si ſeruaueris tua non erũt:ſi erogaueris tua erũt. Quid inqt reponis qð relicturꝰes? Pꝛęcedõt ergo ma⸗

—-—
Bancti
gis quo ſecuturus es. Ecce increpatus eſt ſtultus male recondens. Si ſtultus eſt qui recõdit ſua: vos inuenite ei nomẽ qui rapit
ille vlceroſus qui iacebat ante ianuam diui tis:⁊ canes lingebãt eiꝰ vulnera · Ille enim vlceroſus erat in coꝛpoꝛe: raptoꝛ in coꝛde. Foꝛtaſſis aliquis reſpõdeat ⁊ dicat:nõ val⸗ de magna pena erat illi homi cui dixit de⸗ Stulte. Mð ſic dicit deꝰ:ſtulte: quomò dicit homo. Tale in quẽq; deiverbũ:iudiciũ eſt.
Mũcd em̃ ſtult deꝰ daturꝰeſt regnũ celon? Watt·⁊5 Pꝛobãt hoc ille quinq; virgines ſtulte quę
extra ianuã legunt᷑ excluſe. Quibꝰautẽ non eſt daturus regnũ cęloꝛum: quid eis reſtat
C niſi pena gehennaꝝ? Lonſiderare aũt attẽ⸗ tius debemus:vt hoc apertius videre poſſi mus. Mam ⁊ille diues ante cuius ianuã ia⸗
cebat pauper ille vlceroſus: non eſt dictus
xuc.16. raptoꝛ rerum alienarũ. Erat quidam diues inqt qui induebat᷑ purpura ⁊ byſſo. Diues
inquit erat:non dixit: calũniatoꝛ: nõ dixit: pauperũ otpꝛeſſoꝛ:non dixit:rerum alienaꝝ
aut delatoꝛ aut receptoꝛ:non dixit:pupillo⸗ rum expoliatoꝛ:nõ dixit: viduarũ ꝑlecutoꝛ:
Bihil hoꝛũ: ſed erat quidam diues. Quid magnũ eſt: Diues erat:ß de ſuo diues erat. Lui aliquid tulerat? An foꝛte ille auferret ⁊
deus de illo reticeret:⁊ ꝑſonam eius accipe
ret: ſi crimina eius abſconderet qͥ nobis di⸗ cit: Nolite ꝑſonaliter iudicare? Si vis ergo audire conſiliũ diuitis illius: noli amplius
querere qᷓ; audis a veritate. Diues erat:in
duebatur purpura ⁊c̃. Quod ergo eius cri⸗
men: niſi iacens ante ianuam vlceroſus et
non adiutus? hoc enim aperte de illo dictũ eſt ꝙ imiſericoꝛs erat: non qʒ aliena rapuit:
ſed qͥa de pꝛopꝛijs erogare noluit. Nũquid enim chariſſimi ſi pauper ille ante ianuam iacẽs:ſufficientẽ panẽ a diuite acciperet:di · cceretur de illo: qꝛ cupiebat ſaturari ðᷣ micis quę cadebãt de mẽſa diuitis: Pꝛopter ſolã
inhũanitatẽ quia cõtemnebãt pauperẽ an⸗ te ianuã ſuã iacentẽ:nec cõgrue digneq; pa ſcebat:moꝛtuus eſt ⁊ ſepultus.Et cum eſſet
apud inferos in toꝛmẽtis:leuauit oculos ſu
os:vidit pauperẽ in ſinu abꝛas. Quid pluri bus immoꝛer? Deſiderauit guttã qui nõ de dit micã. Accepit iuſtã ſententiã qͥ nõ dedit crudeli auaricia. Si hęc pgna auaroꝛũ: quę
D pgna ẽ raptoꝝ? Sʒ ait mihi raptoꝛ reꝝ alie/
uũ ſuũ qualẽc
—
Auguſtini
narum: Ergo ſimilis illius diuitis nõ ſum:
igapem facio:incluſis in carcere victũ mit toꝛnudos veſtioꝛperegrinos ſuſcipio. Dare
aliena? Si ſoꝛdidus eſtreconditoꝛ ſuarũ: vl/ te putas:tollere noli:⁊ dediſti. Lui dederis
xuc.is ceroſus eſt raptoꝛ alienarũ: Sed nõ qualis
gaudet:cui abſtuleris ploꝛat: Quẽ duoꝛum
iſtoꝝ exauditurus eſt deus? Dicis ei cui de⸗ deris: gratias age quia accepiſti: ſed alius tibi ex alia parte dicit: ego gemo cuiab/ ſtuli:Et pene totũ tuliſti:⁊ exiguũ illi dedi⸗
ſti. Si totũ quod alteri abſtuliſſes egentib? dediſſes:nec talia opera diligit deus. Dicit tibi deus: Stulte:iuſſi vt dares:ſed non de alieno. Si habes:da de tuo. Si non habes quod des de tuo:meliꝰ nulli dabis qᷓ; alteꝝ
expoliabis. Dicturꝰ eſt dñs ieſus cũ in iudi wun
cio ſuo ſederit: ⁊ alios ad dexterã: alios ad ſiniſtraʒ ſeparauerit:bene operãtibus: Ve nite benedicti patris mei percipite regnuʒ. Sterilibus aũt qui nihil boni in pauperes
operati ſunt: Ite in ignem ęternuz. Et quę
dicturus eſt bonis? Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare. Et reſpõdebũt illi: Domie quã do te vidimꝰ eſuriẽtẽ?Et ille ait ad eos:Lůũ vni ex minimis meis feciſtis mihi feciſtis. Intellige ergo ſtulte:qui vis de rapinis ele moſynã facere:qꝛ ſi qñ paſcis chꝛiſtianũ:pa ſcis chꝛiſtũ. Attende qͥd ſiniſtris dicturꝰeſt: Ite in ignem gternũ. Quare?Eſuriui em̃ et
non dediſtis mihi manducare:nudus fui et
nõveſtiſtis me.Ite. Quo? In ignẽ eternũ. Pꝛoꝛſus ite:Quare?Quia nudꝰfui⁊ nõ ve ſtiſtis me. Si ergo in ignẽ eternũ ibit cui di cturꝰeſt chꝛiſtus: Nudus fui et nõ veſtiſtis
me: quẽ locũ habebit in igne gterno cuidi cturus eſt: Veſtitus fui et ſpoiiaſti me:hic E
foꝛtaſſe vt euadas hãc vocem: ne dicat tibi chꝛiſtꝰ: Veſtitus fui ⁊ ſpoliaſti me: mutata ↄſuetudine: cogitas ſpoliare hereticum yel iudgũ:et nõ veſtitũ chꝛiſtianũ. Et hic reſpd debit tibi chꝛiſtꝰ: imo nũc reſpõdet tibiꝑ ler — ũq; miſtrũ ſuum:reſpondet ti bietiã hic: Parce damnis meis. Cũ em̃ tuq; chꝛiſtianꝰ es ſpolias iudpũ: ipedis fieri chii ſtianũ. Et tñ hic adhuc foꝛte reſpondebis:
Ego nõ ex aliqͥ odio pcnã ingero: ð de dile⸗
ctiõe potiꝰ diſciplinã: Jõ ſpolio iudpũ vtꝑ hanc aſpã ⁊ ſalubꝛẽ diſciplinã faciã xp̃ianu Ziudirẽ et crederẽ: ſi qð abſtuliſti iudgo: red
deres xp̃iano. Foꝛte ⁊ h ſecũ cogitat aliql ⁊ d
diẽ: Aulti ſũt xp̃iani diuiteſ auari:cupidi:
nõ habebo peccatũ ſi ilł᷑ abſtulero ⁊ paupe
ribꝰdedero. Eñ em̃ illi nihil boni faciũt:er W.e 0—— „
8 8.
—
de 4ℳ
pijeſe in* ohesp Quie ehu ntdel noul ucame neume el ub alneſt uftzen u vnil bun cn iſtehon autſei ndqᷓ aneſe eſne nobisp ezſt Mriczt ſem. E fuctu dus en toꝛE vtqu teinch ehauel waeod anch neyinẽ numy minus latyꝛg rpbt ſehtol
eina iſonn penn Inam peu ſemane quiteci

— *.
v
— 5 3 3 v
— xim?: vnde cępit lectio ꝗj obſcura videba: ei Bo. 7.— eſſemꝰ in carneꝛpaſſi⸗ — Lin ones pctõꝝ qᷓꝑ legẽ ſũt. Ande ꝑ legẽ ſũt? c Quia eramꝰin carne:pᷣſumebamus de car⸗ ü ne. Num em̃ qui loquebat᷑ aplus:iam exie⸗ rat de iſta carne? Mon vtiq;:ſed m huiꝰvi te modum:⁊ qͥ loquebat᷑:⁊ quibꝰloqueba᷑ jahl in carne erant. Quid eſt ergo: Cũ eſſemus alr in carne:niſi cum de carne pſumeremꝰ?: hoc en eſt de nobis confideremus? homini em̃ di⸗ des· da dn ctum eſt:et de hominibꝰ dictũ eſt: Aidebit vomel oſis caro ſalutare dei. Auid eſt:Om̃is ca⸗ e ete 3t. ro:nill videhit om̃is homoretdd eſt Ver piulies— bum caro factum eſt:niſi verbũ homo fact eſt Mon em̃ verbũ ⁊ caro erat ⁊ aĩa ibi non neidenegru erat:ſed carnis nomie homo ſignificatꝰeſt: n in vd qö legit: Verbũ caro factũ eſt. Ergo ASn cum eſſemꝰ in carne:id eſt in cõcupiſcentijs uemignenm verſaremur:ibi totam ſpem noſtrã tanqᷓ;in donis⸗ Eurit nobis poneremꝰ: paſſiones peccatoꝛũ quę Etniyddcdil plegẽ ſunt:auctę ſunt ꝑ legem: Pꝛohibẽdo e fecerũt huaricatoꝛẽ legis:q ille qui pꝛæ⸗
mmes aricatoꝛ eſt factus: deũ nõ habuit adiuto/
o ule:quinsm rem. Opabant᷑ ergo in membꝛts noſtris: vt urg lqiptà fructum ferrẽt. Lui: niſi moꝛti? Si damnã⸗ Anende qdin dus erat peccatoꝛ: quã ſpem habetpᷓuarica ncenũ. Qurt toꝛ? Ergo o homo vicit te cõcupiſcẽtia tua:
— vicit:quia in malo loco te inuenit. Inuenit u. jn LwM te in carne:ideo vicit. Migra inde: Quid . expaueſcis? Mon tibi dixi vt moꝛiaris:imo Qut or. audeo dicere: dixivt moꝛiarl. Si moꝛtui eſt⸗ am chꝛiſtoꝛque ſurſũ ſunt querite. In car⸗ a.4o. ne viuens:noli eſſe in carue. m̃is caro fg⸗ num: verbum aũt dñi manet in eternũ. Do minus fiat refugiũ tuũ. Inſtat concupiſcẽ/ tia: vꝛget te:magnasvires accepit aduerſũ „ te:ꝓhibitione legis grandioꝛ facta eſt:ma⸗ s. o ioꝛẽ hoſtẽ pateris: ſit dñs refugiũ tuũ:tur⸗ ris foꝛtitudinis a facie inimici. Moli ergo eeſſe in carne: in ſpiritu eſto Quid eſt:i ſpũ eſto? In deo ſpem pone. Mam ſi poſueris ſpem in ipſo ſpiritu:quõ eſt iterũ ſpũs tuꝰ In carne labit᷑:qꝛ nõ eum dediſti illi a qͥ ſu⸗ ſpendat᷑. Non ſe continet: Si cõtinet᷑:noli remanere in te: tranſcẽde te: in illo te pone qui fecit te. Nam ſi ſpem in te habueris: ac cepta lege pᷣuaricatoꝛ eris. Inuenit te ho⸗ 5 49. ſtis nudum refugio:inuadit te. Ne foꝛte ra piat yelut leo:⁊ nõ ſit qui eruat: attẽde ver⸗ ba apoſtoli legẽ laudãtis:ſe accuſantis: re⸗ um ſe ſub lege facientis:⁊ ꝑſonã foꝛte tuam
de verbie Apoſtoli
S% em̃ eſſem? in carne. Eerba que ſupioꝛa di⸗
ſum: ⁊ inuentũ eſt mihi mãdatũ qð erat in
Bermo MII
in ſe tranſſigurãtis ⁊ dicentis tibi: Pecca · E tum nò cognoui niſi ꝑ legem: Nam concu⸗ Bo., piſcentiam neſciebã niſi lex diceret: Nõ cõ⸗ cupiſces. Occaſione autẽ accepta: peccatũ ꝑmandatũ opatũ eſt in me omnẽ concupi⸗ ſcentiaʒ. Sine lege em̃ peccatũ moꝛtuũ eſt. Quid ẽ moꝛtuũ eſt? Tacet:nõ aparet:om⸗ nino tanqᷓ; ſepultum ignoꝛat᷑ Adueniente autẽ mãdato:peccatũ reuixit. Quid eſttre-
„— 5
uixit. Apparere cępit: ſentiri cepit:rebellare
aduerſuʒ me cxpit. Ego aũt moꝛtuus ſum. Quid eſt: moꝛtuꝰ ſum? Pꝛęuaricatoꝛ fact? vitã. Videte quia lex laudat᷑:mandatũ qð erat in vitã. Qualis em̃ vita eſt nõ cõcupi ſcere?O vita duſcis. Qulcis eſt quaſi volu⸗
ptas concupiſcentie. Verũ eſt:nec eam ho⸗
———
mines ſequerẽt niſi dulcis eſſet. Theatrũ:
ſpectaculũ:meretrix laſciua:turpiſſima can tilena: dulcia ſũt iſta concupiſcẽtię Dulcia
—
mihi iniuſti delectatiões ſuas? ſednõ ñcur
plane:ſuauia: delectabilia: Sʒ narrauerũt P nx.
exti be. Suauia ſunt: dulcia ſunt: dele⸗ ctabilia ſunt:ð audi melioꝛa: Marrauerunt
mihi iiuſti delectatiões ſuas: ð nõ ſicut lex
tua dñe: lix aia ꝗᷓ huiuſinodi delectatio nibꝰ delectat᷑: vbi turpitudine nulla inqui/
natur:⁊ veritatis lerenitate purgat᷑. Queʒ
enim̃ delectat lex dei ⁊ ſic delectat vt om̃es
delectationes laſciuię vincat:non ſibi arro⸗
get iſtam delectationẽ: dñis dabit ſuauita⸗
tem. Quid dicã? Sñe das mihi illaʒ ſuaui
tatẽ vel illã Suauis es dñe:⁊ in tua ſuaui⸗ tate doce me iuſticias tuas. In ua ſuauita%
U
te doce me dfie:⁊ doces me. Tũc diſco vt fa ciã:ſi in tua ſũauitate doceaſme. Ceten qᷓ;⸗ diu blandit᷑ iniquitas: ⁊ vulcis eſt iniqtas:
amara eſtᷣitas. In tua ſuauitate doce met
vt ſuauis ſit veritas: dulcis contaminet᷑ ini
quitas. Multo melioꝛ eſt ⁊ ſuauioꝛveritaſ:
ß ſanis ſuauiſẽ panis. Quid meliꝰ⁊ p̃clariꝰ
pane cgleſti? Sʒ ſi non obſtupeſcit dentes
iniqtas. Scpᷣtura em̃ dicit: Sicut vua acer- Pꝛoner.xo. ba dentibus noxia eſt ⁊ fumꝰ oculis:ſi ini
quitas vtentibus ea. Quid ꝓdeſt qꝛ panẽ
laudatis: ſi male viuatis? Qð laudatis nõ
manducatis· Lũð audis verbuʒ: cũ audis verbum iuſticie ⁊veritatis ⁊ laudas:multo
laudabiliꝰẽ ſi facias. Fac ergo qð laudas. An dicturꝰ es: volo ⁊ nen valeo. Quare nõ
vales Quia ſanita⸗ nõ eſt. Vnde ſa nitatẽ pdidiſti;niſi qꝛ peccãdo creatoꝛẽ offendiſti:
2
2.— 7 2
„
—
„ ..
—
„*

5
—————— ——————
*—— — 2—
—
—,„— —
————
Bancti Ergo vt eius panẽ quẽ laudas cũ ſuauita⸗ VPð · 4o.te:id eſt cũ ſanitate manduces:dic illi:Ego
dixi dñe miſerere mei:ſana animã meam qꝛ
peccaui tibi.lErgo inqͥt inuẽtũ ẽ mihi mãda tũ qð erat in vitã: hoc eſſe in moꝛtẽ. Erat
em̃ ſibi antea ignotus peccatoꝛ:factꝰeſt ma nifeſtꝰ p̃uaricatoꝛ.Ecce inuẽtũẽ illi in moꝛ⸗ tem:qð erat in vitam. Occaſione autẽ inqͥt
accepta:peccatũ ꝑ mandatũ fefellit me:⁊ꝑ
illud occidit. Sic factũ ẽ pᷣmo in paradiſo. Fefellit inquit me:occaſione accepta ꝑ mã/ datũ Vide ſerpentẽ mulieri illi ſuſurrantẽ. Quęſiuit ab ea:quid dixerit deꝰ. Rñdit il⸗ Ben ʒ. la: Sixit nobis deus:Ex omni ligno quod eſt in paradiſo edetis:de ligno aũt ſcientię boni ⁊ mali nõ edetis:Ex eo ſi ederiti:moꝛ⸗ te moꝛiemini.lhoc eſt dei mandatũ. Cõtra ſerpens:Mõ inquit moꝛte moꝛiemini. Scie bat em̃ deus:quia qua die ederitis: aꝑient᷑
oculi veſtri:⁊ eritis tanqᷓ; dij. Occaſiõe ð ac
cepta pctĩ ꝑ mandatũ fefellit me:⁊ ꝑ iiud occidit. ladio quẽ poꝛtabas te inimicꝰoc⸗ cidit:armis tuis te vicit:armis tuis te iter⸗ emit. Recipe mandatũ: ſcito eſſe arma:nõ quibus occidat te:ſed quibꝰa te occidatur inimicus: Sʒ noli pᷣſumere de viribꝰ tuis. Vide paruũ dauid ↄtra goliã: vide paruũ Resi ·. ↄtra ingentẽ:b in nomie dñi pᷣſumentẽ. Tu venis ad me inquit cũ clypeo ⁊ lancea: ego
in nomine dñi omnipotentis. Sic ſic:alter non:oĩno alter nõ ꝓſternit᷑ inimicus. Qui ßumit de viribus ſuis ꝛanteqᷓ; pugnet ipe ꝓſternitur. Eidete tamẽ chariſſimi:videte etiam atq; etiam paulũ apoſtolũ contra fu roꝛẽ manichgoꝝ eſſe legis diunę aptiſſimũ laudatoꝛẽ:videte quid adiũgat: Itaq; lex quidẽ ſancta:⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtum ⁊ bonum. Nũquid vberius laudari poteſt? Pauloante verbo illo qð dixit: Abſit:defẽ derat crimen:non laudauerat. Aliud eſt cri mine obiecto defendere: aliud debito pꝛę⸗ conio pᷣdicare crimẽ. Obiectũ fuit:Auid 5 dicimꝰLex peccatuʒ eſt? Defenſio. Abſit. Vno verbo defendit᷑ veritas: quia magna eſt apoſtoli defendentis auctoꝛitas. Quid ⁊.Corſiʒ · diu defendatæ Sufficit: Abſit. An vultis inquit experimentũ accipere eiꝰ qui in me Bo. loquit᷑ chꝛiſtus apodo autẽ. Itaq; lex ſan cta quidẽ:⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtum ⁊ bo num. Quod ergo bonuz eſt: mihi factũ eſt moꝛs? Abſit: quia bonũ nõ eſt moꝛs: ð pec⸗ catum vt apareat peccatũ ꝑ bonũ operatũ
eſt mihi moꝛtem. Apoꝛs nõ elt lex:ſed pec⸗ catum eſt moꝛs. Jãdudũ autẽ dixerat: Si⸗
dictũ ſit: Peccatũ inquit vt apareat pecca tum. Mon dixit vt ſit: qꝛ erat ⁊ quãdo non apparebat. Peccatũ vt apareat peccatum:
tranſijt. Pertranſijt:verbum attendite:qð
ne lege peccatum moꝛtuũ eſt: Ebi vos ad monkerã:qꝛ moꝛtuũ eſt: dixit: abſcondituʒ latet:non apparet: modo videte qᷓ; vere ita
qꝛ concupiſcentiam neſciebam:niſi lex dice ret:Mõ concupiſces. Mõ ait:cõcupiſcentiã non habebam:ſed cõcupiſcentiã neſciebã. Sic etiã hic nõ ait: Vt ſit peccatum: ſed vt appareat peccatũ ꝑ bonuʒ mihi operatũ eſt moꝛtem. Quã moꝛtẽ? Elt fiat ſuꝑ modum peccatoꝛ:aut peccatum ꝑ mandatũ. Super modũ peccatoꝛ. Quare ſuꝑ modum: Hiua iam puaricatio. Videte ergo fratres:vide/ te genus humanũ a pꝛima illius pꝛimi ho ⸗
,
ſerita culolu uatis etpon unni pptelo ſentſu yſtdi ſuetau ſen ſt nöcllp ite 1 Au e Seupe cichpiſ
minis moꝛte defluxiſſe. Etenim pct̃ a pꝛi /x mo homine intrauit in hunc mundũ:⁊ per peccatuʒ moꝛs:⁊ ita in omnes homines ꝑ
audiſtis conſiderate:videte quid eſt ptran
ſijt. Pertranſijt:inde eſt ⁊ paruulꝰreus:pec
catum nondũ fecit:b traxit. Etem̃ illud pec
catum non in fonte manſit ſed ꝑtranſijt:nõ
in illũ aut illum:ſed in om̃es homines per⸗
trãſijt. Genuit peccatoꝛes moꝛti obnoxios
pꝛimꝰ peccatoꝛ: pꝛimus pᷓuaricatoꝛ: Venit
ad ſanãdos de virgine ſaluatoꝛ: qͥ ad te nõ
qua veniſti: venit. Non em̃ ille de concupi⸗
ſcentia maris ⁊ feminę: non de illo vinculo
cõcupiſcẽtię. Spũs inquit ſanctus ſupueni Ludn
et in te. Dictũ ẽ hoc virgini: dictũ eſt fidel
feruenti:non concupiſcentię carnis ęſtuan
ti: Spũſſanctus ſuꝑueniet in te:⁊ virtus al
tiſſimi obũbꝛabit tibi. Quę tale obũbꝛacu
lum haberet: quãdo ardoꝛe libidinis ęſtua/
ret? AQuia ergo non qua veniſti ad te venit:
liberat te. Ebi te inuenit? Venundatũ ſub
peccato: iacẽtem in moꝛte pꝛimi hominis:
trahentem peccatũ pꝛimi hominis:haben/
tem reatũ anteqᷓ; habere poſſis arbitrium.
Ecce vbi te inuenit: quãdo paruulũ inue⸗
nit. Sʒ paruulus etatẽ exceſſiſti:Ecce creui
ſti:pꝛimo peccato multa addidiſti: legẽ ac ⸗
cepiſti:pᷣuaricatoꝛ extitiſti. Sʒ noli eſſe ſol⸗
licitus: Vbi abundauit peccatũ:ſupabun⸗ vᷣ
dauit gratia.Lõuerſi ad dñm. 3o De verbis IPoſoli⸗ Ler pecca
tum eſt: Abſit. Seq peccatum non
—
cognoui niſi ꝑ legẽ: Sermo. v
concy pnund
ſentun
etide giquã pctite midim ptinẽs moꝛtẽ. umfet tjtem cttino
tuſtũ:
ttnot ons.
Seape mqua ſopen iripn pemnnc itert: dtayt peun beel Aie butſeh ſitnſe Muenit itſe⸗g ſe
5

h Pauli epla qͥ ſermoni affuiſtis: audiſtis:illa lectio ſequit ʒᷓ hodie recitata eſt. Adhuc vᷣſat᷑ ille difficilis ⁊ peri culoſus locus: quẽ vobis in adiutoꝛio dñi noſtri quantũ me religioſo apud eum adiu uatis affectu:ꝓ viribus quas dare dignat᷑ exponere ⁊ enodare ſuſcepimus. Patienti⸗ am mihi pᷓbeat charitas veſtra:vt ſi habeo
nem:ſaltem habeã facilẽ vocẽ. Si em̃ vtrũ⸗
ſine cauſa laboꝛaret᷑. Vt aũt ꝓſit laboꝛ no/ Rer: ſit patiens auditꝰ veſter. uia legem nõ culpat aplus:heſterna die audientibus utũ exiſtimo ſatiſfecimꝰ. Ibi quige ait: . deteept vo.7. Quid ergo dicimꝰNex peccatũ eſt⸗Abſit. ml Sed peccatũ non cognoui niſi ꝑlegẽ. Nã cõcupiſcentiã neſciebã:niſi lex diceret: Nõ concupiſces. Occaſione aũt accepta: pctĩ ꝑmandatũ operatũ eſt in me oẽm cõcupi⸗ ſcentiam. Sine lege em̃ peccatũ moꝛtuum eſt: id eſt latet:nõ aparet.iEgo aũt viuebã gliquãdo ſine lege:Adueniẽte aũt mãdato pctĩ reuixit.Ego aũt moꝛtuꝰ ſũ:⁊ juentũ ẽ
mihi mãdatũ qð erat ĩ vitã. Quid em̃ tam nes adnitse zupiices heen lum:ſcinoism moꝛtẽ. Pctĩ em̃ occaſiõe accepta ꝑ mãda- tum fefeilit me ⁊ꝑillud occidit: ↄcupiſcen · tiã terruit nõ extinxit: terruit nõ opꝛeſſit:fe de ngecit timoꝛẽ penę:nõ amoꝛẽ iuſticie. Itaq; in ⸗ Syent. he quit: lex quidẽ ſancta:⁊ mandatũ ſanctum
x⁊iuſtũ ⁊ bonũ. Qð ð bonũ eſt: mihi factuʒ eſt moꝛs? Abſit. Non em̃ lex moꝛs:ß pctĩ moꝛs. Quid ergo ex occaſione mandati? Sed peccatũ vt apareat peccatũ: Latebat em̃ quando moꝛtuũ dicebat᷑: per bonũ mi⸗ hi operatũ eſt moꝛtẽ:vt addita pᷣuaricatiõe fiat ſupꝛa modũ peccatoꝛ:augens peccatũ per mandatũ:qꝛ pꝛęuaricatio peccato non adderet᷑:ſi nõ eſſet mandatũ. Alio em̃ loco E 34. dicit apte idem apłs: Vbi em̃ lex nõẽ: nec
wmhon pꝛeuaricatio. Quid ergoe Quid dubitam? n nin ad hoc legẽ eſſe datã vt inueniret ſe homoꝛ i me bide AQuãdo em̃ des non ꝓhibebat a maloꝛlate- enuent gäbſ bat ſe homoꝛvires ſuas languidas nõ inue
nit:niſi quãdo legem Phibitionis accepit. —. Inuenit ergo ſe:iĩ maiis iuenit ſ e. Quo fu⸗ — git ſe?Quocũq; em̃ fugerit ſe:ſequit᷑ ſe. Et
dij
quid eiꝓdeſt de ſe inuẽto ſ cientia:quã ſau- n iat ↄſcientia:Loquit᷑ ð⁊ in iſta lectione 5 hodie recitata eſt üle qui inuenit ſe. Scim⸗
Eſternã lectionẽ de ſancti apoſto
quebat᷑:an alium ut quẽ tãgeret ĩ ſe:ſicut dixit qͥdã loco:hec
pter obſcuritatẽ rerũ difficilẽ diſputatio⸗
q; ſit difficile:multũ laboꝛat᷑:⁊ vtinam non
de verbis Apoſtol Bermo v
inquit qꝛ lex ſpiritalis eſt:ego aũt carnalis
ſũ:venũdatꝰſub peccato. Auod em̃ operoꝛ
ignoꝛo. Non em̃ qð volo hoc ago:ß qð odi illud facio. Quęrit᷑ hoc loco magna diligẽ⸗
tia quis intelligat᷑: vtrum ipſe apłs qui lo⸗ aliquẽ in ſe tranſfigura-
aũt om̃ia tranffiguraui in me:⁊apollo ꝓpt
Vos:yt a vobis diſcatis. Si ergo apoſtol⸗
loquit᷑: quod nemo dubitat: ⁊ ců dicit: õ
að volo ago:ſed quod odi illud facio: non de altero ſed de ſe ipſo dicit:qͥd ſum intel⸗ lecturi fratres mei? Ita ne apoſtolꝰ paulus
nolebat:vᷣbi gratia: facere adulteriũ: ⁊ fa⸗
ciebat adulteriũ? Nolebat eẽ auarꝰ ⁊ erat
auarus? Quis aũt noſtrũ audeat ſe inclu⸗ dere tali blaſphemia: vt de aplo ſentiate Foꝛte ð aliꝰ eſt alics:foꝛte tu es: aut tu es: aut illeẽ:aut ego ſůũ. Si ð aliqͥs nr̃m ẽꝛipſũ q̃ſi de ip̃o audiamꝰ:⁊ nõ irati nos coꝛriga⸗ mꝰ. Si aũt ip̃e ẽ:foꝛte em̃ ⁊ ip̃e ẽ:nõ ſic itelli gamꝰqð dixit: õ qð volo ago:b qð odi il lud facio:tãq; velit eẽ caſtꝰ⁊eẽt adult: aut velit eẽ miſericoꝛs ⁊ eẽt crudel:autvelit eſſe piꝰ⁊eſſet impiꝰ.Mõ ad accipimꝰ: Nõ em̃ qð volo ago: qð odi illð facio. Sʒ ad qͥd? Volo nõ ↄcupiſcẽ:⁊ ↄcupiſco. Lex qͥd diẽ? Nõpcupiſceſ.hõ legẽ audiuit:vitiũ auit: bellũ indixit:captiuitatẽ iuenit: ð foꝛte ali⸗ qͥs hõ:nõ aplus. Quid ʒ dicimꝰ frẽs mei⸗ Mõ hz vllã ↄcupiſcẽtiaʒ aplus in carne ſua quã hfe nollet:cui tñ exiſtẽti:titillanti: ſi ug⸗ gerẽti:ſollicitãti:eſtuãti:tẽptãti ñ ↄſẽtiret⸗ Dico charitati vfe: Si crediderimus apłm nullã ꝓꝛſus habuiſſe ifirmitatẽ ↄcupiſ cẽtie cui reluctaret᷑:multũ credimus de illo:atq; vtinã ita ſit. Non em̃ inuidere nos opoꝛtet aplis:b aplos imitari. Verũtñ chatiſſimi audio ip̃m apłm ↄfitentẽ nõdũ eñ ad tantã
plectioneʒ iuſticię pueniſſe: qᷓ;tã in angelis
eẽ credimꝰ:qͥꝝ angeloꝝ gq̃litatẽ ſperam?:ſi adß qð volumꝰ ꝑueniainꝰ. Quid em̃ aliud nobis ꝓmittit ĩ reſurrectiõe vbi ait: Inre⸗ ſurrectione moꝛtuoꝝ neqʒ nubẽt neq; vxo ⸗ res ducẽt:nõ em̃ incipiẽt moꝛi:ß erũt gq̃les angelis deiDicit ð aliqs: Et tu vñj ſcis qꝛ paulus apls angeli iuſticiã ⁊ pfectionẽ nõ⸗ dum habebat⸗ Non facio iniuriã aplo:nõ credo niſi aplo:alium teſtẽ nõ quero:ſuſpi- cantẽ non audio:nimiũ laudantẽ nõ curo. Dic mihi ſãcte aple de teipᷣo:vbi nemo du⸗ bitat:qꝛ de teipſo loqueris. Nã vbi dixiſti:
1Corſ 4.
Wateb. 22.

————————————————
—
—
„.—
4 1 1 1 ſ 3*
. 3 3
1
Bo.J.
Philez.
f
2Cor.4.
2.Cor 14.
Bancti
Nõ qð volo ago: qð odi illud facio: exi
ſtant qᷓ dicant:ꝙ aliũ in te neſcio quẽ trãſfi⸗ guraueris laboꝛantẽ: deficientẽ:victũ: ca⸗ ptiuum: Tu mihi dic de te:vbi nemo dubi⸗ tat qꝛ loq̃ris de te. Fratres: ait aplus: ego meipᷣm nõ arbitroꝛ app̃hẽdiſſe. Et qͥd faclẽ Vnũ aũt: qj retro oblitꝰ ĩ ea qᷓ antea ſũt ex⸗ tentꝰ:ᷣm intẽtionẽ ait:nõ fᷣm pfectionẽ:ꝰm intentionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑnę vocatio nis dei in chꝛiſto ieſu. Supꝛa iam dixerat: Nõ qꝛ iam acceperim:aut iã ꝑfectꝰſim: Ad huc ↄtradicit᷑ ⁊ dicit᷑. Dicebat iſta aplus:qꝛ nõdũ ꝑuenerat ad imoꝛtalitatẽ: non qꝛ nõ ꝑuenerat ad iuſticięe ꝑfectionẽ: Jam 5 tam iuſtus erat qᷓ; ſũt angeli: ᷣ nõdũ imoꝛtalis ſicut angeli ſunt. Ergo ꝑfectionẽ iuſticię iõ tenebat: ð ſequẽdo palmã ſupnã imoꝛtali⸗ tatem querębat. Dic nobis ſãcte aple aliũ aliquẽ manifeſtioꝛẽ locũ:nõ vbi quęr imoꝛ
talitatem: vbi conſiteris moꝛtalitatẽ. Et
hic iam ſuſurrat᷑: iõ ↄtradicit᷑. Videoꝛ mihi audire quoꝛũdã cogitationes: ⁊ hic dicitur mihi: Vex eſt:noui qͥd dicturꝰ es:Confite⸗ tur infirmitatẽ: carnis nõ mẽtis: conſitet infirmitatẽ:ſed coꝛpoꝛis nõ animi. In ani⸗ mo aũt eſt ꝑfecta iuſticia:nõ in coꝛpoꝛe. Nõ qͥs ignoꝛat vtiq; aplm in coꝛpoꝛe fuiſſe fra⸗ gilẽ:coꝛpoꝛe fuiſſe moꝛtalẽ:ſicut dicit: Ha⸗ demꝰtheſaurũ iſtũ in vaſis fictilibꝰ? Auid tibi ð cum vaſe fictili De theſauro aliquid loquere:Si aliquid minꝰ habuit: ſi erat qð ei ad aurũ iuſticie poſſit addi inueniamus: ipſũ audiamꝰ: ne iniurioſi exiſtimemur.Et ne magnitudine reuelationũ meax. Apls diẽ: In magnitudine reuelationũ meaꝝne extollar. Nempe hic agnoſcitis apłm habẽ tem magnitudinẽ reuelationum:?⁊ timen ⸗ tẽ elationis pᷣcipitiũ. Vt ð noueris qꝛ ⁊ ip⸗ ſe apls qui volebat alios ſaluos facere ad⸗ huc curabat᷑:vt nouerꝭ qꝛ ⁊ ip̃e adhuc cura⸗ batur:ſi magnipẽdis ipſiꝰ honoꝛẽ:audi nõ me:ipſum audi:audi confitentem vt ſenti⸗ as docẽtẽ: Audi:Et ne magnitudine reue
lationũ meaꝝ extollar.Ecce iã poſſum dice
re aplo paulo: Ne extollar ſancte aple: tu ne extollaris: adhuc cauendũ eſt tu ne ex⸗ tollar? Adhuc timendũ eſt:tu ne extollari? Adhuc huic infirmitati medicina quęrẽda eſt? Quid mihi inqͥt diciſtu?Et tu audi qͥd
Ro. 11. ſim:et noli altũ ſapere:ſed time: Audi quõ
bꝛeuis agnꝰ ingrediatur:vbi aries ſic picli⸗ tatur. Ne magnitudine inquit reuelationũ
mearũ extollar: datus eſt mihi ſtimulꝰcarꝰ nis meę:angelꝰſathant qui me colaphiʒet.
AQualẽ tumoꝛẽ timuit: qui moꝛdaciſſimuʒ epithema accepit⸗ Jaʒ ergo inð dic qꝛ tãta illoꝛũ erat iuſticia:quãta eſt in angelis ſan ctis:an foꝛte ⁊ angelꝰ ſanctus in cꝙlo ne ex⸗ tollat᷑:accepit ſtimulũ angeluz ſathanęa qͥ colaphiʒet᷑e Abſit hoc a ſctis angel ſuſpica
ri.hoies ſumꝰ: aplos ſctõs hoĩes agnoſca
mus:vaſa electa b adhuc fragilia: adhuc in
hac carne ꝑmanẽtes:nõdũ in cgleſti patria
triũphãtel.Ergo qm̃ dñm ter rogauitvt ab illo ille ſtimulꝰauferret᷑:nec auditꝰeſt ad vo lũtatẽ: qꝛ exauditꝰ eſt ad ſanitatẽ: foꝛte nõ indecenter ipſe loquit vbi dicit: Scimꝰ aũt qꝛ lex ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis ſũ. Ergo
carnalis apls qui alijs dicebat: Vos qͥ ſi· pu⸗
ritales eſtis inſtruite hmẽõi in ſpũ lenitati: alios tanqᷓ; ſpiritales alloquit᷑:⁊ ipſe carna lis eſt? Sʒ quid dixit ⁊ ipis ſpiritalibus:qꝛ nõdũ erant ſecuri:nondũ erant in pꝑfectiõe celeſti ⁊ angelica:nondũ erãt in illiꝰpatri ſecuritate: in huius ꝑegrinationis ſollici⸗ tudine vᷣſabant᷑ Quid eis dixit?Certe ſpi ritales eos vocauit. Vos inquit qui ſpiri tales eſtis:inſtruite huiuſmodi in ſpũ leni⸗ tatis:intẽdẽs teipſũ ne ⁊ tu tẽpteris: Ecce quã ſpiritalẽ iam apellauit ętatẽ. Timuit illi tẽptatiõis fragilitatẽ:vnde poſſit tẽpta ri ſpiritalis. Et ſi non ex mẽte: vtiq; ex car⸗ ne. Spiritaliſ em̃ qꝛ vᷣm ſpiritũ viuit: adhuc aũt ex ꝑte moꝛtal carnis: idẽ ſpirital: idẽq
carnalis.Ecce ſpirital: ẽte uio legi dei
ecce carnalis:Carne aũt legi peccati. Idẽð
ip̃e ⁊ ſpiritalis ⁊ carnalis? Idẽ plane qᷓ;diu hic viuit ita eſt. Noli mirari quiſqs es qcl⸗ q; carnalibus cõcupiſcentijs cedis atq; c⸗ ſentis:qͥ eas vel bonas putas ad explẽdẽ li bidinis ſaturitatẽ: vel certe ſic iã vides m las vt eis tñ cedẽdo cõſentias:⁊ quo ducũt ſequaris ⁊ ea qᷓ male ſuggerũt ppetres:tor?
carnalis es tu:tu tu quiſqͥs talis: totꝰ car⸗
nalis es.Si aũt cõcupiſcis quidẽ qð lex ve
tat cũ dicit:Nõ cõcupiſces: ſeruas tñ̃ aliud* qʒð item lex iubet: Poſt ↄcupiſcentias tuas Eci
non eas:mẽte ſpiritalis es:carne carnalis · Zliud eſt em̃ ↄcupiſcere:aliud pꝰↄcupiſcẽti as ſuas nõ ire. õ ↄcupiſcere oio pfectieſt. poſt concupiſcentias ſuas nõ ire pugnãtis eſt:luctãtis eſt:laboꝛõtis ẽ. Vbi feruet hu⸗ gna:quare deſperat᷑ victoꝛia? Quãdo ent
8
victoꝛia? ñ abſoꝛbet᷑ moꝛs i victoꝛia:tůc n
N cot 6Uu licn ſen in unph Ibſoy coulent ſbiel⸗
gur ſybde yis dic jiteam
un perecam
inin inle ¶ ionöqi hecam
peen icensg kagprle
loncyi toſip aohucc ego ſum ne. Sed nte:e mrie:ß Aquohue
piemäte
ainit olöeſe Auzr
concu odilud iin
t.Quoe
ludhci
ſuirsl
bite
noohoe
Uonð, Auin ochn Ildi cayſſ ſn di o veh

de verbis Apo
em̃ yox erit triũphantis: nõ ſudoꝛ pugnã tis. Quãdo futura eſt vox illa triũphãtis: Lů coꝛruptibile hoc induerit incoꝛruptio-
Vides victoꝛiã:audi exultãtẽ: expecta tri/
widun umphantẽ. Tunc ſiet ſermo qͥ ſcriptus eſt: pii Abloeptaẽ moꝛs in victoꝛia. Ebiẽmoꝛs ecnßudhu contentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeus tuꝰ mntsnii Vbi eſt⸗Ecce erat:⁊ nõ eſt. Vbiẽ moꝛs cõ Eocötin A8o.7. tentio tua? Ecce moꝛtis cõtentio: Scim? Fun grler ſpiritalis eſt:ego aũt camalis ſů. Si
Sapls de ſeipſo dicit: ſi dico non firmo: ſi udt ckatin apls dicit: Scimꝰ qꝛ lex ſpiritalis eſt: ego ſeloqut wnc aũt carnalis ſum: mẽte em̃ ſpiritalis: coꝛ⸗
sctegoatuntori.1 poꝛe carnalis. Quãdo tot?ꝰ ſpiritalis? Kũ
— duu leminat᷑ coꝛpꝰ animale:reſurget coꝛpꝰ ſpi⸗ ute bm rritale. aodo ergo qñ feruet moꝛtis cõten ſpntles ilqu tio:nõ qð yolo agoꝛ ex parte ſpiritalis: ex ddirttßh pte carnalis. Ex parte melioꝛi ſpiritalis:ex ſecurinondcu ꝑte inferioꝛi carnalis. Adhuc ↄfligo: nõdũ
gehnonlei Bo· vici:magnũ mihi eſt non vinci. õ qð vo
E lo agoꝛſed qð odi illud facio. Auid facis? — Concupiſco. Et ſi concupiſcẽtie nõ conſen voeu Ue tiotſi poſt cõcupiſcentias meas nõ eo:tñ
— adhuc cõcupiſco: ⁊ vtiq; etiã in ipſa parte — ego ſum. Mõ em̃ ego in mẽte:⁊ alius in car dtpnn ne. Sed quid igitur ipfe ego?AQuia ego in leum pcluup mẽte:ego in carne. Mõ em̃ duę naturę con &s fngliutni trarie: ð ex vtroq; vnꝰ homo: qꝛ vnus de
a quo factus eſt homo. Igit᷑ ipſe ego: ego
cati:mẽte nõ conſentio legi peccati: ſed tñ nollẽ eſſet in mẽbꝛis meis lex vlla peccati. Auia ð nollẽ ⁊ tamẽeſt: nõ qð volo ago: qꝛ concupiſco ⁊ nolo:nõ qð volo ago:ß̃ qð odi jllud facio. Quid odi? Concupiſcere. Odi ↄcupiſcere:⁊ tñ ago illud carne nõ mẽ te. Quod odi illud facio. Si autẽ qð nolo illud facio:cõſentio legi qm̃ bona eſt. Con ſentires legi: ſi qð velles faceres: facis qð lex odit: quõ cõſentis legi? Pꝛoꝛſus ſi qð nolo hoc facio: cõſentio legi qm̃ bona eſt. Quomõ?Quia iubet lex: IMõ cõcupiſces. Auid volo ego? Mõ concupiſcere. Volẽ⸗ do qð vult lex: cõſentio legi qm̃ bona eſt. Si diceret lex nõ cõcupiſces: ⁊ ego vellem cõcupiſcere:non cõſentirẽ legi:⁊ om̃ino ab . illa volũtatis puerſitate diuerſus exiſte⸗ cc ſwp rem. Dicente eñ lege: non concupiſces: et ego vellẽ concupiſcere: nõ conſentirẽ legi
cõcupiſces. Et ego nolo cõcupiſcete:⁊ ego
toli
nem: ⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ.
ipſe mẽte ſeruio legi dei:carne aũt legi pec
5, dei. Quid modo? Quid dicis o lex? Non
Benmo v
nolo:qð nõ vis:nolo: ideo cõſentio:qꝛ qð non vis nolo. Nõ implet legeʒ infirmitas mea:ſed legẽ laudat voluntas mea. Ergo ſi qð nolo hoc ago: ⁊ ideo cõſentio legi:qꝛ nolo qð nonvult:nõ qꝛ ago qð nolo: Ipſũ em̃ agere concupiſcere eſt: nõ ↄcupiſcentię ↄſentire: ne aliqs iã in aplo peccãdi ſibiqᷓ⸗ rat exẽplũ: et det malũ exẽplũ:nõ qð volo ago. Quid em̃ lex dicit? Inõ ↄcupiſces. Et ego nolo ↄcupiſcere:⁊ tñ ↄcupiſco:qᷓ;uiſ cõ cupiſcẽtię meę aſſenſũ nõ pꝛębeã: qᷓ;uis p? eam nõ eam:reſiſto em̃:auerto mentẽ: ne⸗ go arma:teneo mẽbꝛa: ⁊ tñ fit in me quod nolo. Quod nõ vult ⁊ lex:nolo cũ lege:qð non vult nolo: ergo cõſentio legi. Sedqꝛ ego ſũ in carne:ego ſum in mẽte: ᷣ magis ego ſum in menteq; in carne. Quia ego ſũ in carne:ego ſum in mẽte:ego ſũ in regẽte. Adẽs em̃ regit:caro regit᷑: et magis ſů ego in eo qð rego:qᷓ; in eo in qð regoꝛ. Quia ð magis ego in mente:nũc aũt iam non ego operoꝛ illud. Nũc aũt quid eſt: Nunc autẽ lam redemptꝰ:qͥ fui antea ſub peccato ve⸗ nundatus:iam accepta gratia ſaluatoꝛis: vt mente condelecter legi dei:nõ ego ope⸗
roꝛ illud: ſed qð habitat in me peccatur:—
Scio eĩ qꝛ nõ habitat ĩme. Iterũ ergo in me:audi qð ſequit᷑:hoc eſtĩ carne mea bo num. Veile em̃ mihi adiacet: Scio. Quid I
ſcis? Quia nõ habitat in me: hoc eſt in car ne mea bonũ. Jamdudũ dixeras:qð ope⸗
roꝛ ignoꝛo. Si ignoꝛas:quõ ſcis? Ahodo dicis ignoꝛo:modo dicis ſcio: ego quõ in⸗ telligã neſcio. An hoc eſt quod intelligo? Vbi em̃ ait:qð operoꝛ ignoꝛo: dixit igno ⸗ ro:nõ apꝛobo: non accepto:non mihi pla⸗ cet:non cõſentio:non laudo. Nõ em̃ ⁊ chꝛi
ſtus eos ignoꝛa bit quibꝰ dicturus eſt: Mõ Wattt.
noui vos. Pꝛoꝛſus etiã hoc intelligo: Oð em̃ operoꝛ ignoꝛo:qꝛ non qð facio ignoꝛo. Nõ em̃ ego operoꝛ illud:ßᷣ id qð in me ha⸗
bitat pctĩ: ideo ignoꝛo:qꝛ non ego facio:
ſicut dictũ eſt de dño: Eum qui non noue ⁊.Cor.ʒ
rat peccatũ. Auid eſt qͥ nõ nouerat? Ergo nõ nouerat qð arguebat? Inõ nouerat qð puniebat? Si ergo nõ nouerat quod puni⸗
ebat:iniuſte puniebat. Quia vᷣo iuſte pu-
niebat:nouerat qð puniebat:⁊ tñ peccatũ non nolerat:qꝛ peccatũ non fecerat Qð em̃ operoꝛ ignoꝛo: nõ em̃ quod volo ago: ſed qð odi illud facio. Si aũt qð nolo hoc facio:conſentio legi qm̃ bona

—— —
Banct
accepta iam gratia:nõ ego operoꝛ illud:li⸗
bera eſt mens:caro captiua. Non ego ope⸗ roꝛ illud:ſed id qð in me habitat peccatũ. Scio em̃ qꝛ nõ habitat in me:hoc eſt in car
nemea bonũ. Velle em̃ adiacet mihi: ꝑfi⸗ cere aũt bonũ nõ. õ adiacet ꝑficere. Ad iacet velle:pficere non adiacet. Non dixit facere:ſed ꝑficere. Nõ em̃ nihil facis? Re ⸗ bellat ↄcupiſcentia:⁊ nõ cõſentis:delectat vxoꝛ aliena ⁊ nð annuis:mentẽ auertis:in ſecretariũ mẽtis intras. Vide foꝛis ſtrepẽ ⸗ tem cõcupiſcentiã:ꝓfer aduerſus eam ſen tentiam:mũdans conſcientiã. Nolo inqᷓs
non facio. Puta qꝛ delectat:non facio:ha⸗
beo cui cõdelecter. Lõdelectoꝛ em̃ legi dei
im interioꝛẽ hoiem. Quid tu de carne tua tumultuaris?Quid delectationes ſtultas
tempoꝛales:fluxas: vanas:noxias:tumul
tuoſe ſuggeris:⁊ eas q̃ſi garrula mihi nar⸗
Pẽ · us. ras? Narrauerũt mihi iniuſte delectatio⸗ nes: vnde eſt ⁊ iſta cõcupiſcentia: Narrat mihi delectationes: ð nõ ſicut lex tua dñe. Londelectoꝛ em̃ legi dei:non de me:ſed de
gratia dei. Tu concupiſcẽtia in carne tu⸗
v·j. ſultuario: mentẽ nbinð ſubdis· Indeo ſperabo:non timebo quid faciat caro:hoc
eſt mente non conſentiente tumultuat ca⸗
ro. In deo inquit ſperabo: nõ timebo qͥd faciat caro. Sicut nec aliena: ita nec mea. 1.Corj.i;. Aui ð in ſe hec ait:nihil facit? AMultuʒ fa ⸗ cit:magnũ eſt qð facit: ſed tamẽ nõ ꝑficit.
Auid eſt em̃ ꝑficere? Vbi eſt moꝛs cõten⸗
tio tua? Ergo velle adiacet mihi: perficere
aũt bonũ non. Mon em̃ qð volo facio bo⸗
num:ß qð nold malũ hoc ago. Et repetit:
Si aũt qð nolo ego hoc facio:id eſt cõcupi ſco:iam non ego operoꝛ illud: ſed id qð in
me habitat peccatũ. Inuenio ð legẽ mihi
volenti facere bonũ. Ponã inuenio legẽ:
bonũ eſt lex:bonum aliquid eſt lex. Vnde G ꝓbo?Quia implere volo. Inuenio ðᷓ legẽ mihivolenti facere bonũ:quoniã mihi ma lum adiacet. Ahihi:⁊ hoc mihi. Mũ em̃ ca ⸗ ro non mea:aut de alia ſubſtãtia caro: aut de alio pꝛincipio caro: aut anima ex deo:⁊ caro de gente tenebꝛarũ? Abſit. Languoꝛ xuc.1o. repugnat ſanitati. Semiuiuus iacebat in
via:curat᷑ adhuc: ſanentur om̃es languo ⸗ res eius. Mon qʒð volo ago:ſed quod odi
illud facio. Si aũt quod nolo ego illud fa⸗
cio: inuenio ergo legẽ volenti mihi facere bonũ:quoniã mihi malũ adiacet. Quod
malũ Kondelectoꝛ em legi deiſchninte
rioꝛem hominẽ. Video aliã legem in mẽ⸗ bꝛis meis repugnantẽ legi mentis meę: et captiuũ me ducentẽ in lege peccati quę eſt in mẽbꝛis meis. Laptiuũ: ðᷣ ex carne. La⸗ ptiuũ: ſed ex parte. Nam mens repugnat ⁊condelectat᷑ legi dei. Sic em̃ intelligere debemus:ſi de ſeipſo apoſtolꝰloquit᷑. Jã ergo ſi mens non cõſentit peccato titillan⸗ ti:ſuggerenti: blandiẽti:ſi mens nõ conſẽ⸗ tit qui habet alias interius delectationes ſuas: delectationibꝰ carnis nulla ex parte ↄferendas:ſi ergo nõ conſentit:⁊ eſt in me quiddã moꝛtuũ:moꝛs adhuc contẽdit:ſed mẽs viua nõ cõſentit. Nũqͥd ip̃a moꝛs nõ eſt in te? Munquid illud qð moꝛtuũ eſt nõ pertinet ad te? Adhuc tibi eſt contentio. Quid etiaʒ inde ſperandũ eſt? ahiſer ego homo:⁊ ſi nõ in mente: tamẽ in carne mi⸗ ſer homo. Mõ em̃ in mente homo:⁊ in car
berabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ? Quid eſt hoc frẽs? AQuaſi carere vult copoꝛe:Auid feſtinas:ſi tantũ ibi eſt intentio tua vt coꝛ poꝛe careas? Ahoꝛs qñq; vẽtura ẽ:⁊ teab iſto coꝛpore moꝛtis dies adueniẽs vltimꝰ pculdubie liberabit. Quid eſt ꝓ magno quod gemisAuid eſt qð dicis: qͥs meli⸗ berabit? aoꝛtalis loqueris: moꝛiturꝰlo⸗ queris:ſeparatio mentis a carne quãdoq; ventura eſt:ꝓpter bꝛeuitatẽ vite nũq; lon ge eſt:ꝓpter quotidianos caſus quãdo ſt neſcis Ergo ſiue feſtines:ſiue tardes: ois vita humana bꝛeuis eſt. Quid ꝓ magno
gemis ⁊ dicis:Quis me liberabit de coge moꝛtis huus? Et adiũgit: Bratia deipꝑle⸗
ſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ. Paganieñdͥ h non habent gratiã dei ꝑ ieſum chꝛiſtũ do⸗ minũ noſtrũ: nõ moꝛient᷑:nõ die vltimoa carne ſoluent᷑:nõ illo die a coꝛpoꝛe moꝛlis huius liberabunt᷑? Tu quidẽ quid ꝓ mã gno gratię chꝛiſti:gratia deiꝑ ieſũ chꝛiſtuʒ dñm noſtrũ: vis tribuere:qꝛ de coꝛꝑe mo⸗ tis huius liberaberis? Reſpondit tibi apo ſtolus:ſi ſenſum eius cepimus: imo qꝛdo⸗ mino adiuuante ſine dubio cꝙpimꝰ: reſpõ det tibi apoſtolꝰ⁊ dicit: Scio qͥd loquar: Paganos dicis liberari a coꝛpoꝛe mottis huiꝰ Veniet dies vltimus vitę huiꝰ⁊ſol uendus ad tempꝰa coꝛpoꝛe moꝛtis huius:
nzen
ne nõ homo. Auis em̃ vnq; carnem ſuam 6 odio habuit? Ahiſer ego homo: quis meli ðoñ
5
tenet bernt crt adco pui ſu nen ſeeb ſeio in tficen ſeguu enck cnpoꝛ bti Bone huius ſel nö yſüe yſun berabe
ih taleh
k,
vz p
bileh quen noln vnlm cutine genis ndeel adam nuiũc imona tua? nõtn cheiſi Nente Apec
kuyn
Veniet ⁊ dies quãdo oẽs quiſũtin monu zů⸗ Mlci
*

5— 3
— — 5 A 6 ſ 0 o0 —
*
denß gi peccati. Dermo. — en 5h * 1
mentis audient vocem eius: et ꝓcedent q bene fecerũt in reſurrectionẽ vitę: Ecce li⸗ berati a coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ. Qui male fe⸗ cerũt in reſurectionẽ iudicij: Ecce redierũt ad coꝛpoꝛa moꝛtis huius. Coꝛpus moꝛtis huius redit ad impiũ: nee inde aliquando ſoluet᷑. Tunc nõ erit vita ęterna: ſed moꝛs eterna: quia pęna ętna. Tu aũt O chꝛiſti⸗
Zo· ane roga quantũ potes: clama ⁊ dic: Ahi⸗
ſer ego homo:quis me liberabit de coꝛpo⸗ re moꝛtis huius? Reſpondet᷑ tibi: Secur⸗ efficeris nõ de te:ſed de dño tuo: Securus efficeris de pignoꝛe tud. Spera cũ chꝛiſto res num chꝛiſti: iam pignus tenes ſangui- nem chꝛiſti. Dic dic: quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ? Vt reſpondeat᷑ tibi: Bratia dei ꝑ ieſuʒ chꝛiſtũ dominũ noſtrũ. Mon em̃ ſic liberaberis de coꝛpoꝛe moꝛtis huius vt hoc coꝛpus nõ habeas:habebis:
ſed nõ moꝛtis huius. Ipſum erit:ſed non
iplũ erit. Ipſũ erit: quia ipſa caro erit. Nõ ipſum erit: quia moꝛtale nõ erit. Sic ſic li⸗ beraberis a coꝛpoꝛe moꝛtis huius:vt moꝛ⸗
Qor.15. tale hoc induat immoꝛtalitatẽ:⁊ coꝛrupti-
bile hoc induat icoꝛruptionẽ. Aquo? Per
quem? Gratia dei:pꝑ ieſum chꝛiſtũ dominũ
noſtrum:quia ꝑ vnum hominẽ moꝛs: et ꝑ
vnum hominẽ reſurrectio moꝛtuoꝛũ Si⸗ cut in adam om̃es moꝛiunt᷑: inde eſt quod gemis: inde eſt quod cum moꝛte cõfligis: inde eſt coꝛpus moꝛtis huius: Sed ſicut in adam omnes moꝛiunt᷑: ſic ⁊ in chꝛiſto oẽs viuificabunt᷑. Tiuificatuſaccepto coꝛpoꝛe imoꝛtali:vbi dicas: Vbi eſt moꝛs cõtentio tua?Liberatꝰ eris a coꝛpoꝛe moꝛtis huiꝰ: nõ tamẽ virtute tua:ſed gratia dei ꝑieſum chꝛiſtũ dñm noſtrũ. Lõuerſi ad dům.
De verbie Apli· Igitur ipſe le⸗
mente ſeruio legi deũcarne aũt Eſterna lectio ſancti Apli eouſq; terminata eſt:vbi dictũ eſt: Igit ipſe ego mẽte ſeruio legi dei. car⸗ ne autẽ legi peccati. In qua concluſiõe de⸗ mõſtrauit apoſtolus ad hoc ſe dixiſſe que ſupꝛa dixerat:Jam nõ ego operoꝛ illud:
id quod in mehabitat peccatum: quia nõ
mente operabat᷑ conſentiẽdo:ſed carne cõ⸗
cupiſcendo. Hoc em̃ peccati nomine apel⸗ lat: vnde oꝛiunt᷑ cuncta peccata ꝛid ex car⸗ nali cõcupiſ centia. Quicdquid em̃ eſt pec
Bermo vI
catoꝛũ in dictis ꝛin factis: in cogitationi⸗ bus:non exoꝛiunt᷑ niſi ex mala cupiditate:
nõ exoꝛlũt᷑ niſt exilicita delectatibe. huic
ergo illicitę delectationi ſi reſiſtamꝰ:ſi non
couſentiamus:ſi mẽbꝛavelut arma nðõ mi
niſtremus:non regnat peccatum in noſtro mottali coꝛpoꝛe. Peccatũ em̃ ante regnuʒ perdidit:⁊ ſic perijt. In hac ergo vita quã⸗
tum ad ſanctos attinet regnũ pdit: in alia
perit. Hic em̃ regnum pdit: quãdo poſt cõ cupiſcẽtias noſtras non imꝰ: ibi aũt perit quãdo dicet᷑: Ebi eſt contentio tua? Ergo cum dixiſſet apoſtolus:ahente ſeruio legi dei:carne autẽ legi peccati:nõ dando mẽ⸗ bꝛa cõmittẽdis iniquitatibꝰ: ſed tantũ cõ⸗ cupiſcendo: nec tamẽ illicitę concupiſcen- tie manꝰ dando:Ergo cum dixiſſet: Apẽte ſeruio legi dei:carne autẽ legi peccati:ſub ⸗
iecit ⁊ ait: Mulla ergo cõdemnatio eſt nũe Bo..
his qui ſũt ĩ chꝛiſto ieſu.lhis qͥ ſůt in carne
cõdemnatio eſt: his qui ſũt in chꝛiſto ieſu*
nulla ↄdẽnatio eſt. Ne putares hoc poſtea
futurum:ideo addidit:Mũc. Poſtea illud expecta:vt nec cõcupiſcentia ſit in te cõtra quã contẽdas: cum qua conjligas:cui nõ conſentias:quã frenes ⁊ domes:poſt expe
cta qꝛ nec ipſa erit. Si em̃ quod nobiſcũ cõ
tendit ex moꝛtali coꝛpoꝛe etiã poſtea erit: vbiẽ ↄtẽtio tua: falſũ erit. Quid ʒ poſtea futuꝝ ſit ſciamꝰ: Tunc em̃ fiet ſermo qͥ ſcri⸗ ptus eſt: Abſoꝛpta ẽ moꝛs i victoꝛia. Tbi eſt moꝛs contentio tua? Vbi eſt moꝛs acu⸗ leus tuus? Aculeus aũt moꝛtis eſt pecca ⸗ tum: virtus aũt peccati lex: quia ex ꝓhibi⸗ tione auctum eſt deſideriuʒ:non extinctũ: Lex pctõ dedit virtuteʒ tantũmodo plit⸗ teram iubendo: nõ ꝑ ſpiritũ ſubueniẽdo. Ergo tunc nõ erit hoc:ß quid nunc? Auid ſit nunc quęris:qð ⁊ pauloante dixit. Nũc aũt iã nõ ego operoꝛ illud:⁊ ibi nũc. Quid
eſt: nõ ego operoꝛ illud⸗Non cõſentio: nõ
annuo: non decerno: mẽbꝛa mea teneo: Et magnũ eſt hoc. Luz ſit ex carne concupiſcentia: ⁊ad carnem ꝑ⸗ tineãt coꝛpoꝛis mẽbꝛa: quãdo non regnat peccatum: id eſt carnis concupiſcentia:pl habet iuris mens ad tenẽda membꝛa cur⸗ nis ne dentur in arma cõcupiſcentia carnis ad mouẽda membꝛa
ſemꝑ mihi diſplicet:
iniquitatis:q; ipſu
caris· Itaq; concupiſcentia eſt catnis: et membꝛa camis:mens tamẽ qꝛ dominatũ
babet:ſi tñ deſuꝑ adiuuet᷑: ne ců 6 multuʒ

.—— 2
—————————— ———
—
—
—
t 31 * 1 4 † 1 5 4 16 1 8 3 3 3 1 *. 4 15 3 15 i 1 1 4¹ 1 ₰ 6 11 1 * 37 † 1. 5 * k 6 1 3 5 1 1 1 * 6 13 7
ii
ptra dei gratiã damus:non regẽ:ſed vt ty⸗ rannũ faciamus. Tantũ ergo valet mens:
ſic regit cum regit᷑: vt de mẽbꝛis ipſius car
nis contra cõcupiſcentias carnis ipſiꝰ pol⸗ Ro.s. ſit agere: quod ait apoſtolus: Non ergo regnet peccatum in veſtro moꝛtali coꝛpo⸗
re ad obediendũ deſiderijs eius:nec exhi⸗ beatis mẽbꝛa veſtra arma iniquitatis pec Bo.s. cato. Nulla ergo cõdemnatio eſt nunchis qui ſunt in chꝛiſto ieſu: Non ſint ſolliciti ſi concupiſcentijs illicitis titillant᷑: non ſint ſolliciti ꝙ videt᷑ adhuc eſſe lex in mẽbꝛis re pugnans legi mentis: Nulla em̃ condem/ natio eſt. Sed quibus etiam nũc? Quibꝰ?
ui ſunt in chꝛiſto ieſu. Et vbi elt illa de Ro.7. qua dicebat pauloante Eideo aliã legeʒ in membꝛis meis repugnantẽ legi mentis meę:⁊ captiuantem me in lege peccati quę eſt in mẽbꝛis meis? Sed me dicebat ex car⸗ neꝛnon ex mente. Vbi ergo illa lex: ſi nul⸗
la condemnatio eſt his qui ſunt in chꝛiſto
P ieſu Lex em̃ ſpiritꝰ vitę i chꝛiſto ieſu: Lex em̃ nõ illa in monte ſyna ꝑ litterã: Lex em̃
non in illa vetuſtate litterę: ſed ſpiritus vi te in chꝛiſto ieſu: liberauit te a lege peccati ⁊moꝛtis. Vt em̃ condelecteris legi dei Em interioꝛem hominẽ: vnde haberes niſi lex ſpiritus vite in chꝛiſto ieſu liberaret te a le⸗ ge peccati? moꝛtis? Ideo mens humana ne tibi tribuas:ne multũ ſupbias:imo ne omnino ſuperbias: O mẽs humana ꝙ nõ
conſentis deſiderijs carnis: ꝙ lex peccati nõte de arce deponit:lex ſ piritꝰvitę in chꝛi ſto liberabit te a lege peccati ⁊ moꝛtis:non te de illa lex liberabit: de qua ſupꝛa dictũ
eſt: Vt ſeruiamꝰ in nouitate ſpiritus:⁊ nõ
in vetuſtate litterę. Quare illa non libera⸗
gxo.z1. bit? Nõnex ip̃a digito dei ſcripta eſt?Nõ⸗ ne digit? dei ſpirituſſanctus intelligitKe
ge euangelium ⁊ vide: quia vbi dicit vn⸗ watts.rꝛ. euangeliſta: domino dicte: Si ego in ſpi⸗ * xnq.r ritu dei eijcio demonia:alius vicit: Si ego in digito dei eijcio demonia. Si ergo ⁊ lex
illa digito dei ſcripta eſt:hoc eſt in ſpiritu dei:quo ſpiritu victi magi pharaonis dixe
Exo.& runt: Digitꝰ dei eſt hic? Si ð ⁊ ipſa:imo cũ
⁊ipſa ſpiritu dei:hoc eſt digito dei conſcri pta ſit: quare nõ de illa dicit: Lex em̃ ſpiri- tus vite in chꝛiſto ieſu? Lex em̃ moꝛtis nõ
ipſa dicitur:lex peccati ⁊ moꝛtis nõ illa lex
Ere.ʒi. dicit᷑ quę data eſt in monte ſyna. Lex pcti Ro. ⁊ moꝛtis illa dicitur: de qua gemẽs ait: Ei
deo aliam legem in mẽbꝛis meis repugnã⸗
tem legi mentis meę · Sed illa lex ipſa eſt
quę dicta eſt: Itaq; lex quidẽ ſancta ⁊ mã ⸗
datum ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bonũ: Et ſubiecit: Quod ergo bonum eſt:mihi moꝛs factum eſtAbſit. Sed peccatum vt apareat pec⸗ catum:ꝑ bonum mihi operatũ eſt moꝛteʒ: yt fiat ſupꝛa modũ peccatoꝛ aut peccatum
per mandatũ. Quid eſt ſupꝛa modũ? Vt addat᷑ pꝛeuaricatio. Data eſt ergo lex illa:
vt jueniretur infirmitas. Parũ eſt hoc: nõ ſolum inueniret᷑: ſed etiã vt augeret᷑ ⁊ vel ſic medicus quęreret᷑. Si em̃ leuis moꝛbus eſſet contemneret᷑:ſi moꝛbus contemneret medicꝰ non quęreret᷑:ſi medicus nõ quęre⸗
tur:moꝛbus non finiret᷑. Ideo vbi abũda/ ÿoj.
uit peccatũ:ſupabundauit gratia:quę de⸗
leuit cuncta peccata quę inuenit: et nõ ad
peccandũ volũtati nfę conanti adiutoꝛũ ſubminiſtrauit: vt ipſa volũtas noſtra nõ
in ſeipſa ſed in domino laudaret᷑ · In dño w em̃ laudabimur tota die:Et ĩ domino lau⸗ P;
dabitur anima mea:audiant mites ⁊ letẽ⸗ tur. Audiant mites:naz ſuperbi ⁊ litigioſi non audiunt.Ergo quare nõ ipſa eſt lex di gito dei ſcripta:quę dat adiutoꝛiũ hoc gra
tię de q̃ loq̃mur? Auare? Quia in tabulis Lon
lapideis ſcripta ẽ:nõ in tabulis coꝛdis car⸗
nalibus. Deniq; fratres mei in magno m¶
ſterio videte concoꝛdiã: videte diſtantiã.
Lõcoꝛdiam legis: diſtantiam plebis. Lele Exxn⸗
bꝛabat᷑ paſcha in veteri populo ſicut no⸗
ſtis occiſiõe agni cum aʒymis:vbi occiſio ecu ouis chꝛiſtum ſignificat: aʒyma aũt nolã dei
vitã: hoc eſt ſine vetuſtate fermẽti: Vnde
nobis apoſtolꝰ dicit: Expurgate vetus fer ꝛcn
ncle
mentũ:vt ſitis noua conſperſio ſicut eſtis aʒymi:paſcha em̃ noſtrum imolatꝰelt chüi
*
teri populo:nõdum in luce fulgente:ſedin
ſtus. Lelebꝛatum eſt ergo paſcha in ilo ye
vmbꝛa ſignificante celebꝛatum eſt:⁊poſt exn
qnquaginta dieſa celebꝛatõe paſche: ſicut
computans inueniet qui voluerit: dat ler in mõte ſyna ſcripta digito dei. Venit em verum paſcha:imolat᷑ chꝛiſtus: tranſitum facit a moꝛte ad vitam: Trãſitꝰ em̃ interp⸗ tatur hebꝛaice paſcha. Qð exp̃ſſit euãgel
ſta dicens: Lum aũt veniret hoꝛa vt tranſ/ʒpb.n
iret ieſus de hoc mundo ad patrẽ. Celebꝛa tur ergo paſcha:reſurgit dñs: facit tranſi⸗ tum a moꝛte ad vitã qð eſt paſcha: Et nu⸗ merãt quinquaginta dies: ⁊ venit ſpůlſun
* 5
7 aus quon amol
⸗ due nön ſun
niß
eh geß
nnten
futus chen iſiſ enti bicti ſenpn delon
ſiow quiſe iiling inkp pint inhy över cati? kant iij mẽt pideis u nins entdic cobtel tunq iꝛeh faeg leroſt dibus ſoibn ietuo
ſpie ſolg
h

ctus digitus dei. Sed videte ibi quõ:⁊ hic
amoꝛ non erat:nam vſq;adeo timuerũt vt
de · hic autẽ quãdo venit ſpũſſanetus con gregati erant fideles in vnum:nec in mon⸗ Qet..
di linguã loquentẽ:⁊ intellige ſpiritũ non
ſpiritus vitę in chꝛiſto ſcripta in coꝛde:nõ nt mitteuziet
in igne:ſed plebem longe ſtantẽterritans: ⁊digito ſuo ſcribens in lapide non in co⸗
le terruit: ß intranit in domũ: Decglo qͥdẽ factus eſt ſubite ſonus quaſi feret᷑ fatus vehemens ſonuit:ſed nullus expauit. u⸗ diſti ſonũ:vide ⁊ ignẽ: qꝛ⁊ in mõte vtrũq; erat ⁊ ignis ⁊ ſonitus:ſed illic etiam fumꝰ: hic ⁊ ignis ſerenus. Viſę ſunt em̃ illis inqt ſcriptura:linguę diuiſe velut ignis. Nũqͥd de longinquo territans? Abſit. Nã inſedit ſuꝑ vnũquẽq; eoꝛum:⁊ cęperũt linguis lo⸗ qui ſicut ſpiritus dabat eis ꝓnũciare. Au⸗
De verbis Apoſtoli
*
quomõ. Ibi plebs lõge ſtabat:timoꝛ erat:
Bermo vl
⁊pꝛopter qͥd erat hoc impoſſibile legi⸗ʒn firmabat᷑ ꝑ carnem. Quid ergo deus⸗ Lo⸗
tra carneʒ miſit carnẽ. Peccatũ em̃ camis ſuutnr exo.⁊0· dicerent ad moyſen: Loqueretu ad nos:⁊
nõ ad nos loquat᷑ dñs:ne moꝛiamur. De ſcendit ergo:ſicut ſcriptũ eſt:deus in ſyna
occidit: caris ſubſtantiã liberauit. ahiſit de ſiliũ ſuũ ĩ ſilitudinẽ carnis peccati. In carne quidẽvera:ſed non in carne peccati.
Muid autẽ in ſimilitudine carnis peccati?
in lapide:ſed in coꝛde ſcribenteʒ. Lex ergo
e in lapide:in chꝛiſto ieſu in quo celebꝛatum
n. Eocunt ẽ veriſſimũ paſcha:liberabit tea lege pec⸗ npla⸗qut dam cati ⁊ moꝛtis. Nãyt noueris ipſam eſſedi⸗ mur Eur Eut ſtantiã euidentiſſimã veteris ⁊ noui teſta⸗
non.. mẽti: Tnde ⁊ dicit apłs: Nõ in tabulis la⸗
Id eſt vt eſſet caro:vera caro. Et vnde ſi militudo carnis peccati? Quia de peccato moꝛs. Ahoꝛs eſt vtiq; ĩ om̃i carne peccati: de qua dicit aplus: Elt euacuaret᷑ coꝛpus v.. peccati. Auia ergo eſt in om̃i carne pecca ti: vtrũq; ibiẽ ⁊ moꝛs ⁊ pctĩ ĩ carne. Ce⸗ teꝝ ĩ carne pcti ⁊ moꝛs ẽ ⁊ peccatũ ẽ:in ſili⸗ tudinẽ carnis peccati moꝛs erat:⁊ pctĩ nõ erat. Si em̃ caro peccati eſſ et:⁊ merito pct pęnã moꝛti lueret:nõ diceret ip̃e dñs:Ecce Job.4. venit pꝛinceps mũdi:⁊ in me nihil iueniet.
Quare ergo me occidit: Auia qᷓ nõ rapui s.63. tũc exoluebã. Pꝛoꝛſus qð fecit de tributo:
hoc fecit de moꝛte. Exigebat᷑ tributum:di⸗ dragma. Quare inqt tu ⁊ diſcipuli tui nõ
redditꝭ tributũ Vocauit ad ſe petrũ:⁊ ait ei: Reges mundi a quibꝰ exigũt tributũ:a Watt.r. filijs ſuis an ab alienis? Reſponſũ eſt: Ab alienis.iErgo inqͥt liberi ſůt filij. Tamẽ ne ſcãdaliʒemꝰ eos:vade ad mare:⁊ mitte ha mũ:⁊ qͥ pꝛimꝰ ſurrexerit:id eſt pᷣmogenitus mottuis:aperi inqͥt os eius:⁊ iuenies ibi taterem:id eſt duaſ didragmas:quattuo: dragmas:quia didragma:id eſt duo drag⸗
—.
mata in capite exigebat᷑. Inuenies ibi ſta-
pideis:ſed ĩtabulis coꝛdis carnalibꝰ: Do aconedit nhiere. zr. minus apudꝓphetã dicit: Ecce diesveni negs ditnup ent dicit dominꝰ:⁊ cõſũmabo ſuꝑ domũ ia ſcda nwiw cob teſtamentũ nouum:nõ ſcm teſtamẽ- nimn tum quod conſtitui patribus eoꝛũ in dieq
0 20
ſcribam eas. Si ergo ſcribat᷑ lex dei in coꝛ⸗
tunc lex ſpiritꝰ vite in chꝛiſto ieſu liberabit D tea lege peccati ⁊ moꝛti. Quod em̃ impoſ⸗
blebat: qꝛ caro vbi non erat gfa:inuictiſſi- vo.7. me reſiſtebat: et lex infirmabat᷑ ꝑ carnẽ:qꝛ „ lex ſpiritalis
caem. Quid fetit deus cpocimponibt leeſſer legir infrmaretꝑcanem: Seus ſ⸗ lium ſuum miſit. Per quid inirmabat lex:
ſibile erat legi: hoc ſequit᷑ in lectione apo⸗ ſtoli. Qð em̃ impoſſibile erat legi:etneip⸗ ſa culparet᷑:quid ſubiunxit In quo nifir⸗ mabaturꝑ carnẽ. Lex em̃ iubebat:⁊ nõ im
is ẽ: ego aũt carnalis ſũ. Quo/ modo ergo lex mihi opitularet᷑ iubens per litteram:? nõ dans gratiã? Infirmaba᷑ ꝑ
de tuo:non foꝛis terreat:ßᷣ intus mulceat:
die terẽ:hoc eſt qjttuoꝛ dꝛagmata:da eis ꝓme appꝛehẽdi manũ eoꝛum:⁊ eduxieos deter ra ęgypti. Deinde ipſaʒ differentiã euidẽ⸗ ter oſtẽdit: Dãs inquit leges meas in coꝛ⸗ dibus eoꝛum:in coꝛdibus inquit eoꝝ ſuꝑ⸗
⁊te. Quid eſt⸗ Ipſe chꝛiſt?:petrus:eccleſia chꝛiſti: eccleſie quattuoꝛ euãgelia. ayſte⸗
riũ latebat:chꝛiſtꝰtñ tributũ nõ debitũ p⸗ ſoluebat. Sic ꝑſoluit ⁊ moꝛtẽ: nõ debebat
⁊ ꝑſoluebat. Ille niſi idebitũ ſolueret nũqᷓ;; nos a debito liberaret. Qð ð impoſſibile Ro.3.
erat legiᷓᷓ faciebat pᷓuaricationẽ:qꝛ nõdũ
mẽs cõuicta qugſierat ſaluatoꝛẽ:in quo in⸗ lirmabat᷑ ꝑcarnẽ:miſit deus filiũ ſuũ in ſi· militudine carnis peccati:⁊ de pctõ dam⸗ nauit pcrm̃ i carne. Quõ ð nõ habebat pec œ catũ:ſi de pctõ damnauit pctĩ? Iã allqũ
expoſuimꝰ vobis hoc:ßᷣ qͥ meminerũt reco
gnoſcãt:dͥ nõ audierũt audiãt:qͥ obliti ſũt recolãt. Peccatũ vocabat᷑ in lege ſacrifici- de verbis um ꝓ pctõ:Aſſidue lex h cõmemoꝛat.ð dñi. Ser. ſemel:nõ iterũ:ð ſepiſſime peccata dicebã ⁊&b⸗
tur ſacrificia ꝓ peccatis. Tale peccatũ erat
chꝛiſtꝰ. Quid em̃ dicamꝰ Peccatuʒ habe ⸗
b 3

—
—
—————————————— 8
————
——
—
2Corl5
Bancti
erat · Peccatũ erat: dixi im intelligẽtiã: qꝛ
ſacrificiũ ꝓ peccato. Audi qꝛ hoc mõ pct̃
erat: Ipſũ apłm audi:de illo loquens ait:
Eũ qͥ nõ nouerat pctm̃. Ipſã ſententiã vo
bis exponebõ:qñi iſta dicebã: Eũ inq̃t qui nõ nouerat pctĩ:id eſt dñm nf̃m ieſũ chꝛi⸗
ſtum: Deꝰ pater eũ qͥ non nouerat pct̃ ꝓ
nobis pctĩ fecit: cũ ip̃m chꝛiſtũ qͥ nõ noue
rat pctĩ: deꝰ pater ꝓ nobis pctĩ fecit:vt
Pẽ35
Psn
Bo. 11
Bo.3
nos ſimꝰ iuſticia dei in ipſo. Videte duo· Juſticia dei nõ nfa:in ipſo nõ ĩ nobis. In⸗
de illi magni ſancti de quibꝰ dicit pſalmꝰ:
Juſticia tua ſicut mõtes dei: Kẽt q̃ſi dicere/
tur in ipſo pſalmo: vbi dictũ eſt: Juſticia
tua:nõ em̃ iuſticia eoꝝ:ß iuſticia tua velut mõtes dei. Leuaui em̃ oculoſmeos in mõ⸗
tes: vñ veniet auxiliũ mihi:b nõ a mõtibꝰ. Auxiliũ meũ a dño: qͥ fecit celum ⁊ terraʒ.
Ergo cũ dixiſſet: Juſticia tua ſicut mõtes
deiq̃ſ qreret᷑: vt qͥd ʒaliqͥ naſcũt᷑ qͥ nõ ꝑti⸗ nẽt ad iuſticiã dei:ſubiecit: Judicia tua ſiẽ
abyſſuſ multa. Quidẽ ſicut multa abyſſe Altũ ẽ: impenetrabileẽ:inacceſũ eſt hũa ⸗ nę intẽtioni. Diuitię em̃ dei inſcrutabiles:
Inſcrutabilia iudicia eiꝰ:iueſtigabiles vig eiꝰ. Ergo ⁊ huc miſit deꝰ filiũj ſuũ ꝓpt᷑ pᷣſci⸗ tos ⁊ pᷣdeſtinatos:vocãdos: iuſtificãdos: gloꝛificãdos:vt mõtes dei ducãt. Si de?ꝓ nobis:qͥs cõtra nos? Ahiſit deus filiũ ſuũ
in ſilitudine carnis peccati:⁊ de pctõ dam
nauit pctĩ in carne:vt iuſticia legis imple ret᷑ in nobiſ.õ implebat᷑ ꝑ ſe:impleta eſt ꝑchꝛiſtũ. Nð em̃ venit legeʒ ſoluere: im⸗ plere. Sʒ quõ iuſticia legis impleret᷑ in no bis:vel quõ implet᷑ nobis: vel qͥbꝰ nobis⸗ Vis audire in qͥbꝰ nobis? Aui nõ m car⸗
nem ambulam? m ſpm̃. Quidẽ ᷣm car⸗ nem ambulare?Carnalibꝰ ↄcupiſcẽtijs cõ⸗
Ecẽi. 18
cupiſcẽtias tuas nõ eas. Muicqͥd em̃ illa
F ſentire. Quidẽ ym ſpm̃ ambulare Adiu
uari ſpũ in mẽte:⁊ ↄcupiſcẽtijs carnis non obedire. Sic ð implet᷑ in nobis lex: implet᷑ in nob iuſticia dei: mõ interim iplet᷑: Poſt ↄcupiſcẽtias tuas nõ eas. Poſt ↄcupiſcẽti⸗ as tuas cũ audis:illicitas accipe. Poſt cõ cupiſcẽtias tuas nõ eas: debet ipleri ex vo lũtate nf̃a. Adiuta gf̃a dei debet ipleri:pꝰ
ↄcupiſcẽtia carnis egit in nobis p̃teritoꝛũ pctõꝝ ſiue in factis ſiue in dictis fiue in co ⸗ gitationibꝰ: totũ deletũ ẽ ſacro baptiſma⸗ te:oĩa debita deleuitvna idulgẽtia: Reſtat
bateRbſit. Peccatũ non habebat:⁊ pct
zců canneyictus: aveleta binitas ſen
manet infirmitaſ: ineſt:titillat delectatio ij licite ↄcupiſ cẽtię:pugna:reſiſte:noli ↄſenti
re⁊ implet᷑ hic: Poſt ↄcupiſcẽtias tuas nõ
eas:q ⁊ ſi qñ ſurrepũt:⁊ vſurpant ſibi ocu
deſperemꝰde ſalute nr̃a. Jõ q̃tidie dicimꝰ: Dimitte nob debita nr̃a. ʒuſticia inq impletur in nob. Sʒ in qͥbꝰnobis?Quinð ßᷣm carnẽ ambulam?:ß im ſpiritũ. Qui em̃
carnis ſũt:qᷓ carnis ſũt ſapiũt:qͥ aũt ᷣm ſpi
l:aurẽ:liguã: volaticã cogitationẽ:nec ſic
tlegt wan l
ritũ:ꝗᷓ ſũt ſpũs. Mꝛudẽtia em̃ carnis moꝛs eſt:pꝛudẽtia aũt ſpũſ vita ⁊ pax. Pꝛudẽti
eĩ carniſ inimica ĩ deũ: Kegi em̃ dei nõ eſt
ſpiecta:neq; eĩ põt· Quidẽ neq; põt:õ hõ nõ põt:nõ aia nõ põt:nõ deniq; ipᷣa ca/ ro: qꝛ dei creatura nõ põt: ßᷣ pꝛudẽtia car⸗ nis non põt:vitiũ nõ põt:nõ natura: quõ ſi diceres:claudicatio rectę ambulatrõi nõ eſt iecta:neq; em̃ põt. Pes põt: ß daudi catio nõ põt. Tolle claudicationẽ:⁊ videb rectã ambulationẽ. Sʒ qᷓ;diu claudicatioẽ
nõ põt:ſic qᷓ;diu pꝛudẽtia carnisẽ nõ põt. õ ſit pꝛudẽtia carnis:⁊ hõ põt. Pꝛuden ⸗ tia ſpũs vita ⁊ pax. ðait: Pꝛudẽtia car nis inimica in deũ:noli ſic acciꝑe q̃i inimi ca iſta poſſit ledere deũ. Reſiſtẽdo inimica
eſt:nõ occidẽdo.Illi aũt nocet in qͥ eſtpꝛu
dẽtia carnis:qꝛ viti naturę nocet in q̃ na⸗
tura ineſt. ahedicina aũt ideo iuẽta eſt: vt
pellat᷑ vitiũ ⁊ ſanet᷑ natura. Venit ð ſalua⸗ toꝛ ad genꝰ humanũ:nullũ ſanũ iuenit:iõ magnꝰ medicꝰ venit. hoc ꝓpterea dixi:qꝛ manicheęi volẽtes aliã cõtra deũ inducere naturã:qᷓſi deß apliteſtimonio erroꝛẽ ſuũ exiſtimãt adiuuari:⁊ putãt qᷓſi naturalit di ctũ:qꝛ dictũ ẽ: nõ põt:iimica ẽĩ deũ. Legi em̃ dei nõ ẽ ſbiecta:neq; em̃ põt:⁊ nð attẽ⸗ derũt nõ de carne dictũ eſſe: nõ põt:nd de
6
hoie dictũ eẽ:nõ põt:nõ ð aia dictũ eẽnõ
põt: de pꝛudẽtia carnis. Pꝛudẽtia iſta yi
tiũ ẽ. Vis noſſe qͥd ẽ? Sapere m carnem moꝛs ẽ. Sʒ ille ipe vnꝰ hõ eadẽq; naturaa dño deo vero ⁊ bono ↄdita: heri ſapiebat ßᷣm carnem: hodie ſapit m ſpiritum:expul ſum eſt vitium: fanata eſt natura· Mam
qᷓdiu eſſet pꝛudentia illa carnis: omnino
legi dei ſubiecta eſſe non poſſet. diu em̃ ineſt ꝑ vitium claudicatio: nullo modo po teſt eiſe recta ambulatio. Sanaio aulein vitioꝛreparata eſt natura. Fuiſtis aliqũ te⸗ nebꝛę:nüc aũt lux i dño. Tidete ð quid ſe⸗
e
1 ½ lunt
5 at neco un obler tiſl nede
deopl cipfi gki fütlai deyon neb bitp bitc
ihnot
mine nooů vi Lenig nie wurat pulot bebat xitnõ apar hosa ineng iple iame: höeſ tdo⸗ inion hüsd
hni
ie deiba banß tedit hteg
un

tãfglicẽq; vitã cõſtituũt:ip̃i em̃ ſunt in car Auiaũt in carne ſunt: deo placere nõ poſ⸗
deo placere nõ pñt. Ergo nõ placuerũt ſan
ↄtẽnebãt: ß doloꝛes q; patiẽtiſſime ꝑfere⸗
lytico dictũ erat: Tolle grabatũ tuũ. Qui
Deniq; audite ipſũ:qᷓſtiõeʒ ſine vlla dubi
pulo dei dixit:ecckie dixit:romaniſ qͥdẽ ſcri bebat:ð vniũſe xp̃i ecclię dixit:ß̃ tritico di⸗ xit nõ paleę:maſſe dixit latenti:nõ ſtipule aparẽti. Vnuſqͥſq; ĩcoꝛde ſuo cognoſcat. Mos auribꝰ loqᷣmur:ↄſcias nõ videmꝰ:tñ m ea ꝗᷓ ſupiꝰlocuti ſumꝰexiſtimo i noie xp̃i cẽĩ plebe xp̃i qͥbꝰdictũ ẽ: Vos aũt nõ eſtis icarne:b i ſpũ:ſi tñ ſpũs dei habitatĩ vob. Mõ eſtl ĩ carne: qꝛ nõ facitꝭ opa carnis ↄſẽ⸗ tiẽdo ↄcupiſcẽtijſ carnis: eſti in ſpũ qͥ m intioꝛẽ hoieʒ ↄdelectami legi dei:⁊ hẽſi tñ ſpũs dei habitat ĩ vob. Nã ſi de ſpũ vfo p̃⸗ ſumiti:adhuc ĩ carne eſtis. Sic ð nõ eſti in carne vtĩ ſpũ dei ſiti: tũc.n.i carne nõ eſti.
kuc⸗ Mã ſi recedat ſpũs dei: pondere ſuo ſpũs — hois reuoluit ĩcarnẽ: redit ad facta carna- uc. n lia:redit ad ↄcupiſctias ſclares: Et erũt il emn liꝰ hoiĩs peioꝛa nouiſſima qᷓ; erãt pᷣma. Sic
em̃ habete liberũ arbitriũ:yt iploꝛetꝭ auxi⸗ e lium. IMõ eſtis in carne: ⁊ hocer viriho ve⸗ ſtris? Abſit. Vnde ergo? Si tamẽ ſpiritus
m dei habitat in vobis. Si quis autẽ ſpiritũ h chꝛiſti nõ habet:hic nõ eſt ei. Non ðᷓſe ex ⸗ tẽdat:nõ ſe iactet:nõ ſibi arroget vᷣtutẽꝑ⸗ pꝛlã:egena ⁊ vitiata natura.O adã qñ fa⸗ nus eras nõ ſtetiſti:⁊ tuis virib ꝰſurrexiſti⸗ 5Siq́s ſpiritũ chꝛiſti nõ habet: Ipſe em̃ ſpi ritus dei: q ſpiritus chꝛiſti ⁊ pris;eſt eij et
De verbis Apoſtoli quit᷑. Qui aũt in carne ſunt: id ẽ qui in car ne confidũt: qui ↄcupiſcẽtias ſuas ſequun tur: qui in his habitãt: qͥ eaꝝ voluptatibꝰ oblectant᷑:qui in earum delectatiõibꝰ bea
ne:deo placere nõ pñt. Mõ em̃ ſic dictũ eſt: ſunt:q̃ſi dictũ eſt:in hac vita cũ ſũt hoĩes:
cti pfiarche? Ergo nõ placuerũt ſcti ꝓphe tę:Ergo nõ placuerũt ſcti apli? nõ placue rũt ſcti martyres: qͥ anteqᷓ; coꝛpꝰpatiendo deponerẽt xpᷣm pꝓfitẽdo:nõ ſolũ voluptatẽ
bõt? Placuerũt:ᷣĩ carne nõ fuerũt. Poꝛta bãt carnẽ:ñ poꝛtabãt᷑ a carne. Jã em̃ para
em̃ in carne ſũt: quẽadmodũ dixi: quẽad/ modũ iã expoſui: ñĩ ſecloviuẽdo:ß carnis ↄcupiſcẽtijs ↄſẽtiẽdo: deo placere nõ pñt.
tatiõe ſoluẽtẽ. Viuẽsvtic; iß coꝛꝑe loq̃ba vo·ð tur:⁊ tñ adiũxit: Vos aũt nõ eſt in carne: Putas ẽh aliqͥs ĩ vob cui dictũ ẽEcce po
Ben
ſlij · Si qͥs ſpm̃ dei nõ habet: nõ ſe fallat:
hic nõ eſt eius. Ecce adiuuãte ipſius miſe ricoꝛdia ſpm̃ xp̃i habemꝰ:ex ipᷣa dilectione iuſticię: itegra fide: catholica fide ſpm̃ dei nobis ineſſe coðſcimꝰ. Sʒ qͥd de carne ila moꝛtaliQuid de lege in mẽbꝛis nis repu gnante legi mẽtis? Quid de illo gemitu? Audi. Si aũt xp̃s in vobꝛcoꝛpꝰqͥdẽ moꝛtu
um ẽ ꝓpt᷑ pctĩ:ſpũs aũt vita ẽꝓpt iuſtici⸗
am. Ergo de coꝛꝑe moꝛtuo ꝓpt᷑ pctĩ iam deſpandũ ẽ Nlla ſpes ẽ? Sic doꝛmit:vtñj s.40 adijciat vt ſurgat? Abſit. Loꝛpus qͥdẽ moꝛ
tuũ ẽ ꝓpt᷑ pctĩ: ſpũs aũt vita ẽ ꝓpt᷑ iuſt ciã. Remsſit triſticia de nf̃o coꝛꝑe. WMemo gpt. aũt carnẽ ſuã odio habuit. Videm?q; ſol
licite curet᷑ ſepultura moꝛtuoꝝ. Loꝛpꝰ qͥdẽ moꝛtuũ eſt ꝓpt᷑ pctm̃: ſpũs aũt vita eſt ꝓ
pr iuſticiã. Jam dicebas ad conſolationẽ:
Vellẽ qͥdẽ ⁊ coꝛpꝰmeũ eẽ ĩ hacvita:ß qnõ põt:ſit vel ſpũs meꝰ:ſit vłl aĩa mea. Expe cta noli eſſe ſollicitꝰ. Si em̃ ſpũs eiqᷓ ſuſci⸗ Ro.3 tauit ieſũ a moꝛtuis:habitat ĩ vobis:qͥ ſu· ſcitauit chꝛiſtũ ieſũ a moꝛtuis viuificabit ⁊ moꝛtalia coꝛꝑa vña. Quid timetis? Quid
etiã ꝓ ipſa carne ſolliciti eſt'? Capillus ca/ Luc ⁊n pitis veſtri nõ peribit. Adã peccando dã⸗ nauit in moꝛtẽ coꝛpoꝛa veſtra:ſed ieſus ſi ẽ ſpiritus eiꝰin vobis: viuificabit ⁊ moꝛtalia coꝛpoꝛa veſtra:qꝛ ſuũ ſanguinẽ dedit ꝓ ſa⸗
lute veſtra. Pꝛomiſſum reddi dubitaſ:qui
tale pignꝰ tenes? Sic ergo homo non erit moꝛtis illa cõtentio: ſic implebit᷑ qð dictũ
eſt: Aiſer ego hõ:quis me liberabit de coꝛ
poꝛe moꝛtis huiꝰ? Quia chꝛiſtꝰ ieſus ſi ſpi⸗
ritus eiꝰ in vobis ẽ: viuificabit ⁊ moꝛtalia
coꝛꝑa vf̃a: ſic liberaberꝭ de coꝛꝑe moꝛtl hu⸗ ius: nõ coꝛpꝰnõ habẽdo:vl alteꝝ habẽdo:
nõ vlterius moꝛiẽdo. Si em̃ nð adderet: Moꝛtl huiꝰ:et diceret: Quis me liberabit
de coꝛpoꝛe:foꝛte ſuggereret᷑ erroꝛ cogitatio
ni humanę:⁊ diceret᷑: Elides qꝛ nõvult de⸗
us non eſſe cũ coꝛpoꝛe? De coꝛpoꝛe inquit moꝛtis huiꝰ. Moꝛtẽ tolle:⁊ bonũ ẽ coꝛpꝰ: Detrahatur moꝛſ nouiſſima inimica:⁊ erit
mihi in eternũ caro mea amica. Nemo em̃ ęp.⸗ vnquã carnem ſuam odio habuit. Etſi ſpi Za.ʒ ritus concupiſcit contra carnẽ:et caro con ⸗ cupiſcit aduerſus ſpiritũ: etſi modo rixa ẽ
in iſta domo: maritus litigans non perni⸗ ciem ſed concoꝛdiã quęrit vxoꝛis. Abſit fra
tres mei:abſit:vt ſpiritus concupiſcendo
contra carnem oderit carẽ. Vitia camis
* ².„„ .

—
—
——
— ———
Banct
odit:pꝛudentiã carnis odit:ↄtẽtionẽ moꝛ
.Cor.i;. tis odit. Loꝛruptibile hoc induat incoꝛru⸗
ptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induat᷑ imoꝛtalitate: tenetis: vt l ioa patrẽ ganua flectat:vt det illis qð dixerat
ſeminet᷑ coꝛpꝰ animale:reſurgat coꝛpꝰ ſpiri
tale: ⁊ vide plenam perfectãq; concoꝛdiã: Bo.&. videbis creaturã:lauda creatoꝛẽ. Si ergo ſpiritus eius qui ſuſcitauit ieſũ a moꝛtuis
verbaßᷣuenim?· Adpuc foꝛtaſſe expectatis audire:qͥ textũ eiuſdẽ lectiõis memoꝛia nõ
habitat in vobis:qui ſuſcitauit chꝛiſtuma
moꝛtuis:viuificabit ⁊ moꝛtalia coꝛpoꝛa ve ſtra ꝓpter inhabitatẽ ſpiritum q habitat in vobis:nõ ꝓpter merita veſtra: ðᷣ ꝓpter munera ſua. Cõuerſi ad dñm.
—
epvz. De verbis Apli: Peto nõ infir⸗
marii trihulationibꝰ meis ꝓvxg⸗ bis:que eſt gloꝛia veſtra: Et de li⸗ bero arbitrio: Sermo. Vn
Auguſtini
tenetis: vtꝝ reuera ideo aplus ꝓ ipſis ad
eis:peto. Aementote ergo qͥd petierit ab
eis. Peto vos nõ infirmari in tribulatiõi bus meis ꝓ vobis.hoc ab eis petit. dho
do videte qdiliopett. lecro genuane; ad patreʒ dñi mei ieſu chꝛiſti:vt det vobis
ſcðᷣm diuitias gloꝛię ſuęvirtute coꝛroboꝛa
ri. Quid eſt aliud:niſi nõ infirmari:? Virtu
te coꝛroboꝛari inquit ꝑ ſpiritũ eiꝰ. Iſte ſpi⸗
ritus gratie:videte quid petit.hoc a deo
petit qð ab hominibꝰ exigit:qꝛ vt deus ve
lit dare:debes ⁊ tu ad accipiendũ accõᷣmo ⸗
dare voluntatẽ. Quõ vis accipere gratiaʒ
Poſtolum audiuimꝰ: pſalmũ au
a diuimus:euangeliũ audiuimus:
diuinę bonitatis:qui ſinum nõ aperis vo
luntatis?Det inquit vobis. NMõ em̃ habe/
coſonant om̃es diuinę lectiones
tribulationibꝰ meis ꝓ vobis: quę eſt glo ⸗
vt ſpem nõ in nobis ſed in dño collocemꝰ. vbi.Z. Peto:inquit apoſtolꝰ:vos nõ infirmari in
ria veſtra. Peto inquit vos nõ infirmari:
id eſt vt non infirmemini:qñ audiſtis me pati ꝓ vobis tribulationes: qꝛ hec eſt glo⸗ ria vfa. Petit ð eos vt nõ infirment:quod
non faceret niſi eoꝛum vellet excitare volũ
tatẽ. Si em̃ reſponderẽt: Quid nos petis
quod in poteſtate non habem?NMũqd nõ
viderent᷑ ſibi iuſtũ reddidiſſe reſponſũæEt
tis:niſi det vobis. Det vobis virtute coꝛ⸗ roboꝛari ꝑ ſpiritũ eiꝰ. Si eĩ dederitvobis vᷣtute coꝛroboꝛari: ibi dabit vob nõ infir ⸗ mari:in interioꝛe hoie habitare xvᷣmꝑfñidẽ
in coꝛdibus veſtris. Totũ hoc det yobis.
In charitate radicati ⁊ fundati:vtualea· P tis compᷣhendere cũ om̃ibꝰ ſanctis. Quid
comp̃hendere? Det vobis ꝑ ſpiritũ ſuum
virtute coꝛroboꝛari:⁊ ha bitare in interioꝛe
homineveſtro chꝛiſtuʒ ꝑ fidem: atq; ita in
tamẽ apoſtolus niſi ſciret eſſe in eis volun
tatis ꝓpꝛie conſenſionẽ:vbi ⁊ ipſi aliquid
beo:niſi eos noſſet adhibere poſſe iuſſioni
ſuę voluntatẽ: ſine cauſa hoc verbũ de eiꝰ
agerent:non diceret:peto.Et ſi diceret:iu ⸗
charitate radicati⁊ fundati poſſitis com ⸗
hendere. Quid?Qug ſit latitudo: longitu do:altitudo:⁊ ꝓfundũ. Altitudo quidem in latina lingna vtrũq; ſignificat:⁊ qð ſur⸗ ſũ verſũ ẽ altitudinis nomẽ habet:⁊ qð in
pfundum altũ eſt altitudinis nomen ha⸗
oꝛe ꝓcederet. Sʒ rurſus ſciens ſine dei ad⸗
iutoꝛio infirmã eſſe hominis volũtatẽ: nõ
ſolum ne dicerent: voluntatis arbitnũ nõ habemus: dixit peto: verũetiã ne dicerẽt:
voluntatis arbitriũ ſufficit nobis:videte:
quid addit:lhuius rei gratia. Cuiꝰrei gra⸗
tia:niſi qꝛ ſupꝛa dixerat: Peto nõ infirma- ri ĩ tribulationibus meis ꝓ vobis: quę eſt
gloꝛia veſtra? Auia ð voluntatis habetis
arbitriũ:peto. Quia verovobis volũtatis nõ lufficit arbitriũ ad implendũ quod pe⸗
to:huiꝰ rei gratia flecto genua mea ad pa⸗ trem domini noſtri ieſu chꝛiſti:ex quo om⸗
nis paternitas in cęlo et in terra nomina⸗ tur. Det vobis. Quid det vobis? Quod peto a vobis:rogo det vobis. Peto eĩ a
vobis ꝓpter arbitriũ volũtatis: rogo det vobis ꝓpter auxiliũ maieſtatis. Sed apli
— 1
bet. Ideo bene reſpondet interpꝛes ad id qð ſurſũ eſt altũ:altitudinẽ dicere:ad illud qð deoꝛſů altũ eſt:pꝛofundũ dicere. Quid eſt ergo fratres mei? Exponaz hoc vobis; qð faciliꝰ foꝛte ſit cuiqᷓ; qᷓ; ſibi ſit qͥsQuid ergo? Quia latitudinẽ:iongitudineʒ:alt“
tudinẽ ⁊ ꝓfũdũ:qᷓttuoꝛ iſta dixit aplus: minus idoneus ſum vel comp̃hendere ve ꝓferre: tranſibo ab hoc: an foꝛte pulſabo!
⁊ vt vobis ſalubꝛe aliquid pꝛoferã:veſtris oꝛationibꝰ adiuuaboꝛ. Quid coꝛde pergls homo chꝛiſtiane ꝑ latitudinẽ terrg:longitu dinem tempoꝛũ: altitudinẽ cęli: pꝛofundi⸗ tatem abyſſi: Quãdo iſta comp̃hẽdis vel mẽte vel coꝛpoꝛe:hoc eſt ſiue cogitãdo ſiue carnis oculis intuendo? Auãdo iſta com⸗
pꝛehẽdis? Ipſum audi aplm dicentẽ ſibi: ðu⸗
AMihi autẽ abſit gioꝛiari:niſi in cruce dñi noſtni ieſu chꝛiſti. Et nos i illa gloꝛiamur:
uni pſesp hun di kwse baun 20 vo Lau lg ratur gatde tiſtis Epls reitqu donin
ſonm ſetlu

— 3 5„ ℳ ⸗ F— — 5.
—„ —
— Vh- A— y—
W
vel quia ſuꝑ illaʒ incumbimꝰIn illa glo/ riemur om̃es o boni fratres: in illa gloꝛie⸗
gitudinem: ⁊ altitudinẽ:⁊ pꝛofundũ. his n em̃ apoſtoli verbis: crux quodãmõ nobis üre oculos conſtituta eſt. Habet e lati
— tudinem in qua manus figant᷑:habet lon⸗
gitudineʒ qð indẽ vſq; ad terram ducit᷑ li⸗
tum vbi caput crucifixi ponit᷑:habet ⁊ pꝛo⸗ 2 fundum: hoc eſt qð in terra ſigit᷑ ⁊ non vi⸗
detur. Eidete magnũ ſacramentũ. Ab il⸗ ꝓfundo quod non vides: ſurgit totum
— read yitam moꝛeſq; ſanctoꝛũ: qui dicunt: evt.z. Abſit gloriar niſ in cruce dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Inuenimus in moꝛibus eoꝛũ lati/
tudinẽ charitatis: Vnde illos admonuit
FeichScron.s. ipfe apoſtolꝰdicẽs: ilatamini:ne ſitis iu⸗ vdoundinn gum ducentes cum infidelibus. Et qꝛ ipſe
utnn doie hm latus erat qui eos ad latitudinẽ exhoꝛta⸗ batur:audi quid dicat: Os noſtrum patet ad vos o coꝛinthij: coꝛ noſtrũ dilatatũ eſt. e Latitudo ergo charitas ẽ:qᷓ ſola bene ope da vCor.. ratur: Latitudo facit vt hilarẽ datoꝛẽ dili⸗ e gat deus. Si em̃ anguſtiam paſſus fuerit:
— triſtis dabit: ſi triſti dabit:perit qð dabit.
* —
reat quicquid boni faciti. Sed quoniã ait dominus: Vbi abũdabit iniquitas: refri⸗ geſcet charitas multoꝛũ: Da mihi ⁊ longi⸗ tudinem. Qusę eſt longitudoæ Aui perie ⸗ uerauerit vſq; in fineʒ: hic faluus erit. hec eſt longitudo crucis: vbi totũ coꝛpus coꝛ⸗ rigitur: vbi quodãmodo ſtatur: quo ſtan/
gloꝛiaris habere crucis latitudinẽ: habeto bene operandi virtutẽ. Si vis habere cru/
cis longitudinem:habeto ꝑſeuerandi lon⸗ ganimitatẽ. Si autẽ vis habere crucis al⸗ — titudinẽ:noſti quid audias et vbi audias: Surſum coꝛ. Auid ẽ:ſurſũ coꝛ Ibi ſpera: ibi ama: Inde pete vᷣtutẽ:ibi expecta mer⸗ cedem. Nã ſi bene operaris ⁊ hilariter tri⸗ buis:videris habere latitudiuẽ. Si in hiſ⸗ dem bonis vperibus vſq; in finem ꝑſeue⸗ raueris:videris habere longitudinẽ. Sed ſi omnia hec non ꝓpter ſupnam mercedẽ facis:altitudinem non habebis: ⁊ illa iam nec latitudo erit:nec longitudo. Auid eſt
em̃ habere altitudinẽ: niſ cogitare deum:
.** 5 6.7
—
mur: Ibi foꝛte inueniemꝰ ⁊ latitudinẽ:⁊ lõ gnum: habet ⁊ altitudinẽ qð ab ip̃o tranſ⸗
uerſo in quo figunt᷑ manus excedit aliquã-
quod vides. Vbi ergo ẽ altitudo? Cõfert
do perſeuerat᷑. Si ergo quęris qui in cruce
—
Spus eſt em̃ latitudine chaͤritatis: ne pe⸗
Vobis datuz eſt ſcire myſteriũ regni: illis Wattb.iʒ.
Bermo vI amare deum: ⁊ gratis amare ipſum deum) adiutoꝛem: ipſũ expectatoꝛẽ: ipſum coꝛo⸗ natoꝛem:ipſum pꝛemij largitoꝛem:poſtre ⸗ mo ipſum pꝛemium deputare:nõ aliud ab ipſo qᷓ; ipſum expectare? Si amas: gratis ama: ſi vere amas: ipſe ſit merces quem
amas. An vero tibi chara ſunt om̃ia:⁊ yi·
lis eſt qui condidit omnia⸗hoc vt poſſim⸗ flexit genua ſua ꝓ nobis apoſtolus: vtiq; ideo vt det nobis. Terret em̃ ⁊ euangeliũ: x
autem non eſt datum. AQui em̃ habet da⸗
3—
9 1
bitur ei. Quis autẽ habet cui dabitur:niſi
cui datum eſt:AQui autẽ nõ habet: ⁊ quod habet auferet᷑ ab eo. AQuis autẽ nõ habet: niſi cui non eſt datum?Auare ergo illi da/ tum eſt: ⁊ illi non eſt datum? Nõ me piget dicere: hoc eſt pꝛofundũ crucis. De ꝓfun⸗ do neſcio quo iudicioꝛũ dei ꝗᷓ ꝑſcrutaricõ⸗ templariq; non poſſumus:ꝓcedit om̃e qð poſſumus: de ꝓfunditate inqᷓ; neſcio qua iudicioꝛum dei:quę inſcrutabilia contem- plari non poſſumꝰ: ꝑſcrutari non valem?ꝰ: pcedit omne quod poſſumꝰ. Quod poſſũ video:vnde poſſim nõ video: niſi q⁊⁊ hoc hactenꝰ video qð noui eſſe a deo. Quare autẽ illum ⁊ non illum? ahultũ eſt ab me: Abyſſus eſt: ꝓfundũ cruck eſt: admiratio ⸗ ne exclamare poſſum: diſputatione demõ⸗ ſtrare non poſſum. Quiqᷓ poſſũ exclamare de iſta ꝓfunditate? o magnificata ſunt z.yn
opera tua pomine. Sentes illuminant: iu- deiexcecãt᷑. Quidã paruuli ſacramẽto ba⸗
ptiſmatis abluunt᷑: quidã vero paruuli in moꝛte pꝛimi hominis relinquunt᷑. Q ma⸗
gnificata ſunt opera tua dñe: nimis ꝓfun
E facte ſunt cogitationes tuę. Et ſequi᷑:
Air impꝛudens non cognoſcit: ⁊ ſtultꝰnõ intelliget hec. Quid non intelligit ſtultus Zimpꝛudens? Auia vel ꝓfundũ eſt. Nam
ſtultus non intelligit:⁊ ſapiẽs intelligit:
non eſt nimis ꝓfundũ. Sed ſi ſapiẽs intel⸗
git quia ꝓfundũ eſt: ſtultus nõ intelligit/ q vel ꝓfundũ eſt. Jõ multi de iſtoꝓfũdo
„3
querentes reddere rationẽ:in fabulas va· V
nitatis ablerũt. Aliqͥ direrunt:
—
in cęlo peccãt:⁊ ᷣm ſua peccata ad coꝛpoꝛa
meritis dirigunt᷑: ⁊ dignis ſibi quaſi car
ceribus includunt᷑. Jerunt poſt cogitatio⸗
nes ſuas loqͥ yolẽtes de deiꝓfundo:merſi unt in ꝓfundũ. Occurrit em̃ eis apoſtolꝰ:
f——— 7. 7— 13 7
.
— 6

————
—
—.—— —.*—— w—— ————————
——
Bancti Po.. geminos in vtero— dicit: Nondũ em̃ nati:nec quia aliquid egerint boni aut mali. Vide quẽadmodũ tulit vanis homi nibꝰphantaſias cõuerſationis animaꝝ añ coꝛpus in cęlo. Si em̃ ibi iam conuerſatꝭ ſůt:iam aliquid boni egerũt vel mali:et ꝓ meritis ſuis ad coꝛpꝑa terrena directe ſunt. Si placet cõtradicamꝰ aplo qui dixit:Nõ⸗ dum nati: nec qꝛ aliquid egerint boni aut
n mali.hoc autẽ qꝛ ꝓpter apli euidentẽ ſen ⸗ cᷣ·multi. pentiam reſpuit catholica fides: qð anime
in celis pꝛius viuãt ⁊ cõuerſent᷑: ⁊ illic reci piendoꝛũ coꝛpoꝛũ merita aſſumant: modo
D iſti nouelli non audent dicere. Sʒ quid di⸗ cunt aliqui ſicut audiuimꝰ ipſoꝛũ? Iſta diſ putant. Pꝛoꝛſus inquiunt ꝓ meritis ſuis om̃es homines moꝛiunt᷑ qꝛ peccauerũt:nõ em̃ eſſet moꝛs niſi veniẽs de peccato. Sed
ego cum hec audio ideo laudo:qꝛ illaʒ pꝛi
mam moꝛtẽ intueoꝛ: ⁊ illiꝰpꝛimi hominis
1.Corſ.1. pctiñ. Audio em̃ aplm: Sicut in adã om⸗ nes moꝛiunt᷑:ſic⁊ in chꝛiſto om̃es viuifica⸗
Bo.ÿ. bunt᷑. Per vnũ hoiem peccatũ intraiut in mundũ:⁊ꝑ peccatum moꝛs: ⁊ ita in om̃es
homies ptranſijt:in quo om̃es pecauerũt.
Dm̃es em̃ vnus fuerũt. Sic audio dicentẽ
moꝛtẽ hominis de pecato eſſe. õ inquit:
⁊quid dicis? Omnẽ hoiem deus imoꝛtalẽ
creat modo. 4hirabilis nouitas: Quid di
—
cis? Pꝛoꝛſus inquit oẽm hominẽ deus im⸗ moꝛtalẽ creat. Quare ergo moꝛiunt᷑ ꝑuuli infantes? Nã ſi dicã: quare moꝛiunt᷑ gran ⸗ des hoĩies:dicturus es mihi:peccauerunt.
loquunt᷑⁊ conuincũt: racent et qð dico ꝓ⸗ bant. Ecce infantes in ſuis ytiq; operibus
innocẽtes ſunt:nihil ſecũ niſi quod de pꝛi⸗
mo homine traxerũt habẽtes: quibus ꝓ⸗ pterea ẽ chꝛiſti gratia neceſfaria:vt in chꝛi ⸗ ſto viuificent᷑:qͥ in adã moꝛtui ſũt:vt qꝛ in⸗
qnati ſũt generatiõe:purgẽt᷑ regeneratõe:
Ipſos ðteſtes citabo. Rñde mihi qjre mo ⸗
riũt᷑ ſi oẽs hoĩes imoꝛtales naſcãt᷑: ⁊ quo⸗
niõ peccant:ideo moꝛiunt᷑? Quid putatis dici potuiſſe?; Quę aures ferãt? Peccaue⸗ 4 růt ⁊ ipi. Ebi peccauerũt rogo: qñ pecca- uerunt:quomõ peccauerũt? Ponũ ⁊ malũ quid ſit neſciũt. Peccatũ accipiunt: qͥ pꝛ⸗ ceptum non capiũt? Pꝛoba mihi peccato ⸗
res infantes. Quid dixiſti: Tere qꝛ oblit?
ſes qð fuiſti: ꝓba mihi peccata infantum.
An quia ploꝛant peccant: qꝛ motibꝰ quaſ mutoꝛũ animaliũ moleſtias repellũt:volu ptates accipiũt:ideo peccant? Si motꝰ iti peccata ſunt:amplioꝛes peccatoꝛes in ba⸗ ptiſmo fiũt:qꝛ cũ baptiʒant᷑ vehementiſſi⸗ me reluctant᷑. Quare illis in tanta relucta tione non imputat᷑ peccatũ:niſi qꝛ nullum eſt adhuc voluntatis arbitriũ. Sed aliud dico. Iſti quia nati ſunt:vt arbitraris pec⸗ carunt: Nam ſi non peccarent inquis:non moꝛerent᷑: Quid de illis dicis qui in vtero moꝛiunt᷑? O anguſtia. Et ipſi inquit pecca runt:ideo moꝛiuntur. Ahentiris: an falle ⸗ ris? Lõtradicit apoſtolꝰ: Nõdũ natis:nec v aliquid agentibus boni aut mali. Magis apLel ũ audioqᷓ; te: magis aplo credoq; tibi:nondũ natis nec aliquid agentib?bo niaut mali. Si autẽ hoc teſtimomũ refel⸗ lis: vade potius ad illasvagationes ⁊ dic: üia in cęlo peccarunt:⁊ inde in coꝛpoꝛa; cipitantur. Non dico inquis. Quare non E dicis? Auia dicit apoſtolus: Nðdũ natis nec aliquid agetibus boni aut mali. Sið non eos accuſas in cęlo: quare accuſas in vtero?Ad vtrũq; reſpondet apoſtolus: et eis reſpõdet qui dicunt in celo:⁊ qui dicũt in vtero peccauerunt: quia ad vtrũq; va⸗ lẽt illa verba quę dicunt:anteq; naſcerent᷑ nihil egiſſe vel boni vel mali. Quare ergo moꝛiunt᷑? Vt hic te auditurꝰſum:⁊ nõ po⸗ tius magiſtrũ gẽtiũ Dic mihi paule aple: dquare moꝛiunt᷑? Per vnum hominem pec So⸗ Catum intrauit in mundum:⁊ꝑ peccatum
Ergo de maioꝛũ gtate nõ diſputabo: par⸗ moꝛs:⁊ ita in om̃es homines ꝑtranſijt: in
uuloꝛũ infantiã cõtra te teſtem citabo · õ
quo omnes peccauerunt. Ecce pꝛimus ho⸗
mo totaʒ maſſã damnabilẽ facit. Veniat:
veniat dñs noſter ſecũdus hõ: Veniat:ve
mat:ex alio tramite veniat:ꝑ virgineʒ ye⸗
niat:viuus veniat moꝛtuos inueniat:mo⸗
riatur vt moꝛiẽti ſubueniat: ad yitã tranſ⸗
ferat:moꝛtuos redimat moꝛte: ſeruet yita
in moꝛtẽ:occidat moꝛtẽ de moꝛte · Sola eſt
iſta gratia paruuloꝝ:ſola maioꝛũ: ſola li⸗
berat puſillos cum magnis. Quare ilũ et quare illum: quare nõ ilũ atq; ilũ? Nolo
a me ꝗᷓras. homo ſũ: ꝓfũdũ crucis aduer to nõ penetro:expaueſco non ſcrutot: In/ vᷣ⸗n ſcrutabilia ſunt iudicia eius: inueſtigabi⸗ les ſũt vię eius homo ſum: homo es: ho erat qũi dicebat:O homo qs es qͥ reſpon o⸗ deas dẽd?hõ dicebat: hõmini dicebat· Audiat homoꝛne peat bõ ꝓpter quẽ deus
üiõ
de fut dit m ſun
one p. yli ſer mn Lut tun uun zuſ don
chti pecc
pin
enit eete mo nus mon acc an nord itũn Aun inün dirret hinn 1 mun wen
uhent
untt
sn
imn
nc bdii

de verbis Apoſtoli
ditate: in hac reꝝ tanta obſ curitate tenea ⸗ mus qð cãtauimꝰ: nõ de noſtra yirtuteß⸗ uiis ſumamꝰ:nõ ingenioli nri viribꝰ in hac ꝗſti uiper one aliquid arrogemꝰ: pfalmũ dicamꝰ cũ kn NPẽõ ·ʒs. pſalmo dicamꝰ: AMiſerere mei deus: miſe/ wnis rere mei deꝰ: miſerere mei. Quare? Quia inn virtutẽ habeo q̃ te ꝓmerear? Hõ. Quare? Quia voluntatis arbitriũ gero:vnde gra⸗ tiam tuã meritũ meum pᷓcedat? Non. Sʒ
pi quare? Qm̃ in te ronfidit anima mea. ⁊ha
vemn gna ſcientia iſta continentia. Conuerſi ad
— buan De verhis Apti Pumanus ſer⸗ unene nomn. mo ⁊ ojñilagceptione dignꝰ: quia — ius chꝛiſtus ieſus venit in hůc můdũ peccqtoꝛes aiuos facere: quoꝛus Ausadiuen bꝛimꝰ ego ſu: Sermo VM
1 Adiuimus beatũ aplm Paulũ: a dicentẽ:lhumanꝰſermo ⁊ om̃i ac ⸗ ceptione dignus: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus
venit in hũc mundũ peccatoꝛes ſaluos fa⸗
cere:quoꝛũ pꝛimꝰego ſum. humanꝰ ðſer⸗ mo ⁊ om̃i acceptione dignꝰ. Quare huma⸗ nus ⁊ nõ diuin ꝰ Pꝛoculdubio niſi iſte hu⸗ manꝰ ſermo etiã diuinus eſſet:dignomni acceptiõe nõ eſſet. Sʒ ſic eſt ſermo iſte hu⸗ manus ⁊ diuinꝰ: quõ eſt ipſe chꝛiſtꝰ: ⁊ ho⸗ mo ⁊deus. Si ðrecte intelligimꝰ ſermonẽ iſtũ: nõ ſolũ humanũ eſſe vexetiã diuinũ. Quare aplus humanũ maluit dicereqᷓ; di uinũ? Pꝛoculdubio em̃ qui nõ mentiret᷑ ſi diceret diuinũ:nõ ſine cauſa maluit dicere humanum. hoc ergo elegit: ꝑ qð chꝛiſtus in mundum venit. Venit em̃ ꝑ quod ho ⸗ mo erat: nam per quod deus erat ſemp hic nere3. erat. Vbi em̃ non eſt deus: qui dixit: Ce⸗
ho mnit lum ⁊ terrã ego compleo⸗ Chꝛiſtus eſt cer⸗ aß.8, te virtus ⁊ ſapientia dei: de qua dicit: At nnktu tingit a fine yſq; ad finẽ foꝛtiter:⁊ diſponit
—— Zo.1. omnia ſuauiter.Ergo in hoc mundo erat: n mundusꝑ eum factus eſt: ⁊ mundus eũ un non cognouit. Et hic erat ⁊ venit. hic erat
nil ꝑdiuinam maieſtatem:venitꝑ humanam pui anjtim infirmitatem. Quia ergo venit ꝑ infirmi/ tatem buman hdicãs aduentũ eius mbo v dirit:umanꝰ mo ẽ. õ liberaret᷑ huma vicum nü genꝰ:niſi ſermo dei dignzret᷑ eſſe huma d ſ tw nus. Maʒ ⁊ homo ille dicit humanꝰ: quiſe nee h. exhibet hoĩem: ⁊ maxime qͥ hoſpitio ſuſce ⸗ 2 pit hominẽ. Si ð humanꝰ dicit quiĩ domo e
factus eſt homo. In hacergo cnucis ꝓfun⸗
ſe ꝓmerentis: nec ad illã pcipiendã ſubli⸗
Bermo vn
ſuſcepit hominẽ: q; humanꝰeſtqin ſeipſo ſuſcipit hominẽErgo humanꝰ ſmo zomi acceptione dignꝰ: qꝛ chꝛiſtꝰ ieſus venit in mundũ peccatoꝛes jaluos facere. Attende euãgeliũ. Venit em̃ filius hominis ꝗ̃rere Aud.is. ⁊ſaluare qð pierat. Si homo non periſſer? filius hois nõ veniſſet. Ergo pierat homo: venit deꝰ homo:⁊ inuentꝰ eſt homo. Peri⸗ erat homop liberã volũtatẽ: venit dehð
ꝑ gratiã liberatricẽ. AQuęris qͥd valeat ad malum liberũ arbitriũ:recole hominẽ pec⸗ catoꝛẽ. Qupris qͥd valeat ad auxiliũ de⁊ homoꝛattẽde in eo grãm liberantẽ. Muſq; potuit ſic oſtendi:quantum valeat volun⸗ tas hominis vſurpata ꝑ ſuperbiã ad vtẽ⸗ dum ſine adiutoꝛio dei malũ: non potuit plus ⁊ manifeſtiꝰexpꝛimi q; in hoie pꝛimo. Ecce perit pᷣmus homo:⁊ vbi eſſ et niſi ve niſſet ſecũdus homo Quia ⁊ ille hõ ⁊ iſte homo:et ideo humanus ſermo. Pꝛoꝛſ us nũqᷓ; ſic aparet benignitas gfe ⁊liberali⸗ tas om̃ipotentie dei:qᷓ; in homine media/ 1. Timott.2. toꝛe dei ⁊ hominũ:hoie chꝛiſto ieſi u. Quid P
em̃ dicimus fratres mei? In ſide catholica
nutritis loquoꝛ:vel in pacẽ catholicam lu⸗
cratis. Nouimꝰ⁊ tenemus mediatoꝛẽ dei ⁊hominũ: hominẽ chꝛiſtũ ieſum:inquãtũ
homo erat eius eſſe nature cuiꝰ nos ſumꝰ.
Mon em̃ alteriꝰnaturę caro noſtra ⁊ caro it
lius:nec alteriꝰ naturę anima noſtra ⁊ aĩa
illius. hanc ſuſcepit naturã quã ſaluandã
eſſe iudicauit. Mihil minꝰ habebat in na⸗
tura: nihil habebat in culpa. Matura pu
ra:ſed nõ ſola humana. Ibi erat deus:ibi
erat verbũ dei. Et ſicut tu vnus homo aia
es et caro:ſic ⁊ ille vnus chꝛiſt? deus et ho⸗
mo. Audebit ergo aliquis dicere: quia na⸗
tura noſtra in ilio mediatoꝛe pꝛimum per
liberũ arbitriũ pꝛomeruit deũ:⁊ ſic ſuſi cipi
meruit yt eſſet homo et deus vnus chꝛiſt?
ieſus? Ecce nos poſſum? dicere virtutib⸗ noſtris:moꝛibꝰ noſtr:cõuerſatiõe vite no⸗ ſtre meruiſſe vt efficiamur filij dei: poſſu⸗ mus dicere:accepimus p̃ceptũ: ſi ſeruaue⸗
rim⁊ bene vixerimꝰ:recipiemur in nume⸗
roſilioꝛũ dei ũquid ⁊ ile pꝛius vixit fli⸗
hominis:et bene viuendo factus eſt flius deiInde cepit ⁊ inde incipit: ⁊ ſuſceptiõe factus eſt. Verbũ em̃ caro factũ eſt: vt ha⸗ Job..
bitaret in nobis· verbũ dei vnic dei flius aſſumpſit aiam ⁊ carnẽ hominis nõ antea

———. —* m.—. n *———————————————— — 4.„ 2—————— 5*
———————
—
„——— —— —,————
Bancti
mitatem virtute ꝓpꝛia laboꝛantis:ᷣ oino gratis. Nihil em̃ pᷣceſſit illam ſuſceptionẽ. Suſceptus eſt dei fili⸗: ſuſceptiõe factꝰ eſt · Virgo cõcepit:ante conceptũ virginis ho mo mediatoꝛ:nõ vtiq; pꝛiꝰ iuſtꝰ fuit. Quð em̃ iuſtus fuit:qui nec fuit? Virgo ↄcepit: ⁊ſuſceptio hominis inde cgpit. Merito di ctum eſt: Eidimꝰ gloꝛiã eius: gloꝛiã tanqᷓ; vnigeniti a patre:plenũ gratia ⁊ veritate. Amas liberã voluntatẽ tuã:dicturꝰ es pa⸗ xuc.i tri tuo: Da mihi ſubſtãtiã meã ᷓᷓ meↄtin⸗ git. Quid te tibi cõmittis? Meliꝰ te potel ſeruare: qui te potuit anteqᷓ; eſſes creare. Agnoſce ð chꝛiſtũ:gratia plenus eſt. hoc
tibi vult fũdere quo plenꝰẽ: hoc tibi dicit:
Quęre dona mea: obliuiſcere merita tua:
—
qu ſi ego quęrerẽ merita tua:nõ venires ad
dona mea. oli te extollere: puſillus eſto:
C ʒacheus eſto. Sed dicturꝰes: Si ʒacheus xuq.iꝰ fuero:ᷓ turba non potero videre ieſũ. No ⸗ lieſſe triſtis: aſcẽde lignũ vbi ꝓ te pepẽdit ieſus:⁊videbis ieſũ. Et quale genus ligni
aſcendit ʒacheus: Sicomoꝛũ. In regioni⸗
bus noſtri aut om̃ino nuſq; aut raro foꝛte alicubi naſcit᷑:in ilus aũt partibꝰ multum eſt huius generis ligni. Et poma ſicomo⸗ ra dicunt᷑ pomo quidẽ ſimilia:ſed tamẽ di ſtant aliquid: qð poſſũt noſſe qui viderũt vel guſtauerũt. Quãtũ tñ indicant inter ·
pꝛetatione nois: ſicomoꝛa fici fatuę latine
interptant᷑. Jam yide ʒacheũ meũ: vide illuʒ obſecro te volentẽ in turba videre ie ſum:⁊ non valentẽ. humilis em̃ erat:tur⸗
ba ſupba erat:⁊ ipſa turba ad videndũ bñ dñm:ſicut ſolet turba ſeipſaʒ impediebat:
aſcendit a turba: ⁊ vidit ieſum nõ impedi⸗ ente turba. Turba em̃ dicit humilibꝰ:hu⸗ militatis viam gradientibꝰ:iniurias ſuas
deo dimittentibꝰ:vindictã de inimicis nõ
requirentibꝰ:turba inſultat ⁊ dicit: Inde⸗
fenſe: qui te non potes vindicare. Turba impedit ne videat᷑ ieſus: turba gloꝛiãs et exultans: quãdo ſe potuerit vindicare: im
xuc.a pedit ne videat᷑ ille qui pendẽs ait: Pater isſce illis:qꝛ neſciũt qͥd faciunt.hũc ð vo⸗
lẽs videre zachęꝰꝛin qͥ figurabat᷑ ꝑſona hu miliũ:nõ attẽdit turbã impedientẽ:ðᷣ aſcẽ⸗
1Corſ.1. dit ſicomoꝝ quaſi fatui pomi lignũ. Ros em̃ inquit aplus pᷣdicamus chꝛiſtũ crucifi⸗ xum:iudęis quidẽ ſcandalũ: attende ſico/ moꝛũ:gentibꝰaũt ſtulticiã. Deniq; de cru
ce chꝛiſti nobis iuſultãt ſaplẽtes huiꝰmũ⸗
Auguſtin
dix dicunt: Quale coꝛ habetis: qui deũ co litis cruciixum? Auale coꝛ habem Ron vtiq; veſtrũ. Sapientia huiꝰ mundi: ſtul⸗.Conq ticia eſt apud deũ.õ em̃ veſtrũ coꝛ habe⸗ mus. Sed dicitis coꝛ noſtruʒ ſtultũ: dicite
qð vultis:nos aſcẽdamꝰ ſicomox? videa/ mus ieſum. Ideo em̃ vos ieſum videre nõ poteſtis:qꝛ ſicomoꝝ aſcendere erubeſciti. Apꝛehendat ʒachęus ſicomoꝛũ: aſcendat humilis crucẽ: Parũ eſt aſcẽdat:ne de cru⸗ ce chꝛiſti erubeſcat: In fronte illã figat vbi ſedes pudoꝛis eſt:ibi oino: ibi in quomẽ⸗ bꝛo erubeſcit᷑: ibi figat᷑ vnde nõ erubeſcit. Puta qꝛ tu irrides ſicomoꝛũ:⁊ ipſa me fe⸗ cit videre ieſum. Sʒ tu irrides ſicomoꝛũ qͥ homo es:ſtultũ aũt dei ſapientiꝰeſt qᷓ; ho⸗ minũ. Et vidit dñs ipſũ ʒachgũ. Viſus eſt 4 vidit:ßᷣ niſi viſus eſſet nõ videret. Quoſ Ro.. em̃ pᷣdeſtinauit:illos ⁊ vocauit. Ipſe eſt qͥ ob.n nathanael dixit:iam quaſi teſtimonio ſuo adiuuante euangeliũ ⁊ dicẽti: Anazareth poteſt aliqͥd boni eſſe. Dñs ad illum: Pꝛi⸗ uſq; te philippus vocaret cum eſſes ſub ar boꝛe fici vidi te. Noſtis vnde ſibi ſuccincto Sᷣcñz ria fecerũt pꝛimi peccatoꝛes adam et eua? Quãdo peccauerũt de folijs ſfici ſuccincto⸗ ria ſibi fecerũt ⁊ pudenda texerũt:qꝛ quod eos puderet peccando fecerũt. Ergo ſi ſuc cinctoꝛia ſibi pᷣmi peccatoꝛes vnde oꝛiginẽ ducimus:in quibꝰ ꝑieram?: vt veniret ille Lud. quęrere ⁊ ſaluare qð perierat: de folijs ſici pudẽda tegenda fecerſit: quid aliud dictũ eſt: Kũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te: niſi nõ venires ad purgatoꝛẽ pcti:niſi pꝛioꝛ te vi⸗ diſſet in vmbꝛa peccati? Elt videremꝰ:viſi ſumus: vt diligeremꝰ dilecti ſumꝰ. Deus Tẽ meus miſericoꝛdia eiꝰ pᷣueniet me. Jam ð dñs qui ʒachęũ in coꝛde ſuſceperat: in do⸗
mů eius dignatꝰeſt ſuſcipi ⁊ dixit: Zachge Luc19.
deſcende:qꝛ in domo tua opoꝛtet mema nere. Aagnũ bñficiuʒ:ille arbitrabat᷑ chꝛi ↄ ſtum videre:qꝛ magnũ ⁊ ineffabile benei⸗ cium putabat trãſeuntẽ videre:ſubito me⸗ ruit in domo habere. Infũdit᷑ gratia: ope⸗ ratur fides ꝑ dilectionẽ:ſuſcipit᷑ chꝛiſtus in domũ q iã habitabat ĩ coꝛde. Dicit chꝛiſto ʒacheus: Dñe dimidiũ rerũ mearũ do hal peribꝰ:⁊ ſi quid aliquẽ fraudaui: quadwu plum reddo. AQuaſi diceret: Ideo mihi di⸗ midium teneoꝛnon ꝙ habeãtſed vnde red⸗ dã. Vere ecce qð eſt ſuſcipere ieſũ: in coĩꝛ ſu ſcipere: Ibi em̃ erat chꝛiſtꝰ:in zachęo erat:
er Uentil
——
vhut Sich
nib nnysp went: tyiri qndonn nunßhe in?t misi In
visnöcit vnufucne iecnet. zusnilode niunsegwl syien.
ptdchen
icicii. E amociit:i neüiade iſiomed ment hre ſuetauſa die ſiunt q ſuiantyan abo. Sin⸗ husſemot usieſis ye neemngno
intQuidi ſuetſs hijinegte inguno
uhlalud
uthiien ueneſeie

3
De verbis Apoſto Bermo vn
de illo ſibi dicebat qð er oꝛe eius audie/ acceptione dign: qꝛ chꝛiſtus ieſusvenit in ſidẽi coꝛdibenfis. Zam ðq ʒacheꝰ erat:q ſaluos facere. Alia cauſa nð fuit quare ve⸗ pꝛinceps publicanoꝝ erat: qꝛ valde pecca niret in mundũ Rõ eum de cęlo ad terrã toꝛ erat: quaſi ſana illa turba qᷓ impedie⸗ merita nf̃a bona ð peccata duxerunt.hœc bat videre ieſum admirata eſt:⁊ reßhendit cauſa:cur veniret peccatoꝛes ſaluos face- xuq.n ꝙ in domũ peccatoꝛis intraſſet ieſus. hoc re. Et vocabis inqͥt nomẽ eiꝰ ieſũ. Quare. erat reßᷣhendere ꝙ in domum ęgroti intra vocabis nomẽ eius ieſum? Ipſe em̃ ſaluũ — uit medicꝰ? Quia ðʒ velut peccatoꝛ zache faciet populũ ſuum a peccatis eox. Voca⸗ irriſus ẽ. Irriſus eſt aũt ab inſanis ſanatꝰ: bis nomen eius ieſũ. Quare ieſ ũMue ra uuc. dñs reſpõdit irridentibꝰ: hodie ſalus huic tio eſt huiꝰnominis? Audi quare. Ipſe e domui facta eſt. Ecce q̃re intraui:ſalus ho ſ aluũ faciet populũ ſuuʒ. Vnder& pecca⸗ die facta eſt. Ntiq; ſi ſaluatoꝛ nõ intraſſet: tis eoꝛum. Populũ ſuũ a peccatis eoꝛum. ſalus in illa domo facta non eſſet. Quid NMüquid ad iſtů populũ nõ ptinent ꝑuuli: miraris ęgrote⸗ Voca ⁊ tu ieſum:noli tibi quos ſaluos facier ieſus a peccatis eoꝛũ⸗ ſanusvideri. Ků ſpe ęgrotat qͥ medicũ ſuſ⸗ Pertinẽt plane:ptinent frẽs mei: Sic ha⸗ cipit: deſperate ęgrotat quiꝑ inſaniã me bete in coꝛde: ſic credite:cũ iſta fide paruu⸗ dicũ cedit. Qualis ð eius infania qͥ medi- los ad gratiã chꝛiſti poꝛtate:ne ſi hanc fidẽ cum occidit? uãta vero bonitas ⁊ poten in coꝛde non habueritis ꝓ quibꝰ reſpõde⸗ tia medici:de qͥ ſãguine ſuo:inſano iterfe⸗ tis:lingua veſtra occidatis. Pꝛoꝛſus frẽs ctoꝛi ſuo medicamẽtũ fecite Nec; em̃illeq qᷓcũiſta ide cũ paruulo nõ cucurrerit: fin⸗ venerat ꝗ̃rere ⁊ ſaluare qð pierat:pendẽs git:ſanꝰ eſt:nihll mali habet: nihil vitij ha ſnerauſe dicchat: Paterignoſce ilis:qt her.ß tolã ilũ ad medicũ Auareru: neſciunt qͥd faciũt. Inſani ſunt:medicꝰ ü: ſic ſolet fieri.IMõ times ne tibi dicat medi- ſeuiant: patienter fero:cũ occiderint tũc ſa cus: Tolle hinc tecũ ipfũ: nõ eſt opꝰſ anis Wattt.9 nabo. Simꝰðinter illos quos ſanat huma medicus: ſed male habẽtibꝰ Lõmẽdaue- Devpis vñl nus ſermo ⁊ om̃i acceptione dignꝰ:qꝛ chꝛi rim charitati veſtre cauſã eoꝛum:qui ꝓ ſe Serzs·. ſtus ieſus venit in mundũ pctõꝛes ſaluos loqui nõ poſſũt. Sm̃es paruuli tanqᷓ; pu⸗ facere:magnos:puſillos pctõꝛes ſaluos fa pilli conſiderent᷑: etiã qui nondũ parẽtes uc. 12 cere: Venit filiꝰ hois quęrere ⁊ ſa luare qéᷓ ppꝛios extulerũt. Om̃is pdeſtinatoꝛũ nu- C pierat. Qui dicit infantiiẽ ętatẽ nõ habere merꝰparuuloꝝ populus dei quęrit tutoꝛẽ: qð ſaluer ieſus: om̃ibꝰ fidelibus infantibꝰ expectat dñm ſaiuatoꝛẽ. Vniuerſã maſ⸗ . chꝛiſtũ negat eẽ ieſũ: Qui dicit inquã infã⸗ ſam generis humani in hoĩe pꝛimo vena⸗ tilem etatẽ non habere qð ſaluet ieſus in toꝛ ille ꝑcuſſit: nemo ad ſecũqum tranſit a ea:nihil aliud dicit qᷓ; chꝛiſtũ dim ſidelib⸗ pꝛimo:niſi ꝑ baptiſ matis ſacramentũ. In infantib?:id eſt in xpᷣo baptiʒatis infanti⸗ paruilis natis ⁊ nondũ baptiʒatis agno⸗ bus non eſſe ieſũ. Jeſus em̃ qd eſt Inter ſcituradam:in puulis baptiʒatis ⁊ ob hoc pꝛetat ieſus:ſaluatoꝛ. Saluatoꝛ eſt ieſus. ſenatis agnoſcit᷑ chꝛiſtus. Quiadam non Auos non ſaluatnõ habẽdo qð in eis fal ¶ cognoſcit puulis natis:ner chꝛiſtũ agno⸗ uet: nõ eſt illis ieſus. Jã ſi coꝛda vfa tole⸗ ſcere potuit irenatis. Sʒ quare inquiũt iã rãt: aliquib baptiʒatis chꝛiſtũ nõ eẽ ieſũ: baptiʒatus homo fidelis iam dimiſſo pec- neſciovtrũ fides veſtra in regula ſana poſ cato:generat eũ quieſt cũ pꝛimi hois pec⸗ ſit agnoſci. Znfantes ſunt: fed mẽbꝛa eius catoꝛAuia carneiui generat non ſpiritu. unt · Infantes ſũt:ſed ſacramẽta eius ac⸗ Qð natũẽ de carne:caro eſt. Et ſi eterioꝭ Zo.. cipiunt. Infantes ſunt: ð mẽſe ei partici· homo noſter ait apls: coꝛrũpit᷑: ſediteriot xer. pes fiũt: vt habeant in ſe vitã. Auid mihi ſenouat᷑ de die in diem. Ex eo qð in te re-*n dicis? Sanꝰ eſt:nõ habet vitiũ. Auarecũ nouatur:non generas puulũ: Tu vt nõ in ilo cunis ad medicũ: ſ non habet vitiuʒꝰ ternũ moꝛiaris: natꝰ es ⁊ renouatꝰ es:ille Bõtimes ne dicat tibi: aufer hinc eſ quẽ adhlc natꝰẽ. Si tu renaſcẽdo viuis: ſine hutꝛſanũe lius hois nðvenirni que/ yrxillerenaſcat ⁊ viuat: ſine inqus fena⸗ eusredönierar. Auareil adme cttſnetenaſtat Qunte contradicis:qᷓre affers ſi nõ perierat⸗humanꝰ ſermo⁊ om̃ nouis diſputationibꝰ antiquę fideiteguls C

„——
———————————— iini
1. 3* 56 3 . 2 4 3 1 3 11 4 6 1 1 1 3 * 3 1 6 6 63 1 * 1 4 1 1
frãgere conaris? AQuid eſt eĩ quod dicis: Paruuli nõ habẽt oĩno vel oꝛiginale pec wattt.i. catũ? Quid eſt em̃ quod dicis: niſi vt non accedãt ad ieſũ? Sʒ tibi clamat ieſus: Si⸗ ne pueros venire ad me. Lõuerſi ad dñm.
2TCheſſ al⸗⸗
Wattb⸗13.
De verhis Apli: Fidelis ꝰmo? oĩ acceptiõe dignꝰ. Sermo K. Vod lectum eſt modo de ſancto q euangelio:hoc ⁊ Paulus apoſto lus dicit: Cuius verba iſta ſunt: Fidelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus: qu chꝛiſtus ieſus venit in mundũ peccato⸗ res ſaluos facere: quoꝛũ pꝛimus ego ſum.
Nulla cauſa fuit veniendi chꝛiſto dñoꝛniſi
pctõꝛes ſaluos facere. Tolle moꝛbos: tol- ſe vulnera: ⁊ nulla cauſa eſt medicinę Si
venit de celo magnus medicus: magnus
per totũ oꝛbem terrę iacebat egrot?: Ipſe egrotus genus humanũ eſt. Sed non oim eñ fides. Nouit dñs qui ſũt eius. Super⸗
biebant iudęi: extollebãt ſe:alte ſapiebãt: iuſtos ſe putabãt:⁊ dñm colligentẽ pecca⸗ toꝛes inſuꝑ recuſabãt. Aui vero ſuperbie bant:⁊ alta ſapiebãt:relicti ſunt in monti⸗ bus: ad nonagintanouẽ pertinẽt. Quid ẽ relicti ſunt in montibus? Relicti ſũt in tu⸗
moꝛe terreno. Quid eſt:ad nonagintano⸗
uem pertinẽt? In ſiniſtra ſunt: nõ in dexte ra. Nonaginta em̃ ⁊ nouẽ in ſiniſtra nume rant᷑:vnũ adde: ad dexterã tranſitur. Ve ⸗
xuej.19. nit ergo: vt ipſe alio loco dicit: venit filius
niq; pꝛopter doloꝛẽ ſalubꝛẽ pęnitentię: in
hominis quęrere ⁊ ſaluare qð perierat. To tů em̃ perierat:ex quo peccauitvnus. Abi erat totũ:perierat totũ:ſed venit vnus ſi⸗ ne pctõ:qui ſaluos faceret a peccato. Iſti aũt ſuperbiendo qð eſt peius:⁊ egrotabãt et ſanos ſe eſſe credebãt. Periculoſiꝰ ęgro⸗ tant:qui mentẽ febꝛibus perdiderũt. Illi ridẽt: ⁊ ſani ploꝛãt. Ridet em̃ phꝛeneticꝰ:
ſed nõ eſt ſanus. Poꝛro aũt qui mentis eſt
Nanę:ploꝛat phꝛeneticũ ridentẽ. Pꝛimũ:ſi duo iſta pꝛoponas:quid eſt melius: ridere an ploꝛare?Auis nõ ſibi eligat ridere? De⸗
fletu dñs poſuit officiũ:in riſu beneficiuʒ.
xuq.ẽ. Quomodo? AQuãdo ait in euãgelio: Pea⸗
tiquiploꝛãt:qꝛ ridebunt. Ergo in ploꝛatu officiũ eſt: in riſu eſt pꝛęmiũ ſapiẽtię. Riſũ em̃ pꝛo gaudio poſuit: nõ cachinnationẽ: ß exultationẽ. Ergo ſi duo iſta pꝛoponas: ⁊ quęras quid hoꝝ ſit meliꝰ ridere an plo/
rare:õis homo ploꝛare non vult:⁊ ridere
vult. Poꝛro ſi addas ꝑſonas ad iſtos affe⸗
ctus:⁊ ita ꝓponas cũ ꝑſonis: quidẽ meli⸗ ridere phꝛeneticũ: an ploꝛare ſanũ? Eligit ſibi homo fletũ cũ ſanitate:q; riũ cũ amẽ tia. Tantũ valet mẽtis ſanitas: vt etiã cũ plãctu eligat. Iſti em̃ qͥ ſanos ſe putabãt: multo periculoſius ⁊ deſperatius ęgrota⸗
bant:⁊ ipſa ęgritudine qua mentes ꝑdide·
rant etiã medicũ cędebant. Parũ eſt cede⸗ bant: dicam totũ:non ſoluʒ cędebant: ſed etiaʒ occidebant. Ille aũt etiam cum occi deret᷑ medicus erat:vapulabat ⁊ curabat⸗
patiebat᷑ phꝛeneticũ: nec deſerebat egro⸗
tũ:tenebat᷑:alligabat᷑:colaphiſ ꝑcutiebat᷑:
harũdine plagas accipiebat:irridebat᷑: in⸗
ſultabat᷑ ei:poſtremo audiebatur:damna batur:ligno ſuſpendebat᷑:vndic circũfre⸗
mebat᷑:⁊ medicꝰerat. Aßðſcis phꝛeneticos:
.
agnoſce ⁊ medicũ. Pater ignoſce illis: qꝛ Xudaʒ
neſciunt quid faciũt. Illi ꝑdita mẽte ſeui⸗
ebant:⁊ medici ſanguinẽ ſeuiendo funde
bant: ille autẽ etiam de ipſo ſanguine ſuo
egrotis medicamẽta faciebat. Non ẽ ve 3
re fruſtra dixit: Pater ignoſce illis qꝛ neſci unt quid faciunt. Dꝛat chꝛiſtianꝰ:et exau⸗ ditur: oꝛat chꝛiſtus ⁊ non exaudit᷑? Nã qui
exaudit cũ patre qꝛ deus eſt:quõ nõ exau/ P
ditur homo qð ꝓ nobis factꝰ eſt? Pꝛoꝛlus exauditus eſt. Ibi erant:ibi ſeuiebant: de
his erant qui repᷣhendebãt eum⁊ dicebãt. Ecce cũ publicanis et peccatoꝛibꝰcõueſci⸗ Lud.
tur. Erant in ipſo populo a quo ipſemedi⸗ cus occidebat᷑: et in eiꝰ ſanguine etiã ipſis antidotum parabatur. Lů em̃ dñs nõ ſo⸗ lum ſanguinẽ funderet:verũetiam ipſam ſuam moꝛtẽ ad medicamẽti cõfectionẽ im⸗ pẽderet:reſurrexit ad demõſtrandũ reſur⸗ rectiõis exempiũ. Patientia ſua paſſus ẽ: vt doceret patientiã noſtrã:⁊ in reſurrecti⸗ one ſua pᷣmiũ patientię demõſtrauit. Itẽ vt noſtis:et omnes cõfitemur: Aſcendit in celũ: deinde ab eo ſpirituſſanct?ẽ miſſus: ante ꝓmiſſus. Dixerat em̃ diſcipulis ſuis: Sedete in ciui tute exalto. Venit ergo ⁊ ꝓmiſſio ipſius: venit ſpirituſſanct?: impleuit diſcipulos: ceperũt loqui linguis omniũ gentium: ii⸗ gnũ in illis ꝓcedebat vnitatis. Loquebã⸗ tur em̃ tunc vnꝰ homo omnibus linguis qꝛ locutura erat vnitas ecceſię in omnib⸗ unguis.Expauerũt qͥ audiebãt: Nouerãt
tate donec induamini vir⸗
ſi/ Dct·⸗
qm uretm kiunn
mügel
orpo s 7 nudens ut qul eiutre annt tit mnt ubwörbit wlsqpſül umna cue uilompun ualaſa piciütcor ſcemustL houum'qu Auitũadn hlutis:ſit potet ſpes ſreim dic cimPo mul me
noeentez
nockt ocn
cdindi
kpenient womne pa uneuis de gänonugn wneceſa ſlepeccut Minſup
mni

De verbis Apoſtoli em̃ homines idiotas fuiſſe:vniꝰ tantũ lin⸗ anen gueermtebantae ſuhebantec in⸗ „Achnt guę homines vel vt multũ duarũ:linguis anätzſn onmiũ gentiũ loquerent᷑:ſuſpenſi ſunt ſtu Rcin poꝛe:pdiderũt elationẽ:de monte facti ſůt valles. Jaz ſi humiles ſunt:valles ſũt:qð dutg— infuderis capiunt: non dimittunt. Si ve⸗ nen nerit aqua ſuper altitudinem: decurrit et antni deſluit: ſi venerit ad concauũ ⁊ humilẽ lo⸗ auu cum:⁊ capi᷑ ⁊ ſtat. Tales iam illi erãt:ſtu⸗ pebãt: mirabãt᷑: pdiderũt ſeuitiã. Deniq nn abt. ioquẽte ſibi petro: cõpũcti fũt:⁊ factũẽ in di psr. illis qð pſalmꝰpᷣdixerat: Lõuerſus ſum in algibꝛlun erumna:cũ cõfringeret᷑ ſpina. Quid eſt ſpi pugs uchc na?Lompunctio penitentie. Sic habes et Sanouen.. verba ipla ſcripturę in actibaploꝝ: Lom- hen pũcti ſit coꝛde:⁊ dixerũt ad aplos: Quid
faciemus? Auare dixerunt:quid faciemꝰ? NMouimꝰ quid fecimus. Quid faciemus? Quãtũ ad noſtrũ factũ ꝑtinet: deſperatio eſt ſalutis:ſit ergo in veſtro conſilio ſi fieri poteſt ſpes aliqua ſanitatis. Mouimꝰ qͥd fecerimꝰ: dicite quid faciamꝰ.Auid eſt qð tecimꝰ Non em̃ quẽcũq; hoĩem occidimꝰ: ⁊ multũ mali feciſſemꝰ ſi quẽcũq; hominẽ
F. 1. innocenteʒ occidiſſemꝰ. Latronẽ elegim?ꝰ: aucat mr inocẽtẽ occidimꝰ:moꝛtuũ elegimꝰ:medicũ cpanrgc.. occidimꝰ: dicite qd faciemꝰ? Et petr: Agi⸗ donoqð ꝑnobsixi te penitentiaʒ:⁊ baptiʒet᷑ vnuſqͥſqʒ veſtrũ c. en in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti: vt tranſeatis de nonagintanouẽ ad centum: dpn cũ nonaginta ⁊ nouẽ eſſetis: penitentiã Eunp vobis neceſſariã nõ putabatis:⁊ dño col/ ea ligente peccatoꝛes:⁊ volẽte eos facerepę- np nittes:inſuꝑ exultabatis: Modo hcom⸗
puncti:qꝛ cognouiſtis peccatũ veſtrũ:agi⸗ n te penitentiã:⁊ baptiʒet᷑ vnuſquiſq; vñm in nomine dñi noſtri ieſu chꝛiſti: baptizet arnin in eius nomie quẽ occidiſtis ſine crimine: nbs cnp„ ⁊remittunt᷑ vobis peccata veſtra. Redu- docrn yinc ctiſunt in ſpe: doluerũt:gemuerunt:cõuer ſunhn a ſi ſũt:ſanati ſũt. Ipſi erãt illi: Pater igno⸗ — C ſce illis: qꝛ neſciunt quid faciũt. Anuſqſqʒ 1: denk ergo fratres chariſſimi: quãdo audit dñm — u.0 ieſum chꝛiſtũ non veniſſe ꝓpter iuſtos ſed
ꝓpter peccatoꝛes:non amet eſſe peccatoꝛ: Me foꝛte dicat ĩ coꝛde ſuo: Si iuſtus fuero nõ me amat chꝛiſtꝰ:ſi peccatoꝛ fuero amat me:quia ꝓpter peccatoꝛes deſcendit: non ꝓpter iuſtos. Reſpõdit em̃ tibi: Si medi⸗ cum agnouiſti: febrem quare nõ timuiſti Vtiq; medicus ad ęgrotũvenit:conſtat:
——
Bermo IX
ideo venit medicus ad ęgrotum: ne ille ſit
ſemp ęgrotus. Quid ergo dicimus?Auid
pnunciamꝰ Quid definimus? Egrotum
amat medicꝰ: an ſanũ? uod vuit facere
amat:non qð inuenit. Ad ęgrotũ quidem
venit:ad ſanũ non venit. Noli attendere
qꝛad illum venit:ad illũ non venit. Plus
em̃ amat ſanũ:qᷓ; egrotum. Mam vt noue⸗
nitis qꝛ plus amat ſanũ qᷓ; ęgrotum: nůũqͥd
faceret quod dediſſet?Ergo paulum aplin
attende: Fidelis ſermo ⁊ om̃i acceptiõe di⸗ 1Timotb.i.
Inus:qꝛ chꝛiſtꝰieſus venit ĩ mũdũ pctõꝛes
ſaluos facere:quoꝝ pꝛimꝰ ego ſum. Sixit:
uorim⸗ ego lü: quõ eratprimee inte lũ nõ fuerũt pctõꝛes:toti iudęi? Ante iliũ
non fuerũt peccatoꝛes in genere humano
Ante illũ in om̃ibꝰ hominibꝰ non peccato
tenebatur adam? Non ante illum fuit qui
pꝛimus peccauit: ⁊ nos ⁊ omnes in moꝛtẽ— Pipitauit: Quidẽ: quoꝛũ pꝛimus ego ſũe Ad quos venit: pꝛimꝰ ego ſũ. Sʒ nec hoc
verum eſt. Pꝛimus electus eſt petrus:pꝛi⸗ Wattb. 4. mꝰandreas:pꝛimi alij apli:tu aplus es no uiſſimus: quõ dicis:quoꝝ pꝛimus ego ſũ⸗ Ergo apls nouiſſimꝰ:pꝛimus peccatoꝛ.Eẽt hoc quõ pꝛimꝰ peccatoꝛ? Ante te peccauit petrus: quando ipſũ dñm ter negauit.o Wattk. ⁊6. lo dicere:qꝛ ⁊ ipſe niſi peccatoꝛ inuẽpeſſi et: de ſiniſtra ad dexterã nõ tranſiſſet. Quid eſt ergo:quoꝛũ pᷣmus ego ſũ Quia om̃ib peioꝛ ſum.Ergo peioꝛẽ voluit intelligi pꝛi⸗, mũ. Quomõ ĩartificibꝰ: quicũq; vult edi ficare quid dicit Quis eſt hic pꝛimus ſtru ctoꝛQuis ẽ pᷣmꝰ faber? Aut ſi curari vult: quis eſt hic pᷣmus medicus? Non vtiq; in⸗ terrogat quis pꝛioꝛ ſit ętate:aut quis pꝛioꝛ ſit ꝓfeſſione:ſed quis pꝛioꝛ ſit arte. Auo⸗ modo illi in arte pꝛimi:ſic iſte in iniquitate pꝛimꝰ. Quare paulus in iniquitate pꝛimꝰ Recolite ſaulũ:⁊ inuenietis: Attẽdite pau lum:⁊ obliti eſtis ſauluʒ: Attẽditis ad pa/ ſtoꝛẽ:obliti eſtis lupũ. Mõne ille eſt cui ad Aet.y. lapidandum ſtephanũ manus vna nõ ſuf⸗ iciebat:⁊ alioꝝ veſtimenta ſeruabat?Nõᷓ⸗ ne ipſe eſt qui eccleſiam vbiq; pſequebat᷑⸗ Nõne ipſe eſt qui litteras acceperata pꝛin Aet. ⸗. cipibus ſacerdotum: quia parũ MMeratp ſequi chꝛiſtianos qui erant in hieruſalem: ſed volebat ad alia loca venire vbi eos in⸗ ueniret:⁊ ligaret? Nõne cũ iter agẽs ſpirat ⁊anhelat ad cedes: de cꝑlo percuſſus eſt:⁊
5
⸗„ 5
„„.—„ℳ — F———,
Vocem domini audinit ad ſalutẽ fulmina⸗

4— „ 1„ ℳ— n 1.Besl13. S 4
Bancti
tus? Dñ ambulat pꝛoſternit᷑:vt videat ex
cęcat᷑. Ipſe eſt ergo qͥ pꝛimus erat perſecu-
D toꝛꝛillo peioꝛ nõ fuit. Audite vnde plus in telligatis. Ananię loquebat᷑ ipſe dñs xp̃ß:
iam illo pꝛoſtrato:iam erecto:⁊ dicebat ei:
Vade ad vicũ illum: ibi inuenies ſaulũ a
tharſo cilicię:loquere ei:Qĩ videt virum ananiã intrantẽ ad ſe:⁊ baptiʒantẽ ſe. Il⸗ — 7 le audiuit nomẽ ſauli: ⁊intermanus ipfi œüis medici tremuit. uid eſt aũt dulcius K Saulus vnde vocaret᷑:credo qꝛ recolitis:? LALpꝛopter eos qui nõ recolunt cõmemoꝛem.
chꝛiſtuſerat:in dauid chꝛiſtus 56
— —
jn ſaule ſaulus pꝛefigurabatur: Tanq; da/ Acn· uid ſauli dictum eſt de celo: Saule ſaule Ipꝛetat. Loquebatur oui paſtoꝛ: ⁊ timebat duis lupũ. Tanta huius lupi fama pꝛęceſ⸗ F anus paſtoris. Et dñs adillũ! quaſ aq duẽ trementẽ. Ille em̃ cũ audiſſet hoc: di⸗
xxit: Dñe:audiui de iſto hoĩe q̃nta mala fet fanctis tuis in hieruſalẽ:⁊ modo dicit᷑ epi⸗
ſtolas accepiſſe a pꝛincipibꝰ ſacerdotũ: vt quoſcũq; tenuerit: alligatos ducat: Quo me mittis? Ouẽ ad lupũ? Sʒ ille nõ audi⸗ uit hanc excuſationẽ. Jam em̃ dixerat pau
Wattk.e.cis ouiculis ſuis: Ecce mitto vos ſiẽ oues in medio lupoꝝ. Si miſſe ſunt oues in me⸗ dio lupoꝛũ: quare trepidas ire anania ad eũ qͥ iam nõ eit lupus Lupũ timebas: ſed reſpondet tibi dñs deꝰ tuus: De lupo ouẽ feci:facio de oue paſtoꝛẽ. Quõ ðᷓ ipſe ſau⸗
Timotb.i. Ius poſtea paulus gratulatur ſe ad dei per
ueniſſe miſericoꝛdiã:qꝛ pꝛimus:hoc eſt ex⸗ cellens in peccatis inuentus eſt?Et tñ mi⸗
7 quid me ꝑſequeris? Ananias ouis inter⸗
3—
retchꝛiſtus ieſus on longanimitatẽ pꝛo⸗ pter eos qͥ credituri ſunt illi in vitã ęternõ:
yt dicant ſibi omnes: Si paulus ſanatus eſt:ego quare deſpero? Sia tanto medico
tam deſperatus eger ſanatus eſt:ego cum vulneribus meis illas manus non opta/
boꝛ:ad illas manus nõ feſtinabo? Vt hoc dicerent homines: ideo ſaulus factus eſt
erpſecutoreanls:q qu penirmecieg rit aliauẽ ibi deſperatũ:⁊ ipſum ſanat: ⁊
rabat:
ericoꝛdiã ↄſecutus ſum:vt in me oſtende⸗
pauperrimũ jnueniat:tñ deſperatũ inueni atꝛnõꝛbi qugrit mercedẽ: ð cõmẽdat artẽ. Hicã ergo qð cgperã. Quõ ergo ſaulus tũ gratulabatur ſea xpᷣoꝛqꝛ peccatoꝛ erat: aſ⸗
Auguſtini
ſumptũ atq; ſanatũ: nec dixit: Maneã in peccatoꝛqꝛ pꝛopter me venit chꝛiſtus: non pꝛopter iuſtũ:ita ⁊ ante qĩ audieras: quia chꝛiſtus ꝓpter pctõꝛes venit:noli tibi doꝛ⸗ mire in duici ſtratu: ſed audi ipſum paulũ dicentẽ: Surge qͥ doꝛmis: ⁊ exurge a moꝛ⸗ ept tuis:⁊ illuminabit te chꝛiſtus. Noli amare
—
Rratũ peccati:totũ ſtratũ eius vertiſti iin⸗
frmitate eius. Sictũ eſt antea: Surge:ſa⸗
nus eſto:ſanitatẽama: ⁊ noli rurſus ꝑ ſu⸗ perbiã de dexterai ſträ:de monte
ad vallẽ:de humilitate ad tumoꝛẽ. Cuʒ fu uere:deo tribue:nõ tibi. Non em̃ laudãdo
te ſaluus factus es: ſed ↄtra te pꝛonũcian
do. Nam ſi te laudaueris ꝑ ſuperbiã: gra
—„—
In dauid ctus fueris ſanus:id eſt cũ iuſte ꝙeperis vi fi 3
uius egrotabis. Om̃is eĩ qͥ ſe exaltat hu/ xu
miliabit᷑:⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit.
De eiſdẽ verbis Apoſtoli:qͥbus xintzn
in ſermonep̃cedenti: Sermo X Ediuinis lectiõibꝰ qð dñs admo· A d nere dignat: intẽti audite fratres: llo dante:me miniſtrante. Pꝛimã lectionẽ audiuimus Apli: Fidelis ſerno ⁊ ðᷣbiã. om̃i acceptione dignus:qi chꝛiſtꝰ ieſus ve nit in mundũ pctõꝛes ſaluos facere:quo pꝛimus ego ſum. Sed ideo miſericoꝛdiã cõ ſecutꝰ ſũ:vt in me oſtenderet chꝛiſtꝰ ieſus oẽm longanimitatẽ ſuam ad infoꝛmatio⸗ nem eoꝛũ qui credituri ſunt illi in vitã ęter nam.ſhoc de apoſtolica lectione ꝑcepim?. Deinde cantauimꝰpſalmũ exhoꝛtãteſ nos
inuicem vna voce:vno coꝛde dicẽtes: Ne· Võ&.
nite adoꝛem ꝰ⁊ ꝓſternamur ei: ⁊ fleamꝰco⸗
ram domino qui fecit nos:⁊ ibi pᷣueniam
faciẽ eius in ↄfeſſione:⁊ in pſalmis iubile⸗
mus ei. Poſt hec euangelica lectio:decem Lnd.. lepꝛoſos mũdatos nobis oſtẽdit:⁊ vnů ex eis alienigenã gratias agentem mũdatoii ſuo. has tres lectiones quantũ ꝓ tempo⸗ re poſſumꝰꝑtractem?: dicẽtes pauca de ſin
guſis:⁊ quãtũ conari poſſumus adiuuãte domino: nõ in aliqua earũ ſic immoꝛãtes vt alijs duabus impedimentuʒ afferam? Pꝛoponit nobis apoſtolꝰ:ſcientiarũ ⁊ gra tiarum actiones. Aemẽtote quid vltima euangelica lectio reſonet: quõ ieſus dñs laudat grãs agentẽ: ingratos ipꝛobatmu
atoð in cüte: lepꝛoſos in coꝛde. Quid er⸗
go apls? Fidelis inquit ſermo:⁊ om̃i acce⸗V 4 ptione dignus. Quis eſt iſte ſermo?Quia iſtos ieſus ien munduz. Elt quid?
v S 3
*
tilucim usumtyt necualo ſpeln igegnlu in nunt. hen usulenas.
inxertenui uft ſẽchus us. Uuidn iunſinẽ reos qui e biquando ſonulũpr hiuntadcht quieos ap itos:eß beinbu. in ſtjlunde ifutes o ut. pon nona p tuun usparen hts ocid

Peccatoꝛes ſaluos facere. Quid tu? Quo⸗ rum pꝛimꝰ ego ſum. Qui dicit vel nõ ſum
hominũ in iſta quę ex adam deflu it maſſa moꝛtaliũ: nullus om̃ino hominũ nõ pgrotus: nullus ſine gratia chꝛiſti ſana⸗ tus. Quid de ꝑuuliſpueris:ſi ex adã egro
bus illuc currere nõ poſſunt: alienis pedi
bus currũtvt ſanent᷑: accõmodat illis ma⸗ ter ecclia alioꝝ pedesvt veniant:alioꝝ coꝛ vt credant: alioꝛum linguã vt fateant᷑: vt qm̃ ꝙ egri ſunt alio peccante pꝛegrauant᷑: ſic cum hic ſani ſunt alio pꝛo eis confitente ſaluent᷑. Memo ergo vobis ſuſurret doctri nas alienas. hoc eccleſia ſemper habuit: . ſemper tenuit: hoc a maioꝛũ ſide percipit? perbs nn.. hoc vſq; in ſinẽ perſeuerãter cuſtodit:Am̃ onepcedent
tqͥledumii .
bus. Quid neceſſariũ ergo habuit infans chꝛiſtum ſi nõ egrotat? Si ſanus eſt:quare per eos qui eum diligũt medicum quęrit? Si quando poꝛiunt᷑ infantes dicunt᷑ om̃i⸗ no nullũ pꝛopaginis habere peccatũ:⁊ ve⸗ niunt ad chꝛiſtũ: cur nõ eis dicit᷑ in eccleſia qui eos appoꝛtant:auferte hinc innocẽtes
habeſtibus: Non venit chꝛiſtus vocare iu ſtos: ſed peccatoꝛes? Nunquã dictũ eſt: ß nec aliquando dicet᷑. Quiſq; ergo qð po ⸗ teſt fratres loquat᷑ pꝛo eo qͥ loqui pꝛo ſe nõ poteſt. Pꝛo magno cõmendant᷑ epiſcopis patrimonia pupilloꝝ: quanto magis gra paruuloꝛum? Pupillũ tuet᷑ epiſcopus: ne
Clamet plus ꝓ paruulo:cui timet ne a pa⸗ rentibus occidat᷑:clamet cũ aplo: Fidelis ſermo ⁊ om̃i acceptione dignus: qꝛ chꝛiſt? ieſus venit in mundũ:nullã aliam ob cau- P ſam: niſi peckatoꝛes ſaluos facere. Aui ve n nit ad chꝛiſtũ: habet qð in eo ſanet᷑:qͥ non habet:nõ eſt cauſa quare medico offerat᷑. 0 Eligant parentes vnũ de duobus:aut cõ⸗ teanktanunie ſuis ſanare peccatũ: aut eos medico offerre deſinant. Hoc nihll eſt offers baptizandũ Quẽ? Infantem. Lui offers/ Lhꝛiſto:Eicerte qui venit in mun⸗
dum. Ita inquit. Quare venit in mundũ?
Pctõꝛes ſaluos facere. Ergo queʒ offers:
habet að in illum ſaluũ fiat? Si dixeris ha
Petſconſitendo deles: ſi dixeris nð habet: vm 7, 6—— ℳ,
De verbis Apoſtoli
ꝛvel nõ fui:ingratꝰeſt ſaluatoꝛi.
non eſt opus ſanis medicus:ſed ęgrotanti
iſtos: Mõ eſt opꝰ ſanis medicus: ſed male
moꝛtuis parentibꝰ ab extraneis oppꝛimat᷑:
aſũd: q; velle megico ſanũ offerre Quid
———
Bermo X
negãdo tenes. Peccatoꝛes inquit ſaluos facere:quoꝛũ pꝛimus ego ſũ. Ante paulũ
non erant peccatoꝛes? Certe yel ip̃e adam Sez. ante om̃es: ⁊ plena peccatoꝛibus terra de/ Señ.y. leta diluuio:⁊ deinceps qᷓ;młti: Vnde ve⸗
rum eſt:ego pꝛimꝰſumꝰ pꝛimũ ſe dixit:tnõ peccatoꝝ oꝛdine:ß peccati magnitudine. Ahagnitudine peccati ſui vnde ſe pᷣmũ di ⸗
xit peccatoꝛũ: quõ dicũt᷑ inter aduocatos:
.„„„„— k verbi gratia:pꝛimi:pꝛimꝰeſt iſte nõ qꝛ plu— res annos habet ex quo cauſas agit: ßqꝙx 9 k 0 74
ex quo cypit cteros ſupauit. Dicat ð apls
alio loco: vnde pᷣmꝰſit peccatoꝝ.Ego inqͥt 1.Corſ.iʒ.
ſum nouiſſimꝰ aploꝝ:qui non ſũ dign?vo cari apoſtolꝰ:qꝛ ꝑſecutus ſů eccleſiam dei. Memo acrioꝛ inter ꝑſecutoꝛes: ergo nemo peioꝛ inter pctõꝛes. Sed miſericoꝛdiã inqͥt i· Timoth.i⸗
conſecutꝰ ſum. Et quare ſit miſericoꝛdiam ↄ conſecutus: exponit cauſã: Vt in me inqͥt
oſtenderet chꝛiſtus ieſus oẽm longanimi⸗
atem:ad infoꝛmationẽ eoꝛũ qui credituri ſunt illi in vitã ęternã. Chꝛiſtus inquit da ⸗ turus veniã ↄuerſis ad ſe peccatoꝛibꝰ vſq ad inimicos ſuosme pꝛimo elegit acrioꝛẽ
„—
inimicũ: quẽ cum ſanaret: nemo in cęteris
ea loca veniũt vbi ignoti ſunt:quos curẽt pꝛimitus eligũt deſperatos: vt in eis ⁊ be · niuolentiã exerceant: ⁊cõmendent docri⸗ nam:vt vnuſquiſq; in illo loco dicat pꝛoxi mo ſuo: Vade ad illũ medicũ:ſecurus eſto nat te.Et ille: ahe ſanat? Mon vides qͥd patiar?Ego noui quid ſimile: Tu quod pa teris:⁊ ego quidẽ paſſus ſũ. Sic dicit pau⸗
lus vnicuiq; ęgrotoꝛ⁊ de ſe volenti deſpe⸗ rare. Qui curauit me miſit me ad teret di it mihi: Illi deſperanti vade et dic quid habuiſti: quid in te ſanaui: qᷓ; cito ſanaui. De cꝙlo vocaui: vnavoce percuſſi ⁊ deieci: Zen. alia erexi et elegi: tertia impleui ⁊ miſi:q̃r/ ta liberaui⁊ coꝛonaui. Vade dic ęgrotis:
clama deſperatis: Fidelis ſermo ⁊ om̃i ac⸗ Timotb.i⸗ ceptione dignus:quia chꝛiſtus ieſus venit in mundũ peccatoꝛes ſaluos facere. Quid
timetis? Quid trepidatis?Quoꝛũ pꝛimus
ego ſum.Ego inquit vobis loquoꝛ: ſanus egrotantibus:ſtans iacẽtibus:ſecurus de/ ſperatis. Ideo em̃ miſericoꝛdiã cõſecutus ſum:vt in me oſtenderet chꝛiſtus ieſus om nem longanimitatẽ. oꝛbũ meñ diu per⸗ tulit ⁊ ſic abſtulit:tanqᷓ; bonꝰ medicꝰ phꝛe⸗ neticum patienter tolerauit: ſuſtinuit me
„*„.. 5. 8„„/ 7
*6
—— K. ee.
7„—
5
7
deſperaret. aciũthoc medici quando ad 7 A n
—

——
.—.
——
. 3 1— 8 1„
———
ſerientem ſe:donauit mihi feriri ꝓſe. Om nem inquit longanimitatẽ oſtendit in me: ad infoꝛmationem eoꝛum qui credituri ſũt illi invitam ęternã. Nolite ergo deſperare· Egroti eſtis: accedite ad eum et ſ anamini: ecieſtis:accedite ad euʒ ⁊ illuminamini: ⁊qui ſani eſtis: ei gratias agite:⁊ quigro tatis: ad eum ſanõdi currite: dicite om̃ẽs: Pbha Qenite adoꝛemus: et pꝛoſternamurei et- ploꝛemus coꝛam domino qui fecit nos et pomines ⁊ ſaluos. Nam ſi ille nos fecit ho mines: nos autẽ ipſi nos fecimus ſaluos: 1L aliquid illo meliuſ fecimus. AMelioꝛ eſt eĩ ſaluus hõ: qᷓ; qͥlibet homo. Si ergo te de⸗ us ſeeit hominẽt tü tẽ feciſti bonũ homi⸗ nẽtqð tu leciſti melius eſt. Nolite extolle⸗ e ſuper deum ſubde te: deum adora:pꝛo⸗
*
—————
mo recreat:niſi quicreat: nemo reſicit: niſi
———————
nos ⁊ non ipſi nos. Sane quando te fecit: quid tu faceres nõ habebas. Quando aũt
jam es:habes ⁊ ti ipſẽ quid facias?adme⸗ icum ẽurras: medicũ imploꝛes: qui vbiq; eſt. Et vt imploꝛares excitauit cœoꝛtuum:et VWbir.⁊. poſſe imploꝛare donauit tibi. Deus eſt em̃ iquit qui operaturin vobis:⁊ velle⁊ ope rari pꝛo bona voluntate: quia vt haberes bonam voluntatem:illius vocatio pꝛceſ⸗ Pẽ ·ʒs· ſit. Clama: Deus meus:miſericoꝛdia eius pꝛeueniet me Et eſſes: vt ſentires: vt au⸗ dires:vt conſentires:pꝛguenit te miſericoꝛ
Qhaheeteneee in omnibus:pꝛeueni
⁊tu in aliquo irãm eius. In quo inquis:in „ quoLonfitere iſta omnia a deo te habefe — quicquid boni habes:a te auicquid mali.
Me iũ vonis tuis illum contemnas: fe lau des: ne in malis tuis ilum accuſes:te excu ſes:ipſa eſt vera confeſſio. Ille qui in ran⸗
.*— (h⸗ 4 tis bonis pꝛeuenit te: venturus eſt ad te:? m⸗ inſpecturus donalua quom
, nei 4 quia in omnibus iſtis donis pꝛuenit te: vide in quo tu pꝛęuenias faciem venturi.
— ⸗. ℳ Audi pfalmũ: Pꝛęueniamus faciem eius
Mẽ.4. in confeſſione. Pꝛgueniamus faciem eius. Anteqᷓ; veniat pꝛopitiet᷑: anteq; aſſit pla⸗
—.———————
seſt adtetquihomeſt Pꝛobterte⸗ Ita iubitabis in pſalmis:pꝛęueniẽs faciem eiꝰ
Bancti
do bona eius vſus fueris inſpicit te. Ergo
Cetur. Pabes eñ ſacerdotẽ per quem poſ⸗ is placare deum tuũ: ⁊ipſetum patre de⸗
in confeſſione. Zubila in pſaimoʒ pꝛeueni⸗
dlr- u
uguſtin
ens faciem eius in cõfeſſione: Accuſa te:iu vnoln bilans in pſfalmo. Lauda illum accuſando nint te:⁊ laudãdo eum qui fecit te: Veniet qui ibjn moꝛtuus eſt pꝛo te ⁊ viuificabit te. hec te2 nih ing nete:in hoc perſiſtite. Nemo variet:nemo zi nicn lepꝛoſus ſit. Doctrina inconſtans:non ha u min bens vnñ coloꝛem:mentis lepꝛam ſignifi⸗ 1 hi cat:et iſtã chꝛiſtus mũdat. Zotte in aliquo xuc m nn ariaſti ⁊ inſpexiſti:⁊ in melius ſententiã mih cðᷣmutaſti:⁊ quòd varium erat vnius colo i ris effectũ eſt. oli tibitribuere: neſis in⸗ ter nouem qui gratias nõ egerunt. Vnus egit g rãs: Lteri iudei erant. Ille alienige na crat:gẽtes alienigenas ſignificabat:nu merũs ille chꝛiſto decimas dedit. lli ergo
deemus quod ſumus: quodviuimus:qð intelligimꝰ quod homines ſumus: quꝛd
bene viximus: quod recte intelligimus:ili ebemus. Moſtrũ nihil niſi peccatũ quod
Mð · · qui fecit. hoc et in alio pſalmo: Ipſe fecit habemus· Huid em̃ habes quod nõ acce⸗ nCotq iiisn
piſti Vos ergo maxime qui ſcitis quidau diatis:curandũ ab ggritudine: mũdatum a varietate ſurſum coꝛ ponite: et deo gra⸗ as agite. 5 3 Pepſalmo nonageſimoqrto:Eũ futatiõe pelagianoꝝ: Der · X
Salmus quem cantauimus domi ₰
noꝛ ⁊ nos inuicem exhoꝛtati ſum?
vt adoꝛemus eum:⁊ pꝛoſternamur Põ4hh
ilui:⁊ feamns ante dñm qui fecit nos: ad; M monet quęrere aliquãto diligentius: quid tunſalt ſibivelit qð ait: Qui nos fecit. Auod em̃ Fn itn homo a deo creatus eſt:nullus dubitat ho— moꝛniſi qui ingratus eſt. Nouimus eĩ qꝛ ita legimus: et ita credimus: ꝙ fecit des Bᷣei·⸗ Wa hominẽ inter multa quę fecit ad imaginẽ ſluen
ſuã. hec hominis eſt pꝛima ↄditio: hec eſt in— üie Mde
humana pꝛima creatura. Non tñ arbitroꝛ An hoc nos pꝛo magno voluiſſe cõmonere pi ine ritũſanctũ in hoc pfalmoꝛqð ait: leamus Want
ante dñm qui fecit noſ. Alio em̃ loco dicit: Ru Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. Ande quidẽ vnn vt dixi:chꝛiſtianus dubitat nemo:qꝛ nõ ſo Seu lum deus creauit pꝛimũ hoĩiem ex quo oes hoies:ſed deus hodieq; creat ſingulos ho/ ani mines: ille qͥ ait cuidã ſancto ſuo: Pꝛiuſq; Mut 3 te foꝛmarem in vtero noui te. Pꝛius ergo Pierrn MM creauit hoiem ſine hoie: ſiue hoĩem ex ho⸗(a mine. Ipſe fecit nos ⁊ nõ ipfi nos. ZAd iſtä tpil. itaq; pꝛimũ verboꝝ iſtoꝝ ⁊ facilẽ ſ enſum: un iet ſed ti verũ:adoꝛemus eũ fratres:⁊ pꝛoſter i namur ei:⁊ ploꝛemꝰ ante dñm qͥ feyit nos. lu

NMon em̃ fecit ⁊ deſerit: nõ em̃ curauit face ⸗ re:⁊ nõ curat cuſtodire. Ploꝛemꝰ ante do⸗ minũ qui nos fecit: qꝛ nõ ploꝛauimus qñ nos fecit: et tñ fecit. AQui ergo fecit anteqᷓ; rogaret᷑:deſerit cũ rogat᷑? Tanq; ergo du⸗ bitaret homo vtrũ exaudiret᷑ oꝛans:admo nuit eum ſcriptura cũ dicit: Ploꝛemꝰ ante dñm qui fecit nos. Vtiq; exaudit quos fe⸗ cit:vtiq; nõ poteſt non curare quos fecit. Verũtamen iuxta altioꝛẽ intellectũ ⁊ quã⸗ tů exiſtimo vtilioꝛẽ:vidit quoſdã ſpũſfan⸗ ctus dicentes vel dicturos: ꝙ deus eos fe⸗ cerit homines: iuſtos autẽ ipſi ſe faciunt: Fᷣuidit eos:admonuit eos: ⁊ ab hac extol ds ·2 lentia reuocauit eos dicẽs: Ipſe fecit nos B ⁊nõ ipſi nos. Quare em̃ addidit:Et nõ ip̃i noſ:cũ ſufficeret dicere: Zp e fecit nos:niſi qꝛ illam facturã voluit admonere: vbi di⸗ cunt homines: Ipſi fecimus nos:id eſt vt iuſti eſſemus:iuſtos nos libera voluntate fecimus: quando conditi ſumus:liberũ ar bitrium accepimus? Et ergo iuſti ſimus: libero id awitnoagile ai adhuc de/ um inuocamus: vt ſuſtos nos faciat: quod habemũs in poteſtate:vt noſipſi iuſtos fa ciam̃us? Audite audite:⁊ üuſtos ⁊ iniũſtos ipſe fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. Creatus eſt pꝛi o 1nos num mus homo in natura ſine culpa: in naturã nnee.7. ſine vitigicreatus eſt rectus: nõ ſe fecit re⸗ ctum: Quid ſe aũt ipſe fecerit notũ eſt:ca dens a manu figuli fractũ eſt. Regebat em̃
eum ipſe qui fecerat: voluit deſerere a quo ctus erat:permiſit deus tanqᷓ; dicẽs: De
erat me ⁊ inueniat ſe: ⁊ miſeria ſua pꝛobet m quia nihil poteſt ſine me. hoc modo ergo oſtendere voluit deus homini quid valeat Rberũ arbitriũ ſine deo. malů liberũ ar⸗
„
bitriũ ſine deo. Experti ſumus quid vale⸗ ſine deo. Ideo miſeri facti ſumus: qꝛſi⸗ ne deo quid yaleat experti ſumus. Exper⸗
—
. nite adoꝛemus eüi:⁊ pꝛoſternamurei. Te⸗ nite adoꝛemus ⁊ pꝛoſternamur illi: et flea⸗
nos ꝑ nos:reficiat nos qͥ fecit nos.Ecce bo ũ homo: ⁊ per liberũ arbitrium factus eſt homo malus. Quando facturuſ eſt bonũ hoĩem malus homoꝛper liberum arbitriũ deſerẽs deum? Seruare ſe nõ po⸗ tuit bonus bonũ: et facturus eſt ſe maius bonũ Lum eſſet bonus nõ ſe ſeruauit bo/ num:⁊ cũ ſit malus dicit: tacio me bonuʒ?
De verbis Apoſtoli
Mergo fandẽ aliquando nouerimus:⁊ ve
mus coꝛam dñio qui fecit nos: vt perditos
ea ꝗᷓ nõ ſunt tãq; ea qᷓ ſũt⸗ De q̃ dicit apo⸗
ſtolꝰ: Qui nos elegit ante mũdi ↄſtitutio/ ępt.i
Quid facis m reficiatteqᷓ Ret bonis? Ipſe ergo fecit nos ⁊ nõ ipſi nos. Nos autẽ populus eius:⁊ oues paſcuę eius. Ecce fecit nos ho mines plm ſuũ: qͥ nos fecit. IMõ em̃ creati homies iam populus eiꝰeramus. Videte fratres mei:⁊ de ipſis pſalmi verbis atten/
9
dite vñ dixerit: Ipſe feẽ nos ⁊ nõ ipſi nos.
hinc dixit: ecit nos ⁊ nõ ipſi nos: vt ſimꝰ populus eius ⁊ oues paſcuę eius.Ipſe fe⸗
cit nog. Nam ⁊ pagani naſcũt᷑:⁊ om̃es im ⸗
pij:om̃es aduerſarij eccleſie eius: vtnaſce⸗
rent᷑ ipſe fecit eos: Nõ em̃ alius deus crea uit eos. Aui de paganis naſc cunt᷑: ab ipſo facti ſunt:ab ipſo creati ſunt:⁊ nõ ſunt po⸗
pulus eius:nec oues paſcuę eius. Lõmu⸗
nis eſt omibus natura: nõ gratia. Matura
—
nð puret᷑ gratia: ſed ⁊ſi putet᷑ gratia: ideo
———
pütet᷑ gratia: quia ⁊ ipſa gratis cõceſſa eſt.
Von em̃ hõ qui nõ erat pꝛomeruitvt eſſẽt: ſi pꝛomeruit:iam erat:ſed nõdum erat.Er- go qui pꝛomereret᷑ nõ erat: ⁊ tñ factus eſt-
nec vt pecoꝛa factus eſt: nec vt arboꝛ factꝰ eſt:nec vt ſaxũ factus eſt: ſed factus eſt ad imaginẽ creatoꝛis.ſhoc beneficiũ quis de⸗
dit⸗Deus qerat:⁊ ex etno erat. Lui dedit hoĩ qͥ nõdũ erat. Dedit qͥ erat:accepit qͥ ñ
erat. Quiſ aũt facere potuit:niſi qͥ vocat
nem. In můũdo iſto facti ſumus: nec mun⸗
dus erat quãdo electi ſumus. Ineffabilia 1.ſen. diſ.. mirabilia fratres mei. Quis hoc explicare ea · aã quod. uffecerit? Auis ſaltem qð explicet cogita/
re? Eligunt᷑ qui nõ ſunt:nec errat qͥ eligit:
nec vane eligit:eligit tamẽ ⁊ habet electos
quos creaturus eſt eligendos: habet autẽ apud ſeipſum:nõ in natura ſua:ſed in pꝛę⸗ ſentia ſua. Ergo nolite extolli:homies ſu⸗
mus: ip̃e fecit nos:⁊ fideles ſumus:ſi tñ ſu
mus:quãdo itã ʒtra gratiã diſputamus. Sz ecce fideleſ ſumꝰ:et iã fideleſ:et iã iuſti:
Quia iuſtus ex fide viuit: Ipſe fecit nos ⁊ Abachuc.⁊⸗
nõ ipſi nos. Quęre qͥd nos fecerit Dictur⸗ es: Hoies. Mon inde pſalmꝰloquebat᷑: il⸗ lud ſcimus: illud notũ eſt:illud patet: nec
magna yt hoc nouerimus doctrina indige
mus:qꝛ hoies ipſe nos fecit. Sed vnde lo quebat᷑ vide: Ipſe nos fecit et nõ ipſi nos. Quid nos fecit:niſi qð ſumus: Auid autẽ ſumus? Nos autẽ ecce quid ſumꝰ? Auidæ Populus eius⁊ oues paſcuę eiꝰ. Ipſe nos
6 4
Bermo XI,
lus:qui periſti bonus: niſt
.— —— S „— ⸗ e
„/ 5 7
,
C
7

————
F. 6 3 ——.. 7—. S ——————
.—.
— 3 6 3 k 1* 1 3 3 5 3 1 3 1 3 11* * 7 z . 1 . 16 1 3. 1 5 1 16 1 * 1 5 11 * „. 1 6 5 1. * * 1* 14 3 3 31 1 6 ½ 3 1 5 5 3 4 1 „ . 3 5 1 1 1
————
Bancti
fecit ꝙlm ſuũ:ipſe nos fec oues paſcuę ſuę: d miſit iugulandã ouẽ innoxiã: fecit ouem de lupis. hecẽ gratia. Excepta illa cõmu⸗ ni gratia naturę: qua homines facti ſumꝰ: nec digni fuimus: qui non fuimꝰ Excepta illa gratia:hec eſt maioꝛ gratia qua facti ſu mus populus eius ⁊ oues paſcuę eius:per D ieſum chꝛiſtũ dominũ noſtrũ· Sed dicit ali quis: Per ieſum chꝛiſtũ facti ſumꝰvt etiaʒ
poies eſſemꝰ. Ita o ꝑ ieſũ xp̃m facti ſunt ⁊ pagani: ⁊ nõ pagani. Quis eſt em̃ ieſus
Jobe1 xp̃s: niſi ĩ pᷣncipio erat vᷣbũ ⁊ vᷣbů erat apð
deũ ⁊ deꝰerat vᷣbũ? hoc erat in pꝛincipio apud deũ. Om̃ia per ip̃m facta ſ unt. Zlli S debent et pagani qð homines creati ſunt: ⁊tanto magis puniendi qꝛ dimiſerũt eum a quo facti ſunt:⁊ coluerunt quod ipli fece ⸗ rũt. Excepta illa gratia qua cõdita ẽ hu⸗ mana natura:?ęc em̃ chꝛiſtianiſ paganiſq; cõmunis eſt:hec eſt maioꝛ gratia:nõ ꝙ per verbũ homines creati ſumus: ꝙ per ver⸗
„
Timotbe · bum carnẽ factũ fideles facti ſi umus. Un“
Em̃ deus:⁊ vnus mediatoꝛ dei ⁊ hominum pomo chꝛiſtus ieſus:in pꝛincipio erat ver⸗ bum. Nondũ erat homo chꝛiſtus ieſus: et verbũ erat apud deum:⁊ deus eratverbũ. Ipſe mundus nõ erat: quando deus erat
voßa. verbũ. Qm̃ia peripſum facta ſunt:⁊ mun⸗
dus per ipſum factus eſt. Ergo tunc quan⸗ do nos fecit vt homines eſſemusinõdum erat homo. Aagnã iſtã gratiõ cõmendat
Timotß. · apoſtolus chꝛiſtianis: vbi dicit: Anus em̃
deus: ⁊ vnꝰ mediatoꝛ dei ⁊ hominũ. Non ait: Chꝛiſtꝰ ieſus:ne tu putares ſcðᷣm ver⸗ bum dictũ: addidit: homo mediatoꝛ dei et hominũ: homo chꝛiſtus ieſus. Quid eſt
recõciliaremur:qꝛ peccatis pꝛopꝛijs ſepara ti iacebamus:in moꝛte eramꝰ:pꝛoꝛſus pe⸗
rieramus Non erat chꝛiſtus homo quãdo creatus eſt hõ: ne periret hõꝛille factus eſt
nhomo. hec vobis cõtra nouellã hereſim ꝗᷓ temptat aſſurgere:vt ſepe diſputare cogi⸗ mur? qꝛvos ſirmos volumus eſſe in bono:
integros autẽ a malo. hęc em̃ eſt diſputa⸗
tio eoꝝ añ ðᷣmo exoꝛiri ceperũt: ⁊ ꝓtra gra⸗ tiã diſputare: multũ tribuẽtes nõ liberta/
ti hominis ſed infirmitati:⁊ iacentẽ miſeꝝ hominẽ ideo extollentes:ne manu ſibi de⸗
ſuper poꝛrecta valeat ſurgere. Diſputãtes
ergo ↄtra grati ꝙ libero arbitrio: fecerũt
auribus pijs ⁊ catholicis offenſionẽ: cępe ⸗
mediatoꝛ? Per quẽ ↄiungeremur: per quẽ
Va— 97,. 7 c
FE
uguſtin
runt oꝛiri: cęperũt vt certa pernicies deui-
tari:cęperũt de illis dici: ꝙ ↄtra gratiã di⸗
ſputarẽt: et iuenerũt ad reuelãdã iſtã inui⸗
diõ tale cõmentũ. Non inquit ↄtra gratiẽã dei diſputo. Ende pꝛobas?Eo ipᷣo inquit nõ cõtra gratiã dei diſputo: ꝙ liberũ arbi⸗
triũ defendo. Videte acumẽ:ſed vitreum. Quaſt lucet vanitate:ſed frangit veritate.
Attendite qᷓ; ſit quaſi acute excogitatũ qð dicere voluerunt. hoc ipſo inquit qꝛ libeꝝ arbitriũ hoĩs defendo:⁊ dico qꝛ libero arbi trio ſufficiens eſt vt iuſtus ſim: nõ ſine gfa
dei dico · Erectę ſunt aures pioꝝ:iam qͥiſta audit:incipit gratulãri. Deo gfas· Hon ſi ne dei gra defendit liberũ arbitriũ. Eſt ẽ
libeꝝ arbitriũi:ß nihilvalet ſine deigfa. Si Slibeꝝ arbitriũ nõ ſine dei gra defẽdũt: qd mali dicũt? Expone ð nobis o doctoꝛ quã
dicis gratiã. Lũ dico inqͥt liberũ hois arbi triũ:vide qꝛ hoĩs dico. Quid deinde: hõ eſt qͥs creauit? Deus. Auis ei liberũ arbi triũ dedit? Deus. Si ð hominẽ deus crea/
uit: et homini deꝰ liberũ donauit arbtriũ: quicqͥd poteſt homo ð libero arbitrio:cuiꝰ
fę debet᷑ niſi eius d eñ condidit cũ libero
zbitrio? Et B quaſi acute ab ipſis dictuʒ
Eiaeteiñirẽs mei quõ ilã generalẽ grãn E pᷣdicẽt:qua creatꝰ eſt hõ:q̃ hoies ſumus:et vtiq; et cum impijs hoies ſumus: ſed non
cum impijs chꝛiſtiani ſumus. Hanc ergo
gratiam qua chꝛiſtiani ſumus:ipſam volu
mus pꝛedicent?ipſam volumus agnoſcãt:
ipſã voiumꝰ: de qua dicit apłs: Non irritã
facio gratiã dei. Mã ſi ꝑlegẽ iuſticia:ð chꝛi Felu
ſtgratis moꝛtuꝰeſt. Tidete vñ dixit apls. e lege dixit: Si per legem iuſticia: 3xps gratis moꝛtuꝰ eſt. Quia ð ex lege nõerat iuſticia:ideo moꝛtuꝰ eſt chꝛiſtꝰ:vt ꝑ fidẽ iu⸗
inquit data eſfet lex quę poſſit iuſtificare om̃imodo ex lege eſſet iuſticia Quod etiã
non pᷣdictio. Qui ꝓmiſit ipſe facit.
tibus. Ecce q̃les nos iuenit gratia ſaluato ris: qͥs nec lex ſanos facere potuit · Quare autẽ dabat᷑ lex ſi ſufficiebat natura? Aua⸗ re lex data: ſi ſufficiehat natura?t tamen
nec lex ſufficere potuit:ita infirma erat pa
atura data eſt lex:ſe
-
uiicare. Quare ð data eſt⸗ Nex inqt apls:
peſterno die cõmemoꝛauimꝰ: Sed concu ſit ſcriptura om̃ia ſub peccato:vt ꝓmiſſio:
Etp⸗ miſſio inqͥt ex fide ieſu chꝛiſti daret creden
dnon que poſſit vi
De unl upoſti Uurevt nouen de n oſtenoal⸗ vh
apſſusts
vuns ounhe
—
ſyolce g jgnius ipell
nt g ſinchtitu
gnoue ſ̃diſcene ſmed nebuꝝ:nol pumdjine icipp deog pipſůapim qẽlunc hca etinqutn
lyion ſibno gntapn utbiqu dt
—
ei
Wunn

ſylh⸗ A n 8 0 .
De verbis Apoſtol Bermo X
ßᷣuaricatiõis gfa data eſt:pᷣuaricatiõis gra ſeruum baculum ſuum:⁊ ait illi: Tade:va
tia poſita eſt: vt te faceret pꝛꝑuaricatoꝛem. de:pone ſupꝛa puerum moꝛtuũ. Perrexit Quare vt me faceret pᷣuaricatoꝛem? Auia ille tanquã ſeruus obediens. Sciebat pꝛo⸗ nouerat deus ſuꝑbiam tuam: nouerat q pheta qͥd fecerat. Poſuit baculum ſupꝛa
dungh dicebas: O ſi ſit qui doceat: o ſi ſit qmihi moꝛtuum:non ſurrexit. Si enim data eſſet Sar.ʒ. an Ro.. oſtendat Ecce lex dicit tibi: Mon concu/ lex que poſſit yiuificare: omnio ex lege eſ⸗
8. piſces. Lognouiſti legem dicentẽ:Mõ con ſet iuſticia. Mõ ergo potuit lex viuificare. cupiſces: Surrexit concupiſcentia quã nõ Tenit ipſe grandis ad paruuluʒ:ſaluato: noueras: Inerat em̃ ß neſciebatur:cępiſti ad ſaluandum: viuus ad moꝛtuum venit conari vincere qð inerat:⁊ apparuit qð late ipſe. Et quid fecit? Juuenilia membꝛa cõ⸗ Pbil. ⁊. A
bat. Supbeꝑ legem factus es laricatoꝛ: traxit tãquã ſeipſum exinaniens: vt foꝛmã Agnñoſce Fratiam ⁊ eſto laudatoꝛ. Sed le ſerui ſuſciperet. Juuenilia ergo membꝛa F gem inquis quis dedit? Quia ſunt hoies contraxit: paruum ſe paruo coaptauit:vt vani:⁊ peius impij qui dicunt legẽ ab alio efficeret coꝛpus humilitatis noſtrę confoꝛ · pbit.ʒ.
Foß. 1. datam: gratiam vero ꝑ dominũ noſtrũ ie me coꝛpoꝛi gloꝛię ſuę. Itaq; ĩ iſto typo chꝛi ſum chꝛiſtum: quaſi legem malã: quaſile ſto pꝛophetice expꝛeſſo ſuſcitatus eſt moꝛ⸗ gem puerſã:gratiam vero rectam:et volũt tuus:tanquã iuſtificatus eſt impius. Iſta ita diſcernere duo teſtamẽta: vt vetus te gratia pꝛędicetur:iſta eſt gratia chꝛiſtiano- ſtamentũ dicant eſſe neſcio a q̃ pꝛincipete rum per hominem mediatoꝛem: per paſſũ nebꝛaꝝ: nouũ autẽ teſtamentũ a dño deo ⁊reſuſcitatum:qui aſcendit in celum: ⁊ ca⸗ patre dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Ipſũ paulũ au ptiuauit captiuitatem: ⁊ dedit dona homi di: Si ꝓpterea putas legẽ datã ab alionõ nibus. Iſta inquã gratia pꝛędicet᷑:contra deo: qꝛ ꝑillam facrꝰ eft pᷣuaricatoꝛ: audi iſtam gratiam ab ingratis nõ diſputetur. peunte o.7. ipſũ aplm legis laudatoꝛeʒ. taq; inqͥt ler Baculus ꝓpheticus moꝛtuo non ſuffecit:
ni ausicic qͥdẽ ſancta:⁊ mãdatũ ſanctũ:adde ⁊ iuſtũ: ipſa moꝛtua natura E ufficeret? Et iſtã qua nim hc adde ⁊ bonum. Quod ergo bonum conditi ſumus quãq; hoc nomine appella⸗ eines naqüp eſt inquit:mihi factũ eſt moꝛs? Abſit. Sed tam minime legerimus: tamẽ quia gratis auoer peccatũ vt apareat peccatũ. Erat em̃ pec Data eſt:gratiam fateamur: Sʒ oſtendamꝰ
nnet atũßlatchat pctĩ. Auãdolatebatpec, vobismaioremeſſeiſtàm quciſttaniſu ctum in citũ Dũñ te aduerſariuʒ nondũ patieba· mus: Attendite. Anteqᷓ; conditi eſſemꝰni — nn Cepiſti conari:⁊ apparuit qui tenebat.Oñ hul boni merebamur:? ideo gratia q̃ cõdit ſeqᷓbaris:catenã non ſentiebas:qᷓſiſti refu/ ſumus cũ boni nihil mereremur. Si ð ma⸗ dunhinn eiüewarit vinculũ: voluiſti fugere et gna eſt gratia qñ nihil boni merebamur: oum de cEpiſti trahi. Quia ðcępiſti trahi: ſubue quãta gf̃a eſt qñ tantũ mali merebamurꝰ? gme* niat tibi qui non eſt ligatus. Quis non eſt Qui nõdũ erat:bñ nõ merebat᷑: pctõꝛ ⁊ ma Jobð
Snmomt ligatus:niſi qͥ dixit: Si inueniſtis ĩ me pẽc le merebat᷑? Mondũ erat qͥ factus eſt:non⸗ gt dt S catum dicite? Auis non eſt ligatus: niſi dũ erat: ſed nec offende·at. Nondũ erat:⁊ 6 wö he qui dixit: Ecce venit pꝛinceps mundi:⁊? in factus eſt:offendit et ſaluus. Qui nondũ
me nihil inueniet? Quare nihil inueniet? erat:nihil ſperabat:factꝰ lapſus eſt:lapſus — MQuia moꝛs peccato iuſta debetur. Quare aũt damnationẽ expectabat: ⁊ liberatꝰeſt. ergo moteris? Vt ſciant inquit oinnes q hec ẽgfa ꝑ ieſũ chꝛiſtũ dñm nr̃m. Ipſe fe⸗ Vẽ.ↄ voluntatem patris mei facio. Ipſe ſoluit cit nos:⁊ añq; eſſemꝰ om̃ino ipſe fecit nos: qui ligatus non eſt: ipſe a moꝛtuis liberat ⁊ factos ⁊ lapſos ipſe iuſtos fecit nos:⁊ nõ ds.37. qul eſt in moꝛtuis liber. Sed ipſe miſit?le ipi noſ. Siq̃ igit᷑ ĩxp̃o noua creatura:lapſꝰ ⁊Corj.j Zob.1 gem: Per ſeruum ſuum legem: per ſeipſuʒ; ẽvetꝰꝛ facta eſt noua. Vna erat maſſa ꝑdi 65 gratiam. Attende beliſcum in magno al⸗ tionis ex adã: cui nõ niſi ſupliciũ debebat: — toq; myſterio: tanqᷓ; pꝛophetam: agendo facta ſunt vaſa indeĩ honoꝛẽ ex eadẽ maſ⸗ vo ne pꝛonũciantem:non ſolum loquẽdo. Moꝛ⸗ ſa. Habet em̃ poteſtatẽ figulus luti:ex eadẽ 5 tuus erat filius hoſpite ipſius. Quid ſigni maſſa. Qua maſſa?Kerte iam pꝑierat: certe nib w ficauit moꝛtuus puer niſi adam? Muncia⸗ iam illi maſſe iuſta damnatio debebatur. o tuz eſt fancto pꝛophetę:gerenti in pꝛophe Gꝛatulare: quia euaſiſti: moꝛtem quippe tia typuʒ domini noſtri eſu chꝛilti; miſitg debitã euaſilti: ⁊ vitã non debitã reperiſti.
, r ſarv⸗ C 5 4 1„* 5——.—„———, ℳ— , — l,. l—,,—. N .— 7. 2 ℳ, 4., 5 k (

—,
Bancti Zo.. Habet poteſtatẽ figulus luti ex eadẽ maſ⸗ ſa facere aliud vas in honoꝛem:aliud in cõ tumeliã. Sed dicis: Ahe quare fecit in ho⸗ noꝛem:⁊ alium in contumeliam?Auid re⸗ ſponſurus ſum? Auditurus es Auguſtinũ ti.ð. qui non audiſti apoſtolũ dicentem:O ho ⸗ mo tu qͥs es qui reſpõdeas deo?uo par⸗ uuli nati ſunt: Si debitum quęras:ambo tenẽt maſſam perditionis. Sed cur mater alium poꝛtat ad gratiam:alium mater doꝛ miens ſuffocat? Picturus es mihi: Quid
ile meruit qui poꝛtabat᷑ ad gratiã? Auid lle meruit quẽ mater doꝛmiendo ſuffocat? mbo nhii boni meruerunt: Sed habet ngulus luti poteſtateʒ ex eadem maſſa fa ⸗ cere aliud vas in honoꝛẽ: aliud in cõtume⸗
ʒ liam. Diſputare vis mecũ? Immo mirare no.n. mecum ⁊ exclama mecum: O altitudo di⸗ uitiarum. Ambo in pauote concoꝛdemus: neiñ erroꝛe pereamus. altitudo diuitia- c 54 P 5 rum ſapientię ⁊ ſcientię dei: qᷓ; incompᷣhen H— ℳ ſibilia ſũt iudicia eius:⁊ inueſtigabiles vię eius. Scrutare inſcrutabilia: fac impoſſibi lia:coꝛrumpe incoꝛruptibilia:vide inuiſibi
lia. Inſcrutabilia ſũt iudicia eius: audiſti:
ſufficiat tibi:⁊ inueſtigabiles vię eiꝰ. Quiſ
em̃ cognouit ſenſum domini: aut quis cõ⸗
.„ 7
O
„
li:⁊ retribuet᷑ ei Si dominꝰ retribuere vel⸗ let:nihil niſi penam debitam retribuiſſet. Ps.. Rihil dederunt vt eis retribueretur: ꝓ ni⸗ hilo ſaluos faciet illos. Quis pꝛioꝛ dedit il li: quaſi ſuoꝛum gratia meritoꝝ: quis pꝛioꝛ
dedit illi: quis pꝛęuenit gratiam quę gra⸗
tis datur? Si aliquid meritoꝛũ anteuenit gratiam:iam non gratis datur: ſed ex de/
bito redditur:ſi autẽ gratis nõ datur:gra ⸗
tia quare vocatur? Auis ergo pꝛioꝛ dedit
uli:⁊ retribuet᷑ ei? Quoniã ex ipſo ⁊ꝑ ipſũ
⁊ in ipſo ſunt omnia. Queę vtiq; niſi om̃ia bona quę ab illo accepimus et accipimus ʒacobl.. Vt boni ſimus? Omne em̃ datum optimũ ⁊ omne datum perfectũ: deſurſum eſt de⸗ ſcendens a patre luminũ: apud quẽ nõ eſt imutatio. Mã tu in peiꝰ mutatꝰ es. Apud
tioꝛnã tu in tenebꝛis noctis tuę iaces. Ab
illo ergo om̃ia · Nemo illi pꝛioꝛ aliquid de⸗
gp.. dit:nemo exigat debitum: Bratia ſalui fa⸗ cti eſtis per fidem:⁊ hoc non ex vobis: ſed
dei donum eſt. Sed mouet me inquis ꝙ
ſiliarius eius fuit? Aut quis pꝛioꝛ dedit i⸗
quem non eſt immutatio. Ipſe ſubuenit apud quẽ non eſt nec momenti obumbꝛa⸗
uguſtini
ille perit:ille baptiʒatur mouet me:mouet tanq; hominẽ. Si verum vis audire:⁊ me mouet quia homo ſum. Sz ſi ⁊ tu homo⁊ ego homo:ambo audiamus dicentem: O
homo: vtiq; ſi ideo mouemur quia homi
nes ſumus: ipſam naturam humanam in⸗
firmã ac debilem apoſtolus alloquitur di⸗ cens: O homo tu quis es qui reſpondeas
deo? Munqͥd dicit figmentũ ei qͥ ſe finxit:
cur me ſic feciſti? Si poſſet loqui pecus et dicere deo: quare iſtum hominem feciſti:⁊ me pecudem:non iuſte ſuccenſeres ⁊ dice⸗
Bo.9.
res: O pecus tu quis es qui reſpondeas
deo?Et tu homo es:ſed a deo pecus es: et
—————
vtinã ſis pecꝰ eiꝰꝛ⁊ ouis paſcuę eiꝰ. Agno/ v
ſſce beneſicia paſtoꝛis:⁊ non ſequeris lupũ vrroꝛis· Lupi eramus: Fuimus? nos natu rã ſilij ire ſicut⁊ cęteri:ſed moꝛtua eſt ouis: ⁊ fecit nos oues. Ecce agnus dei:ecce qui
Epbꝛ.
Jok..
tollit peccatum: nõ huius aut illiꝰ:ſed mũ
i. Nihil ergo fratres mei ex eo qð aliquid
ſumus:ſi tamen in eius fide aliquid ſumꝰ: quantumcũq; nihil nobis arrogemus:ne ⁊ quod accepimus perdamus:ſed in eo qð accepimus:illi gloꝛiam demus: ipſum ho ⸗ noꝛem?ꝰ:ſemina ſua ipſe compluat. Quid haberet terra noſtra: niſi ipſe ſeminaſſet? Sed dat ⁊ pluuiam:nõ deſerit quod ſemi nauit. Dominꝰ dabit ſuauitatem: et terra noſtra dabit fructꝰ ſuos. Cõuerſi ad dñm.
De verbis pſalmi centeſimideci mioctaui: Sꝛeſſ?ꝰmeos dirige m verbum tuum: Et ꝙ ler ſpiritalis ⁊nõ carnalis ſit: Dẽ pugna quoq; inter carnẽ ⁊ ſpiritũ: Sermo Nl
Ine dubio fratres grauem quan dam ſarcinam: ⁊ grande iugum iniquitatis vitare cupiebat: qui
deo dicebat: Bꝛeſſus meos dirige tm ver⸗
bum tuum: ⁊ non dominetur mihi omnis iniquitas. Videamus ergo quãdo homi⸗
yõat.
Pẽ · u
Abi.ð.
ni dominetur iniquitas: vt intelligamus
quid oꝛantem audierimus: et quid reſpõ·
dendo etiam ipſi nos oꝛauerimus. Om̃es
enim ad ſanctum pſalmum quantũcũq; ar bitroꝛ deuoto ⁊ veraci coꝛde reſpondimus oꝛantes et dicentes domino deo noſtro: Gꝛeſſus meos dirige ſcðm verbum tuum: et non dominetur mihi omnis iniquitas. Ab huiꝰpeſſimę dñę dominatu p̃cioſo ſan
hiunn—
er
aneni
on adu mehuu o inill oponls . dels pis nhun gleru zunsi wüdue i tyennd potuin mocmus neds dirge zurmibie iumat red ſvendicit teinqtntet ſeenla vo nneꝛdirig dinge hsip
nigefmn ver
bun tuum
ſectũ eſtye
tus ſum ſul tumeſe umomeco ctawbi geinye siniqut Ini me ſnemo.
nenpto
riſt dueihnt Kitrſib eiqyo
enlist
trhin kmntn
ſe.

De verbis Spoſtoli
guine redempti ſumus. Et quid pꝛoderat legem accepiſſe iubentem ac minantem et non adiuuantem: vt ſub illa eſſemus rei ante gratiam dei? Fruſtra lex minat᷑:quã⸗ do iniquitas dominatur. Lex em̃ non eſt coꝛpoꝛalis:non eſt carnalis. Sed quoniaʒ deus ſpũs ẽ qui legẽ dedit: ꝓculdubio lex ſpiritalis eſt. Sʒ quid ait apls? Scimꝰ em̃ qꝛ lex ſpiritalis eſt:ego aũt carnalis ſũ ve ⸗
Sn es venundatus. Audi apoſtolũ iohannẽ: note ot. Peccatũ iniquitas eſt. Et contra talẽ ergo . inuocamus dominũ cui dicimꝰ: Greſſus
s meos dirige fᷣm verbũ tuum:⁊ non domi/ netur mihi om̃is iniquitas. Venundatus
ſe vendidit ꝑ liberũ arbitriũ:ſed dominan te iniqtate ⁊ accepit pᷣciũ exiguũ: de arbo⸗ re vetita voluntatẽ: Ipſe ð clamat:Itine⸗ ra mea dirige qᷓ ego diſtoꝛſi: Sꝛeſſus meos
bum tuum: Eit recti ſint greſſus mei:quia rectũ eſt verbum tuum.Ego inquit diſtoꝛ tus ſum ſub põdere iniquitatis:ſed verbũ tuum eſt regula veritatis. ahe ergo diſtoꝛ⸗ tum a me:coꝛrige tanquã ad regulam: hoc eſt ad verbũ rectum. Ergo greſſus meos dirige ꝰm verbũ tuum: ⁊ non dñetur mihi om̃is iniquitas. Vendidi me: redime me. Tlendidi me arbitrio meo:redime me ſan ⸗ endis plni uine tuo. In vẽdi beſcat ſupbia: guine tuo. In vẽditoꝛe erubelcat ſupbia: . rbi. g⸗ in redemptoꝛe gloꝛiet᷑ gra. Seus autẽ ſu⸗ perbis reũſtit: humilibus aũt dat gratiõ. Ro.. Lex em̃ ſpiritalis eſt: ego aũt carnalis ſuʒ venũdatꝰſub pctõ. Qð em̃ operoꝛ ignoꝛo: non em̃ qð volo ago. Mon qð volo ago: cum carnalis dicit:non legẽ ſed ſe acculat:
— d— P nam lex ſpiritalis non habet culpã. Larna m
lis venundatus incurrit in culpã:non agit quod vult:cum vult non poteſt: qꝛ quãdo poterat noluit. Per malũ velle perdidit bonum poſſe: ⁊ captiuus iam loquit᷑ ⁊ di⸗ cit captiuꝰ: nõ quodvolo ago:non em̃ qð volo facio bonuʒ: qð odi malũ hoc ago: non quod volo. Et cõtra homo. Vis pꝛoꝛ⸗
agis. Mõ qð volo ago. Crede mihi frater:
non yis non agis bonũ: nõ qð volo ago.
nundatus ſub peccato. Noli ergo mirario venũdate ſub peccato:ſi tibi dominat᷑ cui
clamat: redemptoꝛ exaudiat. Jpſe homo
dirige qͥs ipſe meo arbitrio depꝛauaui. Di rige fm verbũ tuũ. Quid eſt dirige ᷣm ver
ſus. Mon quodvolo ago. Omnino qð vis non quod volo ago.O ſi velles ageres:q
Erede mihi:noui quid in me agat:nonqð
Bermo Xn
voloago. Lontradictoꝛ gratie:nõ es arbi ⸗
ter conſcientię. Ego me noui non qð volo
agere:⁊ tu dicis quod vis agis? Memo ſcit 1xoreꝛ⸗ quid agat᷑ in homine: niſi ſpiritus hoĩis q„
in ipſo eſt. Et tu homo es:ſi nõ vis credere
mihi:intẽde tibi. Ita ne tu ita viuis in hoc coꝛruptibili coꝛpoꝛe qð aggrauat animaʒ: Saß.9⸗
vt caro non concupiſcat ad ſpiritũ tuum: al.ʒ⸗ et ſpiritus aduerſus carnem tuam? Iſta
rixa non elt in te? Mulla eſt concupiſcen⸗ tia carnis: quę reſiſtat legi mentis? Si ni⸗ hil in te alteri reſiſtit: vide totum vbi ſit. Si ſpiritus tuus a carne contra ↄcupiſcen⸗
te non diſſentit: vide ne foꝛte carni mens
tua tota conſentiat:vide ne foꝛte ideo non ſit bellum: quia pax peruerſa eſt. Foꝛte in totũ carni cõſentis:⁊ nulla rixa eſt. Quam
ſpem habes qð poſſis aliquando vincere:
qui nondum cxpiſti pugnare? Si autẽ con delectaris legi dei ſcðᷣm interioꝛem homi⸗ nem: vides autẽ aliam legem in meinbꝛis
tuis repugnantem legi mentis tuę: ſi hac condelectaris:hac ligaris: liber in mente:
ſeruus in carne:ſi iam ita eſt: cõpatere po⸗ tius homini dicenti: Mon quod volo ago. Tu em̃ non vis vt concupiſcentia illa quę reſiſtit menti tue:omnino nõ ſit in te?aha li voti homo es: ſi tali aduerſario non vis
carere. Ego fateoꝛ tibi: quicquid in me re⸗
bellat aduerſus mentem meam et litigat mecum delectatione contraria: quicquid tale in me eſt oĩno interficere volo. Et ſi ei foꝛte adiuuante domino nõ conſentio:no/ lo habere cũ quo litigem. Multo eſt mihi optabilius inimicum nõ habere qᷓ; vince⸗
re. Neq; em̃ illud ipſum qð caro concupi- x
ſcit aduerſus ſpiritũ: non eſt mecum: Aut vero ex contraria natura compactus ſumæ Et illud meũ eſt:⁊ꝙ ei non conſentio me⸗ um eſt. Pars aliquantũ libera reſiſtit reli- quijs ſeruitutis:totum ſanum ſit volo: qꝛ
totus ſũ. Ergo nolo vt a me caro mea tãqᷓ; extranea in ęternum ſeparet᷑: ſed vt mecũ
tota ſanetur. Si hoc totum nõ vis: neſcio
quid de carne ſẽtias:arbitroꝛ te putare qð
neſcio vnde ſit: quaſi de gente contraria. Falſum eſt:hereticum eſt: blaſphemũ eſt: mentis ⁊ carnis vnus eſt artifex: ipſe quã⸗ do homiuẽ creauit vtrũq; fecit: vtrũq; cõ⸗ iunxit:carneʒ anunę ſubdidit: animã ſibi. Si ſemp illa ſtaret ſub dño ſuo: ſempꝑ ⁊ iſta
obediret dñę ſuę. Moli ð mirari:ſi ea qj de⸗

i . 6 4
4 1 „ 4 1 3„ 3 4 „ 3 i 5 3 1 „ ½ 3 3 1 1 1 3 3 3 3 111 6 * 1 3 1 13 ½ 5 3
Bancti
ſeruit ſuperioꝛẽ:penas patitur ꝑ inferioꝛẽ ·
Bal.ʒ. Caro em̃ concupiicit aduerſus ſpiritũ: ſpi⸗
ritus autẽ aduerſus carnẽ. heęc em̃ ſibi in⸗
quit inuicẽ aduerſant᷑: vt nõ ea quę vultis
Bo.7 faciatis: Inde ⁊ iſte:nõ qð volo ago. Lõ⸗
cupiſcit eĩ aduerſus ſpĩ:⁊ nolo yt ↄcupi ſcat:ꝓ magno habeo ſi nõ ↄſentiã:opto tñ
yt careã. Ergo nõ qð volo ago. Volo em̃
vt nõ ↄcupiſcat caro adũſus ſpm̃:⁊ nõ poſ⸗
fum:hocẽ qð dixi:õ qð volo ago · Quid
mihi calumniaris hic? Ingrate medico qͥd
calumniaris infirmoꝛ Sine me vt medicuʒ Pẽs.us. rogẽ: Redime me a calumnijs hoim: ⁊ cu/
ſtodiã legem tuã. Cuſtodiã per redemptio nẽ tuã: non ꝑ poteſtatẽ meã. Ideo mihi ſa nitatẽ quã nõdum habeo nõ arrogo: quia medicũ rogo. Tu aũt naturę defenſoꝛ: qð ytinã nõ eſſes:nõ quaſi ſanę defenſionem falſam adhiberes:ᷣ pꝛo nõdum ſana medi cũ rogares. Mũc vero tu nature defẽſoꝛ vl potius oppugnatoꝛ:dũ quaſi de natura ſa⸗ na laudas creatoꝛẽ:excludis a lãguida ſal⸗ uatoꝛẽ. Aui creauit ſanat: ruentẽ ꝑ ſeipſã: leuat per ſeipſum. Ipſa fides eſt:ipſa veri⸗ tas:hoc eſt chꝛiſtianę fidei fundamentum: vnus ⁊ vnus. Vnus homo per quẽ ruina: glius hõ per quẽ ſtructura. Per illũ ruina: per hunc ſtructura. Lecidit qui nõ manſit: erigit qͥ nõ cecidit. Ruit ille qꝛ dimiſit ma⸗ nentẽ:manens ille deſcendit ad iacentem. Sið concupiſcit caro aduerſus ſpĩ: vt in hoc ipſo nõ qð vis agas:qꝛ vis vt nõ ↄcu⸗ piſcat:⁊ nõ potes:tene ſaltẽ in gra dñi vo⸗ luntatẽ:⁊ in eius adiutoꝛio perſeuera: Dic ei qð cãtaſti: Sreſſus meos dirige ᷣm ver⸗
bũ tuũ:⁊ nõ dominet᷑ mei om̃is iniquitas. D MQuid eſtine dñetur mihi om̃is iniquitas? Ro.s. Audi aplm: Non regnet peccatum in vfo
moꝛtali coꝛpoꝛe. Auid eſt regnet? bediẽ do deſiderijs eiꝰ. Mð dixit:noli habere de⸗ ſideria mala. Quõ em̃ in hac carne moꝛta⸗
gał.ð. li: vbi caro ↄcupiſcit aduerſus ſpĩ: ⁊ ſpũs
aduerſus carnẽ:nõ habeo deſideria mala⸗
Bo ·s. Illud ergo fac: Non regnet peccatũ in ve⸗
ſtro moꝛtali coꝛpoꝛe ad obediendũ deſide rijs.Et ſi ſunt deſideria:nõ eis obediat᷑:ne iniquitas dominet᷑ · Nec exhibeatis mem⸗ bꝛa veſtra:arma iniquitatis peccato. Non fiant mẽbꝛa tua arma iniquitatis:⁊ nõ do ⸗ minat᷑ tibi om̃is iniquitas. Sed etiam hoc vt nõ fiant mẽbꝛa arma iniqͥtatis: nunqͥd tu tibi viribus tuis pᷣſtas? hoc ipſum in ⸗
Ruguſtini quã:hoc ipſum ꝙ non ſint membꝛa tua an ma iniquitatis. Eſt quidẽ iniquitas imẽ⸗ bꝛis tuis in deſiderijs illicitis: ſed non re⸗ gnat. Quomodo reget:qͥ arma nõ habet? Pars tua:caro tua:ↄcupiſcẽtia carnis tuę languoꝛ rebellat aduerſus te: languoꝛ iſte tyrannus eſt. Si vis te tyranni eſſe victo⸗ rem:chꝛiſtũ inuoca imperatoꝛẽ. Nam ſcio quid mihi eris dicturus:vel quid apud te⸗ ipſum modo dicas. Quiſquis talis hic es et audis me: ſcio quid tibi intus loquatur iniqtas. Adhuc em̃ ſub iugo es iniquita⸗ tis:quando nõ agnoſcis pꝛeciũ redempto⸗
ris. Scio quid tibi dicas: Ecce concupiſcit
caro mea aduerſus ſpiritũ meũ: cõcupiſcit adulteriũ:ſed nõ conſentio: nõ annuo: nõ
decerno:nõ ſolum nõ ago:ſed nec agerecõ
ſentio: Nõ ſolum foꝛis per carnem nõ per⸗ petro:ſed nec ipſa mente ſequoꝛ rebellan⸗ tem:Lõſentio repugnanti:cedo luctanti? Nõ facio. Ecce nõ dominat᷑ mihi om̃is ini quitas. Ita eſt:verũ eſt: Sratias age ſi ita eſt ei qͥ tibi donauit vt ita ſit. Noli tibi hoc arrogare:ne perdas quod accepiſti:⁊ inci⸗
pias fruſtra rogare. Mon times: Beꝰ ſuꝑ⸗Fucobl&
bis reſiſtit:humilibus autẽ dat gratiã? Er go tu tibi pꝛęſtas:vt non dominet᷑ tibi om nis iniquitas? Si vera eſt iſta tua pꝛeſum⸗ ptio:vana ẽ noſtra oꝛatio:vbi dicimꝰ deo: õ dominet᷑ mihi om̃is iniquitas. Lanta ſti verba iſta hodie:an nõ?hic eras quan⸗
do om̃es dicebamꝰ: Breſſus meos dirige wñ
m verbum tuũ: ⁊ nõ dominet᷑ mihi om̃is
iniquitas? hic eras:cantaſti verba iſta:pu
to te non negaturũ. Ergo cantaſti in popu lo dei:et rogaſti deũ dicẽs: Greſſus meos dirige ᷣm verbum tuũ:⁊ non dominet᷑ mi⸗ hi om̃is iniquitas. Si tibi hoc pꝛęſtabas: quare mecũ rogabas? Teneo pꝛecantem:
conuinco laboꝛantẽ: Simul ergo audiamꝰ
dicentem: Venite ad me omnes qui labo/
ratis. Audiamus et veniamus. Quid eſt E
veniamus? Credendo pꝛoficiamꝰ: gratias agendo accipiamus:perſeuerãdo ꝑuenia⸗ mus: veniamꝰ ad eũ qui dicit: Venite a
me om̃es qͥ laboꝛatis.Et tu laboꝛas:? ego laboꝛoꝛillũ audiamus:ad illũ veniamus: intra nos quare litigamus? Ambo audia mus:qꝛ ambo laboꝛamꝰ: Quare intra ho
litigamus An vt medicũ vocantẽ nõ au⸗ diamus?O iniglix infirmitas: Ad ſe vocat medicus:⁊litibus occupatur ęgrotus· Vi⸗
d Wan.u il
de
ziiüdi uubon ns pec ditis⸗ onnsio toquſ nlnel zſoöo wöſ ndilct zms redi nobün imsquer uildlun undilcpul hicuis cüſticel
uns anam
ſius: Diſa neiyid apt unsane nntquetec. vSinenpſun hiens in ſim hininuenn yſum. hoc netipſumi humilisco eo:quaſin hrapini a .lipp uuumine iueſde pat teenenpſu hit in im uulti.t
kce pꝛ
isaull
ltuns iütn

De verbis Apoſtol
de quid dicat vocãdo: Venite ad me om̃s qui laboꝛatis. Vbi laboꝛatis:niſi ſub ſar⸗ cinis peccatoꝝ: niſi ſub iugo malę dñę ini⸗ quitatis? Venite ergo ad me om̃es qui la⸗ boꝛatis:⁊ onerati eſtis:⁊ ego vos reſiciaʒ. Ego qui feci reficiã: ego inquit vos refici⸗ am:qꝛ ſine me nihil poteſtis facere. Quo⸗ modo vos reſiciã? Tollite iugum meũ ſuꝑ
(n vos:ĩ diſcite a me. Quid diſcimꝰa teeMo oß. 1. uimus te dñe in pꝛincipio verbũ: verbum
uimus quę vidimus et quę non vidimus. dum diſcipuli tui tanqᷓ; diſcipuli artificis ⁊ aturis oꝛnamẽtiſq; illuſtraſti. Quid a te di
ſcimus? iſcitis a me inquit:cum eſſ em in pꝛincipio apud deũ creaui vos? hoc nolo
o rcugat diſcatis a me:ſed factus ſum qð feci ne pe E rriret qug feci. Vnde ſum factus quod feci⸗ it.1. Semetipſum exinaniuit:foꝛmã ſerui acci
F. 6 F** 5 2
piens:in ſimilitudinẽ hominũ factus:⁊ ha bitu inuentus vt homo:humiliauit ſemet ipſum.hoc diſcite a me.humiliauit em̃ ſe metip ſum inq;t. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊humilis coꝛde. Non em̃ inqͥt:hocvos do ceo:quaſi in foꝛma dei aliquãdo fuiſſetis:
deo. Illi pꝛopꝛiũ erat:illi rapina non erat cui natura inerat. In patriſ ęqualitate:na tus eſt de patre. Auid tamẽ fecit pꝛopter te? Semetipſuʒ exinaniuit:foꝛmã ſerui ac ⸗ eipiens: in ſimilitudinẽ hominũ factus: et habitu inuentus vt hõ. Ecce ꝓpter te deꝰ factus eſt hõ:⁊ nõ te vis agnoſcere:cuʒ ſis homo.Ecce pꝛopter te deus factus eſt hõ ſine peccato:⁊ nõvis te agnoſcere cũ pctõ: vt venias ad illũ qͥ ait: Venite ad me om̃s
ficiã. Tollite iugũ meũ ſuper vos. Tuliſti hiugũ Culiſtie Sentis te habere ſeſſoꝛẽ? Tuliſti B iugũ Picis:tuli. Sentiſte habe
ns. inquis. Illi ergo dic: Gꝛeſſus meos dirige m verbũ tuũ. Regit te ſub iugo ſuo:⁊ ſub ſarcina ſua. Et em̃ ſarcina eius ſit tibi le⸗ uis:? iugũ eius ſuaue:ille tibi amoꝛẽ inſpi rauit. Amãti ſuaue eſt:nõ amãti durũ eſt.
me: hoc ipſum tibi arrogare intendis: qꝛ
deũ: verbũ apud deũ: om̃ia ꝑte facta no⸗ AQuid diſcinus a te: Mon em̃ alium mun
fabꝛicatoꝛis cõdituri ſumus: vnũ mundũ cõdidiſti:celũx terrã feciſti: vtrũq; ſuis cre
non rapinã arbitrantes: eſſe vos ęquales
qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis:⁊ ego vos re⸗
re ſeſſoꝛẽ? Sẽtis te habere rectoꝛẽ? Sentio
Zmanti ſuaue eſt: dñs dedit ſuauitatem. An foꝛte qꝛ vel veniſti:audiens:venite ad
Bermo XI
veniſti?Ecce inquis veni ad ilum arbitrio meo: volũtate mea. Quia veni reficit me: qꝛ veni:iugũ ſuum imponit mihi ſuaue:q⁊ dat amoꝛẽ:ſarcinã ſuaʒ leuẽ imponit mihi amanti ⁊ diligenti.heęc om̃ia fecit in me: qꝛveni ad eü. Ergo hoc ſapis qꝛ veniſti:tu tibi hoc pꝛęſtitiſtiꝰAuid em̃ habes qð nõ 1. Corf. 4⸗ accepiſti?Quomodo veniſti Lredẽdo ve niſti:ſed nõdum perueniſti. Adhuc in via ſumus: venimus: ſed nõdum peruenimꝰ. Seruite dño in timoꝛe:⁊ exultate ei cũ tre“ pð.ꝛ. moꝛe: ne qů iraſcat᷑ dñs:⁊ pereatis de via iuſta. Time:ne cũ tibi arrogas qꝛ inuenta eſt a te via iuſta: ipſa arrogãtia pereas de via iuſta.iEgo inqͥs veni:arbitrio meo ve⸗ ni:voluntate mea veni. Quid turgeſcis? quid tumeſcis? Vis noſſe qꝛ ⁊ hoc pꝛęſtitũ eſt tibi Ipſuʒ audi inuocantẽ: Memove⸗ Zot.s. nit ad me:niſi pater qͥ me miſit traxerit eũ. Conuerſi ad dñm. S De verbis Apoſtoli: Si em̃ da satz. la ęſſet lex q̃ poiſit viuificare:oĩno ex lege eſſet iuſticia: Sermo XI Etbi dei altitudo exercet ſtudium: ꝭ V nõ denegat intellectũ. Si oĩa clau a eſſent:nihil eſſet vnde reuelarẽt᷑ obſcura. Rurſus ſi oĩa recta eſſent:nõ eſſet vñ alimentũ aia ꝑciperet ⁊ haberet vires quib ꝰpoſſit ad clauſa pulſare. In lectioni/ bus aplicis ſuꝑioꝛibꝰqᷓs charitativre quã tũ dñs adiuuare dignatꝰeſt expoſuimus: multũ laboꝛẽ et ſollicitudinẽ paſſi ſumus. CLompatiebamur vobis: ⁊ ſolliciti eramꝰ: ⁊ ꝓ nobis ⁊ ꝓ vob. Quantũ aũt exiſtimo adiuuit ⁊ nos ⁊vos dñs:⁊ ea qᷓ pꝛoꝛſus dit ficillima videbãt᷑:ſic ꝑ nos enodare digna⸗ tus eſt:vt nulla ꝗᷓſtio remaneret ꝗᷓ ↄturbet mentẽ piã. Impia em̃ mẽs odit etiã ipſum
ntellectũ:⁊ hõ aliqũ nimiũ mẽte peruerſa timet intelligere: ne cogat᷑ qð inteſlexerit facere. De talibꝰait pſalmiſta: Nolueft in Vzzʒ. telligere vt bñ agerẽt. Vos aũt chariſſim qꝛ bonũ eſt bi ſentire de vobis: exigit in⸗ tellectũ:exiget deus fructũ. Intellectꝰ em̃ N.no. ſicut ſcriptum eſt:bonus om̃ibus facienti bus eũ. hoc tñ qð reſtat et hodie recitatũ eſt:qᷓ;uis nõ habeat tantã difficultatẽ quã tũ habueft ſupioꝛa:qᷓ iã vt potuimꝰadiu⸗
uãte dño trãſuecti ſumꝰ: deſiderat tñ inten tionẽ veſtrã: velut em̃ ↄcluſio fit: ꝓpt᷑ illa
ᷓ dicta ſũt. In ſupioꝛibꝰ lectõibꝰ laboꝛaba
tur ne foꝛte reus ʒſtitueret᷑ apłs oĩm quo⸗

——————
Bo..
iutoꝛiũ data eſt:ſed nõ ſicut gratia Pata
Bancti
dãmodo peccatoꝝ dicendo: Mõ em̃ qð vo lo ago. Deinde ne lex videret᷑ aut ſufficere poſſe hoi habẽti liberũ arbitriũ:etiã ſi nul⸗ lum vltra auxiliũ diuinum poꝛrigeret: aut certe fruſtra data fuiſſe crederet᷑: dicta eſt ⁊cauſa quare ſit lex data:quia ⁊ ipᷣa in ad
eſt em̃ ſicut iam expoſuimꝰ:⁊ tenere debe⸗
Wattb.·
5 S
tis:et vobis vehemẽtius ⁊ diligẽtius nos cõmendare debemus. Bata eſt vt inueni⸗ ret ſe homo:vt nõ moꝛbusſanaret᷑: ſed vt pꝛedicatiõe moꝛbo creſcente medicus quę⸗ reret᷑.Et quis eſt iſte medicus: niſi qui di⸗ xit: Mon eſt opus ſanis medicus;ſed male habentibus? Aui ergo nõ ↄfitet᷑ creatoꝛẽ: negat ſupbus auctoꝛẽ. Qui aũt negat ęgri tudinẽ ſuõ:ſuperfluũ iudicat ſaluatoꝛem. Ergo ⁊ in natura noſtra creatoꝛẽ laudemꝰ: ⁊ꝓpt vitiũ qð nobis infliximus:ſaluatoꝛẽ
P quęramꝰ. Et quõ quęrimꝰ ſaluatoꝛem? Et
Bal.ʒ.
det legeʒ? Parum eſt. Si em̃ data eſſet lex que poſfitviuificare:om̃ino eſſet ex lege iu⸗ ſticia. Si ð non eſt data lex ꝗᷓ poſſit viuifi⸗
care:quare data eſt? Sequit᷑ ⁊ oſtendit qᷓre
ſit data: qꝛ etiã ſic in adiutoꝛiũ data eſtne
e ſanũ putares. Si ð data eẽt lex qᷓ poſſit
viuificare:oĩno ex lege eſſet iuſticia. Et qᷓſi
quęreremꝰ: quare ð data eſt? Sʒ ↄcluſit ſcri
—
ptura oia ſub peccato:vt ꝓmiſſio ex fide ie ſu chꝛiſti daret᷑ credẽtibꝰ.Qñ audis ꝓmiſ⸗ ſoꝛẽ:expecta factoꝛẽ. Idonea fuit humana natura ꝑliberũ arbitriũ vulnerare ſe: iã vulnerata ⁊ ſauciata nõ eſt idonea ꝑ libeꝝ arbitrium ſanare ſe. Si em̃ volueris intẽ⸗ perãter viuere vt ggrotes: ad hoc medicũ non requiris: ad labem ſufficis tibi:Lum aũt intemperãter agens cęperis eſſe egro tus: nõ ſic potes ab ęgritudine liberare te quõ potuiſti ꝑ intemperantiã te in ggritu⸗ dinẽ pᷣcipitare: Et tñ medicus etiã ſano p̃⸗ cipit temperantiã. Ponus medicꝰ hoc fa⸗ cit:nõ vult eẽ neceſſariꝰęgrotãti. Sic etiaʒ dñs deus creatoꝛ hoĩ ſine vitio temperan ⸗ tiõ p̃cipere dignatꝰeſt:quã ſi ille ſeruaſſet:
medicũ poſtea moꝛbo ſuo nõ deſideraret: ſed qꝛ non ſeruauit:languidꝰ factꝰ eſt:ceci⸗
dit infirmꝰ:creauit infirmos:id ẽ infirmos genuit infirmꝰ:⁊ tñ in om̃ibꝰ qͥ naſcunt᷑ in⸗ firmis deus qð bonũ eſt operat᷑: foꝛmãdo coꝛpus: viuificando coꝛpꝰ:alimenta pᷓben ⸗ do:pluuiã ſuaʒ ⁊ ſolẽ ſuũ ſuꝑ bonos ⁊ ma los dando: nõ eſt vnde accuſent boni nec
—, V
5
„Apa
uguſtin
mali:Etiã iſup genꝰ humanũ iuſto ſuo iu⸗ dicio cõdemnatũ noluit in interitũ ſempi⸗ ternũ relinquere: ᷣ miſit ⁊ medicum: miſit ſaluatoꝛeʒ: miſit eũ qͥ gratis ſanaret. Paꝝ eſt qͥ gratis ſanaret:qͥ ſanatis etiq mercedẽ daret. Mihil addi ad iſtã beniuolentiã po⸗
teſt. Quis eſt qui dicat: ſanem te ⁊ do tibi mercedẽ? Optime fecit. Sciebat eĩ ſedi-
uiteʒ veniſſe ad pauperẽ:? ſanat ęgrotos:
⁊ ſanati donat:⁊ nõ aliud qᷓ; ſeip̃m donat.
Saluatoꝛ eſt adiutoꝛiũ languidi: ipſe ſal uatoꝛ eſt pᷣmiũ ſanati.Ergo frẽs qð hodie
admoniti eſti:debitoꝛes ſum? nõ carnivt Bo
ßm carnẽ viuamꝰ:Ad hoc em̃ adiuti ſumꝰ: ad hoc ſpĩ dei accepimꝰ:ad hoc etiã in la/ boꝛibꝰnfis quotidianũ adiutoꝛiũ poſtula⸗ mus. Lex cui minat nõ implẽdo qð iubet· eũ facit eſſe ſub ſe: hi ſũt ſub lege: non ſub gra. Pona eſt lex:ſi quis ea legitime vtat᷑. Quid eſt ð legitime vti lege? Per legem asſcere moꝛbũ ſuũ ⁊ quęrere ad ſanitatem
diuinũ adiutoꝛium: AQuia ſicut dixi ⁊ ſepe 3
dicẽdũ eſt: Si lex poſſit viuificare:oĩno ex lege eẽt iuſticia: nec quęreret᷑ ſaluatoꝛ: nec veniret chꝛiſtꝰ:nec ſanguine ſuo ouẽ ꝑditã qugreret. Sic eĩ dicit alio loco idẽ aplus:
Nã ſi ꝑlegẽ iuſticia:ð chꝛiſt?gratis moꝛtuꝰ vala
eſt. Quę igit᷑ vtilitas legis: ⁊ qð adiutoꝛi⸗
um? Quia ↄcluſit ſcriptura oia ſub pctõ: Sala.
vtꝓmiſſio ex fide ieſu chꝛiſti daret᷑ creden/ tibꝰ. Itaq; lex inqͥt pedagogꝰ noſter erat in chꝛiſto ieſu. Ex iſta ſilitudine rem de q loquoꝛ attendite. Pędagogus puerũ non ducit ad ſe ipſum: ad magiſtrũ:b cũ puer bñ inſtitutꝰ iõ creuerit:ſub pedagogo non erit. Tractans de his aplłs etiaʒ alio loco: Valde em̃ aſſidue hoc cõmendat: ß vtinã nõ ſurdis:CLommẽdat aũt hoc aſſidue:cõ⸗ mẽdans fidem gentib?ꝰ: qꝛ fide impetrant adiutoꝛiũ vt impleãt legẽ:non ꝑ legẽ:ſed vires implẽdi impetrãtes ꝑ fidẽ:adb aſſi⸗ due dicit et cõmendat iſta apoſtolꝰ?: ꝓpter iudęos: qui de lege gloꝛiabantur:⁊ libero ſuo arbitrio legeʒ ſufficere arbitrabant᷑: ac ꝑhoc qʒ libero ſuo arbitrio legem ſufficere
arbitrabant᷑: Ignoꝛãtes dei iuſticiã: id eſt Ro. o⸗
ex ñide iuſticiã datam a domino: ⁊ ſuã vo⸗ lentes ſtatuere: quaſi ſuis viribꝰ impletã: non dante ſide impetratam:iuſticię dei:ſi cut dicit:non ſunt ſubiecti. Finis em̃ legi chꝛiſtus: ait: ad iuſticiã omni credenti. Er⸗ go cũ de hiſtractat:oponũt ſibi: Quid er⸗
C
1
1 p Uh
lie: A nrückin (nitqu
zuliugen. olnel inet dlhe uus Hed
unnuset (Muiter
—
untsetde
quetquid neiiatoꝛvn juer quid
oapio di
eciatcꝛde ihbers nediuton nchů ſu nel⸗heme ihlgeſeiſu ſumſ iuitnatn uunn
uiu ig nnobi
wiſo
ulohnn
mnt
ne enb ¹ ſ
lnzu
uchn
wütu ehln 4 e obis d is d
pin

— 7 7 N.
De verb is Apoſtoli
— ſy
adiutoꝛiũ medicinę: creuit moꝛbꝰ:⁊ quęſi
cationis gratia poſita eſt:vnde humiliare⸗
berum arbitriũ poſſe putarẽt ad iuſticiam ſufficere: Quę tunc qñ erat integra liber⸗ tate:id eſt in paradiſo oſtenditvires ſuas:
ad ſurgendũ. Lex ergo pᷣuaricationis gra⸗ tia poſita eſt: donec veniret ſemẽ cui ꝓmiſ ſum eſt: diſpoſitũ ꝑ angelos ĩ manu medi
ezume n D tem vnus eſt. Quid eſt: mediatoꝛ vniꝰ nõ
vnus eſt deꝰ: ⁊ mediatoꝛ nõ eſt vniꝰ: inter quid et quid deũ quęrimus mediatoꝛẽ: qꝛ
ick Silepolun mediatoꝛ vniꝰ nõ eſt: deus autẽ vnus eſt?
aulhoa nerit
celrencl Inter quid ⁊ quid ſit mediatoꝛ: inuenim? —— ipſo aplo dicente: Enus em̃ deus ⁊ vnus mediato? dei⁊ hominũt homo chꝛiſtus ie
e ni us · Si nõ iaceres: mediatoꝛẽ neceſſarium a6t nõ haberes:qꝛ vero iaces: ⁊ ſurgere nõ po Quu dul bymi tes:mediatoꝛẽ quodãmodo deꝰ tibi poꝛre xit brachiũ ſuũ. Et bꝛachiũ dñi cui reueia⸗ Juag ler tm eſt⸗ Nemo ergo dicat:qm̃ non ſumus Mo icſu. Erih ſub lege ſed ſub gratia:ergo peccemꝰ:ergo oꝛ antndue pe qð volumꝰ faciamus. Aui hoc dicit: ggri⸗ tudinẽ amat:non ſanitatẽ. Bratia medici
na eſt. Aui vult ſemꝑ ęgrotare:ingratꝰ eſt medicing. Ergo fratres accepto adiutoꝛio: poꝛrecto nobis deſuꝑ diuino auxilio bꝛa/ chio dñi:⁊ ipſo bꝛach io dñi poꝛrecto nobiſ
o.3. auxilio ſpirituſancto:debitoꝛes ſumꝰ non carni:vt m carnẽ ambulemꝰ:qꝛ fides ſine bonis operibꝰ bene operari non põt niſiꝑ dilectionẽ. Ipſa eſt em̃ ſideliũ fides:ne ſit 1.2. dgmonũ fides:qꝛ ⁊ dęmones credũt ⁊ con⸗ tremiſcunt. Illa eſt ergo laudabilis fides: ipſa eſt vera gratię fides: que ꝑ dilectionẽ operat᷑. Vt autẽ habeamus dilectionẽ: et ex ea poſſimꝰhabere bonã operationẽ:nũ⸗ qͥd e nobis dare nos poſſumꝰ:cũ ſcriptũ ſit:Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus no ſtris ꝑ ſpirtũſanctũ qui datus eſt nobis? — Charitas vſq;adeo eſt donũ dei yt deꝰ yo
u go lex? Quaſi quę vtilitas legis? Reſpon Nar.z. dit: Pꝛeuaricatiõis gratia poſita eſt. hoc o. eſt qð dicit alibi: Lex ſubintrauit:vt abun echlun 5 daret delictũ.t ibi quid addidit: biau ulin tem abundauit delictũ:ſuꝑabũdauit gra ⸗ tia: quia leuioꝛe ggritudine cõtemnebatur
tus eſt medicus. Quid ergo lex? Pꝛeuari
tur ceruix ſuperboꝝ multũ ſibi tribuentiũ: ⁊ voluntati ſuęe tantũ arrogantiũ:vt ſibi li
oſtendit quantũ poſſint:ſed ad ruendũ nõ
atoꝛis. Aediatoꝛ aũt vniꝰ nõ eſt:deus au
eſt?Auia iter duos vtiq; mediatoꝛ eſt. Si
N
Bermo XI
cetur:aplo iohãne dicente: Deus charitas 1.Job. 4⸗ eſt: ⁊ qui manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo manet. Ergo fratres debitoꝛes Eꝑ Bo.s.
ſumus nõ carni:vt ᷣm carnẽ viuamus.Si em̃ ᷣm carnẽ vixeritis moꝛiemini: nõ quia caro malum eſt:nõ ⁊ ipſa dei creatura eſt:⁊ ab eo cõdita a quo ⁊ anima:nec illa: nec il· la pars dei:ſed ⁊ illa ⁊ illa creatura dei.Er⸗ go caro nõ eſt malũ:ſed ſcõm carnẽ viuere malũ eſt. Deus ſũme bonꝰ eſt: qꝛ ſũme eſt qui ait:Ego ſum qui ſum. Deꝰ ergo ſũme bonus eſt:anima magnũ bonum:ſed non ſũmũ bonũ. Lum autẽ audis: Deus ſũme bonus eſt:noli putare de deo tantũ patre dictũ:ſed de patre ⁊ filio ⁊ ſpũſancto. lhec em̃ trinitas vnũ ſunt: ⁊ vnꝰ eſt deꝰet ſum ⸗
Exo ₰
me bonus eſt. Ita plane vnus eſt deus:vt
quãdo de ipſa trinitate interrogaris: hoc
deꝰ:putes ipſum eſſe patrẽ: ipſum eſſe fili⸗ um:ipſum eſſe ſpirituſanctũ. Mõ ita eſt: ̃ qui pater eſt in illa trinitate nõ eſt filius:q filius eſt in illa trinitate non eſt pater: qui ſpũſſanctus eſt in illa trinitate: nec filiꝰ eſt nec pater:ſed ſpiritus patris:idẽq; ſpũs fi lij:ipſe eſt e vnꝰ ſpũſſanctus ⁊ pris ⁊ filij cogternꝰ:patri ⁊ filio cõſubſtãtialis ⁊ equa lis. hec tota trinitaſ:vnꝰdeus ſũme bonꝰ. Zia vo vt dixi creata a ſũmo bono: nõ tñ
bonũ: yiuẽs inter ſummũ bonũ ⁊ paruum bonũ:id eſt inter deũ ⁊ carnẽ:inferioꝛ deo:
carne ſuꝑioꝛ. Quare nõ viuit fm ſũmũ bo⸗
*—
num:ß viuit m puũ bonũhoc planiꝰ di⸗ ct:quare nõ viuit m deũ: ðᷣ viuit ᷣm car⸗
nẽ Sebitrix em eſt nõ carniꝭ vt fm carneʒ
viũat. Laro debet fm ipſã viuere: nõ ipſa
ᷣm carnẽ. Ipſa viuat fm jpſam ꝗᷓ viuit de
ipſa. Certe vnaquęq; ᷣm hoc vilat:vñ vi⸗
nit. Ende viuit caro tua? De aia tua. Eñ iuit aia tua: Be deo tuo. Enaquęq; haꝝ ſcðm vitã ſuaʒ viuit. Caro ef̃ nõ eſt vitat
ß ai carnis eſt vita. Anima ſibi non eſt vi
ta: deꝰeſt aic vita. Anima&ꝗᷓ debet im deum viuere:nõ em̃ debitrix ẽ carni:vt m carnem viuat:Ergo quę ſcðᷣm deuz debet viuere:ſi ſcõm ſeipſam viuat deſicit:ſcm carnem viuit ⁊ pꝛoficit? Tunc autem recte viuit caro ſcõm animam: ſi anima viuat
ſcöm deũ. Naz ſi aia:non dico m carnem
reſpondeas:ne foꝛte cũ audieris: Vnꝰeſt
debet Em
1. Retrac.S.
ſũmũ bonũ ðᷣ magnũ bonuz.Itẽ caro nec ſũmũ bonũ nec magnuʒ bonũ: paruũ tũ
bonũ. Anima ð magnũ bonũ ſi non ſũmũ
6
— , e

—
——— M——— 6
—
—
—————
Bancti
ð im ſeipſã vt dixi voluerit viuere:dicturꝰ vobis ſum quid ſit m ſeipſamviuere: Po num eſt em̃ vt hoc noueritis ⁊ valde falu⸗ „ bꝛe. Fuerũt philoſophi ſeculi huiꝰalij pu⸗ tauerunt non eſſe beatitudinẽ niſi ſᷣm car⸗ nem viuere:⁊ bonũ hois in voluptate coꝛ⸗ poꝛis poſuerunt.Iſti philoſophi epicurei dicti ſunt ab epicuro quodã auctoꝛe mgr̃o ſuo:⁊ alij ſiles eoꝝ. Extitert aũt alij ſupbi quaſi a carne ſe remouentes:⁊ totam ſpem beatitudinis ſue in anima ſua cõſtituẽtes:
ones carnis moꝛtificaueritꝭ viuetis.hocẽ ð
poſuerunt ſũmů bonũ in virtute· ua. To⸗
cem pſalmi in vobis affect? pietatis agno
uit: Scitt: noſtis:agnouiſtis quõ irriſi ſũt s.42. ĩſancto pſalmo: Qui cõfiqũt i virtute ſua. Tales fuerũt philoſophi: qui ſtoici nun⸗ cupati ſũt. ʒlli ſcöm carnẽ viuẽtes: iſti ᷣm
aiam viuentes:nec illi nec iſti?m deũ viuẽ
Rcj. tes. Ideo cũ ad vꝛbẽ athenienſiũ vbi iſtę philoſophoꝝ diſciplinę ſtudio ⁊ contenti⸗
one feruebãt: veniſſet aplus paulus:ſicut
in actibus aploꝛũ legit᷑: vbi vos gaudeo noſtrũ agnoſcendo ⁊ recolendo pꝛeuenire ſermonẽ:ſicut ibi ſcriptũ eſt:Cõtulerũt cũ
illo quidam philoſophoꝛũ epicureoꝛũ Em carnẽvinẽtes:⁊ ſtoicoꝝ ↄtulerũt cũ illo ᷣm
aĩam viuentes:cõtulit cũ illis ſchm deum viuens. Dicebat epicureus: Ahihi frui car
ne bonum eſt. Dicebat ſtoicus: Mihi frui
ea mẽte bonum eſt. Dicebat aplus:hi⸗
hi aũt adherere deo bonũ eſt. Dicebat epi cureus: Peatus cuiꝰeſt in fructu voluptas carnis eius. Dicebat ſtoicus: Immo bea·
tus cuius eſt in fructu virtus animi eius. Pẽ.z9 Picebat apls: BPeatus cuius eſt nomẽ dñi ſpes eius. Errat epicureuſ: Falſũ eſt eĩ eẽ ·hominẽ beatũ cuius eſt in fructu voluptaſ carnis eius. Fallitur ⁊ ſtoicꝰ: Jalſũ eſt em̃
⁊ om̃ino mẽdoſiſſimuʒ beatum eſſe hoiem
tuius eſt in fructu virtꝰ animi eiꝰ. Peatꝰ ð cuius eſt nomẽ dñi ſpes eius. Et qꝛ illi va⸗
ni ſunt ⁊ mentiunt᷑:Et nð reſpexit in vani
Bo.s. tates ⁊ inſanias mendaces. Ergo fratres debitoꝛes ſumꝰnon carni vt ᷣm carnem vi uamus: ſicut epicurei:ſed etiã ſi vm ſeipſã ſibi volueritviuere aia:carnalis erit:carnẽ fapit:de carne non ſurgit: Mon eſt eĩ quẽ admodũ inde ſurgat qui bꝛachiũ poꝛrectũ iacenti non tenet. Si em̃ ſcðᷣm carnẽ vixe ·
Mẽ.ð ritis moꝛiemini. Ebi em̃ dictũ eſt:Quid mihi faciat homoꝛ ibi dictũ ẽ: Quid faciat Ro.s. mihi caro. Si ſcõᷣm carneʒ vixeritis moꝛie
*
7
.—
N
mini:⁊ ſi tm ſpiritũvixeritis viuetis:ß ila moꝛte de qᷓ dñs in euãgelio terribilit᷑ dicit:
7 *
Eũ timete qͥ habet poteſtatẽ ⁊ aĩam ⁊ coꝛ⸗ wan
pus perdere in gehennã ignis. Sið ſcõm carnẽ vixeritis moꝛiemini:ſi aũt ſpũ acti⸗
opus veſtrum in hac vita:actiones carmis ſpũ moꝛtificare:quotidie affligere: minu⸗ ere:frenare:interimere.multi em̃ ꝓficiẽ tes nõ iam delectãt quę autea delectabãt. AQuãdo ergo delectabat ⁊ non ei conſenti ebat᷑ moꝛtificabat᷑:qꝛ iam nõ delectat moꝛ tificatuʒ eſt. CLalca moꝛtuũ:trãſi ad viuũ. Calca iacentẽ:cõflige cum reſiſtente. Moꝛ tua ẽ em̃ vna delectatio:̃ viuit altera:⁊il⸗ li dum non conſentis moꝛtificas: cũ cgpe
rit om̃ino nõ delectari: moꝛtificaſti.hecẽ
actio noſtra:hec ẽ militia nf̃a: In hocago⸗
ne cum confligimꝰ: deum habemꝰ ſpecta/
toꝛem:in hoc agone cum laboꝛamꝰ: deum poſcimꝰ adiutoꝛem.Si em̃ nos ipſe nõ ad/ iuuat:nõ dico vincere:ſed nec pugnare po terimꝰ. Lů ergo dixiſſet aplus: Si aũt ſpi⸗ ritu actiones carnis moꝛtificaueritis viue⸗ tis:id eſt illas concupiſcentias carnis:qui bus nõ cõſentire magna laus eſt:quas nõ habere pfectio eſt:hic iã metuendũ eſt:ne qͥlqᷓ; rurſus ad moꝛtificãdas actiões camiſ de ſpũ ſuo audeat pᷓſumere. Mon ſolũ em̃
deus ſpũs eſt:ß ⁊ ala tua ſpũs eſt: ⁊mens ʒe ⸗ tua ſpiritus eſt. Et cũ dicis: Mente ſeruio Z legi dei:carne aũt legi pcti:qꝛ ſpũs ↄcupi- Sa.
ſcit aduerſus carnẽ: ⁊ caro adiſus ſpiritũ: Ergo ne ad carnis actiones moꝛtificãdas de ſpũ tuo pᷣſumas:⁊ ſupbia pereas:⁊ tibi ſupbo reſiſtat᷑:non humili gratia cõcedat:
Deus em̃ ſupbis reſiſtit:humilibꝰaũt dat V
grãm. Ne foꝛte ð ſuboꝛiret᷑ tibi iſta ſupbia:
nes carnis moꝛtificauerit᷑: viuetꝭ:ne hic le extolleret humanꝰ ſpũs: ⁊ ad hoc opus ſe
idoneum firmũq; iactaret: fubiecit et ait:
AQuotquot em̃ ſpũ dei agunt᷑: hi fiij ſunt dei. Auid te ð iã volebas extollere:vbi au diſti:Si ſpiritu actiones carnis moꝛtifica⸗ ueritis viuetis? Dicturꝰ em̃ eras: hoc pot voluntas mea:hoc poteſt liberũ arbitriuʒ meũ Mue voluntas? Quod liberũ arbitr um? Miſi ille regat cadis: niſi regat iaces. Quõ ergo ſpũ tuo:cum audias aplm dice tem: Quotqt em̃ ſpũ dei agunt᷑: hi filij ſůt
dei? Tu te vis agerea te ipſo:vis aßi a
vide qͥd ſeq̃t᷑. Cũ em̃ dixiſſet: Si ſpũ actio⸗ ʒol
* 7
7
1
ic ſotttu
uu e
ſhülon půdeiag půnöleg ſenteſed unte. Sc ibus dei
esope hic foꝛtit
ſtenſſub toidan berſ usquidẽ
roſven
us höſ Moũchꝛi
poſusſ
uhs qu nuſed
— ——— — — —

ſpůs eit: 1n — ecmneüit
— 6
— 6
De verbis Apoſtoli
actiones cãtnis moꝛtificandas? Auid tibi pꝛodeſt qꝛ non eris epicureus ⁊ eris ſtoicꝰ? Siue epicureus eris:ſiue ſtoicus eristinter
filios dei nõ eriſ. Quotquot em̃ ſpiritu dei
agunt᷑:hi filij ſunt dei:nõ qui fm carnẽ vi⸗ uunt ſuam:nõ qui ᷣm ſpm̃ ſuum viuũt: nõ qui carnis voluptate ducunt᷑:nõ qui ſpiri⸗ tu ſuo agunt᷑: quotquot ſpũ dei agunt᷑: hi ilij fũt dei. Sicit mihi aliqs: Ergo agi⸗ mur:nõ agimꝰ. Reſpondeo. Immo ⁊ agis
⁊ageris. Et tũc bñ agis:ſi a bono agaris.
pũs em̃ dei qui te agit:agentibus adiu- toꝛ eſteip̃ſũm nomẽ adiutoꝛis pꝛęſcribit ti⸗
bi: qꝛ ⁊ tuipſe aliquid agis. Agnoſce quid
poſcas:agnoſce qd ↄfiteart: qñ dicis: Ad⸗ iutoꝛ meus eſto ne derelinquas me. Adiu
utoꝛẽ vtiq; inuocas deũ. Memo adiuuat:
ſi ab illo nihil agat᷑. Quotquot em̃ inquit
ſpũ dei agunt: hi filij ſunt dei: nõ littera b ſpũ:nõ lege pꝛęcipiente:minante: pꝛomit/
tente:ſed ſpũ exhoꝛtante:illuminõte: adiu
uante. Scimus: inquit idẽ apłs: qʒ diligẽ⸗ tibus deũ om̃ia cooperant᷑ in bonũ. Si nõ
eſſes operatoꝛ: ille nõ eſſet cooperatoꝛ. Sʒ
hic foꝛtiter vigilate: ne foꝛte dicat ſpũs ve
ſter:ſi ſubtraxerit ſe cooperatio dei: ⁊ adiu
toꝛiũ dei:ſpũs meus facit hoc:er ſicum la⸗ boꝛe ⁊ ſi cũ aliqua difficultate:põt tñ im⸗ plere. Nõ poteſt. Quõ ſi aliquis dicat: Re mis quidẽ peruenimus:ſed cũ aliquo labo
re:O ſi ventũ habeamus facilius perueni⸗
mus. Mõ ſic eſt adiutoꝛiũ dei:nõ ſic eſtad⸗ iutoꝛiũ chꝛiſti:nõ ſic eſt adiutoꝛiũ ſpũſſcti. Pꝛoꝛſus ſi defuerit:nihil boni agere pote⸗
ris:agis quidẽ illo nõ adiuuante libera vo luntate:ſed male. Ad hoc idonea eſt volũ
tas tua quę vocat᷑ libera:⁊ male agendo fit
damnabllis ancilla. Cum dico tibi:ſine ad
iutoꝛio dei nihil agas:nihil boni dico. Nã ad male agendũ habes ſine adiutoꝛio dei
liberõ voluntatẽ: quãqᷓ; nõ eſt illa libera.
detri.. A quo em̃ quis deuictus eſt: huic ⁊ ſeruus
S 305
addictus eſt:Et oĩs qui facit pctm̃ ſeruꝰ eſt
peccati:Et ſi vos filius liberauerit:tuncve re liberi eritis. Pꝛoꝛſus hoc credite:ſic vos agere bona voluntate qꝛ viuitis vtiq; agi⸗
tis:Mõ em̃ adiutoꝛẽ ille ſi nihil agatis: nõ
em̃ cooperatoꝛ eſt ille ſi nihil oꝑamini. Sic vos tñ ſcitote agere bona: vt ſit rectoꝛ ſpiri tus adiutoꝛ:qui ſi vero defuerit:nihil boni
oĩno agere valetꝭ: Mõ ſicut quidã dicerec
perũt:qui cohoꝛtati ſunt aliqũ gratiõ ↄfite
—
8
faciẽda. Iſta ſũtverba eoꝝ. Ad dedit in
ad id qð vere rectũ eſt peruenire. Jam er⸗ go dicũt adiutricẽ eſſe gratiã dei:ad facili⸗
quiunt deus gratiã ſus hominibus:vt qð
facere iubent᷑ per liberũ arbitriũ: facilius
poſſint implere per gratiã. Velo facilius: remo difficiliꝰ: ti ⁊ remo itur. Jumẽto faci
lius: pedibus difficilius: ſed tñ ⁊ pedibus giſter em̃ verus
qui neminẽ palpat:neminẽ fallit: verax do
cto? idẽq; ſaluatoꝛ:ad quẽ nos duxit mole ſtiſſimus pedagogus:cũ de boniſ operibꝰ: id eſt de ſarmẽtoꝝ ⁊ palmitũ fructibus lo⸗
queret᷑:nõ ait: Sine me facere qͥdẽ poteſtiſ Zob.ið
aliquid:ſed facilius per me:nõ ait: Fructũ
veſtrũ ſine me poteſtis aliquid facere: ſed
vberioꝛẽ ꝑ me:Mõ hoc dixit:legite quid di
nolite vos dimittere. Neq; em̃ templũ ſuũ
xerit:euangeliũ ſanctũ eſt:omniũ ſuperba colla ſubdunt᷑. Non heęc dicit auguſtinus: hec dicit dñs. Quid dicit dñs? Sine me ni hil poteſtis facere. Jam nunc cum audis: Quotquot ſpũ dei agunt᷑: hi filij ſunt dei:
——
i: Et vos tanqᷓ lapides yiui: codificami ępb. a ni in templũ dei. Ducimini: ſed currite:et
ſtructoꝛe ponunt᷑. Non ſic ſunt la pides vi⸗
vos ducimini:ſed fequimini:qꝛ ⁊ cũ ſecuti
fueritis:verũ erit illud:qꝛ ſine illo nihil fa/
—
vobis:ſecutus adiunxit: Nõ accepiſtis ſpi xo.g.
*
—
tis:ßᷣ miſerẽtis eſt dei. Foꝛte dicturi eratꝭ: Et lex ſufficit nob. Nex timoꝛẽ dedit:Et vi dete quid hinc ſubiunxit aplus cũ diceret:
agunt᷑: Charitas em̃ dei
Quotquot ei ſpũ dei agũtur: hi filij ſunt dei:qꝛ qui cuz ſpiritu dei agunt᷑: charitate
ri:⁊benedicimus deũ: qꝛ vel hocaliqũ di· xerũt. Accedendo em̃ pꝛoficere potuerũt:⁊
—
1 *
1 diffuſa ẽ in coꝛdi- Ro.ʒ.
bus yeſtris per ſpiritũſanctũ qui datus ẽ
ritũ ſeruitutꝭ iterũ in timoꝛe. AQuid eſt ite rum? AQuõ terrẽte moleſtimo pedagogo.
—
cere poteſtis. Non em̃ volentis neq; currẽ/ Ro.
Quid eſt iterũ? Sicut in monte ſna accepi ęxo.i9⸗
ſtis ſpm̃ ſeruitutis. Dicit aliquis: Alius ẽ ſpũs ſeruitutis: alius ſpiritus libertatis.
Sialius eſſet: nõ diceret apls: Iteꝝ. Idẽ ⁊ Cor&. ego ſpũs:ſedin rabulis lapideis iniimo/n⸗
re:in tabulis coꝛdis in dilectiõe. Jam nu⸗ diuſtertius qui affuiſtis audiſtis: quõ lon⸗
ge politã plebẽ: voce:ſignis fumus in mõ⸗ ꝑxo.⁊0⸗
tetewebat: quõ autẽ viuens ſpũſſanctus:
, d
— 3 2£ N.
8—.
—0——
—
r e
ſvevobis ediſcat veus quaſ veiapidi. ⸗ bus: qui nõ habẽt motũ ſuum:leuant᷑: ab 19

„
5
—— ₰.——-—„— —————————
————
———
—
Bancti dd eſt ipſe digitus dei quinquageſimo die Act.⁊. poſt vmbꝛã paſche quomodo venerit: et igneis linguis ſuper vnũquẽq; eoꝛũ inſe⸗
derit. Jam ergo nõ in timoꝛe: in dilectiõe
vt non ſerui ſed filij ſimus. Qui em̃ adhuc ideo bene agit:qꝛ ⁊ pgnã timet:deum non amat:nõdum eſt inter filios: vtinã tamen vel penã timeat. Timoꝛ ſeruꝰ eſt:charitas
— libera eſt:⁊ vt ſic dicamus:timoꝛ eſt ſeruus
charitatis. Ne poſſideat dia bolus coꝛ tuũ pꝛęcedat ſeruus in coꝛde tuo:⁊ ſeruet domi
nę venturę locũ: Jac fac vel timoꝛe pęnę:ſi
nõdum potes amoꝛe iuſticię. Tleniet dña:
1.Job.4 ⁊ſeruus abſcedit:quia cõſũmata charitas Bo.z. foꝛas mittit timoꝛẽ. Mon em̃ accepiſtis ſpi ritũ ſeruitutis iterũ in timoꝛe. Nouũ teſta 3.Corſ.;. mentũ eſt nõ vetus. Vetera tranſiert:⁊ ec⸗ ce noua facta ſunt om̃ia: om̃ia aũt ex deo.
R Deniq; quid ſequitur? Quid ergo accepi- Ro.. mus:ſi diceres? Sed accepiſtis ſpiritũ ad⸗ optiõis filioꝛũ:in quo clamamus:abba pa
ter. Dominus timet᷑: pater amat᷑. Accepi-
ſis ſpiritũ adoptionis ſilioꝛũ: in quo cia⸗ mamus abba pater. Clamoꝛ iſte coꝛdis eſt
nõ faucium:nõ labioꝛũ:intus ſonat: auri⸗ Paniel. · bus dei ſonat. Clauſo oꝛe: labijſqʒ immo⸗ tis ſuſanna iſta voce camabat. Sed acce/ piſtis ſpiritũ adoptiõis filioꝛũ:in quo cla⸗ Tattb.s. mamus abba pater. KLoꝛ clamet: Pater no ſter qui es in celis. Ergo quare nõ tantum
pater? Quid ſibi vult abba pater? Si eĩ
quęris quid ſit abba:reſpondetur tibi:pa ⸗
ter. Abba em̃ hebꝛaice:pater dicit᷑. Quare
Pð.in⸗ voluit vtrũq; apoſtolus ponere?Quia vi⸗ debat lapidem angularẽ quem repꝛobaue
runt ędificantes et factus eſt in caput an⸗
guli:nõ ſine cauſa angularẽ dictum: niſi qꝛ
in oſculum recipit vtrũq; parietẽ de diuer⸗
ſo veniẽtẽ: hinc circũciſio: inde pꝛęputiũ: tantũ a ſe ⁊ inter ſe longe:quantũ ab angu
lo longe:quantũ aũt ad angulum pꝛope:⁊
inter ſe vtiq; pꝛope: in angulo aũt inter ſe
gpb 2. iuncti · Ipſe eſt em̃ pax ña: qui fecit vtraq; vnũ. Ergo inde circũciſio:inde pꝛęputiuʒ:
So · parietũ concoꝛdia: anguli gloꝛia. Accepi⸗ ſtis ſpiritũ adoptionis filioꝛũ: in quo cia/
mamus abba pater. Qualis res eſt:ſi pi⸗
gnus tale eſt? Non pignus:ſed arra dicen⸗
da eſt. Pignus em̃ quando ponit᷑:cum fue
rit res ipſa reddita pignus aufertur: Arra
autẽ de ipſa re datur:quę dando pꝛomitti tur:vt res quando redditur:impleat᷑ quod
dati eſt:nõ mutetur. Anuſquiſq; ergoat ⸗ tendat coꝛ ſuũ: vtrũ ex intimis coꝛdis me⸗
dullis⁊ ſincera charitate dicat: Pater. Nõ
modo quęritur quanta ſit ipſa charitas: vtrũ magna:an parua:an mediocris:vtrũ
vel ſit: quęro · Si nata eſt latendo creſcit:
creſcendo perficiet᷑: perfecta permanebit. Mon em̃ perfecta vergit in ſeniũ: ⁊ a ſene⸗
ctute veniet ad moꝛtẽ: ad hoc perficiet᷑ vt ęterna permaneat. Vide em̃ quid ſequit:
Clamamus abba pater: Ipſe ſpiritꝰ teſti ⸗ moniũ reddit ſpiritui noſtro: quia ſumus filij dei. Mõ ſpiritus noſter reddit teſtimo⸗ niũ ſpiritui noſtro quia ſumus filij dei: ſed ſpiritus dei arra reddit teſtimoniũ pꝛo ea re quę nobiſpꝛomiſſa eſt. Ipſe ſpiritus te⸗ ſtimoniũ reddit ſpiritui noſtro: quia ſum? filij dei. Si aũt filij:⁊ heredes. Non em̃ in ⸗ aniter filij:hec ẽ merces:et hereditas.hoc eſt qð paulo ante dicebam: quia medicus noſter ⁊ ſanitatẽ nobis donat:⁊ mercedem
inſuper largiri dignat᷑. Quꝑẽ illa merces?
hereditas:ſed non quomodo eſt hominis patris hereditaſ. Relinquet em̃ filijs ſuis: nõ poſſidet cum filijs ſuis: ⁊ tamẽ magnũ ſe facit:⁊ gratias ſibi agi deſiderat: qꝛ vo⸗ luit dare quod nõ poſſit auferre. Moꝛiẽs em̃ tolleret ſecum:puto quia ſi poſſet nihil hic filijs ſuis dimiſiſſet.heredes dei ſic fũt vt ipſe deus ſit hereditas noſtra: Lui dicit
pſaimꝰ: Dñs ꝑs hereditatꝭ meę. hęeredes põaß
quidem dei:ſi parũ vobis ẽ audite:qðᷣ am plius gaudeatis.hęredes quidẽ dei:cohe redes aũt chꝛiſti. Conuerſi ad dim. De baptiſi contra pelagianos: Dermo X
Zitale ſancti iohannis inter cętera A
n qus dicenda videbant᷑ ad baptiſ⸗
mũ paruuloꝝ noſter ſermo dedu⸗ ctus eſt:⁊ quia iam pꝛolixius erat: ⁊ de illo terminãdo cogitabat᷑: nõ tanta dicta ſunt de tanta quęſtiõe:quanta in periculo tan/ to a ſollicitis dici debuerunt. Sollicitos aũt nos facit: non ipſa ſententia iam olim in eccleſia catholica ſũma auctoꝛitate fun⸗ data:ſed diſputatiões quoꝛũdam quę mo do crebꝛeſcere:⁊ multoꝛũ animos euerterẽ moliunt᷑. hodie ergo adiuuante dño pla⸗ cuit nobis hinc loqui. Diem quidẽ ſolennẽ martyris celebꝛamus:ſed maioꝛ cauſa eſt omniũ fideliuʒ qᷓ; tantũmodo martꝰrum. Von em̃ om̃es fideles etiam martyres:ſed
7*
iwilim
ap qui ugohl zenmit nulob ſio eſt in tznull ſznl ſin ſterlachn tymdo unoner liq cont itrſuute m bar antnõpꝛo nnnie ſthocdun
nperat
ſödaylizur unhabeat kyeccatun
ſeeſſeeſt
temã eti ſen baptiz dei hocel iumeß h
öprpter otiſuntp gochuem luneßdi tnieen inodoteg . uae teni udeyil urhab etta utpe itihun
ſutu
np
uſuse umni uns doni istan
n

ideo illi martyres: quia fideles. Videam? ergo quid ab eis pꝛoponat᷑: quid eos mo⸗
uet:quoniã ⁊ de ipſis non tam refellendis
q ſanandis cogitare debemus. Concedũt paruulos baptiʒari opoꝛtere. Non ergo 5⸗ ſtio eſt inter nos ⁊ ipſos vtrum paruuli ba tiʒandi ſint:ſed de cauſa quęrit quare ba⸗
ptiʒandi ſint. hoc ergo quod conceditur:
ſine vlla cum illis dubitatione teneamus. PBaptiʒãdos eſſe paruulos nemo dubitet: quando nec illi hinc dubitant:qui ex parte aliqua contradicũt. Sed nos dicimus eos aliter ſalutem ⁊ vitam ęternã non habitu ⸗ ros:niſi baptiʒentur in chꝛiſto: illi autẽ di⸗ cunt nõ pꝛopter ſalutem:nõ pꝛopter vitam ęternam:ſed pꝛopter regnũ cęloꝛuʒ. AQuid ſit hoc dum exponimus vt poſſumus: pa⸗ rumper attendite. Paruulus inquiunt ⁊ ſi nõ baptiʒaret᷑:merito innocentię eo ꝙ nul⸗ lum habeat om̃ino nec pꝛopꝛiũ nec oꝛigina le peccatum nec ex ſe nec de adam tractũ: neceſſe eſt aiunt vt habeat ſalutem ⁊ vitaʒ xternã etiã ſi non baptiʒetur: ſed pꝛopte⸗ rea baptiʒandus eſt vt intret etiã in regnũ vei:hoc eſt in regnum celoꝛũ. Si diſcutien ⸗ dum eſt hoc: diſcutiendũ eſt pꝛopter illos
nõ pꝛopter nos: Fratres em̃ noſtri ſunt:ꝑ⸗ moti ſunt pꝛofunditate quęſtionis: ſed re⸗
gi debuerunt gubernaculo auctoꝛitatis. Cum em̃ dicũt nõ eſſe baptiʒandos ſalu⸗
tis ⁊ vite ęternę percipiendę cauſa: ſed tan
tũmodo regni cęloꝛũ ⁊ regni dei:baptiʒan dos quidem fatentur: ſed non pꝛopter vi⸗ tam ęternã: ſed pꝛopter regnum cęloꝛum.
Auid de vita ęterna? habebunt inquiũt.
Quare habebunt? Quia nullum peccatũ habent:⁊ ad damnationẽ pertinere nõ poſ ſunt. Ergo eſt eterna vita extra regnum c
P loꝛũ? Pꝛimus hic erroꝛ auerſandus ab au⸗
ribustextirpandus a mẽtibus. hoc nouũ in eccleſia pꝛius inauditum eſt: eſſe vitam
eternam pꝛeter regnum cęloꝝ:eſſe ſalutem
eternã pꝛeter regnum dei. Pꝛius vide fra⸗ ter:ne foꝛte hinc conſentire nobis debeas: quiſquis ad regnũ dei non pertinet: eum ad damnationẽ ſine dubio pertinere. Ven turus dominus et iudicaturus de viuis et moꝛtuis:ſgůt euangeliũ loquit: duas par tes facturũs eſt:dexterã ⁊ ſiniſtram. Sini⸗ ſtris dicturus:Ite in ignem ęternũ qui pa ratus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Dextris di
cturus: Venite benedicti patris mei perci⸗
——————
De verbis Apoſtou
Bermo XIIII
pite regnũ quod vobis paratum eſt ab oꝛi
gine mundi.hanc regnum nominat:hanc
cum diabolo damnationẽ. Nullus relictuſ eſt mediꝰ locus: vbi ponere quęras infan⸗
tes. De viuis ⁊ moꝛtuis iudicabit᷑: alij erũt ad dexterã:alij ad ſiniſtrã:non nouialiud. Qui inducis mediũ recede de medio: non te offendat qui dexteram quęrit:⁊ teipſum admonet:recede de medio:b noliĩ ſiniſtrã. Si ergo dextera erit ⁊ ſiniſtra: ⁊ nullũ me⸗ dium locum in euãgelio nouimus: ecce in
dextera regnũ cęloꝛũ eſt: Percipite inquit
regnũ. Aui ibi nõ eſt:in ſiniſtra eſt. Quid erit in ſiniſtra Ite in ignẽ eternũ. In dex⸗ tera ad regnum vtiq; ęternũ: in ſiniſtra in ignem ęternũ. Aui non in dextera: pꝛocul dubio in ſiniſtra · Ergo qui nõ in regno: ꝓ⸗ culdubio in ignẽ ęternũ.Lerte habere non poteſt vitam ęternam qui nõ baptizatur: non erit in dextera:id eſt in regno non erit. Vitam ęternã computas ignem ſempiter⸗ num?Et de ipſa vita ęterna audi expꝛeſſiꝰ: quia nihil aliud eſt regnum qᷓ; vita ęterna: Pꝛius regnum nominauit:ſed in dextris: ignem gternũ in ſiniſtris. Extrema aũt ſen tentia vt doceret quid ſit regnũ: ⁊ quid ſit ignis ęternus: Tunc inquit abibũt iſti in/ comb uſtionẽ ęternam: iuſti autẽ in vitam eternaʒ. Ecce expoſuit tibi quid ſit regnũ: ⁊ quid ſit ignis ęternus: vt quõdo ↄfiteris paruulũ non futurum in regno: fatearis fu turum in ignem ęeternũ. Regnum em̃ cęlo ⸗
rum eſt vita eterna. Nec aliud etiõ paulus
apoſtolus:cum terreret homines: non par uulos non baptiʒatos: ſed ſceleſtos: faci noꝛoſos:cõtaminatos:perditos: non eos terruit ꝙ erũt in igne ſempiterno: quo ſine dubio ibunt ſi non coꝛriguntur: ſed tantũ terruit:quia in regno non erunt:vt cum vi derint ſe perdere ſpem regni:non viderent
eſſe conſequens niſi penõ ignis ęterni.Mo 1Corj.s.
lite inqͥt errare:neq; foꝛnicatoꝛes: neq; ido lis ſeruientes: neq; adulteri: neq; molles: neq; maſculoꝛum concubitoꝛes: neq; fu⸗ res: neq; auari: neq; ebꝛioſi: neq; maledi ci: neq; rapaces regnum dei poſſidebunt. Mon dixit:illi ⁊ illi:tales et tales igni eter⸗ no toꝛquebuntur:ſed regnũ dei non poſſi⸗ debunt. Subtracta dextera: non remanſit niſi ſiniſtra. Ende autem euadũt ab igne ſempiterno: nõ ob aliud niſi quia erunt in regno. Sequitur:Et hec quidem fuiſtis: d 2

Bancti
Et vnde iam nõ ſunt: Sed abluti eſtis:ſed ſanctiſicatieſtis in nomie domini noſtriie ſu chꝛiſti:⁊ in ſpiritu dei noſtri. In nomine
Acti· domini noſtri ieſu chꝛiſti. Non em̃ eſt aliud
nomen ſub cœlo:in quo opoꝛtet ſaluos fie⸗ ri:om̃es:puſillos cum magnis. Si aũt ſal⸗ nos fieri opoꝛtet nos in hoc nomine:ſine E nomine pꝛoculdubio nec ſalus erit quę ſi⸗ ne chꝛiſto pꝛomittitur paruulis. Pace eoꝛũ dicam:qui cuiqᷓ; ſalutẽ pꝛomittit ſine chꝛi⸗ ſto:neſcio vtrum ipſe ſalutem habere pol⸗ C ſit in chꝛiſto. Deinde quęerimus ab eis. Q
Kaliquis dicat paruulos merito innocen/ tię ſuę ſicut dicitis atq; imunitatis ab om̃i delicto non ſolum habituros ſalutem ⁊ vi⸗ tam gternam ſed et regnũ dei: vnde apud
vos deſinitum certũq; eſt ſine baptiſmo re
—— ——————
gnum dei non habituros paruulos: vt di⸗ uideretis eis pꝛo arbitrio veſtro nõ adiuto res paruuloꝛũ:ſed oppꝛeſſoꝛes miſeroꝛum: vt diuideretis eis pꝛo arbitrio veſtro: ⁊ da retis eis ſalutem et vitã eternam pꝛęter re/ gnum cęloꝛum? Alius beniuolẽtioꝛ vobis ⁊miſericoꝛdioꝛ vt putatis iuſtioꝛ: totũ eis dabit ⁊ vitam ęternam ⁊ regnum cęloꝛum. Iſtum quomodo ſuperabitis:quoniã vos aliquando contra euidentiſſimã auctoꝛita tem ratio humana delectat:pꝛoferte ipſam regulam rationis veſtrę:⁊ aſſerite quantis viribus valueritis vnde deuincat᷑ iſte qui paruulis pꝛopter merita innocẽtie: ꝓpter nullam ſicut dicitis culpã: hoc eſt oꝛigina⸗ le peccatum dare voluerit etiam nõ bapti/ atis: nõ ſolũ vitam ęternã: verumetiam regnũ cꝙloꝛũ. Iſtum vincite. Ego ſine pꝛę⸗ iudicio partes huius parumper ſuſcipio:⁊ dicã qð ipſe non ſentio:ſed admoneo vos vt acrioꝛẽ aduerſariũ videatis. Ecce exiſtit neſcio quis ⁊ dicit: Paruulus non habens vllum om̃ino peccatũ: nec qð ſua vita con traxit:nec qð devita pꝛimi parentis traxit:
habebit ⁊ regnũ cęloꝛum et vitam ęternã⸗ Reſpõdete:vincite hominẽ reſiſtentem vo bis: qui aliter diuiditis. Vos em̃ dicitis: Vitam quidem habebit iſte non baptiʒa⸗ tus ęternam:ſed non habebit regnũ cęio⸗ mum. Ille cõtra. Immo ⁊ vitam ⁊ regnum cęeloꝛum. AQuare em̃ patrimoniũ regni celo rum arripis innocentie A quo regnũ celo⸗ rum nõ acquiritur: pꝛofecto magno bono
fraudat᷑. Quę eſt iſta iuſticia Sic quare.
Auid offendit paruulus non baptizatus:
Auguſtini
nullam habens culpã:nec ſuam:nec de pa
*
rẽte tractã? Quid offendit dic mihi: vt nõ intret in regnũ cęloꝛum:vt ſeparetur a ſoꝛ⸗ te ſanctoꝛum: vt ſit exul a ſocietate angelo rum? Kideris em̃ tibi miſericoꝛs:quia non auferes ei vitam: damnas tamen quem ſe⸗ paras a regno cęloꝛum. Damnas: nõ eum
percutis:ſed in exilium mittis. Nam ⁊qui D exulantur: viuũt ſi ſani ſunt: in doloꝛibus
coꝛpoꝛis non ſunt:nec toꝛquentur:non car ceris tenebꝛiſaffligũtur:hec illis ſola pena
eſt nõ eſſe in patria. Si amatur patria ma⸗
gna pena:ſi autẽ non amatur patria peioꝛ eſt coꝛdis pena. Paruum malum eſt in ho⸗ minis coꝛde qui ſocietatem nõ querit ſan⸗ ctoꝛum:qui non deſiderat regnũ cęloꝛum. Si nõ deſiderat: pena eſt de peruerſitate: ſi autẽ deſiderat pęna eſt defraudata chari tate. Sʒ ſi qð vis parua ſit pena:⁊ ipᷣa par ua magna eſt:ſi nulla culpa eſt. hic defen⸗ de iuſticiam dei.Quarevel parua pęna in fligitur innocẽti: in quo nullum inuenitur om̃ino peccatũ Dic contra iſtum aduerſa- rium:qui paruulis non baptiʒatis miſeri⸗ coꝛdia ⁊ iuſticia maioꝛe qᷓ; tu dare vult: nõ ſolum vitam ęternam:verũetiam regnum cęloꝛum. Reſponde ſi potes: ſed rationem
affer: hac em̃ te gloꝛiari delectat. Ego iſtã
quęſtionẽ pꝛofundam ſentio:⁊ ad eius fun dum rimandum vires meas idoneas non agnoſco. Libet me et hic exclamare quod
paulus: O altitudo diuitiarũ. Paruulus vᷣon⸗ non baptiʒatus pergit in damnationem: apoſtoli em̃ verba ſunt: Ex vno in cõdem Vo·j⸗
nationẽ · Non ſatis inuenio dignam cau⸗ ſam:quia non inuenio: non quia non eſt.
Vbi ergo nõ inuenio in pꝛofundo pꝛofun⸗
dum:attẽdere debeo humanã infirmitatẽ: non damnare diuinam auctoꝛitatem.ſEgo
pꝛoꝛſus exclamo: nec me pudet: O altitu- Ro.n⸗
do diuitiarũ ſapientie et ſcientię dei: qᷓ in⸗ ſcrutabilia ſunt iudicia eius:⁊ inueſtigabi⸗ les vię eius. Quis em̃ cognouit ſenſum do
mini:aut quis cõſiliarius eius fuit:aut ͥs
pꝛioꝛ dedit illi:⁊ retribuetur eiQuoniã ex ipſo ⁊ per ipſum et in ipſo ſunt om̃ia: Ipſi
gloꝛia in ſecula ſeculoꝛum amen. Ego infir mitatem meã his verbis munio: ⁊ hac cau
tela circũſeptus:aduerſus ſagittas ratio⸗ cmnationum tuarum miratus aſſiſto. Sed
tu bellatoꝛ: hoc eſt foꝛtiſ ratiocinatoꝛ:huic reſponde qui tibi dicit: Pꝛoꝛſus innocens

De verbis Apoſtoli
nam habebit:ſed etiam regnum cęloꝛum. hoc eſt iuſtũ. Qui nihil mali habet: qua⸗
E re aliquid boni nõ habet? Sʒ ſcio inquis. Vnde ſcis? Quia dominus dixit. Tandẽ veniſti. Non ergo quia tu ratiocinaris:ſed quia domin ꝰdixit. Laudo hoc plane:quia ſanum eſt: ſicut homo non inueniſti ratio-
ſus apꝛobo. Pene facis: non inuenis ꝛad auctoꝛitatem fuge non ibi re perſequoꝛ: non inde expello:immo fugientem recipio
mus in ea ſimul contra cõmunem inimicũ. Auia enim paruulus non baptiʒatur: nõ intrat in regnum cęloꝛum: ⁊ tů dicis ⁊ ego. Illi igit᷑ cõmuni aduerſario qui dicit non baptiʒatum paruulum intraturum in re⸗ Inum celoꝛum reſiſtamus ambo: ⁊ aduer-
pꝛoferamus.Ledant pauliſper coniecturę — rationis humanę: aſſumantur arma diui⸗ n en.. na. Aſſumite inquit apoſtolus: armaturã Rjtn dei.Ecce ſimul dicamus huic homini. Chꝛi ſtianus es: Chꝛiſtianus inquit. Audi euã⸗ gelium qui vis non baptiʒatos paruulos Soan mittere in regnum cęloꝛum: audi euange ⸗ pn Foß lium: Riſi quis renatus fuerit ex aqua et nandum vmn ſpirituſancto:non intrabit in regnum cęlo thc rum. Domini ſententia eſt:huic nõ reſiſtit niſi nõ chꝛiſtianus. Repulſus eſt ille:rema
net mihi tecum certamen: ⁊ foꝛte vnde vi⸗ ciſti bono illius: inde bono vinceris tuo.
ſti. Noli ergo eſſe durus ⁊ tu: ſimul tenea ⸗ mus interim ſententiã iſtã: Niſi quis rena- tus fuerit ex aqua et ſpirituſancto: non in trabit in regnũ cęloꝛum.Ideo inquis:par⸗ uulo non baptiʒato polſiceri regnum dei non poſſum:contra domini ſententiã aper tam. Ecce quare dicoꝛregnum dei non ha⸗ bebunt: Ecce quare dico:ideo baptiʒandi ſunt vt habeant regnum dei. Ideo dicis⸗ Ideo inquit. Vide tamen pꝛopter illa quę ſupꝛa diximus:ne foꝛte non inuenias vitã
dertera ⁊ ſiniſtra:vbi nullum in medio de/ dit locum vite ſine regno. Parũ te hoc coꝛ ⸗ ngit:parum admonet:ipſam mecũ lectio⸗
paruulus et immunis ab omni peccato: et pꝛopꝛio ⁊ oꝛiginali:non ſolum vitam ęter⸗
nem:fugis ad auctoꝛitatem. Appꝛobo:pꝛoꝛ
et amplectoꝛ. Pꝛofer ergo auctoꝛitatẽ: ſte⸗
ſus eius inſidioſiſſima iacula ſcutum fidei
Mam quem viciſti:ſi durus non eſt docui
gternam pꝛeter regnum dei. ꝓpultũ enim aperta ſunt dicta de duabus illis partibꝰ:
Bermo Xm
nem vnde hanc ſententiam pꝛotuliſti pau⸗
lulum aduerte. Dixiſti enim te ideo regnũ cꝑloꝛum non baptiʒatis pueris nolle pꝛo ⸗
mittere:quia ſententia domini aperta eſt:
Miſi quis renatꝰ fuerit ex aqua et ſpiritu: non intrabit in regnum celoꝛum. Mon ibi aduertiſti cũ quęreret nichodemꝰ quomo- do iſta fierẽt: id eſt quomodo renaſe ceretur
homo:quomodo denuo naſceretur:quoni
am non poteſt vtiq; iterum introire in vte⸗ rum matris ⁊ denuo naſci: quid audierit a
domino: quid audierit a magiſtro bono:
quid audierit erroꝛ a veritate? Inter cete⸗
ra enim oſtendens quẽadmodum fiat: etiõ
ſimilitudinem poſuit:ſed pꝛius ait: Memo aſcendit in celum niſi qui de cęlo deſcendit filius hominis qui eſt in celo. In terra erat ⁊in cęlo ſe eſſe dicebat:⁊ quod eſt maiuſin celo filium hominis:vt vnam demonſtra⸗ ret in vtraq; natura perſonã: et in eo ꝙ dei
filius erat ęqualis patri:verbũ dei in pꝛin/ Job.i.
cipio deus apud deum:⁊ in eo ꝙ filius ho⸗ minis erat aſſumens animã humanam et carnem humanã:⁊ indutus hominem exi⸗
ens ad homines: quia in hoc vtroq; non
duo chtiſti ſunt:nec duo filij dei: ſed vna ꝑ⸗
8
ſona:vnus chꝛiſtus dei filius:idemq; vnuſ
chꝛiſtus: non alius filius hominis: ſed dei
filius ſcöm diuinitatem: hominis filius
ſchm carnem. Quis autem noſtrum qui parum aduertimus: aut parum ſapimus: non potius itayellet diſtinguere:filius der in cęlo:⁊ filius hominis in terra? Sʒ nec ſic diuideremus:⁊ ita diuidendo duas perſo⸗
nas induceremus. Mon aſcendit in cœlum Zobz.
inquit niſi qui de celo deſcendit flius ho⸗ minis. Filius ergo hominis deſcendit de
celo? Nõne filius hominis in terra factus
eſt? Nonne flius hominis per mariam fa- ctus eſt? Sed o homo noli inquit ſeparare quem volo copulare. Parum eſt quia fili⸗ hominis deſcendit: chꝛiſtus enim deſcen dit:idẽq; filius hominis qui filius eſt dei. Sed eſt in cęlo:qui ambulat in terra. In ce lo erat:quiavbiq; chꝛiſtus:idemq; chꝛiſtui ⁊ilius dei⁊ fliꝰ hominis: Pꝛopter ynita⸗ tem perſone in terra filius dei:pꝛopter ean dem vnitatẽ perſc onę eſſe pꝛobauimus in clo filium hominis:ex his verbis domini: ilius hominis inquit qͥ eſt in celis. Pꝛo ⸗
pter vnitatem perſonę: nõne in terra con⸗

—— 2 —————„ — 2 n———
5
Watth.16.
ſtituto atq; conſpicuo petrus dicit: Tu es chꝛiſtus filius dei vini?trgo diſcat nicho ⸗ demus quomodo fiat illud quod ei minus intelligenti: incredibile ⁊ quaſi impoſſibi⸗ le videbatur: Nemo aſcendit in celum:niſi qui de cęlo deſcendit.mes autem qui rẽ⸗ naſcunturvtiq; aſcendunt in cęlum:cęteri nemo pꝛoꝛſus. Et omnes qui renaſcuntur per gratiam dei aſcendunt in cglum: et ne⸗ mo aſcendit in cęlũ niſi qui de cœlo deſcen⸗ dit filius hominis qͥ eſt in cęlo. Einde hoc? Quia om̃es qui renaſcuntur membꝛa ipſi⸗ us fiunrꝛ et ſolus chꝛiſtus de matiã natus vnus eſt chꝛiſtus:⁊ cum coꝛpoꝛc ſuo caput ynꝰ eſt chꝛiſtꝰ.Hoc ergo dicere voluit: Ne⸗ mo aſcendit niſi qui deſcendit: NMon ergo aſcendit niſi chꝛiſtus. Si vis aſcẽdere: eſto in coꝛpoꝛe chꝛiſti. Si vis aſ cẽdere:eſto mẽ⸗
Jo.nn· bꝛum chꝛiſti. Sicut emĩ invno coꝛpoꝛe mul-
ta membꝛa habemus:omnia autem mem⸗ bꝛa coꝛpoꝛis cum ſint multa:vnum eſt coꝛ⸗
pus:ſic ⁊ chꝛiſtus:quia caput ⁊ coꝛpus chꝛi
B ſtus.Et quomõ fit poc:adhuc quęramus.
Latet queſtio:exaltatur illa pꝛofunditas. Chꝛiſtus peccatum non habet:nec oꝛigina le traxit:nec ſuum addidit: extra volupta ⸗ tem carnalis libidinis venittnõ ibi fuit cõ⸗ plexus maritalis: de virginis coꝛpoꝛe non
aſſumpſit vulnus ſed medicamentum: no
aſſumpſit quod ſanaret ſed vnde ſanaret᷑: uãtum ad peccatum pertinet dico. So⸗ lus ergo ille ſine peccato: quomodo erunt membꝛa eius:quoꝛum nullus eſt ſine pec⸗
cato? Auomodo? Audi ſimilitudineʒ aug
—˙—
3ob. fequſtur· Et ſicut morſes exaltauit ſerpeu⸗
—
em in deſerto: ita opoꝛtet exaltari filium
pominis: vt qui credit in eum non pereat
ſed habeatvitam ęternam. Vnde tibi non videbatur peccatoꝛes homines poſſe fieri membꝛa chꝛiſti: id eſt illius qui nullum om nino haberet peccatum? Serpentis moꝛſu mouebaris:ideo crucifigitur chꝛſtus:ideo fundit ſanguinem chꝛiſtus in remiſſionem
peccatoꝛum: quia pꝛopter peccatum: id eſt Numert· ⁊r ſerpentis venenũ: Sicut exaltauit moyſes
6
ſerpentem in heremo vnde ſanarẽtur qui
in illo deſerto a ſerpentibus moꝛdebantur xilium exaltatum attendere iubebantur:⁊ quiſquis attenderet ſanabatur:ſic opoꝛtet exaltari flium hominis: vt omnis qui cre⸗ dit in eum:id eſt qui attendit exaltatũ:qui
Auguſtini
non erubeſcit cruciixum:qui in cruce chꝛi⸗ ſti gloꝛiatur:non pereat:ſed habeat vitam gternam. Mon pereat· Vnde? CLredendo in eum. Vnde non pereat? Attendendo ex altatum:alioquin periſſet. Hoc eſt: Om̃is enim qui credit in eum non pereat:ſed ha⸗ beat vitam ęternã. Pꝛofers paruulum mi⸗ pi:⁊ iubes vt attendat exaltatũ: quem ne⸗ gas habere ſerpentis venenum. Immo ſi faues ei: ſi mouet te innocẽtia in vita pꝛo⸗ pꝛia:noli negaretractum aliquem reatum de vita pꝛima:nõ ſua:ſed parentis ſui.o
li negare:cõfitere venenum: vt poſcas me⸗
dicamentum:aliter nõ ſanatur· Autvt qð ei dicis vt credat᷑.hoc enim reſpondetura poꝛtante paruulum. Ad verba aliena ſana
—
tur: quia ad factum aenum vulneratur. Credit in ieſum chꝛiſtum: fit interrogatio: reſpõdit: credit. Pꝛo non loquente:pꝛo ſi
lente: pꝛo flente: et flendo quodãmodo vt
ſubueniatur oꝛante: reſpondetur et valet.
An etiam hoc ſerpẽs ille perſuadere cona⸗ tur:quia nõ valet? Abſit a coꝛp oꝛibuſqua⸗ liũcunq; chꝛiſtianoꝛum. Ergo reſponde⸗ tur⁊ valet. Lonſpiratione quadam cõmu ⸗ nicat ſpiritus:credit in altero: quia pecca⸗ uit in altero. An vero inuenit vitaʒ pꝛęſen tis ſeculi: quem parturiuit infirmitas:⁊ nõ inuenit vitam futuri ſeculi: quem parturi⸗ uit charitas? Ergo moyſes exaltauit ſerpẽ tem in heremo:vt om̃is a ſerpente percul⸗
ſus intueretur exaltatũ et ſanaret᷑. Adam heĩ⸗⸗
pꝛimus accepit moꝛſum ſerpentis cumn ye neno: Ergo natus eſt in carne peccati: fit
„
ſaluus in chꝛiſto:per ſimilitudinem carnis
peccati.⁊hiſit enim deus filium ſuum: nõ Bo
in carne peccati:ſed ſicut ſequitur qui ſcri⸗ bit: In ſimilitudine carnis peccati: qnð de complexu maritali:ſed de vtero virgina li. Ahiſit in ſimilitudinem carnis peccati. Tlt qͥd hoce Et de peccato damnaret bec⸗ catum in carne:de peccato peccatũ: de ſer⸗ pente ſerpentẽ: Sed de ſimilitudine:quia in chꝛiſto nullum peccatum:ſed ſola ſimili⸗ tudo carnis peccati. Ideo exaltatus elt ler pens:ß ereus· Exaltata eſt ſimilitudo car⸗ nis peccati: vt ſanaret᷑ oꝛigo peccati: quia miſit deus filium ſuum in ſimilitudinẽ car⸗ nis peccati: non in ſimilitudinem camis. Ram vera caro eſt:ſedin ſimilitudinẽ car is peccati:qꝛ moꝛtalið caro ſine vllo om̃t⸗
nane
jt per
lyt
ganl
jntin
.
3
imtUl iſnn oib fütij us. Fn utuſer ſs Siauter nst pwüenſe
iſicut
run giuten etEthlc iyuns gritineu
rüiderit:
uniudic ſciumpie ſis: ſcipt ſeſtimoni
mdicat. ninus aonen yil onez uc
ztelere Q ienit
rutts.
inhemn wityanu NSelyi

De verbis Apoſtoli no pctõ: ꝓpter ſilitudinẽ damnaret pctiñ in carne: ꝓpter verã iniquitatẽ. Vera ini⸗ qͥtas in chꝛiſto nõ fuit: ᷣ moꝛtalitas in illo fuit. Peccatum nõ ſuſcepit:ſed penam pec cati ſuſcepit. Suſcipiẽdo ſi ä: ⁊ penam ſanauit ⁊ culpaʒ. Ecce quomodo fiunt iſta. Quod admiratus nichodemus dixerat:Quomodo poſſunt iſta fieri? Sic em̃ ſanamur: nõ quia meremur. Ecce quo⸗ modo fiũt iſta. xhodo vbi mihi paruulos ponis. Jam dicis: nullo veneno ſautiati ſunt: Aufer eos a conſpectu exaltati ſerpẽ ⸗ tis. Si autem non aufers:ſanandos dicis: venenatos cõfiteris. Deinde ipſe dominꝰ in eodem ſermone ad nichodemũ non au⸗ diſtis quid dixerit: cum eadeʒ lectio hodie legeretur?Aui credit in eum nõ iudicatur: qui autem non crediderit: iam iudicatius
eſt. Et hic quęris medium homo de medio
⁊ diſputas et attẽderis nec attendis: Qui
credit in eum non iudicatur: qui autẽ non
crediderit:iam iudicatus eſt. Quid eſt aũt tam iudicatus eſt? Damnatꝰeſt. Nam iu⸗ dicium pꝛo damnatione plęrumq; poni no ſtis: ſcripturę teſtes ſunt: maxime illo vno teſtimonio apertiſſimo cui nemo eſt qui cõ tradicat. De reſurrectione cum ageret do⸗ eb.. minus:Aui bene fecerũt inquit in reſurre⸗ ctionem vitęe: qui male egerunt in reſurre ctioneʒ iudicij:vtiq; iudicum pꝛo damna⸗
dormoN i ob.z. credere? Aui non credit: iam dijudicatus eſt. Alio loco: AQui credit in filiũ habet vi ⸗
tã eternã:quã tu paruulis ꝓmittebas non baptiʒatis. Qui credit in filium habet vi⸗ tam ęternam. Sed habet inquit ⁊ qui non credit paruulus: qᷓ;uis non habeat regnũ dei. Sed vide quod ſequitur: Qui autem incredulus eſt filio: non habet vitam: ſed
uulos non baptiʒatos? Pꝛofecto in nume⸗ ro credentium. Nam ideo et conſuetudine eccleſie antiqua canonica fũdatiſſima: par uuli baptiʒati fideles vocant᷑:Et ſic de his quęrimus: Iſte infans chꝛiſtianus eſt: Re ſpondet᷑: chꝛiſtianus. Cathecuminꝰꝛan fi⸗ delis? Fidelis vtiq; a fide: fides a creden⸗ do. Inter credentes igitur baptiʒatos par uulos numerabis: nec iudicare vllo mo⸗ do aliter audebis: ſi non vis eſſe apertus
tiõe poſuit:et tu aliter audes diſſerere aut
ira dei manet ſuper eum. Vbi ponis par⸗
hereticus. Ergo ideo habẽt vitam fternã:
Bermo XIII
quia qui credit in fiium:habet vitam ęter nam. Nolo eis ſine iſta fide ⁊ ſine iſto ſacra mento huius fidei pꝛomittere vitam ꝑter⸗ nam. Qui autem incredulus eſt filio:⁊ qui non credit in filium:non habet vitam: ſed ira dei manet ſuper eum. Nõ dixit: veniet ſuper eum:ſed manet ſuper eum. Reſpexit oꝛiginẽ cum ait: Jra dei manet ſuper eum.
AQua reſpiciẽs ⁊ apoſtolus dixit: Juimus Epb.⁊·
⁊ nos aliquando natura filij ire. Non accu
ſamus naturam: Maturę auctoꝛ deus eſt. A deo bona eſt inſtituta natura:;̃ perma⸗ lam voluntatem a ſerpẽte vitiata eſt: ideo qð fuit in adã culpę nõ naturę:nob ꝓpaga tis factũ eſt iã naturę. Ab vitio naturę cũ
quo naſcitur homo: nõ liberat niſi qui na
tus eſt ſine vitio. Ab hac carne peccati: nõ liberat niſi ille qui natus eſt ſine peccato per ſimilitudinem carnis peccati. Ab hoc
veneno ſerpentis: non liberat niſi exalta⸗
tio ſerpentis. Quid ad hęc dicis? Satis
ne hoc eſt? Eſt vnum aliquid acutiſſimũ: quod ab eis pꝛofertur. Paululum attendi?
te. Lum cęperint vrgeri verbis apoſtolidi centis: Per vnum hominem peccatum in⸗ trauit in mundum:et per peccatum moꝛs:
⁊ita in om̃es homines pertranſijt: in quo
om̃es peccauerũt: Quę verba neſcio quis
nõ intelligat:in quibus verbis neſciovtrũ quiſquã expoſitoꝛem requirat:conãtur re⸗
—— ⁊ dicere:ideo dictum hoc ab apo
ſolo quia pꝛimus peccauit adam:⁊qui po ſtea peccauerunt:illum imitando peccaue runt.hoc quid eſt aliud:qᷓ; conari tenebꝛaſ ⁊ſen· dil·ʒo. aperto lumine offendere? Peccatum per ʒcutẽ· vnum hominem intrauit: et per peccatum moꝛs: ⁊ ita in om̃es homines pertranſijt:
in quo omnes peccauerunt. Pꝛopter imi⸗ tationẽ dicis: quia pꝛimꝰpeccauit adam. Reſpondeo pꝛoꝛſus:non pꝛimus peccauit adam. Si pꝛimum peccatoꝛem requiris: diabolum vide. Sed humani generis mal
ſam volens oſtendere apoſtolus de oꝛig
ne venenata:ideo eum poſuitvnde natiſu ½
mus:non eum quem imitati ſumus · Dici⸗
tur quidem ⁊ pater tuus:quem fueris imi⸗
tatus.Filij mei quos iterũ parturio. Qui gar.4.
itidẽ dicit: Imitatoꝛes mei eſtote. Et pꝛo/ Eorſ.xx⸗
pter ipſam imitationem dicit᷑ impijs: Elol Zob. a patre diabolo eſtis. Mã cõſtat hic in ca⸗ tholica fide: ꝙ diabolus nec generauit no⸗
d 4
—— ————

———„— * —„—————— .————————— — 3 2 3——————— —..—
——
—
—
Bancti
ſtrã naturam nec cõdidit: ſola in illa ſedu ⸗ ctio eſt pꝛęcedentis: imitatio conſequen ⸗ tis · Deniq; quomodo dictuz eſt de adam: in quo om̃es peccauerunt:legatur mihi ali cubi:om̃es in diabolo peccauerunt. Aliud
eſt illo pꝛecedente ⁊ ſeducẽte peccare:aliud
in illo peccare:Quia ſcm pꝛopaginẽ car⸗
G A HE- b 9
rari quare oleaſter naſcatur de ſemine oli⸗
—— e—
A
ex aquas ſpiritu. Puto quia non hocfact eſt in concubitu. AMiraris quare peccatoꝛ ſemine iuſti:nõ te delectat mi⸗
ue⸗ Accipe aliam ſimilitudinẽ. Juſtum ba ptizatũ: pone granũ purgatum. Mon at ·
tendis quia de grano purgato frumẽtum
nis in illo eramus omnes anteqᷓ; nati eſſe⸗ cum palea naſcit᷑:ſine qua feminatur? De⸗
mus tanqᷓ; in parente: tanqᷓ; in radice ibi& inde cum ſit in pꝛopagine natoꝛum ſpirita
eramus:ſic venenata eſt iſta arboꝛ ibi era/ ⁊ lis generatio: viſ vt ð baptiʒato baptiʒat?
mus. Nam qꝛ ad diabolũ:hoc eſt pꝛincipẽ peccati:⁊ vere pꝛimum peccatoꝛem nõ per ⸗
tinet oꝛigo:ſed imitatio:cũ de illo ſcriptu⸗ rcüciſio:e Saß̃·a ra loqueret᷑: Inuidia inquit diaboli moꝛs ciſo non naſcitur circũciſus:ſic ergo de ba/
L naſcat᷑: cũ videas de cincũciſo nõ naſci cit cũciſum? Carnalis ẽ certe iſta generatio:⁊ carnalis eſt circũciſio: et tamen decircum-
intrauit in oꝛbem terrarum. Imitãtur aũt ptiʒato non poteſt naſci baptiʒatus: quia
eum qui ſunt ex parte ipſlus. Imitãdo eũ fiunt ex parte ipſius. Munquid dictum eſt
in illo peccauerunt?um vero de adam di
ceretur:pꝛopter oꝛiginem:pꝛopter poſteri/ tatem: pꝛopter pꝛopaginem viſcerum: In quo om̃es inquit peccauerũt. Nam ſi pꝛo⸗ pterea pꝛimus conſtitutus eſt adam: quia pꝛimus peccauit:tanqᷓ; exemplo ſit:non in oꝛigine:vt quid tam in longinquo:poſt tã pꝛolixa tempoꝛa cõtra adam quęritur chꝛi ſtus?Si omnes peccatoꝛes ad adam pꝛo⸗ pterea pertinẽt:quia pꝛimus peccatoꝛ: om nes iuſti debuerũt ad abel pertinere: quia pꝛimus iuſtus: Quare chꝛiſtus quęritur⸗ Quia in adam damnata eſt generatio: in chꝛiſto qugritur regeneratio. Pꝛoinde ne⸗
R mo nos fallat. Scriptura euidens eſt: au-
ctoꝛitas fundatiſſima eſt:fides catholiciſſi⸗ ma eſt. Qmnis generatus damnatus:ne⸗ mo liberatus niſi regeneratus. Vnde ⁊al⸗ teri verſutię illoꝛum iam vos inſtructi: re⸗ ſpondete chariſſimi. Quando dicũt ⁊ par⸗ uulos turbant: ſi de peccatoꝛe peccatoꝛes nati ſunt:quare nõ de baptiʒato iam ſide- li cui remiſſa ſunt om̃ia peccata iuſti naſcũ ture Cito reſpõdete: Ideo ð baptiʒato nõ iuſtus naſcitur:quia non eum generat vn⸗ de regeneratus eſt:ſedvnde generatus eſt.
1Petri z. De chꝛiſto dictũ eſt: Moꝛtiſicatus carne:
viuificatus ſpiritu: ſic de homine dici po ⸗ teſt Tabefactus carne: iuſtificatꝰ ſpiritu.
Zob. Quod naſcitur de carne: caro eſt. Quęris yt de iuſto iuſtus naſcatur:cum videas iu⸗ ltum eſſe niſi regeneratum om̃ino non poſ
ſe: Nec attendis domini ſententiã quõ tu⸗
Abi. ð. ipſe in oꝛe habes: Siquis nõ renatꝰ fuerit
—
nemo renatus anteqᷓ; natus. Aliud eoꝛum quaſi acutiſſimum. Sed quid acutum non obtunditur ſcuto veritatis: Aliud dicunt: I videte quale. Si adam inquiunt nocet his qui non peccauerunt:ergo et chꝛiſtus pꝛo⸗ deſſe debet etiam his qui u5 credigemut⸗
Videtis certe qᷓ; hoc acutum ſit contra ve⸗ ritatem: audite quantum adiuuet verita⸗ tem · Qui em̃ hoc dicit:nihil aliud dicit:ni⸗
ichꝛiſtum nihil pꝛodeſſe nõ credentibus.
Hoc eſt verum. Quis non accipiate Quis nõ conſentiat: quia chꝛiſtus nõ credentib? non pꝛodeſt:credentibus pꝛodeſt? Sed dic
mihi obſecro te: Paruulis baptiʒatis chꝛi
ſtus aliquid pꝛodeſt:an nihil pꝛodeſtNe⸗ ceſſe eſt vt dicat pꝛodeſſe. Pꝛęemitur mole matris eccleſię:foꝛte quidem vellẽt hoc di ⸗
cere. Ham ratiocinatiões eoꝛum ad hoc vi
ent᷑ compellere:ſedauctoꝛitatẽ repꝛimun
ur eccleſie: ne non dicam ſputis hominũ ob ant jelipſerum infantium lachty⸗ mis tanq; fluuio pertranhantur. Si em̃ di⸗
xerint nihil pꝛodeſſe chꝛiſtum baptiʒatis
infantibꝰ:nihil aliud dicũt qᷓ; ſuperfluo ba ptizantur infantes. Vt aũt non ſuperſiuo
—,—.——
baptizentur quia hoc dicere non audent: pꝛodeſſe chꝛiſtũ baptiʒatis infantibus cõ fitentur. Si pꝛodeſt baptiʒatis:quęro qui⸗ bus pꝛoſit: credentibus an nõ credentib??
igant quod volunt. Si dixerint non cre⸗
dentibus: vbi eſt ergo quod calumniaba⸗ ris: quia chꝛiſtus non credentibus nõ pꝛo ⸗ deſſe non poteſt-Ecce tu pꝛoſiteris pꝛodeſ⸗ ſe infantibus: nõ tamen credentibus. Ad quodlibet pꝛodeſt? Non putas ad vitam Sternam? Mon putas ad ſalutem ęternõ?
chtiſtus:
zů i Uig pr ſtyt e ipcl n pau qnus ver nburtco iqust chuſt iön ſcht itſa dicl pwieln go ven
r
nnec densce kiüern ttanme pauloant
bus nihi
adamn
ee unh bapttzan
eienn erecüt
nococred munpn inſnt. gcn . lieos fde kinncg
—
iutd
ut eſe ſpi, 4 betze iwi ſun icne

en denti: 1ego peccatum
Ad i Vtiq; ꝓdeſt chꝛiſtus paruuliſ baptiʒatis. Pꝛodeſt ergo non credentibus: Sed ab⸗ ſit vt ego dicam non credentes infantes. Jam ſuperius diſputaui: credit in altero: qui peccauit in altero: dicit᷑ credit ⁊ yalet: Zinter fideles baptiʒatos computat᷑. hoc habet auctoꝛitas matris eccleſic: hoc fun⸗ datus veritatis obtinet canon:contra hoc robur: contra hůc inexpugnabilem murũ quiſquis arietat ipſe confringit᷑. Ergo pꝛo⸗ deſt chꝛiſtus aliquid infantibus baptiʒa/
tis:⁊ ſicut ego doceo:⁊ ſicut mecuʒ tota ec
cleſia dicit credentibus pꝛodeſt: fidelibus pꝛodeſt:tu quod vis elige. Volo quidẽ yt quod verius eſt eligas: vt nobiſcum dicas Muia credentibus pꝛodeſt. Sed ſi dixeris: non credẽtibus pꝛodeſt: ↄtra te dixiſti. Si dixeris credẽtibus pꝛodeſt:mecum dixiſti. Elige vtrum contra te dicas quod falſum eſt:an mecũ dicas quod verum eſt. Tu ẽ pauloante dicebas chꝛiſtum nõ credenti- bus nihil pꝛodeſſe: volens efficere quia ſic ⁊ adam nõ peccantibus nihil nocuit: quõ chꝛiſtus nõ credentibus nihil pꝛodeſt. Ec⸗ ce iam fateris infantibus nõ credentibus baptiʒatis aliquid pꝛodeſſe chꝛiſtum. Sed ſcredentibus dicis:bene dicis:mecum di⸗ cis:credũt ⁊ infantes. Vnde credũt? Quo modo cred unt vide parentum. Si ſide pa rentum purgahtur:peccato parentum pol luti ſunt. Loꝛpus moꝛtis in pꝛimisparẽti⸗
*
bus generauit eos peccatoꝛes: ſpiritus vi⸗ ein poſterioꝛibus parentibus regenera⸗ uit eos fideles. Tu das fidem non reſpon⸗ nihil agenti. San⸗ cti inquit de ſanctis naſci debuerunt: quia
7 ſicut dicit apoſtolus: Alioquin filij veſtri imundi eſſent:nũc autẽ ſcti ſunt. Et quõ B accipis? Quõ itelligis de fidelibꝰ natũ ita ſanctũ:vt baptiʒari nõ debeat? Quomo⸗
do libet accipias iſtam ſanctitatẽ. hulti
em̃ modi ſunt ſanctitatis:⁊ multi modi ſũt anctificationis. Non em̃ om̃e quod ſancti
ſicatur ad regnum cęloꝛũ mittitur. De eſca
— „
b.4. noſtra: dixit apoſtolus bum dei ⁊ oꝛationem. noſtra ſanctificatur: tur?Diſce ergo eſſe vmbꝛaculũ non ſu
Sanctificat᷑ ꝑ ver Nunquid quia eſca nõ ſcimus quo mitta- aliquem modũ:⁊ quaſi quoddꝭ ſanctificatiõis: quod
ficiat ad perceptionem ſalutis. Di⸗ ſat:⁊ quid diſtet deo notů eſt. Tamen cũ
S
oli Bermo Xnn
iio fidelium curatur ad baptiſmũi: nõ ſo errent parentes vt putent eum iam ſidelẽ natum. Hatum em̃ poſſunt dicere: non re⸗ natum. Mamvt noueris quomodo intelli⸗ gas ſanctificatos filios fidelium: vt modo nõ quęram quia longum eſt moqũ ſancti⸗ kicationis huius:ibi ⁊ maritũ habes infide lem:ibi habes ⁊ vxoꝛẽ fidelem. Sanct tur inquit vir infidelis in vxoꝛe:ſanctiſica tur mulier infidelis in fratre. Nũquid quia eſt ibi foꝛte modus aliquis ſanctificatiõis: vt vir infidelis ſanctificetur invxoꝛe ſideli: ideo iam ſecuritatem debet accipere g in regnum cęloꝛum intraturus eſt: ⁊ non ba⸗ ptizandus:non regenerandus: non chꝛiſti anguine redimẽdus? Quomodo ergo ſan
ctificatur vir infidelis in xoꝛe:⁊ tamen pe
it niñ baptizet:ſic flij fideliũ:⁊ ſi ad quen dam modum ſanctificati:pereunt tamen ſi nõ fuerint baptiʒati. Rogo vos vt paulu⸗ lum acquieſcatis. Lego tantum. Sanctus Kypꝛianus eſt quẽ in manus ſumpſi:anti⸗ quus epiſcopus ſedis huius: quid ſenſerit de baptiſmo pan eccleſiam ſenſiſſe monſtrauerit:paululũ ac cipite. Parum eſt em̃ quia iſti diſſerunt et diſputant neſcio quas impias nouitates: ⁊ nos conantur arguere ꝙ aliquid nouum dicamus. Ad hoc ergo lego ſanctũ cypꝛia⸗ num vt videatis quomodo ſit intellectus
canonicus et catholicus ſenſus in his ver⸗
Sanctifica-
aruuloꝛũ: immo quid ſemg
.Corſ..
—
77—
bis quęe pauloante tractaui. Interroga⸗%
tus eſt vtrum infans baptiʒari debeat an⸗
te octauũ diem: quia in veteri lege non lice Bcñ·
bat circũcidi infantẽ niſi octauo die.Que⸗ ſtio inde erat nara de die baptiʒandi:nam ð oꝛigine peccati nulla erat quęſtio: ⁊ ideo ex ea re vnde nulla erat quęſtio: ſoluta eſt exoꝛta quęſtio. Sanctus cypꝛianus dixit inter cetera quę ſuperiuſ dixit. Pꝛopter qð
neminẽ putamus ad gratiã conſequendã
impigendũ eſſe a lege quę iam ſtatuta eſtt
nec ſpiritalem circumciſionẽ impediri car⸗
nali circumciſiõe debere: ſed omnẽ om̃ino admittendum eſſe ad gratiõ chꝛiſti: quãdo
⁊petrus in actibus apoſtoloꝛũ loquatur?
⸗ ⸗
dicat: Deus mihi dixit neminẽ hominẽ cõ⸗ munẽ dicendum ⁊ immundũ. Ceterũ ſiho mines impedire aliquid ad cõſecutionem gratię poſſit:magis adultos ⁊ pꝛouectos ⁊ maioꝛel natu poſſint ipedire uioꝛa pctã. Poꝛro aůt etiã grauiſſimis deiictoꝛibꝰ⁊ in
Zen n
——— ——

⸗*—— S———— 2—* S.————— 2——— —— 2———————————.———— 2 „. c—————————— ⸗ 2—.—— .„ 3—————.* S .——*————————— 2——— ² 2————————— ——————————————= ——————————£ S—— S——— ——————————.— ——————— 6— F 2—————=——— S———— .— 8.— S.— S=—————
——„——
. 5 1—*
Banct
dño multũ ante peccãtibꝰ cũ poſtea credi⸗ derit remiſſio pctõꝝ dat:⁊a baptiſmo atq; gratia nemo pꝛohibetur: quãtomagis nd
„ „ 7
6, 7 1
.
debet pꝛohiberi infans: qui recens natus nihil peccauit:niſi ꝙ ſcðᷣm adam carnaliter natus cõtagium moꝛtis antiquę pꝛima na tiuitate cõtraxit:qui ad remiſſa peccatoꝛũ accipiẽda: hoc ipſo facilius accedit: quod illi dimittuntur nõ pꝛopꝛia ſed aliena pec cata. Videte quemadmodũ de hac re ni⸗ hil dubitans:ſoluit illam vnde dubitaba- tur:lhoc de fundamento ecceſię ſugꝛeſſit: ad confirmandũ lapidem nutantẽ. Impe⸗ tremus ergo ſi poſſumus a fratribus nfis: ne nos inſuper agellent hereticos:qð eos talia diſputantes nos apellare poſſimus foꝛſitan ſi vellemus:nec tamen apellamꝰ. Suſtineat eos mater pijs viſceribus ſanã dos:poꝛtet docendos:ne plangat moꝛtu⸗
os. Himium eſt quo pꝛogrediuntur:mul⸗
tum eſt: vix ferendum eſt: magnę patien⸗ tie adhuc ferri. Non abutantur hac patien
—
tia eccleſie: coꝛrigãñtũr boñũ eſt: vtãmici
exhoꝛtamurtnon vt inimici litigamus. De trahunt nobis:ferimus:canoni detrahũt: veritati nõ detrahant:Eccleſię ſanctę pꝛo remiſſione peccati oꝛiginalis paruuloꝛum quotidie laboꝛanti nõ cõtradicãt. Junda⸗ ta iſta res eſt: ferendus eſt diſputatoꝛ er⸗
rans in alijs queſtionibus nõ diligenter di. geſtis:nõdum plena eccleſię auctoꝛitate fir
matis:ibi ferendus ẽ erroꝛ:non tantũ pꝛo⸗ gredi debet vt etiam fundamentũ ipſum eccleſię quatere moliatur. Mõð expedit:ad⸗ huc foꝛte noſtra nõ eſt repꝛehendenda pa·
tientia: ſed debemus timere ne culpetur.
etiã negligẽtia. Sufficiat charitati veſtre: habete ad illos qui noſtis illos:habete cũ
illis amice:fraterne:placide: amanter: do⸗
lenter:quicquid poteſt faciat pietas: quia poſtea diligenda non erit impietas. Lon/ uerſi ad dominũ. De verhis Apoſtoli: Nos em̃ ſu mus circũciſio qui ſpiritui dei ſer⸗ uimus: Sermo RV Poſtolicam lectionẽ aure ⁊animo a intendat ſanctitas veſtra:adiuuã do nos affectu apud dominũ deũ noſtrum:vt ea que illic nobis reuelare di⸗
gnetur: ad vos apte atq; ſalubꝛiter pꝛo ⸗
ferre poſſimus.ſErgo cum legeretur: audi- ſtis dicentẽ opoſtolũ paulum: Nos em̃ ſu/
—
— 4 3 5„ —
„ ℳ o
Auguſtini
mus circumciſio qui ſpiritui dei ſeruimus. Scio pleroſq; codices habere: qui ſpiritu deo ſeruimus. Quantũ autẽ inſpicere po⸗ tuimus:plures gręci hoc habent: qui ſpiri tui dei ſeruimus. Sed non ibi quęſtio eſt: Apanifeſtũ eſt enimvtrũq;:⁊ congruumre gulę veritatis: quia ⁊ ſpiritui dei ſeruimꝰ: ⁊nõ carne: ſed ſpiritu deo ſeruimus. Lar⸗ ne em̃ ſeruit deo qͥ de rebus carnalibus ſpe rat ſe placere deo · Cum vero ⁊ ipſa caro ad bona opera ſpiritui ſubditur:ſpiritu ſerui⸗ mus deo:quia carnem domamus vt ſpiri tus obtemperet deo. Spiritus em̃ regit:ca ro regitur:nec ſpiritus bene regit: ſi nõ re⸗ gat̃. Lum ergo ait: Mos ſumus circũciſio: videte quid voluerit intelligi in illa circũ ciſione quę invmbꝛa data eſt:ſignificante: quę remota ẽ luce veniente. Lurautẽ non dixerit: Nos habemus circumciſionẽ: ſed nos ſumus circũciſio? Sic accipite hoc vo ⸗ luiſſe apoſtolũ dicere: Nos ſumus iuſticia. Circumciſio em̃ iuſticia eſt. dMagis eĩ cõ ⸗ mendat cum dicit dicendo nos eſſe iuſtici am:qᷓ; dicendo nos eſſe iuſtos: ita tamẽ vt cum iuſticiã dicit:eſſe iuſtos intelligamus. RMon em̃ illa incõmutabilis iuſticia cuius participes facti ſumꝰ:̃ quẽadmodũ dici᷑: magna ibi iuuentꝰeſt:ꝓ multis iuuenib?:
c dicit᷑ iuſticia vt inteiligant᷑ iuſti. Audite
hoc ipſum euidentius:eodem dicente apo
ſtolo: Vt nos inquit ſimus iuſticia dei in . ipſo. Mos ſimus iuſticia nõ noſtra ſed dei: ab illo accepta non a nobis aſſumpta:im⸗
partita non vſurpata:donata non raptã. Cuidam em̃ rapina erateſſe gqualis dei:?
minus autem noſter ieſus chꝛiſtus:cum in foꝛma dei eſſet: nõ rapinam arbitratus eſt eſſe ęqualis deo. Lui eĩ equalitas dei na⸗ tura erat:rapina nõ erat:ſed tamen ſemet⸗ ipſum exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens:vt nos eſſemus iuſticia dei in ipſo. Si em̃ ille paupertatemvitaret:nos paupertate non careremus. Pauper enim ille factus eſt: cum diues eſſet:vt illius paupertate:ſicut
ſcriptum eſt: nos ditaremur. Diuitię ili⸗ us quid nos facture ſunt: cuius pauper⸗
tas nos diuites facit? Apoſtolus ergo non tibi negauit circumciſionem: ſed expoſu it:lucem pꝛetẽdit: vmbꝛam remouit. Nos ſumus inquit circumciſio: qui ſpiritu deo
ſeruimus:? gloꝛiamur in chꝛiſto ieſu: etnõ
—
ſoft nndl
quoniã queęſiuit rapinã: inuenit ruinã. Do Phl
1Corſ·
5
dome ſe
i in
inegou⸗
ut Qur is eor⸗
cieion
u
m:
nsal
dehlstei
zj lpultu
l omun tögeuum nichd iüpropue nmsrſn ilnt qui
nſumetit
ſiicatiotu
ſn ſaluif
bis:ß deid
icas:Pꝛo
ynerio ucpiſes.i ptnerne
ſgnuern
oſi. Pon Uctp
iens) ſdsgrat iſdona buſsg
insy wiedimne Auqu unchiſt
tknimn ename thei ü u me . he
ſennt 0 intunt
Acitic
kuner

⸗
3*. q— M rn—
P in carne fidentes. Reſpexit quoſdã in car⸗ ne fidentes:ipſi erant qui de carnis circũci ſione gloꝛiabant᷑. De quibus alio loco di⸗ ir.z⸗ cit: Quoꝝ deus venter eſt: ⁊ gloꝛia in pu⸗ dunyi dẽdis eon. Intellige tu circũciſionẽ: ⁊ eſto . circũciſio:intellige ⁊ eſto. Intellectꝰem̃ bo nus:ſed om̃ibus qui faciũt eum. Mõ vtiq; . fruſtra octauo die iuſſus ẽ infãs circũcidi: niſi qꝛ petra qua circũcidimur chꝛiſtꝰ erat. pen Cultellis em̃ petrinis circũciſus eſt popu⸗ . lus: Petra autẽ erat chꝛiſtus. Quare ergo — octauo die? Quia in hebdomadibus idẽ
diebus redit᷑ ad pꝛimũ: finitus ſeptimus: dñs ſepultus:redit᷑ ad pꝛimũ:dñs reſuſci- tus. Homini em̃ reſuſcitatio pꝛemiſit no⸗ bis ętenum diem:et conſecrauit nobis do minicũ diẽ. Qui vocat᷑ dominicus: ipſe vi det᷑ pꝛopꝛie ad dñm pertinere:qꝛ eo die do minus reſurrexit. Reddita eſt petra:circũ⸗ cidant᷑ qui volunt dicere: Nos em̃ ſumus circũciſio. Traditꝰ eſt em̃ ꝓpter pctõ nr̃a: ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationẽ nr̃am. Ju⸗ 5. ſtiũcatio tua:circũciſio tua:nõ eſta te.Sꝛa
tia ſalui facti eſtis ꝑ fidẽ:⁊ hoc non ex vo⸗ bis:ßᷣ dei donũ eſt: Wð ex operibꝰ:ne foꝛte dicas: Pꝛomerui:⁊ ideo accepi. Mõ putes te ꝓmerẽdo accepiſſe: qͥ nõ ꝓmereres niſi accepiſſes. Gꝛatia pᷣceſſit meritũ tuum: nõ
ſi gratia ex merito:emiſti: non gratis acce .55. piſti. Pꝛo nihilo inqͥt ſaluos facies illos. MQuid eſt ꝓ nihilo ſaluos facies? Mihil in eis inuenis vnde ſalues:⁊ tñ ſaluas. Gꝛa⸗ r tis das:gratis ſaluas. Om̃ia merita pꝛꝑce⸗ dis: vt dona tua cõſequantur merita tua. Pꝛoꝛſus gratis das: gatis ſaluas: qui ni⸗
100 nirt hil inuenis vnde ſalues:⁊ multũ inuenis 1um r3. vnde damnes· Mos ergo inquit ſumus cir udacha umciſo qui pirituivei ſeruimꝰ: ⁊ gloꝛia ⸗
. murin chꝛiſto ieſu. Qui gloꝛiak in vño glo rriet᷑. Et nõ in carne fidentes. Et quid eſt fi⸗
dere in carne? Audite inquit. Quãqᷓ; ego inquit habeã fiduciam ⁊ in carne. Si quis alius in carne putat ſe habere fiduciã:ma⸗ gis ego. Ne arbitremini inquit me hoc cõ⸗ demnare quod nõ habeo.AQuid magnum eſt ſi homo abiectus:plebęius: ignobilis:
ram humilitatẽ? Quãq; ego inquit habeã fiduciã ⁊ ĩ carne: Ideo vos inqͥt doceo cõ⸗ temnere:quoniã videtis me habere quod
De verbis Apoſtoli
pꝛimus qui ⁊ octauꝰ. Lompletis eĩ ſeptẽ
gratia ex merito:ſed meritũ ex gratia. Nã
ↄtemnat nobilitatem:⁊ tunc exhibeat ve⸗
Bermo Xv
contemnã. Si quis alius in carne putat ſe
habere fiduciã:magis ego. Et audi in car⸗
ne fiduciam circumciſiõe octaui diei: id eſt
nõ pꝛoſelitus:nõ aduena ad populuʒ dei:
nõ maioꝛ circũciſus: ſed a parentibus na⸗
tus iudeus.habeo circũciſionem octaui Pir.ʒ. diei ex genere iſrael:de tribu beniamin:he bꝛeus ex hebꝛeis: ſchm legem phariſeus. K Pꝛimarij qͥdẽ erant: ⁊ qᷓſi ad nobilitatẽ iu⸗ daicõ ſegregati:nõ contemptibili plebi cõ⸗ mixti:qui dicebantur phariſei. Nam dicit᷑ hoc verbum: quaſi ſegregationẽ interpꝛe⸗ tari: quomodo in latina dicitur egregius: quaſi a grege ſeparatus. Juerunt autẽ il⸗ raelite:id ex genere iſrael:etiam illi qui ſe⸗ parati fuerant a templo. Remanſit autem ʒ. Reg.r⁊.
8.
ad templũ tribus iudat: ⁊ tribꝰ beniamin:
Tribus leui in ſacerdotibus:tribꝰ iuda re gia:⁊ tribus beniamin: hoc ſolum reman ⸗ ſit in hieruſalem:⁊ ad templũ dei:quando
facta eſt ſeparatio illa in ſeruo ſalomonis. Non ergo leuiter accipiatis quod ait:tri⸗ bus beniamin inherens iudę:nõ recedens
a templo:hebꝛęus ex hebꝛęis: ſcõm legem pbit.ʒ. phariſcus:fm ęmulationẽ perſequens ec⸗ cleſiam dei. Inter merita ſua cõmemoꝛat ꝙ fuerit perſecutoꝛ: ſcõm ęmulationẽ in⸗ quit. Qua ęmulatione? Non eram inquit piger iudeus:quicquid erat quod legi meg aduerſarium videbatur:impatienter fere⸗ bam:acriter inſequebar.hęc apud iudęos nobilitas:ſed apud chꝛiſtum quęri᷑ humi⸗ litas. Ideo ibi iſte ſaulus:hic paulꝰ. Sau⸗ lus a ſaule nomen diriuat᷑. Qui fuerit ſaul noſtis:ipſiꝰ electa eſt ſtatura pꝛoceris: Sic ꝛ · Resj · w⸗ eum deſcribit ſcriptura: ꝙ ſupereminens
eſſet de omnibus quãdo electus eſt vt vn⸗
geretur in regem. Mon fuit ſic ſaulus: ſed
factus paulus. Paulus em̃ paruus: ideo
paulus modicus. Ergo ſcõm ęmulationeʒ Nbil.z. inquit perſequens eccleſiam. hinc intelli⸗
gãt homines qualis apud iudęos fuerim:
qui chꝛiſti eccleſiam perſequebar emula⸗
tione traditionũ paternarũ. Addit: Scᷣm iuſticiam que in lege eſt: qua fuerim ſine querela. Nouit charitas veſtra dictos eſſe
ſine querela:ambulaſſe in omnibus iuſtifi⸗ catiõibus domini: ʒachariam ⁊ heliʒabet. xuc x
In oibus inquit ſcriptura iuſtificatiõibus
dñi ambulaſſe ſine q̃rela. Ecce hoc erat et paulus noſter. Quando ſaulus erat: in le⸗ ge ſine qrela ambulabat. Et qð ĩ eo fuit K⸗
₰
2*

Bancti
ne querela:hoc de illo faciebat magnã que D relã. Quid ergo putamus fratres eſſe ſine
Nbir.z⸗ querela? Scm iuſticiã quę in lege eſt eſſe
malũ eſt: Si malũ eſt ᷣm iuiticiã ꝗᷓ in legeẽ eſſe ſine quetela: ð aliquid mali eit lexSʒ
Bo7. habemꝰ eundẽ aplm dicentẽ: Itaq; lex q;⸗
dem ſancta:⁊ mandatũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bo num.Si lex ſancta:⁊ mandatũ ſanctũ:⁊ iu ſtũ ⁊ bonũ: ᷣm iuſticiã quęẽ ex lege ſancta ↄuerſaris ſine querela: quõ poteſt non eſſe
bonũAQuõ poteſt nõ eſſe ſanctũ? An foꝛ⸗
te ſanctũ nõ eſt⸗ Audiamꝰ ipſum aplm qͥd
Vhil. dicat:Quę mihi lucra fuerũt: hec pꝛopter
chꝛiſtũ damna eſſe duxi. Damna ſua dicit: ⁊ inter damna ſua cõputat: ꝙ in iuſticia 3j
ẽ in lege fuerit ſine querela. Verũtamẽ in⸗ quit ⁊ arbitroꝛ oĩa damna eſſe ꝓpter emi⸗
nentẽ ſcientiã xp̃i ieſu dñi nr̃i. Attẽdo in⸗ quit laudes meas: comparo eminẽtie dñi noſtri ieſu chꝛiſti. Jllud ſitio: hoc ↄtemno.
Parũ eſt hoc. Pꝛopter quẽ arbitroꝛ inquit
om̃ia nõ ſolum detrimenta eſſe:verũ ⁊ ſter coꝛa exiſtimaui eſſe vt chꝛiſtũ lucrifacerẽ.
MQueſtio maioꝛ exoꝛta eſt. Si ſᷣm iuſticiam
— ½
quę in lege eſt verſabaris ſine querela: et
hoc in detrimẽtis tuis:in damnis: in ſter⸗
coꝛibus computas vt chꝛiſtũ lucrifacias: ð iuſticia illa a chꝛiſto pꝛohibebat? Obſecro te:expone hoc paululũ. Deo potius dica mus vt illuminet ⁊ nos:a quo ⁊ ipſe illumi
aXorz. natus eſt qui epiſtolã iſtam ſcripſit nobis:
nõ attramẽto: ſed ſpiritu dei viui. Videtꝭ chariſſimi qᷓ; ſit arduũ:qᷓ; difficile intellige · re hoc:cum ↄſtet legem ſanctã eſſe:⁊ man · datũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ⁊ bonũ:cõſtetq; om̃ino inter fideles catholicos:ita vt nemo diſſen tiat niſi qui non vult eſſe catholicus:hanc legẽ nõ datã niſi a dño deo noſtro: ᷣm iſtã
iuſticiã quę in lege eſt ↄuerſari ſine quere⸗ la: impedimentũ fuiſſe apli ne veniret ad chꝛiſtũ:nec eum veniſſe ad chꝛiſtũ: niſi hoc
qð fuit ᷣm iuſticiã quę in lege eſt ſine que⸗ rela inter damna ⁊ detrimẽta ⁊ ſtercoꝛa cõ ⸗ putaſſet. Sequamur ergo ⁊ accedamꝰ ali⸗ quantulũ:ne foꝛte in ipſis verbis apli elu⸗ ceſcat nobis aliquid:vnde iſta remoueat᷑? ſoluat obſcuritas. Detrimẽta inquit credi
di hęc oia: ⁊ ſtercoꝛa exiſtimaui vt chꝛiſtũ
lucrifacerẽ. Intẽdite obſecro. Damna:de trimẽta:ſtercoꝛa iſta exiſtimaui: in quibus etiã illud cõmemoꝛo ꝙ fuerim ſine querela Fᷣm iuſticiõ quę in lege eſt.Exiſtimaui ergo
Auguſtini
hec detrimẽta et ſtercoꝛa vt chꝛiſtũ lucriu
ciam:⁊ inueniar in illoꝛnð habens meã iu⸗ ſticiã que cx lege eſt. Qui pꝛęueniſtis intel⸗
lectu expoſitionẽ:arbitramini vos tanquã veloces in via cum tardioꝛibus ambulare.
Celeritas aliquantũ repꝛimat᷑: ne comes tardioꝛ deferat᷑. Vt chꝛiſtũ inquit lucrifa⸗
ciã:⁊ inueniar in illo:nõ habens meã iuſti- ciam quę ex lege eſt. Si meã dixerat: qua⸗ re addidit ex lege? Si em̃ ex lege eſſet: qus tua eſt? Nunquid tu tibi impoſuiſti legẽ⸗
Deus legẽ dedit:deus legẽ impoſuit: de⸗ legi ſuę te obtemperare pꝛęcepit. Lex ſi nõ te doceret:quẽadmodum viuere deberes: quõ poſſes habere iuſticiã ſine querela fm legem? Si fm legẽ habes:quõ diciſ:nõ ha bens meã iuſticiã quę ex lege eſt: ſed eam
quę eſt per fidẽ chꝛiſti quę eſt a deo Jam ʒ ꝑ
dicã vt potero:reuelet melius qui vos pol ſidet: donet⁊ intellectũ ⁊ effectũ. Sonabit em̃ effectũ:ſi donabit affectum: hoc eſt eñ qð volo dicere. Lege dei ꝓpoſita: ipſa eñ
dixit: Non ↄcupiſces. Lege ergo dei ꝓpo⸗
ſita: exceptis illis carnalibus ſacramẽtis q fuerũt vmbꝛę futuroꝝ. Nege dei pꝛopoſita quiſquis timuerit:⁊ ſuis viribus eã imple re ſe poſſe putauerit:⁊ fecerit qð lex iubet: nõ amãdo iuſticiã: ſed tantũmodo pęnã: fuit quidẽ ᷣm iuſticiã quę ex lege eſt ho ſi⸗ ne querela:nõ furat᷑:nð adulterat:nõ dicit falſum teſtimoniũ:nõ facit homicidiũ: nõ ↄcupiſcit rem ꝑꝛoximi ſui. Poteſt hoc: po⸗ teſt foꝛtaſſis. Vnde? Timoꝛe penę: quãqᷓ qui timoꝛe pęnę nõ ↄcupiſcit: puto qꝛ ↄcu ⸗ piſcit. Terroꝛe ingenti armoꝝ atq; teloꝛũ: ⁊circũdantis foꝛſitan multitudinis vel ob uiam euntis:etiã leo reuocat᷑ a pꝛęda:⁊tñ leo venit:leo redit:pꝛędam nõ rapuit:non maliciã poſuit. Si talis es: adhuc iuſticia
eſt:qua iuſticia tibi cõſulis ne toꝛquearis.
Quid magnũ eſt penam nõ timere?Quis eam nõ timet? Quis latro:quis ſceleratꝰ: quis nefarius? Sed hoc intereſt inter timo rem tuuʒ:timoꝛẽq; latronis: ꝙ latro timet leges hominũ:⁊ ideo facit latrociniũ:quia ſperat ſe fallere leges hoim: tu autẽ leges eius times:eius pęenã timeſ quẽ fallere nõ potes. Nam ſi fallere poſſes:quid nõ feciſ⸗ ſes?Ergo ⁊ ↄcupiſentiã tuã malõ nõ amoꝛ tollit:ſed timoꝛ pꝛęmit. Ad ouile venit lu⸗ pus:latratu canũ ⁊ clamoꝛe paſtoꝝ ab oui li reuerſus eſt lupus. Ipſe tñ lupus in ouẽ
. de ſiaeils potes tin ſo fane nsninſ du lůdel
dnbitlua
ſtü. Aen ſnndab im Ay nouit de iseeſu ep dannẽt uuſipe mmt ncba ijcinde qunöſect ſci. Sed bentesa xlegeet weprn bank iuſt amaßt equẽs leg i. Quu wex fde npetiut
iet in
uosinte intdich ulEgo icers ue ſuſa mnis Le lemnl nteſt n üper tut

vertat᷑. Jacit em̃ ⁊ hoc dñs: ſed ipſa eſt iu⸗ ſticia eius:nõ tua. Nam qᷓ;diu habes tuã: potes timere penaʒ:nõ amare iuſticiã. Er⸗ go fratres mei:habet delitias ſuas iniqui
s.s4. nõ delectat bonũ: Delectat om̃ino: ß dñs — dabit ſuauitatẽ:⁊ terra noſtra dabit fructũ ſuũ. Ille niſi pꝛioꝛ det ſuauitatẽ: terra no· ſtra nõ dabit niſi ſterilitatẽ.ihãc ergo iuſti⸗ Ss. s3 ciam ↄcupiuit apoſtolus:delectatꝰ eſt:me zj moꝛ fuit dei ⁊ delectatus eſt:cõcupiuit aĩa cius ⁊ ęſtuauit in atria dñi:⁊ viluerunt oĩa ilz. quę ꝓ magno habebat:facta ſunt damna:
der detrimẽta:ſtercoꝛa. hic em̃ erat ⁊ illud qð
hak. 1. eccleſiã perſequebat᷑:ᷣm ęmulationẽ pater
na traditionũ. Inde erat qꝛ ſuã iuſticiam oſtituebat: nõ iuſticiã dei rebat. Videte e a inde ꝑſequebat᷑ eccleſiã. Quid ergo dicim? Ait alio loco ip̃e apls:Quia gẽtes quę nõ ſectabant᷑ iuſticiã apꝛehendeft iu ſticiã. Sed quã? Zuſticiã aũt quę ex ſide ẽ. wentes aũt quę nõ ſectabant᷑ iuſticiã quę ex lege eſt:quaſi pꝛopꝛiã ſuam queę fit de ti⸗ moꝛe penę nõ de amoꝛe iuſticię:qꝛ nõ ſecta bant᷑ iuſticiã:aſpꝛehenderũt iuſticiã: iuſti⸗ ciam aũt quę ex fide eſt. Iſrael aũt inq;t ꝑ⸗ ſequẽs legẽ iuſticie:in legẽ iuſticie nõ ꝑue⸗ nit. Quare? MQuia nõ ex fide. uid eſt qꝛ non ex fide? Mon ſperauit in deum: non il 4 lam petiuit a deo:non credidit in eum qui nenee. iuſtificat impiũ: Mon fuit ſilis publicano oculos in terrã deijcienti:pectus ſuũ percu tienti⁊ dicẽti: Dñe pꝛopitius eſto mihi pec catoꝛi.Ergo ꝑſequẽs legẽ iuſticie:i legẽ iu ⸗ ficię nõ ꝑuenit. Quare? Quia nõ ex fide: ß quaſi ex operibꝰ offenderũt in lapidẽ of⸗ fenſiõis. Eccevnde ſaulus perſequebat᷑ ec/ cleſiam:in lapidem offenſiõis offendebat. Chꝛiſtus humilis in terra iacebat: in cęlis quidẽ ⁊ ipſe erat. Leuata illo a carne ſua a moꝛtuis reſuſcitata:ſed niſi ⁊ in terra chꝛi/ ſtus iaceret: nõ ipſi ſaulo clamaret: qͥd me perſequeris.iErgo ille iacebat:qꝛ humilita tem piã perferebat:ille offendebat: qꝛ non
ſuperbię?Quaſi de iuſticia ſua. Ex lege q dem: ſua. Quid eſt ex legeAQuia in man
ribꝰ ſuis. Amoꝛ deerat:amoꝛ iuſticie:amoꝛ charitatis chꝛiſti.Et vnde illi amoꝛ? Soluf
tas:⁊ iuſticia nõ habet? Delectat malũ: et
videbat. Et totũ hoc nõ videre vnde erat? De tumoꝛe ſuperbię. AQuid eſt de tumoꝛe
datis legis. Quid eſt de ſua? Tanqᷓ; de vi
poſſidebat timoꝛ: charitati venturę locum dei iuſticiã:⁊ ſuã volentes ↄſtituere. Ande
Bermo Xv
in coꝛde ſeruabat. Cum ſeuiret ⁊ erectus ia
ctabundus gloꝛians apud ipſos iudęeos ꝙ Bal. 1 Fm ęmulationẽ paternaꝝ traditionũ per⸗ ſequebat᷑ eccleſiã:cũ ſibi videret᷑ excelſus:
audiuit deſuper vocẽ dñi noſtri ieſu chꝛiſti iam in cęlo ſedentis: ⁊ adhuc humilitatem
cõmendãtis: Saule inquit ſaule: quid me Act.ↄ⸗
perſequeris: Durũ eſt tibi aduerſus ſtimu
lum calces mittere. Poſſim te dimittere:
tu em̃ vexareris punctiõibus meis:nõ ego frangerer calcibus tuis:ſed nõ te dimitto.
Seuis et miſereoꝛ. Quid me perſequeris?
Non em̃ timeo te:ne iteꝝ crucifigas me: ð
volo agnoſcas me:ne occidas:nõ me:ßᷣ te. hoꝛruit ergo apls:percuſſus ⁊ pꝛoſtratus:
erectus et inſtructus. Jactũ eſt em̃ in illo:
Ego ꝑcutiã ⁊ ego ſanabo. Mon em̃ ait: Sa Deutj. z2⸗ nabo ⁊ percutiã:̃ percutiã ⁊ ſanabo.per⸗ cutiã te:⁊ dabo tibi me. Sic pꝛoſtratu hoꝛ
rit iuſticiã ſuã:ĩ qua erat certe ſine quere⸗ la:laudabiliſ:magnus:qᷓſi gloꝛioſus apud iudęos. Detrimẽta exiſtimauit: damna cre Pbil.ʒ⸗ didit:ſtercoꝛa deputauit vt inueniret᷑ in il⸗
lo nõ habens ſuã iuſticiã quę ex lege eſt:
eam quę per ſidẽ eſt chꝛiſti: quę eſt inquit
ex deo. Illi aũt qui offenderũt in lapidem G
offenſiõis:qͥd de illis dicit ipſe apoſtolus⸗
AQui nõ inquit ex fide: ð tanq; ex operibꝰ: Ro.g. qꝛ ipſi quaſi ſua iuſticia offenderũt in lapi⸗ dem offenſiõis:ſicut ſcriptũ eſt:Ecce pono ęſu.⁊s. in ſyon lapidẽ offenſiõis ⁊ petrã ſcandali:
⁊qui crediderit in eum nõ ↄfundet᷑:qui em̃ crediderit in eum nõ habebit ſuõ iuſticiam
quę ex lege eſt:qᷓ;uis ſit bona lex:ſed imple
bit ipſam legem:nõ ſua iuſticia ſed data ex
deo. Ita em̃ nõ ↄfundet᷑:Charitas em̃ ple⸗ Ro. 13⸗ nitudo eſt legis.Et vnde iſta charitas dif⸗ Bo.. fuſa eſt in coꝛdibus noſtris? õ vtiq; ano bis:ſed per ſpiritũſanctũ qui datus eſt no-
bis. Offendeft ergo illi in lapidẽ offenſio/ Ro. 3. nis ⁊ petrã ſcãdali:Et ait de illis: Fratres: Ro.jo. bona voluntas quidẽ coꝛdis mei: ⁊ depꝛe⸗
catio ad dñm pꝛo illis in ſalutẽ. Depꝛecat᷑
apls pꝛo nõ credentibꝰ yt credãt:pꝛo auer/
ſis vt ↄuertant᷑. Videtis qu nec ipſa cõuer ⸗
ſio ſine dei adiutoꝛio. Depꝛecatio inqᷓt ad
deũ pꝛo illis in ſalutẽ. Teſtimoniũ em̃ per⸗ ep ʒ. hibeo:qꝛ ʒelum dei habẽt. Sic habebat? ipſe: ʒelum dei habebat. Sed quomodo AQuomodo habebat? Sed nõ m ſcientiõ.
Auid eſt:nõ ᷣm ſcientiã? Ignoꝛãtes ei
6

——
Banct Auguſtini 5
iſte coꝛrectus inquit:nõ habens meã iuſti⸗ illius caro nõ vidit coꝛruptionẽ: nt᷑a de ci/ ⁊cꝛ. rnole
ciam.Illi volunt ſuã ↄſtituere:adhuc eos nere reparat᷑· Magnũ eſt quidẽ quia pꝛe⸗ int
delectat in ſtercoꝛe iacens. Ego nõ habeo ceſſit in exemploꝛet dedit nobis quid ſpe⸗ ſslte
meã iuſticiã: ſed eam quę ẽ per fidẽ chuſti: raremus:ſed nõ hoc eſt ſolũ. ʒlle qui de iu ſentan
xo.4. iuſticiã ex deoꝛiuſticiã inqᷓ; ex deo qui iuſti-· ſticia loquebat᷑ nõ ſua: ſedilla quę ex deoẽ zeego
ficat impiũ. Tolle te: tolie inq; te a te: im x⁊ibi nominauit viſtute reſurrectiõis chꝛi⸗ nge
pedis te:ſi tu te ędificas: ruinam ędificas. ſti: Agnoſce ibi iuſtificationẽ tuã. Ex illius de
Põs. Miſi dñs gdificauerit domũ:inuanũ labo⸗ em̃ reſurrectiõe iuſtificamur: tanqᷓ; a petra uitlen
rauerũt qui ędificant eam. Noli ergo velle circũcidamur: ꝓpterea inde cxpit: Nos ſu ie
pabere iuſticiã tuam.Certe ex legeẽ: nem/ mus circũciſio. Ende circũciſio? Apetra. n
pe exlege eſt. Lerte deus dedit legẽ:⁊ quia Mua petrat Chꝛiſto. Quomodo? Octa⸗ ſnonb
iuſticia ex lege ẽ:nõ ſit tua. Apoſtolus pau uo die · Quomodo reſurrexit? Dominico ſtul
lus loquit᷑: minantes iuſticiã ſuam nõ ca die. Hanc ergo fratres mei inſtiſicationẽ:⁊ ſerrö
lumniẽt᷑.Ecce vbi illũ habes: Aperi: lege: habeamus inquantũ habemus: et augea urde
audi:vide:tuã iuſticiã noli habere: ſterco/ mus inquantũ minoꝛes ſumus:⁊ perficia⸗ uitnnt
ra illã deputat apoſtolus:qᷓ;uis ſit ex lege: mus cum illuc venerimus vbi dici᷑: Abiẽ xn jnni
Ro.le· tamẽ quia ſuã. Ignoꝛantes em̃ dei iuſticiã moꝛsvictoꝛia tua? biẽ moꝛs aculeus tu⸗ unogu
⁊ſuã volẽtes ↄſiituere: iuſticie dei nõ ſunt us Sed totũ ex deo:nõ tamẽ quaſi doꝛmi
ſubiecti. Noli putare quia chꝛiſtianus vo⸗ entes:nõ quaſi vt nõ conemur:nð quaſivt
caris:ideo te nõ poſſe offendere in lapide; nõ velimus. Sinevoluntate tua:nõ eritin iſit
offenſiõis. Luius gratię derogas:in ipſũ te iuſticia dei. Voluntas quidẽ nõ eſt niſt
offendis. Ahinus ẽ offendere chꝛiſtũ in cru tua:iuſticia n eſt niſi dei. Eſſe põt iuſticia
1 ce pẽdentẽ:q; in cęlo ſedentẽ. Juſticia ſit:; dei ſine voluntate tua:ſed in te eſſe nõ põt de 1 Nẽ. izr ex gfa ſit:a deo tibi ſit:nõ tua ſit. Sacerdo niſi per voluntatẽ tuam. Bemonſtratũ eſt vu 1 teſ tui inqt induãt᷑ iuſticia. Veſtis accipi᷑: quid agere debeas. Juſſit lex:nõ facias il⸗ 1 nõ cum capillis naſcit᷑: pecoꝛa de ſuo veſti lud:nõ illud:fac hoc atq; illud. Demõſtra⸗ ncü.Si untur. Hanc pꝛędicat apoſtolus paulus: a tum eſt tibi: iuſſum eſt tibi: apertũ eſt tibi ucbi 1 deo tibi ſit: Beme vt impetres:ploꝛa vt im coꝛ:intellexiſti qͥd facias: roga vt facias: ſi dochen 4 Ro. 1o. petres:crede vt impetres. Qui inuocaue⸗ cognoſcis virtutẽ reſurrectiõis chꝛiſti. Tra po 15 rit nomẽ dñi ſaluus erit. An putatis ſic di-· ditus eſt em̃ pꝛopter delicta ña: ⁊ reſure iunyn 1 ctum eſſe: Qui inuocauerit nomen dñi ſal xit pꝛopter iuſtificationẽ noſtrã: vt iuſtiſ⸗ Wayn 1 uus erit:quaſi a febꝛe:aut a peſte: aut a po cet nos:⁊ iuſtos faciat nos. Eris opuſ dei: nieubie dagra:aut aliqͥ doloꝛe coꝛꝑis: õ ſic:ß fal nõ ſolum quia homo es: ſed etiã qꝛ iuſtus bp uus erit: iuſtꝰerit: Quia nõ ẽ opꝰ ſanisme es. Aelius ẽ em̃ iuſtũ eſſe: q hominẽ eſſe. tcea 1 dicus: male habẽtibꝰ: Expoſuit cũ dixit: ¶ Si hominẽte fecit deus:⁊ iuſtũ tu te facis: unia Mõ veni vocare iuſtos ſed peccatoꝛes. Ei melius aliquid facis qᷓ; fecit deus: ſed ſine uns 1 Pir. dete ergo quid ſequit᷑. Et inueniar inquit te fecit deus. Non em̃ adhibuiſtialiquẽcꝰ ſsdei 1 in ilo:nð habens meã iuſticiã quę ex lege ſenſum vt te faceret deus. Quomodo con nhiht 14 eſt:qᷓ;uis ex lege:tamen meã: ſed eam qus ſentiebas qui non eras? Quia ergo fecit te unnde 1 eſt per ſidẽ chꝛiſti: quę impetrat a deo quę ſine te:nõ te iuſtificat ſine te. Ergo fecit ne⸗ er Sid eſt ex deo iuſticiã in fide ad cognoſcẽdum ſcientẽ: iuſtificat volentẽ. Tamẽ ipſe iuſti⸗ uzen eum: et virtutem reſurrectionis eius. Ali- ſicat ne ſit iuſticia tua: ne redeas ad dam Mlli quid magnũ eſt:agnoſcere virtutẽ reſurre na:ad detrimẽta ⁊ ſtercoꝛa:inuenire in ilo ſitni ctionis chꝛiſti. Hoc putatis eſſe magnũ: q⁊ nõ habẽs iuſticiã tuam quę exlege eſt: ſed 6 ng 1 carnẽ ſuam reſuſcitauite Ipſam dixitvirtu iuſticiã per fidẽ xpi que ẽ e deoꝛ iuſtiiãer ui 1 tem reſurrectiõis eius? Nonne erit etiã no ſide ad cognoſcendũ eum ⁊ virtutẽ reſurre lnozi Cor ·i · ſtra in fine ſeculi reſurrectio? Nonne⁊ no/ ctiõis eiꝰ: ⁊ cõmunicationẽ paſſionũ ei? Aunſ
ſtrum coꝛruptibile hoc induet incoꝛruptio ißpa virtꝰtua erit:ↄmunicatio paſſionũ xpi henſt
nem:⁊ moꝛtale hoc induet immoꝛtalitatẽ? virtꝰtua erit. AQuid aũt erit ĩcõmunicatiòi Mtnn
NMõne quomodo ipſe reſurrexit a moꝛtuis: bpaſſionũ xp̃i:ſi charitas nõ erit Nõnei⸗ huneit
Bo.s. et iõ nõ moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ domina ueniũt᷑ toꝛti latrones ĩ tãta foꝛtitudine coꝛ⸗ difuſe
bitur:ſic ⁊ nos mirabiliꝰ: vt ita dicãeam poꝝ:vt quidã eoꝝ nõ ſolum ↄſcios pꝛode⸗ eng

ſunt Inter cruciatus:inter toꝛmẽta effoſ⸗ ſis lateribus:⁊ pene perditis mẽbꝛis: mã ſerit animꝰ in obſtinatiõe nequiſſima. Vi⸗ de ergo quid amabant. Facere tñ iſta ſine magno amoꝛe nõ poterant. Sʒ nõ ſic ama toꝛ dei. Deus nõ amatur niſi de deo. Ama/
mo qͥ quodlibet amauit:ſocios ſuos ama ⸗ uerit: ↄſcientiã ſcelerũ amauerit: gloꝛiã in facinoꝛibus amauerit: quodlibet amaue⸗ rit. Multũ amauit: qui toꝛqueri potuit:de ficere nõ potuit. Si ð ille nõ potuit qͥ toꝛqᷓri potuit:deſicere nõ potuit. Si ðille nõ po⸗ tuit tanta pferre ſine a moꝛe:nectu poteris cõmunicare xp̃i paſſionibꝰ ſine amoꝛe. Sʒ quęro quo amoꝛe: Non ſit cupiditas: ß ſit charitas. Si enim inquit tradidero coꝛpuſ meũ vt ardeã: et charitatẽ nõ habeã:nihil mihi pꝛodeſt. Vt pꝛoſit tibi cõmunicatio paſſionũ chꝛiſti: charitas aſſit. Vnde tibi charitasO mẽdiciſſima infirmitas: vnde tibi charitas dei? Vis oſtendo tibi vnde ſit tibi⸗ pſum interroga hoꝛreariũ domi⸗ nicũ. Si em̃ in te fuerit charitas dei: cõmu
quo charitas coꝛonat᷑. Ipſe erat verꝰ mar⸗ tyr. Vnde ergo tibi? habemus theſauruʒ
iſtũ in vaſis ſictilibꝰ: ait ipſe apls: vt emi⸗ chpp nentia virtutis dei ſit:⁊ nõ ex nobis.iErgo opt an Zo.. vnde tibi charitas:niñ qꝛ diffuſa ẽ in coꝛdi :inltos hau bus nfis per ſpm̃ſanctum qui datus ẽ no⸗ n bisEcce ad quod geme: Contemne ſpir- se tum tuũ:accipe ſpm̃ dei. Nõ te timeat ſpi
n ritus tuus:ne cũ ceperit in te habitare ſpi⸗ itus dei:anguſtias patiat᷑ in coꝛpoꝛe tuo.
dei:nõ inde excludet ſpiritũ tuum. Moli ti mere. Si diuitẽ aliquẽ hoſpitio ſuſcipas: pateris anguſtias: vbi maneas tu:nõ inue nis vbi illi lectꝰ paret᷑:vbi cõiunx: vbi filij: vbi familia: Quid ergo inquis? Quo eo n Quo migrabo Suſcipe diuitẽ ſpiritũ dei: .. dilataber᷑:nõ anguſtiaberꝭ. Bilataſti greſ ſus meos ſubtꝰ me:dic: Bicis hoſpiti tuo: Dilataſti greſſus meos ſubter me. Qñ nõ hic eraſ: anguſtias patiebar:impleſti cellã meã:⁊ nõ me excluſiſti: ſed anguſtiã meã. Bo.. Lum eñ̃ dicit: Charitas dei diffuſa ẽ:ipſa diffuſio latitudinẽ ſignificat. Non ergo ti⸗ meas anguſtias:recipe hoſpitẽ iſtũ: ⁊ non ſit hoſpes quaſi de trãſeuntibus. Non em̃
uit ille neſcio quid aliud de carne:ſicut ho
nicabis chꝛiſti paſſiõibus: et verus eris in
Cum habitare in coꝛpoꝛe tuo cꝙperit ſpũs
De verbis Zipoſtoli
re noluerint: ſed nec oĩa ſua ↄnteri dignati
Bermo XV
habet dare diſcedendo: veniẽs habitet in te:⁊ debet. Ipſius eſto:nõ te deſerat:nõ in de migret:tene illũ om̃inoꝛ⁊ dic illi: Somi ne deus poſſide nos. Ergo ad hoc inqͥt ha⸗ beamus iuſticiã quę ex deo ẽ ad cognoſcẽ⸗ dum eũ:⁊ virtutẽ reſurrectiõis eius: ⁊ com munionis paſſionũ eius: cõfoꝛmati moꝛti ipſius. Lonſepulti eĩ inqͥt ſumus cũ chꝛi⸗ Ro.&.
ſto ꝑ baptiſmũ in moꝛte:vt quẽadmodum
chꝛiſtus ſurrexit a moꝛtuis:ſic ⁊ nos in no⸗ uitate vite ambulemꝰ. Moꝛeꝛe vt viuas: k ſepelire vt reſurgas. Lum em̃ fepultus fue
rris ⁊ reſurrexeris:tũc verũ erit:furſum coꝛ.
Sapuit qð dixi. Nunqͥd iſte ſermo ſaperet
niſi eſſet in vobis interna dulcedo? Confoꝛ matus inqͥt moꝛti ipſius:ſi quõ occurrã in reſurrectiõe moꝛtuoꝝ. De iuſticia loqueba tur:iuſticia qᷓ eſt ex fide chꝛiſti: iuſticia quę
a deo eſt:⁊ ſic cuncta executus ẽ. Et cũ iu⸗
ſticiã quęreret dicẽs: Vt iueniar in illo nõ phil. 3 habẽs meã iuſticiã quę ex lege ẽ: ſed iuſtici
am quęẽ ex fide chꝛiſti:quę eſt ex deo: dicit mõ: Si quõ occurrã ĩreſurrectõe moꝛtuoꝝ. Quare dixiſti:ſi quõ occurrã? Non qꝛ iã ac di.. ceperim aut pfectus ſim:ſequoꝛ aũt ſi apꝛe
hendã:in quo ⁊ appꝛehenſus ſum a chꝛiſto ieſu. Preuenit me iuſticia ipſius: ſequat᷑i⸗
lũ mea. Tũc aũt ſequat᷑ mea:ſi nð ſit mea. Si quõ occurrã:niſi qꝛ iã acceperim aut iã ꝑfectus ſim. Kęperunt mirari qͥ hoc audie⸗ bant dicentẽ aplm: nõ qꝛ iam ceperim aut ꝑfectus ſim. AQuid ẽ qð nõdum acceperat⸗ Fidẽ habebat: virtutẽ habebat: ſpem ha⸗ bebat:charitate flagrabat:virtutes opera bat: inuictiſſime pꝛęedicabat:oẽs ꝑſecutio- nes tolerabat:in oĩbus patiẽs:amãs eccle ſi: ſollicitudinẽ omniũ eccleſiaꝝ geſtans.
MQuid nõdum acceperat? Non qꝛ iam acce
perim:aut iam pfectus ſim. Quidẽ qð di⸗ cis? Dicis ⁊ miramur:dicis ⁊ ſtupem?. o uimus em̃ qͥd audiamꝰ. Quid dicis? Irẽs ait. Quid ẽ qð dicis? Quid dicis? Ego me nõ arbitroꝛ atpꝛehendiſſe. VNolite inqt ĩme falli:plus meipſe nouiqᷓ;vos.Si neſcio qd mihi deſit:neſcio qͥd aſſit. gego meipᷣm nõ arbitroꝛ agpꝛehẽdiſſe. Vnũ aũt:hoc nõ me arbitroꝛ appꝛehẽdiſſe. apulta habeo:⁊ vnũ nõdum appꝛehendi. Vnã petij a dño:hanc ð⸗ requirã. Quid petiſti: quid reqris? Vt in⸗ habitẽ in domo dñi per oẽs dies vitę meg. Vt quid⸗ Vt ↄtempler delectationeʒ dñi. Ipſum ẽ vnũ qð dicebat nõdum appꝛehen

—
——.—————,— —
Bancti
dſtie apls:⁊ quantũ illi deerat: intiñ nõdũ
xuc. 1o. ꝑfectus erat. Meminiſtis fratres mei euã⸗
uſcepert:martha ⁊ maria. Lerte recolitis: Ahartha in multo miniſterio ↄuerſ abat᷑:et occupata erat circa curã domi: quipe dñm hoſpitio receperat ⁊ diſcipulos eius. Sata gebat om̃i cura religioſiſſima:ne ſcti apud eã vllã paterẽt᷑ iniuriã. Cũ ð eſſet occupata circa młtů miſteriũ:maria ſoꝛoꝛ eiꝰ ſedebat ad pedes dñi: ⁊ verbũ eius audiebat. Illa in laboꝛe ſtomachabunda ꝙ illã videret ſe⸗ dentẽ ⁊ de ſuis laboꝛibus nihil curantẽ: in terpellauit dñm. Placet inqt tibi dñe ꝙ ſo roꝛ mea deſeruit me:⁊ ecce iĩ in miniſterio laboꝛoEt dñis: AMartha martha circa ml⸗ tũ es occupata. Poꝛro vnñ eſt neceſſariũ.
elce illius lectiõis: vbi duę ſoꝛoꝛes dñũm
Maria melioꝛẽ partẽ elegit:qᷓ non aufere ab ea. Tu bonã: b iſta melioꝛẽ. Tu bonã: (Bonũ eſt em̃ ↄuerſari in obſequio ſcõꝝ)
iſta melioꝛẽ. Deniq; qð elegiſti trãſit. Mi⸗ niſtras eſuriẽtibus: miniſtras ſitientibus: miniſtras lectulos doꝛmituris:pꝛebes do⸗ mũ habitarevolentibus:oĩa iſta tranſeũt. Erit tempus vbi nemo eſurit:nemo ſitiat:
nemo doꝛmiat.ſErgo cura tua auferet᷑ a te.
Aaria melioꝛẽ elegit partẽ:quę nõ aufere⸗ tur ab ea. Mõ auferet᷑: Lõtemplari elegit: vbo viuere elegit. Qualis erit vita de ver bo ſine verbo? Aodo iſta viuebat de ver⸗ bo: ſed ſonante verbo.Erit vita de verbo
nullo ſonãte verbo. Ipſum verbũ vita ẽ. 1. Job.ʒ. Similes ei erimus: qm̃ videbimꝰ eũ ſicuti
eſt. Ipſa erit vna: vt ↄtẽplet᷑ delectationẽ dñi.Hoc in ſeculi huius nocte nõ poſſumꝰ.
P·. Mane aſtabo tibi ⁊ↄtemplaboꝛ. Ergo ego I inqt me nõ arbitroꝛ apꝛehendiſſe. Unum aũt.Quid ð facio?Auę retro oblitꝰin ea
ante ſunt extentus:ᷣm intentionẽ ſequoꝛ.
Pbir.z. Adhuc ſequoꝛ ad palmã ſupnę vocatiõis
deiĩ xp̃o ieſu:adhuc ſequoꝛ:adhuc ꝓſicio: adhuc ambulo:adhuc in via ſũ: adhuc me
extendo:nõdum ꝑueni.Ergo ſi ⁊ tu ambu⸗
las:ſi te extendis:ſi ea qᷓ ventura ſunt cogi tas:obliuiſcere pꝛeterita:noli in ea reſpice-
Zuce. re:ne ibi remaneas vbi reſpexeris. Aemẽ
tote vxoꝛis loth. Quotquot ð pfecti: B̃ ſa⸗ piamus. Dixerat:nõ ſum ꝑfectus: ⁊ dicit: quotquot ꝑfecti hoc ſapiamꝰ.ſEgo nõ arbi
Phił ·z. troꝛ apꝛehẽdiſſe:niſi qꝛ iã acceperim:aut iã
pfectus ſim:⁊ dicit: quotquot ꝑfecti hoc ſa
toꝛes:nõdum pfecti poſſeſſoꝛes · Et vt no/ ueritis ꝙ pfectos viatoꝛes dicat: qͥ iam in via ambulãt pfectiviatoꝛes ſunt: t ſcias viatoꝛes eſi dixiſſe nõ habitatoꝛes:nõ poſ⸗
piamus. Perfecti:⁊ nõ ꝑlecti. Perfectivia⸗
ſeſſoꝛes:audi qð ſequit᷑: Quotquot ðpfe⸗
cti hoc ſapiamꝰ:⁊ ſiqͥd aliter ſapitis: ne foꝛ
te ſurrepat vob qꝛ vos aliqd eſti:Qui aũr valc.
ſeipſum putat eſſe aliqͥd cũ nihil ſit: ſeipſũ ſeducit:Et qͥ ſe putat aliqͥd ſcire: nõdũ ſcit
ICor!es.
quẽadmodũ opoꝛteat ſcire: ð⁊ ſi qͥd aliqͥd Nhi
uelabit. Verũtñ in quo ꝑuenimꝰin eo am⸗ bulemus: vt reuelet nobis deꝰ: ⁊ qð aliter ſapimus:in quo puenimus nõ in eo rema⸗ neamꝰ:ßᷣ in eo ambulemꝰ. Videtis qꝛ via⸗ toꝛes ſumus. Dicitis. Quid eſt ambulare: Pꝛeuit dico: ꝓficere:ne foꝛte nõ intelligatꝭ ⁊ pigriꝰ ambuletis. Pꝛoficite fratres mei: diſcutite vos ſemꝑ ſine dolo:ſine adulatio
ſapitis:quaſi paruulis id q; vobis deus re
ne:ſine palpatiõe. Non em̃ alids eſt intus
tecũ:cui erubeſcas:⁊ iactes te. Eſt tibi:ſed cui placet humilitas ipſe te pꝛobet. Pꝛoba ⁊ teipſum tuipſe. Semp tibi diſpliceas qð es:ſi vis ꝑuenire ad qð nõdum es.ã vbi tibi placuiſti: ibi remãſiſti. Si aũt dixeris: ſufficit ⁊ periſti:ſempꝑ adde: ſemꝑ ambula: ſemꝑ pꝛofice:noli in via remanere:nolire⸗
tro redire:noli deuiare. Remanet qͥ nõpꝛo
ſicit: retro redit qͥ ad ea reuoluit᷑ vnde iam
made icitati nöe jeue de qilium pemus quenödu Nhioꝛ ucpiend zo Iler
ededi
gup nhiqui ßmutun
debesm
iiſti zta
abſceſſerat: deuiat qͥ apoſtatat. aeliꝰ vel
claudus in yia:qᷓ; curſoꝛ B viã. De verbis Apli: bis quis tra nos: Sermo M
Poñolũ beatũ audiuimꝰ exhoꝛtã·A
a tem ⁊ ↄfirmantẽ nos:cũ diceret no bis: Si deus pꝛo nobis:qͥs eſt ↄtra
nos?Pꝛo qͥbus aũt ſit deus: ſuperius oſtẽ
ideus ꝓno xo⸗
dit:vbi ait: Quos aũt pꝛędeſtinauit: ilos ⁊ vocauit:quos aũt vocauit: illos ⁊ iuſtii
uit. Quid ð dicimꝰ ad hęc? Si deus ꝓno⸗
bis:qͥs ↄtra nos? Deus pꝛo nobisvt pꝛede
ſtinaret nos: deꝰ ꝓ nobis vt vocaret nos:
deus pꝛo nobis vt iuſtificaret nos:dels ꝓ
nob vt gloꝛificaret nos. Si deꝰ pꝛo nobis:
cauit:quos aũt iuſtificauit:illos ⁊ gloꝛiſica
iu
miſit dat
Euiait
inusrß dimus hꝛben
peide
Merig kobisa ſeaute
deitil
eunus iieqp euſe
dit
vidu
init
qͥs ↄtra nos? Pꝛedeſtinauit anteqᷓ; eſſem vocauit cũ auerſi eſſemus:iuſtificauit cum
pctõꝛes eſſemus: gloꝛificauit cũ moꝛtales eſſemꝰ. Si deus pꝛo nobis: quis ↄtra nos? Pꝛeędeſtinatis a deo: vocatis: iuſtificatis: gloꝛificatis:qͥ vult aduerſari: paret ſe ſpo
teſt bellare aduerſus deũ. Vbi eĩ audiu
iu Iu ßp ie nr

nit? In his aũt quattuoꝛ rebus quas com mẽdauit apoſtolus inſignes: quę pertine⸗
deſtinatiõe:vocatiõe:iuſtificatiõe: gloꝛifi⸗
derare debemus quid iam habeamus: et quid iam expectemus. In his em̃ quę iam habemus:laudemus deñ largitoꝛẽ: in his quę nõdum habemus: tenemus debitoꝛẽ. Debitoꝛ em̃ factus eſt: nõ aliquid a nobis accipiendo:ſed quod ei placuit pꝛomitten/ do. Aliter em̃ dicimus homini:debes mihi quę dedi tibi:⁊ aliter dicimus:debes mihi quia pꝛomiſiſti mihi. Quãdo dicis:debes mihi quia dedi tibi:a te pꝛoceſſit beneſiciũ mutuatũ nõ donatũ: Quãdo aũt dicis: debes mihi quia ꝓmiſiſti mihi:tu nihil de diſti ⁊ tamẽ exigis. Ponitas em̃ eiꝰqui ꝓ⸗
Aui aůt fallit:malus eſt. Deo igit᷑ quid di cimus? Redde mihi quia dedi tibi? Quid dedimus deo: quãdo totũ quod ſumus:⁊
ergo ei dedimus:non eſt que admodũ iſta voce exigamꝰ debitoꝛẽ deũ: maxime dicẽ⸗ te nobis aplo: Quis em̃ cognouit ſenſum dñi: aut quis ↄſiliariꝰ eius fuit: aut q;s pꝛi⸗ oꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei Illo ergo modo poſſumus exigere dñm noſtrũ: vt dicamꝰ:
hoc tu feciſti qui laboꝛãtes iuuiſti. Nemo ergo dicat: ideo me vocauit deus qꝛ colui deũ.Quomðõ coluiſſes ſi vocatus nõ fuiſ⸗ ſes Si pꝛopterea te vocauit deus quia co luiſti deũ:ergo pꝛioꝛ dediſti:⁊ retribuet᷑ ti⸗ bi. Mõne iſtã tibi vocẽ apłs tollit cũ dicit: Aut qͥ;s pꝛioꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei? Sʒ ec ce quãdo vocatus es vel iam eras: qñ pꝛę⸗ deſtinareris non eras: quid deo dediſti qñ qui aliquid dares nõ eras? Quid ergo fe⸗ cit deus: quãdo pꝛędeſtinauit qui nõ eratæ o.4. Auod ait apls:Qui vocat ea quę nõ ſunt tanq; ea quę ſunt. Si iã eſſes: nõ pꝛędeſti⸗ nareris:niſi auerſus eſſes:nõvocareris:ni⸗
ant ad deũ pꝛo quibus eſt deus:id eſt pꝛę⸗
De verbis Apoſtoli mus: Si deꝰꝓ nob: qͥs eſt cõtra nos:niſi q́;
deum vincit: nõ ledit nos. Et quis eſt qu vincit omnipotentẽ? AQuicunq; reluctari voluerit ſibi nocet.hoc eſt quando ⁊ pau⸗ lo adhuc ſaulo de cęlo chꝛiſtus clamauit: non tibi expedit contra ſtimulũ calcitrare. Seuiat ſeuiat quantũ poteſt:qͥ calces ad⸗ uerſus ſtimulũ mittit:nõne in ſeipſum ſe⸗
catiõe: In his ergo quattuoꝛ rebus conſi⸗
miſit dabit:ne in maliciã fides conuertat᷑.
qð habemus boni: ab illo habemꝰ? Mihil
redde qð pꝛomiſiſti: qꝛ fecimꝰ qð iuſſiſti:⁊
Bermo XVI
ſiimpius eſſes:nõ iuſtificareris: niſ tere/ nus ⁊ abiectꝰeſſes:nõ gloꝛificareris. Auis
ergo pꝛioꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei Quoniõ
ex ipſo ⁊ ꝑ ipſum ⁊ in ipſo ſũt om̃ia. Quid ergo reddimus? pſi gloꝛia quia nõ eram⸗? quando ſumus pꝛędeſtinati:qꝛ auerſi era⸗ mus quando ſumus vocati: quia peccato res eramus quãdo ſumus iuſtificati. Aga⸗ mus deo gratias:ne remaneamuſingrati. Pꝛopoſueramꝰaũt cõſiderare de his quat B tuoꝛ rebus quid iam cõſecuti fuerimus:qͥd adhuc adipiſcendum expectemus. Pꝛęde ⸗ ſtinati em̃ iam ſumꝰ⁊ anteq; eſſemꝰ: voca ti ſumus quãdo chꝛiſtiani facti ſumus. Jã ergo ⁊ hoc habemus.Juſtificati qͥd? Auid eſt iuſtificati? Audemus dicere:iam hocter tium ha bere nos?Et erit quiſq; noſtrũ qui audeat dicere:iuſtus ſuʒ? Puto em̃ hoc eſ⸗
ſe iuſtus ſum: quod eſt peccatoꝛ non ſum. Si audeſ hoc dicere:occurrit tibi iohãnes:.Job.r Si dixerimus quia peccatũ nõ habemus · noſipſos decipimus:⁊veritas in nobis nõ
eſt. AQuid ergo? Mihil habemꝰ de iuſticia:
an habemus? Sed non totum habemus.
Hoc ergo quęramus.Si em̃ aliquid habe⸗
mus ⁊ aliquid nõ habemus:creſcat qð ha⸗ bemus:⁊ implebit᷑ quod nõ habemus.Ec⸗
ce em̃ baptiʒati ſunt homines: omnia illis peccata dimiſſa ſunt: iuſtificati ſunt a pec⸗ catis:negare nõ poſſumus:reſtat tamẽ lu-
cta cum carne:reſtat lucta cũ mũdo: reſtat
lucta cum diabolo. Qui aũt luctat᷑ aliquã⸗
do ferit:aliquãdo percutit᷑: aliquãdo vin⸗ cit:aliquãdo perimit᷑: quomodo de ſtadio
exeat attendat᷑. Nam ſi dixerimus qꝛ pec⸗
catum nõ habemꝰ:noſmetipſos decipimꝰ
⁊ veritas in nobis nõ eſt. Item ſi dixerim quia iuſticię nihil habemus:aduerſum dei
dona mentimur. Si em̃ iuſticię nihil habe · mus:nec fidẽ habemus.Si fidem nõ habe
mus:chꝛiſtiani nõ ſumus.Si aũt fidem ha
bemus:iam aliqͥd habemꝰ iuſticie. Ipſum aliquid:vis noſſe quantum ſit? Juſtus ex Abachuc.ꝛ ſide viuit: iuſtus inquã ex fide viuit: quia Ro.i⸗ credit quod non videt. Patres arietes ſan cti duces apoſtoli: quãdo annunciauerũt nõ ſolum viderũt oculis:ſed etiã manibus tractauerũt:⁊ tamẽ dñs ſeruans nobis do num ſidei:cuidã diſcipuloꝝ ſuoꝝ tractãti: palpanti: veritatẽ digitis inquirẽti ⁊ inue/ niẽti exclamãti: Sñs mex deꝰ me⸗ꝰ:ait ipſe ʒot. ac. dñs ⁊ de?:Quia vidiſti credidiſti:⁊ nos ju ⸗
— e3

—— 3 ——— m-———..** ———————— e. S*———
——
Bancti turos intuens: Peati inquit qui non vide⸗ runt ⁊ crediderunt. Non vidimus:audiui⸗ mus ⁊ credidimus. Peati pᷣdicti ſumus:et de iuſticie nihil habemus? Venit domin? carnaliter ad iudęos:⁊ occiſus eſt: non ve⸗ Põ.r. nit ad nos:⁊ acceptus eſt. Populꝰ quẽ nõ cognoui ſeruiuit mihi: in obauditu auris obaudiuit mihi. Nos ſumus: ⁊ de iuſticia nihil habemus?mnino habemus. Bꝛati mus ex eo quod habemꝰ: vt non ꝑdam? quod habemus. Ergo ⁊ hoc tertiũ iam agi tur in nobis. Juſtificati ſumus:ſed ipſa iu N ſticia cum ꝓſficimus creſcit.Et quomõ cre⸗ ſcit dicam:⁊ vobiſcum quodãmodo confe⸗ ram: vt vnuſquiſq; veſtrũ iam in ipſa iuſti ſicatiõe conſtitutus: accepta ſcilicet remiſ⸗ ſione peccatoꝛũ per lauacrũ regeneratiõis: accepto ſpirituſancto: pꝛoſiciens de die in diem:videat vbi ſit:accedat:pꝛoficiat ⁊ cre ſcat donec conſumet᷑:nõ vt finiatur: ſed vt perficiat᷑. Incipit homo a fide. Quid perti net ad fidẽ? Credere. Sed adhuc iſta fides diſcernatur ab immũdis ſpiritibus. Ad fi⸗ dem quid pertinet? Lredere. Sed ait apo⸗ Jacobi·a. ſtolus iacobus:Et demones credunt:⁊ cõ⸗ tremiſcũt. Si tantũ credis ⁊ ſine ſpe viuis: vel dilectionem nõ habes:⁊ dęemones cre⸗ dunt ⁊ cõtremiſcunt. Quid magnũ eſt:i cis chꝛiſtum filium dei:hoc dixit petrus: et Wattb.1s. audiuit: Beatus es ſymõ bariona: hoc di⸗ xerunt⁊ demones: audierũt:obmuteſcite. Ille beatus. Dicit᷑ ei:Quia nð reuelauit ti bi caro ⁊ ſanguis:ſed pater meus qui in cę Warti.i. lis eſt: Illi autẽ audiũt:obmuteſcite:⁊ hoc dicũt ⁊ repellunt᷑. Vna vox eſt:ſed domin? radicem interrogat:nõ floꝛem. Vnde dicit᷑ Heb.12. ad hebꝛgos: Me q̃ radix amaritudinis ſur ⸗ ſum germinans moleſtet: ⁊ per illam cõta⸗ minẽtur multi. Pꝛius ergo diſcerne fidem tuam a fide demonis. Vnde eã diſcernis? Dęmones hoc dixerunt timendo: petrus amãdo. Adde ergo fidei ſpem.Et quę ſpel eſt niſi de aliqua cõſcientię bonitate: Spei 6 ipſi adde charitatem. Deſuper eminen⸗ Corj.i;t tem viam habemus: dicẽte apoſtolo: Su⸗ pereminentẽ viã vobis demonſtro. Si lin⸗ guis hominũ loquar ⁊ angeloꝛũ: charitatẽ autem nõ habeã:factus ſum velut eramen tum ſonans:aut cymbalum tinniẽs: et cę ⸗ tera narrat bona:⁊ ſine charitate nihil pꝛo/ deſſe cõfirmat. Aaneant ergo hec: fides: pes:charitas: Aaioꝛ aũt hoꝛum eſt chari
—.
Auguſtini
tas. Sectamini charitatem. Diſ cernite er⸗ go fidem veſtrã. Jam eſtis de pꝛędeſtina⸗ tis:vocatis:iuſtificati. WPaulus apoſtolus
dicit: Meq; circumciſio aliquid valet: neq; sal.ʒ.
pꝛeputium:ſed fides. Dic adhuc apoſtole: adde:diſcerne:quia ⁊ demones credunt et
cõtremiſcunt:ergo adde: Demones em̃ cre Zacobi.
dunt ⁊ cõtremiſcunt quod oderunt. Diſtin
gue apoſtole ⁊ circũcide fidẽ meã: ⁊ diſcer · Võ 4
ne cauſam meã de gente non ſancta. Pla⸗
ne diſtinguit: diſcernit: circumcidit. Et fi⸗ Sal..
des inquit quę per dilectionem operatur.
Vnuſquiſq; ergo fratres mei iſpiciat ſe in · D
tus:appẽdat ſe: ꝓbet ſe in oibꝰ factis ſuis: bonis oꝑibꝰ ſuis: ꝗᷓ faciat cũ charitate:nõ expectãs retributionẽ temꝑalẽ: ꝓmiſſũ dei:faciem dei. Non em̃ quicquid deus ti⸗ bi ꝓmittit: valet aliquid pꝛęter ipſum de⸗ um.Om̃ino me non ſatiaret deus: niſi pꝛo mitteret mihi ſeipſum deum. Quid eſt to ta terra? Auid eſt totũ mare? Auid eſt to⸗
tum cęelũ?AQuid ſunt omnia ſydera?Auid
ſol: quid luna: quid exercitus angeloꝛum⸗ SOmniũ iſtoꝛum creatoꝛẽ ſcio:ipſum ſitio:
ipſum eſurio: ipſi dico: Quoniã apud teẽ x fons vite. Quid mihi dicit? Ego ſum pa/ Jeb·
nis vitę qui de cęlo deſcendi. Eſuriat et ſi⸗ tiat peregrinatio mea vt ſatietur. Pꝛęſen⸗ tia mea arridet mundũ:multis rebus pul⸗ chꝛis:foꝛtibus:varijs:pulchꝛioꝛ eſt ille qui fecit:foꝛtioꝛ ⁊ clarioꝛ ille qui fecit:ſuauioꝛi
le eſt qui fecit. Satiaboꝛ cum manifeſtabi· Pn tur gloꝛia tua. Fides ergo quę ꝑ dilectio/ ᷣal
nem operatur ſi eſt in vobis: iam pertine tis ad pꝛędeſtinatos:vocatos:iuſtificatoſ: ergo creſcat in vobis. Fides enim quę per dilectionem operatur:ſine ſpe eſſe non po⸗ teſt. um autemvenerimus:iam erit ibif⸗ des? Picetur nobis:crede: Non vtiq; · Vi
debimus em̃:contemplabimur enim · Dile i.Jobů⸗
ctiſſimi filij dei ſumus.⁊ nondum apparuit quod erimus. Quia nõdum apparuit:ideo ſides. Filij dei ſumus pꝛędeſtinati:vocati: iuſtificati. Filij dei ſumus:⁊ nondum aſpa⸗ ruit quod erimus.Aodo ergo fides:ante quã appareat quod erimꝰ. Scimus ꝙ cum apparuerit ſimiles ei erimus. Nunquid qꝛ
credidimus? Non. Quare ergo Quoniã videbimus eum ſicuti eſt. Quid ſpes erit ibi? Spes iam nõ erit:quando erit res. Et/
em̃ ipſa ſpes peregrinatione neceſſaria eſt:
ipſa eſt quę cõſolatur in via. Viatoꝛ enim
wiohn
quni polerat yenien undi. perine
nt in Ubiẽg lis de gnins pisins ſesnde geniſan nus. S Seßv non vid kyeuam cnonab bantcöt dicbant chiſi⸗7
ati:a itadie.
yidemn
eltqu iunosapo
perſden fien:n
Hüuvi
cſumu
noP h. 2 i
us.Gn onui ſente mbasn chwtſe in mte ducn ufch amndu, Soiua iltun putnei humt ucent
ani

landi. Ergo ⁊ ſpes quę hinc eſt: ad iuſticiã
gemitus. Ergo adhuc inquit in nobiſmet⸗ ipſis ingemiſcimus: adoptionẽ expectan/ tes redemptionẽ coꝛpoꝛis noſtri. Adhuc i⸗ gemiſcimus.Quare? Spe em̃ ſalui facti ſu mus. Spes autẽ quę videtur nõ eſt ſpes. Si em̃ videt quis quid ſperat? Siautẽ qð non videmus ſperamus:per patientiã ex·
coꝛonabantur: deſiderabant quę nõ vide ⸗ bant:cõtemnebãt que ferebãt. In hac ſpe dicebant:Auis nos ſeparabit a charitate chꝛiſti: Tribulatio: an anguſtia: an perſe⸗ — an fames: an—— an gladius? — uia pꝛopter te. Etvbi eſt pꝛopter quem? ioumn atuꝝi P.43Quia pꝛopter te inquit moꝛtificabimur to cluno: pl di:luzop. a ta die. Pꝛopter te. Etvbi eſt: Beati qui nõ
n. Qud nbiuih viderunt ⁊crediderunt?cce vbi eſt: In te Fdecod eſt: quia ⁊ ſides ipſa in teipſo eſt. An jallit n nen pb· nos apoſtolus: qui dicit habitare chꝛiſtum
mndet mundint per fidem in coꝛdibus noſtris? apodo per
fidem: tunc per ſpeciẽ:modo per fidem qᷓ;⸗
anotdannliton. diu in via:qᷓ;diu in peregrinatione. diu
em̃ ſumus in coꝛpoꝛe: peregrinamur a do⸗ mino. Per ſidem em̃ ambulamus:non per ſpeciẽ. Si hoc eſt fides: quid erit ſpecies? orſ 15. Audi quid erit: Vt ſit deus om̃ia in omni⸗ bus. Quid eſt om̃ia? AQuicquid hic quęre- bas:quicqͥd hic pꝛo magno habebas: ipſe tibi erit: quicqd hic volebas: quicquid hic amabas:manducare ⁊ bibere:ipſe tibi erit cibus:ipſe tibi erit ⁊ potus: quiecqd hic vo ⸗ lebas:ſanitatẽ coꝛpoꝛis fragilem:tranſeun tem: ipſe tibi imoꝛtalitas erit: quicqͥd hic quęrebas: diuitias amare. Auid enim tibi ſufficit:ſi deus ipſe non ſufficit? Sed quid amabas? Gloꝛiaʒ:honoꝛes. Deus tibi erit gloꝛia: cui et modo dicit᷑: Bloꝛia mea ⁊ ex⸗ altans caput meũ. Jam enim exaltauit ca put meũ. CLaput noſtrum chꝛiſtus eſt. Sed quia miraris: quia caput ⁊ cętera membꝛa: tunc erit deus om̃ia in omnibus. hoc mo⸗ do credimus: hoc modo ſperamus: cũ ve ⸗ nerimus:tenebimus:⁊ iam viſio erit: non
De verbis Apoſtoli
auando laboꝛat ambulãdo: ideo laboꝛem tolerat: qꝛ peruenire ſperat. Tolle illi ſpem veniendi:continuo frangũtur vires ambu
pertinet peregrinatiõi noſtrę. Ipſum apo⸗
2o3. ſtolum audi: Adoptionẽ inquit expectan⸗
tes: in nobiſmetipſis ingemiſcimꝰadhuc. Ebiẽ gemitus iam nõ poteſt dici ila feoli⸗ citas de qua ſcriptura dicit:Trãſijt laboꝛ ⁊
E pectamus. In hac ergo patiẽtia martyres
Bermo xun
fides:cũ venerimus tenebimus: ⁊ iam res
erit:nõ ſpes. Charitas quid? Nunquid et
ipſa modo eſt:⁊ tunc nõ erit? Si amamus credendo ⁊ nõ videndo:quomodo amabi⸗
mus videndo ⁊ tenẽdo:Ergo charitas erit
ſed perfecta erit:ſicut apoſtolus ait: Fides ꝛ.Corj.i ſpes:charitas: tria hęc:maioꝛ aũt hoꝝ cha
ritas. hanc habentes et in nob nutriẽtes:
ſecuri illo adiuuante perſeuerãtes in eo di⸗ camꝰ:Auis nos ſeparabit a charitate chꝛi no ʒ. ſti:donec ip̃e miſereat᷑? Tribulatio:an an⸗ guſtia:an fames:an nuditas: an periculũ:
an gladius?Quoniã ꝓpter te moꝛtificabi ð.. mur tota die:deputati ſumus vt oues occi
ſionis. Et quis ſuppoꝛtat? Auis om̃ia tole
rat? Sed in his om̃ibus ſuperamꝰ. Tnde?
Per eum qui dilexit nos. Ergo ſi deus pꝛo
nobis quis contra nos=
De verbis Apoſtoli: Pumanũ xc. dico pꝛopter infirmitatem carnis veſtre: Sermo XV
Eſterno die de iuſtiſicatiõe noſtra R quę nobis ẽ a domino deo noſtro
ſermo pꝛoductus eſt: miniſtrãtibꝰ
nobis donante illo:audientibꝰ vobis:⁊ cũ
ſimus in hac vita onerati ſarcina coꝛrupti ⸗
bilis carnis:nõ vtiq; ſine peccato: Quia ſi 1.Job.1. dixerimus quia peccatũ nõ habemus:noſ⸗
ipſos ſeducimus:⁊veritas in nobis nõ eſt. Zuſtificatos tamẽ nos eſſe ſcõᷣm modũ pe⸗
regrinatiõis noſtrę viuẽtes ex ſide quouſq;
fruamur ſpecie:claruit quãtũ arbitroꝛ cha⸗ ritati veſtre. Incipit᷑ ergo a ide: vt perue- niatur ad ſpeciem: via curritur:patria quę⸗ nit᷑: In peregrinatiõe dicit anima noſtra: Auoniã ante te ẽ om̃e deſideriũ meũ ⁊ge⸗ Psz. mitꝰmeus a te nõ eſt abſcõditꝰ: In patria vero nullus oꝛãdi locus erit:ſed tantũ lau- dãdi. Quare oꝛãdi locꝰ nullus erit? Quia nihil deeſt. Quod hic credit᷑:ibi videt᷑: qð hic ſperatur:ibi tenebit᷑:quod hic petit᷑:ibi accipitur. Perfectio tamen in hac vita nul la eſt:ad quã ſancti martyres peruenerũt: Ideoq; habet eccleſlaſtica diſciplina qð fl⸗
deles nouerunt:cum martyres eo loco re-
citãtur ad altare dei:ibi nõ pꝛo ipſis oꝛet᷑: pꝛo ceteris aũt cõmemoꝛatis defuncti oꝛe⸗ tur. Iniuria eſt em̃ pꝛo martyre oꝛare: cui⸗.ſeu. dif. nos debemus oꝛatiõibus cõmendari:Cer/ I. eñqdẽ tauit em̃ contra peccatũ vſq; ad ſanguinẽ.
e 4

Bancti Quibuſdam vero adhuc imperfectis? ta⸗ men ex parte iuſtificatis: ad hebꝛęos dicit Heb.ꝛ. apoſtolus: Nondum em̃ vſq; ad ſanguinẽ pugnaſtis:aduerſus peccatum certantes Siðilli nõdum vſq; ad languinẽ: pꝛocul⸗ dubio aliquivſqʒ ad ſanguinem. Qui vſq; ad ſanguinem: Vtiq; ſancti martrres: de quibus lectio ſancti apoſtoli iacobi modo Jacobl.i.qudita eſt: mne gaudiũ exiſtimate fra⸗ tres mei ců in temptatiões varias incideri tis. Perfecris iam dicitur qui etiã poſſunt Mẽ. iʒs. dicere: Pꝛoba me domine ⁊ tẽpta me · Sci⸗ Ro.. entes inquit quia tribulatio patientiã ope ratur: patientia autẽ opus perfectum ha⸗ B bet. Amãda ẽ em̃ iuſticia: et in hac iuſticia amãda gradus ſunt pꝛoſicientiũ. Pꝛius ẽ yt amoꝛi iuſticie nõ pꝛeponant᷑ omnia quę delectant:ipſe eſt pꝛimus gradus. Quid ẽ quod dixi: vt inter omnia quę delectant: plus re delectet ipla iuſticia: nõ vt alia nõ delectent: ſed pꝛiꝰipſa delectet? electãt em̃ quędam naturaliter infirmitatẽ noſtrã vt cibus:vt potus:delectant eſurientes at q; ſitientes:vt nos delectat hec lux quę de cglo fundit᷑ ſole exoꝛto: vel que ſyderibus xiuna fulget: vel quę in terra accẽdit lumi nibꝰↄſolantibꝰ tenebꝛas oculoꝝ: delectat canoꝛa vox et ſuauiſſima cãtilena: delectat odoꝛ bonus:delectant etiã tactum noſtrũ quęcunq; pertinent ad carnis aliquã volu pratem:⁊ hec omnia quę nos delectant in ſenſibus coꝛpoꝛis aliqua licita ſunt. Dele⸗ ctãt em̃ vt dixi oculos ⁊ ſpectacula iſta ma⸗ gna naturę: ſed delectant oculos etiã ſpe ctacula theatroꝛum:hec licita:illa illicita · Pſalmus ſacer ſuauiter cantatus delectat auditum:ſed delectant auditũ etiam canti ca hiſtrionum: hoc licite:illud illicite. De⸗ lectant olfactũ floꝛes ⁊ aromata: ⁊ heęc dei creatura:delectãt olfactum etiam thura in aris demonioꝝ: hoc licite:illudillicite. De lectat guſtatum cibus nõ pꝛohibitus: dele ctant guſtatum etiam epule ſacrlegoꝛũ ſa⸗ criſicioꝛũ:hoc licite: illud illicite. Delectãt coniugales amplexus:delectant etiam me retricum: hoc licite: illud illicite. Videtis ergo chariſſimi in iſtis coꝛpoꝛis ſenſibus li⸗ citas eſſe et illicitas delectatiões. Juſticia ſic delectet vt vincat etiam licitas delecta⸗ tiões: ⁊ ei delectatiõi qua licite delectaris pꝛepone iuſticiã. Conſtituamus ante ocu⸗
uguſuni
ios pꝛopter hoc quod dixi exemplum certa minis. Interrogo vtrum ames iuſticiam: reſpondebis:amo. Quod nõ reſponderes veraciter: niſi te aliquatenus delectaret. Põ em̃ amat᷑ niſi quod delectat. Delecta/ ꝙ ʒe. re in domino: ſcriptura dicit: Sominꝰ aũt iuſticia eſt. Non em̃ tibi fingere debes deũ C quaſi idolum. Inuiſibilibus ſimilis eſt de⸗ us:⁊ ea in nobis ſunt melioꝛa quę ſunt in uiſibilia. Aelioꝛ eſt fides qᷓ; caro:melioꝛ ẽ fides qᷓ; aurum:⁊ melioꝛ eſt fides qᷓ; argen⸗ tum:qᷓ; pecunia:qᷓ; pꝛedia:qᷓ; familia: qᷓ; di⸗ uitie:⁊ iſta omnia videntur:fides nõ vide⸗ tur. Lui ergo ſimilioꝛẽ putauimus deum: viſibilibus: an inuiſibilibus: an pꝛecioſis inuiſibilibus? De vilioꝛibus loquar. Ha⸗ bes duos ſeruos: vnum defoꝛmẽ coꝛpoꝛe: alium pulcherrimũ:ſed illuʒ defoꝛmẽ ſide⸗ lem:alterũ infidelem. Dic mihi quem plus diligas:⁊video te amare inuiſibilia. Quid ergd?Auãdo plus amas ſeruum fidelem: licet coꝛpoꝛe defoꝛmẽ:qᷓ; pulchꝛum infidelẽ erraſti: ⁊ feda pulchꝛis pꝛepoſuiſtit Etic nðt ſed puichꝛioꝛa fedis pꝛępoſuiſti· Lon⸗ tempſiſti enim oculos carnis:? erexiſti ocu los coꝛdis. Interrogaſti oculos carnis: et quid tibi renunciauerũt? Ille pulcher eſt:il le fedus · Repuliſti eos: eoꝛum teſtimoniũ repꝛobaſti:erexiſti oculos coꝛdis in ſeruuʒ fidelem:⁊ nõ in ſeruũ pulchꝛum. Illum in⸗ ueniſti fedum carne: illum pulchꝛum: ſed pꝛonunciaſti ⁊ dixiſti: Quid fide pulchꝛiꝰ? AQuid infidelitate defoꝛmiꝰErgo pꝛę om⸗ nibus voluptatibus: hoc eſt deiectatiõibꝰ etiam licitis:amanda eſt iuſticia. Sienim pabes ſenſus interioꝛes:om̃es illi inteno⸗ res ſenſus delectantur delectatiõe iuſticie· Si habes oculos interioꝛes vides iuſticie iumẽ: Auoniã apud te eſt fons vitg: in lu⸗ P4j mine tuo videbimus lumen. De illo lumi⸗ ne dicit pſalmus: Illumina oculos meoð P ii⸗ ne vnquã obdoꝛmiõ in moꝛte. Item ſiha⸗ bes aures interioꝛes audis iuſticiam. Ta⸗ les aures quęrebat qui dicebat: Qui ha Xud.&⸗ bet aures audiendi audiat. Si habes olfa ctum interius:audis apoſtolũ: Chꝛilti bo⸗? nus odoꝛ ſumus deo in omni loco. Si ha⸗
bes guſtatũ interius audis: Suſtate ⁊ vi Võ k hunn
dete quoniã ſuauis eſt dominꝰ Si habes tactum interius: audi quid ſponſa cantet
de ſponſo: Siniſtra eius ſub capite meoꝛĩ ciuii·
pe
nm pyt di onn
ſtinten im:vn
gerisa * del gntteoll nnlun qnpul uguer go en
nnild
ſuuidi uedele ſponae itns: hor huce inwuote uuut:kn
beinſe duume ſetist niideli:
bas mit
nencüf
deteiyſ
ninns t
um fide
oic
innü
onitte non ientest 4 knerig
tertuten
niriter
t opo isda
Pitede
ſö.lun

Bermo XvII
D dextera eius amplexetur me. Exemplũ er⸗ anctificatione. Quid dixihumanum di⸗
go vt dicere ceperã huius certaminis pꝛo⸗
ponamus. Eideamus fratres mei quis nã
ſit:interroget ⁊ reſpondeat:quod dicturus ſum: vtrum ſic delectemur iuſticia vt eam cęteris ad hos ſenſus coꝛpoꝛis pertinenti ⸗ bus delectatiõibus anteponat. Ecce dele
ctat te aurum tuum:oculos tuos delectat: metallum eſt pulchꝛũ:fulgentiſſimũ: dele⸗
ctat: pulchꝛũ eſt nõ nego: nam ſi pulchtũ negauero: creatoꝛi iniuriam facio. Venit
ergo temptatoꝛ ⁊ dicit tibi: Tollo tibi au rum niſi dixeriſ pꝛo me falſum teſtimoniũ:
ſi autẽ dixeris: addo tibi. Delectãtur in te duę delectatões. AModo interrogo te quid
pꝛeponas:quid te plus delectet:aurum an veritas: aurum an verum teſtimoniũ: an
hoc lucet ⁊ illud nõ lucet? Jides quęritur in vero teſtimonio. Aurum lucet:ſides nõ
lucet? Erubeſce:habeto oculos:quod ama bas in ſeruo tuo: redde domino tuo. Jam dudum em̃ cum interrogarem de duobus ſeruis tuiſ: vno defoꝛmi fideli:alio pulchꝛo
infideli: quem magis diligeres:reſponde
bas mihi iuſte:⁊ pꝛęponebas quod pꝛepo⸗ nendũ fuit. Redi in te: quia modo agitur de teipſo.Lerte amaſti ſeruũ fidelem. Do⸗
minus tuus indignus eſt ſi te habeat ſer⸗
uum fidelem: ⁊ tu ſeruo tuo fideli pꝛo ma⸗ gno quid pꝛomittebas:vt multũ diligeres ſummũ pꝛemiũ libertatis. Quid magnus pꝛomittebas fideli ſeruo tuo? Libertatem tempoꝛalem. Mõne videmus multos ſer⸗
uientes nõ egentes:⁊ liberof mẽdicantes? En exigebas ab eo fidẽ cui pꝛomittebas li⸗
bertatem:nec ei ſeruas fidem qui tibi pꝛo ⸗
mittit eternitatem? Longum eſt per ſingu
los coꝛpoꝛis ſenſus excurrere:ſed quod de oculis dixi:hoc de cteris intelligite:⁊ pꝛę⸗
ponite delectatiõi carnis delectationẽ mẽ
tis. Larnem quippeveſtram delectant illici
tę voluptates:mentẽ veſtram delectet in⸗
uiſibilis:pulchꝛa:caſta:ſancta:canoꝛa:dul
cis iuſticia:vt non ad eã timoꝛe cogamini.
E Si enim ad eam timoꝛe cogimini:nõdum
delectat. Peccare nõ debes:nõ timoꝛe pe⸗
ne: b amoꝛe iuſticię. hinc apoſtolus dicit:
co: quod poteſtis poꝛtare dico. Quando
exhibuiſtis mẽbꝛa veſtra iniquitati ad fla⸗ gitia perpetrãda:timoꝛe adducti eſtis: an
delectatiõe inuitati? Quid dicitis Reſpõ dete nobis: quia et qui bene viuitis male
aliquando foꝛtaſſe vixiſtis. Quando pec ⸗
cabatis delectabamini in peccatis veſtris:
timoꝛvos adducebat ad peccandũtan ſua uitas peccati? Reſposdebitis: ſuauitas.
Ad peccatum ſuauitas adducit:⁊ ad iuſti⸗
ciam timoꝛ impingit? Pꝛobate vos: in ⸗ ſpicite vos:tollat aurum qui minatur:ſua⸗
uioꝛ eſt inſticia:lucidioꝛ ẽ iuſticia. Non det
aurum qui pꝛomittit:pꝛponenda auro iu⸗ ſticia: delectando pꝛęponenda eſt: fulgen ⸗
tioꝛ eſt:lucidioꝛ eſt:ſuauioꝛ eſt: dulcioꝛ eſt.
Jam ergo ſiquis ſe pꝛobat ⁊ in hoccertami ne ſuperauit:audiuit apoſtolum dicẽtem:
humanum dico pꝛopter infirmitatem car⸗
nis veſtrę: ſine dubio pepercit infirmita ⸗
ti:⁊ neſcio quid gratius minus idoneis di
cere temptauit.iEcce inquit hoc dico quod
capere poteſtis:Exhibuiſtis mẽbꝛa veſtra
delitijs illicitis: peccatoꝛum ſuauitate du ⸗ cti eſtis vt illa faceretis: ducat vos ad re⸗ cta facta ſuauitas? dulcedo iuſticie:amate
iuſticiam quomodo amaſtis iniquitatem.
Digna eſt a vobis iuſticia quę impetret vr exhibeatis illi quod exhibuiſtiſ iniquitati: hoc eſt humanum dico: hoc eſt quod infir⸗ mitas veſtra tolerare adhuc poteſt. Quid ergo ſuſpendit apłs?AQuid diſtulit dicere⸗ Auid diſtulit? Dicam ſi potero. Appende iuſticiam et iniquitatem. Tantũ ne digna
eſt iuſticia: quãtũ digna fuit iniqͥtas? Sic
amãda eſt iſta iuſticia: quomõ amata eſt il laꝛ Abſit vt ſic:ſed et vtinam vel ſic. Ergo plus? Plus om̃ino. In iniquitate ſecutus
es voluptatem: pꝛo iuſticia tolera doloꝛẽ.
In iniuſticia inquã ſectatus es delectatio⸗ nem:pꝛo iuſticia tolera doloꝛẽ:hocẽ plus.
Ecce neſcio quis ętatis lubꝛice impudicus
adoleſcens ſuauitate illiciente illexit ocu⸗ los in coniugem alienã:amauit:cupit per⸗ henire: quęrit tamen latere. Sic em amat
voluptatẽ: vt plus timeat doloꝛem. Qua⸗
n.. hum anum dico pꝛopter infirmitatem car⸗ re quęrit latere? Vimet appꝛehendi: liga⸗
nis veſtre · Sicut em̃ exhibuiſtis membꝛa ri:adduci:includi: ꝓduci: toꝛqueri: occidi. veſtra ſeruire iniuſticię ⁊ iniquitati: ſic nũc hhec em̃ om̃ia timendoꝛilla apetitiõe ſua⸗ exhibete membꝛa veſtra ſeruire iuſticie in uitatis ſug latebꝛas quęrit: aucupatur ab⸗

Bancti
ſentiam mariti:ipſum adiutoꝛẽ flagicij ſui
timet inuenire:quia cõſcio ſe foꝛmidat im ⸗
plicare: Et vidimus eũ ſuauitate duci:ſed ſuauitas illa nõ eſt tantavt vincat etiam ti
moꝛem ⁊ doloꝛem timoꝛẽq; pęnarum. Da mihi pulchꝛam uſticiã: da mihi ſidei pul⸗ chꝛitudinem. Pꝛocedat in mediũ: oſtẽdat ſe oculis coꝛdis: inſpiret feruoꝛem amatoꝛi bus ſuis. Jam tibi dicit: Frui me vis:con ⸗ temne quicquid te aliud delectat: ↄtemne Ros. pꝛo me. Ecce cõtempſiſti:parum ẽilli:hu⸗ manum eſt hoc pꝛopter infirmitatẽ carnis
veſtre. Parum eſt vt cõtemnas quicquid
te delectabat:contemne quicquid te terre⸗ bat:cõtemne carceres: contemne vincula: cõtemne aculeum:contemne toꝛmenta:cõ⸗ temne moꝛtẽ.ſhec viciſti: me inueniſti. In vtroq; gradu amatoꝛes iuſticięevos pꝛoba⸗ I te. Inuenimus foꝛſitan aliquos qui pꝛępo nant iuſticię delectationẽ voluptatibus et delectatiõi coꝛpoꝛis ſui: Qui autẽ pꝛo illa penas: doloꝛes moꝛtẽq; contemnat: pu⸗ tas eſt aliquis in vobis? Saltem cogitemꝰ quod pꝛofiteri nõ audemus. Auid cogita/ mus? Vbi cogitamꝰ? Ahbilia martyrũ ad⸗ iacent oculis noſtris:ipſi veri amatoꝛes ꝑ⸗ Facobi.i.fectiq; iuſticię: de illis dictũ eſt: Omne gau diũ exiſtimate fratres mei cum in tempta- tiones varias incideritis: ſcientes ꝙ pꝛo ⸗ batio fidei veſtre patientiam operatur: pa tientia autẽ opus perfectum habet. Quid addi poteſt vt opus perfectum habeatur: amat:ardet:feruet: calcat omia quę dele⸗ ctant ⁊ tranſit: venit ad aſpera:hoꝛrenda: truculenta:minantia:calcat:frangit ⁊ tran ſit. O amare:o ire:o ſibi perire: o ad deum Wattð.1o. peruenire. Qui animã ſuam amat perdet lam: ⁊ qui perdiderit animã ſuã pꝛopter me: in vitã ęternõ̃ inueniet illã. Sic armã⸗ dus eſt amatoꝛ iuſticię:ſic armãdus ẽ ama toꝛ iuiſibilis pulchꝛitudinis. Queę dico vo⸗ bis in tenebꝛis:dicite in lumie:⁊ quę in au re auditis: ſuper tecta pꝛędicate. Quid eſt que dico vobis in tenebꝛis:dicite in lumi⸗ ne?AQuę dico ⁊ audietis mente: dicite pꝛę⸗ ſumẽtes. Et quod in aure auditis: ꝑ tecta pꝛedicate. Quid eſt in aure auditis? In ſe⸗ creto auditis:quia pꝛofiteri⁊ confiteri ad- huc timetis. Quid eſt ergo ſuper tecta pꝛę⸗ dicate: Domus veſtrę coꝛpoꝛa veſtra: do/ mus veſtre carnes yeſtrę. Aſcẽde in tectũ: calca carneʒ ⁊ pꝛędica verbum. Sed pꝛius
Suguſtin
fratres mei plangite quod eratis: vt quod nõdum eſtis eſſe poſſitis: hoc eſt quod lo⸗ quoꝛ. ahagnũ eſt. Et vnde nobis magnũ⸗
Summüũ eſt:perfectũ eſt:optimũ eſt. Vn⸗ de nobis? Audite vnde nobis. Omne da⸗ ʒacpl.
tum optimũ:⁊ omne donum perfectum de ſurſum ẽ:deſcendẽs a patre luminũ: apud quem non eſt tranſmutatio:nec viciſſitudi nis obumbꝛatio. Inde eſt quod nondum habemus bonũ:inde eſt quod nõdum ha/ bemus. Mon habetis: petite ⁊ accipietis. Wan Si vosꝛait ſaluatoꝛ:ſi vos cũ ſitis mali no ſtis bona data dare filijs vr̃is:qntomagis pater veſter cęleſtis dabit bona petẽtibus ſe.Examinet ſe ergo om̃is homo:⁊ quicqͥd
in ſe boni inuenerit:quod pertineat ad iu⸗ ſtificationẽ noſtrã:agat gratias illi qui de ⸗ dit:⁊ agendo gratias illi qui dedit: ab illo petat ⁊ quod nõdum dedit. Non enim tu
in accipiẽdo ꝓficis:⁊ ille in dando defecit. AQuantũlibet capaces fauces:capacẽ ven ⸗ trem afferas:fons vincit ſitientẽ.
de verbis Apoſtoli· Neſcit aꝛ n
coꝛpoꝛaveſtra mẽbꝛa chꝛiſti ſunt: Sermo Xvul
Poſtolum audiuimus cũ legeret: A coꝛripientẽ et coercentẽ humanas lbidines ⁊ dicentẽ: Neſcitl qꝛ coꝛ/ õblð poꝛa veſtra mẽbꝛa chꝛiſti ſunt⸗ Vollens er⸗ go mẽbꝛa chꝛiſti:faciã membꝛa meretricis? Coꝛpoꝛa ergo noſtra mẽbꝛa chꝛiſti eſſe di⸗
xit:quoniã chꝛiſtus caput noſtrů eſt: eo ꝙ
homo factus eſt ꝓpter nos. Laput de quo dictũ eſt ipſe ſaluatoꝛ coꝛpoꝛiſ noſtri:coꝛp⸗ aũt eius eccleſia eſt. Si ð dñs noſter ieſus chꝛiſt? tĩmodo aiam humanã ſuſciperet: mẽbꝛa eius nõ eſſẽt niſt aĩę noſtrę: qꝛ vero ⁊ coꝛpꝰſuſcepit:per qð etiã caput eſt nobis qͥ ex aia ⁊ coꝛpoꝛe ↄſtamus: pꝛofecto illius mẽbꝛa ſunt ⁊ coꝛpoꝛa noſtra. Si ergo vnul⸗ quiſq; cupiẽs foꝛnicari vileſcat ſibi:⁊ in ſe⸗ ipſo contemnat ſeipſum: vt non in ſe con⸗ temnat chꝛiſtum: Non dicat:faciam: nihil ſum: Om̃is caro fenum: ſed coꝛpus tuum E· do membyꝝ eſt chꝛiſti. Quo ibas? Redi.Quo te pꝛęcipitare cupiebas? Parce ĩ te chꝛiſto: agnoſce in te chꝛiſtũ. Tollens ð mẽbꝛa chꝛi ſti:faciam mẽbꝛa meretricis? Aeretrix eſt em̃ quę tibi adulteriũ conſentit: ⁊ cum foꝛ⸗
te ipſa chꝛiſtiana tollit mẽbꝛa chꝛiſti:⁊ facit
ſeurequ vhou ſechiſ ere co ponnf unobis pupte uhuſunt unchi ſtuſanc ſumcui ullste bigſenti iuceret uumi in don voluen
wi intodn
getun: punde d itenitte
Atent
enit:r twei
nte iſbid tn

De verbis Apoſtoli
coꝛpoꝛa noſtra: quę dicit apoſtolis mẽbꝛa eſſe chꝛiſti pꝛopter coꝛpꝰ chꝛiſti quod ex ge ⸗ nere coꝛpoꝛis noſtri ſuſcepit: hęc ergo coꝛ⸗ poꝛa nf̃a dicit idem apoſtolus:templũ eſſe in nobis ſpirituſſancti quẽ habemꝰa deo. qun Pꝛopter coꝛpus chꝛiſti coꝛpoꝛa noſtra mẽ⸗ nenoltitgugn Bo. 9. hꝛa ſunt chꝛiſti: pꝛopter inhabitantẽ ſpiri⸗ gatus r tum chꝛiſti coꝛpoꝛa noſtra ſunt templũ ſpi⸗
Au rituſſancti. Quid hoꝛũ in te ↄtemnis? Chꝛi ſtum cuius membꝛũ es:an ſpiritũſanctum cuius templũ es? Ipſam meretricẽ quę ti/ bi ↄſentit ad malũ:nõ audes foꝛtaſſe intro ducere in cubiculũ tuum:vbi habes lectuʒ tuum ↄiugalẽ:ſed quęris aliquẽ abiectum
volueris. Defers ergo honoꝛem cubiculo
vxoꝛis tuę:⁊ nõ defers templo dei tui?nõ introducis impudicamvbi doꝛmis cũ cõiu ge tua:⁊ tuipſe is ad impudicã ch ſis tem⸗ plum dei? Puto quia melius eſt templum dei:qᷓ; cubiculũ vxoꝛis tuę. Quocunq; em̃ ieris ieſus videt te qui fecit te:⁊ perditũ re⸗ demit te:⁊ pꝛo moꝛtuo moꝛtuus eſt pꝛo te. Tu te nõ cognoſcis:ſed ille a te oculos nõ auertit:non ad adiuuandũ ſed ad punien⸗ dum. Oculi em̃ domini ſuper iuſtos:⁊ au/ e py P res eius ad pᷣces eoꝝ. Lõtinuo ſubiecit:⁊ — terruit eos qui ſibi malõ ſecuritatẽ dabant in
hcus
qui ſibi dicebãt: Faciam: õ em̃ deus me tam turpia facientẽ dignat᷑ attendere. Au/ di quid ſequit᷑: cuius ſis attẽde: quoniam bi.ö. quocunq; ieris ieſus videt. Vultus auteʒ dñi ſuper facientes mala: vt perdat de ter⸗ ra memoꝛiã eoꝛũ. Sed de qua terra? Vbi r dicit᷑: Spes mea es tu:poꝛtio mea ĩ tra vi⸗ uentiũ. Foꝛte eĩ malus:iniquus:adulter: impudicus:foꝛnicarius gaudet quia facit: 2ſeneſcit in qͥ libido nõ ſeneſcit:dicit apud z3. ſe:Lerte verũ eſt: Vultus aũt dñi ſuper fa cientes mala: vt perdat de terra memoꝛiã coꝝ.Ecce ego iam ſenui:qͥ ab ineunte eta te vſq; ad hodiernũ diẽ tanta cõmiſi:mul/ tos caſtos ante me ſepeliui:multoꝝ caſto⸗
membꝛa adulteri:inuicẽ in vobis ↄtemni tis chꝛiſtũ:nec agnoſcitis dominũ veſtrũ: nec cogitatis pꝛeciũ veſtrum. Qualis aũt ille dominus:qui ſeruos ſuos fecit fratres ſuos? Sed parũ erat fratres ſuos:niſi face/ ret membꝛa ſua. Ita ne tanta dignitas vi⸗ luit? Quia tanta benigne pꝛęſtita eſt: non honoꝛ ei retribuit? Si nõ pᷣſtaret᷑:deſidera⸗ retur:quia pꝛeſtita eſt cõtemnit᷑? hęc autẽ
in domo tua et turpẽ locũ in quo turpiter
Bermo XvII
rum funera iuuenũ ad ſepulchꝛũ ipſe dedu
xi⁊ pudicis impudicus fuperuixi. Auid ẽ
quod dicit᷑: Eultus dñi ſuper faciẽtes ma“
lat vt perdat de terra memoꝛiã eoꝛum Eſt
alia terra:vbi nõ eſt impudicus:eſt alia ter
ra in regno dei. Nolite errare:neq; foꝛnica/ 1.xor.s. toꝛes:neq; idolis ſeruientes: neq; adulte
ri:neq; molles:neq; maſculoꝝ concubito⸗ res:neq; fures:neq; auari:neq; ebꝛioſi: ne
q; maledici regnũ dei poſſidebũt: hoc eſt:
Perdit ð terra memoꝛiã eoꝝ. apulti em̃ ta
lia cõmittentes:ſpem ſibi ponunt pꝛopter
eos qui perdite viuentes ſpem ſibi ponũt
in regno dei:quo nõ acceſſuri ſunt. Dictuʒ Ppõ.ʒʒ. eſt: Perdit de terra memoꝛiã eoꝛũ. Erit em̃ Apoc.⁊1. cęlum nouũ:⁊ terra noua quã iuſti inhabi⸗
tabũt: Ibi impij:ibi mali: ibi neqͥſſimi ha⸗
bitare nõ ſinunt᷑. Eligat modo qui talis ẽ
vbi deſideret habitare cum tempus eſt yt
poſſit mutari. Duę quipe habitatiões ſũt:
vna in igne ęterno:alia ĩ regno gterno. Pu
ta quia in igne gterno aliter ille: aliter ille toꝛquebunt᷑: vbi erunt:tamẽ ibi om̃es cru⸗
ciabunt᷑: minus ille:plus ille:qꝛ tolerabiliꝰ Watts.xc⸗ erit ſodomeę in die iudicij q; alteri ciuitati:
⁊ quidã circũeunt mare ⁊ terraʒ facere vnũ Watta3.
pꝛoſelitũ: quẽ cum fecerint:faciunt eũ filiũ gehennę duplo qᷓ; ſint ipſi. Puta quia alij
minus. Non eſt regio vbi tibi eligas locũ. Augcunq; ibi mitioꝛa toꝛmẽta ſunt: peio⸗ ra ſunt qᷓ; quę foꝛmidas in iſto ſyculo. Cogi x ta quomodo tremebas ſi tibi aliquis calũ⸗ niet᷑ ne mittaris in carcerẽ:⁊ tuipſeʒ te ma le viuis vt mittart in ignẽ:cõtremii cis:cõ turbaris:palleſcis:ad eccleſiam curris:epi ſcopũ videre deſideras: ad pedes eius vo ⸗
lutaris. Quęrit:quare: Libera me. Quid
agit᷑? Ecce ille mihi calumniatur. Et quid tibi facturus eſte omine concutioꝛ: domi ne in carcerem mittoꝛ: miſerere mei: libera me. Ecce quomodo timetur carcer:quomo do timetur concluſio:⁊ non timetur gehen neexuſtio. Poſtremo quãdo augetur cala⸗ mitas: et pꝛęſſura ſeuit atrocioꝛ: et vſq; ad
moꝛtem ſ kuit: quando bonum videtur ho⸗ mini ne moꝛiat᷑: ne occidatur: debere ſuc⸗
curri: om̃es damant:aduitoꝛia cuncta im ploꝛantur: ſubuenite: currite pꝛopter ani⸗ mã. Tota exaggeratio calamitatiſ eſt quia dicitur pꝛopter animã. Succurrendum eſt
quidem:nec huic timoꝛi adiutoꝛium dene ⸗

Bancti
gandum: faciendum quod ſieri poteſt a quo poteſt. Verumtamen ego interroga⸗ re volo periclitantẽ: ⁊ iſto nomine mea vi⸗
ſcera cõmouentẽ:quoniã dicit:currite pꝛo⸗ pter aiam. Facile huic ego reſpõdeo. Ego
quidem curro pꝛopter carnem tuam: vti⸗
***.
nã tu curreres pꝛopter animã tuam. Et vt noueris qꝛ pꝛopter coꝛpus tuũ curro nò ꝓ⸗ pter aiam tuã:meliꝰ audio chꝛiſtũ vera di⸗ centẽ:qᷓ; te timoꝛe falſo murmurantẽ. Ipſe
Wans ·e· em̃ dñs dicit: Nolite timere eos qui coꝛp?
occidũt:aiam aũt nõ poſſũt occidere. Cer⸗ te pꝛopter aiam tuam me vis currere:Ecce quẽ times ⁊ ſub cuius cõminatiõibus ex·
palleſcis: nõ poteſt occidere aĩaʒ tuã: vſq;
ad coꝛpus ſeuit:tu noli ſeuire in aiam tuã. Ab illo occidi nõ poteſt:a te poteſt: nõ lan cea:ſed lingua. Inimicus qui te perctit fi
Saß.i. nit hãc vitam: Os autẽ quod mentit occi⸗
— —
dit animã. Ex his ergo quę in hoc tempo⸗ re homines timent:cõnijciant quę timere debeant. Timet em̃ carcerẽ:⁊ nõ timet ge⸗ hennã:timet queſtionarios toꝛtoꝛes: ⁊ nõ
timet infernales angelos:timet cruciatum
tempoꝛalẽ:⁊ nõ timet pęnas ignis ęterni:
poſtremo timet ad modicũ vꝛi: ⁊ nð timet
in ęternũ moꝛi. Ille qui te occiſurus ẽ quẽ times:quem exhoꝛreſcis:quem fugis:a cu
ius timoꝛe non ſineris doꝛmire: ⁊ ipſum in
ſomnis ſi vides cuʒ doꝛmieris expaueſcis: Quid eſt facturus tibi⸗ Exciuſurus de car⸗ ne tua animã tuã. Anima tua excluſa quo
vadit? Nec em̃ poteſt ille aliter carnẽ tuam
occidere:niſi inde excludat animã tuã: per
D quam viuit caro tua. Pꝛęſentia quippe aig
tue caro viuit:⁊ qᷓ;diu in carne tua pꝛꝑſens eſt anima tua:neceſſe ẽ vt viuat caro tua. Ille aũt qui tuaʒ moꝛtẽ queęrit:eijcere vult
de carne tua vitã tuam qua viuit caro tua.
Putas:non eſt aliqua vita qua viuit ipſa anima tua? Eſt emĩ anima vita quędã:qua
viuit caro tua. Putas nulla alia vita eſt:ᷓ
viuit ipᷣa anima tua? Aut quomõ habet ca ro tua vitã: aĩam qua viuit caro tua? Fit et ipſa anima tua vt habeat aliquã vitã ſuã: ⁊ quomodo caro cum moꝛit᷑ expirat animã vitam ſuã:ſic ⁊ anima quando moꝛit᷑ expi⸗ rat aliquã vitã ſuam.Si inuenerimus quę ſit hecvita:nõ coꝛpoꝛis tui quod eſt anima
tua:ſed vita vitę coꝛpoꝛis tui: hoc eſt vita
animę tuę. Si inuenerim? eam ex hac moꝛ⸗ te qua times ne de carne eijciat aia tua:pu
Auguſtini to quia plus debes timere illam moꝛtẽ: ne vita animę tuę pꝛoijciat᷑ de aia tua. Bꝛeui⸗ ter ergo dicam. Et quid inultis teneoꝛ? Eli ta coꝛpoꝛis anima eit:vita animę deus eſt. Spiritus dei habitat in anima:⁊ per aiam
in coꝛpoꝛe:⁊ vt coꝛpoꝛa noſtra templũ ſint i.Cor&
ſpirituſſancti quem habemus a deo. Ve⸗ nit enim ſpiritus ad animã noſtram: quia
charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris Vo.j
per ſpiritũſanctum qui datus eſt nobis:et totum poſſidet qui pꝛincipalẽ tenet. In te quige illud pꝛincipat᷑ quod melius eſt. Te nens deus quod melius eſt: id eſt coꝛ tuũ: mentẽ tuam: animã tuam: ꝓfecto per me⸗ lioꝛẽ poſſidet ⁊ inferioꝛem quod eſt coꝛpus tuum. Sęuiat igitur inimicus: minet᷑ moꝛ⸗ tem: faciat ſi permittit᷑: excludat de carne animã tuam:anima tua nõ excludat a ſe vi tã ſuã. Si recte plangis:⁊ putas te miſera⸗ biliter dicere inimico tuo: Noli ferire:pce
ſanguini meoꝛnõ tibi dicit deꝰ: AMhiſerere cim⸗
animeę tue placẽs deo? Anima tua foꝛte di cit: Roga ill ne feriat:nam dimitto te.Si em̃ percuſſerit: manere tecum nõ poſſum: Roga ne feriat:ſi vis vt non te dimittam. AQuę tibi dicit:ſi vis vt nõ te dimittã? Tu ipſe · Tu em̃ qui loqueris:anima es.Si em̃ percuſſerit carnem:tu fugis:tu exis:tu mi⸗ gras:iacet terra in tra. Vbi erit qð anima⸗ uit terraʒ: quod flatu dei tibi datũ eſt: vbi erit? Si nõ efflauit vitã ſuã:id eſt deũ ſuũ:
in illo erit quem nõ perdidit:in illo erit quẽ
nð a ſe excluſit. Si autẽ obtemperas infir⸗ mitati animę tuę: dicẽti tibi: Ferit ⁊ dimit to te:non times deñũ dicentẽ tibi: Peccas: ⁊ dimitto te. De timoꝛe vano timoꝛẽ vtilẽ
capiamus. Timoꝛ vanus eſt omniũ homi/ E
num timentiũ amittere tempoꝛalia:: quan doq; migraturoꝝ ⁊ migrare trepidãtiũ:vo lentium ſemper differre quod non polſſunt auferre. Vanus eſt iſte timoꝛ hominũ ⁊ ta⸗ men eſt ⁊ vehemens eſt: ⁊ reſiſtere ei nõ po teſt. hinc increpandi:hinc obiurgãdi:hinc
plangendi:hinc lugendi homines timẽtes
moꝛi:⁊ nihil aliud agentes:niſi ſerius mo⸗ ri. Quare nõ agunt nõ moꝛi? Quoniõ qui id agunt:nõ efficiuntvt non moꝛiant᷑. Poſ ſunt autem aliquid agere: quo efficiant vt nunqᷓ; moꝛiantur? Nullo modo. Pꝛoꝛſus quicquid egeris:quantũcunq; inuigilaue- ris: quocunq; fugeris:quęlibet munimẽta quęſteris: qͥbuſlibet diuitijs te redimeris:
5
imurpo
5
ubul . ful
*
o clo
gäbo ſtnun n. U yintu naeag nlem uiln iſc ſitmat: dee nainten sybi anen poules iieoas
ninch
ſeröc
ilemo: in dole ius. Q ghů eſt inuenio ſonantẽ tem. Di entien
kireſpo lcũ
.
—
6
ineoſo 0 ilo ar
3
nes Q quereba le diceb
us do
t.

quibunibet calliditatibus hoſtẽ fefelleris: non fallis febꝛem. Mihil em̃ aliud agis vt
vt nunqᷓ; moꝛiaris. Si times moꝛteʒ:ama vitã. Vita tua deꝰeſt:vita tua chꝛiſtus eſt:
male agendo:templũ ruinoſum nõ inhabi
tat: templũ ſoꝛdidũ nõ ingredit᷑: ſed geme ad illũ vt mundet ſibi locũ:geme ad illũ vt
edificet templũ ſibi: qð tu deſtruxiſti ipſe
qð deieciſti ipſe erigat. Clama ad deũ: cla⸗ ma interius: clama vbi audit: qꝛ ⁊ ibi pec⸗
casvbi videt:clama vbi audit:⁊ cũ timoꝛe coꝛrexeris:⁊ vtiliter timere cgperis:nõ tem poꝛales cruciatus: ð̊ ęterni ignis ſupplicia:
3 5
mẽbꝛa chꝛiſti ſunt. Kum ergo ideo adulter
nenö eſſe nõ cgperis:qꝛ times ardere in igne ſem deplacks dedln piterno: nõdum laudandus es: nõ quidẽ n ita dolendus yt ante:ſed tñ nõdum laudã n n dus.Quid em̃ magnũ ẽ timere penãe ha e kenut: vs nnn gnũ eſt:ſed amare iuſticiã. Interrogo te:⁊
ndi dut:Vð nun inuenio te. Tu inſpice interrogationẽ meã Lacquo onantẽ:⁊ fac de teipſo interrogationẽ ſilẽ ſou cmennt tem. Dico ergo tibi: Libidine victꝰ habes
ↄſentientẽ: quare nõ cõmittis adulteriuʒ? Et reſpondebis:qꝛ timeo gehennã: timeo ſupliciũ ignis ęterni:timeo iudiciũ chꝛiſti: timeo ſocietatẽ diaboli: ne puniar ab illo: cũ illo ardeã:Quid dicturꝰ ſum? ahale ti⸗ mes?Quõ tibi dicebã de aduerſario: quia qugrebat coꝛpus tuũ occidere? Ibi em̃ re⸗ cte dicebã: male times: ſecurũ te fecit dñs nuto k. Demp. 1o. tuus dicẽs: Molite timere eos qui coꝛpus — occidũt. Modo cũ dicis mihi:gehennã ti⸗ —— meo:ardere timeo:in ęternũ puniri timeo. MQuid dicturus ſum? Ahale times?vane ti mes? Mon audeo: quandoquidẽ ipſe dñs ablato timoꝛe ſubiecit timoꝛẽt⁊ ait:vbi di⸗ xit: Nolite timere eos qui coꝛpus occidũt: ⁊poſtea nõ habẽt quid faciant: ſed eum ti mete qui habet poteſtatẽ ⁊ coꝛpus ⁊ aĩam mittere in gehennã ignis: ita dico vobis hunc timete. Lum ergo dñs timoꝛẽ incuſſe rit:⁊ vehemẽter incuſſerit:⁊ repetendo ver bum:cõminationẽ ingeminauerit: dicturꝰ ego ſũ:male times iſta?õ dicã. Plane ti me:nihil melius times: nihil eſt quod ma⸗
—
De verbis Spoſtoli
nõ cito ab hoſte moꝛiaris:niſi vt ſerius ali quãdo a febꝛe moꝛiaris.habes quod agaſ
vita tua ſpirituſſanctus ẽ. Non illi places
cõſtruat: qð tu extermina ſti ipſe refoꝛmet:
⁊ideo adulter nõ fueris. hinc em̃ loqueba mur pꝛopter aplm:qᷓ dixit: coꝛpoꝛa veſtra
I gis timere debeas. Sʒ interrogo te.Si nõ
te videret deus: quando facis:ne quiſq; te conuinceret in iudicio illius faceres? Tu te
vide. Non em̃ potes adverba om̃ia mea re ſpondere:inſpice teipſum. Faceres?Si fa⸗
dum delectatio boni:ßᷣ time etiã vt iſta foꝛ mido cuſtodiat te:vt perducat ad dilectio nem. Timoꝛ em̃ iſte quo gehennã times: ⁊ ideo mala nõ facis:continet te:⁊ ſivolentẽ peccare animo interioꝛe nõ ſinit:eſt quidã
ceres:ergo pynam times:charitatẽ nondũ habes:ſeruiliter times:foꝛmido ẽ mali: nõ
cuſtos timoꝛ quaſi pedagogꝰlegis: littera eſt minãs:nõdũ gratia iuuans. Cuſtodiat tñ timoꝛ iſte dum nõ facis timẽdo ⁊ veniet
charitas:intrat in coꝛ tuũ:⁊ quantũ illa in ⸗ trat:tantũ timoꝛ exit. Timoꝛ em̃ id agebat ne faceres:charitas hic agit vt nolis facere
etiam ſi impune poſſis admittere. Dixi qͥd
timeatis: dixi quid appetatis. Sectamini charitatẽ:intret charitas: admittite illã:ti
mendo peccare admittite amoꝛẽ nõ peccã⸗
tem: admittite amoꝛẽ bene viuentem. Illa vt dicere ceperã intrante:incipit timoꝛ exi⸗ re. Quantoplus illa intrauerit:tãto mino:
timoꝛ erit. Lum illa tota intrauerit:nullus timoꝛ erit:qꝛ perfecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Intrat ergo charitaſ:pellit timoꝛẽ: nõ autẽ intrat ⁊ ipſa incomitata.habet ſe⸗
cum ſuũ timoꝛẽ quẽ introducit ipſa: ſed il⸗ lum caſtum permanentẽ in ſeculum ſęculi. Seruilis timoꝛ eſt quo times cum diabo⸗
1.Zok. 4.
Põð15
lo ardere: timoꝛ caſtus eſt quo times deo
diſplicere. Lonſiderate chariſſimi:et ipſos
humanos interrogate affectus. Timet ſer· uus offendere dñm ſuũ:ne iubeat eum ver
berari:iubeat in cõpedes mitti:iubeat car⸗
cere includi:iubeat eũ piſtrino cõteri.ſhec
timẽs ſeruus nõ peccat:ſed quando ſentie
rit abſentes oculos domini ſui:nec habue
rit teſtem a quo poſſit conuinci facit. Qua re facit? uia penam timebat: nõ iuſticiã
diligebat. Air autẽ bonus: vir iuſtus: ho⸗ mo liber naz ſolus iuſtus liber. Om̃is eĩ qui facit peccatum: ſeruus peccati eſt)dele
ctatur ipſa iuſticia: ⁊ ſi poſſit ſine teſte pec⸗
Job. s.
care:⁊ teſtem refoꝛmidat ⁊ deũ: Etſi poſſit
audire deũ dicentẽ ſibi: video te cum pec⸗ cas:non te damnabo:ſed diſplices mihi:il
le nolens diſplicere oculis patris: non foꝛ⸗ midoloſi iudic:timet nõ ne damnet᷑:nõ ne puniat᷑:nõ ne cruciet᷑:ſed ne offendat gau⸗
diũ paternũ:ne diſpliceat oculis amantis.

—————
———————
——
c——,————— —————— ——,——
— &— ————
Bancti
Si enim amat te ipſe ⁊ amantẽ ſui dñi ſen⸗
tit:nõ facit quod diſplicet amãti ſe. Lubꝛi⸗
cos ⁊ inhoneſtos amoꝛes attendite. Si ds amoꝛe feminę laſciuus ⁊ nequã veſtit ſe ali
ter qᷓ; illi placet:veſtit ſe aliter qᷓ; amate ſu
placet:aut oꝛnat ſe aliter qᷓ; illi placet: ⁊ illa dixerit: nolo te habere talẽ byrrhũ:nð ha ⸗
bet:ſi ꝑ hyemẽ illi dicat:in laterna te amo:
eligit tremere qᷓ; diſplicere. Nunqͥd illa cui viſplicet damnatura eſt? Nunquid in car⸗ cerẽ miſſura? Nunquid toꝛtoꝛes adhibitu⸗ raꝰ hoc ſolum ibi timet᷑:nõ te videbo: hoc ſolum ibi contremiſcit: faciẽ meõ nõ vide⸗
bis. Si hoc impudica dicit ⁊ terret: deꝰ di ⸗
cit ⁊ nõ terret? Sane plurimũ:ſed ⁊ ſi ama⸗
mus.Si aũt nõ amam?:nõ inde terremur:
ſed terremur vt ſerui de igne:de gehenna: de atrociſſimis tartareis minis: de exagge
ratiſſimis diaboli angelis:eiuſq; ſuplicis vel inde terreamur:Si illud minꝰ amamꝰ:
vel illa timeamus. Mon ergo fiant foꝛnica
Corſz. tiones. Templũ dei eſtis:⁊ ſpiritus dei ha bitat in vobis. Siquis templů dei coꝛru ⸗
6
perit: coꝛrumpet illũ deus. Licita ſunt ma⸗ trimonia: Mihil ampliꝰ reqͥratis. Mon em̃
grande onus impoſitũ eſt virginibus:ma⸗
pulchꝛitudinẽ coꝛdis ſui. Quid iubeſ⸗Tã
ioꝛ amoꝛ impoſuit maius onus. Virgines quod licebat noluerũt: vt plus placerẽt ei cui ſe deuouerũt. Ambierũt illam maioꝛẽ
qᷓ; dicerẽt. Quid iubes? Me adulterę mꝰ
hoc pꝛęcipis? Imando te:plus facimus qᷓ;
iubes. De virginibꝰ(ait apoſtolus) pꝛęce⸗ ptum dñi nõ habeo. Ergo quare hoc faci⸗ unt? Conſiliũ aũt do. Illę autẽ amantes: quibus terrenę nuptięe viluerũt:quę terre⸗ nos amplexus nõ deſideraueft:vſq;adeo acceptauerũt pꝛęceptũ:vt nõ recuſarẽt con ſilium: vt plus facerẽt: plus ſe oꝛnauerũt. Coꝛpoꝛis em̃ huiꝰ:id ẽ exterioꝛis hominis oꝛnamẽta: quantomagis apetunt᷑: tanto ſunt interioꝛis maioꝛa detrimẽta. Quanto
autẽ minus apetunt᷑ oꝛnamẽta exterioꝛis
z⸗Petri.3⸗
hominis: tantomagis moꝛibus pulchꝛis homo interioꝛ adoꝛnat᷑. Vnde dicit et pe ⸗ trus:Oꝛnãtes ſe nõ in toꝛtis crinibus. Kũ em̃ dixiſſet:ꝛnãtes ſe: qͥd aliud a carna ⸗
libus qᷓ; viſibilia iſta oꝛnamẽta putarent᷑?
Continuo tulit cogitatiõi quod cupiditas inquirebat. Mon inquit in toꝛtis crinibus neq; auro:vel margaritis:vel veſte pꝛecio⸗
ſa:ſed ille abſconditus coꝛdis homo:qui ẽ
aſi deũ diues. Meq; em̃ deꝰ diuitias daret exterioꝛi hoĩi:⁊ inopẽ relinqueret interioꝛẽ: dedit iuiſibili diuitias iuiſibiles: ⁊ inuiſibi lẽ oꝛnauit iuiſibiliter.ſhis oꝛnamẽtis ſtudẽ tes dei puelle:ſanctę virgines:nec quod li cebat apetierũt:nec quod cogebant᷑ ↄſen/ ſerunt. Multę etiã parentũ ſuoꝝ contrati os conatus:igne ſuperni amoꝛis ſuperaue runt. Jratus eſt pater: ploꝛauit mater: nõ curauit illa:cui ante oculos verſabat᷑ ſpe⸗ xõ cioſus foꝛma pꝛę filijs hominũ. Et quippe ſe oꝛnari deſiderauit: vt totã eiꝰcuram ge · reret.Et qꝛ quę nupta eſt cogitat quę ſunt conq mũdi:quomodo viro placeat:quę autẽ in⸗ nupta eſt:cogitat quę ſunt dei: quomodo placeat deo. Videte quid ſit amare. Non dixit:cogitat ne damneł᷑ a deo. Adhuc em̃ iſte timoꝛ ille ſeruilis eſt:cuſtos quidẽ ma⸗ loꝛũ vt abſtineant a malis:⁊ abſtinẽdo di⸗ gni ſint ad ſe admittere charitatẽ. Sed ille nõ cogitãt quẽadmodũ nõ puniant᷑ a deo: ſed quomodo placeant deo pulchꝛitudine interioꝛe: decoꝛe occulti homis: decoꝛe coꝛ⸗ dis:vbi illiꝰ oculis nudę ſunt: nudę intus nõ foꝛis:integrę ⁊ intus ⁊ foꝛis. Vel virgi nes doceãt ↄiugatos ⁊ ↄiugatas: nð ire in adulteriũ. Illę faciunt plus qᷓ; licet: ille nõ faciant quod nõ licet.
De verbis Apoſtoli· Non ſicph rcen⸗ gno quaſi gerẽ Ledens:Et de cõſti tuendis ep̃is: Sermo XMR
Eati apoſtoli epla cum legeret᷑ de Z b conſtituendis eß̃is cõmemoꝛauit nos ſine dubio reſpicere in nos et vos:cõmemoꝛauit iudicare nos: maxie q oẽs audiuimꝰ capitula euãgelicę recẽtis le ctionis nouiſſima ſententia: Nolite iudica Fob. re perſonaliter:ſed iuſtum iudicium iudica te. Perſonam itaq; iudicando nemo acci⸗ pit alienam: ſi non accipit ſuam. Beatus apoſtolus ait quodã loco: Non ſic pugno 1Cor⸗ quaſi aereʒ cedens:ſed caſtigo coꝛpus me⸗ um ⁊ in ſeruitutem redigo:ne foꝛte alijs ̃ ⸗ dicãs ipſe repꝛobus inueniar. Suo timoꝛe nos terruit.Auid enim faciet agnus: vbi aries tremit Inter multa ergo quibus ſcri pſit apoſtolus:qualis eſſe epiſcopus debe at:etiã illud audiuimus:vnde mõ foꝛſitan loqͥ ⁊ diſputare nõ ſufficiat. Si em̃ ſingula diſcutere:⁊ de ſingulis vt dignũ eſt diſpu⸗
izrgle in ſuun in del mn un piht züno mic ſtetpon noüomn hsna leno.4 Imb guitn un ſmuer ſucreſer neret fu eret de ſuedi dicere inmult ſe. Nüc mcnu eret cõ õ imit r nöci ſus coll Miet itelligi u.Lun iueniſ nguſti kiiſcan ndist iuch ſbiſ bunc voan woenn paus dau 19l % iui onqh knuj d en

tare conemur:nec nfęvires ſufficiunt ad lo quendũ:nec vr̃ę ad audiendũ. Quid ergo
g Lits.1. me? Inter cetera ait epiſcopũ potentẽ eſſe
5.po⸗ ſarcina:pꝛocliuũ: arduũ. Sʒ ſperabo inqͥt in deũ:qm̃ ipſe liberabit me de laqueo ve ⸗ nantiũ ⁊ a verbo aſpero. Mulla em̃ cauſa 3 quę magis facit hominẽ diſpenſatoꝛẽ dei
qᷓ; timoꝛ verbi aſperi. Pꝛius ergo quid ſit
— ſu rit exponã vobis. Lontradicentes nõ vno — tqutkn P modo intelligendi ſunt. Pauciſſimi em̃ no c qut his ↄtradicũt loquendo: ſed multi male vi E uendo. Quãdo mihi audet dicere chꝛiſtia⸗ nus:bonũ eſſe rapere res alienas: quando
en quidẽ nõ audet dicere bonũ eſſe tenaciter madſe. ſeruare res ſuas? Munqͥd em̃ diues ille cui tit q ſucceſſerat regio:⁊ non inueniebat vbi po⸗
deret deſtruendi veteres apothecas:⁊ con ſtruẽdi nouas amplioꝛes vt impleret eas: ⁊ diceret animę ſuę: Aia habes mlta bona in multũ tempus:lętare: iocundare:ſatia⸗ re. Mũdd ergo iſte diues aliena quęrebat? Fructus ſuoſ colligere diſponebat:vbi po
nõ limite perturbato:nð expoliato paupe re: nõ circũuento ſimplice: tantũmodo de ſuis colligendis cogitabat. Audite quid audierit qui tenaciter ſeruabat ſua:⁊ hinc intelligite quid expectent qui rapiunt alie na. Cum ergo ſe pꝛudentiſſimũ conſilium inueniſſe arbitraret᷑:de apothecis veteribꝰ anguſtis deijciendis:⁊ amplioꝛibuſ nouis ędificandis:⁊ om̃ibus ſuis fructibus colli⸗ gendis ⁊ recondendis: nõ alienis ↄcupien dis atq; rapiẽdis:ait illi deus: Stulte:vbi tibi ſapiẽs videris ibi ſtulte. Stulte inquit hac nocte repetunt a te animã tuã:hęc quę pꝛeparaſti cuius erunt? Si ſeruaueris tua nõ erunt:ſi erogaueris tua erũt. Quid in⸗ quit reponis:qui relicturus es?Ecce incre patus ẽ ſtultus male recõdens. Si ſtultus eſt qui recondit ſua: vos inuenite nomen eius qui tollit aliena? Si ſoꝛdidus ẽ recon⸗ ditoꝛ ſuoꝛũ:ylceroſus raptoꝛ alienoꝛũ. Sʒ 1. non qualis ille vlceroſus qui iacebat ante ianuã diuitis:⁊ cuius canes lingebant vl/ cera. Ille em̃ vlceroſus erat in coꝛpoꝛe:ra/
*
1n v5—— N— De verbis vpoſtoli
eſt qð volo dicere:ſi adiuuet me qð terruit homini:cui dixit de⸗: Stulte. Mon ſic dicit
deus: ſtulte: quomõ homo dicit. Tale in debere in doctrina ſana:vt ↄtradicẽtes re darguere poſſit. agnũ opus eſt:grauis t bus aũt non ẽ datur regnũ cꝙioꝝ: qͥd eis
pigrioꝛẽ ad redarguendos cõtradicentes:
ↄtradicentes redarguere: vt dñs donzue⸗
neret fructus ſuos:⁊ ſe ↄſiliũ inueniſſe gau
neret cõſulebat:nõ de cuiuſq; vicini agris:
ꝙ immiſericoꝛs erat. Nunquid em̃ chariſſi
————
ptoꝛ in coꝛde. Foꝛtaſſis aliquis reſponde/ at? dicat: Mon valde magna pena erat illi
quẽq; dei verbũ iudiciũ eſt. Munquid em̃ deus ſtultis daturus ẽ regnũ celoꝝ? Qui⸗
reſtat niſi pena gehennaꝝConijcere B vi⸗ demur:apte ß manifeſteq; videmꝰ.ã ⁊il ꝑ
le diues ante cuiꝰ ianuã iacebat pauperri mus vlceroſus:nõ eſt dictꝰ raptoꝛ reꝝ alie⸗
narũ. Erat quidã diues inquit qui indue bat᷑ purpura ⁊ byſſo: ⁊ epuiabat᷑ quotidie ſplendide. Diues inquit erat: non dixit: calumniatoꝛ:non dixit pauperũ ogꝛeſſoꝛ:
non dixit rerũ alienarum raptoꝛ:aut dela⸗ toꝛ:aut receptoꝛ:nõ dixit:pupilloꝝ ſpolia toꝛ: nõ dixit viduarũ perſecutoꝛ: Nihil ho⸗ rumiſed erat quidã diues. Quid magn uʒ
eſt· Diues erat: de ſuo diues erat. Cuiali⸗ quid tulerat? An foꝛte ille auferret: ⁊ domi
nus de illo reticeret:⁊ perſonam eius acci⸗ peret:ſi crimina eius abſconderet:qui no⸗ bis dicit: Nolite perſonaliter iudicare? Si ʒt.⸗ vis ergo audire crimen diuitis illius: noli S—— amplius quęrere qᷓ; audis a veritate.
ues erat:induebat᷑ purpura ⁊ byſſo:⁊ epu— 1 ſab ſuotiieſolennleen ergo eiuf
crimen Zacens ante januã vlceroſus⁊ nõ— adiutus.oc em̃ aperte de illo dictum eſt:
mi:ſi pauper ille ante ianuã iacens ſufficiẽ tem panem a diuite acciperet:diceret᷑ de il⸗ lo: quia cupiebat ſaturari de micis quę ca⸗ debant de mẽſa diuitis? pꝛopter hanc ſ o⸗ lam inhumanitatẽ qua contemnebat pau/ perem ante ianuã ſuam iacentẽ: nec ↄgrue digneq; paſcebat:moꝛtuus ẽ ⁊ ſepultus ẽ. Et cum apud inferos in toꝛmentis eſſet:le uauit oculos ſuos:⁊ vidit pauperẽ in ſinu abraę. Et qͥd multis imoꝛer? Deſiderauit guttam:qui nõ dedit meã. Monne accepit iuſtã ſententiã: qui nõ dedit crudeli auari⸗ cia? Si hec ergo pęna eſt auaroꝝ:quę pe⸗ na raptoꝝ? Sed ait mihi raptoꝛ rerũ alie narũ: Ego ſimilis illiꝰ diuitis nõ ſ uʒ: Aga⸗ pes facio: vinctis in carcere victum mitto: nudos veſtio:pegrinos ſuſcipio. Dare te putas: tollere noli: ⁊ dediſti. Cui dederis gaudet:cui abſtuleris ploꝛat: Auę duoꝛuz iſtoꝝ exauditurꝰeſt dñsDicis ei cui dede, ris: Wꝛatias age qꝛ accepiſti.Sed altertibi

Watth.25.
—— mm—„ 3— ————½ ————
**——— 3„*. 6 ——*—„.— um* ⸗..———*
„— S
Bancti
ex alia ꝑte dicit: Ego gemo cui abſtuliſti: Et pene totũ tenuiſti:⁊ exiguũ illi dediſti. Si ergo qð alteri abſtuliſſes egentibus de diſſes:nec talia opera diligit deus. Dicit ti bi deꝰꝛſtulte:iuſſi vt dares:ß̃ nõ de alieno. Si habes da de tuo: Si nõ habes qð des de tuo:melius nulli dabis: qᷓ; alteros ſpo⸗ liabis. Dicturꝰ eſt dñs chꝛiſtꝰ cũ in iudicio ſio ſederit:⁊ alios ad dexterã:⁊ ad ſiniſtrã alios ſeparauerit:bene operantibus: Ve⸗ nite benedicti patris mei percipite regnũ. Sterilibus aũt qui nihil boni in pauperes operati ſunt: Ite in ignẽ ęternũ. Et qͥd di⸗ cturus eſt bonis? Eſuriui em̃:⁊ dediſtis mi hi manducare:⁊ cętera. Et reſpondebũt il⸗ li: Dñe quãdo te vidimus eſurientẽ?Et il⸗ le ad eos: Kum vni ex minimis meis feci⸗ cis:mihi feciſtis. Intellige ergo ſtulte: qui vis elemoſynas facere de rapinis:qm̃ ſi qñ paſcis chꝛiſtianũ:paſcis chꝛiſtũ:qñ ſpolias chꝛiſtianũ:ſpolias chꝛiſtũ. Attendite quid ſiniſtris dicturus eſt: Ite in ignẽ eternum. Quare? Eſuriui:⁊ nð dediſtis mihi mãdu- care: nudus fui: et non veſtiſtis me. Ite. AQuoꝛ In ignẽ gternũ. Pꝛoꝛſus ite. Qua/ re? Mudus fui:⁊ nõveſtiſtis me. Si ergo in ignem ęternũ ibit cui dicturus ẽ chꝛiſtus: NMudus fui:⁊ nõveſtiſtis me:quem locũ in igne eterno habebit:cui dicturꝰ erit: Veſti tus fui:⁊ ſpoliaſti me? lhic foꝛtaſſe vt eua⸗ das hanc vocẽ:ne dicat tibi chꝛiſtus:veſti⸗ E tus fui:⁊ ſpoliaſti me:mutata ↄſuetudine: cogitas ſpoliare paganũ:⁊ veſtire chꝛiſtia⸗ uum.Et hic reſpondebit tibi chꝛiſtus: ĩimo reſpondet tibi nunc ꝑ ſeruum qualemcũq; miniſtrũ ſuũ:reſpondebit tibi chꝛiſtus ⁊ di cet:Etiã hic ꝑce damnis meis. CLũ em̃ tu qͥ; chꝛiſtianꝰes ſpolias paganũ:impedis fieri chꝛiſtianũ. Eia ⁊ hic foꝛtaſſe reſpondebis:
Adhuc ergo nð odio pęenõ ingero: ſed dile
ctiõe potius diſciplinę: Ideo ſpolio paga⸗ num:vt per hanc aſperã ⁊ ſalubꝛẽ diſcipli/ nam faciã chꝛiſtianũ. Audirẽ ⁊ crederem:ſi qð abſtuliſti pagano:redderes chꝛiſtiano. Diximus ↄtra vnũ vitiũ rapinaꝝ: quo res humane vſqquaq; vaſtant᷑:diximus ⁊ne⸗ mo nobis ↄtradicit. Quis em̃ audet aper⸗
Titũ.Itiſſime loquendo ↄtradicere veritati? Mon
ergo facimus qð apoſtolus monuit:nõ cõ tradicentes redarguimus: obedientes al⸗ loquimur:laudantes inſtruimus: nõ ↄtra⸗ dicentes redarguimus? Ita vero nõ ↄtradi
Auguſtini
cunt lingua:ß vita. Moneoꝛrapit:doceo:
rapit:pꝛecipio rapit: arguo rapit. Quõ nõ ↄtradicit? Bicã ergo qð de hac re ſufficere exiſtimo. Abſtinete vos fratres: abſtinete vos filij:abſtinete vos a ↄſuetudine rapiẽ⸗ di:⁊ vos qui ſub manibus raptoꝝ gemiti: abſtinete vos a cupiditate rapiẽdi. Alius
potens eſt ⁊ rapit: tu in manu raptoꝛis ge mis:qꝛ rapere nõ potes:ideo nõ facis.ſha/ beto facultatẽ ⁊ ibi laudabo domitã cupi ditatem. Beatũ ſancta ſcriptura dicit:qui gci
poſt aurũ nõ abijt:qui potuit tranſgredi⁊ nõ eſt tranſgreſſus:qui facere mala potuit ⁊ nõ fecit. Tu autẽ dicis: Nunqᷓ; negaui rẽ alienã. Quia foꝛte nemo tibi cõmendauit: aut foꝛte cõmendauit: ðᷣ ſub teſtib?cõmen dauit. Dic mihi: Reddidiſti qñ a ſolo ſoluſ accepiſti:vbi deus intervos fuerat? Si tũc reddidiſti ſi moꝛtuo qui cõmendauit neſciẽ ti filio reddidiſti:tunc te laudabo: qꝛ poſt aurũ nõ iſti: qꝛ potuiſti tranſgredi ⁊ nõ es tranſgreſſus: qꝛ nõ potuiſti mala facere et nõ feciſti. Si foꝛte alienũ ſacculũ ſolidoꝝ: vbi nemo te vidit in via inueniſti:⁊ ſinevl la moꝛa cuius fuerat reddidiſti. Eia fra⸗ tres:redite ad vos: inſpicite vos: interro/ gate vos:vera reſpondete vobis:⁊ iudica te vos nõ m perſonã:ſed iuſtũ iudiciũ iu⸗ dicate. Ecce chꝛiſtianus es:eccleſiã frequẽ/ tas:verbum dei audis: de lectiõeverbi dei letiſſime cõmouert: Tu laudas tractantẽ: ego queęro facientẽ: Tu inquã laudas dicẽ tem:ego quero facientẽ. Chꝛiſtianꝰ es: fre ⸗ quentas eccleſiã:amas verbũ dei:libenter audis.ſEcce qð ꝓpono in eo te examina: in eo te apende: in eo aſcende mentis tuꝭ tribunal:⁊ ↄſtitue te ante te: iudica te:et ſi
pꝛauũ inuenerꝭ coꝛrige te. Pꝛopono ergo.
Deus dicit in lege ſua:inuentionẽ eſſe red dendam:deus in lege ſua dicit:quã pꝛimo populo dedit:pꝛo quibus xp̃s nõdum erat moꝛtuus:inuentionem tanq; alienum eſſe reddendam.Si quiſq;:verbi gratia:in via inueniat alienũ ſacculum ſolidoꝝ:deberet reddere:ſed neſcit cui. Non ſe excuſat igno rantia:ſi nõ dominet᷑ auaricia. Dicã veſtre charitati:qm̃ dona dei ſunt:⁊ ſũt in popu⸗ lo dei qui nõ fruſtra audiũt verbũ dei. Vi⸗ cam qð fecerat pauperrimus homoꝛnobis apud mediolanũ ↄſtitutis: tam pauper vVt pꝛoſculus eſſet grãmatici:b plane chꝛiſtia⸗ nus: qᷓ;uis ille eſſet paganus grãmaticus:
5
neli: alum iüs i ſutpi ßcuin ſubli iũr⸗ prh vin ſighen Su fielter lesüt nee gni:q ſollita ucper iecitſi yszliq giiiE nnẽqu
mnm
ileq puuper ſumni
in coꝛdi
vobis. fates: ſſereri dio. Pe vquin ſomape
cõ
enüd

De verbis Apoſtoli
melioꝛ ad velũ q; in cathedra. Inuenit ſac⸗ culum:niſi foꝛte me numerus fallit cum ſo lidis ferme ducentis: memoꝛ legis pꝛopo ⸗ ſuit pitaciũ publice. Reddendũ em̃ ſciebat ð cui redderet ignoꝛabat: ꝓpoſuit pitaciũ publice:Qui ſolidos ꝑdidit:vẽiat ad locũ illũ ⁊ jrat hoĩem illũ. Illeq plãgẽs circũqᷓ ⸗ vagabat᷑:inuẽto ⁊ lecto pitacio:venit ad hoĩem:⁊ ne foꝛte quęreret alienũ: quęſiuit ſigna:interrogauit ſacculi qualitatẽ: ſigil⸗ lum ſolidoꝝ: etiã ⁊ numeꝝ.Et cum dia illi fideliter reſpõdiſſet: reddidit qð iuenerat. Ille aũt repletus gaudio ⁊ quęrens vicẽ re pendere:tanqᷓ; decimas obtulit ſolidos vi⸗ ginti: qͥ noluit accipere. Obtulit vel decẽ· noluit accipere. Saltẽ rogauit vel quinq; acciperet:noluit ille. Stomachabũdus hõ Piecit ſacculum: Mihil perdidi ait. Si nõ vis aliquid a me accipere: nec ego aliquid didi. AQuale certamẽ fratres mei:qᷓle cer⸗ tamẽ:qualis pugna: qualis ↄflict?: Thea- trum mundus: ſpectatoꝛ dev. Nictus tan⸗ dẽ ille qð offerebat᷑ accepit: ⁊ cõtinuo totũ pauperibus erogauit:vnũ ſolidũ in domũ ſuam nõ dimiſit. Quid eſt⸗ Si aliquid egi in coꝛdibus veſtris: ſi verbũ dei inſedit in vobis:ſi requiẽ inuenit apud vos:facite B fratres mei:nolite putare damnũvos pati ſi feceritis: magnũ lucrum ẽ ſi feceritis qð dico. Perdidi viginti ſolidos: perdidicen. tos:quingentos. AQuid perdidiſti?De do⸗ mo tua perierant:alter perdiderat:non tu. Terra cõmunis eſt: in vna domo eſtis: in hoc mũdo ambo viatoꝛes:huius vite vnů tabulũ intraſtis: Poſuit ille:oblitꝰẽ ille: cecidit ab illo:tu iueniſti. Auis inueniſti⸗ Chꝛiſtianus. Quis inueniſti? Qui legem audiſti:chꝛiſtianus qui legẽ audiſti.&uis inueniſti? Qui cũ audires multa laudaſti tu inueniſti. Si ergo veraciter laudaſti: red de quod inueniſti. Si ergo non reddidiſti quod inueniſti:qů laudaſti:teſtimoniũ cõ tra me dixiſti.Eſtote fideles inuentoꝛes:et id. tunc iniquos vituperate raptoꝛes. Nam qð inueniſti ⁊ nõ reddiſti rapuiſti: Quõtũ potunſti feciſti:qꝛ plus nõ potuiſti:ideo nõ plus feciſti. Qui alienum negat:ſi poſſet ⁊ tolleret. Quod nõ tollis:timoꝛ ꝓhibet:nõ u 6 bonũ facis:ſed malũ metuis. Quid eſi ma gnum timere malũ? Magnũ eſt nõ facere malũ:magnũ eſt amare bonũ. Mam et la⸗ tro timet malũ: ⁊ vbi nõ põt nõ facit: ettñ
in hac peregrinatõ
Bermo XMK
latro ẽ. Deus em̃ coꝛ interrogat:nõ manũ. Lupus venit ad ouile ouiũ: querit inuade rerdukrit iugulare: querit denoꝛare: Vigi⸗ lant paſtoꝛes:latrant canes:nihil poterit: nõ aufert:nõ occidit:ſed ti lupus venit: lu pus redit. Nunquid quia ouem nõ tulit: ideo lupꝰvenit:⁊ ouis redit-Lupꝰvenit fie mens:lupus redit tremẽs: lupus eſt tamẽ ⁊fremẽs ⁊ timens. Interroga ðte quiſqͥs vis iudicare:⁊ vide ſi tũc nõ facis male qñ potes facere:⁊ ab hoie nõ puniris:tunc ti me deũ:nemoẽ ibi niſi tu ⁊ ille cui faciſ ma lum:⁊ deus qui ambos videt. ide ibi ti⸗ me. Parum ẽqð dico:vide:ibi time malũ: ibi ama bonũ. Mam etiã ſi timoꝛe gehen⸗ ne nõ facis malũ: nõdum es perfectꝰ: Au- deo dicere:ſi timoꝛe gehẽnę nõ faciſma lũ: ẽ ddẽ in te fides qꝛ credis futurũ dei eſſe iu diciũ:gaudeo fidei tuę: ᷣ adhnc timeo ma ⸗ licie tue. Auid eſt qð dixi: Quia ſi timoꝛe gehennę nõ facis malũ: nõ amoꝛe iuſticię facis bonũ. Aliud ẽ timere penam:aliud ẽ amare iuſticiam. Amoꝛ caſtus in te eſſe de⸗ bet:quo amoꝛe deſideres videre:nõ cglum ⁊terram:nõ campos liquidos maris: non ſpectacka nugatoꝛia:nd fulgoꝛes nitoꝛeſq; gemmax: deſidera videre deũ tuũ: ama- re deñũ tuũ:qꝛ dictuʒ ẽ: Dilectiſſimi filij dei 1.Jok.ʒ. ſumus:⁊ nõdum apamit qð erimus. Sci⸗ mus aũt qꝛ cum aparuerit ſimiles ei erimꝰ qm̃ videbimus eum ſicutiẽ. Ecce pꝛopter quã viſionẽ fac bonũ: ecce Ppter quõ noli facere malũ. Siem̃ amas videre deñ tuũ: eillo amoꝛe ſuſpiras: ecce ꝓbat te dñs deus tuus · qſi dicat tibi: Ecce fac quę vis:imple cupiditates tuas: extende nequiciã:dilata luxuriã:quicquid libuerit licitũ puta:nõ te hic punio: nð tei gehẽnas mitto:faciẽ meã tiñ tibi negabo. Si expauiſti:amaſti:ſi hoc qð dictum ẽ: ſa ciem ſuã tibi negauit deus tuus: ↄtremuit coꝛ tuũ in nõ videndo deñũ tuũ:magnã pg⸗ nam putaſti:gratis amaſti.Si ergo ſermo
meus inuenit in coꝛdibus vfis aliquõ ſcin tillam gratuiti amoꝛis dei: ipſam nutrite: Ad hanc augendã vos aduocate pꝛece:hu militate: doloꝛe penitentię: dilectiõe iuſti⸗ cie: operibus bonis: gemitib⸗ ſinceris:cõ⸗ uerſatõe laudabili:amicitia fideli.hãc ſcin tillam boni amoꝛis fiate in vobis: nutrite in vobis: ipſa cũcreuerit ⁊ flammã digniſ⸗ ſimã ⁊ ampliſſimã fecerit: omniũ
—

Bancti tum carnaliũ fena conſumit. De pſalmo nonageſimoquinto: Et quaratiõe dictũ ſit: Miſerebo cui miſertus fuero ⁊c · Nuodq;ra tio iiius non ſit ſcrutanda: Ser⸗ mo XR ₰ Vomodo ianua introducit in do⸗ mũ:ſic titulus pſalmi introducit i intellectũ. Pꝛenotat᷑ eĩ ſic: Quã⸗ z. Ser.. b. do domꝰdiſcabat᷑ poſt captiuitatẽ. Queę⸗ Ps. ris jj domus: indicat tibi iã pſalmus.Lan tate dfio canticũ nouũ:cantate dño ois ler ra. Ecce quę domus. ñ ois terra cantat
canticũ nouũ:domꝰ dei eſt. Lantãdo ędiſi
cat᷑:credẽdo fundat᷑:ſperãdo erigit᷑:diligẽ ⸗ do pñci. Modo ð edificat᷑: ð in fine ſeculi dedicat. Loncurrãt ðlapides viui ad cãti⸗ cũ nouũt ↄcurrãt ⁊ coaptent in ſtructurã lẽ pli dei:agnoſcãt laluatoꝛẽ:recipiãt habita toꝛẽ. Bictũ eſt qᷓ domꝰ:dicendũ ẽ poſt quã captiuitatẽ. Et hoc tibi indicat pſalmus. Sequere paululũ: Lantate dño cãticũ no⸗ uum:cãtate dño oiĩs terra. Cãtate dñoꝛbe⸗ nedicite nomini eiꝰ:bene nliciate de die in diẽ ſalutare eius. Annũciate int gẽtes mi⸗ rabilia eis:in oibꝰ populis gloꝛiã ei:Qñ oẽs dij gentiũ dęmonia. Ecce ſub quoꝝ ca ptiuitate latebat domꝰ. Ex pꝛima eĩ trãl⸗ greſſiõe pꝛimi hois:vniuerſum gen huma nũ natũ cum obligatiõe peccati victoꝛ dia bolus poſſidebat. Si eĩ ſb captiuitate nõ teneremur: redemptoꝛe nõ indigeremus. Tenit ad captiuos nõ captus: venit ad ca ptiuos redimẽdos: nihil in ſe captiuitat: ßẽ iniqtatis habẽs:ßᷣ carne moꝛtali pꝛeciũ noſtrũ poꝛtãs. Si em̃ carnẽ moꝛtalẽ nõ ha⸗ beret:vnde in verbo ſanguis quẽ ꝓ capti⸗
uis funderet⸗ Ille aũt qͥ ad captiuitatẽ no
Ro.s.ſtrã venit cum ſilitudine carnis peccati:nõ
cũ carne pcti:ſimilitudo em̃ erat illa carnis
pcti:vera caro ſed ſimilis carni peccati: ve ra caro ſed nõ peccati caro. Ille ergo qͥ ita qs erat⸗ Pene nunciate de die in diẽ. Ecce qͥs erat⸗De die in diẽ. Deus ð deo erat: lu⸗ Fot.1. men de lumine erat: ſedverbũ caro factum eſt:vt habitaret in nobis: latẽs maieſtas:
aparẽs infirmitas:vt moꝛiat᷑ infirmitas:⁊
teneat᷑ maieſtas. Si ð vniuerſus mundus
gro 3. ſub captiuitate tenebat᷑: bene dictũ ẽ: Ahi⸗
Bo.. ſereboꝛ cui miſertus fuero:⁊ miſericoꝛdiã pᷓ ſtabo cui miſ ericoꝛs fuero. Si eĩ tot? mun dus ſub captiuitate:totmũdus in pctõ:to
zuguſtin 1
tus müdus inſtiſſime ſuplicio deſtinat?:5 umð ex parte ꝑ miſericoꝛdiã liberatis. Quis di u Slt cat deo: q̃re damnas mundũ? Quõ accu⸗ oba ſat iudex deꝰ: qñ damnat᷑ müdus reꝰ Re* nus.S es.Siqͥd debeas ↄſideres:pęna vocat:nec ſuiß cũa te debitũ exigit᷑:exactoꝛ iuſte repꝛehẽ⸗ qůſil dit. Repꝛehẽdit᷑ exactoꝛ ſi indebitũ exigit: tqö h cũ vᷣo debitũ exigit: qͥs repꝛehẽdat exacto⸗ nus:ſe rem:qᷓ;uis expectat donatoꝛẽ? Kui vultmi ictq i ſeret᷑:⁊ quẽvult obdurat. icis itaq; mihi: n he Auid adhuc ↄquirit᷑? Nã voluntati eiꝰ qͥs iſluf reſiſtit? O hõ tu quis es q̃ reſpõdeas deo? qn“ Auis ſit ille attende: quis ſis tu attende. jjzdi Ille deꝰeſt:tu hõ. Sʒ iuſticiã tibi loqui vi tyob deris tu:⁊ fons ille iuſticię ſiccatꝰ eſt; Si iu uzyho ſtů loquerꝭ vnde tibi Aut ſi iniuſtũ loque⸗ dicen ris: debes tacere. Aut ſi iuſtũ loquerl:⁊nð lenou pabes niſi de fonte iuſticię. Jons aũt iuſti vbis. g cię qͥs eſt niſi deꝰPꝛimũ ð fundamentũ ſi⸗ noot dei pone. Nunqͥd iniquitas apud deũ⸗La iann tere te ęquitas põt:eſſe ibi iniqͥtas nõ põt. dubioſti Expectas a me foꝛtaſſe vt dicã tibi: quare nñch cui vult miſeret᷑:⁊ quẽ vult obdurat:Expe hſeci.t ctas a mehõ. Si⁊ tu hõꝛ⁊ ego hõꝛambo au umura diuimꝰ: O homo tu quis es qͥ reſpondeas perſpec deo? Ahelioꝛ eſt ð fidel ignoꝛãtia: qᷓ; teme⸗ nusnd raria ſcientia. Deus mihi dicit:ꝑ apim xpᷣs ntẽapu loquit᷑:O hõ tu quis es qͥ reſpõdeas deo⸗ ugr Et ego indignoꝛ:qꝛ nõ noui iuſticiam dei. ipirn Si hõ ſum: nõ indigner: excedã hominẽſi ugutt poſſum: ⁊ foꝛte attingã. Sed ⁊ ſi attigero nten hoiĩ nõ dicã:excedat ⁊ ipſex attingat meci· wins Et quis eſt inqͥs qui hõ hoiem excedat?Er uingch
go nõ ebuſdã expꝛobꝛat apłs ⁊ die:Cũ em̃ uco lunts
dicitis: Ego pauli:ego apollo:nõne hoies byecioſ eſtis? Auid eos facere volebat:quibꝰ ex⸗ 40 ent pꝛobꝛat ꝙ hoies erãt?Homo es:ad adã ꝑ⸗ en
—
tines. Vertine ad fliũ hois:⁊ foꝛle dicitti, iune bi: Jam nõ dico vos ſeruos:ßᷣ amicos: q 4—
ꝗᷓ audiui a patre meoꝛ:nota feci vobis. Sʒ— diſcipulis hoc dixit: aplis ilis dirit õ u. debemꝰ ↄtriſtari: qꝛ nõdum tales ſum? Et tu d tñi etiam ipſis quõ hoc dixit: Dia quę audi ig uia patre meo nota fecivobis? Puto qiin tiſn 6 ſpe dixit hoc nõdum in re: puto qð factur ic erat:nõ qð iã fecerat · Et vnde pꝛobat᷑ cũ il u le dicat:nota vobis feci:nõ dicat:nota yo⸗ at 3 bis faciã Auia dicunt᷑ f̃dã in ſcriptur de ſs d pꝛeterito:ꝗj intelligant᷑ de futuro. Quõ di⸗ ne cunt᷑ de pꝛterito:cũ intelligant᷑ de fuuro„ igt iy Fodeft inqt manꝰ meas ⁊ pedes meos:i⸗ Põn⸗ a numeraueft oia oſſa mea. õdũ factũ erat uin

n ⁊tanqᷓ factũ annunciabat᷑ qð futuꝝ erat. nitũeʒ· Saluos nos fecit ꝑ lauacrũ regeneratiõis.
e*o.2. Alio aũt loco ipſe dicit: Spe ſalui facti ſu⸗ mus. Spes aũt quęvidet nõ eſt ſpes· Spe ſalui facti ſumꝰ:nõ niſi de pꝛęterito dicimꝰ 7qm̃ ſalui ſumus nõdum re: adhuc futurũ
eit qð ſperamus. Nam iã videmus ⁊tene ⸗
Qð em̃ vi⸗
mus:ſed nõdum res: ſed ſpes.i det qͥs inquit:qͥd ſperat⸗ Si aũt qð nõ vi⸗
tñ ſalui facti ſumus: ⁊ tñ adhuc ſalutẽ ſpe⸗
ittende qu
re modo:⁊ dicit:habeo vob dicere: differt
e Sin namur a dño. Per fidẽ em̃ ambulamus nõ Odono per ſpeciẽ. Quantũ nobis dat᷑ ⁊ idẽ tenea ec mus:? de iuſticia dei nõ dubitemꝰ: iniqui e Desn tatẽ apud illũ eſſe oino nõ credamus:ne in Obönussmagnã voꝛaginẽ impietatis veniam?: Et
ndgorꝙ vn cũ ꝑfecta fide tenuerim?:nullã apud eũ eſſe — iniquitatẽ: ⁊ ſi illã modo nõ videmꝰid eſt
—— equitatem quę eſt apud ipſum:finiat᷑ via ⁊
venimus ad patriã. Non põt videri tꝑe fi⸗ 5 dei:videbit᷑ tꝑe ſpeciei. Nunc em̃ ꝑ fidẽ am
44 Specioſus foꝛma pꝛę filijs hoim:qꝛ in pꝛin b· cipo erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud de: et 14. deus erat verbũ · Qui diligit me inqͥt man data mea cuſtodit: ⁊qͥ diligit me diliget᷑ a pre meo:⁊ ego diligã eũ. Et qͥd illi dabis⸗ Et oſtendã meipſũ illi.lhec erit ſj pecies qñ faciet qð dixit:⁊ oſtendã meipſum illi. Ibi
— bulamus:tunc ꝑ ſpeciẽ. Quid eſtꝑ ſpeciẽ⸗
S. legis. Ergo cü viderimus el ſicur eſt:iam
debimus gaudio angeloꝝ. hec em̃ in via.
Quidẽ via ides eſt. Pꝛopter idẽ tuã fa
dundo ctus eſt defoꝛmis chꝛiſtꝰ: manet aũt ſpecio⸗ ſus chꝛiſt?: Specioſus foꝛma ð̃ filijs hoim videbit poſt peregrinationẽ. ahodo aũt ſt · de qualis videt? Et vidimus eũ ⁊ nõ habe bat ſpeciẽ neq; decoꝛẽ: vultus eiꝰabiects ꝛdefoꝛmis poſitio eius: b eſt virtus eius.
demꝰ ſperamꝰ:ꝑ patientiõ expectamꝰ.Et
cam?: ⁊ expectamus: nõdũ tenemꝰ. Sic? · dñs diſciplis ait: Sia q̃audiuia pfe meo:
u nota vobis feci: Si hoc iam factũ erat: q̃re ewenbu5 ·is. alio loco dicit illis:Adhuc multa habeovo bis dicere: ſed nõ poteſtis poꝛtare modo?
Certe oĩa quę audiui a patre meo nota feci vobis. Sʒ cü dicit:IMõ poteſtis illa poꝛta⸗
nõ aufert. Pꝛopter certã ergo ſpem qꝛ ſine dubio ſciebat id fuiſſe futuꝝ: apʒ illũ tãqᷓ;
kactũ cõputabat᷑:⁊ ideo dicebat: Nota vo Anennnnz. bis feci. diu ʒi umus in coꝛpoꝛe peregri
ectatẽ dei videbis:ibi ſine codice in verbs
trãſiet peregrinatio nf̃a: poſtea vero gau⸗
Bermo XX Deſpectus ⁊ defoꝛmis poſitio eius ꝛhõ in plaga poſitus: ⁊ ſciens ferre infirmitates. Defoꝛmitas chꝛiſti te foꝛmat.lle em̃ ſi de foꝛmis eſſe noluiſſet:tu foꝛmã quã ꝑdidiſti nõ recepiſſes. Pendebat icruce defoꝛmis:
k defoꝛmitas illiꝰ pulchꝛitudo nf̃a erat. In
hac ð vita defoꝛmẽ chꝛiſtũ teneamꝰ. Quid eſt defoꝛmẽ chꝛiſtũ Abſit mihi glari niſi in var. a⸗ cruce dñi nfi ieſu chꝛiſti:ꝑ quẽ mihi mũdus crucifixus ẽ ⁊ ego můdo. hecẽ defoꝛmitas
xpi.Mũqd dixi me aliqͥd ſcire ĩvob niſiviõ⸗
Hęc via: credere icrucifixũ:h⸗ defoꝛmitatꝭ ſignũ in fronte poꝛtamus:de iſta defoꝛmi⸗ tate chꝛiſti nõ erubeſcamus.ſhãc viã tenea mus:⁊ ad ſpeciẽ ꝑueniemus. Cũ pueneri⸗ mus ad ſpeciẽ:ęqualitatẽ dei videbimus: et iã nõ erit ibi dicere q̃re huic ſubuenit: et huic nõ:q̃re iſte adductus ẽ a gubernatiõe dei vt baptiʒaret᷑:ille aũt cũ bñ cathecumi nus vixerit:ſubito ruina moꝛtuꝰeſt ⁊ ad ba ptiſmũ nõ ꝑuenit:ille aũt cũ ſcelerate vixe⸗ rit:cũ luxurioſuſ: cũ męchꝰ: cũ ſcenicꝰ:cũve natoꝛ ęgrotauit:baptiʒatꝰẽ:diſceſſit:pctĩ ĩeo ↄuictũ ẽ:pctm̃ ĩ eo deletũ ẽ. Quęre me rita:ſi iuenies niſi penã:ꝗᷓre grãʒ: altit do diuitiaꝝ. Petrꝰnegat:latro credit. O al Ro. titudo diuitiaꝝ. hoc nos putas ꝑſcrutari poſſe:qð apls btũs expauiteEt cũ tantã ꝓ funditatẽ ⁊ altitudinẽ inſ piciẽs ↄtremiſce⸗ ret:exclamauit: Oaltitudo diuitiaꝝ ſ apiẽ
tie ⁊ ſcientię dei. Quid em̃ dixerat ante:vt ꝑ
ad hãc exclamationẽveniret⸗ Rem dixerat
vbl ſi nõ credat᷑ deo:qꝛ nõ eſt iniqtaſ apud Ro.. deũ:iniqtas iudicabit᷑. Bentibꝰ dicebat: fi delibꝰ dicebat de iudeis: Siẽ vos inqͥt nõ Bon. credidiſtis deo: nũc aũt miſericoꝛdiã ↄſecu
ti eſtis illoꝝ incredulitate:ſic ⁊ hi nõ credi- derũt in veſtrã miſericoꝛdiã vt ⁊ ipſi miſ e ricoꝛdiã ↄſequant᷑. Concluſit em̃ oẽs deꝰin icredulitate: vt oim miſereat᷑. hinc poſtea paulus dixit:Et ꝗᷓ iſta rõ eſt eqͥtatis ⁊iuſti⸗
cie dei:ↄcludere oẽs i incredulitate vt oim miſereat᷑? Quęris tu rõem: ego expaueſcã altitudinẽ. Q altitudo diuitiaꝝ ſapiẽtie et ſciẽtie dei. Tu rõcinare: ego mirer: Tu di⸗ ſputa:ego credã:altitudinẽ video:adꝓfun
qũ nõ puenio. Qaltitudo diuitiaꝝ ſapien⸗
ti ⁊ ſciẽtię dei:qᷓ; inſcrutabila ſi unt iudicia
eiꝰ:⁊ inueſtigabilesvię eiꝰ:foꝛte expoſiturꝰ
es· Quis eĩ cognouit ſenſũ dñi:aut ͥs cõ ſiliariꝰeiꝰ fuit:aut qͥs pꝛioꝛ dedit illi:⁊ retri
buet᷑ ei:m̃ ex ipſo ⁊ per ipſũx in 60 ſunt
2

2——.
Bancti
oia: Ipſi glia in ſecula ſeculoꝝ. Requieuit qʒꝛ inuenit admirationẽ:nemo quęrat a me occultoꝝ rõem.Ille diẽ: Inſcrutabilia ſũt iudicia eiꝰ: ⁊ ſcrutari veniſti⸗ Ille diẽ: In ⸗ ueſtigadiles ſunt vię eius:⁊ tu inueſtigare veniſti⸗ Si iſcrutabilia ſcrutari veniſti:⁊ i ueſtigabilia inueſtigareveniſti:crede:nam periſti. Tale eſt velle ſcrutari inſcrutabilia
⁊ inueſtigabilia inueſtigare: quale eſt velle inuiſibilia videre: ⁊ ineffabilia fari. Ergo edificet᷑ domꝰ:cũ puenerit ad dedicationẽ: tunc foꝛtaſſe iueniet iſtoꝝ occultoꝝ aper⸗ tiſſimã rationẽ. zal.s. De verbis Apli: Mnuic onerave ſtra poꝛtate: ⁊ſic adimplebiti legẽ
chꝛiti: Sermo MRl Via lex veteris teſtamẽti ſcʒ cuſto
.Retrac·⁊ tius ſignificari noui teſtamẽti do⸗ nũ eſſe charitatẽ: qᷓ; hoc loco vbi apls ait: Inuicẽ onera vfa poꝛtate:⁊ ſic adimplebi⸗ tis legẽ chꝛiſti:hanc em̃ legẽ chꝛiſtus dice⸗
re iteliigit᷑: qa ipſe dñs pᷓcepitvt nos inuicẽ
diligamꝰ:itm̃ in ea ſentẽtia pᷣcepti pondꝰ cõ ʒobetz· ſtituẽs vt diceret: In hoc cognoſcẽt qm̃ di ſcipuli mei eſtis:ſi vo inuicẽ diligati.hu⸗ ius aũt dilectiõis officiũ eſt: nuicẽ onera
vfa poꝛtate: ð h oiiciũ ñõ eñt ĩ empiternũ. Perducet ſane ad btitudinẽ ſempiternã in qua nulla erũt onera nfa ꝗᷓ inuicẽ poꝛtare ubeamur:nũc vero cũ in hac vita:id eſt cũ jhac via ſumus:onera nr̃a inuicẽ poꝛtem?: yt ad eã vitã qᷓ caret oĩ onere ꝑuenire poſſi mus.Sicut ein de ceruis nõnulli taliũ co⸗
gnitionũ ſtudioſi ſcripſert:cũ fretũ ad inſu
ſam tranſeũt paſcuaꝝ gr̃a:ſic ſe oꝛdinãt:vt
onera capitũ ſuoꝝ ꝗᷓ geſtant in coꝛnibꝰ ſuꝑ
inuicẽ poꝛtẽt:ita vt poſterioꝛ ſuꝑ anterioꝛẽ ceruice ꝓiecta caput collocet. Et qꝛ neceſſe eſt vnũ eſſe qͥ cęteros pᷣcedẽs nõ ante ſe ha ⸗ beat cui caput inclinet:vicibꝰdicunt᷑ id age re:vt laſſatus ſui capitis onere:ille qͥ pꝛęce⸗ dit poſt oẽs redeat:⁊ ei ſuccedat cuius fere
bat caput cũ ipſe p̃iret:ita inuicẽ onera ſua poꝛtãtes fretũ trãleũt:donec veniãt ad ter
ręe ſtabilitatẽ. Iſtã ceruoꝝ naturã foꝛtaſſe
Pꝛouer.. intenderit lalomõ cũ ait: Ceruus amicitie P ⁊ pullus grãx colloquant᷑ tecum. Nihil em̃ ſic ꝓbat amicũ: quẽadmodũ oneris amici
poꝛtatio. NMec tñ inuicẽ poꝛtaremus onera
nia:ſi vnñ tps eſſet infirmitatis amboꝝ qͥ
onera ſua ſuſtinẽt:aut vnũ infirmitatis ge
dia timoꝛẽ habebat: nõ potuit aꝑ⸗
Auguſtini
nus:ß diuerſa tpa ⁊ diuerſa genera inſirmi tatis faciũt vt onera nta inuicẽ poꝛtare va leamus. Verbi gfa. Irã fratris tũc poꝛtab ſcũ tu aduerſus eũ nõ iraſceris:yt rurſũ tꝑe ̃te ira pᷣoccupauerit:ille te lenitate ⁊ trãqͥl lirate ſuppoꝛtet. hoc exemplũ ad id ptinet cũ diuerſa ſũt tꝑa poꝛtantiũ onera ſua: qᷓ;· uis ipſa diuerſa nõ ſit infirmitas:in ambo ⸗ bus em̃ ab inuicẽ ita poꝛtat᷑. Ad diũſũ aũt iufirmitati genus aliud exemplũ videndũ
eſt:veluti: Si qͥs in ſe loquacitatẽ vicerit:⁊ ptinaciã nõdũ vicerit:alius vero ſit adhuc ſoquax: etiã ꝑtinax nõ ſit: debet ille hui⸗ loquacitatẽ:⁊ iſte illiꝰꝑtinaciã: donec illud in illo:⁊ iſtud in iſto ſanet᷑ charitate poꝛta/ re. Par qͥpe infirmitas in duobꝰ ſi vno ac ⸗ cedat tpe:tolerare ſeinuicẽ nõ valẽt:cũ ad⸗ uerſus:ſe intẽdit᷑.ã adũſus aliquẽ tertiũ ⁊ duo irati ſibi ↄueniũt ⁊ ſe tolerãt:qᷓ;qᷓ; nec tolerare ſeinuicẽ dicẽdi ſunt:ß potiꝰſeiuicẽ ↄſolari:ſiẽ ⁊ triſtes de vna re magis ſe poꝛ⸗ tant:⁊ qᷓſi incũbunt ſibi:quaſi vnus triſtis eſſet:⁊ aliuſgauderet:ſi aũt aduerſus ſetri
ſtes ſint: ꝓꝛſus ſe tolerare nõ pñt. Et ideo C
yuiuſcemodi affectiõibꝰ ſuſcipiẽda eſt ali- quõtulũ ipſa egritudo de qua uis pte aliũ liberari:⁊ ſic ſuſcipiẽda vt ad auxiliũ nõad eauslitatẽ miſerię valeat: quẽadmodũ ſe inclinat qͥ manũ iacẽti poꝛrigit. Non ẽ ſe ꝓijcit vt ambo iaceãt:ð incuruat tĩ vt ia⸗
rentẽ erigat. Meq; vlla res officioꝝ iſtũ la⸗ boꝛẽ: ad poꝛtãda onera alioꝝ facit libẽter ipẽdi: niſi cũ cogitamꝰ qᷓ;ta ꝓ nob ꝑtulerit dñs. hinc eĩ admonẽs ait apls: Hoc ſenti
te in vobis: qð ⁊ in chꝛiſto ieſu: Auicũ in
oꝛma dei eſſet:nõ rapinã arbitratꝰeſt eſe
ſe equalẽ deo: ſemetipſum exinaniuit foꝛ mã ſerui accipiẽs:in ſilitudinẽ hoim factꝰ:
⁊habitu inuẽtus vt hõ: humiliauit ſemet ⸗
ipſum factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: moꝛ⸗ tẽ añt crucis. Supiꝰ em̃ dixerat: nõ jj ſus ſunt vnuſquiſq; intendẽs: ðᷣ en quę alioꝝ· huic ſentẽtię ↄtexuit qð dictũ eſt. Baz ita ſequit᷑. Hoc lentite in vobis qð ⁊ in chꝛiſto ieſu:ad hoc dũtaxat:vt quẽadmodũ ille in eo ꝙ verbũ caro kactũ eſt ⁊ habitauit in no bis:⁊ ſine pctõ cũ eſſet: pctã nf̃a ſuſcepit: nõ attendit ſua:;ᷣ nr̃a: ta⁊ nos libẽterad eius imitationẽ inuicẽ onera noſtra poꝛte⸗ mus.ſhuiccogitatiõi accedit etiã illa cogi⸗ tatio qua ille fuſcepit hoĩeʒ:nos aũt hoies ſumus:⁊ↄſiderare debemus ꝙ ęgritudinẽ
de uei eno hocb new liht t.
cbusf mül tcple pouusi ſihiun niiii dunyi luic ber
güſla
iporß nſiy qnbo
bhabe
4
vin ktatin
föbona
lünos goä
ſgm iocal benüno
enöſte
boieit onilt ſmala ectit nniat ninõ

Se werbis Apoſtoli ſiue aĩę ſiue coꝛꝑis quõ in hoie alio videmꝰ etiõ nos habere potuimus aut poſſumus. hoc ð exhibeamꝰei cuius infirmitatẽ poꝛ⸗ tare volumus:qð ab illo nobis velimꝰ ex⸗ n hiberi:ſi foꝛte nos in ea eſſemus: ⁊ipſe nõ
orſ⸗ eſſet. Ad hoc ꝑtinet qð ipſe aplus ait:Dia
6 oĩbus factus ſum:yt oẽs lucrifacerẽ: cogi tando ſcʒ in eo vitio etiã ſe eſſe potuiſſe vn
de cupiebat aliũ liberare:cõpatiendo etiã potius id agebat:nõ mentiẽdo ſicut quidã ſuſpicant᷑:⁊ hi maxime qͥ mẽdacijs ſuis de⸗ fendẽdis qᷓ negare nõ pñt:alicuius magni
D exempli patrociniũ requirũt. Deinde etiã ulud cogitandũ:nullũ eſſe hoiem q nõ poſ ſit habere aliqͥd boni qð tu nõdum habes: etiã ſi lateat:i quo ſine dubio poſſit te eſſe ſuꝑioꝛ:qᷓ cogitatio ad ↄtundendã ⁊ edomã dam ſuꝑbiã valet. Ne arbitreris qm̃ tua j⸗ dam bona eminẽt ⁊ apparẽt:ideo alteꝝ nul
la habere qᷓ lateãt: ⁊ foꝛtaſſe maioꝛis põde ris bona qͥbus te ſuperat neſcientẽ. Nõ em̃ falli nos: aut adulatiõe potius vti apls iu⸗ lus vil.] bet cũ dicit: Nihil ꝑ ↄtentionẽ neq́; ꝑ inanẽ gloꝛiã:ß in hũilitate mẽtis alter alteꝝ exi⸗ ſtimtes ſupioꝛẽ ſibi. Nõ hoc ita debemus exiſtimare vt nõ exiſtamus: ðᷣ nos exiſtere
— vere—— eſſe— — qͥd occultũ in alio qͥ nobis ſuꝑioꝛ ſit: eti
— bonũ noſtrũ quo illo videmur ſuꝑioꝛes eſ⸗ unn ſe nõ ſit occultũ. Iſte cogitatiões depꝛimẽ teng Rehn tes ſupbiã:⁊ acuẽtes charitatẽ:faciũt one⸗
raftaterna inuicẽ:nð folũ gquo aioß etiã li r niccogn b E bentiſſime ſuſtineri. Nullo mõ aũt de quo⸗ uinnn qᷓ; hoie incognito ferenda ſentẽtia eſt:⁊ ne
mo niſi ꝑ amicitiã cognoſcit᷑:⁊ ideo amico ⸗ rũ mala firmiꝰ ſuſtinemꝰ:qꝛ bona eoꝝ nos delectãt ⁊ tenẽt. Nullius itaq; repudiãda eſt amicitia ſeſe ingerẽtis ad amicitiã copu landã:nõ vt ſtatim recipiat᷑:ßᷣ vt recipien⸗ dus optet᷑:atq; ita tractet᷑ vt recipi poſſit. Illũ eĩ receptũ i amicitiã poſſumꝰ dicere: cui om̃ia ↄſilia noſtra refundere audeamꝰ. Et ſicut quiſq; qui ſe nõ audet ingerere ad amicitiã faciedã cũ aliquo noſtro tꝑali ho⸗ noꝛe aut dignitate reuocat᷑: deſcendẽdum eſt ad eum:⁊offerendũ illi quadã comitate ⁊ſubmiſſiõe aie:qð petere per ſemetipſum nõ audet. Sane qᷓ;uis raro: tñ aliquotiens accidit: vt eius quẽ volumꝰ in amicitiã reci pere:pꝛius nobis innoteſcãt mala qᷓ; bona quibꝰoffenſi ⁊ quodãmodo reꝑcuſſi relin⸗ quimus eũ:⁊ ad bonoꝝ eius jj foꝛte occul
ea remetiet᷑ vobis. Sepe aũt illa quę bona ₰
Bermo XxI tioꝛa ſunt indagationẽ nõ puenimus.Ad monet itaq; dñs noſter ieſus chꝛiſtus qui nos vult effici imitatoꝛes ſuos:vt eius in⸗ firma tolerem ꝰvt ad quędã ſana in quoꝝ delectatiõe acquieſcamus ꝑ charitatis to⸗ lerantiã ꝑducamur. Ait em̃: Non eſt opus Wans.o. ſanis medicus: ð ęgrotãtib. Ideoq; ſi ꝓ⸗ pter chꝛiſti charitatẽ etiã eũ qui ex om̃i par te foꝛtaſſis ęgrotat:repellere ab aio nõ de⸗ bemus:qm̃ ſanari põt ꝑ verbũ dei: quãto minus eũ qͥ ꝓpter nos videri poteſt totus Sgrotus:qꝛ quędã eius ſautia in pꝛimo in⸗ greſſu amicitię nõ potuimꝰ ſuſtinere: ⁊qð ẽ grauiꝰ cũ offẽſiõe animi de toto hoie auſt ſumꝰtemerariã p̃iudici ferre ſentẽtiã:nõ ti mẽtes qð dictũ eſt: Nolite iudicare ne iudi Watts.. cemint:⁊ in qua menſura menſi fueritis in
ſunt pꝛiꝰapparẽt:in qͥbꝰetiã temeratiũ beni uolentię iudiciũ cauendũ eſt:ne cũ totũ bo num putaueris:ea ꝗᷓ poſtea mala aparue⸗ rint:ſecurũ ⁊ imparatũ te inueniãt:⁊ graut us offendãt: ⁊ eum quẽ temere dilexeras: acerbius oderis:qð nefas eſt:qꝛ etiã ſi nul⸗ la eius bona pᷓcederẽt:⁊ hec qᷓ poſtea apa⸗ ruerit mala pꝛiuſeminerẽt:tolerãda tamẽ erãt: donec oia cũ illoageres qͥbus talia ſa nari ſolẽt: qᷓ;tomagis ců ea bona pꝛęceſſeft ½ ꝗᷓ tanq; pignoꝛa nos debent ad poſterioꝛa 3 toleranda ↄſtringere. Ipſa eſt ð iex chꝛiſti:
vt inuicẽ onera noſtra poꝛtemus. Chꝛiſtũ
aũt diligẽdo facile ſuſtinemꝰinfimitatẽai terius:etiã quẽ nõdum ꝓpter ſua bona di⸗ ligimus: Cogitamꝰemᷓ qʒ ille quẽ diligimꝰ
dñs ꝓpter eũ moꝛtuus eſt. Ipſius em̃ dñ charitatem nobis apoſtolus ingeſſit: cum diceret: Et peribit infirmus in tia ſcientia ꝛ.xon.n. frater ꝓpter quẽ chꝛiſtus moꝛtuus eſt:vt ſi
illũ infirmũ ꝓpter vitiũ quo infirmꝰ ẽmi⸗
nus diligimꝰ:illũ in eo ↄſideremus qͥ moꝛ⸗
tuus eſt ꝓpter ipſum.Chꝛiſtũ aũtnð dili⸗
gere:nõ infirmitas moꝛs eſt. Quaꝓpter ingenti cura ⁊ imploꝛata dei miſchia cogi tandũ eſt:ne chꝛiſtũ negligamus ꝓpter in⸗ fimũ·cum infimũ debeamus diligere ꝓ⸗
pterchꝛiſtum. De eiſdẽverbie Apl:quibus in Ber. ſermoneß̃cedenti. Sermo ⸗
Ahiies nos per aplmn admonuitve ₰ o ritas vt inuic onera noſtra poꝛte⸗ s:ieo ipſo qͥ nos admonet vt inuicẽ onera noſtra poꝛtemus: quo fructu
753
. 3 4 7—.„ „ 6 7%

⸗ ⸗ 3
— — n
id faciamus oſtendit:adiungens dicit: Ẽt ſc adimplebitis legem chꝛiſti. Quę nõ im⸗ plebit᷑: niſi inuicẽ onera noſtra poꝛtemus. Quę ſint onera iſta:⁊ quẽadmodũ poꝛtan da ſint: qm̃ quidẽ oẽs pꝛo noſtris viribꝰco nari debemus implere legẽ chꝛiſti:adiuuã- te dño conaboꝛ oſtẽdere. Quidẽ me demõ ſtratuꝝ eſſeꝓpoſui:memẽtote vt exigatis: vt cũ reddidero nõ petatis. hoc me demd⸗ ſtratuꝝ eſſe ꝓpoſui:adiuuãte dño intẽtio⸗ nẽ meã ⁊ pꝛo me oꝛatiõe veſtra: qᷓ ſint one⸗ ra ꝗᷓ innicẽ nos iubet vt poꝛtemus aplłs: ⁊ quẽadmodũ poꝛtãda ſint. oc ſi fecerim?: iiud vbi fructũ poſuit ſua ſponte cõſequit yt impleamus legẽ chꝛiſti. Bicit alicqs:Ob ſcure eĩ apłs locutus eſt:vt tu coneris ex⸗ ponere:ꝗᷓ ſint iſta onera: vel quẽadmodũ inuicẽ ſuſtinẽda. Eſt illic queſtio qᷓ nos co⸗ git onera diſtingůẽre:?⁊ in ipſo quigpe capi⸗ tulo lectiõis habens ibi poſitũ: Anuſqͥlq; aũt ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit. ã ð occurrit ſen nꝰ vfis: Si vnuſqͥſq; ꝓpꝛiũ poꝛtabit:quõ diẽ inuicẽ onera vfa poꝛtate: niſi qꝛ onera viſtinguẽda ſũt:ne ſibi ↄtraria loqui putet᷑ apts. Non em lõge: nõ em̃ in alia epla: nõ em̃ in hac ipſa lõge ſuꝑiꝰ aut inferiꝰ: ßᷣ ieo iplo locoꝛita vt ſibi ſint eadẽ verba ↄtigua vtrũq; poſuit. Et qꝛ vnuſqͥſq; ꝓpꝛil onus pꝛtabit:⁊ qð admonuit ⁊ hoꝛtatus ẽ:vt in
uicẽ onera noſtra poꝛtemꝰ. Alia S ſunt one
ra in qͥbus vnuſqͥſq; ꝓpꝛiũ poꝛtat:nec poꝛ tat cũ alio alter:nec pꝛoijcit in alteꝝ: ⁊ glia ſunt onera in dbus recte dicis fratri: poꝛto tecũ:aut poꝛto pꝛo te.Si ð diſtinctiõe op eſt:nõ eſt Contra eos 5 qui putabãt poſſe hoĩem ↄtaminari pctis gar. o. slienis:reſpondit apłs: Vnuſqſq; onus ꝓ⸗ pꝛiũ poꝛtabit. tem ↄtra eos qͥbus per hoc poſſit negligẽtia ſubintrare: vt quaſi ſecu ri facti qð nõ ↄtaminarent᷑ pctis alienis ne
minẽ curarẽt coꝛrigere: inuicẽ onera noſtra poꝛtare bꝛeuiter dictũ:breuiterq; diſtinctũ eſt:⁊ qᷓ;tum exiſtimo manifeſtationẽ verita tis nõ impediũt. Nam ⁊ bꝛeuiter audiſtis: ⁊ cito intellexiſtis. Coꝛda veſtra nõ vidi: P teſtes coꝛdis voces audiui. Jõ ergo tanq; de intellectis ſecuri: aliquãto latius diſſe⸗ ramus:nõ vt intelligendũ inſinuet᷑: ſed vt qʒð intellectũ eſt cõmendet᷑. Onera jj vnuſ uiſc; ſua poꝛtat pctã ſunt. has deteſtabi
3 5—
iũ onerũ ſarcinas poꝛtãtibꝰ hoibus ⁊ ſub
Watð un tis fruſtrn ſudantibꝰ: dſis dicit: Venite ad
Auguſtin.
me oẽs qui laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ego
reficiã vos. Quðõ reficit pctis oneratos:ni⸗ ſi indulgẽtia pctõꝝ? Lõcionatoꝛ mũdi: de quadã ſpecula excelſg auctoꝛitatis excla ⸗ mat:Audi genꝰ humanũi: audite filij adã:
audi genus laboꝛioſum ⁊ infructuoſũ: Vi⸗ deo laboꝛẽ veſtrũ:videte donũ meũ: Scio laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ qð eſt miſerius pernicioſas ſarcinas veſtris humeris alli⸗
gatis: adhuc qð peius eſt onera addi vob petitis: nõ deponi. Quis noſtrũ bꝛeui tpe poteſt multiplicitatẽ ⁊ varietatẽ haꝝ diſſe ⸗
rere ſarcinaꝝ? Tamẽ inde pauca cõmemo⸗ remus:⁊ de his cętera ↄiectemus. Videte
hoiem oneratũ ſarcina auaricię: videte il⸗ lũ ſů hac ſarcina ſudantẽ: anhelãtẽ: ſitiẽtẽ ⁊ laboꝛãdo ſarcinã addẽtẽ. Quid expectal o auare:amplectẽs onꝰ tuũ ⁊ ſarcinã ſß hu⸗ meros tuos?Auid expectas? Auid labo⸗ ras?Auid inhias?Auid ↄcupiſcis Nẽpe ſatiare auariciã. O vota iania ⁊ facta neqͥl ſima. Expectas ð ſanare auariciã. Illa te põt pᷣmere:tu illã jj potes ſatiare. An foꝛte nõ eſt grauis? Aſqʒadeo ſub hac ſarcina ſt ſum etiã perdidiſti Non eſt grauis auari⸗ ciaAuare ð te ð ſomno excitat:quę te ali⸗ qj eti doꝛmire nõ ſinit? Et foꝛtaſſe habes cũ illa alteꝝ onus pigricie:⁊ iſta duo neqͥſ⸗ ſima onera ſecũq; pugnãtia pꝛęmũt te:⁊ di laniãt te. Non em̃ paria imperãt:nõ eĩ ſi⸗ milia iubent. Pigricia dicit:doꝛmi:auari⸗ cia dicit:ſurge. Pigricia dicit:noli pati fri⸗ gidoſ dies:auaricia diẽ:tolera in mari etiã tempeſtates.Illa dicit:quieſce:illa non ſi⸗ nit quieſcere: iubet nõ ſolum pꝛocede:ᷣ⁊ nauiga trãs mare:queęre terras quas igno ras:merces in india depoꝛtãde ſunt:nõ no ſti linguã indoꝝ: ð intelligibilis videt᷑ ſer⸗ mo auaricię. Tenies ignotus ad ignotũ: das:accipis:emis:poꝛtas:periclitatus ve⸗ niſti:cum periculo redis:exclamas in mali exagitatus tempeſtate: deꝰlibera me. Nõ
audis reſpondentẽ. Quare Miſl te? Aua
ricia tibi luſſit vt acquireres qð non habe⸗ bas:ego tibi iuſſi vt ſine laboꝛe ante oſtil tuũ pauperi dares qð habebas.Illa tead indos miſit ad repoꝛtandi aurũ: ego tibi ante oſtium chꝛiſtũ poſui:a quo emeres re⸗ gnũ cęloꝝ. Laboꝛas in iuſſiõe auaricig: in iuſſione mea nõ laboꝛas. Ambo iuſſimus: nõ audiſti me: cui obaudiſti liberet te. multi has ſarcinas poꝛtõt: quãti mibi mo⸗
——— 4
————
e
ſnis e ſmdu abold jiau kboul ulbbo nurſcd ſoie ſisne ipgi ſnabo xiſ tnni i
intit: ſubiug ietch tiſcte khn natme nemsn sphdd hctaſi inusn lered wſe tibuer e gosiube dels. S ucopt ſtauci nundij icẽal tusef webt — Meſ diu puslu

8 e Per bis Ap oſtoli
ſlti excdamãt. Cum ſarcinis intrarũt:cũ ſar cinis exeunt:auari ingreſſi ſunt: auari de⸗ ſcendunt:ego loquẽdo ↄtra iſtas ſarcinas laboꝛaui.Si clamatis:ponite qð poꝛtatis. Poſtremo me nolite audire:imperatoꝛẽve ſtrũ audite clamantẽ: Venite ad me oẽs qᷓ
niſl laboꝛare deſinatis. Vultis ad mecur⸗ rere:ſed cũ grauibus ſarcinis nõ poteſtis.
eſtis:⁊ ego vos reficiã. Do veniã pꝛęterito ⸗ rũ pctõꝝ:tollã qð pꝛęmebat oculos vfos 8 ſanabo qð nocuit humeris veſtris. Tollã quidẽ ſarcinas:ð inanes a ſarcinis non di⸗ k C mittã. Tollã ſarcinas malas:⁊ imponã bo
iunxit:Vollite iugũ meũ ſuꝑvos.Apale te ſubiugauerat cupiditas: ſaiubꝛiter te ſub⸗ iuget charitas. Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos: ⁊ diſcite a me. Si vobis viluit humanũ qᷓ⸗ lecũq; magiſteriũ: diſcite a me.Chꝛiſrꝰ cla⸗ mat magiſter:vnicus filiꝰ dei:ſolus verax:
— verus: veritas clamat: diſcite a me. Quid⸗ pe Job.1 Auia in pꝛincipio erat verbũi:⁊ verbũ erat zte ſomwm apud deũ:⁊ deus erat verbũ:⁊ oia ꝑipſum mre nõ ſuti facta ſunt. Nunqͥd hoc ab eo diſcere pote ⸗ rimus:mundũ fabꝛicare:cęcos luminibus t̃tplere: diei noctiſq; viciſſitudies oꝛdinare:
tpa ⁊ ſecula iubere ꝑcurrere: ſeminibꝰ vim tribuere aialibus terrã replere⸗ Nihil hoꝝ nos iubet diſcere mag̃cęleſtis: illa faẽ vt deus. Sed qꝛ iſte de ⁊ h in eo ꝙ deꝰ eſt audi vt recreeris: in eo ꝙ hõ eſt audi vt imiteris. Diſcite inqͥta me: non mundũ fabꝛicare ⁊ creare naturas: nec illa quidẽ alia quę hic latens deꝰ:homo mani⸗ feſtus effecit:nec ipſa dicit: diſcite a me fe⸗ bꝛes ab ęgrotãtibus pellere:fugare demo⸗ nia:moꝛtuos ſuſcitare:ventis ⁊ fuctibim perare:ſuꝑ aquas ambulare:nec hoc dicit diſcite a me.hec em̃ dedit quibuſdã diſci⸗ pulis ſuis:quibuſdã nõ dedit. hoc aũt di⸗ ſcitea me:omnibus dicit:ab hoc pꝛęcepto nemo ſe excuſet:diſcite a me quia mitis ſũ ⁊humilis coꝛde. Quare dubitas hanc ſar⸗
tas ⁊ pietas? ec ſarcina grauis eſt:ſides: ſpes:charitas Iſta eĩ humillẽ:iſta mitem reddunt. Et vide quia oneratus nõ eris:ſi iplum audieris. Jugum em̃ meũ leue eſt: farcina mea leuis eſt. Quid eſt: leuis eſt⸗
do ↄtra ipſas ſarcinas loquẽti ſub ipſis po
laboꝛatis ⁊ onerati eſtis. Non em̃ venitis:
Venite inqͥt ad me qui laboꝛatis ⁊ onerati
nas·Cũgm̃ dixilſet:Et ego vos refciã:ad⸗
cinam fene⸗hec ſarcina grauis eſt: humili
Bermo XXII
Auid ſi haber ponduse ʒ minus. plus habet auaricia:minus iuſticia. Nolo ſic in⸗ telligas.hc ſarcina nõ eſt pondus onera⸗ ti:ſed alę volaturi.habẽt eĩ ⁊ aues pẽna⸗ rum ſuaꝝ ſarcinas.Et quid dicimus? Po tant illas:⁊ poꝛtant᷑. Poꝛtãt illas in terra: poꝛtant᷑ ab illis ĩ cęlo. Tu miſcðiam velis
pꝛebere aui: pᷓſertim ęſtate ⁊ dicas: miſerã
iſtã auiculã onerãt pennę⁊ detrahas onus hoc:in terra remanebit: cui ſubuenire vo⸗ luiſti. Poꝛta ergo pennas pacis:alas acci- pe charitatis.ſhec eſt ſarcina: ſic implebit᷑
lex chꝛiſti. Diſtincta ſũt onera. Videte nũc D
neſcio quis auarꝰ intrat:noſti ilum auaꝝ: ſtat tecũ ⁊ tu nõ es auarus ſed etiã miſeri⸗ coꝛs: das pahperi qð habes: nõ inhias in
ea quę nõ habes:audis dicentẽ apłm: Pꝛę ·Timotb.
cipe diuitibꝰ hui mundi:nõ ſuperbe ſapꝑe: neq; ſperare in incerto diuitiaꝝ:ſed in deo viuo qui pꝛęſtat nobis oia abundãter ad fruendũ: Diuites ſint ĩ operibꝰbonis:faci letribuãt:cõmunicent:theſauriʒẽt ſibi fun damentũ bonum in futuꝝ:vt aſpꝛehendãt verã vitã. Audiſti: agnouiſti: didiciſti: te⸗ nuiſti:feciſti. Fac qð facis:noli pigreſcere:
noliceſſare: Qui ꝑſeuerauerit vſq; in finẽ Wattt.Io
hic ſaluꝰ erit. Bene feciſti homini: ingratꝰ homoꝛnon te peniteat bene feciſſe:ne fun⸗ das pęnitendo quod impleſti miſerando:
dic in coꝛde tuo: Non videt iſte in quem fe
ci: videt ille pꝛopter quem feci: quia iſte videret:ſi ingratus non eſſet:ſibipotius qᷓ; mihi pꝛodeſſet: Ad deum me teneã quẽ nõ latet auod facio:nõ ſolum quod facio: ſed etiã quo coꝛde facio: ilum jperẽ retriburo⸗ rem:quia facti mei nõ queret teſtem. Taliſ es:⁊foꝛte in populo dei ſtat iuxta te auarꝰ raptoꝛ inhians rebus alienis. Quem noſti talem:⁊ fidelis eſt:vel potius fidelis voca⸗ tur:nõ eum potes de eccleſia pellere:nõ ha
bes aliquem aditum caſtigãdo ⁊ coꝛripien——
do coꝛrigere:acceſſurꝰeſt tecũ ad altare:no li timere: vnulqͥſc; ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit: memẽto apli vt ſecurꝰaccedas: Vnuſqͥſq; ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit:t̃modo tibi nõ di⸗ cat:poꝛta mecũ. Nã ſi cuʒ illo cõmunicare volueris auariciã: onus nõ minuit᷑: duo grauabũt᷑· Poꝛtet ſarcinã ſuã:⁊ tu tuã:qm̃
Aeumnetdisturtal ſarcins ercufite alterã ipoſuit. Excuſſit cupiditati: poſuit.—
haritatis. Ergo ſcõᷣm cupiditates malas ynnſquiſq; ſarcinam ſuam poꝛtat: 2

Bancti
malã:bonus bonã. Conuerte te iã ⁊ ad il⸗ lud pᷣceptũ: Inuicẽ onera vr̃a poꝛtate.Ma⸗ bes em̃ ſarcinã chꝛiſti:vnde poꝛtes cl alte⸗ ro onus ꝓpꝛiũ. Paupꝝ eſt: diues es:onus il
lius pauptas eſt:tu tale onus non habes · Vide ne foꝛte cũ te interpellauit pauꝑtas? Sar..dicas: Vnuſquiſq; onus ꝓpꝛiũ poꝛtabit · hic alteꝝ pꝛęceptũ audi: Inuicẽ onera vfa poꝛtate. Paupertas nõ eſt onus meũ:ð eſt onus fratris mei. Vide ne diuitię ſint ma⸗ ius onus tuũ. Mã nõ habes onus pauꝑta⸗ tẽ:ß habes onus diuitias:ſi bene intendaſ onus eſt: ille alteꝝ onus habet: tu alterũ · Poꝛta cũ illo:⁊ poꝛtattecũ:vt inuicẽ onera vr̃a poꝛtetis. Auid eſt onus paupertati?
Nõ habere. Quid ẽ diuitiaꝝ onus? Plus
qᷓ; opus eſt habere. Et ille oneratusẽ:⁊tu
oneratꝰes. Poꝛta cũ illo nõ habere:poꝛtet
tecũ plus habere:vt fiãt ęq̃les ſarcine vñę.
Si eĩ dederis indigẽti: minuis illi nõ ha⸗
bẽti onus ipſiusqð erat nõ habere:ſi ei de
der incipit habere:minutũ eſt illi onus qð
vocat᷑ nð habere:minuit ⁊ ipſe onus tuum
qð vocat᷑ plus habere. Duo ambulati viã
dei in ꝑgrinatiõe huius ſeculi:tu poꝛtabis
ſumptꝰ magnos ſuꝑfluos: ille aũt ſumpt?
nõ habebat: adheſit tibi comes tuus eſſe deſiderãs:noli negligere:noli ſpernere: no
ureliñqũẽrẽ. Mð vides qᷓ;tum poꝛtes? Ni⸗
hil poꝛtãti ⁊ nõ habenti da aliqͥd: ⁊ comitẽ
adiuuabis:⁊ te releuabis. Aplica ſentẽtia
8 E ſatis qᷓ;tum opinoꝛ expoſita eſt. Mon vob
mos vendãt qͥ dicũt: Sancti ſumus: nõ
poꝛtamus ſarcinas veſtras:ideo vobis nõ cõmunicamꝰ.ahaioꝛes iſti poꝛtãt ſarcinas
diuiſiõis:maioꝛes poꝛtãt ſarcinas pꝛęciſio
nis:ſarcinas ſciſmati:ſarcinas hereſis:ſar⸗
cinas diſſenſiõis:ſarcinas aioſitatis: ſarci⸗
nas falſoꝝ teſtimonioꝝ:ſarcinas calũnio⸗
ſaꝝ criminationũ:Mas ſarcinas conati ſu⸗
mus:⁊ conamur deponere de humeris fra ⸗
trũ noſtroꝝ. Illi amãt tenẽtes illas ad ſe:
inoꝛes eſſe nolũt:qꝛ ipſis ſarcinis tumue
rũt. õ̃ ⁊ qͥ ponit ſarcinã quã geſtabat col
lo q̃ſi minoꝛ fit:ßᷣ põdus poſuit nð ſtaturã.
Sʒ ego inq̃t nõ cõmunico pctis alieniſ:q̃ſi
hoc dicã:veni cõmunica pctis alienis. NNõ
hoc dico:noui qͥd dicat aplus: ð illud dico ꝓpter pctã aliena. Si vera eſſent:⁊ nõ tua
magis eſſẽt:gregẽ dei mixtũ ouibaa hedis deſereres:areã dñicã qᷓ;diu palea triturat᷑ Want.ʒ· nõ relinq̃res:retia dñica qᷓdiu bonos ⁊ma
ginta epᷣoꝝ ſentẽtias in abſentẽ
Auguſtinn
ꝓpꝛiũ onus poꝛtabit · Liberet te iſta ſentẽ · tia. Non em̃ cũ illo cõmunicares auariciã: ß cõmunicares cũ illo chꝛiſti mẽſam.Et qͥd tibi obeſſet: ſi cũ illo cõmunicares xpi mẽ ſam? Apls dicit: Qui em̃ mãducat ⁊ bibit indigne:iudiciũ ſibi mãducat⁊ bibit. Sibi nõ tibi. Sane ſi iudex es: ſi iudicãdi pote ⸗ ſtatẽ accepiſti: eccleſiaſtica regula ſi apud te accuſat᷑:ſi innumeris documẽti teſtibul q; ↄuincit᷑:coerce:coꝛripe: excõmunica:de⸗ grada. Sicvigilet tolerãtia:vt nõ doꝛmiat diſciplina. Sʒ dãnatus eſt inquiũt cecilia/
los piſces ad litus trahit nõ dirũperes.Et quð inqt ferrẽ quẽ noui malũ? Nõne meli ipſum ferres:qᷓ; te foꝛas efferres? Ecce quõ ferres ſi attẽdereſ aplm dicentẽ: Vnuſqͥſq;
1Coſſll.
5
e Luol fiblolut ojn cht go int ſobbꝛel Luüßt ſice eeinſ on linen· nlsch huuſf uhcau
nus. Damnatus.A qͥbus? Pꝛimo abſens: uRenu mliſq
deinde a traditoꝛibꝰ innocẽs.Allegata ſũt iſta: geſtis inſerta: ꝓbata ſunt. Eneruare quidẽ vires veritatis conati ſunt:⁊ inaniũ nebulis ꝑſecutionũ: eiꝰ ſerenitatẽ nebula⸗ re qᷓ;tum potueft eniſi ſunt: affuit dñs: vi ⸗ cit ſerenitas eius nebulas eoꝝ. Et videte quõ neſciẽtes öoꝛbi
„
es abſaluerit ecdeſſã oꝛbis ter Jarũ:cuius cõmunione gaudem?: qᷓleſcũq;
in ea ſimus:nõ ipſos nos ſed ipſã tuemur: defendimus:obtinemꝰ areã dhicã defendẽ do. Pꝛo area dñica clamo: tu qs in ea ſim nolo cureſ. Tẽtilabꝝ expecto:nolo inqᷓ; vt cures:aut ſi curare vis:noli cũ lite curate: vt poſſis frẽʒ ſanare. CLura paleã ſi potes:
ß triticũ noli relinquere ſi paleã curare nõ
wa
ltbic obiten ſotenẽ iabü 1s.53 ent. daben ent di upi dmnaſe Mumeſ
linem
intenõ
potes.Excutiunt᷑ aliqñ de area dñica ⁊ pa
leę:interdũ ⁊ grana: nõ longe. Sunt aũt operarij boni:circũeunt areõ:⁊ ea quę foꝛiſ excuſſa ſunt quibuſdã mũdatoꝛijs trahůt xreuocãt in areã⁊ ſi trahẽdo ⁊ ſi cogendo. Ahũdatoꝛia inſtrumẽta ſunt leges iſtemũ ãnę. Reuoca: etiã cũ terra trahe triticũ: ne ꝓpter terrã pereat triticũ. Damnatꝰ eſt inquiũt cecilianꝰ: dãnatus ſemel abſens: ter abſolutus eſt pᷓſens. Reſpõdimus eis: ⁊ hoiĩes indocibiles:q;tum potuimꝰ bꝛeui⸗ ter de ſuis factis admonuimus ⁊ diximus: Quid recitatis ↄtra cecilianũ ↄciliũ ſeptua pꝛoferen · tiũ⸗ Ples ꝓlatę ſũt a maximianiſtaꝝ ↄcilio ↄtra abſentẽ pᷣmianũ. Biximꝰ:abſẽs ab il dãnatus eſt cecilianꝰ:abſens ab iſtis dam ⸗
natus pꝛimianꝰ. Quð iſti non pꝛgiudicant
abſenti pꝛimiano:ſic⁊ illi piudicare nõ po ⸗ tueft abſenti ceciliano. uid eos putat i
heyendi beſci nuictiſſi eis& uxiſti ſwce ſſuten emne wens: taice enmsf ſihai auſoe lei: n boſt erit maty 1 ira ſuli

De verbis Mpoſtoli
hac anguſtia rñdiſſe? Quid enim dicerẽt? MQuo euaderẽt icluſi retibitatis? Tlt hec retia violẽter rũperẽt: qͥd dixer̃t bꝛeuiter⁊ abſolute pꝛo nobis? Equidẽ multa ⁊pene om̃ia ꝓ nob ſicut geſta indicabant: qᷓ iam vf̃a charitas ꝓponẽda lectura eſt. Sʒ h lo co rogo vos:obſecro ꝑ chꝛiſtũ vt teneatis: dicati: in oꝛe ſp habeatis.Mõ potuit emĩ ꝓ nob bꝛeuioꝛ⁊ certioꝛ⁊ liqͥdioꝛ ferri ſentẽtia. MAuid ð dixit:cũ obijceremꝰ:ſic nõ p̃iudi cãt iſti ceciliano:quõ nec illi pᷣmiano. Et il⸗ e defenſoꝛ illoꝝ:nec cauſ⸗ hiudicat: nec ꝑſona ꝑſonę.O reſpõſum bꝛeue: liqui? ob.1 qũ:vex.õ em̃ ſciuit qͥd dixit:ß caiphe ſi⸗ milis cũ eſſet põtitex ꝓphetauit. Neccau⸗ ſa cauſe hiudicat: nec ꝑſona ꝑſonę. Si nec cauſa cauſe:nec ꝑſona ꝑſone pᷣiudicat:ergo vnuſqͥſq; ſarcinã ſuã poꝛtat.Eat nũcz obij
ciat tibi cecilianũ:nõ tibi cuicũq; hoið ipũ 2 ooꝛbi terraꝝ obijciat cecilianũ. Qð cũ facit:
inocentẽ obijcit innocẽtibꝰ. Pꝛoꝛſus geſta iindicabũt. Liqͥdiſſime purgatꝰ eſt cecilia⸗ nus. Sʒ fac eũ nõ purgatũ: fac criminoſuʒ inuentũ. Audi vocem tuã ab oꝛbe terraꝝ. NMecca ſe:nec ꝑſona ꝑſone pᷣiudicat. AZia heretica:inſanabilis:aĩoſa:cũ in te ſẽ⸗ tentiã dicas:iudicẽ qͥd accuſas: Si illũ ego coꝛrupi vt iudicaret ꝓ me:te qͥs coꝛrupitvt damnares te? Vtinã hec aliqũ cogitẽt: vel detumeſcẽte aĩoſitate cogitẽt:ad le redeãt: ſe interrogẽt:ſe diſcutiãt:ſibi rñdeant ꝓ ve rritate:nõ timeãt eos qͥbꝰ falſitatẽ diutiſſi me vendider̃t. Ipſos em̃ timẽt offendere: erubeſcũt hũanę ifirmitati:⁊ nõ erubeſcũt inuictiſſime itati: Vtiq; hoc timẽt ne di⸗ cat eis:Quare ð nos decepiſtis?quare noſ ſeduxiſtis?quare tãta mala ⁊ falſa dixiſtꝰ Reſpõdere deberẽt ſi deũ timerẽt: huma ⸗ nũ fuit errare:diabolicũ eſtꝑ aĩoſitatẽ in er roꝛe manere. AMelius qͥdẽ erat ſi nunqᷓ; er/ raremus: vel qð ſcõm eſt faciamꝰ:vt erro rẽ aliqũ emẽdemus. Decepimꝰ qꝛ decepti eramus: falſa piudicauimꝰ: qꝛ pᷣiudicãtib? falſa credidimus. Dicõt ſuis: ſi errauimꝰ: ſil ab erroꝛe recedamꝰ. Duces vob fuimus ad foueã:⁊ ſecuti eſtis cũ duceremus ad fo ueãt ⁊ nõ ſeqͥmini cũ ducimus ad eccleſiã? Poſſẽt iſta dicere: indignãtibꝰdicerẽt: iratt dicerẽt: aliqñ ⁊ illi ponerẽt indignationẽ: amarẽt vel ſero vnitatẽ. Mos tñ frẽs patiẽ tes circa illos ſimꝰ. In feruoꝛe ſunt ⁊ tumo rẽ oculi qͥs curamus;nõ dico vt curare ceſ⸗
ſpes: Serino
Bermo XXIII
ſemus:b vt nõ inſultãtibad maioꝛes ama ritudines ꝓuocemus:rõem leniter redda/ mus:nð de victoꝛia ſupbe exultemus. Ser ⁊ · Timotꝰ ·⁊.
uũ em̃ dñi litigare ñ̃ opoꝛtet:apls diẽ: ß mi
tẽ eſſe ad oẽs:docibilẽ:patientẽ: in mode- ſtia coꝛripientẽ diuerſa ſentientes: ne foꝛte
der illis deus penitentiã:⁊ reſpiſcãt a dia boli iaqueis a q̃ͥ captiui tenent᷑ ᷣm ipſius
voluntatem. Patienter ergo ferte ſi ſani eſtis: patienter ferte inquãtum ſani eſtis. NMã qͥ;s ꝑfecte ſanus cũ rex iuſtus ſederit in thꝛono?Auiſ gliabit᷑ mũdũ ſe habere coꝛ? Pꝛouer.⁊0.
Aut qͥs gliabit᷑ mũdũ ſe eſſe a pctõ? Ergo
qᷓdiu tales ſumus:h̊ nob debemus vt inui Sal.
cẽ onera nf̃a poꝛtemꝰ.Lonuerſi ad dñm.
De verbis Apli: Spe ſalui facti vᷣo.s. ſumug. Spes aũt quę videt᷑ nõ eſt Icut aplin dixiſſe meminit ſctitas Z vfa fratres chariſſimi: Spe ſalui fa cti ſumꝰ. Spes aũt inq;t ꝗᷓ videt nõ
.
ẽſpes. Qð em̃ videt qͥs:qͥd ſperate Si aũt qð nõ videmꝰ ſperamꝰ:ꝑ patiẽtiã expecta- mꝰhic vob exhoꝛtatoꝛiũ ⁊ ↄſolatoꝛiũ pᷣbe re monẽ admonet nos iße dñs deꝰncu dicit᷑ ipſalmo: Speſmea es tu:poꝛtio mea Nð.14x⸗ in terra viuentiũ. Ipſe inqᷓ; qͥ ſpes nfa eſt in tera viuẽtiũ: iubet vt vos alloquamur in hac terra moꝛientiũ: vt nð reſpiciatꝭqᷓ vi centð h nõ vident᷑. Quę em̃vident᷑ tpalia ⁊ · Corj·⸗
ſunt:ꝗᷓ aãt nõ vidẽt᷑ ęterna. Quia ð qð nõ vicemus ſperamꝰ:⁊ ꝑ patiẽtiã expectamꝰ merito nob ĩ pſalmiſ dicit᷑: Suſtine dñm vi Põ6
riliter age: ⁊ ↄfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ:⁊ ſuſtine dñm.
Ahundi enim pꝛomiſſa ſemper fallunt:dei aũt pꝛomiſſa nunqᷓ; fallunt. Sʒ qꝛ mũdus qð pollicet᷑ hic videt᷑ daturus: id eſt in hac
terra moꝛientiũ in q̃ nũc ſumus: deus aũt qð pollicet᷑ in terra viuentiũ nob daturus eſt. Alti fatigãt᷑ expectare veracẽ:⁊ nð eru beſcũt amare fallacẽ. De talibꝰ diẽ ſcriptu⸗ ra: Veę his qͥ ꝑdideft ſuſtinentiã:⁊ diuerte/ Ecẽi.⁊.
rũt ĩ vias pꝛauas:cũ etiã viriliter agẽtibꝰ⁊
coꝛde ↄfoꝛtato de ſuſtinẽtibus filij ſe empi⸗
ternę moꝛtis inſultare nõ ceſſant: iactãtes
ſuas delitias tpales quę ad tempus obdul
cant fauces eoꝝ:poſtea vero amarioꝛes fel le inueniũt eas. Dicunt enim nobis: Vbi
eſt quod vobis pꝛomittitur poſt hanc vi⸗
tam?Auis huc inde reuerſus ẽ ⁊ indicauit
vera eſſe quę creditis? Ecce nos in noſtra⸗ rum voluptatum ſacietate letamur: quia
M⸗ ——————

3
Bancti Auguſtini nh qð videmꝰ ſperam?:vos aũt in laboꝛibꝰcõ nobis ſcriptũ eſt: Vos aũt eſtis coꝛpꝰchꝛivconn jmnſ tinẽtię cruciamini:credendo qð nõ videtꝭ · ſti ⁊ mẽbꝛa. Si aũt qð nõ videmꝰ ſperamꝰ: nin Seinde ſubiungũt qð cõmemoꝛauit apls: ꝑpatientiã expectamꝰ ſecuri qm̃ qͥreſure diic Con ·. anducem? bibamꝰtcraſem̃ moꝛiamur. xit caput noſtrũ eſt: ſeruat ſpem noſtrã. Et bt Sʒvidete qͥd ipſe cauẽdũ monuerit:Loꝛrũ qʒ pꝛiuſq; reſurgeret:flagellatũ ẽcaput no⸗ ſunt pũt inqͥt moꝛes bonos colloda mala · So⸗ ¶ ſrũ:firmauit patientiã noſtrã. Scriptũ eſt uuſn bꝛij eſtote iuſti:⁊ nolite peccare. Lauete er; em̃: Quẽ em̃ diligit dñð coꝛripit: flagellat ben. nem go fratres: ne talibꝰ colloquijs moꝛes ve⸗ aũt omnẽ filiũ quẽ recipit. Non itaq; in fla ſime ſtri coꝛrumpant᷑: euertat᷑ ſpes: eneruet᷑ pa- gello deſiciamꝰ: vt in reſurrectiõe gaudea⸗ lun tientia: ⁊ diuertatis in vias pꝛauas. Im/ mus. Ita em̃ vex ẽ: ꝙ flagellat omnẽ filiũ npe mo vero mites atq; mãſueti tenete vias re quẽ recipit: vt nec vnico ſuo pepcerit: ꝓ Ro.. n„ ctas:quas vos docet dñs: de quibꝰpſalmꝰ nobis oib⸗ tradiderit eũ. Intuẽtes ð eũq ztten Ps.4. dicit: Diriget mites in iudicio: docebit mã ine pcti merito flagellatꝰ eſt: qͥ moꝛtuꝰ eſt vo·⸗ nib P ſuetos vias ſuas. Patientiã quipe in labo pꝛopter delicta noſtra ⁊ reſurrexit pꝛopter e ribꝰ huiꝰ vitę ſine qua nõ poteſt cuſtodiri iuſtiñcationẽ noſtrã:nõ timeamꝰ neabijci⸗— ſpes futuręvite:nemo põt ppetuo retinere amur flagellati: ſed potius ↄfidamꝰqꝛ reci u 5 niſi mitis atq; mãſuetꝰ: qui nõ reſiſtit volũ piemur iuſtificati.euis em̃ nõdum vene⸗ Wattb.ir. tati dei:cuiꝰiugũ leue eſt:⁊ ſarcina leuis: rit noſtri gaudij plenitudo:nec modo tñ ſi⸗ un credentibꝰ deo et ſperãtibꝰ in eũ ⁊ diligen ne gaudio relicti ſumꝰ:qꝛ ſpe ſalui facti ſu⸗ aulki tibꝰeum. Ita quige mites atq; mãſueti nõ mus:Ideo ⁊ ipe apls qͥait:Si qð nð videvd ¶Mod ſolũ ↄſolatiões eiꝰamabitis:ſed etiã fagel mus ſperam?: ꝑ patiẽtiõ expectamꝰ: Dicit diele la eiꝰ tanqᷓ; boni filij tolerabitis: vt q̃ qð alio loco. Spe gaudẽtes:in tribulatiõe pa Kon ulön nõ videtis ſperatis:ꝑ patientiã expecteti. tientes. Habẽtes ergo talẽ ſpem: multa ſi⸗ ihe Sic agite:ſic ambulate. In chꝛiſto ẽ am/ ducia vtamur: ⁊ ſermo noſter in gra ↄditꝰ Cor4 tea pot.i4. bulatis:qᷓ dixit:Ego ſum via. Auõ in illo ſit ſale:vt ſciamꝰquẽadmodũ opoꝛteat vni inqu ambulandũ ſit diſeite: nõ ſolũ ei verbo:ßᷣ cuic reſpõdere. icendũ eſtem eisq cum liin Ro.. etiã ei exemplo. huic eĩ pꝛopꝛio filio ſuo perdidiſſent vel nunq; ſuſcepiſſent ſuſtinẽ unſuoz nõ pepercit pater:ſed pꝛo nobis om̃ibꝰ tra tiã:nobis ſuſtinẽtibus dñm:qꝛ qð nõ vide uiſpen didit illũ:nð vtiq; nolentẽ:neq; recuſantẽ: mus ſperãtes ꝑ patientiõ expectamꝰ: etiã hcus ſed pariter volentẽ:qꝛ vna eſtvoluntas pa inſultare audẽt:cum imitari deberẽt: bi inüeſ tris ⁊ filij ᷣm ęqualitatẽ foꝛmę dei: in qua ſunt delitię veſtre:pꝛopter quas ambulati ictnde Pbir.⁊.cũ eſſet nõ rapinã arbitratꝰ eſt eſſe gqualis ꝑ vias pꝛauas? Mon dicimꝰ vbi erũt:cum kuceſ deo ⁊ ſingulariter obedientẽ:fᷣm qð ſemet⸗ hec vita trãſierit:ſed modo vbi ſunt? Cum alsen ępb.ʒ ipſum euacuauit foꝛmã ſerui accipiẽs. ã heſternũ diẽ hodiernꝰ abſtulerit: ⁊ hodier⸗ niboni ipſe dilexit nos:⁊ tradidit ſemetipſum pꝛo nũ craſtin/ablaturꝰſit: quid eoꝝ quę diligi wiit· nobis oblationẽ ⁊ hoſtiã deo in odoꝛẽ ſua/ tis nõ trãſcurrit ⁊ trãſuoluat?; Auid nõ fu⸗ ſovni uitati. Sic ð pater ꝓpꝛio filio nõ pepercit: git pene anteqᷓ; capit᷑: cũ ex ipſo hodiemo unusi ſed pꝛo nobis om̃ibꝰ tradidit eũ: vt⁊ ipſe die nulla poſſit vel hoꝛa retineri? Ita em̃ ſredẽt filiꝰ traderet ſemetipſum pꝛo nobis. Tradi ſcða excludit᷑ a tertia: ſicut pꝛima excluſa ẽ utdi tus eſt ergo excelſus: ꝑ quẽ facta ſunt oĩa: a ſcðᷣa:ipſiꝰ hoꝛę vnius qᷓ pꝛęſens videt᷑: ni uin mo: Ps. Traditꝰ ꝓpter foꝛmã lerui in opꝛobꝛiũ ho hil eſt p̃ſens: oẽs eĩ ꝑtes eius ⁊ oia mome wiuros minũ ⁊ abiectionẽ plebis:in ↄtumelias: in ta fugitiua ſunt. Pꝛopter qͥd peccat hõ: ſi uuine flagella:in moꝛtẽ crucis. Docuit ergo nos nõ cęcat᷑? Cũ peccat vel cũ peccaret atten⸗ iim exemplo paſſiõis:cũ quanta patiẽtia in il dat:poterat videre qꝛ voluptas tranſitura heis lo ambulem?: ⁊ firmauit nos exemplo ſu ſine pꝛudentia deſideratur:vel cũ trõſierit: i reſurrectiõis: quid ab illo patiẽter ſperare cum pęnitentia cogitatur. Nos irridetis zſen debeamꝰ. Si em̃ qð nõ videmus ſperamꝰ: quia ſperamus gterna quę non videmus: unpin ꝑ patientiã expectamꝰ. Quod nõ videmꝰ cum vos eis quę videntur tempoꝛalibus nah:2 quidẽ: ſperam?:ſed cœꝛpꝰſumus illius capi ſubiti: neſciatis qualis vobis diꝭ craſti mbil tis in quo iã perfectũ eit qð ſperamꝰ. Dei na illuceſcat. Quem ſope bonum ſperan⸗ daltt Col lo em̃ ſcriptũ eſt:ꝙ ipſe ẽ caput coꝛꝑis eccle tes malum inuenitis: nec ſi bonus fuert? ohng ſie:pꝛimogenitꝰ:ipſe pꝛimatũ tenẽs.Etde eum ne fugiat tenere poteritis. Mos im⸗ uy

detis qꝛ ſperamus ęterna:quę cũ yenerint
vi dfiicam iſta quę tranſeũt tranſlerimꝰ. A vobis vero tempoꝛalia nec ſperari aliqũ veſinunt᷑: ⁊ tñ crebꝛo ſperata vos fallunt:
pere veniẽtia:toꝛquere tranſeuntia. Nõne ipſa ſunt quę ↄcupita inardeſcunt: adepta vileſcunt:amiſſa vaneſcunt? Vtimur eis ⁊ nos m peregrinatiõis noſtre neceſſitatẽ: ſednö in eis gaudia noſtra figimus: ne il⸗ n.7 lis labentibus ſubꝛuamur. Etimur enim voc mũdo tanqᷓ; nõ vtentes:vyt veniamus ad eum qui fecit hunc mundũ:⁊ in eoma/ Matu D neamus:eius ęternitate pertruẽtes. Quid
Suduplennuu apud inferos gerat᷑ quis hominibus indi⸗ olcilunh. n. cauit?Et hinc vobis os clauſit qui moꝛtuũ —— quarto die reſuſcitauit: ⁊ vltra nõ moꝛitu⸗
ppatiti et Spe u qualis vita moꝛiẽteſ excipiat tanqᷓ; ille quẽ paisugnes. nihil lateret et in paupere quieſcente: et in mſen diuite ardente ngtrauit. Sed illi iſta nõ cre
um dt: qui dicũt:Quis huc inde reuerſus ẽ? Credituros ſe volunt videri: ſi quis paren tum ſuoꝝ reuiuiſceret. Sed maledictus hõ qui ſpem ſuã ponit in hoie. Ideo ergo de⸗ hõ factus:moꝛi ⁊ reſurgere voluit:vt et qð futurũ eſſet homini in hominis carne oſtẽ ⸗ deret᷑:⁊ deo tñ nõ homini crederet᷑. Et cer⸗ u teeccleſta fideliũ toto oꝛbe diffuſa: iõ ante
is oculos eoꝝ eſt. Legãt eam ante tot ſecula anenne4. vni homini pꝛomiſfam: qↄtra ſpem in ſpẽ Uboe credidit: vt ñeret pater multaꝝ gẽtiũ.ð
demus impletũ:⁊ qð vniuerſo oꝛbi ꝓmit⸗
niſaminu im tit᷑ credẽti:deſperamus eſſe ventuꝝ? Eant
pe nunct dicãt: handucem⸗⁊ bibamcras enim motiemur. Illiſe adhuceras vicunt
moituros: veritas aũt illos iam cũ iſta di⸗ ant inuenit moꝛtuos. Eos aũt fratres:fl
lij reſurrectõis:ciues ſanctoꝝ angeloꝝ:dei heredes ⁊xp̃i cohęres: cauete imitari eos qui cras ſperãdo moꝛiunt᷑:⁊ hodie bibẽdo ſepeliunt᷑: ð ſicut dicit idem apls: Ne coꝛ⸗ rumpant veſtros moꝛes bonos colloquia mala: Sobꝛij eſtote iuſti et nolite peccare: ambulantes anguſtã: ðᷣ certã viõ ducentẽ
noſtra kterna ẽ:firmiſſime ſperate qð nõ vi detis:patiẽter expectate qð nõdum habe⸗
nõ tranſibũt: qꝛ nec ipſa veniũt: ſed ſem manẽt:nos aũit ad illa veniemus: cum per
nec ceſſant vos inflãmareventura:coꝛrum
eſt aũr qð dicitis:quis huc indevenit:⁊ ͥd
x rus die tertio reſurrexit:et anteqᷓ; moꝛeret᷑
ergo vni abꝛaę credenti ꝓmiſſum ẽ:iam vi
ad altitudinẽ hieruſalẽ cęleſtis: quę mater
—
J— L—
tis: quia veracem pꝛomiſſoꝛẽ chꝛiſtũ fide⸗ liſſime retinetis. Peverbis Apli:Tidete quomõ eos. caute ambuletis: nõt inſipientes ſed vt ſapientes: Sermo xxI Poſtolũ cum legeret᷑ audiſtis:imo ₰ a oẽs audiuimus dicentẽ nobis: Ni
dete quõ caute ambuleti: nõ vt in⸗
ſipiẽtes 5̃ vt ſapiẽtes:redimentes tꝑs:q̃
dies mali ſunt. Dies malos fratreſ duę res
faciũt:malicia⁊ miſeria. Per maliciã hoĩim
⁊ miſeriã ducũt᷑ dies mali. Lęteꝝ dies iſti
qᷓ;tů ꝑtinet ad ſpacia hoꝛaꝝ oꝛdinati ſunt:
Ducũt vices: agũt tpa: oꝛit ſol:occidit ſol:
trãſeũt tpa. Cui moleſta ſũt tpa:ſi hoĩes ſi⸗
bi non ſint moleſti?Ergo dies malos ſicut
dixi duę res faciũt: miſeria hoĩm ⁊ malicia
hoim. Sed miſeria hoĩm cõmunis ẽ:nõ de
bet malicia eſſe cõmunis.Ex qͥ em̃ lapſus Señ.z.
eſt adã ⁊ de paradiſo expulſus: nunqᷓ; fue⸗
runt dies niſi mali.Iſtos pueros qͥ naſcun
tur interrogem?: quare a ploꝛatu incipiũt
qͥ ⁊ridere poſſunt. Naſcit᷑ ⁊ ſtatim ploꝛat:
poſt neſcio quot dies ridet. ñ ploꝛabat
naſcens: pꝛopheta ſuę calamitatis erat:la
chꝛymę em teſtes miſerie. Nondũ loquit᷑:
⁊ iã pꝛophetat. Quid pꝛophetat In labo
re ſe ventuꝝ vel in timoꝛe: ⁊ ſi bene vixerit
⁊iuſtus fuerit:certe in medijs poſitus tem
ptatiõibꝰ ſp timebit. Quid ait apls Dẽs 2. Eimotb. ʒ.
qui volũt in chꝛiſto pie viuere: ꝑſecutionẽ patiunt᷑. Ecce qꝛ dies mali ſunt:ſine ꝑſecu tioneviuere hic iuſti nõ poſſunt. Qui inter malos viuũt:pꝑſecutionẽ patiunt᷑. Dẽs ma li ꝑſecunt᷑ bonos:ſi nõ ferro ⁊ lapidibꝰ: ſed
vita ⁊ moꝛibꝰ. Nunqͥd aliquis ſanctũ loth ⁊· Metri.⁊⸗
ꝑſequebat᷑ in ſodomis? Memo illi moleſt⸗ erat:⁊ tñ inter impios viuebat:⁊ inter imũ dos:ſuperbos:blaſphemos ꝑſecutionẽ pa— tiebat᷑: nõ vapulãdo: ſed malos videndo. Quiſqͥs me audis: nõdũ viuis in chꝛiſto pie:incipe in chꝛiſto pie viuere:⁊ ꝓbas gð dico · Deniq; apls cũ cõmemoꝛaret ꝑicula ⁊Cori· ſua: Periculis inqͥt in mari:ꝑiculis ĩ flumi nibꝰ:ꝑiculis in deſerto:ꝑiculis i latronibꝰ: piculis i faiſis fratribꝰ. Cetera ꝑicula quie- ſcere pñt:ꝑicula a falſis fratrib vſq; in finẽ ſculi nõ noꝛunt. Redimamꝰ tps: qĩ dies mali ſunt. Expectatis a me foꝛte ſcire:qͥd ẽ tps redimere. Dicturꝰſũ qð pauci audiũt: pauci ferũt:pauci aggrediunt᷑:pauci agũt⸗ tñ dicã:qm̃ ipſi pauci qͥ me audituri ſůt int
.
—

Bancti
P malosviuũt. Redimere tꝑs ẽ:qñaliqͥs ti
bi infert litẽ: perde aliqd vt deo vaces:nõ litibus perde. Ergo ex eo qð perdes pꝛeciũ ẽtempoꝛis. Kerte qñ pꝛo tuis neceſſitatibꝰ ꝓcedis ad publicũ:das nũmos⁊ emis tibi panẽ:aut vinũ:aut oleũ:aut lignũ: aut ali quã ſupellectilẽ: das ⁊ accipis: aliqͥd amit tis:aliquid acquiris:hoc eſt emere. Nam ſi
nihil amittas ⁊ habeas qð non habebas:
aut inueniſti:aut donatũ accepiſti: aut he⸗ reditate acquiſiſti. Quando autẽ aliquid amittivtaliqd habeas:tũc emis:qð emis: qð habeſ emptũ eſt:qð amittis pꝛeciũ eſt. Quõ ergo perdis nũmos vt emas tibi ali⸗ quid:ſic perde nũmosvt emas tibi quietẽ. Ecce hocẽ tempꝰ redimere. Pꝛouerbiũ na tum ẽ punicũ:qð quidẽ latine vobis dicã: qꝛ punice nõ om̃es noſtis. Punicũ em̃ pꝛo ⸗
uerbiũ eſt antiquũ. Nummũ querit peſti-
lentia:duos illi da ⁊ vt ducat ſe.iunquid nõ hoc pꝛouerbiũ de euãgelio videt᷑ natũ? NMam quid aliud dixit deus: qᷓ; redimen ⸗
Watb.. tes tempus qñ ait: Si quis vult in iudicio tecũ ↄtendere:⁊ tunicã tuã tollere: dimitte
ei⁊ palliũ⸗ In iudicio vult tecũ ↄtendere ⁊ tunicã tuam tollere: auocare te habet liti⸗ bus a deo tuo:nõ habebis quietũ coꝛ:non habebis tranquillũ animũ:euerteris cogi⸗ tatiõibus tuis:irritaris aduerſus eum ad/ uerſariũ tuũ:Ecce tempꝰ perdidiſti. Quã⸗ to ergo melius ẽ vt nummũ amittas ⁊ tem pus redimas? Fratres mei in cauſis et ne⸗ gocijs veſtris:qñ ad nos iudicãda veniũt: ſi homini chꝛiſtiano dico vt pꝛo tempoꝛe re dimẽdo perdat aliquid ſuũ:quanto maio⸗ re cura ⁊ fiducia debeo dicereyt reddat alie num? Ambos em̃ chꝛiſtianos audio. Jam
ille calumnioſus qui vult alteri facere cau⸗
ſam ⁊tollere ab illo:vel pꝛo ↄpoſitiõe gau ⸗ det ad iſta verba: Apls dixit: Redimẽtes tempus qm̃ dies mali ſunt. Facio ergo ca ⸗ lumniã chꝛiſtiano illi: velit nolit:dat mihi
Aaliquid vt tempus redimat:qꝛ apim audi
uit. Dic mihi: Si illi dicturus ſum: perde
aliquid vt ſis ocioſus: tibi nõ ſum dicturꝰ calumnioſe:perdite: fili diaboli quare res alienas auferre moliris? Cauſã nõ habes: ⁊calumnia plenus es.Si ergo illi dixero:il li da aliquid vt recedat a calumnia: tu vbi eris qui habebas de calumnia pecuniã? Il
le qui pꝛoptervitandã calumniã tempus a
te redimit:hic tolerat dies malos; tu autẽ
Auguſtini
qᷓ de calumnijs paſceris: hic habebis dies
malos:⁊ poſt iſtos habiturus es in die iu⸗ dicij peioꝛes. Sed hoc foꝛte rides: qꝛ pecu niam rapis. Ride ride ⁊ cõtemne:ego ero/ gem: veniet qui exigat. 3 De verbis ſaucti Lucę in actibꝰ apoſtolozum: Nemo qũicqᷓ;
„—
qð poſſidebat:ſuum pꝛopziũ eſſe
ðicebat: Sermo XRV Egimus in libꝛo qui aploꝝ actib⸗
1 aſſcribit᷑:tantã ſub memoꝛativiris
deuotionẽ plebis fuiſſe: ita populi chꝛiſtiani floꝛuiſſe pꝛimitias: vt poſt acce⸗
ptõ fidem nemo domũ pꝛopꝛiã ſibi defen⸗
deret:⁊ nemo ſuũ aliquid vendicaret: ſed iure fraternitatis eſſent illis cuncta cõmu⸗ nia:ſcilicet vt qui eodẽ ↄſoꝛtio religiõis te⸗ nebant᷑:eodẽ ↄſoꝛtio fruerent᷑ ⁊ vite: hoc ẽ vt quibus erat vna fides:eſſet vna ſubſtã tia:quibꝰ erat cõmunis chꝛiſtus: cõmunis eſſet ⁊ ſumptus. Nefas em̃ putabant reli gioſi viri eũ ſibi participẽ nõ aſſcire in ſub ⸗ ſtantia:qui particeps erat in gr̃a:atq; ideo charitate fraternitatis oĩa cõrauniter vte ⸗
bantur:niſi ꝙ maioꝛ ẽ fraternitas chꝛiſti q;
ſanguinis. Sanguinis em̃ fraternitas ſimi litudinẽ tmmodo coꝛpoꝛiſ refert:chꝛiſti aũt fraternitas vnanimitatẽ coꝛdis aĩęq; de ⸗ monſtrat:ſicut ſcriptũ eſt:Erat aũt creden tiũ coꝛ atq; aĩa vna. Vere ergo frater illeẽ: qui tam coꝛpoꝛe qᷓ; vnanimitate german? eſt:verus inqᷓ; frater eſt:cuiꝰ idẽ ſpũs ⁊ vo· luntas in fratre eſt. ahelioꝛ ergo ẽ ſicut di⸗ xi fraternitate ſanguis chꝛiſti fraternitas: qm̃ illa iterdũ ſibi inimica ẽ:xp̃i aũt frater⸗ nitas ſine intermiſſiõe pacifica eſt. Illa in ⸗ ter ſe cõmunia cum emhlatiõe diuidit:hec etiam cum gratulatione communicat.Il⸗ la in ↄſoꝛtio ſepe deſpicit germanos:hęc al ſumit frequẽter alienum. Tanta ergo ſicut dixi illo in tempoꝛechꝛiſtianę plebis deuo ⸗ tio fuit: vt nemo domũ ſuã diceret: nemo pꝛopꝛiũ aliquid vendicaret:ſicut ait ſanct? lucas dicẽs: Nemo quicq; ex eo qð poſſide
bat ſuũ pꝛopꝛiũ eſſe dicebat. Non em̃ inqᷓ;
erat quiſq; egẽs inter ipſos. Beata igitur plebs que dum plures in chꝛiſto habet di⸗ uites:nuilũ in ſeculo habet indigentẽ:⁊ ñ dum ꝑternas cogitat diuitias:a fratribus tempoꝛalẽ repulit paupertatẽ. Vendebãt em̃:ſicut ait ſcriptura:pᷣdia ⁊ domos ſuas: ⁊ pꝛecia venditoꝝ ante pedes aploꝝ pone⸗
de uutn ſiele um)
Er eo 1
ſimon
int bhoto.
enecht usinne E hrg ulölgll
uiene
yintal unus ao telbu
ys:qöt ilin
vyꝛeß uuicz
intecell
ſintis: Untz e ſit: vtt igẽna:
iſimul
isloc
hust ucplus
luple idiuel ubepoſ eudit iios:yt eintla imus hi ic isn ug unen üdüp itpean ſ ſaun itt ſun tnt

bant: vt erogaretur pꝛout cuiq; opus erat.
Acgu. ein trimonio:⁊ nihil ſibi relinqui faciebãt: nõ en verebant᷑ ne eſuriẽt ipſi: dum timebãt un ne alieſuret. hecigik baplis fuitplebis ſ P deuotio. 4hodo quid ſimile reperimꝰ? Et certe chꝛiſtus in nobis:id eſt quidem chꝛi⸗ Mabtnni ſtus in nobis: ſed nõ idem animus in no⸗ deuonniſich bis. Eadẽ plebis fides:ſed nʒᷓ in plebe eſt nfoꝛuiſep— ipſa largitio. Ita alter de a terius inopia nnemo doni Prj.iu⸗ nõ cogitat:vt iilud ſit qð dicit apls: Alius
kukn
oſn quidem eſurit:alius ebꝛius eſt:led etiã di — ain ripiunt aliena:nõ ſolum inquã colligentes cyt uk pecunias ſuas ad pedeſaploꝝ nõ deferũt: eie ſed etiã ↄfugientes fratres ſuos pertrahũt ofu a pedibus ſacerdotum. Munc eſt illud tem
nnitatoe pus: qð deſcribit beatus aplłs dicens: In
uchmnst nouiſſimis diebꝰabundabit iniquitaſ mul
unpius. Reisciꝝ toꝝ:⁊ refrigeſcet charitas. Ahodo abũdat
nc ipnc avuaricia ⁊ iniqͥtas:quę ante largitatis bo⸗ nitate ceſſabãt:⁊ refrigeſcit charitas frater⸗
fuit: vt tunc in ↄuentu ſuo nõ inueniret᷑ in/ digẽtia: Tanta autẽ modo chꝛiſtianitatis diſſimulatio eſt:vt in cętu noſtro vix inue⸗
tatibus dico vix inueniri ſed operibꝰ. Ait em̃ aplus: Diuites ſint in bonis operibus. Locupletem em̃ in eccleſia intelligi voluit: qui diuel in chꝛiſto eſt. Nam ⁊ ibi quod ait ſub apoſtolis neminem indigentem fuiſſe oſtendit vtiq; tota eos gfa fuiſſe fidei pꝛę⸗ ditos:vt om̃es cęleſtium diuitiaꝝ abunda uerint largitate. Raro igit᷑ hoc tempoꝛe in ⸗ n uenimus in chꝛiſtiano populo locupletẽ:⁊ pleriq; in domibus auro ſint diuites: tñ
in eccleſia ſunt mendici. Dum em̃ circa pau peres nõ pꝛo eo qð pꝛęualent operant᷑: nec hoc eſt gratum quod offerunt: nec illud eſt atiabile quod reſeruãt. Dicit dñs ad Cain 4 cumofettet munera: Siaũt recteofferas: recte aũt nõ diuidas:peccaſti: Sic ⁊ tu chꝛi iane nõ recte diuidis: qᷓ detãto auro tuo maioꝛẽ partem mãmonę ſeruas q; deo lar⸗
iwpic mat n mſehnn. giris. Sic nãq; ananias in actibꝰapoſtolo ——
dit:pecuniã quã obtulit pdidit:⁊ quõ do⸗ mi ſeruauit amiſit: pecuniã inqᷓ; parii ꝑdi ⸗ dit ⁊ ſalutẽ. Dũ em̃ ex eo qð ꝓmiſerat ptẽ ſubtraxit:ſacrilegij ſimul ↄdemnat̃⁊frau/
Videte ſanctoꝛũ viroꝝ fidem: quẽadmo⸗ dum ꝓpter chꝛiſtum toto ſe expoliabãt pa
nitatis quę pꝛius chꝛiſti amoꝛe feruebat. Tanta em̃ ſub aplis fraternitatis dilectio
nias locupletẽ:locupletẽ aũt nõ tam facul⸗
rũ: dũ putat ſe recte offerre:⁊ nõ recte diui
—
De verbis dpoſtoli Ber. XXV NRI
dis. Sacrilegij: qð deũ in pollicitatiõe fe⸗ fellerit. Fraudis: quod integris munerib⸗ poꝛtionẽ quandã putauerit ſubtrahendã.
Ait em̃ apoſtolus petrus: Non es mentitꝰ Abi.s⸗ hominibꝰ ſed deo. Si ergo fratres ananiaſ ↄdẽnat:ꝙ nõ totũ dederit qð de ſuo ipſe ꝓ
miſerat: quid cenſemus de eo qui nð vult
reddere quod alius repꝛomiſit? Videte er⸗
go ⁊ vos fratres quid pꝛomiſeritis deo:cũ
pꝛimũ fidei grãm percepiſtis.Ecce abũdãt
in ciuitate noſtra hoſpites:facite quod pol
liciti eſtis:ne dicat⁊ vobiſqð ananię dictũ eſt: Non mentiti eſtis hoibꝰ ſed deo.
De verbis ſaucti Lucę in actibꝰ apoſtoloꝛum: Petrus ⁊ iohanes Ac⸗ aſcendebãt in templũ: Ser. xxV
tt reſurectionẽ chꝛiſti: quoꝝ ope/ A
p rum patrocinio pꝛędicatio apoſto⸗
loꝛũ muniat᷑:lectio quã audiſtis ex
poſuit. Aſcendentes inquit petrus ⁊ 10hã/ ãvtã. nes in remplũ: Aateriã ſermoni:id eſt pᷣ⸗ dicatiõi ingreſſum:per ſigna pꝛgpararunt.
Pꝛcedere quipe ſtupoꝛ debuit: vt mirõdę rei expoſitio ſequeret᷑. Fulgoꝛ ergo ſignoꝝ populoꝝ coꝛda ꝑcuſſit. Nam erat quidõã a
natiuitate ſua ciaudꝰqͥ poꝛtabat᷑ manibꝰ:
Et mendicabat inquit ad ſpecioſam poꝛtã templi. Qui cum ingrediẽtes vidiſſet apo- ſtolos: elemoſynã ex moꝛe poſcebat. Sed cũ in eũ ↄuertiſſent intuitũ: nihil ille clau dus vltra notũ ſolamen operiẽs: credidit afflüiturã vilem de apoſtoloꝝ manibꝰ lar⸗ gitatem. Sed petrus apoſtolus ait ad eũ:
Intẽde in nos. Quos cũ reſ pexiſſet:Argẽ
tum inquit ⁊ auꝝ nõ eſt mihi:quod aũt ha beo hoc tibi do: In nomine ieſu chꝛiſti na⸗ zareni ſurge ⁊ ambula. Verboꝝ ipſoꝝ oꝛ⸗ dinẽ debemꝰdiligenter exponere. Meq; em̃
pertinebat ad rem:cum virtutũ diuitię ſe⸗
querent᷑: vt cenſus pauperies narraret᷑: ni⸗
ſi ipſam virtutẽ voluiſſet aplus cum ſui at⸗
teſtatiõe ꝓferre. Me em̃ mirareris poſſeſſo⸗
rem virtutũ: ante ꝓfeſſus eſt abꝛenuncia- toꝛẽ diuitiaꝝ. Juſte nõãq; ſequebat᷑ vt largi
rekſignatquiopes otempſerat. Auid bac paupertate ditius?Quid hac virtute pau⸗
perius eſtimoniũ ergovirtutis ſecutura eſt ꝓfeſſio paupertatis. Vnde apls loque
bat: Tanq; nihil habentes:⁊ om̃ia poſſdẽ /⁊.Cor.s⸗
tes · Quid igit᷑ hac paupertate ditius:argẽ
tum ⁊ aurũ nõ habeoꝛ Sed quid habet qui 8

— 6 ———.—„ .—
—— „— —
Nð.n. argẽtum nõ habet?Eloquiũ vehemẽs:elo
quium igne purgatũ. Qui aurum nõ ha⸗ ber:fidem habet. Videamus quid ampli
us coꝛuſcet:aurum quod ita eſt in abſcon ⸗
dito vt illud videatur ꝓuidẽs hominibus natura damnaſſe:nec expoſuiſſe in rem ſuc ceſſurã oculis cupidoꝝ: atq; vt adiuuaret᷑ pauptas:difficultate parãdarum diuitiaꝝ cum laboꝛe fecit qugri:qð noluerat inueni⸗ ri. Ergo videamꝰ qui aurũ nõ habet: quid habet. Fidẽ habet:virtutẽ habet. Expẽda⸗ mus qð diximus: quid amplius coꝛuſcet. Aurum qð erumna pquirit:qð auaricia cu pit:qð ſoilicitudo cuſtodit:aurum materia
aboꝝ:ꝑiculoſa res poſſidẽtium:aurũ ener nuatio virtutũ: aurum malus dñs: ꝓditoꝛ
ſeruus.Ergo qui aurũ nõ habet: quid ha ⸗
bete Fidẽ habet. Videamus vt diximꝰ:qͥd amplius coꝛuſcet. urum qð nemo tutum
habet:niſi qui ſemꝑ abſcondit? Aurum qð
in pniciẽ dñi fulget? Aurum qð ꝑtenebꝛas
quęrit᷑: ꝑ tenebꝛas cuſtodit᷑? Aurum cuius inquiſitio dãnatos habet:cuius amoꝛ Ju⸗ dam facit:⁊ ne alicui ſit nomẽ ignotum:de aplo pꝛoditoꝛẽ? Aurũ qð apud auarũ ani⸗ mũ pꝛęfert᷑ chꝛiſto? In cuiꝰ apetitu ↄgrua magiſter gẽtium auctoꝛitate detonuit di⸗
Col⸗ʒ. cens: Auaricia quę ẽ idoloꝝ ſeruit?. Quid Famplius refulget:aurum qð ſoꝛdidus do
minus habet: aurum qð amplius cruciat: apud quẽ largius fuerit: aurum qð amãti ſe nihil de ſua poſſeſſiõe ꝑmittit: refundẽs ei reatum ſuum:cui vſum ſuum negat gra⸗
P uis accuſatio:erumnoſa poſſeſſio: Nec tũ
cum hec dicimus: dei creatura damnatur:
ß quoniã obcęcata pꝛudẽtia hominũ id in
magnũ pꝛecium receptum ẽ:iam in infami am rei redundat:quicquid de mala cupidi tate ſuſcipit᷑. Ideo ð res illa vituperat᷑:vt auaricia cõtemnet᷑̃. Ceęterum dominus ait
Zgget·⁊. ꝑ pꝛophetã: Aurum ⁊ argẽtum meũ eſt. At ſiꝑſe mala res eſſet: dei eſſe nõ poſſet. Ve
rum pꝛębet materiã miſericoꝛdię apud bo/
nos animos:⁊ nouo genere:tunc magis ꝓ
deſt quãdo cõtemnit᷑:vt ipſa ſua conditiõe
teſtet:quia mala ẽ rei huius poſſeſſio: cuiꝰ abdicatio fructuoſa ẽ. Pꝛębet ð materiam Põ.n ſubueniẽdi. Diſperſit dedit pauꝑibus: iu⸗ ſticia eius manet in ęternum. Vis ð noſſe quoniã iuſti iudicis res ſint aurum ⁊ argẽ⸗ tum? Auarus inde toꝛquet᷑:inde miſericoꝛ adiuuat᷑· Exerceatur ðrei cõtemptus:ꝑcõ⸗
*
—
Auguſtini temptum vtilis. Ad poſſeſſionẽ eius non omnes idonei:ad cõtemptum eius omnes idonei. Nemo I non põt inter eos reputa⸗ ri qui diſperſerunt tribuerũtq; paupibus: iuſticia eoꝛum manet in ęternũ: Nemo nð inter eos reputari põt:qui bene voluerit ꝑ
fugatium rerũ deſpectũ placere deo. aha⸗
gnę felicitatis ẽ conditio chꝛiſtianoꝝ:qui⸗ bus claritudo regni in pauꝑtate poſita eſt. Poſſidere qð cum laboꝛe requirit᷑:paucoꝝ eſt:cõtemnere quod cum fructu cõtemnas
omniũ eſt. Flicitas ð magna chꝛiſtianop:
quibus datum ẽ vt pauptate faciant pꝛe⸗ cium regni cęloꝛũ. Mon tibi diſpliceat pau pertas tua:nihil ea poteſt ditius inueniri. Vis noſſe qᷓ; locuples ſit?Kęlũ emit. Qui⸗ bus theſauris cõferri poſſit: quod videmꝰ pauptati indultũ? Vt ad regnũ cęloꝛũ ve⸗ niret diues:poſſeſſiõe ſua obtinere poſſit: nunc obtinet vt cõtemptu ꝑueniat. Ahul to ð plus fulget fides qᷓ; aurum: aurum la⸗ tebꝛis tenebꝛeſcit animũ:fides igenito ſplẽ doꝛe cõſpicuat. Aurum tuto pꝛodi nõ pꝛo⸗ deſt:fides bono publico ſemꝑ fulget:digni tatẽ fidei fiducia ipſa teſtat᷑. Aurum nõ in/ ter cõueniẽtes tutum eſt: fides etiam inter pugnantes ſecura ẽ. Quid ð donauit apls pauꝑ cenſu:diues fide:lectiõis oꝛdo pꝛolo⸗ quitur. Aurum ⁊ argẽtum nõ eſt mihi. Sʒ pꝛo his quid habet⸗Auod habeo:hoc tibi do. In nomine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula.
De effectibus:pꝛecia rerum eſtiment᷑. Qui l
aurum donabãt:implebãt paupis venttẽ: maius onus pedibus debilibus futurum: ſolabant᷑ infirmitatẽ:ſanitatẽ reddere non valebãt. Ille autẽ qui aurum nõ poſſidet: ſanitatẽ dedit. Deo diues eſt: inops auri ·
durum ⁊ argẽtum nõ habeo. Ideo igitur Kcl⸗
tantas virtutum opes pꝛętulit. Quod ha⸗ beo hoc tibi do: In nomine ieſu chꝛiſti ſur⸗ ge⁊ ambula.hoc plane nõ in marſupio:b in animo tenebatur. Quid ei dedit? In no
mine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula. Pauperẽ
hominẽ expauit infirmitas: equa lege⁊ eñ potẽtia reges captiuoſq; cõſtringẽs. Non potuit ſuſtinere iuſſionẽ paupis regibꝰ do minans. Parum ẽ qð infirmitatẽ nomina⸗ mus: Paupis imperium:etiõ natura noꝑ⸗ tulit. Ille em̃ claudus erat ex vtero matrs ſuę. Bebilitas itaq; quã ei inuexerat nali uitas:vi pauꝑis iubẽtis excluſa eſt. Quod ꝓfecto nõ fieret: niſi pauꝑ apls plenꝰ eſſet
geian zeceſſi qwl hls vin göole ubii eim tE nah 4 mEt uit uues de binuo imint
iteſu
unoui uielur
ntited uiexci 6hjs.St ped ulm nereſt ſüchſol ucpi
diesine
tühni ispig iblite eicin igain urat ipſo ein wuich deennt Fuein eint ſslin Inor ſoa di

De verbis Apoſtoli illo deo quiẽ auctoꝛ naturę. Nihil ð hac di tius pauptate. Quid donat qui ęs nõ ha⸗ bet? Tirtutes largitur: ⁊ gratis confert. Quid enim põt/ In nomine ieſu chꝛiſti ſur ge ⁊ ambula. Obediẽtię ſubditur:quod ex neceſſitate veniebat. Picit homi: Surge:
quod ſemg optabat: b quoniam naturali⸗ bus vinculis impeditus erat: non poterat qð volebat. Nunc autẽ tanta facilitate in⸗ ſenſibilia ſeruiũt:vt ad nutum iubẽtis illa pedum infirmitas auolaret. Surge ⁊ am⸗ bula. Et ſurrexit inquit continuo ⁊ ſtetit. Animo imperat᷑:⁊ pedes ſeruiunt. Exiliẽt inquit ꝓpheta:tanqᷓ; vituli de vinculis la⸗
Fbape ne. xati. Et ↄſolidate ſunt baſes pedum eius.
Quãta velocitate res agat᷑ attẽdite. Vix aures debilis ſermo intrauerat iubentis:⁊ cõtinuo vis ſanitatis irrupit: ⁊ excluſa in⸗ firmitatevſui mẽbꝛa reddunt᷑. Teſtimoniũ velocis reſurrectiõis eſt:velocitas ex debi⸗ litate ſurgẽtis. In momẽto: in ictu oculi: in nouiſſima tuba. Lanet enim tuba ⁊ moꝛ tui reſurgẽt:⁊ nos immutabimur. Jutura metire de factis. In quanto momẽto moꝛ⸗ tui excitent᷑: debilibus a natura crede veſti
nnnRc.z. gijs. Surrexit. Cõſolidate ſunt inquit ba⸗
ſes pedum eius. Parum erat qð dicebatur in vſum claudus rediſſe:virtus ei cum ſani tate reſtituit᷑.Mõ em̃ dixit: Reſtitute ſunt: ſed cõſolidatę ſunt baſes. Tam abundan⸗ tẽ recipiunt ſanitatẽ:vt ferant laboꝛẽ. Exi⸗
.
etiã ſanis grauis eſt. Non ſenſerunt illi pe⸗ des pigra remedia:nec velut vnguenti mo do lita veſtigia reuocãt᷑: ad momẽtum vis medicinę irrumpẽtis oſtenditur: ſignat᷑q; fuga infirmitatis excluſe. Sic exilit qui ſa⸗ natur a paupere. Sanatur ð ab aplis caro: hoc ipſo indicans quid a deo ſuo cõditoꝛe mereatur.Lonuicant᷑ itaq; ſignis om̃ibus manichęi:cuncta ſalutis genera quę carni deferunt teſtimoniũ bonę naturę ſunt. Di gna em̃ diuino oꝑe cõpꝛobantur: quę non ccredunt᷑ indigna beneſicijs. Nomẽ aucto⸗ rris ſui mẽbꝛa cognoſcunt: cum eis dicitur: In nomie ieſu ſurge ⁊ ambula.Si eſſet ca⸗ ro a diabolo:nomen chꝛiſti foꝛmidare po⸗ tuiſſet. Obſequium ſanatoꝛũ: teſtimoniũ ↄditoꝛis eſt. In nomine ieſu chꝛiſti ſurge ⁊ ambula. Intulerat natura debilitatẽ: ad ipſam quodãmodo inuocati nominis au⸗ toꝛitas deſtinatur. Lognoſcit qui iuſſerit:
D liens inquit ambulabat. Saltus frequẽter
Bermo XXvI obſequitq; ſuo dominoꝛ refragatur cõtra⸗ rio. Si caro a dia bolo eſt: expugnanda eſt a chꝛiſti diſcipulis nõ curanda. Si rationẽ interroges: obligandum eſt quicquid ini⸗ micum eſt. Nolo hoc ſolum cogitatiõi cre⸗ das:diuina ad hunc ſenſum ſuccurrat au⸗ ctoꝛitas. Dominus ait in euãgelio: Nemo Wattb.iꝛ. ingreditur in domũ foꝛtis vt vaſa eius di⸗- ripiat:niſi pꝛius alligauerit foꝛteʒ. In ſuis ergo erat operibus diabolus alligandus: nunc autẽ non colligatur diabolus ſed ho ⸗ noꝛatur:ſi res eius per ſigna curatur. ha⸗ gni beneficij debitoꝛ chꝛiſtuſcarni eſt:ſi qð poſſit in eius ſalute monſtrauit. Non eſſet materia loquẽdi:niſi teſtimoniũ miſericoꝛ⸗
die caro curata feciſſet. Suffragatur pꝛędi⸗
cationi chꝛiſti caro: in ipſa eſt adminiſtra tio ſignoꝛũ. Claudus ſurgit:vt apoſtoli lo quant᷑. Biximus quoniã ſi huius dei opuſ caro non eſſet:ille claudus nõ erat in pedi⸗ bus ſanandus:ſed in bꝛachijs colligãdus. Runc aũt ſurgit claudꝰ: vt apoſtoli loquã tur:pꝛęitoꝛq; fit pꝛedicatõis. Et chꝛiſti euã gelium ſonet:claudus exilit. Impudenter apoſtoli fecerũt: ſi dei eoꝛũ opus caro non eſſet:nũc aũt qm̃ id dicere ſacrilegiũ eſt:nõ faciũt apli ipudẽter. Laro igit᷑ opus dei ẽ: Cum foꝛmat᷑ opus dei eſt:cũ cõditur opus dei eſt: cũ ꝓducit dei opus eſt:cũ regenera tur opus dei eſt: cum ſignat᷑ opus dei eſt. cum curat᷑ opus dei eſt. Quid debet diabo loꝛtotiẽs opus dei? Irrideant᷑ ergo mani⸗ chei⁊ pꝛopter honoꝛem dei carnis natura
laudetur: atq; om̃e vitium in voluntatem
ponatur. Spes emendatiõis hominibus ſuggeratur: vt ſe intelligant nõ carnis ne⸗
eeſſitate:ſed tantum voluntatis pꝛauitate
delinquere. Nos aũt carnem diuino aſſcri⸗ bimus operi:quã videmus in chꝛiſti reſur⸗ rectiõe diuini cõſoꝛtij gloꝛiam cõſecutam: quam a chꝛiſto ſuo cõditoꝛe ſuſcepit:qui vi
uit ⁊ regnat in ſpcula ſeculoꝝ.
De verbis beati Petri: Audiui/⁊par.
mus vocem delatã 6 hic eſt. filius meus dilectus:Et habemuf certioꝰ?em pꝛopheticum ſermone: Serme XXM nRitium bone vitę cuivita etiã ęter 2 na debetur:recta fides eſt. Eſt aũt fides credere qð nõdum yides:cu⸗
ius ficlei merces eſt videre qð credis. Tem poꝛe igitur fidei tanq; tempoꝛe ſemẽtis:nõ
g 3

Banct Auguſtini 5 deficiamus:⁊ vſq; in finẽ non deſiciamus: inquit hominẽ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ uri ſed ꝑſeueremus donec qð ſeminauimꝰme/ noitrã:⁊ habeat poteſtatẽ piſcium maris⁊ gnol tamus. Cum em̃ auerſum eſſet genus hu/ volatiliũi cli:⁊ omniũ pecoꝝ ⁊ ſerpentiũ ꝗᷓ ocen manũ a deo ⁊ iaceret in delitijs ſuis: ſicut repunt ſuꝑ terram. Vnde habeat ptãtem? zume creatoꝛe opus habebamus vt eſſemus: ſic Pꝛopter imaginẽ dei. Ande quibuſdã di⸗ nelo ſaluatoꝛe vt reuiuiſceremus. Juſtus dam⸗ citur increpando: Nolite eſſe ſicut equus ⁊ xzn ſuno nauit hominẽ:miſericoꝛs deus liberat ho⸗ mulus in quibus nõ eſt intellectus. Sed ẽ; tt P.s. minẽ. Deus iſrael ipſe dabit virtutẽ ⁊ foꝛti aliud eſt intellectus: aliud ratio. Namra nquo tudinem plebi ſuę benedictus deus. Sed tionẽ habemus:⁊ anteqᷓ; intelligamus:ſed hoc accipiunt credẽtes:nõ accipiunt cõtemnen intelligere nõ valemus niſi rõnem habea⸗ ſitden tes. Mec de ipſa fide tamẽ ita gliandum eſt mus. Eſt ð animal rõnis capax. Verũ me⸗ cun quaſi aliquid nos poſſimus. Nõ em̃ fides lius⁊ citius dicã:animal rõnale cui natura iles et nihil eſt: ſed magnũ aliquid:quã ſi habes ineſt rõnalis: ⁊ anq intelligat iam rõnem jjm ꝓfecto accepiſti. Quid em̃ habes qð nõac habet. Mã ideo vult intelligere:qꝛ rõnem ttuin eepiſti? Videte chariſſimi: vnde dño deo pꝛęcedit. hoc ðᷓ vnde beſtias antecedimus mni gratias agatis ne in aliqͥ dono eius ingra maxime in nobis excolere debemꝰ⁊ reſcul⸗ ſient ti maneatis: ⁊ ꝓpter hoc qð ingrati eſtis: pere quodãmõ ⁊ refoꝛmare. Sed quis po ⸗ chiſne qð accepiſtis perdatis. Laus fidei explica⸗ terit:niſi ſit artifex qͥ foꝛmauit⸗ Imaginẽ i andi ria me nullatenus põt:ſed a fidelibus co⸗ nobis dei refoꝛmare potuimus? habemul törst gitari põt. Poꝛro ſi ex aliqua ꝑte vt dignũ pvt cuncta bꝛeuiter retexamus:ipſum eſſe nugs eſt cogitet᷑:quis digne cogitet qᷓ; multiſdo cũ lignis⁊ lapidibus: viuere cũ arboꝛibus: bpe nis dei ipſiꝰ pꝛęferat᷑?Et ſi minoꝛa dei do⸗ ſentire cũ beſtijs: intelligere cum angelis. na in nobis debemus agnoſcere: quãtoma Dijudicamus ð oculis coloꝛes:auribus ſo ſentu
gis illud quod ea ſuperat debemus agno/ noꝛes: naribus odoꝛes: guſtu ſapoꝛes: ta ⸗ üui ſcere? A deo debemus eſſe quod ſumus? ctu caloꝛes:itellectu moꝛeſ.Intellige. Om n Muia nõ nihil ſumus:a quo niſi a deo ha⸗ nis hõ vult intelligere:nemo ẽ qͥ nolit. Cre m bemus? Sed ſunt ⁊ ligna:ſunt ⁊ lapides:: dere nõ om̃es volunt. Dicit mihi hõ: Intel. u qᷓ niſi a deo Mos ð quid plus? õ viuunt ligã vt credã: Rñdeo: crede vt intelligas. u ligna ⁊lapides:nos aũt viuimus. Sed ad Kum ð nata inter nos ſit cõtrouerſia talis huc nobis idipſum viuere: cum arboꝛibus quodãmõyt ille mihi dicat:intelligã vt cre frutectiſq; cõmune eſt. Dicunt᷑ eĩ ⁊ vites dam: Ego ei reſpõdeam:imo crede vt intel— viuere. Nam ſi nõ viuerẽt:nõ ſcriptũ eſſet: ligas. Cum hac cõtrouerſia veniamus ad zht xẽ.. Occidit in grandine vineas eoꝝ. Viuit cũ iudicem:neuter nr̃m pꝛęſumat ꝓ ſua parte viret:areſcit cum moꝛit᷑. Sʒ vita iſta nõ ha ſententiã. Quem iudicẽ inuenturi ſumus?. bet ſenſum. Quid nos amplius ſentimꝰ Piſcuſſis om̃ibus hominibus neſcio vtrů z AQuinq;pertitus coꝛpis notus eſt ſenſus: melioꝛẽ iudicẽ inuenire poſſimꝰ: qᷓ; hoiem les Aidemus:audimus:olfacimus:guſtamꝰ: ꝑ quẽ loquit᷑ deus.jõ eamus ð in hac re?— tactu otiã per totum coꝛpus ñm mollia di in hac ↄtrouerſia ad litteras ſeculares: nõ iudicamꝰ⁊ dura:aſpera ⁊ lenia: calida ⁊ fri inter nos iudicet poeta ꝓpheta. Peatus wum; 3 gida. Eſt em̃ in nobis ſenſus quinq;perti apls petrus cũ duobus alijs chꝛiſti dñi důů 4cl tus:ſed hunc habent ⁊ beſtie. habemus; ſcipulis iacobo ⁊ iohãne in mõte cum ipſo iul aliquid ampliꝰ nos. Et iſta tñ quę enume/ dño ↄſtitutus:audiuitvocẽ delatã de cęlo: S rauimus fratres mei:ſi cõſideremus in no/ hic eſt flius meus dilectus in qͥ mihi bene ig bisquantã de his gratiarũactionẽ: quan cõplacui:ipſum audite. Qð cõmẽdãs me⸗ ut tam creatoꝛi laudẽ debemus? Sed tũ am moꝛatus apls in epla ſua dixit:hanc vocẽ ꝛ.pen⸗ nolp plius quid habemus/ Aentẽ:rationẽ:cõ audiuimus de cꝑlo delatam:cum eſſemus nn ſilium:qð nõ habent beſtie:nõ habent vo⸗ cũ illo in mõte ſancto. Et cũ dixiſſet: hanc ung lucres:nõ habent piſces:in eo facti ſumus vocẽ nos audiuimꝰ de cęlo delatã:ſubiun⸗ uſ ad imagnẽ dei. Deniq; vbi ſcriptura nar⸗ xit atq; ait:Et habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ ut rat: ꝙ facti ſumus:ibi ſubiungit vt nos pe/ ſermonẽ. Sonuit illa vox de cloꝛ cenioẽ glo coꝛibus nõ ſolũ anteponit: ſed ⁊ pꝛęponat: ꝓpheticus ſermo. Attẽdite chariſſimi ad/ I abin ðe v id eſt vt ea nobis ſubiecta ſint. Jaciamus iuuet dñs ⁊ voluntatẽ meã ⁊ expectatioyẽ

De verbis Apoſtoli
veſtrõ:yt dicam qð volo:quõ volo. Quis em̃ noſtrum nõ miretur:Delata voce de ce lo certioꝛẽ ꝓpheticum ſermonẽ ab aplo di⸗
ctum eſſe:Lertioꝛẽ ſanę dixit:certioꝛẽ:non
melioꝛem:nõ verioꝛẽ. Tam enimverus ille
ſermo de celoꝛq; ſermo ꝓpheticus:tam bo
nus: tam vtilis. Auid eſt ð: Certioꝛẽ: niſi in quo magis cõfirmetur auditoꝛ? Quare hocQuoni ſunt homines infideles: qui ſic detrahunt chꝛiſto:vt dicant eum magi⸗ cis artibus feciſſe quę fecit. Poſſent ð infi⸗
deles etiam iſtam vocẽ delatam de cęglo: ꝑ
cõiecturas humanas ⁊ illicitas curioſita⸗ tes ad magicas artes referre. Sed ꝓphetę antea fuerunt: nõ dico ante iſtam vocem:
ed ante chꝛiſti carnem. Nondum erat hõ chꝛiſtus quãdo miſit ꝓphetas. Quiſquis
eum dicit magum fuiſſe:ſi ergo magicis ar tibus fecit vt coleretur ⁊ moꝛtuus: nũquid magus erat anteqᷓ; natus? Ecce quare ait apls petrus: habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ
ſermonem. Aox de cęlo qua fideies admo
neantur: ꝓpheticus ſermo quo infideles cõuincantur. Intelleximus quantum mi⸗
hi videtur chariſſimi quare dixerit apłs pe
trus: Habemus certioꝛẽ ꝓpheticũ ſermo/ nem:poſt vocem de celo delatam.Et ipſa chꝛiſti quanta dignatio. Petrus iſte qui ſic loquit᷑ piſcatoꝛ fuit: ⁊ modo magnam lau⸗ dem habet oꝛatoꝛ ſi potuerit ab illo intelli⸗ gipiſcatoꝛ. Pꝛopterea pᷣmis chꝛiſtianis lo⸗ 1quens apls paulus ait: Videte vocationẽ veſtram fratres: quia nõ multi ſapientes ſcõm carnem:nõ multi potentes: nõ multi nobiles:ſed infirma mundi elegit deus vt cõfundat foꝛtia:⁊ ſtulta mundi elegit deus
vrcõfundat ſapientes: ⁊ ignobilia mundi
⁊cõtemptibilia elegit deꝰ:⁊ ea quę nõ ſunt
vt ea quę ſunt euacuarentur. Si em̃ elige⸗
ret chꝛiſtus pꝛimitus oꝛatoꝛem:diceret oꝛa⸗ toꝛ: Eloquentięe me merito electus ſum. Si eligeret ſenatoꝛem:diceret ſenatoꝛ: Di⸗
gnitatis meg merito electus ſum. Poſtre ⸗ mo ſi pꝛius eligeret imperatoꝛem:diceret imperatoꝛ: Poreſtatis meę merito electus
ſum. Quieſcant ⁊ differantur iſti: paululũ
quieſcant:nõ omittantur: nõ contemnan⸗
tur:ſed aliquãtulum differantur: quo poſ⸗ ſint gloꝛiari de ſemetipſis ĩ ſemetipſis. Da mihi inquit illum piſcatoꝛem: da mihi idio tam: da mihi imperitũ: da mihi eum cum auo nõ indignatur loqui ſenatoꝛ:nec quã⸗
Bermo XXvII
do emit piſcẽ:ipſum inquit da. hunc ſi im ⸗ pleuero manifeſtum erit qð ego facio: qᷓ;qᷓ;
⁊ſenatoꝛẽ ⁊ oꝛatoꝛẽ ⁊ imperatoꝛẽ ego ſum facturꝰ:qñcunq; facturꝰego ⁊ ſenatoꝛẽ:ſed certius ego piſcatoꝛem. Poteſt ſ enatoꝛ glo nriari de ſemetipſo:poteſt oꝛatoꝛ:poteſt im/ peratoꝛ: nõ poteſt niſi de chꝛiſto piſcatoꝛ. Veniat pꝛopter docendam humilitatẽ ſa⸗ lubꝛem:pꝛius veniat piſcatoꝛ: per ſeipſum melius adducitur imperatoꝛ. ementote ergo piſcatoꝛẽ ſanctum:iuſtum:bonũ: chꝛi ſto plenum:ad cuius miſſa per mundũ re⸗ tia capiendus cũ cęteris etiã apoſtolis iſte ptinuit. Ergo memẽtote eum dixiſſe:ha⸗ bemus certioꝛẽ pꝛopheticum ſermonẽ. Da mihi ergo ad illã cõtrouerſiam iudicẽ pꝛo⸗ phetam. Quid inter nos agebatur: Tu di cebas: intelligam vt credam: ego dicebã: vt intelligas crede. Mata ẽ cõtrouerſia:ve niamus ad iudicẽ:videlicet pꝛophetã:imo vero deus iudicet per ꝓphetam. Ambo ta ceamus. Quid ambo dixerimus auditum H eſt. Intelligã inquis vt credam: crede inqᷓ; vt intelligas. Reſpõdeat ꝓpbeta: Niſi cre Ena..
—
dideritis:nõ intelligetis. Putãtis aũtcha
iſſimi nipil dicereetiã ili qᷓ dicit: Intelli
gam vt credam? Auid em̃ nunc agimus:
niſi vt credant: nõ qui nõ credunt: ſed qui adhuc parum credũt Nam ſi nullo nodo credidiſſent:hic nð eſſent. Fides eos addu xit vt audiãt: fides eos fecit pꝛęſentes ver⸗ bo dei: ſed ipſa ſides quę germinauit irri“
ganda eſt:nutrienda eſt:roboꝛãda eſt. hoc
eſt qð agimus.Ego inquit plantaui: apol- 1xorz. lo ngauit: ſed deus incremẽtũ dedit. Ita/ q neq; qui plantat eſt aliquid:neq; qui n⸗ gat: ſed qui incrementũ dat deus. oquẽ- do: hoꝛtando:docendo:ſuadendo planta re poſſumus ⁊ rigare: nõ autẽ incrementũ dare. Nouerat autẽ ille cum quo loqueba tur: qui fidei ſue germinanti ⁊ adhuc infir⸗ et ex magna parte titubanti: nõ tamen nulle fidei ſed alicui fidei adiutoꝛẽ oꝛabat:
——
cui dicebat: Lredo vñe. hodo cũ euãgeli Warei. um legeret᷑ audiſtis. Si potes credere ait dominꝰ ieſus patri pueri:ſipotes credere
omnia poſſibilia credenti. Et ille intuens
nõ habens temerariã cõfidentiam: led pꝛi⸗
us diſcutiens cõſcientiã: vidit in ſeeſſe ali quam ſidemvidita titubationẽ. ytrũc vi dit. Enum habere ſe cõfeſſus eſt: ⁊ altero
„* .

——*
——
—
——— ————————— 6 2— * 2— ..— 3. 2——— n
—
—— —— ———
————— S
Pöet
adiutoꝛium poſtulauit. Lredo inquit do⸗ mine. Quid ſequebatur:niſi adiuua fidem meam? Non hoc dixit:Lredo domine: vi⸗ deo hic aliquid vnde non mentioꝛ: Lre⸗ do:verum dico:ſed video hic etiam neſcio quid quod mihi diſ pliceat. Starevolo:ſed adhuc nuto. Stans loquot: nõ cecidi quia credo:ſed tamen adhuc nuto:adiuua incre
qulitatẽ meam. Ergo chariſſimi? ille quẽ
ↄtra me cõſtitui ⁊ ꝓpter cuius controler⸗
ſiã inter nos natã ꝓphetã iudicem poſtu⸗ laui:nõ nihil dicit:etiam ipſe cũ dicit:intel ligam vt credam. Nam vtiq; modo qð lo⸗ quoꝛ:ad hoc loquoꝛ: vt credãt qui nõdum
credunt:⁊ tamẽ niſi qð loquoꝛ intelligant: credere non poſſunt. Ergo ex aliqua parte verum eſt qð ille dicit:intelligamyt credã:
⁊ego qui dico ſicut dicit ꝓpheta:immo cre
de vt intelligas:verum dicimus: cõcoꝛde ⸗
„
mus.ſErgo intellige vt credas:crede vt in⸗
telligas. Bꝛeuiter dico:quõ vtrũq; ſine cõ
trouerſia accipiamus. Intellige vt credas
U
verbũ meũ: crede vt intelligas verbũ dei.
Facobl.ʒ.
*
Wattb.ʒ
.
Dde verbis beati Jacobi: Ante
oĩa nolite iurare: Sermo XRVMl
nima lectio quę nobis hodie reci⸗
tata eſt:apoſtoli iacobi oblata no⸗
vbis eſt ad diſſerẽdum:? quodãmõ indicta. Intentos em̃ nos fecit: admonẽs ante om̃ia ne iuretis. Difficilis quęſtio eſt. hoc peccatum quem nõ reum teneat: ſi iu⸗ rare peccatum eſt? Nam periurium pecca⸗ tum eſſe ⁊ grande peccatũ nemo dubitat: ſed nõ ait apoſtolus ð cuius lectiõe tracta⸗ mus: Ante om̃ia fratres mei nolite ꝑiura⸗ re:ſed nolite iurare. Pꝛęceſſit etiam ipſius domini ieſu chꝛiſti in euangelio ſimilis ad⸗ monitio. Audiſtis inqͥt qꝛ dictũ ẽ antiqs: Nõ ꝑiurabis:ego autẽ dico vobis Nolite iurare neq; ꝑ cęlũ:qꝛ ſedes deiẽ:neq; ꝑter⸗ ram: quia ſcabellum eſt pedum eius: neq; ꝑcaput tuum iurabis: quia nõ tibi eſt pote ſtas facerevnũ capillum album aut nigrũ. Sit autẽ ſermo veſter eſt eſt:nõ nõꝛ ſi quid amplius a malo eſt.huic dominicę admo ⸗ nitiõi memoꝛata apoſtoli lectio om̃ino ſic cõgruit: vt nihil aliud iuſſiſſe videat: quia nullus alius hoc dixit:qᷓ; ille quiꝑ apoſto⸗ lum dixit: Ante omnia inquit fratres mei nolite iurare: neq; per celum: neq; berter⸗ ram:ueq; aliud qðᷣcunq; iuramẽtum: Sit
autẽ ſermo veſter eſt eſt: nõ nõꝛ niſi qð iſte gddidit: ante om̃ia:ex quo multuʒ fecit in ⸗
tentos:auxitq; difficultatẽ quęſtiõi. Inue⸗ nimus em̃ iuraſſe ſanctos: iuraſſe pꝛimituſ ipſum dominũ in quo nõ eſt om̃ino pecca/
tum. Jurauit dominus ⁊ nõ pęnitebit eũ: Nõn
tu es jacerdos in grernum ſcõᷣm oꝛdinẽ mel chiſedech. Eternitatem ſacerdotij filio cum
iuratiõe ꝓmiſit.habes etiã: Mer memet Sei⸗
ipſum iuro dicit dominus. Et illud iuratio eſt: Viuo ego dicit dominus. Quomõ ho/ mo per deum:ſic deus per ſeipſum. Mõ eſt ergo peccatum iurare:ſed durum malũ eſt hoc dicere. Et quoniã diximꝰ deum iural/ ſe: qᷓ; blaſphemũ eſt hoc dicere? Jurat de/ us qui peccatum nõ habet · Non eſt ð pec⸗ catum iurare: ſed magis peccatum ẽ peie rare. Foꝛtaſſe quis dicat nõ eſſe pꝛoponen
dum de domino deo iuratiõis exemplum.
Deus em̃ eſt ⁊ foꝛte illi ſoli competit iurare
Aut putat homo verum eſſe quod falſum eſt ⁊ temere iurat:aut ſcit vel putat falſum eſſe:⁊ tñ ꝓvero iurat:⁊ nihilominus cũ ſce lere iurat. Diſtant aũt iſta ꝑiuria ꝗᷓ duo cõ memoꝛaui. Fac illũ iurare qͥ veꝝ putateſſe ꝓqͥ iurat:veꝝ putat eſſe ⁊ tñ falſũ ẽ.õ ex animo iſte periurat:fallitur:hoc ꝓ vero ha bet qð falſum eſt:nõ pꝛo re falſa ſciẽs iura⸗
tionẽ interponit. Da aliũ: qð ſcit falſũ eſſe
⁊ dicit verum eſſe:⁊ iurat tanq; verũ ſit qð ſcit falſum eſſe: Videtis qᷓ iſta deteſtan⸗ da ſit belua: ⁊ de rebus humanis exterm nanda? Quis em̃ hoc fieri velit?m̃es ho mines talia deteſtantur. Fac alium: putat falſum eſſe ⁊ iurat tanqᷓ; verum ſit: ⁊ foꝛle verũ eſt: Verbi gra vt intelligatis: Pluit
in illo loco:interrogas hominẽ ⁊ pltat no
pluiſſe:⁊ ad negocium ipſius cõpetit vt di⸗ cat pluit: ſed putat non pluiſſe: dicitur ei:
Vere pluite Vere ⁊ iurat:⁊ tñ pluit ibi:ſed
ille neſcit ⁊ putat nõ pluiſſe: periurus eſt · Intereſt: quẽadmodum verbum pꝛocedat ex animo. Ream linguã nõ facit: niſ mes rea. Quis eſt aũt qui nõ fallitur:⁊ ſi noluit
fallereꝰ Auis homo cui nõ ſurrepat falla⸗
ciast tamẽ iuratio ab oꝛe nõ diſcedit: fre⸗
quentatur:plura ſunt plerũq; iuramẽta ð
verba. Si diſcutiat hõ quotiẽs iuret ꝑo⸗ tum viem:totiẽs ſe vulneret: quotiẽs gla⸗
dio linguę feriat et tranſfigat: quis in ilo
rten ſyncis cmm
eeh
uri cuconi squ pooi ſeape linac urt:m tergo ilitq
uui
qui non põt peierare. Homines eñ falſum ⁊i hbe
iurant: vel cum fallunt: vel cum falluntur. xa
dema eſem
is inu iaciun
hlln. ntur igui emt
—
niun geta erczt· bihrei cola ſit iniſt
r⸗ anin
witiu ibsin ſdeynſ

De verbis Apoſtoli ocus inuenitur ſanus? Auia ʒ grauepec⸗ catum ẽ peierare:cõpendium tibi dedit ſcri C ptura: Noli iurare. Quid tibi dictuꝰ ſum homo: verum iura?Ecce verů iura nõ pec ⸗ cas:ſi veruz iuras nõ peccas. Sʒ homo in ⸗ ter temptatiões poſitus:carne inuolutus: calcãs terram ſub terra:dum coꝛpus quod coꝛrumpitur aggrauat animã: ⁊ depꝛimit terrena inbabitatio ſenſũ mlta cogitantẽ: inter iſta mlta tua cogitata incerta:vqlati⸗ ca:coniecturas humanas:fallacias huma ⸗ nas:quando nõ ſubꝛepit tibi qð falſum ẽ: poſito in regiõe faſſitatis? Vis ergo longe eſſe a periurio? Jurare noli. Qui em̃ iurat: aliquado verum iurare põt: qui autẽ non iurat:mendacium iurare nunqᷓ; poteſt. Ju⸗ ret ergo deuſ qui iurat ſecurus:quem nihil fallit: quẽ nihil latet:qui oĩno fallere igno⸗ rat:quia nec falli poteſt. Cum em̃ iurat: ſe adhibet teſtem. AQuomodo tu cum iuras deum adhibes teſtem:ſic ipſe cum iurat ſe teſtem adhibet. Tu quãdo illum adhibes
—— teſtem:foꝛte ſupꝛa mendacium tuum:acci- verkrita pis inuanũ nomen domini dei tui.Ne mẽ⸗ prountinin dacium iures:ergo noli iurare. Ipſa eſt an u. Ditantitn guſtia. Periurium pꝛxcipitium eſt. Qui iu
au. Fulliun rat iuxta eſt:qui nõ iurat longe eſt. Peccat ureputuc ⁊grauiter qui falſum iurat: non peccat qui e p verum iurat: ſed nec ille peccat qui om̃ino
ge eſt a peccato:qui autẽ verum iurat non peccat:ſed pꝛope eſt ad peccatũ. Fac te am bulare in alio loco vbi a parte dextera ſpa/ cioſa ſit terra: nec vſq; anguſtias patiaris: a ſiniſtra pꝛęceps locus eſt: vbi eiigis am ⸗ bulare? Super finem terre in labio pꝛęcipi⸗ tij:an inde longe Puto qꝛ inde longe. Sic qui⁊ iurat in fine ambulat: ⁊ ambulat pe⸗ dibus in firmis quia humanis.Si offende ⸗ ris deoꝛſum is:ſi lapſus fueriſ deoꝛſum is. Et quid te excipit? Periurij pena. Ergo volebas verum iurare: audi cõſilium dei: — 2 Moli iurare. Sipeccatũ eſſet iuratio:necin t anni pe veteri lege diceret᷑: ð periurabis:reddes autẽ domino iuſiurandũ tuum. Non enim x ſanbi⸗ beccatum pꝛgciperetur nobis. Sed ait tibi m nn deus fuus: Si iuraueris non damnabo: ſi —*„ verũ iuraueris nõ damnabo: Sed nunqd ſinð iuraueris damnabo? Duo ſunt inquit que nõ damnabo vnqᷓ;:veram iurationẽ:⁊ mullam iurationẽ:damno autẽ falſam iura tionẽ. Jalſa iuratio exitioſa eſt: vera iura-
⸗
nõ iurat. Sed qui nõ iurat ⁊ nõ peccat: lõ
Bemo wvm
tio periculoſa eſt: nulla iuratio ſecura eſt.
Scio eſſe difficilẽ quęſtionẽ: ⁊ charitati ve
ſtrę fateoꝛ ſemper illam vitaui: Nunc autẽ
cum die dominico debito reddendi ſermo⸗ nis recitaretur eadem lectio:diuinitus mi hi inſpiratum eſſe credidi vt inde tractarẽ.
hic me dicere deus voluit:hinc vos audi⸗
re. Obſecro ne cõtemnatis:obſecro vt coꝛ ſtabiliatꝭ: linguę mobilitates muteti.Mõ
fruſtra eſt om̃ino:non vacat ꝙ cum eam vt
dixi queſtionẽ ſemper deuitare voluerim:
impoſita eſt neceſſitati meę: vt imponatur
charitati veſtre. Et noueritis verum iura/ ⁊ꝛ.q.1.vt re non eſſe peccatum:inuenimus ⁊ apoſto/ noueritis lum paulum iuraſſe: Quotidie moꝛioꝛ per 1.xor 15. veſtram gloꝛiã fratres: qu habeo in chꝛi⸗
ſto ieſu domino noſtro. Per veſtraʒ gloꝛiã
iuratio eſt. Non enim ſic ait: Per veſtram
gloꝛiaʒ moꝛioꝛ:quaſi veſtra gloꝛia me fecit moꝛi:quomõ ſi diceret:per venenũ moꝛtuꝰ
eſt: per gladium moꝛtuus eſt: per beſtiam
moꝛtuus eſt:per inimicum moꝛtuus eſt: id
faciente inimico:faciẽte gladio:faciente ve Cõcoꝛ.⁊2.⸗ neno ⁊ ſimilia:non ſic dixit ꝑ veſtrã gloꝛiã. inon eſt Ambiguitateʒ grecus ſermo diſſoluit. In⸗ ſpicitur in epiſtola gręca: ⁊ inuenitur ibi iu ratio quę nõẽ ambigua. c Tbp oviẽietp
vcii xchM¶cti cip dybup oUdò cyctoõp
Vbi dixerit grecus iurat. Quotidie auditt
grecos ⁊ qͥ grecę noſtis d Aòfup. Quã⸗
do dicit vc Aõ̃np. Juratio eſt ꝑ deũ c
Aofiip. Ergo nemo dubitet iuraſſe apoſto
lum pauluʒ cum dixit: Per veſtram gloꝛiã
fratres. Et ne putemus eum per humanã
gloꝛiam iuraſſe: quam habeo in chꝛiſto ie⸗
ſu domio noſtro. Et alio loco iuratio pꝛoꝛ⸗
ſus certa ⁊ expꝛeſſa: Teſtem deum inuoco ⁊.Corſ.i. ſuper animã meam: quia parcens vobis
nõdum yeni coꝛinthum. Et alio loco ad ga latas: Auę autẽ ſcribo vobis: ecce coꝛam Sar.i. deo quia non mentioꝛ. Intendite quęſo ⁊ aduertite:⁊ ſi nõ tam plauſibilis ſermo vo
bis ſit pꝛopter anguſtias queſtionis:vtilis
tamen eſt ſi ad viſcera veſtra perueniat.ẽc E
ce iurauit apoſtolus. Mon vos fallant qui
neſcio quomodo volentes ipſas iuratiões diſcernere vel potius nõ intelligere: dicũt
nõ eſſe iurationẽ quando dicit homo: Scit
deus: teſtis eſt deus: inuoco deum ſuper
animã meam verum me dicere. Inuocauit
inquit deum:teſtem fecit deum. Nunquid iurauit? AQui heęc dicunt:nihil aliud volũt 8 4
— um— .

Bancti uguſtini.
niſt inuocato deo teſte mentiri.ʒta ne ve/ rauit ⁊ viuit:ile tibi falſumiurauit⁊ viuit: 5—
ro quiſquis es pꝛaui coꝛdis ⁊ peruerſi coꝛ⸗ falſum iurauit⁊ viuit:ille falſum iurauit tu— dio:ſi dicas per deum:iuras:ii dicas teſtis kalleris. Si ⁊ tu oculos haberes vnde moꝛ⸗ n en. r · eſt deus: nõ iuras? Auid eſt em̃: per deũt tem huius videres: ſ⁊ tu in eoqð eſt moii( ca· hicã̃rüur jiſi teſtis eſt deus? Aut quid eſt: teſtis eſt ¶ ⁊ non moꝛi nõ falleris:videres huius moꝛ⸗ io deus: niſi per deum? Auid eſt autẽ iurare: tem. Et modo intende ſcripturam:⁊ ibi in⸗ ßuon
niſi ius reddere deo quando per deum iu uenies iacentẽ quem putasviuentẽ · Auis ina
ras: ius ſaluti tuę reddere quando per ſa⸗ pedibus ambulat: quia manibꝰ cõtrectat: nnen lutem tuã iuras: ius filijs tuis reddere qdñ quia oculis videt:⁊ audit auribus: officijs lbe
per filios tuos iuras? Quod aũt ius debe cęteris membꝛoꝛũ ſatis vtitur: viuentẽ pu mro
mus ſaluti noſtre:filijs noſtr:deo noſtro: tas: Viuit ſed coꝛpus eius:moꝛtua eſt aũt nla
niſi charitatis: veritatis: ⁊ non falſitatis? anima eius:moꝛtuũ eſt quod meiiusẽ. Vi inh haxime autẽ per deum cum ſit:ipſaẽ ve⸗ uit habitaculũ:moꝛtuus habitatoꝛ. Quo⸗ xofu
ra iuratio:quia ⁊ cum dicit quiſq;:per meã modo inquies cum viuebat coꝛpꝰ moꝛtua wiei ſalutem:ſalutẽ ſuam deo obligat: quando eſt anima:cum coꝛpus nõ viueret niſi viui⸗ nnu dicit:per filios meos:oppignerat deo flios ſicatum ab anima? uomõ ergo moꝛtuaẽ nilu ſuos:vt hoc veniat in caput eoꝛum qð exit anima de qua viuit coꝛpus? Audi ergo ⁊ di ſhom
de oee ipſius:ſi verum verum:ſl falſum fal⸗ ſce:Loꝛpus hominis creatura dei eſt:⁊ ani euul ſum. Lum ergo filios ſuos: vel caput ſuũ: ma hominis creatura dei eſt. De anima de etp
vel ſalutem ſuam quiſq; in iuratiõe nomi us viuifſcat carnem:ipſam item animã vi⸗(Lu
nãs: quicquid nominat obligat deo: quã uificat de ſeipſo non de ſeipſa. Vita ðcoꝛ⸗ itAnt tomagis quãdo peierat per ipſum deum? poꝛis anima eſt:vita animę deus eſt. Mo gunn Timet em̃ falſum iurare per filium ſuum:⁊ ritur coꝛpus cum recedit anima: moꝛiturð is
nõ timet falſum iurare per deũ ſuum: Foꝛ· anima ſi recedit deus. Recedit anima cum bis
taſſis hoc dicens in animo ſuo:Timeo per coꝛpus percutitur gladio:⁊ putas quia nõ hecula
filium meũ falſum iurare ne moꝛiatur: deꝰ recedit deus cum ipſa anima feritur periu⸗ luuitt
autẽ qui nõ moꝛitur:⁊ ſi falſum pereum in rio Eis videre quia moꝛtuus ẽ de quolo iene
⸗ retur quid mali cõtingit? Bene quidem di queris Kege ſcripturam:Os quod menti· ecidoi cis:nihil mali cõtingit deo quando falſum tur occidit animã. Sed tu pꝛęſentẽ deum isp
iuras per deum:ſed cõtingit mali multum vltoꝛem putas:ſi ille qui te iuratione falſa liun
tibi qui fallis pꝛoximũ cui teſtem adhibes deceperit cõtinuo expiret. Si expiret ante mnin deum. Sed aliquid teſte filio tuo faceres: oculos tuos: expirauit caro ipſius. Quid iind ⁊amico vel ꝓximo tuo vel cuilibet homini eſt expirauit? Caro ipſius ſpiritũ quo yiui⸗ büesm diceres:nõ feci:⁊ tangeres filio tuo caput: ſicabatur eiecit. Hoc ẽ expirauit excluſo ſpi bine
quo teſte feciſti ⁊ diceres:per huius ſalutẽ ritu quo viuebat caro. Peierauit: excluſit ei,
quia nõ feci:exclamaret foꝛte filiꝰtuus ſub ſpiritũ quo viuebat anima. Expirauit ſed nspu
. paterna manu tremens: nec tamen pater⸗ neſcis:expirauit ſed nõ vides. Carnem em̃ Lude nam manũ:ſed diuinam tremens:noli pa/ iacentem ſine anima vides: animã miſer meoß rterꝛnð tibi vilis ſit ſalus mea: deum ſuper ſine deo videre nõ potes. Crede ergo:adhi ninh nme inuocaſti:ego te vidi:feciſti: noli peiera be oculos fidei. Nemo periurus impunitꝰ uien re:te quidem habeo genitoꝛem: ſed plus ⁊ pꝛoꝛſus nemo:cum illo eſt pna ſua · Sihe et tuũ ⁊ meũ timeo creatoꝛẽ: Sed quia deus beret in cubiculo ſuo toꝛtoꝛem camnis punt munt quãdo per eum iuras:nõ tibi dicit: Ego te tus eſſet:habet in ſecreto coꝛdis ſui toꝛtoꝛẽ̃ wen vidi noli iurare:feciſti:̃ times ne te iſteoc⸗ cõſcientię ſuę ⁊ impunitus vocatur:Etta⸗ unn cidat:tu te ante occidis. Quia ð non dicit men quid dicis/ Viuit:gaudet: luxuriatur unn
ego te yidi:putas quia nõ vidit:Et vbi eſt qui mihi mentiẽdo iurauit. Quid eſt ꝙme nur:t
qð dicit: Tacui tacui: nunquid ſemperta/ mittis ad inuiſibilia: Auia ⁊ ip̃e deus per E cebo?Et tamẽ plerũq; dicit:Ego te vidi:ᷣ quem iurauit inuiſibilis ẽ. Jurauit perin⸗ agien
aliter quando vindicat in periuriũ: ſed nõ uiſibilem:feritur pęna inuiſibili. Sedyilit unet
in om̃es vindicat:ideo homines educãtur inquit et quodammodo ſcatet et bullit lu⸗ aurn
₰ ad exemplum. Ego ſcio ille mihi falſum iun xurijs. Si hocita eſt ꝙ ſcatet luxurijs:& ſieon

De verbis Apoſtoli bullit luxurijs:vermes ſũt animęe moꝛtug. Deniq; om̃is homo pꝛudens qui tales lu⸗
6
„* 5 1 R 4 3 *
nd neobt.. ſalubꝛem: Ante om̃ia nolite iurare. Quare cun ante om̃ia? Si magnũ eſt facinuſpeierare: us:moi nulla aũt culpa eſt verũ iurare:quare ante
„ 4h nõ eſt peccatum:ſed falſum iurare peccatũ
aniun eſt. Quare ergo ante om̃ia? Iſto verbo qð
eſchſo non decij ait: Ante oĩa:cautoſ nos fecit aduerſus lin guam noſtram. Ante omnia ait: vt atten⸗
g 3
„— 3. 65 3
xuriãtes periuros attẽdit:ſano coꝛdis olfa ctu auertit ſe:nõ vult intueri: nõ vult vide
re: non vult audire. VUnde ſe iſta ſanitas
auertit niſi quia putet anima moꝛtua? Pꝛe nuiter ergo audite fratres mei cõcludam ſer monem: figens in coꝛdibus veſtris curam
om̃ia nolite iurare: Debuit enim dicere:an
te om̃ia nolite peierare. Ante om̃ia inquit
nolite iurare. Jurare enim peius eſt qᷓ; fu⸗ rari? Jurare peius eſt qᷓ; adulterare: Wð di co falſum iurare:iurare dico:iurare peius ẽ qᷓ; hominẽ occidere? Abſit. hominẽ occide re: adulterari: furari peccatum eſt. Jurare
datis: pꝛę cęteris: vt vigiletis ne ſurrepat vobis conſuetudo iurandi. Tanquam in
ſpecula ita te poſuit cõtra te:ante omnia le nauit te ſuper cęetera vnde te attendas. Lõ
ſidera enim te iurare per deum: per chꝛiſtũ occido illum:⁊ hęc quotiẽs per diem: quo⸗ tiens per hoꝛam? Mon aperis os: niſt a
tali iuratione. Nolles vt diceret tibi ante omnia:vt te aduerſus cõſuetudinem inten tiſſimũ redderet:vt omnia tua inſpiceres: om̃es motus linguę tuę diligentiſſime cu/ ſtodires: eſſes cuſtos malę ↄſuetudis tuę? Ad eã ↄſtringẽdã:audi ante oĩia. Doꝛmie/ bas pungo:ante omnia ſpinas admoueo. Quid eſt ante omnia? Ante omnia vigila: ante om̃ia intentus eſto. Jurauimꝰ⁊ nos: paſſim habuimus iſtam teterrimã conſue⸗
tudinem ⁊ moꝛtiferam. Dico charitati ve⸗
ſtre:ex quo deo ſeruire cepimus: ⁊ quantũ malum ſit in periurio vidimus: timuimus vehementer:⁊ veternoſiſſimã conſuetudi⸗ nem timoꝛe frenauimus. Frenata reſtringi tur:reſtricta langueſcit:langueſcens emo/ ritur: ⁊ male conſuetudini bona ſuccedit. Deniq; non vobis dicim?: nos nõ iurare. Si enim hoc dicimus mentimur.Quantũ ad me pertinet iuro:ſed quantum mihi vi⸗ detur magna neceſſitate compulſus. K um
videro non mihi credi niſi faciam; ⁊ ei qui
Bermo XXvIII
mibi non credit nõ expedire quod non cre⸗
dit:hac perpenſa ratione ⁊ conſideratione
libꝛata: cum magno timoꝛe dico: CLoꝛam
deo:aut teſtis eſt deus:aut ſcit chꝛiſtus ſic
eſſe in animo meo: ⁊ video quia plus eſt:
id eſt quia amplius eſt qᷓ; eſt eſt: non non:
ſed hoc quod amplius eſt a maloẽ: ⁊ſi nð
a malo iurantis:a malo eſt non credentis.
Deniq; nõ ait ſi amplius facit malus eſt: ⁊
ſit in oꝛe veſtro eſt eſt:nõ non: ſi quis am⸗ Wattk. plius facit malus eſt:ſed ſit in oꝛeveſtro eſt De ele.i⸗ eſt:nõ non: quod autẽ amplius eſt:a malo Snifcaſtis. eſt:ſed quere cuius. Sed tamen aliud ha⸗ Seinreiu: bet humana peſſima conſuetudo. Et cum
tibi credit iuras:⁊ cum nemo exigit iuras:
⁊ hoꝛrentibus hominibus iuras: nõ taces iurando: vix es ſanus non perierando. Mi
ſi foꝛte putatis fratres:quia ſi ſciret apoſto
lus paulus credere ſibi galatas adderet iu
rationẽ ⁊ diceret: Quę aũt ſcribo vob ecce Bal.i. coꝛã deo qꝛ nõ mentioꝛ. Videbat ibi eos qͥ
credebãt: Videbat ⁊ alios qͥ nõ credebãt:
Ergo noli dicere ñ iuro ſi foꝛte exigit᷑.⁊ma
lo ẽ em̃ qð fac:ð illiꝰ qͥ exigit. Nam tu quõ
te purges nõ habes:quõ ſatiſfacias nego⸗
cio qð inſtat nõ inuenis. Sʒ aliud ẽ cũexi git iuratio: aliud cũ offert:⁊ hoc ipſũ qð o fertur:aliud cum offert᷑ non credenti:aliud cum ventilatur ⁊ credenti. Tene ergo lin⸗
guam ⁊ conſuetudinem quantum potes:
non quomodo quidam quando illis dicit᷑:
verum dicis:non credo:non feciſti: nõ cre⸗
doꝛdeus iudicet: iura mihi. Et ipſe qui exi- ⁊ꝛ. g.z git iurationẽ multum intereſt ſi neſcit illũ exigit. falſum iuratum an ſcit. Si em̃ neſcit:⁊ ideo ſen · diſ·
——. 39eca.vl·
dicit:iura mihi vt fides ei fiat:nõ audeo di cere nõ eſſe peccatum:tamẽ humana tem ⸗ ptatio eſt. Si autem ſcit eum feciſſe: ⁊ no⸗ uit feciſſe:vidit feciſſe:⁊ cogit iurare: homi cida eſt. ʒlle enim ſuo periurio ſe perimit: ſed iſte manum interficientis ⁊ expꝛęſſit et pꝛeſſit. Cum vero aliquis ſceleratus fur au dit: iura ſi non tuliſti: iura ſi non feciſti ab eo qui neſcit an fecit:ille tunc chꝛiſtiano nõ licet iurare:quando ab illo exigitur iuſiurã
dum:non licet iurare:chꝛiſtianus ſum non mihi licet: Lapta talem: auerte te ab illo:
diſſimula a negocio de qͥ loquebaris:miſce
glias fabulas ⁊ inuenies eñ millies iuran-
ſuetudinem quotidianã crebꝛã ſine cauſa
tem:qui ſemel iurare noluit. Iſtã ergo con ₰

Bancti
nullo extoꝛquẽte: nullo de tuis vᷣbis dubi ⸗ tante iurandi auertite a vobis: amputate a linguis veſtris:circũcidite ab oꝛe veſtro · Sed ↄſuetudo eſt:ſolet dici. Solet dici qñ nõ dico?hoc ẽ ante omnia. Quid eſt ante omnia? Pꝛę cęteris cautus eſto: plus ad intentus eſto qᷓ; ad alia. Aaioꝛ cõſuetudo maioꝛẽ intentionẽ flagitat:nõ rei leuis cõ⸗
ſuetudo. Si de manu aliquid faceres:faci ⸗ lius manui tuę imperares ne faceret:ſi pe⸗
dibus aliquo eundum eſſet pigricia retar⸗
dãte:excitares te vt ſurgeres ⁊ ires:lingua facilitatẽ habet motus:in vdo poſita ẽ:fa⸗ cile in lubꝛico labitur. Quãto illa citius ⁊ facilius mouetur:tanto tu aduerſus illam fixus eſto. Domabis ſi vigilabis:vigilabiſ
ſi timebis:timebis ſi chꝛiſtianum te eſſe co
gitaueris. Nam tantũ mali habet iuratio: vt qͥ lapides colũt timeant falſum iurareꝑ lapides:tu nõ times deum pꝛeſentẽ: deum viuentem: deum ſcientẽ: deum manentẽ: deum incõtemptoꝛem vindicantẽ? Clau⸗ dit ille templũ ſuper lapidẽ: ⁊ it ad domuʒ ſuam:ipſe ſuper deum ſuũ clauſit: ⁊ tamen quando illi dicitur:iura per iouem: pꝛęſen⸗
tis oculos timet. Et ecce dico charitati ve ⸗
ſtre:⁊ qui per lapidẽ falſum iurat:periurus
ea.hic q̃rit⸗ eſt. Vnde hoc dico? Auia multi ⁊ in B fal·
luntur:⁊ putant quia nihil eſt per quod iu/ rant:nõ ſe crimine teneri periurij. Pꝛoꝛſus periurus es:quia per idem quod ſanctum putas:falſum iuras. Sed ego illum ſanctũ nõ puto. Sanctum putat cui iuras. Non enim quando iuras tibi iuras: aut lapidi
iuras:ſed ꝓximo iuras.homini iuras ante lapidem:ſed nunquid nõ ante deum? Mõ
te audit lapis loquentẽ: ſed punit te deus fallentẽ. Ante omnia ergo fratres mei ob/ ſecro vos:ne ſine cauſa me deus hęc loqui cõpulerit. Dico em̃ ante ipſum: quod dixi ſepe me iſtaʒ quęſtionẽ deuitaſſe:timui ne monẽdo ⁊p̃cipiẽdo plus reos facerem nõ audituros:hodie aũt plus timui ne loqͥ re⸗ cuſarẽ quod loqui iuberer. Quaſi vero par uus ſit fructus ſudoꝛis huius mei ſi ommes qui mihi acclameuerunt: clament ⁊ contra ſe ne falſum iurẽt aduerſum ſe:ſi tot homi⸗ nes qui me attẽtiſſime audierunt: attenti ſint aduerſus cõſuetudinẽ ſuam: ⁊ admo⸗ neãt ſe hodie cũ ad domos ſuas venerint:
cum cõſuetudinẽ ſuã: id eſt lapſum lingue repetiuerint:admoneat ꝓximus pꝛoximũ.
hoc ẽ quod hodie audiuimus:hoc ẽqð ob ſtricti ſumꝰ. Mõ fiat hodie:certe cum recẽs
ſermo ẽ expertus:loquar nõ fiat hodie:pi⸗ grius fit cras. Si ⁊ cras factum non fuerit: minus laboꝛante qui cuſtodit: adiuuatur
enim cõſuetudine ſupioꝛis diei:triduo mo
ritur peſtis de qua laboꝛamus: ⁊ gaudebi mus de fructu vñ̃o:quia magno bono abũ datis:ſi tamẽ magno malo carebitis. Lon uerſi ad dominũ.
De verbisbeati Johannis: Si h⸗
dixerimus quia peccatum non ha bemusg:noſipſos ſeducimus:⁊ ve ritas ĩ nobis nõ eſt: Sermo VN
Eatiſſimus Johannes apoſtolus 4
b ſalubꝛiter ⁊ veraciter ſcribẽs inter
cEtera ait: Si dixerimus quia pec⸗ catum nõ habemus noſipſos ſeducimus ⁊ veritas in nobis nõ eſt: Si autẽ confeſſi ſi mus peccata nf̃a: fidelis ẽ ⁊ iuſtus qui di ⸗ mittat nobis peccata:⁊ mũdet nos ab om̃i iniquitate.lhis verbis docuit beatus iohã nes:imo ipſe dominus ieſus nõ ſe tacẽs ꝑ iohannẽ neminẽ in iſta carne:in iſto coꝛm⸗ ptibili coꝛpoꝛe:in iſta terra:in iſto maligno ſeculo:in iſta vita temptationibus plena:
neminẽ hic viuere ſine peccato. Abſoluta
ſentẽtia eſt:nec expoſitoꝛe indiget:Si dixe
rimus quia peccatum nõ habemus. Quis Jobaj⸗ em̃ qui nõ habet peccatum? Sicut ſcriptu⸗
ra dicit: Nec infans cuiꝰẽ vita diei vnius ſuꝑ terram. Talis paruulus peccatum nõ fecit:ſed de parentibus traxit. Ergo nullo modo quiſq; poteſt dicere non ſe habuiſſe peccatum: ſed acceſſit ꝑ fidẽ ad lauacrum regeneratõis homo fidelis:⁊ om̃ia dimiſſa ſunt ei. Jam ſub gratia viuit:in fide viuit: membꝛum chꝛiſti factus eſt: templum dei factus eſt: ⁊ tamẽ ſic quomodo membꝛum chꝛiſti ⁊ templum dei factus eſt:ſi dixerit ſe non habere peccatum: ſeipſum ſeducit: et veritas in eo non eſt: pꝛoꝛſus mentitur ſi dicat:iuſtus ſum. Sunt autem quidam in/ flati vtres:ſpiritu elationis pleni:non ma⸗ gnitudine ingentes: ſed ſuperbię moꝛbo
tumentes:vt dicere audeant inuenire ho
mines abſq; peccato. Dicunt ergo iuſtos pꝛoꝛſus in hac vita nullum habere pecca⸗ tum.heretici autem ſunt pelagiani:idem⸗ q; ckleſtiani:qui hoc dicũt. Et cum reſpon⸗ ſum illis fuerit: quid eſt quod dicitis:Er⸗
il deen aqhn
heie
pobi
mafe ldleſa
zullu
diyne guura
eſizt Pgoſco
bovte habent
uln inn
specc tes nir
bhaiſaſe
eh di wioiſ nquän
mal
. Sec aoꝛes
denobi
ts
hon aue Ms. biyß Anc do eg der ſ
eit

go viuit homo ſine peccato:⁊ nõ habet om
nec cogitatione? Reſpondẽt de illo ſuper⸗ bię vento quo pleni ſunt:quẽ ventum vti⸗ nam finirent:reflarentur et tacerent: id eſt humiles fierẽt nõ elati: Reſpondẽt inquã pꝛoꝛſus iſti: homies ſancti fideles dei:nec facto:nec verboꝛnec cogitatiõe poſſunt vl⸗ lum habere peccatum. Et cum eis dicitur: qui ſunt iſti iuſti qui ſine peccato ſunt: re⸗ P ſpondent ⁊ dicunt: Tota eccleſia. Ahirari potuiſſem:ſi inuenirem vnum:duos:tres: eñ.is. decem: quot quęrebat abꝛaam. Abꝛaam em̃ a qͥnquagita vſq; ad decẽ deſcendit:tu heretice reſpondes ⁊ dicis mihi totam ec⸗ cleſiã. Ende hoc pꝛobas? Pꝛobo inquis. Pꝛoba rogo te. ahagnũ enim mihi gaudi⸗ um affers: ſi docere potueris totã pꝛoꝛſus eccleſiam in ſingulis quibuſq; fidelibus ſu is nullum habere peccatũ. Pꝛobo inquis. Dic vnde. Apoſtolus loquitur. Quid lo⸗ quitur apoſtolus? Chꝛiſtus inquit dilexit eccleſiam. Zudio:⁊ apoſtoli verba eſſe co⸗ J gnoſco. Aundans eõ lauacro aquę in ver bo vt exhiberet ſibi gloꝛioſam eccleſiã non habentẽ maculam aut rugam: aut aliquid huiuſmodi. Audinimus de nube magna tonitrua. Nubes em̃ dei apoſtolus. Ver⸗ ba iſta ſonuerunt: ⁊ tremere nos fecerunt.
modo iſta verba apoſtolus dixerit: dicite de pc inquã nobis: vtrum vos iuſti eſtis an nõ⸗ Reſpondent. Juſti ſumus.Ergo nõ habe⸗ tis peccatũ? Per om̃es dies:per om̃es no ⸗ ctes nihil mali facitis:nihil mali dicitis:ni hil mali cogitatis? Non audent dicere ni⸗ hil. Sed quid reſpondent? Mos quidẽ pec tatoꝛes ſumus:ſed de ſanctis loquimur nõ de nobis. hoc vos interrogo: Khꝛiſtiani eſtis? Mõ dico iuſti eſtis. Chꝛiſtiani eſtis⸗ Mon audent negare. Chꝛiſtiani inquit ſu ⸗ mus.Jideles ergo eſtis? Paptizati eſtis? Baptizati inquit ſumus. Dimiſſa vobis cuncta peccata Dimiſſa inquit. Quomo⸗ do ergo eſtis peccatoꝛes? Sufficit mihi vn de te repellã. Vos chꝛiſtiani eſtiſ:baptiʒa ⸗ ti eſtis:fideles eſtis:membꝛa eccleſię eſtis: ⁊ habetis maculas ⁊ rugas.Quomodo er⸗ go eſt eccleſia iſto tempoꝛe ſine macula ⁊ ru ga:cum vos ſitis ruga eius ⁊ macula? Aut ſi nõ vultis eſſe eccleſiam niſi eam quę ſine macula ⁊ ruga eſt:cum rugis veſtris ⁊ ma⸗
De verbis Apoſtoli
nino vllum peccatum nec facto nec verbo
Sed dicite nobis anteqᷓ; quęramus quo⸗
culis pꝛęciditevos a membꝛis eius:pꝛęcidi te vos a coꝛpoꝛe eius. Sed quid adhuc di⸗ cam vt ſe ab eccleſia ſegregent:cũ hoc iam
fecerint? heretici em̃ ſunt: iam foꝛis ſunt:
cum tota mundicia ſi ua foꝛis remanſerunt. Redite ⁊ audite:audite ⁊ credite. Foꝛte di⸗
ccturi eſtis in coꝛde veſtro tumido ⁊ inflato:
Nunquid potuimuſ dicere qʒ iuſti ſumus? K Meceſſe vtiq; erat ꝓpter humilitatẽ:vt di ⸗ ceremus nos peccatoꝛes eſſe. Pꝛopter hu⸗ militatem ð mentiris? Juſtus es: ſine pec⸗ cato es:ſed ꝓpter humilitatẽ dicis te pec catoꝛem. Quõ te accipiam tanqᷓ; chꝛiſtia/ num in alterũ teſtem:quem cõtra teipſum teſtem falſum teneo? Juſtus es:ſine pecca⸗ to es:⁊ dicis te habere peccatum? Teſtis 3ð
falſus es cõtra te. Non accipit deus mẽda
cem humilitatẽ tuam. Inſpice vitam tuã:
vide ↄſcientiam tuam. Ergo iuſtus es:ſed
nõ potes niſi dicere te peccatoꝛẽ. Audi io⸗ hannẽ: ipſe tibi repetit qð etiam ſuperius veraciter dixit: Si dixerimus inquit quia n Job.i. peccatũ nõ habemus: noſipſos ſeducimꝰ: weritas in nobis nõ eſt. Tu nõ habes pec catum:? dicis te habere peccatum: veritas
in te nõ eſt. Quia nõ dixit iohãnes: Si di⸗ xerimus quia peccatum nõ habemus: hu ·
militas in nobis nõ ẽ: ð dixit:noſipſos ſe ⸗ ducim ꝰ⁊ veritas in nob nõ eſt:Ergo menti
mur ſi dixerimus nos nõ habere peccatũ.
Si mendacium timuit iohannes: tu men ⸗
daciũ non times:vt cum es iuſtus dicas te
eſſe peccatoꝛem?Auomẽõ ergo te accipiam
ad alienam cauſam teſtẽ: qui in cauſa tua mentiris? Sanctos reos cõſtituis: dum cõ
tra te falſum teſtimoniũ dicis. Quid factu
rus es alteri: qͥ te infamas? Quõ alter tuã calumniã deuitabit qñ te tuę lingue men⸗
dacio reum facis? Item te interrogo alio
modo: Juſtus es aut peccatoꝛ? Reſpon⸗
des. Peccatoꝛ. Ahentiris:quia nõ quod te
eſſe coꝛde credis hoc oꝛe dicis. Ergo ⁊ſi nõ
eras peccatoꝛ: eſſe incipis dum mentiris.
Dicis em̃.humilitatis cauſa nos dicimus peccatoꝛes eſſe:nam deus videt quia iuſti ſumus. Lum ergo humilitatis cauſa men⸗ ⁊1.. ⁊ cñ tiris: ſ nõ eras peccatoꝛ anteqᷓ; mentireris: xrn mentiendo efficeris quod euitaueras. Ve· cx.ſicutaũt. ritas in te nõ eſt:niſi te ita dixeris peccato/
rem vt etiã eſſe cognoſcas: veritas autem
ipſa eſt:vt qð es dicas. Nam quõ ẽ humi-
litas:vbi regnat falſitas? Poſtremo omit⸗

¹ 6 4½
Banct
D tamus iohannis verba:Ecce in coꝛpoꝛe ec⸗ Epb.ʒ. cleſię quam dicis nõ habere maculam aut
rugam:aut aliquid eiuſmodi ⁊ eſſe ſine pec cato: ecce veniet hoꝛa oꝛatiõis:oꝛatura eſt tota eccleſia: ⁊ tu quidem foꝛis es:veni ad oꝛationẽ dñicaʒ:veni ad trutinã: veni dic: Pater nr qͥ es in cglis. Seq̃re: Sanctifice
tur nomẽ tuũ: Adueniat regnũ tuum: Ii⸗ at volũtas:ſicut in celo ⁊ in terra: Panem nrm quotidianũ da nobis hodie. Seque⸗ re:⁊ dic: Dimitte nobis debita nra. Rñde
heretice:quę ſunt debita tua. An foꝛte pe⸗
cuniã mutuã a deo acccepiſti? Mõ inquit. Rõ te ð ampliꝰ interrogabo de. Ipſe em̃ dñs expoſiturꝰẽ: quę ſint debita quę nob petimus relaxari. Dicamus ð ſequẽtia. Si cut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibꝰ noſtris.
Exponat h dominus. Si enim dimiſeritis
hominibꝰ peccata:Ergo debita veſtra pec
cata ſũt: Dimittet vobis ⁊ pater veſter pec cata veſtra. Redi ð heretice ad oꝛationẽ: ſi
obſoꝛduiſti cõtra verã fidei rationẽ. Dimit
te nob debita nfa dicis:an nõ dicis? Si nõ dicis: ⁊ ſi pꝛeſens fuer coꝛꝑe:foꝛis tñ es ab
eccleſia. Eccleſie enim oꝛatio eſt: vox eſt de magiſterio dñi veniẽs. Ipſe dixit:ſic oꝛate
viſcipulis dixit: aplis dixit: ⁊ nob qualeſ⸗
cunq; agniculi ſumus dixit:arietibus gre⸗
gis dixit:ſic oꝛate. Videte quis dixit: ⁊qͥ⸗ bus dixerit. Veritas diſcipulis:paſtoꝛ pa⸗ ſtoꝛũ arietibꝰ: ſic oꝛate: Pimitte nobis de⸗ bita nr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nfis. Rex militibꝰ:dñis ſeruis:chꝛiſtus apo ſtolis:veritas hominibꝰ loquebatur: ſubli culam aut rugam. Zgit hoc ⁊ hic: exhibet ibi.hoc enim ait:vt non habeamus mac lam aut rugam.hagnus eſt qui agit: be⸗
mitas humilibus loquebatur. Scio quid in vobis agatur. Ego vos appendo:ego de
ttrutina mea renuncio: ꝓꝛſus dico quid in vobis agit᷑. hoc em̃ ego plus qᷓ; vos ſcio: dicite: Dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊nos dimittim?ꝰ debitoꝛibus nf̃is. Inter⸗ rogo te hõ iuſte:ſancte:hõ ſine macula ⁊ ru ga: interrogo te inquã: Dꝛatio iſta ex deo eſt:fidelium eſt: an cathecuminoꝛũ? Certe vtiq; regeneratoꝛũ eſt: id eſt baptiʒatoꝛũ:
Poſtremo qð totum ſupꝑat filioꝝ ẽ. Nam
ſi nõ ẽ filioꝛum:qua frõte dicitur: Pater ñ qui es in celis? Vbi ð eſtis o iuſti ⁊ ſancti? In mẽbꝛis eccleſięe huius eſtis:an nõ eſtis? Ibi eratis:ſed iam nõ eſtis ibi. Et vtinam iam pꝛęciſi accepta rõne audiant ⁊ credãt. Ergo ſi tota eccleſia dicit: Dimitte nobis vdebita nr̃a: repꝛob?ẽ qui hoc nõ dicit. Et
nos quidẽ cum dicimꝰ debita nr̃a: quouſq;
id qð petimus accipiamus repꝛobi ſumus quia pctõꝛes ſumꝰ? Sz qð vos nõ facitis: nos faciendo:id eſt peccata noſtra cõfiten ⸗
do mundamur:ſi tamen faciamus qð dici
mus: Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus
noſtris. Vbi es ð heretice pelagiane: vel
celeſtiane:Ecce tota eccleſia dicit: Dimitte
nobis debita noſtra.habet ð maculas⁊ ru
gas:ſed cõfeſſiõe ruga extenditur:cõfeſſio⸗ ne macula abluitur. Stat eccleſia in oꝛatio ne vt mundetur cõfeſſiõe:⁊ qᷓ;diu hic viui⸗
tur ſic ſtat:⁊ cum de coꝛpe exierit ynuſquiſ⸗ q;: dimittuntur ei quę talia habebat vt di⸗
mitterẽtur debita:quia ⁊ quotidianis pꝛe ⸗
cibus dimittuntur ⁊ exit mundatus:⁊the⸗
ſauriʒat᷑ eccleſia in theſauros dñi aurũ pu/
rum:ac per hoc in theſauros domini eccle⸗ ſia eſt ſine macula ⁊ ruga. Et ſi ibi ſine ma⸗ cula ⁊ ruga eſt: hic quid oꝛandum eſt? Vt
venia percipiatur.Auid agit venia? Aha⸗ culam extergit. Qui ignoſcit:rugam exten dit. Et vbi extenditur ruga noſtra tanq; in E tendicula magni fullonis? In cruce chꝛiſti. In ipſa enim cruce: id eſt in ipſa tendicula
ꝓ nobis ſanguinem fudit: ⁊ noſtis fideles
quale teſtimoniũ perhibeat ſanguini quẽ accepiſtis. Lerte enim dicitis: amẽ · Noſtis quid ſit ſanguis:qui pꝛo multis effuſus eſt
in remiſſionem peccatoꝛum. Ecce quomo⸗
do fit eccleſia ſine macula ⁊ ruga:tanqᷓ; be/ Epbᷓ ne mundata in tendicula crucis extẽditur:
ß hic om̃ino põt id agi.Exhibet ſibi eccleſi⸗ am gloꝛioſam dominus:nõ habentem ma
ne curat: doctiſſimus artifex eſt. Extendit in ligno ⁊ facit nos ſine ruga: quos abluen
do fecerat ſine macula. Ipſe qui venit ſine macula ⁊ ſine ruga extenſus eſt in tendicu⸗
la:ſed pꝛopter nos: non pꝛopter ſe: vt nos
faceret ſine macula ⁊ ruga. Rogemus ergo eñ vt faciat: ⁊ poſtqᷓ; fecerit ad hoꝛrea nos ducat:ibiq; nos reponat vbi pꝛeſſoꝛiũ non erit. Tu ergo qui loquebaris ſine macula? ruga es?Auid hic facis ĩ eccleſia quę dicit: Dimitte nob debita noſtra? Debita ſe ha⸗
bere conſitetur quę relaxentur. Qui non
ↄſitent nõ ideo nõ habẽt:ſed ideo eis nõ re
laxabunt᷑. Cõfeſſio nos ſanat ⁊ vita cauta:
vita humilis:oꝛatio cũ fide:ↄtritio coꝛdis:
ℳ
Warhas ſtet
„ h lsv
mun dmit pfun ſdeb ſiſent junf lstſe iu nnlsql ſüſf nitin unde honoe Ues. ſsd trelar höhab ſei eti neuse ls es: fatrer an de ſdimi
odi ieodel afan ust vſtine usal
öhab isie
nit⸗
Mustn ie
Motid Fnpi uſ

De verbis Apoſtol
achꝛymg nõ ficte de vena coꝛdis pꝛofluen⸗ res vt dimittantur nobis peccata ſine qui⸗ bus eſſe nõ poſſum?: Cõfeſſio inquã nos Fobe ſanat: dicente apoſtolo iohanne:Si cõfite aomur peccata noſtra: fidelis eſt ⁊ iuſtus vt dimittat nobis peccata:⁊ mundet nos ab om̃i iniquitate. NMon autẽ quia dico ꝙ non poſſumꝰ hic eſſe ſine pctõ: homicidia face⸗ re debemus:aut adulteria:vel cętera moꝛ⸗ tifera peccata quę vno ictu perimunt. Ta⸗
cicei lia nõ facit bone fidei ⁊ bonę ſpei chꝛiſtia⸗ attam du nus:ſed illa ſola quę quotidiano oꝛatiõis Aunturciquet— peniculo tergant᷑. humiles ⁊ deuoti dica⸗
— attb. mus quotidie: imitte nobis debita nfa: ſed ſi faciamus qð ſequit᷑ Sicut ⁊ nos di⸗ mittimus debitoꝛibus nfis. Sponſio hec
v cum deovera ſponſio ⁊ fixa cõditio eſt. Tu
homo es:⁊ habes debitoꝛẽ: ⁊ debitoꝛ etiã
tu es. Accedis ad deum qui habet debito⸗ res:⁊ debitoꝛ nõ eſt · vt poſtules tibi debi
ta relaxari. Sed hoc tibi dicit: Ego debita nõ habeo:tu habeſ debita:debes em̃ mihi ſed etiam frater tuus debet tibi. Debitoꝛ meus es:habes ⁊ tu debitoꝛẽ. Debitoꝛ me⸗ us es: quia peccaſti in me: habes debitoꝛẽ fratrem quia peccauit in te. Quod feceris cum debitoꝛe tuo:facio ⁊ ego cũ meo:id eſt
ſi dimittis dimitto:ſi tenes teneo. Tu con tra te tenes:qui alteri nõ dimittis. Nemo ergo dicat ſe eſſe ſine peccato: ſed nð tamẽ ideo debemus amare peccatũ. Oderimus
ea fratres ⁊ ſi nõ ſumus ſine peccatis: ode⸗ rimus tamẽ ea: ⁊ maximea criminibꝰnos abſtineamus: abſtineamus qᷓ;tum poſſu⸗ mus a leuibus peccatis. Ego ait neſcio qͥs nõ habeo peccata:ſeipſum decipit: ⁊ veri⸗ tas in eo nõ eſt. Pꝛoꝛſus oꝛemus vt deus dimittat:ſed faciamus qð dicit: Dimitta/ mus ⁊ nos debitoꝛibus nf̃is:cum dicitur ⁊ dimittetur nobis. Quotidie dicimus hoc: ⁊quotidie facimꝰ: ⁊ quotidie fit in nobis. Mon hic ſumus ſine peccato:ſed exibimus hinc ſine pecato. ing De yerhis begti Johãnis: Cha nißt. riimi:nolite om̃i ſpiritui credere: ſedpꝛobate ſpiritus ſi ex deo ſunt Et confutatiõe manichroꝝ: Ser⸗ Vando iohãnes apls legebat᷑: au q diuimꝰloquentẽ ꝑ eñũ ſpiritũſctĩ 7 dicẽtẽ: Chariſſimi:nolite om̃i ſpi ritui credere: ſed pꝛobate ſpiritus ſi ex deo
Bermo Xxx
ſunt.· Repeto quia neceſſarium ẽytrepetã
⁊hoc mẽtibus vfis:qᷓ;tum dñs adiuuat ve
hemẽter inculcem. Chariſſimi:nolite omni piritui credere: ᷣ ꝓbate ſpiritus ſi ex deo— ſunt. Quoniã multi pfeudo ꝓphetę ꝓdie⸗ runt in hunc mundũ: pꝛgcipit ſpirituſſan · ctus ne om̃i ſpiritui credamꝰ: ⁊ cauſam cur pꝛęceperit dixit. Quę illa cauſa eſt-Quoni
am multi inquit pſeudo ꝓphete ꝓdierunt
in hunc mundũ. Quiſquis ð iſta pꝛęcepta
cõtempſerit:⁊ om̃i ſpiritui credẽdum puta uerit: neceſſeẽ incurrati pſeudo ꝓphetas:
⁊að peius eſt blaſphemet veros ꝓphetas. hoc iam exiſtimo pꝛęcepto homo cautus
effectꝰ dicturus ẽ mihi: Audiui: teneo:ob⸗·
temperare deſidero: quia ⁊ ego in pſeudo pphetas nolo incurrere. Quis em̃ hoc ve⸗ lit:a mẽdacibus decipi? Si quidẽ pſeudo Pꝓpheta ẽ mendax ꝓpheta:da mihi homi⸗ nem religioſum:nõ vult fallere:da mihi ho minẽ impium:ſacruegũ: fallere vult: falli nõvult. Lum ð nolint fallere boni: falli aũt nec boni velint nec mali:quis ẽ qui in pſeu do ꝓphetam velit incurrere? Verba dico ↄſulẽtis me: vtiq; in pſeudo ꝓphetã ne⸗ mo niſi inuitus incurrit. Audiui pᷣceptũ io hãnis:imo dñi ꝑ iohannẽ: Nolite om̃i ſpi/ 1.Job. 4⸗ ritui credere. Ecce accipio:ita volo. Addi⸗ dit ⁊ diẽ: Sʒ ꝓbate ſpũs ſi ex deo ſũt. Tn⸗ de ꝓboꝛ Mꝛobare vellem: ſi errare nõ poſ⸗ ſim. Lerte niſi ꝓbauero ſpiritus qui ex deo ſũt: incurrã neceſſe ẽ in ſpũs qui ex deo nõ ſunt:⁊ ex hoc ſeducara pſeudo pꝛophetis. Quid agam?Quõ obſeruẽ? ſi ſa nctꝰ io⸗ hãnes quõ nobiſ dir it: Nolite om̃i ſpiritui
credere:ſed ꝓbate ſpũs ſiex deo ſunt: dice
re dignare᷑: quõ ꝓbentur ſpiritus qui ex
deo ſunt. Nolieſſe ſallicitus: et hoc audi.
hinc cognoſcit᷑ ſpiritus dei: hoc certe expe ctabas audire: vt ꝓbares ſpirir?qui ex deo ſunt. hinc cognoſcitur ſpiritus dei. Johãä nes dixit: nõ ego. hoc ſequitur in ſectiõe
quã tracto. Kum em̃ nos ꝓpterea faceret ſollicitos ⁊ cautoſ:ne om̃i jpiritni credam?
ſed ꝓbemus ſpiritus qui ex deo ſi unt:quia
multi pſeudo pꝛophetę ꝓdierunt in hunc mundum: cõtinuo vidit quid deſiderare mus:occurrit e oniiniecit oculum tacite cõgitatiõi. Gꝛatias deo quia ⁊ hoc— ꝑillũ loqui digñatꝰeſt. Hinc cognoſci᷑ ſpu
ritꝰ dei. Eig audite: audite: intelligite:diſ⸗ cemite: inhrete veritatit reſiſtite falſitati.

—
⸗
.—
6„
Bancti winc cognoſcit ſpiritꝰ dei. Vnde rogo te Hocẽ qð audire cupiebã. Qm̃is ſpirit/qui
cõfitet᷑ ieſum chꝛiſtů in carneveniſſe ex deo
„—
—
ẽꝛ Et om̃is q̃ nõ ↄfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in car
ne veniſſe ex deo nõ eſt. Interim ð chariſſi mi repellite ab auribꝰ vfis oẽm diſputato⸗ rẽ:pᷣdicatoꝛẽ:ſcriptoꝛẽ: ſuſurratotẽ:qͥ negat ieſũ xpᷣm i carne veniſſe. Ergo repellite ma
nicheos a domibus:ab auribus: coꝛdibꝰ
is. 2anichei ei chꝛiſtũ in carne veniſſe aptiſſime negãt. Spiritus ð illoꝛũi nd ſunt
ex deo.hic video vnde velit lupus obꝛipe
re agnoꝛ⁊ qᷓ;tum valeo deuitandum eſſe de
—
monſtro: Hinc in eo qð dixi:vel potius ab apto dictum cõmemoꝛaui: quia om̃is ſpiri⸗ tus qui negat ieſum chꝛiſtũ in carne veniſ⸗
ſe ex deo nõ eſt:inſidiat manicheus in hoc
verbo ⁊ dicit mihi:Ecce ſpiritus qui negat ielum chꝛiſtum in carne veniſſe: ex deo nõ eſt. Undeẽ ergo Si ex deo nonẽ inquit: vnde ẽ Nunquid enim põt eſſe niſi aliun⸗ deSi ð inquit ex deo non ẽ:⁊ aliunde ẽ:vi des eſſe duas naturas. Inuenimꝰ lupum:
retia ſalubꝛia tendamus:venemur: capia-
mus:captũ trucidemus: Trucidemus pla⸗ ne: Ahoꝛiat᷑ erroꝛ: viuat homo. Ecce in eo qð dixi capiamus:trucidemus:moꝛiat᷑ er⸗ roꝛ:viuat homo:ibi ſoluitur quęſtio. Sed recolite qð ꝓpoſui: ne obliti quęſtionẽ nõ intelligatis ſolutionẽ. Omnis ſpiritus qui nõ confitetur ieſum in carne veniſſe ex deo non ẽ. Et manicheus cõtinuo: Et vnde ẽ⸗ Si ex deo non eſt: aliunde ẽ. Si aliunde ẽ: docui eſſe duas naturas. hanc queſtionẽ
—
enete:⁊ mẽtes ad illa mea verba reuocate
.
w—
vbi dixi:capiamus:trucidemus: moꝛiatur erroꝛ:viuat homo.Erroꝛ non ẽ ex deo: ho⸗ mo ex deo ẽ. Redite ad quęſtionẽ. Omnis ſpiritus qui nõ cõfitetur ieſum in carne ve⸗
Zebe. niſſe ex deo nonẽ. Dico⁊ ego: Omnia per pðo. ipſum facta ſũt. Om̃is ſpiritꝰ lauder dñm. C Sed ſi omnis ſpiritus ex deo eſt: quõ ſpi⸗
—
ritus qui ex deo nõ eſt laudat dominum⸗
Pioꝛſus ois ſpũs laudet i dñm. Etrũq; vi⸗
deoꝛlanguidum intelligo:vitium ſanetur: natura libereęt᷑ · Nitiũ natura nõ ẽꝛß nau⸗
re inimicum ẽ. Sana vnde langues:rema- net vnde laudes. Ahedicina vitia ꝑſequi᷑
ob4. nõ naturam · Om̃is quinõ confitetur chꝛi⸗
ſtum in carnẽ veniſſe:ex deo nõ ẽ. Inquã⸗ tum nõ confitetur chꝛiſtum in carne venil⸗ ſe:intantũ ex deo nõ eſt: quia iſte erroꝛ qui
— 4
Auguſtini
nð contitetur chꝛiſtum in carne veniſſe ex deo nõ eſt. Iratres quid eſt g renaſcimure Si bene nati ſumus: quidẽ ꝙ renaſcimur⸗ Natura quę fuerat reparatur: natura quę lapſa fuerat erigitur:natura quę defoꝛmis iacebat gratia refoꝛmatur · Solus enim cte atoꝛ:ſolus creatoꝛ pater:filius:ſpirituſſan⸗ ctus:ſed trina vnitas:vna trinitas:ſola il la natura imutabilis:incõtaminabilis:nec defectui: nec ꝓfectui obnoxia:nec cadit vt minꝰ ſit:nec tranſcẽdit vt plus ſit: pfecta: ſempiterna:om̃imodo immutabilis:ſola il la natura. Creatura vero bona:ſed creato
riimpar valde. Tlis adherere diabolo de⸗
ſertoꝛi:ſi ęquare cõtendis cõdita creatoii. Rgnoſcat anima conditionẽ ſuam:non elt
deus. Cum ſe anima putat deum:offendit
deum:nõ inuenit ſaluatoꝛẽ: inuenit dam⸗ natoꝛẽ:quoniq deus quando animas ma⸗ ias damnat? nõð ſe damnat: ſi autẽ anima poc eſt qð deus: ſe damnat. Demus hono
rem deo nfo fratres:cui clamamus: Libe⸗ Wanð
ra nos a malo:⁊ ſuccurret tibi vt in oꝛatiõe inuenias temptationẽ:⁊ dicat tibi:Quidẽ qð clamaſti:libera nos a malo/ Certe non eſt malum. Reſpõde illi: Ego ſum malus. Et ſi liberauerit me a maloꝛero de malo bo nus: liberet mea me:ne incurrã in te: Poc dic manichro · Si de liberauerit mea me: nõ incurrã in te: quia deus liberauerit me a meo malo:ero bonus. Si bonus ero: ſa⸗
piẽs ero. Silapiẽs ero:nõ erabo. Sinon
erabo:a te decipinõ potero. Eiberet ð de⸗
mea meꝛ⁊ nõ incurram in te. heũ eſt eñ
mea impleta ẽ illuſiõibus. Mon ſum mihi ipſe lumẽ:nã ſi eſſem:nũq; erraſſem · Ideo pars dei nõ ſum: quia ſubſtantia dei: natu ra dei errare nõ põt. Ego autẽ erro:nam? tuipſe cõfiteris. Sapientẽ te dicis: ab erro⸗ re me liberare conaris. Vnde ergo erro: naturia dei ſum?grubeſce:da honoꝛẽ deo.
Ego dico quia multũ adhuc erras:? ſicut
tuipſe cõfiteris erraueras. Errauerat engo
natura dei: Jerat in immundiciam naturs deie Zdulteria cõmittebat natura dei? Stu pꝛa illicita faciebat natura deir Nꝑca neſcie
bat qua iret natura dei? Jacinoꝛibus? fla
gicijs obꝛuebat᷑ natura dei? Erubelce: da donoꝛem deo: lumen tibi eſſe non poles· Erat iumen verum. In comparatione i0 vannis dictum eſt: Erat lumẽ verũ. Nun⸗
de pn 6 unn6 gil wun gipo aunb lun nundu
ſi ns k lunn pnon miip intm hadicer chie liue imur: ſuchz buce ntst 6 üoe tie:e Uncf noꝛs i Pbbie noꝛtis homini ſizqui lidag onn ALontrz
3
vitiũ vt errẽ ⁊ credam tibi: quoniã anima Vñ s ſ
öſep unpi ſepo nere ilſe
dche WPoſtol n vnino

8 3
De verbio kpoſtol
D quid non ⁊ iohannes lucerna? Ille erat lu⸗
quid lucerna lumen nõ eſt? Sed erat lumẽ verum. Lucerna ⁊ accendi poteſt: ⁊ extin⸗ gui põteumen verüm accendere põt:extin gui nõ põt. Erat ergo lumen verum: quod iluminat omnẽ hominẽ venientẽ in hunc mundum. Illuminãdi ſumus: nõ lumẽ ſu ⸗ öa6. mus. Expergiſcere:clama mecũ: Pominꝰ illuminatio mea. Quid eſt quod dicis? Er go non ſunt mala? Sunt mala:ſed mutan⸗ tur:⁊ ipſa erũt bona: quia ipſa malaꝛ vitio tb ·⸗ ſunt mala:nõ natura. Quid eſt:libera nos a maloꝛ Mõne poſſemus ⁊ poſſumꝰhec ver ba dicere:libera nos a tenebꝛis?& quibus tenebꝛis A nobiſipſis:ſi quę in nobis ſũt reliquie tenebꝛaꝝ:donec in totum lux effi⸗ ciamur:nihil habentes in nobis quod reſi⸗ ſtat charitati:quod repugnet veritati: qð ſubiaceat infirmitati:quod ↄditiõe moꝛta⸗ litatis deficiat. Tunc totũ videte qͥd erit:
n.13. quãdo erit: Coꝛuptibile hoc induet᷑ icoꝛru ⸗ c ptiõe: et moꝛtale hoc induet imortalitate. ic Tunc fiet ſermo qui ſcriptꝰ eſt: Abſoꝛpta ẽ
moꝛs in victoꝛia. Vbiẽ moꝛs ↄtentio tua? Vbi ẽ moꝛs aculeus tuus: Acule? autem moꝛtis ẽ peccatũ. Ebi malũ modo æala hominũ quę? Erroꝛ ⁊ infirmitas. Aut ne⸗ ſcis quid agas: ⁊ errando laberis: aut ſcis quid agi debeat ⁊ infirmitate ſuperar.Er⸗ go omne malũ hominis erroꝛ ⁊ infirmitas. .. Lontra erroꝛẽ clama: Domin⸗ illuminatio mea: Lõtra ifirmitatẽ adde:Et ſalus mea. Erede:bonus eſto:tu es malus:tu eris bo⸗ nus. Moli diuidere. Matura in te ſanãda ẽ: nõ ſeparanda. Vis noſſe quid es? Tene⸗ bie. Quare tenebꝛę? Homo qui dicis coꝛ⸗ rumpit᷑ deus: aliquid his tenebꝛis poteſt eſſe pꝛofundiꝰ? Crede:agnoſce chꝛiſtum in carne veniſſe: accepiſſe quod nõ erat: non miſiſſe quod erat: hominẽ in ſe mutaſſe:
nõ in hominẽ fuiſſe mutatũ. Ignoſce:⁊tu pſe ex malo eris bon ꝰtex tenebꝛiſ eris lux. An mentioꝛ:⁊ nõ eſt vnde cõuincam?Apo ſtolum accipis:ſi te nõ fingis accipere apo ⸗ ſtolum:legis ⁊ deciperis:⁊ decipis. Vnde deciperis?Errãdo malo tuo teipſo.Si aũt credideris: erroꝛẽq; diſcuſſeris: audies ab be. apoſtolo: Fuiſtis enim aliquãdo tenebꝛe: nunc autẽ lux. Sedaddi lux. Sed vbi? In domino. Ergo tenebꝛe in te:lux in domĩo: quia nõ tibipotes lucere:accedẽdo illumi⸗
ot.. cerna ardens ⁊ lucens: dominꝰ dixit. Nun/
Bermo XxXI naris:recedendo tenebꝛaris: quia non tibi lumen tuipſe es:aliunde iluminaris· Acce Nsx dite ad eum ⁊illuminamini. Scio chariſſi- mi de iſta lectione ſancti iohãnis in re vna multũ me fuiſſe imoꝛatum:nec vos eſſe fa⸗ tigandos vltra video: vel vltra capacitatẽ replendos:⁊ noſtra infirmitas cogitãda ẽ.
Vam heęc verba ſancti iohãnis habent ad⸗ huc magnas latebꝛas ſuas. Interim eos q negant chꝛiſtum in carne veniſſe repellite. Conſtat em̃ eos non eſſe ex deo inquãtum errant:inquãtum peccant:inquãtum blaſ⸗
————————
Phemant non ſunt ex deo: ſanent ⁊ ex deo
————
erunt: quia ⁊ natura ex deo erãt. hinc quã⸗ rumcſiq; diſputaui: attendite ſcripturas.
Molite credere eis qui negant chuſtum in
carne veniſſe. Sed certe dicturus es mihi:
Ergo qui dicit chꝛiſtum in carne veniſſe e:ex 1Job4. deo eſt. Audiamꝰ donatiſtas qui cõfitent S chꝛiſtum in carne veniſſe:Audiamus arria
nos qui confitent᷑ chꝛiſtum in carne veniſ⸗ ſe:Audiamꝰ eunomianos qui confitentur— chꝛiſtũ in carne veniſſe: Audiamꝰfotinia- V nos qui cõfitentur chꝛiſtum in carne veniſ⸗ ſe. Si enim om̃es ſpiritus qui ↄfitent᷑ ſtum in carne veniſſe ex deo ſunt: qᷓ; multę Junt hereſes mendaces:deceptatrices inſa ne:cõfitentur tamẽ chꝛiſtum in carne veniſ ſe? Quid ergo dicturi ſumꝰ? AQuomõ iſtã quęſtionẽ ſoluituri:Quomodocũq; ſoluẽ da ſit: hodie ſolui nõ poteſt. Tenete me de bitoꝛem:ſed deum pꝛo me?pꝛo vobið oꝛa te adiutoꝛem. De verbis beati Johãnis: Dm 1.oß. nis ſpiritus qui confitetur ieñ um chꝛiſtum in carne veniſſe: ex deo eſt: Sermo Eſtrę charitatis expectatio:mei de Z biti exactio ẽ.inõ dubito meminiſ ſe vos:qͥd in adiutoꝛio dñi de ſan⸗ cti iohãnis lectiõe ꝓmiſerim. Lum Faudi⸗ ſtis lectoꝛẽ:credo vos cogitaſſe me debere eſſe debiti redditoꝛem. Apagnã quipe qᷓ ſtionẽ ſermone in longũ pꝛocedẽte diſtuli⸗ mus:quõ recte poſſit intelligi qů ait in epi ſtola ſua btũs iohãnes:nõ baptiſta ßᷣ euan geliſta:Om̃is ſpirit? qui cõfitet᷑ ieſum chꝛi Abi.5
ſtum in carne veniſſe ex deoẽ. Tidemꝰem̃ carne
multas hereſes confiteri chꝛiſtum in
veniſſe:⁊ tamẽ non eas poſſumꝰ dicere ex deo eſſe. Megat chꝛiſtum in carne veniſſe manicheus. Non eſt laboꝛandum neq; vo⸗

Bancti Auguſtin
bis diutius ſuadendum: ꝙ iſte erroꝛ non qʒ minus eſt:hoc de chꝛiſto petrusqð ma
it ex deo. Sed arrianus confitet᷑ chꝛiſtũ in s eſt. Reſpõdit de veritate humilitas
carne veniſſe: eunomianus: ſabellianus: de humilitate veritas: hoc eſt de veritate
fotinianus. Auid iſtis ↄuincendis quęri/ dei humilitas:⁊ de humilitate hominis ve
mus teſtes? Auis tot numerat peſtes? Sʒ rritas. Auẽ me dicunt hoies eſi e inquit fi⸗
interim qut ſunt ñotioꝛã tractemꝰ. ahultiſ lium hominis· Sico egog factus ſum pꝛo ⸗ ⸗
quippe hereſes ille quas nominiani ignote pter vos:dictu petre duise ut fecit vos. 15
ſunt:⁊ eſt iſta ignoꝛãtia tutioꝛ. Certe quod Aui ergo ↄfitet ieſum chꝛiſtũ in carne ve⸗
nouimus donatiſta cõſitet chꝛiſtũ in carne niſſe: ꝓfecto cõfitet fliũ dei in carne venil ch ſe
veniſſe: tñ abſit vt ſithic erroꝛ ex deo. t ſe. Dicat nunc arrianꝰ vtrũↄfiteal᷑ chꝛiſũ I ul de recentioꝛibꝰhereticis loquar:pelagiani“ in carne veniſſe. Si filiũ dei ↄfitet᷑ in came— 4 ſta ↄtet chꝛiſtũ in carne veniſſe:tñ om̃ino veniſſe:chꝛiſtũ ↄfitet᷑ in cameveniſſe. Sii· 1 nãõ eſt hic erroꝛ ex deo. Pꝛoinde chariſſimi lium dei negat chꝛiſtũ:neſcit chꝛiſtũ:alium ne 1 viligẽter ↄſideremꝰ: qm̃ nõ dubitamꝰ verã pꝛo alio dicit:nõ ipſum dicit. Quid eſt eñ i n 1 eſſe ſententiã: Dis ſpũs qͥ ↄfitet᷑ chꝛiſtũ in ſilius dei?Quð quęrebam?: quidẽ chꝛiſt?: wſe 1 carne veniſſe:ex deo ẽ. Lõuincẽdi ſũt iſti ꝑ ⁊audiebamus ꝙſit filius dei: queramus ſe 1 nõ ↄfiteant᷑ xpᷣm in carne veniſſe. Nã ſi eis quidẽ filius dei⸗Ecce filius dei: In pꝛinci Fob.. ün iſtã ↄceſſerimus ↄfeſſionẽ: ex deo illos eſſe pio eratverbum:? verbũ erat apud deum: üt:hi fatebimur. Quomõ vos ab eoꝝ eroubus 2 deus erat yerbum: hoc erat in pꝛincipio ect vel ꝓhibemus:vel deterremus:vel aduer⸗ apud deũ. In pꝛincipio erat verbũ. Quid(in 1 ſus eos ſcuto veritatis defendimus? Adiu dicis arriane? In ꝑꝛincipio ſicut dicit gene ðůů kuen 1 uet nos dñs: qꝛ ⁊ veſtra expectatio ꝓ nob ſis:fecit deus cęlũ ⁊ terrãt tu aũt dicis: In iew 4 oꝛatio ẽ:vt cõuincant᷑ iſti qui cõfitent᷑ chꝛi· ¶ pꝛincipio fecit deus verbũ· Zactũ eñ dics? ne 1 B ſtum in carne veniſſe. Arrianus audit: ⁊p; ¶ verbũ:crenturã dicis verbum· Eu ergo di⸗ ius. .Jobe4. dicat partum virginis marig·Lonſite᷑ er cis: In pꝛincipio fecit deꝰ verbũ ß euõgeli c. gð go chuiſtũ in carne veniſſe? Non. Quomõ Ra dic: In pncipio erat verbũ:Et ideo ĩpᷣn kchi pbamus? Si adiuuet dñs intelligẽtias ve cipio feẽ deꝰcęlũ ⁊ terrã: qꝛ erat verbũ. Dia ußm⸗
itras:facillime. Quid eſt qð exigimꝰ Etꝝ pꝑipſum facta ſunt: factũ dicis. Si factũ di ſpchi
zſiteat ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe. Quõ cis: filiũ negas. iliũ em̃ querimus natu⸗ emti
ꝝſiteri poteſt in carne veniſſe ieſum chꝛiſtũ ranõ gratia:filium vnicũ: vnigenitũ: non wgt
qui negat ipſum chꝛiſtũ? Quis em̃ chꝛiſt?¶ Adoptarũ. Talem filiũ qugrim?: tam veri ſahn
Wats s. Peatũ petrũ interrogemꝰ. Modo cũ euã iliũ quęrimꝰ: qui cũ in foꝛma dei eſſet: apo Ppilu. pſe
gelium legeret᷑ audiſtis:cum quęſiſſet dñs ſtoli verba ſũt: ꝓpter rudes cõmemoꝛo ne ſunet
ipſe ieſus chꝛiſtus quẽ illum dicerẽt homi⸗ mea putent᷑: Illum ſiliũ quęrimus: qui cũ Wn
nes ſiliũ hominis: Reſpõderunt diſcipuli in foꝛma dei eſſet:ſicut dicit apls: nõ rapi⸗ umne
opiniones alienas ⁊ dixerũt: Alij iohannẽ nam arbitratus eſt eſſe equalis deo. Non ionð
baptiſtã: alij heliã: alij hieremiã: aut vnũ rapina:qꝛ natura: Natura erat: rapina no ſih
ex ꝓphetis. Qui hec ↄftebant᷑ vel ↄfitent᷑ erat. Non rapinã arbitratꝰ eſt eſſe equalis von
eſum chꝛiſtũ plus qᷓ; hominẽ nõ nouerũt. deo.õ erat ei rapina:natura erat: ſicerat ultl
Si aũt ieſum chꝛiſtũ plus qᷓ; hoĩem nõ no/ ex gternitate:ſic erat copternus gignẽti: ſc mil
uerunt:ieſum chꝛiſtũ vtiq; non noꝛunt. Si erat ęqualis patri:ſic erat:ſemetiplum eli⸗ nn
em̃ tantũmodo homo eſt nihilamplinon naniuit:vt ↄfiteamur ieſum chꝛiſtũ in car⸗ t
eſt iple ieſus chꝛiſt?. Tos ergo inquit quẽ neveniſſe. Semetipſum exinaniuit. Quð luu
me eſſe dicitis? Reſpõdit peitus vnus pꝛo mittendo qð erat: an aſſumendo qð nõð wgn
om̃ib? qꝛ vnitas in om̃ibꝰ: Tu es chꝛiſtus eratæ Sequat᷑ aprs. Audiam?: Semetipſi igun
fiius dei viu. Ecœ habes cõfeſſionẽ verãt exinaniuit: foꝛmã ſerui accipiẽs. Sic ſeeri ünſ
leſſionẽ plenã. Jungere em̃ debes vtrũq; naniuit:foꝛmã ſerui accipiẽs:nõ foꝛmã dei o
qð deſechtiſtn⁊qð dechꝛiſto petr Auid amitrens· Foꝛma ſeruiacceſſit: nonfomẽ&
Dde ſechꝛiſtus?Auẽ me dicũt homines eſſe dei diſceſſit · Hoc ẽ ↄfiteri chꝛiſtum in came ſuin
ſiliũ hominis? Auid vechꝛiſto petusrEu veniſſe. rianaüt quinð ↄftel xqualẽ·
es chꝛiſtus filius dei viui. Eltrůq; ↄiunge: nõ ↄſitet᷑ fliũ. Si nõ ↄtet᷑ filiũ:nõ ↄftetur ip0
tvenit chꝛiſtus in came. Hoc de lechꝛiſius chꝛiſtũ. Qui nõ ↄftet chꝛiſtũ: quõ ↄntetur
3 1„

De verbis Apoſtoli
*
2
veniſſe chꝛiſtũ. Quęro em̃: Venit in carne
qꝛ ↄfitet? Interrogo: Quis chꝛiſtus venit
—
——
eſt. Form ſerui ↄfiteris:foꝛmã dei negas. . Et chꝛiſtus in foꝛma dei cqualis eſt patri: in foꝛma ſerui conſoꝛs eſt nobis. Et tu ne⸗ gas chꝛiſtũ in carneyeniſſe. Donatiſta qͥdæ
tie:alivero eoꝝ: eiuſdẽ qͥdẽ ſubſtantię ↄfi⸗
ſputare de his qui negãt equalę? Si enim negant gqualẽ: negant filiũ. Si negant fi⸗ lium:negant chꝛiſtũ. Si negant chꝛiſtum: x quomõ ↄfitent᷑ in carne veniſſe chꝛiſtũ De lllis ſubtilioꝛ diſputatio eſt: qui hocↄfiten tur qð nos:vnigenitũ filium equalẽ patri: eiuſdẽ ſubſtantie: eterno cogternũ: ⁊ tamẽ donatiſte ſunt. Dicamus eis. Verbis cõfi⸗ temini: factis negatis. Aliquis em̃ negat factis. Non om̃is qui negat:verbo negat. Plane ſunt homines qͥ factis negant. In⸗ .1. terrogemus aplin:Sm̃ia inquit mũda mñ ais:immſdis aũt ⁊ infidelibꝰ nihil eſtmũ⸗ dum:ſed pollute ſunt eoꝛũ ⁊ mens ⁊ ↄſcien „ tia. Lonſitent᷑ enim deñ ſe noſſe:factis aũt negant.AQuidẽ negare factis: Superbire ⁊ſciſmata facere:nõ in deo ß in homie glo
uipẽ amat chꝛiſtus. Poſtremo ecce quo⸗
modo? ipſi chꝛiſtũ negant:vt apertius lo⸗
D chꝛiltũ in carne veniſſe? Sic ⁊ eunomiꝰpar ei:ſociꝰ ei: nõ multũ diuerſus. Etem̃ dicũt᷑ arriani ↄfeſſi fuiſſe:qꝛ vel ſimilis eſt patri fi lius:⁊ ſi nõ ęqualis dixerũt:ſed ſimilis.Il⸗ le nec ſimilis. Et iſte ð negat chꝛiſtum. Si em̃ chꝛiſtus verus patri ęqualis eſt ⁊ ſimi⸗ lis: pꝛofecto qui negat ęqualem negat chꝛi ſtum: qui negat ſimilẽ negat chꝛiſtũ. Qui ergo negat equalẽ: ⁊ ſimilẽ negat in carne
chꝛiſtus? Reſpondet: Venit. Et putamus
in carne: ęqualis pf̃i an inęqualis? Reſpõ⸗ dit. Ingqualis. Ingqualẽ ergo patri dicis veniſſe in carne: negas chꝛiſtum in carne veniſſe:qꝛ chꝛiſt? gqualis eſt patri. Sabel⸗ lianũ audi. Ipſeẽ filius quiẽ ⁊ pater.hoc dicit: hinc pungit: hinc venens diffundit. Ipleeſt inquit. Pater quando vult flius eſt:qũ vuit pater eſt: Non eſt ipſe chꝛiſtus. Ettu erras ſi hunc chꝛiſtũ dicis in carne ve niſſe:qꝛ iſte chꝛiſtus nõ eſt:negas chꝛiſtum in carne veniſſe. Quid dicis fotine? Ait fo tinus. Chꝛiſtus ſolus homo eſt: deus non
Donatiſte plurimi hoc cõfitent᷑ de filio qð nos:ꝙ ęqualis ſit pfi filius eiuſdẽqʒ ſᷣſtã⸗
tent᷑:ſed ęqualẽ negant. Quid opus eſt di
fiari. ta factis negatur chꝛiſtus: vnitatẽ
quamur. Mos eũ dicimus chꝛiſtũ: de quo ait iohãnes baptiſta: Qui habet ſponam Zob. ſponſus eſt. Vonũ ↄiugiũ ſanctę nuptię. Sponſus chꝛiſtus ponſa eccleſia. Abſ pö„ ſo cognoſcimꝰ ſponſã. Dicat nob ipſe ſpõ⸗
ſus quã habet ſpõſam: dicat ne foꝛtaſſis er
remus: ⁊ inuitati ad nuptias ſctã vota tur
bemꝰ: dicat:oſtẽdat pᷣmo ſeipſum ſponſũ.
Poſt reſurrectionẽ ait diſcipulis ſuis: Nõ xuq;. ⁊4. fiebatis qꝛ opoeerimblenaie cripta
almis de
ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ p me Tũc euãgeliſta ſequit᷑ ⁊ diẽ: Tũc ape⸗ ruit illis ſenſũ vt intelligerent ſcripturas ⁊ dixit eis:Quia ſic opoꝛtebat chꝛiſtũ pati:⁊ reſurgere a moꝛtuis tertia die. Ecce ſpõſus quẽ ↄfeſſus ẽ petr:h ẽ filiũ dei viui:opoꝛ⸗ tebat vt pateret: ⁊ tertia die reſurgeret:⁊ factũ erat. Impletũ videbant:caput tene/ bãt:coꝛpꝰ quęrebãt. Quod ẽ caputæ Ipſe, chꝛiſtꝰ paſſus ẽ:tertia die reſu rrexit: caput. ẽeccleſig. Loꝛpus qð eſt⸗ Ipſa eccleſia. Vi debãt ð diſcipuli caput: coꝛpꝰnõ videbãt. Ergo cos cœꝛpꝰ nõ vidẽtes: doceat caput. Dic dñe ieſu: dic ſancte ſponſe:inſtrue nos dẽ coꝛpge tuo: de ſponſa tua: de dilecta tua: de colũbã tua? quã dotaſti fanguine tuo: dic. Opoꝛtebat chꝛiſtũ pati: ⁊ refurgere a moꝛtuis tertia die. Ecce ſpõſus. Dic de ſpõ ſa:imple tabulas matrimoniales. Audite ſponſũ: Et pꝛędicari inqͥt. hoc em̃ ſe equit᷑. Opoꝛtebat chꝛiſtũ pati⁊ reſurgere a moꝛ⸗ tuis tertia die: ⁊ pꝛędicari in noie eiꝰ peni⸗ tentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑoẽs gẽteſ. Abi
te abſcõdis? Per oẽs gẽtes: incipiẽtibꝰ ab hieruſalẽ. Sic eſt factũ · Legimꝰ ꝓmiſſum: videmꝰ impletũ.Ecce lux mea:vbiẽ obſcu ritas tua?Ergo chꝛiſtus ſpõſus ẽ huius ec⸗ deſie que pꝛedicat᷑ in oẽs gẽtes:⁊ pullulat ⁊creſcit vſq; ad fines terrę:incipiẽtibus ab heruſalẽ: Huiꝰ ſponſus xp̃s. Tu qͥd dicis: cuius ſponſus ẽ xp̃spartꝭ donatiæõ eſt ipſe:nõ eſt ipſe. õ hone nõ ẽ ipſe:imo hõ ⸗ male nõ eſt ipſe. Ad nuptias veniamꝰ:ta⸗
bulas legamꝰ⁊ nõ litigemꝰ. Ergo ſi tu di⸗ 3 cis:chꝛiſtus ẽ ſpõſus partis donati: ego ta bulas lego ⁊ inuenio eſſe chꝛiſtũ ſponſů ec⸗
eſię diffuſe toto oꝛbe terraꝝ. Si dicis iße eſt: ⁊ nonẽ ipſe:negas chꝛiſtũ in carne ve niſſe. Pelagianiſta reſtat: nõ ex hereſibus † oibus:b eis q̃s ꝓ paruo tꝑe cõmemoꝛaui. Zã em̃ dixi: qs numerat tot peſtes? Quid dicis pelagianiſta: Audite qd dicit.

F ₰
Bancti
rðfiteri chꝛiſtũ in carne veniſſe: diſcuſſus
mnuenit᷑ negare·Thriſtus em̃ icarne venit:
ſilitudo eſſet carnis pcti:nõ eſſet caro pet
Ien 0
6
xo ·s. cati. Apli verba ſunt: hiſit deus filiũ ſuũ
nõ eſt ip
in ſimilitudine carnis peccati:non in ſimi⸗ litudine carnis: quaſi caro nõ eſſet caro:b
in ſilitudinẽ carnis pcti: qꝛ erat: ð pcti caro
nõ erat. Iſte aũt pelagiꝰcatnẽ ois infantis carni xp̃ĩconat᷑ equare. Nõ eſt chariſſimi. Non p magno cõmenda ret᷑ in chꝛiſto ſili⸗ tudo carnis pcti:niſi om̃is cętera caro eſſet caro pcti. Quid ð ꝓdeſt qꝛ dicis chꝛiſtũ in carne veniſſe:⁊ oĩm infantiũ carni eũ cona ris ęquare? Ettibi hoc dico qð donatiſte: ſe. Ecce video eccleſiã matrẽ teſti⸗
——
moniũ reddẽtẽ ipſis vberibꝰ ſuis: Accurft
matres cũ ꝑuur filijs:igerũt ſaluatoꝛi ſaluã dos:nõ pelagio damnãdos. Mater queli- bet muller pietate curẽs cũ paruulo ſuo di ꝰcit: Baptizet᷑ vt ſaluet᷑. Pelagius contra: Aui ſaluat? Mõ eſt qð in eo ſaluet᷑: nihil habet vitij:nihil ex traduce dãnatiõis tra⸗ it. Si ęqualis chꝛiſto: q̃re querit chꝛiſtũ? Ecce dico tibi: Sponſus filius dei qͥ venit
in carne ſaluatoꝛ eſt ⁊ maioꝝ ⁊ minoꝝ: ſal⸗ natoꝛ eſt ⁊ grandiũ ⁊ infantiũ:⁊ ipſe ẽ chꝛi⸗ ſtus:tu aũt dicis ſaluatoꝛẽ chꝛiſtũ maioꝛũ
nõ minoꝝ · Non eſt ipſe. Si nõ eſt ipſe:ne⸗ gas ⁊tu chꝛiſtũ in carne veniſſe · Et ſi dil⸗ cutiamus oẽs hereſes:inuenimus eas ne⸗
gare chꝛiſtũ in carne veniſſe· Dm̃es hereti ⸗ inegãt chꝛiſtũ in carne veniſſe. Quid mi⸗ ramini ſi pagani negãt chꝛiſtũ in carne ve⸗
niſſeQuid miramini ſi iudęi negãt chꝛiſtũ
0——,— ⸗ ⸗— , carne veniſſe? Quid miramini ſi mani⸗
—— Hn— 7
„ „—
4
—
— taliũ maloꝝ ꝓpeẽ fides demonioꝝ. Audi⸗
chei aptiſſime negãt chꝛiſtũ in carne venil⸗ ſe? Sʒ dico charitati vfę: etiã oẽs mali ca⸗
Citũ.x. tholici verbis ↄfitent᷑ chꝛiſtũ in carne veniſ
Etfãctis aũt ñegãt· Molitẽ ð eſſe tanqᷓ; de fide ſecuri adiungite Kdei rectę vitã rectã:
tchiiſtũ ↄfiteamini in carne veniſſe:⁊ ver
bis vera dicẽdo:⁊ factis beue viuẽdo. Nã
————— „
ſi ↄſiteamini verbisi⁊ factis negatis:fides
te me chariſſimi:audite me:ne ſit vobis te⸗ ſtis ſudoꝛ hic meus: audite me. Jacobus aplus ci de ſide ⁊ oꝑibꝰloqueret᷑ aduerſus eos qͥ ſibi putabãt fidẽ ſufficere⁊ opa bona
Zacobi⁊· habere nolebãt ait: Tu crediſqꝛ vnꝰẽde:
bene facis:⁊ dęmoneſcredũt⁊ ↄtremiſcũt.
Nunqd ideo demones ab ęterno igne libe
abunt: qꝛ credũt ⁊ ↄtremi cũt⸗ Ecce modo
Ruguſtini
es chꝛiſtus filius deiviui:legite ⁊ inuenieti
qð audiſtis in euãgelio: qð ait petrus: Tu Vau 5
trus tñ laudat᷑: vemon cõpeſcit᷑. Ena vor ſacta diuerſa. nde ſeparant᷑ iſte duę ↄlei⸗ ſões Laudat᷑ amoꝛ: damnat᷑ timoꝛ. Non em̃ amoꝛe dicebãt demones: Vu es flli⸗ dei:timoꝛe hoc dicebãt nõ amoꝛe. Denic; illi in ↄfeſſiõe dixer̃t:Quid nob ⁊ tibi⸗ Pe⸗ trus aũt tecũ vſqʒ ad moꝛtẽ. Sed ⁊iple pe
rus vnde fratres mei: vnde illi diceret ex
amoꝛe:Tu es chꝛiſtus filiꝰ dei viui Vnde
illi⸗ Ita ne de ſuo? Abſit · Bñ:qð ipſů euã⸗ gelij caplin vtrũq; demõſtrat: qͥd petr?de
deiq̃d de ſuo:vtrũc; ibi habes: lege:nõ ẽ
qða me expectes audire.Lõmemoꝛo euã
geliũ: Tu es xpᷣs filius dei viui. Et dñs ad Wa
eũ: Ptũs es ſimõ bariõa. Quare? Detuo beatus Non:qʒ caro ⁊ ſanguis nõ reuela⸗
ä———
nittibi:hoc eĩ es tu:non tibi reuelauit ca⸗
ro⁊ ſanguis:ß pater meus qͥ in cglis eſt. Et ſequit᷑:et dicit cętera ᷓ cõmemoꝛare longũ ẽ: paulopoſt dñs ibi:poſt hec verba ſua qͥ bus appꝛobauit fidẽ petri:eãq; eſſe petram möõſtrauit:cępit oſtẽdere diſcipulis ſuis:qꝛ opoꝛtebat eũ venire hieroſolymã? multa pati ⁊ expꝛobꝛãria ſenioꝛibus ⁊ ſcnbis ⁊ſa cerdotibus ⁊ deeidi: ⁊ tertia die relurgere. Ibi petrꝰ de ſuo expauit: ⁊ hoꝛruit moilẽ chꝛiſti: expauit eger medicinã ſuã: Abſit a ẽ dñe indt: ꝓpitiꝰ tibi eſto:nõ fiat hoc. Et
*—
⁊poteſtatẽ habeo iteꝝ ſumẽdieẽ Sblituſ
ẽs petre?blitꝰ es: Aaioꝛẽ charitatẽ ne⸗ Iobi
mo habetqᷓ; vt aiam ſuã ponat pꝛo amicis ſuis? Sblitus es Obliuio ila de ipſi? tie pidatio:hoꝛroꝛ ⁊ timoꝛ moꝛtis: totů depe⸗ tri: immo de ſimonis non de petri. Et do·
minus: Tade retro ſathanas. Peatuse wa ecd
ſimoñ bariona:ſed de dei. Tlade retro ſa/
wanas. Ander Recolite vnde beatus. 5
dixi: quia nõ tibi reuelauit caro⁊ ſanguis: ſed pater meus q in celis eſt. Vnde ſatha
nas dicat dñs · e; e ſapis que vei ſt
5ꝗᷓ ſunt hoim. Sperate in dño:? vete fidei
bona facta ↄiungite. Lõfitemini chꝛiſtů in
carne veniſſe:⁊ credẽdo ⁊ bene viuendo:? ytrũq; ab illo acceptũ tenete: ab illo ause⸗ dum ⁊ ꝑficiendum ſperate. Maledictꝰ em̃
omnis homo qui ſpem ſuam poni in po⸗
mine. Et bonum eſt homini:vt qui gloꝛ
in domino gloꝛic.
Ibieſt Poteſtatẽ habeo ponẽdi aiaʒ meñ Joh.u.
at
i not
pen an o64 iont nuin ſhſſin igu itn hae nſo ic ſnue lerti ſino gouin liqu guõ n htin Fleo ſöſcu nnz miui aſo ſin hiuch afun
jn
Wadi
lwe
iii
5 üs cap
ſai
isꝗ
pire hend zeis
nCyn esde tigen
vbene i

eis hec vtilia eſſe poſt moꝛtẽ. Namqᷓſine ſi Sat.ʒ. de ꝗᷓ ber dilectionẽ opat᷑:eiuſqʒ factamẽtis
de coꝛpoꝛibꝰ exierũt: fruſtra illis a ſuis hu⸗ iuſmodi pietatis impendunt᷑ officia:cuius
dum hic eſſent pignoꝛe caruerũt:vel nõ ſuſ
ener.z. De verbis Apoſtoli:Tlt de doꝛ⸗ miẽtihug nõ cõtriſtemur ſicut ⁊ cę⸗ teri ⁊c̃.Et de opibug miſcðie qͥbuſ moꝛtui adiuuãni: Sermo V 2monet nos beatꝰ apls vt de doꝛ
miẽtibꝰ:hoc ẽ moꝛtuis chariſſimis nfis nõ ꝓtriſtemur: ſicut ⁊ceteri qͥ ſpem nõ habẽt:ſpem ſcʒ reſurrectiõis ⁊ in⸗
coꝛruptõis ęternę. Nam ideo ⁊ doꝛmiẽtes
eos apellat ſcripturę veraciſſima cõſuetu⸗ do: vt cũ doꝛmiẽtes audimꝰ: euigilaturos
minime deſperemus. Vnde etiã cantat in pſalmo: Munqͥd qͥ doꝛmit:nõ adijciet vt re
cipiẽtes vłinuacuũ ſuſcipiẽtes dei gratiã: ⁊ ſibi nõ miſericoꝛdiã theſauriʒãtes irã. NMon ð moꝛtuis noua merita cõparant᷑: cũ eis boni aliqͥd operant᷑ ſui:ſed eoꝝ pꝛęce dentibus ↄſequẽtia iſta reddunt᷑. Won em̃ dictũ eſt niſi cũ hic viuerẽt: vt eos hœe ali⸗
quid adiuuarẽt:cũ hic viuere deſtitiſſent. Et ideo iſtã finiẽs quiſq; vitã: niſi qð me⸗
ſurgat⸗Eſt ð de moꝛtuis eis qͥ diligunt:ᷓ mit in ipſa nõ poterit habere poſt ipſam. dãtriſticia quodãmodo naturalis. Moꝛtẽ ¶ Permittãt itaq; pia coꝛda charoꝝ de ſuoꝝ N dtpe hoꝛret:nõ opinio ð natura. Nec moꝛs moꝛtibus ↄtriſtari doloꝛeſ anabili:⁊ ↄſola⸗ hoi accederet: niſi ex pęna quã pꝛgceſſerat biles lachꝛymas fundãt ↄditõe moꝛtali:q̃s culpa. Qua ꝓpter ſi aialia qᷓ ita creata ſũt cito repᷣmat fidei gaudiũ:qᷓ credunt fideles vt ſuo q tpe moꝛiant᷑ moꝛtẽ fugiũt:diligũt qñ moꝛiũt᷑ paululũ a nob abire ⁊ ad meiio⸗ vitã: quãtomagis hõ qͥ ſic fuerat creatꝰvt ntrãſire. Lõſolẽt᷑ eos etiã fraterna obſeqa ſi viuere ſine pctõ voluiſſet:ſine terminovi ſuue q̃ funeribus exhibent᷑:ſiue ꝗᷓ dolentib? ueret?hinc itaq; neceſſe eſt vt triſtes ſim adhibẽt ne ſit iuſta q ugrela dicentiũ: Suſti Põs. qñ nos moꝛiendo deſeft qͥs amamꝰ:qꝛ⁊ſt* nouimꝰ eos: nõ in ęternũ nos mãſuros: aliquantũ pᷣcedere ſecuturos:tñ moꝛs ipſa quã natura refugit cũ occupat dilectũ:ↄtri ſtat in nobis ipſius dilectionis affectum: Ideo admonuit apls:nõ vt ñ ↄtriſtemur ß nõ ſicut cęteriqͥ ſpem nõ habẽt. Contriſta⸗ mur ð nos in noſtroꝝ moꝛtibuſ neceſſitãtẽ amittẽdi: cũ ſpe recipiẽdi. Inde agimur: hic ↄſolamur. Inde infirmitas afficit: hinc ides reficit. Inde dolet humana cõditio: hinc ſanat diuina ꝓmiſſio. Pꝛoinde pom⸗ pa funeris:agmina exequiaꝝ: ſumptuoſa Diligẽtia ſepulturę:monumẽtoꝝ opulenta 5ſtructio:viuoꝝ iunt qualiacuiiq; ſolatia: nõ adiutoꝛia moꝛtuoꝝ. Dꝛatõibus ÿo ſan cte eccleſie ⁊ ſacrificio ſalutari:⁊ elemoſyniſ pꝛo eoꝝ ſpiritibus erogant᷑:nõ eſt dubi⸗ r tãdũ moꝛtuos adiuuari: vt cũ eis miticoꝛ⸗ dius agat a dño qᷓ; eoꝝ pctã merueft.hoc . eña patribꝰtraditũ vniuerſa obſeruat ec cleſia: vt pꝛo eis qͥ in coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis chꝛiſti cõmunione defuncti ſunt:cũ ad im acrificiũ loco ſuo cũ memoꝛant᷑ oꝛet:ac ꝓ illis q; id offerricõmemoꝛet᷑. Lũo eoꝝ cõ mendandoꝝ cauſa opa miſcðię celebꝛant᷑: ds eis dubitet ſuffragari: ꝓ quibus oꝛatio nes deo nõ inaniter allegant᷑?nõ oino am bigendũ eſt iſta pꝛodeſſe defunctis: ðᷣ tali⸗ bus qͥ ita vixerint ante moꝛtem: vt poſſint
nui qͥ ſimul ↄtriſtaret᷑ ⁊ nõ fuit: ⁊ ↄſolantes ⁊nõ inueni. Sit pꝛo viribus cura ſepeliẽdi ⁊ ſepulchra ↄſtruẽdi: qꝛ ⁊ hec in ſcripturis anctis inter bona opa deputata ſunt. Mec ſolũ in coꝛꝑibus patriarchaꝝ alioꝛũq; ſan· Beñ.43. ctoꝛũ:⁊ humanis cadaueribus quoꝛũq; ia- centiũ:verũetiã in ipſius dñi coꝛpoꝛe pꝛedi Job.i. cati atq; collaudati ſunt qͥ iſta fecerũt. Im⸗ pleant hec homies erga ſuos officia poſtre mi muneris:⁊ ſui humani lenimẽta mero⸗ ris. Verũ illa quę adiuuãt ſpũs defuncto- rum oblatiões:oꝛatiões:erogatiões: mul to pꝛo eis obſeruãtius:inſtãtius:abundã⸗ tius impendãt:qͥ ſuos carne nõ ſpũ moꝛtu os: nõ ſe olũ carnalr:ß etiã ſpiritalr amãt. De celebꝛatione dieꝝ fratrũ de⸗ functoꝝ:⁊ reſurrectiòõe moꝛtuoꝝ: Sermo M Vando celebꝛam⸗ dies fratrũ de· A
functoꝝ: in mente habere debem . ⁊ quid ſperandũ:⁊ qͥd timendũ ſit.
Scðm hoc em̃ ſperandũ eſt: qꝛ pꝛecioſa in Pẽ. N. ↄpectu dñi moꝛs ſanctoꝝ eiꝰ: im hoc añt
timẽdũ eſt: qꝛ moꝛs pctõꝝ peſſima. Ideo⸗
q; ꝓpter ſpẽ in memoꝛia ęterna erit iuſtus: Mõnn. Pptertimoꝛẽ ab auditu malo nõ timebit. Erit em̃ auditus quo nullus ſit maioꝛ: qñ
dicit᷑ ſiniſtris: Ite in ignẽ eternũ. Ab au⸗ ditu malo iuſtus nõ tinebit. Erit enim ad
dexterã inter illos quibus dicit: be Wattb·.
4

nedicti pris mei pcipite regnũ. In hac aũt vita qᷓ media ante ſũma bona ⁊ ante ſũma
mala ducit᷑:in medio bonoꝝ maloꝛũq; me dioꝝ:id eſt in neutra ꝑte ſũmoꝝ:qꝛ ⁊ bona quęcũq; hic fuerint homiĩ:in compatiõe bo noꝛũ eternoꝝ nulla ſunt: ⁊ mala qugcũq; ĩ
hac vita experit᷑ homo in cõparatiõe ignis
gterni nec cõparãda ſũt: In hac ðmedieta
te vitę illud qðᷣ audiuimus nunc ex euãge ⸗ lio tenere debemꝰ: Qui credit inqͥt ĩme:li⸗
cet moꝛiat᷑ viuit: ⁊ vitã pꝛonunciat:⁊moꝛ
Fot.. tẽ nõ negat. Quicredit in me:licet moꝛiat᷑ viuit. Quid eſt moꝛiat᷑ viuit: Licet moꝛiat᷑
coꝛpoꝛe:viuit ſpũ. Deinde adiungit: Et viuir ⁊ credit in me: nð moꝛiet᷑ in ęternum. Certe licet moꝛiat᷑. Quõ ſi nõ moꝛiet? S5 licet moꝛiat᷑ ad tempus:nõ moꝛiet᷑ in ęter⸗ nũ. Sic iſta ſoluit᷑ quęſtio vt non ſint inter ſe ↄtraria verba veritatis:⁊ poſſint inſtrue cauſa triſticię. Si hec eſt cauſa triſticie: hu⸗
re affectũ pietatis · Ergo licet coꝛpoꝛe moꝛi⸗
turi ſimus: viuimus ſi credimus. Eſt autẽ
ſdes nf̃a maxime diſcreta ab om̃i fide gen tiliũ in reſurrectiõe moꝛtuoꝝ. hanc em̃ illi
oĩno nõ recipiũt:qꝛ vbi recipiãt nõ habẽt· A dño em̃ pᷣparat᷑ volũtas hoĩs:vt ſit fidei receptaculũ. Dicit iudeis dñs. Sermome nõ capit in vobis. Ergo in his capit in qui bus inuenit qð capiat. In his em̃ inuenit qð capiat ſermo qͥ capit qð deus pollicen⸗ xuc. I5. do nõ decepit:ille em̃ qͥ quęrit ouẽ perditã: ⁊ quã quęrit nouit:⁊ vbi quęrat: ⁊ quõ ei mẽbꝛa diſperſa colligat:⁊ in vnã lalutẽ re⸗ ducat: ⁊ ita ↄſtituat vt eã vlteriꝰ nõ pdat. . Theſat.ꝓ. Lonſolemur ð nos inuicẽ:⁊ in his ſermoni
Joh.14.
bus noſtris. Wõt non dolere coꝛ humanũ defuncto chariſſimo:melius tñ dolet ⁊ ſa ⸗
nat᷑ coꝛ humanũ:qᷓ; nõ dolẽdo ſit inhuma
Job.n. num. Aaria dño cohgrebat:⁊ moꝛtuũ fra⸗
trem dolebat. Sed quid miraris qꝛ maria
dolebat:tunc cũ ipſe dñs flebat? Aouere 2 aũt quẽuis põt quõ flebat moꝛtuũ:ſi cõti⸗
quẽ ipſe ſuſcitauit:ſed moꝛtẽ quam ſibi hõ
peccando cõparauit. Si em̃ pctĩ nõ pꝛęcel ſiſſet: ſine dubio moꝛs ſecuta non fuiſſet. Secuta eſt ð moꝛs etiã coꝛpoꝛiſ: quã pꝛęce ſit moꝛs aię. AMoꝛs aię pꝛeceſſit deſerente deoꝛ⁊ moꝛs coꝛpis ſecuta eſt deſerente aĩſa. Deſeruit volẽs: ⁊ coacta ẽ deſerere nolẽs. Tanqᷓ; illi diceret᷑: Receſſiſti ab eo quẽ dili gere debuiſti:recede ab eo quem dilexiſti. MQuis em̃ vult moꝛi? Pꝛoꝛſus nemo: ⁊ita
nemo:vt beato petro diceret᷑: Alter tecin/ zz get ⁊ ducet quo tu nõ yis · Si ð nulla eſſet moꝛtis amaritudo:nõ eſſet magna marty⸗ rũ foꝛtitudo. Ideo ⁊ apls de doꝛmiẽtibus inqᷓt: Molo vos ignoꝛare fratres: vt nõ cõ⸗ triſtemini ſicut ⁊ gentes quę ſpem nõ ha⸗ bent. Mon tantum ait: Vt nõ ↄtriſtemini ſed vt non ſic contriſtemini quẽadmodum geẽtes quę ſpem nõ habent. Neceſſe eſt ẽ yt cõtriſtemini. Sʒ vbi ↄtriſtari? Vbicoꝛ⸗ pus qð viuit ex aĩa fit exanime. Diſceden⸗ te aia qͥ ambulabat iacet:loq̃bat᷑ tacet:ocu li lucem nõ capiũt: aures nulla voce pate⸗ ſcunt: oĩa mẽbꝛoꝝ officia cõquieuerũt: nõ eſt qͥ moueat greſſus ad ambulandũ: ma⸗ nus ad operandũ:ſenſus ad percipiendũ.
ut geſſit ſiue bona ſiue mala:
nuo iubet victurũ? Non moꝛtuum flebat
1
NMõne iſta eſt domus:quã neſcio qͥs inuiſi⸗
bilis habitatoꝛ oꝛnabat? Diſceſſit qͥ nõ vi⸗
det᷑:remanſit qð cũ doloꝛe videat᷑. Iſta eſt
ius triſticie quę conſolatio? Auia ipſe dũs
in iuſſu ⁊ in voce archangeli in nouiſſima tuba deſcendit de cęelo: ⁊ moꝛtui in chꝛiſto reſurgẽt pꝛimi:deinde nos viuẽtes: qͥ reli⸗
qui ſumus:ſimul cũ illis rapiemur in nubi
bus obuiõ chꝛiſto in aera: ⁊ ita ſempꝑ cum
dño erimus. Pereat ↄtriſtatio:vbi tantaẽ
pſolatio:detergat᷑ luctꝰex aio: fides expelꝰ lat doloꝛẽ. In tanta ſpe nõ decet eſſe triſte
templũ dei. Ibi habitat bonus cõſolato?:
ibiqͥ nõ fallit ꝓmiſſoꝛ. Sciovt moꝛtuũ diu
plangamus: qm̃ moꝛs amara ẽ: ꝑillã trãſ·
iuit ⁊ dñs. Sufficiãt hec pauca charitatiue
ſtre:ↄſolet᷑ abũdantius qͥ nõ migrat de coĩ⸗
de veſtro: ita dignet᷑ habitare: vt nos di
gnet etiã in fine mutare.
De verbis Apli: Omnes nos cn
manifeſtari opoꝛtet ante tribunal chꝛiſti·vtrecipiat vnuſquiſc; pꝛo⸗
moòo XMM
hniũ xpianoꝝ ſpes frẽs chariſſi·
o mi in futuꝝ tps extẽdit᷑: vt qð hic
ſſeruimꝰ deo:alibi nos ſeruiſſe lete mur.ſhic eĩ nobis poſita ſunt certamina ß in futuro ſeculo certaminũ pꝛęmia reſer⸗ uata. Juſte ſiqͥdẽ ⁊ ꝓuide diuina ſapientis ſeparauit tps iaboꝛis ⁊ pꝛęmij. hic ðlabo⸗ ramus: hic ſeruimus deo ⁊ mandata eius
ſeruamus: vt in futuro ſeculo:id ẽ in celo⸗
rũ regno ęterna pꝛemia capiamꝰ. Sciree debemꝰ iratres dilectiſimi qͥd nobis ſei⸗
un i
noil hin cſen iz ſho al mli es ucht ſuebo necel inei ſims hüun hus: copore lafucti uno biu upt ßemo depen ledit inect byunte. ptat f bhrei
dcipo
ne polum
zöſef
tineſc
une esre ſiot nir cön 4t

3 6
ptura diuina cõmendat: id eſt futurũ eſſe iudiciũ dei: qð poſt reſurrectionẽ cõplebit᷑
B
—— §
moꝛtuoꝝ.hoc eſt qð pꝛęcipue chꝛiſtianos a gẽtili erroꝛe ſecernit:qꝛ illi hãc timõvitã eſſe credunt: ⁊ ideo ſine deo eſſe⁊ diuerſis pctis atq; criminibus nõ metuũt inquina-
ri: Ros vᷣo ita ĩ hacvita ↄuerſemur:vtnos ad aliã pꝛęparemus:in qua ⁊ bonis bona: 2malis mala retribuent᷑:ſicut dixit aplus:
Sm̃es nos manifeſtari opoꝛtet ante tribu nal chꝛiſti: vt recipiat vnuſqſqʒ ꝓut geſſit ſiue bona ſiue mala. Sicut hic mõ aſtam? in eccleſia ⁊ nos inuicẽ pꝛęſentes aſ picimꝰ:
ita etiã poſt reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ aſtituri ſumus ante tribunal chꝛiſti.hãc em̃ etiam pſam aiam tũc habebimus quã mõ habe⸗ mus: ⁊ in hoc ipſo qͥ nũc induimur ſumus coꝛpoꝛe reſuſcitandi. Non em̃ ſiẽmuta aĩa⸗
lia facti ſumus:nõ ſẽ equi ⁊ boues vt ęter ⸗
na moꝛte pereamꝰ: qꝛ poſtqᷓ; hic vixerimꝰ
alibi iudicabimur:yt aut pꝛo pctis pęnas:
aut ꝓ bonis opibꝰ pᷣmia ↄſeqᷓmur ęterna.
NMemo ðfrẽs mei chariſſimi de reſi urrectõe
deſperet:in q̃ chꝛiſtianoꝝ ſpes tota ↄſiſtit.
Credite fratres apło pꝛedicãti:⁊ nihil de re
ſurrectiõe dubitãtes:ad diẽ iudicij vos pᷓ⸗
parate. An foꝛte ſicut impij⁊ increduli non putat fieri poſſe:vt a moꝛtuis reſurgamꝰ? Plane dicat hoc qͥ oĩpotentẽ nõ credit eſſe deũ:qͥ hoc ꝓmittit futuꝝ: nos aũt qͥ ſcimꝰ dei oĩpotentis eſſe virtutẽ:qꝛ ꝓmiſiſſe deũ legimꝰ ꝙ reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ faciat:nõ poſſumꝰde reſurrectõe moꝛtuoꝝ dubitare: quã ſe factuxꝝ eſſe ꝓmittit:qͥ ⁊ op̃ ẽꝛ⁊mẽ⸗ tiri neſcit. Sʒ te apello qͥcũqʒ iſideli aĩo de reſurrectiõe dubitas:⁊ putas nõ poſſe moꝛ tuos reſuſcitari: Quid eſtampliꝰex nihilo hoies facere qͥ viuãt:an eos qͥ facti ſũt atq; vixeft reparare poſt moꝛtẽ? Atiq; plus ẽ fa cere qð nunq; fuit:qᷓ; reparare quod fuerit. AQuõ ð impoſſibile eſſe dicis:vt deus qͥ ho minem foꝛmauit ex nihilo reioꝛmet 7Quð nos ſuſcitare nõ põt ↄuerſos in puluerẽ:q ſietiã in nihilũ rediremꝰ: facere poterat vt eſſemus:ſiẽ fecit nos eſſe:cũ antea nunqᷓ; fuiſſemus Ita em̃ beatus apls paulus di⸗ xit. Sʒ dicunt aliqͥ:Quõ reſurgũt moꝛtui? Quali aũt coꝛpoꝛe veniũt Inſipiẽs tu qð ſeminas nõyiuificat᷑ niſ pꝛiuſmoꝛiat᷑:⁊ qð ſ eminas nõ coꝛpus qð futuꝝ eſt:ſeminas: ſed nudũ granũ: vtpotetritici aut alicuius ceteroꝝ· Deus aũt dat illi coꝛpus ſicut vo⸗
luit:⁊ vnicuiq; ſeminũ pꝛopꝛiũ coꝛpus.o lið incredule hõ de reſurrectiõe dubitare. Aui grana ſeminũ moꝛtua ⁊ putrefacta vi
uificat per quę in hoc ſeculo viuas:multo⸗ magis teipfũ reſuſcitabit vt viuas in ꝑter⸗ num· Qui illa reparat quę tibiſunt neceſſa ria: quõ teipſum nõ reparat Ppter quem?
ↄſiderare quę in iſto ſeculo videmus: diui⸗
neadminiſtratõis opa ſigna ſunt futuroꝝ.
7 ota Shuius mũdi adminiſtratio teſtimo niũ ẽ reſurrectõis futurę. Videmꝰcerte hye
mis tpe vł aduẽtu arboꝛes ſpoliari pomis:
nudari folijs:ßᷣ eas rurſus verno tꝑe ſpeciẽ
—
reſurrectiõis expꝛimere:ꝗj pꝛimo quidẽ inci
pilt turgere in gẽmis:tunc oꝛnari in foꝛi⸗ bus:veſtiriæ folijs:⁊ poſtmodũ pomis gra uari. Interrogo te infidelis hõ qᷓ de reſurre
ctiõe dubitas: vbi ſint iſta qᷓ tpe q dediſ⸗
poſuit ꝓducũt᷑? Dic mihi vbi latitãt ante⸗
deus qui omp̃s eſt ⁊ ea ex nihilo ↄdidit:ſe⸗
F
—
pꝛoducant᷑: quę nuſq; quidẽ vident᷑:ß tñ
creta ſua vᷣtute ꝓducit?hinc iã ad campos
⁊ pꝛata reſpicite:q̃ eſtate tranſacta herbis ſuis ſpoliant᷑ ac fioꝛibus:⁊ nuda remanent ipſa ſpacia terraꝝ:ſed iteꝝ verni tpe reue/ ſtiunt:⁊ nouoybiq; germine incipiẽte leta⸗ tur agricola. Lerte herba ꝗᷓ ante vixit ⁊mo rit᷑trurſus reuiuiſcit ex ſemine:ſic etiã ⁊ no⸗ ſtrũ coꝛpus reuiuiſcit ex puluere.
cta cognoſcimꝰ. Ande aũt cognoſcere pof⸗ ſumus qꝛ moꝛtui reſurgũt:cũ adhuc a moꝛ
tuis nemo ſurrexerit?Auiſ q; hoc dicis vel
cogitas: audi patiẽter:⁊ intellige ſapiẽter. Ideo em̃ dñs noſter ieſus chꝛiſus moꝛivo luit ⁊ reſurgere: ne tu dereſurrectiõe dubi⸗ tares. Tamẽ quõ potes dubitare qꝛ nõ ſu⸗ mus reſurrecturi a moꝛtuis: cũ B ꝓmittat deus qͥ neſcit aliqñ mẽtiri: qᷓ põt facere qͥc⸗
4 EPl Sz dicis o hõ incredule: Ideo credimus futuxꝝvt ar boꝛes ⁊ herbę ⁊ oia reuiuiſcãt: qꝛ illa i⸗ fa⸗
7
K. Mere ℳ,
8
qͥd vult qꝛ op̃s eſt: ⁊ implet oĩa ꝓmittit:
q verax ẽ: ⁊ mendaciũ in eo nõ eſi? Et de⸗ dit nobis pius ⁊ miſericoꝛs dñs virtuti ſuę pignus:⁊ grandi teſtimonio ſpem nobiſte ſurtectiõis oſtendit:qꝛ vnigenitũ filiũ ſuũ ꝓ nob hoiem factũ ⁊ moꝛtuũ a moꝛtuis ſu⸗ ſcitauit. Ideo em̃ dñs noſter ieſus chꝛiſtus naſci ex hoie:id eſt ex maria virgine eſt di⸗ gnatꝰ?⁊ a iudeis crucifigi ⁊ die tertia reſur⸗ gere:vt nos tali exemplo aiati:reſ urrectio/ he ex moꝛtuis certiſſime q

— 6
— n.—.
— ————— m
De verbis Ap oſtoli
nõ credit futurã: nech qͥdẽ credit ꝑxbs re⸗ ſurrexit a moꝛtuis. AQui aũt dñm ieſum re⸗
ſurrexiſſe a moꝛtuis ↄfitet᷑:nec de ſua pote⸗
A
rit dubitare. Abſtinete ð vos ab oĩ oꝑe ma lo:ab inimicitijſ:ab ebꝛierate:a foꝛnicatio⸗ ne:a furtoꝛa piurio: a falſo teſtimonio: de⸗ tractiõe:qꝛ hec oĩa odit deꝰ:⁊ eos d iſta fa⸗ ciũt puniet in tuturo. Eſtote aũt benigni: miſericoꝛdes:inuicẽ honoꝛẽ habẽtes: ⁊ eà ſp operãtes:q̃ in ſanctis ſuis diligit deus: vt poſſitis cũ ſanctis eius ad terã? imo? talem gloꝛiã ꝑuenire:⁊ viuere in ſecula ſę⸗ culoꝛum Amen. De eiſdẽ verbis Apli quibus in ſermone pꝛecedẽti: Sermo XMV Ratres chariſſimi: dũ diuia lectio t legeret᷑: audiuimus btĩ aplm ter⸗ ribiliter nos?⁊ ſalubꝛit admonentẽ.
⁊.Corſ.. Sic eĩ ait: Oĩs nos manifeſtari opoꝛtet
ante trbunal chꝛiſti:vt referat vnuſqͥſq; ꝓ⸗
pꝛia coꝛgis ſuiꝓut geſſit:ſiue bonũ ſiuema
ſũ. Quã rem etiã dñs in euãgelio denũciat
Watib. i. dicẽs: Filius hois vẽturus eit in gloꝛia ſua
P put geſſimꝰ: ſiue bonũ ſiue malũ. Et ideo rogo krẽs:vt quotidie cogitemꝰ quales eri mus in die iudicij: puriſſimis angeloꝝ cõ⸗
cum angelis ſuis:⁊ tũc reddet vnicuiq; ᷣm opa ſua. Diligẽter quęſo attẽdite frẽs ⁊ me cũ pariter paueſcite: qꝛ nõ dixit qð reddat vnicuiq; im miticoꝛdiã ſuã: ð ᷣm opa ſua. hic em̃ eſt miſericoꝛs:ibi iuſtus. Nã qð nõ ſtatim in pctõꝛes vindicat: patiẽtia eſt nõ
negligẽtia. Mon ille potentiã ꝑdidit:ß nos
ad pcnitẽtiã reſeruauit. Ende valde timẽ⸗ dũ eñt:ne quãto diutiꝰ expectat vt coꝛriga⸗ mur:tanto grauius vindicet ſi emẽdari no luerimus. Scire ⁊ intelligere debemus fra⸗
tres chariſſimi nihil nobis eſſe ſalubꝛiꝰ: q;
vt dãnatis oim pꝛęſentiũ reꝝ voluptatibꝰ: id potius cogitemꝰqñ erimus deh ſeculo trãſituri:vel qñ tabernaculũ coꝛꝑis vltimo die ſuꝑueniẽte depoſituri:⁊ iteꝝ illud reſur rectiõis tꝑe recepturi:vt cũ eodẽ recipiamꝰ
ſpectibus offerẽdi: ⁊ ęterno iudici rationẽ de libꝛis ↄſciẽtie reddituri: remotis oĩbus
ſe hoiem ↄſtituendũ:⁊ ipſam ſui vitã in coꝛ
dis ſpeculo demonſtrandãt⁊ teſtes ↄtra eã nð defoꝛis aliqũ:ßᷣ intus de ipſa aia ꝓferẽ
dos. Adijciẽda erũt nõ aliq peregrina: ni
miũ nota teſtimonia:id eſt opa ſua. Dꝛdi⸗ nabunt ante infelicẽ aiam pctõ vłcrimins
Bermo XX
ꝓbatiõibus. CLertũ eſt in die illa ipſũ ante
„ ——— 6
——
— F— Ie—
1 0 ℳ
ſua vt eã ⁊ ↄuincat ꝓbatio ⁊ ↄfũdat agni⸗
₰ —
tio: ᷣm illð qð ſcriptũ ẽ: Arguã te⁊ ↄſtituã P u
te ante faciẽ tuã. Muicũq; ſe mõ dũ lʒ emẽ
dare neglexerit: ante illũ cgeſtẽ lm pᷣmũ
excepturus erit de ↄfuſiõeſ uppliciũ:⁊ aia qᷓ
mõ ꝑ penitẽtiã cõpendioſã trãſactas pctõ rũ ſuoꝝ putredines curare diſſimulat:ante
illud tribunal metuendũ ſine vllo remedio ĩ ꝑpetuo tartaro manebit. Quę cũ ita ſint: I bñ nobiſcũ ageret᷑:ſi iã nunc ſic pꝑniteremꝰ
ſup malis nfis:quõ tunc ſine vllo remedio
penitebimũs ſi fgditates ⁊ ↄfuſiones nfas quẽadmodũ tunc viſuri ſumus: ſic iã eas
nũc videre ⁊ hoꝛrere poſſemus. O ſi iã nũc
faciẽ peccatricis aię liceret oculis coꝛꝑis in⸗ tueri:⁊ ↄſciẽtię noſtrę vultũ in oculoꝝ p̃ſen tiã ꝑmitteremur add ucere. Quod ſi liceret: nec dici põt:quãto ſtudio quãtoq; metuv geremur fedata cõponere: maculata terge re:vulnerata curare. Ideoq; qꝛ non poſſu mus oclis coꝛꝑis:iſpiciamꝰnos inqᷓ;tũ poſ/ ſumus oculis coꝛdis: ⁊ vnuſqͥſq; Acientiã ſuã ante ↄſpectũ interioꝛis hois cõſtituat: Ipſi noſmetipſos caſtigemꝰ:ipſi nobiſcũ rõem de qͥtidiana ↄuerſatiõe faciamꝰ: ipſi nos accuſemꝰ q̃tidie iudici ñoꝛ⁊ důũ in hac carne ſumus ↄtra ipſã carnẽ auxiliãte dño quotidie dimicemꝰ: vincamus voluptates ⁊ delectatões nras: vt nobis tps illud ſpe/ ctatiſſimũ ac beatiſſimũ ęternę vitę ꝓ fel ci mactatõe ſuccedat: qñ implebit᷑ ilud qð
1
4 30 tillo. 6 3 hitS vam ni v Anbu Int umſe Lui hemo Inico haeh. Znon es wDean⸗ Inima ſedm x. um si licte yj.L bm Snüs
dñs dixit:Et erũt ſiles angel · Et itex: Tüc Wathan P.
iuſti fugebũt ſiẽ ſol in regno pfis eoꝝ · Pu n
tas qualis tunc erit ſplendoꝛ aiaꝝ:añ lolis daritatẽ habebit lux coꝛpoꝝ? Tunc em̃ cũ ad iſtã btitudinẽ venerimus: nulla erit tri⸗ ſticia: nullus timoꝛ:nulla infirmitas: nulla moꝛs. habebimus plenã btitudinẽ frẽs in ter illa imenſa beneficia dñi noſtri:vt nũq; ceſſemꝰreferẽdo ei gratiaꝝactionẽ de btitu dine qua ſumus fruituri: coheredes effecti
„ iin eius q dixit Venite bñdicti: pcipite regnũ waa
qð vob paratũ eſt ab oꝛigine mũdi: donã ⸗ te ipſo cui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſecu/ loꝛum ZAmen.
Explicitus eſt liber Sermonũ de Eer bis Apoſtoli:diui Aurelij Auguſtini: Paſilee:Anno dñi. M. cccc. xcilj·
uhun hicia lontn zumm poſid Uit hlum biſu
d di
hler
ſuů Ahn ſa

precipuarum ſententiarũ
Materiarũ ac ſententiaꝝ
ntie Peci puenotandaꝝ in Sermohi
5 di⸗
ui Aurelij Auguſtini de derbis
Apoſtoli:ſũmaria bꝛeuiſq; Anno⸗
Ab. BPba pater qͥd ſit:⁊ cur apls vtrüc; a poſuit. Sermone. xiij. R. Ac. AZculeus moꝛtis qͥd ſit: ⁊ qñ ceſſa/ bit. Ser.ij. D. in fi.et.iij. F. 8a. Ada ſibi ſuccinctoꝛia ð viij. K. m. Ambulare m carnẽ ⁊ ᷣm ſpm̃ qͥd ſit. vj. F.
folijs ſici
2mcitia nullius eit repudianda:nõ vt ſia
tim recipiat᷑ ð vt recipiẽdus aptet᷑.xxj. E. Auid ꝓbat amicitiã verã. xx. P. NMemo niſi ꝑ amicitiã cognoſcit᷑.xxj. E. Amicoꝝ mala firmius ſuſtinemus: qꝛ bo ⸗
na eoꝝ nos delectãt.xxj.E.
Amoꝛ mundi ⁊ amoꝛ dei cõpellit ſuos ama
toꝛes diuerſa pati.xv. J.
An · De anania? ſaphyravxoꝛe ſua.xxx. B.i fi. Anima nõ eſt pars dei neq; id qð deus eſt: ſed media inter deum ⁊ coꝛpus. xiij.E.et
xxx. L. D.
Aiam nihil ſatiat niſi deus.xvj. D. Aias in cęlis pꝛius ↄuerſari quidã dicũt:⁊ illic recipiẽdoꝝ coꝛpoꝛũ merita conſequi. BZr. Arra ⁊ pignꝰ quõ differũt.xiij. k. ante me. „ Arrius quid ſentit de trinitate.j. A.in fine et. B. et. xxx). P. K. Lu. Auaricię grauis ſeruitus cui comes eſt pi/ gricia.xxij. B. K. D. Contra auariciã inuehit. xxvj.C. Aurum eſt materia laboꝝ:?⁊ periculoſa res poſſidentiũ.xxvj. Z. Aurũ tunc magis ꝓdeſt cũ ↄtemnit᷑: nõ qꝛ pſum ex ſua natura malum eſt: ſed eius abuſus.xxvj. B. 8 Auri inops deo diues eſt.xxvj. C. Ebaptiſmo paruuloꝝ ↄtra pelagi d anos xiij. ꝑtotũ. e Paptizari debere paruulos nemo dubitat:ß de cauſa querit᷑.xiiij.A.pome. PBaptizari quidã paruulos dicunt:nõ pꝛo⸗ pter ſalutẽ aut vitã ęternã: ſed pꝛopter re gnũ celoꝝ.xiij. A.in fine.et. ð. Alij rurſus non baptiʒatis ex miſe cðia ⁊ iu ſticia ↄcedũt ſimul⁊ vitã ternã ⁊ regnum
cloꝝ: quos pariter?m ſcripturas refellit
Non baptiʒatis ideo regnũ cęloꝝ nõ dari volũt:qꝛ dñs dixit: Niſi quis renatus fue rit ex aqua ⁊ ſpũſancto ⁊c᷑xiij. E.ĩ me. PBaptiʒandi ſunt paruuli ⁊ ad verba offe⸗ rentiũ ſanãt᷑: ſicut ad factũ alienũ vulne⸗ rabant᷑.xiij;.x. A.in me. 5 Paptiʒari cur debeat natꝰ a fidelibꝰ iã ba ⸗ ptizatis.xiiij. R. 4. Etrũ baptiʒari debeat infans ante diem octauũ.xiiij. N. Paptiʒari cur opus habet infnas etiam natus a fidelibus pui non peccauit. viij. In baptiſmo cuncta peccata dimittun᷑: Ii cet infirmitas peccãdi remaneat. Ser.ij. Det. vj. F. Ante baptiſmũ cur cathecuminus aliquã-
do moꝛit:⁊ viuens ſcelerate in fine bapti
„
.
etur.xx. D. in fine. Beatꝰ eſſe nemo põt niſi a ſolo deo.xiij. O Be⸗ Beati quales erüt.xxxv.C.in fi. Beatitudinẽ quomodo philoſophi diuer⸗ imode poſuerũt.xij. S. Ponoꝝ tria ſunt generat⁊ quę.xiij.E. Bo. Ecalumnia nõ faciẽda.xxiiij. g. ca. dLaput noſtrũ ẽ chꝛiſtus ⁊ nos coꝛ pus eius.xiij. F.—
Carnẽ humanã nõ eſſe creaturꝰ dei quidã
otendunt.xxv. D. Cum eſſemus in carne paſſiões pctõꝝ quę plegẽ erant operabant᷑ in mẽbꝛis noſtris vt fructificarent moꝛti:quomodo intelli⸗ gatur.iij. A. B. K.. Carnis noie quid intelligat᷑.iij.M. Scio ꝙ in carne non habitat bonũ:quõ in⸗ telligatur. v.. Si fm carnẽ vixeritis moꝛiemini:quõ intel ligat᷑.xiij. O.in fine.E. F. Carnis facta moꝛtificanda ſunt ſpũ dei nð ſpũ noſtro.xij. ð.— In carne exiſtẽtes quõ dicant᷑ nõ poſſe pla cere deo:⁊ qͥd ſit eſſe in carne.vj. S. Caro peccati? ſimilitudo carniſ peccati dit ferũt:⁊ quõ chꝛiſtꝰcarnẽ verã habuit ſine heccato tñ. vj. D. E. viij. A. P.xiiij. F.et B. in me.xx. A.in fi. Carnalis ⁊ ſpiritalis quomodo aliquis di⸗ catur.v. D. Charitas deidiffuſa ẽ in coꝛdibus noſtris Cha⸗ ꝑſpm̃ſanctũ:exponit᷑.xv. J.
b 4

Charitas nõ anguſtiat᷑.Ibidẽ. Charitas ad hoc creſcit vt gterna permane at. xiij. R. in me. Ce. De ceciliani purgatiõe ⁊ trina abſolutione in pſentia ſeptuaginta ep̃oꝝ ⁊t. xxij.E. Celeſtinianoꝝ erroꝛ q;s ſit. xxix. A. in me. In cglũ quõ nemo aſcendit niſi filius hoĩs de cęlo deſcendit. xiij.ᷓ. Ceruoꝝ cautela cõmendat. xx.. Cir. Nos ſumus circũciſio qͥſi pũ ſeruimus deo: quõ intelligat᷑· xv. ¶. Circũciſio cur fiebat die octaua? cultris pe trinis.xv. P. Cla. Clamoꝛem coꝛdis qᷓ; oꝛis deus plus aduer De claudo mendicãte ad poꝛtã ſpecioſam quẽ petrus verbo curauit. xxvj· ꝑtotũ· Cre Creaturę om̃is quadruplex cõditio · xxvij. Poſſe credere in chꝛiſtũ dei eſt donũ nõ ex ibi Qui credit in filiũ quomodo habeat vitã ternã:?⁊ qui nõ credit iam iudicatus dica tur.xiiij.h. MQui credit in me etiã ſi moꝛtuus fuerit vi⸗ uet:quõ exponit᷑.xxxiij. A.inme. MQuõ aliqui credunt ⁊ nõ credũt.xxvij· D. Cru. Crux chꝛiſti cõparat᷑ naui.ij. P.circa pᷣn· Lrucis latitudo:longitudo: altitudo ⁊ pꝛo fundũ qͥd figurãtvij. P. K. De crucis figura ⁊ laude.viij. K.
„
com. Eõmunia debent eſſe oia quibus eſt cõmu
nis fides. xxv. A. P. Con. Loncupiſcentias carnis habere quandoq; eſt vtile:exẽplo apli.iij.E.et.v. P. i fi.. De ↄcupiſcentijs carnis qñ erit perfecta vi ctoꝛia.iij. Fᷓ. G. et.v. D. Loncupiſcentiã nõ cognoui niſi lex diceret nõ ↄcupiſces: quõ intelligat᷑.iiij.. Alliud eſt nõ ↄcupiſcere ⁊ aliud poſt ↄcupi⸗ ſcentias nõ ire.v. D. vj. H. Concupiſcentia carnis nõ nocet dũ ei non oſentiat᷑.v. B. v. FT. Se concupiſcentia carnis aduerſus ſpiritũ ⁊ſpiritus aduerſus carnẽ.iij. iij.v.per to tum.⁊· vj· A. xij. P. K. D. Concupiſcentię noie qͥd inttelligat᷑.vj.. O cupiſcentia ſit oꝛigo oĩs pcti. Ibidẽ. Concupiſcentia cur eſt in mẽbꝛis: ⁊ ꝙ debe mus eas potius velle nõ habere qᷓ; habe⸗ re:⁊ꝙ ſolus chꝛiſtus eas ſanat.xij. L.
nnotatio
E concupiſcentijs non eſt obediendũ.ij. ↄcupiſcentijs nõ obedimus dei eſt do⸗ nãtis nõ nfe foꝛtitudinis.xij. D.circa pᷣn. m̃is qui còfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne ve niſſe ex deo eſt:⁊ om̃is qui nõ cõfitetur ie
ſum chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo nõ eſt
quõ intelligat᷑.xxx. et. xxxj.per totũ. S multi cõfitent᷑ chꝛiſtũ verbis ſed factis negant. xxx). E.et. I.in fine.
Conſiteri nemo debet cauſa hũilitatis pec
cata quę nõ fecit. xxix.K. Cõfeſſio humilis ſanat. xxix.E.circa pꝛin. Loꝛ deus interrogat nõ manũ. xix. S. Cor. De coꝛpoꝛe ⁊ ſanguine chꝛiſti.j. A. Coꝛpus chꝛiſti tũc ſalubꝛiter ſumił ſi qð in ſacramẽto viſibiliter ſumit᷑ in ipſa verita te ſpiritaliter mãducat᷑.ij. A.in fine. Vomodo nihil damnatõis eſt his da. q ſunt in chꝛiſto. vj..„ aliud eſt debere ex mutuis acce ve⸗ ptis: aliud ex pꝛomiſſis. xvj· A.in fi.
Debitoꝛ aliter eſt deus aliter hõ · Ibidẽ. Debitoꝛes ſumus dei ⁊ debitoꝛes habemꝰ
pꝛoximos.xxix. D. E. Debitoꝛes ſumus nõ carni vt fm carnẽ vi⸗ uamus ⁊.quõ exponit᷑.xiij. L. D.E..
Dedicatio: vide infra domus. Defoꝛmitas xp̃i nfa eſt pulchꝛitudo.xx.. Defuncti vtrũ ſint ploꝛãdi:⁊ quibus ſuffra gis iuuant᷑ ⁊c.·xxxij. per totũ. In defunctoꝝ celebꝛitate ſunt duo cõſide⸗ randa:ſcʒ quid ſperandum ⁊ quid timen⸗ dum.xxxij.. Delectatio mentis pꝛeponenda eſt delecta tioni carnis.xvij. B. KL. D.„ Delitię tempoꝛales qᷓ; tranſitoꝛie ſint. xxij A. in me.et.N. Deſperare de ſalute ſua nemo debet cũ V⸗ eat ſaluatos qͥ interfecerũt auctoꝛem ſa⸗ lutis.ix. P. Deus qd ſit ⁊ qᷓ; ſit incõpꝛehẽſibilis.j. A· Ncus nõ eſt coꝛpoꝛeus.xvij. K. Deũ vnũ ſic fides catholica pꝛedicat vtm ſteria trinitatis pariter fateat᷑.j. A. Bidragma quid ſit ⁊ cur illud chꝛiſtus ſol/ Di uit. v). D. in fine. Dies dñicus vnde nomẽ accepit. xv. P · Dies malos non faciunt niſi malicia ⁊ mi⸗ ſeria. xxiiij ·-. Digitus dei qd ſit:⁊ cur lex digito dei ſcr⸗
bie Pedi it n0pl dom 10d dont vomi Nue
npn zDehe t3. uenol liſt Aele lhiſ ſöli utnere whiur cu.pi yiſc ſedan gur wep kwq
vkgi —
kx. ha
zpe e Fil al. Jüs hies eie ne

u jun ctcu ores ſumus de nn nnos.. DE.
mus vinn nc vr ſintp
d —— —N
i Iutitb ——
i
wumnh
precipuarum
pta perhibet᷑.vj· P. L. xij. J. Piſcere a chꝛiſto qͥd debemꝰ.xij. E.xxij. K. De diuite cuius ager vberes fructus attu⸗
lit:⁊ de diuite epulone.xix. B. C.
Po. Q ſolus deus docet hoĩies.iiij. A. Domus dei quę nos ſumus modo gdificat᷑
⁊ qñ dedicabit.ij. A.in f. B. C. xx.Z.
Donatiſta qͥd de xp̃o ſentit. xxxj..ifi. E. Doꝛmire qͥd ĩ ſcripturis ſignificat.xxxij. A.
Dulcedo qᷓdã bona eſt ⁊ qᷓdã mala.iiij.E.
Ec⸗
Eccleſia eſt in toto oꝛbe diffuſa nõ
in parte.xxxj. D. in fi.et.E. Es. Deſperatius
— —
ęgrotat qui ſe neſcit ęgrotũ
ele. Elemoſyna non eſt facienda de iniuſtis ac ⸗
quiſitis.xix. D. E. Ad elemoſynã faciendã hoꝛtat᷑.xxij. D. Chꝛiſtus cur elegit piſcatoꝛes ⁊ idiotas: et nõ ſapiẽtes ⁊ potẽtes · xxvij. L.poſt me.
Em. Emere ꝓpꝛie quid ſit. xxiij. P.
Spi. Epicurei vnde dicantur ⁊ quę ſit eoꝛum ſe⸗ Epiſcopũ quõ opoꝛtet eos qui cõtradicũt redarguere ·xix. A.et.E.circa pꝛin. Er. Errare eſt humanũ: ſed diabolicũ eſt in er⸗ roꝛe perſeuerare.xxij.F.in me. Erroꝛ qñ eſt tolerandus.xiiij. N. in fi. n Z. Eſſe quadruplex in om̃i re creata reperitur u. Eunomius qͥd de chꝛiſto ſentiat. xxxj. D. Ex. Exequię pompoſe nõ pꝛoſunt moꝛtuis ſed iuos ſolant᷑. xxxij. Z.in fl. Exequie quõ pie ſint adhibende defunctis — Fij. E et.xxxiij. A. in i. In exequis duo ſunt attendenda et quę.
Fa. n enim quod volo bonũ hoc fa⸗ n cio: ſed quod nolo malũ hoc ago: quõ exponit᷑.v. B. K. E.et. xij. B.
Ipſe fecit nos ⁊ non ipſi nos: exponitur.
Fallere boni nolunt:falli aũt nec boni nec mali. xxx. A.in me. Jidei catholicę eminẽtia.j. B. in fi. Iides eſt credere qð non vides: cuius mer es eſt videre qð credis.xxvij.. Fides eſt maximũ dei donũ: ⁊ꝙ ipſa pꝛę⸗ edere debet intellectũ. xxvij. A.et. B. vin eio
Lcleſia quomõ dicit᷑ eſſe ſine macu
3
ſententiarũ
ides ⁊ yeritas vel ſpẽs differũt. xx.N. D.
Fides cõcepta quomodo nutrienda eſt vt perficiat᷑.xxxij. D.
Fides imperfecta quomodo cognoſcatur
a perfecta:⁊ quando perficiatur:exemplũ
de ſide petri⁊ demonioꝝ.xvy. L. D.E.
Fides quę per dilectionẽ operatur non eſt
ſine ſpe.xvj. D.
Fides cum ſit inuiſibilis viſibilibus tamẽ
melioꝛ eſt:exemplũ de ſeruo turpi ⁊ fideli ⁊ pulchꝛo infideli.xvij. K.. Jides plus fulget qᷓ; aurũ.xxvj. A. P.
Fides petri ⁊ demonioꝛũ differũt. xxxʒ..
Munc manent fides
xiij. D. in fi.xvj. K. ſpes charitas tria hoc
⁊t. exponit᷑.xxvy. L.in fi. D. E. idelis ſermo ⁊ omni acceptione dignus: qm̃ chꝛiſtus ieſus venit in hunc mundũ peccatoꝛes ſaluos facere:quomodo expo
nitur. viij. ix.et.x.per totũ.
An nõ habeat poteſtatẽ figulus luti ex ea/
dem maſſa foꝛmare ⁊c̃.xj. h. in me.. De filio dei quõ ſentit Arrius. xxxj. B. C. dquid Eunomius ⁊ Sabellius: quid Fo⸗ tinus? Donatꝰ. D. E. quid Pelagiꝰ. F.
hic eſt filius meus dilectus in quo mihi be ne cõplacui:quõ intelligat᷑.xxxij. L.
Filius hominis quõ aſcendit in celũ qͥ de celo deſcendit.xiij. F. A foꝛnicatione maxime retrahit conſide- For. ratio dignitatis noſtrę ⁊ pꝛęſentia dei: et
cõminatio ſupplicij eterni.xvij. A. B.
5— ₰
deus flagellat omnẽ fliũ quem recipit Fta.
quõ exponit. xxiij. P. in fi. Fraternitas xpi maioꝛẽqᷓ; ſanguis.xxv.⁊ Ira.
Jurtũ cõmittit qͥ inuẽtũ nõ reltituit. xx. I Iᷣur.
E gratia dei⁊ libero arbitrio · Ser. Sra· g..L..
De gratia dei cooperate libeto ar⸗
bitrio.xiij. G. in fi.et.h. in fi.
Gꝛatiõ dei ideo qͥdã dicũt apponi libero ar/
bitriovt faciliꝰbonũ ꝑficiat:Exẽplũ dere
migste⁊ velificãte.xiij.h. in me.et.. Sfa dei hcedit oĩa bona merita nf̃a.xv. B
Gꝛatia dei non ſaluat hoĩem ſine voiunta te hominis ipſius.xx.h.—
Gratia dei ſumus ſaluati ⁊ nð ex nobis.ij.
K. D. E. er. xj. J. Sꝛatia dei qͥd ↄtulit nobis.ij. ¶.
e gra dei nos pꝛrueniẽte.x. et. xj. h.
b5

i
E gratię dei totũ tribuere debemꝰ qð ſu⸗
mus ⁊ poſſumus. Ibidẽ.
maioꝛ gratia eſt ꝙ chꝛiſtiani ſumus 5
wa ·
ꝙ hoies ſumus.xj. L. D. Eus quomodo habitat in nobis? d deambulat.iij. A.
habitatiões duę ſunt poſt hancvi
tam ⁊ quę.xvij. P. in fi.
vo. Pomo bene conditus eit ſed a ſerpente vi⸗
tiatus.xiiij.ſh.in fi.
homo factꝰ eſt nõ ipſe ſe fecit. xj. A. P. K. homo qlis factꝰ eſt a deo ⁊ qᷓlis a ſe. vj. P. homo vt fieret hõ ⁊ nõ bꝛutũ animal:chꝛi⸗
ſtianus nõ paganus: non hoc meruit.xj. K. D. h. J.
Homo pticipat cũ oibꝰcreatis:⁊ in quo il⸗
lis eſt pꝛeſtantioꝛ.xxvij. A. P.
Homo ſicut creatoꝛe opus habuit:ſic? ſal⸗
uatoꝛe.xxvij. Z.in pꝛin.
Homo chꝛiſtus non hoc meruit vt a verbo
ſuſciperet᷑.viij. B.
pe. hęredes ⁊ hęreditas dei ſumꝰxij. R. i fi. Lontra hęreticos et ſciſmaticos agit. xxh.
heretici multi ↄfitent᷑ chꝛiſtum in carne ve
PHu.
—
Fn.
niſſe ⁊ tñ errãt.xxx. E. et. xxxj. A. heęreſes plures de xp̃o. xxj P. K. D. E.%
heretici nõ ſunt in eccleſia.xxix. B. in fi.
et. D. circa finẽ. humanus ſermo ⁊ fidelis quẽ apls pꝛedi⸗ cat quis ſit. viij. ixet. x.ꝑ totũ. humanũ dico ꝓpter infirmitatẽ carnis ve ſtre ⁊c. quõ inteiligat᷑. xvij. E. S. Eſus interpꝛetat᷑ ſaluatoꝛ: ⁊ qͥbus i eſt ſaluatoꝛ.viij. E. Ißnis inferni non om̃es ęqualiter toꝛquebit.xviij. B. in fine.. Deus quõ dicit᷑ quoſdã ignoꝛare. v.. Q melioꝛ eſt fidelis ignoꝛantia qᷓ; temera⸗ ria ſcientia.xx. P. in fine. Par infirmitas iĩ duobꝰ ſi vno accidat tꝑe ſe nõ ferunt.xxj. P. 3
„
Infirmitas ꝓximi eſt aliquãtulũ ſuſcipien
dua ad auxiliũ ñ ad eqᷓlitatẽ miſerię. xx. K.
Pu·
Iniqͥtas qͥbus dñat᷑ ⁊ qñ.xij.ꝑ totũ. Intellectus differt a rõne.xxvij. B. Inuentio eſt reddenda:cum exẽplo cuiuſ⸗ dam.xix. F. Judiciũ ꝓ damnatiõe ponit᷑.xiiij.h. Auales in iudicio erimus quotidie cogita re debemus.xxxv. P.
Annotatio
Ante iudiciũ noſipſos iudicare debemus
⁊ fedata cõponere· xxxv· C.
Citius pꝛoximoꝛum mala qᷓ; bona iudica/
mus.xx.E. J. ʒudiciũ temerariũ cur ſit vitandũ. xj.. Judicia dei occulta ſunt ⁊ inſcrutabilia:et f. D. E. In iudicio reddet vnicuiq; fᷣm opera non m miſericoꝛdiã. xxxv. A. De iugo chꝛiſti ſuaui tollẽdo.xxij. C. Molite iurare om̃ino: neq; per cęlum neq; per terrã ⁊c̃. Et quod dominꝰ ait: Dico aũt vobis nõ iurare om̃ino ⁊c. quomodo intel⸗ ligat᷑.xxviij.per totũ. Jurare nõ videtur eſſe peccatũ ſed peiera⸗
re:quia legimus deum ⁊ ſanctos iuraſſe.
xxviij. A. De eo qui falſum iurat quod putat eſſe ve⸗ rum.xxviij. P.
Ahultoꝛum plura ſunt iuramẽta qᷓ; verba.
Beꝝ iurãs vtrum peccet: ⁊ ꝙ hõ difficulter
iurat ſine pctõ:nõ ſic deus. xxviij. K. D.
falſa iuratio exitioſa eſt:vera periculo
ſa: nulla ſecura. Ibidẽ. D.
In neceſſarijs veꝝ iurare nõ eſt peccatuʒ:
exemplo apki. xxviij. D. et ·. An ſit iuratio quando dicitur:per deü:aut
teſtem deum inuoco:aut per animã meã.
xxviij.E.
Plures timent iurare per filios ſuos?non
per deũ. Ibidem. FJalſum iurãs ⁊ ſi coꝛpoꝛe viuit in aia tamẽ moꝛtuus eſt ⁊ punit᷑. xxviij.. Cum iurare non ſit peccactũ ſed periurare: cur apoſtolus pꝛohibuit dicẽs: Ante oia nolite iurare.xxviij.G.h. J.
Jurandi ↄſuetudo nõ facile ſuperatur niſ
5
cuſtodia linguę ex timoꝛe dei: ⁊ꝙ nõ ex⸗ cuſat ↄſuetudo.xxviij. B.et.. S In neceſſitate cũ nobis alias nõ credit᷑ iu⸗ rare licet:ſi aũt credi᷑ ⁊ nemo exigit vix aꝑ iurio ſanus es.xxvij. h. An peccet qͥ iuramentũ exigit ab eo quem neſcit falſum iurare.xxviij·h. in me. De his qui per deos falſos iurant: aut ſu/ per lapidẽ:⁊ ſe periurij crimine nõ tenen putant. xxviij. J. anteme. BRe in iurãdi ↄluetudinẽ aliqͥs labat᷑ pꝛoxi⸗ mus:pꝛoximũ admoneat. Ibidẽ.
„i n n a Möd lrin nhe chuſi cede ſulict uot wh. Iict qumil e tlig lunſ ſcu vb Li jpit üs Iniue Paliu hn. itec letep Auno nine ſieren ſbi in Imn

3 4 ..„ 6 1
* 3 6 i 4 8
nam. xix. G. MQuite creauit ſine te:non te iuſtificabit ſi
precipuarum ſententiari
Juſticia dei j ſit.ijE cinca pꝛin. Contra eos qᷓ dicũt: ꝙ hoies ſumus a deo habemus: iuſticiã a nobis.xj. B.
Juſticia tua ſicut montes dei qͥd ſit. vj. E.
Quõ dicimur iuſticia in chꝛiſto.xv. Z. Vt ⁊ inueniar in illo nõ habẽs meã iuſtici
am ꝗex lege eſt:ſed illã quę ex fide eſt ieſu
chꝛiſti: quõ intelligat.xv. D. E. F. G. h. Juſticiã ſuam volentes ſtatuere:quõ iuſti ⸗
cię dei nõ ſint ſubiecti.xv. B. Juſticia dei ſine voluntate nr̃a eſſe põt: ð
in nobis nõpõt niſi per voluntatẽ noſtrã
pv.h. anteme.
Juſticia quę ex deo eſt in ſide ad cognoſcẽ
dum illum: ⁊ virtutem reſurrectiõis eius ⁊ ſocietatem paſſiõis illius: quomodo in/ telligat᷑.xv. J. Cum ſimus iuſtificati gratis:ipſa tamẽ iu⸗
ſticia cur adhuc in nobis imperfecta ſit.
rvj. B. xvij. A. O iuſticia ſit ꝓpter ſe amãda ⁊ delectat:⁊ qs pꝛimus gradus eius.xxij. B. C. D. Scðus iuſticięe gradus qͥ;s ſit.xxqj.E. ⁊ſũmus iuſticie gradus quis ſit. aliud ẽ amare iuſticiã ⁊ aliud timere pę
nete.xv. h. Vomodo chꝛiſtus dicitur lapis an q gularis. xiij. IR. ante me. 25e illo qͥ incidit in latrones.ij. D. AQuomodo laudat᷑ peccatoꝛ in deſiderijs anime ſue.iiij.K. De decem lepꝛoſis curatis: ⁊ vno gratias
eferente.x. A. et. L. in fine.
„pir⸗ 3 6 3 1 5— . 8 . 3
ü. K. Legem veterem dicunt manichęi contra⸗
Lex ſubintrauit vt abundaret delictũ: ex⸗ ponit᷑:⁊ de eius ytilitate.iij. J. G.vj. B.
riã euangelio ⁊ non datã per moyſen.iij. Z. in fine. B. K. x. F. 3 Lex non eſt mala quia malũ pꝛohibet. iij. B. in fine. et.. Lege humana plura licite perpetrant᷑:quę diuina lege pꝛohibent᷑.iiij.K.
v. D. xij. A. B.
Quid ſit legi dei condelectari vm interioꝛẽ hominẽ.v. F. v). ü.
Mente ſeruire legi dei:carne autẽ legi pciĩ
Lex ſpiritalis ẽ:ego aũt carnalis: exponit
Aualis ſit lex pcti in mẽbꝛis: quõ ⁊ qñ ſu⸗ perat᷑.iij.iij.v.vj. per totũ.
Lex ſpũs vite in chꝛiſto quõ liberat a lege pcti ⁊ moꝛtis.vj. P. N.
e lex pcti ⁊ moꝛtis nõ dicit᷑ ila qᷓ ꝑmoy⸗ ſen data ẽ: ⁊ cur data ſit quę non liberat.
Cur ſcripta ſit in tabul lapideis:⁊ data die quinquageſimo poſt celebꝛationẽ phaſe ⁊tranſitũ maris rubꝛi:⁊ de ↄcoꝛdia ac di⸗ ſtãtia pleb legis vtriuſqʒ.vj. L.et.xiij. J.
O impoſſibile erat legi in quo infirmaba⸗ tur per carnem:deus miſit filium ſuũ in ſi militudinẽ carnis:exponit᷑.vj. D. E.
Lex vetus cur dabat᷑ que nõ potuit viuii⸗
care. xj. E.xiij. B.. Lex data ẽꝑ moyſen:gf̃a ⁊veritas ꝑ ieſum chꝛiſtũ:exponit᷑.xj. F. S. Lex vetus comparatur baculo heliſ ei non viuificanti.xj. B. 6 Lex fruſtra minat᷑ qñ iniqtas dñat᷑.xij. A. Lex pœdagogus noſter fuit in chꝛiſto ⁊c.ex ponit᷑.xiij. L. Kex bona ẽ legitie ea vtẽti:exponit᷑. Ibidẽ Legẽ fides implet nõ noſtrũ libeꝝ arbitriũ Alter alteriꝰonera poꝛtate ⁊ ſic adimplebi tis legẽ xp̃i:exponit᷑.xx).et.xxij. ꝑtotũ. uerũt a via iuſticie.ij. P. in fine.et.C. Liberi arbitrij vires adam peccando ami- ſit.j. D. 6 iberũ arbitriũ ſic habemus vt ti egeamꝰ gra deivj. B.in fine.xiij.G.in fine.et. h De libero arbitrio. Ser.vij.et.xj. ꝑ totũ. ₰ Quantum valeat ſine gratia dei: oſtendit v ex libero abitrio ſe quidã ad chꝛiſtũ ve nire gloꝛiant᷑.xij.E.in fine. Per liberum arbitrium homo cadere po ⸗ tuit non autẽ reſurgere:exemplũ de hoĩe intemperanter viuẽte.xiij. B. Per liberũ arbitriũ ſe qͥdã bonũ poſſe age re dicunt:licet cũ difficultate:ſed apoſita gfa facilius.xiij.h.in me.et.J. E ex libero arbitrio nihil bonlagere poſ⸗ ſumus ſine gratia dei:ſed bene malum: ⁊ ꝙ liberum arbitrium pꝛopꝛie nõ ſit niſi in bono.xiij.lh. in fine. e liberũ arbitriũ cooperat᷑ gratię:et gra libero arbitrio.xiij.h. J. Littera occidit:ſpiritus autẽ viuificat: ex
„
Libero arbitrio qͥdã nimiũ tribuẽtes erra- xi.

Annotatio
non eſt malũ natura ſed vi⸗ tio.xxx. L. D. hala pꝛoximoꝝ ſunt toleranda:⁊
quę.xxj. et. xxij.per totũ.
wa. m
hali perſequunt bonos nõ facto tantum
ſed moꝛibus.xxiij..
ahanichei ponunt duas naturas:vnã bo ⸗ nam ex deo: alteraʒ malam ⁊ ex gente te⸗ nebꝛarum:quod defendere voluht ex ver bis apli. vj.&.xj. F·xij. K. xij. E. xiiij.h in fine. xxvj. Pet · O · xx. P. K. D. E.
Wartyr iniuri facit qui ꝓ mane dꝛat. xvij. Z.in me.
we. Aediatoꝛ vnus eſt: ſicut vnus eſt deus:⁊ quoꝝ · xiij. D.
Ahedicus magnus chꝛiſtus aduenit: cum totus mundus iacebat ęgrotus:qui non ſolum ſanitatem:ſed ⁊ mercedem donat. xiij. A. P.et. R.in fine.
AMedicus ad qͥd diligit egrotũ. ix. C.
Non ẽ opus medicus ſanis vel male pabẽ
tibus:exponit᷑· x. A.in fine. P.
Neſcitis quia coꝛpoꝛa veſtra membꝛa ſunt ſpirituſſancti: Tollens ergo membꝛa chꝛi ſti:faciam membꝛa meretricis: erponitur xviij. A. E.
pumilitatis cauſa nemo debet.
i Wo Eule me liberabit ð moꝛte coꝛpoꝛis huiꝰ: exponit᷑.v. B. in fine.h.
Cui vult miſeretur: ⁊ quem vult indurat: exponitur. xx. P. K. D.
AMoꝛtem coꝛpoꝛis quidam plus timent 6 animę.xviij. K. D. E.
hoꝛtem quidam differunt ſed non effu/ giunt.xviij. E.
AMoꝛs iuſtoꝝ comparat᷑ ſomno. xxxij. Z.
Aoꝛtẽ hoꝛret nõ opinio ßᷣ natura. xxxij. A
De moꝛte amicoꝛũ triſtari naturale eſt: ſed debet vincere in nobis ſpes reſurrectiõis xxxij. A. L. xxxiij. A. K.
Ahoꝛtuis non pꝛolunt pompę æreauim.
Ibidem.
Ahoꝛtuis quibus pꝛoſunt oꝛationes ⁊ ele⸗ moſynę. xxxij. B.
Apoꝛtuis quomodo ſit cura ſepeliendi ex/ hibenda.xxxij.K. in me.
Apelius eſt dolere moꝛtẽ amicoꝛum qᷓ; nõ xxxiij. B.
hoꝛs non eſſet ſi peccatum non dtent⸗ ſet. bidem.
In mundum chꝛiſtus venit qui nuſc; de⸗ eſt. viij Z.
In mundũ cur chꝛiſtus venit. ix..
Ature dus erant in chꝛiſto. viij. B. n nõ ſint duę naturę ſibi cont⸗ rię· xxx. B. Non omnis Bu negat:verbo negat. tn u⸗ E.et. F.in fine.
Quomodo chꝛiſtus nota fecerit õia diſci pulis quę a patre audiuit:cum tamen di/ cat: Multa habeo vobis dicere:b nõ po teſtis poꝛtare modo.xx.L. D.
Eter alterius onera poꝛtate:etyo/
a nit᷑. xxj.et.xxij.per totũ.
Queę ſint onera pꝛoximoꝛũt quꝰ admodũ poꝛtanda.xxij· A.
alia ſint onera pꝛopꝛia in quibus qu
q; ſuum poꝛtabit:alia in auibꝰpꝛoximũ. xxij. A.poſt me.et.E.
De diuerſis oneribus ſub quivus huma⸗
num genus poꝛtat: quoꝛum pꝛimum eſt auaricia. xxij. P. L.ſecũdum paupertas ⁊ diuitię. O.tertiũ hereſes. E.ꝗ.
e aliud eſt onus paupertatis:aliud diui tiaꝝ. xxij. D. in fine.
Venite ad me qͥ laboꝛatis ⁊ onęrati eſt exponit᷑· xxij. B. K.
Dꝛationẽ dominicã vere nobiſcũ berti or.
nõ oꝛant.xxix. D.E.
Chꝛiſtus oꝛans pꝛo peccatoꝛib?ꝰſi ſit exau/ ditus.ix P.
Lur 3 non ſemper exaudiuntur.ij. E. v. K. in fine.
Sꝛatio beati Auguſtini quã dicere cõſue⸗ rat poſt ſermones.iij. in fine. Sꝛnamenta coꝛpoꝛis quantomagis appe⸗
tuntur: tõto ſunt detrimẽta hominis in ⸗ terioꝛis.xvij.. hariſpi qui dicant᷑. xx. K.
p Paruuli cur quandoq; moꝛiantur P
ante baptiſma ⁊ damnetur cum men ipſi non peccauerint.vij. D. E.v. h in me. xiiij. D.
Paruuli etiam natia fidelibus contrahũt peccatũ oꝛiginale.viij.E.in fine.x. A. P. Cur baptizãdi ſint qͥ nõ peccaueft · xiij ·& Eos ideo quidã baptiʒari dicunt non pꝛo⸗ pter vitam— ſed pꝛopter regnů c⸗
loꝛum.. xiiij. A.in fine. B.
Quidã rurſus paruulis non baptizatis er miſericoꝛdia ⁊ iuſticiavitã ęternã ⁊ resn
celoꝝ deberi ↄtendunt.xiij.C. D.E.
ſch ith i — dueſ tih pnu une nurd nun ta yefi ſen bwi imn iun Unn i.R luſht upichz luſon ehop 1 lulen ij.! Paulia deeiu legeelt Citt nortal yeid, pofit pe 12P eins tcutu pu nn Ph⸗ u 6 un etn gohg ope fun Linf bußjo
Wr
i

Reſpoſio Auguſtini ↄtra vtroſq;:vbi oſtẽ ⸗
condemnari.xiiij.F.. h.xxxj. F.
xiij. D. in pꝛincipio.
tam ęternam ſed non regnum cꝙloꝛũ in⸗ renãtus fuerit ex aqua ⁊c̃.xiiij.E. in me.
per fidem offerẽtium ſanant᷑: exemplũ de ſerpente eneo. xiij. V. EL.
ſunt.xiiij.ih. in me.et. N. in me.
Cur non naſcant᷑ ſancti a parẽtibus fideli⸗ bus: ſicut mali a malis.xiij.. xiij. N.
is onendi Cur ſtatim nati ploꝛant. xxiiij A.
a. Paſcha iudęoꝝ qd figuret.vj. L.
re nõ poſſumus.xv..
xxij. B.
Pan. Pauli apoſtoli nominis interpretatione:
⁊de eius ęmulatione ſcðm iui ticiã que in lege eſt.xv.L. D. E. F. B.
moꝛtalis.v. B. in fi.et. K. in fi.
— 1 nts —
pꝛofuit.iij.E.et.v. K. Curſe peccatoꝛem primũ appellauit. ix. L.
ſecutus ſit.x. V.
paupertati chꝛitianoꝝ esnů cœloꝝ ꝓ⸗ mittit.xxvj. B. in me.
pe. Peccatum oꝛiginale quo modo perranſit
ab adam in omnes:⁊ cur pꝛo ilio moꝛiun
tur etiam paruuli qui non peccauerunt:⁊ g ſola gratia chꝛiſti nos liberat ab illo in k— peccatũ nõ fuit. iiij. Fᷓ.in fi.vij. D. E x. A. B. xiij.G. ante me.
E. in ſinex. A. PB. xiiij. k. Petĩ oꝛiginale a parẽtibus ↄtrahi cur aui dam negãt.xiij. A.in fi.xx). Fſ.
Kris ſatiffecit. xiij.S.
ne.iiij. Z.
dit hm ſcripturas paruulum baptiʒatum in ſide offerentiũ ſaluari: nõ bapeizatum
Quę ſit pyna decedẽtium ante baptiſma. Paruulum non baptiʒatũ ideo quidã vi⸗ trare dicũt:quia dominus ait: Niſi quis
Sicut ad factum alienũ vulnerabãtur: ſic
O poſt baptiſ mũ inter fideles cõputandi Vtrum baptiʒãdi ſint ante diem octauũ.
Paſſionibus chꝛiſti ſine amoꝛe cõmunica⸗
Pet. Patientie eremplum nobis chꝛiſtus fuit.
fuit paulus iuſtꝰ vt angeli: licet adpuc
Lurei datus fuit angelus ſ athanę:⁊ ad ei
De eius conuerſione: ⁊cur miſericoꝛdiã cõ
vir natia fidelibus illud contrapunt. vij
E ſolus chꝛiſtus ab illo liber fuit: ⁊ ꝓ no/ 5
† traducitur propagatiden non initatio-
precipuarum ſententiarũ
Cur naſcimur pctõꝛes ab adã 1 nõ iuſti ab S abel. Ibidẽ i in fi.et. k. MQuõ pctĩ intrauit in mundũ: 7 ver uu moꝛs.xiiij. J. in me. Argumẽtũ: icut pctm̃ adęe nocuit pis qui nõ peccaueft:ſic chꝛiſtus pꝛodeſſe debuit his q nõ crediderũt.xiiij. E8
Peccatũ non cognoui niſi per egemetpo
nitur. iij. K. v. A. Pctõꝛ ⁊p̃uaricatoꝛ differũt. Ibidẽ in fi. Quõ pctm̃ occaſione mandati ſeducit 7 oc cidit.iiij.K. D.et.v. Z. S
Peccandi infirmitas curremanet poſt ba
ptiſma.ij. D. v. F.
Peccatum chꝛiſtus non habuit:factus pꝛo nobis peccatũ:in ſimilitudine carnis 665 cati:exponit᷑:⁊ quid nomine peccati ſisni ſicatur.vj. D. E.
Peccatum nõ eſt natura: ſed vtium natu⸗ re· xxx. N.
Peccata nõ debemus dimittere timoꝛe pe nę— amoꝛe iuſticie. xvij. E.xviij. E. 3 xix.
Peccatũ duobus modis cõmittit᷑ timoꝛe ſcʒ?delectatiõe.xvij. E.
Si dixerimus quia peccatũ non habemus
noſi ipſos ſeducimus: exponitur. rrix. per totum.
Auidã dicũt homies iuſtos nullũ habere
pctm̃. xxix. Z. in me. P. K.
De peccatis ſine quibus becyita non per⸗ 3
agitur.xxix. D. E. Peccatũ quãdo ẽ aut qñ regnat in noſtro moꝛtali coꝛpoꝛe.xij. D. Peccatoꝛ nõ ideo debet velle eſſe peccato: quia deus amat pctõꝛes.ix. L.et. D.in f. AQuomõ Aiquis dicitur piimus Peccatqt⸗ ix. L. x. A. P. Pedagogi officiũ q̃le ſt. xij.. ante me. Penitere nõ debemꝰ de bene actis.xxij. D Pelagianoꝝ oꝛigo ⁊ diſputatio de libero arbitrio ↄtra gratiã dei. xj. D. inme.
Pelagiani ⁊cęleſtiani dicũt hoĩes bohe vt
here ſine om̃i pctõ. xxix. A. P. L. Paruulos dicunt nõ habere oꝛiginale pec⸗ catum.xxxj. F. Differẽtia penaꝝ gepẽne. xviij. N. in fine Perfectus quiſqʒ quomõ de ſe ſentire de⸗ beat.xv. R. E.
D aliquis ſimul verectus rimperfectus eſſe poteſt.xx
— peieinreyely penurate grande peccatũ eſt.

xxviij. A. Periuriũ tribus modis cõmittit᷑. xxviij. V Qui vult non peierare debet non iurare. xxij. K. 3 Periuros cur nð ſtatim vindicat deus:⁊ ꝙ plures viuunt coꝛpoꝛe: in auima moꝛtui- xxviij. E.in fine.et. FJ. ₰ ⁊ periurio vix ſanus eſt cui cũ credit᷑ ⁊ non exigit᷑ iurat.xxvij.h. Periurus eſt qui ſuꝑ lapidem aut ꝑ falſos deos falſum iurat · vxvij.. anteme. Perſecutionẽ pati opoꝛtet pie volentẽ vi⸗ vna ꝑſona eſt chꝛiſtus cũ verbo.xüij. ð Pignus ⁊ arra quõ differũt.xiij. R.ĩme. Poꝛtandus eſt pꝛoximus:⁊ in quibus 23 re. xx) · et. xxij.per totũ. Sic poꝛtandus eſt pꝛoximus vt diſciplina nõ doꝛmiat.xxij.E. Lur dñs dedit pꝛęceptũ adę.xiij. BV. MQuos pꝛędeſtinauit hos ⁊ vocauit: quos vocauit hos et iuſtificauit: quos iuſtiſ⸗ cauit hos ⁊ magnificauit:exponitur.xvj. per totum. Aui pꝛędeſtinatis vult reluctari:paret ſe ſi pöõt bellare aduerſus deũ.xxj. A. Pꝛedeſtinatio pꝛęcedit vocationẽ. xvj. A. iee Pꝛędeſtinatiõis veꝝ ſignũ.xvj. D. Pꝛedeſtinationẽ diuinam velle perſcruta rilaboꝛioſum eſt:quia eſt occulta.vij.. Predicatoꝛ loqui coꝛ.iiij. N. Pꝛęiudicare nõ debet cauſa cauſe: nec ꝑſo na perſonę.xxij. F.circa pꝛin.
6 5„
Zctus pꝛimiani cum maximianiſtis cõtra
cecilianũ.xxij. E. Sh. 8 Contra pꝛopꝛietarios invita cõmuni agit. Pꝛudẽtia carnis quõ dicit᷑ nõ poſſe ſubijci
Pꝛudentia carnis cur inimicat᷑ deo. vj. G.
De pſalmo nonageſimoqͥnto: Cantate do
Pſeudo ꝓpheta eſt pꝛopheta fallax:⁊ quð
cognoſcat᷑.xxx.A.in medio.et. B. Aptoꝛum qualis erit pęna ↄſidera r ripöt. Ser. xix. B. K. 3 De rapina nõ ſunt faciendę elemo
ſyne. rix. D. E.
Von eit rapiendũ pagano aliquid yt der
nnotatio
ſancto non intrabit in regnum cęloꝛũ: ex
k: ſed deus ſolus m ouet
chꝛiſtiano.xix. E. Rapina ẽ cũ dͥs aliqͥd inuenerit ⁊ nð reddi derit:cũ exemplo de quodã qͥ inuenit ſac
culũ ſolidoꝝ.xix.J.
Ratio differt ab intellectu.xxvij. V. Regnũ peccati qñ deſtruet᷑.vj. A. Regnum cęloꝛum ⁊ vita ęterna idem ſunt. xiuj. A.in fine. B. 2 Miſi quis renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpiritu ⸗ ponitur.xiiij. E. Reſurrectio chꝛiſti cauſa eſt noſtrę reſune⸗ ctionis.xv.lh.xxxiij. D. Reſurrectionem carnis futurã quidam ne⸗ gant:⁊ eam ſperãtes irrident.xxiij. A.in mecdio.et. D.— Exemplis oſtendit᷑ reſurrectionẽ carnis fu turam nõ eſſe impoſſibilem apud deum. Abellius qͥd ſentit de xp̃o. xxxj. Salutare dei chꝛiſtus eſt:⁊ de deſi derio patrũ vt ipſũ viderẽt.ij. K. Sanctitatis vel ſanctificatiõis multi ſunt modi.xiiij. x. Scripture ſacrę vtilitas ⁊ eminẽtia.j.. ponat tempꝰ futuꝝ ꝓ pꝛęterito.xx.. Scripturę ſacrę obſcuritas exercet ſtudio ſos nõ denegat intellectũ.xiij.. De officio ſepulturę:⁊ cur libẽter exhibẽda ⁊xqͥbus pꝛoſit. xxxij. K. etxxxiij. V. Sermo fidelis ⁊ oĩ acceptiõe dignꝰqꝛ xpᷣs venit in hũc mũdũ pctõꝛes ſaluos facere: exponit᷑.viij. ix.x.ꝑtotũ. Lur magis apłs dicere voluit: Sermo bl⸗ manꝰ:id eſt fidelis qᷓ; ſermo diuinꝰ⁊ om̃i acceptiõe ⁊c̃.viij. A.
Serpens eneus exaltatus in heremo quid
figurabat.xiiij.S.
Sicomon qd ſit xdq ſgniſcet. vij x.
Si em̃ qð nõ videmꝰſperamus ꝑ patientiã expectamus:exponit᷑. xxiij. A. P· E. Spes viatoꝛi neceſſaria ẽ:nõ aũt in pat ꝓueniẽti.xvj. D. in fine. Spe em̃ ſaluati ſumꝰ expõit᷑. rx. C.xxij. A Spes mũdi ſemp fallit: ſed nõ ſpes ętero Spũſictũs cur dicat᷑ digitus dei. vj· B. I⸗ Cur nõ venit ſuꝑ diſcipulos niſi die quind geſimo:⁊ cur in igne ⁊ in linguis · vñ. uõ dicat᷑ hitarei coꝛdibꝰ nfis.vj. ſ.i.ſ· x ſit cõis pris ⁊ filij ſpũs.vj·.
Stquis ſpĩ chꝛiſti nõ habet:hic nõ eſt ei“
cyo lu iha Föue eß (po hei uõn ch qö Swii Sul is nr Unſ 5po ojiſy ſerde biſ deo ſume b.7 Sbte duste 1 hudeſ ſenis. lumni
ſrd.i
ſti Mali etn tnöp lu b.
itnie lütenſ
Manö
ſusm t ſiric

precipuarum ſententiarũ
exponit᷑ ibidẽ. Quõ viuificabit moꝛtalia coꝛꝑa nf̃a ꝓpter inhabitantẽ ſpm̃ eius in nob. Ibidẽ. Nõ accepiſtis ſpm̃ ſeruitutis iten in timo re: accepiſtis ſpm̃ adoptiõis filioꝝ dei: exponit᷑.xiij. J. in me.et. R. Seruire deo ſpũ ⁊ carne differũt.xx.A. Quõ aliqͥs ſil dicat᷑ ſpirital ⁊ carnal.v. D. E chꝛiſtus ſpõſus eſt: ⁊ eccleſia ſponſa:⁊ quõ a ſponſo cognoſcit᷑ ſpõſa.xxxj.E. Stoici qͥ ſint:⁊ de eoꝝ erroꝛe.xiij.ᷓ. Stultus ibi es deo vbi tibi ſapiens vide⸗ ris.xix. P. Vtxꝝ ſtult deꝰdabit gnũ celoꝝ.xix. B. ĩ fi Supioꝛes inuicẽ arbitrari debemꝰ.xx. D. Sm̃i ſpiritui nolite credere ð ꝓbate ĩ pũs ſi ex deo ſint: exponit᷑.xx. 1L. Om̃is ſpũs qͥ ↄfitet᷑ chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo eſt:⁊ oĩs qͥ non ʒfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ icarne veniſſe ex deo nõ eſt:exponit᷑.xxx. B. K. D. E. et. xxxj.ꝑ totũ. Si qͥs templũ dei violauerit:diſperdet illũ deus:exponit᷑.xviij. G. Empus pꝛeteritũ ſepe ꝓ futuro po t ni ſolet. xx..
Tempus redimere qͥd ſit. xxiiij. ðð
Aliud eſt tempus laboꝛis:aliud remunera tionis.xxxiiij.A.
Cur mali vocant᷑ tenebꝛę:⁊ illuminati lux. xxx. D. in fine.et. E.
Teſtis falſus ↄtra ſe: non feret teſtimoniũ ↄtra aliũ. xxix. N.
Nolite timere eos qͥ occidũt coꝛpus: aĩam aũt nõ pñt occidere:expõit᷑.xvij. C. D.ꝙ
—. timere pgnã:aliud amare iuſticiã xix. B.
De duplici timoꝛe: ſcʒ vano ⁊ vtili:aut ſer uili ⁊ caſto.xiij..in fi.xviij. E..xix. B.
Timoꝛ nõ eſt in charitate:ß pfecta charita foꝛas mittit timoꝛẽ:exponit᷑.Ibidẽ.
Chꝛiſtus quõ ẽ traditꝰa pre ⁊ a ſe.xxiij. B.
Tyriacũ cũ fiat ex veneno: quõ curet vene nũ.iij. E.in medio.
Deus trahit aliquẽ nõ cogẽdo ſed inſpirã⸗
Peto ne deſiciatis in tribulatiõibꝰmeis p vob ꝗᷓ eſt glia veſtra: exponit᷑.vij..
Tributũ cur xp̃s ſolue voluit. vj. D. ĩme.
De trina ynitate ⁊ vna tnitate.j. A.circa ſi
Trinitatis vnitas demonſtrat᷑ exemplis ⁊ ſcripturis.j. B.—
E in trinitate ſit diſtinctio ꝑſonalis ĩ vna
eſſentia:mõſtrat᷑.xiij.E.
Turba chꝛiſtũ videre impedit ⁊ mala ſua⸗ det.viij. L.
Elle adiacet mihi:pficere aũt nð in v uenio: exponit᷑.v. F.in me.
Vellus gedeonis ⁊ area:quid figu rent.ij.E.in fine.
Ad chꝛiſtum nemo venire põt niſi fuerit ei datũ deſuꝑ: exponit᷑.ij. P.
Venite ad me omnes qͥ laboꝛatis ⁊c.expo nitur.xij. E.
nõ ſtatim vindicat pctõꝛes deus:patiẽ tie eſt nõ negligentig.xxxv. A.
Virginitas ſãcta qð iiceat reſpuit:vt plus placeat cui ſe deuouerit.xviij. G.
Virtutes ⁊ vitia nõ ſũt coloꝛatę aut coꝛpo reE: ⁊ ꝙ ꝓpter ſe amant᷑ aut vitant᷑.xvij.
Quid ſit viuere ᷣm carnẽ aut m ſpm̃.xiij. D. in fine. E. J. B.
e vita aię ſit veus:⁊ aĩa vita carnis: ⁊ꝙ nõ ſit viuendũ m carnẽ. Ibidẽ.et.xviij. D. xxviij. F. xxiij.C.
Vita gterna ⁊ regnũ cęloꝝ idem ſunt. xiij. A. in fine. et. P.
Vira p̃ſens eſt mediũ quoddã inter ſũma bona ⁊ ſũma mala.xxxiij..in medio.
De vocatiõe dei gratuita.xvz. Z.
vna ſit voluntas patris ⁊ filij xxiij. B.
Vnũ aũt:quę quidẽ retro ſunt obliuiſcẽs: in anterioꝛa me extendẽs:⁊ vnũ eſt neceſ⸗ ſariũ:exponit᷑.xv. k. E.
De zacheo.viij.L. D.
Finis Annotationũ.

——
—,——————

—
nline
ugu u

—

Annotatio ſermonũ de verbis dii
Biui Aurelij Auguſtini hipponenſis
epiſcopi:tractatuũ de verbis domini ſal⸗
uatoꝛis m foꝛmã ſermonũ editoꝛũ: oꝛdi- nata bꝛeuiſq; annotatio. De verbis dñi in euan⸗ gelio m Mattheñ. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Ahat⸗ theũ: Agite penitentiã: Apꝛopinquabit em̃ regnũ cęloꝝ: Tractatus ac Sermo.I. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: dattb.z ¶ Sic luceat lux vfa coꝛã homibꝰ: vt videãt opa veſtra bona ⁊ gloꝛiſicent patrẽ veſtrũ qui in cęlis eſt:Et cõtra: Attẽdite ne iuſti ciã veſtrã faciatis coꝛqã homibꝰ vt videa⸗ mini ab eis. Sermo.. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: attt. Mui fecerit ⁊ docerit ſic:maximꝰ vocabit᷑ in regno cęloꝛũ. IMI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: bi ſupꝛa ¶ Aui dixerit fratri ſuo fatue: reus erit ge⸗ henne ignis. III De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: attß.. ¶ Petite ⁊ dabit᷑ vobꝛꝗᷓrite ⁊ iuenietꝭ ⁊c̃. V att.s. De puero Lenturionis ⁊ verbis eius indi- gnũ ſe pᷣſentia dñi iudicãtis:in euangelio ßm eũdem. WI Jattb.s. De tribus:quoꝝvnus dixit: Dñe ſequar te Luc.. quocũq; ieris ⁊ repꝛobatus eſt: Alius nõ audebat? excitatus eſt: Tertiꝰ differebat ⁊culpatus eſt. VII De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ᷣm Ahat⸗ utb ·· theũ: Cõfiteboꝛ tibi pater dñe cęli⁊ terrę Et cętera que ſequũtur. VI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Abið. Venite ad me om̃s qui laboꝛatis ⁊ onera ti eſtis:⁊ eſto reficiã vos ⁊c̃. MN ath.II. De eo de qͥ ſupꝛa: Venite ad me oẽs ⁊c̃. X De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: Qui blaſphemauerit in ſpũſancto: nõ re⸗ mittet᷑ ei: neq; in hoc ſeculo neq; in futu⸗ De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: bið. ¶Aut iacite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bo numt:aut t. XII
attb.4.
tth. 12.
tt. r4. De dño chꝛiſto ambulãte ſuꝑ aqᷓs maris:⁊
petro titubãte: In euãgelio pʒ eũdẽ.xlli t.14. De eo de quo ſupꝛa. XIIII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eundẽ: tth.is. ¶ Si peccauerit in te frater tuus:coꝛripe eũ inter te ⁊ ipſum ſolũ. XV
Ai ð. De eo de quo ſupꝛa:Si peccauerit in te fra⸗
ter tuus ⁊c. Et de verbis ſalomonis: An nuens oculis cum dolo:congerit homini⸗ bus mgſticiã:AQui autẽ arguit palã:pacẽ De eo quod ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eun⸗ dem: Si vis ingredi ad vitam ſerua man Wattß.i9. De duobus cęcis ſedentibus ſecus viam ⁊ Wattt.0 clamãtibꝰ: Dñe miſerere noſtri fili dauid: in euãgelio m eundẽ. XVIIMI De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem
Reddite ꝗᷓ ſunt dei deo:⁊ quę ſunt cꝙſaris Wactð·⁊⁊
cęſari:Et de ſtipendijs militãtiũ. XIX De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Ve pꝛegnãtibus ⁊ nutriẽtibꝰ. XXM De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem:
De die illo et hoꝛa nemo ſcit: neq; angeli abi cgloꝛum ⁊ · XXl
De decem virginibꝰ: In euãgelio fᷣm eun· Wattß.⁊.
dem. XXII De eiſdem de quibꝰ ſupꝛa. MII De verbis dñi in euan⸗ gelio m Lucam. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm Lucaʒ: MQui vos ſpernit me ſpernit. XMIIII Luc.10. De diuite ⁊ Lazaro: In euãgelio ᷣm eun/ Auc.ic.
evts.
dem. De Ahartha ⁊ maria: In euõgelio ᷣm eun⸗ Luc.10. dem. XXVI
De eiſdẽ de quibus ſupꝛa. XXVII Sbis. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eüdem: Dñe: doce nos oꝛare. XXVIII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: MQuis veſtrũ habet amicũ ⁊ ibit ab illum ↄpiz. media nocte ⁊̃. XXNMRK De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eundẽ: Mũc vos phariſgi qð foꝛis eſt parapſidis Zuc.it. lauatis?. XXMXN De arboꝛe ficulnea quę ꝑtrienniũ fructũ nõ xuc.iʒ. afferebat: In euãgelio ᷣm eñdẽ. XMMl— De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Dñe ſi pauci ſunt qui ſaluant᷑.Et quõ per Abis. anguſtã poꝛtã pauci intrãt. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: hõ quidã fecit cgnã magnã ⁊c̃. XXRlll xuc.14. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem hõ qͥdaʒ habuit duos filios ⁊c. XRXMMl xuc.1. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Jacite vobis amicos de mãmona iniqui Lucets tatis. XXXRVW S De iudice iniquo qui nec deũ timebat: nec ucſis. hominẽ reuerebat᷑: In euãgelio?m eun/ 8 2
Watth.24.

dem. RMV
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fᷣm eũdem:
xuc.o. Homo quidã deſcẽdit ab hieruſalẽ in hie richo ⁊ incidit in latrones. XXRXRVII
de verbis dñi in euan⸗ gelio m ZJohanne.
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm Johan Zep.1. nem: In pᷣncipio erat verbũ ⁊ verbũ erat one arrianoũ. MXVIII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: ebi.⁊ In mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ iðm factus eſt: ⁊mũdus eum nõ cognouit VMXR De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Zoß. I. deNathanaele:um eſſes ſub arboꝛe fici vidi te. XI. ʒob. ⁊. De cõuerſione aquę in vinũ: In euangelio m eüdem. XL, ʒoß.ʒ. De infirmo iacente ad piſcinã: In euãgelio m eüdem. X De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fᷣm eũdemt Abis. Si ego teſtimoniũ phibeo ð me ⁊c. MM attß.v. De tribus moꝛtuis quos dominus ſuſcita⸗ Puc.7. uit XLIII Zob· i. Be eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio f̃m Johan Jotz.. nem: Scrutamini ſcripturas XV De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio iᷣm eũdem: ʒoß.s. Qui manducat carnẽ meã ⁊ bibit ſangui⸗ nem meũ ⁊c. KLVI Zob ·s. De muliere dep̃henſa in adulterio: In euã⸗ gelio m eũdem. XLVII De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem:
Abiſupꝛa Si mãſeritis in verbo meo: vere diſcipuli
Zoß.0De paſtoꝛe ⁊ mercẽnario ⁊ fure:In euange · lio m eüdem. XLIX
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Abi ð. Ego ſum paſtoꝛ bonus 7. 1L. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem: Job.10 Ego ⁊ pater vnũ ſumus. LI JFob.. De reſuſcitatione Lazari quatriduani: In euãgelio m eũdem. LII
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem:
Fok.n MQui credit in me:credit in euʒ qui me mi⸗ ſit. LMMI
Annotatio ſermonũ de verbis dñ
apud deũ ⁊ deus erat verbũ: Et reßᷣhenſi
MQuę ego loquoꝛ vobis:a meipſo non lo⸗Joba LVI
quoꝛ.. De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ßᷣm eũdem:
Pacem meã do vobis: pacem meã relin Ablz. quo vobis · LVU
Deeo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fm eũdem: Job
õ turbet᷑ coꝛ vr̃m neq; foꝛmidet. LVM
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem:
Ego ſum vitis:vos eſtis ſarmenta: pater ʒpz
meus agricola. LIX
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: Ego veritatẽ dico vobis: expedit vobis ʒot vt ego vadam. LX
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fm eũdem: Ipſe arguet mũdum de peccato: de iuſti/ abð cia ⁊ de iudicio. LXI
De trina interrogatõne dominiſi petrus ſe Joban diligeret:⁊ trina petri reſpõſiõe. LM
De manifeſta oſtẽſione trinitatis in deo no wat.
ſtro ex euangelio de baptiſmo dñi apud ucʒ.
flumen ioꝛdanẽ. LXMI 6 De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eũdem: ʒob
Zmẽ amẽ dico vobis:qꝛ venit hoꝛa ⁊ nůũc
eſt quãdo moꝛtui audient vocẽ filij dei:et
qui audierint viuent. LRIII
Finis
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio ᷣm eũdem:
Fobn4. Ego ſum via: veritas ⁊ vita. 1LM
dðbið. De eo de quo ſupꝛa:Ego ſumvia:veritas ⁊
vita.
—
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio fᷣm eũdem:
rſu
d jl oh
ſtt
li
ſti iwst uu n
uliti je ikn np it
„
iois
et r. ünöſt jnis
ſthn
ipn
bin
een in wine
„
kigt

SBãcti Auguſtini de verbis dñi Tractatꝰ ac Bermo 1
Diui Aurelij Auguſtini hipponẽ ſtremo quãtũuis homi parcat᷑: nouiſſime ſe ſis epiſcopi:liber de verbis dñi ſal nectus cũ venerit: nõ eſt quo differat᷑. Pꝛo
natoꝛis:fEliciter incipit.
De verbis dñi in euan⸗ gelio m Matthe.
pꝛopiĩquabit em̃ regnũ celoꝝ: Tra
ctatus ac ſermo·I.
e 22in eo dñm eos ar⸗ guentẽ qui faciẽ cę⸗
li volũtꝓbare:⁊ tẽ⸗
pus fidei regni cęlo
ruz apꝛopinquãtis
neſciũt iuenire. Judpiſ aũt h dicebat:ð etiã ad nos ᷣmo ꝑuenit. Dñs aũt ipſe ieſus xp̃s euãgelij ſui pᷣdicationẽ ita cpit: Agite pe nitentia: appꝛopinqᷓbit em regnũ celoꝝ: Et iohãnes euãgeliſta aplus eius: ſimili ⁊ iohãnes baptiſta pᷣcurſoꝛ ip̃iꝰcgpit: us Pattß. z. Agite penitentiã:apꝛopinq̃bit emĩ regnũ cg loꝛũ. Et mõ coꝛripit dñs qͥ nolũt agere pœni xuch.1, tẽtiã:appꝛopinquãte regno cęloꝛũ. Regnũ cęloꝝ ſicut ip̃e ait:nõ veniet cũ obſeruatõe.
atts 16. nh Luc. 12.
.
Et iterũ ipſe ait: Regnũ cęloꝝ:intra vos ẽ.
Pꝛudẽter ergo accipiat vnuſquiſq; monita pᷣceptoꝛis:nõ ꝑdat tempꝰmiſericoꝛdię ſalua toꝛis:que mõ impendit᷑ qᷓ;diu generi huma ⸗
no parcit᷑. Ad hoc em̃ parcit᷑ homi vt cõuer ⸗ tat᷑:⁊ nõ ſit qui damnet᷑̃. Viderit deꝰ qñ ve⸗ nerit ſinis ſeculi: Eſt tñ modo tempꝰ fidei: Finis ſeculi vtrũ hic aliquẽ noſtrũ inueniat neſcio:⁊ foꝛtaſſe non inueniet. Tẽpus cuiq; noſtrũ ꝓximũ eſt: qꝛ moꝛtales ſumꝰ. Inter caſus ambulamꝰ. Si vitrei eſſemꝰ:minꝰ ca⸗
ſus timeremꝰ. Quid fragilius vaſe yitreo: et tñ ſeruat᷑ et durat ꝑ ſecula? Et ſi eĩ caſus
vitreo timent᷑:ſenectus eix⁊ febꝛis nõ timet᷑. Mos ðfragilioꝛes ⁊ ifirmioꝛes ſumꝰ:qꝛ ⁊ ca⸗ ſus om̃s qui nõ ceſſant in rebꝰhũanis:fragi litate vtiq; nr̃a quotidie foꝛmidamꝰ:etſi ip̃i caſus j accedãt. Tẽpus ambulat: vitat hõ ictum:nũquid vitat exitium? Vitat quę ex trinſecus eueniunt:nũquid qð intus naſcit᷑ pellit? Deniq; nũc lũbꝛicos gignũt interio/ ra: nũc moꝛbus qͥlibet ſubito occupat: Po ⸗
Deeo qʒ ſcriptũ eſtin euangelio iann vnb. 4 pᷓm Mattheũ: Agite penitentiã:ap⸗
Euãgelium gudiuimus.
inde audiamꝰ dñm in nobiſipſis:agamꝰqð pcepit. Videamꝰ qͥ;s eſt ille aduerſariꝰ:de qͥ
nos terruit dicens: Si vadis cũ aduerſario Euc.i. tuo ad pᷣncipem:da operã in via liberari ab illo:ne foꝛte tradat te pꝛincipi:⁊ pᷣnceps mi⸗ niſtro: ⁊ mitteris in carcerẽ: inde non exies donec ſoluas nouiſſimũ quadrantẽ. Quis
eſt iſte aduerſariꝰ niſi diabolꝰ? Jam liberati ſumus ab illo. Quale p̃ciũ ꝓ nobis datum eſt:vt ab illo redimeremur? De qͥ dicit apo ſtolus de ip̃a redẽptiõe nr̃a: Aui eruit nos Cot.i.
—
de poteſtate tenebꝛarũ:et trãſtulit in regnũñ Redempti ſum? diabo⸗
filij charitatis ſuę. lo renũciauimꝰ:Quõ dabimꝰ operã libera
ri ab illo:ne nos iterũ captiuos faciat pecca
toꝛes? Sed nõ ẽ ipſe aduerſariꝰ: de quo nos
dñs cõmonet. Alio em̃ loco:idẽ alius euan ⸗
geliſta ſic illud poſuit:vt ſi vtraq; verba iũ ⸗ gamus:? vtraq; euangelioꝝ duoꝛum cõpa⸗ remus:aduerſariũ iſtũ cito intelligemꝰ.Ec⸗
ce em̃ hic quid dixit? Kũ vadis ad pꝛincipẽ
cũ aduerſario tuo: da operõ in via liberari
ab eo. Alius autẽ euãgeliſta hoc ip̃m ſic di ⸗
xit: Eſto cõſentiẽs aduerſario tuo cito cum Wattß.ʒ. es cum illo in via · Leętera ſilia ſunt: ne foꝛte aduerſariꝰ tradat te iudici: iudex miniſtro: miniſter in carcerẽ. Ambo euãgeliſte ſimilit hoc explicauerũt. Vnus dixit: Da operã in
via liberari ab illo: alter dixit: Kõſenti illi.
Mõ em̃ poteris liberari ab illo:niſi ei cõſen ⸗
ſeris. Vis liberari ab illo? ↄſenti illi. Nũqͥd diabolꝰ eſt cui debet ↄſentire xp̃ianꝰ?Auc⸗ P ramus ergo iſtũ aduerſariũ cui debemꝰ con
ſẽtire:ne tradat nos iudici: iudex miniſtro. Augramꝰ illũ:⁊ cõſentiamꝰilli.Si peccas: aduerſarius tuus ſermo dei eſt/ Verbi cau⸗
ſa. Foꝛſitan delectat te inebꝛiari: dicit tibi:
Moli. Delectat te ſpectare ⁊ nugari: ille diẽ
tibi: Noli. Delectatte adulterari: dicit tibi fermo dei: Noli. In quibuſcũq; peccatꝭ vo
lueris facere voluntatẽ tuã: dicit tibi: Noli. Aduerſarius eſt volũtatis tuę.Oqᷓ; bonus aduerſarius:qᷓ; vtilis aduerſarius:non ꝗᷓrit
noſtrã volũtatẽ ſed vtilitatẽ. Aduerſari?ẽ
nobis qᷓ;diu ſumꝰ⁊ ipſi nobis. diu tu ti/
bi inimicus es:inimicũ habes ſermonẽ dei.
Eſto tibi amicus ⁊ cõcoꝛdas cum illo. Non homicidiũ feceris: audi et cõcoꝛdaſti. Non xattt.1. falſum teſtimoniũ dicas: audi ⁊ concoꝛda- ſti. Non cõcupiſces vxoꝛem ꝓximi tui:audi
a3

— 6 —
et concoꝛdaſti. Non cõcupiſces rem ꝓximi tui:audi ⁊ cõcoꝛdaſti. In his omnibus cum tuo iſto aduerſario concoꝛdaſti:dic mihi qͥd perdidiſti õ ſolum nihil perdidiſti:ſedet
teipſum qui ꝑieras inueniſti. Via:vita iſta
eſt. Si cõcoꝛdauerimus cum illo:ſi cõſenſe⸗ rimus illi:finita eſt via: non timebimus iu ⸗ dicem:miniſtrũ:carcerem. Quando finitur via:non omnibus vna hoꝛa finitur. Vnuſ⸗
quiſq; habet hoꝛã:quãdo finiatur via. Eia
vita iſta dicta eſt: Finiſti iſtam viam:finiſti
vitam. Ambulam?ꝰ:⁊ ipſum viuere accede/
re eſt: Niſi foꝛte putatis: quia tempks acce⸗ dit ⁊ nos ſtamus.iõ poteſt fieri. Quomõ accedit tempus: accedimus ⁊ nos. Et non anni nobis accedunt:ſed magis decedunt. Valde errant homies quãdo dicunt: Puer iſte minus ſapit:accedunt illi anni: pꝛudẽs erit. Attende quid dicas: Accedunt dixiſti: Ego oſtendo quia decidũt:cum tu dicis ac⸗ cedunt.Et audi qð facile pꝛobo · Putemus nos ſciſſe annos ipſiꝰ ex quo natꝰ eſt: Ver⸗ bi gratia: vt bene illi optemus: octoginta
annos victurus eſt: puenturus eſt ad ſene⸗ ctutẽ. Scribe octoginta annos. Vixit vnũ annũ: Quot habes ĩ ſumma?Quot tenes?
Octoginta · Deduc vnũ. Vixit decẽ:ſeptua ginta reſtiterũt. Vixit viginti:ſexaginta re⸗ iterunt. Lerte accedebant. Quid eſt hoc⸗ Veniunt vt abeant. Anni noſtri veniũt in/ quã vt eant. Mon em̃ veniunt vt ſtent no/
piſcũ:ſed cum tranſeunt ꝑ nos:terunt nos:
⁊minus minuſq; valere nos faciunt. Talis eſt via in qua venimus. Auid facturi ſumꝰ cum aduerſario illo: id eſt cuʒ ſermone dei? Concoꝛda cum illo: Neſcis enim quãdovia finiatur. Lum via finita fuerit: iudex reſtat ⁊miniſter ⁊ carcer: vt ſi ſeruaueris aduerſa rio tuo bonam volũtatem:et cũ eo cõſenſe ris: pꝛo iudice inuenias patrem: pꝛo mini⸗ ſtro ſęuo angelũ tollentem in ſinum abꝛaę: pꝛo carcere paradiſum:qᷓ;cito in via cuncta mutaſti:qꝛ tuo aduerſario cõſenſiſti.
De eo að ſcriptũ eſtin euangelio hm eũdem: Sic luceat lux veſtra co⸗ ramhominibꝰ: vt videant opa ve⸗ ſtra bong et Vozifickt patrẽ veſtrũ qui in celis eſt: Et contra: Attendi te ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛam hominibus vt videamini ab eis: DSermo 1I
Sancti Auguſtini de verbis dñũ
SOlet multos mouere chariſſimig B doninus noſter ieſus xpᷣs in ſermo⸗ ne euãgelico cuʒ pus dixiſſet: L/ Watt.
ceat lumenveſtrũ coꝛã hominibus
vtyideãt bona opera veſtra ⁊ glo⸗ rificent patrẽ veſtrũ qui ĩcelis eſt: poſtea dixit: Attendite ne iuſticiã ve · Vanb
ſtrã faciatis coꝛõ hominibusvt vi⸗
6„
qeamini ab eis. Turbat᷑ enim mens pda
rum intelligentis:⁊ pᷣcepto vtriq; obaudire cupientis per diuerſa et aduerſa diſtendit. Tam nemo em̃ poteſt qᷓ;uis vni dño obtem perare repugnãtia iubenti: qᷓ; nemo poteſt ãbið. etiã duobus dominis ſeruire Qð eodẽ ſer⸗ mone ſaluatoꝛ ipſe teſtatus eſt. Quid ergo faciet animus nutans:cum ſe obtemperare nõ poſſe exiſtimat:⁊ non obtempꝑare foꝛmi dat? Si enim bona opera ſua in luce poſue rit hominibꝰ intuenda: vt faciat qð pᷣceptũ eſt: Sic luceat lumẽveſtrũ coꝛam hominibꝰ vt videant opera veſtra bona: ⁊ gloꝛificent patrẽ veſtrũ qui in clis ẽꝛ reũ ſe teneri arbi trabit᷑:quia contra pᷣceptum fecit vbi dicit: Attendite ne iuſticiã veſtrã faciatis coꝛam hominibꝰ:vt videamini ab eis. Rurlumq; ſi hoc timens ⁊ cauẽs:ea quę bene facit abl⸗ conderit: non ſe putabit ſeruire imperanti ⁊ dicenti: Luceat lumẽ veſtrũ coꝛam homi/ nibus:vt videant bona opera veſtra. Qui autẽ recte intelligit: vtrũq; implet ⁊ ſeruiet vniuerſiſſimo domino:qui ſeruũ pigrũ non damnaret: ſi ea que fieri nullo modo pote⸗ rant imperaret. Audi em̃ Paulũ ſeruũ xpi von ieſu vocatũ apoſtolũ ſegregatũ in euange liũ dei: vtrũq; ⁊ facientẽ ⁊ dicentẽ. Videte quẽadmodũ luceat lumen eius coꝛã homi⸗
nibus:vt videant bona opera eius · Cõmẽ/ ⁊Cor4. ah
damus inquit noſmetipſos ad omnẽ cõſci⸗ entiam hominũ in cõſpectu dei. Et iterum:
Pꝛouidemꝰ enim bona: non ſolũ coꝛã deo: ⁊Coů·n
ſed etiã coꝛã hominibus.Et iterum: Place · Cœn⸗ te omnibꝰꝑ omnia: ſicut ⁊ ego omnibꝰper omnia placeo. Tidete rurſus qᷓ; attendat
ne faciat iuſticiã ſuã coꝛam hominibꝰ vt vi⸗ deatur ab eis:pus aũt ſuum pꝛobet inqt ar. vnuſquiſq;:⁊ tũc in ſemetipſo habebit glo
riam ⁊ nõ in altero. Et iterum: Nam gloꝛis ⁊Monu.
noſtra hec eſt:teſtimoniũ cõſcientię noſtre· Et illud quo nihil manifeſtiꝰ: Si adhucin/ gal. quit hominibꝰ placerem:chꝛiſti ſeruus non
eſſem. Sed ne quiſq; eoꝝ qui de pceptisã
repugnantibus ipſius dñi moueat᷑: multo
en
—— —— ——
v
ſu ſu ii ſm 1 vbi fult an iut ſiun ſodi ieß in ſile mpu unh ilhtu nie nne ſiuin nde
um iun
—— ——
— —— ———
— — —— S
—— — — — — — — —
— ——„ ——
in

en
In euangelio ſchm gattheů Sermo n fii
magis aplo eius ingerat quęſtionẽ ⁊ dicat: Quomò tu dicis: Placete omnibꝰꝑ omnia ſicut ⁊ ego ominibꝰp omnia placeo:⁊ tu idẽ dicis: Si adhuc hominibꝰ placerem: chꝛiſti ſeruus nõ eſſem? Adſit ip̃e ðominꝰ:qui etiã in ſuo ſeruo ⁊ apoſtolo loquebat᷑:⁊ aperiat nobis voluntatẽ ſuam:⁊ tribuat obediendi facultatẽ. Ipſa quippe verba euangelicã ſe⸗ cum poꝛtant expoſitiões ſuas:nec interclu⸗ dunt oꝛa eſurientiũ:quia paſcũt coꝛda pul⸗ ſantium. Intentio quiſpe coꝛdis humani quo dirigat᷑:⁊ quo expectet intuendum eſt. Si em̃ qui vult videri ab homibꝰ bona ope ra ſua: gloꝛiã ⁊ vtilitatẽ ſuã ponit ante ho/ mines:⁊ hanc in conſpectu hominũ quęrit: nihil eoꝛũ quę de hac re dominus pꝛecepit impleuit: quia ⁊ attendit facere iuſticiõ ſuã coꝛam hominibꝰ vt videret᷑ ab eis:⁊ non ſic eluxit lumen eius coꝛam hominibus: vt ad hos videreni bona opera eius: vt gloꝛificẽt patrem qui icglis eſt. Se quippe voluit glo⸗ rificari:non deũ:⁊ ſuam quęſiuit vtilitateʒ: non dilexit dñi voluntatẽ. De qualibus diẽ apoſtolus: Omnes enim quę ſua ſunt quę- runt:non qug ieſu chꝛiſti. Itaq; nõ illic ſen ⸗
tentia terminata eſt: vbi ait: Sic luceat lux veltra coꝛã hominibꝰ vt videant bona opa
veſtra:ſed cõtinuo ſubiunxit cur facienduʒ ſit: Et gloꝛificent patrẽ inquitveſtrũ qui in celis eſt: yt homo cum bene faciens videtur ab hoĩbꝰ inrentionẽ boni facti habeat in cõ ſcientia ſua:intentionẽ ᷣo innoteſcendi nð
habeat niſi in laudibus dei: pꝛopter eoꝛum
quibus innoteſcit vtilitatẽ:quibus hoc pꝛo deſt vt deus placeat qui hoc pꝛeſtitit homi⸗ ni: atq; ita non deſperent etiã ſibi ſi volue⸗ rint hoc poſſe pꝛęſtari. Itaq; aliam ſenten/
tiam vbi ait: Attẽdite ne iuſticiã veſtrã fa datis coꝛam hominibꝰnõ alibi terminauit
qᷓ vbi dixit: Vt videami ab eis: nec addi⸗ dit: Et gloꝛiſicẽt patrẽ veſtrũ quiĩi cęlis eſt:
ſed potius addidit: Alioqn mercedẽ nõ ha⸗
bebitis apud patrem veſtrũ qui in cęlis eſt. hinc enim oſtendit eos qui tales ſunt: qua/ les ſuos fideles eſſe non vult:in eoipſo mer cedem queęrere ꝙ videntur ab hominibus: ibicõſtituere bonũ ſuum: ibi oblectare va⸗
nitatem coꝛdis ſui:ibi exinaniri ⁊ inflari:ibi
tumeſcere ⁊ contabeſcere. Lur em̃ non ſuffi⸗
cit vt diceret: Attẽdite ne faciatis iuſticiam veſtrã coꝛã hominibꝰß addidit: Vt videa mini ab eis:niſi quia ſunt quidam qui ſic fa
lioh rit ſic: in voesht in regno
ciunt iuſticiam ſuam coꝛam hominibusinõ vt videant᷑ ab eis:ſed vt ipſa opera videatn tur: ⁊ gloꝛificet᷑ pater qui in cęlis: qui ea iu⸗ ſtificatis impijs donare dignatus eſt Qui
tales ſunt:nec ſuam iuſticiaʒ deputant: ſed
eius excuius fide viuunt. Vnde⁊ apoſtol dicit: Vt xpᷣm lucrifaciam ⁊ inueniar in iliõ Whil.ʒ: non habens meã uſticiã quę ex lege eſt: ſed
eam queꝑ fidem xßi quę eſt ex deo iuſticia ex ñide. Et in alio loco: Nt nos ſimus iuſti- ⁊· Corj. j cia dei iillo. Vnde ⁊ iudęos ita repᷣhendit: Ignoꝛãtes inquit dei iuſticiã ⁊ ſuã volẽtes Ro.io. ſtatuere:iuſticie dei nõ ſunt ſpiecti. Quiſqͥs
ð ita vult videri ab homibus opera ſua: vt
1.
ile gloꝛificet᷑ a quo ea quę in illo vident᷑ ac⸗ cepit: ⁊ ſic ad imitandũ bonũ idem ipſi qui vident pietate fidei ꝓuocent᷑:vere lumẽ ei⸗ lucet coꝛam hominibꝰ: quia lux charitatis radiat:non ſuperbię fumus euomit᷑:⁊ in eo
ipſo cauet ne iuſticiã ſuam faciat coꝛam ho⸗ minibus vt videat᷑ ab eis: quia nec ſuã de⸗ putant illam iuſticiaʒ: nec ideo facit vt ipſe videat᷑: ſed yt ille intelligat᷑ qui laudat᷑ĩ ho mine iuſtificato: vt faciat ⁊ in laudante qð laudat᷑ in altero:id eſt vt laudantẽ faciat eẽ
laudabilẽ. Attẽdite ⁊ apoſtolũ cuʒ dixiſet? Placete omnibꝰꝑ omnia ſicut ⁊ ego omni/ 1. Corf. is bus ꝑ omnia placeo:quomõ non ibi reman
ſit quaſi ibicõſtituerit finem intentiõis ſuęe
yt placeret hominibꝰ: alioqn falſum dixi
ſet: Si adhuc hominibꝰ placerẽ xp̃i ſeruus Sal.i: non eſſem:ſed ſtatim ſubiũxit quare homi⸗ nibus placeret: Mon quęrens inquit quod mihi vtile eſt: ſed qð multis vt ſalui ffant. Ita⁊ nõ placebat hominib⸗ pꝛopter ſuam ytilitatem:ne chꝛiſti ſeruus nõ eſſet:⁊ place bat hominibꝰpropter illoꝛũ ſalutem:vtxᷓi eſſet diſpenſatoꝛ idoneus: quia ⁊ illi coꝛam deo cõſcientia ſufficiebat:et de illo coꝛã ho⸗
minibꝰ qð imitarent᷑ elucebat. De eõqð ſcriꝑtum eſt in enange· Watt.⸗ neũdem: Qui fecerit ⁊ docue
celoꝛum. Sermo
Qm nobis pꝛo officio competat x dicere:yobis auteʒ conueniat pꝛo deuotione audire:quid tam neceſ⸗
ſariũ tamq; ꝑtinens poterit vtriſqʒ contin⸗
gere: qᷓ; yt qð religioſe dicitur ⁊ deuote au⸗
ditur: obſequijs cõpetentibus teneat? Mã
ſireligioſa nõ tacere lucrũ eſt:tacere diſpen⸗

1.Betrac.1s. plet
Job. I5.
dium:quanto itaq; potioꝛa lucra potuerint ꝓuenire: cum opationis effectus monſtrat quicquid magiſterijs cęleſtibus ⁊ diſcitur⁊ tenet᷑? Par enim cauſa⁊ docentẽ ⁊ audientẽ cõſtringit:vt vtriuſq; confeſſio factoꝛũ teſti ficatione ſignetur.t qᷓ;uis diſſimile docto⸗ ris diſcentiq; officium: tamẽ vtrilq; debet ſanctaꝝ legũ obſequiũ:vt iungant᷑ factis qͥ ſeparant᷑ officijs: copulent opere qui diuer ſi funt nomine:et quos vocabula abinuicẽ ſeparant: eos obſeruantia hceptoꝛũ fideli⸗ ter ac deuote cõiũgat. Quare ſic fit vt vtril/ q; diuerſus actus ſed obſeruõtiꝝ par ſit ne⸗ ceſſarius in vtriſq; effectus: vt factoꝛum in. ambobus cõſpiret aſſenſus: quibus diuer⸗ ſus eſt in vocabulis ſonus. In doctoꝛe em̃ moleſta eſt cauſa:nec facere:nec pᷣcipere:nec obſeruare:in diſcente vᷣo audire velle quod nolit implere: aures vᷣo auditu accõmoda⸗ re:⁊ ab opere voluntatẽ auertere. Keterum facit qð docet: ⁊ quicquid imperat com maxim? in cgleſtibus ſententia domi⸗ ni declarat᷑. At vo qui qð diſcit negligit: et quicqͥd audit cõtemnit: ſalutis reus exiſtit: qui obſeruanda cõtempſit:⁊ pericula nõ vi⸗ tauit. Amat em̃ moꝛtẽ: qui vitę hᷣcepta non ſeruat: et hoꝛret vitam qui peccata moꝛti debita deſperata moꝛte frequẽtat. Et eniʒ ꝑobſeruantiã legis vita acquirit᷑: ita ꝑer cõ temptũ moꝛs cõtumacibus inuenit᷑: icen⸗
Watt;.19. te domino: Si vis vitã inuenire:ſerua man
datũ. Ita enim pfectus doctoꝛ liber eſt dil⸗ cente quẽ docuit: vt diſcipulus cõtemptoꝛ inexcuiatus erit:qui facienda didicit ⁊ con⸗ tempſit. Nam ⁊ doctoꝛ econtrario grauius affligitur: ⁊ obſequentis diſcipuli exemplo plectitur:qui faciẽda alijs tradidit: quę ip̃e nõð fecit:vt nec a diſcipulis quos docuit po⸗ tuiſſet ediſcere:vt quibus doctrinę tradide- rit magiſteriũ: ab hiſdẽ factoꝛũ mutaret᷑ ex⸗ emplo. Neq; em̃ ꝑfectio in leguʒ eſt noticia
Bo. 2. conſtituta: cum ſit ſcriptũ: Mon em̃ audito⸗
res legis iuſti ſunt apud deũ:ſed factoꝛes le gis iuſtificabunt᷑. Meq; em̃ inqᷓ; is religioſꝰ ⁊ ſanctus eſt:qui nouit legem ceſſantibꝰ fa⸗ ctis:cum expediat facere qᷓ; docere: qͥa mo ⸗ leſtum eſt docere et non facere. Vos amici mei eſtis:inquit: ſi feceritis ea que mando vobis.O magna bonitas dei: Lui cum pꝛo cõditione reddere debeamus obſequia: vt pote ſerui domino: famuli deo:ſubiecti po ⸗ tenti:mancipia redemptoꝛi:amicitiarũ no⸗
Bancti Auguſtini de verbis dfii
bis pꝛgmia repꝛomittit vt nobis obſequia
debita ſeruitutis extoꝛqueat: vt quos nolle
ſeruire conſpicit ſponte:ſuoꝛum beneficioꝝ poſſit ꝓmiſſionibus inuitare:⁊ quoꝛum vo⸗ ſuntates a ſe compeſcit alienas: eoꝛum mẽ⸗ tes pꝛęmioꝛũ liberalitatibus co nſtituat ſu⸗ as. Mã vnde frequent aut inuitat pᷣmio aut tret ſuplicio:niſivt benignitatis cõſilio a ſe
foꝛmato homini cõſulat: redẽpto ꝓuideat:
vt qui non terret᷑ ſuplicio:inuitet᷑ pꝛęmio:⁊ quẽ metus a factis reuocare non poſſit:pꝛo miſſionũ benignitas pꝛoſit? Cupit eni etiã nolentibꝰ ſubuenire: deſiderat miſereri pec canti:qui ſi peccauerit dignos fructus exhi beat pcnitentię. Inuitus enim in reos vin dicat:ſi rei indulgentiã miſerantis non con temnãt. Amat enim coꝛrigi peccatoꝛes:qui in vitam non in moꝛtem a pꝛincipio conſti⸗ tuit homines. Ipe enim ſibi infert interitũ: qui medentis domini cõtempſit conſilium.
*
ßo 3 un pon dui yin nun n u ſ ic inß ſont 20n ßü ſent hun
Reuertimini inq̃t ad meꝛ⁊ reuertarad voſ. Wi; Lui
Et iterum: Molo moꝛtem moꝛientis: tantũ ꝰchu
reuertat᷑ ⁊ viuat. Mon vult dominꝰ in quẽ qᷓ dominari moꝛtem: non vult in pynã de⸗ duci hominẽ:quem in vita conſtituit. Lete⸗ rum homo ipſe ſe dignum efficit moꝛti: qui non paruit legi. Odit vitam: qui diuinam contempſerit diſciplinã. Mam cum dominꝰ vellet homini demonſtrare quę obſeruanti vitam: contemnẽti afferũt moꝛtem: inuita⸗ uit pꝛemio:terruit ſuplicio. Ita enim de cò temptu vita non poterit ꝓuenire:vt de ob⸗ ſeruantia moꝛs euenire non poterit: vt iam
homo quod voluerit mereat: ⁊ eo ꝙ mere⸗
rit iudicet᷑:⁊ hoc totum in poteſtate homis
cõſiſtit: qui ſibi ex qualitate vite meritũ qð
haberet inuenit. Qua re his ſollicite perpẽ⸗ ſis: id eſt vnde ſalus ⁊ vnde ꝑiculuʒ enaſca⸗ tur:ſalutis cõmodum diligenti obſeruãtia teneamus:vt periculoꝛum incõmoda de le/ gis cõtemptu ⁊ pꝛouidi caueamus ⁊ cdtem⸗ nentes pꝛoſpera et repellentes aduerſa in conſpectu domini inueniamur ab ipſo cum omnibus ſanctis in ęterna ſecula ſeculoꝛũ · Zmen.
De eo quod ſcriptũ eſtin euange lio qᷣm eundem: Lui dixerit fratrt ſuo fatue: reus erit gehennę ignis 2c. Sermo 1III
——
ui ſute
uite ns ſum
we
bto ſchen ufc
he
ug vic im use Udon an uſed
on unce
föe
net isc ſobse ſue ſobis, tgof wlhe

A Ancti euangelij capitulũ quod modo cum legeret᷑ audiuimus:val de nos terruit ſi fidem habemus: Eos autẽ non terruit qui fidem non habẽt.
curi:neſcientes diſtribuere ⁊ diſtinguere tẽ⸗ poꝛa timoꝛis ⁊ ſecuritatis. Timeat ergo qui ducit modovitam cum fine:quo poſſit ĩ illa vita habere ſecuritatem ſine fine. Si ergo ti muimus: Auis enim non timeat loquẽtem veritatem:⁊ dicenteʒ: Qui enim dixerit fratri ſuo fatue: reus erit gehennę
icuucn dgt ignis Nnguã aũt nullus hominũ domã⸗
un acobt z. re poteſt. Et homo domat ferãtnon domat ndulgennini linguam. Domat leonem:⁊ nõ refrenat ſer⸗ ni Inumcugx monẽ. Domat ipſe: ⁊ non domat ſeipſum.
Domat qð timebat:⁊ vt ſe domet nõ timet qð timere debebat. Sed quid fit? Sentẽtia vera ⁊ iſta ꝓceſſit de oꝛaculo veritatis: Lin guam autẽ nullus hominũ domare poteſt. Auid ergo faciemꝰ fratres mei? Video me
uenn Bolo noun quidem ad multitudineʒ loqui: ſed da vnũ uu. Komn ſumus omnes ĩchꝛiſto: tanq in ſecreto cõ⸗ donnnnotn:mn ſilium capiamus. Nullus nos audit extra⸗
neus:vnum ſumus: quia in vnum ſumus. QAuid faciemꝰAui dixerit fratri ſuo fatue: reus erit gehennę ignis:Kinguam autẽ nul
remplent dilcpuihe lus hominũ domare poteſt. Ibunt ð om̃es bonn denö.s. i gehennã ignis? Abſit. Domine refugium n contennẽnttin tu factus es nobis:in generatione. Ira tua ——— iuſta eſt:neminẽ in gehennã mittis iniuſte. — Mð·izs. Quo ibo a ſpiritu tuo:⁊ a te quo fugiam ni npu von ſi ad te: Ergo intelligamus chariſſimi:quia
mntunosannt ſi linguaʒ nullus homiũ domare poteſt: ad
ſtram. Si em̃ tu eam domare volueris:non
Je onahranſianßſedamanElenbät non ſe domat:
domct᷑ equus:bos:camelus:elephantꝰ:leo domet᷑ homo. Ergo: Pomine refugiũ tu fa⸗ ctus es nobis. Lõferimus nos ad te:⁊ bene nobis erit de te. Aalũ eſt em̃ nobis de no⸗ nobis. Dñe:refugiũ factus es nobiſ. Quid
mãſuetos nos faciet dñs ſi nos domandos
Et quia nõ terret eos: volunt eſſe ꝑuerſi ſe ⸗
deũ confugiendũ eſt qui domet linguã no ⸗
potes:quia homo es: linguã nullus homi⸗
nũ domare poteſt. Attendite ſimilitudineʒ ab ipis beſtüs auas domamus. Equus nõ
pis ſon ſe domat: Keo nõ ſe domat: Sic ⁊ homo nõ ſe domat · Sed vt
aſpis quęritur homo: Ergo deus querat᷑ vt
bis: quia dimiſimꝰ te: dimiſiſti nos nobis. Inueniamur ergo in te: quia perieramꝰin
ergo fratres mei? Dubitare debemus quia
In euangelio ſcdm ꝑattheñ Bermo III
ei pᷣbeamus? Domuiſti leonẽ quẽ nõ feciſti: non domat te qui fecit te? Vnde em̃ beſtias tam imanes domare potuiſti? Nũquid eis ęquaris viribus coꝛpoꝛis?Qua ergo virtu⸗ te ingentes beſtias domare potuiſti? Ipſa iumenta quę dicunt: beſtie ſunt. Mon enim
indomita tolerant᷑: ſed quia non eas nouit cõſuetudo niſi in manibꝰ hominũ ⁊ ſub fre⸗
nis hoininũ ⁊ ſub poteſtate hominũ: putal eas mãſuetas naſci potuiſſe? CLerte feras i⸗ manes attende. Fremit leo:quis non time ⸗ at? Et tamẽ vnde te intelligis foꝛtioꝛẽ? Mõ coꝛpoꝛis virtute: ſed mentis ratiõe interio⸗ re. Joꝛtioꝛ es leone: vnde factus es ad ima- ginem dei. Imago dei domat feram: ⁊ non domat deus imaginẽ ſuam? In illo ſpes 3
ei nos ſubdamur:⁊ miſericoꝛdiam pᷣcemur.
In illo ſpem noſtrã ponamus: ⁊ donec do/
memur ⁊ ꝑdomemur: id eſt ꝑficiamur domi
toꝛẽ feramus. Plerũq; enim ꝓfert domitoꝛ;
noſter etiã flagella. Si em̃ tu ad domanda
iumenta tua ꝓfers virgã: ꝓfers flagellum:
deus non ꝓferet ad domanda iumenta ſua
qð ſumus nos: qui de iumẽtis ſuis faciet fi lios ſuos? Domas equũ tuũ:quid daturus es equo tuo cũ te cęperit poꝛtare:mãſuetus ferre diſciplinã tuã:obedire pᷣcepto tuo:eſſe iumentum: hoc eſt adiumentũ infirmitatis tuę? Quid ei retribuis quẽ nec ſaltem ſepe⸗ lis cum moꝛtuus fuerit:ſed diſcerpendũ vo
latilibus ꝓijcis? omitoꝛ tibi deus heredi
tatem ſeruat:qð eſt ipſe deus:⁊ ad tempus
moꝛtuũ reſuſcitat te:carnẽ tuam vſq; ad nu
merũ capilloꝛũ reddet tibi:⁊ cõſtituet te cuʒ
an gelis ĩ ꝑternũ vbi iõ nõ indigeas doma⸗
ri:ſed tantũmodo a pijſſimo poſſideri.Erit i.Corſ.1ð em̃ tunc deus omnia in omnib?ꝰ: nec erit vl⸗ la infelicitas quę nos exerceat:ſed fglicitas
ſola quę paſcat. Ipſe autem paſtoꝛ noſter:
deus noſter eſt. Ipſe potꝰ ñ deꝰ ñ.honoꝛ nr:deus ñ. Diuitie noſtre:deꝰnr̃. Quęcũq;
hic varia ꝗᷓris:ip̃e tibi vnꝰ oĩa erit. Ad hanc
ſpẽ hõ domat᷑: ⁊ domitoꝛ intolerabilis ha⸗
bet᷑? Ad hãc ſpẽ hõ domat᷑:⁊ iſtũ vtilẽ do/
mitoꝛẽ ſi foꝛte flagellũ ꝓferat murmura᷑? Audiſtꝭ exhoꝛtantẽ apłm: Si ſepetis vos a eb.12
diſciplina:ð nothi ⁊ nõ eſtis filij. Nothi ſũt
adulteri. Quis em̃ ẽ filiꝰ:cui nõð diſcipli- V nã pater eiꝰ? Et carnis quidẽ noſtrę inquit
patres habebamꝰ coꝛreptoꝛes: ⁊ ferebamꝰ:
non multomagis ſubijciemur patri ſpiri
—„
tuũ⁊ yiuemusQuid em̃ tibi potuit ſtare
—
95

pater tuus:quia coꝛripuit te: quia verbera⸗ uit te: quia flagellum pꝛotulit et ccidit te: Mũquid pᷓſtare potuit vt viueres i kternũ⸗ Quod non potuit pꝛęſtare ſibi: quomò pię⸗ ſtaret tibie ſpꝛopter pecuniã ſuam quãtulã⸗ cunq; quõ de vſuris ⁊ laboꝛe collegit:erudi⸗ ebat te flagellis:ne tibi dimiſſus laboꝛ eius te male viuente diſperderet᷑ · Et cędit filios timens perire laboꝛes ſuos: quoniã reliquit tibi qð nec tenere hic poterat: nec auferre- Non em̃ aliquid tibi dimiſit qð ipſius el e poſſit: Ceſſit vt ſic cederes · Deus aut tu: redemptoꝛ tuus: domitoꝛ iuus: caſtigatoꝛ
tuus: pater tuus: erudit te. Quo? Vt ac⸗
cipias hereditatẽ: vbi non efferas patrem: ſed hereditateʒ habeas ipſum patrem. Ad hanc ſpem erudiris:⁊ murmuras:et ſi quid triſte acciderit: foꝛtaſſe blaſphemas? Quo ibis a ſpiritu eius?Ecce dimittit te⁊ nð fia⸗ gellat: deſerit blaſphemantẽ:nõ ſenties iu⸗ dicantem? Nonne melius eſt vt flagellet te xrecipiat te:qᷓ; parcat tibi ⁊ deſerat te Dica
õ.so. mus ergo domino deo noſtro: Domine re⸗
fugiũ tu factus es nobis: in generatione et generationẽ. In pꝛima generatione? alte⸗ ra generatione: refugium factus es nobis. Tu refugiũ vt naſceremur qui nð eramus: Tu refugiũ vt renaſceremur qui mali era⸗ mus: Vu refugiũ vt paſceres deſertoꝛes tu⸗ os: Tu refugiũvt erigas ⁊ dirigas filios tu⸗ os: Tu refugiũ factus es nobis: Ate nõ re⸗ cedemus cum liberaueris nos ab omnibus malis noſtris:⁊ impleueris nos bonis tuiſ. Pona das: blandiris ne fatigemur in via. Coꝛripis:cędis: ꝑcutis: dirigis: ne aberre⸗ mus in via. Siue ergo blandiris ne fatige⸗ mur in via: ſiue caſtiges ne aberremus in
via: Domine refugium tu factus es nobis.
De eo qð ſcriptũ eſt in euãgelio m eñdem: Petite ⁊ dahit vòbis: querite ⁊ inuenietis ⁊c̃ · Sermo.V.
Nlectione ſancti euangelij hoꝛta
i us eſt nos dominus ad oꝛandum.
Petite inquit ⁊ dabii vobis:
Retracns. querite ⁊ inuenietis:pulſate ⁊ ape⸗
rieẽ vobis. D mnis em̃ qui petit ac cipit:⁊ querens inuenit:⁊ pulſanti aperiet᷑ · Aut quis eſt ex vobis ho⸗ mo a quo petit filius eius panẽ: nũ quid lapidẽ poꝛriget ei:Autſi piſcẽ petierit: nũduid ſerpentẽ poꝛriget
Bancti Auguſtini de verbis domini ei? Aut cum petit ouum: nunquid ſcoꝛpionẽ poꝛriget ei: Siergo voſ
inquit cũ ſitis mali noſtis boha da⸗ ta dare filijs veſtris: quãtomagis pater veſter quii celis eſt: dabit bo ha petentibus ſe. Cum ſitis inquit ma⸗ li:noſtis bona data dare filijs veſtris. Ahi⸗ randa res fratres: AMali ſumus:⁊ bonũ pa⸗ trem habemus. AQuid euidentius? Audiui mus nomen noſtrůũ: Kum ſitis inquit mali: bona data noſtis dare filijs veſtri · Et quos dixit malos:videte qualem patrẽ illis oſtẽ⸗ dit. Quãtomagis pater veſter. Quoꝛũ pa⸗
ter? Lerte maloꝛũ. Et qualis pater? Nemo Auc.u.
bonus: niſi ſolus deus. Ergo fratres ideo mali bonũ patrem habemus:ne ſemꝑ mali remaneamus. Memo malus fatit bonum. Si nemo malus facit bonum:homo malus quomõ ſe facit bonũ? Jacit de malo bonũ:
qui ſempꝑ eſt bonus. Sana me domine inqͥt wiere. v
2 ſanaboꝛ:ſ aluũ me fac:⁊ ſaluus ero. MAuid mihi dicunt vani vana:tu te ſaluuʒ facis ſi voluerꝭ? Sana me domine:⁊ ſanaboꝛ.os
boni conditi ſumus a bono: Fecit em̃ deus Ects.y.
hominẽ rectũ: arbitrio autẽ noſtro facti ſu⸗ mus mali. Potuimus eſſe ex bonis mali:et poterimus eſſe ex malis boni. Sed qui ſem per eſt bonus:ipſe facit ex malo bonũ:quia ipſe homo voluntate ſua ſe ſanare non po⸗ tuit. Non qupris medicũ vtvulneres tetſed cum vulneraueris te: quęris qui ſanet te. Pona ergo ſᷣm tempꝰ bona tẽpoꝛalia: coꝛ⸗ poꝛalia: carnalia nouimus dare filijs nris etiã cum ſimus mali. Pona ſunt em̃ et iſta: quis dubitet? Piſcis:ouum:panis:pomũ: frumentũ: lux iſta: aer iſte quem ducimus. Bona ſunt hec:ipſe diuitię iĩ quibus homi⸗ nes extollunt᷑: ⁊ pares ſuos homines alios nõ agnoſcunt. In quib? inquã homies ex tollunt᷑: magis amantes veſtem fulgentẽ: qᷓ; cogitantes cõmunem cutem. Ipſe ergo diuitię bonę ſunt: ſed iſta omnia bona quę cõmemoꝛaui a bonis? malis haberi poſſũt. Et cum bona ſint: bonos tamen facere non poſſunt. Eſt ergo bonũ qð faciat bonũ:⁊ eſt bonũ vnde facias bonũ. Bonũ qð facit bo⸗ nũ: deus ẽ. Non em̃ facit hominẽ bonũ:niſi ille qui ſemꝑ eſt bonus. Ergo vt ſis bonus: deũ inuoca. Aliud autẽ bonũ eſt vnde faci⸗ as bonũ:id eſt quicquid habueris. Aurũ ẽ: argentũ ẽ:bonũ eſt: non ꝙ te faciat bonuz: ſed vnde facias bonũ:habes aurũ: habes
ni. Ethi mns n ſtun⸗
— habe usuooh nie ſo ponls lu boluh inyenbl ujul ho elsiuſticu ons: hac ius habest unizauges iut: dec nmnſuul pugen. iuudmn uůnini quo Arquo inet izwolcoy:d mquiv mnon lau mumtach ſinnerogo iuioget wnonbabeo
1
nEgoqut
Aunythabe: dluſici:ni ſhabereiul Me pauloan es:pulſa iüntteccep Aniuturſc aidicttb
Wit qu

argentũ. Et habes ⁊concupiſcis: ⁊ plenus
ſemꝑ ſitiunt Quomodo ergo delectas opu
habes ergo aurum: bonum eſt: habes nõ
.
lum ſeculi.hoc eſt bonum: hoc eſt bonum vnde ſis iuſticia bon?: ſi habes bonũ vnde ſis bonus: Jac bonũ de bono vnde non es bonus.habes pecuniã: eroga. Erogando pecuniaʒ:auges iuſticiam. Diſperſit enim: diſtribuit: dedit pauperibus: iuſticia eius manet in ſeculũ ſeculi. Vide qðᷣ minuatur: ⁊qð augeat᷑. Ahinuitur pecunia: auget᷑ iu⸗ ſticia. llud minuit᷑ quod eras dimiſſurus:
nderuns nehci illud minuit᷑ quod eras relicturꝰ. Illud au getur quod in ternũ es poſſeſſurus. Lõſi⸗ — liuʒ do lucroꝝ: diſce mercari. Laudas enim .— mercatoꝛẽ qui vendit plumbũ ⁊ acquirit au duunus ztt rum:et non laudas mercatoꝛem qui erogat nui bn pecuniam ⁊ acquirit iuſticiam? Sed ego in⸗ Po duit non erogo pecuniam: quia non habeo mus eſe et mikti iuſticiã. Eroget pecuniã:qui habet iuſticiã. bople Ego non habeo iuſticiam: habeo vel pecu⸗ domo voluntatthiu niam. Ergo quia nõ habes iuſticiam: ideo Ron quens meim non vis erogare pecuniã Aagis eroga pe ens cuniam vt habeas iuſticiõ. A quo enim ha⸗
bebiſ iuſticiã:niſi a deo fonte iuſticie:Ergo ſi vis habere iuſticiam: eſto mendicus dei: qui te pauloante ex euangelio vt peteres: qugreres:pulſareſ:monebat. Aendicũ ſuũ ſciebat: ⁊ ecce paterfamilias ⁊ magnus di⸗ ues: diuitiarũ ſcilicʒ ſpiritaliũ ⁊ ęternarum P hoꝛtat᷑ ⁊ dicit tibi: Pete: quęre:pulſa. Qui
rietur. Hoꝛtat vt petas: negabit qð petis: Attende a cõtrario ſimilitudinẽ vel compa
tẽ nos ad oꝛationem: quãdo ait dominus: .13. Erat quidam iudex in ciuitate:nec deum ti⸗ nwm mebat:nec hoieʒ reuerebat᷑. Quędã vidua
6 interpellabat eum quotidie ⁊ dicebat: Vin dica me. Nolebat ille ꝑtempus.Illa inter⸗ pellare non deſinebat: ⁊ fecit tedio qð no⸗ iebat beneſicio. Sic enim a contrario nos
cum ſuum cui hoſpes venerat:⁊ cępit pulſa
es ⁊ſitis:moꝛbus eſt ⁊ non opulentia. Sũt homines in moꝛbo: humoꝛe pleni ſunt: et
lenti:qui habes hydropẽ concupiſcentiã? vnde ſis bonus: ſed vnde facias bonum. Quod bonũ inquit facturus ſum de auro?
—. ur. Non audiſti pſalmum: Diſperſit inquit de⸗ ait pauperibus:iuſticia eius manet in ſecu ⸗
b.7. petit accipit:quęrẽs inueniet: pulſanti ape
rationem:ſicut de illo diuite iniquo hoꝛtan
.n. admonuit vt petamꝰ. Venit iquit ad ami/
In euangelio ſcdm Mattheů Bermo V
re⁊ dicere:hoſpes mihi venit:cõmoda mi⸗
hitres panes. Reſpondit ille: Jã requieſco
⁊ mecũ ſerui mei requieſcunt. Ille non ceſ⸗ ſat:aſtat: inſtat: pulſat:et tanqᷓ; amicus ab amico mendicat. Et quid ait? Sico vobis: quia ſurgit: ⁊ nõ pꝛopter amicitiã eius: ſed pꝛopter impꝛobitatẽ dat illi quãtos volue⸗ rit. Non pꝛopter amicitiã: quia amicus ei? ſit:ſed pꝛopter impꝛobitatẽ. Quid eſt pꝛo ⸗ pter ĩpꝛobitatẽ? Auia pulſare non deſtitit: quia et cum eſſet negatũ nõ ſe auertit. Ille qui nolebat dare quod petebat᷑ fecit: quia ile in petendo non defecit: Quantomagis dabit deꝰ bonꝰ qui nos hoꝛtat᷑ vt petamꝰ: cui diſplicet ſi non petamus? Sed cum ali
dquãdo tardius dat: cõmendat dona nõ ne ⸗
gat. Diu deſiderata dulcius obtinent᷑: cito autẽ data vileſcunt.Pete:quęre:inſta. Pe ⸗ tendo ⁊ quęrendo creſcis vt capias. Seruat tibi deꝰqð non vult cito dare:vt ⁊ tu diſcas magna magne deſiderare. Inde opoꝛtet ſẽ Luc.is per oꝛare:⁊ nõ deficere. Si ergo fratres mei mẽdicos ſuos nos fecit deus: monẽdo nos
⁊ hoꝛtando⁊ iubendo vt petamus: quęra⸗
mus: pulſemus. Attendamus ⁊ nos quia
nobis petunt. Petimꝰ nos. A quo petimꝰ AQuid petimus?& quovel qui vel quid pe⸗ timus? Petimus a deo bono: petimus ho⸗
mines mali. Petimus autẽ iuſticiam:vnde
ſimus boni. hoc ergo petimus:qð in ęter ⸗
num habemus: Quo cum ſaturati fuerimꝰ: vlterius non egeamus. Sed vt ſaturemur: eſuriamus ⁊ ſitiamus.Eſuriendo et ſitiẽdo petamus:quęramus:pulſemus. Peati em̃ Wattt.ʒ. qui eſuriũt ⁊ ſitiunt iuſticiaʒ. Quare beati⸗ Eſuriunt ⁊ ſitiunt ⁊ beati ſunt? Aliquando egeſtas beata eſt. Non inde beati ſunt: qa eſuriunt ⁊ ſitiunt: ſed quia ipñ ſaturabunt. Ibi erit beatitudo ĩ ſaturitate: nõ in fame. Sed pᷣcedat ſaturitatem fames: ne faſtidiũ
non pueniat ad panes. Ergo diximꝰ a quo petamus:qui petamus:quid petamus. Sʒ
petit᷑ ⁊ a nobis. Aendici em̃ dei ſumꝰ: Et agnoſcat ille mendicos ſuos: agnoſcamus
nos noſtros. Sed ⁊ ibi etiõ cogitemus quã⸗
do petitur a nobis:qui petunt:a quibus pe tunt:qͥd petũt. Qui petũtehomiĩes.A qͥb? petũt? Ab hoibꝰ. Qui petũt? ahoꝛtales.&
qͥbus petũt? A moꝛtalibꝰ. Qui petũt? Fra⸗ giles. A qͥbꝰpetũt? A fragilibꝰ.Qui petũt⸗ AMiſeri · A qͥbus petũt? Z miſeris.Excepta

3
Sb
ſubſtantia facult quales ſunt a qui habes petendo ad agnoſcis parem tuu lis: abſit a me vt talis ſi ricatꝰ iſta loquitur de pã dos interrogo: Non interrogo inye les ſitis:ſed quales di:ambo infirmi:am tes:ideo ambo ploꝛãtes · pᷣmoꝛdia tua leris. Jã veni go te quid attuliſt ſi dicere erubeſcis: ap limus in hũc in hunc mũdũ.
urus es?Et hoc Timotb.s. trepidas confiteri: A dicat: qui te nõ palpat: punc mũdum:vtiq; quã nec auferre aliquid poſſ umꝰ: vtiq; quã Hihil attuliſti:nihil hinc au as ↄtra pauperẽ? recedant de medio paren recedant de medio turbę oſcant᷑ pueri diuites flen⸗ ldiues ⁊ pauper:pariant nõ atten ⸗
mũdo eximus.l feres:quid te infl naſcunt᷑ infantes tes:ſerui:clientes obſequẽtes:⁊ agn iant ſimu lier diues?⁊ mulier pauꝑ diſcedant paululũ:redeant iues nihil intuliſti ĩ hũc hinc alicd potes.Qð hoc dico ð moꝛtuis. Lerte qñ
tes. Par ſimul mu
dant qð pariũt: ⁊cognoſcãt. Ecce d müũüduʒ: nec dixi de natis: caſu aliquo veter diuitis agnoſcan Mihil intulimus in vex ẽ. Sʒ nec auferre a
18.
Bancti Anguſtini de verbis domini
atũ:tales ſunt qui petunt: bus petunt · Quã frontes dominũ tuum: quinon mi Mon ſum inquit ta m. Inflatus obſe⸗ noſo. Sʒ ego nu⸗
.„
mũdum.
„
auferre
nati fueritis. bo miſerõ vitã inchoã⸗
Ecce recole diues huc aliquid attu⸗
ſti: Dic ð ro⸗ iDic quid attuleris? aut lm audi: Nihil intu⸗ Rihil inqͥt intulimꝰ Sed foꝛte qꝛ nihil attuliſti:? pic multa inueniſti: aliquid hinc tecũ abla foꝛtaſſe amoꝛe diuitiarum udi ⁊hoc: ⁊ hoc aplus t: Mihil intulimus in do nati ſumus. S; do 5
vide vtrum huca iſti:⁊ tanta inueni
ſcet⁊ hoc vexꝝ eſt · Quid ergo ſequi
⁊tegumentũ habẽtes:
U
Nam qui
ptationẽ ⁊ de gunt hominẽ eſt eĩ omniũ ſequẽtes:a fide perrauerunt. dimiſerunt. Doles ꝙ hoc dimiſerunt: vide quo ſe inſeruerunt doloꝛibus zec qui? Qui volunt diuites fieri. diuitem:aliud velle diuitem fieri. Diues eſt s natus eſt:nõ qui voluit · Di ulti hereditates dimiſi erunt. non interrogo volupta⸗
qui a diuitibu ues eſt:quia m Video facultates
—
—
ſtibꝰ:qᷓ⸗
Imbo nu
AQuãdo
a ſepulcra frangunt᷑: oſſa keꝑrgo diues audi aplm: hůc mũdum:Agnoſce: liqͥd poſſum?: Agno his contenti ſimus. volũt diuites fieri:incidunt in tẽ⸗ ſideria multa? noxia: quę mer in interitũ ⁊ ꝑditionẽ. Radix maloꝛũ auaricia:quã quidam Attende quid
multis. Sed Alindeſteſſe
tes. hic cupiditas accuſatur: non aurum:
non argentum: non diuitię: ſed cupiditas. Bõ qui volunt diuites fieri:vł qui non cu rant:vł qui non ardent cupiditatibus: non auaricię facibus accendunt᷑:ſ ed diuites ſüt · Audiant apoſtolũ: hodie lecrum eſt: Mꝛeci H pe diuitibus huius mũdi. Pꝛęcipe: Quid? vTi
.
ule dergo ver iu no Daee untegun
motk.5 mFi du
Pꝛęcipe ante omnia: non ſuperbe ſapere. ſcihlope Pihil eſt enim qð ſic generent diuitie:quo un hicluq modo ſuperbiã. Omne pomum:omne gra⸗ grhbes num:omne frumentũ: omne lignum habet nütegumei vermem ſuum. Et alius eſt vermis mali: iſpiuũ. E alius piri:alius fabę: alius tritici: Vermis icmh diuitiarum ſuperbia. Ergo pᷣcipe diuitibus Auſunttun puius mũdi:non ſuꝑbe ſapere· Excluſit vi⸗ u. Sed ege tium: non ſuperbe ſapere · Doceat vſum de oßcoſs at eo qð ſequit᷑: Neq; ſperareĩ incerto diuitia⸗ ſibuscibis rum. Qui non ſperant in incerto diuitiarũ: ſIntenogo non ſuperbe ſapiunt. Mui altum ſapiunt: inßcoſisc timeãt. Si timent:non ſapiũt. multihe nentho ri diuites: hodie pauperes · multi doꝛmi otnust:dec unt diuites:⁊ venientibus latronibus ⁊cũ⸗ uns: qu cta auferentibus euigilant pauperes. Ergo mentdi non ſperare in incerto diuitiarũ: ſed in deo uni quer viuo qui pꝛeęſtat nobis omnia abundanter ſbocibis: ad fruendum eterna: ad vtendum tempoꝛa zuntse lia. Tempoꝛalia tanqᷓ; viatoꝛibus: ↄterna nur tanqᷓ; habitatoꝛibus. Tẽpoꝛalia: vnde bo⸗ ntge na faciamus: terna vnde boni efficiamur· gn 2 Ergo hoc faciant diuites: non ſuperbe ſa⸗ ieie piant: neq; ſperent in incerto diuitiarũ: ſed th öle in deo viuo qui pꝛęſtat nobis omnia abun ⸗ u cn danter ad fruendum.hoc faciant. Ex eo au n ha velo tem quod habent quid faciãt? Audi quid. Diuites ſint in operibus bonis:facile tribu dnð dusei ant. Facile:habent em̃ vnde. Quare nõ fa⸗ p ciunt? Pauptas: difficultas eſt. Facile tri⸗— Söt buant:habent vnde. Lõmunicent:id eſt pa quil ye ſuos mottales agnoſcant. Lõmunicent lc theſauriʒent ſibi fundamentũ bonum in fu artbin turum. on em̃ quia dico inquit facile tri⸗ ein U buant:cõmunicẽt:expoliare illos volo:nu⸗ ſt enta dare illos voloꝛinanes reliquere volo: Po mäget ceo lucrum:cum oſtendo:theſauriʒent(bi. eftct Non em̃ volo vt pauperes remaneat· The iuitn ſauriʒant ſibi: Non vt perdant dico: quo„ Müm migtentoſtendo. Lpefaurtzent ibinnde, mentũ bonũ in futurũ:vt aſpꝛehẽdantverã u Mang vitã. hec ð falſa vita ẽ:appꝛehẽdant verã eunzuh tam. Tanitas em̃ vanitatũ et oia vdnitas. Ecẽsn daili Quę adundantia tanta hois in omi laboꝛe— nn „oleoße

e— 5 e vutia E ſuo:quo ipſe laboꝛat ſub ſolerApphenden/ qunn da ergo vera vita:migrãdę ſunt facultates noſtre ad locũ verę vitę:vt hoc ibi inuenia dile mus qð hic damus. Mutat illa: qui mutat otb.s. ⁊ nos. Date ergo paupib? fratres mei: Vi⸗ nüt ctum ⁊ tegumentũ habentes his cõtenti ſi⸗ mus. Mihil diues habet de diuitijs ſuis:ni⸗
ſi qð ab illo poſtulat pauꝑ:victũ ⁊ tegumẽ⸗ tum.hinc tu quid plus habes ex omnibus
ſariũ tegumẽtũ. Meceſſariũ dico:nõ inane: nõ ſuꝑfluũ. Auid plus de diuitijs tuis ca⸗ pis Dic mihi? Lerte oia tua ſupflua erunt. Augſunt tua ſuꝑflua:ſint pauꝑibus neceſ⸗
pioꝛp̃cioſis cibis veſcoꝛ. Pauꝑ qͥd? Vilibꝰ. Vilibus cibis veſcit pauꝑ:ego inquit p̃cio⸗ ſis. Interrogo vos quãdo fueritis ambo ſa tiati:pᷣcioſus cibus ad te intrat:quid fit cuʒ intrauerit? Nonne ſi peculiaria i ventre ha⸗ beremus: de omnibus cibis pᷣcioſis erube⸗ ſceremus: quib? ſaturatus es? Eſurit pau⸗ per: eſurit diues. Saturari quęrit pauper: ſaturari quęrit diues. Saturat᷑ pauper de vilibꝰcibis: ſaturat᷑ diues de pcioſis cibis. Saturitas gqualis eſt:poſſeſſio vna ẽ:quo ambo volũt ꝑuenire. Sed ille ꝑ cõpendiũ: ille circuit. Sed melius inquit mihi ſapiunt apparata pꝛecioſa. Vix faſtidioſus ſatiaris: dil. nõ Meſcis quõ ſapit:qð fames accendit. Neq; rita hoc dixi: vt diuites cogã epulis et cibis pauperũ veſci. Vtant᷑ diuites cõſuetudine infirmitatis ſug:ſed doleãt aliter ſe nõ poſ⸗ ſe. Melius em̃ poſſint:ſi aliter poſſint. Si ð non extollit pauper de mẽdicitate:tu quare extolleris ð infirmitate? Vtere cibis electi: pᷣcioſis:quia ſic cõſueſti: quia non aliter po tes: quia ſi cõſuetudinẽ mutas ęgrotas.õ ceditur tibi vrere ſuꝑfluis: da pauperibus neceſſaria. Vtere pᷣcioſis: da pauperibꝰ vi⸗ lia. Expectat a te:expectas a deo · Expectat ille manũ quę facta eſt ſecũ:expectas tu ma num quę fecit te. Sed non ſoluz te fecit:ſed ⁊ pauperẽ tecum. Dedit vobis vnam viam iſtam vitam. Inueniſtis vos comites: vnã̃ viam ambulaſtis. Ille nihil poꝛtat: tu ni⸗
iterum plus poꝛtas qᷓ; opus eſt. Oneratus es: da illi de eo qð habes:⁊ illum paſcis: et pondus minuis. Date ergo pauperibus:ro go:moneo:p̃cipio:iubeo. Quicquid vultis date pauperibus. Mõ enim occultabo cha ⸗
In euangelio ſcdm Mattheů Bermo VI
quę habes! Accepiſti victũ: accepiſti neceſ⸗
ſaria. Sed ego inquit pᷣcioſas epulas acci
miũ oneratus es.Ille nihil ſecuʒ poꝛtat:tu
rritati veſtre: quare hũc ſermonẽ neceſſe ha⸗
bui vobis ꝓmere. Ex quo hic ſumus eũtes
ad ęccleſiã ⁊ redeuntes: paupes interpellãt nos:⁊ dicunt vt dicamꝰ vobis yt aliqᷓd acci
piant a vob. Nos mouerũt loqui vob: ⁊ ſe vident nõ accipere a vobis: Inaniter arbi⸗ trant᷑ nos laboꝛare in vobis. Expectant et aliquid a nobis. Damus quãtũ habemus: damus ſicut poſſumus. Nũquid tñ ad eoꝝ neceſſitatẽ implendõ idonei ſumus? Quia ergo ad eoꝛum neceſſitatẽ implendã idonei nõ ſumꝰ:vładvos legati ipᷣoꝝ ſumꝰ. Audi⸗ ſtis: laudaſtis:deo gratias. Semen accepi⸗ ſtis:verba reddidiſtis. Laudes iſte vfe gra⸗ uant nos potius ⁊ in ꝑiculum mittunt. To ⸗ leramus illas ⁊ tremimꝰ inter illas. Tamen fratres mei iſte laudes veſtrę folia ſůt arbo⸗ rum:fructus quęrit.
E
De puero Centurionis ⁊ yerbis Watð· eius indignũ ſe pᷣſentia diii iudica tis:i euãgelio ni eũdẽ. Sermo v
Vdiuimus cũ euãgeliũ legeret: fi A
a dem noſtrõ in hũilitate laudari. Ad
domũ quigpe Cẽturionis cũ ſe pꝛo⸗
mitteret dñs ieſus iturũ vt puerũ eiꝰ ſana⸗
ret:ille rñdit: Nõ ſum dignꝰ vt ſub te ctu meu ihtres:ſʒ tin dic verbo⁊ ſa⸗ nabit᷑. Dicendo ſe indignũ:pᷣſtitit dignũ: Rõ in cuiꝰ parietes: ð in cuiꝰcoꝛ xp̃s intra ret. Neq; B̊ diceret cũ tanta ſide ⁊ hũilitate: niſi iõ illũ quẽ timebat intrare domũ ſuam coꝛde geſtaret. Nã nõ erat magna felicitaſ: ſi dñs ieſus intraret in parietes eiꝰ: ⁊ nð eẽt in pectoꝛe eiꝰ. Aagiſter quige hũilitatis ⁊ vᷣbo ⁊ exemplo diſcubuit:⁊ ĩ domo cuiuſdã phariſei ſuꝑbi noie ſymonis. Et ſi in domo eius recũberet:nõ erat ĩ coꝛde eiꝰ vbi caput filiꝰ homis reclinaret · Ita em̃ quẽdã ſupbũ quãtũ itelligit᷑ ex vᷣbis ipſiꝰ dñi: vltro ſe ire Wattt.s. cupientẽ a ſuo diſcipulatu reuocauit: Seq̃r Xuc·v. te dñe quocũq; ieris.Et dñs in coꝛde eiꝰ in⸗ uiſibilia videns: Vulpes inquit foueas ha bent:⁊ volatilia cgli nidos:filius aũt homi ⸗ nis non habet vbicaput ſuũ reclinet:hocẽ habitãt in te inſidię ſẽ vulpes:habitat ſuꝑ/ y bia ſicut cęli volatilia: fliaũt hois ſimplex ↄtra inſidias: hũilis ʒ ſuphiã:nõ habet vbi put ſuũ redinet.Et ia redinatio capitis nõ erectio: humilitatis magiſtra. Reuocat ergo iſtũ ire cupientẽ:trahit alterũ recuſan/ tem. Eodeʒ quipe loco ait cuidõ: Sequere
Luc. 7

2 m carnẽ. Mam ⁊ iſte iam iſraelites erat fm
——. —
— ——
Bancti Auguſtini de verbis domini
Wand.s. me. Et ille. Sequoꝛ dñe: ð ſine me pᷣmo ite rarũ futurã:in qua erat miſ urꝰ aplos: Ipſe ⁊ ſepelire patrẽ meũ. Pie quidẽ excuſauit:?: a gentibus nd viſus ⁊ credit᷑:a iudeis viſus
ideo dignioꝛ cuiꝰ excufatio remoueret: vo⸗ ⁊occiſus. Quõ eĩ domũ huiꝰ dñs coꝛpoꝛe catio firmaret᷑. Piũ erat qð volebat facere: nõ intrauit:⁊ eius tñ fidẽ atch ip ſam domũ ſed docuit magiſter quid debuiſſet pone⸗ abſens coꝛpoꝛe:pſens maieſtate ſanauit:ſic re. Volebat em̃ eum eſſe viui verbi pᷣdicato ⁊ idem dñs in ſolo iudęo populo coꝛpe fuit: rẽ: ad faciẽdos victuros. Erãt aũt alij ꝑs ꝝ apud alias gentes nec devirgine natus eſt: illa neceſſitas impleret. Sine inquit moꝛ⸗ nec paſſus eſt: nec pedibus ambulauit nec tuos ſepelire moꝛtuos ſuoſ. Inſideles cada hũana ꝑtulit:nec diuina mirabilia fecit. Ni uer qñ ſepeliunt: moꝛtui moꝛtuũ ſepeliunt hil hoꝝ in cęteris gentibꝰ:⁊ tñ de illo imple Illius coꝛpus animã ꝑdidit:illoꝛũ aĩa deũ. Sicutenim animã eſt vita coꝛpoꝛis:ſic vita gnoui ſeruiuit mihi. Quõ ſi non cognouit animę deus. Sicut ẽxpirat coꝛpꝰ cũ animã In auditu auris obediuit mihi. Judęa gẽs emittit:ita expiat anima cum deũ amittit. ⁊ cognouit ⁊ crucifixit: oꝛbis terrarũ audiuit Deus amiſſus:moꝛs animg: Anima emiſſa 2 credidit. hanc quodãmõ abſentiã coꝛꝑis mot cõꝛpis. oꝛs coꝛꝑis neceſſaria:moꝛs ſui ⁊ pꝛeſentiã virtutis ſue in omnibꝰgenti⸗
Luch.. animę voluntaria. Diſcũbebat ergd dñs in bus: et in illa muliere ſignificauit quę fim⸗
domo cuiuſdas phariſei ſuperbi. In domo bꝛiã veſtimẽti eius tetigerat:cũ requirit di⸗
eius erat: vt dixi:⁊ in pectoꝛe eius non erat. cens: Auis me tetigit? Tanqᷓ; abſens reqͥ· Lud..
In huiꝰvo centurionis domũ nõ intrauit: rit:tanq; plens ſe anat· Turbę te inquiũt diſ⸗
xuq.i. ⁊ pectus poſſedit. Zacheꝰ vo dñm ⁊ domo cipulicõᷣpꝛimũt:⁊ did qͥs me tetigit? Qua⸗
ſuſcepit ⁊ animo.ſhuiꝰtů fides in hũilitate ſi em̃ ſic ambularet vta nullo ꝓꝛſus coꝛpo⸗ B laudat᷑. Dixit enim: Nõ ſum dignus vt ſub retangeret᷑: ita ðiit: Auis me tetigit? Et tectũ meũ intres. Et dñs: Amen dico illi: Turbe te cõpꝛimũt. Et tanq; diceret do vobis: nõ inueni tantã fidẽ in iſr᷑ minꝰ tangentẽ quęro nõ pᷣmentẽ. Sic etiã
ſpm̃. Venerat dñs ad iſtaelẽ carnalẽ: id eſt eã fides paucoꝛũ:ꝑꝛęmit eã turba multoꝛũ.
—————
ad iudęos: ibi pꝛimũ querere oues pditas: Loꝛpus em̃ xbleſſe ecceſiaʒ tanqᷓ; filij eius
—
in quo populo et de quo populo etiã coꝛp audiſtis:⁊ ſi vultis ipſi eſtis. Aplus multis
—.—
nũ ſicut homies? Ille qui iterioꝛa cernebat:ꝝ] mẽbꝛa · Si ergo eius coꝛpus ſumus:qð tũc ille queʒ nemo fallebat ꝑhibuit teſtimoniũ j coꝛpus eius in turba patiebat᷑: hoc patitur
coꝛdis hominis: audiens verba hũilitatis:; eccleſia ipſiꝰ. A turbis pꝛęmit:a paucis tan ꝓñũcians ſententiã ſanitatis. Ende aliteʒ? gitur. Laro em̃ pꝛęmit:fides tangit. Erigi⸗ pocpᷣſumpſit? Et ego inqͥt homo ſum tequipe oculos obſecrò vos: qui habetis ſub poteſtate cõſtititus: hahẽs ſub vnde vidẽãtis. Habetis enim qð videatis. me milites: et dico huic vade et va ¶ Erigite oculos fidei: tangite extremaʒ fim⸗
———
dit:⁊ alio yeni ⁊ venit:⁊ ſeruo meo bꝛi veſtimenti: ſufficiat ad ſalutẽ. Videte
8 fac hoc ⁊ facit. Poteſtas ſum quibuſdã qð audiſtis ex euãgelio tũc futurũ:nũc pꝛe⸗
—„„— 6. S 5„ 5 5— 8. bendi habeo poreſtatem: quid tu poſſis cui Ine: vomeſtici coꝛde. Pꝛopterea iquit: mul⸗ ſeruiũt poteſtates?Erat autẽ iſte de jti ab oꝛiente ⁊ occidente venient. Mõ om̃s 1 7./ 2—
c periũ. Ibi iſte militẽagebat: quãtum agere Multi ab oꝛit̃te ⁊occidẽte veniẽt:
1—
= ſub me poſitis: ſß poteſtate quadã ſuꝑme. ſens ẽ. Ideo inqͥt dico vobis ꝓpter lauda⸗ i ergo ego inquit homo ſub poteſtate:iu tam centurionis fidem tanq; alienigenę car
gentibus: erat quige centurio. Jam iudęea ſed multi: tamẽ ipſi ab oꝛiente ⁊ occidente: gens habebat militẽ: habebat romanũ im/ iſtis ptibus duabus:totus oꝛbis deſignat᷑·
centurio poterat. Et habens poteſtatemet 2⁊ recũbẽt cũ abꝛaã ⁊iſaac ⁊ iacobi lub poteſtate: ſubditus obediens: ſubdi- regno cęloꝝ:filij autẽ regnieijcient ꝰ tos regens· ñs aüt qð intendatpᷣcipuene intenehꝛas exterioꝛes. Iilij regni:u
ceſſario charitas vfa:q;uis in populo iudai dei ſcʒ. Vñ ſfilij regni? AQuia legẽ acceperũt
co eſſet:iã ꝓnũciabat eccleſiã toto oꝛbeter ad qͥs ꝓph miſſi ſunt:apud qͥs templũ ⁊ ſa
tů eſt qð qͥdeʒ dictũ erat: Populꝰ quẽnõ co Nõmn
nũc eſt coꝛpꝰ eius:idẽ eccleſia eius. Tangit
——
mehvige mncletere ilr. brit ungst můvolupt⸗
inät
pyuneilo zitlendir unnim* urkgoſumr ſriminim jinaiat: uhon eſu iybizumur.
——
inpnbieT uymst aſumpſerat: Non ibi inuenit tantã fidem:? locis hoc dicit: Pꝛo coꝛpote inqͥt eius ꝗᷓeſt Lolu. ipſe dicit: Poſſumus nos metiri fidẽ homij ecdeſia · Et iterũ: Vos aũt eſtis coꝛpꝰxp̃i⁊ 1o
——
ieplolege waſcem eusch n idoo iit fnte kyutatisd aeathiu dascom
giinfn
Sufmus intniſ itniur tunim a n Blaru

In enangelio ſchm Mathen Benno VI
c erdotiũ fuit: qui celebꝛabãt figutas omniũ rẽ? Vide ne foꝛte maioꝛ ſit iſto quẽ times õ·
Eain 2 ſee fendere. Maioꝛẽ certe noli offẽdere.hecti⸗ ußhlnn runt:pſentiã nõ agnouerũt. Filij ergo re /; bi regula ꝓponit᷑. Nõne manifeſtũ eũ mini⸗
uti(gni ibũt inquit in tenebꝛas erterio⸗ me offẽdẽdũ:qͥ maioꝛ eſt ceterl Diſcute nũc opohu fes:ibi erit ploꝛatus ⁊ ſtridoꝛ den/ maioꝛes tuos. Pꝛimi tibi ſunt pat ⁊ mater:
wetzu tiũ. Videmꝰ iudęos repꝛobatos:videmus Si recte educãtes: ſi in xpᷣm nutriẽtes:audi bustnn xpianos ab oꝛiente ⁊ occidente vocatos ad † endi in omibꝰ: obtẽperandũ eis in omi iuſſi unnt quoddã cõuiuiũ cęleſte:vt recũbãt cũ abꝛa/ one contra maioꝛẽ ſi nihil iubeant ⁊ ſeruiat᷑ tdrutint 1 am:iſaac ⁊ iacob: vbi panis iuſticia:vbi po · illis. Quisẽ inqͥs maioꝛ eo qui me genuit? f me ſapiẽtia. Attẽdite ð frẽs: Hoc em̃ eſtis: 4 An ille qͥ teißᷣm creauit?Generat em̃ homo: Uuin ex hoc plo eſtis:iaʒ tũc pᷣdicato:nũc pᷓſenta Fcreauit deuſ. Ande generat hõ neſcit:quid uniſ his vtiq; eſtis qui vocati ſunt ab oꝛi generaturꝰſit neſcit. Ille qͥ te vidit vt face- ben 6 ente ꝛ occidẽte recũbere in regno cgloꝛũ: nõ ret anteqᷓ eſſet quẽ fecit: certe maioꝛ eſtpre in tẽplis idoloꝝ. Eſtote ð coꝛpꝰxpᷣi:nõ pᷣſſu⸗ tuo. Aaioꝛ ſit patria ⁊ ip̃is parentibꝰ tuis: ui ra coꝛpoꝛis xp̃i. Habetis veſtimenti fimbꝛiã vt quicqͥd iuſſerint parẽtes cõtra patriã nõ
—— quã tangatis:vt a ꝓfluuio ſanguis: id eſta audiant᷑:et quicqͥd iuſſerit patria ↄtra deũ: carnaliũ voluptatũ fuxu ſanemini. habet nõ audiat᷑. Si em̃ ſanari vis: ſi poſt fluxum — ℳ inquã veſtimẽti fimbꝛiã quã tangatis. Ve/ ſanguis: ſi poſt.xij. annos in illo moꝛbo: fi
imn⸗
3„4* S——— 5„— ſtem putate aploo: ſubtertura vnitarisad/ poſtoſummata oia in medicis ⁊ nõ recepta rntn hrrẽtes laterib ꝰxp̃i. In his apkis erat tanq; ſanitate aliquando vis ſana fieri o mulier:
nfinbꝛia minim⁊ nouiſſim⸗ paulus:ipſo di-· quã alloquoꝛ in typo ecckię: iubet illud pat᷑
—
—————
en. cente:Ego ſum minimꝰ aptox. Inveſteno tuus:⁊ illud iubet plus tuꝰ. Sed dicit tibi it Cuur uiſſimũ ⁊ minimũ fimbꝛia eſt· Iimbꝛia cum dñs tuus: Obliuiſcere populũ tuũ:⁊ domũ Eron 4. cõtẽptu aſpicit: ß cũ ſalute tangit᷑. Aſq; ad patris tui Quo bono:quo fructu:qua mer
oö hanc hoꝛã:⁊ eſurimꝰ⁊ ſitimus ⁊ nudi ſumꝰ: cede? Am̃ cõcupiuit inqᷓt rex decoꝛem tuũ. ð.4
dittcu ⁊colaphiʒamur. Quid tã extremũ? quid tã Lõcupiuit qð fecit: qm̃ vt pulchꝛã faceret fe ntinii cõtemptibile? Tange ſi fluxũ ſanguis pate dam amauit. Pꝛo infideli ⁊ feda ſanguineʒ ta ris:exiet virtus de illo cuiꝰveſtis eſt:⁊ ſana/ fudit: fidelẽ ac pulchꝛã reddidit: dona ſuai bitte. Fimbꝛia mõ tangẽda ꝓponebat᷑ qñi te amait. Quid em̃ ſponſo tuo contuliſti ogton.. ex eodẽ apło legebat᷑: Si em̃ dͥs viderit eum MQuid in dotẽ a pᷣoꝛe patre ⁊ pᷣoꝛe plo acce⸗
Bei qui habet ſcientiã in idolio recũbentẽ:nõne piſti? Nõne luxurias ⁊ pannos peccatoꝛũ⸗ tzct ↄſciẽtia eius cũ ſit infirma ędificabit᷑ ad mõ Abiecit pannos tuos: diſcidit ciliciũ tuum tiynnn ducandũ idolothita? Et peribit infirmus ĩ miſertus eſt vt oꝛnaret: oꝛnauit vt amaret.
AQuõ putatis decipi poſſe ſimulacris homi tes in fratres ⁊ ꝑcutiẽtes cõſciẽtiã eoꝝ infir
nes:quę a xp̃ianis honoꝛari putant᷑? Nouit mã̃:in xp̃m peccatis. Molite ↄtemnere ſi nõ inqͥt deus coꝛ meũ:ſed frater tuus nõ nouit vultis deleri de libꝛo vite. diu conamur coꝛ tuũ. Si infirmꝰ es:caue maioꝛẽ ggritudi luculẽte ⁊ delectabilit vobis dicere:ꝙ doloꝛ nẽ. Si infirmus es:cura infirmitatẽ fratris. nf̃cogit quõcũq; dicere ⁊ tacere nõ ꝑmittitæ Qui videntiſta gdiſicant᷑ ad idolia:vt non¶ MQuicũq; voluerit iſta ↄtẽnere iĩxpᷣm peccãt tĩ ibi mãducare ſed ⁊ ſacrificare deſiderẽt. videãt qͥd agãt. Paganos reliqͥs coliigi vo . Ecce pit infirmꝰ in tua ↄſcia frat. Audi fat: lum?. Lapides eſtis in via: venire volẽtes donmn Si ↄtẽnebas infirmũ:etiã fratrẽ cõtemnis. offendũt ⁊redeũt. Dicũt em̃ in coꝛdibꝰ ſuiſ: Erpgiſcere · Quid ĩiᷣm xm peccas? Attẽ ¶ Auare nos relinqmdeos: quos xpianiipi m w de em̃ ꝙ nllo pacto poſſis cõtẽnere · Sic aũt nobiſcũ colunt? Abſit a me inquis: vt ego
iwpoini peccãtes indt i frẽs ⁊ ꝑcutiẽtes ↄſciaʒ eox i deos gentiũ colam. Noui:intelligo:credo. nwnut. ſirmã: ixpᷣm peccatl. Eõt nũcq iſta ↄtẽnũt: AQuid facis de cõſcientia infirmi quã percu vtoniu trecũbãt ĩ idolio: nõne erũt pᷓmẽtes nõ tã/ tis? Quid facis de pᷣcioſo? Si cõtemnis qð
B
tua ſciẽtia frater: ꝓpter quẽ xpᷣs moꝛtuꝰeſt? Auid plura frẽs xp̃iani/ Audiſtis qꝛ peccã/ ꝛ· Corl.ã.
du gẽtes?Et cũ recubuerinti idolio veniãt ⁊i emptũ eſt: vide quãti emptũẽ. Peribit in⸗&iʒ
urg„ pleãt ecckiã: nõ ſalutẽ accepturi:t hſſurã fa/ quit infirmꝰ in tua ſciẽtia quam te dicis ha⸗ ot e8.3 cturi. Sed timeo inqes:ne offendã maioꝛẽ. bere vt ſcias quia nihil eſt idolum:⁊ animo Time Pꝛlus ne offendas maioꝛẽ:? nõ offẽ/ cogites deũ:⁊ ſic recũbas in idolio. In hac
dis deü·Quid eĩ times:ne offẽdas maio⸗ ſaentia perit infmꝰ· Et ne ↄtẽnas infmũ

5— 5—„
——
—
—— —.— ——
——— B n
—————
—
—
.—————.—
„
——
7 1— 7
Bancti Auguſtini de verbis domini
E addidit: Pꝛopter quẽ xp̃s moꝛtuus ẽ. Quẽ vis cõtemnere p̃ciũ eius attẽde:⁊ cuʒ moꝛte xpitotũ mundũ apende.Et ne adhuc te pu tares in infirmũ peccare ⁊ leue duceres pec⸗ catũ ac paruipenderes: In xpᷣm inqͥt pecca⸗ tis. Solent eĩ homies dicere: In hominẽ pecco: nũquid in deũ Megas deũ chꝛiſtũ. Audes negare xpᷣm deũ An aliqͥd in idolio
cũ recũberes didiciſti? Mõ admittit iſtã do⸗ ctrinam xp̃i doctrina. Auęre vbi didiceris xpm nõ eſſe deũ. Pagani hoc ſolent dicere. Vides quid faciũt mẽſe malę⸗ Vides quò 1Eorj.1 cœꝛrumpũt moꝛes bonos: colloquia mala?
Tu ibi ð euãgelio loqͥ nõ potes:⁊ de idolis
loquentes audis. Amittis ibi ꝙ xp̃s deꝰeſt.
Et qð ibi bibis:in ecclia vomis. Joꝛte h au des ioqui: foꝛte inter turbas audes murmu rare. Nũquid xp̃s nõ homo fuit? Nõne cru ⸗ ciſixus eſt? A paganis hoc didiciſti:ſalutem pdidiſti: fimbꝛiõ non tetigiſti. Tange ⁊ in ſmbꝛiã:recipe ſalutẽ:ſicut eã te tangere do ⸗ xorj.z. cuimꝰ in eo qð ſcriptũ eſt: AQui viderit frẽm in idolio recũbentẽ. Tange illã de diuinita⸗ te xp̃i. Et de iudęis dicebat eadem fimbꝛia:
Ro.ↄ. Quoꝛũ patres ex qͥbus xp̃s ᷣm carnẽ: quiẽ ſuꝑ oĩa deus bñdictus in ſecula. Ecceĩ quẽ
vexꝝ deũ peccas:dũ diſcũbis apud deos fal ſos.õ eſt inqͥt deus: qꝛ geniũ eſt carthagi nis:quaſi ſi mars aut mercuriꝰeẽt:deꝰ eſſet.
Sed quõ ab ipſis habeat᷑ attẽde: nõ qͥd ſit.
Nam ⁊ ego tecũ ſcio: qʒ lapis eſt. Si geniũ oꝛnamentũ ẽ aliqðᷣ:ciues carthaginis bñ vi
uant:⁊ ipſi erũt geniũ carthaginis. Si autẽ 1Corſ.1. geniũ demoniũ eſt:audiſti ⁊ ibi: AQug imo ⸗ lant gentes demonibus imolant: ⁊ nõ deo: Nolo vos ſocios fieri demonioꝝ. Nouim?
qꝛ nõ eſt deꝰ: vtinã ⁊ illi ſic noꝛint. Sed ꝓpt᷑
eos qͥ hoc nõ noꝛint infirmos:nõ debet pcu
ti cõſcientia ipſoꝝ.hoc monet apłus. Maʒ
⁊illi ꝙ numẽ habeãt et ꝓ numine accipiant
illõ ſtatuã: ara teſtat᷑·Quid illic faciat ara:
ſi illð ñ habet̃ꝓ numie? Memo mihi dicat:
Mõ eſt numẽ: nõ ẽ deꝰ. Jã dixi:vtinã ſic ip̃i
noꝛint hoc:quõ nouimꝰomnes nos. Sʒ qͥd habeant: ꝓ qua re habeãt:qd ibi faciat:ara
illa teſtat᷑. Lonuicit omniũ colentiũ mẽtes:
nõ ↄuincat recũbentes:ſed nõ pꝛemant᷑ xpi⸗
ani:ſi pꝛemunt᷑ pagani. Loꝛpꝰxp̃i eſt. Nõne
hoc dicebamꝰ:qꝛ coꝛpꝰ xp̃i pᷣmebat᷑ ⁊ tange⸗
vat᷑? Tolerabat pᷣmentes:hrebat tangẽteſ:
atq; vtinã fratres a paganis pᷣmat̃ coꝛpus
xp̃i:a qͥbus p̃mi ſolet:xpiani nõ pᷣmãt coꝛpꝰ
xpi. Fratres: ad nos ptinetyobis dicere: ad
E
1
nen
unmn
nos ꝑtinet xp̃ianis loqui. Quid em̃ mihið vCon.z. mun
his qͥ foꝛis ſunt iudicare? Ipᷣe aplus ait. Il⸗ los alloqmur aliter:tanqᷓ; infirmos. Plãdi- endũ eſt illis vt audiãt veritatẽ:in vobis ſe⸗ canda putredo ẽ.Si qugritis vnde vincant᷑
paganit:vnde illuminent᷑: vnde ad ſalutem vocent᷑: deſerite oẽs ſolẽnitates eoꝝ: deſe
rite nugas ipᷣoꝝ:⁊ ſi nõ ↄlentiũt veritati no ſtrę: erubeſcũt paucitati ſuę. Ponꝰſi fuerit
qͥtibi peſt:nutritoꝛ tuusẽ. alus ſi fuerit: tẽptatoꝛ tuꝰ eſt: ⁊ nutrimẽta libẽter accipe: x in tẽptatiõe apꝛobare. Eſto aurũ: attẽde Smundũ iſtũ tanq; foꝛnacẽ aurificis. In vno Vanguſto loco tria ſunt: auruʒ: palea: ignis.
——————
Acd illa duo ignis apponit᷑: palea vrit: aurũ purgat᷑. Leſſit quis neſcio minis ⁊ adduct? eſt ad idoliũ: Ve mihi qꝛ paleã plango:cine
rem video. Nõ ceſſit minis:non ceſſittero⸗ ribus: adductus ad iudicẽ ſtetit in cõfeſſiõe ſua:nõ eſt flexus ad idoliũ: Quid facit fam
ma= Nõne aurũ purgat? State in dño frẽs:
——
Apotẽtioꝛ eſt qui võcahitvos: minas impio⸗
—
rũ ne timueritis:iimicos patimini.habetiſ
ꝓ qͥbꝰoꝛetis. Pꝛoꝛſus nõ vos terreant.Hœc
eſt ſañtas: haurite hinc in iſto cõuiuio: hic
bibitevnde ſatiemini:nõ illic vnde inſania ⸗
tis. State in dño. Aurũ eritis:argẽtei eſti. Iſta ſimilitudo non a nobis eſt: de diuina
hoſtiã accepit illos. Ecce quid eritis ad the· ſauros dei? Eſtote diuites de deo:nõ eñ fa⸗ cturi diuitem: ſed de illo futuri diuites. Im pleat vos:aliud nõ admittatis ad coꝛ vf̃m. Hũquid in ſupbiõ vos erigimꝰ: aut dicim? vobis vt aduſus poteſtates oꝛdinatas ↄtẽ⸗ ptoꝛes ſitis? Mõ B dicimꝰ. Aui? hinc ęgro⸗ tatꝰ:tõãgite ⁊ hinc fimbꝛiã illãveſtimẽti. Ipᷣe
uric ſer hu
un
imucti
ennials 4 ni Vniecpil t ð diri nuulaa ütznle miniit n xilincdꝛpoꝛ ninedemn iyorettb utua nun ixiollit di iieueinco erdamn
end
ütusalian
udeputa
mitilãn lent. nnittadue ienptidi
criptura eſt. Negiſtis: audiſtis: Sicutĩ foꝛ veßj ufanes nace aurum ꝓbauit illos: ⁊ ſicut holocauſti
wriſuyt
wros pi
uatis: ile is noltnf wobis inq iſunt. Le wagism inoinet
itdeus,)
——
——
S—
diẽ aplus: Dis aĩa poteſtatibꝰſublimioꝛibꝰ xo mtcppll
ſpdita ſit: nõ ẽ em̃ poteſtas niſi a deo. Quę aũt ſũt: a deo oꝛdinatę ſũt. Qui em̃ reſiſtit poteſtati: dei oꝛdinatiõi reſiſtit. Sʒ qͥd ſi il
lud iubeat qð nõ debeas facerehic ſane cõ
tẽne poteſtatẽ. Timẽdo poteſtatẽ ip̃os hũa narum rerum gradus aduertite. Si aliquid iuſſerit curatoꝛ: nõne faciendũ eſt⸗ Tamen ſi contra ꝓconſul iubeat: non vtiq; contem nis poteſtatẽ:ſed eligis maioꝛi ſeruire. Nec
hint debet minoꝛ iraſci:ſi maioꝛ pꝛelata eſt. Rurſum ſi aliquid ipſe pꝛoconſul iubeat: et
aliud iubeat imperatoꝛ: nũquid dubitat in
reiiit M
ttunnt
wep Rioyohſe mut

Noluit venire ad aras meas: noluit venirẽ ad templũ qð veneroꝛ.hoc dicat. Non au⸗ det dicere: ſed alia machinat᷑ doloſe. Para capillos: nouaculã acuit: ablaturꝰẽſ upfiua tua:raſurus quicquid relicturus es. Tollat quicqͥd pmanebit ſi poteſt. Quid tulit po⸗ tens nocens? Auid magnũ tulit? Qð für: qð effractoꝛ:vt multũ ſeuiat qð latio. Siet
0
3In enangelio ſcqm gattheñ Bermo Vl g illo contemptu illi eſſe ſeruiendum?Ergo ſi unj g aliud impatoꝛ ⁊ aliud deꝰꝛ quid iudicatis? nnt Solue tributũ: eſto mihi in obſequiũ. Re⸗ inn tun cte:ſed nõĩidolio. In idolio ꝓhibet. Quis inen ꝓhibete aioꝛ poteſtas. Da veniã:tu car⸗ rerrmilegehennsminat. Pincizznbla ſn z ep.. ſumenda eſt fides tua tanq ſcutum in quo
ün poſſis omnia ignita iacula inimici extingue re. Sed inſidiat ↄtra te potens: acuit noua⸗
mbe t culã vnde capillos radat:nõ vnde caput in⸗
s r cidat. Qð diximõ: auditisin pſalmo: Si⸗ khui: cut nouacula acuta feciſti dolũ. uate do⸗ miui li potẽtis male nouacule cõparauit: Quia non gdmittit niſ ad lupnun noſtra. Sicut capilli in coꝛpoꝛe noſtro tanq; ſupflui viden encun tur ⁊ ſine detrimẽto carnis radunt᷑:ſic quic⸗ nbiqhi quid poteſt tibi facereiratus potens: inter ſun ſupflua tua numera. Tollit pauptatẽ tuaʒ: duiciittt nũquid tollit diuitias tuas? Pauptas tua: diuidu diuitie tue in coꝛde tuo. Supflua tua potu⸗ tttollere: damno potuit afficere: xmiſſus et S ad ledendum coꝛpus. Etiã ita yita co⸗ m gitätibus aliam vitã: iſta inquã vita inter pſiua deputanda eſt: Ham? martyres cõ fen tempſerũt illã:Nõ yitã pdiderunt: ſed yitã i acquiſierunt. Certi eſtote fratres inimicos Zuicm non amitti aduerſus infideles:niſ quãtum ꝓdeſt temptãdis ⁊ ꝓbandis fidelibus. Ler 0 n. ti eſtote fratres:nemo aliud dicat:ẽm cu/ — ram veſtrã ſuꝑ dominũ mittite:pꝛoꝛſus voſ ult ipſos totos ꝓijcite in eum. Mõ ſe ſi ubducit cadatis ile qui nos creauit: et de a⸗
en caplllis noſtri ſecuritatẽ nobis dedit: ⁊mẽ
deiu dico vobis inquit:⁊ capilli capitisveſtri nu
merati ſunt. Lapilli ñi numerati ſ unt deo: quãtomagis moꝛes noſtri: cui noti ſunt ſẽ capilli noſtri: Videte: quia minima nõ con temnit deus. Nam ſi cõtemneret: nec crea⸗ ret. Nam ⁊capillos noſtros ipſe vtiq; crea⸗ uit:⁊ numeratos habet. Sed mõ cum ſunt snn inquis: foꝛte peribũt:⁊ hinc audivocẽ eius: inuc an Amẽ vico vobis: capillus capitis veſtri nõ
— Peribit. Quid times hominẽ:homo in ſinu
urh depolitus? Tu de illius ſinu noli cadere: n quicqͥd ibi paſſus fueris: ad ſalutẽ valebit: ninm non ad ꝑniciem. Laniatus mem bꝛoꝝ mar⸗ — an tres ptulerunt. timent xpiani iniurias tẽ⸗
en pon rpianoꝝ?Aui tibi facit iniuriã modo: ubcl vin timẽs facit: Mon dicit apte veni ad idoliũ: gs diẽ apte veni ad aras meas: ibi cõuiuare. nan Etſi dixerit ⁊ nolueris: hoc cõquerat᷑: hoci poſtulationẽ: hoc in querimoniõ deponat:
ad ipſum coꝛpus occidendũ pmiſſ us fuerit: quid tollit niſi qð latro? honoꝛaui cuz dixi latro. Nã qualiſcũq; latro:homo eſt·Qð fe bꝛis:qð ſcoꝛpius:qð fungus malꝰ: Iſta to ta potentia jeuientiũ eſt: la cere qð fungus. Ahãducãt homies fungũ malũ: ⁊ moꝛiunt᷑- Ecce in q̃ fragilitate eſt vita humana: quaʒ quãdoq; relicturꝰ es:noli ꝓ ula ſic pugnare vt tu relinquaris. Via noſtra xps eſt: xpõᷣm attende. Pati venit:ſed ⁊ gloꝛificari. Lon⸗ temni:ſed etiã exaltari. Aoꝛi:ſed etiã reſur gere. Opus te terret:mercedẽ vide. Auare vis puenire delicatus ad eõ rem: ad quã nõ pducit niſi laboꝛ? Sed times ne pdas argen tum tuũ:qꝛ ad argentũ tuũ cum magno la- boꝛe pueniſti. Si ad argentũ tuum qð qñq; vel moꝛiens amiſſurus es non pueniſti ſine laboꝛe:ad vitã ęternã ſine laboꝛe vis pueni⸗
re? Charioꝛ ſit tibi illa ad quaʒ poſt omnes
laboꝛes ſi peruenies yt nunqᷓ; amittas. Si hoc tibi charum eſt ad quaʒ poſt omnes ja⸗ boꝛes ſic perueniſti vt aliquãdo amiſſurus
ſis: quãtomagis illa ꝑpetua deſiderare de⸗ bemꝰ Verbis ipſoꝝ ne credatis: nec time h atis:hoſtes nos dicunt idoloꝝ ſ uoꝛuz. Sic pꝛeſtet deus ⁊ det omnia in poteſtate ꝛquðõ dedit qð fractũ eſt. hoc em̃ dicimus chaji⸗
tati veſtre ne faciatis iſta:quãdo in poteſta
te veſtra hon eſt yt faciatis illud. Pꝛauoꝛũ hominũ ẽ:furioſoꝝ:circũcellionũ:⁊ vbi po⸗ teſtatẽ non habent ſeuire:⁊ velle moꝛi:Pꝛo perant ſine cauſa. Audiſtis quę vobis legi⸗ mus:omnes qͥ nuꝑ in mapalibus affuiſtis.
um data vobis fuerit terra in poteſtatemm Seunet. i
Mꝛius ait in poteſtateʒ:⁊ ſic dixit quę faci⸗ enda ſunt Aras eoꝛum inquit deſtruetis lucos eoꝛum cõminuetis: et omnes titulos eoꝛum confringetis. Kum acceperitis pote⸗ ſtatem hoc facite: vbi nobis nõ eſt data po teſtas non facimus: vbi data eſt non p̃ter⸗ mittimus. Ahulti pagani habent iſtas ab⸗ ominationes in fundis ſuis:nunquid acce⸗ dimus ⁊ cõfringimus: Pꝛius enim agimꝰ: vt idola in eoꝛum coꝛde frangamus.

—— ———— 2— m ———————— —————————————
———— —
—
Eſa.5 8⸗
3— *—.
—.—
—————
—— ———
—
6——— — ⸗.—————
„ 6
—
—— „
.
. — *—
do chꝛiſtiani ⁊ ipſi facti fuerint: aut inuitãt nos ad tam bonuz opus:aut ßᷣueniũt nos: Apodo oꝛandũ eſt ꝓ illis: nõ iraſcẽdũ illis· Si mouet doloꝛ magn?: aduerſus xp̃ianos mouet:aduerſus frẽs nros mouet:qͥ ſic vo⸗ ũt intrareĩ eccleſiã vt b coꝛpꝰ habeãt: alibi coꝛ. Totus intꝰeſſe debet. Si intꝰẽ qð videt hõ:q̃re foꝛis eſt qð videt deꝰ? Sciatis auteʒ chariſſimi murmura eoꝝ ↄiungere ſe cũ he⸗ teticis: cum iudgis. heretici:iudei pagani vnitatẽ fecerũt 3 vnitatẽ:q? cõtigit vt qͥbuſ qã locis diſciplinã acciperẽt iudęi ꝓpter im⸗ pꝛobitates ſuas: criminant᷑ ⁊ ſuſpicant aut
2Retrac.p. fingũt: qꝛ talia de illis ſemꝑ qᷓram?: qꝛ cõti⸗
git vt alicubi heretici pgnas darẽt legibꝓ impietate ⁊ furoꝛe violentiaꝝ ſuarũ:iõ nos dicũt ꝑ oĩa ꝗᷓrere aliquã incõmoditatẽ ipᷣoꝝ ad ꝑniciẽ. Rurſus q 5 paganos placuit vt leges ferrent: ĩimo ꝓ paganis ſi ſapiãt. Siẽ em̃ pueris inſenſatis ad lutũ ludẽtibꝰ⁊ ma ⸗ nus coinqnantibꝰ podagogꝰ cũ venit ſcue⸗ rus: lutũ de manu ecutit: codicẽ poꝛrigit: ita voluit deꝰ ꝑ pᷣncipes ſubditos ſibi trere coꝛda inſenſata puerilia: vt abijciãt lutũ de manibꝰ ⁊ aliqd vtile faciãt. Quid ẽ vtile de manibꝰ? Frãge eſuriẽti panẽ tuũ:⁊ egenum ſine tecto inducĩ domũ tuã.Et tñ pueri eua qũt ab ockis pedagogi ⁊ redeũt ad lutũ fur⸗ tim:⁊ qñ inueniunt᷑ abſcõdũt manꝰne vide ant᷑. Quia ð voluit deꝰ: putãt nos vbicũq; ʒjrere idola:quę cũ inuenerimꝰ in oibꝰlocis frãgere. Quare? õ ante nos ſũt loca ĩ qͥb? ſuntæ Aut vere ignoꝛamꝰvbi ſint iſta?Et tñ nð facimꝰ: qꝛ nõ dedit in poteſtatẽ de⸗ Oñ deꝰĩ poteſtatẽ:qů xpᷣianꝰerit cuiꝰ res ẽ: mð factum voluit cuiꝰ res ẽ.Si nollet ipᷣm locũ dare ecckię:⁊ tantũ iuberet in re ſua: nõ rem
idola puto:qꝛ deberet ſũma deuotione fieri
a xpianis:adiuuaret᷑ abſẽs. Epᷣiana aia 55 terra vult deo gras agere: nõ vult ibi aliqͥd eſſe in ↄtumeliã dei.huc accedit: qꝛ eccleſia decit ipᷣa loca:⁊ire ecclię idola futura erãt. Ffes: ecce qͥd diſplicet paganis? Parũẽ ilł qꝛ ðvilliſ ipoꝝ ñ̃ illa tollimꝰ: nõ illa frãgim? ⁊ nfis volũt ea ſeruari.Lontra idola pᷣdica mus: de coꝛdibꝰ illa tollimꝰ:ſumus ꝑſecuto res idoloꝝ: Pꝛofitemur. Nunqͥd fuatoꝛes? oð facio vbi nõ poſſũ: nõ facio vbi cõque⸗ ret᷑ dñs rei. Vbi autẽ vult fieri ⁊ gr̃as agit: reus ero ſi nõ fecero. 6 De tribus quoꝝ vnꝰ dirit: Dñe
—
Bancti Auguſtini de verbis dñii
tus eſt: Alnõ andebat ⁊ ercitarꝰẽ: Pertius difterebat?⁊ culpatus eſt.
ſequar te quocuq; ieris ⁊ repꝛoba⸗
mo VIM. E hoc capitulo euãgelij qð dñs do⸗ A nauit audite. Nectũ ẽ em̃ dñm ieſuʒ differẽter egiſſe: cũ obtulit ſe vnus vt eũ ſequeret᷑ ⁊ repꝛobat?ẽ: bat ⁊ excitatꝰ eſt:tertiꝰ differebat culpatꝰẽ.
d
eniz dixit: Pñe ſequarte quocic; waubi. ieris Auid tã ꝓmptũ!qͥd tã impigrũ: qͥd Luc.
tã patũ: et qͥd ad tantũ bonũ aptiſſimũ: ſe⸗ qui dñm quocũq; ierit? Ahiraris hodie qͥdẽ hoc: ꝙ magiſtro bono dño ieſu xp̃o inuitã⸗ te diſcipulos qͥbꝰ daret regnũ cęloꝝ: diſpli ⸗ cuit tã ꝑatũ. Sed qꝛ talis magiſter erat qͥ fu tura pᷣuiderit: inteiligimꝰ frẽs ſtũ hoĩem ſi
ſeq̃ret᷑ xpᷣm:ſua q̃ſiturũ fuilſe nõ qᷓ ielu xp̃i. Vbil. Nõ ois qͥ dicit mihi dñe dñe: Watb.7 intrabit i regnũ celoꝛ. Et ip̃e de ipſis fuit:
Iße em̃ dixit:
nec ſiciᷣe nouerat quõ inſ piciebat᷑. Nã ſi iã ſe factũ eſſe ſperabat:ſi iã doloſũ? inſidioſũ ſe nouerat:cui loq̃ret nõ nouerat· Ißeẽ em̃
de qͥ euãgeliſta ait: Mõ opꝰ habebat vt qͥſq; voß. pl Holit
ei teſtimoniũ ꝑhiberet de hoie. Ipe em̃ ſcie⸗ bat qͥd eẽt in hoie. Quid foueas hñt ⁊ volatilia celi nidos: fülius aũt hoĩs nõ habet vbi caput reclinet. Sed vbi nõ habet? In fide tua NVulpes em̃ foueas hñt in coꝛde tuo:qꝛ do⸗ loſus es. Volatilia cęli habẽt nidos icoꝛde tuo: elatꝰes. Doloſus ⁊ elat?:nõ me ſeq̃ris. Quõ doloſus ſequit᷑ ſimplicitatẽ? Et alteꝝ cõtinuo tacentẽ ⁊ nihil dicentẽ:nihil ꝓmit tentẽ: Sequere me · Quãtũ mali in illo: tantũ boni videbat in iſto. Seq̃re me dicis nolẽti. Ecce habes hoiem ꝑatũ: Seärte⸗ cũq; ieris:⁊ tu dicis nolẽti: Seq̃re me? Iſtũ inqͥt declino: qͥ video ibi foueas: video ni⸗ dos. Quid ð moleſtꝰ es huic:qut᷑ ꝓuocas? excuſat?Ecce iã cõpellis ⁊ nõ venit:hoꝛtart ⁊nõ ſequtt᷑. Quictem dicit?Ibo pus ſe⸗ pelire patrẽ meũ. Jides coꝛdis ei dĩo e oñdebat:ß pietas diſferebat. Dñs ãt xpᷣ qñ parat hoies euãgelio: nullã excuſationẽ vult interponi carnalis huiꝰ tpꝑaliſq pieta tis. Eſt quidẽ:⁊ lex dei habet:et ipe dñs ar⸗ guit iudęos:qꝛ diſtribuebãt ip̃m mandatũ dei· Et paulꝰaplus i epla ſua poſuit ⁊ dixit: hoc eſt mandatum pꝛimũ in repꝛomiſſiõe honoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuaʒ: deus vtiq; dixit. Volebat em̃ iſte iuuenis obtẽperare
deo ⁊ ſepelire patrẽ ſuũ: ð eſt loc ⁊ẽ tẽpus
alius nõ aude⸗
ðrñdit? Tulpeſ Wan oedo

⁊eſt res:qui huic rei: huic tempoꝛi: huic lo/ co ſeruiat.honoꝛãdus eſt pater:ſed obediẽ dum deo eſt. Amãdus eſt generatoꝛ: ſed p̃⸗ ponẽdus eſt creatoꝛ. Ego inqͥt ad euãgeliũ te voco:ad aliud opus mihi neceſſarius es. Ahaius eſt hꝛqᷓ; qð vis facere: Sine moꝛ tuos ſepelire moꝛtuos ſuos. Pater tuꝰ moꝛtuꝰẽ: ſũt alij moꝛtui qͥ ſepeliãt moꝛ⸗ tuos. Moꝛtui ſepeliẽtes moꝛtuos qui ſũt⸗ Poteſt ne moꝛtuꝰ a moꝛtuis ſepeliri? Auõ inuoluũt:ſi moꝛtui ſunt? Auõ plangunt: ſi moꝛtui ſunt?Et inuoluũt:⁊ plangũt:⁊ moꝛ⸗
B tui ſüt: qꝛ infideles ſũt. Docuit nos qʒð ſeri ptũ eſt in canticocanticoꝝ dicente eccleſia:
Dꝛdinate in me charitatẽ. Quid eſt oꝛdina te in me charitatẽ? Facite gradus:⁊ cuicũqʒ debet᷑ reſtituite. Nolite anterioꝛa poſterioꝛi bus ſubdere. Amate parentes: ſed pᷣponite deũ parẽtibꝰ. Attẽdite matrẽ machabęoꝝ:
——— S
In enangelio ſchm Pattheñ Bermo V n VIil
elegi:qui vidi mẽtes eoꝝ de me pᷓſumentes non de ſe:nec de baal: Non ſunt mutati: ſic
ſuntvt a me facti ſi unt:et tu qui loqueris ni⸗ ſi de me pꝛeſumeres vbi eſſes? Miſi gratia
mea plenus eſſes:nõne ante baal etiaʒ ipſe genu flecteres? Gꝛatia aũt mea plenus es: quia nihil de tua virtute:ſed totum de mea gratia pᷣſumpſiſti. Noli ergo in hoc gloꝛiari vt putes te in ſeruitio tuo non habere cõſer uos: ſunt quos elegi ſicut ⁊ te: de me ſcilicʒ ſumẽtes: Sicut ait aplus: Et nůc reliquię ꝑ electionẽ gre ſaluę facte ſunt. Laue o xp̃ia ne:caue ſupꝑbiã. Licʒ em̃ imitatoꝛ ſctõꝝ ſis: totũ gratię ſempꝑ reputa: qꝛ vt eſſet aliquid reliquũ: gf̃a in te dei nõ tuum meritũ fecit. De ipſis deniq; reliquijs:dixerat pꝛopheta
Eſaias cõmemoꝛans: Miſi dñs ſabaoth re · Eſa.1.
liquiſſet nobis ſemẽ:ſicut ſodoma facti eſſe mus: ⁊ ſicut gomoꝛra ſimiles fuiſſemꝰ. Sic
Wachab.7. Filij inquit:neſcio quõ aparuiſtis ĩ ventre: ergo inquit ⁊ in hoc tẽpoꝛe reliquię ꝑelecti-
iiuiu 4 Cõcipere vos potui: parere potui: foꝛmare onem gratię ſaluę factę ſunt. Si aũt gratia Bo · u.
2
vos nõ potui.Illũ ergo audite: illũ mihip̃⸗ ponite. Molite attẽdere:ne ſine vobis rema neã. Pꝛęcepit:⁊ ſecuti ſunt.ð docuit mat filios:hoc docebat dñs ieſus xp̃s iſtũ cui di
cebat:ſeq̃re me. MQuia nũc alius diſcipulus Auq.. miſit ſe ĩ medio cui nemo aliqͥd dixit: Pꝛo
ſequar te dñe:ait: ſed vado pmũ re⸗ nũciare his qui in domo ſunt. Cre⸗ do hic ſenſus ẽ: Nunciẽ meis: ne foꝛte quõ ier ſolet querãt me.Et dñs: Nemo po nens manũ ſupꝑ aratꝝ ⁊ reſpiciens retro:aptus ẽ fegno cloꝝ. Eocat te oꝛiens:⁊ tu attẽdis occidentẽ. In hoc capi⸗ tulo h̊ diſcimꝰ:qm̃ quos voluit dñs:hos ele git. Eligit aũt ſiẽ dicit apłus: ⁊;m ſuõ gra⸗ tiã:⁊ pᷣm illoꝝ iuſticiã. Talia em̃ ſunt verba
.n. apii: Attẽdite inqͥt qͥd dicit helias: Dñe:ꝓ⸗
phetas tuos occiderunt:altaria tua euerte⸗ rũt:⁊ ego relictus ſuʒ ſolꝰ:⁊ q̃rũt aiaʒ meã. Sed quid dicit illi reſpõſum diuinũ? Reliq mihi ſeptẽ milia viroꝛũ qui non curuauerũt genu ante baal. Solũ te putas eſſe ſeruũ be ne laboꝛantẽ:ſunt ⁊ alij me timentes:⁊ non pauci: Nam ſeptẽ milia habeo.Et adiũxit: Sic ð ⁊ in hoc tẽpoꝛe. Lrediderũt ergo aliq iudpi: ⁊ multi fuerãt repꝛobati: ſicut ⁊ille qͥ vulpiũ foueas geſtabat in animo.Sic ergo inquit ⁊ in hoc tempoꝛe:reliquię ꝑ electionẽ gratie iſrł ſaluę factę ſunt: id eſt ideʒ xp̃s eſt nũc qͥ tũc:⁊ mõ qui⁊illic tũc helie dixit: Re/ liqui mihi. Quid eſt reliqui mihieEgo illos
inqͥt:iã nõ ex oꝑibus:id eſt iã nõ de tuo me⸗ rito extollaris: Alioqͥn gr̃a iam non eſt gra. Si em̃ de tua oꝑa pᷣſumis: ergo merces tibi reddit:nõ gra cõdonat᷑.Si aũt gr̃a eſt: gra tis dat᷑· Interrogo nunc:Lredis o peccatoꝛ xp̃o. Dicis:Lredo. Quid credis? Wꝛat vni uerſa peccata ꝑ ipᷣm tibi poſſe remitti? ha/ bes qð credidiſti. O gf̃a gratis data. Quid tu iuſte credis? Te ſine deo nõ poſſe ſeruare iuſticiã ipᷣius? Ergo totuʒ reputa ꝙ iuſtꝰ es pietati: autẽ peccatoꝛ es: tuę iniquitati aſcribe. Eſto accuſatoꝛ tuꝰ: ⁊ille erit indul⸗ toꝛ tuus. Om̃e em̃ crimẽ: facinꝰ vel peccatũ noſtrę eſt negligẽtię:⁊ omis virtus ⁊ ſancti⸗ tas dei eſt indulgẽtia. CLõuerſi ad dñm.
De eo gð ſcriptũ eſt in euãgelio
m Mattheũ: Confiteo⁊ tibi pater dni ꝙli ⁊ terre:Etcętera quę ſequũ tur. Sermo VM
Anctũ euãgeliũ cũ legeret᷑: audiui⁊
mus exultaſſe vñm ielũ in ſpũ⁊ di⸗
riſſe: Lonfiteoꝛ tihi pat᷑ dñe celi⁊ terre:qꝛ abſcõdiſti hec a ſapiẽ tibꝰ ⁊ pꝛudetibꝰ ⁊ reuelaſti ea par⸗ uulis.ihucuſq; interiʒ vᷣba dñi:ſi digne:ſi diligẽter:ſi qð pꝛimũ eſt pie cõſideremꝰ:in- uenimꝰpꝛimitꝰ nõ ſempꝑ cũ in ſcripturis legi mus cõfeſſionẽ: debere nos intelligere vo⸗ cem peccatoꝛis. Aaxime aũt hoc dicenduʒ fuit:⁊ hinc admonẽda charitas— mox
Watth. 11.

2
———
—
— e M——*
—
—— 2 —
———————— ummm. —— 2 5 4 ————————
————
—
— —————
—6—————— — —— 3——— —*——— —
—
—
Bancti Auguſtini de verbis dñii
vt hocverbũ ſonuit lectoꝛis:ſecutus eſt etiã
ſonus tunſionis pectoꝛisvf̃i:audito ſcilicet
qð dñs ait: Lõfiteoꝛ tibi pater. In hipſo ꝙ
ſonuit: Lõfiteoꝛ:pectoꝛa tutudiſti. Tũdere
aũt pectus qͥd eſt:niſi arguere qð latet ĩ pe⸗ ctoꝛe: ⁊ euidẽti pulſu occultũ caſtigare pec⸗
catũ? Quare hoc feciſtl: niſi qꝛ audiſtis: ¶ð
fiteoꝛ tibi pater?Cõſiteoꝛ audiſtis: qui cõfi⸗
tetur nõ attẽdiſtis. Mũc ð aduertite. Si cõ⸗
fiteoꝛ xpᷣs dixit:a quo eſt longe omne pecca tum:nð ſolius eſt peccatoꝛis:ſed etiã lauda toꝛis.Lõfitemur ðꝛ ſiue laudãtes deuʒ:ſiue accuſantes noſipios. Pia ẽ vtraq; cõfeſſio:
ſiue cũ te repᷣhendis qͥ nõ es ſine peccato:ſi⸗
ue cum illũ iaudas qͥ non poteſt habere pec⸗
catũ. Si autẽ bñ cogitemus:repᷣhenſio tua
laus ip̃ius eſt. Quare em̃ iam cõfiteris ĩ ac⸗ cuſatione ipſius tui? Auare confiteris: niſi
qa ex moꝛtuis viuus factus es? Scriptura
ęci.. quige ait:A moꝛtuo quaſi qui non ſit perit cõfeſſio. Si perit a moꝛtuo cõfeſſio: qui cõfi
tetur viuit:Et ſi peccatũ ↄfitet᷑: vtiq; a moꝛ⸗
te reuixit. Si peccati cõfeſſoꝛ reuixit a moꝛ⸗
te: quis eum ſuſcitauit? Nullus moꝛtuꝰ eſt ſuijpſius ſuſcitatoꝛ.Ille ſe potuit ſuſcitare:
qͥ moꝛtua carne non moꝛtuꝰeſt:Etenim hoc ſuſcitauit qð moꝛtuũ fuerat. Ille ſuſcitauit qviuebat i ſe:in carne aũt ſuſcitãda moꝛtuꝰ
erat. Nõ em̃ pat᷑ ſolꝰ filiũ ſuſcitauit:de qͥ di⸗
Pbil·ꝛ. ctũ eſt ab aplo: Pꝛopter qð eum deus exal tauit:ſed etiã dñs ſeipſum: id eſt coꝛpꝰ ſuũ.
Job. Vnde dicit: Soluite templũ hoc et i triduo ſuſcitabo illud. MMoꝛtuus aůt eſt peccatoꝛ: maxime ille quẽ moles cõſuetudinis pᷣmit:
quaſi ſepultus eſt laʒarus. Parum em̃ erat
quia moꝛtuus:etiaʒ ſepultus. Quiſqͥs igit
malę cõſuetudinis:malę vitę: terrenarũ ſcʒ cupiditatũ mole p̃ᷣmitur:ita in illo iaʒ factũ
ſit:qð in quodã pſalmo mirabiliter dicitur: Rẽ · iʒ·et ·ʒ⁊ · Dixit ſtultus in coꝛde ſuo: nõ eſt deus. Jit ſen · diſ. vj zalis de quali dictũ eſt:A moꝛtuo velut qui
es nöõð ſit perit confeſſio. Quis eñ reſuſcitauit:
niſi qͥ remoto lapide clamauit dicẽs: Laza⸗
re prodi foꝛas?Auid ẽ aũt foꝛas ꝓdire:niſi
qð occultũ erat foꝛas ꝓdire? Aui confitet᷑:
foꝛas ꝓdit. Foꝛas ꝓdire nõ poſſet niſi viue
ret: Viuere nõ poſſet niſi reſuſcitatus eſſet.
Ergo in cõfeſſione ſui accuſatio: dei lauda/
tio eſt. Dicit ð aliquis: Quid ꝓdeſt eccleſia
ſi iam cõfeſſoꝛ voce dñica reſuſcitatꝰpꝛodit?
AQuid ꝓdeſt eccleſia confitenti:cui dñs ait:
Wan.is. Qu ſolueritis in terra: ſoluta erũt ⁊ ĩcglo? Joß.. Ipſim lazarũ attẽde:Nũ yinculis pꝛodit:
Jã viuebat ↄfitẽdo: nondũ liber ambula⸗ bat vincut irretitꝰ. Quid ð facit ecclia cui di ctum eſt:Qug ſolueritis ſoluta erũt:niſi qð ait dñs cõtinuo ad diſciplos: Soluite illũ⁊ ſinite abire? Siue ð nos accuſem?: ſiue deñ laudemꝰ: bis deũ laudamꝰ ſi pie nos accu⸗ ſamꝰ deũq; laudamꝰ. Qñ deũ laudamus: tanqᷓ; eũ qui ſine peccato ẽ: pᷣdicamus. ñ autẽ noſipſos accuſamꝰ: ei ꝑ quẽ reſurrexi⸗ mus gloꝛiã damus.hoc ſi feceris:nullã oc⸗ caſionẽ inuenit inimicus qui te circũueniat ante iudicẽ. Cũ em̃ tuipſe fueris accuſatoꝛ: ⁊ dñs liberatoꝛ: quid erit ille niſi calumnia toꝛ? aperito ille hinc ſibi tutelã ꝓuidit adů ſus inimicos nõ ↄſpicuos:carnẽ ⁊ ſanguinẽ miſerandã potius qᷓ; cauendã:ſed aduerſus illos inimicos cõtra quos apłs nos hoꝛtat᷑ vt armemur:Mõ ẽ nobis colluctatio aduer/ ꝑꝙʒ ſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ: id eſt aduerſus hoĩes quos videtis ſcuire in vos. Vaſa ſunt: aliꝰ vtit. Oꝛgana ſunt:alius tangit. Immiſit ſe ʒoʒ n inquit diabolus in coꝛ iude: vt traderet do⸗ minũ. Ait aliqͥs: Auid ergo ego feci?Audi aplm: Neq; detis locum diabolo. Tu mala ępß volũtate locũ dediſti:intrauit:poſſedit:vti tur. Si locũ non dares:nõ poſſideret · Ergo nos admonẽs ait:Mõ eſt nobis colluctatio ępb.& adũſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ:ß̃ adũſus pᷣncipes et poteſtates. Poſſit qͥſq; putare aduerſus reges terre: aduerſus potẽtes ſęculi. AQua re? Ißi nõ caro⁊ ſãguis? Semel dictũ ẽ: nõ aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ: Auertere ab oi homie. Qui ð reſtãt inimici? Aduerſus pᷣn⸗ cipes ⁊ poteſtates ſpiritał neqͥcię: rectoꝛes můdi: Quaſi plus dedit diabolo ⁊ angelis eius. Plus dedit:rectoꝛes mũdi agpellauit · Sed ne male intelligas: exponit qͥd ſit můũ⸗ dus:cuius ſint illi rectoꝛes. Rectoꝛes mũdi tenebꝛarũ haꝝ. Quid eſt mundi tenebꝛarũ harũ quibꝰẽ rectoꝛ? Dilectoꝛibꝰ ſuis ⁊ infi⸗ delibus plenus eſt můũdus. has appellat aplus tenebꝛas: harũ rectoꝛẽ diabolꝰ⁊an⸗ geli eiꝰ.heę tenebꝛę nõ naturales ſunt:nõ in cõmutabiles ſũt: mutant᷑ ⁊ lumẽ efficiunt᷑: credũt ⁊ credendo illuminant᷑. Quod cũ in eis factũ fuerit:audiẽt: Fuiſtis em̃ aliqũ te/ gpʒ. nebꝛę: nũc autẽ lux in dño. Nã qñ tenebie: nõ in dño. Iteꝝ qñ lux: nõ in te ſed in dño·
AQuid enim habes qð nõ accepiſti Auia ð— ocile
ſũt iuiſibiles inimici:iuiſibilit ſũt expugnã⸗ di. Quipe hoſtẽ viſibilẽ vincis feriẽdo:iui⸗ ſibilẽvincis credẽdo. Viſibilis ẽ hoſtis hõ: yiſibile ẽ ⁊ ferire. Inuiſibius ẽ hoſtis dia bo⸗
ve
viuſble iswiſ ichöl pu dict iuivcn inemien winnabin vürg! uusſu n iinidtus Sic ybiod Nniico la
inniter. udedi ieroluens ſuüne:nöe
llsdicẽ hiE
toeabſte:d tlteſed nerdudia niſechnih ſüecitent xliet ueAu iytonẽot: tu men nittant ſuömeſe ifsniſpr wtſuſcepit ptat ſibi:y Kn iſtagf Wornce its incelo:

3 In euangelio ſcdm Hattheñ (zau lus:inuiſibile ẽ ⁊ credere. Eſt ðpugna inui⸗ ount bilis adiſus inuiſibiles inimicos. Ab his
Poz. Si inimicis quõ ſe tutũ dicit quidã? hoc enim
cperã dicere:⁊ neceſſe habui de his inimic aliquãdo cũ moꝛa tractare. Jam gcognitis ẽ ·. inimicis:videamꝰ tutelã. Naudans inuoca 0 bo dñm:⁊ ab inimicis meis ſaluus ero.lha ⸗ bes qͥd agas: Laudãs inuoca: ſed dñm lau dans inuoca. Si em̃ te laudaueris:ab inimi cis tuis ſaluꝰ nõ eris. Laudãs inuoca dñm: ⁊ab inimic tuis ſaluꝰ eris. Quia ꝙ ait ipſe dñs: Sacrificiũ laudis gloꝛificabit me:⁊ ibi via eſt vbi oñdã illi ſalutare meũ: Vbi via⸗ In ſacrificio laudis. Noli pedem extra hãc
W
re: A laude dñi nec vnguem: nedum pedẽ. Si em̃volueris ab hac via deuiare:⁊ ꝓ dño ict te laudare: nõ eris ſaluus ab illis inimicis: ttum Pʒzo. qꝛ de illis dictũ ẽ: Juxta ſemitã ſcãdala po⸗
i6
6
3
inves ſuerunt mihi. Quicqd ðᷓ putaueris bonite usm habere abſte:deuiaſti a laude dei. Quid iã foiuit n miraris ſi te ſeducit inimicꝰ:qñ tuijpᷣiꝰfedu⸗ Bal.s. ctoꝛ escAudi apłm: Qui enim putat ſeali⸗
E quid eſſe cũ nihil ſit: ſeiß̃m ſeducit. Dñm 5 attẽde cõfitentẽ: Cõfiteoꝛ tibi dñe pat cęli⁊ tere· õfiteoꝛ ribi:laudo te. Eaudo te:non accuſo me. Quãtũ aũt ꝑtinet ad ip̃iꝰhomis ſuſceptionẽ:tota gfa: ſingularis gfa:pfecta gra. Quid meruit hõ ille qͥ xp̃s eſt: ſi tollas gratiãtEt tantã gr̃am:qꝛ vnũ opoꝛtebat eẽ xpᷣm:⁊ ip̃m eſſe quẽ nouimꝰ. Tolle gr̃aʒ iſtã qͥd xpᷣs niſi hõ? Auid niſi qð tu? Suſcepit animã:ſuſcepit coꝛpꝰ:ſuſcepit plenũ hoĩeʒ: Coaptat ſibi:vnã facit dñs cũ ſeruo ꝑſonã. Quãta iſta gra:xp̃s i cœlo: xpᷣs in terra. Si⸗ mul xps ⁊ in cęlo ⁊ in terra:nec duo xp̃i: ſed idẽ xpᷣs in cęlo ⁊ĩ terra. Ep̃s apud patrem: xps invtero vᷣginis: xp̃s in cruce:xpᷣs apud inferos ſubueniẽs qͥbuſdã. Eo aũt ipſo die xpᷣs in ꝑadiſo cũ latrone cõfitente. Et ibi la tro qͥd meruit:niſi qꝛ illã viã tenuit:vbi oſtẽ dit falutare ſuũ Aqᷓ tibi pes non exeat. In eo em̃ ꝙ ſe accuſauit:deũ laudauit:⁊ vitam
uã beatã pᷣſumpſit quidem a dño:⁊ ait illi: iz. Dñe memẽto mei dů veneris in regnũ tuũ. habebat ſi ei vel in fine parceret᷑. Dñs autẽ cõtinuo cũ ille diceret:memẽto mei:ſed qñ:
cũ veneris in regnũ tuũ: Amẽ inqt dico ti⸗
— bi:hodie mecũ eris in ꝑadiſo. Ahiſericoꝛdia ii obtulit: qð miſeria diſtulit. Audi ð dñm cõ ⸗ n bu fitentẽ:Lonſiteoꝛ tibi dñe pater cgli ⁊terrę.
viam mittere. In via eſto: noli a via recede
Cõſiderabat em̃ facinoꝛa ſua:⁊ pꝛo magno
Bermo Vil
Quid cõfiteoꝛ? In qͥ te laudoꝰ hec em̃ con⸗ feſſio vt dixi laudẽ habet. Qui abſcõdiſt 5 a pꝛudẽtib?⁊ ſapiẽtibꝰ:⁊ reuelaſti ea parui lis. Quid eſt hoc frẽs?A ↄtrario ſenſu intei⸗ lige: Abſcõdiſti hec inqͥt a ſapiẽtibꝰ⁊ pꝛudẽ tibus:⁊ nõ dixit reuelaſti ea ſtuitis ⁊ impꝛi dẽtibꝰß ait: Abſcõdiſti quidẽ a ſi apiẽtibus ⁊pꝛudẽtibꝰ:⁊ reuelaſti ea paruulis. Sapiẽ⸗ tibus ⁊ pꝛudẽtibus irridẽdis: arrogãtibus falſo grãdibꝰvere aũt tumẽtibꝰ:oppoſuit nõ ſapiẽtes nõ pꝛudẽtes:;ᷣ paruulos. Qui ſũt paruuli? Hũiles. Ergo abſcõdiſti hec a ſap entibꝰ⁊ pꝛudẽtibꝰ. Momie ſapiẽtiũ Zpꝛudẽ tiũ:ſupbus intelligi põt: Ipſe expoſuit cuʒ ait: Reuelaſti ea paruulis. Ergo abſcõdiſti nõ paruulis. Quid ẽ nõ paruulis? nõ hũili bus.Quid eſt nõ hũilibꝰ niſi ſ upbis? Ovia dñi:aut nõ erat:aut latebat vt reuelet᷑ nob. Eñ dñs exultauit:niſi qꝛ reuelatũ ẽ paruu⸗ lis? Debemꝰeſſe ꝑuuli:inã ſi voluerim ꝰeſſe magni:qᷓſi ſapiẽtes ⁊ pꝛudẽtes:nõ nobis il⸗* lud reuelat᷑. Qui ſunt magni Sapientes?
pꝛudẽtes: Dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes: ſtulti fa⸗Ro.i
cti ſunt. habes remediũ a ↄtrario. Si dicen do te eſſe ſapientẽ ſtultꝰ factꝰ es: dic te ſtul⸗ tũ ⁊ ſapiẽs eris. Sic dic. Dic ⁊ int⸗ dic:qꝛ ſic eſt vt dicis. Si dicis:coꝛã homibꝰ noli dice⸗ Ieꝛẽ coꝛam deo nõ dicere. Pꝛoꝛſus qð adte ipm ꝑtinet:qð ad tua:tenebꝛoſus es. Quid eſt em̃ aliud eſſe ſtultũ:niſi eſſe tenebꝛoſũ in
cꝛde Deniq; de illis ſic ait: Dicẽtes ſe eſſe
ſapiẽtes: ſtulti facti ſunt. Anteqᷓ; B dicerẽt:
quid ſurſum? Et obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ· 4
Dic qꝛ tu tibi lumẽ non es. Vt multũ:ocul? es:lumẽ nõ es. Quid ꝓdeſt patens ⁊ ſanus oculꝰ:ſi lumẽ deſit?Ergo dic a te tibi lumen
nõ eſſe:⁊ clama qð ſcriptũ eſt:Tu illumina⸗ Wõ.i bis lucernã meã dñe. Lumie tuo dñe illum nabis tenebꝛas meas. aheę em̃ nihil niſi te⸗
nebꝛe: tu aũt lumẽ fugans tenebꝛas illumi⸗
nãs meꝛnõ mibi lumẽ exiſtẽs: ð lumẽ nõpti
cipãs nili in te. Sic Zohes ⁊ qmicꝰſpõſi: xpᷣs putabat᷑:lumẽ putabat᷑. Mõ erat ille lumẽ: 7 ᷣyt teſtimonimũ phiberet de lumie. Quod
aũt erat lumen:erat lumẽ verũ. Quidẽ ve · rũ?Að illumiat oẽm hoiem. Si verũ lumẽ qð illumiat oẽm hoiem:ʒ ⁊ iohannẽ recte di centẽ:recte ↄfitentẽ: Nos aũt de plenitudie ⁊jpiʒ⸗ eiꝰaccepimꝰ. Vide ſi aliud dixit qᷓ; tu illumi nabil lucernã meã dñe. Deniq; iã illumiatꝰ: teſtimoniũ phibebat. Pꝛopt cœcos:lucerna
diei teſtioniũ xhibebat. Vide qꝛ lucerna ẽ:
b 5
ob. 1)
— .

22— 6— .————
— ——„ ————————*
— —
—
———————
—„ ½ 4
Bancti Auguſtini de verbis diñi
ʒoß.ʒ. Vos inqt miſiſtis ad Johannẽ:⁊ voluiſtis
exultare ad hoꝛã in lumie eiꝰ. Ille erat lucer
na ardẽs ⁊ lucẽs. Ille lucerna:B eſt res illu⸗ minata: accẽſa vt iuceret. Quę accẽdi põt:
põt extingui. Sedvt nõ extinguat: ventum
ſupbię nõ patiat᷑. Ergo ↄfiteoꝛ tibi dñe pfcE
li ⁊tre:qͥ abſcõdiſti hec a ſapiẽtibꝰ ⁊ pꝛudẽti
bus:iumẽ ſe putãtibꝰ: ⁊ tenebꝛg erãt · Et eo
ꝙtenebꝛę erãt ⁊ lumẽ ſe putabãt:nec illumi⸗
nari potuerãt.Illi aũt qͥ tenebꝛę erãt:⁊ tene
bꝛas ſe eẽ cõfitebant᷑: paruuli erãt ñ magni:
Nð.. hůiles erãt: ñ ſupbi. Recte ð dicebãt: Tu il⸗
lumiab lucernã meã dñe. Se aßðſcebãt:dñm
laudabãt:a via ſalutari nõ recedebãt. Lau⸗
dantes dñm inuocabant:⁊ ab inimicis ſuis
ſalui erant. 2.
De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ym eũdem: Venite ad me oẽs qͥ la⸗ boꝛatis ⁊ oherati eſtis: ⁊ ego refi⸗
ciã vos ⁊c̃. Sermo. KR
₰ Irũ qͥbuſdãvidet᷑ frẽs chariſſimicũ m audiũt dñm dicentẽ: Venite ad want.u me oẽg qͥ laboꝛat⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiã poſ· Tollite iugũ
meu ſup vos:⁊ diſcite g⁊ mitis ſũ⁊
pũiiis coꝛde:⁊ juepiei requiẽ aĩg⸗
bus vris: Jugũ em̃ meñũ ſuaue eſt⁊
onꝰ meũ lẽue?Er ↄſiderãt eos qͥ iugũ ip⸗ ſů itrepida ceruice ſbierũt:⁊ illã ſarcinã mã⸗ ſuetiſſimis hũeris acceperũt:tantis agitari ⁊exerceri difficultatibꝰhuiꝰſeculi:vt nõ a la boꝛibꝰ ad qͥetẽ:ß a qͥete ad laboꝛẽ vocati vi⸗ 2Timotb. deant᷑:cũ ⁊ aplus dicat:ẽs q volũt in xp̃o pie viuere ꝑlecutiõeʒ patient᷑. Ait ð aliqͥs:
MQuõ iugũ leue eſt:⁊ ſarcina leuis:qñ quidẽ
illud iugũ ⁊ ſarcinã ferre nihil ẽ aliud qᷓ; pie
viuere ixp̃o? Et quõ dicit᷑: Venite ad me qᷓ laboꝛati ⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos: ac nõ potiꝰ dicit: Eenite qͥ vacat vt laboꝛetl? Wattt.20. Hã⁊ vacãtes iuenit qͥs cõduxit invineã:vt ferrẽt eſtũ diei. Et ſ illo iugo leui ⁊ ſarcina
2Corſ.s. leui:audiamꝰ apłm dicere: In oibꝰ cõmẽdã tes noſmetipſos tanqᷓ; dei miſtros: in młta patiẽtia:in tribulatiõibꝰ:ĩ neceſſitatibꝰ:iĩ an
guſtijs:i plagis⁊?. Et alio loco ĩ eadẽ epla:
⁊Corſ.1. Z iudeis qͥnqes q̃dragenas vna minꝰ acce⸗ pi: Ter virgis cęſus ſũ:ſemel lapidat? ſum:
ter naufragiũ feci:nocte ⁊ die in ꝓfundo ma
ris fui:Et cętera ꝗᷓ nũerari ꝑicula qͥdeʒ pñt:
ß tolerari niſi ſpũſctõ iuuãte nõ pñt. Dia ð
illa q̃ cõmemoꝛauit aſpera ⁊ grauia:frequẽ
tius ⁊ abũdãtiꝰ ſuſtinebat: bᷣ ꝓfecto aderat
—
ei ſpũſſanctꝰ in eterioꝛis boĩs coꝛruptiõðe n interioꝛẽ renouaret de die ĩ diẽ:⁊ guſtata re/⁊Can& eſntin quie ſpiritali in affluẽtia delitiaꝝ dei:in ſpe
btitudinis future oia p̃ſentia deliniret aſpa ⁊oĩa ꝗᷓuia releuaret. Ecce qᷓ; ſuaue iugũ xp̃i
poꝛtabat ⁊q; leuẽ ſarcinã: et oĩa illa qᷓ ſuꝑi?
enumerata dura ⁊ imania oĩs auditoꝛ hoꝛ⸗ reſcit:leuẽ tribulationẽ diceret:ituẽs interi- oꝛib⁊ fidelibꝰ ockis: quãto pᷣcio tꝑaliũ emẽ
da ſit futura vita: nõ pati ęt̃nos laboꝛes im
pioꝝ:⁊ ſine vlla ſollicitudine pfrui erna feli⸗
citate iuſtoꝝ. Secari? vꝛi ſe hoies patiunt᷑: P
vt doloꝛes nõ ętni ð aliquãto diuturnioꝛis vlceris acrioꝝ doloꝝ pᷣcio redimant᷑: in lan⸗ guida ⁊ incerta vacatiõis bꝛeuiſſimę atq; vl
tima vita. Immaniſſimis bellis miles atte⸗ rit:pluribꝰfoꝛtaſſe annis i laboꝛib inquiet? ; ĩocio quieturꝰ. AQuibꝰ tẽpeſtatib?⁊ pꝛo⸗
cellis:qᷓ; hoꝛribili ⁊ tremẽdę ſeuicię cęli ⁊ma ris ipoꝛtuni ſũt mercatoꝛes vt diuitias ven toſas acqͥrãt:maioꝛibꝰq; qͥbus acqͥſituri ſũt piculis ⁊ tẽpeſtatibꝰ plenas. Quos ęſtus:q frigoꝛa: qᷓ picula ab equis: a foſſis: a p̃cipi. tijs:a flumibꝰ:a feris ꝑferũtvenatoꝛes: quẽ laboꝛẽ eſuriẽdi ⁊ ſitiendi: quãtas viliſſimi⁊ ſoꝛdidiſſimi cibi ⁊ potꝰ anguſtias vt beſtiã capiãt: ⁊ interdũ nec ip̃iꝰ beſtie carnes ꝓpt
quã hec tantas ſuſtinẽt epulis neceſſarias. q; ⁊ ſi aper ceruuſq; capiat᷑:magis ſuaue ſit venãtis aĩo qꝛ captꝰẽ:qᷓ; comedẽtis pala to qꝛ coct?ẽ. Quãtis cruciatibꝰꝓpe quoti⸗
dianarũ plagaꝝ tenera pueroꝝ ktas ſpdit᷑? Quãtt etiõ ſcholis vigiliaꝝ ⁊ abſtinẽtię mo leſtijs exercent᷑:nõ ꝓpter diſcendã ſapiẽtiã: ß ꝓpt opes honoꝛeſq; vanitatis:vt nume⸗ ros ⁊ lfas? diſertas fallacias eloqui diſcãt⸗ Sed ihis oĩbꝰ qͥ hec nõ amant:eadẽ grauia patiunt᷑. Qui vo amãt eadẽ quidẽ:ſed non grauia pati vident᷑. Dia em̃ ſcua ⁊ imania: ꝓꝛſus facilia ⁊ ꝓpe nlla efficit amoꝛ· Quã to ðcertiꝰ ac faciliꝰad verã beatitudinẽcha ritas facit:qð ad miſeriã quãtũ potuit cupi ditas fecit.i; facile tolerat᷑ q̃libet aduerſi⸗ tas tpalis:vt gterna pena vitet᷑: ęina reqes cõparet᷑:Nõ imerito ille vas electiõis cũ in/
gentilęricia dixit: õ ſunt cõdigne paſſio⸗Voů⸗ ni
nes huiꝰ tpis:ad futurã gloꝛiã ꝗj reuelabit᷑ i nobis.Ecce vnde illud iugũ ſuaue eſt:⁊ ſar⸗ cina leuis. Et ſi anguſta ẽ paucis eligẽtib?:
facilis tamẽ omnibꝰ diligẽtibus. iẽ pſal⸗
miſta: Pꝛopter verba labioꝝ tuoꝝ: ego cu/ V
ſtodiui vias duras · Sed quę dura ſůt labo
e.
v
us:ei . qöl
inön ni
unia vmucen jtatbe uinen iſa lleßn uzudole wlit eſt lulbeöſt nonca ulsdeo iuts qqul inuluis k vnosnonſi nſohcite Nins ſuſti deeo d Nonnes diu mül otti üblcõdi ibare 3 ſicple ita un goleitfil woſcitn welare. Ulbonatis leniteaq em̃ oẽs lal ſgles:im u anguſti diatent inte oms inpnn sycuit g
in E eo
——
udinde 8,16 iuLtauit g
ho

e
delt Pꝛopter qð ita diuinę pietatis diſpẽſatiõe ſenape or.4. actũ eſt:vt interioꝛ homo qui renouat᷑ ð die in diẽ:nõ adhuc ſub lege poſitus:ß iam ſub gfa exoneratꝰ ſarcinis inumerabiliũ obſer⸗ uationũ:qð erat reuera graue iugũ: ſed du· rę ceruici cõueniẽter impoſitũ:facilitate ſim plicis fidei ⁊ bonę ſpei ⁊ ſanctę charitat qͥc⸗ quid moleſtiaꝝ exterioꝛi homi foꝛinſecꝰ in ⸗ tuliſſet ille pᷣnceps qͥ miſſus eſt foꝛas:interi oꝛe gaudio leue fieret. Mihil em̃ tã facile bo ne volũtati eſt: qᷓ; ip̃ᷣa ſibi:⁊ hęc ſufficit deo. — MAuãlibet§ ſeuiat iſte mũdꝰ: veriſſime an⸗ n.. geli nato in carne dño clamauerũt: Bloꝛia ĩ excelſis deo:⁊ in terra pax homib?ꝰ bonę vo lũtatis: qꝛ qui natus erat ſuaue iugũ eſt et
qui nos non ſinit tẽptari ſi upꝛa qð poſſumꝰ ferre: ſed facit cũ temptatione etiã exitũ vt poſſimus ſuſtinere.
meomnes ⁊2c. Sermo X 4 Vdiuimus in euãgelio dñm exhila spehu warb.n. 3 ratũ ſpũ dixiſſe deo patn: Cõfite⸗ ſitmnt 0o2tibi pater dñe ꝙęli ⁊ terrg: quiabſcõdiſtihec a ſapiẽtibꝰ ⁊ pꝛu dętibꝰ?:⁊ reuelaiti ea paruulis · Ita ſic placitũ ẽ ante te. QDĩa mihi tradita ſunt a patre meo · Et nemo agnoſcit filiũ niſi pr: neq;— anoſcit niſi filiꝰ:⁊ cuivoluerit fili⸗ reuelare. In damãdo laboꝛam?ꝰ:in audiẽ do laboꝛatis. Audiamꝰ ʒeũ qͥ ſequit᷑ et diẽ: Venite ad me oẽ̃s 3 laboꝛai. Qua⸗ re em̃ oẽs laboꝛamꝰ: niſi qꝛ ſumꝰ moꝛtales: fragiles:ifirmi:lutea vaſa poꝛtãteſ:ꝗᷓ faciũt uicẽ anguſtias? Sʒ ſi anguſtant᷑ vaſa car⸗ nis: dilatent᷑ ſpacia charitatis. Quid ðᷓ diẽ:
Denic; ꝓmiſſio eiꝰ in ꝓmptu ẽ:qm̃ laboꝛã⸗ tes vocauit. Querẽt foꝛte qᷓ mercede vocati
*
ſint: Et ego vos indt reficiã · Tollite n ig me fun vog diſciteamenẽ nnn můdũ fabꝛicare:nõ cũctaviſibilia ⁊ inuiſibi lia creare: nõ in ipo mũdo wirabilia facere:
min⸗ ⁊ moꝛtuos ſuſcitare:ſed qimi mitis ſuʒ ⁊ imih hůilis coꝛde. ahagnꝰẽſſevis:a minimo — gul⸗ incipe.Logitas magnã fabꝛicã ↄſtruere cel⸗ n ſitudinis: de fundamẽto pᷣus cogita hũilita e tis. Et quãtũ qͥſq; vult ⁊ diſponit ſuꝑimpo — nere molẽ ꝓdificij: quãto erit maiꝰędificiũ:
tanto altiꝰfodit fundamẽtũ. Et fabꝛica qͥdẽ
In euangelio ſcdm Pattheů Be
rantibus: eiſdẽ ipſis miteſcunt amãtibus.
De eo de quo ſupꝛa: Venite ad
Venite om̃s qᷓ laboꝛatis: niſi vt laboꝛetis?
cum cõſtruit᷑:in ſupna cõſurgit: Qui aũt fo⸗ dit fundamentũ: ad ima depꝛimit᷑. Ergo et fabꝛica ante celſitudinẽ humiliat᷑: ⁊ faſtigiũ poſt hũiliationẽ erigit᷑. Quod ẽ faſtigiũ cõ⸗ ſtruẽdę fabꝛice quã molimur? Auo ꝑuẽtuꝝ§ eſt velamẽ gdiſicij? Lito dico: Vſq; ad ↄſpe ctũ dei. Eidetis qᷓ; excelſũ eſt: quãta res eſt ↄſpicere deũ. Qui deſiderat ⁊ qð dico:⁊ qð audit intelligit. Pꝛomittit᷑ nobis conſpect? dei:veri dei:ſummi dei.ſhoc em̃ bonũ ẽ:vi/ dentẽ videre. Mã qui colũt falſos deos:fa⸗
cile illos vident:ß̃ eos vidẽt qͥ oculos habẽt
⁊nõ vidẽt. Mobis aũt ꝓmittit᷑ viſio dei vi⸗ uẽtis ⁊ vidẽtis: vt illũ deũ videre cõcupiſca muſ:de qͥ dicit ſcriptura: Qui plãtauit aurẽ P nõne audier? Aui finxit oculũ:nõne cõſide/ ð.. rat? nõ ðᷓ audit qͥ fecit tibi vnde audias? Et nõ videt qͥ creauit vnde videas? Pñ aũt ꝓ⸗ loquit᷑ in ip̃o pſalmo ⁊ dicit: Intelligite ðq inſipiẽtes eſtis in pplo:et ſtulti aliq ſapite. Abulti em̃ pᷓterea mala faciũt: dũ putãt qð
nõ videant᷑ a deo:⁊ difficile eſt quidẽvt euʒ credãt videre nõ poſſe:ᷣ putãt nolle. Pau ⸗
ci inueniunt᷑ tantę impietatis: vt impleat᷑ i
eis qð ſcriptũ eſt: Dixit ſtultꝰĩ coꝛde ſuo:nõ Ps.nʒet.y2.
eſt deus. Inſania iſta paucoꝛũ ẽ. Sicut em̃ magna pietas paucoꝛũ eſt:ita ⁊ magna im · pietas nihilominus paucoꝛũ eſt. Hoc autẽ qð dico turba diẽ:Ecce mõ inde cogitat de? vt ſciat qͥd faciã in domo mea: ⁊ curat deus qͥd velim agere ĩ lecto meo?Auis dicit? In/ Nð·ʒ. telligite q inſipiẽtes eſtis in populo:⁊ ſtulti aliqñ ſapite. Tu homo cũ ſis quia laboꝛas ſi oĩa domꝰtuę noueris:⁊ ꝑtineant ad te oĩa verba:omnia facta ſeruoꝛũ tuoꝛum: putas ⁊deum ſic laboꝛarevt attendat ad te:qͥ non laboꝛauit vt crearet te? Oculũ in te nõ intẽ
dit ſuum qui fecit tuum? Non eras et crea⸗
uit te vt eſſes. Nõ te curat cum iam ſis: qui Bo.. vocat ea quę nõ ſunt tanq; ſint? Non ergo tibi hoc ꝓmittas: velis:nolis videt te: ⁊ ab eius oculis non eſt vbi abſcõdas te. Si em̃ cꝑlum aſcẽderis:ibi eſt:ſi deſcẽderis in infer
nũ adeſt. Laboꝛas:nolens recedere a factis
malis:⁊ volẽs nõ videri a deo: ahagnus la
boꝛ. Jacereyis mala quotidie:ſuſpicaris te
nõ videri: Audi ſcripturã dicentẽ: Qui plã⸗ tauit aurẽ:nonne audiet? Qui finxit oculũ: nõne ↄſiderat? Vbi mala facta tua abſcon- diſ⸗Ab oculis dei Sivis recedere ab ipfis:
multũ laboꝛas. Audi dicentem: Venite ad
meẽ oes qui laboꝛatis. Nõ finis laboꝛare fu⸗

—
———————
v———————————————. 8— —.
——————— ——
giendo. Ab illo eligis fugere:nõ ad illũ. In ueni quo:⁊ fuge. Si aũt ꝓpterea nõ potes ab illo fugere: qꝛ vbiq; pᷣſens eſt:de ꝓximo fuge ad deũ:qꝛ p̃ſens eſt vbi ſtas: Fuge.Ec ce fugiẽdo exceſſiſti cęlos:ibi eſt. Deſcẽdiſti ad inferos:quaſcũq; terraꝝ ſolitudines ele ⸗
hiere.⁊ʒ. geris:ibi eſt qͥ dixit: Kelũ ⁊ trã ego impleo.
Ergo ſi celũ ⁊ terrã ipᷣe implet: ⁊ quo fugere poſſis ab illo nõ eſt:noli laboꝛare. Juge ad hſentẽ:ne ſentias venientẽ. Pꝛeſume te vi⸗ ſurũ bñ viuẽdo: a quo videris ⁊ male viuẽ⸗ do. apale em̃ viuendo videri potes:yidere nõ potes: Bene autẽ viuẽdo ⁊ videris ⁊ vi⸗ des. Quanto enim te familiariꝰvidebit qui
coꝛonat dignum: qui miſericoꝛditer vidit Job. 1. yt vocaret idignũ. Mathanael ait dño quẽ
nondũ ſciebat: Vnde me noſti? Ait ei dñs: Cũ eſſes ſb arboꝛe fici vidi te. Videt te xpᷣs in vmbꝛa ſua:nõ tevidebit ĩ luce ſua?Auid eſt eĩ:cũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te?Auid ſibi B vult?Auid ſignificat? Recoꝛdare oꝛi⸗ ginale peccatũ adę: in quo om̃es moꝛimur.
Beñ.ʒ. ñ pmo peccauit:de folijs ficulneis ſuccin
ctoꝛia ſibi fecit. Significat ĩ illis folijs pꝛuri
tů libidinis: qͥ peccãdo peruenit. Inde na⸗
ſcimur:ſic naſcimur:in carne peccati naſci⸗ mur:quã ſola ſanat ſimilitudo carnis pecca
Ro. 3. ti. Ideo miſit deus filiũ ſuũ in ſimilitudine
carnis peccati. Inde venit:ſed ſic nõ venit. Nõ em̃ eũ virgo libidine: ſed fide concepit.
Vlenit in virgine:qͥ erat ante virginẽ. Quã
creauit elegit:quã eligeret: creauit. Attulit virgini fecunditatẽ:nõ abſtulit integritatẽ. Aui ð ſine pꝛuritu folioꝝ ficus venit ad te: cũ eſſes i arboꝛe fici vidit te. Para te vide· re ſublimiter:a quoviſus es miſericoꝛditer. Sed qꝛ magnũ faſtigiũ eſt:de fundamento cogita. Quo inqͥs fundamẽto? Diſce ab il⸗ lo:qm̃ mitis eſt ⁊ hũilis coꝛde.lhoc in te fo ⸗ di fundamẽtũ hũilitatis: ⁊ ꝑuenies ad faſti giũ charitatis.
De eo qð ſcriptũ eſt in enangelio meüdem: Mui dixierit ybũ cõtra
ãctũ: nõ remittet᷑ ei: neq; ĩ hoc
Eculo neq; in futuro. Sermò. X 3gna ꝗſtio eſt de recẽti euãgelica le m ctione ꝓpoſita: Lui ſoluẽdę quãtũ
ad nos attinet:impares ſumꝰ:ß ſuf ·
ficiẽtia nr̃a ex deo eſt: quãtũ eius adiutoꝛiũ
vel acciꝑe vel capere poſſumꝰ. Pꝛius ʒ ma gnitudinẽ aduertite qᷓſtionis:vt cũ eiꝰ molẽ humeris nr̃is impoſitã videritis:oꝛetis pꝛo laboꝛibꝰ nis:atq; in auxilio qð nobis pᷓbet᷑
Bancti Anguſtini de verbis domini
inueniatis edificationẽ mẽtibus vfis. Cuʒ Wanu
dño uiet oblatꝰ demoniũ habẽs cecus ⁊ mutꝰ ⁊ curaiſet eũ ita vꝓtlo⸗ querei ⁊ videret:⁊ ſtuperẽt oẽs tur be dicẽtes: nñqͥd hic ẽ filiꝰ dauid⸗ Phariſei audietes dixerũt; Hicñ eijcit deinones: niſi in beelzebub bncipe demonioꝝ · Zaſus aũt ſciẽs cogitatiões eoꝝ dixit eis: NVm̃ere⸗ gnů ĩſeipm diuiſũ deſolabii.⁊ oĩs ciuitas vel domꝰ diuiſa ↄtra ſenon ſtabit. Et ſi ſathanas ſathanan eij⸗ cit:aduerſũ ſe diuiſus ẽ: Quõ ergo ſtabit regnũ eiꝰæhoc dicẽs ex ip̃oꝝ ʒfeſ⸗ ſione volebat intelligi:ꝙ in eũ nõ credendo in regno diaboli eſſe delegiſſent:quodvtiq; aduerſũ ſe diuiſum ſtare nõ poſſit. Eligãt ð
phariſei qð voluerit. Si ſathanas ſathanã
nõ põt eijcere: nihil 5 dñm qð dicerẽt inue⸗ nire potuerũt. Si aũt põt: młtomagis ſibi ꝓſpiciãt: ⁊ recedãt de regno eiꝰqð adũſũ ſe diuiſum ſtare nõ põt. In quo autẽ dñs xp̃s
eijciat demones:ne demonioꝝ pᷣncipẽ exiſti
ment:attendãt qð ſequit: Et ſi ego inquit
in beelzebub eijcio demones: filij
vri in quo eijctũt⸗ Idèo ip̃i iudices vfri erũt. Dixit h̊ vtiq; de diſcipulis ſuis: ili? pli filijs: qui certe diſcipuli dñi ieſu xp̃i bñ ſibi cõſcij fuerant:nihil ſe malarũ artiũ a bono magiſtro didiciſſe:ne in pᷣncipe demo nioꝝ eijcerẽt demones: Jõ inqͥt ip̃i iudices vfi erũt. Ipſi inqͥt ipi ignobilia ⁊ cõtẽptibi/ lia huiꝰ mũdi: in qͥbus non artiſicioſa mali⸗ gnitas ſed ſancta ſimplicitas meeę virtutis awaret:ipſi teſtes mei:iudices veſtri erunt. Deinde ſubiũgit: Si aſit ego ĩſpũ dei eijcio demones:igit ꝑuenit ĩyos re gnũ dei · Auid ẽ Si ego inqͥt in ſpũ dei demones eqjcio:nõ aliter poſſunt filij veſtri eijcere:qͥbꝰ nõ malignã doctrinã ð ſidẽ ſim⸗ plicit dedi: pꝛoculdubio ꝑuenit in vos re⸗ gnñ dei qͥ ſubuertit᷑ regnũ diaboli:cũ quo ⁊ vos ſbuertimi. Et qm̃ dixerat:Filij vñi in qͥ eijciũt: vt oñderet ĩeis gfam ſuã:nð menitũ ilox: Aut quõ põt qͥſq;:inqͥt:intrarei domñ foꝛtis ⁊ paſa eꝰ diriꝑe: niſi puſalligauerit foꝛtẽ:⁊ ſic domũ eꝰ diriꝑe? vilij inqͥt vf̃i vel qͥ crediderãt ime
vel adhuc credituri ſũt ⁊ eiecturi demones:
nõ ĩ dęemonũ pᷣncipe:ð in ſimplici ſctitate qͥ
certe vl fuerũt vel h ſũt qð etiã vos eſtis:id
eſt pctõꝛes aut impij ⁊ ideo in domo diabo
li ⁊ vaſa diaboli:quomõ ab illo poſſint erui
va
ujute
——— S — — — — —.
—
icans citan
— — S—— SS— — ———— ———
— — — — — — —
ihſe vus unen niſinnal ulehalis aylit: va nurt inae nruno ꝓp upuſubn iupeüthi iiaiů meöndt ſherait: qu
uthſpecieſ
iönmeeſt. wnomis men
n. Böhe
jelhomies
tcolunguie
ktreceda utnomẽdñ tgtincta wthi. Uti us auaric ledifund tnentac ulores pů linen
— —— ——

quos p̃ualente iniquitate foꝛtit obtinebat: niſi alligaret᷑ iuſticie meę viculis: ⁊ vaſa eiꝰ eriperẽ quę fuerant vaſa irę:⁊ ea facerẽ mea vaſa miſericoꝛdięe? hoc eſt qð etiam beatus F aplus ſuꝑbis ⁊ quaſi de ſuis meritis gloꝛiã⸗ ror. 4. tibus increpans dicit:AQuis enim te diſcer⸗
nit?hoc eſt:a maſſa ꝑditiõis ex adã:⁊ a va⸗ ſis ire qͥs te diſcernit?Et ne qͥſqᷓ; diceret: iu⸗ deg gið. ſticia mea: Auid em̃ habes inqͥt qð nõ acce
dunn
ępb.· piſti? Vnde ⁊ de ſeipſo dicit: Fuimus em̃ ⁊ de nos aliquando naturalit filij irę ſiẽ ⁊ cęteri. ie Ergo ⁊ ipſe vas erat in domo illiꝰ male foꝛ⸗
tis:cũ eſſet eccleſie ꝑſecutoꝛ:blaſphemꝰ:in⸗ iurioſus:in malicia ⁊ inuidia:ſiẽ fatet᷑ agẽs· Sed ille qͥ alligauit foꝛtẽ ab eo vaſa ꝑditio⸗
P nis eripuit:⁊ vaſa electõnis effecit. Deniq; ne putarẽt increduli ⁊ impij adũſantes no⸗ mini xp̃iano ꝓpter diũſas hereſes ⁊ ſciſma⸗ ta eoꝝ:qui ſub noie xp̃iano greges colligũt pditoꝝ etiã xp̃i regnũ aduerſũ ſe eẽ diuiſũ i n. cõlequẽter adiũgit: Hui nõ eſt mecũ cõ tra meẽ:⁊ qͥ nõ cõgregat mecũ ſpar⸗ git · Nec ait:qui nõ eſi ſub voce nomis mei: aut ſub ſpecie ſacramẽti mei: ſed qͥ nõ ẽ me⸗ cũ cõtra me eſt. Mec ait:qui nõ cõgregat ſ voce nomis mei: ſed qͥ nõ cõgregat mecum ſpargit. Nõ ð eſt aduerſũ ſe diuiſum regnũ xpᷣu⁊ ſi homies conant᷑ diuidere:qð emptũ
büii ſhomies conant diuidere: qð empt nin motz a. eſt pcio ſanguis xp̃i. Mouit em̃ dñs qui ſũt
eius. Et recedat inqͥt ab iniqͥtate oĩs qͥ no⸗ minat nomẽ dñi. Mã ſi ab iniqͥtate nõ rece ⸗ dit: nõ ꝑtinet ad regnũ xp̃i etiam nominãs — nomẽ xp̃i. Et ð aliqua:exẽpli gr̃a: cõmemo rẽ:ſpũs auaricięe ⁊ ſpũs luxurię:qꝛ ille cõtra⸗ hit:ille diffundit: diuiſi ſunt ambo adũſum ſe:⁊ ꝑtinent ad regnũ diaboli. Apud idolo⸗ rũ cultoꝛes ſpũs iunonis ⁊ ſpũs herculis di uiſi ſũt aduerſũ ſe: ⁊ ambo ꝑtinẽt ad regnũ diaboli. Paganꝰ⁊ iudęꝰ hoſtes xp̃i diuiſi ſi aduerſũ ſe:⁊ ambo pꝑtinẽt ad regnũ diaboli Arrianꝰ⁊ fotinianꝰ/ambo heretici:⁊ aduerſũ
ſe ambo diuiſi. Donatiſta et maximianiſta ambo heretici ⁊ adũſũ ſe ãbo diuiſi. Dia vi⸗ tia erroꝛeſq; moꝛtaliũ ini ſe ↄtrarij diuiſi ſũt aduerſum ſe:⁊ oẽs ꝑtinent ad regnũ diabo⸗
li: ideo nõ ſtabit regnũ eius: Juſtus autẽ et impius:fidelis ⁊ incredulꝰ:catholicꝰ ⁊ here⸗
6 ticus: diuiſi quidẽ ſunt aduerſum ſe: ſed nõ ambo ꝑtinent ad regnũ xp̃i. Nouit dñs qui ſunt eiꝰ. Memo ſibi de vocabulo blandiat᷑.
iputrnblpelenonẽ vlrecedatabiu i. in uitate qͥ inuocat nomẽ dñi. Sed iſtaverbã w usgelica etũ habebant ald obſchritgtis:
In euangelio ſcdm Mattheů Bermo Xl
qð dfio arbitroꝛ adiuuante explanatũ: non erat tñ tantę difficultatis:quõtę aparet eſſe
að ſequit. Ideo dico vobis: Dmne wanð.u
peccatũ ⁊ hlaſphemia remittei ho⸗ minihꝰ:ſpũs aũt blaſphemia no re mitteĩ · Et quicũq; dixrerit ꝑerbũ cõ tra filiũ hois:ręmittet᷑ ei: Nui auteẽ dixerit ↄtra ſpm̃ſanctũ nd remittet ei neq; in hoc ſgculo neq; i futuro. Auid ð fiet ðᷣ his quos lucrari cupit ecclia? NMũquid nã coꝛrect ⁊ ad eã ex quocũq; erro re veniẽtibꝰ ſpes falſa ꝓmittit᷑ in remiſſiõe oĩm pctõꝝ? Auis em̃ nõ ↄuicit᷑ dixiſſe vᷣbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ:anteq; xp̃ianꝰ vel catholicꝰ fieret? Pꝛimo ipi qͥ pagani apellant᷑ multo⸗ rũ deoꝛũ falſoꝛũq; cultoꝛes ⁊ idoloꝝ adoꝛa⸗ toꝛes:cũ dicunt dñm xpᷣm magicis artibꝰfe⸗ ciſſe miracula: nõne iſtis ſũt ſiles qui eũ di⸗ xerũt i pᷣncipe demonioꝝ eieciſſe demonia⸗ Deinde cũ quotidie noſtrã ſanctificationeʒ blaſphemãt:qͥd alið blaſphemãt qᷓ; ſpiritũ⸗ ſanctũ? Auid iudęi qͥ dixerunt de dñovnde iſte exoꝛtꝰ ẽ ſermo? Mõne adhucuſq; verbũ 5 ſpĩſanctũ loquunt᷑:ſic negãtes eũ eſſe in xianis: ſiẽ illi in xp̃o eſſe negauerũt? Neq; em̃ ⁊ illi ſpũiſancto nõ maledixerũt: aut nðõ eum dicẽtes eſſe: aut eſſe quidẽ: ſed deũ nð eſſe:ßᷣ eſſe creaturã:aut ad dęemones eijcien dos nihil valere:non iſta indigna:nõ aliqͥd ſile ð ſpũſancto locuti ſũt? Saducgi em̃ ſpm̃ ſctm̃ negabãt:phariſci vᷣo eũ eſſe ʒ ſaducęo rũ herelim defendebãt: ðᷣ eſſe ĩ dño ieſu xp̃o negabãt:quẽ demones eijcere in pᷣncipe dę⸗ monioꝝ putabãt:cũ eijceret ille in ſpũſctõ. Zcꝑ hoc ⁊ iudęi ⁊ quicũq; heretici ſpm̃ſcti cõfitent᷑ ß̃ eũ negãt eẽ in xp̃i coꝛꝑe:qð ẽ vni⸗ ca eiꝰ ecckia nõ vtiq; niſi vna catholica:pꝛo⸗ culdubio ſiles ſunt phariſęis qui tũc etiaʒ ſi eſſe ſpm̃ſanctũ fatebant᷑:negabãt tñ eũ eſſe in xp̃o:cuiꝰ oꝑa in demonibꝰeijciẽdis demo nioꝝ pᷣncipi tribuebãt. Omitto ꝙ quidã hę retici im oino ſpiritũſanctũ vel nõ creato⸗ rem ſed creaturã eſſe contendũt: ſicut arria⸗ ni ⁊ eunomiani ⁊ macedoniani: vel eũ pꝛoꝛ⸗ ſus ita negant vt ipſum deũ negent eſſe tri⸗ nitatem: ſed tantũmodo eſſe deum patrem aſſeuerant:⁊ ipſum aliquãdo vocari filium: gliquãdo vocari ſpiritũſanctũ:ſicut ſabelli⸗ ani: quos quidam patripaſſianos vocant: ideo quia patrem ꝑphibent paſſum:cuius ne gant eſſe aliquem filium:ſine dubio negant eſſe ſpm̃ſanctũ. Fotiniani quoq; patrẽ ſolũ eẽ deũ;ſliũj vo nõ niſi hoiem dicũt:negãteſ
N

Bancti Anguſtini de verbis domini
oino tertiã pſonã ſpiritũſanctũ. Manifeſtũ eſt igit᷑ ⁊ a paganis ⁊ a iudęis ⁊ ab hereticis blaſphemari ſpm̃ſanctũ. unqͥd nã ð deſe⸗ rẽdi ſũt ⁊ ſine vlla ſpe deputãdi:qm̃ fixa ſen tẽtia ẽ: Qui vᷣbů dixerit 5 ſpĩſanctũ nõ ei dimittet᷑ neq; in b ſeculo neq; ĩ futuro:? illi ſoli eſtimãdi ſunt ab huiꝰ grauiſſimi pecca! ti reatu liberi qui ex infantia ſunt catholici? Mã quicũq; vᷣbo crediderũt vt catholici fie ⸗ rẽt: vtiq; aut ex paganis:aut ex iudęis: aut ex hereticis in gratiã xp̃i pacemq; venetht: Auibꝰſi nõ eſt dimiſſũ qð dixerũt verbũ 5 ſpiritũſanctũ:inaniter ꝓmittit⁊ pᷣdicat᷑ ho minibꝰ vt cõuertant᷑ ad deũ: ⁊ ſiuei baptiſ⸗ mo ſiue in ecclia pacẽ remiſſionẽq; accipiãt peccatoꝛũ. Meq; eĩ dictũ ẽ: Mõ remittet᷑ ei niſi in baptiſmo:ſed nõ remittet᷑ inqͥt neq;ĩ D hoc ſeculo neq; in futuro. Monnullis videt᷑ eos tantũmõ peccare in ſpĩſctĩ: qͥ lauacro regeneratiõis abluti in ecclia ⁊ accepto ſpũ ſancto velut tanto poſtea dono ſaluatoꝛis ingrati:moꝛtifero aliqͥ peccato ſe imerſerit: qualia ſũt vel adulteria vel homicidia: vel iha diſceſſio ſiue omimõ a noie xpiano ſiue acatholica ecckia. Sed iſte ſenſus vnde pꝛo
bari poſſit ignoꝛo:cũ ⁊ penitentie qͥrũq; cri⸗
minũ locus in ecclia nõ neget:⁊ ip̃os hereti⸗
.imott.⁊. cos ad h vtiq; coꝛripiẽdos dicat aplus: Ne
foꝛte det illis deꝰ penitẽtiã ad cognoſcendã Veritatẽ: ⁊ reſipiſcãt de diaboli laqueis 4 j captiui tenent᷑ ſm ip̃i volũtatẽ. Quis em̃ ẽ fructꝰ coꝛrectõnis ſine vlla ſpe remiſi ionis? Poſtremo nõ ait: qͥ fidelis catholicꝰ dixerit verbũ ↄtra ſpiritũſanctũ: ß̃ qui dixerit:hoc eſt qͥlibet dixerit:quicũq; dixerit: nõ remit⸗
tet᷑ ei: neq; in h ſeculo neq; in futuro. Siue
ergo ſit ille paganꝰ:ſiue iudęus: ſiue xp̃ian? ſiue hpreticus:ſiue qðlibet aliud habeat no
men erroꝛis:nõ dictũ eſt ille aut ille:ſed qui dixerit verbũ 5 ſpm̃ſctĩ: id eſt blaſphema⸗ uerit ſpm̃ſanctũ:nõ remittet᷑ ei neq; in h̊ ſe⸗ culo neq; i futuro. Poꝛro aũt ſi ois erroꝛ cõ trarius veritati ⁊ inimicus catholicꝭ paci:ſiẽ ſupꝛa oſtẽdimꝰ: dicit vᷣbũ 3 ſ pm̃ſanctũ: nec tamẽ ceſſat ex omi erroꝛe coꝛrigere atq; colli gere qͥ ren·Nionẽ peccatoꝝ et ip̃m quẽ blaſ⸗ phemauerãt accipiãt ſpm̃ſctm̃:puto ꝙ grã⸗ de ſecretũ tõ magnę huiꝰꝗſtionis oſtẽdimꝰ. Lumẽ ð expoſitiõis a dño reqͥramꝰ. Erigite itaq; frẽs:erigite ad me aures:ad dñm men tes. Dico charitati vr̃e: Joꝛte in oibꝰ ſanctꝭ ſcripturis nulla maioꝛ ꝗjſtio:nulla difficilioꝛ
inuenit᷑. Vnde vt vobis aliqd de meißp̃o fa⸗ tear:ſemꝑ ĩ ſermonibꝰ quos ad pplm habui: huiꝰ ꝗᷓſtionis difficultatẽ moleltiãq; vitaui: Mõ qꝛ nihil haberẽ qð ide vtcũq; cogitarẽ: neq; em̃ in re tanta petere: quęrere: pulſare negligerẽ: ſed qꝛ ipi intelligentię qmchiali⸗
quãtũ apiebat᷑ verbis ad hoꝛã occurrentibꝰ
me poſſe ſufficere nõ putarẽ. Hodie aũt le⸗ ctiones audiens de quibꝰvobis eſſet ſermo
reddẽdus cũ euãgeliũ legeret᷑: ita pulſatũẽ
coꝛ meũ:vt crederẽ deũ velle aliquid hincꝑ
meũ miniſteriũ vos audire. Pꝛius ð vt ad· E
uertatis ⁊ intelligatis admoneo: nõ dixiſſe dñm: Dis blaſphemia ſpũs nõ remittet᷑ ei: ſed qͥ dixerit verbũ. Illud em̃ ſi dixiſſet:ni⸗ hil nobis oĩno remaneret vnde diſputare poſſimus:qm̃ ſi oĩs blaſphemia ⁊ om̃e vᷣbũ qð dicit᷑ ʒ ſpĩſanctũ nõ remitteret᷑ hoib: ex nullo genere impietatis eoꝛũ qͥ dono xp̃i ⁊ ſanctificatiõi eccli ↄtradicũt vel pagano⸗ rũ vel iudęoꝛũ vel quoꝛũlibet hęreticoꝝ:nð nulloꝝ etiã in ipᷣa catholica imperitoꝝ quẽ⸗ q; in ecclia lucraret᷑. Sed abſit vt B dñs di⸗ ceret · Abſit inquã vt veritas diceret omnẽ blaſphemiã ⁊ om̃e verbũ qð cõtra ſpm̃lan⸗ ctũ diceret᷑ nõ habere remiſſionẽ neq; ĩ hoc ſeculo neq; in futuro. Exercere quige nos voluit difficultate qᷓſtionis:nõ decipere ſen tentię falſitate. Quapꝛopter nõ ẽ neceſſe vt omnẽ blaſphemiã ⁊ omne verbũ qð dici 5 ſpiritũſanctum: remiſſionẽ quiſq; exiſtimet nõ habere:ſed neceſſe eſt plane vt ſit aliqua blaſphemia? aliqð verbũ: qð ſi dicat᷑ cõtra ſpiritũſctĩ: nullã vnq; veniã remiſſionẽq; mereat᷑: Quia ſi om̃e acceperimꝰ quiſnã po terit ſaluari? Si aũt rurſus nullũ putaueri⸗ mus:ↄtradicimꝰ ſaluatoꝛi. Eſt ð ſine dubio aliqua blaſphemia ⁊ aliqð verbũ: qð ſi di⸗
ctum fuerit contra ſpiritũſanctũ:non remit
tetur. Quid ſit autẽ hoc verbũ:quęria no⸗ bis dominꝰ voluit:ideo nõ expꝛeſſit. Auę⸗ ri inquã voluit:non negari. Solent em̃ ſcri⸗ pture ita loqui: vt quando aliquid ſic dicit vt neq; ex toto neq; ex parte dictum finiat᷑:
nöõð ſit neceſſe vt ex toto fieri poſſit vt ex par⸗
te non intelligat᷑. Iſta ergo ſententia ex to⸗ to:id eſt vniuerſaliter pꝛonunciaret᷑: ſi dice/ ret᷑: mnis blaſphemia ſpiritus nõ remit⸗ tetur:qualecũq; verbum contra ſpiritũſan⸗ ctũ non remittet᷑ ei: neq; in hoc ſeculo neq; in futuro. Ex ꝑte aũt: idẽ ꝑticularit᷑ ꝓnũcia⸗ re᷑ ſi diceret:Qugdã blaſpemia ſpũs nõ re⸗
n nluuh
un ut ir ommol enußſe mnn vbiſen eſeve iuign inbulph mnli dus nundo:c ns hocyl niirqðait intocutus m ege o novel
—— S—— — ————
———— ——=— ——
—————— —
sinonwe
ſueseupe i ired dici hunsetone uttran imit: vta jualbi di
ietores:
baent n tlrnecpn
falſame
igoait·ð Aullũ pecca ecmnst unsiuſe knepũ nhupec W exer itehiat himli haber e uito et uStun uhenine ücinge nping dichn 4

vau mittet᷑. Quia ð necvniuerſalii nec ꝑticularit᷑ utnc enunciata ſentẽtia eſt.Mõ em̃ dictũ eſt: Om glen nis blaſphemia ſpũs: aut quędaʒ blaſphe ⸗
deter n mia: ſed tĩmõ indiffinite dictũ eſt:ſ piritus u vlaſphemia ñ remittet᷑· Nec dictũ ẽ: Quicũ
6 dixerit quodcũq; verbũ:aut qͥ dixerit qð⸗ inie dam verbũ:ſed indiffinite: qui dixerit vᷣbũ: tguhnt nõ eſt neceſſe vt omnẽ blaſphemiã vel om̃e ükgt verbů intelligamus:ſed neceſſe eſt plane vt quãdam blalphemiã ⁊ quoddã verbũ volu
erit intelligi dñs:qᷓ;uis id expꝛimere nolue⸗ rit: vt petendo:quęerẽdo:pulſando: ſi quid recti intellectus acceperimus nð viliter ha⸗
muſtizin 4 beamus. hoc vt manifeſtius videatis: illð
Jutciin.1. attendite qð ait idemipſe iudęis:Si nõ ve ⸗ nn n niſſem ⁊ locutus fuiſſem eis:peccatũ nõ ha/ sbahgräzli. berent. Neq; em̃ ita dictum eſt: vt ſine vllo
rm peccato oĩno vellet intelligi futuros fuiſſe
Meunihn iudgos ſi non veniſſet ⁊ locutus eis fuiſſet: cmin Plenos quipe inuenit:oneratoſq; peccat. eeanbn. Propter qð dicit: Venite ad me om̃es qui
adon laboꝛatis et onerati eſtis. Vñ: niſi ſarcinis c. Seltht Fo.. peccatoꝝ ⁊ tranſgreſſionibꝰ legis? Qm̃ lex n ſubintrauit: vt abundaret delictũ. CLũ ergo e rbietb.. ipſe etiã alibi dicat: Mõ veni vocare iuſtos cenniuit ſed peccatoꝛes: quõ ſi non veniſſet peccatũ un n non haberent: niſi qꝛ ſententia iſta nec vni⸗ in uerſaliter nec ꝑticulariter: ſed indiffinite ᷓ⸗ — nunciata nõ omne peccatũ cogit intelligi? — Sed plane niſi aliqð peccatũ intellexerim? qð nd haberent niſi xpᷣs veniſſet ⁊ locutꝰeis mn it fuiſſet: falſam qð abſit ſententiã diceremꝰ. do. jõ ergo ait: Si nõ veniſſem ⁊ locutꝰfuiſſeʒ 9 wüt i eis:nullũ peccatũ haberẽt: ne veritas mẽti⸗ üm ret᷑: nec rurſus diffinite dixit: Si nõ veniſſẽ ⁊locutus fuiſſem eis: quoddã peccatũ non haberẽt:ne piũ ſtudiũ parum exerceret᷑. In omni quige copia ſcripturarũ ſanctarũ pa⸗ ſcimur aptl: exercemur obſcurt.Illic fames pellit᷑:hic faſtidiũ. Auia ð nõ eſt dictũ pec ⸗ catũ nullũ haberent: nõ ꝑturbemur cũ pec ⸗ catoꝛes iudęos etiã ſi dñs nõ veniſſet agno⸗ ſcimus. Sed tamẽ quia dictũ eſt: Si nð ve⸗ niſſem peccatũ non haberẽt: vnde neceſſe ẽ etiã ſi nõ omne:aliqð tamẽ eos ex aduentu dñi qð nõ habebãt cõtraxiſſe peccatũ: illud ipm ꝓfecto eſt:qð in pᷣſentẽ ſibiq; loquentẽ nõ crediderũt: eũq; inimicũ deputãtes qm̃ vera dicebat inſuꝑ occiderũt.hoc peccatũ
tã magnũ ⁊ tã hoꝛrendũ ſi nõ veniſſet ⁊ locu tus eis fuiſſet:vtiq; nõ haberẽt. Sicut ð ibi
In euangelio ſcqm Vattheũñ Bermo X
cũ audimus: Peccatũ nð haberẽt:nõ omne
ſed aliqð peccatũ intelligimꝰ: Ita ĩ hodier⸗ na lectiõe cũ audimꝰ: Spũs blaſphemia nõ remittet᷑: nõ omnẽ blaſphemiã ſed quãdã: Et cũ audimꝰ:Qui diẽ vᷣbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ nõ remittet᷑:non om̃e verbũ ßᷣ quoddã vᷣbũ intelligere debemꝰ. Mam ⁊ hoc ip̃m qð ait:
—
Spũs aũt blaſphemia nõ remittet᷑: vtiq; ñ Watth.x⁊
oĩs ſpũs: ſed ſpũs blaſphemia neceſſe ẽ in ⸗ telligamꝰ. Auod etſi planius alibi nõ dice/ ret:quis tã vecoꝛs eſſet vt aliqᷣd aliud intel · ligeret? Scðᷣm hanc regulã locutõis:⁊ illud accipit᷑: Niſi qͥs renatus fuerit ex aqua ⁊ ſpi Zob.ʒ. ritu. Mõ em̃ ⁊ ibi ait:ſpũſancto:hoc tñ intel ligit᷑.Mec qm̃ dixit: ex aqua ⁊ ſpũ:oẽm ſpm̃ quiſq; intelligit. Quocirca cũ audis ſpirit?
aũt bla ſphemia nõ remittet᷑: ſicut nõ omnẽ
ſpm̃: ita nõ oĩs ſpũs blaſphemia opoꝛtet ac cipias. Audire iã velle vos video:qm̃ nõ eſt G oĩs:quę nã illa ſit blaſphemia ſpũs que nõ remittet᷑:⁊ qð ſit verbũ qm̃ nõ eſt omne:qð
ſi dictũ fuerit cõtra ſpiritũſanctñ nõ remitte tur:neq; in b ſeculo:neq; i futuro. Jã et ego
vellẽ dicere qð intentiſſime expectatꝭ audi⸗
re:ſed tolerate aliquõtas maioꝛes diligẽtię
moꝛas: donec adiuuãte dño:totũ qð occur⸗
rit expediã. Alij quigpe duo euãgeliſte mar⸗ cus ⁊ lucas cũ de hac re loquerent᷑:nõ dixe⸗ rũt:blaſphemiã ſeu verbũ: vt intelligerem? nõ omnẽ blaſphemiã ſed quãdã: nec verbũ omne ſed quoddã. AQuid ð dixerũt? Apud marcũ ita ſcriptũ ẽ: Amẽ dico vob: qm̃ oĩa Warci.ʒ dimittunt᷑ filijs hoĩm peccata ⁊ blaſphemię qͥbꝰ blaſphemauerũt: qui autẽ blaſphema⸗ uerit ĩ ſpĩſctm̃ nõ habet remiſſionẽ in ęter⸗ nũ:ß reus erit ęterni delicti. Apud lucã ita: Dis qͥ dicit verbũ in filiũ hoĩs: remittet᷑ ei: Luceſ.i⁊⸗ ei aũt qui in ſpm̃ ſanctũ blaſphemauerit:nõ remittet᷑. Nũquid ꝓpter nõnullã verboꝛũ diuerſitatẽ recedit᷑ ab eiuſdẽ veritate ſentẽ⸗ tie? Mãõ neq; alia cauſa ẽ cũ euãgeliſte eadẽ nõ eodẽ mõ dicãt:niſi vt inde diſcamus res verbis:nõ rebꝰ verba ꝓponere:nihilq; alið ĩloquẽte qᷓrere niſi volũtatẽ: ꝓpter quã in ⸗ ſinuandã vba ꝓponunt᷑. Quid em̃ ad rem intereſt:vtrũ dicat᷑ ſpũs blaſphemia nõ re⸗ mittet᷑:an dicat qͥ blaſpemauerit ĩ ſpm̃ſctm̃ non ei remittet᷑: niſi foꝛte ꝙ eadẽ aptius iſto mõq; illo dicit:⁊ aliũ euãgeliſtã nõ deſtruit aliꝰßᷣ exponit? Spũs aũt blaſphemia clau⸗ ſe dictum eſt:qꝛ nõ exp̃ſſum eſt cuiꝰſpiritus. Mon em̃ quicũq; ſpũs:ſpũſſanctꝰẽ.Itẽ po⸗ teſt dici ſpiritus blaſphemia:cuʒ ſpũ quiſq;

blaſphemat: quõ poteſt dici ſpũs oꝛatio cũ
Eori.14. ſpũ qͥſq; oꝛat. Eñ dicit apłus: Dꝛabo ſpũ:
oꝛabo ⁊ mẽte · Cü vo dictũ ẽ:Aui blaſphe ⸗ mauerit in ſpm̃ſctm̃: ille ãbiguitates ſolute
warciz. ſũt. Itẽ qð ſcriptũ eſt:inõ habet remiſſionẽ
igternũ: ſed reus erit ęterni delicti:quid eſt
Want.iꝛ. aliud q; id quod m ahatthe legit: Nõre⸗
mittet᷑ ei:neq; in hoc ſeculo neq; in futuro?
Alijs quippe verbis talio loq uendi mõ ea⸗ dem ip̃a eſt exp̃ſſa ſententia. Et qð eſt apud
Abiz. Ahattheũ · Qui dixerit verbũ cõtra ſpiritũ
ſanctũ: ne aliud aliquid qᷓ; blaſphemiã itel⸗
ligeremus planius alij dixerunt: Qui blaſ⸗ phemauerit in ſpiritũſanctũ. Eadem tamẽ res ab omnibꝰ dicta eſt: nec aliquis eoꝛũ a loquẽtis volũtate diſceſſit:ꝓpter quã intel ligendã verba dicunt᷑:ſcribunt᷑: legunt᷑tau ⸗
h diunt᷑. Sed ait aliquis: Ecce accepi et intel
lexi:quia cũ dicit blaſphemia: nec expꝛimit omnis aut qugdã:poteſt quędam intelligi: aut omnis. Sed nec neceſſeẽ vt omnis. Mi⸗ ſi autẽ quędã intelligat᷑:falſum eſt qð dicit᷑. Ita ⁊ verbũ ſi nõ dicat᷑ om̃e ſeu quoddã:nõ eſt neceſſe vt om̃e intelligat᷑:ſed niſi vel qð⸗
dam fuerit intellectuʒ: nullo mõ poteſt eſſe
Jacobi.I.
Deutj.iʒ.
Job.6.
qð dicit᷑. Sed vbi legit᷑: qui blaſphemaue⸗ rit:quomõ intelligo quãdam blaſphemiaʒ
vbi nõ legitur niſi blaſphemia:vel quoddã
verbũ vbi nõ legit᷑ niſi verbũ:ſed tanq; ge⸗ neraliter dici videtur:qui blaſphemauerit?
huic cõtradictioni reſpõdemus: qꝛ etiã hic ſi diceret᷑: qui blaſphemauerit quãcũq; blaſ phemiãi ſpiritũſanctũ:nihil eſſe cur aliquã blaſphemiã qugrendã putaremus:quando omnẽ intelligere deberemus. Sed quia oĩs
nõ poteſt intelligi:ne paganis:iudpis:here
ticis:omniq; hominũ generi: qͥ diuerſis er/
roꝛibus ⁊ cõtradictiõibus ſuis blaſphemãt
in ſpiritũſanctũ ſpes remiſſiõis ſi ſe coꝛrexe
rint auferat:reſtat vtiq; vt in eo qð ſcriptuʒ eſt:qui blaſphemauenit in ſpiritũſanctũ nõ habere remiſſionẽ in ęternuʒꝛ ille intelligat᷑
qui nõ omi modo ſed eo mõ blaſphemaue
rit vt ei nunq; poſſit ignoſci. Sicut ĩeo em̃ að dictũ eſt: Deus neminẽ temptat:nõ om⸗ ni:ſed quodã tẽptationis mõ deus neminẽ tẽptare intelligendꝰẽ:ne falſum ſit illud qð ſcriptũ ẽ: Tẽptat vos dis deus veſter·⁊ ne xpᷣm negemus deũ:vel dicamꝰ falſum euan geliũ vbi legimꝰ:Quia introgabat diſcipu⸗ lũ tẽptans:ip̃e autẽ ſciebat qͥd eſſet facturꝰ. Eſt em̃ tẽptatio adducens peccatũ:qᷓ deus
Bancti Anguſtini de verbis domini
neminẽ temptat:⁊ eſt tẽptatio ꝓbans ſidẽ:
qua ⁊ deus temptare dignat᷑: Ita cuʒ audi⸗ mus: Qui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ:
non om̃e blaſphemãdi genus debemꝰ acci⸗
pere: ſic nec ibi om̃e temptãdi. Itẽ cũ audi⸗
mus:Aui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſal. wau hilu uus erit:nõ vtiq; intelligimꝰeo modo credẽ
nhſun
tem quo ⁊ dęmones credunt ⁊ cõtremiſcũt: ʒacbiꝛ iſilin nec ĩ eo numero baptiʒatos: in quo ſymon Acz l
magus baptiʒari potuit: ſed ſaluus eſſe nõ potuit. Sicut ðcum diceret: Qui crediderit wꝛin
⁊baptizatus fuerit ſaluus erit: nõ om̃s cre⸗ dentes ⁊ baptiʒatos: ſed quoſdã intuebat᷑
ſuni an ſublẽtte imürel n i Aphoc
in ea ſcʒ fide cõſtitutos quę apoſtolo diſtin/ srj ultugn
guente ꝑ dilectionẽ operat᷑: Ita cũ dixerit:
uchucſun
Aui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ nõ ha/ Wncʒ. ſpaneu
bet remiſſionẽ in eternũ:non omnẽ ſed quẽ
dam blaſphemantis ſpirituſſancti intende bat reatũ:quo quiſq; fuerit obligatus: nul la vnqᷓ; remiſſione ſoluet᷑.Illud etiã qð ait:
Qui manducat carnẽ meã ⁊ bibit ſanguinẽ ʒoß
meũ in me manet ⁊ ego in illo: quõ intelle⸗ cturi ſumꝰ? Mũquid etiã illos hic poterimꝰ
accipere:de quibus dicit aplus:ꝙ iudicium.
ſibi mãducent ⁊ bibant:cum ipſam carnem mãducent ⁊ ip̃m ſanguinẽ bibant? Nunqd et iudas magiſtri venditoꝛ ⁊ traditoꝛ impiꝰ qᷓ;uis pꝛimũ ip̃m manibꝰ eius cõfectũ ſacta/ mentũ carnis et ſanguis eiꝰcũ cęteris diſci
pulis:ſicut aptius Lucas euãgeliſta decla⸗ Luc.n
rat:mãducaret ⁊ biberet: manſit in chꝛiſto: aut xp̃s in eo? AMulti deniq; qui vel coꝛde ficto carnem illam mãducant ⁊ ſanguinẽ bi bũt: vel cũ manducauerint ⁊ biberint apo ſtate fiunt: nũquid manent in xp̃oꝛ aut xp̃s in eis? Sed ꝓfecto eſt quidã modus mãdu candi illaʒ carnẽ⁊ bibendi illum ſanguinẽ: quomõ qui mãducaueritæ biberit in chꝛiſto manet ⁊ xp̃s in eo. Mon ergo quocunq; mõ quiſq; mãducauerit carneʒ xp̃i ⁊ biberit ſan guinẽ xp̃i:manet in xp̃o ⁊ in illo xp̃s:ſed cer to quodã modo:quẽ modũ vtiq; ipſe vide⸗ bat quãdo iſta dicebat. Sic igit᷑ ⁊ in eo qð
hiſncopal gulns. U nos voll stſcipe niqambo ſidetdon initi: ea
Cor· u jiſet quicẽ
nnSicu urdligim ogutopf icncdb etnobis. döe ver unudinẽ inti ige
uyeritas: onoeffu
4.ſen di Marbonit
nos ada lino dahi huodei übusm
ait: AQui blaſphemauerit ĩ ſpiritũſanctũ nõ Warciʒ ennte
habet remiſſionẽ in eternũ:nõ quocũq; mõ blaſphemauerit reus eſt huius irremiſſibi⸗ lis delicti:ſed mõ quodam quẽ nos quęrere aut intelligere voluit: qui hanc ſententiam veram terribilẽq; depꝛompſit. Quiſnam ſit aũt iſte blaſphemãdi modꝰ: vl potiꝰ imode ratio:quęnã ſit iſta blaſphemia:⁊ qð ſit ver bũ cõtra ſpiritũſanctũ: iam quãtũ exiſtimo
¹
Muiun wnet ahi ſſpjſn npan

iðe oꝛdo expoſtulat vt dicamꝰ: vtrãq; expe⸗ ctationẽ tãdiu ð neceſſario detentã nõ vlte I rius differamꝰ. Moſtis chariſſimi iilla inui⸗
non ſpũſſancti patrẽ eſſe ſed filij: ⁊ deũ filiũ nõ ſpũſſancti filiũ eſſe ðᷣ patris:deũ aũt ſpi⸗
ſilij ſpm̃:ſed patri ⁊ fil: Et hãc trinitatẽ qᷓ;⸗ uis ſeruata ſingulariũ ꝓpꝛietate ⁊ ſubſtãtia ꝑſonarũ: tamẽ ꝓpter ipᷣam indiuiduã ⁊ in
eſſentiã vel naturã:nõ eſſe tres deos ̃ vnũ deũ: Sc ꝑ hoc ꝓ captu noſtroò quãtum iſta ꝑ ſpeculũ ⁊ in enigmate: ᷣſertim talibꝰ qua les adhuc ſumꝰ videre cõcedit᷑:inſinuat᷑ no ⸗ bis in patre auctoꝛitas:in filio natiuitas:in ſpũſancto patris filijq; cõmunitas: in tribꝰ gqualitas. Qð ergo cõmune ẽ patri⁊ filio: ꝑ hoc nos voluerũt hr̃e cõmunionẽ et inter nos ⁊ ſecũ:⁊ per illud donũ nos colligere in
ctũ deũ ⁊ donũ dei. In hoc em̃ recõciliamur
usdce ꝓdeſſet quicqͥd boni noſſemꝰ: niñ etiã dili⸗ unrcufin geremꝰ Sicut aũt veritate diſcimꝰ:ita cha⸗ nguitnt ritate diligimꝰvt ⁊ pleniꝰcognoſcamꝰ:⁊ be Zo.. ati cognito ꝑfruamur. Charitas poꝛro diffu nan ſa eſt in coꝛdibus noſtris:ꝑ ſpm̃ſanctũ qᷓ da/ agcimi tus eſt nobis. Et quia peccatis alienamura
Luetri. 4. poſſeſſiõe veroꝝ bonoꝝ: Lharitas cooperit
didot mint multitudinẽ peccatoꝛũ. Eſt ergo pater filio Puln dazai veritati oꝛigo verax:⁊ filius de veraci patre oꝛta veritas:⁊ ſpũſſanctus a patre bono ⁊ fi
n niiumi otta vEt t lio bono effuſa bonitas: omniũ eſt aũt non
impar bonitas nec ſeꝑabilis vnitaſ.Pꝛimũ ð in nos ad accipiendã vitã ęternã quę iĩ no uiſſimo dabit᷑ de bonitate dei munꝰ: venit ab initio fidei:remiſſio peccatoꝝ.Illis eniʒ manẽtibus manẽt quodãmõ inimicitię ad⸗ — uerſus deũ:et ab illo alienatio quę a noſtro wunh i Eſa.ʒ · malo ẽ:qm̃ nõ mentit ſcriptura dicẽs: Pec/
cata veſtra ſeꝑant intervos ⁊ deũ.Mõ itaq;
gut nobis infert bona ſua:niſi auferat mala no⸗
u. ttra. Et intantũ illa creſcũt:inquãtũ iſta mi⸗ n nuuntnec illa ꝑficient᷑ niſi iſta finiant᷑. Jaʒ umi vo ꝙ dñs ieſus ſic in ſ pũſctõ peccata dimit/ mtt tit: quẽadmodũ in ſpũſancto domones eij⸗ goiun t: binc intelligi põt: ꝙ poſtea q; reſurrexit gu3ob. a moꝛtuis: cuʒ dixiſſet diſcipulis ſuis: Acci⸗ n 6 pite ſpm̃ſ anctũ: cõtinuo ſubiecit: Si cui di⸗ ino miſentis peccata dimittent ei: ſicui tenue⸗
ſibili⁊ incoꝛruptibili trinitate quã fidesvr̃a ⁊catholica eccleſia tenet ⁊ pᷣdicat:deũ patrẽ
ritũſſanctũ non ſolius patris aut ſolius eſſe
ſeparabilẽ ęternitatis:veritatis: bonitatis
vnũ qð ambo habẽt vnũ:hoc eſt ꝑ ſpm̃ſan ⸗
diuinitati: eaq; delectamur. Naʒ qͥd nobis
In euangelio ſcðm ꝑattheñ Bermo X
ritis tenebunt᷑. Nã ⁊ illa regeneratio vbi fit omniũ pᷣteritoꝝ remiſſio peccatoꝝ:in ſpiri⸗ tuſancto fit: dicẽte dño: Miſi quis renatꝰ fu/ Zobʒ. erit ex aq̃ ⁊ ſpũ: nõ põt introireĩ regnũ dei.
Sʒ aliud ẽ naſci de ſpũ:alið paſci de ſpũ:ſi
aliud ẽ naſci de carne: qð fit cũ parit mater:*
aliud paſci de carne: qð fit cũ lactat infantẽ ad cõuerſuʒ vt cũ voluptate biberet vnde natus eſt vt viueret:vt inde accipiat viuen di alimentũ vnde accepit naſcẽdi initium. Pꝛimũ itaq; credentiũ beneficiũ ẽ benigni/ x; tatis dei: in ſpũſancto remiſſio peccatoꝛũ. Vnde ita cgpit et pdicatio Johis baptiſtę: qui pᷣcurſoꝛ dñi miſſus eſt. Sic em̃ ſcriptũ ẽ: In diebus illis venit Johãnes baptiſta p̃ dicans in deſerto iudeę ⁊ dicens: Penitẽtiã agite:appꝛopinquabit em̃ regnũ celoꝛũ. Ait aũt iohãnes inter cętera quę locutus eſt ad eos qui venerũt vt ab illo baptiʒarẽt᷑: Ego Abið quidẽ vos baptiʒo aqua in prnitẽtia:qͥ aũt vẽturꝰẽ poſt me foꝛtioꝛ meẽ:cuiꝰnõ ſum di gnꝰcalciamẽta poꝛtare. Ip̃evos baptiʒabit ĩſpũſancto ⁊ igni. Ait ⁊ dñs: Johes qͥdẽ ba Act.i. ptiʒauit aqᷓ:vos aũt baptiʒabimini ſpũſan cto nõ poſt multos hos dies:quẽ accepturi eſtis vſq; ad pentecoſten. aũt dicit Jo⸗ hãnes: Et igni:qᷓ;uis poſſit itelligi ⁊ tribula tio quã ꝓ noie xp̃i credẽtes fuerãt ꝑpeſſuri: tñ nõ ab re eſt eũdeʒ ſpm̃ſanctũ etiã nomie ignis ſignificatũ videri. Pꝛopter qð ⁊in ad uentu eius dictũ eſt: Viſe ſũt illis iinguę di Act.⁊. uiſe velut ignis:qui ⁊ inſedit ſuꝑ vnũquẽqᷓ; eoꝝ.hinc ⁊ ipſe dñs ait: Ignẽ veni mittere Zuc.rꝛ. in mundũ hinc ⁊ aplus ait: Spũ feruẽtes: Ro.i⁊. qm̃ hinc feruetcharitas. Diffundit᷑ quipeĩ Bo.ÿ. coꝛdibꝰ nf̃is ꝑ ſpm̃ſanctũ qui datꝰẽ nobis. Cui feruoꝛi ↄtrariũ eſt qð dñs ait: Refrige⸗ Wattt.⁊4. ſcet charitas multoꝝ. Sed ꝑfecta charitas: ꝑfectũ donũ eſt ſpũſſancti. Pꝛius eſt aũt il⸗ lud qð ad remiſſioneʒ ꝑtinet peccatoꝝ: per qð bñſiciũ eruimur de poteſtate tenebꝛarũ: Col.i. ⁊pnceps huiꝰ mũdi mittit᷑ foꝛas fide nr̃a: qᷓ Zoß. nꝛ. opat᷑ in filijs infidelitatis: nulla alia niſi ſo/ Ept.⁊. cietate ⁊ obligatiõe peccati. In ſpũ em̃ ſctõ quo in vnum dei plus cõgregat᷑ eijcit᷑ ſpũs imũdus: quiĩ ſeip̃m diuiſus eſt. Cõtra hoc donũ gratuitũ: cõtra iſtã dei gratiã loquit᷑ coꝛ impgnitẽs. Ipſa ð impenitẽtia eſt ſpũs 2.ſen. di 4ʒ. blaſphemia:quę nõ remittet᷑ neq; ĩ hoc ſecu ca ·ß querit- lo neq; in futuro · Lõtra ſpm̃ em̃ ſanctũ quo baptiʒant᷑ quoꝛũ peccata oĩa dimittunt᷑: et quẽ accepit eccleſia:vt cui dimiſerit peccata
5

dimittunt᷑ ei:verbũ valde malũ ⁊ nimis im piũ:ſiue cogitatiõe:ſiue etiã lingua ſua diẽ: Ro.⁊. quẽ patiẽtia dei cũ ad pęnitentiã adducat: ipe ᷣm duriciã coꝛdis ſui ⁊ coꝛ ipgnitẽs the⸗ ſauriʒat ſibi irã in die irę ⁊ reueiatõnis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiq; iuxta opera eius.ihec ergo impgnitẽtia: Sic em̃ vno ali⸗ quo nomie poſſumꝰ vtcũq; apellare ⁊ blaſ⸗ phemiã ⁊ verbũ ↄtra ſp̃ſanctũ qð remiſſi⸗ onẽ nõ habet in ęternũ:hec inquã impgnilẽ tia ↄtra quã clamabat ⁊p̃co ⁊ iudex dicẽteſ: Wattb ·ʒ et · 4. Penitẽtiã agite:atpꝛopinquabit eiñ regnũ celoꝝ:cõtra quã dñs os euãgelicę pᷣdicatio⸗ nis aperuit: ⁊ 5 quã ipſum euangeliũ ĩ toto ooꝛbe pᷣdicãdũ eſſe dixit:vbi poſtea qᷓ; reſur xuq.⁊4. rexit a moꝛtuiſ:ait diſcipul·Opoꝛtebat pati xpᷣm ⁊ reſurgere a moꝛtuis itio die: ⁊ pᷣdica⸗ riĩ noie eiꝰpęnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccato rũ ꝑom̃s gentes incipiẽtibꝰ ab hieruſalem. hec oino impgnitẽtia nõ habet remiſſionẽ neq; in hoc ſeculo neq; in futuro:qꝛ pgniten tia impetrat remiſſionẽ in hoc ſeculo ꝗᷓ vale L at in futuro: Sed iſta impgnitẽtiavel coꝛ im ⁊.ſen. dil. 4 · pgnitens qᷓ;diu quiſq; in hac carne viuit:nõ ca. eſt etiam poteſt iudicari. De nllo em̃ deſperandũ eſt qᷓ;diu patiẽtia dei ad pęnitẽtiã adducit:nec Eʒech.zz. de hac vita rapit impiũ: qui nõ moꝛtẽ vult impij: quãtum vt reuertat᷑?⁊ viuat. Paganꝰ eſt hodie: vnde ſcis vtrũ ſit futurꝰ craſtino xpᷣianus? Judeus infidelis eſt hodie: quid ſicras credat in xpᷣo lhereticus ẽ hodie: qͥd ſicras ſeq̃t᷑ catholicã veritatẽt᷑ Sciſmaticꝰẽ hodie:qͥd ſi cras amplectat catholicã pacẽ? NQuid ſi iſti quos in quocũq; genere erroꝛis notas? tanqᷓ; deſperatiſſimos dãnas:ante q; finiãt iſtam vitam agant penitentiã ⁊ in⸗ ueniant verã vitã in futuro? Pꝛoinde irẽs etiã ad hoc vos admoneat qð ait apoſtolꝰ: 1.Corſ. 4. Molite ante tempꝰ quicq; iudicare. hœc em̃ blaſphemia ſpũs cui nunqᷓ; ẽ vlla remiſſio: quoniã nõ omnẽ ſed quãdam intelleximus eãq; ꝑſeuerantẽ duriciã coꝛdis impgnitẽtis vel diximus vel inuenimꝰ vel etiq quãtum exiſtimauimꝰoſtendimꝰ: nõ poteſt in quoq; vt diximus dů in hac adhuc vita elt depꝛe⸗ hendi. Qð nõ ideo videat᷑ abſurdũ:qꝛ cum homo vſq; in finẽ huiꝰ vitę in dura impęni⸗ tentia ꝑſeuerans: diu multũq; loquat adů⸗ ſus hanc gratiã ſpũſſancti:euãgeliũ tamen tam longã cõtradictionẽ coꝛdis impgniten⸗ tis:qᷓſi bꝛeue aliqð verbũ apellauit dicens: Auicũq; dixerit verbũ ↄtra filiũ homis:re⸗
Bancti Auguſtini de verbis dñi
mittet᷑ ei:qui aũt dixerit cõtra hpr̃ſanctum nõ remittet᷑ ei neq; in hoc ſeculo neq; ĩ futu⸗
ro.hoc em̃ qᷓ;ʒuis ꝓlixa ſit ⁊ pluribus verbis cõtexta ⁊ ꝓducta blaſphemia: ſolet tamen ſcriptura etiã multa verba verbũ apellare.
NMeq; em̃ vnũ verbũ locutꝰẽ quicũq; ꝓphe⸗ ta:⁊ tamẽ ſic legit᷑: Verbũ qð factũ ẽ ad illũ
I wünniſ wßwb uue wt, m u Pwll
vel ad ilũ ꝓphetã. Et aplus: Pꝛeſbyteri in /xnt uiipuan
quit duplici honoꝛe honoꝛent᷑: maxie qui la boꝛãt in verbo ⁊ doctrina. Mõ ait in verbis
inſiübo nyilnct
ſed in verbo.ſEt ſanctꝰ Jacobus: Eſtote in/ ʒꝛcoblꝛ luciflu
quit factoꝛes verbi:⁊ nõ auditoꝛes tiñ. Mõ ait ⁊ ip̃e verboꝝ ſed verbi:qᷓ;uis tam multa verba de ſcripturis ſanctis ĩ eccleſia celebꝛit ⁊ ſolẽniter legant᷑: dicant᷑:audiant᷑. Sicut ð quãtocũq; tempoꝛe quiſq; noſtrũ in pᷣdican do euãgelio laboꝛauerit:nõ verboꝝ ſed vᷣbi dicit᷑ pᷣdicatoꝛ:⁊ quãtocũq; tempoꝛe quiſq; veſtrũ noſtrã pᷣdicationẽ diligenter atq; in · ſtanter audierit:nõ verboꝝ ſed verbi audi⸗ endi ſtudioſiſſimꝰnuncupat᷑:Ita eo moꝛe qͥ ſcripturę loquunt᷑ ⁊ queʒ nouit eccleſiaſtica cõſuetudo:quiſqͥs vniuerſa ſua vita q̃ᷓ iſtaʒ gerit carnem:quãtalibet longitudine ꝓlon gat᷑: quęcũq; verba vel oꝛe vel ſola cogitati
one locutus fuerit coꝛde impgnitẽti ↄtra re⸗
miſſionẽ peccatoꝝ quę it in eccleſia: verbũ dicit ↄtra ſpm̃ſanctũ. Ideo aũt nõ ſolũ ver bum quod dictũ fuerit ↄtra filiũ homis:ſed omne pꝛoꝛſus peccatũ ⁊ blaſphemia remit ⸗
tet̃ homibus: quia vbi hoc peccatũ nõ fue
rit coꝛdis ipgnitentis cõtra ſpĩſanctũ:quo in eccleſia peccata ſoluunt᷑: cũcta alia dimit
tunt᷑. Quð autẽ hoc dimittit᷑: qð etiã remil/ d
ſionẽ impedit alioꝛũ? Omnia ergo dimittũ⸗ tur eis: in qͥbus non eſt qð nunqᷓ; dimittet᷑. In qͥbus eſt autẽ: quõ hoc nunqᷓ; dimittit᷑: nec alia dimittunt᷑:qꝛ oĩm remiſſio vinculo iſtius impedit᷑. Mõ ergo ꝓpterea quicunq;
dixerit cõtra ſpm̃ſanctũ non remittei ei: qͥa
in trinitate maioꝛẽ filio ſpũſſanctus: quod nullus vnqᷓ; vel hereticus dixit:ſed quoniã quiſqͥs reſtiterit veritati: ⁊ blaſphemauerit veritatẽ:qð eſt xp̃s:etiã poſt tantã ſui pᷣdi⸗
cationẽ apud homies: vt verbũ caro fieret ʒob ·
⁊habitaret in nobis:qð eſt filius homis:id eſt ip̃e xpᷣs: ſi non dixerit verbũ illud coꝛdis impgnitentis contra ſpm̃ſanctũ:de quo di⸗
ctum eſt: Qui non renatus fuerit ex aqua? 3o⸗ ſpũ:⁊ de quo item dictum eſt: Accipite ſpiri Fobn⸗ tũſanctũ:ſi cui dimiſeritis peccata dimittũ⸗
tur ei:id eſt ſi penituerit eum:accipiet ꝑ hoc
ins in
uttt
uinciſpůl xulsctpa nfnq tetpuitl icſet: pt therſohir iihonis di nliioßn ſmanmt iʒitittai thniüp ſennt ſmpatrẽ d nipec ol inyñſane uurit ledideo wonni pe
—
nius vol
wounfliü iennthor hbiait. S ttnöh mröyn lut depi Aererile tcazde rer iui inpe nnei
ten
kui ten

nitẽtie cõtra donũ dei⁊ gratiã regeneratio nis vel recõciliationis quę ſit in eccleſia ſpũ
quidã putant ideo remitti verbuʒ qð dicit cõtra filiũ homis:nõ remitti aũt qʒ dicit᷑ cõ tra ſpm̃ſanctũ: quia ꝓpter ſuſceptã carnem actus eſt filius homis xp̃s:qua carne vtiq; maioꝛ eſt ſpũſſanctus:qui ſubſtantia ꝓpꝛia gqualis eſt patri ⁊ vnigenito filio vm eiꝰ di⸗ uinitatẽ:ᷣm quã ⁊ ip̃e vnigenit⸗ filius equa lis eſt patri ⁊ ſpũiſancto. Nã ſi hoc ꝓpterea dictũ eſſet: ꝓfecto de omi blaſphemia tace rer: hec ſola irremiſſibilis videret᷑:quę ↄtra iliũ homis dicit᷑ quaſi cũ homo ſolus puta tur. Cũ vᷣo pᷣmiſſum ſit om̃e peccatũ:⁊ blaſ⸗ phemia remittet᷑ homibꝰ:qð etiã apud aliũ
Warciz. euãgeliſtã ita impoſitũ ẽ: Dia dimittent᷑ fi⸗ lijs hominũ peccata ⁊ blaſphemię qͥbꝰ blaſ⸗ urtunt phemauerint:ꝓculdubio ⁊illa biaſphemia tuldelnu. ꝗᷓ ↄtra patrẽ dicit᷑ iſta generalitate ↄcludit᷑: otniin ⁊tamẽhec ſola iremiſſibilis definiẽ qᷓ dicit tcdenpin cõtra ſpm̃ſanctũ. Nũquid nã ⁊ pater foꝛmã qitunin ſerui accepit:qua ſit maioꝛ ſpũſianctꝰ Non ci. iii vtiq;: ſed ideo poſt vniuerſalẽ cõmemoꝛati⸗ venmiin onẽ omniũ peccatoꝛũ omniſq; blaſphemię ratittihtn eminẽtius voluit expꝛimere blaſphemiã 3 vwibuii ſit contra filiũ homis: qꝛ etiã ſi in illo pecca ſiui to fuerint homines obligati: qð cõmemoꝛa
Job. 1. hit vbi ait: Si nõ veniſſẽ ⁊ locutꝰ eis fuiſſẽ: zin peccatũ nõ haberẽt: qð etiã in euãgelio m iohannẽ valde graue oſtẽdit eſſepeccatum:
vi 3ben. vbi ait de ſpũſancto:cũ eum ſe miſſurũ eſſe
Pmitteret:ille arguet mundũ de peccato et deiuſticia ⁊ de iudicio. De peccato quidem nõ crediderũt in me:tamẽ ſi nõ dixerit il⸗ e min la coꝛdis impgnitẽtis duricia verbũ contra ſpm̃ſanctũ: etiã hoc qð dictũ eſt cõtra filiuʒ
ü— M homis remittet᷑. hic foꝛtaſſis aliqs querat
u vtrũ tĩmõ ſpũſſanctus peccata dimittat: n vii an pater? filiuse Reſpõdemus ꝙx pater p gi anb.s. ⁊ filius. Ipſe em̃ filiꝰde patre dicit: Si dimi
nies n ſeritis peccata homibꝰ: dimittet vobis ⁊ pa , ter veſter peccata veſtra. Lur nos quoq; di⸗ mbn Sbið eimus in oꝛatiõe dominica: Paternf᷑ qui es n yu in celis: Atq; inter cetera ⁊ hoc perimꝰ dicẽ
n 6 tes: Dimitte nobis debita nf̃a. De ſeipßo au nb tem ait: t ſciatis ꝙ habeat fiiꝰhomis po⸗
3
ſancto. Pꝛoinde nec illud ſentienduʒ eſt: ꝙ
teſtatẽ in terra dimittẽdi peccata. Si ʒinqͥs
In euangelio ſchm Vattheñ Bermo Xl
donũ remiſſioneʒ omniũ peccatoꝝ: ſimul? huiꝰ qð verbũ dixit cõtra filiũ homis: quia
peccato ignoꝛãtie ſiue cõtumacię vel cuiuſ⸗
cũq; blaſphemie nõ addidit peccatũ impg ⸗
⁊pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctus dimittunt pec cata:cur illa impęnitẽtia quę nunqᷓ; dimitte tur:tiñmõ ad ſpũs blaſphemiã dicit᷑ ptine⸗
re: tanq ille qͥ hoc impęnitẽtię peccato fue⸗
rit obligatus:dono ſpũſſancti reſiſtere vide 2 atur:qð eo dono fiat remiſſio peccatoꝛum? Vbi ⁊ego ꝗᷓro: vtrũ xp̃s eiecerit demonia:
an ⁊ pat ⁊ ſpirituſſanctꝰ? Si em̃ t̃mõ xp̃s:
qͥd eſt qð ipe dicit: Pat᷑ autẽ in me manẽs: Joß.14. ipe facit opa? Ita em̃ dictũ ẽ: Ipſe facit ope ra:tanq; filius nõ faciat: ſed pater manens filio. Kur ð alio loco dicit: Pater meꝰ vſq; ʒoß.ʒ. modo operat᷑: ⁊ ego operoꝛ? Et paulopoſt: AQuecũq; em̃ ille fecerit:hec ⁊ filiꝰ eius ſimi/ aið liter facit. Qð alio loco dicit:Si opera non Job.15. feciſſem ĩ eis qᷓ nemo alius fecit: ita dicitqᷓſi olus faciat. Si autẽ hec ita dicunt᷑ vt tamẽ inſepabilia ſint opera patris:qͥd credendus eſt de ſpũſancto:niſi quia ⁊ iße pariter ope⸗ rat᷑? Nam in eo ipᷣo loco vnde exoꝛta eſt iſta quęſtio quã diſcutim?: cũ filius eijceret de⸗ monia:ipe tamen ait: Si ergo in ſpũſancto
eijcio demonia: igit᷑ ꝑuenit in vos regnum dei.lhic foꝛte qͥs dicat ſpm̃ſanctũ dari potiꝰ
a patre ⁊ filio q; ſua volũtate aliqͥd operari:
⁊ad hoc ꝑtinere qð dictuz eſt: in ſ pũſancto eijcio demonia: qð non iße ſpũſſ anctus ſed
xpᷣs id faceret ſpũ: vt ſic intelligat᷑ qð dictũ
eſt: ĩ ſpũſancto eijcio:tanqᷓ; diceret᷑:ſpũ eij⸗
„
cio. Solent quippe ita loqui ſcripturę: Int⸗
fecerunt in gladio:id eſt gladio. Succende runt in igne:id eſt igni.Et accepit ieſus cul/ Joſue.ʒ. tros ꝑetrinos in qͥbus circumciderat filios
iſr. Sed qui ꝓpterea demunt in ſpũſancto
Pꝓpꝛiam poteſtatẽ:illud attendãt qð a dño
dictum legit᷑: Spũs vbi vult ſpirat. Illud Job.z. o quod apoſtolꝰ ait:mnia autẽ hec ope · Con· iꝛ. rat᷑ vnus atq; idem ſpũs:verendum eſt ne
quiſqᷓ; arbitret᷑ ꝙea nõ operet᷑ pater ⁊ filiꝰ
cum in eis operibus cõmemoꝛauit donatio
nes curationum ⁊ operatõnes virtutũ: vbi
eſt vtiq; ⁊ expulſio demonioꝝ. CLum No ad-
iungit ⁊ dicit: Diuidẽs ꝓpꝛia vnicuiq; ꝓut Aið vult:nõne manifeſtat etiam ſanctiſpũs po/ teſtatem: ð a patre ⁊ filio plane indiuiduãe
Si ergo heęc ita dicunt᷑:vt tamẽ inſeparabi⸗
lis intelligat᷑ operatio trinitatis:ita vt cum
operatio patris dicit᷑: non eõ ſine filio ⁊ pi
rituſancto intelligat᷑ operari: vt cum opera tio filij non ſine patre ⁊ ſpũſancto:⁊ cũ ope⸗ ratio ſpũſſancti non ſine patre et filio:ſatis notũ eſt recte credẽtibus: vl etiã yt poſſunt
c t
— ——————

intelligẽtibus:⁊ illud ideo dictũ eſſe de pa⸗ Zob.14. pre Ipe facit opa:ꝙ ab illo ſit etiã oꝛigo ope rũ:a quo ẽ exiſtẽtia cooperantiũ ꝑſonaꝝ: qĩ
⁊ filius de illo natus eſt:⁊ ſpũſſanctus pᷣnci⸗
paliter de illo ꝓcedit de quo natus eſt filiꝰ:
⁊cũ quo illi cõis eſt idẽ ſpũs Et illud quod Job.i5. ait dñs: Si opera nõ feciſſem in eis qᷓ nemo alius fecit: non ad patrẽ vel ſpm̃ retuliſſe ꝙ
ei nõ ſint in illis operibus cooperati:ſed ad homies a quibꝰ legunt᷑ multa facta miracu/
la: ⁊ tamẽ a nullo quę filius fecit. Et qð ait
or.i · aplus de ſpũſancto: Oia autẽ hec oꝑat᷑ vn⸗
atq; idẽ ſpũs:nõ ideo dictũ:qꝛ nõ ei coope⸗ rat᷑ pater et filiꝰ:ſed quia in his oꝑibus non ſunt multi ſed vnus ſpũs: ⁊ in diuerſis ſuis O opationibus non eſt a ſe ipſe diuerſus. Nec tamẽ inaniter ſed rationabiliter ⁊ veraciter dicit᷑ patrem dixiſſe:nõ filium ⁊ ſpm̃ſanctũ: Lucz. Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ: ĩ quo mihi cõplacui. Sed hoc miraculũ de cęlo ſonabilis verbi: ʒuis ad ꝑſonam patris t̃modo noſcam⸗? ꝑtinere:cooperatos eſſe filium ⁊ ſpm̃ſanctũ
nõ negamus. Meq; em̃ quia tunc filius car⸗ nem poꝛtans cum hominibꝰcõuerſabat᷑ in
terra:ideo nõ erat etiã ĩ ſinu pr̃is tanqᷓ; vni⸗
genitũ verbũ:quãdo illa de nube vox facta eſt:aut ſapiẽter ⁊ ſpiritalit credi poteſt: deũ patrem operationẽ verboꝝ ſuoꝛum ſonan⸗ tiũ atq; tranſeuntiũ a ſuę ſapientię ſuiq; ſpi ritus cooperatiõe ſeparaſſe. Eodem modo
cuʒ rectiſſime dicamꝰ: non patrẽ nec ſpiritũ
Wattʒ · 14. ſanctũ:ſed filiuʒ ſuꝑ mare ambulaſſe:cuius ynius caro erat illa ⁊ plantę fluctibꝰ innitẽ⸗ tes: illud tamẽ opus tanti miraculi patrẽ et ſpm̃ſanctum cooperatos eſſe quis abnuat?
Sic em̃ ⁊ ſolũ filiũ veriſſime dicimus:ipſam ſuſcepiſſe carnem: nõ patrẽ aut ſpĩſanctũ: ⁊tamẽ hãc incarnationẽ ad ſolũ filiũ ꝑtinẽ⸗ tem: quiſquis negat cooperatũ patrem aut ſpm̃ſanctũ nõ recte ſapit. Iteʒ dicimus:nec watts.ʒ. Patrẽ nec filiũ:ſed ſolũ ſpm̃ſanctũ ⁊ in colũ⸗ Actj.⁊. beę ſpecie:⁊ in linguis velut igneis apparuil- ſe ⁊ ſediſſe:ꝓnunciare illis in quos venerat multis? varijs linguis magnalia dei:a quo
tamẽ miraculo ad ſolũ ſpĩſanctũ ꝑtinẽte: cooperationẽ pfis ⁊ verbi vnigeniti ſepara
re nõ poſſumꝰ.Ita quoq; ſinguloꝝ in trini⸗
tate opera trinitas operat᷑: vnicuiq; operã⸗ te:cooperãtibus duobus: cõueniente in tri
bus agendi cõcoꝛdia: non in vno deficiente
efficacia pꝑagendi. Quę cũ ita ſint: hincẽ ꝙ
em̃ ⁊ ſolꝰ hoc implere nõ poterat: atq; illud
důs ieſus ĩ ſpůſancto dtmones eijcit. Ne;
adiutoꝛiũ tanqᷓ; huic operi nõ ſufficiẽs aſſu⸗ mebat: ſed ſpm̃ diuiſuʒ in ſemetibm eo ſpũ cõgruebat expelli: quẽ pater ⁊ filius indiui⸗ ſi in ſemetipſis cõiter hab ent. Sic ⁊ peccata quia pᷣter eccleſiã nõ dimittunt᷑: in eo ſpũ di mitti opoꝛtebat: quo in vnũ eccleſia cõgre ⸗ gat᷑. Deniq; ſi quẽq; extra eccleſiã ſuoꝝ pg niteat pctõꝝ: ⁊ huiꝰ tanti peccati qð alienũ eſt ab ecckia dei coꝛ impgnitens habeat: qͥd ei ꝓdeſt illa pgnitẽtia: cũ iſto ſolũ verbũ di⸗ cat ↄtra ſpm̃ſanctũ:qð extraneũ ẽ ab ecclia: ᷓ̃ accepit hoc donũ vt in ea iſ pũſancto fiat
unsßn uthödh tolend
remiſſio pctõꝝ?Auã remiſſionẽ cũ trinitas njits faciat: ꝓpꝛie tamẽ ad ſpm̃ſanctũ intelligit᷑ ſtũ e eü
ꝑrinere· Ipᷣe em̃ eſt ſpũs adoptionis filioꝛũ ðo⸗ in quo clamamꝰ: Abba pater: vt ei poſſimꝰ? dicere: Dimitte nob debita nr̃a. Et in B co/ Watð⸗. gnoſcimꝰ:ſiẽ dicit aplus iohes:qm̃ xpᷣs ma/1ob⸗ net in nobis de ſpũ quẽ dedit nobis: Ipſe vᷣo. ſpůũs teſtimoniũ reddet ſpũi ño:qꝛ ſumꝰ ſi⸗
lij dei. Ad ip̃m em̃ ptinet ſocietas qua effici
mur in vnũ coꝛpꝰ vnici filij dei. Vñ ſcriptũ eſt: Si qua igit᷑ exhoꝛtatio in xp̃oꝛſi qð ſola Pbil.⁊. tiũ charitatis: ſi qua ſocietas ſpũs. Mopt
hanc ſocietatẽ illi in quos pᷣmitus venittlin
guis omniũ gentiũ ſunt locuti:qꝛꝑlinguas conſociatioꝛ eſt ſocietas generis hůani. Sic opoꝛtebat ꝑ linguas omniũ gentiũ ſignifi
cari iſtã ſocietatẽ filioꝛũ dei ⁊ membꝛoꝝ xp̃i futurã in oibꝰ gentibꝰ:vt quẽadmodũ tunc
ille aparebat accepiſſe ſpm̃ſanctũ q loq̃bat linguis oim gentiũ: ita ſe nũc ille agnoſcat accepiſſe ſpĩſanctuʒ qͥ tenet᷑ vinculo pacis eccleſie:q̃ diffundit᷑ in oibꝰ gentibꝰ· Eñ dit
aplus: Studẽtes ſi eruare vnitatẽ ſi pũs i vin&pb4 culo pacis. aũt ſit ipe ſpũs patris ibe fi P lius dicit: De patre ꝓcedit. Et alio loco: Mõ Foh
em̃ vos eſtis qͥ loqmini:ſed ſpũs pfis veſtri
q̃ loquit᷑ ĩ vobis. o ipſe ſit ⁊ ſpũs filij: aplus diẽ: aiſit deꝰ ſpm̃ filij ſuii coꝛda ve ⸗ Sal·& ſtra:clamantẽ abba pater:hocẽ clamare fa⸗ cientẽ. Nos em̃ clamamꝰ:b in illo:id eſt ipßo diffundente charitatẽ in coꝛdibꝰnfis:ſineã inanit clamat quicũq; clamat. Vñ itẽ dicit: Auiſq;s aũt ſpm̃ xpi nõ habet: hic nõ ẽeiꝰ Boe⸗ Ad quẽ ð in trinitate ꝓpꝛie ꝑtineret huiꝰch munio ſocietatis: niſi ad eũ ſpm̃ qͥ eſt prii lioq; cõis? hũc ſpĩ ꝙ illi nõ habeãt q ſunt
ab ecckia ſegregati: Judas apłlus aptiſſime
dedarauit dicẽs· Aui feißos legregẽt:ani Iudenj
males:ſpm̃ nõ hñtes. Vñ in iða ecciia etiaʒ
ietmalee wüßmp lyndtlun mieschis⸗ uiſ uhtapollo ſniculo erpalten mdiunt inies pe püntabe intorg iupetat länhisch hominũſi necceſ Lnſpie ſeʒrefen is höef icka cõſti ltahuc tes:
eWetign

In euangelio ſchm Pattheñ Bermo Xl
illos quiꝑ noĩa hominũ qᷓ;uis invnitate ei⸗ ↄſtitutoꝝ quędã ſciſmata moliebant᷑: Pau
teperl vCorj⁊ · lus aplus arguẽs iter cętera ait: Aialis aũt
uiiit tabemiit
gd . pö turn
ur ſpu
Luſch
₰
norj·ʒ. alẽdos nõ eſca: Quaſi paruulis inqᷓt in xpᷣo
vit⸗.
Ui
hõ nõ ꝑcipit ꝗᷓ ſi ſpũs dei: ſtulticia em̃ ẽ illi ⁊nõ põt inteliigere qm̃ ſpiritalit dijudicat᷑. Sñdit qͥd dixerit:Mõ pcipit:id ẽ ſciaʒ nõ ca pit vᷣbi. Hos i ecckia cõſtitutos puulos diẽ: nonduz ſpiritales ßᷣ adhuc carnales: ⁊ lacte
lac vobis potũ dedi nõ eſcã. Nonduʒ enim poteratis: nec adhuc quidẽ poteſtis. Vbi dicit᷑: Mõdũyel nõ adhuc: ꝓfecto nõ deſpe- rat᷑: ß eo tendit vt ſit aliqũ qð nõdũ eſt. Ad huc em̃ eſtis inqͥt carnaleſ.Et oñdẽs vñ ſint carnales: ũ em̃ ſit inqͥt iter vos ęmulatio: nõne carnales eſtis:⁊ ᷣm carnẽ ambulatis: Atq; idipm planiꝰ aꝑiens:ũ em̃ qs dicat: Ego inqͥt ſum pauli:alius aũt apollo:nõne homies eſtis?Quid ð eſt apollo?Quid aũt paulꝰ? ahiſtri xpi ꝑ qͥs credidiſtis.hi ð:id ẽ paulꝰ⁊ apollo:cõcoꝛdes erãt in vnitate ſpi · ritꝰ: ĩ vinculo pac:⁊ tñ qꝛ eos iſti int ſe diui dere ⁊ ꝓ altero inflari aduerſus alterũ cgpe⸗ rant:dicunt᷑ ⁊ homies carnales ⁊ animaies: nõ valẽtes pcipere qᷓ ſunt ſpũs dei:Et tamẽ qꝛ nõ ſunt ab ecckia ſegregati:paruuli apel⸗ lant᷑ in xp̃o:quos vtiq; vel angelos vl deos eſſe cupiebat quos arguebat:qꝛ hoĩes erãt: id eſt in his cõtentiõibus nõ qj dei ſunt: ſed
ſunt ab eccleſia ſegregati:nõ dictum eſt: ea que ſunt ſpũs nõ pcipiẽtes:ne ad ſciẽtię per ceptõeʒ referrent᷑:ſed dictũ eſt:ſpm̃ non ha/ bẽtes. Nõ eſt aũt cõſequẽs:vt qͥ habet etiã ſciendo ꝑcipiat qð habet. habẽt ð iſtũ ſpm̃ in ecckia cõſtituti paruuli in xp̃oꝛadhuc ani males:adhuc carnales:qͥd habeant ꝑcipere nõ valẽtes:id eſt intelligerex noſſe. ã quõ eſſent paruuli in xp̃oꝛ niſi renati ex ſpũſctõ⸗ Rec mirũ videri debet ꝙ qͥſq; aliqd habet: ⁊qð habet ignoꝛat. Tt em̃ taceã de omipo⸗ tẽtis diuinitate atq; incõmutabilis trinita tis vnitate:quis facile ſciẽtia pcipit quid ſit aia:⁊ ds nõ habet animãt Poſtremoytcer⸗ tiſſime nouerimꝰꝙ paruuli in xp̃o nõ ꝑcipiẽ tes quę ſunt ſpũs dei:ha bẽt tamẽ ſpm̃ dei: paulopoſt intueamur quẽadmodũ eoſiß̃os
u svis increpãs ait: Neſcitis qꝛ templũ dei eſtis:⁊
ſpũs dei habitat in vobis? hoc vtiq; nullo
„ mõ diceret ab ecclia ſegregatis: qͥ dicti ſunt Q ſpm̃ nõ habẽtes. Sed necille dicẽdẽ eſſe in
ecclia:⁊ ad iſtã ſocietatẽ ſpũs ꝑtinere:qͥ oui
bus xß̃i coꝛpoꝛali tiñ cõmixtione ſicto coꝛde miſeet᷑. Sanctꝰ di
ctũ. Quapꝛopt᷑ qͥcũq; ĩ ſcilmatic vł heretic cõgregatiõibus vel potiꝰſ egregatiõibꝰ re⸗
em̃ ſpũe diſciplinę fugiet fi. vß. i
nati baptiʒant᷑:qᷓ;uis ĩ ſint ſpũ:tãq; hiſma/ Sat. 4
eli ſimiles qui m carnẽ natꝰẽ abꝛaę:nõ m iſaac qͥ fm ſpm̃ qꝛ ꝑ repꝛomiſſionẽ: tñ cũ ad catholicã fidẽ veniũt ⁊ ſocietati ſpũs aggre gãt:quẽ foꝛis ꝓculdubio ñ hẽbãt:nõ eis re⸗ petit lauacrũ carnis. Mõ em̃ defuit etiã fo⸗ ris poſitis iſta foꝛma pietatis: accedit eis que niſi int?nõ põt dari vnitas ſpũs ĩ vin⸗ culo ꝑacis. Tales quipe erãt anteqᷓ; catho⸗ lici eſſent: de qualibꝰ dicit aplus: Habẽtes foꝛmã pietatis:virtutẽ aũt eius abnegãteſ. Poteſt em̃ eſſeviſibilis foꝛma palmitis etiã hter vitẽ:ß iuiſibilis vita radicis haberi nõ
poteſt niſi in vite. Pꝛoinde coꝛpalia ſaera⸗i· d.i.coꝛꝑalia
mẽta quę poꝛtant ⁊ celebꝛant etiã ſegregati ab vnitate coꝛpis xp̃i: foꝛmã poſſũt exhibe re pietatis. Virtus em̃ pietatis inuiſibilis?
ſpiritalis:ita in eis nõ põt eſſe: quẽadmoduũ
ſenſus nõ ſequit᷑ homis mẽbꝛũ qũ amputat᷑ a coꝛꝑe. Qug cũ ita ſint: remiſſio peccatoꝛũ qm̃ non dat᷑ niſi in ſpũſancto:in illa eccleſia tantũmõ dari põt:quę habet ſpm̃ſanctum. Hoc em̃ fit remiſſione peccatoꝝ: ne pᷣnceps peccati ſpũs qͥ in ſeip̃m diuiſus eſt regnet in nobis:vt eruti a poteſtate ſpũs imundi:tẽ⸗
plũ deiceps efficiamur ſanctiſi pũs:⁊ a qͥ mũ
damur accipiẽdo idulgẽtiã: ip̃m accipiam habitatoꝛẽ ad faciendã:augendam: pñicien
dãq; iuſticiã. Nã ⁊ in pᷣmo eiꝰ aduẽtu euʒ hi Acuj.⁊.
qͥ eũ acceperãt linguis oĩm gentiũ loq̃rent᷑: ⁊ ſtupentes eos qͥ aderãt alloqueret᷑ aplus petrus:cõpuncti ſunt coꝛde:⁊ dixerũt ad pe trũ ⁊ ad aplos:Auid ðfaciem? frẽs:mõſtra te nobisEt dixit petrꝰ ad eos: Agite peni⸗ tentiã:⁊ baptiʒet᷑ vnuſqͥſq; vrm in noie ieſu xpi in remiſſionẽ pctõꝝ:⁊ accipietis donuʒ ſpũſſancti. Vtiq; in ecclia vtrũq; factũ:id ẽ ⁊peccatoꝝ remiſſio:⁊ doni huiꝰ acceptio in qua erat ſpũſſanctꝰ. Ideo aũt in nomie ieſu
xp̃i:qꝛ cũ eundẽ ſpm̃fanctũ ꝓmitteret:queʒ Foß.4.
mittit inqͥt pr̃ in nomie meo. Meq; em̃ habi
lat ĩ quoq; ſpũſſanctus ſine patte ⁊ filio! ſiẽ
nec filiꝰſine patre ⁊ ſpũſancto: nec ſine illis pater. Inſepabilis quipe eſt habitatio quo rum inſepꝑabilis operatio: ſed ſigillatim plę ruch ꝑ creature ſignificationes non ꝑſuam ſubſtantiã demonſtrant᷑: ſicut ſua tempoꝛũ ſpacia ſyllabis occupãtibꝰ ſeparatim voce c5
6J

ꝓnũciant᷑: nec tamẽ a ſeipſis vlli⸗ interual⸗
ſis momentiſq; tempoꝛũ ſeparant᷑. Non em̃
vnq; dici poſſunt ſimul: cumeſſe nõ poſſint niſi ſemꝑ ſimul. Sed vt iã nõ ſemel dixim“: ideo remiſſio peccatoꝝ qua in ſe diuiſi ſpũs
euertit᷑ ⁊ expeilit᷑ regnũ:ideo ſocietas vnita
tis eccleſie dei extra quã nõ ſit ipſa remiſſio peccatoꝝ: tanqᷓ; ꝓpꝛũ eſt opus ſ pũſſancti: patre ſane ⁊ filio cooperãtibus: quia ſocie⸗ tas ẽ quodãmõ patris ⁊ filij iðe ſpũſſanctꝰ. Nãõ pater nõ cõmuniter habet᷑ pater a filio ⁊ſpũſancto: qꝛ nõ eſt pater amboꝛũ.Et filiꝰ nð cõmunit habet᷑ filiꝰ a patre⁊ ſpũſancto: qꝛ nõ ẽ filiꝰ amboꝝ. Spũs aũt ſanct?cõmu niter habet᷑ a patre ⁊ filio: qꝛ ſpũs eſt vnus amboꝝ. Quiſqͥs igit reus fuerit impeniten ti cõtra ſpm̃ in quovnitas? ſocietas cõmu
nionis cõgregat᷑ ecckie: nunqᷓ; illi remittet᷑:
qꝛ hoc ſibi dauſit vbi remittit: ⁊ merito dã⸗ nabit᷑ cũ ſpũ qui in ſeipᷣm diuiſus eſt: diuiſ? ⁊ide cõtra ſpm̃ſanctũ qui in ſeipᷣm diuiſus
R nõ eſt. hocipſũ ⁊ euãgelica teſtimonia nos
admonent:ſi ea ꝑſcrutamur attẽtius. Ram ⁊ m lucã quidẽ nõ ibi hec dicit dñs: vbire⸗ ſpõdet eis qͥ dixerũt ꝙ in pᷣncipe dęmonio ⸗ rũ eijcit demones:nõ ei remitti qui blaſphe maucrit in ſpm̃ſanctũ. Vnde aparet nõ ſe⸗ mela dño dictũ hoc:ſed ibi quoq; nõ negli gent᷑ pᷣtereundũ quo loco dictũ ſit. Loq̃bat᷑ enim de his qui eũ cõfeſſi eſſent vel negarẽt
xud.1. coꝛã hominib?: vbi ait: Dico aũt vobis:qui
cũq; ↄfeſſus fuerit me coꝛã hominib?: ⁊ filiꝰ homis confitebit᷑ illũ coꝛã angelis dei. Qui aũt negauerit eũ coꝛã ho mibus: denegabit᷑ coꝛã angelis. Et ne ex apli petri deſpera⸗ ret᷑ ſalus qui eũ coꝛã homibꝰter negauit:cõ tinuo ſubiecir: Et ois qui dicit verbů ĩ filiũ pomis remittet᷑ ei:ei autẽ qui in ſ pm̃ſanctũ blaſphemauerit non remittet᷑: illa ſcʒ blaſ⸗ phemia coꝛdis impenitentis qua reſiſtit᷑ re⸗ miſſioni peccatoꝝ quę fit in ecckia ꝑ ſpiritũ⸗ ſanctũ. Quã blaſphemiã petrus nõ habuit
Wattt. ⁊ 6. queʒ mox pęnituit q amare fleuit: victoq;
ſpũ qui in ſeipm diuiſus eſt:⁊ qui eũ vexan ⸗
Luc.22. dũ popoſcerat:cõtra quẽꝙ illo dñs rogauit
ne deſiceret fides eius. Accepit etiã ipſũ cui nõ reſtitit ſpm̃ſanctũ: vt nõ ſolũ ei remitte- ret᷑ peccatũ:ſed ꝑ eũ pᷣdicaret᷑⁊ daret᷑ remil⸗ ſio peccatoꝝ. Apud duos aũt alios euange liſtas qð narrat᷑ vt de blaſphemia ſpũs hec ſentẽtia diceret᷑: cauſa extitit ex cõmemoꝛa⸗ tione ſpũs immũdi: qui in ſeibm diuiſusẽ.
Bancti Anguſtini de verbis dñi E
Sictũ enim erat de domino:g in bncipede monioꝝ eijceret domones · Ipᷣe ſe dñs ait in
ſpũſancto eijcere demones:Vt ſpũs quinõ eſt in ſe diuiſus:eum qui in ſe diuiſus ẽ vin⸗
cat atq; eiciat: lle aut vbomoin eius ꝑditi one maneat: qui in huiꝰqui in ſe diuiſus nõ eſt pacẽ ꝑ impgnitentiã tranſire detractat.
hoc em̃ marcꝰ ita narrat: vmẽ dico vobis: Warciʒ.
qꝛ oia dimittunt᷑ hominibus peccatat blaſ
phemię quibꝰ blaſphemauerint: qui auteʒ blaſphemauerit in ſpm̃ſanctũ nõ habet re⸗ miſſionẽ in ęternũ: ſed reus erit eterni deli⸗ cti. Hoc verba dñi cũ dixiſſet: ſua deinde cõ iunxit dicẽs: qm̃ dicebãt ſpm̃ immũduʒ ha⸗ bet: vt oſtẽderet hinc fuiſſe exoꝛtõ cauſam: vt hoc diceret:eo ꝙ dixiſſent eũ i beelzebub bncipe demonioꝝ demones pellere:non q eſſet blalphemia que nõ remittit᷑: cuʒ ⁊hec remittat᷑ ſi recta penitentia cõſequat᷑ ſed ꝙ hinc vt dixi cauſa extitit:vt a dño illa ſentẽ tia ꝓferret᷑: facta mẽtiõe ſpũs immũdi quẽ aduerſũ ſeipᷣm diuiſũ dñs oſtẽdit ꝓpter ſpi⸗ ritũſanctũ:qui nõ ſolũ aduerſum ſe diuiſus nõ eſt: ß etiã quos colligit efficit indiuiſos: peccata ꝗᷓ adũſum ſe diuiſa ſunt dimittẽdo: eoſq; můdatos inhabitando: vt ſit quẽad
modũ ſcriptũ eſt in actibꝰ aploꝛũ: multitu · Aet&
—
dinis credentiũ coꝛ vnuzʒ ⁊ anima yna. Lui dono remiſſionis nõ reſiſtit:niſi qui duricia
ſancti:qm̃ nõ ita obiecerũt ſpm̃ imundũ:vt in ſe diuiſus ex oꝛe ip̃ᷣoꝝ poſſit oſtendi:ſicut beelʒebub a quo eij ci demones poſſe dixe runr. In hac vo lectõne ᷣm matthęũ multo manifeſtius aperuit dñs qð hic veilet intel⸗ ligi: id eſt ꝙ ipᷣe dicat verbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ qui vnitati eccleſiocoꝛde impgnitẽti reſiſtit:
vbi in ſpũſancto fit remiſſio peccatoł. hũc S
em̃ ſpm̃ nõ habẽt:vt iam dictů eſt:qui etiaʒ
xp̃i ſacramẽta poꝛtãtes atq; tractantes ab eius cõgregatõe ſeiuncti ſi unt. Mã vbi dixit
de diuiſione ſathanę aduerſus ſathanan:& ipſe in ſpũſancto eijceret demones: vtiq; in
ſpũ qui nõ eſt aduerſus ſeipſum:ſicut ile di
uiſus:ibi cõtinuo neꝑ illos qui ſub nomine xp̃i extra eius ouile cõuenticula ſua congre⸗
—
gant:quiſq; putaret etiam regnũ xp̃iaduer
coꝛdis impenitẽtis habuerit. Nã⁊ alio loco Iob·
dixerũt iudyi dedño: ꝙ demoniũ haberet: nec tamẽ ibi aliqd dixit de blaſpemia ſpũſ⸗
ziehtö unöe isyis Et idioſõee uredui wüiven utausble gezutont gſocufbe ſulseſet. ißemiÿ untüeo nittet hiſucto tts. gitwcor wizufn firſqul innöpt tcäytnol uitreluch
its uent
lnpnoll utt ecke uta dim udono er tpet
inhnye
wigi
ſum ſe eſſe diuiſum: Qui nõ eſt mec indt 5 Wat · equo vel
me eſt:⁊ qui non cõgregat mecũ ſpargit: vt ilos oſtẽderet ad ſe nõ ꝑtinere:qui extrã co⸗
kyt nul
vnuli nuan nüpen

In euangelio ſcm Mattheñ Bermo XII
gregãdo nollent cõgregare b ſpargere. De ¶ Vnũ ergo ſuffugiuʒ eſt: ne ſt irremiſ ibilis inde ſubiũxit: Ideo dico vobis:om̃e pecca blaſphemia coꝛ impenitens caueat᷑:nec alit tũ ⁊ blaſphemia remittet᷑ homibꝰ:ſpũs aũt penitentia ꝓdeſſe credatur: niſi vt teneatur blaſphemia nõ remittet᷑. Quid eſt hoc? Jõ eccleſia vbi remiſſio peccatoꝛũ dat᷑: et ſocie ⸗ ſola ſpůs blaſphemia nõ remittet᷑: q̃ qnð tas ſpũs in pacis vincuio cuſtodit· Vt po⸗ eſt cũ xpᷣo ʒ ip̃m eſt:⁊ qͥ cũ illo non cõgregat tui difficillimã quęſtionẽ: ſi tñ aliquatenus ſpargit? Ideo vtiq;. Qui em̃ nõ cũ illo con ⸗ potui:dño miſerãte atq; adiuuante tracta⸗ gregat: quomölibet ſub eius noiecõgreget ui: quicqd tamẽ in eius difficuitate app̃hen non habet ſpm̃ſanctũ.hic oino:hic cõpulit dere nõ potui: nõ imputat᷑ ipſi veritati quę nos nõ alibi intelligere fieri remiſſionẽ oĩis ſalubꝛiter pios etiã ci occultat᷑ exerceat:ſed peccati: oiſq; blaſphemieę: niſ in xp̃i congre inſirmitati meę quę vel intelligẽda cõſpice⸗
ců ditie gatiõe qᷓ nõ ſpargit. Lõgregat᷑ quippe ipũ re vel intellecta explicare nõ potui. De his cebithijmit ſancto qͥnõ eſt 5 ſeipᷣm diuiſus:ſiẽ ille imun autẽ quę foꝛte potuimꝰ⁊ cogitãdo iueſtiga⸗ inc iſecnin dus ſpũs. Et ꝓptea oes cõgregatiõs velpo re dicẽdo expedire:illi ſunt agendeę gratię dſmiſt tius diſpſiões qᷓ ſe xßi ecclias atpellãt:et fũt a quo quęſiuimꝰ: a quo petiuimꝰ:ad quem dynontin inter fe diuiſe atq; ↄtraris yt vnitatis cõgre pulſauim? vt haberem? vnde⁊ nos medi ⸗ u nimti gatiõiꝗᷓ veraẽ ecclia eius inimice: nõ qꝛ vi· tando aleremur:⁊ vobis loquẽdo miniſtra⸗ gutemin dent᷑ eius hre——— eius remus. V8 — coßregatione Pertinerẽt aũt ſi ſpũſſanct?ꝰ B agſerine n ſcerbetecegenogeuerelehits nkegceeiheſtin enangelio ivin diuiſuseſſer. hocaütanð eſt: auiemnðẽ ⁊ructũ eiie dong ⁊c. Sermo MM ulüdisn cũ xpᷣo ↄtra ipm eſt:⁊ qͥ cũ illo non cõgregar Mct— ₰ ſpargit: ideo peccatũ om̃e atc; ois blaſphe Smonuit nos dñs nr ieſus xpᷣs vt ⁊ scligu mia dimittet᷑ hoibꝰ in hac cõgregatiõe quã a bong arboꝛes ſimus:⁊ fructꝰbonos nſedulium in ſpũſancto ⁊ nõ aduerſus ſeipᷣm diuiſo cõ⸗ pabere poſſimꝰ Ait em̃· Aut faci· Wattʒ.ꝛꝛ. gregat 1ps. Ipſi aũt ſpũs blaſphemia ila te arbozẽ bonã ⁊ fructũ eius bonůñ in nyir quę fit vt coꝛde impgnitẽti huic tãto dei do⸗ aut facite grbozẽ malã ⁊ fructũ eiꝰ ot vnunn no vſq; in finẽ vitg iſtiꝰreſiſtat:nõ remittet. malũ. Pe fructu enim arbo⁊ co gno snõ nitri Nã⁊ſiquiſq; ita ſit ↄtrariꝰ veritati: vt deo ſcii· Vbi ait: vacite arboꝛẽ bonã:⁊ frůctuʒ ns dami loquẽti nõ ꝓphetis ſed vnico filio:cũ ꝓpter eius bonũ:hoc itaq; nõ eſt admonitio ð pꝛę dio:n⸗ nos eü yt nobis in eo loq̃ret᷑ filiũ homis eẽ ceptũ ſalubꝛe:cui obediẽtia neceſſariaẽ. voluit reluctet᷑:remittet᷑ ei:cũ pęnitẽdo con aũt diẽ: Facite arboꝛẽ malã ⁊ fructũ ei⸗ ma⸗
— uerſus fuerit ad dei benignitatẽ:qͥ cum moꝛ lum:nõ hᷣceptũ eſt vt facias:ſed admonitio tẽ impij nollet quãtum vt reuertat᷑⁊ viuat: ne facias. Lõtra hos em̃ dixit qͥ putabãtſe urhen dedtt ecclie ſue ſpm̃ſanctũ: vt cuicũq; in eo cum mali eſſent loqui bona poſſe: vel bona peccata dimitteret: vimitterent ei. Auiðo opꝑa habere. hoc dñs ieſus dicit non poſſe. le amn huic dono extiterit inimicus:vt non illud ꝝ¶ Pus eſt eñ mutãdus hõ vt apera muten⸗ 6 emidis„ prnitẽtiã petat: ſed ei pꝑimpgnitentiã ↄtra fur. Si em̃ manet homo in eo ꝙ malus eſt dicat:fit iremiſſibile:nõ quodcũq; peccatũñ bona opa hfe nõ põt. Si manet ĩeo ꝙ bonꝰ cieciel w t ht led ↄtẽpta vel oppugnata ip̃a remiſſio pec eſt:mala opa habere nõ poteſt. Quis aũta vinnli it catoꝛũ: atq; ita dicit verbũ ↄtra ſpm̃ſanctũ dño bonue inuẽtus eſt: cũchꝛiſt⸗ ꝓ impijs nunn cũ exdiſoſione ad ↄgregationẽ nunqᷓ; veni moꝛtuus ſit· Smnes ðmalas arboꝛes inie ʒoß.. i tur: quę ad remittẽda peccata accepit ſpiri⸗ nit:⁊ dedit poteſtatẽ filios dei fieri credenti * wh⸗ tũſanctũ. Ad quã cõgregationẽ etiã ſi ꝑpma bus in nomie eius. Quiſ quis igit᷑ hõ hodie
lüericũ ſed tamẽ catholicũ miniſtrũ repꝛo bonus eſt: id eſt arboꝛ bona:mala inuẽtaẽ enn bũ⁊ fictũ aliquis acceſſerit coꝛde non ficto: ⁊ bona facta eſt. Et ſi quando venit malas wisi 1in ipſo ſanctoſpũ remiſſ onẽ accepir pecca/ arboꝛes eradicare: veilet ytiq; remanere q wepl iſict toꝛũ: qui ſpũs in ſancta ecclia etiã iſto tẽpo nõ digna eſſet eradicari: ſed venit Fꝛogare . dun re quo velut area cũ palea triturat᷑: ſic ope⸗ miſericoꝛdiã:vt poſtea exerceret iudiciũ:cui Mõ·ioo.
— amn⸗ rat vt nullius verã ↄfeſſionẽ aſpnet᷑: nulli dicit᷑: IMiſericoꝛdiã ⁊ iudiciuʒ cantabo tibi ſimulatione fallat᷑: atq; ita repꝛobos fugiat dñe. Dedit ergo credẽtibus remiſſionẽ pec⸗ yt etiã ꝑ eoꝛum miniſteriũ pꝛobos colligat. catoꝛũ: noluit cum eis ⁊ deß̃teritis chartis

——* ————„——————— ⸗
S W—
————
Bancti Auguſtini de verbis dñi
rationẽ habere · Remiſſio eĩ peccatoꝛũ fa
cit arboꝛes bonas. Diſtulit ſecurim: dedit ſecuritatẽ. De hac ſecuri iohãnes loquit᷑ di⸗ Wattt.ʒ. cens: Jã ſecuris ad radicẽ arboꝝ poſita eſt · Sis arboꝛ ꝗᷓ nõ facit fructũ bonũ excidet᷑:et
iignẽ mittet. De hac ſecuri cõminat᷑ paterꝰ Luc.iʒ. familias in euãgelio dicẽs: Ecce triennũ 4
g venio ad hanc arboꝛẽ ⁊ fructũ in ea nõ in⸗ uenio.Mã debeo locũ euacuare: ꝓinde am⸗
putet᷑. Et intercedit colonꝰ dicẽs: Domine
dimitte eã hoc anno: cincũfodiã eam ⁊adhi
40 bebo cophinũ ſtercoꝛis:ſi fecerit fructũ:bñ:
i min?ꝰ: venies ⁊ amputabis eã. Tãqᷓ;ꝑtri⸗
enniũ dñs viſitauit genꝰ hũanũ:hocẽ tribꝰ
3 tẽpoꝛibꝰ:uibꝰ Pꝛimũ tempꝰante legeʒ: ſecũdũ tẽpus i lege:tertiũ qð mõ eſt:tpᷣusẽ gre. Mã ſi nõ viſitauit genꝰ hũanũ añ legẽ:
ynde abel:vnde enoch:vnde noe:vñ abꝛaã
vnde iſaac: vnde iacob:quoꝛuʒ dñm ſe dici
voluit: ⁊ cuiꝰ oẽs gentes erãt quaſi triũ ho⸗
gxoz. minũ deus eſſet:Et ego ſũ inqͥt deus abꝛaã Watth ⁊2. iſaac ⁊ iacob. In lege autẽ ſi nõ viſitaret:
ipſam legẽ nõ daret. Poſt legeʒ venit ⁊ ipſe paterfamilias: pa ſſus eſt:moꝛtuꝰ eſt ⁊reſur⸗
rexit:ſpm̃ſanctũ dedit:euãgeliũ ꝑ totũ oꝛbẽ
infructuoſa ꝑmãſit. Eſt qugdaʒ adhuc pars genert hüani:ꝗᷓ adhuc ſe nõ coꝛrigit: Inter⸗ Epk.ʒ. cedit colon?: ꝓ plebe oꝛabat aplus: Flecto iquit genua mea ꝓ vob ad patrẽ:vt ĩchari⸗
tate radicati ⁊ fundati: valeatis appᷣhende⸗
re cũ oibꝰ ſanctis qᷓ ſit latitudo: longitudo:
altitudo ⁊ꝓfundũ. Lognoſcere etiã ſupemi
nentẽ ſciẽtiã charitatis xp̃i: vt impleami in
omnẽ plenitudinẽ dei. Ilectendo genua ꝓ
nobis inicedit aphd patrẽfamilias: ne era⸗ dicemur.Ergo qꝛ neceſſe eſt vt veniat:aga⸗
mus vt fructuoſos nos inueniat. Circũfoſ⸗
ſi abis eſt hũilitas pgnitẽtis Dis eniz oſſa hüilis. Kophinũ ſtercoꝛis:ſoꝛdes pgni P tẽtię. Quid em̃ ſtercoꝛe loꝛdidiꝰ? Sit ð vnuſ quiſq; arboꝛ bona: nõ ſe arbitret᷑ hre fruct? bonos: ſi manet arboꝛ mala. Mõ erit fruct⸗
bonꝰ:niſi arboꝛis bonę. AMuta coꝛ:⁊ muta/
bit᷑ opus.Extirpa cupiditatẽ:plãta charita 1Timotk.s. tẽ· Sicut em̃ eſt radix omniũ maloꝝ cupidi/
tas:ſic eſt radix oĩim bonoꝝ charitaſ. Quid
ergo homies muſitãt int ſe vel cõtendũt: di
ccteſ:Quid ẽ bonũ? O ſi ſcireſ:qͥd ſit bonũ.
Qð habere vis nõ eſt valde bonũ:qð eẽ nõ
vis hoc eſt bonuz. Eis em̃ hfe ſanitatẽ coꝛ⸗ poꝛis:hoc eſt bonũ:nec tamẽ putes magnũ bonũ eſſe qð hbet ⁊malus. Aurũ ⁊argẽtũ
—
— 3
X
terrarũ pᷣdicari fecit:⁊ adhuc quędam arboꝛ
„
habere vis:ecce ⁊ hoc dico bonũ ẽ: ſed ſi bñ vſus fueris. Pene aũt nõ vteris ſi malꝰ fue⸗ ris:ac ꝑhoc aurũ ⁊ argentũ malis maluʒ ẽ: bonis bonũ eſt: nõ qꝛ eos bonos aurũ ⁊ ar⸗ gẽtũ facit:ſed qꝛ bonos inuenit:invſum bo nũ cõuertit᷑.Honoꝛẽ habere vis: bonũ eſt:ꝰ i bene vtaris. multis honoꝛ occa i
d exitij fuit. Diſcernamꝰ ðbona opa ſi pol⸗ ſumꝰ: qꝛ de bonis arboꝛibꝰ loqͥmur. Et hic nihil ẽ qð ſic quiſq; cogitare debeat:niſivti ſemetipſũ oculos ↄuertat:in ſe diſcat: ſe in⸗
ſpiciat:ſe diſcutiat: ſe quęrat:⁊ ſe inueniat: et qð diſplicet necet: qð placet optet ⁊ plan
tet. Lũ em̃ ſe homo inanẽ inuenerit melioꝝ bonoꝝ: vt qͥd eſt auidus externoꝝ bonoꝝ?
Ecce qͥd ꝓdeſt plena bonis arca:inanis con
ſcientia? Pona vis habere:⁊ bonus nõ vis eſſe. on vides te erubeſcere debere bonis tuis: ſi domꝰ tua plena ẽ bonis:et te habet malũ? Quid em̃ eſt qð velis habere malũ? Dic mihi. Nihil oino. Mõvxoꝛẽ:nõ filiũ:nõ filiã:nð ſeruũ:nõ ancillã:nõ villã:non tuni⸗ cã:poſtremo non caligã: ⁊ tamẽ vis habere malã vitã. Rogo te: pᷣpone vitã tuam cali⸗ ge tuę. Omnia quę circa iacent oculis tuis: eiegãtia ⁊ pulchꝛa tibi chara ſunt: ⁊ tibi ip̃e vilis es: fedꝰ es.Si tibi poſſẽt rñdere bona qbus ẽ plena domꝰtua:ꝗᷓ habere optaſti:qᷓ ꝑdere timuiſti:nõne ⁊ tibi clamarẽt: Siẽ tu nos bona vis hfe: ſic ⁊ nos volumus bonũ
habere dñim? Tacita voce interpellant ↄtra
te dñm tuũ: Ecce bona tanta dediſti huic:⁊ ip̃e malus eſt. Quid ei ꝓdeſt qð habet: qñ eũ qui oĩa dedit non habet? Quęrit ð aliqᷣs admonitus his verbis meis: ⁊ foꝛte cõpun ⸗ ctus querit qͥd ſit bonuʒ:quale bonũ: vnde bonuʒ? Pñ intellexiſti:hoc te q̃rere debere: Reſpõdebo querẽti⁊ dicã.hoc eſt bonum: qð nõ potes inuitꝰ amittere. Potes em̃ au rũ ꝑdere ⁊ nolens:potes domuʒ:potes ho⸗
noꝛes: potes iplã carnis ſalutẽ. Ponũ vo à— vere bonus es:nec inuitꝰ accipis: nec inuit;
amittis. Quęro ergo quale ſit hoc bonum? Pſalmꝰ quidam admonet nos rem magnã foꝛte quõ quęrimꝰ. Ait em̃: Filij hoim:quo⸗ uſq; graues coꝛde? AQuid eſt graues coꝛde:
At qͥd diligitis vanitatẽ ⁊ qugritis menda
ciũeEt a tergo ait qð quęrendũ eſt: Scitote
qm̃ dñs magnificauit ſanctũ ſuũ. Jã et xpᷣs
venit:iã magnificatꝰẽ:iã ſurrexit ⁊ aſcẽditĩ
cęlũ:iã nomẽ eius toto mũdo pᷣdicat᷑:qͥuſq;
graues coꝛde? Sufficiant hterita tempoꝛa⸗ Fam magniſicato illo ſancto: quouſcʒ gra⸗
che vAw minte iurnun uun
ſU
nſgt nebe dh ſtwlunta pnyubi untdſ iheum (it. Sen iico va jwunttẽ micuit nuntuẽciu n ſmũau tusvount ſhergor ntuudin mnöm ſueplag vipchiſtũ netſ dedſo Wsmar geofn eetde anbu
ttindo
iendo tu igeremen nechey oʒ oꝛine sſpe yn iijoteſur
ls np kt
chit cnit wia

vun
₰
E
In euangelio ſchm Odatthen Senno XII
ues coꝛde Poſt trienniũ qd reſtat niſi ſecu⸗ ris? Quouſq; graues coꝛde? Vt qͥd diligit? vanitatẽ ⁊ quęritis mẽdaciũ? Adhuc vana: adhuc inutilia: adhuc pompatica ⁊ volati
ca: ita xp̃o ſãcto magnificato: adhuc iſta re⸗
quirunt᷑? Jam clamat veritas: ⁊ adhuc ̃ri᷑ vanitas? Quouſq; graues coꝛde? 4herito
foꝛtiter flagellat᷑ hic můũdus. Cognouit em̃
q.x. iam verba dñi mũdus.ſt ſeruus inqͥt neſci ens voluntatẽ dñi ſui ⁊ faciens digna: pla⸗
gis vapulabit paucis. Quare? Et qᷓrat vo⸗ luntatẽ dñi ſui. Seruus ð neſciẽs volunta⸗ tẽ:hoc erat mũdus anteqᷓ; magnificaret ſan ctũ ſuũ. Seruus erat neſciẽs voluntatẽ dñi ui:⁊ ideo vapulabat paucis. Seruus autẽ iã voluntatẽ ſciens dñi ſui: hoc eſt mõ ex qͥ
magnificauit deitas ſanctũ ſuũ:⁊ nõ faciẽs
voluntatẽ eius vapulabit multis. Quid ð mirũ ſi mũdus multa vapulat? Seruus eſt ſciens voluntatẽ dñi ſui:⁊ faciẽs digna pla
gis. ergo recuſetvapulare multis:qm̃ ſi ndlin n nõ vult audire pᷣceptoꝛẽi niuſte patiet᷑ vlto/ Qigi· nnt rem:vel nõ murmuret ↄtra caſtigatoꝛẽ:cum videat ſe plagis dignũ: vt miſericoꝛdiã me⸗ mm reat ꝑ chꝛiſtũ dñm noſtxꝝ:qui viuit ⁊ regnat bicni cum patre⁊ ſpũſancto:Amen. Si bi De dño chꝛiſto ambulq̃te ſuper nnihn 2qas mqris:⁊ petrotitubãte: In euagelio fm eũdem. Sermo XM Blangeliü qð recentiſſime recitatũ e eſt de dño xß̃o qui ſuꝑ aquã maris ambulauit ⁊ de aplo petro q ambu
„ lans timẽdo titubauit ⁊ diffidẽdo merſus: cõſidendo rurſus emerſit: admonet nos in ⸗ telligere mare p̃ſens ſeculũ eſſe: petrum vo ain ecclie vnicg typů. Ipſe ei petrĩapo⸗ oloꝝ oꝛdine pmnust in xhiamote ꝓmptiſi mirb mus:ſepe vnꝰ reſpõdit ꝓ omnibꝰ. Iplede⸗
0 ii 40% 31 51
t.is. rogante ⁊ dicẽte: Vos aũt quẽ me eſſe dici⸗
niq; dño ieſu xp̃o reqͥrenti: quẽ naʒ homies
dicerẽt eũ eſſe: ⁊ opiniones varias hominũ diſcipulis reſpõdentibꝰ: rurſuſq; dño inter⸗
tis Reſpõdit petrus: Tu es xps ſili dei vi⸗ ui. Vnus ꝙꝓ multis dedit reſpõſuʒ:vnitas ĩ multis. Tũc ei dñs ait: Beatꝰes ſymon ba· riona: qꝛ nõ reuelauit tibi caro ⁊ ſ anguis:ß
pater me qᷓ eſt in cœlis. Deinde addidit:Et ego dico tibi. Tanqᷓ; diceret: Quia tu dixi⸗
timihi: Tu es rps fili⸗ dei viui: et ego tibi: eLu es petrꝰ. Symon quippe ante vocabat᷑.
hoc aũt nomẽ ei vt petrus appellaret᷑ a dño
inpoſitũ ẽ:⁊ yt ea figura ſignificaret eccle ſã. Qui eĩ xhopetrã: petrꝰpls xßianus·
Petra enim pꝛincipale nomen eſt: ideo pe⸗ rüs a petra: nõ petra a petro: quomõ nõ a xpiano xpᷣs: ß a xp̃o xp̃ianus vocat᷑. Tu es ergo inqt petr?: ⁊ ſuꝑ hãc petrã quã ↄfeſſus es: ſuꝑ hãc petrã quã cognouiſti dicẽs: Tu es xp̃s filiꝰ dei viui: edificabo eccleſiã meã: id eſt ſuꝑ meipm ſiliũ dei viui: ædificabo eci
deſiã meã. Suꝑ me ędificabo te: nõ me ſuꝑ
te.ã volentes homies ꝓdiſicari ſup hoĩes dicebant:iEgo quidẽ ſũ pauli:ego aũt apol Corſ·1. lo:ego vo cephe:ipſe eſt petr?. Et alij qͥ no lebant ędificari ſuꝑ petrũ ſed ſuꝑ petrã:ego aũt ſum xp̃i.Aplus aũt paulꝰvbi cognouit
ſe eligi ⁊ xp̃ᷣm cõtẽni: Diuiſus eſt inqt xpᷣs2
Můquid paul? ꝓ vobis crucifixus ẽ? aut in
noĩe pauli baptiʒati eſtisAuõ nõ ſpauli:
ſic nec in petri:ſed ĩ noĩe xp̃i vt petr⸗ ꝓdifica⸗
ret᷑ ſupꝛa petrã:nõ petra ſuꝑ petrũ. Idem ð 1· Retrac.⁊0. petrꝰa petra:cognomiatꝰ beat?: eccli fgu rã poꝛtãs:apoſtolatꝰpncipatũ tenẽs conti-· nuo poſt paululũ iã audito ꝙ betꝰeẽt: iam
audito ꝙ petrꝰeſſet:iã audito ꝙ ſupꝛa petrã
dificat eẽt: peaqᷓ; audiuit futurã dñi pal⸗ iõʒ:qꝛ pᷣdixerat eã cito futurã diſciplis ſuis
diſplicuit ei. Timuit ne pderet moꝛiẽtẽ:quẽ ↄfeſſus fuerat vitę fontẽ: Turbatꝰẽ: Abſit a Wattz.i.
te inqͥt dñe ne ſiat iſtud.pꝛopitius eſto tibi
dñe:nolo te moꝛi. Petrꝰ dicebat xp̃o: Molo te moꝛi:ð meliꝰ dicebat xp̃s: Volo ꝓ te mo⸗ ri. Deniq; ↄtinuo rep̃hendit:quẽ pauloante
laudauerat: ⁊ quẽ beatũ dixerat: ſathanan
apellat. Redi inqͥt poſt me ſathana: ſcᷓ̃da
lũ wihi es:nõ em̃ ſapis ꝗᷓ dei ſt:ß qᷓ ſt hoĩm. Quid nos vult facere ex qð ſumꝰ:qͥ ſiccul
pat qꝛ hoĩes ſumꝰ? Vultiß ſcire qͥd nosvelit 84 facere Audite pſalmũ: Ego dixi dij eſtis:et Vð.si.
ſilij excelſi oẽs. Sʒ hũana ſapiẽdo: Voſaũt ſiẽ hoies moꝛiemi· Idẽ ipe petr? pauloañ be
atꝰ poſtea ſathanas. In momẽtovno:infra hauca verba mirart:differẽtias attẽde cãxꝝ. Auid miraris: qꝛ pauloañ beatꝰ:poſtea ſa⸗
thanas? Attẽde cãm qᷓre beatꝰ: Quia ñ tibi Wattʒ. s.
reuelauit caro ⁊ ſanguis:ß pf meꝰqĩ celis ẽ.
õ beatꝰqꝛ tibi ñ caro ⁊ ſanguis reuelauit. Si em̃ caro ⁊ ſanguis tibi reuelaret ð tuo: qꝛ Vo nõ caro ⁊ ſanguis tibi reuelauit: ð me qicgkẽ:ð meo nõ ð tuo. Quare ð meo⸗
Auia oia qᷓ bʒ pr mea ſũt. Ecce audiſticãʒ: Zot. 1 qre beat:⁊ q̃re petrus. AQuare aũt illud qð
hoꝛreſcimus? repetere nolumꝰ? Auare:niſt quia de tuo? Mon em̃ ſapis qᷓ dei ſunt:ſed qᷓ ſũt hoim. hoc intuẽtes nos eccię membꝛů: B
*
65
„.
( 1

—
—
——
1 4
————— ——
Sancti Anguſtini de verbis domini
diſcernamꝰ qͥd de dei:quid de nfo. Tũc ei nõ titubabimꝰ:tũc in petrã fundabimur:fi⸗ xi⁊ ſtabiles erimꝰ aduerſus ventos:imbꝛes flumina: tẽptatiões videlicʒ p̃ſentis ſeculi: Illũ tamẽ videte petrũ: qui tũc erat figura veſtra: Aodo fidit:modo titubat:mõ imoꝛ talem cõfitet᷑:mõ timet ne moꝛiat᷑. Pꝛoinde qꝙʒ ecckia xpi habet firmos: habet ⁊ ifirmos: nec ſine firmis põt eẽ: nec ſine infirmis. Eñ Ro.15. dicit aplus paulꝰ: Debemꝰaũt nos firmi in firmoꝝ onera ſuſtinere. In eo ꝙ dixit petrꝰ: want.is. Tu es xps filius dei viui: firmos ſignificat. In eo aũt qð trepidat ⁊titubat ⁊ xpᷣm pati nõ vult moꝛtẽ timẽdo:vitã nõ aðᷓſcẽdo:infir mos ecclię ſignificat. In illo ðvno apło:id ẽ petro in oꝛdine aploꝝ pᷣmo ⁊pᷣcipuo in quo figurabat᷑ ecclia: vtrũc; genus ſignificandũ uit:id eſt firmi ⁊ infirmi: qꝛ ſine vtroq; nõ ẽ Wartb.4. eccleſia · hinc eſt ð⁊ qð mõ lectũ eſt He ſi tu es:iube me venire ad te ſuper
aquas.Si tu es:iube me. IMõ em̃ poſlum
poc in me: ſed in te. Agnouit qͥd ſibi eſſet a ſe: qͥd ab illo cuiꝰ volũtate credidit ſe poſſe: qð nlla infirmitas hũana poſſit. Ergo ſi tu
es iube:qꝛ cũ iuſſeris fiet. Qð egonõ valeo
pᷣſumẽdo:tu potes iubẽdo. Et dñs:veni inqͥt. Et ſine vlla dubitatiõe petrus ad ver⸗ pů iubẽtis: alibi ad pᷣſentiã ſuſtentãtis: ad
pᷣſentiã regẽtis ſine vlla cunctatiõe deſiluit in aquaſ:? ambulare cgpit. Potuit qð dñs: nõ in ſe:ſed ĩ dño. Fuiſtis em̃ aliqñ tenebꝛe:
Epb.5 12 k nũc aũt lux: ſed in dño. Oð nemo poteſt in
paulo:nemo in petro: nemo ĩalio vllo apo⸗
ſtoloꝝ: hoc põt in dño. Ideo bñ paulꝰ vtili Corſ.. ter ſe cõtemnẽs:illũ cõmẽdãs:nũquid pau⸗ lus inqͥt pꝛo vobis crucifixus eſt:aut in no⸗ mine pauli baptiʒati eſtis? Non ergo in me
ſed mecũ:nõ ſub me ſed i illo. Ergo ambu⸗
lauit petrus ſuꝑ aquas in iuſſu dñi:ſciens h
ſe a ſe habere nõ poſſe. Fide valuit qð hũa⸗
na infirmitas nõ valeret. hi ſunt firmi eccle ie: Attẽdite: audite:intelligite:agite. Req; em̃ agendũ eſt cũ firmis alibivt ſint infirmi:
ſed agendũ ẽ cũ infirmis vt ſint firmi. Mul⸗ tos aũt impedit a firmitate:ᷣſumptio firmi tatis. Memo erit adeo firmus niſi qui ſe a ſe
Põ.s7. ipſo ſentit infirmũ. Pluuiã volũtariã ſegre 8 gans deus hereditati ſue. Quid pᷣceditis:qͥ qð dicturꝰ ſuʒ noſtis? Tẽperet᷑ velocitas:vt
ſequat᷑ tarditas. hoc dixi ⁊ hoc dico: audi- te:capite:facite. NMemo adeo fit firmus:niſi
qui ſea ſeipſo ſentit infirmũ. Pluuiã ð vo⸗ luntariõ: ſicut pſalmꝰ dicit voluntariã:non
meritoꝝ nfoꝝ:ſedvoluntariã Pluuiã vo zn luntariã ſegregãs deꝰ hereditati ſuę:eteniʒ ngnle infirmata eſt:tu vo ꝑfeciſti eã: qꝛ pluuiã vo niehn luntariã ſegregaſti:nõ attendens hoim me⸗ mibpe rita ſed tuã gratiã ⁊ miſericoꝛdiã. Infirma⸗ liabt ta eſt ð ipſa hereditas:⁊ agnouit ſe infirmã nutröp in ſe:vt firma eſſet in te.õ firmaret:ſ non nnn infirmaret: vt abs tei te pficeret᷑. Videhu/ K idunu ius infirmitatis poꝛtiũculã. Paulũvide in itictbu firmatũ qui dixit: Non ſum idoneusvocari i.corij junuti aplus: qꝛ ꝑſecutus ſum eccliã dei. Quares inctt aplus es? Gꝛatia dei ſum id qð ſum. Nõſũ kiun idoneꝰ:ſed gr̃a dei ſum qð ſũ · Infirmatꝰeſt it dels. paulus:tu vo pfeciſti eum. Jam vo qꝛ gra ni zſ tia dei eſt qð eſt: vide quid ſequat᷑: Et gra⸗ tia eius in me nõ fuitvacua:ſed plus omibꝰ.— illis laboꝛaui. Vide ne pᷣſumptione pdas:— b qð ifirmitate meruiſti. Pene hoc bene:nõ. ſum idoneus vocari aplus:gratia eius ſum 4 qð ſum:⁊ gfa eius in me nõ fuitvacua. Dia fer n optime: Sʒ plus illis omib laboꝛaui:Qua ſitibi cgpiſti tribuere:qð pauloante deo de⸗ deras. Agnoſce ⁊ ſequere.õ ego autẽ:ſed cr gratia dei mecum. Bene infirme firmiſſime iurẽpe eris exaltatꝰ:qꝛ nõ es ingratus: Vu es ideʒ hounm ipſe paulus:in te paruus: in dño magnus. unei Tu es qͥ ter dñm rogaſti vt ſtimulus carnis Metami angelus ſathanę a quo colaphiʒabaris au⸗ mepteli ferret᷑ a te. Quid tibi dictum eſt: qͥd auditi deeod quãdo hoc petiſtie Sufficit tibi gratia mea: ⁊·onn e nã virtꝰ in infirmitate ꝑficit᷑. Eteni infirma⸗ Un tus eſt:tu vo pfeciſti euʒ. Sic ⁊ petr?: Jube uim me inqͥt venire ad te ſuꝑ aquas: homo au⸗ peni dio: ß nõ hoieʒ rogo. Jubeat deꝰ hõ vt poſ⸗ ſto occu ſit:qð nõ põthõ. Veni inqͥt.Et cepit ambu lexpect lare ſuꝑ aq̃s:⁊ potuit petrus: qꝛ iuſſerat pe ⸗ ipoſum⸗ tra.· Ecce qd petrꝰ in dñoꝛquidi ſerNidẽs ilu⸗ ventũ validũ timuit · Et cũ cpiſſet deʒbi mergi exclamauit. Pñe pereòlibe⸗ wltßi ra me. Pꝛeſumpſit de dño:potuit de dño⸗· scöfc itubauit vt hõ: rediuit ad dñm. Si dice· V⸗ nnei bã:motꝰẽ pes meus: Pſalmꝰ loquit᷑: ſancti ümst cantici voxẽ: ⁊ſi agnoſcamꝰ ⁊ nfa: imo ſiye n 0 g.— 9 9 3 16 limꝰ⁊ nf̃a ẽ:Si dicebã motꝰẽ pes meꝰ. Qua ſi re motꝰ:niſi qꝛ meꝰ? Et qͥd ſequit᷑? ahiſcðᷣia mic tua dñe adiuuabat me.iõ virtꝰmea:b miſe Amn ricordia tua. Nũquid em̃ dñs deſemit tiu ni⸗ bantẽ:quẽ audiuit inuocantẽ? Vbiẽ illud: ſuech. Quis iuocauit deũ:⁊ deſertꝰẽ ab eor Ebi? turk ilud:Et ois q iuocauerit nomẽ di ſalerite ʒohc⸗ ſcpuu Cõtinuo poꝛrigẽs adiutoꝛiũ dextre ſue: le⸗ ſüap, be nauit mergentẽ:icrepauit difidentẽ. Mo i dice fidei q̃re dubitaſti:Demehſůplti 3

nat
. tngmin ſuperas:ſi mergi incipis: dic dñe pereo: li⸗ epntin bera me. Dic dñe pereo:ne pereas. Solꝰem̃ . a moꝛte carnis liberat te:qui moꝛtuus eſt in
⸗ E carne ꝓ te. Lõuerſi ad dãm. tbintt e eo de quo ſupꝛa. Sermo x — Em ſanctũ euãgeliũ legeret᷑ audi/ nrurit 14 uimus nautellã ꝑiclitantẽ: chꝛiſtuʒ than periclitãtibus ſubuenientẽ: petruʒ unkte chꝛiſto occurrenteʒ. In qͥbus omnibꝰ mira ogo m uũ expectauimꝰ?myſteriũ reguiram?. Añ Bmt em̃ poſſumꝰ de diuinis opibꝰqᷓ legunt᷑ intel — lectũ alicuiꝰmyſticę ſigniſicatõis exculpere: ndin quaſi de abſtruſis fauoꝛũ cellis mella ꝓdu⸗ innti cimꝰvel xpi diſcipulos imitãtes:ſpicas ma zi diehei nibus cõfricamꝰ:yt ad latẽtia grana ꝑueni⸗ püne amustrin eisyitã innentamꝰ· Aſcẽditergo mun dñs nñ̃ ieſus xp̃s: vt lectũ eſt: in montẽ ſol⸗ . pin oꝛare. Mons altitudo eſt. Quid em̃ in hoc mũdo altiꝰcgo? Quis vo in cœluʒ aſcẽdit: znit⸗ nouit optie fides vfa. Lur aũt ſolõ aſcẽdit? Job⸗. Auia nemo aſcẽdit in cęlũ niſi qͥ de celo de ſcendit flius homis q eit in cglo. uis ⁊in
In euangelio ſchm Wattheñ Bermo XIIII
de me dubitaſti?heia frẽs ſermo cõcludẽdꝰ
eſt. Attẽdite ſeculũ q̃ſi mare: ventꝰ validus ⁊ magna tempeſtas. Vnicuiq; ſua cupidi⸗ tas:tẽpeſtas ẽ. Amas deũ: ambulas ſuper mare:ſub pedibꝰ tuis ẽ timoꝛ ſęculi. Amas ſeculũ:abſoꝛbebit te. Amatoꝛes ſuos voꝛa ⸗
re nouit nõ poꝛtare. Sed cũ fluctuat cupidi tate coꝛ tuũ:vt vincas tuã cupiditatẽ:iuoca xpᷣi diuinitatẽ. Putatis tũc eſſe ventũ ↄtra ⸗ rũ qñ eſt huiꝰ ſpculi adũſitaſ:Qñ em̃ bella: qñ tumult?:qñ fames:qů peſtilẽtia:qñ cui⸗ q; hoĩm etiã ſingulo euenit pꝛiuata calami ⸗ tas:tũc putatꝰvẽtus adũſus:ibi putat᷑ iuo ⸗ cãdus deus. Qñ aũt tẽpoꝛali felicitate ſegu lũ arridet: qᷓñi nõ ẽ vẽtus ↄtrariꝰ. Noli huic interrogare tꝑis tranquillitatẽ:interroga:ß̃
tuã cupiditatẽ. Vide ſi trãquillꝰ eſt in te:vi de ſi nõ te ſubuertit ventꝰ ĩterioꝛ.lhoc vide:
Aagnę virtuti ẽ cũ felicitate luctari:ne illi⸗
ciat:ne coꝛrũpat:ne ipᷣa ſubuertat fglicitas. Magne inquã virtutis ẽ cũ fgicitate lucta⸗
ri:magnę fglicitatis eſt a ficitate nð vinci.
Diſce calcare ſeculũ:memẽto fidere te ixp̃oꝛ ⁊ſi motꝰẽ pes tuus:ſi titubas: ſi aliqua nõ
ne cũ venerit ⁊ nos oœẽs ſua mẽbꝛa college/ ntac leuauerit in cglũ:etiã tũc ſolus aſcẽdit
qcaput cũ coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſtxpᷣs. Nũc autẽ ſolũ caput aſcẽdit: mediatoꝛ dei ⁊ hoim hõ
vbs ielus. Ipſe gſcendit ſolus vꝛrejqꝛipſe
—
aſcẽdit ad patrẽ ꝓ nob interpeliare. Aerũ
tamẽ chariſſimi dů ille oꝛat in excelſo:naui⸗
cula turbat᷑ fluctibꝰ in ꝓfundo: quia inſur⸗
gunt fluctus:põt ipſa nauicula turbari:ſed
qꝛ xpᷣs oꝛat nõ poteſt mergi. Nautellã qͥpe. iſtã fratres eccleſiã cogitate: turbulẽtũ ma ⸗ 8 re hoc ſecuiũ. ñ aliquis impię volũtatis:
maxi poteſtatis ꝑſecutionẽ indicit eccleſię:
⁊ quãtũ in ipſo ẽ xp̃ianũ nomẽ conat᷑ extin ⸗ guere:ſuꝑ nauiculã xp̃i grandis vnda cõſur
git. Sed in his tẽptatiõibus erigat᷑ antẽna
vt ſuſpenſa arboꝛi crucẽ figuret.ſhõt xp̃ianꝰ
reſpiciat ⁊ non deſiciat: quia ſicut dicit apo
ſtolus petrus: Ep̃s ꝓ nobis paſſus ẽ relin/ 1. Petri.ꝛ. quẽs nobis exemplũ: vt ſequamur veſtigia
eius. Dicit etiã beatꝰ iohã̃nes: Siẽ em̃ xp̃s · obz· ꝓ nobis animã ſuam poſuit: ſic ⁊ nos debe
mus ꝙ fratribꝰ aĩas ponere. huic ð antẽne
id eſt cruci xpᷣi: ſimplex cõuerſatio ⁊ pura cõ
feſſio tanqᷓ; candentia vela religent᷑. Et heoc
vela nf̃a fluctibus abluant᷑: veſtiſq; tendat᷑
vt ſine macula ⁊ ruga ĩueniat᷑. Quãtũlibet
mare ſeuiat:vẽtus incũbat inter fluctꝰ⁊ flu ctus:nauis iſta turbet᷑ tiñ̃:nð mergat᷑ ⁊ cur-
rit. Deniq; pdſtea qᷓ; nauis hec ędificata eſt
in hierlm atq; inde in medio pelagi huiꝰ fre⸗
mẽtis emiſſa eſt: ęſtuantiũ volumina vnda
ũ:⁊ furentiũ flabꝛa ventoꝛũ:dũ eã huc atq; illuc circũferũt:omniũ gentiũ litoꝛibꝰappu⸗ lerũt:ꝑegrinas merces quacũq; inuenit ad⸗
uexit. Quid em̃ tã ꝑegrinũ in terra nra q; ꝑ penitentiã remiſſio peccatoꝝ regnũq; cglo⸗
rũ: ⁊ tamen opoꝛtebat xp̃m pati⁊ reſurgere Luc.24.
a moꝛtuis tertia die:⁊ pᷣdicari in nomine ei? penitentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑ oẽs gentes incipiẽtibꝰ ab hierlm? Venit ð dñs ad viſi⸗ tandos diſcipłos ſuos qᷓ turbabant᷑ ĩ mari quarta vigilia noctis. Quarta vigilia noctꝭ extrema pars noctis. Vigilia vna tres ho ⸗ ras habet:ac per hoc nox quattuoꝛ vigilias habet ternis hoꝛis ꝑ ſingulas vigilias diſtri butiſ. Quarta ð vigilia noctis:hoc eſt pene B iam nocte finita: Sic veniet in fine ſeculi ini quitatis nocte trãſacta ad iudicãdos viuos ⁊moꝛtuos. Venit em̃ nũc: ſiẽ audiſtis:val⸗
de mirabiliter:ambulãs ſuꝑ aquas. Surge bant fluctus ſed calcabant᷑. Fremens pela⸗ gus ſub domini veſtigia murmurabat: ſed tamẽ eum volens nolens poꝛtabat. Quã⸗ tũlibet tumoꝛes ſeculi poteſtateſq; ↄſurgãt hmit eoꝝ caput noſtrũ caput. Lũ vᷣo apꝛo⸗
pinquret nauicule:turbati ſunt pꝛę timoꝛe

diſcipli:⁊ exclamauerũt putãtes phãtaſma
eſſe. Quibꝰ dñs aitt habetote fiduciã: ego
ſum: nolite timere. Quid eſt:ego ſum? Mon ſũ phãtaſma qð putatis: agnoſcite quẽ vi⸗ Watit.iꝗ. detis. Ad hanc vocẽ exilijt petrx ait: Dñe ſi tu es: iube me venire ad te ſuper gqs. Si tu es: nõ miroꝛ ꝙ ſolidã carnẽ ſuꝑ liquẽtis elemẽti terga ſuſpẽdis. Quid eniʒ
mirũ:ſi cõditoꝛi ſuo creatura famulat᷑? Hoc
ego nõ miroꝛ:fac qð mirer:ambulet petruſ.
Fac qð mirer: Jube mevẽire ad te ſuꝑaqᷓs
Scio em̃ ꝙ coꝛpꝰ hñanũ naturę lege nõ ſini⸗
tur in fuctibꝰ iiquidis habere fixa veſtigia:
ß accedat donũ gr̃e: ⁊ paululũ ceſſet lex iſta naturę.Si tu es:iube me venire adte ſuper
aquas. Tu deus es: ego hõ ſum: Voluiſti
de meo habere infirmitatẽ in carne quã poꝛ
tas: habeã ⁊ ego de tuo poteſtatẽ vt vnda
me poꝛtet. Oñe ſi tu es:iube mevenire ad te
ſuꝑ aq̃s · Quõ em̃ mihi in mari nõ erit via ſi
tu iuſſeris:qui ꝓpter nos factus es via?Et dñis:veni inqͥt. Nec dubitauit petr?: au⸗ diuit dñi verbũ: ⁊ mox cucurrit ad verbuʒ. Lito credidit:qꝛ fidelis hõ erat. Sed cũ ſur rexiſſet ventꝰ validus titubauit: qꝛ hõ erat. Titubatio iſta frẽs:qᷓſi moꝛs fidei fuit. Sed vbi exclamauit:fides iterũ reſurrexit: Mon ambularet niſi crederet: nec mergeret᷑ ni⸗ ſi dubitaret · In petro itaq; cõis oĩim noſtro rũ cõſideranda cõditio eſt:vt ſi nos ĩ aliquo tẽptationũ vẽtus conat᷑ ſubuertere:vel vn⸗
da ſubmergere:clamemus ad xpᷣm.AQuidẽ
clamemꝰ? Dꝛemꝰ: poꝛriget ille manũ xeru et deꝓfundo. Eteni manꝰeius deducet nos
⁊ cõtinebit nos dextera eius: donec nos ad
ſempiterna ſua ꝓmiſſa pducat.
Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio ym eüdem: Si peccauerit in tẽ frat tuus: coꝛripe eum inter te⁊ ipſum ſolum. Serino XV—
2 Eſterna die:ſanctũ euãgeliũ admo nuit nos nõ negligere peccata nro/
re frattuus: coꝛripe eum interte ⁊ ipm. Site ouch iucratꝰes frem tun. Si aũt cõtẽpſerit: adhibe tecũj duos vel tres: ꝑt in oꝛe duoꝛũ yel triu teſtiũ ſtet om̃e verbũ. Si aũt⁊ ipos ↄtẽpſerit: dic eccli Quodſi⸗ eccleſiã ↄtẽpierit: ſit tibi ſie ethnic⸗ Zpublicanꝰ. Hodierna etiã die ad ipfaʒ
remn ꝑtinet capitulũ qð ſequit᷑: qð mõ cũle⸗
rum: Sed ſi peccauerit inquit in
„e
geret audiuim. Ků eñ vixiſet dñs ielus&— petro:ſubiecit ⁊ interrogauit magiſtrũ:quo a. tiẽs ignoſceret fratri qui i illo peccaſſet:⁊ꝗᷓſi wbi z nitytꝝ ſufficeret ſeptief. Rñdit ilidis nn Fõð folũ ſepties ſed etiã ſeptuagieſ mun ſepties. Deinde narrauit ſilitudinẽ valde mun. kribilẽ: Auia ſile ẽ regnũ celoꝝ hoi pfifami⸗ uhed lias q poſuit rõnem cũ ſeruis ſuis:in qͥbein/ lu uenit debitoꝛẽ decẽ miliũ talentoꝝ. Et cum lyunpa iuſſiſſet vt oĩa quę habebat:⁊ ois eius fami ſuwbl lia ⁊ ipſe venderet᷑ ⁊ debitũ ſolueret᷑: aduo⸗ mnct v lutus genibꝰ dñi ſui rogabat dilationẽ:me⸗ iwbi.S ruit remiſſionẽ. AMiſertꝰẽ em̃ dñs eius ſicut uerpoſi audiuimꝰ:⁊ omne debitũ dimiſit illi. Atille tpenat debito liber: ſed iniqͥtatis ſeruus: poſtea qᷓ; veq ipet egreſſus ẽ a facie dñi ſui:inuenit etiã ipe de⸗ igoſcere⸗ bitoꝛẽ ſuũ qui debebat: nõ decẽ milia talen ntdis: toꝛũ quãtũ ipſius debitũ fuit: ſed centů de⸗ hie. Jam narios:cgpit eũ in ſuffocatũ trahere: ⁊ dice⸗ untfjnte re: Redde qð debes. Zt ille rogabat ↄſeruũ ilytungeſi ſicut ⁊ iß̃e rogauerat dñm:ſed nõ talẽ iſte in pungiſep nenit coſeruũ:qualẽ ille dñm.õ ſolum re⸗ nctqs mittere illi debitũ noluit:ſed nec dilationeʒ ſſatnen dedit: cõtoꝛtũ rapiebat ad ſolutiõʒ. Jã de⸗ utneca bito dño liber: diſplicuit cõſeruis ⁊ renũcia⸗ mnnig uerũt dño ſuo qð actũ eẽt:⁊ dñs fecit adeſſe gugiet ſeruũ ⁊ dixit ei: Serue nequã:cũ mihi tanta uuertrt deberes miſertꝰ tui oĩa dimiſi tibi: Mõ ðet iſunis te opoꝛtebat miſereri cõſerui tui: ſicut⁊ego un tui miſertꝰ ſum? Et iuſſit oĩa ꝗᷓ illi dimiſerat itwe exigi.Ergo hãc ſimilitudinẽ ad nr̃aʒ inſtru uine⸗ cionẽ ꝓpoluit ⁊admonẽdo peritenosno. n luit: Sic inqᷓt ⁊ vobis faciet pat veſter cęle⸗ ni. ſtis: ſi nõ remiſeritis vnuſqͥſq; veſtrũ fratti⸗ beli bus vris ex coꝛde yeſtro. Ecce fratres res in 5 ip.. aꝑto eſt admonitio vtilis ⁊ valde ſalubꝛi. n Sbediẽtia debet᷑: vt qð iuſſuʒ eſt impleat᷑: ti teh qꝛ oĩs hõ ⁊ debitoꝛ eſt dei ⁊ debitoꝛẽ habet ſluu arrs ſu nis vſt em Gn nite deie Mit yob fratrẽ ſuũ. Quis eſt em̃ qͥ nõ ſit debitoꝛ dei:— niſi ĩ quo nullũ põt iueniripeccatũ? Auis ẽ izup aũt qͥ nõ habeat debitoꝛẽ fratrẽ: niſi in quẽ. ut nemo peccauit? Putaſne quiſq; ĩ genere bu ml mano reperiri pòt:qui nõ ⁊ ip̃e aliqͥ peccato obſtrictꝰſit fratri ſuo? Debitoꝛ eſt ð ois hõ iuhuln habẽs tñ ⁊ ipe debitoꝛẽ. Ideo deꝰ iuſſꝰ con ⸗ nun ſtituit tibi regulaʒ in debitoꝛe tuo: qð faciet un ⁊iðe cũ ſuo. Duo ſũt em̃ opa miſcðię ꝗᷓ no le ſün liberant: quę bꝛeuit ipe dñs poſuit in euanꝰ n gelio: Pimittite? dimittet᷑ vobis:date? da Luc nieint bit᷑ vob Dimittite ⁊ dimittet᷑ vobꝛad igno⸗ u decn ſendũ ptinet. Date dabit vobradhltãdũ hau bñficiũ ꝑtinet. Að ait de ißſcẽdo:et tu tibi u
ignoſcit qð peccaſ:⁊ habeſaliũ cuitu poſſis

ignoſcere. Rurſus q ptinet ad tribuenduʒ
Sen beneſiciũ: petit te mẽdicus ⁊ tu es dei mẽdi t cus. Om̃s em̃ quãdo oꝛamꝰ mendici dei ſu⸗
e rü mus: ante ianuã magni patriffamilias ſta
* mus: Immo etiã ꝓſternimur: ſuplices in⸗ gemiſcimꝰ aliqͥd volẽtes accipere?⁊ ip̃m ali quid ip̃e deus eſt. Quid a te petit mendicꝰ? Panẽ.Et tu qͥd petis a deo: niſi xpᷣm qᷓ dic̃: Ego ſum panis viuus: qui de cęio deſcẽdie Ignoſci vobis vultis: ignoſcite:Remittite ⁊remittet᷑ vobis. Accige vultis: date ⁊ da⸗ bit᷑ vobis. Sed quid in hac apta pceptione mouere poſſit:audite. In remiſſionẽ vbive nia petit᷑:⁊ ab ignoſcẽte debet᷑. hoc põt mo uere:qð ⁊ petrũ mouit: Quotiẽs debeo in ⸗ qͥt ignoſcere? Sufficit vſq; ſepties? Nõ ſuffi cit ait dñs:IMõ dico ſepties: ſed ſeptuagieſ/ ſepties. Jam tu enumera quotiẽs in te pec ⸗ cauerit frater tuꝰ. Si potueris puenire vſq; ad ſeptuageſimã culpã ⁊ octauã: vt trãſeas ſeptuagieſſepties:tũc moliris vindictã Ita
ul mſ ne vexꝝ eſt qð dicit?Et vere ita ſe res habet: uttu yt ſi peccauerit ſeptuagieſſepties:ignoſcaſ. ei Si aũt peccauerit ſeptuagieſocties: iã lice⸗ inin at tibi non ignoſcere. Audeo dicereꝛ vt etñ
ſeptuagieſocties peccauerit: iðſcas. Si aũt peccaueritvt dixi ſeptuagieſoctieſ:ignoſce. Et ſi centies peccauerit:ignoſce.Et qͥd dic
ni cö totiẽs ⁊ totiẽſeino qͥties peccauerit:igno iuſuuſ ſee. Ergo ego auſus ſuʒ ſupgredi modũ do nun uint mini mei: Ille in ſeptuageſimo ⁊ ſeptio nu⸗
mero ignoſcẽdi limitẽ fixit:hunc ego limitẽ tranſilire p̃ſumã? Nõ eſt verũ:nõ ſuʒ auſus plus aliqͥd. Ipᷣm dñm meũ audiui loquẽte in aplo ſuo:vbi modus ⁊ numer⸗ pfixus nõ Corz eſt. Ait em̃: Donstes vobiſmetipſis ſiqͥs ad
uerſus aliquẽ habet querels: ſicut deꝰixpᷣo
——
6 gieſſepties peccata tibi xp̃s donauit: ſi huc m uſq; ignouit ⁊ vltra negauit: pone ⁊tu limi
tem: ylterius noli ignoſcere. Si auteʒ xp̃s
½ milia peccata peccatoꝝ inucnit: ⁊ tamẽ oĩa ui donauit:noli ſubducere miſericoꝛdiã:ß po
C ſce illius numeri ſolutionẽ.Nõ em̃ ſine cau⸗
ſa dñs ſeptuagieſſepties dixit: cũ oĩno nul⸗
la culpa ſit quã non debeat ignoſcere. Ecce
ille ipſe ſeruus cuiꝰdebẽtis inuẽtus eſt debi
quia decẽ milia talentoꝝ:vt parũ ſit: deceʒ milia peccatoꝝ ſunt. Nolo em̃ dicere vnum nn talentũ:qð oĩa peccata cõcludat. Seruꝰaũt
ile quãtũ ei debebat: Centũ denarios de⸗
In euangelio ſcðm gattheñ Bermo XV
toꝛ: decẽ milia talentoꝝ debebat. Puto eĩ
eſt q; ſeptuagieſſepties: ⁊tamẽ iratꝰ eſt dñs:qꝛ nõ dimiſit. Non ſolũ em̃ centũ plus ſunt qᷓ; ſeptuagintaſeptẽ:ſed centũ denarij foꝛte mille aſſes ſunt. Sed qͥd ad decẽ milia talẽtoꝝ? Ac ꝑ hoc oẽs culpas quę in nos cõmittunt᷑: parati ſumꝰignoſce⸗ re:ſi nobis deſideramus ignoſci.Si em̃ ↄſi/ deremuſ peccata nf̃a Znumeremꝰ:qd facto: quid oculo:qͥd aure:quid cogitatiõe:qͥd in/ numerabilibꝰ motibus:neſcio vtrũ doꝛmia mus ſine talento. Ergo quotidie petim?:qͥ⸗ tidie diuinas aures oꝛãdo pulſamus:quoti die nos ꝓſternimꝰ⁊ dicimꝰ: Dimitte nobis Wattt. s. debita nr̃a:ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛi bus nris. Quę debita tua? mnia: an ali/ quã partẽ? Reſpõdebis oĩa. Sic ergo et tu debitoꝛi tuo.hanc ð regulõ ponis:hanc cõ⸗ ditionẽ loqueris. hoc pacto ⁊ placito quã⸗ do oꝛas cõmemoꝛas vt dicas: Dimitte nob cut⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus noſtris.— MQuid ſibi ergo vult ſeptuagieſſepties? Au- 5. dite— myſterũtadmirabile. a cramentũ. Quãdo dominꝰ baptiʒatus e Auc.3. f, lucas euãgeliſta ſanctꝰ ibi cõmemoꝛauit ge 4 nerationes eius:quo oꝛdine: qua ſerie: — ad illõã——— ventũ fuerit:qᷓ e natus eſt xp̃s. Mattheus cpit ab abꝛaã et Wattb.1. S venit vſq; ioſeph deſckdenso. Lucas autẽ— aſcẽdẽdo cpit numerare. Quare ille deſcẽ/ Ei.i.q̃ſtionũ dẽdoꝛiſte aſcẽdendo? Quia mattheus gene ationẽ xp̃i cõmendabat qua deſcendebat ad nos: ideo quãdo natus eſt xpᷣs cꝙpit nu merare deſcẽdendo. Lucas aũt qꝛ tũccepit numerare quãdo baptizatus eſt xpᷣs: ibi eſt initiũ aſcẽſionis. Iſte aſcẽdendo numerare cgpit:numerãdo aũt cõpleuit generationes ſeptuaginta ⁊ ſeptẽ.⁊ quo numerabat⸗ In tendite a quo. Exoꝛſus ẽ numerare vſq; ad ipſum adam:qui pᷣmus peccauit:⁊ nos cuʒ peccati obligati obligatiõe generauit. Per⸗ uenit vſc; ad adã: ⁊ numerant᷑ generatiões ſeptuagintaſeptẽ:ſhocẽa xpᷣo vſq; ad adãt— quas diximꝰ ſeptuagintaſepteʒ.Et ab adꝭ/ x% 1 vſq; ad chꝛiſtũ Sis nlla generatio p̃termiſſa eſt: nlla culpa p̃teritur vbi non debet ignoſci. Nam icvipnus ſe— ptuagintaſeptẽ generati rauit: quem numerum dominꝰin peccatoꝝ remiſ- ſione cõmendauit:quoniãa baptiſmo cgpit numerare: vbi oĩa peccata ſoluunt᷑. Etĩhoc— fratres adhuc accipite ſacramentũ maius. In ſeptuageſimoſeptimo numero: myſte⸗
bebat. Jam plus eſt

——
riũ eſt remiſſionis peccatoꝝ: Vot generati⸗
ones inueniunt᷑ a xp̃o vſq; ad adam. Dein/ de paulo diligẽtius interroga ipſius nume⸗
ri ſecretũ:latebꝛaſq; inquire: pulſa diligen⸗
tius vt aperiat᷑ tibi. uiticia lege deiↄſtat: ℳ. Verũ eſt. Mam lex in decẽ pᷣceptis cõmen⸗ tur ides ile debebat decem milia tqlen⸗ üm. Ipſe eſtille memoꝛabilis deca log? prüs digito dei:traditus populo ꝑmoł ſen famulũ dei. Sebebat ð ille decem milia talẽtoꝝ:oĩa peccata ſigniſicat ꝓpter nume⸗ rũ. Debebat⁊ ille centũ denarios: nõ min⸗ ab eodẽ numero: Nã ⁊centies centũ fit de mai ecies veni fit centũ.Et ille de⸗ cẽ milia talentoꝝ:⁊ ille decies deni. Alegi⸗
timo em̃ numcro nõ receſſuʒ eſtein q̃ vtroqᷓ;
inuenies vtraq; peocata· Qterq; debitot:⁊
Iterq; venie deplotatoꝛ? im̃petratoꝛ: ð ille
ſeruus malus: ſeruus ingrat?ꝰ: iniquus no⸗
uit repẽdere qð accepit: noluit pꝛeſtare qð
illi indigno pꝛeſtitum— 1 ₰* S Nesh c 2. P Er LEt diiſluntilldecẽmixalenuæit acun eit inuenire habet conſeruũ ſuũ debito/ S e Obſeruetergoipm peccatü: nume⸗ P1 rus vndenari trauſgreſſio kegi⸗ eſt.Lexem̃
—
½ ndenar Lexepde⸗ 1 ecim Quare peccatũꝑ ndecim? Quia trãſgreſſio denarijẽ vt eas advndenariũ. In lege autẽ modus fixus ẽ: tranſgreſſio aũt peccãtũẽſt ãm vbitranſ⸗ grederis denarium:ad vndenariũ venie Z
. deo magnũ nyſteriũ fi uratũ eſt: qñ iuſſuʒ —) Eſt tabernaciũ fabꝛicari. Multa ibinume⸗ n gro.26. rOla dicta ſuntein magno ſacramẽto. Inter cetera velã cilicina iuſſa ſunt fieri: non decẽ ſed vndecim: auia ꝑciliciũ oſtendit cõleſſio peccatoꝝ Quid aũt amplius queris? Vis oſſe oĩa peccatã ↄtineri numero jſto ſeptu⸗
2 ageſimoleptimo? Septimum ſolet ꝓ voto putari: quoniã ſeptẽ diebüs volutt᷑ tem⸗ ꝰpus. Et finito ſeptenario:rurſꝰ ad caput re ditur:vt eadẽ foꝛma voluat᷑. Per huiuſmo⸗ di foꝛmę reuolutiões ſecula tranſeũt: a ſep⸗ tenario tamẽ numero nõ recedũt. Dia eniʒ Peccata dixit: quãdo ſeptuagieſſepties di. xitqꝛ illud vndeci ductũ ſepties: fiũt ſeptu 7 ielſep̃ties. Sia ergo dimitti peccata vo⸗
ꝑ Memo cõtra ſe teneat nõ ignoſcendo: necõ
Dimitte:⁊ dimittet tibi· Sed ego pꝛioꝛ di⸗
Bancti Auguſtini de verbis domini
.
is reuoca
luit: qͥ ea ſeptuageſimo numero pᷓſignauit.
fra illũ teneat᷑ quando oꝛat. Dicit illi deus:
miſi:dimitte vel poſtea. Nam ſi nõ dimiſe⸗ ris reuocabo te: ⁊ quicquid tibi dimiſerã:re plicabo tibi. Rõ enim mentit᷑ veritas: non
——
n
e is. Ei
fallit aut fallit᷑ xpᷣs:qui ſubiecit dicẽs: Sic⁊ Wani⸗ wi
obis faciet pater veſter qui eſt icglis. In ⸗
uenis patrẽ: imitare patrem. Si em̃ imitari nõ vis:exhęreditari diſponis. Jaciet ð vo⸗ bis iſta inqͥt pater veſter cęleſtis:ſi nõ remi⸗ ſeritis vnuſquiſq; fratribꝰ veſtris ex coꝛdibꝰ veſtris. Me dicas i lingua: ignoſco: ⁊ coꝛde differas. Supliciũ em̃ oſtendit tibi deꝰꝛmi⸗ nando vindictã. Nouit deꝰ vbi dicas. Vo⸗ cem tuã homo audiuit: cõſcientiã tu deus
cſpicit. Si dicis dimitto: dimitte: Melius eſt cũ clamas oꝛe ⁊ dimittis ĩ coꝛde: qᷓ; blan
dus oꝛe: crudelis in coꝛde. Jam ergo obſe⸗ crant pueri indiſciplinati ⁊ nolunt vapula
re:qui ſic ꝑſcribunt nobis quãdo volumus
da re diſciplinã: Peccaui:ignoſce mihi. Ec⸗ ce ignoui:⁊ iteruʒ eccat: Ignoſce:ignoui. Peccãt lertio: ſce:tertio ignoui. Jam quafto vapulet. Etille. Nũquid ſeptuagi⸗ eſſepties te fatigaui? Si hac pſcriptiõe ſeue ritas diſcipling doꝛmiat:rep̃ſſa diſciplina ſe uit impunita nequicia. Quid ergo faciendũ
eſt⸗Coꝛripiam? vᷣbis:⁊ ſi opus ẽ verberibꝰ:
ſed delictũ dimittamꝰ? culpam vᷣo de coꝛde abijciamꝰ. Ideo em̃ dñs ſubdidit: Decoꝛdi bus vłis: vt ſi ꝑcharitatẽ imponit᷑ diſcipli na: de coꝛde lenitas nõ recedat. Quid enim
tã piũ qᷓ medicus ferẽs ferramẽtũ? Wloꝛat ſecandus etſecat: ploꝛat vꝛendus ⁊ vꝛitur.
udelitas:abſit vt ſeuitia medi⸗ uit in vulnus vt homo ſanetur:
ci dicat᷑. Se
peccauerint omimodo diligamus de coꝛde noſtro. Charitatẽ in eos nõ dimittamus:et diſciplinã c opus eſt demus: neꝑſolutio⸗ nem diſcipline creſcat nequicia:⁊ incipiam?
ꝓpter deñ accuſari: quia recitatũ eſt nobis:
„
Peccãtes coꝛam omnibus coꝛripe:vt ceteri Tiniinhi tioꝛẽ habeant. Lerte ſi quis qð ſolũeſtye
eſt. Si peccatũ in ſecreto eſt:in ſecreto coꝛri pe.Si peccatũ publicũ eſt ⁊ apertũ: publice coꝛripe:vt ille emẽdet᷑ ⁊ cęteri videant. DHe eo de quo ſupꝛa: Si peccahe
ritẽtefrater tu⸗⁊c. Er de ꝓbie ſalo
monis:Innnẽs oculis cñ doloc& b meic LE
uaſrue palpet᷑ homo pditur· Sic iſta monuerim fratres mei: vt frẽs nr̃os qu
rũ diſtinguit tẽpoꝛa? ſoluit quęſtionẽ:verà e⸗
itoaloſi winnſn uncki
Vint ſeuutioe inte üoſeh iutsſih nMiſe mnpeöb iulitedo ſimmyl tuninying wulrrflh iliptindi uitniſ ſucyt. kxröinſe
intu 6—
tentp s Pateoia ſüeſt. Winſcis uteadel
Schin
durdu utereſ iutg itne

„ W. ſ 1 vl
4
3
— *—
In euangelio ſchm Pattheñ Bermo XVy
monet nos dñs noſter non negli⸗ gere inuicẽ peccata noſtra: nõ quę- rẽdo quid rephendas:ſed vidẽdo qͥd gas. Eius quippe dixit acutũ oculũ eijciendõ feſtucã de oculo fratris ſui
bẽ in oculo ſuo nõ habet. breuiter inſinuo charitati veſtrę. Feſtuca in oculo ira eſt: Trabes in oculo gnſe goquis odit iraſcentem:feſtucam — oculo fratris tollere: ſed trabe impec iße poꝛtat ĩoculo ſ uo. Feſtuca initiũ quãdo naſcit᷑: pᷣus feſtuca eſt. gando feſtucã ꝑducis ad trabẽ: Alendo irã:malis ſuſpitiõibꝰ ꝑducis ad odiũ. ahnl tũ aũt intereſt int peccatũ iraſcẽtis:⁊ crude Mã ⁊ filijs nf̃is qñq; iraſci filios d̃s inuenit᷑? In quoq; pecoibus mater aliqũ bucu tẽ vitulũ tedio quodã auertit raſc viſceribꝰ amplecti᷑ matris. Quaſi cit cum impingit: querit᷑tamẽ ſi d damꝰ aliter filijs diſciplinã: niñ iraſcẽdo ⁊ indignando: ne diſciplinã: niſi amãdo. iraſcit᷑ odit: cat᷑ qui nõi fuminis ludere:cuiꝰ im des ⁊ patient ꝑmittis: illiꝰmoꝛs eſt. Quãto mel corigis:qᷓ; ergo ante o eijcienda e
ho Auid aũt hoc ſit: odiũ eſt. Oñ
eſt. Nã trabeſ
litatẽ odio hũtis. mur. Odiſſe ᷣo
aliquãtum Ctamẽ dareniũs Eſqʒadeo nõ ois qᷓ vt aliquãdo magis odiſſe cõuin raſcit᷑. Fac em̃ puerũ velle in etu pereat:tu ſi vi⸗
ius eſt ſi iraſceris ⁊ nõ iraſcẽdo ĩterire pmitti?diũ ia vitandũ eſt: trabes de oculo ſt. Qhultũ quige aliud ẽ quãdo ẽs in aliquo verbi modũ excedit ⁊aliud eſt obſer Zultũ poſtre⸗ ſcripture: Tur⸗ De illo aũt quid uũ homicida eſt. tũ oculũ ⁊ extin ⸗ s extiguit. hoc vt qð hodie admo⸗ tq; implere poſſimꝰ:añ Tunc em̃ quãdo trabes non cte quicqͥd fuerit in ⁊vim pateris doneceijciaſ ui: qð vides nocere ocuſo non te pmittit am ⁊ ſi odiſti⁊
qð poſtea deleat penitẽdo: are inſidias icluſas ĩ coꝛde mo intereſt inter hec verba us eſt ira ocuiꝰmeus. t⸗Aui odit fratrẽ Ahultũ intereſt inter turb cm ctũ. Jeſtuca turbat: trabe ne pmũ nobis pſuadeam
niti ſum?ꝰ bñ facere a oĩa non odiſſe. eſt in oculo tu oculo fratris tui: de oculo fratris fratris tui. u negligere lum
0 d obe, dictüe 3
mẽqð in te eſt ẽfratris tui. I
*
eri: vt qui odit alterũ nõ ſibi pꝛius noceat. Illũ em̃ ledere conat᷑extrinſec: ſe vaſtatin⸗
vſq; adhuc. Odiũ tenebꝛe ſunt. Mõ põt aũt
oeſt tantũ ei ꝓſpicere debemꝰ neipfele
trinſecus. Quãtũ autẽ animꝰ nfcoꝛpe ma
dat᷑. Ldit autẽ animũſ uũ:qui dit alter ũ. G d..—,
Et quid facturꝰeſtei quẽ odit?Auid factu- rus ollit pecuniã: nũquid fiẽ? Ledit fa. mã:nũquid cõſcientiã? Auicqͥd nocet:foꝛi Ecis nocet. Siblattẽde quidnoceat. Inr? em̃ ſibi ipſe inimicus ẽ: qui odit alterũ. Sʒ quia nõ ſentit qd ſibi mali faciat: in alterũ ſeuit: eo piculoſius viuẽs: quo nõ ſentit qd ſecũ maliagit: quia ⁊ ſuuiendo ſenſum per⸗
—
.—
dit· Seuiſtii inimicũ tuũtte ſcuiente illenu⸗ datus eſt: tu iniquꝰ es. AMultũ intereſt iter
nudũ⁊ iniquũ. Ille pdiit pecuniã:tu inno centiã. Qugre ds grauius damnũ ppeſſus eſt. Ille ꝑdit rem periturã:tu factus es ꝑitu rus. Ideo debem amãdo coꝛripere:nd no⸗ cendi auiditate: ſed ſtudio coꝛtigendi. Ta⸗ es ſi fuerimus:optime facim⸗ qð hodie ad⸗ moniti ſum Si peccauerit in te frat᷑ fuugt coꝛripe illũ inter te⁊ ipm ſo⸗ lũ. Quare illum coꝛripis: Quia tu doles ꝙ peccauerit ĩte. Abſit. Si amoꝛe tui id facis:
— nihil facis. Siamoꝛe illifacis: optime fac ℳ iſti. Tua patiẽtia Deniq; iñ ipſis verbis attẽde: cuius amoꝛe
id facere debeas: vtrũ tui an illius. Si te augierit inquit:lucratus es fratrem tuu. Ergo ꝓpter illũ fac vt lucreris illũ. Si faciẽdo lucraris:niſi feciſſes perierat. AQuid eſt ð ꝙ pleriq; homwies iſta peccata ↄtemnũt dicũt: Quid magnũ fecie In hoiem pecca i. Holichtemnere· In holenj peccaſit: vis
——
noſſe quia ihominẽ peccando periſii Site ille in quẽ peccaſticoꝛipuerit inter te⁊ ipſũ ſolum:⁊ audieris ilum: lucratꝰeſt te. Quid eſt:lucratus eſt te:niſi quia perieras ſi nõ lu craret᷑ te: Nam ſi nõ perieras:quomõ te lu⸗ cratus eſt/ Memo erga ↄtemnat quãdo pec ⸗ cat in fratrẽ. Ait enim quodã loco apoſtolꝰ: ox infitmãin xᷣm pegcatꝭ: iõ qꝛmẽbꝛaxl oẽs fãctiſum uõ nõ peccas xpᷣm:q̃pec 22
nCorſ.S.
cas ĩ mẽbꝛũ xp̃i Nemo ð dica qnõpecca
mebꝛi at Miĩ deũ: peccauiĩ fratrẽ: In Poie cccaui
ſtilumẽ Dix
quõ emẽdas lumẽ qui ꝑdidi iits vpt dictũ eſt
ꝑte eadẽ ſcriptura atrẽ ſuũ homicida
tem̃⁊ hocg AQui odit fr
eue peccatũ eſt äpctm̃. oꝛte inde dic leue ẽ: qꝛcito curat᷑. Peccaſtiifẽm: fac ſatis ⁊ ſanatꝰ es. Lito feciſti moꝛtiferã rẽ:ß
remediũ cito iueniſti. Quis nf̃m ſpet regnũ cgloꝝ frẽs mei:qñ diẽ
euãgeliũ: Qui dixerit Wattt.ʒ.

7 S—
* —*
— —
Abið gnus terroꝛ:
S— ₰.
) 7— 5 „ v—,——
—
Bancti Anguſtini de verbis domini
fratri ſuo fatue: reus erit gehẽnę igniſ?Ma ſed vide vbi remediũ · Si obtu leris munus tuũ ad altare: ⁊ ibi recoꝛdatus fueris: quia frater tuus habet aliqͥd aduer/ ſum te:relinque munꝰ tuũ ante altare· Non iraſcit᷑ deꝰ: qui di
Te querit deus magis qᷓ; munus tuũ. Naz
ſi malũ animũ gerens aduerſus fratrẽ tuu adueneris cũ munere ad deũ tuũ: reſ põdet tibi: Tu ꝑiſti:mihi dd attuliſti. ffers mu⸗ ntuũ:⁊ tu nõ es munus dei. Plus H̃rit xp̃s
quẽ redemit ſanguie ſuo:qᷓ; qð tu inueniſtii
poꝛreo tuo. Ergo relinque ibi munus tuum
gji altare:⁊ vade pᷣus reconciliari fratri tuo:
⁊tũc veniens offer munus tuũ. Ecce ille rea tus gehẽne qᷓ; cito ſolutus eſt. Nondumre-
—
chciiatꝰeras gehẽnę re? recõciliat?: ſecur
offers munꝰ tuũ ad altare· Homies aũt fac!
les ſunt ad irogãdas iiurias:? difficiles ad cõcoꝛdiõ reqrendã. Pete inqͥt veniã ab ho ⸗ ab homie quem leſiſti. BReſpõdet: õ me hůliabo. Qel deũtuum audt:ſi fratrẽ tuũ contemnis: Qui ſe humi
mine quẽ offendiſti:
Luc14
„
5„
6 6, 3* 45 5— 1— 1. 5 .
„
⸗
—
Deutl.7.
———— „
liarexaitabit᷑· Nõ vis te hũlliare quicecidi⸗
ſiis ultũ intereſt inter ſe hũiliantẽ: et int iacentẽ. Jam iaces ⁊ hůiliare te nõ vis⸗ Pñ e ſi noluiſſes ruere. qᷓ fecit iniuriaʒ. Qui autẽ paſſus eſt: quid debet? Að audiuim? podie: Si peccauerit in te frater tuus:coꝛri⸗ pe eum inter te ⁊ ipſum ſolũ: Sineglereris e niuriõ fecit:⁊ iniuriã faciẽdo Fraui ſeibm vulnere pcuſſit:tu vulnꝰfratris is Tu eü vides pire⁊ negligis? cioꝛ es tacẽdo qᷓ; ille cõuiciando. Quãdo in nos aliq̃s peccat:habeamꝰ magnaʒ curãtnõ ꝓ nobisã gloꝛioſuʒ eſt iniurias
Ddiceres:nolo deſcendere:
C Poc ergo deber facere
peioꝛes. Zlle in
tuicõte
M
„2
—
—
pe pctm̃ ſuũ:
—
ierit lucratus æs ftgtrẽ tuũ:q perierat niſi
aceres. St aũt nõ te audierit:id ẽ pec catũ ſuũ quaſi juſticiã defenderu: adhibe illi duos veltres: qꝛ in oꝛe duoꝛũ
—
vł triũ teſtiũ ſtat om̃e hũ · Si nec
„
ipſos audierit: ſir tibi ſiẽ ethnicus mero fratrũ tuoꝝ: nec ideo tamẽ ſalus eius negligenda eſt. ã? ipſos ethnicos: id eſt
ffers imponere munꝰ tuũ:
obliuiſci: Med obliuiſcere iniurqtuam:non. xuinus fratris tui· Ergo coꝛripe interte⁊ip ſum ſolũ: intuens coꝛrectioni: parcens pu⸗ doui. Foꝛte em̃ pᷓ verecũdia incipit defende⸗ re ⁊ quẽ vis coꝛrectioꝛẽ: facis pe⸗ ioꝛẽ. Loꝛripe ð inter te⁊ ipᷣm ſolũ. Site au⸗
gentiles ⁊ paganos in numero quidẽ fratrũ
nõ deputamꝰ: ſed tamẽ eoꝛũ ſalutẽ inquiri mus. hoc ergo audiuimꝰ důmn itã monentẽ ⁊ tanta cura pᷣcipientẽ: vt etiaʒ hoc adderet
— 4
tis ſuꝑ terrã:ligata erũt ⁊ in cglo: ⁊ quęcũq;
ſolueritis ſuꝑ terrã: ſoluta erũt ⁊ in cglo. Tę 1qjxꝙ
piſti habere fratrẽ tuũ tanqᷓ; publicanũ: li⸗ gas illum in terra: ſed vt iuſte alliges vide. Nã iniuſta vincula dirũpit iuſticia. Cũ aũt coꝛrexeris ⁊ cõcoꝛdaueris cũ fratre tuo: ſol⸗
uiſti ilũ in terra· Kũ ſolueris in terra:ſolut? erit ⁊ in cꝙlo. Multũ nð tibi pꝛęſtas ſed illi: quia muitũ nocuit nõ tibi ſed ſibi.eccum
ita ſint: quid eſt qð ait Salomon qð ex alia
lectione pmitus audiuimꝰ Annues ocu
lis cũ dolo cõgerit hominibꝰ meſti ciã:qui autẽ arguit palã: pacẽ falit: Auomodo coꝛripis illũ intertẽ ⁊ ipſũ ſolũ:
ahetuendũ eſt:ne ſibi contraria ſint pᷣcepta
diuina. Sed intelligamꝰ eſſe ibi ſummã con coꝛdiã:nõ quẽadmodũ quidãvani ſapiamꝰ? qui errantes oꝑinant cõtraria ſibi eſſe duo teſtamẽta in libꝛis veteribꝰ⁊ nouis: vt ideo
putemus hocipſum eſſe contrariũ: quoniã
uſud eſt in Salomonis libꝛo: hoc ineuãge lio. Si em̃ aliquis imperitꝰet calũniatoꝛ di⸗ uinarũ ſcripturaꝝ diceret:Ecce vbi ſibi con tradicũt duo teſtamẽta. Dñs dicit: Coꝛripe illũ intte ⁊ ipſuʒ ſolũ: Salomon dicit: Qui pᷣcepit. Salomon vult cõtundi frontẽ peccã tis: xpᷣs parcit pudoꝛi erbeſcẽtis. Ibi enim criptũ eſt: Qui arguit palã: paceʒ fecit:hic aũt: Coꝛripe ilũ interte ⁊ ipſuʒ ſolũ:nõ pa⸗
lam:ſed in ſecreto ⁊ occulte. is noſſe quiſ d
quis talia cogitas: non ſibi repugnare duo teſtamẽta: qꝛ illud in libꝛo Salomonis: hoc ĩeuãgelio reperit᷑? Aplm audi Kerte aplus miniſter eſt nouiteſtamẽti. Audi ergo aplm
5—
cõtinuo: Zmẽ dico vobis quęcũq; ligaueri/ W
aigůjt palam pac facit: ergo neſcit vñs qd
3
f.Alk
2 iözii mlm ituumur:e gunſn icichoino ndben uitlic ſinſo:a nt ſlu ſnptu tpei ius tittunpi eiomn umob'q ſlniebit en“ ſnctet urtus tyecit⸗ mfut. iis q5 enõesco ni wreſe cerita ghuidzſ
paulũ timotheo pipientẽ ⁊ dicentẽ: Peccã n Muhe
tes coꝛõ omnibꝰ argue: vt ⁊ cœtẽri timoꝛẽ hã heant. Jam̃ nõ ſalomonis liber cum euãge liõſed pauli apli epiſtola videt᷑ confligere. Salomonẽ paululũ ſine iniuria ſeponam? xpᷣm dñm ⁊ paulũ ſeruũ ei⸗ audiamꝰ. Qui dicis dñer Si peccaueriti te frater tuus: coꝛ ripe illum inter te ⁊ ipſum ſolũ. Quid dicis apoſtole: eccãtes coꝛã omibꝰ argue: vtck teri timoꝛẽ habeãt. Quid facimus? Cõtro⸗ uerſiam iſtã velut iudices audimus? Abſit · Immo ſub iudice cõſtituti pulſem vnnob

—— wi spetin impetrem⸗ fugtamus ſub alas vñ eizt dei noſtri. Nõ em̃ aplo ſuò contrariũ locut⸗ bogn con n. eſttq cin ilo ie locutus eſt:cut dicit: An irhs ultis exgimentũ eius accipe:qui in melo⸗ unn uierheeehe in euãgeliotös in aplo xe iunu ergo vtrũq; dixit:xnũ oꝛe ſuo: alterũ oꝛe ß̃ ini la ẽõnis ſui qꝛ quãdo pꝛęco ð tribunali aliqͥd u övicit·nõ ſeribitin geſtis: pꝛeco dixit: ſe ile wu siiſe ſerit:uihconi qð diceret inperã⸗ edun ſit. Duo ðiſta pᷣcepta fratres ſic audiamis ſolucnm yt intelligam?:⁊ inter vtraq; pᷣcepta pacati Mottipdi cõſtituamur:cũ coꝛde nro nos cõcoꝛdemus 10 tbittiih ⁊ſcriptura ſancta ĩ nulla pte diſe coꝛdat. Ve⸗ u g rũ eſt em̃ oĩno: vtrũq; verũ eſt. Sed diſcer- dum h nere debemꝰ aliqů iliud: aliqů illud eſſe fa⸗ rubonu ciendũ: aliqũ coꝛripiendũ fratrem inter te⁊ pꝛui ipſum ſolũ: aliqũ coꝛripiendũ fratrẽ cœꝛam sulämitit omnib? vt ⁊ ceteri timoꝛẽ habeant · Siali⸗ ſic quãdo illud: aliquãdo illud fecerimus: cõ⸗ gam cſehin coꝛdiã ſcripturaꝝ tenebimus:⁊ in faciendo odö qutin atq; temperãdo nõ errabimꝰ. Sed dicit mi⸗ din temperãdo nk cönmt pi aliquis: Quãdo facio illud:quãdo illud: vetendinnn ne tũc coꝛripiã inter me? ipſum ſolũ:qñ de⸗ neſecmit beo coꝛã omnibꝰ coꝛripere: aut tũc coꝛripiã onisibos coꝛam oibꝰ:qñ debeo in ſecreto coꝛrripere? —n acin E Cito videbit charitas veſtra:quid q face⸗ nenn re debeam?ꝰ: ſed vtinã facere pigri nõ ſimꝰ.
r Intendite ⁊ videte: Sipeccauerit inquit in ta. Dis n te frater tuus:coꝛripe eũ inter te ⁊ ipſum ſo⸗
itSow lm. Quarer Auia peccauiti te. Auid eſt ſunui ite peccauit? Tu ſcis:qꝛ peccauit. Quia em̃ nchut⸗ ſecretũ fuit: in te peccauit: ſecretũ quęre cũ corrigis qð in te peccauit. Nã ſi ſolus noſti up qʒ peccauit in te:⁊eũ yis coꝛñ omnib argu nnth erenö es coꝛreptoꝛ ſed ꝓditoꝛ. Attẽde quẽ⸗ aluh, ddmodũ vir iuſtꝰ ioſeph: tanto flagicio qð 3non ſtin de vxoꝛe fuerat ſuſpicatꝰ: tanta benignita⸗
te pepercit anteq; ſciret vnde illa cõceperat qꝛ grauidã ſenſerat: ⁊ ſe ad illã nõ acceſſiſſe ih nouerat. Reſtabat itaq; certa adulterij ſul⸗ picatio:⁊ tamẽ qꝛ ipſe ſolus ſenſerat:iße ſo npme. lus ſciebat: qͥd de illo ait euãgeliũ/ Joſeph üt cũ eſſet vir iuſt?: et nollet eã diuulgare. Ahariti doloꝛ:nõ vindictã quęſiuit. Voluit ꝓdeſſe peccãti: nõ punire peccãtẽ. Cũ inqt nollet eõ diuulgare:voluit eã occulte dimit iuin⸗ ttere · hec eo cogitãte:ecce ãgelꝰ dñi apparuit eii ſomnis⁊ indicauit qd eẽt:qꝛ nõ violauit viri thoꝝ:qꝛ de ſpũſctõ cõceꝑat dñm ambo rũ. Peccauit ðin te frat tuus:ſi tu ſolus no⸗ ſii:tũc vere in te ſolũ peccauit.ã ſi multis audiẽtibus tibi fecit iniuris:⁊ in illos pecca †—
.
7
In euangelio ſchm gattheñ Sermo XVI
uit quos teſtes ſuę iniquitatis effecit. Dico em̃ fratres chariſſimi ꝙ ⁊ voſipfi ĩ vobiſip⸗ ſis poteſtis a3nol cere nads me audiẽte fratri meo quiſq; iniuriõ facit: abſit vta me Nuriã illã aliens putẽ. Mꝛoꝛſus et mihi fe⸗ Ztimo mihi plꝰ fecit: cui putat placere qð ſecit· Ergo ipla coꝛripienda ſunt coꝛã omi⸗ nibꝰ: quę peccant᷑ coꝛã dibꝰ. Ipſa o coꝛri⸗ piẽda ſunt ſecretius:que peccant᷑ ſeeretius. Diſtribuite tẽpoꝛa:⁊ cõcoꝛdat ſcptura. Sic agamꝰ:et ſic agendũ ẽ:nõ ſolũ quãdo ĩ nos peccat᷑:ſed quãdo peccatur ab aliquo vt ab altero neſciat᷑: in ſecreto debemꝰ coꝛripere: in ſecreto arguere:ne volẽtes publice argu ⸗ ere ꝓdamus hominẽ. Nos volumꝰ coꝛripe rex coꝛrigere: quid ſi inimicꝰ qugrit audire qð puniat⸗ Mohit em̃ neſcio quẽ homicidã epiſcopꝰ:⁊ alius illũ nemo nouit:Ego volo illũ publice coꝛripere: et tu queris inſcribe⸗ re. Pꝛoꝛſus nec ꝓdo: nec negligo:coꝛripio iſecreto:pono ante oculos dei iudiciũ: ter ⸗ reo cruentã cõſcientiã:ꝑſuadeo pęnitentiã. hac charitate pᷣditi eſſe debemꝰ. Vñ aliq homies rephendũt nos ꝙ quaſi nõ coꝛripi⸗ mus:aut putãt nos ſcire quod neſcimus: Sut putant nos tacere qð ſcimꝰ. Sed foꝛte ð ſcis ⁊ego ſcio: ſed nõ coꝛã te coꝛripio: qᷓe curare volo nõ accuſare. Sũt homies adui⸗ teri in domibus ſuis:in ſecreto peccant:ali⸗ quãdo nobis ꝓdunt᷑ ab vxoubus ſuis ple⸗ rũq; ʒelãtibus:aliquãdo maritoꝛũ ſalutem querẽtibus:nos nõ ꝓdimus palã:ſed in ſe⸗ trẽto arguimꝰ. Vbi cõtigit malũ:ibi moꝛia tur malũ. õ tamẽ vulnꝰ illud negligimꝰ: ante oĩa oſtẽdentes homiĩ in tali peccato cõ ſtituto ſauciãq; gerenti cõſcientiã:illud vul nus eſſe moꝛtiferũ:qð aliquãdo qui cõmit⸗ tunt neſcio qᷓ ꝑuerſitate cõtemnũt: ⁊ neſcio vnde ſibi teſtimonia nulla ⁊ vana cõquirũt dicẽtes: Peccata carnis deꝰnð curat. Vbi ẽqð hodie audiuimꝰ: Foꝛnicatoꝛes ⁊ adul⸗ heb.iʒ. teros iudicat deꝰ?Ecce qð attende: quiſs tali moꝛbo laboꝛas: quod diẽ deꝰ audi:non qð tibi dicit fauens peccatis tuis amicus uus: aut eadeʒ iniquitatis catena ligatus amicꝰtuus: vel potius inimicꝰtuus ⁊ ſuus. Audi ðqð dicit aplus: Honoꝛahiles ĩquit Abið nuptięeĩ omnibꝰ⁊ thoꝛus imaculatus. Foꝛ⸗ nicatoꝛes ⁊ adulteros iudicat deus. Age ð frater:eſto coꝛrectus. Times ne te inſcribat inimicus:⁊ nõ times ne te iudicet deꝰ Vbi eſt fides:time cuʒ eſt qñ timeas. Longe eſt
—
5

Bancti Anguſtini de verbis domini
quidẽ dies iudicij: ſed vniuſcuiuſq; homis Dies vltimꝰlonge eſſenð põt· g bꝛeuisẽvi ta· Et qꝛ ipa bꝛeuitas ſemꝑ incerta: qñ ſit di es tuus vitim neſcis. Loꝛrige te hodie ꝓpt᷑
cras. Pꝛoſit tibi ⁊ modo ĩ ſecreto cdꝛrectio.
Palã em̃ loquoꝛ:⁊ in ſecreto arguo. Aures
——
omniũ pulſo:ß ↄſciẽtias quoꝛũdã cõuenio · Si dicerẽ: tu adult᷑ coꝛrige te: pᷣmo foꝛte di⸗ cerẽ qð neſcirẽ: foꝛte qð temere audierã ſuſ⸗
icarer. Mõ dico: tu adulter coꝛrige: qͥſqͥs
nBplo adulter coꝛrige te. Publica eſtcoꝛ⸗ rectio:ſed ſecreta coꝛrectio. Scio: qꝛ ille qui
timuerit: coꝛrigit ſe. Mõ dicat in coꝛde ſuo:
1.Corſ.ʒ. peccata carnis nõ curat deꝰ. Neſcitis ĩquit
——
——
—
Abið
——
dicũt cras:cras: ⁊ ſubito oſtiũ claudit᷑. Re⸗
—
aplus:qꝛ templũ dei eſtis:⁊ ſpũſſanct'habi tatĩ vobis Quiſqs templũ dei violauerit: diſpdet illũ deꝰ: Nemo ſe fallat. Sed foꝛte
sit aliqs: Templũ dei animꝰ meꝰẽ: nõ coꝛ⸗ pus meũ: Adiecit etiaʒ teſtimoniũ. Infglix
interp̃tatio:puniẽda cogitatio. Inũ dictũ eſt caro:qꝛ moꝛit᷑:bᷣ qð ad tempꝰ moꝛit᷑:non reſurgit cũ crimie. Vis noſſe aptã inde ſen⸗
tentiã? Neſcitis indt idẽ aplus: qꝛ coꝛꝑa ye
ſtra templũ in vobis ẽ ſpũſſancti:quẽ habe
tis a deo? Lõtemnis coꝛꝑale peccatũ:ↄtem nas qð peccas in tẽplũ:ipᷣm coꝛpus tuũ tẽ⸗
plũ in te eſt ſpũs dei. Jam vide qͥd facias ð
tẽplo dei. Si eligeres in ecclia facere adulte riũ itra iſtos parietes: dd te eſſet ſceleratiꝰe
tras:templũ exis: templũ in domo tua ma nes:templũ ſurgis. Vide qͥd agas: vide ne offendas templi habitatoꝛẽ:ne deſerat te et
in ruinõ vertaris. Neſcitis inqͥt qꝛ coꝛpoꝛa
veſtra( hoc de foꝛnicatiõe loquebat᷑ apls: ne cõtemnerent coꝛpoꝛalia peccata)templũ ĩ vobis ẽ ſpũſſancti quẽ habetis a deo:⁊ nõ eſtis veſtri. Empti em̃ eſtis pꝛecio magno. Si cõtemnis ſeruũ tuũ:conſidera pᷣciũ tuũ. Scio ego ⁊ mecũ oĩs hõ qui paulo attẽtius cõſiderauerit: neminẽ deũ timentẽ ſub ver⸗ bis eiꝰ nõ ſe coꝛrigere:niſi qͥ putat qꝛ plꝰ ha ⸗ bet viuere. Ißa res eſt qᷓ multos occidit: cũ
mãſit foꝛis cũ voce coꝛuina: qꝛñ habuit ge· mitũ colũbinũ. Cras:cras:coꝛuivox.Geme vt colũbus:⁊ tunde pectus:ſed plagas tibi dando ipectus: egſus coꝛrectus eſto: ne nõ videaris cõſcientiã cędere:ßᷣ malã ↄſcientiã pugnis pauimẽto ſolidioꝛem reddere: non coꝛrectioꝛẽ: Seme non inani gemitu. Foꝛte
6 eĩ dicis tibi: ꝓmiſit mihi de indulgentiã:
Ahõ autẽ tuipſe es templũ dei: templũ in⸗
—ů m— ——
qñ me coꝛrexero:ſecurꝰ ſum. Lego diuinam
ſcripturã: Iniquꝰ inãᷓ die conuerſus fuerit Schi h
ab iniqtatibꝰ ſuis:⁊ fecerit iuſticiã:oẽs inid
tates eiꝰ obliuiſcar. Securꝰ ſum:qũ mecoꝛ
rexero dat mihi deus indulgentiõ de malis
meis:Et qd ego dicturꝰ ſũ ↄtra deũ? Recla⸗ matur?: dicturus ſum deo: noli illi dare in ⸗ dulgentiã Dicturꝰ ſum hoc ſcriptũ nõ eſſe:
hoc deũ nõ ꝓmiſiſſe? Si iſta dixero: oia fal⸗ ſa dico. Pñ dicis: verũ dicis. Indulgentiã coꝛrectiõis tur ꝓmiſit deꝰ:negare nõ poſſũ: ſed dic mihi rogo te:Ecce ego cõſentio ⁊cõ⸗ cedo ⁊ cognoſco:qꝛ indulgentiã deꝰ ꝓmiſit tibi.Craſtinũ em̃ dieʒ:qͥs tibi ꝓmiſit/ Vbi
mihi legis indulgentiã te acceptuꝝ ſi te coꝛ⸗ rexeris: lege ibi mihi quantũ victurus ſis.
Nõ lego inqͥs. Meſcis ergo quãtũ victurus ſis. Eſto coꝛrect?⁊ ſemꝑ paratꝰ. Noli time re diẽ vltimũ tanq; furẽ:qͥ doꝛmiẽti ꝑfodiat parietem: vigila ⁊ coꝛrige te hodie · Quid differs in craſtinũ? Longa vita erit. Ip̃a lõ⸗ ga bona ſit. Pꝛandiũ bonũ longum nemo differt: ⁊ vitã malõ longõ vis habere? Vti⸗ q; ſi longa erit:melius bona erit. Si bꝛeuis erit:bñ factũ eſt vt bona ꝓduceret᷑.Sic aũt
homies negligũt vitã ſuã vt nolint habere
malã niſi ipſam. Villõ emis: bonã queris.
Qxoꝛẽ vis ducere: bonã eligis· Filios tibi vis naſci:bonos optas. Laligas locas? nõ
vis malas:⁊ vitam qmas malamAuid te offendit vita tua quã ſolã vis malã: vt iter omnia bona tua ſolus ſis malus? Ergo fra⸗
tres meiſi aliquẽveſtrũ vellẽ in ꝑte coꝛripe⸗
re: foꝛte audiret me: multos veſtrũ publice coꝛripio:om̃s me laudõt. Audiat me aliqͥs: nõ amo iu voce laudatoꝛẽ:⁊ in coꝛde cõtem ptoꝛẽ. Cum em̃ laudas ⁊ nõ te coꝛrigis:ʒ te
teſtis es. Si malꝰ es: ⁊ qð dico placet tibi:
diſplicet tibi:q̃ſi malꝰ diſplicueris tibi: coꝛ⸗ rectꝰ placebis tibi. Quod nudiuſtertiꝰ niſi falloꝛ dixi: in oĩbꝰ vᷣbis meis ſpeculũ ꝓpo ⸗
no. Mec mea iſta ſunt vᷣba:ßᷣ dño iubẽte lo quoꝛ:qͥ terrẽte nõ taceo. Maʒ q́s nõ eligeret
tacere:⁊ rõneʒ de vob nõ reddere? Sed iaʒ ſuſcepimꝰonꝰ:qð ab hũeris nfis excutere ñ poſſumꝰ nec debemꝰ. Audiſtꝰ frẽs mei:cum
5
epla ad hebꝛęos legeret᷑: Obedite pᷓpoſitis h
vfis ⁊ ſubditi eſtote:qꝛ ip̃i vigilant ꝓ aiabꝰ vfis: tanqᷓ; rõnẽ reddituriꝓ vobꝛ: vt cũ gau dio B faciãt ⁊ nõ cũ triſticia: õ em̃ expedit vobis. Qñ facimꝰ iſta cũ gaudio?ñ vide
moꝰ hoies ꝓficerei vᷣbis dei. Oñj laboꝛat cũ
„
yie
yſifnite
nüet ninſtg ingici
ditũamãc
ugʒtant uulunti lure:na tbecoi bimiſer npvitu mon:f
uiütehö
vhſis que btßt
tyit
Aedonos
lanit
enhne ſentg lürm kreaſin wünen

min
.
S—
—— gel io ſ
en aweeh Matt: on ðm O 5
iln it: nõ picit ñ oß— 2
tit n m—— ttl Sit i ne ca—— attẽdi heñ e unn. raui ttri auſa ẽ nð ſeg iti 7 widicz* uit. iuit: d 5 ſi get arb Ge üde. nõcũ—— inec emzf DBe
di hen line curuat auſa ius 6 e ſt nuh turcin—— o XV iez g ris:— ex—— 4 ecũ pus 10 rę vi I
nõ ex R it? pe 1 2 8 tol uenſid ite 1. nn im õ ex pedi poſi it.S dit oßf tole⸗ iiqe rn X pi uu—— Siue⸗ ed— hetere sagi eniee„ V ſit ſi D merce rat vobi is v ule dittin falſa n iꝰca Sdie tem& —„ geeh cede— r— lera iöeszi upti—— ob.
cnßl nee a—— ee eubiee—
mn ve dñs cui ermo ire ngeli add iue niſi t di smu euczei
i piuii nan—— 43 pu zn tcũc mal quen⸗ ui binc t
rine no zuen vie Z e e—
— vid ini iha uis de t uit. E an e*d 712 ccedũti 5
us vun a⁊qñ tete ncↄli ent ũcq; 70* ris: ntẽ:ſi mſ mies g
S Llene— 8 u po are:na nſe 12yh m̃ nqᷓ; fi rat cturi xp vel inir zic b ſunt riſta⸗
. ni cni intie
emp iſera inre—— nt᷑ ꝗ rris: Er iee 2.———
e— iſtaq abe 04 re:ar neceſ/ iſun tvi nẽ itu a21 ü reſ tam.
C— 0 rü: u9 es vi quer Se et nt ta— rI. m ur— ee x—— nõ ſ. ille dine—— Vu r— ⸗S Spar⸗ S— nen ne e vuin— rin⸗ 6 n S——— i Jurvie
uiln— 8 diẽ ꝓ e i Piſci 21 rce e 9 ũi n netal vita Rã in ꝓphe o regn iſta piq—— edẽa Zlic a eee — ene i— fül eenoen,— 2— arnen niſnn 0 v ipir oꝛa tudi õib? vid 8 echde im de⸗ Se— euzgef ieubote. —— nuhnr— ee— un novle Seu ereens ——— dies——— a end ni uid me 3tquz—— et pi S——
vis?—:ſo⸗ a q;uis p'm a eẽ nfirmi ſalu xpm m a Z *In ſio p moꝛs:— cruci oꝛt t infi ita lut e me ⸗
ueni peteb baſ ſed cifx tale in nat terne: te fall as: nõ d unt:—— q oc as nf ure no alato ſ— in vi nfir ccidet a. T 10 2 O re:ſi ina qꝛ iã irt mit eret ſũ nee—— dei rener.
na— u⸗
ug— ta ſu s ei— Corf Pali ſtey nt fid ltra ⁊ iter tno eit 1 B r fecit e o.6.
5 valcre ugs

admonitionẽ noſtrã: vt pcipiamꝰ ab eo qð nõ eſt trõſiturũ neq; in finẽ abiturũ. Oclos reddidit cęcis:qͥs eratvtiq; moꝛs aliqñ clau ſura:reſuſcitauit laʒarũ iterũ moꝛiturũ. Et quęcũq; ad ſalutẽ coꝛpoꝝ fecit:nõ ad fecit vt ſempitna eẽnt:cũ tñ daturus ſit etiã ipſi coꝛꝑiĩ fine ſempiinõ ſalutẽ. Sʒ qꝛ illa qᷓ nõ videbant᷑ non credebant᷑: ꝑ iſta tꝑalia qᷓ vi⸗ debant᷑ ędificauit fidẽ ad illa ꝗj nõ videbãt᷑. Memo itaq; frẽs dicat nõ facere iſta mõ do⸗ minũ nf̃m ieſũxpᷣm:⁊ ꝓpter b pᷣſentibꝰeccle ſie tpibꝰ pᷣoꝛa pᷣponere. Quodã quipe loco idẽ dñs videntibꝰ⁊ iõ credẽtib? ᷣponit eos
qᷓ̃ nõ vidẽt ⁊ credũt. Nãq; eouſq; ilo tẽpoꝛe
diſcipuloꝝ eiꝰ nutabat infirmitas:vt quem videbãt iᷓ reſurrexiſſe: etiã cõtrectandũ pu
tarẽt vt crederẽt.Mõ ſufficiebat oculis ꝙ vi derent:niſi ⁊ manꝰ admouerent᷑ mẽbꝛis:⁊ci
catrices recentiũ vulnerũ tangerent᷑: vt ille qͥ dubitabat diſcipulꝰ: repente tactis et co⸗
Job·10 gnitis cicatricibꝰexclamaret: Oñis meꝰ⁊ de⸗ meus. Licatrices oſtẽdebant eũ: qͥ oĩa vul⸗
nera in alijs ſanauerat. Mũquid nõ poterat dñs ſine cicatricib? reſurgere? Sed in coꝛde diſcipuloꝝ vulnera nouerat: ꝓpter ꝗᷓ ſanã⸗ da cicatrices in coꝛꝑe ſuo ſeruauerat.Et qͥd
bið dñs illi cõfitenti ac dicẽti: Dñs meꝰ⁊ deus
meꝰMQuia vidiſti inqͥt credidiſti:beati qͥ nõ viderũt ⁊ crediderũt. Quos dixit frẽs: niſi nos? Mõ qꝛ ſolos nos ſed ⁊ poſt nos. Poſt paruũ em̃ tẽpus poſtea qᷓ; ab oculis moꝛta ⸗ libꝰ receſſit vt firmaret᷑ in coꝛdibꝰ:quicunq; crediderũt nõ vidẽtes crediderũt:⁊ magnũ meritũ habuit fides eoꝝ:cui fidei cõparan/ dę:coꝛ tantũ admouerũt piũ:nõ⁊ palpantẽ manũ. heęc ð fecit dñs vt inuitaret ad fidẽ. hec ſides nũc feruet ĩ ecclia toto oꝛbe diffu ⸗ ſa.Et nũc maioꝛes ſanitates opat᷑: ꝓpt᷑ qᷓs nõ eſt dedignatꝰ tũc exhibere illas mĩoꝛes. Siẽ em̃ animꝰ melioꝛ ẽ coꝛꝑe:ſic ⁊ melioꝛ ſa⸗ lus animiqᷓ; ſalus coꝛꝑis. Ahõ caro cca nõ aperit oculos miraculo dñi:⁊ coꝛ cęcuʒ apit oculos ſermone dñi. Ahõ nõ reſurgit moꝛta le cadauer:reſurgit aĩa qᷓ moꝛtua iacebat in
viuo cadauere. 4hð aures coꝛꝑis ſurde nõ
aperiunt᷑: ſed qᷓ; multi habẽt aures clauſas
coꝛdis:qᷓ tamẽ vbo dei penetrãte pateſcũt:
vt credant qͥ nõ credebãt:⁊ bñ viuant qͥ ma le viuebãt: ⁊ obediãt qͥ nõ obediebãt:⁊ dici mus ille credidit:ac miramur cũ audimꝰ de P his quos aliqñ duros noueramꝰ. Lur ergo nũc miraris credentẽ:innocentẽ:deo ſeruiẽ⸗
Bancti Anguſtini de verbis domini
tẽ: niſi qꝛ cõſpicis videntẽ quẽ noueras cę
cũ: cõſpicis viuentẽ quẽ noueras moꝛtuũ: cõſpicis audientẽ quẽ noueras ſurdũ? Naʒ
videte aliter moꝛtuos: de qͥbus moꝛtuis di
cebat dñs cuidã ideo tardãti ne dñm ſeque
ret᷑:qꝛ ſepelire patrem volebat: Sine inquit Watzi
moꝛtuos ſepelire moꝛtuos ſuos.Lerte moꝛ tuos ſepulturi nõ ſunt coꝛꝑpe moꝛtui: qꝛ ſih eſſent moꝛtua coꝛpꝑa ſepelire nõ poſſint. Tñ moꝛtuos eos vocat. Vbi:niſi intus in aia? Sicht em̃ etiã viſibilit plerũq; in domo in ⸗ tegra ⁊ ſalua:dñs eiuſdẽ domꝰ moꝛtuus ia⸗ cet:ſic in coꝛꝑe integro multi habẽt intꝰ ani⸗
mã moꝛtuã:et hos ſic excitat aplus: Surge ępb.⸗
qui doꝛmis: exurge a moꝛtuis ⁊ illumiabit te xpᷣs. Ipſe illumiat excęcatuʒ: qui excitat moꝛtuum.Eius em̃ voce ꝑ apłm clamat᷑ ad moꝛtuũ: Surge qͥ doꝛmis. Kęcꝰluce illumi⸗
nabit᷑ cũ reſurrexerit. Surdos aũt qᷓ;młtos
ante oculos ſuos dñs intuebat᷑ cuʒ diceret:
Qui habet aureſ audiẽdi audiat. Quis em̃ Wanzn⸗
añ illũ ſine coꝛꝑis auribus ſtabat? Quas ð alias aures niſi interioꝛis homis reqrebat?
Itẽ quales oclos qᷓrebat cũ loqueret᷑ vtiq;
vidẽtibus: vidẽtibꝰꝑ oculos carnis? Baʒ
u. Mtol nnich ſun unicp winl ini cumsẽ lm zpanbenn i poler nDie:ec vichörid zanẽ⸗ inſennte lurdetm figeüsq calonöe uup iniendun ü Jiwan uweieq ſlenusa
cũ ei diceret philipꝰ: Dñe oſtẽde nobis pa/ Job ẽf
trẽ ⁊ ſufficit nobis: bñ quidẽ B̊ intelligebat vt dem̃ õſtratꝰ pat᷑ poſſit ſufficere:ß̃ cui non ſufficiebat equalis patri: quõ ſufficeret pr̃⸗ AQuare aũt non ſufficiebat?Auia nõ vide · bat᷑. Quare nõ videbat᷑? Quia nondũ erat ſanus oculꝰ vnde poſſit videri.ſhoc em̃ qðᷣi carne dñi videbat᷑:his oculis non ſoli diſci⸗ puli viderũt qͥ honoꝛauerũt:ſed ⁊ iudęi qui crucifixerũt. Qui ð alit᷑ ſeviderivolebat: ali os oculos req̃rebat: Et ideo ſic reſpõdit di⸗ centi: Oſtẽde nobis patrẽ ⁊ ſufficit nobis: Tanto tꝑevobiſcũ ſũ ⁊ nõ me cognouiſtis. Philipe:qui me videt:videt et patreʒ. Et vt interim fidei oculos ſanaret: pus admo ⸗
net᷑ Em fideʒ vt poſſit ad ſpeciẽ ꝑuenire. Et
ne ſic putaret philipus cogitãdũ deuz quõ videbat in coꝛpe dim ieſũ xp̃ᷣm:ſtatim ſub⸗ iecit: Mõ credis qꝛ ego in pfe⁊ pt̃ in me? ã dudũ dixerat:Aui me videt:videt ⁊ patrẽ. Sed nõdũ habet phligpus ſanũ oculũ vnde videret patrem:atq; ideo nec vnde videret ipᷣm filiũ patri coequalẽ. Itaq; aciẽ mentis adhuc ſauciã ⁊ tantã lucẽ aſpicere nõ valen tẽ:ſanandã atq; firmãdam fidei medicamẽ tis fomẽtiſq; ſuſcepit ⁊ ait: Nõ credis quia ego in pfe ⁊ pr̃in me eſt? Qui ðnõdum pot
list iotStat uncui buam ſesinh⸗ ſieyidet helebur igẽdoe cupiſcẽt ntnyi eſane Uabeat eß ocu uitqu linſoi sz tnſe inte lahen c Min uubaun ulisco

otniine
wilgih Pbir.. Ruos ſe[e
In enangelio ſcqm gattheñ Bermo XVIII
videre qðᷣ demõſtraturus eſt dñs:non quę⸗ rat pᷣus videre qð credat: ſed pus credat vt poſſit oculꝰ ſanari quo videat. Sola em̃ foꝛ ma ſerui exhibebat᷑ ſeruilibꝰ oculis:qꝛ ille q nõ rapinã arbitratꝰẽ eſſe gqualis deoꝛ ſi ab
eis quos ſanari voluit iã videri poſſit cqᷓlis deo:nõ opꝰ haberet ſemetipᷣm exinanire:et
foꝛmã ſerui accipere. Sed qʒ non erat vnde videret᷑ deꝰ:⁊ erat vnde videret᷑ hõ:qui deꝰ
erat factus ẽ homo: vt id qð videbat᷑ ſana⸗
ret illud vnde nõ videbat᷑. Ipſe em̃ alio lo ⸗
gnwen co ait: Peati mũdo coꝛde:qm̃ ipſi deũ vide
gn 1oeephint
Job. 14.
bũt. Poterat vtiq; philipꝰ reſpõdere ⁊ di⸗ cere:ñe:ecce te video. Talis neeſt pr̃ q̃le ẽ hoc qð video:qm̃ dixiſti:Quividet me vi det ⁊ patrẽ? Anteqᷓ; hoc rñderet philipꝰ:vłl
foꝛtaſſe anteqᷓ; cogitaret: cum dixiſſet dñs: Qui videt me videt ⁊ pr̃eʒ: ↄtinuo ſiũxit:
Mõ credis qꝛ ego in pr̃e: ⁊ pat in me ẽ? Illo
em̃ oculo nõdum videre poterat: nec patrẽ
nec ęqualẽ patri filiũ: ſed vt ſanaret᷑ oculus ad videndum:inungendus erat ad creden ·
LK dũ. Ideo anteqᷓ; videas qð videre non po⸗ tes:crede qð nondũ vides. Ambula ꝑ fidẽ:
vt ꝑuenias ad ſpeciẽ. Species ñ letificabit ĩ patria quẽ fides nõ ↄſolat᷑ in via. Sic em̃ di⸗
bů quiCon.ʒ. cit aplus:tcdiu ſumꝰin coꝛꝑe:pegrinamur
oſſit ſufm atri: quiiit iccbat⸗Cuit
cil Qumiu
oſſt ninbtit ornueirit n
a dño: Statimq; ſubnectit q̃re a dño ꝑegri
namur:qᷓ;uis iõ crediderimꝰ: Per fideʒ inqt
ambulamꝰ:non ꝑ ſpeciẽ. Tota igit᷑ oꝑa vr̃a fratres in hac vita eſt ſanare oculum coꝛdis vnde videt᷑ deꝰ. Ad hoc ſacroſancta myſte ⸗ ria celebꝛant᷑:ad ſermo dei pᷣdicat᷑:hoc ex⸗ hoꝛtatões ecckie moꝛales:id eſt ꝑtinẽtes ad coꝛrigẽdos moꝛes:ad emẽdandas carnales cõcupiſcẽtias:ad renũciandũ nõ voce tĩ ð mutata vita huic ſeclo:ad hoc quicqͥd agũt diuinę ſanctęq; litterę: vt purget᷑ illud inte rius ab ea re ꝗᷓ nos impedit ab aſpectu dei. Siẽ em̃ oculꝰ factus ad hãc lucẽ tẽpoꝛalẽ vi dendã ⁊ qᷓ;uis celeſtẽ tñ coꝛpoꝛeã atq; cõſpi cuã:nõ ſolũ homib?ꝰb etiã viliſſimis animã⸗ tibus. Zd hoc em̃ factꝰ eſt vt hãc lucẽ vide ⸗ at:tamẽ ſi aliquid iniectũ fuerit vel irruerit
ñ turbet:ſecludit᷑ ab hac luce:⁊ qᷓ;uis eum ſua p̃lentia circũfundat: ille tamẽ ſe auertit
atq; abſens eſt. Non ſolũ aũt abſens ſit ꝑ⸗ turbatione ſua a luce pᷓſenti: ᷣ etiã pgnalis
illi eſt lux ad quã videndã factus eſt. Sic et oculis coꝛdis ꝑturbatꝰatq; ſauciatꝰ auertit
ſea luceiuſticie:nec audet eã ↄtemplari nec valet. Quid turbat oculũ coꝛdis? Cupidi-
tas:auaricia: iniqtas: cõcupiſcentia ſecula⸗ ris:claudit:excycat oculũ coꝛdis. Et tamen quõ querit᷑ medicus cũ oculꝰcarnis turbatꝰ
eſt:quõ nõ differt vt aperiat᷑ atq; purget᷑ et ſanet᷑: vñ lux iſta videat᷑? Currit᷑: nemo re⸗ quieſcit: nemo differt ſi vel ſtipula in oculo
cadat. Solẽ certe quem ſanis oculis videre volumꝰdeꝰ fecit. Aulto eſt vtriq; lucidioꝛ
ille qui fecit: nec huiꝰ generis lux eſt qᷓ ꝑti⸗ neat ad oculũ mẽtis. Lux illa eſt ęterna ſa⸗ pientia. Jecit aũt te deus o hõ ad imaginẽ ſuã: daret ne tibi vnde videres ſolẽ queʒ fe⸗
cit:⁊ nõ tibi daret vnde videres eũ qui te fe
cit?Cũ te ad imaginẽ ſuã fecerit:dedit et k. Vtrũq; dedit tibi: ſed multũ hos ockos ex ⸗ terioꝛes diligis: multũ illũ interioꝛẽ negli⸗ gis. Detritũ poꝛtas atq; ſauciatũ:pena tibi eſt ſi ſe voluerit oſtẽdere fabꝛicatoꝛ tuus: pg na eſt oculo tuo anteqᷓ; curet᷑ atq; ſanet᷑. Nã cie dñi. Kũ haberet ð coꝛ ſanũ purę ↄſciẽtie: gaudebat ad p̃ſentiam dei. Poſtqᷓ; peccato oculꝰille ſauciatus eſt:cgpit lucẽ foꝛmidare diuinam: refugit in tenebꝛas atq; in denſa lignoꝝ: veritatẽ fugiens: vmbꝛas agetẽs.
⁊in ꝑadiſo peccauit adã: ⁊ abſcõdit ſe a fa⸗ Señ.ʒ.
Ergo fratres mei:qm̃ ⁊ nos inde nati ſumꝰ: ⁊ſicut dicit aplus: In adam om̃s moꝛiunt᷑.1.Corf.iÿ.
Sm̃s em̃ nos duo homies aliqñ fuim?: Si noluimꝰ obtẽperare medico vt nõ egrotare mus:obtẽperemusvt ab ęgritudine libere ⸗
mur. Dedit nobis pᷣcepta medicꝰſanis: de/ D
dit pᷣcepta medicꝰ ne medico indigeremus.
Rõ opus eſt inqͥrere ſanis medicus:ß ęgro wattß.ↄ.
tãtibus. Sani pcepta ↄtempſimꝰ:⁊ exꝑimẽ to ſenſimꝰ in quãtã pniciẽ noſtrã p̃ceptũ il ⸗ lud ↄtempſerimꝰ. Egrotare iã cepimꝰ:labo ramꝰ in lecto:infirmati ſumꝰ?: nð deſpemꝰ. Quia em̃ ad medicũ venire non poteramꝰ: ipſe ad nos venire dignatꝰ eſt. Non ꝓtẽpſit ſauciũ ↄtẽptꝰa ſano. Mon deſtitit dare alia pᷣcepta languenti:qui pᷣma cuſtodire noluit ne langueret:tanqᷓ; diceret:Lerte exꝑimen ⸗ to ſenſiſti verũ me dixiſſe qñ dixi: Noli tan/ gere hoc. Sanare ð tandẽ ⁊ reuiuiſce. Ecce poꝛto infirmitatẽ tuaʒ. Bibe amarũ calicẽ: tu em̃ tibi feciſti. Pꝛęcepta illa mea ſano
data ſunt tã dulcia:tõ laboꝛioſa ↄtẽpta ſũt.
Cppiſti laboꝛare: ſanari nõ potes niſi ama ⸗
rũ calicẽ biberis:Lalicẽ temptationũ qͥbus
abũdat hec vita:calicẽ tribulationũ:angu⸗
ſtiarũ: paſſionũ. Bibe inqͥt:bibe vt viuas.
Et nereſpõderet ei lãguidus: õ poſiũ:nõ d 3

Joh.9. Watth.12.
W atth. 10
Phik.⁊.
Bak.3.
Wattb. 20.
fero:nõ bibo:pꝛioꝛ biberat medicus ſanus: vt bibere non dubitaret ęgrotus. Quid em̃ amarũ eſt in tali poculo qð ille non biberit? Si cõtumelia: pᷣoꝛ audiuit cũ demones ex ⸗ pelleret: Demoniũ habet: ⁊qð ibeelʒebub eijcit demonia. Eñ ⁊ vt ip̃e cõſolaret᷑ ęgros ait: Si patrẽfamilias beelʒebub vocauerũt quãtomagis domeſticos eius? Si doloꝛes amari ſunt:ligatꝰ?⁊ flagellatꝰ⁊ cruciſixꝰ eſt. Si moꝛs amara ẽ:etiã moꝛtuꝰeſt. Si genus moꝛtis exhoꝛreſcit infirmitas: nihil illo tꝑe fuit ignominioſius qᷓ; moꝛs crucis. Nõ em̃ fruſtra cõmendãs eiꝰ obedientiã aplus:ad⸗ didit dicẽs: Factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ aũt crucis. Sʒ qꝛ ip̃e honoꝛaturꝰ erat
fideles ſuos in fine huiꝰ ſeculi:pᷣus honoꝛa⸗
uit crucẽ in B ſeculo:vt terrarũ pᷣncipes cre⸗ dẽtes in eũ ꝓhiberẽt aliquẽ nocentiũ cruci ſigi:⁊ qð cũ magna iſultatõe ꝑſecutoꝛes iu⸗ dęi dño ꝓcurarũt:magna fiducia ſerui eius etiã ⁊ reges in fronte nũc poꝛtãt. Nõ tñ ap⸗ paret mõ qualeʒ moꝛtẽ ꝓ nobis dñs ſubire dignatꝰ eſt:ſiẽ ait aplus: Jactus ꝓ nob ma ledictũ:et cuʒ ei pendẽti iudęoꝛũ cęcitas in ⸗ ſultaret:poſſit vtiq; deſcẽdere de cruce: qͥ ſi nollet nõ eſſet ĩ cruce: ſed ampliꝰ erat de ſe⸗ pulcro ſurgere: qᷓ; de cruce deſcẽdere. hec ð dñs faciẽs diuina:patiẽs hũana: admonet nos miraculis coꝛꝑalibus ⁊ patiẽtia coꝛpo ⸗ rali:vt credamꝰ⁊ ſanemur ad ↄſpiciẽda illa inuiſibilia qj carnis oculꝰ neſcit.hoc ð agẽs curauit cęcos iſtos: de qͥbus nunc euãgeliũ recitatũ eſt:⁊ in curãdo videte ͥd admonu/ erit egrotũ interioꝛem. Attẽdite ipius facti exitũ ⁊ oꝛdinẽ rerũ. Sedẽt illi in via duo cę⸗ ci: trãſeunte dño exclamabãt vt eoꝛũ miſe⸗ reret᷑. A turba o ꝗᷓ cũ dño erat:cõpeſcebãt᷑ ne clamarẽt. Meq; hoc ſine myſterio dereli⸗ ctũ putetis. Illi aũt cõpeſcentẽ ſe turbõ ꝑſe uerantiſſimo clamoꝛe vincebãt:vt ꝑueniret vox eoꝛũ ad aures dñi: quaſi nõ iam ille co ⸗
gitata cognoſceret. Klamauerũt ð duo cęci
yt audirent᷑ a dño: ⁊ turbis cõpꝛimi neqͥue ⸗ runt. Trãſiebat dñis ⁊ illi clamabãt. Stetit vñs:⁊ ſanati ſt.ã ſtetit ieſus ⁊ voca⸗ uit eos ⁊ git: Duid vult vt vobis faciã At illi direrũt: At aꝑiant᷑ ocli nr̃i. Mꝛo fide illoꝝ feẽ dñs:inſtaurauit ocu los eoꝝ. Si intelleximꝰ iã interioꝛẽ ęgrotůũ:
interioꝛẽ ſurdũ:iterioꝛẽ moꝛtuũ:ibi qᷓramꝰ⁊
iterioꝛẽ cęcũ. Clauſi ſt ocki coꝛdis:trãſit ieſ? vt damemꝰ. Quid ẽtrãſit ieſus? Agit trãſi⸗
Bancti Auguſtini de verbis domini
toꝛia ieſus. Attendite ⁊ videte quanta eius geſta tranſierũt. Natus ẽ de virgine maria: nunquid ſemꝑ naſcit᷑? Infans lactatus eſt: nunquid ſemper ſugit? Per ꝑtates cucurrit
vſq; ad iuuẽtutẽ: Mũqͥd ſꝑ coꝛꝑalit᷑ creſcit⸗
Infantie puericia: puericię adoleſcẽtia:ado leſcentię iuuẽtus trãſeũti cedẽtiq; ſucceſſit. Ipſa etiã qᷓ fecit miracula trãſierũt. Legũt᷑ ⁊credũt᷑. Quia em̃ talia ſcpᷣta ſũt vt legi poſ ſint:trãſiebãt cũ fierẽt. Poſtremo neĩ multꝭ moꝛemur:crucifixꝰ eſt:nũquid ſempꝑ pendet in cruce? Sepultꝰ eſt:reſurrexit:aſcẽdit in cę
lũ:iaʒ nð moꝛit᷑: ⁊ moꝛs ei vltra nõ dñabit᷑: xo.⸗
⁊diuinitas eiꝰſemꝑ manet:⁊ ĩmoꝛtalitas iã coꝛpis eiꝰ nunq; deſiciet. Sʒ tñ illa oĩa quę tẽpoꝛalit᷑ ab eo geſta ſunt trãſierũt:⁊ legẽda
ſcripta ſũt:⁊ credẽda pᷣdicant᷑. In illis ergo
omibꝰ?trãſijt ieſus. Quid duo cgci iuxta viã E ſunt: niſi duo pli ad quos ſanandos venit ieſus? Oſtẽdamꝰ hos duos plos in ſcriptu
ris ſanctis. Eſt in euõgelio ſcriptũ: Habeo Job.i⸗
alias oues ꝗᷓ nõ ſunt de h ouili:⁊ illas opoꝛ⸗ tet me adducere:vt ſit vn ꝰgrex ⁊vnpaſtoꝛ. AQui ſunt ð duo pli? Vnꝰ iudgoꝝ:⁊ aliꝰ gẽ⸗
iulaum nulcd ſuuni int de luckn uſti di ſisnfzop ſichn jtSieñſ uNnölem ihinsnec Foper ieusober
3
tiũ. Nõ ſum miſſus ait:niſi ad oues qj perie Wat · j ¶cchn
runt domꝰ iſrł᷑. Quib?ꝰ hoc dixit? Diſciplis:
qñ illa chananea clamabat:qᷓ ſe eſſe canẽ cõ
feſſa eſt. Et qꝛ meruit:iã duo demõſtrati ſũt ad quos venerat: iudaicꝰ ſcʒ populus deqͥ ait: Nõ ſum miſſus niſi ad oues ꝗj perierũt domꝰ iſrk:⁊ gentiũ populus:cuiꝰ typũ p̃ten debat hoc mulier: quã pᷣmo reſpuerat dicẽl: Nöõ eſt bonũ ſumere panem filioꝝ ⁊ mittere d canibus:⁊ cui dicẽti: Ita dñe:nam ⁊ canes edunt de micis ꝗᷓ cadũt de menſa domino⸗ rũ ſuoꝛũ: reſponderat: O mulier magna eſt fides tua:fiat tibi ſicut vis. Inde em̃ erat et
bið
jüdauié
peeg imnead eyibue ules vo imntad iſunte laſacr kcapiẽc Kemnitt ſec
ille centurio de quo dicit idẽ dñs: Amen di⸗ Warb tnõli
co vobis:nõ inueni tantã fidẽ in iſrt: qʒ ille asöte dixerat: Nõ ſum dignusvt intres ſub tectũ ur meũ:ſed tm̃ dic vᷣbo et ſanabit᷑ puer meus. in Ita ð dñs ante paſſionẽ ⁊ clarificationẽ ſuã ain duos iã plos deſibat: Vnũ ad quẽ vene ⸗ irnhe rat ꝓpter ꝓmiſſa patrũ:⁊ alterũ quẽ ꝓpter id 6 miſericoꝛdlã nõ repellebat: vt impleret᷑ qð ii i ꝓmiſſů erat abꝛag: In ſemie tuo bñdicent᷑ ðc ·n ui om̃s gentes. Pꝛopterea ⁊ aplus iã poſtre⸗ i ic ſurrectionẽ dñi ⁊ aſcenſionẽ vbicõtemptus Hu eſt a iudeis: prexit ad gẽtes: nec tamẽ eccle⸗ le ſijs quę de iudęis crediderant tacuit · Eram galn t inn inquit ignotus facie eccleſijs iudeę quę ſt 4 aunnt
in chꝛiſto:Tantũ aũt audiebant:quia qͥ ali⸗

wetu
uhniſai ichſit
1 os duzpii
uicloſehitt Ppi..
dehoulnl
ſtgn atniat Wattb. a0 mabatſen
„
uuin xen.
iu
m
niſad ojn
In enangelio ſchm gattheñ Bermo XVIII
quando nos ꝑſequebatur:nũc euangelizat fidem quã aliquãdo vaſtabat:⁊ in me inqͥt magnificabãt deũ. Sic ⁊ angularꝭ lapis di⸗
ꝛ. cit᷑ xpᷣs:qͥ fecitvtrũq; vnũ. Angulꝰem̃ duos
parietes copulat ð diũſo venientes. Quid tã diuerſum: qᷓ; circũciſio ⁊ pᷣputiũ? habes
näparietẽde iudga: alterũ parietẽ de gen i wnn.
tibus:ᷣ angulari lapide copulant᷑. Lapidẽ em̃ quẽ repꝛobauerũt ędificãtes hic factus eſt in caput anguli. Angulus in gdificio nõ eſt:niſi cum duo parietes ex diuerſo venien tes in illũ cõueniunt: et quadã vnitate iun⸗ gunt᷑. Iſti ð duo parietes m typũ:duo cgci
erant clamãtes ad dñm. Attendite nũc dile
ctiſſimi: Domin?ꝰ trãſiebat: cęci clamabꝰt. Quid eſt trãſiebat? Trãſitoꝛia opera facie⸗ bat:ſiẽ iã diximꝰ. Scðm heęc tranſitoꝛia opa fides nr̃a operat᷑.Credimus em̃ in filiũ dei:
nõ tĩ quia verbũ dei eſt ꝑ quem facta ſunt
oia: Si em̃ ſemꝑ in foꝛma dei manens ęqᷓlis deo:nõ ſemetipᷣm exinaniret foꝛmã ſerui ac⸗ cipiens:nec ſentirẽt cęcivt poſſint clamare: Sʒ cũ operaret᷑ trãſitoꝛia: id eſt hũiliaret ſe factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ auteʒ crucis:clamauerunt cꝙci: Miſerere nr̃i fili dauid: quia ⁊ hoc im qð dñs ⁊ crea⸗ toꝛ dauid: etiam filius dauid eſſe voluit: in tpe hoc egit:trãſiens hoc fecit. Quid ẽ autẽ clamare ad xpᷣm:niſi gratie xp̃i cõgruere bo nis opibus? hot dico frẽs:ne foꝛte ſimꝰ ſtre pentes vocibꝰ ⁊ muti moꝛibꝰ. Quis eſt qui clamat ad chꝛiſtuʒ vt pellat᷑ interioꝛ cgcitas trãſeunte xp̃oꝛ:id eſt diſpẽſante nobis tẽpo ⸗ ralia ſacramẽta: qͥbꝰ admoneamur ad ęter- na capiẽda? Quis ẽ qͥ camat ad xp̃mAQui ↄtemnit mundũ:clamat ad xp̃m.Qui ſper nit ſeculi voluptates: clamat ad xpᷣm. Qui
Ba.s. dicit nõ lingua ſed vita: Athi mũdꝰ cruci⸗ Ps⸗un. fixusẽ ⁊ ego mũdo. Qui diſpergit dat pau- peribꝰ vt iuſticia eius maneat i ſeculũ ſecki:
clamat ad xpᷣm. Qui em̃ audit ⁊ nõ ſurdus
audit: Res vf̃as vẽdite ⁊ date paupibꝰ: Ja
cite vobis ſaculos nõ veteraſcẽtes: theſau- rũ nõ deſicientẽ in cęlis:tanq; veſtigioꝝ ſo⸗ nitũ xp̃i trãſeuntis audiẽs clamet:adhuc cę cus: id eſt faciet iſta. Vox eius in factis ſit: incipiat mundũ cõtemnere:in copia ſua di⸗ ſtribuere: ꝓ nihilo habere ᷓ homies amãt:
ðtemnat iniurias:nõ appetat pindicati: a Watrb.. ret maxillaz ꝑcutienti:oꝛet ꝓ inimicis:ſi qͥs ſdern w Luq.is. ei abſtulerit ſua non repetat:ſi qͥd alicui ab⸗
ſtulit:reddat quadruplũ. uz iſta facerecg-
perit:omnes ſui cognati: affines: amici cõ⸗
mouentur. Aui diligunt ſeculum: cõtradi⸗ cunt. Quid inſanis? Mimius es. Nunquid alij nõ ſũt xp̃iani Iſta ſtulticia ẽ:iſta demẽ tia ẽ:⁊ cętera alia turba clamat. Ne cęcicla/ mẽt:turba clamãtes coꝛripiebat:ßᷣ eoꝝ cla⸗ moꝛes nõ vincebat. Intelligãt qͥd faciãt:qͥ volũt ſanari.Et nũc ieſus trãſit:qͥ iut᷑ viã ſi
clamẽt.hi ſũt em̃ qͥ labijs honoꝛãt: coꝛ aũt Eſa.⁊9.
eoꝝ longe ẽ a deo. Ipi ſunt iuxtaviã: qͥbus Wattb.ij⸗
pᷣcipit dñs obtritis coꝛde. Nam cũ recitant᷑ ea quę fecit dñs trãſeuntia: ſemꝑ nob exhi ⸗ bet᷑ trãſiẽs ieſus:qꝛ vſq; in finẽ ſeculi nõ de⸗ ſunt cęci ſedẽtes ad viaʒ. Opus eſt ð vt cla⸗ ment illi iuxta viã ſedẽtes. Turba qᷓ cũ dño erat:cõpeſcebat clamoꝛẽ quęrentiũ ſanita⸗
tẽ. Ifes videtis qͥd dicã. Neſcio eĩ quõ di cã: ß płꝰ neſcio quõ taceã. hoc dico: ⁊ aꝑte
dico. Timeo em̃ ieſũ trãſeũtẽ ⁊ manẽtẽ:⁊ iõ tacere nõ poſſum. Bonos xp̃ianos vere ſtu dioſos volẽtes facere pᷣcepta dei qᷓ in euan ⸗ gelio ſcripta ſunt:xp̃iani mali⁊ tepidi ꝓhi ⸗ bent. Turba ipſa queę cũ dño eſt:ꝓhibet cla mãtes:id eſt ꝓhibet bene operãtes:ne ꝑſe ⸗ uerãdo ſanent᷑. Clament illi:non deſiciant:
neq; ducant᷑ quaſi auctoꝛitate turbarũ: nec
eos qͥ poꝛes xp̃iani facti ſunt male viuẽtes ⁊ bonis opibus inuidẽtes imitent. Nõ di⸗ cant: quomõ iſti viuũt tam multi: ſic viua
mus. Quare nõ potiꝰ quomõ dicit euange liũ? Quare vis viuere ᷣm increpationẽ tur⸗
be ꝓhibentis:⁊ nõ m veſtigia dñi trãſeun ⸗ tis? Inſultabũt:vituperabũt:reuocabunt: tu clama qͥuſq; ꝑuenias ad aures ieſu. Naʒ qui ꝑſeuerauerint in faciendo talia qualia Pcepit chꝛiſtus:⁊ nõ attenderint turbas ꝓ ⸗ hibentes: neq; magnipenderint ꝙ xp̃m vi⸗
dent᷑ ſequi:id eſt ꝙ xp̃iani apellant᷑: plus
amauerint luceʒ quã chꝛiſtus eſt redditurꝰ qᷓ; timuerint ſtrepituʒ ꝓhibentiũ:nullo mõ ſeparabuntur: ⁊ ſtabit ieſus ⁊ ſanabit eos. Quomõ em̃ ſanant᷑ oculi nfi Quomõꝑfi dem ſentimꝰxp̃m trãſeuntẽ tẽpoꝛali diſpen ſatiõe:ſic intelligamꝰ xpm ſtantẽ incõmuta biliter gternitate. Ibi em̃ ſanat᷑ oculꝰ:quã⸗ do intelligit᷑ chꝛiſti diuinitas. Percipiat charitas veſtra: Attendite qð dicam gran ⸗ de ſacramentũ. Omnia tempoꝛaliter geſta a domino noſtro ieſu chꝛiſto: fidem nobis
inſerũt. Credimꝰi verbũ dei:nõ ſolũ in ver bũ:ꝑ qð facta ſunt omnia:ſed ĩm verbum Job.
factũj carnẽ yt habitaret in vn .
1.

— „—
————
————
Bancti Auguſtini de verbis dñi
virgine maria:⁊ cętera qᷓ fides habet:qᷓ nob exhibita ſunt:vt xp̃s trãſiret ⁊ cęcis veſtigia trãſeuntis audiẽtibus clamaret᷑ opibꝰ vitę: pfeſſione fidei cõmemoꝛãtes. Jã vt clamã⸗ tes ſanent᷑: ſtat ieſus. Eteni iõ ſtantẽ videt
⁊Corj.ʒ. ieſũ qui dicit:Et ſi noueramꝰxpᷣm ſᷣm carnẽ
ſed iã nůũc nõ nouimꝰ. Epi em̃ diuinitatẽ vi⸗
debat:quãtũ in hac vita põt. Eſt diuinitas
xpi:eſt hũanitas xp̃i. iuinitas ſtat:hũani tas trãſit. Quid eſt diuinitas ſtat? Mõ mu⸗ tatur:nõ cõuellit᷑:non recedit · Nõ em̃ ſic ad nos venit vt a pfe diſcederet: nec ita aſcen ⸗ dit vt loco moueret᷑. Aſſumpta carne:locuʒ mutauit: deus aũt aſſumẽs carnẽ: qꝛi loco nõ eſt nec mutat locũ. Tãgamur ſtãte xp̃o: ſanent᷑ oculi nr̃i. Sʒ quoꝝ oculi? Llamãtiũ ſcʒ cũ trãſit:id ẽ bñ oꝑãtiũ ꝑ eã fidẽ qᷓ diſpẽ⸗ ſata eſt tpaliter ad erudiẽdos nos ꝑuulos. Sanatis aũt oculis: qͥd pᷣcioſius hr̃e poteri mus frẽs? Lumẽ hoc qͥ vidẽt qð factũ ẽ de cęlo vel qð exhibet᷑ de lucerna: gaudẽt. Et quõ miſeri vident᷑ qui videre nõ poſſunt? Ego aũt q̃re loquoꝛ:quare iſta dico: niſi vt hoꝛter oẽs nos ad clamãdũ dů trãſit ieſus? Lucẽ cõmendo ſanctitati vre amandõã:quõ foꝛte nõ videtis. Credite dũ nõdũ videtis: ⁊clamate vt videatis Quãta putat᷑ infęli⸗ citas hoim qͥ lucẽ iſtã̃ coꝛꝑalẽ nõ vidẽt. Ex cęcatus ẽ aliqͥs cõtinuo dicit: Jratũ deũ ha
obie.⁊.buit:aliqͥd mali cõmiſit. hoc vxoꝛ tobię di⸗
cebat viro. Clamabat ille ꝓpter hedũ ne de furto eſſet:nolebat ſonũ furti audire in do ⸗ ma ſuo.Illa defendẽs factũ ſuũ:oppꝛobꝛio ꝑcutiebat maritũ. Et cũ ille diceret: Reddi- te ſi de furto ẽ: Illa rñdebat inſultãs: Vbi
ſunt iuſticie tue? cęca erat ſi furtů defen ⸗
debat:⁊ quã lucẽ videbat qͥ furtũ reddi im ⸗ perabat. Illa erat foꝛis ĩ luce ſolis: ille erat intꝰ in luce iuſticic. Quis eoꝛuʒ erat in luce melioꝛe? Ad hanc lucẽ frẽs amandã hoꝛta/
mur dilectionẽ yeſtrã: vt clametis opibus. ũ dñs trãſit:ſonet vox fidei: vt ſtãs ieſus
id eſt incõmutabilis manẽs dei ſapiẽtia: et maieſtas verbi deiꝑ qð facta ſunt oĩa apꝑiat oculos vr̃os. Idẽ tobias monẽs filiũ ſuum ad hoc monebat yt clamaret: id ẽ ad bona opa monebat. Dicebat illi vt daret paupi⸗
bus:p̃cipiebat vt elemoſynas faceret indi⸗ Tobie. 4. gentib?:? docebat dicẽs: Fili elemoſynęnõ nũt irei tenebꝛas. Lõſiliũ ꝑripiendę atqʒ
obtinẽde lucis ccus dabat. Elemoſyne in ⸗ qͥt nõ ſinũt ire in tenebꝛas.Si ei filiꝰ reſpon
deret miratꝰ:quid pat: tu elemoſynas nõ feciſti:vt mõ cęcus loqᷓris: tu nüc nõne ite⸗
nebꝛis es qͥ mibi dicis:Elemoſynę nð ſinũt treĩ tenebꝛas? Nouerat ille de qua luce do ceret filiũ: nouerat ĩ interioꝛe hoĩe qð vide⸗
bat. Filiꝰ patri poꝛrigebat manũ vt ambu⸗ laret terrã:⁊ p filio vt habitaret ĩ cęlo. Pꝛe uiter vt cõcludã frẽs ſermonẽ iſtuʒ ex eo qð nos plurimũ tangit atq; angit: videte eſſe turbas qͥ coꝛripiebãt cęcos clamãtes. Om̃s qᷓ̃ ĩ hac turba ſanari vulti nõ vos deterreãt:
qꝛ multi ſũt noĩe xp̃iani ⁊ oꝑibꝰ ipij:nõ yos
detreãt a bonis oꝑibꝰ. Clamate int᷑ turbas ↄpeſcẽtes:reuocãtes: inſultãtes:male viuẽ tes.Mõ em̃ ſol vocibꝰcõpᷣmũt bonos xpia⸗ nos mali:ßᷣ ⁊ malis oꝑibꝰ. Mð vult bonus xpianꝰ ire ſpectare. Hocipᷣm qð frenat cõcu piſcentiã ſuõ ne ꝑgat ad theatrũ:clamat pꝰ xpᷣm:clamat vt ſanet᷑. Alij cõcurrũt:̃ foꝛte pagani:foꝛte iudęei. Immoo tã pauci eẽnt in theatris vt erubeſcẽdo diſcederẽt: ſi xpi⸗ ani ad theatra nõ accederẽt. Currũt ð⁊illi poꝛtãtes ⁊ ſanctũ nomẽ ad pgnã ſuam.Lla ma ð nõ eundo pᷓmens in coꝛde tuo tẽpoꝛa⸗ lẽ cõcupiſcẽtiã: ⁊ tene teĩ clamoꝛe foꝛti etꝑ⸗ ſeuerãti ad aures ſaluatoꝛis: vt ſtet ieſus et curet te. Int᷑ ipſas turbas clama: ne deſpe⸗ res de auribꝰdñi. Mõ em̃ ⁊ illi cgci ex illa ꝑte clamauerũt vbi turba non erat: vt ex ea ꝑte audirent᷑ vbi nõ eſſet impedimẽtũ ꝓhiben ⸗ tiũ. Int ipſas turbas clamauerũt: ⁊ tñ dñs audiuit. Sic ⁊vos etiã ini peccatoꝛes⁊ luxu riãtes:int᷑ amatoꝛes ſeculariũ vanitatũ:ibi clamate: ibi clamate vt ſanetvos dñs.Mo ⸗ lite ꝑ aliã ptẽ clamare ad dñm:nolite ad he ⸗ reticos ire:⁊ ibi clamare ad deum.Attẽdite
fratres:qꝛ ĩ illa turba jj clamare ꝓhibebat:
ibi ſanati ſunt qͥ clamabant. Nã ⁊ hoc attẽ⸗ dat ſanctitas veſtra: qͥd ſit ꝑſeuerare in da⸗ mãdo. Dicõ ꝙ multi mecũ expꝑti ſunt in no ⸗
mine xp̃i. Non em̃ ceſſat eccleſia tales ꝓhi
bentes parere · Luʒ quiſq; xp̃ianus cęperit bene viuere: feruere bonis operibus mun⸗ dumq; cõtemnere:in ipſa nouitate operum
ſuoꝛum patitur repßhenſoꝛes ⁊ contradicto⸗
res frigidos chꝛiſtianos:ſi auteʒ perſeuera uerit ⁊ eos ſuꝑauerit pdurando:⁊ nõ defece rit a bonis operibꝰ:idemipſi iã nobis obſe⸗ quent᷑ qͥ añ ꝓhibebãt. Tãdiu em̃ coꝛripiũt ⁊ ꝑturbãt ⁊ vetant:qᷓ;diu ſibi cedi poſſepᷣſu mũt. Si aũt victi fuerint ꝑſeuerãtia ꝓficiẽ⸗ tiũ:cõuertũt ſe ⁊ dicere incipiũt: Magnus
nb gdioe nh. wuns
ötulon ournp ſuboꝛil ilhoꝛ chimim ſiſt ung vnnng mſcſo ii Uncui ogolin“ wineſo nbcſe ſmoꝛite unumno oöh tmnlos nſüg hlni:ne ſndcun snonic lubuc unsiſa hſue mali ſummpi wdsßt ſiedug hnr. L ol bzun emag öe neh üno Mrn iuin aenh edugu dane ipercn
0

cccint Inij omẽꝛypiiul eteidine; uatois niti
e tilitt
non ennit tinpediniiſ scamautiti
zſmlani enlnei
In enangelio ſctm Lhatthen Bermo XVIII
hoõ:ſanct? hõ:fglix cui deꝰcõceſſit. honoꝛãt:
gratulant᷑: bñdicũt:laudant:quõ illa turba
quę cũ dño erat: Ipſa ꝓhibebat ne cxci cla ⸗ marẽt: poſtq; illi ita clamauerũt vt mere⸗ rent᷑ audire ⁊ ipetrare miſericoꝛdiã dñi:ipſa turba rurſũ dicit: Aocat vos ieſus. Jam et
hoꝛtatoꝛes fiũt qui pauloante coꝛripiebant
vt tacerẽt. Solꝰ aũt ille nõ vocat᷑ a dño:qui
in h ſeculo nõ laboꝛat. Sʒ q;s in iſta vita nõ laboꝛat in peccatis ⁊ iniqjtatibꝰſuis? Si aũt
piwens. oẽs laboꝛãt:omibꝰ dictũ eſt: Venite ad me
oẽs qͥ laboꝛati. Si aũt oĩbꝰ dictũ eſt: quare
culpã tuã tribuis inuitatoꝛi tuo? Eleni Nðõ tibi ſit anguſta domꝰ eius: parit ab oĩbug:
totũ a ſingulis poſſidet᷑. Regnũ dei creſcẽ⸗
te poſſeſſoꝛũ numero nõ mi nuit᷑: qꝛ nõ diui- dit᷑. Vnicuiq; integꝝ eſt:qð cõcoꝛdit habet a multis. Hoc tamẽ ĩ myſterio lectiõis huiꝰ
cognouimꝰ frẽs:ꝙ alijs libꝛoꝝ ſanctoꝝ loct
aꝑtiſſime ſonat: eſſe intꝰ in ecclia ⁊ bonos ⁊
malos:qð ſepe dicimꝰ⁊ frumentũ et paleã. Nemo añ tempꝰ deſerat areã: toleret paleã
in tritura:toleret in area. Qð em̃ toleret:in
hoꝛreo nõ habebit · Veniet vẽtilatoꝛ ⁊ qͥ di⸗
nidit malos a bonis. Erit etiaʒ coꝛpalis ſe⸗ amal patio quã mõ ſpirital pᷣcedit. Z malis coꝛde
ſemꝑ diſiũgimini: ad tpᷣus caute coꝛpoꝛe co pulami: nec tñ negligẽtes ſitis i coꝛrigẽdis vfis:ad curã ſcʒ veſtrã quoquo mõ ꝑtinẽti⸗ bus:monẽdo:docendo:hoꝛtãdo:tetrendo. Auibuſcũq; modis poteſtis agite:ne cũ in uenitis ĩ ſcripturis⁊ i exẽplis ſctõꝝ:ſiue qui ante:ſiue qͥ poſt dñi aduentũ ĩ hac vita fue⸗ rũt ꝙ mali bonos i vnitate nõ maculãt:effi⸗
raldinn Sbis ciamini pigri ad coꝛrigẽdos malos. Duob?
ſi
ahdinn mabent
Pius 3 vu mpneenne. tia: Quapꝛopter q ſe putat ſtare: videat ne
nncpin
modis ñ te maculat mal?ꝰ: ſi ei nð ↄſentias: ⁊ſi redarguas: hocẽ nõ cõmunicare: nõ cõ ⸗ ſentire. CLõmunicat᷑ quige qñ factũ eius cõ⸗ ſoꝛtio volũtatis vel apꝛdbatiõis adiungit᷑.
rhe Epb.ʒ. Hoc ð admonens aplus ait: Molite cõmu⸗
nicare:magis aũt ⁊ redarguite. Et qꝛ paruʒ erat nõ ↄſentire ſi ſequeret᷑ negligẽtia diſci⸗ plinę: agl aũt inqͥt ⁊ redarguite. Videte quẽadmodũ vtrũq; cõplexꝰẽ. Nolite cõmu nicare:magis aũt ⁊ redarguite. uid ẽ:no⸗ lite cõmunicare? Molite ↄſentire:nolite lau⸗ dare:nolite apꝛobare. Quid ẽ:magis aũt ⁊ redarguite? Rep̃hẽdite:coꝛripite: coercete. Neinde in ipᷣa coꝛrectiõe vel coertiõe alieno rũ peccatoꝛũ cauenduʒ eſt ne ſe extollat qui alterũ coꝛripit:et aplica illa cogitãda ſentẽ⸗
cadat. Ioꝛis terribilit ꝑſonet increpatio:in⸗
tus lenitatis teneat᷑ dilectio. Si pᷣoccupatꝰ? Sals. fuerit hõ in aliquo delicto:ſiẽ idẽ diẽ aplus:
vos qͥ ſpiritales eſtis huiuſmodi inſtruite
ſpũ mãſuetudinis: intẽdens teipß̃m ne ettu
tẽpteris: Alter alteriꝰ onera poꝛtate:⁊ ſicead„ implebitis legẽ xp̃i. Item alio loco: Seruũ ⁊. Timotb.⁊. inqͥt dñi non opoꝛtet litigare:ßᷣ mitẽ eſſe ad
oẽs: docibilẽ:patientẽ:in modeſtia coꝛripi⸗
entẽ diuerſa ſentiẽtes: ne foꝛte det illis de⸗
penitẽtiã ad cognoſcẽdã veritatẽ: ⁊ reſipiſ⸗ cant a diaboli laqueis a qͥ capti tenent᷑ ad ipᷣius volũtatẽ. Neq; ð cõſentiẽtes ſitis ma ⁊ · q· ꝓa mal lis vt apꝛobetis: neq; negligẽtes vt nõ ar ⸗
guatis: neq; ſuꝑbiẽtes vt inſultant argua
tis. Qui aũt deſeruerit vnitatẽ:violatcha
ritatẽ:et quiſquis violat charitatẽ:qðlibet
magnũ habeat:ipe nihil eſt. Si linguis ho/ 1Con.n· minũ loquat᷑ ⁊ angeloꝝ:ſi ſciat oĩa ſacramẽ
ta:ſi habeat omnẽ fidẽvt mõtes trãſſerat:ſi diſtribuat oĩa ſua paupibꝰ: ſi coꝛpꝰ ſuũ tra-
datvt ardeat:nihil ẽ:nihil eiꝓdeſt. Vniuer ſa inutilit habet:qͥ vnũ illud qͥ vniũſis vtat᷑
nõ habet. Amplectamur itaq; charitatẽ:ſer kR
uare vnitatẽ ſpũs ĩ vinculo pacis. Mõ nos Epb. ſeducãt qͥ carnalit intelligũt:⁊ coꝛpaliter ſe parationẽ faciẽtes: ab ecckię frumẽtis toto oꝛbe diffuſis ſpiritali ſacrilegio ſeparant᷑. Per totũ em̃ mũdũ ſemiatũ ẽ bonũ ſemen. Ponꝰ ille ſemiatoꝛ filiꝰ hois:nõ ĩ africa ſola Wattð.iʒ. ð vbiq; ſparſit ſemẽ bonũ. Inimicꝰ aũt ſuꝑ ſemiauit ʒiʒania. Sʒ tñ qͥd ait patfamiliaſ? Sinitevtraq; creſcere:vtiq; ꝑ agrũ. Quis ẽ ager? Per qͥd creſcere? Vtiq; ꝑ agrũ. Quis ẽ ager? Mũquid nã africa?õ Auis eſt ð NMon interp̃temur nos:dñs dicat. Neminẽ ſinamꝰ aliqͥd ꝓ arbitrio ſuſpicari. Dixerũt Abiz em̃ mg̃o diſcipli:Enarra nob pabolã ʒiʒa⸗ nioꝝ. Et enarrauit dñs. Semẽ bonů diit: ſilij ſũt regni. Ziʒania vᷣo filij mali. Quiſea ſeminauit? Inimicꝰ aũt inqͥt qͥ ea ſemiauit: diabolꝰẽ. Quis ẽ ager? Ager ẽ inqͥt hᷣ mũd? Auę ẽmeſſis? Mheſſis ẽ ait:ſinis ſecli. Qui ſũt meſſoꝛes? aheſſoꝛes inquit angeli ſunt. Munqd africa ẽ mũdꝰ Nũqͥd meſſis tem⸗ pus? Mũdͥd meſſoꝛ donatꝰ?Per totũ oꝛbeʒ kraꝝ expectate meſſẽ:ꝑ totũ oꝛbẽ traꝝ creſci te in meſſem:ꝑ totũ oꝛbẽ terraꝝ ʒiʒania to⸗ kerate vſq; ad meſſẽ. Nõ vos ſeducãt puer⸗ ſe paley nimis leues:euolãt añ aduẽtũ ven ⸗ tilatoꝛis ex area.Mõ vos ſeducant. Tenete eos ad iſtã vel ſolã ſimilitudinẽ ʒiʒanio:ꝛũ: neq; illos ſinatis loqui amplius. Ille codi⸗
ces tradidit? õ. Sed ille codices tradidit.

Bancti Auguſtini de verbis dñi Fe
Quilibet tradiderit:nũquid infidelitas tra
ditoꝛũ fidẽ dei euacuauit? Augẽ fides dei⸗
geñ. Quãꝓmiſit abꝛaę dicẽſ: In ſemie tuo bñdi Wattß.n. cent᷑ oẽs gentes. Que eſt fides dei? Sinite vtraq; creſcerevſq; ad meſſẽ. Per qͥd creſcẽ? Per agrũ. Quidẽ ꝑ agx? Per mũdũ. hic il li dicũt. Kreuerat qͥdẽ vtrũq; ꝑ mũdũ:ß̃ iaʒ frumẽta diminuta ſunt:⁊ in iſtã noſtrã regi onẽ paucitatẽq; reuocata. õ te permittit dñs interpᷣtari qð vis. Ip̃e qui exponit hãc
6
pabolã claudit os tuũ:os ſacrilegũ: os im⸗
piũ:os ꝓphanũ:os tibi contrariũ: qͥ õdicis teſtatoꝛi etiã te ad hereditatẽ vocãti. Quõ gbið claudit os tuũ Dicẽdo: Sinite vtraq; crel⸗ cere vſq; ad meſſeʒ. Si iã fuit meſſis:creda⸗
mꝰ eẽ frumẽta diminuta:quãq; ne tũc ͥdeʒ
minuent᷑: ßᷣ in hoꝛreũ recõdent᷑. Sic em̃ ait:
Colligite pᷣmũ ʒiʒania ⁊ alligate faſciculos ad cõburẽdũ ea: frumẽtũ aũt recõdite ĩ hoꝛ ⸗
reũ meũ · Si ðvſq; ad meſſẽ creſcũt:pꝰmeſſẽ
recõdunt᷑: Impꝛobe:ipie:qñ minuunt᷑?Lõ⸗
cedo in cõpatione ʒiʒanioꝝ ſil atq; palearũ frumẽta eſſe paucioꝛa:tñvtraq; creſcũt vſq; Wattb.⁊4. ad meſſẽ. Lů em̃ abũdat iniqͥtas:refrigeſcit charitas multoꝛũ:creſcũt ʒiʒania:creſcit pa
lea. Sed qꝛ toto agro deeſſe nõ põt frumen
tũ qð ꝑſeuerãdo vſq; ad finẽ ſaluũ fiat:cre⸗
ſcunt vtraq; vſq; ad meſſẽ. Et ſiꝓpter abũ ⸗
xuc.18 dantiã dictũ eſt maloꝛũ: Wutas veniẽs fili? homis inueniet ſidẽ in tra?hocq; noie ſigni⸗
ſicant᷑ quicunq; legis pᷣuaricatione imitant᷑
geñ.1. eũ cui dictů eſt: Sic erit ſemẽ tuũ ſicut ſtellę cęli:⁊ ſit᷑ harena marl: Etiã illð nõ tacitũ ẽ:
Wattß. 3. Quia multi ab oꝛiẽte ⁊ occidẽte veniẽt ⁊ re⸗ cũbent cũ abꝛaã in regno dei. Vtraq; ergo creſcũt vſq; ad meſſẽ:⁊ ſuas ſentẽtias ĩ ſcri⸗ pturis habẽt ʒiʒaniavel paleę:ſuas aũt fru mẽta. Quę qͥ nõ intelligũt cõfundunt⁊cõ⸗ fundunt᷑:atq; ita pſtrepunt cęca cupiditate
vt nolint obmuteſcere vel patefacta verita 2aeece te.Ecce inquiũt dicit ꝓpha: Recedite:exite indtin, inder imundũ ne tetigerit. Quõ ð males ꝓ pace tolerabimꝰ: a qͥbus exire ⁊ recedere
iubemur ne tangamꝰ imundũ? Nos iſtã re
ceſſionẽ ſpiritalit᷑ ĩtelligimꝰ: illi coꝛpoꝛalii.
Mã ⁊ ego clamo cũ ꝓpheta:⁊ q̃liacũq; ſumꝰ vaſa:vtit nobis deus ĩ diſpẽſatiõe veſtra.
3.g4. re/ Clamamꝰ⁊ nos ⁊ dicimꝰ vobis: Recedite: cedite exite inde:⁊ imundũ ne tetigeritꝰ:ß cõtactu coꝛdis nõ coꝛpoꝛis. Quid ẽ em̃ tãgere ĩimũ⸗
dũ:niſi ↄſentire peccatis? Auid ẽ aũt exire
inde: niſi facere qð ptinet ad coꝛreptionem moloꝝ:quãtum ꝓ vniuſcuiuſq; gradu atqʒ
ꝑſona ſalua pace fieri põt? Diſplicuit tibi ꝙ N i quiſq; peccauit:nõ tetigiſti imũdũ. Redar m 5 guiſti:coꝛripuiſti:monuiſti: adhibuiſti etiã w ſi res exigit cõgruõ ⁊ ꝗᷓ vnitatẽ nõ violet di⸗
ſciplinã: exiſti inde. Attẽdite ĩ facta ſancto npac rũ:ne foꝛte nr̃a videat᷑ interp̃tatio. Quomõ ſot hœc verba intellexerũt ſancti: ſic vtiq; intel ⸗ lſel ligẽda ſunt. Exite inde inqͥt ꝓpheta. Pꝛius u n vſitata ipſiꝰ verbi cõſuetudine aſſero iſtam Nun ſententiã:⁊ poſtea oſtẽdo nõ meã. Plerũqʒ ſitnn accuſant᷑ homies:⁊ cũ accuſati fuerit defen ⸗ viitc dunt ſe. Cũ aũt ſe ille qͥ accuſat᷑ hõ rõnabi: utte in liter iuſteq; defenderit: qui audiũt dicunt:. 0 Eyijt inde. Aanens loco:exijt inde. Quõ unsho inde exijt? Rõne reddita:⁊ defenſide iuſtiſſi ini dei ma.hoc eſt qð faciebant ſancti:qñ excutie/ xuqo, nen bãt ꝑuluerẽ de pedibꝰadulus eos qͥ ſibipa⸗ run nan cẽ nũciatã nõ accipiebãt.Exijt inde ille ſpe uindꝛ culatoꝛ: cui dictũ eſt: Speculatoꝛẽ poſui te gʒec. tqi domꝰ iſrk. Illi em̃ dicit᷑: Si dixeris iniquo ⁊ ean non ſe auerterit ab iniqͥtate ⁊ a via ſua:ini⸗ wrniſte quus ille in ſua inictate moꝛiet᷑:⁊ tu animã ione tuã liberabis. hoc ſi facit: exijt inde:nõ ſe jincto paratiõe coꝛꝑis ð defenſione opis ſui.Fecit punnt em̃ iſte qð faciendũ fuit: etiã ſi ille nõ obtẽ⸗ nenö ꝑauit:cui obtẽperãdũ fuit. hoc eſt:exite in mnkei
de. Clamauit iſta moyſes: clamauit eſaias: 2ʒq4rec nihs damauit hieremias:clamauit eʒechiel. Vi/te circam ußpäto deamꝰſi ipſi fecerũt:ſi dimiſerũt pplm dei: ie diti ⁊ſe ad gentes alias trãſtulerũt.c multa nnin qᷓ; vehemẽter hieremias increpauit ĩ pecca ſott:
toꝛes ⁊ ſceleratos pli ſui:int eos tamẽ erat. menit
ũ cũ illis tẽplũ intrabat: eadẽ ſact 23..4.tol Vnũ cũ illis tẽplũ intrabat: eadẽ ſactẽa cele 1 ſi
bꝛabat. In ea hoĩm ſceleratoꝝ cõgregatiõe nt viuebat:b clamãdo exiebat inde. hocẽ exi re inde:hocẽ imundũ nõ tãgere:⁊ volũtate e nõ ↄſentire: ⁊ oꝛe nð parcere. Quid dicã de hieremia: de eſaia: de daniel: de eʒechiel: de ſ ceteris ꝓphis: qͥ nõ receſſerũt a plo malo: il ne deſererẽt bonos.Illi plo cõmixtos: vbi be ⁊ip̃i tales eẽ potuerũt.oyſes ip̃e frẽs cõ 6 in acciꝑet legẽ in mõte:plus deoꝛſũ idolũ fet u Populꝰ dei: plus duct?cedẽtibꝰ fluctibus ubic
rubꝛi maris:qͥ ſequẽtes inimicos obꝛuerãt: Mn
poſt tanta ſigna ⁊ miracula in egyptioꝛum Uu plagis ad moꝛtem:⁊ ſua ꝓtectione ad ſalu⸗ h tem:tamen idolũ poſcit:idolũ extoꝛſit:ido ⸗ cui lũ feẽ:idolũ adoꝛauit:idolo ſacrificauit. In⸗ ubſ dicat deus famulo ſuo pli factũ:⁊ dic eos ſe(ſe pditurũ a facie ſua. Intercedit moyſes ad icue ipᷣm populũ rediturus:et habuit occaſionẽ Srnoli recedendi ⁊ exeundi ab eis: ſicut iſti intelli dea gunt:ne imundũ tangeret:ne cũ talibviue

ret. Nõ fecit tamẽ. Et ne foꝛte hoc neceſſita Whhu te potiꝰ qᷓ; charitate feciſſe yideret᷑: obtulit ih exo.zꝛ. illi deus aliũ populũ: Facio te inqͥt ĩ gentẽ
heret peccatoꝛibꝰ: petit ꝓ peccatoꝛibus.Et quõ petit? hagna Pbatio dilectiõis frẽs · Quõ petit? Videte illã de q̃ ſepe locuti ſu⸗
deus minaret᷑ ſacrilego populo: pia moyſi viſcera tremuerũt: oppoſuit ſe pꝛo illis ira⸗
dimitte:ſinautẽ dele me de libꝛo quem ſcri⸗ pſiſti · paternis materniſq; viſceribꝰ:qᷓ; ſecurus hoc dixerit:attẽdens iuſticiã ⁊ miſe ricoꝛdiã dei: vt qꝛ iuſtus eſt ne ꝑderet iuſtũ: quia miſericoꝛs ignoſceret peccatoꝛibꝰ.CLer te iam manifeſtũ eſt pꝛudentie veſtre: quõ accipienda ſint oĩa talia teſtimonia ſcriptu ⸗ raꝝ: vt quãdo ſcriptura ſonat:recedere nos debere a malis: nõ aliud intelligere iubea mur:niſivt coꝛde recedamꝰ:ne maius malũ in ſeꝑatione bonoꝛũ cõmittam?qᷓ; in malo⸗ rũ cõiunctione fugiamus: ſicut ipſi donati ſte fecerunt. Qui ſi vere boni malos argue ⸗ rent: ac nõ potius ipſi mali bonos infama ⸗ rent: qualeſlibet ꝓ pace tolerarent qͥ maxi⸗ M mianiſtas receperũt tanqᷓ; integros: quos camautsti tanqᷓ; ꝑditos antea damnauerũt.Lerte ma nldimi eſ.5 nifelte dixit ꝓpheta: Recedite: exite inde: ühn ⁊imundũ ne tetigeritis.iEgo vt intelligam qð dixit: attendo qð fecit. Jacto ſuo mihi
exponit dictũ ſuũ. Dixit recedite. Quibus inmbatit dixit Atic; iuſtis. A qbus vt recederẽt di⸗ nſctpinti xit Vtiq; a peccatoꝛibꝰ⁊ iniquis. Qugro a ocrichꝛtnthi talibꝰ vtrũ ibe receſſerit? Inuenio ꝙ non re⸗ dünötigrn ceſſerit. Ergo aliter intellexit. Receſſit coꝛ öpnn ln de:obiurgauit atq; arguit: continendo ſea dednu cõſenſu nõ tetigit imundũ. Obiurgãdo aũt nſnitn exijt liber in cõſpectu dei: cui neq; ſua deus eccata imputat qꝛ nõ fecit:neq; alia ꝗᷓ non Jlg zi apꝛobauit:neq; negligẽtiã qꝛ nõ tacuit:ne⸗
nir buete q; ſuꝑbiã quia in vnitate ꝑmãſit. Sic ð frẽs wn mei quotquot habetis inter vos qui adhuc amote ſpculi ᷣgrauant᷑:auaros:piuros:ad- — ulteros: ſpectatoꝛes nugarũ:ↄſultoꝛes ma⸗ 4 thematicoꝝ:phanaticoꝝ:augurũ:auſpicũ:
au ebꝛioſos:luxurioſos: quicqͥd inter vos ma⸗
loꝛũ eſſe noſtis: quãtũ poteſtis impꝛobate: vt coꝛde recedatꝭ: ⁊ redarguite vt exeatꝭ in/
gll n de:⁊ nolite ↄſentire vt imundũ nõ tãgatis.
De eo að ſcriptum eſt in euange⸗ „ lio m eũdem: Reddite que ſut dei deo:⁊ aue ſunt ceſaris celari: Et de
magnã: vt illos deleret. At ille ñ accepit:co
mus maternã quodãmõ charitatem. Cum
kbið cũdię dei: ñe iquit ſi dimittis eis peccatũ
In enangelio ſchm gattheñ Bermo XIX
ſtipẽdijs militantiũ. Sermo XMR
2nnulli fratres qui aut militie cin/ n gulo detinent᷑:aut ĩ actu ſunt publi
co ↄſtituti:cũ peccant grauiter: hac
ſolent a peccatis ſuis pᷣma ſe voce excuſare
ꝙ militant:⁊ ne bene aliquãdo faciant occu
patos ſe malis actibꝰcõquerunt᷑: Perinde
quaſi militia hoim nõ volũtas in culpa ſit:
ita qð ipſi gerũt officijs ſuis aſcribũt. Mon ꝛ⁊· q··
em̃ militare delictũ eſt: ſed ꝓpter pꝛedã mili nilitare
tare peccatũ eſt. Nec rẽpublicã gerere crimi noſum eſt:ſed ideo agere rẽpublic vt rẽfa⸗ miliarẽ potiꝰ augeas: videt᷑ eſſe dãnabile. Pꝛopterea em̃ ꝓuidentia quadã militãtibꝰ ſunt ſtipẽdia cõſtituta:ne dũ ſumptus quę rit: ᷣda graſſet᷑. Illud aũt quale eſt cum ob erroꝛẽ aliquẽ a ſenioꝛibꝰ arguunt᷑: ⁊ iputat᷑ alicui de illis cur ebꝛius fuerit: cur res alie⸗ nas ꝑuaſerit:cedem cur turbulẽtus admiſe⸗ rit:ſtatim reſpondeat: quid habebã facere: homo ſecularis aut miles:nunquid mona ⸗
chũ ſum ꝓfeſſus aut clericũ: quaſi oĩs qui
clericus nõ eſt aut monachus: poſſit ei lice⸗ re qð nõ licet · Lũctis igit᷑ officijs ſacris lis pᷣſcribit᷑ noꝛma viuendi:oĩs ad bene viuen ⸗ duz ꝓuocat᷑ ſexus: ętas ⁊ dignitas. Igitur nemo ſe excuſet publicis actibus: nemo de occupatiõe militię conquerat᷑ Apud omnẽ xp̃ianũ pꝛima honeſtatis debet eſſe militia. Mam vt id qð dicimꝰ auctoꝛitate euãgelica cõpꝛobemꝰ: videamꝰlectionẽ qj pauloante
decurſaẽ · Ait em̃ euãgeliũ: Venerunt autẽ xuqz. et publicani ad iohannẽ vt baptiʒarent᷑ ab
eo:et dixerũt ad eũ: ahagiſter qͥd faciemꝰ? Zt ille dixit: Mihil ampliꝰexigatis:qᷓ; qð cõ ſtitutũ ẽ vobis.honeſta plane publicanoꝝ interrogatio:ac ſancti ꝓphe iuſta rñſio. lli em̃ ſollicite interrogãt:ne aut ignoꝛãtes plꝰ exigẽdo peccatũ incidãt:aut ceſãtes publi⸗ cᷓ decipiãt functionẽ: hic aũt moderatepᷓ⸗ cipit:yt ⁊ iniqtas locũ nõ habeat:⁊ cõſtitu tũ habeat vectigal effectũ. õ em̃ dixit: Ni hul exigatis: ſed nihil ampliꝰ exigatis. Tñ itelligimꝰ ꝙ apud deũ nõ tã exactio qᷓ; exac⸗
tio iniq̃ dãnet᷑. Diẽ em̃ ipſe dñs: Reddite Watit.⁊ꝛ. ꝗdeiſũt deo:⁊ qᷓceſaris cgjari. Igit᷑ ⁊milta⸗ qð ceſarcipit ferendũ ẽ: qð impatoꝛ idicit rẽ· unte me.
tolerãdũ ẽ: ſed fit intolerabile: důj illð ᷣda
exactiõis accumulat.hoc aũt qᷓleẽ qð ideʒ
iõi qͥ hmõi neceſſitates ꝓcurãt:peccatꝭ ſuis
peccata cõgeminãt: B eſt ꝙ fraudes ſuas ac
rapinas cõmodũ vocãt:cũ ipſa pᷣda inferat᷑

zs idefenſos viderit: ipðos poti⸗ pſequãt᷑:et
putẽt ſe neceſſitates
decepiſſe publicas niſi
domos deceperint oꝛphanoꝝ:ita quoꝝ pa⸗ ter biduũ foꝛſitan fuerit amicꝰ: collega vel
8
frater:interueniẽte moꝛte: eiuſdẽ liberi ha⸗
beant᷑ tanq; ignoti: viles ⁊ miſeri. Vidua
aũt ſi qua fuerit aut ſic iniurijs exa
gitat᷑ vt
nubat: aut ſi voluerit in caſtitatis pmahere
ꝓpoſito: dando munera in facultate vixꝑ⸗ manet. Lum
his ð fraudibꝰ repleuerint ſa⸗
culos ſuos: videas illos lętos et accuratos
ad eccleſiã ꝓperare:? deo gras ab ipo illis hec pecunia cõferat:
agere:quaſi illud quoq́;
P veccãtes ꝙ rapinaꝝ ſuaꝝ deñ volũt eẽ ꝑti
23.q.1. mili⸗ tarecirca fi
cipẽ. Diẽ em̃ ſctm̃ euãgeliũ: Inttrogauerũt illũ ⁊ miltes: qͥd faciemꝰ⁊ nos? Ait illis io⸗ hãnes: Neminẽ cõcutiatis:neq; calũniã fa⸗ ciatis: ſed cõtenti eſtote ſtipẽdijs vris · hic
iam cognoſcere ſe debet ois hõ qui militat.
õ em̃ tantũ de his militãtibꝰ ſcriptura lo
quit᷑:qui armata militia detinẽt᷑:ſed quiſq; militie ſuę cingulo vtit᷑ dignitatis ſuꝭ milel aſſcribit᷑:atq; ideo hoc ſentẽtia potelt dici: Verbi gratia:militibus: ꝓtectoꝛibus:cun
quaſi ex udin pant᷑ iura: ſentẽtia ipſa venalis ſit:
1
criſq; rectoꝛibꝰ: AQuicũq; ſtipendia ſibi pu⸗
blice decreta cõſequit᷑:ſi ampliꝰ quęrit:tãqᷓ;
calũniatoꝛ ⁊ cõcuſſoꝛ: iohis ſentẽtia cõdem nat᷑. Vſq;adeo aũt hoc inoleuit malũ:vt iã cõſuetudine vendant᷑ leges:coꝛrũ ⸗ et nulla iam cauſa poſſit eſſe ſine cauſa.ſheęc autẽ di uina ſentẽtia quę ad milites loquit᷑: poteſt etiã ad clericos retoꝛqueri: quia etiõ ſi non militare videa mur ſeculo:tamen deo ⁊ dño
militamꝰ: ſicut ait aplus: Nemo militans
deo:obligat ſe negocijs ſecularibus. Vide
mur inqᷓ; nõ militare remiſſis ac fluentibus
tunicis: habemꝰ militię nre cingulũ: quo caſtimonię interioꝛa cõſtringimus. De quo
xuq.12. cingulo dñs ait ad aplos ſuos: Sint lumbi
2.Corſ⸗1.
veſtri pꝛęcincti:⁊ lucernę veſtrę ardentes in
manibꝰ veſtris. Ahilites igit᷑ xp̃i ſumus:et
ſtipendiũ ab ipſo donũq; ꝑcipimꝰ: ſicut di⸗ cit apłus: Mui dedit nobis pignus ſpiritꝰ: hoc eſt qui ſpũſſancti nos remuneratiõe di⸗ tauit. Si qͥs ergo xp̃ianoꝝ hoc donatiuo cõ tentus foꝛte nõ fuerit:⁊ quęrit ampliꝰ: inci- pit hocipſo carere qð meruit. Qð ſpecialit contingit hereticis arrianis. Dũ em̃ neſcio qð ampliꝰ quęrũt: inueniẽtes erroꝛis ſpiri⸗
tũ:gratiã ſanctiſpũs pdiderũt.iõ ⁊ catho⸗
licus clericus hac ſentẽtia retinet᷑. Sienim nõ contẽtus ſtipẽdijs fuerit queę de altario
Bancti Auguſtini
de verbis dfii
dño iubente cõſequit᷑:ſed exercet mercimo/ nia:interceſſiones vendit:viduarũ munera libẽter amplectit᷑: hic negociatoꝛ magis po teſt videri qᷓ; clericus. Nec dicere poſſumꝰ: nemo nos inuaſoꝛes arguit:violentię null⸗ accuſat:quaſi nõ interdũ maioꝛẽ pꝛędã avi⸗ duabus blandimẽta eliceant qᷓ; toꝛmenta. Nec intereſt apud deũ vtrũ vi an circũuen/ tione qͥs res alienas occupet:dũmodo quo
quo pacto teneat alienũ. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio m eũdem: Ve vꝛegnãtibus?nu⸗ trientibus· Sermo M
Lire ⁊ intelligere debemus fratres ſchariſſimi: quia xp̃ianis duz in hoc ccoꝛpoꝛe viuũt tribulatio deeſſenon poterit. Sic em̃ nos ſicut audiſtis cõteſtat
aplus dicens: Om̃s qui volũt pie viuere in ꝛ. Tmot xpᷣo:pſecutiõʒ patient᷑:iEt iterũ: Per mltas Aciji.
tribulationes opoꝛtet nos intrare in regnũ celoꝝ. Vẽturi ſunt dies tribulationũ:⁊ ma larum tribulationũ venturi ſunt:ſicut dicit ſchtura:Et quãtũ accedũt dies:augent᷑ tri bulationes. Nemo ſibi ꝓmittat qð euãge⸗
liũ nõꝓmittit. Quõ em̃ apꝛopinquãte fine Waub⸗
mũdi:ſiẽ diẽ dñs ĩ euõgelio:abũdabit iniq tas: refrigeſcet charitas: ſicꝓpt ipſas iniq/ tates nunqᷓ; deerit aduerſitas: Opus eſt vt animũ noſtrũ nð ſolũ ad pynitentiã: ß etiaʒ ad patientiã pᷣparemus. Fratres mei: obſe cro vos attendite ſcripturas ſanctas: ſi ali⸗ quid fefellerunt:ſi aliquid dixerunt:? aliter gccidit q; dixerũt: Neceſſe eſt vt vſq; in finẽ ſic fiat quẽadmodũ dixerũt. Mõ nobis pꝛo⸗ mittunt ſcripturę nre ĩ hoc ſeculo niſi tribu⸗ lationes:p̃ſſuras:anguſtias: augmẽta do loꝛũ: abũdantiã tẽptationũ. Siẽ ⁊ ipſe dñs
in euãgelio dicit: In mũdo pſſuram habe · obs
bitis. Et iterum: Aũdus gaudebit ⁊ vos triſtes eritis: triſticia veſtra vertet᷑ in gau/ diũ. Ad iſta ßᷣcipue nos paremus:ne impa⸗ rati deficiamꝰ. De ipis em̃ tribulatiõibꝰcõũ euãgeliũ legeret᷑ audiſtis: Ve pꝛegnãti⸗ Wattb bus ⁊ nutriẽtibus. Pꝛegrãtes ſunt: in ſpe intumeſcũt: Mutriẽtes autẽ id eſt la⸗ ctantes:qui iã adepti ſunt qð cõcupierant. Eteni mulier pꝛegnãs in ſpe tumet filijꝝ: nõ dum videt filiũ: quę aũt iam lactat ample⸗ ctitur qð ſperabat. Pꝛegnãs eſt: qͥ res alie⸗ nas cõcupiſcit:nutriẽs eſt qui iaʒ rapuit qð cõcupierat · Et yt hoc aptius etiã ſimplices intelligere poſſint:aliquã ſimilitudinẽꝓpo⸗
unbul xles ⸗ üutina gnetqu ſehber entfh swi iigine ſidictad stios iu Eri jinſedt ſiecin ceid eltdi eopen ryttib ecteti npa beſtpe lionẽſi ititte it diet uleli io off iunt leſan int naii tez
3

In euangelio ſchm
namꝰ. Cõcupiſcit aliq̃s villõ alienã ⁊ dicit: Bona ẽ iſta villa vicini mei:O ſi mea eſſet: o ſi adiũgerẽ illã ⁊ facerẽ de iſto fũdo ⁊ de il⸗ lo vnitatẽ. Amat ⁊ auaricia vnitatem.ð amat bonũ eſt: vbi amãdũ ſit neſcit. Foꝛ/ te diues ẽ vicinꝰille qͥ hʒ villã bonã: ⁊ ſuſpi cat ꝙ illã ñ poſſit tollere:qꝛ potẽs hõ ẽꝛ⁊nõ ß̃ualet ſe illũ defẽdere:nec cõcupiſcit: nec imgnat: nihil ſperãs jñ cõcepit:nõ eſt pꝛę⸗ gnãs aio. Si vo iu᷑ aliqͥs vicinꝰſit paup: q̃ vel in neceſſitate poſitꝰeſt vt poſſit vẽdere: vel poteſt oppꝛimi vt cogatur vendere:inij ⸗
citur oculꝰ:erat ſe poffe tollere aut villaʒ
———
ut coloniã vicini paupis: et imittit illi ali⸗ dquas tribulatiões: Aerbi gra: Agit ſecretiꝰ
apud eos ꝗᷓ poſſũtvt illũ exactoꝛes aut affli ctũ aut in aliq̃ publica admiſtratiõe cõſtrin
gant: ex quibꝰcõtractis debitis multis ne⸗
ceſſe habeat infglix vẽdere caſellã vnde aut ipe aut filij ſui ſuſtẽtabant᷑. Neceſſitate ð cõ pulſus venit ad illũ ꝑ cuiꝰ nequiciã pᷣmit᷑ et affligit:⁊ neſciens ꝙ ip̃ius imiſſiõe hoc pa ⸗ tit:dicit ad eum: Da mihi dñe rogo te pau/ cos ſolidos: patioꝛ neceſſitatẽ:vꝛgeoꝛ a cre ditoꝛe. Et ille: Nõ habeo mõ in manibus. Ideo ſe diẽ in manibꝰ nõ habere:vt ille op⸗ bᷣſſus calũnia:neceſſe habeat vendere. De· niq; cũ ei dixerit:ꝙ ꝓ nimia afflictione ſua
cõpellat᷑ diſtrahere:ſtatim ille rñdet: Etſiñ
habeo pecuniã ꝓpꝛiã: vndecũq; ſtudeo mu tuarevt tibi amico meo ſubueniᷓ:⁊ ſi ita ne ceſſe eſt etiã argẽtelum meũ diſtraho nc tu iniuriã patiaris. Qñ bñficiũ petebat:ꝓfeſ⸗ ſus eſt penit? nõ habere: at vbi dixit ꝙ poſ⸗
ſeſſionẽ ſuã venderet:qᷓſi amico ſe ſubueni⸗
re dixit:⁊ cũ eum ad hanc neceſſitatẽ addu
xerit: dicit illi vt venditionẽ facere debeat:
.
P
⁊caſellã ꝓ qua pꝛius:verbi gr̃a: foꝛte centũ ſolidos offerebat vt eũ opꝛimi viderit: nec medietatẽ pᷣcij dare acquieſcit. Iſtis em̃ ta⸗ libus:ſicut iã ſupꝛa dictũ ẽ: euãgeliſta pꝛo⸗
clamat: Ve pᷣgnõtibus ⁊ nutrientibꝰ. Iſtis
em̃ vę erit ĩ die iudicij: ⁊ ab auditu malo nõ poterũt liberari:ſed audituri ſunt: Diſcedi te a me maledicti in ignẽ eternũ: qui ꝑatus eſt diabolo ⁊ angelis eiꝰ: qꝛ eſuriui ⁊ nõ de⸗ diſtis mihi mãducare:ſitiui ⁊ nõ dediſtꝭ mi hi bibere. Hoc loco diligẽter attẽdat chari⸗ tasyf̃a: Si in ignẽ mittit᷑ qͥ nõ dedit rem ꝓ⸗ pꝛiã:putas vbi mittẽdus ẽ qui inuaſit alie⸗ nã Si cũ diabolo ardere habet qͥ nudũ nõ veſtiuit: putas vbi arſur eſt qͥ expoliauit?
rita ſi
S
Matthe Bermo XX
Et ideo quotiẽſcũq; vobis euãgelica lectio recitata fuerit in qua dicit: Ve pᷣgnantibꝰ⁊ nutriẽtibus:nõ hoc de mulieribꝰ legitimos viros habẽtibꝰcredite. Muid em̃ mali fecit mulier ꝗᷓ ð ꝓpꝛio marito ↄcepit? Quare illi in die iudicij male erit: que hoc fecit qð de⸗ iuſſit?Mõ ergo de mulierib? qᷓ iuſte ↄcipiũt ⁊pariũt hoc credendũ eſt: ſed de ilis s ſu pꝛa dixim?ꝰ: qui iniuſte cõcupiſcendo rẽ alie/ nã impꝛegnati eſſe vident᷑. De quibꝰſcriptũ legimꝰ: Lõcepit doloꝛẽ: ⁊ peperit iniqtatẽ. ð.. Dis em̃ hõ ↄcipit:nec vllus põt eſſe ſine ↄce ptu. Sed alij cõcipiũt de xp̃oꝛalij de diabo ⸗ lo. Sicut em̃ de illis qͥ a diabolo cõcipiunt dicit: Concepit doloꝛẽ ⁊ pepit iniqtatẽ: Ita ⁊de illis qͥ a ſpũſancto cõcipiũt:ſcriptũ eſt: Atimoꝛe tuo invtero cõcepimꝰ:⁊ peperimꝰ gſa.26. ſpm̃ ſalutꝭ tuę.lhec em̃ qᷓ dixim? frẽs chariſ- ſimi qͥ diligẽter attẽdit:et ſupꝛadicta mala aut fuiſſe in ſe aut foꝛſitan adhuc eẽ cogno/ ſcit:cito ſe coꝛrigat · Mõ em̃ nocẽt mala ̃te⸗
ſinõ eſt pgnitendi⁊ coꝛrigẽdi locus. Nondũ facta eſt ila diſiun ctio alioꝝ ad dexterãtalioꝝ ad ſiniſtrã. Mõ Wattß.⁊. dum apud inferos ſumus:vbi eſt diues ille Luch, 16. ſitiens ⁊ ſtillã deſiderãs. Audiamꝰ:dũ viui mus coꝛrigamur. Nõ cõcupiſcamꝰres alie⸗ nas ⁊ imp̃gnati tumeamꝰ: nec velimꝰꝑue⸗ nire ad illas: ⁊ eas adipiſcendo tanq; fiios— oſculemur.ñ em̃ cõcupiſcit aliqs rem alie nãſicut iõ dictũ eſt:anima ſua q̃ſi cõcepiſſe videt᷑. Si vo qð cõcupiſcit ꝑ aliquã callidi⸗ tatẽ aut nequiciã potuerit obtinere: qᷓſi na⸗ tũ fiuũ aſculari ac nutrire cognoſcit᷑. Non ð ſic amemꝰ iſta terrena frẽs: vt pdamus cele ⸗ ſtia. Ahutandũ ẽ coꝛ:leuandũẽ coꝛ:nõ ß ha bitemꝰiã coꝛde. Mala regio ẽ amoꝛ mũdi: ſufficiat ꝙ hic adhuc in carne eſſe videmur. Audiamꝰ apłm dicentẽ:Si reſurrexiſtis cũ Coł.ʒ.
xpo quꝑ ſurſum ſunt ſapite:quę ſurſuʒ ſunt
querite:nõ quę ſuꝑ terã. Mð apparet qð vo bis ꝓmiſſũ eſt. Jã em̃ ꝑatũ eſt: ßᷣ nõ videt᷑. Cõcupiſcendo impᷣgnari vis:hinc imp̃gna⸗ re · Cõcupiſce vitõ ęternã:ad quõ vitã te in ⸗ uitat deꝰ:ipa ſit ſpes tua. Certus erit part⸗ tuꝰ:nõ erit aboꝛſus. õ tpaliter amplecte⸗ ris qð pepꝑeris: in gternũ poſſidebis. Qð em̃ꝓmiſſũ ẽ:ſine dubio dandũ ẽ:ſed adhuc
retro eſt.Mõ dabit᷑ mõ:ßᷣ dabit᷑ poſtea. Vi⸗
dete iam quãta data ſint frẽs. Auis illa vł
enumerare ualet De oibꝰ em̃ reb?qᷓ nobiſ
iſcripturis diuinis ꝓmiſſa ſunt:vna timõ e

— ——
— 4
*
Bancti Auguſtini de verbis domini
remãſit. Deus em̃ qͥ nobis i tantis rebꝰ veꝝ dixit: ĩ vna nos fallit? Scp̃tũ ẽ de ecckia: qꝛ erit:⁊videt᷑ qꝛ ẽ. Scriptũ eſt de idolis:qi nd erunt:⁊ videt᷑ quia non ſunt. Scriptũ eſt:qꝛ gdituri erant iudei regnũ:⁊ videt᷑ · Scriptũ eſt de hereticis: quia futuri erant: et videt᷑. Scriptũ eſt ⁊ de die iudicij: ſcriptũ eſt et de Fpmijs bonoꝛũ ⁊ de pęena maloꝛũ: NMemo ſe circũueniat fratres. Quomõ illa omnia ve⸗ nerũt qᷓ ꝓmiſſa ſunt:ſic ⁊ dies iudicij:⁊ ma⸗ loꝛũ pena: ⁊ iuſtoꝛũ pᷓmia ſine vlla dubita ⸗ tione ventura ſunt. Et ideo vnuſ quiſq; no⸗ ſtrũ dum licet ⁊ cũ dei adiutoꝛio in poteſta te noſtra conſiſtit ⁊ peccata vitare et qð bo⸗ num eſt exercere contẽdat: vt cum ille dies terribilis ⁊ metuẽdus aduenerit: nõ cũ im⸗ phs ⁊ peccatoꝛibꝰ penni incendio cõcreme⸗ tur: ſed cũ iuſtis ⁊ deũ timẽtibꝰ puenire ad eternũ pᷣmiũ mereat᷑: qð ipſe pᷣſtare dignet᷑ cuiẽ honoꝛ ⁊ imperiũ i ſycula ſeculoꝝ: Amẽ
De eo qð ſcriptum eſt in euange⸗ lio im eũdeʒ: Pe die illo ⁊ hoꝛg ne⸗ mo ſcit:neq; angeli cgloꝝ ⁊c̃ · Ser mo
NRatres qð audiſtis monentẽ ſcptu
f ram atq; dicentẽ vtꝓpter diem no⸗
uiſſimuz vigilemus: vnuſquiſq; de
nouiſſimo ſuo die cogitet: ne foꝛte cũ ſenſe⸗
ritis vel putaueritis longe eſſe nouiſſimuʒ
ſpeuli diem: doꝛmitetis ad nouiſſimũ veſtꝝ
Wattʒ.⁊4. diem· De die nouiſſimo ſeculi huiꝰ: audiſtis quid dixerit: quia neſciũt eum nechangeli cꝙioꝛũ neq filiꝰ niſi pa
. ter. Abiquidẽ inagna qugſtio ẽ:necarna⸗
.—% liter ſaptètes putem⸗ aliquid patrẽ ſcire qð
neſciat flius. Mã vtiq; cũ dixit: Pater ſcit: ideo hoc dixit:qꝛ in patre ⁊ filius ſcit. Quid eem̃ eſt in die qð non in verbo factũ eſt:ꝑ qð factus es dies? Memo inqͥt quęrat nouiſſi
mũ diẽ quãdo futurus ſit: ſed vigilemꝰ oẽs
bene viuendo:ne nouiſſima dies cuiuſcũq;
noſtrũ nos inueniat imparatos: ⁊ qᷓlis qͥſq;
pinc exierit ſuo nouiſſimo die:talis inuenia
rur in nouiſſimo ſpculi die. Nihil te adiuua⸗ bit:qð hic nõ feceris. Vnũquẽq; opera ſua iuuabũt:aut opa ſua pᷣſſura ſunt.Et quõ in Pẽ.ðʒ. pſalmo cantauimꝰ dño: Ahiſerere mei dñe am̃ cõculcauit me homo? homo dicit᷑ qͥ f̃m hominẽ viuit. Deniq; illis qui ᷣm deum vi⸗ Põ.s1. uunt dicit: Dij eſtis:⁊ ſilij excelſi om̃s. Re⸗ pꝛobis aũt qui vocati ſunt vt eſſent filij dei
⁊ eſſe potius voluerũt homĩes:id eſt?m ho minẽ viuere: Vos aũt inqͥt:ſicut hoĩes mo ⸗ riemini: ⁊ ſicut vnus ex pᷣncipibus cadetis. Etenim ꝙ moꝛtalis eſt homo:ad diſciplinã
illi debet valere:non ad iactantiã. Vnde ſe iactat vermis craſtino moꝛiturꝰ? Dico cha ⸗ ritati veſtrę fratres: de diabolo debent eru⸗ beſcere moꝛtales ſupbi. Ille em̃ ⁊ ſi ſupbꝰ: tamẽ imoꝛtalis eſt: ſpũs eſt etſi malignus.
Illi dies nouiſſimꝰ pgnalis ſeruat᷑ in finem: tamẽ moꝛtẽ quã nos patimur:ille nõ pati᷑· Audiuit autẽ homo: Ahoꝛte moꝛieris:vtat᷑ Sel· bene pgna ſua. Quid eſt ꝙ dixi: Vtatur bñ pena ſua? Mon inde eat ad ſuꝑbiam vnde accepit pꝑnã: agnoſcat ſe moꝛtalẽ: ⁊ frãgat elatiõeʒ: audiat ſibi dici:Quid ſuꝑbit terra Ecãi ⁊cinisꝰ?Etiã ſi ſupbit diabolus: nõ eſt terra ⁊cinis. Ideo dictũ eſt: Aos aũt ſiẽ homies xð u
moꝛiemini: ⁊ ſicut vnꝰ de pᷣncipibꝰcadetis.
Nõ attenditis qꝛ moꝛtales eſtis: ⁊ ſicut dia bolus ſupbi eſtis. Etatur ergo homo pgna ſua fratres: bene vtat᷑ malo ſuo vt ꝓſficiat bono ſuo. Quis neſcit qꝛ pena eſt neceſſe eẽ yt moꝛiamur:⁊ qð eſt grauius quãdo neſci⸗ mus? Pgna certa eſt hoꝛa incerta:⁊ de iſta pona ſola certi ſumus in rebus hũanis · Lęe⸗ tera noſtra ⁊ bona ⁊ mala incerta ſunt: ſola moꝛs certa eſt. Quid eſt qð dico? Cõceptus eſt puer:foꝛte naſcit᷑:foꝛte aboꝛſũ facit. Ita incertũ ẽ: Foꝛte creſcit:foꝛte nõ creſcit. Foꝛ⸗ te ſeneſcit: foꝛte non ſeneſcit. Joꝛte diues erit:foꝛte paup. Foꝛte honoꝛatꝰ:foꝛte hũili- atus. Foite habebit filios: foꝛte ñ habebit. Foꝛte ducet vxoꝛẽ:foꝛte nõ ducet. Auicqͥd aliud nomiaueris in bonis:reſpice ⁊ad ma la. Foꝛte ggrotat: foꝛte nõ ęgrotat. Foꝛtea ſerpente pcutit᷑: foꝛte nõ pcutit᷑. Joꝛte a be⸗ ſtia deuoꝛat᷑: foꝛte ñ deuoꝛat᷑.Et reſpice oĩa mala: vbiq; eſt foꝛte erit:foꝛte nõ erit. Nun⸗ quid potes dicere:foꝛte moꝛit: foꝛte nõ mo⸗ ritur? Quomõ medici qñ inſpexerũt valitu dinẽ ⁊ moꝛtiferã eſſe cognouerit: hoc ꝓnũ⸗
ciant:moꝛit᷑: inde nõ euadit. Ex quo naſci᷑
pomo: dicendũ eſt nõ euadit. Quãdo nat⸗ eſt:egrotare cępit. Quãdo moꝛtuus fuerit ſinit quidẽ egritudinẽ: ſed neſcit vtrũ ꝑgat
in peioꝛẽ. Finierat diues ille ęgritudinẽ de xucas
licioſã:venit ad toꝛtuoſam: Pauper vᷣo ille finijt egritudinẽ:⁊ ꝑuenit ad ſ anitatẽ. Sed qð poſiea haberet h elegit:⁊ qð ibi meſſuit hic ſemiauit. Ideo cũ viuimꝰ vigilare debe mus:⁊ eligere debemus qͥd in futuro teneã
ſighe 1 iniſen iicus: ſilm
uſtinon empe usent poc auiger ſſltret
ierit
üt
inis ſ ichts ſe lzeode
tneh
ſcthõ. Nnietet
ütetch lcuit
ſüs:c iulcat. Unculcat hedeo
jüme:p
tInte ushom Kdist güfc
dede
ſn
un demſi
polt
vnint u boc
ien

e elut mus· hũũ nõ amem Premit amatoꝛes b ſuos:nõ eos ad bonũ adducit. Laboꝛandũ * wonini eſt in eo potiꝰne capiat: qᷓ; timendũ neca⸗ aumht dat. Ecce cadit mũdus:ſtat xp̃ianus qꝛ non onaidet Job. 1s. cadit xp̃s. Nam quare dicit dñs:Baude qꝛ dubonun ego vici mũdum? Reſpõdeamꝰeiſi placet: t citi Baude:ð tu. Situ viciſti:tu gaude. uare ctain nos?Auare nobis dicit:gaudete:niſi quia ulsſenti nobis vicit: nobis pugnauit? Vbi em̃ pu pnnilin gnauit? Quia hoiem ſuſcepit. Tolle qð de onn Pbil.. virgine nat?: tolle qð ſ emetipᷣm exinaniuit ideſtgdiſn⸗ foꝛmã ſerui accipiẽs: in ſimilitudine homi⸗ lecnigmn nũ factus:⁊ habitu inuẽtus vt hõ· Tolleh ſcu enuiij vbi luctamẽ? vbi certamẽ: vbi temptatio? 4 doui Zob. vbi victoꝛia quã nõ hceſſit pugna? In pᷣnci utubetit pio erat verblitx verbũ erat apud deum: et cltBoe iin deus erat verbũ. Dia ꝑiðm facta ſüt:⁊ ſine —— ipſo factũ eſt nhil. Nũquid verbũ iudęuſ ußtu crucifigeret. Nunquid huic verbo impius teleschki inſultaret/ Nũquid hoc verbum colaphis cederer? Nũquid h vbũ ſpinis coꝛonaret? vn niblunt Vt aũt iſta pateret᷑:verbũ caro factũ eſt: et cſctcyguiui iſta paſſus reſurgẽdo vicit. Ergo nobis vi⸗ egust ys.5. cit qͥbus ſecuritatẽ reſurrectiõis oſtẽdit. Di eſt bonnn cis ergo deo: AMiſerere mihi dñe:qm̃ cõcul us in rebusin cauit me hõ. Tu te noli conculcare:⁊ non te tmala innk vincit hõ. Ecce enim homo potẽs terret te. deſt qð dul Vnde te terret? Spolio: dãnoꝛtoꝛqueo: oc kſoꝛte abolu cido: etclamas tu: hiſerere mihi dñe: qm̃ otfoꝛte nic cõculcauit me homo · Si verũ dicis:teipſuʒ on ſeheſc jn attẽdis: qꝛ times minas homis: moꝛtuꝰte one dononu cõculcat.ſEt qꝛ non timeres niſi eſſ es homo itflos:ut conculcat te homo. Qõ eſt ð remediũ o hõ? — here deo a quo factꝰ eſt hõ:illi here: in ipſo — ninn pᷓſume:ipſuz inuoca:virtus tua ipſe ſit. Dic bon lli: In te dñe virtus mea:et a cõminationi⸗ ſoueh gun bus hominũ cantabis: et qͥd poſtea cantes rit ipſe dñs dicit: In deo ſperabo:non timebo ire quid faciat mihi homo. cutnue De decem virgigibus: In euan⸗ e gelio im eüdem. Sermo e 2 nter parabolas a dño dictas: ſolet ieunh 1 quęrẽtes multũ mouere iſta:quę de ſnömni deceʒ virginibꝰ poſita eſt. Et multi Uuico quidẽ hinc multa ſenſerũt ꝗᷓ nõ ſunt p̃ter fi⸗ qint: ſeinu inb⸗ dem:ſed quõ ꝑtibus eius omnibꝰ cõueniat oihes lenea43. expoſitio:id elaboꝛandũ eſt. Legi etiã ĩ qua unmp dam ſcriptura:ex earuz genere ꝗᷓ apocriphe hurnei nominant᷑ ꝙ nõ ſit cõtra cathoiicã fidẽ: ſed acht a huie loco nihll mibi min cõgruere viſũ eſt sᷣonſideranti ois huiꝰſilitudinis ptes. Deq en
—.
In euangelio ſcqm Mattheñ Bermo XXI XXII
tamẽ expoſitiõe temere nihil audeo iudica⸗ retne foꝛte nõ eius incõueniẽtia mihi angu
ſtiã fecerit: ßᷣ mea tarditas in eã ↄuenientiã nõ venerit uid aũt mihi videat᷑ nõ abſur de de hoc loco accipi: quãtuʒ potero bꝛeuit᷑ ⁊ diligẽter exponã. Interrogatꝰigit dñis nr a diſcipulis de cõſummatiõe ſecuii:int mul
ta ᷓj eſt locutus:hoc quoq; dixit: Nũc ſile Wattt.⁊.
eſtimabi regnũ cęloꝛũ dec virgi⸗ nibꝰ: ᷓaccep̃erũt japades ſuas: et venerũt obhiã ſpõſo. Dniq;er eie erãt fatue: ⁊ quiq; pꝛudeteg. Sed auiq; fathe gccepiis lapadibꝰ fuis nõ ſumpſerũt oleũ fecũ· Pꝛudẽtes autẽ geceperũt oleum in yaſis cum lãpadibꝰ. Tardãte aũt ſpõſo:doꝛ⸗ mierut oeg. Meqia autẽ nocte cla⸗ moꝛ factꝰ ẽ:Ecce ſpõſꝰ venit: furgi⸗ te obuiã ei· Tũc ſijxrexerũt iiiegi⸗ nes?aptauerſt lãpades ſuãs. Et direrũt ille ſtultę ad fapiẽtes: Da⸗ te nobis de oleò veſtre: qꝛ iampa⸗ des nfe ertinguunt᷑. Kñcerũt qut ſapiẽtes dicẽteſi Ije foꝛte nõ fuffici at nobis ⁊ vohiſ:itepotiꝰ ad vẽde⸗ tes ⁊ emite yobis · Et dů eunteme⸗ re:venit ſpõſus:⁊ ꝗᷓ pate erãt intra⸗ erüt ci eo adnupiias:⁊ ciauſa eſt ianua. Nouiſſime aũt venerũt reii⸗ aue gines dicẽtes: Dñe dñe:ape⸗ rinobis. At illerñdens ait:Amen dico vobis:neſcio vos: vigilateer go qꝛ neſcitis diẽ neq; hoꝛs· Secem vrich virginũ ꝙ quinq; adiittunt᷑: quinq; exdudunt᷑: bonoꝝ ⁊ maloꝝ diſcretiõʒ ſigni⸗ ſicat. Quapꝛopter vᷣginitatis nomẽ qð ho
noꝛabile eſt:cur receptis excluſiſq; cõmune
eſt? Deinde: qͥd ſibi vult numerꝰin vtra; ꝑte quinariꝰ? Auid autem ſigniſicat oleũ: mirũ videt᷑ qð ſapiẽtes petẽtibus nõ cõmu nicãt: cũ inuidere fas nõ ſit eas qj ita ꝑfecte
ſunt vt ab ſpõſo recipiant᷑: quo nomienllo
dubitãte dñs ieſus xpᷣs ſigniſicat᷑:et miſeri⸗ coꝛdes eſſe opoꝛteat ad pᷓſtandum ex eo qð habẽt:p̃ſcribẽte illa ſentẽtia eiuſdẽ dj di/
centis: Omni petẽtite tribue. AQuid eſt aũt Luc.s. qð poſſit dando non ſufficere vtriſqʒ? hec
maxie augẽt qᷓſtionis difficulta tẽ:Quãqᷓ;? cEtera diligẽter ↄſiderata vt oia in vnã rati
onẽ cõcurrãt: nihilq; i vnã ꝑtẽ dicat qͥ inpe
diat᷑ alia:magna cautio ẽ adhibẽda. Vidẽ B
turitac; mibldnc vgines ſignificare:qnq
6 2

Bancti Angnſtini de verbis domini
gtitã ↄtinẽtiã a carnis illecebꝛis. Cõtinẽd?
eſt em̃ ai apetitꝰ a voluptate oculoꝝ: a vo⸗
luptate auriũ:a voluptate olfaciẽdi:guſtã⸗ di:tãgẽdi. Sʒ qʒ iſta ↄtinẽtia ꝑtim coꝛã deo
ſit vt illi placeat᷑ interioꝛe gaudio ↄſcientię: partim coꝛã hoibꝰtĩ vt gla hũana capiat᷑:
quiq; dicunt᷑ ſapiẽtes ⁊ quiq; ſtultę: vtręq;
tñ virgines:qꝛ vtraq; ↄtinẽtia ẽ qᷓ;uis diũſo
fomite gaudeat. Lãpades aũt ſunt:q ma⸗
nibꝰ poꝛtant᷑:oꝑa qᷓ im iſtã ↄtinentiẽ fiunt. Wattb.ʒ. Dictũ eſt autẽ: uceãt oꝑa vfa coꝛã hoib?. Deẽs No acceperũt lãpades ſuas:? venerũt
obuiã ſpõſo. Intelligendũ ʒxp̃i noie cenſe⸗
ri: de qͥbꝰ agit: Nõ em̃ poſſunt qͥ xp̃iani nõ
ſunt: ſpõſo xp̃o venire obuiã. Sed qͥnq; fa
tue acceptis lãpadibus ſuis nõ ſumpſerũt
oleũ ſecuʒ. hulti eĩ qᷓ;uis de xp̃i bonitate
plurimũ ſperẽt:gaudiũ tñ nõ habẽt dũ cõti
nent᷑ viuũt: niſi in laudibꝰ hoim. Mõ ð hñt oleñũ ſecũ. Nam ip̃am leticiã oleo ſignificari
Pẽ·44. arbitroꝛ. Pꝛopterea:inqͥt: vnxit te de deus tuus oleo leticic. Qui aũt nõ ꝓpterea gau⸗
det:qꝛ deo intrinſecꝰplacet:non habet oleũ
ſecũ. Pꝛudẽtes aũt acceperũt oleũ ſecũ ĩ va
ſis cũ lãpadib ꝰſuis:id ẽ leticiã opeꝝ bonoꝝ
in coꝛde atq; ↄſciẽtia poſuerũt. Sic ⁊ aplus
Sal.s. monet: Pꝛobet ſe inqͥt hõ:⁊tůc in ſemetipᷣo yhabebit gloꝛiã ⁊ nõ in altero Tardãte ergo
ſpõſo doꝛmierũt oẽs:qꝛ ex vtroq; genere cõ tinentiũ hoim: ſiue eoꝝ qͥ coꝛã deo exultãt: ſiue eoꝝ qͥ in laudibꝰhoim acqeſcũt: moꝛiũ tur hoc interuallo tpis: donec ſub aduentu dfii fiat reſurrectio moꝛtuoꝝ. Media auteʒ nocte: id eſt nullo ſentiẽte aut ſperãte: qͥppe Watib.⁊4. cũ ipᷣe dñis dicat: De vie autẽ illa ⁊ hoꝛa ne⸗ . Theſſal.. mo ſcit: Et aplus dicat: Dies dñi ſiẽ fur ita ĩ nocte veniet:Ex quo ſignificat penitꝰlatere
cũ venit: Clamoꝛ factꝰẽ: ecce ſpõſus venit:
Corſ. i. lurgite obuiã ei. In ictu oculi:nouiſſima tu ba:oẽs reſurgem?. Ergo ſurrexerũt oẽs illę
gines ⁊ aptauerũt lãpades ſuas:id eſt ra⸗
Coerſ.. tiones reddẽdas operũ ſuoꝝ. Opoꝛtet nos exhiberi ante tribunal xp̃i: vt illic recipiat vnuſquiſq; qð geſſit ĩ coꝛꝑe:ſiue bonũ: ſiue malũ. Et dixerũt ſtultę ad ſapientes: Bate nobis de oleo vf̃o:qꝛ lãpades nr̃e extinguũ tur. Quoꝝ em̃ facta aliena laude fulciunt᷑: eadẽ ſubtracta deficiũt:⁊ de cõſuetudine id ſemg indrit vñ animꝰ gaudere ſolet. Itaq; hominũ qͥ coꝛda nõ vidẽt teſtimoniũ volũt
habere apud deũ:qͥ coꝛdis inſpectoꝛẽ. Sed
qd ̃derũt ſapiẽtes? Ne foꝛte non lufficiat
nobis. Enuſcſq; eĩ ꝓ ſe rõneʒ reddet:nec alieno teſtimonio qͥcq; adiuuat᷑ apud deũ: cui ſecreta coꝛdis apparẽt:⁊ vix ſibi qͥſq; ſuffi cit: vt ei teſtimoniũ phibeat conſciẽtia ſua.
6 6din — irächo hun
Auis em̃ gloꝛiabit᷑ mũdũ ſe hre coꝛ⸗ Inde Voueras ſih
eſt qð aplus dicit: ahihi minimũ ẽ vt a vo⸗ 1Corj4.
bis dijudicer aut ab hũano die: b neq; me ipᷣm iudico. AQuapꝛopt᷑ cuʒ de ſe quiſq; aut nõ oino:aut vix poſſit verã ꝓferre ſentẽtiã:
quõ põt de alio iudicare: cuʒ ſciat nemo qͥd Conn.
agat in homie:niſi ſpũs hois? Ite magl ad vendẽtes ⁊ emite vobis. õ ↄſiliũ dediſſe putãde ſunt: crimẽ eaꝝ ex obliquo cõme⸗ moꝛaſie. Tẽdũt em̃ oleũ adulatoꝛes:qͥ ſiue
falſa:ſiue ignoꝛata laudãdo in erroꝛes aias
mittũt: ⁊ eis vana gaudia tanqᷓ fatuis cõci liãdo aliquã de his mercedẽ ſiue ciboꝝ:ſiue pecunię:ſiue honoꝛis:ſiue alicuiꝰcõmoditẽ
poꝛalis accipiũt:nð intelligentibꝰqð dictũ eſt: Qui vos flices dicũt:in erroꝛẽ vos mit E. tunt. aheliꝰ ẽ aũt obiurgaria iuſtoqᷓ; a pec&cs.
uni ithoe boclob itpltot ſßon llchcu uci ſiurma ſuitg lcinent poemt ſulvosi erto ngl
inni
catoꝛe ſe laudari. Emẽdauit me iuſtꝰ inqti wõn iie
miſericoꝛdia ⁊ arguit me: oleũ aũt peccato. ris nõ impinget caput meũ. Ite hadvendẽ tes magis ⁊ emite vobis: idẽ videam? nũc
qd vos alliuuãt:qͥ vobis laudes vẽdere cõ ⸗ ſueuerũt ⁊ vos in erroꝛẽ inducere: vt nõ co⸗ rõ deo ab homibꝰ gloꝛiã gůt ilis emerevenit ſpõſus:id eſt incinãti⸗ bus ſe illis in ea ꝗᷓ foꝛis ſũt: ⁊ ſolitis gaude re qᷓrentibꝰ: qꝛ gaudia intna nõ nouerãt:ve nit ille qͥ iudicat.Et ꝗᷓ paratę erãt:id eſt qͥb? bonũ coꝛã deo teſtimoniũ cõſcientia ꝑhibe⸗ bat: intrauerũt cũ eo ad nuptias: id eſt vbi mũda aia ſempitno dei vᷣbo fecũda copula
tur.CLlauſa ẽ ianua:id eſt receptis illis qͥ ſůt
in angelicãvitã imutandi:ẽs em̃ reſurge⸗ mus inqt:ſ nõ om̃s imutabimur:clauſus ẽ aditus ad regnũ cgloꝝ. Nõ em̃ poſt iudiciũ patet pᷣcum aut meritoꝝ locus. Nouiſſime aũt veniũt ⁊ reliquę virgines dicẽtes: Dñe dñe:api nobis. õ dictũ ẽ ꝙ emerint oleũ:
⁊i intelligẽdę ſũt nllo iũ remanẽte de alie nis laudibꝰ⁊ magnis afflictatiõibus redire
ad imploꝛationẽ dei· Sed magna eſt eiꝰſe⸗ ueritas poſt iudiciũ:cuiꝰ ante iudiciũ ineffa
bilis miſcðia ꝛogata eſt. Itaq; ridens at Zmẽ dico vobis:neſcio vos:ex illa ſcʒ resu
la quã nõ habet ars dei: hocẽ ſapiẽtia dei⸗ vt intrẽt in gaudiũ eiꝰ qͥ nõ coꝛ deo: ſed vt placerẽt homibꝰviſi ſũt aliqͥd fm hᷓcepta ei oꝑari.Ztq; ita ↄcludit: Vigilate ðq neſci ⸗
.
ꝗ̃reretis. Eütib'
iiniti n yſ ilopun iin ſicci hnuten inebt.; ditt inc int.
n

tis diem neq; hoꝛã: Non modo illius vlti⸗
ue qſq; doꝛmitiõis diẽ ⁊ hoꝛã neſcit. Quiſ quis aũt paratus eſt vſq; ad ſomnũ: id eſt
inueniet᷑ etiã cũ illa vox media nocte ſonue rit: qua oẽs euigilaturi ſumus. voſ pon ſo dixit obuiã venire virgines: ſic intelligẽ⸗ duʒ puto:yt ex ipſis virginibꝰcõſtet ea quę dici᷑ ſponſa: tanqᷓ; ſi om̃ibus xp̃ianis in ec⸗ cleſiã cõcurrẽtibꝰ filij ad matrẽ ↄcurrere di⸗ cant᷑: cũ ipſis filijs ↄgregatis cõſtet ea quę dicitur mater. Nũc eni deſponſata eſt eccle ſia ⁊ virgo ẽ ad nuptias deducẽda: id eſtrũ ſecõtineat a coꝛruptione ſpculari.Illo autẽ tẽpoꝛe nubit: quo vniũſa moꝛtalitatepter/ eunte immoꝛtali cõiunctiõe fetat᷑. Deſpon ⸗ faui vos inquit vni viro virginẽ caſtã exhi⸗ berexp̃o. Vos inquitvirgineʒ:a plurali ad ſingularẽ ↄcludẽs:ideo ⁊ virgines dici poſ⸗ „ ſunt ⁊ virgo. Lur aũt quinq;:vt mihi videt᷑ n vConz · expoſitũ eſt. Sedvidemus nũci ęnigmate:
x tũc aũt facie ad faciẽ:⁊ nůc ex ꝑte:tũc aũt ex
s Mintt in ſcripturis aliquid cernere: quod tamẽ ſit yobis luisi ßᷣm catholicã fidẽ: ex illo pignoꝛe cõtigit qð mort indun accepitvirgo eccleſia humili aduentu ſpon ⸗ glorʒ qwub ſi ſui: quę illo vltimo aduentu cuʒ veniet in nſpöſustt claritate nuptura eſt:cũ iam facie ad faciem
ſolsſüt iꝛ·Corſ.i. cõtuebit. Dedit eni nobis pignus ſpiritũ:
an ſicut dixit apls: Et ideo iſta expoſ itio nihil dpnnci certũ intuetur:niſi vt m fideʒ ſit:neq; alijs noni cen hiudicat quę nihilominꝰ ᷣm fidem eſſe po/ ieoadnpn tuerint.
De eiſdem de quibus ſupꝛa. Ser
h noſtram tenetis: que hodie nõ ſolis vobis: ſed pluribꝰetiam qui cõue⸗ nerũt dño adiuuante reddẽda eſt:Quę ſint
önn tes: quinc; ſtulte:nõ facile indagari poteſt. hn Verütamẽ fm ea que ↄtinetipa lectio:quã gnis of 4 caritati veſtrę etiõ hodie volui recitare:quã
S tũ mihi dñs intellectũ donare dignatur:nõ
i i mihi videt᷑ iſta parabola vel ſimilitudo ad zu ih eas ſolas ptinere ꝓpꝛia ⁊ excellentioꝛi ſan w ctitate virgines que in eccleſia nominãtur: wdet ha aguas etiã vſitatioꝛi vocabulo ſanctimonia oin. les appellare Aueuimus:ſed niſi falloꝛ: hec iie ſimilitudo ad vniuerſã eccleſiã ꝑtinet. cj⸗
mi tempoꝛis quia venturus eſt ſpõſus: ſed
vſq; ad moꝛtẽ quę om̃ibus debet᷑: paratus
un toto. Ipſum aũt in gnigmate ⁊ ex ꝑte nunc
* Eſterno die qui affuiſtis ꝓmiſſionẽ
nene decem virgines:quarũ ſunt quinq; pꝛuden
In euangelio ſcdm ghatthen Sermo XXI
uis ⁊ſiillas ſolas intelligeremꝰquę ſ ancti/ moniales vocant᷑: nũquid decẽ fũt? Abſit: vt tanta virginũ multitudo ad tam exiguũ numerũ reuocetur. Foꝛte aũt dicat aliquis: Quid ſi multę ſunt noie ⁊ tã paucę ſuntiĩ ve 22
ritate vt vix decem inueniant᷑? Non ita eſt. Nam ſi ſolas decem intelligi vellet bonas: nõ ibioſtenderet quinq; fatuas.Si eni mul te ſunt virgines quę vocant᷑: quareʒ qͥnq; oſtia domus magneę claudũtur? Intelliga⸗
mꝰðchariſſimi ad oẽs nos:id eſt ad vniũſã
oino ecchã iſtã ꝑtinere parabolã: nõ ad ſo⸗ los pᷣpoſitos de qbꝰ heſterno die locuti ſu⸗ mus:nec ad ſolas plebeſ:ßᷣ pꝛoꝛſus ad oẽs. Quare ergo quiq;: Quinq; iſte ⁊ qͥnq; vir⸗ gines:om̃es omnino ſunt anim expianoꝝ. Sed vt dicamus vobis quod deo inſpiran te ſentimꝰ:nõ qualeſcũqʒ animę: tales ani mę quę habẽt catholicã fidẽ:⁊ habere vidẽ⸗ tur bona opꝑa in eccleſia dei: ⁊ tamẽex ipſis quinq; ſunt pꝛudẽtes ⁊ quinq; fatue. Qua⸗ re ergo apellate ſunt quinq;: ⁊ quare virgi⸗ nes pꝛius videamꝰ: ⁊ deinde cętera cõſide remus. Wmnis anima in coꝛpoꝛe ideo qui⸗ nario numero cenſet:qꝛ quinq; ſenſibꝰvtit᷑. Mihil eſt eni qð ſentimus in coꝛpoꝛe niſi ia⸗ nua quinq;pꝑtita: aut videndo:aut audien⸗ do: aut odoꝛãdo:aut guſtando: aut tangẽ ⸗ do. Qui ergo ſe abſtinet ab illicito viſu:ab/ ſtinet ab illicito auditu:ab illicito odoꝛatu: ab illicito guſtatu: ab illicito tactu: pꝛopter ipᷣam integritatẽ virginis nomen accepit. Sed ſi bonum eſt abſtinere ab illicitis ſenti endi motibus:⁊ ideo vna quęq; anima xp̃ia na virginis nomẽ accepit: quare quinq; ad mittuntur: quinq; aũt repeiluntur? Et vir⸗ gines ſũt ⁊ repellunt᷑. Parũ eſt qꝛ virgines ſunt et lampades habent: virgines ꝓpter abſtinentiã ab illicitis ſenſibus: lampades
habent ꝓpter opa bona. De quibus operi
bus dñs dicit· Nuceãt opa yfa coꝛã homibꝰ Want.y.
vt yideãt bona facta vfa:et gloꝛificẽt patrẽ
veltrũ qui in celis eſt. Iteʒ diſcipulis dicit:
Sint lumbi vfi pᷣcincti:⁊ lucernę ardentes. Luc.ra. In lůbis accinctis virginitas? in lucernis ardẽtibꝰ opa bona. Mõ ſolet dici vᷣginitas
vtiq; in cõiugatis:tñ etiã ibi eſt fidei vᷣgini⸗
tas qᷓ exhibet pudicitiã cõiugalẽ.Mã vtno uerit fãctitas vfa: nõ impoꝛtune fm animã
⁊ Em integritatẽ fidei q̃ etiaʒ ab illicitis ab⸗
ſinet᷑ ⁊ bona opa fiunt: vnũq uẽq; vel vnã⸗ quãq; animãvirginẽ dici:tota ecclia ꝗᷓ ↄſtat
§ 3

ex vᷣginibus ⁊ pueris: ⁊ maritatis fyminis: ⁊ vxoꝛatis viris: vno noie virgo eſt apella⸗ ta. Vnde hoc ꝓbamus? Aplm audi dicen
2⸗Korſ⸗11.
Pb
tem: non ſolis fanctimoniaiibꝰſed vniuerſe ꝓꝛſus ecckie: Deſpõſaui vos vni viro virgi⸗ nẽ caſtã exhibere chꝛiſto · Et qꝛhuiꝰvᷣginita tis coꝛruptoꝛ diabolꝰcauẽdus ẽ:cõtinuo ipᷣe aplus cũ dixiſſet: Deſ ponſaui vos vni viro vginẽ caſtã exhibere chꝛiſto: adiunxit ⁊ ait: TEimeo aũt ne ſiẽ ſerpẽs euã ſeduxit in ver⸗ ſutia ſua: ſic ⁊ veſtri ſenſus coꝛrũpant᷑ a ca⸗ ſtitate q̃ᷓ eſt i chꝛiſto. In coꝛpoꝛe virginitatẽ auci habẽt:in coꝛde oẽs habere debẽt. Si ʒ ab illicitis abſtinẽtia bona ẽ:vnde vᷣgini⸗ tas nomẽ accepit:⁊ opera bona laudabilia ſunt ꝗᷓ ſignificant᷑ lãpadibꝰ:q̃re qͥnq; admit tunt᷑ ⁊ qͥnq; repellunt᷑? Si vðᷣgo lãpades fert ⁊ ti nõ admittit᷑: vbi ſe videt qͥ nec vir/
ginitatẽ ab illicitis ſeruat:nec opa bona vo
lens habere:ĩ tenebꝛis ambulat? De iſtis ð frẽs mei:de iſtis potiꝰ diſputemꝰ. Qui non vult videre qð malũ eſt:qui nõ vult audire qð malũ eſt:ab illicitis ſacrificioꝝ nidoꝛib?
aquertit odoꝛatũ:ab illicitis ſacriũicioꝝ cibis
auertit guſtatũ:fugit cõplexũ alienę: fran⸗ git panẽ eſuriẽti: hoſpitẽ inducit in domũ: yeſtit nudũ:cõcoꝛdat litigioſũ:viſitat egro⸗ tũ:ſepelit moꝛtuũ: Ecce vᷣgoꝛecce habet lã⸗ pades. AQuid jrimꝰ ampliꝰ Adhuc quęro. NAuid adhuc ̃ris inquis? Adhuc ̃ro:intẽ⸗ tũ me fecit euãgeliũ ſctm̃.Etiã ip̃ᷣas vᷣgines ⁊ipᷣas ferẽtes lãpades:alias dixit:pꝛudẽteſ alias ſtultas: Tinde intuemur:vñ diſcerni⸗ mus? De oleo. Aliquid magnum ſignificat oleũ: valde magnũ. Putas nõ charitas ẽ? Aueęrẽdo dicimꝰ: nõ ſentẽtiam pᷣcipitam?
Cor. r. Vñ mihi videat᷑ oleũ charitas ſignificari:
dicã vobis. Aplus dicit: Adpuc ſuꝑeminẽ tioꝛẽ vobis viõ demõſtro. Suꝑeminẽtioꝛẽ
Eorj z. viã quã demonſtrat? Si linguis hoim loq̃r
⁊ angeloꝝ: charitatẽ aũt nõ habeã:fact? ſũ gramẽtũ ſonans aut cymbalũ tinniẽs. Ip̃a eſt ſupeminẽs via:id eſt charitas ꝗj merito oleo ſignificat᷑. Omnibꝰ em̃ hũoꝛibus oleũ ſupeminet. ahitte aquã⁊ ſuꝑinfunde oleũ: oleũ ſupeminet. Mhitte oleum: ſupinfunde aquã: oleũ ſupeminet. Si oꝛdinẽ ſeruauert
taið vincit:ſi oꝛdinẽ mutaueris vincit. Lharitas
nunqᷓ; cadit. Quid ð frẽs? Jã diſceptemus de qͥnq; virginibꝰ pꝛudẽtibꝰ: ⁊ qͥnq; fatuis. Voluett obuiã ire ſpõſo: Muid ẽ ire obuiã
Gancti Auguſtini de verbis domini
ſpõſoꝛoꝛde ire:expectare eiꝰ aduẽtũ:ß ille
tardabat. Dum tardat ille: doꝛmierũt oẽs. Quid ẽ oẽs?Et fatue⁊ ſapiẽtes: doꝛmitaue rũt oẽs ⁊ doꝛmierũt. Putamꝰbonꝰẽ ſomn? iſte Quid eſt ſomn ꝰiſte? Me foꝛte tardante
ſpõſo:qm̃ abũdat iniqͥtas:refrigeſcet chari/ Watiha4
tas multoꝝ? Siccine intellecturi ſumꝰ iſtuʒ ſomnũ?Mnð mihi placet: dico q̃re:qͥa lũt ibi pꝛudẽtes:et vtiq; qů dixit dñs: m̃ abun ⸗ dauit iniqtas refrigeſcet charitas multoꝛũ: ſubiecit ⁊ ait: Qui aũt ꝑſfeuerauerit vſq; in finẽ:hic ſaluꝰ erit: Vbi vultis eſſe iſtas pꝛu⸗ dentes? Mõne in his ꝗᷓ ꝑſeuerauerũt vſq; i finem?õ ob aliud frẽs:nõ ob aliud ꝓꝛſus adenitterent᷑ ĩtro: niſi qꝛ ꝑſeuerauerũt vſq; ĩ finẽ.nõ ʒ eis obꝛepſit frigus charitatis:nõ in eis refriguit charitas: b feruet vſq; i finẽ. Auia feruet vſq; in finem: ideo ſpõſi ianuę patuerũt:ideo eis dictũ eſt vt intrarẽt:ſicut illi optimo ſeruo: Intra in gaudiũ dñitui. Quid eſt ð doꝛmitauerũt oẽs?Eſt aliꝰ ſom⸗ nus quẽ nemo euadit. Nõ recoꝛdami aplm
Wattb 15.
wur iunut
un
rit ſionn iſus
mu Den nbt ito handit niu wuſini
dicentẽ: De doꝛmiẽtibꝰ aũt nolo vos igno/ · Tbeſal· jni
rare frẽs: id eſt de his qͥ moꝛtui ſũt? AQuare em̃ doꝛmiẽtes vocant᷑:niſi qꝛ ſuo die reſuſci tant᷑? Ergo doꝛmiũt oẽs. Putas:qꝛ pꝛudẽs eſt:ideo nõ habet moꝛi? Jatua ſit vᷣgoꝛ:pꝛu⸗ dens ſit virgo: ſomnũ moꝛtis oẽs patiunt. liqᷓ aũt dicũt ſibi homiĩes:ſEcce iam dies iudicij venit:tanta mala fũt:tanię tribula⸗ tiones crebꝛeſcunt:Ecce oĩa qᷓ ꝓphete dixe/ runt pene cõpleta ſunt: iam dies iudicij in/ ſtat. Qui hoc dicũt ⁊ fidelit dicũt:tanq; ob uiã eunt ſponſo cogitatiõibus talibꝰ. Sed eoce bellũ ſup bellũ: tribulatio ſup tribulati onẽ:terręmotꝰ ſuꝑ terremotũ: fames ſuper famẽ:gens ſuꝑ gentẽ:⁊ nõdũ venit ſpõſus. Cũ ð expectat᷑ vt veniat: doꝛmiũt oẽs illiq
dicunt:Ecce venit dies iudicij:ecce hic nos
inuenit. Lů dicit:doꝛmit:Ergo obſeruet ad ſomnũ ſuuʒ: ⁊ ꝑſeueret in charitate vſq; ad ſomnũ ſuũtexpectantẽ illũ inueniat ſomnꝰ Puto em̃ qꝛ doꝛmit. Nũqd qͥ doꝛmit ji adi
pꝛudẽtibus ⁊ de illis fatuis dictũ eſt:doꝛmi 4 erunt. Ecce media nocte clamoꝛ factus eſt · en·di
Quid ẽ media nocte? Qñ nõ ſpat᷑:qñ oĩno nõ credit᷑. Noctẽ poſuit ꝓ ignoꝛatõe:ne ali⸗ quis qᷓſi cõputet ſibi ⁊ dicat: Ecce ab adam tot anni trãſierũt:⁊ ecce complent᷑ ſex milia annoꝝ: ⁊ↄtinuo quomõ quidã tractatoꝛes cõputauerũt: continuo veniet dies iudicij: Et veniũt ⁊ trãſeunt cõputatiões: et adhuc
ciet vt reſurgat Doꝛmierũt ð oẽs:⁊ de illis
wMenöt nioleũ ſsuiseic bn ßtielen inlie hie thabe tiehnt tigin türabſ mnis o mb' euu kint ineni

incni
.
pſtf̃
iuef
afnemihit dicůchnmit Inmnzuſt indinun bis qͥnonit tank:niſgiun
5—————— .„——— 7— 7— 7 d.
—
In euangelio ſcdm gattheũ Sermo XXlII
remoꝛat᷑ ſponſi aduẽtus:⁊ doꝛmiũt vᷣgines aue obuiam ierant. Ecce dum non ſpera?: dum dicitur ſex milia annoꝛũ expectabant᷑: ⁊ecce tranſierũt: Vnde ſcimus iam quãdo
veniet? Aedia nocte veniet · Quid eſt me⸗ dia nocte veniet? Duz neſcis veniet. Qua-
Acr · re dũ neſcis veniet? Ihm dfim audi:õ eſt rm ſeire tẽpoꝛa:qᷓ pater poſuit in ſua pote/ hantwent. 7 ſtate. Dies dñi:ait aplus:tanqᷓ; fur in nocte
ita veniet.Eccevigila nocte ne furẽ patiar. Nã ſomn?ꝰ moꝛtis velis nolis veniet. Sed
cũ factus fuerit clamoꝛ media AQuis iſc gan Con iz · iſte clamoꝛ: niſi de quo aplus dicit: In ictu i 4ſen. dil. oculi in nouiſſima tuba? Canet em̃ tubdet
moꝛtui reſurgẽt incoꝛrupti: ⁊ nos imutabi mur. Deniq; camoꝛe facto media nocte qͥ clamabit:ecce ſponſꝰ venit:qͥd ſequi᷑? Sur
Joß.ʒ. rexerũt oẽſ. Quid ẽ ſurrexerũt oẽs? Veniet
hoꝛa: dixit ipe dñs:qñ oẽs qui ſunt ĩ monu⸗ mẽtis audiẽt vocẽ eius ⁊ ꝓcedũt.Ergo ad nouiſſimã tubã ſurgẽt oẽs. Pꝛudẽtes autẽ ille tulerũt oleum ſecũ in vaſis ſuis: Stultę Noille nõ tulerũt oleũ ſecũ. Quid eſt nõ tu⸗ lerũt oleũ ſecũ in vaſis ſuis?AQuid eſt in va
— ſis ſuis? id eſtĩ coꝛdibꝰ ſuis. Viñ dicit apls: moti Julß a.Corj.1.
nnü mousun
ihomies lum
mala fürm ut ouiin ſunt: unn üt ſdctdun
Bloꝛia nf̃a hec eſt: teſtimoniũ cõſciẽti enfe.
Ibi oleũ:magnũ oleũ: De dono dei eſt hoc oleũ. Deniq; homies oleũ mittere intro poſ ſunt:oliuam creare nõ poſſunt. Ecce habeo oleũ: Nũquid tu creaſti oleũ? De dei dono
eſt. habes oleũ:poꝛta tecũ. Quid eſt poꝛta
tecũ Int? habe:ibi place deo. Etenim ecce iſte vᷣgines ſtulte quę nõ poꝛtauerũt oleum ſecũ:abſtinẽtia ſua qua vᷣgines apellant᷑:⁊ bonis opis ſuis qñ lampades ferre vident᷑:
homibꝰ volũt placere:⁊ ideo oĩa iſta lauda
bilia faciũt: oleũ ſecũ nõ poꝛtant. Tu ð tecũ poꝛta:intꝰpoꝛta. Vbi videt deus:ibi poꝛta teſtimoniũ cõſciẽtię tuę. Qui aũt ambulat ad teſtimoniũ alienũ: oleũ nõ poꝛtat ſ ecuʒ. Siið abſtines ab illicitis:⁊ facis bona opa vt ab homibꝰ lauderis:nõ eſt intꝰoleũ. De⸗ niq; cũ ceperit homies: nõ deſiciũt lampa- des. Intẽdat itaq; charitas veſtra: Anteqᷓ; doꝛmirent ille vᷣgines:nõ eſt dictũ:qꝛ extin guebant᷑ lãpades illarũ. Sapiẽtiũ lõpades
ardebãt de oleo gterno:de cõſcientię ſecuri
tate:de interioꝛe gloꝛia: de itima charitate.
Ardebãt tamẽ et illarũ fatuarũ. Quare tũc
ardebant? Auia nõ decrant laudes homi⸗ nũ. Poſtea o q; ſurrexerũt: id eſt in reſur/
rectione a moꝛtuis:ceperũt aptare lãpades
ſuas: id eſt parare deo operũ ſuoꝛũ reddere
rationẽ. Et qꝛ tũc nemo eſt qͥ laudet:omnis
homo cauſe ſuę vacat: nemo eſt tuncqͥ non
de ſe cogitet. õ ergo erãt qui oleũ vende⸗ rent:ceperũt deficere lampades: ⁊ cõuerte ⸗
rt ſe fatuę ad qͥnq; pꝛudẽtes: Date nobis inquiunt de oleo vf̃o:qꝛ lãpades nr̃ę extin ⸗
guunt᷑. hoc quęrebãt qð ↄſueuerant: id eſt alieno lucere:ad alienas laudes ambulare. Date nobis de oleo veſtro:quia lampades
noſtre extinguunt᷑.At ille:Me foꝛte inquiũt
nõ ſufficiat nobis ⁊ vobis: ite potius ad vẽ
dentes ⁊ emite vobis. Non cõſulentiũ: ſed
irridentiũ eſt iſta reſponſio. Quare irriden ⸗
tiũ Quia ſapiẽtes erant:quia ſapiẽtia erat
iillis. Nõ em̃ ſapiẽtes de ſuo erãt: ſed illa ĩ
illis erat ſapiẽtia:de qua ſcriptũ eſt in quo⸗
dam libꝛo:quę dicit cõtemptoꝛibus ſuis cũ( venirẽt ad mala:quę illis minuta ẽ: Et ego Prouer.. veſtrę perditioni ſuꝑridebo. Quid mirũ eſt
qꝛ ſapiẽtes irridẽt fatuas? Auid eſt iride⸗
re Ite adyendẽtes ⁊ emite vobis:quę non
ſolebatis bene viuere: niſi qꝛ vos homines laudabant:quia vobis oleum vendebant.
Quid eſt oleum vendebãt⸗ Laudes vende
bant. Qui vendũt laudes niſi adulatoꝛes? Quãtomagis nõ acquieſceretꝭ adulatoꝛib?
⁊ intus oleũ poꝛtaretis:⁊ ꝓpter bonã cõſci⸗
entiã oĩa bona opa faceretis: Tũc dicereti:
Emẽdauit me iuſtꝰ in miſericoꝛdia ⁊ arguit Pẽ·4o. me:oleũ aũt peccatoꝛis nõ impiguet caput meũ.helius inquit emẽdet me iuſtus: ar
guet me iuſtus:colaphiʒet me iuſtus: coꝛri get me iuſtus: qᷓ; impinguet caput meum.
oleũ peccatoꝛis. Quid eſt oleũ peccatoꝛis: On— niſi blandimẽta adulatoꝛis? Ite ð ad ven⸗ dentes ⁊ emite vobis:hoc facere cõſueuiſtꝭ:
Mos aũt nõ vobis damꝰ. Quare? Ne foꝛte non ſufficiat nobis ⁊ vobis. Quid eſt non
ſufficiat IMõ deſperatiõe dictũ ẽ:ßᷣ ſobꝛia ⁊ pia hũilitate.uis em̃ bonus habeat bo B nam cõſcientiã:vnde ſcit quẽadmodũ iudi cet ille qui neminẽ fallitehabet bonõ cõſci⸗ entiã:non illi titillant crimina in coꝛde con/ cepta:ſed ꝓpter quotidiana quędã vite hu mang peccata:licz bona cõſcientia ſit:tamẽ dicit deo: Dimitte nobis debita noſtra: qa Wattb.s. fecit qð ſequit᷑:Sicut ⁊ nos dimittim? debi ta debitoꝛibꝰ noſtris. Fregit panẽeſurienti excoꝛde: veſtiuit nudũ ex coꝛde:de oleo in E 4

terioꝛe fecit opa bona: ⁊ tamẽ in illo iudicio trepidat ißᷣa bona ↄſcientia. Vide quid eſt: Date nobis oleũ: Audierũt: Ite potius ad vendentes:quia laudibꝰhũanis viuere cõ⸗ . ſueuiſtis: vobiſcũ oleũ nõ poꝛtatis: nõ aũt nos damus ne foꝛte nõ ſufficiat nobis ⁊ vo bis. Vix enim de nobis iudicamus: quãto minus de vobis poſſumuſiudicare? Auid eſt vix de nobis poſſumus iudicare? Auia ꝛouer · ⁊0 cum rex iuſtus ſederit in thꝛono: quis glo ⸗ riat᷑ caſtum ſe coꝛ habere? Foꝛte tu nõ inue⸗ nis aliquid in cõſcientia tua:⁊ inuenit ille q melius videt: cuius acies diuina penetrat altioꝛa. Videt foꝛte aliquid: inueniet foꝛte s.142. aliquid. Quãto melius illi dicis: Ne intres in iudiciũ cum ſeruo tuo? Etiã quãto meli? Wattß.s. dicis: Dimitte nobis debita noſtra! Quia ⁊ dicit᷑ tibi pꝛopter illas faces: pꝛopter illas Wattʒ.⁊. lampades: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mandu ⸗ care. Auid ergo? Et ille non illud fecerũt? Non fecerũt ante illum. Sed quomodo fe ⸗ Watth.s. cerunt? Auomõ ꝓhibet dñs qui dixit:Ka⸗ uete iuſticiã veſtram facere coꝛam homini⸗ bus vt videamini ab eis: Alioquin non ha⸗
bebitis mercedẽ apud patrem qͥ in cęlis eſt.
Et nolite ſimiles eſſe hypocritis quãdo oꝛa
tis. Amant em̃ ſtare in platęis? oꝛare:vt vi⸗
deant᷑ ab hominib?. Amen dico vobis:rece
perũt mercedẽ ſuam. Emerũt oleum:pꝛeciũ dederũt.Emerũt: nõ ſunt fraudati laudibꝰ pumanis. AQuęſierũt laudes hũanas:⁊ ha⸗ buerunt. Iſte laudes humang in die iudicij
non eos adiuuant. Illg autem quomõ fece ⸗ Watts.ʒ. runt? Luceant opera veſtra coꝛam homini⸗ bus vt videant bona facta veſtra: ⁊ gloꝛiñi⸗
cent patrem veſtrũ qui in cęlis eſt. Mon ait
vos. Non em̃ de tuo habes oleũ. Jacta te: 1.Corſ. ꝓ ⁊ dic habee:ß ñ habeo. AQuid em̃ habes qð nõ accepiſtiotErgo illę ſic fecerũt:illę ſic. Nðõ
ẽ aũt mirandũ cũ eunt emere: cũ qᷓrũta qͥbꝰ
laudent᷑ ⁊ non inueniunt: cuʒ quęrũt a qui⸗
bus conſolent᷑ ⁊ nð inueniunt:aperta eſt ia⸗ nua:venit ſponſus ⁊ ſponſa. Tũc gloꝛifica⸗
ta eſt cũ chꝛiſto eccleſia: vt ſingula membꝛa
ad totũ ſe colligant. Et intrauerunt cum eo
ad nuptias:⁊ clauſum eſt oſtium.Et illę fa⸗
tuę poſtea venerunt: ſed nũquid oleũ eme⸗ runt: a quibus emerẽt aut inuenerũt? IJðo ianuas clauſas iuenerũt: Pulſare ceperũt: ſed ſero. Dictũ eſt:verũ eſt:non fallaciter di wattt.7. ctum eſt: Pulſate et aperiet᷑ vobis · Sz mð
Bancti Anguſtini de verbis domini
quãdo tempus eſt miſericoꝛdie: nõ quando tempus eſt iudich. Non em̃ poſſunt cõfun⸗
di iſta tempoꝛa: cum miſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ Mẽ.ivo.
domino ſuo cantet eccleſia. Tempus eſtmi ſericoꝛdię:age pgnitentiã. Tempoꝛe iudicij illam habes agere? Eris in virginibꝰ illis: cõtra quas clauſum eſt oitium. Domine do mine aperi nobis. Nũquid non pęnitentiã
eas irridebat vera ſapientia? Ciauſum eſt ð oſtium. Et quid illis dictum eſt? Non noui vos. Mon illas nouit:qui oia nouit? Quid ergd eſt: Non noui vos? Impꝛobo vos:re⸗ pꝛobo vos. In arte mea non vos agnoſco: ars mea neſcit vitia. hoc eſt autẽ magnũ:⁊ neſcit vitia:⁊ iudicat vitia. Neſcit faciẽdo: iudicat arguendo. Sic ergo non noui vos: ierunt: intrauerunt quinq; pꝛudentes.
multi eſtis fratres mei in nomie chꝛiſti: ſint
in vobis quinq; pꝛudentes:ſed nolite dnq; homines. Sint in vobis quinq; pꝛudẽtes: ad iſtam pꝛudentiam quinarij numeri per⸗ tinentes. Teniet enim hoꝛa: et quando ne⸗
ſcimus veniet. Aedia nocte veniet:vigila te. Sic clauſit euãgeliũ: Vigilate: quia ne
ſcitis diem neq; hoꝛam. Si ergo doꝛmituri ſumus: quomõ vigilamus? Loꝛde vigila: fide vigila:ſpe vigila:charitate vigila:ope⸗ ribus vigila: ⁊ quando coꝛpoꝛe doꝛmieris: veniet tempus vt ſurgas · Cum autẽ ſurre⸗ xeris:pᷣpara lampades. Tunc nõ extinguũ⸗
tur: tũc ĩ interioꝛe cõſcientię oleo vegetent᷑:
tunc ſponſus ille incoꝛpoꝛeis nexibus am⸗ plectatur: tunc te introducat in domuʒ vbli nunqᷓ; doꝛmias: vbi nunq; poſſit tua lãpas extingui. Hodie vᷣo laboꝛamꝰ: ⁊ lampades noſtre inter ventos ſeculi huius temptatio ⸗ neſq; fluctuant: Sed ardeat in ruboꝛe flam⸗
ma noſtra:vt ventus temptationis augeat ignem potius qᷓ; extinguat. S
egerunt:quę ſecum oleum non poꝛtauerũt Et quid illis ꝓfuit ſera pgnitentia: quando
9 . deco m poni⸗
n
en
uſtlan
ſmitn En itſemo ieybe ſnetd ieñ Lipos vimrvo xyeins ſiuloũ n
inehi mnimn
ſteüt.
ienp hls ſne
ehog ſaſ iifice whishe wons. lisk mein

poſine De yerbis domini in ti euãgelio m Lucam. Lut De eo að—— euange⸗ hi lio ᷣm Lucam: Qui vos ſpernit ine unbu ſpernit · Sermo XR nmp d 2minus noſter ieſus chꝛiſtus mputen 6 qð diſcipulis ſuis loquebatur u ilo tempoꝛe ſcribedat:etno⸗ zdeunch. bis audiendũ parabat᷑ Audi/ taucin uuuimus ergo verba eius. Auid whw enim nobis ꝓdeſſet ſi videret᷑ ⁊ non audire ⸗ mennonn tur? Mec modo aliquid obeſt: quia non vi/ bar xudnodetur ⁊ tamẽ audit · icit ergo: ui vos — uln ſpernit me ſpernit. Si ſoiis aplis dixit: i ſeuut Mui vos ſpernit me ſpernit:ſpnite nos. Si cehlunn aũt ſermo eiꝰ ꝑuenit ad nos ⁊ vocauit nos: unuimt ⁊ĩ eoꝝ loco ↄituit nos: videte ne ſpnatis noſt ne ad illũ pueniat iiuria quõ nob feceri
omur vob qͥ ſpni nolumꝰ a vobis: niſi vt nim horr ugu de veſtris bonis moꝛibus gaudeamus? Pe Wia nocerut riculoꝛũ noſtroꝛũ ſint ſolatia: veſtra bona cuü: Uigut opera Viuite bñ:ne moꝛiamini male. Nec um Sicgw ihis verbis quę dixi: Viuite bene ne moꝛi⸗ mus lut amini male: attendatis eos qui foꝛte male chartum vixerũt: ⁊ ilectulis ſuis moꝛtui ſunttet acta ndocperm eſt pompa funeris eoꝛum ⁊ poſiti ſunt in ð ⸗
ingu.Lnin cioſis ſarcophagis:ĩ ſepulcris pulcherrime ade Luiti ⁊ operoſiſſime fabꝛicatis:iet qꝛ foꝛte diẽ ſib 1. e vnuſqͥſq; vñm:ſic vellẽ moꝛi: putetis me rẽ vanã dicerevoluiſſe:qm̃ dixivelle me vt bñ viuatis ne male moꝛiamini? CLontra foꝛte occurrit aliquis:qͥ ⁊ bñ vixit:⁊ ᷣm opinionẽ hominũ male eſt moꝛtuus: Zoꝛte a ruinaẽ moꝛtuus:a naufragio moꝛtuus eſt:a beſtijſ moꝛtuꝰ eſt: Et dicit vnuſqͥſq; carnalis ĩ coꝛ/
de ſuo: Quid eſt bene viuere? Ecce ille ſic vixit:⁊ ſic eſt moꝛtuus. Redite ergo ad coꝛ:
⁊ſi fideles eſtis inuenietis ibi chꝛiſtũ. Jpſe vobis loquit᷑ ibi: Ego em̃ clamo: ille do in ſilentio plus docet. Ego loquoꝛ ꝑ ſonũ ſer⸗
monis: ille int? loquit᷑ ꝑ timoꝛẽ cogitatio
nis. Ergo ip̃e aſſerat in coꝛde veſtro verbuʒ meũ:qm̃ dicere auſus ſum:bñ viuite ne ma
le moꝛiamini. Ecce quõ fides eſt icoꝛdibus veſtris: ⁊ ibi eſt chꝛiſtus: ⁊ ipſe habet doce
Auc.is. re qð ego cupio perſonare. Recoꝛdamini in euãgelio diuitem illũ:⁊ pauperẽ illum. Di⸗ uitem indutũ purpura ⁊ byſſo:et quotigia⸗
7%— 7—
— tttis. Si em̃ noſ nõ timetl:illũ timete qͥ dixit: vobsg MQui vos ſpernit me ſpnit. Quid autẽ nos
In euangelio ſcdm Lucam Sermo XXIIII
nis epulis ſaginatũ:pauperẽ vo illum iacẽ ⸗ tem ante ianuã diuitis eſurientẽ:⁊ de mẽſa eius micas requirentẽ: vlceribꝰ plenũ a ca⸗ nibus linctũ. Recoꝛdamini ergo. Vnde re⸗ coꝛdamini: niſi qꝛ chꝛiſtus ibi eſt in coꝛdibꝰ veſtris? Dicite mihi qð ipſum intus interro gaueritis:⁊ reſpõderit vobis. Sequit᷑ em̃ ⁊ dicit:Lontigit moꝛi inopem illum:⁊ auferri ab angelis in ſinũ abꝛae. AMoꝛtuus eſt autẽ
⁊ diues ⁊ ſepultus eſt in infernũ. Lum autẽ in toꝛmentis eſſet:leuauit oculos ⁊ vidit la⸗ ʒarũ requieſcentẽ in ſinu abꝛaę. Tũc clama uit dicens: Pater abꝛaã:mitte laʒarũ vt in⸗ tingat digitũ ſuũ in aqua vt ſtillet ĩ linguã meã:quia crucioꝛ in hac flãma. Supbus tẽ⸗ poꝛis:mẽdicus inferni. Pauper em̃ ille ꝑue niebat ad micã:illeꝰᷣo nõ ꝑueniebat ad gut tam. De duob? ð iſtis dicite mihi: quis eſt bene moꝛtuus:⁊ quis eſt male moꝛtuꝰ? Mo · lite oculos interrogare:ad coꝛ redite. Si em̃ oculos interrogaueritis: falſa vobis reſpõ⸗ dent. Multũ em̃ ſplẽdida ſunt ⁊ ſeculariter fucata: quę illi diuiti moꝛienti exhiberi po⸗
tuerüt. Quę potuerũt agmina plangentiũ
eſſe ſeruoꝝ ⁊ ancillarũ:que pompa clientũ: qui ſplendoꝛ funeris: qð pᷣcium ſepulturęe? Credo eum aromatibus obꝛutum. Quid ð
dicturi ſumus fratres:bene iſtũ moꝛtuũ:an
male moꝛtuũ? Si oculos interrogatis:opti me moꝛtuꝰẽ: ſi magiſtrũ vr̃m interioꝛẽ req⸗
ritis:peſſime moꝛtuꝰ ẽ. Si ð ſic moꝛiũt᷑ ſuꝑ
bi reꝝ ſuaꝝ ↄfuatoꝛes ⁊ nihil inde pauꝑibꝰ largiẽtes:quõ moꝛiũt᷑ qͥ rapiũt res alienaſ⸗
Veꝝ ð dixi:viuite bñ ne male moꝛiami: ne
—
quõ diueſ ille moꝛiami. Nõꝓbat malã moꝛ tẽ:niſi tᷣus poſt moꝛtẽ. Ecõtra attẽdite illũ
pauperẽ:b nolite oculis: Nã errabiti.Fideſ
vfos iacentẽ in tra vlceroſũ:veniẽtes canes 3
attẽdat: coꝛ videat. Cõſtituite illũ añ ocłos
lingẽtes vlcera eiꝰ. Sʒ cũ talẽ illũ reuocatis añ oclos vros:ↄtinuo expuitis:faciẽ auerti tis: nares obduratis. Coꝛdis oculis videte. Moꝛtuꝰẽ ⁊ ablatꝰẽ ab anger in ſinũ abꝛaę. Familia diuitis videbat plãgẽs: angeli nõ videbant᷑ gaudentes. Quid ð rñidit diuiti
abꝛaã? Aemẽto fili: qꝛ pcepiſti bona i vita
tua. Mihil bonũ putaſti niſi qð ĩ iſta vita ha
buiſti Accepiſti bona:ſed tranſierũt dies:⁊ totum ꝑdidiſti:⁊ toꝛquẽdus in inferis remã
ſiſti. Opoꝛtunũ ergo eſt fratres: vt hęc vo⸗
bis dicant᷑. Attendite pauperes:ſiue iacen ·
tes: ſiue ambulãtes. Attendite pauperes: E 5

6
Mð·i 25.
A
Luc.1 6.
. Timotk.s. bꝛa? Mihil intulimus in hunc mũdum:dicit
Bancti Anguſtini de verbis dñi
facite bona opera · Aui ſoletis facite:et qui
non ſoletis facite. Creſcat numerus bñ ope rantium: quoniã ⁊ creſcit fideliũ numerus. Quod facitis quãtum bonũ ſit nõdum vi⸗ detis: quia ⁊ ruſticanus quãdo ſeminat ſe⸗
getem nõ videt: ſed terrę credit: Tu deo qᷓ⸗
re non credis? Veniet meſſis nr̃a. Puto qa
modo laboꝛantes agimus: laboꝛantes ope
ramur:recepturi ſicut ſcriptum eſt: Euntes
ibant ⁊ flebant iactantes ſemina ſua: veni⸗
entes autẽ venient cum exultatione poꝛtan tes manipulos ſuos.
De diuite ⁊ Lgʒaro: In euange⸗ lio im eũdem. Sermo MV
Nuertit ſanctitas vf̃a fratres cha/ riſſimi:⁊ mecũ vt arbitroꝛ tota men tis intentiõe ꝑſpexit opulentiã diui tis:⁊ indigentiã mendicantis: Vnuz cibis ęſtuantem:⁊ alium fame deficientẽ. Ambo quidẽ homines:ambo carnales: ambo moꝛ tales:ſed non ambo ęquales. Natura vna: ſed vita non vna. Nullus eoꝛum a cõditio⸗ ne moꝛtis immunis:⁊ tamẽ vnus epulatur ſplendide:⁊ alter in pannis ⁊ in erumna ſoꝛ deſcit. Ille delicatis eſcis ad inuentionem coquoꝛũ gaudebat: iſte ſi caderent micę de menſa eius expectabat. Audiant nũc diui⸗ tes qui nolunt eſſe miſericoꝛdes: audiãt qͥa vna omnes naſcimur lege:vna viuimꝰluce: vnum ſpiramus aerẽ: vna quoq; extingui⸗ mur moꝛte:quę ſi nõ intercederet:nec pauꝑ ipſe duraret. hic vlceroſus ⁊ nudus iacens laʒarus: ad abꝛaę ſinum angeloꝛũ poꝛtatur manibus. Ecce diues refectus et ſplendidꝰ tartareo carcere claudit᷑. Vbi ẽ veſtis byſſi⸗ na? Vbi vita abũdans?⁊ aifluẽs copijs mul tis? Mõne moꝛte omnia trãſeunt tanqᷓ; vm ⸗
apoſtolꝰ: ſed nec quicq; auferre poſſumus. Mihil nobiſcũ tollimus aut rapimuſ. Quid ſialiquid tolleremus:nõne viuos homines voꝛaremꝰ? AQues eſt iſta auiditas cõcupiſcẽ⸗ tię:cum ipſe beluę habeant modũ Tũc em̃ rapiunt quãdo eſuriunt: parcent vᷣo pꝛęedę
cum ſenſerint ſatietatem. Inexplebilis eſt
ſola auaricia diuitum:ſemper rapit ⁊ nunqᷓ; ſatiatur:nec deũ timet:nec hominẽ reuere
tur: Mon patri parcit: non matrẽ agnoſcit:
nec fratri obtemperat:nec amico fidem ſer⸗ uat: Eiduaʒ oppꝛimit:pupulli rem inuadit: liberos in ſeruitiũ reuocat: teſtamentũ fal⸗
ſum ꝓfert. Res moꝛtui occupant᷑: quaſi nõ
xipſi qui hoc faciunt moꝛiant᷑. Quę eſt iſta
rogo animaꝝ inſania:amittere vitam:age
tere moꝛtẽ: acquirere auruʒ ⁊pdere cęlum? Sed quia nemo cogitat deũ:ideo manet in moꝛte iudicium. aherito dictum eſt diuiti:
Quia pcepiſti bona in vita tua: et laʒarus ſitir mala: nũc aũt hic cõſo
lat᷑:tu vo cruciarig. Audiant iſta diui⸗ tes:qui nolunt eſſe miſericoꝛdes. Audiant
irrogari ſuplicia:eis qui nolũt erogare ſub ſidia. Audiãt pauperẽ refrigerantẽ: audiãt diuitẽ pgnis grauioꝛibꝰ gſtuantẽ.
„„—
menſure: In qua inquit menſi fueritis mẽ ⸗
ſura:ita metiet᷑ vobis. Ideo negat᷑ in pꝑnis
miſericoꝛdia diuiti: qꝛ ipſe dum viueret no⸗
luitmiſeri. Ideo rogans diues nõ exaudi᷑ in toꝛmẽtis: quia rogantẽ pauperẽ nõ exau
diuit in terris. Diues et paupꝑ duo ſunt ſibi pria:ſed iterũ duo ſũt ſibi neceſſaria. Nul⸗
ius indigeret ſi inuicẽ ſuppoꝛtarẽt:et nemo
laboꝛaret ſi ſe ambo iuuarent. Diues ꝓpter pauperẽ factus eſt: ⁊ pauꝑ ꝓpter diuitem.
Pauperis eſt oꝛare:⁊ diuitis erogare. Deiẽ ꝓ paruis magna penſare. De miſericoꝛdia
eius parua: magna naſcit᷑ copia. Igcũdus eſt ager paupeꝝ:cito reddit dominãtibꝰ fru ctũ. Via celi eſt paup:ꝑ quãvenit᷑ ad patrẽ. Incipe ðerogare ſi nõ vis errare. Patrimo nij tui qͥ es ligatꝰcõpedẽ in hacvita reſolue:
vt libere ad clũ poſſis accedere. Abijce abſ te diuitiaꝝ onera:abijce vincula volũtaria:
abijce anxietates ⁊ tedia:qᷓ te pluribꝰin an nis inqetãt. Da petẽti vt poſſis ip̃e accipe:
tribue pauꝑi:ſi nõvis flãmis exuri. Daiter
ra chꝛiſto vt tibi reddat in cglo. Obliuiſcere qð es:⁊ attende qͥd futurꝰ es. Pꝛgſens vita fragilis ẽ:⁊ in moꝛtẽ ꝓcliuis. Nemo põt ſta re:ſed oẽs cogimur trõſire. Nolẽtes imꝰ:in⸗
uiti eximꝰ:qꝛ mali ſumꝰ. Si aũt añ nos ali⸗
qͥd mitteremꝰ:nõ ad inane hoſpitiũ venite⸗
5
mus. Að em̃ paupi damꝰ ante nos pᷣmitti⸗
mus:qð aũt rapimꝰ hic totũ dimittim·
ater abꝛaam— tingat extremuʒ digiti ſui in aqus ⁊refrigeret linguã imes: qꝛ crucio? in hac fãma. At ille: Memẽto inqt fili qꝛ ꝑcepiſti bona ĩ vita tua:⁊la Farus ſimiliter mala. Penſant᷑ pꝛo di uitijs pgne:refrigeriũ ꝓ pauptate:ꝓ purpu ra famma: refectio ꝓ nuditate: vt ſalua ſit gquitas ſtaterę: ⁊ non mentit᷑ modus illius
5
del ſ
£ no ninls — u iihne wmibpe n anele be unicnco nuſe millc moun uyrm dinsf Wattb.. ſen uncöi
jeen üſtd ſuscou
d hon um ebnt n5bo unnon
Meum inn
wilos: e icheei en abe Mn eüint
hiſhe

ulcu endt De Warthaz maria:In euãge⸗ — lio ꝰm eüdem. Sermo Mv unte A Erba domini noſtri ieſu chꝛiſti quę modin v modo ex euangelio recitata ſũt: ad 0na nytn monent nos eſſe vnuzʒ aliquid quo unnicg tendamus: quãdo in huius ſculi multitu⸗ Kütt un duini dine laboꝛamus. Tendimus autem adhuc neun pegrinantes nondum manentes: adhuc in s qunol via nondum in patria: adhuc veſiderando ingn nõdum fruendo: Tamẽ tendamus ⁊ ſine pi iohgun gricia ⁊ ſine intermiſſione tendamus: ytali⸗ mino coheſerunt:ambe dom drile hin. xuc.1o ſenti concoꝛditer ſeruierunt. Suſcepit eum
martha: ſicut ſolent ſuſcipi peregrini. Sed tamẽ ſuſcepit famula dominũ:egra ſaluato rem:creatura creatoꝛẽ. Suſcepit autẽ ſpiri⸗ tu paſcenda:in carne paſcendũ. Voluit em̃
foꝛma ſerui in illa paſcia ſ eruis: dignatõne non cõditione. Nam ⁊ iſta dignatio fuit: ſe Fpbere paſcendum.ſhabebat carnem in qua
wgnsn eſuriret quideʒ ⁊ ſitiret: ſed neſcitis quia in vgmip peremoeſuriẽti angeli miniſtrabaut? Ergo etpu qs paſci voluit:paſcentip̃ſtitit. Quid autẽ
ſüt ſbin Beg. mirũ ſi⁊ de ſancto helia pſtitit viduęe quem
6 pus coꝛuo miniſtrante paſcebat? NRũquid — Ppaſcendo defecerat: quãdo ad viduã mitte⸗ ſttpuypun bat Non. Sed religioſam viduam per ob⸗
ꝛdursoni ſequium exhibitũ ſeruo ſuo benedicere diſ⸗ — nn ponebat. Sic ergo ſuſceptus eſt dominus penln 6 Zob.I. tanqᷓ; hoſpes:qui in ſua ꝓpꝛia venit: et ſui mncc eum non receperunt: Sed quotquot recepe — runt eum— eis— filios— fieri: adoptans ſeruos ⁊ liberos faciẽs: redimẽs elwon Ifaciens cohcredes. Re quis ta/ Spe men veſir foritan dicat: beatiqchuiſtũ lsnunꝰ⸗ ſuſcipere ĩ domũ pꝛopꝛiã meruerunt: Noli bnwn dolere: noli murmurare: quia tempoꝛibus ziſu natus es: quãdo iam dominũ non vides in vinbi crne:non tibtabſtulit iſtam dignationeʒ: Srs leunba ů vni inquit ex minimis meis feciſtis: mi nn hi feciſtis · Hec de domino paſcendo paſcen Smh te in ſpiritu:pauca pꝛo tempoꝛe dixerimus: — vus j P Veniamus ad cauſam quam de vnitate ꝓ⸗ vnir hol polui. Martha dominũ paſcere diſponens „. uhi ⁊Pparanscirca frequẽs miniſteriũ occupa⸗ nne⸗ batur:maria ſoꝛoꝛ eius paſci a domino ma/ nzntel ,, en 4xæ u, E,,
dominus foꝛmam ſerui accipere:et accepta
In enangelioſcdm Aucam Bermo XXVI
gis elegit. Deſeruit quodãmodo ſoꝛoꝛem ſuam circa multum miniſteriũ laboꝛanteʒ:
⁊ ſedit ipſa ad pedes domini: ⁊ vacans au/
diebat verbum eius. Auris fideliſſima au/ dierat: acate⁊ videte quomõ ego ſuʒ do⸗ Pð 4. minus. Illa turbabat᷑: iſta epulabat᷑. Illa multum diſponebat:iſta vnum aſpiciebat. Vtrũq; officium bonum: ſed tamen quod
ſit melius: quid nos dicamus? habemus quem interrogemus:patienter audiamus.
Quid ſit melius: iam cum legeret᷑ audiui⸗ mus:⁊ me cõmemoꝛantem audiamus.In ⸗ terpellat martha hoſpitem: ad iudicem de⸗
ponit poſtulationẽ piarũ querelarũ:ꝙ cam
ſoꝛoꝛ deſeruerit:⁊ ſic laboꝛantem miniſterio adiuuare neglexerit. Non reſpondente illa:
ſed tamẽ pᷓſente: iudicat dominus. aria cauſaʒ ſuã tanqᷓ; ocioſa iudici maliit com⸗ mittere:nec in reſpondendo voluit laboꝛa⸗
re. Si em̃ pararet reſpondendi ſermonẽ: re⸗ mitteret audiendi intentionem· Reſpondit.
ergo dominus qui in verbo non laboꝛabat:
quia verbũ erat. Quid ergo dixit? Mar-⸗
tha martha. Repetitio nominis indiciũ
eſt dilectionis: aut foꝛtemouendę intenti⸗
onis: vt audiret attentius: Pis vocata eſt WMartha marthg: Audiuit:circg mul ta es occupata: nũ aũt opꝰtꝛid eſt vnũ neceſſatiũ eſt. Non vnum quaſ ſingu⸗ lare opus:ſed opus eſt:expedit:neceſſarius eſt. Qð vnum elegerat maria? Vnũ cogita n te fratres mei: ⁊ videte i ipſa multitudine ſi delectat niſi vnum · Ecce deo ꝓpitio qᷓ;mul⸗
ti eſtis: Quis vos ferret: niſi vnum ſapere
ℳ
tis? Vnde in multis iſta quies? Da vnum:. F
⁊populus eſt. Tolle ynũ:⁊turba eſt. Quid/
eſt enim turba:niſi multitudo turbata? S
audite apoſtolũ: Vbſecro aũt vos fratres: 1.Eorſ.
Ahultitudini dicebat: ſed omnes in vnum
facere volebat: Obſecro aũtvos fratres: vt
idipſum dicatis omnes: et non ſinti vobis
ſciſmata:ſitis autẽ perfecti in eodem ſenſu:
⁊in eadem ſciẽtia. Et alio loco: nanimes Phil. ꝛ.
vnum conſentientes:nihil per contentionẽ
nec per inanem gloꝛiã. Et dominus ad pa⸗
trem de ſuis: t ſint ynum ſicut ⁊ nos vnũ ʒot. ry
ſumus. Et in actibus apoſtoloõꝛũ? Ahultitu Actj. 4.
dinis aũt credentiũ erat aĩa vna ⁊ coꝛ vnũ⸗
Ergomagnificate vñm mecũt:⁊ exaltemno 3
Men eius in vnũ:quia vnum eſt neceſſ anü vnů illud ſupernũ: vnum vbi pater ⁊ filius
„
6
, 3 „
₰
7
„
Fr/ n=% 4„ 3₰„ 3.
5

k %—— 3 3—
3
—
„—
4.
„ 5*— 1 ℳ FF* 7
„*,
5 .
Bancti Auguſtini de verbis dñi
x ſpirituſſanctus ſunt vnuz · Videte nobis cõmendari vnitatem.Lerte trinitas eſt de⸗
noſter. Pater non eſt flius:filius nõ eſt pa⸗ ter:ſpirituſſanctus nec pater eſt necfilius: ſed amboꝛum ſpiritus: et tamen iſta tria non tres dij: non tres omnipotentes: ſed
vnus omnipotens: ipſa trinitas vnus de
C us:quia vnum neceſſarium eſt. Ad hocvnũ non nos perducit:niſi multi habeamus coꝛ vnum. Bona ſunt miniſteria circa paupe⸗
res:⁊ maxime circa ſanctos dei ſeruitia de⸗ bita:obſequia religioſa Reddunt enim nõ
Corj.o dant᷑: dicente apoſtolo: Si nos vobis ſpiri⸗ talia ſeminauimꝰ:magnũ eſt ſi carnalia vfa metamus? Pona ſunt: exhoꝛtamur ad hec:
et in verbo domini ↄdificamus vos: nolite
pigri eſſe ad ſuſcipiendos ſ anctos. Aliquã⸗
pet.iz. do neſciẽres:ſuſcipiẽdo quos neſciunt: an, gelos ſuſceperũt. Pona ſunt hęc: melius ẽ tamẽ qð elegit maria. Illud enim habet ex neceſſitate occupationẽ:illud autẽ habet ex charitate ſuauitatẽ. Vult homo occurrere quando miniſtrat:et aliquãdo non poteſt · Auerit qð deeſt: parat᷑ qð adeſt: diſtendit᷑
animꝰ. Nam ſi martha illa ſufficeret: adiu⸗
toꝛiũ ſoꝛoꝛis nunq; poſceret. Multa ſũt: di ⸗
uerſa ſunt: quia carnalia ſunt: qꝛ tempoꝛa⸗
a ſunt:⁊ ſi bona ſunt:trãſitoꝛia ſunt. Mar xuc.cthe auteʒ quid ait dñs? Melioꝛe parte elegit · Non tu malã:ſed illa melioꝛẽ: quia non auferet᷑ ab ea. — onusneceſſitatis: terna eſt dulcedo verita tis. Non auferet ab ea gð elegit: Non aufe retur:ſed tamen auget᷑· nhac vita auget᷑:
in alia vita pficietur:nunqᷓ; auferet. Ceterũ
u martha pace tua dixerim: in bono mini⸗
ſterio benedicta: ꝓ iſto laboꝛe tuo mercedẽ
quęris quietem: modo occupata es circa
. muitũ miniſteriũ: paſcere vis moꝛtalia coꝛ⸗ poꝛa:licz ſanctoꝛũ: Rũquid cuʒ veneris ad lllä patrã inuenies peregrinl quem ſuſci⸗ pias hoſpitio? Inuenies eſurientẽ cui panẽ
frangas: ſitientẽ cui potum potrigas: ggrũ
5.
—
quem viſites:litigantem quem concoꝛdes: moꝛtuũ quẽ ſepellas? Qð maria elegit: ibi paſcimur:non paſcimus. Ideo hoc ibi erit plenũ atq; ꝑfectuʒ: qð hic elegit maria. De
ila menſa opulẽta: de verbo dñi micas col ⸗
ligebat. Ram vultis noſſe qͥd ibi erit? Vo⸗ u.·n. minus iße dicit ſeruis ſuis: Amen dico Vo bis: quia facit eos recũbere:⁊ tranſibit ⁊ mi⸗
Ate auferetur aliquãdo
niſtrabit illis. Recũbere quid eſt:niſi vaca/ re? Recũbere quid ẽ:niſi requieſcere? Auid
eſt tranſibit ⁊ miniſtrabit illis? Pꝛius trãſi⸗
bjt:⁊ ſic miniſtrat· Sed vbi? In iilo cõuiuio
ſupno de quo dicit:Amẽ dico vobis: multi Warb⸗
ab oꝛiente ⁊ occidente venient ⁊ recumbent cuʒ abꝛaã: iſaac ⁊ iacob in regno cgloꝝ. Ibi dñs paſcit: ſed pꝛius hinc trãſit. Naʒ vt no ueritis:paſcha trãſitus interp̃tatur. Venit dñs:fecit diuina:paſſus eſt humana: NMun⸗ quid adhuc cõſpui᷑? Nũquid adhuc expal⸗ mat᷑ Nunquid adhuc ſpinis coꝛonat? Nů⸗ quid adhuc flagellatur? Mũquid adhuc cru ciiigitur? Nunquid adhuc lanceavulnerat᷑? Tranſiuit. Deniq; ⁊ euãgeliũ ſic loquitur: quãdo paſcha fecit cũ diſciplis ſuis. Quid dicit euangeliſta? Cum aũt veniſſet hoꝛavt Zobn ieſus tranſiret de hoc mũdo ad patrẽ.Ergo ille tranſiuit vt paſcat:nos ſequamurvt pa ſcamur.
De eiſdem de quibꝰ ſupꝛa. Ser⸗ mo Rm
Anctũ euangeliũ cuʒ legeretur:au/A
7 nul udec 0 wnu u mi
inp ns wö ſuboh
ſitd iznſ ſwuenl oclpe an ſtu zupi u utien
inel — ſihaben nium
nnse ſiſutd
diuimus a fpmina religioſa ſuſce· Xuc
ptum eſſe dñm hoſpitio: eaq; mar⸗ tha vocabat᷑. Et cum eſſet ipſa occupata in cura miniſtrandi: ſoꝛoꝛ eius maria ſedebat ad pedes domini ⁊ audiebat verbum eius. Laboꝛabat illa: vacabat iſta. Illa eroga/ bat:hec implebat᷑. Verũtamen martha la⸗ boꝛãs multũ in illa occupatione et negocio miniſtrãdi interpellauit dominũ ⁊ de ſoꝛoꝛe ſua cõqueſta eſt ꝙ eam laboꝛantẽ nõ adiu⸗ uaret. Dominꝰ aũt ꝓ maria reſpondit mar⸗ theꝛ⁊ ip̃eeius factꝰeſt aduocatus qui iudex fuerat interpellatus. Martha inquit cir ca multa es accupata: quãdo ynuʒ eſt neceſſariũ. MWaria meliorẽ par tem elegit que non auferet ab ea. Zudiuimus enim interpellationẽ interpel lantis: et ſententiã iudicis. Quę ſententia interpellanti reſpondit: ſuſceptã defendit · Erat eni maria intenta dulcedini verbi do⸗ mini:intenta erat martha quomodo paſce⸗ ret dominũ: intẽta maria quomodo paſce⸗ retur a domino · Z martha cõuiuiũ domino parabat᷑:icuiꝰcõuiuio maria iã iocũdabat. Cũ ʒ maria ſuauiter audiret verbũ vulciſſi- mũ ⁊coꝛde intentiſſimo paſceret᷑:interpella
est
ui
io. uul W.
hu Umult duson hn umlt u — pme Vlin
un ſtmon d ſone w
.—

9„*.— 1/ I r6.—,—. o.
In enangelio ſchm Zucam Bermo XXVII
to dño a ſoꝛoꝛe ſua: quõ putamꝰ eã timuiſ⸗ ſe:ne diceret ei dñs: Surge ⁊ adiuua ſoꝛoꝛẽ tuaʒ? Ahira em̃ ſuauitate tenebat᷑:quę pꝛo ⸗ ſecto maioꝛ eſt mentis qᷓ; ventris. Excuſata eſt:ſedit ſecurioꝛ. Quomõ autẽ excuſata eñ attendamꝰ:inſpiciamꝰ:ꝑſcrutamur qð pol⸗
ſumus. Paſcamur ⁊ nos.Quid em̃? Puta⸗ mus nos rep̃henſů eſſe miniſteriũ marthe quã cura hoſpitalitatiſ occupauerat:jj ipm dñim hoſpitio receperat? Auomõ rectè repᷣ⸗ hendebat᷑: quę tanto holſpite letabat᷑? hoc
ſi verũ ẽ:dimittãt hoĩes ꝙ miſtrẽt gentibꝰ: eligant ſibi partẽ melioꝛẽ qᷓ non auferet᷑ ab eis: vacent verbo:inhient doctrinę dulcedi
niꝛoccupent᷑ circa ſcientiã ſalutarẽ:nihil eis
cure ſit quiſq; peregrinus in vico ſit: quis egeat pane:quis indumento: quis viſitan⸗ dus:quis redimẽdus: quis ſepeliẽdus: va· cent opera miſericoꝛdię: vni inſtet᷑ ſcientię. Si melioꝛ pars eſt:cur nõ om̃es hoc faciũt: quando ipſum dominũ in hac cauſa patro⸗ nũ habem Non em̃ timemus in hac re:ne offendamus eius inſticiã: cum patronã te⸗ neamus eius ſententiã: Et tamẽ ita nõ eſt: ſed ſicut dixit dominus ita eſt. Quomõ in⸗ telligis nõ eſt: eſt autem quomõ intelligere deheas · Ecce aduerte:CLirca multa es occu⸗ pata:quãdo vnũ eſt neceſſariũ: Maria me⸗ lioꝛem partẽ elegit. Mon tu malam:ſed iſta melioꝛẽ. Sed vnde melioꝛẽ? Quia tu circa multa:illa circa vnũ. Pꝛęponit᷑ vnum mul⸗ tis. Non em̃ a multis ynum: ſed multa ab vno. Ahulta ſunt quę facta ſunt: vnus qui
fecit celum:mare et omnia quę in eis ſunt. Fmu
f ta ſunt: quis iſta enumeret? Quis hoꝛũ multitudinẽ cogitet? Auis hoc fecit?
it pnmn⸗ Seß.. Peus omnia. Ecce bona valde. Bona val⸗
de quę fecit: quanto melioꝛ ille eſt qui fecit? Attendamus igit᷑ occupationes noſtras cir /ca multa: neceſſariũ ẽ miniſteriũ coꝛꝑa refe cturis. Quare hoc? Auia eſuritur:quia ſiti tur:miſericoꝛdia miſeris neceſſaria ẽ. Fran⸗ gis panẽ eſurienti:quia inueniſti eſurientẽ. Volle famẽ:cui frangis panem? Tolle pere grinationẽ:cui exhibes hoſpitalitatẽ? Vol/
le nuditatẽ:cui pᷣparas veſtem? õ ſit ęgri⸗
tudo:quẽ viſitas? Non ſit captiuitas:queʒ redimis? Non ſit rixa: quem cõcoꝛdas? Mõ ſit moꝛs: quem ſepelis? In illo ſeculo futu/ ro non erunt iſta mala: ergo nec iſta mini⸗ ſeria. Pene ergo martha circa coꝛpoꝛalem
domini:quid dicam: neceſſitatẽ an volũta⸗ tem:miniſtrabat carni moꝛtali. Sʒ qͥs erat i
carne moꝛtali? In pꝛncipio erat verbum: ⁊
verbũ erat apud deum: ⁊ deus erat verbũ: Ecce ꝙ maria audiebat: Verbũ caro factuʒ Zob·n·
eſt: ⁊ habitabit in nobis: Ecce martha cui. miniſtrabat · Ecce maria melioꝛẽ partẽ ele⸗
git quę non auferet᷑ ab ea.Hoc em̃ elegit qð ſemꝑ manebit:ideo noñ aufere ab ea. Lir⸗ nm ſe voluit occupari: tam tenebat:
Ahihi autẽ adherere dẽo bonum eſt. Sede/ Dõ.72 bat ad pedes capitis noſtri: Quãto humi⸗
lius ſedebat:tanto amplius capiebat.Lon
uit em̃ aqua ad humilitatẽ cõuallis: dena⸗.
t de tumoꝛibus collis. Mõ ergo dominus opus repᷣhendit:ſed munus diſtinxit. Lirca multa es occupata:poꝛro vnum eſt neceſſa ⸗ rium. Jam hoc ſibi maria elegit. Tranſit la boꝛ multitudinis:⁊ remanet charitas vnita tis. Ergo qð elegit non auferet᷑ ab ea: a te
autem quod elegiſti vtiq; hoc ſequit᷑: vtiq;
hoc ſubintelligit᷑:a te quod elegiſti auferet᷑. Sed bono tuo auferet᷑:vt qð melius eſt de⸗ tur. Auferetur em̃ a te laboꝛ vt requies de⸗ tur. Tu nauigas: illa iã in poꝛtu eſt. Vide/ N tis ergo chariſſimi ⁊ quãtũ arbitroꝛ iam in/ telligitis:in his duabꝰ mulieribus quę am⸗ bę fuerũt dño grate:ambę amabiles:ambę diſcipulę: Videtꝭ ergo ⁊ magnũ aliquid in⸗ telligitis quicũq; intelligitꝭ: qð audire ⁊ ſci⸗ re debetis etiã qui nõ intelligitꝭ:in his dua bus mulieribus:duas vitas eſſe figuratas: pᷣſentẽ ⁊ futurã:laboꝛioſam ⁊ quietã:erum⸗ nolam ⁊ beatã:tempoꝛalẽ ⁊ ęternã. uę ſũt vite:de illis vos copioſius cogitate. Guid habeat hęc vita nõ dico mala:non iniqua:
non nefaria:non luxurioſa:non impia: ſed laboꝛioſa:erumnis plena: timoꝛibus caſti⸗ gata:temptationibus ſollicita:hanc ipſam innocentẽ vitam dico: qualem decebat ha⸗
bere martham:hanc ergo quãtum poteſtis inſpicite: ⁊ de hac vt dixi copioſiꝰqᷓ; loqui- mur cogitate. Vita vᷣo iniqua aberat ab il⸗
la domoꝛnec cum martha erat: nec cum ma ria · Et ſi aliquãdo fuit: domino intrãte fu⸗ git. Remanſerunt ergo in illa domo qᷓ ſuſce perat dominũ in duabus feminis duę vi⸗ te:ambę innocẽtes:ambę laudabiles: na laboꝛioſa: altera ocioſa: nulla facinoꝛoſa:
nulla deſidioſa: Ambe innocentes: ambę
inquã laudabiles:ſed yna laboꝛioſa:alters
7
—

Bancti Auguſtini de verbis dñi
ocioſa:nulla facinoꝛoſa: quaʒ cauere debet laboꝛioſa:nulla deſidioſa: quam cauere de⸗ bet ocioſa. Erant ergo in illa domo iſte duę vitę: et ipſe fons vitę. In martha erat ima⸗ go pᷣſentiuʒ: in maria futuroꝝ.Quod age⸗ bat martha ibi ſum?: qð agebat maria hoc ſperamꝰ.hoc agamus bene vt illud habe⸗ amus plene. Nã qͥd inde habemꝰ? Inqᷓ;tuʒ habemꝰdiu hic ſumꝰ:quãtũ eſt qð inde habemꝰã ⁊ mõ inde aliqͥd agimꝰ:remoti a negocijs:ſepoſitis familiaribꝰcuris:cõue ⸗ niſtis:ſtatis:auditi. Inquãtũ B agitis: ma rie ſiles eſtis. Et faciliꝰ vos intẽditꝭ qð agit maria qᷓ; ego qͥ pᷣꝛogo. Si quid tñ dico: xp̃i eſt. Ideo vos paſcit:qꝛ xp̃i:qꝛ panis cõmu⸗ nis eſt:vnde ⁊ ego vobiſcũ viuo. Nũc autẽ viuimus: ſi vos frẽs ſtatis in dño: Nolo in Con ʒ · nobis in dño: qꝛ neq; qui plantatẽ aliqͥd neq; qui rigat: ſed qui incrementũ dat deꝰ.
Deeo að ſcriptũ eſt in euangelio
hm edem: Domine doce nos oꝛa⸗ re. Sermo XXVIII
Poſtoli ſancti dicebãt ad dominũ xu ieſum: Dñe doce nos oꝛare:ſi PucjII⸗
los ſuos. Tũc ait dñs oꝛationem: Pater n qui es in celis ſanctiticet nomẽ tu: Adueniat regnũ tuum:
per totuʒ. Vides qᷓ;bꝛeuis oꝛatio:et omniũ
plena virtutũ. Pꝛimꝰ ſermo: quantę ſermo gfe.O hõ: faciẽ tuã nõ audebas ad clũ at⸗ toſiere:oculos tuos ĩterrõ dirigebas:et ſi⸗
to accepiſti gratiã xp̃i. Dia tibi peccata di⸗
miſſa ſunt:Ex malo ſeruo:factus es bonꝰfi⸗ lius: Ideo pᷣſume nõ de oꝑatione tua: ðᷣ de Epb.⁊. xp̃i gra. Bꝛatia eniʒ ſaluati eſtis:aplus ait. Nõ ðᷓhic arrogãtia eſt ſed fides:pᷣdicare qð acceperis: nõ eſt ſupbia ſed deuotio. Ergo attoile oculos ad patrẽ:qui te ꝑ lauacrũ ge nuit:ad patrẽ qui per filiũ te redemit:⁊ dic: Pater noſter. Pona pſũptio: ß moderata. Patrẽ dicis:quaſi filiꝰ:ſed noli tibi aliquid ſpecialiter vẽdicare. Solius xp̃i ſpecialis ẽ pater:nobis omibꝰ in cõmune eſt pater: qa
illũ ſolũ genuit: nos creauit. Dic ð ⁊ tu per gratiã: Pat nf: vt iliꝰeſſe merearis ecckię. Cõtuitu ⁊ ↄſideratõne teipᷣm cõmẽda: Pat᷑
nt̃ qui es in cglis · Quidẽ in cęlis Audi ſcri Nẽ · s. pturõ dicentẽ:Excelſus ſuꝑ oẽs cglos dñs.
cut iohãnes docuit diſcipu⸗
Et vbic habes ꝙ ſuꝑ clos cloꝛũ dñs ſit? quaſi nõ in cęlis ⁊ angeli:quaſi nõ in cęlis ⁊ dñatiões: ð in celis illis: de qͥbus dictũ eſt:
Celi enarrãt gloꝛiã dei. Lęlũ eſt: vbi culpa v.i
ceſſauit. Celũ ẽ:vbi flagitia nõ ſũt. Celũẽ: vbi nullũ moꝛtl vulnꝰẽ. Pat nr̃ qui eſtice⸗ lis:ſanctifice᷑ nomẽ ſanctũ tuum in nobis. Quid ẽ ſanctifice?᷑? Quaſi optemus vt ſan⸗
ctificet᷑ ille qͥ ait:Eſtote ſancti: qꝛ⁊ ego ſan /xæun
ctus ſum:qᷓſi aliquid ei ex ña pᷣdicatiõe ſan ctificatiõis accedat? Nõ. Sed ſanctificet᷑ in nobis:vt ad nos poſſit eiꝰſanctificatio ꝑue· nire. P̃ ñ qͥ es icelis ſanctiſice᷑ nomẽ ſcm̃ tuũ ĩ nob:adueniat regnũ tuũ. Quaſi ñ ſẽ⸗
pitnũ ſit dei regnũ: ipſe dñs dit:Ego ĩh na Foh.n.
tus ſum:⁊ tu dicis:pater veniat regnũ tuũ q̃ſi non venerit? Sed tũc venit regnum dei: quãdo eſtis gratiam eius cõſecuti. pſe em̃
zr
lupei mm anni Spel ſpurc ugute ſiieih moh uenut vnost iuẽn iuijnoꝛ ginbiim isnaſce
ait· Regnũ dei intra vos eſt. Teniat regnũ ⁊uc m Mn
tuũ:fiat volũtas tua ſicut in cęlo ⁊ in terra. Panẽ noſtrã quotidianũ da nobis hodie. Sanguie xp̃i pacificata ſunt oĩa: vel in cęlo col. vel in terra. Sanctificatũ eſt cęlũ:deiectꝰeſt diabolus. Ibi verſat᷑: vbi et homo quẽ ille decepit. Fiat volũtas tua: hoc eſt ſit pax in terra: quẽadmodũ i cęlo. Panẽ ñm quoti⸗ dianũ da nobis hodie. emini ſermonis ʒ mei: Cuz de ſacramẽtis tractarẽ dixi vobis ꝙ ante verba xp̃i qð offert᷑ panis dicat᷑: vbi xp̃i verba depꝛompta fuerint: iã non panis dicit᷑ ßᷣ coꝛpus apellat᷑. Muare ð in oꝛatõne dñica qᷓ poſtea ſequit᷑ ait: Panẽ nr̃m. Panẽ qͥdẽ dixit?nioboop dixit:Bẽ ſuꝑſubſtã/
— 3
ſuhec zinvn vsesf ſtöentt hdebio iteeba oet
itlben 1 ihn nf Prfis eeud
usytdi
inchuen
— dyntio tialẽ. õ iſte panis qͥ vadit ĩ coꝛpꝰ: ð ille pa Deconle osam
nSn 1 2.nöite nis vite eterne: qᷓ aie nfe ſubaʒ fulcit. Jðo ð ſæ vil oſun gręce enioWp dicit. Latinꝰ aũt hũc pa⸗ quidaute hẽ: ſeg
nẽ quotidianũ dixit: qꝛ greci dicũt adueniẽ tem.Ergo qð latinus dixit ⁊ grecus:vtrũq; vtile videt᷑. Bꝛgcꝰ vtrũq; vno ſermõe ſigni⸗ ficauit: latinꝰ quotidianuʒ dixit. Si quoti dianus ẽ panis:cur poſt annũ illuʒ ſumas: quẽ iam modũ gręci in oꝛiente facere cõſue uerũt⸗Accipe quotidie: qð quotidie tibi ꝓ⸗Abi ſit. Sic viue:vt quotidie merearis accipere. Qui non meret᷑ quotidie accipere:non me retur poſt annũ accipere. Quo mõ ſanctus Zob iob quotidie pꝛo filijs offerebat ſacrificiuʒ:
ne foꝛte aliquid vel in coꝛde vel in ſermone peccaſſent. Ergo tu audis ꝙ quotienſcũq; offertur ſacriſciũ: moꝛs domini:reſurectio domini: eleuatio domini ſignificetur et re⸗
iſenet ſmalo: ipoten iitde iwach enn . boll n
de ſ

miſſio peccatoꝝ:⁊ panem iſtum vitę noſtrę quotidianũ nõ aſſumis? Qui vulnꝰ habet
cramentũ. Panẽ noſtrũ quotidianũ da nõ bis hodie. Quotidie ſi accipis: quotidie ti bi hodie eſt. Tibi hodie eſt xp̃s: tibi quoti⸗ Pẽ.⁊. die reſurgit. Quõ? Filiꝰ meus es tu:ego ho
heb.1z. die genui te. hodie eſt:qñ xp̃s reſurgit.he/
ri⁊ hodie ip̃e eſt: Paulꝰ aplus ait. Sʒ alibi
Ro.. dicit: Nox p̃ceſſit:dies apꝛopiquauit. Nox
beſterna p̃ceſſit:dies hodiernꝰappꝛopinqua uit. Sequit᷑: Et dimitte nobis debita nr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰnfis. Dehi tũ quid ẽ niſi peccatũErgo ſi nõ accepiſſeſ alieni fpnoꝛis pecuniã nõ egeres:⁊ ideo pec catũ tibi imputat᷑.habuiſti pecuniã cum qᷓ
iun Señ diues naſcereris. Diues eras:ad imagineʒ
dei ⁊ ſimilitudinẽ factus: ꝑdidiſti qð habe ⸗ bas:hoc eſt hũilitatẽ. Dũ arrogantiã deſi⸗ Señ z. deras vindicare: ꝑdidiſti pecuniã. Siẽ adã nudus es factus:accepiſtia diabolo debitũ
qð nõ erat neceſſariũ. Et ideo qͥ eras liberi xpᷣo:debitoꝛ factus es diabolo. Lautioneʒ tuã tenebat inimicus:ß eã dñs crucifixit:et uo cruoꝛe deleuit. Abſtulit debitũ tuũ:red didit libertatẽ. Vene ð ait: Simitte nobis debita nr̃a: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛi⸗ bus nf̃is. Vide qͥd dicas. Quõ ego dimit⸗ to:ſic ⁊ tu dimitte mihi. Si dimiſeris:bñ cõ
eum cõuenis? Et ne patiaris nos induci in temptationẽ:quã ferre nõ poſſumꝰ:ſed libe ra nos a malo. Vide quid dicat: Quã ferre nõ poſſumꝰ.Mõ dicit: nõ inducas in tẽpta tionẽ: ſed qᷓſi athleta talẽ vult temptationẽ quã ferre poſſit hůana cõditio: et vnuſqͥſq; vt a malo: hoc ẽ ab inimico ab peccato libe ret᷑. Potens ẽ aũt dñs qui abſtulit peccatũ veſtrũ ⁊ delicta vr̃a donauit:tueri ⁊ cuſtodi re vos aduerſum diaboli aduerſantis inſi⸗ dias:vt non vobis obꝛepat inimicꝰqui cul⸗ pã generare cõſueuit. Sed qͥ deo ſe cõmittit
e zo, s. dia bolũ nõ timet. Si em̃ deus ꝓ nobis: qͥs
cõtra nos? Ipſi ð gloꝛia a ſeculis nũc⁊ ſem⸗ per⁊ in omnia ſpcula ſoculoꝝ:amẽ.
Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio hm eũdem: Quis veſtrũ habet ami cum ⁊ ibit ad illũ media nocte ⁊ẽ. Sermo XRM
6
medicinã reqͥrit. Eulnusẽ: qꝛ ſub peccato ſumus:medicina eſt cęleſte ⁊ venerabile ſa ⸗
uenis vt dimittat᷑ tibi. Si nõ dimittis:quõ
In enangelio ſcdm Zucam Sermo XXIX
Adiuimus nos exhoꝛtatũ dñim no A
a ſtrü celeſtẽ magiſtꝝ ⁊ fideliſimũ cõ iliariũ: eundẽ hoꝛtatoꝛẽ yt petamꝰ ⁊datoꝛẽ cũ petimꝰ. Audiuimꝰ em̃ in euãge Zucj.i.
lio hoꝛtantẽ nos eũ petere inſtant ⁊ pulſare vſq; ad ſimilitudinẽ ipꝛobitatiſ. ꝛopoſuit em̃ nobis:exempli gfa: ſiqͥs veſtrũ haberet amicũ a quo nocte peteret tres panes: cum illi amicꝰ de via veniſſet: et qð ei aponeret nõ haberet. Si aũt ille rñdeat iã ſe reqeſce⸗ re ⁊ ſeruos ſuos ſecũ: nec debereillipᷣcibus inqͥetare:inſtando ille pütſet ⁊ pſeueret:nec pulſare territus abſcedat: ſed neceſſitate co actꝰimineat ſurrecturũ illũ:⁊ ſi nõ Pptami⸗
citiã:certe ꝓpter illiꝰ ipꝛobitatẽ:⁊ daturũ ei
quãtũ voluerit. Quãtos aũt voluerit? Ni⸗
hil plus ille voluit q; tres. In hac ſimilitu= dine adiũxit hoꝛtationẽ dñs:et oĩno ſtimu h/7 lauit nos quęrere:petere:pulſare:donec ac⸗
cipiamus qð petimꝰ: qð quęrimꝰ: qð pulſa- mus: vſus exemplo a contrario:ſicut de illo xuc.18 iudice qͥ nec deũ timebat: nec hoies reuere⸗ bat:⁊ tamẽ cũ eum quędã vidua interpella ret quotidie:tedio victus dedit qð nõ bñſi⸗ cio potuit inuit?. Dñs aũt nf̃ ieſus xp̃s peti toꝛ:cũ patre datoꝛ: nõ vtiq; nos tantũ hoꝛ⸗ taret᷑ vt peteremus:niſi dare vellet. Erube⸗ ſcat humana pigricia: plus vult ille dare q nos accipere. Plꝰ vult ille miſereri:qᷓ; nos a miſeria liberari: ⁊ vtiq; ſi non liberati fueri⸗ mus:nos miſeri remanebimꝰ. Mam ille qð nos hoꝛtat᷑:ꝓpter nos hoꝛtat᷑. Euigilemus ⁊ hoꝛtãti credamꝰ: pꝛomittẽti obſequamur vt ad dantẽ gaudeamꝰ. Foꝛtaſſis em̃ ⁊ no⸗ bis aliquãdo venit amicus de via ⁊ non in-
uenimus qð ei apponeremus: ⁊ neceſſitatẽ
X
Refectus tranſi: age iter: da
paſſi ſumus:⁊ accepimus ⁊ nobis ⁊ illi. Fie
ri enim nõ poteſt niſi vt aliquis paſſus fue⸗
rit amicũ aliquid interrogantẽ quod reſ põ⸗
dere non poſſit: ⁊ tunc ſe inuenit nõ habere
quãdo coactus eſt dare. Tenit amicus tibi de via:id eſt de vita huiꝰ ſeculi:in quã dĩs
velut peregrini tranſeunt: nec vllus quaſi
poſſeſſot manet: ſed omni homini dicitur:
venturo locũ. Ecẽi.⁊9.
Aut foꝛte de via mala:hoc eſt de vita mala
fatigatus neſcio quis amicus tuus:non in heniens veritatẽ:qua audita ⁊ pcepta bea⸗ tus fiat: ſed laſſatus in omni cupiditate et 1— egeſtate ſeculi:venit ad te tanqᷓ; ad chꝛiſtia⸗ num ⁊ dicit Redde mihi rationem: Fac me⸗
chꝛiſtianũ. Et intemogat foꝛte quodtu per

5
Sancti Auguſtini de verbis ðñi
—
— n⸗— u4 F1
nmplicitatẽ fidei neſciebas: et nõ eſt vnde nent em̃ tria hec:fides:ſpes:charitas. Aa⸗ reſcias eſurientem:⁊ te admonitus inueniſ ioꝛ aũt hoꝛũ eſt charitas. In illis panibꝰnõ g i indigentem: ⁊ cũ vis docere aliquem coge eſt dictus aliq̃s panis maioꝛ alijs: ſed ſim/ eciſ ris diſcere. Et dũ erubeſcis eũ quite inter; ¶ iciter petite: et dat tres panes. Ecce alia 4 idl rogauit qð quęrebat nõ in te inueniens? co tria. Quis eſt veſtrũ a quo petit filius ſuus jt peileris qᷓrere vt merearis inuenire. Et vbi panẽ:nũquid lapidẽ poꝛriget ei Aut qͥs eſt ge quęras? Vbi:niſi in dñicis libꝛis Foꝛtaſſis veſtrũ a quo petit piſcẽ: nunquid ſerpentẽ u qð ille interrogauit: i libꝛo poſitũ eſt: ᷣ ob⸗ poꝛriget ei?Aut a quo petit ouum: nũquid ſcurũ eſt. Foꝛte dixit hoc aplus in epla ſua. potriget ei ſcoꝛpionẽ? Si ðvos cũ ſitis mali ¹ inn
Sic dixit vt intelligere poſſis: aut intellige noſtis bona data dare filijs vfis: quãtoma i re nõ poſſis:tranſire non pmitteris. Erget gis pater veſter de cęlo dabit bona petenti em̃ introgatot: ip̃m paulũ aut petrũ aut ali bus ſer ria ð iſta rurſus cõſideremꝰnefo quẽꝓphetã interrogare non ſineris. Jã em̃ te ibiſintilla tria:ſides: ſpes: charitas. a ü requieſcit familia iſta cum dño ſuo:⁊ ſeculi ioe aũt hoꝝ eſt charitas. Mone ð tria:panẽ: lu huiꝰ ignoꝛãtia valida eſt:hoc eſt nox e, piſcẽ:ouũ. 2Maioꝛ hoꝛũ panis. Ideo panẽ imn ⁊ vꝛget amicus eſuriens. Tibi foꝛte ſufficie bene intelligim ꝰin his tribꝰ charitatẽ. Pꝛo tia bat ſimplex fides: illi nõ ſufficit: Nũqd de pterea pani lapidẽ oppoſuit:qꝛ duncia con⸗ ut ſerẽdus eſte Nũquid de domo ꝓijciendus? traria eſt charitati. Piſcẽ: fidẽ intelligamꝰ. ui Ergo ad ipᷣm dñm:ad ipſuzʒ cũ qͥ familia re⸗ Dixir quidã ſanctus:⁊ nos dicere delectat: m qeſcit pulia oꝛãdo:pete: inſta. Nõ quõ ami Piſcis bonus: pia eſt fides. Viuit int fuct fun cus ille i ſilitudine poſitꝰ tedio victꝰ: ſurgit nec frangit:nec ſoluit᷑ fluctibus. Viuititer i ⁊ dabit: Pare vult: tu pulſãs nõdũ accepi tẽptatiões tẽpeſtateſq; huiꝰ ſecki pia fides. ſ ſti: pulfa dare vult. Et qð dare vult differt: ¶ Seuit müdus ⁊ integra eſt. Tantũ ↄtrariũ sn yt amplis deſideres dilatũ:ne vileſcat ſcito fidei ſerpentẽ illum obſerua. In fide em̃ de⸗ m datũ. Cũ aũt ꝑueneris ad tres panes:hocẽ ſpõſata eſt illacui dicit᷑ in canticis cantico⸗ nyni ad cibum ⁊ intelligentiã trinitatis:habes⁊ ruʒ: Veni delibano ſponſa: veniens ⁊ pet/ can& nde viuas:⁊ vnde paſcas. Necperegrinũ„Lräſiens ab initio fidei. Ideo ⁊ deſponſata: ſnen venientẽ de via refomides: ð excipiẽdo ci-j q⁊ deſponſatis initiũ ſides eſt. Pꝛoptere uẽ domeſticũ facies: nec timeas ne finias. 6, deſpõſatę huic dicit apls: Deſponſaui vos 2Coraj qh Möõ panis ille finiet: b indigẽtiã tuã finiet: vni viro:virginẽ caſtã exhibere xp̃o · Et ti ie Panis eſt:⁊ panisẽ: ⁊ panis eſt: vepater: imeo neſicut ſerpens ſeduxit euam aſtutia mbed deus filius: deus ſpũſſanctꝰ. Eternꝰ pater: ſua: ſic ⁊ veſtri lenſus cœꝛrumpãt a caſtita adeiß coeternꝰ filiꝰ:coetern⸗ ſpũſſanct?. Incõmu tequę eſt in xp̃oꝛ id eſt ꝗᷓ eſt in fide xp̃i. Ha/ epz ſus m tabilis pater:incõmutabilis filius:incõmu bitare em̃ inqͥt xpᷣm ꝑ ſidẽ in coꝛdibus vfis. jmnist tabilis ſpůũſſanctꝰ. Lreatoꝛ:⁊ pater⁊ flius?¶ Siabolus Inð coꝛrũpat fidẽ ne deuoꝛet pi⸗ mhid ſpũſſanctus. Paſtoꝛ ⁊ vitę datoꝛ:pater ⁊ fi· ¶ſcẽ· pes ꝗᷓ quãtũ mihi videt᷑ ouocõ ntt lius ⁊ ſpũſſanct?. Cibus ⁊ panis gternus:et parat᷑. Spes em̃ nonduʒ ꝑuenit ad rem:Et Mnon pater ⁊ filiꝰ⁊ ſpũſſanct? Diſce ⁊ doce: viue ouũ eſt aliqd: ſed nõdum eſt pullus· Qua⸗ ſeim xpaſce. Deus d tibi dat:nhil meliꝰqᷓ; ſeti· drupedes ðpariũt filios:aues autẽ ſpẽ fili⸗ wnuns bl dat. Auare quid aliud querebas? Autſt dꝛũ. Spes ð nos adhuchoꝛtatur vt pſentia inm̃ aliud petas: quidtibi ſufficit: cui deus non ẽõtemnamꝰfutura expectemꝰ: ea que retro Uusu ſufficit⸗ Sed opus eſt vt habeas charitatẽ: ſunt obliuiſcẽtes:cũ aplo in anterioꝛa exten ſin habeas ſidẽ: habeas ſpẽ: vt poſſit tibi vul⸗ damur. Sic em̃ dii Vnũ aũt: que retro ob/ Vi⸗ ſul 2 ce eẽ qð dat᷑ · Et hec ipᷣa tria ſůt:ſides:ſpes: litus in ea quę ante ſunt extẽtus:?m inten⸗ ihu charitas. Et hec ißa dona dei ſunt. Nã ſidẽ tionẽ ſequoꝛ ad palmã ſupne vocatiõiꝰ da unn 3o.ab ipᷣo accepimꝰ:ſicut deus iñquit vnicuich in xpo ieſu. Nihil ðtaʒ inimicũ ſpeiq; retro nj partitus eſt mẽſurã fidei. Et ſpẽ ab ipᷣo acce Nreſpicere:id eſt in eis rebus que p̃terlabun⸗ nin Nẽ.s. pimꝰcũ dicit: In quo ſpem dediſti mihiEt tur et trãſeunt ſpem ponere: ſed in his qut inph Bo.z. charitatẽ ab ipᷣo accẽpimꝰ:de qͥ dici᷑: Chari ¶ nondũ datę ſunt ſed dande quãdocũq; nů⸗ nſbt ras dei diffuſa eſt in coꝛdib⸗ nris ꝑ ſpm̃ſan⸗ q trãſibunt nõ ſperare. ñ aũt ſcatet tem⸗ üen ctũ qͥ datus eſt ptatiõibꝰ mũdus velut pluuia ſodomę ſul⸗ ſed oia dei dong. a phures: metuenqũẽ exemplũ yxoꝛis loth: ben

Retro em̃ reſpexit:⁊ vbi reſpexit ibi reman ⸗ ſit. In ſalẽ ↄuerſa ẽ:vt pꝛudẽtes ↄdiret exẽ⸗ dn pplo. Aplus paulus de hac ſpe ita loquitur: topati xo.z. Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Spes aũt quę vi⸗ geen det᷑:nõ eſt ſpes. Qð em̃ videt quis qͥd ſpe ⸗ rat? Si aũt qð nõ videmus ſperamus:ꝑ pa tientiã expectamꝰ. Qð em̃ videt quis:quid ſperat? Duũ eſt. Eſt ouũ ⁊ nõdũ pullus eſt: ⁊teſtudine tectum eſt:non videt᷑ qꝛ operit᷑: cũ patientia expectet᷑:ferueſcat vt viuiſcat. bil.z, Intende extendere in anterioꝛa:obliuiſcere S pterita. Quę em̃ vident᷑ tẽpoꝛalia ſunt.Mõ
reſpiciẽtes inqt que vident᷑: ſed quę nõ vi⸗ or. 4 dent᷑. Quę em̃ vident᷑ tempoꝛalia ſunt:que ſinen vident᷑ ęterna. In illa ð que nð vi⸗
dent᷑ extẽde ſpẽ: expecta:ſuſtine: noli retro
reſpicere. Quo tuo ſcoꝛpiuʒ time. Lide da e cuida ꝑcutit:quã retro habet. Non ergo
vt ita dicã veneno eo õ̃rioqͥ retrario. Quã⸗ ta tibi loquit᷑ mũdus: quãta poſt doꝛſũ ſtre pit vt retro reſpicias? id eſt vt in rebus pꝛe⸗ ſentibus nec pᷣſentib?: non em̃ dicẽda ſunt pſentia nunq; ſtantia: ſpeʒ tuã ponas:⁊ ab
v nelis dabit: auertas animũ tuũ ⁊ velis re⸗ quieſcere in mũdo peunte. deo em̃ de fli citatibus terrenis amaritudines miſcet:vt aliqua querat᷑ felicitas:cuiꝰ dulcedo nõ fal ⸗ lat:⁊ ð ip̃is amaritudinibꝰconat᷑ mũdꝰauer tere ab eo qð intẽdis interioꝛa⁊ retro cõuer tere. De ip̃is amaritudinib?: de ip̃is tribula tiõibus murmuras ⁊ dicis: Ecce ꝑeunt oia xp̃ianis tẽpoꝛibꝰ. Quid ſtrepis? Nõh ꝓmi ſit mihi deꝰ: qð iſta nõ pibũt: Nõ hoc mihi
*
mũde imunde: quid ſtrepis? Quid auerte⸗ reconaris? Tenere vis periens:: quid face
es ſimaneregeAuẽ nõ deciperes dulcis:ſt marus alimẽta mẽtiris?Ego ſihabeo ſpẽ: unſiteneo ſpemn? ouũ meũ non eſt a ſcoꝛpione cc uvt peuſſum: Penedicã vño in omni tempoꝛe: ſenii femp laus eius ĩ oꝛe meo. Flix ſit mũdus: e euertat᷑ mũdus: Benedicã dñm qᷓ fecit mũ ⸗
nile w dum. Pñdicã ꝓꝛſus. Scðm carnẽ bñ ſit:m n carmẽ male ſit: Bñdicã dominũi omnitpe:
ſemp laus eius ioꝛe meo. Nam ſi benedico zi ſii uãdo bñ eſt:⁊ blaſphemo quãdo male eſt:
luſcepi ſcoꝛpionis aculeũ: cõpunctꝰ reſpexi nti obn. retro. ð abſita nobiſ. Sñs dedit dñs ab⸗ ſulit:ſicut dño placuit ita jactũ ẽ: ſit nomẽ ite
coꝛpiꝰ pimat ouũ tuũ: mũdus iſte ſpẽ tuã:
eo qð ꝓmiſit chꝛiſtus et nõdum dedit: ᷣ qa
ꝓmiſit reitema miltgterrlrdide ro ex moꝛtalifiam eternꝰ: Quid ſtrepis? O
In euangelio ſcdm Zucam Sermo XXIX
dñi benedictũ. aanet ciuitas quę nos car⸗ naliter genuit: Deo gfas · Vtinã ⁊ ſpiritali⸗ ter generet᷑:⁊ nobiſcũ trãſeat ad ęternitatẽ.
Si nõ manet ciuitas quę nos carnaliter ge⸗ 5 nuit:manet quę nos ſpiritalit᷑ genuit. Edi⸗ Mõ.146. ficans hieruſalẽ dñs. Nũquid doꝛmitando 2
gdificiũ ſuum pdidit:aut nõ cuſtodiẽdo ho ⸗
ſtes admiſit? Niſi dñs cuſtodierit ciuitatẽ: P.1⁊6.
fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eam. Et quã ciui⸗ tatẽ?õ doꝛmit nec doꝛmitabit:qͥ cuſtodit Wõ·no. iſtt. Quidẽiſrł: niſ ſemẽ abꝛaę⸗ Quidẽ ſe⸗
men abꝛaę:niſi chꝛiſtus?Et ſemini tuo inqᷓt sar.ʒ.
qð eſt chꝛiſtꝰ. Et nobis quid? os aut xp̃l: 1. Corſ. ʒ. ergo ſemen abꝛaę eſtis: fm ꝓmiſſionẽ here⸗ des · In ſemine tuo inquit benedicent᷑ om̃s geñ.ꝛ2.
gentes. Liuitas ſancta:ciuitas fidelis:ciui-
tas ĩterra ꝑegrina:in celo fundata eſt. Ofi⸗
delis noli coꝛrũpere ſpẽ:noli amittere chari
tatẽ: accinge lumbos tuos: accẽde:pᷓtende xud.1ꝛ.
lucernas tuas: expecta dñm quãdo veniat
a nuptijs. Quid expaueſcis: qꝛ pereunt ẽ ⸗
gna terrena? Ideo cęleſte ꝓmiſſuʒ eſtnecũ
Lerrenis perires·IMHã iſta ꝑitura pᷣdicta ſũt:
hdicta oino. Mõ em̃ negare poſſumꝰqjð pꝛ dictũ ẽ. Dñs tuus queʒ expectas dixit tibi:
Exurget gens cõtra gentẽ: ⁊ regnũ adũſus Warci.iz. regnũ. Pabẽt mutatiões regna. Veniet ille
de quo diẽtũ eſt:Et regni eius nõ erit finis. xuc.i.
Aui hoc regnis terrenis ꝓmiſerũt:nõ veri
tate ducti ſunt: ſed adulatiõe mentiti ſunt.
Poeta illoꝝ quidã induxit iouẽ loquẽtem:
⁊ait de romanis:hhis ego nec metas rerum Air.ene.i.
nec tempoꝛa pono. Imperiũ ſine fine dedi.
Bõ plane ita reſpondet veritas. Regnũ h
qð ſine fine dediſti in tra eſt an ĩ cęlo? tiq;
in terra. Et ſi eẽt in cęlo:Cęlũ ⁊ terra tranſi⸗
ent. Trãſient quę fecit ipſe:quãto citius qð cõdidit romulus? Foꝛte ſi vellemus hinc ex agitare virgiliũ ⁊ inſultare quare B dixerit: in parte tolleret nos⁊ diceret nobis:Et ego ſcio. Si quid facerẽ qui romanis verba ven debam:niſi hac adulatõne aliquid ꝓmitte⸗ rem qð falſuʒ erat? Et tñ in hoc cautus fui: quãdo dixi: Imperiũ ſine fine dedi: Jouem ipſoꝝ induxi qui hoc diceret: Non ex ꝑſona mea dixerim falſa: ſed ioui impoſui falſita tis ꝑſonã. Sicut deꝰ falſus erat: ita mẽdax vates erat. Nã vultis noſſe qꝛ iſta nouerã? Zlio loco qñ non iouẽ lapidẽ induxi loquẽ⸗ tem:ſed ex ꝑſona mea locutꝰ ſum: dixi. õ res romanę perituraq; regna? Videte quia
dixi peritura regna. Dixit peritura

„
nõ tacuit peritura. Veritate nõ tacuit:ſem⸗ per manſura adulatiõe ꝓmiſit. ð ergo de
ficiamus frẽs:finis erit terrenis omibus re⸗
gnis. Nũc ſi finis eſt:deus videt. Foꝛte eĩ nondũ eſt: ⁊ infirmitate quadã vel miſcðia
vel miſeria hoc optamus vt nõduʒ ſit:nun⸗
quid tamẽ ideo nõ erit? Figite ſpem in deũ: xterna ↄcupiſcite:pternã expectate. Chꝛiſtia
nieſtis ſrẽs xp̃iani ſumus. õ ad delitias
xbus in carnẽ deſcendit: toleremus potius hlentia qᷓ; diligamus: aduerſoꝛũ manifeſta eſt pnities: ꝓlperoꝝ falſa blandities. Vi⸗
me mare: ⁊ quãdo mollicies ẽ· Omnino nõ
„— „
Wattb.2.
fruſtra audiamus: Surſuʒ coꝛ. Quid poni⸗
mus coꝛin terra: cũ videamus quia euertit᷑
terra? Mos nõ poſſumꝰ niſi exhoꝛtari vos: vt habeatis qð dicatis:⁊ qð ꝓ ſpe veſtra re ſpondeatis inſultatoꝛibꝰ⁊ blaſphematoꝛi⸗ bus nominis xp̃iani. Nemovos murmurã⸗ do auertat ab expectatiõe futuroꝛũ. Om̃es qui ꝓpter iſtas aduerſitates blaſphemant xpᷣm verũ: cauda ſcoꝛpionis ſunt. Nos ouũ nm ſub alis illius galline ponamns cuãge lice gallinę: quę clamat: Hleruſalẽ:hieruſa lem illi falſe ⁊ ꝑditęe:quotiẽs volui colligere
filios tuos tanqᷓ; gallina pullos ſuos:⁊ no⸗
luiſti? ð nobis dicat᷑: qͥtiẽs volui ⁊ nolui⸗ ſti. Illa em̃ gallina diuina ſapientia eſt: ſed aſſumpſit carnẽ vt pullis ↄgrueret. Videte gallinã hiſpidã plumis: dimiſſis alis:voce fracta et quaſſa ⁊ laſſa ⁊ languida cõgruere paruulis ſuis. Ouũ ð noſtrũ:id eſt ſpem no
O ſtrã ſub alis illius galline ponamus. Aiad-
—— S
„
— —
uertitis foꝛte: quõ gallina cõcidãt ſcoꝛpio⸗ nẽ· Etinã ð⁊ iſtos blaſphemantes:in terra reptätes: decauernis ꝓdeũtes ⁊ male pun⸗
—
gẽtes: illa gallina ↄcidat ⁊ deuoꝛet: in coꝛpꝰ
ũ trajciat ⁊ n ouũ ðtar· Nõ iraſcant: cð⸗
moti videmur: ß̃ maledicta maledictis noñ
ton.. reddimꝰ. Ahaledicimur ⁊ benedicim?:blaſ⸗
phemati depᷣcamur. Sed nõ dicat de roma: dictũ eſt de mco. Sʒ taceat de roma: quaſi ego iſultoꝛ ſim ⁊ nõ potiꝰ dñi depᷣcatoꝛ:⁊ ve ſter qualiſcũq; exhoꝛtatoꝛ. Abſit a me vt in⸗ ſultẽ. Auertat deus a coꝛde meo ⁊a doloꝛe ↄſciẽtie meę. Ibi multos frẽs nõ habuim?⸗ Mõ adhuc habemꝰ? Poꝛtio ꝑegrinãtis hie ruſalẽ ciuitatis:nõ ibi magna deget:nð ibi tẽpoꝛalia ꝑtulit: ßᷣ gterna nõ ꝑdidit? Quid ergo dico cũ de illa nõ taceo: niſi qꝛ falſũ eſt
qð dicũt ð xpᷣo nr̃o:ꝙ ipſe romã ꝑdiderit: ꝙ
dij lapidei tuebãt? lignei⸗ ddde pᷣciũ aerei:
Banccti Anguſtini de verbis domin
adde plus argentei?⁊ aurei. Idola gentium Nz ui
argentũ ⁊ aurũ. ð dixit lapides: nõ dixit znpo lignũ:nõ dixit teſta:ß qð ꝓ magno habent un aurũ ⁊ argentũ. Tamẽ ip̃m aurũ ⁊ argentůũñ i oculos habẽt ⁊ non vident. Deus aureus ⁊ pbi deus ligneus ad pᷣciũ diſpares ſunt:⁊ habe ⸗ ino re oculos ⁊ nõ videre frẽs poſſũt. Ecce qua unſo libus docti homies romã cuſtodibꝰcõmiſe⸗ zupts rũt:habẽtibus oculos ⁊ nõ vidẽtibus. Aut amun ſi romã ſeruare potuerũt:quare ipſi añ per erũt? Inquiũt tunc perijt roma. Tamẽpie⸗ Ne runt? Nõ inquiũt ipſi perierũt:ßᷣ ſimulacra ſc eoꝝ. Quõ ergo cuſtodirẽt tecta vf̃a:qui nõ ſzeſ pptuef̃t cuſtodire ſimulacra ſua? Alexãdria 1o olim tales deoſ ꝑdidit. Kõſtantinopolis ex i quo ↄdita ẽ ĩ magnã ciuitatẽ: qm̃ a chꝛiſtia ⸗ zi no imꝑatoꝛe cõdita eſt:olim deos ipſos fal⸗ ſos ꝑdidit:et tamẽ creuit et creſcit ⁊ manet. ini Sdiu vult deus manet. Non ⁊illi ciuitati vun qꝛ B dicimus: eternitatẽ ꝓmittimus. Lar⸗ an: thago ĩ nomie chꝛiſti manet:⁊ olim euerſa ẽ a ſceleſtis: qa nõ fuit celeſtis: ſed terreſtris. ü Et ilud qð dicũt nõ eſt verũ:quia dij pdi/ it tis roma capta eſt:affiicta eſt. Pꝛoꝛſus non.
eſt verũ: ante ſimulacra ipſa euerſa ſunt: et u ſt victi ſunt gothicũ rhadagaiſo. ⁊hemẽ/ vl tote fratres:memẽtote:nõ eſt longůũ: pauci——
anni ſunt: recoꝛdamini. Euerſis in vꝛbe ro/ m oibꝰſimulacris:rhadagaiſus rex gotho⸗ 3 rů cum magno exercitu multo numeroſioꝛe nit q; halaricus fuit:venit. Paganꝰ homo erat iſ rhadagaiſus:ſacrificabat qͥtidie. Nũciabat᷑ lisn vbiq; ꝙ ſacriſicijs non deſiſteret rhadagai⸗ ine ſus. Tũc oẽs iſti:Ecce nos non ſacrificam?: mia ille ſacrificat:vinci habem!ꝰa ſacriſcante:q⸗ peye
bus nõ licet ſacrificare. Deus oſtendens qͥa Mnce
nõ in iſtis ſacrificijs eſt ip̃a tẽpoꝛalis ſalus: qöl ipſa regna terrena: vict? ẽ rhadagaiſus ad⸗ Mint iuuante dfio miro mõ. Poſiea venerũt go b thi nõ ſacrificãtes:et ſi fide chꝛiſtiana nõ ca ⸗ vk tholici:tamẽ idolis inimici venerũt: idolis i aduerſantes ⁊ ipſi ceperũt. Vicerũt deido e lis pᷣſumẽtes: ⁊ ꝑdita idola adhuc qugren l tes:⁊ pditos adpuc ſacriſcare cupiẽtes:ſe« bin ibi erãt ⁊ nf̃i ⁊ afflicti ſunt:ſed nouerãt dice ⸗ ü re: Pñdicã dñm in omni tpe. Afflicti ſunti xz lin regno terreno: regnũ cęloꝝ nõ ꝑdiderunt: tenne imo ad illud capeſſendũ exercitatiõe tribu⸗ in lationũ melioꝛes effecti ſunt. Et ſi in tribu ler latiõibꝰ nõ blaſphemauerũt: tanqᷓ; intega ce vaſa de foꝛnace exierũt: ⁊ dñica bůdictione icie repleti ſũt. Iſti autẽ blaſphematoꝛes:terre⸗ t
ie

In enangelio ſcpm Lucam Berin
na ſectãtes:terrena deſiderãtes: in terrenis
mßnu— pem ponẽtes:cum iſta velint nolint pdide aydent du rint: quid tenebunt? vbi remanebuntẽ Fo⸗ üdlparſ ris: intꝰ nihil: inanis arca: inanioꝛ cõſcieꝝ laefispcſl tia: Ebi requies? Elbi ſalꝰ Elbi ſpes Ve⸗ wnickn niant ergo deſinãt blaſphemare: diſcãt ado ini ui rare: ſcoꝛpij pungẽtes a gallina comedant᷑: onit Mn in coꝛpus traijcientis conuertant᷑: in terra tn exerceant᷑:in cglo coꝛonent᷑. uipauieſt Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio uoumn ſm eüdem: Nñc yos phariſeiqͥð fo rimoiſut ris eſt parapſidis lauatis ⁊c̃. Ser⸗ Aun litn mo XM. Sau Vdiſtis ſanctũ euãgeliũ: quõ dñs uuchuinnz a ieſus i eo qð phariſeis dicebat:ſuoſ netuteei vtiq; diſcipłos cõmonebat:neĩ coꝛ⸗ 5mand. holt poꝛis mũdatõne putarẽt eſſe iuſticiã. Omĩ nnn die em̃ phariſci anteq; pꝛanderẽt abluerunt mneih ſe aqua: q̃ſi quotidiana lauatio poſſit coꝛ⸗ uit ccelt in dis eẽ můũdatio. Deniq; qᷓles tales eẽnt oſtẽ tnõctwint dit. Ille dicebat qui videbat: nõ em̃ facies tafſimncſt eoꝛũ:ſed etiã interioꝛa cernebat. Deniq; vt nulnutt hoc ſciatis: ille phariſeus cui reſpõdit chꝛi⸗ pich dacit ſtus: apud ſeipſũ cogitauit voce nõ ſonuit: otenid ille tamen audiuit. Apud ſe em̃ rep̃hendit — fuin dñm chꝛiſtũ: qꝛ ſic venit ad cõuiuiũ eius nõ
lotus.Ille cogitabat:hic audiebat: ideo re⸗
abadgi xuc. n. ſpondebat. Auid ʒ reſpondite Tüc vos
— phariſei qð foꝛis eſt parapſidis la⸗ p nuatis:intus aũt pienieſtis doioet ocidujul rapina. O venire ad pꝛandiũ: quõ pepcit snonde homi a qᷓfuerat iuitatꝰ?a agis obiurgan⸗ Ecrenosm do pepercit vt coꝛrecto in iudicio parceret. nciaben al Deinde quid oſtẽdit nobis?Auia ⁊ baptiſ⸗ nicme Dusiu mũ qð ſemel adhibet᷑:ꝑ fidẽ mũdat. Fides ascthu aüt intus eſt nõ foꝛis. Vnde dicit ⁊ legitur
ur nWitun Actj.15. in actibus aploꝝ: Fide mũdans coꝛda eo ⸗
n u rũ. Et aplus petrus in epla ſua ita loquit: etlilet Petriz. Sic inquit ⁊ vobis dedit imilitudinẽ de ar doun a noe: quõ octo animę ſaluę facte ſunt per it ſuin aquaʒ. Et adiunxit: Sic ⁊ vos ſimili foꝛma pic dobuu baptilma ſaluos faciet:nõ carnis depoſitio nn oꝛdiũ: ð ↄſcię bonę introgatio in deũ.ſhãc du ur cõſcientię bonę interrogationẽ phariſei cõ ⸗ füch temnebãt:⁊ qð erat foꝛis lauabant:intꝰ in⸗ uonn ziß⸗ quinatiſſimi pmanebãt. Et quid eis ait po⸗ iea Terütamẽ date elemoſynã et
ecce oĩa mũda ſunt vobis. Laudata
eſt elemoſyna:facite ⁊ ꝓbate: Sʒ pauliſper attẽdite qð phariſeis dictũ ẽ. Phariſei iſti iudei erant:quaſi egregij iudęoꝝ. Wobilio⸗
——
XXX
res em̃ atq; doctioꝛes tũc phariſeivocabãt᷑. Baptiſmo chꝛiſti abluti nõ erant:in chꝛiſtũ filiũ dei vnigenitũ qͥ inter illos ambulabat ⁊ab eis nõ agnoſcebat᷑:nõdum crediderãt. Quõ eis dicit: Date elemoſynã: et ecce oĩa 5 mũda ſunt vobis? Si audirent illũ phariſei ⁊ darẽt elemoſynas: iã ᷣm verbũ eius mů ⸗
da illis eſſent oĩa: quid opus erat vt crede⸗
rent ĩ eo? Si aũt mũdari nõ poſſint:niſi cre/ dentes in euz qui fide mũdat coꝛ:qͥd eſt da⸗ te elemoſynas ⁊ ecce oĩa mũda ſunt vobis?
Attẽdam?:⁊ foꝛte ip̃e exponit. Cũ hęc dixiſ⸗
ſet:ſine dubio cogitauerũt illi qui dabõt ele moſynas.Et quõ dabant? Omnia ſua deci mabant:de omnib?ꝰ fructibus ſuis decimaʒ partẽ detrahebãt ⁊ ipſam dabãt. Mõ facile hoc facit aliquis chꝛiſtianus.Ecce qð facie⸗ bant iudęi:Mõ triticũ ſuũ: ſed oleũ ⁊ vinũ:
neq; hoc ſolumtſed etiãx res cõtemptibiles
ꝓpter pceptũ dei:ciminũ: rutã:mẽtã ⁊ ane⸗ tum totũ decimabãt:id eſt decimã partẽ de trahebant et elemoſynã dabãt. Lredo ergo qꝛ reuocauerũt ad ſe ⁊ putauerũt dñm xpᷣm inaniter loqui:quaſi eis qui nõ facerent ele⸗ moſynas:cũ ipſi ſcirent opa ſua:qð ⁊ minu⸗ tiſſima ⁊ ↄtẽptibilia fructuũ ſuoꝛũ decima ⸗ bant et elemoſynas dabant: irriſerũt illum apud ſe talia dicentẽ:quaſi omnibꝰqͥ elemo ſynas nõ facerẽt.hoc dñs ſciẽs:ↄtinuo ſub iũxit: VAerũtñ ve vobis ſcribe ⁊ pha B riſei qui decimatis mẽtã: ciminũ ⁊ rutã ⁊ ome olus. Vt ſciatꝰ:noui elemo ſynas veſtras. Kerte iſte ſunt elemoſyne ve ſtre:iſte ſunt decimę: etiã minuta quęq; ⁊ cõ temptibilia fructuũ veſtroꝝ decimatis: et
relinquitis rauioꝛa legie iudiciũ
⁊charitatẽ.Zttendite. Reliquiſtis iudi
ciũ ⁊ charitateʒ:⁊ decimatis olera. õ eſt k facere elemoſynã. Et hec inquit opoꝛtet
facere:⁊ illa nõ omittere. Quę facere?
Judiciũ ⁊ charitatẽ: iuſticiã ⁊ miſericoꝛdiã:
xilla ñ omittere. Jacite illa: iſta pᷣponite. Sʒ hyc ita ſunt:quid ẽ qð illis dixit: Facite elemoſynas:⁊ ecce omnia mũda ſũt vobis⁊ AQuid eſt: facite elemoſynã? Facite miſeri⸗
coꝛdiã. Quid eſt:facite miſericoꝛdiã?Si in
telligis a te incipe. Quõ enim es miſericoꝛs alteri:ſi crudelis ſis tibiDate elemoſynã ⁊
oia mũda ſunt vobis. Facite verã elemoſy⸗ nã. Quidẽ elemoſyna? apiſericoꝛdia. Au ⸗
di ſcripturã: Miſerere aĩe tuę placens deo. Ecẽi.zo
Jac elemoſynã:miſerere aię tuę placẽs deo
f 2

—
————— —„——————
————
Wattb. 22.
ob. 6.
ẽdicat a te aĩa tua:redi ad ↄſcientiã tuã. Quicũq; male viuis:quicũq; infideliter vi⸗ uis:redi ad cõſcientiã: ⁊ ibi inuenis mendi⸗ cantẽ animã tuã:inuenis ęgentem:inuenis
pauperẽ: inuenis erũnoſam: inuenis foꝛte
nec ggentẽ:ſed ęgeſtate obmuteſcentẽ.Naʒ ſi mendicat: elurit iuſticiã. Quãdo inuene⸗ ris animã tuã taleʒ: intus in coꝛde tuo ſunt illa: Fac pus elemoſynã:da illi panẽ. Quẽ panem? Si phariſeus interrogaret: diceret uli dñs: Fac elemoſynã cũ anima tua. Moc em̃ illi dixit: ſed ille nõ itellexit: quãdo illis enarrauit elemoſynas quas faciebãt: ⁊ pu⸗ tabãt latere chꝛiſtũ: ⁊ ait illis: Noui qͥd faci tis:decimati mentã ⁊ anetũ: ciminũ⁊ rutã:
Sʒ ego alias elemoſynas loquoꝛ: KLõtẽniti
iudicium ⁊ charitatẽ. In iudicio ⁊ charitate fac elemoſynã cũ anima tua. Auid eſt iudi ciũ? Reſpice ⁊ inueni:diſplice tibi: ꝓnuncia in te. Et quid eſt charitas? Dilige dominũ in toto coꝛde tuo:tota anima tua:tota mẽte tua: Dilige ꝓximũ tanqᷓ; teißᷣm:⁊ feciſti mi⸗ ſericoꝛdiã pᷣus cũ aĩa tua: in cõſcientia tua. hanc autẽ elemoſynã ſi pᷣtermittis:de quã⸗ to vis dona: quãtum vis retrahe de fructi⸗ bus tuis:non decimas ſed dimidias. Nouẽ partes da:et vnã mihi dimitte. Mihil facis quãdo tecũ non facis:et tecũ pauꝑ es. Ani⸗
ma tua veſcat᷑ ne fame pereat· Da illi panẽ. HQuẽ paneʒ inquit? Ipſe tecũ loquit᷑. Tu ſi
audires et intelligeres ⁊ crederes dominũ: ipſe tibi diceret:iEgo ſum panis viuus: qui deſcendi de celo. Mõne iſtũ panẽ pꝛimũ da⸗ res animę tuę:⁊ faceres cuʒ illa elemoſynã? Si ergo credis facere debes:vt pᷣus paſcas
animã tu. Crede in chꝛiſtũ ⁊ mũdabun᷑
intus ſunt:⁊ quę foꝛis ſunt mũda erunt.Lõ uerſi ad dominũ deũ patrem omnipotentẽ puro coꝛde: ⁊ quãtum põt paruitas noſtra: maximas atq; veras gratias agam?: pᷣcan/ tes toto animo ſingularẽ manſuetudinẽ eiꝰ vt pᷣces noſtras in beneplacito ſuo exaudire dignet᷑:inimicũ quoq; a nris actibꝰ⁊ cogita
tionibus ſua virtute expellat:nobis multi⸗ plicet fidẽ: mentẽ gubernet:ſpiritales cogi
tationes cõcedat ⁊ ad beatitudinẽ ſuã ꝑdu⸗ cat: ꝑ ieſum chꝛiſtũ filiũ ſuum. He arboꝛe ficulnea auęper trien
—
niñ fructũ nõ afferebat:⁊ de mulie
re que dece ⁊ octo annos habebat in intirmitate: In euageſio ᷣm eun
dem. Sermo
Bancti Augnſtini verbis domini
E arboꝛe ficulnea qᷓ trienniũ habe
3
d bat ⁊ fructũ nõ afferebat: ⁊ de muli Auc.ʒ
ere qᷓ decẽ ⁊ octo ãnos habebat ĩ in ⸗
3
fipmitate: qðᷣ dñs donauerit audite. Arboꝛ ficulnea genus humanũ eſt. Trienniũ autẽ
tria ſunt tẽpoꝛa:vnũ ante legem:alterũ ſub
lege:tertiũ ſub gratia. Nõ eſt aũt impoꝛtu ⸗ nũ:vt arboꝛ ficulnea intelligat᷑ genus hůa⸗
nũ. Pꝛimꝰ em̃ homo quãdo peccauit:folijs Sei ficulneis pudenda velauit. hec velauit vñ
nati ſumꝰ mẽbꝛa. Quę em̃ ante peccatũ fue rãt gloꝛiãda: poſt peccatũ pudenda ſunt fa cta. Deniq; antea nudi erãt:⁊ non cõfunde⸗
bent̃. Mõ em̃ erat vnde erubeſcerẽt:qů pec⸗
catũ non p̃ᷣceſſerat:nec poterant de ſui crea/ toꝛis opibus erubeſcere:qꝛ oꝑibus ſui crea/
toꝛis bonis nullũ adhuc malũ opus ſuum
miſcuerãt. Nondũ em̃ mãducauerant de li⸗ gno ſcientię boni ⁊ mali:vnde mãducareꝓꝝ hibiti erant. Poſtea ergo qᷓ; mãducauerũt ⁊peccauerũt: natũ ẽ de illis genus hũanũ:
id eſt homo de homie:obnoxius de debito⸗ re:moꝛtalis ð moꝛtali:peccatoꝛ de peccato⸗
re.hos ð apellat in hac arboꝛe quiꝑ omne tempꝰfructũ dare noluerũt:⁊ ꝓpter hoc im ⸗ minebat ſecuris radicibꝰ arboꝛis infructuo· ſe. Intercedit colonus:differt᷑ ſuppliciuʒ: vt adhibeat᷑ auxiliũ. Qui aũt intercedit colo⸗
nus ẽ omnis ſanctus:qui intra eccleſiã oꝛat
eis qui ſunt extra eccleſiã. Et quid oꝛat? Dñe dimitte illã ⁊ hoc anno:id eſt tempoꝛe iſto ſub gratia: parce peccatoꝛibꝰ: parce in⸗ fidelibꝰ: parce ſterilibꝰ: parce infructuoſis.
ho aiu hnſe pielo fÿei inese ſſie he medi iten apoln i iner nüc miſſ enc pile ndilin itse r
hiot
znhi
aimiti
Circũfodio eã ⁊ adhibeo cophinũ ſtercoꝛis
Si fecerit fructũ bñ: ſinautẽ minꝰ: venies ⁊
amputabis eã. Venies:qñ? In iudicio ve⸗ nies:qñ venturꝰes iudicare viuos ⁊ moꝛtu⸗
os. Interim mõ parcit᷑. Quid eſt aũt foſſa:
quid ẽ circũfodere: niſi humilitatẽ: pęnitẽ⸗
tiã et patientiã docere? Foſſa em̃ hũilis tra
ẽ.Lophinũ ſtercoꝛis: ĩ bono intellige: Soꝛ⸗ des ſunt:ſed fructũ dant. Soꝛdes cultoꝛis: doloꝛẽ peccatoꝛis. Qui agũt pęnitentã in ſoꝛdibꝰagũt: ſi tñ intelligãt ⁊ veracit᷑ agũt.
huic ð arboꝛi dicit: Agite pgnitẽtiã: appꝛo⸗ Watth⸗ pinqᷓbit em̃ regnũ celoꝝ. Auid illa muli· P
er decẽ et octo annos habẽs in infirmitate? Sex diebꝰ deꝰ ꝑfecit opa ſua. Ter ſeni:decẽ ⁊octo faciũt. AQð ð ſignificauit trienniũ in arboꝛe:hoc decẽ ⁊ octo anni in illa muliere.
ſurſũ coꝛ:ſine cauſa audiebat. Sed erexit eã
Lurua erat ⁊ ſurſũ aſpicere nõ potuit: quias
ieyph uchde n plu i66u kgell ioſi ni ulcn zed p u di biein
ste
twint isin en ſahn etyn Fect füſan tece en unde en

. ——
n In euangelio ſcdm Aucam Bermo XXXl
ünöz
ue P dñs. Eſt ergo ſpes:ſed filijs. Quouſq; veni untutt at dies iudicij: multũ ſñibi dat hõ. Et qd eſt
beuſtus bötmagnüaliquldeſthõ. Sed
uni Nõ.s. tñ iuſtus hõ: gra dei iuſtus ẽ hõ. Nã qͥd ẽſt
uu. ich t hõꝛniſi qð memoꝛ es eius? Vis videre qͥd ẽ
nuige Pẽ.i1. hõ?Dis hõ mẽdax. Lantauimꝰ:Exurge do . mine:nõ Hualeat hõ.Quidẽ nõ p̃ualet hõ?
Mõne apli erãt hoĩes? Mõne martyꝛes ho⸗
mines erãt⸗ Ip̃e dñs ieſus deus eſſe nõ de⸗
ſiſtẽs: homo eſſe dignatꝰẽ. Quid eſt ð:Ex⸗
urge dñe:nõ pᷣualeat hõ?Si oĩs homo mẽ⸗
dax: exurge vᷣitas: nõ pᷣualeat falſitas. hõ
pꝛio.Si eĩ de ſuo eſſevoluerit:mẽdax erit. Si verax eẽ voluerit: de deo nõ de ſuo erit.
,Petri.z. mẽdaciũ ante diluuiũ: vt poſt diluuiũ octo
nn remãſiſſent hoĩes. Per ipſos tra rurſus im⸗ eangti pleta eſt homibꝰ mẽdacib?:⁊ electus eſt po ⸗ üedellsgut pulꝰdei: Jacta ſunt miracula multa:pᷣꝛoga⸗ onit ohunn ta diuina biſicia:Ad terram ꝓmiſſiõis per ⸗ atal: ycumn ductus eſt: ab ggyptioꝛũ ſeruitute liberatꝰ: tinbacmt ꝓphetę i illo excitati ſunt: Templũ accepit: enolucritim ſacerdotiũ accepit:vnctionẽ accepit: legem
eb r accepit: Sʒ de ipſo poſtea dictũ ẽ: Jilij ali⸗
onus:diſti eni mẽtiti ſunt mihi. Ad extremũ miſſus eſt Qui aüt u ille ꝑ ꝓphetas añ ꝓmiſſꝰ: Mõ pᷣualeat hõ: ustquinit vel qꝛ deus factꝰ eſt hõ:ſed etiã ipſe faciens mecdeſi tu diuina ↄtemptus eſt: pᷣſtans tã multa bñfi⸗ aboe mim cia pꝛẽſus eſt: flagellatꝰẽ:ſuſpẽſus eſt. huc paunn uſq; pᷣualuit hõ dei filiũ pꝛendere: dei filiuʒ agellare: dei fliũ ſpinis coꝛonare: dei fliũ eib qin ligno ſuſpẽdere. Tantũ pᷣualuit hõ. Sedqͥ· hibe in uſq;:niſi ͥuſq; de ligno depoſit?:poſitꝰẽ in b ſnu. ſepulcro? Si ibi remãſiſſet: e hõ ßᷣualuiſſʒ. Veumj Sed ꝓpheta iſte etiã ip̃m dñm ieſum allo⸗ n quit᷑ dicẽs: Exurge dñe:nõ pᷣualeat homo. pan Luitt⸗ Dñe in carne venire dignatꝰ: verbũ caro fa nr nildunii ctus: verbũ ſuꝑ nos: caro inter nos: verbũ onr jin⸗ caro int deũ ⁊ hominẽ:virginẽ vnde naſce⸗ e reris tm carnẽ elegiſti: virginẽcõcipiendus üdm 5 inueniſti:natꝰ virginẽ reliquiſti: nõ agno⸗ s Uuizi ſcebaris. Apparebas et latebas. Aparebat nliginn infirmitas:latebat poteſtaſ.hoc totũ factã c Iguyp elt vt ſanguinẽ funderes:qð eſt pciuʒ ñm. a. Au Jeciſti miracula tanta:valitudinibꝰegroto vae rũ ſanitatẽ tribuiſti: bñ̃ficia multa p̃ſtitiſti 0 i ⁊recepiſti mala ꝓ bonis. Inſultatũ eſt tibi:
whionn⸗ pependiſti in ligno: agitatuʒ eſt ante te ca- 3l unihbenban. put ab impijs ⁊ dictũ eſt: Si filiꝰ dei es de/ röh ſcende de cruce. Ita ne tu pdideras poten⸗ tiã: an potiꝰ demõſtrabas patientiõ? Et tñ
ergo ſi vult eſſe aliqͥd boni:nõ ſit de ſuo pꝛo
Exurge ðᷓ dñe nõ pᷣualeat hõ. Tantũ valuit
illi inſultauerũt:⁊ tamẽ illi irriſerunt: tamẽ illi te occiſo quaſi victoꝛes diſceſſerũt. Ecce in ſepulcro iaces: Exurge dñe:non pᷣualeat hõ.iõ pᷣualeat impius inimicꝰ: nõ pᷣualeat cęcus iudęꝰ. Lũ em̃ crucifigereris:pᷣualuiſſe ſibi viſus eſt iudęus cecus. Exurge dñe: nõ ßualeat hõ. Factũ eſt:oino factũ eſt:Et qͥd K reſtat:niſivt iudicent᷑ gentes ĩ ↄſpectu tuo? Reſurrexit em̃ ſicut noſtis:aſcendit in celũ:
inde venturꝰeſt iudicare viuos ⁊ moꝛtuos. Eia arboꝛ infructuoſa: nõ derideas qꝛ par
citur tibi: dilata eſt ſecuris: noli eſſe ſecura:
veniet ⁊ amputaberis. Lrede qꝛ venturus
eſt. Iſta oia qᷓ vides nõ erãt: Chꝛiſtianꝰ po⸗ pulus toto oꝛbe terraꝝ aliquãdo non erat.
In ꝓphetia legebat᷑: in terra nõ vi debat᷑:
modo autẽ ⁊ legit᷑ ⁊ videt᷑. Ip̃a ecclia ſiceſt
completa. Mon ei dictũ eſt: Vide filia ⁊ au⸗ di:ſed audi et vide. Audi pꝛodicta:vide cõ/ Võ · 44· pleta. Quõ ergo fratres chariſſimi non erat chꝛiſtus natus de virgine? Pꝛomiſſus eſt:⁊ natus eſt. Mõ fecerat miracula: ꝓmiſſa ſũt
⁊ fecit. Nõdum erat paſſus: ꝓmiſſum eſt er factũ eſt. Nõ reſurrexerat:pᷣdictũ ẽ⁊ imple⸗ tũ eſt. Nomẽ eius ꝑ totũ mũdũ nõ erat: pꝛę
dictũ eſt ⁊ impletũ ẽ. Idola deleta et fracta
nõ erãt:pᷣdictũ eſt ⁊ impletũ eſt.heretici im pugnãtes eccleſiã nõ erant:pᷣdictũ eſt ⁊ im ⸗ pletũ eſt. Sic et dies iudicij nondũ eſt:̃ qͥa pᷣdictus ẽ: implebit᷑. An ſieri põt vt qͥ in tã⸗ tis verax agparuit: de die iudicij mẽdax ſit?
Pꝛomiſſoꝝ ſuoꝝ nobis chirographũ fecit.
Mõ debendo ſed ꝓmittẽdo debitoꝛẽ ſe deꝰ fecit:id eſt nõ mutuo accipiẽdo. Mõ poſſu⸗ mꝰhei dicere: Redde qð accepiſti: m̃ qͥs Ro..
pᷣoꝛ dedit illi ⁊ retribuet᷑ ei: NMon poſſumus
dicere: Redde qð accepiſti:ß̃ plane dicimꝰ:
Redde qð ꝓmiſiſti. Inde nãq; eſt qð aude
mus dicere qͥtidie: Adueniat regnũ tuũ:vt Wattb..
adueniẽte regno eius ⁊ nos cũ illo regnemꝰ Qð nobis i his verbis ꝓmiſſum eſt:Tunc dic illis: Venite bñdicti patris mei: pcipi/ Wattb·⁊.
te regnũ qð vobis paratũ ẽ ab oꝛigine mũ
di. Sʒ plane:ſi fecerimꝰqð ibi ſequit᷑:Eſuri ui em̃ ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c̃. Pꝛomi ſit patrib? nfis:ß cautionẽ fecit quã legere/
mus ⁊ nos. Si faciat nobiſcũ rationẽ q di⸗
gnatꝰẽ facere cautionẽ: ⁊ dicat legite debi⸗
ta mea:hoc eſt debita ꝓmiſſionũ meaꝝ ⁊cõ
putate qᷓ reddidi:cõputate etiã quę debeo:
ecce qᷓ; multa reddidi:modicũ eſt qð debeo.
Pꝛo modico qð reſtat:infidelẽ—. oꝛẽ 3

eſſe putabitis? vduid rñdem?ʒ manifeſtiſſi Watts.ʒ. mã veritatẽ? Ergo qͥ ſterilis elt agat pgnitẽ⸗ Luq. me tiã:? faciat fructũ dignũ penitẽtię. Qui cur uus ẽ vt terrã intueat᷑:trena fglicitate letet᷑: iſtã ſolã putat eſſe vitã beatã vbi beat ꝰeſſe poſſit: aliã nõ credit: Auicũq; tã curuus? erigat᷑:ſi ꝑ ſeip̃m non põt:iuocet dñm. Nũ ⸗ quid eĩ? mulier illa ꝑ ſeipᷣaʒ erecta eſt? Vę ili eſſet:ſi manũ ille nõ poꝛrexiſſet.
De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio ÿm eũdem: Dñe ſi pauci ſũtqͥ ſaluã tur: Et quomõꝑ anguſtas poꝛtam
pauci intrant. Sermo XXRI BRia ſata farinę de qͥbꝰ dñs loq̃bat: Lnc. z. t genꝰ hũanũ ẽ. Recolite diluuiũvñ: cęteri reparẽt᷑:tres remãſerũt. Tres geñ.. filios habebat noe: de ipſis reꝑatũ eſt gen⸗ hanũ. Ahulier illa ſancta ꝗᷓ abſcõdit fermẽ tũ:ſapiẽtia ẽ.iEcce clamat oꝛbis totꝰĩ ecclia
Ps.iz4. dei: Ego coðui qꝛ magnꝰẽ dñs Lerte pau ci ſunt qͥ ſaluant᷑. Recolit qᷓſtionẽ ex euãge
xnq.iʒ lio nobis mõ ꝓpoſitamPñe: dictũ eſt: ſi pauci ſũtqͥ ſaluani: Sñs ad hoc quid?
õ ait: Mon pauci:ß̃ multi ſunt qͥ ſaluant᷑.
ð hoc dixit. Sed qͥd dixit?Lũ audiſſet:ſi
pauci ſunt qͥ ſaluant᷑: Contendite inquit intrare ꝑ anguſtã poꝛtã. Qũ audil ð:
Pauci ſũt qͥ ſaluãt᷑:cõfirmauit dñs qð audi
uit ⁊ inquiẽs: ꝑ anguſtã poꝛtã pauci intrãt.
6
Watth.y. Alio loco ipſeb ait: Arta via eſt ⁊ anguſta
quę ducit ad vitã:⁊ pauci ſunt qͥ ingrediun⸗ tur ꝑ illã. Lata aũt ⁊ ſpacioſa ẽ via qᷓj ducit ad interitũ: ⁊ multi ſunt qͥ ambulãt ꝑeam. Auid gaudemꝰ ad multitudines? Audite me pauci. Scio qꝛ multi auditis ⁊ pauci ob auditis. Areã video:⁊ grana qugro · Et vix vident᷑ grana qñ area trituratur:ſed ventu ⸗ ñ eſt vt ventilet᷑. Pauci ð qͥ ſaluant᷑ in con ⸗ patõe multoꝝ perituroꝝ.Mã ipſi pauci ma gnã maſſaʒ facturi ſunt:cũ venerit ventila⸗ Wattbʒ. toꝛ ferens ventilabꝛũ in manu ſua:⁊ mũda ⸗ bit areõ ſuaʒ:frumẽta recõdet in hoꝛreo:pa leõ aũt cõburet igni inextinguibili.Nõ ſub fannet palea granũ:hoc verũ loquit᷑: nemi⸗ nẽ fallit. Eſtote ð int multos multi:ſed ĩ cõ⸗ paratiõe quoꝛũdã młtoꝝ pauci. Tãta mal⸗
ſa ꝓceſſura eſt de hac area vt impleat hoꝛ⸗ reũ cęli. Mon em̃ ↄtrariꝰ ſibi eſſet dñs ieſus qui dixit: Pauci ſunt qͥ intrãt ꝑ anguſtã poꝛ
tõ: multi ꝑ latõã viam pereũt: Lõtrarius ſibi
wattß.3 eſſet q alio loco dixit: ahulti ab oꝛiẽte ⁊ oc/
Bancti Auguſtini verbis domini
cidẽte veniẽt. Aulti certe ⁊ paucii⁊ pauei multi. Alij ð pauci:alij multi? Nð · Sed ipſi pauci qͥ multi. Pauci in cõparatiõe multoꝝ pditoꝝ:multi in ſocietate angeloꝝ. Audite chariſſimi. Apocalypſis hoc ſcriptũ habet: Poſt hęc vidi ex omi lingua ⁊ gente ⁊ tribu venientes cũ ſtolis albis ⁊ palmis multitu/ dinẽ quã nemo dinumerare põt.hęc ẽmal⸗ ſa ſanctoꝝ. AQuãto clarioꝛe voce dictura eſt area ventilata a turba impioꝝ ⁊ maloꝝ fal⸗ ſoꝛũq; chꝛiſtianoꝝ ſegregata ad ignes ęter⸗ nos ſepatis his qͥ pᷣmunt nõ tangũt: Muli · Aucꝭ. er añ quedã fimbꝛiã tãgebat turba: chꝛiſtũ pmebat. Segregatis ð omnibꝰ damnãdis: maſſa purgata ſtans ad dexterã: nullũ ſibi miſceri timẽs maloꝝ: nullũ timẽs ꝑdere bo noꝛũ:regnatura ců chꝛiſto: quãta fiducia d ctura eſt: Ego cognoui qꝛ magnus eſt dñs? ꝙʒ.& Si ð fratres mei granis loquoꝛ:ſi agnoſcũt qð dico pᷣdeſtinati in vitã gternõ:opibus lo quant᷑ nõ vocibꝰ.Cogimur loqui vobis qð nõ debuimꝰ. Inuenire em̃ in vobis debui⸗ mus qð laudarem?ꝰ:nõ querere qð admone remꝰ. Ecce ti bꝛeuit᷑ dico: nõ ĩmoꝛoꝛ: Agno⸗ ſcite hoſpitalitatẽ: ꝑ quã ꝑuẽtũ ẽ ad dñm: Suſcipe hoſpitẽ: cuiꝰ ⁊ tu es comes in via: quia om̃s ꝑegrini ſumus. Ipſe eſt chꝛiſtia⸗ nus:qui ⁊ in domo ſua:⁊ in patria ſua pere ⸗ grinũ ſe eſſe cognoſcit. Patria nr̃a ſurſũ eſt: ibi hoſpites nõ erimꝰ. Nã vnuſqͥſq; hic ⁊ in domo ſua hoſpes eſt. Si nõ eſt hoſpes:non
Apoc.y.
inde trãſeat. Si trãſiturꝰeſt:hoſpes eſt.IHõ
ſe fallat:hoſpes eſt. Velit nolit:hoſpes eſt. Sʒ dimittit illã domũ filijs ſuiſ:hoſpes ho ſpitibus. Quare?Et in ſtabulo ſi eſſes:non alio veniẽte diſcederes? hoc facis ⁊ ĩ domo tua. Ceſſit tibi locũ pf̃ tuꝰ: ceſſurus es locũ filis tuis. Nec mãſurꝰ manes:nec mãſuris relinquis. Si om̃es trãſimꝰ:aliqͥd qð trãſi⸗ re nõ põt opemur: vt cum tranſierimꝰ⁊ illo venerimꝰ: vñ trãſeamꝰ opa nf̃a bona ibiin⸗ ueniamꝰ.Cuſtos eſt chꝛiſtꝰ. Quid times ne ꝑdas qð erogas?Conuerſi ad dñm.Et poſt ſermonẽ qð nouit charitas vf̃a ſuggerim?. Dies anniũſariꝰ oꝛdinatiõis dñi ſenis aure lij craſtinus illuceſcit: rogat ⁊ admonet per humilitatẽ meã charitatẽ veſtrã:vt ad baſi⸗ licã fauſti deuotiſſime venire dignemini.
De eo qðſ ripfum eſt in euange⸗
lio ÿm eundem: Homo quidã fecit cenã magnã ⁊c̃ · Sermo MMMl
. Mu
uine mün iut nw ſe infe ſnin inl Mns inn netq ſichi nſiſn ehient imin mtich
nobi
ni:e nteyli
1
nie eüt.
hus iihad ſgab zber

n In enangelio ſchm Lucam Bermo XXXII XXXIII niiſie 1 Ectiones ſancte ꝓpoſite ſunt: ⁊q̃s boũ: ſenſus huiꝰ carnis quinq; numerant᷑.%„, nnn l audiam?⁊ de quibꝰ aliquid ſermo⸗ Senſus carnis huiꝰqð omnibꝰ notũ eſt: et— ug nis adiuuante dño ꝓferamus. In qui foꝛte nõ aduertũt: cõmoniti ſine dubio Pbihit lectione apoſtolica gratię agunt᷑ deo de fide recognoſcũt. Senſus ð carnis hui⸗ quinq;. nlng un gentiũt: vtiq; ideo quia ipe fecit: In pſalmo inueniunt᷑. In oculis viſus eſt:audit?ꝰin au sdsipine—— diximus: Deus virtutũ cõuerte nos:⁊ oſtẽ/ ribus:odoꝛatus ĩ naribꝰ:guſtatꝰin faucibꝰ: odand np cgnaz vocati ſumus:immo alij vocati: nos mõ coloꝛata:lucida ⁊ obſcura ſentimꝰvidẽ⸗ ninpiin nõ vocati ſed ducti: Nõ ſolũ ducti: ſed etiã do. Raucaꝝ canoꝛa:audiẽdo ſentimꝰ. Sua⸗ ſegegu ug coacti. Sic eĩ audiuimꝰ: qꝛ Pomo quiꝰ ne olẽtia ⁊ ᷓue olẽtia:odoꝛãdo ſ ẽtimꝰ. Dul⸗. pnumnitnt dam fecit cenam magnã. Quis eſtiſte cia ⁊ amara:guſtãdo ſẽtimꝰ. Dura? mollia: i— hõ:niſi mediatoꝛ dei ⁊ hoim:homo chꝛiſtus lenia ⁊ aſpa:calida ⁊ frigida:grauia ⁊ leuia:
ieſus? Miſit vt venirent inuitati:q? tangẽdo fentimꝰ. Quinqʒ ſunt ⁊ iuga ſunt. hoꝛa iã erat vt venirẽt · Qui ſunt in ¶ Sed qʒ iuga ſunt:in tribꝰ pᷣoꝛibus ſenſibus uitati: niſi ꝑ pmiſſos vocati ꝓphasMuia faciliꝰ apparet. Duo ſunt oculi:duę ſunt au⸗ olim exquo mittunt᷑ ꝓphetę ⁊ inuitãt ad cg res:geminę nares.Ecce tria iuga. Jaucibꝰ: ⁵ nã chꝛiſti: Ahittunt᷑ ð ad populũ iſrt. Sepe id eſt ſenſu guſtqdi: geminatio quędã inue⸗ miſſi ſunt: ſepe vocauerunt vt ad hoꝛã cnę nitur: quia nihil guſtando ſapit niſi lingua venitent. Zllaũtinuitãtes accepetũt:cnã ⁊ palato tangat᷑. Voluptas carnis quę ad repudiauerũt. Quid eſt inuitantes accepe tactũ ꝑtinet in dccultis geminat᷑. Eſt em̃ er runt:cgnã repudiauerũt? Pꝛophetas lege⸗ foꝛinſecus ⁊ intrinſecus:ergo⁊ ipſa gemina 1 runt:⁊ chꝛiſtũ occiderũt. Sed qñ occiderũt: eſt. Quare boũ dicunt᷑ iuga? Quia per ſen · P Stũc nobis cgnã neſciẽtes pᷣparauerũt. Parg ſus iſtos carnis terrena requirunt᷑. BPoues ta iam cgna imolato chꝛiſto: poſt reſurrecti em̃ terrõ verſant. Sũt aũt homies remoti a onẽ chꝛiſti cõmendata quã ſciunt fideles cg ſide:terrenis dediti:carnalibꝰ occupati:no⸗ au ttuesmn na dñi: eiuſq; manibus ⁊ oꝛe firmata: miſi lunt credere aliqͥd niſi ad qð ſui coꝛꝑis ſen⸗ mus. ſunt apli ad quos miſſi ante fuerãt ꝓphete. ſu quinq;ptito pueniũt. In eis quinq; ſenſi tinpElenite ad cxnã. Excuſauerũt qͥ venire no/ bus totius volůtatis ſibĩ regulas ponunt. luerũt. Quomõ Tres fuerũt excuſatõnes: Mon inquit credo ego:niſi quod video. Ee⸗ nt Nnus dixit: illã emi eo videre il ce quod noui:ecce qð ſcio. Ilbum eſt:nigrũ lã:habe me excuſatuʒ. Alius dirit: eſt:rotundum eſt: quadratũ eſt:ſic vel ſicco ſuga boũ emi qnq;:ea voloꝓbare: loꝛatum eſtꝛ noui ſentioꝛteneo: natura ipßa habe me ercuſatũ · Tertiꝰ dixit: vxg me docet. Nõ cogoꝛ credere: quod mihi nõ rẽ duxi:habe me excuſatũ:nõ poſſũ potes oſtendere. Voꝝ eſt: ſentio: quia vox ꝑenire · Putam?ꝰnõ iſte ſunt excuiatiões eſt. Wñ cantat:male cantat:ſuauis eſt:rau⸗ ᷓᷓ impediũt oẽs homies:qͥ ad iſtã cenãveni ca eſt: noui: ſcio: ꝑuenit ad me. Pene olet: re detrectant? Quęramꝰ eas:diſcutiamꝰ:in male olet:ſcio:ſentio.hoc dulce ẽ:hoc ama ueniamꝰß vt caueamꝰ. In villa empta do/ rum: hoc ſalſuʒ: hoc inſulſum: Auid mihi minatio notat᷑ ergo ſupꝑbia caſtigat᷑.habe plus dicas neſcio. Tangẽdo noui quod du⸗ re em̃ villam:tenere:poſſidere: homies ſibi rum ẽ:qͥd molle ſit: quid lene ſit: quid aſpe⸗ in illa ſubdere et dominari delectat. Litiũ rũ ſit: quid caleat:quid frigeat: Quid mihi malũ: vitiũ pꝛimũ. Pꝛimꝰ em̃ hõ dñari vo⸗ plus monſtraturus es: Tali impedimento
—
luit: qui dñm habere noluit. Quidẽ dñari: tenebat᷑ apoſtolus noſter thomas: quidoꝰ
1/ 144711
niſi ꝓpꝛia poteſtate gaudere:Eſt maioꝛ po⸗ mino chꝛiſto:id eſt ireſurrectõe nec teſtas:ili ſubdamur vt tuti eſſe valeamus. ſolis oculis credere voluit: Niſi miſero in⸗ Job.20. Villã emi:habe me excuſatũ. Inuenta ſup⸗ quit digitos meos in clauoꝛum et vulnerũ bia: venire noluit. Alius dixit: Quic; iuga loca:et niſi manũ meaʒ in latus eiꝰ miſero: boũ emi: Nõne ſufficeret boues emi? Aliqͥd non credã. Et dñs qui poſſit ſine vllo ſigno ꝓculdubio eſt qð nos ad quęrendum ⁊in⸗ vulneris reſurgere ſeruauit cicatrices: quę telligendũ obſcuritate ſui ꝓuocat. Et quia a dubitante tangerent᷑ ⁊ coꝛdis vulnera ſa⸗ clauſũ eſt: vt pulſemus hoꝛtat. Quiq; iuga narent᷑: Et tamẽ yocaturus ad 3 contra-

—
—
——.—— ———ů,,————
——
Joh. 12
„ „——
V 1
excuſationẽ quinq; iugoꝛũ boum: Beati in⸗ quit qui non vident ⁊ credunt. Nos fratres mei ad cęnã vocati:ab iſtis quinq; iugis no ſumus impediti. Non em̃ carnis faciẽ dii
videre ĩ hoc tempoꝛe cõcupiuimus: auł Vo cem exoꝛe carnis illius ꝓcedenteʒ auribus
admittere deſiderauimꝰ: nullũi illo tẽpoꝛa⸗ leʒ odoꝛẽ queſiuimꝰ. Perfudit em̃ eum quęe dam mulier pᷣcioſiſſimo vngueto: domꝰ illa
odoꝛe impleta eſt:ſed nos ibi non fuimus: et non olfecimus? credimꝰ. Cgnã manibus
ſuis cõſecratã diſcipulis dedit: ſed nos iillo
cõuiuio non diſcubuimꝰ: ⁊ tamẽ ipſaʒ cꝙnã fide quotidie manducamꝰ. Nec magnü pu“
tetis in illa cgna quã ſuis manibus dedit ſi⸗
ne ſide interfuiſſe: melioꝛ extitit fides poſt⸗
41 151 rz„ 1
—. uc ℳ ⸗ A 7 5
1Corf11.
ea qᷓ; tũc ꝑfidia. Non ibi
——
dit? ibi fuit iudas qui tradidit. Smulti et modo in ipſa cęna qᷓ;uis illam tunc menſam
6.„ 3 JA„
nõ viderint: nec panem quẽ dominꝰ geſta/ uit ĩ manibus oculis ſuis nõ aſpexerint vel faucibus guſtauerint: tamẽ quia ipſa nunc pparatur:multi etiõ nũc iipſa cena iudi⸗ ciũ ſibi mãducant ⁊ bibũt. Ende aũt tanqᷓ; occaſio nata eſt dominoꝛ: vt de iſta cęna lo⸗ queret᷑:dixerat vnus de diſcũbentibus: In
xuc.14 cõuiuio em̃ erat quo fuerat inuitatus: Bea⸗
ti qui manducant in regno dei paneʒ:quaſ in lõginqua iſte ſuſpirabat:⁊ ipſe panis añ
illum diſcũbebat. Auid eſt panis de regno
Foß.s. dei:niſi qui dicit:Ego ſum panis viuꝰ q de
. 4. u⸗. ℳ
ſM dit
*
cglo deſcendi? Nolite pare fauces ꝰ coꝛ. In/ de cõmẽdata ẽ iſta cena: Ecce credimꝰichꝛi ſtů:cum ſide accipimus.In accipiẽdo noui mus quid cogitemꝰ. xhodicũ accipimꝰ:⁊ in coꝛde ſaginamur. Nõ ergo qð videt᷑:ſed qð credit᷑ paſcit. õ ergo etiã ſenſum illũ extre mũ quęſiuimꝰ nec diximꝰ. Lrediderint qui dominũ ipſum reſurgentẽ ſi verũ eſt qð di⸗ cit᷑:viderũt oculis:manibꝰpalpauerũt:nos
nõ tangim?ꝰ: q̃re credimꝰ? Si talia credere;
mus:quinq; illis iugis boum ad cęnã impe diremur? Vt noueritis fratres iſtoꝝ quinq; ſenſuũ nõ delectationẽ que ꝑmulcet ⁊ inge⸗ rit voluptatẽ: ſed curioſitatẽ quãdaʒ nota⸗ tam fuiſſe: nõ ait: Quinq; iuga boum emi: eo paſcere illa:ſed eo pꝛobare illa. Qui vult ꝓbare ꝑ iuga boum nõ vult dubitare: quõ ſanctus thomas per iuga noluit dubitare. Videam:tangã: digitos mittaʒ. Ecce inqͥt
Foß. ⁊0. Digitos tuos mitte ꝑlatus meũ:⁊ noli eſſe
incredulus. Occiſus ſum ꝓpter te:ꝑ locum
Bancti Auguſtini de verbis dñi
quẽ vis tangere ſanguinẽ fudi vt redimerẽ te:⁊ adhuc dubitas de me? Ecce ⁊ hoc p̃ſto: ecge ⁊hoc exhibeo. Tange ⁊crede:inuenilo cum vulneris: ſana vulnus dubitationis. Tertius dixit: Exoꝛẽ duxi. Iſta voluptas K
fuit paulus qͥ credt
carnis quę multos impedit: vtinam foꝛis? non intus. Sunt homies qui dicũt:Mõ eſt
homini bene: niſi cui aſſunt carnis delitic. Ipſi ſunt quos notat aplus dicens: Man/ 1Cot.n.
ducemus ⁊ bibamus:cras enim moꝛiemur.
MQuis huc inde ſurrexit? Auis nobis qð ibi agit᷑ dixit? hoc nobiſcũ tollimꝰ qð in hoctẽ
poꝛe bene eſt nobis. Qui hoc dicit:vxoꝛem
duxit: carnẽ amplexat᷑: carnis voluptatibꝰ
iocundat᷑:a cgna excuſat᷑: obſeruet ne fame
interioꝛe moꝛiat᷑. Attendite ſanctũ iohannẽ aplmn ⁊ euãgeliſtã: Nolite diligere mundũ: 1Jobn neq; ea quę in mũdo ſunt. O qui ad cgnam
dñi venitis:nolite diligere mundũ:necea ꝗᷓ in mũdo ſunt. Mõ dixit: Nolite habere: ſed nolite diligere. Habuiſti:poſſediſti: dilexi⸗ ſti. Amoꝛ rerum terrenarũ: viſcũ eſt ſpirita⸗
lium pẽnarũ.Ecce concupiſti:heſiſti. Quis V ünör nentes
dabit tibi pennas ſicut columbę? Auando volabis: vbi vere requieſcas: quãdo h vbi male heſiſti: ꝑuerſe requieſcere voluiſtiNo lite diligere mundũ:tuba diuina eſt. Lonti nuo huiꝰ tubę verbis:terraꝝ vniuerſo dicit
mũdo: Nolite diligere mundũ: nec ea quei 3otn
mũdo ſũt. Quiſqs dilexerit mundũ: nõ eſt charitas patris in illo. Am̃ oĩa ꝗᷓ in mũdo
ſunt:ↄcupiſcẽtia carnis ſunt:⁊ cõcupiſcẽtia
oculoꝝ:⁊ ambitio ſeculi. Ab vno cępit quo
euãgeiiũ termiauit · Inde ille cgpit vbi euã⸗
geliũ terminũ poſuit. Cõcupiſcẽtia carnis: vxoꝛẽ duxi. Cõcupiſcẽtia oculoꝝ:qͥnq; iuga boũ emi. Ambitio ſeculi:villã emi.Iðᷣoaũt a ꝑpte ſeculi ꝑ ſolos oculos cõmemoꝛati ſunt iſti ſenſus: qꝛ oculoꝝ ẽ in qͥnq; ſenſibꝰ pᷣnci⸗ patus. Pꝛopterea cũ ꝓpꝛie ad oclos ptine⸗ at viſus:ip̃m videre ꝑoẽs qͥnq; ſenſus ſole⸗ mus ageliare. Quõ? Pꝛio qð ad ip̃os ocu⸗ los ꝑtinet dicis:vide qᷓ; candidũ ẽ: intẽde? videqᷓ; candidũ ẽ:hoc ad oculos ꝑtinet. Au di ⁊ vide qᷓ; canoꝝ ẽ. Nũquid cõuerſim po⸗
tes dicere: Audi ⁊ vide qᷓ; candidũ eſt? Hoc
qð dicit᷑:vide:ꝑ oẽs ſenſus currit. Intẽde? vide qᷓ; canoꝝ ẽ. Odoꝛa ⁊ vide qᷓ; ſuaue eſt.
Buſta ⁊ vide qᷓ; dulce ẽ Tãge ⁊ vide q; mol ⸗ le eſt. tiq; qm̃ ſunt ſenſus:ſic potiꝰdicere mus: Audi⁊ ſenti q; canoꝝ ẽ. Sdoꝛa ⁊ ſenti ſuaue ẽ. Buſta ⁊ lenti qᷓ; dulce eſt. Tange
uſble iique tuch nbus nc nſei ic vhn ſusin usſ
ui n
ninp hs.
rnoe
lispa
habt Ppon
3
nte
wo
i.
Shtyi ginſ ſitae tſe ture⸗ ee
dui
nit deſcy lich

⁊ſenti qᷓ; calidũ eſt. Palpa ⁊ ſenti qᷓ; leueẽ.
Quid inqͥt dubitatis: et quare cogitatiões aſcendũt in coꝛ veſtrũ? Videte manꝰ meas
palpate inquit. Intẽdite ⁊ videte: palpate ⁊ videte:in ſolis oculis videte: in omnibus ſenſibus videte. Quia interioꝛeʒ ſenſum ji· dei quęerebat: exterioꝛibꝰ coꝛpoꝛis ſenſibus adiacebat. Mos nihil ab iſtis exterioꝛibus ſenſibus in dño carpſimus: auditu audtui muſ:coꝛde credimꝰ: ⁊ ipᷣm auditũ nõ ab illi? oꝛe: ſed ab oꝛe pᷓdicatoꝛũ eius: ab oꝛe illoꝛũ qui iã cgnabant ⁊ nos ructando inuitabãt. Tollamus ergo de medio excuſationes va ⸗ nas ⁊ malas:⁊ veniamꝰad cgnã qua intrin/ ſecus ſaginemur. õ nos impediat extollẽ tia ſuꝑbię:nõ nos extollat:vel non nos ter⸗ reat curioſitas illicita ⁊ auertat a deo. Mon nos impediat voluptas carnis a voluptate
runt niſi mẽdici:debiles:claudi et cęci? Illi aũt nõ venerunt diuites:ſani:q̃ſi bene am⸗ ſerquichten bulãtes ⁊ acute cernentes: multũ de ſe pᷣſu⸗ dů:uba dui mentes: ⁊ ideo deſperatioꝛes quãto ſupbi enor.. oꝛes. Veniant mẽdici:qꝛ ille inuitat qui ꝓ⸗ hgettmuniue pter nos paupꝑ factus eſt cum diues eſſet:vt ʒdiettunit illius pauptate mẽdici ditaremur. Veniant no O Wattb.. debiles:qꝛ nõ eſt opus ſanis medico: ßᷣ ma⸗ nslehabẽtibus. Veniãt claudi qui ei dicant: oſc n s. Löpone greſſus meos in ſemitis tuis. Ve⸗ e n. niant qui dicant: Illumia oculos meos ne — vnqᷓ; obdoꝛmiã ĩ moꝛte. Tales venerũt ad hoꝛã. Illis pᷣus inuitatis:ſua excuſatiõe re⸗ pꝛobati:venerũt ad hoꝛã:intrauerũt de pla And.4. teis ⁊ vicis ciuitatis. Et reſpõdit ſeruꝰ qui miſſus erat: Dñe factũ eſt qð iuſſi⸗ ſti:⁊ adhuc locus eſt. Erxi inqͥt ĩ yias
trare. Quos inueneris vt dignent᷑ ñoli ex⸗ pectare:coge intrare. agnã cenã:magnã
vlec. do/ nerũt de platcis ⁊ de vicis gentes:veniant . de ſepibus heretici:hic inueniũt pacẽ. Naʒ qui cõſtruũt ſepes: diuiſiones quęrũt. Tra⸗ hant᷑ a ſepibꝰ: euellant᷑ a ſpinis. In ſepib? hbeſerunt:cogi nolunt. Volũtate inquit nr̃a intremꝰ. Mõ hoc dñs imperauit:?Coge inqͥt
.„ „ 5— 8. U
Palpa ⁊ ſenti qᷓ; molle eſt. Nihil hoꝛũ. Naʒ ipſe dominus poſt reſurrectionẽ cum appa ruit diſcipulis ſuis:cũq; cernentes adhuc ti tubarent in fide putantes ſe ſpiritũ videre:
⁊ pedes meos.Et parũ eſt videre: tangite ⁊
coꝛdis. Veniamus ⁊ ſaginemur. Et qͥ vene⸗
⁊ ſepes:⁊ quos inueneris coge in-
0, domũ paraui:nõ ibi patioꝛ locũ vacare. Ve
in 4 intrare. Joꝛis inueniat neceſſitas: naſcitur
In euangelio ſchm Lucam Bermo XXXIIII
intus voluntas.
De 235 ſꝙiptun eſt in euange ⸗ lio Em eũdeʒ: Homo quidã habuit duos filios ⁊c̃. Sermo RRRI
lectõne euãgelica quã audiuimꝰ: i de homine dictũ eſt qui habuit du ⸗
os flios. Deniq; filius minoꝛqͥ vo/ xuc.15
luit in ſuõ poteſtatẽ habere ſubſtantiã quę ili apud patrẽ optime ſeruabat᷑: factus ſug poteſtati:ꝓfectus eſt ĩregionẽ longinquã. heſit pncipi malo:⁊ poꝛcos pauit:fame coꝛ reptꝰẽ:Qua ſaturitate ſupbus abſceſſerat. Ergo quiſqͥs ita vult ſimilis eſſe deo: vt ad
ilũ ſtet: foꝛtitudinẽq; ſuã:ſicut ſcriptũ ẽ:ad ꝑð.ʒs. illũ cuſtodiat: nõ ab illo recedat ei coheren⸗
do: ſignet᷑ tanqᷓ; ex anulo cęra affixus: ha/
beat imaginẽ eius:faciẽs qð dictũ eſt: ⁊hi/ ꝑs.ynꝛ.
hi autẽ adherere deo bonũ eſt: vt cuſtodiat ſimilitudinẽ ⁊ imaginẽ ad quam factus eſt. geñ.i. Poꝛro autẽ ſi ꝑuerſe vult imitari deum: vt quomõ deus nõ habet alium a quo foꝛmet᷑:
non habet a quo regat᷑:ſic ipſe velit ſua po ⸗ teſtate vti:vt quomõ deus nullo foꝛmante:
nullo regente viuat. Quid reſtat fratres ni-
ſi vt recedens ab eius caloꝛe toꝛpeſcat:rece⸗ dens a veritate vaneſcat: recedẽs ab eo qð ſumme atq; incõmutabiliter eſt:in deterius mutatus deſiciatæhoc dia bolꝰ fecit. Jmita Eſa.14⸗ ri deũ voluit: ſed ꝑuerſe: non eſſe ſub ilius poteſtate:ſed habere cõtra illũ poteſtatem.
homo autem poſitus ſub pᷓcepto audiuit a domino deo: Noli inquit tangere hanc ar- geñ.⁊ boꝛẽ. Quid eſt em̃ illa arboꝛ:Si bona eſt:
re nõ tango? Si mala eſt: quid facit in para
diſo? Pꝛoꝛſus ideo eſt in paradiſo: qꝛ bona
eſt:s nolo tangas.Quare nõ tango? Auia obedientẽ te volo:nõ contradicentẽ. Serue audi:adhuc ſerue:ſed noli male ſerue. Ser-
ue audi pus dñi iuſſum:⁊ tunc iubẽtis diſce conſiliũ. Vona ẽ arboꝛ:nolo tangas. Qua⸗
re? Auia dñis ſum ⁊ tu ſeruus.hec tota cau
ſa eſt. Si parua eſt: dedignaris eſſe ſeruus? Auid aũt tibi expedit: niſi eſſe ð domino AQuomõ eris ſub domino:niſi fueris ſub 6 cepto? Poꝛro ſi expedit tibi eſſe ſub dom no ⁊ ſub pᷣcepto:quid tibi iuſſurus erat di deꝛ? Aliqd em̃ querit abſte. Offer mihi ſa⸗ crificium: dicturus eſt tibi:nonne ipſe fecit
om̃ia: in quibꝰte fecit?bſequere mihi: di
cturus ẽ tibi:ſiue ad lectũ cũ requieſco: ſiue
—

Bancti
ad menſam cum reficio:ſiue ad balneũ cum lauo. Auia ergo nihil abſte indiget deus: nihil ergo tibi debuit iubere? Si autem de⸗ buit aliquid iubere vt te qð tibi expedit len tires eẽ lub domino:neceſſe ab aliqua ꝓhi⸗ bendus eras: non ꝓpter illius arboꝛis ma⸗ liciã:ſed ꝓpter tuam obedientiã. Non po⸗ tuit deus pfectius demõſtrare quãtum bo⸗ num ſit obedientia: niſi cum ꝓhibuiſſet ab ea re quę nõ erat mala. In qua obedientia tenet palmam: ſola ibi inobediẽtia inuenit pcnam. Bonũ eſt:ſed nolo tangas. Nõ em̃ non tangendo moꝛiturus eras: Nũquid q́ hinc ꝓhibuit alia ſubtraxit? Nõne eſt para⸗
diſus fructuoſus:plenus arb oꝛibus?Auid tibi deeſt⸗hoc nolo tãgas: hic nolo guſteſ.
Ponum eſt:ſed obedientia melioꝛ eſt. Pꝛo⸗
inde cum tetigeris:nũquid arboꝛ illa malũ erit vt moꝛiaris? Sʒ inobediẽtia te ſubiecit
P moꝛti:qui ꝓhibita tetigiſti. Ideo arboꝛ illa .ſen. diſ.7. apellata eſt ſcientia dinoſcendi boni etma⸗
ca.lignum
li:non qͥa inde talia quaſi poma pendebãt: ſed quicqd eſſet arboꝛ illa cuiuſlibet pomi: cuiunibet fructus eſſet: ideo ſic vocata eſt:
quia homo qui nollet bonũ a malo diſcer⸗
nere ꝑ pꝛęceptũ: diſciturus erat ꝑ experimẽ tum:vt tangendo vetitum inueniret ſuppli
ciũ. Quare autẽ fratres mei? Quid deerat
illi⸗ Dicat᷑ mihi quid deerat illi in paradiſo ↄſtituto:in media opulentia medijſq; deli tijs: cui magnę delitię erant viſitatio dei: cuius faciem quaſi inimici timuit poſt pec⸗
catũꝰ Auid illi deerat vt tangeret:niſi quia
ſua poteſtate vti voluit: pᷓceptũ rũpere de⸗ lectauit:vt nullo ſibi dominante fieret ſicut deus:quia deo vtiq; nullus dominat?Aha
le elatus:male pᷣſumens: futurus moꝛtuus
recedendo a vita iuſticię:ecce ſoluit pᷣceptũ. Excuſſit a ceruice iugum ⁊ diſciplinę habe⸗ nas non veſcendi libidine:ſed exultõdi ani⸗ moſitate dirupit. Vbi eſt nũc? Lerte capti⸗
Nð.o. uus clamat: Somine quis ſimilis tibi? Vo
lui eſſe puerſe ſimilis tibi:⁊ factus ſum ſimi lis peccatoꝛi. Sub tua dominatiõe:ſub tuo pᷣcepto vere ſimilis eram: Sed homo in ho
Ns. as. noꝛe poſitus:nõ intellexit:cõparatus eſt iu
mentis inſipientibꝰ⁊ ſimilis factus eſt illis. Fam de ſimilitudine iumentoꝝ clamat ſero
⁊diẽ: omine quis ſimilis tibi? uantas oſtendiſti mihi tribulationes multas ⁊ ma⸗ las. AMherito ſuperbe ſerue: Voluiſti em̃ ſu⸗
geñ1.perhe eſſe ſimilis dño tuo: qui factus eras
Anguſtini de verbis dñi
ad imaginẽ domini tui. Bene tibi velles vt eſſet: recedenti ab illo bono. Pꝛoꝛſus dicit tibi deus:Si recedis a me ⁊ bene ẽtibi:ego non ſum bonũ tuũ. Pꝛoinde ſi ille bonus? nullo alieno bono bonus:et noſtrũ ſummũ bonũ:ipſe recedẽdo inde:quid eris niſi ma⸗
lus? Item ſi ipſe eſt beatitudo noſtra: quid
erit recedẽti niſi miſeria: Redi ergo poſtmi⸗ ſeriã ⁊ dic: Vomine quis ſimilis tibi AQuã
tas oſtendiſti mihi tribulationes multas et malas: diſciplinę fuit admonitio nõ deſer
tio. Deniq; gratias agens quid dicit?Et cõ uerſus viuificaſti me:⁊ de abyſſis terrę iteꝝ redlxiſti me. Quãdo em̃ antea?Auid eſtb iterũ?Lecidiſti ab altitudine o homo mãci⸗ piũ inobediẽs: ſuꝑbe aduerſus dominũ ce⸗
cidiſti: Factũ ẽ in te: Dis qui ſe exaltat hu⸗ Luc
miliabĩ. Redi de ꝓfundo. Redeo inquit.
Redeo agnoſco. Deꝰ quis ſilis tibi? Quã/ Nõ
tas oſtendiſti mihi tribulationes multas et malas:⁊ cõuerſꝰ viuificaſti me: ⁊ de abyſſis terrę iterum reduxiſti me. Intelligo:audio. Reduxit te em̃ de abyſſis terrę · Reduxiſti em̃ de abyſſis terrę. Reduxiſti em̃ a ꝓfundi
tate ⁊ ſubmerſiõe peccati. Sed quare iterũt
quãdo iam factum erat? Sequamur ne foꝛ⸗ te poſterioꝛa pſalmi ipſius exponant nobis qð hic nõ intelligimus:qð dixerit: iterum. Ergo audiamus: Quantas oſtendiſti mihi tribulatiões multas ⁊ malas:⁊ cõuerſus vi⸗ uificaſti me:⁊ de abyſſis terrę iterum reduxi
ſti me. Quid deinde? Ahultiplicaſti iuſticiã
tuã:⁊ conuerſus cõſolatus es me:⁊ deabyl⸗ ſis terrę iteꝝ reduxiſti me. Ecce alterũ iteꝝ.
Si hoc iterũ ſoluere laboꝛamus ſemel poſi⸗
tum:quis ſoluere poterit geminatuʒ? Jam
ipſum iterũ geminatio eſt: ⁊ rurſus poſituʒ
eſt iteruʒ. Aſſit ille a quo gratia: Aſſit bꝛa⸗ chiũ qð annũciamus omi generationi ſuꝑ⸗ uenturę. Aſſit ipſe et tanqᷓ; claue crucis ſuę clauſum ſacramentũ aperiat.
De eo aðſcriptum eſt in euange lio m eunidemi Facite vohis ami⸗ cos de mamona iniquitatis · Ser⸗ mo XRRV
Vod admonemur:admonere debe„ uſts
q mus. Recens euangelica lectioad⸗ monuit facere amicos de mãmona iniquitatis: vt eos qui faciunt recipiant et ipſiĩeterna tabemacla. Aui ſũtqͥ habebůt
ſun ſum ilis insn uin nie eunt juhu onen tlnſ
nc hue
teose Auiẽ ninon
1. fitat inel ona: üd ucte iua Sin un (npe uster E dsc
nodi ſce udce enbu e

ntet obn pul tabernacula ꝑterna:niſi ſancti dei? Et qͥ ſũt Sanetit qui ab ipſis acctpiendi ſunt in tabernacula ipwnieſt eterna: niſi qui eoꝛum indigentię ſeruiunt: dons:e lt ⁊qð eis opus ẽ hilariter ſubminiſtrãt? Re⸗ vieguelin coꝛdemur ergo in nouiſſimo iudicio doini⸗ tbuini cbnin nũ eſſe dicturũ eis qui ſtabunt ad dexteraʒ inuſehiwan. eius: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi manducare:et ecsſt cetera quę noſtis. Et cum illi quęrent quã⸗ initi do ei obſequia iſta pꝛebuiſſent: reſpondet: nunn AQuando vni ex minimis meis feciſtis. Iſti unnit minimi ſunt qui recipiunt᷑ in ęterna taber⸗ Bagmguct nacula. Hoc dixit dextris qui fecerunt: hoc nendethfunt dixit ſiniſtris:qͥa facere noluerũt. Sed dex idoe tri qui fecerunt quid acceperũt: vel potjus Al.. quid accepturi ſunt: Venite inquit benedi⸗
cti patris mei:poſſidete paratum vobis re⸗
dediſtis mihi mãducare. Quãdo vni ex mi⸗ nimis meis feciſtis:mihi feciſtis Minimi ð dimiſerũt ⁊ ſecuti ſunt eum: ⁊ quicquid ha/ buerunt pauperibus diſtribuerunt: vt deo ſine ſeculari compede expediti ſeruirent: et ab oneribus mundi liberatos velut penna⸗ tos ſurſum humeros tollerent.lhi ſunt mi⸗ nimi. Quare minimie Quia humiles:quia non elati:nõ ſupbi.Apẽde minimos iſtos: ⁊ graue pondus inuenies. Sed quid eſt ꝙ ait eos eſſe amicos de mãmona iniqͥtatis? Quid ẽ mãmona iniqtatis? Pꝛimũ quid ẽ mõmona? Verbũ eſt enim qð latinũ nõ eſt. hebꝛeũ verbũ eſt:cognatuʒ linguę punicę. Iſte em̃ lingue ſibi ſigniſicatiõis quadã vi⸗
finitate ſociant᷑. ð punici dicũt mãmon: latine lucrum vocat᷑. Qð hebꝛci dicunt mã⸗ mona:latine diuitievocant᷑. Vt ergo latine
Facite vobis amicos de diuitis iniqtatis. B hoc quidam male intelligendo rapiunt res escoꝛ. r4. alienas:⁊ aliquid inde pauperibꝰ largiunt᷑:
pſect mtum Forte. ⁊ putant ſe facere qð ceptum eſt. Dicunt ſuper domũ eius. yru em̃ rapere res alienas: mãmona eſt iniqui eu tatis:erogare inde aliquid maxime egenti⸗ e bus ſanctis: hoc ita eſt facere amicos de mã ſoipin mona iniquitatis. Intellectus iſte coꝛrigen wjun dus eſt: imo de tabulis coꝛdis noſtri omni⸗ 0noi no delendus eſt. Nolo ſic intelligatis. De W iuſtis laboꝛibꝰ facite elemoſynas: ex eo qð recte habetis date. Mð em̃ coꝛrupturi eſtis
iudicem chꝛiſtũ: vt non vos audiat cũ pau⸗
alquem inualidũ:tuvalidioꝛ ⁊ potentioꝛ:⁊
—— 2——— 5
gnum a cõſtitutione mũdi. Eſuriui enim et
qui ſunt chꝛiſti? hi illi ſunt qui dmia ſua
N
totũ dicamus:hoc ait dominꝰ ieſus chꝛiſt?
peribus quibus tollitis. Si enim depdaris
In enangelio ſchm Lucam Bermo XXXV
veniret tecũ ad iudicem hominẽ quẽlibet in
hac terra habentẽ iudicandi aliquã poteſta
tem: vellet tecũ cauſaʒ dicere:ſi tu de pꝛęda
⁊ſpoliatione illa inopis dares aliquid iudi
ci vt ꝓ te iudicaret iudex ille vel tibi place ·
ret:nempepteiudicauir:ettamẽ tanta vis% ſtiuſticie vt ⁊ tibi diſpliceat. Noli tibi talẽ
pingere deũ: noli collocare ĩ templo coꝛdis
tui tale idolũ.õ eſt talis deus tuus: qua⸗
lis nõ debeseſſe nec tu. Si tu non ſic iudi⸗
ces:ſed iuſte iudices: etiam ſic melioꝛ eſt te
deus tuus: non eſt inferioꝛ: iuſtioꝛ eſt fons
iuſticie Quicqd boni feciſti:inde ſumpſiſti:
⁊qͥcqqͥd boni eructuaſti: inde bibiſti. Lau⸗
das vas:quia habet inde aliquid:⁊ vitupe⸗
ras fontem? Noli velle elemoſynas facere 14.q.ʒ.c.1.
de fenoꝛe ⁊ vſuris. Jidelibus dico: eis qui⸗
bus coꝛpus chꝛiſti erogamꝰ dico. Timete:
coꝛrigite vos:ne dicam poſtea: tu facis ⁊ tu
facis.Et puto quia ſi fecero non mihi debe⸗
tis iraſci:ſed vobis vt coꝛrigamini. Ad hoc
enim valet quod dictũ eſt in pſalmo: raſci
mini ⁊ nolite peccare. Volo vos iraſci:̃ nõ
vt peccetis. Et aũt peccetis:quibꝰhabetis
P4⸗
iraſci niſi vobis? Auid eſt ẽ homo pyni⸗— tens:niſi homo iratus ſibi? Vt accipiat ve 6
niã de ſeipſo exigit penaʒ: ⁊ recte dicit deo: Auerte faciẽ tuã a peccatis meis:qm̃ pecca Põ.ʒo. tũ meũ ego agnoſco. Si tu agnoſcis:et ille ignoſcet: qui faciebatis nolite facere. Non licet · Sed iam ſi feciſtis ⁊ pecunias tales ha betis:⁊ inde ſacellos impleſtis:inde theſau rizabitis. De malo eſt qð habetis: iõ nolite malum facere:⁊ facite vobis amicos demã mona iniquitatis. Nũquid Zachyus de bo Anuc. 19. no habebat? Legite et videte. Ahaioꝛ erat publicanoꝝ:id eſt cui vectigalia publica cõ ferebant. Inde habebat diuitias: aultos p̃ſſerat:multis abſtulerat:multa ↄgeſſerat. Intrauit domũ eius chꝛiſtus:⁊ venit ſalus Sic em̃ ait ip̃e dominus: Hodie ſalus huic domui facta eſt. Sed ipſfã ſalutẽ videte. Pꝛimo deſiderabat dominũ videre:quia ſtatura puſillus erat:ſed turba.
Abi.ð.
impediente aſcendit i arboꝛem ſycomoꝛũ ⁊ vidit tranſeũtem.Ille autem aſpexit eum ⁊ ait: Tachee deſcende: apud te opoꝛtet me manere. Tu pendes: ſed non te ſuſpendo: hocelt nõ te differo. Volebas videre tranſ⸗ euntẽ:hodie me apud te iuenies habitãtẽ. Ingreſſo ad eũ dñs:repletꝰ ille gaudio ait: Vimidiũ rerũ mearũ do pauperibus. Ecct
„ 5 2

3
„** 5 ₰ 6 ₰„ ℳ, 1 v, I N,
—
Bancti Auguſtini de verbis dñi
quomodo currit qui currit facere amicos de mãmona iniquitatis · Et ne reus aliũde te⸗ neret:Si cui aliqd tuli:ait: quadruplũ red⸗ dam.Inſfixit ſibi cõdemnationẽ: ne incurre 14.g.. qui ret damnationẽ. Ergo qui habetis malum: babeis. facite inde bonũ. Qui nõ habetis de malo nolite acqrere ð malo. Eſto bonꝰtu qͥ bonũ facis de maloꝛet cũ ceperis boni alid face⸗
C lus? Eſt quidẽ ⁊ alius intellectus: nec ipſuʒ tacebo.Aãmona iniqͥtatis:diuitię ſunt ſę⸗ culi õs vndecũq; ſint. Vndecũq; congre⸗ gent:mãmona iniquitatis eſt:id eſt diuitię ſũt iniqtatis. Quid eſt diuitię ſunt iniqͥta⸗ tis? Pecunia eſt quã nomie diuitiarũ apel⸗
lat iniqtas. Si em̃ veras diuitias ꝗᷓris:alie Job.i. ſunt. Talibꝰ iob nudus abũdabat: quãdo in deũ coꝛ plenũ habebat:⁊ laudes deo per⸗
ditis omnibꝰ rebus tanqᷓ; gẽmas pᷣcioſiſſi⸗ masꝓferebat. De quo theſauro ſi nihil ha⸗ bebat:ipſa ſunt verę diuitię. Habe illas:nõ repᷣhendo:hereditas venit: pater tuꝰ diues
fuit ⁊ dimiſit tibi.honeſte acqͥſiſti:de iuſtis laboꝛib?ꝰ plenã domũ habes:non rep̃hẽdo.
Tamẽ etiã ſic nõ illas dices diuitias: Nã ſi
dicis illas diuitias:amabis illas · Et ſi ama
neris illas:pibis cum illis. Perde ne ꝑeas:
dona vt acqͥras:ſemina vt metas. Has no⸗ liapellare:qꝛ vere non ſunt. Pauptate ple⸗ nęlunt:⁊ ſemꝑ obnoxie caſibꝰ. Quales di⸗ uitie ſunt:ꝓpter quas latroneʒ times: pꝛo ⸗ pter quas times ſeruũ tuũ:nete occiſo aufe rat ⁊ lugiat Si vere diuitię eſſent:ſecurita⸗ ttem tibi darent. Ergo illę ſunt verę diuitię: . quas cum habuerimꝰ pdere nõ poſſumus. Et ne foꝛte ꝓpter illas furẽ timeas:ibi erũt
re de malo:noli remanere tu malus. Nũmi tui cõuertunt᷑ in bonũ:tu autẽ remanes ma
Wattb.s. vbi nullus auferet. Audi dominũ tuũ: Vhe
ſauriʒate vobis theſauros in cꝙlo: quo fur nð accedat. Tũc erũt diuitie: quãdo eas mi
ſunt: diuitię nõ ſũt:
ed diuitias vocat illas müũdus:iniqͥtas vo
õ—
„ cat. Deus ideo mãmona iniqͥtatis: qꝛ diui⸗
— Pẽ.i4. tias vocat iniqͥtas. Audi pſalmũ: Dñe lbe ra me de manu filioꝝ alienoꝝ quoꝝ os locu
tũ eſt vanitatẽ:et dextera eoꝝ dextera iniq⸗ tatis. Quoꝛũ filij ſicut nouellę cõſtabilitę a iuuentute ſua.Filię eoꝝ oꝛnatę: circũoꝛna ⸗ tę vt ſimilitudo templi. Cellaria eoꝝ plena eructuãtia ex hoci illud. Poues eoꝝ craſſę:
oues eoꝛũ fgcundę: multiplicatę in itineri
vus ſuis. Nõ elt ruina neq; tranſitus: neq;
clamoꝛ in platęis eoꝝ. Vidiſti pſalmũ q̃lem fglicitatẽ deſcripſit:ſed audi qͥd ſit: qͥs ꝓpo⸗ uit filios iniqtati. Quoꝝ os locutũ ẽ yani⸗ tatẽ:⁊ dextera eoꝝ dextera iniqtatis. Ip̃os ꝓpoſuit: ⁊ dixit felicitatẽ eoꝝ tĩ ſupꝑ terrã: Et qͥd adiũxit? Peatũ dixerunt populũ cui
hec ſunt. Sed qͥ dixerũt⸗ Filij alieni:alieni ⸗
genę ⁊ nõ ptinẽtes ad ſemẽ abꝛaę· Ihi dixe runt populũ beatũ cui hec ſunt. Qui dixe⸗
runt? Quoꝛũ os locutũ eſt vanitatẽ. Ergo
vanũ eſt dicere beatos eſſe eos quibus hec ſunt:⁊ tamẽ dicit᷑ ab eis: Quoꝝ os locutuʒ eſt vanitatem. Ab ipſis dicunt᷑ iſte diuitie
qug vocant mãmona iniqͥtatis. Tu autem ð quid dicis? AQuia illi filij alieni: qꝛ illi quoꝝ xiʒ
os locutũ eſt vanitatẽ: dixerũt beatum eſſe populũ cui hec ſunt. Tu quid dicis? Jalſe ſunt iſtę diuitie:da mihi veras. Rep̃hendis iſtas: oſtẽde qð laudas. Vis vt cõtemnam hocꝛoſtende qͥd pᷓferã. Dicat ipſe pſalmus: Qui enim dixit: beatũ dixerũt plm cui hec
ſunt:tale nobis dat reſponſum: quaſi dice⸗
remꝰ illi:id eſt ipſi pſalmo:Ecce h̊ nobis tu · liſti:⁊ nihil nobis dediſti.Ecce iſta cõtemni mus: vnde viuimꝰ:vnde beati erim??Quia qui locuti ſunt:ipſi de ſeipſis recipiẽt. Dẽs
eĩ diuitias habẽtes beatos eſſe dixerunt:
Tu quid dicis? Reſpõdet ſic interrogatꝰet
dicit: Illi dicũt diuites beatos:ego dico be atus populꝰcuius vominꝰ deus eius. Audi ſtis veras diuitias: fac amicos de mãmo⸗
na iniqͥtatis:⁊ eris beatꝰ populus cuius eſt dominꝰ ipſius. Aliquãdo trãſimꝰ viã:et vi demus ameniſſimos ⁊ vberes fundos ⁊ di⸗
cimus: Luiꝰ eſt ille fundus? Aſſerit ilius:? nos dicim?: Peatus homoꝛ: vanitatẽ loqui
mur · BPeatꝰẽ cuiꝰ illa domus: beatusẽcu ius ille fundus: beatus eſt cuiꝰ illud pecus:
beatus eſt cuius ille ſeruus: beatꝰ eſt cuius illa famula: Tollevanitatẽ:ſivis audire ve ritãtẽ. Bearꝰ eſt: cuiꝰẽſt dñs deus ipſ. õ
em̃ cuius eſt fundus iſte beatus eſt:ſed ille cuiꝰeſt deus. Sed vt aptiſſime beatitudinẽ rerũ annũcies: dicis: ꝙ beatũ te fecit fundꝰ tuus. QuareAuia inde viuis. ã quãdo laudas ꝓ magno fundũ tuũ hoc dicis: Ille
paſcit me: inde viuo. Attẽde vnde vilas
vitę. Peatus poꝑulus cuiꝰẽ dominꝰ dels
ſipſius. O domine deus meus: o dñe deus
noſter: vt veniamus ad te: fac nos beatoð dete. Volumus de auro neq; de argento⸗
„
Flle eſt vñviuis: cui dicis:Apudte eſt fons v⸗ÿᷣů ſit
ſe yunl
. ſoq ſos nus 1 dis m ſut qu un ftnt in niſt pun ituo gia ein dic d nh ai
*
3 Eu 6

S — 0
afdrew.
7 ——
——
0
In euangelio ſcm Aucam Bermo XXXVI
nec de fundis: Molumus de terrenis iſtis ⁊
vaniſſimis:⁊ de caducę vite trãſitoꝛijs. Mõ
loquat᷑ os noſtrum vanitatẽ: Fac nos bea⸗
tos de te:quia non pdimus te. Cũ tenueri mus te:nec te ꝑdimus:nec nos perimꝰ. Fac nos beatos de te: qꝛ beatus populꝰ cuiꝰeſt
dñs deus ipſius. Nec iraſcit᷑ autẽ ſi dixeris
Mẽ.ið. de deo:fũdus noſter. Legimꝰ emĩ: Bominꝰ pars hereditatis mep. Ahagna res frẽs: et hereditas ipſi? ſumus:et hęreditas nf̃a eſt: quia ⁊ colimꝰ eum ⁊ colit nos. Mulla eſt in ⸗ iuria illi:quia colit nos. Quia ſi nos colim?
illũ vt deũ noſtꝝ:ille colit nos vt agrũ ſuũ.
Et vt ſciatis quia colit nõð: audite eñ queʒ Zob· miſit vobis. Ego ſuz inquit vitis:voð eſtis palmites: pater meus agricola eſt. Ergo co
lit nos: ſed ſi fructũ reddamꝰ parat hoꝛreũ.
Si autẽ ſub tanto cuſtode ſtirpes eſſe volu ⸗ erimus:⁊ ꝓ frumẽto ſ pinas ꝓferimus:nolo dicere qð ſequit᷑: ad gaudiũ finiamꝰ.
De iudice intquo qui nec deñ ti⸗ mebatnec homines reuerebat᷑: In
euãgelio im endẽ. Sermo
1 kEctio ſancti euangelij edificat nos 1 ad oꝛandũ ⁊ credendũ:⁊ nõ de nob
de olumendi⸗ Qugadoran⸗ dũ maioꝛ hoꝛtatio:qᷓ; vt nob de iudice iniq̃
Auc.is. ꝓponit᷑ ſimilitudo? Judex em̃ iniquus nec
deũ timens nec hominẽ reuerẽs:audiuit tñ viduã interpellantẽ ſe:victus tedio nõ pie⸗ tate inclinatꝰ. Si ð exaudiuit qui oderat qð ogabat:quõ non exaudit qui vt rogemus hoꝛtat? Lũ ergo nobis iſta ecõtraria cõpa⸗ ratione dũs ſuaderet: q⁊ opoꝛtet ſemp dare:⁊ nõ deficere: adiecit ⁊ ait: Te⸗ rütamẽ cum yenerit filius homis: putas inneniet fide in terra:Siñder deſicit: oꝛatio perit. Quis em̃ oꝛat qui non credit? Vnde ⁊ beatus aplus cũ ad oꝛandũ Bo.10. exhoꝛtaret᷑ ait: Dis quicũq; inuocauerit no mẽ dñi ſaluus erit. Et vt oſtẽderet fidẽ fon⸗ aque ſiccaret᷑?ãqiũxit atq; ait:uõ aũt in ⸗
ocabũt in quẽ nõ crediderũt?Ergo vtoůẽ/ mcredamꝰ: ⁊ vt ip̃a nõ deſiciat fides qᷓ oꝛa moꝛemꝰ. ides fũdit oꝛatõnẽ: fuſa dꝛatio ſidei impetrat f̃rmitatẽ. Etenĩ ne in tẽptai
ibus deficeret ſides? pꝛopterea dñs ait: And.⁊2 Eligllate ⁊ oꝛate: ne intretis in tẽptationẽ.
Muidẽ in tẽptationẽ intrare:niſ a fdeexi⸗ er Intantũ em̃ temptatio ꝓficit:inquãtuʒ
ides deſſcit:Et intantũ tẽptatio deficit:in ·
quãtum ſides ꝓſicit. Nã vt aptius nouerit charitas veſtra de fide ne deficeret ⁊ periret dixiſſe vñm: Eigilate ⁊ gꝛatene intretis in*
temptationẽ: eo loco euãgeliũ ait: hacno⸗
e poſtulauit ſathanas verare vos ſicuttri
ticũ:⁊ ego ragaui patrẽ ꝓ vobis ne defciat
ſdes vfa. Rogat qui tue᷑:et nõ rogatãpi⸗ itat᷑? Qð aũt ait dñs: Lũvenerit filius ho
„
minis:putas inueniet fidẽ in terra: Defide ⸗
dixit que pfecta eſt. Ipſa e vir inuenit᷑ in
terra. Ecce plenaẽ deiecclia: Auis huc ac⸗ cederet:ſi nulla eſſer fides? Quis nõ mõtes trãſfetret:ſi plena eſſet fides? Attẽdite ipᷣos
aplos: Simiſſis omnib ſuis calcata ſpe ſe⸗
culi dñm nõ ſequerent᷑:niſi magnã haberẽt ſidem. Et tamẽ ſi plenã haberẽt fidẽ: nõ di⸗
cerent domino: Auge nobis fidẽ. Vide etiã xuq.I. vtrũq; illũ de ſeconfitentẽ. Vide fidẽ: ⁊nõ
plenã fidẽ. Qui cũ obtuliſſet dño filiũ a ma
lo demonio ſanandũ:⁊ eſſet introgatꝰ vtx crederet: Reſpõdit⁊ ait: Lredo dñe:adiuua arci.. incredulitatẽ meaʒ: Lredo inqͥt: credo do⸗ mine:ergo ẽ fides. Sed adiuua incredulita
tem meaz:ergo non plena eſt fides. Sed qꝛ
non eſt fides ſuperboꝛũ: ſed humiliũ: Di xit ad quoſdã qui ſibi iuſti videba- xad
tur:⁊ ſpernebãt cęteros:ſimilitudi
nẽ hãc. Duo homines aſcenderũt
in templũ oꝛare:vnus phariſeus ⁊ alter publicanus. Pharifeus dice bat: Sas tibi deꝰ: q? nõ ſüm ſicut cteri hominũ · Diceret ſaltẽ ſicut multi homies. Quid eſt cęteri homies: niſi om̃es
h̃ter ipſum?Ego inqͥt iuſtus ſum:cęteri pec ⸗ catoꝛes. õ ſum ſicut cęteri bomĩes: iniuſti·raptoꝛes:adilteri. Et ecceti bi ex vicino publicano maioꝛis tumoꝛis oc caſio. Sicut inqͥt publicanꝰ iſte. Ego inq;t ſolꝰ ſum:iſte de ceteris eſt. Nõ ſuʒ inqͥt talis qualis iſte: ꝑ iuſticias meas qͥbus ini⸗ quus nõ ſum·Jeiuno bis in ſabbato: decimas dð oĩm ꝗᷓ poſſideo. Auid rogauerit deũ:quęre in verbis eius:nihil ĩ⸗ uenies. Aſcẽdit oꝛare: noluit deũ rogare: ß
ſe laudare. Paꝝ ẽ ñ deũ rogare:ð ſe lauda re:inſup ⁊ roganti inſultare. Publicanꝰ aüt de lõginquo ſtabat?et deo tñ iße Ppinqua bat: coꝛdis ↄſcia remouebat: pie ·
tas applicabat. Publicanꝰ aũt delõginquo ſtabat:ß dñs eũ de ꝓpinquo attẽdebat. Ex Ps.137. tellus em̃ dñs et humilia reſpicit. Excelſos
4

*5
d
qnõ eſt ſiẽc ⁊inflatus reß
aũt qualis erat ille phariſeus: Excelſa aũta
lõge cognoſcit. Peus aũt a lõge cognoſcit: ſed nõignoſcit. Adpuc audi hũilitatẽ publi
cani. Parũ ẽ:qꝛ de longinquo ſtabat: Ilec
ockos ſuos ad cęlũ leuabat: vt reſpi ceret᷑ ñ reſpiciebat. Pꝛemebat ↄſcia:ſpes
leuabat. Adhuc audi: Percutiebat pe⸗
ctus ſuũ dicẽs: Dñe: ꝓpitiꝰ eſto mi
pipeccatoꝛi.Ecceqᷓ roßat. uid mirar ide ignoſcit: qñ ipſe agnoſcite Deinde de phariſeo ⁊ publicano accepiſti cõtrouerſiã:
audi ſentẽtiã. Audiſti ſuꝑbũ accuſatoꝛẽ: au diſti reũ hůilẽ:audi nũc iudicẽ. Amẽ dico vobis:veritas dicit:deus dicit: iudex di⸗ cit: Amẽ dico vobis:deſ catꝰ Luh canꝰ ille de tẽplo:magis c ille phariſeꝰ. Dic dñe cauſã: Eccẽ vi⸗
dẽo publicanũ iſtiſicatũ magis de templo deſckdere q; phariſeũ· Quęto ãre? Quęris quare⸗ Audi qre: Ahia oĩs qui ſeeral
tat hũiliabit᷑:⁊qᷓ ſe hñiliat exaltabi. tur. Audi ſentẽtiã:caue cauſũ malã. Aliud
dico: Audiſti ſententiã:caue ſupbiã. Vide
ant nũc: audiãt iſta neſcio q̃ impie garrien⸗
tes ⁊ de ſuis vᷣtutib Hſumẽtes. Audiãt qͥ di
cũt: Peme hoiem fecit: iuſtũ ipſe me fado.
Speioꝛ⁊ deteſtabilioꝛ phariſeo. Mhariſe⸗ ile ſupbe quidẽ iuſtũ ſe dicebat:ſed indei⸗
le deo gfas agebat Juſtũ ſe dicebat: Frñ deo gfas agebat. Sfas tibi deqꝛ nõ ſũ ſe cEteri hoies. Sfas tibi de: Bfas Deo agit:
eteri homies:⁊ tñ tanẽ non qꝛ deo gfas age ⸗
—
at: ſed quia velut nihil ſibi addicupiebat. Bras tibi:qꝛ nõ ſů ſicut cpteri holes iniuſti: Ergo tu iuſtus:ergo nihil rogas: iã plenus
Fob.7. es·Ergo nõ eſt tẽptatio vira hũana ſupter⸗
rã. Ergo iã plenꝰ es: ergo iã ahũdas. Ergo
Watts.s. iam nõ eſt q̃re dicas: Dimitte nobis debita
nra. Quid eſt ðd impie oppugnat gf̃am ſi repᷣhendit᷑ qui ſupꝑbe agit deo gfas? Et ecce poſt dicã cõtrouerſiã: ꝓlatãq; ſentẽtiã: ꝓce dunt ⁊ paruuli: ĩimo afferunt᷑ ⁊ offerunt᷑ tan gendi. Lui tangẽdi:niſi medico? Certe inſa nicui offerünt᷑ infantes tangẽdi? Cuiæ Sal⸗ uatoꝛi Sʒ ſi ſaluatoꝛi: vtiq; ſanãdi. Tui niĩ
*
xuqis. illid venit ꝗᷓꝙrere ⁊ ſaluare qð pierat? Abi
iſti perierãt: q;tũ ad ip̃os ꝓpꝛie attinet ino⸗ centes? Eideo reatũ quęro vnde. Apłlm au
Zo.. dio: Per vnũ hoiem intrauit peccatũ ĩ oꝛbẽ
terraꝝ. Per vnũ inqͥt hoiem peccatũ intra⸗
uit in mundũ:⁊ ꝑ peccatũ moꝛs:⁊ ita in oẽs
ſceditiuſtifi
Bancti Anguſtini verbis domini
homies ptrãſiuit in quo om̃es peccauerũt. Veniãt ð paruuli:veniant. Audiat᷑ dñs di⸗
cens: Sinite ꝑuulos venire ad me: Veniãt xucas.
paruuli: veniãt languidi ad medicuʒ:veni⸗ ant pditi ad redẽptoꝛẽ:veniãt:nemo ꝓhibe at. In ramo adhuc nihil cõmiſerũt: in ra⸗ dice perierũt. Pñidicat dñs puſillos cũ ma⸗ gnis. Tangat medicꝰ⁊ puſillos ⁊ magnos. Cauſõ paruuloꝝ: cõmendamꝰ maioꝛibus. Loqͥmini ꝓ tacentibꝰ: oꝛate ꝓ flentibꝰ. Si nõ fruſtra eſtis maioꝛes:eſtote tutoꝛes:tue·
mini eos qͥ adhuc cãm ſuã agere nõ poſſũt.
Cõmunis fuit ꝑditio: ſit cõmunis inuẽtio.
Simul pieramus: ſimul inueniamurixß̃o. Diſpaͤr eſt meritũ:ß cõmunis eſt gra. Nihil mali habẽt:niſi qð de fonte traxerũt. Nihil habẽt mali niſi qð de oꝛigine traxerũt. Nõ eos impediãt a ſalute: qͥ ad id qð traxerunt multa addiderũt. Qui maioꝛ eſt ętate: ma⸗ ioꝛ eſt iniqᷓtate. Sʒ gfa dei delet qð traxiſti:
delet ⁊ qð addidiſti Vbi em̃ abũdauit pec · vᷣ·
catũ:ſupabũdauit gratia.
Deeo qð ſeriptũ eſt in euangelio
ßᷣm eũdem: Homo quidã deſcẽdit ab hierim in hierico ⁊ incidit in la⸗ trones · Sermo
ſpoulo põt gaudere ⁊ in dño. Multũ iter ſe hec duo gaudia differũt: ſuntq; oino Zꝛia.
—
culo ſemꝑ minuat᷑ donec finiat᷑. Nõ iõ iſta dicunt᷑: qꝛ in ſeculo cũ ſumus gaudere nõ debem?ꝰ: ſed etiã in B ſeculo ↄſtituti iã i dño gaudeamꝰ. Sʒ ait alids: In ſeculo ſũ:vtic ſi gaudeo:ibi gaudeo vbi ſum. Auid eniʒ? Auia es in ſeculo:in dño nõ es. Audi eũdẽ
audiũ in vño ſenp augeat: gaudiũinſꝭ⸗
aplm ad atheniẽſes loquẽtẽ: ⁊iactib/aplo⸗ rũ dicentẽ de deo ⁊ de dño creatoꝛe nfo: In Z
illo viuimꝰ: mouemur⁊ ſumꝰ. Qui em̃ vbl⸗ q; ẽ:vbi nõ eſt: Nõne adũ nos exhoꝛtabat᷑:
Sñs iꝓximo ẽ:nihil ſolliciti fueritis? aha/ Vbi·
gnũ eſtß qð aſcẽdit ſuꝑ oẽs cgos:et ꝓxim
ẽeis qͥ adhuc verſant᷑ in tris. Quis ẽiſte lõ
ginqu?⁊ ꝓxjm:niſl d nobis miſchis factul
„
Audere nos aplus p̃cipit: ð in dño Vhl4. g nöõ in ſęculo. Quicũq; em̃ voluerit Iacobi.g.
amicus eſſe huiꝰ ſęculi:ſicut ſcriptu
ra dicit:inimicꝰ dei reputabit᷑. Siẽ auteʒ nõ Wanb·&
uſ põt hõ duobꝰ dñis ſeruire: ſic ⁊ nemoiĩ hoc
Sñ gaudet᷑ in ſoculo:nõ gaudet᷑ ĩ dño. Qñ gaudet᷑ in dño: nõ gaudet᷑ ĩ ſeculo. Eincat gaudiũ in dñoꝛdonec finiat᷑ gaudiũ iſeco ·
ſp 40 le nsl deſt uuylüt ges 7e võ
i
4
—
i yin ditc voille iuſ. — lin bbie n* ent nüh beo. lit. dem cuſt fact ene b
duol
Ie
ei coll ten

eſt ꝓximus? Totũ em̃ gen ꝰhũanũ eſt hõ ille d iacebat ĩ via ſemiuiuꝰa latronibꝰ relictꝰ: quẽ ↄtẽpſit trãſiẽs ſacerdos ⁊ leuites:et ac⸗ ceſſit ad eũ curandũ eiq; opitulandũ trãſi⸗
enenit* deſcẽdit:quẽdaʒ ꝗ̃rentẽ ꝗᷓ ſint optima p̃ce⸗ iel kuc pta ⁊ ſũma ilege:admonuit h duo eẽ: Pili vnn ges dñim deũ tuũ ex toto coꝛde tuo uplaht extota ala tug:⁊ diliges Primu⸗ Mck tuũ ſiẽ teipᷣm. Ille aũt:Etqͥð ẽme
„(Adãmð iraelitã. Et incidit ĩlatrones. n 0 Quẽ cü erpoliaſfet ⁊ plagas ejgra tniit egirro
Ues irrogaſſét:dimiſerũt eũ ſemiui⸗ de ougne nxi ipia.
rãſit ſacerdos:vtiq; genẽꝓ
ain xim?:pterijt iacẽtẽ. Trãſit leuites:⁊ h gen cit o ſemp. In ſcculo L7 prim:iacẽtẽ etiã iße ↄtẽpſit. rãſijt ſamagaudiũ qð eſtSaudere de iniquitate: gau⸗
Quimagnt
Sdetu itanꝰgenere longinquꝰ:miſchia ꝓximfe ait qð noſtis. In qͥ ſamaritano ſe volũit ĩtel g. gi dñs nf̃ ieſoxpᷣs. Samaritanꝰ em̃ cuſtos
s. interptat᷑. Jõ reſurgẽs a moꝛtuis iã nõ mo/
neq; doꝛmitat qͥ cuſtodit iſrł. Deniq; qñ cð ⸗ uitijs tantis blaſphemabant iudęi:dixerũt Zob.s. illi: Mõne verũ dicimꝰ:qꝛ ſamaritanus es ⁊ demoniũ habes? Cũ ð duo eſſent cõuitioſa obiecta dño:dictũq; illi eẽt: Mõne verũ dici mꝰ:qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ demoniũ habes:po ⸗ terat rñdere: Mec ſamaritanꝰ ſuʒ:nec dęemo
niũ habeo: Rñdit aũt:iEgo demoniũ nõ ha beo.Qð rñdit refutauit:qð tacuit cõfirma/
uit. Negauit ſe hre demoniũ qui ſe nouerat demonioꝝ excuſoꝛẽ: non ſe negauit infirmi cuſtodẽ.Ergo dñs ĩ ꝓximo ẽ: qꝛ dñs nobis factꝰẽ in ꝓximo. Quid tã longinquũ:qͥd tã remotũ q; deũ ab hõniboꝛtãlẽ a moꝛtã
iuſtü a peccatòiib Mõ locð lõgẽtß ði
libꝰꝛi imilitudine. Nã ſolem eti ita loqui:cũ de duobꝰhomibꝰ dicimꝰ: qñ diuerſi ſũt moꝛest Iſte longe eſt ab illo. Etiã ſi iuxta ſteterint:
colligent᷑:longe ẽ piꝰab impio: lõgeẽ inno⸗ cens a reo:longe ẽ iuſtus ab iniuſto. Si hoc de duobꝰ homibꝰ dicit᷑:qͥd ðᷣ deo ⁊ homibꝰ?
Cũ ðlonge a nobis eẽt imoꝛtalis ⁊ iuſtꝰtan qᷓ; a moꝛtalibꝰ ⁊pctõꝛibꝰ: deſcẽdit ad nosvt fieret nobis ꝓximꝰ ille longinquꝰ. Et qͥd fe⸗ cit el haberet iÿẽ dũõ bona⁊ noð duo ma ⸗ pan la? Ille duo bona:iuſticiam ⁊ imoꝛtalitatẽ: v nos duo mala:iniquitatẽ? moꝛtalitatẽ. Si W ſ malũ nf̃m ſuſcepiſſet: par ñ fuiſſet:
ens ſamaritanꝰ. Vt aũt narraret B vñ cauſa
rimꝰEt narrauit oñs. õ qͥdaz de cẽdit ab hiertm ĩ hierico. Sñdit ilũ
3 b ⁊moꝛs ei vltra nõ dñabit᷑: qꝛ nõ doꝛmit
etiã ſi viciniꝰ inhabitent: eti ſi vng catena
In euangelio ſcdm Lucam Bermo XXXVII
⁊liberatoꝛe nobiſcũ opus haberet. Quid fecit vt eẽt ꝓximꝰ nobis? Pꝛoximꝰnon hoc qð nos: ꝓpe nos. Quoattẽde: Juſtꝰ eſt:
— E.In buob tulemalisdaeau E paꝛaltera ẽ pęna · Lulpa ẽ ꝙ iniuſtꝰes:pena eſt qꝛ moꝛtalis es. Ille vt eſſet ꝓximꝰ ſuſce⸗⸗ pit pœnã tuã: nõ ſuſcepit culpã tuã.Et ſi ſuſ—
cepit:delendã ſuſcepit nõ faciendã:iuſtus?? imoꝛtalis:lõge ab iniuſtis⁊ moꝛtalibꝰ.ſpec t⸗ — moꝛtalis: longe S imoꝛtali.
õ ẽ factꝰille pctõꝛ qð tu:ßᷣ factꝰẽ moꝛtalis qð tu. aneits ſeſtect⸗ eſt moꝛtal. Suſ⸗ cipiẽdo pęnã ⁊nõ ſũſcipiẽdo culpã: ⁊ culpã deleuit ⁊ ponã. Dñs ð in ꝓximo eſt:nihil fol pirʒ liciti fueritis. Et ſi ſuꝑ oẽs cęlos aſcẽdit cr⸗ poꝛe:nõ receſſit maieſtate. Abiq; pᷣſens e qͥ fecit oĩa. Sudete in dño ſ emp. In ſeculojavt.
dere de turpitudie:gaudere dẽ dedecoꝛe:de defoꝛmitate. De his ð oĩbꝰ gaudet ſeculuʒ.
uę oĩa nõ eſſent: niſi homies voluiſſent. Alia ſuntqᷓ faciũt hoĩes: alia ſũt qj patiunt᷑: et ſi nolunt:fecerũt. Auid ð eſt hoc ſcũlũ:⁊ qð—— kau S———. tũ poſſũ:quãtũ deꝰ adiuuat:feſtinãter:bꝛe„ uiter dico: Sętuli leticia: eſt impunitaheq- Le—. cia: Luxurient᷑ hoies:foꝛnicent᷑: i ſpectacu lis nugent ebꝛioſitate ingurgitent᷑: turpi⸗ tudine fedent᷑: nihil mali patiant᷑: et videte ſeculi gaudiũ. Iſta mala qᷓ cõmemoꝛaui:nõ caſtiget fames:nõ belli timoꝛ: non aliqͥs ti⸗ moꝛ:nõ aliqͥs moꝛb?ꝰ:non vlla aduerſitas:ß̃ ſunt oiĩa in rerũ abũdantia:in pace carnis:i ſecuritate malę mẽtis: ecce vide ſeculi gau diũ. Sʒ nõ cogitat des ſẽ põ · Alia eſt deico fe ⸗
nequicie impunitatẽ nõ relinquere: ⁊ ne co⸗ gat᷑ in extremo gehennę dãnare: mõ flagel⸗ lo dignat᷑ caſtigare · Nã vis noſſe nlla pęna quãta ſit pena: nõ tñ iuſto ß̃ peccatoꝛi: cui tꝑalis pena ne ſuccedat ętna. Vis ð noſſe:. lla pgna quãta ſit Pael almũ introga: Irritalit᷑ vᷣñm̃ pctõꝛ. Exclamauit vehemẽ Pẽ.9. — eransüuicnut exclamauit: Irrita/ uit dñm pctõꝛ. Quare obſecro? Quid vidi ſti?Qui autẽ exclamauit:vidit peccatoꝛẽ ipune luxuriantẽ:male facientẽ: bonis abũ dantẽ: et exclamauit: Irritauit dñm pctõꝛ. uareß dixiſti: AQuid em̃ vidiſti? Pꝛe ma⸗ gnitudine irę ſuę nõ reqͥrit. Intelligite frẽs chꝛiſtiani miſcðiã dei:qñ caſtigat mũdũ:nõ vult damnare mũdũ. Pꝛe magnitudine ire
— 4
B
gitatio: alia homis. agiẽ miſericoꝛdię ẽ G 5. 1
*
S 3 . 1 3
„

ſue nõ exqͥrit. Jõ nõ exqͥrit: qꝛ multũ iraſci⸗
Põ102⸗
2
tur. Ahagna ẽ ira eiꝰ. Parcẽdo ſeuit:t iuſte ſeuit. Eſt em̃ ſcueritas:qᷓſi ſeua veritas. Si Saliqñ ſeuit parcẽdo: bonũ eſt nobis vt ſb⸗ ueniat caſtigãdo. Et tñ ſi facta generis hu ⸗ mani ↄſiderem?: qͥd patit᷑? Mõ ſm peccata nr̃a fecit nob. Filij eius ſumꝰ. Vñ hoc ꝓba mus? Ahoꝛtuꝰẽ ꝓ nob vnicꝰ:ne remaneret vnꝰ. Noluit eſſe vnꝰ:qͥ moꝛtuꝰẽ vnꝰ. Aul⸗ tos em̃ filios dei fecit vnicꝰ filius. Emit ſibi frẽs ſanguie ſuo: Pꝛobauit repꝛobatos:re⸗ demit vẽditos:honoꝛauit iniuriatos:viui⸗ ficauit occiſos. Dubitas ꝙ dabit tibi bona ſua:qͥ nõ dediqᷓtꝰeſt ſuſciꝑe mala tua?Ergo frẽs gaudere ĩ dño nõ in ſecko: id eſt gaude/
te i vitate nõ ĩ iniqͥtate. Baudere ĩ ſpe ęter⸗
nitatis: nõ in floꝛe vanitatis. Ita gaudete ⁊ vbiq:⁊ qᷓ;diucũq; hic fueritis:dñs in ꝓxi mo eſt:nihil ſolliciti ſitis.
De verbis dñi in euã⸗ gelio m ZJohannẽ · m Johannẽ: In pncipio erat ver⸗ bũ ⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deus erat verbuʒ: Et rephenſione arria⸗ noꝛũ · Sermo XXXVMI 6 Apitulũ euãgelij quod lectũ ẽ frẽs dilectiſſimi:purũ oculum c coꝛdis inqͥrit. Dñm em̃ noſtrũ ieſũ chꝛiſtũ accepimꝰ vᷣm diui ⸗ nitatẽ ad cõdendã vniũſã crea turã:ᷣm hũanitatẽ ad repandõ lapſaʒ crea⸗ turã:euãgeliʒãte iohe. In ip̃o aũt euãgelio quõãtꝰ⁊ qᷓlis vir iohãnes fuerit inuenimꝰ:vt
ex dignitate diſpenſatoꝛis intelligat᷑ quãti
pcij ſit verbũ qð per talẽ dici potuit: ĩmo qᷓ; nulliꝰ ſit pᷣcij qð ſuperat oĩa. Pꝛecio em̃ aut cõparat᷑ res venalis:aut ſubijcit: aut excedi tur eã. Qñ tanto qͥſq; cõparat quãto valet: ęquat᷑ pᷣciũ rei ꝗᷓ cõparat᷑:qñ vilius:ſubijcit ei:qñ chariꝰ: ſuperat eã. Verbo aũt dei nec gquari aliqͥd põt:nec ad mutationẽ ſubijci: nec ſuꝑponi aliqͥd. Subijci em̃ oĩa poſſunt
ʒo.i. vᷣbo dei: q oia ꝑiðm facta ſunt: nõ tñ ſubij⸗
ciant᷑ qſi pᷣciũ ſint verbi:vt qͥſq; det aliquid vt illud accipiat. Tñ ſi dici põt et admittit nomẽ h ratio aliqua vel loquẽdi ↄſuetudo: hᷣciũ cõparandi vᷣbi ipᷣe cõpatoꝛ ẽ:qͥ ſeipſuʒ p ſeip̃o dederit huic yerbo. Itaq; qñ aliqͥd emimꝰ: quęrimꝰaliqd qð demus:yt habea⸗
Bancti Auguſtini de verbis domini
De eo qð ſe gh eſt in euangelio
mus rem dato p̃cio quõ volumꝰ emere. Et extra nos eſt qð damus:et ſi apud nos erat fit extra nos illud qð damꝰ: vt ſit apud nos illud qð cõparamꝰ. Quicqͥd pᷣcij inuenerit
qui emit: aliqͥd neceſſe eſt vt tale inueniat:
vt det qð habet:accipiat qð nõ habet. ha net tñ ille a qͥ abſcedit pᷣciuʒ: ⁊ accedit ad il⸗
lud ꝓ quo dat pᷣciũ. Qui aũt vult cõparare verbũ hoc:qͥ vult habere non ꝗᷓrat extra ſe ⸗
ipᷣm qð det:ſeip̃m det.Qð cũ fecerit:non ſe
amittit ſicut amittit pᷣciũ: qñ aliquid emit.
Terbũ ð dei ꝓpoſitũ eſt omibꝰ. Lõparẽt qͥ
poſſũt:poſſunt aũt qͥ pie voluerint. In illo em̃ verbo pax: et pax in terra homibꝰ bonę xuqa.
volũtatl. Ergo qͥ vult cõparare:det ſeiß̃m. Quaſi pᷣciũ eſt B vᷣbi ſi dici aliquo mõ põt: qñ nec ſe ꝑdit qui dat: ⁊ acquirit verbũ pꝛo quo ſe dat: ⁊ ſeiß̃m in vᷣbo acqͥrit cui ſe dat. Et quid dat verbũ? Nõ aliqᷓd ab ip̃o alienũ ꝓ quo ſe dat: qð ꝑ ip̃m verbũ factũ eſt: h
ei reddit᷑ vt reficiat᷑. Dia ꝑ ipſuʒ facta ſunt. ob.i
Si oĩa: vtiq; ⁊ hõ. Si cęlũ:ſi terra: ſi mare: ſi oĩa quę in ipſis: ſi vñiũſa creatura: vtiq; ülle manifeſtius qͥ ad imaginẽ dei fact? per
verbũ factus ẽ hõ. Nõ mõ frẽs tractamus: P
quõ poſſit intelligi qð dictũ eſt: In pnci⸗ pio erat verbũ ⁊ verhuʒ erat àpud deũ:⁊ deꝰ erat verbũ. Ineffabilit᷑ põt intelligi.Mõ verbis homis fit:vt intelligat᷑ vᷣbũ dei. Tractamꝰ ⁊ dicimꝰ: quare nõ intel ligat᷑. Mũc nõ dicimꝰ vt intelligat᷑:ᷣ dicimꝰ
qͥd impediat ne intelligat᷑. Eſt em̃ foꝛma ꝗᷓ
daʒ:foꝛma nõ foꝛmata: foꝛma oĩm foꝛma⸗ toꝛũ: Foꝛma incõmutabilis:ſine lapſu:ſine
defectu:ſine tpe:ſine loco:ſuperans oia:exꝑ iſtens in omibꝰ: ⁊ fundamẽtũ quoddã in qͥ
ſint:⁊ faltigiũ ſub quo ſint. Si dicis: qꝛ oĩa ĩillo ſũt:nõ mẽtiris. Dictũ eſt em̃ ip̃m vᷣbũ
ſapiẽtia dei.habemꝰ aũt ſcriptũ: Dia i ſa/ Vẽ icʒ⸗
piẽtia feciſti.Ergo in illo ſunt oĩa: ⁊ tñ quia deꝰẽ:ſub ip̃o ſunt oia. Dicimꝰ qᷓ incõpꝛehẽ ſibile ſit qð lectũ eſt: ⁊ tñ lectũ eſt: nõ vtcõ⸗
pᷣhenderet᷑ ab homie:ß̃ vt doleret hõ:qꝛ nõ
cõpꝛehẽdit:⁊ inueniret vñ impedit᷑ a cõpꝛe ⸗
henſide ⁊ remoueret ea:⁊ inhiaret pceptiõe
incõmutabilis verbi:ip̃e ex deterioꝛe in me⸗ liꝰcõmutatꝰ. Nõ em̃ verbũ ꝓficit aut creſcit accedẽte cognitoꝛe:ß integrũ ſi ꝑmanſeris: integrũ ſi receſſeris: integrũ cum redieris: manens in ſe ⁊ innouans oĩa. Ergo ẽ foꝛma
omniũ rerũ: Foꝛma infabꝛicata ſine tẽpoꝛe
vt diximꝰ: ⁊ ſine ſpacijs locoꝝ · Quicdd ei
si
9
vw inbls pen godiit groe ub nusql uicl ni ñ tfinpa wiß wüch ſtuch e uno clicipu ſintinp ſntimu göe ileſem o5zn pucht
vabü. ſhend
kiſoſe
ngn poſib ſtud pusoc lubh te qu tpe fa hend
yider heris
tes ali csq ituis
iee
Nesyi
vün ku e ul dcl⸗ ting tactu nõtj
ſber

idicimi um wintcgin
In euangelio ſcm Johãnẽ Bermo XXXVIII
loco capit᷑: circũſcribit᷑. Joꝛma circũſcribit᷑ finibus: habet metas: vnde ⁊ quouſq; ſit. Deinde qð loco capit᷑ ⁊ mole quadã et ſpa⸗ cio diſtendit᷑: minꝰ eſt in ꝑte qᷓ; in toto. Ja⸗ cit deꝰ vt intelligatis. Quotidie aũt docoꝛ
poꝛibꝰ quę ante oculos nf̃os ſunt:quę vide
mus:que tangimꝰ:inter quęe ſumꝰ?:poſſum? iudicare coꝛpꝰ quodlibet in loco habere foꝛ⸗ mã. Om̃e aũt qð ſpaciũ loci occupat: minꝰ eſt in parte q; in toto. Pars coꝛꝑis hũani: verbi gra: bꝛachiũ. Vtiq; minꝰẽ bꝛachiũ qᷓ; totũ coꝛpus.Et ſi minꝰ eſt bꝛachiũ: bꝛeuio⸗ rẽ locũ occupat. Itẽ caput qꝛ pars ẽ coꝛꝑis in minoꝛi loco eſt:et minꝰ eſt qᷓ; totũ cœꝛpus cui caput ẽ. Sic oĩa que ſunti loco: minoꝛa ſunt in ꝑte qᷓ; in toto. Nihil tale de illo vᷣbo ſentimus: nihil tale cogitemus. Mõ de ſug⸗ geſtiõe carnis ſpiritalia imaginemur.õ ẽ ille ſermo:nõ eſt ille deꝰminoꝛ in ꝑte qᷓ; in to to. Sʒ nõ potes tale aliqͥd cogitare. hagl pia eſt talis ignoꝛãtia q; pᷣſumpta ſcientia. Joß.1. Loqmur em̃ de deo. Dictũ ẽ: Et deus erat verbũ. De deo loqmur:quid mirũ ſi nõ cõ ⸗ pᷣhendis? Si em̃ cõpꝛehẽdis:nõ eſt deꝰ. Sit pia ↄfeſſio ignoꝛãtig magis qᷓ; temeraria ꝓ⸗ C feſſio ſcic. ittingere aliquãtũ te mẽte deũ: magna beatitudo ẽ:cõpꝛehendere aũt oĩno ipoſſibile. Ad mentẽ deꝰ ꝑtinet: intelligẽdꝰ eſt:ad oculos coꝛpus:videndũ eſt. Sed coꝛ⸗ pus oculo cõpꝛehẽdere te putas? Dino non potes. Quicqͥd em̃ aſpicis:nõ totũ aſpicis. Luiꝰ homis faciẽ vides: doꝛſũ nõ vides eo tpe quo faciẽ vides.Et qñ doꝛſuʒ vides:eo tꝑe faciẽ nõ vides. Mõ ſic ð videsvt cõpꝛe ⸗ hendas:ſed qñ aſpicis aliaʒ partẽ quã non videras: niſi memoꝛia tecũ faciat vt memi neris te vidiſſe vnde recedis: nunq; te dice ⸗ res aliqͥd vel in ſupficie cõpꝛehendiſſe. Tra⸗ ctas qð vides:vᷣſas huc atq; illuc:velut ip̃e circuis vt totũ videas · Vno ð aſpectu totũ videre nõ potes. Et qᷓ;diu vᷣſas vt videas: ꝑtes vides: ⁊ cõtexendo qꝛ vidiſti alias par tes: videris totũ inſpicere. Mõ aũt hic ocu/ loꝛũ viſus: ßᷣ memoꝛię viuacitas intelligit᷑. Auid ð de illo verbo frẽs dici poteſt? Ecce de coꝛpoꝛibꝰ dicimꝰ ſubiacẽtibꝰoculis nris: nõ illa poſſunt cõpꝛehẽdere aſpectu:quis ð oculꝰ coꝛdis cõpꝛehẽdit deũ Sufficit vt at⸗ tingat:ſi purus eſt oculus.Si autẽ attingit tactu quodã attingit incoꝛpoꝛeo ⁊ ſpiritali: nõ tñ compꝛehẽdit: et hoc ſi purus eſt: ⁊ hõ ſit beatus cõtingẽdo coꝛde illud qð ſemper
beatũ manet: ⁊ eſt illud beatitudo ppetua:
et vnde fit homo viuus vita ꝑpetua: vnde
ſit hõ ſapiens ſapientia perfecta: vnde hõ
ſit illumiatus:lumẽ ſempiternũ eſt. Et vide quẽadmodũ tu cõtingendo efficeris qð nõ eras:nõ illud qð cõtingis facis eſſe qð non ⸗
erat.hoc dico: Deus nõ creſcit ex cognito⸗
re:ß cognitoꝛ ex cognitione dei.e putemꝰ
frẽs chariſſimi qꝛ bñficiũpᷓſtamꝰdeo:qꝛ dixi mꝰpciũ nos dare qͥdãmõ. Mõ em̃ vnde au ⸗
geat᷑ ille damꝰ: qͥ⁊ te lapſo integer ẽ:⁊ te re⸗ deunte integer manet: paratus videre vt beatificet cõuerſos: ⁊ auerſos puniat cęcita te. Qui em̃ ſe auertit a lumie vᷣoꝛid ẽ a deo: iõ cecus efficit᷑. Nondũ ſentit penã:ſed iam
habet. Itaq; verbũ dei frẽs chariſſimi icoꝛ⸗ poꝛaliter:inuiolabilit:incõmutabiliter:ſine
tẽpoꝛali natiuitate: natũ tñ intelligamus a
deo. Putam? ne poſſumus aliquo mõ per⸗
ſuadere quibuſdã infidelibus nõ abhoꝛrere
a vero qð dicit᷑ a nobis fide catholica qᷓ 5ꝛia ẽ arrianis: a qͥbus ecclia dei ſepe temptata
eſt:cũ carnales homies faciliꝰ illud accipiũt
qð videre cõſuerunt? Auſi ſunt em̃ quidam dicere: Aaioꝛ eſt pater filio ⁊ pᷣcedit eũ tꝑe:
id eſt maioꝛ eſt filio pat: ⁊ minoꝛ eſt patre fi⸗ lius:⁊ a patre in tpe ꝓcedit.Et ſic diſputãt:
Si natꝰ eſt:vtiq; erat pater anteqᷓ; filius illi eſſet natus. Attẽdite:Adſit nobis adiuuãti bus of̃onibꝰ vris et pia intẽtione accipe cu⸗
piẽtibꝰqð ipᷣe donauerit:qð ip̃e ſuggeſſerit. Aſſit nobis vt poſſimꝰ quoquo mõ explica re qð cepimꝰ. Tamẽ frẽs ante dico: Si non potuero ego explicare:nõ rationẽ putetis ð hominẽ defeciſſe. Itaq; vos hoꝛtoꝛ ⁊ depꝛe
coꝛ vt oꝛetis:aſſit miſcðia dei:⁊ ita rem a no
bis dici faciat: vt vos exaudire opoꝛtet:et nos dicere hoc ð illi dicũt. Si filius dei eſt:
natus eſt.hoc fatemur.Mõ em̃ eẽt filiꝰſi na
tus nõ eſſet. ahanifeſtũ eſt: admittit fides:
apꝛobat ecckia catholica:verũ eſt. Adiũgũt deinde:Si natꝰẽ patri filiꝰ: erat pr̃anteqᷓ; fĩ
liꝰ ei naſceret᷑.hoc reſpuit fides:reſpuũt au res catholice. Inathematiʒat᷑:extra eſt qui hoc ſapit: non ꝑtinet ad ꝑticipationẽ ſocie⸗ tatẽq; ſanctoꝝ. Ergo ait: Ratõeʒ mihi red/ de: quomodo et filius potuit naſci patri et coęuus ei eſſe a quo natus eſt?Et quid faci⸗
emꝰfratres:quando carnalibꝰiſta ſpiritalia
intimamus: ſi tamẽ ⁊ noſipſi non carnales ſumus:quãdo carnalibus iſta ſpiritalia in
ſnuamus: hoie aſſuefacto natiuitate terre⸗
8 3

— e—
Bancti Auguſtini de verbis domin.
na:⁊ videnti iſtius creaturę oꝛdinẽ: vbi ſuc⸗ ceſſus ⁊ decelſus: gignentes ⁊ genitos ęta ⸗
te diſtinguit? Poſt patrẽ em̃ naſcit filipa⸗ tri vtiq; moꝛituro ſucceſſurꝰ.hoc in homini
bus:hoc in alijs animãtibꝰ inuenimꝰparẽ tes pᷣoꝛes tpe:filios tpe poſterioꝛes.hac cõ⸗
ſuetudine vidẽdi: carnalia tranſferre illi ad
ſpiritalia cupiũt:⁊ intentiõe carnaliũ facili? ſeducunt᷑. Nõ em̃ ratio audientiũ ſequit᷑ ta
lia pᷣdicãtes:ß cõſuetudo qᷓ etiã iuoluit eos vt talia pᷣdicarent.Et qͥd faciemꝰ nos? Sile
bimꝰ? Eitinã liceret. Foꝛſitã eĩ ſilendo ali⸗
quid dignũ de re ineffabili cogitaret᷑. Nam quicqͥd põt fari:nõ eſt ineffabile: Ineffabi⸗ .Cor.Ia. lis eſt aũt deꝰ. Si em̃ raptũ ſe dicit vſqʒ ĩter
tiũ celũ:apłus paulus:et dicit ſe audiſſe in
effabilia verba:quãtomagis ip̃e ineffabilis qᷓ talia demõſtrauit ᷓ fari nõ poſſit: cui de⸗ mõſtrata ſunt? Itaq; frẽs:meliꝰerat ſi poſſe mꝰtacere ⁊ dicere: hoc habet fides: ſic cre ⸗ dimus. Mõ potes cape:paruulꝰ es: patien ter tolerãdũ donec pẽnas nutrias:ne cũ vo lare iplumis volueris: nõ ſit illa aura liber/ tatis: ßᷣ caſus temeritatis. Quid illi cõtra? O ſi haberet qð diceret:diceret mihi. Defi⸗ cienti iſta excuſatio ẽ. Victus ẽ: neſcit qͥ re⸗ ſpondere nõ vult. Ille cui dicit᷑: ſi non re⸗ ſpondeat:⁊ in ſeipſo vict? nõ eſt: vincit᷑ tñ ĩ titubãtibꝰ fratribꝰ. Audiũt em̃ frẽs infirmi ⁊ putãt reuera nõ eſſe qð dicat᷑: ⁊ foꝛſitã ve⸗
rũ putãt nõ eẽ qð dicat᷑: nõ tamẽ nõ eſſeqð
ſentiat᷑. homo em̃ nihil põt dicere: qð non
etiã ſentire poſſit. Põt etiã aliquis ſentire:
qð dicere nõ poſſit. Tñ ſeruata illiꝰmaieſta tis ineffabilitate:ne cũ aliq̃s ſilitudines 3 il los dederimꝰ: putet nos aliqͥs ꝑ iſtas ſilitu ⸗ dines iã ꝑueniſſe ad id qð nec dici nec cogi⸗ tari põt certe a paruulis.Et ſi põt ab aliqbꝰ
maioꝛibꝰ:põt ex ꝑte:põt in enigmate:põt ꝑ E ſpeculũ nondũ aũt facie ad faciẽ. Demus?
nos aliq̃s ſilitudines aduerſus illos vñ illi refellant᷑:nõ vnde illud capiat᷑.Eteni cũ di⸗ cimꝰ valde poſſe fieri:poſſe intelligi:vt ⁊ na tus ſit ⁊ coęternꝰſit ei a quo natꝰẽ:vt hoc re fellant ⁊ qᷓñi falſum eſſe demõſtrent: ſilitudi
nes nobis dant. Vnde? De creatura: et di/
cunt nobis:lhõ vtiq; erat anteq; generaret filiũ:maioꝛ eſt filio ſuo.Et equus erat ante⸗ qᷓ; generaret filiũ:⁊ ouis ⁊ cętera aialia. Si⸗ militudines adhibent de creaturis. Quidæ Kobis laboꝛandũ ẽ vt ⁊ nobis inueniamꝰ ſlitudines earũ reruʒ qᷓs aſtruimꝰ Auidii
nõ inuenirẽ? Nõ recte poſſem dicere:natiui
tas creatoꝛis foꝛtaſſe ſilitudinẽ in creatura nõ habet? Quãto em̃ ſuꝑat ea ꝗᷓ ſunt hic in eo qð ibi eſt:tanto ſuperat ea qᷓ hic naſcun᷑ in eg qð ibi natꝰẽ. Dia ꝑ deũ ð ſunt:Et qͥd
tñ ẽ cõpandũ deo? Sic oia qᷓh naſcunt᷑:ilio efficiẽte naſcunt᷑. Et ſic foꝛſitan nõ inueni᷑ aliãj ſilitudo natiuitatis eius: quõ nõ inue⸗
nit᷑ ⁊ ſubſtãtię eiꝰ⁊ ĩimutabilitatis diuinita tis maieſtatis eius. Quid em̃ ſimile hic ĩue⸗ niri põt? Si ð foꝛſitan nec natiuitatis ſilitu do inueniat᷑: nũquid inde opp̃ſſus ſum: qͥa nõ inueni ſilitudines:creatoꝛi omniũ icrea⸗ tura:cupiens inuenire qð eſſet ſile creatoꝛi? Et reuera frẽs nõ ſũ inuẽturꝰtpꝑales ſilitudi⸗ nes qs eternitati poſſim cõparare. Sʒ et tu qᷓs inueniſti: quid ſunt? Auid em̃ inueniſtie Quia pater maioꝛ eſt tꝑe qᷓ; filius:⁊ iðo vis vt filius dei tꝑe minoꝛ ſit qᷓ; pater ęternꝰ:qͥa inueniſti minoꝛẽ filiũ patri tẽpoꝛali. Da mi⸗ hi eternũ patrẽ hic:⁊ inueniſti ſimilitudinẽ.
Filiũ minoꝛẽ inuenis patre in tẽpoꝛe: flius tẽpoꝛalẽ minoꝛẽ patre tẽpoꝛali: Nũquid in ⸗ ueniſti mihi filiũ tẽpoꝛalẽ minoꝛẽ eterno pa
tri?Auia ð in eternitate ſtabilitas eſt:in tẽ⸗
poꝛe aũt varietas: In ęternitate oia ſtãt:in
tꝑe alia accedũt: alia ſuccedũt: potes inue⸗ nire filiũ in varietate tꝑis:ſuccedentẽ patri: qꝛ etiã patri ſuo ipe ſucceſſit nõ ęterno patti tẽpoꝛaiis. Quid ð poſſumꝰ frẽs mei in crea⸗ tura inuenire coęternũ: quando in creatura nihil inuenimꝰeternũ? Inueni ꝑternũ patrẽ in creatura:⁊ inuenio cogꝑternũ filiũ. Si aũt nõ inuenis ęternũ:⁊ vincũt in tẽpoꝛe: ſuffi⸗ cit vt ad ſilitudinẽ inueniamꝰcoęuũ. Aliud eſt em̃ coęternũ:aliud cocuũ. Loęuos quo ⸗
tidie dicimꝰ eos: qui eandẽ habẽt menſurã
tempoꝛũ. Nõ alter ab altero p̃cedit᷑ tẽpoꝛe: ambos tamẽ eſſe cgpimus quos dicimꝰco⸗ ęuos.Si potuerimꝰiuenire coeuũ qð naſcit ei a quo naſcit᷑:ſi poſſũt inueniri coęua duo generans ⁊ generatus:hic inuenim ꝰcoęua: ibi intelligimus coeterna. Si hic inuenero genitũ ex eo eſſe cepiſſe ex quo cępit genera
toꝛ: intelligimus certe filiũ dei ex eo eſſe nõ cepiſſe ex quo nõ cgpit generatoꝛ. Ecce foꝛ⸗ taſſe fratres inuenimus aliquid in creatura qð de alia re naſcatur:⁊ tamẽ ex eo tempoꝛe eẽ incipiat ex quo cgpit illud vnde naſcitur: hoc ex eo ex quo illud cępit: illud ex eo ex
quo illud nõ cgpit. hoc ergo coeuum: illud
coeternum. Arbitroꝛ ſanctitatẽ veſtram i
gem. ſur ſitünö nusel cgem Incen fn fütcliq ne9 qt Q clucer dumin diqui
poſia
it. Re fogoai mign iet yo intelle ſeſpon deign must plocu na.S ignis. acrenc damt putrẽ f imur keinte tdůis ſs puter

ngemi lu ſucceiitſu
polum' finun mqunium
mnü.Jnuug
.
In enangelio ſcdm Johãnẽ Bermo XXXVIII
intellexiſſe qs dico non poſſe comparari tẽ
poꝛalia eternis: d poſſe ex aliqua tenui et parua ſimilitudine coęua coęternis. Inue ⸗ niamus itaq; coęua: et de ſcripturis admo⸗ neamur ad has ſimilitudines. Legimus in
Saß. ſcripturis de ipſa ſapiẽtia: Lãdoꝛ eſt eĩ lu⸗ Zi.ʒ. cis ęternę. Item legimus: Speculum ſine
macula dei maieſtatis: Ipſa ſapiẽtia dicta eſt. Candoꝛ ẽ em̃ lucis gternę. Dicta eſt ima go patris. hinc capiamus ſimilitudinẽ: vt inueniamus coęua ex qͥbus intelligamꝰ co⸗ ꝑterna. O arriane ſi inuenero genitoꝛẽ non pᷣcedere tẽpoꝛaliter illud quod genuit:ſi ge⸗ nitũ nõ eſſe minoꝛẽ tempoꝛe illo a quo gene ratus eſt:iuſtũ eſt vt ↄcedas mihi polie iſta coꝑterna inuenire in creatoꝛe: quãdo coꝑua
I in creatura inueniri potuerũt. Jã quidẽ ali⸗ qbꝰ fratribꝰ hoc occurrere puto. Nã ßᷣuene⸗
rũt aliqͥ ex quo dixi:Landoꝛẽ em̃ lucis ꝑter⸗ ne. Ignis em̃ lucem fundit: lux ab igne fun dit᷑. Quid a qͥ exiſtat ſi quęramus quotidie cũ lucernã accendimꝰadmonemur rei cuiul⸗ dam inuiſibilis ⁊ inenarrabilis: vt lucerna aliqua intelligẽtie noſtrę in iſta nocte ſeculi poſſit attendi. Attẽde eũ qui lucernã accen ⸗ dit. Non accenſa lucerna nõdum eſt ignis: nondũ eſt ⁊ fulgur qui ab igne exit. Inter rogo aũt ego ⁊ dico: Fulgur ab igne exiſtit: an ignis a fulgure? Dis anima mihi reſpõ⸗ det(voluit em̃ deꝰ inſemiare omi aię initia intellectꝰ:initia ſapientie) Dis mihi anima reſpondet et nemo dubitat ꝙ ſplendoꝛ ille de igne exiſtit:nõ ignis de ſplẽdoꝛe. Pona⸗ mus ð igneʒ patrẽ illius ſplendoꝛis: qꝛ iam pᷣlocuti ſumꝰ coꝑua nos quęrere: nõ coęter⸗ na. Si lucernõ accẽdere cupio:nondũ eſt ibi
ignis:nonduʒ ⁊ ille ſplendoꝛ. Ahox autẽ vt
accendero: ſimul cũ igne et ſplendoꝛ exiſtit.
Da mihi hic ignẽ ſine ſplẽdoꝛe: ⁊ credo tibi
patrẽ fuiſſe ſine filio. Attendite: Dicta ẽ vt tanta res potuit a nobis dici: ño adiuuã⸗ te intentionẽ oꝛationis veſtre ⁊ pᷣparationẽ coꝛdis veſtri excepiſt: quãtũ capere potui⸗ ſtis. Illa tamẽ ineffabilia ſũt. Mihil dignũ putetis dictũ:vel eo ipſo quo coęuis coęter na cõparant᷑:tempoꝛalia ſemꝑ manẽtibus: extinguibilia incõparabilibus. Sed qꝛ di⸗ ctus eſt filius ⁊ imago patris: accipiamꝰ et aliquã ſimilitudinẽ hinc in rebus longe dif⸗ ferentibꝰ vt p̃locuti ſumus. Imago exiſtit de ſpeculo hoiſ intuẽtis ſpeculũ.ð nobis põt ſuffragari ad euidentiõ rei huiꝰ quõ ex ·
plicare vtcunq; conamur. Eteni dici᷑ mihi: Ille qui attendit ſpeculũ iõ vtiq; erat: etiã
natus erat.Exiſtit imago vt aſpectoꝛ extite rit. Nã ille qui inſpicit erat: ⁊ anteqᷓ; accede ret ad ſpeculũ. Auid ergo inueniemꝰ vnde poſſimus eruere talẽ ſimilitudinẽ:ſicut erui mus de igne ⁊ ſplendoꝛe? Faciamꝰhoc ani⸗ mo.. Facile noſtis quẽadmodũ aqua coꝛpo
rũ ſepe reddat imagines · Hoc dicimus: qñ quiſq; vel tranſit ſuꝑ aquãvel ſtat:videt ibi
maginẽ ſuã. Ponamꝰ ð aliquid ſuꝑ aquaʒ natũ: vel virgultũ aut herbã: nõne cũ ima⸗ gine ſua naſcit᷑? Aox vt incipit exiſtere: in ⸗ cipit cũ illo exiſtere imago eius:non pᷣcedit
naſcẽdo imaginẽ ſuã: nõ mihi oſtendit᷑ na⸗
tũ eſſe aliquid ſuꝑ aquã:⁊ poſtea aparuiſſe imaginẽ eius:cum illud ſine imagine pꝛius non aparuiſſet:ſed naſcit᷑ cuʒ imagine ſua: et tamẽ imago ab illo:non illud ab imag i⸗
ne. Maſcit᷑ ergo cũ imagine ſua: ⁊ ſimul eſſe
incipiũtvirgultũ ⁊ imago eius. Nũquid nõ
fateris imaginẽ eſſe de illo virgulto:nõ vir⸗
gultũ de imagine? Benitã ð de virgulto il⸗ lo cõfiteris imaginẽ. Itaq; ⁊ generans ⁊qð genitũ eſt ſil eſſe cgperũt. Ergo coꝑua ſunt: ſi ſemper virgultum: ſempꝑ et imago de vir gulto. Qð autẽ de alio eſt:vtiq; natum eſt. Poteſt ð ſempꝑ eſſe generans: ⁊ ſemꝑ cũ illo qð de illo natũ eſt. Ibi em̃ ſtuabamur: ibi laboꝛabamꝰ:quõ intelligeret᷑ ſempiina na⸗
tiuitas. Ergo filiꝰ dei fm hoc dicit᷑ qð pat᷑ ẽ
qð habet de quo ſit:nõ ᷣm qð pꝛioꝛ eſſet pa
ter ⁊ poſtea filius: Sempꝑ pater:ſemp filius de patre. Et qꝛ quicqͥd de aliquo eſt:natum
eſt. Semp igit᷑ filius nat?:ſemꝑ pat:ſemper
imago de illo: quõ imago illa virgulti: ⁊ de
virgulto nata ẽ:⁊ ſi ſemꝑ virgultũ: ſemꝑ na ta eſſet ⁊ imago de virgulto. Mõ potuiſti ĩ⸗ uenire coeterna genita gternis genitoꝛibꝰ:⁊ inueniſti coęua nata tẽpoꝛalibꝰ gignẽtibꝰ.
Intelligo coęternũ filiũ natũ ęterno gignẽ
ti. Qð em̃ ẽ tpali coęuũ:hocẽ ęterno coeter
nũ. hinc etiã eſt modicũ qð aduertatis frẽs S
ꝓpter blaſphemias. Semꝑ em̃ dicit᷑: Ecce dediſti ſilitudineſ:ð ſplẽdoꝛ qͥ ũdit᷑ de igne minꝰ lucet qᷓ; ipe ignis: ⁊ imago virgulti mi
nus vtiq; habet ꝓpꝛietatẽ qᷓ; illud virgultũ
vnde imagoẽ.habẽt iſta ſilitudinẽ: ſed nõ
habẽt oĩmodo ęqualitatẽ:quare nõ vident᷑
eſſe eiuſdẽ ſubſtãtię. Quid ð dicemꝰ? Ecce
intellexi eternũ patrẽ: intellexi copternũ fi⸗
liũ. Tñ ſicut effuſũ ſplẽdoꝛẽ minus lucentẽ 8 4
N

Phil.2.
igne:aut ſicut effuſam imaginẽ minꝰqᷓ; vir ⸗ gultũ exiſtentẽ dicimꝰ Mð: Sed ęqualitas dimoda eſt. Nõ credo ait: qꝛ nõ inueniſti ſi⸗ militudinẽ: ſed credo aplo: qͥ potuit videre qð dixi. Ait eĩ: Nõ rapinã arbitratꝰ eſt eẽ gqualis deo. Equalitas oimodo cõiungit᷑.
Et qͥd dixit? Nõ rapinã. Quare? Auia illð
eſt rapina qð alienũ eſt. Tamẽ ex iſtis dua⸗ bus collationibꝰ⁊ generibꝰ duobus ſimili⸗ tudinẽ foꝛtaſſis inuenim? in creatura: quò intelligamꝰ filiũ coęternũ patri: et nequaqᷓ; minoꝛẽ. Sed nõ illud poſſumus inuenire in yno genere ſimilitudineʒ: Jungamꝰambo genera: vnũ vnde ipſi dant ſimilitudines:⁊ alterũ vnde nos dedimus. Dederũt em̃ ſili⸗ tudines illi ex his qui naſcunt᷑ in tempoꝛe ⁊ pᷣcedunt᷑ tempoꝛe ab eis a quibꝰnaſcunt᷑:ſiẽ homo de homie. Aaioꝛ ille tempoꝛe pᷣoꝛ na tus: ſed tamẽ homo ⁊ homo:id eſt eiuſdem ſubſtãtie. homo em̃ hoĩem generat:⁊ equꝰ equũ:⁊ pecus pecudem.Ad eandẽ ſubſtan
tiã generat iſta:ſed nõ ad id tempus. Diuer
ſa ſũt tpa: ð nõ ſunt diuerſa natura. Quid ergo hic laudamus in iſta natiuitate: Lerte equalitatẽ nature. Quid autẽ deeſt?Equa⸗ litas tempoꝛis. Veneamus hic vnũqð lau ⸗ dat᷑:id eſt equalitatẽ naturę. In illo aũt ge nere ſimilitudinũ qð nos dedimus de ſplen doꝛe ignis: ⁊ de imagine virgulti gqualita⸗ tem nature nõ inuenis· inuenis coguitateʒ. Quid hic laudamus?Loęuitatẽ. Auid de⸗ eſt⸗ Equalitas nature. Lõiunge ꝗᷓ laudas. In creaturis em̃ deeſt aliqͥd qð laudas: in creatoꝛe deeſſe nihil poteſt:quia qð inueniſ in creatura:a creatoꝛe artifice ꝓceſſit. Quid ergo in coęuis? Nõne hoc deo dandũ quod ibi laudas? Qð autẽ deeſt nõ tribuendum
maieſtati: in qua nullus defectus eſt. Ecce
offero tibi genitis coęua gignẽtia. Laudas
ibi coguitateʒ: ſed diſparilitatẽ reßhendis.
Quod repᷣhẽdis noli trbuere deo: qð lau⸗ das tribue: Et tribuis illi ex iſto genere ſi⸗ militudinũ ꝓ coeuitate coęternitatẽ: et co/ ęternus ſit natus cũ eo a quo natus ſit. De
alio autẽ ſimilitudinũ genere quę ⁊ ipᷣa crea
tura dei eſt ⁊ debet laudare creatoꝛẽ: qͥd ibi
laudas?Equalitatẽ naturę. Jam ꝓpter illã
diſtinctionẽ dederas coęternitatẽ:da ꝓpter
iſtam ęqualitatẽ:⁊ ꝑfecta natiuitas eiuſdeʒ
ſubſtantię. Quid em̃ dementuis frẽs mei:
ᷓ vt in aliquo laudem creaturã qð nõ ſitin creatoꝛe? Laudo in homie ęqualitatẽ natu/
Bancti Anguſtini de verbis domin
reę:⁊ nõ credo in eo qui fecit hominẽ?Qð de
homine natũ eſt homo eſt: et qð de deo na ⸗
tũ eſt nõ id erit qð ille de quo natũ eſt⸗Lau
dent ðcreatoꝛẽ oĩa oꝑa ſua. Inuenio hic co ęuũ:Cognoſco ibi coternũ. Hic pqualitatẽ
inuenio naturę:ibi intelligo ęqualitatẽ ſub
ſtantig. Totů ergo ibi:qð hic ex partibꝰ ſin ·
⁊non hoc ſolũ qð in creaturis totũ inuenio ibi:ß tanqᷓ; in creatoꝛe:quãto ampliꝰqð heęc viſibilia:illa iuiſibilia: tẽpoꝛalia:illa gter⸗
na:hec cõmutabilia:illa incõmutabilia:hec
coꝛruptibilia: illa icoꝛruptibilia. Poſtremo in homie ipſo ea quę inuenimꝰ homo et hõ
gulis ⁊ rebus ſingulis iuenit᷑. Totů ð ſimul
duo homies ſunt:ibi pater ⁊ fllius vnꝰ deꝰ.
Dño deo nf̃o gfas ago inenarrabiles: ꝙex B loco ſcrupuloſiſſimo⁊ laboꝛioſiſſimo infir
„
mitatẽ meã liberare dignatꝰ eſt:petentibuſ
vobis. Ante oĩa tamen ſeruate hoc:quicͥd de creatura potuimꝰ colligere: aut ſenſu coœꝛ
poꝛis:aut cogitatiõe animi:inenarrabiliter tranſcẽdere creatoꝛẽ. Sed vis illũ mẽte con tingere: purga mentẽ:purga coꝛ tuũ. Aũ dũ fac oculũ:vnde illud quicqͥd eſt poſſit at⸗ tingi. Aũdum fac oculũ coꝛdis: Beati em̃ mũdo coꝛde:qm̃ ipſi deũ videbũt. Mõ autẽ
mũdato coꝛde:quid potuit miſericoꝛdiꝰpꝛo
curari aut donari ab eoꝛniſi vt illud verbuʒ de quo tanta ⁊ tam multa diximꝰ⁊ nihil di⸗ gnũ diximus: niſi vt illud verbũ ꝑ qð facta
ſũt oia fieret qð nos ſumꝰ:vt attingere poſ⸗ ſimus illud qð nõ ſumus? Mõ em̃ deus ſu⸗ mus:ſed poſſumꝰ mente vel coꝛdis acie in⸗
terioꝛe videre deũ. Peccatꝭ acies nt̃ę obtri⸗ te:obtuſe: infirmitate deiectę cupiũt vide⸗
re:ſed in ſpe ſumus:in re nondũ ſumꝰ.Filij
dei ſumꝰ.hoc ait iohãnes qui ait: In pnci · Jobn.
pio erat verbũ ⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ de?
erat verbũ:qui ſupꝛa pectꝰ dñi diſcũbebat: Jo · j·
qui ſecreta iſta de ſinu illius coꝛdis haurie
bat. Ipſe ait: Dilectiſſimi:filij dei ſumus:⁊
1. Johz⸗
nondũ apparuit quid erimuſ. Scimus quia cum aparuerit ſimiles ei erimus: qm̃ vide
bimꝰ eum ſicuti eſt. hoc nobis ꝓmittit. Sʒ vt ꝑueniamus ſi nõdum poſſumus verbuz videre dñi: audiamus verbũ carnem:quia
carnales facti ſumus:audiamus verbũ car⸗
nẽ factũ. Ideo em̃ venit: ideo ſuſcepit infir⸗ mitatẽ noſtrã:vt poſſis firmã locutionẽ ca⸗ pere dei poꝛtãtis infirmitatẽ tuã. Et vere di
ctũ ẽ lac. Lac em̃ dat paruulis:vt cibũ ſapi⸗
entie det maioꝛibus. Lactare patienter: v
u, iti
nb
(eq cblsil nnẽs ino hocn inon ſhe (inoin xih wyoſ pineut
egori wiſce Lut fenhu nstdi ſisdi ſcyient Lizet
un gůc
4
bstt Lñm gtis:v gnan erim pumi qde⸗
nöeß
diſceb nitati cei iyſeſ Nm
kce ſce vobi qua inle ut

auide paſcaris. Quõ em̃ fit etiã lac quo la⸗ ctantur infantes? Nõne eſca erat in menſa? Sed inualidus eſt infans ad comedendam eſcam:quę in menſa eſt:Quid facit mulier? Incarnat eſcã:et cõficit lac de ipᷣa. Conſicit nobis qð capere poſſimꝰ. Sic verbũ caro fa ctů eſt: vt lacte paruuli nutriremur: qui ad cibũ quidẽ eramꝰinfantes. lerũ hoc inter⸗ eſt: qꝛ quãdo cibũ mater ĩcarnatũ lac facit:
manẽs verbũ carnẽ aſſumpſit: vt eſſet quo dãmodo contextũ. Quid eſt:non coꝛrupit? Nõ cõmutauit vt ꝑ habitũ tuũ tibi loque⸗ ret᷑: non in hominẽ tranſmutatꝰatq; cõuer ·
oino inuiolabilis manẽs: factꝰ eſt qð tu ad te:qð ip̃e ad patrẽ. Ipſe em̃ infirmis qͥd diẽ
parte attingere:ꝑ quod facta ſunt oĩa? Ve ⸗ nite ad me oẽs qͥ laboꝛatis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiã vos. Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos: ? diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde.
facta ſunt oĩa contionat᷑? Vocat hũanũ ge ⸗ nus ⁊ dicit: Venite ad me om̃s qui laboꝛa⸗ tis:⁊ diſcite a me. Putabas foꝛte dicturam potuni ſapientiã dei: Piſcite quõ celos feci ⁊ aſtra. abeo:niſ vhm Dia etiã in me anteqᷓ; fierẽt numerata erãt: mmulta dirc quomõ in virtute rationũ incõmutabilium uve Wanß.1o. etiã capilli veſtri uumerati ſunt. hec puta⸗ os umnnn bas ⁊ talia eſſe dicturã? nõ. Sʒ pᷣus illud: —
gna nos tendimꝰ:parua capiamꝰ: ⁊ magni erimꝰ. Vis capere celſitudinẽ dei:cape pᷣus humilitatẽ dei. Dignare eẽ hũilis ꝓpter te: qꝛ deꝰ dignatꝰ eſt hũilis eſſe ꝓpter eũdẽ te:
diſce hůilis eſſe:noli ſuꝑbire. Lõfitere infir ⸗ mitatẽ tuã:iace patiẽter ante medicũ.Lum cęperis hliilitatẽ eius:ſurgis cuz illo:nõ q̃ſi ⁊ipſe ſurgat m qð verbũ eſt: ſed tu potius
ſicis: ⁊ quaſi tecũ videt᷑ ſurgere. Sicẽ frẽs:
vobis robur intelligentie. Non pſumatis ⁊ quaſi anteponatis ſcientiã pꝛęcepto dei:ne
rẽ attendite. Petit ima pᷣus vt ſurſũ excrel⸗
cibus i lac conuertit᷑. Incõmutabiliter aũt
ſus. Inconuertibilis eĩ ⁊ incõmutabilis et
Auid magiſter filiꝰ dei: ſapiẽtia dei ꝑ que;
Qm̃ miris ſuʒ ⁊ hũilis coꝛde. Ecce qð capi atis:videte fratres: certe parũ eſt. Ad ma
nöõ em̃ ꝓpter ſe.Cape ergo hũilitatẽ chꝛiſti:
vt magis magiſq; a te capiat᷑. Intelligebaſ pmo titubant᷑ atq; heſitant᷑: intelligis poſt⸗ ea certius ⁊ clarius.inõ ille creſcit:ſed tu ꝓ·⸗
Kredite p̃ceptis dei:⁊ facite illa:et donabit
inferioꝛes nð ſolidioꝛes remaneatis. Arbo⸗
at. Figit radicẽ in hũili vt verticem tendat
In euãgelio ſcðm Johannẽ Bermo XXXIX
ad celum. Nũquid nititur niſi ab humilita⸗ tetua? Item ſine charitate: ſine humilita⸗
te vis excelſa cõpꝛehendere: ſine radice au⸗ ras petis. Ruina eſt iſta:non incrementũ· Habitante chꝛiſto ꝑ fidem in coꝛdibus vris
in charitate radicamini atq; fundamini: vt impleamini in omnẽ plenitudinẽ dei.
De eo qð ſcriptum eſt in euange⸗
—
lio m eũgem:In mũdo erat ⁊ mũ⸗ dus ꝑ ipſum factug eſt:⁊ mundus eum hõ cognouit. Sermo MMM
minus noſter ieſus chꝛiſtꝰ ⁊ venit ⁊ d ad homies et abſceſſit ab homibus ⁊ venturꝰẽ ad homies. Et tñ hᷣ erat
ppie qñ venit: nec receſſit qůñ abſceſſit: et ad eos vt poſſint recuperato viſu verbũ exaliqua
venturꝰeſt qbus dixit: Ecce ego vobiſcum Wattb as. ſum omnibꝰ diebus vſq; ad ↄſummationẽ
ſeculi. Scðm foꝛmã ð ſerui quã ſuſcepit pꝛo
nobis:quodã tꝑe natꝰẽ: occiſus ẽ ⁊ reſurre
xit:⁊ iã nõ moꝛit᷑:nec moꝛs illivltra dñabit᷑. Zo ·&· Scðm diuinitatẽ aũt qua gqualis eſt patri:
in hoc mũdo erat:⁊ mũdus ꝑ ipſuʒ Zob.· factus eſt:⁊ můũdus ipſum non co/ gnouit. De hoc audiſtis mõ euãgeliũ qͥd monuerit nos vel admonuerit:cautos nos faciẽs:⁊ volẽs eſſe expeditos et paratos ad expectandũ nouiſſima:vt poſt nouiſſima
ſunt in B ſeculo metuenda ſuccedat requies
ꝗᷓ nõ habʒ finẽ:beati qͥ pticipes facti fuerit. Erũt aũt tũc ſecuri:qͥ mõ nõ ſt ſecuri: ⁊ iteꝝ tũc timebũt:qͥ mõ timere nolũt. Ad hãc ex⸗ pectatiõʒ ⁊ ꝓpter hãc ſpẽ xp̃iani facti ſumꝰ. Rõne ſpes nf̃a nõ eſt de ſeculo? Nõ amem? ſeculũ. Ab amoꝛe ſeculi huiꝰvocati ſumꝰ:vt aliud ſeculũ ſperemꝰ⁊ diligamꝰ. In habſti⸗ nere nos debemꝰ: ab oibꝰ illicitis cõcupiſcẽ tijs: hoc eſt lũbos accinctos hr̃e debemꝰ:et feruere ⁊ lucere ĩ oꝑibꝰ bonis:hoc ẽ lucernaſ ardẽtes i manibꝰhre. Dixit ei ip̃e dũs diſc pulis ſuis alio loco euãgelij: Nemo accẽdit Wattð.⸗ lucernã ⁊ ponit eã ſub modio: ᷣ ſuꝑ cãdela ⸗ bꝛũ:vt luceat oĩbꝰ qͥ in domo ſũt. Et vt oſtẽ deret vnde dicebat:ſubiecit⁊ ait: Sic luceat Abi.ð. lux vra coꝛã homibꝰ vt videant bona facta vfaꝛ ⁊ gloꝛiſicent patrẽ vr̃m qui in cęlis eſt. Ideo lũbos noſtros accinctos eſſe voluit ⁊ lucernas ardẽtes. AQuid ẽ lũbos accinctoſ? Declina a malo. Quidẽ lucere? Auid eſt lu cernas ardẽtes habererhoc ẽ:Et fac bonũ. Muid ẽqð adiũxit ⁊ ait: Et vos ſiles eſtote Xud.i.
Ae 5—— 5

——
—
Bancti Auguſtini de verbis dñi
pominibus expectãtibus dñm ſuũ qñ reuer tat᷑ a nuptijs: niſi qð in illo pſalmo ſequit᷑: Inqͥre pacẽ ⁊ ꝑſequere eam? hec tria: hocẽ abſtinentia a malo: ⁊ operatio boni: ⁊ ſpes
ſcriptura admonet ⁊ dicit: Quis eſt hõ vult vitã:et diligit dies videre bonos? Sic
uere vt illuc ꝑueniat vbi iueniunt᷑. Jõ eadẽ
interrogauit ſcriptura vt ſciret qͥd illi rñde⸗
pmij gterni cõmemoꝛata ſunt in actibꝰ apo ret᷑: Aciens ꝙ oœẽs homies vitam quęrerẽt et Ler.14. ſtoloꝛũ:vbi ſcriptuʒ eſt: Quia docebat eos dies bonos. Pꝛo deſiderio ipſ oꝝ interroga paulꝰde ↄtinẽtia:qᷓẽ ſpes vitę etne. Ad cõti j uit:tanqᷓ; ſibi de omniũ coꝛde rñderet: Ego
xnd.12. nẽtiã ꝑtinet: Sint iũbi vfi accincti.Ad iuſti ciã ꝑtinet:Et lucernę ardẽtel. Ad expectati
onẽ dñi ꝑtinet: Quęẽ ſpes vitę ętnę.Ergo
declina a malo:hęc eſt ↄtinentia:hi ſunt l bi accincti. Et fac bonuʒ:hec eſt iuſticia:he ſũt lucernę ardentes. Quęre pacẽ? ſequere eã:hęc ẽ expectatio futuri ſeculi. Ergo ſiles eſtote homibꝰ expectãtibus dñm ſuũ: quã⸗ P do veniat a nuptijs. Habẽtes autẽ iſta pᷣce⸗ pta ⁊ ꝓmiſſa:quid ꝗᷓ̃rimus in terra dies bo nos: vbi eos iuenire nõ poſſumꝰ? Scio em̃ qꝛ eos ꝗᷓritis qñ aut ęgrotatis: aut in tribu ⸗ latiõibus eſtie:quęe abundãt in hoc ſeculo: am̃ quãdo gtas vergit ad finem:⁊ ſenex ple⸗ nus eſt querelis? nullis gaudijs:inter om̃s tribulatiões quibꝰ cõterit᷑ genꝰhũanũ non quęrũt homies niſi dies bonos: ⁊ vitã vo⸗ lunt longã quã hic habere nõ poſſunt: qꝛ et longa homis vita tanta bꝛeuitate ↄſtringit ad vniuerſi ſeculi— latitudineʒ— ergo eſtvita homis:etiꝗ illa quę lõga dicit? Longã vitã dicũt ꝗᷓ in ſeculo iſto bꝛeuis eſt: ⁊ſiẽ dixi:abundant gemitꝰ vſq; ad decrepi tã ſenectutẽ.lhoc totũ modicũ ⁊ bꝛeue eſt:⁊
tñ quõ qugrit᷑ ab homibꝰ: quãta diligẽtia: quãto laboꝛe: quãta cura: quãta vigilãtia:
quãto opere quęrunt homies vt diu hic vi⸗
uant ⁊ ſeneſcant? Ip̃m aũt diu viuere:qͥdẽ
aliud niſiad finẽ currere abuiſti heſternũ diẽ:habere vis ⁊ craſtinũ diẽ. Sed cuʒ dies
iſte trãſierit ⁊ craſtinꝰ:minꝰ illũ habes. Jðo
optasvt luceſcat dies: vt ꝓpiquet tibi quo tunõ vis puenire· Exhibes aliquã folẽnita tem amicis tuis:audis ibia bene optãtibꝰ:
——
dicit᷑ tibi: multos annos viuas:⁊ veniat qð
illi dixerũt:Quid? Vt veniãt anni et 2 7. ⁊ nõ vis vt veniat finis annoꝝ. Studia tua ztraria ſüt. Ambulare vis: ⁊ ꝑuenire ñ vis. Verũtamẽ vt dixi ſi tãta cura ineſt homib? vt quotidianis magnis ꝑpetuiſq; laboꝛib? cupiant vt tardiꝰmoꝛiant᷑: quãta cura agen ũ eſt vt nunqᷓ; moꝛiant᷑e Inde nemo vült cogitare. Quotidie quęrunt᷑ i iſto ſeculo di⸗ es boni vbi nð iueniunt᷑: ⁊ nemovult ſic vi⸗
volo. Sic dixit: Auis eſt hõ qui vult vitqʒ
⁊ diligit dies videre bonos?Auẽadmoduʒ etiã iſta hoꝛa q vobis loquoꝛ: cũ audiſt me dixiſſe:Quis eſt homo qͥ vult vitã:⁊ diligit dies videre bonos:oẽs reſpõdiſtis in coꝛde vr̃o: Ego. Mã ⁊ ego qͥ vobiſcũ loquoꝛ: vitã volo ⁊ dies bonos.Qð ꝗᷓritis vos:hoc qᷓro ⁊ego. Quomõ ſi aurũ nobis omibus eſſet
Nceſſariũ: ⁊ eg ãd aurũ vna vobiſcũ pue⸗ nire volẽs:et eſſet alicubi in agro vfo ĩioco vfe poteſtatis ſubdito:⁊ viderẽ vos quęrẽ
tes aurũ:⁊ dicerẽ vobis: qͥd qᷓritis:reſpon
deretis mihi aurũ:⁊ ego vobis dicerẽ:aurũ
ꝗ̃ritis ⁊ ego auruʒ quęro: qð quęritis ⁊ ego quęro:ſed nõ ibi ꝗ̃ritis vbi poſſumꝰ inueni ⸗ re: Ergo audite me: vbi poſſumus iuenire: vobis nõ tollo:locũ vobis oſtẽdo:imo ſeqᷓ/ mur oẽs eũ qui nouit vbi ſit qð querimus. Sic ⁊ nunc: quia deſideratis vitam et dies bonos:nõ poſſumꝰ vobis dicere:nolite de ſiderare vitam ⁊ dies bonos: ſed illud dici⸗ mus: nolite ⁊ hic qjrere in hoc ſeculo vitaʒ ⁊ dies bonoſ: vbi boni eſſe nõ poſſunt. Nõne vita ipſa moꝛti ſimilis eſtDies autẽ ipſiꝓ⸗
Sperantes tranſeunt:quia hodiernꝰ dies he⸗ ſternũexcluſit.Craſtinꝰideo naſcit᷑:vt exclu
dat hodiernum. Ipſi dies nõ ſtant:tu qua⸗ re cum illis vis ſtare: Deſideriũ ergo veſtrůũ
ꝙ vitam vultis ⁊ dies bonos: nõ ſolum nõ
repꝛimo: ſed etiam vehementius accendo.
Pꝛoꝛſus quęrite vitã: quęrite dies bonos: C d vbi poſſunt inueniri: ibi quęrant᷑. Vul⸗
tis em̃ audire mecũ conſiliũ eius qui nouit
vbi ſint dies boni:⁊ vbi ſit vita? Audite nõ
a me:ſed mecum ſimul. Ait enim nobis qui
dam: Venite filij audite me:et cõcurramus tanni: ⁊ ſtemus:⁊ aures erigamus: ⁊ coꝛde intelli⸗ Abl.i
———,——
gamus patrem qui ait: Venite ſilij audite me:timoꝛẽ domini docebo vos. Et quã reʒ vult docere: et cui rei vtilis eſt timoꝛ domi⸗ ni. Sequit᷑:Quis eſt homo qui vult vitam ⁊ diligit dies videre bonos? Reſpondem⸗ omnes: Mos volumus.Quid ſequit᷑ audi⸗
amꝰ:Kohibe linguã tuã a malo:⁊ labia tuas
—
ne loquant᷑ dolů · Aodo dic. Ego idudũ
qui õʒ.
tic tdie nhen w hil ℳ ne ine noil . ſicp uU csde wir nerei gine nei mip
ℳ 3 nie
————
4.
3 1 3
unn bub mt bent intust aam beregn Kumht ſ Cu
2
Fne

—=
añ dicebã: Quis ẽ hõ qui vult vitã: et dili⸗ 3git dies videre bonos?oẽs rñdebam?:Ego. Heia rñdeat mihi aliqs: Ego. Ergo cohibe
*
—
lũ. Dic mõ. Ergo dies bonos ⁊ vitã vis:co ⸗ hibere linguã tuã nõvis a malo:⁊ labia tua ne loquãt᷑ dolũ? Ad mercedẽ alacer: ad op? piger:⁊ cũ nõ oꝑanti reddit᷑ merces: vtinã ĩ domo tua: vel oꝑanti mercedẽ reddas. WMã ſcio qꝛ ñ oꝑanti nõ reddis. Quare? Auia ni hil oꝑanti: nihil debes. Et deꝰ poſuit mer⸗ cedẽ. Quã mercedẽ? Titã ⁊ dies bonos qͥs om̃s deſideramꝰ: ad qͥs dies oẽs conamur venire. Pꝛomiſſã mercedẽ daturꝰ eſt. Quã mercedẽ? Vitã ⁊ dies bonos.Et qͥ ſũt dies boni? Vita ſine fine:reqͥes ſine laboꝛe. Aha gnã mercedem ꝓpoſuit. In tanta ꝓpoſita mercede:videamꝰ qͥd iuſſit. Jã em̃ mercede tantę pollicitatiõis ⁊ amoꝛe mercedis accẽ⸗ „ ſi:paremꝰiuſſioni eiusvires nr̃as:latera:la⸗
8
—
u7
5
In euãgelio ſchm Johannẽ Bermo Kl.
mus: non ad ipſum pertinet ſolum. Ipſ e
linguã tuã a malo:⁊ labia tua ne loquãt᷑do
pmn chinã erigere⸗ Mð iuſſit tibi rem laboꝛioſã Wb ſed mẽbꝛl qð inter oia mẽpꝛa cito moues: biBcepit: Lohibelnguãtuamalo ö eſt laboꝛ erigere fabꝛicãter laboꝛẽ tene⸗ obsd relinguã? Cohibe linguã tuã a malo. Noſi es bonos oq mẽdaciũ: noli loqᷓ crimiatiões: noli loq
calumnias:noli loqui falſa teſtimonia:noli loqui blaſphemias. Lohibe linguã tuam a
malo. Vide quõ iraſceris:ſiquis de te male loquat᷑. Quõ iraſcerꝭ alteri qñ de te male lo
quit᷑: ſic iraſcere tibi qñ de altero male lo⸗ queris. Labia tua nõ loquant᷑ dolũ. Qð
intus in coꝛde tuo:hoc dicat᷑ foꝛas.õ alið
pectus tegat: ⁊ aliud lingua ꝓferat. Decli⸗
na a malo ⁊ fac bonũ. Naʒ quõ dicturꝰ ſum
ei: Veſti nudũ:qͥ adhuc ſpoliare vult veſti⸗ tũ Naʒ qͥ pᷣmit ciuẽ ſuũ:quõ habet ſuſcipe peregrinũ? Ergo ꝑ oꝛdinẽ: pꝛius declina a
Luc.r⁊ malo ⁊ fac bonuz: pꝛiꝰaccinge lũbos tuos: ⁊tũc lucernã accẽde: Et cũ B feceris: ſecurꝰ expecta vitaʒ ⁊ dies bonog: quere pacem ⁊ ſequere eam: et tũc bona fronte dices dño: Deeo qð ſcriptũ eſt in euangelio m eũdem de nathanaele:Lũ eſſes ſub arboꝛe fici vidi te. Ser. M Vod dictuʒ audiuimus a dño ieſu a chiſto nathanaeli:ſi bene intelliga⸗
5
—
quige dñs ieſus ſub ficn vidit omne genus
hũanũ. Iſto em̃ loco intelligit᷑ ꝑ arboꝛẽ fici
ſignificaſſe peccatũ. Mõ vbiq; h̊ ſigniſicat:
ſed hoc loco vt dixi:ea ſcʒ ſignificãdi cõgru
entia qua noſtis pᷣmũ hominẽ qñ peccauit:
folijs ficulneis fuiſſe ſtectũ. his folijs em̃ Señ.z.
pudẽda texerũt: quãdo de peccato ſuo eru⸗
buerunt:⁊ quę deus illis mẽbꝛa: ip̃i ſibi pu denda fecerũt.Mõ enim erubeſcendũ eſt de
oꝑe dei:ſed cõfuſionẽ pceſſit cauſa peccati.
Si nõ pᷣceſſiſſet iniqͥtas: nunqᷓ; erubeſceret
nuditas. Mudi em̃ erãt:⁊ nõ cõfundebant᷑.
NMõ em̃ cõmiſerant vnde cõfunderent᷑.hoc
aũt q̃re dixi: vt ꝑ ficũ intelligamꝰ ſignifica
tũ eſſe peccatũ? Auid eſt ð: Kũ eſſes ſub fi⸗
cu vidi te? Cuʒ eſſes ſub peccato vidi te. Et
ad rem quidẽ reſpiciẽs geſtã:recoꝛdatus eſt
nathanael ſe fuiſſe ſub ficu:vbi nõ erat chꝛi⸗
ſtus.iõ aũt ibi erat pᷣſentia coꝛpoꝛali: Sci entia vᷣo ſpiritali vbi nõ eſt?Et quõ ſciebat
ſt oneragrandia nos* ſeeilttsie ſolũ fuiſſe ſ ficu: vbi dñs chꝛiſtꝰ nõ erat: ibi S
irit ei· Cñ eſſes ſub arboꝛe ficus vi·ʒot.. di te. Et agnouit in illo diuinitatẽ: ⁊ excla mauit: Tu es rex iſrl · Dñs ait: Nuia dixi:vidi te cũ eẽs ſub arboꝛe ficus inde miraris:maioꝛa hoꝝ videbiſ- Quę ſut iſta maioꝛa? Et dixii: Tidebiſ celũ aptũ: ⁊ angelog dei aſcẽdẽtes ⁊ deſcẽdentes ſup filiũ homis. Re⸗ colamus veterẽ hiſtoꝛiã cõſcriptam in libꝛo ſancto:id eſt in geneſi. Quãdo iacob obdoꝛ ge.. miuit lapidem ad caput poſuit:⁊ in ſomnis vidit ſcalam a terra ꝑtingentem vſq; ad cꝙ lum:⁊ dominꝰ incumbebat ſuꝑ eam. Ange⸗ li autẽ aſcendebant ⁊ deſcendebant ꝑeam. hocvidit iacob. Somniũ hominis non ſcri beret᷑: niſi magnũ in illo aliquid figuraret᷑. Deniq; ipſe iacob quia intellexit quid vide rit:poſuit ibi lapidem et pfudit oleo. Nam agnoſcitis chꝛiſma:agnoſcite ⁊ chꝛiſtũ. Ip̃e eſt enim lapis quem repꝛobauerũt gdifſcan ꝑʒ. n. tes:ipſe factus eſt in caput anguli.Ipſe eſt lapis de quo ipſe dixit: Quicũq; offenderit Wattß.⁊i. in lapidem illum: conquaſſabit᷑: ſup quem No venerit lapis ille:cõterit eum. Offendit in iacentẽ:veniet aũt ſuper eum. Cnm autẽ venerit de alto iudicare viuos et moꝛtuos: vę iudeis: quia cum iaceret humiliter chꝛi ſtus:offenderũt in eũ.Mõ eſt dicunt hõ iſte Zob.. a deo:qͥ ſoluit ſabbatũ. Si filiꝰdei eſt deſcẽ Warci.iʒ. dat decruce. Inſane:iacet lapis:⁊ iõ rides.
—

6
Bancti Auguſtinide verbis dfi
Sed cũ rides:cęcus es. Kuz cęcus es:offen⸗ dis. Lũ offendis:cõquaſſaris. Cũ quaſſat? fueris illo mõ iacẽte: poſtea veniẽte deſuꝑ cõtereris.Ergo vnxit lapidẽ iacob. Nunqd
B idolũ fecit? Significauit:nõ adoꝛauit.Aõ autẽ iſtũ nathanaelẽ attẽdite: ꝑ cuiꝰ occaſi⸗
onẽ dñs ieſus exponere nobis voluit viſio⸗ neʒ iacob. Noſtis qͥ in ſchola chꝛiſti eruditi eſtis:iacob ip̃m eſſe ⁊ iſrł. Duo ſůt noia:nã hõ vnꝰ fuit. Pꝛimũ nomẽ iacob qñ natꝰeſt
Beñ.25. accepit:qð interptat᷑ ſuplãtatoꝛ.ñ auteʒ
illi gemini nati ſunt:pᷣoꝛ natꝰ eſt frat eſau:⁊
inuẽta ẽ manꝰilliꝰ minoꝛis:maioꝛis ĩpede. 16. de Ciui. Tenebat pedẽ fratri ſuo pᷣcedenti naſcẽdo: dei.ca.z9. poſtea ⁊ ipſe ſecutꝰ eſt:⁊ ꝓpter hoc factũ:qꝛ
plantã tenuit fratri ſuo agellatꝰ ẽ iacob: id
geñ. ʒa. eſt ſupplãtatoꝛ. Poſtea vo cũ rediret deme⸗
ſopotamia:luctatꝰeſt cũ eo angelus in vla. Que virtꝰ cõparari poteſt angeli ⁊ homis⸗ Ergo myſteriũ ẽ:ergo ſacramẽtũ ẽ:ð ꝓphe⸗ tia eſt: ð figura ẽ: ergo intelligamꝰ. Videte em̃ etiã luctamis modũ. Magna ſignifica tio:vt ̃ualuiſſet hõ angelo. Tenuit illũ:tñ ip̃e hõ eũ quẽ vicerat tenuit. Et ait illi: Nõ te dimittõã: niſi bñdixeris mihi.Qñ victoꝛ a victo bñdicebat᷑:chꝛiſt?igurabat᷑. Angelꝰ ð ille qͥ intelligit᷑ dñs ieſus:ait ad iacob. Jam nõ vocaberis iacob: erit nomẽ tuũ iſr᷑: qð eſt interpᷣtatũ:vidẽs deum. Deinde tetigit neruũ femoꝛis eiꝰ: id eſt latitudinẽ femoꝛis ⁊ aruit ei:⁊ factꝰẽ claudus iacob. Ip̃e eſt ille
victus. Tantũ potuit victꝰ vt femur tange
ret:⁊ claudũ faceret. Ergo ſi volẽs victꝰ eſt:
Foß.10. Poteſtatẽ em̃ habuit ponẽdi virtutẽ ſuaʒ:
⁊ poteſtatẽ habuit aſſumẽdi eã: non iraſcit victꝰ:qui nõ iraſcit᷑ crucifixus. Nãx bñdixit eñ dicẽs:IMõ vocaberi iacob:ð iſrł. Tũ ſup · plantatoꝛ factꝰ ẽ:vidẽs deũ. Et tetigit ſicut dixi: femur eiꝰ:⁊ fecit eũ claudicare. Attẽde in iacob plmn iudgoꝝ in illa milia ſequẽtiũ ⁊ pᷣcedentiũ iumẽtũ dñi: qͥ iuncti aplis adoꝛa
Wattt.⁊1. bant dñm ⁊clamabãt:Oſanna filio dauid:
bñdictus qͥ venit ĩ noĩe dñi. Ecce iacob bñ ⸗ dictus. Jaʒ claudꝰ in eis remãſit:quõ iudęi ſũt. Latitudo em̃ femoꝛis: ſignificat multi tudinẽ generis · De qͥbus pſalmꝰ:cũ gentes
Ps.r. credituras ꝓphetaſſet dicens: Populꝰ quẽ
non cognoui ſeruiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi. Mõ ibi fui ⁊ auditꝰſuʒ:affui
xocciſus ſum. Populꝰ quẽ nõ cognoui ſer ⸗
uiuit mihi: in auditu auris obediuit mihi.
zo.io. Igit᷑ fides ex auditu: auditꝰ aũt ꝑ vᷣbũ xp̃i.
Et ſequit᷑: Filij alieni mẽtiti ſũt mihi:de in⸗ dęis. Filij alieni mẽtiti ſunt mihi:filij alieni inueterauerũt:⁊ claudicauerũt a ſemitis ſu/
is. Aſſignaui vobis iacob: ⁊ bñdictũ ⁊ clau I
dũ. Verũ ex hac occaſiõe nõ eſt pᷣtereundũ: qð põt foꝛtaſſe ſua ſpõte vrm aliquẽ cõmo/ uere:Quid ſibi vult qð cõmutatũ eſt nomẽ abꝛaę aui huiꝰ iacob? Nam ⁊ iße abꝛã voca ⸗
bat᷑ pᷣus:⁊ deꝰmutauit illi nomẽ ⁊ dixit:inð Señ.i.
vocaberis abꝛã ßᷣ abꝛaã: Ex illo nõ eſt voca tus abꝛã. Qurite in ſcripturis:⁊ videbitis ſupiꝰ anteqᷓ; acciperet aliud nomẽ: nõ ẽ vo ⸗ catus niſi abꝛã: poſtea qᷓ; accepit:nõ eſt vo ⸗ catug niſi abꝛaã. Iſte aũt iacob qᷓ̃ accepit
aliud nomẽ:eadẽ verba audiuit:Mõ voca/ Señ.ʒꝛ.
beris iacob ð iſrł. Quęrite ſcpᷣturas ⁊ vide te qꝛ vtrũq; vocatꝰẽ ſemꝑ:⁊ iacob ⁊ iſrl. Ac- cepto alio noĩe abꝛaã:nõ aliud ẽ vocatꝰ niſi abꝛaã: Accepto aũt alio noĩe iacob: ⁊ iacob vocatꝰ eſt ⁊ iſtł᷑. Nomen abꝛaę in hoc ſeculo explicãdũ fuit.lhic eſt em̃ fact?pat᷑ multarũ gentiũ:vnde nomẽ accepit: Nomẽ autẽ iſi᷑ ad alterũ ſeculũ ꝑtinet: vbi videmus deũ. Populꝰ aũt:plus xp̃ianꝰin hoc tpe:⁊ iacob eſt ⁊ iſtł. Jacob in re:iſr᷑ in ſpe. Suplãtatoꝛ enim fratris dicit᷑ plus minoꝛ pli maioꝛis. NMũquid nos ſupplãtauimꝰ iudęeos? Sʒ ſup⸗ plãtatoꝛes dicimur illoꝛũ: qꝛ nr̃i cauſa ſunt ſuplãtati. Niſi excęcati eẽnt:chꝛiſt?nð cru⸗ cifigeret᷑. Si chꝛiſt? nõ crucificeret᷑: ſanguis ille pᷣcioſus nõ funderet᷑. Si ſanguis ille nõ funderet᷑:oꝛbis terraꝝ nõ redimeret᷑. Quia Inobis ꝓfecit ccitas illoꝛũ: ideo a minoꝛe fratre maioꝛ ſugplãtatus ẽ:et agellatꝰẽ mi⸗ noꝛ ſuplãtatoꝛ. Sʒ qᷓ;diu hoc? Veniet tps: veniet finis ſeculi:⁊ credet totꝰ iſt᷑. Nõ illie
mõ ſunt:ð filij ipſoꝝ qͥ tũc erũt. Naʒ mõ iſti ꝑ vias ſuas ambulantes ibunt ad loca ſua: trãſibũt ad dãnationẽ ꝑpetuõ. Qñ autẽ fa⸗
ctus fuerit vnꝰ pplus totꝰ:ſiet illud qð cani⸗ mus: Saturaboꝛ dũ manifeſtabit᷑ glia tua. V·⸗
Dů venerit ꝓmiſſio qᷓ ꝓmittit᷑:vt videamꝰ
facie ad faciẽ. ahð videmꝰꝑ ſpeculũ ięnig/vCorn· mate ⁊ ex ꝑte: quãdo aũt vterq; populus iã
purgatꝰ: iam reſuſcitatus: iam coꝛonatus: iam in imoꝛtalem foꝛmã ⁊ in incoꝛruptionẽ ꝑpetuam cõmutatus:videbit deuz facie ad faciem:et iam non erit iacob: ſed ſolus erit
iſrael:tunc eum in perſona huius ſancti na⸗ 3ob
thanael videbit dominus ⁊ dicet: Ecce vir
iſraelita ĩ quo dolus nõ eſt. Quãdo audis: D
Ecce vir iſraelita:veniat tibi ĩ mentẽ iſrael·
3
lin nl * itaten n im iſtiüe uni ſulin ſat (i ab.Lu jdo h golu fnn bisce dand izc.l kch uuco ety inellg Ice hpeis uilt lůdel
ljtini důt E Piie: cilue ast h enti ern. deon 1 Saul hsin osl ſsyb nep e neyl Npo un tse
et

Cãũ venerit in mentẽ tibi iſrł: veniat tibi in
i geis. mentẽ ſomniũ ilius: i quo ſomnio ſcalã vi⸗
dit a terra vſq; ad celũ: deũ ſuꝑincũbentẽ: angelos dei aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes.hoc
ẽ iſrt: id eſt poſt pauluiũ veniẽs de meſopo⸗ tamia ⁊ agẽs iter. Si ð iacob vidit ſcalã:qͥẽ Zop·i.⁊ iſtł appellatꝰ: Eſt aũt ⁊ nathanael iſte vere iſraelita in qͥ dolus nõ ẽ: Jõ cũ miratꝰ eẽt qꝛ dixit ei dñs: Sub arboꝛe ſici vidi te: dixit ei: Aaiꝰ his videbis.Et itẽ dixit ſomniũ ia cob. Lui dixit?Ei quẽ apellauit iſraelitã:in qᷓ dolꝰ non eſt. Quaſi qͥ diceret:Luiꝰ noie te apellaui:ipſius ſomniũ in te aparebit:noli feſtinare mirari:maioꝛa hoꝝ videbis: Vide bis cęlũ aꝑtũ: ⁊ angelos dei aſcendentes et deſcendentes ad filiũ homis.Ecce qͥd vidit iacob.Ecce quare ꝑfudit lapidẽ oleo iacob. Ecce q̃re xpᷣm ꝓphetã ſignificauit:⁊ figura⸗ uit iacob. Illud em̃ factũ ꝓphia erat. Nunc qd expectetis noui: qͥd a me velitis audire intelligo. Dicã:⁊ hoc bꝛeuit:vt dñs donat. Aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes angelos ad filiũ hois.AQuõ ſi deſcẽdũt ad illũ h ẽ: ſi aſcẽdũt ad illũ ſurſũ eſt? Si aũt ad illũ aſcendũt:ad illũ deſcẽdũt: ⁊ ſurſũ ẽ:⁊ hic ẽ: Nullo pacto fieri põt vt ad iliũ aſcẽdãt: ⁊ ad illũ deſcen ⸗ dãt:niſi ⁊ ibi ſit qͥ aſcẽdũt: ⁊ hic ſit qͥ deſcen ⸗ dũt. Quõ ꝓbamꝰ ⁊ illic eũ eſſe: et h eũ eſſe? Rñdeat nobis paulꝰ?:qͥ pᷣmo ſaulꝰ.Exptus eſt illud ip̃e qñ pᷣus erat ꝑſecutoꝛ:⁊ poſtea fa ctus ẽ pᷣdicatoꝛ: Pꝛiꝰ iacob poſtea iſrł· Qui
pir z. erat ⁊ ipſe de genere iſtl: de tribu beniamin
erat. In illo videamus chꝛiſtũ ſurſũ:chꝛiſtũ deoꝛſũ. Pꝛimo ip̃a dñi vox de cęlo h̊ oñdit:
lus in celũ aſcẽderat? Nũquid paulꝰlapidẽ ſaltẽ in cęlũ miſerat? Chꝛiſtianos ꝑſeq̃bat̃: ipos ligabat:ip̃os occidẽdos trahebat: ip ⸗ ſos vbiq; latẽtes qᷓrebat: ip̃is inuẽtis nulla rõne pepcit. Lui ait dñs chꝛiſtꝰ: Saule ſau⸗
le. Tñ clamat? De celo. Ergo ſurſũ ẽ. Quid
me ꝑſeq̃ris?Ergo deoꝛſů eſt. Dia ⁊ ſi bꝛeuit
vt potui expoſui charitati vñ̃ę: Erogaui qð
ad me ꝑtinet: qð aũt ad vos ꝑtinet:paupe⸗
˙
res cogitate. Lõuerſi.
De cõuerſione aque in vinũ: In enãgelio m eñdem. Sermo M
Litis frẽs: In chꝛiſtũ em̃ credentes Fdidiciſti: ⁊ aſſidue etiã nos miſterio
ſomniũ vidit iacob. Poſt hoc aũt apellatꝰ
Zet. o. Saule ſaule qͥd me pſequeris? Nũquid pau
nr̃o cõmẽdauimꝰ vobis: ꝙ medici ⸗
In enãgelio ſcdm Johannẽ Bermo XL.I
na tumoꝛis homiĩs: hůilitas eſt xp̃i. Nõ em̃ piſſet hõ:n iſi ſuꝑbiã ſuſcepiſſet. Initiũ eni: Ecki.io. ſicut dicit ſcriptura:oĩs peccati ſuꝑbia.Lõ tra initia peccati:initium iuſticię neceſſariũ fuit. Si ð oĩs peccati ſuꝑbia initiũ: vñ ſana ret᷑ tumoꝛ ſupbię:niſi deꝰ dignaret᷑ humilis fierieErubeſcat hõ eſſe ſupbus:qĩ factꝰeſt hũilis deꝰ. Naz qñ dicit homi vt hũiliet ſe: dedignat᷑: et vt velint homies vindicari qñ ledunt᷑:ſupbia facit. Kũ hũiliari dedignant᷑ vindicarivolũt:qᷓſi pgna cuiq; ꝓdeſſe poſſit gliena. Keſus ⁊ iniuriã paſſꝰ:vidicari vult: de aliena pgna ſibi qᷓ̃rit medicamẽtũ: ⁊ac rit grãde toꝛmẽtũ. Jõ ĩ oibꝰ dñs chꝛiſt? hũi liari dignatꝰẽ:pᷣbẽs nob viã:ſi tñ dignemur ambulare ꝑ eã. Ecce int cꝑtera filiꝰ virginis oß.ꝛ. venit ad nuptias:qͥ cũ apud patrẽ eẽt inſti ⸗ tuit nuptias. Quõ facta ẽ pᷣma mlier ꝑ quã geß.ꝛ venit peccatũ deviro ſine femina:ſic vir per quẽ deletũ eſt peccatũ de fgmina ſine viro. Per illũ ruimꝰ:ꝑ hũc ſurgimꝰ. Et qͥd in ipis nuptijs fecit⸗ De aqua vinũ. Quid potẽtiꝰ? Aui poterat talia facere:dignatꝰ eſt indige re. Qui fecit de aqua vinũ: potuit facere et de lapidibꝰpanẽ:Eadem potẽtia erat.Sed tũc diabolus tẽptauit: ideo chꝛiſt? nõ fecit· Sciti em̃ qꝛ qñ tẽptatꝰẽ dñs chꝛiſt?: h ei ſug geſſit diabolꝰ.Eſuriuit em̃:qꝛ ⁊ dignatꝰẽ: qꝛ ⁊ h ad humilitatẽ ꝑtinuit.Eſuriuit panis ſiẽ deſiẽ via:ſiẽ vulnerata ẽ ſanitas:ſiẽ moꝛ⸗ tua ẽ vita · Lũ ð eſuriret vt noſtis:ait illi tẽ⸗ ptatoꝛ: Si filiꝰ dei es: dic lapidibus iſtis vt Wattb.4. panes fiãt. Et rñdit tẽptatoꝛi: docens tere ſpõdere tẽptatoꝛi. Ad hoc em̃ pugnat impe ratoꝛ vt milites diſcõt. Quid reſpõdit? nõ in ſolo paneviuit hõ: in omi verbo dei.Et nõ fecit de lapidibꝰpanes:qͥ vtiq; ſic potuit facere ſiẽ de aqua vinũ. Eiuſdẽ em̃ potẽtię ẽ facere de lapide panẽ: nõ fecit vt volũta ⸗ tem ↄtẽneret tẽptateꝛis. Aliter eiñ tempta⸗ toꝛ nð vincit niſi cõtemnat᷑. Et cum viciſſet diabolũ temptatoꝛẽ: venerũt angeli ⁊ mini⸗
ſtrabant ei · Qui ergo tantũ poterat: quare
illud non fecit:⁊ hoc fecit? Lege imo recole:
quõ audiſti qñ fecit hoc:id eſt de aliq̃vinũ: AQuid addidit euãgeliſta? Et credideft ĩ eñ Job.⁊· diſcipuli eius. Mũquid tũc diabolus fuerat
crediturꝰ?Aui ð tanta potuit:eſuriuit:ſiti⸗.
uit: fatigatꝰeſt:doꝛmiuit:cõpꝛehẽſus eſt:ce⸗
ſus eſt:crucifixꝰ ẽ:occiſus ẽ. Iſta ẽ via: Am bula ꝑ humilitatẽ vt venias ad ęternitatẽ. Deꝰchꝛiſtus:patria eſt quo imus:hõ chꝛiſt?
— ————

timemꝰ ne erremꝰ? Nõ receſſit a patre:⁊ ve nit ad nos. Vbera ſugebat:⁊ můũdũ cõtine/
xuc.. bat. In pꝛeſepi iacebat: angelos paſcebat.
Deus ⁊ hõ:idem deꝰ q hõ:idem hõ qͥ deus. Sed nõ vnde hõ: inde deꝰ:qꝛ verbů hõ: qꝛ
Joß.1 verbũ caro factũ eſt:et deus manẽdo:⁊ ho⸗
minis carnẽ aſſumẽdo:addẽdo qð nõ erat: nõ pdendo qð erat. Ergo ⁊ mõ iam paſſus
ꝑipſam hũilitatẽ:iõ moꝛtuꝰꝛiã ſepultꝰ:iam
reſurrexit:iõ aſcẽdit in celũ: ibiẽ et ſedet ad dexterã patris: ð hic eſt egens in pauꝑibus
P ſuis. Etiã heſterno die cõmendaui chari
tati veſtre:ꝓpter illud qð dixit nathanaeli:
Abi.ð. Maius his videbis. Dico autẽ vobis: vi⸗
debitis cœlũ aptũ:⁊ angelos dei aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes ad filiũ hoĩs. Quęſiuimꝰ qͥd eſſet:⁊ diu locuti ſumꝰ: Mũquid ⁊ eadẽ ho ⸗ die replicare debemus?Qui affuerũt recoꝛ ⸗ dent᷑: Pꝛeuiter tñ cõmemoꝛo: Non diceret
aſcẽdentes ad filiũ homis niſi furſũ eẽt: nõ
diceret deſcendentes niſi deoꝛſũ eſſet. Ipſe ſurſum:ipſe deoꝛſum. Surſũ in ſe:deoꝛſũ in
Actj.3. ⁊ vox illa ad ſaulũ: Saule ſaule qͥd me ꝑſeqᷓ ⸗
riſ? Wõ dicẽt: Saule ſaule:niſi qꝛ ſurſũ erat. Surſum eũ ſaulꝰ nõ ꝑſequebat᷑.õ diceret qͥd me ꝑſequeris:qꝛ ſurſũ erat: niſi eẽt ⁊ de⸗ oꝛſum. Timete chꝛiſtũ ſurſũ:agnoſcite deoꝛ ſuʒ. habe chꝛiſtũ ſurſũ largientẽ:hic agno⸗ ſce indigentẽ. hic paupꝑ eſt: ibi diues ẽ. hic paupꝑ eſt chꝛiſtus: pꝛo nobis:ip̃e loquit᷑:
Wattb.⁊5. Eſuriui:ſitiui:nudus fui:hoſpes fui:in car⸗
cere fui: et quibuſdã dixit: miniſtraſtis mi⸗ hi: quibuſdã dixit:nõ mihi miſtraſtis. Ecce ꝓbauimus chꝛiſtũ pauperẽ: chꝛiſtũ diuitẽ: qͥs neſcit?Et hic ad ipᷣas diuitias ꝑtinebat: aquõ in vinũ vertere. Si diues eſt qͥ habet vinũ:qualis diues eſt qͥ facit vinũ?Ergo di ues ⁊ paupꝑ chꝛiſt?. Tanqᷓ; deꝰ diues: tanq;
hõ paupꝑ. Jã ⁊ ipſe hõ diues aſcẽdit in celũ:
ſedet ad dexterã patris: adhuc tñ hic pauꝑ eſurit:ſitit:nudꝰẽ. Tu qͥd es? Diues an pau per? Ahulti mihi dicũt:pauꝑ ſuʒ:⁊ verũ di/
cũt. Agnoſco pauperẽ aliqͥd habẽtẽ: agno⸗
ſco ⁊ indigentẽ. Sʒ habet qͥdaʒ multũ auri ⁊argenti:O ſi agnoſcat ſe pauperẽ. Agno/ ſcit ſe pauperẽ:ſi agnoſcit iuxta ſe pauperẽ. Quid eĩ?Quãtũ vis habeas quicunq; di⸗ ues es:dei mẽdicus es. Venit᷑ ad hoꝛã oꝛa⸗ tiõis:⁊ ibi te ꝓbo· Petis. Quomõ nõ pau ⸗ per es qͥ petis? Plus addo. Panẽ petiſ. An
Watth.s, nõ es dicturꝰ: Panẽ noſtrũ quotidianũ da
Bancti Auguſtini de verbis dñi
via ẽ q̃ imus:ad illũ imꝰ:ꝑ illũ imus. Quid
nobiſ-Aui panẽ quotidianũ petis:pauper
ex eo qð tibi dedi. Quid em̃ attuliſti qñ ve⸗ niſti: Dia quę creaui:creatus: hic inueniſti: nihjl attuliſti:nihil hinc tolles. De meo mi
hi quare nõ donas?Auia tu plenꝰes:⁊ pau per inanis eſt. Pꝛimoꝛdia vr̃a attẽdite:am bo nudi nati eſtis:Et tu ð nudus natus es. Ahulta hic inueniſti: Nũquid tecũ aliquid attuliſti? De meo fjro: da ⁊ reddo.habuiſti me largitoꝛẽ:facito debitoꝛẽ: habeã te fene
ratoꝛẽ. Pauca mihi das: plura reddã. Ter rena mihi das: cęleſtia reddam. Tẽpoꝛalia
mihi das: gterna reſtituaʒ. Teip̃m tibi red⸗
damꝰqñ te mihi reddidero.
De infirmo igcente ad piſcinam:
In euangelio im eũdè. Ser. X
Ecentiſſima in auribus nfis ſonuit A r euãgelica lectio:⁊ ad cognoſcenduʒ
qd ſibi vellẽt quę lecta ſunt fecit at⸗ tentos. Moc de me expectari arbitroꝛ: me ꝓ virib?ꝰ expoſiturũ dño adiuuante pollice⸗ oꝛ. Pꝛoculdublo em̃ ñ fruſtra fiebãt illa mi⸗ racula:⁊ aliqͥd nob ꝓ ętna ſalute figurabãt. Nã ſalꝰcoꝛꝑis ꝗj reddita ẽ homi: quãti tꝑis
es an diues? Et tñ chꝛiſtꝰdicit tibi: Da mihi
(ni ues tehe k 6 im ilcht inl uin dugeil uuspo zunch uipm ſinus hlot riun edeuti inomn gide de it Suybo llong nn 3 dehuirſch
e
ncioeñ teinögöſ
fuit:Auę ẽ em̃ vitavra: diẽ ſchtura? Vapoꝛ Iacobl Hn
inq̃t ad modicũ aparẽs:deinceps extermia bit᷑. 3 illiꝰ hoĩs coꝛꝑi ad tẽpus redditaẽ ſanitas:reddita ẽ nõnlla diut᷑̃nitas vapoꝛi.
ne höpe nnſcke
Nõ itaq; ꝓ magno illud hñdũ ẽ: Vana ſalꝰ vãM nn
hoĩs.Et illud recolite frẽs:iliud ꝓpheticũ ⁊
ingnf
euangelicũ: Dis caro fenũ:⁊ oĩs honoꝛ car- Eſ. 4o. Ate
nisvt flos feni:fenũ aruit:flos decidit: vᷣbũñ
dñi manet in etnũ. Verbũ dñietiã fgno dat honoꝛẽ:⁊ honoꝛẽ ñ trãſitoꝛiũ. Dat em̃ ⁊ car⸗
ni imoꝛtalitatẽ. Sʒ pᷣus trãſit tribulatio vi⸗
te huiꝰ: de q̃ nobis p̃ſtat auxiliũ cui diximꝰ:
ſns don Ppaſſuse ſus: fa
Da nobiſ auxiliũ de tribulatiõe. Tota qͥppe xʒ.j⸗ 3 ueſcis
iſta vita intelligẽtibꝰ tribulatio eſt. Sũt em̃ duo toꝛtoꝛeſ aĩe:nõ ſiłtoꝛquẽteſ: ᷣ cruciatu altnãtes. hoꝝ duoꝝ toꝛtoꝝ noia ſũt timoꝛ ⁊ doloꝛ. Qñ tibi bñ ẽ times:qñ male eſt do/ les. Secli hꝰ quẽ nõ decipit ꝓſpitas: nõ frã git adũſitas? Tenẽda ẽ in B feno:⁊ĩ diebꝰf ni via tutioꝛ:vᷣbũ dei. Lũ em̃ dictũ eẽt: Dis caro fenũ:⁊ oĩis glia eiusvt flos feni:fenum aruit:floſ decidit:q̃ſi nos qᷓramꝗᷓ feno ſpeſ quę floꝛi feni ſtabilitas: ſed verbum inquit dñi manet in ęternũ. Etvnde inquis ad me
verbů dñi: Verbũ caro factũ eſt:et habita/ Zo.i·
uit in nobis. Verbũ em̃ dñi tibi dicit· Noli reſpuere ꝓmiſſum meũ:qʒ nõ reſpui frnum tuũ.lhoc ð qð nobis p̃ſtitit verbũ dñi vt ad
üihu noierot todis ie ene neh wihen leretonh irun eſtsn ut ſallst lmor ihn yi

illa: iudaicus pplus erat:quinq; poꝛticꝰ lex.
ge coercebat᷑. Aquę ꝑturbatio: in illo plo eſt dñi paſſio. Qui deſcẽdebat ſanabat᷑ nõ niſſvnus:qꝛ ipſa ẽ vnitas. Quibuſcũq; iſta
re:ñ ſanãt᷑. Et ego inqͥſ crediturꝰ ſũ deũ icar ne:deũ natũ ex fmia:deũ crucifixũ flagera
credã de deo:indignũ ẽ. Loꝛ loquat᷑ nõ cer⸗ uix. Supbo videt᷑ dñi hũilitas indigna: iõ a talibꝰlonge ſit ſanitas. Noli te extollere: ſi vis ſanari deſcende. Expaueſcere pietas debuit:ſi chꝛiſtꝰ in carne mutabilis diceret᷑.
NMunc autem cõmendat tibi veritas imuta⸗
Zoß bilem chꝛiſtũ q;tum attinet ad verbum. In pꝛincipio em̃ erat verbũ: ⁊ verbũ erat apud
O verax pietas:manet deus tuus. Noli ti⸗
net:naſcit᷑ ex femmna: ſed in carne. Eerbuz aũt ⁊ matrẽ fecit. Qui erat anteqᷓ; fieret: feẽ ſibi in qua fieret. Infans fuit: ſed in carne.
gatus doꝛmiuit:ſed in carne. Eſuriem ſitim
gatus: flagellatus: contumelijs affectus: poſtremo crucifixꝰ: occiſus:b ĩ carne. Quid expaueſcis? Verbum dñi manet in eternũ. Qui reſpuit iſtõ dei hũilitatẽ:nõ vult ſibia moꝛtifero tumoꝛe ſupbię ſanitatẽ. Pꝛęſtitit ergo dñs ieſus chꝛiſtus ꝑcarnẽ ſuã carni no
terra qð hicabũdabat:naſci ⁊ moꝛi. Naſci ⁊ moꝛi hic abũdabat:reſurgere ⁊ in ęternũ vi⸗ uere non hic erat. Inuenit hic viles merces treſtres:attulit ꝑegrinas cęleſtes. Si expa⸗
auxiliũ de trbulatiõe ſua: nã vana remãſe⸗ rat ſalus tua. Salutem itaq; in hoc mundo ꝑegrinam:hoc eſt ſempiternq fratres agno⸗
pꝑegrini viuamus. Vrãſire nos cogitemus:
AQuinq; em̃ libꝛos ſcripſit moyſes.Ergo aq quinq; poꝛticibꝰ cingebat᷑:ſicut ille ꝓlus le ⸗
diſplicet xpᷣi paſſio:ſupbi ſũt:nolũt deſcẽde
tũ:moꝛtuſi: vulneratũ: ſepultũ? Abſit vt;
deũꝛnõ qð ſonaret ⁊tranſiret: qꝛ deus erat verbũ. Ahanet ð incõmutabilis deus tuuſ.
mere.Mõ perit:⁊ ꝑ ipſum nec tu peris. Aa
q; paſſus eſt:ſed in carne. Cõpꝛehenſus: li⸗
ſtre ſpem. Suſcepit eiñ qð noueramꝰ in hac
In ̃ poteſtate iſta facis? Dic nobiſ. Quibꝰ Watꝛb.⁊1. rñdit: Dicite mihi et vos: Paptiſmũ iobis de cgoẽ an ex hoibꝰ? Audierũt ⁊ tacuerũt.
ueſcis moꝛtẽ:ama reſurrectionẽ. Dedit tibi
ſcamus ⁊ diligamus:⁊ in hoc mundo tanq;
⁊minus peccabimus.gamus potius deo
In euãgelio ſchm Johannẽ Bermo X. II XLII
ĩm nos tenerem?:ne cuʒ floꝛe feni tranſire⸗ mus:hoc ðqð nobis p̃ſtitit vt verbum caro ſieret: ſuſcipiẽs carnem nõ mutatũ in carnẽ manẽs ⁊ aſſumẽs: manẽs qð erat: aſſumẽs qð nõ erat: hoc ergo qð nobis p̃ſtitit eriam P piſcina illa ſignificat. Bꝛeuiter dico: Aquk
gfas:qꝛ huiꝰ vite vltimũ diẽ ⁊bꝛeuẽ eſſ evo
luit ⁊ incertum. A pᷣma infantiayſq; ad de ⸗ crepitã ſenectutẽ: ſpaciũ bꝛeue eſt. tam diu vixerat qͥd ꝓfuiſſet ei ſi adã hodie moꝛ⸗
tuꝰ eſſet? Quid diu ẽ: vbi finis ẽ? lheſternũ
diẽ nemo reuocat: hodiernꝰ craſtino vꝛget̃
vt trãſeat. Ip̃o paruo ſpacio bñ viuamꝰ:vt
illo eamꝰ vñ nõ trãſeamꝰ Et mõ cũ loqmur
vtiq; trãſimꝰ. Verba currũt:⁊ hoꝛę volant.
ſic etas nf̃a:ſic actus nr̃i:ſic honoꝛes nf̃i:ſic mileria nfa:ſic iſta fglicitas nr̃ca. Totũ trãſit ſed non expaueſcamꝰ: Verbũ dñi manet in gternũ. Lõuerſi ad dominũ. De eo qð ſcriꝑtum eſt in euange⸗ lio m eũdem: Siego teſtimoniu phibeo de me ⁊c̃. Sermo XLM Vdiuimꝰ verba ſancti euãgelij: ⁊B A põt aliquẽ pmonẽ qð ait dñs ieſuſ: Si ego teſtimoniũ ꝑphibeo Zob·j· de me: teſtimoniũ meũ nõ eſt verũ. Quð ð nõ eſt verũ teſtimoniũ vᷣitatis?õ ne ip̃eẽ qͥ dixit:Ego ſũ via ⁊ veritas ⁊ vita? Zob.i4. Pꝛofecto em̃ nõ vult credere niſi falſitãti:qͥ nõ eligit credẽ vᷣitati. Dictũ ẽ ðh ᷣm ipᷣos:
vt ſic intelligas:⁊ ex his verbis hũc ſenſum
cõcipias:Si ð teſtimoniũ ꝑhibeo de me:te ⸗
ſtimoniũ meũ nõ eſt verũ:id eſt ſit putatis.
Ille em̃ nouerat veruz eſſe de ſe teſtimoniũ
ſuũ:ß ꝓpter infirmos: ꝓpter incredulos: ꝓ
pter ñ intelligẽtes ſol lucernas qjrebat. Ful 1
eret. goꝛẽ quige ſolis:lipitudo eoꝝ jerre nõ po⸗ Suxit:creuit:alimẽta ſumpſit: ꝑ ꝑtates cu⸗ currit:ad iuuentã ꝑuenit:ſed in carne · Jati⸗
terat. Ideo ꝗᷓjſitꝰ eſt iohes qͥ teſtimoniũ ꝑhi
beret vitati:⁊ audiſtis qͥd ait· Vos veni⸗
ſtis ad iohãnẽ. Ille ergt lucerna ar⸗
dẽs ⁊ lucẽs:⁊ vos voluiſtis exulta.
re ad hoꝛã in lumie eiꝰ. Lucerna iſta
ad illoꝝ ↄfuſionẽ ꝑata ẽ:qꝛ de dictũ eſt añ tantũ tpᷣus in pſalmis: Paraui lucernã xpᷣo Nẽ.izi.
meo. Vt qͥd lucernã ſoli? Vt inimicos eius
induã ↄfuſionẽ: ſup ipm aũt effloꝛebit ſan⸗ ctiſicatio mea. Deniq; hinc ſũt ↄfuſi quodã loco ꝑ ipᷣm iohannẽ: qñ dixerũt dño iudęei:
„
Cogitauerunt em̃ apud ſe cito: Si dixerim
ab hoibꝰ lapidat nos ſlus: qꝛ ꝓphetã hñt
iohannẽ. Si dixerimꝰ decelo: dicturꝰẽ nob: Quare ð nõ credidiſtis ei?Quia iohes ꝑhi bebat xp̃o teſtimoniũ. Anguſtati in coꝛdib?
ſuis ꝗjſtiõibꝰ ſuis:⁊ illaqueati laqueis ſuis:
reſpõderũt: Reſcimꝰ. Auę potuit alia vox
eſſetenebꝛarũ? Rectů eſt quidẽ homi:vt qð
———
———
——
————————————
————
e

6
Mõ. 131.
dicit: Neſcio:teſtis eſt contra ſe. Etiq; no⸗ uerant excellentiã iohannis:et quia de cꝙlo erat baptiſmũ eius: ſed nolebant acqͥeſcere cui teſtimoniũ ꝑhibuit iohãnes. At vbi di⸗ xerũt: Neſcimꝰ:reſpõdit eis ieſus: Nec ego dicã vobis ĩ qua poteſtate iſta facio. Et ↄfu ſi ſũt:et impletũ eſt: Paraui lucernã chaiſto meoꝛ:vt inimicos eius induam confuſione. Apartyꝛes nõne teſtes ſũt chꝛiſti: ⁊ teſtimo niũ ꝑhibent veritati? Sed ſi diligẽtiꝰcogite mus:qñ illi martyꝛes ꝑhibent teſtimoniũ:
ipſe ſibi ꝑhibet teſtimoniũ. Ip̃e em̃ habitat
in martyꝛibꝰ: vt ꝑhibeant teſtimoniũ veri⸗ tati. Audi vnũ ex martyꝛibꝰ:ipᷣm aplm pau lũ:Mũquid expimentũ vultis acciꝑe eius qͥ in me loquit᷑ chꝛiſtus? Dũ phibet ð teſtimo⸗
niũ iohãnes: chꝛiſtꝰ ſibi ꝑhibet teſtimoniũ qui habitat in iohãne. Perhibeat teſtimo
niũ petrus:ꝑhibeat paulus: ꝑhibeant cęte⸗
ri apli: phibeat ſtephanus: pſe ſibi ꝑhibet teſtimoniũ qͥ habitat in omibꝰ. Ip̃e em̃ ſine
Mõ. 67.
Nctj„I⸗
illis deus eſt: illi ſine illo quid ſunt? De ip̃o dictũ eſt: Aſcẽdit ĩ altũ: captiuauit captiui tatẽ: dedit dona homibꝰ. Quid eſt captiua uit captiuitatẽ? Vicit moꝛtẽ. Quidẽ capti⸗ uauit captiuitatẽ? ahoꝛtẽ ꝓcurauit diabo⸗ lus:⁊ ipſe diabolꝰ de moꝛte chꝛiſti ẽ eaptiua tus. Aſcendit in altũ. Quid altiꝰ cęlo? Mo⸗ uimus euidenter ⁊ ante oculos diſcipuloꝛũ ſuoꝝ aſcẽdit in celũ.hoc ſcimus: hoc credi⸗ mus:hoc fatemur. Dedit dona hoibꝰ. Quę dona? Spiritũſanctũ. Qui tale dat donũ: qualis ipſe eſt? Aagna eſt aũt miſericoꝛdia dei. Donũ dat ęquale ſibi: qꝛ donũ eius ſpi rituſfanctꝰẽ:⁊ vnus deꝰtota trinitas:pater ⁊ filius ⁊ ſpũſſanctꝰ. Quid nobis p̃ſtitit ſpi ruuſſctũs? Apłm audi:KLharitas dei inquit diffuſa ẽ ĩ coꝛdibꝰ nr̃is. VUnde tibi o mẽdice
charitas dei diffuſa eſt in coꝛde tuo? Quid
Korſ
Bo.5.
Bo8.
aut in quo charitas dei diffuſa eſt in coꝛde hůano?habemꝰ inqͥt theſaurũ iſtũ in vaſis fictilibus. Quare in vaſis fictilibꝰ Vt emi ⸗ nẽtia vᷣtutis ſit dei. Deniq; cũ dixiſſet:Lha ritas dei diffuſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris:ne pu taret quiſq; a ſe ſibi eſſe qð diligit deũ:cõti⸗ nuo addidit: Per ſpm̃ſanctũ qui datus eſt
P nobis. Elt ergo ames deũ:habitet ĩ te deꝰ:
⁊amet ſe de te: id eſt ad amoꝛẽ ſuũ moueat te:accendat te:illumiet te:excitet te. Lucta eſt em̃ i iſto coꝛpe. diu viuumꝰpugnam?: qᷓ;diu pugnamꝰ piclitamur: Sed in his om̃i bus ſuperamꝰ:ꝑ eũ qui dilexit nos. Pugnõ
Bancti Auguſtini de verbis dñi
neſcit: dicat: Neſcio. Quãdo autem ſcit et
noſtrã mõ cũ aplus legeret᷑ audiuimꝰ. Dis 5
inquit lex in vno ſermone implet᷑:in eo qð diligis ꝓximum tuum ſicut teipſum:Iſta dilectio de ſpũſancto ẽ Diligis ꝓximũ tuũ ſigut teiᷣm: pꝛius vide ſi iam noſti diligere
tẽipſum:⁊ cõmitto tibi ꝓximũ queʒ diligis
ſicut teipᷣm. Si aũt nondũ noſti diligere te: timeo ne decipiaſꝓximũ ſiẽ te. Si em̃ amas
iniqtatẽ nõ diligis te: Pſalmꝰteſtis ẽ:Qui Pʒ.n.
aũt diligit iniqtatẽ: odit animã ſuõ. Si aũt odiſti animã tuã: quid tibi ꝓdeſt qꝛ diligis carnẽ tuã? Si odiſti animã tuã ⁊ diligis car nem tuã: reſurgit caro tua: ſed vt toꝛqueat᷑ anima tua. Ergo pus anima diligẽda eſt qᷓ deo ſubdenda eſt:vt oꝛdinẽ ſuum ſeruitus iſta cuſtodiat:anima deo: animę caro. Tis ſeruiat caro tua aĩę tuę? Deo ſeruiat anima tua. Debes regi vt poſſis regere. Nam lu⸗ cta iſta tã ꝑicloſa ẽ:vt ſi dimiſerit rectoꝛ rui⸗
na ſequat᷑. Aue lucta? Si autẽ moꝛdetis et bal.ʒ.
comeditis inuicem:videte ne ab inuicẽ con ſumamini. Dico autẽ ſpũ ambulate ⁊ cõcu
piſcẽtias carnis ne pfeceritis. Dico aũt ſpů
ãbulate:⁊ cõcupiſcẽtias carnis:nõ dixit nõ habueritis:neq; hoc dixit:ne feceritis: ᷓ ne pfeceritis. Quid ſit aũt hoc adiuuãte dño dicã vt potero: adeſte vt intelligatis: ſi ſpũ
ambulatis. Dico aũt ſpũ ambulate:⁊ cõcu⸗
piſcẽtias carnis ne ꝑfeceritis. Sequitur:ne foꝛte aliquid in hoc qð hic obſcurũ eſt:in ei⸗ ſequẽtibus verbis facilius poſſit intelligi. Dixi em̃ ñ fruſtra aplm noluiſſe dicere: Lõ/ cupiſcẽtias carnis ne feceriti: ſed dixiſſe:cõ ⸗ cupiſcentias carnis ne ꝑfeceritis:ipſam no
bis luctã ꝓpoſuit. In hoc p̃lio verſamur:ſi
deo militamꝰ. Quid ð ſequit᷑? Karo em̃ con cupiſcit aduerſus ſpiritũ: ſpũs adũſus car⸗ nẽ. hœc em̃ ſibi inuicẽvᷣſant᷑:vt nõ ea jj vul tis faciatis. hoc ſi nð intelligat᷑: ꝑiculoſiſſi me audit᷑:ideo ſollicitus ne male homines intelligẽdo pereant: ſuſcepi heęc verba apli adiuuante dño exponerevrę charitati: Va⸗ cat nobis:matutina cgpimꝰ:hoꝛa pꝛãdij nõ
vꝛget:ad iſtuʒ diem:id eſt ſabbatum maxie
hi aſſolent cõuenire: qui eſuriũt verbũ dei.
Audite:attẽdite:dicã quãtũ potero diligẽ ·
ter. Quid eſt hoc ð qð dixi: Periculoſe au⸗ dit᷑:ſi nõ intelligat᷑? Ahulti cõcupiſcẽtijs car nalibꝰ?⁊ damnabilibꝰ victi: cõmittũt quęq; facinoꝛa atq; flagicia: ⁊ imundicijs tã peſſi⸗ mis volutant᷑: quę turpe eſt etiã dicere:⁊ di⸗
cũt ſibi iſta verbaapoſtoli. Vide quid dixit aplus: Vt nõ ea ꝗᷓ vultis faciatis. Nolo fa
al. F.
i ſua 3 gu un u riau ſiſn in qunt ayſſati pisad ßpis rinn iilis hemvt nebn Eöni nilhus nlun hus ſ m Sdele uneh ttbi. rader kaſtcai nttali biQð aticht hiſcebe guvb nepo ſatuse uen ecpn ſi. E lanin dyiſee. aueſ wlp
ſtien
i
ſtint

ſus ſpm̃:ſpũs aũt aduerſus carnẽ:vt nð illa quę vultis faciatis. Eidetis qᷓ; ꝑiculoſe au⸗ c
In euangelio ſcðm Johãne Bermo XLII
x. cere:cogoꝛ:cõpellot: vincoꝛ:facio quę nolo:
ſicut ait aplus:Auia caro cõcupiſcit aduer/
ditur:ſi nõ intelligat᷑. Tidetꝭ quẽadmadũ ꝑtineat ad officiũ paſtoꝛis oꝑtos fõtes apꝑi⸗
re:⁊ aquã purã innoxiã ſitiẽtibus ouibꝰ mði
niſtrare. Noli ergo vinci quando pugnas.
Videte quale beilũ ꝓpoſuit:qualẽ pugnã:
qualẽ rixam intus intra teipſum: Laro con
cupiſcit aduerſus ſpm̃. Si non cõcupiſcit et
ſpũs aduerſus carnẽ: fac adulteriũ. Si autẽ
ſpũs ↄcupiſcit aduerſus carnẽ: luctãvideo:
victũ nõ video. Pugna eſt: cõcupiſcit caro adũſus ſpm̃: delectat adulteriũ. Jateoꝛ qa
delectat. Sed ſpũs cõcupiſcit aduerſus car
nem: vt certe nõ vincat᷑ a carne. Adulteriũ tenebꝛas querit: caſtitas lucem deſiderat. MQuõ vis innoteſcere ſic viue. Quõ vis ho ⸗ minibus innoteſcere:etiã pᷓter oculos hoim ſic viue: qm̃ qui fecit te et in tenebꝛis videt te. Quare laudat᷑ caſtitas publice ab omni⸗
bus?Quare nõ laudant adulteriũ nec adul teri?Aui ð quęrit veritatẽ:venit ad lucem. Sʒ delectat ⁊ adulteriũ:cõtradicat᷑:reſiſta tur:repugnet᷑. Mon em̃ nõ habes vnde pu⸗ gnes: Deꝰ tuus in te eſt:ſpũs bonus datus
elſt tibi.Et tamẽ ꝑmittit᷑ ipſa caro cõcupiſce
moꝛtali coꝛpoꝛe. Mon dixit: Mõ ſit. Jam eſt
S viſcere. Ibi em̃ cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ: Se. vbi eſt ſpiritus. E em̃ ait: Laro cõcupiſcit
ibi.Qð ideo peccatũ vocat᷑:qa merito pec⸗ cati cõtigit. Non em̃ in paradiſo caro cõcu ⸗ piſcebat aduerſus ſpm̃: aut erat ibi iſta pu⸗ gna vbi pax orat ſola: ſed facta tranſgreſſi one poſtea qᷓ; homo noluit ſeruire deo ⁊ do ⸗ natus eſt ſibi: nec ſic donatus ſibi vt poſſit ſaltem poſſidere ſe: ſed ab eo poſſeſſus a qͥ; deceptus:cgpit caro cõcupiſcere aduũſus ſpi
ritũ. Et in bonis cõcupiſcit adůſus ſpm̃.
nam in malis non habet cõtra quem cõcu
aduerſus ſpiritũ: ⁊ ſpũs aduerſus carnem: noli putare ſpiritui homis tantũdeʒ datũ: Spũs dei eſt qui pugnat in te aduerſus te: aduerſus illud qð eſt in te contra te. Nolui⸗ ſti enim ſtare ad dñm:cecidiſti. Fractus es: quomõ vas quando de manu homis cadit in terram: Fractus es.Et quia fractus es: ideo aduerſus te: ideo es contra te. Nihil
ſtt in te contra te:et integer ſtabis. Nam vt
noueritis ad ſpiritũſanctũ hoc officiũ ꝑtine
re: alio loco dicit aplus: Si em̃ ᷣm carnem o · · vixeritis:moꝛiemini: Si autẽ ſpũ facta car
nis moꝛtificaueriti:viuetis. Expone nobis aple quo ſpũ.ſhabet em̃ ⁊ hõ ſpm̃ ad natu⸗ rã ꝓpꝛiõ ꝑtinentẽ quo homo eſt.homo em̃ cõſtat ex coꝛpoꝛe ⁊ ſpũ:Et de ipſo ſpũ homi
nis dictuʒ ẽ: Nemo ſcit quę ſint homis:niſi 1· Corl.⁊.
homis ſpũs quii ſeipſo eſt. Video ðet ipm
hoĩem habere ſpiritũ ſuũ ꝑtinentẽ ad natu rã ſuaʒ: ⁊ audio te dicentẽ:Si aũt ſpũ facta
carnis moꝛtificaueriti: viuetis: Quęro quo
ſpũ? Aheo an dei? Audio em̃ verba tua: et
adhuc ambiguitate ꝑmoueoꝛ. Spũs em̃ cũ
dicit᷑:⁊ homis eſt aliquãdo:⁊ pecoꝛis ſpiritꝰ
dicit᷑:ſicut ſcriptũ eſt:p diluuiũ moꝛtuã eſſe Señ.7. omnẽ carnẽ quę habebat in ſe ſpiritũ vite.
Acꝑ hoc ⁊ pecoꝛis ſpũs dicit᷑:⁊ homis ſpũs dicit᷑. Aliquãdo⁊ ventꝰſpũs dicit᷑:ſiẽ habet᷑
dis dicit᷑ ſpũs tẽpeſtatis. Lum ergo multis modis dicat᷑ ſpũs:quo ſpñ dixiſti o apoſto/ le:facta carnis moꝛtificãda:meo an dei?Au di qð ſequit᷑: ⁊ intellige. Sublata ẽ quęſtio ſequẽtibus verbis. Kuʒ em̃ dixiſſet:Si aũt ſpũ facta carnis moꝛtificaueritviuetis:ↄti⸗
nuo addidit: Quotq;t em̃ ſpũ dei agunt᷑: hi ſilij ſũt dei. Agis ſi agaris:⁊ bñ agis ſi a bo⸗ „ re aduerſus ſpm̃:ſuggeſtionibꝰ pꝛauis. Fi⸗ Bo. 6. at qð ait apłus: Mõ regnet peccatũ in vño
no agaris. Ergo qð dixit tibi: Si ſpũ facta
carnis moꝛtificaueritis:viuetis:⁊ ambiguũ
tibi erat de qͥ ſpũ dixerit: ĩ ſequẽtibus vᷣbis intellige pᷣceptoꝛem: agnoſce redemptoꝛẽ. Eteni ille redẽptoꝛ tibi ſpm̃ dedit:quo moꝛ
tiſices facta carnis. Quotquot em̃ ſpũ dei Bo·?. agunt᷑: hi filij ſunt dei. Non ſunt fili dei: ſi
nõ agunt᷑ ſpũ dei.Si aũt ſpũ dei agunt᷑ pu⸗ gnant:quia magnũ habẽt adiutoꝛẽ.õ em̃ deus ſic nos expectat pugnãtes:quõ expe ⸗ ctat populus venatoꝛes. Populꝰ venatoꝛi fauere poteſt: ꝑiclitantẽ adiuuare non põt.
Si ergo hic caro cõcupiſcit aduerſus ſpĩ:⁊ Sal·ʒ.
ſpũs aduerſus carnẽ:et quid ẽ vt nõ ea quę
vultis faciatis?hic em̃ periculũ eſt maliin/ E
tellectoꝛis. Sit nũc officiũ qualiſcũq; expo⸗ ſitoꝛis: vt nõ ea quę vultis faciatis: Atten ⸗
dite ſancti quicũq; pugnati:p̃liantibꝰ loqͥr.
Intelligũt qͥ pugnãt: nõ me intelligit qͥ nõ
pugnat. Nã qui pugnat non ideo intelligit
me:b ᷣuenit me: qꝛ vult hõ caſtus vt nulla oino ſurgat in mẽbꝛis eiꝰ cõcupiſcẽtia adů⸗ ſaria caſtitati. Pacẽ vult: ᷣ nõdum habet.
ñ ẽj ad illud ventũ fuerit vbi
in pſalmo: Ignis:grando: nix: multis mo/ Põ ·43.

exurgat cõcupiſcẽtia aduerſanda: nullꝰ erit
hoſtis cũ quo luctemur:nec expectat᷑ ibi vi⸗ ctoꝛia:qꝛ de hoſte iaʒ victo triũphat᷑. Audi
1.Corſ. i5. ip̃am victoꝛã:ipſo aplo dicẽte: Opoꝛtet coꝛ
ruptibile hoc induere incoꝛruptionẽ:⁊ moꝛ taie hoc induere imoꝛtalitatẽ. Lum aũt coꝛ-
ruptibile hoc induerit incoꝛruptionẽ: ⁊ moꝛ
taie hoc induerit imoꝛtalitẽ:tũc fiet ſermo qͥ ſcriptus eſt: Abſoꝛpta eſt moꝛs in victoꝛia. Audi voces triumphantium: Vbi eſt moꝛs cõtentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeus tuus?
Percuſſiſti:vulneraſti:deieciſti: ſed vulne ·
ratꝰẽ ꝓpter me qͥ fecit me. O moꝛs o moꝛs:
vulneratꝰẽ ꝓ me qͥ fecit me:et de moꝛte ſua vicit te. Et tũc triũphãtes dicturi ſũt: Abi eſt moꝛs cõtentio tua? Vbi eſt moꝛs aculeꝰ tuus? Alõ aũt qñ caro cõcupiſcit aduerſus
ſpiritũ:⁊ ſpũs aduerſus carnẽ:ↄtentio moꝛ⸗ tis eſt. Non qð volumus faciamꝰ. Auare? Quia volumꝰvt nullę ſint cõcupiſcẽtię:ſed nõ poſſumꝰ. Velimus nolimus habemus illas:velimus nolimus titillant: blãdiunt᷑: ſtimulant: infeſtãt:ſurgere volũt:ᷣmuntur
nõdũ extinguũt᷑:q;diu caro ↄcupiſcit aduer us ſpiritũ:⁊ ſpũs adũſus carnẽ. Nũquid
etiã cũ moꝛtuus fuerit homo? Abſit. Depo⸗ nis carnẽ:quomõ tecũ trahis cõcupiſcẽtias
arnis? Sed ſi bene pugnaſti: recipieris ad
quietẽ · De qua quiete coꝛonãdus es:nõ dã
nãdus:vt poſtea ꝑducaris ad regnũ. Ergo
qᷓ;diu hic viuit᷑ frẽs:ſic eſt ſicut ⁊ nos qͥ ſenui mus in iſta malicia. Ahinoꝛes quidẽ hoſtes habem?ꝰ:ß tñ habemꝰ.Fatigati ſunt quodã modo hoſtes nr̃i iaʒ etiã ꝑ ętatẽ: ſed tñ etiã fatigati nõ ceſſant qualibuſcũq; motib? in ⸗ feſtare ſenectutis quietẽ. Acrioꝛ pugna iu⸗ uenũ eſt. Nouimus eam:tranſiuimꝰꝑ eam. Caro em̃ cõcupiſcit adũſus ſpĩ: ⁊ ſpũs ad⸗ uerſus carnẽ:vt nõ ea quęcũq; vultis facia/ tis. Quid em̃ vultis o ſancti:o boni p̃liato/ res:o foꝛtes milites xp̃i? Quid vultis? Vt nõ ſint oĩno cõcupiſcẽtię male: ſed non po ⸗
teſtis. Exercete bellũ:ſperate triũphũ.4õ
em̃ interim pugnat᷑.Karo em̃ cõcupiſcit ad⸗ uerſus ſpĩ:⁊ ſpũs adůſus carnẽ: vt non ea ꝗᷓ vultis faciatis:id eſt vt oĩno nullę ſint cõ⸗ eupiſcentię carnis. Sed facite qð poteſtis: qð ait ipſe aplus in alio loco: qð cõmemo ⸗
Ro.s. rare iam cgperã: Mõ regnet peccatũ i veſtro
moꝛtali coꝛꝑe:ad obediendũ deſiderijs eiꝰ.
Ecce qð nolo mala deſideria ſurgũt:ſed no⸗ lo obedire. Arma te:ſume inſtrumẽta bello⸗ domo erat:elata nõdum erat. Siceſthomo Licuttn
Bnctizuguſtinide verbis domini rum. Pꝛgcepta dei: arma tua ſũt. Sibfime
audis:⁊ qð loquoꝛ:armar. õ inqͥt regnet peccatũ in vñ̃o moꝛtali coꝛpoꝛe. diu ẽ
poꝛtatis moꝛtale coꝛpus:pugnat cõtra vos
pectatũ:ſed nõ regnet. Quid eſt nõ regnet⸗ Id eſt ad obediẽdũ deſiderijs eius. Sicgpe
ris obedire regnat. Et quid eſt obedire:niſt exhibeatis mẽbꝛa vf̃a arma iniqͥtatis pecca
to? Mihil hoc doctoꝛe pᷣclariꝰ. Quid vis iaʒ
vt exponã tibi? Jac qð audiſti. Nõ exhibe⸗ as mẽhꝛa tua arma iniqjtat peccato. Dedit tibi deus poteſtatẽ ꝑ ſpm̃ ſuũ:vt mẽbꝛa tua teneaſ.Surgit libido:tene tu mẽbꝛa. AQuid
factura eſt qᷓ ſurrexit? Tu tene mẽbꝛa: Noli
echtbere mẽbꝛa tua arma iniqtatis pecca⸗ to. Moli armare aduerſariũ tuũ ↄtra te. Te⸗
ne pedes ne eãt ad illicita. Libido ſurrexit:
tu tene mẽbꝛa tua. Tene manꝰ ab omi ſcele ⸗ re. Tene oculos ne male attẽdant. Tene au res ne verba libidinis libẽter audiãt. Tene totũ coꝛpus: tene latera: tene ſumma: tene ima. Quid facit libido? Surgere nouit:vin cere nõ nouit. Surgẽdo aſſidue ſine cauſa
diſcit ⁊ non ſurgere Redeamus ð ad verba ᷓ
que obſcura de aplo ꝓpoſuerã:⁊ plana iam
eſſe videbimꝰ. hoc em̃ ꝓpoſuerã qð nõ di⸗ xit aplus: Spũ ambulate ⁊ cõcupiſcentias sal
carnis ne habueritis:qꝛ neceſſe eſt vt habe ⸗ amus ilas. Quare ð nõ dixit: Lõcupiſcen tias carnis ne feceris? Auia facimꝰ eas:cõ ⸗ cupiſcimꝰ. Ip̃m cõcupiſcere:facere eſt. Sed
ait aplus: Jam nõ ego operoꝛ illud: ſed qð Zo
habitat in me peccatũ. Ergo qͥd tibi cauen⸗ dũ eſt⸗hoc ſine dubio ne ꝑficias. Surrexit libido dãnabilis: ſurrexit:ſuggeſſit: nõ au/ diat᷑. Ardet nõ ſe cõpeſcit:⁊ velles vt nõ ar⸗ deret.Et vbi eſt:vt nõ ea qj vultis faciatis? Roli dare mẽbꝛa. Ardeat ſine cauſa:⁊ cõſu⸗ mat ſe. In te ð fiẽt ip̃e cõcupiſcẽtie. Jatẽdũ
eſt:fiũt. Ideo dixit: Ne ꝑfeceritis. Sʒ nõ ꝑ⸗
ficiant᷑. Decreuiſti facere:pfeciſti. Perfeciſti
eteni ſi decernas faciendũ eſſe adulteriũ: et ideo nõ facias:qꝛ locus nõ eſt inuentus: qᷣa opoꝛtunitas nõ dat᷑:qꝛ foꝛte illa caſta eſt de
qua videris eſſe cõmotus. Ecce iam illa ca ſta eſt:⁊ tu adulter es. Quare? Quia ꝑfeci⸗ ſti cõcupiſcẽtias. Quid eſt ꝑfeciſti In ani⸗ mo tuo facienduʒ eſſe adulteriũ decreuiſti · Jam qð abſit ſi ⁊ mẽbꝛa fuerint operata:in
tnon guci usno eßer iunn ſepüß vzun perſoli . 3 niczſ ni
ncula
Aui ch iich ut
ſuſt
moꝛtem deuolutus es. Suſcitauit chꝛiſtus Warci.y eſſc moꝛtuã in domo filiam archiſynagogi. In czcorðteh ninh
ec it

Ru.7
nini 3 Job..
—
8
In euangelio ſcm Jo
qui flagiciũ decreuit in coꝛde: ⁊Moꝛtuus eſt ſed intus iacet · Si aũt vſq; ad mẽbꝛoꝝ ppe⸗ trationẽ ꝑuenerit:elatus ẽ foꝛas. Sʒ ⁊ iuue⸗ nẽ filiũ viduę ſuſcitauit dñs:qñ extra poꝛtã ciuitatis moꝛtuꝰ efferebat᷑. Sic ð audeo di⸗ cere:aliqͥd decreuiſti in coꝛde tuo: ſi reuoca beris ab actu tuo:ſanatus eris anteqᷓ; ꝑpe⸗ tres. Si em̃ egeris in coꝛde tuo pęnitẽtiã: qꝛ rẽ malã ⁊ ſceleratã flagicioſam dãnabilẽq; decreueras: ibi vbi moꝛtuꝰ iacebas int?: ſic intus ſurrexiſti. Si aũt ꝑfeceris: iã es foꝛas elatus: ſed habes qͥ tibi dicat: Juuenis tibi dico ſurge. Etiã ſi ꝑpetraſti ⁊ pgniteat te:de ꝓximo redi: noli in ſepulcrũ venire. Sʒ hic mihi tertius moꝛtuꝰẽ qui etiã ꝑductus ẽ ad ſepulcrũ:iã ſupꝛa ſe habet cõſuetudinis põ ⸗ dus:moles euʒ terrena multũ pᷣmit. Mul tũ em̃ exercitatꝰ eſt in flagitijs:cõſuetudine ſua nimia pᷣgrauat᷑:clamat ⁊ chꝛiſtꝰ: Laza⸗
re ꝓdi foꝛas. homo em̃ peſſimę cõſuetudi⸗
nis iam putet:merito ibi chꝛiſtus clamauit · Nec ſolũ clamauit: ſed magna voce clama⸗ uit. Ad xp̃i em̃ clamoꝛẽ etiõ tales licʒ moꝛ⸗ tui:licʒ ſepulti:licʒ putẽtes:reſurgẽt tamẽ ⁊
ipſi. De nullo em̃ iacente deſperandũ ẽ ſub
tali ſuſcitatoꝛe.
Detribus moʒtuis quos domi⸗ nus ſuſcitauit Sermo Xi
m ſti ieſu:om̃s quidẽ audientes ⁊ cre⸗ dentes mouẽt: ſed alios atq; alios aliter ⁊ aliter. Quidã cũ coꝛpoꝛalia eius mi⸗ racula ſtupẽtes:maioꝛa intueri nõ noꝛunt. Auidãðo ea qᷓ geſta audiunt in coꝛpoꝛib?ꝰ: nũc ampliꝰĩ animis mirant᷑ · Dicit ip̃e dñs: Sicut em̃ pñ ſuſcitat moꝛtuos ⁊ vi uificat:ſic ⁊ filius quos vult viuifi cat. Nõ vtiq; alios filius: alios pr̃: ß̃ eoſdẽ pater ⁊ filiꝰ:qꝛ oĩia pat᷑ ꝑ filiũ. Nemo ð dubi
tet qͥ chꝛiſtianꝰẽ: etiã nũc moꝛtuos ſuſcita⸗
ri. Sed oĩis hõ habet oculos: quibus videri põt moꝛtuꝰreſurgẽs. Ita reſurrexit fili?hui⸗ viduę:qui mõ ex euãgelio recitatꝰ?ẽ. Vnde
aũt videãt hoies reſurgere moꝛtuos in coꝛ⸗
de:nõ om̃s habent:niſi qui iã reſurrexerũti coꝛde. Ampliꝰ eſt reſuſcitare ſemꝑ victurũ:
Luq.. qᷓ; ſuſcitare iteruʒ moꝛiturũ. De iuuene illo
reſuſcitato: gauiſa eſt mater vidua: de ho⸗ minibꝰĩ ſpũ quotidie ſuſcitatis:gaudet ma ter ecckia. Ille quidẽ moꝛtuus erat coꝛpoꝛe:
üliaũt mẽte. Illius moꝛs viſibilis viſibilit
IFracula dñi noſtri ⁊ ſaluatoꝛis chii ⸗
hãnẽ Bermo XLIIII
plangebat᷑: illoꝛũ moꝛs inuiſibilis nec quę⸗
rebat᷑ nec videbat᷑. Quęſiuit ille qͥ nouerat moꝛtuos: ille ſolus nouerat moꝛtuos: qui poterat facere viuos. Miſi eĩ ad moꝛtuos
ſuſcitãdos veniſſet:nõ aplus diceret: Sur/ pb.j⸗
ge qui doꝛmis:exurge a moꝛtuis et illumia⸗ bit te chꝛiſt?. Doꝛmientẽ audis ců dic: Sur⸗ ge qui doꝛmis. Sed moꝛtuũ intellige: cum audis: Exurge a moꝛtuiſ. Dicti ſũt ſepe doꝛ miẽtes ⁊ moꝛtuiviſibiliter. Et plane om̃s:ei
qui põt excitare doꝛmiunt. oꝛtuꝰ em̃ tibi
moꝛtuus eſt: qui quãtũlibet pulſes:quãtũ libet vellices:quãtũlibet lanieſ:nõ expgiſci
tur. Khꝛiſto aůt ille doꝛmiebat: cui dictũ ẽ:
Surge:⁊ cõtinuo ſurrexit. Nemo tam facile
excitat in lecto: qᷓ; facile chꝛiſtus i ſepulcro. Tres aũt moꝛtuos inuenimꝰa dñio ſuſcita⸗ tos viſibiliter:milia inuiſibilii. Quot autẽ
moꝛtuos viſibiles ſuſcitauerit: quis nouit?
Mon em̃ oia qᷓ fecit ſcripta ſunt. Johãnes
dixit: Ahlta alia fecit ieſus: qᷓ ſi ſcᷣta eẽnt:
arbitroꝛ tamẽ totũ mundũ nõ poſſe libꝛos
capere · AMulti ð ſunt alibi ſine dubio ſuſci- ꝑ
tati:foꝛtaſſe ſuſcitati: ſed nõ tres fruſtra cõ memoꝛati. Dñs em̃ noſter ieſus chꝛiſtꝰ ea ꝗj
faciebat coꝛpoꝛalit:etiam ſpiritalii᷑ volebat intelligi. Neq; em̃ tantũ miracula ꝓpter mi racula faciebat: ð̃ vt illa quę faciebat mira eſſent vidẽtibus:vera eſſent intelligentibꝰ:
Quẽadmodũ qͥ videt litteras ĩ codice opti⸗
me ſcripto ⁊ non nouit legere: laudat quidẽ
antiquarij manũ:admirãs apicũ pulchꝛitu/ dinẽ:ß qͥd ſibi velint:qͥd indicent illi apices
neſcit: ⁊ eſt oculis laudatoꝛ: mẽte nõ cogni⸗
toꝛ. Alius aũt ⁊ laudat artificiũ: et capit in ⸗ tellectũ: ille vtiq; qui nõ ſolũ videre qð cõ⸗ mune eſt omibꝰ põt: ð etiã legere qð nõ di⸗ dicit nõ põt. Ita qui viderũt chꝛiſti miracu
la ⁊nõ intellexerũt qͥd ſibi vellẽt: ⁊ qͥd intel⸗
ligẽtibus quodãmodo inuenirẽt:mirati ſũt tantũ qꝛ facta ſunt. Alij vᷣo ⁊ facta mirati⁊ intellecta aſſecuti. Tales nos in ſchola xp̃i
eſſe debemꝰ. Qui em̃ dicit chꝛiſtũ ꝓpterea
tantũ feciſſe miracula:vt nõ eſſent niſi mira
cula: põt illů etiã dicere neſcire ꝙ nõ eẽt tẽ⸗
pus pomoꝝ qñ ficus ꝗjſiuit in arboꝛe. Non
em̃ erat illiꝰ pomi tempꝰ:ſicut euãgeliſta te· Wattb·⁊i·
ſtat᷑:⁊ tñ eſuriẽs poma qᷓſiuit ĩ arboꝛe. Chꝛi⸗
ſtyneſciebat qð ruſticꝰ ſciebat?Qð nouerat
arboꝛis cultoꝛ: nõ nouerat arboꝛis creatoꝛ?
Cũ ð eſuriẽs poma queſiuit in arboꝛe:ſigni
ficauit aliquid aliud ſe eſurire:⁊ r8 aliud 2

quęrere:et arboꝛẽ illaʒ ſine fructu folijs ple⸗ nã reperit:⁊ maledixit:⁊ aruit. Quid arboꝛ fecerat fructũ nõ afferẽdo?Quę culpa arbo ris infecũditas? Sed ſunt qͥ fructũ volũtate dare nõ poſſunt.Illoꝝ ẽ culpa ſterilitas:q··
rũ iecũditas eſt volũtas.Erãt ðiudęi habẽ tes vᷣba legl:⁊ facta nõ habẽtes:pleni folijs ⁊fructus nõ ferẽtes · Hoc dixi vt ꝑſuaderem
dñim nr̃m ieſũ chꝛiſtũ ideo miracula feciſſe: vt aliqd illis miraculis ſignificaret: vt exce⸗ pto eo ꝙ mira ⁊ magna et diuina erant: ali⸗
C quid inde etiaʒ diſceremꝰ. Eideam? ð qud
Warci.;.
nos diſcere voluit in tribꝰ moꝛtuis qͥs luſci⸗
tauit. Reſuſcitauit filiã moꝛtuã archiſyna⸗
gogi:ad quã ęgrotantẽ petebat᷑: vt eam de egritudine liberaret. Et cũ ꝑgit moꝛtua nũ ⸗ ciatur:⁊ quaſi iõ fruſtra fatigaret᷑:renuncia
tů eſt patri eius: Puella moꝛtua eſt: qͥd ad/
buc fatigas magiſtrũ? Ille autẽ pꝛexit:⁊ ait patri puellę: Noli timere:crede t̃mõ. Ve
nit ad domũ ⁊ üuenit iã obſequia funeri de
bita pᷣparata:⁊ dicit illis: Nolite flere: non em̃ eſt moꝛtua puclla:ßᷣ doꝛmit. Vexꝝ dixit:
doꝛmiebat: ſed illi a qͥ poterat excitari.hãc
Luc..
excitans:reddidit viuã parẽtibꝰ. Excitauit ⁊hůc iuuenẽ filiũ viduę:de quo nũc admo⸗ niti ſumus: vt hinc iſta ꝗᷓ ipſe largiri dignat᷑ cũ vr̃a charitate loqᷓ remur. odo audiſtis quðᷣ excitatꝰ eſt. Apꝛopinquabat dñs ciui⸗ tati:⁊ ecce ferebat᷑ iã moꝛtuus extra poꝛtaʒ. Ahiſcðia cõmot?ꝰ qð flebat mat᷑ vidua ⁊ de⸗ ſtituta vnico filio: fecit qðᷣ audiſtis dicens: Adoleſcẽs tibi dico ſurge. Surrexit ille moꝛ tuus:cepit loqui:⁊ reddidit illuʒ matri ſuę.
Job·. Excitahit ⁊ laʒarum de ſepulcro.Et ibi cum
ęgrotantẽ ſcirẽt diſcipli cũ qͥbꝰ loq̃bat᷑(dili⸗ gebat aũt illũ) Laʒarꝰinqͥt amicꝰn doꝛmit. Illi putãtes ęgri ſomnũ ſalubꝛẽ: Si doꝛmit inquiũt ſaluus erit.Et ille dico vobis apti? iam loquẽs: Lazarus amic nf̃ moꝛtuꝰ eſt. Vtrũq; verũ dicẽs:Ahoꝛtuꝰ eſt vobis:doꝛ ⸗ mit mihi. Iſta tria genera moꝛtuoꝝ: ſi tria
genera peccatoꝛũ: qͥs hodieq; ſuſcitat xpᷣs. æðcoꝛ· ð pe. di. Illa enim moꝛtua filia archiſynagogi intuſ ⁊ſicut tribus. erat ĩ domo:nondũ erat a ſecretis parietibꝰ
elata ĩ publici. Ibi intꝰ ſuſcitata ẽ: viua pa
rẽtibꝰ reddita. Iſte aũt iam quidẽ nð in do ⸗
mo:ſed tamẽ nõdum iĩ ſepulcro: parietibus elatꝰ erat:terrę mãdatus nõ erat. Qui ſuſci tauit moꝛtuã nõdũ elatã:ſuſcitauit moꝛtuũ iã elatũ:nondũ ſepultũ. Tertiũ reſtabat vt ⁊ſepultũ ſuſcitaret:⁊ hoc fecit ĩ laʒaro. Sũt
Bancti Auguſtini de verbis domin ergo intus qͥ peccatũ ĩ coꝛde habẽt: in facto
nonduʒ habent. Neſcio qͥ cõmotus eſt ali cõcupiſcẽtia. Dicit em̃ ip̃e dñs:Qui viderit Wat.j
mulierẽ ad cõcupiſcendũ eã:iã mgchatꝰẽ eã
in coꝛde ſuo. NMõdum acceſſit coꝛpoꝛe: con-
ſenſit in coꝛde: moꝛtuũ intus habet:nondũ extulit. Et fit vt nouimus: vt quotidie ho
mines i ſe experiunt᷑ aliqũñ audito vᷣbo dei: tanqᷓ; dño dicẽte: Surge: cõdemnat᷑ cõſen⸗ ſus ad iniqͥtatẽ: reſpirat᷑ in ſalutẽ ⁊ iuſticiã. Surgit moꝛtuꝰĩ domoꝛreuiuiſcit coꝛ ĩcogi⸗
tatiõis ſecreto. Facta eſt iſta reſurrectio aĩę
moꝛtuę intꝰ intra latebꝛas cõſciẽtięe:tanqᷓ;ĩ⸗ tra domeſticos parietes. Alij poſt cõſenſuʒ eunt in factũ:tanq; efferẽtes moꝛtuũ:vt qð latebat in ſecreto apareat in publico. Nũ
quid iam iſti qꝛ in factũ ꝓceſſerant deſpera⸗ ti ſunt? Nõne ⁊illi iuueni dictũ eſt:Tibi di· co ſurge? Nõne ⁊ ille redditus eſt matri ſuę? Sic ð⁊ qui iã fecerit ſi foꝛte cõmonitꝰ et cõ⸗ motus verbo veritatis ad chꝛiſti vocẽ reſur
git:viuus reddit᷑. Potuit ꝓgredi:in ęeternũ D
ꝑire nõ potuit. Qui aũt faciẽdo qð malũ ẽ: etiã mala cõſuetudine ſe implicãt vt ip̃a cõ⸗ ſuetudo mali non eos ſinat videre qꝛ malũ eſt:fiunt defenſoꝛes maloꝝ factoꝝ ſuoꝛum. Iraſcunt᷑ cũ reßhendunt᷑:intãtũ vt ſodomi te quõdaʒ dicerẽt viro iuſto reßhendẽti ne⸗
quiſſimã voluntatẽ: habitare veniſti: non 5. udſſ leges dare. Tanta ibi nefandę turpitudiniſ ↄſuetudo erat: vt iam nequicia eẽt iuſticia:
⁊ ꝓhibitoꝛ potiꝰ rephenderet᷑ qᷓ; factoꝛ. Ta⸗
les ↄſuetudine maligna pꝛeſſi:tanqᷓ; ſepulti
ſunt. Sed qͥd dicamꝰ frẽs? Ita ſepulti vt de
lazaro dictũ eſt: iã putet. Moles illa ipoſi⸗ ta ſepulcro: ip̃a eſt vis durę cõſuetudinis qᷓ pᷣmit᷑ aĩa:nec reſurgere nec reſpirare ꝑmitti⸗
tur. Dictũ eſt aũt: Quatriduanꝰẽ. Reuera ad iſtã ↄſuetudinẽ de q̃ loquoꝛ:quarto quo⸗ dã ꝓgreſſu ꝑuenit aia. Pꝛima ẽ em̃ qᷓli titil⸗ latio delectatiõis in coꝛde:ſecũda cõſenſio⸗
tertiũ factũ: quarta ↄſuetudo. Sũt eĩ qͥrel licitas obuias cogitatiõibꝰ ſuis ꝓꝛſus ita
abijciũt:vt nec delectẽt᷑. Sũt qͥ delectant᷑ et nõ ↄſentiũt. Nõdũ ꝑfecta moꝛs ẽ: ð qͥdãmõ
inchoata. Delectationi accedit ↄſenſio. Jã
eſt illa dõãnatio. Poſt ↄſenſionẽ in factũ pꝛo cedit᷑. Factũ in ↄſuetudinẽ vertit᷑:⁊ ſit qdaʒ
deſperatio vt dicat᷑:Quatriduanus eſt:iaz putet. Venit ergo dñs cui vtiq; facilia erãt
omnia ⁊ difficuitatẽ quandã oſtendit. Ibi infremuit ſpiritu:oſtẽdit multo clamoꝛe ob⸗
ſiſtn une noepd us un unn tenſec gubn ninesc yoluer cnue
bin
*
——
„
i
ſeliter
vincul ſeuiri
ihtem
ſſini
gime decca ců
cogit rerit teatt fondu hüin und W didh
dus
uüt
di tů triq E tui hen

In euangelio ſcqm Johnanè Bermo XLV
iurgatiõis opus eſſe ad eos quiↄ uetudine De eo ð ſcriptum eſt in euange⸗ n1 duruerunt. Tamẽ ad vocem clamantis do⸗ lio ÿm iopanne: Scrutamini ſcri⸗ mini: rupta ſunt vincula neceſſitatis. Tre pturas. Sermo. XV muit inferni dominatio:redditꝰ eſt lazarus viuus. Liberat em̃ ⁊ de mala conſuetudine vominꝰ quatriduanos moꝛtuos. Nam ipſe quatriduanꝰ:chꝛiſto volenti reſuſcitare doꝛ miebat.Sʒ quid ait? Videte genus reſuſci⸗ tationis. Pꝛoceſſit de monumẽto viuus:et n ambulare nõ poterat. Et dominus ad diſci⸗ Fo.n. pulos: Soluite eũ:⁊ ſinite abire. Ille ſuſci⸗ eh tauit moꝛtuũ:illi ſoluerũt ligatuʒ. Aliquid pertinere videte · ad ꝓpꝛium maieſtatis dei
Deeuãgelicã lectionẽ quę recens ſo ⸗/ A a nuit in auribꝰ noſtris aduertat cha ritas veſtra: dum pauca loquimur quę dñs donat. Ad iudcos dñs loqᷓbat᷑ ie⸗ ſus: ⁊ dicebat eis: Scrutaminiſcriptu Zoð. ras in quibꝰ putatis vos Vita ter/ nam habere:ipe teſtimoniũ phibẽt deme. Deinde poſt paululũ. Ego inquit veni in nomine patris mei⁊?noac
juſcitantis. Increpat᷑ aliquis in mala cõſue cepiſtis me · Sialius veneritnno tudine poſitus: verbo veritatis:multi mine ſuo: ipſum accepietis Deinde mncrepant᷑ ⁊ nõ audiunt: Quis ergo agit in“ poſt pauiuũ. uomõ poteſtis mihi
tus cum illo qui audit? Auis vitaʒ inſpirat intrinſecus? Auis eſt qui ſecretã pellit moꝛ⸗ tem:ſecretam dat vitam? Nõne poſt obiur gationes: poſt increpationes dimittunt᷑ ho ⸗ mines cogitatiõibus ſuis:⁊ incipiunt ſecum voluere qᷓ; malam vitam gerant: q; peſſima conſuetudine pᷣmant᷑ Deinde diſplicẽtes ſi⸗ bi: mutare vitã inſtituũt. Reſurrexerũt ilti: reuixerunt quibus diſplicet qð fuerunt. Sʒ reuiuiſcẽtes ambulare non poſſunt.heęc ſůũt Hr vincula ipſius reatus. Opus eſt ergo vt qui uſtorn
credere: gloꝛiã ab inuicẽ expectan⸗ tes:⁊ gloꝛiã 2 a deo ſoloeſt non qugrentes? Acd extremũ ait: IIõ ego vos accuſo apud patrẽ:eſt qui vos accuſat moyſes ĩ quẽ vos ſperatis Siem crederetis moyſi:gederetiſ foꝛſitan ⁊ mihi. De me em̃ ille ſcri⸗
——„
pſit. Tů aũt verbis illiꝰ nõcreditis quõ poteſtis mihi credere! Ad hec ꝓ poſita nobis diuinitꝰex oꝛe lectoꝛis:ᷣ mini⸗ ſerio ſaluatoꝛis:audite pauca nõ numerã⸗ da:ſed apetenda. Nam iſta oĩa facile eſt in⸗ telligere de iudęis: Sed cauendũ eſt ne cuʒ illos nimis attendimꝰ:a nobis oculos aufe ramus. Diſcipulis em̃ ſuis dominꝰloq̃bat᷑: ⁊ vtiq; qð eis loquebat᷑:⁊ nobis poſteris lo quebat᷑. Neq; em̃ ad illos ꝑtinet qð ait: Ec. Wattb.⁊8. * ctũ:pgniteat:coꝛrigat᷑ cogitatio: ſurgatmoꝛ cœ ego vobiſcũ ſum vſq; ad cõſummationẽ tuus intra domũ cõſcientię: Siue iam quod ſeculi:ſed ad om̃s etiaʒ poſtea futuros chꝛi⸗ 2 cogitauit admiſit nec ſic deſperet᷑ · Non ſur ſtianos:⁊ vſq; in finẽ ſeculi ꝓuenturos. No rexit moꝛtuus intus: ſurgat elatus. Peni quẽs ð illis ait: Cauete a fermẽto phariſe
nii
rreuixit ſoluat᷑ ⁊ ire pmittatur. Hoc officium d Wat.18. viſcipulis dedit quibus ait: Qup ſolueritis 1 in terra: ſoluta ſunt et in cgo.lhęc ergo cha/ riſſimi ſic audiamus vt qui viuunt viuant: qui moꝛtui ſunt reuiuiſcant. Siue ſit adhuc peccatũ coꝛde conceptũ:⁊ non ꝓceſſit in fa⸗
O Watth.16. teat facti:de ꝓximo reuiuiſcat:non eat inꝓ rũ. Tunc putauerũt ideo dñm dixiſſe hoc: q panes non tulerãt:nõ intellexerũt:qꝛ ca⸗ uete a fermẽto phariſęoꝝ: hoc dictũ eſt:ca⸗ uete a doctrina phariſeoꝝ. Que fuit doctri na phariſeoꝛũ niſi quã mõ audiſtis? Bloꝛiã ab inuicẽ qjrẽtes: gliã ab inuicẽ expectãtes ⁊ gloꝛiã ꝗᷓ a ſolo deo eſt nõ quęrẽtes. De hil aplus paulus dicit ita: Teſtimoniũ eis ꝑhi
fundum ſepulturę:non accipiat deſuꝑ cõſue
tudinis molẽ. Sed foꝛte iam illi loquoꝛ qui
am duro ſui moꝛis lapide ᷣmitur: qui iam vꝛgetur cõſuetudinis pondere: qui iaʒ qua⸗ triduanus putet. Nec ipſe deſperet:pꝛofun dus moꝛtuus eſt:ſed altus eſt chꝛiſtus. No⸗ uit clamãdo terrena onera rũpere:nouit in · trinſecus per ſeipſum viuificare: ſoluenduʒ diſcipulis tradere. Agant etiã tales pgnitẽ⸗ tiã. Neq; enim laʒaro reſuſcitato poſt qua triduũ vlius putoꝛin viuente remanſerat · Ergo qui viuunt viuant. Quicũq; aũt moꝛ tui funt:in quacũq; harum trium moꝛte ſeĩ⸗
beo:qꝛ ʒelũ dei habẽt:ßᷣ nõ vᷣm ſcientiã. Te· Vo·.
l indt dei habẽt:noui:ſcio: apud illos fui: talis fui. Pelũ dei habẽt: ſed nõ fm ſciẽtiã. Quid eſt hoc aple: Mõ ſᷣm ſcientiã? Expo⸗ ne nobis quã cõmẽdes ſcientiã: quã doleal in illis nõ eſſe:⁊ in nobis velis eſſe. Secut?
nenerint:agant vt celere iam reſurgãt. adiunxit: et qð cauſum poſuerat aperuit.
p

ↄſtituere:iuſticię dei nõ ſunt ſubiecti. Ign9
rare ergo dei iuſticiã ⁊ ſuam velle conſtitue/
re:hoc eſt ab inuicẽ gloꝛiã expectare:et glo
riã quę a ſolo deo eſt non requirere:hoc eſt fermentũ phariſeoꝛũ. Ab hoc cauere domi- nus iubet. Si ſeruus iubet ⁊ dominꝰ iubet: caueamus ne andiamus. Vt quid mihi di ⸗ citis: domine dñe:⁊ nõ facitiſ quę dicoꝛ Re linque ergo paululũ iudgos:quibus domi⸗
nus tunc loquebat᷑. Joꝛis ſunt: audire nos nolũt. Zpſum euangeliũ oderũt:falſa teſti⸗ monia ĩ dñm ꝓcurauerũt vt damnarẽt vi⸗
uum:alia teſtimonia emerũt pecunia cõtra moꝛtuum. Auãdo eis dicimus: Credite in
ieſum: Reſpondent nobis. In hominẽ moꝛ tuũ credituri ſumus? Kum autẽ addimus:
Wattß as. Sed reſurrexit: Reſpondẽt: Abſit. Diſcipu
li eius furati ſunt eum de ſepulcro. Amant falſitatem iudęi emptoꝛes ⁊ contemnũt ve⸗
ritatẽ domini redemptoꝛis. Quid loqueris
iudęe: parẽtes tui pecunia emerũt: ⁊ hoc in
te remanſit:quod emerũt. Attende potius
P eũqͥ emit te: nõ qui mẽdaciũ emit tibi. Sʒ
iſtos vt diximus relinquam?ꝰ: iſtos attẽda/
mus fratres noſtros cum quibus agimus.
MVam chꝛiſtus caput eſt ⁊ coꝛpus. Laput in
celo eſt: coꝛpꝰ in terra eſt. Laput dominꝰẽ:
coꝛpus eius eccleſia eſt. Sed meminiſtis di
Zpk.; ctum:Erunt duo in carne vna. Sacramẽtũ
poc magnũ eſt ait apoſtolꝰ: Ego autẽ dico
in chꝛiſto et in eccleſia. Si ergo duo ſunt in
—
Carne vna: vuo ſunt in voce vna. Laput no ſtrũ dñs chꝛiſtus locutus eſt ad iudęos ea qᷓ
audiuimus cum euangeliũ legeret᷑. Caput
ad inimicos ſuos loquat᷑:⁊ coꝛpus ad inimi
———
Job.7.
cos ſuos loquat:⁊ coꝛpꝰid ẽ eccia ad inimi cos ſuos noſtis ad quos loquatur. Qui ha
bet loqui:nõ dixi de meo:vt vox vna ſit:qa
caro vna: vox vna. Hoc ergo illis dicamus. Voc eccleſi loquoꝛ. O fratres:ſilij diſper⸗
ſoues errantes:rami p̃ciſi: quid mihi calũ⸗
niamini? uid me nõ agnoſcitis⸗ Serta⸗
mini ſcripturas in quibus vos putatis vi⸗ tam gternã habere:ipſe teſtimoniũ ꝑhibent de me. Judęis dicit caput noſtrũ:qð vobis
coꝛpus dicit · Quęritis me ⁊ nõ me inuenie⸗ tis. Quare? Auia nõ ſcrutamini ſcripturas quę teſtimoniũ perhibent de me. Teſtimo⸗
Satez. niũ ꝓ capite. Abꝛaę dictę ſunt ꝓmiſſiones
⁊ſemini eius. Mon dicit:ex ſeminibꝰtanqᷓ; in multis:ſed tanqᷓ; invno:et ſemini tuo qð
Bancti Auguſtini de verbis domini
MQuid eſt: Zelũ dei habẽt ᷣ nõ im ſcientiãe eſt chꝛilſtꝰ. Teſtimoniũ ꝓ coꝛpoꝛe ad abꝛaã: Ignoꝛantes em̃ dei iuſticiã ⁊ ſuam volẽtes quod cõmemoꝛauit apoſtolus. Abꝛaę dicte ſunt ꝓmiſſiones: Viuo ego dicit domin?:ꝑ ze.
memetipſum iuro:quia obaudiſti voci meg ⁊non pepciſti dilecto filio tuo ꝓpter me:ni⸗ ſi benedicẽs benedicã te:⁊ impiendo imple ⸗ bo ſemen tuũ ſicut ſtellas cgli: ⁊ ſicut arenã maris:⁊ benedicent᷑ in ſemine tuo om̃s gen tes terrę.habes teſtimoniij pꝛo capite:ha/ bes pꝛo coꝛpe: Audi aliud bꝛeue:⁊ ꝓpe vna ſentẽtia complexũ pꝛo capite et ꝓ coꝛpoꝛe.
De reſurrectione chꝛiſti pfalmus loquebat᷑: Exaltare ſuꝑ cęlos deus. Lõtinuo ꝓ coꝛpo Pz.ʒx re:iet ſuꝑ omnẽterrã gloꝛia tua. Audi teſti
moniũ ꝓ capite:Foderunt manus meas et ꝙz
pedes meos: dinumerauerũt oĩa oſſa mea. Ipſi vo conſiderauerũt et conſpexerũt me: diuiſerũt ſibi veſtimẽta mea: et ſup veſtem meã miſerunt ſoꝛtẽ. Audi cõtinuo ꝓ coꝛpo⸗ re:poſt pauca verba: Lõmemoꝛabunt᷑ ⁊ cõ⸗ uertent᷑ ad dominũ vniuerſi fines terre:Et adoꝛabunt in cõſpectu eius vniuerſe patrię gentiũ:Qm̃ domini eſt regnum:et ipſe do⸗ minabit᷑ gentiũ. Audi ꝓ capite. Et ipe tan/ qᷓ; ſpõſus ꝓcedens de thalamo ſuo. In ipo
pſalmo ai ꝓ coꝛpoꝛe: In omnẽ terrã exi· Nẽ.i
uit ſonus eoꝛum:et in fines oꝛbis rerrę ver⸗
ba eoꝛũ. hœc iudęis:⁊ iſtis noſtris. Quare: AQuia iſtas ſcripturas veteris teſtamentit
iudei accipiunt:⁊ noſtri ipſi accipiunt. Sed ipſum chꝛiſtũ quem illi non accipiũt:videa
mus ſi iſti accipiunt. Dicat ⁊ ipſe:dicat et ꝓ
e qui caput eſt:⁊ ꝓ coꝛpoꝛe ſuo qð eſteccle ⸗
ſa:quia ⁊ in nobis caput loquit᷑ ꝓ coꝛpoꝛe. Audi ꝓ capite: Reſurrexit a moꝛtuis: inuexuq. nit diſcipulos heſitãtes: dubitãtes pᷓ gau ⸗ dio: non credentes: aperuit illis ſenſum vt intelligerent ſcripturas:⁊ dicit eiſ: Quia ſic ſcriptũ eſt:et ſic opoꝛtebat chꝛiſtũ pati etre⸗ ſurgere a moꝛtuis die tertio.ſhabes ꝓ capi⸗ te: dicat ⁊ ꝓ coꝛpoꝛe. Et hᷣdican in nomine Eius pgnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccatoꝛũ per
———
om̃s gentes:incipiẽtibus ab hieruſalẽ. Di⸗
cat ergo eccleſia inimicis ſuis: dicat. Dicit plane non tacet: ſed ſi illi audiant. Fratres audiſtis teſtimonia: iam noſcite me · Scru/ Job.y tamini ſcripturas in quibꝰ vos ſperatis vi⸗ tam ęternã habere:ipſe teſtimoniũ ꝑhibent de me. Qug dixi nõ ſunt de meo:ſed de do ⸗ mini mei: ettamen adhuc auerſamini: ad⸗ huctergiuerſamini. Quomõ poteſtis mihi credere gloꝛiam ab inuicem expectantes: et gloꝛiã quę a ſolo deoẽ nõ ſjrentes: qꝛigno ⸗
zisſul inoeh wll
milan
u
ponon
H44.
4 *
nettn
uifut aichi Pie iiiEt biytz Lebig kgn vſoch Ipn
₰
wiche helcio lens v
Uie
u Suoa und te luüit it dest ki n, ſhi chiſ

e ve.1atis deiuſticiã: Velũ deihabetiſeß nõtm
ſcientiã. Ignoꝛãtes em̃ dei iuſticiã ⁊ veſtrã volẽtes cõſtituere:iuſticie dei nõ eſtis ſubie cti. Quid ẽ aliud ignoꝛare dei iuſticiã et ſuã
ego iuſtifico: qð ego dedero ſanctũ eſt? Di⸗ mitte deo qð dei eſt: Agnoſe homo qð ho⸗
in noie pfis mei ⁊ nõ ſuſcepiſtis me:ſi alius venerit in noie ſuo hũc ſuſcipietis. Sed au⸗
expaueſcim ꝰin antichꝛiſto:niſi qꝛ nomẽ ſuũ nhonoꝛaturꝰ⁊ nomẽ dñi ↄtẽpturꝰ Quid ali ud facit qͥ diẽ: Ego iuſtifico? Rñdet᷑ ei:Ego
Vbi euãgeliũ audiui: ibi credidi:ĩ deũ cre⸗ didi.t ille:õ es mũdus. Quare? qnon ibi fui. Dic quare nõ ſum mũdatus: hõ qui
Verbi gra:apud epheſioſ ad qͥs datã eplaʒ legis:⁊ quoꝝ pacẽ ſpernis? Ecce ad epheſi W— s ſcripſit aplus. Jundata eſt ecclia;manet
nn ſq nũc: ⁊ vberius manet: multipliciꝰma⸗ sn Isnhle Bar. net: tenet qð accepit ab aplo. Sids annũ⸗ n eiauerit vobis p̃ter qᷓ; qð accepiſtis: anathe
nnop ma ſit. AQuid ergo? Quid dicis mihi mũd“
en nn n ſuz? Ibi baptiʒatus mũdus nõ ſũEtiã unt. Duenipin nõ es. Quare? Auia ego ibi non fui. Sed tp 3 vbiq; eſt ibi fuit:in cuius nomẽ credidi. Tu
lens vt ego ad te veniã: hic poſitꝰ dicis mi⸗
ʒoß.i. Suꝑ quẽ videris ſpm̃ deſcendentẽ quaſi co rentẽ te: Immo qꝛ mihi ab ipſo baptiʒato
mei vocẽ noſtrã ⁊ illoꝝ:⁊ videte qͥd eligati.
ſcit. Vos in leſcũc; ſimus. Si Corj.ꝗ. ſcriptũ ẽ: Imitatoꝛes mei eſtote:ſicut ⁊ego chꝛiſti. Si autem mali ſumus:nec ſic deſerti eſtis:nec ſic ſine cõſilio remanſiſtis. Audite dicentẽ:Auę dicunt facite:quę aũt faciunt kacere nolite. Illi aũt cõtra: Niſi boni fueri
velle cõſtituere: niſi dicere: Ego ſanctifico:
minis eſt. Ignoꝛas dei iuſticiã:⁊ tuã vis cõ ſtituere. Juſtificare me vis: ſufficit tibi vt
E mecũ iuſtificeris. De antichꝛiſto dictũ eſt:
n Fob. om̃s ſic intelligũt qð ait dominꝰ: Ego veni
1Zoßa. diamꝰ⁊ iohannẽ. Audiſt᷑ qꝛ venit antixß̃e: in 3 nũc antichꝛiſti multi facti ſunt. Quid aũt
ad chꝛiſtũ veni:nõ pedibus ſed coꝛde veni.
baptiʒatꝰſũ in hierlm:hõ qui baptiʒat? ſũ:
neſcio vnde veniẽs:ĩimo nõ veniẽs: ſed vo ⸗
hi: Nõ es recte baptiʒatꝰ: qꝛ ego ibi nõ fui. Vide quis ibi fuit. AQuid dictũ eſt iohãni?
lumbãthic eſt q bapriʒat. Ipſum habesᷓ
inuidiſti:ip̃m ꝓdidiſti. Intelligite ð fratres Mos hoc eleganter dicimꝰ. Simus ſancti:
deus ſcit: Simus iniqui: et hoc magis ipſe
obis ſpem non ponatis:qua⸗ boni ſumus: facitequod
can a mus periſtis. Ecce eſt glius qui venietinò ¶ ⁊ bibit faguinẽ meũ⁊c̃. Ser. XM
3„ X 6—„—„ K—„„ —.— e 2 ——— 3—, 2. *„— ˙
7 —*, .
In enãgelio ſcm Johannẽ Bermo XLVI
mine ſuo. Ergo vita mea ex te pendebit: et ſalus mea ex te religabit᷑? Ita ne oblitus ſũ fundamentũ meũ? Nõne petra erat chꝛiſt?? 1· Cori.ic. Möne qui gdiſicat ſupꝛa petram: ipſum nðõ Wattb.7. deijcit ventus:pluuia:flumia? Veni ðme⸗ cũ ſi vis ſuꝑ terrã: ⁊ noli mihi eẽ velle ꝓ pe⸗ tra. Dicat ergo ⁊ nouiſſimũ illud ecclia: Si Zob·j. crederetis moyſi:crederetis et mihi. Deme enim ille ſcripſit: qꝛ coꝛpus ſuʒ eius de quo ſcripſit.Et de eccleſia moyſes ſcripſit. Nam moyſi verba dixi: In ſemie tuo benedicent᷑ Seũ.⁊ꝛ om̃s gentes. Aoyſes hoc in pᷣmo libꝛo ſcri⸗ pſit. Si crederetis moyſi:crederetis vtiq; et chꝛiſto. Quia moyſi verba cõtemnitis: ne⸗ ceſſe eſt vt chꝛiſti verba cõtemnatis.habẽt ibi inqͥt moyſen ⁊ ꝓphetas. Mõ pat abꝛaã: Zuc.is. ſi quis a moꝛtuis venerit:ipſum audiẽt. Et ille: Si moyſen ⁊ ꝓphetas non audiũt: nec ſiq̃s a moꝛtuis reſurrexerit:credent.hoc de iudęis dictũ eſt:Ergo nõ dictũ de hereticiſ? Z moꝛtuis reſu rrexerat qui dicebat:Opoꝛ Eucꝰ⁊ 4. tebat chꝛiſtũ pati:⁊ reſurgere a moꝛtuis ter⸗ tio die. hoc credo. Lredo inquit: Lredis. Auare non credis qð ſequi᷑?AQuia credis: poꝛtebat chꝛiſtũ pati et relurgere die ter⸗ tio a moꝛtuis? hoc dictuʒ eſt de capite: cre⸗ de quod ſequit᷑ de eccleſia: Pꝛędicari in no⸗ mine eius peęnitentiã ⁊ remiſſionẽ peccato/ rũ ꝑ om̃s gentes. Quare credis de capite ⁊ nõ credis de coꝛꝑe?Auid tibi fecit ecelia vt eãveliſ qͥdãmõ decollare? Tollerevis ecckię caput:et capiti credere: coꝛpus relinq̃re:qᷓſi exanime coꝛpꝰ. Sine cauſa capiti:quaſi fa⸗ mulus deuotus blandiris. Qui decollare vult:⁊ caput ⁊ coꝛpus conat᷑ occidere. Eru⸗ beſcunt negare chꝛiſtũ: ⁊ non erubeſcũt ne⸗ gare verba chꝛiſti. Chꝛiſtũ nec nos vidimꝰ oculis nec vos. Judęividerũt ⁊ occiderũt. Nos nõ vidimus ⁊ credidimus: verba ip̃iꝰ nobiſcũ ſunt. Lomparate vos iudeęis. Illi contempſerũt pendentẽ in ligno: vos con ⸗ temnitis ſedentẽ in celo. Illis ſuggerẽtibꝰ ſtetit titulus chꝛiſti: vobis ſtantibꝰ deletur baptiſmꝰchꝛiſti. Sed qͥd reſtat fratres: niſi oꝛemus ⁊ ꝓ ſupbis: oꝛemus ⁊ ꝓ elatis: qui ſe ſic extollunt? Dicamꝰꝙ illis deo:Logno⸗ ſcant: qꝛ tibi nomẽ dñs ⁊ nõ homies:ſed tu olus altiſſimus ſuꝑ omnẽ terrã.
—
64
De eo qt ſcripti eñt in euangelio m eũdeʒ: Duimãducgtgarnẽ meã

Icut audiuimꝰcũ ſanctũ euangeliũ
ſ legeret᷑:dñs ieſus chꝛiſtꝰexhoꝛtatꝰ ẽ
ꝓmiſſiõe vite gternę ad mãducãdã
carnẽ ſuã:⁊ bibendũ ſanguinẽ ſuũ. Qui au⸗
diſtis hec:nõdũ oẽs intellexiſtis. Qui enim baptiʒati et fideles eſtis: qͥd dixerit noſtis. Aui aũt ini vos adhuc cathecumini vel au
diẽtes vocant᷑:potuerũt eẽ cũ legeret᷑ audi⸗
entes:nũquid ⁊ intelligentes? Ergo ſermo noſter ad vtroſq; dirigit᷑. Qui iam mandu cant carnẽ dñi ⁊ bibũt ſanguinẽ eiꝰ: cogitẽt quid mõducent ⁊ qͥd bibant: ne ſicut aplus
1.Corſ.i. dixit: Judiciũ ſibi mãducent et bibãt. Qui
aũt nõdũ mãducant⁊ nondũ bibũt: ad ta⸗ les epulas inuitati feſtinẽt. Wer iſtos dies magiſtrati paſcũt: Chꝛiſtꝰ quotidie paſcit: mẽſa ip̃iꝰẽ illa ĩ medio cõſtiruta. uid cau ſpeſt O audientes vt mẽſam videatis:⁊ ad
epulas nõ accedatis? Et foꝛte mõ cũ euãge ⸗
liũ legeret᷑:dixiſtis in coꝛdibꝰvris: Putam?
Zo.. quid ẽ qð dicit: Paro mea vere eſcaẽ:
⁊ ſanguis meꝰ vere potus eſt. Quõ
mãducat᷑ caro dñi ⁊ bibit᷑ ſanguis dñi: Pu⸗
tamꝰqͥd dicit? Quis 5 te clauſit vt hoc neſci as? Velatũ ẽ. Sʒ ſi volueris:erit reuelatũ. Accede ad ꝓfeſſionem:⁊ ſoluiſti quęſtionẽ. Quid em̃ dixit dñs ieſus: iam fideles noue⸗ rũt. Tu aũt cathecuminꝰ diceris:audiẽs et ſurdus es · Aures em̃ coꝛpoꝛis patentes ha⸗ bes:quia verba quę dicta ſunt audis: Sed aures coꝛdis adhuc clauſas habes:qꝛ qð di ctů eſt nõ intelligis. Diſputo nõ diſſero. Ec ce paſcha ẽ:da nomẽ ad baptiſmũ · Si nõ te excitat feſtiuitas: ducat ip̃a curioſitaſ:vt ſci
abi.s. as qͥd dictũ ſit: Qui mãducat carnẽ meã et
bibit ſanguinẽ meum:in me manet ⁊ ego in illo. Et ſcias qͥd dictũ ſit:pulſa ⁊ aperiet᷑ ti⸗
bi. Et vt tibi dico:pulſa ⁊ aperiet᷑ tibi:ita et ego pulſo: aperi mihi. Auribus ꝑſono:⁊ ad P pectus pulſo. Sed ſi cathecumini exhoꝛtã
di ſunt frẽs mei:vt ad tãtã gratiã regenera ⸗
tionis accedere nõ moꝛent᷑̃:quãta nobis cu⸗
ra eſſe debet ĩꝑdificãdis fidelibꝰ vt ꝓſiteis
qð accedũt:non ſibi tales epulas in iudiciũ mãducent ⁊ bibãt? Et aũt nõ iudiciũ man ⸗ ducent? bibant: bene viuant. Exhoꝛrato ⸗
res eſtote nõ ſermonibꝰſed moꝛibꝰ vłis:vt illi qͥ nõ ſũt baptiʒati: ſic vos ſequi feſtinẽt vt nõ pereant imitando vos. Qui cõiugati
eſtis:fidẽ thoꝛi ſeruate cõiugibꝰ vfis. Red⸗ dite qð exigitis. Eira femia exigis caſtita tẽꝛᷓbe illi exemplũ nõ verbũ. Tu es caput:
Bancti Auguſtini de verbis dñt
qua isyide. hac eĩ debes ire:qua illi nõ t
ꝑiculoſũ ſequi: Immo tuiße q̃ vis eã ſequi: illuc debes ambulare. Ab imbecillioꝛi ſexu exigis foꝛtitudinẽ: carnis ↄcupiſcentiã am⸗ bo habetis: Qui foꝛtioꝛ eſt pꝛioꝛ vincat.Et tamẽ qð dolendũ eſt:multi viri a femis vin cunt᷑. Seruãt femie caſtitatẽ quã viri vuare nolũt: ⁊ in eo qð nõ ſeruant ſe viros videri volũt:qᷓſi ꝓpterea ſit foꝛtioꝛ ſexꝰ:vt eũ faci⸗
lius ſubiuget inimicus. Lucta eſt:pliũ eſt· Epð.j pugna eſt. Vir foꝛtioꝛ fmina: vir caputeſt feminę. Imiĩa pugnat ⁊ vincit: tu hoſti ᷣ⸗ cũbis? Stat coꝛpus: ⁊ caput iacet. AQui aũt vxoꝛes nondũ habetis:⁊ tñ ad menſã dñicã
iã acceditis ⁊ carnẽ chꝛiſti mãducatis ⁊ ſan ⸗
guinẽ bibitis: ſi ducturi eſtis vxoꝛes ſerua/ʒi.q. te vos vxoribꝰ vris. Quales eas vultis ad ducun. iktet nn iinit ing inuy inh
vos venire:tales? vos debẽt ipſe inuenire. Auis iuuenis ẽ qͥ nõ caſtã velit ducere vxo rẽ?Et ſi accepturꝰẽ virginẽ:qͥs nõ ĩitactã de⸗ ſideret? Intactã ꝗjris:intactꝰ eſto. Purã qᷓ⸗ ris:noli eẽ impurꝰ. Mon em̃ illa põt:⁊ tu nõ
potes.Si fieri ñ̃ poſſit:nec illa poſſit. Quia vo illa põt: doceat te qꝛ fieri põt. Et illa vt poſſit:deꝰ regit. Sʒ tu glioſioꝛ eris: ſi fece⸗
ris. Quare glioſioꝛ? Illã pᷣmit parẽtũ cuſto
dia:refrenat infirmioꝛis ſexꝰ ipᷣa verecũdia. Poſtremo leges timet quas tu non times.
Ideo ð glioſioꝛ eris ſi feceris: qꝛ tu ſi feceris deũ times. Habet illa multa ꝗᷓ timeat p̃ter deũ:tu ſolum deũ times Sʒ tu quẽ times:
maioꝛ eſt omibꝰ. Ipe timẽdus ẽ in publico:
ip̃e in ſecreto. Pꝛocedis: videris:intras:vi ⸗
deris. Lucerna ardet:videt te:lucerna exti ·
cta eſt: videt te. In cubile intras: videt te. In coꝛde verſaris:videt te. Ipm time: ilũ cui cura eſt vt videat te:⁊ vel timendo caſt?
eſto. Aut ſi peccare vis: queęre vbi te nõ vi⸗ deat:⁊ fac qð vis. Qui vᷣo iam vouiſti:coꝛ⸗
pus artius caſtitate: et cõcupiſcẽtię renos nec ad ip̃a qᷓ ꝑmiſſa ſunt patiamini relaxare
vt nõ ſolũ a cõcubitu illicito diuertatis: ſed etiã licitũ cõtemnatis aſpectũ. Aemẽtotei C
quocũq; ſexu ſitis:ſiue mares ſiue femie:an
„
geloꝝ vitã ducerevos i terra. Angeli em̃ nõ Watt · ii
nubũt: neq; vxoꝛes ducũt.hoc erimus cuz reſurrexerimꝰ. Quãto vos melioꝛes: qui id qð erũt homies poſt reſurrectionẽ:hoc vos incipitis eẽ añ moꝛtẽ? Seruate gradꝰ vfos: ßuat em̃ deꝰ honoꝛes vros · Lõpata ẽ reſur⸗
rectio moꝛtuoꝝ:ſtellis ĩ cęlo ↄſtituti. Stella Coff⸗
em̃ ab ſtella differt iglia:vt aplus diẽ: Sic
5 nimu giinsu liblu chin
mnle
—
iiſiß uiulj uinli lynnt uiugber iidit vinleu kegonult hon tt nüdeiei iſeSen

onhehn reſurrectio moꝛtuoꝝ. Aliter ibi lucebit vir/ dun 3n i ginitas: aliribilucebit caſiitas cõiugalis⸗ 6 wunt— alit ibi lucebit ſancta viduitas. Diuerſ Slu⸗ uſnto cihl cebũt:ß oẽs ibi erũt. Splendoꝛ diſ par:celũ cn cömune. Cogitãtes Sgrad? vfos: feruãtes uunt i ⁊ꝓfeſſiõeʒ vf̃am: accedite ad carnẽ dñi:ac⸗ Sröuſ erdite ad Rguinẽ vñi. Qui ſeſcit aliteẽ nõ wn accedat. Lõpũgimini magis ſermone meo. anu lu Lõgratulant᷑ em̃ qͥ ſciũt ſ eruare cõiugib?qð ani a cõiugibexigũt: qui ſciũt ſeruare oĩmodo ugut eötinẽtiã ſi hãc deo vouerũt. Quia ðᷣo au- pus.1 nt diũt dicentẽ me: Quicũq; nõ ſeruatis caſti⸗ didene ult tatẽ:nolite accedere ad illũ panẽ: ↄtriſtant᷑.— en Etego nollẽ hoc dicere. Sʒ qd facio⸗Time necun bo hoiem: ⁊aceã vitatẽ: Ergo ſi ilii ſerui . cuncknm timẽt deũ: etiã ego nõ timeq: ãñ nõ ſciã di⸗ . Qustʒupꝛ ctũ eſſe: Serue nequã: piger:tu dares⁊ego deit erigerẽ. Ecce dedi dñe deus meꝰ:ecce in cõ⸗ eqnöcſin hectu tuo ⁊ angeloꝝ tuoꝝ: ⁊icõſ pectu ipi⸗ urrghi plebie tue erogaui pecuniã tuz. Eimeo em̃ hnm iudiciũ tuũ.&go dedi:tu exige: Et ſinõ di⸗ urBoncili cʒ:facturꝰes. Ergo hoc potiꝰdico: Ego dedi ipolitnli tu cõuerte:tu parce. Fac pudicos q fuerunt ocatteq; inüth impudici:vt ſimul in tuo ↄſ pectu cũ iudiciũ 1. Szugunt venerit gaudeamꝰ:⁊q́ ogauit ⁊ cui eroga olo izun tüeſt. Placet hoc⸗Placeat. Quicũq; impu moslrhut dici eſtis: coꝛrigite vos dũ viuitis. Ego em̃ nmet qusu yerbũ dei loqui poſſũ:impudicos aũti neqͥ
ꝛens ſfecrxn nſia pſeuerantes: de iudicio dei⁊ damnatiõc —— berare non poſſum.
non 2 die2 Pppetaa galleanð ſurger:ß delnnes S Demuliere dephenſa in adulte⸗ dñs ꝓphaꝝ inde urrerit· Reuerſuf eſtinqt vjerniin ſio: In euangelio m eüdem. Ser eulta:vnuſqſq; tdomũ ſuã. Inde per⸗ Job. s. n mo init chartte rexit ieſus in montẽ: In montẽ aůt oliueti: ne Eminit charitas vfa ſermone bſti⸗ nnonẽ fiuctuoſumtin montẽ ynguẽtiein aardet m no: xoccaſiõe lectiõis euãgelij lo⸗ montẽ chꝛiſmatis. Vbi em̃ decebat docere r. Mabice cutos nos eſſe vobis de ſpũfancto. chꝛiſtũ:niſi in monte oliueti-Chꝛiſti em̃ no⸗ mnian e bũc potandũ cũ dñs inuitaſſet credẽteſ mẽ a chꝛiſmate dictũẽ. Chꝛiſma aũt gręce: veutrun eloquẽs int eos qᷓ illũ tenere cogitabãt latine vnctio nũcupat᷑. Ideo nos vnxit: qa ecur vs: qh. nterficere cupiebãt nec valebãt qꝛ ille no ⸗ luctatoꝛes cõtra diabolũ fecit. Et diluculo wLui ut. Cũ ð heclocutꝰeſſet: nataẽ deilloin iterum venit in templũ:⁊ oĩs plis venit ad inudich⸗ ba diſſẽñ raue putãtibqð iðe eẽt chꝛi⸗ eũ: ⁊ ſedẽs docebat eos:⁊ nõ tenebat: quia nt untyn is:alijs dicẽtibꝰ: qꝛ degalilea nõ cxurget nõ pati dignabat᷑. Nũc etiã attẽdite vbi ab bilon⸗ itꝰ. Qui vom ſi fuerãtvt eũ tenerẽt:re⸗ inimick tẽptata ſit dñimãſuerudo. Acdu⸗ Abi.ð. mine ut imunes a crimie: pleni admiratiõe. ladhlilcrihe pparifetmuſtere nb irteſtimoniũ dhibuerãt viuine docrrine tadulterio depheniſã Ztãtuerut eã — vicerẽt: a qͥbus miſſi erãt: Quarenõ ad? ĩmedio et direrũtei:W iſter:pec
e i is eum Rderũt eñ nunq; ſe audiſſe mtier mð dep̃henſa eſt ĩa ulteriò. mn lemita locutũ. Ron em̃ quiſq; ſic loquit᷑ In ſe eapt moyſes gdauit nobi — tleaütſclocut eſt: qdeus erat ⁊ hõ. ulmadilapidare:Tuergo quid
npo mẽphanſe teſtimoniũ eorũ repellẽtes: dicis Pye dicebant temptãtes vt — een—— poſſent acufare elz. Vnde accuſare? B
. em d vos ee lermonibꝰ jlliꝰ vich
In enãgelio ſcdm Johanne
danatoꝛes qᷓ; cognitoꝛes.
lent eũ patiẽter audire: foꝛte qͥ miſſi ſunt tenere et maluerũt credere. Illi rñderũt pᷣiudicio coꝛdis ſui: qð ⁊illig· Nũ⸗
ʒareth ciuitate erãt parẽtes eiꝰ. riã diri parẽtes:nõ ᷣm virile ſemẽ. ꝗ̃ſiuit in terra patrẽ: qꝛ iã habeb patrẽ. Naz vtraqʒ eius natiuitas mirabilis fuit:diuina ſine mfe:hũana ſine pfe. Quid
ð illi q̃ñ legis doctoꝛes ad nicodemũ Scru⸗
Bermo XL. VII Rũquid aliqs de Pncipibꝰcredidit in eum: alt ex phariſeis? Sed turba hecqj nõ nonit legẽ: maledicta ẽ. AQui nõ nouerãt legẽ:ip̃i credebãt in eũ qͥ miſerat legẽ: ⁊ eũ qui miſe ⸗ rat legẽ cõtemnebãt illi qͥ docebant legem: vt impleretur quod dixerat ipſe domi 5 Ego veni vt nõ videntes videa tes cœci fiãt. Cxci em facti ſ unt ctoꝛes:illumiati ſunt ppli legẽ neſcis auctoꝛẽ legis credẽtes. Micodem⸗tj vnꝰex Zob.. phariſcis qͥ ad dñm nocte venerat:⁊ ip̃e qui dẽ nõ credulꝰ; timidus:nã ⁊ nocte venerat ad lumẽ:qꝛ illuminari volebat:et ſciri ti
— 7
bat: rñdit: Rũqͥd ⁊ lex noſtra i hominẽ:niſi audierit ab ip̃o pᷣus: rit quid faciat? Volebõt illi— 3 ciebat em̃ nico⸗ demus vel potius credebat:qꝛ ſitĩmõ vel⸗ ſiles fierẽt illis
uid ⁊ tu galile es:id eſt quaſi a galileo ſe⸗ uctus? Sñs em̃ galile⸗ dicebat᷑: qm̃ de na⸗ Scöm ma⸗ Mon em̃ at deſuper
Nũquid imi aliquo facinoꝛe deßbẽderòt:

aut illa mlier ad eñ aliqũ ꝑtinuiſſe dicebat᷑? Quid eſt ð temptãtes vt accuſarẽt eũ? In⸗ telligimꝰ frẽs admirabilem mãſuetudinẽ in dño pᷣmonuiſſe: animaduerterũt eũ nimiũ eſſe mitem:nimiũ manſuetũ · De illo quitpe fuerat ante pᷣdictum: Accingere gladio tuo circa femur tuũ potentiſſime · Specie tua et pulchꝛitudine tua:intẽde ꝓſpere ꝓcede ⁊ re gna. Pꝛopter veritatẽ etmãl uetudinẽ ⁊ iu⸗ ſiiciã. Ergo attulit veritatẽ vt doctoꝛ: man⸗ ſuetudinẽ vt liberatot: iuſticiã vt cognitot· ropter hec e elſe regnaturũ in ſpũſancto ꝓpheta pᷣdixerat:Lũ ſoq̃bat᷑ veritas agno⸗ ſcebat᷑: cũ aduerſus inimicos non moueret᷑ mãſuetudo laudabat᷑. Lũ ð de duobꝰ iſtis: inimi⸗ id eſt
Nẽ · ·
id eſt de veritate⁊ mãſuetudine eius ci liuoꝛe ⁊ iuidia toꝛquerent: in tertio: xenlij· ⁊c.juſticia ſcandalũ polſuerunt. AQuare- lex iuſſerat adulteros lapidari:⁊ vtiq;
deret᷑. Dixerunt
da calũnia eſt. Offeramꝰ ei
nẽ nõ habet. Si es nõ tenebit · Qauti u nõ ꝑdat:in q plis iã amabilis factꝰ
„ 7—
iubebit · m* occaſionẽ accuſandi:
cõtra moyſen rel pondes: imo ↄtra
tioꝛfagitari damnatio · Sʒ cui hec?
*
—„6
rarent:in quos
. Noõ eſt captus cui ipi tendebãt: ſed potiꝰca/
pri ſunt qͥ tendedãt:qꝛ nõ credid erũt in eũ gno peccato:ei qͥ erat ſine peccato · Et q ilk eos poſſit de laq̃is eruere- Ecce dñs ireſpõ B audierat: Qui ſine pctõ ẽ vrm pᷣoꝛ in il dẽdo⁊ iuſticiã buaturꝰẽ: ⁊ a mãſ uetudienõ lapidẽ mittat:ab illo ſe puniẽdã ſperabat: ẽrecellur. Quid em̃ rñdit dñ ieſus? Quid ᷓ peccatũ iueniri nõ poterat. Ille aũt dadi midit veritas Auid rñdit ſapientia Auid ſarios ei repulerat ligua iuſticie: leuãsie rũdit ipa cu calũnia ꝑabat᷑ iuſticia? Mõ di“ oculos mãſuetudinis interogauit eà e
xit:nõ iapidet᷑:neð legẽ dicere videret᷑· Ab mo le cõdemnauit? Re ödit illa d
Luq.1. ſit aũt vt diceret: lapidet᷑. Tenit em̃ nð per⸗ Pomine ſemo. Et ille: Nec egote dere inuenerat:ſed quęreère qð perierat. cõdemnabo: auo foꝛte vamnari timl⸗ Quid ʒreſpõdit: Eidete qᷓ; plenꝰẽ iuſticia: ſti:qꝛĩi me pctm̃ nõ inueniſti. Nec eßo tech Auid ẽ dñe: aues ð peccati
Cplen⸗ manluetudine ⁊ veritate.
Sancti Auguſtini de verbis dñi
Quia qði⸗
iuſtũ erat lex iuberẽ nõ poterat · Sed ſiquis aliter diceret qᷓ; lex iuſſerat:iniuſtus depᷣpẽ⸗ Sapudl emetipſos: Verax putat: mãſuetus videt᷑: de iuſticia illi q̃ren⸗ mulierẽ in adul⸗ terio depßhenſ 3dicamꝰ deilla qͥd ĩ lege ſcri⸗ tů eſt. Si eam iuſſerit lapidari: mãluetudi dimitti cẽluerit: iuſticiã Vt aũt mõſuetudinem inquũt ꝑ eſt: ſine dubio dimitti e hinc nos iuenie⸗ ⁊ reũ faciemꝰ tanqᷓ; legis ßuaricatoꝛ? dicẽtes ei: hoſtis es legi: m eũ qui ꝑ moyſen dedit legẽ: Reus es moꝛtis:cũ illa? tu ipſe lapidandus. Poſſ et his verbis atq; ſentẽtijs inflãmari inuidia: feruere accuſa⸗ Peruer ſitas rectitudini:falſitas veritati:curuũ di⸗ recto:ſtulticiai apiẽti? ñ illi laqueos pa ⸗ nõ ipſi pᷣus caput e cerent?
Quiſine demnabo ·
peccatoẽ vrminqͥt: boꝛĩ illã lapidẽ mittat· O m̃ſio ſapiẽtie: quõ eos intromi⸗ ſit iſe. Foꝛis eĩ calũniabant᷑:ſeip̃os intrin⸗ ſecus nõ ꝑſcrutabant᷑ Adulterã videbãt:ſe nõreſpiciebãt. Dꝛ uaricatoꝛes leg legẽ im plere cupiebant:? hoc calũniando nõ vere tanq; adulteria caſtitate dãnãdo. Audiſtis iudęi: audiſtis phariſęi: audiſti legis docto⸗ res:legis cuſtodẽ: ſed nõdũ intellexiſtis le⸗ giſlatoꝛẽ. Auid aliud vobis ſignificat:cum digito ſcribit in terrã? Digito em̃ dei lex ſcri pra eſt. Nũc dñs i terra ſcribebat:c fructũ reqrebat. Audiſtis S:impleat᷑ lex:lapidetur adultera · Sʒ nũquid q puniẽda eſt:ler im⸗ plẽda eſt a puniẽdis?Lðſideret ſe vnuſqͥſq; veſtrũ:intret in ſemetipᷣm:aſcẽdat tribunal mẽtis ſuę:ↄſtituat 5 cogitet ſe ſcit hoim qᷓ ſunt homis niſi ſpũs homis qui in ipſo eſt. Vnuſqͥſq; in ſe intẽdens: pecca⸗ toꝛẽ ſe inuenit. Ita plane. Ergo aut iſtã di⸗ mittite:aut ſimul cũ illa legiſpęnã excipite- Si diceret:lapidet᷑:mõſ uetꝰnð videret · Di⸗ cit qð dicere debet:? mãſuetꝰ⁊ iuſtus: ui ſine peccato ẽ vrm: pᷣoꝛi illã lapidẽ mittat. hec vox iuſticię eſt: Puniat peccatrix: nõ
a peccatoꝛibꝰ. Impleat lex: ſed nõ a ßuari⸗ catoꝛbꝰlegis. Mec Voł oino iuſticie eſt:qua iuſticia illi tanqᷓ; trabali telo ꝑcuſſi ſe inl pi⸗ ciẽtes:⁊ reos ſe inueniẽtes: vnus polt vnũ dẽs receſſerũt. Relicti ſunt duo:miſera? mi ſericoꝛdia. Dñs aũt cũ eos telo iuſticie per cuſſiſſet: nec digne tꝰẽ cedẽtes auerſo ab eis obtulu rurſus ſcribebat in ler ra. Relicta aũt illa ſola muliere oibuſq;ab⸗ euntibꝰ:ꝛleuauit oculos ſuos ad mlierẽ · Au⸗ diuimꝰ vocẽ iuſticig: audiam/ ⁊mãluetudi nis. Plꝰ em̃ credo trita erat illa mlier ci au⸗
diſlet a vño dictũ: 5
pᷣoꝛ in illã lapidẽ mittat. lli ei attẽdẽtes?
*
io abſceſſu ↄfeſli· vereliqtur mulierẽ cũ m
ſe ante cogitationẽ ſuã: confiteri. Scit em̃ qui ſit: q nemo Co
Qui ſine peccatoẽ vm
ſh iumu ipu Pl ui⸗n in tisu uinohu ziemiſci
zi lug pusime tiüter inich den luiſt vüpan gewo
nd
rectis Fäin ectol uttbil ſüunt: ech nus dahn nein

NMõ plane ita · Attẽde quod ſequit᷑:ade deinceps iam noli peccare. Ergo⁊ dominus damnauit: ſed peccatuʒ non ho ⸗ minẽ. Si aũt peccatoꝝ fautoꝛ eſſet:diceret: Nec ego te damnabo: vade viue vt vis:de mea liberatione eſto ſecura: ego te quantũ⸗ cũq; peccaueris ab omiĩ pgna: etiã a gehen⸗ nę ⁊ inferni toꝛtoꝛibꝰ liberabo. Nõ dixit B.
5
9 Digt i ic 8e 9 ta. 2. mãſuetus dixit: Tacui:ſed tanqᷓ; iuſt?: Mũ⸗
s.. quid ſemp tacebo AMiſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ oe dñs. Ita plane. Adhuc adde:Longanimiſ-
Adde adhuc:Et multũ miſericoꝛs. Sʒ time
penitẽs theſauriʒas tibi irã in die ire ⁊ reue atõis iuſti iudicij dei: qui reddet vnicuiq; . z. iuxta opa ſua. Aãſuetus dñs:longanimis
cpc 1 dñs:miſericors dñs: ſed ⁊ iuſtꝰ dñs ⁊ verax utectnir dñs. Largitur tibi ſpaciũ coꝛrectiõis:ſed tu wwi n eln plus amas dilationẽ qᷓ; emẽdationẽ.Aalꝰ
vcp nuiſti heri:hodie bonꝰeſto. Et hodiernũ diẽ
ctas:? de miſericoꝛdia dei tibi plurimũ pol ⸗ liceris:qᷓſi ille qui tibi ꝑ pęenitẽtiõ ꝓmiſit ſa⸗ uer 27. lutẽ: ꝓmiſit tibi etiõ longã vitã. Ende ſcis auid pariat craſtinus dies? Recte dicis in
peccata dimittit. Negare non poſſumus ꝙ coꝛrectis atq; cõuerſis indulgentiã deꝰꝓmi ſit. Mã in qͥ ꝓpha mihi legis: qꝛ ꝓmiſit deꝰ coꝛrecto indulgentiã: nõ mihi legis qꝛ pꝛo⸗ miſit tibi longã vitã. Ex vtroq; igit᷑ homies piclitant᷑:ſperando ⁊ deſperãdo ↄtrarijs re⸗ bus. Sperãdo decipit᷑ qͥ dicit: Ponꝰẽ deꝰ:
hbet:laxem habenas cupiditatibꝰ meis:im pleam deſideria aic mee. Quare hoc?Quia miſericoꝛs ẽ deus:mãſuetus eſt deus. Spe
rint in grauia peccata: putãtes ſibi iam nõ
poſſe ignoſci pgnitẽtibus:et ſtatuẽtes ſe ad damnationẽ ſine dubio deſtinatos: dicunt apud ſeipſos: Jã damnati ſumꝰ: quare nõ qð volum?ꝰ facimꝰ? animo gladiatoꝛũ ferro
Intẽdant ð qui amãt in dño mãſuetudinẽ: .4 ⁊ timeãt veritatẽ. Eteni dulcis ⁊ rectꝰ dñs. Amas ꝙ dulcis ẽ: time ꝙ rectus eſt. Tanqᷓ;
qðẽ in nouiſſimo: Et verax. Qð em̃ modo
S üſtiner peccãtes: iudicatur ẽcõtemnẽtes. i e 5 An diuitias lõganimitatis eius cõtemnis⸗ Ignoꝛas qꝛ patiẽtia dei ad penitẽtiã te ad⸗ „r. ducit? Tu aũt ᷣm duriciã coꝛdis tui⁊ coꝛ im
in malicia pegiſti:vel cras mutare. Sʒ expe
coꝛde tuo:qñ me coꝛrexero:deꝰ mihi omnia
miſericoꝛs ẽ deꝰ: faciõ qð mihi placet:quod
iſti ꝑiclitant᷑. Deſperatiõe aũt qui cũ incide
deſtinatoꝝ. Ideo moleſti ſũt deſperati. Jà eñ̃ qð timeãt nõ habent:⁊ vehemẽter timẽ ⸗
6
In enãgelio ſcdm Johannẽ Bermo XLVIII
di ſunt. Iſtos deſperatio necat: illos ſpes.
Inter ſpem ⁊ deſperationẽ ęſtuat aia. Ae⸗
tuendũ eſt ne te occidat ſpes:⁊ cum multuʒ
ſperas de miſericoꝛdia: incidas in iudiciuʒ. Ahetuendũ eſt rurſus ne te occidat deſpera
tio:⁊ cũ putas iã nõ tibi ignoſci quę grauia cõmiſiſti:nõ agas pęnitentiã:⁊ incurras iu
dicem ſapientiã:quę dicit:Et ego vrę ꝑditi Pꝛouer.r. oni ſupꝛidebo. Quid ð egit deus cũ ꝑiclitã⸗
tibus vtroq; moꝛbo? Illis qui ſpe ꝑiclitant᷑ hdicit: Me tardes cõuerti ad deũ: neq; dif/ Ecẽi.;.
feras de die ĩ diẽ. Subito em̃ veniet ira eiꝰ:
⁊ĩtẽpoꝛe vindictę diſpdet te.Illis qͥ deſpe⸗ ratiõe ꝑiclitant᷑ quid dicit? In quacũq; die Sʒech.is. iniquus cõuerſus fuerit:oẽs iniqͥtates eius
obliuiſcar. Pꝛopter illos qͥ deſperatiõe peri
ditant:ꝓpoſuit indulgẽtię poꝛtũ. Pꝛopter illos qui ſpe ꝑiditant᷑ ⁊ dilatiõibꝰ illudunt᷑: fecit deus diem moꝛtis incertũ. QOñ veniat
vltimꝰ dies neſcis. Ingratus es: qͥ hodier⸗ nũ habes:in quo coꝛrigaris? Sic ð ad iſtam mulierẽ: Mec ego te cõdẽnabo. Sʒ facta ſe⸗ Job.3.
w *
cura dep̃terito: caue futura. Deleui qð cõ ⸗ miſiſti: obſerua qð pᷣcepi vt inuenias auod pꝛomiſi. De eo qð ſcriptum eſt in euange · lio m eũdem: Simãſeritis in ver⸗ bo meo: vere diſcipuli mei eſtis · DSermo Muit charitas vf̃a omnes nos vnũ A n magiſtrũ habere:⁊ ſub illo condiſci⸗ pulos eſſe. Mec ideo magiſtri ſumꝰ:
qʒ de loco ſupioꝛe loqͥmur vobis: ſed mgrẽ oim qͥ habitat i nob oibꝰ. Ipe mõ in euãge⸗
lio nobis oibꝰloq̃bat᷑: et dicebat nobis:qð etiã ego dico vobis. Dicit aũt ille de vobis ⁊nobis ⁊ nob: Si mãſeritis in vᷣbo meo:nõ vtiq; ĩ meo qͥ mõ loquoꝛ:b in eiꝰqͥ mõ ĩeuã⸗
gelio loq̃bat: Si mãſeritis ybo meo Iob ·s. inqͥt: vere diſcipuli meieſtis. Ad diſci pulũ eſt parũ accedere:ßᷣ manere.Mõ ʒ ait:
Si audieritis verbũ meũt: aut ſi acceſſeritis
ad verbũ meũ: aut ſi laudaueritis verbum
meũ. Sed videte quid dixerit: Si mãſe⸗ ritis in verbo meo: vere diſcipuli mei eritis:⁊ cognoſcetis veritatẽ:⁊ veritas liberabit vos · Quid diximus fratres? Manere in verbo dei: laboꝛ eſt an non eſt? Si laboꝛ eſt: attende magnum pꝛę⸗ miũ. Si laboꝛ nõ eſt:gratis accipis pꝛemiũ.
„ ——,
Ahaneamus ergo i eo qui manet in nobis. Nos ſi non manſerimus in ilo:cademus.
——,
„e— Ar⸗ E
6* ℳP 6 —.

—
3—————
— —„—4— 4. 2
Bancti Auguſtini de verbis dñi
Ille autẽ ſi in nobis non mãſerit: non ideo domũ perdidit. Nouit ille manere in ſe:qui
nunq; deſerit ſe. Abſit aũt ab homie vt ma⸗
neat in ſe:qui perdit ſe. Ergo nos in illo ma nemus indigentia:ipſe in nobis manet mi⸗ ſericoꝛdia. Jam ðᷓſi ꝓpoſitũ eſt quod facere debeamus:quid accepturi ſumꝰvideamus.
Indixit em̃ opus:⁊ꝓmiſit mercedẽ. Quod
eſt opus? Si mõſeris in verbo meo. Pꝛeue opus. Verbũ bꝛeue:magnũ opere: Simã/ ſeritis. Quid eſt ñi manſeritis? Si in petra xdificaueritis. Q qᷓ; magnũ eſt fratres hoc: ſupᷓ petrã edificare qᷓ; magnũ eſt. Venerũt flumia: flauerũt venti: deſcenderũt imbꝛes ⁊ impegerũt in domũ illã ⁊ nõ cecidit: fun/ data em̃ erat ſupꝛa petrã. Quid eſt ergo in verbo dei manere: niſi nullis temptatiõibꝰ cedere? Pꝛęemiũ quid eſt⸗Cognoſcetis veri⸗
tatem:⁊ veritas liberabit vos. Lõpatimini
Fob..
nobis: qꝛ vocẽ meã ſentitis obtunſam. Ad iuuate me tranquillitate. O pᷓmiũ. Cogno ⸗
ſcetis veritateʒ. Foꝛte aliquis diceret:et qͥd
mihi ꝓdeſt cognoſcere veritatẽ? Et veritas liberabit vos. Si nõ delectat veritas: dele⸗ ctet libertas. In cõſuetudine latinę linguę
lberari duobꝰ modis dicit᷑. Et maximeĩ eo
cõſueuimꝰ audire hoc verbũ: vt quicũq; li⸗ berat:intelligat᷑ periculũ euadere:moleſtijſ
carere. Liberari auteʒ ꝓpꝛie dicit᷑ liberũ fie⸗
ri:Quõ ſaluari ſaluũ fieri:ſanari ſanũ fieri:
ic liberari liberũ fieri. Ideo dixi: Si nõ de· lectat veritas:delectet libertas.hoc in grę⸗ ca lingua euidẽtius ſonat: nec poteſt aliter
intelligi. Et vt noueritis qa aliter intelligi
nõ poteſt:loquente dño: reſpõderũt iudęi:
NMos nemini ſeruiuimus vnqᷓ;: quõ dicis: veritas liberabit vos? Id eſt veritas libe⸗ ros vos facit. Quõ dicis eis qͥ nemini vnqᷓ; ſeruiuimꝰ:quos vides inquiũt non habere
ſeruitutis neceſſitatẽ: quõ eis polliceris li⸗
bertatẽ? Audierũt qð debuerũt: ſed nõ fece rũt qð debuerũt.Quid audierũte Auia di⸗ xit: Veritas liberabit vos. Attẽdiſtis vos
qꝛ nõ ſeruitis homini:⁊ dixiſtis: Nemini ſer
uiuimus vnqᷓ;. Ois iudeus ⁊gręcus: diues ⁊pauꝑ:honoꝛatꝰ⁊ pᷣuatus:impatoꝛ ⁊ men/ dicus: oĩs qui facit peccatũ: ſeruus eſt pec cati. Dis inquit qui facit peccatũ: ſeruusẽ peccati.Si agnoſcant homies ſeruitutẽ:vi⸗ debunt vnde accipiũt libertatẽ. Ingenuus eſtaliquis: captiuat᷑ a barbaris:ex ingenuo factus eſt ſeruus. Audit hõ miſeratoꝛ: cõſi⸗
derat ſe habere pecuniã:fit redẽptoꝛ:pergit ad barbaros:dat pecuniã:redimit hominẽ. Plane redidit libertatẽ: ſi abſtulit iniquita tẽ. Sed qͥs abſtulit iniqtatẽ? homo homi⸗ Ilje qͥ ſeruiebat apud barbaros:a redẽpto- re luo redẽptus eſt. Et multũ intereſt int re/ demptoꝛẽ ⁊ redemptũ:tamẽ ſub dña iniqui tate foꝛte cõſerui ſunt. Interrogo redẽpto⸗ rem:habes peccatũ? habeo inqt. Ergo nec tu te iactes redemptũ: nec tu te extolias re⸗ demptoꝛẽ: fugite ambo ad verũ liberatoꝛẽ. Parũ eſt:qꝛ ſub peccato ſunt:ſerui dicti ſũt ⁊moꝛtui dicunt᷑. Qð timet homo ne faciat illis captiuitas:iam illi fecit iniqtas. Quid em̃:qꝛ vident᷑ viuere? Nũquid ideo errauit
chr uſt quno
u du ſſt funes. lec evier jute Eune feedg ßalq
ille qͥ dixit: Dimitte moꝛtuos ſepelire moꝛ/ Wa. n
tuos ſuos/ Ergo moꝛtui oẽs ſ peccato:ſer⸗ ui moꝛtui:ſeruiẽdo moꝛtui:moꝛiendo ſerui.
erut mau
Auis ð liberata moꝛte et a ſeruitute:niſi in ꝙð. nbi·
moꝛtuis liber? Quis eſt ĩ moꝛtuis liber:ni· P ſi inter peccatoꝛes ſine peccato? Ecce venit Fob. ht
pnceps můdi:ipſe dicit redẽptoꝛ n: libera⸗
toꝛ ñ: Ecce venit pᷣnceps mũdi: ⁊ĩme nihil
inueniet. Tenet qͥs decepit: quos ſeduxit: dͥbꝰ peccatũ moꝛtẽq; pſuaſit:in me nihil in ⸗ ueniet. Veni dñe redẽptoꝛ veni: Agnoſcat te captiuꝰ:fugiat te captiuatoꝛ: tu eſto mihi liberatoꝛ. Ille me ꝑditũ inuenit:in quo dia
bolus nihil inuenit qð caro agit. Inucnit
carnẽ in illo pᷣnceps huiꝰmũdi? Inuenit. Et
qualẽ carnẽ? AMoꝛtalem:quã poſſit tenere:
quã poſſit crucifigere: quã poſſit occidete.
Erras deceptoꝛ:non fallit᷑ redẽptoꝛ. Erras. Vides i dño carnẽ moꝛtalẽ:nõ eſt caro pec cati:ſimilitudo eſt carnis peccati.æhiſit em̃ ko.. deus filiũ ſuũ in ſimilitudinẽ carnis pecca/
ti. Vera caro: moꝛtalis caro: ſed nõ peccati
caro. Ahiſit em̃ deus filiũ ſuũ in ſimilitudi⸗
nẽ carnis peccati:vt de peccato dãnaret pec
catũ in carne. Abiſit em̃ des filiũ in ſimilitu
dinẽ carnis peccati in carnẽ: nõ tñ in carneʒ peccati. Pꝛopter quid? Vt de peccato:certe
nullũ peccatũ:vt de peccato damnaret per⸗
catũ in carne: vt iuſticia dei impleret᷑ in no ⸗ bis:qui nõ m carnẽ ambulam?:ſed m ſpi⸗ ritũ. Si ergo ſilitudo carnis erat peccati nõ
caro peccati: quõ vt de peccato damnaret
peccatũ in carne? Solet ⁊ ſilitudo cape no⸗ mẽ eius rei:cuiꝰẽ ſilitudo.ſhõ dicit᷑ verus:ſ etiã ſi pictũ in pariete oñdas:⁊ ꝗᷓras qͥd ſit: reſpondet᷑ hõ. Peccatũ Fapellata eſt caro:
bñs ſilitudinẽ camis peccati: yt eſſet ſacriſ⸗
perun
Eoe bipel cüetp i pmult
clln
lbento wuüine i. e bituũ lis cre larom epsm zinue pecati es Oe dedehn bou mor esind ieni
iayel

nUuodinn xenit· 4. nabat᷑ · Peccatũ ergo dicebat᷑ ſacrificiũ pꝛo
tee
nuis giuitin
In euangelio ſchm Johannẽ Bermo XLIX
ciũ ꝓ peccato. Dicit idem aplus alio loco.
⁊.Corj·ʒ · Eum qui nõ nouerat peccatũ:ꝓ nobis pec
catũ fecit. Eũ qui nõ nouerat peccatũ:Quẽ qui nõ nouerat peccatũ: niſi eum qui dixit:
Fob.4. Ecce venit pꝛinceps mũdi: ⁊ in me nihil ĩn
ueniet⸗Eũ qͥ non nouerat peccatũ:peccatũ P nob fecit: Eũ ip̃m chꝛiſtũ neſcientẽ pecca tũ:fecit deus ꝓ nobis peccatũ. Quid eſt
fratres? Si diceret᷑: Iecit in illum peccatũ:
aut fecit ilum habere peccatũ: intolerabi⸗ le videret᷑. Quomõ toleramꝰ qð dictũ eſt: Fecit eũ peccatũvt ip̃e chꝛiſtus ſit peccatũ? Qui nouerãt ſcripturas veteris teſtamẽti: recognoſcũt qð dico. õ em̃ ſemel dictũ ẽ: k aliqͥtiẽs creberrime. Peccata dicta ſũt:ſa criicia ꝓ peccatis. Offerebat᷑: verbi gra: ꝓ peccato hyꝛcus:aries:quodlibet:ipſa victi/ ma quę offerebat᷑ ꝓ peccato peccatũ nomi ·
peccato: ita vt alicubi dicat lex ſacerdotes ponere debere manus ſuas ſuper peccatũ.
Ergo eũ qui nõ nouerat peccatũ:fecitꝓ no⸗
bis peccatũ: id eſt ſacrificiũ ꝓ peccato. Fa⸗ ctũ eſt peccatũ:oblatus eſt:⁊ deletũ eſt pec ⸗ catũ. Fuſus eſt ſanguis redemptoꝛis: ⁊ de
dennWanbs. leta eſt cautio debitoꝛis. Ipſe eſt ſanguis qͥ
gutte capuuuun
nucnuqcnx
nccys dufnitie⸗
maiger: iyict
toenonflinu
ꝓ multis effuſus ẽ in remiſſionẽ peccatoꝛũ. Quid eſt ergo ꝙ inſipienter exultaſti mens
liberatoꝛ? Si habuit peccatũ vide:Si aliqͥd Zob.i.tuũ in eo inueniſti tene. Verbũ caro factũ
eſt. Verbũ creatoꝛ ẽ:caro creatura ẽ. Quid
ibi tuũ inimice? Et verbũ deꝰẽ:⁊ aĩa homi⸗ nis creatura eſt:⁊ caro homis creatura eſt:⁊ caro moꝛtalis dei creatura ẽ. Peccatũ qjre.
Job 14 Sed qͥd queras veritas loquit:Leniet pn/
ceps můũdi:⁊ in me nihil inueniet. Nõ ergo nõ inuenit carnẽ:ſed nihil ſuũ: id eſt nulluʒ peccatũ. Decepiſti innocẽtes: feciſti nocen/ tes. Occidiſti innocentẽ:ꝑemiſti quem non
debebas: redde qð tenebas. Quid ð? Ad
hoꝛã inſultaſti: qꝛ inueniſti in chꝛiſto carnẽ moꝛtalẽ? Ahuſcipula tua erat. Ande lętat? es:inde captus es. Vbi te exultaſti aliquid inueniſſe: inde nũc doles qð poſſederas ꝑ/ didiſſe. Ergo fratres qͥ credimus in chꝛiſtũ:
oß.. maneamꝰ in verbo eius. Siem̃ mõſerimus
in verbo eius: vere diſcipuli eius ſumꝰ.iõ em̃ ſoli illi duodecim:ſed oẽs qui manemꝰi verbo eiꝰ vere diſcipuli eiꝰ ſumus:⁊ cogno ⸗ ſcemus veritatẽ:⁊ veritas liberabit nos: id Jod.14. eſt chꝛiſtus flliꝰ dei qui dixit: Ego ſum veri⸗
captiuatoꝛ:quia carnẽ moꝛtalẽ habuit me?
tas:liberos nos faciet: hoc ẽ liberabit nos:
nõ a barbaris ſed a diabolo: nõ a coꝛpoꝛis captiuitate: ſed ab aię iniqtate. Solus eſt
qui ſic liberat. Nemo ſe liberũ dicat: ne ſer⸗
uus remaneat. Non remanebit in ſeruitute anima noſtra: quia quotidie dimittunt᷑ de⸗ bita noſtra.
De paſtoꝛe⁊ mercẽnario ⁊ fure: n eugelio ᷣm eũdẽ. Ser. XLX Dn ignoꝛat fides veſtra chariſſimi: n xita vos didiciſſe nouimus dicẽte magiſtro de cęlo ĩ quo ſpem veſtrã poſuiſtis:qꝛ dñs nr̃ ieſus xpᷣs qͥ iaʒ ꝓ nobis paſſus eſt ⁊ reſurrexit:caput eſt eccleſie:⁊ eſt coꝛpus eius ecclia: ⁊ in eius coꝛpoꝛe vnitas membꝛoꝝ: et cõpago charitatis tanq; ſani⸗ tas exiſtit. Quicũq; aũt in charitate frigue⸗ rit: infirmat᷑ in coꝛpoꝛe chꝛiſti. Sed potens eſt ille qui exaltauit caput noſtrũ: etiã infir⸗ ma mẽbꝛa ſanare:dũ tamẽ nõ nimia impie⸗ tate pᷣcidant᷑: ſed hereant coꝛpoꝛi donec ſa⸗ nent᷑. Quicqͥd em̃ adhuc heret coꝛpoꝛi:non deſperatę ſanitatis eſt. Qð aũt pᷣciſum fue ⸗ rit:nec curari:nec ſanari põt. Cũ ergo ille ſit caput ecclię:⁊ ſit coꝛpus eius eccleſia:totus chꝛiſtus caput ⁊ coꝛpus eſt. Reſurrexit iam ille. Laput ergo habemus icęlo. Laput no⸗ ſtrum interpellat pꝛo nobis. Laput noſtrũ ſine peccato ⁊ ſine moꝛte: iam pꝛopitiat pꝛo peccatis noſtris deum: vt ⁊ nos i fine reſur gentes ⁊ imutati in gloꝛiã cęleſtẽ:ſeq̃mur ca put noſtrũ. Quo em̃ caput ⁊cętera mẽbꝛa. Sed dũ hic ſumus:mẽbꝛa ſumus:ne deſpe ⸗ remꝰ:qꝛ ſecutura ſumꝰcaput noſtꝝ. Videte em̃ frẽs dilectiõeʒ illiꝰcapitis nr̃i.Jã in cęlo eſt: et hic laboꝛat qᷓ;diu hic laboꝛat eccleſia. hic chꝛiſtꝰeſurit:hic ſitit:nudus eſt:hoſpes eſt:infirmat᷑: in carcere eſt. Quicqͥd em̃ hᷣ pa tit coꝛpus eius:ſe dixit pati:et in fine ſegre ⸗ gans ipſum coꝛpus ſuũ ad dexterã:⁊ reliqͥs a quibꝰ mõ cõculcat᷑ ſegregans ad ſiniſtrã: dicturꝰ eſt his qͥ ſunt ad dexterã: Venite be Wattb.⁊5. nedicti patris mei ꝑcipite regnuʒ qð vobis paratũ eſt ab oꝛigine mũdi. Quibꝰ meritlæ Eſuriui enim ⁊ dediſtis mihi mãducare ⁊c̃. Sic exequit᷑ tanq; ipſe accepiſſet vſq; adeo vt illi nõ intelligẽtes: reſpõdeant ⁊ dicant: Dñe:quãdo te vidimꝰ eſurientẽ: hoſpitẽ:et in carcere?Et dicit eis: Luʒ vni ex minimis meis feciſtis:mihi feciſti. Sic etiã in noſtro coꝛpoꝛe caput ſurſum eſt:pedes in terra ſũt.

Bancti Anguſtini de verbis domin
ñ in aliq cõſtipatiõe ⁊ coartatiõe hoim: qñ
tibi aliqͥs pedẽ calcat: nõne dicit caput:cal
cas me:nec caput tuũ nec linguã tuã quiſq; calcauit? Surſuʒ eſt:in tuto eſt:nihil ei ma⸗
li cõtigit: ⁊ tñ qꝛ ꝑ cõnexionẽ charitatl vni⸗
tas eſt a capite vſq; ad pedes:nõ ſe inde lin gua ſeparauit:ſed dixit:Lalcas me:cũ eam nemo ↄtigerit. Quõ ð lingua quã nemo cò tigit diẽ: Calcas me: Sic xp̃s caput qð ne⸗ Watt.⁊5. mo calcat dixit:Eſuriui ⁊ dediſtis mihi mã⸗
ducare.Et illis qͥ hoc nõ feccrũt dixit:Eſuri
ui ⁊ nõ dediſtis mihi mãducare.Et quð con
cluſit? Sic. Ibũt illi in cõbuſtionẽ einã: iu⸗
P ſti aũt in vitã ęternã. Cũ ergo nũc loqueret᷑ Job.10 dixit ſe eẽ paſtoꝛẽ: dixit eẽ ⁊ ianuã. Vtrũq; ibi habes:⁊ ego ſum ianua:⁊ ego ſũ paſtoꝛ.
Janua eſt in capite:paſtoꝛ in coꝛpoꝛe. Dicit
em̃ petro:in quo vno foꝛmat eccleſiã: Petre
2.21. amas me? Reſpõdit · Dñe amo. Paſce oueſ
meas.Et tertio: Petre amas me?Cõtriſta/
tus ẽ petrꝰ ꝙ eũ tertio interrogauit: qᷓſi ille
qui vidit ↄſcientiã negatoꝛis: nõ videbat ſi
dem cõfitentis. Nouerat illũ ſemꝑ:nouerat
illũ ⁊ qñ ſe petrus ipſe nõ nouerat. Tũc em̃
Luch 3 · ſe nõ nouerat:quando dixit: Tecũ ero vſq;
ad moꝛtẽ:⁊ qᷓ; eẽt infirmus neſciebat. Quõ plerũq; reuera? infirmis cõtingit:vt egrot?
neſciat quid cũ illo agat᷑:medicus aũt ſciat: cũ ille ęgritudinẽ illã patiat᷑: medicꝰ nõ pa⸗ tiat᷑. Ahagis dicit medicꝰ quid agat᷑ ĩ altero q; ille qui egrotat quid agat in ſeipſo. Pe ⸗ trus ð tunc infirmus: dñs aũt medicus. Si⸗ cebat ſe habere vires quas nõ habebat · Il⸗
le aũt tangẽ? venã coꝛdis eius: dicebat qð ter eũ eſſei negaturꝰ.Et ita factů eſt quõ pᷣ⸗ dixit mediuus:nõ quomõ pᷣſumpſit ęgrotꝰ.
Ergo poſ reſurrectionẽ ſuã dñs interroga⸗
uit eũ: nd neſciens quo ille animo cõſiteret amoꝛẽ chꝛiſti:ſed vt trina cõfeſſione amoꝛis veleret trinã negationẽ timoꝛis. Ergo hoc
dñs exigit a petro: Petre amas me? Quaſi
quid mihi dabis:quid mihi pꝛęſtabis:quia amas me?Auid erat pᷣſtaturꝰpetrus reſur⸗
genti dño ⁊ eunti in cœlũ:atq; ſedẽti ad dex ⸗
terã patris Quaſi diceret:hoc mihi dabis: B mihi pᷣſtabis: ſi amas me:vt paſcas oues
meas. Per ianuã intres:nõ per aliam partẽ aſcendas. Audiſtis cum euangeliũ legere?:
NQui jntrat per ianuam paſto? eſt:
qui aũt ex alia parte aſcẽdit: fur eſt 2latro: Et diſſipare qugrit et ſpargere et tollere. Quis ẽ qui intrat ꝑ ianus? ui in ⸗
trat per chꝛiſtuʒ. Quis eſt iſte qui imitatur paſſionem chꝛiſti?Aui cognoſcit humilita⸗ tem chꝛilti: vt cũ deus factus ſit homo pꝛo nobis:cognoſcat ſe homo nõ eſſe deũ ð ho ⸗ minẽ. Qui em̃ vult deꝰ videri cũ ſit hõ:non
imitat᷑ illũ qui cuʒ deus eſſet hõ factus eſt.
VTibi aũt nõ dicit᷑:eſto aliquid minꝰq; es: b cognoſce quid es. Cognoſce te infirmũ:co⸗ gnoſce te hominẽ:cognoſce te peccatoꝛẽ:co gnoſce te qꝛ ille iuſtificat: cognoſce qꝛ macu loſus es · Apareat in cõfeſſione tua macula coꝛdis tui:⁊ ꝑtinebis ad gregẽ chꝛiſti:qꝛ cõ
feſſio peccatoꝛũ inuitat medicũ ſanaturuʒ: quð in ggritudine qui dicit:ſanus ſum:non quęrit medicũ. Nũquid nõ ad templũ aſcẽAud.iꝭ.
derat phariſeus ille⁊ publican?? Ille de ſua
ſanitate gloꝛiabat᷑: ille vulnera ſua medico oſtẽdebat. Dicebat em̃ ille: Deus gfas tibi ago:qꝛ nõ ſum ſicut publicanꝰ iſte: Gloꝛia⸗ bat᷑ ſuꝑ alterũ. Ergo ſi publicanꝰille ſanus
eſſet:inuideret illi phariſeus:qꝛ nõ haberet ſupꝑ quẽ extolleret᷑. Quõ ergo venerat qͥ ſic
inuidebat Nõ erat vtiq; ſanus. Et cü ſe ſa⸗ num diceret:nõ deſcendit curatus. lle aũt ad terrõ oculos deijciens: ⁊ nõ audẽs in cę⸗
lũ attollere: ꝑcutiebat pectus ſuum dicenſ
Pꝛopitiꝰ eſto mihi peccatoꝛi. Et quid dicit
dñs? Amẽ dico vobis: qꝛ deſcẽdit iuſtifica⸗
tus de templo publicanꝰ magiſq; phariſeꝰ: quia oiĩs qui ſe exaltat humiliabit᷑: et qui ſe hůiliat exaltabit᷑. Qui aũt ſe exaltãt:ꝑalte
rã ꝑtẽ volunt aſcẽdere ad ouile. Qui aũt ſe hũiliãt: ꝑ ianuã intrãt ad ouile. Jðo de illo dixit:intrat:de illo:aſcẽdit. Qui aſcẽdit vi⸗
detis qʒ alta petit: nõ intrat ſed cadit. Ille aũt qui ſe ſubmittit vt per ianuõ intret:nec
ve
nu undib ninse ctuigi iwul usbnn& ſanll c mnmc nhlqu uſutic mnlohe nilsqlan unuinnba zdin duenke de in fücosſ xuſioeos qu mnſolimite
nileſtait dwünint beatcẽtes
*
liſtgegun
wüpa
ptalius pa
usduob pani
kscitiyſelapi neunb'it iihubeo ta uliAoqueba
itteꝛs addu . deddi
niſcipulos chant: quãdo mvintin etia růperent
cadit: ſed paſtoꝛ eſt. Sed tres ꝑſonas dixit 44.4.re b ul
dñs: ⁊ debemꝰ illas inueſtigare ĩ euãgelio:
paſtori:mercẽnarij ⁊ furis. Cũ legeret᷑ puto g aiaduertiſtis: deſignauit paſtoꝛem: deſi⸗ gnauit mercẽnariũ:deſignauit furẽ. Paſto
rem dixit animã ſu ponere ꝓ ouibꝰ ſuis:⁊
intrare per ianuã. Jurem dixit aſcẽdere per aliam partẽ. Ahercennariũ dixit lupum vel furẽ ſi videat fugere: quia nõ eſt illi cura de ouibus. Ahercẽnarius eſt enim non paſtoꝛ. Ille intrat ꝑ ianuã: quia paſtoꝛ ẽ. Ille aſcẽ⸗
dit ꝑ aliam parteʒ:quia fur eſt. Ille videns eos qui volunt tollere oues: timet et fugit
quia mercennarius eſt:quia non eſt illi cura
de ouibus: Ahercennariꝰ eſt enim.Si inue⸗
nerimus tres iſtas ꝑſonas: iuenit ſanctitas
—.—————
— 5—
Ude duabop aliq ded
Meducy ohlht n cquiſec
ummt g ral

1e In euangelio ſcm Johannẽ Bermo XLIX
„ wl vfa ⁊ quos diligatis: ⁊ quos toleretis:⁊ qͥs ſigurauerat in ꝑſona moyſi. Eteni ꝑſonam
hnatin caueatis. Diligendus eſt paſtoꝛ: tolerand? eius gerebat moyſes:⁊ velũ ante ſeideo po
intentln eſt mercẽnarius:cauẽdus eſt latro. Sũt ho⸗ nebat: quãdo loquebat᷑ plo:quia qᷓ;diu illi
Uazdeze din Vbir. mines in eccleſia:de qͥbus dicit apls:quiex in lege carnalibus gaudijs ⁊ voluptatibus
dicleh& in occaſiõe euãgelizãt: quęrẽtes ab homibus dediti erãt:⁊ regnũ terrenũ querebãt:vela⸗
des. iuin cõmoda ſua:ſiue pecuniaria ſiue honoꝝvel men poſitũ erat cõtra faciẽ eoꝛũ neviderent
unt. u laudis hũanę. Quomodolibet volẽtes ac xpm in ſchturil. Ablato em̃ velamie:poſtea
kutteenn cipere munera euangeliʒant:nõ tam ſalutẽ q; paſſus eſt dñs: viſa ſunt ſecreta templi.
urunec ahug eius qugrunt cui annũciãt:qᷓ; cõmodum ſu Ideo cũ in cruce penderet: ſciſſum eſt velũ Watth.27.
ncd iun um.Ille aũt qui audit ſalutẽ ab eo qui non templia ſũmo vſqʒ deoꝛſi uz. Et aperte dicit
ugti habet ſalutẽ:ſi ei crediderit quẽ illi annunci aplus paulus: Cuz autẽ tranſieris ad xpᷣm 2.Corſ.ʒ.
— niu at neq; in illo ſpẽ poſuerit ꝑ quẽ illi annũci auferetur velamẽ. Qui autẽ nõ trãſ ierit ad guldclui atur ſalus:qui annũciat habebit detrimen xpm:qᷓ;uis legat moyſen:velamẽ poſitũ eſt
iFiauuun tum:cui annũciabit habebit lucrũ.habes ſupꝑ coꝛ eius:ſicut dixit aplus. Cũ ðᷓ p̃figura
eipuh Wattt.a3. dñm dicentẽ de phariſeis: Lathedrã moyſi
ennin ſedent. Mõ eos ſolos ſignificabat dominꝰ: Mcduclchuz quaſi vᷣo eos qui crederẽt in xpᷣm ad iudeo- pu im ſcholã mitteret: vt ibi diſcerẽt quẽad⸗ . fipiui 3 modũ iter ſit ad regnuz celoꝝ. Nonne ideo uiipnſit dñs venit vt inſtrueret eccleſiã: ipᷣoſq; iudę le. Cuogue os bene credẽtes ⁊ bene ſperãtes ⁊ bene di⸗
Röcurn ligẽtes ſegregaret tanq; frumenta a paleis: nöden o ⁊ faceret vnũ parietẽ circũciſionis: cui ↄiun geretur alius paries ex pᷣputio gentiũ: qui⸗
odeacns niu bus duobꝰ parietibus de diuerſo venienti⸗ ſtcdupan bus eẽt ipſe lapis angularis? Mõne ð idem nbipattti dñs de duabꝰ iſtis plebibus in vno futuris co vodis:ʒu dixit: habeo ⁊ alias oues: quę nõ ſunt ex
opab Zob.1o. ouiliLoquebat᷑ aũt iudeis. poꝛtet mei⸗ ſettaltut binuin quit⁊ eas adducere:vt ſit vnus grex et vnꝰ ad. Quii paſtoꝛ. Ideo duę naues erãt vnde vocaue⸗ alckdereimki rat diſcipulos: duas ꝑſonas plebis ſignifi⸗ unnitun xuc.ʒ. cabant:quãdo miſerũt retia ⁊ leuauerũt tã⸗
dellon ram vim ⁊ tãtum numerũ piſciũ:itavt pene penn nun retia rũperent᷑: Et onerauerũt inquit duas mne naueſ· Dug naues ſignificabãtvnã eccleſiã: k 2 bni ſorct. Seitu ſed de duabꝰ plebibus factam: cõiunctã in
nh Sea5. xhoꝛaliq de diuerſo venientẽ. Hoc ſignifi⸗
- cant eti duę vxoꝛes habẽtes vnum virũ ia cnan iwlih cobꝛlia ⁊ chr has duas ſignificãt etiam ſ clhu attb.⁊0. duo cpci:qui ſedebãt iuxta viã quos dñs il/ iionn luminauit. Et ſi aduertati ſcripturas ĩ mul⸗ mihiſu tis locis inuenietis ſignificari duas eccleſi mimnn D as: quę nõ ſũt duę vna · Ad hoc eni valet 7 zcin lapis angularis:vt ex duabus faciat vnaʒ. hhn h Ad h valet ille paſtoꝛyt de duobꝰgregibꝰfa answniz ciat ynũ. Ergo dñs docturꝰ eccliã:⁊ habitu
upit rus ſcholã ſuã p̃ter iudęos: ſiẽ videmꝰ mõ: — ee znder
nub nũquid credentes in ſe ad iudęos miſſurus . vloru rr vt dilcerent? Sed nomie phariſeoꝛũ et
Ccribarũ ſignificauit quoſdaʒ in eccleſia ſua futuros:qui dicerẽt et nõ facerent: Se outẽ
——
——————
e—
ret quoſdã tales futuros dñs ĩeccleſia ſua:
quid ait? Scribe ⁊ phariſei cathedrã moyſi ſedent. Quę dicũt facite:ßᷣ quę faciũt facere Wattb. ⁊ʒ·
—
nolite. Quãdo illud audiũt clerici mali qð iipſos dicit᷑: volũt ꝑuertere iſtã ſentẽtiam. Munqͥd nõ ſi illis liceret delerẽt illã de euan gelio? Quia vo delere illã nõ pñit:puertere illã qugrũt. Sed adeſt dñi gfax miſcõia:nec
ſinit eos facere:qꝛ circũſepſitvᷣitate ſua oẽs ſententias ſuas ⁊ liberauit: vt quiſqͥs inde
aliquid pᷣcidere voluerit:aut inducere male legendo vel interp̃tãdo: ille ſi coꝛ habet qð
bciſum eſt iungat ſcripturę et legat ſupioꝛa
vel inferioꝛa: ⁊ inueniet ſenſuʒ quẽ volebat
ille male interpꝛetari. Quid ʒ putatis iſtos dicere de qͥbꝰdicit: Quę dicũt facite?Auia
reuera a ſanis laicis dicit᷑.Laicus em̃ qͥvult
bene viuere:cũ attenderit clericũ malũ: qͥd
ſibi dicit⸗ ñs dixit: Queę dicũt facite: quę
faciũt facẽ nolite. Imbulabo viã dñi:nð ſe ⸗
quar iſtius moꝛes. Audiã ab illo: nõ verba pius ſed dei. Sequar deum: ſequat᷑ ille cu- piditatẽ ſuaʒ: Auia ſi voluero apud deum
ſic me defendere vt dicã: Dñe vidi male vi⸗ uentẽ clericũ tuum:⁊ ideo male vixi: nonne mihi dicturꝰ eſt: Serue nequã nõ a me audi
eras: Quę dicunt facites ꝗᷓ aũt faciũt facere
nolite? Malus añt laicus:infidelis:nõ ꝑti⸗
nens ad frumentum xp̃i: qui tanqᷓ; palea in area toleratur:quid ſibi dicit quando cgpe⸗
rit illum arguere verbũ dei?Exi: Quid mi⸗
hi loq̃ris? Ipſi epiſcopi: ipſi clerici nõ illud faciunt:⁊ me cogisvt faciã. AQuerit ſibi non patronũ ad cauſaʒ malã:ßᷣ comitẽ ad penã. Ham nunqᷓ; eum defenſurus eſt in die iudi ⸗ cj:quẽcunq; maluʒ voluerit imitari. Quo/
modo em̃ diabolus om̃es quos ſeducit nõ
ſeducit cũ quibꝰregnet:ſed cũ quibus dam⸗
1 2

netur Sic om̃es qͥ ſequũt᷑ malos: comites ſibi ad gehennã quęrũt:nð patrocinia ad re gna cloꝛũ. Quõ ergo ꝑuertunt iſti hanc ſẽ⸗ tentiam: quando illis dicit᷑ male viuẽtibus merito dictũ eſt a domio: Auę dicũt facite: ᷓᷓ aũt faciũt facere nolite Recte dictũ ẽ iqui
tis: quę aũt nos facimꝰ vos nõ faciati. Nos gem̃ offerimus ſacrificiũ:vobis non licet. i⸗ dete verſutias hominũ:Quid dicã mercẽna rioꝛum? Nam ſi paſtoꝛes eſſent:iſta nõ dice⸗
rẽt. Ideo dñs vt os illis clauderet:ſecutus ẽ
Watth.23. ⁊ dixit:Lathedrã moyſi ſedent: Queę dicunt
⁊ nõ faciunt. AQuid eſt ð fratres? Si de ſacri⸗
ficio diceret offerẽdo: diceret:dicũt ⁊ nõ faci⸗ unt. Faciũt em̃ ſacrificium deo. Offerũt qui dem quod dicũt:⁊ non faciũt. Audi quid ſe⸗ quatur: Alligãt em̃ onera grauia ⁊ inpoꝛta⸗ bilia:⁊ imponũt ea ſuꝑ ceruices hoĩim: ꝗᷓ ipſi
vno digito nolũt attingẽ. Aperte expꝛobꝛa⸗
uit: deſcribit ⁊ oſtendit. Sed illi qñ ſic volũt ꝑuertere ſententiã: oſtendũt qꝛ nihil quęrũt
in ecclia niſi cõmoda ſua: nec euãgeliũ lege⸗
runt. Si em̃ noſſent ipſam paginã ⁊ totũ le giſſent:nunqᷓ; hoc dicere auderẽt. Sed aper⸗
tius attẽdite: qꝛ habet tales eccleſia. Ne qͥs
dicat nobis ꝓꝛſus de phariſeis dixit: de ſcri bis: de iudęis dixit. Nam tales nõ habet ec⸗ Wattb.7. cleſia. Qui ſũt ð illi de quibꝰ dñs dicit: Mõ omnis qui mihi dicit:dñe dñe intrabit in re⸗ gnũ cęloꝛum? Et addidit: AMulti dicent mi⸗
hi in illa die: dñe dñe:nõne in nomie tuo ꝓ⸗ phetauimꝰ ⁊ĩ nomie tuovirtutes multas fe⸗ cimus: ⁊ in nomie tuo manducauimus ⁊ bi⸗ bimus? Munqͥd in nomie chꝛiſti faciũt iſta⸗ Kertũ eſt:manifeſtũ eſt: qꝛ de his diẽ qui no
men chꝛiſti habẽt. Sed quid ſequit᷑? Tũc di⸗
Zvi.ð. cam illis: Nunquãvos cognoui. Recedite a me om̃es qui oꝑamini iniquitatẽ. Audi apo Phit.1.ſtolũ gementẽ de talibus. Dicit alios annũ⸗ ciare euangeliũ ꝑ charitatẽ: alios ꝑ occaſio⸗ nem. De quibus dicit: Annũciant euãgeliũ
nõ recte. Rem rectã: ſed ipſi nõ recti. Quod annũciant rectũ eſt: ßᷣ qui annũciant nõ ſůt
recti. Quare nõ eſt rect?? Quia alið quęriti eccleſia:nõ deũ quęrit. Si deuʒ quęreret:ca ·
habet. Quiſqͥs a deo p̃ter deũ quęrit:nõ ca⸗ ſte deũ queęrit. Aidete frẽs:ſivxoꝛ amet ma/ ritũ qꝛ diues eſt: nõ eſt caſta. Mõ em̃ maritũ amat:b aurum mariti Si autẽ maritũ amat
unt. Dictũ eſt ẽ vobis:vt quę dicimꝰ facia
facite:quę aũt faciũt facere nolite. Sicũt em
Bancti Auguſtini de verbis domin
⁊ nudum amat ⁊ pauperẽ amat. Si eĩ pꝛo⸗
pterea amat qʒ diues eſt: quid ſi quomodo ſũt caſus humani ꝓſcribatur: ſubito egens
remaneat? Renunciat illi foꝛte: qa qð ama⸗
bat nõ maritus erat: res eius. Si aũt vere maritũ amet: etiã pauperẽ plus amat:qꝛ cũ miſericoꝛdia amat. Et tñ fratres deꝰ noſter nunqᷓ; pauꝑ eſſe põt: diues eſt:ip̃e fec oĩa: cę lum ⁊ terrã:mare et angelos. Muicqͥd vide⸗ mus:quicquid nõ videmꝰ in cglo: ipſe fecit · Sed tamẽ nõ diuitias amare debemus:ſed
euz qui fecit illas: Non tibi pꝛomiſit niſi ſe.
Inueni aliquid pᷣcioſius:⁊ hoc dabit. Pul-
chꝛa eſt terra:cœlum ⁊ angeli: ſed pulchtioẽ qui fecit hec. Qui ergo annũciant deũ: am
tes deum: qui annũciant deum ꝓpter deũ: paſcunt oues:⁊ non ſunt mercẽnarij Ipſaʒ caſtitatẽ exigebat dominꝰ noſter ieſus chꝛi⸗
ſtus quãdo dicebat petro: Petre amaſme? Job. ⁊
Quid eſt:amas me?Caſtus es. Mon eſtcoꝛ tuũ adulterũ. Mõ tua quęris in eccleſia ſed
mea. Sed ð talis es ⁊ amas me: paſce oues
meas. Mon em̃ eris mercennarius: ſed eris
paſtoꝛ. Illi autẽ non caſie annũciabant: de
dymdonat ſiſjipalteräp
imntquunò ſutaſctdunt. ¶ wUndealcen
ſtus eſſer: qꝛ legitimũ maritũ anima deum
qbus gemit aplus. Sed qʒ dicit: Quid em̃? Vhil·. jꝛnedil vol
Dũ oĩ modo ſiue occaſiõe ſiue vᷣitate chꝛiſtꝰ inpmeſt annũciet᷑: permiſit ergo eſſe mercennarios. ichenlunk: Paſtoꝛ veritate chꝛiſtũ annunciat: mercen⸗ tititnloe narius occaſione chꝛiſtum annunciat: aliud xjunsuſ quęrẽs. Tamẽ et ille chꝛiſtũ annũciat:⁊ ille 36e uiſ chꝛiſtum. Audi vocem paſtoꝛis pauli: Siue 1 ecl occaſione ſiue veritate chꝛiſtus annũcietur.*— Ipſe paſtoꝛ voluit habere mercẽnariũ. Fa— ciunt eniʒ vbi poſſunt: vtiles ſunt quãtum en
poſſunt. Quãdo autẽ ad aliosyſus: quere⸗ Iidentmer bat aplus cuiꝰ vias imitarent᷑ infirmi: Mi/ Pbil.⁊ tmercẽn
ſi vobis inquit timotheum qui vos cõmo⸗. npnicẽ⸗ nefaciat vias meas.Et quid aite ahiſ pa⸗ tobe ſtoꝛẽ qui vos cõmoneret vias meas: id eſt lnmone quia quomõ ego ambulo et ipſe ambulat. od mer Et mittens paſtoꝛem: quid ait? Neminem ſeepeccat enim habeo tam vnanimẽ: qui ſincera affe⸗ ullusgun ctione ꝓ vobis ſollicitus ſit. Nonne cũ illo ſidut per erant multi? Sed quid ſequit? Omnes em duin ſua
ſua quęrunt:non quę ſunt chꝛiſti ieſu: id eſt ſutnllii ego vobis paſtoꝛem mittere volui:nã mul⸗ dabitiat ti mercennarij ſunt: ſed non opoꝛtuerat vt eiutgan mercennarius mitteret᷑. Zd alias res ⁊ ne⸗ oütlhun
gocia pagenda mittitur mercennarius: ad beſuhe 4 illas autem quas tunc volebat: paſtoꝛ erat quãd ujb neceſſarius. Et vix inuenit vnum paſtoꝛem ctaliteſ intermultos mercennariost qua paucips ent

an euwn⸗ de mercennarijs? Amẽ dico vobis: percepe iurtu imotb.⁊. cit apoſtolus? Quiſquis autẽ mũdauerit ſe mu gr hiun ab huiuſmodi:erit vas in honoꝛẽ ſanctilica
tũ ⁊ vtile dño ad omne opus bonũ paratũ
non paratũ:ſed ad omne opus bonũ para⸗ tũ. hec de paſtoꝛibus dixi. De mercẽnarijs Fob.1o. autẽ iam diximus. Ahercennarius quando videt lupũ inſidiantẽ ouibus fugit.hoc do minus dixit:Quare?Auia nõ eſt ei cura de ouibus. Tamqdiu eſt ð vtilis mercennarius qᷓ;diu non videt lupũ:qᷓ;diu nõ videt futem xlatronem. Lũ aũt viderit: fugit.Et qs eſt de mercẽnarijs qui fugit de eccleſia: quãdo videt lupũ aut latronẽ? Abundãt lupi:abũ dant latrones. Jpſi ſunt qui aſcendũt ꝑal⸗ terã partẽ. Qui ſunt iſti qui aſcendũt? Aui de parte donativolunt depꝛędari oues chꝛi ſti. Iÿpi ꝑ alterã partẽ aſcendũt:nõ ꝑ chꝛiſtũ intrant:quia nõ ſunt humiles. Quia ſupbi ſunt:aſcẽdunt. Auid eſt aſcendũt? Extollũ tur. Ende aſcendũt Per alterã partẽ. Eñ de parte dici volunt:qui invnitate nõ ſunt: de altera parte ſunt: ⁊ de ip̃a parte aſcẽdũt: id eſt extollunt᷑:⁊ volunt tollere oues. Quõ aſcẽdũt:videte. Mos inquiũt ſanctificamꝰ: nos facimus iuſtos.Ecce quo aſcenderunt: Sed qui ſe exaltat humiliabit᷑. Potens eſt dominꝰ deus noſter:humiliare eos. Lupus
t vaec aũt diabolꝰ eſt: inſidiat᷑ vt decipiat ⁊ qͥ illũ ohn dibern Wattb.. ſequunt᷑. Nam dictũ eſt: Induti quidẽ pel⸗ oſunr vshr libus ouiũ:intus aũt ſunt lupi rapaces. Si vviderit mercẽnarius aliquẽ peccare:aut ſen
tire ᷣm pniciẽ animę ſuę: aut aliquid facere ſceleratũ ⁊ obſcenũ:⁊ tamẽ quia videt᷑ habe
cõmoda mercẽnariꝰ eſt. Et cũ videt homi/ nẽ perire peccato:videt illuʒ ſequi lupũ:vi⸗ det illius guttur trahi moꝛſu ad ſuplicium: nõilli dicit: Peccas:non illi obiurgat:ne ꝑ⸗ dat cõmoda ſua.ſhoc eſt ð:cuʒ viderit lupũ fugit: nõ illi dicit: Scelerate facis. Nõ coꝛ⸗ poꝛis ſed aig hec fuga eſt. Quẽ vides coꝛpo
re ſtare:fugi animo:cũvidet peccatoꝛẽ ⁊ nõ dicit illi peccas:cũ etiã conſiliũ cum illo ha/
S bet · Fratres mei:nũquid non aſcendũtali⸗ quãdo aut p̃ſbyter aut epiſcopus.⁊ non di ⸗ cit aliud de ſuperioꝛi loco niſi ne rapiant᷑ reſ aliene: ne fraudes fiant: ne ſcelera admit⸗ tant? Mõ poſſunt dicere aliud: quia cathe⸗
rũt mercedẽ ſuam. De paſtoꝛe autẽ quid di⸗
ſemp. õ ad qᷓſdã res paratũ: ⁊ ad quaſdã
ri alicuiꝰ momenti in eccleſia:vnde ſi ſperat
In euangelio ſchm Johanne Bermo X. IN
ſtoꝛes:multi mercennarij. Sed quid dicitur
dram moyſi ſedent:⁊ ipſa loquit᷑ de illis nõ ipſi. Quid eſt ergo:nũquid colligunt de ſpi Watth.y. nis vuaſtaut de tribulis ficus?Et oĩs arboꝛ
ex fructu cognoſcit᷑. Phariſeus poteſt bona loqui: Whariſeus ſpina eſt. Quomõ de ſpi⸗
na lego vuas: quia tu domine dixiſti: ug Wateh. ⁊. dicunt facite:quę autẽ faciũt facere nolite?
De ſpinis me iubes vu decerpere:cũ dixe ⸗
ris: Rũquid colligunt de ſpinisvuam? Re⸗ ſpondet tibi deus:Nõ iuſſi te de ſpinis vuõ
legere:ſed vide attende bene. Foꝛte vt fieri
ſolet:vitis cum circuierit ꝑ terram inuoluta ſit in ſpinis. Nam aliquãdo inuenimus il⸗ lud fratres mei: vitem poſitaʒ ſuꝑ caricem: quia ibi habet ſepem ſpinoſam:extẽdit pal⸗ mites ſuos⁊ inſerit in ſepem:extendit in ſpi nas botros:⁊ qui videt botrũ carpit: nõ tõã
de ſpinis qᷓ; ð vite quę circũplexa eſt ſpinis:
Sic ergo illi ſpinoſi ſunt: ſed ſedendo in ca⸗ thedra moyſi:iuoluit eos vitis:⁊ pendẽt ad eos botri:id eſt vᷣba bona: et bona pᷣcepta. Tu lege vuã: non te pungit ſpina qñ legis: Quę dicunt facite:ſed quę faciũt facere no ⸗ lite. Pungit autẽ te ſpina:ſi quod faciũt fa⸗ cis. Vt ergo legas vuã: ⁊ non inhereas ſpi⸗ nis:quę dicũt facere debetis:ſed quę faciũt nolite facere. Facta ipſoꝛum ſpinę ſunt:ver ba ipſoꝝ vua eſt:ſed de vite:id eſt de cathe⸗ dra moyſi Jugiũt ergo iſti quãdo vident lu pum: quãdo vident latronem.hoc aũt in ⸗ ceperam dicere: quia de loco ſuperioꝛe non poſſunt dicere iſti: niſi bene facite. Molite ꝑiurare:nolite fraudare:nolite aliquem cir cũuenire. Aliquãdo autem ſic viuunt:vt de tollenda villa aliena:cum epiſcopo conſiliũ habeat᷑: ⁊ petatur ab illo tale conſiliũ. Ali⸗ quando nobis contigit: expti dicimus:naʒ non crederemus · Ahulti a nobis cõſilia ma la petunt:conſilia mentiendi:circũueniẽdi: putantes quia placent nobis. Sed in nomi ne chꝛiſti ſi domino placet quod dicimus: nullus illum temptauit: et non inuenit in nobis. Quia ſi vult ip̃e qͥ nos vocauit:pa⸗ ſtoꝛes ſumus non mercennarij. Sed qͥd ait apoſtolꝰ? Aihi minimũ eſt vt a vobis iu/ 1Corſ.4. dicer aut ab humano die: ſed neq; ego me⸗ metipſum iudico. Nihil enim mihi cõſcius ſum: ſed non in hoc iuſtificatus ſum. Qui autem iudicat me: dominus eſt. Non ideo bona eſt conſcientia mea:quia vos illã lau⸗
datis. Quid enim laudatis quod non vide tis? Ille laudet qui videt · lle etiã coꝛrigat
1 3

Bancti Anguſtinide verbis domini
Nquid ibi videt quod eius oculos offendit: quia ⁊ nos non dicimus pꝑfecte nos ſanos: ſed tũdimus pectus noſtrũ ⁊ dicimus deo: Pꝛopitius eſto ne peccem. Tamẽ putoꝛco⸗ ram illo em̃ loquoꝛ:nihil aliud a vobis quę⸗ rens niſi ſalutem veſtram. Et gemimus ple rũq; in peccatis fratrũ noſtroꝛũ:⁊ vim pati mur:⁊ toꝛquemur animo:et aliquãdo coꝛri⸗ pimus illos: Immo nunqᷓ; nõ coꝛripimus: teſtes ſunt om̃es qui recoꝛdant᷑ quod dico:
quotiens ſunt a nobis coꝛrepti fratres pec
cantes:⁊ vehemẽter coꝛrepti. Qodo conſi⸗ lium noſtrũ tracto cuʒ ſanctitate veſtra. In nomine chꝛiſti plebs dei eſtis: plebs catho⸗ lica eſtis: membꝛa chꝛiſti eſtis. Mõ eſtis di⸗ uiſi ab vnitate. Lõmunicatis membꝛis apo ſtoloꝛum: cõmunicatis memoꝛijs ſanctoꝛũ martyꝛũ diffuſoꝛũ ꝑ oꝛbem terrarũ: ⁊ ꝑtine⸗ tis ad curam noſtrã: vt rationem bonazʒ de vobis reddamus. Tota autẽ ratio noſtra ʒj eſt:ſcitis. Domine ſcis quia dixi: ſcis qꝛ nõ tacui:ſcis quia animo dixi: ſcis qͥa fleui tibi cum dicerẽ ⁊ non audirer. Ipſa puto quod integra ratio noſtra eſt. Securos em̃ nos fe cit ſpirituſſanctus per eʒechielẽ ꝓphetam. Roſtis em̃ ipſam lectionem de ſpeculatoꝛe. ęzech.zʒ. Fili ait homis: ſpeculatoꝛẽ poſui te domus iſrael. Si me dicente ad impiũ: Impie moꝛ⸗ te moꝛieris nõ dixeris:hoc eſt:ego eniʒ tibi dicovt dicas:ſi ei non annũciaueris vene⸗ ritq; gladius ⁊ tulerit eum: id eſt qð minatꝰ ſum peccatoꝛi:ille quidẽ impius in impieta te ſua moꝛiet᷑: ſanguinẽ autẽ eius de manu ſpeculatoꝛis requirã.Quare? Auia non di⸗ xit. Si autẽ ſpeculatoꝛ viderit gladiũ veniẽ⸗ tem:⁊ cecinerit tuba vt fugiat: ⁊ nõ ſe obſer nuauerit:id eſt nõ ſe coꝛrexerit:vt nõ eum in/ ueniat in ſuplicio qðᷣ minatur deus: vene⸗
ritq; gladius ⁊ tulerit aliquẽ: ille quidẽ im/
pius in iniquitate ſua moꝛtuus eſt:tu auteʒ inquit animã tuam liberaſti. Et in illo loco
euãgelij quid aliud dicit ſeruo:cum diceret:
Luc.ia. Domine ſciebam te moleſtũ ſiue durũ ho⸗ minẽ: quia metis vbi non ſeminaſti: ⁊ colli gis vbi nõ ſparſiſti:⁊ timens abij ⁊ abſcon/
di talentũ tuum in terra: ecce habes qð tuũ
eſt.Et ille: Serue inquit nequã ⁊ piger:ma ⸗ gis quia me ſciebas moleſtũ ⁊ durũ eẽ: me · tere vbi non ſeminaui: et colligere vbi non ſparſi: ipſa auaricia mea debuit te docere: quia lucrum quęro de pecunia mea?Opoꝛ⸗ tuit te ð vt dares pecuniã meã nũmularijs:
et ego veniens cum vſuris exigiſſem meuz.
Kũquid dixit:daresvt exigeres? Nos ergo
fratres damus: veniet ille qui exigat.
Deeg qð ſcriptum eſt in euange⸗ lio m30 aunem: Ego ſum paſtoꝛ bonus ⁊c: Sermo L.
Vdiamus dominũ ieſum cõmendã A a tem nobis boni paſtoꝛis officiũ. In dqua cõmendatione admonuit nos vtiq; vt intelligi dat᷑ bonos eẽ paſtoꝛes.Et tñ ne intelligeret᷑ ꝑuerſo mõ multitudo pa⸗
ſtoꝛũ: Ego ſum inquit paſtoꝛ bonug. oß.v⸗
—
Et vnde ſit paſtoꝛ bonus:conſequẽter oſtẽ⸗ dit. Paſtoꝛ iquit bonusg:animã ſuã pꝛo.ouibus ponit. Wercknarius autẽ? qui nõ eſt paſtoꝛ:pidet lupũ venientẽ ⁊ fugit?quia nõ eſteicura de ouibus:mercẽnarius em̃ eſt. wa ſtoꝛ ð bonus chꝛiſtus. AQuid petrus? Mðne bonus paſtoꝛ? Nõne ⁊ ipſe animã ſuam pꝛo
ouibus poſuit?AQuid paulus? Auid cęteri
apoſtoli?Quid eoꝛum tempoꝛa cõſequẽtes beati epiſcopi martyꝛes?Auid etiã iſte ſan⸗ ctus cypꝛianus? Nõne omnes paſtoꝛes bo ⸗
— ſumcduictus doninus vnite
onisnöcöme
hitnukos ag
ni:non mercẽnarij: de quibꝰ dicit᷑:Amẽ di/ Watið. s üun: Hon
co vobis:pceperũt mercedẽ ſuam?Om̃es ð iſti paſtoꝛes boni: non ſolũ qꝛ ſanguinẽ fu⸗ derunt: ſed quia ꝓ ouibꝰ fuderũt. Non em̃ fuderũt elatiõe:ſed charitate. Nam ⁊ apud hereticos qui pꝛopter iniquitates ⁊ erroꝛes ſuos aliquid moleſtiarũ ꝑpeſſi fuerint:noĩe martyꝛij ſe iactãt:vt hoc pallio dealbati fa⸗ cilius furent᷑:quia lupi ſunt. Si autem vul ⸗ tis ſcire in quo numero habendi ſunt:paſto rem bonuz paulum apoſtolũ audite:Quo ⸗ niam nõ omnes qui coꝛpoꝛa ſua in paſſione etiam ignibus tradunt:eſtimandi ſunt ſan ⸗ guinẽ fudiſſe pꝛo ouibus:ſed potius contra
oues.Si linguis hominũ loquar ⁊ angelo/ Cor· ⸗
rum:charitatem autẽ non habeam: factus
ſum velut gramentũ ſonans: et cymbalum tinniens. Si ſciero omnia ſacramenta ⁊ ha ⸗ buero omnẽ ꝓphetiam:⁊ omnem ſidem ita vt montes tranſferã:charitatem auteʒ non
habeam:nihil ſum. ahagna ergo res eſt:po
ſtremo fides montes tranſferẽs. Illa quidẽ magna ſunt:ſed ſi ego hec ſine charitate ha beã inqͥt:nõ illa ᷣ ego nihil ſuʒ. Sed adhuc iſtos non tetigit:qui falſo martyꝛij nomine
in paſſionibus gloꝛiantur. Audite vt eos
pulnyoſtoli ſibemlg denittamẽi endauitpa kun Egdſu ogemus do ina diſcept
loqunmu
ien paſtoꝛ Ludicis⸗
gmgo puns⸗Autt
eme

—
ℳ ₰.„ 1ℳ ℳ w.— 4 5 1* o 6 5 3
(, S. 6„— 4„„* ⁴7 41 ⸗ 3*. 1 1 6. J-Cœx 7
.
„
q Corn · tangat:immo yt tranſfodiat: Si diſtribue⸗
dero coꝛpus meum ita vt ardeam: iam ipſi ſunt. Sʒ vide quid ſequit᷑: Lharitatẽ auteʒ non habeam: nihil mihi pꝛodeſt.Ecce vcni⸗ tur ad paſſionẽ: ecce venit᷑ etad ſanguinis effuſionem: venitur ⁊ ad coꝛpoꝛũ incenſio/ nem:⁊ tamẽ nihil ꝓdeſt: quia charitas de eſt. Zdde charitateʒ: ꝓſunt omnia. Detra⸗ he charitatẽ: nihil ꝓſunt cętera. Quale bo⸗ nũ ẽ charitas iſta fratres? Quid pᷣcioſiꝰ:qͥd tön luminoſiꝰ:quid firmius:quid vtilius: quid nqu ih ecurius? Aulta ſunt dei vona quę ramen dons— Wattb. habent ⁊ mali:qui dicturi ſunt: Domine in — nomine tuo ꝓphetauimus: in nomine tuo a demonia eiecimus:in nomine tuo virtutes multas fecimus.Nec reſpondebit ille: Nõ feciſtis. Won enim in cõſpectu tanti iudicis audebunt mentiri:aut iactare quę non fece runt: Sed qꝛ charitatem non habuerũt: re/ ponder omnib illis: Hou noutvos. Quð autem habet vel exiguam charitatem: qui upu etiam cõuictus non amat vnitatem? hanc dominus vnitateʒ cõmendans paſtoꝛibus bonis:nõ cõmendans paſtoꝛes bonos: no⸗
luit multos agellare paſtoꝛes. Meq; em̃ vt
dixi iam: Mon erat paſtoꝛ bonus petrus: paulꝰ:apoſtoli cꝙteri:poſterioꝛes ſancti epi⸗ ſcopi:beatuſq; cypꝛianus? Dẽs hi paſtoꝛes boni: ⁊ tamẽ ille paſtoꝛibus bonis non cõ⸗ mendauit paſtoꝛes bonos:ſed paſtoꝛem bo
B num. Ego ſum inquit paſtoꝛ bonus. Inter⸗ rogemus dominũ qualicũq; ſenſu:⁊ humil⸗ lima diſceptatione cũ tanto patrefamilias colloquamur. Quid dicil dñe bone paſtoꝛ? Tu enim bonus paſtoꝛ qui bonus agnus: Icdem paſtoꝛ et paſcua: idem agnus et leo. Nuid dicis? Audiamus: ⁊ adiuua vt intel⸗ ligam?ꝰ:Ego ſum inqt bonus paſtoꝛ. Quid petrus? Aut nõ paſtoꝛ aut malus? Videa⸗ Job.⁊1.mus ſi non paſtoꝛ. Amas me? Tu ei dixiſti domine: Amas me:ſEt reſpondit: Amo.. Et tu ei: Paſce oues meas. Tu tu domine int⸗ rogatione tua firmamẽto oꝛis tui: amatoꝛẽ
feciſti paſtoꝛẽ. Paſtoꝛ eſt ergo cui paſcẽdas
oues credidiſti. Ipe cõmendaſti:paſtoꝛ eſt. Videamus iam vtruz non bonus. Ipſa id interrogatiõe ⁊ reſponſione eius inuenimꝰ. AQueęſiſti vtrum amet te: Reſpondit:Amo. AVidiſti coꝛ:quia verum reſpondit. Non eſt ergo bonus: qui amat tantũ bonuʒ? Ende
k 3
*
„ L ℳ
—„„ 3„„—„4.„ J 447 06— F Srſ. 6„n 2 2
In euangelio ſcm Johannẽ Bermo.
ro inquit omnia mea pauperibus: et tradi/
ula reſponſio ex intimis ꝓlata viſceribus:
S
vnde ille petrus teſtes oculos tuos habens in coꝛde ſuo:contriſtatus ꝙ eum non ſolum ſemel:ſed iteruʒ ⁊ tertio interrogaſti:vt tri⸗ na cõfeſſione amoꝛis:deleret trinum pecca⸗ tum negationis? Vnde ergo cõtriſtatus ꝙ ſepe interrogatus eſſet ab eo qui ſciret qð interrogabat: ⁊ donauerat quod audierat? Vnde cõtriſtatus: talia verba retulit: Do ⸗ mine tu ſcis omnia: ipſe noſti quoniam te amo. Ita ne ille talia cõfitens: immo pꝛofi⸗ tens mentiret᷑? Veraciter ergo reſpondit: amoꝛẽ tuum:? de intimo coꝛde ꝓtulit amã⸗
tis vocem. Tu auteʒ dixiſti: Ponus homo Watið.¶M.
de bono theſauro coꝛdis ſui pꝛofert bona.% Ergo ⁊ paſtoꝛ ⁊ bonus paſtoꝛ: nihil quide ad poteſtatem ac bonitatẽ paſtoꝛis paſto·
rum:ſed tamẽ etiã ipſe ⁊ paſtoꝛ⁊ bonus: et
cęteri tales paſtoꝛes boni. AQuid eſt ergo ꝙ paſtoꝛibus bonis cõmendas vnum paſto⸗
rem: niſi quia in vno paſtoꝛe doces vnita⸗
tem? Et exponit aꝑtius ipſe dominꝰꝑ mini
ſteriũ noſtrum: ex ipſo euangelio cõmemo⸗
rans charitatẽveſtrã ⁊ dicens. Audite quid cõmendaui:Ego ſum paſtoꝛ bonus dixi:qꝛ
omnes cęteri: om̃es paſtoꝛes boni membꝛa
mea ſunt. Vnum caput:vnum coꝛpus:vnꝰ
ſpiritus. Ergo ⁊ paſtoꝛ paſtoꝛũ: et paſtoꝛes
paſtoꝛis: ⁊ oues cum paſtoꝛibus ſub paſto⸗
re. Quid ſunt hec niſi ꝙ dicit apoſtolus?
Sicut enim coꝛpus vnum eſt ⁊ membꝛa ha/ · Cori.1⁊. bet multa:omnia autẽ membꝛa coꝛpoꝛis cũ
ſint multa vnum eſt coꝛpus: ſic et chꝛiſtus.
Ergo ſi ſic ⁊ chꝛiſtus:merito chꝛiſtus iſe ha⸗
bens omnes paſtoꝛes bonos: vnũ cõmen ⸗
dat dicens: Ego ſuʒ paſtoꝛ bonus.Ego ſũ:
vnus ſum:mecum in vnitate omnes vnum
ſunt. Qui extra me paſcit: cõtra me paſcit: K
Aui mecũ non colligit ſpargit. Ergo audi/ Wattb.i. te ipſam vnitatem vehementius cõmenda ⸗ tam.habeo inquit alias oues: quę nõ ſunt ex hoc ouili. Loquebat᷑ em̃ pꝛimo ouili de
genere carnis iſrael. Erãt autẽ alij de gene⸗
re fidei ipſius iſrael: et extra adhuc erant in gentibus. Erant pꝛedeſtinati: nõdum con ⸗ gregati.hos nouerat quos pᷣdeſtinauerat:
nouerat qui redimere ſanguine ſuo fuſo ve⸗
nerat. Videbat eos nondum vidẽtes eum:
nouerat eos nondũ credentes in eum.lha ⸗
beo inquit alias oues quę non ſunt de hoc
ouili: quę non ſunt de genere carnis iſrael:
ſed tamẽ non erũt extra hoc ouile: qͥa opoꝛ
tet me adducere eas:vt ſit vnus grex et vn?
k———.—. 2———

Bancti Auguſtini de verbis domini
paſtoꝛ. Merito huic paſtoꝛi paſtoꝛuʒ:ama⸗
ta eius:ſpõſa eius:pulchꝛa eius: ſed ab ip̃o
pulchꝛa facta:pꝛius peccatis fpda: poſt in⸗ dulgentiã ⁊ gratiam foꝛmoſa: loquit᷑ amãs
Cantj.1· ⁊ ardẽs ĩ eũ:⁊ dicit ei: Vbi paſcl? Et videte quẽadmodum quo affectu hic erigat᷑ amoꝛ ſpiritalis. ꝓhelius iſto multo affectu dele⸗ ctantur:qui aliquid ex huius amoꝛis dulce ·
dine guſtauerũt. Illi hoc bene audiunt:qui
amant chꝛiſtũ. In ipſis enim hoc:⁊ de ipſis
cantet eccleſia in canticis canticoꝛum. Qui
amant chꝛiſtũ: quaſi fdum ⁊ ſolum foꝛmo
Eſa ·z ſum. Vidimus em̃ eum inquit: et non ha⸗ bebat ſpeciem neq; decoꝛem. Valis in cruce apparuit:talẽ ſe ſpinis coꝛonatus exhibuit:
fpdum ⁊ ſine decoꝛe:quaſi amiſſa potentia:
quaſi non filium dei. Talis viſus eſt cęcis.
Ex ꝑſona quipe iudgoꝛũ hoc dixit Eſaias:
Abi.. Lidimus eum ⁊ nõ habebat ſpeciem neq; Warci.1;. decoꝛem:quõãdo dicebat᷑: Si filius deiẽ de ⸗ ſcendat de cruce. Alios ſaluos fecit:ſeipſuʒ Wattt.⁊6. non poteſt. Et ꝑcutiente calamo in caput: Pꝛophetiʒa nobis chꝛiſte: quis te pcuſſit:
non habebat ſpeciem neq; decoꝛeʒ. Talem
Bo · i. iudęi videbati: Quia cęcitas ex parte iſrael facta eſt:donec plenitudo gentium intraret
donec alię oues venirẽt. Quia ergo cęcitas
Corſ⁊. facta eſt:ideo ſine decoꝛe vidiſtis. Si em̃ co⸗ gnouiſſetis:nunqᷓ; dominũ gloꝛię crucifixiſ⸗ ſetis. Feciſtis autẽ:quia nõ cognouiſtis. Et tamẽ ille qui vos quaſi fedos tolerauit: pꝛo
Lud.⁊3. vobis foꝛmoſus oꝛauit. Pater inqͥt ignoſce illis:quia neſciũt quid faciũt. Si enim ſine
Cantj· I. decoꝛe: quid eſt qð amat iſta quę dicit: An ⸗
nuncia mihi quẽ dilexit anima mea? Auid eſt qð amat: quid eſt qð ardet: quid eſt qð tantũ ne ab illo aberret timet? Quid eſt qð tantũ delectat᷑ in ipſo: cui ſola pgna eſt ſine ipſo? AQuid eſſet vnde amaret᷑: niſi faꝛmo⸗
ſus eſſet? Verũ quomẽõ illa ſic amaret:ſi ille
illi ſic apareret: quomõ cęcis ꝑſequẽtibus: ⁊ quid faciant neſciẽtibus? Qualẽ ergo illa
Pð.4. amauite Specioſum foꝛmap filijs hominũ: diffuſa ẽ gra in labijs tuis.Ergo de ipſis la⸗ bijs tuis annũcia mihi quẽ dilexit aĩa mea.
Cantj.i. Annũcia inquit mihi o quẽ dilexit nõ caro
mea: ſed anima mea. Annũcia mihi vbi pa
ſcis: vbi cubas i meridie: ne foꝛte fiam ſicut opꝑta ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝛũ. Obſcurum
D yidet᷑. Obſcurũ ſãctuariũ thalami ſacrimy⸗
ſteriũ eſt. Ipſa em̃ dicit: Introduxit me rex
in cubiculũ ſuum. Talis cuhiculi hoc ſecre
tũ eſt. Sed yos qui ab iſto cubiculo ꝓfani
non eſtis: audite qð eſtis:⁊ dicite cum illa:ſi w amatis cũ illa. Amatis aũt cum illa: ſi eſtis mi ch6 iilla. Dicite omnes ⁊ tamẽ vna dicat: quia ſuanlon vnitas dicit: Annũcia mihi quẽ dilexit ani⸗ n
mæmea. Erat em̃ illis in deũ vna anima et Act. 4. s ü
coꝛ vnum. Annũcia mihi vbi paſcis: vbi cu mich bas in meridie. Quid ſignificat meridies? iun Ahagnũ feruoꝛẽ:magnũq; ſplendoꝛẽ. Ergo unswloht notũ fac mihi qui ſint ſapientes tui: Spiri⸗ hmu tu feruentes ⁊ doctrina fulgentes. Sexterã vs. nnhl tuam notã fac mihi: ⁊ eruditos coꝛde in ſa⸗ nm Lue pientia. Ipſis inhereõ in coꝛpoꝛe tuo: ipſis W guů di
ſocier:cuʒ ipſis te fruar. Dic mihi. Ergo an/ nlom
nuncia mihi vbi paſcas: vbi cubes in meri⸗ k nSein die:ne incurram in eos qui alia de te dicũt. üch Aliud dicũt: aliud de te ſentiunt: Alia dete ic zgonc credunt:alia de te pᷓdicant. Et greges ſuos b habent:⁊ ſodales tui ſunt:quia de tua men ſſt ſaviuũt:⁊ menſę tuę ſacramẽta detractant. b ſut Sodales em̃ dicti ſũt ꝙ ſimul edant: quaſi imlenn— ſimul edales. Tales expꝛobꝛant᷑ in pſaimo. ises
Si em̃ inimicus ſuꝑ me magna locutꝰ fuiſ/ x.ÿ4. iinðm
ſet:abſcondiſſem me vtiq; ab eo: Et ſi hic qͥ; ncin oderat me ſuper me magna locutus fuiſſet: linnciteii abſconderem me vtiq; ab eo: Tuðᷣo vnani⸗ hnnnon mis meus:dux meus:notus meus: Quiſi ihecön mul mecũ dulces capiebas cibos: in domo niscuncoy:t dei ambulauimꝰcum conſenſu. Quare con nüihn tra domũ domini modo cũ diſſenſu: niſi qͥai· Iobx. ngue ex nobis exierunt: ſed non erant ex nobis? uicecluch Ideo o tu quẽ dilexit anima mea:neiĩ tales nticpoem incidam ſodales tuos: ſed quales fuerunt ecdadonar ſodales ſamſon non ſeruãtes amico fidem: heſunmulon volentes eius coꝛrũpere vxoꝛem. Ergo nei Soboaudesn
tales incurram: ne fiam ſuꝑ eos: id eſt inci⸗
mi ipoee dam i eos:velut opta: velut latens ⁊ obſcu⸗ upb
ra:non velut in monte conſtituta. Annũcia Cantj— ergo mihi o quẽ dilexit anima mea:vbi pa ⸗ 3 anhſdeſn ſcis: vbi cubas in meridie: qui ſint ſapiẽtes wfüt et fideles in quibus maxime requieſcis: ne— foꝛte ſicut latens incurram in greges nõ tu⸗ nb os. ſed ſodalium tuoꝛũ. am tu petro non ʒoha n dixiſti: Paſce oues tuas: ᷣ paſce oues me⸗ nugu as. Reſpondeat ergo amatę huic paſtoꝛ bo. erhin nus:⁊ ſpecioſus foꝛma pꝛę filijs hominum: 6 nſt rũdeat ei quã foꝛmoſam fecit ex filijs hoim. 6 mne E Audite qͥd reſpõdeat:intelligite: cauete qð irhnct terret:amate qð monet.Quid ð reſpondit⸗ usi AQuã nõ blande:ßᷣ blandicijs ſcueritatẽ red wune dit. Loꝛripit vt cõſtringat:vt ſeruet. Niſi co Cantj.i ſta gnoueris temetipᷣaʒ inqͥ;t o pulchꝛa int᷑ mlie⸗ iuh A res:Quãtũlibet eniʒ ſint alie pulchꝛęe donis ſem u viri tui hereſes ſũt:oꝛnatu nõ viſceridꝰ pul⸗—

paſco:quaſi te nõ paſco. Poꝛro ſi quę intro⸗ gat:ecclia ẽ:qð nullꝰ ãbigit: qð nec ipi di⸗ cũt:⁊ audiũt neſcio qͥd de africa:hec ðꝗᷓ int⸗ rogat p̃ter africã:⁊ qꝛ ecckia ẽ: eſt ᷣter africã ecclia. Ecce accipio in meridie eẽ africã:qᷓ;qᷓ; magis in meridie ſub ſole medij diei ↄgypt?
qᷓ; africa. Illic autẽ in egypto quõ paſtoꝛ eſt
ien In euãgelio ſcdm Johannẽ Bermo L. — cchꝛę ſunt:foꝛis extrinſecꝰ nitent:nomie iuſti Anict nn cig ie dealbant:oĩs aũt pulchꝛitudo filię re⸗ heblandei gis intrinſecꝰ. Miſi ð cognoueris temetip̃aʒ miunnu qʒ vna es:qꝛ ꝑ oẽs gentes es: qꝛ caſta es: qꝛ Cuſ t colloquio ꝑuerſo maloꝛũ ſodaliũ coꝛruipi — nõ debes. Niſi cognoueris temetip̃aʒ: quia uin on ·u· recte mipi deſponſauit ile virginẽ caſtã ex-
pibere chꝛiſto:recteq; mihi teipſam exhibe⸗ as:ne malis colloquijs ſicut ſerpens euã ſe⸗ duxit aſtutia ſua: ſic ⁊ tui ſenſus coꝛrũpant᷑ a caſtitate mea. Niſi ð talem cognoueris te⸗ . Anh metipſam:exi. Tu exi. Alijs em̃ dicturꝰ ſuʒ: du wanß ·⁊5. Intra in gaudiũ dñi tui. Tibi non dicã: in⸗ tra ſed exi:vt ſis inter eos qui ex nobis exie runt:exi tu. Sed niſi cognoueris temerip̃aʒ tũc exi.Si autẽ cognoueris temeipſam: in⸗ N tra.Si autẽ non cognoueris:exi tu in veſti⸗ gijs gregũ:⁊ paſce hedos tuos ĩtabernacu⸗ ſis paſtoꝛũ. Exi in veſtigijs nõ gregis ð gre gů:⁊ paſce non ſicut petrus oues meas:ſed hedos tuos in tabernaculis non paſtoꝛis
ibi poſita vbi eſt vnus grex ⁊ vnus paſtoꝛ. Cõfirmata eſt: edificata eſt: amata foꝛtioꝛ ẽ facta:parata moꝛi ꝓ viro:et viuere cũ viro. E hec verba quę cõmemoꝛauimus de ſanctis canticis canticoꝝ: de ſpõſi ⁊ ſponſq epitha⸗ lamio quodã:ſpiritales em̃ nuptię ſunt ĩqͥ⸗ bus nobis magna caſtitate viuendũ eſt: qͥa eccleſie cõceſſit chꝛiſtꝰin ſpũ:qð mater eius habuit ĩ coꝛpoꝛe:vt ⁊ mater ⁊ virgo ſit. xc
ꝑuerſum muito alit. Et quẽadmodũ nõ ta⸗
ſetoto oꝛbe terrarũ ⁊ popoſcerimꝰvt oſten⸗ deus hdixit in africa futurã eccleſiãqᷓ̃ſi ꝑdi⸗
oꝛe habere ⁊ dicere: Africa ĩ meridie eſt. In⸗ terrogans ðᷓ inquiũt ecckia dñm vbi paſcat: vbi cubet: reſpõdet ille in meridie: vt quaſi
ant. 1. Vox interrogãtis ſit: Annũcia mihi quẽ di ⸗ lexit anima mea: Vbi paſcis? Ebicubas? Et vox qᷓſi reſpondẽtis. In meridie: hoc eſt in africa.Si ð quę interrogat ecclia eſt:⁊ do minꝰ vbi paſcat:reſpõdet:in africa: quia in africa erat: eccleſia qug interrogat nõ erati
mea: vbi paſcis:vbi cubaſ:⁊ rñdit ille cuidã
ſed paſtoꝛũ: nõvnitatis ſed diſſenſiõis.Rõ
o verba donatiſte accipiũt ad ſenſum ſuũ cebo: ⁊ quid eis reſpõdeatis: adiuuãte dño quãtũ potero bꝛeuiter admonebo. Lũ eos vꝛgere cgperimus:luce vnitatis ecckię diffu⸗ dant ipſi de ſcripturis aliqð teſtimoniũ vbi
ts cęteris gentibꝰ: hoc ſolent teſtimoniũ in
africa. Annũcia inquit mihi quẽ dilexitaĩa
ecclię pᷣter africam: In africa cubo:in africa
iſte:qui noꝛũt agnoſcũt. Qui nõ noꝛũt reqͥ⸗ rant qᷓ; magnũ illic gregẽ colligat:quãtã nu meroſitatẽ ſanctoꝝ atq; ſanctaꝝ habeat cõ tẽnentiũ penitꝰmũdũ: Gꝛex ille tantũ creuit vt etiã ide ſupſtitiões expulerit. t ð omit · tã quõ inde omnẽ idoloꝝ ſupꝑſtitionẽ j illic valida fuerat credẽdo fugauerit:accipio qð dicitis o ſodales mali:accipio ꝓꝛſus:aſſen/ tio africã ĩ meridie eẽ: ⁊ africã ſignificatã in eo qð dictũ ẽ: Vbi paſcis: vbi cubas ĩi meri⸗ die. Sed ⁊ vos ꝓquitatẽ attẽdite:adhuc iſta ba ſpõſe eſſe nõdũ ſpõſi. Adhuc ſpõſa di⸗ cit: Annũcia mihi quẽ dilexit aĩa mea: vbi paſcis: vbi cubas ĩ meridie:ne foꝛte ſit opta fiã. Surde:cpce:ſi in meridie vides africam: q̃re in optã nõ intelligis feminã? Annuncia mihi diẽ quẽ dilexit aĩa mea: Vtiq; virũ al⸗ loquit᷑ cuʒ dilexit:quõ ſi diceret: Annuncia mihi quã dilexit aĩa mea:intelligeremꝰ ſpõ ⸗ ſũ hec loqͥ ad ſponſã. Sic cũ audis: Annũ⸗ cia mihi quẽ dilexit aĩa mea:vbi paſcis: vbi
cubas:illuc adde:ad hᷣ hꝰ vᷣba ꝑtinẽt:⁊qᷓ ſe⸗
quũt᷑ ĩ meridie. Quęrovbi paſcas ĩ meridie ne foꝛte fiã ſiẽ opta ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝝ Audio ꝓꝛſus accipio ð africa qð itelligis:in meridie ip̃a ſignificata ẽ. Sʒ ecclia xp̃i ſiẽin⸗
telligis trãſmarina alloquit᷑ ſponſũ ſuũ: ti⸗
mẽs erroꝛẽ incidere africanũ. O quẽ dilexit aia mea:annũcia mihi: doce me. Audio em̃ in meridie: id ẽ in africa duas eſſe ꝑtes:imo
mlras cõciſiões. Annũcia ðᷓ mihi vbi paſc: j oues ad te ptinẽt:qð ouiie illic me iubes
amare:cui me debeo ſociare: ne foꝛte fiã ve⸗ lut opta. lludũt em̃ q̃ſi latenti:inſultãt q̃ſi
ꝑdite:q̃ſi nuſqᷓ; alibi exiſtenti. Ne ðqᷓſi opta
q̃ſi latẽs fiã ſuꝑ greges ſodaliũ tuoꝝ dona⸗
tiſtarũ: maximianiſtaꝝ:rogatiſtarũ:cętera⸗
rũq; peſtiũ extra colligentiũ ⁊ iõ ſpargẽtiũ: rogo te:annũcia mihi ſi illic paſtoꝛẽ meũ re⸗ quirã:vt nõ in gurgitẽ rebaptiʒatõis incur⸗ rã.hoꝛtoꝛ vos:obſecro vos ꝑ ſãctitatẽ taliũ nuptiaꝝ:amate hãc ecciã:eſtote i tali eccle⸗ ſia:eſtote talis eccleſia:amate paſtoꝛẽ bonũ virũ tam pulchꝛũ: neminẽ fallentẽ: neminẽ
perire cupienteʒ. Dꝛate ⁊ pꝛo diſperſis oui⸗
i5

Sancti Angnſtini de verbis dñi
bus: veniant ⁊ ipſi:cognoſcant ⁊ ipſi: amẽt
vt ſit vnus grex:⁊ vnus paſtoꝛ. Lõuerſi.
De eoqð ſcriptum eſt in euange⸗ lio ÿm Zohannẽ: Ego?⁊ pater vñ ſumus · Sermo L
d cus: natus de deo patre ſine aliqua matre:⁊ natꝰ de virgine ſine homie
Job.io. pfe: audiſtis qͥd dixerit: Ego ⁊ pat vnũ
ſumꝰ.Sic accipite:ſic credite:vt mereami⸗ ni intelligere. Fides em̃ debet pᷣcedere intel lectum:vt ſit intellectus fidei pᷣmium. Pꝛo ⸗ Eſa.. pheta em̃ aptiſſime dixit: Miſi em̃ credide ritis nõ intelligetis. Quod ergo ſimpliciter hᷣdicat᷑ credendũ eſt: quod ſubtiliter diſpu⸗ ratur intelligenduʒ. Pꝛimitus ergo ad im⸗ buendas veſtras mentes ꝑ fidem:pᷣdicam? vobis chꝛiſtũ dei patris vnicuʒ. Quare ad- ditur vnicum? Quia cuius eſt vnicus: mul⸗ tos filios habet gratia. Keęteri ergo omnes filij ſancti ſũt gratia:ſolus ille natura. Qui gratia filij ſunt: non ſunt qð pater. Deniq; nullus ſanctoꝛuʒ auſus eſt dicere: quod ille vnicus ait: Ego ⁊ pater vnum ſumꝰ. NMũquid non pater eſt et noſter? Si non eſt Wattb.s. pater noſter:quomõ dicimus oꝛantes: Pa · ter noſter qui es in cęlis? Sed nos filij ſumꝰ quos voluntate ſua filios fecit: nõ ex natu⸗ ra ſua filios genuit. Genuit quidem ⁊ nos: ſed quomõ dicit᷑ adoptatos:adoptante ge⸗ neratos:beneſicio nõ natura. Deniq; ⁊ hoc dicti ſumus: quia vocauit nos deus in ad⸗ optionẽ filioꝛũ.Homines adoptati ſumus. Ille dicit᷑ vnicus:vnigenitus: quia hoc eſt qð pater:nos autẽ homies ſumus:deus eſt pater. Quia ergo ille hoc eſt qð pater: dixit ⁊ verũ dixit:Ego ⁊ pater vnũ ſumuſ.uid eſt:vnũ ſum ꝰ? Vnius nature ſumus. Quid eſt:vnum ſumus? Vnius ſubſtãtie ſumus. Foꝛte minus intelligitis · Quid eſt vniꝰ ſub ſtantie: Laboꝛemus vt intelligati: adiuuet deus: ⁊ me loquẽtem et vos audiẽtes. Ahe vt ea dicam quę vera ſunt et apta ſunt vo ⸗ bis: vos autẽ ante omnia ⁊ p̃cipue vt creda tis: deinde vt quomõ poteſtis intelligatis. Auid ẽ ergo vniꝰ ſubſtãtię Similitudines vobis adhibeã:vt qð minꝰ intelligit:exem ⸗ plo clareſcat. Et puta aurum eſt deus: au ⸗ rum et filius eius. De terrenis ſi ad cęleſtia nõ ſũt dandeę ſimilitudines: quomõ ſcriptũ
minus deus ieſus filius dei vni⸗
atis quia homo quãdo generat filiũ:minoꝛ
eſt: Petra erat chꝛiſtustergo quicqd eſt pa.Corn.
ter:hoc eſt ⁊ filius. Sicut dixi:verbi gratia: aurũ eſt pater: aurũ eſt filiꝰ. Naʒ qͥ dicit:nõ eſt ip̃ius ſubſtantie filius cuiꝰ pater: argen ⸗ tum eſt filius. Si aurũ eſt pater:argentũ eſt
filius: degenerauit a patre vnicus filiꝰ. hõ
hominẽ generat. Luiꝰ ſubſtantię eſt pater qͥ generat:ip̃ius ſubſtantie ẽ filiꝰqui generat᷑. Quid eſt ipiꝰ ſubſtãtie⸗ihð eſt ile:hõ ⁊ille. Animã habet ille:animã ⁊ ille. Larnem ha⸗ bet ille:carnẽ ⁊ ille. Qð eſt ille:hoc ⁊ ille. Sʒ B reſpõdet mihi ⁊ dicit hereſis arriana: Quid mihi dicit? Attende qð dixiſti. AQuid dixi?
Quia filius homis cõparãdus eſt filio dei.
Plane cõparandus:ſed nõvt putas ad pꝛo pꝛietatẽ ᷣ ad ſimilitudineʒ. Tu autẽ qͥd vis hinc facere? Dic. Mon vides dicit:qa maioꝛ eſt pater qui genuit: ⁊ minoꝛ eſt filius qͥ ge⸗ neratus eſt. Quõ ergo vos dicitis? Dicite mihi. Quomõ ergo vos dicitis ꝙ gquales ſunt pater ⁊ filius:deus ⁊ chꝛiſt?:cum vide⸗
eſt filius ⁊ maioꝛ eſt pater? homo ſapiens i gternitate tempoꝛa inquiris: vbi nõ ſunt tẽ poꝛa queris gtates. Quãdo maioꝛ eſt pater minoꝛ ẽ filius: ambo tempoꝛales ſunt. Ille ſeneſcit:quia ille creſcit. Nam per naturam
homo pater: per naturõ vt dixi non genuit
minoꝛẽ:ſed ꝑ ętatem. Vis noſſe: quia ꝑ na⸗ turam non genuit minoꝛẽ? Expecta:creſcat ⁊ patri erit equalis. Puer enim paruus vel creſcendo peruenit ad magnitudinẽ patris ſui. Tu autẽ ſic dicis minoꝛẽ dei filium natũ vt nunq; creſcat ⁊ ad ſui patris magnitudi⸗ nem vel creſcendo ꝑueniat. Jam ergo filius hominis natus ex homine:melioꝛe cõditio ⸗ ne natus eſt qᷓ; filius dei.Quomodo? Quia ipſe creſcit:⁊ ꝑuenit ad magnitudinẽ patris ſui:Chꝛiſtꝰ aũt ſicut dicitis ideo minoꝛatus eſt vt remaneat minoꝛ: et nõ ſit expectãdus ſaltem ętatis acceſſu. Sic ð dicis: Quę eſti natura diuerſitas? Sed quare hoc dicis: ni⸗ ſi qꝛ nõ vis eiuſdẽ ſubſtantię credere filium:
cuiꝰ ſubſtãtię eſt pater? Poſtremo pᷣus cõfi⸗
tere ip̃ius ſubſtantie:⁊ dic minoꝛẽ. Attende hominẽ: homo eſt. Quę eſt ſubſtãtia eiuse Homo eſt. Etas diſpar eſt: ęqualis natura eſt. Dic ⁊ tu: MQð eſt pater:hoc eſt filius:ſed minoꝛ eſt fllius. Dic:fac gradũ:dic eiuſdem ſubſtantię:ſed minoꝛẽ:⁊ ꝑuenis ad ęqualẽ. Non enim parũ accedis:nõ parum pꝛopin ⸗ quas veritati: qꝛ ↄfiteris equalẽ:ſi eiuſdem
jnmietant us wge igeue d enultd in ubtin idiulali z nimckEte
ene
istigauus. npereattẽd i Poro v ous yir
ſnaunpare baneltqöe
3 hnothö. Vi
hcducis v ener eſſe ſta pater:⁊ cis:ß gener
eiadcifn

Fn enãgelio ſcðm Johannẽ Bermo LI
ſubſtantię confelſus fueris ⁊ minoꝛẽ. Si nõ eſt eiuſdẽ ſubſtantig hoc dicis:aurũ eſt ⁊ ar⸗ gentũ.Ergo qꝛ hoc dicis:aurum eſt ⁊ argen tum: tale eſt qð dicis:qu ale ſi hõ generaret equũ. Alterius em̃ ſubſtãtie eſt hõ:alterius equus. Si ð filiꝰ alteriꝰ ſubſtãtie eſt q; pat:
monſtrũ generauit pater. Qñ em̃ creatura:
id eſt mulier parit qð nõ eſt hõ:monſtrũ di ⸗ cit᷑. Et aũt nõ ſit mon ſtrũ:hoc eſt qͥ natꝰeſt qð eſt ille qͥ genuit:id eſt homo ⁊ hõ:equus
xequus:columba ⁊ colũba: paſſer ⁊ paſſer. Creaturis ſuis dedit deꝰ:creaturis moꝛtali/
bus terrenis dedit: donauit vt hoc qð ſunt generẽt: et putas qꝛ hoc ſibi nõ potuit ipfe ſeruare qͥ eſt ante ſecula:qui nõ habet initiũ
tẽpoꝛis: vt qͥ generaret filiũ nõ hoc qð ipſe eſt: generaret degenerem? Audi et quanta blaſphemia ſit dicere: vnicũ dei filium: eſſe
alteriꝰ ſubſtãtie. Pꝛoꝛſus ſi ita eſt: degener C eſt. Si dicaſ alicui filio hoĩs degener:quãta
iniuria eſt? Et quõ dicit᷑ filius homis dege ner? Etputa pater ip̃ius foꝛtis eſt:ille timi dus ⁊ ignauus. AQuicũq; illũ viderit:⁊ vult coꝛripere:attẽdens pf̃eʒ ip̃iꝰ viꝝ foꝛtẽ:qͥd ei dicit: Poꝛro vade degener. Quid eſt dege⸗
ner? Zoꝛtis vir fuit pater tuus: et tu timoꝛẽ ↄtremiſcis. Ille cui hoc dicit᷑: vitio degener
eſt:natura par eſt. Quid eſt natura par eſt⸗ homo eſt:qð eſt ⁊ pater ip̃iꝰ. Sʒ ille foꝛtis: ille ignauus: ille audax: ille timidus:tamẽ homo ⁊ hõ. Vitio ð degener eſt:nõ natura. Tu qů dicis vnicũ filiũ: vnũ patris filium degenerẽ eſſe: nõ aliud dicis: niſi qꝛ nõ hoc
eſt qð pater: ⁊ iõ nõ natus degener factꝰ eſt
dicis:ßᷣ generatꝰ eſt. Iſtã blaſphemiã qͥs fe⸗
rat? Aualibuſcũq; oclis:ſi iſtã blaſphemiã
videre poſſint:fugerẽt eã: ⁊ catholici fierẽt.
Sed qͥd dicã fratres? Mõ eis iraſcamur: ſed
ꝓ eis oꝛemꝰ vt det dñs eis intellectũ:qꝛ foꝛ⸗ te hoc nati ſunt. Quid eſt hoc nati ſũt?hoc acceperũt a parẽtibꝰ ſuis qð tenẽt. Pꝛepo⸗ nũt genus veritati:fiant qð nõ ſunt:vt pol ſint ſeruare qð ſunt: hoc ẽ fiant catholici vt poſſint ſeruare qð homies ſũt:vt nõ in illis pereat dei creatura: accedit dei ga. Putãt
em̃:qꝛ patrẽ honoꝛant ꝑ cõtumeliã filij. Qñ
illi dixeris:blaſphemas: Reſpõdet. Quare
blaſphemo? Quia dicis filiũ nõ hoc eſſe qð
pat᷑ ẽ. Et ille mihi. Immo tu blaſphemas.
Quare? Quia gquarevis patri filiũ.Equa
re volo patri filiũ: nũquid extraneũ? Gau⸗ det pater: qů illi ęquo ſiliũ vnicũ. Waudet:
qꝛ nõ inuidet. Et deus qʒ filio vnico non in⸗ uidet:ideo qð ipſe eſt hoc generauit. Tu et filio facis iniuriã:⁊ ipſi patri:in cuiꝰ honoꝛẽ vis cõtumeliã facere filio.Certe em̃ ideo di⸗
cis nõ eſſe eiuſdẽ ſubſtãtię fllium:ne iniuriã
facias patri ipius.Ego tibi cito oſtendo:qa iniuriã facis ambobꝰ. Quõ inquit? Si dicã
filio alicuiꝰ:degener nõ hoc es qð pater:au/
dit illud filiꝰ⁊ iraſcit᷑: ⁊ dicir: Ergo degener natus ſum? Audit illud pater:⁊ plus iraſci⸗ tur. Jratus aũt qͥd dicit? Ergo ego filiũ de⸗ generẽ generaui?Ergo ſi aliud ſũ: aliud ge⸗ neraui:monſtrũ generaui. Quid ẽ qꝛ cũ vis vni deferre ꝑ alterius iniuriã:ambobꝰ facis iniuriã? Filiũ offendis:ſed patrẽ nõ ꝓpitia⸗ bis. Lũ de filij cõtumelia honoꝛas patrẽ:et ſiliũ offendis ⁊ patrẽ. A quo fugis: ad que cõfugis? Mũquid iraſcente tibi patre:fugis
ad filiũ?Auid tibi dicit Ad quẽ fugis:quẽ degenerẽ feciſti? Nũquid offenſo filio cur⸗ ris ad patrẽ? Dicit tibi:Ad quẽ fugis: queʒ degenerẽ genuiſſe dixiſti? Sufficiat vobis hec tenete:hoc memoꝛię cõmendate: hoc in vfa fide cõſcribite. hoc aũt vt intelligatis: ad deum patrẽ ⁊ fllium: qui vnũ ſunt:pces effundite.
Dereſuſcitatiðe laʒari quatridu⸗
2ün euangelio im Johannem:
ermo LAM
Icet omnes vᷣtutes qjs in terris dei A
iliꝰ maieſtatẽ ſuã ꝓditurus imple⸗ uit:mirari tantũ homies valeant vt verbis definire non poſſint: excedit tamen omne miraculũ quod chꝛiſtus circa laʒarũ fecit:cui non ęgro reddidit ſanitatẽ: nec de ⸗
bilitatis languoꝛe viribus medelam pꝛoti
nus verbo reſtituit. Non deniq; reliquias
aie adhuc poſſidẽtivitã rurſus reddidit:ſed
iam ſepulto:iam monumẽtis recõdito:iam
legibus legitimis tempoꝝ ſpacijs aſſcripto
inferis inquilino:ab ipſa ſede pallente: de⸗ ſtructa eſſe tartara: mancipium moꝛtis re⸗ dire iuſſit ad ſuperos: et poſt concilia ſtri⸗ dentiũ vmbꝛarũ:poſt ꝓfundas noctis gter⸗ nę caligines vitã ducere:in cõuiuio diſcũbe
Job, n.
re:frui diſcũbẽtiũ colloquio:pꝛãdere ⁊ gau⸗ dere fecit: atq; vt miraculũ diuinę virtutis
accreſceret:dũ cõuiuis introgãtibꝰtriſtia lo⸗
ca pgnaꝝ:ſedeſq; alta nocte ſemꝑ obſcuraſ:
laʒarus indicat diligẽti narratiõe ꝑ oꝛdinẽ
——————

Bancti Auguſtini de verbis dñi
diu qusſiti longiſq; tempoꝛibꝰ ignoꝛati:in ⸗ uenerũt tandẽ inferi ꝓditoꝛẽ. Mec leues iaʒ ßceſſerant in multis curatiõibꝰ diuerſe vir/ tutes. Neq; em̃ leuia ſunt vel ludicra pꝛęter
Wattbu. laʒarum quę chꝛiſtus impleuit: ꝙ claudi re
deuntes gratis greſſibus cucurrerũt:⁊ acce⸗ pto beneſicio ſanitatis dño gras retulerũt: ꝙ manci vtraſq; manus ad cklũ cum laudi⸗
Watt.iꝛ · bus leuauerũt: ꝙ reſoluta ſunt mutis clau⸗
ſtra linguaꝝ ⁊ poſt hoꝛrificũ vocis inarticu⸗ late mugitũ: vincko nodatę linguę dirupto ex oꝛe diuiduo ſenſibilia verba ꝓceſſerunt:
xuq.is. ꝙ cxcus recepit lucem:quã violentus doloꝛ
—
Job..
Job. 11.
nube craſſi humoꝛis obſcurans ab oꝛbiũ ſe⸗ de rapuerat:⁊ noctẽ funeratę frontis excuti ens dũ totũ recipit viſum: reſurrectionẽ c cus meruit oculoꝝ. Recepit hic quidẽ ocu ⸗ los:aliter accepit:et qðᷣ natura nõ dederat: manus chꝛiſti foꝛmauit. Impoſuit eni fron ti puluerem ſputo cõſperſum:⁊ ad tactum ſacrę manus operis diſciplina feſtinans lu⸗ ciferas gemmas oꝛbibuſ pꝛęparatis infixit: ⁊ quod natura non dederat:chꝛiſtus artifex integrauit. hec omnia cunctis fuere mira⸗ culo dum fiebant. Auis em̃ ꝓtinus ſaxeus mirari non cogat᷑:cuʒ oĩa damna membꝛo ⸗ rũ non medicinę pigmẽtis:nec arte aliqua: nec remedijs:ſed ſolo tantũmõ videret ſer monis imperio reſtituta? Parua hęc tñ ad chꝛiſti potentiã videbant᷑: niſi amicꝰchꝛiſti laʒarus moꝛeret᷑. Quẽ ideo chꝛiſtus vitę na
turę reſtituit:vt mutaret naturã:⁊ vite oꝛdi
nem verteret:vt vnus homo ſemel naſci et bis moꝛi diſceret:vt cõditionẽmoꝛtis noua reſurrectiõis lege turbaret. Inuadit igit la⸗ ʒarum ꝑnicies inimica languoꝛis:et foꝛnaci febꝛis anhelo coꝛpus exurens:miſerãdi ho⸗
minis robur quotidie edax incendium aſſu⸗
mebat. Jacebat viſceribus anhelis exęſtu ⸗ ans:crebꝛiſq; ſingultibꝰ coꝛpꝰexcuſſum:mi⸗ graturã de domo coꝛpoꝛis animã pꝛomitte ⸗ bat. Mõ amici:non cõſilia:non fomẽta:non artis magiſterio remedia ꝓuiſa ſuccurrunt. Omnia em̃ quę ꝓ ſalute data fuerãt: in con trariũ vᷣtebant᷑. Languoꝛ em̃ iſte nõ aliquo remedio ſed ſola moꝛte fuerat finiendus: et moꝛs ipſa ꝑ reſuſcitationẽ chꝛiſti vincenda. Aderant em̃ dueę ſoꝛoꝛes languẽti:et caſum dolẽtes iuuenis ęgrotãtis lectulo iugii in⸗ herebant. Jouebant vᷣo iacentẽ talibus fre quẽter alloquijs. Patiẽter inquiũt ſuſtine: foꝛtiter dura:noli deſperatiõe coꝛruere. Dũ
em̃ languoꝛẽ iſtum foꝛtitudine toleras:cum ſuſtines:cũ foueris:venit inter hec chꝛiſtus vt credimꝰ:foꝛſitan ⁊ ſanaberis. Sʒ qͥdvos o maria ⁊ martha ꝓ germano tantus doloꝛ exhrit?AQuid iugibꝰ ſuſpirijs optatis moꝛi cũ fratre? In cõtrariũ potius vota pectoꝛis imutate:pᷣcamini cremẽta lãguoꝛis:augmẽ
ta febꝛiũ quęrite:⁊ vt in extrema vitę lumia
tempeſtas moꝛbi ſeuiẽtis citius impingat optate. Frater em̃ veſter laʒarus cuiꝰ inge⸗ miſcitis tanto affectu languoꝛem:niſi moꝛ⸗ tuꝰ fuerit nõ recipiet ſanitatẽ. Vrebat igit᷑ ęgrotum febꝛis aſſidua:edax flamma pene⸗ trali vapoꝛe ſiccabat. Incũbit qᷓſtionarius coꝛꝑis doloꝛ:totus homo ſeuientiũ moꝛbo ⸗ rũ oneribꝰ pᷓmit᷑: vt coꝛꝑis vinculis anima reſoluat᷑. Vicit tandẽ ſuccũ coꝛpoꝛis ęgritu do:⁊ caminꝰ febꝛiũ extremo diuoꝛtio de ſe⸗ de coꝛpoꝛis animã cõpulit emigrare. Scin ⸗
debant maria ⁊ martha germanę veſtes: la
niabant iratis vnguibꝰ genas: ſpargebant euulſos crines:vlulatibꝰ aſtra pulſabant:⁊ tamẽ incũbentes funeri amplexęq; coꝛpus exanime:inania figẽtes oſcula: ſepius di⸗
cebãt. Poteras miſer nec ggrotari nec mo⸗
ri:ſi nulla ratio feciſſet chꝛiſtũ abſentẽ. Int᷑ omnes em̃ quibus ſermone medico deſide⸗ rata cõceſſit:ſi te quoq; languentẽ cõtinge ret autvideret:nõ te frigidi coꝛpoꝛis ſopoꝛe opp̃ſſum:non ſpoliatũ lumine videremus: Immo illo pᷣſente nõ tibi febꝛis accederet: nõ inuaderet doloꝛ:non ęgritudo vaſtaret- Tanta eſt em̃ illius omnipotentia: vt etiaʒ
iam moꝛtuus reſurgeres ſi veniret. Pꝛoce/ K
dit interea funꝰ: longoq; dꝛdine triſtibꝰ ob⸗ ſequijs decoꝛatũ:infert᷑ ſepulctis. Abſcõdit cauato ſaxo:luctuoſiſq; vocibus cõclamat᷑.
Venit igit᷑ ad bethaniã xp̃s: clauſtra moꝛtt
diuia potẽtia deſtructurꝰ. Occurrũt lachꝛ⸗ moſe ſoꝛoꝛes:funꝰ hois ↄteſtãtes: dei auxi⸗ liũ recrebant. Erat ẽ inſutꝰamoꝛi laʒari: erat ſoꝛoꝛũ eiꝰqᷓdã delectatio apud dñm:de ſeruitijs amoꝛis ſui pignus intrinſecꝰ depo nẽtes: in viſceribꝰ hre dñm videbant᷑. Sed interrogat de lachꝛymis deꝰ: ⁊licʒ ſciret qͥd ↄtigerit:tñ ex illaꝝ voce optat audire. Laza rꝰiquiũt quẽ diligebas moꝛtuꝰẽ. O iuidia: o iſideł᷑ ↄuẽtio · Te adhuc poſito i ſeclo:laʒa⸗ rus amicꝰtuꝰmoꝛit᷑. Si amicꝰ moꝛit᷑:inimicꝰ quid patiat᷑? Parũ ẽ ſi tibi nõ ſoli ſuperi ſer uiũt:ecce tuũ dilectũ ĩferi rapuerũt. Laʒarꝰ inquiũt quẽ diligebas moꝛit᷑. Excluſithůa⸗
₰ vi dirt ne
ocſepul
ilizplap hilus a mor nichatnötar
ru:tun
pthls euoe
n err. U ententer erebit ſ os důs uſc patehanti it etews. vllaretinet sanine n
uolut linte
chil chus
n Etue qu jſennbus
deo ieu gun
1% Auno

3n enãgelioſcdm Johannè Benno LIII
nitatis cõſuetudinẽ:et vox illa moꝛtalis di⸗ cit: Amicus dei plus debuit viuere: ſed mo ritur. Dñs noſter chꝛiſt? intẽdens in lachꝛy ⸗ mas mulierũ: quę iugibꝰ ſuſpirijs optabãt moꝛi cũ fratre: ad mauſoleũ laʒari vna chm
diſcipulis ſuis vel ꝓlixis turbis accelerat.
Jaz em̃ intra cauatũ ſaxum quattuoꝛ dies
habuit vt iacebat: iaʒ flueſcentiũ mẽbꝛoꝛũ
teterrim?ꝰ fetoꝛ ꝓhibebat acceſſum:iã in cõ ⸗ cauis oꝛbibꝰtabido ſitu marceſcẽtes reſede rant oculi:iã deficiebat nariũ mollitudo: i rictus oꝛis dentibꝰ nudatis hoꝛrebat:iã nu⸗ data cute:laxa timpoꝛibꝰcerebꝛi ſedes tegi⸗ mine attenuato palleſcẽs: capillis ſubiude rareſcẽtibꝰ aparebat: iam maria et martha ſoꝛoꝛes lazari quę chꝛiſtũ frequenter reſuſci⸗ taſſe moꝛtuos viderant: fratreʒ ſuum poſſe reſuſcitari penit? nõ credebãt. Ibi vere xp̃s ꝓbatus eſt deus: vbi tantũ fecit quãtũ au⸗ ſa nõ eſt etiã ipſa fides optare. Et cmo⸗ tus ſpũ dirit: Abi poſuiſtis eũ: Rð tamẽ ſocũ ſepulti ignoꝛare credi debuerat: ſed fideʒ pli apꝛobare volebat. Venit igit᷑ chꝛiſtus ad monumentũ in quo laʒarꝰ doꝛ- miebat:⁊ nõ tanq; moꝛtuũ: ſed tanqᷓ; ſanũ: tanqᷓ; viuũ: tanq; audire paratũ: de ſepul cro ꝓtinus euocauit. Lgʒare inqͥt pꝛodi foꝛas. Ideo dicit nomẽ: ne oẽs moꝛtui co gerent᷑ exire. Clamat tñ ad monumẽtũ:tur bant ſe inferi:expectant audientiã oẽs moꝛ⸗ tui:querebãt᷑ ſua noia vocitari:Ne inquiũt ⁊ nos dñs ſuſcitabit? Vbicũq; chꝛiſtꝰ ſtete⸗ rat:patebant inferi. Subito vna vox inter/ cepit ceteros: Laʒare veni foꝛas. Non dila ⸗ tio vlla retinet reſurgentẽ: nõ tardant redi⸗ tus animę: nõ impediũt vincula ſepulturę. Inuolutꝰ linteis nodiſq; lineis irretit?:vo⸗ ce chꝛiſti citius egredit᷑. Surgit: ambulat: currit. Et ne quid quiſq; deeſſe diceret reſur genti:pᷓſentibus cũctis agit gr̃as redẽptoꝛi.
De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio m Johãhẽ: Qui credit in mei cre⸗ dit in eñ qui me miſit. Sermo LM cadmonuit dñs cũ euãgeliũ lege b rer:qm̃ qui credit in eñ; credit in illũ qui miſit eũ. ahiſſuʒ eſſe ad nos ſaluatoꝛẽ mundi ſides veriſſima te ⸗ net: quoniam chꝛiſtũ ipſe pᷣdicat chꝛiſtus: hoc eſt coꝛpus chꝛiſti toto oꝛbe diffuſuʒ. In ceęlis em̃ ille erat: ⁊ ſeuienti in terra ꝑſecuto
Se. 3. ri dicebat:Quid me ꝑſequeris? bi domi/
nus ſic exp̃ſſit:⁊ hic ſe eſſe in nobis. Sic to⸗ tus creſcit: qꝛ quẽadmoduʒ ille in nobis eſt
hic:ſic ⁊ nos ibiin illo ſumꝰ. hoc facit cõpa⸗ go charitatis. Ipſe qͥ caput nf̃m: ſaluatoꝛẽ coꝛpis ſui. Pꝛodicat ð chꝛiſtꝰ chꝛiſtũ: pᷣdicat
coꝛpus caput ſuũ: ⁊ tuet᷑ caput coꝛpus ſuũ: ⁊ ideo nos mũdus odit:ſicut ab ipſo domi no audiuimꝰ. Mõ em̃ aplis hoc dicebat pau cis:ꝙ odiſſet eos mundus: et quia gaudere
deberent cũ eis dstraherent homies ⁊ dice rent oĩa mala aduerſum eos: qͥa ꝓpter hęc Wattb..
merces eoꝛũ maioꝛ eſſet i cęlis. Nõ eis ſolis
.
dixit dñs cũ hęc dixit:ſed dixit vniuerſo coꝛ
poꝛi ſuo: dixit omnibꝰ mẽbꝛis ſuis. Quicũ ⸗
q; in coꝛpoꝛe eius ⁊ mẽbꝛoꝝ eius eſſe volue
rit:nõ miret᷑: qꝛ odit eum mũdus. Coꝛpoꝛis gũt eius ſacramẽtũ multi accipiũt: ſed non
oẽs qui accipiũt ſacramentũ: habituri ſunt apud eũ etiã locũ ꝓmiſſum membꝛis eius.
Pene quidẽ ſacramẽtũ oẽs coꝛpus eius di⸗ cunt:qꝛ oẽs in paſcuis eius ſimul paſcunt: ſed venturus eſt qͥ diuidat ⁊ alios ponatad
dexterã:alios ad iniſtraʒ:⁊ vtraq; pars di⸗ ctura eſt: Oñe dñe:quãdo te vidimꝰ⁊ mini⸗
ſtrauimꝰ tibi? Pars vtraq; dictura eſt: vni
tamẽ dico: Venite benedicti patris mei ꝑci
pite regnũ. Alteri: Iteĩ ignẽ ęternũ: quiᷓ⸗ paratus ẽ diabolo ⁊ angelis eius. Wõ ðᷓſo⸗
los inimicos nf̃os deputare debemus cha⸗ riſſimi:quicũq; bona ↄſcia chꝛiſti mẽbꝛa ſu⸗
mus:nõ ſolos eos inimicos nt̃os putare de bemꝰ:qͥ aꝑte foꝛis ſũt. ahulto em̃ peioꝛes ſi
qͥ intꝰ vident᷑:⁊ foꝛis ſunt. Amãt em̃ mũdũ: ⁊ideo mali ſũt. Et quidẽ de nob ea ſentiũt: ꝗᷓ ipi diligũt:⁊ in huiꝰ mundi qᷓſi ꝓſpitatib? qͥbꝰ ingemiſcimꝰ inuidẽt nob. Ibi nos fgli⸗ ces putãt:vbi nos ꝑiclitamur. Iplicitatẽðᷣo nfaz iternã nec nouerũt: qꝛ nõ guſtauerũt: quia vo quicdd nobis tpaliter mundꝰ arri⸗ det:magẽ ꝑiculũ qᷓ; oꝛnamẽtũ nf̃m neſciũt
qꝛ iſta diſtinguere gaudia nõ nouerũt. Vñ hoꝛtamur charitatẽ vfaʒ maxie qꝛ vos vide mus frequẽtiꝰcõueniſſe:qͥ ꝓpoſitũ altiꝰ ha
betl:id ẽ in ip̃o coꝛꝑe chꝛiſti ex eiꝰmunere nð
Wattb 25.
meritis vfis excellentioꝛẽ locũ teneti: habẽ
et inuidis nr̃is in ſuſpitionẽ venit: Ad tñ
moꝛdet᷑:vt ꝓbet᷑. Si em̃ in ip̃iꝰↄſcię ꝓfeſſio⸗
nem laudes quęrimus hominũ: deficimus
rep̃henſionibus hominuz. Lum ſis caſtus
leruꝰ dei: ecce mũdus ſuſpicat foꝛſitan im⸗ pudicum ⁊moꝛdet et repᷣhendit:⁊ libẽter in
tes ↄſciaʒ ̃a deo donataẽ. Nã ⁊ ipᷣa malis

——
Bancti Auguſtini de verbis dñi
tuis detractiõibus imoꝛat᷑. Ahaliuolę qͥpe aminę quaſi dulciter ſapit:qð peſſime ſuſpi catur· Tu aũt ſi ꝓpter laudes hũanas cõti⸗ nentiã ſuſcipere voluiſti:repᷣhenſionibꝰ hu⸗ manis defeciſti:⁊ totũ qð tibiꝓpoſueras ꝑ
2.Corj.i. didiſti. Poꝛro aũt ſi noſti dicẽ cũ aplo: Blo
ria nfa hec eſt:teſtimoniũ cõſciẽtię nre:non
ſolũ tibi repᷣhenſionibꝰ mercedẽ nõ minuit: ſed ⁊ facit amplioꝛẽ: Tu tamẽ ꝓ illo oꝛa: ne tua mercede moꝛiat᷑. Nã ⁊ hinc ꝓbamꝰ cha riſfimi:qꝛ ſi nõ haberemꝰ inimicos: nõ eſſet quibꝰoꝛaremꝰex p̃cepto dñi ñi dicẽtis:
P—„„ Wattb.ʒ. Diligite inimicos vros: ⁊ oꝛatẽ pꝛ his qui
vos oderũt. Ende ꝓbamus: vnde coꝛ no⸗ ſtrů interrogamꝰ: vtrũ hoc facere valeamꝰ: ſi nullũ inimicũ:nullũ repᷣhenſoꝛẽ:nullũ de⸗ tractoꝛẽ: nullũ maledicũ exꝑiremur? Vide⸗ tis ð: quia ⁊ mali neceſſarij ſunt bonis. In foꝛnace quodãmõ aurificis ſumꝰ: hoceſt in
boc mũdo. Si aurũ es:ſimul ardes. Si au ⸗
rũ es: palea tua ẽ malꝰ. Si⁊ tu palea es: ſi⸗ mul eritis fumꝰ. Terũtũ pᷣmũ vt noueritis chariſſimi:in coꝛpoꝛe chꝛiſti excellẽtioꝛa mẽ⸗ pꝛa eſſe:nõ ſola eſt em̃ cõiugalis vita lauda bilis:⁊ habet in coꝛpoꝛe chꝛiſti locũ ſuuʒ:ſi⸗ cut ⁊ in noſtro coꝛpoꝛe non ea ſola habẽt lo ⸗ cũ ꝗᷓ excellẽtius locata ſunt:ſiẽ ſenſus in fa cie luperioꝛẽ coꝛpoꝛis partẽ occupauerũt: niſi pedes poꝛtarẽt: quicqͥd ſublime eſti ter
1Cor.. ra iaceret. Tñ aplus dicit: Et qᷓ inhoneſta
ſunt nt̃a:magiſ neceſſaria ſunt. Deus tẽpe⸗ rauit coꝛpꝰ vt nõ eẽnt ſciſſurę in coꝛꝑe. Mo⸗ uimus autẽ mẽbꝛa chꝛiſti qᷓ cõiugalẽ agunt vitã:ſi mẽbꝛa chꝛiſti ſũt: id eſt ſi fideles ſũt: ſi futurũ ſeculũ ſperãt:ſi quare ſignũ chꝛiſti poꝛtẽt: ſiẽ nouimꝰ ꝙ honoꝛẽ deferãt vobis:
nouimꝰ ꝙ melioꝛes eſſe vos iudicãt: qᷓ; ipſi
ſint: Sʒ quãtũvos illi honoꝛãt:tantũ ⁊vos mutuã honoꝛificentiã eis pꝛęſtare debetis · Si em̃ eſt in vobis ſanctitas:timete ne per⸗ datis eã. Vnde⸗ Per ſupbiã. Alit᷑ perit lan⸗ ctitas caſti ſi adulter fuerit:aliter perit ſi ſu⸗
perbus fiat. Et audeo dicere cõiugalẽ agen⸗
tes vitã:ſi tenẽt hũilitatẽ:ſupbis caſtis me ⸗
C lioꝛes ſunt. Lõſideret em̃ charitasvr̃a qð di
co: Diabolũ attendite. Nũquid em̃ in iudi ciũ dei erit adulteriuʒ aut foꝛnicatio? Nihil hoꝝ facit:qui nõ habet carnẽ. Sola em̃ ſuꝑ⸗ bia ⁊ inuidia mittit in ignẽ ęternũ. Seruo ð dei cui ſurrepſerit ſupbia:continuo ibi eſt et inuidia. õ poteſt ſupbus eſſe nõ inuidus. Inuidia filia ẽ ſuꝑbię: ſed iſta mater neſcit
eſſe ſterilis: vbi fuerit ↄtinuo parit. Vt aũt nõ ſit in vobis: hoc cogitate: ꝑſecutiõis tẽ · poꝛe:nõ ſolã agnen fuiſſe oꝛnatã virginẽ: ð ⁊qiſpinã mulierẽ:⁊ foꝛte qð nõ dubitat᷑:ali qui tũc de cõtinẽtibꝰ defecerũt: et multę de cõiugatis pugnauerũt atq; vicerũt. Vnde nõ fruſtra diẽ apłus oĩibꝰ mẽbꝛis chꝛiſti: Alt
Phil.⁊.
alterũ exiſtimãtes ſuꝑioꝛẽ ſibi:⁊ honoꝛe mu Bo.i
tuo pᷣueniẽtes.hec eteni ſi cogitetis nõ eri⸗ tis apud vos magni. Magis em̃ cogitare debetis quid vobis deſit:qᷓ; qð vobis aſſit.
Qð habes caue ne pdas:qð nõdum habes
ſuplica vt habeal. In quãtis ſis minoꝛ tibi coßitãdũ ẽ:nõ ĩ quãtis ſis maioꝛ.Si em̃ co/ gitas quãtum ß̃ceſſiſti:alterũ time tumoꝛẽ. Si o cogitas quãtũ tibi deeſt adhuc:inge miſcis: ⁊ cũ ingemiſcis curaris: hũilis eris: tutioꝛ ambulabis:nõ pᷣcipitaris:nõ inflabe ris. Et vtinã poſſint om̃s de vna charitate cogitare. Sola eſt em̃ jj ⁊ vincit oĩa:⁊ ſineqᷓ
nihil valent oia: ⁊ quę vbicũq; fuerit trahit
ad ſe oia. Ipſa eſt quę non gmulat᷑. Quęris cauſam:attẽde qð ſequit᷑. õ inflat᷑. Pꝛioꝛ eſt in vitijs ſupbia vt dicere cęperã: deinde inuidia. Nõ em̃ inuidia peperit ſuꝑbiã: ſed ſuꝑbia peperit inuidiã. Mõ em̃ inuidet:niſi amoꝛ excellẽtig. Amoꝛ excellẽtię: ſupbia vo cat᷑. Kum ð in oꝛdine pᷣoꝛ ſit ſuꝑ bia: ſequat᷑ aũt iuidia:aplus ĩ laudibꝰcharitatis noluit dicere pᷣus: Mõ iflat:⁊ poſtea: nõ emulat᷑: bus dixit:Mõ emulat᷑:⁊ pꝰea:ñ inflat᷑. Qua re BQuia cũ dixiſſet: Nõ emulat᷑:qᷓſi qᷓſitu rꝰeras cãm. Quare nõ ęmulat᷑? Subdidit: Nöõ inflat᷑. Ergo ſi ideo nõ ęmulat᷑: quia nõ inflatur: ſi inflaret᷑ emularet᷑. Hoc in vobis
wulen 4 n Vdls: itpöwloq m Snn wiutis ilituiſunitate. idenꝛolüte
nmgücſe polcuit Bänö
iitwlütuẽ
vyiintẽ. Id
liiſunt: ⁊ad
iſilunt. Id
itẽdiabol
räetnegn 2 ſis yoli zhrecadhuc
onlecuta ſu
2
yolüta sdat qdy us. vode quedeinf titisſeunp
creſcat:et anima ſolidat᷑:qꝛ non inflat᷑. Sci/ 1.Corj.s sofonbyt
entia: ait aplus:inflat. Quid ergo? Sciẽtiã
fugere debetis:⁊ electuri eſtis nihil ſcire po⸗
tius qᷓ; inflari? Vt quid vobis loquimur: ſ
melioꝛ eſt ignoꝛantia qᷓ; ſcientia? Et qͥd vo⸗ bis diſputamus: vt quid iſta diſtinguimꝰ: vt quid quod noſtis admonemuſ:quod nõ noſtis inferimꝰ? Scientia cauenda eſt ne in
flet. Ergo amate ſcientiã:̃ anteponite cha
ritatẽ. Sciẽtia ſi ſola ſit iflat. Quia vᷣo cha ⸗ ritas ędificat ⁊ non ꝑmittit ſcientiã inflari: Ibi ð inflat ſciẽtia: vbi charitas ji ↄdificat: vbi aũt ędificat ſolidata ẽ. Nõẽ ibi inflatio vbi petra fundamẽtũ. Qñ autẽ temptat in ⸗
flatio:hoc eſt elatio:vt ꝓpter hoc vitiũ etiã
carniſãgelũ ſathane:a qͥ colaphiʒaret᷑:qͥ co⸗
—————— —*—
tãtꝰ ille apls apoſitũ ſidi eẽ diceret ſtimulũ on u nhbit
winn
ſeuntalaei u Liaütp kütmoꝛe pen

em̃ in magnitudine reuelationum meaꝝ ne extollar: ibi metuẽda erat elatio: ybi mað̃ᷓ rũ rerũ erat reuelatio:in magnitudine reue
—
qð ad ſalutem apponit medicꝰ: cuʒ voluerit ju ęgrotꝰ auferat · Medicꝰ dicit: õ moꝛdet ſanat. u dicis: Tolle qꝛ moꝛdet. Medic —— dicit: Mõ tollo qꝛ ſanat. Tu ad medicũ qe veniſti Sanaretan moleſtiãnõ patie Hon ngenis un ðexaudiuit dñs paulũ ad yolũtatẽ:qꝛ exau diuit ad ſanitatẽ. ã nõ eſt magnũ exaudi⸗ — ria deo advolũtatẽ:nõ eſt magnũ. Nec pu/ olutoisunn tetis magnũ eſſe hoc: qñ quiſq; oꝛat ꝓ ma ⸗ Soachchhtnt gnoꝛſi exaudit. Qugre q̃d oꝛat: quęre ĩ quo ouque wiizn exaudiat᷑. Mã nõ habeatis ꝓ magno exau/
* diri ad volũtatẽ:habete ꝓ magno exaudiri te ſel jitattb.s. ad vtilitatẽ. Ad volũtatẽ etiã demones ex
pptzat:tundit caput eineerigat:⁊ibive ſcia metus erat inflatiõis:h eſt elatiõis. Et
6 lationũ meaꝝ ne extollar:datꝰẽ mihi ſtimu ſmn lus carnis meg angelꝰſ athanę qͥ me colaphi
zet. Pꝛopter qð ter dñm rogaui vt auferret e eũ a me:⁊ dixit mihi: Sufficit tibi gra mea.
ſn8 Mã virt? in infirmitate pficit. Petit eger vt
sludundcter
auditi ſunt:⁊ ad poꝛcos quos petiuerãt: ire p Fob.. Pmiſſi ſunt. Ad volũtatẽ etiã pꝛinceps eoꝝ
cxaudit?ẽ diabolꝰꝛa quo petitus iob tẽptã⸗ dus nõ eſt negat?: vt eſſet ille ꝓbatus: iſte
noeun cõfuſus.Ad volũtatẽ etiã iſraelitę exauditi plus ſunt: ⁊ cũ adhuc cibus eẽt in oꝛe ipſoꝝ noſti que conſecuta ſunt. Nolite ð ꝓ magno ha⸗
bere ad volũtatẽ exaudiri. Aliquãdo deus
giunt᷑. Qñ aũt petitis tẽpoꝛalia:cũ mõ peti te:cũ timoꝛe petite: illi cõmittite vt ſi ꝓſint
Auid qᷓris celſioꝛẽ locum:apetitu celſitudi
addi aliqͥd: nec detrahi põt. Vſq;eo aũt cõ
iratus dat qð petis:⁊ deꝰꝓpitius negat qð petis. Lũ vᷣo deꝰ ea quę laudat:qᷓ deus pᷣci⸗ pit: quę deꝰ in futuro ſeculo ꝓmittit ab illo petiris:ſecuri petite:⁊ incũbite quãtũ pote ⸗ ſtis of̃onibꝰ vt ſumati. Illa em̃ ꝓpitio deo cõcedunt᷑:illa eius nõ ira ß̃ miſericoꝛdia lar⸗
det:ſi ſcit obeſſe nõ det. Auid aũt obſit:qͥd E ꝓſit:medicꝰ nouit nõ ęgrotꝰ. Sũt ð; cõtinẽ tes hũiles:ſunt ſupbi.õ ſibi ꝓmittant ſu⸗ berbi regnũ dei. Excellẽtioꝛ locus eſt:qͥ du⸗ .14. Cit ↄtinẽtia: Sed qui ſe exaltat humiliabit᷑.
nis:quẽ potes appᷣhendere retentiõe humi iitatis? Si extollis te:deus deijcit te. Si tu deijcis te:deꝰeleuat te. Sentẽtia dñi eſt:nec
In enãgelio ſchm Johannẽ Bermo LIII
nuerũt: iſti nuptias cõtẽpſerũt. Eñ ingrati
eẽnt:qͥ nuptias ↄtẽpſiſſẽt:niſi illi genuiſſẽtæ
Sed melioꝛ ẽ filius patre ↄiugato: qꝛ ip̃e nðõ
duxit vxoꝛẽ. Et melioꝛẽ filia matre ſua ma⸗ ritata:qꝛ ipa non quęſiuit virũ. Si ſupbioꝛ:
nullo mõ melioꝛ: ſi melioꝛ ſine dubitatõe vl la hůilioꝛ. Si vis te inuenire melioꝛẽ: inter⸗
roga animã tuã ſi vides ibi infiationẽ. Ebi inflatio:inanitas eſt. Diabolꝰ vbi inane in⸗
uenerit:nidũ facere molit᷑. Deniq; frẽs mei
audio dicere ſupbis cõtinẽtibus:expedit ca
dere vt in eoipſo in qͥ ſe extollunt hũilient᷑. AQuid em̃ ꝓdeſt cui ineſt cõtinẽtia: b domi⸗
nat᷑ ſupbia? CLõtempſit vnde natꝰẽ homo: ⁊appetit vnde cęcidit diabolꝰ. Muptias con tẽpſiſti:bñ feciſti. Aliquid meliꝰ elegiſti:ſed
noli ſuꝑbire. De nuptijs hõ natus ẽ: de ſu⸗
ꝑbia angeli cęciderũt. Si ſingula bona vr̃a cõſiderẽ: melioꝛ es patre tuo qͥ nuptias cõ⸗ tẽpſiſti:⁊ tu melioꝛ matre tua:qᷓ nuptias cõ tẽpſiſti. Eteni melioꝛ ẽ virginalis ſanctitaſ: qᷓ; pudicitia cõiugalis. Iſta duo ſimul ſi cõ⸗ parent᷑:meliꝰẽ illud qᷓ; illud: quis dubitat? Sed addẽdo alia duo:ſuꝑbiã⁊ hũilitatẽ:in iſtis duobꝰ interrogo vos:et de his reſpon ⸗ dete mihi. Auid eſt meliꝰ:ſuꝑbia an hũili⸗ tas? Reſpõdes.hũilitas. Junge illã virgi⸗ nali ſanctitati. Suꝑbia do nõ ſolũ nõ ſit in virginitate tua:ßᷣ nõ remaneat ĩ matre tua. Si em̃ tu tenueri ſupꝑbiã ⁊ tua m hũilitatẽ:
iterũ cõparabo vos. Jãdudũ ſingula cũ in ⸗
tenderẽ melioꝛẽ te inuenerã:mõ bina cũ in⸗ tẽdo: nõ dubito Bferre humilẽ mulierẽ vir⸗ gini ſupbe. Et quõ p̃ferre: Videte quõ pᷣfer
rem illã: quomõ cõparabam. Pono pudici⸗ tie cõiugalis: eſt melioꝛ integritas virgina/ lis. Duo bona cõparabã: nõ malũ ⁊ bonũ:
6 ⁊ bonũ meliꝰ diſtiguebã. Poꝛro autẽ duo
illa cũ poſuero:ſupbiã ⁊ hũlitateʒ:nũquid
poſſumꝰdicere:bonũ ẽ ſupbia:ß melioꝛ ẽ hu militaſ⸗ Sʒ qͥd dicimꝰ? Supbia malũ: hũili tas bonũ: et ſupbia magnũ malũ: hũilitas magnũ bonũ. Si ð hoꝛũ duoꝝ:vnũ ẽ malũ ⁊alterũ bonũ:iungit᷑ malũ ad maiꝰ tuũ bo⸗
nũ⁊ ſit totũ malũ. Jũgit᷑ bonũ ad mfis tue
minꝰ bonũ: ⁊ fit magnũ bonũ. ahinoꝛẽ em̃ locũ habebit mat in regno cꝙloꝛũ qm̃ mari tata ẽ: qᷓ; filia qm̃ virgo ẽ.ahaioꝛẽ em̃ locũ
filia vgo: minoꝛẽ locũ mat᷑ maritata: ambę tinẽtes hoies ſuꝑbiũt: vt nõ ſolũ qͥbuſcũq; homib?b etiã parẽtibꝰ ingrati ſint:⁊aduer lus parẽtes extollant᷑. uare? Quia ilige
tñ ibi: quõ fulgida ſtella:obſcura ſtella:am⸗ be tñ in celo: Si do mᷓ tua fuerit hũilis tu
ſuꝑbaʒ illa habebit quslẽcũc; locũ:tu autẽ

S
nullũ locũ. Et quis inuenit alterũ locũ qui
ibi nõ habuerit locũ: niſi cũ illo qui inde ce⸗
cidit:ſtantẽq; deiecit? Inde cęcidit diabolꝰ
ſtantẽ deiecit hominẽ. Deiecit ſtantem:ſed
chꝛiſtus deſcẽdens erexit iacentẽ. Ende et
tamẽ erexit dñs tuus: Attende.humilitate
bit. a. erexit:factus obediens vſq; ad moꝛtẽ: hũi⸗
uauit ſemetipſuʒ. Pꝛinceps tuꝰ hũilis:⁊ tu
ſupbus? Laput humile:et mẽbꝛũ ſuꝑbum?
Abſit. Mõ vult eſſe de coꝛꝑe capitis hũilis:
qui amat ſupbiã. Si autẽ fuerit:videat vbi
erit. Ego nolo dicere: ne ampliꝰ videar ter⸗
ruiſſe: Immo vtinã terruerim et aliqͥd ege⸗
rim. Vtinã qui ſic fuerat:vel quę ſic fuerat:
nõ ſit vlterius. Etinã verba iſta infuderim
⁊ non effuderim. Totũ ſperandũ de miſeri⸗
coꝛdia dei:qꝛ qui terret cõtriſtat:qui contri⸗
ſtat conſolat᷑. Sed ſi quis contriſtatus eſt: emendat᷑.
Deeo qð ſcriptum eſtin euange⸗
—
⁊ vita: Serino LII
4 Rigunt nos diuinę lectiões ne de⸗ e ſperatione frangamur:⁊ rurſus ter⸗ rent:ne ſuꝑbia ventilemur. Tenere
deſperatiõis ⁊ dexterã pᷣſumptiõis: difficil⸗
ſum via. Ego ſum inqͥt via: veritãs
⁊ vita. Tanq; diceret: Qua vis ire? Ego
ſum via. Quo vis ire? Ego ſũ veritas. Vbi
vis ꝑpmanere? Ego ſum vita. Securi ð am· bulemꝰ in via:ſed inſidias timeamus iuxta
viã. Inimicꝰ inſidiari nõ audet in via: quia chꝛiſtus eſt via. Sed iuxta viã plane nõ de ·
ẽã ·iz. ſinit. Vnde in pſalmo dicit᷑: Juxta ſemitã ſcandala poſuerunt mihi. Dicit et alia ſcri⸗ Ecki.ↄ. ptura: ꝓemẽto qꝛ in medio laqueoꝝ ingre dieris. Iſti laquei ꝑ qͥs ingredimur: nð ſunt in via:ſed tamẽ ſunt iuxta viã. Quid foꝛmi
time:ſi deſeras viã. Mam ideo etiã ꝑmittit
tationis via deſerat᷑: et in inſidias incidat᷑. AVia chꝛiſt?: hũilis chꝛiſtuſ:veritas chꝛiſtus ⁊ vita: excelſus ⁊ deꝰ. Si ambules in hũili: ꝑuenies ad excelſum.Si infirmꝰ humilẽ nõ aſpneris: in excelſo foꝛtiſſimus ꝑmanebis. Queę em̃ cauſa humilitatis chꝛiſti:niſi infir⸗ mitas tua? Valde em̃ ⁊ irremediabiliter te
lio 5m eñdeʒEgo ſum:via:veritas
aũt viã mediã veſtrã rectã tanq; int᷑ ſiniſtrã
Job.14. limũ nobiſcũ eſſ et:niſi chꝛiſtꝰ diceret: Ego
das:quid metuis:ſi in via ambulas? Tunc
ponere iuxta viã laqueoſ:ne ſecuritate exui
obſidebat infirmitas. Et hec res fecit:vtve
Bancti Auguſtini de verbis dñi
niret ad te tantus medicus. Si enim vel ſic ęgrotares vt tu poſſes ire ad medicũ: pote⸗ rat tolerabilis videri ipſa infirmitas: Sed qꝛ tu ire non potuiſti ad eũ:ille venit ad te. Venit docens humilitatẽ. Quare? Videa⸗ mus. Quia ſuperbia nos redire nõ ſinebat ad vitam: ⁊ ip̃a fecerat nos a vita recedere. Exaltatũ em̃ humanũ coꝛ aduerſus deũ: et negligens in ip̃a ſanitate pᷣcepta ſalutaria: decidit aĩa in infirmitatẽ. Diſcat audire in⸗ firma:audire illũ quẽ cõtempſit incolomis. Audiat vt ſurgat:quem ſpꝛeuit vt caderet. Audiat tamen exꝑimẽto edocta:qð pᷣcepto docta noluit obtinere. Docuit em̃ eam miſe ria ſua quã fecit negligentem fęlicitas.heu quid mali ſit a dño foꝛnicari de ſe pᷣſumen do.Oqᷓ; bonũ ſit ſemꝑ adherere dño: ſempꝑ hůũilia ſentiendo. Recedere em̃ ab illo ſim⸗ plici ⁊ ſingulari bono: in iſtas multitudinũ voluptates et ĩ amoꝛẽ ſeculi coꝛruptioneſq; terrenas accedere: hoc eſt foꝛnicari a dño.
niski n nonb um vnnn uln zninqli wutnn mißonn vmthino ſiſutmyle iginnoii eunndii.? ʒneoütctan Hituramat viiteci
initunii
hinc clamat᷑: Facies foꝛnicaria facta ẽ tibi: Hiere uin lsdei. Aen
ximpudoꝛata facta es tota. Eideam ꝰnunc obiurgatiõis conſiliũ. Non em̃ ſic increpat vt inſultet: ſed ad confuſionẽ vult ꝑducere pᷣſumptionẽ vt ſanet.Exclamauit ſcriptura vehemẽter:nec palpauit adulãdo:quos vo
ſctdus heg ſutamsert
uuepſopg
hntnör nimLöue
us höe der
luit reparare ſanando. Adulteri: neſcitis qꝛ Zacobl inhunncõm
amicus huius mũdi:inimicꝰ deo cõſtituet᷑? Amoꝛ mũdi adulterat animã:amoꝛ fabꝛica toꝛis mũdi caſtigat animã. Sed niſi de coꝛ⸗ ruptõe erubuerit:ad amplexos illos caſtos redire nõ cõcupiſcit.Lõfundat᷑ vt redeat:qᷓ ſe iactabat ne rediret. Supꝑbia ð ĩpediebat aię reditũ. Qui aũt increpat nõ facit pecca⸗ tũ: ſed oſtendit peccatũ qð nolebat anima videre. Ponit᷑ ei ante oculos: ⁊ qð poſt doꝛ ſum abire cupiebat: ad facieʒ illi admouet᷑. Vide te in te: qui vides ſtipulã in oculo fra Watt tris tui:tarbẽ aũt in oculo tuo nõvides.lRe uocat᷑ ad ſe anima tua:quę ibat a ſe. Sicut a ſe ierat:ſic a dño ſuo. Si em̃ reſpexerat ſi⸗ biq; placuerat:ſuęq; poteſtatis amatrix fa⸗ cta fuerat: receſſit ab illo ⁊ nõ remãſit in ſe. Ideo ⁊ a ſe pellitur ⁊ a ſe excludit᷑:⁊ in exte⸗ rioꝛa ꝓlabitur. Amat mundũ:amat tempo ralia:amat terrena: que ſi ſeipſam amaret: nõ neglecto a quo facta ẽ: iã minus eſſet:iã deſficeret amãdo qð minꝰẽ. Minus eſtem̃ ipſa qᷓ; deus:⁊ longe minus: tantoq; minꝰ: quãtum minus eſt res facta qᷓ; factoꝛ. Ergo amãdus ẽ deus ꝓ amoꝛe eius: ita vt ſi ñeri
—,———
7
nututeauen ibiplo feciſt mnbiCdue Ios: Qui iyos: qui ulapſequi᷑ locñigi ſgensabil bes⸗Qu kuihꝛbesiu ics. Tum
panguſti
kiſusẽy

———
dũ:nũc obliuiſcat᷑ ſe:ß amãdo artificẽ mun/ di. Pulſa eſt ð a ſeqð amãdo ꝑdidit ſe:quia nec facta ſua nouit videre:iuſtificat iniqta ·
potentia vanitatis· Arguit᷑:coꝛripit᷑: oſten
M.52 nia:⁊ quęrãt nomẽ tuũ dñe derat eos qͥ· rã facies impleri ignominia cupiebat? Vi⸗
de quẽadmodũ amet eos:quos vult qugre⸗ re nomen dñi. Amat tantũ: an odit tantũ?
fecit deus? Negligis qð factꝰes: diligis qð
opus dei. AMerito is: merito laberis: meri/
ab n ucunds.. to ⁊a teipſo ꝑgis:merito audis: Spũs am ⸗
bulans ⁊ nõ reuertẽs. Audi potius vocantẽ 1 ⁊ dicentẽ: Lõuertimini ad me:⁊ cõuertar ad
coꝛripit:incõmuta biliſcoꝛripit. Auerſus eſt
nõ ab ipſo feciſti occaſum. Ergo audi dicen tem tibi:Kõuertimini ad me:⁊ ego reuertar
doꝛſa ꝑſequit᷑: qui faciẽ redeuntis ilumiat. Quo em̃ fugies a deo? Fugiẽs quo fugies⸗ Jugiens ab illo qͥ nullo loco ↄtinet᷑:⁊ nuſq; abſẽs ẽ? Qui ↄuerſũ liberat:punit auerſũ.
pond an Auẽ habes iudicẽ fugiẽs: hůc patrẽ habe⸗ upicdit iwi⸗ to rediẽs. Tumerat aũt ſupꝑbia:⁊ in ipſo tu ⸗ ntequrit vith moꝛe ꝑ anguſtũ redire non poterat.CLlamat undittnoc r. illeq factusẽ via: Intrateꝑartã poꝛtã. Co⸗ — nat ingredi:ipedit tumoꝛ:⁊ tantomagl ꝑni⸗ radioh 200 cioſe conat᷑: quãtomagl ipedit tumoꝛ. Eu⸗ amnu midũ em̃ vexat anguſtia. exatus aũt am nnd pliꝰ tumebat. Impliꝰ tumẽs quãdo intra⸗ bite Ergo derumeſcat ſ cupit ingredi. Vñ
autẽ detumeſcat? Accipiat hůilitatis medi camentũ: Pibat cõtra tumoꝛẽ poculũ ama/ rũ:ð ſalubꝛe poculũ bibat hũilitatis. Quid
mida. Aagnitudo em̃ ſoliditatẽ habet:tu⸗
tes ſuas. Effert ⁊ ſupbit in petulãtia:i luxu ria:in honoꝛib?ꝰꝛin poteſtatibꝰ: in diuitijs: dit ſibi. Lonſitet᷑ feditatẽ:deſiderat pulchti P tudinẽ:⁊ quę ibat effuſa: redit ↄfuſa. Lõtra
ilam videt᷑ oꝛare qui dicit: Imple facies eo rum ignominia. Imple inqͥt facies ignomi
In et odit et amat? Immo et odit et amat. Odit tua: amat te. Quid eſt odit tua:amat te? Odit qðfeciſti:amat qð deus fecit. Quę ſunt em̃ tua niſi peccata?Et qͥd es tu niſiqð
feciſti:amas extra te opa tua: negligis in te
vos · Mõ em̃ deus auerti ⁊ cõuertit᷑:manẽs
quia tu te auertiſti. Tu ab illo feciſti caſum:
ad vos: Auia ↄuertiſti:h eſt eĩ ꝙ cõuertar ad vos: quia cõuertimini ad me. Fugiẽtis
ſe artat? Nõ ſinet moles: nõ magna ſed tu⸗
moꝛ inflationẽ. Non ſibi magnus tumidus
In euangelio ſchm Johannè Bermo LIIII LV
poteſt nos obliuiſcamur. Quis ergo eſt iſte tranſitꝰ??Oblita ẽ aia ſeipſaʒ:⁊ amãdo mũ
videat᷑. Detumeſcat vt magnꝰ ſit:vt certus
⁊ ſolidus.Mõ iſta deſideret: nõ de ſtatu põ ⸗ parũ rerũ labentiũ coꝛruptibiliũq; gloꝛie᷑. Audiat euzʒ ipſum qui dixit: Intrate ꝑan- Watt.. guſtã poꝛtaʒ:dicentẽ: Ego ſum via. Quaſi Jop.14. em̃ quęreret tumidus qua intrabo: reſpon⸗* dit:Ego ſuʒ via: ꝑme intra. Mõ niſi perme ambulas vt intres ꝑ ianuã. Maz ſicut dixi: Ego ſum via:ita ego ſũ ianua. AQuid ʒjris q̃ redeas:qͥ redeas: qᷓ itres? Ne alicubi erres:
ipſe tibi omnia factus eſt. Pꝛeuiter ð dicit: hũilis eſto:mitis eſto. Audiamꝰhoc aptiſſi
me dicentẽ: vt videam?ꝰ qua ſit via: quę ſit
via: quo ſit via:quo vis ire. Certe foꝛte aua
ricia oĩa vis poſſidere· Diĩa mihi tradita ſũt Watt.n⸗ a patre meo inqͥt. Foꝛtaſſe dicturꝰes: Chꝛi ⸗
ſto ſunt tradita: Nũquid mihi? Audi apiIm dicentẽ: Audi vt dixi iãdudũ: ne deſperati⸗
one frangaris. Audi quõ amatꝰes:nõ amã ⸗
dus. Audi quõ amatꝰes fgdus:turpis:añqᷓ;
eſſet in te qð amari dignũ eſſet. Amatus es pus: vt dignus fieres qui amareris. Eteni chꝛiſtus ſicut ait apłus: pꝛo impijs moꝛtuꝰ Ro.ʒ. eſt. Ante feꝛte impiꝰ amari merebat᷑. Qua⸗ re?Auid merebat᷑ impius? Donare reſpon ⸗
des? Chꝛiſtus tamẽ ꝓ impijs moꝛtuus eſt. Ecce quid tibi pᷣſtitum impio:iam pio quid ſeruat᷑?Auid pſtitũ eſt impio? Chꝛiſtꝰꝓ im
pijs moꝛtuꝰẽ. Deſiderabas aũt oĩa poſſide
re: noli ꝑ auariciã: ꝑ pietatẽ B quęre.Si ẽ
ita ꝗᷓſieriſ:poſſidebiſ · Tenebis em̃ eũ ꝑquẽ facta ſunt oĩa:⁊ cũ ipſo oĩa poſſidebis.
De eo de quoſupꝛa: Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita:Sermo 1LV Mter cętera cũ ſanctũ euãgeliũ lege 2 i ret᷑ audiſtꝭ. Ait dñs ieſus: Ego ſũ via:veritas ⁊ vita. Veritatẽ et vitã omnis hõ cupit:ſed viã nõ oĩis hõ inue nit. Deñ eſſe quãdã vitã ęternã: ĩimutabilẽ: intelligibilẽ:intelligentẽ:ſapientẽ:ſapiẽtes
facientẽ:nõnulli etiã huiꝰ ſeculi philoſophi
viderũtᷣitatẽ fixã:ſtabilẽ:ideclinabilẽ:vbi ſũt oẽs ratiões rerũ oĩm creaturarũ. Vide ⸗ rũt quidẽ:ß̃ de longinquo viderũt: ß̃ ĩ erro ⸗ re poſiti:⁊ idcirco ad eã tam magnã ⁊ ineffa bilẽ ⁊ beatificã poſſeſſioneʒ: qᷓ via pueniret᷑ nõ inuenerũt.inã qui viderũt: etiã ipᷣi quã ⸗ tũ videri ab homie põt creatoꝛẽ ꝑ creaturã: factoꝛẽ ꝑ facturã:fabꝛicatoꝛẽ mũdi ꝑ mũdũ: Paulus aplus teſtis eſt:cuivtiq; debẽt cre⸗ dere chꝛiſtiani. Zit em̃ cuʒ de talib⸗

Bo.1.
——*—
Sancti Anguſtini de verbis domini
Reuelat᷑ ira dei de cęlo ſuꝑ oẽm impietateʒ ⁊ iniuſticiã hoĩm:qͥ vᷣitatẽ iniqͥtate detinẽt. Nůquid dixit eis:nõ detinere veritatẽ?Sʒ pitatẽ i iniqtate detinẽt. Ponũ ẽ qð tenẽt:
ſed malũ vbi tenẽt. Veritatẽ iniqtate deti⸗
nẽt. Occurrebat aũt vt diceret᷑ ei: Vñ autẽ
illi impij veritatẽ detinẽt? Nũquid deus ad quẽq; eoꝝ locutꝰẽ? NMũquid legẽ acceperũt ſicut iſraelita plus ꝑmoyſen? Ende ð deri⸗
nent veritatẽ:vel in ip̃a iniqͥtate? Audite ꝗ
ſequit᷑:⁊ oñdit. Qð qꝛ notũ eſt dei inqͥt:ma nifeſtů eſt i illis. De ꝰem̃ illis manifeſtauit. hanifeſtauit em̃ illis qͥbus legẽ nõ dedit. Audi quõ maniteſtauit · Inuiſibilia em̃ eiꝰꝑ ea ꝗᷓ facta ſũt intellecta ↄſpiciunt᷑. Introga mũdũ:oꝛnatũ cęli:fulgoꝛẽ diſpoſitionẽq; ſy
derũ: ſolẽ diei ſufficientẽ: lunã noctis ſola⸗
tiũ:interroga terrã fructiũicantẽ herbis ⁊ li⸗
gnis:aialibꝰ plenã:homibꝰexoꝛnatã:intro⸗ ga mare quãti ⁊ qualibꝰ natalibꝰ plenũ: in⸗ terroga aera quãtis volatilibꝰ viget: intro⸗ ga via ⁊ vide ſi nð ſenſu ſuo tanq; tibi reſpõ
dẽt: Deꝰnos fecit. hecx philoſophi nobiles
ꝗſierũt:⁊ ex arte artificẽ cognouerũt. Quid ergorAQuare reuelat᷑ ira dei ſuꝑ ip̃aʒ ipieta⸗ tẽ?Quia vᷣitatẽ ĩ iniqͥtate detinẽt. Eeniat:
oſtẽdat quõ. Jaʒ eĩ dixit· quõ cognouerũt
inuiſibilia eiid eſt dei:⁊ꝑ ea j facta ſũt in⸗
tellecta cõſpiciũt᷑: Sempitna quoq; eiꝰ vir⸗ tus ⁊ diuinitas vt ſint inexcuſabiles:qꝛ cu cognouiſſent deũ nõ ſicut deũ honoꝛificaue
tatõibꝰ ſuis:⁊ obſcuratũ ẽ inſipiẽs coꝛ eoꝝ.
ſunt. ð curioſitate inuenerũt:ſupꝑbia ꝑdi
runt aut gr̃as egerũt:ß euanuerunt in cogi⸗
Apliba ſunt:nõ mea.Et obſcuratũ eſt coꝛ eoꝝ. Dicẽtes em̃ ſe eſſe ſapiẽtes: ſtulti facti
derũt. Dicentes ſe eſſe ſapiẽtes:id eſt donũ
dei ſibitribuentes: ſtulti facti ſunt. Verba
inquã apli ſt. Dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtult
facti ſunt. Sſtẽde: ꝓba ſtulticiã eox. ñde
aple:⁊ ſicut oñdiſti nob:vnde potuerũt ꝑue
nire ad cognitionẽ dei: qm̃ inuiſibilia eius
ꝑea qᷓfacta ſũt intellecta cõſpiciunt᷑:ita nũc oſtẽde quõ dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti fa⸗
cti ſũt. Audi:qꝛ imutauerũt:ait:gliã ĩcoꝛru⸗
ptibilis deiĩ ſilitudinẽ imaginis coꝛruptibi lis homis ⁊ volucrũ ⁊ quadrupedũ ⁊ ſerpẽ⸗
tiũ. Figura em̃ iſtoꝝ aialiũ:ſibi deos paga⸗ ni fecerũt. Inueniſti deñ:⁊ colis idolũ. In ueniſti veritatẽ:⁊ ipſam veritatẽĩ iniuſticia detines. Et qð ꝑ dei oꝑa cognouiſti: ꝑopa de⸗patri equalis. Sʒ de patre deo:ideo ille
yois ꝑdis. Totů ↄſideraſti:cgli:terre:maris
elemẽtoꝛũ oim oꝛdineʒ collegiſti: iſtud non
vis attẽdere ꝙ mũdus opus ẽ dei? Idolum
opus ẽ fabꝛi. Si faber idolo ſiẽ dedit figurã coꝛ daret:ab ip̃o idolo faber adoꝛaret᷑. Quõ em̃ o hõ faber tuus deꝰeſt:ſic hõ idoli faber quiẽ deus tuus. Aui te fecit qͥs eſt: Deꝰ fa⸗ bꝛi. AQui illud fecit qͥs eſt? Deus idoli.Ergo ſi idolũ coꝛ haberet:nõ fabꝛũ adoꝛaret qͥ illð fecit: Ecce in qᷓ iniq̃tate veritatẽ tenuerũt:⁊ ad poſſeſſionẽ illã quã viderũt viã ꝑducen⸗
tẽ nõ inuenerũt Khꝛiſtꝰautẽ qꝛ ĩeeſt apud patrẽ veritas?⁊ vita:verbũ dei de quo dictũ eſt: Vita erat lux hoim · Auia ð ipe ẽ apud ʒot.
patrẽ ᷣitas ⁊ vita:et nõ habebamꝰqᷓ iremꝰ
ad veritatẽ: filiꝰ dei qui ſempꝑ in pre veritas ⁊ vita eſt:aſſumẽdo hominẽ factus eſt via.
Ambula ꝑ hominẽ:⁊ ꝑuenis ad deum. Per
ipᷣm vadis: ad ip̃m vadis. Noli q̃rere q̃ ad ilum ꝑuenias hter ipm. Si em̃ via ipſe eſſe noluiſſet:ſemꝑ erraremꝰ. Jactus ð via eſt q
venias:non tibi dico quęrere viã. Ipſe via
adte venit: ſurge ⁊ ambula. Ambula moꝛi⸗ bus:ñ̃ pedibꝰ. Multi em̃ ambulãt bñ pedi⸗
bus:⁊ male ambulãt moꝛibꝰ. Aliqñ em̃ ipſi bñ ambulãtes: p̃ter viã currunt. Inuenies
quippe homies bñ viuẽtes:⁊ nõ chꝛiſtianoſ.
Pñi currunt: in via nõ currunt · Quãto plꝰ
currũt:plus errãt: qꝛ a via recedũt · Si autẽ
tales homies pueniãt ad viã:et teneãt viã: o quãta ſecuritas eſt:qꝛ ⁊ bñ ambulãt: ⁊ nõ errãt. Si autẽ nõ tenẽt viã: quãtũ vis bene ambulẽt:heu quõtũ dolendũ eſt. Aeliꝰ eſt em̃ in via claudicare qᷓ; p̃ter viõ foꝛtiter am ⸗ bulare.ſhec ſatis ſint charitati veſtrę
De eo qð ſcriptum eſt in euange⸗ lio m Zepannk⸗ Que ego loquo2 vobis a meipſo non loquoꝛ: Ser⸗ mo LVI
Vdite auribꝰ: accipite mẽtibus di
lectiſſimi:loquẽtibꝰ quidẽ nobis: 6 ipſo docẽte qͥ nõ recedit a nob. Dñs
dicit: quõ cũ legeret audiſti: Verba quę Zob ·
ob loquoz. Pater aũtin me maens:ipſe facit Opa. Ergo ⁊ verba opa ſũt? Plane ita eſt. Kã ꝓfecto qͥ ꝓximũ loquẽdo ędificat: bo⸗ nũ opus operat᷑. Sed qͥd eſt a meipſo nõ lo⸗ quoꝛ:niſi a meipſo nõ ſuʒ qͥ loquoꝛ? Et qͥppe tribuit quicqͥd facit: de quo ẽ ipſe qui facit. Pater eĩ deus nõ eſt de aliquo:fllius autẽ
loquoꝛ vobis: a meip̃o nõ
(ans
ni nod e ten nopbbdlo uſubs wrſl twt ulsipin inlelun niput nennensl witcbl flnckcon uſlumn wiẽrnq ngueinten utet llutturen nolteßbincs iwsiueni fminiis: ruvenn memet vol
yizdebeat
öhekpuq ſuhiiAudia anntſabel Vutiequt
bſſchamt ttuminuie
thbellan im Qöai umꝰaudin kcillalter: · Uebꝛ uor ppte
ſuriatus 6 u Whne

deus:ſed nõ de deo:⁊ lumẽ:ſed nð de lumi ne:iſte vðᷣo deꝰ de deo:lumẽ de lumie. Nam ihis duabꝰ ſentẽtijs:vna q̃ dictũ eſt: Nõa meipſo loquoꝛ: alia qua dictũ ẽ:Pater aũt ime manẽs ip̃e facit oꝑa: ſingulas tenõtes diuerſi nobis aduerſant᷑ hęretici: qui nõ ex vna ꝑte ſed in cõtraria conãtes:a via verita tis exoꝛbitãt. Arriani quipe dicũt: Ecce in⸗ gqualis ẽ patri filiꝰ:non a ſeipſo loquit᷑. Di⸗ cũt ſabelliani cõtra:id eſt patripaſſiani:Ec⸗ ce qui pater ẽ:ipſeẽ et filiꝰ. Quid eſt em̃ pat ĩme manens ipſe facit opa: niſi ĩ me maneo ego qͥ facio? Lõtraria dicitis: ðᷣ nõ eo mõ ſiẽ falſum eſt contrariũ vᷣo: ſicut ſunt inter ſe duo falſa ↄtraria errãdo in diuerſa iſtis. In medio ẽ via quaʒ reliquiſtis:inter voſipſos longioꝛe interuallo ſeparati eſtis:qᷓ; ab ipſa via cuiꝰdeſertoꝛes eſtis. Vos hinc:vos aũt illinc:huc venite: alteri ad alteros tranſire nolite:ß hinc atq; illinc ad nos venẽdo in⸗
p̃termittitis: Arriani gquate quẽ ſubditis: ⁊in via vera nobiſcũ ambulatis.Eſt em̃ qð inuicem ex vobis alteri ex alteris admoneri
nõ peẽ pat qͥ fiiꝰ: vt eũ arrianꝰ inęqᷓlẽ aſſe⸗ rat pfi? Audi arriane: Vſq;adeo ẽ filiꝰequal patri:vt ſabellianꝰ eũdeʒ eſſe dicat ⁊ patrẽ? Tu adde quẽ tolliſ:tu adimple quẽ minuiſ:
tunts cirꝙ iint ⁊ nobiſcũ ambo conſiſtitis: qꝛ nectu tollis: uinö mrifr nec tu minuis eũ qui ⁊ alter ẽ a pfe vt cõuin u damit cat ſabellianũ:⁊ equalis patri vt conuincat
Job.10. arrianũ. Vtriſq; em̃ clamat:ſEgo ⁊ pai vnũ ſumꝰ.QOð ait: Vnũ:audiãt arriani. Qð ait ſumꝰ audiant ſabelliani.Et nec illi gqualẽ: nec illi alteꝝ negando ſint vani. Si ergo qñ Fob. 14 dixit: Verba jᷓ ego loquoꝛ vobis a meipᷣo ñ loquoꝛ: ꝓpterea putat᷑ eſſe ĩ patris poteſta⸗
te:vt nõ qð ipᷣe vult faciat:audiat᷑ qð dixit:
Joß.;. Sicut pater ſuſcitat moꝛtuos ⁊ viuificat:ſic ⁊ filiꝰ quos vult viuificat. Item ſi qñ dixit: Pater in me manẽs ipſe facit opa: ꝓpterea putat᷑ nõ alius eẽ pater:aliꝰ ipſe:audiat᷑ qð dixit:Qugcũq; facit pat: hec ⁊ filiꝰſilr facit:
Et intelligat᷑ non bis vnꝰß duo vnũ. Verũ
qꝛ ſic gqualis alter alteri: vt tñ alter ex alte⸗
ro. Jõ nõ loquit᷑ a ſeipſo: qꝛ nõ eſt a ſeipſo. Ideo pater in me manẽs ipſe facit oꝑa: qa
ꝑquẽ ⁊ in quo facit:nõ ẽ niſi ab ip̃o. Seniq; ob.14. adiũgit ⁊ dicit:Nõ creditis: qꝛ ego in patre iſi ⁊pater in me eſt: Alioqͥn ꝓpter ipſa opera credite. Ante ſolus philipuſ arguebat᷑:nũc
————
uicẽ vos iuenite. Sabelliani agnoſcite quẽ
vtriq; debeatl. Audi ſabelliane: Vſqʒadeo
———— —————
In euangelio ſchm Johanne Bermo LVI LVII
aũt non eum ibi ſolum fuiſſe qui eſſet argu/ endus oſtendit.
De eo qð ſcriptum eſt in euange ⸗ lioÿᷣm Zohanniẽ: Pacem meaʒ do vobis:pacem meã relinquo vòobis Sermo 1i
Omini vox eſt frẽs chariſſimi: Na Z
d cem meã do vobis:pacẽ meã Zotz.rx
relinquo vobis. De pace dictu ri:pᷣus quę pacis ſint cõmoda videamꝰ. Eſt pax ſerenitas mẽtis: trãqͥllitas animi: ſim ⸗ plicitas coꝛdis:amoꝛis viculũ:cõſoꝛtiũ cha⸗ ritatꝰ.ſhęc ẽ qᷓ ſimttates tollit:bella cõpeſcit cõpꝛimit iras: ſuꝑbos calcat: hũiles amat: diſcoꝛdes ſedat: inimicos cõcoꝛdat:cunctis eſt placita. Nõ quęrit alienũ: nihil deputat ſuũ:docet amare: ꝗᷓ odiſſe nõ nouit. Neſcit extolli: neſcit inflari.hanc ð qui accepit te⸗ neat: qͥ ꝑdidit repetat: qͥ amiſit exqͥrat: qm̃
quii eadẽnõ fuerit inuẽtus: abdicat᷑ a pre: exhredat᷑ a filio: nihilominꝰ et a ſanctoſpũ
alienꝰ efficit᷑. Reſpuit em̃ munꝰ oblatũ qui date legis cõtẽpſerit bonũ. Mec poterit ad heęreditatẽ dei ꝑuenire qͥ teſtamentũ nolue⸗
rrit obſeruare. Mõ põt cõcoꝛdiã habere cum chꝛiſto:qͥ diſcoꝛs voluerit eſſe cũ chꝛiſtiano.
Cõtumacie ð crimẽ ẽ: qð iubet᷑ cõtemnere: qð pᷣcipit᷑ nolle: qð imperatũ eſt declinare. Quid tibi cõmune cũ diſcoꝛdia chꝛiſtiane? AQuid ſimltates amas:qð auctoꝛi pac pla⸗ cere i potuit? Auid exerces inimicitias:q̃s euadere nõ potuit:nec ille qͥ eas pᷣmus inue nit? ʒinitio nãq; inimicitias in ꝓthoplaſtũ dũ ſerpẽs exerit interficiẽ᷑: dů homiĩ inuidet ipſe ꝓſternitur. Dũ adã cupit decipere:ipſe pᷣmitus ingulat᷑. Quare aut chꝛiſti charita tem amplectere chꝛiſtiane:aut diſcoꝛdię au/ ctoꝛi de ſimilitudine operum parem te eſſe cognoſce. De eg qp ſcriptum eſt in euange⸗ lio m ZJobãnem: Non turbet᷑ coꝛ veſtrũ neq; foꝛmidet: Ser. LVI Ccepimus frẽs verba dñi dicentis a ad diſciplos ſuos: Non turbet᷑ coꝛ vr̃m: neq; foꝛmidet. Au-
diſtis qꝛ ego dixi võbis:qꝛ vado⁊?
venio ad vos. Si diligerèt megau deretis vtiq; q⁊ vado ad patrẽ?qͥa pr maior me e.hinc ð turbare ⁊ foꝛmida re poterat coꝛ illoꝝ ꝙ ibat ab eis: qᷓ;uis vẽ⸗ turꝰad eos:ne foꝛſitan gregẽ S B inter⸗

3SBancti Anguſtini de verbis domin
uallo inuaderet paſtoꝛis abſentia. Sʒ a qͥbꝰ hõ abſcedebat deꝰnõ relinq̃bat:qꝛ idẽ chꝛi⸗ ſtus hõ ⁊ deꝰ. Ergo ⁊ ibat ꝑ id qð hõ erat:? manebat ꝑ id qð deꝰerat. Ibat ꝑ id qð vno loco erat:⁊ manebat ꝑid qðvbiq; erat. Kur itaq; turbaret᷑ et foꝛmidaret coꝛ: qji ſic deſe⸗ rebat oculos vt nõ deſereret coꝛ?uis de etiã qᷓ nullo ↄtinet᷑ loco diſcedat ab eoꝝ coꝛ⸗ dibus q eñ relinquũt moꝛibꝰ nõ pedibus:⁊ veniat ad illos qͥ cõuertunt᷑ ad eũ:nõ facie ß fide:⁊ accedũt ad eũ mẽte nõ carne. Vt aũt intelligerẽt m id qð hõ erat eũ dixiſſe: Va⸗
do ⁊ venio ad vos: Adiecit atq; ait: Si dili⸗
geretis me gauderetis vtiq;: qꝛ vado ad pa trẽ:qꝛ pat maioꝛ meeſt. Mer qð ð filiꝰ nõ eſt gqualis patri:ꝑ hoc erat iturꝰad patreʒ:a qͥ
⁊ venturꝰeſt viuos iudicaturus ⁊ moꝛtuos.
Per illud aũt in qͥ gqualis ẽ gignẽti genit? nunqᷓ; recedet a patre:b cũ illo eſt: vbiq; to⸗ tus: pari diuinitate quã nullꝰcõtinet locus. Phil·⁊. Nũ em̃ in foꝛma dei eẽt: ſicut apłus loquit᷑: nõ rapinã arbitratus eſt:eſſe ſe qualẽ deo. Quð em̃ rapina poſſit eẽ natura: Iᷓ nõ erat vſurpata ſed nata: Semetip̃m aũt exinani⸗ uit:foꝛmã ſerui accipiẽs.Mõ ð amittens illã ſed accipiens iſtam: eo modo ſe exinaniens quo hᷓ minoꝛ aparebat qᷓ; apud patrem ma/ nebat. Foꝛma quige ſerui acceſſit: non foꝛ⸗ ma dei receſſit.hęc aſſumpta eſt:nõ illa cõ⸗
ſumpta. Pꝛopter hanc dicit: Pat᷑ maio: me
Job.10. eſt: ꝓpter illõ vᷣo: Ego ⁊ pater vnũ ſumus. hoc attẽdat arrianus:⁊ hac attentiõe ſit ſa⸗
nus:nec cõtentiõe remaneat inſanus.hœc ẽ
em̃ foꝛma ſerui: in q̃ dei filiꝰ? minoꝛ ẽꝛ nõ pre
Iſen. diſ.16. ſolo ß̃ etiã ſpũſancto. NMeq; id tantũ ſed etiõ ca. notandũ. ſeipß̃o:quia ipſe in foꝛma dei maioꝛ eſt ſeip̃o. Neq; em̃ homo chꝛiſtꝰnõ dicit᷑ filius dei: qð
etiã ſola caro eius ĩ ſepulcro meruit apella⸗
rri. Nã qͥd aliud cõfitemur cũ dicimus crede⸗ Wattb.⁊7. re nos in vnigenitũ filiũ dei:qui ſub pontio pilato crucifixus ẽ ⁊ſepultꝰ? Et qͥd eiꝰ ſepul
tũ eſt:niſi caro ſine aĩa? Ac ꝑ hoc cũ credimꝰ
in dei filiũ qui ſepultꝰ eſt: ꝓfecto filiũ dei di
Pbila. cimꝰ⁊ carnẽ ꝗᷓ ſola ſepulta eſt. Ipe ð chꝛiſt?
filius dei equalis patri in foꝛma dei: qͥa ſe
metipſum exinaniuit nõ foꝛmã dei amittẽs ſed foꝛmã ſerui accipiẽs:maioꝛ eſt et ſeipſo: qꝛ maioꝛẽ foꝛma dei ꝗᷓ amiſſa nõ eſt:qᷓ; ſerui quę accepta ẽ. Quid itaq; mirũ vel qͥd indi⸗ gnũ: ſi m hanc foꝛmã ſerui loquens ait: id
ʒoß.10. eſt ip̃e dei filiꝰ:Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ? Enũ
em̃ ſunt ᷣm id ꝙ deus erat verbuʒ:et mineꝛ
eſt patre tᷣm id ꝙ deus verbů caro factũ eſt. ot.i.
Dicã̃ etiã qð arriani⁊ eunomiani negare nõ poſſunt. Scðm hãc ſerui foꝛmã puer chꝛiſt? etiã parẽtibꝰ ſuis minoꝛ erat: qñ paruꝰ ma⸗
ioꝛthus: ſiẽ ſcriptũ eſt:ſubditus erat. Quid xuc.ꝛ.
igit heretice:Kũ chꝛiſtꝰſit deus ⁊ hõ:loquit᷑ vt hõꝛ⁊ calũniaris deo? Ille in ſe naturã cõ⸗ mẽdat hũanã:tu in illo audes defoꝛmare di uinã? Equalis em̃ patri filiꝰ: ꝑ quẽ factꝰ eſt homo. Qð niſi fieret qͥd eſſet hõ? Dicat pla
ne dñs ⁊ magiſter nf̃:Si diligeretis me gau Iob·4.
deretis vtiq; qꝛ vado ad patrẽ: qꝛ pater ma ioꝛ me eſt. Lů diſcipulis audiamꝰ vᷣba do· P ctoꝛis:nõ cũ alienis ſeqᷓmur aſtutiã decepto ris. Agnoſcamꝰ geminã ſubſtantiã chꝛiſti: diuinã ſcʒ q̃ equalis eſt patri: hũanã qᷓ ma⸗ ioꝛ eſt pat. Titrũq; aũt ſimul nõ duo ð vnuſ chꝛiſt?: ne ſit q̃ternitas nõ trinitas deꝰ. Si
em̃ vnꝰ eſt hõ aĩa rationalis ⁊ caro:ſic vnus
eſt chꝛiſt deus ⁊hõ. Acꝑ hoc chꝛiſtꝰ deus ⁊ aĩa rationalis ⁊ caro. Chꝛiſtů in his omib?:
chꝛiſtuʒ in ſingulis confitemur. Quis eſt ð per ques factus eſt mũdus? hꝛiſtus ieſus: ſed in foꝛma dei. Quis ẽ ſub pontio pilato
crucifixus? Chꝛiſtus ieſus:ſed in foꝛma ſer⸗
unnenes ium unhiutit nbl duin unr b imui ungua mmsem nlubonin libusſutur jiquatnid
ui. Item de ſingulis quibus homo cõſtat.; ſen. dil uj knotus
Verũ hec oĩa nõ duo vł᷑ tres:ſed vnꝰẽxp̃s.
Ideo dixit: Si diligeretis me gauderetis Job·4.
vtiq;:qꝛ vado ad patrẽ. Quia naturę hũa⸗ nę gratulandũ eſt eo ꝙ ſic aſſumpta ẽ a ver bo vnigenito vt ĩmoꝛtalis cõſtitueret᷑ in eg⸗ lo:atq; ita fieret terra ſublimis vt ĩcoꝛrupti⸗ bilis puluis ſederet ad dexterã patris. Naʒ ꝓfecto ad illum ibat:qui cũ illo erat. Sed h erat ire ad eũ ⁊ recedere a nobis:mutare at ⸗
q; imoꝛtale facere qðᷣ moꝛtale ſuſcepit exno
bis:⁊leuare in celũ ꝑquod fuit ĩterra ꝓ no⸗ bis. Quis nõ hinc gaudeat?quis nõ ſic dili gat chꝛiſtũ: vt ⁊ ſuã naturã iaʒ ĩimoꝛtalẽ gra tulet᷑ in xp̃ᷣoꝛ atq; ſe ſperet futuꝝ eſſe imoꝛta lẽ ꝑ xpᷣmObijciũt nob arriani:creaturã dei filiũ aſſerentes. Quid eſt quod ſalomon ad
NQuis nõ eſt derelictus in inferno? Chꝛiſtus bic auerin g ſchut⸗ iefus: ſed in aia ſola. Quis reſurrecturꝰtri⸗ duo iacuit in ſepulcro? Chꝛiſtꝰ ieſus: ſed in carne ſola. Dicit᷑ ð et in his ſingulis chꝛiſt?.
nneaui uchlubſequ induit m isFabyſl tꝛrtdus is collesge eauentmet peuigel itanteinit wafeent enioſe fin tot hꝛe untpi⸗ — nn seti
bex ꝑſona chꝛiſti cõſentit ⁊ dicit: Sñs crea- xrouer⸗ uuunii
uit me:in pꝛincipio viaruʒ ſuarũ in opꝑa ſua
ante ſeculũ fundauit me: initio pᷣus qᷓ; terrã
faceret:pᷣus qᷓ; ꝓdirẽt fõtes aq̃ꝝ:pᷣus qᷓ mõ tes ſtabilirent᷑: añ oẽs colles generauit me? Aduerſus qͥs ita rñdemꝰ. Ahulti quidẽ do⸗
ſn utuni tblun
unt u
l au nui

ctiſſimi viri:hoc ex ꝑſona illiꝰ ſapiẽtie dictũ aſſerũt:quã ſalomõ ad iudicãdũ regendũq; populũ acceperat. Sʒ qꝛ vos animo ꝑtina · ci hoc a nobis ex chꝛiſti ꝑſona exigiti: nõ re/ luctamur neq; renitimur:ß ipſius veritaeis auxilio roboꝛati: quocũq; duxeritis ſequi mur. Pꝛimo qꝛ iamvt ſuperius diximus:li⸗ cet vnõ̃ ꝑſonã in chꝛiſto credamus: duas tñ ſubſtantias: id eſt naturas eẽ fatemur:diui nitatis ſcilicet et humanitatis:aſſũptionis ⁊aſſumpte:creatric ⁊ creatę:Qug tñ ſubſtã tię nõ ſunt cõfuſe:ßᷣ vnite:atq; ĩ vna eadem q; ꝑſona inſeparabiles:⁊ in ſua ſempꝑ ꝓpꝛie ⸗ tate manentes. Quapꝛopt᷑ vnicuiq; ſubſtã tie ꝓpꝛia vtiq; aptanda ſunt:id eſt infirmi tates hũanitati quę cręata eſt:ſigna vᷣo vel mirabilia diuinitati j creauit. Intantũ em̃ duę naturę ſibimet vnite ſunt atq; ↄiunctę vt idem atq; idẽ chꝛiſtꝰ deus et homoꝛaliqũ res aut agat aut loquat᷑ hũanas:aliqñ diui nas: Sicut illud ẽ ꝙ doꝛmit in naui:⁊ impe⸗ rat ventis ⁊ mari:aut ꝙ eſurierit:et ꝙ quin Tq; milia hominũ de quiq; panib?⁊ duobus ——— piſcibus ſaturarit. Poſtremo ꝙ moꝛit᷑: et ꝙ Fob. 1. laʒarũ quatriduanũ auctoꝛitate diuina iu⸗ dumi beat a moꝛtuis reuocari.Ex quo mirari non debes ſi chꝛiſt? de humanitate ſua dixerit: Proner.s. Domincreauit me initio viaꝝ ſuaꝝ in opa nſepalon ii ſua: qꝛ ſubſequẽs dictũ qͥd diuinitati cõue ⸗ nbi niebat:pᷣoꝛi pᷣmiſſo oñdit dicẽs: Ante ſecu⸗ lũ fundauit me initio pꝛius qᷓ; terrã faceret: ⁊pus qᷓ; abyſſos faceret:pᷣus qᷓ; ꝓdirẽt fon ⸗ tes aqx:pᷣus qᷓ; mõtes ſtabilirent᷑: ante aũt om̃s colles genuit me.lhoc eſt dicere:Licet creauerit me deꝰ vt initia viaruʒ atq; operũ eiꝰꝑ euãgeliũ demõſtrarẽ: ſed ante ſeculũ: id eſt ante initiũ:anteqᷓ; vel celũ vel terrã vł tẽpoꝛa fierent genuit me: hoc eſt vt ſine tpe ⁊ ſine initio ſeparatim genitũ demõſtraret. NMã vt totũ bꝛeuit cõpꝛehendã:chꝛiſtꝰ filius dei deus ⁊ hõ:łm diuinitateʒ ante tꝑa:ſine
1⁸ b 5 zu 6 Dotth.1
u h⸗ Eſa.ʒʒ· dicit: Benerationẽ eiꝰqͥs enarrabit Nouiſ⸗ ſimo aũt tꝑe ᷣm hũanitatẽ creatus ẽ. Adue Aud ⁊. niens em̃ diuinitas i vterũ virginis marię: ecitnb 7. Peñ ·⁊. auctoꝛitate illa q̃ in paradiſo adam de limo ni foꝛmauit:carnẽ ſibi ex ſubſtãtia ipſiꝰ marię nt fabꝛicauit: quã ꝓ ſalute nr̃a ſuſcipiẽs ⁊ ſibi coadunãs natuꝰẽ deꝰ⁊ hõ · Quã generatiõʒ Watth.. mattheus enarrat dicẽs:Lhꝛiſti aũt genera tio ſic erat ⁊c̃. Item ſolẽt aduerſũ nos hmõõi
initio ienarrabilit a patre genitꝰẽ:ſiẽ eſaias
venenatũ cõponere ſyllogiſmũ dicẽtes: Si
In euangelio ſcqm Johannè Bermo LVIII
coęternũ patri creditis filiũ: dicite qᷓſumus dů eſſet genitꝰ ẽ:an nondũ eſſet: Si dů eẽt: duo ð ingeniti ante fuerũt:⁊ poſtmodũ vn⸗ aliũ generauit: aut ſi vt ratio vera ꝑmittit: dũ nõ eſſet genit? ẽ: erit vtiqʒ patre poſteri⸗ oꝛ. Ad quã rẽ nobis nõ aliud agendũ ẽ: niſt
vt tã grandi hpreticoꝝ malitię:exẽplis apłi cis reſiſtamꝰ: qͥbꝰ facile ſapiẽtia ſecularꝭ eli⸗ dit. Dũ ð nobis memoꝛata ſupiꝰobiecerit:
dicim. Nos ſiẽ ſolũ patreʒ ſemꝑ et ſine ini⸗
tio ĩgenitũ nouim?: ita filiũ ſemꝑ ⁊ ſine ini⸗ tio ex pr̃e genitũ ↄfitemur. Nec alia aliqᷓ cau ſa eſt ꝗᷓ diuiſioneʒ faciat ꝑſonarũ: niſi ꝙ hic ingenitꝰẽ ⁊ ille genit?;id ẽ hic pr̃ eſt et ille fi⸗ lius:qꝛ pr̃ ſempꝑ pñ̃ eſt nũqᷓ; filius:qꝛ vt dixi⸗ mus nõ eſt genit? ß ip̃e genuit. Et filiꝰ ſemꝑ filiꝰẽ nũqᷓ; pr̃:qꝛ nõ genuit ᷣ genitꝰẽ.Mua de re nõ alius qᷓ; aplus ip̃e in medio ꝓuocã⸗ dus eſt: Qui p̃uidẽs eunomij ⁊ arriani ma⸗ liciã:exemplis rerũ viſibiliũ: inuiſibilẽ ⁊ in ⸗ enarrabilẽ ⁊ incõpꝛehẽſibilẽ rẽ inquãtũ po · tuit vel res ip̃a pmiſit explanare conatꝰ eſt. Quid em̃ ſcribẽs ad hebꝛęos de filio dicit⸗ Aui eſt inqͥt ſplẽdoꝛ glię et figura ſubſtãtię eß.. eius. Videamꝰs qͥd cauſe ẽ:ꝙ filiũ ſplendo/ rẽ nomiauit. Splẽdoꝛ em̃ niſi falloꝛ:nõ dici⸗ mꝰ niſi aut ſolis aut lunę aut cuiuſlibet cer ⸗
ti lumis. Auid ð eſt? Mũquid taʒ inſanimꝰ vt apłm putemꝰ ineſtimabilẽ illã diuinitat? ſpeciẽ: ſoli aut igni aſſimilaſſe? Abſit. Sed vt exẽplo illo intelligamꝰ:qꝛ ſicut ſplẽdoꝛ ex
ſuba ſolis naſcit᷑:ita⁊ filiũ ex ſuba pris geni
tũ. Et ſiẽ nõ ẽ ſol aut ignis pᷣoꝛ ſplẽdoꝛi ſuo licet ex illo naſcat᷑:ſic ex qͥ ſol aut ignis ꝓceſ⸗ ſiit ſił ⁊ cũ eo ſplẽdoꝛ eius aparuit: nec dic ß̃t ſplẽdoꝛ ſole vł igne poſterioꝛ:cũ tñ vt di⸗ xi ex ip̃o naſcat᷑. Si ð ĩ creaturi aliqͥd iuenit᷑ qð ⁊ naſcat᷑ et poſteriꝰ nõ ſit a genitoꝛe ſuo: cur B hęrctice a creatoꝛe fieri poſſe deſperaſ⸗ Accipe etiã huiꝰ rei aliã ſilitudinẽ: Siẽ ſplẽ⸗ doꝛ ex ſole natꝰreplet oꝛbẽ traꝝ:⁊ tñ a geni⸗ toꝛe ſuo nõ abſcindit᷑ aliqñ nec recedit: ita ⁊ filiꝰ ex pr̃e genitꝰ vbiq; dũ ſit:in pre ſemꝑp⸗ manet. Et ſiẽ ſubalit᷑ ſplẽdoꝛĩ ſole ẽ ⁊ ſol in ſplẽdoꝛe:ita ſubalit patĩ filio:⁊ filiꝰin preẽ. Et ſiẽ ſoli ⁊ ſplẽdoꝛi vna ſuba dů ſit: nõ tñ ẽ vna ꝑſona:qꝛ nec ſolẽ ſplẽdoꝛẽ eẽ: nec ſplen doꝛẽ dicimꝰſolẽ: qꝛ ſcimꝰꝙ ſol genuit ſplen/ doꝛẽ:ſplendoꝛ vero natus ex ſole ẽ:ita ⁊ pa⸗ ter et filius cũ ſint vnius eſſentię nõ tñ ſunt vnius ꝑſonę: ſicut iam ſupius ad plenũ me
moꝛauimꝰ. Et ſiẽ ſol ꝑ ſplendoꝛẽ ⁊calefacit
5 3

Phil.⁊
ʒ.ſen · diſ.9 cqZ.
Bo.. Bal. 4.
Joh. 15.
A
.—— 2—
Bancti Auguſtini de verbis domin
4 illumiat ⁊ ſiccat ⁊ ſoluit ⁊ candidat ⁊ deni · grat: ⁊ oĩa qᷓ ei a deo iniũcta ſũt opat: ita et patrẽ ꝑ vnigenitũ filiũ ſuũ oĩa legimꝰ fuiſſe oꝑatũ. Creatũ inqͥunt eẽ filiũ a pr̃e nõ geni⸗
tũ. Ad qð bꝛeuit᷑ rñdẽdũ ẽ. Si creatꝰẽ vti;
⁊ ſeruꝰ:qꝛ om̃e qð creatũ ẽ:neceſſe ẽ vt crea⸗ toꝛi deſeruiat. Et ſi ſeruꝰẽ filiꝰ:quõ in foꝛma dei ↄſtitutꝰ foꝛmã ſerui accepit? Seruus em̃ ſerui foꝛmã accipere nõ põt. Idẽ dicunt nõ
natura eſſe dei filiũ:ßᷣ creatũ. Aduerſꝰhmðõi
ᷓ̃ſtiones ſolito rñdendũ eſt. Quia ſi natura
deꝰ nõ ð filiꝰ ß̃ creatura:nec colẽdus ẽ oĩino: nec vt deꝰ adoꝛandꝰ: Bicẽte apło:Et colue⸗
rũt ⁊ ſeruierũt creaturę potiꝰ qᷓ; creatoꝛi:qui
eſt bñdictꝰin ſecula.Et ad Balatas:Sʒ tũc
iðrãtes deũ:his qͥ natura nõ ſũt dij uieba/ tis. Sʒ illi ad hec replicabũt et dicẽt: Quid ꝙ carnẽeiꝰ quã creaturã eſſe non negas ſił cũ diuinitate adoꝛas:atq; ei nõ minꝰqᷓ; diui nitati deſeruis?Ego dñicã carnẽ ĩmo pꝑfectã i chꝛiſto humanitatẽ ꝓpterea adoꝛo qð a di⸗ uinitate ſuſcepta atq; deitati vnita ẽ: vt nõ aliũ atq; aliuʒ: ̃ vnũ eundẽq; deũ ⁊ hoiem dei filiũ ↄfitear. Deniq; ſi hoĩem ſepaueris a deo:vt photinꝰ vel paulus ſamoſaten?: illi ego nunqᷓ; credo nec ſeruio. Velut ſi qͥs no⸗
ſtrũ aut purpurã:aut diadema regale iacẽs
inueniat:nũquid ea conabit᷑ adoꝛare?Lum
vo ea rex fuerit indutꝰ: ꝑiculũ moꝛt icurrit
ſi ea ſimul cũ rege qͥs adoꝛare ↄtẽpſerit: Ita
etiã in chꝛiſto dño hũanitatẽ nõ ſolã aut nu dã:ß diuinitati ſuę ynitã: vnũ dei filiũ deũñ verũ ⁊ hominẽ verũ qui adoꝛare ↄtẽpſerit:
eternę moꝛtis pgnam patiet.
De eo qð ſcriptũ Sermo LIX
nea.Eſt em̃ mõ tpᷣus vindemię tꝑa ⸗
lis.Eſt aũt ⁊ ſpirital vindemia:vbi deꝰgau det ad fructũ vineę ſuę. Lolimus em̃ deũ:⁊ colit nos deꝰ. Sʒ nos ſic deũ colimꝰ:vt non
eũ melioꝛẽ faciamꝰ. Colimꝰ em̃ eũ adoꝛãdo nõ arando:ille aũt colit nos tanqᷓ; agricola
agrũ. Qð ð nos ille colit:melioꝛes nos red⸗
dit: qꝛ ⁊ agricola agrũ colẽdo facit melioꝛẽ:
⁊ip̃m fructũ ĩ nobis qrit vt eũ colamꝰ.Lul ⸗
tura ipiꝰẽ in nos:ꝙ ñ ceſſat vᷣbo ſuo extirpa re ſemĩa mala de coꝛdibꝰ ñis:apꝑire coꝛ ñm
tanqᷓ; aratro monis: plãtare ſemia pᷣcepto
rũ:expectare fructũ pietatis. Nůj eĩ iſtã cul
triptũ eſtin enuangelio pᷣm Zohannẽ: Ego ſum vitis? vos eſtis ſarmẽta: pater meus agricola
E ſancto euãgelio p̃ſentitpi ↄſonã⸗ d tẽ ſilitudinẽ audiſtis qͥ opant᷑ in vi⸗
turã ſic acceperim?ꝰ in coꝛ nr̃m vt eũ bñ cola⸗ mus:nõ exiſtimꝰ ingrati agricolę nr̃o:ßᷣ fru⸗ ctũ reddimꝰ qͥ gaudeat. Et fructꝰ nf̃ nõ illũ ditioꝛeʒ facit:ß nos beatioꝛes. Ecce audite qꝛ&ẽ dixi: Colit nos deꝰ. Mã qꝛ colim?nos deũ: nõ opus ẽ vt ꝓbet᷑ vobis. Dis em̃ hõ hoc habet ĩ oꝛe:qꝛ homĩes colũt deũ. Quia vo deꝰ colit homies: qᷓſi expaueſcit audito: qñ audit: qꝛ nõ eſt in vſu hoĩm vt dicat᷑: qa deꝰ colit hoĩes:ßᷣ qꝛ deũ colũt hoĩies. Debe⸗ mus 3 ꝓbare vob:qꝛ ⁊ deꝰ colit homies: ne foꝛte putemur verbũ indiſciplinatũ dixiſſe:
⁊ aliqs ĩ coꝛde ſuo diſputet 5 nos: ⁊ neſciẽs
qͥd.dixerimꝰ reßhendat nos.hoc ðↄſtitutũ
eſt demõſtrare vob:qꝛ ⁊ deꝰ colit nos: ðᷣ iaʒ dixi:ſicut agrũ vt melioꝛes nos faciat. Dñs
diẽ in euãgelio: ego ſũ vitis· vog eſtiſ ʒot..
ſarmẽta:pater inꝰagricola. Quid fa cit agricola? Int᷑rogate vos qͥ agricolę eſti qͥd facit agricola. Puto qꝛ agrũ colit. Si ð pat᷑ deus agricola ẽ: habet agrũ ⁊ colit agꝝ
—
unnws nnis vuitanol grriierit muſtesd mnitv iünlspl unm U inuni. I miusdicle üditetů lswmnbon nlus uſtiſ
bsnötb iphe
ſuũ:⁊ expectat inde fructũ. Deniq; plãtauit Watiß.⁊i. cupa
vineã: ſi ip̃e dñs ieſus xp̃s dicit: et locauit eã agricolis:qͥ redderẽt ei fructũ tẽpoꝛibꝰꝓ⸗
pꝛijs. Et miſit ad eos ſeruos ſuosvt peterẽt
mercedẽ vineę. Illi aũt ↄtumelijſ eos affece
rũt:aliqͥs occiderũt:⁊ fructũ reddere ↄtẽpſe runt. Ahiſit alios:talia ꝑpeſſi ſunt.Et dixit
ille patfamilias:cultoꝛ agri ſui:⁊ plãtatoꝛ et
locatoꝛ vineę ſuęe: ꝓhittã vnicũ filium meũ:
foꝛte vel ip̃m reuerebunt᷑. Et miſit inqͥt etiã
filiũ ſuũ. Dixerũt illi apud ſemetipſos: hic eſt heres: venite occidamꝰ eũ:⁊ nf̃a erit he⸗ reditas. Et occiderũt eũ:⁊ꝓiecerũt eũ extra vineã. Cũ venerit dñs vineę: qͥd faciet illis
malis colonis? Rñſum eſt: Malos maleꝑ⸗ det:⁊ vineã locabit alijs agricolis qͥ reddũt
ei fructũ ĩ tpe ſuo. Plãtata ẽ vinea:lege da ⸗ ta ĩ coꝛdibꝰ iudęoꝝ. Ahiſſi ſũtꝓphe: ᷓrẽtes fructũ: bonã vitõ eoꝝ. Pꝛophetę ab eis cõ tumelijs affecti: ⁊ occiſi ſũt. æMiſſus ẽ ⁊xp̃
vnicus filiꝰ patriſfamilias:et iᷣm occiderũt heredẽ:⁊ iõ ꝑdiderũt hereditatẽ. In ↄtrariũ
eis vertit malũ ↄſiliũ: Vt poſſiderẽt occide
rũt:⁊ qꝛ occiderũt ꝑdiderũt.Et mõ audiſtis V ſilitudinẽ ex euãgelio ſancto: Quia ſimile ẽ watbao j
regnũ celoꝝ patrifamiliaſ: qui exijt cõduce⸗ re operarios in yineã ſuã. Et exijt mane et quos inuenit cõduxit ĩ vineã ſuã: ⁊ placuit
cũ eis mercedẽ denariũ. Exijt ⁊ hoꝛa tertia inuenit alios:et adduxit ad opus vinee · Et
ſexta hoc fecit:⁊ nona hoc fecit. Exijt etiã et hoꝛa vndecima ꝓpe finẽ diei: inuenit qͥſdõ
iierſ uzövolo de ſpegobon erhidene 3 uilijodeb vtidebe duidebete
ectnge nimt
iueperũt⁊ nouiſimi im ſlacce
3 digchg i Venitet ſiqʒ vobis ſiſnulacc Maccepiſſe ſuleiores il enuent Meincter mguhz eßd Fde h iig z hihe

.— ₰* B* 7 4— e N a
7—
In euãgelio ſcðm Johannẽ Bermo LIX
vacuos ⁊ ſtãtes: ⁊ ait illis: Quid h facitis? Quare ñ opaminiĩ vinea? Rñiderũt:Quia nemo nos cõduxit. Venite inqͥt ⁊ vos:⁊ qð
iuſtũ fuerit dabo vobis. Ahercedẽ denariũ placuit. Iſti qͥvna hoꝛa erãt operaturn:quõ
ſibi auderẽt ſperare denariũ?Sʒ tñ ſe aliqͥd accepturos gratulabant᷑. Adducti ſũt ⁊ ip̃i ad vnã hoꝛã. Finito die: iuſſit omibꝰ reddi
mercedẽ:a nouiſſimis vſq; ad pᷣmos. Inde
cgpit reddere ab eis qͥ hoꝛa vndecima vene⸗ rant:iuſſit eis dare denariũ. Illi q pᷣma ho/ ra venerõt vidẽtes illos accepiſſe denariũ:
quẽ cũ ipſis placuerat: ſpauerũt ſe plꝰaliqd
accepturos. Ventũ eſt ⁊ ad ip̃os: ⁊ accepe
rũt denariũ. Murmurauerũt aduſus patrẽ familias dicẽtes:Ecce nos qͥ ſuſtinuimꝰar⸗ doꝛẽ diei ⁊ ęſtũ diei: equaſti et pares feciſti
illis qͥ vna hoꝛa opati ſunt ĩ vinea.Et ait pr̃
familias:iuſtiſſimũ rñũſum reddẽs vni eoꝝ. Sodalis nõ tibi feci iniuriã:hocẽ te nõ frau daui:qð placui reddidi tibi. Fraudẽ tibi nõ feci:quicqͥd pactus ſũ reddidi tibi.Ihuic nõ
volo reddere:ſed donare. Mõ licet mihi fa⸗
cere qð volo de meo:an oculus tuus nequã eſt:qꝛ ego bonꝰ ſũ? Si alicui tollerẽ alienũ:
recte repᷣhẽderer qᷓſi fraudatoꝛ⁊ negatoꝛ ali⸗ eni. Lũ vᷣo debitũ reddo:⁊ cui volo etiõ do⸗
noꝛnec cui debebã põt me rebhendere:⁊ cui donaui debet ampliꝰ gaudere. 5 erat qð reſpõderet᷑:⁊ ęquati ſunt oẽs:⁊ facti ſũt no⸗
uiſſimi pᷣmi:⁊ pꝛimi nouiſſimi: quia tantũ⸗
dẽ acceperũt ⁊ pᷣmi et nouiſſimi. Auid eſt ð ꝙa nouiſſimis cgpit reddere? Nõne oẽs ſiẽ̃ legimꝰ ſil accepturi ſũt? Legimꝰ em̃ ĩ alio lo co euãgeiij:qꝛ dicturꝰẽ eis q;s ponit ad dex
ctionis nobiſcũ acccepturi ſunt. Alij iuſtipꝰ illos:abꝛaã:iſaac:iacob:⁊ quicũq; erãt ſecli
₰
ipᷣoꝝ:qᷓſi tertia hoꝛa vocati: fglicitatẽ reiur⸗
rectionis accepturi ſunt nobiſcũ. Alij iuſti
moyſes ⁊ aaron:⁊ quicũq; cũ illis tanqᷓ; ho
ra ſexta vocati: felicitatẽ reſurrectiõis acce⸗ pturi ſũt. Poſt ipos ꝓphetę ſcti tãqᷓ; nona hoꝛa vocati: eandeʒ fglicitatẽ nobiſcũ acce pturi ſunt. In ſine ſpculi oẽs chꝛiſtiani tan/ vndecima hoꝛa vocati:fglicitatẽ illius re⸗
ſurrectionis cũ illis accepturi ſunt. Om̃s ſi⸗ mul accepturi ſũt:ßᷣ videte illos pᷣmos poſt quãtũ tpᷣus accipiũt. Si ð illi pᷣmi poſt mul⸗ tũ tᷣus:nos poſt modicũ tpᷣus:qᷓ;uis ſimul
accipiamꝰ:pᷣoꝛes videmur accepiſſe: qꝛ mer
ces nf̃a nõ tardauit. Erimꝰð in illa mercede oẽs ęquales:tanqᷓ; pᷣmi nouiſſimi:⁊ nouiſſi⸗
mipmi:qꝛ denarius ille vita ęterna eſt:⁊ in
vita ęterna om̃s gquales erũt. uis enim meritoꝝ diuerſitate fulgebũt: alius maius
alias minꝰ. Qð tamẽ advitã ęternã ꝑtinet:
ęqualis erit oĩbꝰ. Mõ em̃ alteri erit longioꝛ: alteri bꝛeuioꝛ:qð pariter ſempiternũ eſt:qð
nõ habebit finẽ:nec mihi: nec tibi. Aliomõ ibi erat caſtitas ↄiugalis:alio mõ ibi erit in⸗ tegritas virginalis. Alio mõ ibi erit fruct?
boni operis:alio mõ coꝛona paſſiõis.Illud alio modo:aliud alio modo: tamẽ quãtum ꝑtinet ad viuere in eternũ: nec ille plꝰ viuit llo:nec ille plus illo. Pariter enim ſine fine viuũt: cum in ſuis quiſq; claritatibꝰ viuat: ⁊ille denarius vita gterna eſt. Non murmu ret ð qui poſt multũ tempus accipit:contra eũ qͥ poſt modicũ tempꝰaccipit.Illi reddit᷑:
„
illi donat᷑: vtriſq; tamẽ vna res donat᷑.Eſt x ⁊in iſta xita ſimile aliqd:⁊ excepta illa ſolu tione ſilitudinis: huiꝰ qua inteiligun pᷣma
dattb.⁊. terã: Venite bñdicti patris mei: ꝑcipite re gnü qʒ vobis paratiẽ ab initio mũdi. Si
ð oẽs ſimul accepturi ſũt: quõ h intelligimꝰ
poꝛes accepiſſe illos qͥ vndecima ſůũt oꝑati: ⁊ poſterioꝛes illos qͥ pᷣma? Si potuero ſicdi cerevt ꝑueniat ad intellectũ vr̃m: deo gr̃as. Illi em̃ debetis gr̃as agere: qͥ vobis ꝑ nos erogat. Mõ em̃ de nr̃o erogamꝰ.Si interro⸗ ges de duobꝰ: vᷣbi gr̃a:qs pᷣoꝛ accepit: q pꝰ vnã hoꝛõ accepit:an qͥ poſt duodecimã:oĩs hõ rñdet:qꝛ pᷣoꝛ accepit:qui poſt vnõ hoꝛaʒ
accepit: qᷓ; qͥ poſt duodecim. Si ergo qᷓ;uis
vna hoꝛa acceperit oẽs: tñ qꝛ alij acceperũt poſt vnã hoꝛã: alij acceperũt poſt duodeciʒ hoꝛas:illi dicti ſũt pᷣus accepiſſe:qͥ poſt mo
dicũ tpᷣus acceperũt. Pꝛimi iuſti:ſiẽ abel:ſiẽ noe: q̃ſi pᷣma hoꝛa vocati:fęlicitatẽ reſurre
hoꝛa vocati abel ⁊ ipðꝰſecki iuſti:tertia abꝛaã
⁊ipſius ſeculi iuſti: ſexta moyſes ⁊ aaron ⁊
ipſius ſeculi iuſti: nona ꝓphetę ⁊ ipſius ſe⸗
culi iuſti: vndecima tanqᷓ; in fine ſpculi chꝛi⸗
ſtiani omnes: excepta ſolutione iſta ſimili⸗
tudinis: Et ĩhac vita noſtra poteſt aduerti hec ſilitudo. Tanq; er pꝛima hoꝛa vocant᷑
qui recentes ab vtero matris incipiunt eſſe chꝛiſtiani:quaſi tertia pueri: qᷓſi ſexta iuue- nes:q̃ſi nona vergentes in ſeniũ: qᷓſi vnde⸗ cima omnino decrepiti: Vnum tñvite ęter⸗ nę denarium omnes accepturi. Sed atten ⸗
dite et vos fratres mei: ne ideo quiſq; dif⸗ ferat venire ad vineã:qꝛ ſecurꝰ eſt:qm̃ quã⸗
docũq; venerit: ipſuʒ denariũ accepturꝰſt.
4

Bancti Auguſtini de verbis dñi
Securus ẽ quidẽ ip̃e denariꝰ illi ꝓmittit:ſed differre nõ iubet᷑. Mũquid em̃ ⁊ illi qui ſunt ad vineã cõducti:qñ ad illos exiebat pater⸗ familias vt ↄduceret qͥs iuenit hoꝛa tertia? ↄduxit:vᷣbi gfa:dixerũt illi:expecta nd illuc imꝰ niſi hoꝛa ſexta: aut qͥs iuenit hoꝛa ſexta dixerũt:nõ imus niſi nona:aut qͥs nona in⸗ uenit dixerũt:nõ imꝰ niſi vndecima? Omi⸗ bus em̃ daturꝰẽ tantũdẽ:quare nos ampli⸗ fatigamur? Auid ille daturꝰſit:⁊ qͥd factur?
ſit:penes ip̃m ꝓſiliũ ẽ · Tu qñ vocaris veni
herces eij cũctis Squalis ꝓmittit: ſed de ipᷣa hoꝛa operandi magna quęſtio ẽ. Si em̃ illi: verbi gr̃a:qͥ vocati ſũt hoꝛa ſexta:in hac etate coꝛꝑis ↄſtituti vbi iuueniles annifer/ uẽt:ſiẽ ipᷣa hoꝛa ſexta feruet:ſi dicerẽt illi iu⸗ uenes vocati: expecta audiuimꝰ eũ in euan gelio: qꝛ om̃s vnã mercedẽ accepturi ſunt: cũ ſenes fuerimꝰ hoꝛa vndecima veniemus tantũdem accepturi q̃re laboꝛaturi:rñderet eis ⁊ diceret᷑: Laboꝛare nð vis: qui vtrũ vi ⸗ uas vſq; ad ſenectã:neſcis? Sexta hoꝛa vo ⸗ caris veni. Paterfamilias tibi quidẽ etiam vndecima veniẽti denariũ ꝓmiſit:ſed vtrũ viuas vſq; ad ſeptimã:nemo tibi pꝛomiſit. Nõ dico vſq; ad vndecimã:ß̃ vſq; ad ſepti⸗ mã. Quare ð differs vocantem te certus de
mercede:incertꝰ de die: Vide ne foꝛte qð ti⸗
bi ille daturus ẽ ꝓmittẽdo: tu tibi auferas differendo· Si hoc recte dicit de infantibus tanqᷓ; ad hoꝛã pᷣmã ꝑtinentibꝰ: ſirecte dicit᷑ de pueris:tanqᷓ; ad hoꝛã tertiã ꝑtinentibꝰ:ſi recte de iuuenibꝰ:tanq; in hoꝛę ſextę flagrã · tia cõſtitutis:quãtomagis recte dicit decre pitis:Ecce iã hoꝛa vndecima ẽ:⁊ adhuc ſtas
D venire piger es? An foꝛte nõ exijt ad te vocã
dũ patfamilias? Si nõ exijt:quid ẽ qð loqͥ⸗ mure Nempe nos ſerui ð familia ip̃iꝰ ſumꝰ: cõducere oparios miſſi ſumꝰ. Quid ð ſtas? Finiſti iam annoꝝ numerũ:feſtina ad dena nũ. hoc ẽ em̃ exire pr̃eʒfamilias ĩnoteſcere: qm̃ qui ĩ domo ẽ in abdito eſt:non videt᷑ ab eis qͥ foꝛis ſũt. Cũ aũt exijt de domo: videt᷑ ab eis qͥ foꝛis ſunt. Chꝛiſtꝰqñ nõ intelligit᷑ ⁊ nõ agnoſcit᷑:in ſecreto eſt. Qñ aũt exijt con ducere:ex occulto em̃ ꝓceſſit ad noticiã:no ⸗ tus ẽchꝛiſt?:vbiq; pᷣdicat᷑ chꝛiſt?:gloꝛiã chꝛi ſti oĩa quęcũq; ſunt ſub cęlo clamãt.Juit ir⸗ riſibilis quodãmõ ⁊ rep̃hẽſibilis inter iudę os:viſus ẽ hũilis:cõtemptꝰ eſt. Occultabat em̃ maieſtatẽ: ꝓmptã habebat infirmitatẽ. Cõtemptũ eſt ĩ illo qðᷣ ꝓmptũ erat: nec co ⸗
Corſ · gnitũ qð occultũ erat. Si em̃ cognouiſſent
nunqᷓ; dñm gloꝛie crucifixiſſent. Nũquid ad
huc ↄtẽnendꝰ eſt ſedẽs in cęlo: ſi cõtemptꝰẽ
. leu — l ituoi
cũ penderet inlignoꝛ Agitauerũt caput qui au ⁊n. v eũ cruciſixerũt:⁊ ante crucẽ eius ſtãtes:⁊ tã Warci.j ſtaut
qᷓ;d fructũ ſuę ſeuitie ꝑueniẽtes:inſultãteſ dicebãt: Si filius dei eſt deſcẽdat de cruce. Alios ſaluos fecit:ſeip̃m ſaluũ facere ñ põt · Deſcẽdat de cruce ⁊ credimꝰĩ eũ. õ deſcẽ debat:qꝛ latebat. Ahulto em̃ faciliꝰ poterat de cruce deſcẽdere: qͥ potuit de ſepulcro re⸗
ſurgere. Ad noſtrã infoꝛmationẽ demõſtra⸗
bat patientiã:differebat potentiã: et nõ eſt
mimi
nipnol. lideʒ du
agnitꝰ. Nõ em̃ tũc exierat ↄducere oꝑarios: Wattb.ꝛ0 vyůtdicr
nõexierat:nõ innotuerat. Tertio die reſur⸗ rexit:demõſtrauit ſe diſcipulis:aſcẽdit in cę Act
lũ: et miſit ſpĩſanctũ quinquageſimo die: Poſt aſcẽſionẽ miſſus ſpũſſanct?: impleuit om̃s qui fuerũt in vno cõclaui:centũ vigin⸗ ti homies impleti:illi ſpũſancto cęperũt lo⸗ qui linguis omniũ gentiũ:⁊ expꝛeſſa eſtvo⸗ catio:exijt ille cõducere. Kgpit em̃ veritatis potentia omibꝰ ĩnoteſcere. Nã tũc etiã vn accepto ſpũſancto:etiãvnus loquebat᷑ oĩm
gentiũ linguis. ð autẽ in ecckia ipſa vni
tas tanqᷓ; vn loquit᷑:loquit᷑ oim gentiũ lin⸗ guis. Zd quã linguã religio xp̃iana nõ ꝑue⸗
ſe abſcõdat a caloꝛe eiꝰ: Adhuc ſit moꝛa ab eo qͥ ſtat in vndecima.æanifeſtũ eſt ð frẽs mei: oĩno manifeſtũ eſt:tenete:certi eſtote: qm̃ deꝰ noſter ieſus chꝛiſtus: quãdo quiſq;
ſe cõuerterit ad fidẽ ipſius: a via ſua vel ſu
pfua vl neqͥſſima:oia illi p̃terita dimittũt᷑: et oino iamq; donatis debitis fiũt cum illo
tabulę nouę. Pꝛoꝛſus omia dimittunt᷑ · Ne/ E mo ſit ſollicitus ꝙ aliquid ei non dimitta᷑ ·
Sed iterũ nemo pꝑuerſe ſit ſecurus. Iſta em̃
duo occidũt animas:aut deſperatio: aut ꝑ⸗
uerſa ſpes. De his duobꝰmalis pauca audi te. Nã ſicut liberat bona ſpes et certa ſpes: ita decipit ꝑuerſa ſpes. Pꝛius attẽdite quẽ admodũ decipiat deſpatio. Sũt hoies qͥ cũ cogitare cgperit mala ꝗᷓ fecerũt: ñ̃ ſibi putãt ignoſci poſſe:dãt aĩaʒ iã ꝑire deſpatõi:ꝑeũt dicẽteſ i cogitatõibꝰſuis: Jã nlla nob ſpes: neq; em̃ tanta illa ꝗᷓ cõmiſimꝰ donari nobis aut ignoſci poſſunt: Auare ð nõ ſatiſfacimꝰ cupiditatibꝰ nris? Impleamꝰ ſaltẽ p̃ſentis tpis voluptatẽ: qꝛ nullã in futuro habemulſ mercedẽ. Facimꝰqͥcdd libet:⁊ ſi non licet vt habeamus ſuauitateʒ vel tempoꝛalẽ: quia
pꝑcipere nõ meremur gternaʒ. Talia dicẽtes deſperando pereunt: Siue anteq; omnino
Rtusſu
kithoüm' nnenen juel. keſ ü hihtuün vniquntũ nnhüuse is quiupꝛop
nite Ad quos fines nõ ptendit? Jã nõ eſt qͥ vᷣ·. bucugen
nen uc onge nitndi imale ſpe lndmodũ inpem:e bwolt enriescu nrguci nmae kesdeſper iinitun o ſtxcedi diit
5 apuue e diſene

——————
——
ℳ „
credãt:ſiue iam chꝛiſtiani: ⁊ in aliqua mala peccata ⁊ ſcelera male viuẽdo ꝓlapſi. Pꝛo⸗ cedit ad eos dñs vineę:et tanq; deſperãtes pe ⁊vacãtes:tergũ dantes: pulſat ⁊ clamat in U ech.13. Ppheta eʒechiel. In quacũq; die cõuerſus Shnſuft fuerit hõ avia ſua peſſima:oẽs iniqͥtates eiꝰ obliuiſcar.ſhac voce audita et credita a de⸗ ſperatiõe recreant᷑:⁊ ab illa altiſſima ⁊ ꝓfun davoꝛagine qᷓ ſubmerſi fuerãt emergũt. Sʒ his timendũ eſt ne in aliq̃ voꝛaginẽ incurrãt ⁊ꝑuerſe ſperãdo moꝛiant᷑:qͥ deſperãdo mo ⸗
ri nõ potuerũt.ahittant em̃ cogitatiões lõ ⸗ ge quideʒ diuerſas:ß̃ tñ ꝑnicioſas:⁊ rurſus incipiũt dicere ĩ coꝛdibus ſuis: Si quacũg; die cõuerſus fuero a via mea peſſima:deus miſericoꝛs:ſiẽ veracit ꝑꝓpheta ꝓmiſit: oẽs iniqtates meas obliuiſcit:Quare hodie cõ uertar ⁊ nõ cras? Quare hodie et non cras? Erit hodiernꝰ dies ſit heſternꝰ:ſit ĩ nequiſſi⸗ ma voluptate:ſit ĩ flagitioꝝ gurgite:volua tur in moꝛtifera delectatiõe. Kras cõuertar ⁊finis eſt. Reſpõdet᷑ tibi: Kuiꝰ rei finis?Di⸗
cis: Iniqtatũ mearũ. Pñ: gaude:qꝛ craſti⸗ no iniquitatũ tuaꝝ erit finis. Quid ſi ante craſtinũ tuus erit finis? Ergo bñ quidẽ gau des: quia pꝛopter iniqͥtates tuas conuerſo tibi indulgentiã deꝰꝓmiſit:ßᷣ craſtinũ diem tibi nemo ꝓmiſit. Aut ſi foꝛte ꝓmiſit mathe
mathematici fefellerũt:qꝛ ſibi plerũc; lucra Pmiſerũt:⁊ dãna inuenerũt.Ergo etiã ꝓpt᷑ iſtos male ſperãtes: ꝓcedit paterfamilias. AQuẽadmodũ ꝓceſſit ad illos qͥ male deſpe rauerũt ⁊ perierũt deſperando:et reuocauit eos in ſpem: Sic ꝓcedit etiã ad iſtos qͥ male os MM ſperãdo volũt perire:⁊ dicit eis ꝑ aliũj libꝛũ: atus Ecti.ʒ. Me tardes cõuerti ad dñm. Quõ illis dixe⸗ Ezech.1s rat: Inquacũq; die iniquꝰcõuerſus fuerita
mn* via ſua mala:oẽs iniqtates eiꝰ obliuiſcar:⁊ tulit eis deſperationẽ q̃ iã dederant animũ
ſuũ ꝑditioni: omnimodo indulgẽtiã deſpe⸗ rãtes:ſic ꝓcedit etiã ad iſtos qui ſperãdo et differẽdo volũt perire:⁊ loquit᷑ ad eos ⁊ in⸗ ecẽi.;. crepat eos: Me tardes cõuerti ad dominũ: neq; differas de die in diem. Subito em̃ ve ⸗ niet ira eiꝰ:⁊ ĩ tꝑe vindictę diſpdet te. Ergo noli differre:noli qð patet claudere.Ecce in dulgentię datoꝛ aperit tibi oſtiũ. Quid mo raris? Saudere deberes:ſi apiret aliqũ pul⸗
7
9 5 9 ℳ
3
5 „ ₰
bw—— pulſaſti⁊ e—— Me differas. De miſcię opibus quodam — loco ſcriptura diẽ: e dixer vade ⁊ reuerte ⸗
In euãgelio ſcdm Johannẽ Bermo LIX
re cras ego daboꝛcũ poſſis cõtinno bů face⸗ re. Mõ em̃ ſcis ͥd cõtingat ſequẽti die. Au⸗ diſti pᷣceptũ nõ differẽdi vt in aliũ ſis miſe⸗
ricoꝛs:⁊ differẽdo in te es crudelis? Wõ de⸗ bes differre panẽ daturꝰ:⁊ differs indulgen tiã accepturꝰ? Si miſerãdo alteꝝ nõ differſ:.
miſerere⁊ aie tuę placẽs deo. Exhibe aię tuę&cẽi.ʒo.
elemoſynã. õ dicimus vt tu ei des: ſed ne Iᷓ repellas manũ dantis. Sed aliqũ homines
inde ſibi plurimũ nocẽt: cũ alios offendere
timẽt. ꝓhultũ valent boni amici ad bonũ: 2⁊ mali amici ad malũ. Jõ dñs ꝓ ſalute ña
potentiũ amicitias ↄtemnẽs:noluit pᷣus eli
gere ſenatoꝛes:ß piſcatoꝛes. aagna artifi⸗
cis miſcðᷣia. Sciebat em̃ qꝛ ſi eligeret ſenato diceret ſenatoꝛ: Dignitas mea electa eſt.
Si eligeret diuitẽ: diceret diues: Opulẽtia mea electa eſt. Si pus eligeret impatoꝛẽ: di⸗ ceret imꝑatoꝛ: Poteſtas mea electa eſt. Si
pus eligeret oꝛatoꝛẽ:diceret oꝛatoꝛ:Eloquẽ
tia mea electa ẽ.Si eligeret philoſophũ: di ⸗
ceret philoſophus: Sapiẽtia mea electa ẽ.
Interim inqͥt differant᷑ ſuꝑbi iſti:multũ tu⸗ ment · Diſtat aũt int᷑ magnitudinẽ ⁊ tumo⸗
rẽ. Vtrũq; grãde eſt:ſed nõ vtrũq; ſanũ eſt.
Differant᷑ ð inqͥt iſti ſuꝑbi:aliqua ſoliditate ſanãdi ſunt. Da mihi inqͥt pᷣus iſtũ piſcato rẽ. Veni tu pauꝑ ſequere me: nihil habes: maticꝰ: longe aliud eſt. o deus multos
nihil noſti:ſequere me. Idiota pauꝑ: ſeq̃re me. Nõ eſt qð in te expaueſcat᷑: ß̃ multũ eſt
qð in te impleat᷑. Tã largo fonti vas inane admouendũ eſt. Dimiſit retia piſcatoꝛ:acce pit gratiõ piſcatoꝛ:⁊ factus eſt diuinus oꝛa toꝛ. Ecce qͥd fecit dñs: de qͥ dicit apłus: In/ 1.Corſ. firma mũdi elegit deꝰ vt cõfundat foꝛtia: et ignobilia mũdi elegit deus: ⁊ ea qj non ſunt tanq; jj ſunt:vt ea j ſunt euacuent᷑. Deniq; legunt᷑ mõ verba piſcatoꝝ:⁊ colla ſubdunt᷑ oꝛatoꝝ. Tollant᷑ ð de medio inanes venti: tollat᷑ de medio fumꝰ qᷓͥ creſcẽdo euaneſcat: pꝛſus ꝓ ſalute iſta ↄtẽnant᷑.Si quiſq; in ci⸗ uitate aliquo ꝑiculoſo moꝛbo coꝛꝑis ęgrota ret:⁊ eẽt in ciuitate ꝑitiſſimꝰ medicꝰ amicus egrotõtis:potẽtibꝰ inimicꝰ:qͥ dicerẽt amico ſuoꝛnoli eum adhibere: nihil nouit: dicerẽt aũt nõ iudicãte aĩo inuidẽte:nõne ille pꝛo ſalute ſua remoueret amicoꝝ potẽtiũ fabu ⸗ las:⁊ vt paucis diebus plus viueret cũ illo⸗
rũ qualibet offenſiõe pellendo ſui coꝛpoꝛis
moꝛbo:medicũ ilũ quẽ peritiſſimũ cõmen ⸗ dauerat adhiberet?Egrotat humanũ genꝰ: non moꝛbis coꝛꝑis ſed peccatis. Jacet toto

Bancti Anguſtini de verbis dñi
oꝛbe terrarũ ab oꝛiente vſq; ad occidentem grãdis ęgrotus. Ad ſanãdũ grandẽ egrotũ deſcẽdit omipotẽs medicꝰ. Hũiliauit ſevſq; ad moꝛtalẽ carnẽ: tanqᷓ; vſq; ad lectũ ęgro tantis. Dat ſalutis pᷣcepta:cõtemnit᷑: qͥ au⸗ dt liberant᷑. Lontemnit᷑:cum dict amici potẽtes:nihil nouit. Si nihil noſſet potẽtia eiꝰ gentes nõ impleret. Si nihil eẽt:nõ eſſet anteqᷓ; apud nos eẽt: ꝓphetas añ ſe nõ mit⸗ teret. Mõne mõ implent᷑ ꝗᷓ ante pᷣdicta ſũt⸗ Nõne ꝓbat medicus iſte artis ſug potentiã ꝓmiſſa cõplẽdo? Nõne ꝑ totũ mundũ ꝑni⸗ cioſi euertunt᷑ erroꝛes: et tritura mundi do · mant᷑ cupiditateſe emo dicat: Antea me⸗ lioꝛ erat můdus qᷓ; mõ. Ex qͥ cgpit iſte medi⸗ cus artẽ ſuõ exercere:multa hic videmꝰ hoꝛ⸗ renda. Moli mirari. Anteq; aliqs curaret᷑: mũda a ſanguie ſtatio medici videbat᷑: im mo iaʒ tũ hoc vidẽs excute vanas delitias: veni ad medicũ:ſanitatis tpᷣus eſt nõ volu⸗ ptatl. Luremur ð frẽs. Si nec medicũ agno⸗ ſcimꝰ nõ ĩ eũ tãqᷓ; phꝛenetici ſeuiamꝰ:nõ ab eo tanq; lethargici auertamur. AMulti enim ſeuiẽdo: mkti doꝛmiẽdo ꝑierũt. Phꝛenetici ſi qͥ nõ doꝛmiẽdo inſaniũt. Lethargici ſunt qͥ multũ doꝛmiẽdo pᷣmunt᷑· Pꝛoꝛſus tales ſt homies. Lõtra iſtũ medicũ alij ſeuire in euʒ volũt:⁊ qm̃ ipſe iã in cęlo ſedet:mẽbꝛa eius in tra pſequunt᷑.Lurat ⁊ tales. AMulti ex eiſ conuerſi ex inimicis facti ſunt amici: ex ꝑſe cutoꝛibꝰ facti ſunt pᷣdicatoꝛes. Tales etiam ipᷣos iudęos in ſeipſuʒ:cũ hic eſſet ſeuiẽtes: tanqᷓ; phꝛeneticos ſanauit:ꝓ qͥbus in ligno xuq.⁊3. pendẽs oꝛauit. Dixit eĩ: Pat᷑ ignoſce illis: qꝛ neſciũt qͥd faciũt. Multi tñ eoꝝ ſedati fu roꝛes: tanqᷓ; phꝛeneſi opp̃ſſa coðuerũt deñ: coʒuerũt chꝛiſtũ. Poſt aſcẽſionẽ miſſo ſpũ⸗ ſancto:cõuerſi ſunt ad eũ quẽ crucifixerunt: ⁊ in ſacramẽto credẽtes ſanguinẽ eius bibe runt:quẽ ſcuiẽdo fuderũt.habemꝰ exẽpla. Perſeq̃bat᷑ mẽbꝛa eiꝰ iam ſedẽtis icglo ſau ⸗ lus: ꝑſeq̃bat᷑ grauit᷑ in phꝛeneſi mẽte ꝑdita: moꝛbo nimio. At ille vna voce de cęlo cla⸗ Vetj.o. mãs ei: Saule ſaule qͥd me ꝑſeqᷓ̃ris? percuſ⸗ ſit phꝛeneticũ:erexit ſanũ:occidit ꝑſecutoꝛẽ viuificauit pᷣdicatoꝛẽ. Etiã lethargici multi ſanant᷑. Ipſis em̃ ſiles ſunt qͥ nõ ſeuiunt in chꝛiſto: nec malicioſi ſunt adũſus xp̃ianos: ſed tantũ differẽdo lãgueſcũt ᷣbis ſomno ⸗ lẽtis:i lucẽ oclos extẽdere pigreſcũt:⁊ qͥ eos excitare volũt moleſti ſt. Recede a me inqͥt languidꝰlethargicꝰ:obſecro te:recede a me.
Quare? Doꝛmire volo. Sed ille: Apoꝛieris inde. Ille amoꝛe ſomni moꝛi volo rñdet.Et charitas deſup: Nolo. Pleęrũq; iſtũ charita tiſ affectũ exhibet etiã filiꝰ ſeni pri moꝛituro
koſt paucos dies:iaʒ vtiq; ętate finta:ſile⸗ thargicũ videt:⁊ lethargico moꝛbo pᷓmi ſuũ
patrẽ a medico agnoſcit:dicẽte ſibi: Excita
patrẽ tuũ:noli eum ꝑmittere doꝛmirc ſi vis
vt viuat:adeſt puer ſeni:pulſat:vellicat:pũ git:pietate moleſtꝰeſt:nec moꝛi cito ꝑmittit cito moꝛiturũ:⁊ ſi videritvt aliquãdo plureſ dies viuat cũ deceſſerit ſucceſſurus: Quãto maioꝛe charitate nos amicis nfis moleſti eẽ debemꝰ: cũ qͥbus non paucos in hoc mũdo dies:ßᷣ apud deũ in ꝑternũ viuamꝰ? Ament
ð nos⁊ faciãt qð audiũt ꝑ nos:⁊ colant quẽ
colimꝰ⁊ nos:vrrecipiãt quẽ ſperamꝰ⁊ nos.
De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio m Johannẽ:Ego veritatẽ dico vo
his! erpedit vobis vt ego vadam:
DSermò
m ppitiatio ꝓ delictis omniũ eſt cre ·
dere in chꝛiſto: Nec oĩno quiſq; mũ
dari poteſt ſiue ab oꝛiginali peccato qð ex adam traxit:in quo om̃s peccauerũt: et filij
ire naturalit facti ſunt: ſiue a peccatis ꝗᷓ ipſi
non reſiſtendo carnali cõcupiſcẽtięe:ſed eam ſequẽdo eiq; ſeruiendo in flagitijs ⁊ facino ⸗ ribꝰ addiderũt: niſi ꝑ ñidẽ coadunent᷑ ⁊ com paginent᷑ coꝛpoꝛi eiuſ:qui ſine vlla illecebꝛa
carnali ⁊ moꝛtifera delectatione conceptus eſt: Nec em̃ in delictis mater ĩ vtero aluit:⁊
Edicina animę oim vulnerũ: ⁊ vna A
lupecal wihetu gnmern nideut: f itpecue itien vin diat wusyfinon jnit. höer ſntömoe se peeplsc iönt:Ee iipecat iledirent Siidiilo linseoꝝ f ſnierßſus
peccatũ non fecit:nec inuentus eſt dolus in 1eri iuiſcen
oꝛe eius. In eum quige credẽtes filij dei vi⸗ uunt: qa ex deo naſcunt᷑ ꝑ adoptionis gra⸗ tiã quę eſt in fide ieſu chꝛiſti domini noſtri. AQuapꝛopter chariſſimi merito idem domi⸗
nus ⁊ ſaluatoꝛ noſter hoc vnum peccatũ di⸗
cit:de quo arguit mundũ ſpũſſanct?: qͥa nõ
„
credit in euʒ. Ego inquit veritatẽ dicꝑ: ʒotʒ.is.
erpedit vobis vt ego vadam. Si
ego non abiero:paraclytus nõ ve
niet ad vos · Si autẽ abiero:mittã eum ad vog · Et cus venerit: ille ar⸗ guet mundi de peccato:⁊ de iuſti- cia: ⁊ de iudicio. De peccato quidẽ quia in me nõ credũt · De iuſticia qꝛ ad patrem vado:⁊ iam non videbi tis ine · De iudicio auteʒ:quia pꝛin⸗
ceps buius mundi iudicatus eſt.
opec donüi mdcite ütinne] Amtbe ilantoc uuchisc buumn Oyileze. t ttr

Pehoc ʒ vno peccato voluit mundũ argui ꝙ nõ credũt in eũ: videlicet qꝛ in eũ creden/ do cũcta peccata ſoluunt᷑.hoc vnũ imputa h ri voluit:quo cętera colligunt᷑.Et qꝛ creden Fob do naſcunt᷑ ex deo ⁊ filij dei fiunt. Dedit ẽ nqt illis poteſtatẽ filios dei fieri: credẽtibꝰ in eũ. Qui ðᷓcredit ĩ filiũ dei:inquãtũ adhę⸗ Bo.s. ret illi:⁊ fit etiã ip̃e ꝑ adoptionẽ filiꝰ ⁊ hęres dei: cohęres aũt chꝛiſti: intantũ nõ peccat. Jobz Lnde dicit iohãnes: Qui natus eſt ex deo nõ peccat. Et ideo peccatũ vnde mũdus ar⸗ guit᷑ hoc eſt ꝙ nõ credũt in eũ.lhoc eſt pecca 5 tũ de quo identidẽ dicit: Si nõ venirẽ:pec catũ nõ haberẽt. Nũquid em̃ alia innume⸗ rabilia peccata nõ habebãt? Sʒ aduẽtu eiꝰ Bvnũ peccatũ acceſſit:non credẽtibus quo cetera tenerent᷑. In credentibus aũt qꝛ hoc vnũ defuit: factũ eſt vt cuncta dimitterent᷑ Bo. credẽtibꝰ. Nec ob aliud aplus paulus: Dẽs inquit peccauerũt ⁊ egent gloꝛia dei: niſi vt
qui crediderit in eum non cõfundat᷑: ſicut ⁊ Po 3 · pſalm ꝰdicit: Accedite ad eũ⁊ illuminami:⁊ vultusvf̃i non cõfundent᷑. Qui ð in ſe gliat᷑ — wn ofundit᷑. Mõ em̃ ſine peccatis inueniet᷑. Ille itaq; tantũmodo nõ cõfunditur: qui in dño
ci iut zoz. gliat. Om̃s em̃ peccauerũt ⁊ egent glia dei. ta aplus cũ de iudęoꝛũ infidelitate loqᷓ⸗ lac ret᷑ nõ ait: Eteni ſi quidã illoꝝ peccauerũt: nüquid peccatũ illoꝝ fidem dei euacuauit? Quõ em̃ diceret: Si qͥdã illoꝝ peccauerũt:
cũ ipſe dixerit:ẽs em̃ peccauerũt? Sʒ ait:
Si quidã illoꝝ nõ crediderũt: nũquid incre dulitas eoꝝ fidẽ dei euacuauit? Vt hoc pec catũ expᷣſſius demõſtraret:quo vno claudit᷑ aduerſuſcętera ne ꝑ dei gratiã relaxent᷑. De quo vno peccato ꝑ aduentũ ſpũſſancti:hoc
eſt ꝑ donũ ip̃ius gr̃e qð fidelibꝰ dat᷑: mũduſ P arguit᷑:dicẽte dño: De peccato quidẽ:qꝛ nðõ credũt in me. Mõ auteʒ eſſet meritũ grande
„
in reſuſcitato coꝛpoꝛe humanis oculis apa ⸗ reret. Spũs ergo ſanctꝰhoc magnũ munus attulit credituris:vt euʒ quẽ carnalibꝰ ocu⸗ lis nõ viderẽt: a carnalibꝰ cupiditatibꝰ mẽ⸗
rarẽt. Ende ⁊ ille diſcipulus qͥ ſe dixerat nõ
3obeo. clamaſſet: Dñs meus ⁊ deus meus: Aitiili
redentiũ ⁊ beatitudo gloꝛioſa: ſi ſemꝑ dñs
te ſobꝛia ⁊ ſpiritalibꝰ deſiderijs ebꝛia ſuſpi⸗
crediturũ niſi cicatrices eiꝰ manu tetigiſſet: cũ cotrectato coꝛpoꝛe dñi quaſi euigilãs exr⸗
dñs:Quia yidiſti credidiſti:beati qͥ non vi⸗ dent? credũt. hanc beatitudinẽ ſpũſſanct? paraclytus attulit:vt ab oculis carnis ſerui
In enãgelio ſcðᷣm Johannẽ Bermo LX
foꝛma remota quã de vᷣginis vtero accepit: in ipſam dei foꝛmã in qj patri ęqualis etiam cũ in carne aparẽ dignatꝰẽ ꝑmãſit purgata mẽtl acies tẽderet᷑: vt eodẽ ſpũ repietꝰapls
diceret:Et ſi noueramꝰchꝛiſtũ ᷣm carnẽ:ſed ꝛ. Corſ.ʒ.
iam nõ nouim?ꝰ:qꝛ ⁊ carnẽ chꝛiſti nõ ᷣm car/ nẽ ſed ᷣm ſpĩ nouit:qui virtutẽ reſurrectio
nis eius:nõ palpando curioſus:ſed creden ⸗
do certus agnoſcit: Mõ dicẽs ĩ coꝛde ſuo:qᷓͥs Ro.io. aſcẽdit in celũ:hoc eſt chꝛiſtũ deducere: aut qͥs deſcẽdit in abyſſum:hoc ẽ chꝛiſtũ a moꝛ⸗
tuis reducere: ſed ꝓpe eſt inqͥt verbũ in oꝛe
tuo:qꝛ dñs eſt ieſus:et ſi credideris in coꝛde tuo qꝛ deus illũ ſuſcitauit a moꝛtuis: ſaluꝰ?
eris. Coꝛde em̃ credit᷑ ad iuſticiã:oꝛe aũt cõ ⸗
kelſio fit ad falutẽ. hpc fratres apli vba ſũt ipius ſanctiſpũs:ſancta ebꝛietate eructãtiſ.
Cũ ð hanc beatitudinẽ qᷓ nõ videmꝰ⁊ credi
mus:nllo mõ haberemꝰ niſi eũ a ſpũſancto
acciperem?: merito dictũ eſt: Expedit vob Zoß.1s. vt ego vadã. Si em̃ nð abiero:paraclytꝰnõ
veniet ad vos. Si aũt abiero: mittã illũ ad vos. Sempꝑ quidẽ diuinitate nobiſcũ ẽ. Sʒ
niſi coꝛpoꝛalit᷑ abiret a nobiſ:ſemꝑ eius coꝛ⸗ pus carnalit videremꝰ: et nunqᷓ; ſpiritaliter crederemus:q̃ fide iuſtificati⁊ beatificati:id xo.ʒ.
ipmvᷣbũ deũ apud deũ ꝑqð facta ſũt oĩa: ⁊ Fok.1.
qð caro factũ ẽ vt habitaretĩ nob:coꝛde mũ dato ↄtẽplari mereremur:⁊ ſic nõ manu tan—
gẽdo b coꝛde credit ad iuſticiã. Recte de iu/ V ſticia nra mũdꝰ arguit᷑:qͥ nõ vult credere ni⸗
ſiqð videt. Vt aũt nos haberemꝰ iuſticiẽ fi dei: deq̃ mũdꝰ argueret᷑ incredulꝰ: ꝓpteres
dñs ait: De iuſticia:qꝛ ad patrẽ vado:⁊ iam nõ videbitꝭ me. Tãq; ſi diceret: hec erit iu
ſticia vr̃a vt credatis ĩ me mediatoꝛẽ:quẽ re ſuſcitatũ ad pfeʒ iſſe certiſſime habebiti:qᷓ; ⸗ uis eũ carnalii nõ videatꝭ:vt ꝑ iðᷣm recõcii— ati deũ ſpiritalit videre poſſitis. Vñ figurã— ecclie geſtãti mulieri: cũ ei poſt reſurrctionẽ ad pedes caderet: Nolime tãgere inqt: nã/ ʒotʒ.ꝛ
dũ em̃ aſcẽdi ad patrẽ. Qð myſtice dictů in ·
telligit᷑: Noli me ꝑcoꝛpoꝛeũ ↄtactũ carnalit᷑
credere:ſ piritalit᷑ aũt credis:id ẽ fide ſpirita li me tangl: cũ aſcẽdero ad patrẽ: qꝛ beatiq;
nõ vidẽt ⁊ credũt. Et hyc ẽ iuſticia fidei qua
mũdꝰ carẽs:de nobis qͥ ea ñ caremꝰ arguit᷑:
qꝛ iuſtꝰex fide viuit. Siue ðqꝛi illo reſurgẽ/ Abachut· a. tes:⁊i illo ad patrẽ veniẽtes inuiſibili᷑⁊ in xo.
iuſtificatiõe perficimur:ſiue qꝛ nõ vidẽtes ⁊ credẽtes ex fide viuimꝰ: qm̃ iuſtꝰ ex fide vi⸗ it:ꝓpiea dixit de iuſticia qꝛ od pfeʒ vado:

xiã nõ videbitẽ me. Nec inde ſe mũdꝰ excu⸗ ſet:qð a diabolo impedit᷑: ne credat ixpᷣm · Credẽtibꝰ em̃ pᷣnceps mũdi mittit᷑ foꝛas: vt iam nõ operetur in coꝛdibus hominũ quos chꝛiſtus ꝑ fidem cęperit poſſidere:ſicut ope⸗ rat᷑ in filijs diffidẽtie:quos ad temptandos ⁊tribulandos iuſtos plerũq; cõcitat. Quia em̃ miſſus eſt foꝛas: qui intrinſecꝰ domina⸗ bat:extrinſecus p̃liat᷑. Et ſi ðꝑ eius ꝑſecuti- s.⁊. ones dñs dirigit mites in iudicio:tamẽ iam Zot.is. ipſe hocipſo qð foꝛas miſſus eſt: iudicatꝰ?ẽ:
ð
de diabolo querit᷑ qͥ vult credere ĩxp̃ᷣm: quẽ iudicatũ:id ẽ foꝛas miſſũ: et ꝓpter nr̃aʒ ex⸗ ercitatiõʒ foꝛinſecꝰ expuq̃re ꝑmiſſũ: nõ ſolũ viri etiã mliereſ: ⁊ pueri:⁊ puellę martyꝛe vicerũt. Sed in quo vicerũt niſi in ilo queʒ crediderũt:⁊ quẽ nõ videntes dilexerũt:⁊ qͥ dominante in coꝛdibus ſuis peſſimo domi⸗ natoꝛe caruerũt.Et hoc totũ ꝑ gratiã: hoc ẽ per donũ ſpirituſſancti. Recte itaq; idẽ ſpi ritꝰ arguit mundũ.Et de peccato:quia non
runt crediderũt: qᷓ;uis in quẽ crediderũt nõ viderũt:⁊ ꝑ eius reſurrectionẽ ſe quoq; ĩre⸗ ſurrectiõe pfici ſperauerũt.Et de iudicio:qꝛ
ipſi ſi vellẽt credere a nullo impedirent᷑: qm
Avi. z. pꝛinceps huiꝰ můũdi iã iudicatꝰeſt.
De eo qð ſi criptum eſt in euange⸗
dũ de peccato: dẽiuſticia⁊ de iudi cio: Sermo LXl L Elm dñs ⁊ ſaluatoꝛ nf̃ ieſus xpᷣs de 6
xiſſet ſermonẽ traiecit in aliud: ſed ipſa ali⸗ quanto exp̃ſſius inſinuare dignatꝰ eſt. Det peccato auidẽ inquit: qꝛ nõ credide⸗ runt in me. De iuſticia aũt: qꝛ ad pa trẽ vado. De iudicio Voꝛauia pꝛin ceps huꝰ mundi iã iudicatꝰ eſt. Ob
infcltatẽ ali multa hoĩm eẽ peccata: cur dek ſolo mũdũ ſpũſſãctꝰ arguatæ An qꝛ pee cata oia ꝑ infidelitatẽ tenent:ꝑ fidẽ dimittũ tur? Pꝛopterea hoc vnuz ßᷓ cęteris imputat
3 ſcri
Et de hoc iudicio mũdus arguit᷑:qͥa fruſtra
credidit in chꝛiſtũ. Et de iuſticia:qꝛ qͥ volue
lio ÿm Johannẽ:Ipſe arguit mün-—
aduẽtu ſpũſſancti quẽ ſe miſſurũ eẽ 1 ꝓmiſit multa diceret:ait int᷑ cętera: quit:qui nõ crediderũt ĩ me: De iuſticia: qͥa ʒotis. Ipſe arguet mundũ de peccato: de ad patrem vado: lli nõ crediderũt: iyſe ad ſſticia? de iudicio. Neq; hoc cum di⸗& F tia. Sèd cur in eo ſolo voluit nomiare iuſti P
1—— 8 8 K. re 5
„ „.— 2„„„ 5—, 5 ₰ ℳ.„ . D— ,) ½ v— 77 1 8—
deus: ꝑ qð ſit vt cꝙtera nõ ſoluant᷑: dũ non
credit in humilẽ deũ homo ſupbus. Sic em̃ ſcriptũ eſt: Deus ſupbis reſiſtit: pũtlibꝰ aũt ʒacobi. dat gratiã. Bꝛatia quipe dei: donũ dei eſt.
onũ aũt maximũ ipſe ſpũſſanct?ẽ:⁊idceo gratia dicit᷑. Lũ em̃ oẽs peccaſſent et egerẽt Roʒ.
gloꝛia dei: qꝛ ꝑ vnũ hominẽ peccatũ intra⸗ uit in mundũ:⁊ ꝑ peccatũ moꝛs: in quo oẽs peccauerũt: iõ gr̃a qͥa gratis dat᷑. Jõ gratis
Bo.5.
datur:qꝛ non quaſi merces reddit᷑ poſt diſ⸗
cuſſionẽ meritoꝛũ: ſed donũ dat᷑ poſt deli⸗ ctoꝛũ veniã. De peccato igit᷑ arguunt᷑ infide les:id eſt dilectoꝛes mũdi:nã ip̃i ſigniſicant᷑ můũdi nomine. Lũ em̃ dicit᷑: Arguit mundũ
de peccato: non glia qᷓ; ꝙ non crediderũt in xõᷣo:hoc denic; peccatũ: ſi nõ ſit:nlla pecca ta remanebũt:qꝛ iuſto ex fide viuẽte cuncta ʒo.i. ſoluunt᷑. Sed multũ intereſt vtrum quiſq; credat ipſum eſſe chꝛiſtũ: ⁊ vtrum credat in
chꝛiſtũ. Mam ipſum eſſe chꝛiſtũ ⁊ demones Jacobi..
crediderũt:nec tamẽ in chꝛiſtũ demones cre diderũt. lle em̃ credit in chꝛiſtũ:quiet ſpe⸗ rat in chꝛiſtũ:⁊ diligit chꝛiſtũ. Mam ſi fidem habet ſine ſpe ac ſine dilectione: chꝛiſtũ eſſe credit: nõ in chꝛiſtũ credit. Aui ð in chꝛiſtũ credit:credendo in chꝛiſtũ veniet in eũ chꝛi⸗ ſtus:⁊ quoquo mõ vnit᷑ in eũ: ⁊ membꝛũ in
coꝛpe eius efficit᷑. Qð fieri nõ põt niſi ⁊ ſpes
accedat et charitas. Quid ſibi etiã vult qð ait de iuſticia:qꝛ ad patrẽ vado?Et pᷣmo ᷓ⸗ rendũ ſi de peccato mũdus arguit᷑:curet de iuſticia? Auis em̃ ð iuſticia recte argui poſ ſit? An de peccato quidẽ ſuo: de iuſticia vᷣo chꝛiſti mũdus arguitur? Mõ video ꝙ aliud poſſit intelligi: quãdo quidẽ de peccato in ⸗
patrẽvadit. Illoꝝ ð peccatũ:ip̃ius aũt iuſti
ciã:qꝛ vadit ad patrẽ ũ nõ iuſticia ẽ etiaʒ g huc venit a patre? An illa potius miſcðia
6 eſt ꝙ a pfe ad nos venit:iuſticia vᷣo ꝙ ad pa
trẽ vadit? Iſta fratres expedire arbitroꝛ: vt in tanta ꝓfunditate ſcripturarũ in quibus
oꝛitur ð nobis intelligẽdi deſideriũ: cũ pec/ n foꝛte verbis abſconditũ aliquid latet quod catũ hominũ quaſi ſolũ eſſet non credere in ʒ opoꝛtune aperiendũ ſit: tanqᷓ; ſimul ſidelit chꝛiſto:ita hoc ſolo dixit ꝙ mundũ ſpũſſan/ v inquiramꝰ: vt ſalubꝛiter iuenire mereamur. ctus argueret. Si aũt manifeſtũ eſt pᷣter hãc Cur ð hanc apellat iuſticiã: qꝛ vadit ad pa⸗ trẽ:⁊ non etiã quiavenita patre? An ꝙmni
fericoꝛdia eſt ꝙ venit: ideo iuſticia eſt ꝙva⸗ it:yt⁊ in nobis diſcamꝰimpleripoſſeiuſti ciãſpigri nõ fuerimꝰ pꝛogare miſcᷣiã:nõ ſᷓ vbira
1.
—
8 ⸗ 7—
uſculs di
Shu
eiegaufe wüoisin ngnhẽ de vymni.Sʒ ipdet nidus ar hſröaliolo iniddeck
i Se ülehtoic
u Siteſu ſieybichn ulm ſun uicieſis hndeo.g ſchihyn
putcü
ckeg iiscpoch tieim noaſc liüunn
üchp⸗

nf̃a ſunt qᷓrentes:ß ⁊ quę alioꝝ?AQð ci mo i nuiſſet aplus:cõtinuo deipſo dño cõiunxit ir. exemplũ. Nihil inqt ꝑcõtentionẽ neq; ꝑin ⸗ anẽ gloꝛiã:ſed in hũilitate mẽtis alter alter⸗ utrũ exiſtimãtes ſuperioꝛẽ ſibi:non quę ſua ſunt vnuſqͥſq; intẽdẽtes:ßᷣ ⁊ quę alioꝝ. De⸗ inde ſtatiʒ addidit: Singuli quiq; k fentite in vobis qð ⁊ in chꝛiſto ieſu. Qui cũ in foꝛ⸗ mã dei eſſet nõ rapinã arbitratꝰẽ eſſe gqua- lis deo:ßᷣ ſemetipſum exinaniuit foꝛmã ſer⸗ ui accipiẽs:in ſilitudine hoim factꝰ⁊ habitu inuẽtus vt hõ:hũiliauit ſe factus obediens vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt crucis.lhec ẽ miſe⸗ ricoꝛdia qᷓ venita patre. Queę igit᷑ iuſtipia ẽ ua yadit ad patrẽ Sequit ⁊ dicit: Pꝛopt qð ⁊ deus illum exaltauit:⁊ donauit illi no⸗ mẽ qð eſt ſuꝑ om̃e nomert: vt in nomie ieſu om̃e genu flectat᷑: cęleſtiũ:terreſtriũ ⁊ infer ⸗ noꝛũ:⁊ ois lingua cõfiteat᷑:qꝛ dñs ieſus xp̃s in gloꝛia ẽ dei patris. hœc ẽ iuſticia q̃ vadit ad patrẽ. Sʒ ſi ſolus vadit ad patrẽ:qͥd no⸗
cia můdus arguit?Et tñ niſi ſolꝰ iret ad pa⸗ ob. trẽ:nõ alio loco diceret:Memo aſcẽdit in c⸗ duti a u lů niſi qͥ de cęlo deſcẽdit: filius homĩs quiẽ Phil.z. i celo. Sʒ etiã paulꝰaplus dicit: Noſtra aũt o i cõuerſatio ĩ celis eſt. Sed qre hoc?Quia itẽ O l dicit: Si reſurrexiſtis cũ chꝛiſto: qᷓ ſurſũ ſũt cdantas. Uuitit Arite:vbi chꝛiſtus eſt in dextera dei ſedens: in quę ſurſũ ſunt ſapite: nõ ꝗj ſuꝑ terrã. Aoꝛ⸗ 63 tui em̃ eſtis:⁊ vita vr̃a abſcõdita eſt cũ chꝛi⸗ ſto in deo. Quõ ðille ſolusæ An ideo ſolus: qꝛ chꝛiſtꝰ vnꝰ eſt cũ omibꝰ mẽbꝛis ſuis tan ⸗ — qᷓ; caput cũ coꝛꝑe ſuo? Quę aũt coꝛpꝰeiꝰ ni⸗ Cor. ꝛ. ſi ecclia? Sicut dicit idem doctoꝛ: Vos aũt — eſtis coꝛpꝰ chꝛiſti: ⁊ mẽbꝛa ex ꝑte. Cũ ðnos ceciderimꝰ⁊ ꝓpter nos ipſe deſcẽderit:qͥdẽ
Memo aſcẽdit niſi qͥ deſcendit:niſi qꝛ nemo aſcẽdit niſi vnus cũ eo factus ⁊ tanq; mem ⸗ ᷣbꝛũ cõpactus in eius coꝛꝑe qͥ deſcendit: Sic n tu Zob.iz·⁊ diſcipulis dicit: Quia ſine me nihil pote ⸗ —. ſtis facere. Aliter em̃ eſt vnũ cũ patre:aliter Wnũ nobiſcũ. Vnũ cũ patre eſt: qꝛ vna ſuba ſtpatris ⁊ filij. Vnũ cũ patre eſt: qꝛ cum in dei eſſet nõ rapinõ arbitratus eſt eſſe qualis deo. Unus aũt nobiſcũ factꝰ eſt:qt ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens. Sal z. Vnus nobiſcũ factꝰẽ ſm ſemẽ abꝛaę: ĩquo benedicent᷑ oẽs gentes. Qð cũ aplus cõme moꝛaſſet: Nõ dicit in ſeminibꝰtanqᷓ; in mul⸗ tis: tanqᷓ; ĩ vno:⁊ ſemini tuo qð eit chꝛiſts.
—
— ——
S—— 3—5/.
—
bis ꝓdeſt⸗ At dͥd ab ſpũſancto de hac iuſti
kt qꝛ ⁊ nos ad id ꝑtinemꝰqð eſt chꝛiſt?: no⸗ / z
In euangelio ſcm Johannẽ Bermo LXI LXII
bis ſimul incoꝛpoꝛatis ⁊ illi capiti cohęrẽti⸗ bus: vnus eſt chꝛiſtꝰ:qꝛ ⁊ nobis dicit:Ergo ſemẽ abꝛaę eſtis:ᷣm ꝓmiſſionẽ heredes. Si—— em̃ vnũ eſt ſemẽ abꝛaę: ⁊ illud vnum ſemen 5. abꝛaę nõ intelligit᷑ niſi chꝛiſt?: hoc aũt ſemẽ abꝛaę etiã nos ſumus: hoc ðtotũ:id eſt ca⸗ put ⁊ coꝛpus vnũ eſt chꝛiſt?.Et ideo nos nõ debemꝰ ab illa iuſticia ſeꝑatos putare: quã
dñs ipſe cõmemoꝛat dicens: De iuſticia:qa Iob.is. ad patrẽ vado. Kũ xp̃o em̃ ⁊ nos reſurrexi ·
mus: ⁊ nos cũ capite nf̃œo chꝛiſt o ſumꝰ inte/
„„—. 9*% 1 rim fide ⁊ ſpe · Lõplebit᷑ aũt ſpes nf̃a in vlti“ g
ma reſurrectiõe moꝛtuoꝛũ. Cũ aũt cõplebit᷑
ſpes nf̃a:tunc cõplebit᷑ etiã iuſtificatio nr̃a.
Quã cõpleturꝰ dñs: qͥd ſperare debeamus
oñdit in carne ſua:hoc eſt in capite nr̃o:in q̃ reſurrexit et aſcendit ad patrẽ: qꝛ ſic ſcriptũ
eſt: Traditꝰ eſt ꝓpter delicta nra:⁊ reſurre- Ro.. xit ꝓpter iuſtificationẽ noſtrã. Arguit᷑ ergo
mũdꝰde peccato ĩ eis qͥ nõ credũt in chꝛiſto:
⁊de iuſticia in eis qͥ non reſurgũt in mẽbꝛis chꝛiſti. Vnde dictũ eſt: Vt nos ſimus iuſti/ ⁊.Eor.ʒ. cia dei in ipſo. Si em̃ non in ipſo:nullo mõ iuſticia. Siaũt in ipᷣo:totus nobiſcũ vadit— ad patrẽ: ⁊ heci nobis implebit᷑ ꝑfecta iuſti cia · Pꝛopter h ⁊ de iudicio mũdꝰarguit᷑:qͥa pᷣnceps huiꝰ mũdi iã iudicatꝰ eſt: id eſt dia/ Joꝝ. s. bolus pᷣnceps iniquoꝛũ: qui coꝛde nõ habi⸗ tant:niſi in hoc mũdo quẽ diligũt:⁊ iõ mů/
dus vocant᷑:ſiẽ nf̃a cõuerſatio in cglis eſt: ſi Phir.ʒ. reſurrexerimꝰin chꝛiſto. Ergo quẽadmodũ nobiſcũ: id eſt cũ coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſt chꝛiſtus:
Sic cũ oibꝰ impijs qͥbus caput eſt cũ quo ⸗
dã coꝛꝑe ſuo vnꝰ eſt diabolꝰ. Quapꝛopt ſiẽ̃
nos nõ ſeparamura iuſticia de q̃ dñs dixit:
Quia ad patrẽ vado: ſic impij nõ ſeparant᷑
ab illo iudicio de quo dixit:Euia pꝛinceps
huius můũdi iam iudicatus eſt.
Detrina interrogatiõe dñi ſi pe ʒor.a1. trus ſe diligeret:⁊ trina petri reſpõ ſione: Serino LXM
Ectione hodierna aiaduertit cha⸗ l rritas vf̃a: dictũ eẽ petro a dñio ꝑ in/ kerrogationẽ: Piligis me! Cui avi.z. rñdit ille: Scis dñe:q amo te. Hoc ſecũdo:hoc tertio:⁊ ad ſingula vᷣba rñdent? dicebat dñs: Paſce agnos meos.Lõ⸗
—
mẽdabat petro chꝛiſt? agnos ſuos paſcen⸗
dos:qͥ paſcebat ⁊ petrũ. Quid em̃ petrꝰpo⸗ terat p̃ſtare dño:maxie i imoꝛtale coꝛpꝰ ge renti et in cęlo aſcenſuro? Tanqᷓ; ei diceret:
—
N

Bancti Auguſtini de verbis dñi
Amas mer In hoc oſtende quia amas me: Paſce oues meas. Ergo fratres cuʒ obedi entia audite oues vos eſſe chꝛiſti:qa et no cum timoꝛe audimus: Paſce oues meas. Si nos cum timoꝛe paſcimus ⁊ timemus ꝙ ouibus: ipſe oues quõ pꝛo ſe debẽt timere? Pertineat ð ad nos cura:ad oues obedien/
6
tia: ad nos vigilãtia paſtoꝛalis: ad voð hu⸗ militas gregis:Quãqᷓ; ⁊ nos qͥ vobis vide⸗ mur de iuꝑioꝛe loqui loco cũ timoꝛe: ſub pe dibꝰvris ſumꝰ:qm̃ nouim 2q; piculoſa ratio de iſta qſi limi ſede reddat. Pꝛoinde cha⸗ riſſimi catholica germia:mẽbꝛa chꝛiſti:cogi tate q̃le caput habeatis. Filij dei: cogitate qualẽ patrẽ iueneritis. Lhꝛiſtiani cogitate: ᷓᷓ vobis hereditas ꝓmittat᷑. Mõ talis qᷓlis in tra poſſideria filijs nõ põt:niſi cũ moꝛtui fuerint parẽtes eoꝝ · Nullꝰ em̃ĩ tra po ſlidet horeditateʒ pfis niſi moꝛtui. Nos viuo pr̃e nro poſſidebimꝰ qð donabit: q paiñmo⸗ ri nd poterit. Plus addo:plus dico:⁊ verũ dico:ipſe pat erit hereditas nfa. Cögruẽter viuite: maxime vos cãdidati chꝛiſti recẽtes baptiʒati:mõ regenerati: ſiẽ vos añ admo ⸗ nui ⁊ inõ dico ⁊ follicitudinẽ meaʒ ꝓnũcio: qꝛ timoꝛẽ mihi maioꝛẽ ingeſſit Fᷣſens euãge ca lectio. bÿuate vos:nolite imitari ma⸗ los chꝛiſtianos. Nolite dicere:faciã hoc: qa multi fideles k faciũt. hoc nõ ẽ defenſionẽ parare aię: comites ad gehennã inqͥrere. Creſcite ĩhac area dñica:i hac iuenietis bo· nos qͥ ⁊ vobis placẽt:ſi ⁊vo boni fueritis. Mũquid em̃ peculiũ nr̃m eſtis? heretici et ſcifmatici:⁊ de furt dñic peculia ſibi feceft: ⁊greges nõ chꝛiſti: ſuos 5 chꝛiſtũ paſcere voluerũt. Plane i ipis depᷣdatiõibꝰ ſuis ti· tulũ illipoſuerũt:vt pᷣdę ipſoꝝqᷓſi defende rent᷑ ꝑ titulũ potẽtis· Quid facit chꝛiſt?: qñ tales cõuertunt᷑: qͥ foꝛis ab ecckia titulũ eiul baptiſmatis acceperũt? Eijcit pᷣdatoꝛẽ:titu lũ nõ deponit: ⁊ poſſidet domũ: qͥa inuenit ibi titulũ ſuũ. Auid opus eſt vt mutet no mẽ ſuũ? Mũquid attẽdũt qð ait dñs petro: Paſce agnos meos:paſce oues meas? Nũ⸗ quid dixit ei: Paſce agnos tuos: aut paſce oues tuas? Excluſis aũt:qͥd dixit in cantic canticoꝝ ad eccliã? Loquẽès ſpõſus ad ſpõ⸗ ſ̃ ait: Niſi cognoueris temetipfam pulchꝛã ini mulieres:exi tu. Tanqᷓ; dicens: Nõ ego te eijcio:exi tu:niſi temetipſam cognoueris pulchꝛã int᷑ mlieres: niſi cognoueris teĩ ſpe⸗ culo ſcripturę diuinę: niſi attẽderis o mlier
Cant I
pulchꝛa ſpeculũ qð te falſo nitoꝛe nõ fallit: õ.ʒ niſi cognoueris qꝛ de te dictũ ẽ: Suꝑ omnẽ Mð.a. terrã glia tua:qꝛ de te dictũ ẽ: Dabo tibi gẽ tes hereditatẽ tuã: ⁊ poſſeſſionẽ tuã termi⸗
nos ire: Et alia inumerabilia teſtionia qca⸗ tholicã eccliã cõmendãt. Niſi ðcognoueris
patrẽ nõ habes: heredẽ nõ te potes facere·
Ergo exi tu in veſtigijs gregũ nõ in ſocieta/ Cant.I. te gregis:⁊ paſce hedos tuos:nõ quõ petro Job⁊n. dictũ eſt:oues meas. Petro dicit:oues me⸗
as:ſciſmaticis dici᷑: hedos tuos.hic oues: ibi hedi.hic meas:ibi tuos. Recolite dexte Wattł.⁊.
rã ⁊ ſiniſtrã iudicis nr̃i: recolite vbi ſtabunt hedi ⁊ vbi oues: ⁊ apparebit vobis vbi dex⸗ tera: vbi ſiniſtra:candida ⁊ nigra:lumioſa ⁊ tenebꝛoſa:pulchꝛa ⁊ defoꝛmis:acceptura re gnũ ⁊ inuẽtura ſupliciũ ſempiternũ.
de manifeſta oſtẽſione trinitatiſ vant.
ĩdeo nreo ex euãgelio de baptiſmo xucz. dominiapud fiumẽ ioꝛdanẽ: Ser Zo.i mo LNII
Vangelica lectio ꝓpoſuit nob vñ A loqmur ad charitatẽveſtrã quã dñi impio et vere dñi imꝑio: ab illo em̃ expectauit coꝛ meũ:tanq; iuſſionẽ ꝓferendi ſermonis: vt hinc e intelligerẽ loqͥ me vel⸗ le:qð recitari ip̃e voluiſſet. Audiat ðſtudi ⁊ deuotio vfa: ⁊ adiuuet apud ipſum dñm
veũ nf̃m laboꝛẽ meũ. Eidemꝰem̃ ⁊ tanqᷓ; ꝓ
2
unmenta uuhoriin tſuöriden ſienidam ſiineſnen icmfi 2 püſunct'ne 8 ſi banci unmmnentẽ ünienn 6 hitztnnita bnheierſco
nheecl
poſito diuĩo ſpectaculo cõtuemur:apud flu 3 nnede mẽ ioꝛdanẽ cõmẽdari nob deũ nfm itrinita ntſnüed te. Lũ em̃ veniret ieſ?⁊ baptiʒatꝰeẽt a iohã⸗ 3 niti* ne:dñs a fuo:qð fecit ad hũilitatis exẽplũ: ſ in ip̃a qͥpe hũilitate oñdit impleri iuſtica nin qñ dicẽte ſibi iopãne:ſẽgo debeo a te bapti Watb. c i ʒari ⁊ tu venis ad me: Rñdit: Sine mõ: vt„ ipleat᷑ ois iuſticia. Lũ ð baptiʒarꝰ eẽt: apti„ni ttol ſpcel⁊deſcẽdit ſiꝑ eñ ipůſfanct/iſpecieco in lũbe. Deinde vox deſuꝑ ↄſecuta eſt: hic eſt— blẽc fili meus dilectꝰ in qͥ bñ ſenſi. habemus s einbe diſtinctã quodãmẽõ trinitatẽ. Invoce pfeʒ: u dig in homie filiũ:in colũba ſpm̃ſanctũ.hoc qͥ⸗ tieun dẽ cõmemoꝛare opus erat: Nã videre faciꝰ beän limũ ẽ. Euidẽt emñ nec vllo dubitatiõis ſcru iSou pulo cõmendat᷑ hoc trinitas: cum ipſe dñs ſuſain chꝛiſtus ni foꝛma ſerui veniẽs ad iohannẽ: iap vtic; liẽ. Nõ eñ dici põt ꝙ par: autdic bij põt ꝙ ſpũſſanct?: Venit inqͥt ieſus:vtiq; fi⸗ aut i lius dei. De colũba qͥs dubitete Aut qͥs di⸗ Pfetflone cat qͥdẽ colũba:cũ iðᷣm euãgeliũ teſtet᷑ aper nnnu
tejst
tiſſime: Deſcẽdit ſuꝑ eũ ſpũſſanctꝰ in ſpecie
Nte piis

In euangelio ſcdm Johannè Bermo LXIII
colũbe Devoce aũt ila ſilr nulla dubitatio ꝙ patris ſit:cũ dicit: Tu es filiꝰmeꝰ.habe⸗ mus diſtinctã trinitatẽ. Et ſi ↄſideremꝰloca audeo dicere:q;uis timide id dicã. Lũ ieſus venit ad fluuiũ: ex alio loco ĩ aliũ locũ: Lo⸗ lũba deſcẽdit ð cęlo ad terrã: ð alio loco àd aliũ locũ: Vox ipᷣa patris:nec de tra:nec de aqua ſonuit:b de cęlo. Tria hęc quaſi ſepa rant᷑ lociſ:ſeparant᷑ officijs:ſepant᷑ opibus.
h5icat mihi aliqs:Oñde inſepabilẽ trinita
tẽ. Ahemento catholicũ te loqui:catholicis
loqui. Fides eniʒ nf̃a:id eſt fides vr̃a:fides
recta:fides catholica:nõ opinione pᷓſumpti onis:ß teſtimonio lectiõis collecta:nec here tica temeritate incerta: ßᷣ aplica vᷣitate fůn⸗ data:hoc iſinuat:B nouimꝰ: credimꝰ.hoc ⁊ſi nõvidem ꝰoculis: nec ↄdhuc coꝛde qᷓ;diu fide mũdamur:ip̃a tñ fide rectiſſie ac robuſ⸗ tiſſime ftinemꝰpf̃eʒ: filiũ:ſpm̃ſcĩ:inſeꝑabi lẽ eẽ trinitatẽ:vnũ deũ:nõ tres deoſ.Ita tñ vnũ deñ vt filiꝰ nõ ſit pr̃:vt pr̃ nõ ſit filiꝰ:vt ſpũſſanctꝰ nec pat᷑ ſit nec filius: ðᷣ pris ⁊ filij ſpũs.hanc ineffabilẽ diuinitatẽ apud ſeip⸗ ſam manentẽ:oĩa ĩinouantẽ:creantẽ:recreã tẽ:mittentẽ:reuocantẽ:iudicantẽ: liberãtẽ. hõc ðtrinitatẽ ineffabilẽ ſil nouimꝰ ⁊ inſe⸗ pabilẽ. Quid ð agimꝰ? Ecce ſeoꝛſũ venit fi⸗ liꝰ in hoĩe:ſcoꝛſũ ſpũſſanct?de celo deſcẽdit in ſpecie colũbe: ſeoꝛſuʒ vox de cęlo ſonuit: hicẽ iume Ebi ẽ inſeꝑabil trinitas? Fᷓeẽ voſꝑme deꝰ intẽtos. Dꝛateꝓ nob:⁊ qᷓſi aꝑi entes ſinũ: donec ipſe vñ volumꝰ dicere qð
ergo ⁊ filio frẽs audite. Facit aliqͥd pat ſine filio? Rñdemꝰ: Mõ. An dubitati? Quid e
facit ſine illo:ꝑ quẽ facta ſũt oĩiaDia inqͥt ꝑ ʒoß.i.
ip̃m facta ſunt.Eẽt ſaciate inculcans tardis: duris:litigioſis: addidit: Et ſine ipſo factũ eſt nihil. Quid igit᷑ frẽs?Dia ꝑ ipᷣm facta ſt: intelligim?ꝰ vtiq; vniuerſaʒ creaturã factã ꝑ filiũ:feciſſe patrẽ p vᷣbũ ſuũ:deũ ꝑ virtutẽ ⁊ ſapiẽtiã ſuã. Nũquid dicturi ſumꝰ: oia qͥdẽ qñ creata ſunt ꝑ ipᷣm facta ſũt: nũc nð ola ꝑ ip̃m facit pat: Abſit. Recedat hęc cogita- tio a fideliũ coꝛdibꝰ: abigat a ſenſu deuoto rũ:ab intellectu pioꝝ.Fieri nõ põtvt ꝑim creauerit:⁊ ñ ꝑ ipᷣm gubernet. Abſit vt ſine ipᷣo regat᷑ quod eſt:quãdo ꝑ ip̃m factũ eſtvt eſſet. Sed ⁊ hoc teſtimonio ſcripturę docea mus:nõ ſolũ ꝑ ip̃m facta et creata oia: ſicut ex euãgelio cõmemoꝛauimꝰ: Dia ꝑip̃m fa⸗ cta ſũt ⁊ ſine ipſo factũ eſt nihil:b ꝑ ipᷣm etiã regit ⁊ diſponit quę facta ſũt. Agnoſcitis ð chꝛiſtũ deivirtutẽ ⁊ dei ſapientiã:agnoſcite
dictũ ⁊ de ſapientia: Attingit a fine vſq; ad Sað ·ã.
finẽ foꝛtiter:⁊ diſponit om̃ia ſuauiter. Non ergo dubitemꝑ ip̃m regi om̃ia: ꝑ quẽ facta ſunt om̃ia. Nihil itaq; paterſine filio:nihil filius ſine patre facit. Occurrit quęſtio:quã in nomie dñi ⁊ eius volũtate ſoluendõ ſuſce pimꝰ.Si nihil faẽ p̃ ſine filio: ⁊ nihil filius
ſine pr̃e:nõne qᷓſi ↄſequẽs erit: vt ⁊ pr̃eʒ di
camꝰ natũ de vᷣgine maria: prem paſſũ ſub pontio pilato: pfem reſurrexiſſe ⁊ in cęlum aſcẽdiſſe? Abſit · Mõð B dicimꝰ:qꝛ nõ B credi⸗
mus. Lredidi ꝓpt᷑ qð locutꝰ ſuʒ:et nos cre· Vs. irs. dimꝰ: ꝓpter qð ⁊ loquimur. Quid ẽ in fide ⁊·Corl.x⸗ Auia filiꝰdeᷣgine natꝰeſt: nõ pr̃. Quid eſt
apuiſtꝭ ipleat᷑:collaboꝛate nob. Videtis em̃ qd ſuſceꝑimꝰ:nõ ſolũ qͥd:verũetiã qͥ:vñ vo⸗ Seß.. lumus dicere:vbi poſiti:quõ poſiti in coꝛꝑe
qð coꝛrũpi᷑⁊ aggrauat aiaʒ:⁊ depᷣmit trena inhabitatio ſenſũ młta cogitãtẽ. ñ ʒiſtũ ſenſũ a multis extraho:⁊ advnũ deũ trinita
i fide? Quia filiꝰ paſſꝰẽ ſub pontio pilato ⁊ moꝛtuꝰ:nõ pr̃. Excidit nob qͥſdã male intel⸗ ligẽtes vocari pripaſſianos:qͥ dicũt ip̃m pa
tẽ ineffabilẽ colligo:vt aliqͥdvideõ qð dicã:
:trẽ natũ ex fmina:ip̃m prem paſſũ: ipᷣm eẽ s6. putaſne in B coꝛꝑe qð aggrauat aĩaʒ: vt ali⸗
pr̃em qͥ eſt filiꝰ:duo eẽ noĩa:nõ res duas:et remouet iſtos ecclia catholica a cõmunione
ſctõꝝ ne aliquẽ deciperẽt:vt ſeparati litiga
rent. Reuocem ꝰð difficultatẽ queſtionis ſẽ⸗
ſibus vfis. Dicat aliqs mihi. Vu dixiſti ni⸗
hil p̃em facere ſine filio: neq; filiũ ſine pre: ⁊teſtimonia de ſcp̃turis adhibuiſti:nihil fa
cere pfeʒ ſine filio: qꝛ omĩa ꝑ ipm facta ſũt: Zob. nec qð factũ ẽ regi ſine filio: qꝛ ipſe ẽ ſapien
tia pfis:attingẽs a finevſq; ad finẽ foꝛtiter: Sað̃·. ⁊ diſponẽs oĩa ſuauiter. 4hodo mihi dicis
ad te dñe aĩam meã leuaui? Adiuuet me:le⸗ uet eã mecũ. Mã infirmꝰ ſů illi: ⁊ ᷓuis ẽ mi ⸗ hi. Solet heęc ꝗᷓjſtio ab ſtudioſiſſimiſ fribꝰꝙ ⸗ poni:ſolet ĩ amatoꝝ verbi dei ſermone vᷣſa ⸗ ri: ſolet ꝓ hac multũ pulſari ad deñ:dicẽti bus hoibꝰ: Facit aliqͥd pat᷑ qð nõ facit filiꝰ: aut facit aliqͥd filiꝰ qð nõ facit pr̃? Interi de pre ⁊ filio dicamꝰ. Cũ aũt hĩc expedierit:co Ms. 6. natũ nf̃m cui dicimꝰ: Adiutoꝛ meꝰ eſto dñe
ni
ne derelinqᷓs me: itelligit᷑ etiã ſpũſſanctꝰab P opatiõe pf̃is ⁊ filij neqᷓqᷓ; diſcedere. De pfe
qſi ↄtra te ip̃m loquẽs: Filiꝰnatusẽ de vgi⸗ ne nõ pf̃:filiꝰpaſſus eſt nõ pf̃: fil urrexit 2

Bancti Auguſtini de verbis dñi
nõ pt̃. Ecce teneo aliqͥd facẽ filiũ qð nõ facit pr̃. Aut vↄfitere facẽ aliqͥd filiũ ſine pfe:aut
gitere etiã preʒ natũ: paſſũ:moꝛtuũ: reſur ⸗
rexiſſe. Aut illud: aut illð dic: Eligevnũ de duobꝰ.IEgo neutrũ eligo: nec hoc nec illud dico:nec aliqͥd facere filiũ ſine patre dico:qꝛ nihilominꝰmẽtioꝛ ſi B dixero. Quõ inqͥt ex⸗ plicaberis ab his anguſtijs? Placet vob ꝗ⸗ ſtio ꝓpoſita:deus adiuuetvt placeat ⁊ ſolu ta. Ecce qð dico: vt liberet et me ⁊ vos: In vna em̃ fide ſtamꝰ in nomie chꝛiſti: ⁊ in vna domo ſub vno dño viuimꝰ: ⁊ in vno coꝛpo⸗ re mẽbꝛa ſb vno capite ſumꝰ:⁊ i vno ſpũ ve⸗ getamur. Vt ð dñs ab his anguſtijs mole⸗ ſtiſſimę quęſtionis liberet: ⁊ me qͥ loquoꝛ et C vos qui auditꝭ: B dico. Filiꝰqͥdeʒ inquã nõ pater natꝰẽ de vᷣgine maria:ß ipᷣam natiui⸗ ratẽ filij nõ pris de vᷣgine:⁊ pater ⁊ filiꝰope ⸗ ratus eſt. Nõ eſt quidem paſſus pr̃ð filius: paſſionẽ tñ filij ⁊ pater et filius operatus ẽ. Mõ reſurrexit pr ß filiꝰ: reſurrectionẽ tñ filij
⁊pat ⁊ filiꝰ oꝑatus ẽ. De qugſtiõe iſta vide⸗
mur iã expediti:ðᷣ foꝛteᷣbis meis:videamꝰ
etiõ vtrũ verbis diuinis. Pertinet ð ad me
ſctõꝝ libꝛoꝝ teſtimonijs demõſtrare natiui tatẽ filij:⁊ pr̃eʒ operatũ ⁊ filiũ:ita paſſionẽ: ita reſurrectionẽ:vt cuʒ filij tantũ ſit ⁊ nati ⸗ uitas ⁊ paſſio ⁊ reſurrectio: hęc tñ tria ꝗj ad filiũ ſolũ ꝑtinẽt:nec a pfe ſolo facta ſint:nec a ſolo filio: ðᷣ a pfe vtiq; ⁊ filio. Pꝛobemus ſingula:iudices auditis: cauſa ꝓpoſita eſt: teſtes ꝓcedant. Dicat mihi iudiciũvr̃m:qð
folet cauſas agẽtib ꝰdici. Doce qð ꝓmittis.
Doceo plane adiuuãte dño: ⁊ cęleſtis iuris recito lectionẽ. Intẽte audiſtis ꝓponentẽ: audite interiꝰiaʒ ꝓbantẽ. De chꝛiſti natiui⸗ tate mihi pᷣmo dicendũ eſt: quõ eã et pater fecerit:⁊ filius fecerit:quãuis nõ niſi ad fili⸗ um pꝑtineat qð fecit pater ⁊ filius. Paulũ re cito:idoneũ iuris diuini cõſultũ. Maʒ ⁊ cau ſidici habent hodie paulũ dictantẽ iura liti gatoꝝ: nõ chꝛiſtianoꝝ. Recito inquõ paulũ dictantẽ pacd iura nõ litis. Oſtendat nobis ſctũs apłls: quõ natiuitatẽ filij pater opera⸗
gal. 4. tus ſit. Lũ aũtvenit inquit plenitudo tꝑis:
miſit deus filiũ ſuũ ĩ terris natũ ex muliere:
factũ ſub lege:vt eos qͥ ſub lege erãt redime
ret. Audiſtis:⁊ qꝛ planũ ⁊ aptũ eſt:intellexi⸗ ſtis · Ecce pater fecit filiũ naſci deðᷣgine. Cũ em̃ veniſſet plenitudo tpis miſit deus filiuʒ ſuũ:vtiq; pater chꝛiſtũ. Quõ eũ miſit? Ja⸗ ctũ ex muliere:factũ ſub lege. Jecit ð eũ pa
ter ex muliere ſub lege. An foꝛte hoc mouet qꝛ de virgine dixi:⁊ paulus dicit ex mliere⸗ Nõð moueat:non imoꝛemur. Neq; em̃ rudi⸗ bus loquoꝛ. Vtrũq; ſcptura dicit: et ex vir ⸗
gine:⁊ ex mkiere. Ex virgine quõ?Ecce vᷣgo Aſa.7.
in vtero accipiet ⁊ pariet filium.Ex muliere aũt ſicut audiſtis. NMõ eſt ↄtrariũ. Pꝛopꝛie ⸗ tas em̃ locutiõis hebꝛeę mulieres nõ coꝛru⸗ ptas vᷣginitate:ßᷣ ⁊ femias apellat. Habes
euidentẽ ſcripturã geneſeos: qñ ipſa pꝛimo Señ ⁊.
facta ẽ eua: foꝛmauit eã in mlierẽ. Dicit em̃
alio loco ſcriptura:iubere deũ ſeparare mu⸗ Numeri.ʒ.
lieres:qᷓ non cognouerũt cubile viri.hoc ð iõ notũ eſſe debet:nec teneat vos:vt alia qᷓ merito tenebunt: dño adiuuante explicare poſſimꝰ. Pꝛobauim? ð natiuitatẽ filij a pf̃e factã: ꝓbemus ⁊a filio factã. Auid ẽ nati⸗ uitas filij de virgine maria? Kerte aſſũptio foꝛmeę ſerui ĩ virginis vtero. Nũquid nã eſt aliud naſci filio: niſi accipere foꝛmã ſerui in
Judic. 2Ie
nnylo ith yfisc ſun dev iiopꝛus uuctpaſi
Förſun
vginis vtero? Audi qꝛ hoe ⁊ filiꝰ fecit: Qui xbira
cũ in foꝛma dei eſſet:nõ rapinã arbitratꝰ eſt eſſe gqualis deo: ſemetipᷣm exinaniuit foꝛ⸗
5
ſiiiflhtpꝛ uydiſincti fözdicun kuÿilſn
mã ſerui accipiẽs. Cũ venit plenitudo tꝑis: Sal. ꝓ· isno
miſit deꝰ filiũ ſuũ factũ ex muliere: qͥ factus
natiuitatẽ a patre factã:ß̃ qꝛ ipſe filiꝰſemet/ ipᷣm exinaniuit foꝛmõ ſerui accipiens: vide⸗ mus natiuitatẽ filij ab ipſo filio factã. Pꝛo/ barũ ẽ h:trãſeam ꝰhinc:intẽti aliud accipite qð ex oꝛdine ſeqł᷑. Pꝛobemꝰ ⁊ paſſionẽ filij: ⁊a pfe factã ⁊ a filio factã. Jaciat pr̃ paſſiõʒ
omnib?ꝰ tradidit illũ. Faciat ⁊ filiꝰ paſſionẽ
ſuã. AQui me dilexit: ⁊ tradidit ſeipm ꝓ me. Sal.⸗
Tradidit pater filiũ: tradidit filiꝰ ſeipſum: Quid hic fecit iudas niſi peccatũ? Tranſea mus ⁊ hinc: veniamꝰad reſurrectionẽ. Vi⸗ deamus filiũ quidẽ nõ patrẽ reſurgentẽ:ſed reſurrectionẽ filij ⁊ patrẽ et filium facientẽ.
Dperet᷑ pater reſurrectionẽ filij. Pꝛopt hoc P
em̃ exaltauit eũ:⁊ donauit ei nomẽ qð ẽ ſuꝑ
om̃e nomẽ. Reſuſcitauit ð pat filium: exal⸗
tando eũ ⁊ excitãdo eũ a moꝛtuis. Nũquid ⁊ filiꝰ reſuſcitat ſemetipſum? Reſuſcitat pla ne. In figura ſui coꝛpoꝛis de templo dixit:
eſt ei ex ſemie dauid ᷣm carnem. Videm?; D
3 4„
*
blz
Soluite tẽplũ hꝛ⁊ in tribꝰ diebꝰreſuſcitabo Zob ··
illud. Poſtremo ſiẽ ad paſſionẽ ꝑptinet aiaʒ ponere:ſic ad reſurrectionẽ aiaʒ iterũ ſume⸗ re. Videamꝰ ſi filiꝰ quidẽ aĩaʒ ſuõ poſuit:et
ei aĩaʒ ſuã pat᷑ reddidit nõ ip̃e ſibi. Pat em
qꝛ reddidit: manifeſtũ eſt. Inde em̃ pſalm?
ſisfcitopꝛ müdicẽda miſed cun chucyolod ihäreſtrt knilocisc
filij. Qui ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepcit: ß ꝓnob voed.—
inuiſbili woꝛnpt
i. Qus
etum nos
ltilud
uuecogte tlt nteli

In euangelio ſcdm Jo
n— Ps.40. dicit:Et ſuſcita me:⁊ reddã illis. Sʒ qꝛet fi⸗ ſzene lius aiam ſuã reddidit:qͥd a nob expectati? Ihe dicat: Poteſtatẽ habeo ponẽdi animã
h— Fob.ro. me. Nõdũ dixi qð ꝓmiſi. Ponendi dixi:ß
n 5 an 5
ſchola mgi cęleſti:tanqᷓ; lectiões intẽte au ⸗
tis. Poteſtatẽ inqͥt habeo ponẽdi aĩaʒ meã poteſtatẽ habeo iterũ ſumendi eã. Nemo tollit eã a me:ßᷣ ego pono eã a me:⁊ iterũ ſu mo eam. Exoluimꝰ qj ꝓmiſimꝰ: ꝓpoſitiões nras firmiſſimis vt arbitroꝛ teſtionioꝝ do⸗ cumẽtis ꝓbauimꝰ. Tenete qð audiſtꝰ. Bꝛe⸗ uiter replico: ⁊ rẽ vtiliſſimã quãtũ exiſtimo mẽtibꝰ vris collocandã cõmẽdo. Pater nõ eſt natꝰ de vᷣgine: natiuitatẽ tñ iſtã filij ⁊ pr̃
⁊ filiꝰ opatus ẽ ex virgine. Pat nõ eſt paſſuſ in cruce:paſſionẽ tñ filij et pat ⁊ filiꝰ oꝑatus eſt. Nõ reſurrexit pr a moꝛtuis: reſurrectio/ nẽ tñ filij ⁊ pat ⁊ filiꝰ oꝑatus ẽ.lhabetis ꝑſo naꝝ diſtinctionẽ:⁊ oꝑatiõis inſepabilitatẽ. NMõ ð dicamꝰ aliquid patrẽ oꝑari ſine filio: — E aliqͥd filiũ ſine patre. An foꝛte miracula qᷓ fe —— cit ieſus mouẽt vos: ne foꝛte aliq̃ ipe fecerit Fob.14. ſ̃ nõ fecit pat Et vbiẽ: Pat aũt in mema⸗
dufu ₰ nẽs facit oꝑa ſua? hecꝗᷓ diximꝰ plana erãt: ꝛpane kiitzti tantũ dicẽda erãt: nõ laboꝛãdũ vt intellige ann ſanium rent᷑:ſed curandũ vt cõmemoꝛarent᷑. Aliqͥd nuui hl abphü adhuc volo dicere:vbi vere ⁊ acrioꝛẽ inten diſem ducun tionẽ veſtrã requiro:⁊ deuotioꝛẽ apud deũ.
Eteni locis coꝛꝑalibꝰnõ tenent᷑ nec occupã tur niſi coꝛꝑa. Vtra locos coꝛpales ẽ diui nitas:nemo eã tãqᷓ; in ſpacijs reqͥrat. Vbi⸗ q; inuiſibilis ⁊ inſeꝑabilit᷑ adeſt:non in ꝑte maioꝛ:in ꝑte minoꝛ: ſed vbiq; tota nuſq; di uiſa. AQuis videt hoc?AQuis capit hocæõ⸗ peſcamꝰ nos: meminerimꝰqui vñ loqmur illud ⁊ illud. Auicqͥd ẽ qð deꝰẽ:pie credat᷑: ſancte cogitet᷑:⁊ quãtũ dat᷑ quãtũ pot inet⸗ fabilit᷑ intelligat᷑. Quieſcãt vᷣba: ceſſet lin⸗ gua:coꝛ excitet:coꝛ illuc leuet᷑. Mõ em̃ eſt il⸗ Cor.⁊. lud tale qð in coꝛ homis aſcendit:ß quo coꝛ o1. hois aſcẽdat. Attẽdamꝰcreaturã: Inuiſibi⸗ lia em̃ eiꝰ a creatura mũdiꝑ ea qᷓ facta ſt itel
lecta cõſpiciunt᷑:ne foꝛte j fecit deꝰ in qͥbus habemꝰ quãdaz ↄſuetudinis familiaritatẽ: iuẽiamꝰaliquã ſilitudinẽ:vñ ꝓbemꝰ eẽ aliqᷓ
Eia frẽs adeſtote toto aio: videte pᷣus qͥd ꝓ mittã:ne foꝛte ĩ creatura ĩiueniã: qꝛ creatoꝛa
fulgoꝛ vitatis aliquã mentẽ qᷓſi coꝛuſcatiõe
hannèé Bermo LXIII
iã clamaſtis: qꝛ puolatis.Eruditi quipe in
diẽtes:pie reddentes:qͥd ſequat᷑ nõ ignoꝛa ⸗
tria:qᷓ tria ſeꝑabili᷑ ꝓferãt᷑: iſepabilit opẽt.
nob excelſꝰẽ: Et foꝛte vᷣba cuiuſq; nr̃m: cui
ꝑſtringit: põt dicere verba illa: Ego dixi in extaſi mea. In extaſi tua qͥd dixiſti? Pꝛoie/ ctus ſũ a facie oculoꝝ tuoꝝ. Eteni videt᷑ mi hi iſte qͥ hoc dixit:leuaſſe ad deñ aiaʒ ſuã:et effudiſſe ſuꝑ ſe aĩaʒ ſuã: cũ ei diceret᷑ quoti⸗ die: vbi eſt deꝰ tuus: perueniſſe ſpiritali qͥ· dam cõtactu ad illã incõmutabilẽ lucẽ:eãq; infirmitate cõſpectus ferre nõ valuiſſe:et in ſuã qᷓſi egritudinẽ atq; languoꝛẽ iterũ reci diſſe:⁊ cõparaſſe ſe illi:⁊ ſenſiſſe adhuc con ⸗ tẽperari nõ poſſe aciẽ mẽtis ſuę luci ſapien tie dei:⁊ qꝛ hoc in extaſi fecerat: abꝛeptus a ſenſibꝰ coꝛꝑis ⁊ ſubꝛeptꝰ in deũ.It vbi quo dãmõ a deo ad hominẽ reuocatꝰẽ:ait:Ego
dirxi in extaſi mea. Vidi em̃ qd neſcio ĩ exta/
ſi qð diu ferre nõ potui:⁊ redditꝰ moꝛtalibꝰ mẽbꝛis: ⁊ mltis moꝛtaliũ cogitatiõibꝰ a coꝛ poꝛe qð aguat aĩaʒ dixi. Quid? Pꝛoiectꝰ
Nð. z0.
Abi..
ſů a facie oculoꝝ tuoꝝ.Longe ſurſũ es: lon
ge deoꝛſum · Auid ð dicamus frẽs de deo Si em̃ qð vis dicere ſic cgpiſti: nõ ẽ deꝰ. Si cõpꝛehẽdere potuiſti: aliud ꝓ deo cõpꝛehẽ⸗ diſti. Si qᷓſi cõpꝛehẽdere potuiſti:cogitatõe tua decepiſti.hoc ð nõ eſt:ſi cõpꝛehendiſti. AQuid ð vis loqͥ:qð cõpꝛehẽdere ñ potuiſti⸗ Videamꝰ ð ne foꝛte in creatura iueniamus aliqͥd:vbiꝓbemus aliqua tria:⁊ ſeꝑabiliter demõſtrari: ⁊ ĩſepabilit opari. Quo ibimꝰ Acd cglũ:vt de ſole ⁊ luna ⁊ ſyderibꝰ diſpute mus? Ad terrã: vt foꝛte de frutecti:de arbo ⸗ ribꝰ: de aialibꝰtrã iplẽtibꝰ? An de ip̃o cęlo: an de ipſa tra:ꝗᷓ cõtinẽt oĩa j ſunt in cœlo et iterra? diu hõ circuis creaturã? Ad te re⸗ di:te vide:te inſpice:te diſcute. In creatu⸗ ra q̃ris aliq̃ tria:⁊ ſeꝑati demõſtrãda ⁊ inſe⸗ pabilit᷑ opanda. Si in creatura queris:in te bus ꝗ̃re. Mõ em̃ tu nõ es creatura? Silitudi nẽ qᷓris: qᷓſiturꝰ es in pecoꝛe? De deo enim loq̃ baris:cũ qᷓ̃reres quãdam ſilitudinẽ. De trinitate ineffabilis maieſtatis loq̃baris:et qꝛ defeciſti ĩ diuinis: tuãq; infirmitatẽ debi
5
ta hũilitate cõfeſſus es: ad hũana veniſti:
ibi diſcute. Queris ĩ pecoꝛe:qᷓris in ſole:in ſtellis?Quid em̃ hoꝛũ factũ eſt ad imaginẽ ⁊ſilitudinẽ dei? Pꝛoꝛſus familiariꝰ⁊ meliuſ aliqͥd hoꝝ Zᷓris ĩte. hoieʒ em̃ deus fecit ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ ſuã. In te qᷓre: ne foꝛte imago ſilitudinis habeat aliq veſtigiũ tri nitatis. Et qᷓ? Imago facta lõge diſtãs ſili⸗ tudo tñ ⁊ imago longe diſtans:nõ quõ ima go filiꝰ hoc qð pater. Alit em̃ imago i filio:
Ben.1.
aliterin ſpecio. ahultũ diſtat. In filio ima⸗
13

6
Beñ.1.
—
Bancti Auguſtini de verbis dñi
go tua:tu ipſe es. Hoc eſt em̃ fili⸗ qð tu na⸗ tura. Suba hoc qð tu: ꝑſona aliꝰqᷓ; tu. Mõ Shõ imago tanqᷓ; vnigenitꝰfiliꝰ:ßᷣ ad imagi nẽ quadã ⁊ quãdã ſilitudinẽ fact?: Qugrat in ſe aliqͥd ſi poſſit iuenire:⁊ tria qdã j ſepa rabiliter ꝓnũcient᷑:inſeꝑa bili? opent᷑. Qug⸗
rã:querite mecũ.Nõ ego in vobis:ßᷣ vos in
vobis:⁊ ego ĩ me. Quꝑramꝰ cõmunit:⁊ cõ⸗
munẽ naturã atq; ſbſtãtiã cõiter ꝑtractemꝰ? Vide hõ:adute ſi verũ ẽ qð dico. Habes ne coꝛpꝰ:habes carnẽ? habeo inquis. Naʒ vñ eſt vnde in loco ſũ: vnde de loco in locũ mo ueoꝛ: vnde vᷣba loquẽtis audio: niſi ꝑ aurẽ carnis? Vnde os loquẽtꝰvideo:niſi ꝑoctos carnis? habes: cõſtat: nec diu ſatagendũ ẽ de re manifeſta. Vide aliqͥd aliud qð opat᷑ ꝑcarnẽ. Audis em̃ aure: ſed nõ ab aure au⸗ dis. Aliꝰ eſt int?qͥ audit ꝑ aurẽ. Vide ꝑ ocu lũ:ipᷣm intuere. An domũ agnouiſti: habi⸗ tatoꝛẽ neglexiſti Nũquid nã videt oculꝰꝑ ſeipᷣm? Nõne aliꝰẽ qͥ videt ꝑ oculũ? õ di⸗ co nõ videt oculus moꝛtui de qͥ conſtat coꝛ⸗ poꝛe habitatoꝛẽ abſceſſiſſe:ᷣ oculꝰde re alia cogitãtis nõ videt faciẽ pᷣſentis. Reſpice 5 interioꝛẽ tuũ. Ibi eĩ magil aliqua ſilitudo q̃renda ẽ quoꝛũdã triũ ſepatim demõſtrato rũ:inſepabilit opantiũ. Quid habet mens tuae Foꝛte ſi queraʒ:multa inuenio. Sʒ ali⸗ quid ꝓximũ eſt: qð faciliꝰ intelligi᷑. Quid habet aia tua? Intꝰcõmemoꝛo:recole. IMõ em̃ qð dicturꝰ ſum id poſco vt credat᷑ mihi: noli acceptare: ſi in te nõ iueneris · Intuere ergo:ß pᷣmo qð nõ flij tantũ imago eſt:aut patris tantũ imago ẽ:ð pris ⁊ filij:⁊ vtiq; iã cõſequẽter ⁊ ſpũſtancti. Weneſis loquit᷑: Fa ciamꝰ inquit hoĩem ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ
⁊ſen·dil. 1· noſtrã. Non ð facit pat ſine filio: nec filiꝰ ſi⸗
ca.quo circa.
ne pre. Faciam? hoiem ad imaginẽ? ſilitu⸗ dinẽ nraʒ. Jaciamꝰ:nõ faciã: aut fac:aut fa⸗ ciat ille:fed faciamꝰad imaginẽ nõ tuã:aut F meã:ſed ad noſtrã. Ergo introgoꝛdiſſimilẽ rẽ dico. Nemo dicat: Ecce qð cõꝑauit deo · FJã locut? ſũ:⁊ p̃locutꝰ: et cautos reddidi et cautꝰ fui. Longe diſtãt a ſũmis ima: ab in cõmutabilibꝰ mutabilia:a creantibꝰcreata: a diuinis hũana. Ecce pᷣmo hoc cõmendo: qꝛ qð dicturꝰ ſũ longe diſtat:nemo mihi ca⸗ lũniet᷑. Ne foꝛte ergo ⁊ ego aures quęram? ille dentes paret:hoc me ꝓmiſi exhibiturũ: aliqua tria demonſtrata ſeparatim:opera⸗ ta inſeparabiliter. ſint iſta ſimiliavł diſ⸗ ſimilia trinitati omnipotẽti nõ nũc ago:ſed
in ipa creatura ima ⁊ mutabili iuenimꝰ aliq tria:ꝗᷓ poſſint ſepabiliter demõſtrari:⁊ inſe⸗
ꝑabilit opari. O carnalis cogitatio:⁊ cõſci⸗
entia ꝑtinax atq; infidelis. Quid de ila ma ieſtate ineffabili ĩ ea re dubitas: quãĩte in⸗ uenire potuiſti?Ecce dico:ecce introgo. hõ habes memoꝛiã? Si nõ habes: qð dixi quõ tenuiſti? Sʒ foꝛte iã qð pauloante dixi obli tus es.hoc ipſum qð dico dixi. Duas iſtas ſyllabas nõ teneres: niſi ꝑ memoꝛiã. Vnde em̃ ſcires duas eſſe:ſi ſonãte ſecũda oblitus es pᷣmãtAQuid ð diutiuſAuare ſic vꝛgeoꝛ? Auare ſic cogoꝛ cõuincere? Manifeſtů eſt: hahes memoꝛiã. Queęro aliud:habes itel/ lectũ? habeo inqͥs. Si eĩ nõ haberes me⸗ moꝛiam:nõ teneres qð dixi.Si nõ haberes itellectũ:nõ agnoſceres qð tenuiſti. habes
2⁊hoc. Intellectũ tuũ ad id qð intꝰtenes re⸗
uocas ⁊ vides: ⁊ vidẽdo foꝛmaris vt ſciens
dicarl. Tertiũ quęro: habes memoꝛiã qua
teneas qð dicit᷑? habes intellectũ: qͥ intel⸗ ligas qð tenet᷑? De his duob?ꝰ reqͥro abl te: volens tenuiſti ⁊ intellexiſti. Volens plane inqͥt. Habes ð volũtatẽ. hec ſunt tria qᷓ me dicturũ eſſe ꝓmiſerã auribꝰ et mẽtibꝰ vris: tria hec ꝗᷓ ſunt in te: qᷓ potes numcrare ⁊ nõ potes ſeparare.ſhęc ð tria:memoꝛiã:intelle ctũ:volũtatẽ:hec inquã tria aĩaduerte ſeꝑa tim ꝓnñũciari:inſepabilter opari. Aderit do minꝰ:⁊ video qð adſit. Ex intellectu vñ̃o in ⸗ telligo eũ adeſſe. Ex his eĩ vocibꝰvfis quẽ admodũ intellexeritis aduerto:pſumo eum adiuturũ vt oĩa intelligati. Tria ꝓmiſi ſepa biliter demõſtrari:inſepabiliter oꝑari.Ecce neſciebã qͥd eſſet in aĩo tuo:demõſtraſti mi⸗ hi dicẽdo memoꝛiã: hoc eſt verbũ ſonꝰ iſte: vox iſta ꝓceſſit ad aures meas ab aĩo tuo. hoc em̃ qð eſt memoꝛia tacite cogitabas: ⁊ nõ dickbas.Erat in te:⁊ nondũ venerat ad
me. Vt aũt qð erat ĩ te ꝓferret᷑ ad me: dixi⸗
ſti:ip̃m nomẽ:id ẽ memoꝛia:audiui. Quat
tuoꝛ has ſyllabas ĩ nomie memoꝛie audiui.
Quattuoꝛ ſyllabe:nomẽ ẽ:vox ẽ:ſonuit: ad aurẽ meã ꝓceſſit:mẽti aliqd inſinuauit.Qð ſonuit tranſijt: vñ inſinuatũ ⁊ qð inſinuatũ ẽ manet. Sʒ h ꝗjro:qñ dixiſti h nomẽ memo rie:vides certe: qꝛ nomẽ nõ ꝑtinet niſi ad memoꝛiã. Lętera em̃ duo habẽt nomia ſua. Mãq; aliud vocat᷑ intellectꝰ:aliud volũtaſ non memoꝛia. Illud aũt vnũ vocat᷑ memo⸗ ria. Sʒ vtk diceres:vt q̃ttuoꝛ iſtas ſyllabal
opareris:vñ oꝑat? es? Hocnomẽ qð ptinet
fwbſedi tuono uni nb ils ſiẽ. Men minohal ſunſepin uföpötd iſch volüte etwlt jomuſũt oginui. ewüön ümütrufe liptnetniſ ntintcle ſeniſad anchul iTrintas eniadſo vock:ß ſeno dic ünger Ntenfa vel 5q0hop jipoſi gitbſe
muyüerſ ducſin iugau chne eßpi ſi
inite

———
——
—
In enãgelio ſcdm Johanne Bermo LXIIII
ad ſolã memoꝛiã opꝑata eſt in te ⁊ memoꝛia:
vt teneres qð dicebas: ⁊ inteilectꝰ vt ſcires qð tenebas: ⁊ voluntas vt ꝓferres qð ſcie⸗ h bas. Sras dño deo nr̃o. Adiuuit nos:et in vobis ⁊ ĩ nob. Vere dico charitati vrę: hoc diſcutiẽdũ ⁊ inſinuãdũ trepidiſſime aggrel⸗ ſus erã. Ahetuebã em̃ ne foꝛte letificarẽ ca⸗ paciũ ingeniũ: ⁊ facerẽ graue tardioꝛibꝰte diũ.hũc aũt video vos ⁊ attẽtiõe audiẽdi: ⁊celeritate itelligẽdi: ñ ſolũ pcepiſſe dictũ: ß p̃uolaſſe dicturũ. G̃as dño. Videte ð iaʒ ſecurꝰ cõmendo qð intellexiſtis: nõ inculco incognitũ: repetẽs cõmẽdo ꝑceptũ. Ecce de tribꝰ illis vna res noĩata ẽ:vniꝰrei nomẽ dictũ ẽ. Aemoꝛia nomẽẽ vniꝰex illiſtribꝰ: tria ip̃a opata ſũt. Mõ põt dici ſola memo ⸗ ria:niſi oꝑante volũtate:intellectu: memo ⸗ ria. Mõ põt dici ſolus intellectꝰ:niſi opante memoꝛia: volũtate ⁊ intellectu. Nec põt di⸗ ci ſola volũtas:niſi oꝑante memoꝛia ⁊ intel
lectu ⁊ volũtate. Explicata ſũt vt arbitroꝛ
ᷓᷓ ꝓmiſſa ſũt:qð ſepati ꝓnũciaui:inſeꝑabi⸗ t᷑ cogitaui. Vnũ hoꝝ oim tria fecerũt:ß̃ tñ
hoc vnũ qð tria fecerũt: nõ ad tria ꝑtinet:ß
id vnũ tria fecerũt. Nomẽ memoꝛia ẽ:ß̃ hoc
do patrẽ⁊ filiũ ⁊ ſpm̃ſanctũ ꝑ ſingla ꝗᷓq; vi⸗ ſibilia:ꝑ ſpecies q̃ſdã aſſũptę creaturę poſſe et ſepabiliter demõſtrari: ⁊ inſepa bilit opa ⸗ ni. Sufficit B. Nõ dico:Pat᷑ memoꝛia ẽ:fili⸗ intellectꝰ eſt:ſpũs volũtas eſt:nõ dico quo/ modolibet intelligat᷑:non audeo. Seruem? maioꝛa capiẽtibꝰ:infirmis infirmi qð poſſu ⸗
mus. Non dico iſta illi trinitati velut ęquã⸗ da:qᷓſi ad analogiã: id eſt ad rationẽ quãdã
cõpatiõis dirigẽda.õ dico. Sed qͥd di⸗
co?Ecce in te inueni tria ſeꝑabilit demõſtra ta:inſeꝑabilit oꝑata:⁊ eoꝝ triũ vnũquodq;
nomẽ a tribus factũ:qð tñ non ad tria:ß̃ ad triũ hoꝛum vnũ aliqð ptinet. Krede iam ibi qð non potes videre: ſi hic audiſti ⁊ vidiſti ⁊tenuiſti. In te em̃ qð ẽ potes noſſe:in eo q̃ te fecit qð eſt:qͥcqͥd eſt: qñ potes noſſe? Et ſi
poteris:nõdũ potes.Et tñ cũ poteri: nũqͥd
ſic poteris tu noſſe deũ: quõ ſe nouit deus?
Su fficiat ð charitati vñe qð potuimꝰ: dixi⸗
mꝰ. Exigẽtibꝰꝓmiſſa reddidimꝰ:cętera quę addenda ſũt:vt perficiat᷑ ſenſus veſter:a do mino qugrite. De eo qð ſcriptũ eſt in euangelio
m ZJohahnẽ: Amẽ amẽ dico vobiſ ʒot.ʒ. qꝛ venit hoꝛa ⁊ nunc eſt qñ moꝛtui
—
nõ ꝑtinet niſi ad ſolã memoꝛiã. Tria fecerũt 29 audiẽt vocẽ filij dei et qui audierit
nomẽ intellectꝰ:ß̃ non ꝑtinet niſi ad ſolũ in/
net niſi ad ſolũ ſpm̃ſanctũ. Trinitas fecit ð
tadyr nquiniu rellectũ. Tria fecerũt nomẽ volũtatis: nõ piuent: Sermo LXIII ammlepadiunn ꝑtinet niſi ad ſolõ volũtatẽ. Ita trinitas fe⸗ Pes nf̃a fratres nõ de iſto tpe:neq; Wed q ꝛdüt. hu cit carnẽ chꝛiſti:ßᷣ nõ ꝑtinet niſi ad ſolũ chꝛi. I de hoc mũdo ẽ: neq; in ea felicitate vdele. Erbisciut ſtũ. Trinitas fecit de celo colũbã:̃ non ꝑti qua excęcant᷑ et homiĩes qui obliui⸗ sn ſcunt᷑ deũ.ſhoc noſſe pᷣmitꝰ⁊ chꝛiſtiano coꝛ⸗
cęlo vocẽ:ß̃ nõ ꝑtinet vox niſi ad ſolũ pr̃eʒ. Memo ð dicat mihitnemo calũnioſꝰ me in ⸗ firmũ vꝛgere conet᷑. uid ð in his tribꝰ ꝗᷓ in mẽte nf̃a vel in aĩa eſſe oñdiſti:qͥd ex his tri⸗ bus ꝑtinet ad preʒ:id ẽ q̃ſi ad ſilitudinẽ pa/
tris: qͥd hoꝝ ad filij: qͥd hoꝝ ad ſpũſſancti?
õ poſſũ dicere:nõ poſſũ explicare. Aliqͥd ⁊ cogitãtibꝰ relinq̃m?ꝰ:aliqͥd ⁊ ſilẽtio largia⸗ mur. Redi ad te: ab oĩ ſtrepitu tolle te. In ⸗ tra te vide: ſi habes illic aliquid ſecretariũ dulce cõſciẽtię tuę: vbi nõ ꝑſtrepas: vbi nõ litiges:aut lites pares:vbi nõ diſſenſiones ⁊ꝑuicaciã mediteris. Eſto mãſuetꝰ ad audi endũ vᷣbũ vt intelligas. Joꝛte dicturus es:
. Auditui meo dabis exultationẽ ⁊ leticiã:⁊
exultabũt oſſa:ßᷣ hũiliata nõ elata. Sufficit ðqꝛ oñdimꝰ tria qᷓdaʒ ſepabilit demõſtrari: inſepabilit᷑ opari. Sih in te inueniſti: ſi in hoie: ſi hoc ĩ quadã ꝑſona in tra ambulãte coꝛpꝰ fragile qð aguat aiaʒ agoꝛtãte:cre⸗
de tenere debemꝰ: nõ ad pᷓſentis tempoꝛis bona nos factos eẽ chꝛiſtianos: ad neſcio quid aliud qð deus iaʒ ꝓmittit ⁊ homo nõ ·
dum capit. De hoc em̃ bono dictuʒ eſt:OQð
oculus nõ vidit:nec auris audiuit: nec ĩcoꝛ hominis aſcendit: quę pᷣparauit deꝰ diligẽ tibus ſe. Ergo qꝛ bonũ tam magnũ: tam pclaꝝ:tã ineffabile:non iuenit hominẽ per ⸗
ceptoꝛẽ:tenebit deũ ꝓmiſſoꝛẽ. Nunc em̃ qð ei ꝓmiſſurus eſt: homo cęcus coꝛde nõ per⸗ cipit: nec ei poteſt oſtendi in pꝛeſenti:quid ipſe cui pꝛomittit᷑ ſit futurus: quia ⁊ infans
natus ſi poſſit verba loquentis intelligere:
cum ipſe loqui nõ poſſit:nec ambulare: nec aliquid agere: ſed ſicut eum videmus infir⸗
mũ:iacentẽ:indigum opis alienę tantũmõ intelligere poſſit eũ qui ſibi loqueret᷑ ⁊ dice⸗ ret ei:Ecce ſiẽ me vides ambulantẽ:opantẽ loquẽtẽ:poſt paucos annos talis eris:attẽ⸗
dens ſe et illũ:qᷓ;uis qðᷣ ꝓmitteret᷑ videret:
1 4

Bancti Anguſtini de verbis domini
tamẽ ſuã cõſiderans infirmitatẽ:non crede⸗ ret: et videret tñ qð ꝓmittebat᷑ · Mobis aũt tanqᷓ; infantibꝰĩhac carne atq; infirmitate iacẽtibꝰ:⁊ magnũ eſt qð ꝓmittit᷑ ⁊ nõ videt᷑:
xerigit᷑ fides q̃ credimus qð nõ videmꝰ: vt
mereamur videre qð credimꝰ. Quicũq; irri det hãc fidẽ: vt ideo nõ ſibi eẽ credendũ qͥa nõ videt:qñ venerit qð nõ credebat erube⸗ ſcit:cõfuſus ſepat᷑:ſeꝑatus dãnat᷑. Aui aũt crediderit ſegregat᷑ ad dexterã:⁊ ſtabit cum magna fiducia et leticia int illos qͥbꝰ dicet᷑: Tenite bñdicti pris mei: ꝑcipite regnũ qð vob patũ eſt ab oꝛigine mũdi. Cõcluſit aũt vñs cũ hec vᷣba diceret ſic: Ibũt iſtiin cõbu ſtionẽ gternã: iuſti aũt in vitã ęternã. hec ẽ vita ęterna ij nobis ꝓmittit᷑. Quia amant homies viuere ĩ hac tra: ꝓmiſſa ẽ illis vita:
⁊qꝛ mltũ timẽt moꝛi: ꝓmiſſa ẽ illis ęterna.
Quid amas viuere?hoc habebis. Quidti mes moꝛi? õ patieris. Hoc ſi ufficere viſũ ẽ hũaneę infirmitati: vt diceret᷑:habebis vitã
eternã. Lapit mens hũana:vtcũq; ex hoc
qð agit qð futurũ eſt capit. Sʒ quãtũ capit ex paruo qð agit: qꝛ viuit ⁊ moꝛi nõ vult: amat vitã eternã: vult ſꝑ viuere nunqᷓ; mo⸗ ri.Sʒ ⁊ illi qͥ toꝛq̃bunt᷑ in pgnis: velle habẽt moꝛi ⁊ nõ poſſunt. Nõ ð magnũ ẽ diu viue re aut ſꝑ viuere: magnũ eſt beate viuere. Zmemꝰvitã gternõ:⁊ ex eo nouerimꝰquãtũ ꝓ vita ęterna laboꝛare debemꝰ:cuʒ videmꝰ homies amatoꝛes pſentis vite tꝑalis atq; finiẽde ſic ꝓ illa laboꝛare vt qñ venerit me ⸗ tus moꝛtis:quicqͥd poſſunt faciãt: nõ vt au ferant ſed vt differant moꝛtẽ. Quantũ la⸗
boꝛat hõ qñ moꝛs iminet: fugiẽdo: latẽdo:
quicqd habet dando ⁊ ſe redimẽdo:laboꝛã⸗ do cruciatꝰmoleſtiaſq; ſuſtinendo:medicos adhibendo:⁊ quicqͥd aliud hõ põt. Videte qᷓ; cõſumptis laboꝛibꝰ⁊ facultatibꝰ ſuis: vt aliquãtum viuat põt facere: vt ſempꝑ viuat non põt. Si ð laboꝛe tanto: tanto conatu: tantis impẽdijs:tanta inſtãtia: tanta vigi⸗ lãtia:tãta cura agit᷑ vt aliquãtũ plus viua⸗ tur:quõ agẽdũ ẽ vt ſemꝑ viuat᷑? Et ſi pꝛudẽ tes dicunt᷑ qͥ omibꝰ modis agũt vt differãt moꝛtẽ ⁊ viuãt paucos dies ne ꝑdãt paucos dies: qᷓ; ſtulti ſunt qͥ ſic viuunt vt pdant diẽ ęternũ? Hoc ſolũ ð nob ꝓmittipõt: vt dul⸗ ceſcat nobis vtcũq; munꝰ dei exh qð habe ⸗ mus mõ:qꝛ de munere ip̃ius habemꝰ vt vi⸗
B uamꝰ:vt ſalui ſimꝰ. Ponam? ð nob añ ocu⸗
los talẽ vitã cũ ꝓmittit᷑ eterna:vti remoue⸗
amꝰab illa quicqd hic moleſtũ patimur. ᷣa cilius em̃ inuenimꝰ quid ibi nõ ſit: qᷓ; qͥd ibi ſit. Ecce h viuimꝰ:viuemꝰ⁊ ibi. Salui ſum?
qñ non ↄgrotam neq; aliqd dolet in coꝛpe ſalui erimꝰ⁊ ibi.Et qñ nobis ẽ bñ ĩ hac vita
nllas pgnas patimur: nllas patiemur⁊ ibi. Pone ð hic hoieʒ viuentẽ ſaluũ:nullas pg⸗
nas patientem:ſi ei donaret quiſq; vt ſem
ſic eẽt:⁊ bonũ nõ deſineret:quãtũ gaude⸗ ret: quãtũ extolleret᷑: quõ ſe nõ caperet leti⸗ cia ſine pęna:ſine cruciatu:ſine finevite? Si
h ſolũ nobis ꝓmitteret deꝰ:qð dixi mõ:qͥb? potui vᷣbis deſcripſi ⁊ cõmẽdaui:quãti erat
emendũ ſi venale eẽt: quãtũ dandũ erat vt emeret? Sufficeret qͥcqͥd haberes:etiã ſito⸗ tũ mundũ poſſideres? Et tñ venale ẽ:Eme
ſi vis. Mec multũ exeſtues de re magna ꝓ
pter pᷣcij magnitudinẽ. Tantũ valet:quãtũ habes. Ad aliqͥd ð magnũ ⁊ p̃cioſũ cõꝑares aurũ vel argentũ vel pecuniã vel fructꝰ ali⸗ quos pecoꝝ aut frugũ qui in tua poſſeſſiõe naſcerent᷑ vt emeres neſcio qͥd hoc magnũ ⁊ ᷣclarũ quo viueres i hac tra felix. Et eme ſi vis · Noli q̃rere ͥd habeas:ſed qualis ſis. Res iſta te valet:quãtũ es tu. Te da⁊ habe bis illã. Quid exęſtuaſ:qͥd turbaris? Nũqͥd ᷓᷓſiturꝰ es te:aut empturꝰ es terEcce tu qui es:q̃lis es:da te illi rei: ⁊ habeb illã. Sʒ ma lus ſuʒ inqes:⁊ foꝛte me nõ accipit. Dando te illi: bonꝰ eris. Vt huic fidei ꝓmiſſioniq;
te des:hoc ẽ bonũ eſſe. Lũ aũt bonꝰ fueris:
pᷣciũ ipᷣius rei eris: ⁊ habebis nõ qð dixi ſo ⸗ l ſalutẽ:incolomitatẽ:vitã:⁊ ſine fine vitã:
nõ hoc ſolũ habebis:Adhuc alia tollo: õ
ibi erit laſſari ⁊ doꝛmire: nõ ibi erit eſurire ⁊ ſitire: nõ ibi erit creſcẽ ⁊ ſeneſcẽ: qꝛ nec naſci erit:vbi numeri integri manẽt. Numerꝰqui eſt ipſe eſt: nec opus eſt vt augeat᷑: quia nõ
ibi fit vt minuat᷑· Ecce quãta tuli:⁊ nõdum dixi qð ibi erit. Ecce iã vita eſt: iam incolo⸗ mitas eſt:iam nulla pgna: nulla fames:nul
la ſitis:nullus defectus:nihil hoꝛũ:et tamẽ nõdum dixi:qð oculus non vidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ hois aſcẽdit. Si em̃ dixi:
Falſũ eſt qð ſcriptũ eſt: Qð oculꝰ nõ vidit: 1.Corj.i⸗* imnn
nec auris audiuit:nec in coꝛ homĩs aſcẽdit. Vnde em̃ aſcenderet in coꝛ meũ vt dicerẽ: qð in coꝛ homis nõ aſcẽdit? Credit᷑ ⁊ nõ vi⸗ detur:nõ ſolũ nõ videt᷑: ſed nec dici᷑. Quõ ergo creditur ſi non dicitur? Auis credit qð nõ audit? Si autem audit aut credit:dici᷑. Si dicitur:cogitatur:Si cogitatur?⁊ dicit᷑:⁊
efloeſem cpurſen
nicum
ileigen
sne
kicupint uöpoſente
iutp Toll
ölnpcüpf nygenit:ſe
₰ * *
thüquih
itenyciil leigenenui ſPee dicis
uierat inöpötd uhois aſcen
tcum coli
neñ iniſ no:adange
inucnd
tiylis:
dio.pe
hui nur
Mntpiohn it del ſune 2 huiwü nuicui

in auribꝰ hoim intrat. Et qꝛ nõ diceret᷑: niſi ãſtio tantę rei cõturbat nos: vt nõ poſſimꝰ
K Attendamꝰitaq; euãgeliũ:mõ dñs loq̃bat᷑: inqͥt:tranſitũ facit a moꝛte in pitam. nũceſt qñ moꝛtui audient vocẽ filij
pat habet vitã ĩ ſemetipſo:ſic dedit in ẽfilio pitã habere ĩ ſemetipſo. Bene rãdo dedit: qꝛ genuit dedit. Filiꝰ em̃ de pf̃e
de filio:et ſemꝑ filiꝰ: Semꝑ ð genitꝰ. Quis Bcapiat:ſemꝑ genitũ? Dis em̃ hõ cũ audit
genitũ:occurrit illi:Ergo erat tẽpus:qñ nõ erat iſte qͥ genitꝰẽ.Quid ð dicimus?inõ ſic
ob. n erat tpᷣus ante filiũ: qꝛ oĩa ꝑ ið̃m facta ſunt. Si oĩa ꝑ ip̃m facta ſũt: et tꝑa ꝑ ip̃m facta ſit: AQuõ poſſent eſſe tꝑa ante filiũ: ꝑ quẽ facta ſunt tꝑga? Volle ð oĩa tpa: ſemp cũ pre filiꝰ. Si ſemꝑ cũ pfe filiꝰ: ⁊ tñ filius ſp genitꝰ. Si ſempꝑ genit?:ſemꝑ cũ genitoꝛe erat qͥ genit? eſt. Mũquã B vidi inqes tu: aliquẽ generã⸗ tẽ ⁊ ſempꝑ cũ illo queʒ generauit: ſed pᷣceſſit ille qͥ generauit:⁊ ſecutꝰ ẽ tꝑe ille qͥ generatꝰ eſt. Pene dicis:nunqᷓ; hocvidi:quia hoc ad
dariim i ahes: fotenit
dicat:nõ põt dici:qꝛ nec auris audiuit:neci
— 6 coꝛ hoĩs aſcendit. Lredat᷑ ⁊ colat᷑. Cũ credit᷑ colit᷑:cum colit᷑ credit᷑:cũ credit᷑ capitur. d huc em̃ in iſta carne qᷓ;diu ꝑegrinamur a do mino:ad angelos ſanctos qͥ Bvidẽt infãtes — ſum ꝰ:lactandi fide:paſcendi ſpecie. Sic em̃ diencri hlhCor dicit aplus:diu ſumus i coꝛpe: ꝑegrina ⸗
nunc mura dño. Per fidẽ em̃ ambulamꝰ non per ct n yrzcina⸗. ſpeciẽ. Venturi ſum ꝰ ad ſpeciẽ: qᷓ nobis ſic
mnuFue. Job.z. ꝓmittit᷑ ꝑ iohannẽ in epla eiꝰ: Dilectiſſimi: jmt filij dei ſumꝰ: ⁊ nõdũ apparuit qͥd erimꝰ. Fi⸗
lj dei ſumꝰ iã ꝑ gratiã:ꝑ fideʒ:ꝑ ſacramẽtũ: ꝑſanguinẽ chꝛiſti: ꝑ redẽptionẽ ſaluatoꝛis: filij dei ſumꝰ:⁊ nõdũ aparuit qͥd erimꝰ. Sci mus qꝛ cũ apparuerit ei ſiles erimus:qm̃ vi⸗ debimꝰeũ ſicuti eſt. Ecce ad qð nutrimur ca piendũ:ecce ad qð nutrimur pcipiendũ:co⸗ medendũ:vt tñ qð comedit᷑ nõ minuat᷑:⁊qͥ comedit vegetet᷑.Mõ mõ cibꝰvegetat come dendo:ß minuit᷑ cibus qͥ comedit᷑. Qñ autẽ 3 ceperimꝰ comedere iuſticiã: comedere ſapi⸗ entiã:comedere illũ imoꝛtalẽ cibũ;⁊ nol ve⸗
cogitaret᷑:⁊ ĩ coꝛ homis aſcẽdit. Jã ecce iſta verbis explicare qjſtionẽ: Auis explicat rẽ? Job.ʒ. ⁊ faciamꝰ qð ipe dixit: Qui credit in nie Amen dico vobig:qꝛ venit hoꝛa ⁊ dei:⁊ cũ audierint viuẽt. Sicut em̃
eſt:pat᷑ nõ eſt de filio:ßᷣ pat filij pat eſt:⁊ fliꝰ pfis ẽ filiꝰ. Verũtñ filiꝰ de pr̃e genitꝰ: nõ pr̃
con ⁊. aliud ptinet qð oculꝰnõ vidit. Aueris quõ
In enãgelio ſchm Johannè Bermo LXIIII
getamur:⁊ cibus nõ minuit᷑ · Si enim nouit oculus paſci luce: nec tñ minuit lucẽ: nõ em̃ minoꝛ erit lux: qꝛ videt᷑ a pluribꝰ: pluriũ ocu los paſcit:⁊ tñ tanta eſt quãta erat:⁊ illi pa⸗ ſcunt᷑ ⁊ illa nõ minuit᷑. Si deꝰ dedit hoc luci quã fecit ad oculos carnis: quod eſt ip̃e lux.
ad oculos coꝛdiſꝰ Si ð laudarct᷑ tibi aliquis
cibus magn?ꝰ quẽ pꝛãſurꝰeſſes:parares vẽ trẽ: Kaudat᷑ tibi deus:para mentẽ.Ecce qͥd D tibi diẽ dñs tuꝰ: Veniet hoꝛa inqt:et nũc. Veniet hoꝛa:⁊ ipſa hoꝛa nũc eſt. Qñ:quidæ Qñ moꝛtui audiẽt vocẽ filij dei: ⁊ qͥ audie⸗ rint viuent. AQui ð nõ audierint nõ viuent. Auid ẽ:qͥ audierint? Qui obedierit. Quid eſt:qͥ audierint?Qui crediderit ⁊ obtẽpera⸗ uerint:ip̃iviuẽt. Ergo anteqᷓ; crederẽt ⁊ obe
dirent moꝛtui iacebãt: ⁊ ambulabãt ⁊ moꝛ⸗
tui erãt. Quid valebat qꝛ ambulabãt moꝛ⸗ tui?Et tñ ſi qͥs int illos moꝛeret᷑ coꝛꝑe:curre rent:ſepulcrũ pararẽt:iuoluerẽt:poꝛtarent: ſepelirẽt moꝛtui moꝛtuũ. De quibꝰ dictũ ẽ Sine moꝛtuos ſepelire moꝛtuos ſuos. Ta/ Wattb.s. les moꝛtui ſic ſuſcitant᷑ vᷣbo dei vt viuãt in
fide. Qui moꝛtui erãt ĩ infidelitate:vᷣbo ex⸗ citant᷑. De ip̃a hoꝛa dicit dñs: Veniet hoꝛa
et nũc eſt. Verbo enim ſuo ſuſcitabat moꝛ⸗
tuos infideles. De quibꝰ dicit aplus: Sur- Epk.ʒ. ge qͥ doꝛmis:⁊ exurge a moꝛtuis:et illumia⸗
bit te chꝛiſtꝰ.ſheęc reſurrectio mentiũ eſt:hec reſurrectio interioꝛis hoĩs ẽ: hec reſurrectio
aię eſt· Sʒ nõ iſta ſola ẽ:reſtatẽ coꝛꝑis. Qui reſurgit in aĩa: bono ſuo reſurgit in coꝛꝑe.
Nõ em̃ oẽs reſurgũt in aĩa:oẽs reſurrecturi
ſunt ĩ coꝛꝑe. In aĩa inquã nõ oẽs reſurgũt:
ſed qͥ credũt ⁊ obediũt: qꝛ qͥ audierit viuẽt.
Sicut aũt ait aplus:Mõ oim eſt fides. Si ð ⁊ · Theſſal.z.
nõ oim eſt fides:nõ oẽs reſurgũt in aĩa. Cũ venerit hoꝛa reſurrectiõis coꝛꝑis:oẽs reſur-
gent: Boni ſint:mali ſint:oẽs reſurgẽt. Sʒ
qͥ pᷣus relurgit in aĩa:bono ſuo reſurgitĩ co:
poꝛe:Qui nõ reſurgit in aĩa:malo ſuo reſur
git in coꝛꝑe. Qui reſurgit in aia: reſurgit in
coꝛꝑe ad vitã: Qui nõ reſurgit in aĩa: reſur⸗
git ĩ coꝛꝑe ad pœnã. Quia ð dñs cõmenda
uit nob reſurrectionẽ iſtã aĩaꝝ:ad quã om̃s
debem ꝰfeſtinare:in q̃ laboꝛare vt viuamus
⁊ viuẽdo vſq; ad finẽ ꝑſeueremꝰ:reſtabatvt cõmẽdaret nobis etiã reſurrectiõʒ coꝛpoꝛũ
5ᷓ futura ẽ in fine ſecli. Sʒ audite quõ ⁊ ip̃aʒ comẽdauit. Cũ dixiſſet:Amẽ dico vobiſ:q⁊?: veniet hoꝛa et nunc eſt quãdo moꝛtui:id eſt
infideles audient vocẽ filij dei: id eſt euan⸗

——
Bancti Auguſtini de verbis domini
geliũ:⁊ qᷓ audierint: id eſt qui obedierint vi
uẽt: id ẽ iuſtificabũt᷑: ⁊ infideles iã nõ erũt:
Cuz ð dixiſſet:quoniã vidit docendos nos eſſe:⁊ de reſurrectiõe carnis nõ ſic relinquẽ⸗ dos:ſecutus eſt ⁊ ait: Sicut em̃ habet pater vvitã in ſemetipſo:ſic dedit ⁊ filio habere vi⸗ tam in ſemetipſo:hoc ad ſuſcitandas men⸗ tes:hoc ad viuificãdas mentes. Deinde ad
E iecit: Et poteſtatẽ dedit ei facere iu⸗ xob. ·diciũ: qm̃ filius homig eſt. Iſte fili? dei:filiꝰ homis eſt. Eteni ſi filius dei: filius
dei maneret: ⁊ filius homis nõ fieret: filios hominũ nõ liberaret. Ip̃e qui fecerat homi nẽ:factus eſt quod fecit: ne periret qð fecit.
Sic autẽ factus eſt homo:vt maneret filius
dei. Factus ẽ homo ſuſcipiẽdo qð nõ erat:
non ꝑpdendo qð erat. anens deus: factꝰ
eſt homo.Accepit te: nõ cõſumptus ẽ in te. Talis ð ad nos venit:filius dei filiꝰ homis: faciẽs ⁊ factus:creatoꝛ ⁊ creatꝰ: creatoꝛ ma⸗ tris:creatus ex matre. Talis ad nos venit. Scðm id quod filius dei eſt:ait: Veniet ho
ra ⁊ nũc eſt quãdo moꝛtui audient vocẽ filij
dei. IMõ dixit filij homiĩs: Veritatẽ em̃ com ⸗ mẽdabat:in qua equalis eſt patri. Et qͥ au⸗ dierint viuẽt. Sicut em̃ pater habet vitã in ſemetipſo: ſic dedit ⁊ filio habere vitã in ſe⸗ metipſo: Mon participando: ſed in ſemet
ipſo. Mos em̃ nõ habemꝰ vitã in nobiſipſis
ſed in deo noſtro. Ille autẽ pater vitã in ſe⸗ metipſo habet:⁊ talẽ genuit filiũ qͥ haberet
vitã in ſemetipſo.iõ fieret virę particeps:
ſi ipſe vita nõ eẽt cuiꝰnos vitę ꝑticipes eſſe ⸗ mus: Plane vt haberet vitã in ſemetipſo:⁊
eſſet ipſe vita. Vt aũt fieret filius homis: a nobis accepit. Filius dei in ſemetipſo: filiꝰ homis vt eſſet a nobis accepit. De ſuo filiꝰ
dei: de nfo filiꝰ hoĩs. Qð minꝰeſt a nobis: ſuſcepit: qð plꝰẽ nobis dedit. Nãx⁊ moꝛtuꝰ
eſt ex illo quo filiꝰ hoĩs:non ſᷣm illud qð filiꝰ dei. Aoꝛtuus eſt tñ filius dei:ß̃ m carnem moꝛtuus: nõ ſm verbũ qð caro factũ eſt: et habitauit in nobis.Ergo qð eſt moꝛtuꝰ: de noſtro moꝛtuꝰ eſt.Qð viuimꝰ de ip̃ius viui mus.Mec ille potuit moꝛi de ſuo:necviuere
de noſtro.hoc ð tanqᷓ; vnigenitꝰ: tanqᷓ; ge· neranti ęqualis: cõmendauit nobis domi ⸗
nus ieſus:qð ſi audierimus viuemꝰ. Sed ⁊ poteſtatẽ inquit dedit ei iudiciũ facere: qm̃ .ſen. dil. filius homis eſt. Ergo ad iudiciũ illa foꝛma s.ca.z. ventura ẽ. Foꝛma homis ventura ẽ ad iudi⸗ ciũ:ideo ait: Poteſtatẽ dedit ei iudiciũ face
get᷑ a patre meo ⁊ ego diligam euʒ.Et qua⸗
—
u re:⁊ filius homiĩs eſt. Judeꝝ hic erit filiꝰ ho⸗ n minis:foꝛma illa hic iudicabit quę iudicata bibed eſt. Audite ⁊ intelligite. Jã k ꝓpheta dixe⸗ zugt rat: Videbũt i quẽ pupugerũt. Ipſam foꝛ⸗ Zacharte uh ſus mã videbũt quã lancea ꝑcuſſerũt. Sedebit Zobn. nml
iudex:qui ſtetit ſb iudice. Damnabit veros mtnbol reos: qui factꝰ eſt falſus reus. pſe veniet: foꝛma illa veniet.hoc ⁊ in euãgelio habes: Cum ante oculos diſcipuloꝝ ſuoꝛuʒ iret in mn
celũ: Stabãt illi ⁊ attendebãt: ⁊ ſonuit vox aſs be angelica: iri galilei quidſtattent.· Hocẽ: nn. nen Jelus ſic veniet: quomõ videtis euntẽĩc⸗ ndtſle ũ. AQuidẽ:ſic veniet⸗ In ipa foꝛma veniet. zntzpt Poteſtatẽ em̃ dedit ei iudiciũ facere: et fili Anam hoinis eſt. Eidete aũt qua rõne hoc opoꝛte uſn bat:⁊ hoc rectum erat vt iudicandi viderẽt ni vit iudicẽ. Judicandi autẽ erant ⁊ boni ⁊ mali. ibe
Beati em̃ mundo coꝛde: q ipſi deũ vide· Wan·ʒ. iemſn pũt. Reſtabatvti iudicio foꝛma ſerui etbo M
nis ⁊ malis oſtenderet᷑: foꝛma dei ſolis bo ⸗ mnogol nis ſeruaret᷑. Quid em̃ accepturi ſunt boni⸗ inido 4: Ecce iã dico qð pauloante nõ dixi:⁊ tamen nriiyue dicẽdo nõ dico. Dixi em̃: qꝛ erimꝰ illic ſalui: umunsau erimꝰ icolumes:erimꝰviuẽtes:erimꝰſinepe nhocils nis:erim ꝰſine fame ⁊ ſiti:erim ꝰſine defectu: inpnns me erimus ſine oꝛbitate oculoꝝ nr̃oꝝ. Totũ nictab inido dixi: ⁊ quid habebimꝰ plus? Nõdum dixi. liuonẽ etern Videbimꝰ deũ. hoc aũt tantũ erit ⁊ tanta ImiQudeſt res erit:vt ĩ eius cõparatione nihil ſit totũ. nutcognoſci Dixi qð viuẽtes erimꝰ:qð ſalui ⁊ icolumeſ: lchuſtũ. qð famẽ ſitiq; nõ patiemur:qð i laſſitudine iecowisn nõ cadimꝰ: qð ſomnꝰ nõ nos pᷣmit. Totũ eſtate de qͥd ẽad illã fglicitatẽ q̃ deũvidebimꝰAQuia bpomis ð deꝰ ip̃e vt ẽ:mõ oñdi nõ põt: quẽ tñ vide miet boꝛ
bimꝰ:iõ qð oculus nõ vidit:nec auris audi/x.Cor. a jij hon pol
uit:hoc videbũt boni:hoc videbũt pij: hoc nt qiſtho videbũt miſericoꝛdes:hoc videbũt fideles: uheit o hanc videbũt bonã ſoꝛtẽ in reſurrectõe coꝛ⸗ iutiud poꝛisqͥ habuerũt bonã obediẽtiã ĩreſurre⸗ hemt— ctiõe coꝛdis. Ergo ⁊ malꝰdeũ viſurꝰẽ. De qᷓ mo dicit eſaias: Tollat᷑ impiꝰ ne videat gloꝛiã uui polter dei. Ergo⁊ pij ⁊ impij videbũt foꝛmã dei:et— cũ fuerit dicta ſentẽtia tollet impiꝰ ne vide⸗ ſia 40ihi at claritatẽ dei:reſtat vt circa pios ⁊ bonos tgu Menoꝛe impleat᷑ qð dñs ipſe ꝓmiſit cũ hic in carne inſ eſſet ⁊ videret:nõ ſolũ a bonis ðᷣ etiã a mal. inn
Loquebat᷑ ini bonos ⁊ malos: ⁊ cõſpicuus ſcon chrnn omnibꝰ deus occultus: homo manifeſtus: ucoi
deus regẽs homies: hõ agarẽs int homies snn loq̃bat᷑. Ergo int᷑ illos dicebat: Aui diligit Zob.r4 Minn me mãdata mea cuſtodit:⁊ qͥ diligit me dili

ſi diceret᷑ illi:et quid ei dabis?Et oſtendam me illi. Qñ hoc dixit? ñ ab homibꝰ vide⸗ bat᷑. Qñ hoc dixit? Oñ ⁊ ab eis videbat᷑:a quibꝰ nõ diligebat᷑. Quõ ð ſe oſtenſurꝰerat dilectoꝛibꝰ ſuis:niſi qꝛ talẽ qualẽ non vide bant dilectoꝛes ſui?Ergo ꝗᷓ foꝛma dei ſerua⸗ bat̃:foꝛma homis oſtẽdebat᷑. Per foꝛmã ho minis homibꝰ loquẽs:cõſpicuus ⁊ viſibilis p ⁊ bonis ⁊ malis omibꝰ oſtẽdebat ſe:dilecto⸗ ui ribus ſuis ſeruabat ſe. Qñ ſe demõſtraturũ S ilectoꝛibꝰ ſuis? Poſt reſurrectionẽ coꝛꝑis e Jobe. qů tollet᷑ impiꝰ ne videat claritatẽ dei. Tũc
datuuit em̃ cũ aparuerit ſiles ei erimus:qm̃ videbi⸗ Artituit mus eũ ſicuti ẽ. Ipſa eſt vita ęterna: Nã to n rüdcqd dicebamꝰnibilẽadillã vitã q̃ viud Sn mauicẽqſalui ſumus: quia videbimꝰ deñ
i magnũ. Jpſa ẽ vita ęterna. Ipſe hoc dicit:
miuca o.. Hecẽ aũt vita gterna:vt cognoſcãt te vnuʒ verũ deũ:⁊ quẽ miſiſti ieſũ chꝛiſtũ.hec ẽ vi⸗
„ ta eterna vt cognoſcãt:videãt:capiant:no⸗ yaeni rint qð crediderãt: ꝑcipiant qð nõdũ cape⸗ N„ on.2. re poterãt. Jã videat mens:qð oculꝰ nõ vi⸗ t derat: nec auris audierat: nec in coꝛ homiĩs tß 26. aſcẽderat. Hoc illis dicet᷑ in fine: Elenite be
efmt: nedicti patris mei: pcipite regnũ qð vobis adiatnni paratũ eſt ab initio mũdi. Ibunt ð illi mali dabedin ſulr in cõbuſtionẽ ęternã. Juſti aũt quo? In vi⸗ ober. tã ęternã. Quid eſt vita ęterna? hec eſtvita eterna: vt cognoſcãt te ſolũ verũ deũ:⁊ quẽ P miſiſti ieſũ chꝛiſtũ. Loquens ð de futura re⸗ ſurrectiõe coꝛꝑis:⁊ non ſuos dimittens ait: vo.. Poteſtatẽ deditei iudiciũ facere: gfilꝰ homis ẽ. Molitemirari hoc qꝛ veniet hoꝛa. Ibi nõ addidit: Et nũc eſt:q iſta hoꝛa poſtea erit: qꝛ iſta hoꝛa ĩ fine ſecli erit: qꝛ iſta hoꝛa nouiſſima erit:i nouil⸗ ſima tuba erit. Nolite mirari qꝛ B dixi: De ⸗ dit ei poteſtatẽ iudiciũ facere:qꝛ filiꝰ homis eſt. Nolite mirari: Ideo dixi: quia hominẽ ab homibꝰopoꝛtet iudicari. Quibꝰ hoibus iudicatis:qͥs inuenitviuos nõ ſolũ: Sʒ qͥd? Veniet hoꝛa qñ hi qͥ ſũt ĩ monumẽtl · Quõ exp̃ſſit carne moꝛtuos:qui ſunt in monumẽ tis:quoꝝ iacent ſepulta cadauera: quoꝝ fa uillę ſunt tecte: quoꝝ oſſa diſperſa ſůt:quo⸗ rũ caro iã nõ eſt:⁊ tamẽ deo integra ẽ⸗Ce⸗ niet hoꝛa ꝗñ oẽs qui ſunt in monu mẽtis audient vocẽ eius:⁊ ꝓdient Oẽs Poni ſint:mali ſint: audient vocem ⁊ exiẽt. Rumpunt᷑ oĩia vincula inferoꝛũ: om̃e qð perijt:imo periſſe putat᷑ reſtituet. Si em̃ deus fecit hominẽ qui nõ erat: nð reparare
In euãgelio ſchm Johannẽ Bermo LXIIII
põt qð erat? Puto qꝛ cũ dicit: Deꝰmoꝛtuos ſuſcitaturus eſt: nõ res incredibilis dicit᷑: qꝛ de deo nõ homiĩe dicit᷑. Ahagna res eſt quę fiet:⁊ incredibilis res eſt qᷓ fiet: ſed nõ ſit in⸗ credibilis:quia vide qui facit. Ille dicitur ꝙ ſuſcitabit te: qui creauit te. Nõ eras ⁊ es:et factus nõ eris? Abſit:ne credas. Apirabili? aliquid fecit deus quãdo fecit qð nõ erat:⁊ nõ credit᷑ reparaturꝰ qð erat ab eis ipſis q̃s fecit qð nõ erãt?Hocẽ qð rependimꝰ deo: qͥ nõ eramꝰ: ⁊ facti ſumꝰ? hoc illi rependimꝰ: vt eũ reſuſcitare qð fecit nõ poſſe credamꝰ hec eſt merces quã ili reddit creatura ſua? Ideo te feci dicit tibi deus o homo anteqᷓ; eſſes: vt nõ mihi credas futurum te eſſe qui eras:qui potuiſti eſſe qð nõ eras? Sed ecce inqͥt in ſepulcro qð video fauilla eſt:cinis ẽ: oſſa ſunt:⁊ hoc item accipiet vitã:cutẽ:pul ⸗ pas:carnẽ:⁊ reſurgit? Quid fauilla iſta quã video in ſepulcro? Vel in ſepulcro vides fa⸗ uillam: vides oſſa:invtero matris tuę nihil erat.ſhoc vides: vel fauilla ſunt vłoſſa ſũt: tu anteq; eẽs nec fauilla erat: nec oſſa erãt: ⁊ tamẽ factus es:cuʒ oĩno nõ eſſes:⁊ credis quia oſſa iſta quoquo mõ ſunt: qualiacũq; ſunt:quia ſũt tamẽ: recipiẽt foꝛmã quã ha⸗ pebant: cum tu acceperis qð nõ habebas. Crede:quia ſi credideris hoc: tũc ſuſcitabit anima tua.Et ſi ſuſcitabit᷑ anima tua: tunc veniet hoꝛa ⁊ nũc eſt. Tunc bono tuo reſur⸗ git caro tua:quãdo veniet hoꝛa: vt omnes qui ſunt ĩ monumẽtis audiant vocem eius ⁊ ꝓcedant. Non em̃ quia audis ⁊ pꝛodis:iã gaudere debes. Audi quod ſequitur: Qui bona egerũt in reſurrectionẽ vitę: qui autẽ mala egerunt in reſurreẽti onem iudicij. Conuerſi ad dominũ ⁊c̃.
Explicitꝰẽ liber ſermonũ de Verbis do ⸗ mini ſaluatort:diui Aurelij Auguſtini: Pa⸗ ſilee ꝑ magiſtn Johannẽ de Amerbach: An no ſalutiferivirginalis partus:nonageſimo quarto ſup milleſimũ quaterq; centeſimũ.

——————
——

————

umns
hecoqði chinvob deoqid tiſuser

— 2
Expoſitiõis. B. Anguſtini i Epiſtolã bti Johãnis Tractatꝰ 1
Tractatuũ expoſitiõis diui Au ⸗ reiij Auguſtini in epłam beati Zo⸗ hannis: quos quidam homelias:
alij ſermones nominãt:ſũmaria ac bꝛeuis annotatio.
De eo qð iohãnes diẽ: Oð erat ab initio:
qð audiuim?:⁊ qð vidimꝰ⁊c᷑: Tractat? I. De eo quod idem dicit: Scribo vobis filio ⸗
li ⁊c̃: Tractatus I. De eo qð idẽ dicit: Pueri nouiſſima hoꝛa eſt ⁊c: Tractatus III.. De eo qð idem dicit: Et verax eſt ⁊ non eſt mendax ⁊c̃: Tractatus II. De eo qð idem dicit: Omnis qui natus eſt
ex deoꝛnõ facit peccatun ⁊c: Tractat? V. SDe eo qð idem dicit: Et in hoc cognoſcimꝰ
quia ex veritate fumus ⁊c̃: Tractatꝰ vI. De eo qð idem dicit: Jam vos ex deo eſtis filioli:⁊ viciſtis mundũ ⁊c̃: Tractat? VI. De eo qð idẽ dic: Deũ nemo vidit vnqᷓ; ⁊c̃: Tractatus VIII. De eo qð idem dicit: In hoc ꝑfecta eſt dile ⸗ ctio in vobis ⁊c̃: Tractat? M. De eo qð ideʒ dicit:Dis qͥ credit ꝙ ieſus ſit chꝛiſtus:ex deo natus eſt ⁊c̃: Tractat? R. Finis. Erpoſitio diui Aurelij Auguſti
ni in epiſtolã beati Johãnis: Inqᷓ
„
maxime charitas cõmendatur: feli
citer incipit · De intentione auctoꝛis ⁊ huiꝰ epiſtole cõmẽdatiõe: Pꝛęfatio kEminit ſanctitas veſtra euangeliũ m 6m Johãnem ex oꝛdine lectionum nos ſolere tractare. Sed quia nunc interpoſita eſt ſolennitas ſanctoꝛũ ↄieruʒ: quibus certas ex euangelio lectiones opoꝛ ⸗ tet in eccleſia recitari: quę ita ſũt annuę vt alię eſſe nõ poſſint: oꝛdo ille quẽ ſuſcepera · mus neceſſitate paululũ intermiſſus eſt:nõ omiſſus. Lum autẽ cogitarẽ quid ᷣm hila⸗ ritatẽ pꝛęſentiũ dierũ ꝑ hanc hebdomadã vobiſcũ de ſcripturis agerem:quãtũ domi⸗ nus donare dignat᷑ quod poſſet in iſtis ſe⸗ ptem vel octo diebꝰ finiri:occurit mihi epi⸗ ſtola beati Johãnis: Vt cuius euangelium paululũ intermiſimus:eius epiſtolã tractã⸗ do:ab eo nõ recedamus: Pꝛeſertim quia in ipſa epiſtola ſatis dulci omnibꝰquibus ſa⸗ num ẽ palatũ coꝛdis vbi ſapiat panis vei:
⁊ſatis memoꝛabili in ſãcta eccleſia dei:ma⸗ xime charitas cõmendatur. Locuturus eſt multa:⁊ pꝛope omnia de charitate:AQui ha bet in ſe vnde audiat:neceſſeẽ gaudeat: ad quod audit. Sic em̃ illi erit lectio iſta:tanqᷓ; oleum in flãma. Si eſt ibi qð nutriatur:nu⸗ tritur ⁊ creſcit ⁊ ꝑmanet. Item quibuſdã ſic eſſe debet tanquã flãma ad fomitẽ:vt ſi nõ ardebat:accedẽte ſermõe accẽdat᷑. In qͥbuſ dã em̃ nutrit᷑ qð eſt: in qͥbuſdã accẽdit ſi de⸗ eſt: vt oẽs ĩ vna charitate gaudeamꝰ. Vbi aũt charitas:ibi pax: ⁊ vbi hůilitaſ:ibi cha ritas. Jã ipſũ audiam?: ⁊ ad eiꝰ vᷣbũ qj oñs ſuggerit etiã vob vt bñ itelligatꝭ loqmur. Explicit pꝛefatio. De eo qð Johãnes dic̃: QS erat ab initio: qð audiuimꝰ⁊ qð vidi⸗ m⁊manꝰ ijre tractauerũt de bo yite:vſc; ad id: Qui odit freʒ juũ: itenebꝛiſẽ ⁊ ĩtenebꝛis ambulat:⁊ neſcit quo 3 tenebrę excęca/ uerũt oculos eiꝰ: Tractatũs I. Bed erra initio:qð au⸗ 6 diuimꝰ ⁊ qð vidi⸗ mꝰ:⁊manus nfe tractauerũt ð ver⸗ bo vite. Quis ẽ qui manibꝰtractet verbũ: niſi qꝛ vᷣbũ caro factũ eſt ⁊ habitauitĩ nob⁊ hoc aũt verbũ qð caro factũ ẽ:vt manibus tractaret᷑:cępit eſſe caro ex vᷣgine maria:ſed non tunc cępit verbum:quia:qð erat ab ini tio:dixit. Videte ſi non atteſtatur epiſtola ſua euangelio fuo: vbi modo audiſtis: In Zob.i. pꝛincipio erat verbum:⁊ verbum erat apud deũ? Joꝛte de verbo vite ſic quiſq; accipi⸗ at: quaſi locutionẽ quãdam de chꝛiſto:non ipſum coꝛpus chꝛiſti qð manibus tractatũ eſt: vide quid ſequat᷑: Et ipſa vita mani feſtata eſt. Chriſtꝰ vero verbum vitę. Et vnde ergo manifeſtata eſt? Erat em̃ ab ini/ tio:ſed nõ erat manifeſtata hominibꝰ. Aha nifeſtata autẽ erat angelis videntibus ⁊ tã⸗ quã pane ſuo cibantibus. Sed quid ait ſcr ptura? Panezʒ angeloꝛũ mãducauit homo. Põ.. Ergo manifeſtata ẽ ipſa vira in carne: quia in manifeſtatione poſita eſt:vt res quęe ſolo coꝛde videri poteſt videret᷑ ⁊ oculis:vt coꝛ/
da ſanaret. Solo em̃ coꝛde videtur verbuʒ:
9 2

6
Expoſitionis ſancti Auguſtin
caro aũt ⁊ oculis coꝛpoꝛalibus videt᷑. Erat vndevideremus carnem:ſed non erat vnde videremus verbũ. Factũ ẽ verbũ caro quã videre poſſemus: vt ſanaretur in nobis vn de verbum videremus. Et vidimꝰinquit 2teſtes ſumus. Foꝛte aliqui fratruʒ ne⸗ ſciunt:qui groce non noꝛũt quid ſint teſtes: grece ⁊ vſitatũ nomen eſt omnibus ⁊ religi⸗ oſum. Quos em̃ teſtes latine dicimus: grę⸗ ce martyres ſunt. Quis autem nõ audiuit martyres? Aut in cuiꝰ oꝛe chꝛiſtiani nõ q̃ti⸗ die habitat nomẽ martyrum? Atq; vtinam ſic habitet ⁊ in coꝛde:vt paſſiones martyrũ imitemur:non eos calcibus perſequamur. Ergo hoc dixit: Vidimus ⁊ teſtes ſumꝰ:au⸗ diuimus ⁊ martyres ſumus. Teſtimonium em̃ dicendo ex eo qð viderunt:⁊ teſtimoniũ dicendo ex eo quod audierũt ab his qui vi⸗ derunt: cum diſpliceret ipſum teſtimoniuʒ hominib? aduerſus quos dicebat᷑:paſſi ſũt omnia quę paſſi ſunt martyres. Teſtes dei paſſi ſũt. Deus teſtes habere voluit hoies: vt⁊ homines habeant teſtem deum. Vidi⸗ mus inquit ⁊ teſtes ſumus. Vbi viderunt? In manifeſtatione. Quid eſt in manifeſta⸗ tione? In ſole:id eſt in hac luce. Tnde autẽ potuit videri in ſole qui fecit folẽ: niſi quia Ps.is. in ſole poſuit tabernaculum ſuũ:⁊ ipſe tãqᷓ; ponſus ꝓcedens de thalamo ſuo: exulta⸗ uit vt gigas ad currendaʒ viam? Ille ante ſolem:qui fecit ſolem: Ille ante luciferũ:an te omnia ſydera:ante omnes angelos:verꝰ Foß.1. creatoꝛ: qꝛ oĩa ꝑ ipſfũ facta ſũt:⁊ ſine ipſo fa ⸗ ctum eſt nihil:vt videretur oculis carneis q; ſolem vidẽt: ipſum tabernaculũ ſuũ in ſole poſuit:id eſt carnem ſuam in manifeſtatiõe huiꝰ lucis oſtẽdit. Et illius ſponſi thalam? fuit vterꝰ virginis:qʒ in illo vtero virginali coniuncti ſũt duo:ſponſus ⁊ ſponſa. Spõ⸗ ſusverbum:⁊ ſponſa caro: Auia ſic ſcriptũ Beñ.⁊. eſt:Et erunt duo in carne vna. Et dominus Wattb.19. in euangelio: Igit᷑ iam non duo ſed vna ca/ ro. Et eſaias optime meminit vnum eſſe ip ſos duos. Loquitur em̃ ex ꝑſona chꝛiſti ⁊ di Eſa.õt⸗ cit: Sicut ſponſo impoſuit mihi mitrã: ⁊ſi⸗ cut ſponſam oꝛnauit me oꝛnamẽto. Vnus videtur loqui:et ſponſũ ſe fecit ⁊ ſponſaʒ ſe fecit:qꝛ non duo ſed vna caro: Auia verbũ Zob. n caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis. Illicar⸗ ni adiungit᷑ eccleſia:⁊ fit chꝛiſtus totus:ca ꝑut ⁊ coꝛpꝰ. Et teſtes inquit ſumus:? anunciamus vobis vitam eternã:
manibus hoim:qui ſempꝑ ſe pꝛebet vidẽduʒ aſpectibꝰangeloꝛũ. Et palpauit ille diſcipu
quę ęrat apud patreʒ: ⁊ manifeſta⸗ ta eẽſt in nobis. hoc ẽ: manifeſtata ẽ in⸗
ter nos. Quid apertiꝰ diceret᷑ qᷓ; manifeſta⸗
ta eſt in nobis?Quę ergo vidim? ⁊ audiui mus:nunciamus vobis. Intẽdat charitas V veſtra: Quę ergo vidimus ⁊ audiui mus nuntiamꝰ vobig.Illi viderũt ip ſum dominum pꝛęſentẽ in carne:⁊ audierũt
verba ex oꝛe domini:⁊ ãnũciauerũt nobis:
Et nos ergo audiuimꝰ:ſed nõ vidimꝰ: Ahi⸗
nus ergo ſumus fgliceſ qᷓ; illi qui audierũt ⁊
viderunt? Et quomõ adiũgit: Et ⁊ vos
ſocietatem habeatis nobiſcũ. lli vi
derunt:nos nõ vidimus:⁊ tamẽ ſocij ſum?:
quia fidem cõmunẽ tenemus. Nam quidã videndo non credidit et palpare voluit: et
ſic credere:Et ait: Non credam niſi digitos Job.⁊0 meos miſero in locũ clauoꝛũ:⁊ cicatrices ei tetigero. Et pᷣbuit ſe ex tempoꝛe palpanduʒ
lus ⁊ exclamauit: Dominꝰ meꝰ⁊ deus meꝰ: Quia tetigit hominẽ:ↄfeſſus eſt deum. Et dominꝰconſolans nos qui ipſum iam in cę⸗ lo ſedentem manu contrectare nõ poſſum? ß fide cõtingere:ait illi:Quia vidiſti ⁊ credi diſti:beati qui non viderũt ⁊ credunt. Nos deſcripti ſumus:nos deſignati ſumus. Fi at ergo in nobis beatitudo quã dominꝰᷓᷓ⸗ dixit futurã. Firme teneamus qð non vide/ mus:quia illi nunciant qui viderunt. Vt ⁊ vos inquit ſocietatẽ habeatis nobiſcũ. Et
quid magnum:ſocietatẽ habere cum homi ⸗
nibꝰ? Moli ↄtemnere:yide qͥd addat:Et ſo cjetas noſtra ſit gů deo patre ⁊ ieſu chꝛiſto filio eiꝰ. Hec inquit ſcribimꝰ vobis: vt gaudiũ veſtruz ſit plenũ. Plenũj gaudiũ dicit in ipſa ſocietate:in ip̃a
charitate: i ipſa vnitate. Et hec inquit eſt anunciatio quã audiuim̃ꝰ ab eo et ãnunciamꝰ vobig · Quid eſt hoc: Ipſi
viderunt:cõtrectauerũt manibus verbum vitę: ab initio erat: ad tempus viſibilis et
palpabilis factus eſt vnicus filius deiꝰ Ad quã rem venit: vel quid nobis nouũ nũcia ⸗ uit: qd docere voluit?Quare fecit B qð fec:
vt verbum caro fieret:vt deus ſuꝑ oĩa indi⸗
gna ab hominib pateretur: vt alapas eoꝛũ luſtineret ð manibꝰ qᷓs ip̃e foꝛmauit? Quid
voluit docere:quid voluit oſtendere:qͥd vo luit ãnunciare? Zudiamꝰ. Nam ſine fructu pꝛpcepti auditio rei gelte: quia natusẽchti·
meteh ſosnoſn quönſol ciquid götn „undeust 2 iionetqu
cpſet
ſEtn
ogouen eripſai eumus:
tnonc
ſndinur.i
kngoſu 3 fnur⸗ 3 pihlun
ſchꝛari:
cent. S vubitef
tuayt
ſtquodyu lunos di inbus. Muint indesi unnleg enhbe kunpm lite ſuum eplet — oipuln direnn qncon agʒ

——
In Eplam beati Johã
Tractatus 1
ee ſtus:⁊ quia pa ſſus eſtchꝛiſtus: auocamen/ ¶ Dicis te ſocietatẽ habere cum deo: ⁊ in te⸗ e3 tum mẽtis ⁊ nõ firmamentũ. Quid magnũ nebꝛis ambulas: et deus lux eſt:⁊ tenebꝛe 8 2 audiſ:qͥ fructu audias? Vide. Quidvoluit in eo non ſũt vllę:quomodo ergo eſt ſocie agoyit K docere:quid ãnunciare: Audi. Duia deꝰ tas luciad tenebꝛas? ã ergo dicat ſibi hõ: lureſi nautetenebee inconö für Auidfeiam⸗indeeroture Zn peccans ayai Ju vlle · Adhuc lucẽ quidẽ noininauit:ſed ob⸗ ⁊ in iniquitatibꝰ viuo:quaſi ſubrepit que⸗ anet ſcura ſunt verba. Ponuz eſt nobis vt ipſa dam deſperatio et triſticia. Salus nulla udin ei lux quã nomiauit illuſtret coꝛda noſtra ⁊vi eſt niſi in ſocietate dei. Deus lux eſt:⁊ tene⸗ Ahnh deamꝰ quid dixit. Hoc eſt qð ᷓnunciamꝰ: bee in eo nõ ſunt vllę. Peccata aũt tenebꝛ qune ln quia deus lux eſt:⁊ tenebre in eo nõ ſunt yl ſunt: ſicut dicit apoſtolus: Diabolum ⁊ an ęp.. be uig le Muis em̃ auderet dicere:quia ĩ deo ſũt gelos eius rectoꝛes tenebꝛaꝝ haꝝ eſſe. Nõðõ ben ſi tenebꝛe? Aut quid eſt ipſa lux:aut quid ſũt diceret rectoꝛes tenebꝛaꝝ: niſi diceret recto i tenebꝛę? NMe foꝛte talia dicat ꝗᷓ ad oculos res peccatoꝛũ:domiatoꝛes iniquoꝝ. AQuid
iſtos noſtros ꝑtineãt: Deꝰ lux ẽ:Ait nelcio
quis:⁊ ſol lux eſt:⁊ luna luxẽ:⁊ lucerna lux
eſt:aliquid debet eſſe longe his maius:lõ⸗ geq; pᷣſtantius:longe ſupeminẽtius. Quã⸗
tum deus a creatura:quãtũ conditoꝛ a cõ ⸗
ergo faciemus fratres mei? Societas cum deo habenda eſt: alia ſpes vitę eterne nul⸗ la eſt. Deus autẽ lux eſt:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſũt vlle:iniquitates autẽ tenebꝛę ſũt. Ini⸗ quitatibꝰ pꝛemimur: ne ſocietatẽ cum deo
ditione:quantũ ſapientia ab eo qð factum eſtꝑ ſapiẽtiã:longe vltra oia debet eſſe lux iſta. Et foꝛte vicini ei erimus:ſi ꝗj ſit lux iſta cognouerimus: ⁊ ad eaʒ nos aplicauerimꝰ vt ex ipſa illuminemur:quia in nobis tene⸗ bꝛe ſumus:⁊ ab illa illuminati poſſumꝰeſſe lux:⁊ non cõfundi de illa:quia de nobis cõ fundimur. Quis eſt qͥ de ſe cõfundit᷑? Qui ſe cognoſcit peccatoꝛẽ. Quis de illa nõ con funditur? Aui ab illa illuminatur. Quid ẽ ab illa illuminari? Aui iã videt ſe peccatis kmm tenebꝛari:⁊ cupit ab illa illuminari:accedit n P3 àd illam. Vnde ⁊ dicit pſalmꝰ: Accedite ad dademi eum ⁊ illuminamini:⁊ vultus veſtri nõ eru beſcent. Sʒ non erubeſces de illa: ſi quan⸗ do tibi te fedũ oſtẽderit:diſpliceat tibi fꝙdi tas tua: vt ꝑcipias pulchꝛitudinẽ illiꝰ. Hoc eſt quod vult docere. Et foꝛtaſſe pꝛopere illud nos dicimus:ip̃e hoc manifeſtat in cõ ſequẽtibus. emento in pꝛincipiq ſermo⸗ niſ noſtri:quia epiſtola iſta charitatẽ cõmẽ dat. Deus lux eſt inquit:⁊ tenebꝛe in eo nõ ſunt vlle.Et quid ſupius dixerat? Vt ſocie tatem habeatis nobiſcũ: ⁊ ſocietas noſtra ſit cum patre ⁊ filio eius ieſu chꝛiſto. Poꝛro ſi deus lux eſt:⁊ tenebꝛę in eo nõ ſunt vllę: ⁊ſocietatem cũ illo habere debemꝰ:⁊ a no⸗ bis peliendę ſunt tenebꝛe vt fiat in nobis lux:nam tenebꝛę cum luce ſocietatẽ habere non poſſunt: Ideo vide quid ſequat. DSð ſi dixerimus qð ſocietatẽ habemꝰ
habere poſſimus. Quę ergo ſpes? Monne
ꝓmiſeram me aliquid locuturũ iſtis diebꝰ
qð gaudiũ faciat? Auod ſi nõ exhibeo:tri
ſticia eſt iſta: Deus lux ẽ:⁊ tenebꝛę in eo nõ
ſunt vlle. Peccata tenebꝛe ſũt:quid erit no
bis? Audiamus ne foꝛte cõſoletur: erigat:
det ſpem:ne deficiamus in via. Lurrimus
em̃:⁊ ad patriam currimꝰ:etſi nos ꝑuentu-
ros deſperamus: ipſa deſperatione deſici⸗
mus.Ille autẽ qui nos vult ꝑuenire vt cõ⸗
ſeruet in patria:paſcet in via. Audiamꝰer⸗ H
go. Qð ſi direrimꝰquia ſocietatem
habemꝰcũ eo:⁊ in tenebꝛis ambu ⸗
lamus: mẽtimur ⁊ nõ facimꝰ veri
tatem. Mon dicamꝰqʒ ſocietatẽ cũ illo ha
bemus:ſi in tenebꝛis ambulamus. Dð ſi
in lumine amhulamus:ſicut ⁊ ipſe
eſt in lumine:ſocjetatem cuʒ eo ha⸗
bemus: cũ inuicẽ in lumine ambu
lamꝰ:ſicut ⁊ ipſeẽ in ſumne:vtpoꝰ;
ſimus ſocietãtem habere cum lo.
Quid facimde peccati Audi quid ſequit᷑.
Et ſanguis ieſu chꝛiſti filij einſpur⸗
abit nos ab omni delicto · agnã
ecuritatẽ dedit deus: merito paſcha cele⸗
bꝛamus: vbi fuſus eſt ſanguis dñi:quo pur
gamur ab omni delicto: Simꝰ ſecuri. Lau⸗
tionem contra nos diabolus ſeruituti tene
bat:ſed ſanguine chꝛiſti deleta eſt. Sãguis
inquit filij eius purgabit nos ab omni deli
cto. Quid eſt ab omni delicto: Attendite.
tſe cum eo:? in tenebꝛis ambulamuſ: Ecceiam in nomie chꝛiſti ꝑ ſanguinẽcruck — mẽtimur. habes apoſtolum paulũ di⸗ dñi: quem nũcꝓfeſſi ſũt iſti qͥ appellãt᷑ infan Corj. s. centeʒ: Aut quę ſocietas luci ad tenebras? tes:mundata ſũt oĩa peccata ipſoꝝ. Vete⸗ vngiri S

Expoſitionis ſancti Auguſtin
res intrauerunt: ⁊ noui exierũt. Auid eſt: veteres intrauerunt noui exierunt? Senes intrauerũt:infantes exierũt? Senectus em̃ veternoſa vetuſta vita:infantia autẽ rege ·
nerationis noua vita. Sed quid facimus?
Pꝛeterita peccata donata ſunt:nõ tantum ipſis: b ⁊ nobis. Et poſt donationẽ ⁊ abo⸗ litionẽ omniũ peccatoꝛum viuendo in hoc ſeculo inter temptationes:quędã foꝛte con
tracta ſunt: ideo qð poteſt hõ faciat. Ipſe
nos non eramns et ſumus. Vide em̃ quid
non habemꝰ: noſinetipſos ſeduci⸗
Mã ipſa vitas luxẽ. Nõdũ pfecte ſplẽduit vita tua:qꝛ inſunt peccata tua:̃ tamẽ iam
confiteatur quod eſt:vt ab illo curet᷑ qͥ ſem⸗
per eſt quod eſt. Ipſe em̃ ſemper erat ⁊eſt: dicat: Qð ſi dixerimnꝰ:quia peccatũ
mus:⁊ veritas in nobis nõ eſt · Er⸗ go ſi te ↄfeſſus fuerꝭ peccatoꝛẽ:ẽ ĩ te vitas.
illuminari cgpiſti:qꝛ ineſt confeſſio peccato
noſtrat⁊ purger noſer omi iniqta.
rum. Vide em̃ quid ſequat᷑: Qð ſi cõfeſ⸗
ſi fnerimus delicta nr̃a: fidelis eſt
⁊ iuſtus vt dimittat nobig delicta
te. NMon tantun p̃terita: ſed ⁊ ſi qua foꝛte
contraximꝰ ex hac vita: quia nõ põt hõ qᷓ;⸗
diu carnẽ poꝛtat nõ habere vel leuia pecca⸗ ta. Sʒ iſta leuia quę dicimus noli cõtemne
re. Si contemnis:quãdo apendis? Expa⸗ ueſce qñ numeras. Leuia mkta faciũt vnũ
grande. æhulte gutte implent flumẽ. AMul ta grana faciunt maſſam. Et quę ſpes eſt? Ante omnia confeſſio. Mec quiſq; ſe dicat
iuſtum: et ante oculos dei:qui videt qð ẽ:
erigat ceruicem ſuam homo qui nõ erat et eſt. Ante omnia ergo confeſſio: deinde di⸗ lectio:Quia de charitate quidẽ dictuz eſt: Charitas cooperit multitudinem peccato⸗
rũ. Jaz videamꝰ:ſi ipſã charitatẽ cõmẽdat
ꝓpter ſurrepentia delicta: quia ſola chari- tas extinguit delicta: ſuperbia extinguit charitatẽ.humilitas ergo roboꝛat charita tem:charitas extinguit delicta.humilitas
ꝑtinet ad confeſſionẽ:q̃ cõfitemur nos pec
catoꝛes. Ipſa eſt humilitas:nõ vt dicam?
illud lingua:qᷓſi ꝓpter arrogantiaʒ: ne diſ⸗
pliceamus hominibus ſi nos iuſtos dixeri mus. Jaciũt hoc impij ⁊ inſani: Scio qui-
dem quia iuſtus ſum. Sed qd dicturus ſũ
ante homines? Si me iuſtũ dixero:quis fe ⸗
rat quis toleret? Apud deum nota ſitiu⸗ ſticia mea:ego tamen dicam me peccatoꝛẽ:
Mon quia ſum: ſed ne arrogãtia odioſ in⸗ ueniar. Dic hominibus qð es: dic deo quiſ es · Quia ſi ñ dixerl deo qð es:damnat de⸗ qð in te inueniet.nõ visvt ille damnet:tu
dãna. Vis vt ille iðſcat:tu agnoſce:vt poſ⸗
ſis deo dicere: Auerte faciem tuã a peccatꝭ Vẽ.ʒ.
meis. Dic illi etiã illa verba in ip̃o pſalmo:
AQuoniã iniquitatem meaʒ egocognoſco. Að ſi cõfeſſi fuerimus delicta noſtra: fide-
lis eſt ⁊ iuſtus:qͥ dimittat nobis delicta no
ſtra:⁊ purget noſex omni iniquitate. Dð E
ſi direrimꝰquia nõ peccauimꝰ:mẽ dacem facimꝰ eum:⁊ verbum eius nõerit in nobis · Si dixeris:non pecca ui: illum facis mendacem:cum te vis face⸗ re veracem. Endę fieri poteſt vt deus men dax ſit:⁊ homo verax:cum contradicat ſcri
ptura: Omnis homo mẽdax:⁊ deus ſolus Pẽ·nʒ.
verax. Ergo deus per ſeipſuʒ verax: tu per
deum verax: nam per te mendax. Et ne foꝛ
te impunitateʒ videret᷑ dediſſe peccatis:qꝛ
dixit: Jidelis eſt ⁊ iuſtus qͥ mũdet nos ab omni iniquitate: ⁊ dicerẽt iaʒ ſibi homies:
Peccemꝰetiam ſecuri faciamus quod vo/ lum?: purgat nos chꝛiſtus: fidelis ẽ ⁊ iuſtꝰ: purgat noſab omni iniquitate. Tollit tibi malam ſecuritatẽ: ⁊ inſerit vtilem timoꝛẽ. Ahale vis eſſe ſecurꝰ:ſollicitꝰ eſto. Fidelis
em̃ eſt ⁊ iuſtꝰ: vt dimittat nobis delicta no⸗
ſtra:ſi ſemꝑ tibi diſpliceas:⁊ mutert donec perſciarl: Ideo quid ſequit᷑. Filiol hec ſcribo vobisvt nõ peccetis. Sʒ
fote ſurripit de vita humana peccatũ: qͥd
ergo fiet? Jam deſperatio erit: Audi. Si auis inquit peccauerit: aduocatum
habemus apud patrẽ ieſũ chꝛiſtũ
iuſtũ: ⁊ ipſe ẽ pròpitiatio pro pec⸗
catis noitris. Ille eſt ergo aduocaiꝰ:da
operam tu ne pecces. Si de infirmitate vi ⸗ te ſurꝛepſerit peccatum:cõtinuo vide: con/ tinuo diſpliceat:continuo damna. Et cum damnaueris:ſecurꝰ ad iudiceʒ venies. Ibi habes aduocatum: Moli timere:ne perdaſ cauſam confeſſionis tuę.Si em̃ aliquando
in hac vita cõmittit ſe homo diſerte linguę
⁊ non perit:cõmittis te verbo et periturus
es⸗Llama: Aduocatũ habemus apud pa⸗ trem. Videte ipſũ iohãnẽ ſeruantẽ humi⸗
5.
ubun js vi pann⸗ nbens d it:ſel drnöbt nen hec ſunᷓho minnt in chult inaopu unnolho ſuthocql qhcn ſu Hosi ſos ſnui npios·no hnnes au untuduo inchiſu inon Upoſnt nipunst intſepop
bnnes ſin ceon
fane
6 „
diAu
ilioli mei ca.
unqſequ
secde habe
eccatoꝛũ
ierant
uellty nttorütt atn
Asemin lmmon
ioeß
litatem. Lerte vir iuſtus erat ⁊ magnꝰ:qui Zo ··
de pectoꝛe domini myſterioꝛum ſecreta bi/ bebat.Ille ille qui bibendo de pectoꝛe do⸗
mini diuinitatẽ ructauit: In pꝛincipio erat ʒob

dennduun n dehemn
In Eplam beati Johãnis Tractatus 1
verbum: ⁊ verbum erat apud deũ. Ille ta⸗
lis vir non dixit: Aduocatũ habetis apud
patrem: Sed ſi quis peccauerit: aduocatuʒ inquit habemus.iõ dixit habetis:nec me habetis dixit:nec ipſum chꝛiſtũ habetis di xit: ſed ⁊ chꝛiſtũ poſuit non ſe:⁊ habemus dixit:nõ habetis. Maluit ſe ponere in nu⸗ mero peccatoꝛũ vt haberet aduocatũ chꝛi⸗ ſtum:q;; ponere ſe ꝓ chꝛiſto aduocatũ ⁊ in⸗ ueniri int᷑ damnãdos ſupbos. Fratres: Je ſum chꝛiſtũ iuſtum:ipſũ habemꝰ aduoca⸗ tum ad patrem:ipſe ꝓpitiatio eſt peccato⸗ rum noſtroꝛũ. hoc qui tenuit:hęreſim non
tecit:hoc qui tenuit: ſciſma nõ fecit. Eade em̃ facta ſunt ſciſmata? Kum dicunt homi⸗
nes: Nos iuſti ſumus: Nñ dicũt homines: nos ſanctificamꝰ ĩimũdos: nos iuſtificamꝰ
impios: nos petim?: nos impetramꝰ. Jo⸗
bannes autẽ quid dixit? Et ſi quis pecca uerit:aduocatũ habemus apud patrem ie
ſum chꝛiſtum iuſtũ. Sed dicet aliqs: Ergo
ſancti non petunt ꝓ nobis? Ergo epiſcopi vel pᷣpoſiti nõ petũtꝓ plo? Sed attendite ſcripturas ⁊ videte: quia ⁊ pꝛępoſiti cõmẽ⸗ dant ſe populo. Nam apoſtolꝰ dicit plebi: Dꝛantes ſimul ⁊ ꝓ nobis. Dꝛat apoſtolus ꝓ plebe:oꝛat plebs ꝓ apoſtolo. Dꝛamꝰ ꝓ vobis fratres:ß̃ ⁊ vos oꝛate ꝓ nobis. In⸗ uicem pꝛo ſe omnia membꝛa oꝛent: caput ꝓ omnibus interpellet. Pꝛopterea nõ mi⸗ rum qꝛ ſequit᷑ ⁊ hic: et claudit oꝛa diuiden- tibus eccleſiam dei:Quia dixit: Jeſũ xpᷣm
iuſtũ habemꝰ aduocatũ: ⁊ ipſe pꝛopitiatio
ẽ peccatoꝛũ noſtroꝛũ: ꝓpter illos qui ſe di⸗
uiſuri erant ⁊ dicturi: Ecce hic eſt chꝛiſtus: ecce illic:⁊ velle oſtendere eum in parte qui emit totũ ⁊ poſſedit totũ: ↄtinuo ſecutꝰeſt:
Non tantũ noſtroꝛũ: ſed ⁊ totius mũdi. Quid eſt hoc frates?Lerte inueni⸗ mus eam in campis ſaltuũ:inuenimus ec⸗
cleſiam in omnibꝰ gentibus. Ecce chꝛiſtus
ꝓpitiatio eſt peccatoꝛũ noſtroꝛũ: non tan⸗ tum noſtroꝛum:ſed ⁊ totius mũdi.Ecce ha bes eccleſiam ꝑtotũ mũdũ: Noli ſequi fal⸗ ſos iuſtificatoꝛes et veros pꝛęcipitatoꝛes. In illo mõte eſto qui impleuit oꝛbẽ terra⸗ rum:quia chꝛiſtus pꝛopitiatio eſt peccato⸗ rum noſtroꝛũ:non tantum noſtroꝛũ: ſed et totius mũdi: quẽ ſuo ſanguine compauit. Et in hoc inquit cognoſcimꝰ eum: ſi mãdata eius ſeruauerimꝰ. Quę mã
data? Nui dicit quia cognouit eñũ:
et mandata eius nõ ſeruat: mẽdar
eſt:⁊ in hoc veritas nõ eſt. Sed ad- huc quęri:Quę mandata? Qui aũt inqͥt
ſeruauerit verbũ eius:vere in hoc
perfecta eſt dilectio dei. Videamꝰne ipſum mandatũ dilectio dei vocet᷑. Aupre⸗ bamus em̃ quęe mõdata:?⁊ ait:Aui aũt ſer⸗ uauerit verbũ eius: vere in hoc perfecta eſt dilectio dei. Attende euangeliũ ſi nõ ẽ hoc
mandatũ: Ahandatũ inquit nouũ do vo/ Job.iʒ·
bis:vt vos inuicẽ diligatis. In hocco ⸗ gnoſcimus quia in ipſo ſumꝰ:ſi in lectione vocat. Qusę eſt ꝑfectio dilectiõis? Et inimicos diligere: ⁊ ad hoc diligere vt ſint fratres. Non em̃ dilectio noſtra carna⸗ lis eſſe debet. Optare alicui ſalutẽ tempo⸗
ralem: bonum eſt: ſed ⁊ ſi deſit:aĩa tuta ſit. Si optas alicui amico tuovitã:bene facis.
Baudes de moꝛte inimici:male facis. Sed foꝛte ⁊ amico tuo vita illa quã optas inuti⸗ lis eſt: et inimico tuo moꝛs de qua gaudes vtilis fuit. Incertum eſt vtrũ alicui ſit vti⸗ lis vita iſta an inutilis: vita vero quę eſt apud deum ſine dubio vtilis ẽ. Sic dilige inimicos tuos vt fres optes: ſic dilige ini⸗ micos: vt in ſocietatẽ tuõ vocent̃. Sic eĩ
dilexit ille qui in cruce pendens ait: Pater xuq.⁊ʒ.
ignoſce illis: qͥa neſciunt quid faciũt. Ne⸗ q; em̃ dixit: Pater viuãt iſti multo tempo/ re:me quidem occidunt:ſed ipſi viuãt. Sʒ quid ait? Ignoſce illis:quia neſciunt quid
faciunt. ahoꝛtem ſempiternã ab eis expel⸗
lebat prece miſericoꝛdiſſima: ⁊ potentia pᷣ⸗ ſtãtiſſima. ahlti ex eis crediderũt:⁊ dimiſ⸗ ſus eſt eis fuſus ſanguis chꝛiſti. Pꝛimo fu⸗ derũt cũ ſeuirent: biberunt cũ crediderũt.
In hoc cognoſcimus qꝛ in ipſo ſumꝰ: ſi in
ipſo perfecti fuerimus. De ipſa ꝑfectiõe di⸗ ligendoꝛum inimicoꝛũ dominꝰ admonens
ait: Eſtote ergo perfecti:ſicut ⁊ pat᷑ veſter Wattb.j·
celeſtis perfectus eſt. ui ergo dicit ſe in— o manere:debet ſicũt ipſe am bulauit:⁊ ipſe ambulare. Quõ ffes? Quid nos monet?Aui dicit ſe in ipſo ma⸗ nere:id eſt in chꝛiſto: debet ſicut ip̃e ambu⸗ lauit et ipſe ambulare: foꝛte B nos monet: vt ambulemꝰ mari? Abſit. hoc ð:vt ambu
lem ꝰinvia iuſticięe. In q̃ via? ã cõmemoꝛa
ui. Fixꝰ in cruce erat:⁊i ipᷣa via ambulabat ipſa via charitati: P̃ iðſce illis qꝛ neſciunt
dd faciũt. Si ð didicerꝭ oꝛare ꝓ inimic tu⸗
9 4
ilo pfecti fuerimus. Perfectos in di ⸗
„

Expoſitionis ſancti Auguſtini
B is:ambulas yiã dñi. Dilectiſſini ñ mã datũ nouũ ſcriho vobisg: ſed man⸗ datũ vetus qð habebat ab initio. Quod mandatũ vetus dixit?Auod habe batis inquit ab initio. Ideo ergovetus:qꝛ
iam illud audiſtis. Alioquin cõtrarius erit Job.13. domino vbi ait: andatũ nouum do vo ⸗ bis:vt vos inuicem diligatis. Sʒ mãdatũ
vetꝰquare? Mon quia ad veterẽ hominem
prinet. Sed quare: Qð habebatis ab ini tio. Mandatũ vetus eſt verbuʒ qð gudiſtis. Ideo ð vetus:qꝛ iam audiſtis. Et idipfũ nouũ oſtẽdit dicẽs: Iteꝝ mã⸗ datũ nouũ ſcribo vobis. õ alteꝝ: ſed idemipſũ quod dixi vetus:idẽ eſt ⁊ no⸗ uum. Quare? Nuod eſt verũ in iplo
⁊ in vobis. Mam quare vetus audi Auia iam illud noueratis. Quare aũt no⸗ uũ! Quia tenebꝛę tranſierũt:⁊ lur Va iaʒlucet. Ecce vᷣñ nouũ: Quia tene⸗ bꝛe ad veterem hominẽ: lux vero ad nouũ hominẽ pertinet. Quid dixit apłus paulꝰ? eor.z. Exuite vos veterem hominẽ:⁊ induite no⸗ Epb.;. uum.Et iterum quid dicit? Fuiſtis aliquã⸗ do tenebꝛę:nunc aũt lux in domino. Qui dicit ſe eſſe in lumine · Aodo manife⸗ ſtat totũ qð dixi. Qui dicit ſe eſſe in lu mine ⁊ fratrẽ ſuũ odit: in tenebꝛis eſt vſq;adhuc.Eia fratres mei:qᷓ;diu di⸗ Wattt.ʒ. camꝰ vobis: diligite inimicos? Videte qð peius ẽ: ne adhuc fratres oderitis. Si fra⸗ tres ſolum amaretis: nondũ eſſetis ꝑfecti: ſi autẽ fratres oditis quid eſtis? Vbi eſtis: Reſpiciat vnuſquiſq; coꝛ ſuum: nð teneat odium cõtra fratrem ꝓ aliquo verbo duro: ꝓ contentione terrę:ne fiat terra. AQuiſqͥs em̃ odit fratrẽ ſuũ:nõ dicat quia in lumine ambulat · Quid dixi:Mõ dicat qꝛ ĩxp̃o am ⸗ bulat? AQui dicit ſe eſſe in luce ⁊ odit fratrẽ
ſuum:in tenebꝛis eſt vſqadhuc. Neſcio qͥs
em̃ ex pagano factus eſt chꝛiſtianꝰ: Inten ⸗ dite:Ecce tenebꝛe erat quãdo paganꝰ erat:
modo iam chꝛiſtianus factus eſt: Deo gra⸗
tias. Omnes gratulant᷑. Recitat᷑ apls gra⸗
ępb.ð. tulans: Juiſtis em̃ aliqũ tenebꝛę: nũc autẽ lux in domino. Adoꝛabat idola:adoꝛat de⸗
um. Adoꝛabat quẽ fecit:adoꝛat qui eum fe
cit. Mutatus eſt: deo gratias. Dẽs gratu⸗ lant᷑ chꝛiſtiani. Quare? Quia iaʒ adoꝛatoꝛ patr ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti: Etiã deteſtatoꝛ demonioꝛũ ⁊ idoloꝛũ eſt. Adyuc iſte iohan nes ſollicitus eſt:multis gratulãtibadhuc
is?
ſuſpectus eſt. Fratres:maternã ſollicitudi nem libenter amplectamur. Nõ ſine cauſa mater ſollicita ẽ de nobis:cũ alij gaudent. Matrẽ dico charitatẽ. Ipſa em̃ habitabat in coꝛde iohãnis cum iſta diceret. Quare?
Miſi quia aliquid timet in nobis.Et cũ iaʒ
nob hoiĩes gratulẽt᷑:quid ẽ qð timet? Qui
dicit ſe eſſe in lumie. AQuid eſt hocæ Jam di cit ſe eſſe chꝛiſtianũ: ⁊ fratrẽ ſuum odit: in tenebꝛis eſt vſq;adhuc. Qð exponere nõ ẽ: ſed qð gaudere ſi nõ fiat: aut qð plangere
ſi fat. Nui diligit fratrẽ ſu ĩ lumie ꝙ
manet:⁊ſcandalũ ĩ eo nõ e. Obſecro
per xpᷣm: paſcit nos chꝛiſtus. Refecturi ſu⸗
mus coꝛpoꝛa in noie xp̃i: ⁊ aliquantũ refe⸗ cta ſunt: ⁊ reficienda ſunt: mẽs noſtra paſ⸗ catur:nõ qꝛ diu dicturus ſum dico: nã ecce iam finitur lectio. Sʒ ne foꝛte ex tedio mi⸗ nus attente audiat᷑ qð maxime neceſſariũ eſt:Qui diligit fratrẽ ſuũ in lumine manet ⁊ ſcãdalũ in eo nõ ẽ.Qui ſũt qͥ patiũt᷑ ſcan⸗ dalũ aut faciũtꝰ Aui ſcandaliʒant᷑ in xp̃o ⁊ in eccleſia. Qui in xp̃o ſcandaliʒant᷑: tanqᷓ; a ſole vꝛũt̃. Qui in eccleſia:tãqᷓ; a luna. Di cit aũt pſalmꝰ: Per diẽ ſol nõ vꝛet te: neq; luna ꝑ noctem: id eſt ſi tenueris charitatẽ: nec in chꝛiſto ſcandalũ patieris nec in eccle ſia:nec chꝛiſtũ relinques nececcleſiõ. Qui em̃ eccleſiam relinquit: quõ eſt in chꝛiſto qͥ in mem bꝛis xp̃i nõ ẽ?Auõ eſt in xp̃o qui in coꝛpoꝛe chꝛiſti nõ eſt Illi ð patiunt᷑ ſcanda lum:qͥ relinquũt aut chꝛiſtũ aut eccleſiam. Vnde intelligimus qꝛ inde dixit pſalmus: Per diẽ ſol nõ vꝛet te:neq; luna ꝑ noctem? Auia ipſã vſtionẽ ſcandalũ vult intelligi. Pꝛimo ipſam ſimilitudinẽ attẽde: Quõ q̃ vꝛit᷑ dicit:nõ tolero: nõ fero et ſubducit ſe: ſic qui quędã nõ ferũt in eccleſia et ſubtra ⸗ hunt ſe vel nomini chꝛiſti vel eccleſie:ſcan⸗ dalũ patiũt᷑. Videte quõ paſſi ſũt ſcdalũ tãq; a ſole illi carnales qͥbꝰpᷣdicabat carnẽ
ſuã chꝛiſtꝰ ⁊ dicebat: Qui nõ mãducauerit Jo.s.
carnẽ filij hoĩs ⁊ biberit eius ſanguinẽ:nõ habebit ĩ ſe vitã. Septuaginta ferme hoiel dixer̃t: Durꝰẽ hic ᷣmo:⁊ receſſerũt ab eo:⁊ remãſerũt duodecim. Dẽs illos vſſit ſol et receſſerũt:nõ valentes ferre vim vᷣbi. Re ⸗ mãſerũt ð duodecim. Et ne foꝛte putarent hoies:qꝛ ipſi pᷣſtant deo credẽdo in xp̃m:et nõ ab ipſo illis pᷣſtat᷑ bñſiciũ: cũ duodecim remãſiſſẽt:ait illis dñs: Nũqͥd ⁊ vos vult?
ire? Vt noueritl qꝛ vobis neceſſaniꝰego ſũ:
tövos
poden
bes lt
ſönfnn
Lun
Luuddi
en dilcl bte gömulu inoẽm uſunta ſnobe iisvob ieest ül buslege ennui ionöcie unpatũ uiland gndei k Nõ·ꝛo. italiqu üdoy uüetl piſcn Satpau ne inclot
. poſtolũ( en
o.
teneb
lt. Hag
w Uu
bulat rercec
rnn Mbieci Nnonuſ uwüſn vittein iuin ſioch 5 vonq

n„ Cor. n. ſ vbũ poſitũ ĩ apło: Auis infirmat᷑ ⁊ ego
ſpõderũtvoce petri: Sñe: vbũ vite einę ha bes:quo ibimꝰ?Quos aũt vꝛit ecclia tan⸗ q; luna ꝑ noctẽ:qͥ ſciſmata fecerũt:audi ip⸗
nõ infirmoꝛꝰ qs ſcãdaliʒat᷑ ⁊ ego non yꝛoꝛ Quõ ð nõ eſt ſcãdalũ in eo qͥ diligit frẽm? Quia qᷓ diligit fratrẽ:tolerat oĩa ꝓpter vni
tatem: quia in vnitate charitatis ẽ frater⸗
na dilectio. Offendit te neſcio qͥs:ſiue ma ⸗
beati Joh
nõ vos mihi. lli aũt qͥs nõ vſſerat ſol: re⸗
ãnis Tractatus II
nõ valeant intendere aciẽ:⁊ dicãt:vbi⸗In tendit᷑ illis digitꝰ vt videan t. Aliqᷓ düern
beſcũt: ne cgci putent᷑: dicunt ſe vidiſſe qð
nõ viderũt. Mũqͥd ſic oſtendimꝰ eccleſiam fratres mei? Mõne apta eſt⸗Mõne manife⸗ ſia? Nonne obtinuit oẽs gẽtes:? Nõne im⸗ plet qð añ tot ãnos ꝓmiſſũ ẽ abꝛaę ĩ ſemie
eiꝰ bñdici oẽs gẽtes? Vni ſideli ꝓmiſſum Beñ̃·⁊⁊⸗
ẽti milibꝰ fideliũ mũdꝰ impletꝰẽ. Ecce mõs implẽs vniũſaʒ faciẽ trę. Ecce ciuitas de qᷓ
lus:ſiue vt tu putas malus: ſiue vt tu fin⸗ dictũ ẽ:Mõ põt ciuitas abſcondi ſup mõtẽ Wattt.ʒ.
—
unstn diti a vobis damnari potuerũt? Sʒ o ſi di bat:nõ ockis tĩ:ß aure: nec aure coꝛꝑis:ſed eo. Sznein ligeretis fratres:ſcandalũ in vobis nõ eẽt. aure coꝛdis aditit. Eriti nouiſſimis diebꝰ Efa·⁊. utulqnmu Ps.us. Audi pfalmũ qͥd dicat: Pax multa diligen manifeſt⸗ mõs dom⸗ dñi paratꝰi cacumie Suſanſit tibus iegẽ tuð:⁊ nð eſt ilis ſcandalũ. Pa/ möõriũ · Quid tã mqnifeſtũ q; mõsꝛ Sʒ ſũt uninüſ cem multã dixit eis qui diligũt legẽ de: et ⁊mõtes ignoti:qꝛ ĩ vna ꝑte traꝝ poſiti ſũt.
irCuſuit
Joh. 13.
1
* . *
3 5
gis malus:⁊ deſeris tot bonos: qualis di⸗ lectio ẽ fraterna? Aualis aparuit i iſtis: cũ accuſant afros: deſeruerũt oꝛbẽ traꝝ. Mũ ⸗
qd in oꝛbe terraꝝ ſancti nõ erãt? Aut inau⸗
ideo nõ eis eſſe ſcandalũ. Illi ð qui ſcanda lum patiũt᷑:pacẽ perdũt. Et quos dixit nõ pati ſcandalũ:aut nõ facere? Diligentes le gem dei. Ergo in charitate poſiti ſunt. Sʒ
dicit aliquis: Legem dei dixit diligentibꝰ.
Nõ fratres. Audi dd dñs dicat: Mandatũ nouũ do vobis: vt vos inuicem diligatis. QAuid eſt lex niſi mandatũ? Auõ aũt non
ↄſtituta. Illi offẽdũt ĩ mõtẽ. Et cũ eiſ dicit᷑:
Aſcẽdite:nõ ẽmõs dicũt:⁊ faciliꝰ illuc faci⸗ em impingũt qᷓ; illic habitaculũ q̃rũt. Eſai⸗
as heſterna die lectꝰ ẽ:Quiſqͥs vrm vigila⸗
QAuis vf̃m nouit olympũ mõtẽ? Quõ ibi q́ habitãt:giddabã nrm nõ nouerũt? In ꝑti⸗ bus ſüt iſti mõtes.Ille aũt mons nõ ſic:qꝛ impleuit vniũſaʒ faciẽ tre. Et de illo dicit: Paratꝰĩ cacumie mõtiũ. Ahõs ẽ ſuꝑ cacu⸗ mina oĩm mõtiũ.Et ↄgregabũt᷑ inqͥt ad eũ oẽs gẽtes. Quis erat ĩh mõte?AQuis fran ⸗ git faciẽ offendẽdo in illũQuis ißrat ciui⸗
w patiũt᷑ ſcandalũ: niſi dũ ſufferũt inuicem? tatẽ ſuꝑ mõtẽ ↄſtitutã? Sʒ nolite mirari:qꝛ e4. Sicut paulꝰ dicit: Sufferentes inuicẽ in di ignoꝛat ab iſt!qͥ oderũt ffes:qꝛ in tenebris nöck Mn lectione: ſtudentes ſeruare vnitatẽ ſpirit? ambulant ⁊ neſciũt qͥ eñt:qꝛ tenebꝛę excę⸗
ĩ vinculo pad. Et qꝛ ipᷣa ẽ lex xp̃i:eũdẽ audi cauerũt oculos eoꝝ. Montẽ nõ vidẽt: No
qtut duiun
Daniek.2. 5
apoſtolũ cõmẽdãtẽ ipſã legẽ: Inuicẽ inqt onera vfa poꝛtate:⁊ ſic adiplebitꝭ legẽxp̃i. Naʒ qͥ odit fr̃em ſuũ in tenehꝛis ẽ: 2itẽnebꝛis ambulat? neſcit quo
F eat. Magna res ffes: Attendite rogam⸗
vos. Dui odit frem ſuũ in texebꝛiſ ambulat:⁊ neſcit quo eat:qm̃ tene bꝛe excecauef̃t oclos eiꝰ. Auid tã cę⸗
cũq; iſti qͥ oderũt frẽs? Nã vt noueritꝭ qꝛc
ci ſũt:in mõtẽ offenderũt. Eadem dico:ne vobis excidant. Nõne lapis iſte qͥ ᷣciſus ẽ de monte ſine manibus: chꝛiſt?ẽ de regno iudęoꝛũ ſine oꝑe maritali? Mõne ille lapis ↄfregit oĩa regna terraꝝ: id ẽ oẽs dñatiões idoloꝝ ⁊ demonioꝝ? õne ille lapis creuit
⁊factus eſt mõs magnꝰ:⁊ impleuit vniuer⸗
ſũ oꝛbẽ traꝝMũqͥd digito oſtẽdimꝰ iſtum montẽ:quõ oſtẽdit᷑ hoibꝰ tertia luna Ver⸗ bi grã: ñ volũt hoies videre lunã nouõ dicũt:ecce luna:ecce vbi eſt. Et ſi ſunt ibi qͥ
ipe manet ĩeternũ:
lo mirert:ocłos nõ hñt. Vnde ockos ñ hñt⸗ Quia tenebꝛę excęcauef̃t eos. Vnde ꝓba-
mus?Quia ffes oderũt: qꝛ cũ offendũt᷑ in
afris:ſeꝑant ſe ab oꝛbe traꝝ: quia nõ tole⸗ rant ꝓ pace xpi qͥs infamãt:⁊ tolerant pꝛo parte donati quos damnãt.
De eo að iohãnes diẽ: Scribo vo
bis filioli:qꝛ remittũt vobig pctã
nomẽ eiꝰvſq; ad id:Et mũchtrã i
et ⁊ deſideria eiꝰ. Mui aũt fecerit volũtatẽ dei manet in etern:ſiẽ ⁊ Tfactatꝰ U
hni ᷓᷓ legũt᷑ i ſq;tur ſctis:ad in/
o ſtructionẽ ⁊ ſalutẽ nr̃aʒ intẽte opoꝛ tet audire. Ahaxie tñ mẽoꝛię cõmẽ⸗
danda ſũt:qᷓ adũſus hereticos valẽt pluri⸗
mũ:qͥꝝ inſidie infirmioꝛes qͥſq; ⁊ negligẽti⸗ oꝛeſcircũuenire nõ ceſſãt. ahemẽote dñm
nf̃m ⁊ ſaluatoꝛẽ ieſũ xpᷣm⁊ moꝛtuũ eẽ ꝓ no
bis ⁊ reſurexiſſe. Aoꝛtuũ ſcʒ ꝓpt delicta Bo.
35
——

—
ipſe ſenſũ nrm apiat. Quid aũt oſtẽdit do/ P
nf̃a:reſurrexiſſe ꝓpter iuſtificationẽ nr̃am. Sicut modo audiſtis: qa diſcipuloꝛũ duo⸗ rum quos inuenit in via:tenebant᷑ oculi ne eum agnoſcerent:iuenit eos deſperãtes de redemptiõe quę erat in chꝛiſto: ⁊ exiſtimã⸗ tes iam illum paſſum:⁊ moꝛtuum fuiſſe ſi⸗ cut hominem: nec tanq; filium dei putaſ/ ſe ſempꝑ viuere:⁊ in carne ita moꝛtuũ vt nõ reuiuiſceret:ſed tanq;; vnũ ex ꝓpheti: ſicut verba eoꝝ pauloante qui intẽti eratis:au⸗ diſtis. Tunc aperuit illis ſcripturas:incipi ens a moyſe:ꝑ omnes ꝓphetas oſtendens eis omnia quę paſſus erat pᷣdicta fuiſſe: ne illi magis mouerent᷑ ſi reſurrexiſſet domi⸗ nus: et magis ei nõ crederent:ſi de illo iſta ante dicta non eſſent. Firmitas enim ſidei in eo eſt:quia omnia qᷓj euenerunt in chꝛi⸗ ſto pꝛœdicta ſũt. Diſcipuli ergo nõ eũ agno uerunt:niſi in fractione panis.Et vere qui non ſibi iudicium manducat ⁊ bibit:in fra⸗ ctione panis chꝛiſtũ agnoſcit. Poſtea ⁊ illi vndecim putabãt ſe ſpiritũ videre:pꝛebu- it ſe palpandũ: qui ſe pꝛebuit crucifigẽdũ. Crucifigendũ inimicis:palpandũ amicis: Ahedicus tamẽ omniũ:⁊ illoꝝ impietatis: ⁊ iſtoꝛum incredulitatis. Nam qð audiſtis cum actus apoſtoloꝝ legerentur:quot mi⸗ lia crediderunt ex interfectoꝛibus chꝛiſti:ſi crediderunt poſtea qui occiderũt:nõ erant credituri qui paululũ dubitabãt? Et ipſos tamen qð maxime debetis animaduertere ⁊memoꝛię veſtrę mandare:qꝛ cõtra inſidio ſos errores deus voluit ponere firmamen⸗ tum in ſcripturis:cõtra quas nullus audet loqui qui quoquo mõ ſe vult videri chꝛiſti⸗ anum: Cum ſe palpandũ pꝛębuiſſet: nõ il⸗ lis ſuffecit:niſi de ſcripturis cõfirmaret coꝛ credẽtiũ. Pꝛoſpiciebat em̃ noſ futuros. In qᷓ palpemus nos nõ habemꝰ: ⁊ qð legam? habemus. Si em̃ ꝓpterea illi crediderunt quia tenuerunt ⁊ palpauerũt:nos quid fa⸗ cimꝰ? Jam chꝛiſtus aſcendit in cęlũ: nõ eſt
venturus niſi in fine:vt iudicet de viuis et
moꝛtuis. Vnde credituri ſumus:niſi vnde
uq. 24. 7 ipſos palpantes voluit confirmare? Ape⸗ ruit em̃ illis ſcripturas:⁊ oſtendit eis quia opoꝛtebat pati chꝛiſtum: ⁊ impleri oĩa quę
de illo ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis
et pſalmis. Omnẽ veterẽ ſcp̃turã circũplex⸗
eſt. Quicqͥd illaꝝ ſcpᷣturaꝝ ẽ:xpᷣm ſonat:ß ſi
aures iueniat. Et aꝑuit eis ſenſũ:vt intelli⸗
gerẽt ſcpᷣturas. Vnde ⁊ nob oꝛandũ ẽ: yt
in
minꝰ ſcriptũ de ſe in lege moyſi ⁊ꝓphetis ⁊ pſalmis? Auid oſtẽdit: Ipſe dicat. Bꝛenit hoc euangeliſta poſuit:vt nos noſcemꝰqͥd in tanta latitudine ſcripturaꝝ credere ⁊ in⸗ telligere debeamus.Lerte multę ſunt pagi nę: et multi libꝛi:hoc habent omnes quod dixit dñs bꝛeuiter diſcipulis ſuis. Quid ẽ hoc? Quia opoꝛtebat pati chꝛiſtũ: ⁊ reſur⸗ gere tertia die.habes iam de ſponſo:quia opoꝛtebat chꝛiſtũ pati ⁊ reſurgere. Lõmen⸗ datus eſt nobis ſponſus:de ſponſa videa- mus quid dicat:vt tu cũ cognoueris ſpon ⸗ ſum ⁊ ſpõſam:nõ ſine cauſa ad nuptias ve nias.Lelebꝛa tio em̃ nuptiaꝝ omis celebꝛa tio. Eccleſięe eĩ nxptie celebꝛant᷑. Ducturꝰ eſt vxoꝛem filius regis:⁊ ipſe filiꝰ regis rex: ⁊qui frequẽtant ipſi ſunt ſpõſa. Mon quõ in nuptijs carnalibꝰ alij frequentant nupti as:⁊ alia nubit. In eccleſia qui frequẽtãt: ſi bene frequentant:ſponſa fiunt. Dis em̃ eccleſia ſponſa chꝛiſti eſt:cuiꝰpꝛincipiũ ⁊pᷣ⸗ mitię caro chꝛiſti eſt. Ibi iuncta eſt ſponſa ſpõſo in carne: Aherito carnẽ ipſã cũ cõmẽ
daret:panẽ fregit: ⁊ merito ĩ fractiõe panis
apti ſũt ocli diſciploꝝ ⁊ ahuerũt eũ. Quid ð dixit dñs ſcriptũ eſſe de ſe ĩ lege ⁊ꝓphis ⁊ pſalmis?Auia oꝑtebat pati xpᷣm.Si ñ ad⸗ deret ⁊ reſurgẽ:recte illi plãgerẽt:quoꝝ ocu li tenebãt᷑. Sed ⁊ reſurgere pᷣdictũ ẽ. Et vt quid hoc? Quare opoꝛtebat pati chꝛiſtũ ⁊reſurgere? Pꝛopter illum pſalmũ quẽ vo ⸗ bis maxime cõmendauimꝰ:quarta ſabbati
ſtatiõe pᷣma nouiſſime hebdomadis. Qua⸗
re opoꝛtebat xpᷣm pati ⁊ reſurgere? Pꝛopt
pſalmũ: Lõmemoꝛabuntur ⁊ cõuertent᷑ ad pð.⁊
dominũ vniuerſi fines terrę:⁊ adoꝛabũt in cõſpectu eius vniuerſe patrie gentiũ. Naʒ vt noueriti: qꝛ oꝑtebat pati xpᷣm ⁊ reſurge⸗ re.Et hic qͥd addidit:vt poſt cõmẽdationẽ
zu
ſuenn iuiß u p Man ſaüun vu riv tüdu zuns um mnön nndel ius ſch uells ecc tetifin xxod hnunicm ien vbie ſoienntcu ve· Occ eoes: qui
uubant:
genunde
2 ielicet au nhoninbu 4 unmi eepeedic uien. le bominis isocdiſi ⸗Eſote unoden nswit is interf
„ 2
ſponſi cõmẽdaret ⁊ ſponſã? Et pᷣdicari inqͥt xuq.⁊4 buch
in noie eiꝰ pęnitentiã ⁊ remiſſionẽ pctõꝝ ꝑ omnes gentes:incipiẽtes ab hieruſalẽ. Au
diſtis fratres:tenete. Memo dubitat de ec/ ꝑ
cleſia:quia ꝑ omnes gentes eſt. Nemo du⸗ bitat quia ab hieruſalẽ cępit:⁊ oẽs gentes impleuit. Agnoſcimꝰ agrũ vbi vitl plãtata eſt:cũ aũt creuerit nõ aðᷓſcimꝰqꝛ totũ occu⸗ pauit. Vnde cepit? Ab hieruſalem. AQuo ꝑuenit? Ad omnes gẽtes. Paucę remanſe⸗ rũt:oẽs tenebit: Interea cũ oẽs tenet: aliq ſarmẽta inutilia viſa ſũt agricolę pᷣcidẽda:

ducãt pᷣciſa vt pꝛecidamini:hoꝛtamini ma⸗ gis quę pꝛeciſa ſunt: vt iterum inſerantur. Aanifeſtũ eſt em̃ chꝛiſtũ paſſũ:reſurrexiſ⸗ ſe: aſcẽdiſſe in cęlũ: Manifeſtũ eſt ⁊ eccleſi⸗ qꝛ pᷣdicatur in noie eiꝰ pgnitẽtia ⁊ remiſſio
3 pctõꝝ ĩ oẽs gẽtes. Ande cgpit? Ab hieru⸗ b ſalẽ · Audi ſtultꝰvanꝰ:Et quid amplius di⸗ niipneein cturus ſum?ᷓ cgcos qui tam magnũ mõ⸗ beha tem nõ vident: qui contra lucernaʒ oculos ctyn— in candelabꝛo poſitam claudũt? Cũ eis di⸗
rimus:ſi chꝛiſtiani catholici eſtis: cõmuni⸗
— ne auun cate illis eccleſijs: vnde euangeliũ toto gꝛ ⸗ ocünu be diffunditur. Illi hieruſalem cõmunica⸗ te:quãdo dicimꝰ: Reſpõdent nobis: Mon ungshi cõmunicamus illi ciuitativbi occiſus ẽrex Autüſunhü noſter: vbi occiſus eſt dominꝰ noſter:qua- muld' lufmn ſi oderint ciuitatem ybi occiſus eſt domin du. Ja cdcuat noſter. Occiderunt iudęi quẽ inuenerũt in vumntyonh terra exufflant iſti qͥ ſedet in celo. Qui ſũt aicahctux peioꝛes: qui cõtempſerunt quia hominem dlhct. ſiunt putabant: an qui ſacramenta eiꝰexufflant
am dominũ cõfitenture Sed oderũt neben quem iam domi
tegr inru videlicet ciuitatem in q̃ dominus ipſoꝛum nu occiſus ẽ. Pij homineſ ⁊ miſericoꝛdes:mul dlatiit tum dolent occiſum eſſe chꝛiſtũ: ⁊ occidunt pücheniigt in hominibus chꝛiſtum. Et ille dilexit illã uu optcbupnis ciuitatẽ:⁊ miſertus eſt eius. Inde dixit in⸗ gtrcte ig cipere pꝛędicationem ſuõ incipiens ab hie/ Sct ruſalem. Ille ibi pꝛincipiũ fecit pꝛędicatio/ Quurboywn nis nominis ſui:⁊ tu exboꝛreſcis cõmuni⸗ Peopte lunzüi cationẽ ilius ciuitatis? Non eſt mirũ ſipᷣ⸗
echmendumm ciſus odiſti radicẽ. Quid ait ipſe diſcipulis
nou Act. ſuis? Eſtote ſedentes in ciuitate: quia ego
ö vntir mitto ꝓmiſſionem meaz in vos. Ecce quã ciuitatẽ oderũt: foꝛte amarẽti ſi iudei iter⸗ miinsmu kfectoꝛes xp̃i in illa habitarẽt. Manifeſtũ ẽ
nun mn em̃ oẽs interfectoꝛes chꝛiſti:id ẽ iudgos ex⸗ n pulſos eẽ de illa ciuitate. uę habebat ſe⸗ ocaſni, uientes in chꝛiſtum: habet adoꝛantes chꝛi⸗ Luurnp j ſtum. Pꝛopterea illã iſti oderũt:qͥa chꝛiſtia vim iwüt niin illa ſunt. Ibi voluit ſedere diſcipulos — ſuos:⁊ ibi illis mittere ſpiritũſanctũ. Vbi — inchoat eccleſia:niſi vbi venit de cęlo ſpiri/ mer o 4 tuſſanctus: et impleuit vno loco fedentes
onnes hl centum viginti? Duodenarius ille nume⸗
vden Ac.⁊. rus decuplatus erat. Sedebant centum vi
i ginti homines:et venit ſpirituſſanctus: et — impleuit totũ locum:⁊ factus eſt ſonus qjſi d ferretur flatus vehemẽs:⁊ linguę diuiſe ſũt u in u⸗ velut ignis. Audiſtis actus apoſtoloꝝ ho ⸗ mi die:ibi lecta eſt ipᷣa lectio: Keperũt linguis
ſit ₰
⁊ fecerunt hereſes ⁊ ſciſmata. Non vos in⸗
Tractatus II
loqui quomõ ſpirituſſanctus dabat eis ꝓ⸗
nunciare.Et omnes qͥ aderãt illic: de diuer ſis gentibus venientes iudgi: agnoſcebat vnuſqſq; linguam ſuam.Et mirabant᷑ illoſ idiotas ⁊ impitos ſubito didiciſſe:non vnã aut duas linguas:ſed omniũ omnino gen ⸗ tiũ. Ebi ergo iam oẽs linguę ſonabãt:oẽs linguę crediturę oſtẽdebãt᷑. Iſti aũt q mul⸗ tum amant chꝛiſtum:⁊ ideo nolunt cõmu⸗ nicare ciuitati qᷓ interfecit chꝛiſtũ:ſic hono/ rant chꝛiſtũ: vt dicãt illũ remanſiſſe ad du⸗ s linguas:latinã ⁊ punicã: id eſt afrã. So las duas linguaſtenet chꝛiſt?? Iſte eĩ duę linguę ſolę ſunt in parte donati: plus non habẽt. Euigilemus frattes: videamus po tius donum ſpirituſſancti:⁊ credamꝰante dictis de illo:⁊ videamus impleta eſſe quę
ante dicta ſunt in pſalmo: Mõ ſũt loquelę s.i.
neq; ſermones quoꝛum nð audiantur vo⸗
ces eoꝛũ. Et ne foꝛte ⁊ ipſę linguę venerint
ad vnum locum:⁊ nõ potius donum chꝛi⸗ ſti venit ad omnes linguas:audi quid ſeqͥ⸗
tur: In omnem terram exijt ſonus eoꝛũ: et
in fines oꝛbis terrę verba eoꝛuʒ. Quare? Quia ĩ ſole poſuit tabernaculũ ſuũ: idẽ in manifeſto taberuaculũ eiꝰ: caro eiꝰꝛ taber ·
culũ eiꝰeccleſia eiꝰ in ſole repoſita eſt:õ
eſt in nocte:ſed in die. Sed q̃re illi nõ agno
ſcunt? Redite ad lectionem: quo heri finis
factus eſt:et videte quare non agnoſcunt.
Qui odit fratem ſuum in tenebꝛis ambu⸗
lat:⁊ neſcit quo eat:quoniam tenebꝛę exce⸗
cauerunt oculos eius. Mos ergo ſequentia
videamus:⁊ non ſimus in tenebꝛis. Ande
non erimus in tenebꝛis Dei amemus fra⸗ tres. Vnde pꝛobatur?Auia amamus fra ⸗
ternitatẽ: quia non ſcindimus vnitatemt quia tenemus charitatẽ. Scribo vobiſ
filioli: quia remittunt᷑ vobis pec⸗ cata per nomen eius. Ideo filioli: qa dimiſſis peccatis naſcimini. Sed per cuiui nomen remittuntur peccata? Munquid au guſtini Ergo nec per nomẽ donati. Vide⸗ ris quis auguſtinus:aut qͥs donatus? Nec per nomen pauli necper nomen petri. Nã diuidentibus ſibi eccleſiam: et partes fa⸗ cere de vnitate cupientibus:parturiẽs par uulos mater charitas:in apoſtolo exponit viſcera ſua:conſcindit quodãmodo verbis vbera ſua: ploꝛat filios quos videt efferri: reuocat ad vnũ nomen eos q̃ mlłta noĩa ſi⸗ bi facere volebant: repellit ab amoꝛe ſuo:

Expoſitionis ſancti duguſtin
1Cor. yt xps amet:⁊ diẽ: Nůddp S t xõs amet᷑:⁊ di Mũqͥd paulꝰꝓ vob cru⸗ re? Quia viciſtis malignũ. In fi nnd eie 6. wo is:ß mecum ſitis. nibus foꝛtitudo. Si malignus⸗ lerem Ahecũ eſtote: oẽs ili ſumꝰqᷓ ꝓ nobis moꝛ· vincitur:pugnat imaligtiss iuenihuf — oẽs illi ſumꝰqͥ ꝓ nobis moꝛ· vincitur:pugnat nobiſcũ. Pugnat: non o Feql tuꝰẽ:qͥꝓ nob cruciixꝰẽ. Vnde ⁊ hic: dimiti e m tũtur vobis peccata ꝑ nomẽ eiꝰ:nõ ꝑhomi An quia ille eſt ꝑnomẽ ei:nõ ꝑł n quia ille eſt foꝛtis in nobis:qͥ inter as bul — ſ cribo vobis patres · nus perſequentiũ infirmus iercue mnu filij⸗ Quia remittunt᷑ vobis le nos foꝛtes fecit:qͥ perſequentibꝰ nõ eſti⸗ I hube ne 5 tit · Lrucifixus eſt em̃ ex infirmitate:ſed vi⸗ ⁊Con.z iiwlol ho vobis patreg. Lõmẽdat ⁊ repeti apnsq chꝛiſtus in carne:ſed antiquus in diuinita Qui ſ ti„ hailtus in carne: inita uia cognouiſtis eu ia pꝛi imera te.ic antiquus putamus? Auot annoꝛũ? cipi m duia pꝛin/ cipio eſt. Aemẽtote vos e. Si me Putamus ne maioꝛ qᷓ; mater ſua? haio: obliuiſcimini n mus. liuiſcimini eum qui a pꝛincipio eſt:perdi inln S—— q; mater. diſtis patemitaſe. Scrib eipee— oß. 1. 2 nPpiu a ſunt. Si oia:⁊ ip⸗ nes. Et iam atq; iam conſid ⸗ ſam matrẽ antiquꝰ fecit: de r— ſam matrẽ antiquꝰ fecit: de qua naſceretur nes eſtis. Pugnate vt vincatꝭ. Tinci iui.“ nouus.Putamuſ ne ante matrẽ ſolaʒ: ⁊ añ coꝛonemini— 43: Nonemini. Humiles eſtote:ne cadatis i viench auos matris? Ante quos auos matrt ipſiꝰ⸗ na ſ ench Job.s. Abꝛaam. Et vonink ſ 8 Fobi i manet:quia viciſtis m— anteq; eſſet homo:ꝛfacta ſunt. Ante ipſa omnia fratres quia cognouimꝰi Fnn fuit dominus:immo eſt. Optime em̃ nõ ai nh ne em̃ nõ ait cipio eſt:quia foꝛtes ſumus:qui ante abꝛaam ego fui: ſed ante abꝛaam ego m iee umni ſum. Quod em̃ dicit᷑ quia fuit:non eſt: wiochan dicitur qꝛ erit:nondũ eſt: ʒlle nõ nouit niſi gnouimus: urn gnouimus: amemus.Mã cognitio ſine cha zn S ritate 6 ſaluos jacit· Scentia Con..— ſed ſempiternus. Non ponũt illuʒ diem i ſe n z diem in re:incipitis demonibus ſimiles eſſe.Confi na medio heſternꝰ? ⁊ craſtinus.heſterno enim wneptin m tebant᷑ demones filiũ dei:⁊ dicebãt:Qui ein die finito:incipiens hodiernus vẽturo cra⸗ bis ⁊ tibi icchareuic wen Hoiernus vetur nobis ⁊ tibi?Et repellebant᷑. Cöfitemini? ſtino finitur. lle vnus dies ibi eſt:ſin np, inen bi eſt:ſine te⸗ amplectemini. Illi em̃ timebant de iniqui ⸗ Mertm nebꝛis:ſine nocte:ſine menſura:ſinehoꝛis. tatibus ſuis: ineſoeindut ſw Si vis an tatum veſtrarũ. Sed do po nden nus eſt: Si vis anni ſunt. Sictũ eſt de io: amare deum ſia quomodo Poterim po: amare deum ſi amamus mundũ? Si uod⸗ Ns.ror. Etannitui non deficient. Quomodo autẽ mus mũdũ:ſep S genöſu ü:ſepat noſa charitate dei. Duo öſu dictus eſt dies: quando dictũ eſt domino: ſunt amoꝛes:mundi ⁊ dei. Si mundi amo hnüdue Põ.ꝛ. Ego hodie genui te? Ab ęterno patre geni⸗ habitat:non eſt qua in riaue tus:ex ęternitate genit?: Nullo initio:nul· dat amo eee— at amoꝛ mundi:⁊ habi Zheli ine e eſtqð cipiat locum. Amabas mu nSie tquleſt. Et nomẽ ſuũ dixit remundum. Lum exhauſeris coꝛ tuũ amo⸗ uunnnſer Eulid er eſtmiſitmead vos. reteweno: hauries amoꝛem diuinum:⁊ in⸗ Metng s.109. Quid it e— de qua nihil ma⸗ lut 109. heuldanteadam? Audi fcripturam: Ante li poteſt pꝛocedere. Audite ergo ve umnc Zob. igenieen celum? gantis modo. Quaſi agrum e ini ſineipſo factũ ſ oia ꝑipſũ facta ſũt: et hominũ. Sed quomodo inueniteSi ſiluã ndu ſ tnihil. Ideo patres agno- inuenit: extirpat. Siagrũ purgatũ iuenit: punyt cite. Pfes em̃ fiũt agnoſcẽdo qð eſt ab ini⸗ plantat. Plãtare ibi v gatu iuenitt ihn E tio. Scribo vobis iuueneſ. Fiij ſůt plantat. Plãtare ibi yult arboꝛẽ charitatẽ. gü e pfes ſũt:iuuenes ſũt. uuene Filij ſüt: ¶ Et quã ſiluãvult extirpare? Amoꝛẽ mũdi. Pwpt qtpꝛincipiũ agnoſcũt. squa remũdũ · hoc em̃ ſeqͥt. Teq; ea q̃ſũt Ann Oe

in mũdo. Siqͥs dilererit mũdũ: di lectio pr̃is nõ eſt ĩeo· Audiſtis: qꝛſi dſ dilexent mundum: dilectio patris nõ eſt in eo. Me quis dicat in coꝛde ſuo falſũ eẽ hoc: Fratres:deus dicit ꝑ apoſtolũ: Spirituſã⸗ ctus locutus eſt. Nihil verius: Si quis dile
xerit mundũ: dilectio patris nð eſt in ipſo.
Vis habere dilectionẽ patt vt ſis cohęres ſilij: noli diligere mundũ. Exclude malum
amoꝛẽ mũdi:vt implearis amoꝛe dei. Tas es:ſed adhuc plenuz es:fũde qð habes:vt
accipias quod nõ habes. Lerte iam renati ſunt ex aqua ⁊ ſpirituſancto fratres noſtri: ⁊ nos ante aliquot annos renati ſumꝰet aqᷓ et ſpirituſancto. Ponum eſt nobis:nõ dili⸗ gamus mundũ: ne remageant in nobis ſa⸗ cramenta ad damnationẽ: nõ firmamenta
ad ſalutẽ. Firmamẽtum ſalutis eſt habere
radicem charitatis:habere virtutẽ pietati: non foꝛmaʒ ſolam. Pona foꝛma:ſancta foꝛ⸗
ma. Sed quid valet foꝛma ſi non habeat ra
dicem? Sarmentum p̃ciſum:nonne in ignẽ
mittitur? Habe foꝛmam: ſed ĩ radice. Quð autem radicamini vt non eradicemini? Te ⸗
nendo charitatem:ſicut dicit apłus: In cha
ritate radicati ⁊ fũdati. Auomõ ibi radicat᷑
charitaſ int tanta ſiluoſa amoꝛis mũdi?Ex⸗ tirpate ſiluas:magnũ ſemen poſituri eſtis. Non ſit in agro qð offocet ſemen. heęc ſunt
verba extirpantia quę dixi: Nolite diligere
mundum:neq; ea quę in mũdo ſũt. Si qui dilexerit mundum:non eſt charitas patris in eo: Quia omne að in mundo eſt: deſiderium eſt carnis:⁊ deſiderius
oculoꝛũ:⁊ ambitio ſeculi. Tria dixit:
que nõ ſunt a patre:ſed ex mundo. 2r mũdus tranſiet ⁊ deſideria eiꝰ. Qui autẽ fecerit voluntatẽ dei: ma
„
net in eternũ:ſiẽ ⁊ ipſe maneti eter⸗
num.Auid vis? Vtrum amare tempoꝛa-
lia ⁊ tranſire cum tempoꝛe: an mundũ non
amare ⁊ in ęternũ viuere? Rerũ tempoꝛali⸗
um fluuius trahit:ſed tanqᷓ; circa fluuiũ ar ⸗
boꝛ nata eſt:dominus noſter ieſus chꝛiſtus: aſſumpſit carnem ⁊ reſurrexit:aſcendit in cę
lum. Voluit ſe quodãmodo circa fluuiũ tẽ⸗
poꝛum plantare: Raperis in pꝛęceps: tene lignũ. Voluit te amoꝛ mundi: tenechꝛiſtũ. Prꝛopter te factus eſt tempoꝛalis: vt tu fias
ternus: quia et ille ſic factus eſt tempoꝛa- is vt maneret gternus. Acceſſit illi aliquid
ex tempoꝛe:nõ deceſſit ex tnitate: Tu aũt
„
ohãnis Tractatus I
tẽpoꝛalis natus es:et per peccatũ tẽpoꝛalis
factus es. Tu factus es tempoꝛalis per pec
catum:ille factus tempoꝛalis per miſericoꝛ⸗ diam dimittendi peccata · Quantũ intereſt
cum duo ſunt in carcere inter reum ⁊ viſita⸗
toꝛem eiꝰhomo em̃ aliquãdovenit ad ami
cum ſuum:⁊ intrat viſitare eum:⁊ambo in
carcere videntur. Sed multũ diſtãt:⁊ diſtin cti ſunt. Illum cauſa pꝛęemit:illum humani
tas adduxit. Sic in iſta moꝛtalitate nos re⸗
atu tenebamur:ille miſericoꝛdia deſcendit.
Intrauit ad captiuũ redemptoꝛ:non opꝛg
ſoꝛ. Dominus ꝓ nobis ſanguinem fudit:re
demit nos:mutauit ſpem noſtram. Adhuc poꝛtamus moꝛtalitateʒ carnis:⁊ de futura
immoꝛtalitate pᷣſumimꝰ.Et in mari fuctus
mus: ſed ancoꝛam ſpei in terra iam fiximꝰ. Sed nõ diligamus mundũ: neq; ea quę in mundo ſunt. Quę em̃ ſũt in můdo:deſide⸗ rium carnis eſt:⁊ deſideriũ oculoꝝ et ambi⸗ tio ſpculi. Tria ſũt iſta. Me quis foꝛte dicat: Quę in mundo ſunt deus fecit: id eſt cęeluʒ ⁊terram:mare: ſolẽ:lunam: ſtellas:omnia
oꝛnamenta cęloꝛũ:quę ſunt oꝛnamenta ma
ris? Omnia repẽtia. Quę terre? Animalia: arboꝛes:volatilia. Iſta ſunt in mundo: de⸗ꝰ illa fecit. AQuare ergo nõ amem qð deus fe⸗
cit? Spiritꝰdei ſit in te:vt videas qꝛ hęc oĩa
bona ſũt. Sed vę tibi ſi amaueris condita
⁊ deſerueris cõditoꝛẽ. Pulchꝛa tibi ſũt: Sʒ quanto eſt pulchꝛioꝛ qui iſta foꝛmauit? In⸗ tendat charitas veſtra. Similitudinibꝰ em̃ poteſtis inſtrui:ne ſubꝛepat vos ſathanas dicens qð ſolet dicere: Bene ſit nobis i crea
tura dei:Quare illa fecit niſi vt bene nobis
eſſet? Et inebꝛiãt᷑ ⁊ pereũt:⁊ obliuiſcũt᷑ cre ⸗ atoꝛẽ ſuũ. Dũ nõ temperãter ßᷣ cupide vtũt̃᷑ creatis:creatoꝛ cõtemnit᷑. De talibus dicit aplus:Loluerũt⁊ ſeruierunt creature potiꝰ
qᷓ; creatoꝛi qui eſt benedictꝰ in ſecula. Nõ te
ꝓhibet deꝰ amare iſta:ß̃ nõ diligere ad bea titudinẽ: apꝛobare ⁊ laudare vt ames cre atoꝛẽ. Quẽadmodũ fratres ſi ſponſus fece⸗ rit ſpõſe fuę anulũ: ⁊ illa acceptũ anulũ pl? diligeret qᷓ; ſponſũ qui illi fecit anulũ: Mõ ⸗
ne in ipſo dono ſponſi adultera aĩa dep̃hen
deret᷑:qᷓ;uis hoc amaret qð dedit ſponſus? Certe h amaret qð dedit ſpõſus. Tñj ſi dice
ret: Sufficit mihi anulꝰiſte:iam illiꝰfaciẽ no
lo videre: AQualis eſſet? Quis ñ deteſtaret᷑ hãc amẽtiã? Quis nõ adulterũ aim cõuin⸗
ceret? Amas aurum pꝛo viro:amas anuluʒ
Bo1.

Erpoſitionis ſancti Auguſtini
pꝛo ſponſo. Si hoc eſt in te:vt ames anuluʒ
pꝛo ſponſoꝛet nolis videre ſponſum tuum:
ad hoc tibi arraʒ dedit: vt nõ te oppignera ret ſed auerteret. Ad hoc vtiq; arrã dat ſpõ⸗ ſus:vt ĩ arra ſua ipſe amet᷑. Ergo dedit tibi
deus omnia iſta: ama illũ qui fecit iſta. Plꝰ
eſt qð tibi vult dare:id eſt ſeipfũ qui iſta fe⸗ cit. Si aũt amauert hec:qᷓ;uis illa defecerit: ⁊ neglexeri creatoꝛẽ ⁊ amauer můdũ:amit⸗ B tis creatoꝛẽ qͥ feẽ mũdũ. Mũdꝰ em̃ apellat ñ ſolũ iſta fabꝛica quã fec deꝰ:cęlũ ⁊ tra:ma⸗ re: viſibilia ⁊ iuiſibilia:ſed habitatoꝛes mũ⸗ di mundus vocant᷑: quomodo domus vo⸗ cant᷑⁊ parietes ⁊ inhabitantes. Et aliquã⸗ do laudamus domũ:⁊ vituꝑamus inhabi⸗ tantes. Dicimus ẽ: Pona domus:qꝛ mar moꝛata eſt ⁊ pulchꝛe laqueata. Et aliter di⸗ cimus: Pona domꝰ: Nemo ibi patit᷑ iniu⸗ riam:nulle rapinę:nullę oppꝛeſſiones ibi fi⸗ unt: modo non parietes laudamus:ſed in⸗ habitatoꝛes: Domus tamẽ vocat᷑:ſiue illa: ſiue iſta. Omnes em̃ dilectoꝛes mũdi(quia dilectione inhabitant mundũ:ſicut cęlũ qͥꝝx ſurſũ eſt coꝛ ⁊ ambulãt carne in terra) m⸗ nes ergo dilectoꝛes mundi:mundꝰ vocant᷑. Ipſi nõ hñt niſi iſta tria: Deſideriũ carnis: deſiderium oculoꝛuʒ: ⁊ ambitionem ſeculi.
Deſiderant em̃ mãducare:bibere:vti volu⸗
ptatibus iſtis: Nũquid nõð eſt in his modꝰ? Aut quãdo dicitur:nolite iſta diligere: hoc dicit᷑:vt non manducetis:non bibatis: aut filios non ꝓcreetis? Non hoc dicit᷑: Sed ſit modus ꝓpter creatoꝛem:vt nõ vos illigent
iſta dilectione:ne ad fruendũ hoc ameti:qð
ad vtendum habere debetis. Non autẽ ꝓ⸗
bamini:niſi quãdovobis pꝛoponũtur duo:
hoc aut illud. Juſticiã vis:an lucra? Nõ ha beo vnde viuã:non habeo vnde manducẽ:
nõ habeo vnde bibam. Sed quid ſi non po
tes habere iſta:niſi ꝑ iniquitatẽ? Nõne me⸗ lius amas qð non amittis:qᷓ; ꝙ iniquitateʒ cõmittis? Lucrũ auri vides:damnum fidei nõ vides? lhoc ergo ait dominꝰ. Deſideriũ carnis ẽ: id ẽ deſideriũ eaꝝ reꝝ ꝗᷓ ꝑtinẽt ad
carnem: ſicut cibus et concubitus et cętera
huiuſmodi.Et deſideriũ oculoꝛũ. Deſideri- um oculoꝛum dicit omnẽ curioſitateʒ. Jam
qᷓ; late patet curioſitas ipſa in ſpectaculis:
in theatris:in ſacramẽtis diaboli:in magi⸗ cis artibus:in maleſicijs ipſa eſt curioſitas. Aliquãdo temptat etiam ſeruos dei:vt ve⸗ lint quaſi miraculũ facere:temptare vtrum
exaudiat illos deꝰ. In miraculis curioſitas eſt:hoc eſt deſiderium oculoꝛuʒ:nõ eſt a pa⸗ tre. Si dedit deus:fac. Obtulit em̃ vt faci⸗ as. Non em̃ qui non fecerunt ad regnũ dei non pertinebunt? Kum gauderent apoſtoli quia demonia eis ſubiecta erãt:quid eis di
xit dominus? Nolite in hoc gaudere:ß̃ gau Luq.10.
dete quoniã nomina veſtra ſcripta ſũt in eg le. Inde voluit gaudere apoſtolos: vnde gaudes ⁊ tu. Eę tibi em̃:ſi nomẽ tuum non eſt ſcriptũ in celo. Nũquid vę tibi ſi nõ am⸗ bulaueris in mari? ũquid vę tibi ſi nð ex⸗ cluſeris demonia? Si accepiſti hęc vnde fa⸗
cias:vtere humiliter non ſuperbe· Naʒ ⁊de
quibuſdã pſeudo ꝓphetis dicit dominus:
ſh
nd n prin bicuu mnh
nnrde
gmidube jldaboln honi wich ins yltnz minici
Auia factur ſũt ſgna ⁊ ꝓdigia. Ergoi ſit aaz un
ambitio ſeculi. Ambitio ſeculi ſuꝑbia ẽ. Ja ſh
ctare ſe vult in honoꝛibus. Magnꝰ tibi vi⸗ detur homo:ſiue de diutijs:ſiue de aliqͥ po⸗
tentia. Tria ſunt iſta:⁊ nihil inuenies vnde
temptetur cupiditas humana:niſi aut deſi⸗ derio carnis:aut deſiderio oculoꝛũ:aut am · bitione ſeculi. Per iſta tria temptatꝰ eſt do ⸗ minus a diabolo. Deſiderio carnis tempta
ſulin inligun anüctno ils dlern
unſetvos
beuſc
ſötemens irhöaude
tus eſt quando dictũ eſt ei: Si filius dei es: Watt. npod
dic lapidibus iſtis vt panes fiant: quando Cihwl eſuriuit poſt ieiuniũ. Sed quomõ repulit tẽ lenüdi ptationẽ:⁊ docuit pugnare militem? Atten etmüd
*
dite quid illi ait: Non in ſolo pane viuit ho ʒxz geſit in
mo:ꝛſed in omni verbo dei. Temptatꝰeſt ex wie ocul deſiderio oculoꝛũ de miraculo:quãdo ei di⸗ ſtjetmůd xit: Ahitte te deoꝛſũ: Scriptũ eſt: Angelis ilmüdue ſuis mãdauit de te:ne qñ offẽdas ad lapidẽ uUuiaut pedem tuũ. Ille reſtitit temptatoꝛi. Si em̃ nũſcn faceret miraculum:nõ videret᷑ niſi aut ceſſiſ ſe aut curioſitate feciſſe. Fecit eĩ quando dee qd voluit tanqᷓ; deus:ſed tanquã infirmos cu⸗ ſwohiſim rans. Wam ſi tunc faceret:quaſi tãtũmõ mi pbabet raculũ velle facere putaret᷑. Sed ne hoc ho⸗ docea mines ſentirẽt: attende quid reſpõdit: Et wosdeo quãdo tibi talis temptatio euenerit: dic il⸗ der lud ⁊ tu: Redi poſt me ſathanas. Scriptũ ẽ be k em̃: Mon temptabis dominum deum tuũ: üce Id eſt:ſi hoc fecero temptabo deũ. hoc di⸗ tsuyn
xit: qð te voluit dicere quando tibi ſugge- wni rit inimicus: Qualis homo:qualis chꝛiſtia⸗ wuti nus? Aodo vel vnum miraculũ feciſti:aut inne
oꝛationibus tuis moꝛtui ſurrexerunt:aut fe tjthn bꝛicitantes ſanaſti:ſi vere eſſes alicuiꝰmo⸗ geiſ ſ mẽti:faceres aliquod miraculũ: Reſpõde ⁊ boicr M dic: Scriptũ ẽ: õ temptabis dñm deũ tu⸗ r um. Non ergo temptabo deũ:quaſi tunc ꝑ⸗ itnn

₰—.————————————
Ein tineam ad deũ ſi fecero miraculũ:et non ꝑ⸗
EQñ eleuauit e in excelſum et dixit ei: hc omnia regna tibi dabo ſi pꝛoſtratꝰadoꝛaue
ptare regẽ ſeculoꝛũ: Sed dñs qui fecit celũ et terrã diabolũ calcabat. Quid magnũ a dño diabolum vinci? Auid ergo reſpõdit
Scriptũ eſt: dñm deũ tuũ adoꝛabis: et illi
cupiſcentiaʒ mundi. Non habendo cõcipi ſcentiã mũdi:nõ vos ſubiugabit:nec deſi⸗ deriũ carnis:nec deſideriij oculoꝛũ:nec am bitio ſeculi:⁊ facitis locũ charitati venien⸗
ctio mũdi:non ibi erit dilectio dei. Tenete potius dilectionẽ dei:vt quõ deus eſt ęter⸗ nus:ſic ⁊ vos maneatis in ęternũ. Quia ta lis eſt quiſq;:q̃lis eiꝰdilectio eſt. Terrã dili⸗
oĩa quę ſũt in mũdo:deſideriũ carnis eſt:⁊
pfe:ß ex mũdo:id ẽ abhoibꝰ dilectoꝛibꝰmũ di.Et mũdus tranſiet ⁊ deſideria eiꝰtranſe
in ęternũ:ſicut ⁊ deꝰ manet in ternũ. De eo qð Johanneg dicn ri nouiſſiina hoꝛaẽ:vſq; ad id: Et
vos doceat:quia vnctio ipſiꝰ do⸗ cet vos de oĩbꝰ: Tractat?
P hac lectiõe pueros alloq́᷑:vt feſti ·
Etas coꝛpoꝛis nõ eſt involũtate. Ita null⸗ Fᷣm caruẽ creſcit qñ vult:ſicut nullꝰ quãdo vult naſcit. Vbi aũt natiuitas in volũtate ã ⁊ ſpiritu naſcit᷑ niſi volens.Ergo ſi vult treſcit:ſi nõvult decreſcit. Quidẽ creſcere⸗ Pꝛoficere. Quid eſt decreſcere? Deſicere. Quiſqͥs nouit natũ eſſe ſe:vt audiat qꝛ pu
to creſcit. Eſt aũt mat: ecclia:Et vbera ei?:
cenn tineam ſi non fecero. Et vbi ſũt verba ei lnc. 10. Baudete qꝛ noia veſtra ſcripta ſũt in celo? De ambitiõe ſeculi quõ temptatꝰ eſt dñs:
ris me? De elatiõe regni terreni voluit tem
ti:vt diligatis deum:quia ſi fuerit ibi dile⸗
— gis:terra eris. Deñ diligis. Quid dicã: deꝰ erisMö av§udeo dicere ex me. Scpᷣturas au des.st. giam?:Ego dixi dij eſtis:⁊ filij altiſſimi om nes. Si ð vult eẽ dij ⁊ filij altiſſimi: nolite diligere mũdũ: nec ea qᷓ ſũtĩ mũdo· Sids dilexerit mũdũ:nõ ẽ charitas pfis ĩillo: qꝛ
deſideriũ oculoꝝ:⁊ ambitio ſecki:quęe ñũ ẽex
non habetis neceſſitatẽ vt aliquis
Leri nouiſſima hoꝛa eſt. In
eſt:⁊ incrementuʒ in volũtate eſt:nemo ex
erẽ ⁊ infõs:auide inhiet vberibꝰ matri:⁊ci
In Eplam beati Johãnis Tractatus
ſoli ſeruies? Tenẽtes iſta:nõ habebiti con
duo teſtamenta ſcripturaꝝ diuinaꝝ. hine ſugat lac oĩm ſacramẽtoꝝ tẽpoꝛalit ꝓeina ſalute nr̃a geſtoꝝ:vt nutritꝰ atq; roboꝛat? pueniat ad mãducãdũ cibũ. Qðẽ i pꝛinci⸗ Jo.x pio erat vᷣbũ:ðbũ erat apð deũ:⁊ deꝰerat vᷣbũ. Lac nr̃m xp̃s humilis ẽ:Cibꝰ ñ:idẽ⸗ ipſe xps eqᷓlis pr̃i. Lacte te nutrit vt pane
paſcat. Nã coꝛde ↄtingẽ ieſũ ſpiritalit: eſt
coðſcere:qꝛ gq̃lis ẽ pfi. Pꝛoptea ⁊ mariã ꝓ⸗
hibebat ſe tãgere ⁊ dicebat ei: Noli me tan Job.xo⸗ diabolo: niſi qð te docuit vt reſpondeas:
gere:nõdũ em̃ aſcendi ad pr̃em meũ. Auid eſt:Diſcipulis ſe palpãdũ pᷓbuit ⁊ marię ↄtactũ vitauit? Nõne ipſe eſt qͥ dubitãti di⸗ ſcipulo dixit: Ahitte digitos tuos ⁊ palpã cicatrices? Nũquid iã ad patrẽ aſcenderat? Quare ð mariam ꝓhibet ⁊ dicit: Noli me
tangeretnõdl em̃ aſcẽdi ad patrẽ meũrn
ß dicturi ſumꝰ: ꝙ a viris ſe tãginõ timuit: ⁊a mulieribꝰ ſe tangi timuit? Cõtactꝰ illi? oẽʒ carnẽ mũdat. Quibꝰpᷣmo voluit mani
kfeſtari:ab his ſe timuit ↄtrectari? Nõne vi⸗
ris reiurrectio eiꝰꝑfemiĩas nũciata ẽ: vtʒ⸗ ria arte ſerpẽs vinceret᷑? Quia em̃ ille moꝛ tem pꝛimo homini ꝑ eminam nunciauit: viris vita ꝑ feminã nunciata eſt: Quare er go ſe tangi noluit:niſi quia contactum illũ ſpiritalẽ itelligi voluit?Cõtactꝰſpirital de coꝛde mundo.Ille contingit de coꝛde mun do chꝛiſtum: qui eum intellgit patri copœqᷓ lem ⁊ coꝑternũ. Qui aũt nõdũ intelligit di⸗
nuinitatem chꝛiſti: vſq; ad carnem venit:vſ⸗
Etmüdus tran ad diuinitatẽ non venit. Quid autẽ ma unt. Qui autẽ facit voluntateʒ dei: manet
gnum eſt vſq; illuc attingere:vſq;quo ꝑſe n cutoꝛes qui crucifixerũt? Illud eſt magnũ intelligere verbũ deum apud deum in pꝛin cipio:ꝑ qð facta ſũt omnia:qualem ſecon gnoſci volebat quãdo ait philipo: Tanto Zoß. 4. tempoꝛe vobiſcũ ſũ: ⁊ nõ cognouiſtis me: Philipe qͥ videt me videt ⁊ preʒ. Sʒ neqͥ
piger ſit ad ꝓficiendum:audiat: Pueri no⸗
uiſſima hoꝛa eſt:pꝛoficite:currite:creſcite:
nouiſſima hoꝛa ẽ. Ip̃a nouiſſima hoꝛa diu⸗
turna eſt:tñ nouiſſima hoꝛa eſt. hoꝛam em̃ pꝛo tempoꝛe poſuit nouiſſimo: quia in no uiſſimis tempoꝛibus veniet dominꝰ noſter ieſus chꝛiſtus. Sed dicturi ſũt aliqui: Quõ nouiſſimumtempus: quomodo nouiſſima
hoꝛa:certe pꝛius venit antichꝛiſtũs: et tune
veniet dies iudicij? Vidit iohannes cogita
tiones iſtas: nequaſi ſecuri ferent: ⁊ ides
nõ eſſe hoꝛã nouiſſimã putarẽt: qð ventur?
„
eſſet antichꝛiſtꝰ:ait illis. Et ſiẽ audiſtis B
ꝙ antichꝛiſtus ſit venturus: Nñc

— 7
,— 4 dã patiunt᷑: concoꝛdia mẽbꝛoꝛũ non habet
.
—„ 12 „ ₰— 2
Expoſitionis ſancti Auguſtini
antichꝛiſti multi facti ſũt. Nũqd poſ⸗ ſet habere mltos antixp̃os:qᷓ; hoꝛa nouiſſi⸗ ma? Quos dixit antixpᷣos: ſeqt᷑ ⁊ exponit. Ande cognouimꝰ ꝙ nouiſſima ſit hoꝛa? Vnde? Quia antichꝛiſti multi fa⸗ cti ſũt. Ex nobis exterũt. Videte anti⸗ chꝛiſtos.Ex nobis exierunt. Ergo plangi⸗ mus damnũ? Audi conſolationẽ. Sʒ nõ erant ex nobis. Omnes heretici: om̃es) ſciſmatici ex nobis exierunt:id eſt ex eccle- ſia exeunt. Sed nõ exirent ſi ex nobis eſſẽt. Anteqᷓ; exirent ergo—— Si añqᷓ; exirẽt nõ erãt ex nobis:multi intꝰ ſũt: mush dicere? Vt qͥd? Niſivnuſquiſq; cum intus eſt nõ ſit antichꝛiſtꝰ. Deſcripturꝰem̃ antichꝛiſtos et deſignaturꝰ eſt: ⁊ videbim? eos. Hũc interrogare debet vnuſquiſq; cõ⸗ ſcientiã ſuᷓ̃:an ſit antichꝛiſtus. Latine em̃ antichꝛiſtus contrariꝰ eſt xpᷣo: Non quõ nõ nulli intelligũt antichꝛiſtũ ideo dictũ ꝑa chꝛiſtũ venturus ſit:id eſt poſt eum ventu ⸗ üs ſit chꝛiſtus. Woñ ſic dicitũ nõ ſi ſcri⸗ bitur:ſed antichꝛiſt?: id eſt cõtrariꝰchiſto. Jam quis ſit cõtrarius chꝛiſto: nunc aduer tetis ipſo exponente:⁊ intelligetis nõ poſ⸗ eexire foꝛas niſi antixp̃os.Eos aũt qui nõ
ſũtxß̃o ↄtrarij: foꝛas exire nullo mõ poſſe.
Aui em̃ nõ eſt chꝛiſto contrariꝰ:in coꝛꝑe ip⸗ ſius heret: ⁊ membꝛum computat᷑. Nunqᷓ; ſibi ſũt mẽbꝛa contraria · Loꝛpoꝛis integri tas vniuerſis mẽbꝛis cõſtat. Et quid de cõ⸗
.„½ 4 3
nCor.iꝛ. toꝛdia mẽbꝛoꝛſi dicit apoſtolus?Si patitur
vnũ membꝛũ:cõpatiunt᷑ omnia mẽbꝛa. Et
KRgloꝛificat᷑ vnũ mẽbꝛũ:cõgaudent omnia
2 *
7 7 3
R
—.—————
mẽbꝛa. Si ergo in gloꝛificatiõe mẽbꝛi cęte/ ra mẽbꝛa cõgaudent:⁊ in paſſiõe oĩa mem
—
—
antichꝛiſtũ. Et qui ſit intus:certe ſũtincoꝛ
bis. Unde ꝓbas: Qð ſi
Puc curatur coꝛpꝰipſius: Et ſanitas ꝑfecta non erit niſi in reſürtectione moꝛtuoꝝ. Sic
—
poꝛe dñl noſtri ieſu xpi: quando qdem ad⸗
5.
unt in coꝛpoꝛe chriſti quomodo humoꝛes
mali. Qñ euomunt᷑: tũc releuat᷑ coꝛpꝰ. Sic et mali quando exeũt: tũc eccleſia releuat᷑. Et dicit quando eos euomit atq; ꝓijcit coꝛ pus:Ex me exierunt humoꝛes iſti: ſed non erant ex me. Quid eſt: Mon erant ex me? Nõ de came mea pꝛęciſ ſũt:ſed pectus mi⸗ bipꝛęemebant cum ineſſent. Ex nobis exie ⸗ runt:ſed nolite triſtes eſſe:non erant ex no fuiſſent erno
—
——
bis: pmanſiſſẽt vtiq; nobiſcũ Hinc
ðvideat charitas veſtratqa multiqͥ nõ ſũt ex nobis:accipiũt nobiſcũ ſacramẽta: acci piunt nobiſcũ baptiſmũ: accipiũt nobiſcũ
quod noꝛũt fideles accipere:benedictionẽ: euchariſtiam:⁊ quicqͥd in ſacramentis ſan/ ctis eſt. Ipſius altaris cõmunicationẽ acci piũt nobiſcũ:⁊ non ſũt ex nobis. Tẽptatio
5 Pbat qꝛ non ſũt ex nobis. Quãdo illis tẽ⸗
ptatio venerit · velut occaſione venti volãt foꝛas:qꝛ grana non erant. Dẽs autẽ tũc vo labũt(qð ſepe dicendum eſt)cum area do/ minica cęperit vẽtilari in die iudicij. Ex no bis exierunt: ſed non erant ex nobis. ſi fuiſſent ex nobis: pmãſiſſẽt vtiq; nobiſcũ. NMã vultis noſſechariſſimi:ꝙ certiſſime di⸗ catur hoc: vt qui foꝛte exierunt et redeunt: non ſint antichꝛiſti: non ſint contrarij chꝛi ⸗ ſto! ſed de voluntate ſua vnuſquiſq; aut
antichtiſtus:aut in chꝛiſto eſt: Aut in mem⸗
bꝛis ſũt viuis:aut in humoꝛibꝰmalis: Qui
,
ſe in meliuis commutat: in coꝛpoꝛe mem⸗
bꝛůũ ẽ:qͥ aũt in malicia ꝑmanet humoꝛ malꝰ
eſt.Et quando exierit:releuabũt᷑:qui pᷣme ⸗
bãtur.Ex nobis exierũt:ſed nõ erant ex no bis.c ſi fuiſſent ex nobis: ꝑmãſiſſent vti⸗ q; nobiſcum. Sed vt manifeſtarent: ꝙ nõ omnes erant ex nobis. Ideo addidit:vt manifeſtarent᷑:quia et intus cũ ſũt:nõ ex nobis ſũt: nõ tñ manifeſti ſũt:ex
betis a ſctõ:vt ip̃i vobis manifeſti ſitj. Vnctio ſpiritalis:ipſe ſpũſſctũs ẽ:cuiꝰ ſacramentũ ẽ in vnctiõe viſibili.hãc vncti onem chꝛiſti qͥ hñt:dicit omnes cognoſcere malos ⁊ bonos:nec opus eſſe vt doceãt᷑: qꝛ ipſa vnctio docet. Scribo vobis: Nõ ꝙ neſciretis veritatẽ:ſed qꝛ noſtis ea: ⁊ quia omne mẽdaciũ nõ eſt ex Peritin admoniti ſumꝰ quõ ↄgno ⸗ ſcamꝰantichꝛiſtũ. Quidẽ chꝛiſt?? Veritas. Iße dixit: Ego ſũ veritas. Om̃e aũt mẽda ciũ nõ eſt ex vᷣitate.Dẽs igit᷑ qͥ mẽtiunt᷑:nõ ſunt ex xp̃o.nõ dixit qðdã mẽdaciũ ex ve⸗ ritate:⁊ qðᷣdã mẽdaciũ nõ ex veritate: Sẽ⸗ tentiã attende: Ne vos palpetis:ne vobis aduletis:ne vos decipiatis:ne vos illuda tis:ẽ mẽdaciũ nõ eſt ex veritate. Videã⸗ mus ð quõ antichꝛiſti mentiũt᷑: qꝛ nõ ẽ ynũ gen /mẽdach. Duis eſt mẽdax:niſi is qͥ negat ꝙ ieſus nõ ſit xp Aliam ſi⸗ Snificationẽ hʒ ieſus: aliam habet chꝛiſt.
tegri eũdo manifeſtant᷑.Et voſynctionẽ ha I
4 ktquon
ielus eſt
dendit ſitconter demntin unseſ
nteun
qunon lnnont
Puutter
iüiſtte
———
2oß14
citnonf nalis laf dicitchui tetvide ſutabr ſüt Hen nobis er
Quicũc ut exn
to. Ete
Luẽ in
ls not
mg pimei böydl. don cuhn Si ergo ſechu tichi mureti nosil
hosabi
„
kitin

——„ 1 5 7
8
In Eplam beati Jo
Lum ſit vnũ: ieſus chꝛiſtꝰ ſaluatoꝛ noſter: ieſus tamẽ ꝓpꝛium nomẽ eſt illi:quõ moy⸗ ſes ꝓpꝛio nomine apellatꝰ eſt:quõ helias: quõ abꝛaã: ſic tanqᷓ; ꝓpꝛiũ nomẽ habet do minꝰ noſter ieſus. Chꝛiſtus aũt ſacramenti nomen eſt:quõ ſi dicat᷑ pꝛopheta: quomo ⸗ do ſi dicat᷑ ſacerdos. Sic cheiſtus cõmenda tur vnus: in quo eſt redemptio totius po⸗ vuli iſrael. Iſte chꝛiſtus ſperabatur ventu⸗ wh rus a populo iudęoꝛũ. Et quia humilis ve⸗ u i nit non eſt agnitus:quia lapis paruꝰ erat: nentr. offenderunt in illũ:et fracti ſũt. Sed creuit iun* lapis ⁊ factꝰẽ mõs magnꝰ.Et qͥd ait ſchᷣtu ⸗ Sxnc. 20, ra?Quicũq; offenderit in lapidem iſtũ con quaſſabitur:⁊ ſuꝑ quẽ venerit lapis iſtecõ⸗ teret eum. Diſcernenda ſũt verba. Offen⸗ dentẽ dixit cõquaſſari:ſuꝑ quẽ autẽ vene⸗ rit conteri. Pꝛimo qꝛ humilis venit: offen⸗ derunt in illũ homines:AQuia excelſus vẽ⸗ turus eſt ad iudiciũ:ſuꝑ quem venerit con ⸗ teret eum. Sed illũ non conteret vẽturus: quẽ non quaſſauit cũ venit. Aui in humi⸗ lem non offendit: nõ foꝛmidabit excelſum. Pꝛeuiter audiſtis:AQui in humilẽ nõ offen dit:non foꝛmidabit excelſũ. Omnibus em̃ malis lapis offenſionis eſt chꝛiſt?:Quicqͥd dicit chꝛiſtus:amarũ eſt illis. Etenim audi⸗ te ⁊ videte:mnes certe qui exeũt de eccle ſia:⁊ abvnitate eccleſie pᷣcidunt᷑: antichꝛiſti ſũt. Nemo dubitat: ipe em̃ deſignauit. Ex nobis exierũt: ſed non erant ex nobis. Mõ ſi fuiſſẽt ex nobis:ꝑmãſiſſentvtiq; nobiſcũ. AQuicũq; ergo nõ manent nobiſcũ: ſed exe unt ex nobis:manifeſtũ ẽ ꝙ antichꝛiſti ſũt. Et quomodo ꝓbant᷑ antichꝛiſti:Ex mẽda⸗ io. Et quis eſt mendax: niſi qui negat q̃ ieſus eſt chꝛiſtus? Interrogemꝰ hereticos. Quẽ inuenis hereticum? Aui negat quia ieſus non eſt chꝛiſtus. Videat charjtas ve⸗ ſtra magnũ ſacramẽtum: Attendite qͥd in⸗ ſpirauerit nobis deus:⁊ quid inſinuare no⸗ bis velit.Ecce exierunt a nobis ⁊ facti ſunt donatiſte. Interrogemꝰ eos: vtrũ ielus ſit chꝛiſtus:ſtatim cõfitent᷑ qꝛ ieſus chꝛiſtꝰeſt. Si ergo ille eſt antichꝛiſtus qui negat ieſũ
tichꝛiſtos:nec nos illos: qᷓa et nos conſite⸗
nos illos:ergo nec illi a nobis exierunt:nec nos ab ipſis · Sið non a nobis exiuimꝰ:in
ſaciũt in hac ciuitate duo altaria?Auid fa⸗
hãnis Tractat I
monet nos:vult nos fateri qð verũ eſt. In f ipſia nobis exierũt:aut nos ab ipſis? Sed abſit vt nos ab ipſis. Habemus em̃ teſta- mentum dominice hęreditatis:recitamus:
x⁊ibi nos inuenimus. Dabo tibi gentes he⸗ Wꝛ·
eſſe chꝛiſtũ: nec nos poſſunt illi dicerean⸗
mur et illi. Si ergo nec illi nos dicunt: nec
vnitate ſumus.i in vnitate ſumus: quid
terrę. Tenemus hęreditatẽ chꝛiſti:illi eam non tenent:nõ cõmunicant oꝛbi terraꝝ:nõ
ie domini.habemus ipſum dominũ reſur
adhuc illi dubitarent: ait illis: Opoꝛtebat Auc.⁊4⸗ chꝛiſtum pati ⁊ reſurgere tertia die:⁊ pᷣdica ri in nomine eiꝰpenitentiã ⁊ remiſſionẽ pec
catoꝝ. Vbi?Qua?Aubꝰ? Per omneſgẽ⸗ tes:incipientes ab hieruſalẽ. Securi ſumꝰ
de vnitate hereditatis. Quiſquis huic hę⸗
contriſtemur: Ex nobis exierunt: b nõ erãt ex nobis. Nam ſi fuiſſent ex nobis: ꝑman⸗
7* 3 8*.— 3
ciunt diuiſe domus:diuiſa cõiugia? Quid 1 facit cõmunis lectus ⁊ diuiſus chꝛiſt? Ad-»
reditatẽ tuam et poſſeſſionẽ tuã terminos
cõmunicant vniuerſitati redemptę ſangui⸗
gentem a moꝛtuis: qui ſe dubitantibꝰ ma⸗ nibus diſcipuloꝛũ pᷓbuit palpandũ Et cuʒ
reditati non cõmunicat:foꝛas exijt. Sʒ nõ
ſiſſent vtiq; nobiſcum. Si ð ex nobis exie⸗ runt:antichꝛiſti ſunt. Si antichꝛiſti ſũt: mẽ daces ſunt. Si mendaces ſunt:negant ieſũ eſſe chꝛiſtũ. Iterum redimus ad difficulta⸗ tem qᷓſtiõis. Singulos interroga: confitẽ⸗ tur ielum eſſe chꝛiſtũ. Loartat nos anguſtꝰ intellectꝰ in hac epiſtola. Videtis certe qᷓ E 16 ſtionẽ.hec quęſtio ⁊ nos ⁊ ipſos turbat:ſi-„„
non intelligat᷑. Aut nos ſumus antichꝛiſti:
aut illi ſunt antichꝛiſti. Illi nos antichꝛi⸗ Mcw ſtos vocant:⁊ dicũt qð exiuimꝰab eis:nos ⸗ illos ſimiliter. Sed deſignauit hęc epiſtola antichꝛiſtos: Quicũq; negat ꝙ ieſus nõ ſit chꝛiſtus:ipſe eſt antichꝛiſtꝰ. Jam ergo quę⸗ ramus:quis neget:⁊ nõ attendamꝰ ad lin⸗
guam ſed ad facta. Si em̃ om̃es interrogẽ⸗
tur: omnes vno oꝛe cõfitent᷑ ieſum eſſe chꝛi⸗ ſtum. Quieſcat paululũ lingua: vitã inter/—
roga.Si inueneritis hoc ꝛſi ipſa ſcp̃tura no bis dixerit: qꝛ negatio eoꝝ nõ tãtũ lingua fit ⁊ factis. Lerte inuenimus multes an ⸗ tichꝛiſtos:qui oꝛe ↄfitentur chꝛiſtum:⁊ mo⸗ ribus diſſentiunt a chꝛiſto. Vbi inuenimꝰ hoc in ſcriptura? Paulũ audi apoſtolũ de talibus cum loqueret᷑ ait: Lonſitent᷑ em̃ ſe Titũ.i· noſſe deũ:factis autẽ negant. Inuenimus xipſos antixp̃os:Auiſqͥs facti negat chꝛi⸗ ſtum:antichꝛiſtus eſt. NMõ audio qͥd ſonet:
ſed video quid viuat. Opera 5
*

verba requirimus. Quis em̃ malus nõ be⸗
Wattk. min?? hypocrite quomõ poteſtis bona lo ⸗ qui cuz ſitis mali? Eoces veſtras ad aures meas affertis:ego cogitationes veſtras in⸗ ſpicio:volũtatem ibi malam vid eo:et fal⸗
ſos fructus oſtenditis. Noui quid inde col Wattb.7. ligam: Mon colligo de tribulis ficus: non Lolligo de ſpinis vuas. Enaquęq; enim ar boꝛa fructu cognoſcitur. Magis mendax
eſt antichꝛiſtus: qui oꝛe pꝛofitetur Jeſum eſſe chꝛiſtuʒ:⁊ factis negat. Ideo mendax: aliud loquitur aliud agit. Jã ergo fratres
tos inuenimus antichꝛiſtos foꝛas exijſſe: ſed multos nõdum manifeſtos ꝙ foꝛas ex⸗ lerint.Quotaquot em̃ habet eccleſia ꝑiuroſ: Kaudatoꝛes:adulteros:ebꝛioſos: fenerato res:mangones: ⁊ omnia ꝗᷓ numerare non poſſumus:ſi contraria ſunt doctrinę chꝛi⸗ nRi:contraria ſunt verbo dei. Verbum aũt dei chꝛiſtus eſt. Quicquid cõtrariũ eſt ver⸗
bo det:in antichꝛiſto eſt. Antichꝛiſtꝰ em̃ cõ⸗ I trarius eſt chꝛiſto. Et vultis noſſe qᷓ; aper⸗ te reſiſtant iſti xp̃ᷣoꝛ:aliquãdo eueniat vt ali quid mali faciant:⁊ incipiant coꝛripi:quia chꝛiſtũ nõ audent blaſphemare: miniſtros eius blaſphemant a quibꝰ coꝛripiuntur. Si
ba tua:conantur quantũ poſſunt:vt te cõ⸗
Expoſitionis ſancti dluguſtini
ibi non audis laudẽ dare dño:nõ fecit do⸗ minus. Coꝛrigeqᷓð tu feciſti:vt ſalueturq
ne vult loqui? Sed quid dicit de talibꝰ do⸗ r c aðtuf t lalue inte de⸗ fecit· Si autẽ nõ vis ⁊ amas ⁊am⸗
autẽ oſtẽderis illis: qꝛ xp̃i vᷣba dic nõ ver/
„
—
nincãt verba tua dicere:non verba chꝛiſti.
8 Si autẽ manifeſtũ fuerit: quia verba chꝛi⸗
7
ſti dicis:eunt ⁊ in chꝛiſtum:incipiũt repᷣhen dere chꝛiſtum. Quomodo inquiũt ⁊ quare tales nos fecit? Nõne dicunt hoc quotidie homines cõuicti de factis ſuis? Paua vd⸗ luntate ꝑuerſi artificem accuſãt. Clamat il⸗ lis artifex de celo: quia ipſe nos fecit: qui nos refecit. Quid te feci? Ego hominẽ: nõ auariciam.Ego hominem feci:non latroci⸗ nium. Ego hominẽ feci:nõ adulteriũ. Au⸗
Danler.ʒ. diſtis qꝛ laudant me opera mea. Ex oꝛe tri
um pueroòꝝ ipſe hymnꝰ erat qui ab ignibꝰ
defendebat. Laudant opera dñi dominũ. Laudãt cęli:terra:mare. Laudãt oĩa qᷓ ſũt in cęlo. Laudãt angeli:laudant ſtelle: lau⸗ dant luminaria:laudat quicquid natat:qͥc⸗ quid volat:quicquid ambulat: quicqͥd re⸗ pit · Naudant iſta oĩa dominũ. Nũquid au diſtis quia laudat dominũ auaricia Nun/ quid andiſtis qꝛ laudat dñm ebꝛioſitas? qꝛ Rudst luxuria:laudat nugacitas? uicꝗ
——
plecteris peccata fua:cõtrarius es chꝛiſto.
Intus ſis:foꝛis ſis: antixp̃s es. Intus ſis: foꝛis ſis:palea es. Sed quare foꝛis nõ es?
Auia occaſionẽ venti nð inueniſti. Jã iſta
manifeſta ſůt fratres.e qͥs dicat: Chꝛiſtũ nõ colo:ſed deum colo patrẽ ipſius: Oĩs
qui neggt filiũ:necfilſũ nęc patreʒ
habet · Et qui confitet filiũ: et filiu
⁊patrem habet. Vos grana alloquit᷑. Et qͥ palea erãt:audiãt:grana fiant. Vnuſ
R facta interroganda ſunt:non ſolum mul qᷓſq; ↄſiderãſ ↄſciẽtiã ſuã:ſi mũdi amatoꝛ ẽ: můtetur:fiat amatoꝛ xp̃i:ne ſit antixp̃s. Si
qͥs ei dixerit ꝙ antichꝛiſtꝰ ſit: iraſcit: iniuri⸗ am ſibi factam putat:foꝛtaſſis inſcriptionẽ
minat᷑. Si audiat a litigante ꝙantichꝛiſt⸗
ſit: dicit ei chꝛiſt?: Patiẽs eſto. Si falſũ au ⸗
diſti:gaude mecum:qꝛ et ego falſa ab anti⸗
xpis audio. Si aũtverũ audiſti:cõueniↄſci
entiã tuã. Et ſi audire times: eſſe plꝰtime.
Ergo vos qð ab initio audiſtis: in pobis maneat. Qð ſi in vobis ma
ſerit qð ab initio audiſtis:⁊ vos ĩ
filio ⁊ pr̃e manebitis · hec eſt illa pol⸗
licitatio?quã ipſe pollicitus eſt nobis. Joꝛ ð;
te em̃ mercedẽ ꝗᷓreres ⁊ diceres: Ecce in me qð ab initio audiui cuſtodio:obtẽpo:picu la:laboꝛes: tẽptationes ꝓ iſta manſiòe ſu⸗ ſtineo. Quo fructu? Qua mercede? Quid
mihi poſtea dabit:qͥa in hoc ſeculo me vi⸗ deo laboꝛare inter temptatiões? Nõvideo
hic requiẽ eſſe aliquaʒ: moꝛtalitas ipſa ag⸗
grauat animã ⁊ coꝛpus qð coꝛrũpit:pꝛęemit ad inferioꝛa: ßtolero oĩa: vt illud quod ab initio audiui:maneat in me: et dicam deo meo:Pꝛopt᷑ vᷣba labioꝝ tuoꝝ ego cuſtodi⸗
ui vias duras: Ad quã ð mercedẽ? Audi et Vẽ.is noli deſicere. Si deficiebas in laboꝛibꝰ:ꝓ⸗ miſſa mercede foꝛtis eſto. Quis eſt qui ope
retur in vinea:⁊ recedat illi de coꝛde qð ac⸗ cepturus eſt? Jac illũ oblitũ mercedẽ ſuaʒ:
deſiciunt manus. Memoꝛia ꝓmiſſe merce
dis ꝑſeuerãtẽ facit in opere. Et homo ꝓmi⸗ ſit qui te poteſt fallere:Quanto foꝛtioꝛ eſſe debes in agro dei:quando ꝓmiſit veritas: cui nec ſuccedi põt nec moꝛi: nec fallere põt eum cui ꝓmiſſum eſt⸗ Et quid eſt ꝓmiſſũ? Videamꝰquid ꝓmiſit. Aurũ eſt:quod hie multũ amãt homines:an argentũ? An poſ leſſiones ad quas fũdũt hoies aurũ:qᷓ;uis
———
** 5 k*.
—
——*—
mnn fue ql ls cipul unc Irini peton hoctim ü gen iciat bis yi dehis qucatac deſden uicqͥꝭ noulur muneti urmhi cumE ignestte num:E qʒ polli nũdſi
5 4* ꝛ ———————
lsqui nctio
anea umelt: irllien oteſt. 10 ipſt Binn ſecuſ Mnt hc que
—

n Eplam beati⸗
eoiin Ebn 25.
W 3
N
14„
—
multũ ament aurum? An amena pᷣdia:am⸗
ple domꝰ:multa mãcipia:animalia nume⸗
roſa? Non eſt hec merces quędam ad quã
nos hoꝛtat᷑ vr in laboꝛe duremꝰ. Quid dici tur merces iſta? Vita gtna. Audiſtis et ga
uiſi exclamaſtis. Amate qð audiſtis:⁊ lzbe⸗
raminia laboꝛib veſttl in requiẽ vite cter⸗ nę. Ecce quid ꝓmittit deus? Elitã gternaʒ.
Ecce quid minat᷑ deꝰ Ignẽeternũ· Quid illis ad dexterõ ↄſtitutis? Venite benedi⸗
cti pati᷑ mei: percipite regnũ qð vobis pa⸗ tum eſt ab oꝛigine mũdi. Ad finiſtrã quidæ
Ite in ignẽ ęternũ:qui paratus eſt diabo ⸗
lo et angelis eius. Illud nondũ amas:vel hoc time. Mementote fratres mei:qͥꝛ vi⸗ rã ęternã nobis ꝓmiſit. Hecẽ inqt pol⸗ licitatio quã ipſe polliẽitus eſt no⸗
bis vita eternã. Mec ſcribo vobis de his qͥ vos ſeduchnt. Nemo vos ſe⸗
ducat ad moꝛtem. Pꝛomiſſionẽ vit eternę deſiderate. Quid poteſt mundꝰ ꝓmittere? Quicqͥd libet ꝓmittat:foꝛtaſſis in craſtino moꝛituro ꝓmittit. Et qua fronte ad ilũq
manet in eternũ exiturꝰes?Sʒ quid mina ⸗
turmihi potens homo:vt aliquid malifa⸗ ciam? Auid minatur? Carceres: catenas: ignes:toꝛmẽta: beſtias. Nũquili ignẽ eter⸗
num? Exhoꝛreſce qð minat᷑ oipotens:ama qð pollicet᷑ omnipotens: et vileſcit omnis mũdꝰ:ſiue ꝓmittens: ſiue terrẽs. hec ſcri⸗
o nucCun h bo vobis de his qui vos ſeducũt:Et ſcia
wemter g.
epe. di. tis quia ynctionẽ habetis ·Et nos
vnctionẽ quã accepimus ah eo:p⸗
maneat in hobis: Anctionis ſacramẽ
tum eſt:virtꝰ ipſa inuiſibilis. Enctio inui⸗
ſibilis:ſpũſſanctꝰ. Vnctio inuiſibilis:cha⸗ ritas illa eſt:quę in quocũq; fuerit:tanqᷓ; ra dix illi erit: uis ardente ſole areſcere nõ poteſt. m̃e qð radicatũ eſt: nutr caloꝛe. lis:nõ exareſcit. Et nõ habetis neceſ ſitateʒ vt aliqͥs vos doceat: qa vn ctio ipſiꝰ docet vos de omnibus. S nos facim fratres:qꝛ docemꝰvos? Si vnctio eiꝰ docet nos de oibꝰ: qᷓſi nos ſi
uid
ne cauſa laboꝛamus.Et vt quid tantũ cla/
mamꝰ Dimittamꝰ vos vnctioni ilius: vt doceat vos vnctio ipſius. Sed modomihi facio quęſtionẽ:⁊ illi ip̃i aplo facio. Dignet᷑
audire paruulũ qᷓrẽte a ſe:ipſi iohãni dico:
Vnctionẽ habebant quibꝰ loq̃baris? Tu dixiſti:quia vnctio ipſius docet vos de om
nibus:vt quid talem epiſtolõ feciſtiQuid
—
— F7
ohãnis Tractat? II
illos tu docebasAuid inſtruebasAuid ędificabas? Jam hic videte magnũ ſacra⸗ mentũ fratres Sonus verboꝛum noſtro⸗ 0 rũ aures pcutit:magiſter intus eſt. Nolite putare quẽq; hominẽ aliqͥd diſcere ab ho⸗ mine. Admonere poſſumꝰꝑ ſtrepitũ vocis noſtrę: ſi non ſit intus qui doceat: inanis ſit ſtrepitꝰ noſter. Adeo fratres vultis nof⸗ ſe:nunquid nõ ſermonẽ iſtũ oẽs audiſtis? multi hinc indocti exituri ſũt. Quantũ ad me ꝑtinet omnibus locutus ſũ: ſed ͥbꝰ vnctio illa intus non loquit᷑:quos ſpũſſan ctus intus non docet:indocti redeũt. aa giſteria foꝛinſecus:adiutoꝛia quędã ſunt? admonitiones:cathedrã in cœlo habet:qui coꝛda docet. Pꝛopterea ait ⁊ ipſe in euãge/ lio: Nolite vobis dicere magiſtrũ in terra.· Wattb. ⁊ʒ· AVnꝰeſt ergo magiſter chꝛiltꝰ. Ipſe vobis ergo intus loquit᷑: quãdo nemo hominũ il he eſt. Quia etſi aliq;s eſt a latere tuo:null? eſt in coꝛde tuo. Et nõ ſit vllꝰ in coꝛde tuo: Chꝛiſtus ſit in coꝛde tuo: vnctio ipfius ſit— in coꝛde:ne ſit in ſolitudine coꝛ ſitiens?nõ habens fontes quibꝰ iriget᷑. Interioꝛ ergo magiſter eſt qui docet. Chꝛiſtꝰ docet:inſpi⸗ ratio ipſius docet. Vbi illius inſpiratio et illius vnctio nõ eſt:foꝛinſecꝰ inaniter ꝑſtre⸗
punt verba Sic ſunt iſta fratres quę foꝛin 2
ſecus dicimꝰ quõ eſt agricola ad arboꝛemt Fotinſecus operat᷑t adhibet aquam et dil gentiam culturę. Quęlibet foꝛinſecꝰ adhi⸗ beat:nũquid poma foꝛmat? Nũqd nudita tem lignoꝛũ veſtit vmbꝛa foliꝗꝛũ? Nundd tale aliquid intrinſecꝰ agit? Sed quis agit hoc Audite agricolam apoſtolũ: et videte qͥd ſumꝰ:⁊ audite magiſtrũ interioꝛẽ:Ego i· Corſz⸗ plantaui:apollo rigauit:ſed deus incremẽ tum dedit · Neq; qui plantat eſt aliqͥdinecs qui rigat:ſed qui incrementũ dat deꝰ. hoc ergo vobis dicimus:ſiue plantemꝰ:ſiue ri⸗ gemus:loquẽdo nõ ſumꝰ aliquid:s ille qu incrementũ dat deꝰ:id eſt vnctio illius do⸗ cet vos de omnibꝰ De eo qð Johannes dicit:Et ve rareſtæ nõ eſt mendar: Sicut vœ⸗ 2 cuit nos pmanere in ipſa. Et nũcfi lioli pmanete in eo:vt cum manife ſtatus fuerit:habeamꝰfiduciam in pectu eiꝰ pt nõ cõfundamur ab ko in aduentu eius: ſq; ad id: In hoc manifeſtatꝰeſt filius deiptſo! nat oꝑa diaboli: Tractat⸗ M.

Warci⸗16.
Expoſitionis ſancti Auguſtini
Eminiſtis fratres heſternaʒ lectio/ n betis neceſſitatem vt quis doceat
vos:ſed ipſa vnctio docet vos de om̃ibus. hoc autẽ ſicut vos recoꝛdari certꝰ ſũ:ſic ex ⸗ poſuimus vobis:qꝛ nos qui foꝛinſecus lo⸗ qmur ad aures veſtras:ita ſumꝰ quaſi ope
rarij adhibẽtes culturã foꝛinſecus ad arbo⸗
rem: Sed incremẽtũ dare nõ poſſum?ꝰ: nec
fructus foꝛmare: Ille aũt qui vos recreauit
4redemit ⁊ vocauit ꝑ fidem:⁊ ſpiritũ ſuum
habitans in vobis:niſi loquat᷑ vobis intꝰ:
ne cauſa nos ꝑſtrepimus. Vnde hoc apa ret: Quia cum multi audiũt:nõ omnibꝰᷓ⸗
ſuadet᷑ qð dicit᷑:ß illis ſolis quibus intꝰ lo⸗
quit᷑ deus. Zllis aũt intloquit᷑:qͥ ei locũ pᷓ⸗ bent. Illi aũt deo locũ pbent:qui diabolo
locum non pꝛębent. habitare em̃ vult dia⸗
bolus coꝛda hominũ ⁊ loqui ibi omnia quę valent ad ſeductionẽ. Sed quid ait dñs ie⸗
ſus? Pꝛinceps huiꝰ mũdi miſſus eſt foꝛas. Vnde miſſus eſt⸗Nũdd extra cęlũ ⁊ terrã⸗
NMüqͥd extra fabꝛicã mundi Non: Sed ex tra coꝛda credẽtiũ foꝛas miſſo inuaſoꝛe:ha bitat redemptoꝛ: qꝛ ipſe redemit qͥ creauit:
Et diabolus iam foꝛinſecꝰoppugnat:nõvin
cit illũ qͥ intus poſſidet. Foꝛinſecꝰ autẽ op⸗
pugnat:imittẽdo varias temptatiões. Sʒ
ille nõ conſentit cui deus intꝰ loquit᷑: ⁊ vn⸗ ctio quã audit:docet. Et verax eſt inqͥt. Eadem vnctio: id eſt ipſe ſpiritus dñi qui docet homines:mentiri nõ poteſt:et non eſt mẽdar: Sicut docuit nos per⸗ manere in ipſa · Et nũc filioli ꝑina⸗ nete in eo:vᷣtcum manifeſtatꝰ fue⸗ rithabeaniduciã in ↄſpectu eiꝰ: vLno eiꝰ. Lidete fratres:credimꝰ in ieſũ quẽ nõ vidimus:annũciauerunt eũ qui viderunt: qᷓ contrectauerũt:qͥ verbũ ex oꝛe ipſiꝰ audi⸗ erunt:et vt ꝑſuaderent generi humano:ab illo miſſi ſunt:non a ſeipſis ire auſi ſũt. Et quo miſſi ſunt? Audiſtis cũ euangeliũ lege retur: Ite pᷣdicate euangeliũ vniuerſe crea-
ↄfüdamur ab eo in aduentu
ture que ſub cęlo eſt. Abiq; ergo diſcipuli
miſſi ſũt atteſtãtib? ſignis ⁊ ꝓdigijs vt cre deret illis: quia ea dicebant ꝗᷓ viderãt. Cre⸗ dimꝰ in eũ quẽ nõ vidimꝰ:⁊ venturũ rñ ex⸗ pectamus. Quicũq; illũ fide expectant:cũ venerit gaudebũt. Qui ſine ſide ſũt cũ ve ⸗ nerit:qð nũc nõ vident:erubeſcent.Et con
ſuo ila nõ erit vni⸗ diei ⁊ tranſiet: quõ ſo⸗
nem ad hoc terminatã:quia nõ ha⸗
rũ ⁊ ſpirituũ eſt quos deus creauit in ange lis ſanctis:iuſtis:bonis: nullo lapſu auer⸗ s:nulla ſuꝑbia cadentibꝰ: ſed manentib⸗
lent confundi qui in· eniunt᷑ in aliqua cul* au pa ⁊ eis inſultat ab hominibꝰ: Confuſio il⸗ tui la traducet cõfuſos ad ſiniſtrã:vt audiant: ſöbb
Ite in ignẽ ꝑternũ qui paratꝰeſt diabolo ⁊ Wata ucon angelis ei. AManeamꝰ ergo in verbis ei⸗: deiter ne confundamur cũ venerit. Ipſe em̃ dicit apiens
iñ euangelio eis qͥ in eum crediderãt: Si ꝑ⸗ ot.⁊ gſset mãſeritis in verbo meo: vere diſcipuli mei iſtehe eſtis. Et quaſi dicerent:quo fructu? Et co⸗ tl gnoſcetis inqͥt veritatẽ:⁊ veritas liberabit nbrsd vos. 2odo em̃ ſalus noſtra in ſpe:nondũ ein in re. Nondũ tenemus iam qð ꝓmiſſũ eſt: nsup ſed venturũ ſperamꝰ. Fidelis autẽ eſt qͥ ꝓ⸗ iſan miſit:non te fallet: tantũ noli deficere:jed gilli expecta ꝓmiſſoꝛẽ. Mon em̃ nouit fallere ve— ritas:tu noli eſſe mendax:vt aliud ꝓfitear u a— aliud agas. Tu ſerua ſidẽ:⁊ ſeruat ile pol⸗ upun licitationẽ. Si aũt nõ tu ſeruaueris fidẽ: tu te fraudaſti: nõ ille qui ꝓmiſit. Si ſcitis ð— quia iuſtꝰ eſt:ſcitote da om̃is qͥ fa⸗ nn cit iuſticiã ex ipſo eſtnatus. Iuſticia— modo noſtra ex fide: iuſticia pfecta non eſt—. niſ in angelis:Et vix in angelis ſi deo com— parent᷑. Tamẽ ſi qua ꝑfecta iuſticia anima⸗—
u insg
ſemp in cõtemplatiõe verbi dei: ⁊ nihil ali⸗ idei ud dulce habentibus niſi a quo creati ſüt: rt in ipſis pfecta iuſticia eſt: in nobis autẽer wnme ſide cępit eſſe ᷣm ſpiritũ. Audiſtis cũ pſal nreron mus legeret: Incipite dño in confeſſione. Pẽ · 4⸗ pnnoc Incipite inquit: Initiũ iuſticie noſtre ↄfe imnini ſio peccatoꝝ. Cepiſti nõ defẽdere peccatũ vcant tuũ:iam inchoaſti iuſticiã: pficiet aũt in te nfide:i quãdo nihil aliud facere delectabit᷑: quãdo ofnen abſoꝛbebit᷑ moꝛs in victoꝛia:qñ nulla cõcu- bspater piſcentia titillabit: quando non erit lucta prer ho cũ carne et ſanguine: quãdo erit coꝛona vi⸗ uan ctoꝛię ⁊ triũphus de inimico:tũc erit pfecta goſcit iuſticia: Aodo adhuc pugnamus. Si pu⸗(tetot gnamꝰ:in ſtadio ſumꝰ. Ferimꝰ⁊ ferimur: ß nndiin qui vincat expectat᷑.lle autẽ vincit:qui⁊ ögol qð ferit de viribus ſuis nõ pꝛęſumit:ſed de anh ꝓtectoꝛe deo. Solus diabolꝰ aduerſũ nos iienni pugnat: nos cũ deo ſimus:et diabolũ vin⸗ giſcye cimus. Nam ſi tu ſolus cũ diabolo pugna- un ueris:vincerꝭ. Exercitatꝰ eſt hoſtis. Quot nönlt palmax? Lõſiderate:quo deiecerit vt moꝛ⸗ gul. tales naſceremur: Pꝛimo ipſam oꝛiginẽ no joiin ſtram de paradiſo. Quid ergo faciendũ eſt no a
quia ipſe exercitatus eſt? Inuocct᷑ om̃ipo⸗

———— n 5„—————
tens aduerſus exercitatũ diabolũ.ſhabitet in te qui non poteſt vinci:⁊ ſecurus vinces eũt:qui vincere ſolet. Sʒ quos: niſi in qͥb? nõ habitat deus? Mã vt noueritis fratres:
Señ.z. contẽpſit adam in paradiſo poſit? pceptũ ddei:⁊ erexit ceruicẽ veluti poteſtate ſua eſſe cupiens:⁊ nolens ſubdi volũtati dei:et᷑la⸗
2b. dine. Homo autẽ quidãtã exercitat?natus
ipſe:qͥa de genere ipſius:iob. Ergo adã vi⸗
diſo cum eſſet: audiuit ꝑſuaſionẽ mulieris quã illiimiſerat diabolus: in ſtercoꝛe autẽ dbi.ð. cum eſſet:ait euę: Tanqᷓ; vna ex inſipiẽtib?
reſponſũ dedit. Cũ eſſet ketus audiuit: cuʒ
tur fratres in epla iſta: Quia hoc nobis cõ⸗
mendat:vt diabolũ quidẽ vincamꝰ:ſed nõ
ex nobis. Si ſcitis quia iuſtꝰ eſt:ait:ſcitote
quia om̃is qui facit iuſticiã ex ipſo eſt natꝰ:
Ex deo:ex chꝛiſto.Et qꝛ dixit:ex ipſo eſt na
tus:hoꝛtat᷑ nos· Jam ergo quia nati ex illo 2. ſumus:pfecti ſ um?: Audite. Ecce qu
lij dei vocem arvfim Mam qui vo⸗
cantur⁊ nõ ſunt: quid illis ꝓdeſt nomẽ vbi
res non eſt? multi vocant᷑ medici qui cu
rare non noꝛũt? multi vocant᷑ vigiles:qͥ
tota nocte doꝛmiũt? Sic multi vocant᷑ chꝛi
ſtiani:⁊ in rebus non inueniunt᷑:qa hoc qð
vocant᷑ non ſunt:id eſt in vita:in moꝛibus:
in ſide:in ſpe ⁊ charitate.hoc autẽ qð audi
ſtis fratres:Ecce qualẽ dilectionẽ dedit no
bis pater:vt filij dei vocemur ⁊ ſimꝰ. Pꝛo
pter hoc mundꝰnõ cognoſcit os:
dua nd cognoliteu: 7ROos O cCo⸗
mundũ impijꝛ⁊ꝑtotũ mũdũ pij. Illi ilos
nõ cognoſcũt:uõ putamus qꝛ nõ cogno
nõ vult ſe inebꝛiare quaſi ſolenniter:⁊ qð ẽ
ſieri immũdꝰ:qui iſta facere noluerit:quo⸗
pſus eſt ab illa imoꝛtalitate:ab illa beatitu
moꝛtalis:cum ſederet in ſtercoꝛe putrisver⸗ mibus diabolũ vicit: Ipſe adam: et in iob
ctus in paradiſo vicit in ſtercoꝛe. In para⸗
mulieribꝰ locuta es. Ibi aurẽ apoſuit:hic
eſſet flagellatꝰ vicit. Ideo videte quid ſeq
gnoſcit mũcꝰ. Totus mundꝰchꝛiſtian? eſt:⁊ totus mũdus impius. Per totum em̃
ſcunt? Inſultant bene viuentibus. Atten dite ⁊videte:qꝛ foꝛte ſũt ⁊ inter vos. Vnuſ quiſq; veſtrũ qui iã pie viuit:qui cõtemnit ſecularia:qui nõ vult ire ad ſpectacula:qui
grauius accedẽte patrocinio ſanctoꝝ dieꝝ
modo ei inſultat᷑ ab his qui faciũt? Nũqͥd
In Eplam beati Johãnis Tractas nn
inſultarete ſ agnoſcere᷑?Quate autẽ non
agnoſci᷑? Aundꝰ eum nõ agnoſcit. Quid eſt mundus? Illi habitatoꝛes mundi: quõ
dicit᷑ domus habitatoꝛes eius. Zã iſta ſepe
dicta ſunt:⁊ nõ ea vobiſcũ hodie repetimꝰ. Jam cũ auditis mũdũ ĩ mala ſignificatio⸗ ne:nõ itelligatis niſi dilectoꝛes mũdi:quia/ ꝑ dilectionẽ inhabitant: et ꝑ quod inhabi⸗
tant nomẽ habere meruerũt. Pꝛopter hoc můũdus non cognouit nos:quia nõ cogno ⸗ uit eũ. Ambulabat et ipſe dñs ieſus chꝛiſt? in carne:Erat deus: latebat in infirmitate.
Et vnde non eſt cognitꝰ?? Quia om̃ia pec⸗
cata arguebat in hominibꝰ. lli amãdo de⸗ lectationes peccatoꝛũ nõ agnoſcebãt deũ: Amando qð febꝛis ſuadebat: iniuriã medi
co faciebãt. Quid ergoꝛnos iam nati ſum? ex ipſo? Sed qʒ in ſpe ſumus. Dilectiſſi⸗ mi inquit: nunc filij dei ſumus · Jam
nũc?Quid eſt ergo qð expectamꝰ:ſi iam ſi ⸗
lij dei ſumus: Et nondũ inquit manife ſtum eſt qð erimus. AQuid autẽ erimꝰ aliudqᷓ; ſili dei⸗ Audi qd ſequit᷑. Scimꝰ qa cũ apparuerit:ſimiles ei erimꝰ: qm̃ videbimus eum ſicuti eſt. Intel ð
lgat charitas veſtra. Magna res: Scimꝰ
qꝛ cũ apparuerit:ſimiles ei erimus: quoniã videbimus eũ ſicuti eſt. Jam illud attendi⸗ te quid vocatur eſt. Noſtis quid vocat᷑ eſt⸗ MQuid vocat᷑:et non ſolũ vocat᷑: ð̃ vere eſt: incõmutabilis eſt:ſemꝑ manet:mutari ne⸗ ſcit: nulla ex ꝑte coꝛrumpit᷑: nec ꝓficit quia ꝑfectũ eſt:nec deſicit quia eternũ eſt. Et qͥd eſt hoc: In pꝛincipio erat verbũ:⁊ verbum Iob.i. erat apud deũ ⁊ deus erat verbũ? Et quid eſt hoc: Qui cum in foꝛma dei eſſet:nõ rapi Pbit.⁊· nam arbitratꝰeſt eſſe ſe ęqualem deo? hoc
modo chꝛiſtum in foꝛma dei verbũ dei vni⸗
cum patri ęqualẽ patri:non poſſũt videre mali. Scðm id vero qð verbũ caro factũ ẽ:
potuerunt ⁊ mali: quia in die iudicij vide-
bunt ⁊ mali:quia ſic veniet iudicaturꝰquõ
venit iudicãdus. In ipſa foꝛma homo: ſed
deus. Nam maledictus om̃is qͥ ſpem ſuam piere. r. ponit ĩ homie:homovenit ⁊ vt iudicet.ẽt
ſi nõ videbit᷑:quid eſt qð ſcriptũ eſt: Vide- ʒot.i bunt in quẽ tranſfixerũt? De impijs em̃ di⸗ ctum eſt:qꝛ videbũt et confundent᷑. Quo⸗
modo non videbũt impij:quãdo alios po⸗
net ad dexterã:alios ad ſiniſtram? Ad ſini⸗
ſtram poſitis dicet:Ite in ignẽ Zd Wattk. 15.
—— ——— ———
——
13 13 1 13 3 3 3 3 1 7 1 1 1 1 11½ 1 111 3½ 1 1 1 11 i ii 3 ii 1 3 6t 3

6
Expoſitionis ſancti Auguſtin
Waetb.j. nus dicit: Peati mundo coꝛde:quoniaum ipſi deum videbunt. Ergo viſuri ſumus vCorj.⁊ quandã viſionem fratres: quã nec ocul⸗
vidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ homi⸗
dexterã poſitis dicet: Venite bñdicti pa
mam ſerui: Foꝛm am dei non videbunt.
Quare? Auia impij ſunt. Et ipſe domi⸗
nis aſcendit. Viſionem quandam:viſio nem pꝛęcellentem omnes pulchꝛitudi⸗
nes terrenas:auri: argẽti:nemoꝛum atq campoꝛum:pulchꝛitudinem maris et ae⸗
ris:pulchꝛitudinem ſolis ⁊ lunę: ſtellaꝝ:
angeloꝛum: omnia ſuperantem:quia ex
3 ipſo pulchꝛa ſunt omnia. Quid ergo noſ erimus quando videbimus quod nobis miſſum eſt? Similes ei erimus:quoni⸗
gitentur. Quid enim ⁊ iple iohannes di
am videbimus eum ſicuti eſt. Quomo ⸗ do potuit:lingua ſonuit:cętera coꝛde co⸗
8 xit:ad comparationem rei quę eſt:vel a
nobis dici poteſt hominibus longe im⸗
in coꝛ hominis aſcendit. hec eſt vita no⸗ ſtra: vt deſiderando exerceamur. Tan-
tum autem nos exercet ſanctum deſideri um: quantum deſideria noſtra amputa⸗ uerimus ab amoꝛe ſeculi. Jam diximus aliquando ex inani: quod implendũ eſt· Bono implendus es: funde malũ: Pu⸗ ta quia melle te vult implere deus:ſi ace
to plenuſ es:vbi mel pones: Fundendi eſt quod poꝛtatvas:mundandum eſt ip⸗
„
ſum vas. Ahutandũ eſt:⁊ ſi eum laboꝛe cum tritura vt fiat aptum cuidã rei.apel dicamus:aurum dicamus: vinum dica-
mus: quicquid dicamus quod dici non poteſt:quicquid volumus dicere: deus
vocatur. Et quid diximus deus:quid di
ximus? Due iſte ſyllabe ſunt totum qð
eum: vt cum venerit impleat. Similes
paribus meritis ipſius? Redeamꝰergo ad illam vnctiouem:quę intus docet:et loqui non poſſumus. Et quia modo vi dere non poteſtis:officium veſtrũ in de ⸗
ſiderio ſit. Tota vita chꝛiſtiani boni:ſan ctum deſiderium eſt. Quod autem deſi/ deras nondum vides: ſed deſiderando
capax efficeris: yt cũ venerit quod vide- as implearis. Sicuti em̃ ſi veiles imple⸗ realiquem ſinũ:⁊ noſti qᷓ; magnũ eſt qð
dabit᷑:extẽdis ſinũ vel ſacci vel vtris vel
glicuius rei. Noſti quantũ miſſurus es:
⁊ vides quia anguſtus eſt ſinus:extendẽ
do facis capacioꝛem. Sic deus differen⸗
do extendit deſiderium: deſiderando ex
tendit animũ: extendendo facit capacẽ. Deſideremus ergo fratres:quia implen
di ſumus. Videte paulum extẽdentẽ ſi⸗
Phil.ʒ.
num: vt poſſit capere quod venturũ eſt: ZBit: Non qꝛ iam acceperim:aut iã perfe⸗
ctus ſim: Iratres ego me non abitroꝛ cõ pꝛehendiſſe. Quid ergo agis in hac vita ſi nõdum apꝛehendiſti Vnum autem:
quę retro oblitus: in ea queę ante ſůt ex⸗
tentus:ſchm intentionem ſequoꝛ ad pal
mam ſupernę vocationis. Extentum ſe
dixit:et ſchm intentionem ſequi ſe dixit: Minoꝛẽ ſe ſentiebat ad capiendũ quod
ochlus non yidit: nec auris audiuit:nec
expectamus? Quicquid ergo dicere va⸗ luimus infra eſt. Extendamus nos in
ei erimus:quoniam videbimus eum ſi⸗
cutieſt. Et omnis qui habetſpem E
hanc in ipſo eſt. Videte quia in ſpe
noſpoſuit. Videtis quẽadmodum nos
cõgruit apoſtolo paulo: coapoſtolo ſuo.
Spe ſalui facti ſumus. Spes autem quę Ro. 3.
videtur non eſt ſpes. Quod enim videt
quis:quid ſperat? Si enim quod non vi
demus ſperamus:per patientiam expe⸗ ctamus. Ipſa patientia exercet deſideri⸗ um. Ahane tu: Mam manet ille. Et per⸗
ſeuera in ambulãdo:vt peruenias: quia
ſoꝛcaſti
quo tendis non migrabit. Videte. Et ui habet ſpem hãc in ip⸗ icat ſemetipſum: ſicut et
ipſe caſtus eſt. Videte quemadmo-
caſtificat niſi deus? Sed deus te nolen- tem̃ non caſtificat Ergo qð adiungis vo luntatem tuam: deo caſtificas teipſum.
dum non abſtulit liberum arbitrium: vt
diceret caſtificat ſemetipſum. Quis nos
Caſtificas te: nõ de te:ſed de illo qui ve⸗
nit vt habitet in te. Tamen quia agis
ibi aliquid yoluntate: ideo et tibi aliqͥd
trbutum eſt. Ideo autem tibi tributum eſt: vt dicas ſiqut i pſalmo: Adiutoꝛ me⸗ ꝙz.ꝛx
us eſto ne derelinquas me.Si dicis:ad-
iutoꝛ meus eſto:aliquid agis. Nam ſi ni
hil agis: quomodo ille adiuuat? Om ⸗ nis enim qui facit peccatuʒ:⁊ ini
quitatem facit. Vemo eĩ dicat: Ali⸗
qute toper n Mod bun ulti cem debim quam kol Ban bPeecat. füene ſeno ſican 8e 4 uſ 3 5u ſne Phan . ſtui Aus b

ractat? II
facere aliquis minoꝛem: ſed tamen pꝛo ⸗ poꝛtione ad mẽſuras eius: vt verbi gra⸗
In Eplam beati Johãnis ẽ
ud eſt peccatũ:atq; aliud iniqͥtas. Nemo
dicat: Ego peccatoꝛ homo ſum: ſed ini⸗ quus non ſum. Omnis qui facit pecca
cctis noſtris et iniquitatibus? Audi ͥd dicit. Et ſcitis quig ille manifeſta⸗
tum:⁊ iniquitatem facit. Peccatũ ini
quitas eſt. Quid ergo facimus de pec
tus eſt:vt peccatũ auferat:et pec⸗ catum in ipſo non eſt. In quo non
eſt peccatum:ipſe venit auferre peccatũ.
Mam ſi eſſet in illo peccatum:auferendũ eſſet illi:nõ ipfe auferret. DOmnis qui in ipſo manet non peccat. Inquã⸗ tum in ipſo manet: intantum non pec ⸗
cat. D mnis qui peccat non vtdit eum neq; cognouit eum · Non eſt mirum. Mon eum vidimus:ſedviſuri ſu mus. Mon eum cognouimus:ſed cogni⸗ turi ſumus. Credimus in eum quem nõ
cognouimus? An foꝛte ex fide cognoui⸗
mus ⁊ ſpecie non cognouimus? hagna eſt iſta quęſtio. Dis qui peccat non vidit eum:nec cognouit eum. Nõdum cogno⸗
uimus:ſed in fide et videmus et cogno⸗ ſcimus. Si enim nondum videt fides:
quare dicimur illuminati? Eſt ilumina ⸗
tio per fidem:eſt iluminatio per ſpecieʒ.
gorſ.. Modo cum peregrinamur: per fidẽ am⸗
bulamus:nondum per ſpeciem. Ergo et
iuſticia noſtra per ñidem eſt:et nonꝑ ſpe⸗
ciem. Erit perfecta noſtra iuſticia cum vi debimus per ſpeciem. Ahodo nonrelin ⸗
quamus eam iuſticiam quę eſt ex fide:
Bo.1. quoniã iuſtus ex fideviuit:ſicut ait apo/
ſtolꝰ. Dis qui manet in ipſo non peccat.
Nam omnis qui peccat non vidit eum: neq; cognouit eum. Non credidit iſte qᷓ peccat? Si autem credidit quantum ad
idem eius pertiner non peccat. Filioli
nemo vos ſeducat. Qui facit iu ſticiam iuſtus eſt: ſicut et ille iu⸗ ſtus eſt. Nunquid quando audimus: qa iuſti ſumus: ſicut equales nos debe mus putare deo? Debetis ſcire quid eſt: Sicut. Jamdudũ enim dixit: CLaſtificat ſemetipſum: ſicut ipſe caſtus eſt. Jam er go paret: Equalis eſt caſtitas noſtra ca ttitati dei: et iuſticia noſtra iuſticię dei
AQuis hoc dicat? Sed:ſicut:non ſemper
Meia fratres:omnes peccgtoꝛeſex
tia:ſi lata eſt ſimplum:et longa duplum
faciat:et ille latã ſimplum:et longaʒ du ⸗ plum:videtur ſic feciſſe ſicut eſt iſta. Sʒ
iſta habet:verbi gratia: cẽtum cubitos? illa triginta:et ſicut eſt:et impar eſt. Vi⸗
detis quia non ſemper:ſicut:ad parilita⸗ tem et equalitatem refertur. Verbi gra/ tia: Videte quantum ſit inter faciemho minis et imaginem de ſpeculo. Facies in imagine:facies in coꝛpoꝛe. Imago in imitatione:coꝛpꝰ in veritate. Et qd dici⸗ mꝰMõᷓ ſicut hic oculi:ita ⁊ ibi. Sicut hic aures:ita et ibi. iſpar eſt res:ſed:ſicut: ad ſimilitudinem dicitur. habemus er⸗
go et nos imaginem dei: ſed non illam
quam habet filius equalis patri: Tamẽ et nos pꝛo modo noſtro:ſi nõ ſicut ille eſ⸗ ſemꝰex nulla ꝑte ſimiles diceremur. Er ⸗ go caſtificat nos ſicut ⁊ ipſe caſtꝰeſt. Sed ille caſtus eternitate:nos caſti fide. Ju⸗
ſti ſumus ſicut et ipſe iuſtus eſt. Sed ipße
in ipſa incõmutabili ꝑpetuitate: nos iu⸗ ſti credendo in quem non videmus: vt aliquando videamus. Et cum perfecta fuerit iuſticia noſtra: cum facti equales angelis fuerim?ꝰ: nec tũc illi gquabimur. Quãto ergo modo ab illo longe eſt: qũ
nec tunc par erit? Qui facit peccatũ
de diabolo ẽ: quia ab initio dia bohꝰ peccat. De diabolo ẽ. Moſtis ͥd dicat? Jmitando diabolum: Mam nemi nem fecit diabolus:nemineʒ genuit: ne⸗ minem creauit. Sed quicũq; fuerit imi⸗
tatus diabolũ: quaſi de illo nat? ſit fii
diaboli imitãdo nõ ꝓpꝛie naſcõẽdo. Quo
modo es filius abꝛae? Nunquid abꝛaã te
genuit⸗Quomodo iudęi filij abꝛag NMõ imitantes fidem abꝛae facti ſunt filij dia
boli. De carne abꝛaam nati ſunt:⁊ fidem
abꝛae non ſunt imitati. Si ergo qui inde nati ſunt: exheredati ſunt: quia non ſũt imitati: tu qui non de illo natus es effi ⸗ ceris filius: ⁊ ſic eris filius imitando. Et ſi diabolum fueris imitatus:quia ille ſu⸗
perbus extitit ⁊ impius aduerſus deum: eris filius diaboli:diabolum imitando: nõ quia ipſe creauit te aut genuit te. In G in ęqualitate dici ſolet. Quomodo: ꝰbi gratia: Eliſa baſilica iſta ampla:ſi velit
hoc mãnifeſtatus eſt filius dei.

——
lo nati ſunt inquantũ peccatoꝛes. Adam a deo factus eſt: ſed quando cõſenſit dia bolo:ex diabolo natus eſt. Et tales om ⸗ nes genuit qlis erat. Ců ipſa conpiſcen ⸗ tia nati ſumus:Et antequã nos de vi⸗ ta noſtra addamus: de illa damnatione
naſcimur. Nam ſi cum illo peccato non naſcimur:quid eſt ꝙ cum infantibus ad
baptiſmum curritur vt ſoluantur?Ergo duas natiuitates attendite fratres: adã
⁊ chꝛiſtum. Duo ſunt homines:ſed vnuſ
ipſoꝛum homo homo:ꝛalter homo deus.
Per hoiem hominẽ peccatoꝛes ſumus:ꝑꝝ
hominẽ deum iuſtiicamur. Natiuitas il la deiecit ad moꝛtem:iſta natiuitas erex
it advitam. Natiuitas illa trahit ſecum
peccatum: natiuitas iſta liberat a pecca to. Ideo enim venit chꝛiſtus homo: vt ſolueret peccata hominũ. In hoc ma⸗ nifeſtatus eſt filius dei:vt ſoluat opera diaboli · Letera cõmendo cha ritati veſtre:ne vos grauem. Ipſa enim
gqueſtio eſt:in qua ſoluenda laboꝛamus:
quia peccatoꝛes nos dicimus.Si enim quis dixerit ſe eſſe ſine peccato:mendax
eſt. Et in ipſius epiſtola iohãnis inueni mus: Si dixerimus quia peccatum non
habemus:noſipſos ſeducimus. Ahemi⸗
niſſe enim debetis pꝛioꝛum: Si dixcrim? quia peccatum non habemus: noſipſos ſeducimus: et veritas in nobis non eſt. Et rurſus in conſequẽtibus audis: Qui natus eſt ex deo non peccat: quia qui facit peccatum non videt eum: neq; co ⸗
gnouit eum. Omnis qui facit peccatum de diabolo eſt. Ex deo non eſt peccatuʒ. Iterum terret nos: quomodo nati ſum? ex deo: et quomõ nos fatemur peccato⸗ res? An dicturi ſumus: quia de deo nati
non ſumus? Et quid faciunt iſta ſacra
menta in infantibus? Auid dixit iohan nes: Qui natꝰ eſt ex deo nõ peccat: Ip⸗ ſe iohannes iterum dixit: Si dixerimus quia peccatum nõ habemus: noſmetip⸗ ſos ſeducimus:et veritas in nobis non
eſt⸗ Aagna ꝗᷓjſtio ⁊ auguſta. Et ad hanc ſoluẽdam vtinam ntentam fecerim cha⸗
ritatem veſtram: In nomie domini cras qð inde dederit diſſeremus.
De eo auod Johannes dicit:
Expoſitionis ſancti dluguſtin
Pmnis quinatus eſt er deo non
facit peccatum: quia ſemen eius in ipſo manet. Et non poteſt pec cgre quia ex deo natus eſt:vſq; ad id: Filioli non diligamus verbo tãtum ęt lingua:ſed opere⁊ verita
te Tractatꝰ? v.
BRtente audite obſecro vos: qꝛ res i noõ minima verſat᷑ in medio. Et nõ dubito qͥ heſterno die intẽti affui ⸗ ſtis:qð ⁊ hodie intẽtiꝰcõueniſti. Eſt em̃ nõ
parua ꝗᷓſtio: quõ dicatĩ iſta epla: Qui na⸗
tus eſt ex deo non peccat: Et quõ in eadeʒ
epiſtola ſupius dixit: Si dixerimꝰ quia pec
catũ non habemus:noſipſos ſeducimus:⁊ veritas in nobis nõ eſt. Quid facturꝰẽ quẽ vterq; ſermo ex gadẽ epiſtola in medio co⸗
artauit? Si ſe confeſſus fuerit peccatoꝛẽ:ti⸗
met ne dicat᷑ illi: Non ergo ex deo natꝰ es:
qꝛ ſcriptũ eſt: Qui natꝰeſt ex deo:non pec⸗ cat.Si autẽ dixerit ſe iuſtum:⁊ non habere
peccatũ:accipit ex alia pte plagam ex ipſa
epiſtola: Si dixerimus qꝛ peccatũ non ha⸗
bemus:noſipſos ſeducimꝰ:? veritas in no/
bis nõ eſt. Poſitus ergo ĩ medio qͥd dicat: ⁊ quid confiteat᷑:aut quid ꝓſiteatur nõ in ⸗
uenit. Pꝛoſiteri ſe eẽ ſine peccato periculo⸗
ſum eſt.Et non ſolum piculoſũ:ſed etiã mẽ
doſum. Noſipſos inqt ſeducimꝰ: ⁊ veritas in nobis non eſt. Si dixerimus quia pecca tum non habemus:ſed vtinã non haberes ⁊ diceres: Verum em̃ diceres. Nec in veri tate ꝓmenda:vllũ iniquitatis vel veſtigiũ
foꝛmidares. Sed ideo malefacis ſi dicis: qꝛ
mẽdaciũ diciſ. Veritas inquit in nobis nõ
eſt:ſi dixerimꝰ qꝛ peccatũ nõ habemꝰ. Non
ait: Mõ habuimus:ne foꝛte de p̃terita vita dictũ videret᷑:habuit peccatũ homo iſte:b ex quonatus eſt ex deo cgpit nõ habere. Si ita eẽt:nulla nos anguſtaret quęſtio. Dice⸗ remꝰ em̃: Fuimus peccatoꝛes: ð mõ iuſtifi⸗ cati ſumus.habuimus peccatũ:ſed modo non habemꝰ. Non hoc ait. Sʒ quid ait: Si dixerimnꝰ quia peccatũ non habemꝰ:noſip ⸗ ſos ſeducimꝰ:⁊ veritas in nobis nõ ẽ. Poſt aliquãtũ rurſus: Qui natꝰ eſt ex deo inqͥt: nõ peccat. Nũqͥd iohãnes ip̃e nõ erat nat? ex deo? Si iohãnes nõ erat natꝰex deo:ð qͥ;
audiſtis:quia ſup̃ pectus dñi recubuit:ali⸗ Jotʒ.nj.
quis ſibi audet ꝓmittere generationẽ fa⸗ ctã in ſe:quã ille habere non meruit: qͥ ſup̃
hen un gſs * dibletd Lui une ſtutper emuste gtoꝛlun
iiguits
ſiſetuus nninilo penitlne plomane
eog
atQuif
ln ſmii
uiſ
iio dub
ceautt
eus exillo dei yt ſol
ctipeniti
ſtpecc
Sbnheſt.
dcäpe
anne pecc
5 um inte
kab
thomo qu netiluc
nacn
rſluetct cnnn bnin
gus
Mu aunth öini on t ceothts inbl
utvef
wannl.

n Eplam beati Johã
pect⸗ dñi recumbere meruit: quẽ dñs plus qᷓ ceteros diligebat:ipſum de ſpiritu nõ ge
nuerat? Attendite nũc vᷣba iſta. Adhuc an⸗ guſtias noſtras cõmendo: vt ꝑ intentionẽ veſtram quę oꝛatio eſt ⁊ ꝓ nobis ⁊p vobis dilatet deus:et det exitũ ne aliquis in ver⸗ bo eius inueniat occaſionẽ ꝑditionis ſuę.
d. —
Quod verbũ non eſtpᷣdictum ⁊ conſcriptũ niſi ad medicinã ⁊ ſalutem? Omnis inquit qᷓ facit peccatũ ⁊ iniqͥtatẽ facit: Ne foꝛte diſ cernas:peccatũ iniquitas ẽ. Me dicas pec⸗
catoꝛ ſum:ſed iniquus non ſum: peccatum
iniquitas eſt. Et ſcitis quia in hoc ille ma⸗ nifeſtatus eſt: vt peccata auferat:et pecca- tum in illo non eſt. Et quid ꝓdeſt nobis qꝛ venit ſine peccato? Om̃is qui nõ peccat in ipſo manet. Et omnis qͥ peccat nõ vidit eũ neq; cognouit eum. Filioli nemo vos ſedu
cat:Aui facit iuſticiã iuſtus eſt:ſicut et ille
iuſtus eſt. Jam iſta diximus:quia km quã
dam ſimilitudinẽ nõ ſᷣm gqualitatẽ dici ſo⸗
let. Qui facit peccatũ de diabolo eſt: qꝛ ab initio diabolꝰpeccat.Et diximꝰ:qꝛ nemi
nẽ creauit diabolꝰneq; genuit:ß imitatoꝛeſ eius ex illo naſcũt᷑. In B manifeſtatꝰeſt fili⸗ dei: vt ſoluat oꝑa diaboli. Ergo vt ſoluat
pctãvenit ille qͥ nõ habet pctm̃. Deinde ſe⸗
quitur. Omnis qᷓ natꝰ eſt er deo nõ facit peccatũ:quia ſemen eiin ipſo
8
manet. Et nõ põt peccare qa ex deo natꝰ eſt. Foꝛtiter inſtrinxit. Foꝛtaſſis ᷣm quoddã peccatum dixit:non peccat:nõ ᷣm omne peccatum. Vt quid ait: AQui natus eſt ex deo nõ peccat? Lertum quoddã pec⸗
catum intelligas: qð non poteſt admitte⸗
3 Job. 13. ℳ
re homo qui ex deo natꝰ eſt. Et tale pecca ⸗
tum eſt illud:vt ſi quiſqᷓ; illud admiſerit cõ⸗ firmet cęetera: ſi quis autẽ hoc non admiſe⸗ rit:ſoluet cętera. Quod ẽ hoc peccatũ? Fa cere contra mandatũ. AQuod eſt mandatũ⸗ Aandatũ nouũ do vobis:vt vos inuiceʒ diligatis. Intendite:hoc mandatũ chꝛiſti dilectio vocat᷑. Per hanc dilectionẽ pecca⸗ ta ſoluunt᷑.ihec ſi non teneatur:⁊ graue pec catũ ẽ:⁊ radix oĩm peccatoꝛũ. Intẽdite fra ⸗ tres:pꝛotulimꝰ aliquid in quo bene intelli⸗ gentibus ſoluta eſt quęſtio. Sed nunqͥd cũ celerioꝛibus tantũ ambulamus viaʒ? Etq́; tardiꝰambulãt nõ ſũt relinquẽdi. Verſemꝰ quibꝰ poſſumꝰverbis:vt ad oẽs ꝑueniat. Puto em̃ fratres:qꝛ oĩs homo ſollicitus eſt pꝛo anima ſua:qui non ſine cauſa intrat ec⸗
nis Tractatus v
cleſiã:qui non tempoialia quęrit in ecclia:
qui non ꝓpterea intrat vt tranſigat nego⸗
2
cia ſycularia: ſed ideo intrat vt aiiquid ſibi
kternuz pꝛomiſſũ teneat quo ꝑueniat: Ne⸗ ceſſe eſt ergo cogitet quẽadmodum ambu⸗ let in via:ne remaneat: ne retro eat:ne ab ⸗
erret:ne claudicãdo nõ pueniat. Aui ergo ſollicitus eſt: tardus non ſit:velox ſit:non recedat de via. Hoc ergo dixi:quia qͥ natus eſt ex deo nõ peccat.· Foꝛtaſſis m quoddã
„
peccatum voluit intelligi. NMã erit aliter cõ
„
nõ habem? noſipſos ſeducimꝰ ⁊ veritas in
nobis nõ eſt. Sic ergo foꝛte poteſt ſolui ᷓ⸗
ſtio. Eſt quoddã peccatuʒ qð nõ poteſt ad
trarium illi loco: Si dixerimꝰ quia peccatũ
mittere ille qui natus eſt ex deo:⁊ quo non
admiſſo ſoluunt᷑ cetera:quo admiſſo cõfir⸗
mankt᷑ cetera. Quod eſt hoc peccatũ? Face⸗ re cõtra mandatũ chꝛiſti: ↄtra teſtamentuʒ
nouũ. Quod eſt mandatũ nouum?Aãda
tum nouũ do vobis: vt vos inuicẽ diliga⸗ tis. Qui facit contra charitatẽ ⁊ cõtra dile⸗ ctionem fraternã: nõ audet gloꝛiari ⁊ dice⸗ re natũ ſe eẽ ex deo. Qui aũt ĩ dilectiõe fra⸗
terna conſtitutus eſt:certa ſũt peccata que
nõ poteſt admittere:⁊ hoc maxime ne ode⸗ rit fratrem. Et quid de cꝑteris peccatis fa⸗ cit:vnde dictum eſt: Si dixerimus qʒa pec ⸗ catum non habemus:noſipſos ſeducimꝰ:⁊ veritas in nobis non eſt? Audiat ſecurita
tem de alio loco ſcripturę. Charitas coope-. Petri 4.
rit multitudinẽ peccatoꝛũ. Charitatẽ ergo cõmendamꝰcharitatem cõmendat hęc epi ſtola. Poſt reſurrectionẽ dñs qͥd aliud in ⸗ terrogauit petrũ: Amas me? Et paruʒ fuit ſemel interrogare:⁊ iterũ nihil aliud:et ter⸗ tio nihil aliud. Lũ iam tertio ille tedio affi- ceretnr:quaſi non ſibi crediderit: quõ qui
neſciret quid in illo ageret᷑: tamen ⁊ pꝛimo
et ſecũdo ⁊ tertio hoc interrogauit. Ter ne⸗ gauit timoꝛ:ter confeſſus eſt amoꝛ. Et ecce omat petrus dñm. Auid pꝛęſtaturꝰ dño? õ em̃ ⁊ ipſe nõ turbatꝰeſt in ipſo pſalmo: Auid retribuã dño ꝓ omnibꝰ quę retribu it mihi.AQui em̃ dicebat heci plalmoò: attẽ debat qᷓ;ta ſibi eſſent p̃ſtita a dñe: ⁊ q̃rebat quid retribueret dominoꝛ⁊ nõ inueniebat. Auicquid enim retribuere volueris:ab ip⸗ ſo accepiſti qð reddas. Et qͥd inuenit quod retribuat? AQuod:vt diximꝰ fratres:ab ip⸗ ſo acceperat:hoc inuenit quod retribueret.
Calicẽ ſalutaris accipiã et nomẽ dñi inuo/

lum nõ oderis fratrem:pfecta charitas eſt:
vt paratus ſis moꝛi ꝓ fratre.ſhanc ipſe do⸗
minus in ſe exhibuit: moꝛtuus ꝓ omnibꝰ:
oꝛans ꝓ eis a quibꝰ crucifigebat᷑:⁊ dicens: Luc ⁊z. Pater ignoſce illis quia neſciũt quid faci⸗
unt. Sedſi ſolꝰ hoc fecit: nõ erat magiſter: ſi diſcipulos nõ habebat. Secuti diſcipuli
hoc fecerunt: Lapidabat᷑ ſtephanꝰ et genu Actj.. flexo ait: Domine ne ſtatuas illis hoc deli⸗ ctum. Amabat a quibuſoccidebatur:quia 2.Corſ.12. ⁊ p ipſis moꝛiebat᷑. Audis aplm paulũ:Et
ipſe inquit impendar ꝓ animabꝰ veſtris.
Inter illos em̃ erat ꝓ quibꝰ ſtephanus de⸗
pꝛecabat᷑: quãdo eoꝛũ manibus moꝛiebat᷑.
Perfecta ergo charitas hec eſt. Si quis tã
tam habuerit charitatem:vt paratus ſit ꝓ
fratribus eriam moꝛi:ꝑfecca eſt in illo cha⸗
ritas. Sed nũquid mox vt naſcit᷑: iã ꝓꝛſus pfecta eſt? Tlt ꝑficiat naſcit᷑: cũ fuerit nata
rit roboꝛata ꝑficit᷑: Kũ ad perfectionem ve
Vbir.i. nerit: quid dicit? Mihi viuere chꝛiſtus eſt: ⁊ moꝛi lucrũ. Optabã diſſolui ⁊ eſſe cũxpßo
multo magis optimũ:manere in carne ne⸗ ceſſariũ ꝓpter vos. Pꝛopter eos volebat viuere ꝓ quibus paratus erat moꝛi. Et vt
noueritis qꝛ ipa eſt ꝑfecta charitas: quã nõ Violat ⁊ in qua nõ peccat qͥ natꝰ eſt ex deo: Job·⁊1. B dñs dicit petro: Petre amas me?Et ille:
Amo · Mõ dixit:ſi amas me:obſequere mi⸗ hi. Qñ em̃ erat dñs in carne moꝛtali: eſuri- uit:ſitiuit. Eo tempoꝛe quo eſuriebat ⁊ ſiti ebat ſufceptus eſt hoſpitio:miniſtrarũt illi qͥ habuerũt de ſubſtãtia ſua: Sicut legim⸗
eſt a moꝛbo ſuſcepto medico. Quo moꝛbo
Auaricię. Erat em̃ ditiſſimꝰ⁊ pꝛinceps pub
licanoꝛũ. Attendite ſanatũ a moꝛbo auari cię. Dimidiũ inquit bonoꝛũ meoꝝ do pau⸗ peribus:etſi cui aliquid tuli quadruplum reddã· Ideo ſeruauit alterum dimidiũ: nõ
quo frueret᷑: ſed vnde debita ſolueret. Su⸗
ſcepit ergo tunc medicũ hoſpitio: qꝛ erat in
firmitas carnis in vfioꝛcui hoc obſequiũᷣ berent homines. Et hoc:qꝛ voluit pꝛeſtare
obſequentibꝰ. Obſequẽtibꝰ em̃ ꝓderat:nõ illi. Lui em̃ angeli miniſtrabant hoꝛũ obſe
z.Besr. quiũ requireret: Mechelias ſ eruꝰ illiꝰhne
Expoſitionis ſancti duguſtin
tabo. Quis em illi dederat calicẽ ſalutarẽ: niſ ille cuiyolebat retribuere? Accipere aũt calicem ſalutarẽ:⁊ inuocare nomẽ dñi: hoc eſt ſãtiari charitate: et ita ſatiari vt non ſo⸗
ceſſarium habebat aliquando:cui panem carnem per coꝛuum mittehat: ⁊ tamen vt vidua religioſa benediceret᷑:mittitur ſeru dei. Paſcitur a vidua queʒ deus in ſecreto paſcebat. Veruntamen quanquam de his ſeruis dei ſibi pꝛeſtent:qui eoꝛum indigen ⸗ ti conſiderent:ꝓpter illõ mercedem a dño in euangelio poſitam manifeſtiſime: Qui ſuſcipit iuſtũ in nomine iuſti:mercedẽ iuſti accipiet. Qui ſuſcipit ꝓphetã in nomine
pphe:mercedem ꝓphetę accipiet. Et qui dederit calicem aquę frigidę vni ex his mi⸗
nimis tantũ in nomine diſcipuli:amen di⸗ co vobis non ꝑdet mercedem ſuam. uis
ergo ſibi p̃ſtẽt qui hęc faciũt:tñ nec hocpo ⸗
terat p̃beri aſcẽſuro in celũ. Quid illi pote/
rat retribuere petrus qui amabat illũ? Au⸗ di: Paſce oues meas:id eſt fac ꝓ fratribus
qðꝓ te feci. Om̃es ſanguine meo redemi:
nolite dubitare moꝛi ꝓ veritatis cõfeſſiõe: Vt cteri vos imitent. Sʒ hęc vt diximꝰ fra
tres pfecta charitas eſt: qui natꝰeſt ex deo
ta eſt it nata habet illam. Intendat charitas veſtra: Ti nutrit:cũ fuerit nutrita roboꝛat᷑: cum fue
dete quid dicam. Ecce accipit ſacramentũ
natiuitatis homo. Baptiatꝰ ſacramẽtum habet:et magnũ ſacramentũ:diuinũ: ſan⸗ ctum:ineffabile. Lonſidera quale:vt nouũ
hominem faciat:dimiſſionẽ oĩm peccatoꝝ.
Attendat tamẽin coꝛ: ſi ꝑfectũ eit ibi qð fa
cctum eſt in coꝛpoꝛe. Videat ſi habeatchari
tatem:⁊ tunc dicat:natus ſů ex deo.Si aũt
nõ habet:characterẽ qͥdẽ impoſitũ habet: k deſertoꝛ vagat̃.habeat charitate: aliter
nõ ſe dicat natũ ex deo. Sed habeo inquit ſacramẽtũ. Audi aplm: Si ſciam oĩa ſacra⸗ menta: ⁊ habeam omnẽ fidem ita vt mon/ tes tranſferam:charitatẽ aũt nõ habeã:ni⸗ hil ſum. hoc ſi meminiſtis cõmendauimꝰ:
cum iſtam epiſtolã inciperemus:nihil in ea
nobis ſic cõmendari: quomodo charitatẽ.
Et ſi videt᷑ alia ⁊ alia dicere:illo facit redi tum: et ad ipſam charitatẽ oĩa vult referre qᷓcũq; dixerit. Videamus ſi ⁊ hic hoc facit: Attendite. Omnis qui natꝰeſt ex deo:non
facit peccatũ. Quęrimuus qð peccatũ:qꝛ ſi
omne intellexeris:contrarius eris illi loco:
Si dixerimus quia peccatuʒ non habemꝰ:
noſmetipſos ſeducimus ⁊ veritas in nobis
nõ eſt. Ergo dicat qð peccatũ:doceat nos:
ne foꝛte ego temere dixi pctm̃ hoc eſſe viola tionem charitatis. Quia ſicut ſupꝛa dixit: Qui odit fratrẽ ſuum in tenebꝛis eſt:⁊ in te
Watit.u. In Ue
mnn aeom nientonn iukiyt cin i 8 imuifd d lbit ulinilitn nngudiſ ltubers uhecbit en aitinemn ibipiel onw he inchl 3 imnugen
— * S
— 2. — —
S S— S
F
S
.

———
In Eplam beati Johã
nebꝛis ambulat:⁊ neſcit quo eat:quia tene bꝛe excęcauerunt oculos eius. Sʒ foꝛte ali⸗ quid dixit in poſterioꝛibꝰ⁊ non nominauit
charitatem: videte qͥa circuitus ille vᷣboꝛũ
huc. Videamus in quo nõ poteſt peccare.
ij diaboli. D
qui nõ diligit fratrem ſuũ. Dilectio ergo ſo la diſcernit inter filios dei⁊ filios diaboli. Signent ſe omnes ſigno crucis chꝛiſti: Re ſpondeant omnes: Amen. Lantẽt omnes alleluia: Paptiʒẽtur oẽs: Intrent omnes eccleſias: Faciãt parietes baſilicarũ: Mon
rritate. Qui hñt charitatẽ: nati ſũt ex deo: qui nõ:nõ ſũt nati ex deo. Aagnũ iudici⸗
ſolũ nõ habeas:nihil tibi ꝓdeſt. Alia ſ nõ habeas: hoc habe ⁊ impleſti legẽ. Qui em̃ diligit alterum:legem impleuit: ait apoſto lus. Et plenitudo legiſcharitas. Puto iſtã margaritam eſſe illam.homo negociatoꝛ: deſcribit᷑ in euangelio:qui iuenit vnã mar⸗ garitã:⁊ vẽdidit omnia j habebat et emit eã.hec eſt margarita pᷣcioſa charitas: ſine nihil tibi ꝓdeſt qðcũq; habuerl. Quã ſi ſolam habeas:ſufficiat tibi. Ahodo cum fi⸗
mus cũ nõ videmus:quõ amplectemur cũ re? In amoꝛe fraterno. Potes mihidicere:
nõ vidi hominẽ Dilige fratrẽ. Si em̃ frẽm quẽ vides dilexeris: ſimul yidebis et deũ: quia vides ipſam charitatẽ:⁊ intus inhabi
qui non diligit fratrem ſuũ. Quia hecẽ anũciatio · Vide quõ confirmat. DQuia
ab initio vt diligamꝰ inuicẽ. ahani- E feſtauit nob inde ſe dicere: Lõtra b mãda- tum quiſq;s facit: in peccato illo eſt ſcelera⸗ toꝛin quod incidunt qui nõ naſcũt᷑ ex deo. sn.. Non ſicut chain:qͥ ex maligno erat
hunc habet finem: hũc habet exitũ. Dis ui natus eſt ex deo: nõ ꝑeccat: da emen eꝰ in ipſo manet. Semẽ deitid eſt verbum dei. Ende dicit apoſtol?: Per euangeliũ ego vos genui. Et nò poteſt peccare: qꝛ ex deo natus eſt. Dic ad⸗
nhoc manifeſtati ſũt filij dei⁊ fi⸗ is quinõ eſt iuſtꝰnõ
eſt a deo:⁊ qui nõ diligit fratrẽ ſu⸗ um.Lerte iã manifeſtũ eſt vnde dicat: Et
viſcernunt filij dei a filijs diaboli niſi ĩcha ⸗ icio ocule na abel:nõ dicit niſi charitatẽ. Opa vo ma
um:magna diſcretio. Quicqͥd vis habe: bꝰ bot quia imitari noluit: necare voluit.Et hinc
de vides:tũc cũ ſpecie videbis.Si eĩ ama viderimus? Sed vbi nos debemus exerce⸗ NMon vidi deũ Mũquid potes mihi dicere tat deus. Aui nõ eſt iuſtꝰ: non eſt ex deo:et
heceſt ãnunciatio quã audiuimus
Tractatus v
occidit fratrem ſuum.Et cuius rei gratia occidit: Quia opera eiꝰma ſigna fuerunt: fratris vero eius iu ſta. Ergo vbi eſt inuidia:amoꝛ fraternꝰ eẽ nõ poteſt. Intendat charitas veſtra:Qui inuidet nõ amat. Peccatũ diaboli eſt in il⸗ lo: qꝛ ⁊ diabolꝰ inuidendo deiecit. Cecidit em̃ ꝛ⁊ inuidit ſtanti. Non ideo voluit deij⸗ cere vt ipſe ſtaret:ſed ne ſolus caderet. Te nete in animo ex hoc qð ſubieci: Inuidias non poſſe eſſe in charitate.habes apte cũ lauderet᷑ ipſa charitas:Eharitas nõ gmula 1.Corſ. i.— tur. Mon fuit charitas in chain. Et niſi eẽt charitas in abel:non acciperet deus ſacrifi⸗ cium eius. Cum em̃ ambo obtuliſſent:ille de fructib ꝰterre: ille de fetib ꝰouium: Quid putatis fratres:quia deus fructus terre ne⸗
glexit:⁊ fytꝰouiũ dilexit? Nõ intendit de c%
——
ad munus:ſed in coꝛde vidit. Et quẽ vidit cum charitate offerre:ipſius ſacriſicium re- ᷓ; c F ſpexit. Quẽ vidit cũ inuidia offerre:ab ip⸗ 7 6 5 ſius ſacriſicio oculos auertit. Opa ergo bo
la chain:non dicit niſi odiũ fraternũ. Pax eſt:qꝛ odit fratrẽ ſuũ et iuidit oꝑibꝰ bonis:
aparuit qͥa filius erat dia boli:Et ille hinc
aparuit iuſtus dei.hinc ð diſcernũt᷑ hoĩes
fratres mei. Nemo attẽdat linguas:ſed fa⸗
cta. Coꝛ ſi non bene faciat ꝓ fratribus ſuis:
oſtendit quid in ſe habeat. Temptatiõibꝰ banturhomines. olite mirari frẽs. imundꝰ vos odit. Nũquid ſepe vob„ 9
dicẽdũ eſt qͥd eſt mundus? õ cęlũ:nõ ter⸗
ra:nec iſta opa ꝗᷓ deꝰfecit:ſed dilectoꝛes mũ
di. Iſta ſepe dicendo qͥbuſdã oheroſus ſũ.
Sed vſq;adeo nõ fruſtra dico:vt aliqui in⸗
terrogentur an dixerim:⁊ non reſpondeãt.
Ergo vel inculcando heęreat aliquid in coꝛ⸗
dibus audientiũ. Auid eſt mundus? apũ⸗
dus eſt: qñ in malo ponit᷑:dilectoꝛes mun/
di. Mundus:qñ in laude ponit᷑:celũ ⁊ ter/
ra eſt:⁊ quę in his opera dei. Vnde dici᷑:
Et mũdꝰꝑ eum factus eſt. Item mũdꝰple Zob.i.
nitudo terrę:ſiẽ dixit ipſe iohãnes. õ ſolũ
autem noſtroꝝ ꝓpitiatio peccatoꝝ eſt:ſed„
⁊ totius mundi. ahundi dicit:omniũ fide
lium ꝑ oꝛbem ſparſoꝝ.aũdꝰaũt in malo:
amatoꝛes mundi ſunt. Qui amant mun⸗
dum: fratres amare non poſſunt. Si odit
noſmũdꝰ: Nos ſcimꝰ. AQuid nos ſcimꝰ?
Quia tranſiuimꝰ de moꝛte advitã

Expoſitionis ſancti Auguſtin
Vnde ſcitis Quia diligimꝰ fratres · Memo interroget hominem: Redeatvnuſ⸗ quiſq; ad coꝛ ſuumt:ſi ibi inuenerit charita/ tem fraternã:ſecurus ſit: qꝛ tranſijt a moꝛ⸗
te ad vitã: Jã in dextera ẽ. Non attendat qa modo gloꝛia eius occulta eſt: cum vene
rit dñs tunc aparebit gloꝛia. Viget em̃ ſed adhuc in hyeme. Eiget radix:ßᷣ quaſi aridi ſunt rami. Intus eſt medulla ꝗᷓ viget: intꝰ ſunt folia arboꝛũ:intus fructus: ſed ęſtatẽ expectant. Ergo nos ſcimus qꝛ tranſiuimꝰ de moꝛte ad vitam: quia diligimꝰ fratres. Qui nõ diligit manet in moꝛte.e putetꝭ fratres leue eſſe odiſſe. Odiſſe:an di ligere · Audiquid ſequit᷑. D ĩg qui odit fratem ſuũ: homicida eſt. Jam ergo
ſi cõtemnebat quiſq; odiũ fraternũ:nunqͥd ⁊homicidium in coꝛde ſuo contempturꝰẽ? Non mouit manũ ad occidendũ hominẽ: homicida iam tenet᷑ a domino. Viuit ille:
⁊ iſte iam interfectoꝛ iudicat᷑. Dis qui odit fratrem ſuũ homicida eſt. Et ſcitis quia oĩs homicida nõ habet eter⸗ nam in ſemetipſo manẽteʒ. In hoc cognoſcimus dilectionẽ. Perfectio⸗ nem dilectionis dicit ꝑfectionẽ illam quaʒ cõmendauimus. In hoc cognoſcimus di⸗ lectionẽ: qa ille ꝓ nobis animã ſuaʒ poſuit: ⁊ nos debemꝰ aĩam ꝓfra⸗ tribꝰ ponere. Ecce vnde veniebat: Pe⸗ Job.21. tre amas me: Paſce oues meas. Mã vt no ⸗ ueritis frẽs:qꝛ ſic ab eo paſci volebat oues
ſuas:vt aĩam ſuam ꝓ ouibus poneret:hoc
S illi continuo dixit:um iuuenis eſſes hcin ris ſenioꝛ:ali te p̃cinget: ⁊ tollet te q tu nõ vis.hoc autẽ dixit:ait euangeliſta:ſignifi⸗ cans qua moꝛte clarificaturꝰ eſſet deũ:Et
cui dixerat: Paſce oues meas: doceret eum ponere aiaʒ ꝓ ouibꝰſuis. Vnde incipit cha
ritas frẽs?Aodicũ attendite quo ꝑficiat᷑.
Audiſtis ipſũ finem ⁊ modum: Ipſũ et do⸗ Job.15. minus in euangelio commẽdauit. haio⸗
rem charitatem nemo habet ait:qᷓ; vt aĩam
ſuã ponat qͥs ꝓ amicis ſi uis. Perfectionẽ ð eius oſtendit in euangelio: ⁊ hic cõmenda ⸗
ta eſt eius pfectio. Sed interrogatis vos:⁊
dicitis nobis: Quãdo poſſũ habere iſtam
charitatem? Noli cito de te deſperare:foꝛte nata eſt:ſed nondũ pfecta eſt: nutri eam ne offocet᷑. Sed dicturus es mihi:Et vnde no
uiuod eĩ ꝑficiat᷑ audiuimus:vnde inci
gebas te:et ibas quo volebas: cũ aũt fue⸗
piat audiamus. Sequit᷑ ⁊dicit: ui aũt hahnerit facultates mundi?⁊ vide
rit fratrem ſuũ eſurientẽ ⁊ clauſerit
viſcera ſua ab eo:quõ poterit dile⸗ ctio dei manere i eo?Ecce vnde icpit
charitas. Si nõdũ es idoneꝰmoꝛiꝙ fratre:
6.
iain idoneus eſto dare de tuis facultatibꝰ fratri. Jã pcutiat viſcera tua charitas: vt non de iactantia facias: ðᷣ de intimo adipe
miſericoꝛdię: vt conſideres illũ in egeſtate
poſitum. Si em̃ ſupflua nõ potes dare fra ⸗
tri tuo:animã tuã potes dare ꝓ fratre? Ja cet pecunia in ſinu tuo:quã tibi fures poſ⸗
ſũt auferre. Et ſi illã nõ auferẽt fures: mo⸗
riehdo illam deſeres: etiã ſi te illa viuentẽ
non deſerat. Quid inde facturus es?Eſu⸗
rit frater tuus:in neceſſitate poſitus eſt:foꝛ taſſis ſuſpenditur:a creditoꝛe anguſtatur: Non habet ipſe: habes tu: frater eſt:ſimul empti eſtis:vnũ eſt pꝛeciũ veſtrum: ambo ſanguine chꝛiſti redempti eſtis: Vide ſi mi ſereris:ſi habes facultates mundi. Quid
ad meptinet:foꝛte dicis? Ego daturꝰ ſum pecuniã meam:ne ille moleſtiã patiat᷑? Si hoc tibi reſponderit coꝛ tuũ: dilectio pattẽ᷑
non in te manet. Si dilectio patris non in te manet:non es natus ex deo: quõ te gio⸗ riaris eſſe chꝛiſtianum? Nomẽ habes ⁊ fa⸗ ctum non habes. Si autẽ nomen ſecutum fuerit opus:dicat te quiſq; paganum:tu fa ctis oſtende chꝛiſtianũ. Nam ſi factis non oſtendis chꝛiſtianum:omnes te chꝛiſtianũ vocent: quid tibi ꝓdeſt nomẽ vbi res non inuenit?AQui aũt habuerit facultates mũ⸗ di:⁊ viderit fratrem ſuũ egentem:⁊ clauſe- rit viſcera ſua ab eo: quomodo poteſt dile⸗ ctio dei manere in eo? Et ſequitur. Filio ⸗ li non diligamꝰ verbo tantũ ⁊ lin⸗ gua: ſed opere ⁊ veritate. Puto ma⸗ nifeſtum eſſe vobis magnũ ⁊ necelſariũ ſe⸗
cretum ⁊ ſacramẽtũ:fratres mei. Quid va⸗
let charitas? Dis ſcriptura cõmendat: Sʒ neſcio ſi alicubi amplius qᷓ; in iſta epiſtola cõmendatur. Rogamus vos ⁊ obſecramꝰ in domino:vt ⁊ illa quę audiſtis:memoꝛia teneatis:⁊ ad ea quę dicenda ſũt donec fi⸗
niatur ipſa epiſtola:intentiveniatis:intẽti
audiatis. Aperite autem coꝛda ad ſemina
bona:Extirpate ſpinas ne offocetur in vo bis qð ſeminat᷑:ſed potius creſcat ſeges:et gaudeat agricola:⁊ hoꝛreũ vobis pꝛęparet
tanqᷓ; frumẽtis:nõ ignẽ tanqᷓ;paleis.
4 [.
betin ſts:i gurß ftin turrſi cordi
rne
ho nusv
Quen
nine
lgitf uch git ſtan hoc dij poſuit nere. ninon omnib gopf iutur: buſdan pum. chat pims viden tlun netie Mdel ſi duf tethn itac noi ſs gin

—
n Cplum beari Job
De eo að Johãnes dicit: Et in boccognoſcimus qꝛex veritate ſu mus ⁊ coꝛam ipſo pſuademꝰ coꝛ⸗ di noſtro: quia ſi mãle ſenſerit coꝛ noſtrũ:maioꝛ eſt deꝰ coꝛdenoſtro ⁊ nouit omnia: vſq; ad id: In hoc cognoſcii ſpůs dei: Dm̃is ſpũs q̃ confitet ieſũ chꝛiſtum in carhe ve⸗ niſſe ex deo eſt:Et omnis ſpũs qui non confitet ieſũ chꝛiſtus in carne veniſſe nõ eſt er deo:Et hic eſt anti chriſpꝰde quo audiſtis ꝙ vẽturꝰſit ⁊nũc in ipio mũdo eſt: Trac. vI
I meminiſtis fratres:heſterns noſ [
clauſiſſe ſermonẽ ad iſtã ſententiã 4 ſine dubio manere debuit et de⸗ bet in coꝛde veſtro:qꝛ ipſã nouiſſimã audi ſtis: Filioli non diligamꝰverbo tantũ ⁊ lin gua:ß opere et veritate. Beinde ſequitur. Et in hoc cognoſcimꝰ quig ex veri- tate ſumꝰ⁊ coram ip o ꝑſuademꝰ cordi noſtro: quia ſi male ſenſerit cor noſtrũ:maio⁊ ẽ deꝰ corde nf̃œ: et nouit omnia. Bixerat: Non diliga⸗ mus verbo tĩ ⁊ lingua: ſed oꝑe ⁊ veritate: Querit᷑ a nobis:in quo opere et in qua ve⸗ ritate agnoſcitur qui diligit deũ vel qui di⸗ ligit fratrem ſuũ. Jam ſuperiꝰ dixerat quo⸗ uiq; charitas pficiat᷑: qð ⁊ dñs in euãgelio ʒ git: Ahaioꝛẽ hac nemo habet charitatẽ: qᷓ; vt animã ſuaʒ ponat ꝓ amicis ſuis. Et iſte hoc dixerat: Sicut ille animã ſuã ꝓ nobis poſuit:debemꝰ⁊ nos animã ꝓ fratribꝰ po⸗ nere.hec eſt ꝑfectio charitatis:⁊ maioꝛ om nino nõ poterit inueniri. Sed quia non in omnibꝰpfecta eſt:⁊ deſperare nõ debet ⁊ in quo ꝑfecta non eſt ſi iam nata eſt qua ꝑfi⸗ ciatur:⁊ vtiq; ſi nata eſt nutriẽda eſt ⁊ qui⸗ buſdam ſuis nutrimentis ad pfettionẽ ꝓ⸗ pꝛiam ꝓducenda. Muęſiuimꝰinchoationẽ charitatis vnde incipiat:⁊ ibi cõtinuo inue nimus:Si quis habet facultatẽ mundi:et viderit fratrẽ ſuũ egentem ⁊ clauſerit viſce⸗ ra ſua aduerſus eũ:quõ dilectio patris ma netĩ eo? Ergo incipit iſta charitas fratres: vt de ſuis ſupfluis tribuat egenti in angu⸗ ſtijs aliquibꝰconſtituto:Ex eo qð ſibi abũ⸗ dat m tempꝰa tribulatiõe tempoꝛali libe⸗ ret fratrẽ. hinc exoꝛdiũ eſt charitatis. Hãc ita cgptã ſi verbo dei ⁊ ſpe futurę vitę nutri eris: puenies ad illã ꝑfectionẽ: vt paratus ſis aĩam tuõ ponere ꝓ fratribꝰ tuis. Sʒ qꝛ
6* 9 „ 3 —
inis Tractatꝰ vI
multa talia fiunt ab his qui alia quęerũt ⁊ qͥ fratres nõ amant:renocemur ad teſtimoni um conſcientic. Vnde ꝓbamꝰ qꝛ talia mul ta fiunt ab his qui fratres non amant?⸗ multi ſe in hereſibꝰ et ſciſmatibꝰ martyres dicunt? Tident᷑ ſibi animã ponereꝙ fratri⸗ bus ſuis: Si ꝓ fratribus animã ponerent: non ſe ab vniuerſa fraternitate ſepararẽt. Item qᷓ;multi ſũt qͥ iactantięe cauſa multa
tribuũt:multa donant:⁊ nõ ibi querũt niſi
laudem humanã ⁊ gloꝛiã popularẽ: plenã ventis: nulla ſtabilitate ſolidatã. Quia ð ſunt tales: vbi ꝓbãda erit charitas frater⸗ naMAuia voluit illã ꝓbari:⁊ ait admonẽs: Filioli non diligamꝰverbo tantũ ⁊ lingua: ſed opere ⁊ veritate. Quęrimꝰ in quo opꝑe: in qua veritate: Poteſt eſſe manifeſtiꝰ opꝰ qᷓ; tribuere pauperibꝰ? Ahulti hoc iactãtia faciũt:nõ dilectione. Poteſt eſſe maiꝰ opꝰ qᷓ; moꝛi ꝓ fratribus? Et hoc multi volũt pu tari facere iactantia noĩs cõpandi: nonvi⸗ ſceribus dilectionis. Reſtat vt ille diligat fratrem:qui ante deũ vbi ſolus videt coꝛdi ſuo ꝑſuadet: et interrogat coꝛ ſuũ an vere ꝓpter fratrũ dilectionẽ faciat:⁊ perhibet iili teſtimoniũ oculus qͥ penetrat coꝛ:qͥ ho⸗ mo attendere nõ poteſt. Ideo paulꝰ apłs: quia paratꝰ erat moꝛi ꝓ fratribus dicebat: Ipſe impendar ꝓ animabꝰ veſtris: Tñ qꝛ ⁊·Cor.n. deus videbat in coꝛde ipſius:nõ homies qͥ·
bus loquebat᷑:ait illis: hihi aũt minimũ.Corj.4. eſt:vt a vobis iudicer aut ab humano die.
Et oſtendit etiã ipſe quodã loco qꝛ ſolent
iſta fier inani iactantia:nõ firmamẽto cha⸗ ritatis. Ait em̃ cum de ipſiꝰ charitatis com mendatiõe loqueret᷑: Si diſtribuero om̃ia i. Corj.i. mea paupibus:⁊ tradidero coꝛpus meũ vt ardeã:charitatẽ aũt non habeã: nihil mihi
ꝓdeſt. Poteſt em̃ quiſq; ̊ facere ſine cha⸗
ritate: Poteſt. Nam qui non habẽt chari⸗
tatẽ diuiſerũt vnitatẽ. Queęrite ibi ⁊ vide⸗
bitis multos multa tribuere pauꝑibꝰ: Ei⸗
debitis alios paratos ad ſuſcipiendã moꝛ⸗
tem:ita vt deſiſtente ꝑſecutoꝛe:ſeipſos pci⸗
pitent. Iſti ſine dubio ſine charitate hoc fa
ciunt. Reuocemur ergo ad cõſcientiã:deq̃
dicit apoſtolꝰ: Maʒ gloꝛia noſtra hęc eſt:te ⁊.Corſ.x ſtimoniũ cõſcientie noſtręe. Reuocemur ad cõſcientiã: de qua item dicit:Opus aũt ſu⸗ val· um ꝓbet vnuſquiſq;: ⁊ tũc in ſemetipſo tã⸗
tum gloꝛiam habebit:⁊ non in altero. Op?ꝰ
ergo ſuũ ꝓbet vnuſquiſq; noſtrũ: vtrũ de

vena charitatis emaneat: vtrũ de radice di lectionis rami bonoꝛũ operũ pullulẽt. p?
aũt ſuũ ꝓbet vnuſqͥſq;:ait:⁊ tunc in ſemet ipſo gloꝛiã habebit:⁊ nõ in altero. Non qñ
illi ꝑhibet teſtimoniũ lingua aliena:ſed qñ phibet conſciẽtia ꝓpꝛia. Hoc ergo hic com⸗ mẽdat: In hoc cognoſcimus qꝛ ex veritate ſumus: qñ ope ⁊ veritate: non verbis tĩ ⁊
P lingua diligimꝰ: Et coꝛã ipſo ꝑſuademꝰcoꝛ⸗ di noſtro. Quid eſt coꝛam ipſo? Ebi ip̃e vi Watth.s. det. Ende ipſe dñis in euangelio: Lauete inqᷓt facere iuſticiam veſtrã coꝛã hominibꝰ
vt videamini ab eis: Alioquin mercedẽ nõ habebitis apud patrẽ veſtrũ qͥ in cęlis eſt.
Et qͥd ẽ: Neſciat ſiniſtra tua quid faciat de⸗ xera tua: niſi qꝛ dextera tua pura ↄſcientia eſt:ſiniſtra mundi cupiditas? Multi ꝑcu⸗
piditatẽ mundi multa mira faciũt: ſiniſtra
opat᷑ nõ dextera · Dextera debet operari:et neſciente ſiniſtra: vt nec miſceat ſe cupidi- tas ſeculi:qñ aliquid boni de dilectiõe ope ramur. Et vbi hoc cognoſcimꝰ? Ante deũ es:interroga coꝛ tuum: vide quid feciſti:et qd ibi apetiſti: ſalutẽ tuã an laudẽ huma ⸗ nam ventoſã. Intus vide: Nam homo iu⸗ dicare non poteſt:quẽ videre nõ poteſt. Si pſuademus coꝛdi noſtro:coꝛam illo ꝑſuade amꝰ:MQuia ſi male ſentiat coꝛ noſtrũ: id eſt accuſat nos intus:qꝛ nõ eo animo facimus quo faciendũ ſit: Maioꝛ eſt deus coꝛde no⸗ ſtro:⁊ nouit om̃ia. Loꝛ tuũ abſcõdis ab ho⸗ mine:a deo abſconde ſi potes. Quõ abſcõ dis ab eo cui dictũ eſt a peccatoꝛe quodã ti s.3s. mente? contente: Quo ibo a ſpiritu tuo: 2⁊a facie tua quo fugiã? Quęrebat qua fu⸗
geret ⁊ euaderet iudiciũ dei: et nð inuenie⸗
bat. Vbi em̃ nõ eſt deus? Si aſcẽdero inqͥt in cęlũ ibi es:ſi deſcendero ad infernuʒ ad⸗ es.Quo iturꝰeſtQuo fugiet? Vis audire conſiliũ: ſi vis ab illo fugere:ad ipſũ fuge. Acd ipſũ fuge confitendo:nõ ab ipſo laten⸗ do. Latere em̃ non potes: ↄfiteri potes. Pẽ·ʒt. Dic illi: Refugiũ meũ tu es: Et nutriat᷑ in te dilectio ꝗᷓ ſola pducit ad vitam: ꝑhibeat tibi teſtimoniũ cõſcientia tua: quia ex deo eſt. Si ex deo eſt: noli illã velle ante hoies ponere: qꝛ nec laudes hominũ te leuant in celum:nec vituꝑationes inde te deponũt.
IFlle videat quicoꝛonat: ille ſit teſtis quo
vidente coꝛonaris Ahaioꝛ eſt deus coꝛ⸗
de tuo:⁊ nouit omnia. Tlectiſſimi ⁊ ſi
coꝛ male nõ ſenſerit:fiduciã hahe⸗
mus ad deñ. Quid eſt:coꝛ nõ male ſen⸗
— 5 * „
cuto ſerite Verũ nobis reſponderit qꝛ diligim? unn ⁊ germana dilectio eſt in nobis:non ſicta: Etiu ſed ſincera:ſalutem fraternaʒ ꝗ̃rens: nullũ ſonteſt emolumentũ expectans a fratre:niſi ſalutẽ vdea ipus. Fiduciã habemꝰ ad deũ:et wil quicãd poſtulauerimꝰaccipiemus An ab eo:quia mãdata eiꝰſeruamꝰ. J5 git non in conſpectu hominũ: ſed vbi ipſe de enb videt in coꝛde. Fiduciã ergo habem ꝰad de⸗ itn um:⁊ quicqd poſtulauerimꝰ ab eo accipie⸗ wulel mus. Sed qui?Qui mandata eiꝰ ſeruam?. mun AQueę ſũt mandata eius? Nũqͥd ſemꝑ repe⸗ unhoe tencum eſt? dhandatũ nouũ do vobis: vt otʒ.z. ti vos inuicẽ diligatꝰ. Ipſã charitatẽ loqui᷑: pwernt ipſem cõmendat. Quiſqͥs ð habuerit cha⸗ non cci ritatem fraternã:⁊ coꝛaʒ deo habuerit: vbi Zute deus videt:coꝛq; eius interrogatuzʒ ſub iu⸗ esn ſto examine:nõ ei aliud reſponderit: q; ger iipan manã ibi eſſe radicẽ charitatis vnde boni nnsli fructus exiſtãt: habet fiduciã apud deum: uuin ⁊ quicqͥd poſtulauerit ab eo accipiet:qꝛ mã tits data eius ſeruat. Incurrit qᷓſtio quędaʒ:qꝛ N uui nõ ille aut ille homo:aut tu aut ego:qͥ ſi pe⸗ inls tiero aliquid a dño deo noſtro: ⁊ nõ accepe ſtins ro: facile de me poteſt dicere vnuſqͥſq;: Mõ nu habet charitatẽ:⁊ de quolibet homine huiꝰ 23 u tempoꝛis facile dici poteſt:Et ſentiat quis 4 qð vult homo de homine: maioꝛeʒ qᷓſtionẽ᷑ 3 u non faciunt: niſi illi viri quos ſanctos ↄſtat. fuiſſe cũ ſcriberent:⁊ mõ eſſe cũ deo: Quis 3 tie habet charitatẽ ſi eam paulus nõ habebat 4 muete qui dicebat: Ss noſtrũ patet ad vos:o co⸗ ⁊.xotj.v. M E rinthij:coꝛ noſtrũ dilatatũ eſt:õ anguſta kioſa miniĩ nobis: Qui dicebat: Impẽdarꝓ ani ⁊·Cor.n. lẽq mabus veſtris: Et tanta gratia in illo erat ſopu vt manifeſtaret eũ habere charitatẽ: Inue ⸗ igeb nimus eum tñ petiſſe ⁊ nõ accepiſſe? Quid 3 nc dicimus fratres? Auęſtio eſt: Intẽti eſtote unp ad deũ: magna ⁊ iſta ꝗᷓſtio eſt: quõ de pctõ ſstoni vbi dictũ ẽ: Qui natꝰeſtex deo nõ peccat. neni Iſuenimꝰ hoc eſſe peccatũ violare charita Ju⸗ eipoo tem:⁊ hoc ꝓpꝛie deſignatũ eſſe in hoc loco. n Sic ⁊ nůc qᷓrimꝰ qͥd dixerit. Si em̃ vba attẽ nbiſt dis:plane videt᷑. Si exẽpla:obſcurũ ẽ. Ver hh bis his nihil ẽ planiꝰ. Et quicqd poſtulaue⸗ en rimus accipiemus ab eo: qꝛ mãdata eiꝰ ſer⸗ werh uamus.Et que placẽt ili in cõſpectu cteu eiꝰ facimꝰ. Quicqͥd poſtulauerimꝰait:ac ne8ze cipiemus ab eo. Anguſtauit vehemẽter:qꝛ ie et ibi anguſtaret ſi diceret:ome pctĩ. Sed dwlnt idco inuenimꝰ locũ exponendi: qꝛ de certo ſtusye

—.* S— 6.— ————*—
dhr
1
peccato dixit: nõ de om̃iꝛſed de quodã pec cato:qð omnis qui ex deo natꝰ eſt nõ facit.
tionẽ eſſe charitatis· Et habemꝰexempluʒ
os.1. de euangelio manifeſtũ:qñ ait dñis: Si nõ
incitioitn ntipenenir⸗
. Duardunk.Lon..
neh
S
—
e — hn
veniſſem peccatũ nõ haberẽt. Quid ergo?
Ad innocentes iudgos venerat quia ſiclo⸗
quit᷑? Ergo ſi ipſe nõ veniret peccatũ nõ ha
berent? Pꝛeſentia ergo medici fecit ęgrum: febꝛẽ nõ abſtulit? Auis hoc vel demẽs di⸗
cat? Slle nõ venit niſi curare ⁊ ſanare ggro⸗ tos. Quare ð dixit: Si non venirẽ peccatũ non haberẽt: niſi qꝛ certũ quoddã peccatũ voluit intelligi? Quoddã em̃ peccatũ don haberent iudęi. Quod peccatũ? e in eum non crediderunt: ꝙ pᷓſentẽ contempſerũt. Sicut ergo ibi peccatũ dixit:⁊ nõ eſt conſe⸗ quens vt omne peccatũ intelligamꝰ: ð cer⸗ tũ peccatũ: Sic ⁊ hic:nõ om̃e pctĩ: ne con⸗
trarus ſit illi loco: vbi ait: Si dixerimus qꝛ
peccatũ nõ habemꝰ noſmetipᷣos ſeducim?: ⁊ veritas in nobis nõ eſt:ß certũ quoddam peccatũ:id eſt violationẽ charitati.ſhic au ⸗
tem plus nos conſtrinxit. Si petierimus di
xit:ſi nos non accuſauerit coꝛ noſtrũ ⁊ renũ ciauerit in cõſpectu dei qꝛ vera dilectio eſt in nobis: quicqd poſtulauerimꝰ ab eo acci⸗
piemꝰ. Jam ergo dixi charitati vfe fratres:
nemo attẽdat ad nos. Quid em̃ ſumꝰnos? Aut qͥd eſtis vos? Quid niſi eccleſia dei:q nota eſt omnib?? Et ſi illi placet: in illa ſu⸗
mus Et qui dilectione in illa manemus:
ibi ꝑſeueremus ſi volumus oſtendere dile⸗
ctionẽ quã habemus: Eerũtamen deapo⸗
ſtolo paulo quid mali ſẽſuri ſumꝰ Ipſe nõ
diligehat fratres? Apud ipſũ nõ erat teſti⸗
moniũ conſcientię eiꝰ in cõſpectu dei? on
erat in paulo radix illa charitati:vyde om⸗
nes boni fructus ꝓcedebant? Auis hoc ni ſi demẽs dixerit? Ebi ergo inuenimꝰ petiſ⸗
ſe apoſtolũ ⁊ nõ accipiſſe: Ait ipſe: In ma⸗
gnitudine reuelationũ ne extollar: datꝰ eſt mihi ſtimulus carnis angelꝰ ſathane ͥ me colaphiʒet: ꝓpter qð ter dñm rogaui vt au ferretur a me:⁊ dixit mihi: Sufficit tibi gr̃a
mea: Mã virtꝰ in infirmitate ꝑficit᷑.Ecce nõ eſt exauditꝰvt auferret᷑ ab illo angelꝰ ſatha
ne. Sz quare? AQuia nõ eiꝓderat. Ergo ex⸗
auditus eſt ad ſalutẽ:qui nõ eſt exauditꝰ/ad
D voluntatẽ. Nouerit magnũ ſacramẽtũ cha⸗ ritas veſtra: quod ideo cõmendauimus vo bis:ne excidat vobis in temptationibꝰ ve
ſtris· Sancti ad ſalutẽ ꝑomnia exaudiũt᷑. qui ex deon 10 1 Senꝑ exaudiunt᷑ ad ſalutẽ ęternã. Ipſam Et inuenimus ipſũ quoddã peccatũ viola
deſiderãt: qꝛ fm hanc ſemp exaudiunt᷑. Sʒ diſcernamꝰ exauditiones dei. Inuenimus em̃ quoſdã nõ exauditos ad voluntatẽ:ex ⸗
auditos ad ſalutẽ. Et rurſus qͥſdã iuenim? exauditos ad volũtatẽ ⁊ nõ exauditos ad
falutẽ. Hoc diſcernite:hoc tenete. Exẽplu eius qͥ non eſt exaudit? ad voluntatẽ: ᷣ ex
auditus ad ſalutẽ. Audi aplm paulũ. Naʒ
ipfam exauditionẽ ad falutem oſtendit illi
der: Sufficit tibi gra mea:ã virtꝰ in infit ⁊ con.n mitate pficit᷑. Rogaſti:clamaſti:tercama ſti:ipſũ ſemelqð clamaſti audiui:nõ auerti
aures meas a te: Noui qͥd faciã. Tu vis au ferte medicamentũ qͥ vꝛeris:ego noui infir
mitatẽ qua grauaris. Ergo iſte ad ſalutem exauditus elt:ad voluntatẽ non eſt exaudi tus. Quos inuenimꝰ exauditos ad volũta
tẽ:nð exauditos ad ſalutẽ? Inuenim ꝰputa
mus aliquẽ: neq; aliquẽ impiũ exauduũ a
deo ad voluntatẽ non exauditũ ad ſalutẽ Si alicuius hominis exẽplũ poſuero:foꝛte
d icturus es mihi: Tu illũ dicis iniquũ: nã
iuſtus erat. Si iuſtus nõ eſſet:a deo nõ exr audiret᷑. Talem ꝓpoſiturus ſum de cuius
iniquitate ⁊ impietate nemo dubitet. Dia- Zob.i. bolus ipſe petijt iob:⁊ accepit. Nõne ⁊hic de diabolo audiſtꝰ: Quia qui facit peccatũ ex diabolo eſt⸗ Non qꝛ ille creauit: ðᷣ qꝛ iſte
imitatur. Mõne de illo dictũ eſt: In verita⸗
te non ſtetit? Nõne ipſe eſt antiquꝰ ile ſer⸗ gez.z.
pens:qui ꝑ feminã venenũ pꝛimo homin
ctum virum temptandũ:⁊ accepit. Petijt
apoſtolꝰ vt auferret᷑ ab eo ſtimulus carnis:
ppinauit? Aui ad ipſum iob feminãꝓpte ⸗ rea ſeruauit:ꝑ quõ maritus non conſolare⸗ tur:ſed temptaret᷑. Ipſe diabolꝰ petijt ſan⸗
⁊non accepit. Sed apoſtolꝰmagis exaudi tus eſt q; diabolus. Apls em̃ exauditus eſt ad ſalutẽ:⁊ ſi non ad voluntatẽ:Diabolus
exauditus eſt ad volũtatẽ: ſed ad dãnatio/ nem. Ideo em̃ ↄceſſus eſt iſte tẽptandus: vt eo ꝓbato eſſet ille cruciandus. Sed hęc
fratres non tñ̃ in veteribus libꝛis inueni
poſſet dicẽ dñs: vt nec illuc accederẽt? Mõ em̃ ſi nollet rebellaturi erãt cõtra regem cg⸗
li ⁊ terre.CLerti tamẽ myſterij gratia:⁊ certà
mus: ⁊ in euangelio inuenimꝰ. Petierunt Wand.z. demones a dño cũ eos excuderet ab homi ne: vt ire ꝑmitterẽtur in poꝛcos. Nõne his
diſpenſatione dimiſit demones in poꝛcos

epoſitionis ſancti duguſtin
vt oſtenderet diabolum in eis dominari qͥ
vitam poꝛcoꝝ gerũt. Sęmones ergo exau⸗ diti ſunt:apoſtolus nõ exaudit᷑. An potius
qð verius eſt dicimus:immo apoſtolus ex⸗
auditꝰ eſt: demones nõ ſůt exauditi.Illoꝝ volũtas facta eſt:huius ſanitas ꝑfecta eſt ·
Scðm hoc intelligere debemꝰ qꝛ deus etſi
voluntati noſtre non dat:ſaluti dat. Quid ſi em̃ hoc petieris qð tibi obeſt:⁊ medicus nouit qꝛ obeſt tibi:ñi em̃ te exaudit medicꝰ:
qñ̃ foꝛte tu frigidã aquã petis. Et ſi ꝓdeſt:
ſtatim dat:ſi nõ ꝓdeſt nõ dat. Nõ exaudi⸗
Bo. 1.
uit: An potius ad ſanitatẽ exaudiuit: quia volũtati cõtradixit. Sit ergo in vobis cha riras fratres:ſit in vobis:⁊ ſecuri eſtote. Et quãdo nõ vobis datur qð petitis: exaudi⸗ mini:ſed non ſcitis. hulti dati ſũt in ma⸗ nus ſuas malo ſuo:de quibus dicit apoſto lus: Tradidit eos deus in deſideria coꝛdis eoꝛum. Petit aliquis magnã pecuniã:acci⸗
pit malo ſuo. Quando illam nð habebat:
parũ timebat. habere illam cępit:pꝛęda fa ctus eſt potentioꝛi. Nonne malo ſuo exau⸗ ditus eſt qui voluit habere vnde a latrone quęreret᷑:quẽ pauperẽ nemo quęrebat? Di ſcite rogare deũ:vt medico cõmittatis: qð ipſe nouit faciat. Tu moꝛbũ confitearis:il⸗ le medicamentũ adhibeat. Tu tantũ chari tatem tene. Mam ſi ille ſecare te vult: vꝛere te vult:Tu ſiclamas ⁊ nõ exaudiris in vſti⸗
one ⁊tribulatione:nouit ille quouſq; putre
Ro.8.
Be.5.
eſt. Tu iã vis reuocet manꝰꝛet ille vulneris
ſinũ attendit: ſcit quouſq; ꝑueniat: non te exaudit ad voluntatẽ:ſed exaudit ad ſalu⸗ tem.Lerti eſtote fratres mei qꝛ qð ait apo⸗ ſtolus verũ eſt. Quid em̃ oꝛemꝰ ſicut opoꝛ⸗ tet neſcimus:ſed ipſe ſpũs interpellat pꝛo nobis gemitibꝰ inenarrabilibꝰ: qꝛ ipſe in⸗ terpellat ꝓ ſanctis. Quid eſt:ipſe ſpiritꝰin/ terpellat ꝓ ſctis:niſi ipſa charitas quę in te ꝑ ſpiritũ facta eſt: Ideo em̃ dicit idẽ apo ſtolus: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris ꝑ ſpiritumſanctũ qui datus eſt no⸗ bis. Charitas ipᷣa gemit:charitas ipᷣa oꝛat. Contra hãc aures claudere nõ nouit qui il⸗ lam dedit. Securꝰ eſto:charitas roget. Et ibi ſunt aures dei: non ſit qð vis: ſed fit qð tibi expedit. Ergo quicqd poſtulauerimuſ: nũquid accipiemꝰ ab eo⸗ Jam dixi: Si ad ſalutẽ intelligas:nulla ꝗᷓſtio eſt. Si non ad ſalutẽ:ꝗᷓſtio eſt magna:quę te calumniato⸗ rem facit paulo aplo. Quicqͥd poſtulaueri ⸗
mus accipiemus ab eo: quia mãdata eius
ſeruamus:⁊ que placent illi in cõſpectu ei⸗
facimus. In conſpectu eius: intus vbi vi⸗
det. Et quę illa mãdata ſũt? Hoc eſt in⸗ quit mãdatũ iliꝰ:yt credamꝰin no mine filijeiꝰ ieſu chꝛiſti: Et diliga ⸗
mus inuicem. Videtis quia hoc eſt mã⸗ E datũ. Elidetis qꝛ contra hoc mandatũ qui
facit:peccatũ facit:quo caret omnis qͥ nat⸗ elt ex deo. Sicut dedit nohis mãda ⸗ tũ vt diligamꝰ inuicẽ: ⁊qͥ ſeruaue⸗ rit mandatũ eiꝰ. Videtis qꝛ nihil aliud
nobis pᷣcipit᷑ niſi vt diligamꝰ inuicẽ. Etq;
ſertiauerit mandatũ eÿꝰ:in ipſo ma nebit:et ipfe in eo· Et in hoccogno ſcimꝰ quia manet in nobis de ſpũ
—
quẽ dedit nobis. Nõne manifeſtũ eſt: quia hoc agit ſpirituſſanctus in homine vt
ſit in illo dilectio ⁊ charitas? Nõne manife ſtum eſt qð ait apoſtolꝰ: Charitas dei diffu Ro.j. ſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris ꝑ ſpiritũſanctũ qui
datus eſt nobis? De charitate em̃ loqueba
tur et dicebat:quia in cõſpectu dei debem?
interrogare coꝛ noltrũ:æ ſi non male ſen ſerit coꝛ noſtrü:id eſt ſi conſfiteat᷑ qꝛ de dile⸗ ctione fratris ſit:qcqͥd fit in bono opere ſit.
Acceſſit etiã qð de mãdato cuʒ diceret hoc ait:Hocẽ mãdatũ eiꝰ:vt credamꝰ in noie f lij eiꝰ ieſu xp̃i: ⁊ diligamꝰ inuicẽ. Et qͥ facit
mãdatũ eiꝰ in ipſo manet:⁊ ille in eo. In cognoſcimꝰqꝛ manet in nobis: de ſpũ quẽ dedit nobis. Si em̃ iueneris te habere cha ⸗ ritatem:habes ſpiritũ dei ad intelligendũ. Valde em̃ neceſſaria res eſt. Pꝛimis tẽpo⸗
ribus cadebat ſug credentes ſpũſſanctꝰ: et Ac
loquebant᷑ linguis quas nõ didicerãt:quõ
ſpũs dabat eis ꝓnunciare. Signa erant tẽ
poꝛe opꝑꝛtuno. Opoꝛtebat em̃ ita ſignifica
ri in omnibꝰ linguis ſpiritũſanctũ:qꝛ euan
geliũ dei ꝑ omnes linguas curſurũ erat to⸗ tq oꝛbe terraꝝ. Significatũ eſt illud ⁊ tran⸗ ſijt. Nũquid mõ quibꝰ imponit᷑ manus vt accipiant ſpiritũſctĩ: hoc expectat᷑ vt lin guis loquant᷑? Aut qñ impoſuimꝰ manum iſtis infantibꝰ:attendit vnuſquiſq; veſtrũ vtrũ linguis loquerent᷑? Et cũ videret eos linguis nõ loqui:ita ꝑuerſo coꝛde aliq̃s ve⸗ ſtrũ fuit:vt diceret: Mon acceperũt iſti ſpm̃ ſanctũ. Nã ſi accepiſſent linguis loquerẽt᷑
quẽadmodũ tunc factum eſt. Si ergo ꝑhoc
miracula nõ fiat modo teſtimoniũ p̃ſentię ſpũſſũcti:vnde ſit: vnde cognoſcit qͥſq; ac⸗
tlgert
ctin 3 tpin
n
volcün nicp
chnt
ſhan hantan
. mnöl nae
eile igitin
„ oon
wbne yoe ſnuit iſecn ſoguco zinut t honp
cuobu
n chwobi
hinia ſinus deditn ſitus: irit lerd dal Lonu ums

cepiſſe ſpm̃ſanctũ? Interroget coꝛ ſuũ:Si důigit fratrẽ:manet ſpũs dei in illo Vide⸗
noſſe quia accepiſti ſpiritumſanct: inter⸗ roga coꝛ tuum:ne foꝛte ſacramentũ habes:
„
n ritui credere. Quia dixerat: In b cogno s.Sici bann ſcimus quia manet in nobis:de ſpũ quem udes ſnti vir dedit nobis. Ende autẽ cognoſcit ipſe ſpi
ritus: Attẽdite Pilectiſſimi:noliteoi
ex deo ſunt. Auis eſt q Diũcilẽ rem nobis pꝛopoſuit fratres mei.
ent de ventre eiꝰ. Euangeliſta aũt expoſuit
6
— ont an⸗ vnde diceret. Secutus em̃ ait: hoc autem
n Eplan beati ob
Spiritus autẽ nondũ erat datus: quia ie
at: ꝓbet ſeipſũ coꝛã oculis dei. Videat ſi ĩillo dilectio pac vnitatl:dilectio eccli to⸗ to terrarũ oꝛbe diffuſe · õ attẽdat eũ ſ olũ diligere fratrẽ quẽ atiẽdit ante ſe. Mulids em̃ nõ videmus fratres noſtros: ⁊ in vnita te ſpiritus illis copulamur. Quid mirũ q nobiſcũ non ſunt? In vno coꝛpoꝛe ſumus: vnũ caput habemus in cęlo · Fratres oculi noſtri non ſe vident quaſi nõ ſe noꝛũt: ¶n in charitate compaginis coꝛpoꝛalis noꝛũt ſe? Nam vt noueritis quia in coniunctiõe charitatis ſe nouerunt: quando ambopa tent:nõ licetvt aliquid attendat dexter:qð non attendat ſiniſter. Diige radiũ dextrũã ſine altero ſi potes: Simul coeũt: ſimul di rigũt:intentiovna eſt:loca diuerſa ſũt. Si ergo omnis qui tecũ diligit deum: vnã in tentionem tecum habet:noli attẽdere quia coꝛpoꝛe in loco ſeparatus eſt: aciem coꝛdis ſimul fixiſtis in lumie veritatt · Ergo ſi vis lete et intus tanqᷓ; palea voluuntur ⁊grana nõ
*
4 virtutẽ ſacramẽti non habes. Interroga coꝛ tuũ:ſi eſt ibi dilectio fratris:ſecurꝰ eſto. Mon põt eſſe dilectid ſine ſpiritu dei: quia
.. paulus clamat: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus noſtris ꝑ piritũſanctũ qui datus
4. eſt nobil. Dilectiſ imi:nolite om̃i ſpi
ſed pꝛobate ſpůs 1 qui ꝓbat ſpũs?
Ponum eſt nobis vt dicat ipſe vnde diſcer namus. Dicturus eſt:ne foꝛmidetis: Sed pꝛimo vidite:attendite. Videte hinc expꝛi ⸗ mi ilud vnde vani heretici calumniantur. Attendite: videte qͥd ait: ilectiſſimi: no⸗ lite omni ſpiritui credere: ſed pꝛobate ſpiri⸗ — tus ſi ex deo ſunt · Spirituſſãctus nomine aquę apellatus eſt in euãgelio: dño clamã- vm 5 9en.. te⁊ dicente: Si quis ſitit veniat ad me zbi
us berm bat. Qui credit in me:flumia aquę viuę flu
dicebat de ſpiritu quem accepturi erant: q; in eum erant credituri. Quare non multos baptizabat dñs? Sed qð ſequit attẽdite:
n Tractat
ſus nõdũ fuerat glotificatꝰ. Quia ergo illi baptiſmũ habebãt ⁊ ſpiritumſanctũ nõdũ acteperant:quẽ die pentecoſtes miſit dñs de cęlo: vt daretur ſpiritꝰ:expectabat᷑ gloꝛ ficatio domini. Et anteqᷓ; clarificaret᷑:⁊ añũ⸗ q; mitteret euʒ: inuitabat tamen homines vt ſe pꝛepararent ad accipiendã aquam de qua dixit: Aui ſitit veniat ⁊ bibat:⁊ qͥ cre⸗ dit in me flumina aquę viuę fluent de ven tre eius. Quid eſt illa aqua? Nemo mein⸗ tetroget: Euangeliũ interroga · hoc aũt di cebat ait de ſpiritu quẽ accepturi erant hi qui in eum erant credituri. Aliud eſt ergo aqua ſacramenti:aliud aqua quę ſignificat ſpiritũ dei. Aqua ſacramenti viſibilis eſt: aqua ſpiritꝰ inuiſibilis eſt. Iſta abluit coꝛ pus:et ſignificat qð fit in anima:ꝑ illũ ſpi⸗ ritum ipſa anima mundat᷑ ⁊ ſaginat᷑· Ipſe eſt ſpiritus dei: quẽ nõ poſſunt habere he⸗ retici:⁊ quicũq; ſe ab ecckia pᷣcidũt. Et qui⸗ cũq; nõ apte pᷣcidunt᷑: ꝑiniqtatẽ pᷣciſi ſũt:
ſunt:non habent iſtum ſpiritũ. Iſte ſpirit? nomine aquę a dño ſignificatus eſt:⁊ audi uimus ab hac epiſtola: Nolite omni ſpiri⸗ tui credere: Atteſtant᷑ verba illa ſalomõis: Ab aqua aliena abſtinete. Quid eſt aqua? Mꝛouer.j. Spiritus. Nunquid ſempꝑ aqua ſpirituʒ ſi⸗ gniſicat?Mõ ſemꝑ Quibuſdã locis ſpiritũ ſignificat: quibuſdam locis baptiſmũ ſigni ficat: quibuſdam locis populos ſignificat: quibuſdam locis cõſiliũ ſignificat. Habes
„ 4—„
quodam loco dictũ: Fons vitę cõſiliũ poſ· Wꝛoner · is. ſidentibus eũ. Ergo ꝑ diuerſa loca ſcripru⸗
rarum nomen aquę diuerſa ſignificat.Mũc
tamen in noie aquę ſpiritũſanctũ audiſtis:
non ex interpꝛetatione noſtra:ſed ex euãge
lica: vbi ait:hoc aũt dicebat de ſpiritu quẽ Jok.7., erant accepturi hi qui in eñ erant credituri.
Si ergo aquę nomine ſignificat᷑ ſpirituſſan
ctus:et dicit nobis epiſtola iſta: Nolite om
ni ſpũi credere:ß ꝓbate ſpũs ſi ex deo ſunt:
intelligam inde dictũ eẽ: Ab aq̃ aliena ab/ ꝛouer..
ſtinete:⁊ de fonte alieno ne bibeſis Quid eſt de fonte alieno ne biberis? Spirituiali eno ne credideris. Reſtat ergo examen vn de ꝓbet᷑ qꝛ ſpiritus dei eſt. Poſuit quidem ſignum ⁊ hoc foꝛtaſſe difficile. Videamus tamẽ ad illam charitatem redituri ſumus. Ipſa eſt qᷓ nos docet:quia ipſa eſt vnctio. Tñ bic quid ait: Pꝛobate ſpiritus ſi ex deo

6*
Expoſitionis ſancti uguſtini
ſůt. Quia multi pſeudo ꝓphete eri
erunt in iſtũ mundũ. Jam̃ ibi ſunt om
nes heretici ⁊ om̃es ſciſmatici: Quomodo
ergo ꝓbabo ſpiritũ? Sequit᷑. Ju hoc co⸗
gnoſcitur ſpiritus dei · Erigite aures coꝛdis. Laboꝛabamus ⁊ dicebamꝰ: Quis nouit? quis diſcernit? Ecce dicturus eſt ſi⸗
S gnů. In hoc cognoſcit ſpiritus dei:
Dmnis ſpũs ꝗᷓ cõfite ieſũ chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deoẽ:Et omnig
ſpiritus qui non Sfitet᷑ ieſũ chꝛiſtũ iñ carne veniſſe non eſt er deo:Et hic eſt antichziſtꝰ:de quo audiſtis
ꝙ venturus ſit:⁊ nůc in iſto mũdo
eſt. Quaſi erigunt᷑ aures ad diſcernẽdos
ſpiritus:⁊ tale quiddã audiuimus vnde ni hilominus nõ diſcernamus. Quid em̃ ait:
mnis ſpiritus qui confitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe ex deo eſt Quia confitent᷑
ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe. Jam bic eri⸗ gunt ſe foꝛte aduerſum nos ⁊ dicunt:vos non habetis ſpiritũ ex deo:ſed ⁊ nos cõfite mur ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe:Iſte aũt ilos negauit ſpiritũ dei habere:qui non cõ ſitent᷑ ieſũ xp̃m in carne veniſſe. Quęre ab
arrianis:ↄfitent᷑ ieſũ xpᷣm in carne veniſſe.
Auere ab eunomianis: ↄſitent᷑ ieſum chꝛi⸗ ſtum in carne veniſſe. Vuprea macedonia nis:cõfitent᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne veniſſe.
Interroga cataphꝛygas:ↄfitent᷑ ieſum chꝛi
ſtum in carne veniſſe. Interroga nouatia⸗
nos ꝛconfitent᷑ ieſum chꝛiſtum in carne ve⸗
niſſe. Omnes ergo iſte hereſes ſpiritũ dei
habent: Mon ð pſeudo ꝓphetę ſunt? Nul⸗ la eſt ergo ibi deceptio:nulla ſeductio: Cer te antichꝛiſti ſunt:qui ex nobis exierunt: nõ erant ex nobis. Quid ergo facimus:vn de diſcernimus? Intẽdite. Eamꝰ ſimul coꝛ⸗ de⁊ pulſemus: Vigilat ipſa charitas:quia
ipſa pulſatura eſt: ipſa aptura. ⁊hodo in/
telligetis in nomine dñi noſtri ieſu xp̃i. Jã
upius audiſt quia dictũ eſt: Qui negatie⸗ ſum chꝛiſtũ in carne veniſſe: hic eſt antichꝛi
ſtus. Et ibi quęſiuimꝰ: quis neget:quia nec nos negamus:nec illi negant:Et inuenim?
quoſdam factis negare:⁊ adhibuimꝰ teſti⸗
moniũ de apoſtolo qui ait: Cõfitent᷑ em̃ ſe
noſſe deum:factis aũt negant. Sic ergo et modo quęramꝰin factis:nõ lingua quis eſt
ſpiritus qui non eſt ex deo:quinegat ieſuʒ
chꝛiſtum in carne yeniſſe:⁊ quis eſt ſpiritꝰq̃ eſt ex deo:qui cõfitet᷑ ieſum chꝛiſtũ in carne
deo. Soluere factis intelligit᷑.
veniſſer heia fratres: opera attendam nð ſtrepitũ linguę. Quęramꝰ quare venerit in carne chꝛiſtus: ⁊ inueniemus qui eũ negãt in carneveniſſe. Nam ſi linguis attendas: multas hereſes auditurꝰes confitẽtes chꝛi⸗ ſtuͤm in carne veniſſe:Sʒ cõuincit illos ve⸗
ritas. Quare venit chꝛiſtꝰ in carne? Nõne deus erat? Nõne de illo dictũ eſt: In pꝛin⸗ Zob.1.
cipio erat verbũ ⁊ verbum erat apud deũ ⁊
deus erat verbũ Nõne paſcebat angelos:
⁊ipſe paſcit angelos? Nõne ſic venit vt in ⸗ de non diſcederet? Mõne ſic aſcẽdit vt nos nõ dimitteret? Quareſenit ergo in carne⸗ Quia opoꝛtebat nobis oſtendi ſpem reſur⸗ rectionis. Deus erat:⁊ in carne venit. De⸗ em̃ moꝛi nõ poteſat:caro poterat. Ideo er⸗
go venit ĩ carne:vt moꝛeret᷑ ꝓ nobis. Quẽ⸗ admodum aũt moꝛtuus eſt ꝓ nobis? AMa oß.16.
ioꝛem hac charitatẽ nemo habet qᷓ;xt aĩam ſnam ponat ꝓ amicis ſuis. Charitas ergo illũ duxit ad carnẽ. Quiſquis ergo non ha bet charitatẽ: negat chꝛiſtũ i carne veniſſe. Nũc iam interroga omnes hereticos: Chꝛi ſtus venit in carne? Venit:hoc credo:hoc pꝛofiteoꝛ. Immo hoc negas. Vnde nego Audis quia hoc dico: immo ego conuinco quia negas. Dicis voce: negas coꝛde:dic
verbo:negas factis. Quomodo inqͥs ne⸗
go factis? Auia ideo venit in carne chꝛiſt vt moꝛeret᷑ ꝓ nobis. Ideo moꝛtuus eſt pꝛo nobis qꝛ charitatem multõ docuit. Maio⸗ rem hac charitatẽ nemo habet:q; vt animã
ſuam ponat ꝓ amicis ſuis. Tu non habes
charitatẽ:qꝛ ꝓ honoꝛe tuo diuidis vnitatẽ. Ergo hunc intelligite ſpiritum ex deo:pul⸗
ſate:tãgite vaſa fictilia:ne foꝛte crepuerint
⁊male reſonent. Videte ſi integre lonant: Videte.ſi ibiẽ charitas. Tollis te ab vnita te oꝛbis terraꝝ: diuidis eccleſiã ꝑ ſciſmata: dilanias coꝛpus chꝛiſti. Ille venit in carne- vtcolligat:tu ideo clamas vt ſpargas. Er⸗ go ipſe eſt ſpiritusdei qui dicit ieſum in car ne veniſſe. Qui dicit non lingua ſed factis:
qui dicit non ſonando ſed amando.Ille au
tem non eſt ſpiritus dei qui negat ieſum in
carne veniſſe: Negat ⁊ ipſe non lingua ſed
vita:nõ verbis ſed factis. Manifeſtũ ergo vnde agnoſcamus fratres: Aulti intꝰ q̃ſi intus:nemo aũt foꝛis:niſi vere foꝛis:adeo vt noueritꝭ qꝛ ad facta retulit. Et is ſpi⸗ ritus ait qui ſoluit chꝛiſtũ nõ eſtex Auid tihi
deluh antſ Eua abi ntc ſecent ſacit.A genue uln dis re ne pen dieb“ diopl
pocn lexitt dilg
aihu u vhip iin ot ſat fanti lunig

oſtendit qͥ negat qꝛ dixit: ſoluit? Ille venit colligere:tu venis ſoluere. Diſtringere vis mẽbꝛa chꝛiſti. Quõ nõ negas chꝛiſtũ in car ne veniſſe: qui dirũpis eccleſiã quã ille cõ gregauit? Contra chꝛiſtũ ergo venis: anti⸗ chuſtus es. Intꝰſis: foꝛis ſis: antichꝛiſtus Witmin es. Sed qñ intus es lates: qñ foꝛis es ma⸗ Fiz nifeſtaris. Soluis ieſũ ⁊ negas eũ in carne S veniſſe:nõ es ex deo. Ideo dicit in euãge⸗
cauFint Wattb.. lio: AQui ſoluerit vnũ de mãdatis iſtis mi
mEunn nimis:⁊ docuerit ſic:minimꝰ vocabit᷑ in e⸗ uctatnhn gno cloꝝ. AQuid eſt ſoluit᷑?Quid eſt doce⸗ Das tur? Soluit factis: ⁊ docetur quaſi vyrbis. zo. Auißdicas nõ furandũ:furaris? Soluit er ſn go in facto qui furatur:⁊ quaſi docet ſicmi AMnnt nimus vocabit᷑ in regnq cęloꝛũ:id eſt in ec⸗
cleſia huiꝰ tẽpoꝛis. De illo dictũ ẽ: Quę di⸗ cunt facite:quę auteʒ faciunt:facere nolite. Aui aũt fecerit:⁊ ſic docuerit: magnus vo ⸗ cabit᷑ in regno cęloꝝ.Ex eo qð dixit hic: Fe cerit:cõtra hoc ibi dixit: Soluerit:id eſt nõ fecerit:⁊ docuerit ſic. lle ergo ſoluit qͥ non
Wattb.23.
gemus nõ verba credamꝰ? Obſcuritas reꝝ multa nos cogit dicere:maximevt illud qð dñs reuelare dignat᷑: etiã ad tardioꝛes fra⸗
ttres ꝑneniat:qꝛ omnes chꝛiſti ſanguine cõ⸗ parati ſunt. Et vereoꝛ ne ipſa epiſtola iſtis diebꝰ ſicut ꝓmiſeram nõ finiatur. Sed qð dño placet: melius eſt ſeruare reliquias; onerare coꝛda nimio cibo.
De eo qð ZJohãnes dicit: Jãvos er deo eſtis filioli ⁊ viciſtig æuʒ: qꝛ maioꝛ eſt qui eſt in pobig:qᷓ; qui in hoc mundo: vſq; ad id: Ita deꝰ di⸗ lexit nos:debemus ⁊ nos inuice(m diligere. Tractat? v
AVndus iſte omnib?ꝰ fidelibꝰqugrẽ⸗ m tibus patriã ſic eſt: quomõ fuithe⸗ remus pplo iſrael. Errabant quidẽ adhuctz patriã quęrebant:ſed duce dño er rare nõ poterãt: via illis fuit viſio dñi. Nã Lndun⸗ umeri.⁊o. vbi ꝑ quadraginta annos circũierũt· pau⸗ ciſſimis manſionibꝰ cõſicitur iter ipſum et notů eſt omnibꝰ. Tardabant᷑:qꝛ exerceban ur:nõ quia deſerebant᷑. ð ergo nobis ꝓ e orj⁊· mittit deꝰ: ineffabilis dulcedo ẽ: Et bonũ: m n ſicut ſcriptura dicit:⁊ ſepe nobis cõmemo⸗ nn rantibꝰ audiſtis: qð oculus non vidit: nec — auris audiuit:nec in coꝛ hois aſcendit. La 6 uc boꝛibꝰ autẽ tẽpoꝛalibus exercemur:⁊tẽpta
—
„
—
In Eplum beati Jobůnis E
vult Jatem: fons eſt quem voluit dñs hic ponere,%——
rimendũ eſt:ne epe di
lioli:⁊ viciſtis eum. Quẽ: niſi antichꝛi
ipſe in euãgelio cõmendat: haioꝛẽ hac di/ lectionẽ nemo habetqᷓ; vt animã ſuam po⸗
ractatꝰ vn tionibus vitę pſentis erudimur. Sed nõ
ne deficiamus in via:et abundãtius eũ bi-ᷣ /n
bemus cũ ad patriã venerimꝰ. odo euã
geliũ lectũ eſt:vt de ipſis verbis quibus le ctio terminata eſt dicã:qͥd aliud niſi de cha
ritate audiſtis? Quãdoquidẽ pactũ fecimꝰ cũ dfio noſtro in oꝛatiõe: vt ſi volumus di · Wattb.s.
mittat nobis peccata noſtra: dimittamus
⁊ nos pctã quę ĩ nobis fuerint cõmiſſa. Mõ aũt dimittit niſi charitas. Tolle charitateʒ de coꝛde:odium tenet:ignoſcere nõ nouit. Sit ibi charitas:ſecura ignoſcit quę nõ an ⸗ guſtatur. Epiſtola autẽ iſta tota quã ſuſce⸗ pimus tractãdã vobiſcũ: videte ſi aliud ali quid cõmendat qᷓ; ipſã vnã charitatẽ. Mec Muid em̃ amatur ſi charitas in
—.—.—
odiũvenit?
Euia charitate fit: vt cetera bene amẽtur. Ipſa quomõ amãda eſt Res ergo quę nũ⸗ quã debet de coꝛde diſcedere:nec ab oꝛe diſ
ſacit. Quid nos docet:niſi vt facta interro
cedat. Jam vos inquit ex deo eſtis fi
ſtum: Superiꝰ em̃ dixerat: Omnis qui ſol⸗ nit ieſum chꝛiſtũ: ⁊ negat eũ in carne veniſ⸗
ſeꝛnõ eſt ex deo. Expoſuimꝰaũt ſi memini⸗
ſtis:qꝛ omnes negãt ieſum chꝛiſtũ in carne
veniſſe qui violant charitatẽ. eſus em̃ nõ
opus erat vt veniret niſi ꝓptercharitateʒ. Charitas em̃ nobis illa cõmendat᷑:quam? Job..
nat ꝓ amicis ſuis. Quomõ poterat filius dei aĩam ſuã ponere ꝓ nobis:niſi carne in/
dueretur vbi moꝛi poſſet?Auiſquis violat
charitateʒ quodlibet dicat de lingua: vita ipſiꝰ negat chꝛiſtũ in carne veniſſe:⁊ iſte eſt
antichꝛiſt?:vbicũq; fuerit: quocunq; intra ⸗
uerit. Sed quid dicit eis quiciues lunt ili⸗ patrig cui ſuſpiramꝰ? Viciſtis eũ. Et vnde
6
vicerũt Quia maioꝛ eſt qͥ eſt in vo⸗ u—
his qᷓ; qui in hoc mnundo. Ne victoꝛiã ſuis viribus tribuerẽt:⁊ arrogantia ſupbięe
vincerent᷑. Quẽcũq; em̃ diabolus ſuperbů
fecerit:vincit. olens eos ſeruare humili⸗ tatẽ: quid ait? Viciſtis eũ. Jam omnis ho
mo qͥ audit:viciſtis:erigit caput:erigit cer⸗ uicem:laudari ſe vult: Molite extollere. Vi
de quis in tevicit. Qare viciſti.Auia ma
ioꝛ eſt qui eſt in nobis:qᷓ in hoc mundo. Er
go humilis poꝛta dñm tuũ:eſto iumentum c4
1 1 13

ſeſſoꝛis tui. Bonum tibi eſt vt ipſe regat:et
ipſe ducat. Nam ſi ipſum ſeſſoꝛem non ha⸗
bueris: ceruicẽ erigere potes:calces potes
wittere:ſed vę tibiſine rectoꝛe: quia liber⸗ Pe iſta i beſtias te mittet ne. i,
de mũdo ſũt. Qui? Antichꝛiſti. Jam au ſtis qui ſint. Et ſi nõ eſtis:cognoſcitis eos.
Quiſqͥs aũt hoc eſt: nõ cognoſcit. Pi de
mũdo ſũt:ideo de mõdo loquũt᷑:⁊
mundus eos audit. Qui ſunt qui de
mundo loquunt᷑? Attendite contra charita
Wattb.s. tem.Ecce audiſtis dñim dicentem: Si dimi ſeritis peccata hominibus:dimittet vobis
⁊ paterveſter cęleſtis peccataveſtra. Si aũt
nõ dimiſeritis:nec pater veſter dimittet vo
bis peccata veſtra. Sententia eſt veritatꝰ. Aut ſi non veritas loquit:cõtradic. Sichꝛi
Job. 14. ſtianꝰ es:⁊ in chꝛiſtũ credis:ipſe dixit: Ego
um veritas. Sententia eſt iſta: vera eſt:fir
mna eſt. Zam audihomies de mũdo loquẽ⸗ es? et non te vindicaturus es ⁊ dicturus
eſt ille:quia fecit tibi:imo ſentiat quia cum viro habet. Quotidie dicunt᷑ iſta:de mun⸗ do loquũtur qui iſta dicunt: et mũdus eos audit: nec dicunt iſta niſi qui diligunt mũ ⸗ dum: neq; audiuntur iſta niſi ab his qui di ligunt mũdum.Et qui diligit mundũ ⁊ ne
gligit charitatem: audiſtis qꝛ negat ieſum in carne veniſſe. Aut ſi fecit illud in carne
ipſe dñs? Si cum expalmaret᷑ voluit ſe vin dicari? Si cum in cruce penderet non dixit:
Luc·23. Pater ignoſce illis qꝛ neſciũt quid faciũt⸗
Siũt iſta qui poteſtatẽ habebat:tu quid miraris:quid ſufflas in poteſtate aliena cõ⸗ ſtitutus? Ille quia voluit moꝛtuus eſt:⁊ nõ
minabał: tu neſcis quando moꝛiaris ⁊ mi⸗ naris? Mos ex deo ſumus. Videamꝰ
quare. Videte ſi pꝛopter aliud qᷓ; pꝛopter
nit deum audit nos: Qui non eſt er deo:nð noſauqit · Ex hoc cogno ſcimꝰ ſpm̃ veritat ⁊ erroꝛis. Suia qꝛ audit nos: ſpiritũ habet veritatis: Qui nõ nos audit:ſpm̃ habet erroꝛis. Videamꝰ Nuid monet:⁊ audiamꝰ eum potius in ſpi⸗ ritu veritatis monentẽ:nõ antichꝛiſtos: nõ amatoꝛes mundi:non mundum.Si ex deo nati ſumꝰ. Sequit᷑ ſupꝛa: videte quid. Nos ex deo ſum?ꝰ. Aui nouit deum audit nos: qui nõ eſt ex veo:non nos audit.Ex hoc co gnoſcitur ſpiritus veritatis ⁊ erroꝛis. Jam ergo intẽtos nos fecit: quia qui nouit deũ
————
poſitionis ſancti duguſtin
P charitatem. Mos ex deo ſumus. Quino
„*
ipſe audit: Qui autẽ non nouit:nõ audit. Et hec diſcretio eſt ſpiritus veritatis ⁊ erro ris. Bideamus quid moniturꝰeſt:in quo il lum audire debeamus. Dilectiſſimi di ⸗ ligamus inuiceʒ. Quare? Quia homo
monet. Et dilectio ex deo eſt. xpultũ
cõmendauit dilectionem:quia dixit ex deo
eſt. Plus dicturꝰ eſt: Intendite:Audiamꝰ.
Aodo dixit: Pilectio er deo eſt. Et
ois qͥ diligit er deo natꝰẽꝛ⁊ cogno ⸗ uit deum: Qui non diligit noñ no uit deü. Quare⸗
ũ eLuia deuf dilectio eſt · Quid amplius dici potuit fratres? Si nihil de laude dilectionis diceret᷑ per ões iſtas paginas huiꝰ epiſtole: ſi nihil omino
pceteras paginas ſtripturarũ:⁊ hoc ſolum
vnũ audiremus de voce ſpiritus dei: quia deus dilectio eſt. Jam videte:qꝛ facere con tra dilectionẽ:facere contra deum eſt. Ne⸗
mo dicat in hominẽ pecco:ꝙ non diligo fra
trem meum. Intendite ⁊ facile eſt peccatũ in hominẽ: in deum ſolum nõ peccẽ. Quð non peccas in deum qñ in dilectionem pec
cas? Deus dilectio eſt. Nunquid nos dici⸗
mꝰSi nos diceremꝰ:deus dilectio eſt: foꝛ⸗ te ſcandaliʒaretur aliquis ex nobis ⁊ dice⸗ ret: Quid dixit? Quid voluit dicere:quia deus dilectio eſt⸗ Dedit dilectionem deus: donauit dilectionẽ deꝰ.Ex deo eſt dilectio: deus dilectio eſt. Ecce habetis fratres ſcri ⸗ pturas dei. Lanonica eſt iſta epla:Per oẽs gentes recitatur oꝛbis terrę:auctoꝛitate te⸗ nef᷑: Dꝛbem terrarum ipſa ędificauit. Au⸗ dis hic ab ſpiritu dei:deus dilectio eſt. Jã ſi audes:fac contra deũ;et noli diligere fra⸗ trem tuum? Quomodo ergo iandudum di lectio ex deo eſt: et modo ergo dilectio de? eſt Etem̃ deꝰ pater ⁊ fllius ⁊ ſpũ ſſanctus. Filius deꝰex deo: ſpũſſanctꝰ deus ex deo: Et hi tres vnus deus:non tres dij. Si filiꝰ deus ⁊ ſpũſſanctus deꝰ: ⁊ ille diligit in quo habitat ſpũſſanctꝰ: Ergo dilectio deus eſt. Sʒ deꝰqꝛ ex deo: vtrũq; em̃ habes in epla: Et dilectio ex deo eſt:⁊ dilectio deꝰ eſt: De ſolo patre ſcriptura non nouit dicere: qꝛ ex
deo:cum autem audis ex deoꝛaut filius in⸗ telligitur: aut ſpũſſanctus. Quia vero di⸗
cit apoſtolꝰ: Charitas dei diffuſa eſt in coꝛ- Ro.;. dibus noſtris:ꝑ ſpĩſanctũ qui datꝰ eſt no⸗ bis: intelligamus in dilectione ſpiritũſan⸗ ctum eſſe. Ipſe em̃ ſpũſſanctus quẽ nõ poſ ſunt accipere mali:ipſe eſt ille fons de quo
hndi gienn aiſed nesan tes ſolu cög dos vi wanife
. 5 S
ſedi
„ tckba miſ 3 unos:
pe citeu donau dtiuc vület

In Eplam beati
Nononer. dicit ſeriptura: Fons aquę tue ſit tibiꝓpꝛi⸗ us:⁊ nemo alienus cõmunicet tibi. Om̃es
em̃ qui non diligunt deum:alieni ſũt:anti⸗ chꝛiſti ſunt. Et qᷓ;uis intrent baſilicas:non poſſũt numerari int filios dei. Nõ ad illos ptinet fons ille vitę.Et habere baptiſmũ⁊ malus eſſe poteſt:habere ꝓphetiam? malꝰ gerde a eſſepoteſt. Inuenim⸗ ſaulẽ regẽ habiuſſe Fn it pphetiam: pſequebat᷑ ſanctũ dauid:et im ⸗ pletus eſt ſpiritu ꝓphetie:⁊ pꝛophetare cꝙ⸗ pit. Accipere ſacramentũ coꝛpoꝛis ⁊ ſangui u nis dñi:⁊ malus eſſe poteſt. Nam detalibꝰ n on ·. dictũ eſt Guimãducata bibit indignę:iu⸗ dicium ſibi mãducat ⁊ bibit. habere nomẽ chꝛiſti ⁊ malꝰ eſſe poteſt:id eſt chꝛiſtianꝰvo⸗
eſt: Polluebãt nomen dei ſui.Ergo habere ſacramenta iſta omnia ⁊ malus eſſe poteſt: pabere autẽ charitatem ⁊ malꝰeſſe non po⸗ teſt. hoc eſt ergo ꝓpꝛium donum Ipſe eſt ſingularis fons. Ad hũc bibendũ vos hoꝛ⸗
„ ⸗
dilectio deiin nobis · Ecce vt diliga⸗ mꝰ deũhoꝛtationẽ habemꝰ. Poſſemus il⸗
ad redamandũ. Pꝛioꝛ amauit nos: nec ſic
dos viſitauit. Seb ergo dilectio eſt. In hoc manifeſtata ẽ dilectio dei in nobis. Quia
filium ſuum vnigenitũ miſit in hũc nüdumeyt viammus ꝑ ipſum. uð —— Zob · i. ipſe dñs ait: Maioꝛẽ dilectionẽ nemo po/
amicl ſuis. Et ibi ꝓbata eſt dilecaio chꝛiſti in nos: quia moꝛtuꝰ eſt ꝓ nobis. Dilectio patris vnde ꝓbata eſt in nobis? Auia fili⸗
B.. 1 paulus apoſtolus dicit: AQui filio ꝓpꝛio * nõ pepercit: ſed pꝛo nobis omnibus tradi⸗ dit eum. Quõ non ⁊ cum illo omnia nobis donauit? Ecce chꝛiſtũ tradidit pfr̃:et tradi⸗ dit iudas: Nunquid non quaſi ſimile factũ
de pate Abſit inq̃s. õ dico: b apls dicit: MQui filio ꝓpꝛio nõ pepcit:ß ꝓ nob oib⸗ꝰtra ⸗
Sala. didit. Ait idẽ apoſtolus: Qui me dilexit et tradidit ſemetipſum ꝓ me. Si pater tradi⸗
cari: et malus eſſe poteſt, De quibꝰ dictum
C tatur ſpiritus dei: ad ſe bibendũ vos hoꝛ⸗ tat᷑ ſpirit? dei. In hoc manifeſtata eſt
lum diligere:niſi pꝛioꝛ ille diligeret? Sipi gri eramus ad amandum:non ſimus pigri
nos amamꝰ. Iniquos amauit:ſed iniquita tes ſoluit. Iniquos amauit: nõ ad iniqta tes cõgregauit. Egrotos amauit: ſed ſanã
um ſuum vnicum miſit moꝛi ꝓ nobis. Sic
videt᷑? Traditoꝛ iudas:Ergo traditoꝛ eſt et
didit eũ. Et pater illũ tradidit: ⁊ ipſe ſe tra/
„
Johänis Tractatꝰ vI
dit filiũ:⁊ tradidit ſeipſum flius: iudas qͥd fecit? Facta eſt traditio a patre:facta eſt tra ditio a filio: facta eſt traditio a iuda: Vna
res facta eſt. Sed quę res diſcernit patrem
tradentẽ filium:ſeipſum filiũ tradentẽ: ⁊ iu·
dam diſcipulũ tradentẽ magiſtrum ſuum? hoc fecit pater ⁊ filius in charitate:fe
tautẽ hoc iudas in ꝓditione. Videtis:qꝛ non: quid faciat homo cõſiderandũ eſt:ſed quo animo et volũtate faciat. In eodẽ fa⸗
cto:inuenimus deum patrẽ in quo inueni⸗ mus iudam: patrẽ benedicimus: iudaʒ de teſtamur.Quare patrẽ benedicimus: iudã deteſtamur? Penedicimus charitatẽ:dete⸗ ſtamur iniquitateʒ. Quantũ em̃ pꝛęſtitum
eſt generi humano tradito chꝛiſto: nũquid
hoc cogitauit iudas vt traderet? Deus co gitauit ſalutẽ noſtrã: qua redempti ſumuſ:
Judas cogitauit pꝛecium quo vendidit do
minũ. Filius ip̃e cogitauit pꝛeciũ qð dedit y nobis: Judas cogitauit pꝛeciũ quod ac⸗
cepit vt venderet. Diuerſa ergo intẽtio: di⸗ uerſa facta fecit. Luʒ ſitvna res:ex diuerſis eam intentionibꝰ ſi metiamur: vnũ aman⸗ dum:alterum damnandũ:vnum gloꝛificã⸗
dum: alterũ deteſtandũ inuenimus. Tan
tli valet charitas. Videte quia ſola diſcer⸗
nit: videte quia facta hominũ ſola diſtin⸗
guit. hoc diximꝰ in ſimilibus factis. In di
uerſis factis:inuenimus ſeuientem homi nem factũ de charitate:⁊ blandũ factuʒ de iniquitate. Puerum cędit pater: et mango blanditur. Si duas res ꝓponas:plagas et
blandimenta:quis nõ eligat blandimenta et fugiat plagas? Si ꝑſonas attẽdas: cha⸗
rritas cędit: blãditur iniquitas. Vlidete qͥd teſt habere: qᷓ; vt animam ſuam ponat pꝛo
cõmendamus: quia non diſcernũtur facta hominũ:niſi de radice charitatis. Inã mul⸗ ta fieri poſſunt:quę ſpeciẽ habent bonam:
⁊non ꝓcedunt de radice charitatis. Habẽt
enim ⁊ ſpinę floꝛes. Qugdã vero videntur
aſpera:videntur truculenta:ſed fiunt ad di
ſciplinam dictante charitate. Semel ergo
bꝛeue pꝛeceptum tibi pꝛecipitur: Dilige: et quod vis fac. Siue taceas: dilectiõe ta⸗
ceas: ſiue clamas: dilectione clames: ſiue
emendes: dilectione emendes: ſiue par⸗
cas: dilectione parcas: Radix ſit intus dile
ctionis: non poteſt de iſta radice niſi bo ⸗
nů exiſtere. In hoc eſt dilectio: In hoc ma⸗
nifeſtata eſt dilectio dei innobis: quia de?
filiũ ſuũ miſit vnigenitũ in hunc mũdum:

*
In hoceſt dile⸗
8 vt viuamus per ipſum. noh quia nos dileximus: fed
guig ipſe dilexit nos. Non illum die
ximus pꝛius. Nam ad hoc nos dilexit: vt diligamus eum. Et miſit filium ſu li⸗ tatoꝛe ꝓpctis noſtris. Litatoꝛẽ:ſacri ficatoꝛẽ. Sacrificauitꝓ pctis nis. Vbi iue⸗ nit hoſtiaʒVbi inuenit victimã quã purã volebat offerre? Alið nõ iuenit:ſeiß̃m obtu lit. Ita deꝰ dilexit nos: debemus ⁊
—
Jot.⁊1. Et ille dixit: Amo · Paſce oues meas. Deũ
nemo vidit vnquã. Res eſt inuiſibilis:non oculo ſed coꝛde quęrendus eſt. Sed quẽad
modũ ſi ſolem iſtum videre vellem?ꝰ: oculũ coꝛpoꝛis purgaremus vnde videri lux po⸗ teſt:volentes videre deuʒ:oculũ quo deus videri poteſt purgemus. Et vbi eſt iſte ocu Wattß. ʒ. lus? Audi euangeliũ: Beati mundo coꝛde quoniã ipſi deũ videbunt. Sed nemo ſibi pcõcupiſcentia oculoꝝ cogitet deũ: Facit em̃ ſibiaut ingẽtem foꝛmã aut magnitudi/ nem aliquam ineſtimabilẽ:diſtendit ꝑloca velut lucem iſtam quã videt his oculis:au
get ꝑcampos quantuʒ poteſt:aut facit ſibi
aliquẽ quaſi venerabilis foꝛmeę ſenẽ. Mihil
hoꝛũ cogites. Eſt qð cogites: ſi vis videre deũ: Deꝰ dilectio eſt. Qualẽ faciẽ habet di
lectio? Qualẽ foꝛmã habet⸗ Qualẽ ſtaturã
habet⸗Quales pedes habet⸗Quales ma nus habet? Nemo põt dicere. habet tñ pe des:nã ipi ducũt ad eccleſiã. habet man?ꝰ:
nam ipſe pauperi poꝛrigũt.ã habet ocu⸗
Eõ · 4o. los: nam inde intelligit᷑ ille qui eget. Pea⸗ tus qui intelligit ſuꝑ egenũ ⁊ pauperẽ.ha⸗
bet aures:de quibꝰ dicit dominus:Qui ha
Luc. het aures audiẽdi audiat.õ ſunt em̃ mẽ bꝛa diſtincta ꝑ loca:ſed intellectu totum ſil videt. Qui habes charitatẽ: habita ⁊ inha
bitaberis. apane ⁊ manebitur in te. Quid
em̃ fratres mei: Quis amat qð non videt? Quare aũt quãdo laudatur charitas ꝛerigi mini: acclamati:laudati? Quid vobis oſtẽ die Aliquos coloꝛes ꝓtuli: Aurũ ⁊ argentũ Pppoſui⸗Gẽmas de theſauris effudi⸗Auid tale oſtendi oculis veſtris? Mũquid facies mea mutata eſt cum loquoꝛ?Carnem gero: in ipſa foꝛma ſum in qua p̃ceſſi. In ipfa foꝛ⸗ ma eſtis in qua veniſtis: Laudatur chari⸗ tas ⁊ camati. Lerte nihil videtis. Sʒ quõ
vobis placet quãdo laudati:ſic vobis pla
ceat vt in coꝛde ſeruetis. Intendite em̃ qͥd
0.
. 8. W.
Expoſitionis ſancti dluguſtin
dicã fratres. Exhoꝛtoꝛ vos quantũ dat do⸗ minus:ad magnũ theſaurũ. Si vobis oſtẽ deret᷑ aliqð vaſculũ anaglyphũ inauratuʒ: operoſe factũ:⁊ illiceret oculosvfos:⁊ duce ret in ſe intentionẽ coꝛdis veſtri: ⁊ placeret vobis manus artiſicis: ⁊ pondus argẽti:⁊ ſplendoꝛ metalli: Mõne vnuſquiſq; veſtrũ diceret: O ſi haberẽ vaſculũ iſtud? Et ſine cauſa diceretis: In poteſtate em̃ veſtra nõ
eꝰ dil de erat. Aut ſi quiſq; vellet habere cogitaret il nos inuſce diligere. Petre amas me?
lud ð domo aliena furari? Laudatur chari⸗ tas vobis:habete:poſſidete:non opus eſt vt furtũ alicui faciatis: nõ opꝰ eſt vt emere cogiketis. Bratis cõſtat:tenete eam:ample ctimini eam: ulcius illa nihil eſt. Si cum cõmemoꝛat talis ẽꝛ cũ habet᷑ qualis eſt. Si qui foꝛte vultis ſeruare charitatem fratres: ante omnia ne putetis abiectam ⁊ deſidio⸗ ſam:nec quadã manſuetudine: immo non manſuetudine ſed remiſſione ⁊ negligẽtia
ſeruari charitatẽ. NMõ ſic ſeruat᷑. õ putes 23.q.ʒnð
tunc te amare ſeruũ tuum: quando eũ non butes.
cdis:aut tunc te amare fiiũ tuũ quãdo ei non das diſciplinã:aut tũc te amare vicinũ
uum:qñ eũ non coꝛripis. Non eſt iſta cha ritas:ſed languoꝛ. Ferueat charitas ad coꝛ ripiẽdũ:ad emẽdandũ. Sʒ ſũt boni moreſ:
delectẽt. Sunt mali:emendent᷑: coꝛrigant᷑. Boli in homine amare erroꝛẽ:ſed hominẽ. Poieʒ em̃ deus fecit: erroꝛẽ ipſius hõ fecit. Ama illð qð de⸗ fecit:noli amare qð ip̃e hõ fecit. Lũ illud amas: illud tollis. Cũ illud diligis:illud emendas. Sed ⁊ ſi ſ euis aliqñ Phter coꝛrectionẽ dilectionis: ꝓpterea de
columba demonſtrata eſt charitas:qᷓ venit 3
ſuꝑ dñm: Species illa columbę in q̃ venit Wattb ſpirituſſanctus:quo nobis charitas infun deret. Quare hoc? Fel columba nõ habet: tamen roſtro ⁊ pennis ꝓ nido pugnat:ſine amaritudine ſcuit. hoc facit ⁊ pater quan⸗ do liliũ caſtigat:ſed ad diſciplinã caſtigat⸗ ſicut dixi. Seductoꝛ vt vendat cum ama- ritudine blandit᷑: pater vt coꝛrigat ſine fel⸗ le caſtigat. Tales eſtote ad omnes. Tidete fratres:magnum documentum:magna re ⸗ gula. Vnuſquiſq; habet filios aut habere vult:aut ſi omnino decreuit filios nõ habe ⸗
re carnaliter:vel ſpiritaliter cupit habere: quis eſt qui non coꝛrigat filium ſuũ? Quis eſt cui non det diſciplinam pater? Et tamẽ
ſeuire videt᷑:Amoꝛ ſeuit:charitas ſcuit. S
uit. Quõ? Sine felle moꝛe columbino:non
3 ⸗ 8
ſent nienh pento 36o ſis:c de helhe niſit vune igno ſtE Nal
inme nhln

In Eplam beati Johãnis Tractatꝰ vIII oꝛuino. Vnde venit in mentẽ fratres mei virtutibꝰquaſi miniſtris ſuis. Et ꝑ has vir⸗ dicere vobis:quia illi violatoꝛes charitatꝭ tutes quę videri oculis nõ poſſunt:⁊ tamẽ
ſciſma fecerunt. Quomodo oderant ipſam qð nominant᷑ laudant᷑. Mõ aũt laudarent᷑ charitatẽ:ſic oderũt ⁊ columbã. Sed ↄuin niſi amarent᷑:nõ amarent᷑ niſi viderent᷑.Et cit illos columba: ꝓcedit de cꝙlo: aperiun⸗ ſivtiq; nõ amarent᷑ niſi viderent: alio ocu/ h tur cęli:⁊ manet ſuꝑ caput domini. Vt qͥd lo vident᷑:id eſt in interioꝛe coꝛdis aſpectu. Fob. hoc? Et audiat: hicẽ qui baptiʒat. Rece¶ Perhasxirtutes inuiſibiles mouẽt᷑ mẽbꝛa dite pꝛedones:recedite inuaſoꝛes poſſeſſio vibilit: Pedẽs ad ambulãdũ. Sed quo? nis chꝛiſti:in poſſeſſionibꝰveſtris. Qbi do⸗· ¶ Quo mouerit bona voluntas: quę militat minari vultis:titulos potenti auſi eſtis in⸗ bono imperatoꝛi. AManꝰ ad operandũ. Sz fringere: Cognoſcit ille titulos ſuos: ven- quid? Að iuſſerit charitas que inſpirata ẽ dicat ſibi poſſeſſionẽ ſuã. Mõ delet titulos intꝰ a ſpũſancto. Mẽbꝛa ergo vident᷑ cum ſed intrat ⁊ poſſidet. Sic ad catholicqm ve mouent᷑: qui iubet intus non videt᷑:⁊ quos nienti:non delet᷑ baptiſmus:ne titulus im intꝰ iubeat: ꝓpe iðe ſollis nouit qui iubet: peratori deleat᷑. Sed quid fit in catholica? 2ille intus cui iubet. Mãq; fratres meiau⸗ Agnoſcit᷑ titulꝰ:intrat poſſeſſoꝛ ſub titulis diſtis cũ euangeliũ legeret:certe ſi aurẽ ibi ſuis: quo intrabat pᷣdo ſub titulis alienis.— 8 uid ait?Cauete facere iuſticiã veſtrã co⸗ Watts.s. Deeo as Job anes dlci Dei ram hoiĩbůs vt videamiui ab eis. Nũquid nemo vidit vnqᷓ; · idete dilectiſſi poc voiuit dicere: miſi diligamꝰ inuicẽ: dein nobis hoc voluit viccrerntdrmhonnnamn⸗ manebit?⁊ dilectio eius erit ꝑfecta—— ab in nobis:vfq; ad id: Peui diſectio videritimesit iestnon habebie eſt:Etqͥ manetin dilectione in deo mitatoꝛes. Debesergo videri: ſed non ad 3 hoe debes facere vt videaris.nõ ibi debet
manet? de inso: Tractatꝰ VM. eſſe finis gaudij tui: non ibi termin leticie d aus factum. Sempꝑ de illa lod non boni operis tui. Kum viſus fueris atq lau poſſumus.apulta eĩ agimꝰ:⁊ di· datus:nihil eſt hoc: contemne te cũ lauda- nuerſe actiones diſtendunt nos:vt nõ yacet ris. Ille in te laudet᷑: quiꝑ te operat᷑. Noli linguę noſtrę ſemp de dilectione loqui:Nã ergo ad laudẽ tuã operari ꝙ bonũ agis:ſed nl melius ageret lingua noſtra · Sed de adlaudẽ illius a quo habes vt bonũ agas.
— 2 loqui nõ Abs te habes male agere:a deo habes be ⸗ en Sn n neagere⸗Kötratguerſi hoies videte:qᷓ pꝛe m n mquid emhocKciut S poſteri ſint. Qð faciũt bñ:volũt ſibi tribu⸗ re non toto ſpacio: ſed parua particula can ere:ſi male faciant: deñ volũt accuſare. Lõ Speeluit tamus alleluia:⁊ vacamꝰ ad aliud. Eſt aũt uerte hoc diſtoꝛtũ neſcio quid ⁊ ppoſteruʒ: — alleluia:ſicut iã noſtis: Laudate dominũ. fac illud quodãmõ capite deoꝛſum:qð ſuſũ Qui deum laudat lingua:nõ ſemp poteſt: facias iuſum: quod deoꝛſuʒ facias ſurſum.
qui moꝛibꝰ deum laudat:ſemp põt. Opera Juſum vis facere deũ:⁊ te ſuſum: p̃cipita⸗ miſericoꝛdie: affectus charitatis: ſanctitas ris:non eleuaris. Ille em̃ ſemp ſurſum eſt. pietatis:incoꝛruptio caſtitat᷑: modeſtia ſo ¶ Auid ergo Tu bene:⁊ deus malerImmo bꝛietatis:ſemp hectenẽda ſũt:ſiue cũ in pu poc dic ſi vis veriꝰ dicere: Ego male:ille be blico ſumꝰſiue cũ in domoꝛſiue ante homi ne.Et qð ego bene:ab illo bene. Maʒ a me nes: ſiue in cubiculo: ſiue loquentes: ſiue quicqd ego:male. Iſta cõfeſſio firmat coꝛ: tacktes:ſiue Aiquid agẽtes: ſiue cantãtes: ⁊ facit dilectionis fundamenta. Nã ſi ope· P ſemphec tenẽda ſi unt:qꝛ intus ſunt oẽs iſte ra noſtra abſcondere debemus bona:ne vi virtutes quaſ nominaui. Quis aũt ſufficit deantur ab hominibꝰ vbi eſt illa ſententia oẽs noĩare: Quaſi exercit? eſt imperatoꝛis dñi:in eo ſermone quem habuit in monte: qui ſedet intꝰ in mẽte tua. Quõ eĩ impera vbi hoc dixit: ibi et illud pauloante dixit: toꝛꝑ exercitũ ſuuʒ agit qð ei placet: ſic dñs¶ Luceant opera veſtra bona coꝛam homini Wattt.. ępb.z. leſus chꝛiſtus incipiẽs habitare in interiꝗꝛte busEt non ibi ceſſauit:nõ ibi finem fecit: hoie noſtroꝛid eſt in mente ꝑ fidẽ: vti᷑ itis ſed addidit: Et gloꝛificent patrem veſtrum
*

0
65
Expoſitionis ſancti Auguſtini
Sat.i.qui leelis eſt. Et paulꝰ quid ait? Eram aũt ignotus facie ecclijs iudeę ꝗᷓ in chꝛiſto ſũt: Tantũ aũt audientes erant:qꝛ qui nos ali⸗ quando ꝑſequebat᷑:nũc euangeliʒat fidem
quã aliquãdo vaſtabat:⁊ in me magniſica ⸗ bant deũ. Videte quẽadmodũ ⁊ ipſe qʒ ſic innotuit:finẽ nõ poſuerit in laudẽ ſuã: ſed in laudem dei. At quãtũ ad ipſũ ꝑtinet va ⸗ ſtatoꝛ eccleſię:ꝑſecutoꝛ iuidus:malignus:
ipſe confitet᷑: non nos conuitiamur. Amat
paulus dici a nobis peccata ſua:vt gloꝛifi⸗ cetur ille qui talẽ moꝛbũ ſanauit. Aagni⸗ tudinem em̃ vulneris manꝰ medici ſecuit ⁊ Net.s. ſanauit. Vox illa de cęlo ꝓſtrauit pſecuto⸗ rem:⁊ erexit pᷣdicatoꝛẽ. Occidit ſaulũ:⁊ vi⸗ uificauit paulũ. Saul em̃ ꝑſecutoꝛ erat ſan⸗ cti viri:inde nomẽ habebat iſte qñ ꝑſeque⸗
bat᷑ xp̃ianos. Poſtea de ſaulo factꝰ eſtpau⸗
lus. Quid eſt paulus? aodicꝰ. Ergo quã⸗ do ſaulus: ſuꝑbus elatus: quãdo paulus: humilis:modicuſ. Ideo ſic loqmur:paulo⸗ poſt videbo te:id eſt poſt modicũ. Audi qꝛ
nCorl.1ʒ. modicꝰ factus eſt: Ego em̃ ſũ minimꝰ apo⸗ Epbez. ſtoloꝝ.Et mihi minimo omniũ ſanctoꝝ:di
cit alio loco. Sic erat inter apłos tanq; fim⸗ bꝛia veſtimenti. Sed tetigit eccleſia gentiũ tanqᷓ; fluxũ patiens:⁊ ſanata eſt. Ergo frẽs hoc dixerim:hoc dico: hoc ſi poſſem nõ ta⸗ cerem. Opera illa modo illa ſint in nobis: modo illaꝓ tempoꝛe:ꝓ hoꝛis:ꝓ diebꝰ. Mũ
quid ſemꝑ loqui? Nunquid ſemper tacere?
Nũqd ſemꝑ reſicere coꝛpus? Nũquid ſemꝑ ieiunare? Nũquid ſemꝑ panẽ dare egenti⸗ Nũqd ſemꝑ nudũ veſtire? Nunquid ſemꝑ ęgrotũ viſitare? Nũquid ſempꝑ diſcoꝛdãtes cõcoꝛdare? Nũqd ſemꝑ moꝛtuos ſepelire⸗ AModo illud: modo illud. Inchoant᷑ iſta ⁊ ceſſant:ille aũt imperatoꝛ:nec inchoat᷑: nec ceſſare debet. Charitas intus nõ intermit ⸗ tatur. Officia charitatis ꝓ tẽpoꝛe exhibe⸗ eb·1z. antur. Charitas ſicut ſcriptũ eſt fraterna permaneat. Foꝛtaſſis aũt mouerit aliquos veſtrũ ex quo iſtã eplam beati iohõnis tra ctamus vobis:quare non commendauerit maxime niſi fraternã charitatem?AQui dili⸗
git fratrem dicit:Et pᷣceptum nobis eſt da⸗
tum:vt diligamus inuicem. Aſſidue nomi
nanit charitatẽ fraternaʒ: Dei charitatem: id eſt qua debemus diligere deũ:non tam aſſidue nominauit:ſed tamẽ nõ omnino ta cuit. De inimici vero dilectione pꝛoꝛſus ta⸗ cuit:ꝓpe ꝑ totam iſtã epiſtolam. Cum ve⸗
— S
hementer nobis p̃dicet:cõmendetq; chari⸗ tatem: non nobis dicit vt diligamꝰ inimi⸗
cos: ſed dicit nobis vt fratres diligamus.
Ahodo vero cum euangeliũ legeret᷑ audiui
mug: Si em̃ diligitis eos qui vos diligunt Wattb..
quã inercedẽ habebitis? õne ⁊ publicani
hoc faciunt?Auid eſt igit᷑ ꝙ ꝓ magno no⸗
bis ad ꝑfectionẽ quandã fraternã dilectio⸗
nem cõmendat iohãnes apłs:dñs autẽ di ⸗
cit:nõ nobis ſufficere vt fratres diligamꝰ:
ſed debere nos extendere ipſam dilectio⸗ nem vt ꝑueniamus ad inimicos? Quivſq
ad inimicos ꝑuenit: nõ trãſibit fratres: Ne
ceſſe eſt:ſicut ignis pꝛius occupet ꝓxima:t
ſic ſe in longinquioꝛa diſtendat. Pꝛopinq oꝛ eſt tibi frater qᷓ; ueſcio quis homo. Rur⸗ ſus tibi magis adheęret ille: quẽ non noue⸗
ras:qui tibi tamen nõ aduerſat᷑:qᷓ; inimic⸗ qui etiam aduerſatur.Extende dilectioneʒ
in ꝓximos: nec voces illã extenſionẽ.pꝛo⸗ pe em̃ te diligis:qui eos diligis qui tibi ad⸗ herent. Extende ad incognitos:qui tibi ni⸗ hil mali fecerunt. Tranſcende ⁊ ipſos:ꝑue⸗ ni: vt diligas inimicoſ:hoc certe dominus
iubet. AQuare iſte tacuit de dilectiõe inimi⸗
ci? Omnis dilectio ſiue quę carnalis dicit᷑: quę nõ dilectio ſed magis amoꝛ dici ſolet.
Dilectionis em̃ nomẽ magis ſolet in melio
ribus rebus dici:in melioꝛibus rebus acci⸗
pi:tamẽ om̃is dilectio frẽs chariſſimi vti;
beniuolentiã quandã habet erga eos qͥ di⸗ liguntur. Non em̃ ſic debemus diligere ho mines aut ſic poſſumꝰ diligere vel amare. hoc em̃ etiõ verbo vſus eſt dñs cũ diceret:
Petre amas me? Mon ſic debemus amare ʒotz 1.
homines:quõ audimꝰguloſos dicere:amo turdos. Quęres quare? Vt occidat ⁊ cõſu⸗ mat:et amare ſe dicit. Ad hoc illos amat vt non ſint:ad hoc amat vt perimat:et qͥc⸗ quid ad cibandum amamus vt illud cõſu⸗
matur ⁊ nos reficiamur. Nunquid ſic amã ⸗
di ſunt homines tanqᷓ; conſumẽdi? Sʒ ami citia quadam beniuolentie:vt aliquãdo p̃⸗
ſtemus quos amamus. Quid ſi non ſit qð pᷣſtemus? Sola beniuolentia ſufficit aman ti. Non em̃ optare debemus eſſe miſeros: vt poſſimꝰ exercere opa miſericoꝛdie. Das panem eſurienti:ſed melius nemo eſuriret ⁊ nulli dares. Beſtis nudum: vtinã om̃es veſtiti eẽnt:⁊ nõ eſſet iſta neceſſitas. Sepe⸗
lis moꝛtuũ:vtinã vemat aliqñ illa vita vbi
nemo moꝛiat᷑. Lõcoꝛdas litigãtes: vtinam
5
Wiſt diſcnd nt un nnis ett n plerete ſeble niuit zußſ ſunbe ſmin
n ſ ie n nnan n etez ürpe fuense niein ſten hudmn ihabe tesmz ſng nöcht teſtat ſehen

aliqů ſit pax illa ęterna hieruſalẽ vbi nemo diſcoꝛdat: hec em̃ om̃ia officia neceſſitatũ ſunt. Tolle miſeros: ceſſabunt opera mi⸗ ſericoꝛdie. Opera miſericoꝛdię ceſſabunt: nunquid ardoꝛ charitatis extinguit᷑? Wer⸗ manius amabis felicẽ hominẽ cui non ha⸗ bes qð pᷣſtes:purioꝛ ille amoꝛ erit:multoq; ſincerioꝛ.ã ſi pᷣſtiteri miſero:foꝛtaſſis ex⸗ tollere te cupis aduerſus eum:⁊ eũ tibi vis eſſe ſubiectũ:qꝛ auctoꝛ eſt tui beneſficij. lle indiguit:tu imꝑtitꝰes. Quaſi maioꝛ vidert qꝛ tu pᷣſtitiſti qᷓ; ille cui pᷣſtitũ eſt: opta eqᷓlẽ: vt ambo ſubvno ſitis:cui nihil pᷣſtan põt. 1 NMam in hoc exceſſit modũ ſupba aninta:⁊ wotb.s. quodãmõ auara fuit: Quia radix omnium maloꝝ auanciãeſt·Er item dictũ eſt Initi dunat gcẽt.ro. Um omis peccati ſupiba-Et ꝗ̃rimꝰ aliquã do quõ ſibicõcoꝛdẽt iſte duę ſententie: Ra⸗ — aix omniũ maloꝝauaricia:et nitiũ om̃i peccati ſupbia. Si initiã om̃is peccati ſuꝑ bia:radix omniũ maloꝝ ſuꝑbia eſt. Certe ſi radix oĩm maloꝝ auaricia eſt:inuenimꝰ⁊? in ſupbia auariciã eſſe. Exceſſit ẽ modũ hõ· MQuid eſt auarũ eſſe⸗ Pꝛogredi vltra q; ſuf? ia ceẽidit: Initiũ oĩs pec ⸗ cati ſuꝑbia inqͥt: Nũquid auaricia? Auid aouarius illo cui deus ſufficere non potuit? e.1. Ergo fratres legimꝰquẽadmodũ factus ſit
bomoadimaginẽ⁊ſimilitudinẽ vei· Erd deillo dixit deꝰEt habeat poteſtatẽ piſci⸗
um maris:⁊ volatiiiũ celi:⁊ oim pecoꝛum A repunt ſupꝑterram. Nũquid dixit: Habeat poteſtatẽ hoĩm? habeat poteſtatẽ: ait:de⸗ dit poteſtatẽ naturalẽ. Quoꝛũ habeat po ⸗ teſtateʒ? Piſciũ maris:volatiliũ cęli:⁊ om⸗ niũ repentiũ quę repunt ſuꝑ terrã. Quare hec eſt naturalis poteſtas hominis in iſta? MQuia homoer eo habet poteſtatᷓ; ex quo factus eſt ad imaginẽ dei: in intellectu: in mẽte:in interioꝛe homine. In eo qð intelli⸗ git veritatẽ:dijudicat iuſticiã ⁊ iniuſticiaʒ: nouit a qͥ fact? ẽ:põt itelligere creatoꝛẽ ſuũ: laudare creatoꝛẽ ſuũ. habet hãc itelligẽtiã qͥ habet pꝛudentiã. Jõ multi cũ ꝑcupidita⸗ tes malas detererẽt in ſe imaginẽ dei:⁊ ip⸗ ſam quodãmodo flãmã intelligẽtię ꝑuerſi tãte moꝛl exringuerẽt:ctamat illis ſcriptu⸗ cut cquꝰ⁊ mulus: quibus
knqne
H
Pð.zt. ra: Molite eri nõ eſt intellectꝰ. Hoc eſt dicere: pꝛępoſui te equo ⁊ mulo:te ad imaginẽ meam feci:po⸗
teſtatẽ tibi ſup iſta dedi. Auare? Auia nõ habent ferę rationalẽ mentẽ:tu autẽ ratio⸗
— — 6
plam beati Johãnis
nali mẽte capis veritatẽ: itelligis qð ſupꝛa ⸗ te eſt: ſubderc ei qͥ ſup te eſt:et intra te erũt⸗ Ula quibꝰ ppoſitꝰ es. Quia vero ꝑ peccatũ pomo deleruit eũ ſub quo eſſe debuit:ſub/ ditus eſt eis ſupꝛa quę eſſe debuit. Intẽdi te qͥd dicã: Deꝰ:homo:pecoꝛa · Verbi gra⸗ tia. Supꝛa te deꝰ: infra te pecoꝛa. Agnoſce eũ qui ſupꝛa te eſt: vt agnoſcãt te quę infra te ſunt. Ideoq; cũ daniel agnouiſet ſupꝛa Haniel.. ſe deũ:agnouerunt ilũ ſupꝛa ſeleones · Si autẽ nõ agnoſcis illũ qui ſupꝛa te eſt:ſupe⸗ rioꝛẽ ↄtẽnis: ſubderis inferioꝛi. Pꝛopterea ſupbia egyptioꝛũ vnde domata eſt? e ra⸗ Fxe⸗s.
nis ⁊ muſcis.Poterat deus ⁊leones mitte/
re:ſed aliquis magnus leone terrẽdus eſt·
AQuanto illi erant ſuꝑbioꝛes:tanto de rebꝰ contẽptibilibꝰ ⁊ abiectis:fracta eſt eoꝝ cer· E uix mala. Sed danielem agnouerunt leo⸗ nes:quia ille ſubdit? deo erat. Quid mar⸗
tyres quiad beſtias pugnauerũt: ⁊ ferarũ moꝛſibꝰ laniati ſůt:nõ erant ſub deo? Ser Daniel·z. ui dei tres viri:⁊ ſerui dei machabei. Agno· ⁊· Wach⸗ nit ignis ſeruos dei tres viros quos nõ vſ
ſit: quoꝛũ nec veſtimẽta coꝛrupit: nõ agno⸗ uit machabpos? Agnouit ⁊ machabęos fra tres:agnouit ⁊ iſtos. Sed opꝰerat quodã flagello ꝑmittẽte dño qui dixit in ſchtura:
Flagellat omnẽ filiũ quẽ recip it. Putatis Heb. r. em̃ fratres qꝛ ferrũ tranſuerberaret viſcera dñi:niſi ip̃e pmitteret:aut hereret in ligno: niſi ipſe voluiſſet? Non eũ agnouit creatu⸗ ra? An exemplum patientig ꝓpoſuit fideli-
s ſuis? Ideo deus quoſdã liberauit viſi⸗ biliter: quoſdam non liberauit viſibiliter: om̃nes tamen ſpiritaliter liberauit:ſpirita ⸗/ liter neminẽ deleruit. Liſibiliter quoſdam?
viſus eſt deſeruiſſe:quõſdã viſus eſt eripu⸗ iſſe. Ideo quoſdam eripuit:ne putes illum non potuiſſe eripere. Teſtimoniũ dedit qꝛ poteſt. Et vbi nõ facit:ſecretioꝛẽ intelligas voluntatẽ:ne ſuſpiceris difficultatem. Sʒ
quid fratres? KLũ euaſerimꝰ om̃s iſtos moꝛ
talitatis laqueos:cũ trãſierint tempoꝛa tẽ⸗ ptationis:cuʒ ſeculũ hoc decucurrerit:⁊ re⸗ ceperimus illam ſtolam pꝛimã:imoꝛtalita⸗
tem illam quã peccando ꝑdidimꝰ: cum coꝛꝰ 1Corf.v ruptibile h induerit incoꝛruptionẽ:id eſt cũ
caro iſta induerit incoꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ: tũc eſſe ꝑfectos
filios dei: vbi nõ opꝰ eſt tẽptari nec flagel⸗ lari. Aðſcit em̃ oĩs creatura:ſubdita nobis
erũt oia:ſi nos ſic ſumꝰbditi deo. Sie ð de⸗
5
„
7 .
m n e

„
bet eſſe chꝛiſtianꝰ: vt non gloꝛiet᷑ ſup alios Señ.ihomines. Dedit em̃ tibi deus eſſe ſuꝑ beſti as:id eſt melioꝛẽ eſſeqᷓ; beſtias. hoc natu⸗
ra habes: Semper melioꝛ eris q; beſtia. Si
vis melioꝛ eſſe qᷓ; alius homo:inuidebis ei quãdo tibi eſſe videbis ęqualẽ. Debesvel⸗ le omnes homines ęquales tibi.Et ſi vice⸗
ris aliquẽ ꝑ pꝛudentiã: optare debes vt ſit
et ipſe pꝛudens. diu tardꝰ eſt diſcit a te: qᷓ;diu indoctus eſt indiget te: et tu videris doctoꝛ: ille autẽ diſcens. Tu ergo ſuperioꝛ
quia doctoꝛ es: ille inferioꝛ qꝛ diſcens: niſi
illum optes ęqualẽ:ſempꝑ vis habere diſcẽ⸗ tem.Si aũtvis ſemꝑ habere diſcentẽ:inui⸗
dus eris doctoꝛ. Si iuidus doctoꝛ: quõ ert doctoꝛ? Rogo te noli docere ipſam inuidẽ
tiam tuam: Audi aplm dicentẽ de viſceri⸗ .Corj.7. bus charitatis: Vellem om̃es homies eſſe ſicut meipſum. Quõ volebat omnes ęqua⸗
tabat oẽs ęquales. Exceſſit ergo modũ ho moꝛdũ auarioꝛ voluit vt ſup̃ homies eſſet: qui ſupꝛa pecoꝛa factus eſt: Et ipſa eſt ſuꝑ⸗
ð bia. Et videte quãta opa faciat ſupbia. Po nite in coꝛde qᷓ; ſilia faciat ⁊ q̃ſi paria chari tati. Paſcit eſurientẽ charitas: paſcit et ſu⸗ ꝑbia. Charitas vt deus laudet᷑: ſupbia vt ipſa laudet᷑. Veſtit nudũ charitas:veſtit et ſupbia. Jeiunat charitas:ieiunat et ſuper⸗ bia. Sepelit moꝛtuũ charitas:ſepelit ⁊ ſup⸗ bia. Omnia opa bona quę vult facere chari tas ⁊ facit:cogitat cõtra ſuꝑbia ⁊ quaſi do⸗
cet equos ſuos. Sed interioꝛ charitas tol ⸗
lit locũ malę agitatę ſupbię: non male agi⸗ tanti:ſed male agitatę. Ve homini cuiꝰau- riga ſupbia eſt: Neceſſe ẽ em̃ vt pᷣceps eat.
quis nouit:quis videt: vbi eſt hoc? Opa vi demꝰ. Paſcit miſericoꝛdia:paſcit ⁊ ſuꝑbia. hoſpitẽ ſuſcipit miſericoꝛdia:hoſpitem ſu ſcipit ⁊ ſuꝑbia. Interceditꝓ paupere miſe⸗ ricoꝛdia:intercedit ⁊ ſupbia. Quid eſt hoc⸗
In operibꝰ non diſcernimus. Audeo aliqͥd dicere:b nõ ego: Paulus dixit: Moꝛit᷑ cha ritas:id eſt homo habens charitatẽ: confi⸗ tetur nomẽ chꝛiſti:ducit martyriũ: Kðſfitet ⁊ ſupbia: ducit martyriũ.Ille habet chari⸗ tatẽ:ille non habet charitatẽ. Sed audiat 1Corj iʒ · ab aplo ille qͥ nõ habet charitatẽ: Si diſtri⸗ buero om̃ia mea paupibꝰ:⁊ ſi tradidero coꝛ pus meum vt ardeã:charitatẽ aũt non ha⸗
. Expoſitionis ſancti Auguſtin.
les! Ideo erat oibꝰ ſuꝑioꝛ:qꝛ charitate op⸗
St aũt non ſit ſupbię ꝗᷓ agitat facta bona:
uina intro nos reuocat a iactatione huius
faciei foꝛinſecꝰ:et ab iſta ſupficie q̃ iactatur ante homines reuocat nos intro. Redi ad conſcientiã tuã:ipſã interroga. Noli atten⸗ dere qʒ floꝛet foꝛis:ß quę radix eſt interna.
Radicata eſt cupiditas! ſpecies poteſt eſſe
bonoꝝ factoꝝ: vere opa bona eſſe non poſ⸗ fũt. Radicata eſt charitas:ſecurꝰ eſto:nihil epe di. 2. radicata. 3.ſen diſ. 31 c8.1. vt placeat hominibus:iſte ceditvt coꝛrigat
diſciplina. Accipit᷑ magis plaga charitatꝭ:
mali ꝓcedere poteſt. Plandit᷑ ſi upbia:ſeuit amoꝛ. Illa veſtit:iſte cedit. Illa enim veſtit
q; elemoſyna ſupbię. Nedite ergo intro fra tres ⁊ in omnibus qcůũq; facitis: intuemi⸗ ni teſtem deũ. Videte ſi ille videt:quo aio faciatis. Si coꝛ veſtrum nõ vos accuſat qꝛ
iactantię cauſa facitis: bene ſecuri eſtote.
Molite autẽ timere quãdo facitis bene: ne
videat alter. Time ne ꝓpterea facias vt tu
lauderis: nam videat alter vt deus laude-
tur. Si em̃ abſcondis ab oculis hoĩs:abſcõ dis ab imitatione hominis. Duo ſunt:ele⸗ moſynã facis:duo eſuriunt:vnus panẽ:al⸗ ter iuſticiam. Inter duos iſtos famelicos: qꝛ dictũ eſt: Peati qͥ eluriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã: qm̃ ipſi ſaturabũt᷑. Inter duos iſtos fame⸗
kcos:bonus opatoꝛ ↄſtitutus eſt. Si chari⸗ tas de illo operat᷑: ambos miſerat᷑: ambo⸗ bus vult ſubuenire. Ille em̃ q̃rit quod mã⸗ ducet:ille q̃rit qð imitetur. Paſciſ iſtũ:pᷣbe te iſti: ambobus dediſti elemoſynã. Illum feciſti gratulatoꝛẽ de fame interfecta:hunc feciſti imitatoꝛẽ de exẽplo ꝓpoſito. Ahiſe⸗
ramini ergo tãqᷓ; miſericoꝛdes: qꝛ in eo etiã
qð diligitis inimicos:fratres diligitis. Me
putetis iohannẽ nihil de dilectione inimi⸗
ci pᷣcipiſſe:qꝛ de fraterna charitate nõ tacu
it:frẽs diligitis. Quõ inquis fratres diligi/ ð
5
mus:quęro quare diligas inimicũ?Quare
illũ diligis Vt ſanꝰ ſit in hac vita. Auid ſi nõ illi expedit? Vt diues ſit. Quid ſi ipſis
diuitijſ excęcabit᷑. Vt vxoꝛẽ ducat. Quid ſi amarã vitã inde patier᷑? Vt filios habeat. Quid ſi mali erũt? Incerta ſunt ergo iſta qᷓ videris optare inimico tuo:qꝛ diligis eum: incerta ſunt. pta illi vt habeat tecũ vitã gtnã:opta illi vt ſit frater tuꝰ. Si ʒß optas
diligẽdo inimicũ vt ſit frat tuꝰ: ⁊cũ diligi:
frẽm diligis. Nõ em̃ amas ĩillo qðẽ:ß qð vis vt ſit · Dixerã aliqñ charitati vñę ni fal
loꝛ: Roburẽ ligni poſitũ añ oculos. Faber
buero:nihil mihi ꝓdeſt. Ergo ſcriptura di/ optimꝰ videt lignũ nõ dolatũ: de ſilua pci⸗
.
ma töm uen cñ.Et ßehꝰ jmde
be
in e
mq
Stilhl ſuentel
*
anume
bichol . deo fictl
Watts.ʒ.
neim
*
* 5
S.
u
dofuch qliddiu ſiedo: wenm (öyy msE cione i dilecon
ninusn nonuit
tfatre
ſemon zuüntl emonu
Ppnerig
Aub' Auosy eedign wulus
ilnc oninec oes
unguſc
niin Mobt blsm lonen Kutg dhoc

———
ſum adamauit:neſcio qd inde vult facere. Nõ em̃ ad hoc amauit: vt ſemp ſic maneat. In arte vidit qð futurũ eſt:nõ in amoꝛe qð eſt. Et amauit qð inde facturꝰ eſt:non illud qd eſt. Sic nos ⁊ deus amauit peccatoꝛes. Mam dicim? qꝛ deꝰamauit peccatoꝛes.Iil
tibus. Munqͥd ad hoc amauit peccatoꝛes: vt peccatoꝛes remaneremꝰ? Auaũ lignum
de ſilua vidit nos faber:⁊ cogitauit edifici⸗
ſeuientem:moꝛdentẽ verbis: exaſperanteʒ contumelijs:inſectantem odijs: Attendis
deo factus eſt: aũt te odit:ipſe fecit. Et
qð vis vt ſit. Ergo cũ inimicũ amas:fratrẽ amas. Qua ꝓpter pfecta dilectio eſt in dile ctione inmici: quia perfecta dilectio eſt in dilectione fraterna. Kt nemo dicat qꝛ aliqͥd
„
minus nos monuit iohãnes apłs:⁊ plꝰ nol
vxt fratres diligam?: Chꝛiſtus nos monuit: en e.. vt etiam inimicos diligamꝰ. Attẽde quare
te monuit chꝛiſt? vt diligas inimicos.iũ⸗ quid vt ſemꝑ remaneãt igimici? Si ad hoc
diligis. Attẽde quõ ipſe dilexit:id eſt quia nolebat vt ſic remanerẽt ſui ꝑſecutoꝛeſ:ait: uc.4z. Pater ignoſce illis: qꝛ neſciũt quid faciũt.
cere dignatꝰ eſt:⁊ vere ſic fecit. Occiſus eſt: ſepultus eſt:reſurrexit:in cglũ aſcentiit:ſpi⸗ . ritũſanctũ miſit diſcipulis:cepit in fiducia Fdicari nomen ipſius:miracula faciebãt in nnomine cruciſixi ⁊ occiſi: Viderũt illi inter⸗ fectoꝛes dñi:⁊ qͥ ſanguinẽ eius ſcuiendo fu ⸗
longiuſcule:quia vehementiꝰ comẽdanda fuit charitati veſtrę ipſa charitas:id eſt cõ⸗ mẽdanda ſibi erat. Si em̃ charitas nulla ẽ in vobis: nihil diximus. Si autẽ eſt in vo⸗ bis:tanqᷓ; oleũ in flãma adiecimus.Et quo
non erat:foꝛte verbis accenſus eſt. In alio creuit qð erat: in alio cępit eſſe qð nõ erat. Ad hoc ergo iſta diximꝰ⁊ ne pigri ſitis dili⸗
attk.. em̃: Mõ eſt op ꝰſanis medicꝰ: ed hale habẽ
um quod inde facturꝰeſt:non ſiluã qð erat. Sic ⁊ tu reſpicis inimicũ tuũ aduerſanteʒ:
ibi qꝛ homo eſt: vides iſta omnia ꝗaduer⸗
ſa ſũt ab homine facta: ⁊ vides in ilo qð a deo factus eſt.ix auteʒ homo factus eſt:a quid dicis in animo tuo? Domine ꝓpitius
illi eſto: dimitte illi peccata: incute illi ter⸗ roꝛem:muta illũ: Nð amas in illo qð eſt:
monuit dñs chꝛiſtꝰ. Johãnes nos monuit
te monuit vt inimici remaneãt: odiſt non
MQuib?ꝰ voluit ignoſci: mutari illosvoluit. NQuos voluit mutari:ex inimid fratres fa⸗
derãt credendo biberũt. hec dixi fratres?
In Eplam beati Johãnis Tractatꝰ vMII
gere inimicos. Sxuit in te hõ. Ille ſeuit:tu depcare. Ille odit:tu miſerere. Jebꝛis aie ipſiꝰ te odit: ſanus erit: ⁊ gratias tibi agit. Auõ medici diligũt ęgrotos? Nũqͥd egro⸗ tos diligũt? Si egrotos diligunt: volũt vt ſempꝑ egrotent: Ad hoc diligũt ggrotos ne ggroti ꝑmaneãt: ð vt ex ęgrotis ſani fiant. Et quanta plerũq; patiunt᷑ a phꝛeneticis: quales contumelias verboꝝ plerũq; ⁊ ꝑcu⸗ tiunt᷑: ꝑſequit᷑ ille febꝛem:ignoſcit homini. Et quid dicam fratres? Amat inimicũ ſuũ: immo odit inimicũ ſuũ:moꝛbũ. Ipſum em̃ odit:⁊ amat hominẽ a quo ꝑcutit:Odit fe⸗ bꝛem.A quo em̃ pcutit᷑? A moꝛbo:ab ęgro tatione:a febꝛe. Illud tollit qð illi aduerſa tur:vt remaneat illud vnde gratulet᷑. Sic ⁊ tu. Si odit te inimicꝰ tuꝰ ⁊ iniuſte te odit: noueris quia cupiditas ſeculiĩ illo regnat: ꝓpterea te odit. Si odiſti illuʒ ⁊ tu: contra reddis malũ ꝓ bono. Vnum ęgrotũ flebã qui te oderat:iq duos plango:ſi ⁊ tu odiſti.
Sʒ ꝑſequit᷑ rem tuam:tollit tibi neſcio ᷓq; habes in terra: Ideo illum odiſti: quia an⸗ guſtias tibi facit in terra:noli pati anguſti⸗ as:migra in cglum:ſurſum coꝛ ibi habebis vbi latitudo eſt:vt nullas anguſtias patia ris in ſpe vite ęternę. Attende quę tibi tol⸗ lit:nec ipᷣa tibi rolleret: niſi ille pmitteret:q̃ Heb ·. flagellat omnẽ filium quẽ recipit. Quodã⸗ modo ferramẽtũ dei eſt quo ſanerꝭ ipſe ini⸗ micus tuus. Si nouit deꝰ vtile tibi eſſe vt expoliet te:ꝓmittit illũ. Si nouit tibi vtile eſſe vt vapules:ꝑmittit ille vt cœdaris. De illo curat: opta vt ille ſanet. Deñ nemo hꝰ vidit vnquã. Videte dilectiſſimi: Si diligamus inuicem: deꝰ in nobis manebit ⁊ dilectio eius erit ꝑfecta in nobis. Incipe diligere:pficiert. Kepi⸗ ſti diligere:cepit ĩ te deꝰ habitare. Ama eũ qᷓ in te cpit habitare vt ꝑfectiꝰ inhabitãdo faciat teꝑfectũ. In hoc cognoſcimus qꝛi ipſo manemꝰet ipſe in nobis:
P de ſpiritu ſuo dedit nobis· Pñ. BSeo gratias. Lognoſcimꝰ qꝛ habitat in no bis. Et hoc vñ cognoſcimꝰqꝛ cognoſcimus
qꝛ habitat in nobis? Auia hoc ipſe iohan⸗
nes dixit:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis. Vnde
ſcimus:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis? hoc ip⸗ ſum:qꝛ de ſpiritu ſuo dedit tibi. Vnde co⸗ gnoſcis? Interroga viſcera tua. Siplena r charitate habes ſpÿm̃ dei. Ende cogno
ſcimus: qꝛ inde coðſcis habitarei te ſpiritũ

Expoſitionis ſancti&luguſtin
Bo.;. dei? Paulũ introga aplm Qm̃ charitaſ dei diffuſa ẽĩ coꝛdibꝰnfis ꝑ ſpm̃ ſctm̃ qͥ datꝰ eſt nob · Et nos yidimꝰ: ⁊ teſtes ſumꝰ: q⁊pater miſit filiũ ſuũ ſaluatoꝛem mũdi. Securi eſtote qui ęgrotatis: talis medicus venit. Deſperabatis:magni erãt moꝛbiinſanabilia erãt vulnera:deſperata erat egritudo. Magnitudineʒ malitui at ⸗ tẽdis:oipotẽtiã medici nõ attẽdis. Tu de⸗ ſperatus es:ſed ille om̃ipotens eſt. Cuiꝰ te⸗ ſtes iſti ſũt qui pꝛimo ſanati: ⁊ ãnunciãtes medicũ:⁊ ipſi tñ plus ſpe ſanatiq; re. Nam Ro.2 ſicut dicit aplus: Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Kepimus ergo ſanari in fide: ꝑficiet᷑ aũt ſa⸗ .Corj.1;. lus noſtra: Kũ coꝛruptibile hoc induerit in ⸗ coꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛta litatẽ.hœc ſpes eſt:nõdũ res. Sʒ qͥ gaudet in ſpe:tenebit ⁊ rem. AQui aũt ſpem nõ ha ⸗ bet:ad rem non poterit puenire. Quicũ ⸗ q;cõfeſſus fuerit ꝙ ieſus ſit filius dei:deꝰ in ipſo mahet:⁊ ipſeĩ deo. Jam a multis cõfeſſus fuerit:iõ dicamus verbo ſed facto: non lingua ðᷣ facta: Nam multi confitent᷑ verbis: ſed factis negant ·· Et cognoſcimꝰ et credimꝰ quia di⸗ lectioñẽ habet deꝰin nobis · Et iterũ vnde cognouiſt? Deus dilectio ẽ. Jã dixit ſuꝑius: ecce iterũ dicit. Implius tibi non potuit dilectio commendari: qᷓ; vt di ceret᷑ deꝰ. Joꝛte munꝰ dei cõtempturꝰeras: ⁊deñ contemnis. Deus dilectio eſt. Et qͥ manet in dilectione in deo manet: ⁊ deus in eo. Viciſſim ſe habitant: qui continet ⁊ qui cõtinet᷑. habitas in deo:ſed vt continearis.habitat in te deus: vt cõ⸗ tineat ne cadas. Me foꝛte ſic te putes do⸗ mũ dei fieri: quomõ domus tua poꝛtat car nem tuã. Si ſubtrahat ſe dom?ꝰ in qua es: cadis:ſi aũt tu te ſubtrahas nõ cadet. Deꝰ integer eſt cũ eum deſeris: integer cũ ad il/ lũ redieris. Tu ſanaris:nõ illi aliquid pᷣſta bis: tu mundaris:tu reficeris:tu coꝛrigeri. Ille medicamentum eſt non ſano: regula eſt pꝛauo:lux eſt tenebꝛato:habitatio ẽ de⸗ ſerto. Omnia ergo tibi cõferunt᷑. Vnde ne putes deo aliquid ↄferre qů venis ad deũ: nec mancipiũ ſaltẽ. Ergo non habebit deꝰ ſeruos:ſi tu nolueris ⁊ oẽs noluerint? De⸗ non indiget ſeruis: ð ſerui deo. Ideo dicit Pꝛs.i. pſalmus: Pixi dño deus me⸗ es tu. Ipſe ẽ verus dñs. Et quid ait?Quoniam bonoꝝ meoꝛum nõ eges. Tu eges hono ſerui tui:
eget ſeruus bono tuo vt paſcas ilũ. gges
⁊ tu bono fui tui vt adiuuet te.Mõ tibi po⸗ teſ aquã implere:nõ tibi potes coquere:nõ tibi potes ante equũ currere:iumentũ tuũ non potes curare. Vides qꝛ indiges bono
ſrui tui?Obſequio illius indiges· õ es
ergo verus dñs:qᷓ indiges inferioꝛe. Ille
eſt verus dñs:qᷓ nihil a nobis rit:⁊ veno
bis ſi eum nõ qjramꝰ. Mihil a nobis quęrit:
⁊quęſinit nos:cũ eũ non quęreremꝰ Suis Kuc.ð. cl
vna errauerat:inueuit eam gaudens in hu meris ſuis repoꝛtauit. Et nunqͥd ouis erat
paſtoꝛi neceſſaria: ⁊ non oui potius paſto:
neceſſarius erat?AQuanto libentiꝰ de chari tate loquoꝛ:tanto minꝰ volo finiri epiſtolã iſtam. Nulla eſt ardentioꝛ ad cõmẽdandaʒ charitatẽ. Nihů vobis dulciꝰp̃dicat᷑: nihil
ſalubꝛius bibit᷑:ſed ſi bene viuendo confir⸗
met᷑ in vobis munus dyi. Ne ſitis ingrati tantę gratię illius: qui cũ haberet vnicum: noluit illum eſſe vnum: Sed vt fratres ha⸗ beret adoptauit illi:qui cum illo poſſiderẽt vitam eternam.
De eo quod Johãnes dicit:In
hoc ꝑfecta eſt dilectio in nobis vt
„
fiduciaʒ habeamus in die iudicij:
auia ſicut ille eſt ⁊ nos ſumꝰin hoc
mundo:vſch ad id:Et hoc manda⸗
tum habemꝰ ab ipſo:vt qui diligit deũ:diligat ⁊ frẽs ſuũ: Trac. K
Eminit charitas veſtra ex epla Jo/
m hannis apoſtoli:vltimã ptem reſti
tiſſe nobis tractandã ⁊ exponẽdãvobis qᷓ; tũ deus donat.ſhuius ergo debiti nos me⸗
moꝛes ſumꝰ:Exactionis aũt vos memoꝛes
eſſe debetis· Eadem quipe charitas quę in ipſa epiſtola maxime⁊ ꝓpe ſola cõmẽdat᷑: et noofacit fideliſſimos debitoꝛes: et vos dulciſſimos exactoꝛes. Jõ dixi dulciſſimos exactoꝛes:qꝛ vbi charitas non eſt: amarus
exactoꝛ eſt:vbi autem charitas eſt:et qͥ exi⸗
git dulcis eſt ⁊ a quo exigit᷑. Et ſi aliquẽ la⸗ boꝛem ſuſcipit:facit eundẽ laboꝛẽ ꝓpe nul⸗ lum ⁊leuem ipſa charitas. Mõnne videmꝰ etiã in mutis animãtibus ⁊ irrationalibꝰ: vbi nõ ſpiritalis charitas:ð carnalis ⁊ na⸗
talis eſt:exigi tamẽ magno affectu de vbe⸗
ribus matri lac a paruulis. Et qᷓ;uis ſugẽs impetũ faciat in vbera: melius eſt tñ matri q; ſi nõ ſugat nec exigat qð charitate debe tur. Sępe videmus vbera vaccaꝝ etiã grã⸗
ct
ſen dilr), I
int
ne fe 91 ſe 3
nn ahen
di

diuſculis vitulis capite pcuti: et pꝛope ip̃o impetu leuari matrũ coꝛpoꝛa: nec eas tamẽ calce repellere: ſed ſi deſit filiꝰ qͥ ſugat:mu⸗ gitu ꝓuocari ad vbera · Si ergo eſti nobis beſar.. illa charitas ſpiritalis de qᷓ aplus dicit: Ja ctus ſum paruulus in medio vfm tanqᷓ nu trix fouens fllios:tunc vos diligimꝰqñ exi⸗ gitis. Pigros nõ amamꝰ:qꝛ languentibus joꝛmidamꝰ. Interceſſerũt aũt:vt intermit ⸗ teremus textũ huius eple:quędã ꝓ diebus feſtis ſolennia lectionũ: quę non potuerũt niſi legi:⁊ ipſa tractari. Nunc ergo ad h̃ter⸗ miſſum oꝛdinẽ redeamus:⁊ quę reſtant in⸗ tente accipiat charitas veſtra. Neſciovtrũ magniſicentius nobis charitas cõmendari poſſit:q; vt diceret᷑: Deꝰ charitas eſt. Pꝛe⸗ uis laus: magna laus. Bꝛeuis in pᷣmone:⁊ magna intellectu.Lum cito dicit᷑: Deꝰ dile ctio eſt:⁊ hoc bꝛeue eſt. Si numeres:vnũ ẽ. Si appendas: quantũ eſt Deꝰ dilectio eſt. Et qui manet inqͥt in dilectione:in deo ma net:⁊ deus in illo manet. Sit tibi domꝰ de⸗ us:eſto domꝰ dei. æhane in deo:⁊ maneat.. haneat in te deus:vt te ↄtineat. Aanes
ſecueſd in deo:ne cadas. Quia ſic de charitate di⸗ 5 bben on. n cit apoſtolus: Kharitas nunqᷓ; cadit. Quo-
lec Mt modo cadit quẽ continet deIn hoc ꝑ⸗ üu fecta eſt dilectio in nobis vt fidici am habeamꝰ in die indicin quia ſi⸗ cut ille eſt:⁊ nos ſumꝰ in hoc mun⸗ do. Dicit quõ ſe ꝓbet vnuſquiſq; quantũ in illo ꝓfecerit charitas: vel potiꝰ quãtũ ip ſe in charitate ꝓfecerit. Nam ſi deus chari⸗ tas eſt:necꝓſficit nec deſicit deus. Sic dicit᷑
ꝓſicere in te charitas: qꝛ tu in eam ꝓſicis.
ſen.di.. Interroga ergo quantũ in charitateꝓfece
Evt autem · ris:⁊ quid tibi reſpondeat coꝛ tuũ:⁊nouer᷑ dohnmig“ menſuram ꝓfectus tui. Pꝛomiſit eĩ oſten⸗ Lemeswn dere nobis:in quo cognoſcamꝰ eum et ait: In boc pfecta eſt in nobis dilectio. Quęre in quo? Vt fiduciã habeamꝰ in die iudicij. Quiſqͥs fiduciã habet in die iudicij: ꝑfecta eſt in illo charitas. Quid eſt habere fiduciã in die iudicij? Mõ timere ne veniat dies iu⸗ dicij. Sunt homines qui nõ credũt diem iu dicij: iſti fiduciã non poſſunt habere in die quã venturam eſſe nõ credũt. Pꝛętemitta⸗ mus iſtos. Excitet illos deꝰ vt viuant. De
ann moꝛtuis vt quid loquimur? Non credũt fu —— turum diem iudicij: nec timent nec deſide⸗ —— erdir4. rant qð non credunt. Cepit aliquis credere —. diem iudicij. Si cgpit credere:cępit et time⸗
—
In Eplam beati Johãnis Tracta?
re. Sed quia timet:adhuc nondũ habet f̃⸗
duciam in die iudicijtnondũ eſt in illo per⸗
fecta charitas. Nũquid tamẽ deſperandũ
eſt⸗ In quo vides initiũ:cur deſperas finẽ?
MQuod initiũ video inquies? Ipſum timo⸗ rem · Audi ſcripturam: Initiũ fapientię ti/ æi.i moꝛ dñi. Cpit ergo timere diẽ iudicij:timẽ
do coꝛrigit ſe: vigilat aduerſus hoſtes ſu⸗
os:id eſt peccata ſua:incipit reuiuiſcere in⸗ terius:⁊ moꝛtificare mẽbꝛa ſua quę ſũt ſug
terram: ſicut apłus dicit: Aoꝛtificate mẽ ⸗ Colz. bꝛa veſtra quę ſũt ſuꝑ terrã · Spiritalia ne⸗ quicię dicit mẽbꝛa ſup terã. Nam ſequit᷑: exponit: Auariciã:imundiciã:⁊ cętera quę
illic exequit᷑. Quantũ aũt moꝛtificat iſte qͥ
timere cępit diem iudicij mẽbꝛa ſua ſuꝑ ter⸗ ram:tantũ ſurgunt ⁊ coꝛroboꝛant᷑ membꝛa cęleſtia. ẽbꝛa aũt cęleſtia: omnia opa bo na. Surgentibꝰcgleſtibus mẽbꝛis:cępit de⸗
ſiderare qð timebat. Timebat em̃ ne veni⸗
ret chꝛiſtus: ⁊ inueniret impiũ quẽ damna⸗ ret. Deſiderat vt veniat:qꝛ inuẽturꝰeſt quẽ coꝛonet. Jam cum cęperit deſiderare veni⸗ entem chꝛiſtum caſta anima quę deſiderat amplexus ſponſi: renũciat adultero:fit vir go interiꝰ ipſa fide:ſpe ⁊ charitate. habet tam fiduciã in die iudicij:nõ ↄtra ſe pugnat qñ oꝛat ⁊ dicit: Adueniat regnuʒ tuũ. Qui Watd. em̃ timet ne veniat regnuʒ dei:timet ne ex ⸗ audiat᷑: Qui aũt oꝛat: quomõ oꝛat qͥ timet
ne exaudiat᷑?Aui aũt oꝛat cũ fiducia:chari
tas optat iam vt veniat · De ipſo deſiderio dicebat qͥdã in pſalmo: Et tu dñevſq;quo? Nð.s. Cõuertere dñe ⁊ erue aĩiam meẽ: Semebat
ſe differri. Sunt em̃ homines qui cũ patien
tia moꝛiunt᷑. Sunt aũt quidã ꝑfecti:qui cũ B patiẽtia viuũt. AQuid dixi? Aui adhuc de⸗
ſiderat iſtam vitã:qů illi venerit dies moꝛ⸗ tis:patienter tolerat moꝛtem: luctat᷑ aduer
ſum ſe vt ſequat᷑ volũtatem dei: et hoc po⸗
tius agit animo qð elegit deus:non qð ele⸗
git volũtas hũana: ⁊ ex deſiderio vitę pᷓſen
tis fit lucta cũ moꝛte:⁊ adhibet patientiam ⁊ foꝛtitudinẽ vt equo animo moꝛiat᷑:iſte pa
tienter moꝛit᷑. Qui autẽ deſiderat:ſicut di⸗
cit aplłs:diſſolui ⁊ eſſe cũ chꝛiſto:nõ patien᷑ moꝛitur: ſed patienter viuit: delectabiliter moꝛit᷑ Vide apoſtolum patienter viuentẽ: id eſt cum patientia hic non amare vitam
ſed tolerare. Biſſolui inquit ⁊ eſſecũ chꝛiſto
multomagis optimuʒ:manere aũt in carne neceſſarium ꝓpter vos. Ergo fratres date d

—
—————„
poſitionis ſancti ʒluguſtin
operam intus agere vobiſcum vt deſidere⸗
tis diem iudicij: aliter non ꝓbatur perfecta charitas: niſi cum cęperit illa dies deſidera
ri. Ille autem eum deſiderat:qui fiduciam habet in illo. Ille aũt fiduciã habet in ilo: cuius conſcientia non trepidat in charitate ꝑfecta atq; ſincera. In hoc ꝑfecta ẽ dilectio eius in nobis: vt fiduciã habeamꝰ in die iu dicij. Quare habebimꝰ fiduciã? AQuia ſicut lle eſt:⁊ nos ſumus in hoc mũdo. Audiſti cauſam fiducię tue: Quia ſicut ille eſt inqͥt: ⁊ nos ſumus in hoc mundo: Nõne videtur aliquid impoſſibile dixiſſe? Nũquid em̃ po teſt eſſe homo ſicut deus? Jam vobis expo ſui:qꝛ nõ ſempꝑ ad ęqualitatẽ dicitur ſicut:
dicit᷑ ad quãdam ſimilitudinẽ. Quõ em̃ di⸗
cis:ſicut aures habeo:ita ⁊ imago: Minqͥd Señ.i.om̃ino ſic? Sed tñ dicis:ſicut. Si ergo facti ſumus ad imaginẽ dei:quare nõ ſicut deus ſumꝰ Mõ ad ęqualitatẽ ᷣ ꝓ modo noſtro. Vnde ergo nobis datur fiducia in die iudi
cij?Auia ſicut ille eſt:⁊ nos ſumꝰin hoc mũ
do. Debem? ð h referre ad ipſaʒ charitatẽ:
⁊ intelligere qͥd dictũ ſit. Dñs in euangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligũt: quã mercedẽ habebitis? Mõne ⁊ publicani hoc aciũt? Quid ergo vult nos? Ego aũt dico Watb.ʒ. vobis: Diligite inimicos vfos:⁊ oꝛate ꝓpꝑ⸗ ſequentibꝰ⁊ calumniãtibꝰvos. Si ergo iu⸗ bet nos diligere inimicos nt̃os: vnde no⸗ bis dat explũ? De ipſo deo.Ait em̃: Vt ſit? filij patris veſtri qui in cęlis eſt. Quõ illud facit deus? Diligit inimicos ſuos:qui facit ſolem ſuũ oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Si ergo ad hanc pfe⸗ ctionem nos inuitat deus:vt diligamꝰini⸗ micos nr̃os ſicut ⁊ ipſe dilexit ſuos: ea no⸗ bis fiducia ẽ in die iudicij:qꝛ ſicut ille eſt:⁊ nos ſumus in hoc mũdo. Auia ſicut üle di ligit inimicos ſuos:faciendo ſolem ſuũ oꝛi/ ri ſup bonos ⁊ malos:⁊ pluendo ſup iuſtos et iniuſtos:nos qꝛ inimicis noſtris nõ poſ⸗ ſumus pſtare tempoꝛalem ſolẽ ⁊ pluuiã:pᷓ⸗ ſtemus lachꝛymas cũ ꝓ illis oꝛamus. Jam ergo de ipſa fiducia videte quid dicat. Vn E de intelligit᷑ pfecta charitas? Timo⁊ nõẽ icharitate. Quid ergo dicimus de illo: qͥ cpit timere diem iudicij? Si pfecta in il⸗ lo eẽt charitas nõ timeret. Perfecta em̃ cha ritas faceret ꝑfectã iuſticiam: ⁊ nõ haberet q̃re timeret:imo haberet quare deſideraret: vt tranſeat iniquitas ⁊ yeniat regnum dei.
„ Ergo timoꝛ nõ eſt in charitate. Sed in qua charitate? Mon in inchoata. In qua ergo? h Sed pfecta charitas foꝛas mittit— timoꝛem. Ergo incipiat timoꝛ:quia initi· Ecki.x. b um ſapiẽtie timoꝛ dñi.Cuʒ aũt cęperit cha n— ritas habitare:pellit᷑ timoꝛ qui ei p̃ parauit. locum. Quãtũ em̃ illa creſcit:ille decreſcit. vůch Et quãtũ illa fit interioꝛ:timoꝛ pellit᷑ foꝛaſ. Maioꝛ charitas:minoꝛ timoꝛ. Minoꝛcha⸗ ritas:maioꝛ timoꝛ.Si aũt nullus timoꝛ:nõ i eſt qua intret charitas. Sicut videmꝰꝑ ſetã Cõcoꝛ vepe. le introduci linũ:quãdo aliquid ſuit:ſeta pꝛi v· ẽſaa. n us intrat:ſed niſi exeat:non ſuccedit linuʒ: ino Sic fimoꝛ pꝛimo occupat mentẽ: non autẽ Syt ibi remanet timoꝛ:qꝛ ideo intrauit vt intro iſl duceret charitateʒ. Jam facta ſecuritate in nen animo:quale gauium nobis ẽ: vel in hoc vel in futuro ſyculo?Et in hoc ſpculo q́s no ⸗ du bis nocebit plenis charitate? Videte quõ ſed exultet aplus de ipſa charitate: Quis nos Re.. ſpir inquit ſeparabit a charitate chꝛiſti:Tribu⸗ bie latio:an anguſtia: an ꝑſecutio:an nuditas: dil an periculũ:an gladius? Et petrꝰ dicit: Et 1. Petri; co quis vobiſnocere poterit ſi boni amatoꝛes fu fueritis? Timoꝛ nõeſt in dilectione: du ſed perfecta dilectio foꝛas mittitt n¶ mo2e:qꝰ timo? to2?metũ habet. Toꝛ ee quet coꝛ cõſciẽtia peccatoꝛũ: nõdũ facta eſt* iuſtificatio.iſt ibi quod titillet vłpugnat: 6 ſ Ideo in pfalmo de ipſa perfectione iuſticię 1 quid dicit⸗ Cõuertiſti luctũ meũ in gaudiũ ð.⁊ ſi mihi:cõcidiſti ſaccum meũ:⁊ cinxiſti me leti 4 cia vt cãtet tibi gloꝛia mea:⁊ nõ cõpungar. Auid eſt:nõ cõpungar?õ ſit qð ſtimulet e cõſcientiã meã. Stimulat timoꝛ:ſed noli ti⸗ n mere: intrat charitas quę ſanat qð vuine- rat timoꝛ. Timoꝛ dei ſic vulnerat:quõ me⸗ dici ferrqmentũ putredinẽ tollit:⁊ quaſi vi⸗ detur vulnus augere. Ecce putredo qñ erat
in coꝛpoꝛe: minꝰ eratvulnꝰ: fed periculoſũ: Apcedit ferramentñ medici:minuſ dolebat illud vulnꝰ q; dolet mõ cũ ſecat᷑:plus dolet cũ curat᷑:qᷓ; ſi nð curaret᷑. Sed ideo plus do
let accedẽte medicina:vt nũqᷓ; doleat ſucce⸗
dente ſalute. Occupet ðcoꝛ tuũ timoꝛ:⁊ in⸗
ducta charitate ſuccedat cicatrix ferramẽti
medici. Talis eſt medicus vt nec cicatrices appareãt: tu tantũ ſubde te dexterę ipſius.
Rã ſi ſine timoꝛe es: nõ poteris iuſtificari. Sentẽtia dicta eſt de ſcripturi.ã qui ſine timoꝛe eſt nõ poterit iuſtificari. Opus eſtð vt intret timoꝛ pᷣmoꝛꝑ quẽ veniat charitaſ⸗

3
Tindꝛmedicamentum: charitas ſanitas. x Nui aũttimet: nõ eſt pfectꝰ in dile cione·Auare? Quia tinioꝛ toꝛmentũ ha
en diſ34. bet:quõ ſectio medici toꝛmentũ habet · Eſt eſ autem. gũt alia ſententia:que videtur huiceſſecõ⸗
traria:ſi non habeat intellectoꝛem. Dicttur
.is · eñ̃ quodã loco in pſalmo: Timoꝛ dñi caſt?:
pmanens in ſeculũ ſyculi: Eternũ quendaʒ timoꝛẽ nobis oſtẽdit:ſed caſtũ. ille eter⸗ nũ nobis timoꝛẽ oſtẽdit: nũquid ꝰdicu illi ſoꝛte iſta epiſtola quę dicit: imoꝛ nõ eſt in charitate! ſed pfecta charitas foꝛas mittit timoꝛem: Interrogemꝰ ambo eloquia vei. Spůs vnꝰẽ: etſi codices duo:etſi oꝛa duo: ⁊ſi linguę duę. hoc em̃ dictum eſt ꝑ iohan⸗ nem:iilud dictũ eſt ꝑ dauid. Sed nolite pu tare alium eſſe ſpiritũ. Si vnus flatꝰ inflat duas tibias:non poteſt vnus ſpũs imple⸗ e duo coꝛda:agſtare duas linguas? Sed ſi ſpinitu vnoꝛid eſt vno flatu implete dueę ti⸗ bie:conſonant:impletę duę linguę ſpũ dei diſſonare poſſunt? Eſt ergo ibi quędam cõ coꝛdia:ſed auditoꝛem deſiderat. Ecce inſpi · rauit ⁊ impleuit duo coꝛda: duo oꝛa:mouit duas linguas ſpiritres dei. Et audiuimꝰ ex vna lingua: Timoꝛ nõ eſt in charitate:ð ꝑ⸗ fecta charitas foꝛas mittit timoꝛẽ. Audiui⸗ mus ex alia: Timoꝛ dñi caſtus ꝑmanẽs in ſeculũ ſeculi. Quid ẽ hoc? Quaſi diſſonãt. Non. Excute aures:intende melodiã. Mõ ſine cauſa hic addidit:caſtus: illic nõ addi dit: niſi quia eſt timoꝛ alius qͥ dici᷑ caſtus: eſt aũt alius qͥ nõ dicit᷑ caſtus. Diſcernamꝰ ergo iſtos duos timoꝛes:? intelligemꝰcõſo nantiam tibiaꝝ. Quomodo intelligimus: vel quõ diſcernim?? Attendat charitas ve · ſtra. Sunt homines qui ꝓpterea timẽt ne mittantur in gehennã: ne foꝛte ardeant cũ
Wate.2. diabolo in igne eterno. Ipſe eſt timoꝛ ille
qui introducit charitatem: ſed ſic venit vt exeat.Si em̃ adhucꝓpter penã times daũ: nõdũ amas quẽ ſic times. Non bona deſi⸗ deras:ſed mala caues. Sʒ ex eo qꝛ mala ca ues coꝛrigis te:et incipis bona deſiderare. Cum bona deſiderare cęperis: erit in te ti⸗ moꝛ caſtus. Quis timoꝛ caſt?? Ne amittas ipſa bona. Intẽdite: Aliud eſt timere deñ ne mittat tei gehẽnã cũ diabolo:aliudẽ ti⸗ mere deũ ne recedat a te. lle timoꝛ qͥtimeſ ne in ignẽ ꝑternũ mittari cũ diabolo:ꝛnõdũ eſt caſtus: Non em̃ venit ex amoꝛe dei: ſed ex timoꝛe penę. Lů aũt times deũ:ne deſe⸗
—
—— — ₰. ** 3
rat tepᷓlentia eius:amplecteris eñ:ipſo frui
deſieras. ð poteſt melius erplanarit dd E interſit inter duos timoꝛes:vnum quem fo ʒ. ſen diſ.34⸗
ras mittit charitas:alterũ caſtum quiꝑma · nd potes.
net in ſeculũ ſeculi:niſi ponas duas mari⸗
tatas ꝛquarũ vnã ita conſtituas volentem
facere adulteriũ: delectari nequicia: b tme⸗ re ne damnet᷑ a marito · Timet maritũ:ð q
adhuc amat neqciã: iõ timet maritũ. huie nõ grata ſed dneroſa eſt mariti hſentia. Et
ſifoꝛte viuit nequiter:timet maritũ ne veni at. Tales ſunt qui timent ne veniat dies iu dicij. Jac alterã amare yirũ: debere illi ta⸗
ſos ampierus:⁊ nulla ſeadulterj immũdi
cia maculari: optat ßſentiam viri. Et quõ diſcernunt᷑ duo iſti timoꝛes? Timet illa:ti⸗ met⁊ illa. Interroga:quaſi vnũ tibireſpõ⸗ dent. Reſpõdeat ilia:Timesvirũ? Timeo. Interroga ⁊ illã ſi timeat virũ: Reſpõdet: timeo. Vna vox eſt: ſed diuerſus animus. Jam ergo iterrogent q uare. Illa dicit:Ti meovirum ne veniat.Illa dicit: timeovirũ ne diſcedat. lla diẽ: timeo ne damner. Il⸗ la dicit:timed ne deſerar.· Pone hoc in aĩo chꝛiſtianoꝝ: ⁊ inueniſti timoꝛẽ quem foꝛas mittit chatitas:et aliũ timoꝛem caſtũ pma ⸗ nentem in ſpculũ ſpculi. Loq̃mur ergo huic pꝛimo quę ſic timet virum: quõ illa mulier quam delectat nequicia: Timet em̃ virũ ne damnet illam. Talibꝰ em̃ pꝛimo loquimür. O anima quę ſic times deum ne damnet te deus:quõ timet mulier quã delectat nequi cia:timet virum ne damnet᷑ a viro: quomõ tibi diſplicet illa mulier: diſplice et tu tibi. Si foꝛte habes vroꝛem:nunqͥd vis vt ſic ti meat te vxoꝛ tua:ne damnet᷑ abs te vt dele ctet illam nequicia? ſed põdere timotis tui repꝛimat᷑: nõ damnatione iniquitatis · Ta⸗
ſtam eam vis: vt te diligat nõ vt te timeat.
Exhibe te talem deo: qualẽvis babere vxo rem. Er ſi nondũ habes: ⁊ habere vis:talẽ vis habere. Et quid dicimus fratres? Illa mulier quę ides timet virũ ne damnet᷑ a vi ro:foꝛte nõ facit adulteriũ:ne aliquo modo
pueniat ad virũ: ⁊tollat illi lucem iſtam tẽ
poꝛalem. Poteſt aũt vir ille ⁊ falli. Homoẽ em̃ ſicut ⁊ illa quę põt fallere Timet illa eũ extra euius oculos poteſt eſſe:tu nõ times fempꝑ faciem ſupꝛa te viri tui? Vultus autẽ domini ſup facientes mala. Laptat illa ab⸗ ſentiam yiri ſui: ⁊ incirat᷑ foꝛte delectatione adulterij:⁊ dicit ſibi tamẽ:non faciam. Ab⸗
Põ3.

Expoſitionis ſancti dluguſti 6.
ſens eſt quidem ille: ſed difficile eſt vt non
ad illum quoquo modo ꝑueniat: Tempe- rat ſe ne pueniat ad hominem:qui poteſt ⁊
neſcire:qui poteſt ⁊ falli:qui poteſt bonam
ſuſpicari etiam malam:qui poteſt ⁊ caſtam ſuſpicari qᷓ adultera eſt. Tu non times ocu⸗ los eius quẽ fallere nemo poteſt: Tu nõ ti⸗
mes eius pᷓſentiam:qui auerti a te non po⸗
teſt: Roga deum vt intueat᷑ te:⁊ auertat fa
Nẽ · jo · ciem ſuam a peccatis tuis. Auerte faciẽtu
am a peccatis meis. Sed vnde mereris vt
ille faciẽ ſu auertat a peccatis tuis:ſi tu nõ
inde auertas faciem tuam a pecca tis tuis: vbi.ð. Jpſa em̃ vox dicit in pſalmo: Quoniã ini⸗ quitatem meã ego cognoſco:⁊ peccatũ me⸗
um coꝛam me eſt ſemper. Tu agnoſce:⁊ ille
ignoſcit. Allocuti ſumꝰ eam qᷓ habet adhuc timoꝛem non ꝑpmanentẽ in ſgculũ ſeculi: ſed duem charitas excludit ⁊ foꝛas mittit. Allo
uamur ⁊ illam ꝗᷓ habet iam timoꝛẽ caſtum
Rmanentẽ in ſeculũ ſeculi. Putamꝰ inueni- mus illam: vt alloquamur illã? Putas eſt in hoc populo? Putas ẽ in iſta exedra? Pu tas eſt in hac terra? Mõ poteſt niſi eſſe:ſed
latet. Hyems eſt:intus eſt viriditas in radi
ce. Foꝛte inuenimꝰ⁊ aures illius. Sʒ vbi⸗ cũq; eſt ila anima: vtinã illam inuenirem: nõ aures ſuas pꝛęberet mihi:ſed ego au⸗ res meas illi. Illa me doceret aliquid potiꝰ q; a me diſcere Zia qugdã ſctã ignea ⁊ de·
ſiderans regnũ dei: hanc nõ ego alloquoꝛ:
ſed deus ipſe ⁊ patienter viuentẽ in hac ter ra ita conſolat᷑: Jam vis veniã: ⁊ ego noui
gquoniã vis vt veniam. Noui qualis es:yt
ſecura expectes aduentũ meuʒ. Noui quia moleſtia eſt tibi: ſed magis expecta:tolera: Venio ⁊ citovenio. Sʒ amanti tardũ ẽ. Zu⸗
qi eã cãtõtẽ: tãq; liliũ de medio ſpinaꝝ:ðu Põ.ioe. di ſuſpirãtẽ⁊ dicẽtem: Pſallã ⁊ intelligõ in
via imaculata: qñ venies adme? Aherito
non timet: quia pfecta charitas foꝛis mit⸗
tit timoꝛẽ: Zcum venerit ad eius amplexũ imet · Sed ſecuriter qui timet cauet: ⁊ ob⸗ ſeruabit ab iniquitate ſua: ne iterũ peccet:
Wartß.7. Non nemittatur in igneʒ: ſed ne ab illo de⸗
ſen. dit.3. ſerat᷑. Et erit in illa:Quid⸗ Timoꝛ caſtus p a·nð potes. manens in ſeculũ ſeculi. udiuimus duas
bias conſonantes. Ille de timoꝛe dicit:et
ille de timoꝛe dicit. Sʒ ille detimoꝛe quo ti met anima ne damnet᷑:ille de timoꝛe quo ti met anima ne deſerat᷑. Ille eſt timoꝛ quem charitas excludit:ille eſttimoꝛ ꝑmanens in
fula eſt gratia i labijs tuis. Vnde itẽ vide-
pulcher ⁊ ſpecioſus foꝛma pᷓ filijs hominũ⸗
ipſe pꝛioꝛ nos dilerit. am vndedi did ligeremus niſ ille pꝛioꝛ diligeret nos Sili 10 diat gẽdo amici facti ſumꝰ. Sʒ inimicoſille dile ſe kit: vt amici efficeremur. Pꝛioꝛ dilexit noſ ⁊donauit nobis vt diligeremꝰ eũ: nõdum er diligebamus. Diligẽdo pulchꝛi efficimur. unt Quid facit homo defoꝛmif ⁊ diſtoꝛta facie im amet pulchꝛã? Aut quid facit femina de⸗ ſtſ oꝛmis ⁊ diſtoꝛta ⁊ nigra ſi amet pulchꝛume 6 e Munqd amãdo poterit eſſe pulchꝛa? Et nũ—
quid et ille amando poterit eſſe foꝛmoſus⸗ un
Amat pulchꝛã:Et quando ſe in ſpeculo vi/—
det:erubeſcit faciem ſuã leuare ad illaʒ foꝛ⸗—
moſã quã amat. Quid facit vt pulchꝛa ſit?.
Erpectat vt veniat pulchꝛitudo: immo ex*
pectando ſenectus addit᷑: et turpioꝛẽ facit.
MVon eſt ergo quid agere:nõ eſt quomõ illi cb
des conſiliũ:niſi yt cõpeſcht ſe:⁊ non aude⸗ atamare impar imparẽ. Aut ſi foꝛte amat ⁊ ducere vxoꝛem optat:optet vt illa caſtita tem amet:nõ carnis faciẽ. Anima vero no/ ſtra fratres mei feda eſt ꝑiniquitatẽ: aman*
do deum pulchꝛa effici᷑. Qualis amoꝛ eſt q reddat pulchꝛã amantem? Deus aũt ſemꝑ ſg
pulchereſt:nunqᷓ; defoꝛmis:nunqᷓ; cõmuta pẽi l
bilis. ZAmauit nos p̃oꝛ:qͥ ſemp eſt pulcher. n
Et quales amauit:niſi fedos et defoꝛmes⸗ 6 Mon ideo tamẽ yt fdos dimitteret: ſed vt 0
mutaret:⁊ ex defoꝛmi pulchꝝ faceret. Quõ erimꝰpulchꝛi? Amando eũ qui ſemꝑ eſt pul de
cher. Quantũ in te creſcit amoꝛ: tantũ cre- c ſcit pulchꝛitudo:qꝛ ipſa charitas eſt anime„ pulchꝛitudo. Nos diligimus: qꝛ ipſe pꝛio: dilexit nos. Audi apoſtolũ pauium: Sſtẽ Re.ʒ. t
dit aũt deus dilectionẽ ſuam in nobis:qm̃
cum adhuc peccatoꝛes eſſemus: chꝛiſtus ꝓ nobis woꝛtuꝰ eſt:iuſtus ꝓ iniuſtis:pulcher d
P fedis. Quomodo inuenimus puichꝛũ ie ſum? Specioſus foꝛma p filijs hominũ:dit P44. 6 3
te vnde ſit pulcher. Specioſus foꝛma pꝛę fi⸗
lüs hominũ:quia deus. MQuia in pꝛincipio Zob.
erat verbum ⁊ verbuz erat apud deũ?de⸗ erat verbum. Quia vero carnem ſuſcepit:
id eſt moꝛtalitatẽ tuam: vt aptaret ſe tibi: tongrueret tibi:⁊ excitaret te ad amandum
intus pulchꝛitudinẽ. Ande ergo inuenim? qꝛ fedus ⁊ defoꝛmis ieſus:ſicut inuenimꝰ qꝛ
Ende inuenim?qꝛ ⁊ defoꝛmis?Eſaiã inter⸗ Eſa 5· roga: Et vidimus eum ⁊ non babebat ſpe⸗
—„—„—„—

ccẽ nec; decoꝛẽ · llę ſũt due tibie diuerſe ſo — nantes: ſed vnꝰ ſpiritus ambas inflat. Hac 4 dicit᷑: Specioſus foꝛma pꝛe filijs hoim:hac m p en
un
en nEplar S. In Ep
Eia.ʒ. dicit᷑ in eſaia: Vidimꝰ eum:⁊ non habebat ſpeciem neq; decoꝛẽ· Vno ſpiritu implent ambe tibie:non diſſonãt. Noli aures aler⸗ tere: Adhibe intellectũ. Interrogemꝰpau⸗ lum apoſtolum:⁊ exponat nobis conſonã⸗ tiam duarũ tibiarũ. Sonet nobis: Specio⸗ Phil.⁊ ſus foꝛma p filijs hominũ. Qui cũ in foꝛma dei eſſet:non rapinã arbitratꝰ eſt eſſe le ↄq̃⸗ lem deo.Ecce ſpecioſus foꝛma filijs homi num. Sonet nobis etiã: Vidimꝰeum⁊ nõ habet ſpeciem neq; decoꝛẽ. Semetiplũ exi naniuit foꝛmã ſerui accipiẽs: in ſimilitudi⸗ nehominũ factus:⁊ habjtu inuẽtus vt ho/ mo. Mon habebat ſpeciẽ neq; decoꝛem: vt ttibi darer ſpeciem et decoꝛem. Auam ſpe⸗ ciem? AQuem deidꝛem? Bilectionem chari⸗ tatis. Tt ames curras: Lurris amas · Pul⸗ cher es iam:ſed noli te attendere: ne pdas quod accepiſti: Illũ attende a quo factꝰ es pulcher. Ideo ſis pulcher vt ülle te amet./ Pu aũt totam intentionẽ tuam in illum di rige: ad illuʒ curre:eius amplexus pete:ab Pẽ.is. illo time diſcedere: vt ſit in te timoꝛ caſtus pmanens in ſeculũ ſyculi. Mos diligimꝰ qꝛ
S ipſepꝛioꝛ dilexit nos. Si quis dixerit: quoniãſdiligo deuz. Auẽ deũAua⸗ re diligimus? Auia ipſe pꝛioꝛ d ilexit nos:⁊ vonauit nobis diligere. Dilexit ipios vt fa ceret pios: Pilexit iiuſtos vt faceret iuſtoſ: Silexit egrotos vt faceret ſanos. Ergo et nos diligimus:quia pꝛioꝛ dilexit nos. In⸗ terroga vnũquẽq;: dicat tibi ſi diligit deũ: Klamat:cõfitet᷑: Diligo:ipſe ſcit. Eſt aliud ynde interroget᷑. Si quis dixerit: quoniam diligo deum:⁊ fratrem ſuũ oderit: mendax eſt. Ende ꝓbas qꝛ mẽdax eſt·Audi. Nui em̃ non diligit fratrem ſuũ quẽ vi⸗ det: deum quẽ nõ videt quomodo poteſt diligere? Auid ergo: Aui dili⸗ Fit fratrẽ:diligit deũ Meceſſe eſt vt diligat deũ:neceſſe eſt vt diligat ipſã dilectionem. Mũquid poteſt diligere fratrem:⁊ nõ dili⸗ gere ipſã dilectionẽ Necelſe ẽ vt diligat di lectionẽ. Quid ergo: Quia diligit dilectio nem:ideo diligit deum? Etiq; ideo diligen
do dilectionem: deum diligit. An oblitꝰ es
qð pauloante dixiſti: Deus dilectio eſt? Si deꝰ dilectio: quiſqͥs diligit dilectionẽ:deuʒ diligit. Dilige ergo fratrem ⁊ ſecurus eſto.
7
—
2— 3
„
beati Johãnis Tractat? M
nõ potes dicere: diligo de ſed nõ diligo fratrẽ. Quõ mentiris ſi dicas diligo deũ:
quando non diligis fratren? Sic falleris ſi
quando dicis diligo fratrem:putas q non.
ligat quiſquis diligit fratrem. Si autẽ non diligis fratrẽ quẽ vides:deũ quẽ nõ vides quõ potes diligere. Quare non yidet deũ⸗ Muia nõ habet ipſam dilectionẽ. Ideo nõ videt deum:quia nõ habet dilectionẽ:ideo
*
non habet dilectionẽ: quia non diligit fra⸗
trem. Pꝛopterea ergo nõ videt deuz:qꝛnõ
pabet dilectionem: Wam ſi habeat dilecti⸗
onem:deum videt:quia de dilectio eſt. Et
purgat᷑ ille oculus magis magiſq; dilectio⸗ ne:vt videat ilã incõmutabilem ſubſtan⸗ tiam:cuius ᷓſẽtia ſemꝑ gaudeat:qua pfru⸗
atur in Sternũ coniunctus angelis. Sʒ cur/
rat modo: vt aliquãdo in patria letet· Mõ amet peregrinationem:nõ amet viam: To tum amarum ſit:pter illum qui vocat: quo uſq; inhęreamus illi:⁊ dicamus qð dictum eſt in pſalmo: Perdidiſti omnes qui foꝛni Nðꝛ⸗ cantur abs te.Et qui ſunt qui foꝛnicantur Qui diſcedunt ⁊ amant mundiũi. Tu autẽ qd⸗ Sequit᷑⁊ dicit: Mihi aũt inherere deo bonum eſt. Totum bonum meñ eſt deo in⸗ herere gratis. Mã ſi interroges ⁊ dicas:q̃re inheres deo:⁊ dicat: yt donet mihi. Quid tibi donet Kelum ipſe fecit:terram ipſe fe⸗ cit. Quid tibi donaturus eſt: iam heres il li Inueni melius ⁊ donat tibi. Quiem̃ nõ diligit fratrem ſuum quẽ videt: deum quẽ nõ videt quomõ poterit diligere? Et hoc mandatum hahemus ab ipſoytã diligit deuz: diligat ⁊ fratrem ſuũ. Magniſice dicebas: diligo deũ: ⁊ odis fra⸗ trem:O homicida quõ diligis deum? Non audiſti ſupiꝰ in ipſa epiſtola: Qui odit fra trem ſuũ homicida eſt⸗ Sʒ pꝛoꝛſus diligo deum:qᷓ;uis oderim fratrem meũ. Pꝛoꝛſus non diligis deum:ſi odiſti fratrem. Et mo⸗ do ꝓbo alio documento. Ipſe dixit: Dedit nobis pceptũ vt diligamus inuicem. Quõ diligis eum:cuius odiſti pꝛęceptũ? Auis ẽ qui dicat: diligo imperatotẽ: ſed odi leges eius? In hoc intelligit imperatoꝛ ſi dili 3 eũ:ſi obſeruent᷑ leges eius ꝑ ꝓuincias. Lex imperatoꝛis quę eſt? ahandatũ nouum do Job.iʒ · vobis:vt voſ inuicẽ diligati. Dicis ergo te d 3
vdiligis deũ Meceſſe eſt ergo qui diligis fra vſen· dit v trem:diligas ipſam dilectionẽ. Dilectio au neautem. tem deus eſt. Meceſſe eſt ergo vt deum dil ⸗

.
„. 6——————.——
Expoſitionis ſancti Iluguſtini
diligere chꝛiſtuʒ:ſerua mandata eius ⁊ fra⸗ trem dilige. Si autem fratrem nõ diligis: quõ eum diligis cuius mandatum cõtem ⸗ nis? Fratres ergo non ſatioꝛ loquendo de charitate in nomine chꝛiſti. Quantũ ⁊ vos habetis huius rei auariciam:tantum ſpera mus qꝛ creſcit in nobis ipſa: ⁊ foꝛas mittit timoꝛẽ:vt remaneat ille timoꝛ caſtus ꝑma⸗ nens in ſeculum. Toleremus mundũ: To⸗ leremꝰ tribulationes ipſiꝰ: Toleremꝰ ſcan⸗ dala temptationum. Non recedamꝰa via: teneamus vnitatem ecceſię: teneamꝰchꝛi⸗ ſtum:teneamus charitatẽ. Mõ diuellamur a membꝛis ſponſe ipſius:nõ diuellamur a de:vt gloꝛiemur ĩ pᷣſẽtia ipſiꝰ: ⁊ ſecuri ma/ nebimus in eo. Aodo per fidem: tunc per ſpeciem:cuius tantas arras habemus do⸗ num ſpirituſſancti. „ De eo quod Johannes dicit: nhis qui credit ꝙ ieſus ſit chꝛi ſusꝛex deo natus eſt: vſq; ad id: Peceſtenim dilectio dei vt pꝛece⸗ ptã eiꝰ ſeruemꝰ: Tractatꝰ. X
Eminiſſe vos credo: qui affuiſtis m heſterno die:ad quem locum in P/ greſſu huius epiſtole ꝑuenerit no⸗ ſtra tractatio:id eſt: Qui eĩj non diligit fra trem ſuum quem videt:deum quem nõ vi⸗ det quomõ poteſt diligere:Et hoc manda⸗ kum habemꝰ ex ipſo: vt qui diligit deũ:di lligat ⁊ fratrẽ ſuũ.jhucuſq; diſ putatuʒ erat. e.ʒ. Quę ſequũtur ð ex oꝛdine videamꝰ. ym⸗ nis qui credit Pielus ſit chꝛiſtus: eErdeo natuge dit ꝙ ieſus ſit chꝛiſt?? Qui nõ ſic viuit quõ ſed fides ſine operibus non ſaluat. Opus autẽ fidei ipſa dilectio eſt:dicẽte paulo apo Sal.ʒ. ſtolo:et fides quę per dilectionẽ operatur. Dpera quidem tua pꝛeterita anteq; crede⸗ nes: vel nulla erant:vel ſi bona videbantur inania erant. Si em̃ nulla erant:ſic eras 3ᷓ/ ſi homo ſine pedibus:aut vexatis pedibus ambulare non valens. Si aũt bona vide⸗ bantur anteqᷓ; crederes:currebas quidem: ſed pꝛęter viam currendo errabas poti?qᷓ; perueniebas. Eſt ergo nobis ⁊ currẽdum: ⁊in via currẽdũ. Qui p̃ter viã currit:inanit umtt: imo ad laboꝛem currit. Tanto plus enat:quanto p̃ter viaʒ currit. Quis eſt via
—— ik————— 8
ꝑquã currimꝰ? Chꝛiſtꝰ dixit:Ego ſum via. Auę patria qͥ curimꝰ Chꝛiſtus dixit:Ego ſum veritas. Per illum curri:ad illũ curis:
in ipſo requieſcis. Sʒ vt curremus per il⸗ lum:extendit ſe vſq; ad nos. Longe enim eramus:⁊ longe peregrinabamur. Parum eſt:qui longe peregrinabamur: et languidi nos mouere non poteramus. Ahedicꝰ ve⸗
nit ad egrotos:via poꝛrecta eſt ad peregri nos. Saluemur ab ipſo:ambulemus ꝑip⸗ ſũ.hoc eſt credere ꝙ ieſus chꝛiſtus eſt:quo modo credunt chꝛiſtiani: qͥ non ſolum noie d10 chꝛiſtiani ſunt: ſed factis ⁊ vita: Non quo⸗
modo credunt demones. Nam ⁊ demones Facobla.
dunt ⁊tremiſcunt: Sic dixit ſcriptura: Quid potuerunt demones plus credere q;
vt dicerẽt: Scimꝰqui ſis:tu es filiꝰ dei?ð Wares.
direrunt demones: hoc dixit ⁊ petrus: cum xuc.ʒ 6 dominus quęreret:quis eſſet:quẽ illum di⸗ Wattt.is.
cerent homines: Reſponderunt illi diſcipu li:Alij dicunt iohannem baptiſtam: ali he liam: alij hieremiã:aut vnum ex Pphetis.
Etille: Vos autem quem me eſſe dicitis
Reſpondit petrus ⁊ ait: Tu es chꝛiſtus fili⸗ us dei viui.lẽt audit a dño: Beatus es ſy⸗ mon bariona: quia nõ reuelauit tibi caro? 4 anguis.ſed pater meꝰ qui eſt in celis. Ei
dete quę laudes ꝓſequunt᷑ hanc idem. Tu es petrus:⁊ ſuꝑ hanc petram gdificabo ec⸗ deſiam meam. AQuid eſt:ſuper hanc petraʒ
dificabo eccleſiam meam: Super hanc fi⸗ dem:ſuper id quod dictum eſt: Tu es fili
dei viui. Super hanc petram inquit funda
bo eccleſiam meam. AMagna laus. Ergo di
cit petr?: Tu es chꝛiſtus filius dei viui: Di⸗ Quis eſt qui non cre
cũt ⁊ dęemones: Scimꝰqui ſis:tu es filiꝰdei:
e anctus dei.hoc petrꝰthoc ⁊ demones.Ea hcipit chꝛiſtus. ulti em̃ dicunt:Credo:
dem venba:non idem animus. Et vnde cõ⸗
ſtat: quia hoc petrus cum dilectione dice⸗
bat? Quia fides chꝛiſtiani cum dilectione eſt: demonis autem ſine dilectione. Quo⸗ modo ſine dilectione?hoc dicebat petrus: vt chꝛiſtuʒ amplecteret᷑:hoc dicebãt demo⸗ nes vt chꝛiſtus ab eis recederet.Mãq; ante qᷓ; dicerẽt: Scimus qui ſis: tu es filius dei: quid nobis et tibi eſt dixerunt:quidveniſti Warcin. ante tempus pdere nos? Aliud eſt ergo cõ⸗ fiteri chꝛiſtum vt teneas chꝛiſtum: aliud cõ fiterichꝛiſtum yt repellas a te chꝛiſtum. Er go videtis quia quomodo hic dicit: Qui credit: ꝓpꝛia quędam ſides eſt:nõ quomo⸗ do cum multis. Itaq; fratreſ:nemo hereti ⸗
nefe non Foe ſco hue chil
nem

In Eplam beati Johãnis Tracta
coꝛũ dicat vobis:Et nos credimꝰ. Ideo e vnus chꝛiſtus amans ſeipſum. Lum ſe e de demonibus exemplum ꝓpoſui:ne gau inuicem amant membꝛa:coꝛpus ſe amat: deatis ad verba credẽtium: ſed exploꝛetis Et ſi patitur vnum membꝛum:compatiun 1.Corj.1. facta viuentium. Aideamus ergo quid eſt tur omnia membꝛa: Et ſi gloꝛiſicatur vnuz. tredere in chꝛiſto: quid credere quia ieſus membꝛum:congaudent om̃ia membꝛa. Et P ipſe eſt chꝛiſtus. Sequitur. Dmnis dui quid ſecurꝰ ait? os autẽ eſtis coꝛpus chꝛi credit ꝙ ieſus ſit chriſtus:ex deo ſti⁊ mẽbꝛa. Dicebat pauloante de dilectio⸗ natus eſt · Sed quid eſt credere illud?Et ne fraterna? ait: Qui nõ diligit fratrẽ quẽ omnis qui diligit qui genuit eum: yidet: deuz quem non yidet quõ poterit di diligit eum qui genitus eſt ab ip̃o. ligere? Si autẽ diligis fratrem:foꝛte fratreʒ, Statim fidei cõiunit dilectionem: quia ſi diligis ⁊ chꝛiſtum non diligis: quomodo ne dilectiõe fides inanis eſt. Lum dilectio ⸗ quando membꝛa chꝛiſti diligis?Lum ergo ne ſides chꝛiſtiani: ſine dilectione fidęs de/ membꝛa chꝛiſti diligis:chꝛiſtũ diligis L 6— monis. Qui autem non credũt:peioꝛes ſůt chꝛiſtum diligis:filium dei diligis. L ſiliũ— qᷓ; demones:et tardioꝛes qᷓ; demones. Re dei diligis:? patrẽ diligis. Nõ poteſt ergo ſcio quis non vult credere in chꝛiſium:ad? ſeparari dilectio. Elige tibi quid diligas: huc nec dymones imitatur. Jam credit in ſequunt᷑ ⁊ cętera. Dicas: deũ ſolum diligo:— chꝛiſto: ſed odit chꝛiſtum. habet confeſſio⸗ deum patrem:mentiris. Si diligis: nõ ſolũ nem ſidei in timdꝛe penꝑ: nõ in amoꝛe coꝛo⸗ diligis:ſed ſi diligis patrem: diligis ⁊ filiũ. ne. Mam xilli puniri timebant. Adde huic Ecce inquit diligo patrem et diligo filium: fidei dilectionem: vt fiat fides qualeʒ dicit Sʒ hoc ſoluʒ: patrem deum? filium deum gar.ʒ. apoſtolus paulus: Fides quę ꝑ dilectionẽ dominũ noſtrũ ieſum chꝛiſtum:qui aſcen⸗ operatur. Inueniſti chꝛiſtianum:inueniſti dit in cęelos:⁊ ſedet ad dexteram patris: Il⸗ ciuẽm hieruſalem: inueniſti ciuem angelo/ lud verbum per quod facta ſunt omnia: 3 Jok. 1. rum: inueniſti in via ſuſpirantem peregri verbum caro factum eſt:⁊ habitauit in no. num:adiunge te ili: comes tuus eſt: cure bis. Hoc ſolum diligo:mentiris. Si em̃ di⸗ cum illo:ſi tamen ⁊ tu hoc es. Om̃is qui di/ ligis caput:diligis ⁊ membꝛa. Si autẽ n5 ligit qui genuit eum: diligit eum qui geni bꝛa non diligis:nec caput diligis. Non ex⸗ tus eit ab ip̃o. Auis t⸗ Quis paueſcis vocem capitis de cęlo clamantem eſt genitus? Filius. AQuid ergo ait? Om̃is ꝓ membꝛis ſuis: Saule ſaule quid me ꝑſe/ Ketj. ui diligit patrẽ:diligit filiũ. In cogno⸗ queris? Perſecutoꝛem ſuum vocauit:ꝑſecu cimus quia diligimus filios dei. toꝛem mẽbꝛoꝛum ſuoꝛũ. Dilectoꝛem ſuũ vo Quid ẽ hoc fratres? Pauloante de filio dei cauit: dilectoꝛem membꝛoꝛũ ſuoꝛum. Jam dicebat:non de filijs dei. Ecce vnus poſit? quę ſunt membꝛa eius noſtis fratres:ipſa ẽ eſt chꝛiſtus contemplandus nobis: ⁊ dictũñ ecceſia dei.In hoc cognoſcimus quia dili⸗ eſt nobis:Omnis qui credit ꝙ ieſus ſit chꝛi gimus filios dei: quia deum diligimus. Et ſtus: eſt ex deo natus. Et omnis qui diligit quomõ non aliud ſunt filij dei:aliud deus: qui genuit eum: id eſt patrem: diligit eum ſed qui deum diligit: pꝛęcepta eius diligit. qui genitus eſt ex ipſoꝛ id eſt fliũ dominũ¶ Et quę ſunt p̃cepta deiꝰ Mandatũ nouuʒ Job.n. noſtrum ieſum chꝛiſtum. Et ſequit᷑. In hoc dovobis:vt yos inuicẽ diligatis. Nemo ſe cognoſcimꝰ quia diligimus filios dei:qua · excuſet ꝑ aliã dilectionẽ:ad aliã dilectionẽ. ſi dicturus eſſet: In hoc cognoſcimus qꝛ di¶ Eino ſic ſe tenet iſta dilectio: quõ ipſa cõ⸗ ligmus iliũ dei. Filios dei dixit: qui filiůũ paginata eſt in vnũ:ſic oẽs qͥ ex illa pendẽt ei pauloante dicebat. Quia filij dei coꝛp;; vnum facit:⁊ quaſi conflat illos ignis. Au/ unt vnici filij dei: ⁊ cum ille caput:nos mẽ rum eſt:cõflatur maſſa:⁊ fit vnũ aliqͥd. Sʒ bꝛa:vnus eſt flius dei. Ergo qui diligit fili niſi feruoꝛ charitatis accẽdat: ex multis in os dei: filium dei diligit. Et qui diligit ñ· vnum cõflari non poteſt. Quia deñũ diligi⸗ lium dei: patrem diligit. Nec poteſt quiſq;; mus:inde cognoſcimus quia diligimus fi⸗ diligere patrem: niſi diligat filium.Et qͥ di⸗· lios dei. Et vnde cognoſcimus quia diligi⸗ ligit filiũ: diligit filiol dei:membꝛa flij dei: mus filios dei?uia d diligimꝰ: 1 lol de bꝛa Nl dei u deiLAuia deum diligimꝰ: et diligendo ſit ⁊ ipſe mẽbꝛum:et itꝑ dile· ⁊pᷓcepta eius facimus · Suſpiramus ctionem in compage coꝛpoꝛis chꝛiſti:⁊ erit bit ex difficultate faciẽdi pᷣceptũ dei. Audi

quid ſequat᷑. homo qui laboꝛabas aman ⸗ do auariciam: cũ laboꝛe amatur qð amas: Sine laboꝛe amat᷑ deus. Auaricia iuſſura ẽ laboꝛes:pericula:tribulationes:et obtẽpe raturꝰ es. Quo fine? Vt habeas vñ ipleas
antequã haberes qᷓ; cum habere cępiſti.Ec ce quid tibi iuſſit auaricia. Impleſti domũ timẽtur latrones. Acquiſiſti aurum:ꝑdidi ſti ſomnũ. Ecce qͥd tibi iuſſit auaricia:fac ⁊
rum diligis:quęſiturus es aurũ: ⁊ foꝛte nõ
inuenturꝰ:Auiſquis me quęrit ꝛcũ illo ſũ.
Amaturus es honoꝛem: ⁊ foꝛte non ꝑuen/
turus:Quis me amauit ⁊ non ad mepꝑue⸗
nit? Dicit tibi deus: Patronum vis facere:
aut amicũ potentẽ:ambis ꝑ alium inferio⸗
ẽ · Ahe ama dicit tibi deus: õ ad me am⸗
bitur ꝑ aliquem Ipſe amoꝛ pſentem meti
bi fecit Quid dulciꝰ dilectiõe iſta fratres? S ℳ Pö ſine cauſa modo audiſtis in pſalmo fra Pð tres: Narrauerunt mihi iniuſti dilectiones ſuas: ſed non ſicut lex tua dñe. Quę eſt lex 3 dei? AMandatũ dei.Quod eſt mãdatũ dei⸗ Nouũ illud mãdatũ:Qð iõ nouũ dicit᷑ qꝛ Zob.. Innauat. ahãdatũ nouũ do vobis:vt voð inuicẽ diligatis. Audi quę eſt lex dei. Apo/
Sal.s. ſtolus dicit: Inuicẽ onera veſtra poꝛtate:⁊ ſc adimplebitis legem chꝛiſti. Ipſa eſt con matio omniñ operũ noſtroꝛum dilectio.
Ibi eſt finis: ꝓpter hoc currimus:ad illam
„
currimus:cum venerimus:requieſcemus.
Sns. Audiſtis in pſalmo:mni xidi ſinẽ. Dis ↄſümatiõis vidi inẽ: Quid
uße vderat iſte putamus/Aſcenderat in verti⸗ 1 cem alicuius altiſſimi montis acutiſſimi: ⁊ pſpexerat ⁊ viderat ambitum terrę ⁊ circu- los oꝛbis vniuerſi:⁊ ideo dixit:Omnis cõ ⸗ ſũmatiõis vidi finẽ: Si hoc laudabile:ocu/ los carnis quęeramꝰa domino tam acutos: vt aliquem excelſiſſimũ montem qui eſt in terra requiramus: de cuius cacumine vide⸗ amus: Omnis cõſũmationis vidi finẽ⸗No liire longe. Ecce dico tibi: Aſcende in mon- — tem:⁊ vide finez. Chꝛiſt?mõg eſt. Veniad
M tionis. Quis eſt iſte finis? Paulũ interro- Timotð.i. ga: Finis autẽ pꝛęcepti dei charitas:de coꝛ de puro ⁊ conſcientia bona ⁊ fide nõ ficta. Bo.13. Alio loco: Plenitudo autem leg charitas.
D AQuid taʒ finitũ ⁊ terminatũ q; plenitudo? Etem̃ frates: finem poni laudaiiter: nolite putare conſumptionẽ:ſed conſũmationeʒ.
arcã:perdas ſecuritatẽ. Securioꝛ foꝛte eras
eciſti. Quid tibi iubet deꝰ Dilige me. Au⸗
cheiſtumtvides inde finem om̃is conſma
½ 3— —
Expoſitionis ſancti Auguſtini
Aliter eĩ dicitur: Finiui panẽ: aliter finiui
tunicam. Finiui panem manducãdo:finiui nicam texendo: Et ibi finis ſonat:et illie finis ſonat:ſed tamẽ panis finitur vt cõſu⸗
matur:tunica finit᷑ vt conſũmetur. Panis finitur vt nð ſit: tunica finitur vt ꝑfecta ſit. Ergo ſic audite finem. Et quãdo legit᷑ pſal⸗
mus:⁊ auditis: In finẽ pſalmus dauid:Aſ
ſidue auditꝭ hoe in pſalmis: ⁊ debetis noſ⸗ ſe qð audiſti. Quid eſt in finem? Finis em̃
legis eſt chꝛiſtus ad iuſticiam omni creden⸗
ti. Et qd eſt finis? Chꝛiſtꝰ:qꝛ chꝛiſtus deꝰ:⁊
finis pᷓcepti charitas:et deꝰ charitas:qꝛ pa
ter ⁊ ili⁊ ſpũſſanctꝰvnũ ſũt. Ibi tibi inis eſt:⁊ alibi via eſt. Moli herere invia ⁊nõpꝑ⸗ uenire ad finẽ. Ad qͥcqͥd aliud venert: trãſi
adãnẽ. Quis eſt finis? 4Pi
dheſiſti deo:
finiſti viã:pmanebis i patria. Intẽdite: pe
Eõ..
cuniã aliqͥs ꝗ̃rit:nõ ſit ibi finis: trãſit tanq;
pegrinꝰ. Quęre vbi trõſ eat:nõ ibi remane⸗ at. Si autẽ amas:ꝑ auariciã implicatꝰ es⸗
.¶Erit tibi auaricia catena pedũ:vltra ꝓgre
dinõ potes. Trãſi ð⁊ hoc:quęre ſinẽ. Sa lutem coꝛpoꝛis quęris;adhuc noli ibi rema
nere. Que eſt em̃ iſta ſalꝰ coꝛpoꝛis qᷓ moꝛte
Fmitur: que ↄgritudine debilitat᷑: friuola: moꝛtalis:uxa? Quęre illã:ne ĩpediat foꝛ⸗
te moꝛbida valitudo oꝑa tua bona. Ergo ñ ẽibi finis:qꝛꝓpt᷑ aliud qᷓrit᷑. Quicqͥd ꝓpter
aliud ꝗ̃rit:ñ ẽ ibi finiſ: Auicqd ꝓpt᷑ ſe ⁊ gra
tis querit᷑: ibi eſt finis. Queris honoꝛes foꝛ te:ad aliquid agenduʒ quęris: vt peragas
aliquid: vt placeas deoꝛnoli ipſum hono/ rem amare:ne ibi remaneas. Queęr laudẽ? Si dei quęris: bene facis: ſi tuam qugris: male facis: remanes in via. Sʒ amar ⁊ tu: laudaris et tu: noli gratulari quando in te laudaris:laudare in domino: vt cãtes: In domino laudabitur anima mea. Sermo⸗ nem aliquem bonum dicis:et laudatur ſer md tuus: non laudatur quaſi tuus:non eſt ibi finis.Si ibi ponis finem:finiris. Sʒ nõ finiris quaſi pficiaris:ſed finiris vt conſu- maris. Ergo non laudet᷑ ſermo tuus quaſi abs te:quaſi tuus. Sed quomodo laudet᷑?
Pð·3.
Quomodo dicit pſalmꝰ: In deo laudabo ꝙs.ʒ.
ſermonem:in deo laudabo verbũ. Ex hoc ſit vt fiat in te quod ſequit᷑: In deo ſpera⸗
bo:nõ timebo quid faciat mihi homo. Qñ
em̃ omnia tua in deo laudantur:non timet᷑
ne pereat laus tua: quia nõ deſicit deꝰ. Er⸗
go tranſi et ip̃a. Videte fratres:quãta trãſi⸗
pan pr ſel E usc en tum
htiu nita ſtt.
ib dic
co ign oh.z. de.
. i ie

5 3 üz ¹
5 —
In Eplam beatiʒ
mus:in quibus nõ eſt finis. his vtimur qᷓſi
in via: quaſi in manſionibus ſtabuloꝛũ re⸗ icimur ⁊ tranſimus. Ebi ergo finis? Dile⸗ ctiſſimi filij dei ſumus:? nondum apparuit
quod erimus.Hoc dictum eſt in hac epiſto/ n via ſumus:Adhucquo⸗ cũq; venerimus tranſire debemꝰ: vſq;quo
pueniamus ad aliquem finem. Scimus q cum apparuerit ſimiles ei erimusquoniam
videbim ꝰeum ſicuti eſt. Iſte finis:ibi per⸗
petua laudatio ꝛibi ſemper alleluia ſine de⸗
Pẽ. ns. fectu. Ergo ipſũ finẽ dixit in pſalmo: Em⸗ E nis conſũmationis vidi finem. Et quaſi di
ceretur illi: AQuis eſt finis quẽ vidiſts La· tum mandatum tuuʒ valde. Ipſe eſt finis: latitudo mandati. Latitudo mandati cha⸗
rritas eſt: quia vbi charisas: non ſunt angu⸗ ſtig. In ipſa latitudine erat apoſtolus cum 1Corſs · diceret: Os nfn patet ad vos o coꝛinthij:
*
coꝛ noſtrum dilatatum eſt:nð anguſtamini in nobis. Ideo ergo latum mandatum val
ʒot.n· de. Quod eſt latum mandatũ? andatũ
nouum do vobis vt vos inuiceʒ diligatis.
Charitas ergo non anguſtatur· Vis non anguſtari in terra: jj lato habita · Quicqd em̃ tibi fecerit homo:non te anguſtet:quia illud diligis qð nõ nocet. homo: deũ dili ⸗ gis: fraternitatem diligis:legẽ dei diligis: eccleſiaʒ dei diligis: ſempiterna erit:labo⸗
ras in terra: ſed ꝑuenis ad fructum pꝛomiſ
ſum:quis tibi tollit quod diligis? Si nemo tibi tollit quod diligis: ſecurꝰ doꝛmis:im⸗
mo ſecurus vigilas: ne doꝛmiendo perdas
Mð· n · quod diligis. Non em̃ fruſtra dictũ eſt: Il⸗
lumina oculos meos: ne quãdo doꝛmiam in moꝛte. Aui claudunt oculos contra cha ritatẽ: obdoꝛmiſcũt in concupiſcentijs de⸗ lectationum carnalium. Euigila ergo:dele⸗ ctationes em̃ ſunt:mãducare:bibẽre: luxu ⸗ riari:ludere:venari: Pompas iſtas vanas
omnia mala ſequunt᷑. Nunquid neſcimus
quia delectationes ſunt? Auis neget qͥuia
delectãt? Sed plus diligat᷑ lex dei. Clama
ð ·us · ꝓtra tales ſuaſoꝛes: Narrauerũt mihi iniu⸗
ſti delectationes:ſed nõ ſicut lex tua domi⸗ ne. Iſta delectatio manet:nð ſolũ manet q;· venias:ſed etiam reuocat fugienteʒ. Pec eſt em̃ dilectio dei: vt pꝛecepta eiꝰ
watt.2. ſeruemus. Jam audiſtis: In his duob“
pꝛęceptis tota lex pendet? pꝛophetę:Ouo modo noluit te diuidere per multas pagi⸗ nas? In his duobus pꝛęceptis tota lex pẽ⸗
det ⁊pꝛophetę · In quibus duobus pꝛoce⸗ ptis Biliges dominum deum tuum ex to/
to coꝛde tuo:et ex tota anima tua:et ex to⸗
ipſum. In hie duobus pꝛgceptis tota ler
pendet et pꝛophetę. Ecce de quibus pꝛece⸗
as. Sʒ foꝛte coꝛripis: Amoꝛ hoc facit: nõ ſe
ptis narrat tota iſta epiſtola. Tenete ergo dilectionem ⁊ ſecuri eſtote. Quid times ne
male facias alicui?Auis male facit ei queʒ diligite Dilige:nõ poteſt fieri niſi bene faci⸗
uicia. ʒ foꝛte cędis? Ad diſciplinaʒ facis:
quia amoꝛ ipſius dilectionis nõ te permit
tit negligere indiſciplinatuʒ: Et fit quodã
aquando oqlumblädiakeæcharitas ſeut at. Meſcio quis odit inimicum ſuum:⁊ fin⸗
git illiamicitiam:videt iluʒ facere aliquid
mali:laudat: vult eum eſſe pꝛecipiteʒ: vult cęecum ire ꝑ abꝛupta cupiditatum ſuarũ: vn
de foꝛte non redeat: laudat: Quoniã lau⸗ dat᷑ peccatoꝛ in deſiderijs animę ſue: Sdhi⸗ bet illi vnctionẽ adulationis ſuę. Ecce odit xlaudat. Alter videt amicum ſuum tale ali quid faceretreuocat. Si illum nõ audiat: ꝓ fert verba etiam caſtigationis:obiurgat:li tigat: aliquãdo venitur ad hãc neceſ itatẽ
vt litiget. Ecce odium blandit:⁊ charitas
litigat. Noli attẽdere verba blandientis? quaſi ſeuitiam obiurgantis: venam inſpi⸗
ce:radicem vnde ꝓcedat quęre. Ille blan⸗
ditur vt decipiat:iſte litigat vt coꝛrigat. Er go nõ opus eſt fratres: vt ꝑ nos diſtendat᷑ coꝛ veſtrum: Impetrate a deo vt diligatis inuicẽ. m̃es homines etiam inimicos ve ſtros diligatis:nõ quia ſunt fratres:ſed vt fratres ſint. Et ſemper fraterno amoꝛe fla⸗ gretis ꝛſiue in fratrẽ factũ:ſiueĩ inimicũ vt frater fiat diligẽdo: vbicũq; frẽm diligitis:
amicũ diligiti: Jã tecũ eſt:iã in vnitate etiã
catholica tibi coniunctus eſt:ſi bene viuis:
fratrem diligis factũ ex inimico. Si diligis aliquẽ qͥ nondũ credit ĩ chꝛiſto: aut ſi credi⸗ dit chꝛiſtovt demones credũt:rep̃hẽdis va⸗ nitatẽ ipſiꝰ:tu diligis:fratno amoꝛe dilige: Mondum eſt frater:ſed ideo diligis vt ſit
frater. Ergo tota dilectio noſtra fraterna:ẽ
erga chꝛiſtianos:erga omnia mẽbꝛa eiꝰ. Di
ſciplina charitatꝭ fratres meitrobur:floꝛes:
fructus:pulchꝛitudo:amenitas:paſtus:po tus:cibus: amplexus ſine ſacietate eſt · Si ſic nos delectat peregrinos: in patria quõ
d

6ð
Expoſitionis ſancti Auguſtini
gaudebimus?Curramus ergo fratres mei: curramus ⁊ diligamus chꝛiſtũ. Quem chꝛi
ſtum? Zeſum chꝛiſtũ. Quis eſt iſte⸗ Verbũ
Job ·. dei. Et quomodo venit ad ęgrotos? Ver⸗ bum caro factum eſt:⁊ habitauit in nobis. Completum eſt ergo qð ſcriptura pꝛędixit: Nud.24. Opoꝛtebat chꝛiſtum pati:⁊ reſurgere tertia die a moꝛtuis. Loꝛpꝰ ipſiꝰ vbi iacet:mẽbꝛa
ipſius laboꝛant. Vbi eſſe debes vt ſub ca-
pite ſis?Et pᷣdicari in nomine eius pęnitẽ
tiam ⁊ remiſſionem peccatoꝛũ per om̃es gẽ
tes incipientes ab hieruſalem. Ibi diffun⸗
datur charitas tua. Dicit chꝛiſtꝰ?⁊ pſalmꝰ:
Nẽ · us. id eſt ſpiritꝰ dei: Latũ mãdatũ tuũ valde. Et neſcio quis ponit in africa fines charita
tis. Extende charitatem per totum oꝛbem:
ſi vis chꝛiſtum amare: quia membꝛa chꝛiſti ꝑoꝛbem iacent. Si amas partẽ diuiſus es:
Si diuiſus es:in coꝛpoꝛe non es. Si in coꝛ⸗
poꝛe non es:ſub capite nõ es. Quid ꝓdeſt quia credis ⁊ blaſphemas? Adoꝛas illũ in capite:blaſphemas in coꝛpe? Amat ille coꝛ⸗ pus ſuuʒ. Si tu te pꝛęcidiſti a coꝛpoꝛe ipſiꝰ: caput nõ ſe pᷣcidet a coꝛpoꝛe ſuo. Sine cau- ſa me honoꝛas:clamat tibi caput deſuꝑ: ſi⸗ ne cauſa me honoꝛas. Tanquã ſi velit tibi aliquis oſculari caput ⁊ calcare tibi pedes: foꝛte caligis clauatis conteret pedes tuos: volẽs tibi tenere caput ⁊ oſculari: Mõne in⸗ ter verba honoꝛantis clamares et diceres: quid facis homo? CLalcas me:Mõ diceres: calcas caput meũ: quia caput honoꝛabat: ſed plus clamaret caput ꝓ membꝛis calca tis qᷓ; ꝓ ſe quia honoꝛabat᷑. Nonne clamat ipſum caput: Nolo honoꝛem tuum:calcare me noli? Jam tu dic ſi potes quare te calca⸗ ui: dic huic capiti: te oſculari volui:ample⸗ cti volui. Sʒ non vides o ſtulte:quia quod vis amplecti ꝑ quandam cõpagem vnitatꝭ puenit ad id quod calcas? Suſum me ho⸗ noꝛas:iuſum me calcas. Plus dolet qð cal cas qᷓ; gaudet qð honoꝛas: quia quod ho⸗ noꝛas doletꝓ eis quos calcas. Quomodo clamat lingua/Dolet mihi. Non dicit: do⸗ let pedi meo: ſed dolet mihi dicit. ling⸗ ua quis te tetigit? quis ꝑcuſſit?quis ſtimu⸗ lauit?quis pupugit? Memo. Sʒ coiũcta ſũ eis quę calcantur. Quomodo vis non do⸗ leam:quando nõ ſum ſeparata ominus ergo noſter ieſus chꝛiſtus ideo aſcõdit in cę⸗ lum die quadrageſima: cõmendauit coꝛp?
ſuum:qua habebat iacere: quia vidit mul/ tos honoꝛaturos ſe quia aſcendit in cgluʒ: et vidit quia honoꝛ ipſoꝝ inutilis eſt:ſi cõ⸗ culcant membꝛa ipſius in terra. Et ne quis erraret:⁊ cuʒ adoꝛat caput in cglo:calcaret pedes in terra: dixit vbi eſſent mẽbꝛa ipſiꝰ. Aſcenſurus em̃ dixit verba nouiſſima: poſt ipſa verba:non eſt locutus in terra. Aſcen⸗ ſurum caput in clũ:cõmendauit membꝛa in terra ⁊ diſceſſit. Jam non inuenis loqui chꝛiſtum in terra. Inuenis illum loqui: ſed in cplo:⁊ de ipſo cęlo. Quare Quia mem⸗ bꝛa calcabant᷑ in terra: Perſecutoꝛi em̃ ſau-
lo dixat deſup: Saule ſaule quid me perſe⸗ Ac.⸗
queris: Aſcendi in cęlum: ſed adhuc in ter⸗ ra iaceo.lhic ad dexteram patris ſedeo:ibi adhuc eſurio: ſitioperegrinus ſum. Quo G modo ergo coꝛpus commendauit in terra aſcenſurus? Cum interrogarent illum diſc puli: Domine ſi hoc in tempoꝛe pᷣſentabe⸗ ris: et quãdo regnũ iſrael? Roſpondit itu rus: Mon eſt veſtrum ſcire tempꝰquod pa/ xcg.. ter poſuit in ſua poteſtate:ß accipietis vir⸗ tutem ſpirituſſancti ſ uperueniẽteʒ in vds: et eritis mihi teſtes. Qidete qua diffundat coꝛpus ſuum: videte vbi ſe calcari nõ vult. Eritis mihi teſtes in hieruſalem ⁊ totã iu⸗ dęam ⁊ ſamariam: vſq; in totã terraʒ.Ecce qua iaceo qui aſcendo. Aſcendo em̃ qꝛ ca- put ſum. Jacet adhuc coꝛpꝰ meũ. Qua ia⸗ cet? Per totã terram. Caue ne pcutias: ca⸗ ue ne violes:caue ne calces. Nouiſſimaver ba chꝛiſti ſunt iſta ituri in clum. Cõſidera⸗ te languentẽ in lecto hominẽ: in domo ſua iacentem ⁊ maceratũ ęgritudine: pximum moꝛti:anhelantẽ iam animã quodãmodo inter dentes habentẽ: qui foꝛte ſollicitꝰ de aliq̃ re chara ſibi quã multũ diligit: veniat illi in mehtem:⁊ vocet heredes ſuo ⁊ dicat: Rogo yos facite hoc. Teneat quodãmo/ do violententer animã:ne ante exeat:qᷓ; il ⸗ la verba firmẽtur. Cũ illa verba nouiſſima dictauerit:efflat animã: tollitur cadauer in ſepulchꝛũ.lhęredes ipſius quõ meminerũt nouiſſima moꝛientis? Quõ ſi quis exiſtat: qui dicat eis: Nolite facere: Quid ergo illi dicant? Ergo non facio qð mihi pater me⸗ efflans animã nouiſſime mãdauit:qů ylti⸗ mũ ſonuit in aures meas pꝛoſiciſcente hinc patre meo? Quęuis alia verba ipſiꝰaliter poſſũ habere:nouiſſima verba plus tenẽt:
an
R- buk dcd icue bne
ſtodi

—— 5
In Eplam beati Joh Non eum vidi amplius:non audiui loquẽ⸗ tem. Fratres cogitate viſceribꝰ chꝛiſtianis: Si heredibus ſunt tam dulcia: tam grata: tam inagni ponderis verba ituri in ſepul⸗ chꝛum: peredibus chꝛiſti qualia debẽt eſſe verba nouiſſima:non redituri in ſepuchꝛũ ſed aſcẽſuri in cglum? Nanq; ille qui vixit ⁊ moꝛtuus eſt rapit᷑ ad alia loca anima ipſiꝰ: coꝛpus ipſius ponitur in terra: an fiant illa verba:an non fiant: non ad eum pertinet: xud. I6. tamẽ aliud agit ꝛaliud patitur: Aut in ſinu abꝛae gaudet:aut in igne eterno aquę mo⸗ dicũ deſiderans:in ſepulchꝛo autemipſius iacet cadauer ſine ſenſu:⁊ cuſtodiuntur ver ba nouiſſima moꝛientis. Quid ſibi ſperant illi qᷓ verba nouiſſima ſydẽtis in celo nõ cu⸗ tſtodiũt: vidente deſuꝑ an cõtemnat:an nð c.. contemnat: Illius qͥ dixit: Saule ſaule qͥd me pſequeris. Nui ſeruat ad iudicili quod videt pati mẽbꝛa ſua? Et quid nos fecim⸗ inquiunt? Nos ſumus paſſi: perſecutionẽ non fecimus. Vos feciſtis o miſeri pꝛimo: quia diuiſiſtis eccleſiaʒ. aioꝛ eſt mache⸗ geñ. 1. ra linguę qᷓ; ferri. Superba fuit ancilla ſarę agarꝛet afflicta eſta domina ſua pꝛopter ſu perbiam. Diſciplina erat illa non pęna: iõ tũ receſſiſſet a domina ſua quid ei dixit an⸗ gelus? Reuertere ad dominam tuam. Sic ergo carnalis anima tanquã ancilla ſuper⸗ baꝛ ſi foꝛte aliquas moleſtias paſſa es pꝛo⸗ pter diſciplinaʒ: quid inſanis? Redi ad do⸗ minam tuam:tene dominicam pacem.Ec⸗ ce pꝛoferuntur euangelia:legimus qua dif funditur eccleſia. Diſputatur cõtra:⁊ dici⸗ tur nobis: Traditoꝛes. Luius rei tradito res? Chꝛiſtus commendat eccleſiã ſuam:et non credis:ego tibi crediturus ſum maledi centi parentibus meis: vis vt credam ti bi de traditoꝛibus? Lrede tu pꝛius chꝛiſto. MQuid eſt dignum: Chꝛiſtus deus eſt:tu ho mo?Lui pꝛius debet credi? Chꝛiſtus eocle⸗ iam ſuam toto oꝛbe diffudit. Ego dico: Lõ temne. Euangelium loquitur:Laue. Quid xucj4. dicit euangelium? Opoꝛtebat pati chꝛiſtuʒ ⁊reſurgere a moꝛtuis die tertia: et pꝛędica/ ri in nomine eius pęnitentiam et remiſſio⸗ nem peccatoꝛum. Vbi remiſſio peccatoꝛũ: eccleſia eſt. Quomodo eccleſia? Illi enim Wattb. xs. dictum eſt: Tibi dabo claues regni cꝑloꝛũ: . et quę ſolueris in terra: ſoluta erunt et in clis:et quę ligaueris in terra:ligata erunt et in celis. Qua diffundit᷑ iſta remiſſio pec⸗
6
änis Tractat? X ratoꝛum Per omnes gentes:incipiẽtes ab xuq.⁊4 hieruſalem.Ecce crede chꝛiſto · Sʒ quia in⸗ telligis ſi credideris chꝛiſto: non te habere
quod dicas de traditoꝛibꝰ. Tibi vis vt tre
dam parentibus meis maledicẽti:qᷓ; tu cre⸗
Adas chꝛiſto pꝛędicanti?
explicita eſt Erpoſitio diui Au⸗ relij Kuguſtini in Epiſtolam beati Jopannis: Baſilee: Anno domini
5.—

Notabilioꝝ ſentẽtiaꝝ ac materia⸗ rũ Erpoſitihis diui Aurelij Augu⸗ ſtini in Epiſtolam beati Jopanis:
breuis ordinataq; Innotatio-
2utus chꝛiſti ad iudiciũ tere
bit malos ⁊ lętificabit bonos: a Trac.iiij. A.in me. et trac.ix. Aduocatꝰ peecantiũ eſt chꝛiſtus
apud patrẽ: Trac.j. E
Alleluia ſignificat laudate dñm:et quis eſt
qͥ ſemꝑ deũ laudet:Trac.viij. A.ĩpᷣn.
Ambulare debemꝰ viam iuſticięe ſicut chꝛi⸗ N
ſtus: Trac.]. F.in fi.et trac.iiij.E.in fi. Amari debet deus plus qᷓ; creatura:Trac. Amare qᷓ; facile ſit. Trac.x.K.(ij. F.in me. Smoꝛ tranſfoꝛmat amantem in amatum: Trac.ij.h. in fi. Amoꝛ⁊ dilectio quomodo differunt:Trac. viij. K.circa pᷣn. Amoꝛes duo ſüt:Trac.ij. E.in me. Aia feda amãdo deũ pulchꝛa fit. Trac.ix. Antixp̃s vñ dicat᷑: Trac.iij. B.cir.pᷣn.(F. Antichꝛiſtuſ eſt omnis qui negat qm̃ ieſus eſt chꝛiſtꝰ: Trac.ij. L. in me. D.E. F.
Antichꝛiſt⸗ eſt qͥ negat ieſum chꝛiſtü in car⸗
ne veniſſe: Trac.vj. B.trac.vij· A.pꝰme. aliud eſt aqua ſacramẽti:aliud aqua qᷓ ſignificat ſpm̃ſctm̃: Trac.vj. I.circa me. Trac. vij. P. in fi. Arrogantia ẽ cauẽda:trac.j. D.in f.
Auarus dum replet arcam:perdit ſecurita/
tem:trac.x..circa pꝛin.
Auaricia quomodo dicatur radix omnium maloꝛũ:trac.viij. D. in pᷣn. E. Aptiſmus ſine charitate nihil pꝛo⸗ b deſt:trac.v· D.in pᷣn.et.vij. B.i fi.
Baptiſmꝰꝑ ſanguinẽ xp̃i delet pec cata ⁊ faẽ de veteribꝰnouos:trac.j. D.i pn.
Per baptiſmũ regeneramur:trac.iiij.G.
Beati ſũt credẽtes ⁊ nõ vidẽtes:trac.j. B.
In baptiſmo impᷣmit᷑ charack.v. D.i pn. †
hain cur occidit fratrẽ ſuuʒ: Trac.
c v. E.in pꝛin. LKaput ⁊ mẽbꝛa faciũtvnũ coꝛpꝰ:ſic chꝛiſtꝰ⁊ ecckia:trac.x.B. ĩ fi. JF. B.
Character: vide baptiſmus.
Charitas maxime commẽdat᷑ in hac epla:
In pfatiõe:⁊ trac. j. L.ĩ me.et trac.v. D. in pꝛin.et trac.vij..in pᷣn. P circa fi.
Charitas eſt de:trac. vij. B. ettrac.yij.h
Annotatio
Charitas ſola diſc
Charitas cũ ſit res inuiſibilis:nõ oculo ſed coꝛde quęrẽda eſt. et q̃lis ſit:trac. vij. D. Charitas ẽ radix ⁊ foꝛma vtutũ: trac.ij.&.
in fi.et trac. vij. C.inme. Charitas dei ad nos quãta fuit: trac.vij. K
Si eadem ſit charitas qᷓ diligim(E.ipn.
deũ ⁊q̃ ꝓximũ:ttac.ix.B.in pꝛin. Charitas in nobis nata non ſtatim perie/ cta eſt: trac. v. K. ipᷣn ·et trac. vj. Z.in pᷣn.
Lharitatꝰ ꝓfectꝰco/(et trac. viij.h. in 5n.
gnoſcit ex ſignis.ix.A.poſtme. Lharitaſꝑfecta qᷓ ſit.v. B.ifi.et. L. F.ĩpᷣn. Charftatis pfectę vera ſigna. v. F. 7me.et . Z. ibn.et.vijj.h. ip̃n. et. ix.Z.pꝰme. Charitas ꝑfecta expellit timoꝛẽ.ix.. D. E it inter filios dei et ſi⸗
lios diaboli.y. D. in me. Charitas ſemel habita ſi poſſit amitti.vij.
Charitas a nobis nũqᷓ; ceſſabit: F.cir. fi.
unt. vij. L. et. viij. F.
Charitas ignoſcit. yij. A.cir. pᷣn.et.viij.G. Charitas nõ anguſtat᷑.x.E in pn. Mõ amat᷑ ſeruꝰ aut filiꝰniſi ex charitatecoꝛ⸗ ripiatur.vij. K. in fi. D. inme. Charitas ſeuit aliquando: ſed odium blan ditur.x.E. afi me. Sine charitate ſacramẽta mali hr̃e pfit:ſed charitatẽ nemo p̃t hfe niſi bonꝰ.vij. B.ifi. Lharitas cõpat᷑ impatoꝛi:qͥ ſicut ipßevniuer ſis miltibꝰ:ſic illa omnibꝰ virtutibus im⸗ perat.viij. A.circa ßn. Charitas cõpat᷑ fonti indeſciẽti:⁊ margari te euangelicg.v. D. in fi.et.vij. A. B. Cõcupiſcẽtia carnis ⁊ ocłoꝝ qj ſit.ij. G. Ibi dem de curioſitate. humilis confeſſio pctõꝝ meret᷑ indulgen⸗ tiam.j. D. circa pn. Conſcientię aut coꝛdis rep̃henſio vel ꝓba tio pᷣſtat fiduciã petẽdi.vj. B.circa pᷣn. Coꝛrectio ex amoꝛe fieri debet.vij. L.in fi.
Credere in chꝛiſto et credere ꝙ(et D.ime.
ieſus eſt xp̃s qͥd ſit. x. A. B. in pn. Creſcere ⁊ decreſcere in fide qͥd ſit.iij. A. Chꝛiſtiani veri vel falſi quõ cosſcãt᷑.iij.D. E.et.iiij.C. in pᷣn. et.v. J. in fi.et.x. Z. P. Eſideriũ nr̃m extẽdere debem?.iiij. d Deus dilectio ſiue chari.(Pime.
Charitas ſola oꝛat ⁊ ipetrat.vj. D. in f·
1
ᷓuis ei opaꝓ tẽpoꝛe ceſſãt. vij. B.in i. Kharitas ſola diſcernit actꝰquo animoſi/
3 5 8

circa pᷣn.et·ix..
p recipuarũ ſententirũ
De⸗ er deoꝛaut ſliꝰaut ſonanæ⸗ intelligi
debet:nõ pater. vij. P · poſt me. Deus quid ſit. iij. D.
De eo: Deũ nemo vidit mnðt ⁊qd ſi ſ t de⸗
⁊de ciꝰ foꝛma.yij. D. Diabol neminẽ genuit aut craut: qi dicat᷑ iniquoꝝ pater.iij.. in fi. 5
Siabolus quomodo vincitura nobis ij.
P.circa pᷣn. et.vij. A.in fi. Pilectio deꝰeſt.vij. B. et. viij. h. et. ix. Z. deus pꝛioꝛ dilexit nos. vj. D. et.viij. S Bein En. BPilectio dei nõ implet᷑ ſine dilectione. ꝓxi mi. ix. B. ad fi. et. x.. K. E pater nõ põt diligi ſine filio: nec fili ſi⸗ ne patre:nec filiꝰ ſine ꝓximo:nec ꝓxmus ine filio. x. BP. L. Q ſola dilectione diſcernuntur bonia ma lis.v. D. in melet.vij. P. L. Dilectio ſola facit opa eſſe meritoꝛia.x. d. Dilectio ⁊ amoꝛ differũt.viij. K.circa pᷣn. Dilectiõis dꝛdo ſiue gradꝰ.viij. K. circa pᷣn·
₰ Biligẽdi ſic ſũt hoĩes vt peccata eoꝝ argu⸗⸗
ant. vij. D. ime. L. circa e L. 8.
et. x.E. inme.
Dilectio vera vel taiſ quõ coſcat. vj. 2. et.ix. B. in pᷣn.et. x. Z. et. S. in me. 3
Bilectio ꝑfecta ꝗᷓ ſit.j. F. pꝰme.
Dilectionẽ inimicoꝛũ cur dñs cepit: ßio⸗
hannes tm̃ pᷣcepit vt diligamꝰ frẽs: ad qͥd ⁊ quõ diligendꝰ eſt inimicꝰ. viij. C. 6. Dilectio inimicoꝝ ſiles nos fac̃ deo.ix. B.
De eo:õ diligamꝰ verbo nec lin Gme.
gua:ſed oꝑe ⁊ vᷣitate. v.J. in fi. et. yj. A.
Aui diligit fratrẽ tolerat oia ꝓpt᷑ eũ.j.h.
Dimittere debemꝰĩ nobis peccã ¶pꝰme.
Eſſe dei quid ſit. iij. P.in ön. 2
Exactoꝛ qualis eſſe debeat. ix. A. ezu.— De eoi Ex exierũt: ſed nõ erãt ex no
bis.ij. B. K. D. E. F.
Ides ſine dilectõe i inanis eſt. x. A. Per fidẽ ambulamus(B. in pn.
nõꝑ ſpeciẽ.iiij. E.in fi.
2 tilij dei noĩamur ⁊ ſimus:ẽ ex charitate
patris.iiij. C. in pᷣn ·
Filiũ dei ⁊ filios dei diligere qͥd ſit.x. P. Filius diaboli aliquis dici᷑:nð naſcendot 56
imitando.iij. I in fi. W.
tibus.vij. A.circa pᷣn. P. in pᷣn. et. viij. BS.
Boctoꝛ nihil operat in audientib?àne gra⸗ tia dei.iij. lh.et.iiij. A.in pꝛin.
De eo qð dñl ait adę: Pominamini piſcib⸗
maris:⁊ volatilibꝰ celi:⁊ beſtijs ter: led nõ dixit hominibus.viij. D. E. Sie verus ⁊ ſolus eſt:deꝰ ſolus qͥ miniſte ⸗ rio noſtro nõ indiget:ſed noſ eius auxiio egemus.viij. ih. in pᷣnci. Vom? qñ ðꝛ pulchꝛa aut bona.ij. B.i pn. 2 Ccleſia chꝛiſti eſt in toto oꝛbe nõ in e pte cõtra donatiſtas.j. J.et.ij. B. Elemoſyna duplex Pet. x. J. B. ſcz danis?iuſticię. viij. J.in fi. Eſſe dei nõ habet hteritũ nec mm ſp Flens.ij. D. circa pn.
Finis qͥs ſit:? quõ aliqͥd finiri dicat᷑:⁊ ꝙ nð finis ponẽdꝰ ſit ĩ aliq̃ re creata.x..i fi. D Foꝛnicari a deo quid ſit. ix. B. añ me. Foꝛtitudo ñaẽ ex xp̃i ifirmitate.ij. E. ipᷣn. Jugerenð poſſumꝰa facie dei.xj. B. ĩpᷣn. Eneratio xp̃ięterna.ij. S.cinca pn. 8 Bratia dei cooperatur ubero arbi⸗ trio.iij. E.in pEn. Ereſes vñ oꝛiant᷑.j.E. p ome. h. in
h heretici qugliter cognoſcan/ ¶me.
tur.iij. P. L. D. E. J. et. vj. 8. heretici dicũt eccleſiã eẽ in africa: aut ſola
lingua latina:⁊ nõ in toto oꝛbe.j. ʒ.et.ij.
homo cur ſubiectꝰeſt B. L.et. x. J. G.
aialibquibꝰ pꝛius erat platꝰ. vij. O E.
homicida eſt ois qͥ odit fratrẽ. v. J. in bn · hoꝛa nouiſſima que ſit.ij.. hoꝛa ponit aliqñꝓ vniuerſo tpᷣe.ij. Z. iti. Lhriſt⸗ hoſpitio receptꝰdabat ſanitatẽ coꝛ⸗ dis ꝓ ſuſtẽtatione coꝛpoꝛis. v. K. in me. Actãtia eſt vitãda i bñ actl.vj. A. in Feſus ⁊ xpᷣs cũ idẽ ſint: dif(me. P. ferunt tñ.iij. K.circa pn. Illuminaria chꝛilto vera luceẽ ſe peccato⸗ rem agnoſcere.j. C.circa pᷣn Imago dei aliter eſt fil⸗ aliter nos.iiij. F. Imago dei quõ ſit ĩ aĩa homis:⁊ quð defoꝛ mat:⁊ quõ hõ habeat ptãtẽ i in alias crea⸗ Si facti ſumus ad imaginẽ(turas.viij. P. dei: cur nõ ſumꝰ ſicut deꝰix. B. in me. alit deꝰẽ i nob qᷓ; nos i iᷣo. vij. h.ime. Incaman cur chꝛiſtus voluit.(et. ix. A. j. A. B. J. in pn.et.iij. W. et.vj. B.i me. Inimicꝰdiiigẽdꝰẽ vt frat eſiciat. viij· B.et Inuidię malũ.v. E. ĩpn. Inuiſibilis eſt deus.vij. D. Intentio diuerſificat actus.vij. L. Fob foꝛtioꝛ fuit in ſterquilinio qᷓ m in paradiſo.iij. B. aß fi. Fohãnis euãgeliſte humilitas.j.E.i me.

*
Judicis foꝛma in iudicio qᷓlis erit. iij. D. Juſticia dei ⁊ iuſticia hoiſ drñt. iij.ᷓ.iðn · Juſticia pfectioꝛ ẽ in angelo qᷓ; ĩ homine: et
Judicij diẽ qͥ timẽt vłſperãt, ix. Apme. B
uãdo in nobis pꝑfecta erit.iiij. B. in p̃n.
Chꝛiſtꝰaliqbꝰ ẽ lac ⁊ aliqͥbꝰcibꝰſolidꝰ.iij. A. Rpis offenſiõis ẽ xp̃s.iij.L.(ipᷣn. 1 Lapis de quo dicit᷑ in daniele:chꝛi ſtus eſt qͥ creuit et factus eſt mons magnꝰ:et impleuit vniuerſum oꝛbem ter⸗
rarum. j. J.et. ij. C. Hia laudãt deũ p̃ter pctiñ.iij. ᷓ in pᷣn. Laudẽ dei:non nfam q̃rere debemꝰ.vj. A. in me. L. et.viij. A. L. F.et. x. D. in me. Leuia multa faciũt grande.j. Dcirca fi. Lex dei eſt eius mandatũ de dilectione.j. Liberũ arbitriũ cõmendat᷑.iij.E.in pEn. Deꝰcur quoſdã liberat a pęnis tempoꝛali⸗ bus viſibiliter:⁊ quoſdã relinqͥt.viij. E. Lignũ vitę ſecus decurſus aquarũ:eſt chꝛi ſtus.ij. F. in pn.
Lux ſine tenebꝛis eſt chꝛiſtus].C.in ön..
Andatũ dei q̃le ſit.). F.circa pᷣn. m 2handatũ dei cur dicat᷑ vetꝰ⁊ no ⸗ u.j. G. in pꝛin.et.x.L.in fl. AMandatũ de dilectione eſt omnis cõſũma tionis finis:⁊ qᷓ; latũ.x.K.in fi. D. E. Per mandatũ dilectionis peccata ſoluũt᷑ ⁊ tenent᷑̃.v. P. in pꝛin. De eo:Aui ſoluerit vnũ de mãdatꝭ his mi⸗ nimis ⁊ docuerit ſic hoĩes:minimus voca bit in regno cęloꝝ.vj. G.infi. Deus aliter manet in nobis qᷓ; nos in eo. viij. h. in me.et ix. d. Ahater nr̃a eſt ecclia:duo vbera eiꝰ duo te/ ſtamẽta:b lac ſcpᷣtura ſacra.iij. A.in pꝛin. Ahedicus magnꝰ eſt xp̃s viij.h circa pᷣn. et. x. A. inme. Medicꝰ ad quid diligit egrotumviij. G. AMendaciũ non eſt ex deo ſed ex(circa fi. diabolo⸗iij. K. in pn. Ahẽdacẽ deũ facere qͥd ſit.. E. ĩpᷣn.
Aerces bñ laboꝛantiũ ẽ vita ęterna.iij.G.
Mon debemꝰ agetere vt faciamus(in pᷣn
miracula.ij. G. in fi.h. Aoꝛi aliqui timent:aliqui optant vt ſint cũ chꝛiſto.ix. B. in pꝛin. Aundi nomine quid intelligat᷑.ij.G.ipᷣn. et.iiij. K. circa pn.et.v. E. poſt me. Ahundꝰ⁊ deꝰ nõ poſſũt ſimul diligi.ij.E. In mũdo tria ſũt:cõcupiſcẽtia camis ⁊cꝛet
xmũdus traſtẽs cõpat᷑ fluuio 5. i pn.
Mũdꝰ cur ſit creat?⁊ quõ ſit vtendꝰ ij.ᷓ
Ahundꝰcõpat᷑ heremo:⁊ terra(in me.S. repꝛomiſſionis patrię cœleſti:ß habem⸗ fõ tem charitatꝭ ne deflciamꝰ.vij. A.in pꝛin. pios.iiij. K.circa pꝛin.et.v. D.
De eo:hi de müdo ſũt ⁊ de mũdo loquũ⸗
Aũdꝰ nõ cognoſcit niſi ſuos: ð ꝑſequitur
tur.vij. A.in fi.
Atiuitates duę:⁊qᷓ.iij.;.in pꝛin.
n Batꝰex deo ñ peccat iiij. S.et. v. . B.L. S.et vE.
Chꝛiſtus nõ tantũ negat᷑ verbis ſed etiam
3
Ex aqua ⁊ ſpũſancto nemo naſcitur inſivo Culi nolkri non ſe vidẽt:ß tñ in cha o rritate cõpaginis coꝛꝑalis ſe noꝛũt.
diens fratrẽ in kene(vz.E. infi.
bꝛis ambulat.). W. in me. J. in pꝛin.
Odiens fratrẽ eſt homicida.v..in pꝛin-
Sdire debem⸗ pctã nõ hoies.vij. L.cir. fi.
raboralunt erecsda vtprimindeeqt
ficet:nõ ꝓ gloꝛia vana.vj. Z.in me. P.et. viij. A. in me. L. Fh. Opa pietatis libenter ſůt exercenda.v. C in me. F.poſtme. NMõ debem ꝰoptate eſſe miſeros vt poſſim exercere oꝑa pietatis: qꝛ ſola beniuolẽtia ſufficit amãti.viij. K. in.fſi. Opa etſi aliqũ vident᷑ bona:ſine fide ⁊ ch
rritate inania ſunt.x. A. B.* Dꝛantes cur aliqͥ exaudiũt᷑:ſᷣ malo ſuo:alij
vero ꝓ qͥ oꝛãt nõ ſtatim pcipiũt.vy.L. D. Dꝛare debemꝰp inimicis:exemplo chꝛiſti. Epiſcapi oꝛant ꝓ plebe:⁊ plebs ꝓ epiſco⸗
pis:⁊ chꝛiſtus ꝓ omnib?.j.E. in fi.
p Pauli apli humilitas ex noĩs eiꝰſ⸗
gniſicatiõe iſinuat᷑:⁊ de eiꝰ cõůſiõe.
Pctĩ ẽ iniqͥtas.iiij.E.circa pᷣn.(viij. B. De eo:qͥ peccat nõ videt deũ neq; coðſcit. AQuod dicit:Dis qͥ natꝰeſt(iiij.E.i fi. ex deo nõ peccat:ſEt ſi dixerimꝰ qꝛ peccatũ nõ habemꝰ noſipſos ſeducimꝰ: nõ ſũt cõ⸗ Peccata oẽs habemꝰ.. D. et.iij.G.i me. qͥ peccat in ꝓximũ peccat ĩ deũ:qꝛ cõtra charitatẽ:⁊ deꝰ charitas ẽ.vij. P. añ me. Pctõꝛes quõ diligat deꝰ. viij. G.circa pꝛin.
*
8 5½ 3 3 3 * 5. 3 1 p. 3 7 2 3 3
* 5 3—. ⸗ 2„

e
precipuarũ Peccata nð remittunt᷑ niſiꝑ nomẽ filij dei. Rõ debem ꝰpeccare in ſpe ve(. D.ipꝛin. ie.i.E.circa pꝛin ·
Ee Si nõ veniſſem ⁊ locutꝰ eis fuiſſem pctm̃ nõ haberẽt. vj. K. ime.
De eo: Quicqd petierimꝰaccipiemꝰab eoꝛ qm̃ mãdata eiꝰcuſtodimꝰ:⁊ ꝙ młtl pie ne⸗ gat᷑ qð alijs ad pditionẽ ↄcedit.vj· K· D.
Petrũ dñs ter itrogat ſi eũ amat: qꝛter en negauerat:⁊ cur ei dicit᷑:vt paſcat oues ſu as. v. P. in fi. K.
Pedicatio euãgelij cur incpit ab hieroſo ⸗ iymis.ij. P. L.
Pꝛinceps mũdi cur dicat᷑ foꝛas eiectus cũ
tñ temptare non ceſſat.iiij. A circa pꝛin. Chꝛiſtus eſt ꝓpitiatio apud patrẽꝓ pecca tis totius mundi.j. F.urpꝛin. Emiſſio peccatoꝝ nõ ſit niſi in vni⸗ r tate eccleſię.ij. D. in pꝛin. 5 Reſurrectionẽ ſuã cur chꝛiſtus pꝛi⸗ usꝑ feias manifeſtauit.iij. A.in me. Chꝛiſtus cur ſe palpandũ tribuit poſt reſur rectionẽ.ij. A. P.
Retlibuere nõ poſſumus deo niſi ab eo ac/
cepta.v. B. in fi. Anguis chꝛiſti delet peccata tã oꝛi⸗ 7 ginalia qᷓ; actualia.j. D. in pꝛin. Sacramẽta mali habere poſſunt ſi ne chartate.vij. BP. in fi. Seueritas non eſt exercẽda ſine charitate. vij. L. circa fi. D. poſt me.et.x.E.añ me. Scãdalũ qͥ patiũt᷑ vel qͥ faciũt.j.h.in pꝛin. Sciẽtia ſine charitate inflat ⁊ dãnat.ij. E. Scripture qᷓ ð chꝛiſto erãt cur im(circa pᷣn. pleri opoꝛtebat.ij. A. B. Spirituſanct? nomine aquę ſignificat.vi. F. in pꝛin.et.vij. P. circa fi. Spũſſãctꝰ dicit᷑ vnctio.iij. K.i pᷣu.lh.ĩ pᷣn. Spũſſanctus agit vt in nobis ſit duectio:⁊ qð eius ſignũ: ⁊ cur modo nõ loquunt᷑ lin
„„—
uis accipiẽtes ſpiritũſãctũ ꝑ manuũ im ⸗
poſitionẽ.vj. E.et.viij. h in pꝛin. Spũs vnꝰ fuit ꝓphetaꝝ ⁊ aploꝝ:licet diů⸗ ſis tẽpibꝰ locuti ſint. ix. D.ipᷣn. I.circa fi. Spũs quõ aðſcant᷑.vj. F.et.vij. P. in pᷣn.
Sponſus chꝛiſtꝰ:ſponſa eccleſia:⁊ qͥſ thala⸗
mus. j. Z. in fi.et.ij. B. circa pꝛin · Sicut:nõ ſemꝑ om̃imodã dicit gq̃litatẽ:ſed ꝓpoꝛtionatã. iiij. ᷓ et.ix. P. in me.
Societas xp̃i lux eſt.j. L.ĩme. Supbia quõ dicat᷑ eſſe initium omnis pec⸗ cati. viqj. D.ĩ pᷣn.
ſententiarũ
Superbia confoꝛmat ſe charitati.viij. F.
Abernaculũ ponere in ſole qͥd ſit. j.
t Tangere chꝛiſtũ eſt ĩ ipſũ ¶A.ifi. credere: et cur magdalena a tactu eius ꝓhibet᷑.iij. A.in me..
—
Tẽpoꝛa variãt᷑ de deo ð nõ ipſe.ij. D.circa
Chꝛiſtꝰ ꝑmittit nos tẽptari de tribꝰ ¶me.
de quibꝰipſe tẽptatꝰfuit.ij. B. ĩ me.et..
Tenebꝛę ſũt peccata quę in chꝛiſto nõ erãt. j. C. in pꝛin. B.in me. In tenebꝛis ẽ qͥ odit frẽm.j. S.in me.
Teſtes dicunt᷑ martyres:⁊ cur chꝛiſtꝰ teſtes
habere voluit.]. A.in me. Traditꝰ eſt xpᷣs a pr̃e:a ſe ⁊ a iuda.vij. K. Trinitas eſt vnꝰ deus.vij. P circa fi. Timere debemꝰ deum:non mundũ aut ho Timoꝛ dñi initiũ ſapientię.ix. A.circa fi. C. circa pꝛin. Timoꝛ quõ nõ eſt in charitate.ix. C. in pᷣn. Quẽ timoꝛẽ charitas foꝛas mittit. Ibidẽ. Timoꝛ pꝛeparat charitati viam:ſicut ſeta li no. Ibidem. Timoꝛ ſtimulat ſicut medici ferramentum. Ibidem. væ dicit: Timoꝛ domini ſanctus ꝑmanens in ſeculum:Et qui timet nõ eſt ꝑfectus in charitate: nõ contrariant᷑.ix. D. Timoꝛes duo demõſtrant᷑ ſimilitudine du⸗ arum mulierũ maritataꝝ.ix.E. E eo qð dicit᷑:Et manꝰnfe tractaue rũt de verbo vite: Et qð vᷣbũ caro factũ eſt.j. A.ĩ pᷣn.et. B.in fi. Victoꝛia nõ ẽ ex nobis b ex deo.vij. A.i fi. De eo qð dicit᷑: Deũ nẽo vidit vnqᷓ; vij · D De eo: Et videbimꝰ eum ſicuti eſt.iiij. D. viſio dei pꝛecellit oĩs creature(pꝛin. pulchꝛitudinẽ ⁊ voluptatẽ.iiij. D.añ me. E in iudicio extremo mali ſolũ videbunt humanitatem chꝛiſti.iiij. D. in pꝛin. Via eſt chꝛiſtus:⁊ qͥ ambulat p̃ter illã plus deficit qᷓ; ꝓſicit.x. A.in me. Vnctio quõ docet oia:⁊ qͥd nomie vnctio⸗ nis ſignificet᷑.iij. L. h.iiij. A.in pꝛin. De eo qð dicit᷑: Per dieʒ ſol nð vꝛet te neq; luna ꝑ noctem.j.h.in pꝛin. Achęus fuit curatus a moꝛbo aua⸗ 5 rricie. v. K. in me.
Finis.

5
—

Annotatio precipuarũ ſententiarũ
Pꝛecipuarũ ſentẽtiarũ diuiAure- lij Auguſtiniex ſermonibꝰ de Ver⸗ bis dõminicollectaꝝ:bꝛeuis oꝛdi-
nataq; Annotatio. v. Bꝛaam cur poſtea qᷓ fuit ei no men mutatũ nunqᷓ; nomihe a pſtino ſicut iacob vocet᷑: Ser mone. xl.L.
2bſcõdiſti ea a ſapiẽtib?⁊ pꝛu dentibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis:quõ expo⸗ nit: Sermone. viij. L.circa pᷣncipiũ. xc. Accuſare nõ debet aliquẽ de quo ip̃e nõ eſt imunis: Sermone.xlvij.K. Ad. Adam cur tegebat ſe poſt peccatũ:⁊ q́ᷓ taleſ genuit q̃lis ipſe factꝰ fuerat: Ser · xxxj. A. Qua adoꝛatione ſit adoꝛãda caro ſiue hũa⸗ nitas chꝛiſti: Ser.lvij D.in fine · Cum vadis cũ aduerſario tuo ad pᷣncipẽ:in via da operam ⁊̃.qꝛomõ ſit intelligendũ j. A.in medio:et. BP. Adulatoꝛes vendũt oleũ.xxij. B. in fi.xxiij. LK. in fine. In adulterio magis vir peccat qᷓ; mulier Ser. xlvj.. Am. Quis veſtrũ habens amnicũ:⁊ vadit ad euʒ nocte ⁊c̃ · exponit᷑.xxix.ꝑ totũ. Amicus veniens de via: quis ſit myſtice. xxix. Z. in medio. Amici boni valent ad bonũ: ⁊ mali ad ma lum.lix. F. in pꝛin. moꝛ grauia:leuia facit.ix · B. moꝛ caſtus pꝛobat᷑.xlix. E.circa fi. In. Angeli aſcendẽtes ⁊ deſcẽdentes ſuꝑ filiuʒ 6 homis qui ſint.xl. D. xlj. B. Animã ſuam chꝛiſtus poſuit ⁊ reaſſumpſit. lxij. D. Anima humana quõ in ſe habeat imaginẽ trinitatis ſed longe diſſimilit.lxiij.J. In anima tria ſeꝑatim demõſtrant᷑: ſcʒ me⸗ moꝛia:intellectꝰ:⁊ volũtas: qᷓ tñ inſepabi⸗ liter oꝑant᷑:ſic in trinitate ⁊c̃.lxiij. B.lh. Quid hoꝝ triũ quę in aĩa ſunt:ptinet ad ſi⸗ militudinẽ patris:aut filij:aut ſpũſſancti. lriij.ſh. in medio. tationẽ coꝛpoꝛũ.lxiij. D. Ziales quiſe ſegregãt:ſpm̃ nõ habẽtel:dif/ ferũt ab aialibus ⁊ carnalibꝰ⁊ paruulis in chꝛiſto in eccleſia cõſtitutl.xj. P.cir.pᷣn. Ar. Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eius bonũ: aut arboꝛẽ malã ⁊ fructũ eimalũ:quõ ex⸗
Ziaꝝ qupdã reſurrectio ꝑ fidẽ pᷣcedit reſuſci
ponit᷑:ſEt ibidẽ de arboꝛe ficulnea ⁊ ſterili. Arboꝛi nõ habenti niſi folia:cur chꝛiſt? ma⸗ ledixit:⁊ quid myſtice ſigniſicet.xliiij. B. Mon eſt arguẽdus in publico qui peccatoꝛ eſt i occulto. xv.E. xvj. K. in me. D. E. F. Zrrius qͥd ſentiat de chꝛiſto. xxxviij. D.h.„ A. lvj. A.lvijj. A. O ſalomon dicit:Aui arguit palã: pacem facit:quõ intelligendũ ſit· xvj. L.circa fi. Contra arrianos agit. xxxviij.K.. A.lvj, A.lviij. A. lxiij. C. lxiiij. K. Auaricia cõpat᷑ hydropi. Ser.v. A.añ me. Au⸗ Auguſtini humilitas.lxij. in pꝛin. Aptiʒato chꝛiſto:trinitaſ manifeſte ẽa· b aparuit. lxiij. A. Paptiatis ab hereticis vel ſciſia ticis nõ repetẽdus ẽ baptiſmꝰ.xj.Q.iĩpᷣn. Paptiſmꝰqͥ ſemel adhibet᷑ ꝑfidẽ:mundat. xxx. A.circa pꝛin. PBaptiſmũ verũ nõ niſi a bonis poſſe dari: heretici dicũt ⁊ ꝙ ipi ſint illi boni: et apud eos ſit verus baptiſmꝰ.xlv.K. Peatus vere nemo poteſt eſſe niſi cuiꝰ dñs Be. deus eius.xxxv.L. in fi.et. D. Peati in vita ęterna erũt ęquales:qᷓ;uis me ritoꝛũ diuerſitate fulgebũt.lix. P in fi.
Peati quales erũt poſt iudiciũ: ⁊ quõ deuʒ
videbũt.lxiiij. J.
De blaſphemia in ſpiritũſanctũ. Ser. xj. ꝑ Bla. totum.
Plaſphemia in ſpĩſanctũ multipliciter cõ ⸗ mittit᷑.xz. K.
Opinio illoꝝ qui dicũt criminalia cõmittẽ
tes:aut fidẽ negantes ſoluʒ blaſphemare
in ſpm̃ſanctũ.xj. D. in pꝛin.
E in ſcripturis nulla maioꝛ et difficilioꝛ qᷓ⸗ ſtio ĩuenit᷑ qᷓ; de blaſphemia ĩ ſpm̃ſanctũ. v. D. in medio.
Cur de ipſa ſepe diſputare noluit. Ibidẽ.
Diſtinctio verboꝝ:ꝙ dñs nõ dixit:Omnis blaſphemia ſpũs non remittet᷑:ſed qui di⸗ xerit verbũ.xj. E. F.G. h.
D euãgeliſte de blaſphemia ſpũs non diſ⸗ coꝛdant:qᷓ;uis alijs ⁊ alijs verbis id expꝛi⸗ munt. xj. B.
Qug ſit illa blaſphemia quę nõ remittitur incipit oſtẽdere. Ibidẽ:et.ih. J. k.
blaſphemia in ſpm̃ſanctũ ẽ ipᷣa impgni⸗ tẽtia finalis.x). R.in medio. L. et.Q.i fi.
O blaſphemia in ſpm̃ſanctũ poteſt cõmit
ti ſola cogitatiõe.xj. L.in fi.
k——
6—— . S

Quõ blaſphemia dimittit quę impedit re ⸗ miſſionẽ alioꝝ peccatoꝝ.xj. A.in pn · nõ ideo nõ dimittit᷑ blaſphemia in ſpm̃ ſanctũ: qa vel patre vel filio maioꝛ ſit ſpi⸗ rituſſanctus. bideQm De blaſphemia in ſpiritũſanctũ pluries do minũ locutũ fuiſſe auctoꝛitatibus demõ ſtrat᷑: ⁊ꝙ ipᷣa blaſphemia in ſpiritũſanctũ ſit impgnitẽtia finalis · xj. R. S. ſanctus petrus negãdo chꝛiſtũ:nõ blal⸗ phemauit in ſpm̃ſanctũ.xj. R.circa pᷣn. Bo. Eſt bonũ qð faciat bonuʒ: ⁊ eſt bonũ vnde nos faciemus bonũ. Ser.v. A.circa pᷣn. E multi volũt habere bona:et nolunt eſſe boni:⁊ de vno ſummo bono quęrẽdo.xij. Poum iuga quinq;:quid myſtice ſigniſicẽt xxxiij. A.in medio.et. P.
gasa. Aput ⁊ coꝛpus eccleſie chꝛiſt?ẽ.xlix c AZ. liij. A. lxj. P. in medio. Charitas deſignat᷑ ĩ pane. xxix. B. Charitas cõparat᷑ oleo.xxiij. B. C.
Sine charitate nõ valet opꝰ bonũ.xviij. J. in fi.l. Z.circa pꝛin. Larnẽ cur chꝛiſtus ſuſcepit.xviij. Z. Carnis delectatio cur nõ ſit apetẽda. Ser.
xxxiij. K. Supꝑ cathedrã moyſi ſederũt ſcribe ⁊ phari⸗ ſei ⁊c. ꝙ hoc non ſolum dictũ ſit de ſcribis ⁊ phariſeis:ſed etiã de malis paſtoꝛibus: Et de falſa interp̃tatione quã quidaʒ co/ nant᷑ inducere.xlix. K. in medio. D. E. G. Lathecumini nõ ſermonibus tĩ ſed bonis moꝛibus ſunt hoꝛtandi ſumendũ coꝛpus chꝛiſti.xlv)j. A.et. B. in pᷣn.xxviij. B. Ce. De cęcis duobus. Ser.xviij.per totũ. Ceci illi duo:quos figuraliter deſignant. xviij.E. Celoꝛũ nomie qui intelligant᷑: ⁊ quomõ in eis ſit deus.xxviij. A. in medio. In cęlo quomõ chuſtus eſt ſimul ⁊ in terra: nec ideo duo ſunt chꝛiſti.viij. N. De cgna magna ⁊ de tribus hominũ generi bus qͥ ad illaʒ venire recuſant. Ser.xxxiij. per totum. Kenturionis ſides ⁊ deuotio.vj. Z. BP. Centurio ille figurat eccleſiaʒ ex gentibus. vj. P.circa pꝛin. xi, Libus animę deus eſt:nec comeſtus minui tur:Exemplũ de luce.lxiij.K.infi. Libi delicati cur non ſint agetendi:⁊ quib⸗
nnotatio
igesteisv. v. Cicatrices vulnerũ cur chꝛiſtus ſeruauerit! coꝛpoꝛe poſt reſurrectionẽ.xviij. Z.in me. De circũcellionũ pꝛauitate.vj.h.in pᷣn. Clamare ad chꝛiſtũ quid ſit:et qui ꝓhibent e clamare.wiij. F. et.h. Klericis non licet mercimonia exercere: nec
turpia lucra ſectari.xix. BP. in medio.
—
Coeternũ ⁊ coeuũ quomõ differũt.xxxviij.xi
E.circa fi. J.G. E aliter nos colimus deũ: aliter ipſe nos colit.lix. A.
Non eſt nobis colluctatio aduerſus carnẽt
3
—
ſanguinẽ ⁊c̃.quõ intelligat᷑.viij. B.
——
Cõckptus dupiex ſcʒ achꝛiſto ⁊ a diabolo.
xx. B.
Lõcupiſcere non debemus res alienas: ſed
vitaʒ ſemꝑ manſurã.xx.A.poſt pᷣn.et.. Cõcupiſcentia triplex:? quę.xxxiij. C. De cõcupiſcentia cafnis aduerſus ſpiritum
Qconcupiſcẽtia vocat᷑ peccatũ: quia meri
to peccati contigit ex pᷣma tranſgreſſione „mandati.xliij.K.in fi.
æ ibi eſt cõcupiſcẽtia carnis aduerſusſpi⸗
ritũ:vbi eſt ſpiritaſſanctꝰ.xliij. D. E concupiſcentię carnis depꝛimi poſſunt: extingui ꝑfecte nõ poſſunt niſi poſt moꝛtẽ
xliij.E. Lõcupiſcere ꝓ facere ponit᷑:⁊ ꝙ cõcupiſcen
tia non nocet ſi ei non conſentiat᷑.xliij. F. Confiteoꝛ tibi pater domine cęli et terre ⁊̃
de qua cõfeſſione hoc dici᷑.vij..
in cõfeſſione ſui accuſatio: dei eſt lauda
tio. Ibidem.
qui conſitet᷑ peccata ſua:a moꝛte reuiui
ſcit:non tamẽ ꝓpꝛia virtute.viij. A.ante deus non creſcit de cognitoꝛe ſed cogni⸗ toꝛ ex cognitiõe dei.xxxviij. K. Lõiugalis vita eſt laudabilis:et in coꝛpoꝛe chꝛilti locũ habet: ⁊ iõ ſi cõiugales tenent hũilitatẽ: ſupbis caſtis ſunt pᷣferendi.lij. P. in medio.K. E.
Conſcientias alioꝛum infirmas pꝑcutientes 2
auõ in chꝛiſtũ peccẽt.vj.. in f. D.E. F.
Conſiliũ petunt aliquãdo ſubditi a Flatis Vr circũueniãt: Exemplũ.xlix.G.ĩ medio. Cõtinere nos debemus a quiq;:⁊ a quibus
Sũt cõtinẽtes hũiles:ſũt ⁊ ſupbi.liij. E. In cõtinentia mult viris foꝛtioꝛes femine
*
—
„8

— Precipuarũ h Mit oꝛioſioꝛ eſt cõtinẽtia viri deñ timẽtis antun gl i — autn qᷓ; mulieris quę legem viri timet.xlvj. B. — kann Cõtinentiã cõiugibꝰ viri ſ eruẽt:quã a cõiu/ ei önentis ſeruet q vult ſumere coꝛpꝰ chii 5 i F*—— 5 6 Lonuerti cur quidam tardant:⁊ q; malu ilt uh M differre cõuerſionẽ.lix. bcu õtritionis ſigna. yij·. lngniiq Loꝛpus chꝛiſti duobuſ modis ſumit᷑.vj.hh. R. P. hai. vtrũ quotidie ſit ſumendũ. — chꝛiſti comeſtũ nõ minuit᷑. xiij. K. in fine. 8 . Ad coꝛpꝰ chꝛiſti ſumẽdũ hoꝛtat᷑. xlv). A. P. ih Coꝛreptio fraterna q̃liter ſit exhibenda.xv. 3 R. E.xvj. ꝑ totũ.xviij. J.circa pᷣn. nimi Coꝛruptio ẽ in omire ſub ſole. Ser.v. D. pecan angtnni gr. Qui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fuerit ſaluꝰ erit: udtulai quõ— cũ— credentes non dickchayiumi ſoluent᷑·xz. h.in medio. 8 u:ydi ahe Credere chꝛiſtũ ⁊ credere in chꝛiſtũ quõ dif⸗ tnngupitne nipini; Credere quidã nolũt niſi quę ſenſu pcipiũ
.E. xxxij. Q.in medio.. et. L. 3 htiſtus quõ ſimul elt in cglo ⁊ in terra: nec
aplar?— tñ duo chꝛiſti.viij. K. Fn chꝛiſto due naturs ſunt:⁊ ſicut aia ratio⸗ bp nalis ⁊caro vnꝰ eſt hõ:ita deꝰ ⁊ hõ vn eſt 920 cclnetunit chꝛiſt?: ⁊ ꝙ chꝛiſtus ĩ his oĩbus ⁊ ſingulis. e ii. B. in pn.⁊ poſt mediũ. o. Jbiden. CChꝛiſtꝰ duo bona habuit:iuſticiã ⁊ ĩmoꝛta⸗ guconitck peun litatẽ:nos duo mala iniqtatem ſcʒ ⁊ moꝛ⸗ nnon nni ppumi talitatẽ. Suſcepit ponã non culpã:⁊ dele⸗ ei. 5 uit pgnã ⁊ culpã. xxxvij· Acirca fi. denz non acntonni⸗ Chꝛiſtus tria in ſe habuit: ſcʒ veritatẽ: mã⸗ ccpetul ſuetudinẽ ⁊ iuſticiã. xlvij.. 5 nncilui⸗ Chꝛiſtus vnde dicat᷑: ⁊ quõ chꝛiſtiani a chꝛi rin.. —— alsuit⸗ Luucis ſignũ olim cũctis foꝛmidoloſuʒ:mõ ltai lt poꝛtat᷑ ifrontibꝰ regũ: Vbi pulchꝛe de cru bn meil nbimß cis gloꝛia. xxiij. D. in medio. noent1 nLu De cruce cur chꝛiſtus deſcẽdere noluit: et ꝙ ncnn i ſiu iudci ignoꝛabãt deũ eſſe ĩ humana carne. nlh penn emit⸗ x. D.circa pꝛin. mnari ſialiquis debeat ꝓ pecca⸗ — d to iudici ſoli noto. xxj. E. e 1.5 ni 1
*
—
ſententiarũ
Deſperatio occidit animas.lix.E. Deſperare de nulliꝰſalute debem? qᷓ;diu ali quis viuit. x. L. Poni ſemꝑ patiunt᷑ detractiones maloꝛũ. Rhein ſi.et. Deus quid ſit: ⁊ quõ vbiq; eſt inſepabilis: iuiſibilis ⁊ incõpꝛehẽſibil. viij. K. lxiij. E. Deum vnũ eſſe creatura demõſtrat: ⁊ phis oſtẽſum eſt. lv. A. lxiij. E. Dia bolũ quõ ſuꝑare poſſumus.viij. B. Diem iudicij aut hoꝛã quõ nemo ſcit neq; ii xi. lius niſi pat ſolus. Ser. xx ·ꝑtotũ. Diem iudicij multi ꝓximũ dicũt ꝓpter abũ dantẽ iniquitatẽ.xxiij. P. in fi.. Dies iudicij indubitãter cõplebit:ſicut oĩa que de chꝛiſto pᷣdicta erãt videmus imple Pies mali qͥ ſint: ⁊ ꝙ dies creſcentibꝰ potiꝰ decedũt qᷓ; accedũt:⁊ de vno die ęt̃nitatis a qͥ iſti dies denoiant᷑.xxij · A.in medio. AQuis ẽ hõ qui vult yitã: cupit videre dies bonos:quõ exponit᷑. xxxix. P. L. Digito cur chꝛiſtus ſcribebat in terrã:et qͥd ſcribebat.xlvij. K. eet. B.xliij. B. Dilectiõis oꝛdo ſiue gradus.vij. A.in fine: Dimittere debemꝰ debitoꝛibꝰnoſtris ⁊ quo
Diſcere a chꝛiſto debemꝰ humilitatẽ nõ foꝛ⸗ mare celos · x. A.circa pᷣn.
Tũc vete diſcipli mei eritis:ſi ĩ ßmone meo mãſeritis:quõ exponit᷑.xlviij. A. Diuitis ⁊ paupis ſilis eſt introitus in hunc mundũ ⁊ ſimilis exitus.v.K. D. E. Aliud eſt diuitẽ eẽ:⁊ aliud velle fieri diues v. K. in fine. Pꝛecipe diuitibꝰ huiꝰ mũdi nõ ſuꝑbe ſape: quomõ intelligat᷑: et ꝙ diuitię generãt ſu ⸗ Biuites licite vtunt᷑ melioꝛibus: dũmodo paupibus nõ denegãt neceſſaria.v.E. De diuite epulone ⁊ laʒaro mendico.xxiij. A.circa pᷣn. xxv.ꝑ totũ. Diues auarꝰ peioꝛ ẽ belua.xxv.A.cir.pᷣn. Diues ⁊ pauꝑ ⁊ ſi ſint duo cõtraria:tamẽ ſi⸗ bi ſunt neceſſaria.xxv. A.circa pᷣn. Diuitię terrenę ſicut nõ acqͥrunt᷑ ſine laboꝛe ſic nec cgleſtes:⁊ quõ ſint ſuꝑflue:nec ẽcu⸗ randũ ſi nobis auferant᷑ ꝑ iniquoꝝ violẽ⸗ tias.vj. B.circa pᷣn. v diuitie iſte nõ ſunt vere diuitie nec bea⸗ tificant ſuos poſſeſſoꝛes: ideo ſũt pdende ne ꝑdant.xxxv.E. D.

notatio
— 6 do. Qui bñ docet ⁊ male viuit:ſbi nocet ⁊ alijs
Bocentẽ ⁊ audientẽ: ad pᷣceptoꝛũ obſerua⸗
tionẽ par cauſa cõſtringit.iij. A.
Dominari velle:pᷣmũ ⁊ maximũ vitium eſt.
xxxiij. A.in medio. xxxiij· P. C Cõtra donatiſtas agit. xviij.. R. K. et.l.
Doꝛmire quõ in ſcripturis accipit᷑. xxiij. P.
Ee. Ccleſia in toto oꝛbe eſt nõ in africa e t̃ contra donatũ:⁊ quõ ſine malis eeſſe nð põt in hac vita. xxiij. ʒ.R. L.et.l. K. D. E.
Eccleſię auctoꝛitas quãta ſit. viij Z. pꝰme. deus eligit m ſuã gratiã: nõ fm noſtrã
iuſticiã.vij. B. Eccleſia vna eſt: licet ex diuerſis gentibus
ſit collecta:⁊ de eiꝰ figuris.xlix. A.L.ĩme.
liij..lx). B. in medio. Eccleſia figurat᷑ myſtice. Ser.xiij.et.xiiij. Ecckia cur vocat᷑ vᷣgo. ſer.xxij.et.xxiij.ꝑ to. gi. Elemoſyna duplex:⁊ quę.xv. P.
Elemoſyna duplex: ſcʒ iudicij ⁊charitatis:
⁊cui ſit exhibẽda.xxx. P. poſt pꝛin.
Quð elemoſynę non ſinũt ire in tenebꝛas.
xvij.. in fine. Elemoſynę nõ ſunt faciendę de rapinis aut vſuris: ſed de iuſtis laboꝛibꝰ· xxxx. B. Elemoſyna animeę eſt potioꝛ.lix. I. Qelemoſynę de male partis fieri poſſunt. xxxv. P. in fine. 2 Chꝛiſtus cur elegit pauꝑes piſcatoꝛes: ⁊ nð
mũdi pᷣncipes aut oꝛatoꝛeſ.lix.F.cir.pᷣn.
gr. Erubeſcẽtia ex peccato oꝛtũ habet.xl. A.
Et. Etates homis cõpant᷑ gtatibus mundi.lix.
P. in medio:et.K.
Ex. Mõ exactio:ſed exactio iniqua apud deũ cõ
demnat᷑· xix. A. in medio. Excõicationẽ iniuſtã ſoluit iuſticia.xvj. K. Exire quõ chꝛiſtus dicat᷑.lix. D.
Extaſis quid ſit:⁊ quõ qui in extaſi poſitus
ſupꝛa ſe agnoſcit᷑.lxiij. E.circa pᷣn.
Fa. Icens fratri ſuo: fatue:reus erit ge ⸗ d henne ignis: Et linguã nemo hoim
domare poteſt:non ſunt contraria.
Fe · De fermẽto qð acceptũ mulier abſcõdit in
farine ſata tria.xxxij. Z. Feſtuca de oculoꝛeſt ira in coꝛde.xvj. A. Fla. Pů flagellat deꝰſiue caſtigat mũdũ:vult eũ
nõ ꝑire:ß̃ parcẽdo ſeuit.xxxvij. P.(iij. P
Flagellas dei cur libenter debeamꝰ ſuſtinẽ. Fre. Ireneſis quid ſit:⁊ quos ſignificet.lix. J.
De ficulnea ſterili:⁊ muliere curua.xij. A.in ʒ. medio.et. xxxj.ꝑ totũ.
Cũ eſſes ſub ficu vidi te:quõ exponit᷑.x. B. circa fi.xl.ꝑtotum.
Sine fide chꝛiſti impoſſibile eſt aliquẽ a pec
catꝰ ſiue oꝛigiali:ſiue actuali mũdari.jx.A.
Fides debet pᷣcedere intellectuʒ: vt intelle⸗ ctus ſit pᷣmiũ fidei.lj. Z.
Fides:ſpes ⁊ charitas figurant᷑ itrib? xxix. A. in fine:et. YH.
Fides compꝑat᷑ piſci.xxix. B.
Fides ſine ipe ⁊ dilectiõe nõ ſufficit ad ſalu⸗
Fidem.metimur ex opere: ſed deus intuet᷑ coꝛ.vj. B.*
Si ſides deſicit ofo perit: ⁊ ꝙ multi habent fidem ſed imꝑfectã, xxxv). A.circa pᷣn.
De fide KLenturionis.vj. A. P.
Fides nõ ideo eſt irridenda:quia credit quę non videt.lxiiij. A.
Filius dei coęternꝰ eſt patri:ↄtra arrianos: ⁊ ſi demõſtrari hoc oĩno non põt: ſilere tñ doctos de hoc nõ expedit: ꝓpter ſimplici⸗
oꝛes.xxxviij. D.
Filiũ eſſe coęternũ patri ſilitudinibus mon ſtrat᷑:⁊ ꝙ natiuitates creaturaꝝ nõ poſſũt ęquipari creatoꝛiſ:⁊ quõ cogternũ ⁊ coęuũ differũt.xxxviij. E.
Sicut ſplendoꝛ ab igne ꝓcedẽs:nec tñ ſplẽ ⸗ doꝛe ignis pᷣoꝛ:ſic filiꝰẽ coętern ꝰpatri: nec tñ pater pᷣoꝛ eſt filio. xxxviij. D.in pᷣn.⁊. ᷓ
Filius cur comꝑet᷑ ſplendoꝛi. Ibidem.
filius ſit coęternꝰ patri: quõ imago vir⸗
gulti de virgulto nata ſuꝑ aquas: aut ſiẽ᷑
imago hois intuẽtis ĩ ſpeculũ. xxxviij. J. A ſilitudines iſte nõ dicũt oĩmodã ęquali⸗ tatẽ:⁊ ꝙ ex duobꝰ generibꝰſilitudinũ vnũ colligit᷑:quo filius coęternus ⁊ ęqualis pa tri demõſtret᷑.xxxviij. S. equalitas iſta nõ põt videri niſi a puro coꝛde:⁊ qͥvult capere eius celſitudinẽ:pᷣus capiat eius humilitatẽ.xxxviij.lh.
Filius dei eſt vniꝰ nature ⁊ ſubę cũ pr̃e: ſed nos filij ſumꝰ adoptiõe nõ natura.lj. A. Jiliũ eſſe vniꝰ ſubſtãtię ⁊ nature cuiꝰẽ deꝰ: ſtẽdit ſititudinibꝰ.Ij. A.in medio. B. L. E filięqualẽ pr̃i:⁊ alia ꝑſona qᷓ; pf:⁊ ꝙ fi⸗ liꝰa pf̃e ſit:oñdit 5 arriũ ⁊ ſabelliũ.lvj.. Filiꝰ m ꝙ hõ ẽ:nõ ſolũ patre ᷣ ſpũſancto ⁊
etiaʒ ſeipſo minoꝛ eſt: qͥ pfi eſt equalis im
Diuinitatẽ.lyiij. A.in medio. E nõ ſolũ hõ chꝛiſtꝰ ð etiã caro eiꝰin ſepul⸗
— F
w.
+

pãmona iniquitatis dd ſit: ⁊ quꝰ de eo fa ciendi ſint amici. Ser · xxxv totũ.
Mãmona vñ dicat. xxxv · A. ifi·et· T. ipn. De duobus modis mãducandi coꝛpus chꝛi
ſi. h.in medio. er AQui mãducat carnẽ meã et bibit meũ ſan⸗
guinẽ ĩ me manet ⁊c.quò exponit᷑. xvnA Mare ſuꝑ qð chꝛiſt⸗ ambulat:ſignificat pꝛe ſens ſeculũ:⁊ qui ſint fluctus? ventꝰeius· ⁊quõ ſit calcãdũ. Ser.xiij. et. xiiij · ꝑ totũ. De martha ⁊ maria ſoꝛoꝛibus. Ser. xxvj · et
xxij · per totũ. dartyꝛes veros ſola charitas facit:et quõ de falſo martyꝛio heretici gloꝛiant᷑.l. Z. hedicina aig eſt fides vera · x. A. We. Ahedicꝰ chꝛiſtꝰ:alia pᷣcepta dedit ad; ſano: ⁊glia nobis languẽtib?t? quõ ipſe boꝛ bi⸗ berit poculũ moꝛtis ne dubitaret egrot?. xviij. D.lix. J. ante mediũ. hẽdici dei ſumꝰ.vA. in fi xv. P. xlj. B. hercẽnarij qui dicant᷑: ⁊ quõ in ecckia ſint tolerandi.xlix. K. in medio. D. E. et. J. zercẽnarius quomõ dicit fugere lupo ve⸗ uiente. xlix. J. in medio. Wi. Militare aut miſtrare rebus publicis: non eſt delictuʒ:ſed iniute calũniari:aut velle ditari damnabile videt᷑.xix. Z. militibꝰ ⁊cũctis officijs ex lris ſacris re⸗ gula pᷣſcribit᷑. xix. A.ante mediũ. hilitũ officiũ quale ſit:⁊ ne iuſtas legesvẽ dant:ideo eis ſtipẽdiũ debet᷑.xix. A.circa finem:et. P. De militia ſpiri eoꝛũ ſtipẽdio.xix. P. in medio. hinimi chꝛiſti qui dicant᷑. xxxv.A.cir· ᷣn · Zhiracula cur chꝛiſtꝰ hic coꝛꝑaliter exhibuit ⁊cur mõ nõ ſint tot miracula ſicut in pᷣmi⸗ tiua ecckia. xviij Zl in medio. P.et. Difi.
diracula chꝛiſti ſũt eti ſigna:⁊ quõ aliter aliter moueant audiẽtes? videntes ea.
xluiij. A. P.
miracka chꝛiſti nõ erãt ludicra vł inania
7
⁊maxie miraculũ qð aparuit in ſuſcitati⸗ one laʒari. lij. Z. Beꝰſicut ẽ miſericoꝛs pctõꝛes tolerãdo: ſic xiuſt? eſt ⁊ verax eos puniẽdo. xlvij · D AMiſericoꝛdia dei ad pctõꝛes qnta ſit. ij. B Apiſericoꝛdia duplex:⁊ꝙ nobis pꝛius debe mꝰmiſ ereri:deinde ꝓxio.xx. P.et. xxx. B miſericoꝛdię opa ſolis miſeris ſint necel ⸗ ſaria. xxvj. L.pmediũ.⁊.xxvij PB. cir.pᷣn.
3
— oyſes rehlentat ꝑſonã chꝛiſti.xlix. D.
o*
iritali quo clerici militãt:et de
Precipuarũ ſ ententiarũ
In montẽ cur chꝛiſtꝰ folus aſcẽdit. xiiij. Z.
Aponſtrũ qñ aliqͥd eſſe dicit᷑.lj. P. in fi.
Pe moꝛte bona aut mala. xxiiij.ꝑ totũ.
poꝛs coꝛꝑis nece ſſaria ẽ ßᷣ moꝛs aię volũ⸗ taria.vj·A.in fi.
2Moꝛte nihil certiꝰ⁊ nihil hoꝛa moꝛtis incer tius:⁊ quõ moꝛiẽdi neceſſitate aliqͥs benẽ⸗ vti debet. xxj · A.in medio. P.
hoꝛtuus eſt chꝛiſt? ᷣm carnẽ ſolũ: non km diuinitatẽ. lxiij. E.circa ßn.
Moꝛtui quõ ſepeliãt moꝛtuos.vij. A.in fi.
Moꝛtui quõ dicant᷑ audire vocẽ filij dei: et viuere.lxiiij. D. E.in pꝛin. et. V. poꝛtui tres quos chꝛiſtꝰ ſuſ citauit:qͥd mx⸗ ſtice figurẽt.xliij. Iᷓ.in medio.xliiij·ꝑ to· Bemo tã facile excitat i lecto:qᷓ; chꝛi iſe⸗ pulcro: et ſicut tres moꝛtuos ſemel viſibi⸗
lir ita milia iuiſibilit excitat.xliiij. A.ime. De muliere curua.xij. Aet. xxx). ꝑ totũ. De mliere dep̃henſa ĩ adulterio.xlvij. ꝑ to. Vtrũ differãt mulia ⁊ virgo.lxiij· K.ĩme. hũdi noie qͥd itelligat᷑.xxxix. A. liij. A. B lr. A. y. A. Müdus cur tot flagellis atterit᷑·xij. P. ifi. ꝓhũdꝰ pᷣmit amatoꝛes ſuos? cadit:nõ eos ꝓ qbus chꝛiſtꝰ vicit mũdũ.xxj. P. cir.pᷣn· hũdus cõpat᷑ ſcoꝛpioni: ⁊ qᷓ; multis amari tudinibus ſit reſpſus: ⁊cur nõ ſit amãdus xxix. P. in fi.C. D. ũdus quõ odit ⁊ ꝑſequit᷑ chꝛiſtũ in mem bꝛis ſuis ·liij. A.circa pᷣn.et. P. Aũdus quò arguat᷑ de peccato: iuſticia et iudicio.lx. A. B. lxj. A. B· In mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ ip̃m factꝰẽ:⁊ mũ⸗ dus eũ nõ coðuit:quõ intelligat᷑.xxxix.. Atiuitas chꝛiſti facta a pfe ⁊ ab ip̃o Na⸗ n ilio. lxij. C. Cxiij.circa fi. Natiuitas chꝛiſti de vᷣgine qlis ſit. e duplex fuit ⁊ vtraq; mirabilis.xlvij. A. Rauis diſcipuloꝝ ꝗᷓ iactabat fluctibꝰ:ſigni ſicat eccleſiã:⁊ de myſtica nauigatiõe.ſer. xiij.et. xiiij. ꝑtotũ. Meophicos hoꝛtat ad pu ritatẽ vitg. lxij. Me⸗ Peſcire alids quõ ſe deus dicat:qͥs tñ iudi⸗ caturus eſt.xxiij. Dcirca fi.— Numerꝰ denariꝰ⁊ vndenariꝰ⁊ſ eptuageſi⸗ Mu. muſſeptim qͥd myſtice ſignificet. xv. T· D De nuptijs quibus chꝛiſtus intererat · Ser. xlj. per totũ. Bbediendũ eſt ſemꝑ maioꝛi licita Ob. o Fcipiẽti:⁊ ꝙ minę illicita 5 nõ

—
„
Sd. Sl.
Op.
Dꝛ.
„ — 1* 6 1 * 3 1 3 1 1 1 * 10 3 1 1 1 1 1 3 „ % 4 . 18
Os.
Ou. Pb. Pa.
3— .—— ——— 5 ———
S
—7%*—
Innotatio
ſint timẽdę.vj. D. F.in fl. et. B.. SObediẽtia eſt pꝛima ⁊ maxia virtus.xxxiiij Qualit᷑ obediẽdũ ſit ᷣpoſitł.xvj. Bcir. fi. Sculus duplex ſcʒ carnis⁊ mẽtis:⁊ quẽ de⸗ ſmagis— ⁊ quid vtrũq; conturbet. Sculi paſcũtur lumine.lxiiij.C.in fine. Sdiũ quid ſt ⁊ cui noceat.xvj. A. Sleũ vẽdere qͥd ſit. xxij. B. in fi.xxiij. C.ĩ f. Dlei noie charitas deſignat᷑ ⁊ de ei ꝓpꝛie⸗
tate.xxiij. B. C. SOperarij viner quomodo myſtice conducũ
tur.lix. B. K.
Spa noſtra bona ſic faciẽda ſũt in publico vt intẽtio tñ maneat in occulto:exempluʒ de radice latẽte ⁊ fructificãte.ij. A. œP.
Spa bona nemo malus facere poteſt qᷓ;diu eſt malus ⁊ opa mala nemo bonus facere poteſt q;diu bonus eſt.xij. A.B.
Opera charitatis quare libenter ſint exer⸗
cenda.v. A. B. E.
Opa trinitatiſ quõ ſint idiuiſa oñdit. J. . Set.Q.in ji.lxiij. B. C. D. E. De oꝛatiõe phariſœi ⁊ publicani. xlix. B. in fine. De oꝛatiõis inſtãtia. Ser.v.⁊.xxix.ꝑ totũ. Sꝛatio dñica exponit᷑. Ser. xxviij. ꝑtotũ. Dꝛatio beati auguſtini quõ dicere cõſueue/ rat poſt ſermonẽ factũ.xxx. P. in fine. v oꝛationẽ fides fundit ⁊ oꝛatio fuſa im⸗ Dꝛãtes cur nõ ſꝑ exaudimur.liij. D. in me. Sꝛãtes tria cõſiderare debẽt.v. B. añ me. Per oſtiuz intrare in ouile qͥd ſit: ⁊ de his q nõ itrãt ꝑoſtiũ.xlix. B.i medio.⁊.F.ĩme. habeo alias oues qᷓ nõ ſũt de hoc ouiliq̃s opoꝛtet me adducere:quõ exponit᷑.l.C. Hariſei qͥ dicant᷑:⁊ de eoꝝ falſa iuſti d cia. Ser. xxx. per totũ. Panis in altari añ cõſecrationẽ pa⸗ nis dicit᷑: ſed poſt ↄſecrationẽ coꝛpꝰchꝛiſti vocat᷑.xxviij. B. E panis iſte nõ coꝛpꝰ ſed aię ſubſtãtiã ful⸗ cit. xxviij. P.circa pᷣn. ur panẽ iſtũ quotidianũ petim?:⁊ quõ la⸗ tini ⁊ gręci codices ĩ hoc cõcoꝛdẽt. Ibidẽ. Panes tres quos petit amicꝰ ſibi cõmoda/ ri ꝓ eo qͥ venit de via qͥ ſint. xxix. A.cir.fi. De ꝑabola petendi ⁊ fiducia tribuẽdi.Ser. xxix. per totũ. De ꝑabola ʒiʒanioꝛũ.xvxiij. k.. Parieteſ duo:ſignificãt ꝓlos duoſ xviij. E
xxxvj. P.
De paruulis qͥ offerebant᷑ chꝛiſto ad tangẽ⸗ dũ:⁊ quõ cauſe paruuloꝝ debẽt tueri per maioꝛes. xxxvj. K. in medio. Paruuli qͥbus deus reuelat ſecreta ſua qui Paſci cur chꝛiſtus voluit in terris a fdeli⸗ bus.xxvj. A. Paſſio chꝛiſti facta ẽ a pfe ⁊ ab ip̃o.lxiij. D. Vbi paſcas: vbi cubas in meridie: quõ ex⸗ Pponit.l. L. D. E. lxij. A.in ft. De paſtoꝛe ⁊ mercẽnarioxlix.et.. ꝑtotũ. Paſtoꝛ eſt diligẽdus:et mercẽnariꝰ eſt tole rãdus:ß latro cauẽdus.xlix.. Paſtoꝛ nõ debet diſſimuiare ſed dicere gre gi mala quę facit. xlix. S.in medio. paſtoꝛes boni membꝛa ſint vniꝰ verzet boni paſtoꝛis.l. B. S Paſtoꝝ cura q̃lis eẽ debeat ad oues.lxij. I Pater quõ maioꝛ legitur eſſe filio. lviij. A. Pater eſt honoꝛandus: ð deo obediendũ. Pater ſemp pater eſt et non filius: genitus.lviij. D. Pater nõ eſt ſpũſſancti pat:ß tĩ filij. xy. J. e pfi quędã attribuũt᷑:ꝗᷓ nec filio:necſ pũi ſancto: nõ tñ ſine filio ⁊ ſpũſancto.xj. N. in fine:et. d. Pater nihil facit ſine filio. lxiij. P. C. Pf̃ nõ ẽ natꝰde vᷣgine:nec paſſ us:nec reſur
quia in ⸗
rexit a moꝛtuis:tñ natiuitatẽ filij aut paſſi
onẽx reſurrectõʒ ců filio opatẽ.ixiij.C. S Pat quõ legit᷑ filio dediſſe vitã:⁊ ꝙ pñ̃ nõ ẽ
de filio:ſed filij pater eſt.xiiij.L..
Ego ⁊ pat vnũ ſumꝰ:quõ exponit᷑. Ser. lj. 5
deũ patrẽ nf̃m vocamꝰex ſua miſericoꝛ⸗ dia nõ ex nf̃is meritis.xxviij. Z. aliter eſt deus pfvnigenito filio ſuo ſibi cõſubſtãtiali qᷓ; nobis. Ibidem. Patripaſſiani qͥ ſint:⁊ qͥs eoꝝ erroꝛ.lxiij. B Pauci quõ ſint qͥ ſaluẽt᷑ ⁊ multi. Ser. xxxij
Paulus cur nõ fuit exauditꝰp ſtimulo car⸗ z
nis liij. D. Chꝛiſtus pauper ẽ vt hõ:ſed diues vt deus ⁊ qð paupi donat᷑: chꝛiſto donat᷑.xl. P.
De bono pacis: et de incõmodis qui eã nð
habuerint.lvij. A.
Si peccauerit in te frat tuus vade ⁊coꝛripe Pe.
eum inter te ⁊ im:quõ exponit᷑.xv. Z. E. xvj per totũ.
AQui peccati fratrẽ ſuũ:i deñ peccat.xvj. BP De peccato in ſpm̃ſanctũ. Ser.xj. 8 Peccãdi ↄſuetudo q; mala ſit·et ꝙad illam
duattuoꝛ ꝓgreſſibus uenit.xliij. D.

Precipuarũ ſententiarũ
cro vocet᷑ fllius dei. Ibidem.
Filius ęqualis eſt patri nõ ꝑ rapinã ſed per naturã:⁊ cum foꝛma ſerui ei acceſſit foꝛma dei ab eo nõ receſſit · Ibidem.
——
Filiũ dei arriꝰ dicit eẽ creaturã: ꝓpter illud
ſalomonis: Dñs creauit me i pᷣncipio via⸗
rũ ſuarũ ⁊c̃.⁊ de duabꝰeius generatiõibꝰ.
lviij. P. ante mediũ De his qui argumẽtant᷑ filiũ nõ eſſe coęter⸗
vbidicit fiiũ ſplendoꝛẽ gloꝛię ⁊ figurã ſub
ſtãtię patris eſſe.lvij. D.
mtutuhit
— runſsmt Auiſtu humint. wküonlen jt
en
6
biihpuduſt
puninicil
dminmn wamcunm asnns i wcdasyfmmi dtituu nos jon
prinilrihemit
—— amiryhu Filij adoptiui quõ differũt a filio naturali.
de ——
gilius ſemp filius eſt nunq; pater: qꝛ nõ ge
nuit. Ibidem.
⁊Mõ natura eſſe filiũ ßᷣ creatũ · lwij. D. Filius nõ eſt filius ſpũſſancti: b pr̃is tantũ filius.xj J.in pꝛin.
O filius aliqũ facit qu non facit pater nec ſpũſſanctus:nõ tñ ſihe eis · x..
Siẽut ꝑ filiũ pater oĩa fecit:ita etiam ꝑĩm
omnia regit. lxiij. B. in pꝛin.
Filius ſolus natꝰ eſt ex mariavirgine ⁊ pal ſus nõ pater nec ſpũſſãctus:nõ tñ ſine pr nec ſine ſpũſancto.lxiij. P. ante mediũ.
Aueęſtio nodoſa vtrũ fllius aliqͥd faciat qð non pater aut ſpũſſanctus. Ibidem.
filij natiuitas facta ẽ a pr̃e.lxiij. K.i pᷣn·
Filiũ cur aplus dicat factũ ex muliere:⁊ ꝓ⸗
pheta ex virgine. lxiij. L. ante mediũ. G. Filij natiuitas facta ẽ ab ipſo fiuo. lxiij.K.i
Filij natiuitas lõge differt a natiuitate ho⸗
minis.xxxviij. E.(ipſo filio.lxiij. D. Filij paſſio ⁊ reſuſcitatio facta eſt a pfe⁊ ab Filius de patre eſt:⁊ ꝙ ſemꝑ filius: qꝛ ſemꝑ
genitus.lxiiij.. Filius dei ſic factus eſt filius hois vt libera ret qð ꝑierat:nõ perdẽdo qð erat.xiiij. E. Filij der ſũt qͥ ſpũ dei agunt᷑: quõ iutelligat xliij. D. circa finem.(h. Z.
Filij iudeoꝝ quõ dicũt apli. xj. A.in me.
De duobꝰ filijs ⁊ altero ꝓdigo. Ser.xxxiiij. (ea.vj. J. Fo. Joꝛnax eſt mũdus:aurũ electi: ⁊ iniqui pa⸗
Fu. Jugere nõ poſſumꝰa facie dei.x. P. in me.
Fungus qͥd ſit ⁊ quõ comeſtꝰ generat moꝛ⸗ tem.vj. B. in medio. Vomodo galileꝰ dicit᷑ chꝛiſtꝰ.xlvij. q A. circa finẽ. Cur gallinę ſe cõꝑat chꝛiſtꝰ.xxix.L.
Ha.
—
nũ patri: qͥs auctoꝛitate aplica conuincit:
Be his qui dicũt filiũ eſſecreatũ:nõ genitũ
Saudere nemo ſimul põt in dño ⁊ in ſeclo:
⁊gaudiũ ſeculi quid ſit. xxxvij. A.B.
Benerationes chꝛiſti duc.lviij. B. ante me Se.
ii
weneratio chꝛiſti a pre eterna. liij. N.
Benerationẽ chꝛiſti ᷣm carnẽ:cur alter euan geliſtarũ narrat aſcendẽdo ⁊ alter deſcemꝰ dẽdo: Et de myſterio generationũ ſeptua⸗
gints
Om̃e generãs generat ſibi ſile.lj. B. in me.
Bratię dei omne bonũ noſtrũ: ⁊ iniquitati Sra· noſtrę om̃e malũ ⁊ impꝑfectũ noſtrũ tribue
re debemus.vij. P.
Ex gratia dei foꝛtes ſumꝰ: b ex nobis infir⸗
mi.xiij. A.poſt mediũ.K. in pꝛin.
5 3„
Bratię ſingularis ⁊ ꝑfecte fuitvt hõ ſuſcipe retur a chꝛiſto in vnitatẽ ꝑſonę.viij. K. Braues coꝛde qui ſint. xij. B. in medio. Ereditas dei ſumꝰ⁊ ipſe nr̃a.xxxv. he. h) 2D. in fi. lxij. A.poſt pꝛin. heretici:pagani⁊ iudęi fecerũt vni tatẽ cõtra vnitatẽ:⁊ ꝙ aliqñ ꝑpotentiã co gendi ſunt vt bene faciãt. vj.. heretici cũ ꝑſequũt᷑: dicũt ſeꝓ veritate hoe ſiiſtüiere 8 heretici inter ſe diuiſi ſunt.xj. B. lv) · A. hereticoꝝ ⁊ ſciſmaticoꝛũ aliqualis differen tla:⁊ quõ ſacramenta coꝛpalia habere poſ ſũt:nõ tamẽ virtutẽ.x). P.. heretici cũ ꝑſequãtur titulo ecckię pᷣdã ſuaʒ defenderevolũt:⁊ tñ nolũt eſſe ſub ecckia. lrij. Z.ĩme.(deo.vj. Z.in fine ⁊. B. honoꝛõdi ſũt parẽtes: magis obediendũ lho. homo ad quid cõditus ſit. lxüiij. A. hõ qͥdaʒ deſcendit ab hieruſalẽ in hiericho et incidit in latrones ⁊c̃. quomõ exponit᷑. xxxvij. Z. factꝰ.lxiij. F. G.lh. hõ ᷣm qͥd ſit ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei In quoꝛũdaʒ domibꝰ chꝛiſtus hoſpitio rec pitur: ⁊ nõ in coꝛdibꝰ:⁊ aliqũ in quoꝛũdaʒ coꝛdibꝰ⁊ nõ ĩ domibꝰeoꝝ hoſpitat᷑.vj. A. hoſpitio cur chꝛiſtus recipi voluit:⁊ de bo ⸗ no hoſpitalitatis.xxv). A.L. ⁊.xxvij. A. hoſpites colligere debem ꝰlibenter: qꝛ ho ⸗ ſpites ſumus.xxxij. B. hoꝛę ille in quibꝰexijt paterfamilias ↄduce re oparios invineã qͥd myſtice ſignificent. lix. P. ĩ medio.(xpm. liiij. B. cir.pᷣn. hũana natura quãtũ ſit ſublimata ĩ deo ꝑ hu. hũilitas chꝛiſti medcina eſt tumoꝛis homi⸗ nis.xli. A.liiij. A.circa pꝛin.lix.. hũilitas eſt fundamentũ oĩs ſtructurę ſpi⸗ ritalis gdificij: ⁊ ad quãtã—— per⸗

Annotatio beati.v. P. circa fint. Juſticia de q mũdus arguit᷑ cuiꝰſit.œ. P. Aboꝛes grauioꝛes ſuſtinẽt mali pꝛo Xa⸗ l malo qᷓ; boni ꝓ bono.ix. P. Lampadũ noie qͥd ſignificet᷑: ⁊ quõ qͥbuſdaʒ extinguant᷑ alijs do nõ.xxiij. B.
ducit.x. A.et. P. in fine. Lur humilitas ſubleuat.liij. E. Fa. Zcob poſtqᷓ; vocatus eſt iſrael: cur i etiã noie pꝛiſtino in ſcripturis agel/ letur.xl.. d. Si quis viderit eũ qͥ habet ſciaʒ in idolio re cubẽte: nõne ↄſciẽtia eiꝰ cũ ſit infirma ↄdi⸗ ficabit᷑ ad manducandũ idolatita ⁊c̃.quõ exponit᷑.vj. K. in medio. D. E. F. G. lh. Vtrũ idolis imolata poſſint veſci a chꝛiſtia⸗ nis.vj. C. in medio. D. E.et. SJ. Idola paganoꝛũ nõ ſũt deſtruenda:niſi iu ⸗ ſta poteſtate accepta.vj. H. Igniſ noie ſpũſſctũs itelligit᷑.x). k.cir. pᷣn. ignis ⁊ ſplendoꝛ ſimul ſũt ⁊ ſimul oꝛiun/ tur · xxxviij· F. Im. Imago patris quomõ eſt filius. xxxviij. I· Imago ⁊ ſimilitudo trinitatis eſt hõ:ſed lõ
ge diſſimiliter:⁊ ꝙ homo ẽ imago ad ima-
ginẽ: ð filiẽ imago:i ad imaginẽ.lxiij. J. Immundũ tangere qͥd ſit.xvij. R.ifi.⁊. K. Impgnitentia ipᷣa eſt blaſphemia:vł pecca⸗ tum in ſpm̃ſanctũ.x). k.in medio.
In. Incarnatio chꝛiſti a quo ſit facta.xiij. K. Inimicus noſter inuiſibilis eſt diabolus: ⁊ ſicut inimicũ viſibilẽ ſuꝑamus feriẽdo: ſic
diabolũ credendo.viij. B. Inimicus noſter ẽ ⁊ ſuijp̃ius:qui fauet pec⸗ catis noſtris.xvj. J. Intentio diuerſificat actusvt ſint vel boni vel mali.ij. A. P.
Inuidia filia eſt ſupbię.liij..(medio. r. Jraſci quõ debem ꝰſine peccato· xxxv. P. in Ira quomodo differat ab odio xvj. A.
De iudice iniauo ⁊ vidua.xxxvj. A. 2SDe iudicio extremo:⁊ media nocte: et voce tube.xxiij. P. in fine. L. et. D in pꝛin.
Ju. Judicij extremi diẽ quõ filius dicit᷑ neſcire.
Ser. xxj. ꝑ totum. Judiciũ extremũ quare q̃daʒ ꝓximũ dicũt. Judiciũ extremũ idubitãter erit.xxxj. B. K Judicis foꝛma q̃lis apparebit bonis et ma⸗
Lũbos
et. K. circa fi. Lapis quẽ erexit iacob in titulũ ⁊ vnxit:qͥd figuret.xl. A.in medio:et.. Lapis angulari chꝛiſt?ẽ.xviij. E.in fi.xix. C.circa fi. Pis deũ laudamꝰ ſi pie nos accuſamꝰ deũůñ q laudam?ꝰ.viij. A.circa pᷣn. B. Lazai moꝛs ⁊ reſuſcitatio qͥd myſtice figu⸗ ret:⁊ cur reſuſcitatꝰa diſciplis ſolui iubet᷑. viij·A.poſt medium.xliiij. C.in medis:et D.lij.per totũ. Lethargia dd ſit:ei dd myſtice figuret.lix. xe. F. ante finem. Legis tranſgreſſio nð eſt punienda a tranl⸗ greſſoꝛibus legis. Ser. xlvij. LI. Liberare dicit᷑ duobus modis:⁊ de vera li⸗x. bertate ⁊ liberatoꝛe xlviij. A.in me.et. N Libido quõ domari põt.xliij. E circa fi. Lignũ ſcie boni ⁊ mali quale ſit:⁊ cur ſic vo cet᷑:⁊ cur de illo veſci deꝰꝓhibuit:⁊ de pę⸗ na trãſgreſſiõis.xxxiiij.A.in medio. BP. Linguõ nemo hoim domare põt: ſed ſolus deus.iuj. A. B. Lingua cohibẽda eſt a malo:⁊ a qͥ·. xxxix.. Quicq̃d loco capit᷑:eius foꝛma deſcribit᷑:etx ẽ minꝰĩ ꝑte qᷓ; ĩ ſuo toto.xxxvxiij. P. cir.fi. AQuõ a ſe nõ loquit᷑ filiꝰ.lvj. Z. Luceat lux veſtra coꝛã homibꝰ: vt videant xu. oꝑa veſtia bona:Et attẽdite ne iuſticiõ ve ſtrã faciatis coꝛam homibꝰ ⁊c̃.quomõ nðõ ſint cõtraria.ij. A.B. Lucẽ coꝛpoꝛalẽ multi ploꝛant amiſſã: minꝰ curãtes de luce aię.xviij. G.in medio. Quõ ad lucẽ venit qͥ veritatẽ facit. xliij. C. Luxuriã quidã dicũt nõ eſſe pctĩ.xx). F. os p̃cingere ⁊ lucernas tenere quid ſit.
lis.lxiiij.E.in medio.F. Judiciaria poteſtas erit filij. lriiij. F.G. De iudicio temerario vitãdo.x. L.„ Jugũ chꝛiſti leue:⁊ onus eius ſuaue:ßᷣ iugũ mundi graue eſt.ix. A. P. x. A. Juſticiã noſtrõ nõ debemꝰ facere ꝓpter fa⸗ uoꝛẽ humanũ..ij. A. BP. Juſticia acquiritur:ſi pecunia ꝓ deo eroga⸗ tur.v. A.circa finem · D. E. Juſticiõ eſurientes et ſitientes quõ dicãtur
Agnusvel minoꝛ:quomõ quisvo⸗ Wa. j m cet᷑ in regno cęloꝝ. Ser.iij.ꝑtotũ. Ahali facti ſumꝰ ꝓpꝛio arbitrio qui boni a bono deo creati eramꝰ.v. A. Per malos ſppe boni colligũt᷑.xj. S. cir.fſi. AMali ꝓ pace ecckię tolerãdi ſũt:⁊ tñ arguẽ ditnec nocet eoꝛũ cõuerſatioꝛniſi eis cõſen tiatur. xvxiij. J. R. AMali bonis neceſſarij ſunt: Si tu aurũ es palea tua eſt malus.liij. B.

0 S inoiocurnõfuiſſet. w. Setlx2 inme: peccato infidelitatis retẽto:nullũ aliud Can u ſoiuit peccatũ. lx. A.r.. — bigz Prperot⸗ in ſpm̃ſanctũ ⁊ de eiꝰ remiſſiõe. kerh Ser. x. ꝑtotum. m. ennt Peccatũ qů eſt in mẽbꝛis ntis: aut quandd a. t Peccatoꝝ tria ſunt genera:⁊ ꝙ peccatũ tri· deül bus modis pꝑficit᷑: exemplo triũ moꝛtuoꝛũ quos chꝛiſtus ſuſcitauerat.xliij. L. D. Peccatũ chꝛiſt? nõ habuit: ſed factus eſt ꝓ nobis peccatũ. xlviij. B. Peccatũ vocat᷑ ſacrificiũ ꝓ peccatis.xlviij. — Pestoꝛis tunſio ſignũ eſt cõtritiõis. viqj. A. niiln 3 en Pnitentiã cur agere debeamꝰ.).. bulgrſonct Puitẽra impetratveniã in hoc ſeculo quę ehee Valerin futuro. v. Kinf. dœdubunien Penitẽtibus deus ꝓmiſit indulgentiã:ſed mtbe on diemcraſtini. xvyc5. — De bis qᷓ differüt pgnitẽtiã putãtes in fine iibne ſeʒgnituros:⁊ veniã accepturos:⁊ ꝙ pyni — imuqutti 3 tẽtibus deus nõ ꝓmiſit longã vitam: ſed eo veniã.xlvij. D. lix. K. n medio. D. et.E.
es er. Perſona vna eſt chꝛiſt?: deus ⁊ hõ. viij.. enoboin don et. Petite ⁊ dabit᷑ vobis:quęrite et inuenietis x. quð exponit᷑ Ser.v. ꝑtotũ. idachan Petendi fiduciã tribuit. Ser. xxix. ꝑ totũ. epe Petentes cur no ſtatim accipimꝰ.v. B.
upeiowm Petentes tria conſiderare debent:⁊ quę.v. Sakensbeu Bante mediũ. rutlut ven cxido nul Petentibꝰ deus aliqñ dat iratus qð petũt boarEtui qð alijs ꝓpitius negat.lij. D. in medio. „— Deus ꝓnioꝛ eſt ad dandũ qᷓ; nos ad peten b dum · xxix.. Petrus a petra nõ petra a petro nomẽ acce ol pit:⁊ ꝙ petrꝰ rep̃ſentat in ſe vniuerſalẽ ec⸗
cleſiã:⁊ cur ſathan vocat᷑:⁊ quõ timuit am bulare ſuꝑ mare. Ser. xiij.et · xiiij.ꝑ totũ. Petrũcur dñs ter interogat ſi eũ amet ⁊ de vetrißſumptiõe.xlix. P.l. B. lxij. A. Pla. Placete ꝑ oia:ſicut ⁊ ego ꝑ oia placeo:Et ſi adhuc homibꝰplacerẽ chꝛiſti ſeruꝰnõ elſẽ: ann quõ nð ſint ↄtraria.ij· A. in medio:et. V. pih Mi No. Populi duo figurant᷑. xviij.. dnon 1Poteſtas impia cõpat᷑ nouacule radẽti pi⸗ 11bon0 gi os ſupfluos:⁊ cur nõ ſit timẽda.vj..
nlo⸗ i⸗ Pie. Pꝛegnãtes ⁊ nutriẽtes qͥ ſint ſpiritaliter:et
pp uim curillis ve imbcat. xviij. A.. nen Pꝛelati vel pᷣpoſiti q̃les eẽ debeõt.xviij. L. ur w inn ——
Peccatũ qð iudei nõ habuiſſent ſi eis chꝛi· ¶ Pꝛelatus ſi bon⸗ ẽꝛnutritoꝛ eſt:ſi malus toꝛ
Precipuarũ ſententiarũ
toꝛ tuus eſt: ⁊ ſi ſit obediendũ iniqua pci ⸗ pienti.vj. J. Pꝛęceptũ cur adę dabat in padiſo: ⁊ de pœ⸗ na trãſgreſſiõis.xxxiiij. A.in medio:⁊. P. Sicut ꝑ pᷣceptoꝝ obſeruãtiã vita acqͥrit᷑: ita ꝑotẽptũ moꝛs cõtumacibꝰ inuenit᷑.ij.. De his qui chꝛiſtũ nõ recte pᷣdicant: ſed ꝓ⸗ pter lucrũ.xlix. L. in medio. Pꝛedicatoꝛũ periculũ. Ser.lxij.in pꝛin Pꝛeſumptio ꝑdit qð exↄſideratõe nr̃ę infir Pꝛinceps mũdi quõ dicat᷑ foꝛas miſſus et iaʒ iudicatꝰ: qui tñ temptare nõ ceſſat.lx. Pꝛincipũ officiũ quale ſit.vj.h.in medio · De ꝓbatica piſcina ⁊ ęgro ſanato.xlij.ꝑto. Nꝛo. Pꝛoximꝰnoſter chꝛiſtꝰ eſt:nõ tñ hoc qð nos ſed ꝓpter nos.xxxvij.. Apina: vide elemoſyna. Re. r Recedere a deo et nolle ei ſubdi:qᷓ; Re. malũ ſit.xxxij. V. Recõciliari debemus fratri cito poſt offen/
ſam. xv). B.* Regnũ aduerſus ſe diuiſuʒ deſolabit᷑:quid ſit.xj. A. B. Regnũ xp̃i nõ eſt diuiſũ:qᷓ;uis illud heretic conent᷑ diuidere:⁊ qᷓle illud ſit. xy. P. et.S Regnũ dei quõ adueniat.xxviij. A.in fi. Regna oia periſſe chꝛiſtianis tẽp oꝛibus pa gani fidelibꝰ inſultãt: quos cõuincit oſtẽ ⸗ dens exꝓpꝛijs auctoꝛibus:nihil eẽ ſtabile pᷣter regnũ xp̃i.xxxiiij. A.et.xxix.L. D. Remiſſio peccatoꝛũ cur attribuit᷑ ſpũiſãct xj. J. in medio:et. IR. M. d. Reſurrectiões duę ſunt:ſcʒ mẽtis ꝑñidem ⁊ coꝛpoꝝ in extremo iudicio.lxiiij. D.E.G. Reſuſcitare moꝛtuos nõ eſt deo impoſſibi le. Ser.lxiiij. S. Reſuſcitatio filij a quo ſit facta.lxiij. D. Roma capit᷑ a rhadagaiſo rege gothoꝛũ:et Bo· deos perdidit. xxix. D. Acramẽta coꝛpalia apud hęreticos Sa. ſſunt: virtute carent.xj. P. Q. Sacramẽta chꝛiſti młti accipiũt:nõ tñ cõputant᷑ in mẽbꝛis chꝛiſti: qꝛ ipſi ſunt qͥ ꝑſequũt᷑ chꝛiſti mẽbꝛa · liij. A.in medio. Quõ ſaluãdi ſint pauci⁊ multi.xxxij. ꝑta. Samaritan? qͥd ſit:⁊ cur chꝛiſtꝰſe nõ eſſe ſa/ maritanũ:ſed demoniũ habere negabat. xxxvij. A.circa mediũs. ccirca fi. Sanctificare nomen dei quid ſit. xxviij. A.
— ———

nnotatio
Sapiẽtes⁊ pꝛudẽtes qͥbus deus nõ reuelat ſecreta ſua qui ſint. viij. H. Sathanas nõ eijcit ſ athanã.xj. Z. Sc. Scia ſine charitate inflat: ſed cuzʒ charitate dificat.liij. D.
Scripture ſacre aliqñ ſicloquũt᷑ vt qũ aliqͥd ſic dicit vt neq; ex toto neq; ex ꝑte dictũ fi niat: non ſit neceſſe vt ex toto fieri poſſit aut ex ꝑte non intelligat᷑.xj. E. in fi.et. F.
Scripture ſacrę nõ dixerũt aliqͥd:q aut nõ euenit:aut nò ſitvẽtuxꝝ.xx. A.et. B.cir.fi. Se. Senſus coꝛꝑis quiq;:⁊ de eoꝛum effectu: et quõ duplicant᷑:⁊ contra eos qui nihil cre- dũt niſi qð ſenſu coꝛpoꝛeo pcipiunt.xxxiij. A. in medio. P. K. Sequi volentẽ chꝛiſtũ cur chꝛiſtus reuocat: 2 diſcipulũ recuſantẽ trahit.vz. Z. Sermo dei eſt aduerſariꝰn cui cõſentire de bemꝰ in via.j. A.in medio. B.& Seruitus peccatiẽ gwuioꝛ ſeruitus. xlviij. o.xxxvij. B. Seueritas quid ſit: et quõ deus j Luit pcen⸗ Si. Similitudo ſolet capere nomẽ eius rei cuiꝰ eſt ſimilitudo.xlviij. P. circa So · Sodales qui dicunt᷑.l. d. Sp. Specioſus foꝛma p filijs hoim: quõ factꝰẽ P nobil nõ habẽs ſpeciẽ neq; decoꝛẽ.I.N. Qui vos ſpernit me ipernit: quomõ expo⸗ nixxiiij. reunt. xlvij. D. ſperando aliqui⁊ aliqui deſperãdo pe- Sicut ſpes bona liberat:ita ſ pes ꝑuerſa de⸗ cipit. lix. K. in medio.et. D. E. Spes cõparat᷑ ouo: de qᷓ pullus ſperat᷑ ſed nondũ videt᷑.xxix. B. Spes nfa nõ de iſto tꝑe neq; de hoc mũdo: ſed de ęterna vita futura eẽ debet:et qua⸗ lis ſit illa. lxiiij. A. B. et. FH. Spinarũ noie qͥ intelligant᷑: ⁊ quõ a ſpinis tribulis nõ colligunt᷑ vuę aut ficꝰ.xlix. G Spũs dicit᷑ mult! modis.xliij. D.circa pᷣn. Spũſſanctus aliqũ indetermiate ſpiritus. vocat᷑̃.xy. F. in fi. Spĩſanctũ heretici negant.xj. L.
—
aliud ſt naſci de ſpũſancto: et aliud iit paſci de ſpũſancto.x. J.in fi. S püſſanct? noie ignis ſignificat᷑.xj. k. an⸗ te mediũ. Spũſſanct⸗ nõ ideo maioꝛ eſt pfe vel filio: qꝛ qð in ipm peccat᷑ non dimittit᷑. xj. ah. Spũiſãcto curattribuit᷑ peccatoꝝ remiſſio cum tamnẽ et pater ⁊ filius etiã peccata di⸗ mittant. xj. N.. In ſpũ dei quõ filiꝰeicit demon ia. Ibidẽ. De his qͥ dicũt ſpm̃ſ anctuʒ dari potiꝰa pe ⁊ filio qᷓ; ſua volũtate opari.xj. N. ĩ medio ſpũſſanctꝰ videt᷑ aliq facere olꝰ aliqua quę ramẽ nõ facit ſine patre et tilio.xj.. in fiie..(x. D. in fi. Spianctꝰcur in linguis igneis apamit. ſpüſſanctꝰp̃ter vnitatẽ eccleſie pctã nõ dimittit:neq; ſinẽ eo peccata ſoluunt᷑.xj. D. in medio-p.et. Q. Spũſſanctus patri ⁊filio eſt cõis: ⁊ in ipſo eſt cõmunio eccleſie.xj. P. in n ſm̃ſanctũ nõ habẽt heretici ⁊ ſciſmati/
Spm̃ſanctũ in eccleſia aliquis etiã ignoꝛãs nondi habere poteſt.xj.P.circa fi. enstet anctũ nõ hadet fictus in eccleſia. xj. ſlnni ſe
A. in pꝛin. zreſace.2
Spũſſãctꝰ neminẽ inhabitat ſine patre ⁊ fi⸗—
lio. xj. Q.ante fi. gusigunt
Cõtra ſpm̃ſancitũ tũc verbũ dicit᷑: cũ ex de⸗ ei
peratiõe nunqᷓ; redi᷑. x. S.añfi. n
Spũ ambulate ⁊ deſideria carnis ne pfece/ 6
ritis:quõ exponit᷑.xliij. B. ſun et
Spũſſanctꝰ donũ ẽ equale donãti:⁊ ꝙ ſine r
eo nõ poſſumus diligere deñ neq; ꝓximũ— xi. i Lulrc
Spũſſanctꝰpugnat ĩ nobis 5 nos. xliij. D. Lbhno i
Spũſſanctꝰ quõ arguet mũdũ depeccato: danqu de iuſtiaia:⁊ iudicio.jx. A.et. B. in medio ſironsg
Spũſſanctꝰcur nõ yenit ad diſcipulos:ni tmünſa
poſtaſcẽſionẽ chꝛiſti.k. B. ne
Spũſſanctꝰom̃e graue ieue facit.ix. A. Splẽdoꝛ nõ ẽ niſi ſolis aut lunę:aut certi lu
mis:⁊ cur filiꝰ dicat᷑ ſplẽdoꝛ glię xc. lviij. D.
nnitzte
Spũſſactꝰ eſt pris et fiij ſpũs.v.. et. D. Stare chꝛiſti quid ſit. xviij.B. St. amf ri. B. infi. Vnius ſubſtantie quõ aliquid eſſe dicatur. Su. snnnit Spũſſanctꝰ vnit nos deo.x). J.circa pꝛin. h. B. in fi. wrzunh ꝑ ſpm̃ſanctũ ſit remiſſio peccatoꝛũ: quę Subſtãtie ſiue nature duę erant in chꝛiſto: znnsſtt oltinitiũ dei maximũ munus deiẽ.xj iyna ꝑlona inſepabiles? ⁊i ſua ꝓpꝛietate Inti. 3. J in medio:et. k. manẽtes. lyiij.B. nnpin

** 8„* 5——— — 5 N
n Precipuarũ ſententiarũ enec. Sbiaparet vibolo nidũ in coꝛde filioꝛũũã lis opatio. Ibidem. P. K. D.*
cõtra parentes. liij.E. Trinitatis imago vtruz in creatura aliqua Mlucz ph Supbia non eſt ſine inuidia:⁊ ꝙ amoꝛ exckl inueniri poſſit. lriij. E. ue lentie iba eſt ſupbia.lij. T. trinitatis imago in ſola anima rationa⸗ annn u Suſcitatus eſt chꝛiſtus nõ ſolũ a patre:ſed lipfectius inuenit᷑.lrij.. ntntc eta ſeipſo. viij. A. in medio. trinitas ſeꝑatim demõſtrat: ⁊ inſepabi- uun dn u Tangere fimbꝛiã veſtimẽtoꝝ qd ſit: Et hac liter opat᷑: oſtẽdit exemplo aĩę in qua tria 5
hin nu mulier figurat eccleſiã ex gentibus: tur⸗ ſunt:ſed tamẽ vna. lxiij.S.h. ba cõpꝛimens:carnales iudęos.vj. P. ci⸗ c hiſtus quõ vadit et venit ad diſci Aen· caf. L. D. E. pulos.lviij. A.et. P.cinca pEn.
Templũ dei eſt aia ⁊ coꝛpus pũanũ.xvj. S. ¶ Rei venalis triplex eſt raxatio.xxxviij. A. Fempus tranſit ⁊ nos cũ tpe.]· B ĩmedio· ¶ Venia eſt perenda ab illo quem leſiſti. xy⸗ empoꝛis triplex diſtinctio:ſcʒ ante legem P. in medio. Cbcirca mediũ. ſub lege ⁊ ſub gratia.xxj. A. Venatoꝛũ qᷓ; inutilis ſit laboꝛ:oſtendit᷑.ix. Chꝛiſtus tẽptatus a diabolo cur nðmuta⸗ Venite ad me om̃es qui laboꝛat ⁊ onerati it lapides in panẽ ſicut in nuptijscõuer! eis ⁊ẽ. quõ exponit᷑. Ser.ix.et. x.ꝑ totũ.
t aquã in vinũ. xl..in medio. Verbodei nihil equiꝑari põt: nec ad imita Zer⸗ n Fudeęi tẽptabant chꝛiſtũ de tribus pᷣſentan tionẽ ſubijci: nec ſupponi aliquid: dͥ vult do ei adulterã.xlvij. P. ergo habere illud det ſeiß̃m ne ꝑdat ſeip⸗ Shantſl Temptatio duplex: ſeʒ adducens peccatũt ſum.xxxviij. Z.
— pbans fidem. V. h. medio. Verbũ dei ineffabiliter põt intelligi: et qd
jd äh In rẽptationẽ induci quid ſit. xxxvj. A.in impedit ne intelligt: et quę ſit diffinitio
dem:.Q. Teſtamentũ vetus et nouũ nõ ſibi contra eius.xxxviij. BP. in pꝛin. 5 in verbo ſint oia:⁊ ſub ip̃o oia. Ibidẽ.
ih rank. xyj. Oein medio- derpotet v. paui Tſtimoniũ dů ſancti de chꝛiſto reddũt:iße¶ verbũ eſt foꝛma omniũ rerũ nõ foꝛmata ülncin detfcuic ſibi ꝑ eos teſtimoniũphibet.xlij.. ſine tẽpoꝛe:ſine ſpacijs locoꝝ. Ibidem in Teſtimoniũ reddũt de chꝛiſto ⁊ eccleſia ſcu medio. ir unntnbebin pture ſacrę. Ser. xlv.ꝑ totũ. verbũ intelligi aliquãtulũ poteſt:cõpꝛs n. Qantet., Thomas dubitans de chꝛiſti reſurrectione hendi aũt oĩno nõ poteſt:Exemplũ de vi⸗ nipülmoitivtid quos figurat. xxxiij. P. ſuri VToꝛtoꝛes animeę in pᷣſenti vita:ſunt timo?? e verbũ icoꝛꝑalit:iuiolabiliter ⁊ ſine tpali
— doloꝛ.xlij. A. in medio. natiuitate ſit natũ:ʒ arrianos.xxxviij· N. mdulur diiauom Trabes in oculo eſt odiũ in coꝛde. xx¶ A. verbũ iſtud nõ cernitur:niſi puro oculo ponFraditus eſt chꝛiſtus a patre:a ſeißo ⁊ a iuꝰ coꝛdis. xxxviij..
nchdonüktqui da: ſed diſſimiliter. lxiij. D. Cur verbũ caro factũ eſt:⁊ quõ nõ tranſiuit pnsvlg Trãſirecheiſti qd ſit. xviij S.circa f. Fᷓ.. in carnẽ:⁊ qui vult capere eius celſitudinẽ Anf. Vrbulatio fidelibus qᷓ;diu mũdus ſtat nõ capiat pᷣus eius hůilitatẽ. xxxviij ·.circa n pgideerit: et quãtomagis apꝛopinquateius pin. c gen ſinis:eo magl abũdat:Et ꝙ ſcripture ſan verbũ dei feno noſtre moꝛtalitatis ma ⸗ niariudcolrluiu cte nihil nobis aliud ꝓmittunt. xx.A. gna cõtulit.xlij. A.in medio:et. V.
Trienmũ in ficulnea ſterili quid ſignificet. Verba ponunt᷑ pꝛo ope. lvj..
x. Zin medio ·xxx). A. Verba multa:ſcriptura apellare verbũ ſo⸗
4 Dena trinitate trinaq; vnitate. Ser. lxij. let. xj· L. in medio.
ſuoöeg per totum. Siin erbe dei mãſerimꝰ: verbũ deiin no ⸗
enötuiismu Trinitas eſt vnus deus. xxvj · P · in fi. xxix. bis manet.xlvij. A. inxhti⸗ Z.circa fi. Ego ſuʒ yia veritas ⁊ vita
ab. Trinitas manikeſte ⁊ diſtincte aparuit:chei¶ Ser. liij·et.lv. ꝑtotum ·
caaui wn ſto baptiʒato.lxiij· A. Juxta viã:ſed nð in via nobis inſidiat᷑ dig ⸗
us ſubſtant Vtrus trinitas ſit inſepabilis: q ſepabilis bolus.liiij. A.circa pꝛin.
Sine via multi currũt:⁊ quãto plus currũt
Mnc anöwin
ta: quõ exponitur. di.
Bnt. aparuit. xiij. Z. ante mediũ. e via multi currũt:⁊ quãt hin iuune Trinitatis ꝑſonalis diſtinctio:et inſeꝑabi tanto plus errãt.lv. A.in fi.
unigsit

6
—
Videre ſub ficu quid ſit.x. P. et.xl.ꝑ totũ.
Videre ponit᷑ ꝓ omi ſenſu coꝛpoꝛeo.xxxiij. C. ante mediũ.
Viſio dei erit beatoꝝ gaudium. lxiiij. F. mali videbũt ſolam foꝛmã ſerui in idi⸗ cio. Ibidem.
Viſus nõ totũ qð videt aſpicit: ſed in par/ te.vxxx viij. K.
ki. Eigilig noctis ſunt quattuoꝛ ⁊ F̃.xiiij. B.
Vincula iniuſta dirumpit iuſticia.xyj.C. in medio.
Vinee opatoꝛes cõducit paterfamilias ꝛẽ.
duõ exponit᷑.lix.B. CL. D. ir· De virginib⸗ decem. xxij. et. xxiij.ꝑ totũ. virginis noie eccleſia vniuerſ alis ſigni⸗ ficet᷑.xxij.. in fi. xxiij. A.poſt mediũ. irginitas vñ dicat᷑:⁊ ꝙ Ppꝛie ſit inuptaꝝ xxij. A.circa fi. irginitas ęquat᷑ angelis.xlvj. L. AMelioꝛ eſt virginalieanctitas qᷓ; pudicitia cõiugalis:Et melioꝛ eſt hüilis maritata qᷓ; irgo ſupba.liij. B. in medio. C. E. dita. Vitã quõ dedit pater filio. lxiiij. C.xE. Sicut vita coꝛpoꝛis eſt aĩa: ita vita animę eſt deus.vj. Z.in fi.
E qualitas vitę future ↄſiderari põt ex mi⸗ ſeria vitepᷣſentis.). B.in medio.⁊.xvij. ꝑ totũ
Vita beata qualis erit.lxiij. A. B. F Vita eterna quo pᷣcio acquirit᷑. lxiiij. B. Vite duę figurãt᷑ ĩ martha ⁊ maria.xxvij. C Bita pᷓſens cõparat᷑ vie quę omnibus non que cito finit᷑.j. P. xxij. A. imedio.xxv. Z. in fi.xxix. Z.in medio. ſpes vite longioꝛis non ꝑmittit multos emẽdare vitã ſuam malã:⁊ ꝙ multi volũt habere vitaʒ longã ⁊ nõ bonã̃. xij. B. xvj. J. B.xlvij. D. lix.C. i medio. D. E.xxxix. B. et. xlij. BP. in fi. Vite p̃ſentl bꝛeuitas⁊ incertitudo.xlij.B. in fi.lix..
ꝓ vita tempoꝛali plus laboꝛãt homiĩes q ꝓ eterna. lruij. A.in ji. Pꝛo vita tꝑali plus laboꝛãt iniqui:qᷓ; iuſti
vita ęterna.ix. B. o ſum vitis vos palmites:⁊ pater meus
„ſgricola:quõ exponit᷑.lix. Z.
luere bene debemus ne male moꝛiamur. xxilij. ꝑtot.
Annotatio
Siio Deus videt omnia facta noſtra:ſi bona:
quids non vocatiad chꝛiſtũ veniũt alj
xocati venire renuunt. vj. A.circa pᷣn. yj
bonę volũtati nihil facilius q ipſa ſbi
Voluptates carnis cur non ſint apetende.
nxxiij. L.
5
A. in medio.
Chꝛiſtus aliter eſt vnñ cum patre q nobi.
Vnũ quõ ſint pater ⁊ flius.h. ꝑ totuʒ. lyj. i
cum.lxj. B. in medio.
Deynitate ſeuyno quęrẽdo:qð ſolũ eſt ne
ceſſt ariũ. xxvy. A. B. C. num Bponit multis:quia abyno multa. xxviB.
Vulnes foueas habent et volucres celini/
dum ⁊c. quõ exponat᷑.vij. A.circa Pn.
Vrxoꝛ ſivere amet maritum ſic pꝛobat᷑.xlix. 3—
E.circa fi. De zacheo euãgelics⁊ eiꝰ iuſticia.xxxv.B.
Finis

—.——
*
—-

————————
—
L
2—
—
6
*
—
—
Farbkarte 613
ß