46
1.
—
—
—
2 2
65
—
— *
½*
S.
5* 5* *.
—
5
2. 2 1 8* 1
* 6
6
6
5— 5 5*
2
* 3.
—
6
.
—
L* it ½
33
1 2
*
82
X.
„
35

—————————
——————
—
1 3
——
—

r
. — e 7.
Copulata ſiperlibꝛo de„ S— Areſtotelis cũ ter— e Cicse2 S tu ufta doctrinã excellẽ i imi doctoꝛis ſãctiho
mede nb pic
— e 7—
S 5 pi—. —— 3 D. I.— ⸗ — 8 W S FN
S S— 2
ſ——„Sa—3. MPew

COas in qͥ fit maſticatõ nutmẽti ⁊ ſolũ fpatad nutritõeʒ ⁊ digeſtionem
Digeſtiu am que hʒ quattuo: Stomachũ in qͥ pᷣma ẽ digeſti&.⁊ fit tõ groſſi ip̃iꝰ alim̃ti a ſubtili
edes.id eſt inſirumẽta ſcz Qpar.in q́ fit reſolutõ nurmẽti in q̃tuoꝛ hůoꝛes. Et mM alimẽtum
4. ab epate Flus coꝛ.in via illiꝰ motus fit fcia digeſtio.⁊ puꝝ reſeruatum
Retẽtiuã.q̃ eſt in vltĩs trib in eſt matia exqᷓ fit nutritõ totiꝰ aĩal.ſʒ eiꝰ ſupflua mittũt᷑ ad vaſa ſeĩalia
Nutritiuã.⁊ hʒ q̃tmoꝛ vi⸗ ſtrumẽtl.qꝛ ibi ſꝑ eſt retentõ nu Extremitates venarum.in qͥbus fit acceptõ nutrimenti
res ſeu potẽtias ſibi lublen/ trimẽti añq; ſuꝑfiuũ expellatur
nuientes ſcilicet ſ in oꝛe ẽ ſolum cibi maſticatio..
Gilt iſtius obiectũ eſt ali⸗(3 Iẽter cũ ſuis inteſtinis.nã in vẽtrẽ venit alim̃tũ digeſtũ in ſtomacho
mctũ m ꝙ potẽtia aĩatuʒ. Qrpulſiuã.⁊ẽĩ trib ptib qͥbꝰ ¶ Vleſica.in q̃ᷓ recipit᷑ humidũ vꝛinale.qů ſtillat ab epate.
kit expulſio.q̃ ſte tria vaſa.ſcʒ Vaſa ſeminalia.in qͥbus ſumit᷑ ſupfiuũq̃́rte. aut gpꝛie fcie digeſtionis.
Vegetatim̃.⁊ hʒ tr Augſtatiuã.q̃ reſpicit ali quod ſemen ðꝛ.ꝑ qð fit generatio. Qt ðꝛ ſugfluim in quantitate. non
potẽtias.⁊ q̃libet hʒ mentũ q̃ntũ ad bñ eẽ ĩdiu¶ lttractiuã.⁊ ẽin tribſ.ſtoma añt in qualitate. qꝛ per hoc generat ſibi ſimile
obiecto cõt alimen dui.⁊ eiꝰ obiectũ eſt alimẽ cho epate ⁊ membꝛis nutrien⸗ 3.
tũ.ſʒ diuerſimode.cz tũ hᷣm ꝙ potẽtia aĩatũ qᷓ;tũ dis.ꝙ ſit in ſtomacho ⁊ epate
„ ptʒ ex ſiti ⁊ fame.⁊ in membꝛis
Beneratiuã.q̃ reſpicit nut᷑ qꝙ; illa incarnãt nutrimentũ.i.
mentũ qᷓ;tũ ad ↄſeruatõeʒ faciũt carnem.cuiꝰ ſti due vene Aena reſpectu humoꝝ.q humoꝛes trãſeũt ꝑ venas
eẽ ſpẽi.⁊ eiꝰ obiectũẽ alimẽ ꝑ quas ducit᷑ alimentum.ſcz Arterea reſpectu ſpirituũ naturalium. tũ hm ꝙ gñatm̃ ſilis in ſpẽ.
* Viſus.cuiꝰobiectũ eſt coloꝛ
Zuditꝰ.cuiꝰ obiectũ eſt ſonus
Cxterioꝛes.⁊ ſt?qͥnq;·ſcà Oifactus.cinꝰ obiectũ eſt odoꝛ
Genera po— uſtus.cuiꝰ obiectũ eſt ſapoꝛ
tentiaꝝ aĩe ¶ Senſitiuũ diuidt 2 Tactus · cuiꝰ obiectũ eit calidũ frigidũ humidũ ſiccũ.⁊ qᷓlitates ↄſequẽtes
ſt qnq;ſcz tur in ſenſus Sſus cõis.⁊ ponit᷑ ſupꝛa dextx oculũ.cꝰ obiectũ eſt bſibile ſeſatũ vt ↄgnoſcibile Interioꝛes.⁊ ſt/ q̃tuoꝛ.ſ. Vlirtus ymaginatiua ſup ſiniſtꝝ oculũ.cuiꝰobiectũ eſt fibile hſatũ releruabile WVogitatia ſiue eſtiatĩa.⁊ ponit in cacumiĩe capite.cꝰ obiectũ eſt ſibile cognoſcibile ntellectm̃. vt volũtas.in q Mẽoꝛatiua.cuiꝰ oꝛganũ ẽ in poſterioꝛi ꝑte capite.⁊ eiꝰobiectũ eit ßſibile rebuabile biectat᷑ vᷣtꝰ moꝛał iuſticia W FPoꝛtitudo
petitiuum · cuius/ raſcibilẽ.cuiꝰ qͥnq; ſt paſſiones.ſ.timoꝛ. audacia.ſpes reſpectu boni.ira? Wagnanimitas lunt duo genera.ſ. V Senſitiuũ diuiditurin deſpatio reſpectu mali.⁊ in tali appetitu iraſcibili ſi⸗ iſteÿtutes moꝛales.. MPagnificẽtia. duas patentias.ſcilice Qcupiſcibilẽ. cꝰſex ſt paſſiões.ſ.tres reſpcũ boni.v amoꝛ deſideriũ delec Wotiuũ ᷣm locum Ambulatiuã tatõ.⁊ tres reſpectu mali.ſ.odiũ fuga tſticia.⁊ĩ ip̃o ſi. ute ꝓtutes moꝛales.. Tpantia.
Slt bʒtres potẽtias ¶ Naratiuã. K Liralitas Gt dicunt
non tamen dꝛñtes Volatiuã Sapientia N Affabilitas habitus
ſpẽ.ſʒ oꝛganis.ſcʒ Intellect? Weritas moꝛales.
1
1 1
——
—
iectũ eſt qdditas rei matia/ Scientia Getðᷓ dicunt᷑ ÿtutes intellectuales Inrellectiuuz. Et dij/ lisvt ↄꝗᷓſcibit. qẽ ſhieẽm hĩ Zrs Mditur in tuũ ĩtellectualiũ.qͥꝝ ſte.vij.ſ. Quibus tingit aſſentire falſo
E mellectũ agentem· cuius obiectũ eſt duidditas rei materialis vt factibilis.
—

.
bhhp
umn
Lo) rz tonornb xc on
uno ⸗
z3rdꝰ B Lae)Uruhhu
urArd(
b Uchr
1o5 en 045 2 rui h u
L1n]
e n D u) iaonu 3 z
151 S
—
Ya L1o) 2 hunu
Lar Lo2MMnupar
2uc
Wa r nt
unznihaRnd0 ie az
vnap
MNMn u
Irca initiũ libꝛi de anma O. uerit᷑pꝛimo. vtrum de aia ſitſ cientia. Di cendũ ꝙ ſic. qꝛ de illo eſt ſcientia qð hʒ paſſiones ꝑ pn cipia de ipſo&empnitrabiles.ſed ſic eſt de aĩa. ergo de anima eit ſcia. Waioꝛ pʒ. qꝛ eadem reqͥruntur ad de⸗ mõſtratõem ⁊ ſciam.qꝛ demonſtratio eſt ſpllogiimꝰ fa ciens ſeire.ſed iſta ſuificiunt ⁊ reqrunt᷑ ad demonſtra tõem.ſicut ptʒ in hncipio pꝛimi poſterioꝝ Minoꝛ oẽ ditur.qꝛ pꝛincipia anime ſunt illa que ponunkt᷑ in diffi⸗ nitõe anime. ⁊ hoc eſt de intentõe Areſto. ſcðo poſterio tum.qͥ ponit ad hoc duas cauſas. Pꝛima eſt. ꝙ idem ſt quid ⁊ꝓpter quid.⁊ idem ſtj diffinitõ que eſt cauſa diftiniti ⁊ diffinitõ que eſt medium demõſtratõis. Se
cunda eſt. qꝛ dicit ꝙ diffinitio eſt medium demõſtra
tiõis potiſſime. Paiones aũt ſt vita aut potemiegĩe 3 Poteſt etiam anima dupircapi. vnomõ̃ xtgen mꝙ ieextẽdit ad aĩam vegetatiuã ſenſitiuã? inteliectiuam et ſic aĩe paſſio eſt viuificare ſiue vitã dare. Alio mõ accipit aia kin diuerſas cius ſpẽs. ⁊ſic aie porentieſtʒ eius paſſiones. Poteſt ergo ſic fieri demonſtratio. om⸗ nis actus pᷣmus
s ſubſtanriał coꝛꝑis phiſici oꝛganici eſt viuificans · ſed aĩa eſt actus pᷣmus. ⁊c. ergo aĩa eſt vi⸗ nificãs. Et eſt qð alij ſic demonſtrãt. o is actꝰ pᷣmus fabalis ⁊c.eſt pᷣncipium opationũ vitaliui.ſed ani⸗ ma eſi huiuſmodi.ergo? rguit᷑. om̃is paſſio realis delet diſtingui a ſuo ſubiecto. ſed viuificare nõ diſtinguii ab aĩa.ergo non eſteius paſſio. Minoꝛ pʒ · qꝛ vita⁊ anima idẽ lunt vt dicit phs in bmo elenchocirca fallaz bn nõ cãm vt cãz; Dðm qxiuificare capit᷑ dupłr. vno⸗ ßmn ꝙ eſt;
mã vitam facere. i· dare eſſe vitale· ⁊ſie non diſtinguit᷑
Nuificare ab aia uod ſic ꝓbat᷑. q nullus effectcau ſe foꝛmal realr diltinguit᷑ a cauſa.ſicut albere nõ diſtin guit ab altedine.ſʒ albefacere · qꝛ albefacere ꝓcedit ab abecine in genere caule efficientẽ.ſʒ albere in gñe tau
ſe foꝛmalis ſic etiã viuificare nõ diſtinhuit᷑ ab anima
et hoc mõ ðꝛ in ſecũdo huiꝰ ꝙviuere in viuentibꝰ eſt eẽ io mõ gecipit᷑ viuificare vt eſt vitã ſcðam facere.i: Aese cãre. ⁊ ſie videre eſt viuete. audire ð vluere.⁊ ſic de alijs opatõib.⁊ ſicviuificare diſtinguit᷑
realiter ab ala · Siß querat᷑ qũo dʒ hic capi viuificare
Dõmn ꝙÿ̃t hic capi vtroq; mõ Et ad argumentũgpo
ũitũ dðᷣm ꝙ nõ optet ſu quẽlihet paſſionem diſtingui realt a ſuo ſubiectõ. vnmoſi multe paſſiones· tã inre
—
Edeillis e
6ð alibyentiboqᷓ; in entibyrõis. que nõ pñt realr diſtingui a ſuo ſubiecto · In realibpatet. qꝛ deus hʒ paſſiones qᷓ̃
de ip̃o nõ diſtinguunt᷑.⁊ etiam ſuba eſt res realis.⁊ tñ
eius vltimaꝓpꝛietas.ſ.eſſe ſuſceptibilẽ cõtrarioꝝ non
diſtinguit᷑ ab ip̃a realit.nã ſi eſſe ſuſceptibile Zrioꝛum
eſſet accũs ſubltãtie. ⁊ nõ eẽt ipᷣa ſuba. tũc eſſet. ꝓceſſus infinitum in accñtibus. qʒ illa ſuſceptibilitas pᷣſuppo neret aliã ſuſceptibilitatẽ.⁊ illa iteꝝ aliam.⁊ ſic in in⸗ finitũ. In entib rõis patet de yli? pꝛedicabilt. ¶ rguitur. videt ꝙ potentie aĩe non pfñt di paſſio⸗ nes aie. ꝓbatur. qꝛ oñ̃us paſſio fluit ab ilio qð eſt cõ pletũ ſubiectũ eꝰ.ſed ſte multe potẽtie q̃ non ſt⸗ in aĩa tĩ.ſed in coꝛne? in aĩa.ſicut ſt/ potẽtie vegetatiue ⁊ ſẽ ſitiue.ergo tales potẽtie non pñt dici paſſiones anime Dðmn ꝙ duplices ſte potẽtie ipᷣius anime. quedã ſte intellectiue que ſtꝭ in aima rõnali tĩ.vt intellectꝰ agẽs poſſibił⁊ volũtas.⁊ de illis potẽtijs nõ eſt dubiũ qn ſint ↄplete ⁊pfecte gꝛletates aie. qꝛ fluunt ab ani ma tanqᷓ; a cõpleto ſubiecto. Alie ſte potẽtie que fluũt ab aia? ſik.ſicut ſt potẽtie vegetatiũe⁊ ſẽſitiue
döm q qᷓ;uis rales potẽtie nõ fluant ab
gĩa ſicut a ↄpleto ſubiecto.fiuũt tamen ab aĩa ſicut ex Ipleto pᷣncipio.⁊ ſicut ex ſubiecto pᷣncipali. qꝛ qᷓ;uis il le potẽtie ſint in anima? coꝛꝑe ſubiectiue.ſunt tñ pᷣnci palius in aĩa qᷓ; in coꝛꝑe.⁊ideo demõſtran᷑ de aĩa ſiꝰ cut de ſubiecto hncipali qᷓ;uis nð totali. Etꝑ hoc ſol uitillud argumentũ quo argui ſolet. qcquid nõ hʒ eẽ pſe nõ habet paſſones ꝑſe. ſed aĩa eſt hmõi Maioꝛꝓ batur. q actus ſcðs p̃ſuponit actũ pᷣmuʒ. Dm ꝙ lo quẽdo de aĩa rationali. cüc aĩa habet eſſe ꝑ ſeßᷣm apti⸗ tudinẽ.⁊ ſic in ipᷣa pñt eſſe ↄplete paſſiões? pfecte. Lo quendo ãt de aia incõi dðm eſt. ꝙ illud(qð hSpaſſio nes ſicut ↄpletum ſubiectũ paſſionũ)hoc dz eſſe ꝑ ſe.ſʒ gia ſenſiriua ⁊ vegetatiua nõ ſt⸗ ↄpletum ſubiectũ paſ ſionũ.ſed ſt cõpletum cũ coꝛꝑe· ⁊ ſic nõ oʒ ꝙille aĩme haleãt eẽꝑ ſe. ⁊ ſic hõ(qui eſt fubiectũ riſibilisꝰꝑſe ſp̃ ſiſtit· q hõ eſt ↄpletum ſubiectũ riſibit.&t p̃t dari ſi mile de paſſioniby.q̃ bncipalr fluũt a coꝛpe.q;uis ſint ꝑſetori inexñtes ſ icuteſſe coꝛruptibile.q̃ coꝛru ptibili tas(qᷓ;uis ſit paſſio totius coꝛpis mixtirñ hᷣncipaliis fluit ex materia que eſt oꝛgo coꝛruptibilitgis ſub pꝛi uatõe exũs Sic etiã eſt dõm de iſtis potẽtis.qꝛ qᷓ;uis potẽtie ſint in toto compoſito. tamen pᷣncipalius fluũt ab anima qᷓ; coꝛpoe Zirguitur. omnis ſcientiaẽ habitꝰ intellectual. tũc
ſic. de illo nõ eſt ſcia qð non pᷣtꝑ intellectũ app̃hendi.
ß aĩa non pᷣr ꝑ intellectũ appᷣhendi ergo ⁊c. Minoꝛpʒ qꝛ illud nõ p̃t app̃hendi ꝑ intelleetũ qð non põt cade⸗ re ſub ſenſu.ſed aĩa non pᷣt cadere ſub ſenſu. ᷓ ⁊c̃. WMi⸗ noꝛꝓbat. qꝛ nihil eſt in intellectu qn pus fuerit in ſen ſu Dm ꝙ dupkr aliqͥd cadit ſ ub ſenſu. vnoꝰ ßm ſe er ꝑſe. ⁊ ſic nð ſolũ aia.ſed nulla ſuba cadit fabplu ex⸗ terioꝛi.qꝛ om̃is ſuba eſt ſenſibileꝑ accñs. Zlioꝰ aliqj cadit ſub ſenſu ᷣm aliquod accũs eius.⁊ ſic ſube ſenã biles cadũt ſub ſenſu.ſicut patʒ de hoĩe cuiꝰ ſubſtãtia nõ̃ videt᷑. ſed coloꝛ. Sic etiã dim eſt de aĩma. q aĩa ca dit ſub ſenſu hmn effectꝰ eius. vt eſt viuere.qꝛ ex ſenſu cg gnoſcimus aliquẽviuere.? ſic infra dicet᷑ ꝙ aĩma eſtqᷓ dammõ difficil cognitõis.ſ· quo ad qͥd eſt. ⁊ facicog⸗ nitõis quo ad q;ʒ eſt. ſufficit ꝗ ad cognitõem intellecti⸗ uã ꝙ aliqð inteiligibile aliquo mõ cadat ſub ſenſu. Zrgult᷑· de infinitis nõ eſt ſcĩa.ſed anime ſtẽ infinite 4
0

Queſtiones
ergo de aĩa non eſt ſcla. WMinoꝛ ꝓbatur. qꝛ tot ſte an
—
me quot ſt/ coꝛꝑa aĩata.ſed talia ſt⸗ infinita. qꝛ nõ tot quin plura.ꝗᷓ de aĩa nõ eſt ſc]a Dm ꝙ aie capiũ̃
—. duptr. vno mõ quãtũ ad numeꝝ.⁊ſic ſte infinite.i.in⸗ S derminate.qͥa ſic nõ eſt numerꝰ earũj determinatꝰ. net e naturã. Atioꝰ accipiunt᷑ aĩme in cõi ſiue ᷣm ſpẽs hm ꝙ cadũt ſub arte⁊ ſic nõ ſte infi⸗ 2 nite quo ad naturã. quia natura derminauit eis certi . numerũ.ſed ſti infinite quo ad nos. Glt ſi dicat᷑. er⸗ 2 go nos nõ habemus ſciam de aĩa. Dm ꝙ de aĩa du⸗ dlr poteſt eſſe ſcia. Vno mõ quãtũ ad earũ numeꝝ.et ſic veꝝ eſt ꝙ nos nõ habemus de aĩabus ſcĩam.qꝛ nu⸗ meꝝ ſpeciẽꝝ animaꝝ ſcire nõ poſſumꝰ. lio mõ acci piunt᷑ aĩe pᷣm ꝙ referunt᷑ ad ſuas potẽtias ⁊ actus ᷣm ſpẽm. ⁊ ſic aĩa non habʒ infinitatẽ. qꝛ nõ halrt potẽtias
infinitas ſed finitas.⁊ ſic de aĩa eſt ſcia F Arguit᷑. aĩa non eſt ſ pẽs.ergo de ea nõ eſt ſciẽtia ñs pz. qꝛ nõ eſt vle.cñ de rõe vlis ſit eſſe vnñ totũ. aĩa
. ¹
que fiuũt ex pᷣncipijs ipẽi.⁊iõ de indiuiduis nõ ẽſ cĩa
qꝛ nõ halẽt diffinitões nec paſſiones de ipis demõſtra biles. vñ etiã eo mõ ens poteſt dici ſpẽs.quia habʒ ali quid loco diffinitionis ⁊ paſſioni ⁊ om̃e qð nõ eſt ĩidi niduũ pt ſic dici ſpẽs.etiã ſi ſit pars— Q uerit᷑. vtrũ ſcha de anima ſit vna. Dm ꝙ ſic euiꝰ rõ eſt. qꝛilla ſcia eſt yng que hater vnũ ſubiectum hm vnã foꝛmalẽ rõemn ↄſiderandi.qꝛ exfoꝛmali rõe cõ⸗
.—,—
55 ſiderandi ſumit᷑ dꝛña ſcie· vr pʒ pᷣmo poſterioꝝ.ſʒ iſta
ſcia hʒ vnñ ſubiectum ᷣm vnam foꝛmalem rõnem ↄſi „—„ 5. derandi. ergo eſt vna ſciẽtia ſimptr. Minoꝛ patebit in aſſignstõne ſubiecti
Arguit᷑.illa q̃ ſt⸗ diuerſoꝝ geneꝝ nõ cadũt ſub ali qua ſcia vna.ſʒ aie ſcʒ vegetatiua bſitiua ⁊ intellectina ſiꝰ diuerſoꝝ geneꝝ ergo de ipᷣis nõ eñ ſcĩia vna. Dom ꝙ genꝰ capit᷑triptr.ſ.ꝓ genere logico phiſico ⁊ꝓ gene⸗ re ſcibili.Genꝰ logicũ eſt qð hᷣm apticudinẽ pᷣdicat de 3 plurib ſpẽb Genꝰ phicũ eſt qð hʒ aptitucinẽad plu 3 res foꝛmas ſiue ſubales ſiue acgitales Benus ſcibileẽ cõ hʒ oꝛdinẽ ad multas paſſiones. er hoc ꝗᷓ dõm eſt 2 pilla que ſunt diuerſoꝝ geneꝝſcibiliũ nõ cac unt ſub vna ſcia.ein eis dinerlificat᷑ foꝛmabtõ ↄſiderandi.ſʒ ila q̃ſt/ diuerſoꝛũ generũ logicaliuʒ vel phiſicaliũ pñt
radere ſub vna ſcia.ſicut pʒ de ſubiecto ⁊ paſſiõe.q̃ ſũt diuetſoꝝ geneꝝ logicaliũ.quia ſt⸗ diuerioꝝ pᷣdicamẽ toꝝx.qꝛ pñt habere vnã foꝛmalẽ rõem ↄſiderandi. Iſte aũt aĩe ſt/ qiuerſoꝝ geneꝝ phiſicaliũ.qꝛ hñt aliagpꝛia ſubiecta. Eſt en etulia in qua eẽſt anima bſitiua.⁊c̃ijs. ¶ Q. uerit᷑.vtrũ ſcĩa de anima ſit phiſicat. Dtm 3 ꝙſic. Cuiꝰ rõ põt eſſe duplex. Pꝛima.illa ſcĩa eſt phi⸗ ſicalis que derminat de ente mobilivei de aliqua eius ꝑte.ſed ſic eit de iſta ſcĩa.ergo eſt phiſicalis. q;uis em̃ anima nõ ſit pars ſubiectiua ente mobilis eſt iñ pars . imegralis alicuius ents mobilſ.coꝛꝑis animati. quia S coꝛpus animatũ ↄſtituit᷑ ex anima ⁊coꝛpe.ſicut ex pti⸗ bus. Secũda rõ.illa ſcienria eſt phiſicalque cõſiderat de foꝛma. que nccãrio habet eſſe in materia vel fieri.ſʒ ſic eſt de anima.quia ip̃a neceſſario habet eſſe in mate ria. loquendo de anima vegetatiua ⁊ ſenſitiua. Aĩma nũt intellectiua neceſſario habet fier in materia. ergo de illis eſt ſcientia phiſicalis.
—
—
————,— .
ãtẽps Voz ꝙad boeg dealiqſilelal Werbenr odũ ſpẽi.in hoc ſcʒ ꝙ habeat di initõem ⁊ paſſiones
alia diſpõ naterie in qᷓ eſt aĩa rõnał
Arguit᷑. anima eſt metaphiſice ↄſideratõnis er go nõ phiſice. Qõſequẽtia tenet.qꝛ diuerſaꝝ ſciarum diuerſe lunt ↄſideratões. Dõm ꝙ anima capit᷑— plr. no mõ generalr ꝓut extẽdit ſe ad animã vege tatiuã lenſitiuã ⁊ intellectinã.⁊ hoc mõ phs in hoc li⸗ bꝛo capit animã. ⁊ ſic aĩa eſt ſolum phice ↄſideratõis ꝙic aĩa eſt foꝛma que necãrio hʒ eẽ in materia. mõ capi aia ꝓ anima rõnali tm. ⁊ſic aĩa capit᷑ duplr vno mõ quo ad fieri.alioꝰ quo ad eſſe Si ſumat᷑ quo ad fieri.tunc ireꝝ eſt phiſice ↄſideratõnis.qa nccãrio habet fieri in materia. q ſi extra materiam crearet᷑nõ ſ eſſetaia.ſed ſubſtãtia ſeꝑo. Sʒ ſi ſumat quãtuʒ ac . eſſe hoc eſt duplu.vno mõ ſub rõe anime hmꝙ animat coꝛpus.⁊ ſic iteꝝ eſt phiſice ↄſideratõis.⁊ iõ anima e pata nõ eſtpꝛie anima ab animãdo dicta. AAlioac⸗ tipit anmam ꝙeſt a coꝛꝑe ſepata.⁊ ðꝛ aĩ in cõt hoj minũ locutõe. qꝛ fuit qñq; aĩa.⁊ ſic p̃t aĩa ratõnalis eẽ metaphiſice ↄſidergtõis. ⁊ hoc eſt qõalij dicũt ꝙ teius lib ð aĩa ↄrinuat᷑ fhᷣ libꝛo metaphice.qꝛibi icipit phs tractare de ſeꝑatꝭ.⁊ h̊ poſtea ↄtinuat in metaphica Rrguit᷑.ilðᷣ(qð nõ mouet᷑)nõ eſt pice Midera⸗ tõis.ſed aĩa nõ mouetur ergo nõ eſt phzſice ↄſideratõ nis. ¶Maioꝛ patʒ.qꝛ phiſicus ↄſident ðe ente moblli ſed ſic nõ ↄſiderat niſi illa que halẽt oꝛdinẽ ad mobili tatẽ. Dijm ꝙ qᷓ;uis anima non ꝓpꝛie monet.eſt ta mẽ ꝑs cuiuſdã ent mobilis.ſcʒ coꝛpis animati.⁊ hoc ſufficit. quia bm Areſto.quarto metaphice.ſcĩa nõ tm̃ eſt illoꝝ que ſt/ vnñ. vmmo etiã eoꝝ que ſt/ ad vnñ I la ergo cadũt ſub vna mð oꝛdineʒ hñt ad ſubiectũ fm foꝛmalẽ rõem ↄſiderãdi.ſufficit 5 gaiã habeat oꝛdinẽ ad ens mobile ſicutꝑs eius. Zrguit. ſcictia moꝛal de anima detminat. 5ᷓ non ſciẽtia phiſical. Añs ꝓbat· qꝛ ʒtutes de qby detminat᷑ in moꝛali phia ſt/ anime accitia.mõ ad eandeʒ ſcim ſpecrat detiminare de paſſioniby ⁊ de ſubiecto Dðz ꝙ phia moꝛal nõ tractat de anima incõi.ſed ſolum de anima rõnali.qʒ illa ſolũ põt ytutib infoꝛmari. Et ſi dicat. dᷓ ad minꝰcoincidũt phᷣia moꝛalis ⁊ phicaſis quo ad animã rõnalem. Dm ꝙ ſub alia foꝛmali rõ ne ↄliderãdi derminat᷑ de anima rõnali in pßia moꝛa li ⁊phiſicali.qꝛ in phica derminat᷑ de anima ßᷣm geſt ps cuiuſdᷓ entis mobił. ſcilʒ coꝛpꝑis aiãti Sʒ in phia moꝛali detminat᷑ de anima fᷣm ꝙeſt infoꝛmabil ÿᷣtuti bus intellectualibꝰ⁊ moꝛalibꝰ⁊ ſic Zreſto.t in fcio ethicoꝝ.ꝙ tria ſt/ in anima.ſ.potẽtie paſſiones ⁊ habt tꝰ. Potẽtie em̃ ſte infoꝛmabiles Ftutib. paſſiões autẽ moderãt᷑ ꝑÿtutes. habitꝰ jo refrenãt paſſiones ¶ Querit᷑. cui ꝑti phie ſuboꝛdinat᷑ iña ſciẽtia Dðʒ phie narurali. Juxta qð notandũ ꝙ aliquã ſciãm ꝑtẽ phie ſuboꝛdinari eſt eã ↄtineri ſub aliqᷓ pre phie. ſicut pars ↄtinet᷑ ſubtoto. Per ß̃ dõmẽ ꝙ iſta ſciẽtia ſ ube&⸗ dinat phie naturali.⁊illi ꝑti que ðꝛ philica.qꝛ ſiẽ ꝓhi ſica eſt de õte mobiliᷣm ſe ⁊ hm ꝑtes eiꝰ ita ſciã kbꝛi ð aĩa ẽ de pte ente mobit.ſ.de anima q̃ eſt ps coꝛpis aiã uerit᷑· quẽ oꝛdinẽhzʒ iſte liberint᷑ ibꝛos p hica⸗ les Dm geſt ſextus in dꝛdine.⁊ pʒpſ ufficientiã libꝛoꝝ phiſicaliũ.nã ſciẽtig naturatſiue phiſica eſt de ente mobili.⁊ B eſt dupirh aut incõtracte vel ↄtraete Si pᷣmũ.ſic eſt liber phiſicoꝝ.inquo agit᷑ de cõibpa ſonibyentis mobilis. Si ſcðm. peſt duplr. vel ↄtrahi tur ad ens mobile ad pꝛimã ſpẽm motꝰſ localis.⁊ ſie eit iber decelo ⁊ můdo inquo determinat᷑ de ꝑtibus
w

Smatu phurſciinf̃ ueſt⸗ unil unhm ad didi uct icutpscis.
detminu znn de odemnnt d endgſcin ludirw Dz ötKdſounde vmſum Ei otalts phuis b alupmß ral nphu nn emm nydt in Szinpbu nſmab ni cZrlo Knio e paſionstdt nib.daism nit paſines
ahui m uqhnpu in quaui ſla ap sanili jckpocst m lyhe bpzplfri lutpiiuc imu Mn wvihl
ſcĩa optet ꝙ libi aliqᷓ attribuãt᷑ꝑ modũ paſſionũ
vniuerſi ᷣm ꝙ halẽt oꝛdinẽ⁊ ſitum in vniuerſo.tal ãt
ſitus ⁊ oꝛdo acqͥrit ꝑ motũ localeʒ · Vel Zhitur ad foꝛ mã ſimplicis elementi.⁊ ſic eſt liber de generatõe.in qᷓ determinat᷑ de motibad foꝛmam in cõt.⁊ hoc in pmo ð generatõe ipoꝝlementoꝝ? in ſecũdo Vel fit ↄtrac tio ad foꝛmaz miti.⁊ hoc eſt dupłr.qꝛ vel ↄtrahit᷑ ens
mobile ad foꝛmã mixti impfeeti.⁊ ſic eſt liber metheoꝰ
roꝝ in quo det̃minat᷑ de imp̃ſſioniby. que nõ hñt mix tionẽ quatuoꝛ elemẽtoꝝ.ſed mixtionẽ q̃litatum qᷓ̃tuoꝛ elemẽtoꝝ. AMel Zhitur ens mobile ad foꝛmã mitʒj ꝑ⸗ fecti.⁊ hoc ẽ dupłr.vel inaĩati.⁊ ſic eſt liber de minera⸗ liby in quo determinat᷑ de vineralibꝰ.ſicut ſt aurum
argentũ plũbũ.⁊c. el aĩati.? hoc eſt duplr.qꝛ vel de terminat᷑ de pᷣncipio animatoꝝ⁊ſic eſt liber de ama
vel de ipis aiatis· hoc eſt duptt· qꝛ vel in generali.⁊ ſic eſt lib ꝑuoꝝ naturaliũ. vel in ſpẽali. ⁊ ſic ẽ lib de aĩali bus vegetabilib⁊ plãtẽ. Sic ergo eſt oꝛdo libꝛoꝝp hie
naturalis.nã phiſicoꝝ eſt pᷣmus · de celo ⁊ mũdo ſcðs
de generatõe ⁊ coꝛruptõe terciꝰ. metheoꝛoꝝ qᷓ̃rtus. de
mineralib qͥntus. de aĩa ſextus. ꝑuoꝝ naturaliũ ſepti
mus. de aialib vegetabilib⁊ plãtis octauus
irguit᷑. ler de mineralib nõ eſt trãflatus. ergg liber de aĩa erit qͥrlus.⁊ etiã nõ dz ↄputari inter libꝛos
naturales Areſto. Dm ꝙ qᷓ;uis nõ it tranſlatus tñ alij inuenerũt ſcĩiam de mineralib. ſicut venerabilis dñs Albertus.qͥ collegit ex diuer libꝛisvnũ tractatũ
demineralibus Scð̃o eſt dm ꝙ iſti libꝛi poſſum du
prr oꝛdinari. Enomõ hmꝙ ſlẽ trãſiati. ⁊ ic iſte liber de anima eſt qͥntus. qꝛ non habemus libx de minerali bus trãſtatũ de greco in latinũ. Alio oĩdinãtur libꝛi naturales hᷣm modũ ↄtractõis ſůbiecti.⁊ ſic liber ð aĩa eſt ſextus.⁊ hoc eſt e zuralis. Pꝛimũ aũt eſt accidentale.⁊ iõ abſolute dõm eſt ꝙ liber de aia eſt ſextus. ¶ Vuerit. quid ſit ſubiectũ libꝛoꝝ deaĩa. Dõm
ꝙeſt aĩa ↄſiderata fm ſu ſubam ⁊ßᷣm ſuas ꝑtes.
ratõ eſt. qꝛ in pᷣmo libꝛo ⁊ in vna pte ſecũdi determina tur de ſuba anime.⁊ in alia pte ſecũdi de ꝑtibus ſubie rriuis ⁊ ptãtiuis. Vñ qᷓ;uis aĩa nõ habeat ꝑres ĩtegra ies qᷓ;titatiuas. habz tñ pres ſubiectiuas ⁊ ptãtiuas. h tes ſubiectiue ſtẽ aĩa bſitiua. aĩa vegetatiua.⁊ aĩa intel lectiua.ſʒ ꝑtes poteſtatiue ſt? potẽtie aĩe.ſ.intellectus volũtas vlſus auditus.⁊c̃ijs. ¶Zirguit᷑. aia eſt ſubiectũ cuiuſlibet ſcĩe.qᷓ nõ eſt tiñ ſubiectů iſtiꝰſcie Dm ꝙ duplex eſt ſubiectũ.ſ. ihe⸗ lionis cui inheret lᷓſeiarun dicimꝰ ꝙ pariesẽ ſub iectũ inheſionis albedinis. q albedo inberet ꝑarieri.⁊ ſic eſt ven ꝙ aĩa eſt ſubiectũ cuiuſlibʒ ſcie. qꝛm phm. in antepᷣdicamẽtis.ſcia eſt in aĩa ſicut coloꝛ in coꝛpoꝛe Ilioo accipit᷑ ſubiectũ ꝓ ſubiecto attributõis.⁊ ſic il⸗ luð̃ ðꝛ ſubiectũ cui attribuũ̃ paſſiões in aliqᷓ ſcia.⁊ ſic gia eſi fubiectũ huiꝰ ſcie.ſicut deĩ eſt ſupꝛa. implex foꝛma ſubiectũ eſſe nõ põt.ſʒ aĩa eſroꝛma ſimplex.& ſubiectũ eſſe ne pᷣt Dðmad ma ioꝛẽ · ꝙ foꝛma ðꝛ quadrupłt ſimplex. vno ſimpłr. qſ.
nullã habetinfe põnem.⁊ſic ſolus desẽfoꝛma ſim
plex. ⁊ tũc verũ eſt ꝙ talis foꝛna ſimplex nõ põt ec ſub iectũ accñtis.cũ in deo nullũ lit accñs. pt rame adhuc eſſe ſubiectũ ꝓpõis. vt deus eſt bonus.vñ cü de io mplex ðꝛ qꝛ nõ eſt ↄpoſita ex matia ⁊ foꝛ⸗
mõ foꝛmali
5* T——e—
entiale in oꝛdine libꝛoꝝ phie na
bltätie ſepateſt ſeꝛme limplices. ⁊ talis foꝛ
Folio ü
— ma ſimplexpt eſſe ſubiectñ accñtis ſʒ immaterialſicu ſte in aogelo intellectꝰ ⁊ volũtas. que ſt/ foꝛme de ſcða pẽqᷓlitatis. Tercio ðꝛ aliqͥd ſimplex. q nõ eſt mixtus
er q̃ttuoꝛ elemẽtis·⁊ ſic celũ ð ſimpiex.·⁊ qð ſic eſt ſim⸗ plex põt eſſe ſubiectũ accñtis materialis.ſicut pʒ de ele
mẽtis. Q.uarto ðꝛ glqͥd ſimplex.qꝛ non includit in ſe
multitudinẽ ſuppoſitoꝝ ᷣm ꝙ hmõi.⁊ſic ſpẽs ſpeõliſſi
ma ð eſſe ſimplex.⁊ tale ſimplexeſt ſubiectũ foꝛmaꝝ qᷓ
ↄſequunt᷑ coꝛpus mixtũ. Per hor ꝗᷓ dm eſt. ꝙaĩa non eſt pure ſimplex.i.pᷣmo mõ.ſʒ ſcðo mõ.qꝛ nõ eſt ↄpoſi⸗
ta ex materia ⁊ foꝛma.⁊ ſic poteſt eſſe ſubiectuʒ accidẽ
tis ⁊ paſſionum.
Argut᷑. coꝛpus aiatũ eſt ſubiectũ huiꝰ libꝛi.q nõ aĩa. ꝓhat qꝛ iſte potẽtie de qͥbhic loquit᷑ phs ſt/ potẽ⸗ tie aie vegetatiue? ſenſitiue.⁊ fluũt a coꝛꝑib animatẽ. Zᷓcoꝛ pus aiãtum eſt ſubiectũ Dm ꝙ coꝛpꝰaĩa⸗
tum nõ põt eſſe ſubiectũ ꝓpter duas cq̃. Pꝛima eſt. qt nð eſt ſatis cõe qᷓ;uis em̃ in iſta ſcia ↄſiceret de poten/ tijs ↄuementiby toti aiãto. tñ eti in eodẽ libꝛo fit men tio de aliqbus paſſionib q̃ tm̃ aie ↄueniunt ⁊ non coꝛ poꝛi aiãto.ſicut ſt inteliectus agẽs.intellectus wſſibi lis ⁊ volũtas.ſed aĩa eſt ſubiectũ ſatis cõe.quia etiam
potẽtie hſttiue ⁊ vegetatiue fiuũt ab anima tãqᷓ; ex pᷣn cipio ⁊ pᷣnci pali ſubiecto.ſicut in pᷣma q̃ſtione dem̃ eſt Scða rõ eſt. qꝛ hic ↄſiderat᷑ de iſtis potẽtijs km ꝙ pᷣn⸗ cipalr fluũt ab anima.⁊ ðᷣfit ad dñam iibꝛi de ſenſu?
ſenlato.inqᷓ libꝛo tractat de potẽtijs ſenlitiuis mꝙ flu unt ab anima ⁊ coꝛpoꝛe.⁊ ideo anima eſt hic ſubiectu
ibi aũt coꝛpus animatum
irguitur.de ſubiecto dʒ pſuppon qdeſt qeſt
ſʒhic inueſtigat᷑ qͥd eſt aie. vt pʒ ſcðo hꝰ.g nõ erit ſub
iectũ Dðm ꝙ ſubiectũ alicuiꝰ ſcientie pt capidupłr Vnoo ᷣm ꝙ ponit᷑ in demõſtratõe actuali.⁊eo mõ oʒ
bᷣncipia pᷣſupponi.q̃ ſi diffinitõ ſubiecti.qꝛ ex p̃ſupõe
nccãria pncipioꝝ accipit ncc̃itas ↄcluſionis. Alioꝰ ac cipit᷑ ſubiectũ abſolute añ vel poſt actualẽ demõſtra⸗ tðem ·⁊ ſic pᷣt etiã qͥd eſt inueſtigari.in ſignũ cuiꝰ pᷣmo poſterioꝝ qd eſt ponit᷑ pᷣcognitõ. ⁊ in ſcðo poſterioꝝw nit᷑ queſtio vere ſcibik· Scðo p̃t dici ꝙ in ſcrẽtia nõ dz inq̃ri diffinitõ ſubiecti ex pᷣncipijs illiꝰ ſciẽtie.ʒ pEsp inquirit diffinitõem anime ex actu? potẽti ue ſunt
pꝛincipia metaphiſicalia
H Arguit᷑. anima eſt foꝛma.ꝗᷓ nõ pt eſſe ſubiectũ. q
„
ſubiectũ eſt materia Dm ꝙᷓ foꝛma nõ pᷣteſſe ma⸗
teria exqᷓ· ſed bñ põt eſſe materia in qua yelcirca quã Eiſt ergo anima materia in qua.quia in ſe habʒ paſſi ones ⁊ potẽtias.⁊ eſt materig circa quam.quia circa
animam verſatur intentio àutoꝛis
Arguit᷑. de nullo coꝛruptibill eſtſciẽtia.ſʒ aiãeſt
coꝛruptibilis.ꝗᷓ de amma nõ ẽ ſciẽtia. ꝓbat qꝛ anima vegetatiua ⁊ßſitiua coꝛrũpunt᷑ ad coꝛruptõem ſubiec ti Dm ꝙ coꝛruptibile accipit duplr. vno ꝓpꝛie ꝓ
ut heat apritudinẽ ad cœꝛruptõem actualẽ. ⁊ ſic de coꝛ ruptibili pt eẽ ſciẽtia ſicut de ſubiecto. qꝛ de coꝛruptij bili p̃t cognoſci ꝙ ip̃m eſt coꝛruptibile. Alio accipit᷑ 6
coꝛruptiblle imzpꝛie ꝓut at actualẽ coꝛruptõeʒ.⁊ ſic
„——
de coꝛruptibili nõ eſt ſciẽtia vt de ſubiecto· Kuiꝰrõ̃ qð m ſe eſt coꝛruptibilenõ p̃t hie paſſionẽ q̃ di cat᷑ incoꝛruptibilr de ſubiecro. Sufficit qᷓ ꝙ de anima
qꝛ hocq
—
pñt dici aliq paſſiones incoꝛruptibiles.q̃ pfit demrãri papna pᷣncipia deiᷣa·vt latiꝰ circa initium libꝛi phi
ſicoꝝ dictum eſt *
—

Queſtiones ſecundi de&nima
Arguit᷑. ſi coꝛpus giatũ nõ eẽt ſubiectũiſtilibꝛt ri. nos ſcʒ phi ſumꝰopinãtes noticiã.i.ſciam ſpecula
tũc iſta ſcia nõ eñ ſuboꝛdinata phie naturali.q ſic aĩ ma nõ Zhit ens mobile ſiẽ facit coꝛpꝰ aĩatũ Döm ꝙ duplex eſt ↄtractõ general ſubiecti.vna eſt ad ꝑtem ſublectiuã.⁊ ſic coꝛpꝰ aĩatũ Zhit ens mobile ⁊ nõ aĩa Alia ẽ ↄtractio ad ꝑtẽ itegralẽ.⁊ ſic etiaʒ aĩa Ihit ens mobile. quia anima eſt pars integralis ciuſdem entis mobilis.·ſcʒ coꝛpoꝛis animati. Dnoʒꝝ honoꝛabilium no ticiam opinantes Querit. qũo diuidit iſte lib p ma ſui diuiſione. Dðʒ ꝙ diui di in ꝓhemiũ ⁊ tractũ. Et rõ illiꝰ diuiſiõis eſt. qꝛ ſcia oppo 8 nnit̃ ignoꝛãtie. hm ꝗᷓ duplicẽ ſpe riẽ ignoꝛãtie oʒ ponere duplicẽ ꝑeẽ in ſcia. Quedã em̃ ẽᷣignoꝛãtia negatõis.⁊ eſt qñ qͥs nihil cogſcit de fubiec to.⁊ ral ignoꝛãtia remoue᷑ p ꝓhemiũ.qꝛin ꝓhemio fit ãdã gñal detmiatio de his qj in libꝛo tractãt᷑.⁊ iõ ex ꝓ hemio habet᷑ gñalis cognitõ ipſiꝰ ſubiecti.⁊ᷣm ß ꝓhe⸗ miũ ſic deſcribit᷑. Pꝛohemiũ eſt ßmo pᷣãbulꝰ elucidãs aĩm. remouẽs ignoꝛãtiã negatõnis.ſʒ tractatꝰ ſiue ſcla emonuet ignoꝛãtiã rie diſpõis.q ſi aliqͥs ſit p̃ue diſ⸗ poſitꝰ circa ſubiectũ alicuiꝰ ſcie hñs erroꝛẽ de ſ ubiec⸗ to q̃ad eiꝰ pᷣnciꝑia ſeu paſſiões. tũc talpᷣua diſpõ ÿmo nerꝑ tractarũ Et iſtud pᷣt itelligi de ignoꝛãtia pue dil põis qcũq; mõ accepta. Die it᷑ em in ſcia aliqs ßue di ſpoſitꝰ dupłr.vnoꝰ ᷓrie. qꝛ hʒ habitũ Zriũ ſcie. Qxẽ⸗ pli grã· ſi aliqs crederet ꝙ aĩa nõ hiet potẽtias ille hꝛẽt habitũ Zriũ huic ſcie de aĩa. Dã etiq aliqͥs pᷣue diſp ſirꝰ pᷣratiue.qꝛ ſcʒ adhuc nõdũ acqͥſiuit habitũ ſcĩe ð ſubiecto.⁊ tał ignoꝛãtia etiã remouer ꝑtractatũ. De ma ignoꝛãtia loq̃phs pᷣmo poſterioꝝ.vbi ðt ꝙ igno⸗ õtia p̃ue diſpõis generat᷑ in aliqᷓ ꝑſ plim falſigraphuʒ Ltẽ ꝓhemiũ diuigit᷑ in tres ꝑtes.cuiꝰrõ eſt. qꝛ ꝓhe⸗ miũ nihil aliud eſt qᷓ; diſpõ recipiẽdi illã ſciãm. diſ⸗ oſitõi opponit᷑ indiſpõ qͥ qñq; attẽdit᷑ ex ꝑte ſcientis dũ ſcʒ hʒ voluntatẽ qriã ꝓ acqipiẽda illa ſcia.qñq; ex kerei ſcite.⁊ h̊ dupkr. Vnoꝰ.qa res cogn itagponit᷑ ſi nealiqͥ oꝛdine.⁊ illa remouet᷑ ꝑ ſcdam prẽ ꝓhemij Alio mõ qñ ro ſcita nõ hʒ difficultatẽ.⁊ ſic diſcipulꝰ nõ diſ ponit᷑ ad attentõem.⁊ illa remonet̃ꝑterciã ꝑtẽ ꝓhemij. Sʒ hma indiſpõ.ſ.ex ꝑte ſciẽtis remouet᷑ ꝑ pᷣmaz ptem yñ in pᷣma ꝑte reddit guditoꝛes beniuolos i.bone vo⸗ lũtatis ad audiendũ libꝛũ In ſcda reddit eos dociles id eſt bñ diſpoſitos ad recipiendũ doctrinã. In tercia redditeos at?s.i.intẽtòs ad audiendũ. Pꝛimũ fa⸗ eit oñdendo vtilitatẽ ⁊ dignitatẽ iſtius ſcĩe.ſcðᷣm facit oñdendo oꝛdinẽ. ꝓcedẽdi. qꝛ facitr aliq;s hoc pt ſciẽtifi e rapere qðponit᷑ ſibi ꝑ oꝛdinẽ.terciũ oñdendo diffi⸗ cultatẽ ſcie.qꝛ in difficilib oʒ facere a duertẽti ⁊ attẽ⸗ tõem. Incipit ergo ſic liber de aĩa Gonoꝝ honoꝛabi⸗ li noticiã opinãtes) Glt intẽdit in illa ꝑte oñdere di⸗ Knitatẽ illiꝰ ſce.⁊ ̊ facit duptr. ᷣmo in gñali ꝛ in ſ pe tlali. In gñali.qꝛ oñdit iſtã ſciãm eſſe de nũero bonoꝝ honoꝛabiliũ.⁊ h nõ eſt ſpeãle iſti ſcie.ſ ʒ cõe oĩbo ſciẽti⸗ s ſpeculatiuis.t ĩtendit iſtã rõeʒ exꝓpõe.bonũ ho⸗ noꝛab ile int᷑ oĩa bona eſt digniſſimũ ſʒ ſcia libꝛi de aĩa. eſt bonũ honoꝛabile.qᷓ m ſe eſt digniſſima. Minoꝛẽpꝓ batppõem textꝰ. qꝛ oĩs noticia.i.ſcia ſpec ulatiua eſt de numero bonoꝝ honoabiliũ. Et dʒ texꝰ ſic oꝛdina⸗
tiuã eẽ bonoꝝ honoꝛabiliũ.i.ð nñjero bonoꝝ hõꝛabiliũ uerit. vtrũ oĩs ſcia ſpeculatiua ſit bona?— rabit. Dm ꝙ ſic. ꝙ aũt eſt bona ꝓbat̃ duplr. pmo ſic oĩs pfectio eſt aliqð bo nů ſui ꝑfectibił᷑.ſʒ ſcia eſt fecrð ip̃ius intellect?ꝰ.ꝗᷓeſt bonũ ⁊es co⸗ uertũt᷑.ſed q̃libʒ ꝑfectio adducit aliquã entitatẽ. ꝗᷓ a ducit aliquã bonitatẽ. Minoꝛ ꝓbat᷑ ex pᷣmapoe me⸗ taphiſice. om̃es hoĩes natura ſcire deſi iderãt.ſicut ten dẽtgs ad intellectus pfectõem. Naturat᷑ aũt appetitꝰẽ ad bonũ Etiã intellectꝰnoſter eſt in potẽtia hm ſe. pf cit ⁊ fit in actu ꝑſcĩas. S· va rõ eſt. qꝛ hocẽ bonũ cuiꝰ cũq; rei qͥ vnt᷑ ſuo p̃nciplo.qa in hoc cõſiſtit ꝑfectio rei ſed ꝑ ſciam ſpeculatiuã aliqͥs vnit᷑ pᷣmo pᷣncipio..deo qſcia ſpeculatiua eſt honũ ißius intellectus Mioꝛpʒ q nõ eſt acceſſus ad deñ niſi ꝑ cognitõem ⁊ amoꝛẽ. Q ſit honoꝛabilis pʒ.qꝛ hoc eſt bonů honoꝛabile qðzpter ſeappeti᷑. ſed ois ſcia ſpeculatiuaʒpter ſe aypetit· er⸗ go eſt honoꝛabilis. Maioꝛ pʒ ex rde honeſti. Minoꝛ pʒ · quia ſciẽeia ſpeculatiua nõ oꝛdinat᷑ ad alterũ.ſicut ſcia pꝛactica oꝛdinat᷑ ad opus. ¶ uerit᷑. quotuplexeſt bonůñ Den ꝙ triplex.ſcʒ ponum honeſtuʒ. bonum delectabrie.?bonũ ytile Et dꝛñt ſic. qꝛ bonũ honeſtũ eſt qð ꝓpter ſe appetil. ſicut ẽ heatitudo ſcia ⁊ ÿtus.hʒ em̃ tale bonũ in ſe vñ quietet appetitũ. Sʒ bonũ delectabile eſt ᷣm ßᷣſum.ſicut dul⸗ cis potus vel pulcher coloꝛ.⁊ ðꝛ bonũ.qʒ delectat ßᷣſuʒ Sed bonũ vtile eſt qð appetit᷑ ꝓpter alterũ.ſ icut pecu nia.qt appeti?ꝓpter neceſſitatẽ victualiũ. Et pᷣt ſic da ri ſufficientia. qꝛ bonum ſm ꝙ hic capit᷑termiat appe titũ km ꝙ ðᷣt Areſto.in pᷣmo ethicoꝝ. bonũ eſt qð om̃ia appetũt.vel ergo ũ̊ bonũ terminat appetitũ fᷣm quid.?⁊ ſic eſt bonũ vtile. qð eſt terminus aʒpetitus hᷣm oꝛdinẽ ad aliqð alterũ. q habetur. ꝓpter alterũ Vel eſt tminꝰ apperitus ſimplꝭ. hoc eſt dupłr. vel hoc bonum ſpec⸗ tat ad ſenſum.⁊ ſic eſt bonum delectabile. vlſpectat ad Intelleciũ.⁊ ſie eſt bonum honoꝛabile. Arguit᷑ bonum honeſtũ ⁊ bonñ delectabile ideʒ ſunt. ꝓbatur n Zreſtot · decimo ethicoꝝ qui ðt ꝙ phia habet mirabiles delectatões annexas. Dm ꝙ de⸗ lectabile capit᷑ duplr. vno mõ generalr ᷣm ꝙ hocẽ de⸗ lectabile qð ſenſum delectat vel intellectũ.⁊ ſic coinci⸗ dũt bonum honeſtum ⁊ delectahile. qꝛ ſunt multa bo⸗ na que delectãt intellectum.⁊ ſt⸗ honoꝛabilia Zilioo cg
pit᷑ delectabile ᷣm ꝙ delectat ßſum.⁊ ſic delecta⸗ bile diſtinguit᷑ honeſtü. qꝛ nũqᷓ; pt eſſe honeſiũ. qð delectat ſum. Per hoc ergo dõm eſt ꝙ delectatõ q̃ eſt Fm ſniam phi in phia eſt delectatõ m intellectũ Arguit᷑· bonũ delectabile ⁊ vtile coincidũt. ꝓba tur· qi polio medicinalis dulckeſt. vtilis.⁊ delectabił etiã ᷣm ſenſum Dm ꝙ iſta tria bona pñt capieu plicit. vno mõ cũ pᷣciſione.ſic ſcʒ ꝙ p̃ciſein aliq inueni⸗ tur honeſtũ.⁊ p̃ciſe in alio inuenit᷑ vtile.vł p̃ciſein ali quo inuenitur delectabile.⁊ ſic realiter di ſtinguumar ab inuicem. quia aliquid reperitur quod eſt ſolũ hone ſtum· ſicut beatitudo ⁊ ſcientia ſpeculatiua. Etẽ repe rire aliquod quo p̃ciſe eſt vtile. quod tamẽ nõ eſt dele
ctabile nec; honeſtũ.ſicupotio medicinalis amara.q̃
eſt vtilis ⁊ nõ delectabilis ᷣm ßᷣſum Et aliquid eſt de
lectablle quod nec eſt vtile nec honeſtum.ſicut abun⸗ dans potio yini. Vlio modo accipiunt᷑ iſta tria bo⸗ na ine pꝛeciſione⁊tunc diſtinguunt᷑ foꝛmalf. qulo in
———— ——.

reſtotelis
Aoqẽ ʒcurrũt materiakr. qꝛ eſt alia rõ vtilis ⁊ delcãbir
ſicut dom̃ eſt de dulci potõne q̃ abſolute accepta ẽ dele ctabit.ſʒ relata ad ſanitatẽ eſt vtikł Qx pᷣdcĩs ptʒ ꝙ illa diuiſio ẽ diuiſio analogi ĩ ſua analogata.qꝛ ð̃ꝛ pᷣ bonũ de bono hopeſto.qð ẽ fixũ ⁊ ſimpłr bonũ. Scðo de bono delcãbili qð termiat appetitũ ſenſitm̃ ſimpłr Terꝰ de bono vtili qð termiat appetitũ ᷣm qͥd Vñ ðʒ hoc triplex ẽ amicitia. Pꝛia ẽ q̃ fundat᷑ in bono hoẽſto 2 illa ẽ ꝑma nẽs Scða ẽ q̃ lundat᷑ in bono delcãbili.⁊
illa cito perit.ſic delcãbile cito ÿᷣtit in a maꝝ. Tcia
que fundat᷑ in bono vtili.⁊ illa ſtati hz finẽ.qꝛ ceſſante tali bono vtili.ceſſat amicia Arguit᷑. Zreſto.pᷣmo ethicoꝝ diuidit bonñ in decẽ pᷣma. nõ eſt tm̃ triplex bonũ. Dðm ꝙ bonũ capit᷑ duptr. noꝰ trãſcẽdent᷑ ꝓut ↄuertit᷑ cũ ente.⁊ ſic diui ditur ĩ decẽ pᷣnta. Alioꝰ capit᷑ bonũ ꝓut ẽ terminꝰ ap/ petitꝰ.⁊ ſic diuidit in iſta tria bona.qʒ iſtis trib mõis appetit us termĩatur vt dem̃ eſt irguit᷑.eſi ctiã aliqð bo nũ laudabile termĩans ap petitũ.ꝗᷓ iſt a diuiſio ẽinſufficiẽs Dm.ꝙ bonũ lau dabiie ẽ bonũ honeſtũ. Juxta qð ſciendũ.ꝙ landabi⸗ le capit᷑ dupł, Vlnoꝰ vt illud ðꝛ laudabile qð hẽt in ſe rõem honeſti folalit᷑. qꝛ pꝛopt ſe appetit᷑.ſicut laudaꝰ ꝓtutes.⁊ iſto mõ manifeſtũ eſt ꝙ coĩcidat cũ ho neſto. VDꝛñt em̃ ho noꝛ? laus ſo lũ ſᷣm rõem.qꝛ honoꝛ debet̃
pono honeſto ſᷣm ſe accepto.ſed laus dẽtur bono hone
ſto ꝑ ↄparõem ad finẽ. ⁊ ſic ptʒ ꝙ bona laudabilia ſũt ho neſta in ſe qᷓ;ᷓuis oꝛ dinẽrur ad finẽ. Elioꝰ capit᷑ lau dabile impꝛope ᷣm ꝙ laudamꝰ aliqᷓ natu ralia oꝛdina ta ad ÿtutẽ.⁊ ſic laudabile põt ↄtineri ſub bono vtili. ſed ſic impꝛope laudabile capit᷑. Dicit eĩ Areſto.ʒ⸗ ethicoꝝ ꝙ in his(qᷓ̃ nobis a natura inſũt) neq; lauda mur neq; vitupamur rguit᷑. quedã honoꝛant᷑ pꝛopt᷑ diuitias.⁊ tñ diui⸗ rie fũt bonũ vtile. ergo coincidũt bonũ vtile ⁊ bonũ ho neſtũ Dm.ꝙ duplices ſũt diuitie.q̃dã ſũt diuitie intellcũales.ſic junt ſcie ⁊ ÿtutes.ſicut notat apls di⸗ cens. ꝙ deus ẽ diues in oĩbus.⁊ pꝛopt᷑ tales alqͥ ſunt veracit᷑ honoꝛãdi.quia ilie diuitie ſũt bonñ honeſtuʒ lie ſũt diuitie bonoꝝ tꝑaliuzʒ exterioꝝ. ⁊ pꝛopt illas diuitias nulli funt honoꝛãdi.Illi em̃ qͥ honoꝛãt diui tes ꝓpt᷑ diuitias tꝑales errãt nõ dijudicãdo int bonũ honeſtũ ⁊ bonũ vtile. Et ſi dicat᷑ ꝙ diuites ho noꝛant᷑
qui etiã nec ſunt ſciẽtes nec ÿᷣtuoſi Dðʒ· ꝙ diuites ſunt in duplici dꝛña. Quidaʒ em̃ ſunt diuites ⁊ etiaʒ] alioꝝ rcõꝛes · ſicut ſunt ſuꝑioꝛes cõitatuʒ.⁊ tales diui⸗ tes debẽt etiã honoꝛari qᷓ;uis nõ ſunt ſcictifici nec ÿtuo ſi. qꝛ in eis honoꝛat tota ciuilitas ⁊ cõitas.in qᷓ cõitat⸗
multi repiũtur ſciẽtifici ⁊ ÿtuoſi. Mt ſic mgciuiũ in⸗ ſeius ⁊ inuirtuoſus hõꝛari pᷣt. Ailij ſůt diuites nõ tña iðꝝ reꝗ̃ꝛes ·⁊ illi nullo mõ ſũt honoꝛãdi.ſi tñ aliqũcõ
tingat; ↄtigit ex erroꝛe hoim plus diligẽtiũ bona vti
lia q; bona hoẽſta. Sic ðt reſto. ꝙ nobis magis di⸗ l&tos dicimꝰ pꝛioꝛes.
O uerit᷑. vtꝝ ois noticia ſit de nũero bonoꝝ hono rabiiiũ ¶ Dðʒ ꝙ lic. qꝛ pꝛopt᷑ ſe appetit ſicut dem̃ eſt Sʒ arguit᷑ ꝙ nõ · q ſcia pꝛacica nõ eſt de nũero bonoꝝ
bonoꝛabiliũ.q nõ oĩs ſcia eſt de nũero bonoꝝ honoꝛa⸗
biliũ Dðʒ ꝙ veꝝ ẽ anboie ſcia ſimołtẽ de nũero bo noꝝ honoꝛabiliũ ſed ois ſcia ſpeculatia· ⁊hoc denota turi textu cus ðꝛl noticiã)qʒ ꝑ noticiã intelligit ſciam
ſpeculatiuã. Luiꝰ rõ eſt. q& ſicut finis ſcie piactice eſt
opari.ita finis ſcie ſoeculatieẽ ↄgnoſcere. cñ ergo w
6
qðq; denoĩatur a ſuo fine.ſic optime ꝑ noticiq deſigna tur ſcientia ſpeculatiua Arguit᷑. medicinaẽ ſciẽtia pꝛactica ⁊c honoꝛabilis ergo aliqᷓ ſciẽtia pꝛactica ẽ honoꝛabilis. Añs pꝛobat᷑ in ecckiaſtico vbi ðꝛ. Monoꝛa medicũ ꝓpter neceſſitatẽ creauit em̃ euʒ dñs D ðm. ꝙ duplex eſt ꝑs medicie Seſt eiñ vna ꝑs ſpecu latiua ſiue theoꝛica.⁊ alia ps eſt pꝛactica qð ptzʒ ex libꝛo Amphoꝛiſmoꝝ Galieni qͥ ſic incipit. Medicia alia eſt ſpeculatiua alia pꝛactica.ca piendo ergo medicinã qᷓ;tum ad illã ꝑtem queẽ de pᷣn cipijs infirmitatũ ⁊ ↄplexionibꝰ.ſic eſt ſimplr ſpecula tiua.⁊ hoc mõ eſt honoꝛabił· qꝛ ſicut ðᷣt Areſto. in pᷣn⸗ cipio paruoꝝ naturaliũ Vbi phicus deſinit.ibi medi cus incipit. Capiẽdo ergo medicinã qᷓ;tum ad illã ꝑ⸗ teʒ(que ẽ ſimplr pᷣracticg m quã docet applicare iſta pncipia gñalia ad pticulares infirmitates)ſic ẽ nõ ho noꝛabił quã pꝛope habẽt impediri.⁊ ſic illi nõ ſunt ho noꝛabiles. non cognoſcũt cauſas ⁊ pᷣncipia ex qͥbus iſta eueniũt 3 Arguit᷑.multe alie ſciẽtie ſpeculatie appetũtur ꝓpter alias ſcĩas.qᷓ ilte nõ ſũt honoꝛabiles. Ziñs pꝛobat᷑ de logica q̃ eſt ſcia ſpeculatia.⁊ tñ oꝛ dĩatur ad oẽs alias ſcias. ᷓ eſt bonũ vtile ⁊ nõ honoꝛabile Dõmꝙ du⸗ plicit᷑ aliqᷓ ſcia eſt honoꝛabił. Eno mõ foꝛmalr ⁊fina⸗ liter ſimui.⁊ tũc illa ſcĩa eſt honðꝛabil que pꝛopt ſe ap petitur ⁊ nõ oꝛdĩatur ad aliquã altioꝛẽ ſcĩam.⁊ ſic ſciẽ tia metaphicał eſt honoꝛabił in lumie nature.qꝛ in luĩ ne nature nõ oꝛdĩatur ad ali ſciam. t in lumie grẽ theologia ẽ honoꝛabil. ⁊ in lumiĩe gle ſcĩa beatoꝝ eſt ho noꝛabit᷑. Altoꝰ aliqua ſcĩa eſt honoꝛabit foꝛmalr tiñ. qꝛ in ſe habʒ foꝛmã̃ honeſti ſcʒ vñ appetit᷑ Fm ſe.vſic alie ſcĩe ſpeculatie ſũt honoꝛabiles.q hñt ĩ ſe vñ appetãtur qᷓ;uis nihilominꝰ oꝛ dĩant᷑ ad alias ſcias.⁊ ſic logicaẽ ete honoꝛabit᷑. Silr p̃t dici de ÿtutibꝰ qꝛ ſunt aliqᷓ ꝓtu tes nõ oꝛ dĩate ad alias ſicut ſapĩa int᷑ ÿtutes intellec tuales.⁊ pꝛudẽtia inter ʒtutes moꝛales. Alie ſunt ÿtu tes q̃ oꝛdĩant᷑ ad alias.ſicut alie ꝓtutes moꝛales ⁊ etẽ ʒtutes itellcũales al a ſapĩa oꝛdĩant᷑ ad alias ſicut ad ſapiam.ſicut ʒtutes moꝛales ad pꝛudẽtiã Nrgutt᷑.alique ſcie ſũt ꝓhibite ei ſpecula tĩe.ergo nõ funt oẽs hõꝛabiles. Zñs pꝛobat᷑.qʒ ſcieagice.ſ.nij gromãtia.pyromãtia.aſtrologia.q̃ ſunt ꝓhibite oĩbus Wedicia ⁊ ieges q̃ ꝓhibẽtur ſacerdoti. Dðzꝙ tripkr aliq̃ ſcia ꝓhibet᷑. Eno ex ꝑte ſcie qꝛ ſt ſceſolũ voce⁊ſic nigromãtia ⁊ pyromãtia ſt ꝓhibite. Tales em̃ ſcie ↄſurgũt ex pacto F demone.⁊ ſi qñq; ali⸗ que ↄtigãt nõ tñ fiũt ſic ẽx aliqᷓ ceris ſcia.ſed ex ꝑte o peris dẽonis.qͥ qñq; aliqͥd fcit limplr.ſicut fit qñq; in effectib in qͥbus dẽones vtũtur naturalib cauß ad ꝓ ducẽduʒ veros effcũs.⁊ qůq; appet aliqd facere qð tñ nõ fcit.ſicut ĩ pꝛeſtigijs.⁊ tales ſc ĩe ſũt ꝓhibite oĩbꝰ ho mibus.nõ em̃ lʒ aliquẽ hãe pactũ cũ dẽone qð fit ĩhis ſciẽtijs. Scdo quedã ſcie ſt ꝓhibiteꝓpter vſuʒ. qꝛi⸗ met̃ de malo vſu ip̃aꝝ qᷓ;uis ĩ ſe ſint bone.ſicut ð̃ꝛ ars ficieni venenũ Qum em̃ om̃es homies vt in pluri⸗ muz ſunt mali timetur de periculo abuſionis illaꝝ ſciẽ tiaruʒ.⁊ lic pꝛohibẽtur. Tertio pꝛohibẽtur aliqueſciẽ tie ꝑ compatõeʒ⁊ in oꝛdinẽ ãd diſcẽntẽ. quãuis em̃ ta/ les ſciẽtie funt in ſe vẽre ſciẽtie ⁊ honoꝛablles ·tamẽpꝛo hibentur aliqbus qui ſunt deputati ad ſtudiuʒ altio⸗
1
ris ſclẽtie·⁊ ſic etiã pꝛohibetur pꝛeſbiteris ne ſtudeant

Queſtiones
ſcienti leguʒ ⁊ medicinaꝝ.quia tales ſunt deputati
ad ſtudiuʒ theologie.⁊ iuris canonici que ſt/ altioꝛes ſciẽtie. Ner illa dõm ad argumentũ.ꝙ nulla ſcia ꝑſe
eſt pꝛohibita.qꝛ nigromãtia ⁊ pyromãtia nõ ſunt ſcie. 1 ceditur de potẽtijs ⁊ opationib aĩe
—
ſiliter ⁊ ars ↄficiendi venenũ. Et ſciẽtia medicinal nõ
pꝛohibet abſolute.ſed detmiate in oꝛdie ad diſcentẽ
WMagis auteʒ alterã altera. aut que eſt ßᷣm certi
tudineʒ · auter eo ꝙmelioꝝ qͥdeʒ eſt⁊ mirabilio/ mum:ꝓpter vtraqʒ hec anime hyſtoꝛiaʒ rõnabili
ſpẽalia q̃ in nobis exꝑimur.ita ſcia de aĩa eſt de his ᷓ
pꝛimi de Anima
nlibrts poſterioiib deſcendit ticnlartꝰ de ſinguł x aĩmab derminãdo. vt in libꝛo de vegetalib⁊ plãtis
⁊ de aialib. Scha ſilitudo eſt. qꝛ in hrſtoꝛijs ſepe pus⸗ facta poſteriꝰnarrãtur? ecõtra.itũ etiã in hoc ibꝛoꝓ eius eſſentiaʒ-
Tercia ſilitudo eſt. q licut in tradũtur aliq
in nob ita eẽ naturaſitexpimur.vt ſtꝭ opatões ⁊poñe Querit·vrx. hyſto ia.i.ſciẽtia de aia ſitin(ai
pmiß ponẽda E videt᷑ ꝙ nõ· qꝛ ſiber pßicoꝝ eſt poꝛ il lo Dõʒ ꝙiſtud aduerbiũ pᷣmũ põt duplr capi Vno
* mõ vt ðt oꝛdinẽ.⁊ ſic fit ↄpatio iſtius ſciẽtie nõ ad oẽs Scn ſpealt libopbhicale·edadillos inàbus derrniatur vez⸗ nr oñdecio dᷓ eſſedignloalhe ſciẽtijs ſpeculatis Gt pᷣꝰ eie ſie iſtas vera— 5t anß
it duos mõs qbus vna ſcia ſperulatia ẽ dignicꝛ a⸗ ponẽda cuʒ etiã in oꝛdine p̃ponateis. Eõpando aũt feon cia et 4 eeßn„itũ libꝝ ad oẽs libꝛos phicales.ſic libꝛi phicoꝝ dege. Seh de neratõe metheoꝛoꝝ? de mineralib pᷣcedũt iſtũ Allo f*
eſt a ando etiã iſtũ ad oẽs li 1 ð nobilioꝛi ſubẽo.⁊ ſic metap hicaẽ dignioꝛ qᷓ;alie ſcie F meee queẽ ſimptt pma quia ip̃a eſt de deo.⁊ alie ſcie ſtꝰ de creatur. Scðᷣo ali ⁊ digna· Gt rõ eſt qꝛ dignitas alicuiꝰ ſciẽtie pᷣncipalt qua ſcia eſt dignioꝛ ex certioꝛi mõ ꝓcedẽdi⁊ demrãn⸗ ſ mit᷑ biecto ſc3 en hʒ noiliꝰ obiectu diſicut ſcĩe mathẽaticales. Deiñ aplicãdo adiſtum mnii ex lublecto · ſed liber de aĩa hz nohiliꝰo liõ 3 ſcĩaʒ ðt. ꝙ ex vtraq; cã hyſtoꝛia vel ſcia de aĩa eſt pᷣpo 2„— n qðeſt vex in qᷓ ciẽtia q̃ eſt in pte ſed in libꝛo de lenſu ⁊ ſenato detj— ceie n enn llen du minat detotoſtʒ de cope aiato.⁊be derminaf depte— aalt melioꝛ oĩbus foꝛmis coꝛpalib G mirabilioꝝ 3. coꝛpis ckn. — 3 ſenſu z ſenſato eſt dignioꝛ m ꝙ duplicit in aliᷓ „ qalapʒmultos etfcũs· de qͥbus merſto miramurſic ſciẽtia põt detmingri de toto. Vno mẽõ determinãdo ptz in ↄgnitõne lenſuũ interioꝝ.⁊ ſic iſia ſcĩa dignioꝛẽ 5 deſcẽdenco ad ſingul ⁊ſie ſciẽtia de⸗ 6 dignltate ſublecri· Scdo iſta ſcĩa eſt cerrioꝛ· q etde teminã* toet digruet vee hus q̃ iy nobis expimur.qͥlibet em̃ in ſeipo ſcit ꝙ hʒ in quia ſic ſciẽtia de toto etiq includit ſciẽti de pte.⁊cß tellectũ· volũtatẽ· vjuz · audicũ? lic de alijs· Percipit 2ntardetalter de. em̃ in ſeipᷣo ꝙ hʒ młtas poñas qꝛ vna rebelliſat ↄtra. terminãt detoto animato.Zliomõ in aliqᷓſciẽtia põ̃t
Quetitvrx im artibpf̃tinueiriiſte due(alaz. fieri detminatio de toto ſub rõne totalitates.⁊hm ꝓp̃e
2 Söe ſic. q ſicut ynaſeia rates magis ↄueniẽtes toti qᷓ; ꝑti.⁊ ſic ſcientia depte Pumn i S on pot eſſe digniot qᷓ ſciẽtia de toto. qꝛoringit ꝙ ptes pa alatitit bher. ne Ars elt dlgniorch bent nobilloꝛes ⁊ dignioꝛes paſſiões qᷓ; totũ. Et ſic di bz dignius e icut ars faciẽdi alidcirca aurũ cendũ eſt de anina.qt anima hʒ nobilioꝛes paſſiões ab Altoe digniot artefutoꝛie. q auꝝ etdig ſolute qᷓ; coꝛpꝰ animatũ. paſſiões em̃ animeſti intellec nils ſoieoeilio arseſt diznioꝛ excertitudine oparh; tus ⁊vnn que nõ ↄueniũt coꝛꝑi animato.⁊ hocad— nis.⁊ ideo ʒurifaber illeẽ dignioꝛ qͥ ꝑfectiꝰ⁊ certiꝰ fa? Ius 5 t fialã qᷓ;llle qͥ minꝰ pfecte acit.ſirutille c minus eſt verũ de anima rõnali cir fiatã Pille min pfecte facir. ſicut ille ͥ m certi⸗ Arguit᷑.ſeiẽtia de gñe eſt dignioꝛ ſciẽtia de ſpẽ.ſʒ li⸗
tudinẽ facit fialã hẽt ꝑfectius artẽ qᷓ; inexptus S Duerit. is iſtoꝝ modoꝝ eſt dignioꝛ allo Dom. ber phicoꝝ derminat de toto ente mobili. hic añt jolũ
g ſimpłr dẽt attendi dignitas ex ꝑte ſublecti. Et hꝓ⸗ S heebeeenpiei* batur autoꝛitate ⁊ rõne. Autoꝛitate Zreſto.in ſibꝛo ð 8 uberalidua ſcletl derinihat de genere aielibtüecermeltrgnrneſtlcckemodicnzer hcwereolurehuenledo esrſten eſt vex vſcien impſcẽ de reb pfectis q̃les ſt. fube ſeꝑate.qᷓ; ↄgnoſ ßria de gnekdignlot ſciẽtia de ſpẽ · imo ſpẽs eſt dignior
gñe. qꝛ ſpẽs eſt magis actual. iðo etiã hʒ paſſiões dig⸗ nioꝛes. Alio mõ aliqᷓ ſciẽtia ſimul tractat de gñe ⁊
cere multũ de iſtis inferioꝛib impfectꝭ pfecte. ðᷓ iõ ſ.
3 nhneellit ile nac vrprzin bus? deſilerech ẽꝝ.⁊ ſic ſcientia de gñe cloucht
ercio huiꝰ. Röne ſic. qu digni Fee digntta in ſe ſcientiã de ſpẽ.⁊ ſic dignioꝛ eſt ſciẽtia de gñeqᷓ; ſcis
tema quo hʒ ſuã ſpẽm.q? ðĩgnitas eẽntialis ſumit exrf 1*— e
ſpẽ? natura rei· Sed ſcia hʒ entitatẽ ⁊ ſpẽma ſubẽo· ia de ſpẽ Per hoc ergo dõm eſt. ꝙ liber pbᷣicoꝝ
ergd erlã ſimplr dignitatẽ hʒ er ſuo ſubẽo.qꝛ hʒ vnitaꝰ de ente mobiliß n gales paſſiões. ⁊ nõ hm ſpecifica
tem a ſubẽo vi ðꝛ pᷣmo poſterioꝝ Illa ergʒ dignitas q deiilis tractat in poſterioꝛiblibꝛis· Scto põt dict—
CQo Fe q eſtex certitudine nõ eit itg eẽntiaſicntin 6ntas; Wanima nõ elt ſpẽs aur ꝑs ſubiectiua.ſedẽps integra r
Fcertitudine its eẽntiai ſicut iſta S 2
Auerire Areſt. vocat ſciaʒ de ala hyſtoꝛiã D; ¶ lis cuiuſdã entis mobil·cðcotpis anlmatt.?ſic cõtinj Fi fe⸗
— T hoe ↄtingit gpter ſiitudinẽ quã hʒ ad yſtoraʒ. q ¶ Bit ptem entis mobilis integraleʒ eſſe dignioꝛẽtoro
Htituco ex tribpõt attẽdi. Pꝛio q ĩicut in hyſto guitſeletia ibꝛi decelo ꝛmũdoẽ dignloꝛ qᷓſci⸗
tradũrur ⁊ natrant᷑ quedã gialiã? pᷣncipalia geſta nõð tia de dnim· ad minꝰintſeiẽtias naturales allqeſt t
itheiclaria q ſiefirernimie magnaſic eiã inito ſeia digntoꝛ ſcia deala ⁊ñs ꝓbat· ꝛthitracxat dero
. libꝛo de aĩa tradũtur gñalia qdaʒ ⁊ pᷣncipalia deaĩa. o vniuerſo.mõ totũ vniuefiuʒẽ digni q; aliq̃eꝰps..
8— 7 6 R Gh—.„ oe— PMſ% ſec⸗ r ſo bil.
—2. ½ F 28— Soñ lant Nſ c Je 6. cp— 63
e 121— 6*
hn 8. S 3 3 Wr
. ½
** J*

O.—— æFL
lreſtotelis
2 Folio v Dm. ꝙ vniuerſuz capi? dupłr. Vnoꝰ paggrega ſecia ẽ certioꝛ alia. ſed h ponit mõs dignltatꝭ q̃bus vna tio ne oim entiũ creatoꝝ·⁊ ſic aĩe nobiles ⁊ ſubſe ſepa? ſcĩa ẽ dignioꝛ alia ⁊ hõꝛabilioꝛ. qꝛ tñ mõi certitudis er⸗ te ↄp̃hẽdunt᷑ in vnuerſo· ⁊ illoꝰ capiẽdo vniuerluʒ ve ſpectãt ad dignitatẽ ſciaꝝ· ᷓõ ſcho p̃t dicꝙ tres mõi rũeſt ꝙ vniuerſuʒẽ dign? aia. ſʒ lic in libꝛo de ceio? poſiti in ᷣmo poſterioꝝ ↄphẽcunt ſub iſtis duoby.qqa
můdo nõ detiat de vniuerſo· Alio capit᷑ vniuerſuʒ ꝓ pmꝰmod⸗ certitudis eſi.ꝙ illa ſcĩa ẽ certioꝛq̃ cõliðat toto vninerſo coꝛßeo.⁊ yniueruʒ hʒ qͥnc; pres· ſcge qꝛ ⁊ppterqaſil· Sꝗcðe modꝰ eſt. ꝙ illa ſcia eſt certioꝛqᷓ tuoꝛ elemẽta ⁊ ceiũ.⁊ illoꝰ capit Rreſto. vniuerſuʒ ĩli eſt de nõſ ubẽ̃o. Terciꝰ? mo dꝰeſt· ꝙ illa ſcĩa eſt certio bꝛo de celo ſic pʒqʒ ibl detiat de vnuerlofinꝙꝑ ãᷓpaucionz hluppoit L5prehẽduntergopm⁊tane tes vniuerfi accipiit fitũ in vniuerſo ꝑ motũ localẽ ſʒ; ſubꝛmð h polito.ſ.ꝙ illa ſcia eſt certioꝛ qᷓ hʒ certio?ẽ motꝰ locat ueit ſolũ coꝛnib· ſic rapiẽdo vnlueꝝſuʒi; modũ ꝓcedẽdi· qð ↄtingit ſillis ſciẽtijs ſiderãt qa a ẽ digntr vmugrſo. extoto gie ſinẽtia ſ n etöf 2 prer qͥd ſil.⁊ d paucioꝛa pᷣſufponũt· ⁊ ſcðs modꝰco
ra nõ viuẽtibv·cũ&ᷓ niata ſint viuẽtia ꝑaiaʒ· ſicaiaẽ ꝑ incidit cũpᷣmo⸗qꝛ ſcia q̃ eſt de nõ lubiecto.i.de remiq fectioꝛ nõ viuẽtib Eñptʒ ꝙigradu nature gia fomu; nus ↄtracta ad materiã hʒ digniꝰ ſubẽm
—
ceẽ dignioꝛ celo · qꝛ bʒ altioĩẽ gradũ eẽndiqᷓ; celũ neseruptibile aia ẽ coꝛruptibiłʒ Videt᷑ãt ⁊ad veritatẽ omniu it ipſ , genaitẽ. fhneſt g aia egignior ccio Vm ꝙin multũꝓficere· maxime aũtad naturã Eſt eĩtã⸗ ebpt iueiri vuplex hfcõ. Quedaʒ ei ẽ ꝑfcð centiatd zpncipium animaliũ a fy& tẽdit k eẽntialẽ Fdů eẽndi. ⁊ ſic aiata q;tcũchinfe quã pᷣncipium animauu- eta ſi᷑ diunioꝛa iaiatis⁊ ſic dja foꝛmice ẽ dignioꝛ ceclo ¶ ¶ Mic ↄůr reddit auditoꝛes beniluolos ofidẽdo vtili Zilioꝰ attẽdit᷑ ꝑcõ aliqᷓ inaliãer pte alicuiꝰ ꝗccũtgus tatẽ huiꝰ ſcie. poltq; h fecerat ex dignitate hulꝰ ſclẽtie vtputa duratꝰis aut alterꝰ accñt* ſic no eſtincöue⸗ Et ðt.ꝙ illa ſcĩa eſt valde vtilis.qʒ eſt vtil ad oẽs ſciẽ niens ꝙ aliq. eẽntialr mag bicã lint min pfcã d tias.⁊ tñ p̃cipue bncipalr ⁊ maxie ad ↄgnoſ cẽdũ ſcias ad duratõez. Et 5 ↄtigit er echces reꝝ diſtrihu ſte de aiatis ⁊ aialiy ꝝ pᷣncipiũ ſoꝛale eſt aĩa.cuʒ le⸗ preA te ſte n rebſic ꝙqñq;sming ſcä hzaliqd accdẽs vnũqðq; ↄqſcat ᷣm ſuũ pᷣnyfoꝛale ſic eth aiata ↄgnol 1 Felorre ð nõ hʒ res mage pfcã. ſicut hõ ee ntta rẽ bi8 ed- cũtur ꝑ aiam.? ſic Vaiʒ iſta ſcia ad ſcĩaʒ de aiatis iponãdo põdꝰ equꝰẽ dignioꝛ hoĩe Perh 2. uerit. vrx ſcia libꝛi de aĩa valeat ad oœẽm ſciam kelü digniꝰaiatcdbuſdã ad duratöezzno tu Dm ꝙ ſic. Ot hoc pt declarari dupkr. Eno in e Me Arguit᷑. in octauo phicoꝝ detiat᷑ de h Ceẽntiã gñali ſic. qꝛ eſt qᷓlitas ip̃ius nĩe· cũ ergo accũs hʒ cog; l.5 62 motoꝛe· ſʒ pᷣmꝰ motoꝛ ẽ dignioĩ diq ſimpkr. octau, noſci ꝑſubẽm.ſic om̃is ſcia bʒ aliqliter 2gnoſci exma S liber phicoꝝ ẽ adhut pᷣferẽdꝰ. Dm. ꝙ pmꝰmo; teria aie. qꝛ eſt vna ↄditio imaterialitat⸗ vfuſq;.ſ.ani toꝛ ⁊ aĩa alicuiꝰ aĩati pñt ↄpari dupkr Vnoꝰ qᷓtũ ad ma ⁊ſciẽtie q̃ in ea eſt. Itein ſcðo Anima ẽ quodãmõ
7
—
eoꝝ eẽntiã ⁊ſubam·⁊ ſic pᷣm⸗ motoꝛ ẽ dignioi aia ⁊ſic om̃a ſicut ʒꝛtercio hui;⁊ ic om̃la pñt ↄgnoſcognij deriat depᷣmo motoꝛeĩ libr⸗ metaphicalib· ⁊nõinli ta anima Zllios capiũtur ſciẽtie pticutꝭ.⁊ fic vʒ cietia pꝛo phicoꝝ ⁊ ſic bñ ſeqrur ꝙ libꝛi mnetaphicales ſunt de anima ad om̃ ſcitiã gjeularẽ. rimo eiñ vʒcog⸗ vignioꝛes ſcia de aia. Zilio ↄpa nkbm moror? aia aj nitio de anima ad ſciẽriã phie rõnalqͥſtigrãmaticalo liculꝰ aĩati qᷓtũ ad eo ohãtdem qeſi motzſic aiaa gcarberoꝛica qʒ ille ſciẽtie ſtẽ de entib rõnis. ſʒ entia licuiꝰ aiati ẽ nobilioꝛ hᷣm ſubam q; ajq nobil qᷓtuʒ ad rõnis nõ ↄgnoſcũtur niſi in oĩdine ad rõem· ſed rõ eſt opatũem. Per ßᷓ ergo dõmẽ ad argu ꝙ in ibꝛo de ̃dã poña anime· ergo bᷣnw rõnis eſt ipᷣa anima ſic ſub termiĩat de ſuba aie.ſʒ in octauo phicoꝝ detiat᷑ ſolũ de iectũ accñtis Scðo xdet ad ↄgnoſcẽdũ ſciõtias meta aĩa nobili ſeu pᷣmo motoꝛe in oꝛdine ad motũ. hicales qꝛ ex ↄgñitõe anime ronał nos aſſurgemꝰ ad Huerit qũo ſe hñt ag dignitatẽ ⁊ certuudinẽmeta ↄgnoſcẽdũ immatiales ſi ubas Dekuit et⸗a mathẽa ppᷣica mathẽatica⁊ phicg Dðm. ꝙſi iite ſcie?ꝑẽ ticã q mathẽatica ↄſiderat foĩgs abſtractg a mafia tur in dignitate tůc metapkicaẽ ſinpłẽ dignioꝛerpte m rõem. Elñ opʒ etiã ↄdcere qdſic rõ·⁊ qño abſtra⸗ obiecti. qꝛ obiectũ ſuũ ẽ a materia ſeꝑatũ bm ꝙhmõt hit. ſi dẽamꝰ intelligere mathẽaticaiia Gitẽ vz ad cog Deiñ ſeqtur pßica bm dignitatẽ ſubiectt. ⁊ vltio ma noſcendũ phicalia. qꝛſicut ðᷣt iteſto in tertu ꝙ mna thẽacica.q phice res ſt dignioꝛe mathẽaticꝭ. Sʒ de ps phie eſt de animalibꝰ animatꝭ. ⁊ iloꝝ animatoꝛũ certitudie iicẽ ðõ̃. metaphicaẽpertioꝛᷣm naturã pncipiũ foꝛmale ẽ anima Tercio valʒ ad phiam moꝛa rei qbz efficaciſſimũ modũ demrãndier Smi sginc leminp hia moꝛali detminai de Frutiby diuerß ſcz pijs. S cnos ẽmaioꝛ certitudo? mathẽatica a de ÿtutib moꝛalib?? intellũalibꝰ Virtutes ãt intelle m itemleñ bñ incellectui moꝓpoꝛtõnatg· ctuales ſubiecrãtur inpre imellectiua anime ſedmo⸗ ⁊ſE facilit intelligibil ia. Eſt tñ vey ꝙet⸗ aliqꝑs phi rales ſtein pte appetiua ſicut iuſticia hʒ eſſe e in volũta cet notioꝛ qᷓ ad nos qᷓ; mathẽatica. q mathẽaticanoẽ ke pꝛudẽtia in rõne.⁊ foꝛtitndo in raſcibili.tantia in vehis q̃ expimurĩi nobis ſicꝭ phicg. Mr ſi q̃rat· vx ↄcnpiſcibili poña ·qergo nõ ↄqᷓcit pnñas anmenð 5t limõ poſſet dici ꝙ ſcia libꝛ de aĩa ſit pponẽda oib⸗ debite diſtinguere illas ÿᷣtutes abinuicẽ Irez Ptutes alijs. Eðm ꝙ ſic. nõtñ abſolute.ſed ſolũ ſi capiat pᷣci ↄgnoſcũt᷑ in medio ſicut derminal rõ ſi ergo nõ ↄgnol ſecertitudo qᷓ ad nos · ⁊ tũc ↄiũgat᷑ certitudo dignitaꝰ catur rð vel intellcũs nð põt ↄgnolci moꝛał. Vñ ti. tic pᷣt dici ꝙ iſta ſcia ẽ digioꝛĩ certio? oĩbus alijs. nccãriũeſt ad ↄgnoſcendũ ʒtutes motales ↄgnoſcere teñ mur ĩnob. qᷓ;uis ꝗᷓ metaphica exc ſcientiã de anima ſcʒ naturã anime ⁊elus poñas
*—,.„ S—„—„„„ ⸗ Fbee obiecti. nõ rñ ſil cuʒ certitudie qad Arguit᷑ex iſto ſeq̃ret᷑ ꝙ ſciẽtia enneb rguit·Areſto. hmo poſterioꝝ ponttres(nos denñero bonoꝝ vtiliũ. ꝙ oidinat᷑ ad hñdũ alias ſciãs mcettitudis ſclap· àmale poit hrm̃ duos; 6 iilð ðꝛ wile qðoꝛdĩat ad altex Dj duplralid duplt. mo g Ar· ß polte doit mõs certidis qͥby vnà ſciẽtia ð honoabllis Vno mõfoꝛmalr⁊finaliterſi
ar C 2 K.l) hen— S cp. le h. 5% f e P 3— le 1*— 39% el n e 1—=— ai⸗& a* 75 150 fe d e. T. n ee vt—
7 B.———*— 2———

0
lia ſte accña.ᷓ
Queſtiones
nul ⁊ ſic ſciẽtia honoꝛabil nõ oꝛdinat ad alias ſciãtias
6
⁊ hoc mõ ſoluʒ metaphica in lumine naturali eſt ho
noꝛabilis.qꝛ eſt pᷣcipue ſciẽtia nõ oꝛdinata ad aliam. lio mõ al̃ ſciẽria ðꝛ honoꝛabi foꝛmalit᷑tiñ. quia.ſ. habet in ſe foꝛmã honeſti ex eo ꝙ pꝛopt᷑ ſe appeti᷑.icet in aliã ſcientiõ oꝛdinet᷑.⁊ ſic iſta ſciẽtia etiã ẽ honoꝛabił᷑ qꝛ habz intra ſe vñ appetat᷑. etiã ſi nõ oꝛdinet᷑ adalias ſciẽtias · Siliter pus dem̃ fuit in logica. Ndͥrimꝰ auteʒ ↄfiderare cogſcere naturaʒ
ip̃iꝰ ⁊ ſubñaʒ Poſtea q̃cũqʒ accidunt circa
iÿᷣam Quoꝛuʒ alie ꝓpꝛie paſſiones vident᷑ alie
ñt ꝓpter ipã̃m cões ⁊ aialibꝰ ineſſe.
Poſtqᷓ; poſuit pᷣmã ꝑteʒ ꝓhemij in q̃ redqidit audito res beniuolos. Mic ↄñr poit ſcdaz pteʒ ꝓhemijĩ qᷓ̃red
dit auditoꝛes dociles.qꝛ ſt? apti ad capiẽdũ doctnam Auditoꝛ em̃ faciłr capit doctnã illã qů ſibigpoit᷑ oꝛdo dicẽdoꝝ. oñt ergo oꝛdinẽ ꝓcedẽdi in iſta ſcia. Et ðt ꝙ vult iſtũ oꝛdinẽ buare qꝛ hᷣmo vult detmĩnre de aĩa qn tuʒ ad eius gẽntiã et ſubam.et hoc in pᷣo libꝛo fcĩt m opĩoneʒ ãtiqꝝ.et in pᷣnꝰ ſcði hm ÿÿitatẽ et opioeʒ ꝓpꝛiã Deiñ ðt ꝙ velit inqͥrereqᷓ accidũt circa aĩam.q̃ies ſt⸗ poñe et paſſões aie. q̃ paſſiones ſt⸗ in duplici dĩa.qꝛqᷓ dam ſtꝰ cões aie et coꝛꝑi.ſicut ſt/ poñe aĩe vegetatiue et ſenſitiue.qdã ſt⸗ ꝓpꝛie ip̃i aĩeq̃ ſie poñe intellectie.q̃les ſt intellcũs et volũtas. Detminat qᷓ pᷣo de illis q̃ ↄue⸗
miũt animeet coꝛꝑi ſimul. ſicꝭ ille q̃ ſti cões hoĩ et alijs animalibyet qʒ ſtꝰ cõioꝛes iðo pᷣus detmiat de eis
Arguit᷑ inſciẽtijs ẽ ꝓcedẽdũ a nob notioꝛib.ſʒ ta⸗ pᷣus deliare dẽret de accñtib anime añ
qᷓ; dettat de ſuha anime · ð ꝙ duplex ẽ ꝓceſſus in doctnã do vñ qͥdã eſt q̃ad nos q̃ nõ eſt ſciẽtialet ſic pᷣt cedi ab effecttby ad cãs.q; effcũs ſi/ nob notioꝛes cau ſis. Alꝰeſt ꝓceſſus q̃ ad naturã et ſciẽtiał gñans ſciẽ⸗
tiã · et ſic ſubſa eſt añ accñs.et ᷣncipla añ p̃ncipiata.qꝛ
ergo ſuba eſt cã accñtis.et pᷣncipia ſt/ in ſciẽtia cãe pal ſionũ ſic ꝓcedit᷑ a cã ad effem̃.qꝛ ðᷣmrãtio ꝓpter qͥd/ 5
gñat ſciẽtiãꝰpcedit g cũ ad etfeñ.vt patʒ pᷣ poſterioꝝ
—
Der hoc qᷓ dõmẽ ad argum̃tuʒ ꝙcuʒ in iſto libꝛo tra ditur ſciet de anima ꝓcedendũ eſta ſubſtãtia anime ad eius abeidentia rguit᷑.in iſto textu vᷣt Areſto. ꝙ vult detiare ð na tura et ſube anime.ſʒ ſuba et natura ſt/idẽ.ꝗ hic ẽſuꝑ⸗
ſuitas Döm. ꝙ natura et ſuha ſtj idẽ km̃ rẽ. qꝛ na⸗
tura ẽ idẽ ꝙ ſpẽs rei bi ꝙ ðt Noetiꝰ ꝙ nat᷑a ẽ infoĩns
vñquãq; rẽ ſpecifica dãa.e ſic ſuba ẽ ete natura Dꝛñt
tñ bᷣm̃ rõem · qꝛ ðꝛ ſuba abſolute. natura ÿo relatiue. qꝛ eẽntia rei abſolute accepta ðꝛ ſuba.ſʒ talis eẽntia ado
peratões ↄpata vocat᷑ natura. Sicetiãẽ de aĩa.qꝛ aĩa
ðꝛ ſuha inqᷓ;tũ dateẽ abſolute coꝛpi ſed ðꝛ natura Em weſt pncipiũ opationũ vitaliũ.et hoc eſt qð dicit᷑ ſcðo
phicoꝝ. ꝙ natura eſt pᷣn ꝰmouendi et qeſcendi.
VDio autem ⁊ penitꝰ difficlimoꝛũ eſt accige
aliquã fidem de ip̃a. cuʒ em̃ ſit qᷓſtio cõis mltis a iijs Dico aũteam q̃ cicaſubñam⁊ eam q̃ qͥd eſt
foꝛtaſſis alicui videbit᷑ vna q̃dam methodꝰ eſſe de oibus · de qͥbus volumꝰ cogſcere ſubiam.ſic ꝛcox que fm accs ſij ⁊ pꝛopoꝛũ demõſtratõeʒ
pꝛimi de Anima
Quareq̃rendũ vtiqʒerit methodũ iſtam DBic ponit᷑ tereia ꝑs ꝓhemij. in q̃ reddit auditoꝛes
attẽtes.⁊ hoc feit oñdẽdo difficktatẽhu iꝰſcie. qꝛ opʒ
in re difficili maioꝛẽ facere attẽtionẽ. Qt pᷣmo ꝓponit
hoc dicẽs.ꝙ accige aliquã fidẽ i.aliquã certitudinẽ
deia aĩa eſt oĩno.i.pfecte ⁊ penitꝰ difficilimoꝝ.i val de difficile. Deiñ in ſpẽali ponit difficultatẽ deig aĩ ma Pꝛimo.qᷓ;tũ ad ↄgnitõeʒ ſubñe Scðo.qᷓ;tũ ad ↄg nitõʒ accñtiũ ⁊ paſſionũ aĩe.ibi( Dubitatõeʒ ãt hñt) Cica pᷣmũ pᷣmo poiĩt difficultatẽ qᷓ;tũ ad modũ dit᷑ finiẽdi. S cðᷣo.qᷓ;tuʒ ad ea q̃ ingrediũtur definitõem. ibi( Pꝛimũãt foꝛtaſisꝰ¶ Lirca pᷣmũ ðt ꝙ difficileẽ ↄgnoſcere qũo dz definitio aie.⁊ circa hoc pᷣmũ eſt dubiũ textus. Etꝝ ſit vna via jueſtigãdi qͥd ditatẽ aĩe cuʒ via ĩueſtigãdi diffiões ⁊ qͥdditates a⸗ liaꝝ reꝝ. Qt arguit ad Areſto.ꝙ ſic.⁊ ponit duas rõnes.quaꝝ pᷣma eſt De qͥbus ẽ vna q̃ſtio de illis er it vna inueſtigatio.ſed de qͥdditate aĩe ⁊ aliaꝝ reꝝ ẽ vna q̃ſtio. qꝛ vndiq; q̃ritur qͥd ẽ.ꝗᷓ erit vnꝰ modus ĩueſti⸗ gãdi oẽs definitões. Scða ratõ eſt. qꝛ ſic eſt vna va
5gnoſcẽdi oĩm ꝓpꝛioꝝ accũtiũ.ſ.demrãtio q̃ demrãt
paſſioneʒ de ſubẽo.ſic etiã videt᷑ Fein ſubaꝝ ſit vna via ĩueſtigãdi qdditates eaꝝ. paſſiões em̃ indꝛñr ĩue ſtigan᷑ꝑ demrãtõeʒ. q̃etiã q̃libʒ qͥdditas dʒ ĩueſtiga ri ꝑ vnã viam. Dicit àt reſto.in textu.ꝙ foꝛtaſis eſt vna via· qꝛ licet definitio aĩe ĩueſtiget᷑ via diuiſiõis. vt docet᷑ in ſeðo huiꝰ.ſicut etiã defimitões aliaꝝ ſuba ruʒ dẽnt üueſtigari.tñ ꝑtes poſiteĩ definitõe ſubaꝝ lo⸗ quẽdo de toto aĩato aut de ſuba ↄpleta q̃ inſte intnſe ce definito.tñ dꝛñt · qꝛ ſubña ↄpoſita ex materia ⁊ foꝛ⸗ ma definitur ꝑmateriã ⁊ foꝛmaʒ phice.logice ꝑ genꝰ⁊ dꝛãm.ſed ptes poſite ĩ definitõe aĩe nõ hñt ſe intnſece ad definitũ.ſed hñt ſe ſicut additamẽtũ.qʒ aĩa defini turꝑ coꝛpus.⁊ coꝛpus eſt extra intellcm̃ aĩe.
—
Si aũt nõ eſt vna q̃dam ⁊ cõis methodꝰ de
eoqð quidẽ ampliꝰ difficili eſtnegociari Oꝑ
tebit eiñ accipecirca vnũqðqʒqͥs modus. Si autẽ maifeſtum ſit. vtx dem ðſtratio aliqᷓ ſit. aut
diniſio· aut eſt aliqᷓ alia methodus. WBic remouet Zreſto. aliam dubitatõem. Etðt ſi ſit vna via ad iueſtigandũ definitõem aĩe ⁊ aliaꝝ ſub
ſtantiaꝝ tũc eſt magna difficultas q̃ſit illa via iueſii⸗ gandiꝑ quã ille definitões ĩueſtigant᷑. an illa via ſit de
mõſtratõis ſicut ðt ypocras.an ſit via diuiſiõis ſicut dirit Plato · vel ſi aliq̃ alia videlʒ compõnis quã po⸗ nit Ireſto. ſcdo poſterioꝝ.vbi ðꝛ ꝙ definitões ſubſtã⸗
tiaꝝ iueſtigant᷑ꝑ viam diuiſiõis nõ ſyllogiſticã ⁊ um
politõnis · debz tamẽ noĩari a tennio ad quẽ.⁊ ergo ñ noĩatur via diuiſionis ʒ ↄpõnis Querit᷑. q̃re ponit hᷣ Areſto. tĩ duos mõs ĩueßi⸗
gãdi ip̃m qð qͥd eſt.cnʒ tñ plures ſint. Dm ꝙ ido
qꝛ iſte due opĩones fuerũt tpe Areſto. magis famoſe.qᷓ rum vna fuit ab vpocrate poſita. quã etiã tãgit reſ⸗ ſcðo poſterioꝝ impbando eã. Alia fuit opio Plo nis.
qui dixit ꝙ qͥdditates eẽnt ĩueſtigãde ꝑviam diuiſio
nis ſyllogiſtice. Sed Areſto.· etiã ponit ꝙ definitio per viã diuiſiõis inueſtigari dẽt.ſed nõ ſloaiſtice ſice di⸗ xit Plato.⁊ illa via diuiſionis coincidit cuʒ via cõpõ⸗ nis. qꝛ in hᷣncipio gña diuidũtur vt in fine ↄponãtur in
S ⸗— — 2— 3

ueſtig: ſis eſt
iſiõis.
ſuha 6. lo⸗ intnſe a7for gen nſete defini
———
dẽfinitõem illius definiti. cuiꝰ definitio inq̃rebat᷑. rguik. Scia de aia eſt certiſimaergo gia eſt fa⸗ cilis ↄgnitõnis.qʒ difficiiima ſti incerta Dicendũ ꝙ aia capit᷑ duplicit᷑. Enoꝰ quãtuz ad qʒ eſt. ⁊ qᷓ;tum ad oꝑatões ⁊ poñag que ſt᷑ pᷣntipia taliũ oꝑarionũ m ſe.⁊ſic cognitio de ãia eſt certiſima. imo ſcia de aia eſt de his q̃ exꝑimurin nobis. qꝛ aliq;s facilit᷑ cognoſcit ſe hie viſum auditũ vłtactũ. Alio mõ capit᷑ aĩa qᷓ;tum ad qd eſt. ⁊ ſic ↄgnitio de aĩa eſt difficilima Et ß põt faciliter patere ex ſigno. qꝛ ãtiquip hi hẽbant młras⸗ piniones de natura aĩe. qꝛ nõ potuerũt ĩ eius verã cog nitionẽ veire · ¶ Sed tũc q̃ritur · q̃re ↄgnitio de aĩma quo ad qͥd eit ẽ ita difficilis. Cirea iſtã q̃ſtionẽ ſcẽdũ ꝙ ex duab cau ↄtingit aliqd difficil eſſe ↄgnitõnis. Pꝛimo.ex ꝑte rei ↄgnoſcibilqueẽ ᷣm ſe impfecta? de pꝛeſſe nature nõ potẽs mouere intellem̃ neq; ſenſum. et ſic materia pᷣma.motus.relatõnes.⁊ ſex vltĩa pᷣnta ſt? difficilis ↄgnitõis.lio mõ aliqͥd eſt difficilis ↄgni⸗ tionis ex ꝑte ipᷣius intellcũs. qꝛ ſeʒ intellcũs eſt unpfec
tus nõ pot ens tẽdere in ↄgnitõem alicuiꝰꝑfecti ↄgnol
cibilis. Gt eo mõ deus ⁊ ſuhñe ſepate ſunt difficilis gnitõnis qͥſi eʒxedẽtes ꝓpoꝛtõem noſtri intellcũs. Et fite eſt de vilu qiia dliqͥs ðꝛ difficulter viſibile duplicit Vnoo ex pte viſibilis licut tenebꝛoſuʒ ⁊obſcuꝝ· Zlio mõ aliqͥd dicit difficult᷑ vilibile ex pte vidẽtis.⁊ ſic lu men ſolis ẽ difficult vilibile. Intẽdebat ergo q̃ſtio q̃re re an difficultas ↄgnitõms ipius aie ꝓueniat ex natu⸗ ra ip̃ius aie · vel ex natura ipius inteilcũs. Tũc riciet ꝙ ala capitur duplr. Vino mõ pꝛo nia vegetatia? ſen⸗ ſitiua.⁊ ſic aĩa eit difficilis ↄgnitõnis ex pte gĩe. quia ille aie ſunt nimũ ĩimerſe materie.⁊ ideo qᷓ;tuʒ ẽex par te aĩarus difficult᷑ cognoſcũtur.⁊ ideo in arboꝛe Poꝛ phiriana inlenſibile ẽ dꝛña aĩe vegetatie.qꝛ nõ poterat imponi dꝛã affirmatiua ꝑ ſe ↄgnoſ cibilis ꝓpter defem̃ rei ↄgnoſcilis. Alio mõ capitur aĩa pꝛo aĩa rõnali.⁊ ſie adhuc capitur duplr. vno mõ vt eſt ꝑs totius ho mis.⁊ ex illa ꝑte habet aliqͥd impfcõnis. ⁊tůc eſt diffi⸗ cliis ↄgnitõnis etiã bm ſegpter ſuõ impfcõnem Zilio? vt eſt actus ſeꝑabilis a coꝛꝑe⁊ ſic eſt difficult᷑ cognoſ⸗ cibilis ex ꝑte intellcũs noltri. habʒ ei vt ſic ꝓpoꝛtõeʒ cuʒ ſubſtãtijs ſeꝑaris · ſicut em̃ ſubſtãtie ſepate ſed iffi cuiter ↄgnoſcibiles ex eo ꝙ excedũt noſtx intellem̃·ſic eti anima rõnalis ſic accepta. Airguitur. hoc ↄgnoſcit᷑ maxime ab aliqua potẽtia qð eſt pñs illi potẽtie.ſed aĩa noſtra eſt pñs intellectui. ergo intelicũs marie cognoſcit aĩam.⁊ ꝑ ↄñs anima eſt maxie cognoſcibi᷑ Dõm.ꝙ dupkr aliqͥd eſt pñs in tellectui. Vno mõ hm eſſe nature ⁊ reale. ⁊ hoc ↄtingit triplicit. Sno mõ qꝛ eſt ſubẽm intellcũs·⁊ ſic gĩa rõna lis eſt maxie pñs intellẽctui. qẽ ipᷣa eſt ſubẽmipᷣius in⸗ telkũs. q intellcũs eſt potẽtia aĩme. Aliomð alidd eſt pñs intellectui.q eſt habitꝰ intellcũs. ⁊ ſie ſeĩ eſt ma xime pñs intellectui.qꝛ ſcia eſt in intellcũ. Tercio ali⸗ quid ðꝛ pñs inteilectui. qꝛ eſt opatio ⁊ actꝰ eius.⁊ ſic intelligere eſt maxie pñs intellectui. Sed dicendũ eſt.
ꝙ hoc(qð iſte mõis eſt pñs alicui potẽtie) nõẽ marie cognoſcibile ab ea· Alio mõ alicd ðꝛ pñs ſᷣm eſſe ꝓpoꝛ⸗
tionabilitatꝭ ⁊ obiectalit.⁊ e obiectũ eſt pñs ip̃i potẽ tie Glt qð ſic eſt pñs ipi poñe maxie ↄgnoſci a tali po
rẽtia.ſic aũt qdditas rei marerial eſt maxie pñs ip̃i in tellectui. qꝛeſt eius obiectũ. t ſileẽ de viſu. xid að eſt maxie realit pñs viſui nõ eſt maxie ↄgnoſcibile a vi
Folio vi
„„„ 5„—* ſu. ſicutẽ pupilla oculi.ſed qð eſt maxie pñs obiecti ue maxie ↄgnoſcit᷑ a viſu.ſicut colo:
Adhuc multas hʒ dubitatõnes ⁊ erroꝛes et
qbus opoꝛtet q̃rere Alia em alioꝝ ſunt pꝛicipia
ſcut numeroꝝ ⁊planoꝝ
Poſtqᷓ; Areſto. mouet difficultateʒ demõ inqͥrendi definitõem aie. Hic bmo mouer dubitatõem circa de finitõem in ſe.⁊ ſecũdo qᷓ;tum ad ea q̃ ingrediũtur deꝰ finitõem. Lirca pmũ djcit ꝙ hʒ multas dubitatõnes q̃rere de pᷣncipijs aĩe. cum eiñ ſcia demõſtrat paſſiões de ſubiecto ꝑ pꝛicipia nereſſeẽ in tali ſcĩa ↄgnoſcere pᷣn cipia ſubiecti.cuʒ ergo aĩa eſt hicſ ubẽm neceſſe ẽ inqre re de pᷣncipijs eius Nec põt dici ꝙ oim ſint eadeʒ pᷣnci pia.qʒ ſunt alia p̃ncipia nũeroꝝ·⁊ alia planoꝝ.qꝛpᷣnc pium nũeroꝝ eſt vnitas.⁊ pᷣncipiuʒ planoꝝ id eſt ſuꝑ⸗ ficieꝝ oꝛiginalit᷑ eſt pũctus S
Arguit᷑.eſt vnñ pᷣncipiũ oĩm reꝝ ſcʒ deus Dm ꝙ deus eit pncipiũeffectiuũ oĩim reꝝ·⁊ hoc eſt verum. Areſto. aũt hic loqtur dep̃ncipijs foꝛmalibꝰ? intriſec ⁊illa ſti diuerſa in diuerß rebo. qꝛ ab illis pᷣncipijs res habẽt diſtictõeʒ ſpecificã. ſed manifeſtũ eit ꝙ młie res abiuicem diſtĩguũtur ſpecifice
—
Rimũ autẽ foꝛtaſſis nctariũ eſt diuidereã
quo genex ⁊ quid ſit Dico autẽ vtx hoc a
liquid ⁊ ſubña ſit aut q̃litas. aut qntitas · aut e⸗
tinm qðdi aliud diuerſoꝛũ p̃ntoꝛus
Nicↄſequẽter mouet dubitarõem de aia qᷓuz ad ea que ingrediũtur definitõem.⁊ pᷣmo qᷓ;tuz ad genus
ſcðoqᷓ;tum ad dꝛãm. Et ðt ꝙ difficile ẽ cognoſcerein quo gñe ſit aĩma ſcʒ pᷣncipali. Sũt aũt gña pᷣncipalia ſubña. quãtitas ⁊c̃.⁊ ideo iſta difficu ltas relpicit aĩaʒ ßm gꝙ eſt rotum diffinibile. quia definitio eius datur genus et differẽtas. MQuerit᷑ in quo ghe eſt aſa Dicendũ.ꝙ duplici⸗ ter aliqͥd eſt in gñe. Vi mõ directe ꝑ ſe. quia ẽ genus vel ſpẽs alicuiꝰ gñis pᷣncipalis.⁊ ſic aia nõ eſt in aliquo gñe. ncte eſt em̃ genus vł ſpẽm eſſe vłe·ſed drõne vlis
cſteẽ qð dã totũ.⁊ ſic aĩma eſt in pᷣnto ſubñe· qꝛ reduci᷑
ad idẽ genus cũ toto ſcʒ cũ coꝛpe aĩato. Et ad hoc de⸗ notandũ Areſto. dicit in textu. Qt foꝛtaſſis aũt ncẽa
rium ⁊t in quo notauit ꝙ aĩma nð eit directeet ꝑ ſein
aliquo pᷣdicamento Adhucautẽ vtruʒ edꝛũ que in potentiaſunt an magis endelechia quedã ſit · Differunt n·nõ parum potẽtia ⁊actus. Tic mouet dubitatõem circa differentiã definitio
nis ipᷣ ius aĩme. ſuppoſito eiñ̃ ꝙ etiã ſit de gñe ſubſtan
tie adhuc ẽ difficuitas an prineat ad genus actus vel ad genus potẽtie. Diuidit᷑ emi quoddã genus pnci⸗ pale ꝑ actum et potentiã Poteſt ergo(ſuppoſito aña ſit de gñe ſubſtãtie) dubitari an ſit actꝰ vt potẽtia Ee addit relto. ꝙ dicere alam actuz eſſe aut potentiã nõ parum differt. qꝛ actus et potẽtig nõ parum differũt.
Iltam aũt dubitatõem ſoluit Areſto ini ecũdo huiꝰ.
pꝛobãdo ꝙ gimait actus coꝛpis.etcoꝛpus eſt inpoña. ad aiam· Ois eĩ foꝛmaẽ actus materle· et eſt maife

. ff S e
eſtiones pꝛimi de Snima
C
6 2 5.—5— ſef un ꝙ aia eſt foꝛma coꝛpis.ergo aĩa ẽactus eius. locũ ab oꝓpoitis. Mioꝛ ꝓbat᷑. qꝛ nõ hñt aliquã dꝛãm·
MQuerit᷑· vtꝝ actue ⁊ poña multũ differãt. Bm Dõm.ꝙ ↄña eſt negãda. qꝛ maioꝛẽ falſa. nõ em̃ ve
ſic. Cuiꝰ rõ eſt. qꝛ illa multũ differũt que hñt oꝓpoſi ruʒ ẽ ꝙ q̃eũq; nõ dꝛñit ſunt idẽ capiẽdo differre pꝛope·
tas rõnes.ſed actꝰ⁊ potẽtia ſt/ hmõi.ergo ⁊c Minoꝛ qꝛideʒ ⁊ dꝛñs nõ opponũtur.ſed idẽ ⁊ dinerſuʒ · vñ b ptz. ð poñe eſt recige eſſe. ſed rõ actus ẽ dare eẽ.mõ ſeqͥtur ꝙ ſi aliqᷓ nõ iunt diuerſa ſteideʒ hm locũ ab op⸗
1 dare eſſe ⁊ recige eſe ſte oꝓpoſita. ergo multũ dꝛñt poſite negatie.⁊ ſic arguẽdo mioꝛ* falſa. qꝛ deꝰ⁊ ma⸗ 3 rguc· artus? poñ nõ differũt·ergo nõ nultum teria hma ſt multũ diuerſalʒ pꝛope nõ differũt differüt A ſñicedens ꝓbatur.quia illa differũt que hñt Arguit᷑· q̃cunq; hñt eãdem ꝓpietatẽ illa ſt? eadem
diuerſam rõem ſpecific. videlʒ q̃ ʒtinent᷑ ſub codẽ ge ſed deus ⁊ materia hᷣma hñt eãdem ꝓpꝛietatẽ ergo vere ſed actus ⁊ poña nõ differũt ſpecifice.ſed generice 103. Winoꝛ ptz. qꝛ ſimplicitas ↄuenit deo ⁊ etiã ma⸗
4 Dmn differre capit dupir. Ejno pꝛie.⁊ ſic differ terlepme Dm ꝙ duplexẽ ſimplicitas. Quedãdq 1 res ab allo diſtigui dꝛã aliq.⁊qꝛ drßil rnſuh eſt ꝑ negatõem compõnis.⁊illa eſt q̃ ↄuenit deo. quia lᷓgſe. ideo ſolũ illa dꝛñt hmn ꝓꝛietatẽ tmiqᷓ ſub eodẽ ¶ Auãuis i deo ſunt oãs ꝑfcõnes reꝝ tñ in deo tales pfec⸗ gñe ſte· ſic ſola ſpẽs dꝛñt. Alioo capit᷑ differre ĩ ꝛope klones nõ faciũt compõeʒ ſicut ĩ alijs creatis. quia oĩa galit. ꝓut idẽ eſt xdiuerfuietiſie vueient ee i que dicũtur de deoMe eadẽcuʒ deo· qꝛ ſt/ eẽntialia ip 8 illa drñt. qin nullo ↄueniũt.ſ. vniuoce. ⁊ ſic dicimꝰꝙꝑ ſius dei. vt deusẽ iuſtꝰ bonus 7c. Alioꝰ alid ꝛ ſim⸗ 3 Pnta dꝛñt abiuicẽ.i.diuerſitatẽ habẽt.nõ ꝙ includãt plexex oppoſito ſcʒ ꝑ negatõem ꝑfcõnis.ſcʒ qð eſt ſine * dꝛãs aliq̃ʒ. Silrẽ intelligẽdũ ꝙ actꝰ ⁊poña dꝛñt.i.di om̃i plectõne. qꝛipᷣmbᷣmſe acceptũ nullã hẽt in ſe pfec 1 ſtictõeʒ vl diuerſicatẽ hñt. Qirca qð ſciẽdũ ꝙ iſtiqua tionẽ·⁊ ſie materia pᷣma dici ſimplex. Patʒ igit ꝙ ſim tuoꝛfmĩ ſigpꝛie capiãt diſtictio. diuerſitas. dꝛã.⁊ Irie pticitas nõ eſt vna qᷓ cõuenit deo ⁊ materie pᷣme.imo ẽ tas. hñt ſe ſic⸗ magcõe ⁊ minꝰ cõe. qʒ diſtictõ Stqᷓcũ pfecta eqͥuocatio hᷣm ꝙ ↄuenit deo ⁊ materie pᷣme pꝛop 5 8 ꝙ; nõ ydẽptitatẽ alqͥꝝ ſiue ſit real ſiue rõĩs. ⁊ ſic diciꝰ er oppolitã rõnem. 9— ꝙlupius ꝛ inferiꝰſt. diſticta vtal⁊ hõ.qʒ ſi/ alteratss; Zrguit· ex illis que maxie differũt nõ põt fieri vnũ rõem· Diuerſitas ãt realẽ ðt diſtictõeʒ.⁊ ſic iʒ hõ ⁊ al ſed ex actu ⁊ poña fit vnuz ſimptr. ergo nõ multũ dꝛñt. ſint diſticta.tñ nulloꝰ pñt dici diuerſa Sʒ p̃ᷣnra dicũt᷑ quia ex materia ⁊ foĩa ↄponitur totũ ↄpoſitũ. vt hõ ex ſic bᷣmo diuerſa.qʒ ſte realit abĩuicẽ diſiicta. Dãaüt nia ⁊ ceꝛpe. Dðmad maioꝛẽ. ꝙ duplicitex aliqbꝰ ht diuerſitatẽ duaꝝ ſpẽn ſub mo gñe ⁊ ſic adqit dꝛaꝰ pãt fieri vnñ. Vno mõ ſic ꝙ vnñ trãſeat in naturã alte ſup diuerſitatẽ diſtictõem pecificã.ergoꝓpꝛie loq̃ndo rius.⁊ ſic eſt ꝙ illa que differũt multũ nõ poſſunt fieri — hnta nõ dꝛñt.ſed ſt/ diuerſa. Cõtrarietas q̃t ßeat dꝛq̃ vnũ quia poſtq; ſunt fcã vnů · tũc nõ differũt lio mõ duaꝝ ſpẽꝝ repugnãtiũ.⁊ſic rietas addit ſupᷣ dꝛãm potintelligi ꝙex duobofit vnñ terciũ diſtinctũ ab vtro epugnãriã⁊ ſic nõ oẽs ſpẽs ſ̃̃ q̃rie. ßʒ ſolũ ſpes re ug ·⁊ ſic maioꝛẽ falſa.⁊ ſic ex materia ⁊ foꝛma fit vnum. nãtes, Vñ ptʒ ꝙ vbicũq; ẽZrietas.ibiẽ dꝛ̃ diuerlitas qʒ aliqð terciũ ↄponit ex eis nõ ſic ꝙ vnñ mutet᷑ in ad 7 diſtictio. led nõ ecõtra.qʒ alibi ẽ diſtictio vbi nõẽ di 2ſic adhuc manet diſtinctio actꝰ⁊ potẽtie.qꝛ actus ñ uerſitas ſicꝭ pʒ ĩ inferioꝛi ⁊ ſupioꝛi.alicubiẽ diuerſitas kit poña nec ecõtra Mxẽpli grã.ex aia(queẽ actꝰ)ꝛex*
abſq; dꝛã ſic pʒ ĩp̃nte. Alicubi ẽ diuerſitas abſq; 5rie roꝛpe qð eſt poña fit hõ. nõ tamẽ aia fit coꝛpꝰnec coꝛ⸗ tate ſic⸗ pʒiſpẽby p̃nt ſube. licubi ſieoiaita h ſic pus aia.⁊ fic inter ſe multũ differũt aĩa ⁊ coꝛpꝰquãuis ptʒĩ foꝛmis dercia ſpẽq̃litate· vt albũ nigꝝ ex eis fiat vnũ terciũ. Et ſic patʒ ꝙ ↄpando actum et 8 Z rguit· qͥlitcũq; capiat᷑ differre actꝰ ⁊ poña ñ dzꝛñt potẽtiam inter ſe tůc multũ differũt.ſed ↄpando ea ad ꝓbat᷑. qꝛ nſe coſcidũt. q aia ẽ in actu? terciũ(qð ex eis ↄponit᷑)nõ multũ differũt 1n pona. n acfu ſcʒ ad coꝛpꝰ q́ꝛ ẽ actꝰ coꝛpis.⁊ ẽ in po — ſi adf ſiꝑſcie⸗ ad ꝑietẽ quẽ 5 Cöſiderãduʒ aũt ⁊ ſipartibil ſit.aut imptibit oat?eiepolig adcoloꝛes Söʒ. q; actꝰ⁊ poña ca; ⁊ vtxꝝ ſitſil is ſoẽi om̃is aĩ 5 c 8 piũtur diß Eno⸗ ſimpłr? ela e ßclloneſe pi S Si ſ ꝙ iueiat actꝰ ſi k poße ꝛpoßa ſine gctu.⁊ valqemtj milis ſpẽiſtt · vtx ſpẽ differit aut gñe. Nũc qͥdeʒ tuz dꝛſit? diuerſa ſtẽ. qꝛ tũc actꝰẽ eẽntia diuĩainqᷓ nul etct Ctrepohaicüull⸗eacclcematiaßwaz; videntur intdere cCepta Pli 6 ſpfeſſimſi Zirnð— qꝛ inoiby alijs creature texuit etu 1aiis creaturt. tialeAt ðt ꝙ dubiũ ẽ de aia an ſit partibił.i.localiter qꝛ in 5 Ns creature repit᷑ aliqd de actu.⁊ aliqͥd de 2ubiectalit diuiſibit ſicut ðt Plato. quia Plato ʒo/ ſer püt capi duplt. Vno⸗ ſuit in vno hoĩe quatuoꝛ aias. vifferẽte? loto ⁊ ſubiec⸗ ieheu ur ad idẽ m idẽ.⁊ ſic iteꝝ multũ dint. a to ſcʒ aĩam rõnaleʒ quã ponebat ĩcerebꝛo Qõcupiſ⸗ erlon ſe ln oña reſpeũ eiuſcẽ ſʒ ſoluʒ reſpc cibilemquã ponebatĩ coꝛde. Hutritiuã quã ponehat ſeneeſtee ueeſeeeee 3 netbiléet quia iſte aie eſſent in diuerß ſubiectis ⁊ locis fir diſt ad ſua accñtia tũc ẽ inpoña Ziliooreferũt adidẽßm dt guerẽtur loco ⁊ ſubiecto. Qſt tamẽ 2
—
———
eleru ad 10 loc o.— m. ani 2.* Sn 4 pt— Sin r— non ſit a in diuerſis ſubiectis ſi ſit in S St hẽg alij dicũt homie. Glt ſic iſta eſt intẽtio Sreſtoteli atebit ĩ actꝰ? poña hñ ↄueiunt mafialr eodẽ ſʒ nõf ali tibus libꝛis.ꝙ ſetser patebit võ fojalit᷑ ſequẽtibus libꝛis.ꝙ eſt tantũ vna gbẽ rguit ꝓtra ß.ila(q̃ nõ dꝛñtyſt/ idẽ ſʒ deꝰ⁊ mati ẽ di S. cee ean nocorpe habẽs fa nõ dꝛñt. ſti ſc de.f3 de?matia tamẽ diuerſas potẽtias.⁊ ſic aĩa ẽ diuiſibilis nõ ĩpte vꝛĩa nõ dyñt. ſi cdeʒ deꝰẽ purꝰactꝰ⁊ matia hma quãtitatias mſi foꝛſan ꝑ accidẽs in aialibue innleie⸗
etb oñd· Jactus? poña nõ iñt Waioꝛ patzt ſedꝑ ſe in ꝑtes ſubiectias.fein ſpẽs. Diuidit em̃ ſic ant. 8 17 K Ko 3 Maßre Te) ſ⸗ —/ 2 5 Fᷣ Dyo— 6. ct 6 S=n6 ſM Mali0 Sn⸗ h h p* 7 Sf ſe n
1* cn Sloe. 3) 15 Feee ſ Feor0
3 V Sed8 S FNe A 3——

mutef inaꝰ e. qꝛ actus j et acrꝰ)ꝛer pnercoꝛ⸗ wquäuts o qcrum et ndo egad
imptibi autẽnõſ Ncʒ nſolum
totũ poten —
ato go/ 01 iui
Qõcupiſj
uã ponehat italib. Gt s ſic diſtin⸗ dnm. ani itin eodem N parbit i coipe ha s nõ iptes us impftis · qi em an
—
„ 4 ſA M
. ₰ — 24). *
np d*
Areſtotelis
2„—„,„„„ ma in vegetatiuã ſeuſitiuam? intellectiuam.⁊ in htes poteſtatiuas.ſ.in diuerſas ptẽtias.de quibꝰꝓſequit᷑ phs in ſcðo ⁊ tercio huiꝰ Vtx ſit ſilis ſpẽi oĩs aĩa an nõ · Siãtnõ ſilis ————— 1—-——„ ſpẽi. vtrũ ſpẽ diñiant aut genere· Nũcqdẽ ei di cẽtes ⁊q̃rẽtes de aĩa hũana ſola vidẽt᷑ intẽcere Ndic ponit dubitatõem de aĩa ᷣm ꝙeſt totũ vle.et
dubitatio ſtat in h. Vtrũ oĩs aĩa ſi eiuſdẽſpẽi com
m aĩa vel nõ·ii nõ ſit oĩs aĩa eiuſdẽ ſpẽi eſt queſtiðan aie differãt genere aut ſpẽ. Qt adder phs ꝙ iſta q̃ſtio habebat locũ apud antiqᷓs.qꝛ ipſi ſolũ ioquebãt᷑ de ai⸗ ma rõnali.⁊ſi loq̃mur de illa.tũc manifeſtuʒ eſt ꝙ oĩs aia eſt eiuſdẽ ſpẽi. Dicebãt em̃ antiqͥ opatõnes in alijs viuentib ꝓcederea natura ⁊ non ab aia · qð phs ſatis repbat in ſcðo hꝰphãdo ꝙ opa ale vegetatie ſt. ab aĩa
Querit᷑ vtxꝝ omnnis aĩa ſit eiuſdẽ ſpẽi cuʒ qͥlibet aĩa Dm ꝙ ſpẽs capit dupkr.vno tie. ſic ſpẽs eſt qð dam vle ⁊ totuʒ· ⁊ ſic aĩa noneſt ſpẽs · qꝛ eſt ꝑs.⁊ nulla ꝑs eſt ſpẽs· cũ ꝑð nõ hʒ ynitatem ſicut nec entitatẽ. ſed
tm ſe vle eſt n in multis. Alioꝰ aceipitur ſpẽs cõi
ter Sm ꝙ illuckðꝛ pẽs qð eſt ſub alio ſpẽaliter ↄtentuʒ et ſic in ptib fubarum tã eſſentialibꝰqᷓ; integralibre⸗ peri ſpẽs. Et ſic diſtinguẽdũ eſt de aia. ꝙ vel aia acci pi ꝓ ain humana tĩ· ⁊ ſi. oõs ale nonſtꝭ eiu ſdẽ ſpẽt vel accipit᷑ cõiter ꝓut ſe extẽdit ad aĩam vegetatiuam et bliciuã.⁊ ſic gẽs aĩe ſunt eiuſdẽ ſpẽi ſubalterne·⁊non eiuſdẽ ſpẽi ſpeãliſſime. Oð ſic ꝓbat᷑· qꝛ õᷣm̃is ſpẽs ſu⸗ mitur a foꝛma rei. ſi ergo ois aia in oibus aimatis ect eiuſdem ſpẽi ſ peãliſſime.ſequeret᷑ ꝙ oĩa aĩmata eſſent eiuſdem ſpẽi ſpeãliſſime.qð eſt manifeſte fim.qᷓ illud ex quo ſequit᷑· Ex eodẽ etiã ꝓbarur ꝙ aie rõnales ſũt eiuſdẽ ſpẽi.cũ hõ ſit ſpecies ſpeãliſſima.
Foꝛmidandũ ãt q̃tenꝰ nõ lateat · vtrũ vna rõ nieeſt ſicut aĩalis aut ßᷣm vnũqðq; altera. vt eqͥ canis hois deiq; · aĩalaũt vleaut nibileſtaut po
ſterius· Siraũt ⁊ſialiqð cõe aliud pdicat Pic hãr mouet vnã dubitatõem circa vnitatẽ dit finitõis aĩe. Ex quo em̃ phs in textu pᷣce denti dixit ꝙ ſte muite aĩe ⁊ nõ vnius ſpẽi.ſic incidit ta lis dubitatõ vtxꝝſit dãdavna cõis diffinitõ aĩe. que.ſ. vuenlat pdee aie. ſicut ᷣm platonẽ eſt dãda vna cõis dilintio aiat qᷓ ↄueniat zdee aĩalis. aut ſte dãde diuerſe diffinitões ꝓ diuerſis aĩabus.ſicut etiam in aĩali eſt alia rõ canis alia rõ hoĩis.⁊ alia ratio dei. i.celi. qð dicebãt antiqit animatũ.qꝛ ratiõ aĩãliʒ pin vnñquodq; aial eſt altera epaltera. apꝛ 1. ſe yd eſt dabilis vna ↄmunis diffinitio · que ↄuenlat ides nieq vel vłe nihil eſt aut poſterius ſui ſingularib 5 nõ ſolũ hoc eſt verũ de aiali.ſed de qcũq; alio vri Querit᷑.q̃re phᷣs mouet iſtã dubitationem circa vnitateʒ diffinitõis aĩe Dðm ꝙœxpter diuerſas opi niones de diffinitõ ibo. Aliqͥ em̃ opinati ſteꝙ diffinitð nes reꝝ dantur de ydeis ſegatis·? illa fuit opinio pla⸗ tonicoꝝ qui ponebãt vlia ſeparata ſe ſubliſtentia ex rã ommnem intellectum.⁊ ꝙ diffinitiones reru darent de talibus ydeis. Qxẽpli gratia quando diffiniẽ hõ. hõmo eſt animal rationale.· tunc talis diffinitõ ↄuenit dee ſeparate. ⁊ non homi im ꝙeſtin ſ ingularbus
targuit phus conta pꝛimã partem. ſcʒ ꝙ
Folio vi.
8 Gt fm iſtã opĩonem eſt dãda vna cõis definitio aĩme cõueniẽs ydee aĩe ⁊ nõ ſinglaribꝰ. Fuerũt etiã aliq ha bẽtes oppoſitõ opĩonem.ſcʒ Pythagoꝛici.qͥ diceban᷑ naturales.⁊ dixerũt ꝙ nõ eſſent ſubſtãtie vłes.ſed ſolũ ꝑticulares. ⁊ſic ᷣm illos nõ eſt danda vna cõmunis de finitio anime ſed cuiuſibʒ alia ⁊ alia. Philoſophꝰ au⸗ tem tenet mediũ ſcilicʒ ꝙ eſt dãda vna ↄmũls definitõ de aĩa.nõ ꝙ illa ↄueiat vdee aie.ſicut poſuit Plato.ſʒ ꝙ etiã illa definitio ↄueniat ſinglaribus aĩabus ↄten tis ſub illo cõi.ſicurptʒ in ſcho huiꝰq illa defiuitõ aĩe ↄuenit ſic aĩe in cõi ꝙ eriã eſt va de pricnlaribꝰ aĩab Arguit᷑. phs ponit vnã cõem definitõem aie. ᷓ ma⸗
le dicit ꝙ nõ eſt dãda vna cõis definitõ ale. Dõm.
ꝙ duplr de aliquo pt dari definirio in cõi Vno mõ lic ꝙ ↄueniat ſoli tali cõi.⁊ ſic nõ eſt dãda vna cõis defini
tio de aliqᷓ̃ re.quo mõ voluit Plato dare definitõem
cõem. Zlio mõ ſic ꝙ talis definitio nõ ſolũ ↄueĩat illi cõi.ſed etiã ſingulis ↄtentẽ ſub ipᷣo.⁊ ſic phs dat cõem definitõem de aĩa. SBuerit᷑ qũo ſoluẽda eſt queſtio Areſto. in textu. an ſit dãda cõis definitio aĩe an non. Dðm.ꝙ nec lic. nec ſic. quia nõ eſt dãda cõis definitio q̃ ↄueniat ydee tiñ nec eſt dãda definitio q̃ ↄueiãt ſinguł aĩabus tm̃. ſed eſt dãda vna cõis definitio aĩe que ↄuenit ſingulis aĩabus.⁊ etiã aĩe in cõi.⁊ ſic definitio aĩe data ab Zre ſtotele datur ð aĩa in cõi.⁊ hᷣm hoc ↄueit ſingulis aĩa bus. Sile eſt de definitõne hoĩs.qꝙꝛ iſta delinitio(aĩal rõnale)ↄuenit hoĩni in cõ ⁊ ſingulis pticularibꝰ hoĩ⸗ bus. Gt ad hoc oñdendũ ꝙ nð põt dari vna cõis defi nitio die que ↄueĩat ydee ti. phs ponit hãc autoꝛita⸗ tem.aial vle nihil eſt aut poſterius ſuis ſinglaribus. q quod nihil eſt nõ põt definiri.„ Arguit᷑. vle aliqd eſt ergo male ðꝛ ꝙ vle nihil eſt. Zñs ptʒ. quia de nihilo nõ eit ſcĩa. ſed de vli eſt ſcĩa. ergo ⁊t. Qtiã vle habz definitõem ⁊ eẽntiam. ergo ali⸗ quid eſt Dm. ꝙ ſta pꝛopõ poſita ab Areſtote.in tertu eſt diſiũctiua.ad cuiꝰ veritatẽ ſufficit vnã ꝑtem eſſe verã. Vult ergo philoſophꝰ in iſta antoꝛltate.ꝙ gial vle nihil eſt ßm mtem Wlatonis qͥ poſuit vlia eẽ vdeas ſeꝑatas a ſinglãribꝰ. Aut ᷣm veritatẽ pipathe⸗ ticoꝝ vle alidd eſt fed poſterius ſuis ſingkaribꝰ quia vle abſtrapit a ſinglaribus ideo neceſſeẽ qwit poſteriꝰ illis a qͥbus abſtrahitur.⁊ ſic ſcða ꝑs eſt vera Querit᷑. ex quot motiuis fuit Plato motus ad po nẽdum vdeas ſepatas Dðm · ꝙ ex duoby. Pꝛimuʒ fuit pꝛopt᷑ generatõem reꝝ naturaliũ. Qt põt ᷣm pla⸗ tonem lic ſumi rõ. opʒ gñatõnes reſolui in vnã caufaʒ perpetuã. ſed ꝑticularia nð ſunt ꝑpetua.ergo opzʒ fieri reſolutõem in aliã cãm que ſit ꝑpetua.⁊ quia cã eſt ſi⸗ milis effectui ſuo·ideo oꝑtet ꝙilla cã ſit ydea que ſit ꝓ pꝛia ſilitudo reruʒ gñataꝝ·⁊ ſic nece erit ponere vdeas fepatas. Secũduʒ motiuũ fuit ad ſaluãduz ſcĩam de rebus naturalib. Glt põt ſic foꝛmari rõ.ſciẽtia eſt vni uerſaliũ.ſed illa(que ſtẽ a parte rei materie cra)it⸗ ſingularia.ergo opʒ extra ſinglaria ponere vlia.de qui bus vlibus dãtur paſſiones hm necelſitatẽ ⁊ ſic opz po nere ydeas vles extra ſingularia. t ad iſta argum̃⸗ ta eſt dicendũ Gt pᷣmo ad pꝛimũ. dicendũ ꝙ differũt cauſa vłis ⁊ pticularis. Cauſa eĩ vlis non eſt ſimilis ß̃m ſpẽm ſuo effectui. Nõ ergo opoꝛtz ponele pdeas in caulis vłibus que ſt ſpecifice ſilitudines reꝝ ſict pla to poluit. habẽt tamẽ iſte res generate t⸗

Queſtiones
— petuã.ſed illa cã non eſt ydea reꝝ generataꝝ p ſe exñs ettra intellem̃.· ſed ẽ motus celi ⁊ aĩa nobilis que aĩa no bilis habʒ inſe ſilitudinem reꝝ generataꝝ quã nõ opʒ eſſe ſitem rebus ᷣm ſpẽm. ſed km ꝓpoꝛtõem eo mõ quo potentia ſiue intellↄũs pꝛacticus ↄgnoſcens ſuũ obiec tum eſt ſilis ſuo obiecto. Et quãuis om̃ia iſta inferio⸗ ra ha beãt ydeas exñtes in mente diuina ⁊ aĩma nobili non tamẽ fiunt iſte res ꝑ ydeas ꝑ ſe exñtes ſicut dixit Plato. que ſunt reꝝ naturaliũ ſpecifice ⁊ naturales ſi miluudies. de qͥbus darent᷑ definitõnes. quia ydee in mente diuina ſi ip̃emet deus.⁊ ydee in aĩabus nobtli bus ſte accicẽtia.ied nõ habẽt ſpecificã ſilitudineʒ ad ſingularia. Ad ſcqm motiuũ eſt dicendũ.ꝙ ſcĩa(que
eſt de vlibus in oꝛdine ad paſiões reales)nõ eſt de vli
bus ꝑ ſe extra ſinglaria ſubſiſtẽtibus.ſed de vlibus Em
ꝙ etiã ſunt in rebus ip̃is.quia tales paſſiões reales nõ ↄuemũt niſi vłibus ᷣm ꝙ ſunt in ſi ingularibꝰ ſic tamẽ ꝙ eẽntialiter ⁊ ꝑ ſe ↄueniũt vli bus.⁊ex ↄñti ꝑticulari⸗ bus. ſicut ptʒ de riſibili.qð licet ↄueniat homi non ta men cõuenit hnmi ſepato extra ſingularia.ſed homi qͥ; eſt in ſingularibv. Nec eſt veꝝ ꝙ opoꝛtet oẽm vlitatem eſſe ꝑ ſepationẽ a materia abſqʒ additõne.quia mate⸗ ria ꝑõt etiam capi vniuerſalit.vt ðꝛ ſeptio metaphice. Arguitur videtur ꝙ nulluʒ ſit vłe.ergo vltima ps ↄpõnis eit falſa. Añcedens ꝓbatur. quia om̃e qð eit.ẽ ſingulare ⁊ vnñ nũero ᷣm Woetium. Dicendũ.ꝙ ſingulare ⁊ vnuz nũero poteſt capi duplicit᷑ Sno mõ accipitur ſinglare pꝛo ſinglariꝑ ſe. Et dici ſingulare ꝑſe. quod ex ſua pꝛop̃a rõne aut ßcatõne includit ſingn laritatẽ ſicut ſoꝛtes vel materia ſoꝛtis. lio mõ dicit᷑ aliquid ſinglare ꝑ alteruʒ. quia ſcʒ eſtſ inglare per hot
ꝙeit i alio.⁊ eſt qð ex ſua ꝓpꝛia ratõne vel ßcatõne nõ
includir ſingularitatẽ.ſed eit ſingulare ex poc ꝙaliqd ei adiũgitur· Tũc dicendũ.ꝙ ſi ingu lare capiat᷑ pᷣmo modo tũc añcedens eſt flm̃.ſcʒ ꝙ om̃e(quod eſt a ꝑte reieſt ſingulare.quia nõ om̃ia ſunt ſingularia ꝑſe fed quedã per alteꝝ. Si añt capiat᷑ ſingulare ſecũdo mõ.
pꝛout ſe extẽdit ad ſinglare per ſe ⁊ ꝑ alterum tũc aßce
dens eſt veꝝ. quia om̃e quod eſt a ꝑte rei vel eſt ſingu. lareꝑ ſe vel ꝑ alteruʒ. Juxa qð ciendũ.qꝙ in aliquo in⸗ diuiduo ſubſtãtiali poſſunt multa ↄſiderari. Qlxem⸗ li grã. vn ſoꝛte pᷣmoↄſiderat materia ſoꝛtis. deinde otes tereio alma joꝛtis. quarto hũanitas ſoꝛtis. qͥnto aibedo ſoꝛtis. Iſta ſic ſe habẽt ꝙ duo ex eis ſte ſingula⸗ riaꝑ ſe.ſ.materia ſoꝛtis ⁊ ſoꝛtes. quia in ſua natura in cludunt ſingularitateʒ intriſecam ſoꝛtes em̃ includit hanc materiã per quã eſt ſingularis.ſed tria vltima.ſ. aĩma ſoꝛtis. hũanitas ſoꝛtis. ⁊ albedo foꝛtis ſt⸗ ſingula ria ꝑalterum qa per ſoꝛtem ⁊ nõ per ſe Arguitur. ergo adhut nõ eſt aliquod vle a pte rei. quia ome(qð eſteſt ſinglareꝑ ſe vl ꝑalteꝝ res reales Dicendũ ꝙ res capitur duplr. vjno mõ pꝛo re ac repta ꝑ intelicm̃.⁊ ſic vle ꝓꝛjllime repitur in rebus. lio mõ accipitur x re ad extra.⁊ ſic eit diſtĩguenduʒ de vli. quia vel vle accipitur ꝓ vli impfecto. quale eſt vle in re. Sic em dleitur vle quod nõ eſt de ſef ingula⸗ re. ⁊ ſic vle ſimplicit eſtʒ ꝑte rei.quiae ꝑte rei eſt res q̃ deſe nõ eſt ſingularis. Vel accipitur vle pꝛo vłi perfec
to. ſ.pꝛo vniuerſali poſt rem.⁊ſicẽ verũ ꝙ vle nõ eſt ꝗ
Pte ret. quia nõ eſt inre ad extra..extra intellem̃. Sic em̃ dicit Auicẽna.ꝙ intellcũs eſt qui facit vłitateʒ in
rebus. Cuius ratõ eſt. quia vlitas ꝑfecta includit in ſe
—6 duas relationes.ᷓs jupaddit nature. Vna eſt relatõ
nature ad inellectũ ßmn quã natura dicit vna. Zilia relario eſt habitudo ſiue aptitudo ad plura ᷣm quam natura dicit᷑ eſſe in multis irin illas relatões nũqᷓ; ppteſt habere natura. niſ iquã 4 per intellectũ app̃henſa. qꝛ natura actepta per inte tũ eſt vna vnitate nõ materiali.ſed vnitate vlitatis o iectiue apud intellectũ.⁊ plurificabilis eſt ꝑ multa in ferioꝛa. Clx quo manifeſteelicit᷑ ꝙ vłitas eſi accñs rõ⸗ nis ⁊ nõ eſt in pdicamẽto.quia eit ens rõis factum; rõnkm ſpeculatiuã. Juxta illud notandum ꝙ duplict ter aliquid dicit᷑ ens rõis. Vnoꝰ.qʒ eſt ↄceptum Pro nem⁊ ſic res realis poteſt dici res rõnis.Zilio modo aliquod ens ðt rationis quia eit factũꝑ rõem. Eteſt diſtinguẽdũ de rõe. aut fit ꝑ rõnem pꝛacticã. ſicut do⸗ mus.⁊ hoc iterũ poteſt eſſe reale.aut fit ꝑrõnem ſpecu latiuã.? ſic ens rõis nõ poteſt eẽ ens reale. Et ꝑß põt imelligi quod cõiter ðꝛ. intellectus eit faciẽs vnnerſa litatẽ in rebus.qʒ intellectꝰobiectiue accipiẽs aliquã naturã fundat in tali natura iſta accñtia rõnis.⁊ ex aliquid dicitur vłe. quod hʒ in ſeaccidẽtia iſta. Ex 3 ylterius elicitur.ꝙ ſicut albũ eſt cedh rei ad extra ſiue vlis in re.ita vniuerſalitas eſt ecidẽs rõnis ip̃iꝰ muerſalis poſt rem. Ex iam dictis etiã ſequit᷑ ꝙ idẽ eſt pᷣdicgtũ dictum de multis inferioꝛibꝰ.vt ſoꝛtes eſt homo. plato eſt homo.⁊c̃ijs. quia ibi pᷣdicatur vt vni uerſale. ſed vłe eſt vnum · ᷓ ibi pᷣdicatur vt vnñ. Sikr ſi dicat᷑. hõ eſt animal.aſinus eſt animal. vbi pꝛedicat᷑ vnñ pꝛedicatũ.qð eſt idẽgenere ad hoĩem ⁊ afinũ. Arguit᷑ contra.ſi hic pᷣdicaret᷑ idem pᷣdicatum.ſoꝛ tes eſt hõ. plato eſt homo.ſequeret᷑ ꝙ idẽ eſſet homo ne quã ⁊ bonus. Itẽ ideʒ ſaluaret᷑? damnarei Nãp̃tſta re. ꝙ ſoꝛtes eſt nequã? plato bonus.⁊ tamẽ ſunt idẽ in honune. ſic idẽ homo damnaret᷑⁊ ſaluaretur Dðz ꝙ hõ accipit᷑ duplicit᷑. vno modo ꝓut eſt aliqͥd vnum apud intellectũ·⁊ ſic nec hõ ſaluai nec damnat.nec eſt bonus nec malus. nec albus nec niger. Zlio mõ accipi
tur homo hᷣm ꝙ eſt in ſingularibus.⁊ ſic eſt malus bo
nus damnabilis ſaluabilis. Et ideo non ſequit᷑.ſi eſt vnũ pᷣdicatum.ſoꝛtes eſt hõplato eſt homo. ꝙ idẽ ho⸗ mo ſaluet᷑? damnet᷑. quia talia accidẽtia nõ ↄuemunt homini.niſi hm ꝙ eſt in ſingularibus.⁊ nõ pᷣm ꝙ eſt ob iectiue apud intellectum
Arguitur.ſingulare nũqᷓ; poteſt fieri vłe. ſ. z omnia a pte rei ſt? ſingularia.ꝗᷓ nũqᷓ; pñt fieri vlia.⁊ ꝑↄñs in tellectus nñqᷓ; poteſt facere ve Dm ꝙ ſingulare capitur dupłr. vno mõ ꝓꝑ ſingulariꝑſe.i.pꝛo illo quod hz in rõe aut heatõe ſua ſingularitatẽ. ⁊ ſic maioꝛ ẽ ve⸗ ra ⁊ minoꝛ falſa.qꝛ tunc eſi verũ ꝙ ſingulare nũqᷓ; põt fieri vle ꝑquãcũq; intellectꝰ abſtractõem.qꝛ qð eſt de rõe alicuiꝰnõ pᷣtꝑquãcũq; abſtractõem ſeu app̃hẽo nem ab eo ſepari. ſed ſingularitas eſt de rõe illius gð eſt ꝑſe ſingulare ⁊c. Alio mõaccipitur ſingulareꝓſin⸗ gulariꝑalcerum. qð ſeʒ nõhatrt ſingularitatẽ ex ſun⸗ ꝓpꝛia ròe.ſed ꝑ aliud cui adiungit᷑.ſicut hñanitas ſoꝛ is eſt ſingularis. quia coniũgit᷑ foꝛti. Tñc eſt dicẽdũ ꝙ ſic capiendo ſingulare maioꝛ eſt falſa? minoꝛ vera. quia rune ſingulare poteſtãeri vniuerſale ꝑabſtractõ nem intellectus. Pꝛo cuiꝰ intellectu datur talis regu⸗ la. Quãdocũq; aliqua duo ſic ſe habẽt ꝙ vnũ nů eſt de imellectu alterius.tũc contingit vnñ intelligerealio n
cointellecto. Grempli grãqᷓ;uis hõ rilibileſemꝑcõ
6
—

L töen. Etet aci ſicudo⸗
Prönemf eEinhn Mcs mnen ples aliquã Aronis ⁊ exß aita. Erq roönis ip ſequit ide ſortes eſt catur yt yni xw. Sir wiprdicat ain Cicatum pꝛ mone 1Nißtſa 4 in r Doz ihd wum
cquit.ſi eſt . ꝙ idẽ ho⸗ ö dueniunt meſtob
vle ſomn k.⁊ pyiin lngulare wiloquod nuin ẽ ve⸗ rnqᷓ põt ꝙobeſt de appheſh
illius qð
lare plin⸗ v er s mtus ſe ſt dicẽdũ
Rreſtotelis
lungunt᷑ realiter.tamẽ qʒ riſibilenõ eſt de diffinitione hoĩs ↄtingit intelligere hoĩem nõ cointelligẽdo riſibi le. Ex quo ſequit᷑ ꝙ nõ ↄtingit intelligere hoĩem non intelligẽdo aĩal rõnale.qꝛ aial rõnale eſt de diffinitõe hoĩs Per h ðꝛ ac politũ ꝙ qʒ ſingularitas ꝑ ſe non eſt de rõne ſingularis ſingulariſati ſiue ſingularis ꝑ alte⸗ rũ.i poteſt ſingulare ſingulariſatũ ſiue ꝑ alterũ intel ligi nõ cointelligẽdo ſingularitatẽ illius.in qᷓ ſingulari ſat᷑.qᷓ;uis tñ in ipᷣa re ſꝑ ↄiungant᷑. Qt hoc eſt qð dici ſolet ꝙ vle fit ꝑ abſtractõem noſtri intellectus.i.ve fit ꝑhoc ꝙ aliqd abſtrahitur a ſingulari ꝑ ſe. Exẽpli grã põ ⁊ ſoꝛtes ↄiungunt᷑ in re.⁊ tñ loꝛtes nõ eſt de rõe hoĩs qʒſi ſic. tũc nõ inueniret᷑ hõ extra ſoꝛtẽ.pᷣt ergo ſtelligi nõ co intelligendo ſoꝛtẽ.⁊ ſic habet᷑ vniuerſale Silr eſt dm de genere ⁊ ſpẽ.qᷓ;uis ſpẽs nunqᷓ; poſſet fieri genꝰ ꝑabſtractõem.qꝛ in ſua rõe ineludit vltimam dꝛñam. tñ ſpecificatũ põt fieri genꝰ.vt hõ nunqᷓ; pt fieri genus ſʒ aĩal in hoĩe põt fieri genus ꝑ abſtractõem a dꝛñtia ſpecifica hoĩs.q̃ non eſt de rõe animalis
Arguit᷑.videtur ꝙ vle in rebus ſit. ꝓbat᷑ quia poꝛr.
loquẽs de vniu erſalibꝰ vocat ip̃a res.dicẽdo iſtarũ re⸗ rũ ſpeculatõe Dm ꝙ vlepfectum(qð eſt vłe poſt remeſt in rebus fundamẽtalr.⁊ nõ hᷣm illam ↄditõeʒ Fᷣm quã vocatur vle. Qapiendo aũt vłeꝓ vmuerſali in re.ſic eſt acciditaliter in rebus.qꝛ hoc ↄiungit᷑ ſingu lari ᷣm ꝙ hmõi. Qirca qð ſciendũ ꝙ natura vel eẽn⸗ tia deſignata ꝑ modũ totius vt hõ pᷣt triplr ↄſiderari vno mõ bm eius ꝓpꝛiã rõem.⁊ ſic Si nature qᷓ ca dunt in eius ꝓpꝛia diffinitõe.⁊ palſiones exoꝛte ex pꝛin⸗ cipijs eſſentialibus.⁊ nõ ↄueniunt vt ſic nature aliq̃ p̃ dicata accidẽtalia nec realia nec rõis.Iõ quõdo que⸗ rit᷑ an natura ſic ↄſiderata ſit vlis. Dm ꝙ non. qꝛ de rõe vlis eſt vnitas cũ multiplicitate aptitudinali.q̃rũ quelibet ↄditio ſuꝑaddit vnũ accidẽs ſiue relatõem rõ nis. Supaddit em vnitas relatõem rõis ip̃ius nature ad intellectũ. qʒ vt ſic natura ðꝛ vna quãdo eſt obiecti ue apud intellectũ.multiplicitas em̃ addit eti vnñ re latõnem rõnis ip̃ius nature ad ſua ſingularia. Exem pli grã.ſi dicat hõ eſt ſpẽs.ibi ſpẽs ſupaddit humane nature duas relatõnes rõis. vnam ad intellectum. bm quã relatõem ðꝛ vna apud intellectũ. Aliã rõem ſupꝑ⸗ addit nature aq̃ ſinguiaria.ᷣm quã dꝛ multiplicabił ꝑmulta nũero diſtincta.ſicut genꝰ ðt multiplicitateʒ ꝑmulta ſpẽ dꝛña· qꝛ ergo vlitas notat accidẽtia rõnis patz ꝙ nõ p̃t ↄnenire nature ᷣm ſe accepte. q dictũ eſt ꝙ tũc ſolũ ↄueniũt nature.q̃ ſt de eius diffinitõne · na⸗ tura aũt ſic accepta vocat᷑ vle añ rem. Alioꝰ accipitur natura vt in re.i.in ſuppoſito.⁊ ſic iterum nature nõ cõ uenit vniuerſalitas. quia ſic deficit nature vnitas vni uerſalitatis. que eſt ſolum in natura bm ꝙeſt obiecti⸗ ut apud inteilectum. Deficit etiã ſibi cõicabilitas aꝑ
titudinalis. qꝛ hm ꝙeſt in aliquo vno ſutxoſito.ſic nõ
eſt cõmunicabilis Tercioꝰ accipit᷑ natura hᷣm ꝙeſt ac Aptaꝑ intellectũ.⁊ ſic ↄuenit ſibi vniuerſalitas.ſic eĩ ðꝛ vłe poſt rem.i.vniuerſale a ſingularib abſtractum tũc em̃ ↄuenit nature ip̃a vnitas vlitatis. quia eſt ob⸗ ieciiue apud intellectũ · cõuenit etiam ſibi plurificabi litas.qꝛ põt plurificari ꝑ multa inferioꝛa.⁊ qꝛ accidit nature ꝙ eſt p intellectũ accepta. ſic eti accidit natu⸗ re ꝙ eſt vlis. Eñ patʒ ꝙ ſicut albũ eſt accñs reale ho⸗ minis.ita vłitas tſtaccñg rõis ipᷣius nature. i. ↄuen it nature app̃henle nintelleekũ. Et ſicut incõueniẽter ho
Folio vii
6 mini ↄcepto attribueret᷑ qð eſt albus currẽs aut labo⸗ rãs.ita incõueniẽter homini ad extra attribuit᷑. qð eſt vlis. Sic em̃ grãmatici dicũt ꝙ ſtẽ adiectiua ſecunde impõis. que nõ pñt vere attribui ſubſtãtiuispᷣme ĩpo ſitõis nec ecõtra.qꝛ adiectiua pᷣme impõis falſe attri⸗
buñt᷑ ſubſtãtiuis ſcðe impoſitõis Querit᷑.qũo poſſumus venire in ↄgnitõem ſiue no ticiã iſtoꝛũ vniuerſalium Dõm ꝙ iſtas acceptões
poſſumus ↄgnoſcere ex ipis pᷣdicatis ip̃i nature attri⸗ butis. Qñq; em̃ nature attribuũt᷑ pᷣdicata realia eſſen
tialia.vt hõ eſt aĩal. hõ eſt rõnalis. ⁊ tůc accipit᷑ natu ra vt eſt vłe ante reʒ.i.accipit᷑ vt nõ eſt in ſingularibus neq; apud intellectũ. Alioꝰ attribuũt᷑ nature pᷣdica⸗ ta realia accñtalia.⁊ ſic accipit᷑ vłe m ꝙ eit in re.qʒ il la pᷣdicata ↄueniũt ſibi m geſt in ſingularibus.vt hõ eſt alb. Tercioꝰ attribuunt᷑ nature pᷣdicata accñtalia ſõis.⁊ tũc accipit᷑ natura vt ẽ vle pꝰrẽ. qʒ talia pᷣdicata nõ ↄueniũt nature niſiꝓuteſt app̃henla ꝑintellectum Ex quib pʒ. ꝙꝓꝛie nulla ſcia eſt de vli in re. Kuius
rõ eſt. qꝛ vli in re bm ꝙ hmẽõi ↄueniũt ſolũ pᷣdicata rea
lia accũtalia.que de ſuis ſubiectis nõ ſunt ſcibilia. Sʒ vlis poſt rem bᷣm ꝙ hmõi pᷣt eẽ ſcĩa..qʒ etiõ illa accidẽ tia ſunt ſcibilia ᷣm ꝙ hmõl de ipſa natura.ſicut fit in libꝛo p̃ᷣ dicabiliũ ⁊ pᷣdicamẽtoꝝ Alie ſcĩe reales ſt? de vli ante rem. vt metaphiſiea hmõi. Querit᷑.vtrũ iſta tria vłia diſtinguant᷑ realiter vel modaliter Dm ꝙ dꝛñt lolũ ᷣm mmodũ accipiẽdi harurã.qꝛ eadẽ natura pᷣt tripłr ↄſiderari ꝑ intellertuʒ noſtrũ. Eſt em̃ eadẽ natura que quãdoq; eſt hm ſe ac⸗ cepta.⁊ quãdoq; vt eſt inſingularib ſumpta.⁊ quan doq; accepta ad pᷣdicata ſcðe intentõis.ſi tñ ſpẽs itel⸗ ligibilis eẽt vle pſt rem.ſicut qͥdã dicebãe. qðſt falſũ tũc eſſet realis diſtinetõ inter vniuerſale in re ante rem et poſt rem.poſito ꝙ ſpecies ĩtelligi bilis ſit ſubiectiue in imellectu MQuerit᷑.vtr vle ſit generabile Dm ꝙ vle capi tur dupłr.vno mõ vt ẽ acceptũ in ſingularib.⁊ ſic vle eſt generabile.qꝛ etiã generat᷑ ad generatõem ſingula ris. Alio mõ accipit᷑ vniuerſale vt añ rem ⁊ poſt reʒ.⁊ ſic generabile ⁊ coꝛruptibile accipiũt᷑ dupl.vnoꝰ inꝓ pꝛia ßcatõe m ꝙ dicũt aptitudinẽ ad gengatõeʒ ⁊ coꝝ ruptõem.⁊ ſic vniuerſalib qͥbuſdã ↄuentteẽ genera⸗
bile ⁊ coꝛruptibile.qꝛ coꝛpis mixtigpꝛietas eſt eẽ gene⸗
rabile ⁊ coꝛruptibile.ſicut ðꝛ latiꝰcirca ſubiectuʒ libꝛi phiſicoꝝ Aliooaccipit᷑ gñabile impꝛope ᷣm ꝙ ðt actu alẽ generatõem.⁊ coꝛruptibile m ꝙ ðt actualẽ coꝛrup tõem.⁊ ſic vniuerſale añ rem ⁊ poſt rẽ nõ ſte generabi⸗ lia nec coꝛruptibilia.qꝛ aliqͥd ſic eſt generabile ꝑ gñan tis actõem.vniuerſalia ã̃t hᷣm ꝙ hmẽõi non hñt oĩdinẽ ad actõem · qꝛ nõ ſt/ termini actionũ.· qꝛ actiones ſti ſin gularium pᷣmo metaphiſice Arguit᷑ vniuerſale eſt bus ſuis ſingularibo.qᷓ male ðꝛ ꝙſir poſteriꝰ illis. Añs ꝓbatur. qꝛ dat eis eſſe. Iteʒ illud eſt pᷣus a qͥ nõ ↄuertit ſubſiſtendi ↄña.vt bñ ſeqͥ⸗ tur ſoꝛtes eſt.qᷓ hõ eſt. ſed nõ ecõtra Dmꝙ vnluer ſale capit᷑ dupſ̃.vno mõ m ꝑfectã rõem vniuerſalita tis.⁊ ſic ſꝑ vniuerſale poſt rẽ eſt poſterius ſuis ſingula ribyq ſic abſtrahit᷑ a ſingularib⁊ illud qð abſtrahir᷑ ab aliquo eſt poſteriꝰ illo a quo abſtrahit᷑· Alioꝰ acci⸗ pit᷑ vniuerſale hᷣm ꝙ eſt añ rẽ vel in re.⁊ſic eſt pᷣus ſin⸗ gularib. qꝛ dat eis eſſe nomẽ ⁊ rõem.mẽõ ratio ſiue dit finitõ eſt poꝛ diffinito.⁊ ab illo nõ ↄuertit cõ 8

90e Le ſtelerec ſac ræ ſun 2 2 le hn pe ſehe, w ſern 5— PAtr pole ſ ſenſychnn crnMhrer — 7
— ſeq̃ntia Eſt q̃t circa pᷣdicta ↄſiderandũ ꝙres accipit᷑p tentiã intellectiuã ⁊ymaginat iuã. Aliq— ponebant ſingulari.qñ diſtinguit᷑ vle ante rem in re⁊ poſt rem. intellectũ eſſe de ſenſibintioꝛibv.⁊ ſioʒ detmiare de pr Senſus em eſt ꝙ eſt aliqð vle ante reʒ.i.añ ſingularia tẽtijs uerũĩcidit q̃ſtio an pus oʒ increre de potetn acceptũ Et aliqð eſt vle in re.i.inſingulari.⁊ aliquod de opatõib. ⁊ an pus de oarõib vel obieeris— 6 poſt rem· i.abſtractũ a ſingulariby. Et rõ iſtius eit. qa rũoʒ detminare. Etqʒ iſte q̃ſtione ſoluũ᷑ in ſcðo hu 2 nos iponimꝰ rebv noĩa ᷣm ꝙ eas nos cognoſcimꝰ pus ius.iõ non eſt nccẽ eas hic ſoluere 1 eiñ cognoſcim ſingularia ꝙytia.õ h noireſqð cat ¶ Rrgui᷑· potẽtieſ. nobis notioꝛes qᷓeſſenia.ðhus tõ vle q; ſingulare)ĩwnit᷑ a nobis ad ßᷣcandũ finglare detminãqũ eſt ð potẽtijs qᷓ; de eẽntia ip̃iꝰ aĩe Döm ¶uerit. vtrũ rõ gialis bm vnũcjdq; aial eſt altera g veꝝ eſt eẽntiã eſſepᷣorẽ m oꝛdinẽ nature. ſnõ hen oꝛ et altera. Võmꝙ phs inducit ill autoꝛitatemꝝ dinß jad nos. Sʒgliderãdãeſt ꝙ in aĩ inueniũt᷑ qͥn mo dubitatõis.qꝛ ðt ꝙ q̃rẽdũ õ an ſitvna cõis diffin ꝙ; ·leẽntia potẽtia habitꝰ obiectũ? opatõ. E thalẽt ſe tio aĩe dãda.vel de q̃libet a ĩa dʒ dari vna ſpẽ̃alis dif aliq̃liter vt mag cõe? minꝰ cõe.nõ hm pᷣdicatõem. ſed fimtioſicut rõ aĩalis m vnũqðq; ajal eſt altera. Tũc km cãlltarẽ. qꝛ vna eẽntia eſt multaꝝ potẽtia dvmeſt ad queſtionẽ ꝙ nõẽ dubiũ n rõ aĩabßm vnũð rů⁊ yna poreria eſt cã ad minꝰ matialis mitoꝝ babi⸗ quodq; aialẽ alta ⁊ altera qfi accipiat᷑ aĩal bin ſuas tuũ ſiẽ in intellectu ſtꝭ mlte ſcie ⁊ mtti habitꝰ· ⁊ vn ha 3 es üc em̃ nerẽeſt ꝙ aial halrat allã difſnitõnem in birꝰpʒmlraptialia obieeta.qtñin vnũpſe ohlectũ te Vna ſpecie qᷓ; in alia ducũt᷑.⁊ circa vnñ obiectũ ſt? młte opatões ⁊ hpᷣcipue rguit᷑. aial diffinit᷑ ſic. Zlial eſt coꝛpus aĩatũ ſen in intellectu nrõ eſt. qꝛ nõ intelligit ſimplici inuitu ſibile. ꝗaĩal hʒ vnã diffinitõem. Dõm ꝙ aial capi᷑ Arguit᷑.aĩa nõ ẽ totũ.qᷓ nõ hʒ ꝑtes.⁊ ꝑ ↄñs nõ oʒ p duplt· vnoꝰ logice ᷣm ꝙ at ↄceptũ vnñ pᷣuenientem nere difficultatẽ iſtã de de ꝑtib aĩe · qꝛ eſt ſimplexꝝ foꝛ⸗ ſuas ſpẽs.⁊ ſic aĩal hʒ vnã diffinitõem.ſicut ꝓbat ar⸗ ma. Dm ꝙ licet aĩa nõ ſit totũ integrale ⁊ qᷓ;titatiũ
gumentũ. Alioꝰ accipit᷑ aĩal phiſice hᷣm reperi᷑in di N nõ hʒ ptes integrales ⁊ tñ totuʒ dif⸗
uerſis ſpẽbus eius.⁊ iic eſt alia ⁊ alia diffinitõ aĩmalis kinitm̃. qꝛhzʒꝑres diffiniẽtes Eſt eß totũ potẽtiale.qa Et elt rõ illius diuerſitatis. qꝛ vnũqðq; diffim᷑ßᷣmꝙꝙ hʒ pres potẽtiales.i.potẽtias. Eſt et/ totů vle. qꝛ hzʒ ꝑ/. elt aliqð vnũ.ſʒ aĩal logice acceptũ hʒ vnitatẽcõceptꝰ tes ſubiectiuas.ſ.gĩaʒ vegetatiuã pſitiuã ⁊ intellectiuã S— ſen 6 phiſic.qꝛ nõ eſt vnñ aliqð ᷣm rẽ Et In hõt textu loqͥt̃ phus de aĩa ᷣm ꝙeſt totũ ptãtiuũ F 1. ſi——— 1. ⸗ — e⸗ 6 8. ieletdopoſitlercogeflitiuoꝛataßſtiua ¶ cẽad coguoſcẽdas ciaaccftiũ ſubſtanti· ſẽ in Dm ꝙ iſta diffinitõ nõ ↄuenit ↄceptui aĩalᷣm quẽ 4 i
ↄceprum aial eſt vnũ. ſʒ ↄuenit aiali ᷣm ꝙ muenur mathematicis. ⁊ ecõuerſo qdrectum⁊ qͥd obli
in ſuispẽbus. Qt eſt iſia dꝛña intphiſicũ ⁊logicum. quũ. ⁊ qͥd linea⁊ planũ ad co édũ 4 e a in. oſcẽ 8
phieus diffinit coiter hm cõem rõeʒ. quã bn ſuis 3 3 2 iferioꝛiby.· logicꝰ jo diffinit bi cõem rõeʒ tĩ Alittñ iguliãguli ſtj eqles. ſ ecõtrario acctia
ẽ de ſpẽbo. qꝛ ſpẽs etiã heãt vnitatẽ realẽ.vt pʒ.vñj. phi. cõ̃ferũt magnã ptẽ ad coꝗ̃ſcendũ ãd qͥdẽ Cũ em̃
Mplins aüt⁊ſ nõ multe aĩme ſed ꝑtes habeamꝰ tradere hm fitaſias de actibꝰ aut om totã aiam · aut ptes nibꝰ aut plibꝰ.tũc⁊ deſba habebimus dicere ali Difficile ãt eſt de hi i 5 d optie. Ois eß̃ dmrãtic pncini en g te nſin r bar ꝗlesap/ qᷓd opti· D is ẽ dxmrʒtõis bᷣncipiũeſt qdqͥq eleaiuic eſie· Etvtrüptes opz qᷓ eſt. Quarem q̃cũq; diffinitiones nõ cõtingit — rere bus aut opa iparũ vt intelligere aut jintelle acc̃a cognoſcere. ſ neqʒ cõiectutari de ipß facile
ctum ·⁊ſentire aut hſitiuũ.ſilr aũt ⁊ in alijs. Si maifeſtũeſtem̃ g dyalectiæ dicteſt ⁊ vane vẽs aũt oꝑa bus·iteꝝ vtiq; dubitabit aliq́s ſiobiec⸗ Tric ↄtinuat ↄfr difficultatẽ de aĩa m geſttotuʒ 5
ta boꝛumpᷣus querẽdum ·ſicut ſenſibileſenſitio diffinibile. Ettãgit difficultates q̃nti ad eaq̃ iuuãt
et intelligibile intellectiuo ad diffinitõnem aime. Et ponit circa duas partes
Polt quaꝝ bma eſt ꝙipᷣm qð qͥd eſt.i diffinitõ nõ ſolũẽ vr
Po 6 p s mouit dubitatões de aĩa hm geſt totñ lead ↄgnoſcẽdiꝗpꝛia accñ̃a. Alſa pars · ſʒ etiã aczñ⸗
mꝙeſttorũ vle Tdici ↄůrↄtinuat dubi ria magnã ptẽ ↄferũt agj cognoſcẽqũ q̃dqq eſtꝑlnã
14 F hm ꝙ eſt totñ potẽtiale. dicẽs ꝙ ſi nõ ſint ptẽ pᷣmo ꝓbarerẽplarit. qꝛ inmathematicꝭ cognoſcere ℳ
bur vno coꝛpe. ſicut dicebãt platonici.qͥ ne qd curui qͥd linea qͥd planũ.⁊cij valet multij ad
cetie qten vno coꝛpe.ſʒ ſti multe ꝑtes aie.i.poꝰ noſcendũ ꝙtrãgulꝰhʒ tres angulos eq̃les duobyre
eec elicltio an pmooʒinqrere totã animã velõð¶ Dem̃ ꝓbat vtrãc ptẽ rõe. pmo ſcham Laccñtia m
ſcðo eſt difficile ſiſint multe potẽtie ani nã ptẽↄferũt ad cognoſcẽdi qð qͥdel ſicqro
p diltinguãt· q hm Theomixtiũ. diff? bemus ymagnatõem velſantaſi de acctibcõily n eeit cognoſccre manifeſtã dꝛñam int potẽtias.ſ.iter pꝛijs alicuiꝰ rei.tũc facilt deuenim ꝰin ↄgnitõem.
gnitõ oꝛi᷑ a ſſu
6—— 8 Peinrritiugaugnrariud? generatin᷑ſed et iecitiliꝰacctis. Eurꝰcãeſi. q nrñ⸗ anilelta dꝛfia inr vegeratiuã ßſitiuã ⁊ intellectiuam ãßſus ↄgnoſcit accñtia. vbi ꝗᷓ hatem
45 7 Velkm ↄmctatoꝛẽ diffici de accitibetis vcertã cognitõeʒ 6 ſcle eſt ↄgnoſcere dꝛñam ir po; de accñtibyetiã polſumꝰ füir ↄgnolcere difinitdem —
P dAd J. a— as nfOr̃j)—
F— 3 E Cr in n 443.— fe
„

nobl ꝙ duobꝰ Cem̃ autom icere ali tdòd cõtingit pßfucie aue ocs eſttotuz q iuut partes vüt— at Pimä „— odg4 rc
a mag ñ ha öip demſub ika fſu ogitöeʒ fuoem
Rreſtotelis
Dẽ ꝓbat pᷣmã ptẽ.⁊;ſic. ꝙ ipᷣmqð qdẽ ẽðncipiũ
demrã tõis.ſʒ demrãtõem cognoſcit᷑ paſſio de ſubie
to ꝗᷓ ipᷣmãd qͥd eſtẽ pᷣnciptũ cognoſcẽdi accña Exq̃ b intert phs ↄcluſiue ꝙ q̃dã diffinitões.ſ.q̃ ſt dyalec
tice ſt caſſe ⁊vaxꝑe. qꝛ dictũ eſt ꝙ ip̃ʒ cqͥd qͥd ẽ ſiue dif⸗ finitio)eſt mediũ demrã ndi paſſionẽ de ſubiecto.⁊
hʒꝙ fine.ꝗᷓ illa diffiniꝰ ẽ vana q̃ nõ p̃t demrãre paii⸗
oñnẽ de ſubiecto. Glt eñt ↄſiderã dũ ꝙ diffinitões deq;
bphs hintẽdit ſt diffinitões paſſionñ aſſignate abl
q; ſubiect? ⁊ date ꝑ genꝰ⁊ dꝛñam.ſiẽ ſi dicat᷑.ira ap
petitꝰ vindicte.ꝑ iilã diffinitõʒ nõ pñt cognoſci paſſio
nes irati.q̃re.ſ.iratꝰ palleſcit in facie.h aũt p̃t fieri per
iſtã diffinitõeʒ. Ira eſt ebulitõ ſãguĩs circs coꝛ ⁊c⁊yo cãt ille diffinitões dyalectice. qꝛ dãt᷑ꝑ genꝰ⁊ dꝛãm qir dyalecticꝰ ſolet diffinire
Er ſiqᷓ̃rat᷑.vtꝝ accña ma
gnãꝑtẽ ↄferãt ad coᷓſcendũ qd qd eſt Tm ꝙ ſic. c
.—— 7 be r e* F4—
ſl er
rõ eſt. qꝛ nrã cognitõ vĩi ex ſenſibꝰ qntioꝛtb⸗ 1 extioꝛibꝰ ßaccña coꝗſcũt bſibextioꝛib⁊ in intioꝛiby. ãp accña poſſumꝰ deuenire in cognitõem ip̃iꝰ qͥd qͥd eſ ſubiecti⸗
illo effectu bñ coh̃ſcimꝰ artẽ eiꝰ ſʒ nõ ſubſtantiã.ſic ex cognltõe iſtoꝝ iferioꝝ coꝗᷓſcimꝰ artẽ ſubſtãtiaꝝ imate rialiũ ⁊ nõ ſubſtãtiã eaꝝ. Et ſilr pᷣt rñderi cũ qͥꝛit᷑ vtꝝ
płꝰꝓueniãt hõ ⁊alinꝰ. vel hõ ⁊ riſibile. irguit᷑. ſi ipᷣm qð qͥd eſt valeret ad cogſcẽdũ ac⸗ cidẽtia ⁊ eʒ.ſeq̃ret ꝙ eẽt circulatõ in cognitõib.q̃ eſt ꝓ hibita pᷣ pſterioyꝝ D ðʒ ꝙ duplices ſtꝰ res.q̃dã ſt res reſpectiue.⁊ in taliũ cognitõibhoʒ circulatõem ↄmitti qʒ vnñ co&ſcitꝑ alterũ ⁊e5. Sʒ de his m eſt adzpoſi⸗ t·cñ ſubitãtia ⁊ accũñs ſint entia abſoluta ⁊ nõ reſpec tiua. Zlie ſt res abſolute.⁊ in taliũ ↄgnitõib fit circu
latõ ᷣm diuerſos mõs cognitõis. Sic em̃ aliqͥd pᷣt eẽ
pᷣncipiũ coᷓſcendi alteꝝ hm naturã.⁊ eõ̃ alterũ pᷣt eſie
hucipiũ coqhcenqiqᷓ ad nos ſic ãt eſt h. qꝛ ip̃m qͥd ͥdẽ
ſiue diffinitõ eſt pᷣncipiũ ↄꝗᷓſcendi accña ᷣm naturã a poꝛi ⁊ demõſtratõe ꝓpt qͥd.ſed accũa ſt pᷣucipia ↄſcẽ
diſubſtãtiã ad nos ⁊ demrõtõe qʒcirculatõ qt ꝓhi⸗ bira eſt in abfolutis ᷣm eñdẽ modũ cognitõis
E Arguit᷑ eaqẽ ſte pncipia eẽndi ⁊cognoſcẽdi. ſ; ac
Rirguit᷑. albũ ⁊ nigrũ ſt accija.⁊ tñ non dicũt nos ĩ cidẽtia nõ ſt pᷣncipia eẽndi.&ᷓ nec cohjſcendi. Dðm ꝙ
in cognitõem ſube ſiue ip̃ius qð qͥdeſt. Dðm ꝙ du
plicia ſt/ accſa.q̃dã em̃ ſt/ accñaꝓpꝛia q̃ fluũt ex vᷣnci
pijs ſpẽi·⁊ matie de talib ĩtelligi textꝰ. qꝛ illa nos du
cũt in cognitõeʒ ipſi⸗ qdditat⸗ Crõẽ. qꝛ talia accña inducũt ad cognitõeʒ hᷣncipioꝝ ſpẽi qꝛ ſt adeã̃ti effe
rtꝰ ip̃iꝰ qͥdditatꝭ ſiue hncipioxſpẽi. Et h eſt qͥd dici ſo let ꝙꝓpꝛiũ fluit ex pᷣncipijs ſpẽi.pncipia ãt ſpẽ ſtẽ ipm
qð qͥd eſt.⁊ ſic pũt talia accña ducere in cognitõz ip̃ius
in iſto argumẽto ↄmittit᷑ falla ↄñtis. qꝛ vᷣtual ſic ar⸗ guit.ſi alqqᷓ ſt pᷣncipia eẽndi illa ſte p̃ncipia coqᷓſcendi ꝗi ſint pᷣncipia cognoſcẽdi etiã ſt pᷣncipia eẽnqi.qð argumẽtũ nõ vʒ · qꝛ ibi arguit᷑ a poſitõe ↄñtis ad poſi tõem añtis eſſe em̃ pᷣncipiũ cohᷓſcẽdi eſt in plꝰ qᷓ;eẽ pᷣn cipiũ eẽndi. ſi/ em̃ accũtia pncipia cohjcendi ſubſtãti⸗ am.nõ tñ ſt? pᷣnctpia eẽndi ſubſtãtie Arguit᷑. nulia ſubſtãtia pᷣt co ſci. qꝛ nihil eſt in ĩ
M*
0*
2 Mrr
—
—
C N
—
valet
6
—
BRt ſnue o n ſrjn
ſr nVe
(D 2
Flen nn. ſl
2 ſ qd eſt. Alia ſunt accña cõig.⁊illa accipiunt᷑ duplr rellectu qͥn hus fuit in ßſu.ʒ ſubña nõ pᷣt app̃hẽdi ꝑ ſẽ V h Vno hm ſe.⁊ ſic ſolũ inqucũt in cognitõʒ idiuidui.ex ſũ.qᷓ nech intellectũ.⁊ ꝑ ↄñs nõ p̃t ↄgnoſci Vðm qᷓ; ſd.9 cꝰp̃ncipijs fluũt. q vnũqðq; facit coh̃ſcere ſuũ pᷣnciꝰ uis nõ appᷣ hendat᷑ ꝑaliquẽſum exterioꝛẽ.appᷣ hendit᷑ Mlioo acciꝑiũt᷑ q ad nos.⁊ ſic pñt talia accña et duce tñpꝑſum intioꝛẽ.ſ.ꝑ ᷣtutẽ cogitariuã.q̃ vᷣtꝰ vgitati⸗ re in cognirõeʒ ipſiꝰ qð qd eſt· qt qũq; ꝑmlta acctia na ex redũqãtia rõis facit collatõem ⁊ ↄpatõem rexꝑ iqiuiquãlia circũloqmur vnãpꝛ iã dꝛ̃m.ſiẽ ꝑ greſſt ticuiariũ.ꝗᷓ oʒ ꝙ coh̃ſcat ves ſubſtãtiales ⁊ pticulares bile bipes circũloq mur dꝛãm ⁊ paſſionẽ hoĩs.⁊tñ ma Argult᷑. rꝰ ellimatia in bꝛutis nõ cognoſcit ſub nifeſtũ eſt ꝙ tã greſſibile qᷓ; bipes ſt? accña cõia. ſtãtiã pticlarẽ.ᷓ nec ʒᷣt? cogitatiua in hoĩby. ↄñaꝓba Arguit. phs ðt pᷣmo thopicoꝝ ꝙ ꝓpꝛiũ nõ ĩidicat tur.qꝛ ſiꝭ eiuſdẽ ſpẽi.cũ hateõ̃t eãdẽ ogatõem. Vm q eſt eẽ rei.qᷓ male ðꝛ ꝙ accũa magnã ꝑtẽ ↄferũt.⁊c̃· dupłr.pᷣmo ꝙ duplr ↄgnoleit᷑ fubſtãtia pticularꝭ. vno m ꝙ dꝛña eſt ĩter indicare ⁊ ↄferre.q; ĩdicareeſta mõ abſolute.⁊ ſic coghoſeit a ᷣtute cogilatiua in hoĩe poꝛi oñdere.ſʒ ↄferre eſt q̃lircunq; ducere ſiue iuuare et nõ à ytute eſtiatiuꝭ in bꝛut. Alio oↄgnoſcit᷑ ſuba ꝑ ad ↄgnitõem aiteriꝰ qᷓ;uis ꝗᷓaccha nõ indicant qͥceſt ticularis in oꝛdine ad actõem? paſſione·⁊ ſic etiã coql eſſe reitãmen ↄerunt ad cognoſcendũ qð qͥd eſt.qa a cił a ʒtute eſtiatiua in bꝛuris. q ouis lupũgicularẽ co Poꝛi nõ oñdunt.ſʒ a poſterioꝛi manuducũt. gnoſcit hin ꝙ eſt pᷣncipiũ paſſiõis aut leſiõis.q̃ eſt ex in Arguit᷑· ſi acc daꝓpꝛia ↄferũt ad cognitõeʒ ſuba imicicia. Scðo p̃t alr dici ꝙ duplex eit opato vᷣtutis rũ materialiũtũc ſeqt᷑ ꝙ ſube mafiales ducunt nos in cogitatiue. Vna eſt q̃ ſibi ↄuenit bmpꝛiã lu naurẽ· ⁊ cognitõem ſubaꝝ ĩmaterialiũ.ſʒ eit fim̃.illudexqᷓ lla eſt eadẽ tã in bꝛutis qᷓ; in haĩe. Elia ẽ ↄuenlens ei ſeqt᷑ Seq̃la ꝓbat᷑.qꝛ eſt maioꝛ ↄueniẽtia ubaꝝ ĩmate ex redũdãtia rõis.? ſic hʒ alterã̃ oꝑatõeʒ qᷓ; m ſuã na rialiũ ⁊ matialiũ qᷓ; ſube ⁊ accñtis.qꝛ ſt/ diuerſoꝝ pᷣdi turã ꝓpꝛiãſi patebit cũ de ßſiby intioꝛib detminabit᷑ camẽtoꝝ. Dõm ꝙ eſt duplex ↄuententia ſiue ſimili¶ Et ſile eit de igne ſine de caloꝛe ignis. qꝛcgloꝛ ßᷣm ſe in rudo. vna eſt in eẽ nature. ⁊ ſic fube mafiales ⁊ imatia] cinerat ⁊ coꝛrũpit.ſʒ Em ꝙeſt inſtrumẽtũ aĩe vcgetati le hñt bñ maloꝛẽ conueniẽtiã qᷓ; ſubſtãtia ⁊ accñs.qʒ ne ſic carnificat. ſic etẽ ꝓtus cogitatiua hʒ alterã oꝑa⸗ ſt eiuſdẽ pᷣnti.⁊iõ hñt eandẽ narurã genericã cõem.ſ. tõem hm ꝙiũgit intellectui qᷓ; als halcret ubſtãtiã.ſʒ ſubſtãtia ⁊ accñs nõ hñt aliquã naturam; ¶ Querit᷑. vtrũ accñs ncc̃ario diffimatꝑ ſu ſubiec⸗ pe ſʒ ſoiũ ↄueniũt in ẽteqðeſt analogũ. ilig eſt ſili tü. ðʒ ꝙ accñs capit dupli· vnoſubrõeums ⁊ ſpẽi tuco pᷣm eẽpoꝛtõis ⁊ cognirõis qᷓ ad nos m ꝙ vn ẽ et ſic p̃t diffiniri ahſq; ſubecto. q tũc eſt in aliq genere poꝛtionatũ alteri. ex qᷓꝓpoꝛtõe vnũ coſjſcit exalio.⁊ ſic] pᷣdicamẽtali ſub q̃eti hʒ dꝛñam verã vel circũlocu⸗ eit maioꝛ ſilitudo int fubſtãtiã ⁊ accñs qᷓ; int᷑ ſubſtãti tiuã. Alioꝰ capi accñs ſub rõe accñtis.et tũc eſt dõm as matiales ⁊ imateriales vʒ cũ accñs ſit naturateffec; ¶ ꝙ du plex eſt diffini· qᷓdã eſt diffinitõ toralt pleta.i. ipſiꝰ ſube.ſic pᷣt ducerein noticiã ſubſtãtie. ſubſtãtie¶ Spleta tã eẽntiabrqᷓ; ſbiſtẽtialt. ⁊ ſic aceñs ñ ht diffini ãt matial nõ ſtꝰ naturales effectꝰ ſubſtãtiaꝝĩmatialiũ iabſq; ſubiecto.qꝛ ↄpletio accñtis ſubſ iſtẽrialis eſta qᷓ;uis bñ ſt/ effectꝰ volũtarij. qʒ iſta iferioꝛa depẽdent ſubiecto· qꝛ nõ bʒ ubſiſtẽtiã niſia ubiecto. Alia ẽ dil⸗ ab aia nobili.q̃ eſt ſubſtãzia imatial ſiẽ ab agẽte volũ nitõ ſolũ ↄpleta eẽntialr.⁊ ſic p̃t ↄpleta diffinitõ ipius tario.ſiẽ domꝰ eit eecrꝰ volũtarꝰ domificatoꝛis · ex dari abſꝙ;lubiecto · Qð ſicpbal. ſi nõ poſſet diffin —— b ij· Jr d ßd pe .— 5 m d 734 5 ℳ J fo, 2.— 3
falne ſee Ad n— ——
*
ſch.
11G
w———

Queſtiones
„„
tio eſſentialr ↄpleta ipᷣius accñtis dari abſq; ſubiecto tũc ĩpoſſibile eiſ acciis eſſe ſine ſubiecto.qꝛ ĩpoſſibile ẽ aliqͥd ſepari ab illo qᷓd eſt de eẽntia ipius. Si ꝗᷓſubiec tũ eſ; de eſſentia accũtis.tũc ĩpoſſibile erit accñs eẽ ex tra ſubiectũ.cuiꝰ tñ oppoſitũ videmꝰ in ſacramẽto al⸗ taris. Qt Pᷣ idẽ pʒ ex ſigno.nã accũs diffimt᷑ꝑ ſubiec⸗ tñ ſiẽ ꝑ additamentũ.qꝛ ſcʒ ſubiectũ addit᷑ nature vel æſſentie accñtis ⁊ nõ eſt de natura eiꝰ.cũ eſſentie pᷣdica mẽtoꝝ ſint ĩꝑmixte. vñ eſt alia natura piet? ⁊ alledis e? rutt. matia eſt cõ intrĩſeca cꝰ eſt matia.ſ ſub iectũ eſt matia accñtis.ꝗᷓ eſt ps intrĩſeca accidẽtis. Di cendũ ꝙ maioꝛ eſt ja de matia ex qᷓj nõ de matia in qᷓ cuiu ſmõi eſt ſubiectum reſpectu accñtis W Querit᷑ vtꝝ diffinitões dyalectice ſint caſſe ⁊vane Döm ꝙ ſic.q ſicut circa textũ dei ẽ.diffinitões dya lectice dicũt᷑ diffinitões paſſionũ qᷓ dãt᷑ abſq; ſubiecto Paſſiones aũt dicũt᷑.vt doloꝛ.timoꝛ.amoꝛ.gaudium ſpes ꝛc̃ Si ꝗᷓ diffimtões taliũ paſſionũ dãt᷑ abſq; ſubie cto.tũc ſt diffinitões vane.qꝛ vanñ eſt qð nõ attingit
kinẽ in quẽ oꝛdinat᷑.cũ ꝗᷓ diffi nitõ ex ſui natura oꝛdina
tur ad demõſtrã dum paſſiões de ſubiecto.ille diffini tðes q̃ talẽ finẽ nõ hñt dicũt᷑ vane.ſic aũt eſt de diffini⸗ tõiby paſſionũ datis abſq; ſubiecto. Qxẽpli grã.paſſi ones ire in oꝛdine ad ſubiectuʒ ſte.palloꝛ faciei.tremoꝛ
manuũ ⁊c̃. Cauſe vo iſtaꝝ paſſionũ nõ pñt dari ex foꝛ
mali diffinitõe ip̃ius ire.ſʒ ex materiali.q̃ datpſubiec
tñ. Floꝛmalr aũt lic diffinit᷑ ira. Ira eſt appetiꝰ vindi cte.ſʒ diffinitõ data ꝑ ſubiectũ eſt iſta. Ira eſt ebulitio
ſanguinis circa coꝛ.⁊ ſtati cognoſcit᷑ q̃re irati palleſcũt in facie. qꝛ ſanguis tẽdit immediate ad toꝛ.⁊ ſic relinqt
membꝛa exterioꝛa.ſ.faciem ⁊ manus.ille autem cq̃e nõ pñt ami ex alia diffimtione. Arguit᷑.videt᷑ ꝙ iſta autoꝛitas nõ ſit adꝓpoſituʒ qꝛ aĩa nõ eſt aliq paſſio Dʒ v qᷓ;ᷓuis aia nð ſit paſſio hʒ tamẽ ſeꝑ modũ paſionis 3 ad ſuã diffinitõem.qͥa. ſicut diffinitões paſſionũ dãt᷑ꝑ additamẽtũ.qð ẽ alte rriꝰ generꝭ.ſic aĩa diffini᷑ ꝑ additamẽtũ qð eſt eiuſdeʒ genert.⁊ iõ ſiẽ diffinitões paſſionũ date abſq; ſubiecto ſt vane·ſic etẽ eſt de diffinitõꝝ aĩe date abſq; coꝛꝑe. Et ſic vʒ ad oñdendũ ꝙ diffiniꝰ aĩe ẽ dãda ꝑadditam̃tũ
Zrguit᷑. diffinitões date ꝑ genꝰ ⁊ dꝛãm ſt⸗ diffini/
tões phoicales. ꝗᷓ nõ ſt⸗ dyalectice. Pꝛobat̃.qꝛ genꝰ hʒ rõem matfie.⁊ dꝛã rõnem foꝛme.qᷓ. Dðm ꝙ genꝰ⁊ dꝛã
pñt triplr ↄſiderari.vno hm ꝙ genꝰ hʒ rõem potẽtie?
Dꝛã rõeʒ actꝰ.⁊ ſic diffinitõ data ꝑ dꝛñaʒ ⁊ genꝰeſt me
taphiſicał in ſignũ cꝰetiã ſepata a mãtia.qlia ſte ſube
ſepate ſic diffiniũt᷑. Alioꝰ accipiũt᷑ genꝰ ⁊ dꝛã inqᷓ;tum genꝰ hʒ rõem matfie.⁊ dꝛã rõem foꝛme.⁊ ſic diffinio da ta ꝑ genus? dꝛñam eſi phical. Tercioꝰ capiũt᷑ genꝰ et dꝛña Em rõez genere ⁊ dꝛñe ᷣm ꝙ genꝰ ßcat ↄceptũ ʒhi bilẽ. ⁊ dꝛña ↄceptũ Zhentẽ. Et h eſt qð ðt ſcũs Thõas in de ente ⁊ eſſentia.ꝙ ex duob ↄceptib.ſ.ex gñe ⁊ dꝛã ↄſtituit᷑ terciꝰ ↄcept*.ſpẽs.⁊ ſic diffiniꝰ data ꝑ genꝰ⁊ dꝛñam eſt logicat ꝛo qᷓ ſciendũ eſt ꝙ duplices ſte dif finitões.ſ.ſubaꝝ⁊ ille dateꝑ genꝰ ⁊ dꝛñaʒ ſte bone foꝛ
makr⁊ finakr.qꝛ ſt ſufficiẽtes cãe ad demrãndũ paſi
ones de diffinito · ⁊ ſic nõ ſt? vane. Alie ſt⸗ diffinitõnes accñtiũ ⁊ pᷣcipue paſſionũ.q̃ ſi dantꝑ genꝰ ⁊ dꝛãʒ ſt/qᷓ dẽ bone.qꝛ dant᷑ ꝑ ea q̃ ſufficiũt ad bonã diffinitõnem cũ ſuo mõ notificẽt diffinitũ.ſʒ ſt/ vane. qꝛ nõ attingũt
finẽ ad quẽ oꝛdinãt᷑.qꝛ nõ ſte ſufficiẽtes cũe ad demon
.
ſtrandũ paſſiones de ſubiecto. Pʒ igit᷑ ꝙ illa q̃ſtio non hʒ locũ de ſpeciebo ſubſtantiarũ
dim aut nõſine fantaſia·nõ ↄtinget vtiaʒ ne hoc ſine coꝛpoꝛe eſſe
tis Dicendũ ꝙ duplr
pꝛimi de
— 8 Vbitatõem ãt hñt ⁊ paſſiões aĩẽ · oẽs coẽs⁊ hñtis an ſit aliq ⁊aĩeppꝛia ipſiꝰ hoc
em̃ acciꝑe qͥdẽ nccãriũ eſt. nõ õt leue. videt᷑ãt pli
moꝝ qͥdẽ nullũ ſine coꝛꝑe pati hec; facere· vt ira
ſciↄfidere deſiderare ⁊ oĩno ſentire · Marie aut
aſſimilat᷑ꝓpꝛio intelligere Siãt ⁊ fantaſia 3
Poſtqᷓ; ppᷣs poſuit difficultates exꝑte ſubſtõtie aĩe
etqʒ qd eii ipius aie. hↄir mouet difficultates ð dia ᷓfiũt expte accñtiũ ⁊ paſſionũ ip̃iꝰ aĩe · pᷣmo mouz du bitatõem.ſcðo eã ſoluit.tercio ex ſolutõe ifert ꝙ ↄgni
de aĩa ptinet ad philicũ.pᷣmo mouet difficultatẽ. cðo oñdit illius difficultatis nccitatẽ. ſt ᷓ iſta dubita tio.vtꝝ oẽs paſſiones · i.potẽtie aĩe ſint cbes aie ⁊ coꝛpꝛ vleſt aliq̃ paiſiogpꝛia hm quã aĩa nõ cõicet coꝛpi Ad R ðt Arelto.ꝙ iſiã dubitatõem detmiare nõ eſt leue.i.
nõ ett facile.ſʒ eſt tñ nccãriũ Pꝛimũ oᷓdit. qꝛ ſt aliqᷓꝓ petates de qͥby manifeſtũ eſt ꝙ nõ ſlꝭ ſine coꝛꝑe. vt ſt᷑ ira
ſci⁊ ſentire. ⁊ iõ in ill manifeſtum eſt ꝙ ſt⸗ paſſiones in aĩa ⁊ in coꝛꝑeſil⁊ hoc inferiꝰꝓbat. Siãt ſit aliq̃ paſ⸗ ſio.i. ꝓpꝛia potẽtia ip̃ius aĩe illa potẽtia erit intellecti ua. tñ veꝝ eſt nili dicat᷑ ꝙintelligere ſit q̃d fantaſia Sic em̃ dicebãt antiqͥ nõ ponẽtes dꝛñam int ſuʒ ⁊ in⸗ tellectũ.⁊ ſi ſic potẽtia intellectiua nõ erit ꝓpꝛia aĩe St ãt itelligere nõ eſt ſine fantaſia.tũc iteꝝnð ↄtingit itelli
gere abſq; coꝛpꝑe.qꝛ fantaſia fit cũ oꝛgano coꝛpali
Si qͥdẽ igit᷑ eſt aliqͥd aie opeꝝ aut paſſionũ pꝛopũ. ↄtinget vtiqʒ ip̃aʒ ſeꝑari. Si vᷣo nullũẽ ꝓpꝛiũ ip̃iꝰ nõ vtiqʒerit ſepabil · ſierecto inq̃n tũ rectũ multa accidũt. vt tñgere eneñ ſperaʒ ᷣm pũctũ.nõ tñ tñget ab h ſeꝑatuʒ rectũ. inſepabile
ens ſi quidẽ ſp cũ quodam coꝛpoꝛe eſt. Nic ↄñr aſſignat cãm necitatis determiatõis huiꝰ
ãſtionis.qꝛ ex detminatõe huiꝰq̃ſtionis cognoſcit᷑ ali
qͥd qð oẽs hoĩes naturałr ſcire deſiderãt.ſ.an aĩa ſit ſe ꝑabilis a coꝛꝑe aut nõ Qt heſt iõ. qʒ ſi aĩa hʒ in ſe ali quã potẽtiã ⁊ oꝑatõeʒ.in q̃ nõ cõicat coꝛpi.tũc eſt ſeps biła coꝛꝑe.? ſi nõ habeat aliquã tũc nõ erit ſeꝑabił᷑Et
patẽt iſte ↄditõnales.q̃ꝝ pᷣma eſt. ſi hʒ aĩa oꝑatõnem
et potẽtiã qᷓnõ cõicat coꝛꝑi ipᷣa ẽ ſepabilis.qꝛ oꝑatõ ꝓ⸗ pꝛia rei coꝛrñdet eſſe rei.qꝛ oꝑatio nõ pᷣt eſſe ꝑfectioꝛ qᷓ; eſſe.ſi ᷓ opatio eſt ſepꝑabil a coꝛpꝑe.qᷓetiam ip̃m eẽeg ſej ꝑabile a coꝛꝑe. Scdaiditionał ſic pʒ.ſ.ꝙ ſi aĩa nõ ha⸗ beat aliquã opatõem in qᷓ coĩcat coꝛꝑi ip̃a nõ eſt ſepabi lis.qꝛ ſi aĩa ſeꝑa ret᷑ abſq; opatõe a coꝛpe.tunc eſſʒ ocio ſa ⁊ fruſtraret᷑ ſuo fine qðẽ incõueniẽs.⁊ nõ cõtingit alicui rei natura. Qt phs addit in textu exẽplũ qð ẽ tale. qꝛ linee recte ↄuenit tãgere eneã ſperã ſᷣm pũctum et nõ p̃t ſibi ↄpetere niſi im ꝙ eſt in coꝛꝑe.qʒ tactꝰẽ ip̃i us coꝛpis.ſic etiã videt᷑ aliqͥby ꝙ intelligere nõ ↄuenit aĩe. niſi ßᷣm gẽin coꝛpe.ſiẽ tacrꝰ nũqᷓ; p̃t fieri ſine coꝛpe
Rirguit᷑ In textu ↄmittit fallam ↄñtis. qꝛ arguit a
tota ↄditõ nali cũ deſtru öe aſitis ad deſtructõeʒ ↄñ tigit arguere i ↄditõnalib
—

ninʒ
Me vxſit
bpꝛuipiho nicu firer win E futſa⸗ Snituz
peſubſtätie a fiultares 5 ebnonotte oe jfer ꝙ yonb euutte i6 ila dubi tches aie ꝛcopi cicet copi Id arenöeſtlenet. itſalp eope. vſt in ſpaſſionesin dt ſit aliqᷓ paſ⸗ la ent intelleni ſit qdʒ fantaſu minkfſuzz in nppꝛiauie Si nõonngtiteli ocopali
ut paſſionũ iponullũẽ enco inqn iſperzfm 1. inſepabile elt.
emiais buß s cogyoſci ali üt.anauſitie
ſi aia hʒinſeali pticiſ enrpabEt ahopatönem Sopaöp⸗ E plecnbꝛq; pſaian hu⸗ nöclpobi
nun eßgi hrcniht eripl oð e inpcun gtuci ii
a nõ duit
Vno mõ in termis ↄuertibilib.⁊ ſic indrñr pᷣe argui a pðne vel deſtructõe añtis vł ↄñtis.qꝛ in ↄuertibilibꝰ poſito vno ponit᷑ ⁊ reliquũ.⁊ deſtructo vno deſtruiet reliquũ.⁊ ſic arguit᷑ hic.qꝛ aĩam hĩe poñam ⁊ opatõem ꝓpꝛiam ⁊ eẽ ſeꝑahile a coꝛpe ↄuertũtur ⁊ iðo lʒ ſic argue re a deſtructꝰnenñtis ad deſtructõeʒ ↄñtis. Zlioꝰ ar⸗ guit᷑ in termis nõ ↄuertibilib.⁊ ſic ncẽeẽ arguere a põ⸗ ne añtis ad põem ↄñtis.vela deſtructõne ↄñtis ad de ſtructõem añcedentis.
Zrguitur.videt᷑ ꝙ ex textus lit ee ſi coꝛpꝰ ſpericũ tãgeret lineã rcãm ᷣm pũcta indiſibilia. tũc linea eſſʒ ex indĩſibilibꝰ Pꝛo intellcũ argumẽti eſt
ſciendũ.ꝙ ſi enea ſpera moueat᷑ ſuꝑ aliquã ſuꝑficiẽ du raʒ.tũc ncce ẽ talẽ ſuꝑſiciẽ tãgers eneã ſperã ᷣm pũcta. qꝛ ſi tãgeret ᷣm aliquã ꝑuaʒ qᷓ;titatẽ tũc enea ſpera nõ eiſʒ pfecte ſperica.qꝛ hiet aliquã ſupꝑficiẽ ſᷣm quã tãge⸗ ret rẽ durã ⁊; repugnat ſpere. Scðo ſciẽdũ.ꝙ qꝛ inter duo coꝛpa dura ẽ aliqð mediũ.ᷓ opʒ imagiari ꝙ enea pera ponat᷑ ſug ſupficiẽ aque.⁊ ꝙ aqᷓ nõ cedat Iſt? Sſiderate ad arguꝰ dðʒ. ꝙ duplexẽ tactꝰ.ſ.metapho ricus tactꝰ ſiue mathẽaticꝰ⁊ phicꝰ Dm ꝗᷓ phice loq̃ndo.ꝙ enęa ſpera tãgeret ſupficiẽ bi mimas ſuꝑfi ries ⁊ nõ km picia nec ſeqͥtur ſi tãgeret hᷣm pũcta ꝙ ↄti nuũ ↄpõeret᷑ exindiſibilib.qʒ illa pũcta q̃ tãgit coꝛpꝰ ſpericũ nõ ſte in actu ſʒ in poña.ꝗᷓ ex eis non ↄponit᷑ li nia. qꝛ ſolũ ↄppnit᷑ ex his q̃ ſte in actu. Et ad argum̃tũ dðm.ꝙ mima vł incõſiderabit rcitudo ĩ coꝛge ſperico nõ ĩpedit ſpericitatẽ.⁊1õ qᷓ;uis i coꝛpe ſint icõſiderabi les ſuꝑficies ex hoc iñ ñ impediNt᷑ eius ſpericitas ſiue fi Querit᷑.vtꝝ aĩa ſit ſeꝑabił a coꝛꝑe(gura ſperica Döm. ꝙ capiẽdo aĩam ꝓ a ĩa vegetatia⁊ ſenſitia.ſic ille aĩe(qꝛ ſt? imerſe matie)ñ p ñt a coꝛꝑe ſepari. Sʒ ca piẽdo aĩam p aĩa rõnali tũc ẽ ſeꝑabil a co:ꝑe.qʒ eſt foĩa potens pꝑ ſe ſubſiſtere.ſicut ptʒ tercio huiꝰ.vbi ðꝛ ꝙa nima eit id qð vere eſt Arguit᷑. aĩa depẽdet a coꝛꝑe.ꝗᷓ nõ eſt a coꝛpe ſepa⸗ bilis Dicẽdũ. ꝙ aĩa rõnał capit᷑ dupł. Eno qᷓ ad ieri ⁊ ſic depẽdet a coꝛꝑe.qꝛ nõ pᷣt fieri niſi ĩcoꝛꝑ e.qꝛ ſi fieret extra coꝛpꝰ tũceẽt ſuba ſepata ⁊ nõ aĩa Et qᷓ;uis nſa fit in coꝛꝑe.⁊ a coꝛꝑe recipiat ſuã indiduatõeʒ · tñ ðt ſepari a coꝛge retinẽdo illã indiduatõeʒ quã reci⸗ pit a coꝛꝑe Alio mõ can aĩa rõnał q̃ ad eẽ ip̃iꝰ.⁊ ſic du plicit aliãd depẽdet a coꝛpe · Eno mõ ſubiectĩe.⁊ ſic poñe ſenſitĩe depẽdẽt a coꝛꝑe ⁊ nõ poñe aĩe rõnal· qꝛĩ tellcũs nõ ſubiectat᷑ in aliqᷓ oꝛgano coꝛpali.ſʒ ẽ̃ ĩmate rial ſicut pʒ tertio bꝰ. Alio mõ al̃d depẽdet a coꝛꝑ obiectĩe.qꝛ coꝛpꝰ ẽ obiectũ eiꝰ⁊ ſic etiã aĩa rõnał de pẽdet a coꝛꝑe etiã qᷓ;tñ ad intellem̃.qʒ intelicũs ꝓſta⸗ tu hꝰ vite nõ pᷣt itelligere ĩmateriale ſicꝭ obiectũ. itel lectꝰobiectie depẽdʒ a reb matialib· ⁊ nõ ipeqit eiꝰ ſꝑabilitatẽ. qꝛ itelicũs etẽ actu a coꝛꝑe ſeꝑatꝰ.ſicꝰ in telicũs ãgelicꝰ pt itelligere coꝛpꝰ nõ obſtãte eius ſepa tione⁊ ĩmaterialitate „ Uident᷑it ⁊ aie paſſiões oẽs eẽ cuʒ coꝛpe ira
mãſuetudo.tioꝛ mĩa.fidẽtia. ad hec gaudiũ et amare ⁊ odire. Sil em̃ patit aliqͥd coꝛpꝰ· I ndi catãt aliqñ qͥdẽ a dur ⁊ maifeitj paſſiõbus cõcidẽtibꝰ nihil exacerbari. aut timere Aliqñ⁊ apuis ⁊ debilibꝰ moueri. cũ accẽdat᷑coꝛpꝰ⁊ſic ſe hẽat ſich cñ iraſci᷑ · Ad hec ãt magi h maifeſtũ
Folio ir
Nullo. nribili iminẽte ĩ paſſionibꝰ fiunthis
aliqui timentes Vricmaifeſtat Areſto. qð pᷣus pſuppoſuit.. ꝙ q̃dã ſte paſſiões cões aie ⁊ coꝛꝑi qð ꝓbat trib rõibPꝛĩa rõ ſtat in F. qꝛ ille paſſiões ſi cões aĩe⁊ coꝛꝑi. qͥbus coꝛpꝰ aliqͥd patit᷑· qꝛ ſi coꝛpꝰ aliqͥd patiat᷑.ergo etiã ſi? in coꝛ⸗ poꝛe.ſʒ multe ſt paſſiões aĩe qͥbus coꝛpꝰ aliqͥd patit᷑. ſicut ſte i ra. gaudiũ.mãſuetudo.tĩoꝛ ⁊c̃ · qꝛ ĩ ira fit ebu litio ſanguĩs circa coꝛ.qͥ ille paſſiões ſtẽ cões aĩe ⁊ coꝛ⸗
poꝛi. Scða rõ.ille paſſiões ſte cõ es aĩe ⁊ coꝛꝑi q̃ diuer
ſificant᷑ ex diſpõne coꝛꝑis ᷣm diuerſa tꝑa.ſed qũq; cõ⸗
tingit ꝙ magnis paſſioniby occurrẽtibꝰhõ nõ iraſcit᷑.cõ tingit etiã ex alio tꝑe ꝙ mĩoꝛe paſſiõe occurrẽte hõ plꝰ
ꝑturbat᷑.ſcit ꝗᷓ ad hoc diſpõ aeris.ꝙ qñq; hõ plus vel minꝰ iraſcit᷑.qꝛ ðt Areſtote.pᷣmo metheoꝝ ꝙ qñ come
ta regnat tũc ſte młta bella int᷑ pᷣncipes. Tercia rõ ſtat
—
in hoc. ille paſſiões ſt/ cões aĩe ⁊ coꝛꝑi q̃ variant᷑ bz di uerſas ↄplexiões. qꝛ ↄplexio reſpicit coꝛpus.ſʒ iſte pai ſiones ſt diuerſiõde i hoĩby ᷣm diuerſas ↄplexiões.qꝛ
ſtt aliqͥ ita ↄplexionati ꝙ ꝑuis tribilibꝰ vł nullis iminẽ
tib multũ timẽt ſicʒ melãcolici ex ſola fantaſia ꝑiculo ruʒ timent. lij ſte ↄplexionati ſic ꝙ y gnis terroꝛib iminẽtiby oĩno nihil timẽt.ſice ſt. colerici. Qũ ᷓ timoꝛ eſt paſſio aĩe manifeſtũ ẽ ꝙ aliq ſie paſſiões cões anime
2⁊coꝛpi ſimul.
Siãt ſic ſe hʒ · maifeſtũ qñ̃ paſſionũ rões in materia ſt Quare imi tales vt iraſci.motꝰ qͥdẽ tal coꝛpis autꝑt · aut poñe ob h.⁊ grã buiꝰ
Nic infert ↄckoeʒ pᷣncipalit᷑ intẽtã coꝛreladie.ſ iſtã qꝛ ſcʒ dem̃ eſt ꝙ ſi paiſiõ es ſt/ cões aĩe ⁊ coꝛꝑi ꝗ̃et⸗ dñt definiri ꝑ aiam ⁊ coꝛpꝰ.qꝛ vnũqðq; hʒ definiri ſic⸗ hẽt eẽ.qꝛ ergo iſte paſſiones hſit eẽ in coꝛpe.qᷓ hñt definiri ꝑ
oꝛpꝰ. Eñ Areſto· diffiniẽdo irã ſie ðt. Ira ẽ ͥdã mo
tus coꝛpis aut ptis aut poñe ab B ⁊ grã hmõi. Glt hʒ iſta definitõ q̃ttuoꝛ cãs.ĩ hoc em̃ ꝙ(ðꝛ motꝰtã gi cã fotalis.qꝛ oĩs paſſio gxpetitꝰ eſt motꝰ ᷣm ꝙ motꝰcapi tur ꝓ exitu poñe ad aciuʒ. Diffinit em̃ Quſtachiꝰ ſic paſſionẽ tertio ethicoꝝ Paſſio ẽ motꝰ appetitꝰ ſub fan talia boni vł mali. Vñ motꝰ in definitõe Ne nõ p̃t hca re foꝛmã fluẽtẽ.ſed actũ aꝑpetit?. ſice etiã in alijs defini tionib paſſionũ.qꝛ foĩalit᷑ loq̃ndo.paſſio ẽ actꝰ ſiue o⸗ peraꝰ ipius appetit? ſenſiti ſcũs cum alteratõe coꝛꝑali Gt qꝛ fit cũ alte ratõe coꝛꝑali.itðo vocat᷑ paſſio.ĩponi mus em̃ nomĩa a notioꝛibꝰ nobis · qꝛ ergo tal motꝰ ſiue alteraꝰ ẽ nobis notioꝛ.iõ impoimꝰ noĩa actõnũ a tali paſſiõe. oĩt̃ vlteriꝰ in definitõe ire(coꝛꝑis aut ꝑtis) vbi tãgit᷑ cõ material. qꝛ iſte motꝰ ſiue iſta opatio fit ꝑ matariã q̃ eſt coꝛpꝰ. Deiñ ponit(aut poñe)in qͥ tãgit᷑ hᷣncipiũ efficiẽs.qꝛ poña iraſcibił᷑ eſt pᷣnꝰ iſtius motꝰ ſiue paſũõis. Addit᷑grã hmõi) vbi tãgitur cõ finał. quia pꝛopt᷑ appetitũ vindicte Et ꝓpter h igit᷑ iã phici eſt cõſiderare de aĩa · aut omi. aut hmõi Nic ↄcludit ex deis. ¶qꝛ iam dem̃ eſt aliq;s eſſe paſ ſiones cões aĩe ⁊ coꝛꝑi)ꝙ aũt ad phicũ ſpectat detma re de aĩa.ſ.in oꝛdie ad tales paſſiões · vel de om̃i aĩa.vł ad minꝰ de aĩa hñte tales paſſões. Gt rõẽ.qʒ ſicꝰ ptʒ ſ cðo phicoꝝ.y hicꝰ hʒ detmiare foĩas kʒ ꝙ ſt/ ĩ matia ſʒ aĩa ad minꝰ m iſtus paſſes pᷣdcã s ẽ foĩa ĩ matia

Qeſtiones
5Iſferent aũt diffiniũt phicꝰ ⁊ dyalecticus vnũqðq; ipᷣoꝝ. vt ira qd eſt. Hic qdeʒ em̃ appetitũ pꝛecõtriſtatõis aut aliqd hmõi. ille ãt
feruoꝛẽ ſanguis aut calidicirca coꝛ. Poꝝ aũta/
lius qͥdẽ aſſign at materiã·aliꝰ vero ſpẽm ⁊rõeʒ Rõ qͥdẽ em̃ hec ſpẽs rei Ncẽe ẽqt hãcĩ materiã bmöiſi erit. ſicht domꝰ Rõ qͥdẽ talis · qꝛ domꝰ o⸗ perimẽtũ ꝓbibẽs coꝛruptões a vẽtis ⁊ imbribꝰ ⁊caumatibꝰ Hecñt dicit lapides ⁊ lateres ⁊ lig na alia vᷣo in his ſpẽm pꝛopt᷑ iſta.
Nic poĩr dꝛãʒ int᷑ dyalecticũ ⁊ phicũ.qntů ad defi nitionẽ.⁊ diſtiguit triplicẽ definitõeʒ.qꝛ q̃dã eſt qᷓ dat̃ pmateriã tĩ.q̃dã ꝑ foꝛmã tĩ.⁊ q̃dã ꝑ foꝛmã ⁊ mate riq ſimul.exẽpla dẽtur ĩ textu de ira ⁊ de domo. De ira definitio data ꝑ materiã eſt. Jra ẽ ebulitio ſanguinis eirca coꝛ. Mata ꝑ foꝛmã.ira ẽ aꝑpetitꝰ vĩdicte. Data pꝑ foꝛmã ⁊ materiã eſtira ẽ ebulitio fanguĩs circa coꝛ ppter appetitũ vidicte. Sikr domꝰ hʒ tres definitõnes Pria foꝛmal eſt iſta. domꝰ eſt coopimẽtũ ꝓhibẽs nos q vẽtis ymbꝛibꝰ⁊ a caumatib.i.caloꝛibꝰ Materialis eſt iſta domꝰ eſt qͥd ↄpoſitũ exlignis ⁊ lapidibꝰ Alia ẽ plectens vtramq; MQuerit᷑. in quo pnto ſit ira Dõðʒ.ꝙ ira pᷣt multi⸗ plicit capi. E noꝰ ꝓut ßeat pᷣnꝰ a qᷓ pcedit.⁊ ſic qꝛ ꝓce dit a poña appetitĩa ¶qᷓ inctinat᷑ ad rẽ appetitõ)ẽ in ᷣn
to q̃liutꝭ in ſcda ſpẽ.ſed capit᷑ impꝛop̃e.q maifeſtuʒ
eſt ꝙ poñs awetitia nõ ẽ paſſio cũ in vna poña ſtemł te paſſiões.⁊ ideo qñ ſic definit᷑ ira.ẽ appetitꝰ vĩdicte. ibi apetitꝰ nõ capii pꝛo poña ajpetitĩa ſʒ ꝓ actu awe tẽdi. Accipit᷑ ergo ira alioꝰqpꝛie.⁊ ſic ẽ de pᷣnco actõis ſic em̃ ira nihil aliud ẽqᷓ; actus poñe iraſcibił fcũs cuʒ
—
alterã̃tõe coꝛpali.ſ.cũ motu ſanguĩs ad coꝛ. Tertioꝰ ca pit᷑ ira;ᷣrñ ad motñ fem̃ in coꝛge:⁊ tñc iteꝝ capit᷑ imꝓ⸗ pꝛie.⁊ ſic ira ẽ de p̃nto vbi.qꝛ fit ĩira motus local lan guinis ab exterioꝛibꝰ mẽbꝛis ad coꝛ VMuesßit᷑ natural hax vtꝝ q̃ circa materiam rõem ꝗt ignoꝛã̃s aut qᷓ circa rõem ſolũ. aut mag que eſt ex vtriſqʒ. Illoꝝ ã̃t quis vterqʒ ic ot qᷓ iliaꝝx õphica⁊ vult ꝙ illa ¶q̃ dar᷑ꝑ mate riã)ẽ phica ßʒ ĩꝑfcã. ſʒ data ꝑ materiã ⁊ foꝛmã ſilẽ phᷣi ca ⁊ ꝑfcã.ſʒ data ꝑ foꝛmã tm̃ eſt logica. Et rõ ẽ.qꝛ phi cus ↄſiderat foãas ᷣm ꝙ ſte in mat᷑ia.qʒ ſic ↄueniũt re bus mobiliby.cñ ergo vnũqðq; hʒ defin iri ſicut hʒ eſſe i1ðo opʒ oĩa ꝑhicaiia definiriꝑ materi. Qã̃t definiꝰ data ꝑ materiã tm̃ ſit ipfcã.xtʒ qꝛ ↄgniꝰꝓpe nõ pᷣt ſui ꝑmatertã nili ei adiũgat᷑ foĩa illiꝰ rei.tũc em̃ ꝓpe põt yes ↄgnoſci.ſed qꝛ logicus abſtrahit a materia ⁊ a mo tu.ideo diffinit ꝑ ſolam foꝛm Arguit᷑.malia nõ pᷣr de ſe notificari.nõ ẽ aliqᷓ de finitõ tin data ꝑ materiã.qꝛ matiaẽ ens ĩ pura poña.ſʒ vnũqðq; ↄdſci᷑bin ꝙẽĩactu. Tyðʒ ꝙ duplexẽ matia ſcʒ matia pmaqᷓ ẽ ſubẽm foĩe ſubal.⁊ ex tali mafia ᷣm ꝙ hmõi nõ pt fieri ↄgnitõ rei niſi capiat cũ foĩa vł ſub foa. Zilia ẽ matia ſcða.q̃ẽ ſubẽm foe accũtal⁊ ſic pa ries ẽ matia albedis.⁊ ex tali matia pᷣt res accñtaliter ↄᷓſci.qꝛ matia pᷣoaccep ẽ ens ĩ purã poña.ſʒ matiaꝛ mð acceß ẽ ens ĩ actu ſuhuli qðẽſubẽm acctẽ.⁊ ſicpʒ — Areſtoloqrur de definitõnibus accñtium.qꝛ exem plificat h̊ de domo ꝛ ira q̃ ſunt accũtia totiꝰ ↄpoſiti
AIt po eſt aliq́s qᷓ cincap aſſides materie nð ſe
parabilesneq; inqᷓtũ ſepabiles · ſ circa oĩs phi
cus q̃cũqʒ talis coꝛpis ⁊ hꝰmaterie opa ⁊paſſio
nes ſtj Circa q̃ſcũq; ãt nõ inqᷓũ pꝰaliꝰ vt deq buſdã qͥdẽ eſt artifex.ſi ↄtingat vt inſtructoꝛ aut
medicꝰ nõ ſeꝑabiliũ qͥdem Inqᷓtũ ñt nõ talcoꝛ poꝛis paſſiões. ſ; ex remotõne mathẽaticꝰ· fmãt
ꝙ ſepate pᷣmus phs. Bic oñt dꝛãʒ int manualẽ.mathẽ̃aticũ.⁊ metap hᷣi cũ Glt dꝛñt ſic. qꝛ metaphicꝰↄſiðat defoãis m ꝙ ſt⸗ ſepabiles a matia.⁊ iõ ðfinit abſq; oĩ matia.ſ; mathe maticꝰ manuał⁊ phicꝰ detiat de foĩa ᷣm ꝙẽ in matia ſʒ dꝛñr. qꝛ mathẽaticꝰ ↄſiðat de foĩis ᷣm ꝙ definiũt᷑ꝑ materiã ymagiabilẽ.ſʒ phᷣicꝰ⁊ manuałᷣm ꝙꝑ mate⸗ riã ſenſibilẽ.ſed dꝛñr.qꝛ p hicꝰ ↄſiderat foĩas qꝝ pᷣnꝰ eſt nata.ſʒ mannalↄſiderat foĩas qx pᷣnꝰ eſt ars Sʒ redeũdũ eſt vñ ᷣmo Dicebaꝰ ᷓ̃t ꝙ paſſio
—
nes aie nõ ſepabiles a phica m&tiã aĩaliũ inqᷓ;tũ tales exiſtunt. vt furoꝛ ⁊timoꝛ· ⁊ nõ ſicut linea⁊ planũ Intẽdẽtes ãt de aĩa ncẽe eſt ſil dubitaẽ de
qͥbus bñ dubitaẽ opʒꝑtrãſeũtes pᷣm oꝝ opĩoes
ↄphẽde qͥcũq;ʒ aliqͥd ð ipa enũciauert vt bñ qͥdẽ dcã accipiaꝰ Si pᷣo aliqͥd nõ bñ · hec vereamur Mic arꝰ. reuertit ad ꝓpolitũ.qʒ feĩt diſgreſſionẽ a ꝓ poſito Et ðᷣt. ꝙ redeũdũ ẽ ad ↄtinuãdũ pus deã̃.qꝛ di ctũẽ ꝙ paſſiões qᷓles ſt/ furoꝛ.tioꝛ. deſideriũ ⁊c̃.nõ ſunt ſegabiles a maria phica aĩaliũ ßʒ ꝙ aĩalia ſte. Gt nõ hñt ſetales fode ſicꝭ linea vłplanũ q̃ hñt itellig ſine ma teria ſenſibili. Deiñ ↄtinuat dcã dicẽdis.⁊ vult ꝙ etiã
iſte pafiões pᷣdcẽ ↄueniãt aĩe ſic qᷓĩ ilio lio defiandũ ẽ
deaima. Et ſi dẽamꝰ de aia detiare tũc iſte modꝰobß nõdus ẽſ.ꝙ bptractẽtur opiones de aĩa.⁊; iõ. qꝛ ſiĩ
aliq̃ bñ dixeft.h acceptãdũ e tãq; veꝝ ĩ nr̃a doctna.ſi
o aliqd male ⁊ tñ dixert id ipᷣm vitemꝰſrepbãdũẽ Ricipiũ t qᷓſtionis appoẽre q; maxie vidẽ tur ipi ineẽ ſᷣm naturã Aĩatũ igit᷑ ab inaĩa
to ĩ duobꝰ maxie diſferre videt᷑ motu ⁊ſenſn Ac
cepimꝰ ãt ⁊ aꝓgenitoꝛibꝰ fere duo heede aĩa Di
cũt. n· ͥdã ⁊ maxĩe ⁊pᷣmo · aĩaʒ eẽ id qð ẽ mouẽs exiſtiantes ãt qð nõ mouet̃iᷣm nõ ↄtĩgẽmone re alteꝝ eoꝝ q̃ monẽt̃aĩaʒ ſicarbitrati ſt eẽ. Uñ democritꝰ ignẽ quẽdã aut caloꝛẽ ðt eẽ ipᷣaʒ. Imi nit eñ exñtibꝰfigur ⁊atomis qᷓſpẽi rotůde ig⸗ neʒ ⁊aĩazðt · vt ĩ aere mota coꝛpa qᷓ vocant᷑ deci ſiones q̃ videntꝑ poꝛtas ĩ radijs q̃ʒ vẽ ſemẽ ele
mẽta dic deõcritꝰ totiꝰ nature Silrãt ⁊leucip/
pus Pox ãtſpica aiaʒ xpter id quod maxie pñt
ꝑom̃epenetrare hmõi figure ⁊ mouere reliqua.
cum moneant᷑ ⁊ ipſa arbitrãtes animãeſſe eñti⸗
—————

õ ſicut linat tſldubited bn ox opies ueft vthñqde ber nrnmur
reſſonẽap
bus deñ.ꝙ di — dc. nõ ſunt la ſt. Gltnõ
itelligi ine ma . wult ꝙ etiã l defiandũẽ iſtemodꝰobß a.2Bi5. ſii na doctna.ſi nrepbädiẽ qmarie vid üigtabimi on tſcnſu Ac beran di dẽmonẽs tige mote⸗ niſt cẽ. Uñ etin Ini dwtdeig⸗ vocnt deci konecl rätalcuap⸗ odmxicpnt ee ſcliqꝰ⸗ ninicſe ci⸗
Areſtotelis
ciens ĩaialibꝰ motũ. vñ ⁊ viuendi tminů eſſereſ
piratõeʒ Contigente em̃ eo qð ↄtiet coꝛꝑa.⁊ ex trudẽte figuras pᷣbentes alalibꝰ motum exeoꝙ nõ eſt ipas qeie nullatenꝰ auxiliũ fieri de foꝛis
ingrediẽtibꝰ alijs hmẽõi in reſpirãdo. Pꝛohibẽ
em̃ has ⁊q̃ inſtj aialibꝰ diſgregari·ſil ꝓhibẽs cõ
ſtrigens ⁊ ↄpꝛimẽs ·⁊ viuẽ õt qᷓ;diu pñt h facere Uidet᷑ãt ⁊ a pythagoꝛic dem̃ eãdeʒ hãe itellige tiã. Dixert em̃ qͥdã ip̃oꝝ aiaʒ eſſeq̃ ſ in aere deci Rones ·nã qͥdã de ſecta pythagoꝛicoꝝ in diſcoꝛ dabãt ab alijs pythagorid qꝛ non dicebãt atho mos.ſʒ pᷣtutẽq̃ mouet eos aiaʒ eſſe. Alijñt has mouẽs · De his ãt dem̃ ẽ.ꝓpt᷑ qð qͥdẽ ↄtinue vi dent᷑ moueri⁊ſi ſt trᷓqͥlitas nimia. In idẽ aũt ferũt᷑ q̃cũq; dicũt aiaʒ eẽ qð ſeip̃m mouẽs Vidẽ turãt hi oẽs exiſtiantes motũ maie ꝓpꝛiũ eſſe
nĩe·⁊alia qͥdẽ oĩa moueriꝓpter aĩaʒ Ip̃aʒ ãt a ſe ipᷣa ꝓpter nihil vidẽ mouẽs qð nõ ⁊ ipʒ mouea
tur Silr ãt ⁊ anara· aĩam ðteſſe mouẽtẽ.⁊ ſiali qs aliꝰ dixit ꝙom̃e mouz intellectꝰ Nõ tñ peni tus ſicut democritꝰ Ille qͥdeʒn·ſimplr ðt idem rſſe aĩaʒ ⁊ intellectũ. vexꝝ em̃ eẽqð vider Vñ bñ hcẽ Pomeꝝ ꝙ Pectoꝛ iacet aliudſapiẽs Non
itaq; vtit intellectu tãqᷓ; poña q̃dã̃ eſtcirca vi
tatẽ.ſ idem ðt alam ⁊ intellc̃ Anaxaãtmin?
certificat de ipis · Mltotiẽs qͥdeʒ em̃ cãm eius qð bñ ⁊recte dt intellectũ alibi ãt intellectũ hũc eſſe aĩam · In oĩbꝰ em̃ iÿ̃m ineẽ aialibꝰmʒjnis ⁊
puis ⁊ hõꝛabilibꝰ ⁊ inhonoꝛabilibꝰ VMõ vr̃aũt ßᷣm pꝛudẽtiã deũs itellectꝰ oĩbꝰ ſllr ineẽ aialibꝰ
B neq; hoĩbꝰ oib? Quicũq; qͥdeʒ igit᷑ aĩatũ ĩmo
umi aſpexer̃t Pi qͥdem maxie motũ opiati ſunt Uicũq; ãt ad coſcẽ ⁊ ſentire(aĩam eſſe
nſj iſtidicit aimeẽ hncipia alijqdeʒ
plafaciẽtes hec ·alij ðvᷣo vnũ b Siẽ empe. qͥdem
ex element! oibꝰ eſſe.⁊ vnũqdq; hoꝝ aĩaʒ dicẽs
ſic terrã qͥdẽ tra ↄhſcimꝰ ethere ethera · aquããt nqᷓ. ß igne ignẽ maifeſtũ eſt. ↄcoꝛdia ãt ↄcoꝛdiã · diſcoꝛdiã diſcoꝛdiatriſkl Eodeʒ ãt mõ ⁊plato intimeo aĩam fãt ex elementi ↄſci em̃ ſleſili·
Folio x
res it expꝛicipijs eſſe Silrãt ⁊his 5ſ dephi⸗ loſophia dcã defmiatũ eſt ip̃am qͥdeʒ aiaʒ ex ipã
vniꝰ ydea. ⁊expmalõgitudie ⁊ latitudie ⁊alti tudie aliaãtſii mõ Adhucãt⁊ alii intellecuʒ
qͥdem vnñ · ſciam ãt duo ſi ingultn ad vnũ. pla⸗ ni ãt nũeꝝ ad opioeʒ · ſenſuʒ vᷣoeũ q firminñe ri qͥdem. n.ſpẽs ·⁊ pᷣncipia entiũ vietie Sunt
ᷓt exelement Judicãt᷑ãt res · alie qdeʒ itellectũ
aliepo ſcia·alieãt opĩone alie poſenſu. pẽs aũt nũeri birex Dm̃ãt ⁊ motiuũ videbat᷑ aaeſſe?
ↄhſcitm̃. ſi qͥdã? plexiſtj ex vtriq; enũciãtes a mãeſſe nũeꝝ mouentẽ ſeipm̃ Diñtãt depꝛinci/ pijs q̃ ⁊qᷓt ſtj maxie coꝛꝑea faciẽtes icoꝛpen PHis
ãt miſcẽtes ⁊ab vtriſq; bᷣncipia enũciãtes Ddꝛñt ãtacirca mltitudineʒ. hiqͥdeʒ.n· vnũ. illi pᷣo opla
dicũt Lõſeãnt⸗ it his⁊ aĩam aſſignãt. motĩ em̃
ßm naturã pᷣmoꝝ exiſtiaueftnõ õ irrõnabilr. vñq;
buſdᷓ viſuʒ eſt igne eſſe Etem̃ h in ꝑtibꝰ ſtili ſimꝰ eſt⁊maxie cleñtoꝝ incoꝛꝑeũ Ad ãtmo ⸗ uet᷑. qꝛ ⁊ mouet alia pᷣmo Demo· ãt dulei⸗ dirit enũciãs ꝓpter qͥd vtrũq; hoxꝝ · aĩaʒ qͥdeʒ em̃ ⁊in tellectũ ideʒ Iſt qt eſſepᷣmoꝝ ⁊ indiſibiliũ coꝛ ⸗
pox Motm̃ ãt ꝓpter ſbtilitateʒ ptiũ ⁊ligurẽ Fi
guraxꝝ ãt leuit᷑ nobiliſſimã ſpericã ðt Huiꝰ ãteẽ intellcñ ⁊ignez Anaxa. ãt videt᷑qdem alteꝝ di cere⁊ aiam intellem̃.ſic diximꝰ zus. Ritõ ᷓt vtriſ q ·ſi ſic vna natura. verũtñ itellectũ: poit pᷣncipiũ oĩm maxie·ſolũq; dt ip̃m eoꝝ q̃ ſt ſimpliceʒ ene ⁊iiuſtuʒ ⁊ puꝝ · Aſſiãt t vtrumq; eideʒ pꝛinci⸗ pio ↄñ̃ſcereq;ʒ ⁊ mouere · dicens intellectuʒ mo⸗ uere oẽ Videt᷑ auteʒ Thales ex qͥbus reminiſci⸗ mur motiuũ aliqͥd animaʒ opiari. ſiqͥdem dirit lapideʒ aĩam hie qm̃ ferꝝ mouet · Diogenes aũt
beut ⁊ alij qͥdaʒ aerẽ hũc opians oĩm ptiliſimũ
eſſe ⁊pncipiũ.⁊ppterb cognoſcẽ⁊ mouẽ aĩaʒ 6 qͥdem ꝙ pꝛimũ eſt ·⁊ex h reliq̃ cognoſcẽ ᷣm pᷣo ꝙ ſptiliſſimũ eſtmotiuũ eſſe. Eraclitꝰ aũt pᷣncipiũ eſſeðt ſiqdeʒ vapoꝛẽ ex quo alia ↄſtituit⁊incoꝛ poꝛaliſſimẽ ãt ⁊ finẽs ſemp · Qð vero mouet᷑mo
vMolamoti it eſſeq̃ ſunt ⁊illearbittat⸗

Queſtiones
eſt⁊multi Siliterãthis ⁊Allꝛimeon opirivt ſus eſt de aĩa· Dicitem̃ ip̃ᷣam ĩmoꝛtalõeſſe. ꝓpter
boe ꝙ aſſilatur imoꝛtalibꝰ. hoc ãt ipi ineẽtanqᷓ;
ſp mote· moueri em̃ ⁊ diuĩa om̃ia cõtinueſp lunz ſoleʒaſtra⁊ totum celũ. Magis ãt rudiũ ⁊aquã
q̃dam exiſtimaueft vt Pippo Suaderi eĩ vi⸗ ſi ſunt ex geĩtura · qm̃ oĩm humida eſt. ⁊ nãq; ar⸗
guit ſanguie dicẽtes aĩam · q̃ geitura nõ eſtſan ⸗
guis · hãc ãteſſe pꝛimã aĩam · Alij auteʒ ſanguinẽ quẽadmodũ Critias ip̃m ſentireaĩe magis pꝛo⸗
pꝛiũ opinãtes.· hocãt ineſſe ꝓpter naturã ſangui nis · Om̃ia em̃ elemẽta iudicio acceperũt p̃ter ter⸗
ram Pãcãtnulliꝓtulerũt. niſiſialiq́s dixit ip
ex oĩbus elemẽtis eſſe aut via · Diffiniũt ãt om̃es
aĩam tribus. vt eſt dicẽ motu ſenſu ⁊ incoꝛpeo ·
ſile cognoſci ſiłi. Om̃ãt aĩn om̃ia cognoſcit con/
ſtituũt c exoĩbus bncipijs. Quicũqʒ qͥdez igit᷑
vnã ̃aliquã dicunt cim vt elemẽtuʒ vnũ ⁊aĩam.
vnů ponũt vt ignẽ aut aerẽ. xlura vero dicẽtes
pᷣncipia ⁊ aĩam plura dicũt. Anaxagoꝛas t ſol
impaſſibilẽ dt tellcm. ⁊ nibil cõe nullialioꝝ hãe
PMmõiãtcũſit. quõ coßſcit· ⁊ppter quã cʒʒ ·neq; ille dirit. neq;e ex bis q̃ dcã ſt cõſpicuũẽ Quicũ q;ãt ʒrietates faciũtipᷣncipijs ⁊ aĩam er õ̃rijs cõ
ſtitnũt Quicũqʒãt alteꝝ ʒrioꝝ vtcalidũaut fi
gidũ aut aliqd hmõialiud. ⁊aĩam ſil rvnñ üalicd boꝝ vonũt. vñ ⁊noĩb⸗ ↄſequũt᷑·q qͥẽ calidũ di
cẽtes · qꝛ ꝓpter ⁊ viuere noĩatũ ẽ. Quiãtfrigi⸗
duʒꝓpter reſpiratõeʒ refrigeratõeʒ vocari aĩaʒ Tradita qͥdẽ igit᷑ de aia.⁊ ꝓpter q̃s cãs dicũt ſic
VOnſiðandũ ãt pᷣmů qͥdẽ de mo/(hec ſi tu Foꝛtaſſis.n·nõ ſolũfl̃ẽ ſbaʒ ipiꝰ hmõi eẽq̃lẽ aiũt dicẽtes aaʒeẽ qðẽ ſeißm mouẽs aut poſſibile mouere. ß vnuʒ qðdaʒ ipoſſibiliũ ineẽ ii motů · qð qͥdẽ nõ nccẽe ſitmonẽs ⁊ iʒ moueri pᷣus dem̃ẽ· Duplrn· mouet᷑ oẽ aut.n. ßᷣm alteꝝ
aut mſeißʒ· ᷣm alteꝝ dicimꝰ q̃ciq; mouẽt᷑ereẽ
1
— „
pꝛimi de Anima.
in eoqð mouet᷑ vtnaute · Nõ em̃ſilr mouẽt᷑naui
Per qͥdẽ ßm ſeip̃aʒmouet᷑ illiãtexeẽ ĩeo qðmo uet Maifeſtũãtiꝑtibꝰẽꝓpꝛiꝰ qdẽ em̃ mot⸗ Fꝛ důũ ãbulatõ hecãt ⁊hoĩʒẽñ inẽ ãt naut tũc Du
plritaq; detõ nũc moueri intẽdimꝰ de aia·ſip ſe
ip̃am mouet᷑· ⁊pticipat motu · q̃tuoꝛãt motꝰ cuʒ ſint loc mutatõnis · altcratõnis augñti⁊ decre⸗ mẽti.autbm vnñ hoꝝ mouebit᷑ aut fm plures aut oẽs Si vero mouet᷑ nõ pᷣmaccñs ·natura in eritmotꝰ ipi. Siãt hoc⁊locus · Deẽs em̃ m̃ dicti motus in loco ſtñ Si autẽ eſt ſubña aĩe mouere ſeißam nõ fm accñs moueri ißi inerit.ſicutal ⁊tricubito. mouẽtur em̃ ⁊ hec. ſed m accñs Cui
em̃ inſt mouet᷑illud coꝛpꝰ. vñ nonẽ locus ipᷣo⸗ ruʒ aie autẽ erit·ſiqͥdẽ natura motn pcipiat Am Poꝝãt vnũqq; educit᷑ad bᷣncipia vñ⁊ĩcog ⸗ noſcẽdo diffin iẽtes aut elemẽtum aut elemẽtis faciũt dicentes ſiliter ĩuicẽ pꝛeter vnũ. Dicũt em̃
pliusãtſinaturamouet᷑⁊ violentia monebit⁊
ſi violẽtia.⁊ natura. Eodẽ autẽ mõ ſe hʒ de qete
In qð em̃ mouet᷑ natura ⁊ qᷓeſcit in hoc natura. in qð aũt violẽtia⁊qᷓeſcit violentia · Quales t violenti motꝰ aie erũt ⁊ qͥetes ·neq; fingere volẽ⸗ tibus facileẽ reddere. Ampliꝰ aũt ſiqͥdeʒ ſurſuʒ mouebit ignis erit. ſi vero deoꝛſuʒ · terra. Poꝛnʒ eñ̃ coꝛpoꝝ motꝰ hi. Eadẽ aũt ratio ⁊ de medijs. Vaũt videt᷑ mouere coꝛpꝰ rõnabileẽ his mo uere motihꝰ quibꝰ⁊iᷣa mouet᷑· Si aũt hoc⁊cõ
nertetibus dicere vex · ꝙ ßm ꝙ coꝛpꝰ mouet᷑ hec ⁊ip̃a. Loꝛpus qtmouet᷑ ᷣm loci mutatõeʒ · qua
rexaia moucbit᷑ fm coꝛpꝰ auttota aut fnptes trãſlata. Si aũt hoc ʒtingit⁊ ereũte itex ingre ⸗ vi. Ad hocñt ſequit᷑ reſurgere ⁊ motus aialuʒ. Motuʒ ãtßm accñs ſi ab altero mouent᷑ Depel letur em̃ vtiq; violẽtia aĩal. Non opʒ autẽ cuia ſeip̃o moueri inẽ in ſubña hocab alio moueri nõ ßᷣm accñs ſicut neq; qð ᷓᷣm ſe bouũ aut pꝛopẽſte ⸗
iÿm hoc qͥdeʒ pꝛopt aliud eẽ hoc ᷓtalteriꝰcauſa
Aiam ãt marie dicet aliqͥs vtiq; a ſenſibilibꝰmo neri ſiquidẽ mouet· Atuero ⁊ ſi mouet ip̃a ſeip ſaʒ·⁊ ip̃a mouet᷑ vtiq; · Quare ſi oĩs motus er di ſtãtia eſt abeo qð mout?᷑ ᷣm ꝙ mouet᷑. ⁊ gia exta
bit vtig;a ſubña ipius tm ſeip̃aʒ niſi fm acs

intn Areſtotelis Folio denw oueat. ſed ẽ motus ſubñe ip̃ius ꝑſe etbtibtle inehr nop Vigaʒal— getptibile imptibili. aut imptibileptibili Ncca aun tic d icaʒ aũt ⁊ monere aĩam dicũt corpus in riũãteẽ circulũitellcm̃ hůc itellcũ NMcca deai quo eſt.ſiqit ip̃a mouet᷑. vt Ddemocritꝰ ſilr itelltgẽtia circ llciti pũcitellcs dͥdẽ n mor⸗ aſpſe di t. vt Democritꝰ ſiir itelltgẽtia circuli ãt circulatõ. Sig intelligẽtia Ntmo icens. Philippd comediaꝝ didaſcolo. Refert ci cireult at circulatõ. Siß intelligẽtia nopaʒ didaſcolo. Refert circulatio.⁊ intellcũs vtiq; erit citculus cũ hmẽõi . v— dedaluʒ mobilẽ feciſſeligneã mineruã effun · circulatio ſit intelli getia. ſ— ut fnplurs S5. Sür autẽ ⁊ Dẽocritus vĩ· ¶ qͥdem ꝑpetua ſit wee is nann 6—— diuiſibiles ſperas · pꝛopt idꝙ intelligentiaꝝ termi ſunt · oẽs em̃— Ota5 nulqᷓ maẽre.Ihereq; ⁊ mouẽcoꝛp; ſxculatiueãtrõnibꝰ tminã—— mñdici oñ̃e. Nos autẽ introgabi Scorp ¶ culatiueãtrõnib tminãtur ſilr. kõ aũtõnis 1 Nos autẽ introgabimꝰ.ſi ⁊ qeſcere fcit hoc definitio ẽ aut demrãtio· jaai S cit hoc initio ẽ aut demrãtio · Demrãtiones ð —— aũtfaciet difficil aũt ĩpoſſibile dicere · bᷣncipio ſunt ⁊ hñt qͥdãmõ— 6 — av io autẽ nõ ſic vẽ aia mouereaial ſed ꝑ volũta ſionẽ· ſi aũt nõ ↄdudant᷑.ſed— u lui teʒ quãdaʒ⁊ intellq̃ in pᷣncipiũacci nled nõ reectuntiter — pncipiũ accipiẽtes ſj — Vdeʒaũtmõ ⁊ Timeꝰ codẽ mõ phiſolo edunt. ſcirculatio— n—— giſataiaomonere coꝛpꝰ· In eo em̃ qðẽmo finitões ãt oẽs fini te ſi— kmouchit ueri ipaʒ·⁊ coꝛpꝰ mouet. xꝛopt᷑ id qð:. ẽcir⸗ — ↄplexa eſt culatid mltotiens ẽ optebitmłtotiens inielli öſehzde zet ad ipᷣm. Lõſtitutã em̃ exelemẽtis ⁊ diſptitaʒ m gerei ge— optebit młtotiens intelli⸗ enunn amonicos nũeros.q̃tenus cũ naturalẽ ſenſuʒar tui⁊ qeti— aſ lat᷑ cuiaʒ ſta Quli monie hẽat· vt om̃e feratur ßᷣm ↄſonʒtes mot? Rtuero neñ bim̃ qð nõ— inger volb⸗ aſrectuʒ ran in circulũ refexit· ⁊ diuidẽs ex vno aũt eſt motꝰ ipius nõ ſubña wrwt ziß ini in duos cirtulos duplrcooꝛdiatooitex vnũdi mouebit· alvꝛioſuʒiteſtↄmiſer— m Poꝛn uiſit ĩſepteʒ circulos tãqᷓ; eẽnt celi motꝰ aĩemo/ nn Soꝛp — F eẽnt celi motꝰ aie mo/ necpoſſibile abſolui. Et adhucfugiendũſiqͥdẽ — tus. Pꝛimũ qdeʒ igitur nõ bñ dicitur aĩ giendũſiqͥdẽ demcdhs. gin nõ ſi dicitur aĩaʒ mag meliꝰ eſt intellcũi nõ tñ coꝛpe eã. quẽadmodũ ⁊ leẽ hismo inẽ eſſe.eaʒ em̃q̃ om̃is talẽ eſſe vult qᷓlis ẽ ¶ ↄſuetũ eſt dici⁊ mult videt᷑. Im ifeſt — aliquãdo vocatꝰ intellcũs Mõ eĩ ve. athocac cis Iõ em velut ſenſitꝭ¶ ⁊circulatio feri celuʒ cã. Neq; em̃ aĩe ſubña cã nnbe pn 1— Pax em̃ motus nõcjr ircularit ferri aia.ſec fm accñs ſic— uruöcu ligẽtia eſt in sat vn ⁊tinu ſicut⁊ itel⸗ coꝛpus cã ſed magis illi. Ztuero ne;& n itelligẽtia aũt vt itellectualia. pec añt dicit.⁊ op̃tebi — ectualia.hec aũt ⁊ op̃tebit pꝛopt᷑ hoc dens aufng eo ꝙ ↄñter vnũ ſicut nũerus· ſed nõ nI keriaiamqa— oc druz facere cirulari? riter ingre tudo · pꝛopt quod qͥdeʒ neq; intellcũs fit ueireczalie otus aulus. ſed aut vt imptibilis aut nõ ſic is rõni S e . t nõ ſicut magnitudo a/ rris rõnibꝰ magis ꝓpꝛi 5 oent deꝑl liqua ↄtinuus ẽ. Qualit᷑ em̃ ĩtelli pptl bancqcem dimittam“ Sn ein itelliget magnitu/ nũc Illuc ãt incõueniẽs accidi 7— 10 pz ante c do · aiʒ ſitĩ qualibetꝑtiuʒ ip̃ius. xte autẽ pluribꝰ qᷓ de ala. C buier atoni? pin magnitudinẽ aut fm pũctuʒ ſi opʒ ⁊hoc ꝑtem aiam nihil. opulãt ei ⁊phnũtin coꝛpus 6 diere. Sisdeʒigitur bn pů detmiantes pꝛopt quã cãm ⁊ qũo hñ aut pꝛop gi m pũctuʒ · hoc aũt ĩfini te coꝛꝑe · Ettñ videt᷑ hoc vtiqʒ nccariuʒ eẽ a uuſi ta ma eſt eſt qm̃ nequaqᷓ; ptrãſibit. ſi vero ᷣm ter em̃ cõitatẽ hocqͥdema itali iuʒcẽpꝛop nbilb'mo magĩtudinẽ. multotiẽs ⁊ inities itelliget idezs. ⁊hocqͥdem mouet · illu ãt parit n videt᷑ãt ⁊ ſemel ↄtĩgẽs. Siãt ſufficiẽ ud at mouet · Hox auteʒ vue ſip Siãt ſufficiẽs quãlibet nihil ineſtadiuicẽ qbuſcũ 2 motstt di ri at ⁊ oĩo mag tur dicere qle qd ſit aĩa. De ſuſceptiuo ã nitudinẽ hẽe ſi aũtncũarius itelli. ſt aia · De ſuſceptiuo ãtcoꝛꝑe „n C telligere toto circu nihi pe vauc⸗ botãgẽtẽ qͥs ẽ ꝑtibus tactus Ampliꝰ qũo ttelli———— ↄtingẽs ſit m py—— nil fmuc pliꝰ qũo itelli thagoꝛicas fabulas · quãlibʒaiam qðlibʒcoꝛp? — —
2——

eſtiones
ingredi. Videt᷑ eĩ vnũqdq; ꝓpꝛiam hie ſpẽm ⁊foꝛmã. Sile itaq; aliqͥd dicũt. ſicut ſi aliqͥs di cat tectonicã in fiſt ulas ingredi. Optet eĩ artẽ
q̃dem vti oꝛganis. aĩam aũt coꝛpe
Lia aũtqᷓdam opio tradita eſt de aĩa credi bilis qͥdem mult ·⁊ neq; vna minoꝛ his q̃ dicte ſunt · Rõnes aũt tanqᷓ; directias pᷣbens ⁊ in cõi factis rõnibus. Armoniã em̃ qndã dicũt. Et eĩ armoniã tꝑamẽtuʒ ⁊ ↄpõem eẽʒtrarioꝝ· ⁊coꝛ⸗ pus compõni ex ↄtrarijs · Et qͥdem armoniaqᷓ dam rõ ↄpoſitoꝝ eſt aut compõ · aĩam q̃t neut? poſſibile eſteẽ hox. Ampliꝰ aũt mouere nõ eſt armonie · aĩeauteʒ attribuũt hoc oẽs · Cõgruit aũt magis de ſanitate dicere armoniã·⁊ oĩno de coꝛpeis pᷣtutibus qᷓ; de aĩma Manifeſtũ autẽ ſi
aliqᷓs tẽptauerit reddere paſſiones ⁊opa aĩear/
moniaqdam · difficile eiñ adaptare Ampliꝰ au tem dicerearmoniã in duo reſpiciẽtes matie q́
dem ꝓpꝛiam mõᷓnitudinũ in hñtibus motuʒ?
poſitionẽ ⁊ compõem ipoxꝝ · cuʒ ſic congruãt · vt nullũ ↄgeneũ p̃termitta᷑ Hicãt ⁊ eoꝝ que ↄmiſ cent᷑rõnem Neutro qͥdem igit᷑ modo rõnabile. Compõ aũt ptium coꝛꝑis multũ inueſtigabit eſt. Multe em̃ ↄpõ nes ptium: multiplr ſunt · Luiꝰ igitur ⁊ qũo ↄgruit accipe intellectũ ↄpõ⸗ nem eẽut ⁊ ſenſitiuũ ⁊ appetitiuũ. Sůr aũt⁊ incõueiens ⁊ rõem mixtionis eẽ aĩam · Non ei eandẽ hʒ. rõem ↄmixtio elemẽtoꝝ ᷣm quã caro · ⁊ß̃m quã os ·accidet igi᷑ mltas aias hẽe · ⁊ᷣm oẽ coꝛpus. ſi qͥdem oia ex elemẽtis Zmixtis ſunt cõ mirtionis aũt ratio armonia aĩa · Inueſtigabit añt hoc vtiq; aliq̃s ab Empedo. vnũqðq;ʒ eñ̃ ho rum rõne qjdam ðt eſſe. vtx igitur hec rõ aĩmaeſt aut magis alteꝝ aliqͥd.cũ ſit in ꝑtibus. Zmpliꝰ aũt vtx ↄcoꝛdia cuiullibʒ mirtõn is cã · aut eius que ſᷣm rõnem ·⁊ hoc vtx ratio ẽ aut alteꝝ aliqͥd pter rõem. Hecqdem igit᷑ habent hmõi dubita⸗ tiones. Si vero alteꝝ eſt a mixtõne aĩma · quid git᷑carnieſſe intmittit᷑ ⁊ alijs ptibus aĩalis Ad
hecãtſiqẽ nõ vnaqq; ptiũ hʒ aaʒ ſin ẽ aarõ
anima deſiciẽte ꝙ igit᷑ nõ armoni poſſibile eſt rſſe animã neqʒ circularit mouęri maniſeſtuʒ ex
alteꝝ aliqͥd Poꝝ aũt accidũt alia qdem fm loci
4
pꝛimi de Anima
compõnis. quid eſt. ꝓpter quid coꝛpꝰ coꝛrũpit᷑
dictis. ᷣm accs autẽ mouerieſt ⁊ monereſeipa
vtmoueri qͥdam in quo eſt. hoc autẽ moueri ab
anima aliter autẽ non ẽ poſſibile m oueri fm lo cum ip̃am.
Zitõnabiliꝰ aũt dubitabit vtiq; aliqs deip ſatanqᷓ;qᷓ mouet᷑ in hmõi ↄſiderãs · Dicimꝰ em aĩamtriſtari gaudẽ. ↄfidẽ timẽ Ampliꝰ aũt ira ci ⁊ſentire ⁊ intelligere Hec aũt oĩa motꝰ eſſe vi dẽtur. vñ opinabat᷑ aliqͥs ipᷣum moueri· hoc aũt nõ eſt ncẽe Si ẽ ⁊qᷓ; maxie gaudere aut dolere aut intelligẽ motus ſij ⁊ vnũqðᷣqxmouerialiqͥd Moueri ãtẽ ab gĩa vt iraſci aut timẽ in eo ꝙcoꝛ pus qͥdãmõ mouet᷑ Intelligẽ aũt hmẽõi foꝛſitan
mutatõeʒ qᷓrũdaʒ mõꝝ alia ðᷣo ᷣm alteratõnem
Qualiaãt ⁊ qũo ·alteriꝰ rõis eſt Dicereãt iraſci n⸗ aiam ſie eſt Et ſialiqs dicat eãterere vdl edili care· melius em foꝛtaſſisẽ nõ dicere aiammiſere— riaut addiſcere aut intelligẽ ſed hoĩem aĩa Hec
aũt nõ tanqᷓ; motu in illa erñte· ſed aliqñ qͥdẽ vſ⸗
qʒad illã aliqñ qͥdeʒ ab illa vt ſenſus qͥdẽ ab his Remiſcẽtia pᷣo ab illa motꝰqͥ ſuntin ſenſibilibꝰ oꝛganis aut qes intellcũaãt videtin fieriſubia— q̃dã exñs ⁊nõ coꝛrũpi Maxime ãt coꝛrũpet᷑ vti
qʒ abea q̃ eſt ĩſenio debilitate Nũc aũt foꝛte quẽ
admoqũ in ſenſitĩs accidit Siem̃ accipiat ſe⸗
nioꝛ oculũ inuenis videbit ſid ⁊ iuueis· q̃re ſe⸗
niũ nõ eſt in ſuſtinẽdo aliqͥd aĩam ſed in qͥ· ſicut
in ebꝛietatibꝰ ⁊in infirmitatibꝰ Intelligẽigi᷑⁊
ſtſiderare marceſcũt alio qͥdaʒ interiꝰ coꝛrupto.
ipᷣm ãt ĩpaſſibileẽ Intelligẽ ãt⁊ amare ⁊ odireñ
ſ; illius paſſies·ſed huiꝰ hñtis illudm ꝙilð
hʒ Quare ⁊ coꝛrupto nõ remiſcit᷑neq; amat. ñ
em̃illiꝰ erãt ſed cõis qð qͥdẽ deſtructũ ẽintellec⸗ tus ãt foꝛtaſſis diuinũ alidd⁊i paſſibileẽ. qð qdẽ igit᷑ nõ poſſibile moueri aim manifeltũ ex
pis Siautẽpenitus nõ mouct᷑ manifellũ auo nij neq; aſeiß

näpſtlc monenſchg utẽmougich emonifnb
oiamotcſey
moueni hoc ai udereant dolge moumiali tmiincocoꝛ üthmöifoſitn ia qdemßmlboq — ereaiammiſere boĩemai Per daliqñ qͥdẽ v⸗ ſus dẽ abhis tin ſenſibilh ekinfictiſubia 4 eitcowpet ni ic n
iml n ſun nligeigt inter? copto 3 murtꝛodieñ n ts iludfn ꝙl 6 niſckne umatn — ul⸗ * un ew c
Ultũ ãt hiscq̃ deã ſunt)irrõnabiliꝰ dicere
niam eẽ nũeꝝ ſeip̃m mouentẽ Inſt em̃ his ipoſſibilia. que qͥdẽ ex ipᷣo moueri accñtia.ꝓpa aũt ex eo ꝙ dicht ipᷣam eẽ nũeꝝ Dũo em̃ opʒ in⸗ telligere vnitatẽ motã.⁊ a qͥ·⁊qũo imꝑtibilem ⁊
indifferentẽ exñtem. Si nãq; eſt mota ⁊ mobil differre optet Ampliꝰ quoniã dicũt linean᷑mo tam planñ facere. pũctum ãt lineã · ⁊ vnitatũ mo
tus linee erũt Pũctum qt vnitas ẽ poſitio nẽ ha
bens Numerꝰ autẽ aĩe iam alicubiẽ·⁊ põem ha
bet · Ampliꝰ autẽ a nũero ſi auferat aliqs nũeruʒ
aut vnitatẽ relinqͥtur alius nũerus Plãte aũt ⁊
analiuʒ mlta diniſa viuũt.⁊ vident᷑eandẽ hĩe a⸗
nimãſpẽ · Videbit᷑ aũt vtiq; nihil differre dice⸗
re vnitates aůt edꝛpa parua· Et nq̃qʒex Demo⸗
criti ſperis ſi fiant pũcta.ſolnʒ ãt maneat qᷓ;titas critaliqͥd in ipßᷣo Poc qͥdem mouẽs · illud auteʒ
að monet ſiq in m̃nitudine Nõn.pꝛopt᷑hoc
qð eſt mõᷓnitudie differre aut ꝑuitate accidit qð
dictumẽ· ſed qa qntum. Vñ ncẽeeſtaliqͥd eẽmo tiuũ vnitatũ · Siãt in aiali qð mouẽs aĩa ⁊ in
nũero · q̃re nõ mouẽs ⁊ qð mouet᷑eſtaĩma. ſÿᷣmo uens ſoluʒ. Cõtingit ãt qͥdãmõ hanc vnitatẽeẽ
optet· n· ipi ineẽ qᷓ;dã dꝛñam ad alias · Pũcti at
ſolitarij ·q̃ vtic; dꝛñtia erit niſipoſitio. Si qͥdeʒ igitur ſtj altere in coꝛpe vnitates ⁊ pũcta in eodẽ erũt vnitates · obtinebit. n. locuʒ pũcti.⁊tñ qͥdꝓ hilet in eodẽ eẽ·ſi duo ſtj ⁊infinitas. Quoꝝ.n.
locus ẽ indiſibil⁊ ipᷣa Siãt in coꝛpe pũctanu/ merus aĩe. autſiq̃ eoꝝ que in coꝛꝑe punctoꝝ nu merus aĩa · quarenõ oĩa habentaiãm coꝛpa. pũc
taꝝ in oĩbus vident᷑eẽ⁊ infinita. Ampliꝰ aũt qu õ poſſibileeſtſepari pũcta ⁊abſoluiacoꝛpibꝰ ſ ſdem nõ diuidãtur linee in pũcta. Acciditãt ſicut diximꝰſi qͥdem ideʒ dicere coꝛpꝰ quoddã ptiliuʒ ꝑtiuʒ ipᷣam wnẽtibus ſic autẽ ſicut De mocritꝰ dicit ab anima monerivpꝛiuʒ incõue/
uiens. Siquidẽ eniʒeſtanima in om̃i eo quod
ſentit coꝛpoꝛe neceſſe di¶o in eodeʒ eſſe coœꝛpoꝛa didẽ ßt indãtqᷓ qᷓ;titatẽ aut tietgantt juc alin di⸗
ſic coꝛpus aliqð aiq · nns aũt dicẽtibꝰi in vno
xii
pũcto pũcta młta aut oõcoꝛpꝰ aĩam bñe niſiq
bã nůerus dꝛñis fiat ⁊ aliꝰ ab his q̃ in coꝛpe pñc
toꝛũ. Acciditãt aĩal moueria nũeroſicut⁊ De mocritũ diximꝰ ipᷣm mouere. Quid em̃ eſt dif⸗ ferre dicere ſperas ꝑuas aut vnitates mnas aut oĩno vnitates ferri.vtro biqʒ em̃ nccẽ eſt mouere aial in eoqð mouent᷑ iðe Cõplectẽtibꝰigi᷑in v/ nũ nũeꝝ ⁊ motũ hec qͥdẽ accidũt ⁊ mlta aliahu iuſnõi. Nõ em̃ſolũ diffinitõem aie ĩpoſſibile ẽ hmõicẽ ſed⁊ accñs. Maifeſtũ eſt aũtſiqͥs argu mẽtauerit ex rõne hac paſſiones ⁊ opa aie redde
re · vt cogitatões.ſenſus · leticias·triſticias.⁊qᷓcũ
q; alia diuinare
eſt facile ex ipſis
Ribus qt mõis traditis ᷣm q́s difinit aiam alij qͥdẽ maxie motũ ãnũciauerũt in
nnd ſeißᷣm · Alijãtcoꝛpꝰ ſbtiliſſimũ aut in ⸗
coꝛpꝑaliſſimũ alioꝝ hecãt qs dubitatões ⁊ſp 3⸗ rietates hñt pᷣteriuim⸗ fere. Relinqͥt᷑ aũt ↄſide⸗ rare · qũo dã ex elemẽtis ipßam eẽ Dicũt eq̃ten⸗
ſentiat ea q ſt ⁊ vnũq̃dq;ↄgnoſeat Ncᷓriũãt eſtaccidere multa⁊ ipoſſibilia rõni. Ponũtem
gnoſcereſile ſimli.tanq; ac ſiaĩam res ponẽtes
Nõ ſ ãt hec ſola · multa vo ⁊ alia. Magl ãt foꝛ
taſſis ifinitanũero q̃ ſi ex his Ex qͥbus igi eſt
nũddqʒ box ↄgnoſcereaiam ⁊ſentirʒß ↄpoſi
tũ nõ ↄgnoſcet neq; ſentiet. vt qͥd deꝰ aut hõ aut caro autos. Silr aũt qͥdlibetaliud compoſito rũ Non em̃ quolibet modo ſe habentiaelemẽta hoꝝ vnũqͥdq; ßrõe qdã ⁊ↄpõne·ſicut Empedo cles dicit os ⁊tra. Terra qt bñ apta in bñ ampli
receptacul duas er octo ꝑtibꝰ ſoꝛtitaeſt. q̃tuoꝛ ãt
vulcani oſſaãtalba ſt Nihil ig ꝓfectꝰeſtelemẽ ta in aia eẽ. niſi⁊rões inerũt ⁊poſitio · Cognoſ cetei vnũqͥdq; ſile. s ãt authoieʒ nihil niſi⁊
hec inerũt. ãt qͥdĩpoſſibile ſit nihil optʒ dicere
Quis em̃ dubitabit ſi inerit in aña lapis autbõ
ſilrã ätz bonũ ⁊nõ bonũ coa mõ ade Am⸗
5
5
Laner

0
—— —
—
. *
———————
(.
reſtiones
niſoꝝ pᷣdicamẽtoꝝ vtx ex oibꝰ erit aĩa aut ud.
rũ ſũ ex his ſolũ. Qũo ig̃ ↄhſcet ⁊ alioꝝ vnũ⸗ qðq; ·aut dicʒ vniuſcꝰqʒ gl eẽ elem̃ta ⁊pᷣncipia
ppa ex qͥbꝰ aiaʒ ↄſtare. Erit ᷓ q̃litas ⁊qᷓ;titas? ſuba. Sʒ ĩpoſſibile ẽ exqᷓ;titat elem̃t eẽ ſbaʒ⁊
——. a[ſih bis Sufficiẽs em̃ ẽ alla ps rietatis ſeipaʒ di
nõqᷓ;titatẽ. Dicẽtibꝰ itaq; ex oĩbꝰ hec ⁊ hmõia liaaccidũt. Incõueiẽs ãtẽ dicere qͥdẽ ĩpoſſible
eẽ ſilea ſili. Sẽtireãtſile lili⁊ↄhſcere ſile ſili. ſentiẽ qt pati aliqͥdæfacẽ ⁊ moueri ponũt ſilrãt
————
tota. neqʒ de vna. Pocaũt ſuſtinuit ⁊dẽ in ot phanicis vocatis carmibꝰ rõ Dicit em aiaz ex
toto ĩgredircpiramẽtũqᷓferka vẽtis Nõpol⸗
ſibile itaq; plãtis k accidere niq; aĩaliuʒ qbul
dẽſiqdẽñ oĩa reſpirãt. t latuit ſic opinãtes
Si po ex elemẽtis aĩam facere oʒ. nihil oʒ e oi
uidicare ⁊ opp oĩt ã. Rcõ em̃ ⁊ip̃m ⁊obliquuʒ ↄgnoſcimꝰ. Juder em̃ vtroꝛũq; cã nõẽ rco D bliquũãt neq; ſui ip̃iꝰ nem; re Et in toto àtq⸗
5ꝗſcere ⁊ itelligere. Mltas ãt dubitatões ⁊ dif dã ip̃am miſcere dicũt. Vñ foꝛtaſſis ⁊ Thales icultates hñt ipi dicẽ ſiẽ Empe.ꝙcoꝛpis elem̃ opiĩatꝰ eſt oĩa eẽ plena dijs · Pocõt hʒ q̃ſdã du tis ſingla ↄðᷓſcunt᷑⁊ ad ſile teſta᷑ qͥd nẽ dem̃ eſt biratões. ꝓpt᷑ quã em̃ cãm in aere aut ĩ igne aĩ
Muecũq; eĩ iſtj aialiũ coꝛpibꝰ ſimplrtre. vt ol cũſit nõ facit aĩal in mirto·⁊ h in his melioꝛ eẽ
ſa nerui pili nihil ſẽtiẽ vidẽt᷑q̃re neq; ſilia·⁊tñ
hueiret. Ampliꝰãt vnũqͥdq; pᷣncipioꝝ iguoꝛã
tia priũ q itelligẽtia exiſtʒ Coh̃ſcet qͥdẽ eĩ vnũ
ijdlibetmłta ãt ignoꝛabit oĩa eĩ alia. Acciditãt et Empe ĩſipiẽtiſſimũeẽ deũ. Solꝰei elem̃toꝝ vnñ ñ ↄhſcet diſcoꝛdiã moꝛtaliaãt oĩa. roĩ⸗
bus em̃ vnñqͥdq;ẽ · Dĩno ãtꝓpt quã cãʒñ oĩa
pñt aĩam qᷓ ſi. Qi oĩa aut elemẽtuʒ autexele
mẽto aut vno aut plibꝰ aut oĩbꝰ Ncẽeeſt em̃
vnñ aliqð ↄhſcere aut q̃dã aut oĩa. Du bitabit
t vtiqʒ aliqs ⁊ qd eſt vnũ faciẽs ipᷣa. Matieeĩ ↄpantelemẽta. Maxieãtꝓbũẽ illud ꝰtinens qᷓdcũq; eſt. A ĩa ãt aliqͥd eẽ meliꝰ⁊q̃tiqus ipoſ
ſibileẽ ĩpoſſibiliꝰ ᷓtadhuc itellcũ. Rõnabiliſ⸗ ſimũãt eẽ hũc nobtliſſimũ ⁊ diuinũ ᷓᷣm naturã
Elem̃ta t dicũteẽ pᷣma entiũ · Dẽs ãt⁊q̃ ereo
d ↄgnoſcit ⁊ ſentit aĩa.q̃ ſ ex elemẽij dicũt ip ſam ·⁊q maxie motiuũ nõ de om̃i dicũt aĩa Ne
q;ʒ em̃ ſenſitiua oĩa motiua. Videt᷑em̃ eẽ q̃dam
aialiũ mouẽtia fm locũ ⁊tñ videt ſolo motu mouere aĩa aial· Silrãt ⁊ qᷓcũq; intellectiuũ⁊?
ſenſitm̃ elemẽt faciũ t. Vidẽt᷑em̃ plãte viuẽ nõ ꝑticipãtes loci mutatõe neq; ßſu · ⁊aĩaliũ młta intelligẽtia nõ hãe. Si ꝗ̃t aliqͥs ⁊hec ſegregaue
rit · poſueritqʒ intellectũ ꝑtẽ aliquã aie Iilrãtet ſenſitiuũ neqʒ vtiqʒ ſic dicet de oĩ aĩa neqʒ de
putata. Queret ẽ vtiq; aliqs quã obcmq̃i
aere aĩa ea q̃ in aialibꝰ melioꝛ ⁊ĩmoꝛtalioꝛ · Ac
eidit q̃t vtrobiq; ineõueĩẽs ⁊ irrõnabile.Et nã
qʒ dicere aĩal ignẽ aut aerẽ magj irrõabiliũ eſt.
Et nõ d icere aialia ců aĩa iſit.icõ ueĩens ẽ. Opi nari qt vident᷑ aiam eẽ ⁊ in his · qm̃ totũ ptibꝰ ſil is ſpẽi Quare nccᷓ̃riũ ipß dicere aĩam ⁊ſi.is
ſpẽi ꝑtibꝰ eẽ.ſi intcipi aliqͥd cõtinẽtj in aĩalibꝰ
aiata aialia fiũt. Siãt aer qͥdẽ diſcerptus ſilis ſpẽi aiaãt diſſil is ptis. Poc qͥdẽ aliqͥd ipꝰ et⸗ iſtet· videliq; alið ãt nõ exiſtet. Nccẽ em̃ ig ip/ ſam ſil is ptis eẽaut nõ vuñ eẽ in q̃libetpte oĩs
Maifeſtů ig ex deĩs eſt. ꝙ neqʒ ↄ gnoſcere inẽ aie. ꝓpt᷑ id qð eſt ex elemẽti. neqʒ moueriipſum bene. neq; vere dicitur. Voniã ãt ꝰgnoſcere aie eſt ⁊ ſentiẽ⁊ opĩa ri· adhuc qt cõ cupiſcere⁊ deliberare ⁊oĩna appetitꝰ. fitãt ⁊ſcðᷣm locũ motꝰ ab aĩa in gali bus. Adhuc qt ⁊ argum ẽtũ.⁊ ſtat? ⁊ decremẽtũ
vtx toti ae ·vnũqðaʒ hox iſt ⁊ om̃i.⁊itelljgi⸗
et ſentimꝰ⁊ alioꝝ vnũqðqʒ facimꝰ ⁊patimur autptibꝰ alteri alta. Et vi nere igit᷑ vtxꝝ in aliq
1L9 hoꝛ ſit vno aut plibꝰ. aut in oĩbꝰ.aut in al ia a liq̃ cã. Dicũt itaqʒ qͥdã ptibilẽ ip̃am ⁊ alio ãtin
telligerealio qdẽ ↄcpiſcere. Quid igit᷑ↄtinʒ viam ſi· ꝑtibilis eſtapta nata Nõ eñ̃ vtiq;coꝛ⸗

uſimitntin õ. uni
öpn izaiuuz tuttſiccpinin * o nhiloʒexoi ntioſeiezt pmobliqnz cnö ſcõ V/ dEtinwitꝗ ottuſſis ⁊ Thal hocithzqdidu Aere aut ĩ ignea in bismdioꝛet qquiobcmq̃i imoꝛtalioꝛ. Ac inðnabile.Etni nag iwöabilicſ. ticuciensẽ. Vyi his qm totũptih dicere aiam ⁊ſiis cõtinẽtj in aulib' dẽ diſcerptus ſilis cqͥdẽ aliqd ipi er . Neckem igtip/ et inqlibetpte o neq;ꝰ gnoſcerin neq; moueiipſn
nieeſ⁊ſentiẽ topů rt deliberure ⁊oin notꝰ ab ai inguli aſtn adraen iit ⁊oñ̃i ciuljd ;huim' ꝛputin ere igit᷑ vtz in aq nolh utindui ile ißm ꝛali itin Uuid gtin unöc̃ vi
nim
pus · videt᷑em̃ Srium:
ᷓſunt duo · ⁊ iõ in ſciaẽ dialitas ſe ia? ↄcjuſi Sed attribuebat opionem ternario.q opinlo q;u⸗ ſit
ag aia coꝛpus cõtinere Egrediẽte em̃ exſpirat⁊ marceſcit · Si igit᷑alteꝝ
aliqͥd vnã ip̃am facit. illud maie vtiq; erit aĩma
Opoꝛtebitãriteꝝ ⁊illudq̃rere vtꝝ vnũ autmł tiptiũ ſit. Si qͥdemem̃ vnũ eſt ꝓpt᷑ qͥd nõmor et aĩam vnũ. Si vo diſibile iteꝝ rõ q̃ret. qͥd eſt
cõtinẽs. ⁊ ſi vtiq; ꝓcedetinifinituʒ· Dubidabit
ñtaliqs ⁊ de ipiꝰ ptibꝰ. quã poſitõem hʒ vnaqᷓꝙ;
in coꝛpe. Si ẽ tota aia oẽ coꝛpꝰ cõtinet cõueit
etptiũ vnãquãq;ʒ cõtinerealiq dcoꝛpis. b t aſſi mulat᷑ ipoſſibili. Qualẽ em̃ ptem aut itellectus
Stinebitãueẽ ⁊fingere videt᷑em̃ ⁊plite vinẽdi
uiſe⁊ aialiũ quãdã iciſoꝝ tãq; eñdẽ hñtia aiam ſpẽ. ⁊ſiñ nũero vnaq̃qʒ q̃dem em̃ ꝑtiũ ßſũ hʒ ·⁊ mouet᷑ßᷣm ct in qddam tps · Siãt nõ pmanz nullũ incõueĩẽs eſt. Inſtrumẽta em̃ñ hñt qͥbus
ſaluẽt naturãſ nihil minꝰ in vtraaʒ ꝑtiũ oñ̃s inexiſtũt ptes aĩe. ⁊ ſilis ſpẽi ſt ad ĩuicem ⁊toti
Adinuicẽ qͥdẽſicutqᷓ nõ ſepabiles ſtj. totiaũt aĩe tãqᷓ; indiuiſibili exñti. videt᷑ãt⁊q̃ in plãtis
nima pᷣncipiũ qðdã eẽ hac eñ̃ ſolacicãt ⁊ ai
5
tia ⁊ plite. Et ipᷣa qͥdem ſeparat aſenſibilipᷣnci⸗
pio ſenſum aũt nullũ ſine hachabet
Qt aꝛ iſte pᷣmꝰ liber eſt de opinionib antiquo ꝝ in quo varie oſtẽdunt᷑ vieĩ ueſtigãdi naturã ip̃iꝰ aie qᷓs oẽs trãi⸗ currere paꝝ vtilitatꝭ affert idẽco tan
gent opĩones ãtiqꝝ plimoꝝ ſb ↄpẽdio in ſeq̃nti ↄmẽto
Poſtq; Areſto pᷣ miſit ꝓhemiũ iſtiꝰ kbꝛi. Hic ↄꝓfir ponit tractatũ. Et tractatin libꝛo de aia ᷣm opĩoeʒ
antiquoꝝ In ſcðo ponit yitatẽ. Gt pᷣmo oſdit qmõ
phi habuerũt viã inueſtigãdi naturã aie. t ðᷓt ꝙex quo aiatũ differt ab inaiato ꝑ motũ? ſenſum. 55 dã vhi inqrebãt naturã aĩeex motu.qͥdã ex ſenſu. Eñ 3 dam phi qͥ inqjrebãt naturã aie ex motu dixerũt ignẽ eẽ animã. qꝛ ignis marie mouet. aliqͥ caloꝛem · aliqͥ igneos
chamos. Illiãt qͥ inqͥrebãt aĩam ex ſenſu ſiue ↄgnitõ
he. dicebã̃t aĩam eſſe ↄpoſitã ex oĩby reb.⁊oĩa ↄgnoſce
ere. Plato tñ ſpẽalr dixit aĩam eẽ ↄpoſitã ex nñũero. lex
vnitate.⁊ hoc quo ad itellectũex binario quo ad ſcĩaʒ ex ternario quo ad opĩonẽ·x q̃ternario quo ad ſenſuʒ
Et rõ iſtius eſt. attribuebat em̃ intellectũ vdee vnitat? er quo intellectꝰ eſt habitꝰ pncipioꝝ. Sʒ attribuebat ſciam dualitati. qꝛ ſeĩa ꝓcedit ex hncipijs ad ↄcluſionẽ
litas ſcʒ pncipia ⁊ ↄcluſio
„
ex vncipijs ad ↄcluſionẽ nõtamẽ ex pᷣncipijs ↄfoꝛmibn ſicut eſt ſcĩa. qʒ in ſcĩa ãbo pᷣncipia ſunt nccãria.ſeq in opimone ꝓcedit᷑ ex vna a ⁊ vna opinata.⁊ alia foꝛmi data. Deiñ attribuebat q̃ternario ſenſum qʒ ſenſus
eſt ÿtus coꝛpalis.ſed pᷣma figura coꝛpalis eſt qͥdrãgu⸗
laris ſicut pᷣma figura ſupficialis eſt triãgularis. l
qui aũt ꝓcedebãt in noticiã aie ex motu? ſenſu ſimul⁊
tili dicebãt aĩam eẽ numeꝝ mouenti ſeip̃m.id eſt ↄgni
tionẽ mouentẽ ſeipᷣam. ꝑ numeꝝ em̃ intelligehãt ↄgni
tionẽ q; ſola ↄgnoſcẽtia intelicũalia pñt numerare Quoniam autem et SHic mouet diuerſitatem ipſoꝝ phoꝛum dicentiuʒ de aĩa quo adpᷣncipia aie. Aliqͥ em̃ ponebant pᷣncipia aĩe eſſe coꝛꝑalia.⁊ aliqͥ ſpũalia. Qt differebãt circa mł
titudinem. qꝛ quidã ponebãt vnñ pᷣncipiũ ⁊ qͥdam mł᷑
ta. li qͥ ponebãt aĩam habere pᷣncipium coꝛpale ſunt
diuerſiticati. q qͥdaʒ ponebãt ignẽ qui eſt ſubtiliſſimꝰ? Et qͥcquid eſſet mobile haberet inſe animq̃ qꝛſʒ eos hncipium mouẽs eſt aĩa Qlt iðo eriã dixerũt tales ꝙ
magnes haberet aĩam qꝛ moueret ferrũ. Aliqͥ em̃ dixe
runt aerẽ ſicut dyogenes aliqͥ vapoꝛem. liqui dice⸗ bant aiam eſſe aliqð nobiliſſimũ ⁊ ↄtinue moueri coꝛ⸗
poꝛe vt mouet᷑ coꝛpus.⁊ inhoc aſſimtari coꝛꝑib celeſti
bus.⁊ iſta fuit opinio Znthifontis. Aliqͥ aut magẽ ru des ponebãt aquã eẽ pᷣncipiũ.cuiꝰ opinioĩs fuit Ipp⸗ Mliqͥ em̃ dicebãt ſanguinẽ eſſe aĩam.qꝛ nõ p̃t aĩaeẽ ſi⸗ ne languine⁊ iſtiꝰ opionis fuit Trixias phs.qꝛ marie in ſanguine apparet ſenſus qͥ ad aĩam ſpectat. Patet&
ꝙ tales phi inqͥrebant naturaʒ aĩe ex triby.ſcʒ ex motu
vł ↄgnitõne.ſiue ex motu ⁊ ſenſu ⁊ ex ↄgnitione. Nullꝰ
aũt poſuit terrã eẽ pᷣncipiũ aĩeꝓpt eius groſſicem Conſiderandumautem Bic repbat opiones iſtoꝝ phoꝝ. Glt pᷣmo illoꝝ 5 inquirebãt naturã aĩme ex motu.qꝛ ſic dicẽtes nõ po terãt ſaluare oẽm motuz ip̃ius ſurſum ⁊ deoꝛſum.qꝛ qͥ
ponebãt aĩam ↄponi ex igne habebãt dicere ꝙmouerz ſurſum ⁊ꝗᷓtolleret᷑ motus deoꝛſum Spẽaliter tamen
tollit opinio Democriti. qui dixit ꝙ coꝛpꝰ moueret ad
comediarũ noĩe quidem Dedalus qui F ſtatuaʒ ligneã minerue.id eſt dee ſapientie que fuipoſita ſup̃
viuum mouebat᷑ ergo ſtatua etiã ᷣm motũ argen
ti viui.quod ſutpoſitũ fuit tali ſtatue.· Sic etiaʒ dixu VDemocritꝰ ꝙ aia moueret᷑ ex athomis.⁊ exill at homis eti moueret coꝛpus ſicut anima. ¶Eodem autem modo)
ic Areſto. repbat opinionẽ Platonis decemrõi
bus qui dixit aĩam intellectiuã eẽ mognitudinẽ circu⸗ larem. Inter quas ponit᷑ vna rõ ꝙ circulatioẽmotꝰ er
aſiiletür motui. ſʒ intellectꝰ aſſlat qeri. ᷓ nõ pr aia in⸗ tellectiua eſſe circulatio. Qt alia rõ quã addit eit. qa
btĩtudo ↄſiſtit in opatõne intellciua.ſed btitudo nõp̃t ↄſiſtere in aliquo motu. qʒ btitudo eſt facilitas.idẽ fa⸗
„
fabula pithagoꝛica.⁊ ᷣ ꝓuenit ex eo qʒ eſt debitagpoꝛ⸗
ointeraiaʒ ⁊ coipolzpb act nð ledar a potẽtia ſu
nueſtigabit autes! Pic mouet tres queſtiones ↄtra Empedoclẽ qᷓ di⸗
cebat ꝙ aĩa eſſet armonia ↄplexionis. Si ic tũc in
7
motũ aie. Sed addit Areſto.ſimile ſicut dicit mag
cilis ptãs. t in decima rõne ðꝛ ꝙ dicere aĩam poſſe exire coꝛpꝰ? intrare aliud coꝛpꝰ.ſicut nauta in nauieſt

——
—
———
——————————
————— ——
. —
—
—————
—
——————— ——
————
—————————
a7 hh
eſtiones
—
vno coꝛpe eẽnt plures aiĩe. qꝛ ibi ſunt plures ↄplexioẽs qʒ eſt alia ꝓpoꝛcio ↄmixtõnũ in oculo qᷓ; in pede.⁊ ſic aĩ ma m Empedoclẽ ↄſiſtit in ꝓoꝛtõe ↄmixtõis elemẽ toꝛũ.iõ etiã mouet᷑ aĩa qñ eſt in coꝛpe ⁊ opatões aĩe ſũt mot?ꝰ qͥdã. Rñdet Areſto. ad poſitõem ip̃iꝰ Qmpe dorlis ꝙ aĩa inqᷓ;tñ aĩa nõ mouet᷑ ᷣm ꝙ totũ coꝛpus mouct᷑.⁊ iõ motꝰ accidit pᷣncipalr ex ꝑte coꝛꝑis.qͥa qͥ
dicit aĩam iraſci dicit eñ texere aut edificare necietiaʒ
aĩa ꝓpꝛie itelligit.ſʒ hõ itelligit ꝑaĩam. Quã autoꝛita ſebs
bãt aliqͥ male allegare dicẽtes. ͥ dicit aĩam itel ligere dicit eã texere aut edificare qð nõẽ ꝓpꝛie yeꝝ ꝙ nõ oʒ ꝙ itelligere fiat ꝑ oꝛganũ coꝛpale ſicut iraſci. De
tẽ ſolebãt
iñ ꝙ iſte paſſiones ſint paſliones coꝛꝑis ꝓbat autoꝛita⸗
accipiat oculũ iuuer
te ãtiquoꝝ· qꝛ mlti ãtiquoꝝ direrũt ꝙ ois aia eẽt ĩcoꝛ⸗ ruptibi. ᷓ mulla paſſio poſſet ꝓueĩre rõe ip̃iꝰ aie qð qᷓ; uis ſit veꝝ de aĩa rõnali nõ tñ veꝝ ẽ de alijs aĩab et
iõ loquẽdo de hoie hñte aĩaʒ rõnalẽ oẽs paſſioẽs ⁊ effe
ctus ꝓueiũt ex bte oꝛganor⸗ ⁊nõ ex ꝑte aie.⁊iõ ſi ſener accipi x videbit vtiq; vt uuent. Exqᷓ; pʒ
—
oꝛgani vilus in ſene. Qx q r. elicit ꝙ intellcũs iðo
impedit᷑ ꝑ accũs in ſtatu huiꝰ vite ꝑ coꝛpꝰ qa ſcʒ nccẽ hʒ opari ꝑoꝛgana coꝛꝑalia ⁊ p̃cipue ꝑ ſenſus intioꝛes.
Qxqᷓ elicit᷑ iſta autoꝛitas intextu. ꝙ intellectꝰcoꝛrũpi tur qdã inpioꝛi coꝛrupto. qꝛ actꝰ intelligendi coꝛrũpit᷑
qñ blus itioꝛes coꝛrũpũt᷑.⁊ iõ debiles in capite nõ pñt hñ itelligere. Addit Areſio.ꝙ ſimplt icellcũs ẽ aliqð
diuinius coꝛpe.⁊ ſeꝑabilis a coĩpe
¶Tribus autem modis) Nic diſputat ↄtra eos qͥ dicebãt aĩam eẽ ↄpoĩtaʒ
ex oibꝰvt oĩia ↄgnoſcerʒ.q̃ fuit opio pncipalr Empe.
Glt ↄtra illã inducit decẽ rões. Quaꝝ ſexta ſtat in gnoſceret oĩa ꝙ ↄpoĩta ẽex oibreb tũc
—
qʒſi gia i ↄgnolceret— q̃ret ꝙ de eẽt iſipiẽtiſſimũ aialiũ qꝛ deꝰẽ oĩno ſimplx
ſed ↄgnoſcẽs ↄgnoſcit aliqͥd ᷣm ꝙ ẽ ↄpoſitũ ex aliquo Vocabãt eũ deũ eẽ celũ.⁊qꝛ nõ ẽ ↄpoſipꝰ ex lite ſic non gnoſceret litẽ. Decia rõ ſtat in ß̃ ad Pꝙaĩa cat oĩa.nõ oʒ ꝙ ſit ↄpolitg ex oĩbqꝛ aliqͥ ↄgnoſcuntꝑ alia Nã pñatio ʒgnoſcir̃p hicũ. Olt rem̃ eſt canõ idẽ regla ſui 3 obliq. ↄgnoſcit᷑ ei malũ ꝑ bonũ
Quoniam autem)
In fine textꝰ mouet Arꝭ. duas dubitatões. Qua rñ pᷣma eſt. vtꝝ opatões aĩe ↄueiant cuilibʒ ꝑti aĩe vel
qᷓᷓlibʒ oꝑatio hẽat detmiatã ꝑtẽ aie.
Scpaẽ vtꝝ viue⸗ re ↄueiat alicui ptiũ vł toti Ct ponit circa h opĩonẽ ã tiquoꝝ qͥ dicebãt aĩam dilibilẽ eẽ in ꝑtes qᷓ;titatĩas.et ꝙ eẽnt diuerſe aĩe in vno coꝛꝑe. Cõtra qð Arꝭ.inſtat triby rõibo.q̃rũ pᷣma ſtat in. ſi ples ſint aĩeſił in codẽ coꝛꝑe tũc nõ videt᷑ vñ poſſet ſumi cã qᷓre tã multe aĩme manerẽt in vno coꝛpe.nõ em̃ pñt ille aĩe ſe mutuo ↄtie⸗ re ex quo ſunt diuerſaꝝ naturaꝝ nec etẽ pñt ↄtineri a coꝛpe. qꝛ aĩa ↄtinet coꝛpꝰ⁊ nõ coꝛpꝰ aĩam. Oð ꝓbat a
ſigno qͥa egrediẽte aĩa a coꝛpe coꝛpꝰmarceſcit ⁊ coꝛrum pit᷑.⁊ ſit coꝛpꝰ decidit in nihilũ.ſicut ꝑtes coꝛpis ma⸗ nẽt ſil ʒtute aĩe. Iid iſtas queſtões pt ſic rñderi d pmã dõm ẽ ꝙ opaðes aie nõ ↄueniũt cuilibʒ ꝑti ſic ꝙ qlihʒ ps hz oẽm opatõem aie. Vñ ſt duplices opatio nes. q̃dã ſunt vniꝰ ſpẽi circa vnũ ob iectũ exñtes ſicut
unt due opatões vidẽdi ⁊ tales ſtẽ ab vna poña.
Zilie
————
unt diuerſaꝝ ſpiꝝ x ſil videre ⁊ audireq fuunt a di
ꝙ modꝰipiꝰ actꝰ videndi nõ ꝓuenit expte ale ſʒ ex ꝑte
pꝛimi de Anima
nerſis potentijs d ſcðam dm ꝙ vluere capit᷑ du⸗
plr. vnoꝰ ꝓ viuere eẽntialr. ⁊ ſic viuereẽ ab aĩa nõ autẽ
ab aliqj ꝑte aie. Alioꝰ capit ꝑ actu potẽtie ale ⁊tue g2 liter eſt ab oĩby potẽtijs. qꝛ nõ ſolũ yidereẽ viuẽre· audire appetere ⁊itelligere. ⁊̃ Itẽ ↄſiderãdũ 2 z
ex textu iſiiꝰ pᷣmi libꝛi.(in q̃ Arꝭ·tractat)de erroꝛ** pñt ſpẽałt notari nouẽ autoꝛitates · Quaꝝ pmae ⸗ nimal differt ñ a aĩali motu ⁊ ſenſu. Scða Pectoꝛ id
cet alið ſapiẽs Tercia intelligere aſilat etl Quana
qdicit aiamiraſci dicit eõ texere⁊ edificare· Quita
ſenex accipiat oculũ vt iuuenis videbit ytiq; V inue⸗
nis · Sexta intellectꝰcoꝛrũpit᷑ quodã intioꝛi coĩupto
Septiĩa ſi aĩa eẽt 3l ex oĩb reb vt oĩa ↄgnoſcerz
tũc de eẽt inſipiẽtiſimũ aialiũ · Octaua rectũ ẽcanon
ſui ⁊ obliq. Nona aĩa ↄtinet coꝛpꝰ⁊ nõ ecõtra. Quaꝝ⸗
pᷣma lic introducit᷑.nã ↄueniẽter antiqͥ inqͥrũt ↄiame
motu ⁊ ex lenſu. qꝛ aiata dꝛñt ab inaiatis moru ⁊ fſu
ſed maifeſlũẽ ꝙ aĩata ⁊inaiata dꝛñt ꝑaiam. iõ ↄueni enter ex motu ⁊ſenſu inqͥrit᷑ aĩa. Scða auroꝛitas intro 2 ducit᷑ ſic. q Arẽ.ponit dꝛñam int᷑ opionẽ Anaxagoꝛe
et Democriti q Democritus dixit ſimpkr ſenſum eẽ
nol⸗ 7
——
luüobli
intellectũ⁊ iõ ipe recõmẽdat Homer qgoſuit iſtã au toꝛitatẽ. Hectoꝛ iacet alið ſapiẽs. ⁊c imẽllectꝰ autoꝛi⸗
tatis. Tectoꝛis ẽille vir iacz fapiẽs idẽ intelli s ali ud id eit ſapeĩn Tectoꝛe mutat hin diuerſa tꝑa O
Sx qua autoꝛitate ſumit᷑ ꝙ itellectꝰ depẽdet ex tpe· dcqd aũt depẽdet ex tꝑe h eſt coꝛꝑale. ãt qð eſt coꝛꝑale ſen ſus ʒ intellectꝰ eit fenſus. Sʒ naxagoꝛas diſtiguit inter ſenſum ⁊ intellectũ. poluit eĩ ip̃e intellectũ ſeꝑatũ
ſegregãtem oĩa ex cahos ↄfuſo vt pʒ tercio huiꝰ. Ter ʒ⸗ cig autoꝛitas ſic introducit᷑ ex q̃ Plato dixit aĩam in⸗ teilectiuã eẽ in magnitudie circulari.dicit Are.ꝙ hoc nõ ↄgruit aĩe intellectiue. qꝛ intelligẽtia aſſilat qͥeti.et iõ nõ pt aĩa intellectiua eẽ motꝰcircularis. Quarta au toꝛitas ſic intreducit᷑.qʒ aliqͥ dicebãt ꝙ aĩa moueretur
vult 3 Arẽ. dicere ꝙ motꝰ(qͥ ↄueĩt aie)ñ ↄueit ſibier ꝑte ſui.ſʒ ex pte coꝛꝑis Iraſci em̃ eſt motꝰ ſʒ aĩa nõ iraſ ciẽ.qꝛ ſicut nõ poſlumꝰ dicere ꝙ aĩa edificet vbfaciat
aliquẽ actũ extioꝛẽ ſicut ẽ opꝰtexẽdi.ita nõ poſſumus
dicere aĩam iraſci ſʒ hõ iraſciꝰ.qꝛ iraſci ꝑ oꝛganũ coꝛ⸗ poꝛale fit ſicut edificare⁊ Iñ pʒ ꝙaliqͥ male allegabãt iſtã autoꝛitatẽ dicẽtes qͥ dicit aĩam itelligere dicit eã texere vl edificare Zddit tñ Arẽ. ꝙ ꝓpe nõ dꝛ aĩam in telligere qᷓ;u poſſet dici.ſʒ potiꝰ dõmẽ ꝙ hõ intelli⸗ gat ꝑ aĩam ſiue ꝑ itellectũ. Quira autoꝛitas ſic ĩtrodu cit.qꝛ vult Art᷑.in textu ꝙ defectꝰ qᷓ accidit in vita aĩa lis ſicut vidẽdi audiẽdi ⁊ opãdi nõ ꝓueiĩunt ex ꝑte aĩe ſed ex indiſpõne oꝛganoꝝ coꝛpaliũ. Et iõ ſi ſenex aceipi at oꝛganũ vidẽdi vt iuueis videbit vt iuueni. Et qa poſſet aliqs dicere ꝙ intellectꝰqñq; ĩpediat ꝑcoꝛpus qᷓ
ete intellectꝰ erit coꝛpat. Jõ ponit᷑ ſexta auroꝛitas.q̃ Eᷣt
ꝙ intellectꝰ coꝛrũpit qdẽ intioꝛi coꝛrupto ſcʒ ſenſu inti oꝛ.nõ tñ vnqᷓ; coꝛrũpit᷑ eẽntia ẽtellectiua. ſ actus ſiue vſus intellectꝰ t iõ nõ capit᷑ intellectꝰ ꝓ potẽtiaß ꝓ opatõe. Septia autoꝛitas ſic introducit᷑.qꝛ Empedo cles dixit aiam eẽ ↄpoſitã ex oib rebꝛ vt oĩa ↄgnoſcerʒ
5 de i i gnoſcerz. Octauag implt nihil ↄgnoſcerz. Octaua au 8 toꝛitas ſic introducit᷑.qꝛ nð oʒ in aĩa eẽ ↄpõnẽ ex oĩbꝰ minꝰ nõ oʒ aĩam ↄpom ex pᷣuatõe qꝛ pᷣuatõ vc· ↄgnoſciłꝑ hitũ. q gœẽ rem̃ẽ canð idẽ regla ↄgnoicendi
— 6 40 „
uũobliquũ idẽpuatõem. Põt er iſta ꝓpõ moꝛalr ex⸗ ſeeralt. v⸗ poni·⁊tũcerponit ſicrc idꝭ bonũ ⁊ iuitũẽ canõidet
„

dere E vluere Lat)de enordi* Auz hneſ S tia Aqeti. Quana fican tQuita ſi V ic; vriuuej Moia ↄgoſcetz uaeüẽcznon no ecötra. niinqfũ aiamer Aatis motu ꝛfſu ꝑaiam.iõ ↄueni S autontas innoꝛ pion Anang ut impk ſenumeẽ qͥoſut ilã au iellertꝰ qutoij vidẽ ineligꝭs ali ndiueſa Ox cidet we.cid qð elcalei ſen aagꝛas dilligut ipe intellectũ ſcatũ tpʒ tercio huß. Terz blato dixit aiamin⸗ an. dicit Zr.ꝙ hoe igẽna aſſlat qer e rculars. Quarau ät ꝙ aia moueretur i aie)ipueit ſibier ſtmotkaia rõtriſ a ediicet vłfaaat cdi. ua nõ poſumus irulaꝑ oꝛganũ cx yalòmaleallegadãt iam— phenobalami gbinli n autotins ſi iwdu y aidtin nNal
iiei apale ü Etöleuxgceipt ene ie; ipedi pcopusß nn u 36 cxmpto ſcſ — unslue
ndlecr ppotiruß/ troducil.ꝙ Emedo
n ſ t Ka hſe ch
„
*
Areſtotelis
regula viuẽdi ſui idẽ ip̃ius· ⁊ obliq id eſt mali ſiue in
iuſti. Sic em̃ dicit Arẽꝭ.v.politicoꝝ · Vᷣtuoſi ſunt optĩ rcõꝛes cõitatis.qꝛ vruoſi pñt ſe regere ⁊ alios. Mltia autoꝛitas introducit ſic. qa dicebãt aliqͥ ꝙ in vno coꝛ
—
poꝛe eẽnt młte aãe. Qt dicit Zre·ꝙ h̊ nõ eſt vex. q nõ
p̃t dari rõ q̃re tales aie ſunt in vno toꝛꝑe cũ coꝛpꝰ nõↄ rineat aĩam ſedanima coꝛpus NArguit᷑. vidct᷑ ꝙ inaiata et moueant᷑. nõ dꝛñt gĩata ab aĩatis motu ⁊bſu.qᷓ ẽ pᷣmã autoꝛitatem
Dʒ ꝙ dupłr aliqͥd mouet᷑. vnob aliqͥd mouet tʒ ab
aliqͥ ſepato ab illo.⁊ ſic et mouent᷑ inaĩata ſicut lapis mouet᷑ a gñante ſiue remouẽte ꝓhilẽs vt dẽ.viij· phico rũ. Alioꝰ aliqͥd mouet᷑ ab aliqͥ ſibi ↄiũcto.⁊ ſie motꝰ nenit aĩatꝭ qꝛ giata mouent ab aia eis ↄiũcta. Sl põt dici ꝙ eſt aliqͥs motꝰ qͥ nõ ↄueit niſi aĩatis ſicut mot? augmẽtatõis.ſʒ in inaiatꝭ ẽ mag ꝓpe additio materie ad matiã qᷓ; ꝓbe dcã̃ augmẽtatõ ſi bz in pᷣmo de gña tione.nõ eĩ fit ↄuerſio in inaiatꝭ alic
ignẽ augmẽtarer᷑pt᷑ appeʒ lignoꝝ tẽ ille ignꝭ qͥ pᷣfuit
nõ ↄuertit ligna in ſui naturã ſiẽ glim̃tũ appolitũ aĩali ↄuertit᷑ in naiʒ alitiſʒ gñat᷑ nouꝰignꝭ ex lign? apoit
Arguit᷑ argẽtum viuuz ꝑſe mouet᷑? tamen nõ bʒ aia;
tatõis ꝑ ſe ſiẽ mouẽt᷑ aĩalia q̃ mouẽt᷑ motu augmẽtatõ nis Gt ſi dicat᷑ de motu locali. Dðʒ ꝙ tał motꝰ loca lis nõ ↄueit ſibi ex nata aĩe ſʒ ex nat̃a mixtõisqꝛ in ar⸗ gẽto viuo ẽ ↄmixtõ ſicci ⁊ hũidi ⁊ꝓpt᷑ huĩditatẽ ↄmix
t̃ nat᷑alr argẽtũ viuũ flu it.ſʒ ꝓpt᷑ ſiccitatẽ mouz in nu
merali loco.⁊ ſic ẽq̃dã pugna int᷑ huidũ ⁊ ſiccũ ꝓpter quã ↄtiĩgit argẽtũ viuũ ſic ſp moueri Glſt ete ↄſiderã dũ g differre nõ dʒ capi ꝓut ðt dꝛãm eẽntialẽ· qꝛ ſic aĩ
mata dꝛñt ab inaĩatꝭ ꝑ intnſecã dꝛãm ſʒ dʒ capi hpq5 cñq; accñtali dꝛã vł diuerſitate. Iſta em̃ dꝛã fuit data
abãtiqs qͥ fuerũt ßſibiles nõ ↄgnoſcẽtes reꝝ dꝛãs
HZirgui coꝛpꝰↄtinz aiaʒ · hillaẽ ſimpłr fla. ꝙ ↄĩa
Stinz coꝛpꝰ.⁊ nõ e3. qꝛ illð ↄtinz alið in qᷓ alteꝝ ẽ· ſed aĩa ẽin coꝛpe. d ↄtinet a coꝛpe VDm ꝙ ↄtinẽtia eſt duplx.qᷓdã ẽ marial ſiue indiduat bm quã ↄtinẽs ĩdi⸗
niquat ↄtẽtũ.⁊ ſic coꝛ ꝰprinz aiaʒ. qꝛ aia fit indiduat
exßᷓ ꝙẽincoꝛe qꝛ ꝑ cꝛpꝰ aia fit incõicabit. lia?ↄ⸗ tinẽtia foĩal ſiue ſpecifica ⁊ ſic gĩa ↄtinʒ coꝛrꝰ qꝛ aima dat ſpẽʒ coꝛꝑi ⁊ toti ↄpoſito. Qt iõ Arꝭ· bñ loquit᷑i
tertu ꝙ nõ pñt eẽ ples aiĩe in vno coꝛpꝑe. qꝛ tũc coꝛpꝰnõ
haberz vnã ſpẽm · ſʒ q̃tuoꝛ qð ẽ ĩpoſſibile. Gt ſi loqua mur de ↄtinẽtia qᷓ;titatĩa tũc ͥdãmõ pᷣt intelligi ꝙ aĩa ↄtinz coꝛpꝰ.qꝛ ðt Ar?.in textu ꝙ ptes qᷓ;titatie coꝛpis nõ ſil manẽt remota aĩa a coꝛꝑe. Et tĩ de pᷣmo libꝛo
Nota ÿſus in ſe ↄtinẽtes opĩones ãtiquoꝝ de aĩma
Sic ſunt ponentes animam pꝛimi ſapientes
Ignẽ democritꝰ. athamos Leu. Pithagoꝛaſq;
Wonit. Anaxagoꝛas intellettũ clemẽta Empedocles. Plato poſuit numeros? vceas Gt Thales aimã wemoꝛabit᷑elſe motiuã
Sera Doßenes. Eraclitus eſſe vapotem Kompat Ameon hãc imoꝛtalib. Ipus
Dixit aquã Trixias aĩam dedit eſſe cruoꝛem
Summus Areſtotiles hãc dicti coꝛꝑis actũ
.
additi in poꝛe ſubam ſicut in aĩatis ſʒ gñat noua res. Exẽpli grã.ſi
ðʒ ꝙ argẽtũ viuũ nõ mouet᷑ motu augmẽ
Folio xii We quidem
igit᷑apᷣoꝛibꝰ tradita de aĩa deñ nnt Iteꝝ ãt tãqᷓ; ex pᷣncipiore
deamꝰtẽtãtes defmiare qͥdẽ ani ma.⁊q̃ vtiqʒeritcõiſſiã iõ ip̃i⸗ Poſtqᷓ; Ar᷑.in pᷣmo libꝛo detmiauit de aĩa fm opt
nionẽ ãtiquoꝝ. Mic in ſcðᷣo detmiat de aia m opĩonẽ
ꝓp. Qlt pᷣmo detmĩat de gia qᷓ;tũ ad eiꝰ qͥdditatem Scðo de eiꝰ potẽtijs.ibi( Potentiaꝝ aũt aime) IZrguit᷑. queſtio an eſt pᷣſupponit᷑a q̃ſtõe qd eſt q
videt᷑ ꝙ pus dẽat q̃ri an aĩa ſit añqᷓ; diffinitõ aĩe pona tur Võm ꝙ aimã eẽ pʒ ad ſenſuz.ſʒ ars ⁊ vᷣrꝰ ſunt
circa diſẽicilia ⁊ circa ea qͥ nõ ſte de ſe nota Sic r& dicit pᷣmo thopicoꝝ.ꝙ nõ eſt q̃rendũ de ilł in aliqͥ ſcia q̃ cadũt ſub ſenſu. Git F em̃ ꝙ alics hʒ oꝑatõem virã lẽ q̃ cadit ſub ſenſu ſtatim ↄgnoſcit animam eẽ in illo coꝛpe qð hʒ talẽ opatõem. Sile iſtiꝰ poĩt Arꝰ.ijphico rũ. vbi ſic inqt ꝙ ridiculoſuʒ fuit ſiue ridicuiũ eſt na⸗ turã demrãre eẽ qꝛ cadit ſub ſenſu· In pᷣmis ꝗᷓ ↄtinuat Arẽ.dcã dicẽdis Et dicit ꝙ illa(qͥ dcã ſi ð aĩa) ſunt tra dita a pᷣoꝛib id ẽãtiqͥs phis qui ſolebãt hãe diuer⸗ ſas opĩones de aĩa. Qt iõ nunc a pᷣncipio dðm ẽ de aid qjd ſit aĩa ⁊ q̃ ſit cõiſſima rõ ip̃iꝰ aĩe. In qᷓ tria ↄſider? tur.pᷣmũ ẽ ꝙ de nouo tractãdũ eſt de aĩa ac ſinihil dẽz eẽt de ea qꝛ oĩa deõ pᷣus de aĩa paꝝ vl mhil hñt ÿitat?
ãſi dẽamꝰ de aia vᷣitatẽ dicere.tũc optʒ a nouoinciꝑe
cðᷣm ↄſiderãdi ẽ ꝙ in textu ðꝛ(tẽptãtesiuq tãgit dẽfficultas detmnãdi de aĩa. qꝛ;uis aĩa ad qꝛẽ ſit faci ↄgnitõis tñ ↄgnitio ip̃iꝰ q̃ ad qͥdẽ difficiłẽ. Ter⸗ ciũ qð notat ẽ ꝙ r& vuit determiare de aia ʒ cõiſi mã eiꝰ rõem.qð dt Are.ad excludẽdũ duas opiones ⁊ tiquoꝝ Quoꝝ aliq locuti ſti ſoluʒ de gĩa vegetatiua
et ſenſitia nõ diſtiguẽtes intellcm̃ a ſu. Alij ãt ſiẽ Plo
nici lolũ locuti ſtẽ de aĩa rõali ⁊ ñ de alijs aĩaby.⁊ tõ ad
excludendũ vtrãq; opinioni dicit ꝙ vult dare cõem rõ
nem que ↄuenit omnib animabus
Dicimꝰ itaqʒ vnũ qðdã geꝰ eoꝝ quntſuba Bic ꝓſeqᷓ intẽtũ ſuũ.ſ. ponẽco duas diffitõnes aie Qt pᷣꝰ iueſtigat eã q̃ ſe bz ſi ↄcło demrã tõis. Scðo il
— 4
lã q̃ ẽ ſicut demrãtdis pᷣncipiũ ibi(qm̃ ãt ex incertis)
Eirca pᷣmũ duo facit.q pinueſtigat diffinitõem aĩe
Scðo ꝓbat eã ibi(vłr ¶Mirca pᷣmũiteꝝ duo facit
qꝛ pᷣmo ponit diſioẽs ad iueſtigãqũ diffitões de aĩa. ¶ iilũ modũ ĩueſtigãdi diffitõeʒ poĩt.ij. poſterioꝝ tů; v tilẽ. Scðo ex ill dĩſioniby ↄcludit diffitõeʒ aie. Lirca pᷣmũ pᷣmittit ſex diſiones. q̃rũ pᷣmaẽ enlꝭ in· x. pnta.⁊il
õ iſinuat pauc ÿb in textu cũ ſic ðt. Hos phi dicimꝰ vnñ genꝰ entis eẽ ſubam ꝑ qð intelligit᷑ ꝙ ens eti habʒ alias ꝑtes ſiue gña ſub ſe ſcʒ alia pᷣdicamenta
Puiꝰ ãtaliud qͥdẽ ſicut matiã.q̃ ſchʒ ſeqͥdeʒ nõẽ k aliqͥd. aliud aũt ſiẽfoĩam ⁊ſpẽʒ ·ʒ quant
dãiãß aliqd. ⁊terciãqᷓer his· Eſt aũtmatiaaui dem potẽtia.ſpecies autẽ endelechia
Pic ponit aliã diuiſionẽ. ⁊õ iſta ꝙ ſubadiuidit᷑ in mati foꝛmã ⁊ totũ ↄpoſitũ Et dꝛñt ꝑtes iſtiꝰ diuiſio⸗
c iij

5 — 4
8 — —
—.
ſ e
ipe
P arũ.⁊ tñ pñt ꝑ ſe ſubſiſtere. Per ᷓᷣ ꝗᷓ dõʒ eſt ꝙ illõ qð ðꝛ
w — — 1 2 6 Zrpt P Xwx* e ſnh nxx—
——
ps intoꝰ ⁊ ñ ſiẽ ps iteꝗᷓ·ſʒ ſiꝑs eẽnal. ipᷣa em̃ cũ coꝛꝑe
actꝰ didit in ꝛdie aq potẽtiã ꝛe3⁊ kz duplicẽ potẽ/
qꝛnõ halẽt materiã ꝑ quã in res rguit᷑ matia ẽ aliqͥd in actu.ꝗᷓ nõ eſt in poña.qꝛ
—
.
Queſtiones
nis ſic. q materia ꝑſenẽ hoe aliãd. id? ↄpletũ ens in actu ſʒ ẽ in poña tĩ ſʒ foꝛma ẽ act?⁊ ſpẽs hᷣm quaʒ
aliqd ðꝛ eẽ in actu ⁊; aliqd. Totũ ↄpoſitũ eſt aliqd
conſtitutum ex materta ⁊ foꝛma
Arguit᷑ ſuba didit᷑ in coꝛꝑeã.⁊ in ĩcoꝛpeã. Iᷓmale
ðꝛ ꝙ in mattã foꝛmã?⁊ totũ ↄpoſitũ Dm ꝙ ſuba ca pit dupłr. vnoo gñakr ꝓut oẽ ſubẽm accñtis vocat᷑ ſpa
et ſic diuidit᷑ in coꝛꝑeã ⁊ in icoꝛꝑeã qꝛ ſuba incoꝛpꝑea.ſ.
ſeꝑata ẽ ſubiectũ accũtiũ ſpñaliũ ſicut ſua coꝛꝑen eſt ſubẽm accũtiũ matialiũ. Alioꝰ capit᷑ ſuba ꝓ ſubſtan⸗ tia p ica ſine naturali.⁊ ſic diuidit᷑ hᷣ ſuba in matiam foꝛmã ⁊ torũ ↄpoſitũ. Vñ Ar.ſicut h eſt phicꝰ ita lo quit᷑ de ſuba phica.⁊ iõ ſub iſta diſione nõ ↄtinent᷑ ſbe
ſepate ſicut ſub pᷣma. Qlt ſi diceret aliqͥs ꝙ ſube ſepate
ſt foe& ↄtinẽt᷑ iub foĩa. Dm ꝙ nõ ſte foĩe ſiẽ foꝛma
viffini᷑pᷣ.qꝛ foꝛma ſᷣm quã res eſi h aliqͥd.qð eſt ftʒ de
ſuſtãtijs ſepatis. qꝛ ſubſtãtie ſepate nõ dãt eſſe matiale ꝑ quã in yhiſicis res eſt ᷣ aliqd
ferꝝ ẽ matia cultelli ⁊ tñ eſt ens in actu. Dðʒ ꝙ du krẽ matia.q̃dã eſt ſimplt hᷣma q̃eſt ſub
s 2 ſic matia ẽ ſimpł ens in poñ̃a.qꝛ bᷣn ſeaccenta ñ includit aliquẽ actũ ſiue foꝛmã. Alia ẽ matia ſcða q̃ẽ ſubẽm foĩe accũtat ſiue nat᷑al ſiue artificiał.⁊ tal mare
ria lʒ ſit ĩ actu ſimꝰ. ẽ rñ ĩ poña h qd.qꝛẽ ĩ poña ad foꝛ
mã accñtalẽ.tertꝰ ãt loꝛ ð man foĩe ſhal qilẽ maꝰ aie ¶ Querit᷑ ſub q mẽbꝛo ſbe ↄtinet aĩin Dmꝙcõ tinet᷑ ſub foĩa. Arguit᷑ tñ ꝙ nõ.qꝛ aĩa ẽ alnqͥd ꝗᷓ nõ eſt
ßoĩa. Añs ꝓbat̃ qꝛ p̃tꝑ ſe ſubſiſtere. qẽß aliqd. Dm
1 D
ꝙ duptr accipi h aliqͥd. vnoꝰ aliq̃ fes ðꝛ E alidd ꝙꝑ ſe ſubſiſit ex ſua ꝓpꝛia natura.? ſic luba matiał ↄpoſi⸗
—
—
ta exmati ⁊ foĩa vlet? ſũbtãtie ſepate create a deo in ſuis ſubſiſtẽtijs dãr ß aliqͥd vñ aĩa nõ eſt illo mõᷓ ali
qjd. Alioꝰ accipi᷑ alidc ꝓoiillo qðpthſeſubſiſtere quis naruralr ſit ps alicꝰ⁊ ſic etiã aia ð Falidd. ⁊ pᷣ⸗ 1 Et ſile eſt de ptib
ipue aĩa rõnal q̃ pt ple ſubſiſtere. ſubñarũ q̃s Art· nõ vocat ſubſtãtias ſʒ ptes ſubſtãti⸗
mõ h aliqd eſt torũ ↄpoſitũ.ſʒ nõ qð ſcðᷣo mõ eſt oc aliquid. qꝛ tunc ptes ſabſtãtie ſiue eẽntiales ſiue ĩ⸗ tegrales plſunt dici b aliquid Z aia nec ẽpᷣma ſuba nec ſcða.⁊ ꝑ ↄñs aĩa nõ eſt ſubña Vðʒ ꝙ ſubſa ↄpleta diuidit᷑ tali diuiſione ſed aĩa nõ ẽ ſubña ↄpleta ſʒ ꝑs ſubñe. Eſt qᷓ reducibił ad talẽ diſionẽ.ſiẽ ꝑs ad totũ qʒ in vłi accepta ẽ ꝑs ſcðe
ſubñe. Sʒ aĩa ſingkarꝭ ẽ ps pᷣme ſubñe.⁊ iõ nõ oz ꝙ aĩ
ma ↄſtituat vnũ gdũ nouũ in ẽtib. qꝛ nõ ẽres ↄpleta in ſua natura · ſicut ſunt ſubſtãrie ſeꝑate.⁊ iõ tales ſub⸗ ſtãtie faciũt nouũ gradũ in entiby creatis ꝗſ Arguit᷑ aĩa ẽ in alio.ẽ accũs ⁊ ꝑ ↄñs nõ ẽ ſubña
8 ꝙꝙ licʒẽ in alio nõ tñ ſicut accñs in ſubẽo · ſʒ ſicut
eẽntialiter ↄſtituit totũ ↄpoſitũ ſcʒ coꝛpus aĩatum
Ethoc duplicitcr· hoc quidem ſicut ſcientia
illud autem ſicut conſiderare. 6
—
Pic poit fciã diſionẽ ẽ ꝙ actꝰ ſiue foĩa diuiditin aetũ pᷣmñ ⁊ in actũ ſcim. Actꝰ pᷣmꝰ ẽ ſiẽ ſcia. Actꝰſcðs eſt i ↄſiderare.oʒ em̃ pᷣmo ſcĩaʒ ineẽ alicui ſciẽti añqᷓ; poſſet ↄſiderare vłopari fᷣm illã ſciaʒ. Nõ diſionis eſt
ẽm foĩe ſuba
q̃eſ ad foꝛmã eſſentialem que eſt actꝰ pᷣmꝰZilia? po⸗ tẽtia ad opationẽ ↄſequentẽ ipᷣam foꝛmã? tali potẽlie coꝛreſpõdet actus ſchus.pᷣme vero actus pmnns· ¶¶ Arguit᷑ſcia eſt atchen eſt actꝰſchs Döm ꝙſci p̃t ad duo ↄꝑari.vnoꝰ ad foꝛmã ſubalẽ ſciẽtis ſiuea ſciẽtẽ. ⁊ ſic ẽ actꝰ ſcðᷣs qꝛ foĩa ſubſtãtiał ẽ pᷣoꝛ ipᷣa ſciã
queẽ in ip̃a aia ſciẽte. Alioꝰ ↄpat̃ ad ſpeculatõeʒ ſiue
ↄſidiatõem.⁊ſic ſciaẽ act? pᷣmus qꝛ ſcĩa necãrio Pꝛe
ſutponit᷑ in ali añqᷓ; poſſet ↄſiderare ßʒ illã ſciaʒ. Ex
q̊ pʒ ꝙ nõ ẽ incõueĩens aliqð idẽ ↄpatũ ad diuerſa elſe actũ pᷣmũ ⁊ ſcðᷣm. Elx qͥ ſumi ꝙ ois foĩa pᷣt eẽ actꝰ pꝛi mus ſiue ſit ſubñalis ſiue accñtal ſi ↄpet ad oꝑatoem ſequentẽ talẽ foꝛmã · ſicut caloꝛ eſt actus pᷣmus in oꝛdie ad calefacere.⁊ ſcientia ad ↄſiderare.
¶ſ Arguit᷑ videt᷑ ꝙ ↄſiderare pᷣcedat ſcĩam.ꝓbat᷑ qꝛ ex
muitis actib⁊ ↄlideratõib gñat᷑ hĩtꝰ⁊ ſcia. Růrtrij
plr. Pꝛimo ꝙ ſcĩa accipit᷑ dut· vnoo ßᷣm ſe ᷣm ꝙẽhůtus
cãtus ex actib.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ ↄſiderare pᷣcedat ſcẽam
Alioꝰ accipit᷑ᷣm ꝙẽ in ſuis p̃nripijs ex qbcãt ſcĩa pncipra eifectie ſt ipᷣa poña ĩtellciua.⁊ ipe hĩrꝰ aſſenſ i
E—
uus pᷣmoꝝ pᷣncipioꝝ.⁊ ſic ſcia pᷣcedit ꝓſeleratõem et quãcũq; cũ poña pᷣcedit ſuñ actũ.ſʒ iſtð nõ ẽ ↄueiente
dem̃. qʒ ſcĩa accepta in ſuis pᷣncipijs ẽ ſcia accepta ana logice q; ſcĩa in pᷣncipijs effectĩs ẽ ſolũ vtualr ⁊nõ ac⸗
tualr ⁊gpꝛie Glt iõ dicũt alij. ꝙ ſcĩa ⁊ ↄſideratõ actipi
unt᷑ dut vnoꝰ ᷣm ꝙ ſti in eodẽ. ⁊ ſic ↄſideraꝰ ẽ añ ſciaʒ Alioꝰ ᷣm ꝙ reꝑiunt᷑ in diuert.⁊ ſic ſcĩa ẽ añ ↄſideratõ
nẽ.qʒ oʒ aliqͥd ꝓcedere de poña ad actũ ꝑ illð qð eſt in
actu. qi q̃ↄſiderãs ẽ in poña ad recipiẽdũ ſciam. oʒpᷣ⸗
meliꝰqꝙ dupkx eit ↄſiderare ſcʒ ꝑfem̃ qð ꝓcedit ex hitu
et ſ̃ nccãrio ſeq́t ip̃ᷣam ſciam. Aliðẽ ↄſiderare ĩpfem̃
et; pᷣcedit ſciam ⁊ẽcã acqͥlitõis ſcĩe. Vñqᷓ; eĩ aliqͥs hʒ ſciam grãmatice ꝑ młtas ↄſideratòes ĩꝑfcãs circa
obiectũ grãmatice acqͥrit grãmaticam.qua hita circa
ſubẽm hʒ ↄſideratõ:s ꝑfeãs. Silr ete ẽ de ᷣtutibꝰ qͥa actus impfecti generã̃t aliquã ÿtutem ⁊ actus pfecti qui ſunt ex delectatione ↄſequunt᷑ ipam vytutem
Sube autem maximeeſſe videntur coꝛpoꝛa Poſtqᷓ; Are. poſuit tres diuiſiones tenẽtes ſeer pte aĩe. Jã poĩt tres diſiones tenẽtes ſe ex pte coꝛꝑis. Pꝛia eſt iſta. ſubñaꝝ alia coꝛpea alia icoꝛꝑea. Gtiſtã dĩſio nẽ rãgit Art.dõo ꝙ coꝛꝑa vident᷑ eẽ maxie ſubñe· qð in telligi᷑ nõ hm Fitatẽ ⁊ h̊ ĩnuit rꝭ.cũ ðꝛ(viderꝰqꝛ cũ
Pa dicat᷑ ab eẽndo ille ſtẽ mag ſube q̃ hůt magis eſſe
Sʒ ſbe ĩmatfiales hñt magj eẽ qʒ ſte foĩe tm.⁊ ↄdie foĩe
ẽeẽſ zſbe matia les hñt miꝰ ðᷓ eẽ cũ ſint incoꝛruptibiles Et iõ cõit᷑ itelligit᷑ iſte tertꝰ ᷣm opĩonẽ vulgariũ ⁊ꝗti
quoꝝ phoꝝ qͥ nõ ponebãt aliqᷓs ſpas ĩmatiales. pᷣttñ de ſuba diſtigui qꝛ vł ſbaðꝛ ubſtãd coꝛpa ſt? mag ſubñe qꝛ in coꝛꝑibyſte pła accñtia qᷓ; in matialibꝰ ſubſtãtijs ðꝛ ſubña ab eẽndo tůc unma⸗ teriales ſubſtantie ſunt magis ſubſtantie
¶ Querit᷑ q̃re ponunt᷑ P ʒiſiones q̃ ſe renẽt ex ptecoꝛ⸗ poꝛis · cũ tñ aĩa nõ it coꝛpꝰ Dm ꝙ qᷓ;uis aĩa nõ ſit coꝛpꝰ. tñ etꝭ hz diffiniri ꝑcoꝛpꝰ ſibigpoꝛcõᷣnatũ vt ðᷓ de
ueiamꝰ in noticiã coꝛpis qðꝓpoꝛcõnat᷑ aĩe nccẽ eſt po⸗
nere iſtas diſiones q̃ ſe tenẽ ex pte coꝛxis O⸗ aũt necẽ itaiam diffiniri ꝑ coꝛꝰ pʒqꝛ vnũqðq; diffinit᷑ icut bʒ
„
ſecundi de dnim
tiam erit duple actus. Eſt em̃ vna potẽtia eſſentialis
ſugponeſeillã ſciam in alio.ſ.in doctoꝛe. Sʒ qꝛ act?pᷣ; mꝰ⁊ aet?ꝰ ſcðs referũ ad idẽ fubẽm. Jõ pᷣt fcio dici et

epcedatſcin iqhcãſca ipe hit aſunij eruöen ei nõẽ ducimter cia atcepta m ptualt ꝛnð ac ideruõ actiyl derastaiſciz a tañ ↄlideratð tpillðqð clin ẽdũ ſclam oʒpj „Sgachb pt icio dicict ö pcediter bin derure ipftñ Anq; em̃ aliq́ʒ es ipfcũs circa n. qua bita rca ẽ de jtunbꝰqa n ⁊ actus pfecti vun
dentur coꝛpon es tenẽtes ſerp dtecoꝛxis. Pi Grilidiſo murie ubne· q in cjðꝛ(ndch)q; ců eqbtmagsel nihot n incoꝛrupuibies n vulganũ?l zimatiales. pein ido accitib? e gccñtia ꝙ etnni
Areſtotelis
eſſe ſed aĩa loquẽdo de aĩa in cõi nõ hʒ eẽ niſi in eoꝛpe
ergo hʒ ditfiniriꝑ coꝛpꝰ D ifferẽter tñ ditfinuntꝑ ma tiã foĩa totiꝰ foĩa ꝑtis ⁊ foĩa accñtal · qꝛ foĩa toti⸗ diffi
niꝰ ꝑ matiã intnſece· qꝛ matia ẽ intnſeca ꝑs illiꝰ foĩeto tius. ſicut hõ diffnit᷑ intnſece ꝑcoꝛpꝰ huãnũ. Sʒ foĩa
ꝑtis diffinit᷑ ꝑ matiã ſicut ꝑ additamẽtũ ⁊ extnſece.qͥa matia nõ eſt intnſeca ip̃i foe ptis. vt pʒ de aĩa. t in B ete ↄueit accñtal cũ foĩa ꝑtis.qꝛ maria in eiꝰ diffini rione ponit ſicut additamẽtũ. Sʒ in ꝗ eſt dꝛña qʒ foĩa ſubal diffint᷑ ꝑ additam̃tũ qð ẽſui geqꝛ ẽð gñe ſbe.¶ʒ foĩa accñtal diffinit᷑ ꝑ additamẽtũ altiꝰgñis.qꝛ foĩa accidẽtalis eſt de aliqͥ pᷣdicamentoꝝ accñtiũ.⁊ eiꝰma teria de pꝛedicamento ſubſtantie
Et hoꝝ q̃dã phiſica. hec em̃ alioꝛum pᷣncipia
Bic poit icðᷣam diſionẽ tenẽtẽ ſe ex ꝑte coꝛpis.ſ.ſp⸗ ſtãtiaꝝ coꝛpaliũ q̃dã ſte nat᷑ales q̃dam ſi artificiales Qt ꝓbat ꝙ phicalia id ẽ nat̃alia coꝛꝑa ſtẽ plus coꝛꝑa qᷓ; artificialia. Qt h ſic. qͥa coꝛpa phicalia ſt pᷣncipia matialia coꝛpoꝝ artificialiũ.qᷓ i p̃a ſte plꝰ coꝛpa. nõ eĩ
artificialia dicerent᷑ coꝛꝑa niſi haberẽt in ſe aliqð coꝛpꝰ?
naturale. Qxẽpli grã domꝰ ðꝛ coꝛpꝰqa hʒ in ſe lapi⸗ des ⁊ ligna qᷓ 45
ꝙ ſicnt coꝛꝑa dñt naturalia ꝑ foꝛmã naturalẽ.ira coꝛ⸗ ꝓoꝛa dñt artificiaiia ꝑ foꝛmã artificialẽ Et iõ q̃cunq; fiũt ꝑ agẽs naturale ᷣm ꝙ hmõi dicunt᷑ naturalia.qcũ q; aũt fiũt ꝑ intellectũ noſtrũ dicunt᷑ artificialia
Phiſicoꝝ aũt alia qdem habent vit am alia
añt nõ habẽt. Vitã aũthabere dicimꝰ id quodꝝ
ſeißm habet alimentũ ⁊ augmentũ ⁊ decrementũ Qnare om̃e coꝛpus phiſicũ pticipãs vitñ ſuba
erit. Subſtãtiaautẽ ſicſicut cõpoſita Per eſt tercia diuiſio.⁊ ſtat in h. Koꝛpa q̃dam ha
bent vitõ ſicut coꝛpꝰ humanũ.q̃dam nõ habẽt vitã ſiẽ
elemẽta.ignis aer terra? aq̃. Deiñ Arꝭ. diffinit illa qᷓ habent vitam.⁊ dicit illa habere vitam q̃ ſumũt alim̃ tum ⁊ habent augmẽtum ⁊ decremẽtum.⁊ hoc ꝑſe id
eſt a cauſa extrinleca. Sx quo cõcludit Arelto.ꝙ coꝛ⸗ pus naturale. id eſt phiſicũ habens vitam eſt ſubſtan⸗
tia cõpoſita q;uis em̃ gĩa ſit vita tamẽ habens aĩam eſt totum cõ poſitum
S Arguitmulta habent vitam q̃ nõ ſumũt alimenꝰ
tum.ſicut deus ⁊ ſubitãtie ſepate Vðm ꝙ vita ca⸗ pitur duptr. vno mõ generalr ꝓut etiã vita intelicũat cqᷓẽ metaphiſica)ðꝛ vita.⁊ ſic nõ loquit᷑ phs naturat
de vita.⁊ tůc eſt vera ꝙ multa viuunt q̃ nõ ſumũt ali⸗ meytũ Alio mõ capit᷑ vita ꝓ vita phiſica dequa loqł nn
aralis phs. ⁊ ſic ſolũ viuentia ſunrqᷓ ſumũt alimẽ⸗ tum ·ſicut ꝓbat Areſto.in fine tercij huiꝰ Mt quia lo⸗
quendũ eit bm materiam ſubiectam · ſic Areſto · diffi⸗ niillam vitam Vłpoteſt aliter dici vt dicit ſanctus
Thomas quia illud dictum de vita non ponitur per
modum diffinitionis ſed per modum exempli Sʒ; de
natura exempli eſt ꝙ debet. ꝓæxdere ex notioꝛibus nob cum ergo vita phiſica(de qᷓ loquit᷑ hic Areſtotiles)
eſt nobis magis nota ergo Zreſtotiles ezemplificat ds
vita phiſica EArguit᷑ anima nõ eſt cgꝛpus ergo nõ debent poni
allqͥ diffinitõnes ex hre coꝛꝑis Döm ꝙ qᷓuis alma
eria natalia.ſicut ðᷣt r.ij.phicoꝝ
nð fit Sust nõ poteſt anima diffiniri ſine coꝛ⸗ poꝛe Lirca qð ſciendũ ꝙ eſt du płx diffinitio. qdam
dat᷑ ꝑ pᷣncipia intrinſeca.⁊ ſic diffinit᷑ ſpẽs rei naturat᷑
ꝑ materiã ⁊ foꝛmã· Et bomo diffinit᷑ ꝑaĩam rõnalem et coꝛpus humanũ.⁊ ſunt ilte ꝑtes pure intrinſece difft nito · Alia eſt diffi nirio dara ꝑ addiramentum.id eſt ꝑextrinlecum additum diffinito quod nõ eſt de natu ra diffiniti ⁊ hoc dupłr. vno modo ꝑ additamentum quod eſt eiudeʒ generis cum diffimto.⁊ ſic diffinitur
foꝛma pits.ſicut aĩma diffiniq̃ eſt ꝑs coꝛpis aĩmati.
tamen coꝛpus eſt eiuſdẽ generis cum aĩa ſcʒ ſubſtantie Alio modo ꝑa dditamentum quod eſt alteriꝰ gener᷑ pᷣdicamentalis. ⁊ ſic diffin iunt᷑ foꝛme accidentales ꝑ
ſubiecta.ſieut ſymitas eſt naſi curuitas. Naſus em̃ eit
in pᷣdicamẽto ſubſtãtĩe.curuitas eit in pᷣdicamento qᷓ5 litatis Et qꝛ materia ⁊ foꝛma debentꝓpoꝛcionari oʒ etiam in diffinitione aĩme ponere aliquas conditiones
per quas fit ꝓpoꝛcio materie ad foꝛmam. Et ideo ad⸗
ditur in diffinitione ꝙ anima eſt actus coꝛpoꝛis phiſici
que eſt conditio materie rgu it᷑ materia elt cognoſcibilis ꝑ foꝛmam.er⸗ go nõ pᷣt foĩa ꝑ matiã diffiniri ſeu ↄgnoſci qꝛ nõ ſi⸗ rela tiua Dicendum ꝙ in abſolutis vnum poteſt cognoſ ci per alterũ ⁊ ecõtra.quando hoc fit hᷣm diuerſa gene ra ↄgnit onũ. quia hᷣm naturã rei materia ↄgnoſcit᷑ꝑ foꝛmã.quia foꝛma ſᷣm ꝙ hmẽi eſt aliquid in actu.ſed potẽtia naturakr ↄgnoſcitur ex actu ⁊ non econtra. Sʒ tamen quo ad nos poteſt foꝛma cognoſci per materiã quia ex diſpoſitione materie ſepe deuenimus in cogni⸗ rionem foꝛme.ſicut cognoſcimus aliam foꝛmam in homie ⁊ aliã in aſino ꝓpter aliam diſpoſitionemmatie Qt ſimiliter eſt de ꝓpꝛiã paſſione ⁊ ſuo ſubiecto.quia quo ad nos paſſio ducit in noticiam ſubiecti.ſʒ quo ad naturam rei econtra fit Arguit᷑ materia non eſt aliquo modo pᷣncipium cognitionis.⁊ qnõ pᷣt ducere in cognitionẽ foꝛme Zñ⸗ cedens ꝓbatur qꝛ eſt ens in pura potentia Vicẽdũ ꝙ materia poteſt duplr capi.vno mõ ᷣm ꝙ nuda eſt. ſic nõ ducit in cognitionem foꝛme. etiam quo ad nos
quia tunc non poſſumus cognoſcere materiam ꝑ ſenſũ
ex quo eſt noſtra cognitio initiatiue. Alio nqꝙdo acci⸗ pitur materia vt eſt diſpoſita.⁊ ſic poteſt ducere in no ticiam foꝛme.⁊ ſic ponitur in diffinitione anime.qꝛ ad
ditur phiſicũ ⁊ oꝛganicum
Duoniam aũt eſt coꝛpꝰ⁊hmõi vitã hñs · nõ vtiq; erit coꝛpus aĩaIõeſt em̃ eoꝛũ que in ſbßie cto coꝛpꝰ. Magis aũt ſicut ſubiectum ⁊ malia eſt ·Neceſſeeſt ergo animam ſubſtantiam eſſeſi⸗ cutſpeciem coꝛpoꝛis phiſici poteniia vitam ha⸗ tentis ſubſtantia autem actus · huiuſinodiigi⸗ tur coꝛpoꝛis actus.
Poſtqᷓ; reſtotiles poſuit diuiſiones ad zieſc duin diſtinitionem anime.cõſequenter ex diuiſionibꝰ habitis inueſtigat eam. Qt pꝛimo inueſtigar partes. ſecundo eam ponit. ibi( Si autẽ aliquid)et tercio ſol uit dubitationem. Pꝛimo inueſtigat particulas que tenent ſe ex parte anime. Secundo que tenent ſe ex p te coꝛpoꝛis.ibiet hoc) Pimo inueltigat ganima eſt
6———

ſi
——
————
aetus. Scðo ꝙ eſt pᷣmus · q iſt actꝰ ſic ꝓbat qꝛ aĩa eſt
ſuba.vłᷓẽ̃ maria vł foĩa vł totũ ↄpoſitũ vt pʒ ex ſuffi ciẽti diſione.ſʒ nõ pt dici ꝙẽ coꝛpꝰ vłmatia qʒ coꝛpꝰnõ inẽ alti.ſʒ alteꝝ ẽ in ip̃o.ſʒ aĩa inẽ coꝛpi.qᷓ nõ eſt coꝛpus Itẽ ſi aĩa eẽt coꝛpꝰ ꝗᷓ oẽ coꝛpꝰ hẽet vitã. qꝛ aĩa inqᷓ;tuʒ
aia ẽ pᷣncipiũ vite.ſi daĩa eẽt coꝛpꝰtẽ oẽ coꝛpꝰ viueret
Tdec pᷣt dici ꝙ aĩa ſit totũ ↄpoĩtũ· qꝛ aĩa nat᷑alrẽ ꝑs quia dicimꝰ ꝙ coꝛpꝰ hʒ vitã ab aiã. quo mõ in viuẽti
—
bus ſignificat aã ⁊ eoꝛpꝰ·atã nõ eſt totuz ſed eſtts
Concludit᷑ ergo ꝙ eſt actus
Arguit videt᷑ ꝙ aiã ſit coꝛpꝰ qꝛ nihil mouz alim
miſi moueat᷑.viij. phicoꝝ.mõ oẽ qð mouet᷑ eſt coꝛpꝰ
Dm ꝙ duplt aliqd mouet᷑. vnoꝰ mouet᷑ aliqd ꝑ ſe.et
„
Feſt ꝓpũ coꝛꝑi.ſiẽ pʒ. vi.phicoꝝ. Alioꝰ aliqd mouẽ
8
ꝑ alið.⁊ ſic nõ coꝛꝑa pñt moueri.vr aiã inqᷓ;tũ ſcʒ eſt in
coꝛpe ꝑ infoꝛmatõem.qʒ motis nob monent᷑ om̃ia q̃ ſt
in nobꝑ infoꝛmatõem Ct ſi dicat᷑.coꝛpꝰꝑ ſe moue ab aiã.ꝗᷓ aiã ꝑ ſe mouet᷑. qꝛ nihil dat alti qð nõ hzDðʒ negãdo ↄñam.⁊ rõ ẽ qꝛ in agẽtiby eqͥuocꝭ nõ opʒ ꝙ aliqᷓ Foa ſit ſilr in cãꝛ effcũ · ſiẽ nõ reqri ſi ſuba ſeꝑata, ſ.aiã
nobil mo ueat celũ ꝙete moueat᷑ a celo. Suiiẽ ad
ꝙ aiã moueat coꝛpꝰ ꝙ aiã ſit actꝰ⁊ coꝛpꝰ poña.qꝛ vnũ
qðq; qð ẽ in poña ducit in actũ ꝑ ills qð eſt in actu
tates phicas.ſiẽ igne mouz aquã cũ eãdẽ calefacit et
ſic aiq̃ nõ mouet phᷣici coꝛpus · cũ in aiã nõ ſint q̃litates phice ſed ſolũ in toto ↄpolito. Zlioo aliqͥd motet alte rũ phice qꝛ mouet ipᷣm realr ⁊ effectiua motõe. ſicut etiã aiã nobił mouet celũ.⁊ ſic aiq̃ mouet coꝛpꝰ phiſice Iilð aßt¶qð mouet alteruz phiſice)pᷣremouet᷑ ab eo
quod mohebat.ſed nõ ſcðᷣo modo Arguit᷑ aiã intelligit coꝛpꝰ.ꝗẽ coꝛpꝰ.qꝛ oñ̃is ↄg nitõ fit grã ſilitudin Dðʒ ꝙ illa ꝓpõ omis ↄgnitõ fit grã ſikitudinꝰ pᷣt duĩ intelligi.vnoꝰ de ſilitudine na
turali ⁊ ſic ẽ fla.qꝛ nõ oʒ ꝙ intellcũs⁊ intellem̃ ſint eiu dẽ nate real.ſiẽ tñ credebãt ãtiq; ꝙ ↄgnitio fieret grã il lꝰſikitudine. Alioꝰ pᷣt ſikitudo intelligi de ſilitudine
ßʒ ſpẽʒ itelligibilẽ q̃ õ ſilituꝰ ꝓpoꝛcõis.⁊ ſic ẽ veꝝ ꝙoĩs
i grã ſilitudinẽ itellectĩe.qꝛ ĩtellcũsĩ tel i
igẽs lapibꝰhz itra ſe ſpẽzʒꝛ ſilitudiẽʒ lapidꝰ ñ bʒ nataʒ
FBhmſ pẽʒ intelligibilẽlapidꝰ.⁊ ſic ẽ ſititudo ꝓpoꝛcõis Arguit qͥcqd rãgit alteꝝ ẽ coꝛpꝰ ſʒ aiã tãgit coꝛꝰ pus.ᷓẽ coꝛpꝰ. Minoꝛ pʒ.qꝛ mouẽs ⁊ motũ ſte ſiꝑ cõ
tactũ Dõʒ ꝙ duplłx ẽ ↄtactꝰ.ꝓhicꝰ qͥ ẽbm vltima q̃litat?.⁊ tał nõ ẽ niſi in coꝛpib ſiẽ ⁊qᷓ;titas. Aliꝰeſtↄ tactꝰ metaphoꝛicꝰ⁊ ÿtualqͥ fit bʒ vltiq̃ ÿtutꝰ· ⁊ ſic nõ
oʒ tñgẽs alteꝝ eẽ coꝛpꝰ.q; et nõ coꝛpꝰ hzÿtutẽ mouẽ⸗
di coꝛpꝰ.⁊ ſic pᷣt tãgere coꝛpꝰ hm ÿtuteʒ.qꝛ ꝗᷓ aã tãgit
roꝛpꝰ ſcdo mõ · ſcʒ hᷣm ÿtutẽ nõ oʒ animam eſſe coꝛpus Arguit alã ẽ totũ 2 oſitũ.ꝗᷓ illa ꝑticka ẽ male po
ſita ꝙ aiã nõ ẽ totũ ↄpolitũ. Añs ꝓbat᷑.qꝛẽ ſubẽm acci
dẽtis.ꝗᷓẽ torũ ↄpoſitů Dõm ꝙ dupłx ẽ ſubẽm acci dẽtis. aliqðẽ ſubẽm accñtis coꝛꝑal.⁊ ſic dic ꝙ ſubẽʒ eſt
totũ ↄ poſitũ.qꝛ nccẽ eſt accñs coꝛꝑale eẽ in coꝛpe. nõ p̃t eẽ in ſolo coꝛꝑe. id ẽ in ſola mafia.ꝗᷓ eſt ſilin matia? foĩa.⁊ ꝑ ↄñs ẽ in toto ↄpoſito. Alið e accũs incoꝛꝑale
et ĩmatiale. vt intelleciꝰſcia ſpẽs intelligibil.⁊ talia ac
idẽtia pñt eẽ in foda t̃ ·ſi fola ſit imarial.ſiẽ ẽ aĩa rõjÿ nal· Ex q̃ ſeq ꝙ albũ ⁊ nigʒꝝ ¶q̃ſt accñtia coꝛꝑalia) ñ pñit eſſe in aĩa tm̃.ſʒ accñtia ſpũalia pñt eſſe in aĩa tñ
nõ obſtante ꝙ aia ſit foꝛma t
mltipłxẽ poña.q̃dã ẽ poña ad ſuſci kedũ intt
FArguit᷑aiã mouet realr coꝛpꝰ. ꝗmouz phiſice Dm ꝙ aliqͥd mouet alteꝝ phice duplr. vnoꝑq̃li⸗
Arguit᷑qcdẽ in poña hʒ aliqͥd de marig. ß 2a eſt hmõi.ᷓ hʒ in ſe matiã.⁊ ꝑ ↄñs elt totil 2rolteiſein cedẽs ꝓbat᷑ qꝛ potẽtialitas ßt matiã. Dözoꝙm
eſt fla. Et ad ꝓbatõeʒ(qñ ð poña tnſecefoꝛ
mã ſubals ⁊ talẽ ſolũ ĩ matia. q ſola matiap̃t ſuſcige
foꝛmã ſubalẽ. Alio gccipit᷑ potẽtia gñalrꝓut recie
eſt ↄditio potẽtie ⁊ ſilt pati. eſic aiaẽ inpotẽtiã q tra ſrecipit(ſoquẽꝰ de aĩa rõnali)habit?? ſpẽs intet ligibiles· In ſignũ cꝰ et/ imatialia qlia ſt ſube ſepare ſunt illo mõ in poña.⁊ tñ nõ hñt matiã· recipiit 1ie ſpẽs intelligibiles. ⁊ nouas ↄgnitões q̃s pus nõ habue rũt vt eſt illuminatio angeloꝛum rguit ois actualitas ẽꝑpticipatõeʒ bmiaerus
ſcʒ dei. ois poñalitas ẽ a ꝑticipatõe pini poñe.⁊ illa ẽ
mariapᷣma. oẽlqð ẽ in poña)hz aliqͥd de matia pᷣma
Sozꝙ nòẽ ſile de actu? poña.qʒ actualitas adue nit alicui rei ex ꝑticipatõe alicꝰ ſcʒ pmi actꝰ.ſʒ pofiali⸗ tas nõ adueit alicui rei ex ꝑcicipatõe alicꝰ poñe· ſcz ex receſſu a pᷣmo actu.⁊ iõ heñ magis in poña qð magis recedit a pᷣmo actu ſcʒ deo. Qt nõ ðꝛ hot eẽ in potẽtia quod ꝑticipat pᷣmam potentiam* 0—
Picãt di duplr aliꝰ qͥdẽſiẽ ſia·ali ãt ſq 3
ſiderare. Maifeſtũ ð ꝙ ſiẽ ſca. iexiſtere em̃ aĩam
et ſomnꝰ⁊ vigiliaẽꝓpoꝛcõnabile t vigilia qui
dẽiipſiderare. Sõnus zůt ißi bie ⁊nð opari
noꝛãtgñatõe in eodẽ ſcia eſt. Qñaiaẽacꝰ⸗ mus coꝛpis phiſici potẽtia vitamhabentis Bic inueſtigat allã ꝑticulã diffinitõis aĩe. Et diẽ ꝙeſt duplx actꝰ ſcʒ pᷣmus ⁊ ſcdus. ⁊ aĩa ẽ actꝰ pᷣmus
qð ſic ꝓbat ſicut ſe hʒ ſcia ad ↄſiderare⁊ ſomnus ad
vigiliã.ita ſe hʒ aĩa ad ſuas opatões. Sed ſciaẽ actꝰp mꝰ in oꝛdie ad ſuas opatões ꝗᷓ ⁊c̃ Maioꝛ pz qʒ ſiã aĩa p̃t eẽ in actu abſq; ↄſiderare.⁊ tñ hĩe ſciam. ita etiõ aĩa pt eẽ in coꝛpe ⁊ nõ opari. Ex qͥbcludit diffinitõnem
aĩe dicẽs ꝙẽ actꝰpᷣmꝰ coꝛpis phici vitã hñtis in potẽ
tia. ⁊ ſubintelligit᷑ illa ꝑticula ſubal. qꝛ in ꝙ ðꝛ pᷣmꝰ
actus coꝛꝑis etiã implicite ſignificat᷑ ꝙ debʒ eſſe ſuba
us aetus ců ille ſit ſimpłr pᷣmus. Lõpleta n tione ſic diffinit᷑ aĩa. ia eſt actus pᷣmus ſ
actusqꝝx tercia ꝙ ſit pᷣmꝰ.ex pᷣma ꝙ ſit ſubſtãtialis.ex
quarta ꝙ ſit actꝰ coꝛpis ex qͥnta ꝙ lit actꝰ coꝛꝑis phili
ci.ex ſerra ꝙ ſit actus coꝛpis oĩganic
tax pꝑtes ſunt ⁊ penitꝰ ſimplices· vtfoliũ fructi
po oꝛſiles ſunt. vtraq; eĩ trahũt alimẽtũ. Si
aũt aliò d cõe in om̃i aiã oʒ dicere·erit vtiq; bm actus coꝛpis phiſici oꝛganici
Pic Areſtotiles inueſtigat vnam pꝛincipalem par ticulã tenentem ſe ex parte gꝛpoꝛis.ſcilicʒ ꝙ anima eſt actus coĩpoꝛið oĩganici, Q hoc ideo quia oſtenſa
ſtãtialis coꝛpis phiſici ↄꝛganici vitã halẽtis in potẽtia. Get ſu m̃t᷑ iſta diffinitio ᷓᷣm̃ ſex pticulas ex ſex diuiſioniꝰ us poſitis. qʒ ex ſcða diuiſione ſumit᷑ ꝙ ſit foꝛma ſiue
Taleãt qͥdcũqʒ oꝛganicũ. Dꝛgana aũt⁊ plã
N

m S tat Meceſn matiaßriug Fuakpum
dutgn
laltſ
—
.reciyiit bus nbuhu
aia ẽ actꝰ pms areꝛ ſomnusad Sedſciaẽ actꝰ uot pj qꝛ ſiẽ ai ſciam · itaeti aia udit diffinitõnem
Areſtotelis
„
iila ꝑticka oẽs alie tenẽtes le ex ꝑte coꝛpis oñdũt᷑. q ſic
aĩa ẽ in coꝛpe oꝛgaico.qᷓ⁊ in phico.qa oꝛganũ pᷣſuppo⸗ nit phiſicũ. Gtꝓpoĩt pᷣmo ꝙ coꝛpꝰ(cuiꝰaĩa ẽ act?Nit
oꝛganicũ Circa qð ſciendũ ꝙ coꝛpꝰ dã oꝛganicũ qð
hʒ diuerſas ꝑtesitu ⁊ figura diſtictas oꝛdinatas ad
diuerſas oꝑatões vt coꝛpꝰ huma nũ dã oꝛganicũ qꝛ in
coꝛꝑe huãno ſt? diuerſe ptes ſcʒ caput manꝰ pedes.⁊c̃ q̃ ſt diſtincte ſitu.qꝛ caput ponit᷑ ſurſuʒ.manꝰa late⸗ rib pedes deoꝛſum Etiã figura qꝛ ẽ alia figura caꝑit⸗ alia manuũ ⁊ pedũ. Qt oꝛdinãt᷑ ad diuerſas oꝑatdes qꝛ alia eſt oꝑatõ capitis.alia manuũ ⁊ pedũ qꝛ in ca⸗ pite vigẽt ſenius vilus auditꝰꝛc.ſʒ in manu ßlus tac⸗ tus tĩ Qt ꝑ h pʒ ꝙ ſtẽ aliqᷓ coꝛꝑa natutalia nõ oꝛgaĩ⸗ ca.vt elemẽta.⁊ q̃dã mixta vt lapides.qꝛ talia coꝛꝑa
nõ hñt diuerſas opatões in diuerß ꝑtib Pꝛobat ergo
Arꝭ· qð ꝓpoſuit ſcʒ ꝙ coꝛpꝰ cuiꝰ aĩa eſt actꝰ eſt oꝛgani cũ.⁊ h ꝓbat ſic.qʒ ſi illð qð minꝰ videt ineẽ ineſt.⁊ illð qð magl.ſʒ minꝰ videt᷑ ꝙ in aĩatis aĩa vegetatia ꝙ coꝛ pus illiꝰ aiati ſit oꝛganicũ.⁊ tñ ibiẽ oꝛganicũ ꝗᷓſur in om̃ibo alijs alatis erit coꝛpus oꝛganicũ Maioꝛ ꝓbat̃ qʒ in aiatis aĩa vegetatiua ẽ minoꝛ diſtinctõ ꝑtiũ coꝛ⸗
poꝛis q; in alijĩis vt in eq̃ ⁊ hoĩe Minoꝛ pʒ qꝛ ibi
ſunt diuerſe ꝑteð cõꝛpis diſtinete ſitu ⁊ figura oꝛdiãte in diuerſas oꝑatães qꝛ radices in plãtis hñt modũ oꝛ⸗ in aĩaliby. qͥa ſicut ꝑ os accipit᷑ nutrimẽtũ in aĩalibꝰ ita ꝑ radices in arboꝛib.⁊ ſuꝑflua mitrimẽti emittunt᷑ ʒÿ jus ramos.⁊ iõ in ram?ẽ giia oꝑatõ qᷓ; in folijs.⁊ in fo⸗
lijs ẽ alia opaꝰ qᷓ; in ramꝭ ⁊ radicibus quia folia coo⸗
periunt fructus ar boꝝ 1 Arguit᷑ſi ra dices ſint oꝛi ſiles.qᷓ radix erit ſup̃ in arboꝛibſicut os in alãliꝰ Dõm ꝙ pꝑtes arboꝝy pñt dupł ↄſiderari. vnoꝰ ad totũ vniuerſuʒ.⁊ tůc ra dix ẽ deoꝛſuʒ ⁊ rami ſt ſurſum Pm oꝛdinẽ.qꝛ ſit? qͥ eſt circa terrã ẽ deoꝛſuʒ in yniuerſo ⁊ ſitꝰ qͥ eſt ÿſus celũẽ ſurſuʒ qʒ celũ ẽ ſurſum Alioꝰ accipiunt᷑ ꝑtes arboꝝ ßʒ oꝛdinẽ nature arboꝝ ⁊ ſic radices ſtꝰ ſurluz ⁊ rami de⸗ oꝛſum Glt pʒ · qꝛ illð eſt ſurſum in qͥlibʒ aiĩato vbia
nimatũ accipit nutrimentũ.⁊ 5 ẽ deoꝛſuʒ vbi emittunt᷑ ſupflua nutrimẽti qꝛ&ᷓ in radice arboꝛ arboꝛes ſumũt
nutrimẽtũ. Z radixẽ ſurſuʒ in arboꝛtbꝰ Ex qᷓ pʒ hᷣmo ꝙ nõ bñ depingit᷑ arboꝛ poꝛph.qñ ſuba ponit᷑ẽca ramos arboꝛ?. qĩ ſuba dz poni in radice arboꝛẽ qᷓ ẽ pᷣncipiũ ra moꝝ ⁊ nõ eõ.⁊ iõ tał pictura pᷣt potiꝰ vocarihõ poꝛ⸗ phirianꝰ qᷓ; arboꝛ poꝛp h. Scðo pʒ ꝙſi hõ cadat ð̃ ar
hoꝛe vᷣſus terrã tũc tał hõ nõ cadit ſurſuʒ ſʒ deoꝛſum qꝛ
nõ cadit ᷣm naturã arhoꝛ⸗ ſʒ ſ naturã illã̃ bʒ quã eſt
ps rotiꝰ vniuerſi ⁊ 1õ cadẽdo vᷣlus trõ̃ cadit deoꝛſum
td.= arte) txx
nunt q̃tres pti
ſ Querit vrꝝ diffinitio aĩe ſit bñ aſicta ſcʒ aĩaẽ act? hmꝰ luhalcviul oigauciphi VDömꝙſic. ⁊rõẽ a aĩa ẽfoĩa mtie certo mð diſpoſite.⁊ iõ oʒ vonere a⸗ liqͥdær ꝑte illiꝰ⁊ aliqͥd ex ꝑte matie in qᷓ et illa aĩa Po
ñqᷓ icule pmo ex ꝑte ip̃iꝰ aie. q̃rũ pᷣma dicit ꝙ aĩa eſ act? id ẽfoda ⁊ qꝛ mkeiplices ſt⸗ foe. q̃rũ qͥdam
ſungactꝰ pᷣmi.alie actꝰ ſcð̃i.iðo fuit nccãriũ adderep
mad ſciẽdũ ꝙ coꝛpꝰ nõ p̃t hĩe pᷣoꝛẽ actũqᷓ; gĩam.⁊ qa actꝰ pᷣmꝰ gñq;ẽ accñtal ſicut ſcĩa.iõ addit᷑ſſubai) Tres q̃t alie tenẽt ſe ex ꝑte malie. qꝛ matia in qẽ aima dʒ eẽ ẽro mõ diſpoĩta.⁊ iõ dã ꝙdʒ eẽ(coꝛpis phici dac tus qa in artificialibꝰ nõ ẽ aĩa ßʒ ꝙ hmẽõi.⁊ qꝛ nõ om̃e
coꝛpꝰ phicũ ẽ diſpoſitũ aia· addit᷑oꝛgaicũ) Et rõẽ
Afoĩa ẽ pfectioꝛ tãto
5
qa matia ⁊ foĩa ꝓpoꝛcõᷣnant᷑ qᷓ;to
hʒ matiã ꝑfectõẽ.qꝛ 5ᷓ coꝛpꝰ uganicũẽ ꝑfectiſſimũ int
Folio xvi
oĩa coꝛpa ꝗᷓ erit ꝓpoꝛcõatũ aĩe q̃ẽ pſciſſima foãa naat rguit᷑ aĩa ẽ actꝰ matie pᷣme.ꝗᷓ nõ eſt actꝰ coꝛpts oꝛganici phiſic Dðm negãdo ↄñanm.qa etiã coꝛ⸗ pus oꝛgancũ eſt matia qᷓ;uis diſpoſita qꝛ coꝛpꝰ capi᷑ hicꝓmatia pᷣma.⁊ ſic pʒ. qa ipoffibile eſt aĩam vn⸗
ritotiʒholito· oʒ 3ᷓ dicere ꝙ vnia matie pᷣme. ꝓbatur qa ſi aĩa vniret᷑ toti ↄpolito tñc mte foĩe ſubales eſſent in eadẽ matia qð ẽ impoſſibile Añs pʒ·qꝛ;̊ totũ(cui adueniret aĩa) hẽret eẽ ſubaleꝑ aliquã foꝛmã ſubaleʒ ſipᷓ aduenernt aiã qᷓ etiã eſt foãa ſubalis illi ↄpoſito. z aiã ⁊ pᷣoꝛ foĩa ſubał in eadẽ ſunt matia. Sʒ ßeſt ĩcõue niẽs. qꝛ tũc illð vnũ hẽret duas foĩas ſubaies ⁊ ꝑ ↄñs
G rN Hr—
— LC
G
N c
* ſſrr— XNR
p2 a8
dnPoſeen
S o
eẽt vnñ ſubalr.⁊ nõ vnũ qð implicat ↄtradcõeʒ Scðo
—
qꝛtũc gñatio animnati eẽt gatiopz qd⁊nõ gñatõ ſim pir· qꝛ om̃is foĩa pᷣma ſubał adueniẽs materie dat eſſe ſimpłr ꝗᷓ qᷓ̃cũq; foꝛma alia adueniẽs matie dabit eẽ ßʒ; qͥd Mñ ergo aiã adueniret poſt pᷣmã foꝛmã exñteʒ in materia ꝗᷓ ip̃a dareteẽ ᷣm ͥd Sʒ arguiꝙ nõ qꝛem bꝛio pᷣmo viuit vita plãte ⁊ ſic hʒ aiãm vegetatiuã ſe⸗ cundo viuit vita aĩalis ⁊ ſic hʒ aĩmã ſenſitiuã.⁊ vltĩo
vuit va intellectiua.ꝗᷓ ſte ibi płes foꝛme ꝑ ſucceſſio
nẽ Döm ꝙ qᷓ;uis in embꝛione ſuccedãt multe foĩe vltĩa tñ foꝛma adueniente deſinit eſſe poꝛ foꝛma ᷣm ꝓp̃ã ſubam q;uis adhuc maneat im ſubalem jÿytuteʒ
et B in altioꝛi foꝛma Olt ſile ponit ꝓreſto.poſtea in
texcu de figuris.qʒ figura maioꝛ includit in ſe mioꝛeʒ ſed nõ ſᷣm actũgpꝛiũ.ſʒ bᷣm eẽntialẽ ÿtutẽ.ſicut in qua drãgulo nõ eſt fo⁊aiis ⁊ actuał triãgulꝰ.ſʒ ẽ ibi triãgu lus vᷣtual.ſic ete in aĩa ſenlitia ẽ ÿᷣtualr ſubałr ip̃a aĩa
vegetatiua.?⁊ in intellectiug eſt ÿtualrßſitiua. Nt ſic
pʒg nõ ſunt foĩ e multe ſubales in eodẽ ᷣm actũ 2 Arguit᷑.ſi poꝛ foĩa deſinit eẽ.ᷓ coꝛrũpit᷑mõ qͥcqͥd coꝛrũpiſa ſuo ↄtrario coꝛrũpit᷑.ſi ꝗᷓ vna foĩa coꝛrũpit᷑ ab alia videt eẽ incõueĩẽs.qa vna nõ eſt alteri Zria Dõm ꝙ dupłr aliqͥd deſinit eẽ. vno mõ ex actõe ↄ trarij agẽtis.ſicut fri giditas in aqᷓ deſinit eẽ p actõem
———
ignis calefacietis et ſic inferioꝛ aĩa nõ deſinit eẽ adueĩ
ente ſuꝑioꝛi cũ nõ ſint ↄtrarie. Alio mõ alidd deſinit ec ꝓpt᷑ indiſpõnẽ matie inã̃ tałfoãa ſubiectat᷑ ſicut nũc aĩa rõnal qᷓ cõipe indiſpoſito ſepat᷑.⁊ ſic inferioꝛ foĩa de
iecto diſpoſito ad altioꝛeʒ foꝛmã exq̃ q̃libet foĩ
ſinit eẽ ſupioꝛi adueniete.qa inferioꝛ fo⁊a nõ pᷣꝑẽ in ſp
Frerie materiã diſpoſitã hm ſuã ꝓpoꝛcionẽ H Arguit᷑ ad minꝰ foĩa mixtionalis manet. manz foĩa ſubalis in embꝛione Mm ꝙ qᷓ;uis manz foĩa
mixtionalis hm ſpẽm in qͥbuſdã gñatis ⁊ coꝛruptis. nõ
tñ manet aliq́ mõ m numeꝝn Circa qð ſciendũ ꝙ in vna materia phiſica eit ſolũ vna foĩa ſubalis ᷣm actuʒ vt dem̃ eſt.cũ ᷓ foĩa mixti ſit ſu bſtantia foꝛma. necelſe ẽ dicere ꝙ deſinẽte qcunq; foꝛma in aĩato deſinit eẽ foꝛ ma mixti. Qlx quo pʒ ꝙ nulla accñeia eadẽ nũero ma nent in gñatis ⁊ coꝛruptis. Et h ꝓhat᷑ qͥa oĩa accñtia depẽdẽt a toto ↄpoſito.cũ ꝗᷓ totũ ↄpoſitũ nõ manz idẽ ꝗᷓ nec accidẽtia manent eadẽ. Q. ↄpoſituʒ nõ manet idẽ ptʒ. qa foꝛma ſubolis deſinit eẽ.? deſinẽte pᷣncipa li ꝑte alicꝰↄpoſiti nccẽ eſt totũ ↄpoĩtũ nõ manere Ex
aquo patet ꝙ quãdo aĩa vnit᷑ materie pᷣme deſinũt eſſe et ceſſant omnes foꝛme ſubſtãtiales pᷣoꝛes ⁊ oĩa accidẽ
tia.⁊ rem anet ex pte coꝛrupti ſola materia bma Rrguit᷑ Elidet᷑ ꝙ plures foꝛme poſſunt eſſe in eo⸗ dez viuente.qa opatio arguit foꝛmã.ſʒ in eodẽ viuẽte
ſt ples opatões.qᷓ⁊ ples foꝛme Dʒ ꝙ duplices ſti

ſ ſee ſes ale
—
1 t ſra⸗ ſ ℳ ſte
—
X
—
v CD 1.
c2 3
—4„
7 6 — N.0
—
P ee
1
N..
— ſerd W ſio et ap Qftne 210 B. ſia P Ss 5† vle—h—
in aiatis viuerſaꝝ ſpẽrum ſicut ſunt viſio auditio ĩtel lectio · Et tales oꝑatões arguũt diuerſitatem ſpecificã
2—
Queſtiones
operationes alique ſunt eiuſdem ſpeciei vt due viſio⸗
nes aut᷑ due auditões ⁊ tales opatões nõ arguunt di⸗ uerſitatem neq; foꝛme ꝓxime neq; foꝛmaꝝ pmaꝝ oꝛ
ma pꝛoxima eſt potẽtia a qᷓ ꝓcedit ꝓxime oꝑatio.ſʒ foꝛ
ma pᷣma eſt foꝛna ſubſtãtialis. qꝛ ergo ꝓcedũt ab vna potẽtia tales actões. Inõ a rguũt diuerſitatẽ pecificã pximaꝝ foꝛmaꝝ id eſt potẽtiarũ. lie ſunt oharne
2
foꝛmaꝝ ꝓximaꝝ ſcʒ potẽtiarũ. ſed nõ arguũt diuerſita tem ſpecific pᷣme foꝛme ſubſtãtialis.qʒ ab vna foꝛma ſubſtãtiali habẽte płes potẽtias pñt ꝓcedere opatões diuerſaꝝ ſpẽrũ Vñ patzʒ ꝙ nõ opʒ ponere pluralitatẽ foꝛmarũ ex multitudine opationũ Arguit᷑ de homie dicunt᷑ multa pᷣdicata ſubſtan tialia.ſed pᷣdicatũ ſubſtãtiale ſignificat foꝛmã ſubalẽ ergo in hole ſunt multe foꝛme ſubales. Maioꝛ ptʒ qꝛ de hoĩe pdicat᷑ ſuba coꝛpꝰx̃.vt pʒ in arboꝛe poꝛphiri ana Mm ꝙ diuerſitas pᷣdicatoꝝ ſubſtãtialiũ argu it diuerſitatẽ ſubaliũ foꝛmaꝝ ſed de hoĩe nõ pᷣdicantur diuerſa pᷣdicata ſubalia.qʒ diuerſitas dicit realẽ diſtic tionẽ ſed pᷣdicata ſubalia(q̃ de hoie dicunt᷑)nõ diſtig nunt᷑ realr.⁊ſic nõ ſunt diuerſa Sed ꝓtra h argui᷑ illa pᷣdicuta ſunt ad minꝰ diſtincta.ꝗᷓ in hoĩe erũt plu⸗ res foꝛme diſticte. Tðm ꝙ ſicut pdicata ſubalia iam deã de hoie ſtẽ dillicta ᷣm rõem rei rõnal.ita in hoĩe eſt vna foꝛma habe diſtictõem hᷣm gradꝰ ꝑfectõis.vñ aliꝰ eẽntial gradꝰ ſignificat᷑ in gñe gñaliſſimo.⁊ aliꝰin ſpẽbus ſubalternis. Et ſic dicimus ꝙ aĩa rõnal ↄtinet
———
oẽs foꝛmas ſupioꝛes vᷣtute.qͥcqͥd aũt ↄtinet alterũ ad
minꝰ hʒ aliquã diſtictõem ab eo qð ↄtinet.vt patʒ de hoieq;uis em̃ in eo ſit vna aia ſcʒ rõnal.ↄtinet tñ ꝑfec⸗ rione oẽs alias foꝛmas inferioꝛes. ſcʒ coꝛgeitatẽ coꝛꝑis
mixti coꝛꝑis aĩati? aial. Qt cñ idẽ nõ ↄtineat ſeipᷣm opz aĩam rõnalẽ eẽ diſtictã
3 aiam rõnalẽ ictã̃ a foꝛma ſubali coꝛꝑeitatis coꝛpis mirti.⁊ ſic de alijs.ſʒ nõ opʒ ꝙ ſint diuerſe ¶Querit᷑ vrꝝ diſtictioſq̃ eſt in vna aĩa rõnali hzmł
tos gradꝰpfcõis Nit real Dðʒ ꝙ duplt aliqᷓ ð di
ſtinctio real. vno qʒ eſt diueraꝝ rex.⁊ ſic int hoĩeʒ et aſinũ eſt diſtinctio realin vns foꝛma niero qlis eſt aĩña ia glt diſtictiorcalis· qꝛ eſt fundata inre reali.⁊ fic ii dilerio graduũ pt dici rea· qꝛeſtin re reaii. icʒin aia q̃ eſt res his naturalr in ſe ples gradꝰ pfectõnis.⁊ ideo tal diſtinctio eſt fundata in reaii entitate Arguit᷑. aia yõ eſt actꝰ pᷣmꝰ· q in coꝛꝑe pᷣus fue⸗ rũt alie foꝛme Dmn ꝙ adueniẽtib ꝑfectõꝛib foĩis deſinũt eẽ iterioꝛes foꝛme cũ ſuis diſpõib qᷓs habebãt in matia. ⁊ eecẽ diſpões ſequũt᷑ foꝛaʒ ð nouo ĩtoductaʒ Arguct᷑.iile diſpões fruſtra ſt in matia. qꝛ aĩma vnit matie nude. nõ eſt nccẽ illas diſpõnes pᷣfuiſſe. Dömꝙ ðꝛ fruſtra qð nõ attigit finẽ in quẽ oꝛdinat᷑ ſʒ iſte diſpões attigũt finẽ in quẽ oꝛdinãt᷑ ꝗᷓ nõ ſte fru⸗ ſtra. q iſte diſpões oꝛdiant᷑ ad introductõem altioꝛis
foꝛme.⁊ etiã nõ deſinũt eẽ niſi ſit tal foꝛma introducta
Siqᷓq̃reret᷑ an pus intelligant᷑ diſpões expeiti a mate
ria valtioꝛ foꝛma introduci. Dm gꝙ eſt mlipłt oꝛ⸗
Ddo qʒ aliq;s eſt oꝛdo ᷣm genꝰcq̃e foꝛmal vł effiriẽtis.et
c hus intelligii foꝛma in matia añqᷓ;ceſſant diſpões inferioꝛꝭ foꝛme. uiꝰ rõ eſt. qꝛ cũ foĩa ⁊ finis coĩcidãt efficiẽs ĩtẽdit finẽ qͥẽ foĩa ⁊gpt᷑ defectũ.i.deciſionẽ foĩe
pᷣoꝛis deficiũt diſpões. liꝰẽ oꝛdo fᷣm genꝰ cãe mate
ial. ic pus intelligunt᷑ diſpões iferioꝛis foꝛme deſine⸗
——
fr ſl ple 17pyon Nee
ſecundi de Anima
5 hin S⸗ i See tamẽ fit in eodẽ in⸗ anti lic nõ eſt inter ea oꝛdo tempois Arguit᷑. qð nõ eit nõ diſpoit.ſcd iſte diſpões me iferioꝛis nõ ſunt adueĩente foꝛa fupioꝛi.ꝗ ⁊c itẽ cend ũ ꝙ maioꝛ ↄcedit ſikt ⁊ ↄcłlo.qꝛcʒ Sn a ri foĩa iſte diſpões inferioꝛis foĩe nec ſunt nec dilhonu e qa iſte dlſpões ſunt diſpões foĩe introducẽde 7 no. introducte.qñ ꝗᷓ foĩa introducta ell.tũc nõ ẽ nece les diſpõnes hᷣm g fuerũt diſpões foĩe introducende· j tũt tales diſpõnes ſequunt foꝛmã de nouo Arguit. aia vnit᷑ coꝛꝑi oꝛganico · dᷓ vnit᷑ toti ↄpo to · Añs ꝓbat᷑. qꝛ eſt actus coꝛpis oꝛganici 4 coꝛpꝰ oꝛganicũ capi᷑ duplr. vno mõ hm ꝙhʒ inſe— uerſas diſpões oꝛganicas.⁊ foꝛmã ſubalẽ qᷓpſutponi diſpõnib.⁊ ſic aĩa nõ vnit᷑ coꝛpl oꝛganico. Alio mõ ac cipit coꝛpꝰ oꝛganicũ ðm ꝙ in ipᷣo eſt matia hñs in ſeta les diſpõnes.⁊ ſic aĩa vnit᷑ coꝛꝑi oꝛganico. Patet ergo ꝙaĩa nõ vnt᷑ coꝛꝑi oꝛganico vł diſpoſito. ſic ꝙ iſte du poſitiones ſint mediũ vnionis.ſed aĩa vnit materie h⸗ me q̃tamẽ habet in ſe diſpõnes. ſed vnitio nõ ẽad dil⸗ poſitõnes ſed ad materiã. Sicut in ſimili potẽtiatac tiua ꝑ ſe ⁊ ĩmediate tandit duꝝ diſp ſitũ qᷓ;tirate. ſic ꝙ võ tãgat pᷣmo qᷓ;titatem.⁊ tñ ſine qᷓ;titate in duro ĩ⸗ poſſibile eſt fieritactũ. Sic aĩa tangit nudã materiam actu ſubſtãtiali.⁊ tamẽ illa nõ tangeret᷑ niſi eẽt diſpo⸗ ſita m ꝓpoꝛtionem ad foꝛmam. Arguit᷑· aia mouet coꝛpꝰ ſʒ matia pᷣma rõ eſt mo bil·ᷓcoꝛpꝰ nõ pᷣt capi ꝓmatia pᷣma Hmn ꝙ oĩma vnit᷑ coꝛꝑi duplr. vno mõ in rõne foĩe ſubal·⁊ ſic vnit coꝛꝑi.id eſt materie ĩmediate. lio mõ in rõne motri cis.⁊ ſic aĩaynit᷑ coꝛpi ꝑ diſpões accñtales. qꝛ ꝑpoñas et ytutes q̃ ſunt pᷣncipia motꝰ.qꝛ qᷓ;uis aĩa ĩmediateĩ foꝛmat coꝛpꝰ.id eſt materiã pᷣmã. nõ tamẽ mouet ma⸗ teriã pᷣmã ahſq; diſpoſitiomb accñtalibus Arguit᷑.ſi aĩa vniat᷑ matie pᷣme.qᷓſeq̃ret᷑ ꝙ eẽt im pfectiſſima faĩa. Seq̃ᷓla ꝓbat᷑.qꝛ actꝰ⁊ poña dñt adin uicẽꝓpoꝛcõnari. ſʒ matia pᷣma ẽ ĩꝑfectiſſima.qᷓ⁊ aĩma Vðm ꝙaia accipi duplr. vnoo fm infimuʒ eius gradũ eẽndi.i.ßin geſtfoĩa ſubal dans eẽ ſubale ipſi materie.⁊ ſic ẽ iꝑrectiſſima inter om̃es foꝛmas ſubales
q tũc in aĩa nõ ↄſiderat᷑ aliqᷓ pfectio pluſq; in alia q̃cũ
foꝛma ſuhali.·lio mẽõ ſumit᷑ gia hmſuos gadꝰꝓ⸗ bilos al. qſunt aia vegetatiua aĩa ſenſitiua ⁊ intelieg tiua.⁊ ſic aĩa ẽpfectiſſima inter foꝛmas ſubales. Per h
—
dõmẽ ad argumẽtũ. ꝙ aia accepta pᷣmo mõ ſcʒ mpᷓ mñ gradũ vnt᷑ matie pᷣme. ⁊ nõ accepta kʒ vltimũ mo důũ·qꝛ tũc vnit᷑ materie pᷣme diſpo ſite ⁊ oꝛgaiʒate ꝑ cer
ta oꝛgana. Et qꝛ cũ aĩa ſp eſt foĩa ſubal· õ ſp necẽ eſt eã vniri materie pᷣme. Qt rõ iſtius eſt qꝛ ſicut dem̃ eſt in argumẽto materia ⁊ foꝛma deltt. ꝓpoꝛcio nari quã to ergo foꝛma pfectioꝛẽ tãto reqeit materiã pfecti diſ⸗ poſitã.⁊ iõ materia elemẽtoꝝ hʒ paucioꝛes diſpões qꝛ fole ſtẽ minꝰꝑfeẽ ↄpãdo eas ad foꝛmas aliaꝝ rerũ rgui᷑ foꝛmne elemẽtoꝝ ſunt actꝰ pᷣmi ᷓ naĩa ñs ꝓhateqꝛ aia ẽ foĩa mixti. ſed foĩa elemẽtoꝝ eſt foꝛ ma coꝛxis ſimplicis.ſed foꝛa ſimplxeſt bᷣoꝛ foꝛma mix ti. Dõm ꝙaia acciꝑit duptr. vno mõ put ↄpatur ad foꝛmas elemẽtoꝝ ⁊ſic nõ eſt poꝛ foꝛma nec actus 5 mus. Alio mõ accipit᷑ vt ↄparat ad ſuas opatões vel ee ſic dicir eſſe ac⸗ elius dicit᷑ ꝙ aia eſt pn coꝛpoꝛis oꝛganici.*
6 a. D g 4 ſ 4 G.5— X2 K
—————————

nn 3 fiſ du in S„ 3 ůc„. Sr t vñ— G nii T nõ opʒẽ Oti v.3 in etz. cera ʒqre E 2 id igi e.ſi vni 6 unhi dic ateri eq; oĩ 4¹ zü 4 1 2 . Fi nt̃ ia no c öl tytõ ad h oꝛ ugont 2tõi ic oñ qð oC vni pü ma u m is qᷓ̃ ñid pꝓpꝛi cvnñ iuſcui 8.ſi Aon eehh ũ em̃ ¹ 3.ic ſouoi moloe e cũm natia mat utte— o Mmann Inð o ũ. lutõ lici i ntionõẽ m S 41 qᷓ foꝛn. S wii 3 ém⸗ een ediũ a fi nũ Kñt 6 q ubi ꝑ dil pl lu m bet vni Sen 8— e j nð imuein alr 7 a eroen it re. ictũ 5 e t nar tamẽſ ict liter accñ r.q tak. qð eẽ ẽ nũ at ſi ſeipᷣ q m eſt vni ſi 5ſe etiã eſt nat mẽ ſit t kact ſci e at ſic p ediã ꝙ itc bſtã quẽ ĩ aĩ 2¹ ieab ẽ ſun nuti dbn 8e af 4 Ft oꝛpi ee aĩa an ſ unt 2ſ dẽ 2e o7 aci faci tů 1eo⸗ ut id ouẽ piv a a pb nõ obi me —— O ug E at Et d 1 V ꝙ d it üt. ſub em eo ſ g nö tfe pirit a vñn it)nõ eo ce ueri m cñ ali at ſ nũ u eãdẽ 3 foꝛ bgli m ub 10 ozm itu ꝑ 1 nõ ad ſoi rõit endũ erit᷑ qᷓ at ita ac ue jicũ pł 61 7 in is. edi ſt pot 9 ali? ſibe coꝛ ad —— 2 S uu ei S* an ſuba — icebã om düg ſe uis aiai ni nõ ät i ecũ t t iſtã ict aſ /hn nir ꝙ nõ ai coꝛ nec coꝛ ni e Serrn o33 ialtj. Foee ubñ ſta⸗ 4v pls pot poꝛi ꝙ nccẽ dubi ſak ſie me eſt m ra yn eſt a iſi Pi e ccñtal— vni tñqᷓ ẽ et itatõ ſi di foꝛ ateri tio c ali ci nt retal 1iñ ſili t aĩ ratòo o. E m rie eſt oꝛpi qui t f ip ne bus m uten pẽ en ũgerẽ igã im: em au aſ im.q pim id 02 ſeqᷓ gct vni 48 an 1 po 69 i in 7 edi dm ma — bſq; ct?⁊ o lũi ac Sueede Di oten actus 0P ſtãti edi uelt ian edia ſe peit in n ntipi ie 1 te ſpi re ſi a dñt nrnſ pe m 9 ſecũ abt* ſici teri fo Zv bi bzm pirt 5 ma adi n et eſt effici n 2e Sl 3—3 eti hſt gui ut rie. S m nit̃iß aliò 3 tu.. *— 7 ediũ 0 qðt p 5 u oꝛp o. ſi eſt. eſti abſ. 22 eie afon al iñ pol ¹0 t 4 4, ſi oꝝ pi ed m in medi bl 8 Uem 5 m v ũ vni en 03 40 ne hn cut vni 18 20 ſub edi ter geiinne 3 ¹0 4⁸ eipl nõ v ediũ eſt 282 niẽs ioĩ tẽ ip tů iũ.q́; 4 u ab ſt iuʒ tu. ñ in 7 liꝗ afm Fe atp ner ſ finen on ate ctꝰ? m rip 0 ſpũ niete ahi„Vvn 5 to ſi noni act 172 ia c ciẽ e tẽs e7 riã po potẽ ſ e.7 ſi w pñ ſi is qu un— i mſuos 9c Q er di potẽ foĩ tẽ teriã u 4 rvni 5 ꝙ ut quo 12 eptt ſic. aĩa foĩ mec iſ nide ienrei ſpũi ut eal ahit᷑ ign ctõeʒ tral nio to bmomẽ r t uge 26 o.71 andt Ini hit v int di ſt. q co 7 vni s mã u rit poſi 1ec ub oſi ub vn 0 9 oſt p intal coꝛpi ixit ꝛaĩ pi poi ire itus iti oꝛpꝰ tra int llit co ſtr nie oſteror linin oſiti 1v is pla a nõ abſ ie.cũ erti 1ã t coꝛ vit ipſi nõ it ꝑin gi atd nt bn toIala. neliar coidt al uſc öeſt vñ vol diſ s ſ c — 4 ₰ Mon ig qꝛ ſi iu« Bme tcã a. ſ Sne eſt epti 9 uto ita põ bt cla⸗ useſt ghuha aneite ret ic igit di ert qu tio prũ i tut᷑ ad ne racto ali niht co a di xfnſ vin ace rů init em to et ꝙ ſicut id p eten ſic ꝙ te ẽ potẽ iqð i pi diſpõ b iecn occ ei Mr nio nio vnibi pporci deñ̃c oꝛi ſi et tã ſp rpt ẽtiq ext phit tm̃ bön 4 ra teie coꝛ 16.P un qꝛ onem bi it m cionar Kut icu ex emo e coꝛ ãmo trin Aiber ſic e 1ad cice e o2Pus 20 entũ no m — 7 ut ꝑ moti mecũ et ut mo gitc m 1in 2e. K V 18ſ q ti aĩ exi ne kr arert vlatr pr neienn ſot— 2 Jop iiee nt e 3 S iceſt mas aluf 30 35 ati elall m— e3 pi ſ iare tzin cbr t ꝙxſpi in ne ze— twie S it. 5i ſtalẽ. z7 quõ. ꝙœꝛ n o ite u pñ infi E. u ⸗ S ZAnut lige obut pur eienn rhutm 02 532 olpñ e ct bo la int 4Po ſpſitõ eirg e aĩe Jã vita opaai mo ur S— e 3 b 3 a vidi B vudi n„b enie tru diſã 6. gaictu ie mare nendt lign. 3 fir upkr ubale i 3 3 3 müdi tnõ e n pñt vn ndo mil n. ſei 1 1at edi ti uſe ex il totũ ne mi yne ig ide di it a ſu nt ne iſp tan ſunt gai ueri ima ↄpoſi cotr tũ diñ 5 edm pta nti mm qꝛd ieec acu it 2 üc ituit in itũ g.A ñt q menſi ad neci edi iſ tõn ip 5 cõi vl coꝛp nõ 2 noꝛdi qð5 lioo 4 toni ſi au 19 poni Es am d: us teꝰ xin e eſſe 10 dle cynöt 9 ih Zili 30 eem̃ be Stin adß n ſin chti n lo 52 S 5 initõ tnle 5 n itene aſievi c iũ omã ſic di ſ o7 Ale P oaun Sien S S eouie Sne li gu. i hee ic ri vi ez coꝛp⸗ 32 oꝛgai nõ oꝛgai dere in in er pt cũ c aar pu 1pa ſcũ n o7 oꝛdi 46 gicéc ö ſt u2 qen Mile n di inq ad 60ꝛ no— t diuer ña iu coꝛ oi phiſi u ſas d di 3 ca; cu nt fig uerſ oꝑ* 07 u b. ur a8 2 5ea as⸗ oꝑ ões.ſ 5 atões. ʒ iſt h s. q; e pt 3 o

e
. Queſtiones ſecunci de Queſtiones lecundi de Smnma „. 0* —„„* de⸗ nQueur veberaenttatetotn dere te ñẽ adhucoculꝰ niſeqͥuoceſiẽ lapide aut 4 ðm ꝙ illa ꝑticula vitã halẽtis in potentia ſignificat VecFacr in pte.in toto ven 2 1 dẽ m rem cũ illa pricula oꝛganicũ. qꝛ coꝛpꝰoꝛganicũ B Dz igi acciꝑe quod Sint„ eſt habẽs vitã in potẽria nã coꝛpꝰ habẽs oꝛgana põt ꝑ tecoꝛꝑe ꝓpoꝛtõnalt nãq; hz ·ſi ꝑs ad ꝑtẽ· to diuerſa oꝛgana exercere diuerſas oꝑatões vitales Ex hi inſcemõi quo ptʒ ꝙ ſufficit vnã illarũ ꝑticulaꝝ ponere iß diffi⸗ ſus ad totũ co?P ſenſitm̃ ßm Fhu aialiũ. Et nitõne aĩe.⁊ iõ Hreſto. ponit bis diffinitõem aie.⁊ in Hic notilicat diffinicõemaie er ptehyutotijeqa. pᷣma addit vitã habẽtꝭ in potẽtia.ſed in ſcda non ad⸗ hoc ſic. qꝛſicut ſe hzʒ ꝑs ad ptem.ita totũ at dit illã priculã oꝛganici.ad denotãdũ ꝙ vna ex eis ſuf iiq ꝑtes aie ſunt actꝰgliquoꝝ ptiũ corpte. Wabe B. ficit. Poteſt etiã dici ꝙ illa pticula vitã hñtis inpotẽ; actꝰmus toti⸗ coꝛis. Maioꝛ eſt nota.⁊ iſu ab o tia põt capi duplt. vno mõ hᷣm eiꝰgpꝛiã̃ ſignificatõem ditur q; viſus eſt foꝛma ⁊ rõ oculi ⁊remolo 1 n et ſic nõ opoꝛtʒ addi in diffinitione. lio mõ accipit᷑ culo nõ manet oculꝰ niſteduoce⁊ h veꝝ eẽt ſi S m ſ expolitiue. ꝓut illã pticulã oꝛganici exponit.⁊ tũc bene ſet foꝛma ſubalis oculi.qᷓ etiã ſepata aĩaa— ſ poteſt poni in diffinitione anime— net illa it coꝛpꝰ aiata niſi ſub⸗ 0 nnr cpus.⁊ ſuba rei⁊ ꝑ ↄñsꝓpꝛia opatio 5 UVniuerſalr qͥdẽigit᷑ dem̃eſtqͥd ſitaia. Subacĩ ſtantia ↄſequit.&t quo elicit tal regula. ꝙ vnñqðg p
eſtq̃ ᷣm rõeʒ. hecq̃t ẽ uod d erat eſſe mõi coꝛ dicit᷑ tale cũ poteſt in ꝓpꝛiã oꝑatõem ſpecificaʒ ·⁊ qñ in p
q 8 ſeß b„11llã nõ poteſt tunc manet talres equoce. Ex quo textu poꝝ · ſẽ ſialiquo oꝛganox phiſicũ eẽtcoꝛpꝰvt patz ꝙ nõ manet eadẽ foꝛma in generato t 2 bꝛa.erat qdẽ em̃ dolabꝛe eẽ ſuba ipiꝰ⁊aims ſi maneret eadẽ foꝛma in gñato ⁊ coꝛrupto lůc mah B vna res vnluoce quod eſt ↄtra textum qꝛ manerz vnd p 7—— hec· Diſaãt hacñ vtiqʒãpli dolobꝛaerit. Faut foꝛma ſubſtantialis. S
—— 0 B —*— equoce nũcãtẽ dolobꝛa· nõ eĩ huiuſcemõi coꝛpis Eſtãt nõ abiſciẽs aĩam ponẽtiaẽs · vt viuat ſed quod qͥdẽeẽ ⁊rõ aĩa· ſed phiſici huiuſemõi hñt ꝙ hñs ſemẽ ãt ⁊fiuctꝰ poña hmõi coꝛpꝰẽ· ſicut Et ⁊ſtatus. 5 qͥdẽ igit᷑iciſio ⁊ viſio ſic⁊ vigiliaactꝰ vt aũt vilꝰ 8 Poſtqᷓ; Areſto poſuit diffinitõem aĩe maifeſtãdo—. 8 altq;ebxriclas lãnniteſtat totj difinithemaie Et et potẽria oꝛganiaia Loꝛp aüt potẽtia et pᷣmo maifeſtat eã ꝑſititudiem ad artificialia.ſcðo ma ſſiẽ oculꝰẽ pupilla⁊ viſus ⁊ibi aĩa ⁊coꝛpꝰ aĩa hifeſtat eã de ptib aialiũ.⁊ pᷣma ſilitudo ſtar in ß ſiẽ Bic ↄñter Areſto.exponit vltimã ꝑticulã ſcʒ ꝙ aĩa ſeh fola artitic ad ſubiectũ ſuuʒ ſieſſet ſubalis. ita eſt actus coꝛpis habẽtis vitã in potẽtia. q aliqͥ; poiſet ſebʒaia ad coꝛp ſec foꝛma artificiat eẽt actus pᷣmus dicere ꝙ aia eſt actus coꝛpis hñtis vitã in actu. qaĩa coꝛis ſicet ſubalioqᷓnũc aima eſt act⸗ pᷣmus ſubalis eſt actus coꝛꝑis oꝛganici.ſed coꝛpus oꝛganicũ dicit᷑ qð ſ coꝛis. tponit exemplum de dolobta q̃ſieẽt coꝛpꝰ pabet ptes oꝛdiatas ad diuerſas opatões ⁊tales opa⸗ phicũ ſicut eſ artificiale tũt foꝛma eius eẽt foꝛma ſub tiones funt ab aĩa.qᷓ optet aĩam eẽ actũ coꝛꝑis hahẽt⸗ ſãtialis ⁊ſepata foꝛma dolabꝛe a dolabꝛa nõ maneret vitã inactu.poc ſoiuit reſto. dicꝭs ꝙ duptraliqdeſt dolabꝛa niſteuoce. flũc añt dolobꝛa eſt ens artificta in porẽtia adᷓ alteri · vno mõ in potẽtia gbiclẽteactuʒ 3 le ſepata foꝛma dolabꝛe adolabꝛg adhucmanet do ideſt in poña ad aliquã foꝛmã quã nõduʒ hʒ ſicut ca lebra ſubaliter vniuoce. Erꝗᷓſict argui. eſtactus rens aibedine dꝛ eſſe in potẽria ad albedinẽ lio mõ ſuhlioaeſuoſutlstothnrs manet niſi equote aliqd eſt in potẽtia nõ abijciẽte actũ. idẽ in potẽtia ad 5 ſed ſeparnia gcoꝛpe nõ manetcoꝛpꝰ niſt equoce.ᷓaĩa foꝛmã quã actu habet.ſicut aliqͥs habẽs albe dinẽ ad⸗
ſtei toꝛma ſubat. Maioꝛ pʒqꝛ d ꝙ dat eẽ rei ⁊ ſpẽm.qñ ꝗᷓta alia ubſtantia ⁊ ſpẽs ſe Querit᷑ q̃re eſt ꝙ ſeꝑata foꝛma ſubali alicꝰ rei res ñ manet niliezuoc Vðm ꝙi qifonmna lutgł dat e ſpecificũ materie ad minꝰ oꝛigiał qᷓ;uis nõ cõplete·et qꝛ ſpẽs ſignat rõem ⁊ diffinitõem rei.ito ſeꝑata foꝛma
3 deröe fo?me ſubalẽ puc dicit in potẽtia ad albedinẽ. qʒ albedo exiſtens in kfoꝛma ſeꝑat a materia tũc ẽ albo eit actus acctalis albi. ⁊ albũ eſt inpotitia cum om̃e ſubiectũ foꝛme accidẽtał ↄpatur ad foꝛmaʒ ſicut
potẽtia ad actũ. Dðmeſt ꝗᷓꝙ aĩa habet vitã in potẽ tia.nõ abijciente actũ. id eſt aĩa eſt actꝰcoꝛꝑis actu ha bẽtis vitã ⁊ tñ ↄpat᷑ coꝛpꝰ adaĩaʒſiẽ potẽtia ad actuʒ
W Iue
i matia fitn f. Querit᷑ quare igit᷑ nõ ponit᷑ in diffinitõc aĩe ꝙ aĩgẽ 1 amatia fit noua ſpẽs ⁊qʒillanatura euocor.? aetus coꝛis habẽtis vitãinactu Dm Zies Plit in eis vnũ nomẽ ⁊ alia rõ· ͥ bi fit equocatio. Qx diftiniret᷑ ꝑ ſeipᷣm·q habẽs vitã in actu eſt vpꝛie tõtuʒ augerlãgnoſcit xſt abalicreſeparet foma accftat ↄpoſitum · ed in toto ↄpoſito ineludit aĩa.d ſignift d lhuc ral les manet res ſicur hus vniuoce. qteneteã xandũ igitꝙcoꝛpꝰ ↄpatur a aiamicut potentia ad veniebeleerſictarreinarnificaibema aectett inↄrctsnecoꝛle? die ic indißinicbeoet* nileltat Sireſto. ſuã diffiniroem. Döm g 5 qꝛartifi nitã babẽrts in potẽtia. Eteſt ſitis locutioſi dieet i 1 Aolaſuntnopienrloraro lunteffecr⸗intelercne lumẽ eſt actus lucidi habẽtis lumẽ in potẽtia. maniſe ſpratuehde ſuntnobis notioꝛes alis efetioc ſtüeſteßß ꝙluciq;includitlumen actu.tamẽ aqͥſig⸗ nificandũ ꝙ lucidũeſt matera lumis. ideo poteſt con⸗. öſiderareãt ĩptibꝰ oʒ qͥd dem̃ẽ Sieieẽtocu/ Ln. d 3 us gial aia vtiꝛ iðᷣiꝰ viſis eßt horeika S rguit᷑. aia eſt actus coꝛpis vitã habẽtis in pots lus giali vtiq; ipiꝰ viſus eẽt heceiſubaẽ ocki tia abijciẽte actũ. ꝓbat᷑ qʒcoꝛpus oꝛganicũ mnen
*

epnũgiali.g didüſet oDs. totiat oi. Wimoſt moio yiuido M ci ſiviſusi Macapenöm c ix cu o natuaſih tula ꝙ vnñ petificaꝛqn oct. Exqoun erato⁊ccnptq upto nicmannt um qmanejm 0 Les.vt vinutſ nö coꝛpẽ ſiut aact vtatvl t qdpotinu biaiaacpi nã pticulã ſcʒꝙꝛ ia. qꝛaliqs pole yitã inacm. q;xi s oꝛganiců dicitq; atbes ⁊tales opa⸗ actũ coypis babẽ s duplralqͥdeſt ta abite ctuz nöduzbʒ ſicutca bedint Aliomð idẽ in potitia a abis albedinẽai⸗ albedo eriſtensi ů eſl inpotitia cun ur adfomſicu ia habet vll inpot acrꝰcopis acub ſiẽ potẽna ad ac difinõc ale ꝙ alt Don ꝙeg nacueſtppieti udit a ig mſutgunit ſic in diſinitoe di is baub iour in. Ariſi nis idopolc
epbetsin polẽ en
ꝙ vita capit᷑ dupłr. WMno mõꝓ vita pᷣma.⁊ ſic ðꝛ in
ibꝛo infra. viuere in viuentibẽeſſe. Et ðꝛ in pᷣmo elen choꝝ ꝙ aĩa ⁊ yita idẽ ſunt.tũc em̃ nihil aliud eſt vita diffuſio ſiue infoꝛ matõ anime ſup coꝛpꝰ. Alioꝰ ac⸗ cipit᷑ vita ꝓ vita ſoa.i. ꝑ opatõne vitali ᷣm ꝙ ſentire appetere.? ſic de alijs actibo dicũt᷑ vita. Per hoc di⸗
cendũ eſt.ꝙ ſi vita accipit᷑ pᷣmo mõ.tũc necẽ eſt oẽ coꝛ⸗ pus oꝛganicũ habere vitã.etiam in actu.⁊ ꝑ ↄñs eſt in potenria ad vitam nõ abijciente aqʒum.ſic autem y⸗ quit᷑ phs in textu. Sʒ accipiẽdo vikã ſcðoꝰ.tũc pᷣt tdꝛ pus oꝛganicũ etiã habere vitã in potẽtia abijciẽte actũ
d eſt pᷣt nõ habere oꝑatões vita les. habet em̃ ſe coꝛp⸗
fubiectiue? reteptiue ad vitã pᷣmoꝰ acceptam.⁊ etiã
ſe habet ad vitã ſcðᷣo mõ acceptã coeffectiue. qꝛ multe opatões vitales non pñt exerceri niſi ꝑ coꝛpꝰ. Exq iã
pʒ ↄñter qũo differẽter alimẽtũ aut ſemen aĩalis ẽ in
potẽtia habẽs vitã ⁊ coꝛpus oꝛganicũ.qꝛ alimentũ ⁊ ſe men aialis ſt in potẽtia ad habere vitã abijciente actũ q iam actu nõ vabẽt vitã. ſed coꝛpus oꝛganicũ eſt ha⸗
hẽs vitam in potẽtia nõ abijciente actum
Rrguit᷑. vider᷑ ꝙ ſemen habrat vitã in actu.ꝓbat᷑ qʒ facit vitã in axuanõ om̃e quod fit a ſimili ſuo fit. Dm ꝙ duplex eſt agens.ſ.agens pᷣncipale vniuo
cũ.⁊ tale debʒ eſſe ſile ſuo effectui.?⁊ ſic pater eſt agens Pncipale ⁊ vniuocũ in generatõe filij. Aliud eſt agens
inſtrumẽtale ſiue ecquocũ.⁊ nõ opʒ tale agẽs ſimile eſſe
uo effectui.ſicut ſol eſt cã equoca. qꝛ ſol? hõ generant
hoĩem.⁊ ſecuris eſt cõ inſtrumental ſectõis.ſic etiaʒ ſe
men eſt agẽs inſtrumẽtale hñs inſe quandã ÿtutẽ im⸗ pꝛeſſã a pᷣncipali agẽte. grã cꝰetiõ abſente pᷣncipali agẽ
te agit ad introducẽdũ foꝛmã pᷣncipal agentis
K Zrguit᷑actꝰ ⁊ potẽtia nõ parũ diſtant.qᷓidẽ nõp̃t habere vitã in actu ⁊ in potẽtia Dm ꝙ in eodem
ſt actus ⁊ potẽtia diuerſimode.qꝛ coꝛpꝰ capit᷑ dupłr vno mõ ſm ſe.⁊ ſic hʒ vitã in potẽtia. Alioꝰ vt eſt ĩfoꝛ⸗ matũ aĩa. ⁊ ſic hʒ vitam in actu.nõ qͥdẽ a ſe ſed ab aĩa
Sile eſt de albo. albũ em̃ eit in potẽtia ad albedineʒ
qꝛ albũ nõ hʒ albedinẽ a ſe ſed ab albedine
Mi qͥdem igit᷑ nõ ſit anima ſepabilis a coꝛpe nut ptes q̃dã ipſiꝰ.ſi ptibilis apta nataẽ. nõ im ⸗ manifeſtũ eſt.qᷓrũdã em̃ actus ptiũ eſt ipſaꝝ. At
nero ᷣm qjſdaʒ nihil ꝓhibet ꝓpter id ꝙ nullius coꝛpis ſtj actꝰ. Ampliꝰ ãt maĩfeſtuʒ · ſi ſit coꝛpis actus aĩa ·ſicut nauta nauis. Figuralit qͥdeʒ igi tur ſic de erminet᷑⁊ deſcribat᷑ de anima
Nic phs ex dierꝭ infert ꝙ aĩa nõ eſt feꝑabilis a coꝛ poꝛe ad minꝰbm om̃es eius potẽtias.qꝛ ilie potẽtie qᷓ requirũt certã ꝑtem coꝛpis· qͥ ſcʒ ſi in detminato oꝛga no nÿ ſte ſepabiles a coꝛꝑe·qᷓ;uis tñ aĩa hm aliqᷓs ꝑorẽ tias.hᷣm intellectũ ⁊ volũtatẽ ſit ſepabil a coꝛpe Cuiꝰ rð eñt. qꝛ ille potẽtie nõ habẽt certa oꝛgana in ſubiecto. Scðm qð ſubiũgit eſt. ꝙ qᷓ;uis nõ ſit exp̃ſſe adhuc de terminatũ. vtꝝ aia ſit ĩ coꝛꝑe ſeut nauta in naui.ſicut dixit plato.tñ pᷣt dici ex dictis ꝙ non. dictum eſt eĩ ꝙ aĩa eſt in coꝛpe ſicut actus coꝛpis.i.foꝛma ſubſtãtialis ſic aũt nõ eſt nauta in naui. Dicit in fine ꝙ figuraliter id eſt cõiter dictũ eit de animapoſtea vero ſpecialiter deſcẽdet ad ſingulas animas
Folio xviii
Voniããt ex incertis qͥdẽ certius ᷓt fit qð ⁊m rõem notiꝰ tẽptandũ eſt iteꝝ ſicaggredi de ipᷣa. Nõ eĩ ſolũ.qꝛ opʒ
diffinitinã rõem oſtẽdere.ſẽ plures fminoꝝ di cũt · ſᷓ⁊ c̃m ineẽ ⁊ demõſtrare Nũcãt ſiẽ ↄcluſi ones rões fminoꝝ ſt· vtqd eſt tetragoniſmꝰ eqj lealtera ꝑte lõgioꝛi oꝛthogoniũ eẽ eqͥlaterale.ta
lis aũt terminꝰ rõ ↄcluſionis · Dicẽs aũt qñ̃ te⸗
tragoniſmꝰ eſt medie inuẽtio reicãm dicit. Poſiqᷓ; aſſignauit diffinitõem aie·q̃ eſt ſi ↄclo de⸗
mõſtratõis. h intẽdit inueſtigare allã diffinitõeʒ aie qᷓ
ẽſiẽ pncipiũ demrãcõis.⁊ intẽdit ꝓbare pᷣmãꝑ ſcðaʒ
Pꝛimo ponit intẽtũ.ſcðo exequit᷑ ß.ibi(dicamꝰigit᷑) Pꝛimo oñdit modũ ꝓcedẽdi ⁊ ðt.qꝛ ſic eſt ꝙ ex dcer⸗
tis ᷣm naturõ.⁊ tñ ex notioꝛib q̃ ad nos fit aliqð certi us. qð certũ eſt m naturã ⁊ hᷣm le notiꝰ.iõ ſic eſt aggre diendũ ad demrãndũ vnam diffinitõeʒ ꝑ aliã. ¶Mir
ca qð ſciendũ ꝙ ois demõſtratõ dʒ fieri ex notioꝛibus ſed ß̃ ↄtingit duplr. qʒ q̃dã eſt ex notioꝛib hᷣm naturaʒ
ſicut demrãtioꝓpter qd qᷓ ꝓcedit ꝑcãm. Quedã ex no
tioꝛibo quo ad nos.ſicut demrãtio ꝓcedẽs ꝑ effectꝰIn qͥbuſdã aũt.ſ.mathematicis eadẽ ſte nob nota ⁊ natu re. In phiſicis aũt cõe ſte ſimpłr ⁊ hm naturã notioꝛes
effectus aũt notioꝛes q̊ ad nos.⁊ iõ a certioꝛibus qᷓ ad nos. ad certioꝛa qᷓ ad naturam ꝓcedẽdũ eſt. qꝛ õᷣt phs intẽdit hᷣ vti demrãtõe ad demõſtrãdũ pᷣmã diffinitõ nem ꝑ ſcðam in qᷓ ponũt᷑ viuere ſentire ⁊c.q̃ ſteffectus ſic bů ðꝛ in textu ꝙꝓcedendũ eſt a certioꝛiby q̊ ad nos ad certioꝛa qͥ ad naturõ. Si em̃ loqmur de demrãtõe
que ꝓcedit ꝑ cãm.tũc pᷣma demõſtrat ſcðaʒ. Tũc ↄñr
oñdit qũo dꝛñter dant᷑ demõſtratões.⁊ ðt ꝙ aliq̃ ðmõ
ſtratões dãt᷑ ꝑ diffinitões qᷓ nõ dicũt cãm.Alie ſte que
dant᷑ ꝑ diffinitões q̃ dicũt cãm. t ponit exẽplũ ma⸗
thematicale de tetragoniſmo.tetragoniſmꝰhʒ duas
diffinitões. Pꝛima eſt ꝙ eſtoꝛthogomũ eqͥlaterale.⁊ il la datur ꝑ effectum. lia eſt data per cauſm tetra⸗ goniſmus eſt medie linee inuẽtio. Qt poniturh iſtud
exẽplũ.qꝛ ſicut vna diffinitõ tetragnniſmi demrãt aliã
ita vna diffinitio aĩe demonſtrat aliã
¶ OQ. uerit. qũo ſcða diffinitõ tetragoniſmi ðt cãm
pᷣme qñ ðꝛ.tetragoniſmꝰ eſt oꝛtbogoniuʒ eqͥlaterale.i.
hñs q̃tuoꝛ latera eq̃lia. vel eqᷓlis longitudinis. Etẽ oꝛ thogoniũ idẽ qð quadratũ. Pꝛo quo ſcienduz ꝙ du⸗
plex eſt quadratũ ecqlaterale.vnũ eſt vbi omia latera ſte equalia.Zilið eſt quadratũ altera parte longiꝰ. vbi ſcʒ duo latera ſti longioꝛa.⁊ alia duo minoꝛa.ſicut ptʒ de menſa oblonga. Põt ergo oſtẽdi ꝙ quadratũ eqla terale eſt eq̃le ad q̃drati qð eſt altera pte longiꝰꝑvnũ mediũ.ſ.ꝑ cãm.vt inueniendo mediũ lineaʒ inuenimꝰ ꝙ ſupficies illarũ figurarũ ſt/ equales. qꝛ latera tetra⸗ goniſmi erũt ſex pedũ ᷣm menſurã.⁊ latera qᷓ̃drati al⸗ tera ꝑte lõgioꝛis ſic ſe halebñt ꝙ linee lõgioꝛes erũt no uẽ pedum.⁊ bꝛeuioꝛes erũt qtuoꝛ pedum.debʒ em̃ me dia linea inueniri inter nouẽ ⁊ qᷓtuoꝛ. t notũ eſt ꝙ il⸗ lud mediũ eſt ſex.qꝛ ſicut ſe hñt nouẽ ad ſex.ita qᷓ̃tuoꝛ ad ſex ßmꝓpoꝛtõem ſeſqalteram.⁊ hᷣm illã ꝓpoꝛtionẽ elt eqᷓlitasnon añt bm quantitateʒ. qi ſi illi numeri in le

„
Queſtiones
ducant᷑ fit eq̃litas in numero accepto per multiplicati plicatõem.vr ſexies ſex ⁊ quater nouẽ rguit· dictũ eſt ꝙ ſca diffinitõ aĩe demõſtrat pᷣmã a poſterioꝛi.ſʒ ſcða diffinitõ tetragoniſmi demõ ſtrat hmã ap̃nꝛi.&iſtud exẽplũ nõ eſt ↄueniẽs Döm ꝙ nõ oʒ in exẽplis eſſe om̃imodã ſilitudinẽnʒ ſuffeit il⸗ la ſimilitudo.ſicut vna diffinitõ tetragoniſmi demonz ſtrar aliã.ita vna diffnitio aĩe demõſtrat aliã. Sʒ in mõ demõſtrã di eſt dꝛña.qꝛ ſcða diffinitõ tetragoniſ⸗ mi demõſtrat pᷣmã a pꝛioꝛi.ſʒ ſcða diffinitõ aĩe demõ ſtrat pᷣmã a poſterioꝛi
Dicimꝰ igit᷑pncipiũ accipiẽtes intẽtõis der minari aĩatum ab inaiato in viuendo
Poſtqᷓ; phꝰs poſuit intentõem ſuã.; iam ꝓſequitur
eam.⁊ intẽdit ponere demẽõſtratõem ꝑquã ſcða diffi nitõ demõſtrat pᷣmãꝑ ſequẽtia duo capitula. Et intẽ dit talẽ demõſtratõʒ. id(qð eſt hneipiũ viuendi heſt ac tus coꝛpoꝝ viuentiũ.ſʒ aĩa eſt pᷣncipiũ viuẽdi.qᷓ eſt ac tus coꝛpoꝝ vluẽtiũ Et in iſta rõe ſic ꝓcedit. pmo de erminat minoꝛẽ. ſcho maioꝛẽ.ibiſqm̃ añt) em̃ oſtẽ dit ↄcluſionẽ ſequi ex pᷣmiſſis in textu ſequẽti
Wultiplrãt ip̃o viuere dicto ⁊ſi vnũaliqð box inſit ſolũ. vinere ip̃m dicimꝰ.vt itellectꝰ et
ſenſus motꝰ ⁊ſtatꝰßᷣm locuʒ. Adhucũt motus
pᷣmalimẽtũ⁊ decremẽtũ ⁊augmẽtum Nlc intẽdit ponre minoꝛẽ ponẽdo pᷣmo gradusvi nepriũ. ſcdo oſtẽdit ꝙ aĩa eſt p̃ncipiũ viuendi hᷣm oẽs
gradus viuentiũ.⁊ ſic minoꝛ eſt vera. Ponit ᷓ quatu
oꝛ gradus viuentiũ.ſ.vegetatiuũ.ſenſitiuũ.ßᷣm locum
motiuß.⁊ intellectiuũ. Et dicũt᷑ iõ gradus viuentiuʒ ſtꝰ pncipia viuendi diſtincta a ſeinuicẽ.ſic ſcʒ ꝙpꝛi
oꝛ? impfectioꝛ gradus inuenit᷑ ſine poſterioꝛi⁊ prectio
ri.ſed nõ poſterioꝛ ⁊ ꝑfectioꝛ ſine poꝛi. Qit ergo tripłx
nes alios gradꝰ. E
ilitudo ad gradus in realibv. qꝛ ſicut in gradu reali fi
eri poteſt aſcenſus ab inferioꝛi gradu ad ſupioꝛẽ.⁊ põt etiam fieri ſtatus in inferioꝛi.ita etiam in gradibꝰ vi⸗ teẽ· qp̃t inferioꝛ iueniri ſine gradib alijs? ſic fieri ſta tus.et᷑iã̃ pᷣt inueniri cũ glijs. vt vegetatiuũ cũ ſenfitiuo
Secũda ſilitudo eſt. qʒ ſicut in gradib realib nõ po
—
teſt fieri aſcẽſus ad ſupᷣmũ gradũ ſine medio ita etiᷓã
in iſtis ꝗdibꝰ vite fit. qꝛ nõ innenit᷑ vegetatiuũ ⁊ m lo cũ motiuũ ſine ſenſitiuo.qð eſt mediuʒ. Tercia ſititu⸗ do pᷣt addi. qꝛ ſicut in gradib realibſ upioꝛ includit virtuair inferioẽ.ſic etiã eit in iſtis gradibv.qꝛ inuenit᷑ vegetatiuũ ſine ſenſitiuo.vt in plantis.⁊ vegetatiuũ et ſenſitiuũ ſik. vt in aĩalib petris affixis.ſicut in cõchis Aliqñ inueniunt᷑ſil vegetatĩ ⁊ ßitiuii ⁊ ᷣm locũ mo⸗ tiuũ. vt in aĩalib pfectis. Aliqñ inuenit cũ his intelle ctluũ. vt in hoĩbus.⁊ ille gradus includit tuakr om x iſtis pt ſciri qᷓre appetitiuũ nõ eſt gradus.ſicut eſt genis potẽtie. qꝛ ad hᷣ ꝙ aliqͥd ſit gra Dus vite reqrit᷑ ꝙſit pᷣncipiũ viuẽqi alijs ↄdiſtinctum eſt ꝙ poſſet diſtincte et ꝑſe inueniri in gliqᷓ aĩato ſine alijs Sic aũt nõ eſt de Apetitiuo.qꝛ nõ p̃t ꝑ ſe inueniri ſine ſenſiriuo.⁊ ergo nõ eit gradꝰ vite. qᷓ;uis ſu pᷣncipi um viuẽdi. qð ſufficit ad genus potẽtie Arguit᷑ intellectiuũ eſt gradus pfectioꝛ.qᷓ deberet Fpon Dm ꝙ duptt pñt oꝛdinari gradꝰvite.vno
tiuuz. Er addit᷑(in moꝛtalib xpter ſubas
dit in textu ꝙ per hoc gincipium.ſ ve tatiuu õ bus moꝛtaliby viuenti 3 2
ſecũdi de dinima
— ₰ 75 õis.⁊ ſic i⸗ mã km ꝙ ſtꝭpnelpia viuẽdi.⁊m vitã pfertõ tellectiuũ eſt pᷣmus gradus.⁊ ſic ꝓredit argumentu
Alioo pñt oꝛdinari m ꝙᷓ ſt gradus vite ⁊ hm vlã ge
le nrac neratõis.⁊ ſic vegetatiuũ eſt pᷣm? 2— ht inuenri ſine alijs. ſʒ alij gradꝰ hõ pñt— 2,
eo ·⁊ lic vegetatiuũ ſub rõe gradꝰ eſt pᷣmꝰ in o
Vñ ⁊vegetabilia oĩa vident᷑ vinere vidẽtur ẽtin ſeip̃is habentia potẽtii ⁊ pᷣncipiũ bmõi. aðaugmentũ ⁊ decrementũ ſuſipiũtfmõrios locos Iõem̃ſumuʒ qͥdẽ angent. deoꝛſuʒ aut nõ ßʒ ſilr invtroq; Et penitꝰ quecũq;ʒ alunt᷑ ⁊viuũt
in fine. quſc; pñtaccipe alimẽtum NVic hp iſtã meteineel in ſingułgradi bus vite. ⁊ pᷣmo quo adaiamyegetariuã.ſcðo quo ad giam ſenſitiuã.⁊ finalr ↄcludit de oĩibb. Pobat qᷓ ꝙaĩa eſt pᷣncipiũ yiuẽdi in plãtis. in quibꝛeſt ſol aĩa vege⸗ tatiua.⁊ ß ſic. q opatões(q fitin plãtis fiũt ab allqj Pᷣncipio· ſ nõ fiũt a naturg. qᷓfiũt ah aĩa. Minoꝛoſte dit. qꝛ natura nõ mouet ad ʒria; eterminata eſt ad vnum. ſʒ alimentũ in vegetabilibꝰ mouet᷑ ad ʒ̃ria loca Enõ ſolũ nutriunt᷑ plãte verſus ſurſum. ſed etiã ʒlus deoꝛſuz.ᷓ talia opera nutritõis nõ fiũt a natura.ↄñ̃a kener. qꝛ aĩa ⁊ natura ↄtra ſe diſtinguunt᷑ Arguit᷑. in elemẽtis fit motus ad diuerſas dꝛfti as poſitionũ tñ ibi nõ eſt aĩa.ergo etiaʒ natura poteſt mouere ad oppoſita loca Añs ꝓbatur.qꝛ ignis moue tur naturalt ſurſum⁊ terra deoꝛſum Dm ꝙin eo⸗ dem elemẽto nõ p̃t eſſe motus naturał᷑ ad ↄtraria lo⸗ ca.qᷓ;uis hot pt eſſe in diuerß elemẽtis In vno aiato ãt eſt motus elemẽti ſurſũ ⁊ deoꝛſum.qʒ nutrit᷑ vnñ ⁊ideʒ aĩatum km oẽm dꝛñam poſitõis Etſi replicet᷑ celũ eſt vnũ coꝛpus naturale ⁊ mouet᷑ ᷣm oẽm dꝛñam poſi tõls.ſurſum ⁊ deoꝛſum añ ⁊ retro ⁊c. Dm ꝙ celuʒ etiã eſt coꝛpus aĩatũ ⁊ vnum tm phm.qʒ qᷓuis nõ h alãm ſibi ↄiunctã ꝑ infoꝛmatõem. hʒ tñ auãm ſibi ↄiũ ctam ꝑ aſſiſtentiã.iõ põt in celo eẽ motus ſicut in alijs aiõtis. Ex quib patet ꝙ iſta rõ manet in ſuo vigoꝛe. q ſolũ viuentia halẽt motũ ad oẽm differẽtiam poſi⸗ tõis.ſic tñ ꝙ ille motus repi in vno ⁊ eodẽ
Separiãt hocab alijs poſſibile eſt alia añt ab boc impoſſibileeſt in rebus moꝛtalib? WMa nifeſtů eſtãt in his que vegetãt Neq; em̃ vnain eſt ip̃is potẽtia alieaie. Viuere qͥdem igikppter hoc pᷣncipium ineſt omnibus viuentibus
MHic ↄñr oſtẽdit ꝙ iſtud pᷣncipiũ vite.ſ.vegetatiuũ ſit gradus vite.⁊ hoc ſic. illud pᷣncipiũ viuendiʒgra dus vite qð eſt ſepabile abalijs pᷣncipijs viuẽdi ve getatiuũ eſt ſepabile in moꝛtalityab alijg pᷣncipijs vij
uendi. alia nõ ſis ſepabiliaab eo. Qit; ꝓbat exẽpla nterinplrie bue nulla alia vrus ineſt q; vegetiti vbicũq; em̃ eſt intellectiuũ ibi erit ſenſitiuũ
⁊ vegeta⸗ epotas.in 4.7 15 ↄclu
„
quibeſt intellectꝰ ſine ſenſitiuo? vegetatiu
nineſt viuere.

determinata eſt⸗ mouet ad Zria 2 urlum ſed uiã jus
go etiaʒ naturayo
Aur. ꝙ igis nou atura᷑ ad trari mitis In wo auwi m.q; nutrit᷑ wũtid „ Etſi reylicck ci fm oẽm dꝛiam poi mox. Dön gccltz phm.;qᷓ;uisnhj m. bz tñ aumſiiqů eẽ motus licutin ui ömanet in ſuo vigu. vno 1 eodi
poſſbiectalui
us molb Mi ni ſleßem̃ wnin crqenigilppur vinentibus pi ve ¶vgetaliu — nh
2reſtotelis
Arguit᷑. ꝓpter intellectinũ etiã ineſt alicui vluere
3 nõ ſolũ gpter vegetatiuũ?iũs ꝓbat de deo⁊ de ſubſtã tijs ſepatis qͥ viuũt Dm ꝙ viue re capit᷑ dupłr.vnoꝰ pᷣm ðᷣcilionẽ alioꝝ graduũ.i.inil
lis in quiby repit᷑ vgetatiuũ abſq; ſenſitiuo ⁊ intellec⸗
tiuo.⁊ ſic viuere eſt ꝓpter aiãm vegetatiuã. Zlioꝰ acci
pit᷑ viuere hᷣm ꝙ alij gradꝰvite ip̃i viuere ↄiungunt᷑.ſ. ſentire ⁊ intelligere. ⁊ ſic tale viuereq halet in ſe plꝰqᷓ; viuere.ideo viuere eſt ab altioꝛi aĩa.qꝛ ᷣſitiunʒ eſtgb
nĩa ßſitiua.⁊ intelligere ab aĩa iotellectiua Vel dõ ꝙ
Areſto. hic loquit᷑ de vita phiſica aut viuere phiſico qð nõ eſt in ſubſtt ijs ſepatis.
Aial ãtꝓpter ßſum pᷣmũ.. Et nqʒ q̃ nõ mo nẽt᷑ neq; mutãtia locũ. habẽtia ãt bſus aialia di cimꝰ ⁊ nõ viuere ſolũ.vidẽtur ãt ⁊hmõi multa eſſe aialiũ. Monẽtiaãt cũſint natura. hñt ſolũ ßſum. Sẽſus añt pᷣmo ieſt om̃ibus tactꝰ. ſicut aũt vegetatiuũ ſt ſepari a tactu ⁊ om̃ikſu. fic et
tactus ab alijs ſibus Vegetatiuũ aũt dicimus
pmẽiptem aĩe q̃ ⁊ vegetabilia ꝑticipãt Anima lia aũt oĩ vident᷑tãgẽdi bſum habẽtia. Pꝛopt
quã ãtcãm vtrũq; boꝝ accidit poſterius dice⸗ mus · Nũc aũt intãtum dictũ ſit ſolũ ꝙ eſtaima poꝝ q̃ dicta ſt pᷣncipiũ.·⁊ his determĩata eſt ve
getatiuo ßſitiuo. intellectiuo.⁊ motu
Bic ꝓbat ꝙ blitiuũ eſt hᷣncipiũ vite. hoc ſic. qꝛ aĩ
malia halẽt vitã.ſʒ nõ habẽt vitãqpter aĩam vegetatt nã tĩ ſicut plãte.ã̃ hñt vitã gpter aiõm ſenſitiuã Plã
te vo dicũt viuere iolñ.i· vitã habere abſq; ſenſu. Dei de oñdit ꝙ ſenſitiuũ eſt ſepabile ahalijs.⁊ꝑ ↄñs ẽgra⸗
dus vite. Qt ſic ꝓbat. qꝛ multaſte aialia que ſt. ma nẽtia in vno ioco.ſic ꝙ nõ mouent᷑ hm locũ ſicut ſt? aĩa lia affixa petris.⁊ tñ mnanifeſtũ eſt ꝙ illis ineſt bſus · er go ſequit hlitiuũ ptſepari amotiuo t gt polſʒ ali quis dubitãre de illo bſu quẽ hñt illa aialig ſenſitiua? mobilia i Areſto addit q́; ſit illeßſus. Etöt ꝙlit ſẽ ſus tactꝰ. qꝛ ſicut vegetatm̃ p̃t ſepari ab oĩbus alijs po tentijs ßſitiuis.ſic etiã tactꝰ pᷣt ſepari ab oĩbus aiijs ſẽ ſibus. Ex qbus elicit phs tres gradus vite.ſ. vegetati nñ ßſitiuũ ⁊ ᷣm locũ motiuũ. Etq manifeſtũ eſt etiã itellecti inueniri in aliquibꝰ aĩalib. ⁊itej nifeſtũ eſtw motiuũ hmn locũ ſepat ab imellectiuoin aialibus pfectts. Sic Areſto · in fine ↄcludit eſſe q̃tuo? gradus vite. ⁊ ꝙ aia eſt determingra? diſtineta ab his bncipijs hnẽdi.ſ.vegetatiuo· bſitibo· motiuo.? intellectiuo
qrgult᷑.bſus tactus nõ ſepat ab alijs bſibus. ꝓÿ
Tqʒ om̃e aial hʒ i 22 guſtus.ᷓ nõ ſe⸗ atur qꝛ om̃e aĩal hʒ in ſeſum ract gu ab aliss Dömꝙ auſtꝰcapit᷑ dupłr· vno mõ
ßm ꝙ eſt diſcretiuus alimẽteym alimentũ eſt ralidũ frigidũ bumidũ ⁊ ſiccũ.⁊ ſic ſimpir coincidit cũtactu
qꝙꝛ idem cünpłt eſt obiectũ auſtus? tactꝰ ille em̃ qᷓlita⸗ tes ſt etiã obiectũ tactus Et iſto mõ accipiẽdo guſtũ
ſic guſtus in
eſt oĩbus aĩalils ſicut ⁊ tactus. Alioꝰ acct
pitur guſtus ᷣm ꝙeit diſcretimꝰalimẽti inquãtũ eſt ſa ꝑte plãte alla potẽtia.
poꝛoſum.i.dulce vel amaꝝ ·⁊ſie guſtus realr eſt diſti ctus a tactu⁊ foꝛmaliter. qꝛ hʒ aliud obiectũ.⁊eo mõ guſtus nõ eſt in aialibus impfectis. Et ptʒ qꝛ talia gialia plus eligũt humidũ cũ ſalſedine⁊ amaritudine qᷓ; cũ dulcedine.ſicut patet in cõchis marinis.
Vtxᷓtvnũqðᷣqʒ hoxẽ aĩa autps aie. ⁊ſi ps
vtxꝝ ſic · vtſit ſepabilis rõe ſolum aut⁊loco
Tic Areſto.circa pᷣdicta mouet duas vubitatões ex quo dictũ eſt ꝙ q̃tuoꝛ ſtꝭ bᷣncipia viuendi que pᷣnci⸗ pia etiam vocant gradꝰ vite ſic moueł᷑ queſtio. an qð⸗ libet pᷣncipioꝝiaʒ dictoꝝ ſit aĩma.⁊ ſi ſicin eodeʒ coꝛꝑe eẽnt multe aie.qʒ in aĩa ratõnali inueniũtur omnia iſta
pꝛicipia viuendi.⁊ qꝛ hoc nõ apparer verũ. qtůcĩ vna
materia eſſent multe foꝛme ſubales.iõ mouet aliq du⸗
bitatõem.ſ.iſtam. Sliſta pᷣncipia dicta ſt/ partes ani me.i.potentie.tunc eſt queſtio an iſte ptes ſint ſepabi⸗
les ab inuicẽ rõe ſolũ.i.diffinitõe ⁊ eõntia.aut eti loco
et ſubiecto.ſicut dixit plato ꝙ in diuerſis ptibus coꝛxw
ris eſſent diuerſe anime. Poluit ei aĩmaz rõnalem in cerebꝛo.⁊ ↄcupiſcibilẽ in coꝛde. nutritiuã in epate.ge⸗ neratiuã in genitalibus.
De quibuſdaʒ qͥdem nõ eſtdifficile videre
Muedõaſit dubitatõem hñt · ſcut em̃ in plãtis qᷓdam diuiſa vident᷑⁊ viuẽtia ſeꝑata ab inuiceʒ tanq; erñte in his aima actu quidẽvna in vnaqᷓ qʒ planta. potẽtia aũtpluribꝰ. Sic videmus ⁊ circa alteras differẽtias aĩe accidere· vt in ento⸗ nijs deciſis· Etem̃ ßſum vtraq; ꝑrium pz ⁊ mo
tum ſᷣm locũ· Si ãt ßᷣſumfantaſiã ⁊appetituʒ vbi qͥdem eĩ ßſus eſt ⁊ triſticia⁊ leticia eſt Ubi
ʒt hec ſij ex neceſſitate. ⁊ deſideriũ eſt · d intellec⸗
tuůt ⁊ꝑſpectiua nihil adhuc manifeſtũeſt ſvi
veturgenus alterumanimeeſſe⁊ hocſobumti
gere ſepatĩ ſicut ⁊ ꝑptuuma coꝛruptibili⸗ Reli
queãtptes manifeſtum e his ꝙ non ſepabiles ſunt ſicutquidam dicunt
ic Areſto.ſoluit iltas dus dubitatões.⁊ ðmo ſoluit ſcbam que eſt difficilion Glt qꝛ habet duas pài
tesiõ pᷣmo ſoluit eam quo ad vltimã ptẽ·. an ptes ai⸗ me diſtinguant᷑ loco ⁊ſi ubiecto. cðo ſoluit pᷣmaz. an diſtinguant rõe. Quo ad bᷣmũ dleit g difficile eſt vi⸗
dere. ſꝙ ꝑtes id eſt potẽtie diſtinguant ab inuicẽ loco et ſubiecto in tribaĩatis. pᷣmo ſcʒ in plãtis.ſcðo in aĩa
ſibus entonijs.i.facilt diuiſibilibus.ſicut ſti anguille
ſerpẽtes.⁊cijs. Tercio in intellectu ⁊ ſenſu ſi ab inuicẽ
nõ diſtinguant᷑.ſicut dicebãt antiqui. uo ad hᷣmuʒ
ðt ꝙ inplãtis om̃es ptes. i.potẽtie ale que nateſti inue niriin plãtis eẽ vident in qualibet ꝑte etiã diuiſe a to⸗
to. Vñ nõ põt dici ꝙ in eis diſtinguant᷑ potẽtie loco ⁊
ſubiecto.q̃ſi ſit in vna parte plãte vna potẽtid.⁊?i alia Sxẽpli grã. vt in.

—————
2„
1 5 .
Queſtiones
tres potẽtie..nutritiua.augmẽtatiua.⁊ generatia Et manifeſtũ eſt ꝙ li aliqᷓ ꝑs arboꝛis vt ſurculus diuidat᷑ atota arboꝛe. tũc eriã in tali ſt. oẽs tres potentie qꝛ ſi illa ꝑs plantet ad terrã.tũc in ip̃a ſtꝰ nutritiua augmẽ
tatiua? generatiua.qꝛ illaꝝ potẽtiarũ oꝑatʒes ap pa⸗
rẽt in ea ſucceſſutpis. x quo ſedtur ꝙ in tõta pianta eſt vna aĩa in actu.ß; ſte plures aĩe in potẽtia.qꝛ ſi plan
ta diuidat᷑ in multas ꝑtes hm certã diuiſionẽ qjntitati⸗
nã.tũc in qualitet pte manet aĩa cũ om̃iby ſuis ꝓotẽtijs Exqᷓ elici ſolet ꝙ aĩa eſt in toto tota.⁊ in q̃libet ꝑte ei? tota. Scðo pᷣncipalr ꝓbar idẽ in aialibus entonijs de ciſis a ſeinuicẽ.ſicut anguille ⁊ ſerpẽtes.⁊ de illis maĩ feltũ eſt ꝙ in qualibʒ ꝑte ſt/ multe potẽtie. qd ſic ꝓbat Zreſto · qꝛ in q̃libet ꝑteeſt ſenſus. ᷓin q̃libʒ ꝑte eſttriſti cia ⁊ leticia.qꝛ ↄiũctio diſcõuenietis cauſat triſticiam et ↄueniẽtis leticiã.ſʒ vbicũq; eſt triſticia ⁊ leticia ibi eſt appetitus.qꝛ appetitus eſt inclinatõ ad bonñ ex cu ius ↄlecutõe cauſat᷑ leticia. Dem̃ ꝓbat de tercia ꝑte ꝙ difficie eſt videre an intellectus ⁊ bſus differãt loco et ſubiecto.⁊ hoc ſi dicat᷑ bſus coincidere cũ intellectu ſicut dixerůt antiqui.qꝛ tũc in eodẽ ſubiecto ⁊ loco ſũt intellectꝰ ⁊ bus. Sʒ addit phs ꝙ intellectus videt᷑to talit diſtingui a ſſu tãqᷓ; aliud genus potẽtie.qꝛ ↄtin⸗ git intellectũ ſeꝑari a hlu ſicut ꝑpetuum a coꝛruptibili qᷓ;uis ergo in iſtis difficile ſit videre ꝙ diſtinguant᷑ lo⸗ co ⁊ ſubiecto. In qͥbuſdã tñ manifeſtũ eſt ꝙ leparẽi lo co ⁊ ſubiecto.ſicut in ꝑfectis aĩaliby.qꝛ in illis diuerſe potẽtie ſint in alijs locis⁊ in alijs ſubiectis.ſicut in ho mine pʒ. qꝛ viſus hʒ aliũ locũ ⁊ aliud ſubiectũ qᷓ; habʒ auditus. Eñ pt dici ad vltimã ꝑtẽ q̃ſtionis ꝙin qui buſdã aialibus.ſ.ꝑfectis quedã potẽtie diſtinguũt᷑ jo co ⁊ ſubiecto.ſʒ nõ om̃es In hoĩe em̃ appetitꝰ⁊ßᷣſus nõ diſtinguunt᷑ loco ⁊ ſubiecto.ſiẽ infra patebit in tercõ li bꝛo. In qͥbuſdã aũt vt in impfectis aialiby ⁊ plãtis nõ diſtinguunt loco ⁊ ſubiecto.qꝛ ꝑfectioꝛa aĩalia hñt coꝛ
pus pfectiꝰoꝛganiſatũ.iõ in diuerſis oꝛganis ſubiectã tur diuerſe potẽtie.ſic ãt nõ eſt in impꝑfectis ĩalibꝰ i
nõ ꝑñt ibi diſtingui loco ⁊ ſubiecto Arguit᷑. aĩalia entonia ſt/ impfectioꝛa alijs aĩali⸗
bus ſed in pfectis aĩalibus ꝑtes deciſe nõ viuñt. nec inentais. ꝓbarur qꝛ ꝑs hois deciſa nõ viuit.ꝗᷓ ⁊ipſa nõ viuũt. Dm ꝙtalia aialia ſt imꝑfectioꝛa alijs
aĩaliby.⁊ er hoc ꝙ deciſa viuũt manifeſtat᷑ eoꝝ impfec tio · qꝛilla aialia ſt ꝑfectõꝛa que hñt ꝑfectõꝛes ⁊ plures opatõnes.ſʒ ad diuerſitatẽ oꝑationũ reqͥrit᷑ diuerſitas eꝛganoꝝ ⁊ tãto aĩal eſt ꝑfectius qᷓ;to hʒ maioꝛẽ diuer
itatẽ operationũ ad quas reqͥrit᷑ diuerſitas oꝛganoꝛũ
—
et iõ hõ eſt ꝑfectiſimũ aialium.qꝛ hʒ diuerſitatẽ maio rẽinptibus coꝛpꝑis.qꝛ qᷓ talia aĩalia deciſa hñt puã di uerſitatẽ.iõ ſt impfectioꝛa alijs aĩalibyEt etiã ex alio Pbari pt. ꝙ illa aĩalia deciſa habent maximã ſimilitu dinẽ cũ plãtis. nã etiã in qualibʒ pte plante reperiunt᷑ vmes potẽtie. Tũ ergo piãte ſt/ aĩalibus imꝑſectõꝛes ſequit ꝙ iſta aialia deciſa ſt/ impfecta Q uerit᷑.vtrũ ꝑs deciſa ab aiali ſit aĩmal vel non. Dm ꝙin entonijs aiãlib eſt ↄſiderareptes añ diui⸗ onẽ aialis. ⁊ tũc eſt vnñ aial. Alioo p̃t ↄlderari aial Foſt diuiſionẽ ꝑtiũ.⁊ tůc in illis eſt vna q ĩa ᷣm ſpẽm.⁊ ñs eſt aĩal vnũ hm ſpẽm, ſed in diuerß ꝑtibyeit alia iam numeꝝ.⁊ iõ etiã eſt aliud alal ᷣm numeꝝ. Gi quo pʒ ſolutò cũ querit᷑. an ꝑtes angurlle deciſea tota anguilla ſint anguilla. Dmeſt ꝙ lunt anguilla img
ſecũdi de dnima
ecte.⁊ eius impfectõem teſlat᷑ facilis eorrupei füet em̃ coꝛrũpit᷑ꝑs anguille ⁊ nõ põt diu Aueten— ma habʒ ſilitudinẽ cũ plantis.&̃ eodẽ mõ iudi
6 ⸗——[ℳ eſt de iſlis ſicut de plantis. ſicut qᷓplãta—— niſionẽ ſpẽ ⁊ numero.ſic etiã aĩal entoni·Iz po
ionẽ qli iſti ro Et ſionẽ plante q̃libet ꝑs eſt diſtincta ab alia numero ⁊ ſiquerat. vñ ↄtingit iſta dinerſitas vel diſtinctio nñũeÿ
raiis in piãtis ⁊entonijs. Dm ꝙex diuiſione ↄti
nui. q ex tali diuiſione reſultat diuerſiras nũeralis 5 K Arguit᷑. in diuer ꝑtibus aĩalis deciſis nõp̃t eſſe funtaſia qꝛ fantaſia eſt p̃teriti.q̃ nõ eſt inptib aĩalis de
ciſis Dm ꝙ duplex eſt fantaſia.qdam eſt fantaſia
determinata q̃ eſt pñtis ⁊ pᷣterui.⁊ tał fantaſia hcat ac
tum ſenſuũ interioꝝ qͥ etiã ſte reſpectu pᷣteriti.? ſic fan taſia nõ reperit᷑ in aĩaiib impfectis. Alia eſt fantaſia
indetminata q̃ eit tiñ reſpectu pñtis.⁊ tal ↄiungit᷑ ſen⸗
ſui exterioꝛi.queẽ reſpectu pñtis. Gt ſilr dõðz eſt de apꝑ petitu.qꝛ apprtitus in talibꝰ nõ eſt detmĩatus neq; ꝑfe etus.ſed in taliby eſt appetitus impfectus
Rõne autem ꝙaltere mãifeſtum eſt. Sen
ſitiuo eñ̃ eſſe ⁊ opinatiuo altẽrim. Siquidẽ ⁊
ſentire ab ipſo opinari·ſilrt ⁊ alioꝛum vnum ⸗
quodq; q̃ dicta ſunt
Nic ſoluit pᷣmã ꝑtem ſecũde queſtiõis.ſ.an poten tie aie diſtinguant᷑ ab inuicẽ tõe. t ðt ſimpłr ꝙ ſic.⁊ hoc ꝓbat.qꝛ eodẽ mõ diſtinguũt᷑ ab inuicẽ ptẽtie quo mõab inuicẽ diſtinguũt᷑ actus. qꝛ potẽtie diſtinguunt᷑ ꝑactus.ſʒ manifeſtã eſt ꝙ actꝰ oĩm potẽtiaꝝ diſtiguã tur ab inuicẽ rõe.qᷓetiã q̃libet potẽtia ab alia. Exqͥſu mit᷑ ꝙ potẽtie diſtinguũt᷑ ꝑ opatões ſiue actus. Vñ pꝓʒ ꝙ licz diuerſe potẽtie qñq; habeãt idẽ ſubiectũ ſiue oꝛ
ganũ. tñ adhuc diſtinguunt᷑ ab inuicẽ ſpẽ ⁊ realiter.qꝛ
ſcʒ habẽt diuerſas oꝑatões et actꝰ.
Arguit᷑· potẽtie gie diſtinguũt᷑ reatr.ᷓ nõ tm̃ rõe
—
Dm ꝙ duplr aliqᷓ dicunt᷑ diſtingui rõẽ. Vno mõ ex diuerſa ↄpatõe rõis vel ↄſideratõe.⁊ ſic genꝰ⁊ ſpẽs dicunt᷑ diſtingui rõe.qꝛ ingñe denotat᷑ alia ↄpatõ ad inferioꝛa qᷓ; in ſpẽ ⁊ ecõtra.⁊ aĩal(qð eſt genus yhʒ aliã intẽtõem ſibi attributã qᷓ; hõ qui eſt ſpẽs. Zlioꝰ dicũ
tur diſtigui rõe.i.eẽntiali diffinitõe.vt homo ⁊ aſin?
diſtinguũt᷑ rõe. Per hoc ꝗᷓ dõm eſt ꝙ potẽtie aĩe diſtn⸗
guũt᷑ nõ ſolum pᷣmo mõ ſed etiã ſcðo mõ⁊ ſic nõ valʒ
argumẽtũ.illa diſtinguũt᷑ rõe.ꝗᷓ nõ realiter. ymmo ſi
tur oppoſitũ.qꝛ etiã quecũq; diſtinguũt᷑ rõne ſcðo mð diſtinguũt᷑reatr.i.eẽntialiter. qᷓ;uis ab inuicẽ realiter nõ ſeparent᷑. quam ſeparatõem moderni dicunt diſtin⸗
rtõnem realem. que diſtinctio potius eſt laycoꝛun qᷓ; philoſophoꝛum
¶ AQuerit᷑. vtx aĩa ſit in toto coꝛꝑe tota.⁊in q̃libʒ ei? pre tota Dm ꝑ diſtinctõem.qʒ vel queſiio in i gitur de aĩabus aiãlium ꝑfectoꝝſicut hominũ ⁊biu⸗ toꝝ.⁊ ſic aĩa eſt in toto tota ⁊ in qualibʒ parte tota pn⸗ eẽntiam.ſed nõ ſᷣm totam virtutẽ.vel intelligit de an⸗
malibus impfectis.vt ve animatis anima vegetatiu % geratiua Et ſic eſt dõm ꝙ anima eſt in toto coꝛꝑe tota.⁊ in q̃li⸗
bet eius parte tota hᷣm eẽntiã ⁊ ſimiliter eſti arte ä. in qualib ꝑte ᷣm virtutẽ totam.loquẽdo de ꝑteÿm certam din
ſionem.qð notanter ðꝛ. qͥa poſſet tã ꝑua mat aut animalis impfecti ipl ꝙ nec maneret ibi
—— M ch 2v Sw 6o. 3—

2„ *
M. 27 a„eß„ℳ 8 . Emnn e— 8 eics
1 petſtni 3 2 olio xx. unen m ſubſtftiã nec mn virtutẽ. R N. enoni 1virtutẽ. Rõ F 3G. abnzneinu— coꝛꝑis.ſʒ q̃libet foms in partibus. as vel dinoft teria. qꝛ ſi nõ ſit iʒ tota matia ⁊inqᷓli ntotama Arguitur Zreſto. in vel diſi q̃libʒ ꝑte.t o.in pᷣm nge due ſenhe u bncipalit eſt in bute uerſi porealto. vtſi qs hʒaridã manũ.· tů ico Dmg anim eſt in toto pᷣmo uerſitagni A ip̃ius aiqᷓ̃li z aridã manũ.tũc manꝰ ꝙ anima compaturad 0 nerali 33 ipius ailis.ſʒ eſt quoddã nõ eſtos m genu ſ El. coꝛpus duplr.vno mõ alis deriſisrzß lib.ʒ eſt quoddã mixtũ ſpecifice diſtinetũa n genuis cauſe efficiẽtis.i.mou S us deulisröſt qlibet ꝑte eiuſdẽ aĩalis. Scðo idẽ ꝓbari pᷣt.qͥ inetũa motrix coꝛꝑis.⁊ ſic p̃nci ent ſcʒ m ꝙanimaẽ oeſtinpna ꝑs habet opatões aie. qinqj o idẽ ꝓbari p̃t. qͥa q̃libet s.⁊ ſic pncipalr eſt in cdꝛde. quia aĩa n as ps habet opatões aĩe.ꝗᷓ inq̃libz ꝑte eſt aĩa ñ et uet coꝛpus ꝑ ſpiritũ vitalẽ. qui ſpũ e. quia aĩa mo⸗ udamctins quis in qᷓllbet ꝑte aĩali ʒꝑte eſt aĩa ñs phq Rliomõ italẽ. qui ſpũs eit in vẽtre coꝛdis Buisin te aĩalis non ſit queli s phq ¶ Zlio mõ ↄpatur anima ad lt in vetre coꝛdis ꝛunnt tñ in q̃libet ꝑte eſt aliqᷓ opati quelibʒ oꝑatio aĩalis. ſtanti tur anima ad coꝛpus hm ꝙ eſt foꝛ antaliaßa ibet pte eſt aliqᷓ oꝑatio eius. Qirca 1alis. antiał coꝛpis.⁊ ſic anima eſt pᷣncipalr in oꝛma ſub ectu pteriti* geit rriplex totũ.ſ.q̃ntitatiuũ eẽnti irca qð ſciendũ dans ei ſic anima eſt pᷣncipalr in toto Alc fy Untitatiuũ eẽntiale⁊ 3re ans ei eſſe ſubſtãtiale ⁊ſic pPs 0 Co?Me Alueſt fin tũ qᷓ;ᷓritatiuũ ſiue rotalitas qᷓ;titati potẽtiale To geſt actus coꝛpis.i.foꝛt phs lodtur h de aĩa cũ ðt nta ſ itas qᷓtitatiuaꝗpꝛie non ↄuenit s coꝛpis.i.foꝛma ſubalis us. 2tal ↄunc foꝛmiset eiꝰditio eſt ꝙ nõ eſt in aliq on ↄuenit Zirguit᷑.vi alis n 4 io eſt ꝙ nõ eſt in alt guit᷑. videt ꝙ amnm is nð ſit i E ſir dozeſtden domꝰeſt ror Frnene meenamPobat e ebe ſer ſ.aſiy iatus nep mẽto nec ᷣm eẽntiã nec hᷣm ÿÿtutem. T 5 oꝛe⁊ aĩa rõnali eſt hõ.ſed iuxta det ſt ↄpoſitũexcoꝛ T dſern pectus Sleeſ libet ꝑte m eẽntiã.ſi Totũ ctã qlibet ꝑs hoĩs eſt ↄpoli determinatõem pᷣdi n ket ſpẽ ſed nõ eſt in q̃libʒ pte ã. ſicut genꝰ eſt in q̃li ma rõ polira ex coꝛpoꝛe huma 6 vtipe ibʒ ꝑte m virtutẽ totã. Si ma rõnali·ergo quelibʒ noZani 3 lb e re ifeſtumeſt. Sen— boreſefue9eſt— duptt ömg S F2 „** L Pj iri—„— marõ. ₰.. o2 ani— 3* B„ v mum. Siquidẽ⁊ ſen 5.Se 5. 9 naiai impj ſic i ner Onc vlex alio ibet pteßᷣm oẽheiis opatões)ſi ibus nõẽ inqᷓ eſt ↄpoſita ia. qtnõ queliber pshois de.C.l. um vnum/ in aiã libus ꝑfectis ie aie. Alio mõ alt dh poꝛe ex quo iiẽ pfec õeʒ in co me. in quo ſeʒ eſt a a 2 coꝛpole nõgotionato ip̃i ani. x-— h quchöisan p̃t eſſe in o0 non een 2jecuentt⸗ tune W 8.. An poten poꝛis talis ÿᷣtus⸗ in qlibʒ Pte coꝛ⸗ Iirguit.ſi ani ẽ ptiteq⸗ oꝛganiſatõem in coꝛ nt tantam tis alãlib ðm ꝙ in pfee 8„ — ganii e.⁊ ſic in ſi— älibus anima nõ te mn Pfec —— ÿtus gie. Ge Epii— 3 aiãlis 6- x diſigã tiue ↄſiſtit in vidẽdo in audiẽd 0pa ecto aiãli bm pᷣncipales ꝑ s Pnctpales. q diuiſop⸗ otitia abala.Etu opa requirũt dermin iẽdo.in olfaciendo.⁊talia infoꝛm ñ s ꝑres deſinit aiq vtrãq; partẽ —. inata oꝛgana. qꝛ viſio reqͥri nare. vt qñ caput amputat᷑ in aliqu. ões ſiue acus. Vjßʒ qð eſt oculꝰ.⁊ auditio reqͥri io reqͥrit oꝛganũ Sl rõeſt tat in aliquo pfecto aĩali —— io redrit aures.ſʒ mani t. q nulla ps manet tũc determinatũ ſubi t idẽ ſubiert oculi nõ inueniũt᷑ in q̃li ſz manifeſtuz eſt ꝙ p anima pter defectũ cdeterminatũ ſubiec micẽſ— Zr q̃libz pte coꝛpis nec aures ſic tñ eſti a defectũ oꝛganiſatõnis vtriuſqʒ ꝑtis pẽ ꝛteulin FArguit᷑.exillo ſequeret᷑ ꝙ eodẽ mõaia aãli inalslibus imnferis— w. gecti eſſʒ in aiãli.ſicu eodẽ mõ aia atãlis im Argutt᷑. ſi 6 ti eſſʒ in aiãli.ſicut al bedo in piete. Añs di⸗ guit᷑ ſi anima eſt in qualibet parte im eſſ ukreal. diuiſionẽ ſubiecti ᷓ⁊c̃ u⸗ n qꝛ röe. Unonm pgpter impfectoem gie in aiãlb impfectis·t 3 ut P eſſentiam Im ꝙ etntiã anime pötꝛ en 8 tis. tales aſe ca 5 2öm ꝙ eẽntia anime põt dupłr cratðe⁊ ſi gehð půt ſilitudinẽ ad foꝛmã accñtalẽ. ⁊ etiã diſſilitudinem pi.vno mõ hm ꝙ reſpicit coꝛpus ſibi 2 eki itudinem ek tunc eſt 32r pus ſibi ꝓpoꝛtionatum dutaliaↄxuii Sititudo ſtat in hor. q ſicut albedo di idi ui⸗ tunc eſt veꝝ ꝙ porẽtia anime ſequitur eẽntiaʒ ·Zli fionẽ parietis in q eſt.ita aia alãli iuidit ad diuij mõ accipit᷑ eẽntia quitur eẽntiaʒ · Alio l it 4 ntia anime 2 legö ci gnwizul dit᷑ ad diuiſi eatn 4gĩa alãlium impfectoꝝ diui er nõ ad totum coꝛpu put ↄparat ad ptes coꝛpoꝛis ui citipes. Alo'dii onẽ aialis Sʒ diſſimilitudo ſtat i ß totum coꝛpus ſibigpoꝛtõnatũ.⁊ tũc ʒj eſt ve⸗ — Pꝛimo qʒ aĩa aiãlis impfecti dat eẽ ſubale nialt rũ ꝙ potẽtia ſequat᷑eſſentiam. Et eſt qð alij ſeun ncporinect d 6 alia foꝛma accũtalis dat eſſe accñtale Se tora potentia in mdlee tccomõ ſirõ vz. iee ad diuiſibilitatẽ. qꝛ nõ om̃ino eodem Zir te jnrur mnoſi unt᷑. qꝛ albedo parletis manet etiã in mi 7 guli·anima eſſʒ in qualibʒ ꝑte coꝛpis.tũc ſe P 4 3 nu rrſcho mapteßm eẽntiam.qᷓ;uis foꝛſan nõ m modũ im: nij queret᷑ ꝙ idẽ eſſet mouẽs ⁊ motũ ſimul. ⁊ idem mo nguit öueſcho m di. ſed in mimma ꝑte coꝛpoꝛis entonij animali mtan ret᷑? quteſceret. vt cũ yna manus moueri — 5——— nõ manet anima km eifentiã nee quieſcere.⁊ anima eadẽ moueret i* S ——* coextẽſa quãtitati ipᷣius parieti it⸗Rabedo anma in manu dextra p̃t moueri ſurſuʒ.⁊i S Ge 4 potius eit lalcoumn; pꝛieꝛxtenſa in coꝛpoꝛehm ahtitute 3. nebin 4 niſtra E E S 14 tiã. Etiã aĩa requirit coꝛpus oꝛganicũ ꝓ ſuam eſſen incõuenlẽs Dm eſt dupłr.pᷣmo e 7 F5 52 avntnihze ſed minima ꝑs nõ poteſt eſſe oꝛganiſ naterig anima q̃dam pte coꝛpis mota. qꝛ qᷓ;uts ani uct l.ſ p nvelqueoin ibieſſe anima hm eſſentiã oꝛganiſata. ergo nõ poteſt¶ ꝑaecñs moto toto coꝛꝑe. nõ n nee n o— nima km eſſe 2 e 9 otõeʒ p⸗ 5t icut bu⸗ Arguit᷑. anima eſt act tis. q anima nõeſtcpiie inpte. r töez e5 a3ee untzpauin quelibet ꝑs eſt En moueat ad motõem 3 o2enn S SE u. ntelig den anima Dm ꝙ duptr pᷣt apima d vnũꝛ idẽ ꝑ accidẽs moueri ⁊qeſcere.⁊ etiam moueri 5 M Z nnsmmnnt etnhnteieeninite ot fee morbhoc pepne ngitſimotumrs eto vniniji natũ.⁊ ſic eſt verũ ꝙanimatm̃ eſtin inate gpoꝛcð fecte vnñ ⁊ ↄtlnuũ. Glrẽplũ extraqpoſitũ.vt ai ctr e toto coꝛPe kol quia hoc coꝛ ſ6 nüpt e in coĩpoe oꝛganico⸗ F. exñtem in naui ↄtingit uieſe o itũ. vt aliquem ₰435 3 mliter ctinM modo ani pus eſtapꝛiũb ectibile ip̃ius animeAlio motñ nauis. Itẽ ↄti quieſcere ᷣm ſe. ⁊ tñ moueri 5 2. 0 44 o de rjmcmn dut nodo anima reſpicit coꝛpus gliquod ex ↄſequenti. et riↄtrarijs Itẽↄtingit aliquẽ exf̃tem in naui moue⸗ vn F ſati uupi ninu ſie nõ opoꝛtzʒ animã eẽ incodoꝛegpoꝛtionato vl o 3 riↄtrarijs motiby. qꝛ pᷣt cum naui deſcẽdere.? b motũ P a s v — diim niſato. ſic ebeinaualberdarsteipote⸗nemßn muis. Silr dõm eſt de 3 S 2 2. * etpꝛincipaliter eſt in toto· ſecundario ⁊ ex cõlequentiẽ luklient coports er ptes altnöſtictec . 1. S — 3 1—— N prerr 4—„ F 0 -—** 8* — N 2 8S———4 2
— 3— rPr Tyeh Zln e —— e—
—
——— 35 3. 4—— 9— 2— fo-. N ſe n
X— p-1— x ſ— r
S ——. ——— —

——
Qreſtiones
poteſt moueri ſurſum.alia vero deoꝛſum rguit᷑. videtur ꝙ aĩa rõnalis eſt diuiſibit᷑ ad diuiſionẽ coꝛpis. ꝓbatur qʒ vel eſt in coꝛꝑe extẽſiue vel nõ extenſiue.ſi eſt in coꝛꝑe extenſiue· ſic eſt diniſibił ad diuiſionẽ coꝛꝑis.ſi nõ extẽſiue.qᷓ nõ eſt in qualibet par⸗ te coꝛpis Dm ꝙ eſt duplex extẽſio. quedã eſt extẽ ſio qᷓ;titatiua.ſicut albedo extendit᷑ in piete. ⁊ ſic aĩma nõ eſt extẽſa in coꝛpꝑe.qꝛ tunc diuideretur ad diuiſionẽ coꝛpis. Alia eſt extẽſio eſſentiał.⁊ ſic aĩma eſt extẽſa in coꝛpꝑe.qꝛ eſſentialr infoꝛmat quã libʒ ꝑtẽ coꝛpis.⁊ non opʒ ꝙ ſic extẽſum diuidat᷑ ad diuiſio nẽ coꝛꝑis diuiſi.
Mi aũt quibuſdam animalium om̃ia inſti hec. Quibuſdam vero quedã hoꝛum · alter au⸗ tem vnum ſolum. Pocãtfacit differentiã ani⸗ malium · ꝓpter quã autem cãm ſit factum poſte rius intendendum eſt. Similiter ãt ⁊ cinca ſen ſus accidit. Alia quidem eĩ habẽt omnes · alia vero quoſdam. Duedã vero vnum maxime ne reſſarium tactum.
Bic ↄñter ſoluit pᷣmã queſtionem pᷣus motã ·q̃ fu⸗ it. an vegetatiuũ ſenſitiuũ ⁊ intellectiuũ ſint ꝑtes ani⸗ me diuerſe vel vna aĩſa Dõm ꝙ iſta iam dicta.ſ.ve getatiuũ ſenſitiuũ intellectiuũ ⁊ motiuũ capiũt᷑ dupłr
put inueniũt᷑ in aialibo ſegregatim.⁊ ſic cant diuerſas aiĩas. QOð ſic ꝓbat Areſto.qĩ qñ inueniũt᷑ in diuerſis. tũc penes iſtas aĩas ſumit᷑ dꝛña aĩalium.ſʒ dꝛñe ſumũ rur ex foꝛma ſubali.ꝗᷓ in diuerſis eãt foꝛmas ſubales Alio mõ accipiunt ᷣm ꝙ inueniunt᷑ in vno ⁊ eodem.et ſic nõ bcãt diuerſas aias eſſe in eodẽ.ſʒ cant diuerſas potẽtias. vñ ptʒ ꝙ in hoĩe nõ ſi/ diuerſe aĩe.q;ᷣuis tñ in vno homie ſint vegetatm̃ ſenſitiuum intellectiuum?⁊ motiuum ¶ VQuerit᷑.vtꝝ aĩa vegetatiua ſenſitiua ⁊ intellectiua ſit vnanima.vei plures anime. Dm ꝙ iſta tria in vno numero ſiẽ vna anima numero.ſicut in homine Glt hoc pʒ tribus rõibus ducentibus ad impoſſibile 2 vna rõe oſtẽſiua Pꝛima rõ ſtat in hoc.ſi plures ſuba les foꝛme eẽnt in vno ſubiecto numiero.i.materia.ſeqᷓ⸗
retur ꝙ vnũ ens in numero eſſʒ plura entia ſubſtãtialr
ß ſequela eſt ĩpoſſibilis.qꝛ implicat Idictõnem. Seq̃ ᷣadatſimplt eſſe ſz gia eſt foꝛmna ſubalis·liſteplu⸗ res anime in vno hoĩẽ ſunt plura entia ſubſtanrialia. Secũda rõ ſumit ex modo pᷣdicandi.⁊ ſtat inhoc.ſi anima ſenſitiua? intellectiua diuerſe ſint aĩe.tũc iſta ꝓ
la tñ pʒ. qꝛ a foꝛma ſubali aliqͥd ðᷣꝛ ſinohtte ens.cuʒ
poſitõ. hõ eſt aĩal vel eẽt falſa vel ꝑaccñs.quoꝝ vtrũ⸗
q; eſt contra intentõem Areſto.ſecũdo poſterioꝝ Se
quela ꝑatʒ om̃is pᷣdicatio q̃ ſumitur ex diuerſis foꝛ
mis veleſtfalla·ſi foꝛene nõ ſint ſuboꝛdinate. vt albuʒ eſt dulce. ibl pꝛedicant᷑ diuerſe foꝛme non ſuboꝛdinate vel ſi foꝛme ſunt ſuboꝛdinate eſt pꝛedicatõ ꝑ accidens
vt ſupficies eſt coloꝛata.ſupficies em̃ ſuboꝛqinatur co
loꝛi. quia coloꝛ eſt in ſupficie ſicut in ſubiecto pꝛoximo Si ergo iſta pꝛopõ. homo eſt aĩmal ſumitur ex diuer⸗
„—
tiales⸗
ſocundi de Anima
ſæ K⸗ nã⸗ A4 S lan M Prſin ma vegetatiua ſenſitiua? intellectiuã eẽnt diuerſe an me in vno homine. ſeq̃retur ꝙ operatoes
facte ab vn
anima non impedirẽt operatões facfas ab— ſed hoc eſt fallum. ergo ſunt vna anima. Maioth
quia quecũq; ſunt ſimplr diuerſa vnuz nõ impedit a
terum. Minoꝛ patet · quia ſi operatõ vnius anime ſit
multum intenſa.tunc impeditur operatõ alteriu SaM
Vtingit em̃ ex multũ intenſa vmaginatõne impediri
vrtutern intellectiuã.contingitetiam ex xehemẽti in⸗ tellectõe impeiri operatões ſenſitiuas. Rð oſtenſ ſtat in hoc.ſicut ſe habet numerus altioꝛ? ſuperio: ac num̃eruirißferioteʒ irã ſe palet anima dignioꝛad int nus dignam· ſec ſuperioꝛ numerus ineludit inferiores ergo ſuperioꝛ aĩa includit inferioꝛeʒ. ſic aĩa intellectia includit ſenſitiuam.⁊ ſenſitiua vegetatiuã Maio pʒ quta ſpẽs rerum ſumunt᷑e aĩabus. ſicut ergo ſẽs reꝝ fehalẽt vt numeri. ita ⁊ anime. Qt hoc eſt quod dicit infra Areſto. ꝙ ſicut triganum eſt in tetragano· figu ratriangularis in figura quadrãgulari. ira vegetãtiui in ſenlitiuo Minoꝛ pʒ exẽplariter ꝙ quaternatꝰinclu dit ternariuʒ ÿtute.ſic etiam intellectꝭaũ includit ſen⸗ ſitiuum· ſicut infra patebit manifeſtius..
Rirguit. coꝛruptibile⁊ incoꝛruptibile nõ ſtẽ vnuʒ
nero.ſedh aĩa ſenſitiuai intellectiua dꝛñt ſicut coꝛrup tibile ⁊ incoꝛruptibiie.ergo nò ſte idem numero.
cendum ꝙ ſi anima ſenſitiua caplatur hm ſe⁊ hm ꝙ ſe parat᷑ ab anima rationali.vt in bꝛuto. ſic eſt verum ꝙ non ſunt idem numero. ſed differunt ſicut coꝛruptibile et incoꝛruptibile.ſed ſi tapiatur anima ſenſitiua ᷣm ꝙ coniungit᷑ anime rationali ſic ſunt idem numero.et ſic anima lenſitiua eſt incoꝛruptibilis quia eſt ſubalr ani ma ratõnalis · In homine em̃ nõ eſt aĩma ſenſitiua hm naturam ꝓpꝛiam ſicut in bꝛuto· ſed ſolum ß̃m ſubſtan tialem virtutem Git ꝑ hoc ſoluitur argumentuʒ. ſi di catur coꝛruptibile ⁊ incoꝛruptibile plus differũt qᷓ; ge⸗ nere. Verum ẽ de genere phiſico ·⁊ ideo illa autoꝛitas
non babet veritatem de animabus. quia anime nõ ha⸗
bent materiam Fᷣm ſe & Zrguit᷑. in homine ſumitur genus ab anima in tellectiua.iam idem non p̃ᷣſuʒponit ſeip̃m.ſed anima ĩ tellectiua pᷣſupponit ſenſitiuam ergo non ſunt vna aĩ⸗ ma Dm ꝙ idẽ capitur dupkr.vno modo mideʒ et ᷣm eundem gradum eſſendi.⁊ ſic idẽ non pᷣſupponit feipſum. Alio modo accipitur idem ᷣm diuerſos gra dus ꝑfectõnum ⁊ ſic idem bene pĩeſupponit ſeipᷣm. qꝛ idem acceptum ᷣm vnum gradũp̃ſupponit ſeipm ac
ceptum Fᷣm aliũ gradum ſic aĩa rõnalis m ꝙ habʒ in Sſe gradum ſenſitiuũ pᷣſupponilur ab anima hᷣm ꝙ ha⸗
bet in ſe gradum rationaiem · Sumit᷑ergo genꝰ in ho⸗ mine ⁊ dꝛña ab eodẽ. qꝛ ab aĩa rõnali.ᷣmtñ ꝙ hʒ in ſe glias aĩas.· aut ᷣm actum. aut ᷓᷣm virtutẽ Et ſitr dim eſt de alijs generib ſubalternis.qʒ etiã oĩa alia genra pᷣdicamẽti ſube ſumũt᷑ in hoje ab vna aia accepta m diuerſos gradꝰ eẽntiales eiuſdẽ anime Arguit᷑.pᷣdicata ſubſtãtialia ſumunt᷑ a foꝛmis ſubſtantialibus.ſed in homine ſunt plura pᷣdicata ſub ſtantialia · ergo in homine ſunt plures foꝛme ſubſtan⸗ Vicendum ꝙ iſta minoꝛ poteſt dupliciter inteiligi.ſcilʒ ꝙ de homine pꝛedicantur plures foꝛme ſubſtantiales. Mno mõ ꝙ pluralitas ſignificet plura
——
Cori le et—
ſis foꝛmis. ſcʒ a faꝛmg ratõnali ⁊ ſenſitiua nõ poteſt eſſe litatem realem.⁊ ſic eit falſa.quia pꝛedic lis foꝛn Aatonalt?ien 0 Porelt eil aiem. a. quia pꝛedicata ſubſtanti n pimo modo ꝑſe. Tercia rõ ſtat in hoc· quia ſi ani alia non differunt realr ab inuicem· Allo modo ꝙ tat
—½
—
*

aönen aaten zt —— npei
nmna dipiani
3. ſca ntellei Srtuz Maatz Scutegolhis t — uod dic 5 etrogono fi
Fatemarinclu ecna includt ſe
pdile nð ſy yn di ſicut coinp o. K eſt verun un licut topupndi mima ſenſitua jnz tidem mumennit s quia eſt lubalr m ſt aima ſenlitiua jn ed ſolum fm fuble nr argumennz j d e plus difrütqg
5
1ideo illa auiins*
us. quia drimerd
ur gews ob tyin nit ſuhm ſed mim ergo don ſyt mñ Str. w ndfn aſu id nonßſuypon ricem jn durrsgi prrjupponit ſahu ößopont epn ronals in ꝙ dabjn rabmnam gdi n nmni Et indin coia als g d wa d dccch — ſumn ſun jun pin jdcun 6
gumm piur ſme r igr pun ntue
pa
Fr 2*) 4
rguit᷑. o m̃is foĩa ſubſtãtialis dat ſpẽʒ ſi ergo foꝛ
Rreſtotelis
pluralitas ßeet pluralitatẽ rõnis.⁊ ſieẽ vera Etp boc
dom eſt. ꝙ ſicut in pᷣdicatis ẽ diſtinctio rõnis ⁊ nõ rea⸗
lis.ita etiã in foꝛmis ſubſtãtialibus in eodẽ eſt diſtine
tio hᷣm multos gadus. Eñ eodẽ mõ debʒ argui ĩpꝛe⸗ dicatis ſicut ĩ foꝛmis. Elt ſi dicat · de ſoꝛte dicunt᷑ di⸗ nerſe foꝛme ſubñales.ergo in ſoꝛte ſt? diuerſe foꝛme ſub
ſtãtiales Dm negãdo añcedens.qꝛ diuerſitas im⸗
poꝛtat diuerſitatẽ realẽ q̃ nõ ẽ in ſoꝛte bm pᷣdicata de ſoꝛte dicũtur. nec ſi diuerſa pᷣdicata ſed diſticta Nrguit᷑. diſtincta pᷣdicata ſubñalia pᷣdicant᷑ de ſoꝛ te.cedendũ eſt.ergo in ſoꝛte ſt? diſtincte fode ſubñales Vicenduz eſt ꝙ ille aĩme ſunt diſtincteꝑ multos gra dus.qui tñ gradus nõ hñt realẽ diuerſitatẽ.ſed ſoluʒ diſtinctõeʒ rõnis rei rõnabilis Qt nõ diſtĩguũtur ᷣm diſtinctõeʒ phicã ſed logicã ſũptã ex ꝑfcõibꝰ ſubalib Querit᷑.vtꝝ in gñatõne ho ĩs ſint multe foĩe ſubũa⸗ les ſibijnuicẽ ſuccedẽtes Dðʒ ꝙ ſic.⁊ hoc ptʒ auto ritate Areſto.in libꝛo de aĩalibus.qͥ dicit ꝙ embꝛio.i.
fetus ↄceptus in vtero materno pᷣmo viuit vita plan⸗
te.i.vita vẽgetat ĩa · deiñ vita aĩalis.i.vita ſenſitĩa.de⸗ inde vita inteiecta.ſed vita vegetatĩa eſt ab aĩma ve getatiua.ſenſitiua ab aĩa ſenſitiua.⁊ intellectĩa ab aĩa intellectĩa ergo in hoĩe ſunt plures aĩe ſibijnuicẽ ſucce dentes.⁊ ſicut dem̃ eſt adueniẽte altioꝛi foꝛma inferioꝛ deſinit eſſe 6 me plures ſuecedũt in gñatione hoĩs.ergo embꝛlo eſt diuerſaꝝ ſ per Dm ꝙ qñcũq; in motu ↄtinudacq ritur aliqua foĩa ꝑ multas medias foĩas · tũc derĩa⸗ tio illius mobilis nõ fit a medijs foꝛmis.ſed ab vltia. Wuius rõ eſt. quia medie foĩe nõ ſunt pꝛope termi mo
us.ſed ſunt deferẽtes ſubiecti ad pᷣncipalẽ foram. Et
ß̃m hot dicit Eõmẽtatoꝛ ꝙ gñatio hoĩs eſt trã fatio a
pᷣma foĩa ad vltimqᷓ. ſer hoc ergo dům ad maioꝛem.
ꝙ duplex eſt foĩa ſubñalis. quedã eſt que ꝓpꝛie eſt ter⸗
minus motus ſiue mutatõnis.⁊ talis foꝛma ſubñalis
dat ſpeciẽ.Ilia eſt foĩa ſubñalis queẽ via ad pᷣncipa⸗
lem terminũ motus.⁊ talis foĩa nõ dat ſpeciẽ.⁊ ideo ñ
põt pꝛo veritate dici ꝙ feĩa ipꝛegnata ↄcipit plantã.ſʒ ominẽ.quia ille foꝛme pᷣcedentes in materia nõ deno minant materiã
Quoni aũt quo viuimus ⁊ſentimꝰ dupli⸗
citer ſicut quo ſcimus · Dicimus aũt hocquidẽ
ſciam ·illud autẽ animã · vtroq; eĩ hoꝝ dicimꝰ
ſcire Similiter aũt ⁊ quo ſanamur· aliud qͥdeʒ ſaʒitas eſt. aliud aũt parte quadã coꝛpoꝛis aut⁊
toto Hoꝝ autẽſciẽtiaq; ⁊ſanitas foꝛma eſt⁊ſpe cjs quedã ⁊ratio · vtactus ſuſceptiuoꝝ hec qui dem ſciẽtifici.illa vero ſanabilis. videtur ef̃in patiẽte ⁊diſy oſito actiuoꝝ ineſſe actus. Anima
autẽ hecquo viuimus ·⁊ſentimus·⁊ mouemur
et intelligimus pᷣmo Quare ratio quedã vtiq;
eritet ſpecies · ſed nõ vt materiaet vt ſubem Poliq; Areſtoteles declarauit minoꝛẽ pᷣncipalis rõ
——
Folio xxi.
nis ſcʒ ꝙ aĩma eſt quo viuimꝰtm oẽm gradum vite. Nic ↄſequẽter ponit pᷣncipalẽ demrãtionẽ p quã dej
claratur maioꝛ. Glt ſtat in hoc. demrãtio duoꝝ quoꝝ
vtroq; dicimur eſſe vel oꝑari id quo pᷣmo dicimur eſe vel opar hobz ſe vt actus vł foĩa.⁊ id quo ſecũdario dicimur opari habʒ ſe vt materia.ſed dicimur viuere
aia pᷣmo.⁊ ex ↄſequẽti coꝛpe aĩato.ergo aĩa eſt actus ⁊
foĩa coꝛpis aimati. Maioꝛẽ pꝛo bat ꝑ duplicẽ foĩam. ſcʒ de ſciẽtia ⁊ ſanitate.quia nos dicimur ſciẽtes ſcia. ⁊ etiã dicimur ſciẽtes aĩa ſciente. Siliter dicimur fa⸗ ni ſanitate? coꝛpe ſano.ſed pᷣmo dicimur ſani ſanitate ⁊ex ↄſequẽti coꝛꝑe ſano. Glt ſiliter pᷣmo dicimur ſcien tes ſci ẽtia.ergo lciẽtia eſt foĩa ⁊ actus ſciẽtis. Eſt em̃ ſciẽtia actus ſciẽtifici.⁊ nõ cuiuſcũq;.⁊ ſanitas eſt ac⸗ tus coꝛpis ſanabilis.⁊ nõ cuiuſcũq;. Et hoc ideo.qa actus actiuoꝝ ſunt in patiente diſpoſito.i.foꝛe ſunt in ſuiÿpjð materijs. Glx qͥbůs Scludir diffinitionẽ aie que ẽ minus pᷣncipalis demõſtratõis ſcʒ aĩa eſt id quo viuimꝰ ſenſitimꝰ mouemur ⁊ intelligimꝰpᷣmũ. Et er hoc ſequit᷑.ꝙ aĩma eſt ſicut foĩa ⁊ actus ⁊ coꝛpus ſicut ſubiectuʒ rguit᷑. nõ dicimur ſani ſoluʒ coꝛpe · quia tũc homi nes infirmi eſſent ſani.nec dicimur ſciẽtes aima· quia tũc om̃es pueri ⁊ vdeote eſſent ſciẽtes quia habẽt ani⸗ mam. Dicen dũ ꝙ coꝛpus accipit᷑ dupliciter. Pꝛi⸗ mo mõ hm fe.⁊ ſic nõ dicimur ſani ᷣm coꝛpus t ſili ter nõ dicimur ſciẽtes aĩma abſolute accepta Alio mõ capitur coꝛpus pꝛo coꝛpoꝛe ſa no.⁊ tunc dicimur ſani coꝛpe ſano. Siliter dicendũ eſt de aĩma quia dicimur
ſcietes aĩms ſciente.ſic etiã dicimur viuere aĩma⁊ coꝛ
poꝛe nõ abſolute.ſed coꝛꝑe aĩato.⁊ ideo pᷣma denomia tio vite eſt ab aĩa quare ẽ actus coĩpis
Tripliciter em̃ dicta ſubſtãtia ſicut dirimus
hec quideʒ ſpecies · illud vero vt materia. aliud
autẽex vtriſqʒ Hoꝛum autẽ mater ia quidẽ po⸗
tentia ſpecies auteʒ actus · p oſtea ex vtriſqʒ ani matum.nõ coꝛpus eſt actus aĩme · ſed ĩa coꝛpo
ris cniuſdam Et pꝛopter hocbene opinãturq/
0
aliquodaima Coꝛpus qui dẽ ẽ nõ eſt Coꝛp⸗
autẽ aliquid eſt Etpꝛopter hoc in coꝛpoꝛe eſt.⁊ coꝛpe huiuſiõi.⁊ nõ ſicut pꝛioꝛes ad coꝛpꝰ ap⸗
tabant ip̃am nihil diffiniẽtes in quo⁊ quali? vere. cuʒ nõ videatur acciꝑe quo dlibʒ ↄtingẽs
Sic autẽſit ⁊ fm ratõem · vniuſcuiuſq; eñ ac
üac.e re tus inp otentia exiſtente⁊ in pꝛopa materia ap
Nn eſt ſrei)
tus natus eſtfieri · D quidem igitur actus eſt
qnidã ⁊ ratio potẽtiam habentis eſſe hmõi ma ⸗ niſeſtum ex his
Mic ↄſeq̃nt᷑ oñdit ↄcloem dus dictã ſequi erpᷣmiſ⸗ ſis Fuit eĩ pꝛius ſic demõſtratũ.ſi aia eſt id quo pᷣmo

1 11 pi 5 1 6 13 ²
8
*
Qeſtiones
dicimur viuere. ergo aia eſt actus. Pꝛobat᷑ ergo ilã cõ
cluſionẽ ſic qꝛ vel aĩma ẽ materia vel foꝛma.vłl totuʒ Seleb ẽ materia vłtotuʒ ↄpoſitũ. ergo ẽ oꝛma⁊ actus. Maioꝛptz eꝝ ſufficiẽti diuiſione. Zi noꝛ pꝛobat᷑. quia tã coꝛpus qᷓ; coꝛpus aĩatũ ſunt ea qui bus ſecũdario viuimꝰ. ima autẽeſt id quo pᷣmo vi⸗ uimus Gt ex hoc inducit duo coꝛrelaria quoꝝ pꝛi⸗ mũeſt. ꝙ antiqͥ bene dixerũt aĩam non eẽ ſine coꝛpe.ſic tñ ꝙ non eſſʒ coꝛpus ſed actus alicuiꝰ coꝛpis ſcʒ oꝛga⸗ nici m ꝙ aĩma nõ eſt in quolibʒ coꝛꝑe.ſed in coꝛꝑe oꝛ⸗ ganico? diſpoſito.⁊ in hoc ſt aliqui antiq coꝛripien⸗ di. quia quãuis dixerũt aĩmam nõ eſſe ſine coꝛpe.non tñ aptabant aĩam ad coꝛpus.quia nõ dixerũt in quali coꝛpe hẽret aĩa eſſe. ideo lunt vere rephenſibiles.⁊ hoc ptʒ ſenſu ⁊ rõne. quia videmꝰꝙ quelibʒ aĩma nõ eſt in quocũq; coꝛpe ſed in detminato coꝛꝑe. Glt rõne ſic. qꝛ nctus vniuſcuiuſq; natusẽ fieri in pꝛop̃a materia Git deiñ recapitulat ꝙ aĩa eſt actus coꝛꝑis habẽtis vitam in potentia. rguit᷑. cõtra vltimã ꝑticulã aĩma rõnalis ẽ pꝛo⸗ pꝛius actus coꝛpis hũani.⁊ nõ manet in materia.ergo pius actus non eſt ſp natus eſſe in materia Dim ꝙAreſiore. in iſta autoꝛitate nõ dicit eſſe ſed fieriſic ꝙ ſit ſenſus Zlctus ꝓpꝛius ſp natus eſt fieri ĩ ſua ꝓpꝛia ma teria.? tũc nõ habʒ exceptõem in aima rõnali · quia ia nullo mõ põt fieri extra materiã Si em̃ fieret extra ma teriũ non eſſʒ aĩma.ſed ſubña ſepata Scðo dicẽdũ ꝙy ſi ponat in autoꝛitate eſe ſic ꝙ fenſus ſit ꝙꝓpꝛius ac tus natus ẽ eſſe in ſua materia.tũc eſt veꝝ qᷓ;diu mate⸗ ria ẽ pꝛopᷣa poña aĩme.qð ↄtingit qñ põt aĩma exercere ſuas oꝑatõnes vitales ꝑ coꝛpꝰ.⁊ ſic ſtat autoꝛitas iſta. Pactus ſp manet in pꝛopᷣa materia Querit᷑. vtx aĩma rõnalis debeat eſſe in coꝛpe coꝛ⸗ ruptibili ſicut in ꝓpꝛia materia Dicendũ.ꝙy ſic.⁊rð eſt. quia aĩma dehʒ eſſe in illo coꝛꝑe ꝑ qð poteſt reciꝑe ſuas pfcõnes.ſ.aĩme que ſte ſciẽtie ⁊ ʒtutes.ſed hoc nõ põt facere ꝑcoꝛpus incoꝛruptibile. ergo. Maioꝛ patʒ. quia deterioꝛa ſt? grã melioꝛũ.cuz ergo aĩma ẽ melioꝛ coꝛpe opoꝛtuit coꝛpus eẽ tale ꝙ ſeruiret aĩme ad ſuas ꝑ fectõnes · Minoꝛ ptʒ. quia ſciẽtie acqͥrunt᷑ in nobis per
poñas ſenſitias. ſed fundamẽtuʒ oĩm ſenſuũ eſt ſenſus
tactus. ergo opʒ in coꝛpoꝛe aĩme rõnalis eſſe ſenſuʒ tac tus.ſed vbiẽ ſenſus tactus ibi ẽ coꝛruptibilitas.q ſic patebit inferius ſenſus tactus fit exquadã medietate q tuoꝛ qualitatũ · ſed vbicũq; eſt talis medietas.ibi etiã reꝑiturcoꝛruptibilitas
Airguit᷑.ex hoc ſequeret᷑ ꝙ ſubſtãtie ſepate etiã vni⸗ rent᷑ coꝛpibus coꝛruptibilibꝰ Sequela ptʒ. quia neceſſe eſt illas hẽre ſclas Dðm ꝙ quãuis neceſſe ſit illas habere ſcĩas ⁊ cognitõnes reꝝ nõ tñ eſt neceſſe ꝙ pꝛopt
hoc vniant᷑ coꝛpꝑib. quia tales ſubñe habẽt cognitõeʒ
reruʒ ꝑ ſpecies a deo infuſas.⁊ nð per ſpẽs acquiſitas ſicut anima rõnalis Arguitur.inter foꝛmã ⁊ materiã debz eſſe ꝓpoꝛtio. quia actus actiuoꝝ ſt/in patiẽte pᷣdiſpoſito.ſed aĩma rõnalis ẽ incoꝛruptibil· ergo debʒ vniri coꝛpi incoꝛrup tibili. Etiã ðꝛ in te xtu.actus ꝓpꝛius ẽ in detmĩata ma
teria Dz ꝙeſt duplex diſpõ in materia.vna eſt Em
quã materia ẽ apta ipi foꝛme.alia ẽque ↄſequit᷑ ex necel ſitate materie in quaẽ talis diſpõ · ſic ptʒ exẽplarit de ſerra in qua põt inueiri diſpõ duplex. Quedã eſt nccã
tia ſerre vt attingat ſuũ fineʒ.⁊ illaẽ ꝙ ſerra ſit ferrea
ſecundi de Anima
quia opzꝙ diuidat ligna· Zliaẽ diſpõ que hoc ꝙ ſerra ſit ferrea ⁊ eſt ꝙ õhit rubiginẽ. ⁊ hocei 3n intentionẽ illius qui introducit foꝛmã ſerre Siah— poſito duplex eſt diſpõ in matia aĩnie rõnalis· va que necãrio eſt in coꝛpe cui debz aĩma vniri.⁊ illa poſitio ẽ ꝙ coꝛpus habeat ſenſus ſicut pꝛobatũ eſt Z. eſt in matia diſpõ que ↄſequit ex ↄditõne illius matie necſſario.⁊ ſic opʒ lllaʒ materiã eſſe coꝛruptibilẽ.qꝛ in coꝛpe incoꝛruptiblli nõ põt fundari ſenſus. Qtqꝛ coꝛ⸗ ruptibilitas nõ eſt hncipalit᷑ intẽta ab illo qui diwoĩt materiã pꝛo aĩma rõnali.ſed coꝛruptibilitas cõſequit᷑ illã diſpõneʒ queeſt pᷣncipalit intenta ab agente · Tũc reſpondet ad argumẽtũ.ꝙ foꝛma ⁊ materia debẽt pꝛo poꝛtõnari quãtuʒ ad illã diſpõem quãpncipalit intẽ⸗ dit agens in matia.⁊ illa nõ eſt coꝛruptibilitas.ſ edẽg coꝛpus hẽat in ſe ſenſus.⁊ hm hocꝓpoꝛtionat᷑ aĩme S ergo ſenſus poſſent eſſe in coꝛpe incoꝛruptibili tũc tali coꝛpi dẽret aĩma rõnalis vniri. Secũdo põt dici ꝙaĩ ma rõnalis nõ eſt tm̃ rõnalis. ſed etiaʒ ſenſitia.quõuis ergo hm ꝙeſt rõnalis nõ reqrat coꝛpus coꝛ ruptibile. tñ ᷣm ꝙ eſt ſenſitiua.qꝛ illa nccario heſuſtẽtamẽtũ in coꝛꝑe coꝛruptibili rguit᷑. aĩma rõnalis inter om̃es foĩas naturales eſt maxie ĩmaterialis. ergo debet vniri coꝛꝑi celeſti. Dm ꝙ aĩma rõnalis capit duplicit. Vno mõ ʒ poñas intellectias.⁊ ſicẽ maxĩe ĩmateriał. quia oꝑa ta lium poñaꝝ fiũt ſine coꝛꝑe. Alio mõ accipit᷑ ᷣm ꝙ eſt ſenſitiua ⁊ vegetatiua.⁊ lic habʒ eãdeʒ cõditio nẽ cum alijs aĩabus. Sic ergo alie aĩme vegetatia ſcʒ ⁊ ſenſi tiuaſtẽ in coꝛruptibili coꝛpe.·ſic etiã aĩma rõnalis. Et ita hoc argumẽtum pꝛocedit de aĩma que eſt tm̃ intet⸗ lectiua.ſic eſt aĩma nobilis ¶ Arguit᷑ aĩma eſt ſimplex.ergo debʒ vniri coꝛpi lim plici.⁊ꝑ ↄſeq̃ns vniret᷑ vni elemẽtoꝝ vel celo cuʒ non ſint niſi qnq; coꝛꝑa ſimplicia Dm ꝙ quãuis aĩma ſit ſimplex in eẽntia nõ hñs compõem ex matia ⁊ foĩa. tñ eſt multiplex in jtute opatiua.⁊ ꝑtalẽ virtutẽmul⸗ ctiã coꝛreſpõdet ei coꝛpus mltiplex in ꝑtibus. uiꝰ rõ eſt· quia opʒ illas diuerſas ʒÿtutes aime exer⸗ cerip dinerſa oꝛgana.qꝛ alia eſt ꝑs ꝑ quã actus viden⸗ di exetcet᷑.⁊ alia ꝑ quã actus audiẽdi rgutt· aĩma rõnalis eſtpfectioꝛ alijs aĩabus ergo dẽret vniri coꝛpi hñti auxilia naturalia ꝑ que pom de⸗ fendere ſeipᷣa; Dm.ꝙhõ capit᷑ duplicit. Vno mõ ßmeius pᷣmã inſtitutõeʒ.ſ. in ſtatu ĩnorẽtie.⁊ ſic hõ nõ indiguiſſʒ auxilijs od reltſtẽdũ ſuis Irijs. qꝛ nihil fuil ſet ʒriuʒ hoĩ qᷓdin tuaſſet rcitudinẽ illiꝰ ſtatus. iſio mõ capit᷑ hõ bm ſtatũ peti.⁊ tũc etiã ſatis ꝓuidetur de auxilijs ꝑ hoc ꝙ ſibi ↄfertur rõ ꝑquã põt eip̃m mure ↄtra ipugnatões. Er qꝛ aialia bꝛuta nõ hñtrõem q̃ ſe ſic defendãt. ideo neceſſe fuit ꝙ deus ꝓuiderer iliis aĩg
libusde auxilijs naturaliꝰ 6 AZirguit᷑.ſi coꝛpꝰ hñanũ eſt zpꝛiũ ſubẽm aĩe rnat ʒ
aĩa rõnał nũqᷓ; ſeꝑat᷑ a coꝛpꝑe. Seq̃la ꝓbat. qꝛ ꝓꝛ
tus nõ ſepat᷑ ab eo cuiꝰeſt actꝰ S ꝙ nprae capit᷑ duplr Vnoꝰ ſᷣm ꝙẽebite ꝓpoꝛtõnatũ ipᷣ aĩerõ nali. ⁊ſit aĩa rõnał nñqᷓ; ſepat᷑ a coꝛꝑe illa diſpõnema nẽte Alio capit᷑ coꝛpꝰhm ꝙ fit ipꝛopoꝛtõnatũ ac aĩaʒ
rnalẽ.⁊ ſic aia pᷣt ſeꝑari a coꝛꝑe.qꝛ tũc coꝛpꝰ nõ ẽ ꝓp̃a
poña ip̃ius aĩe. Vñ ptʒ ꝙ maloꝛ ſimptt eii Fa ꝙpꝛi⸗
„
actus nõ ſepat᷑ a pꝛoßa poña m ꝙ hmõi.i. qᷓdiu ma⸗
net in pꝛop̃a poñn talis actus.
₰ ₰ ₰„

ur copi tdlelti. plictt. nomõß verial. quaopatt moaccpitfmoc dez cõdilonem vegtatiaſcʒ ꝛ ſai daima rõnalis. E maqueck m̃in
debz vniriciln oꝝ velceloaz nn vm ꝙ quãus ain em ex mattſ. ⁊ptalẽ virutimi plex in pribus.
ptutes aime
quã actus vi oꝛ alis aiabus ep rlapuegede E duplut. Vnonð inocine ⁊ſic hõn ns qnbil ful millꝰ ſatus. Alio inofudaud⸗ ipõt lapmm uhitrenit s puiderer ils ai wrt n n tüccy e ¶
gbmor
reſtotelis
Q. uerit᷑.que ſit ſcða definitio aĩe Dðʒ.ꝙ iſta.
ĩa eſt id quo pᷣmũ viuimꝰ ſentimꝰ mouemur ⁊ intel ligimꝰ Glt eſt bñ aſſignata.qi deſcriptio alicuiꝰ reiig note põt oprime ꝑari ꝑ pꝛopas paſſiones.et oꝑatõnes qbus ducimur iñ noticiã ip̃ᷣarum reꝝ. cuʒ ergo iſte ꝑti cule ſcʒ viuimꝰ ſentimꝰ ⁊c.ſint pꝛopᷣe opatõnes aie.er⸗ go definitio eſt bñ data de aĩa ₰
Arguit. iſta definito ↄuenit potẽtijs aĩe. ergo defi⸗ nitio aie nõ eſt bona Hꝛobat᷑.qꝛ poña vegetatia vui⸗ mus.⁊ poña ſenſitĩa ſentimꝰ.⁊ poña motia mouemur ⁊ poña intellectia intelligimꝰ. Dõm ꝙ iſta ꝑticula ¶pmũ)capitur dupliciter. Elno mõ vt tiñ valet ſicut pꝛoximũ.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ porentijs pᷣmo viuimꝰ ſentim?ꝰ mouemur ⁊ intelligimꝰ. Zlioꝰ(pᷣmũ)tantũ valz ſic pᷣncipale.⁊ſic ↄuenit aime qʒ eſt id quo pᷣncipatr viui mus Sic em̃ viuimꝰ per aĩam vegetatiuã.ſentimꝰꝑ aĩam ſenſiriuã.⁊ ſic capit᷑pꝛimoin definitõne iſta· q; uis em̃ poña eſt pꝛoximũ pᷣncipiũ viuẽdi.i.oꝑatõnũ vi talium. nõ tamẽ eſt pncipiũ pᷣncipale
Arguit᷑. etiã ſic capiẽdo(pᷣmũ)tũc iſta definitõ ↄue nit aĩme rõnali tm̃.qʒ illa eſt qua viuimꝰ ſenſitimꝰ mo nemur ⁊ intellihimnꝰ Dm.ꝙ iſte ꝑticule definitõis poſſunt capi duptr. V no mõ ↄiũctim ⁊ ſic ſoluʒ cõue niũt aĩme rõnali· qꝛ illa ↄiũctim eſt pᷣncipiũ viuẽdi ſen tiendi mouẽdi ⁊ intelligẽdi Alio mõ capiũtur iſte ꝑti/ cule diuiſim.ſcʒ reddendo ſingła ſingulis.⁊ ſic iſta de⸗ j̃nitio ↄuenit oĩbus aialibꝰ.qʒ ſub pᷣma pticula ſcʒ vi⸗ uimus intelligit᷑ aĩa vegetatĩa.ſub ſcða ſcʒ ſentimꝰ in⸗ telligitur aümna ſenſitia.ſub tercia ſcʒ mouemur intelli gitur motia.ſub vltima ſcilz intelligimꝰ intelligit an ma intellectia
Querit᷑.qũo iſta ſcha definitio demõſtrat pᷣmam.
Dðm ꝙ hoc mõ · Id qð eſt pᷣncipiũ quo pᷣmo viui⸗ mus ſentimꝰ mouemur ⁊ intelligimꝰ eſt actus pᷣmus ſubſtãtialis coꝛꝑis phiſici oꝛganici.ſed aĩa eſt hmõi.er go 2. Qſt ergo iſta demrãtio qꝛ.cuiꝰ rõ eſt. qꝛ in ipᷣaꝑ ceditur ab eftectu ad cãm.talis aũt demõſtratio eſt qꝛ ſicut ptʒ pꝛimo poſterioꝝ.ſunt eĩ moueri ſentire intel lgere effectus aime
Querit᷑.que iſtaꝝ definitõnũ ſit materiał⁊ que foꝛ malis Dðm ꝙ ſecũda eſt foꝛmal. ⁊ pᷣma materialis qula in pꝛima definitõne poni᷑(aliquidꝰqð ſe habet ex ꝑte materie.ſ.coꝛpus.ſed in ſecũda ponũtur ea que le habẽt ex ꝑie foꝛme.⁊ mhil ponit᷑ qð ſpectat ad coꝛpꝰ ↄueĩent᷑ ergo bma definitio ðꝛ material. qꝛ datur per materiam.⁊ ſecũda dicit᷑ foꝛmalis · qꝛ datur ꝑ oꝑatõeʒ 2 opatio eſt forma. rgutt᷑. definitio foꝛmal demõſtrat materialẽ a pᷣo ri ⁊ demõſtratione pꝛopt᷑ quid.ergo ſecũda definitõ a⸗ nime debʒ demrãte pᷣmaz a pꝛioꝛi cum ſit foꝛmalis. Dm ad pᷣmã ꝑtem aſſumpti. ꝙ duplex eſt defini
tio foꝛmal Ena ðꝛ foꝛmalis qʒ eſt data ꝑ foꝛmlẽ cãz.⁊
—
ihi hʒ demrãre materialẽ apᷣoi.ſicut ↄtigit in dua/ bus definitõniby motus tercio phicoꝝ. q̃ruʒ pᷣma de⸗
möõſtrat ſcðᷣam a pᷣoꝛi Alia eſt definitõ foĩa lis quia da rur per effectũ foꝛme.⁊ ſic definitio foĩalis demrãt ma terialẽ a poſterioꝛi.⁊ talis eſtfecũda definitõ aĩme.qꝛ il h que ponũtur ĩ ſecũda definitõne aĩme ſunt effectus foꝛmax· qꝛ viuere eſt effcũs aĩe vegetatie. ⁊ ſentireẽ effe ctus aie ſenſitie.moueri ẽ effectus aie motiue. ⁊ intelli⸗
gereẽ effcũs aie intellectie* Eſt tñ ↄſiderãdũ ꝙ aliq;
volẽtes ↄcoꝛdare duas oplones adiuicẽ ſcʒ an pᷣma de
Folio xti
finitõ demrẽt ſcham a poꝛi vel ecõtra.ponũt iſtã diſtĩs tionẽ. q iſte ꝑticuleĩi ſecũda definitõne ſcʒ viuimꝰſen; timꝰ ⁊. poſſunt dupłr capi. Vno mõ pꝛout dicũt eẽn⸗
tiaʒ vitalemſic ꝙ iſte dcõnes hcent effcũs cauſe foꝛmal ſicut ðᷣt Areſto. poſtea ꝙ viuere ĩ viuẽtibus ẽ eſſe.⁊ ſic ſcða delinitõ a pꝛioꝛi demrãt pꝛimã. Ilio mõ accipiũ
tur iſte dcões vt hcãt effcũs ⁊ pꝛopᷣas oꝑatões aĩaꝝ.ſic ꝙ ſit ſenſus. Aia eſt id quo exercemꝰ opera ſentiẽdi ⁊c̃.
⁊tũc pꝛima demrãt ſecũdã a pᷣoꝛi.⁊ ſecũda pᷣmã a po⸗ ſterioꝛi. Sʒ iſta ↄcoꝛdia mitiplr deficit reſpieiẽdo oẽs ꝑticulas. ĩo · quia nõ yñt illeꝑticule capi ᷣm ꝙ ßeãt eẽntias aĩmaꝝ qꝛ quãuis inueitur viuere qñq; accipi᷑ pꝛo eẽntia vite ſiue pꝛo aia.tñ non pñt ſic alie ꝑticule ca pi ſcʒ ꝙ ſentire beet eſſentiã ſenſitiuã.⁊ intelligere eſſen tiã intellectiuã. Secũdo · qꝛ ſi admittat᷑ ꝙ ille ꝑticule ſic capian adhuc pᷣma demrãt ſecũdã a pꝛioꝛi Cir ca qð ſciendũ.ꝙ aĩa adueĩens coꝛꝑi intelligit᷑ pᷣmo in⸗
foꝛmare coꝛpus. ⁊ ꝑ infoꝛmatõeʒ dare eſſe vitale coꝛꝑi.
pᷣinelligit᷑ em̃ ꝙ ala ſit in coꝛꝑe añqᷓ; intelligat᷑ animã
dare eſſe vitale.qꝛ ergo pᷣma definitio datur de aĩa Em
ꝙabſolute ineſt coꝛꝑi.ſecũda ʒ ꝙ dateſſe vitale coꝛpi
igitur adhuc pᷣma definitõ ſignificat cãm ſecũde defi⸗
nitõnis km naturã.⁊ ſic adhuc demõſtrabit pᷣmama pꝛioꝛi. Otentiaꝝ aũt aĩe. que dẽe ſunt alijs qͥdẽ inſunt oẽs · alijs vero q̃daʒ haꝝ · qͥbuſdã vero vna ſola Poñas aũt dicimus · vegetatm̃ ſenſitiuũ. appetitinũ.motiuũ ᷣm locumet in ⸗ tellectiuum ·
Poſtqᷓ; Areſto. dermĩauit de ſubſtãtia aĩe ponẽdo duas definitõnes eius. Nic iã detmiĩat de potẽtijs aĩ me ſiue de ꝑptibus aie. uiꝰ oꝛdinis rõ eſt.qꝛ ſubſtan tia naturalit pꝛecedit accidẽs.ſed poñe aĩme ſunt acct dentia aĩme. ergo aima pᷣcedit ſuas potẽtias. Pꝛio er⸗ go derminat de potẽtijs aĩe in generali.ſecũdo in ſpẽa⸗ li deſcẽditur ad ſingulas ptes aĩme ibi(q̃rgde alimẽ to pᷣmo) ¶irca pᷣmũ enũerat poñas aĩme in genere · et cirea hoc pᷣmo oſtẽdit qũo differẽter ſe hñt ad diuerſa aĩata Secũdo oſtendit qůo ille potẽtie ſeiuicẽ ↄſequã tur. Et dicit ꝙ quedã potẽtie aĩme inſtẽ quibuſdã aĩa tis. ſicnt bꝛutis inſt? vegetatiuũ ſenſitiuũ appetitiuũ et motiuũ hm locum. Quibuſdã ãt aĩmatis inſt? omes iſte potẽtie ſiel hoibus Quibuſdã vero ineſt ſolũ vna ꝑs aime.ſcʒ vegetatĩ que eit in plãtis tñ Et ↄſeq̃nter enũerat genera poñaruz dicẽs.ꝙ poñe aĩme ſunt vege tatiuũ ſenitiuũ apetitiuũ motiuũ hᷣm locum ⁊ imel⸗ lectiuum.—
Ineſtãt plantis vegetatm̃ ſolum ·alteris ãt hoc ⁊ ſenſim̃ Si aũt ſenſiti ⁊ appetit Ap ⸗ petitus qͥdem em deſideriũ ⁊ ira ⁊ vol untas ſti Aialia aũt oĩa hñt vnuʒſenſum et tactuʒ
Ex quo ſuperius dictuʒ ꝙ tiñ q̃ttuoꝛ ſunt gradus vite. ſeilicʒ vegetatiuũ.ſenſitiuũ.ᷣm locum motiuũ.? intellectiuũ. Ct hic Zreſtote. addidit appetitiuũ oſtẽ dendo qũo cõlequãtur adiuicem · Vult ergo Areſt.

————————————————-—— S — ce——— — 1
—
———————— ———
Queſtiones
bie ꝙ quãuis awetitm̃ ſit genus poñe nõ tamẽ eſt ra Dus vite. t hoc oñt quia nõ ſegant᷑ abiuicẽ ſenſitm̃
⁊awetitm̃. Dcm̃ añt eſt ſupꝛa ꝙ gradua vite eſt pᷣnci⸗ pium viuẽdi ab alijs ſepabile.cuʒ ergo ſenſit̃ ⁊ appe tiuũ nõ ſunt ſeꝑabilia ſic faciũt vnů gradũ. Dicit er⸗ go reſto · qůo dꝛñter iſta gña inſunt diuerß akatis. di it em̃ ꝙ in plã̃tis eſt vegetatm̃.aĩalibus em̃ pfectis in eſt etiã ſenlitm̃. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ ſpẽs reꝝ habẽt ſe ſic eũeri. ſed in nũeris ꝓceditur ab impfec tõꝛibus nũ eris
ad pfectioꝛes. ergo etiã opoꝛtet ſic ꝓcedere in potentijs
aĩme. qbus añũt ineſt ſenſitiuũ ineſt etiaʒ appetitm̃. Gt
diuidit᷑ appetitus ĩ deſideriũ.i.in axpetitũ ↄcupiſcibi⸗
lem.⁊ iniram.i.in appetitũ iraſcibilẽ.⁊ in volũtatẽ.i. in awetitũ intellectm quoꝝ apetituũ duo ſt⸗ ſenſitiui ſcʒ iraſcibilis ⁊ ↄcupiſcił Alius vero aʒpetitus eſt in tellcũalis ↄiũctus intellectui.⁊ dꝛ volũtas
Cui autem ſenſus ineſt /huic ⁊ leticia ⁊triſti⸗ cia ⁊ dulce ⁊ triſte. Duibus q̃t hic ⁊ cõcupiſcen tia. Delectabil is em̃ appetitus eſt ic pꝛobat pᷣncipale intentũ.ſ.ꝙ nõ ſepant᷑ abĩui⸗ tem ſenlitĩ 7appetitm̃ Qt ad hoc ponit duas rõnes Muaꝝ pᷣma ſtat in hoc.qͥbuſcũq; ineſt ſenſus illis ineſt ⁊ appetitus.qᷓ nõ ſepant abĩuicem.ↄñs eſt notũ Et añ cedens ꝓbatur.qa q̃buſcũq; ineſt ſenſus illis inẽ delec
tatio ⁊ triſticia. q ↄiũctio ↄueniẽtis ſenſibilis facit le⸗ ticiam.⁊ ↄiũctio diſcõueniẽ tis facit triſtici. Sed qͥ⸗ buſcũq; inſtꝭ lericia ⁊rſticia illis inẽ ↄcupiſcẽtia ꝑ quã
inclinat᷑ in delcãbile ᷣmn ſenſum Adbuc aũt alimẽti ſenſuʒ habent. tactus eñ̃
alimenti ſen ſus. Siccis eĩ ⁊ huidts ⁊ calidis
⁊frigidis alũtur om̃ia vinentia hoꝝ ãt ſenſus
tactus · ſed alioꝝ ſen ſibiliũ ᷣm accidens ſenſus.
Nibil eĩ in alimentuʒ confert ſe onus. neq; co/ loꝛ neqʒ odoꝛatus. Pumoꝛãt vnum aliquod eſt tangiiliũ· eſuries ãt ⁊ſitis ſunt cõcupiſcen tie. ⁊eſuries qͥdem calidiet ſicci Sitis ãtfrigi⸗ di ethumidi.ſapoꝛ po vt delcãmentuʒ hoꝝ eſt. Ceitificãdumãt de his poſteriꝰ eſt Nuncautẽ
n tãtuʒ dẽ ſit ꝙ aialibus hñtibus tactuʒ etap
petitus inſit. De fantaſia auteʒ ĩmanifeſtuʒ ẽpo ſteriꝰ auteʒ intendenduʒ eſt. Onibuſdaʒ auteʒ adhuc ineſt et ᷣm locuʒ motinnʒ alijs auteʒ ĩtel lectm̃ et intellectꝰ. vt hoĩbus et ſi aliquod alteꝝ
hmõieſt autet honoꝛabilꝰ.
Moc ponit aliam rõem ad hoc ꝙ appetituũ ⁊ ſenſiti nñ non ſepantur Et ſtat rõ in hoc. vbicũq; eſt ſenſus a limenti.ibi eſt appetitus.ſed in aĩalibus eſt ſenſus ali⸗
menti.ergo etiã appetitus Maioꝛ ptʒ.quia vbicũq;ẽ
ſen ſus glimenti. ibi ẽ eſuries ⁊ ſitis.ſed eſurtes ⁊ ſitis ſ awetitus.qꝛ eſuries eſt apetitus calidi ⁊ ſicci.⁊ ſi⸗ eis eſt appetitus frigidi⁊ humidi·⁊ ideo tactus eſt ſen⸗ lus alimẽti.quia ip̃e pcipit calidũ frigidũ humiduz et
„
tum decoqui diſponũtur ꝑ qᷓlitares ſicut ĩ ſenſiby.ſed etiõ opatqᷓyes ſt ꝑmediũ ip̃ᷣaꝝ qᷓlitatũ hoc ã̃t nõ fit ĩ ſenſibus.dñam viſus nõ agit in ſuũ obiectũ. qꝛ calidus aut frigidus.
ſecũdi de nima
ſiecũ Senſibilia aũt alioꝝ ſenſuũ nõ ↄferũtad tum niſi foꝛſan bi accidens. quia eis 2cct dit cali frigidũ Sapoꝛ aũt nõ confert ad alimẽtuz ſedẽ delec⸗ tatio aiemẽti. Minoꝛ pꝛobat. qom̃oaĩal nccãrio nu⸗ tritur. qʒ niſi ſic aĩal nõ poſſet ↄliſtere nec; ꝑm go aiali ineſt ſenlus alimẽti.qꝛ ałs nõ poſſet aial diſti guere ↄueniens nutrimẽtũ a diſcõuemẽti Ex quo cõ· clugitur ꝙ oibꝰ aialibusſqͥbus ineſt tactus etiã inẽ apititus De fantaſia aũt imanifeſtuʒ eſt qůo ſehẽat ad alias ſpẽs poñaruʒ deq̃ poſteriꝰ intẽdẽdũeſt. Qui buſdã inẽ m locũ motm̃ alljs ãt inẽ intellectm̃ ſicꝭ hoĩ bus Et ſi ſit aliqua natura hõꝛabilioꝛ hñana illi etiaʒ intellcũs ineſt.ſicut ſubſtãtie ſepate Arguit. aliqᷓ appetür porũ calidũ.ergo ſitis nõ eſt appetitus ſemꝑ huidi⁊frigidu Dõm ꝙ dupłr põt potus dici calidus. Vno mõ abſolute.? ſic veꝝ eſt ꝙ aliqua aĩalia appetant potũ calidũ Alio aũt mõ dict tur potus calidus vl frigidus ĩ oꝛdine ad ↄmixtõem uialis. vel ad illã q̃litatem q̃ pꝛo illo tpe eſt ĩ rali aĩali ⁊ſic om̃is potus ẽ frigidus Nuiꝰ rõ eſt · qꝛ aĩata ſunt mixta ex q̃tuoꝛ elemẽtis.ſeʒ calido hujo frigido ⁊ ſic co.⁊ ideo opʒ ꝙ vtãtur calido frigido hbuido ⁊ ſicco.ſʒ manifeſtũ eſt ꝙ in cibo nõ appetit frigidũ.&ᷓ in potu
Querit · quot ſt aĩme ⁊ quot gradus vite.⁊ quot ge
nera poñarum Dðʒ ꝙ ſti tres ale.ſcʒ vegetatĩa ſen ſitiua ⁊ intellectia Sʒ lunt q̃tuoꝛ gradus vlte· ſcʒ yege tatiuũ ſenſit ̃ motin km locũ⁊ intellectm̃ Glt ſt qͥn⸗ q; genera poñaꝝ.ſcʒ vegetatm̃ ſenſitiuũ appetitm mo tiuũ ßᷣm locũ ⁊ intellectin Rõ iſtiꝰ diuerſitat/ eſt· qꝛ di ſtinctio aĩaꝝ. diſtinctio graduũ vite.⁊ diſtictio geneꝝ poñaꝝ ſumũtur ex diuer ·⁊ ergo nece eſt variare nůe⸗ rum illoꝝ Diſtiguũtur eiñ aĩe ᷣm ꝙ dꝛñter ercedunt naturã ſiue foꝛmas naturales. ſicut em̃ ꝓbatũ eſt pᷣus Ziia vegetatĩa excedit naturã.q; mouet ad Z̃rias dif⸗ ferẽtias poſitionũ. vel qᷓ talis aĩa vtitur qᷓlitatib in ſua
opatione vł nõ. Si nõ vtitur qᷓlitatibꝰ.ſic eſt aĩa intel
lectiua q̃ inqᷓ;tum intellectiĩa nõ agit ꝑ aliquas qᷓlita⸗ tes Vel aia vtitur qᷓlitatibꝰ.⁊ hoc duplr. quia vel vtt tur q̃litatib diſpoſitiue tiñ ⁊ nõ effectĩe.⁊ ſic eſt aĩa ſen ſitiua.qꝛ talis aĩa opatur ꝑoꝛgana coꝛpalia q̃ neceſſeẽ diſponi ꝑ aliqᷓs qᷓ̃litates Gxẽpli grã. aĩa ſenſitia opat᷑ viſionẽ ꝑoculos nc⁊e eſt aũt oculos eẽ diſpoſitos alic
bus qᷓlitatibꝰ.vel aĩa vtitur talibus qlitatibus in ſua opatione diſpo ſitiue ⁊ effeciiue ſimul ⁊ ſic eſt aĩa vege
ratiua qʒ illa hʒ aliqᷓ oꝛgana ꝑ que opat̃ ſuas opatões ſicut ẽ ſſo machus epar coꝛ ⁊c̃. Et eti in ſua opatõne agit in obiectũ ꝑ tales q̃litates qꝛ optet ꝑcaloꝛẽ alimẽ Vñ ptʒ ꝙ nõ ſolũ oꝛgana aĩe vegetatiue
WVel pñt aie abĩuicem diſtigui km ꝙ dãt dꝛñter ꝙẽ.
Zima em̃ vel dat eſſe pure ſpũale.⁊ ſic ẽ intellectic ve dat eẽ pure materiale ⁊ ſic eſt aĩa vegetatĩa.vł dat eſſe prim materiale ptim ſpñale ⁊ ſic eſt aĩa ſenſitia Dat ẽ aña ſenſitia eſſe ꝑtim materiale.qꝛ vtitur qᷓlitatibus diſponẽtibus oꝛgana.⁊ dat eſſe ptim ſpñaleqꝛ recipit foꝛmã ſpũalẽ. qꝛ ſenſibile recipit᷑i ſiſuʒ abſq; mat̃ia vt infra ptẽbit Sʒ Idus vite diſtĩgnũtur abiuicẽ ßʒ ꝙ ſt dꝛñr ſeꝑabiles ĩ diuerb aĩgtis Sʒ hoc ↄtiĩgit tĩ qᷓtuo
mõis.ſcʒ dum vegetati ſepaturs ſenſitio ſicut ĩ plan? tis. ⁊ ſenſitm̃ a motio.ſicut ĩ aĩalibus impfectꝭ. ⁊mo⸗
———————————————————
—.—
—„„—— ₰—„——

di eʒ ſitsnicl unſutti iewan — znn aineadompim lo teeſtitallaüi Veſt qraiata in ofigorſi 0 idozſicoſ äugen 1 us vue. ⁊ut le ſcʒ vegeutſn adus vue ſcng uclecr Giſl in nlitin apetmn no diuerſitctgn ite diſticio gn nie eſt varinni m ꝙ diter ccin cut eñ̃ ꝓbati etjs mouet ad ʒndj vitur qᷓlitatinu tatib.ſie eſt aiai agitꝑ aliqus qin oc dupkr. quia n —— na coꝛpalia qᷓ neci g.ai un os ci dipoſtwili bus qjitunbusini — uet us opůl Eretiõ inſua opan ꝙopurpcalxaimn ed enpA incleſien. gůn
õfitiſenſibus cahdus aut frigdk n ꝙ důt dj⸗ ſic ẽ inelleci Ae.ſet nduc
enlit De
reſtotelis
tiuũ ab intellectio.ſicut in brut⸗ Aperit̃ aũt non eſt gradus vite. quia nõ ſeꝑatur a ſenſitio ſicuti textu ꝓba
tum eſt. ſed ĩ intellectiuo om̃ia illa iueniũtur. Sʒ gña potẽtiatiaꝝ diſtĩguũtur penes ↄpatõem ad obiectuʒ vel ergo obiectipoñe eſt aliqð coꝛpus ↄiũctuz aĩe ᷣm locuz ⁊gpinqͥtateʒ.⁊ ſic eſt pᷣmñ genus poñaꝝ.ſ.vege⸗ tantiũ.qͥa neceſſe ẽ alimẽtũ qð eſt obiectũ ponñaꝝ vege tatiuaꝝ eſie ↄiũctum aĩe vł alito Vel obiectũ eſt ſepꝑa tum łm locũ.⁊ hoc ↄtingit dupt᷑r. quia aĩa duplxiter ſe habʒ ad obiectũ.qñq; em̃ ꝑ opatõnes aie res tendũt in aĩam.⁊ qũq; aĩa tendit in res. Qxẽpli grã.ꝑ ſenſatõ
nem tẽdit ſenlihile in ſenſuʒ · q viſio fit ꝑ hoc ꝙ viſibi⸗ le recipit᷑ in viſuʒ ꝑ ſuã ſpẽm · vel ergo accipit᷑ hoc obie
tum m ꝙ res tendit ĩ aĩam. Gt hoc duplrtquia vel
talis res ẽ ſenſibil.⁊ ſicẽ genus ſenlitm̃.yel talis res eſt vlis ⁊ intellcũalit.⁊ ſic eii intellectm̃.vel tale obiectuʒ
Fᷣm ꝙ aĩa tendit in res · Et hoc ↄtingit duplr.aut ſicut in finẽ. ⁊ ſic eſt awetitĩ. Vel aia tenditĩ finemopis. ſic ẽ motiuũ.qꝛ appetitus ẽ reſpcũ boni.⁊ bonũ ⁊ finis
roincidũt.ſed ꝑ poñam motiuaʒ tendit aima in aliqð ſicut in rerminũ opis.qꝛ per illaʒ deuenit ad aliqð qð
eſt terminꝰ ahpeeitus. Querit᷑ quare vocant᷑ gña poñaꝝ Dðʒ ꝙ iðo di
cũtur gña qꝛ ↄtinent ſub ſe multas ſpẽs poñarũ ſicꝭ ge nus vegetatin ↄtinet ſub ſe tres ſpẽs. Senſitĩ vero cõ tinet ſub ſe nouem ſpẽs Intellectm̃ vero ↄtinet ſub ſe duas. Agpetitm̃ aũt ↄtĩnet ſub ſe tres ſpẽs
Arguit᷑.ergo motiuũ nõ eſt genus. q nõ cõtinet ſub ſe piures ſpẽs. Pꝛobat᷑.nã ideo ðꝛ aliqͥd genus qꝛ ha⸗ bet ſub ſe plures ſpẽs Dðm ꝙ motiua poña eſt du⸗ plex. quedã eſt motĩa imꝑatiua qͥ ſcz impat motũ.⁊ ta lis poña eſt diuiſa in multas ſpẽs. quia ↄtinet ſub ſe
ntellectũ voluntatẽ appetitus ſenſitiuos ⁊ ſenſus inte
rioꝛes.·ſicut infra parebit. Zilia eſt poña motiug locat executiua.⁊ tũc eſt dõm ꝙ ſpẽs accipi?᷑ dupktr Vno⸗ pꝛo reali natura ſpecifica.⁊ ſic nõ eſt diſtinctio ſpecifica
in illa poña.qꝛ ſic ðt Areſto.tercio huiꝰ ꝙ diuerſa oꝛ⸗
gana nõ diuerſificãt ſpẽ ipᷣam poñam motiuã. Slioꝰ
accipit᷑ ſpẽs pꝛo ſpẽali motu.⁊ ſic poña localit motiua
execuiia ẽ diuerſaꝝ ſpẽꝝ in viuerſis aĩalib. q aliqua gĩalia mouent᷑ localiter reptãdo ſicut ſt? ſerpẽtes ⁊ ver
mes.⁊ aliqᷓ mouent᷑ volando ſicut aues.⁊ aliq̃ ambulã
do ſicut homĩes Querit᷑. que ſit rõ oꝛdinis iſtoꝝ geneꝝ potentiaꝝ Dm ꝙ gña poñaꝝ poſſunt duplr oꝛdĩari. Eno⸗
ßᷣm viã gñatõnis ßᷣm quã ꝓceditur ab impfect/ ad pfe
ta.⁊ ſic vegeratĩ eſt pᷣmũ. deiñ ſenſitm̃·tũc apetitm̃
deiñ motiuũ hᷣm locũ.⁊ vltimo intellectiuũ Alio mõ poſſunt oꝛdinari ſᷣm oꝛdinẽpfcõnis. ⁊ ſie eſt oꝓpoſitus
ono. Iſtud aũt poteſt eſſe manifeſtuʒ comgando iſta
generã poñarum ad aĩata quig vegetatm̃ inucitur in impfectioꝛibo qᷓ; ſenſitiuũ. deinde atpetitm̃. deiñ moti wm Em locũ.⁊ tũc intellecm.
Arguit᷑ appetitm̃ etiam repitur in nõ aĩatis. ergo nõ
eſt potẽtia anime. Añcedens ꝓbatur. quia materia ap
petit foꝛmam pᷣmo phicoꝛum Mõm ꝙeſt duplex ap petitus.ſcʒ naturalis qui mil aliudẽ qᷓ; inclinatio na
ture ad finem vł opatõem.? talis appelitus etiaʒ eſt in
nð aĩmatis. ⁊ ſit nõ eſt potẽtia anime. lius eſt ape⸗
titus aĩalis qui ſeqͥtur ↄgnitõem alicuiꝰ appetibilis.⁊
talis ſolum iuenit in aĩalibuis.? de. tur Zreſto. Zpetitus em̃ ſenſitiuꝰ ſeqtur ↄgutõnem
lbens.⁊ de tali appetitu Pᷣ loqͥ⸗
Folio xxiii
ſenſitiuã.⁊ intellectiuꝰↄgnitõem intellectiuã Queri᷑. vrrũ plures ſint potẽtie in aima. Dõm ꝙ ſic. Et pᷣcipue in aĩma rõnali. Kuiꝰ ratio ẽ duplex.
Pꝛima · aima pᷣcipue rõnalis eſt pfectiſſima inter ini ferloꝛes foꝛmas. ergo dẽt haberepfectiſimas ⁊ piures opatioses quia oꝑatio eſt finis.i.ꝑfectioꝛ res habz ꝑfe
3
uerſa pᷣncipia. ergo oꝑtet ꝙ illas ꝑfectas opatõnes ha
ctioꝛeʒ finem. ſed nõ põt habere multas opatõ nes pfec tas ꝑ vnam potentiã. quia diuerſaꝝ oꝑationũ ſunt di⸗
beat ꝑ plures potẽtias Euiꝰ ratio eſt. qꝛ illa(que fiũt in ſuꝑioꝛibus ꝑpauca media)fiũt in inferionbo ꝑplu ra. Idõ eſt oꝛdinabil ad eũdem fineʒ cum ſubſtantijs
ſepatis.quia ad finẽ creaturaꝝ ſpũalium.ſed illum fi⸗ nem habet ſubſtãtie ſeꝑate ꝑ pauca? nõ per multa me dia.ſed inferiota ſicut hõ habet illuʒ finem per multa media. Secũda ratio ſtat in hoc. quia hõ eſt ↄpoſitus hex duplici natura.ſcʒ ex coꝛpali quo ad coꝛpus.⁊ ⁊pũa
li quo ad aĩam. ergo etiam hẽbit dup licẽ poñam coꝛ⸗ reſpondentẽ illi duplici nature ſcʒ ſpũalem ſicut eſt in tellectus agens poſſibil ⁊ volũtas. Et alias potẽtias
coꝛpales ſicut ſt/vegetatiue ⁊ ſenſitiue. Et hoc ideo. qꝛ
naturalit᷑ potentia leqͥtur naturam ſed in om̃i natura
tria inuenũtur.ſcʒ eſſe poſſe ⁊ opari 3 Arguit᷑. aĩma rõnalis plus accedit ad dei ſilitudi⸗
nem̃qᷓ; alie foꝛme· ſed in deo nõẽ potẽtia ſalteʒ paſſiua
aliquã potentiã
qualis ẽ ſenſus.· ergo etiõ ipᷣa aĩma rõnalis nõ habebit 5 Dm ꝙ in aĩa rõnali duo ĩueniũ⸗ tur ⁊ ᷣm hoc duplicit᷑ ſumit᷑. v no mõ quo ad pfectio nem opationũ. Gt quo ad hoc aĩma rõnalis magis accedit ad diuinã ſimilitudinẽ. quia ſicut deus pree te opatur.ita etiã perfcẽ ſunt opationes aĩme rõnalis Zlio mõ accipitur aĩma rõnalis quo ad nũerum po⸗ tentiaꝝ.⁊ tũc nõ habet ſimilitudinẽ cum deo · quia in deo nõ eſt multitudo potentiaꝝ ſicut in aĩma ratõnali Ga eiñ(que fiũt ꝑpauca in upioꝛibꝰ)fiũt in inferio ribus per multa rguit᷑. aima eſt ſimplexin eſſentia.ergo etiã erit ſim plexĩ potẽtia.⁊ ſic nõ erũt multe eius poñe. Cõſequẽ⸗ ria pꝛobat᷑. quia eẽntia ⁊ potẽria debentꝓpocionari Dicendũ.ꝙ duplex eſt n implicitas. quedã eſt ſim plic ꝑnegatõnem pſcõnis.⁊ ſic materiaema dicit᷑ imjler. qt pa kin ſe nõ hẽt in ſealiquã ꝑfectõem.⁊ ta⸗ lem ſimplicitatẽ nõ hẽt aĩma. Aliaẽ ſimplicitas ver negatõem compõnis quãuis nõ ger Ngatõem ꝑfecrio nisᷓſenʒ fẽðiñ ſeñõ eli Zpolita. ⁊ ſic ſolus deus ẽſim plex. qꝛ cuʒ ſua perfcõne nullã hẽt compðem· ⁊ ſic etiã aliquo mõ aĩma rõnalis quo ad eius eſſentiã põt dict ſimplex quia ſeʒ nõ eſt ↄpoſita ex materid? foꝛma. eſt tñ multiplex in pfectõne ⁊ ytute operãdi.?⁊ ideo reqͥri⸗ tur ad tales oꝑatõnes mltitudo poñarum Nuerit᷑. quot ſint poñe anime rõnalis ↄiuncte coꝛ pon Dm ꝙ decem? octo· qrum ponaru 5. ani
3*
ma eſt pᷣncipiũ materiãle. quãuis nõ ↄpletu lorjndo de aima in cõi.ſcʒ tres poñe aime vegetariuẽ videlʒ nutri tiua augmẽtatĩa ⁊ generarĩa.⁊ qͥnq; poñe ſenſitiue exte rioꝛes.ſcʒ viſus auditꝰ olfcũs guſtus? tactus Gt ſt⸗ qᷓtuoꝛ ſenſus interioꝛes..ſenſus cõis q locat᷑ ſup̃ dextꝝ oculũ. Qt vᷣtus ymagiatia q̃ locat᷑ ſup ſiniſtꝝ oculũ. Et ÿtus cogitatia q̃ locat᷑ in ſupioꝛi ple capitꝭ.ſ.ĩica cumie Glt mẽoꝛatĩa que locat᷑ in poſterioꝛi pte capitꝭ. Gt ſunt duo a ppetitus ſenſitiui. cilʒ iraſcibilis⁊co cupiſeibilis· Cõcupiſcibilisẽ.qui ↄilgur ſenſui cõt

—
—
F M
—0* 5
**
—
—
——
Se F— miellet?d g
6 5
— 39—0 3 ſte
ſ
S*),* 0Nan [ . A deſer 35 3) ₰. 210. Wſn Rn Wſt⸗e S 46 2
vN
eſtiones
Etiraſcibilis q ↄũgitur vᷣtuti cogitatiue ſicut patʒ tercio huiꝰ Item in ꝑfectis aĩalibyeſt vna poña locaii
ter motiua ꝑquã aĩal ecretur motuz. ⁊ illa eſt oꝛigina liter in coꝛde km ꝙ ei ↄiũgunt᷑ alia mẽbꝛa. Inqᷓ̃ntũ aũt aĩa eſt intellectia habʒ tres poñas.ſcʒ intellcm̃ agen⸗
rem poſſibilẽ? voluntatẽ. Et ſepata aĩa a coꝛꝑe iſte po
tentie nõ manẽt actualiter que ſcʒ ſt? in anima ⁊ in coꝛ poꝛe ſimul MQuerit᷑. vtꝝ potẽtie aĩe diſtinguãtur realiter ab aia D ꝙ ſic.⁊ pꝛobat triplici rõne. Pꝛima ſtat ĩ hoc Mla diſtinguũtur realit᷑ que diſtinguũtur pᷣdicamẽta liter cũ diſtinctio pᷣdicamẽtalis ſit realis ·ſed aĩma⁊ ſue potẽtie diſtinguũtur pᷣdicamẽtalit. Qſt eiñ aĩa re ductiue in pᷣdicamento ſubſtãtie. Sed potẽtie anime ſunt in ſecũda ſpecie q̃litatis. Qirca maioꝛẽ ſcien⸗
dum.ꝙ duplicit᷑ contingit loqui de diſtinctõne nenl
Vno mõ ſic. ꝙ illa(que diſtinguũtur realit er)diſtin guũtur loco ⁊ ſublecto.quia ſcʒ poſſunt abiuicẽ ſeꝑa ri realiter.et ſic layci loquũtur de diſtinctõne reali⁊ cum eis ↄcoꝛdant aliq moderni. Qt ſic eſt veꝝ ꝙ pᷣdicamẽ ta nõdiſtinguũtur realiter. quia nõ ſunt foꝛme realiter abiuicem ſeꝑabiles cũ neceſario accidẽs ſit in ſubiec⸗ to. Alio mõ capitur diſtinctio realis ᷣm ꝙeſſentia rei dicit᷑ res.⁊ lic illa diſtinctio dicit᷑ realis q̃ eſt eẽntialis. Illa ᷓq̃ ſic hñt diuerſas eẽntias etiã ſi nõ poſiunt abĩ nicem ſepari diſtinguũtur realiter.⁊ ſic phi loquũtur de diſtinctõne reali cuʒ dicũt ꝙ pᷣdicamẽta diſtinguũ tur realiter. Secũda rõ ſtat in hoc Actus ⁊ poña diui dunt qðlibet genus entis ᷣm Rreſto.nono metaphice ⁊ accipit ibi Areſto. genus m ꝙ genus ſubſtãtie diſti guitur ↄtra genus accidẽtis.vt ſit ſenſus actus ⁊ potẽ tia ſte eiuſdẽ generis.i.ſi actus alicuiꝰ poñe ſit de gene re ſubſtãtie.tũc etiam illa poña erit de gñe ſubſtantie vt pʒ de materia ⁊ foꝛma.qꝛ ſi foꝛma eſt in pᷣdicamẽto ſubſtãtie.eti materia eſt in ᷣdicamẽto ſubñe que eſt poña eius Exquo ſic arguit᷑.oꝑatio poñe eſt de pꝛe dicamẽto actõnis ſicut videre ⁊ audire. cum ergo actꝰ ⁊poñe ſunt de eodeʒ genere.optet etiam y poña ſit de uliquo gñe accidentꝭ. Qt ſic neceſſe ẽ dicere ꝙ potẽtia ſit de genere q̃litatis Nõ ergo põt dici ꝙ ſit de gñe ſub ſtantie ſic⸗ aia ſit ſua poña. Tercia rõ ſtat in hoc.ſi a nima ſit ſua poña ſequeret ꝙ aiã ſem̃ eſſet in exercitio ſue oꝑationis. Seq̃la eſt falſa. quia aĩa nõ ſemꝑ videt nec ſempꝑ audit. Pꝛobat᷑ tamẽ ſic. quia ſi aĩma eſſet ſua poña tũc eſſet imediatũ pᷣncipiũ ſue oꝑatõnis ſicut nũc eſt ĩimediatũ pᷣncipium dandi eẽ vitale.ſicut ergo ani⸗ ma ſemp dat eſſe vitale ita ſi aĩa eſſet ſua poña ſꝑ daret opatõem vitalẽ.⁊ ſic ſꝑ eſſet in exercitio opandi. ruitur. Auguſtin?ꝰ dicit ꝙ mẽs noticia ⁊ amoꝛ ſunt ſubñaliter in anima.ſed iſta cant poñas.ergo vi detur ꝙ aĩa ſit ſua poña Dm.ꝙ iſta loquutio põt duplicit᷑ intelligi. Vno mõ ꝙ ſit loquutio eẽntialis ſic ꝙ lignificet᷑ ꝙ mens noticia? amoꝛ ſte ſubñaliter ip̃ᷣa a nima.⁊ ſic loquutio eſt falſa Alio mõ põt intelligi hec loquutio vt ſit obiectiua.vt ſit ſenſus.mens noticia⁊ amoꝛ ha bẽt ſubñam aĩe pꝛo obiecto ⁊ ſic loqͥtur Augu ſtinus.qꝛ vult ꝑ iſtam loquutõem ꝙ in aĩma noſtra eſt pmago trinitatꝰ.qꝛ ſicut vna aĩma cognoſcitur ꝑtres vires.ſic vna eẽntia eſt in trib ꝑſonis. Sult ergo ꝙ ip ſa mens ſiue aĩma ꝑ memoꝛiã memoꝛit retinet aĩam. noticia ↄgnoſcit aĩaʒ. amoꝛe amat aĩam·ſi ꝙ vna ſub ſtãtia memoꝛit᷑ tenetur quo ad mẽtem · Noſcit᷑ quo ad
vicM nn M V W
noticiã. amat᷑ quo ad amoꝛẽ. Secũdo põt dici giſta
ÿpdicatio ẽ rotius poteſtatiui ĩ ſuis ptibus. Eirca qð
ſciendũ.qꝙ totum vle ineſt cuilibʒ ſue pti hm eſſentiã ⁊
pdicari de ſuis ꝑtibus diuiſim ſump?.Zjliud eſt totũ integrale ſicut domus.⁊ hoc nec ineſt ꝑribus ßn eſſen tiam nec ᷣm ptãtem.⁊ ideo tale totuʒ nullo mõ poteſt pᷣdicari de ſuis ptibus diuiſim ſumpte. Iſta eĩ ẽ ma⸗ la plicatio.lapis eſt domus. lignũ eſt domus. Sʒ to⸗ tum ptãtiuũ ineſt cuilibet ꝑti m eſſenriã ⁊ nõ mn ptã⸗ tem· ⁊ideo hoc põt pᷣdicari de ſuis ꝑtibus ↄiũctim ac ceptis. vt ſicut põt dicicalidũ leue lucidũ ſte vnus ig⸗ nis. Sic etiã poteſt dici ꝙ mens noticia ⁊ amoꝛ ſt/ ſub ſtãtialit anima. Et tñ ſicut caliduʒ leue lucidũ diſtin⸗ guũtur ab igne realiter.ſic etiã iſte potẽtie diſtinguũ⸗ tur realiter ab anima Arguit. materia pᷣma eſt ſua poña.qꝛ talis nõ di⸗ ſtinguit᷑ realiter a materia · ergo aia eſt ſua poña Hon ſeq̃ntia tenet ꝑ ſimile Dõm ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ nõ eſt in cõueniens ꝙ alĩ res ſit ſua poña paſſiua. Cuius rõẽ. qꝛ paſſio põt fieri ꝑeſſentiã rei.⁊ nõ ꝑ potentiã ſuꝑad⸗ ditj. Sed nõ põt aliqͥd eſſe ſua poñn qꝙtiua q̃les ſunt poñe aĩme que ſt ad minꝰ actie poſtq; receperũt ſpẽs. ſicut viſus poſtq; recipit ſpẽs viſibiles tũc videt. Rõ iſtius diuerſitatis eſt. qꝛ ſicut dem̃ eſt actus ⁊ porẽtia ſunt eiuſdẽ generꝭ.cuz ergo foꝛma ſubñalis(que eſt at tus materie pᷣme)ſit de ge ſubñe.neceſſeẽ dicere ꝙ po tentia illius accus ſcʒ materia pᷣma etlã ſit de pᷣdicamẽ to ſubñe.⁊ ſic nihil addit poña materie ſu materiã realit.ſicut ppña aĩe ſuꝑ aĩmã. Arguit᷑.foꝛma accñtal agit ꝑ eſſentiã ſuã.ergo eti foꝛma lubñal · Añcedens ptʒ de ca loꝛe que imediate a git ĩ aquã qʒ niſi ſic eſſet ꝓceſſus ĩ infinitũñ Dðm.ꝙ iſta pꝛopõ nõ eſt vera ꝙ foꝛma accũtał agit ꝑ ſuã eſſen⸗ tiã.qꝛ talia accũtia nõ ſunt ea que agũt.ſed qͥbus aliqᷓ̃ gunt. ⁊ ſic ignis agit in aquã ꝑ caloꝛẽ ſicut ꝑꝓximuʒ pᷣncipiũ non tñ caloꝛ agit. uiꝰ rõ eſt. qꝛ cum opari ſe qtur eſſe eo mõ ↄuenit alicui oꝑari quo mõ cõuenit ſij bi eſſe. Sʒ iſte foꝛme accñtales ꝑ ſe nõ hñt eſſe.⁊ ſic nõ ↄceditur ꝙ foꝛme accñtales agant per ſuã eſſentiã. Glt ſi tũc repiicet᷑.ſi deus cregret caloꝛẽ extra ſub⸗ ſiãtiã.tũc talis caloꝛ ageret ſu ſuã eſſeniã. Rñdetur duptr.7 Ino mõ ſuppoĩto ꝙ deus crearet talem caloꝛẽ pꝛeter ſubẽm tũc daret ſibi talem actõem pᷣter ſubẽm. Secũdo põt dici ꝙ nõ eſt poſſibile talẽ foꝛmã creari ex tra ſubſtãtiã.qꝛ creatio termĩatur ad eſſe ſubſiſtẽs.ſed caloꝛ creatus extra ſubſtãtiã nõ eſſet ſubſiſtẽs ergo nõ eſſet creabil. qʒ eſſe ſubſiſtẽtie caloꝛis eſt eẽ in ſubiecto. cuʒ ergo nõ hẽret ſubẽm tũc eſſet ſubſiſtens.⁊ nõ ſubſi ſtens qð implicat. Nec eſt ſile de accñte ſine ſubiegro ſubſiſtente poſtqᷓ; ꝑ naturã pꝛoductũ eſt. qꝛ accñs põt ↄſeruari ſine pᷣncipali ſubiecto.ſed tñ talis qᷓlitas non eſſet naturaliter abſq; quãtitate que ſupplet ibi vicen) Zirguit᷑. Auguſtinꝰ dicit ꝙ poñe aĩme nõ ſunt in al⸗ ma ſicut accñs.ergo ſicut ſubña in eo cuiꝰeſt ſubia NDicendñ. ꝙ duplx eſt xxcñs.ſcʒ ↄmune ⁊pꝛoßᷣum. Jã ꝙ poſie aĩme nõ ſunt ĩ aĩma ſicut accñs cõ mune.ſed ſicut accñs pꝛopᷣum.qꝛ ipe poñe fluũt ex eẽn tialibus pᷣncipijs aĩme. qʒ eſt pꝛopum accũtib ꝓpꝛijs accitia añt cõta fiuũt ex pᷣncipijs indĩdualibꝰ 8
Arguk. accñs nõ extẽdit ſe vitra ſubẽm.ſed potẽtie
di de Snima
——
pt dea⸗
ptãtem ſicut aĩal homĩ.⁊ ideo põt hoc totuz ſimplicit
— d. ſhn M ſn X— Vℳꝛ—* vno ſ— An
Fbn.
———
————
b————————
+—— S—„.

inim ee ue Liug dobnchi 5
nimict
ona. qtalisnõ
clt ſuapoa 0 beſt ikeqnöctin aluu. Luiusti botentl ſupai luaqles ſunt creccherütpes. les tüc videt. B ct acmszpotit ſubalis(queclu aetü ſi depßᷣdiunẽ natene ſuß mueri
d eſkentã u. gc caloze que ineqiut iininitũ Dnq cñtal eie ea qbusal caloit ſiut pꝓimʒ õ cſt. q; cumepnt ari quo mõ cõuentij ꝑſe nõ bñt eſeaicr nt per ſuã ejatũ. aret caloẽ emſch us cttar taluui m actben pin ſitẽ bile talẽ fomiaunt uuiiu ð eſſet ſubſilẽs apw ons eſtetẽ inluben urſubiliens riſi de accte ſine ſbieh uc eſt qꝛ kerishi ledtñ talis qin tequt ſuple
reſtotelis
anlme extendũt ſe vltra ſuñ ſubiectũ ergo nõ ſunt accij dentia Dõm eſt ad maioꝛẽ ꝙ accñs ſenõ extendere vltra ſuũ ſubiectũ p̃t intelligi dupłr.vno mõ ſubiectĩe er ſic eſt veꝝ ꝙ accñs nõ poteſt eſſe ſubiectiue niſi in ſuo pꝛio ſubiecto. Mio mõ põt intelligi effectiue vł obiec⸗ tiue.⁊ ſic eſt f̃mqʒ accũs extẽdit ſe effectiue vltra ſuum ſubiectũ.ſicut caloꝛ ignis agit vltra ſuũ ſubiectũ ſcʒ in aquã.ſic etiã obiectiue pᷣt accñs vltra ſuũ ſubẽʒ agere qꝛ viſus pᷣt obiectie tẽdere in caloꝛẽ extra ſe exñtem Arguit᷑ foꝛma ſimpłx ſubiectũ elſe nõ põt.ſecaĩa eſt foꝛma ſimplx ᷓ nõ eſt ſubiectũ accñtium Dm ꝙ maioꝛ eſtÿa dẽ foꝛma ſimpłr ſimpliciq̃ nullã admit ritpõem ſicut eſt eẽntia diuina· ſed aĩma nõ eſt foꝛma ſimplr ſimpłx.ſed eſt ſimplx qꝛ nõ eſt ↄpoſita ex maria et foꝛma iõ p̃t habere in ſe accñtia etiã ab ipᷣa realr di⸗ ſtincta.ſicut in pᷣneipio libꝛi latius deiñ eſt Zirguit ſenſibile ⁊ rõale ſunt dꝛñe aie · ꝗᷓ ſignificãt ſubam aie.ſed ſenſibile ſumit᷑ ex ſenſ uß ſenlus eſt ſuba aie ⁊ ꝑↄñs nõ eſt potentia Dm ꝙ ſenſibile capiur duplr.vno mõ ee ſic ſenſibi⸗ lelignificat aliqð ↄpolitũ ex coꝛꝑe ſenſitiuo⁊ aia ſenſi tiua.⁊illo eſt dꝛña ↄſtitutĩa aĩalis ⁊ ſic ſi⸗ ficat idẽ reakr cũ aiali. Alio inõ capit᷑ ſenſibile ꝓut Fnſode ſignificat habere ſenſum.⁊ ſic ſenſibile eſt acci dens ⁊ nõ dꝛña.qꝛ ſenſus eſt q̃litas extra eẽntiã aialis
f Querit᷑ vtꝝ ꝑotẽtie aie ſint in aig vrin ſublecto. ðm ꝙ qͥdam potentie aie ſicut intellectiue ſunt in
aia ſicut in ubiecto. Sʒ alie potẽtie ſunt in aĩa ⁊ coꝛpe ſil. Euꝰ rõ naturalt põt ſic ſumi qꝛ ſ eiuſdẽ eſt poten tia cuiꝰ eſt opatio.ſicut pʒ ꝑ Areſto. in libꝛo de ſomno et vigilia. Ille ꝗᷓpotẽtie ſt potẽtie aĩe tin qrũ opatòez tiñ fiũt ꝑ aĩam.ſed ille potẽtie ſunt aĩe ⁊ coꝛpis
opatões ſiũt ꝑaiam ⁊ coꝛp ſimul⸗ſed manifeſtũeſt ꝙ
opatões intellectiue fiũ
tiue⁊ vegetatiue fiũt ꝑ aĩam? coꝛpꝰ ſil. etiã potentie vegetatiue ⁊ ſenſitiue ſunt in aĩa? coĩꝑe imul
F Arguitxiceſc ſint aliq potẽtie coꝛpis ti· ꝓat
qſieut ala eſt em̃ ſubiẽctũ potẽtiaꝝ ſpñaliũ. ita coĩp erit tñ ſubiectũ potẽtiaꝝ coꝛꝑaliuʒ · ↄña tenet a ſiki
Dm ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ nõ eq̃liter ſe bz coꝛpus ad poten tias ſicut aĩa. qꝛ aĩa eſt pᷣncipiũ oĩm potẽtiaꝝ etiam coꝛ ꝑaliũ qᷓ;ʒuis nõ ↄpletũ ſubiectũ.i ed coꝛꝓꝰ nõ eit bnci pi⸗ um oim potẽtiaꝝ.⁊ ſie nõ eſt aliqᷓ potentia in coĩhetin Luiꝰ rõ eſt. qꝛ poñe(q̃ ponunt᷑ in aĩa)ſunt potẽtie actt neaut erpte obiecti inqð agũt ſicut funt potẽtie vege⸗
tatiue. aut poſt receptionẽ ſpẽi ſicut ſenſitiue ⁊ intellec⸗ tiue · ſed actio e
—
otiꝰqᷓ;a mat᷑ia. Et iõ nullaẽ poña qᷓt̃ coꝛpl ↄueiat
Zirguit Muguſtinꝰ dicit ꝙ aĩa q̃dam ſentit ſine eome.ᷓ aia hʒ aliquẽ ſenſum ſine coꝛpe Döm ꝙai⸗ mã ſentire ſine coꝛꝑe pᷣt duplr intelligi.vno mð obiecti ue.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ aĩa qdam ſentit que nõ ſt in coꝛpelp⸗ ſns aiati iimi lupi.qᷓdam tamẽ ſentit cũ coꝛꝑe qĩ ſcʒ ſubiectũ eſt
in coꝛpe ꝓpo.ſicut ſentit aliqͥs vulnꝰ vł doloꝛẽ in coꝛꝑe ꝓbo. Ilio mõ intelligit᷑ g gia ſeit ſine coꝛge ſubieciꝭ
ue.⁊ iiceſt ſimplr flm. qi oz Enſum ⁊ lenſitiuam opatò nñẽm ſemp eſſe in coꝛpe fieut in ſubiecto 3 Arguit᷑ acchtia delẽt eẽ ꝓpoꝛcõnata ſuo ſubiecto ſed potẽtie aĩe nõ ſt. ꝓpoꝛcõnate aie ꝗ nõ ſtꝭ accñtiaip ſius aĩe. Wioꝛ ꝓbat qꝛ insĩa rõnali qũq; nð eſt voña auditiua ſicut in ſurdo.etiã in ceco ũẽ poña viliuã
ſta foꝛma.qᷓ etiã a foꝛma fluũt potentie
iectiue iũt ꝑ aĩam tĩ. opatões aũt ſen
ſicut qñ ouis ſentit coloꝛẽ pieris aut iimici
aĩa rõnali.ſicut a ↄpleto ſubiecto.⁊ vegetatiue ⁊ ſenſiti
ᷓ ſub tali gñe Zrinent᷑. Sʒ aia eſt poꝛ hm naturã ſuis potẽtijs. qꝛ om̃e ſubiectũ foꝛme accñtałeſt pᷣus natura⸗
ip̃a multe potentie m quèẽdam oꝛdinem
um neq; cã efficiẽs. qꝛ matia ⁊ efficiẽs nõ coincidũt
ſic añt eſt de aĩa.qꝛ aĩa eſt matia in q̃ id ẽ ſubiectũ potẽ
tiarũ. Qx quo pʒ ꝙ aĩa eſt pᷣncipiũ potẽtiaꝝ intripli⸗j
ci gñe cãe.ſcʒ efficiẽtꝰ.materialis.⁊ finalis aĩma p. ab p d.ten ficitꝑ potẽtias.⁊ ſic pfectio(q̃ eſt in potẽtijsoꝛdinat„ G A1— ad aiam ſicut ad finẽ. Qſt tamẽ ↄſiderandũ ꝙefficiꝭ 2. 3 tia(qͥ aiaefficit potẽtias)nð eſt per trãſmutationẽ ſed CE perſimplicem cmanationem Maifeſtũ igiteſt peodez mõ vna vtiqʒ erit 2 fe 2 rõ aĩe ⁊ figure· Neqʒ em̃ ibi figura eſtp̃ter trian/ ſe ßfrx n2 gulũ. ⁊q̃ pñr fiũt neqʒ haĩa pterpᷣdcãsẽ. Fietãt
vtiqʒ ⁊ in figuris rõ cõis q̃ ↄueietq̃dẽ oĩbꝰ pꝛo
4
F* 2 7a Dicendũ ꝙ potẽtie aĩe capiunt᷑ duplr. vno mõgñart et ſi. ↄuertunt᷑ cũ aia ⁊ ſunt ꝓp̃e paſſiones aie ingñali· Alio mõ accipiunt᷑pticulatim.⁊ ſic nõ oꝑtʒ gadequẽ tur aĩabus. rẽpli grã aie vegetatie ꝓpoꝛcionant po tentia nutritiua.augmẽtatiua ⁊ generatiua.⁊ ille potẽ 8 tie ꝓpojionant᷑ aĩe vegeratie ᷣm ꝙ hmõi. Silrßſus in cõi ꝓpoicionant᷑ aie lenſit iue ⁊ nõ ille ſenſus vel iſte.et ideo om̃s ſenſus ſt in aia bſitiua pfecti aĩalis ſi nõ ſit defectus ex pte coꝛꝑis.ꝙ aũt ꝑfectũ gial qñq; nõ habz viſum nõ ꝓueit ex defcũ aie ſi ex defcũoꝛganicoꝛpalis
Querit᷑ vtꝝ potẽtie aie fluãt ab ipᷣa aĩa Dömꝙ oẽs potẽtie aie fluũt ab ipa añã ſicit a pᷣñcipio effectiuo ſicut inferius patebit · ſj intellciue potẽtie fluũt ab ipſa
Folio
Queſno
ne fiuunt ab aĩa ſicut a pᷣncipali ſubiecto ſʒ nõ ↄpleto Kuꝰ rõ eſt. q pᷣncipium in vnoquoq; gñe eſt cã illoꝝ
liter in actu ꝑ foꝛmã ubalem añqᷓ; ſibi põt ineſe acciꝰ dens. m qꝙ tale ſubiectũ eſt in actu ſuhali.ſic eſt ᷣn⸗ cipiũ ꝓductiuũ accñtis ſi im aceñs ſit innlecũ ſubie cto id eſt oꝛtũ ex natura ſubiecti. Si aũt accñs lit abeꝝ trinſeco inductũ tũc ſubiectũ eſt ſuſcepti talis accñts ſʒ nõ ꝓductĩ ⁊ ſic eſt pᷣncipiũ ſubiectm̃ ſed nõ effecti Arguit ab vno nõ pñt fluere plura.ſed aĩa ẽ vnũ qðᷣdã ᷓ nõ hʒ ples potẽtias Dðʒ ꝙ duplx eſt aliqd vnũ. vno mõ ſuba⁊ Erure ſimul ⁊ ab illo non ꝓcedunt pla · Aliomõ deſt vnũ in ſuba·multipłx tñ in ÿtu te ⁊ ab illo pñt pla ꝓcedere hm aliquẽ oꝛdinẽ ſie aũt eſt
—
de ipa aia. qꝛ aia eſi multiplx in ÿᷣtute ⁊ iõꝓpcedunt ab
2
Arguit᷑ aĩa eſt ſubiectũ potẽtiaꝝ ꝗᷓ nõ eſt ðncipi⸗=
Dm ꝙ matiaex qua nõ coincidit cũ efficiẽte fec bñõ g4 qua. Et rõ eſt*. moiei hm 2 hu⸗ iuſmõi eſt pura potẽtia.efficiẽs aũt ʒ ꝙ hmõie inacœMa R tu ſed iplicat alidd eſſe in potẽtia ⁊ in actu. ſed matia Ayp„ 2. ſ 2 in qua eſt etiõ in actu.ꝗ illa poteſt eẽ ſil efficiẽs ⁊ matia vᷣ 3 K,3
pꝛia ãtnulli eritfigure. Silraũt⁊ in des aĩa⸗ bus. vñ ridiculũẽ q̃rerecõem rõem ⁊in his ⁊in alteris. q̃ nulliꝰ erit eoꝝ q̃ ſuntꝓda rõ · neqʒ ᷣm ꝓðam⁊indiuiduã ſpẽm dimittẽtes hmõi Si militer aũt ſehñt ei qð de figurisẽ ⁊q̃ fm aĩam ſunt Speĩin eo quod eſtↄñr ẽpotentia qdp us eſt in figur ⁊ in aiatis vt in tetragono qͥdeʒ
BMW ſ v 2 4 Bßm er d non — ſrner dfmn
Sr S. ſy* r ſr e+
P ſe N—5„ ⸗—½ yn- too
W 5 I.Ke
—

.
Queſtiones
trigonũ eſt in lenſitiuo ãt vegetatiuum
Poſtqᷓ; Areſto. poſuit diffinitõis gie. enumerãdoꝑ tes aĩe.i.potẽtias in generali.h ↄñr oſtẽdit quõ ſe habe
at cõis diffinitio aĩe aſſignata ad ꝑtes aĩein ſpẽali Et dicit ꝙ qᷓ;uis ſunt multe ꝑtes aĩe ſicut dem̃ eſt tñ mani
ſeſtũ erit ex infra dicẽdis ꝙ vna erit diffinirio aĩe ſicut et figure. qꝛ ſiẽ figura ĩ cõi nõ ẽ p̃tillã ⁊ ilã figurã.ita
etꝭ nec erit vna cõis diffiꝰ aĩe q̃ nõ ↄueiat ſinguł aĩab Lirca qð ſciendũ ꝙ Plato poſuit ydeas vles in ſin
gulis rebo nõ ſe halentibo ↄñr. Sed in ill reb q̃rũ vlti⸗ ma ↄſtituit᷑ ex pᷣoꝛi ſicut ſt numeri ⁊ figure. ↄponit eĩ poſterioꝛ nũerus ex pᷣoꝛi nũero ⁊ poſterioꝛ figura ex pᷣo⸗ ri figura.in ill ergo qͥ le halẽt ↄñr nõ poſuit Plato yde as. Luiꝰ rõ eſt. qꝛ ydee ad hᷣ ponunt᷑ ꝙ ſint cauſe illaꝝ
reꝝ q̃ fiunt de nouo ſed in illis qͥ ſe habẽt ↄñ̃r pᷣmũ ẽcã
poſterioꝛis· ſicut binariꝰ eſt cã t̃narij ⁊ tnariꝰ eſt cã q̃r narij.⁊iõ nõ oʒ ibi ponere cõem vdeã ad cãndũ ſpẽm ſi
cut in alijs. Elult ꝗᷓ Areſto.in textu ꝙ ſicut Em Plonẽ
nõ eſt dabil aliqᷓ diffinitõ figure q̃ ↄueĩat ydee cũ ydea
nõ ſit in ilł ita nõ ẽ dãda aliqᷓ dittinitio cõis aĩe q̃ ↄue⸗
niat ydee aĩe ⁊ nõ ꝑticularib aĩab. Cſt tamẽ veꝝ ꝙ
ficut in diffimtionib figuraꝝ pᷣmo dat̃ vna cõis diffi⸗
nitio q̃ tamẽ ↄuenit ſingut figuris.ita etiã ẽ dãda vna
rõis diffinitio aĩe qᷓ ↄuenit ſinguł aĩabus. Scðo ſicut
Fpter cõem diffinitõem figure dant᷑ ſingule diffinitõnes de ſingulis kiguris. ita etiã ſunt dãde ſingule diffinitio
nes de ſingulis aĩabus. Qt ſimile ẽ in omniby illis qᷓ habẽt ſe ↄequent᷑. O aũt ptes aĩarum ⁊ figuraꝝ ſe ha hean ↄſequenter.ſic ꝓbat.qʒ illa ſe habent ↄſequenter quoꝛũ pᷣus eſt in poſterioꝛe.ſed ſic eſt de ſinguł aĩabus Maioꝛ patet ex rõne illius qð eſt ↄſequenter. WMino⸗ rẽ ꝓbat ſic. qꝛ iliud qũ eſt in potentia) includit᷑ in eo quod eſt in actu.ſed poſterioꝛ? pfectioꝛ aĩa ſiue figura ſe habet. vt aliquid in actu ðᷓ includit pᷣoꝛem que hʒ ſe
1 hdt⸗ vt aliqͥd in potẽtia. Ex quo ↄcludit Areſto.ꝙ ſicut tri
gonum eſt in tetragono id eit triangulꝰ in quadrangu lo.ita vegetatiuum in ſenſitiuo
E Arguit᷑ ſi vegetatiñ eſt in ſenſitiuo.qᷓ plures aĩme erũt in vno coꝛpe qð eſt incõueniẽs. Dm ꝙ in vno ↄpoſito nõ ſunt ples aĩe actuales ſed eſt vna actuałet alie vᷣtuces. vt in hoie eſt tm̃ aĩa rõnalis actuat᷑r.ſed in eo ſtꝰ eriõ vegetatia ⁊ ſenſitiua ÿᷣtualr Sʒ ↄtra
hoc arguit᷑.hõ denomĩat᷑ ſubaliter ab aĩa vegetatiua
et ſenſitiua.ꝗᷓ aĩa vegetatiua ⁊ ſenſitiua ſunt in homĩe ſubaliter. Dm ꝙ duplr aliqͥdᷓ eſt ſubałr in alio.vno mõ ſubalr actualr id ẽ pᷣm ꝓpꝛiũ actũ.⁊ ſic aĩa vegetati na ⁊ ſenſitiua nõ ſunt in homie ſubaliter qʒ ſunt ibi ſub
actu rõnal aĩe. Alio mõ aliqͥd eſt in alio palt vᷣtualr
et ſic etiã aĩa vegetatiia ⁊ ſenſitiua ſi fubaliter in ho⸗ mine. Sũt aũt ille aie in hoĩe nõ ſub ꝓpꝛijs ſubſtõtijs ſed ſub ſuba aĩe rõnal⁊ iõ dñr eẽ ſubalr ʒtualr in aĩa rõnali. Silr eſt in figuris.qꝛ in ſuꝑioꝛi figura ⁊ pfectio
ri eſt inferioꝛ ⁊ impfectioꝛ figura nõ actualr.qꝛ tũc vna
figura eẽt diuerſaꝝ ſpẽn.ſʒli ubalr ÿtualr⁊ nõ ſolũ v⸗
tualr accũtalr.ſicut dicimꝰꝙ ignis ꝑ caloꝛẽ eſt in aqua
vtualt.nõ Vtualr ſubair.ſ ed vᷣtuatr accũtalr ¶ Quent᷑ vtx adueniẽte aĩa rõnali aĩa ſenſitiua coꝛrũ pat D m ꝙ nõ ꝓpe roꝛrũpit᷑. Videt᷑ tñ ꝙ ſic. illud
roꝛrũpi᷑ ꝙ nõ manʒ· ſed adueniẽte aĩa rationali aĩma
ſenſitiua nõ manet.qᷓ ⁊c. Dm ꝙ hocꝓpꝛie coꝛrumpit quod nõ manet ſubſtãtialiter. q;uis ergo aĩa ſenſitiua nõ manet ſubltãtialiter actualiter.tamẽ manet ſub⸗
S 6 N e ſle
ſecũdi de in ima
ſtantialiter virtualiter. ergo nõ debet dicic orßpt. ſimile eſt de elemẽtis in mixto.de qͥbus dicii m. ſai⸗ pᷣmo de generatione. ꝙ nõ manẽt nec coꝛrüß in⸗ 5 uat᷑ ÿtus eoꝛum ſcʒ ſubſtãtialis jum eſt
Quareet ᷣm vnumquodqʒ qͥueren
quidſit vniuſcuiuſqʒ aĩma vt que plãte ·ct qu
ominis aut beſtie Bic(qꝛ Zireſto. dixit ꝙ pᷣter cõem diffinitõeiaie etiã opoꝛtʒ dare pticulares diffinitõnes de ingulis aĩ mabus)ideo hoc ip̃m ↄcludit coꝛrela rie dicẽs ꝙ— querereq fit vniuſcuiuſq; rei aĩma · ſcʒ aĩa plantehom nis ⁊ beſtie Lirca quod ſeiendum ꝙ du plicit ↄtin git deſcendere determinãdo de ſingulis animab. vno modo manẽdo in genere vegetatiuo.ſenſitiuo. moliuo et intellectiuo. G ſic deſcendit Areſto. in hoc libꝛo de aĩa ad tractandũ de ſingulis aĩabus. Alio mõ ↄringit
deſcẽdere etiã ad ꝑticulares ſpẽs animatoꝛum ᷣm ani
mam vegetatiuam ſenſitiuã ⁊ intellectiuõ· ⁊ ſic de ant mabus determinat in libꝛo de aĩalibus vegetabilib
et plantis. Glt ꝑ hoc intelligit᷑ pꝛeſens iftus.qꝛ? Ar-
in hoc libꝛo nõ vult inquirere que ſit anima homis plã te ⁊ beſtie ſed hoc facit in libꝛo de aĩalibꝰ⁊ plãtis
Pꝛopter quã autem cauſam ↄſequenter ſi ſe habent. cõſiderãdum eſt Sine em̃ vegetatio ſen
ſitiuum nð eſt. a ſenſitiuo aũt ſepatur vegetatĩ
in plãtis · Iterũ autẽſine qͥdem eo quod pᷣttãge ⸗ realioꝝ ſenſuũ neq; vnus eſt. Tactus aute ſine
alijs eſt. Multa em̃ aĩaliũ neq; viſum neq; au ⸗ ditũ hñt· neq; odoꝛatꝰ ſenſum · Et ſenſitiuoꝝ ãt alia quidem habent ſm locũ motũ alia vᷣo non habent · vtimũ ãt ⁊mĩmũ rõem ⁊ intellecum vt
homo aut hmõi aliud. QDuibus eĩ inẽ rõcina ⸗
tio coꝛruptibiliũ. his ⁊ reliqua om̃ia Duibus
aũt illoꝛũ vnũquodqʒ nõ om̃ibus rõcinatio.ſj
qͥbuſdam quidem neqʒ ymaginatio. Alia autẽ
hac ſola viuũt · De ſpeculatiuo ãt intellectu alia
ratio eſt D quidem igit᷑ de hoꝛum vnoquo ⸗ q; ratio hecꝓmptiſſima etde aĩa manifeſtů eſt
Bic oſtendit quõ reſtat determinãdũ. Glt dici ꝙ
declarãdũ eſt q̃re ſenſitm̃ nõ eſt ſine vegetatiuo ⁊ tñ ecð
tra vt in plõris. Deiñ q̃rendũ eſt qᷓre aĩal nõ põt eẽ ſi⸗ ne tactu.⁊ tñ tactus poteſt eẽ ſine alijs ſenſib ſunt e aĩalia multa q̃ neq; habẽtviſum. neq; auditũ.ſicut aĩa lia affixa petria ⁊ etiũ alia q̃ mouent᷑ bm locũ In pfec tiſſimis igitur aialibeſt vltimũ ⁊ minimũ qð eſt rõct natm̃ ſicut in hoĩe vl in aiqs coꝛpalib etiã eit rõcinatõ ſicut in coꝛꝑib celeſtibꝛ.nõ tñ in oĩby aĩalib rõcinatõ quia q̃dam aialia viuunt ſolũ ymaginatõne idẽ fan⸗ taſia. opʒ igit inquiri de vnoquoq; ſpẽalr. Qt hoc ido qꝛſi indiſticte de iſtis detæmiĩaret tũc eẽt doctrinacõj fula. Illa ei pñt facilr tẽriqᷓ diſticte ⁊ꝑ oꝛdieʒ tradũt᷑
—— 1 2 S
S
—
—

n mg bcori nli
enie igt
busdie thj eplir
em diffinithen ne delinglsg larie dicisꝙe ʒulaplanth m duplicit lis mnm ſenſinuo motit etoInhoc lbode imatoum* i ecnuõ ⁊ſic denn bus yegerabilbꝰ — Ar. nima homioplã albh⁊plitis ſequenter ſuſ em vegetatioſo cpatur vegtum̃ Tacus uteſnt
Etſenſitinoꝝit notũ alia po non
ʒintellecunn us em̃ inẽ rᷣn om̃ia D ubus röcin gnatio· Alis ot inlleem ai honm woquo⸗ amnifeſtcſt und. G dich g egtatluo ⁊t jrezialrõ põt iſ⸗ lus lenſib ſuntt uq; oudui ſeu ii enl fnbci. Inpfe tminmiq;en ᷣ ulbeie cb6 ei
3„ 60d y 2*% de N c
ſcb F
Rreſtotelis
¶ Querit᷑ quare in quibuſdã aĩatis reperi vegetati⸗ uũ abſq; ſenſitiuo. Dðm ꝙ ideo qꝛ natura ꝓcedit
ab impſecto qd pfectũ. cñ qᷓ vegetatĩ ſit ipfectius ſenſi tiuo debz in qͥbuſdã illa iueiri vegetatĩ abſq; bſitio.⁊
ſenſitm̃ abſq; motiuo · qꝛ qqᷓ bz naturã ſunt)oꝛdiata ſte ſicut dicit᷑. viij. phiſicoꝝ.ꝗᷓ opʒ in naturalibꝰ ꝓcedere
oꝛdinate ab impfectis ad pfecta Querit᷑ quare tactꝰ inuenit᷑ in om̃i aĩali⁊ nõ al ſẽ
ſus Dm ꝙ tactꝰ accipit᷑ duplt. vno mõ kEm ꝙꝙdil cernit qᷓlitates ex qͥbus cõſiſtit aial.⁊ ſic ractu coꝛrupto nõ eſt aĩal. Alio mõ Pm ꝙ diſcernit q̃litates ex qͥbus
Hſerua aĩal? ſic etiã ſine tactu aĩal nõ poſſet diu ꝑma nere in eẽ QOð ſic pʒ. qꝛ ꝑ tactũ ↄgnoſcit᷑ dꝛñ̃a in nutri o.niſi ᷓ aĩal haberz tactũ ſtatun ↄiungeret᷑ aĩali aliqð nutrimentũ qð elſ coꝛruptĩ aĩalis.iõ aĩal nõ poſʒ cõ ſiſtere ſine actu. iij aũt ſenſus nõ ſte nccãrij aĩali hᷣm ꝙ aialſed de bene eſſe Sũt em̃ aĩalia quedã q̃ nccãrio Palẽt q̃rere nutrimẽtũ in diſtãtia.qʒ ſcʒ nõ habẽt nu⸗ rimeniũ cõiunctũ.⁊ talia etiũ habẽt alios ſenſus qbꝰ
ꝑcipiũt nutrimentũ in aliqua ditãtia
Querit᷑ quaꝝe ſgellectm̃ vocat᷑ vltimũ ⁊mĩmũ in tex tu MDm eſt eꝙ ðꝛ vltimũ hᷣm viã generatõis. ⁊ iõ eſt ꝑfectiſſimũ.qꝛ via ꝑfectõis includit oĩa alia. Sed vo⸗ cat᷑ minimũ ex trib. pᷣmo gꝛeſt ĩmatiale.⁊ ꝗᷓ babʒ mi/
nus de ↄpõne. Scðo vcat miñimũ. qꝛ nõ didit᷑ in tot
poñas licut ſenliti. Sũt em̃ indĩã intellciua t̃ tres poñe ſed in ſenſitiua aĩalis ꝑfcĩ ſt? nouẽ ſenſus ⁊ duo appetitus. Tercio ðꝛmiĩmũ ꝑ ↄpatõem ad ſubẽm.qꝛ ĩ tellectm̃ inuenit᷑ inpaucioꝛi ſubiectis qᷓ; ſenſitiuũ vł vegetatm̃. Inuenit᷑ em̃ ſolũ in hominib loquẽdo de in
tellectiuo qð eſt rõcinatm̃.qᷓ;uis eĩ reſto. loquatcõ ditionalr in textu.qꝛ rõcinatm̃ ineſt hoĩbus.⁊ etiõ ſi ẽ
aliqð coꝛgalium cui ineſt rõcinatio ſicut coꝛꝑibus ce⸗ leſtibus · bi ʒjitatem tamẽ aĩa coꝛpis celeſtis ſcʒ aima nobil nõ eſt rõcinatiua ſed intellectia ꝑ ſimplicẽ ituitũ
Eceſſarium qteſt debentẽ de his pſcruta⸗ tiðem facere acciꝑe vnũqðq; eoꝛum qͥd eſt · Poſtea ſic de habitis aut ⁊ dealijs inueſtiga⸗
re · Siqt optet dicere qͥd vnũquodqʒ ip̃oꝛũ · vt quid intellectiuum aut fenſititiuũ · aut vegetati
num pᷣus adhuc dicẽdum quid ſtt itelligere· et
qnid ſentire· Pꝛioꝛes eĩ potẽtijs actus ⁊opera
——————
tiones ß̃m ratõem ſunt. Si autẽ ſic aut his pᷣo ⸗ nappoſita opoꝛtet cõſiderare De illis pꝛimum vtiq; opoꝛtebit determĩare ꝓpter eñdem cauſam
dealimẽto et ſenſibili et intelligibili.
Poſtqᷓ; Areſtotiles dixit ꝙ de ꝑtibus aĩmeſit deter minandũ ſic ꝙ nõ ſit danda vna ↄmunis diffinitio de
anima.Iã ↄſequent᷑ oſtenditquo oꝛdine determinan⸗
dã ſit de ꝑtibus ſiue potẽtijs anime dicens wille( qui vult facere pſcrutationem id eſt ꝑfcãm inqſitionem de
his ꝑtibus)debʒ pᷣmo ↄgnoſcere qͥd ſit vnaqueq; ps
xt poſt hoc debet detminare de habitib id eſt deillis
queↄſequunt ip̃as ptes · ſickt ſunt actidẽtia potentia⸗ rum ſiue ꝑtium. Et ſuppoſito ꝙ pᷣmo debeat determi⸗
Folio vxv.
nare de potentijs quo ad quid eſt. tũc añ quidditat
optet adhuc pᷣdeterminare de actibus· Cuius rõnem ponit. quia actus ⁊ oꝑatões potẽtiarũ ſunt poꝛes ipſis
potẽtijs ᷣm rõnem ideſt kin diffinitiuã ↄgnitionem.qꝙꝛ
ſcʒ potẽtie diffiniunt᷑ ꝑactus.cñ ergo ptes diffinitõnis cognoſcnt᷑ pus ip̃o diffinito. ergo eriã optʒ pᷣus deter
minare de opatõibus qᷓ; de potentijs. Et ſi de opatio⸗ nibus eſt dererminandũ pᷣus qᷓ; de quidditate poten⸗
tiarũ tũc opoꝛtebit adhuc ð aliquo pus determiare qᷓ; de opationib.qꝛ de obiectis q̃ ſunt adhucpᷣoꝛa ipſis opationib cũ obiecta etiam diffiniãt oꝑationes. Ar⸗
guendo ergo de pᷣmo ad vltimũ iſte eſt oꝛdo detminã⸗
di de ꝑtibus anime pᷣus em̃ debet detminare de obiec⸗
tis qꝛ obiecta diffiniunt actus. Deiñ de opatõib.qͥa
opationes diffiniunt potẽtias. Heiñ de potẽtijs.⁊ vl⸗ timo de accidẽtibus potẽtiarum. Qx quo infert Zre
ſtotiles coꝛrelarie ꝙ opoꝛtebit pꝛimo detininare de alij mento qð eſt obiectũ ꝑtis vegetatiue. Deiñ de ſenſi⸗
bili qð eſt obiectum ꝑtis ſenſitiue. Deiñ de intelligibi
iqð eſt obiectũ ꝑtis intellectiue
—
¶ſ Querit᷑ vtrũ potẽtie aĩme diſtinguant᷑ ꝑactus? ob
iecta Dm ꝙ potẽtie immediate diſtinguant᷑ꝑ ac⸗
tus.⁊ actus vltius ꝑ obiecta ſicut deñ̃ eſt. Quodpꝛa bat᷑ autoꝛitate ⁊ rõne. Hutoꝛitate Freſto. in hoc libꝰ qui ſupꝛa dixit ꝙ quia ſentire ⁊ opĩari ſunt diuerſa et?
ſenſitiuum? opinatiuum ſunt diuerſa. Ex quo dat᷑ in
telligi manifeſte ꝙ potentia ſenſitiua ⁊ intellectiua dij ſtinguunt᷑ꝑ actus. Ratione autẽ poteſt ſic declarari
Pꝛimo ꝙ diſtinguant᷑ potẽtie ꝑ actus.qa vnñquodq; diſtinguit᷑ per hoc ꝑquod hatet diffinri. quia diffini tio eſt pᷣncipiũ diſiguendi a quolibʒ alio. Sed poten tie dittiniunt᷑ ꝑ actus.& diſtinguunt᷑ ꝑactus. Minoꝛ datʒ. qꝛ vnũquodq; difinit᷑ bm ꝙ eſt in actu ſed poten⸗ tie ſt in actu ꝑ oꝑationes.ergo habẽt diffiniri ꝑ oꝑatõ
nes. Ratio ſecũdi eſt ſcʒ ꝙ actus diſtinguunt᷑ ꝑ obiec⸗
ta.qꝛ om̃is actio hʒ ſuã diſtinctionẽ a pncipio autat᷑⸗ mino.ſic em̃ differũt domificatio⁊ albefactio· qꝛ do⸗ mificatio eſt a domificãte ſicut a pᷣncipio ad domũ ſi cut ad terminũ.ſed albefactio eſt ab albefaciẽte ad al⸗ bum. Sed obiecta ſte vł tmini vłpncipia potẽtiaruʒ ergo actꝰ diſtinguunt᷑ꝑ obiecta. Lirca mindꝛẽ ſciẽdũ eſt ꝙ ſtꝭ duplices poñe anime · quedã ſtꝭ poñe actiue ſi cut ite poñe anime vegetatiue. Qlt dicunt᷑ actiue qa agunt in obiecta ſicut poña nuttiua agit in alimentuʒ tranſmutãdo ip̃m. Alie ſt⸗ poñe paſſiue que ſt⸗ recep⸗ tiue q; ſcʒ in ſe recipiũt obẽm ſieut poña viſiua recipit in ſe coloꝛẽ ᷣm ſimilitudinẽ. Qlt eran iſta dꝛña in iſt potẽtijs. qꝛ obẽm poñe paſſiueeſt pᷣncipium actionis ſicut coloꝛ eſt vᷣncipium viſionis. Qx hoc eiñ fit viſio
coloꝛ mouz viſum.ſed in potẽtijs actiue obẽm eſt ter
minus actõis ſiue finis. vt obẽm poñe nutritiue eſt ali⸗ mentũ ßmn ꝙ eſt poña aĩatũ.ſed ipᷣa potentia nutriliua adhoc oꝑat᷑ vt obtineat nutrimentũ aiatũ. tũcem ceſ⸗ fat nutritio qñ alimentũ eſt aggeneratũ alito. Exquo pʒ ꝙ obẽm nõ eſt pᷣncipiũ pone hmnaturã abſolutã ip
fius poñe.ſed bᷣm ꝙ in poña eſt aliq̃ opatio. Erẽpli grã
coloꝛ nõ eſt pᷣncipiũ poñe viſiue ᷣm ꝙ hmõi ſed eſt pᷣn⸗ cipiũ poñe viſiue bm ꝙ ĩ ipᷣa poña eſt viſio.⁊ iõ q;uꝰ po tẽtia vidẽdi pᷣteẽ abſq; obiecto nõ tñ opatio vlus. Zirgui vnñ habz tm̃ vnã diſtictõem.&ᷓ poñe non debẽt diſtingui ꝑactus ⁊ obiecta Dm gimmedia ta diſtinctio alicuiꝰ rei eſt tiñ ꝑ vnuz ·ſed, di⸗
—
3
3 ₰
3 . . 5 6 6½ 1 — 1 6 ſi 13 7 3 3 i6 3 3 3 6 6 6 6 F 3 6 .
—
= — —

AQueſtiones
Rinetio poteſt eſſe per plura.ſic ergo immediate diſtin guunt᷑ poñe ꝑ actus ⁊ medianribꝰ actibo diſtinguunt᷑ vltius ꝑ obiecta.ſiẽ homo diſtĩguit᷑ ab aſino immedi ate ꝑ rõnale.ſed mediate per riſibile Arguitur ſi diſtĩguerent᷑ poñe ꝑ obiecra ⁊ actꝰ ſequeret᷑ ꝙ ſenſus viſus eſſet duo ſenſus. Seqla ꝓbat᷑ qꝛ habʒ duo obiecta.qꝛ ſenſus viſus eſt albi ⁊ nigri Dömꝙ dupłtẽ obẽm alicꝰ poñe.ſcʒ ꝑ ſe ⁊ ꝑ accidẽs Vbiectũ ꝑ ſe alicꝰ poñe eſt qð adeqᷓte le hʒ ad poñam ſic ꝙ nõ excedit nec excedit᷑ a poña.ꝑ oʒpoſitũ ðꝛ obẽʒ accñs qð excedit vłexcedit᷑ a poña. Expẽlũ pᷣmi vt coloꝛ ꝑſeẽ obẽm viſus extẽdẽdo coloꝛẽ ad lumẽ.qʒ tũc om̃e q videt᷑ẽ coloꝛ.⁊ oĩs coloꝛẽ viſibił. Alb em̃ co⸗ loꝛ nõẽ adeqtñ obẽm viſus.qꝛ qñq; viſus ꝑcipit coloꝛẽ
nigꝝ · Per h ꝗᷓ dõm eſt ꝙ q̃libʒ poña hzʒ tin vnũ obẽm
ꝑ ſe.⁊ a tłi obẽo ꝑ ſe ſpecificat᷑ po ñ̃a qᷓ;u⸗ hẽat młta ob iecta ꝑ accñs.ab ill em̃ nõ ſui ſpẽs poñe.qꝛ obiecta ha lẽt ſe in potẽtijs ſilr ſiẽ dꝛñe in ſubſtãtijs.ſʒ nõ ẽ incõuei ens vnã ſbaʒ he vnã dꝛãʒ ꝑ ſe ſicut aĩal ſenſibile.⁊ hĩe multas ꝑ accñs.ſcʒ albũ nigrũ ſanũ ⁊ egrũ Arguit᷑ Zria maxie diſtãt. illoꝝ nõ erit vna po tẽtia.?ꝑ ↄñs nõ pñt cadere ſub vna poña Dm ꝙ poña nõ reſpicit vnã ꝑtẽ Zrioꝝ. qꝛ ſi ſic tũc altm ʒrioꝝ ſpectarʒ ad aliã poñam.ſʒ poña reſpicit duo ʒria ſub aliqᷓ cõi rõe ſicut viſus reſpiẽ albũ ꝛ nigꝝ ſub rõe colo ris. Per h ꝗᷓ dõm ẽad argumẽtũ ꝙ qᷓ;u ʒria maxime diſtãt in oꝛdĩe ad ſubẽm in qͥſt. qꝛ nõ pñt eẽ ſil in vno ſubẽo.nõ eñ maxie diſtãt qͥ ad poñam cognitiuã.qꝛ pñt ꝑ vnã poñam ↄgnoſci. accipiedo em̃ duo Zria ꝓut re⸗ ferunt᷑ ad ſenſum ſic nõ hñt Zrietatẽ.ſicut ſpẽs aibi ⁊ni gri nõ ſt Zrie qʒ pñt ſileſſe in vno medio ⁊ in yno oꝛga no.ſ nõ in vno ſubẽo. Qt ſi accipiant õ̃ria q̃ ad potẽ ti intellciuõ tũc nõ ſolũ nõ ſt/ Zria.ſed vnñ eſt pᷣncipi⸗ um altius.qʒ dicit Areſto.vi.thopicoꝝ.tũc diffinitio vniꝰ Irij ẽ bñ poĩra qñ ex illa diffinitõne pt altm ↄgnoſ i.⁊ iõ pʒ ꝙ nõ matie diſtãt qͥ ad bſuʒ aut qͥ ad ĩtellem̃ Airguit᷑ illð nõ diſtiguit alteꝝ qð ẽ poſteriꝰeo.ſed obiecta? actꝰ ſt poſterioꝛes potẽtijs.ꝗᷓ nõ diſtĩguunt poſñias Dm ꝙ actus capiunt᷑ dupfr.vno mõ ᷣm ꝙ in exegutõe opis ⁊ ſic actꝰſt/ poſterioꝛes ip̃is poten⸗
tijs. qꝛ ſic po na eſt pᷣncipiũ actꝰ.⁊ iõ actꝰ ↄſequit᷑ po
tẽtiq̃. Alio mõ accipiũt᷑ act ꝰhᷣm ꝙ ſi in ĩtentõe agẽte.⁊ ſic ſt poꝛes potẽtijs · ſiẽ finis ẽ poꝛ agẽte ᷣm intẽtòem.⁊ ſic dꝛ in textu.ꝙ actꝰ⁊ oꝑatões ſt⸗ pᷣoꝛes potẽtijs hᷣm rõ⸗ nem? diffinitõez. ¶ Be obiectis ſitr dõmn ẽ ꝙeaq̃ ſunt ud finẽpoꝛcionãt᷑ fini.iõ oʒ ete obiecta ꝓpoꝛcionãri ac rib. Eñ pʒ ꝙ diſtinctio poñaꝝ ꝑactꝰẽa pᷣoꝛi ⁊ tñ ex⸗ rrinſeca. Pꝛima ꝑs pʒ. qꝛ cã finalis eſt pᷣoꝛ eo qð eſt ad Iinem.cũ qᷓ actꝰ⁊ obiecta ſt/ fines poñaꝝ.iõ diſtinctõ a ine eſt diſtinctio a pᷣoꝛi. Scða ꝑs ptʒ. qʒ eſt diſtinctio ꝑ cauſam extrinſecam.⁊ ideo eſt extrinſeca ſicut diſtinctõ per cauſam intrinſecam eſt intnſeca H rguit᷑ diſtinctio debet fieri per intnſecã dꝛñam ergo male dat᷑ iſta ꝑ exrnſeca Vicendũ ꝙ eſt dupłx Dilſtinctio. quedã eit diſtinctio eſſentialis ꝑ intnſecaet illa debʒ fieri per ꝛiam dꝛñam logice.⁊ per intnſeca Pncipi a phiſice.⁊ illa diſtinctione nõ diſtinguunt᷑ po⸗ tentie per actus ⁊ obiecta. lia eſt diſtinctio circũlo ⸗ cutiua que ſcʒ circũloqui dꝛñam nobis ignotam.⁊ ta iis diſtinctio poteſt fieri per extnſeca. Gxempli gratia rudibile diſtinguit aſinum ab homine. ⁊ tamen mani⸗ feſtum elt ꝙ rudibile eit excolecum aſino.cůſit de alio
hꝛedicamento. Sic etiã adqpolitũ 2— diſtinctio poñarũẽ circũlocutiua 2 n. actus circũloquimur dꝛñam poñaꝝ. habẽt em P
Fꝛias dꝛñas in ꝓpꝛijs generib⸗ accidẽtinʒ ſed qꝛ tales
dꝛñ̃e ſte nobis ignote. ideo oʒ eas circũloqui ꝑ oꝛdinem ad actũ ⁊ obẽm. Nec valʒ qð alij dicũt. ꝙ obiecta ſit extnſeca ipis potẽtijs. quia tũc poñee*. pdicamẽto relatõis.q fempꝑ dꝛña intuſeca eſt— de gehere cũ illis cuiꝰ eſt dꝛña intnſeca.ſed manifeſtũ— poñe ſt de genere qᷓlitatis.nõ em̃ ſignificãt poñe ipla relationes ſed connotant S Arguit᷑ idemẽ obẽm diuerſaꝝ poñarũ. E poñeh diſtinguuntꝑ obiectg. Añs pʒ. qꝛ idẽẽ obẽm pofe ↄgh nitiue?appetiriue Dm ꝙ poñe nõ diſti uunt᷑ per obiecta mafialit᷑ accepta. ſed foꝛmalr. Per qᷓ dõmẽ ꝙꝑ qᷓ;uis ẽ idem obẽm matialr poñe ↄgnitiue ⁊ aʒpetiti ue ſibi ↄiũcte. nõ tamẽ eſt idẽ obẽm foꝛmalr.ꝛ h obẽʒ ſub rõne ↄgnoſcibilis refert᷑ ad poñam ↄgnitiuã.⁊ ſub rõne boni refert ad poñam appetitiuã.qꝛ oĩa bonũ ap⸗ petunt. qð ſi eſt bonũ delcq̃bile m ſenſum tũc inipſum fert appetitus ſenſitiuus.ſi bonũ ſunplr tũc in ipᷣm fert apetitus intellectiuus Arguit᷑ ſi obiecta diſtinguunt poñ̃as. ergo vbi; diſtinguet ip̃as ⁊ ſemg.ſed hoc nõ.qꝛ idem ẽ obẽm ſen ſuũ extioꝝ ⁊ ſenſus cõis Dðʒ ꝙ obiecta nõ qᷓlitcun q; accepta.ſed adequata diſtinguũt poñas.ſed qꝛ obie cta ꝑticula rit accepta adequant᷑ ſenſib extioꝛib.ideo diſtinguũt ſenſus extioꝛes abinuicẽ ſicut roloꝛ adequa tur vilui.⁊ ſonus auditui.⁊ ſic de alijs. Iſta tñ ſił acce pta adequant᷑ ſenſui cõi ⁊ideo diſtiguunt ſenſum cõem
ab om̃ib alijs ſenſity. Vlñ ꝓʒ ꝙ ſenlibilia ꝑ ſe ſt? diffe⸗
rent obiecta ſenſuuz extioꝝ ⁊ ſenſus cõis.q; ſi accipiãt᷑ ſingularit.tũc ſunt oblecta ſenſuũ extioꝝ.ſed ſi accipiã tur ſimut cõiter.tũc ſtꝭ obiecta ſeuſus cõis
¶ VQuerit᷑ vrꝝ poñe ſenſitie in diuert aĩaliby diuerſaꝝ
ſpẽx ſint vniꝰ ſpẽi vł diuerſaꝝ ſpẽn Dm ꝙſtẽ eiuſ
hoie pcipit coloꝛẽ ſicut viſus in aſino
dem ſpẽi vt poña viſiua in hoĩne⁊ in aſino. qð pᷣtꝓba⸗ riautoꝛitate e rõne. Autoꝛitate Zre. qꝛ poſtea ðt in ca plo de odoꝛe. ꝙ oifactꝰ eſt eiuſdẽ ſpẽi in oĩbus olfacien bus ꝑcoopculũ ⁊ ſine coopculo· id ẽ in reſpirãtib⁊ in ñ reſpirantib. Git ꝓbat ibi.qꝛ ex diueriitate oꝛganoꝝ nõ ſumit᷑ dꝛña ſpecitica ſen ſuũ.ſed ex dꝛña obiectoꝛum Rẽõne ſic. qꝛ ſicut dem̃ eſt poñe diſtiguunt ꝑactꝰ ⁊ ob⸗
—
fice diſtictis. ᷓeti ſunt eedẽ poñe hm ſpẽʒ. vt viſus in
3 iecta. ſed ſt eadẽ obiecta poñaꝝ in oĩby aialib etẽ ſpeci
Arguit᷑ accñtia ꝓpᷣa habẽt diſtictõeʒ ex pᷣncipijs ſed ſunt alia pᷣncipia in diuerß aĩalibv. qꝛ alie aĩe ex bus poñe fluũt.ꝗᷓet⸗ poñe ſunt diuerſaꝝ ſpẽꝝ Di⸗ cendũ ꝙ duplices ſunt paſſiones. ãqã ſunt paſſioes ꝓj pꝛle alicꝰ ſpẽi.⁊tales fuũtex ᷣncipijs ſpẽi.⁊p ↄñs di
inguunt᷑km pncipia ſpẽi. ſicut riſibile diſtingiu axu
dibili p pᷣncipia vtnuſc;. Alia eſt paſſioq̃ fuite pᷣct
pijs alic cõls. ⁊ nõ er pᷣncipijs ſpẽ· ⁊tales paioes pñt
eſſe vni⸗ ſpẽlin diuerſis ſpebus.ſic eſt de potẽtia ſenſi⸗
pijs aie ſenſitiue ßᷣm ꝙhmõi
Arguitet hoc ſeqͥret᷑ ꝙ eſſʒ vna poña ſenſ itiua genus inhoieĩ in bꝛuto ðm ꝙ nõ eſt incõueniens ab aliquo pᷣncipio generico fluere aliquã foꝛmã ſpecifi
tiua inhoĩe⁊ inbꝛuto. qʒ talen potẽtie ſuunt er pᷣuci⸗
am·ſicut pʒ de dyapharitate⁊ albedine. dyaphanei
tas eĩ fiuit ex pncipijs deris ⁊aque kmaliqð ↄmune
——————
₰₰ ₰— ₰— ₰

poßas erg vbig qdemtobimſg
obiectanð qian
üt poas ſed gehi enſidertinbd air tau ſiguunt ſnumcn eſblupſeſt de Feiet
Doöngih in alino qð piph Zr qꝛ poſteatnu ſp in eibus olun dtinreſpiritd ꝛni diuerſtaleoginz ed et dija obictnm diligunipatot noiailbapu oie n ſpej x nsn ro viinẽ echiß uiic —ℳ
s3oi ſuntpaſioep pös ſpit.⁊posdi benulzn paſſioq fitep ne it eit de polctin
Freſtotelis
imominatũ ſicut dicit ʒreſto · in caplo de viſu.⁊tam̃ manifeſtũ eſt ꝙ dyaphaneitas eſti foꝛma ſpecitica. Iteʒ
albedo eſt fo ⁊a ſpecifica.⁊ tn ẽ in diuerſis ſpecifice di⸗
ſtinctis.ſic qᷓ;ue aĩa ſenſitia in hoĩe ⁊in eqᷓ ſit eiuſdẽ ſpe cieitñ ex ea fiuit vna fo ãa ſpecifica ſcʒ poña viſiua
S Arguit᷑. ois diſtictio fit ꝑ pᷣncipia.ᷓ male ðꝛ ꝙ nõ
debet ſumi diſtictio ꝑ pᷣncipia Dðʒ ꝙ duplicia ſte hncipia.ſcʒ foꝛma.·⁊ penes ta lia delẽt res ſpetiðce dĩ ſtigui.⁊ diſtiguunt᷑ poñe ꝑꝓpꝛias dꝛãs.qᷓs dꝛãs(qꝛ nõ
2gnol cimꝰ)eirculoqͥmur ꝑↄpatõeʒ ad act?⁊ obiecta Zlia ſte pᷣncipia matialia.⁊ pẽs talia pᷣncipia accñtia nõ diſtiguunt᷑ niſi matialr.⁊ ſic poñe nõ diſtiguunt᷑ pe nes pᷣncipia ſubiectoꝝ ſec penes pᷣncipia ꝓpꝛia
S Zirguit᷑ nihil fluit phiſice ab aliq cõi.ꝗᷓ nõ p̃t dici
ꝙ iſte poñe ſił fluãt ab aĩa ſenſitiua q̃ ẽ aliqð cõe in ho
mine? aſin V m ꝙ cõe capit᷑ duplr. vno mõ ᷣm intẽtionẽ cõitatꝭ.⁊ ſic ẽ vexꝝ ꝙ a cõi nihil fluit p hice.qꝛ
tũc logicꝰtractat de cõi ⁊ nõ phiſicꝰ. Alio mõ accipi᷑ꝰ
mune ᷣm ꝙ et inueit᷑ ĩ ſuis ĩferioꝛib.⁊ ſic a cõi aliqͥd fiuit phice. hᷣm ꝗ ꝛie dcãm locutõem poſſet ſic dici ꝙ hice fiuit alxje a pᷣncipijs genericis ſʒ ↄtractꝰ qi nõ m cõem rõem. Exẽpli grã. Vliſus in hoie fluit ex pᷣnci
pijs hoĩs.viſus in aſino a pncipijs aſini. ſed nõ fmillã rõem bᷣm quã ſt/ pᷣncipia hols ⁊ aſiniſed in ali gñoli
dꝛem rõem ·ſcʒ ᷣm ꝙ illa pᷣncipia ſunt pᷣncipia aĩals.ſʒ manifeſt ũ eſt ꝙ aĩal eſt res phiſica
Duare pᷣmo de alimẽto ⁊ gñatõe dðmẽ Ve⸗ getatiua em̃ aĩa ⁊ alijs inẽpᷣma ⁊ maxiecõis po⸗ tentia eſt aĩe. ʒ quã inẽ viuere oibus · cuiꝰ ſunt
opeara generare ⁊ alimento vti. Poltq; Areſto. dixit de porẽtijs aĩme in cõi quo oꝛ dine de eis ſit determinandũ. Hic determiat ſingulati
de potẽtijs aĩe.⁊ pᷣmo de potẽtijs vegetaris.ſcðᷣo de ſen
fitiuis.ibi ¶ Determiĩatꝰ aũt)tercio de intellciua.⁊ßᷣĩ
tercio libꝛo· ibi( De ꝑte aũt)q̃rto de potẽtia motia Em
locũ.⁊ hoc ibi( De mouente aũt)
F Arguit᷑ videt ꝙ iſta determiatio nõ ſit ↄueniens 0 pᷣtermittit potẽtiã apppetitiuã Dðz eſt duplr. p mo ꝙ Areſto. pᷣncipalr determiĩat h de iſtis ptib ᷣmꝙ
5ſtituũt gradꝰ vite · ſed appetitiuũ nõ ↄſtituit gradũ
vite ſicut dem̃ eſt. Scðo pᷣt dici ꝙ determiatõ de appe titiuo ſil fit cũ determiatõe de motiuo.qꝛ appetitĩ ẽ pᷣn
cipiũ motiui ſicut infra dicet᷑ Areſto.ꝗᷓ determinando in tercio huiꝰ diuerſos eẽ appetit? qbus dꝛñter pñt aĩ malia moueri.determiat etiũ de appetitu Determi⸗ nando ꝗᷓ de potẽtijs aĩe pᷣmo determiĩat de vegetatiuo
eer duas cãs poſitas in textu.q̃rum pᷣmaẽ.illa aĩa ẽ poꝛ que eſt funda mentũ aliaꝝ aĩaꝝſed aĩa vegetatia
eſt hmõi f̃ ⁊c̃. Maioꝛ patz qꝛ fundamentũ pᷣcedit fun tum. ineꝛ pʒ qꝛ oꝛgana ſenſuũ fundant᷑ in ptib? viuentibus aĩa vegetati a. Scð̃a rõ ſtat in hoc· illa aĩ ma eſt pᷣoꝛ qᷓ eſt cõioꝛ ſcʒ q̃ in pluribꝰ inuenit᷑.ſed aĩa ve getatiua in pluribꝰ inuenit᷑. Minoꝛ patʒ quia inuenit᷑ inſentiẽtibus ⁊ nõ ſentientiłꝰ. Qt deiñ reſto. in tex tu adiũgit diffinitionẽ aĩme vegetatiue. Gt dicit ꝙ aĩ
ma vegetatiua eſt ßᷣm quã rebus inẽ viuere.⁊ hoc iõ qꝛ
pncipiũ ⁊pᷣncipale hncipiũ viuẽdi eſt aĩa vegetatiua
Deiñ enumerat oꝑa iſtius aie· ſcʒ generare ⁊ vti alim̃ to. Qt eſt ↄſiderandũ ꝙ ſub iſta ꝑricula vti alimẽto ꝰ pᷣhendunt duo oꝑa ſeʒ opus nutritõis ⁊ augmẽtatois
Folio xxvi
Sicut ergo in ſpẽali ſunt tres potẽtie aĩme vegetatiue ita etiã ſunt tria oꝑa aie vegetatiue. ſcʒ generare nutri rdet augmentcre
rguit᷑ aia intellectiua eſt pᷣoꝛ. quia eſt ꝑfectioꝛ a⸗
lijs aĩabus. ergo aĩma vegetatiua nõ eſt pßoꝛ Dm
ꝙ anima inteilectiua eſt poꝛ ᷣm viam ꝑfectionis. ſʒ nõ
Fm viã generatõis. vmmo vt ſic aima vegetatiua eit pᷣ⸗
oĩ vt pobatnm eit Naturaliſiimũ em̃ oꝑꝝ viuẽtibus ẽq̃cunq;
pfecta ⁊nõ oꝛbata aut gñatõem ſpõtaneã balent
tacere alteꝝ q̃le ip̃m aĩal qͥdem aial plãta ãt plã⸗
tam · q̃tenꝰ ipᷣo ſemꝑ ⁊ diuioeſſe ⁊ immoꝛtaleꝑ ticipetm ꝙ pñt· Om̃ia em̃ illud appetũt illiꝰ cauſu agũt om̃ia qnecũq; agũt ᷣm naturã. Id ãt ꝙ cuiꝰ cauſaſit duplr eſt. hocqͥdem cniꝰ.illð ve ro quo. Qm̃ igit᷑cõicare nõ pñt ip̃o eſſe diuino
et ↄtinuareppter id ꝙ nihil ↄtigit coꝛru ptibili
um idem ⁊ vnñ nũero pmanere · ᷣn ꝙ põtꝑtici⸗ pare vnũqðqʒ ſiccõicat. hoc qͥdem magis illud
vero minꝰ⁊ꝑmanet nõ idem ſed vt idem. nume
ro qdem nõ vnum ſpeecie aũt vnuʒ
¶Quia nũc dem̃ eit ꝙ generare ⁊ alime nto vti ſt/ opa aĩme vegetatiue. ↄſequẽter ꝓbat pᷣmã ꝑticulam ſcʒ de generare Ot nõ fuit nccẽ ꝓbare aliã ꝑtem.qꝛ reſto. circa pᷣmã diffinitioneʒ aĩe quã diffiniuit vitã habere poſuit duo oꝑa ſcʒ nutritõem ⁊ augmentatõem.fuit er go nũc neceſſe hic ꝓbare aliud opus videlicet generare Vłpõt etiã dici ꝙ in textu ſequenti ſeʒ( Qſt aũt aĩa) Areſto. ꝓbat generakr ꝙ aĩma vegetatiua eſt pᷣneipiũ viuendi quo ad omnia opera. Pꝛobat ergo ſic de gene⸗ rare.illa oꝑatio(que ptinet ad omnes viuẽtes eſt opa tio aĩme vegetatiue.ſed generare eſ opusuod ſpec⸗ tat ad omnes viuentes tanqᷓ; naturaliſſimuʒ niſi talia
viuentia ſint imperfetta.ſicut pueri qui nondum vene
runt ad perfectum ſtatum viuendi.vt animalia noui⸗ ter genita vł oꝛbata.id eſt pᷣuata pᷣncipijs generationis vel genitalibus ·ſiue hoc contingat ex natiuitate ſiue ex imped imento ſuperueniente ſcʒ caſtratione.vel niſi ha beant ſpontaneam generationem.id eſt que videntur ꝓpiie ⁊ ſponte generari. Dicit᷑ ſpontanee per ſimilitu⸗ dinem · quia videntur exꝙpꝛia voluntate generari.⁊ nõ per agens pticulare extrinſecum adiunctum.generant᷑
talia per infiuentiam coꝛpoꝛum celeſtium ex materia
ad hoc diſpoſita. Maioꝛ pꝛobat᷑.quia anime vegeta tiue eſt vitõ dare.illud ergo quod conuenit omnibus viuentibus hoc eſt ab anima vegetatiua que facit vitã Minoꝛem ꝓbat Areſtotiles quia vnũquodq; ens ere atum appetit aſſimilari diuino eſſe.ſed talis aſſimilatõ fit per generationem.ergo eſt naturale viuentibus ap⸗ petere generationem. Maioꝛ patet quia omnia que a⸗ gunt per naturam ꝓpter talem aſſiłatõeʒ agũt Kuius ratio eſt. quia om̃e ens creatum eſt imperfectum in oꝛ dine ad diuinum eſſe. cũ ergo omne impfectũ aetit ꝑ fici aliqᷓ ꝑfectione quã nõ habet.⁊ oẽs pfectões ſint in e i
v
1 MMpm 3
—
——
——
6

——————
Queſtiones
1 deo. ſic apetit aſſimilari diuino eſſe. Qirca qð ta gruit ſingulis mẽbꝛis. Iſta ergo materia ſic collecta eſt 1 Zeie dine kreitfre niat᷑ cuilibʒ mẽbꝛo aĩalis n 1 me Aretio· diſtinguit. ꝙ duplx eſt finis rei.ſcʒ finis à inꝓxima potẽtia ad hoc ꝙ vnla cuiiꝰ zl ſic mit— 1 et grã cuius. Intẽdit ꝗᷓ ₰reſto.ꝙ res viuẽtes appetũt qigit᷑ natura maxime intẽdit ſeruatòem ſpẽi ic mit † generatõem ſicut finẽ quo.que eſt foꝛma acquiſita ꝑge tit vnã ꝑtem illiꝰ materie q̃ debuit aggenerari cuilibet— † neratõem· ſed atpetũt diuinã ſititudiem ſicut finẽgrã ptiaialis vb viuẽtis ad vaſa ſemĩalig yt ex ea fiat gña⸗„ tuuus? vltimatũ. Minoꝛ patʒ. q duplx eſt ↄditio dĩ tio. Vicit illa ᷓ materia ſemialis aã fit gñatio intnſe 4 n nuini eſſe. vna eſt ꝙ diuinũ eẽ eſtꝑpetui.ſcða ꝙ diuinũ ra ip̃igenerãti nõ ᷣm actũ qꝛ nũqᷓ; fuit ꝑs generãtis. i eſſe eſt cauſa oĩm alioꝛũ. In his ergo duob viuẽtia fij km potentiã ⁊ ʒtutẽ. qꝛ ilta materiaẽ ſic diſpoſita qð n unt ſiia deo ꝑgeneratõem. pmo quo ad ppetuitatem niſiſuiſſet trãſmiſſa ad vaſa ſemĩalia ipa fuiſſet vnita m eſſendi qꝛ viuẽtia nõ pñt manere eadẽ niero tum ſint xuilibet ꝑti viuentis Qt eſt iſta cã. q; iſta Vtus ſemia ca coꝛruptibilia.qᷓ oꝑtet ꝙppetuitas in eis ſumat᷑ penes lis pᷣtꝓducere hoĩem ſimilem generãti. hoc eiñ fit ꝑð r pẽm qꝛ ergo ꝑ generatòem ſpẽs cõſeruat᷑ ergo pgene/ tutem in tłi ſemine exiſtentem n 2 ratõem aliqd acqrit ppetuitatem q̃ eſt ↄditio dei. Itẽ Arguit᷑ in om̃i generatõefit reſolutio vſq; ad ma 0
pgeneratðem aliqd etcauſa geniti. ⁊ið ſicut deꝰ ẽrã retiã. ergoiſta ʒtus foꝛmatia in ſemie coꝛrũpit⁊ꝑↄ⸗
oim reꝝ.ita generãs eſt cauſa geniti. Qx quo ↄcludit Zreſto. ꝙ ꝑ generatõem aliqᷓ res manet quodãmõ ꝑpe tua vlfit ppetua nõ hz idẽ in nũero.ſʒ ᷣm iqẽ in ſpe
¶ Querit᷑ vtx naturaliſſimũ opeꝝ in viuẽtib ſit gene⸗
rare ſibi ſile Dðm ꝙſic. ⁊ ꝓbat᷑ex triby ᷣm ꝙtres unt ſignificatões nature.pᷣmo capit᷑ natura vt eſt pᷣnci pium mouẽdi.⁊c. ſcho capit᷑ꝓ ſpẽ.tercio capit᷑ vt oꝓpo nit̃huic qð eſt violentũ. Glit ꝗpᷣma rõ.illud eſt natu⸗ ralſſſimũ qð ↄuenit rebo naturalib in qbus eſt pᷣncipiũ
mouendi.ſed gñare etiũ ↄuenit rebo naturalib ſena turaliſſimũ. WMinoꝛ patz qꝛ ignis generat ignẽ aq aqᷓ; j ſunt pure naturalia. Scða rõ eſt.illð opꝰ d naturaliſ ſimũ pqð acdͥrit᷑ natura ſiue ſpẽs rei.ſed ꝑ opꝰg̃atõ⸗ ns acqͥtit᷑ natura ſiue ſpẽs. qᷓ eſt naturaliſſimũ.ꝑ nutri tionẽ em̃ ↄſeruat indiduũ.ꝑ augmẽtatõem acqͥrit᷑ꝑfe
cta qᷓ;titas ĩdiuidui.cũ ꝗᷓ ĩdiuiduũ nõ ſit natura.ſic il la opa nõ vocant᷑ naturaliſſima ex pte termioꝛũ.q non
ſequẽs nõ pt fieri gñatio ÿtute alicuiꝰ ſemĩs decii VDm ꝙ in gatoe viuẽtis ſt⸗ duo pᷣncipia ſcʒ paſſiuũ qðeſt matia. ex q̃ fit gñatio.⁊ hoc in viuẽtib ãmiſtrat amfe vł ab illo qð hʒ ↄditionẽ mñis ex tłi pᷣncipio fit ſuba geniti.⁊ tc eſt veꝝ ꝙ fit reſolutõ in tali embꝛione vſq; ad materiã pᷣmã. iia ẽ ꝑs effectie ↄcurrẽs ad ge neratõem ⁊ ãmiſtrat᷑ a pẽe.⁊ ilia ß ſic q̃miſtrata ñ intrat ſubam geniti. ſed ſolũ agit ad h ꝙ foꝛma ĩtrodu cat᷑ in materiã.ſi ſit foꝛma introducibił ꝑ agẽs naturale ſicut ſunt aĩa vegetatia ⁊ ſenſitiua. vl diſpoĩt materã ad hoc ꝙ ꝑagẽs altiꝰ foꝛma introducat᷑.ſicut ↄtigit in gñatõe hoĩs. Qxẽplũ ad iſta ẽ.vt in ouo pullꝰgñat᷑ex vitello oui ſicut ex matia.⁊ albumẽ oui ẽ nutmẽtũ pul li. Virtꝰ ãt foꝛmatia ↄiũgit᷑ vitello.⁊ tał ÿᷣtꝰ ↄſiſtit in quodã huĩdo qð huidũ ꝓducto pullo euaneſcit ꝛex⸗ ſpirat. Qr pñt aliqᷓ coꝛrelaria eiici.pᷣmũ ẽ ꝙ ſicut in nullo effectu itrat cã efficiẽs ſʒ ſubaʒ ita nec eti in ge
1 terminant᷑ ad ſpẽm ſicut generatio. Tercia rõ eſt. heſt neratõe alaliũ vtꝰ foatina itrat ſubaʒ geiti. Scðo p̃t incl naturaliſimũad qð natura magis inclĩat. adopꝰge eliciq̃re ꝓles plꝰ ſequit᷑ qᷓ;titatẽ mis qᷓ; piis qꝛm̃ ad⸗ inſ neratõis natura mag incliat. qᷓeſt opꝰ naturaliſimuʒ miſtrat materiã ex q̃ ſetʒ qᷓ;titas. Scða dꝛã pᷣncipalẽ ſien qꝛ qũñq; natura in detrimentũ due coꝛruptionẽ indidui qꝛ gñatio in viuentibo fit ꝑ deciſionẽ ſemĩs.ſicut plãte nitit᷑ ↄferuare ſpẽm ſicut Areſto. dicit de lõgitudie⁊ ¶ generãtur ex ſemie plãte poꝛis.ſic ãt nõ ẽin gñatõe pu⸗* bꝛeuitate vite g alolia multi roitꝰ ſunt bꝛeuis vite vt fenaturaliũ.ſed in ilłgñatio fit ꝑ ʒuerſionẽ vniꝰ in alj 7 paſſeres. Et ſic opꝰ gñatõis ðꝛ naturaliſſimũ triplicit terũ vrignis gñat ignẽ ꝑʒuerſionẽ lignoꝝ in ignẽ Ter pᷣmo et pte materie ſiue ſubiecti.qꝛ in reb pure natura; dꝛñ̃a eſt qꝛ ytus(¶ꝑ quã fit gñatio in viuentib manet lbus inueꝑit. Scðo er gte termini. q natura ſiue ſpẽs poſtcoꝛruptionẽ hncipal agetꝭ⁊tõ hʒ eñdẽ effectũ quẽ — acqͥri ꝑgkationẽ. ſicut dicit ſcðarõ. Tercio ex ptefi haberet ſi bncipale agẽs nõ eſſet coꝛruptũ · Sic aũt non— 1 nis qrad eã natura inclinat vt ad finẽ ſicut ðt tercia rẽ eſt in inaiatis qꝛ ceſſante pᷣncipali agẽte nõ poreſt fieri* 5 rguit᷑ ſi generatio repiret᷑ in rebo naturaliber⸗ generatio· q talis ʒtus generãtis nõ poteſt eſſe ſepata h go nõ eſt opus aime vegetatiue Dõðm ꝙ generatio agenerãte ſicut in viuentibus Pn accipit᷑ duptr.vno mõ generakr.⁊ ſic ñ ſolũ repit in re Arguit᷑ hoc eſt naturale magis oĩbus viuẽtibus no viuentib.? ſic nõ ðꝛ generari eẽ opus cpꝛũ ale vegeta; qð nõ ↄueit oĩbus viuẽtib.ſec gñare nõ ↄueit oĩbus dun tiue. lio mõ accipit᷑ generatõ ſpẽalr ᷣm ꝙ fit a hnci; viuẽtibus ſed nutrire· qꝛ vt dicitin textu impfecta vl⸗ non pio inrneco.⁊ ſic eſt opꝰ aĩe vegetatie. Triplr ꝗᷓdiffert uentia nõ generant. neq; oꝛbata. neq; illa q̃ hatẽt ſpõta⸗ cidi generare qð inuenit in viuẽtibꝰ ab illo gñare qðᷣẽ inpu neã generatõem.ꝗ actꝰ nutritõis dʒ eſſe naturaloꝛ neru re naturalib. Pꝛio qʒ generatio in viuentibo eſt a pᷣnci Zöm ꝙ aliqᷓ oꝑatõ p̃t dici naturalioꝛalia dupkr. vño litia pio intrinſeco qʒ ſemẽ deciſum ab aĩali eſt in ꝓxima po mõ extenſiue qꝛ extendit ad plura in qͥbus inuenit᷑.et gener tentia ad hoc ꝙ ſit ꝑs ißius viuentis.⁊ lõ ſibi dicii᷑inꝰ ſic oꝑatio nutritõis eſt naturalioꝛ qᷓ; generatio qꝛ eſt egog trinſecũ nõ ᷣm actů.ſed ᷣm potentiã ꝓximã qꝛ qð paꝝ munioꝛ. Alio mõ dicit᷑ aliqᷓ̃ opatio naturalioꝛ intẽſi⸗ h deeſt mhil deeẽ videt¶ Circa qð ſciendũ ꝙ in hoie v ue. qʒ ſcʒ natura magis inrlinat ad talẽopatõnem.⁊ ſic ſu in aiali ꝑfecto eſt tripłx digeſtio. vna eſt digeſtio queẽ generatio eſt naturalioꝛ. In qͥbus em̃ oia iſta oꝑa ſimk tin 1 in ſtomacho. ⁊ ibl ſepatur puꝝ ab ĩpuro ⁊ ipuꝝ mittit᷑t inueniunt᷑ibi generatio eſtypuspfectius tamẽ a genej tſ ad inteſtina. puꝝ aůt mittit᷑ vſus epar·in epatefit ſecůũ rarionetria excipiunt᷑. ſcʒ iinpfecta oꝛbata ⁊ habentia tün 6 4 da digeſtio.⁊ iteꝝ ſeꝑatur puꝝ ab ĩpuro.⁊atali puro ſpontaneam genrrationem F. Benerant᷑crines ⁊ vngues in aiali. hoc aũt punꝝ ſic reiic Arguitur opatio intellciua ẽ naturalioꝛ qᷓ;gᷓati a rum mittit in via ÿſus coꝛ· ⁊ tũc ÿtus coꝛdis ⁊ potẽtia uaqi hõ ẽ maxie fuꝰ intellectꝰ.ẽ ſibi mag natura* 1 nutritiua vt rus diſtributiua ʒ medicos in cœde exꝝ Dõm ꝙ gñaꝛe nõ dzooanc opatões cuiuſcũq; po? 5 lẽs diſtribuitillud murimẽrum ſic collectũ m ꝙↄñ ttie.ſz adoꝑatões poñaꝝ aie vgetatiue. yt ſit ſenus pin 18 5 e F 56 P
—— c
—— /ℳ 5 4— S
—
„

foma inodu dags ratun maten tak icut pigtiz ouo pullꝰgiat ui ẽnutmeripui aal jrꝰ ↄn ullo euanect ꝛc ci hmũẽ gſcuti 3 tane näng bizgeit Scho pils qmfu cpa dꝛ pncipali ẽ ſemis.ſicupu nt in gaepui gerſionẽ miꝰn ugnoz inigi Te uentib) manet Slatiu
is oius vuinbus ur võ ↄueit oibus utniet vl⸗ Suuſbatit cſe natura, tulia duylr. nbus inuenit⸗ Sgenerat ſeß onaloint e n in ſerrus magl ocban? baben
„„ M[b—
— ℳ„ „crenn Bene
b.— — 5 Nc. ——
F pa.—B
generare ſibi ſimile eſt naturaliſimũ opeꝝ inter iſta o⸗ pera.ſ nutrire augmẽtare ⁊ generare.⁊ ſic ↄcedit᷑ argu mentü.quia nõ eſt ↄtra ꝓpoſitum Zirguit᷑ nutritio eſt naturalioꝛ qʒ eſt magis necã⸗ ria cũ aial ſine nutritõe eſſe nõ põt.ſed bene ſine gñati one. qᷓ natura eſt magis ſollicita circa nutritõem qᷓ; ge neratòem Dðʒ ꝙ natura duptr eſt ſollicita circa aii quod. vno mõ abſolute⁊ ſic eſt mag ſollicita ciran ge neratoem.qꝛ qũq; ꝑ defectũ nutritõis diſponit natura materiã ꝓ generatõe. Alio mõ natura eſt ſollicita cir⸗ ca aliqð ex ſuppoſitõne·⁊ ſic eſt magis ſollirita circa mi tritionẽ. qꝛ nutritio ſubſeruit ad generatõem.⁊ iõ natu ra eſt ſollicitg ꝓ nutritõe vt poſſet fieri gñatio. Et hoc eſt qð ſub alijs ÿbis ðꝛ. ꝙ nutritõ capit᷑ dupłr. vno mõ abſolute ⁊ ſic natura nõ eſt ſollicita ꝓ nutritõe. Alioꝰ accipii ᷣm ꝙ ſubſeruit generatõi.⁊ ſie natura eſt ſolli⸗ cita ꝓ nutritõe. Qt ꝑh ſoluit᷑ replica qñ arguit᷑ natu⸗ ra ꝑ generatõem totaliter coꝛrumpit᷑.vt patʒ in młis ergo natura nõ erit ſollicita ꝓ generatõe ſed ꝓ nutritõe
Dõm ꝙ natura accipit᷑ duplr. vno mõ ᷣm ꝙeſtin in
diuiduo.⁊ eo mð edꝛrũpipꝛie.⁊ ſic verũ eſt ꝙ quqdo ꝙ; generatõ tẽdit in coꝛruptõem nature Emꝙeſt in in⸗ diuiduo. Alio mõ accipit᷑ ꝓut t ſpẽm.⁊ ſic natura nũ qñ deſtruit᷑ ꝑ generationẽ.ſed ↄſeruat᷑ ꝑ eã Arguit᷑ magis naturale ẽ ꝙ aliqͥd ↄſeruat ſeiß̃m qᷓ; alteꝝ.ſʒ ꝑ nutritõem aliqͥd ↄſeruat ſeip̃m.⁊ ꝑ gñatõ nem alteꝝ Dõm ꝙ aliqd ↄſeruar ſeip̃m dupkr.v/ no mõ in nũero ⁊ hfit ꝑ nutritõem. Alio mõ cõſeruat leipᷣm in ſpẽ.⁊ fit ꝑ generatõem. Tüc dõmẽ ꝙ magẽ⸗ naturale ẽ in om̃ib viuẽtiby ꝙ aliqͥd ↄſeruat ſeiß̃m in
ſpẽ. qꝛ impoſſibile ẽ viuẽs ſeĩm ↄſeruare in nñero.⁊ ð
inclinatio naturalis eſt ad hoc ꝙ aliqͥd ↄſeruet ſeipᷣm̃
in ſpẽ. qꝛ voteſt res in ſpẽ ꝑpetuari.qð nullo mõ poteſt fieri in indiuiduo coꝛrup tibili. Qt nota ꝙ oĩa iſta ar gumenta pcedunt ꝓtra terciã rõnem poſitã ad hoc ꝙ
natursaliſſimũ opeꝝ in viuentibꝰ ⁊c
¶ Querit᷑ quis ſit oꝛdo iſtoꝝ actuũ.⁊ que eſt rõ oꝛdis NDöm ꝙ in iſtis oꝑatõib poteſt aſſignari duplx oꝛ do/ ſcʒ gñatõnis hᷣm quẽ ꝓcedit᷑ ab impfectis ad ꝑfecta et ſic actus nutritõis pᷣcedit actũ augmẽtatõis.⁊ actꝰ augmẽtatõis pᷣcedit actũ gñationis · Sed ᷣm oꝛdineʒ
pfectõis eſt ecõtra. Gt rõ oꝛdinis ſumit᷑ extrib rõnib Pꝛima eſt qꝛ actus nutritõis oꝛdinat ad ↄſeruãdum
indiuiduũ · actus augmẽtationis oꝛdiãtur ad ꝑficien⸗ dum indiuiduum ᷣm determiatã qᷓ;titatem.actꝰgña
tionis oꝛdinat᷑ ad ↄſeruãdũ reʒ in ſpẽ.ſicut ergo ſpẽs eſt dignioꝛ ⁊ pᷣoꝛ indiuiduo ᷣm viã pfectõis.ita etiũ ge
neratio qᷓ;uis generatõ pᷣſugonat nutritõem ⁊ augmẽ tatinẽ. Scða rõ eſt qꝛ nutritio eſt pᷣmus actꝰ hᷣm viã generatõts ex quo pᷣſupponit᷑ a gñatõe ⁊ augmẽtatòne
ergo generatio eſt vltia opatio ᷣm viã pfectõnis ⁊ non
ecara. Tercia rõ ſtat in hoc qʒ ꝑ actionẽ generatiuã ip
ſa aĩa vegetatiua habet ↄuenientiã cũ aĩa ſenſitiuaq̃ẽ
ꝑfectioꝛ vegetatiua.qꝛ ſicut aĩa ſenſitĩa ꝑ ſuas potenti
as ſe extẽdit extra ſuũ ſubiectſ.qꝛ agit in coloꝛẽ ꝑ potẽ
tiã viſiuã q̃ eſt extra ſuũ ſubieẽtũ. ſic etiã ꝑ potentiã ge
mratiuã ip̃m viuẽs ſe extẽdit vltra ſuũ ſubiectũ ꝓdu⸗
cendo genitũ qð eſt extra ſu bam generantis
anima Pᷣm determĩatos modos tres cauſa dici Etem̃ vnus motus cauſa eſt.⁊ cuiꝰ cauſa.⁊ ſicut ſubſtãtia aĩatoꝛũ coꝛpoꝛum aĩacᷓ.
in viuentibus eſſeeſt. Cauſa autẽ ⁊ pᷣncipium boꝛum anima. Amplius autem eius quod in potentia.ratio ⁊ actus eſt
Poſtq; Areſto. oſtẽdit ꝙ opatio vegetatĩa eſt ab ai ma vegetatia iã ↄſequẽter oſtendit de om̃ib⸗ oꝑatõtby aie vegetatie. Dicebãt ẽ ᷓ̃tiqui ꝙiſte opatõnes ſcʒ nutritiua ꝰ? augmẽtatiua nõ ꝓuenirẽt ex aĩa ſed ex na tura.⁊ hoc ſic ꝓbabãt qꝛ ſicut natura vti in ſuis opa⸗ tionibv q̃litatibꝰactiuis ⁊ paſſiuis.ſicut ignꝰ calefacit caloꝛe.ita etiã aĩa vegetatiua facit ſuas opatões ꝑq̃li tates naturales. Pꝛobat ergo Areſto. ꝙ aia eſt pᷣncipi
um coꝛpis viuẽtis in triplici genere cauſe. ſcʒ foꝛmalis
finał⁊ efficientis. Pꝛimũ ꝓbar duab rõnibqᷓ̃rumpᷣ⸗
ma eſt.lud qð dat eẽ coꝛpi eſt foꝛma coꝛpis. ſed aima dat eẽ coꝛ ꝗãĩa eſt foꝛma coꝛpie Waioꝛ patz ex dif
finitipne foꝛme qꝛ foꝛma eſt que dat eſſe rei. Winoꝛeʒ ꝓbatin tertu.qꝛ aĩa dat viuere ſed viuere in viuentib eſt eſſe. Pꝛima ꝑs patet. qꝛ aĩa ſeꝑata a coꝛꝑe coꝛpus ñ viuit Scða ratio eſt.illud qð actus coꝛꝑis eſt foꝛma coꝛpis.ſed aĩa eſt cauſa foĩalis coĩpis ꝗᷓ⁊c Maioꝛ pʒ qꝛ omnig foꝛma eſt actus. WMinoꝛ patz ex diffinitione
——
aimein qᷓ ðꝛ ꝙ aĩa eſt actus coꝛpꝑis.⁊c
Arguit᷑ viuere in viuentibus eſt operari.ergo nõ
eſt eſſe icendum ꝙ viuere accipitur dupliciter. vß no modo ꝓ viuere pᷣma vita ⁊ ſic ſignificat effect ñ foꝛ⸗ malem ipſius anime.⁊ nihil aliud eſt tunc viuere qᷓ; eẽ animam in coꝛpoꝛe ⁊ infoꝛmare coꝛpus. Vnde dicit reſtotiles pᷣmo elenchoꝛum. ꝙ anima ⁊ vita idem ite et ſic viuere in viuentibus eſt eſſe. lio modo accipi tur viuere pꝛo operatione vitali conſequenteanimam exiſtentem in coꝛpe.⁊ ſic viuere eſt opari vitałr.⁊ ſic vi⸗ dere eſt viuere audire eſt viuere.⁊ ſic de alijs
Manifeſtum autem eſt ꝙ⁊cuius gratia ani ma caula. Sicut ei intellectus gratia huius fa
cit eodem modo ⁊ natura. ⁊ hoceſt ipſius finis ·
Puiuſmodi autem in animalibus anima ⁊ᷣm naturam. Omnia em̃ phiſica coꝛpoꝛa anime in ſtrumenta ſunt ſicut animalium ſic⁊ plãtarum
tanqᷓ; gratia anime exiſtẽtia. Duplici ter auteʒ dicitur qͥd cuiꝰ gratia. ⁊ qͥd cuꝰ⁊qͥd q.
DPic cõſequẽter ꝓbat ſcðᷣam ptem.ſcʒ aĩma eſtcõ fi&
nalis ipᷣius coꝛꝑis.⁊ hoc ſic.ſicut ſe hʒ intellectꝰ pꝛac⸗ ticus in diſponẽdo matiã artificialẽ ita ſe hʒ natura diſponẽdo materiã naturalẽ.ſʒ intellcũs pᷣcticꝰ diſpuo nit materiã artificialẽ.ꝗᷓ natura diſponit materiã natu ralẽgpr foꝛmã naturalẽ Sʒ boc qð ẽꝓpraltey ẽ fins eiꝰ.ꝗᷓaĩaẽ fin diſpõis marie. Et addit Ari. ꝙ nõ ſolũ
7 7.— ℳ— igieſitiicut ſubſtãtia manifeſtum eſt.Cauſa cñ⸗.
ipſius eſſe omnibus ſubſtantiaeſt. Qiuere aut?
*
P. y va frꝛ⸗⸗

— B B — —
N
6
Aueſtiones
anima eſt finis coꝛpis led etiq oĩm naturaliũ.⁊ hot ſic
ꝓbat qꝛ ſempꝑ pᷣncipale ẽkinis inſtrumẽtoꝝ ſed oĩa na⸗
ralia oꝛdinant᷑ in aĩmã ſicut quedq inſirumẽta qh viuũt aĩata ꝗᷓ aĩa eſt finis oĩm naturaliũ. Minoꝛ ptʒ qꝛ plãte nutriunt ex mixtis.⁊ ᷓ mixta oꝛdinãtu? in plan tas ſicut in finẽ.⁊ aĩglia nutriunt plãtis.⁊ ſic plãte oꝛ/ dinant in aialia.⁊ hõ nutrit᷑ ex aĩaiiby.⁊ ſic aĩalia oꝛdi nant in bo ĩem.⁊ ſic pʒ ꝙ hõ eit finis oĩm naturalium Sed addit Zireſto. ꝙ duplx eſt finis.ſeʒ qᷓ ⁊ grã cuius
Per quã diſtictionẽ intẽdit ꝙ aĩa nõ eſt finis ſimplicit
vltimatꝰ ip̃oꝝ naturaliũ.ſicut finis ⁊ grã cuiꝰ.ſʒẽ fin⸗ auo mediãte naturalia tendũt in deñ licut in finẽ grã cuiꝰ. Vñ ðꝛ in Ecciaſtico. Dia ꝓpter ſeip̃ʒ creaut de us.⁊ ſic ip̃e ẽ ſimplr fin oĩʒ nataiiũ qꝛ oñ teꝝ creataꝝ ¶MQuerit᷑. vtꝝ hõ poſſet dici finis oĩim reꝝ Dðʒ ꝙ
ic. qꝛ quodãmõ oẽs res create funt ꝓpt hoĩem. Sũt eĩ i reby qdã res artificiales. qͥdã naturales. queqũ ſuꝑ naturalas ſiue ſpũales.ſed oẽs iſte res ſt ꝓpr hominẽ höõ eſt finis oĩm reꝝ creataꝝ. De reb artificialibus
dicit Areſto. ſcðo phicoꝝ.ꝙ hõ ẽ finis oĩm artifiali⸗ um. Et rõ illiꝰ eſt. qꝛ artificialia ſi/ ab intellcũ huãno
et iõ fiũt iuuamentũ naturaliũ.qᷓ vbi naturalia defici⸗ unt artificialia in uãt. Et iõ ſi ft aliquaꝑ artẽ qbus hoies nõ iuuant᷑ vł quãtũ ad ſubam artificialiũ.vlqᷓ;
tum ad modũ faciãdi artificialia nõ delẽt dici artes ſʒ
abuſiones. Gt iõ ars faciẽdi taxillos eſt ꝓhibita qꝛ i
lis hoĩes vt in plimũ abutunt᷑. In hoc ſcðo reſto.di tit ꝙ hõ ẽ finis oĩm naturaliũ.qꝛ hõ ex oibus naturali bus iuuat᷑.iuuat᷑ em̃ ex celo ⁊ terra ⁊ ex alijs elemẽtis ⁊ oĩbus mixtiz. Sed ꝙ hõ eſt finis ſubarũ ſpũaliũ nulli
bi ponit᷑ ab Areſto. Se ſcũs Thomas h idẽ ꝓbat in ſeðo ſcripto ſie. qꝛ ſube ſpñales vł ſunt bone ⁊ in bono
firmate· ⁊ ſic admiſtrant hoĩbus.⁊ ſic ſt ꝓpter poĩes ſi⸗
rut miniſtri. t hocẽ qð dicit Apls.ꝙꝙ ilie ſube admi niſtratoꝛij ſpũs ſuntꝓpter eos qͥ hereditatẽ capiũt falu
tis. Aut ſubſtãtie ſunt in malo obſtinate.⁊ tũc tes ſbe
Plunt hoĩ ꝑaccñs ad exercitia ʒtutũ.qꝛ ꝑ;ᷓ ꝙ hõ reſi ttit temptatõibus ⁊ malicijs taliũ ſpirituuʒ ſic acqͥrit bonũ victoꝛie ⁊ meriti
Atuero ⁊ vñ pᷣncipiũ qͥ pᷣm loců motꝰ aĩa eſt
nõ om̃ibus aũt viuẽtibus ineſt potẽtia hec. Eſt aũt ⁊ alteratio ⁊ augmẽtum pᷣm aĩam. Senſus ẽ quedam alteratio eſſe videt᷑ Nihil aũt ſentit quod nõ babetaimã. Silraũt ⁊ deaugmẽto et decremento ſe habet. nihil em̃ decremẽtũ patitur
necz angmẽtatphiſice niſ alatur. alitur aũt ni⸗ hil qð nõ ↄmunicet vita
Pic ↄſequenrer Areſto. ꝓbat terciã ptem ſcʒꝙa ĩa
eſt bᷣncipiũ ⁊ cauſa efficiẽs coꝛpis. Et hoc ſic ꝓbat. oĩs
foꝛma coꝛpis naturałeſt pᷣncipiũ coꝛpis.ſed aĩma eſt
foꝛma naturalis.ergo eſt pᷣncipiũ coꝛpis bᷣm ꝙ in coꝛꝑe
eſt morus. Maioꝛ patz exẽplariter. quia foꝛma ignis eſt pᷣncipiũ motus ignis.ſed mĩoꝛ eſt maifeſta Sed
p oſſet aliqͥs dicere ꝙ motus ij ſunt in coꝛpeaĩato fiunt
a natura.ſic addit Areſto. ꝙ iſti motꝰ ſunt ſolũ in vi uentibus ⁊ hñtibꝰ aĩam. Ex qͥ ſic arguit᷑.illi motꝰ ſũt
ab aia qj ſolũ inueniunt in habẽtib giam.ſed iſti motꝰ
materia eſt añ formã
ſecundi de&nima
„„ 9 ſolum inueiuntur in habẽtib aĩam. ſcʒ motꝰ localꝓ⸗
Fnen ⁊ motus ßm augmentũ ⁊ dectementi R ni⸗
il ſentit niſi qð habet aĩam neq; aliqͥd auget? ere cit niſi qð alit ⁊ nihil ali qð no cõmunicet vita. ergo pᷣmo ad vltimũ h alit ſolũ qð habet aiam ¶ Querit ytꝝ gia ſit cã ⁊ pᷣnclpium coꝛꝑis in ic genere cauſe Dicenduʒ ꝙ ſic vt paret in textu·ſcʒ in genre cauſe efficient foꝛmalis ⁊ finalis
Arguit foꝛma Zefficiens nñqᷓ; coincidũt in vnuz
numero. ergo ſi aĩma eſt foꝛma coꝛpis nõ poteſt eẽ cau fa efficiens eius Dicendũ ꝙ foꝛma ⁊ finis nõ coin⸗ cidunt in idim nuwero in oꝛdine ad eundem effectuʒ ſed bene in oꝛdine ad diuerſos effectus ſicut eſt hic Et hoc ſic patet. quia coꝛpus accipit dupliciter. vno mo ßᷣm ꝙ eſt abſolute animatuʒ · ⁊ ſic anima eſt eius cauſa foꝛmalis. quia hoc eſſe animatum eſt ab anima. Alio modo accipitur qᷓ;tum ad oꝛganiſationem augmemii et pfectiones ſecũdas que etiã ſunt in coꝛpoꝛe⁊ ſic eſt cauſa efficiens. Glt hoc eſt quod alij dicunt ꝙ anima eſt cauſa foꝛmalis coꝛpis qᷓ;tů ad actũ pᷣmñ ſed eſt cau ſa efficiens in oꝛdine ad actũ ſecũdiim
Arguit̃ anima nõ eſt cauſa efficiens pfectionum ſecundariaʒ in coꝛpoꝛe. quia tunc effet anima cauſa ſu arum potentiarum quod eſt impo ſlibile. quia nihil a⸗ git per ſuã eſſentiam effectiue pꝛeter bᷣmum pꝛincipiuʒ Dicendum ꝙ duplex eſt eauſa efficiens treata. q̃⸗
dam eſt pꝛincipaliter efficiens. Alia autem eſt minus Pncipaliter efficiens ſiue ſubeffectiua. Loquendo er⸗ go de pᷣncipali tauſa efficiente ſic nulla cauſa efficiens creata poteſt agere per ſuam eſſentiam ſed bene ſubef⸗
fectiua cauſa.id eſt ſcbarie effectiua ſicut eſt de aĩma quia potentie aĩme fluunt ab anima non licut a cauſa pᷣncipaliter attiua.ſic em̃ deus eſt cauſa potentiarũ aĩe rõnalis ſicut etiũ eſt cauſa aĩe. Juxta regulã cõmẽta⸗
os octauo pbiſicoꝛ dans foꝛmã dat ↄña foꝛmã.cũ ſee dat aĩam.ſcʒ rõnalẽ ſiłↄcreat illa que naturałr 1
equnt᷑ aĩam rõnalẽ q̃lia ſunt potẽtie aĩe. Dicit᷑ aũt a⸗
liqua cauſa effectiua que pᷣncipalt ⁊ ꝓpꝛie agit effectũ
tðꝛcã̃ ſuhiectiua pcuiꝰ mediũ effecrꝰ ꝓducit.ſic er⸗ go deꝰnõ ꝓducit potẽtias mſiꝑ aiam. 3ᷓ põt aĩa dici cã ua. UMłaliter dðm ꝙ dup łraliqͥd ꝓcedit ab
ſubeffectiua. iqe alio.vno mõ ꝑ realẽtrãſmutatõem ⁊ ſicnõ pᷣt ab aliquo
ente creato aliqͥd. ꝓcedere niſi ꝑ potẽtiã mediam.Zjlio
mõ aliqͥd ab alio ꝓcedit ꝑ ſimplicẽ emanationem.⁊ſic poreſt etiam ab aliquo ente creato aliqͥd effectiue ꝓce⸗ dereſicut potẽtie aĩme fluunt ab aima
Arguit᷑ cã efficiẽs pᷣſupponit᷑ ſuo effectui.ſed aĩa nõ pᷣſuponit coꝛꝑi.d nõ eſt cã efficiens coꝛpis.ꝓbat᷑qa nä Döm ꝙ coꝛpꝰ accipit dupir vno mõ fm̃ ſuã ſubam ⁊ ſic corpꝰ pᷓ ſupponit᷑ aĩe. quia
aia ynit᷑ coꝛpi diſpoſito alicbo diſpoſitõibꝰ qᷓ diſpõnes nõ ſunt niſi in materia foꝛme pᷣſuppoſita.ꝗlio mõc
cipi coꝛpꝰ qᷓ;tũ ad debitũ augmenrũ.⁊ſic aĩa pᷣſuppoĩ tur coꝛpi. quia aĩa eſt añ ↄpletã qᷓ;titatẽ coꝛꝑis
Arguit᷑. aĩa eſt intrinſeca foꝛma coꝛpis. nð eſt rãfinal eorxts ¶ Dnſꝙ aia accipit᷑ dupt vno nõ ßm eius eſſenriã.⁊ ſic aia eſt extrinſeca coꝛpi. qꝛ eẽntiaet nalura aime multũ diſtant a natura coꝛpis.ſicut ſup dirit Zreſto. ꝙ actꝰ⁊ potẽtia nõ paꝝ dꝛñt. ⁊jlio mõ ac cipit aĩma hm ꝙ infoꝛmt coꝛpus ⁊ſic aia eſt cauſafor malis coꝛpoꝛis ⁊ intrinſeca. Primo autẽmõ eſt cauſa finalls ⁊extrinſeca coꝛpoꝛis
—

—. n nylu reun . k no ciy
ſcucdi pliche. won ab anim Ij% coipoꝛe? ſic ei dunganm „ ed elcau
ens picnonn Lanimacaußſ bile quianbi ficiens geut q aautenct mins ua. Loquooe am led bene ube ua ſicut eſt deim u non lut acu auſa potentrizj na regulãchnit dat ↄa fomi.ci illa querami eaie. Dict tt 1 ppꝛie agt efi am. põt uis düti
ne wp decipi di ſupont ꝛie.gu oſuol dpim polin. lon ni. ſaapupo —½
— Zlomö
2 „ „
ruhr —
Empedocles añt nõ bñ dixit hocaddẽs aug/
mẽtum accidere plãtis. deoꝛſum quidẽ radicem
mittẽtibꝰ ꝓpter id ꝙ terra ſicfert᷑ ᷣm naturã.ſur
ſum q̃tppter ignẽ ſir· Neq; em̃ ſuriuʒ ⁊ deoꝛſuʒ
bñ accipit·Nõ em̃ idẽ oĩbus ſurſum ⁊ deoꝛſum „—„—„*
et in omi müdo. ſed ſicutcaputaialiũ.ſicradices plãtarũ ſunt.ſiↄgruit inſtrumẽta dicere altera ⁊
eadẽ opibus Adhucaũt quid eſt ↄtinẽs in ʒtra rialoca ad q̃ ferunt ignẽ ⁊ terrã Diſtrahẽt᷑em̃ ni ñaliquid ſit ꝓhibẽs · Si vero erit. hoc eſt aĩg⁊ rauſa augmenti ⁊ aliment
Poſtqᷓ; Areſto. poluit pitatẽ ſeʒ ꝙaĩa eſt pᷣncipiuʒ
effectm̃ opatõnũ vitaliũ.id ẽ illaꝝ oꝑatõnũ q̃ fiũtĩ coꝛ
poꝛe viuẽte Lõlequẽter excludit duos erroꝛes qᷓ ſt⸗ cõ xrarijad talẽ jijaxẽ ſcʒ ipiꝰ mpedoclis ⁊ Demo⸗
rriti. Dixit eñt Empedocles ꝙ opatões nutritõis nõ kierẽt ab aia ſed a natura ignis i ᷓt dixit opatões aĩe eẽ a natura ignis tm̃. F
ieeee inerf. Jult opinlo mpe.ꝙ augmẽtatio ⁊ nutritio fierẽt in plãtis ex ꝙ
in plãtis eẽt qdam terreſtris natura ꝑquã naturã terre KRtrẽ nutrient᷑ radices.⁊ illa qͥ ſunt inferꝰin arboꝛe.⁊ nu
xrient᷑ plãte ſurſum. ꝓpt᷑ ignẽq naturalit᷑ aliqͥd mouet furſum.qꝛ em̃ Empe dixit effeetꝰ ꝓueĩre in reb ex ne
tceſſitate matie.iõ dixit ꝙ nutrimentũ necĩtate materie
moueret᷑ ſurſum ⁊ deoꝛſum. Tũc re pbat iſtã opĩioneʒ duab rõiby. quaꝝ hᷣma eſt. qꝛ E mpedocles male ac⸗ repit ſurſum ⁊ deoꝛſum in plãtis.qꝛ h qð dixit eſſe ſur⸗ ſum h eſt deoꝛſum.qꝛ nõ eodẽ mõ ſumit᷑ ſurſum ⁊ deoꝛ⸗ ſum in plãtis licut in toto vniuerſo.qꝛ in toto vniuerſo hoc eſt ſurſum qð eit vᷣſus celũ.ſʒ in viuẽtib hẽ ſurſũ
ybi viuẽs ſumit nutrimentũ.qꝛ qꝑ radices plante ſu⸗
mũt nutrimẽtũ manifeſtũ eſt ꝙ radices ſte ſurlum in
plãtis. Qt h̊ eſt qð dicit Areſto. ꝙ licut ſe hʒ caput in gialiby.ita radices in plãtis.⁊ hoc iõ.qꝛ illa inſtrumen
ta hñt ſe eodẽ mõ qͥbus fiũt eadẽ opa.ſed eadẽ opa fi⸗ unt ꝑ radices in arboꝛib ⁊ꝑ caput in aialiby.ſcʒ accep
tio nutrimenti
Q. uerit᷑ vꝝ in omnib eodẽ mõ ſumant᷑ ſurſum et deoꝛſum. Sicendũ ꝙ nõ qꝛ in qͥbuſdam reb ſumũ
tur dꝛñe poſitionũ quo ad nos. In qͥbuſdam añt bʒ na
rurã rei.⁊ in vtriſq; eſt differẽtia. Vñ quo ad nos ſu⸗ munt dꝛñ̃e poſitio nũ tripłt. ſcʒ g iuxtapoſitõem.⁊ p5 tragoſitionẽ ⁊ꝑ ſilempoſitionẽ. er iurtapõnem h ðꝛ
dertkrũ qð ponit᷑ iuxta dextrũ noſtrñ et h ſiniſtrum qð
ponit᷑ iuxta ſiniſtx nollx. Per ↄtrapðem ſicut in yma 3 reſultãte in ſpeculo. qꝛ in ymagie hoc ðᷣꝛ dextꝝ qð 27
aponif dextro nrõ.⁊ h ſiniſtꝝ qð ↄtrapoit᷑ ſiniſtro nrõ. Mt h iõ eſt. q vmago in ſpeculo ʒrio inõ relultati ſpeculo qᷓ; illi qͥẽ in xmagiato. Per ſilempõeʒ ſiẽĩ xma
ginibo ſiue ſtatuis illa manꝰ de dextra q̃ hʒ ſilitudineʒ
cũ dertra nrã. Dicunt᷑ aũt ſumi dꝛñe poſitõnũ quo ad
nos qñ ꝑtes rei(in qͥbus ſunt tales dꝛñe ynð diſtignũt Fm diuerſas ÿtutes. Qñ añt ptes ſumunt᷑ hᷣm diuer⸗ ſas ÿtutes tũc ſumunt᷑ dꝛñe xoſitõnũ ᷣm naturã rei in
tali re.ſicut pʒin hoĩe.q alia ẽtus in hoĩe hm ſurſuʒ deoꝛſum añ retro dextꝝ ⁊ſiniſtꝝ · ſʒ h̊ nõ eſt in ſtatua
i
Follo FxPiti. Alio mõ inueniunt᷑ differẽtie poſitionũ bin naturã teꝛ et tũc differenter inueniunt᷑ dꝛñe poſitõnũ in celo in v muerſo coꝛruptibil ſeʒ in elemẽtis ⁊ in aĩatis. In ceio inueniunt᷑ ſex dꝛñe poſitionũ hm ꝙptes habẽt aliã ⁊ ali am infisentiã ad infiuentiq aĩe nobilis.⁊ iõ incelo ſu⸗ munkt ille bꝛñe q̃ ſunt m diuerſas ʒtutes in dinerſis ꝑribus. ſt emñ alia ÿᷣrus in polo artico⁊ antartico ʒ
qs ſumit᷑ ſulſum ⁊ deoꝛſum. Itẽ eſt alia ʒtus in cꝛiẽte
et occidẽte kmquas ſumunt᷑ dextꝝ ⁊ſ iniſtrũ. Itẽ aliaẽ ztus in meridie ⁊ ſeptẽtrione ᷣm quas ſumut᷑ añ ⁊re tro. ſicut pʒ ſcðo celi. Sed in vnuerſo coꝛruptibili ſij cut in elementis ſumit᷑ ſurſum ⁊ deoꝛſuim.pᷣm motii lo⸗ calem grauiũ ⁊ leuiũ qʒ in potẽtia ſurſum mouent le⸗ uia ſicut deoꝛſum grauia. Sed in aĩmatis ſumuntiſte differẽtie poſitionũ hᷣm oꝑa vitalia.ſumunt᷑ eĩ ſurſuʒ et deo;ſum ᷣm motũ alimẽti.q hotẽ ſurſum vbi aĩa⸗ tum recipit nutrimentũ.⁊h eſt deoꝛſum vhi mittumur ſupfiua. Sed añ ⁊ retro ſumunt᷑ ᷣm motũ ſenſatõnis qꝛ hoc eſt añ vbi vigẽt ſenſus.⁊ hoc retro vbi nõ vigẽt ſenſus. Sed dextrum ⁊ ſiniſirum ſumunt᷑ ᷣm motum localem in animali.quia hoc eſt dextrum vbt naturali ter incipit motus.⁊ hoc ſiniſtrum vbi naturaliter deſi mit motus&x quibus patet in quibus inueniunt iſte differẽtie poſitionũ.qʒ in om̃ibus habentibꝰ nutritio⸗ nem inueniunt᷑ ſurſum ⁊ deoꝛſum.⁊ in om̃ibus habẽti
bus ſenluz añ? retro.⁊ in oĩby hñtiby motũ localẽ dex
trum ⁊ ſiniſtrũ. In quibuſdã ãt ſimł᷑ inueniunt᷑ ſicutĩ pfectis aĩmalibus ibi em̃ inueniunt᷑ om̃es differentie polſitionñ¶ Secũda ratio eſt.ſi in aliquo viuẽte ſunt ſimul ignis ⁊ terra.tũc ſequit᷑ ꝙ hoc viuẽs nõ poſſit p⸗ manere in ſua ↄſiſtẽtia. Qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ ignis ⁊ fra ſi⸗ ↄtraria.⁊ naturalr mouent᷑ ad ↄtraria loca niſi aliqͥc ↄtineat ea. opʒ ꝗᷓ alicd ponere in viuẽte qð ↄtinet illa ↄtrarta ſicut animãᷓ.ergo aĩma debet dici cauſa augi tationis nõ ignis⁊ terra
Arguit̃nutrimẽta mouent᷑ deoꝛſum.ſaltẽ groſſio ra ⁊ ſubtilioꝛa ſurſum.ꝗᷓ ſequit᷑ ꝙ ex natura terre? ig⸗ nis fiat nutritio Dm ꝙ diſpoſitio nutrimẽti hm ca
lidum ⁊ frigidũ ſubleruit bene nutritõi.qꝛ opʒ groſſio
rap grolioꝛa n utrimẽta nutriri.tamẽ nutritꝭs cauſa nõ elt diſpoſitis nutrimẽti ſed aĩa q̃ mittit nutrimẽta ad diuerſa loca iuxta diſpoſitõem nutriti Videt᷑aũt quibuſdã ignis natura ſimplr cã augmenti ⁊ alimenti eſſe. Et nãq; ip̃m videt᷑ ſo⸗ lũ coꝛpoꝝ ⁊ elemẽtoꝝ qð alit᷑ ⁊ augmẽtat᷑ Vñ⁊ in plantis ⁊ in aĩmalibus putabit vtiq; quis h eſſe quod operatur Vic ponit᷑ ſchs erroꝛ circa aĩaʒ vegetatiuã qͥẽ De mocriti q̃ dixit ꝙ nuttõ ⁊ augm̃taꝰ fiũt a nata ignꝰ ⁊ ñi ꝑaĩaʒ vegetatiaʒ. Dĩt ꝗᷓ hec opio ab opĩone Qmpe. qꝛ ip̃e dixit nuttõem fieri ab igne ⁊fralil. Sʒ Demo. dixit nuttõem ſieri ſolũ ab igne. Et h ſic ꝓbat.qꝛ nu⸗ tritõ ⁊ augm̃taꝰ fiũt ꝑ caloꝛẽ nat̃alẽ. oʒ eĩ alimẽtũ deco qui anteqᷓ; vniat᷑ ſu bſtãtie aliti.ſed caloꝛ eſt ab igne er⸗ go ignis eſt cauſa nutritionis ⁊ augmẽtationis Micãt Zcauſa qͥdẽ q̃dãmõẽ.nõ tñ ſimplt c ß magis aia. Ignis enim augmentum in infini tim elt. quouſq; iuerit ↄbuſtibile · Natura autẽ

———
Queſtiones
eõſtãtiũ oĩm iminꝰ ẽ ⁊ rõ mᷓnitudis ⁊ augmẽti hoc aũtẽ aie.ſʒ nõ igni ⁊ rõis magis qᷓ; materie
BHic Areſtotiles repbat iſtũ erroꝛeʒ Vemocriti⁊ dicit ꝙ ignis ſiue caloꝛ ignis eſt bñ ↄcauſa.i.ijſtrumẽ talis cã̃ nutritõis.qꝛ ſicut dem̃ eſt. nccẽ eſt ↄcurrere ca loꝛem ad nutritõem.ſʒ nõ p̃t dici ꝙ igms ſiue caloꝛ ſit pᷣncipal cã nutritõis ⁊ augmẽtatõis.qꝛ tũc viuens na⸗
turalr acciꝑet quãcũq; indetimiĩatã qᷓ;titatẽ ꝑ nutrimẽ
tum qʒ ignis creſcit in infinitũ appoſito ↄbuſtibili.ſʒ h eſt impoſſibile. qꝛ oĩm natura ↄſtãtiũ certꝰ eſt tminus magnitudis ⁊ augmẽti. Qſt ergo tał certitudo ſiue de tmnatio qᷓ;titatis q̃ nõ pᷣt eẽ ab igne.qꝛ ignis hm ſe nõ habʒ certũ tminũ q̊ eſt ab aĩa.derminare ꝗᷓ rem nõ ſpe ctat ad mat᷑iam qᷓ eſt de ſe incerta ſed ſpectat ad foĩaʒ
que eſt de ſe determinata ⁊ ꝑfecta
Arguit᷑ entia naturalia ſunt detmiata ad mimũ ⁊maximũ.pᷣmo phicoꝝ.q nõ pᷣt ignis creſcere in infini tũñ Dm ꝙignis capit᷑ tripłr. vno mõ ex ꝑte matie et ſic ignis nõ p̃t creſcere in infinitũ.qꝛ eſt detmiata ma teria in vniuerſo q̃ eſt ignibiłqꝛ matia q̃ pᷣtfieri ignis eſt matia elemẽtoꝝ ⁊ mixtoꝝ.⁊ ſuppoſito ꝙ illa eẽnt cõ uerſa in ignẽ ad huc ignis eẽt finitꝰ. Alio mõ capit᷑ ig⸗ nis bin ꝙeſt ꝑs totiꝰ vniuerſi ⁊ ſic iteꝝ nõ põt eiſe infi
nitus. Qt h̊ iõ qꝛ ſi ignis eẽt infinitꝰ tãc deſtrueret to⸗
tũ vniuerſum.qꝛ ↄuerteret oẽs ꝑtes vn iuerſi in ſuã na turã.qꝛ infinita ÿtus ſequit᷑ naturã infinitã. Qt qꝛ v⸗ niuerſum ↄſiltit in oꝛdine ptium diuerſaꝝ ſic ceſſaret vniuerſum ⁊ ſolũ eſſet ignis. Tercio mõ capit᷑ igne ex ꝑte ſue foꝛme ⁊ ſic ignis nõ hʒ detmiatõem ad certam q;eitatẽ.⁊ ſic loquit᷑ ꝑ Areſto.ſic aũt hʒ oẽ aĩatũ mate⸗ riã detmiate qᷓ;titatꝭ ſcʒ ex ꝑte foãe qʒ in aĩatis nõ pᷣt eẽ matfia indetmĩate qᷓ;ta qꝛ ſi eẽt indetmĩate qᷓ;ta tũc aĩ ma nõ ifoꝛmarz illã matiã. Qxẽpli grã. Repugnaret homĩ ex pte aĩe huãne ꝙ ſuũ coꝛpꝰ eẽt indetmiate qᷓ;ti⸗ tatis.qꝛ nõ hẽret opatõnes ſuas.ſʒ;̊ nõ repugnat igni. qꝛ ignis ex pte ſue foĩe nõ reſtringit᷑ ad certã matiam ſeu ad certã qᷓ;titatẽ matie. Intellectus qᷓ textꝰẽ.ꝙ ig⸗ nis creſcit in ĩfinitũ ex ꝑte ſue foꝛme. qꝛ nõ repugnat ſue foꝛme ꝙit in matia indetmiĩate qᷓ;ta.ſed aĩata reqjrũt certã maliam ex ꝑte foꝛe Scðo dõm ẽ ꝙ iſta ꝓpð eſt ↄditõnałẽ cuiꝰãbe ꝑtes ſte falſe.⁊ tñ tota ↄditionalis eſt va ſicut illa.ſi aſinꝰ volaret aſinꝰ hẽret pẽnas cuiꝰ ãbe ptes ſti fie.⁊ tñ tota ↄditõnałeſt ÿa. Silr etẽ ſi ig⸗ ni awoneret᷑ ↄbuſtibile ĩfinitũ igne creſceret ĩ ifinituʒ ¶ Õ vtꝝ caloꝛ(q̃ẽ cã nuftõis ꝗſit eiuſdẽ ſpẽi cũ calo re ign Dðʒ ꝙeſt idẽ caloꝛ ſpẽ ⁊ nũero in vno indiui duo qͥ facit nutritõem inſtrumẽtalt vt caloꝛignis in ip ſo aĩato · Gt h ꝓbat᷑ qʒ oẽ mixtũ pfem̃ qᷓle ẽ mixtũ aĩa⸗
tũ hʒ in ſe caloꝛẽ ignis.ſi&pꝛet᷑ talẽ caloꝛẽ ignis eitaliꝰ
caloꝛtũc duo accñtia tĩ nůero dꝛña eẽnt in eodẽ ſubẽo nõ em̃ pᷣt caloꝛ faciẽs nutritõem eẽ altius ſpẽi.qꝛ ſicut bus dem̃ eſt aĩn vegetatia vtit᷑ naturalib qͥlitatibetẽ
effectiue. vti᷑ ꝗᷓ caloꝛe ignis ad efficiendũ nutritõem.⁊
iõ cgloꝛ qͥ nutrit inſtrumẽtalr eſt caloꝛ ignis
Hrguit᷑ nos diſtiguimꝰ res penes actões ⁊ꝓꝛie⸗ tares.ſʒ eſt alia actio caloꝛis ignis ⁊ aie qꝛ caloꝛ ignꝭ in cinerat.caloꝛ aũt aie carnificat Dðm ꝙ caloꝛ ignis põt dupłr capi.vno mõ abſolute ⁊m ſe ⁊ ſic caloꝛ ign incinerat ⁊ ↄburit. Alio mõ accipit᷑ ki ꝙeꝛ inſtrumẽ⸗
tum alicꝰ altioꝛ agẽtis ſcʒ aĩe.⁊ ſic p̃t hꝛe altõꝛẽ oꝑatõ
nẽqᷓ; ſiꝑſe ageret ⁊ ſic hʒ carnificare. Tũc eiñ ↄiungit᷑
ſecundi de&nima
ſi ↄiũgat artifici tũc poteſt facere domum Voni aũt eſt eadẽ potentia aĩe vegeta tiue ⁊ generatiue · de alimeto nccãriũ eſt
determinare pᷣmum · ſeꝑatur em̃ ab alij
potentijs operehoe
2
Poſtqᷓ; Areſto. pᷣmiſit q̃dam neceſſaria q̃ exigunt᷑
ad intelligendũ determinatõem de aĩa vegetatia. Mic ↄñrꝓſequit᷑ dermiatõem de ꝑte vegetatiua St pmo derminat de obiecto. Scðo de opatõib. Tercõ dep tentijs. Gt facit iuxta oꝛdinẽ pᷣus ꝓmiſſum. Bieit bmo ꝙ poñe aie vegetatie dꝛñt ab alijs potẽtijs qꝛ cireg alimentũ ſunt. iqeopᷣmo detminandũ eſt dealimẽto.q ad hoc eiñ.ſcʒ circa alimentũ eẽ obiectiue ↄueniũt oẽð potẽtie aĩe vegetatie. Gt dicit Areſto. in textu.ꝙ ſunt eedẽ potẽtie gie nutritiue ⁊ generatiue qð eſt veꝝ kʒ ge nus. ꝛ hñt idẽ obiectũ kin genus ſicut intra patebit
Videt᷑aũt eẽ alimẽtũ ↄtrariũ ʒtrario·nõ oẽ añt om̃i.ſq̃cunqʒ ʒtrarioꝝ nõ ſolum gñatõem habẽt ex ſe inuicẽ. ſ ⁊ augmẽtum · fiunt eĩ mul ta er inuicẽ.ſ nõ oĩa augent᷑ vt ſanumex labvꝛã te. Vidẽt᷑ autẽ neqʒ illa eodẽ mõ ad inuicẽ eẽa⸗ limẽtum · ſed aqua qdẽ igni alimẽtumẽ. ign ãt nõ alit aquã · In ſimplicibꝰ qͥdem igit᷑coꝛꝑibus boceſſe videtur marime. aliud quidem alimen tum aliud vero quod aliter ·
Bic Areſtotiles ꝓſequitur determinationem de a⸗ limento. Qt ponit tria que alimento conueniunt.vnũ eſt ꝙ alimemum eſt contrarium alito. ⁊ hoc ideo.qa alimentum conuertitur per mutationem in ſubſtantiã aliti.ſed omnis mutatio fit de contrario in contrariuʒ Secunda conditio eſt ꝙ alimentum eſt ex his contra rijs que habent generationem ex ſe inuicem. Sunt eim̃ aliqua contraria quoꝛum vnum nõ generat᷑ ex alio.ſij cut ſanum nõ generat᷑ ex laboꝛãte.debent ergo nutrimẽ ta eſſe talia ꝙ poſſunt generari ex ſuo cõtrario. Tercia conditio eſt ꝙ alimentum debet facere augmentationẽ in alito. quia augmemum ſemper ſequitur nutritioneʒ capiendo augmentum cõmuniter. Addit Areſtotiles ꝙ aliqua ſunt que habent ex ſe inuicem nutritioneʒ ſic ꝙ vnum nutrit alterum.⁊ ecõtra.⁊ ſic poteſt cſſe idem alimeutum ⁊ alitum reſpectu diuerſoꝛum ſicut in ani⸗ malibus· homo poteſt eſſe alimentum lupi ⁊ecõtra.d in quibuſdam hoc non contingit. quia aqua alit igiẽʒ ſed ignis nõ alit aquã. Gt hoc eſt in ſimplicibus ⁊ ſic awaret ꝙ alterum eſt alimẽtum ⁊ quoq alit᷑ 8 K irguit᷑ aqua extinguit ignem ergo nõ nutrit ignẽ
Dicendum ꝙ aqua accipitur dupliciter. vno mo do vr eſt ſimplex coꝛpus.⁊ſic aqua extiguit ignẽ ⁊ non nutrit. VAlio modo accipitur aqua hᷣm ꝙeſt aliquod mixtum hahens plus de glemento aque qᷓᷓ de alio ele mento vt ſcilicʒ aqua accipiatp humido ßᷣm naturam vtelt oleum ⁊ ſic aqua nutrit ignem. manifeſie enim
—˖————————

Mrano nö di lum Fᷓtien iuntchm mumctlai adinuick tit nẽtumẽ ig i nigitols quidenilin
minationen der o conueniunt wi to. ⁊ hor ide mem in ſubſtan
2reſtotelis
aret ꝙ oleum ⁊ pinguedo nutriunt ignem Arguitur ſi ignis nutrit᷑ ergo habet potẽtiã nu⸗ tiuã.⁊ ſic potentia nutritiua erit in inanimatis. icendũ ꝙ nutritio capit᷑ dupłr.vno mõ ſᷣm ꝙ hoc dicit nutriri qð ↄſeruat᷑ ꝑ nutrimentũ ideʒ in nũero.⁊ ſic inaĩara nõ nutriunt᷑. ⁊in qͥbus ſic ĩiuemt᷑ nutritõ in illis etiã reꝑit᷑ potẽtia nutritiua. Exẽpli grõ.idẽ hõꝑ nutritõem ſeip̃m ↄſeruat. lio mõ capit᷑ nutritiolm Wle ᷣm ꝙłp nutritõem nõ ↄferuat᷑ eadẽ res in ieh 6 in ſpẽ. ⁊ ſic etiã in inaĩatis inuenit᷑ nutritio·⁊ talẽ nutti ronẽ nõ opz fieri ꝑ potẽtiã nutritiuã. Sic em̃ ðᷣꝛ nu⸗ triri ignis qñ ſibi apponunt᷑ ligna noua.tũc em̃ manife ſtum eſt qñ noua ligna apponunt᷑ ꝙ nõ manet ideʒ ig⸗ nis in numero ſed ẽ alius ignis in alijs lign is. Similit poteſt dici de augmẽtatione.qꝛ quãdocũq; eſt in aliq; augmẽtatio ſic ꝙipᷣm augmẽtet᷑ idẽ in nñero in quo ð eſſe augmẽtatio hoc eſt ꝑ potentiã augmẽtatiuã. ſʒ qñ atpolitionẽ alicuius noue ſubſtãtie fit augmẽtatõ ta lis eſt in nõ viuẽtib. Vit etiã alit generatio in viuẽtib? et in nõ viuentib ſicut dictũ eſt ſupꝛa Dubitatõetꝝ ẽt hʒ. Dicunt em̃ hiqdem ſimi le ſiliali ſicut ⁊ augeri.— Poſtqᷓ; Areſto. poſuit ↄditões alimẽti. Cõſequẽ⸗ ter mouet vnã dubit ationẽ de alimẽto. Qt eſt hec.an imile alat᷑ꝑ ſimile id eſt an alimentuz ſit ſile alito vel diſſimile. Et obijeit Areſto. vtrãq; btem ſcðo ſoluit Pꝛimo arguit ꝙ ſic.⁊ ſtat rõ in hoc.ſimile augerpꝑ ſike ergo ſimile ali᷑ ꝑ ſile Añs ꝓbat᷑.qꝛ augmẽtatio fit ꝑ hoc validd aggenergt illi qð augmẽtat. ſed qð alicni aggenerat᷑ẽ ſibi ſile. Tʒ ↄñ̃a.qꝛ ad oẽm nutritõeʒ ſeq;t augmẽtatõ qn poſtq; res nutrita ẽ eſt maioꝛ qᷓ; pꝰ fuiʒ
Alijs ãt ſicut diximꝰ ecõtrario videt᷑ali ʒriũ prio tãq; ĩipoſſibile ſit ſile a ſili.alimentũ ãtmu ⸗ ri⁊ decoqͥ opʒ Mutatio ãt oĩs in Zrium aut in mediũ. Adhucãt patit᷑ aliqd alimentum ab eo quod alik᷑. ſ nõ hic ab alimẽto.ſicut nec inſtruc⸗ toꝛ a materia.ſed ab illo hec. Inſtructoꝛ qtmu/
tatur ſolum in actum ex ocio
Hic arguit ad oppoſitã ꝑtẽ duaby rõnib. Quarũ pᷣma eſt. oĩs mutatio ẽ de ̃rio in Zrium ſed ipᷣm alim̃ tum mutat᷑ in ſubam aliti.qᷓ eſt Zrietas inter alimẽtũ et alitũ. Maioꝛ patʒ q̃nto phicoꝝ. Mioꝛ pbat᷑.qꝛ oʒ alimentũ mutari ⁊ decoq ꝑ caloꝛẽ ſtomachi ⁊ alioꝛum mẽbꝛoꝝ. Scða rõ eſt. om̃is paſſio fit a Zrio.qꝛ ſicut pʒ ꝑ Akeſto. pᷣmo de generatõe.ſile nõ patit a ſili ſʒa cð trario ſed alimẽxũ patit᷑ ab eo qð alit̃.ꝗᷓ alimentũ eſt Zrium alito. hz ſe ꝗ̃alimẽtũ ad alitũ ſicut matia ade diatoꝛẽ.qꝛ ſicut mafia patit᷑ ab edificatoꝛe ita alim̃ tum ab alito.ſʒ tamen ꝓpꝛie edificatoꝛ non patitur ſed ducitur de ocio ad actum
Vtx ñt ſitalimẽtũ· qd vltio adueit. aut pᷣus hoc hʒ dꝛm Si ðo vtrũq; ñ h̊ quidẽ nõ coctũ illudãt coctũ. vtrobiq; vtiq; ↄtĩget alimẽtũ dice
re Inquãtum eñ nõ cocũdtrarium ↄtrario ali
tur Inquãtũãtcoetů.ſile ſili Quare maifeſtum q̃d dicũt qͥdãmõ vtriq; ⁊rcẽ ⁊non recte
Mic ſoluit reſtotiies queſtionẽ pᷣus motam. Et vult ꝙ q̃libet illarũ opinionuʒ haber a iquid ʒitatis capit᷑ emalimentũ duplr.vno mõ quãdo in pᷣncipioꝰ lungit᷑ alito ante decocrionẽ. ⁊ tůc alimentũ eſt 3tra⸗ riũ alito quia ha bet in ſe aliquas qᷓlitates quas opoꝛ⸗ tet expelli añqᷓ; vniat᷑ alito. Alio mõ capit᷑ atimentuʒ hm ꝙiam decoctũ eſt ꝑcaloꝛem naturalẽ⁊ pᷣparatuz 5 foꝛmiter ad diſpõnes aliti ⁊ſic alimentũ eli imle alito qꝛtunc habet ↄfoꝛmes q̃litates cũ alito Arguit᷑ fubſiãtie nihil eſt ↄtrariũ.ꝗᷓ alitũ nõ eſt ↄ trarium alimento Dicendũ ꝙ ſubſtãtie capiunt᷑ du pliciter. vno mõ hᷣm ſuũ eſſe pᷣcile ſubſtãtiale ⁊ ſic ſub⸗ ſtantie nõ eſt aliqd ↄtrarium.Zjlio mõ capiunt᷑ ſubſtã tie m qualitates q̃ in eis ſunt.⁊ ſic ſi ubſtantie eſt aliqd ↄtrarium.ſicut eiñ dicit ꝓreſto. ſcdo de generatõe ꝙ elemẽta ſte ↄtraria qʒ q̃litates ¶q̃ in eis ſt⸗ ſt cõtrarie Vuoni aũt nihil ali᷑nõ pticipãs vita. aia⸗ tũ vtiqʒ erit coꝛpꝰ qð ali᷑ inqᷓ;tũ aĩatũ.qᷓre alim̃ tum ad aiã̃tum eſt p ſe⁊ non ᷣm accidens. Poſtqᷓ; Zireſto. determĩauit in generali de alimẽto Hic ↄñter determiĩat de alimẽto in ſpẽali m ꝙ ſcʒ cõ uenit diuerſis potẽtijs ⁊ opatõib ip ius aĩe vegetatiue Glt pᷣmo quõ eſt obiectũ potẽtie nutritiue. Scðo quõ eſt obiectũ potẽtie augmẽtatiue. Tercio quõ potẽtie ge neratiue. Intẽdit ꝗᷓ ꝙ obiectũ potẽtie nutritiueẽ ali⸗ mentũ ſᷣm ꝙ potẽtia aĩati. Et ꝓbat ſic. qꝛ in poten⸗ tijs actiuis tale eſt obiectũ in potẽria q̃lis eit ipᷣa potẽ⸗ tia actiua in actu. Sed ip̃ʒ viuẽs habẽs potẽtiq nutri tiuã eſt actu aĩatũ.ꝗ̃ etiã eiꝰ obiectũ erit alimentũ ᷣm ꝙ potẽtia aĩatum. Circa maioꝛẽ ↄſiderandũ eſt ꝙ dit ferẽtia eſt inter potẽtias actiuas ⁊ paſſiuas. qꝛ potẽtie actiue ducũt ipᷣm obiectũ ad hoc ꝙ obiectũ flat ſimile potẽtie Sxẽpligrã. potentia nutritiua(q̃ eſt actiuaꝰ facit nutrimentũ qð pocentia eſt animatũ eſſe actu ai⸗ matum. Sed in potẽtijs paſſiuis obiectum ducit po⸗ tentiam adactũ.⁊ ideo tale eſt obiectũ in actilꝭualis elt ÿtus paſiua in potẽtia. E xempli grã. VMiſusẽ ta lis in potẽtia qualis eſt coloꝛ in actu.
Eſt aũt alteꝝ alimẽto ⁊ augmẽtato eſſe. Se/ cunqũ em̃ ꝙqᷓ;tũ aliqð aĩatumeſtaugmẽtat · ſecũcdũaũt ꝙhocaliqd ⁊ſuba alimẽtũ eſt. ſalnat
em̃ ſubltãtiã.⁊ vſqʒ ad hocẽ quouſqʒalat᷑
Mic Areſtotiles oſtendit quomõ alimentumẽ ob iectum potentie augmentatiue. Qt vult ꝙ alimentũ
Fm ꝙeſt aĩatũ qᷓ;tum eit obiectũ potẽtie augmẽtatiue MQuod ſic patʒ qꝛ alimentũ eſt alterũ ßᷣm ꝙ in ſe hahʒ
ſubſtantiã ⁊ hm ꝙ in ſehabzʒ aliquã qᷓ;titatem. Scm em̃ ꝙ in ſe habʒ aliquã ſubſtantiã ſic eſt obiectũ poten tie nutritiue que mutat alimentum in ſubſtantiam ali
ti. Scm aũt ꝙ in alimento eſt aliqua quãtitas ſic ꝑti net alimentum ad potentiam augmentatiuaʒ ſiẽ eius
ob iectum.quia ſic augmentat ipſum alitum.⁊ iðo nu
trimentum non ſemper ſe habet ad alitum vt obiectũ potentie augmentatiue. quia opoꝛtz ſemper vluẽs nus tniri.ſed nõ ſemper auginẽtari

Queſtiones ſecundi de nima
Etgeneratõis ãtfactiuũ nõ ei qdali᷑· ſq̃le idquodalit᷑· Jã em̃ ipa ſubſtãtia. Benerat autẽ nihil ip̃m ſeipᷣm ſed ſaluat Bic ʒñr oñdit quõ alimẽtũ eſt obiectũ potẽtie gña tiue. Qt vult ꝙ alimẽtũ ᷣm ꝙ eſt factiuũ ſilis in ſpẽẽ obiectũ potẽtie generatiue. Q hiõ qꝛꝑ potentiã ſene⸗ ratiuã nõ põt aliqͥd ſeip̃m generare ſicut aliqͥd alit ſe⸗ ip̃ᷣm ⁊ augmẽtat ſeip̃m. Sʒ oʒ ꝙ ꝑ potẽtiã generatiuã generet᷑ aliq̃ alia ſuba.qꝛ nihil generat ſeipᷣm ſed ſaluat qʒ dũ aliqͥd eſt.nõ generat᷑.ſed tunc generatqñ nõeſt ꝗᷓ opoꝛtʒ dicere ꝙ alimẽtũ ᷣm ꝙelt factiuũ ſilis in ſpẽ ſit obiectũ potentie generatiue 2 Arguit᷑ hoc qðẽ factiuũ ſilis in ſpẽ nõẽ alimẽtũ ꝓbat᷑ qꝛeſt ſupfiuũ alimẽri ſiue lemẽ.qᷓ nõ eſt alimemũ Dðm ꝙ ÿtus ſemĩalqq̃ eſt factiua ſilis in ſpẽ) ac⸗
cipit᷑ dupłr.vno mõ ᷣm ſuã ꝓpᷣam naturã.⁊ ſice alimẽ
tum.qꝛ illa matia ſicut pᷣus dem̃ eſt in ſua natura fuit diſpoſita ꝙ fuiſſet ↄiũcta cuilibet ꝑti aĩalis. ẽmatia tercie digeſtionis ⁊ vocat᷑ ᷣm medicos chilꝰ. Alio mõ axcipteß ſemẽ ᷣm oꝛdinatõem nature ⁊ tũc ðꝛ ſupfluũ alimẽti.qꝛ natura ſegregat ill materiã ab alia mati que eſt nutrimentũ hᷣm rem ſicut pᷣus dem̃ eſt
Muarehmõi aiepᷣncipiũ potẽtiaẽ poſſibit
ſaluare fuſcipiẽs ip̃am ſchm ꝙeſt hmõ Poſtq; determiauit de obiecto potẽtiaꝝ vegetatia rñ. Hic ↄñter determĩat de ip̃is potentijs. Et diffinit
potẽtiam nutritiuã.qꝛ ex illa difinitõe facilr põt habe
ri diffinitio potẽtie augmẽtatiue? etiã gñatiue tentia nutritiua ẽ potẽtia potẽs ſaluare ſuũ ſubiectum km ꝙ hmõi.ſicut eim̃ dem̃ ẽ.potẽtie diffiniuntꝑ actus cñ ꝗᷓactꝰ potẽtie nutritiue ſit ↄſeruare indeuiduũ itðo potẽtia nutritia ſic bene diffini᷑. Qt ex illa diffinitõne pñt etiã dare diffinitões potẽtie augmẽtatiue ⁊ gñati⸗ ne.qꝛ potẽtia augmẽtatiua eſt potẽtia ꝓducẽs ſuũ ſub tectũ ad debitã qᷓ;titatem.ſed potentia gñatiua ẽpotẽ tia generãs ſibi ſimile km ꝙ hmõi
Alinentũaũtp̃paratopatõem vñpᷣuatũali⸗ mẽto nõßteẽ · mñ̃ãtſij tria qͥdali᷑ n quo alit etalẽs ·alẽs qdẽ eſt pᷣma aia · qͥd do alit᷑eſt habẽs
banecoꝛpus · quo vero alit᷑· alimentum
Pt qʒ poſſet aliqͥs obijcere ꝙ alimentũ ſaluat ip̃m alitũ ⁊ nõ potẽtia nutritiua.ſoluit tacitum dubiũ ⁊ ðᷣt ꝙqᷓ;uis alimẽtum cõferat ad ſalutẽ viuẽtis tanqᷓ; pᷣpa⸗ rãs opꝰ vł opatõem nutritõis.iõ abſq; alimẽto nutri⸗ tio eſſe nõ pᷣt.nõ tam̃ alimentũ eſt pᷣncipalis cã nutritõ nis ſed ip̃a aĩa ⁊ potẽtia nutritiua. ¶irca; poĩit tria
qᷓ ↄcurrũt ad nutritõem. vnũ eſt qð alit᷑ ſcʒ coꝛpꝰ aĩatũ Scðm eſt quo aliqͥd alit᷑ ſcʒ alimentũ. Terciũ eſt alẽs
ſeʒ aia vegetatiua vł potẽtia vegetatiua ñ ita fine appellari oĩa iuſtũ eſt. Finis it eſt generaſſe qᷓle ipſumerit vtiq; pᷣmaanima ge nera tiuum q̃le ipſum. Poltqᷓ; Areſto. diffiniuit potẽtias vegetatĩas Hie vñr diffinit pᷣam aĩam vegerariuã. Gt vult ꝙ aĩa ve getatiua eſt q̃ eſt generatiua ſilis quale eſt imgñans
eilã diffinitõem ſic ꝓbat qꝙ õia a fine appellart A n ſiue finalis glectio ipius aie vegetã tiue eſt generatio ſibi ſilis.& põttal aĩa vegetatia a iq liꝑfectione diffinitiue denominar„ Arguit᷑ iſta diffinitio ↄuenit potẽtie generatiue
q;illa eſt gñatiua ſibi litis q̃leeſt ip̃m generãs
ꝙ generare ſile q̃le ell ĩm generãs pt intelligi vno mõ apppꝛiateſic ꝙ nõ ↄueit alicui plꝰqᷓ; illa opa⸗
tio ⁊ ſicgenerare ſibi lile eit opatio porẽtie generatiue
„—„—„ e q ei nõ ↄuenit plus qᷓ; illa opatio· liomð accipit᷑ g nerate ſibi ſili ꝓu pᷣſuonit alias opatdes ſcʒ nutriti nã ⁊ augmẽtatiuã.⁊ ſit ↄuenit aie vegetatiẽ q natura
oꝛdiat poñaʒ nutritiaʒ ⁊ augtatiuã ad gñatõeʒ ſilis
rguit᷑ exhoc ſeq̃ret ꝙ aia vegetatiua poſier difj finiri ꝑ alias oꝑatões ſcʒ ꝑ nutritiuã ⁊ augmẽtatiuan qꝛ aĩa vegetatiua eſt ᷣncipiũ illaꝝ opationũ Dm ꝙqᷓ;uis gia vegetatia ſit pᷣncipiũ nutritõis ⁊ augmetq; tõis. diffinitiue tamẽ denĩat᷑ a generatõne.qꝛ Pgene
ratõem etiã includun qͥdãmõ alie opatões.ſicut po⸗ ſterius inciudit in ſe p̃oꝛa.⁊i li aĩa vegetatiua eſt hu⸗ cipiũ generatõis etiã pᷣſuwonit ꝙlit hᷣncipiũ augmẽta tio nis ⁊ nutritionis.⁊ ideo diffinit᷑ aða vegetatiua per
generationẽ ⁊ nõ per alias operatõnes.
uertt vtꝝ oia afine appellari iuſtũ ſit Dðzꝙ
ſic. qꝛ finis hie in textuſſignificat finalẽ ꝑfectõem ſeda
finali ꝑfectione ſumit᷑ dꝛña alicꝰ rei a dꝛña añt aliqd denominat diffinitiue qꝛ dꝛña ↄplet diffinitõem rei. vt
hõ ðꝛ denoĩari ab aialitateq̃ eſt pfectio gñica⁊ nõ fina
lis.ſed deber denoĩari a dꝛña finali ſcʒ a rõnali
Arguit᷑ finis hois eſt coꝛruptio eiꝰ.ſed hõ nõ de bet denoĩari a coꝛruptõe qᷓ necafine Dõm ꝙ dupłx eſt finis.ſcʒ ↄſumptõis qũ res finaliter ↄſumit᷑ ⁊ a tali fine nõ debet res denoĩari.qꝛ ex ↄſumptõne res tẽditin
n eſſe ſeda nõ eſſe nihil denoĩat᷑. Aliꝰeſt finis ↄſum⸗
matõis fm quẽ res eſtↄſummata id eſt in ſe pfecta per vltimã dꝛñam ⁊ a tali fine iuſte res denomiĩat᷑.talis ãt
finis in aĩa vegetatiua eſt oꝑatio gñatiua.qꝛ nihil ge⸗
nerat niſi ſit ꝑfectumj in ſeↄſummatum
Eſtãt quo alit duprr ſicit ⁊ quo gubemat᷑⁊ manꝰ⁊ temo h qͥdem mouẽs ⁊ motů · ilud autẽ monuẽs ſolũ · Oññe ãt alimẽtũ nccãriũeſt decoqᷓ
Opatãt decoctõeʒ calidũ. vñ oñ̃e aĩatũ hʒ calo⸗ rẽ Figuraliter qͥdẽ igit᷑alimẽtum qͥd ſit deñ̃ eſt Certificãdũãtẽpoſteriꝰ de ipo in pꝛijs rõibꝰ. Bic Areſto exponit qð ont ꝙcaloꝛẽ
id quo aliquid alit᷑ ⁊ etiã alimẽtũ. Dicens ꝙ qut ali⸗ quid alit᷑ eſt duplx.qꝛ ſcʒ aliqͥd eſt mouẽs ſimt
er eſt caloꝛ.aliqͥd eſt mouens t̃ ⁊ eſt ip̃m alimentum
iᷓa añt aĩa vegetatiaeſl ſoiũ mouẽs. ð ſie ꝓbana opʒ almẽtũ pus decoquiꝑcaloꝛẽ.⁊i mouet᷑ caloꝛ ab aia vegetatia,⁊ mouet nutrimentuʒ alterando ip̃m
Mrca qð ſriendũ ꝙ adnutritðem qtuoꝛↄcurrũt. ſcz aia vegetatiua q̃ eſt pᷣmi ⁊ pᷣncipale pᷣncipiũ nutritõis
Deiñ ↄcurrit potẽtia vegetatiua q̃ moue᷑ ab aĩa vege tariuã delũ potẽtia vegetatiua mouz caloꝛẽ naturaleʒ
etealoꝛ naturaiis monet nutrimẽtũ. Vñpʒ ꝙaĩ getariua eſt mouẽs ti. n Earicaar ſia vegetatiua⁊ caloꝛ ſunt mouens ⁊motum ſimil.
utrimentũ motũ tiñ.⁊ potẽ⸗
diuerſ toles d. ſt/actu vnumae fipe ſpe polenã. nulredu

adaz ui difintöenrin
ebeiuaſn
2reſtotelis
4 Querit. vtrũ tm̃ tres ſint potẽtie aĩe vegetatiue Sm ꝙ ſic· ⁊ rõ eſt duplex. Pꝛima eſt. tot ſt/ potentie ale vegetatiue qͥtmõis ↄtingit variari obiectũ ip̃arũ potẽtiaꝝ aĩe vegetatiue.ſed ᷣ ↄtingit tmñ tribꝰ modis ⁊c̃. Waioꝛ eſt nota. qꝛ potẽtie diſtinguũt᷑ ꝑ act? ⁊ob iecta Mioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ alimentũ(qð eſt obiectũ aĩme ve getatiue)accipit᷑ tripłr Vnoovt potẽtia aĩatum.⁊ ſic ẽ obiectũ potẽtie nutritiue. Alioo vt eſt potẽtia aĩatum quãtũ.⁊ ſic eſt obiectuʒ potẽtie augmẽtatiue. Terowo accipit᷑ ᷣm ꝙ eſt factiuũ ſilis in ſpẽ.⁊ ſic eſt oblectũ po tẽtie generatiue. Scða rõ.qꝛ aĩa vegetatiua eſt aĩma coꝛꝑis viuẽtis.tot ꝗᷓ nccẽ eſt eſſe tẽtias in aĩa vegeta tiua. quot ↄtingit eſſe oꝑatões coꝛꝑis viuẽtis qꝛꝓpter opatõnes ponunt᷑ potentie in aliqua aia.ſʒ eſt triplex operatõ Pꝛima eſt ꝑ quam acqͥrit eſſe. ⁊ illa ſpectat ad potentiã generatiuã. Scða eſt ꝑquã cõſeruat ſe in eſſe etilla ſpectat ad potentiã nutritiuã. Tercia eſt ꝑ quã ducit᷑ ad eẽ pfectũ.⁊ h fit ꝑ potenti augmẽtatiuã H Arguit᷑.iſte potẽtie ſt⸗ naturales.qᷓ non ſtꝰ potẽtie aĩe. que eſt ſupꝛa naturã Dm ꝙ duplr aliqᷓ potẽ⸗ tia ð̃ꝛ naturalis. Enoꝰ qʒ oꝛit᷑ex re pure naturali.⁊ſic porẽtia calefacienjiin igne ðꝛ naturalis.⁊ ſic eſt veruʒ ꝙFnulla potẽtia gie ðꝛ naturalis. Zlio mõ ðꝛ aliq̃ potẽ tia naruralis ꝑ ſilitudinẽ. qꝛ eſt in aiatis.⁊ ꝑ hoc exce⸗ dit naruram.⁊ tñ habet ſilitudinẽ cũ potẽtijs pure na turaliby.⁊ ſic xtẽtie vegetatiue pñt dici natu rales.qꝛ iſte potentie halẽt effectus ſiles effectibꝰ naturalibꝰ in tribꝰ Pꝛimo iſte potẽtie habẽt effectus ſiles effectiby na turaliby.qꝛ ſicut natura dat eſſe quãtitatẽ⁊ ↄſeruatõʒ ſic etiã aĩa vegetatiua ꝑ tres potẽtias. veꝝ eit tñ gille opatões ſtꝰ altioꝛt mõ in aĩatis qᷓ; in pure naturalibꝰ ſicut ſupꝛa dictũ eſt. Scða ſititudo eſt. qꝛ iſte potentie aĩe in ſuis operatõib vtũtur qᷓlitatibus naturalib.ſi⸗ cut potẽtia nutritiua vtit᷑ caloꝛe ad digerendũ cibũ in ſtomacho. Tercio dicũt᷑ potẽtie naturales.qꝛ nõ obe⸗ diũt rõi ſicut glie potentie.ſ.blitiue que ad minus nate ſt. obedire ratõi.poteſt em̃ homo videre⁊ audire ſi ve lit.nõ aũt nutriri ſi velit. Arguit᷑.plures ſte potẽtie aĩme vegetatĩe qᷓ; tres ꝓbatur.qꝛ eſt aliqua potẽtia retentiua attractiua dige ſtiua ⁊ expulſiua. ꝓbatur.qꝛ vbicũq; ſt/ diuerſi actus ibi ſte diuerſe potẽtie.ſed hic ſt diuerſiactus.ꝗᷓ ⁊c. Dõm ꝙ duplices ſte actus. quidaʒ ſt⸗ oĩno diſpati⁊ diuerſi.ſicut ſt/ videre ⁊ audire ⁊cijs.⁊ ſic eſt verum ꝙ tales diuerſi actus ſpectãt ad diuerſas potẽtias Alij ſtẽ actus ad inuicẽ ſuboꝛdinati qͥ ſimulreducunt᷑ ad vnumactũ ꝑfectũ. ⁊ tales nõ diuerſificq̃t potẽtias.vt reciꝑe ſpẽm ſenſibilẽ ⁊ diiudicare ꝑ eã ſpectat advnam potentiã.ſ.viſiuã. Der hoc ergo dõm eſt ꝙ iſti actꝰ ſ i mul rgducũt᷑ ad nutritõem nccẽ eſt em̃ ꝙ ſi aĩal debe⸗ at nuiri ꝙ retineat cibũ in loco digeſtionis Scðo re quirit᷑ ꝙ digerat cibũ. Tercio reqrit᷑ ꝙ cibus digeſtus trahat᷑ ad ꝑtes aliti Quarto reqͥrit᷑ expulſio ſi upfluoꝝ qꝛ&bm̃es iſti actus oꝛdinati ↄcurrũt ad nutritõnem ſic nõ diuerſificat potẽtiã nutritiuã Arguit᷑·ex iſto ſequeret᷑ ꝙ potẽtia augmẽtatiua ⁊ nutritiua eſſent vna potẽtia.qꝛ vtus illaꝝip ad inuicẽ ↄſequunt᷑ſe Dðʒ ꝙ augmẽtatõ capit᷑ dupłr.vno mõ ꝛie. ⁊ ſic hoc ðꝛ augmẽtari qð recipit maioꝛẽ qᷓ;titatẽ c; vnqᷓ; bus habuit.⁊ illa ſolũ eſt in viuentibovbi plus uerti in ſubſtãtiã aliti qᷓ; amiſſum fuit. ⁊ ſic accipit᷑ i augmentatio Alio mõ accipit᷑ impꝛopꝛie n ꝙ dꝛ
Folio rxx
augmẽtari i qᷓd eſt maſꝰqᷓ immediate añ; fuit aſle eſt verũ g ad oẽm nutritõnem ſequit augmentario.qꝛ poſt cibů acceptũ aĩal eſt maius q; ĩmadiate añ ß fuit et illo mõ augmẽtatõ nõ eſt actus potẽtie augmẽtati⸗ ue· Ptʒ Paugmetatio ꝓpꝛie dicta ⁊ nutritõ inſe epabi⸗ liter ſenõſequũt᷑.ſi tñ ↄieq̃rẽt᷑ ſe ad inuicẽ adhuc nõ teneret argumẽtũ.qꝛ illa opꝑa q̃ in nutritõe inueniunt᷑ reſpiciũt obiectũ ᷣm vnã rõem.reſ piciũt em̃ obiectum ßᷣmꝙ potẽtia aĩatum.ſʒ augmẽtatõ ⁊ nutritõ nõ reſpi⸗ ciũt eodẽ mõ alimentũ. q nutritõ reſpicit alimẽtũ ym ꝙpotẽtia aiatum.ſʒ augmẽtatõ reſpicit alimẽtũ fm ꝙ potẽtia aiãtum quãtũ.ſed qꝛ qᷓ;titas diſtinguit᷑ a ſub⸗ ſtãtia.qᷓ nutritio ⁊ augmẽtatõ diſtinguũt. ueri᷑.vtx ad oẽm nutritõem ſequat augmẽta tio. Dðm ꝙ capiendo augmentatõnem i pꝛope.cůc ad oõm nutritõem ſeqͥt᷑ augmentatõ vt pᷣus patuit ¶ Querit᷑. quot ſt/ in nutritõne⁊ qͥd ßcat nutritõ. Dõm ꝙ qᷓtuoꝛ ſt/ in nutritõe ex ꝑte alimemi ſiue obie cti. Pꝛimũ eſt alteratõ nutrimenti que fit ꝑ caloꝛeʒ na⸗ turalem ip̃ius aiati.⁊ fit in aliquo detminato tpe. Se cũdum in fine alteratõnis eſt expulſio foꝛme alimenti qʒ alteratõ ꝑ caloꝛem diſponit alimentũ ad coꝛruptõeʒ Terciũ eſt introductõ foꝛme aliti. Quartũ eſt vnio ip ſius nutrimẽti ad foꝛmã aliti.⁊ iſta tria vltima fiũt in inſtãti tpis.qᷓ;uis vnũ pᷣcedat alterũ ᷣm oꝛdinẽ nature Dm eit& ad queſitũ ꝙ nutntõ ßeat pᷣncipalr viti mũ puta ynionem nutrimenti ad nutritũ. Gt hoc eſt qð dici ſolet ꝙ nutritõ eſt q̃dã ꝑticularẽ generatõ. qꝛſi cut ꝑ generatõem acdqᷣrit᷑ tota ſuba.ita ꝑ nutritõem ps
ſubſtantie ſcilʒ deperdite.
Arguit᷑. in inaiatis eadem ÿtute dant᷑ ſubſtãtia et q;titas. ergo in aĩatis ꝑ eandem potentiã erit rus ge
neratiua? etiũ nutritiua. Lõſeq̃ntia tenet a ſimili. Dm ꝙ nõ eſt ſimile.q generatiua inaĩatis eſt a pꝛĩ cipio intrinſeco.ſ.a ſemine. qð in ꝓxima potẽtia fuit ad hoc ꝙ vniret᷑ goꝛꝑi. Opoꝛtʒ eſſe vnñ potentiã in ani⸗ matis ꝑquã hoc ſemen pᷣparat᷑.ſ.potentiã generatiuã ſʒ ſic nõ eſt in inaĩatis.qꝛ inanimata nõ generãtꝑ deci ſionem ſeminis.ſʒ ꝑ hoc ꝙ ↄuertũt alterũ in ſuã natu⸗ ram.⁊ iõ nõ opz ibi pᷣexiſtere aliquã potentiã ghatiuã et ſic ꝑ vnã potentiõ dant᷑ ſuba ⁊ quãtitas.* ¶ Q uerit᷑.quem oꝛdinem hñt iſte potentie. Di cendũ ꝙ hᷣm viã gñatõis nutritiua eſt pᷣma. ſecunda ẽ augmentatiua.⁊ tercia generatiua. Sʒ hᷣm viam ꝑfec tõnis econtra eſt. ¶ Zrguit᷑.potentia nutritiua habʒ dignius obiectũ qᷓ; augmentatiua.qꝛ potentie nutritiue obiectũ eſt ſub ſtãtia ⁊ augmentatiue qᷓ;titas.qᷓ ⁊c̃ Dm ꝙ poten⸗ tia augmentatiua nõ habet nudã quãtitatemq obiec to.ſed ſubſtãtiam quãtã. qᷓ;ᷓuis ergo ſubſtãtia ſit dig⸗ nioꝛ qᷓ;titate.tñ ſuba quãta eſt dignioꝛ ipᷣa ſuba.qꝛ qᷓ;ti tas addit aliquã pfectõem ip̃i ſube ¶ Querit᷑. vtrů iſte porentie vegetatiue in diuerß aĩa tis ſint vniꝰ ſpeciei vel diuerſaꝝ ſpecieꝝ. vt in hoĩe⁊ĩ aſino Dm ꝙ ſunt in diuerſis ſpecieb diuerſaꝝſpe cieꝝ.qꝛ potentie diſtinguũt᷑ ꝑ obiecta.ſʒ eſt aliud o bie
ctũ potentie outritiue in hoĩe ⁊ in aſino ⁊ in alijs ani⸗
matis.qʒ in hoĩe obiectũ potentie nutritiue eſt alimẽ tũ hᷣm ꝙ eſt in potentia aĩarũ aĩa rõnali.ſʒ in aſino obie ctũ potentie nutritiue eſt alimentũ potentia aĩatũ aĩa rudibili.⁊cijs aĩatis. Potẽtia aũt nutritiua in arboꝛe eſt habẽs obiectũ.qð eſt alimentũ ᷣm æporentiu 8 6

S— ———— 2.—
—— ——— *
m ſpẽmillius arboꝛis. Silr eſt důmde potentiã aug
mentatiua ⁊ generatiua · Eſt eĩ manifeſtũ de potẽtia
generatiua.qʒ in hoĩe eſt potẽtia generatiua hoiĩs.et in aſino eſt potẽtia generatiua aſini
Arguit᷑. potentie augmẽtatiue in diuerß hñt idẽ obiectũ. ergo nõ diſtinguũt ſpẽ.ꝓbat᷑ quia qᷓntitas eſt
eiuſdem ſpẽi in diuerſis aĩatis Dm ꝙ nuda qᷓti⸗
tas nõ eſt obiectũ potentie augmentatiue.ſʒ coꝛpꝰ aĩa tum qᷓ;tum.iam manifeltũ eſt ꝙg eſt aliqðᷣ coꝛpus aĩa⸗ tum in aiãtis diuerſaꝝ ſpẽꝝ. Scðdo p̃t dici ꝙ qᷓ̃ntitas
accipit duplr. Vno mõ hᷣm ſe ⁊ abſolute.⁊ ſic quãti⸗ tas nõ reſpicit potentiã augmẽtati uã.ſic eiñ̃ pᷣt eſſe vni
us ſpẽi in diuerlis aĩaris. Alioo quantitas accipi fᷣm ꝙ hʒ oꝛdinẽ ad diuerſas figuras reſultãtes ex qᷓ;tita⸗
tibus in diuerſis a ĩatis. ⁊ ſic quãtitas in diuerſis aĩa⸗
tis eſt diuerſaꝝ ſpẽp. qꝛ quãtitas hzʒ aliã figurã in ho mine qᷓ; in aſino vel in leone.⁊ ſic potẽtia augmentatia
rel picit quãtitatem
Arguitur. potentie localr motiue in aialibus di⸗ uerſarũ ſpecieꝝ ſtꝰ eiuſdẽ ſpẽi.ꝗᷓ etiã potẽtie vegetatiue QOõſeq̃ntia tenet a ſii. Dm ꝙ nõ eſt ſile. quia po
ttie localiter motiue hñt idẽ pᷣmũ pᷣncipiuʒ qðeſt coꝛ vel aliqðꝓpoꝛtionabile coꝛdi.ſʒ non halẽt eadẽ inſtru⸗ menta.quia ꝑ alia inſtrumẽta fit ãbulatio.⁊ ꝑ alia na ratio ⁊ volatõ. Sʒ in potentijs vegetatis pᷣncipiuʒ di
ſtinctiuũ eſt obiectũ.⁊ hoc nõ eſt eiuſdẽ rõis in anima
ris dʒñtibus ſpecie.ſicut dictũ eſt. Eterminatis autem his dicamus com
muniter de om̃i ſenſu Poſtqᷓ; Areſto. determinauit de aĩa vegetatiua ⁊ð
potẽtijs eius. hic ↄñter vult detmiare de potẽtijs bliti⸗
nis. Glt diuidit᷑ in duas ꝑtes. q pᷣmo det̃minat de ſen
ſuꝛ ſenſibili in cõi.ſcðo de bſibilibin ſpeãli.⁊ hoc ibi ¶cuiꝰ ſenſus viſus) Lirca pᷣmũ pᷣmo ↄtinuat dicta dũ
cendis. Et ðt ꝙ detminatis his.i.dicto de potẽtijsve⸗ getatiuis dm eſt coĩter de omni ſenſu
Sẽẽſus ãt in moueri aliqͥd ⁊ pati accidit.ſi tut diytũ eſt. videt᷑em̃ quedaʒ alteratio eẽ Aiũt nũt quidam ⁊ ſimilea ſimili pati. Poc aũt qũo poſſibile aut ipoſſibile dictũ eſt in vlibus rõni bus deagere ⁊ pati. Paletãt dubitatõemꝓpter qᷓd bſuum ip̃oꝛum nõ ſit ßſus ·⁊q̃re ſine hisque
extra nõ faciũt ſenſum in erñte igne⁊ terra et xlijs elemẽtis. quoꝝ eſt bſus ꝑſe aut ᷣm accis
his. Manifeltů igit᷑eſt ꝙ ſitiuum nõ eſt in ac
tu.ſʒ potẽtia tñ. Vñ nõ ſentiunt. ſiẽ ↄbuſtibile
nõ ↄburit᷑ ip̃m a ſeipo ſine ↄbuſtiuo · Cõburerʒ
ẽ ſeip̃m.⁊ nihil indigeret actu ignẽeſſe
Nic ↄñter Areſto.poĩt cõem ↄditõem ↄueniẽtẽ oĩ
ßlſui. Et ðt ꝙ ſenſus eſt ꝓtus paſſiua.qꝛ ſenſatio vide
tur eſſe quedã alteratõ.ſʒ alteratõ eſt cũ quadã paſſi one. bſus eſt ÿtus paſſiua. t circa ̊ phs ponit alt oꝝ phoꝝ erroꝛes. qͥ dicebãt ſieꝑ ſie ſentiri.⁊ꝑ ↄñjs ſẽ
lus haleret actu in ſebſibile anteq; ſentiret Quã dͥdeʒ
ſecũdi de?nima
opinionẽ repꝛobat phs duabrõibns. Hro quaxꝝ itel⸗ lectu eſt ſciendũ g antiqͥ dicebãt ꝙ res hſibile⸗ eriſe⸗ rent in ſenſiby ᷣm eſſe naturale Srẽpli us eſſet realiter ↄpoſitus ex om̃iby coloꝛibꝰ ſic ꝙ actu haberet
alledinẽ nigredinẽ.⁊cijs coloꝛibꝰ·⁊ ſi ſic tũc klus nõ eſſʒ
ÿtus paſſiua. qꝛ nõ opteret ſum ſuſcipe ſimilitudineʒ a ſenſibili.Zreſto. H̃pcedit duab⸗ rõibus ↄtra iſtam
opinionẽ. Quaꝝ pma cſt. ſi bfibilia actu ſte in kſu.tũc
ipꝛum ſenſuũ erit ſus.i.ßſus m ſe accepfi deberent ſentiri.ſicut viſus deberz ſentire ſeip̃m.qi tůc ß̃ſus ſ en tit quãdo habʒ ſuũ obiectũ pñs. ſed fmantiquo kli⸗ bile ſo eſt pñs ſenſui.ꝗᷓ ⁊c̃. Secũda rõ eſt. ſi hſibilia ac⸗ tu eſient in ſibby.tũc fieret ſenſatõ ſine ßlibiliberrerio ribv.ſʒ hoc pʒjeſſe manifeſte falſum.q viſus nõ videt ſi ne exterioꝛi coloꝛe. Repꝛobata iſta opinie ↄcludit ve
ritatẽ.ſ.ꝙ ſenſibilia nõ ſt actu in ſenſu.ſed tiũ in potẽ
tia. Git hoc ꝓbat ꝑ ſimile. qui ſicut ↄbuſtibile nõ ↄbu ritura ſeipᷣo iine ↄbuſtiuo(qʒ ſic ſic. ũc nõ oꝑterʒ igne applicari ad ↄbuſtibileic etiam ßſus nõ ſentit ſeip̃m abſq; exterioꝛi bſibili. Opoꝛtet ergo ꝙ ſenſus ſit virtus paſſiua.⁊ moueatur ad actum per exterius ſenſibile.ſi cut viſus per coloꝛem.*%
= Zrguit. ſimile cognoſcit ꝑ ſile. ergo antiqͥ bñ dir
eruntꝙ in om̃i cognitòe ſimile a ſuo ſili cognoſci tur Döm ꝙ duplex eit ſilitudo. quedã eſt in natura ſpe⸗ citica.ſicut ignis eſt ſimilis igni.⁊ ſic eſt falſum ꝙ ali⸗
quid cognoſcitꝑ ſuum ſile.⁊ 1õ intellectũ illũ repꝛobat
phᷣs. qꝛ nõ eſt vex ꝙ realis ⁊ naturalis colo: ſit in viſu ynmo ſi pupilla coloꝛaret᷑ coloꝛe reali non videret. qa
intus exñs ꝓhibet exterius. vt ðꝛ intercio huiꝰ. Alia ẽ ſibituco ßᷣm ꝓpoꝛtõem ſiue intentõnał ßm quã ſpẽs bſi⸗ bilis ðꝛ ſilis jenſui.⁊ ſic cognitõ bñ fit ꝑ ſimile. qꝛ non põt coloꝛ cognoſci niſi eius ſikitudo hus ſit in oculo.
¶uerit· vtrũ hſus ſit vᷣtus paſſiua. Dõm ꝙ ſẽ ſus capit᷑triplr. Vnoꝙ actu ſentiendi.·⁊ ſic dicimus ꝙ doꝛmiens nõ habet hſus exterioꝛes. qð eſt verum de actu.ſʒ nõ de potẽtia. Scðo mõ gccipit᷑ us ꝓ oꝛga⸗ no ſentiendi.⁊ ðꝛ oꝛganũ ſentiendi qð eſt ꝓximũ ſubiec tů potẽtie bſitiue·ſicut oculus eſt oꝛganũ viſus.⁊ miri⸗ ga auditus. ⁊ viſus ꝓxime nõ eſt in hoĩe. ſed in oculis Et ſic ðt qhs pᷣmo de bſu ⁊ ſenſato.ꝙ ſenſus ſt⸗ de na⸗ tura qͥtuoꝛ elementoꝝ. ⁊ iſtis duob mẽis nõ capiturhꝰ ßſus.qꝛ iſtis duob mõis bſus eſt actus aut ÿtus acti⸗ ua. Tercio accipi bſus ꝓ potẽtia de ſecũda ſpẽ qua⸗ ſitatis. ⁊ ſic us eſt vᷣtũs paſſiua.italis potentia hʒ ſe paſſiue ad ſuũ obiectũ.ſic ſcʒ ꝙ bſus nõ agũrin obiec⸗ ta.ſicut potẽtie vegetatiue.ſʒ ab obiect⸗ ſic obiectũ agit in potentiã.⁊ facit eõ eſſe in actu.⁊ po⸗
tẽtie dicunt᷑ actiue. qꝛ agũt in obiecta.⁊ dicunt᷑ paſſiue
quia patiunt᷑ ab obiectis. Zirguit᷑. ſenſus eſt Vrus actiua.qꝛ iudicat.⁊ iudi
cgre eſt abere Dm ꝙ kſus capit᷑ duplr.vnoꝰ hᷣm ſe
et ᷣm ſuã naturã.? ſic blus eſt receptius ⁊ paſſiuu qꝛ in ſe recipit ſilitudineʒ obiecti.Zlioꝰ accipit᷑ ßſus ᷣm ꝙeſt actuatus ꝑ ſpẽm bſibilẽ. ⁊ ſic bſus eſt actiuꝰqᷓ; diu iudicat de ßſibili¶ Et ſi dicat᷑.q̃re nõ deno ĩat᷑ a diiu dicatõe ſicut a receptõe. Dðm ꝙ iõ.qꝛ denoĩatõ erit ab illo qð ↄuenit alicui ßᷣm ſe.⁊ nõ ᷣm aiteruʒ.ſed ßſui
uenit hm ſe ꝙſit vᷣtus paſſiua.iõ ab illo denoiari dej
bet.⁊ nõ abaliq̃extrinſeco· ſicut eſt ditudicgre. qð ↄue nit ßſuigpter ſpẽm ab axtrinſeco acceptã. Et hocẽ qð
alij dic unt ꝙwlenlus halet ſe actiue in oꝛdine ad actuʒ
[*— ſeenh ſ ₰ ſ 24
Seſ5 105 wð— ſcne. 3 æt? 41— po⸗ 350 p Nſej oH— 8—
————
11
X ſi—— e enſ p

üginen ſed nõ in ꝙꝛdine ad obiectũ. Sʒ dietũ eſt ꝙ illa eſt po⸗ Poſt phs ꝓbauit g ßſus eſt?tus pe ñ
4— tetiapaſſua que patikabohieetoailia getiuaꝗᷓ agt oſtenqereqioqueiwe een letötfn in obiectũ. Ex hoc nũc ſequit᷑ ꝙvidereeſt de pᷣdicamẽ piici potẽtia. Oſtẽdit em̃ inferius qũo potẽtia ßſitina ucheſnilnen to actõls.· qꝛ videre nõ eat receptõᷣem ſpẽi.qʒ ſi ſie tũc reducit᷑ ad actum de potẽtia remota ⁊pinej 2qꝛ potẽ d ibrdn 3. ſpeculũ videret· q recipit in ſe xmaginarie ipẽm bſibi tia ↄgnoſcitur ex actu.iõ diſtinguit ꝙduplr aliquidẽ Auſtn ſi n lem.ſʒ qꝛ nõ diudicat vt viſus dere.iõ nõ videt in actu. Eult ꝗᷓ quo ad pᷣmũ ꝙ dupir ðꝛ aliquid ſenti n actcpt de— ¶ irguit᷑· in qͥbuſdam gialibv viſus eſt ʒÿtus actiua e. Vno qꝛ hʒ potentiã ßſitiuam.ſcilʒ auditiuam vl em g ſicis Pbatur. vt in muliere mẽſtruola? in ocul cattoxꝝvſba viſiuam · Gltiã ſi aĩal m̃illas potẽtias nõ operaret᷑ küfman. ſiliſci.qꝛ inficiũt viſum.ꝗᷓ agũt viſu. Dõm ꝙ vus ſicut doꝛmies ðꝛ videre audire. ⁊c̃. Zlio mõðꝛ auqͥd aröch ſu qñq; capi oꝛgano qũc; ꝓ potentia.ſi capiaturꝓoꝛ⸗? entire. qꝛ actu ſenrit ꝑ bſuʒ. vt ille ðꝛ videre qᷓ actu ope inſbildgn gano. tũc vlus agit. qꝛ tůc eſt de pᷣdicamẽto ſubſiãtie raturp potentiã viſiuam diiudicãdo de coloꝛe.⁊ qꝛ ſẽ nusr le t 6 i hoc mõpcedunt argumẽta. q oculꝰba tirepᷣmo mõhʒ potentiã ad ſentire ſco mẽ.iõ ſemire yn St„.„ 3—— ee oculi cattaꝝ emittũt lumen · cñ oculi eoꝛũ ſint multuʒ n quidem tãq; ſt idem pati? iccicr leröz poꝛoli. ſed talis emiſſio lumis noneſt viſio. ſʒ poſtq lu moueri.⁊ agere ⁊ mouere dicimus Etnꝗᷓq; mo — men eſt emiiſũ ⁊ mediũ illuĩatũ.tũc recipit᷑coloꝛ in po⸗ ſt int enti iusnöentitſeha tentiã viſiuã. ⁊ iudiciũ de tali coloꝛe vocat᷑ viſio. tus eſt actus quidaʒ · implectus tumẽ·ſicut in al 65 Fſenſus iryn Arſi aliq;s bſus ẽ paſſiuꝰ.ꝗᷓ et oʒ ponereſuzac teris dictum eſt.
Tecus ſenſiblle. tiuũ. Cõſequẽtia ꝓbat᷑. qꝛ ſicut pnit᷑ intellectus paſſi Tric phs remouet vnã tacitã queſtionẽ. q pijʒ ali
²— Fusſernsam ponet᷑bſus actiuus Vm gquis dicere ꝙ bſatio eſt qñ bſus actu patit᷑. nic aũt di⸗ eeoannbidt ꝙnõ eſt ſile de imellectu paſſiuo ⁊ hſu paſſino· q ſi poꝰ cũ eſt ꝙ bſario fit qů blus eſt in actu. Rñdet Areſto ꝙ ſuo ſii cogci nit᷑ intellettus poſſibiletiã opʒ ponere intellectũ agenꝰ; ßſus etiã fit in actu ꝑaliquã paſſionẽ.⁊ hoc ꝓbat. quia edã eſt innatun tem.q; itelligibil la nõ ſt actu intelligibilia a ꝑte rei.et in phicis eadẽ eſt foma m quam agens agit ⁊ patiẽs ſie cifalumo i iõ optet ꝙ fiant actu intelligibilia ꝑ aliquod agẽs.⁊ ſic patit᷑. quia ꝗ̃obiectum agit in poteniam ẽſitiuã.iðo mtllectilryn optz ponere intellectum agentem.qͥ facit actu intelligi eſt eadem fᷣꝛma que agitur ab obiecto in bſum.⁊ Em uralis colo it un illa que mouent us ſt⸗ e a po 1 quam ipe bſus patitur. real non vien et ideo non opʒ ponere aliquem bſum qͥ faciat talia bli⸗— — bilia gctu 2 2 3 6 Dm̃ia aut patiutur Zmouentur ab actiuo 7 rratfr duifo t Arguit᷑ coloꝛ noneſt eodẽ mõ in ſubiecto ſicut in acu ente · Undeeſt quidẽ ſiea ſimilipatieſt ãñt öbfup imik gm ßſu.qᷓ opʒ ponere bſum ſpũaliſantẽ coloꝛem. Dm veüte ꝙ ſpũaliſatõ nõ fit ꝑ fum ſʒ per mediũ.qꝛ ßſibile poſi vta diſſimili ſicut diximus · Patitur qͥdem em —— lenlebee eeeeree gadiſſimile vaſumst ſimleeſt —— S6 nechel mre intellectũ Tric ex pᷣdictis oſtendit qũo poſitõ antiquoꝝ põt —, treillia indetu lbile aureeſtbñ allenꝰmociin Eſſrera.c;ſie pattaluoſit. ⁊imendit vÿſusꝛi⸗ nöccp fusp n ſti ſed nõ alterius nature bile hñt ſilitudinem in fine. ſz nõ in pncipio. Git rõil ndcptnil rgut ex iſo ſequeret᷑ ꝙ ptẽtie vegetatiue eẽnt lius eſt. qꝛ patiẽs in pᷣncipio eit diſſile agenti.in fine ãt eſt oꝛgan vius ĩni Piani tiuis. Seqla ꝓbat. qͥa agens eſt dignius eſtei ſie.ſicut patz de aqua.q̃ poſtqᷓ; calefactaeſt ſiis ö cinboſelei nm 3 e actiue Dom g ẽign. ʒ in bncipio eit frigida.⁊tũc eſt diſſimikei. Sic ao ſeinn k cci i um in eodẽ oꝛdine.tũc ſp agẽs etiam eſt de bſu.qꝛ añqᷓ; ohiectũ veniat adſian bſusẽ duobmõs ruc tolnu paſſo ſicutignis agẽs eſt dignioꝛ aq paiſa. diſilis obiecto. vt potẽtia viſiua nõ̃eſt ſilis coloꝛtper sſuuns an m ſpẽm anteqᷓ; coloꝛ immutat viſum · Et rõ eſt. qꝛ qͥcqd
ſwalnisyeßt
Areſtotelis
ſed nõ eſt incõ̃ueniens ꝙ patiẽs alicuiꝰ oꝛdinis ſit dig⸗ nius agẽte alteriꝰ oꝛdinis.qʒ potentieſitiue patiũtur paſſione gfectiua. q̃ paſſio eit hfectõ patientꝭ.· Sʒ potẽ⸗
Folio xxxi.
trãſmutat᷑ in aliqd nõ hʒ in pᷣncipio hoc ad qð tranſi
mutatur. qꝛ tũc trãſmutatio eẽt fruſtra.⁊ tamen quia
§ 5 5—— 3„„— ti nem 30 ſius n girb tie vegetatiue agũt actõe coꝛruptiua.q reałrcoꝛrum onne i opʒ ꝙꝑ trãſmutationem ð nnhit his ou punt ip̃m nutrimentum· ꝙ in eodem oꝛdine nutrimen n b ucc dlibern. p tum patit᷑ ⁊ potentiavegetatiua agit.ſ.coꝛruptiue.⁊ſic gulit⸗
ſte effectꝰ dei ⁊ aie nobil· et
— r ſ nõ ſie ſilla deo nec aie nobili.qͥ nõ om̃e patiẽs eſt ſile — nun bee eeliaecnee e k 3 fin Dm ꝙ duplex 5 ſilitudo.q̃dã eſt ꝓpꝛie WArgut.ſenrireellagere. ſugeſtactit⸗· nle⸗ eſt in eſſe nature ſiue in eſſe ſpecifico.⁊ ſic agẽs actus. ucr arenetplo Piuci g S.—— n eſt ſile patienti ⁊ ecõtra· ſicut hõ generãs ẽ ſi⸗ Scayt᷑ duylr ſtractũ a ſentire. ʒ bſatio. Et 5 arg uene mlepoigen toAliaeſt ſitudo incauß equocis ad
gere. ꝗᷓbſatio eſt actõ. qꝛ ſenſarẽ ntlleenöeſt ſiltu voſt 5i1 ndtciũ eſt effectus.ſicut ſt. deus ⁊ aĩa nobil· ⁊ in illis no elt lititu fit polt. 5 agee do.q̃eſt ineſſe ʒeſt ſiritudo ᷣm poꝛtõem vde Om̃ ãt ſentire dicimus duplr. Potẽtia em glem.qʒ tał cã hz in ſe ydeã.ꝑ quã aſſilat᷑ ip̃i effectui.⁊ ſilo mõ dicimꝰ ꝙ domꝰ eſt ſilis edificatoꝛi nõ eodem
zmrisn ni.Zis then (ehiusſia 9
caldnnidet
—„N—. 3 dönpäai ſudiẽs? vidẽs audire ⁊videre dicimus·⁊ſifoꝛ mõ ſiẽ filiꝰ patri.qʒ filiꝰ ẽ ſitis patri in natura — d. te doaꝛmiẽs ·⁊ qð iã operãs duplt vtiq; dicetur ⁊ ken⸗ Sueen — S ßſus h qͥdẽ ſicut potẽtiaille vo ſicutactu Sir qꝛ nechʒ pdeã nec nalurã iſtis ſilem. Nm ꝙ celum — 2 ʒtqð ſentit᷑ qd potetia ens ⁊ quodacu ncitcůbncipariſtoꝛ infrio · eq R⸗ u S 1 7 6 a. S. 3 P efß⸗*)* 3fhb S P
— 15 M e 5 5 * d.

—
Queſtiones
aĩa nobilis agit in celũ.ſʒ in cã inſtrumẽtali nð erit alt
qua ſilitudo. Silr ſecuris nullã hʒ ſilitudinẽ cũ ſcam no quod facit domificatoꝛ. quia ſecuris ſoluʒ eſtages
inſtrumentale.
Juidẽdũ aũt de potentia ⁊ actu eſtNũc
em̃ſimplr dicimꝰ qᷓ̃ habem?ꝰ de ipſis. Eſt
qdem ẽ ſicutſciẽs aliquid.ſiuut ſi dicmꝰ ho⸗ minẽ ſciẽtem · q̃ hõ eſt de nũero ſcẽtiũ ⁊ haben tiũ ſciam · Eſt aũt ſicut iã dicimꝰ ſciẽtem hñtem
grãmatic. vterq; aũt hoxꝝ nõ eodem mõ poſſi⸗
bilis. Sed hic qͥdem qñ̃ genꝰ huius⁊ materia
eſt. Ille aũt quia volẽs poſſibilis eſt cõſiderare
niſialiqd ꝓhiteat exterius. Jã aũt ↄſiderãs ac
tu eſt ꝑſe ⁊ppꝛie ſciẽs hãc litteram a. Policq; Areſto. oñdit ꝙ bſus eſt in potẽtia. ↄñ̃r ĩtẽ⸗
dit dicere qũo ducit de potẽtia ad actũ. Glt pᷣmo diſti guit multiplicẽ potentiã circa ĩtellectũ oñdẽs qũo dꝛñ
ter ducit᷑ intellectꝰ de ill potẽtijs ad actũ. ſcðo applicat hoc ad ßſum. Circa pᷣmñ vult ꝙ intellectꝰeſt in tripli
ci diſpõne. qñq; eſt ſimplr in actu.ſicut qñ actu ↄſide⸗ rrat. vt qñ ↄſiderat illã lrãm a. Scðoꝰ intellectꝰ eſt in potentia.⁊ ille modꝰ ſubdiuidit in duos.⁊ fiunt tres modi. qñq; em̃ eſt in potẽtia remota.ſicut aliq̃s ðꝛ ſci ens qꝛ p̃tſcire. ⁊ſic hõ ydeota ðꝛ ſciens.qꝛ eſt de nũero hñtium ſciam.i.de nũero potentiũ habere ſcĩaʒ Zjlioꝰ liqͥd eſt in potentia ginqſicut aliqd ðꝛ ſciẽs. qꝛ iam hʒ ſciam.ſʒ nõ ↄſiderat ꝑ eam.ſicut phᷣus doꝛmiẽs ðꝛ
ſciẽs. qꝛ hʒ habitũ.ſed nõ ↄſiderat ꝑ illũ hahitum. Et
ponit᷑ dꝛña in textu ĩter iſtas potẽtias.qꝛ q eſt in poten tia remota nõ pᷣt exire in actum qñ vult.ſʒ necẽ eſt ip̃ʒ
pᷣmo mutari in habitũ.⁊ tũc ex habitu ꝓcedere in actũ
et iõ ðꝛ ſe hahere ſicut materia pᷣma. S qͥ eſt in poten
tiaꝓpinqua p̃t ↄſiderare qñ vult niſi ↄtingit aliqð im⸗ pedimengũ exteriꝰ.ſcʒ doloꝛ vel ebꝛietas. urt ſepate ſti de genere halẽtiũ ſcĩaʒ. 5 nõ hõ ſolum hʒ ſciam in potẽtia Dõm ꝙ ſcia capit᷑ dupłr. Enoꝰ ßᷣm ꝙ eſt habitꝰ ↄcluſionis ꝑ demõſtra⸗ tõem acqͥſitus.ſ̃in ꝙ ſcire ðᷣꝛ rem ꝑ cãm cognoſcere ⸗ mo poſterioꝝ⁊ ſic ſolus hõ hʒ potentiã ſcie. qꝛ ſolꝰhõ Vrirur diſcurſu demõſtratiuo nõ aũt ſube ſepatelio mõ accipit᷑ ſcia ꝓ certa noricia alicuiꝰ.ſiue illa ſit acce pta p demõſtratõem ſiue nõ.⁊ tũc in deo ⁊ ſubſtãtijs ſe paratis eſt ſcĩa. pᷣmo mõ accipiẽdo ſcĩam.tũc ſcĩa ßeat quãdã impfectõem in mõ rognoſcẽdi que in deo nõ w nitur nec in ſubſtãtijs ſepatis.q vt ſic hcat aliquid ac
qͥſitum demõſtratiue.ſed deus intelligit ſimplici itu
tu ⁊eriam ſubſtantie ſeparate uerit. vtrũ ebꝛietas ipediat ſcam Dm ꝙ ic Arguit᷑ tñ ꝙxõ· qꝛ intellectꝰeſt ĩmatetiałebꝛietas aũt nõ picit aliqͥdãmateriale.ſʒ coꝛpale. 7̃ Dðʒ ꝙ ſcia quantũ ad habitũ ſcie.qͥ eſt acqjſitus ex multis actibnõ impedit᷑ꝑ ebꝛietatẽ.qꝛ in ebꝛio manet habit? ſcie ſi p̃fuit in eo. ᷓ; qñ capit᷑ ſcĩa quo ad vſum. ↄ git duplr.vno ꝑ ſe.⁊ſ leltemorecorpaleo nõ pñt age re inſciam Aioꝰ ꝑaccñs.ſ. qñ impediunt ßſus iterio
res ⁊pturbant. ⁊ſiceꝝ tali turbatõeſiue indiſpõeꝛa⸗
ſecundi de dnima
les paſſiones coꝛpales ſcĩam bñ impediũt Cuiꝰ qꝛ intellectus noſter in ſua oꝑatõe vlit hſib in qʒ ſicut ðꝛ tercõ hꝰ.opʒ quẽcũq; intelligentẽ fantaſma ta ſpeculari.cũ igii ꝑ ebꝛietatẽ indiſponũt᷑ ßfus interio res ·iõ impedit vſus ſcie. Der hot&rñdetur ꝙq;uis intellectus ſit ĩimateriat m eius eẽntiã. vtit tñ oĩganis coꝛpalibus quãtũ ad eins opatões. qbus oꝛganis ipej ditis impedit᷑ eius opꝰ ſiue actio
Amlv quidẽ igi᷑ pᷣmi ᷣm potẽtiã ſiẽtes ſii ßhicqͥdẽꝑ doctrinaʒ alteratꝰ eſt ⁊multotiẽs ex ᷓrio mutatꝰ habitu· h ãtex eo ꝙ hʒſciaʒ aut grã
maticamex nõ agere aũt in agere mutatur BHic phs oñdit qũo fit reductõ de duplici potẽtia ad actũ.⁊ vult ꝙ alidd reducit de poña rẽota ad actũ añ ducit᷑ex alteratõe ꝑ doctrinã ad actũ.⁊ multotiens aʒᷓrio· ſicut puer nõ his ſcĩam ducit᷑ ꝑ alteratõem ad ſciaʒ·⁊ h qñq; ↄtigit ex ignoꝛãtia Zrie diſpõis q̃ Zriat᷑ ſcĩe.ſʒ ille qͥ eſt in potẽtiaꝓpinqua duci᷑ ad actũꝑ hoc ꝙpcedit de ocio in actũ vł non ager⸗ agere.⁊ ſic ſibi nõ ↄueniũt pꝛime due conditõnes.ſ.ꝙalteretur ⁊ꝓce⸗ datur a contrario 2 ¶ Querit᷑.vtꝝ ſcia acqͥrat᷑ꝑ motũ aut ꝑ alteratõeʒ Dm ꝙ duplr aliqd acqͥriẽ ꝑmotũ. vnoꝑſe. qꝛ eſt terminꝰ motꝰ.⁊ ſic ſcĩa nulloꝰ acqͥriĩꝑ motũ. qꝛ motus phiſicus ſolũ eſt in re naturali.ſed res natural eſt ima terial · cũßᷓ intellectꝰ ſit imateriał nõ reſpicit inellectũ aliqua alteratõ. Alioꝰ acqͥrit᷑ alidd p motũ ex ↄñ̃ti.q⁊ ſequit᷑ motũ factũ in alio.⁊ ſic ſcia acqͥri᷑ꝑ motũ factũ in hſibus interioꝛibo. qꝛ in acqͥſitõe ſcie opʒ fantaſmata alit᷑ diſponi. Vñ doctoꝛ generans ſcĩam in diſcipulo diſponit ſibi oꝛdinate fantaſmata.qͥbus diſpoſitis ĩtel lectus recipit ſciam. Ex quo pʒ qũo ſcĩa aliqñ in aliq́ coꝛrũpit᷑. qñ ſcʒ fantaſmata oꝛdinãt Srio modo ad ali quam ſciam.tůc em̃ elici habitus ʒrius ſcie. Zrguit᷑. qͥcquid mutat de Zrio in Zriuʒh alterat᷑ ſʒ inteliectꝰ accipit ſclam ex ʒrio erroꝛe.qᷓ alterat᷑ Di endũ ꝙ dupkr mutat᷑ aliqͥd de ʒrio in ↄtrariũ.vnoðꝑ ſe. qꝛ ſcʒ ſp mutat᷑ de in Zriũ.⁊ ſic itellectꝰ non mu tatur ad ſcĩaʒ.qꝛ nõ ſꝑ fit mutatũ ex ignoꝛãtia diſpõis oñm; Fo fit mutatio ex ignoꝛõ̃tia negatõis q̃ nõẽ ʒria ſcie. Qtiã alteratõ nõ teipicit ĩtellectũ ſʒ fñãtaſma Sjlio mõ aliqͥd mutat᷑ de rio in Zriũ ꝑ accñs.qʒ ſcʒ non ſꝑ mutat᷑ de Zrio in Zriũ.ſic qůñq; itellectꝰ mutat᷑ ex igno rãtia diſpõis.q̃ eſt Zria ſcie Alfatõ em̃ ꝓpꝛie dicts ꝑſe fit de in in ʒriũ. Et ßeſt qð ðt phs in textu ꝙ mlto⸗ tiens fit mutatõ ſcie ex ʒrio in Zriũ.q nõ ſꝑacqͥri᷑ ſcĩa ex erroꝛe Zrio ſcie.ſʒ qñq; acqͥrit᷑ ex ignoꝛãtia negafia. Nõ eſt aũt ſimplrneq; agere neqʒ pati. ſ ali⸗ ud quidem coꝛruptõ quea ↄtrario.aliud ãt ſz. lus magis eſt eius qͥd eſt potẽtia ab eo quodeſt actu · t ſilr ſic ſicut potẽtiaſe habʒ ad actum. Qr qᷓphs pᷣus dirir ꝙpcecẽs de potẽtia remotq ad actů in ſe habʒ quãdã alteratõeʒ.⁊ alteratõ eſt paſſio õ qᷓrit vlteriꝰ. vtrũ reductõ de potẽtia ad actũfiat m paſſionẽꝓpꝛie dictã. Et intẽdit dicere ꝙ nõ. diſtinguit
em duplicẽ paſſionẽ. q quedã eſt paſſio coꝛruptiua. 5— ymſi
fit a ̃rio agẽte.⁊ fit ꝑ remotõeʒ foꝛme ↄnatural.ſic a 3BeteſitEremotöezf naturakeſic aq ðt calefieri qñ frigus abijcit. Alioꝰ accipit᷑ paſſio pꝛo
. W. 3 30 n ee ſ- et tn 50—— w l W ne ee
₰
ol.pe Mſte el ncels ne)pe⸗

rie dipõs⸗ 5ra uct ad actuphoc pogent ſelihi alcuripeej
t aut daltern wii Mieg dmot q;nen⸗ ntsraturctin nð reſpicit millni ho pmotietpiq acqrifp wofijni Kiam in dichuh qbus diſpolisin qðo ſcia alo nalj f Ino wodo zi us nus ſcit. rio in Znuzß an errut aum di oorwe ü.xlit iteller nont anegtrt p lleccüſʒfitnshl poccis qſzw jrlt nlu inſoiuerent⸗ vpbsen le y pucijt ſi ſaütunfi pnßi⸗ erenegdn
ernadtoqick
Areſtotelis
Paſſione pfectiua ſᷣm ꝙ aliqd ducit᷑ de potitia ad actũ
ꝛt talis nò eſt paſſio ꝓpꝛie dicta.ſʒ potiꝰ q̃dã ꝑfectõ.qᷓ paſſione tũc ðꝛ aliqd pati qůñ ducit᷑ de potẽtia remota ad actũ qꝛ talis ẽ alteratõ Exẽpli grã · vt ad ſciam nõ fit ꝑſe ad remotõnem alicuius foꝛme ↄnaturał.qᷓ;uis quandoq; ex ignoꝛantia diſpõis
rguit᷑. pati nõ eſt coꝛruprõꝑ ſe. qꝛ coꝛruptio fit
ꝑꝓgreiſũ de eiſe ad nõ eẽ.ſʒ paſſio fit ꝑqlitatẽ ðʒ ꝙ duplex eſt coꝛruptõ ſiẽ duplex eſt actio Eſt em̃ cdꝛ⸗ rupto ſimpłt dicta q̃ remouet eſſe ſimpkr dictũ. Alia elt coꝛruptõ hᷣm qͥd.qᷓ̃ remouet eẽ ßᷣm qͥd.qᷓ;uis ꝗᷓ ĩpꝛo⸗ pꝛie dicta altatõe nõ fit coꝛruptõ qpꝛie dcã fit tñ coꝛru ptõ ſᷣm qͥd.qꝛ foꝛme accũtał.⁊ ſic vᷣt phus in textu. ꝙ
lið ẽ pati qð ẽ coꝛruptõ q̃dã.ſiẽ eſt paſſio coꝛruptiua
Speculãs em̃ fit hñs ſciam · qͥd vere aut nõ
eſt alterari · In ip̃m eĩ additio eſt ⁊ in actuʒ ire aut alteꝝ genꝰ alteratõis eſt. vñ nõ bñ hʒ dicere
———
ſapiẽtẽ cũſaꝑi at alterari ſẽ necedificatoꝛẽ cum edificat. In ac qdem igit᷑ ducs er potẽtiaen ⸗ re· ᷣm intelligere ⁊ ſapere nõ doctrinã. ᷓ alteram
habere denoĩatõem iuſtũ eẽ Ex potẽtia aũtente addiſcẽs ⁊ acciꝑiẽs ſciaʒ ab actu ente ⁊ didaſcu⸗ io aut neq; pati dõm ſiẽ dictũ eſt. aut duos eſſe mõs alteratõis ·⁊ eãq̃ in bᷣuatiuas diſpões mu tationẽ.⁊eã que in habitus ⁊ naturam
Nric phs oñdit an reductõ de potẽtiazpin ad at
rů fiat hᷣm alteratõem.ſcðo facit ß idẽ de potẽtia remo ta. Quo ad pᷣmũ ð̃t.ſi aliqd ꝓcedit de potẽtia ꝓpinqᷓ ad actũ tũc nõ alterat᷑.qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ qͥcqͥd ꝓcedit de — actũ accipiedo ſuã pfectõem k
ed qð mutat de ſcia in vſum ſcie hoc ꝓcedit de potẽ
tia ad actũ ⁊ accipit ſuã ꝑfectõem.ꝗᷓ⁊c. Maloꝛ ptz ex
—
ð potẽtia ad actũ nõ eſt alterari.q? oc pticit qð in actum reducit᷑. Tũc oñdit idẽ de potẽ
ria remota.⁊ qᷓ;uis ꝓceſſus de potẽtia remota ad habi
tů fiat a didaſculo.i.ab extrinſeco.nõ tñ intellectꝰ alte
rat᷑ qůñ recipit nouã ſcĩam. Qt q phs dixit ꝙꝓcedẽs
de potẽtia remota ad actũ eſt alteratꝰ.iõ hie diſtĩguit duas alteratões. qꝛ aliqͥ eſt alteratõ pfectiua· ·. ᷣm acq; ſitõem.⁊ tali alteratõe intellectꝰ alterat᷑ qñ recipit ſci⸗
entlã. Aliaẽ alteratõ gpꝛie dicta. fit bm Zrias diſpõ nes.ʒuo mõ intellectꝰ accipiẽdo ſciam non alterat. da klterare ẽ pꝛie rẽ alterũ facere.&ᷓ illa res fit altera q̃ re⸗ mouet᷑ a ſua naturali pfectõe. vñ ſ equit᷑ qñ aliqᷓ res pfi iinõ alterat᷑ Vñ pʒ qñ ðꝛille eſt bonꝰ⁊ tu es alt᷑ nõ. dʒ exponi.i.melioꝛ· qꝛ alterari eſt remoueri a ꝑfectõe?
nõ ꝑfici. ergo delet exponi alter.i.peio:
HArguit᷑.nð ſꝑ oʒ ſcĩaʒ capi a didaſculo.qꝛ aliqͥs
pᷣep ie inuenire ſciam. vt ðt Rr. pᷣmo metap hice· q ſe fus viſus plures reꝝ dꝛñas nob oñdit Dõm ꝙi acq
ſitõe ſcie aliqd ↄcurrit ꝑſe ſii habitꝰ aſſenſiuꝰ bᷣncipi⸗ oꝝ ꝛ intellectꝰ agẽs. Et iðo.qꝛ ꝑ ĩtellectũ agentẽ ab
ſtrahũt ſpẽs a fantaſmatib.&ꝑ habitũ aſſenſiuũ pᷣnci⸗ pioꝝ aſſentimꝰ pᷣncipijs ex qͥb fit deductõ ↄcluſionũ
jrũ eſt ſcia. Alið ẽ qð ↄcurrit in acdſitõe ſcie ꝑ accñs
ſẽ docioꝛ qꝛ nõ ſo ↄcurritin acꝗſitõẽ ſci Per h ã dðz
ot nõ alterat᷑
eſt ad argumẽtũ ꝙ in qᷓlilẽt acqjſitõe ſcie oʒ dcurrere 1 terioꝛẽ didaſculũ ſiuemg̃m.ſ.intellectũ: la tũ aſſenſiuũ pᷣncipioꝝ.qᷓ;uis nõ ſꝑoʒ ↄcurrere exterio rẽ didaſculũ.ſiẽ pʒ in illo q ꝑpꝛiã inuẽtõeʒ accipit ſct entlã. Eprõ illiꝰ eſt. q nihi ꝓcedit in actũ niſi abillo
qðeſt inzctu ſcintellecrs niit inpotẽriaacleiam
añq; hz illã.ᷓoʒ ponere apð itellectũ alicͥd qð agit ad ſciam acqͥrendã. Mt poĩt doctoꝛ in ↄmẽto lile in me⸗ dicinis.qꝛ oʒ ſp infirmũ duci ad ſanitatẽꝑ aliqð actn ſanũ ſibi ↄiũctũ.⁊ ſic qñ alia mẽbꝛa ſt/ inũma ⁊ coꝛ ſa nũ pñt alia mẽbꝛa infirma ꝑ coꝛ ſanũ ad ſanitatẽ redu ci· ⁊ nõ eſt nccẽ ↄcurrere medicũ exterioꝛẽ.qᷓ;uis tñ ille poſſʒ iuuareinſtrutmẽtalr ad acqͥrendũ ſanitateʒ. Sic etiã eſt in acqͥlitõe ſcĩe.qꝛ doctoꝛ ſiue didaſculꝰpõt in ſtrumẽtalr agere ad ſciam.ſ.foꝛmãdo fãtaſmata in di ſeipulo.oʒ tñ diſcipulũgpꝛie abſtrabere ſpẽs a fantaſ⸗ mtiby a doctoꝛe foꝛmatꝭ.qð fit ꝑmgf̃m interioꝛẽ.
Sẽſtiui ãt pꝛima qdẽpotẽtiamutatiſit agenerte· ñt generari eſt hʒ iſẽſdm⁊ſẽ
tire. qͥd aũt ᷣm actũ ſilr dicit᷑ ipſi ↄſidererare Poſtqᷓ; Arꝭ · poſuit dupiicẽ potetiã circa ĩtellecius ſcʒ remotõ ns ebe ꝙ dꝛñter ĩtellectꝰ ducit᷑ð duplici potẽtia ad actũ. h ↄñr applicat ad bſuʒ·⁊vult ꝙetiã circa ſum eſt duplex potẽtia.. fmota qñ aliqs nõ hʒbſum. ni qñ aliqͥs hʒ bſum.ſʒ actu nõ ſentir ſiẽ doꝛmiẽs. Et tꝰ de potẽtia ad actũ? ipſiꝰ bſus. Et vult ꝙ ſiẽ circaĩ tellectũ aliqͥs ducit᷑ ad ſcĩaʒ de potẽtia remota ab alio et ꝑ alteratõem.ſic etiũ aliqͥs ducit᷑ de ꝑxtẽtia ſciẽdire mota ab alio.⁊ ꝑgñatõem ad actũ ſcʒ pᷣmũ.qꝛ generãs facit aĩam bſitiuã in alio. ⁊ꝑↄñs eriã facit ium. Et ſi cut aliqͥs de potẽtia ꝓpinqᷓ ĩteiligẽdi ꝓcedit ad actũ a! teratõe cõit᷑ dicta.et ꝑ nudũ ꝓceſſũ de ocio ad actum
ſic ſilr fit circa bſum.qꝛ hñs bluz incipit ꝑ ſe ſentire a
q; alteratõe.ſʒ ꝓcedit de ocio ad actum. Differtãtqꝛ hmõi actiua opatõis etra ſti
viſibile ⁊ audibile. ſlrãt⁊ relij ſenſibiljuʒ · Cã
5t qm̃ ſingulariũ quidẽ ßᷣm actũbſus · S caaũt vlium · nec em in ipᷣa qͥdammõ ſtj aĩa. vñ intell gere in ip̃a eſt cũ velit · ſentireãt nõ eſt in ip̃a Ie ceſſariũ eſt aũt eẽ ſenſibile. Silr aũt ⁊hocſeha⸗ bet in ſciẽtijs ſenſibiliuʒ ⁊ꝓpter eãdem cãm · qa ſenſibilia ſingulariũ ſt ⁊ erterioꝝ · Sʒ de bis qͥ⸗ dem certificare ts fiet ⁊ in ruſum Poſtqᷓ; poſuit ↄuenientiã reductõis ad actũ itellee tus ⁊ hſus.iã ↄñter oñdit dꝛñaʒ reductõis ytriuſq; ad actũ. Et vult ꝙ illð qð ducit bſum de potẽtia ad actũ eſt extra.i.extra ip̃m bſum ſiẽ viſibile audibile ⁊ ſiia. laria 3 a ꝑte rei ad extra.ꝗᷓ et⸗ßſibilia.ſʒ obiecta faciẽ tia ĩtellectũ in actu ſti in ala. Euiꝰ rõẽ.qꝛ ſcia ⁊ ĩtellec tſtevliũ.ſʒ vkia ſt. qdammõ in gia.ꝗᷓ obiecta itellect? ſe qdãmõ in aĩa. Ex q̃ vlteriꝰ phs elicit aliã dꝛñaz.ſ. ꝙ itellectꝰ ptitelligere qñ velit·ſʒ bſus nõ pᷣr ſentire qñũ velit. Ex q em̃ itellecrꝰhʒ ſuũ obiectũ itra ſe ſiẽ dictũ eſt.ſequit ꝙ ĩtellectꝰ pᷣt intelligere añ vult. ſ 6 ſ i us
Et rõeʒ addit. qꝛ kſus ᷣm actũ eſt ſingulariũ.ſʒ ſingu
tũc poĩt ſikitudinẽ reductõis intellec!

Queſtiones
nõ pᷣt lentire mii pñs ſit exterius ßſibile. rguit᷑. ſẽſus eſt vliũqᷓ male dictũ eſt ꝙ ſit ſingu lariũ. Ans ꝓbat᷑. qꝛ auditꝰ nõ eſt iſtiꝰ ſoni.ſʒ ſoni ĩcõi
nec viſus eſt iſtiꝰcoloꝛis.ſʒ coloꝛis in cõi Demꝙ ſẽ
ſus accipit᷑ dupłr. vno hm ꝙ ↄpat᷑ ad ſuũ a tũ.⁊ ſic ſp eſt ſingulariũ.ſiẽ videre eſt iſtiꝰ coloꝛis. Zlido accipit᷑ blus hm ꝙ ↄpa ad ſuũ obiectũ abſolute.⁊ ſic etiᷓ ßus eſt vłiũ.qꝛ nð fert᷑ in ſuũ o biectũ ſub ꝑtickari rõe talis obiecti.ſʒ ſub cõl rõe. ſicut viſus nõ ferkin coloꝛẽ z ꝙ eſt iſte coloꝛ.qꝛ tũc nõ videret aliũ coloꝛẽ.ſʒ itellectus vtroq; mõ ẽ vliũ. qꝛ etiã actꝰ intelligẽdi eſtcirca vle.⁊ iõh ðt phs notãter ꝙ bſus hm actũſi ſingulariũ ¶ Querit᷑. vtꝝ vlia ſint in aſa Dm ꝙ dupłr ðꝛ aiiqͥd eſſe in aĩa.· vnoo ſubiectiue.ſic accñs eſi in ſubiec ro.⁊ ſic ſpẽs intelligibiles ⁊ ſcie ſt in aĩa. Alioo aliqͥd ẽ in aĩa obiectiue. qꝛ ſcʒ obijcit᷑ ĩtellectui.⁊ ſic vle accipi kur multꝰmõis.vnoꝰꝓ vii ꝑfecto.ſ. P naturaꝓut ſub Kat intẽtõi vlitatis.⁊ iic vle eſt ſi implr in aĩa obiectiue Alioaccipit᷑ natura ᷣm ſe ⁊ nõ hin ꝑfectã rõem vlita⸗ tis.⁊ tũc ẽ etiã g ꝑte rei. Si q̃t accipit vle ꝓ ſcda intẽtẽ ne. ſic t relatões rõis q̃ ſte in ipᷣa natura ſiẽ in ſubiec⸗ o⁊ nõ in itellectu niſi ex ↄñti. Põt etiã itellectꝰ ñ ea⸗ b iuicẽ ſeꝑare. q̃ꝝ vnũ nõ eſt de rõealteriꝰ qꝛ ſ ſingu lare nõ eſt de rõe vlis pᷣt intellectꝰ noſter ↄcipe vle non intelligẽdo ſingulare.ſicut dictũ eſt in ꝓhemio. Arguit᷑cõtingit etiã ſentire abſq; vſibili. qᷓp̃tali⸗ qs ſentire qñ vuit. ꝓbatur qꝛ ꝑ memoꝛiaz ſentimus in sblentia bſibiliũ. ʒ ꝙ duplex eſt bſus.ſ. interioꝛ et exterioꝛ. ioqᷓc̃ᷓ Areſt. h de ßſib exterioꝛibq nõ tenent es bſibiliũ ſicut faciũt bſus ĩterioꝛes qͥ tenẽt ſibilia Pmemoꝛiã hſitiuam.⁊ iõ exẽplificat de audibili ⁊ viſi⸗ bili.q̃ etiã ſte obiecta bſuũ exterioꝛum.
Nũc aũt tñ̃ ſt diffinitũ. qm̃ cũ nõ ſimpli ſt ĩd potẽtia ſitß aliud qͥdẽ.ſẽ ſi dicamꝰ puerum poſſe militare Aliudãt ſiẽ in etate exñtem ſic hʒ ſenſitiuũ. Qm̃ãt inoĩata eſt ip̃oꝝ dꝛña. Deimi natũ eſtt de his qm̃ altera.⁊ qũo altera.vti aũt nccẽẽ ipo pati ⁊alteraritiqᷓꝓpꝛijs noĩb⸗ Sẽ kKtiuũt potẽtia eſt. quale iam actu ſenſibile ſẽ dictum eſt. patit᷑quidẽ igiẽ non ſimile ens· pal
ſum ñt aſſilatum ẽ.⁊eſt qjle illud—
Mic recapitulat pᷣus dicta dicẽs.ꝙ nũc dietñ eſt ꝙ ſe in potẽtia nõ ðꝛ vnob ſec multiplr. Et exẽplificat de potẽtia militandi.qꝛ aliqs pᷣtm ilitare ſ̃m potẽtiã
„
remotã.ſicut puer.⁊ aliqͥs pᷣt miutare in potẽtia ꝓpinqᷓ
—————
ſleut erñs in etate. Eſt em̃ militare exercere opa militie Glt qᷓ;uis iſta dꝛña inueniat᷑ etiq inbſiꝰᷣm dupliceʒ potẽtiã. vt aliqs ðꝛ ſentiẽs ᷣm aliquã potẽtiã pinquã et remotã.tñ nõ ſt ꝓpꝛia noĩa ĩpolita iſtis noiln.⁊ Fpti mur iſtis noĩb circũlocutiuis dicẽtes paliqͥd ẽ in w rẽtia ad actũ pᷣmũ.⁊ aliqd eſt in potẽtia ad actuʒ ſcdm Et qꝛ ꝑß bſus eſt in actu. ꝙ pſibile mouet ip̃m bſuʒ.iõ ponit᷑ iſta autoꝛitas in textu.ꝙ hſitiuũ.i.pᷣſus eſt tat in Potẽtia q̃le eſt hlibile in actu. Gt rõ iſtiꝰ pᷣus deã ẽ.. .
—
de obliecto potentie vegetatiue· qʒ eſt alimẽtũ. qꝛ om̃e agẽs agit ſibi ſile.⁊ om̃e agẽs ẽ tale in actu qᷓle ẽ paſſũ in potẽtia. Cũ ꝗᷓßl ibile agat in ſum manifeltũ ẽ ꝙ ſen
— 2
ſecũdi de&nima
ſbile eſt tale in actu q̃lis eſt kſus in potẽtia. ¶ Zrguit᷑.ſi ſus rertetfom bſibilis.tũc ſeijret ꝙ vlſus poſſʒ dici coloꝛatꝰ qʒ recipit in ſefoꝛmã coloꝛ⸗
Dðm ꝙ qᷓ;uis viſus recipiat in ſecoloꝛẽ ᷣm ſubaʒ co loꝛis.⁊ ꝑ hoc viſus eſt ſimilis coloꝛi.ſicut hic dicit᷑. nõ tñ recipit in ſe foꝛmã coloꝛis hm ꝑfectum modũ.⁊ ideo
nõ põt viſus ꝑ coloꝛem denoĩari.q ad hoe ꝙ accidens
denoiet ſubiectũ requirit᷑ ꝙ tale accñs inſit fatis intẽſe ideſt ſatis ꝑfecte qð nõ ↄtingit de coloꝛe Et hoc ẽqð alij ſic dicũt ꝙ triplex eſt actõ alicuiꝰ foꝛme. Quedam eſt pure vniuoca tã hᷣm foꝛmã qᷓ; m modũ foꝛme.⁊ ſic agit ignis in aquã.qꝛ agit in aquã ſuã foꝛmã.⁊ etiã ſu am pfectõem.i.ꝑfectum modũ illius foꝛme. ⁊ talis foꝛ ma pt denoĩare ſuũ ſubiectũ. Slia eit actio pure equo ca vbi agens nec cõicat foꝛmã nec modũ foꝛme.⁊ ſic ſol ðꝛ gñare iſtaiferioꝛa.q nec gñ̃at ſuã foꝛmã eẽntialẽ nec modũ eiꝰ. Alia eſt actõ ꝑtimvniuoca ⁊ ꝑti eqͥuoca.qũ
ſcʒ agẽs cõicat foꝛmam⁊ nõ modũ foꝛme.⁊ ſic kſibile agit in Pſum.qꝛ coloꝛ mouet viſñ. ſic ꝙ eſſentialr coloꝛ
eſt in vilu.ſʒtamẽ halet impfectioꝛẽ modũ in viſu qᷓ in ſubiecto · q̃re viſum nõ denomiat
Icẽdum ãteſt ᷣmvnũquẽq; ſum de ſen
ſibilibꝰpᷣmo · Dicit᷑ãtſibiletripłr.qͥrũ duo qͥdẽ dicim⸗ ꝑ ſeſẽtiri.vnũãtm acc̃s Du oꝝx auteʒ aliud qͥdem ꝓpꝛium eſt vniuſcuiuſq; ßᷣſus. aliud ᷓt commune omnium
oſtq; phs detmtnauit debſu in cõi. h ↄñr ineipit detmiare de vnoq́; ſu. Qt circa h̊ pᷣmo diſtinguit ſẽ
6
ſibilia.⁊; iõ. qʒ blus diſtinguũt᷑ nõ penes q̃cunq; bſibij
lia.ſʒ penes bſibilia ꝓpꝛia · Pꝛimo ꝗᷓ poĩt dĩſionẽ.ſcdo
exponit mẽbꝛa diuiſionis.diuiſio ſtat in hoc ꝙ triplex
eſt kſibile. q̊ꝝ duo ſte ꝑ ſe ⁊ vn eſt blibile ꝑaccñs. Eſt& triplex ſibile.ſ.ꝑ ſeꝓpꝛi.ꝑ ſe cõe.⁊bſibiſe ꝑ accñs
¶ Querit. q̃re ph pᷣus detminat de pſibiiibyqᷓ; ðſen ſibus Dm ꝙ iõ.qꝛ potentie diſtinguũt᷑ ꝑobiecta ß oblecta ſt/ hoꝛa hſibᷣm rõem. ũ qᷓ pᷣncipia diſtin guẽdi pᷣus habrãt cognoſci qᷓ; diſtinctũ.iõ pᷣus opoꝛtet dicere de bſibilibus qᷓ; de ſenſibus.
Dico q̃tꝓpꝛiũ qͥdẽ qð nõ ↄtingit alto ß̃ſu ſeẽ
tiri⁊circa qð nõ ʒtigit errare. vt viſus coloꝛis
etauditꝰ ſoni ⁊guſiꝰ bumoꝛis Tacꝰ ãtplures hʒ dꝛñas. Sʒ vuuſqͥſq; iudicat de his.⁊ nõ de ⸗
cipit᷑ viſus. qm̃coloꝛ neq;ʒ audit? qm̃ ſonꝰg qᷓ
dem coloꝛatum · aut vbi· aut qͥd ſonãs Pñoi q
dem igit᷑ dicunt᷑ ꝓpꝛia vniuſcuiuſqʒ 6 Nic declarat mẽbꝛa pᷣdicte diuiſiõis.⁊pᷣmo ðt qd ſit hnibilegpꝛlũ. Gt ponit h duas ↄdirões ſenſibił ꝓ⸗
pꝛij.⁊ poſteg ponit vnã aliã. ꝛima ↄditio. ſibileper
iepꝛiũ eſt qqͥ nõ ↄringit tirt ab alto ſenſu qᷓ ab ſlo aquo ſentił.ſicut coloꝛeſt obiectũꝓpꝛiũ viſus.qꝛ nõ p̃r ſentiri ab alijs ſenſib. S cða ↄditio eſt.ſibile ꝑſe pꝛo pꝛium eſtirca quod nõ ↄringit ᷣſum errare.ſicut co⸗ loreſt oblectum viſus·ſoſus auditus.⁊ humoꝛes gu
ſtus ſed tactꝰ habʒ multa obiecta.ſ.calidũ frigidum
tuctu nõ de di udy biꝝ tum . ſen
Pme tare d

tin oeaiptichuocj ifume ſic hidt egeſentualr ch nemodũ in vſuq 4
cfſumdn fbilenipln zi üätfmachod. m ctvniuſauſz ninm ſoincöl. hprinch aßpmo öpenes qtunſſbh no ß poit diſiorẽ ch 0— Fſbilepaccis. El e.fſbilep aus hnct. husco us. ðytingitallofſuſ r v viſis clois is Tac'tpluns lon dehis ⁊ nõd⸗ vdir' qm̃ ſon'hů hůlonis Piq
in
reſtotelis Folio xxxii.
humiduʒ⁊ ſiccum t iſti ſenſus nõ decipiũtur cires obiecta.ſed circa loca obiectoꝝ vel circa ſubiecta obie⸗ ctoꝛum. xempli grã. vt auditus ꝑ ſe ꝑcipit ſonũ ßᷣm ꝙ ſonus ſit.⁊ nõ decipitur circa ſonuʒ ſed quid ſit ſo⸗ noꝛans. ⁊ vbi ſit ſonoꝛãs circa hoc decipi põt.qʒ talia ñ ſi/ ſenſibilia pꝛopᷣa. Arguit᷑. coloꝛ ſentit᷑ a pluribo ſenſib. ergo npᷓ tm̃ a viſu. s prꝛobat· quia ſenti a viſn ⁊ a ſenſu cojnunt· Dicendũ ꝙ pᷣna ↄditio intell igit᷑ de ſenſu exterio riſ ic ꝙ ſit pᷣſus. ꝙ hoc ẽ ſenſibile ꝛiuz bſus exterioꝛis qð ſolũ a bſu exterioꝛi ꝑcipit᷑ ſcʒ ab vno ſic ꝙ nõ ab alio ſenſu exterioꝛi Et ſic exẽplicat Areſto.in textu.nõ em̃ dubluʒ eſt qͥn bſibilia pꝛopᷣa pcipiãtur a bi ibus exte⸗ rioꝛib? ⁊ etiã interioꝛib. Clt ſititer poſſet argui de ſen ſbiliby alioꝝ ſenſuũ. E rguitur cõtra ſcð am ꝓpꝛietatẽ.ßſus ſepe errat circa ꝓpꝛũ obiectũ. qꝛ viſus iudicat cel eſſe rubeũ qð eſt fim̃·⁊ auditꝰ iudicat cãpanã aliter ſonare qᷓ; ſonat ⁊febꝛicitãs iudicans dulce amaꝝ decipi᷑ Kirca qðᷓ ſciendũ.ꝙ bſus nunqᷓ; decipit᷑ circa ꝛium obẽm. licz ſepe decipiat vxi aliqͥdᷓ ſibi circũſtans. vłcirca ↄmu ne ohlectů ſcʒ circa bſibile cõe vel ꝑaccñs Dm eſt ergo ad argumẽtum.ꝙ viſus iudicat celũ eſſe rubeum ⁊ tamẽ nõ decipit circa rubedinẽ.ſed circa ſubẽm ru⸗ bedinis qð eſt bſibile ꝑ accũs.qꝛ iudicat talem rube⸗ dinem eẽ in celo queẽ in nube roꝛida ⁊ aquoſa Siliter auditus nõ decipit᷑ circa ſonũ. ſed cirta coꝛpus fonãs. qð iteꝝ eſt bſibile ꝑ accñs. Siliter febꝛicitãs iudicans dulce amaꝝ decipit᷑ circa ſibile ꝑ accñs.quia iudicat iliam amaritudinẽ eſſe in cibo que eſt in ſaliua lingue. heẽt em̃ illam amaritudinẽ in hůoꝛe lingue ſue. Sikit᷑ ractus iudicans vnã fabam eẽ duas digitis cã cellat nõ decipitur circa ꝓpꝛium obiectũ.qꝛ nõ decipitur cir ca duriciem fabe q̃ eſt pꝛium obiectũ.ſed circa nůerñ fabaꝝ qui eit ᷣſibile cõmune Sic etiã viſus iudicans urboꝛes moueri in littoꝛe exñs in naui nõ decipitur cir ba ꝓꝛium obiectũ ſcʒ coloꝛem.ſed decipitur circa mo rum Ponit tñ Theomixtiꝰ tres ↄditiones quiby ob ſeruatẽ nunqᷓ; ßſus decipit᷑. Quaꝝ pᷣma eſt bona diſ⸗ poſitõ oꝛgani.ſcʒ ꝙ nõ ſit defectus in oꝛgano.⁊ pꝛopt᷑ hoc deficit febꝛicitãs iudicans de ſapoꝛe. Secũda eſt. ꝙ mediũ ſit bene diſpoſitũ.⁊ ideo nõ põt bene qͥs iudi tare de coloꝛib in tenebꝛis.quia mediũ nõ eſt illumĩa tum. Siliter ſi aliqͥs videret hoĩem ꝑ rubeñ vitrũ di⸗ teret hoieʒ eſſe rubeũ qui tamẽ põt eiſe alb Tercia cõ
ditio eſt. ꝙ nõ ſit nimia diſtãtia inter ßᷣſum ⁊ ſibile.⁊
pꝛopt hoc nõ iudicat bene viſus de quã titate ſtellaꝝ quia dicit ſolem eẽ bipedał qᷓ;titate pꝛopr nimiã diſtan
tian?qͥ tamẽ maioꝛ eſt tota terra. Gt ſitr iudicat colo?
rem eẽ incelo qͥ eſt ĩ nubib S Löiaãt qͥnq; motꝰ qͥes nũerꝰ figura magni ⸗ tudo. hmõi em̃ nulliꝰ vniꝰ ſt ꝓpa ſed cõia oĩbꝰ Tactui em̃ motꝰ aliqᷓs ſeʒſibil ⁊ viſuiꝑſe qͥdeʒ igitur ſunt ſenſibilia hec—, Nic ↄñ̃r deckat al iã ptẽ diuiſiõis.ſ.ꝙ qͥnq; ſt ſenil bilia cõia Scðo poĩt cãʒ q̃redicũtur bſibilia cõia. Di rit ᷓ ꝙſtẽ qͥnq; ·ſ.motus ꝙes inꝗᷓnitudo nũerꝰ⁊ figura Gt dicũtur cõia ꝑ oppoꝰ ad bſibilia ꝓꝙpꝛia Sicut em̃ aliqᷓ dicũturꝓpꝛia qꝛ nata ſtꝭ ꝑcipia b vno ßſu. ita dicũ tur aliqᷓ biibilia cõia qʒ nata ſt/ ꝑcipiab omiby bſib.ſi
N
cut notꝰ nũerus ⁊ qes Zuta mult⸗ſ ic mꝗᷓnicudo 2 ſt gur agnltudo ꝑcipit a tactu? viſu non abalijs ſenſib Ex q́ ptʒ ꝙ nd dicũtur illa ſibilia cõia qꝛ ßin cõl ꝑeipiũt᷑. ſed Ra plurib ßſiby exterioꝛib⸗ pcipiũt᷑ ¶ uerit᷑.q̃ ſit rõ ꝙ viſus ⁊ tactꝰ ꝑcipiũt iſta duo ſen ſibilia.. magnitudinẽ ⁊figurꝭ.⁊ nõ alijßſus. Döz ꝙ iðoqʒ viſ us ẽ pꝛicipaliſſimꝰ hſus in hoiĩe.iõ ex digni tuteeius ↄrigit ꝙ pripiat aliqᷓ ſibilia qᷓ alij ßſus nõ g cipiũt.⁊tactꝰ eſt pᷣn oĩm alioꝝ ßᷣſu.⁊ iueitur ſilcum oꝛgais cuiuſſibʒ alteriꝰßᷣlus ꝓpter quã cõitatẽ tactus Peipit aliqᷓ bſibilia qᷓ alij ßᷣſus nõ pcipiũt Arguit᷑.auditꝰ et/ ꝑcipit magnitudinẽ.qᷓ nõ ſoluʒ vilus ⁊ tact? Dm ꝙ duplerẽ mag nitudo.ſcʒ moł ſiue extẽſionis ᷣm qᷓ;titatẽ.ſicut aliqd ðꝛ lõgũvlatũ. ⁊ ſic magnitudo ẽ hlbile cõe.⁊ hocmõ auditus ꝑcipit magnitudinẽ Slia ẽ magnitudo Ftutꝭ q̃ ↄſiſtit in ꝓtu te alteratia ip̃ius coꝛporꝰ locantꝭ.⁊ taiẽ magnitudinẽ ꝑcipit auditꝰ nõ aũt pᷣmã. Rõ eſt qꝛ ſonꝰ nõꝓpoꝛtõna tur magnitudĩ coꝛporꝭ ſonantꝭ ⁊ꝗᷓſonus põt eẽ magnꝰ in ꝑuo coꝛꝑe ſonante ⁊ ecõtra
Scm accs ãt dicit᷑ ſenſibile. vtſi albuʒ ſit Dyarrifiliꝰ ᷣm accñs Etem̃ hocſen tit. qm̃ acci dit albo hoc quod ſentit. Vñ nihil pati᷑imꝙ hmõi eſt a ſenſibili
Bic ↄñ̃r declarat terciũ mẽbꝝ pᷣdcẽ diſionis.ſ.ſen ſibile ꝑ accñs Glt poĩt tres ↄditões bſibił ꝑ accñs Pꝛi ma ẽ.ꝙ libile ꝑaccñs ↄiũgit ſibili ꝑ ſe. vt Dyarri fi lius ðꝛ bſibile ꝑ accñs.qꝛ ↄiůgit᷑ albo qð ẽ ßſibile ꝑ ſe. Scða rõ eſt. ꝙ bſibile ꝑ accñs hʒ ſe exrnſe ce ad iltð qð ſenti per ſe ſicut ſuba ꝑticlar ↄiũgitur homiĩ albo ex triſece. Tercia ↄditõ eſt. ꝙ ßfus nihil patit᷑ a ſibili per accñs. nec quo ad imutatõeʒ ſicut patit᷑ a bſibili ꝑſeꝓ pꝛlo. NHec quo ad modũ imutãdi.icut patit᷑a ßlibiliꝑ ſecõ ¶ Po cuꝰ itellectuẽ ſciendũ.qꝙ libile ꝑſe ꝓpꝛiũ per pꝛopᷣam ſpẽm imutat bſum.ſic ꝙ eius ꝑopa ſilitu do eſt in ſu.vt ſilitudo colorꝭ eſt ĩ viſu.ſʒ n pꝛopa ſili tudo ſue figure. qa talis ſilitudo eſ alteriꝰ ſpẽi nõ aũt coloꝛ.fcit tamẽ bſibile cõe ad modũ imutãdi.qͥa aliter imutat coꝛpus hñs vnã figurã.qᷓ; coꝛpꝰ hñs aliã figu ram. Et ſi coꝛpꝰ nõ hẽat magnitudinẽ nõ ĩmutat ſen ſum ſed ſubña ꝑticular mhil fcit ad vtrũq;. qꝛ ſiue h qð ſentit᷑ ſit lignũ vel lapis nihil refert.
Senſuũ autem fi ſepꝛopꝛia pꝛopꝛieſenſi⸗ bilia ſunt. ⁊ ad que ſubſtãtia apta nata eſt vniuſ
cuiuſqʒ ſenſus S Ndic ↄñter ponit definitõeʒ ſenſibiłꝑ ſe pꝛopꝛij.⁊ h ideo qꝛ ꝑ hoc ſenſibile poſtea diſtiguimꝰ oẽs ſenſus. et ideo de nouo aliqͥd ðᷣt de ip̃o Vl põt dici ꝙ hic põat terciã pꝛoßetatẽ bſibił pꝛopꝛij. Dꝛ ergo bſibile ꝑ ſe ꝓ⸗ pꝛiũ ad qð vnuſqͥſq; ßlus hʒ eẽntialẽ pĩtudinẽ.? quia vnũqðq; diſtiguit᷑ ꝑ ſuã eẽntialẽ dꝛãm.ergo ſingi ſen ſus diſtiguũtur ꝑ eoꝝ bſibilia pꝛop̃a. Querſt᷑.q̃ ſit rõ ꝙtriplexẽ ſenſibile Dðʒ ꝙ iſtg qꝛtot ſt/ hſibilia quot mõis ↄtigit hſum alterari.ſed ↄtigit trib mõis.qꝛ vel hſus alterat᷑ pꝓpꝛiã ſpẽʒ.⁊ ſic ẽ
ṽbilep ſegpꝛũ. vlð hlibile fcit ad modũ imurãdi⁊ñ̃ ad ſpẽz imutatõis.⁊ ſicẽ tübileꝑ ſecõe.vłðlicit vtraq;

cõditio. ⁊ ſic eſt ſibileꝑ accñs Qx quo patʒ ꝙ iſta eſt diuiſio analog in ſua analogata. qꝛ pᷣmo dicit᷑ de ſen ſibili ꝑſe ⁊ pꝛop̃o Sũt ergo qlitates de tercia ſpẽ ſenſi bilia ꝑ ſepꝛop̃a. Quãtitates ⁊ q̃ ex eis dependẽt ſenſi⸗ bilia cõia. Ct ſubñe pticulares ⁊ q̃ ab eis depẽdet ſen
ſibilia ꝑ accũs. O aũt qᷓ;titates ſt⸗ ſenſibilia cõia oñð
ditur. quia ſtẽ pꝛoxima ſubiecta ad talia ſenſibilia pꝛo pꝛia. ideo ꝓxime cũ talib qᷓlitatib ſentiũrur.⁊ ergꝰ di⸗ cũtur bſibilia ꝑſe cõia. Alliter põt etiã capi diſtinctio ß̃m Glgidiũ de rhoma. quia om̃e fſihile imutat hſum 2 hoc eitvł m ꝙ hmõi.i. hm ꝙ qᷓlitates bſus ſt·⁊ ſic eſt ßſibile per ſe ꝓpꝛium.vłm aliqð cõmune in libus re pertũ ẽ⁊ ſie ẽ bſibile ꝑ ſe ↄmune. Qxẽpli grã.viſus et tactus pcipiunt magnitudinẽ nõ m ꝙ viſus aut tactꝰ? quia vifus hm ꝙ vilus ꝑcipit coloꝛẽ. led fm gieis eſt aliquid cõe innoiatũ· vl iſtud fſibile habz ſe oino accñ taliter ad ſationẽ.⁊ ſic eſt bſibile ꝑ accñs. Sile ptʒ in qualibet ſpẽ rei naturał que põt ab alia diſtingui tri⸗ pliciter.ſcʒ ꝑ dꝛãm pꝛopᷣam.ſicut diſtinguii hõ ab aʒi⸗ no per rõnale.vel per dꝛãm cõem ſicut diſtinguit hõ a planta ꝑ hſibile. aut ꝑ dꝛãm per accñs.vt hõ diſtingut tur ab alijs per albũ ⁊ nigꝝ rguit᷑. hoc nõ eſt libile qð nõ ĩmutat F um.ſed qᷓitates bſihiles ſtꝭ hmẽõi.ergo ⁊. Dm ꝙ duplicit aliquid ðꝛ agere ſiue imutare. Mno mõ q eſt rota rõ actõnis ſiue imutatõnis.⁊ ſic q̃litas non ĩmutat ßſuʒ ſed ſubiectũ acceptũ cum qᷓlitate ſicut coloꝛ nõ immu tat ſed coloꝛatũ Alio mõ aliquid ðꝛ imutare quia eſt pᷣncipalis rõ imutandi,? ſic qlitas dicit᷑ ĩmutare qaẽ pncipalis ratio imutãdi Et ſile eſt in foꝛmis reꝝ natu raliũ quia dicimꝰꝙ foꝛma eſt pᷣncipiũ actõnisnõ da agit quia nõ põtꝑ ſe ſubſiſtere.ſed qa eſt hᷣncipalis ra⸗ tio quare res naturał agit Sic ergo coloꝛ dicit bſibile coloꝛatũ eſt totalis cã ĩmutatõnis Argui᷑. om̃e ꝑ accñs reducit ad ꝑ ſe.ſiẽ ergo ßſibi ep accidẽs. ergo reducit᷑ ad ßſibile ꝑ ſe Waioꝛ patet
per le pꝛopᷣum qʒ ſcʒ eſt hncipalis rõ imutõdi viſum.ſʒ
quia ſicut᷑ malũ fundatur ĩ bono · ita ꝑ accñs nð ſubſi
ſtit niſi in Ko qð eit ꝑ ſe Sicut iſta hõ eſt albus funda tur in iſta hõ eit rõnaſis Dðʒ ꝙł accidens nõ redu⸗ citur ad ꝑ ſe vt fiat idẽ cum ip̃o qð dicitur ꝑ ſe ad qð reducitur fed ꝑↄiũctionẽ. ⁊ ſic intelligit᷑ maioꝛ quia ꝑ accñs ↄiũgitur ꝑ ſe ſicut ſubña ꝑticularis ↄiũcta albe dini vocat᷑ bſibile per accñs.qꝛ ↄiũgit albedini que eſt ßſibile per ſe 6
Zrguit om̃ebſibile eſt ꝑaccñs quia quicqͥdẽ fſi
bie.eſt bubile per q̃liratẽ bſibilẽ ſed qᷓlitas eſt gccñs.iõ om̃e ßſibile erit ſibile ꝑ accũs Dm negãdo mioꝛẽ
qꝛ om̃e bſibile fit hſibile per qualitatẽ.qꝛ q̃litas bſibilis
nõ eſt ſibilis ꝑ qualitatẽ. qꝛ ſic eſſʒ ꝓceſſus ĩ infinitũ Scðo põt dici ꝙ bſibilis q̃litas capit᷑ duplr. Vnoꝑ ↄpatõem ad ßſuz? ſic ſimpłrꝑ ſe eſt ſibilis.qꝛ q̃litas pn ⁊gpꝛie imutat luz Alioð qᷓlitas ſibilis ↄpaad uũ ſubẽm ⁊ ſic ſubẽm nõ eſt pſibile niſi ꝑ qᷓlitatẽ. ideo
ſubẽm accñtis vocat bſibile ꝑ accũs Et iõ qᷓ;uis ſibi lepſe ſit accñs nõ tñ eſt libileꝑ accñs.
¶ rauit. qedd hʒin ſecãm bſatõnis hor ẽ ſibile ꝑſe ſed ſubẽm hñs in ſe qᷓlitatẽ bſibilẽ hʒ cãm bſatõis.ꝗᷓ eſt
ß̃ſibile ꝑ ſe Maioꝛ ꝓbat᷑. qꝛ q̃litas eſt cã q̃re aliqd ẽ
ſe ßſibiſe.ſicut hõ hʒ in ſe albedinẽ ⁊ albedo ßcat cãʒ ſue
ßſatõnis Sm ꝙ qᷓ;uis ſubẽm qᷓitat hẽat in ſec̃m bſatõnis grã q̃litatis nõ tñ grã ſui. Qtphocðradmi noꝛẽ ꝙ ſubẽm accñtis bſibilis capit᷑ dupłr. Vno Em
ſecũci de Anima
fe⁊ ſic nullo mõ hit in ſe cãm kſatõnis Alio mõ grã 9 iitatis·⁊ ſic hʒ cãm ſue latõnis· Sẽſibilitas em ᷣitru⸗ buitur qᷓlitati ⁊ nõ ſubẽo ⁊ ſic q̃litas ẽ ſibilis ꝑ ſe. qa hz in ſe cãm ſue bſationis. q¶ſ Arguit᷑.tẽpus eſt hſibile cõe⁊ tamẽ nð enũerat᷑ hit· ergo piura ſte ßſibilia cõa qᷓ; qͥnq; · Dõm ꝙ lepis ⸗ ßlibile cõe ⁊ cõpꝛehẽdit᷑ ſub motu.quia km phm qrte phicoj. peipiẽdo tpᷣs peipimꝰ motuʒ ⁊ ecõt ra. Sicut patet de doꝛmiẽtib qui nõ ꝑcipiũt motũ · g nec tpð Cuiꝰ quidẽ eſt viſus hoceſt viſibile Poſtqᷓ; Areſto. determiauit de ᷣſu? ßſibilib in cõi Nie ↄñr determĩat de hſu ⁊ ßſibilib in ſpẽali.⁊ pᷣmo de bſibili vilus.⁊o de ßſibili auditus.tercio de libili olfactus · qrto de bſibili guſtus. qͥnto de ßſibili tactus⸗ ſcᷣm idi¶ Nũc aũtyterciũ ibi( De coloꝛe ⁊ olfactu)ã̃r tum vbi(De guſlabili aũt)qͥntuʒ ibi eguſtabili au tem) Qirca hmnt oñdit qͥd ſit viſibile. qũo viſibile videat ibi ¶ Nũc aũt iteꝝ manifeſtũ eſt) Circa pᷣmũ dicit gñaliter qͥd ſit vilibile.ꝛꝰ diſtiguit viſibillia abin uicẽ.⁊ tercio detmĩat ab vtroqʒ. Diotergo ꝙ yiſibile eſt cuiꝰ eſt hſus viſus In illa em̃ definitõe definit᷑ ob⸗ iectuʒ ꝑ poñam.qꝛ vñus ẽ poña ⁊ viſibileẽ obẽm eiꝰ ¶ Arguit᷑. Areſto. pᷣus dixit ꝙ poñe diffiniũtur pẽs obiecta. Imale h definit obẽm ꝑ poñam. Dm ꝙ iſta definitio eſt deſcriptia ſiue a poſterioꝛi.qua ipʒ ob
iectũ de finitꝑ poñaʒ Illa aũt definitio(qua poña de
ſiniturꝑ obẽm) ẽ definitõ a poꝛi.q obẽm eſt pus potẽ tia ᷣm rõem · ⁊ ᷣm genus cãe finał vt dem̃ eſt pus ¶ Querit᷑ vrrũ in potẽtijs aie ſit oꝛdo Dõðʒ ꝙ ſic.qꝛ vbicũq; multa ꝓcedũt ab aliquo vno natu ralit.ncẽe
eſt ꝙ pcedant ab illo vno quodã oꝛdine.qꝛ que a na
tura ſi/ oꝛdinata ſtẽ. vt dꝛ in octauo phicoꝝ. Sed ab vna aia fluũt plures poñe naturalr.ergo opz ꝙ pꝛoce⸗ dant ab ip̃a quodã oꝛdine Id ſciendũ qͥs oꝛdo in⸗ ueiatur in potẽtijs aĩe eſt ↄſideranduʒ. ꝙ tripler reꝑit᷑ oido in potẽtijs aime Vnus eſt km dependentiq vn? potentie ab alia ᷣm oꝛdinẽ nature ꝑfectõnis.⁊ ſic poten tie intellectiue ſte pꝛioꝛes alijs porẽtijs Fſitiuis quia ſte ꝑfectioꝛes cuʒ dirigant potẽtias bſitiuas ⁊ eis impant Velpõt ſumi in eis oꝛdo gñatõnis.⁊ ſic ecõtra potẽtie ßſitiue ſt pꝛioꝛes intellectis ⁊ ante eas ſt? vegetatĩe qͥa ſt/ fundamẽtuʒ bſitiuaꝝ⁊ hſitiue intellectiuaꝝ Ter⸗ põt ſumi oꝛdo in eis penes oꝛdinẽ ſubiectoꝝ ⁊ Pm taleʒ moduʒ oꝛdĩantur eti potẽtie bſitiue adĩuicem.qꝛ vij ſibile eſt dignius audibili uo ſoluit᷑ alia que⸗ ſtio in quo querit᷑ de oꝛdine bſuũ. Et dicit ꝙ ex triplici cã vnus kſus pꝛecedit aliũ. Pꝛima cã eſt pꝛopt᷑ digni tatem obiecti.⁊ ſic viſibile eſt digmus qꝛ in dignieꝛib coꝛpiby reꝑitur ſcʒ in celeſtib. ⁊ nõ obiecta alioꝝ ßᷓſuũ ⁊ ide o eſt etiam cõius. Secũdo ſumit᷑ ratõ oꝛdinis ex mõ imutandi. quia eĩ viſus hẽt dignioꝛem modũ u mutãdi qᷓ; auditus.⁊ auditus qᷓ; alij ffus. uod ptʒ.
qmia viſus ĩmutatur ſine om̃i motu ⁊ in inſtanti Sed
auditus ĩmutatur ꝑ motm localẽ qui eſt pᷣmus mo⸗
tus ⁊ dignioꝛ om̃ib motib. Alij aũt ßſus imutãtur
per motů alteratõnis qui motus ſeqͥtur motñ locales ⁊eſt minꝰ dignus. Tercio ſuitur oꝛdo ex ſituatõne oꝛz
ganoꝝ qa ille ᷣſus eſt pꝛioꝛ ⁊ dignioꝛ in aiali.cuiꝰ oꝛga
num ẽ dignius ſituatũ. Sʒ oꝛganũ viſus ſituat᷑ digniꝰ quia altius ĩ aĩali deiñ auditus ⁊ ſic de alijs. qꝛ oculi modicũ ponũtur ſup aures.⁊ miringa ⁊ aures ſup̃ na⸗
n. ⁊ rares ſuß liguã⁊ ligua ſuß allas ꝑtes cois iq

dongiz lunst̃ un
ö enerathi. afmphnihn tü Snuet
fſibilinc tercio de hihll loetolfucni Deguſtabllan lez qio vlſbit jct) Lurca pnũ t viſibilia abin ungo gyible initöe definit obj ihbileiobim c de diffinnrpi m Dn eriei qua zcd nitio(qua pojade ndecl pis
do Dizglig vo naturalit ni odine. qean ophicoꝝ.— r. ergo opz gp qſaendũ qᷣdou mduz ꝙpl m dependennä m epfertönis àlpon ttifs linuis quu Fltas 7 eis md nis. ſie eröm po n*i vai vei nup tſee ſrweodintcem — olufaloue Ealoe npl
bus eſt tactꝰ. Sũt em̃ oculi oꝛganũ viſus cũ neruo op tico.⁊ aures cũ muriga ſte oꝛganũ auditꝰ Arguit᷑.poñe aime ſte vmꝰ gñis. ſed ſpẽs ſt/ coeqᷓ
ue ſub ſuo gñeergo inter poñas nõ eſt oꝛdo. Dm ꝙ ſpẽs alicuiꝰgñis poſſunt duplt comꝑari. Vno mõ
invꝛdine ad genus qð diuidii: ⁊ ſic nõ habẽt oꝛdinem Alio mõ cõhant adiuicem ⁊ tũc inter ſpẽs eiuſdẽgũis põt eſſe oꝛdo. uiꝰ rõ eſt. quia tũc compant᷑ grã dzña
rum · ſed dꝛña ↄſtituens vnã ſpẽm põt eiſe dignioꝛ dia
ↄſtituente aliam pẽm· ſic hõ eſt dignioꝛ aʒino · quia habʒ dignioꝛẽ differẽtiã. Et ſiliter ei dõm de potẽtijs
nie qᷓſi inter ſe ↄpent᷑.tũc vnaẽ dignioꝛ alia Argui. in diſpatis nõ eſt oꝛdo. quia nulla diſpa⸗
ra habẽt oꝛdinẽ. ſed poñe aĩme ſũt diſ Late.ergo nõ ha⸗ bent oꝛdinẽ Dm ad maioꝛẽ.qꝙ duplex eſt oꝛdo.ſcʒ km genus. ⁊ m ſpẽm.⁊ tunc maioꝛ eſt vera.quia talis oꝛdo nõ eſt ĩnter diſpata. Alius ẽ oꝛdo ᷣm minꝰ ꝑfectũ
S—————
⁊ mgis pfectũ.⁊ talis oꝛdo bñ põt eſſe inter diſpata.
⁊talem oꝛdinẽ habent poñe aĩme. Eñ multe ſpẽs ſub vno gñe ſunt diſpate.⁊ tamẽ habẽt illũ oꝛdinẽ. oꝛdinã tur ergo poñe aime, quantũ ad hoc ꝙ alique reſpiciũt
ↄmuniꝰ⁊ digniwbiectñ.ſi icut poña viſiua reſpicit co loꝛẽ qui eſt cõioꝛ qᷓ; alia ſenſibilia 3 ¶ Querit᷑. vtx vna poña aĩme oꝛiginet᷑ ex aĩa mediã
realia Dm. ꝙ ſic. Qlt rã eſt. quia qcũq;fm natu
ralem oꝛdinẽ ꝓcedunt ab aliquo vno ·ibi ſempꝑ bmum
eſt cauſa poſterioꝝ.ſed iam dictũ eſt in pᷣcedeni q̃ſtio
ne.ꝙ poñe aĩme ꝓcedunt ab aĩa per quẽdã naturale
oꝛdinẽ. ergo ille poñe que pus fiuũt a b aĩma ſunt cau
ſe q̃re poſterioꝛes fluũt ab aĩa. t ſic poſterioꝛes oꝛiũ tur ab aĩma per poñas p̃oꝛes.⁊ per ↄſequẽs vna poña
oꝛitur ab aĩa mediante alia. ic ſciendũ tamẽ que potẽtie fiuũt pᷣus ab aĩma eſt ſcienduʒ.ꝙ duplex eſt oꝛ⸗
do in potẽtijs · ſeʒ pftctõnis qui oꝛdo accipit᷑ ᷣm genus cauſe finalis ⁊ efficiẽtis.⁊ ſic poñe intellectiue ſtꝰ pꝛio;
res. ⁊ per ↄñs ſunt cõ̃ aliaꝝ poñaꝝ. quia ſenſus eſt que
dam ꝑticipatio intellcũs.quia ↄgnitio ſupioꝛ ʒᷣtualit᷑
eſt in inferioꝛi. Alio mõ poſſunt oꝛdinari poñe hm viaz gñationis ⁊ ᷣm genus cauſe materiał.⁊ ſic poñe vege⸗
tatiu ſunt pᷣoꝛes ⁊ fluũt ab aĩa alie poñe.ſcʒ ſenſitie⁊ intellectiue mediãtibꝰ vegetatis Arguit᷑.q̃cũq; ſunt fimul vnũ nõ oꝛitur ab altero ſed poñtie aĩe ſunt ſimul.ergo vna nõ otitur ab alia Dm ad maioꝛẽ. ꝙ duplicit aliqua ſie ſimul.ſcʒ tẽ poꝛe? natura.q̃cũq; aũt ſic ſty ſimul vnũ nõ oꝛiturꝑal
rerũ ſed poñe aſe ſic nõ ſunt ſimul. quia vna poñtia na ruraliter pᷣcedit aliq. Zlio mõ aliqua ſt/ſimul tge.ſed nõ natura.⁊ in illis põt eſſe oꝛdo naturał q;uis iit ſili⸗
tas tꝑis Qt ſic eſt de potẽtijs a ĩme quia qᷓ;uis ſimui
Folio xxxiii
neq̃eſtm pfeñ̃ ⁊ impfem̃.⁊ ſic ſpẽs ſub vno gñ̃e oꝓpo⸗
nütur.. oppõne diſpata.⁊ ſie maloꝛ eſt falſa. qꝛ ſic oꝓpo
ſita pñt ex ſeĩuicem oꝛiri ſicut ptʒ de ſpẽby nũeroꝝ que oonitur oppõne diſpata ſub vno gñ̃e.⁊ tamẽ vna ſpe cies oꝛitur ex glia. Siliter eſt dům de potẽtijs aſe q̃ op ponũturdppõne ꝑfecti⁊ impfci que ðꝛ oʒpð diſpata Viſibile autẽ eſt coloꝛ qͥdem.⁊ ꝙ vere qͥdem eſt dicere Innoĩatum aũt cõtingit eẽ. Manife/ ſtum aũt erit ingrediẽtibus maxime Quia Areſto· dixit ꝙ viſus ẽ ipiꝰ viſibilt s. Iñr di⸗ ſtinguit viſibile qʒ vult de vtroq; dermiare di cẽs.ꝙ vi ſibile eſt duplex Oðdã aũtẽ manifeſte viſibile ficut co loꝛ q̃ eſt manifeſte viſibilis ex pꝛopa rõne. Aliud ẽ viſi bile innoĩatũ qð ſcʒ nõ habʒ vnñ cõe non impoituʒ ſicẽ putredines quercuũ.ſquãe piſciũ ⁊. vident᷑ eĩ iſta ſub rõne coloꝛis.ſed ſub rõne alicuiꝰ innoĩati.nec ĩ die
vident᷑ lucetie ſed ĩ nocte Et de his ingrediẽtivi.ſeʒ
quẽtibus videbitur
Q uerit᷑. quid ſit obiectũ viſus u
Arguit᷑ꝙ nõ· quia ĩ textu ðꝛ ꝙobiectũ viſus eſtco loꝛ vł aliqð innoĩatũ viſibile. ergo coloꝛ tĩ nõ eſt obie
ctuz viſus Dm ꝙ coloꝛ capit᷑ duplicit. Vjno mõ
gñaliter ꝓut extendit ſe ad lumẽ ſicut dicit Rreſio.in pncipio deſenſu ⁊ ſenſato ꝙ oĩa coꝛpa coloꝛe pricipãt coloĩe id ẽ lumiĩe vel coloꝛe pꝛope dicto als nõ eñ ʒ veꝝ de coꝛpibus celeſtib que nõ habẽt in ſe coloꝛẽ pꝛoße di etuʒ Glt ꝙ coloꝛ ſic acceptus ſit adequatũ oblectũ vi ſus · pꝛobat ſic. quia hoc eſt obiectũ aiicuiꝰ poñtie qð
ſe habz adequate ad illã poñam ſic ꝙ nec excedit potẽ
tiam nec excedit᷑ Sed ſic ſe hʒ coloꝛ ad viſuʒ. quia oẽ
viſibile eſt coloꝛ. ⁊ om̃is coloꝛ ẽ viſibilis.ergo ⁊c̃. Zilio
mõ capi? coloꝛꝓpꝛie hin ꝙeſt qlitas cãta ex lumĩe ignis ⁊ diaphaneitate geris ⁊ aque ⁊ex toto opaco terre.⁊ ſic
oloꝛ eſt ſolũ in coꝛpiby mixtis.⁊ tũc veꝝ eſt ꝙ coloꝛ nõ
eſt obiectũ viſus.⁊ſic capit Areſto.coloꝛẽ in textu di⸗ ſtinguẽs coloꝛẽ a lumie cũ dicit ꝙẽ duplex viſibile.ſcʒ coloꝛ ⁊ aliqð innoĩatũ Arguit᷑. viſibtle eſt obiectũ viſus.ergo nõ coloꝛt. Añcedẽs pꝛobat᷑.quia viſibile mouet viſuʒ.ſe illud
eſt obiectũ quod mouetpoñam Dm ꝙ tripliciter
põt aſſignari obiectũ alicuiꝰ potẽtie. Vno mõ ᷣm cõt tatem pᷣdicatõnis.⁊ ſic illud ðꝛ obiectũ alicuiꝰ potẽtie qð pᷣdicatur de oĩbus q̃ cognoſcũturꝑ taleʒ poñam.⁊ ſic ens põt dici obiectũ intelicũs.⁊ viſibile obiectuʒ vij ſus.qꝛ qᷓ̃cũq; ꝑ viſuʒ ↄgnoſcũtur ↄpꝛehẽdũtur ſub vi⸗ ſihili lio põt capi ßᷣm foãalitatẽ rõis obiectal· qꝛ ſcʒ
obiectũ moiet poñaʒ ſub a liqᷓ fo⁊ali rõne.⁊ſic ven eſt
„nic obiectũ ñi intellcũs.qꝛ intellcũs mouet᷑ ab al iquo ſub mickpeytd fiuũt ee ab aia· nõ tamẽ in tꝑe ſed in inſtãti. qꝛ potẽtie rõne veri ⁊ ſic etiã lumẽẽ obiectũ viſus Sʒ iſtis duob⸗ gesn de aie nõ fluũt ab aia ꝑaliquã rrãſm rralezque mis n capit obẽmalicuiꝰ poñe ꝓprie⁊hoc debʒeſſe wobiuabe nccãrio habʒ i ⁊in motu · ſed ꝑ naturalẽ ema/ obiectũ alicuiꝰpoñe ꝓpꝛie qð ꝑꝛiam ſpẽm ĩmutat po oſumkralooi0 nez que fit ininſtãti tyis. 8 tentiã qð nõ fit in pᷣdcis mõis · qꝛ ſub viſibili etiaʒ lu⸗ digimoln S tguit᷑· vna poña nõ põt eſſe ſubẽm alter*ergo mitur vilibile ꝑ accñs qð̃ nõ hẽt ſpẽm in viſu Suitur ifius Qwilt⸗ vna nõ fluit ab aĩa mediãte alia Vicendũ ꝙ qᷓ;uls ergo z* obiectũ alicuiꝰ poñe ʒ pᷣncipalitatẽapppᷣatõ nnninſn vna poña nõ põrriſeſubempnepaleſiu Wallaꝝ po necj ſie obteckũ tale ꝛopatũ ꝛ adeqtũ poñe Ge mguchnn rtlab.iñbüpeele udemne ßneſhale ſiceon ießills odieerüsllent ponuulſpenn poña.⁊ ſic Au zfs iruin hm oꝛdinẽ intelligẽdiche material poñe vegetatie ſunt/ coioꝛ ẽoblerfũ viſus·⁊ qͥdditas rei matiałẽ obiectũi S cur nori baul ſubẽm quo poñaꝝ ſenſitian S tellcũs qꝛ coloꝛ mouet viſuʒ pꝓpꝛiã ſilitudinẽ.⁊ etꝭ nõ —— eſneo k Eirguit. nulla oppoſitꝭ oꝛiũtur g ſeiuicẽ. ſed poñe extẽdit ſe viſus vltra coloꝛẽ. nec ẽ coloꝛ vltra viſuʒ. zlmh ſts atpolite. nõoꝛiũtura ſeiucẽ Dðʒ ꝙ duplexeſt ¶ Argui hocẽ obiectũ alicꝰ poñe qð ĩmutat poñam
in e Q. uedã eſt ꝑfcã oꝓpõ.ſ.Zrioꝝ vel Zdictoꝛioꝝ.⁊ di nus ſnd owo. Rue 7 eit prca oppo. Z 7e 2 ſʒ coloꝛatũ ĩmutat viſuʒ.ᷓ nõ coloꝛ. qꝛ accña nõ agũt ſi — ſit mioꝛẽ falſa.⁊ maloĩẽ a· Alio capit᷑ orpo volpo neſubẽo Bön ꝙ dur aiiqd imutat poñaʒ. vnoqͥa
1
2 asw 6.12 re— 7 2 3 ſi vne h) 42
C
fL Ml⸗ 4 Shn

Qreſtiones
eſt tota cã imutãdi poñam.⁊ſic ſubẽm acceptũ cuʒ 5̃ k Se ⁊cõuenit ſibi hfe. Sed actus põt oꝛiri ab aliquo exrn
litate ſenſibili ĩmutat poñam ſicut coloꝛatũ viſum ·
Zlio mõ ðꝛ aliqͥd ĩmutare qꝛ ẽpᷣncipał tõ ĩimutãdi al⸗ teꝝ ⁊ ſic obiecta imutãt poñas.⁊ ſic coloꝛ eſt obiectum viſus qʒ eſt pᷣncipal rõ ĩimutãdi viſum. Arguitur. nec iſte coloꝛ nec ille coloꝛẽ obiectũ vi⸗
ſus.ergo nec coloꝛ. quia nihil eſt in gñe quin ſit in aliq
ſpẽꝝ vł ſic Nullus coloꝛẽ obiectũ viſus.ergo nec co⸗ loꝛ. qꝛ ibi arguit᷑ ab vli negatiua ad ſuã indefinitã VDicendũ ꝙ hic eſt falla figure deõnis arguendo a kn ꝑſonali ad ſimplicẽ. vła diſcreta ad limplicẽ. qꝛ ſi dicat᷑ nullus coloꝛ eſt obiectũ viſus.coloꝛ ſuppoit pſonalr ⁊ ↄfuſe.⁊ hic coloꝛẽ obiectũ viſus ſuppoit im⸗
plicit. Gt ſi dicat᷑. arguit᷑ ab vli ad indefinitã Negã⸗
dum ẽ ꝙ iſta pꝛopõ coloꝛ eſt obiectũ viſus ſit indełini
ta. ſed eſt ſinglaris ſinglaritate nature.ſicut iſta hõ eſt
digniſſima creaturaꝝ
Arguit᷑. in obiecto viſus ĩuemũtur plures Zrieta
tes.ſed vniꝰ ſenſus eſt tĩ vna Zrietas.⁊ ꝑ ↄñs viſus
nõ eſt vnus ſenſus. Pꝛobat᷑.qꝛ inueiunt᷑ albũ ⁊ nigrus
renebꝛoſuʒ ⁊ luĩoſuʒq̃ ſt Zria Dðm pᷣ ꝙ tenebꝛe nõ pꝛehẽdunt᷑ ſub obiecto viſus. qʒ illud nò ↄtinet᷑ ſub po tentia qð nõ imutat poñam naq; mouet poñam.ſed te nebꝛe nõ mouẽt viſum ſicut ſilentiũ nõ ↄpꝛehẽdit᷑ ſub obiecto auditus. Scðo dicit᷑.ꝙ iſte rietates ſunt adi uicem reducibiles.qꝛ lumen reducit᷑ ad coloꝛẽ album
q in albo eſt miltuz de luĩne. Qt tenebꝛe reducunt᷑ ad
coloꝛẽ nigꝝ.qͥa tenebꝛe ſt? pᷣuatio lumis.
Viſibile em̃ eſt coloꝛ. hoc auteʒ eſt ineo qð
ßm ſe viſibile ᷣm ſe nõ aũt ratõne.· ſed quoniãin
ſeip̃o habet cmeſſendi viſibile. Omñ̃is e co⸗
loꝛmouens eſt eius qð ſᷣm actum dyaphoniet
hec eſt ipᷣius natura. vñ qdem nõviſibile ſinelu
mine ſed om̃is cuiuſlibet coloꝛ in lumĩe viſibile
Ex quo de lumiepᷣmo dicendũ qͥdemeſt Polkiÿ Areſto. diſtinxit duplex viſibile Nic ↄſe⸗
quent᷑ detmiat de vtroq;.⁊ pᷣmo de manifeſto viſibili ſeʒ de coloꝛe. Scðo de inmaifeſto.⁊ hoc ibi( Nõ aute
om̃ia) irca pᷣmũ intẽdit iſtam ↄcłloem. ꝙ coloꝛhm ſe
ſit viſibil. ⁊ tamẽ nõ videt ſine lumie e xterioꝛi. Pꝛopo nit ergo pᷣmaʒ brem.⁊ dicit cy coloꝛ eſt viſibiłꝑ ſe nõ in pᷣmo mõ ꝑſeitatis.ſic ꝙ viſibile ſit de rõne coloꝛis.ſec
coloꝛ ẽ viſibil per ſe in qᷓrto mõ pſeitatis. Eſt em̃ quar tus modus quãdo ſubiectũ habet inſe cãm quare pꝛe dicatum ſibi ineſt. ſec ſic eſt de coloꝛe quia coioꝛ habet in ſe cãm quare eſt viſibil · Qt hoc pꝛobat ex textu.qa
aliquidẽ viſibile ᷣm ꝙẽmotiuũ dyaphani hᷣm actum
ſed coloꝛ ᷣm ſeẽ motiuꝰ dyaphani hm actũ.ergo ẽ per
ſe viſibił. Maioꝛ ptʒ. quia coloꝛꝑ hoc videt᷑ quia io
nat dyaphañũ illuiatũ.⁊ dyapha nũ illuĩatũ mouet vi ſum. Winoꝛ ptʒ. quia medio illuiato diffundũtur co loꝛes. Qx quo tertu prʒ ꝙ ſicut ſe habʒ riſibile ad ho minẽ qð eſt pꝛoha paſſio homis. ita viſibile ad coloꝛẽ quod ẽ pꝛop̃a paſſio coloꝛis. Addit tamẽ Zreſtote.in tex tu. ꝙ quãuis coloꝛ hm ſe ſit viſibił· nõ tamẽ videtut ſine lumie.⁊ quia lumẽ recipitur ĩ dyaphano.ideo de
lumiĩe ⁊ de dyaphano dicendũ eſt. Ex quo textu acci⸗ pitur ꝙ in eodẽ ſubiecto nõ eſt poña ⁊ actus exeodem
loꝛes aut pꝛopt mediũ
ſecundi de Anima ßneipio. quia poña ſiue pꝛobetas oꝛitur ex pᷣneipijs ret
ſeco.· ſic ẽ de riſibili ⁊ de ridere· quin riſibile oꝛitur a hn cipijs intriſecis homĩs. Sed ridere exãmiratone que
pꝛouenit ab extnſeco. Et ſile eſt de mobilitate? demo
tu actuali. quia mobilitas ↄuenit enti naturali ꝑe·et
ideo de n ꝙhuiuſmöõt eſt ſciẽtia.ſed nõ de actuali
mou·
Querit. vtx lumẽ requirat ad videndũpꝛoprco
Dm ꝙ quãuis coloꝛ Fᷣm ſe
ſit viſcbil ſine lumie.nõ tamẽ videtur actualit ſine lui⸗
ne. quia optet mediũ eſe illumiatũ anteqᷓ; coloꝛes pol
ſunt ſe diffundere ad mediũ Mouetur ergo ralis que
ſtio. ⁊jn iumẽ tale requirat᷑ ad videndũ pꝛopt ipᷣos co
loꝛes ſic ſcʒ ꝙ coloꝛes de ſe nõ ſint viſibiles mſi apo⸗
natur iumẽ vłrequirat pꝛopt᷑ mediũ ſic ſcʒ ꝙ ſi mediũ
n iit illumiatũ coloꝛes nõ diffundãt ſe ad mediũ. Eſt ergo rñdendũ ꝙ eſt duplex lumẽ in coloꝛb · Vnũeſt extriſecũ qð eſt de ſubſtãtia coloꝛis. Cica qð ſciendũ
ꝙ coloꝛ eſt q̃litas ſecũda cauſata a lumioſo ignis er ex N2lo pſpicuo aeris ⁊ aque ⁊ ex opaco tere. Oð nõ eſt ſic in
telligendũ ꝙ iſte q̃litates ꝑ le veniant᷑ad cõpõnem ſine ſubiectis.ſed ꝑ hoc ꝙelemẽta adiuicem miſcen etiam
miſcent᷑ qualitates q ſunt in elemẽris. Qxẽpli grõ · qñ
miſcetur ignis aque ⁊ aeri.tũc lumioſitas ignis etiam
miſcetur ꝑipicuo eris ⁊ aque ⁊ opaco terre. Q.uã do
em̃ eſt mitum de lumie in aliqua mixtõne tũc eſt color
albus.⁊ qñ mitum de opaco terretunc eſt coloꝛ niger.
ſic tamẽ ꝙ iſte qualirates nõ manẽt hᷣm ſubſtãtiã. ſed
ᷣm virtutẽ. Requuit᷑ 26 hoclumẽ intnſecũ pꝛopter
coloꝛes · quia ↄſiituit coloꝛes foꝛmalr.i.pꝛicipalt ſicut
aĩma rõnat requiri pꝛopt hominẽ. quia eſt ꝑs cõſtitu
tiua homĩs. Ziiud eſt lumẽ extriſecũ ſiue diffuſuʒ ab a
liquo coꝛꝑe illumiante.ſicut eſt lumẽ ſol· ⁊ de talique
ntur in q̃ſtione. Qt dicit᷑ ꝙ tale lumẽ ſimptr reqͥritur —— 8—„ T
ꝓpter mediũ.⁊ nõ ꝓpter coloꝛes. qð pꝛobat᷑ dupłr Pꝛio h
autoꝛitate arẽ.in textu vbi dicit ꝙ coloꝛ per ſeẽ viſibii Fünee
id eſt viſibilitas ↄuenit coloꝛi ᷣm ſe ⁊ nõ ab extriſeco.
Si em̃ coloꝛ eſſʒ viſibił per lumẽ.tãtc viſibilitas adue
niret ei per aliqð accidẽs extriſecũ. Scðdo ꝓbatur.qͥa
Vvnaqᷓq; foꝛma requiri ad diſponẽdũ ſuũ pꝛopᷣuz ſub⸗
iectũ.ſec lumẽ extraneũ eſt in dyaphano ſicut in ꝓpꝛio ſubiecto.ergo requirit᷑ lumnẽ extraneũ pꝛopt᷑ mediũ. Et ſic patʒ ꝙ coloꝛ ex ſua natura põt ſe diffundere.ſed ꝙ quãdoq; ſe nõ diffundit.hoc eſt ꝓpter indiſpõnem me dij qð non eſt illumiatũ.medio aũt illumiĩatn ſtati dit fundũtur coloꝛes.et ſie patʒ ꝙ lumen reqͥritur pꝛopter mediũ. Zlij tamẽ dicũt ꝙ lumẽ requirat pꝛopt᷑ coloꝛes Et hoc iõ.quia dicũt ꝙ coloꝛ exiſtẽs in aliquo ſubiee to de ſe nõ poſſet mouere dyaphanũ.niſi excitarè a lu mine exterioꝛi.exteriꝰ ergo lumẽ requirit᷑ ex parte colo rum vt coloꝛes ſint viſibiles. Qt ſile ponũt de intellcũ ⁊ fantaſmatib · quia ſic⸗ lumẽ intellcũs agẽtis reqiiri tur pꝛopt᷑ fantaſmata.ita etiã requirit᷑ lumen coꝛpale pꝛopt᷑ coloꝛes. Sed iſtud eſt manifeſte cõtra Zreſto. qui dicit ꝙ coloꝛ ꝑ ſe eſt viſibił quia in ſe babʒ cãm vñ videai. Qt ꝙ ſic coloꝛ qñq; ſe diffundit ⁊qůq; ſenon diffůdit hoc ẽ pꝛopt᷑ mediũ qð nõ recipit coloꝛẽ niſi ſit illuiarũ. Fuerũt tñ aliqͥ volẽtes ↄcoꝛdare iſtas opĩoes ? dicebãt ꝙ duplexẽ eẽ color?.ſ.eẽ pᷣmũ ⁊ ſubñale.⁊ ſic maifeſtũ eſt ꝙ lumẽ extniecũ nõ reqͥrit ꝓpter coloꝛes. qꝛ coloꝛes ha bẽt hoc eſſe in tenel ꝛis. quia niſi ſic aliquis adducens lumen extrinſecũ de nouo faceret coloꝛes in
—.—————
lðer t acti udmir Silee ſetomn tem. tur nil F italel agcis lumẽt hoc el tellige in allo dium.ſ quecũ lecũ ni ugitis.t Sicöti turi ab ponctel terke pecie q mg lis.opʒ obiecti Fulsſin ce. k no Di deuralu
Dic diubu idiutec duncirc olcesno lusqſtur dipoſit ntenehs wetului nlcenn5 ⁊hina neniht

Rreſtotelis
tijs ſubiectis qð eſt falſuʒ Aliud ẽ eẽ ſcðʒ coloꝛis ʒ
ꝙeñt diffuſus ad viſuʒ.⁊ ſic lumen extrinſecũ reqͥritur
pter co loꝛes Sed iſta ↄcoꝛdia nõ valet.qꝛ etiã capiẽ⸗
do coloꝛes quo ad eẽ ſcm ſic lumẽ extrinſecũ nõ reqͥri tur ꝓpter coloꝛes. quia etiq̃ coloꝛes ex ſua natura ſemꝑ pñt le diffundere ad mediũ niſi eſſet defcũs ex ꝑte me/ dij. ergo opoꝛtʒ ꝙ mediũ lit illuĩatuʒ anteqᷓ; diſfundãt ſe coloꝛes—
H Arguit᷑.coloꝛ ꝑ ſe eſt viſibilis.qᷓ nõ opʒ ad eiiſi bilitatẽ ↄiũgere lumẽ extrinſec Hm ꝙ viſibile ca pitur duplr. Vno mõ m eius ꝓpꝛiã bcatõeʒ.ſ.ᷣm ꝙ ht aptitudineʒ ad viſibili tatẽ.⁊ ſic coloꝛ hᷣm ſe acceptꝰeſt viſibilis ſine luĩne extnſeco Alio mõ capit᷑ viſibile im⸗ pꝛope hm ꝙ unpꝑtat actũ viſionis.⁊ ſic coloꝛ nõ eit viſi⸗ bilis ſine lumie. defectus em̃ eſt ex ꝑte medij quo illui⸗ nato etiã coloꝛes diffundũt ſe ⁊ actu vident᷑. Gt ſimi le põt dari in alijs paſſionib quia mita ſunt entia hñ⸗
tia paſſiones naturales.ſed nõ hñt actum illaꝝ niſiꝑ a
liqð extrinſecũ.vt riſibile ↄuenit hoĩni ex ſua natura.⁊ tñ actus ridendi cõuenit hoĩꝑ aliquod extrinſecã.ſ.ꝑ admiratõem q̃ admiratio ↄſurgit ex aliquo extrinſeco Sile eſt de coꝛrꝝpeibili qꝛ quãuis coꝛpus mixtũ ſit ꝑ ſecoꝛruptibile.nð tamẽ coꝛrũpi? mili ꝑ extrinſecã qᷓlita tem. Sic etiã quãuis coloꝛ hm ſe viſibilis ſit.nõ tñ vi⸗
tur niſi ꝑ lumẽ extrinſecũ.
Arguit᷑.ſicut ſe hẽt lumẽ intellcũs ad fantaſmata
ita ſe hʒ lumẽ extrinſecũ ad coloꝛes ſed lumẽ intellcũs
agẽ̃tis reqͥritur ad intelligẽduʒ ꝓpter fantaſmata.ergo
lumẽ extrinſecũ reqͥritur ꝓpter coloꝛes Dm ꝙin
hoc eſt ſile. quia ſicut lumeẽ intellcũale reqᷣritur ad in⸗ telligendũ.ita lumẽ coꝛpale reqͥritur ad videndũ. Sʒ in alio eſt diſſile. quia lumẽ coꝛpale reqͥritur ꝓpter me dium.ſed lumẽ intellcũale reqͥritur ꝓpter fantaſmata.
que cũ ſint ſpẽs reꝝ ꝑticulariũ nõ poiſunt mouere intel lectũ niſi pus depurẽturꝑlumẽ ĩmateriale intellectue ngitis.taiis ãt depuratio fit ꝑ lumẽ intellcũs agẽtis.
Sic q̃t nõ eſt de coloꝛe.qꝛ coloꝛetiã acceptꝰ km ſuã na turã abſq; deputatõne põt mouere ſenſuʒ ·⁊ ſic nõopʒ
ponere lumẽ coꝛꝑaleꝓpter coloꝛes. vt lumẽ intellcũale
ꝓpter fantaſmata Kum ergo fãtaſmata ſint de tcia
ipecie qᷓlitatis nõ poſſunt de ſe diffundere imaterialem
ymaginẽ de pᷣma ſpecie q̃litatis qᷓlis eit ſpẽs inelligibi lis. opʒ ergo ꝙ ꝑ intellectũ agẽtem pᷣmo depurent᷑. Sʒ obiectũ viſus ⁊ ſpẽs viſibilis ſunt de vna ſpẽ q̃litatis qᷓ;uis ſint alteriꝰ modi.
Arguit᷑. ſtans ĩ tenebꝛis põt videre illũ qui ſtat ĩ
ergo lumẽ reqͥritur pꝛopt᷑ coloꝛes. Dicendũ ↄſequẽtiã.pꝛobat᷑ tñ quia nõ vi detur alia cã niſi ꝙ coloꝛes illius(¶qͥ ſtat intenebrenõ
excittur.ſed coloꝛes illius qᷓ ſtat in luce excitõtur.
Bicẽdũ ꝙ coloꝛes illius qͥ ſtat in tenebꝛis nõ diffũ
—— 11. dñtur. hoc ãt nõ eſt ex ꝑte coloꝛis ſed ex ꝑte illius inq
igediate coloꝛ recipetur.l.ex pte medij ex quo em̃ me dium circa illũ qui ſtat ĩ tenebꝛis nõ eſt illum ĩatũ.iðo
vcoloꝛes non diffundũt ſe ad tale mediũ.ſed coloꝛes il
nõeſt illuiatũ tãs in vide inluce.⁊ nõ ecõtra. qꝛ nõ eſt ſile in bᷣma diffuſiõe coloꝝ
lius qͥ ſtat in luce diffundũt ſe.⁊ ſic vidẽtur qꝛ mediuʒ eſt diſpoſitũ pꝛo diffuſione coloꝝ Et ſi dicat. ſtans in tenebꝛis nð videbit illũ in luce.qꝛ mediũ circa eum Dom ꝙ ſtãs in tenebr videt ſtãteʒ
⁊ in ↄtinuatõne diffuſi ad viſuʒ.qꝛ ad diffuſio nem reqritur lumẽ magnũ.d ad ↄtinuatõem nõ req
riturmagnũ lumẽ poſtqᷓ; coloꝛ diffuſus eſt. ſed ſufficit
paruũ lumen.
¶ Zrguit. in vnoq̃ʒ gñe pᷣmñ eſt cã oĩm ſeq̃ntiũ Sʒ
lumẽ elt pᷣmũ oĩm viſibiliiũ.ergo lumẽeſt cã coloꝝ Dõm ꝙ eſt duplex iumẽ.ſ.imbibitũ ſiue intnlecuʒ
coloꝛib að eſt pᷣncipiũ foꝛale coloꝝ⁊ hoc lumẽ eſt cã
oĩm coloꝝ. quia eſt pncipiũ pᷣncipale ↄſtitutĩ Aliud
eſt lumẽ extnſecũ.⁊ illud lnmẽ non req̃ritur ꝓpter colo
res ſedpter mediũ. Cuiꝰc̃ põt eſſe qꝛ duplex ẽ agẽs Aliqð eſt qð inducit foꝛmã cum puia diſpõne ſic ig nis introducit in ligna ſiccitatẽ ⁊ foꝛmã ignis. Zliud eſt agens qð introducit foꝛmã.⁊ tñ pᷣreqͥrirur diſpoſi⸗ tio ĩ ſubiecto.⁊ ſic co loꝛ dicit᷑ agere in viluʒ. qꝛ pᷣſuppo nit ip̃m lumẽ in aere añq; ſe diffundat ad aerẽ
Argur· dyaphanũ recipit ſonñũ ſine luie. ergo re⸗ cipit coloꝛẽ ſine iuine. Tenet ↄña a ſiliHm ꝙ nõ eſt
ſile de coloꝛe ⁊ alijs qᷓlitatibo.quia alie qᷓlitates pꝛeter
coloꝛẽ nõ ſunt in dyaphano ſub rõne dvaphaneitatẽ ſi cut coloꝛ.ſed Em aliquã aliaʒ rõem. qꝛ ſonusẽ in aere ßᷣm ꝙ aer eſt faciliter mobilis. Odoꝛ aũt eſt in eo vtẽ
faciliter alterabilis. ¶um ergo relſpicit dya phaꝰm
ꝙ hmõi.ideo ẽ in eo vt dyaphanũ. Qoloꝛ em̃ nõ diffi ditur niſi ꝑ dyaphanũ iliuiatũ. Nõ aũt ſic dõm eſt de ſono.qꝛ diffundit᷑ ſonus ᷣm ꝙ aerẽ facilit᷑ mobilis.ſʒ talis mobilitas etiã ſicẽ in tenebri ſicut ĩ luĩne.
Arguit᷑.odoꝛ nõ diffundit ſe niſi coꝛpꝰodoꝛifeꝝ excitet᷑. ergo ſic erit de coloꝛe ꝙ ſit coꝛpus coloꝛatũ exci tatũ ad diffundẽdũ coloꝛes Dðm·ꝙ nõ eſt ſile de co loꝛe ⁊ odoꝛe.quia odoꝛ ĩmutat ꝓximũ aerẽ realiter.et ideo opʒ realem mutatõeʒ fieri in coꝛꝑe odoꝛifero añ⸗
qᷓ; odoꝛ diffundat᷑. Sed coloꝛes ĩimutãt etiq ꝓximuʒ
aerẽ ſpũaliter. ideo nõ opz in illis fieri aliquã altera⸗
tionem anteqᷓ; ſe diffundãt.⁊ ſic nõ opoꝛtet ꝙ colotes
excitentur Arguit᷑.eiuſdẽ eſt aptitudo cuiꝰ eſt actus. ergo ſi coloꝛ ꝑ ſeẽ viſibilis ſine luĩne exterioꝛi.etiã videt᷑ ſine luĩne exterioꝛ Dm ad maioꝛẽ.ꝙ lz eiuſdẽ ſint ap titudo ⁊ actus.tñ aptitudo ⁊ actꝰ nõ ſtẽ eiuſdẽ bʒ idẽ qꝛ qñq; aliqͥd plus reqrit᷑ in eodẽ ſubẽo pꝛo actuqᷓ; ꝓ aptitudĩe.qᷓ;uis tñ eiuſdẽ ſubiecti ſint aciꝰ⁊ aptitudo. Exẽplũ extra ꝓpoſitũ.vt eiuſdẽ eſt riſibilitas auꝰ eſt ri dere.ſ.hoĩs.tñ riſibile ⁊ ridere ↄueniũt hoĩ fm diuer⸗ ſa. Eſt em̃ hõ riſibilis ᷣm ſuã naturã. Sʒ ridere ↄue nit hoĩ ex ãmiratõe que ↄſurgit ab extnſeco ſcʒ ab effe ctu eius cuiꝰ cã ignoꝛat᷑. Silr eſt hic dðm.ꝙ viſibile eẽ cõuenit coloꝛi hm ſua intnſecg pᷣncipia.⁊ tñ videre Em actñ ↄuenit ſibi ꝑ lumẽ extriſecũ. Silr põt dici de coꝛ ruptibili ⁊ coꝛrũpi.qꝛ coꝛruptibile eẽ ↄuenit coꝛꝑi mix to ſᷣm ſua pᷣncipia intriſeca. Sʒ coꝛrũpi ᷣm actũ cõue nit ſibi ex qᷓlitatibus ſuis
Eſt igitur aliqͥd dyaphanũ Dyaphanũautẽ dico· qð eſt qͥdem viſibile. uõ autẽ ᷣm ſeviſibi⸗ le. vt ſi ſimplicit eſt dicere. ſed pꝛopter extraneũ coloꝛẽ hmẽõi autẽ eſt aer ⁊ aqua ⁊ multa ſolidoꝝ Non em̃ ᷣm ꝙ aqua neqʒ ᷣm ꝙ aer dyaphanũ eſt. ſed quoniã eſt natura eadẽ in his vtriſq; et
in ppetuo ſupius coꝛpe
2

—
—
5„ — 2——₰ 2* 2— 2—————————. — 4—..„——.——— S e———— S„— 2———* 2
Quia Areſto. dixit ſe detmĩatuꝝ deluĩne⁊ ſubie etum luinis eſt dyaphanũ.ergo pᷣmo dermiat de dya⸗ phano ⁊ poſtea de luine dicens. O dyaphanũ eſt qðẽ ſuſceptm̃ coloꝛis extranei.i.qð ſuſcipit in ſecoloꝛẽ ſpũa liter ⁊ nõ ꝑmanent. Qxẽpli grã. aer illuĩatus recipit in ſe coloꝛes ꝓpinquos tali aeri.⁊ ideo dyaphapũ nõ eſt hᷣm ſe viſibileꝓpter coloꝛẽ extraneũ. Deinde addit qᷓ coꝛpa ſunt dyaphona.⁊ dicit ꝙ aer ⁊ aqua ⁊ multa alia ſicut vitꝝ ⁊ cryſtallus Deiñ addit qũo iſte ꝓpꝛietas nõ ↄuenit iſtis coꝛꝑibꝰ ßᷣm ꝓpꝛiã naturã.qa ſi ſic dya phaneitas eſſet alterius ſpẽi in diuerſis coꝛpibus qð ẽ falſuʒ.ſed ↄuenit eis m aliquã cõem naturã quã hñt cum coꝛꝑe celeſti.⁊ ideo dyaphoneitas in illis coꝛpib eſt eiuſdẽ ſpẽi. Ex qͥbus põt elici ꝙ poñe aĩme in aĩali bus diuerſaꝝ ſpẽx poſſunt eẽ vnius ſpẽ.quia tales po tentie fluũt ab ip̃is aĩalibus ᷣm aliquod cõmune reper tum in illis ¶ſ ãrguit᷑ coꝛpa celeſtia ſunt dyaphana.⁊ tamẽ ſti viſi bilia hm ſe.ergo dyaphonũ eſt ſᷣm ſe viſibile. Dðm ꝙ dyaphonũ accipi duplicit᷑. VMno mõ abſolute hm rõem dyapboni ·⁊ ſic nõ eſt viſibile·⁊ ſic aer in tenebrꝭ
nõ videtur nec etiũ coꝛꝑa celeſtia. Alio mõ accipit᷑ dya
phanũ bmn ꝙ eſt illuĩatum.⁊ ſic eſt duplex dyaphanũ. Q.uoddã eſt qð eſt in coꝛꝑe aliquo denſo ſi ſi cut ſunt coꝛꝑa celeſtia? aqua.⁊ tũc etiam dyaphanũ eſt viſibile. Mſt em̃ manifeſtũ ꝙ aqua ẽ viſibilis ⁊ coꝛ⸗ poꝛa celeſtia in qͥbus nõ eſt coloꝛ.ſed ꝓpter denſitatem taliũ coꝛpm dyaphanoꝝ ſts viſ hul⸗ un ẽ dyapha nũ actuatũ ĩ coꝛꝑi ſubtilioꝛi ſice in aere.⁊ ſic dyaphanũ nullo mõ eſt viſibile niſi ꝑ extrinſecũ coloꝛẽ Glt iðo nõ diffinit dyaphanũ qᷓlitercũq; acceptũ.ſed dyaphanuʒ actuatũ ⁊ illuĩatũ. quia definit dyaphanũ qð facit ad viſionẽ. hot aũt eſt dyaphanũ illulatuʒ cum hoc ſit me dium videndi K Zrguit᷑ cõtra diffinitõem · ex iſta definitõne ſeq̃re rur ꝙ lignũ vel murus eſſet dyaphanꝰ quia recipiũt ĩ ſecoloꝛes extraneos Dðʒ ꝙ duplicit᷑ dicitur aliqͥd alteri extrane. Elno mõ quia ẽ extra naturã illiꝰ cui ineſt.⁊ ſec om̃is coloꝛ dicit᷑ extraneus ſubiecto.⁊ ſiliter om̃e accñs. ſed ſic hic nõ accipit᷑ extraneũ Ijlio mõ dici tur extrqeũ qð eſt faciliter ab eo ſeꝑabile cui ineſt ⁊ ſic coloꝛ dicit extraneus dyaphano.qͥa coloꝛes ſt/ in dya⸗ phano ſᷣm eſſe ſpũale ⁊ intẽtionale quãdo dyaphanũ eſt illuiatũ. recedẽte ergo luĩne recedit ⁊ coloꝛ. ¶Q uerit. n quo p̃dicamento ſit dyaphoneitas. Dm ꝙ eſt in ſecũda ſpẽ qualitatis.⁊ eſt naturalis poña recipiẽdi lumẽ Sicut em̃ riſibileẽ naturalis po tentia ad artñ ridendi.ita etiã ⁊ dyapha neitas ẽ natu ralis poña pꝛo receptõne luinis.⁊ ideo coꝛꝑa non dya phana nõ poſſunt recipere lumẽ ſicut ſunt coꝛꝑa opaca ſiue terminata. ¶Querit᷑. vtꝝ iſta dyaphaneitas in diuerß coꝛpibus ſit vnius ſpẽi Dðʒ ſic.⁊ rõ eſt. quia diſtictio vniꝰ ex parte ſubiecti nõ variat ſpẽm rei.qa ex ſubiecto ſui tur diſtinctio nũeralis accũtis.⁊ etiã diſtinctio ᷣm ma gis ⁊ minꝰ. ſed dyaphaneitas in diuerſis coꝛpibo diſti⸗ tuitur ex te ſubiectoꝝ ⁊ ᷣm magis ⁊ minꝰ Zliqua em̃ ſunt coꝛꝑa dyaphanaꝑ totuz.in qbus tamẽ eſt dꝛñtia quia aliq̃ſunt ꝑtotũ luioſa ſic ꝙ de ſe diffundãt lumẽ. ⁊alia illuient. ⁊ ſic planete in coꝛꝑibus celeſtib habẽt dyaphaneitatẽ Alia ſunt dyaphana ꝑ totũ que hñt lu⸗ mioſitatẽ intra ſe⁊tam̃ẽ nõ illuiant licut ignis elemẽ
Queſtiones ſecũdi dednima
taris. quia ſi talis ignis illuĩaret. tũc ſemp eſſer lumnen circa terrã. quia ſꝑ aliqua ꝑs ignis eſſet ſupᷣ nos Zlia
ſunt dyaphana ꝑtotumq̃ tamẽ nõ illuiant quo acpꝛt mñ. nec hñt in ſe naturulẽiuĩnoſitatẽ quo ad ſeðm· ſed
olũ recipiũt ab extrinſeco lumẽ.ſicut ſunt aer⁊ aqua.
Alia ſt/ dyapha na que recipiũt lumẽ ſolũ in ſupficie. ſicut ſi/ coꝛꝑa coloꝛata· Et ideo ðᷣt Areſto. ꝙ coloꝛ eſt extremitas ꝑſpicui.i.dyaphani in coꝛꝑe termiato
Arguit.coꝛruptibile⁊ incoꝛruptibile dꝛñt plus qᷓ; gůe. vt dicit decio metaphice ergo iſta coꝛpꝑa infe⸗
rioꝛa ⁊ coꝛꝑa celeſtia nõ poſſunt in ſe hẽre vnã foꝛmaʒ. x Dm.ꝙ ibi genus accipit᷑ pꝛo gñe phico.i.mate;
ria pñt tñ coꝛꝑa oĩa ⁊ea q̃ ſunt in coꝛꝑibus ↄuenire ge nere logico ĩmo ſpẽ logica.ſic coꝛpa inferioꝛa? coꝛꝑa ce leſtia ſte ſimul in pᷣdicamẽto ſubſtãtie.⁊ accñtia eoꝛuʒ pñit eſſe vniꝰ ſpẽi ſicut dem̃ eſt de dyapheneitate
Arguit᷑. grauitas ⁊ leuitas aeris ⁊ aque dꝛñt ſpẽ. ergo etià dyaphaneitas aeris ⁊ aque dꝛñt ſpẽ. Aliud exemplů. riſibile ⁊ rudibile dꝛñt ſpẽ.ergo etiã albũ in hoĩe ⁊aſino. Dm ꝙ nõ eſt ſile. quia grauitas ⁊ le⸗ uitas in elemẽtis fluũt ab ip̃is elemẽtis Eᷣm ip̃oꝝ pꝛo⸗ pꝛias iprns rieriaeeſer dyaphanei⸗ tas ſic nõ fluit ab eis. ſed m aliqð ↄnune reꝑtũ in ipß ⁊ ideo põt talis foĩa ſic fluens eẽ vnius ſpẽi Siliter riſi bile ⁊ rudibile ſt diuerſaꝝ ſpẽrum qͥa flut ex ꝓpꝛijs naturis hoĩs ⁊ aʒini. Sed albedo in hoĩe ⁊ aſino fiuit ab eis hm aliqð cõmune · qꝛ ſcilʒ ſunt coꝛꝑa mixta ⁊ er⸗
go ſunt eiuſdẽ ſpẽi
¶ſ Q uerit᷑.vtꝝ lumẽ ⁊ coloꝛ differãt ſpe. Dm ꝑꝙ ſic.cuiꝰ duplex eſt rõ. Pꝛinaẽ.quia ſimplex ⁊ mixtu;
nñqᷓ; ſunt eiuſdẽ ſpẽi.vt aer ⁊ lapis.qꝛ aereſt coꝛpꝰ ſim⸗ plexꝙlapis ẽ coꝛpus mixtũ.ſic in ꝓpoſito lumẽ eſt q̃ii⸗ tas ſimplex.ſed coloꝛ eſt q̃litas ſecũda cãta ex luinoſo ignis pſpicuo heris ⁊ aque ⁊ ex opaco terre ⁊ fit mixtio q̃litatũ ex ꝑmixtõne elemẽtoꝝ adiuicẽ vt dem̃ eſt Se⸗ cũda rõ eſt. qꝛ illa ſunt diſtincta ſpẽ que hñt diuerſa ſi⸗ bi oppoſita. qꝛ Zrietas eſt diffe rẽtia hm ſpẽm.ergo opʒ ꝙ quecũq; hũt eadẽ oppoſita ſint vniꝰ ⁊ eiuſqs ſpẽi.⁊ꝑ oppoſitũ quecũq; hñt diuerſa oꝓpoſita nõ ſũt vniꝰ ſpe ciei. Sed iſte q̃litates hñt diuerſa oꝓpoſita. quia oꝓpo
ſitum luĩnis eſt tenebie q̃ non opp onütur coloꝛi.quoꝝ
owoſitioẽ album⁊ niuꝝ e2 Arguit᷑. ſi coloꝛ eſt q̃litas ↄpoſita ex q̃tuoꝛ elemẽ⸗ tis.ergo ẽ ſimplex Dðm.ꝙ bene ſequeret᷑ ſi ille qᷓli⸗
tates manerẽt actualiter foẽaliter.ſed hoc nõ eſt verũ
quia tiñ manent vᷣtualiter. Glt ideo ẽ dicendũ eodem mõ de iſtis qᷓlitatibus quo ad coloꝛes. ⁊ de elemẽtis qᷓ
—
ad mixtuʒ Vñ prʒ ꝙ coloꝛ eſt q̃litas ſimplexim natu
—
ram hñs tñ yÿtutẽ aliaꝝ qᷓlitatũ ⁊ nõ ſubñam.
Arguit᷑.calidũ humidũ frigidũ ⁊ ſiccũ uni
tates pᷣme. ergo nõ lumẽ Iñs ptʒ. qꝛ ille ſunt q̃litãtes bmoꝝ coꝛpoꝝ Dõm ꝙ duplicit alique q̃litates di cũturpᷣme. Vno mõ ↄpando eas ad qᷓlitates tangii les.⁊ ſic calidũ frigidũ humidũ ⁊ ſiccũ ſunt F
pᷣme. Zlio mõ dicunt᷑ q̃litates pᷣme in oꝛdine ad qᷓlita
tes viſibiles · ⁊ ſic lumẽ opacũ ⁊ ꝑſpicuũ ſunt q̃litates pᷣme Er pᷣncipalr lumẽ eſt q̃litas pᷣma ꝓpter duas cãs Dꝛima cã eſt. quia eſt qᷓlitas pᷣmi coꝛꝑis ſcʒ celi. Secũ da cãeſt. qꝛ cum alijs qᷓlitatibus elemẽtoꝝ ↄſtituit a lias q̃litates viſibiles. vtputa coloꝛes Brã cuiꝰſeiẽ
dum ꝙ coloꝛ ↄſtituitur eꝝ trib qᷓlitatibꝰ.ſcʒ ex luino
ſo ignis ex dyaphano aeris ⁊ aque.⁊ ex opaco terre In
———-——
———
cui uichl Zoni nidii contiu
vp lusꝗo dau culch keſer bſequ vuip⸗ S

ditt
ſite qua gauitsi 2e ſub ME alec
elemens fmijo ealdſiu 95 Wus ſpe Snni edoin ietanoſl ſun cnni
öte Dn tquu npie inn aps.q actllcoy in cin ꝓpoſiolunidij s ſecüdacit ghiuai 1opaco tareꝛfumtn adiuicẽ v deñdS⸗ a ſpẽ que hñt duchi trina ſm ſpinag;
*
int wiꝰ? eiuſcthůn
oppoſita nõ ſitnhk l
eria opolitu qusp opponũtur coli. q
dpoſitattq̃uin
ꝙbercadilei
uliter ſed bocnõttwi G1 ideoẽ domcitn d colotes ꝛdeciemtsi un tnöubiom. fngdꝛ ucſml s pe qille lun dim ictaluqlun eas ad qtalesl dů ⁊lictů ſun it nond ů⁊ppicui——
qua ↄſtitutõe lumen halrt ſe vt pꝛincipium foꝛmale
et alia vt pᷣncipia materialia. t ſi arguat᷑. quali⸗ tates nõ pñt venire ad mixtionẽ.qᷓ nõ pᷣt mixtio fieri ex qᷓlitatibꝰ Dðm ꝙ qᷓ;uis q̃litates bm ſe nõ ↄcurrãt ad mixtionẽ.tamẽ q̃litates cuʒ ſuis ſubiectis ↄcurrũt ad mixtionẽ.ſicut in generatõe mixtoꝝ.vbi ergo ↄcurrit multũ de lumine fit mixtum albũ.⁊ vbi multũ deter⸗ ra fit mixxũ nigꝝ Vñ quãdo elemẽtavniũt᷑ ꝑ qᷓlitates tangibiles ex quaꝝ vniõe reſultat foꝛma mixtiotlis etiã vniunt᷑ qualitates viſibiles.ex quarũ vnione re⸗ ſultat coloꝛ.etiã in eodem. Et ſicut in mixto ſequit᷑ foꝛ ma mixtionalis gratia quatitatum tangibiliũ.ſic etiã ſequitur coloꝛ·ſic ꝙ om̃e mixtuʒ eſt coloꝛatum gratia qualitatum viſibilium H Argut᷑.lumẽ eſt ſubſtãtia ⁊ tota ypoſtaſis colo rum.ergo nõ eſt alterius ſpẽi a coloꝛe Dm ꝙ du płr aliquid dieit᷑ ſubſtantia alterius.vno mẽõ. qꝛ intri ſece ip̃m ↄſtituit.⁊ ſic genus ⁊ differẽtia ſunt ſubſtan⸗ tia ſpẽi.⁊ ſic verum eſt ꝙ ſubſtantia nõ eſt alterius ſpe riei qᷓ; illð cuius ẽ.ſed tũc lumẽ nõ eſt ſubſtãtiu coloꝛ⸗ Alio mõ.q eſt pᷣncipaliſſimũ in conſtitutõe rei.⁊ ſic lu mẽ dicit᷑ ſubſtqpria coloꝛis · quia eſt p̃nc ipaliſſimuʒ in conſtitutõne coloꝛis. Alie eĩ qualitates a lumine.ſcʒ opacũ ⁊ ꝑſpicuũ ↄcurrũt vt pᷣncipia materialia.⁊ lumẽ
xt pᷣucipiũ foꝛm ale.foꝛmale aũt eſt dignius ⁊ pncipa⸗
lius ip̃o materiali. Ex his pᷣt intelligi diffinitõ coloꝛ⸗
data in libꝛo de lu ⁊ ſato.ſ.coloꝛ eſt extremitas ꝑſpi⸗
cui in coꝛpe terminato.i.denſo Põt em̃ ſic intelligi.co loꝛ eſt extremitas nõ qᷓ;titatiua ſed q̃lificariua.qꝛ co⸗ loꝛ ſequit᷑ ipᷣm pſpicuũ qð eſt naturalis potẽtia.⁊ ideo addi᷑ ꝑſpicui. Debet tñ hoc ꝑſpicuũ nõ eſſe totaliter ꝑ ſpicuũ.qꝛ nõ ſᷣm ꝓfundũ.⁊ ideo addit᷑ in coꝛꝑe termia to.i.denſo. Item lux lumen radius ⁊ ſplendoꝛ differũt ab inuiceʒ ſm rõem.licet ſint idem hᷣm rem.qʒ lurẽ qᷓ⸗
jitas hᷣm ꝙ eſt in lucido.⁊ ðꝛ lumen ᷣm ꝙ pticipatur a
dyaphano⁊ dicitur ſplendoꝛ Em ꝙ redit a coꝛpoꝛe ali uo illuminato. S
Lumẽ aũteſt bmõi actus dyaphani ᷣm ꝙẽ dyaphanũ potẽtia aũt in quo hec eſt et tenebꝛa lumen autem vt coloꝛ eſt dyap hani m ꝙ actu vyaphanum ab igne aut huiuſinodi. vt ꝙ ſur⸗
lum coꝛpus · Etenim huicaliquid ineſt vnum
et idem Tric phᷣs diffinit aliã qualitatẽ ↄcurrentẽ ad viſi onẽ ſcʒ lumen.⁊ pᷣmo ponit veritatẽ delumine. ſcðo ex tluglit erroꝛes. Dicit ᷓ pᷣino ꝙ lumẽ eſt actꝰ dyapha⸗ ni im ꝙ dyaphanũ. Et hoc ꝓbat ſic. qꝛ ↄtraria ſij ap⸗ ta nata fieri circa idem.ſʒ lumẽ ⁊ tenebꝛe ↄtrariãt᷑ extẽ dendo ↄtrarietatẽ ad pᷣuatiuã oppõnem. ðᷓ halẽt fieri Rirca idem ſubiectum.ſůd ſubiectũ ip̃arũ tenebꝛaꝝ eſt dyaphanũ.ꝗ etiᷓ dyaphanũ eſt ſubiectũ lumis. ⁊ſic lu men eſt actus.i.foꝛma dyaphani. Et addit Areſio.ꝙœ
ieſtia eſſe ignea vel ab igne i.ab aliquo illuminqte ig⸗
neo.ſicut eſt candela vel ignis mixtus. vel cauſat lum̃ qcoꝛpote ſuperioꝛi.i.celeſtũ, Arguit. dyaphanũ eſt dccñs · ð lumẽ nõ eſt in dyꝛ
lumẽ eſt ſicut coloꝛ dyaphani.i.actus eius. Et iſtõ lu mẽ cauſat in dyaphano ab igne·.hm ponẽtes coꝛpa ce
Folio xxxpi
phano ſicut in ſubiecto Dm g duplex eſt ſubiectũ ip̃ius luminis.ſ. quo.i.quo mediãte lumẽẽ inaliquo ſubtecto.⁊ ſic dyaphani eſt ſubiectũ lnis. quia ꝑ dya⸗ phaneitatẽ lumẽ recipit᷑ in aliquo coꝛꝑe. Aliud eſtiub iectũ qð·⁊ tale ſubiectũ nõ pᷣt eſſe accñs.⁊ ſic ſubiectũ lumis eß chꝛpus dyaphanũ. Sicut eĩ qᷓ;titas eſt lub iectũ quo q̃litatũ coꝛpꝑaliũ.ſic etiã vna q̃litas pᷣt eẽſub lectũ qͥ alteriꝰ qᷓlitatis.⁊ ſi dyaphanũ ẽ ſubiectũ luĩs Rrguit᷑ · dictũ eſt pᷣus ꝙ dyaphanũ eſt ſubiectum coloꝛis. ſ̊ nõ eſt ſubiectũ lumis Dm ꝙ dyaphanũ accipit᷑ duplr. vno mõ ᷣm ꝙ dyaphan abſlute abl q; aliquo addito.⁊ ſic lumẽ eſt actꝰ dyaphani. q lum̃ eſt pᷣm ⁊ ꝓpxima foꝛma actuãs ip̃m dyaphanũ. Alio⸗ accipit᷑ dyaphanũ hᷣm ꝙ eſt actuatũ ꝑ lumẽ.⁊ tunc dya phanũ ſuſcipit in ſe coloꝛes.⁊ ſic eſt ſubiectũ coloꝛis. ⁊ ideo bene ðt Areſto. F ꝙ lumẽ ſit actꝰ dyaphani Em ꝙ dyaphanũ. Elñ pʒ ꝙ lumẽ eſt actus lucidi ſicut tau ſa foꝛmalis lucidi.⁊ eſt actꝰ dyaphani.ſicut foꝛma ꝓꝝ ima. ⁊ eſt act?ꝰ coꝛꝑis ſicut foꝛma remota.qꝛ coꝛpꝰeſt ſubiectum remotum lumĩs. Pꝛimũ patz.q lumẽ ⁊ lů cidũ differũt.ſicut abſtractum ⁊ ↄcretum.⁊ abſtrac
5
fum eſt cã foꝛmalis concret
Zirguit᷑.coloꝛ eſt actus termiĩati coꝛpis.vt ðꝛ in de ſenſu ⁊ hlaro.ꝗᷓ male ðꝛ hic ꝙ ſit actꝰ dyaphaui illumi nti Döm ꝙ coloꝛ duplr accipit᷑.vno mõ hm eẽ rea e.⁊ ſic coloꝛ eſt actus coꝛꝑis termĩati.i.coꝛpis dẽſi.ᷓd nõ pᷣr viſu penetrari. Et ſic loquit᷑ Areſto · diffimiẽdo coloꝛẽ in ð ſenſu ⁊ hſato. ꝙ coloꝛ eſt extremitas pſpicui
in coꝛꝑe termĩato. Alioꝰ accipit᷑ coloꝛ km eſe intẽtõna
le ⁊ ſpirituale.⁊ ſic coloꝛ eſt actus dyaphani illumĩati qꝛ coloꝛ ſᷣm eſſe ſpũale recipit᷑ in medio.qð mediuʒ eſt dya phanum illumi natum 5 Arguit᷑.ſi lumen eſt actus dyaphani hm ꝙ hmõt Zᷓ iumẽ ſg eſt in dyaphano. quod eſt fim̃ Dömꝙ 5 argumentũ veꝝ ↄcludit. qũcũq; em̃ eſt lumẽ tũc eſt in dyaphano. Eſt em̃ coꝛpꝰ dyaphanũ hñs in ſe lumẽ qᷓ uis nõ habrat naturałr lumen eſt tamẽ dyaphanũ· er⸗
*
go lumen eit lemp in dyaphano ·
Quid quideʒ igiturdyapbanũ⁊qd lumẽ victum eſt· q neq; ignis eñt neq; om̃in coꝛp⸗
neqʒ defluxus coꝛpoꝛis vlliꝰ· Eſſetem̃ vtiqʒ ali quod coꝛpus · ⁊ ſicſi ignis aut hmõi alicuius pᷣ ſentia in dyaphano
4 Poſtqᷓ; Zire· poſuit diffinitõnem luĩs. h ↄñter ex illa diffinitõe excludit falſam opinionẽ. Ex quo em̃ dictũ eſt ꝙ lumẽ eſt actus dyaphani.ſic ſatis pʒ ꝙlumẽ non eſt coꝛpus. coꝛpus em̃ nð eſt actus.i foꝛma alicuiꝰ ſed potius materia. Dicebãt em̃ antiq ꝙ lumẽ eſſʒ ignis ponẽtes triplicẽ ignẽ.ſ.ignẽ cabonẽ. ignem flãmẽã. ig⸗ nem lucem. Aliqui vero(ſicut Democritꝰdicebãt ꝙ lumẽ eſſʒ duxus coꝛpis. ⁊ ſi ſic·tũc etiã lumẽ eſſʒ coꝛ⸗ pus. Dicebat eiñ democritus ꝙ lumẽ eſſʒ defluxus q tundaʒ coꝛpm athomaliũ in dyaphanum.⁊ ſi lumen eſſʒ deñuxus coꝛꝑm.i.lumẽ eſſʒ coꝛꝑa athomalia ðfiu⸗ entia a coꝛꝑe illuminato in dyaphano. Et quãdo con tra eos arguebat᷑.ſol ſꝑ illumiat terrã. ⁊ ſi ſic emittũtut illa coꝛpa athomalũ.tunt ſol continue minoꝛat᷑.⁊ ſ ic iam eſſʒ valde puus Reſpondet ipe ꝙ ſol recuperar ſu⸗ am q̃ntitateʒ ꝑhoc ꝙ nutritur ꝑ vapoꝛes ·ſedh

gis inconueniens. quia quicqͥdnutrit eſt coꝛruptibile NMeq; em̃ poſſibileeſt duo coꝛpoꝛa in eodẽ eſſe · Videtur autem lumen cõtrarium eſſe tene ⸗ bꝛe Eſtautem tenebꝛa pꝛiuatio buius habitus ex dyaphano · Quarepalam ꝙ ⁊ huiꝰ pꝛeſentia
lumen eſt. Bic philoſophus repꝛabat iſtam opinionem.⁊
vult ꝙ impoſſibile eſt lumen eſſe coꝛpus.⁊ hoc ſic. qꝛſi
lumen eſſʒ coꝛpus tunc multa coꝛꝑa eſſent ſimul ineo⸗ dem loco.ſed hoc eſt impoſſibile. ergo illud ex quo ſeq tur. Maloꝛ patʒ.quia aer eſt coꝛpus.⁊ lumen eſt cum aere ſimul.ergo duo coꝛpoꝛa eſſent ſimul. O autẽ lu⸗ men ſit in aere ꝓbat Areſtoteles · quia tenebꝛe ſt/ in ae re. ſed tenebꝛe ⁊ lumẽ ſt contraria que halent fieri cir ca idem ſubiectum. ergo etiam lumen eſt in aere. Ma ioꝛ patz ex quarto phiſicoꝛum.quia ſi duo coꝛꝑa eſſent in eodem loco.tũc eſſet penetratio dimẽſionum. Qſt autem conſiderandum ꝙ contrarietas capitur hic ge neraliter pꝛout ſe extendit ad pꝛiuatiuam oppoſitõneʒ ſic enim lumen ⁊ tenebꝛe contrariantur.id eſt pᷣuatiue opponuntur.⁊ ꝑ hoc non impeditur argumentum tex rus. qꝛ nõ ſolũ ↄtraria ꝓpꝛie dicta hñt fieri circa ideʒ ſed etiã pꝛiuatiue oppoſita 6
Et nõ recteempedoces.neq; ſi aliquis alius ſic dixit ꝙ feratur lumẽ.⁊ extendatur in medio terre⁊ continẽtis. nos autem lateat· hoceĩ eſt⁊ etra eam que in ratõe veritatem ⁊ etra ea que vidẽtur. In paruo enim ſpacio lateret nos. Ab dꝛiente autem in occidens latere magua quideʒ multum queſtio eſt. Ndic repꝛobat Areſtoteles quãdam ſolutõem ĩij
us empedoclis. quia aliqui volentes pꝛobare ꝙ lumẽ non eſſʒ goꝛpus ſic arguebãt. Si lumẽ eſſʒ coꝛpus tũc
illuminktio nõ fieret in inſtanti.quia nullũ coꝛpus mo
netur in inſtanti. vt patʒ ſexto phiſicoꝝ. Reſpondebat
empedocles ꝙ etiam illumiatõ nõ fieretin inſtanti.ſʒ ieret ſucteſſiue.⁊ tamẽ illa ſucceſſio lateret nos. Iſtaʒ ſolutõem repꝛobat Areſtoteles dicẽs.ꝙ dicete lumen moueri ſucceſſiue ⁊ illam ſucceſſionẽ nos latere eſt con tra ratõnem ⁊ contra hſum. Pꝛimũ patʒ. quia licet ta⸗ lis ſucceſſio poſſet nos latere in paruo ſpacio.tamen in magno ſpacio(q̃le eſt ab oꝛiente in occidens)nõ poſſʒ nos latere ſucceſſio motus. Scðm patʒ. quia videmꝰ ad ſum quãdo ſol venit ad partem oꝛientalem ſuper noſtrum emiſperium.tunc etiam illumiat occidẽs ſi adhuc exiſtens in oꝛiente S Arguit᷑. lumen ſucceſſiue mouetur ab oꝛiente in vccidens. vt manifeſte patet. ergo male repꝛobat᷑ Gim pedocles Dm ꝙ dupliciter mouetur aliquidſuc ceſſiue. vno modo per ſe. quia.ſ.in ipᷣo mobili eſt natu raliter talis ſucceſſio.⁊ ſie lumen non mouetur· ſed coꝛ pus illuminãs.⁊ ſic ᷣm talem intellectum excluditur opinio Empedoclis. Alio modo aliquid mouet᷑ ſuc⸗ ceſſiueꝑ accidens.idẽꝑaliud. quiaſcʒ ipᷣm deſe habʒ
ſecundi de&nima
nutatõnem inſtantaneã. ſʒ coniungit illi quod moue tur ſucteſſiue.⁊ ſic etiaʒ lumen mouet᷑ ſucceſiue· quia non poteſt eſſe lumen in dyaphano niſiꝑaduentũ coꝛ poꝛis illuminantis.⁊ ideo illuminatõ eſt mutatõ ſim⸗ piiciter inſtantanea.ↄſequens tamen ſucceſſiuum mo⸗ tum. Simile eſt de aliquo poꝛtante candelã ꝑ aliquaʒ
plateam vel ſtratam ciuitatis.ibi manifeſtũ eſt ꝙ ap
poꝛtatio candele eſt ſucceſſiua.ſed poſtqᷓ; candelaẽ ap poꝛoata in inſtanti ꝑ aerem fit diffuſio lumis in locis vbi candela ſucceſſiue depoꝛtat᷑ 6 2 ¶ Querit vtʒꝝ lumen ſit coꝛpus. Po intellectu q̃ ſtionis eſt ſciendum ꝙ de natura lumis fuerunt quin ꝙ opiniones. Pꝛima eſt ꝙ lumen eſſet coꝛpus.? moue bantur ex hoc motiuo. quicquid halet in ſe paſſiones coꝛpoꝛis eſt coꝛpus.ſed lumen halrt in ſe paſſiones coꝛ poꝛis. ergo eſt coꝛpus. Maioꝛ patz · quia paſſio nõ de relinquit ſuum ſubiectum M inoꝛ patz. quia redire re flecti ⁊ reuerberare ſtẽ paſſiones coꝛpoꝛis.quia fiunt ꝑ motum localem.qui motus ſolum conuenit coꝛpoꝛiby
vt patet ſexto phiſicoꝛum. Sed iſtã opinionẽ repꝛo bat
reſto · intextu.etiã nõ apparet vñ poſʒ lumen coꝛrũ⸗ piin aere ſi eẽt coꝛpus.quia ꝑ abſeneiqm coꝛpoꝛis illu⸗ minantis nõ poteſt coꝛpus coꝛrumpi.iÿuis bene accñs coꝛrumpatur. Alia fuit opinio ꝙ lumen eſſʒ foꝛma ſpi ritualis. qð ſic pꝛobabant.quia illa eſt foꝛma ſpirituat᷑ qua vtimur in ſpiritualib⁊ in immaterialibus.ſed in immaterialibus vtimur lumine. Dicimus eim̃ ꝙẽ ali quod lumen intellectus agentis.⁊ tamen manifeſtum eſt ꝙ intellectus agens eſt aliquod materiale. Simij liter etiam dicimus de lum ine intellectus angelici. ſed iſta opinio non valet. quia. quia nulla foꝛma imʒ
materialis ꝑ ſe facit effectum materialem.ſed lumẽ fa cit effectum materialem ⁊ realeʒ realiter alterãdo res
materiales. ergo nõ eſt qualitas immaterialis. Et licʒ
aĩa rõnalis faciat effectũ materialem ⁊ realem.non ta
men ꝑſe ſed ꝑ medium.ſcʒ ꝑcoꝛpus ſuũ.⁊ anima noj bilis per coꝛpus celeſte. Tercia opinio fuit ꝙ lumẽ eẽt euidentia coloꝛis.quia F̊ eſt enidẽtia coloꝛis ſine quo coloꝛ nõ eſt euidens.ſʒ ſine lumine coloꝛ n eſt euidens ergo lumen eſt euidentia coloꝛis.Iſta opinio nõ valet quia quãdoq; videtur luminoſum non ſub ratõe colo ris ſicut in nocte. Quarta opinio eſt ꝙ lumen eſſ 3 foꝛ⸗ ma ſubſtamialis. quia pꝛoducit foꝛmam ſubſtantiaiꝰ quia ꝓdurit multa mifta ⁊ mineralia.ſicut patʒ delu mine celi.ſed ſimile a ſuo ſimili ꝓducitur. Iſta opinio nõ valet. quia nulla foꝛma ſubſtantialis pcipitur ſen⸗ ſu erterioꝛi.quia tunc eſſʒ in tercia ſpẽ qualitatis. ⁊ ſie eſſʒ foꝛma accidẽtalis. quod eſt impoſſibile. ſed lumẽ pcipitur ſenſu.ergo ⁊c̃. Qnita opinio fuit ⁊ dicit ꝙ u menin aere hatrar eſſe intentionale. In coꝛpoꝛe ÿ lu minoſo habeat eſſe reale. Pꝛobatõ eñ.quia oñ̃is foꝛ⸗ ma realis debʒ habere ꝑmanentiam in ſuo ſubiecto.ſʒ lumen nonhabet ꝑmanentiam in gere. ſed perit ium ꝑ receſſum ſolis. Sʒ iſta opinio repꝛobatur.quia nul⸗ la foꝛma intentionalis denominat ſuum ſubiectum.qꝛ om̃is foꝛma intentõnalis eſt impfecte in fuo ſubiecto ſed lumen denomĩat aerem realiter. qꝛ dicit᷑ aer lumio ſus quando habet in ſe lumen. ⁊ iõ coloꝛ in gere nõ de nominat gerem. quia hzʒ ibi eſſe intentionale tĩ. Po ventate aůt eſt ſciendum ꝙ lumẽ eſt qualitas de tercia ſpẽ qualitatis. cuius pꝛopꝛium ſubiectuʒ eſt
draphanum ſiueꝑipicuum. Etß patet. q qualitates

qula nulla fonmn naterialem ſedunit ez realiter ilteric 3 s mmaterils.Eil ralem?reahn mnh pus ſuũ.⁊ anmw opinio fuit ꝙhmit ndẽtia coloꝛis ſne⸗ ne coloꝛ rõ ct eides is. Iſta opinvrõnlt um non ſabmötch nio eſt ꝙ lumen eh cu foꝛmam ſubſltanii nncrala liutpatz deh l pducut. Iluopin blnrulspcptur ſn nnu hequaltans. ⁊ ſi Ainpoſible d pinv fiit: dicit q lu nule In copoꝛe jt k ur quiaoñis fu⸗ nin ger ed pant— 0 repꝛobatuſ. qui nat ſuum ſubirunq alie dclahn n cvlotlnieew ſſe ntentionl em.
s oꝛopnum ubia
Eiudulun
Rreſtotelis
que ſentiuntur ſenſu exterioꝛi ſt⸗ de tercia ſpecie quali⸗
tatis.ſed lumen ſentitur ſenſu viſus.ergo lumen eſt de
tercia ſpecie qualitatis. Reſtat ergo ſoluere quinq; ar gumenta ꝓhantia quinq; opiniones pᷣdictas. Ad p⸗ mũ ergo dicendum ꝙ dupliciter alicui ↄueniũt paſſio nes coꝛꝑis. no modo ꝓpꝛie.⁊ tunc eſt verum ꝙ hoc (cui conuenrunt p aſſiones coꝛpoꝛis) eſt coꝛ us.quia paſſio nũq; derelinquit ſuum ſubiectum.ſed ſic nõ⸗ ueniunt lumini paſſiones coꝛꝑis Alio modo alicuicõ ueniũt paſſiões coꝛpis ſimiluudinarie⁊ ſic lumini cõ uenunt paſſiones coꝛpis.⁊ hoc nõ oꝑtet eſſe coꝛpus. et ſic quod multiplicatur circa obiectum ſibi oppoſ ituʒ (að eſt purum ⁊ politum)dicit᷑ reuerberari? redire put redire valet tantũ ſicut ſeip̃m multiplicare.qa lu⸗
men multiplicatur circa coꝛpus politum.ſicut ſina
tur candela ad peluim.lumen eius dicit᷑ reuerberari et redire a pelui. Ad ſecũdũ dicit᷑ ꝙ lumen accipit᷑ du pliciter. vno modo ꝓut eſt pᷣncipium manifeſtandi al⸗ terum.ſiue talis res ſit ſpũalis ſiue coꝛꝑalis.⁊ ſie lumẽ etiam inuentt᷑ in ſpũalibus. quia in ſpůalibus etiã inj uenitur pᷣncipium nanifeſtandi quod vocatur lumẽ et ſic dicimus imðomine eſſe lumen intellectus agent? et ſie lumen reperitur pꝛope in ſpñalibus.⁊ meraphoj
rice in coꝛpalibus. Alio modo accipit᷑ lumen km ꝙ ẽ w cies ignis in feðo thopicoꝝ q̃ ſte ignis carbo.ignis fiã
hncipium manifeſtandi coloꝛes coꝛꝑales.⁊ ſic lumen ẽ qualitas materialis ⁊ in materia exiſtens.⁊ iſto modo nunc loquimur de lumine.⁊ ſic eſt actus dyaphaniilj luminati.⁊ ſicꝓpꝛie inuenitur in materialibus.⁊ meta phoꝛice in ſpũalbus Ad tercium dicendum ꝙ qᷓ;uis roloꝛ nõ videatur ſine lumine.non tamen lumẽ eit eui dentia coloꝛis.quia in quibuſdam eſt lumen abſq; eui dentia coloꝛis.ſicut in coꝛꝑibus celeſtibus.ſed que ſt idem non poſſunt ab inuicem ſeꝑari. Qt licʒ aliqua ſemꝑ coniungant᷑ ad inuicẽ.non tamen ſequitur ꝙ ſint idem.ſicut homo ⁊ riſibile. Zd quartũ dicenduʒ ꝙ du ex eſt cauſa alicuius ſubſtantie.quedam eſt pᷣncipa is ⁊ vniuoca.⁊ ſic effectus eſt ſimilis cauſe ᷣm naturã
vel etiam ᷣm ꝓpoꝛtõem.ſicut filius eſt ſimilis patri.v
domus eſt ſimilis ydee que eſt in mente artificis. Zlia eſt cauſa inſtrumentalis alicuius effectus.⁊ talẽ cauſã non opꝑtet eſſe ſimilem effectui.ſicut ſemen eſt cauſa in⸗ ſtrumentalis geniti ex ſemine.modo lumẽ eſt cauſa in ſtrumentalis ſubſtantie. quia eo mediante anima no⸗ bilis ꝓducit inferioꝛa.⁊ mediante celo ſicut ꝓximo in⸗
ſtrumento. Ad quintũ dõm g non opꝛtet foꝛmaz eſſe
intentõnalem que non ſempꝑ eſt in ſubiecto.quia dupłx eſt foꝛma realis. quedam eſt que oꝛitur ex pᷣncipijs eẽn tialib ſubiecti.vt riſibile ex homine vel cx complexio ⸗ vt albedo ex homine. ⁊ talis foꝛma eſt ſempꝑ per manis in ſubiecto ᷣm diſpoſitõem quam halet. Alia ẽ foꝛma realis que oꝛitur ab extrinſeco.⁊ etiam cõſeruat᷑ ab extrinſecoſicut caloꝛ in aqua· que accipit᷑ ab extrin ſw.ſ.ab igne.⁊ conſerugt᷑ ab extrinſeco. Sic eſt dicen dum de lumine. quia aduenit dyaphano ꝑ pᷣſentiam coꝛpis illuminantis. ⁊ ideo lumen differẽter eſt in coʒ pe lucido. vt in ſole ⁊ in aere aut dyaphano.qᷓ;uis em̃ vrrobiq; ſit realiter.nõ tamen eſt vtrobiq; pmanenter Cuiꝰ cauſa eſt. quia lumẽ in cꝛpe lucido fluit ex pᷣn⸗ cipiis illius coꝛpis in qͥ eſt reałr trãſeunter Arguit᷑. lumen eit qualitas fiuens a coꝛpoꝛe. er⸗ go eſt defiuxus coꝛpis.⁊ li ſieaunc eſt coꝛpus Dicen dum ꝙ iſta ꝓoſitõ umẽ eſt defuxus coꝛpis intelligi?
Folio xxxvii
dupliciter. Vno modo ꝙ lumen ſit parue ꝑticnle coꝛ — parue ꝑticule coꝛ poꝝ defluentes a coꝛpe lucido. ac ſi diceretur lumẽ in aere nihil aliud eſſeq; multa ꝑua coꝛꝑa athomglia re ſoluta a coꝛꝑe ſolis.⁊ ſic Areſtoteles repꝛobat iſtam pꝓ politõem. Alio modo poteſt pꝛopoſitõ intelligi ꝙ lu⸗ men ſit dẽfiuxus coꝛꝑis.ideſt qualitas defiuens a coꝛ
poꝛe · ⁊ ſicgpoſitio eſtvera.quia lumen eſt qualitas na
turalis ip̃ius coꝛꝑis luminoſi.que ab ip̃o coꝛpoꝛe lu⸗ P.qu ꝛe lu minoſo naturaliter fluit.*
&Arguit. omnis qualitas ßſibilis halrt cõtrarius
ſed lumen non halet contrarium · ergo nõ eſt quali ſenſibilis Dm ꝙ duplex eſt qualitas nlwil dam eſt que reꝑitur in ip̃is elemẽtis ⁊ elemẽtatis.ſicut ſunt calidum frigidũ ꝛc. ⁊ ſic Zireito. bene loquit dicẽ⸗ do ꝙ om̃is qualitas ſenſibilis habet contrarium Alia eſt qualitas bſibilis que inuenit in celo. quod omnino eſt incoꝛruptibile.⁊ talẽ qualitatẽ non optet habere qᷓ
litatẽ cõtrariã niſi extendat᷑ ↄtrarietas ad pᷣuatiuã op
poſitõem.⁊ ſic tenebꝛe funt contrarie lumini. Vel bꝛe
uiter dicitur ꝙ omnis qualitas ſenſibilis ſenſu tactus
ſemper habet contrariuin.ſʒ hoc nõ optet de q̃litatibo ſenſibilib alioꝛum ſenſuũ. Zirguit᷑. lumẽ eſt coꝛpꝰ.qꝛ phs diſtinguit tres ſpe
ma.⁊ ignis lux.ſʒ ignis eſt coꝛpus.ꝗᷓetiq lux ſine lumi ne erit coꝛpꝰ Dm ꝙ p hs loquit᷑ ibi exemplariter
ᷣm opinionẽ antiquoꝝ qͥ diſtinxerũt triplicẽ ignẽ. Exẽ
pla em̃ debt ꝓcedere ex notioꝛib.cũ qᷓ m antiquos fu
it notum ⁊p̃ſuppoſitũ ꝙ tres eẽnt ſpẽs ignis·ſic etiã ex
emplificat ibi Areſto. ¶ Querit᷑. vtrũ lumẽ repiatur equaliter in oñib.
Dm ſicut pꝛius dictũ eſt ð dyapha neitate.aliqua
em ſt? dyaphana ꝑ totum.⁊ illa recipiũt lumen ꝑtotũ
Alia vero ſt dyaphana ᷣm ſupficiem.⁊ illa recipiun lumen Pᷣm vltimã eoꝝ ſuꝑficiem. Muius rõ eſt. quia
et illa que ſtẽ dyaphana hm ſupficiem ſtẽ ſuſceptiua lu minis ꝰm ſupficiẽ. In pᷣmis eſt tñ iſta differẽtia.qꝛ ali⸗
qua hñt de le lumen ·ſicur eſt coꝛpus ſolis. Alijj haẽt
lumen ab extriſeco.ſicut aer⁊ aqua
Eſt autem coloꝛis ſuſceptiuum. quod ſine coloꝛe ſoni ãtabſonum·ſine coloꝛe autẽ dyapha num⁊ inuiſibile autem quod vix videt᷑ vt qð
tenebꝛoſum eſt huiuſinodi aũt dyaphanumq⸗ dem eſt. ſed eſt cum ſit actu dyaphanum ſed cum
potẽtia. Eadem eĩ natura qñq; qͥdem tenebꝛa gñqʒ autem lumẽ eſt
Poſtqᷓ; phs oſtendit quomodo ſe pabeat coloꝛ ad
videndum qui non videtur ſine lumine. hic dicit qño ſe habet dyaphanũ ad videnduʒ.⁊ pᷣmo qũo ſe habeat
ad coloꝛem. Et circa hot ponit ſimile de ſono dicẽs · y ſicut ſe habet aer ad ſonum.ita dyaphanum ad coloꝛẽ et quia dyaphanum eſt ſine coloꝛe ſic eſt ſuſceptiuꝰ co
ℳ ℳ 6
joꝛis.ſic etiaʒ quia aer eſt ſine ſono. ergo eſt ſuſceptiuꝰ
ſoni. Qt ratõ iſtius eſt. quia omne ſuſcipiens debʒ eẽ denudatum a natura ſuſcepti. alõ non 6n
pꝛium ſubiectum ip̃ius iumis eſt dyaphanum.ila ã (que ſunt dyaphana ꝑ totũ)Mtꝭ ſuſceptiua luĩs ꝑ totu;
Lalo
Mr— drn ſpene

— 2—
——
Queſtiones
cũ ergo dyaphanũ recipit in ſecoloꝛem opʒ ꝙ ſit denn datum a coloꝛe.⁊ ſilr aer a ſono. Et ꝑ hoc ſoluitur ar⸗
gumentũ quo arguit᷑ ꝙ dyaphanuz eſt ſine coloꝛe.⁊ ta⸗ mẽ ſuſcipit coloꝛem.quia in pꝛincipio dyaphanũ eſt ſi ne coloꝛe · ſed in viſione eſt cũ coloꝛe.quia ſuſcipit in ſe coloꝛem.⁊ ſic etiam aer eſt ſine ſono·⁊ tamẽ ſicipit in ſe
ſonum anteqᷓ; immutet᷑ auditus. Dem̃ ð̃t quomodo dyaphanũ videtur.i.ꝑ viſum cognoſcit᷑.⁊ vult ꝙ dva
phanum cognoſcit᷑ ſicut tenebꝛoſum. Ex quo em̃ cog⸗
noſcimus aliquid eſſe p̃us lucidum ⁊ poſtea tenebꝛo⸗ ſum ꝑcipimus ꝙ eſt dyaphanum.qʒ eſt eadem natu
ra ex pte ſubiecti.q̃ ſic qñq; in ſe hʒ tenebꝛas ⁊ qñq; lu mẽ.ſicut manißeſte ptʒ ꝑ ſenſum
õ om̃ia autem viſibilia in lumie. ſed ſolũ
vniuſcuiuſq; ꝓpꝛius coloꝛ Duedam ẽ in lu
mie quidem nõ vidẽtur. in tenebꝛa autem faci⸗
unt ßſum · vt que ignea vidẽtur ⁊lucẽtia Nõ ᷓt nomiata ſi hec vno nomie · vt quercus putride
coꝛnu capita piſcium ⁊ ſquame ⁊oculi. ſed nul⸗
hoꝛum videtur pꝛopᷣus coloꝛ· ꝓpter quã igi
tur cauſam hec vidẽt᷑ alia ratio
Poſtqᷓ; phs determiauit de manifeſtis viſibilibus
que videnturꝑ lumen extrinſecum · hic ↄſequenter der minat de viſibilib innoĩatis.dicẽs ꝙ nõ om̃ia ſte viſi
bilia ꝑlumen exterius. ſed ſolum illa quoꝝ eſtꝓpꝛius coloꝛ. Sũt em̃ aliqua q̃ in lumiĩe exterioꝛi nõ ſtẽ viſi⸗
hilia ſub ratõe lumis.ſicut ſte lucentia de nocte.ſʒ iſta ſiꝰ viſibilia in tenebꝛis.iſta aũt nõ ſt? nomĩata vno no mine cõmuni.ſicut ſt⸗ putredines quercuũ.capita pi⸗ ſcium.ſquame piſciũ.oculi cattoꝝ⁊ oculi lupoꝛum. Ratõ autem quare iſti videntur in nocte ⁊ non in die ſtatin hoc.quia ſt/ duplicia coꝛpa.q̃dam ſt que ha⸗ tent ꝑfecte lumen compꝛehẽſum ab opaco.⁊ talia coꝛ⸗ poꝛa poſſunt ſolum videri per lumen exterius. ſicut ſt⸗ roꝛpa chloꝛata.in coloꝛatis em̃ coꝛꝑibus lumen eſt per fecte compꝛehenſũ ab opaco. Alia ſt/ coꝛpoꝛa que non
neheſtei lumen non eſt perfecte com
enſum ab opaco·⁊ talia coꝛpoꝛa poſſunt etiam vi⸗
Deri ſine lumie exterioꝛi.quia ꝑ pꝛopꝛiũ lumen pñt ali
Vuã pteʒ medij illuiare.iſta tamẽ non vident᷑ luĩoſa in
umie exterioꝛi. qꝛ hoc lumẽ exteriꝰ offuſcat minus lu⸗ men · Et ex hoc ſumit᷑ quare in die nõ vident᷑talia lu⸗
minola ſicut in nocte. Pꝛo intellectu omniũ iſtoꝝ
iendũ. ꝙeſt triplex graqus gradꝰ viſibili. quedam
Sque vident᷑ ſub lumie alieno ⁊ coloꝛe gpꝛio.⁊ iſta vi
Nbilia ſolũ vident᷑ in die ⁊ nõ in nocte.alia ſunt que vi
dent ſub lumine gpꝛio ⁊ coloꝛe alieno.⁊ iſta equalr vi⸗ dent᷑ in die ⁊ in nocte ſicut ignis. alia ſte que ſe habent medio modo.qꝛ vidẽtur in die ſub lumine alieno ⁊ co loꝛepꝛopꝛio.⁊ in nocte ſub lumine pꝛopꝛio ⁊ coloꝛe alie no·ſicut ſunt oculi cattoꝛum ⁊ putredines quercuum
eet ſimilia que videntur in die aiba. ⁊ ergo vidẽtur ſub coloꝛe pꝛopꝛio ⁊ ſub lumine ſolis. ſed in nocte vidẽtur ub pꝛopꝛio lumine.⁊ non videntur talia coꝛpoꝛa alba
ed luminoſa
Nütautemintitummaifeſtumeſt qm̃ůd
ſecũdi de Anima
quidem in lumie videtur coloꝛ eſt· Vñ nõ vide tur ſine lumie· hoc eiñ erat ipi coloꝛi eẽ motiuũ
eẽ ßm actum dyaphani actus autem dyap hani
lumẽeſt. Signum autem huius maifeſtum · ſi quis em̃ ponat habẽs coloꝛem ſuper ipſum vi⸗ ſuln nõ videbitur. ſed coloꝛ mouet dyaphanuʒ puta aerem · ab hocautem iam cõtinno exiſtẽte mouetur qð ßſitiuumeſt
Quia phs dixit de duplici viſibili P oſtendit qũo vtrũq; videat᷑.⁊ pñt ſumi due ↄcluſiones. Pꝛima eſt de coſoꝛe. ⁊ eit iſta.coloꝛ eſt viſibił. qꝛ mouet dyapha nũ pᷣus illumĩatũ.ſed innoĩata ſt⸗ viſibilia.qꝛ mouẽt dyaphanũ.i.ipᷣm actuãdo ꝑlumen.⁊ iõ in eis lumen nõ pᷣſupponit᷑ in dyaphano.ſicut in pᷣmis viſibilibus Dicit g phs ꝙ iã dictũ eſt ꝙcoloꝛ nõ videt ſine lumĩe lumẽ aüt eſt in dyaphano· mouet ꝗᷓ coloꝛ dyaphanũ ac tu illumiatũ. qð vlteriꝰ mouet oꝛqaxñ ſibi eq̃liter 2tiß nuatũ. qð ꝓbat rõe⁊ ſigno. Rõe ſic.· de rõe coloꝛis eſt mouere dyaphanũ hᷣm actũ.i.actu illumiatũ. ᷓ coloꝛ
pus mouet dyaphanum illuminatũ añqᷓ; viſus moue
atur a caloꝛe. Signũ ſtat in hoc. qꝛ ſi aliqͥs habens co loꝛem in ſe.i.coloꝛatũ ponat ſupꝛa viſũ.tũc tał res non videt᷑.⁊ iõ opʒ ꝙ ſit mediũ ĩter oculũ ⁊ viſibile.qð me diñ ßus moueat᷑ anteqᷓ; mouet᷑ viſus ¶Q uerit᷑. quare coloꝛ pᷣus mouet mediũ qᷓ; hſuʒ vt ſus Dm ꝙ ideo.qʒ ſenſus qᷓ;uis ſit materialis.tñ etiam eſt vitał potẽs reciꝑe foꝛmas ab extriſeco.qʒ er⸗ go nõ pᷣt tales foꝛmas reciꝑe ᷣm illã materialitatẽ ᷣm quã ſtẽ in ſuhiecto ꝓpꝛio.iõ opʒ ꝙ tale ſibile ſpñaliſe⸗ tur in inedio. vt ſic poſſet recipi in bſum.ᷓopʒ ꝙ ꝑ me diñ diffundat᷑ ad bſum.vt in ip̃o medio ſpñaliſe᷑ irguit᷑. viſio fit in inſtãti.ſicut phs ꝓbat in de ſẽ ſu ⁊ bſato.qᷓ nõ pᷣmo coloꝛ immutat mediũ ⁊ poſtea ſen ſum Dõm ꝙ qᷓ;gis viſio fiat in inſtãti tẽpoꝛis.tamẽ in viſione ↄcurrũt plura qᷓ̃ habẽt oꝛdinem nature.qa vnñ eſt cauſa slteriꝰ.in vno em̃ inſtanti coloꝛ ĩmutat med iũ ⁊ oꝛganum.tamẽ ſᷣm naturam coloꝛ pᷣus ĩmu⸗ tat mediũ.⁊ mediũ vlteriꝰ immutat oꝛganũ. Poſſunt em̃ in vno inſtanti tempoꝛis plura eſſe inſtantia natu⸗ re.Zreſto. ergo intelligit ꝙ coloꝛ pᷣus immutat mediũ ßᷣm naturã qᷓ; ip̃m oꝛganũ. nõ aũt hm tp̃s Zrguit᷑.ſi coloꝛ eſſet in aere ſeq̃retur ꝙaer eſß ro loꝛatus.⁊ ſikr oculus.quod eſt falſum. Seq̃la pꝛoba tur.quia vbicũq; eſt foꝛma ibi eſt etiam d enominatõ foꝛme. Dm ꝙ ad hoc ꝙ aliqua foꝛ ma denc niet ſubiectũ non ſufficit ꝙ inlit ſubiecto ſatis ꝑfecte ⁊ ſat⸗ intenſe.⁊ꝓpter hoc caloꝛ in aqua tepida nõ denomiĩat aquaʒ calidam. coloꝛ autem eſt in medio ⁊ in oꝛga ßᷣm ßᷣmeſſe impfectum. ergo etiam non denomĩat me⸗ dium neq; oꝛganum—
—
¶ ¶Queritur. vtrũ coloꝛ ſit vniꝰ ſpeciei fm ꝙ eſt in ob ietto medio ⁊ oꝛgano Dm ꝙ ſic.⁊ ponitur ratõ in commento doctoꝛis circa libꝛũ de ſenſu ⁊ ſenſato.qꝛ di⸗ nerſitas ſubiectoꝛum nõ facit in foꝛmis diuerſitatẽ ſpe cificam. ſed ſolum numeralem.ſed iſta diuerſitas(qᷓ eſt in coloꝛe ßᷣm ꝙ eſt in ſubiecto medio ⁊ oꝛgano ſumnt tur ſolumfm differentiam dyaphaneitatis· que ẽ ſub

menendößftn
bms ab eriſgr ßmili matriinis tl fſbiepü Soinien ipo medio ſyůalſ itl. ſicnt phopbeudi mutt medi ipolu at in inftt tiyoꝛs mi vbit ndenmnnd mñ̃ inllann toln im mmutut gri oſn plurſentan nn clerßus muluni airfnſ anuntarc ehhum Scha pu bceum dew⸗ alqua oꝛma di ai pfetein gun tepida rõ dewn eſtin medio ⁊ oghh nam ron devnin n prjn gcln
znꝙitꝛpeniun nld
Treſtotelis
lectum ꝓximum coloꝛis. qula coloꝛ exiſtẽs in ſubiecto eſt in dyaphano termiato.coloꝛ in medio ẽ in dyapha no ſ impłt intermĩato.ſʒ coloꝛ in oꝛgano eſt in dyapha no ꝑtim tminato⁊ ꝑtim intminato. Et rõ eſt. qʒ eſt de natura aqᷓ vt ðꝛ in de bſuꝛ ßſato.ſʒ aqua qdammõter minat ꝓpter ſpiſſitudinẽ ſuã ſpẽs coloꝛis.⁊ iõ ſpẽs re⸗ rum vilibiliũ apparẽt in aqua. Zirguit᷑.coloꝛ in gere nõ denoĩat aereʒ.ſʒ colgꝛ in ꝑiete denoĩat ſubiectũ.ꝗᷓ nõ ſte vniꝰ ſpẽi Cõſequẽtia tʒ qꝛ eadẽ foꝛma halret eundẽ modũ denoĩanqi Dðʒ
ꝙ foꝛma vnius ſpẽi nõ ſp equalr denoĩat diuerſa fub/
iecta ſi inlit taliby ſubiectis hᷣm diuerſum modũ. Exẽ⸗ pli grã licet in igne ⁊ aqua tepida caloꝛ ſit vnus ſpẽi tñ ille caloꝛ nõ denoiĩat aquã tepidã calidã ſicut igneʒ ſic ſilr eſt ad ꝓpoſituʒ. qᷓ;uis em̃ coloꝛ ſit vnius ſpeciei in ſubiecto⁊ in medio.nõ tamẽ hʒ eundẽ modũ ineẽn⸗ di.⁊ ideo nõ equałt denominat. Zirguit᷑.coloꝛ halet etiũ in medio eſſe reale· ꝗᷓ de⸗ ter denomiare mediũ. Añs ꝓbat᷑.qꝛ hʒ eſſe ſpecificũ.ʒ hʒ eſſe reaie. Itẽ coloꝛ exñs in medio eſt in vᷣdicamẽto de tercia ſpẽ usare hʒ eſſe reale inmedio Di tendũ ꝙ dupłns? aliqͥd habere eẽ reale.vno mõ.qꝛ hʒ eſſe ſpecificũ·⁊ ſic vtiq; coloꝛ hʒ eſſe reale in medio.qͥa. eſt in eodẽ pᷣdicamẽto.ſicut coloꝛ in ſubiecto. Zlio mõ ðꝛ aliqd habere eẽ reale.qꝛ inẽ reali mõ.i.ꝑfecte.⁊ ſic co loꝛ ſolũ hʒ eſſe reale in ſubiecto⁊ nõ in medio neq; in oꝛ gano.⁊ hoc eſt qð dici ſolet ꝙ coloꝛ in medio hʒ eſſe in tentõnale.nð tñ accipiẽdo intentõem ꝓ intentõne logi ca.qꝛ talis intentõ nõ eſt ᷣſibilis.ſʒ ðꝛ habere eẽ inten⸗ tionale.i.imgfectũ. qð eſſe eſt ſepatũ a materia.i.a ↄdi tõib materie phiſice. vt infra dicet᷑.⁊ iõ in medio pñt eẽ ſimul coloꝛes q̃ in ſubiecto eẽnt rij. qꝛ ᷣm heſſe qð
halẽt in medio nõ Zriant᷑. In iſtis ↄſonat cõe dictum
ꝙ coloꝛ hʒ triplex eſſe.ſ.in lubiecto in quo habz eẽ phi ſicũ ⁊ reale.⁊ in aere eſt ſicut in deferẽte. ⁊ in oĩgano tã qᷓ; in pꝛincipio cognitõis
Non ẽ bñ dicit democritus opinatꝰ ſi eẽt vacuũ ꝙ medinʒ poſſ ꝑſpici vtiq; certiꝰ·⁊ſi foꝛ
mica in celo eſſz·& ẽ ipoſſibile eſt.patiente ei
aliꝗͥd ſenſitino fit ipᷣm videre. Ab ipo igitqͥ vi
deturcoloꝛe ĩpoſſibile eſt Relinquit᷑ autẽqð a
medio · quare nccẽ eſt aliqͥd eſſe medium · vacuo añũtfacto nõ aliqͥd certe. ſ oĩno nihil videbitur· ꝓgter quã quidẽ igit᷑ cauſum coloꝛem nicẽ eſt ĩ lumine videri. dictum eſt
Nic phus excludit erroꝛẽ democriti circa pᷣdieta
& diccbat.ꝙ ſi totũ mediũ a terra vſq; ad celũ eſſʒ va⸗ cuũ.i.ſine coꝛꝑe.tũc m marimã certitudinẽ viderem
ea queſtꝰ circa celũ.eriã ſi foꝛmica eſſʒ circa celũ. qꝛ ni
hil obſtaret inter rẽ videntẽ ⁊ rem viſam. ſʒ ðt pbus ꝙ
hoc eſt impoſſibile. quia ſi nõ eiſz mediũ inter reʒ vidẽ
tem ⁊ rẽ viſam.tũc nihil oĩno vi deret᷑.qð ꝓbat phser
dictis. quia dictũ eſtꝙ obiectũ pᷣmo mouet mediuʒ. mediũ motum viteriꝰ mouet ßſum.ſi ergo non eſt me⸗ dium.tune ip̃m nõ poteſt moueri ⁊ ſi medium nõ mo
uet᷑etiam bſus nõ mouetur amedio
„„5
Folio xxxviüi Ignis ãt in vtriſq; videt᷑⁊ in tenebꝛa ⁊ in lu mieꝛ b e necitate· dyaphanũ em̃ abh lucidũ fit Mic ponit alã ptem.ſ.de mõ vidẽdi coꝛpa lucida ſiue innoĩata viſibilig. dicẽs ꝙ ignis ⁊ alia innomſata viſibilid vidẽt᷑ nõ in lumiĩe ſed in tenebꝛis.⁊ iõ ſicut co loꝛ eſt viſibilis. qꝛ mouet dyaphanuʒ pᷣus illuĩatũ.ira
innoĩata viſibilla ſii viſibilia.qꝛ mouẽt dya phanũ ip⸗
ſum actuãdo ꝑ lumẽ.⁊ F iõ. qꝛ talia lucẽtia in nocteſq̃ dicunt᷑ vilibilia innoĩata)hñt intra ſe lumẽ imbibituʒ qᷓ luĩe pñt etiã dyaphanũ inpte illuĩare.⁊;ᷓ ↄtingit in eis ꝓpter ↄmixtioneʒ nature ignis.a qͥ igne ẽ luciditas vel lumẽ in mixtis.alia em̃ elemẽta nõ ſt de ſe lucida NArguit᷑. ſi iſta innoĩata viſibilia eẽnt lucẽtia ꝓp⸗ ter ignẽ. ſeq̃ret᷑ ꝙ etiã eſſent calida ꝓpter ignẽ. Dm ꝙ hoc nõ opʒ.cuiꝰ rõ eſt. qꝛ qñcũq; due foꝛme ſte in ali quo.qꝝ vna natu ralr eſt p̃oꝛ alia· tũc põt talis res ma
nere in aliquo m pᷣmã foꝛmã ⁊ nõ ᷣm vltimã.ſed non
ecõtra.cũ ergo luciditas ſit pᷣoꝛ foꝛma qᷓ; caliditas.er⸗ go pᷣt ignis repiri in aliqͥ ßm luminoſitatẽ ⁊ nõ hᷣm cali ditatẽ. O aũt luĩnoſitas ſit poꝛ foꝛma pʒ.qꝛ ignis cõi cat lumẽ cũ coꝛꝑib celeſtib qᷓ ſt pᷣma toꝛpoꝛa
Eadẽ ãt rõ eſt ⁊ de ſono ⁊de odoꝛeNihil em̃ ip̃oꝝ tãgẽs ßᷣſitiuũ facit ßᷣum. Sed ⁊ ab odoꝛe qͥdem ⁊ſono media mouẽtur. ab hoc qt ſitiuo⸗
rum vtrũq; · Cũãt ſuꝑ ip̃m ᷣſitiuum aliq;s ap⸗ ponit odoꝛãs aut ſonans neq; vnũ ß̃ſum faciet
De tactuãt ⁊ guſtu hʒ ſe ſimilr.nð aũt vide᷑ꝓp ter quã aũt cãm poſterius erit manifeſtũ. Me⸗
dium aũt ſono qͥdem aer eſt.odoꝛi aũt inoĩatũ eſt. Cöis eĩ quedaʒ paſſio eſt ab aere ⁊aqᷓÿſicut dyaphanum coloꝛi. ſiceſt habẽti odoꝛem ꝙeſtĩ vtriſqʒ his. Vidẽtur eĩ aialiũ aquatica habere odoꝛis ßᷣſum homo ⁊ ꝑedibꝰ ambultiũ que cunq; reſpirãt ĩpoſſibilia ſt odoꝛare niſi reſpi⸗
rantia · Lauſa autẽ de his poſteriꝰ dicet Hic phs redit ad materiã de qua pᷣus fuit locutꝰ.
ſeʒ ꝙ coloꝛ poſitus ſupꝛa bſum nõ facit bſatõem. dicẽs
ꝙ hoc nõ ſolũ verũ eſt de coloꝛe.ſʒ etiũ in alijs bſihilib qꝛ etiã alia bſibilia poſita ſupꝛa ᷣſum nõ faciũt ſatio⸗ nẽ. Et pᷣmo declarat h in his in qͥbus eſt nanifeſtum ſcʒ in qͥbus reꝑitur mediũ extraneũ.ſicut ſt/ auditus⁊ olfactus.qꝛ in illis opʒ pus media moueri anteqᷓ; mo⸗ ueãtur ßſus.ſicut ſonus pᷣus imutat aerẽ anteqᷓ; immu tat auditũ.⁊ odoꝛ pᷣus diffundit ſe ꝑ aerẽ anteqᷓ; ĩmu⸗ tat olfactũ. Et qᷓ;uis hec nõ appareãt de guſtu ⁊ tactu qʒ vident᷑ abſq; medio ĩmutari.tñ eſt ibi etiã ſile ſicut ĩ fra dicet᷑.qᷓ;uis em̃ guſtꝰ⁊ tactꝰ nõ hñt mediũ ertrinſe cũ.tñ halẽt mediũ intrinſeeũ. Dem̃ oſtẽdit qͥd ſit me⸗ diũ in ſenſiby. dicit aũt mediũ ꝑqð bſibile defert ad ſẽ ſum.⁊ vult ꝙ mediũ in ſenſu viſus auditꝰ⁊olfactꝰ ſt⸗ ger ⁊ aqua. Et hoc ꝓbat ſpẽaliter de odoꝛe.qꝛ ibi vi⸗ detur eſſe minus manifeſtũ.gem̃ odoꝛ pei 6 4
— 5 11 6 11 4 6 ſ 3 n t * 3 5 3 „ 1
6 3 6 . * 3 11 3 1
8

— 2————————. ——————————————. ——————————— 5
——————————
—
5 — ——— *
Qeſtiones
manifeſtũ eſt in reſpirãtibyqͥ nõ odoꝛãt niſiꝑ reſpira⸗
õem in aere. Metiã fiat relpiratõ in aqua pʒ.qi aĩa lia aquatica ſicut ſtꝰ piſces hñt vtiq; bſum odoꝛis. et
ſic defert᷑ in eis odoꝝ ꝑaquaum
Argui᷑ mediũ ⁊ ßſ is delẽtpoꝛtõnari.ã ſiẽideʒ
mediñ in illis trib ßſibus nõ erũt bſus diſtimti Di
cendũ ꝙ qᷓ;uis ſit idẽ mediũ materialr in ipſis ßſibus
ꝑaðbſibilia deferunt᷑ ad ip̃os bſus.tñ eſt aliud foꝛma
liter. Poſſunt em̃ aer ⁊ aq̃ capi triplr.vno mõ hm trãſ pa rentiq ⁊ dyaphaneitatẽ.⁊ ſic ſt? mediũ inviſu.qʒ ſie coloꝛ defert᷑t aerẽ⁊ aquã. Alio mõ accipiuntᷣmꝙ ſt⸗ coꝛpa facilr mobilia bm locũ.⁊ ſic ſte mediũ in auditu qꝛ ſonus cauſat᷑ ꝑ motũ localẽ aerꝰ⁊ aque. Tercio mõ accipiunt᷑ ᷣm ꝙ ſte facilt alterabilia.⁊ ſic ſt/ medium in olfactu ⁊ guſtu. quia odoꝛalterat aerem anteqᷓ; ve⸗ nat ad adoꝛatũ.⁊ ſir alterat aquam. ¶ Querit᷑. vtꝝ hbile poſitum ſup̃ ßſum faciat bſa⸗ röem. Döm ꝙnõ.⁊ rõ eſt. qꝛ opʒ obiectũ eſſe ſpña liſatuʒ anteqᷓ; poſſit mouere bſum. Si em̃ ſufficeret q̃ litercũq; pᷣſenria foꝛme ad cognitõem.tũc etiã res na⸗ turales cognoſcerẽt illas foꝛmas qᷓ;ʒ in ſe halẽt. Reqͥri tur qᷓ ad cognitõem alicuiꝰ foꝛme ꝙ talis foꝛma ſit ſpi ritualiſata.ſj ſpũaliſatõ nõ põt fieri niſi ꝑ medium.er go opʒ obiectũ ꝑ mediũ ditffundi. Maioꝛ pʒ ex oꝛdine entiũ.qꝛ ſi aliq̃ res hz foꝛmã magis ſpũalem.tũc talis res magis cognoſcit. Sůt em̃ quedã entia que habẽt foꝛmas materiales. vt ſte entia pure matialia.ſicut pa ries habet in ſe coloꝛem. quedã vo ſt/ entia que habẽt
in le foꝛmas materiales cũ quadã ſpñalitate. Hoc ãt
Ztingit duplr. vno mõ. qꝛ recipiũ ttales foꝛmas abſq; materia.⁊ tñ cũ ↄditõibus materie mathematice q̃lia ſti ſentientia. ⁊ talia cognoſcũt ſingularia. Alia autẽ ſti
que recipiũt in ſe foꝛmas abſq; materia ⁊etiã abſq;
ditõibv cuiuſcũq; materie.⁊ talia cognoſcũt res nõ ſ o lũ ſingulares ſed etiã vles. Ex quibꝰpʒ ꝙ cã cognitõ nis eſtex b ꝙ aliqͥd recipit foꝛmaʒ abſq; materialitate et cũ ſpiritualitate¶ irca qð ſciendũ ꝙ triplr põt im
pediri blus a ſua bſatõe. Dꝛimo ex pñtia maioꝛis ßſij
bilis. ⁊ ſic impedit᷑ viſus noſter a viſione ſtellaꝝ in die Fpler malus lumen ſupueniẽs.ſ.lumẽ ſolis. Scðo im pedit᷑ ß&sꝓpter indiſpõem oꝛgani.ſic lingua febꝛicitã tis infecta amaro humoꝛe iudicat om̃ia amara.et iſti
modi nõ— adpoſitum. Sʒ tercio impedit᷑ exſuꝑpõ ne ßlibilis ſup lũ.⁊ illũmodũ ꝓſequi᷑ pph irguit᷑. libile nõ p̃t pon ſup̃ſum.qᷓ textus ẽ fal ſus. Añs ꝓbat᷑. qꝛ poſitõ eſt ſolũ coꝛpoꝝ.ſʒ ßſibile non eſt coꝛpus· ſed quedã q̃litas.. Dm qᷓ;tů nñc ſuf
ficit ꝙ bſibile capit dupłr.ſiłt ⁊bſus. ꝓꝛimo accipitur
ßſibile hm ꝙ eſt pᷣncipalis rõ immutãdi bᷣſum ⁊ ſic ſen⸗
ile eſt actis. Alio mẽõ accipitßibile ꝓillo qð eſt to ta rõ immutãdi ßſum ⁊ſic acchs acceptũ cum ſubiec⸗ o vocat bſibile. ⁊eo mõ accipit᷑ hic ßſibi le.⁊ tũc bſibi⸗
leeſt coꝛpus.⁊ꝑ cõſequẽs poteſt poni upꝛa bſum. Si⸗
militer ßſus accipit᷑ duptr. vno modo ꝙ potẽtia ſenſi⸗
tiua.⁊ ſic bſibile nõ ponit᷑ ſupꝛa ß um. Alio mõ accipi tur Poꝛgano in quo eſt bſus.⁊ tũc ßſus eſt coꝛ pꝰ.ſicut bſus viſus ſt oculi cuʒ neruo optico.⁊ eo mõ blibile ðꝛ poniſ upꝛa hſ um. Elñ in poꝛi textu Areſto. notãter dix it(ſi aliqs ponat hñs coloꝛẽ)iqᷓ eſt coꝛpꝰ coloꝛatũ ſup viſum.i.ſup̃ oꝛganũ nõ facit bſatõem. kirguit. om̃e mouens dz eſſe immediate cũ moto ſeptimo phiſicoꝝ.ſʒ ſenſibile mouet bſum.ꝗᷓ debʒ eſſe
ſecundi de Anima
ſimul cũſenſu. Dm ꝙ duplex eſt eſt hᷣncipale ⁊ pᷣmñ.aliud eſt mouẽs ꝓximum. Per or. go dicendum eſt ꝙ obiectum bm ꝙ eſt in ſubiecto pꝛo⸗ pꝛio.ſic nõ eſt ſimul cum moto.ſ.ſenſu. quia ſic eſt mo⸗ uens pᷣmum.ſed obiectum ᷣm ꝙ eſt in medio eſt mo⸗ uens ꝓximum.⁊ hoc modo eſt ſil cum ſenſu.? ſic etiaʒ ſenſibile agit in bſum per contactum virtutis.licʒ non ugntitatis. 3 2 Arguit᷑. videtur ꝙ tãgibile poſitũ ſupꝛa tactũ fa⸗ ciat tactum.ꝗᷓ iſta autoꝛitas nõ eſt vtr vera· Añs ꝓba tur. quia ſi alicui inferat᷑ vulnus.tũc in locovulnerisẽ tactus.⁊ tñ ibi aĩal ſentit. ſenſibile poſitum ſupꝛa ſẽ⸗ ſum facit bſatõem. Dm ꝙ in illo caſu etiã nõ fit ta ctus in illo loco in quo ponit᷑ tangibile ſup tactũ rali ter. ſed in locis ꝓpinquis vbi eſt ractꝰ integercirea po⸗ ſitõem bſibilis ſupꝛa tactum.qʒ in illis locis nõ eſt tae
tus leſus. ⁊ lõ in ili pt fieri latio Uunc autem pᷣmum de ſono ⁊ olfactu de
terminemus Eſt autẽ duplex ſonus·h ic quidem eĩ actu quidã alius alßvotentia. alia em̃ nõ dicimꝰ habere ſonũ · vt ſpõgiam lanazʒ pi los Quedã aũt habent · vt es ⁊quecũqʒ plana ⁊ lenia ſt. qm̃ pñt ſonare. Pocãteſt ipſiꝰ medij⁊ auditus facere ſonum actu Poſtqᷓ; Areſto. determinauit de obiecto viſus. hic ↄñter vult determĩare de obiecto ſecũdi bſus.dd ſcʒ ſit obiectũ auditus.qꝙ aũt viſus pᷣoꝛ ſit auditu pᷣus ꝓba tum eſt triby rõiby de viſibili Arguit᷑. auditus eſt perfectioꝛ viſu. ꝗᷓ dʒ pᷣcedere Iiñs ꝓbatur. qꝛ plus valet auditꝰ ad ſciqmqᷓ; vilus. nã plus addiſcimus audiendo qᷓ; videndo. in ſignum cuius ðt Zreſto.in pᷣncipio ꝑuoꝝ nãturalium.ꝙ ceci a natiuitate ſunt pꝛudentioꝛes ſurdis ⁊ mutis Di⸗ cendum ꝙ viſus ⁊ auditus poſſunt dupliciter ad inui cem ↄpari. Vno mõ quãtum ad ea que eis per ſe cõ⸗ ueniunt.⁊ ſic viſus eſt dignioꝛ auditu.quia ꝑſe ↄpant᷑ ad obiecta.ſic obiectum viſus eſt dignius obiecto au⸗ ditus. Zlio modo compant᷑ ad inuicem quãtũ ad ali quod accidens.qð eis ↄuent.ſ.quãtũ ad receptõem diſcipline.⁊ ſic auditꝰ eſt dignioꝛ viſu. quia plura ad diſcimus audiendo ab alijs qᷓ; inuemẽdo ꝑnos quod fit ꝑ viſum.ſed hoc non arguit dignitatem auditꝰſim pliciter. ſed km quid. Simile eſt de homine? equo.qꝛ homo eſt ſimpliciter dignioꝛ equo.ſed fm quid.ſgʒ in curſu vel ad poꝛtandum onera equus eſt dignio? ho mine. Poſſet etiam aliter dici ꝙ qᷓ;uis plura addiſca⸗ mus audiendo qᷓ; videndo.tamen eſt maioꝛ certitu⸗ do in viſuqᷓ; in auditu.⁊ ideo ſcĩa accepta ꝑ viſum e
certioꝛ ea que accipit᷑ per auditum Intendẽs ergo ps
—
de ſono determinare. pᷣmo determĩat de ſono in com⸗ muni.ſecundo de quadam ſpecie ſoni.ſcʒ de voce.ibi ¶Vox aũt eſt ſonus) Circa pꝛimũ pᷣmo determiĩat de generatione ſoni.ſecundo de immutatõe ſoni. Qirea pᷣmum nit de generatõe ſoni directi.ſcðo refiexi.ibi Echon aũt). ¶ Queri. quare Sreſts· dermiĩat hic de gñatõe ſs ni.⁊ iñ pꝛius nõ detmiauit de gñatõns colori.nec po

Mulg
ackonnut nſpõgn ks;
& Ncigyn deütctiyn .
o ſerid wht ho ſtandin juʒ
ſieneniritjeie dired o ridnduign op nmlm pu ſurdis ams D oſſunt duplumm deaquecspeit audimn. qxupk d imtmqxiii L. lquiti t0 nin Zie nl. quipln ᷓmmippuesg nmd ebbommcuos x KWfn cuus ci dimoe qᷓuis plun udcia men e mai unn mm Inmds omiat de owl e nnutaen lu
cimi bieh
ſtea detmiat de gñatõe obiectoꝝ alioꝝ ſenſuũ Di
endũ ꝙideo.qꝛ obiecta ſenſuũ exterioꝝ ↄſiderãtur dupkr. Eno mõ ßm ꝙ gant᷑ in ſuis ſpẽbus.⁊ ſic de
eis detmiĩaturi libꝛo puoꝝ naturaliũ.ibi em̃ detmia tur de gñatõne coloꝛis qũo ſcʒ gñatur ex lumie⁊ exo Pacoĩ draphaneitate. Sibr dermiatur ibi de gñatõ neodoꝝ? ſapoꝝ. Alio mõ ↄſiderat obiectũ hᷣm ꝙ ĩ⸗ mutãt ip̃os ſenſus.⁊ ſic in hoc libꝛo detmiĩatur de eis
Perhoc ergo ðꝛ ad q̃ſ iruʒ.ꝙ illa duo ſeʒ exñtia ſ peci⸗ fica ſoni⁊ ĩmutatioſ enſus ꝑ ſonũ nõ diſtãt a ſono.qꝛ
gñ ſo nus exiſtit ĩ ſua ſpẽ.tũc ĩmutat ſenſuʒ ⁊ ecõtra.⁊ ideo nõ fuit glia detmiĩatio hñda de giatõ ne ſoni ⁊ e⸗ ius ĩmutatõne.ſed alia detmiatio hẽtur de alijs ab⸗ iectis ᷓtum ad gñatõem ⁊ qᷓ;rum ad imutatõem.qꝛ tales qᷓlitates ſte ꝑmanẽtes hin naturã.⁊ icdeo pñt eſſe
2 nõ imutare. nõ aũt ſic ẽ de ſono Intẽdit ergo Ar⸗
ſic defmiĩare de gñatione ſoni.⁊ pᷣmo diſtĩguit qũo a liquid ſe hʒ ad ſonũ. ⁊ vult ꝙ triptr aliqͥd fe hz ad ſo
num. Vno mo puatiue.qꝛ neq; habʒ ſonũ in actu ne⸗
inpoña. vt ſoongea vł lana.qꝛ em̃ nõ pñt facere ſe num. i.nõ habẽt lonũ in poña Ilio mõ aliqͥd ſe hẽt
ad ſonũ poſitihe.⁊ hoc ↄtingit dupłr.qꝛ vel hzʒ ſonũ in Poũa.jicut ſunt es cãpana.⁊ quecũq; ſunt plana?
enla qꝛ habẽr in ſe poñ̃am faciẽdi ſonů· Alla dicunt hẽe ſonñ in actu ſicut ip̃ᷣm mediũ in quo ẽ ſonus rea
liter Em aliquã ptenni.circa coꝛpꝰ ſonans.⁊ auditus Inquoẽ ſonus intẽtionalit Circa hũc textũeſtↄſ derãdum.ꝙ ſonꝰdiffert ab alijs ſenſibilib.qa ſonus
nõ eſt in actu niſi ĩ medio. in coꝛꝑe ſonãte nõ eſt ſo⸗
nus niſi effectiue ⁊ nõ foꝛmalr nec f ubiectiue.ſed alia
ſenſibilia nõ ſunt tm̃ in medio actualit ⁊ foꝛmałr.ſed
etiã ſuntĩ aliquo ſubiecto actualr.⁊ hoc intẽdit Ar. in hoc textu dicẽs. ꝙ in medioẽ ſolũ ſonꝰ ßᷣm actũ.
t irguit᷑. mediũ ſicut aer etiã hʒ ſonũ in poña er⸗ go nõ bene ðꝛ ꝙ coꝛpꝰ ſonãs hʒ ſonũ in poñ̃a.⁊ medii in actu Dõm ꝙ duplexeſt poña.ſcʒ effectĩa qñ ſcʒ aliqͥd põt facere alteꝝ deſe.ſicut edificatoꝛ ðꝛ eſſe in
poña ad domũ ſcʒ effectiue.⁊eodẽ mẽõ coꝛpꝰſonãs ẽ
in poña ad ſonũ.quia põt de ſe facere ſonũ ſcʒ in aere. Zilio modo aliqᷓd eit in poña ſubiectiua.⁊ ſic etiã me diumẽ in poña ad fon.qꝛ mediũ eſt ſubẽm in qͥ reci pitur ſonꝰ. hʒ ergo mediũ qũq; ſonũ in actu qñ ſcʒ ꝑ rutitur coꝛpꝰ ſonans.⁊ qñq; hẽt ſonũ in poña ſcʒ añ⸗ qᷓ; ꝑcutitur coꝛpꝰ ſonãs. vei poſtqᷓ; ipᷣmeſt ꝑcuſſum⁊ teſſauit pcuſſio
irguit᷑.ſicut ꝑ co loꝛẽ dicimꝰ nos videre coloꝛa⸗ tum.ſic ꝑ ſonũ dicimꝰ nos ꝑciꝑe ſonãs ergo ſicut co loꝛ ẽ ſubiectiue ĩ coloꝛato.ſic etiũ ſonus erit ſubiectie in qꝛge ſonante Dicẽdum ꝙ tales locutões nõ ſte eqilt intelligẽde in ſono ⁊ obiectis alioꝝ ſenſuũ.qͥa tales pᷣdicatões ſunt ſubiectie in alijs ſibilib. Exẽ⸗
ꝑli grã. vt ſi dicamꝰ video coloꝛatũ. ſenſus ẽ viðo coꝛ
s hñis in ſe coloꝛẽ ſubiectĩe.ſed iſte pᷣdicatõnes de ſono ſto effectiue. vt ſi dicat audio cãpanaʒ · ſusẽ. ꝙ rãpana eifertiue de ſe facit ſonũ. ⁊ ſie cãpana eſt ii bileꝑ accñs ſicut ⁊ coꝛpus coloꝛatũ ¶ſ Querit᷑.tũc cuz in aere ſit ſonꝰſ ubiectie q̃re nõ di⸗ timꝰ audio aerẽ. ſicut dieimꝰ video parietẽ in ẽco loꝛ Dm ꝙ rõ eſt. qꝛ ſonꝰ nõ hʒ eſſe pmanẽs in ge⸗ re ſic alia blubilia hñt eẽ ꝑnʒanẽs in ſuis ſubiectꝭ.ſed km loglcos foĩa que trãſeüterẽ in ſubẽo non denoiat iᷣm ſubẽm ſicur ptʒ de rubedie cãta ex verecũdia.qᷓ nõ denoĩat ſuũ ſubẽm.ſic eti ſonus nõ denoĩat aerẽ
Folio xxxix
loꝛe ſicut cã efficiẽs ſoni a ſono.vt q̃re nõ dicimus vi
deo hictoꝛẽ qui facit coloꝛẽ ſicut dicimꝰ audio cᷓpa⸗
naz q̃facit ſonũ Dm ꝙ nõ eſt ſite. qꝛ ſonus qů ẽ tũc
ſp ↄiũgitur actualr ſue cãe efficiẽti qꝛ nõ eſt ſonꝰ mſt
qñ coꝛpus ſonãs actualr facit ſonñ. fed nõ ſp ↄiũg it coloꝛ cãe efficiẽti. qꝛ et/manet co loꝛ pictoꝛe nõ pigẽte Arguitur eiuſdẽ eſt poña cuiꝰeſt actꝰ.⁊ ecõtra.
ſed nũqᷓ; eſt ſonꝰ actu ĩ coꝛpe ſonãte. ergo nec in poña Dz ꝙ actus capit᷑ duplicit Vno mõ ꝓut beat
opatõeʒ. ⁊ ſic eiuſdẽ eſt poña opatiua cuiꝰ eſt actus.i. opatio.⁊ ſic ſonꝰ eſt in coꝛꝑe ſonq̃tetã in poña qᷓ; in ac tu. Alioꝰ actus ßcat foꝛmã.⁊ tñc eiuſdẽ eſt actꝰ cuiꝰ?
eſt voß̃a paſſiua ſiue ſubiectia.? ſic coꝛpꝰ ſonqs necẽ in poſia ad ſonũ nec hʒ actu ſonũ.ſic ei ſonꝰ actu ẽ in medio ⁊ ꝛtiã in pofa.qꝛ iñ medio ẽ vt in poña ſub⸗
iectiua ⁊ etiã qñq; actualiter. 2 irguit᷑.ſi aer eſſ mediũ ſeq̃ret᷑ ꝙ idem eſſ. z mem
2ſubem. Vicendũ ꝙ duplerẽ ps aeris circa coꝛ
pus ſonãs. Quedã eſt ꝓpinqᷓ ⁊inilla ẽ ſonus ſubiet
tiue ſicut accñs in ſubẽo.? ibiẽ ſonus realr Zliaẽ ꝑs aeris diſtãs a coꝛꝑe ſonãte.⁊ in illoẽ ſonꝰ ſicut in
dio intẽtionalit᷑ ſicut etiã in oĩgano ſiue in poña
it aũt qui ßmactum ſonus ſemꝑ alicuius
ad aliqd ⁊ in ali quo·ꝑcuſſio eĩ eſt faciẽs Vñ impoſſibileeſtcum ſit vnñ fieri ſonũ alteꝝ eñ eſt pberãs ⁊quod pᷣberatur quare ſonãs ad ali quid ſonat Tangitem̃aliquid.cum antẽ icu tñgitur ſonat Ictus aũt nõ fit ſine motu. Si⸗
cutiam dirimus nõ oĩm cõtingẽtium ictus ſo nus eſt. Nullũ enifaciũtſonuʒ pili ⁊ ſipcutiã⸗
tur ſed es ⁊ quecũq; lenia ⁊ cõcauaſi unt Etqui
dem quoniã lene eſt Cõcaua aũter repenſſione
faciũt multos ictus poſtpꝛimũ in potentiexi
reqͥd motum eſt
Quia Areſtoreles dixit ꝙ ſonꝰqñq;ẽ in actu qñ q vero in poña. Nic ↄñter oñdit qũa fic ſonus in ae
tu. Gt pᷣmo oſtẽdit que reqrũtur ad hoc ꝙ ſonꝰ fiat in actu. Secũdo oſtẽdit qualia debẽt illa eſſe. ibi(ſi eut aũt diximus) Vult ergo ꝙ tria reqͥrũtur ad ſo num.ſcʒ pcutiens pcuiſum ⁊ medi. Qt hoc pꝛobat.
qula ꝑcuſſio alicuiꝰad aliquid eſt cã ſoni.ſicut ptʒ in ſono cãpane vbi baptillus Pcutitur ad cãpanam.
Sed in ꝑcuſſione tria reqͥrũtur.ſe cʒ aliquid qð ꝑcu⸗ titur ⁊ aliquid qð ꝑcutit.⁊ quia non fit pcuſſio ſine motu locali ⁊ motꝰlocalis nõ fit ſine medio.ergo o3 aliqͥd eſſe mediũ ⁊ in tali medio fit ſonus. Zirguit᷑. qñq; fit ſonꝰ vbi nõ eſt pcu tiẽs ꝑcuſſuʒ
—
2 mediũ. ꝓtzʒ itribo Pioĩ ia pcutiẽre aerẽ Scðo I kenſa cũ q̃ vectoꝛ ĩ auriga ducit equũ et ĩpãno velo⸗ citer rupto Doʒ ꝙ in iſtꝰ caſib aerhʒ rõeʒ medij
⁊ etiã ꝑcuſſ.⁊ hoc iõ qꝛ qñ aliqᷓ vᷣga velocit᷑ mouer ꝑ
aerẽ tũc ex tali veloci motu vnit᷑ ger? ↄdẽſat᷑.⁊ talis
aer ↄdẽſatus ꝑcutitꝑ ip̃aʒ vgã ſiue ꝑ ĩaʒ fenſaʒ au
Tür anerit.qtrec effleſeʒcoloꝛs nõ denoiala es

3
Lueſtiones
rige· vñ peutiens ẽ fenſa ſiue ʒga ꝑeuſſum po elt aer ↄdẽſatus.? mediũ eſt aer ſubtit circa aerẽ ↄdenſatũ. De pãno rupto dõm ꝙ due ꝑtes aerꝰextranee ſemu tuo hcutiẽtes ſts cã illiꝰſoniꝑ rupturã illiꝰpãni opʒ ſubito int rare aerẽ ad replẽdũ locuʒ in quo pᷣus erat pãmis vt nõ ꝑmittat᷑ vacuũ.ex qͥ motu ꝑtes aeris ad iuicẽ collidũtur ⁊ gñat᷑ ſonꝰ? Tũc Arẽ.oñt q̃lia dñt eẽ
que reqͥrũtur ad ſonũ ſcʒ pcutiens ⁊ ꝑcuſſum Scðo qᷓ
le erit mediũ Qrea pᷣmũ oñdit ꝙ ꝑcutiẽs ⁊ ꝑcuſſuʒ in ſond dẽnt eſſe coꝛpa dura.⁊ hoc ideo qꝛ ſonus fit ꝑ violentã motõeʒ aeris.ſed mollia cedũt ꝑcutiẽti ⁊ ſit nõ fit ſonꝰ ꝑ coꝛpꝰ molle. qꝛ nõ fit diuiſio aerẽ. Scðo reqͥritur ꝙ ſint lenia.qʒ ſi acus ꝑcuriat᷑ acui nõ fit ſo nus qꝛ nõ fit violẽta diuiſio aer. Ei ad hoc ꝙ ſit mᷓ
nus ⁊ pfectus ſotus reqͥritur ꝙ coꝛꝑa ſint cõcaua. qa
coꝛpa ↄcaua pñt ↄtinere multũ aeris.⁊ ex illa ↄtinẽ⸗ tia multi aeris fit magnus ſonus.qʒ fit violẽtia mag ni aeris incluſi in tali ↄcauitate.⁊ iſta eſt cã q̃re ſi ꝑcu tiãt᷑ ↄcauate manꝰ adiuicẽ fit magnꝰ ſonus ¶ Querit᷑. vtx ſonus ꝑueiat ad auditũ ꝑ motũ loca lem. Dm ꝙ ſonus in pᷣntipio nccãrio hʒ fieri ꝑ motũ localẽ.qꝛ cãtur ex motu locali aeris.ſed in pꝛo⸗ grelſſu nõ eſt nccẽ ſonũ fieri ꝑ motuʒ localẽ.⁊ ſic nõ mł tiplicat᷑ ſonus vſq; ad auditũ ꝑmotuʒ localẽ. Pꝛima ꝑs ſic ptʒ. pᷣmo qʒ dicit Hreſto · in ſecũdo metheoꝛoꝝ. ꝙ viſus anticiꝑat auditũ ſicut manifeſte patʒ in toni truo ⁊ in choꝛuſcatõne.qð ſic imelligit᷑ quia quãuis
ſimul tꝑe fiant tonitruũ ⁊ choꝛuſcatio tñ videmꝰpᷣus
choꝛuſcatõeʒ añqᷓ; audimꝰ tonitruũ qð eſſe nõ poſſʒ niſi ex hoc ꝙ ſonus defert᷑ per motũ localẽ.⁊ viſio fitĩ inſtãti. Secũda rõ eſt.q uuditio impedit᷑ ꝑ ventũ nõ aũt viſio.ſi ergo młtiplicatio ſoni ꝑ mediũ impedit᷑ ꝑ motũ localem qͥfit in ventoergo fit ꝑ motũ iocaleʒ. Scða pars ptʒ tribus rõniby Pꝛima eſt qꝛ dicit Arꝭ
in hoc ſcðo ſupꝛa ꝙ ſenſibile poſitũ ſupꝛa ſenſuʒ nõ fa
cit ſenſatõem. Si ergo ꝑ realẽ motuzʒ ſenſibile veĩret ad ſenſuʒ tũc nõ faceret lenſatõem Itẽ ſonus fcũs in gere auditui ĩ aqua ſicut ptʒ in piſcibus qͥ mouent᷑ꝑ ſonũ illius qᷓ ſtat in littoꝛe.ſed nõ põt dici ꝙ reat᷑ mo⸗ tus Kanub aqua cũ aqua nõ videat᷑ realit᷑ mouert.er go in hoc caſu in aqua ſolũ fit intẽtionalr ſonus. Ter rioſi realis motus ſo fieret cũ ſono:tũc qñq; aer reali ter moueret᷑ ↄtrarijs motiby realib. qꝛ ↄtingit ſonum fieri a duobſtãtibus ĩ oppoſitꝭ locis quoꝝ vnuſdſq; audit alteꝝ· ſi ergo mediũ moueret᷑ realit᷑ tũe ille aer moueret᷑ oppoſit/ motib. Veꝝ eſt ergo ꝙ in pᷣncipio circa coꝛpꝰ ſonãs ẽ realis morꝰſed in aliqua diſtãtia circa auditũ nõ opz eſſe motũ realem.ſed ſolũ ſpẽm ſi ue intentionẽ ſoni abſq; motu reall ¶ Argui᷑. in om̃i ſenſatõe ſufficit pñtia ſenſibil · er⸗ go nõ opʒ auditᷓeʒ fieri ꝑ motũ localẽ Dðʒ ꝙ du
plicit aliqͥd facit ad ſenſatõem. Vno mõ qꝛ imutat ſenſuʒ ⁊ ſic ſenſibile facit ad ſenſatõem.qꝛ imutat ſen
ſum Alio mõ aliqd facit ad ſenſatõeʒ pᷣambularit᷑. ſcʒ ſine quo nõ fieret ſenſibile pñs ſenſui. Mꝛimoꝰ co⸗ loꝛreqͥrit᷑ ad vidẽdũ q pꝛoße ĩmutat viſuʒ.ſed ſcðo
mõ lumẽ reqͥrit ad vidẽdũ ficut illud line qᷓ nõ fit co
loꝛ pñs viſui. Sic ad ꝓpoſitũ dõm ꝙ ſonus redrit᷑ ad
audiẽdũ ſieut qð imutat auditũ.ſed motus local con
turrit ſicut ſine quo nõ pñtat᷑ ſonus auditui
2mplius ñt anditus ĩaere ⁊ iĩ aqua ſed mi⸗
ſecundi de Anima
nus ĩaqua Nõ eſt it ſoni ʒ pꝛius aer neqʒ a5 Sed opʒ firmoꝝ repcuſſiõem fieri adiuiceʒ et
ad aera. Poc ãt fit cum ꝑmaneat pcuſſus aer· ⁊nð ſoluatur.vñ ſi velociter ⁊ foꝛtiter hcutiat. ſongt · Opoꝛtet em̃ pᷣoccupare motum feriẽtis fracturã aeris. ſicut ſi cõgregatõem aut cumu⸗
lum lapilloꝝ pcutiat aliqͥs latũ velociter
Poſiqᷓ; Areſto. dermiauit de ꝑcutiete? pruſſo ã reqͥrũtur ad ſonũ. Tvic ↄñter dermiat de medio. ⁊ ðt ꝙ mediũ ſoni ẽ aer ⁊ aqua.tñ aer eſt ꝑfec tiꝰ mediũqᷓ;
aqua. uiꝰ rõ eſt. qꝛ ſonus cõture diuiſiõe violẽta
medij.ſec aer ẽ mediũ faciliꝰ diuiſibile q; ad.ergo in aere magj fit ſonus qᷓ; in aqua. Addit tñ Areſtote. ꝙ neq; aer neq; aqua hñt ĩ ſegpꝛiũ ſonũ. qð ſic intelligi tur ex eo ſcʒ qʒ ſunt mediũ ionãdi.ſed mediũ dẽt eſſe denudatũ a foꝛma obiecti ſicut pᷣus dem̃ eſt. Reqͥrit etiã ꝙ mediũ ꝑcutiat᷑ ad alteꝝ· qſaer maneat nõꝑ cuſſus tũc nõ fit ſonus. Itẽ ſi ger foꝛx ꝑcutiat rũc eſt foꝛtis ſonus ⁊ pfectus. ⁊hoc eſt ideo qꝛ in veloci mo⸗ tuaeris cãtur fonus.ſi aer tarde mouet᷑tũc nõ foꝛti ter diuidit᷑.⁊ ergo fit puus ſonus. ¶ Q. uerit᷑.vtʒ ſonus ſit foĩa natura! Dm ꝙ ſie Je hoc ꝓbatur dupłr. Pĩo ſic. oĩg foꝛma q̃ eſt phi ct ↄſideratõnis ẽ natural. ſed ſonꝰ eſt foĩa qᷓ eſt phice ſideratõnis.ergo ẽ foꝛma naturat. Scðo ſic. illa eſt foꝛma naturał que pficit naturalẽ poñam.ſed ſonus eſt hmõi qʒ ꝑficit auditũ.q⁊c Maioꝛ ptʒ. qꝛ int ob⸗ iectum ⁊ poñ̃am dẽt eſſeꝓpoꝛtio ᷣm naturã.ſed poa auditĩa eſt naturalis.igit᷑ etiam o biectũ Arguit᷑.ſonus hʒ cãm violentã. qꝛ violenta frat tura aeris eſt cõ ſoni.ergo nõ eſt foĩa naturat Dðʒ ꝙ duplex eſt cã ſoni.ſcʒ intriſeca q̃ eſt materia vt vox.
foĩa que ẽ lenſibilis q̃litas ̃ eſt genꝰ eius logice. v
ꝓlatio queẽ foĩa eius phice. Zllia eſt cã exfnſeca ſcʒ coꝛpꝰ ſonãs ⁊ ꝑcutiens. qᷓ;uis ergocõ extnſeca ſoni ſcʒ
cã efficiens ſoni ſit violẽta. tñ cã intnſeca ẽ naturalis
nec ſꝑ reqͥritur ad hoc ꝙ aliqd ſit naturale ꝙ efliciẽs ſit naturale.ſed fufficit ꝙ aptitudo materie ad foĩaʒ ſit naturał᷑. Et hoc eſt qð dicit Areſto.tercio ethico rum.qꝙ violentũ eſt qů eſt extriſecũ ſed hot nõ ſufficit ſed addit᷑ cui paſſuʒ nõ ↄfert vim. ſufficit ergo ꝙ ger que ẽ ſubẽm ſoni hẽ̃at in ſe apritudinẽ naturalẽ adta lem motũ. Itẽ qñq; ↄtingit aliquũ ſubñam naturalẽ gñ̃ari ex motu violẽto.ſicut ignis gñatur ex motu la pidis ad ferʒ ſiue calibẽ · Ars etiã ꝑ vſum q̃litqum naturaliũ generat foꝛmã naturalẽ
Echon aũt fit · quñdo ab aere vno facto ꝓpt vas determinãs ⁊pꝛohibens diffundi. iteruũi
ger repellitur ſicut ſpera. Peſtqᷓ; Areſto · determĩauit de ſono vᷣncipali.hic ↄſeq̃nf᷑ dermiat de quodã ſono ſchario qui ðꝛ echon. Qt pᷣmo determiĩat de eius generatõne. Secũdo de eius diuerſitate. Q.uo ad pᷣmum vult y Gchonge neratur quũdo ab aere moto ꝑ pᷣneipalem fonũ fit ſo nus ſcharius ex hoc ſcʒ ꝙtalis aer motꝰ inuenit ali qð coꝛpus obſtans.⁊ a fali coꝛpe obſtante aer iteꝝ re
—
tl imili Npan laugte A
mol

c ideoq; in wl udenoudtici⸗ orus.
in naturt Denzi
lo ſic is midhi
cd ſoneſt helzhi
natur᷑ Schoilu
uuralẽ poñun ſdm Wayt gu to fm narilipi mamobiecti
nolentã. q volnufu õ eſt foĩa nanunt di
iera qͥ eſt mumunw
q̃ eſt genꝰ eisbz . Aliaeſtciepiu s egocã qu rñců minleni num uqd ſi namniegtu
ptitudo matrietii
dieu Zcho ocdu mriler ſed beniiu fert vm ufcterp
wnndhmunr⸗ zhobö vbiom
3uniuni“ uuni
barewoſunſt
exiuit.ſed quãdo aer venit g ulũ tunc inalio circulo ſiue ſiru incipit redire. Sed põt aliter dici ꝙœ nõ opoitʒ ſonũ echon fieri realiter ꝑ realem motũ ae⸗
treſtotelis
dit ad ſuũ pᷣnc ipium.ſonꝰ ergo factus in talt redits
ne vocat᷑ echo n Qt exẽplificat reſtote. de ſpera ſt
ue de pila.qꝛ pila ꝓiecta ad aliqð obſtans reſilit ite
rum ad ꝓijcientẽ. Põt etiam dari exemplũ extra tex
tum de aqua mota.q ſi aliq̃s ꝓijciat lapidẽ ad aquã ſtangnalẽ tũc talis motꝰ facit circulatõnes q̃ durant
donec veniãt ad littus. Glt iteꝝ a littoꝛe fiant noue
circulatõnes ↄtra rie circulatõ niby pꝛioꝛib.in ilg er go reditione fit ſonus echon S
Videt᷑aũt ſempfieri echon ſed nõ certus. qꝛ
accidit in ſono ſicut et in lumiĩe. Et enĩ lumẽſp rexautit᷑. neq; em̃fieretpenitus lumẽ. ſed tene⸗ bꝛa extraſolem. Sed non ſic reꝑcutitur ſic ab agua aut aere aut ⁊ ab aliquo alio leniũ. qua⸗ re tenebꝛaʒ facit qua lumen determiamus.
Nrie ponit diuerſitatẽ ⁊ dꝛñtiaʒ in ſono echon Et
vult ꝙ duplex eſt ſonus echon.ſcʒ manifeſtus ⁊ certꝰ?
⁊talis ſolũ fit q̃ndv mouet᷑ aer ad aliqð coꝛpus ↄca uñũ.⁊ a tali coꝛgẽcauo reꝑcutit᷑. Alius ẽ ſonus echõ jmanifeſtꝰ ⁊ talis fit in quolibʒ ſono pᷣncipal.qð ſic oſtendit Areſto.qͥa aĩmulia faciẽtia ſonũ ſunt circa terram. qa ergo dem̃ eſt ꝙ in factõne ſoni aer mouet᷑ circularit᷑ ſic opoꝛtʒ ad minꝰ aerem a terra reꝑcuti. Et ponit ſimile de lumie qʒ ſemp fit reꝑcuſſio jumiĩs. qꝛ niſi ſic tũc ſo lum ibi eſſet lume vbi dircẽ mittũtur radij.ſed nõ eſt ſemꝑ talis reꝑcuſſio nobis manifeſta in illo aũt loco eſt nobis manifeſta vbi directe mittũ⸗ tur radij ad aliqð coꝛpus ¶ Querit᷑.vtꝝ ſonus echon ſit ſonus. Dm ꝙ
ſic. Arguit᷑ tamẽ ꝙ nõ.qʒ ibi nõ ſunt ꝑcutiens pcui ſum ⁊ mediũ Dm ꝙ ſonꝰ echon capit᷑ dupliciter.
Vno mõ Em ꝙ includit pᷣncipalẽ ſonũ ⁊ ſic capi imꝰ
pꝛope.⁊ tũc põt dici ꝙ ger p̃cedens pꝛopter motũ ſo nantis eſt ꝑcutiens.obſtaculũ eſt ꝑcuſſum.⁊ ger circũ
ſtans eſt mediũ. Alio mõ accipit᷑ pꝛeciſe pꝛo ſono re deũte.⁊ ille eſt ſonus echon pꝛop̃e qa pꝛope ſcð ario ĩ mutat auditũ. Tũc eſt dõm ꝙ pars aeris reſiliens ẽ pcutiens.⁊ aer qͥ nitebat᷑ pꝛocedere ad coꝛpꝰ eſt pcuſ⸗ fum.⁊ ger ſubtilioꝛ eſt mediũ.⁊ ſic aer eſt pcutiens ꝑ⸗ cuſſum ⁊ mediũ. Sile eſt de aqua qꝛ qᷓndoq; aqua tẽ
dens ad littus mouet aquã etiam volentẽ tendere ad littus ⁊ in illa motõne cauſat᷑ etiaʒ qͥdem ſonus qui eſt ſimilis ſono echon · ille aũt ſonus cãtur ex ↄcuſſio ne partiũ aque a dinuicẽ.. 3 ¶ Querit᷑· vtꝝ ſonus echon ſit idẽ ſonus cũ ſono pᷣn
eipci Dm ꝙ ſic. ⁊hoc eſt veꝝ ſi ſonꝰ echon cau⸗ letur ex reali motu aeris
H Arguit᷑.motꝰ dircũs ⁊ motus reflexus nõ ſunt
us motus nũero.vt dicit᷑ octauo phicoꝝ ergo nec
Inus pᷣncipalis ⁊ ſo nus echon ẽ vnus ſonꝰqͥa ſonus Pncipalis lit in motu recto ·⁊ ſonus echon in motu re
ſiero Dm ꝙ nõ opoꝛtet ſonũ echon fieri ꝑ motuʒ
reflexũ qa tũc pꝛocederet argumẽtũ.ſed põt talis ſo
nus fieri ꝑ motũ circularẽ.⁊ ĩtali nõ eſt ncẽe intueĩre qetẽ.ergoẽ ſic ym aginãdũ ꝙ ĩ acceſſu aeris ad aliqð
obſtacuiũ aer nõ directe eã dem vam ꝑquaʒ
obſtaculũ tunc in alio
Folio xt.
ris.ſed ſpẽs vᷣncipalis ſoni redeũtis põt dici ſonus e⸗
chon Lirca g ſciendũ.ꝙ quãdoq; in ſono pᷣncipa⸗ li fit vehemens motus aeris.⁊ tũc ſonus echon cãtur ex reali motu aeris redeũtis a coꝛpe obſtante Alioo
ſonus pᷣncipalis nõ mouet aerem ita vehemẽter ⁊ tůc
ſonus echon nõ cauſatꝑ realem motuʒ geris.ſed ꝑ ꝙ ſpẽs pᷣncipalis ſoni iteꝝ redit ad auditũ ¶ Querit᷑. vtxꝝ ſonus echon fiat in aere realiter vet intẽtionalit Dm ꝙ quãdoq; põt eſſe in aere rea⸗ liter ⁊ q̃ndoq; intẽtionaliter. Et hoc ſub iſta dꝛñtia-
q q̃ndo coꝛpus obſtans paruz diſtat a pᷣneipali coꝛj poꝛe ſonante tũc põt etiam fieri realis motio geris in reditione ſi ue reflectõne aeris. ſed ſi coꝛpus obſtans multũ diſtat a pᷣncipali coꝛꝑe ſonante.tũc reflectõ ae ris nõ ſit ᷣm motũ realem ſed ſolũ intẽtionaleʒ.⁊tũc ſonꝰechon eſt ſolũ intẽtionalis. Gt ponũt doctoꝛes ſimile.qʒ nõ eſt inrõueniẽs ꝙ aliqua ymago faciat no
nuam ymaginẽ. vt li qͥs videat in ſpeculo ymaginẽ ali
cuius ymaginis qᷓ;uis ergo pᷣma ymago cõta ſit a coꝛ poꝛe ymaginato.nõ tamẽ ſcõa.qͥa illa cãtur ab yma⸗ gine · ſic etiam ↄtingit in ſono echon qʒ pᷣncipalis ſo⸗ nus ſemp cãtur ex motu reali aeris. ſed ymago illius ſoni põt de nouoꝓducere ſonũ echõ qeſt intẽtionat
Vacu em̃ recte dicit᷑ pꝛopᷣum audiẽdivi⸗ detur eñ eſſe vacuum aer. hocautẽ eſt laciẽs au dire. cum moueat᷑ cõtinuus ⁊ vnus Sed ꝓp
ter id ꝙfragilis eſtnon ſon at.niſi lene ſitquod
pcutiturtuncautẽ vnus fit Simulem̃ pꝛopt plan ũvnnʒ em ẽ lene ⁊ planuʒ Sonati q̃dẽ
igieur qͥd motiuum eſt vnius aeris ↄtinuivl⸗ qʒ ad anditum
Poſtqᷓ; Areſto. determiauit de duplici ſono Hic
dſeq̃nter determiĩat de imutatõe auditus ab ip̃o me
dio.⁊ poſtea de ĩmutatõne oꝛgani a ſono. Qt pꝛimo determinat de ip̃o medio ꝑ quod fit ĩimutatioSecũ
do determiat de oꝛgano quod imutatur· Quãtũ ad
pᷣmũ ðt.ꝙ ꝓpꝛiũ mediũ audiẽdi recte ðꝛ vacuũ. ᷓtic em̃ dixerũt ꝙ ibi eſſet vacuũ vbi eſt aer.⁊ dicebãt cõ⸗ foꝛmiter ad opinionẽ lapcoꝛum · quã opin ionẽ repꝛo⸗ bat Areſto.quarto phiſicoꝝ. M autẽ aer ſit mediuʒ ſic pꝛobat.qu ia illud eſt mediuʒ in ſo no quod aptũ natum eſt frangi ꝑ motum localem ſed aer maximeẽ frangibilis. ergo aer eſt medium in ſono Maioꝛ patʒ quia ex fractura aeris moti cãtur ſonus ſicut dem̃ eſt 2 ſoñus defertur ad audituʒ ꝑ aerem ↄtinuatũ. quã uis em̃ in aere circa coꝛpus ſonans fit realis mot? nõ tamẽ opoꝛtet talem motum cõtinuari vſq; ad auditũ ſicut dem̃ eſt
¶ Arguit᷑. Sonus facit audire.ergo nõ ger quod eſt contra textũñ Dðm ꝙ duplicit᷑ aliquid facit audi⸗ re. Vno mõ quia eſt pᷣncipalis ratõ mouendi poñam auditiuõ.⁊ ſic obiectuʒ vniuſcuiuſq; poñe mo uet ip⸗ ſam poñam⁊ ſic eſt verum ꝙ ſonus facit audi re⁊ nõ medium lio mõ aliquid mouet poñam quiaeſt me
dium p quod fit motio poñe ab obiecto⁊ ſic aer facit
audire Loquit᷑ ergo Areſto. de illo mõ quo medinʒ
facit audire cum dicit ꝙ hic ſeʒ aer facit audire
—
———— 2— S S— v a— ————————————— 6 S k
———
———
2 3— S—=———————————— 8

Queſtiones
Arguit᷑. videt᷑ ꝙ ſonus nõ facit audire ſieue ob⸗ lectum bat᷑. quia circa ſonũ decipimur.ſed circa obiectũ pꝛopᷣum alicuiꝰ ſenſus nõ decipimur. Ma⸗ ioꝛ patʒ quia quãdoq; iudicamꝰ ſonũ rem iſſuʒqui tamẽ eſt intenſus ⁊ ecõtra Dicẽdum ꝙ hoc iudiciũ quo aliquis iudicat ſonũ intenſuʒ vel remiſſum nõ ac
eidit ex parte ſoni ſed ex ꝑte coꝛpoꝛis ſonãtis.ſed illa que accidũt ex parte ſubiecti nõ ſunt ſenſibilia ꝑ ſeꝓ⸗ pꝛia.? ideo nõ eſt incõueniens ſenſuʒ eirca talia deci⸗ pi Vel põt aliter dici ⁊ melius. ꝙ talis deceptio acci dit ex diſtantia ip̃ius coꝛpoꝛis ſonantis ab auditu.
Similit ſicut accidit ex viſu quia viſus iudicat ali
quẽ coloꝛem paruũ qui eſt magnus pꝛopt᷑ diſtantiaʒ
viſibilis Eſt ergo intentõ ſoni id eſt magnitudo ſo⸗
ni potius ſenſibile cõmune qᷓ; ſenſibile ꝑ ſe pꝛoↄum.
quia ſicut ſe habʒ magnitudo molis ad viſibile.itu
ſe habʒ intenſio ⁊ remiſſio ad ſonůũñ
¶ſ Q ueri.vtrum ſit idem ſonus qui percipit᷑ in au⸗ ribus diuerſoꝝ audientiũ VDicendũ ꝙ ſonus ca⸗ duplicit. UMno mõ ſᷣm ꝙ fit in aere circa coꝛpꝰ
onans.⁊ ſic ſonus eſt vnus nũero.quĩa vna ꝑs aerꝭ cõtinua cecipit in ſe ſonñ vt fit a coꝛpoꝛe ſonãte Alio modo accipit᷑ ſonus ᷣm ꝙ ĩmutat diuerſas poñs nu mero diuerſoꝝ audientiũ.⁊ ſic eſt alius ⁊ alius ſonus nũero.quia ſonus eſt in aere ſicut pꝛius de eſt.ſed ẽ alia ꝑs aeris in aerinbus diuerioꝝ audientiũ.ergo ẽ etiã alius ſonus nũero. Similit põt reſpõderi ſi que ratur de vnitate manus.quia manus põt dupliciter capi Vno mõ ex ea pte qua ↄiungit᷑ bꝛachio.⁊ ſſc eſt vna nñero Alio modo accipit᷑ hm illas ꝑtes a bꝛa⸗ chio diſtã tes ſeʒ m orticulos ⁊ ſit diuidit᷑ in quinq; digitos.⁊ ſic manus nõ eit vna nũero ſed multa nu⸗j mero.
Ruditus añt cõnaturalis ẽ aeri.pꝛopter id aũt ꝙ in aere eſt moto exterioꝛi qð infra moue/ tur. ꝓꝛopter qð quidẽ nõ vbiq; audit aĩal.ne⸗ vbiq; tranſit aer Nõ eĩ vbiqʒ hʒ aerẽ mo/ uenda ps ⁊ aiatũ ſicut pupilla hui dum Poſtqᷓ; Areſtoteles dixit de imutarõne ſenſus au ditus quãtum ad mediuzʒ Ndic ↄfeq̃nt detminat de imutatione eius q̃ntum ad oꝛganũ. Qt vult ꝙ oꝛga⸗
num ißius auditus eſt aliqͥd cõnaturale aeri. hoc au tem dicit᷑ oꝛganũ auditus in quo ĩmediate ſubiecta
tur auditus. Tꝛobat ergo Areſto.ſu intentõem.qa
ſicut ſe habʒ huidum pupille in viſu.ita ſe habʒ aer ↄnaturalis in auditu.ſed huĩduʒ pupille eſt oꝛganũ viſus.ergo aer ↄnaturalis eſt oꝛganũ auditus. Ma ioꝛ pꝛobat᷑. quia vbi eſt huĩdum pupille ibi eſt viſio. ⁊ vbi eſt aer ↄuatu ralis ibi eſt auditio.⁊ ideo nõ vbi ⁊vbicũq; audit aimal id eſt nõ in om̃i ꝑte.ſed ſolũ inilla ꝑte vhi aer exterioꝛ mouer aerem ↄnaturalem hoc aũt eſt in auribv. quia ibi eſt quedã pellicula in⸗ terioꝛ que vocat muringã que ↄtinet iñ ſe aerem ↄna⸗ turalemrãlis ergo aer cun miringa eſt oꝛganũ audi tus · quia in ipᷣ aere cum muringa kundat᷑ id eſt ub⸗ iectatur imediate poña auditiua
Per ſeqͥdeʒ igitur inſonabilis aer. ꝓpter id aðfacile ceſſabilis eſt Cum po pꝛohibeat᷑de⸗
ſecũdi de Inima
fluere hmõi motus ſonus eſt Hic aũteſt in au
ribus edificatus · cum hocꝙ immobilis ſit qᷓ⸗
tenus certe ſentiat oẽs dꝛñtias motus · Pꝛopt bec aũt⁊ in aqua audimꝰ· qm̃ non ingredit᷑ad
ip̃p cõnaturalẽ aerem.ſed neq; ibi autẽ pꝛopt
refiectõnes ipᷣius Cum aũt hoc accidat· nõ au⸗ dit neqʒ ſi mirĩga ·ſicut que ĩ pupilla pellis la⸗
boꝛat Sed ſignũ eſt audiẽdi aut nð ſonareſt
añt ſicut coꝛnu. Semp em̃ quodã pꝛoð o mo ⸗ tu aer mouet᷑ in auribus · ſed ſonus extrane⁊ nõ pꝛopᷣus Et ꝓpter hoc dẽnt audire vacuo⁊ ſonãt. qꝛ au dimꝰ in hñte detmĩatũ aera
Nric ↄſeq̃nt᷑ oſtẽdit qualis debet eſſe iſte aer qͥ ap⸗
pꝛopꝛiat᷑ auditui.⁊ ponit duas ↄditjpnes iſtiꝰ aeris. Pꝛima eſt ꝙ talis aer ↄplantatꝰ aiiib debet eſſe cõ⸗
naturalis ſic ꝙ nõ poljʒ kacilit᷑ remoueri ab ip̃is auri
bus. ⁊ hoc dicit᷑ ad differentiã aeris exterioꝛis qa ta⸗ lis eſt facilit᷑ remouibilis Sccũda cõditio cſt ꝙ talis aer debz eſſe imobilis idẽ inſonabilis.⁊ hoc patz er ꝓ batione adiũcta.qa dicit Areſto. ꝙ iſte aer debʒ eẽim pilis vt ſentiat om̃es differẽtias motus idẽ ſoni.non em̃ auditꝰꝑcipit dꝛñas motus niſi accipiat᷑ motus pꝛo ſono. nec eſt talis expoſitio abuſiua.qa ſonꝰ ſemꝑ fit cũ motu ſcʒ locali. Gx quib vlteriꝰ? Areſto. con cludit duplex inpedimentũ ip̃ius auditꝰ.qͥa eiñ dixit ꝙ duplex ↄditio requiri ad oꝛganũ auditꝰ.ſie nunt ↄcludit ꝙ ex defectu vtriuſq; ↄditionis impedit᷑ au ditus. Pꝛimo ergo impedit᷑ auditus ꝑ hoc ꝙ aer con naturalis coꝛrũpit᷑.⁊ iſta eſt cã quare nõ audimus in aqua.qa exiſtentes in aqua recipiũt ad ſe aquaʒ per quã coꝛrũpitur aer ↄnaturalis Eſt tamẽ veꝝ ꝙ nõ fa ciliter intrat aqua ad ip̃m aerem ↄnaturalem.⁊ hoc pꝛopt᷑ reflectõem id eſt toꝛtuoſitatẽ carniũ in aurib 2 ideo ſi intret coꝛpus aliqð ad talem aerẽ ſimile ac⸗ cidit ſi miringa laboꝛet id eſt infirmet̃ quo ad auditũ ſicut ſi pupilla oculi laboꝛet id eſt infirmet᷑ in viſu ſi⸗ ue in oculo. Secũdo impedit᷑ auditꝰex hoc ꝙ aer cõ⸗ naturalis habz in ſe ſonũ. ⁊ ideo ſi aures ſonãt ſicut coꝛnu tũc non bñ audimus.⁊ hoc eſt qð habẽt oẽs len ſus ſimile cũ auditu.qͥa nullus ſenſus põt in ſe hake⸗ re q̃litates ſui obiecti hm rem ⁊ phice.ſi ergo aud ꝰ pabʒ in le ſonũ realem tũc non põt audire S imijeſt
de pupilla oculi quia ſi habʒ in ſe maculaʒ tũc em̃ vi⸗
ſus impedit᷑ in actu ſuo.
irguit aer ẽ mobilis ad motũ homis. ergo ag edificatꝰ in auribus nõ eſt ſimplicit᷑ imobilis St cendũ ꝙ ĩmobile põt duplicit accipi. Vno mõ acci⸗
pitur pꝛopᷣe ⁊ꝑ ſe. ⁊ ſic aer talis eſt ĩmobilis ſicut
ex pᷣma còditione ſuperiꝰ dicta.qa aer talis eſt nat
raliter cõplantatꝰ aurib qͥcquid aũt ꝑ ſe mouet᷑acci
pit nouũ locũ.⁊ ideo nõ naturalit᷑ cõplanrtaet᷑ aurib
— quia aer debet eſſe imobilis in auribus idẽ nlonabllis ſic x inſe nõ habeat aliquã diſferẽtiam ſa
ſi eſſet ſe mobllis. poteſt tamẽ ꝑ accidens eiſe locali᷑ mobilis ad motũ. Alio mõ accipi imobile put ide eſt ꝙ inſonabile.⁊ ſic capi ĩmobile ĩ textu qᷓ ad ſcðaʒ;
h ſurinbo ſubnc mquis motioniʒ tauſucꝭ beris ⁊y molu yo zyõ jnan yphie
notnen u quiapcuſ henaens.
ſcetdeſon ufunzi⸗ vnjnna

nim tpicu iml nonus·u
noningeit iatrölonn odäpiohomo, nnettun tauditevachoz buceleazzy) Ciones ilꝰaens, aid debeteſeci moueriab ipis un ens eʒterious qn dacöditiochqtis abllis hocyazap dile aerdezcn —— s nili actipiat nons abuſiua.qa w n d vlteriꝰ c us audirꝰ qucũdirt ganũ auditꝰienn oditionis impeitu duus phot qurcn quare nõ audimsu cpiũt ad ſeaquyn Eſl tumẽ vꝝ ꝙr mnuralmitet iuẽ camiũin und dtalum ari ink
A cinn
reſtoteis
hi· quia ſi ſie tũc impediret a peeptõne alioꝝ ſonoꝛum
ſicut iam dietum eſt.v ici . vnde patet ꝙ ille aer eit dupiici immobilis.—— 8
Vtum aüt ſonat plerãs. aut quod pleratur. aut vtrũqʒ · mõ autẽ altero Eſtei ſonus motꝰ
poſſibilis moueri hocmõquo quideʒſaltãtia a
leuibus cumaliquis traxerit Nõ igitur ſicut di ctum eſt. om̃eſonat quod vᷣberatur ⁊ pᷣberans. vt
ſiobijciaturacus acui.ſed opoꝛtʒ qð ꝑcutitur re gulareeſſe. vt aer ſubito diſſilat ⁊moueat᷑
Edic monet circa pꝛedcã quã dam dubitatõeʒ que ſtat in hoc. Vtꝝ verberans id eſt ꝑcutiens faciat ſonũ
vel vberatum vel vtrũqʒ. Gt vuſt pꝛo ſolutõne ꝙ cau
a ſoni eſt ſimul verberãs ⁊ ipᷣm ÿberatum.ſed differẽ
rer quia ÿberans cauſat ſonũ quia mouet aerem ad a liquod ÿberatum.⁊ ꝑcuſſum cauſat ſonũ quia reſiſtit motioni ex tali reſiſtẽtia diuiditur aer me dius in quo fit tal ſo nus. Qxquo manifeſtum eſt q ſi haberet᷑ ſolum ÿberans ⁊ nõ ÿberatuʒ · vel ecõtra nõ rauſaret᷑ ſonꝰ. Addit tamẽ Areſtoteles ꝙ nõ om̃e ver⸗ berãs ⁊ verberatũ cauſant ſonũ quia ſi acus acui obij⸗ ciatur nõ fit ſonus.ſed opoꝛtet illud qð percutit eiſe re gulare id eſt planũꝑ latum. quia ſic aer diuidit exiilo motu violento aeris cãtur ſonus vt deĩ eſt
Srguſi ad ſonuʒ cõcurrerent berans actiue et
verheratũ paſſiue.tũc fequeret᷑ ꝙ ſonus eſſet in ꝑcuſſo. ⁊ nõ ingere medio qð falſum eit Sequela patz.quia actio phica ſiue naturalis eſt in coꝛꝑe paſſo tercio phi⸗ ſicoꝛñ Dm duplicit. Pꝛimo ꝙ ꝑcuſſum nõ concur rit ad ſonũ ſolum paſſiue led etiam actiue. quia exuere reſiliente a coꝛꝑe obſtante generat ſonus.ſed ad talem
motõnem geris etiam cõcurrit ip̃m ꝑcuſſum effectiue.
quia pcuſſum etiam facit talem reſilitõem aut diuiſio nem aeris. Secũdo poteſt dici ↄceſſo ꝙ cõcurrat peni ſumpaſſiue. cũc eit dicẽdum ꝙ duplex eſt effectus agẽj tis. Vnus eſt qui cauſat᷑ ſolum ab agente.⁊ ille eit fo⸗ lum in paſſo ſublectiue ſicut caloꝛ pꝛocedẽs ab igne in aquã eſt ſolum in aqua ⁊ nõ in igne IAlius eſt effectꝰ agentis qui fit ſimul ab agente ⁊ patiente.⁊ illum nõ o poꝛtet elſe in patiente. ſad poteſt eſſe in aliquo tercio.? ſic eſt de ſono quia cauſa ſoni ſimul eſt ꝑcutiens⁊ per ruſſum.⁊ ideo fonus nõ eſt in ꝑeuſſo niſi effectiue.ſed in gere foꝛmaliter
Daſterẽtie aũt ſonãtium iſono ßm actuʒ oſtẽ dũtur. Sicut em̃ nõ vidẽtur coloꝛes ſine lumi
neſicneqʒ ſine ſono acutũ ⁊ graue hec aũt dici
tur ᷣm metaphoꝛã ab illis quetãgũtur. Acutũ em̃ mouet ſenſum ĩ pauco tẽpoꝛe multum Bra ueaũt ĩmulto paucũNeqʒ tamẽ velox eſtacu/ tum. graue autẽ tardum · ſed fit hocqdem pꝛopt᷑ velocitatẽ huiꝰ motus · illad aũt pꝛo pter tardi tatem · Et vidẽtur ſimilitudinẽ habere circa tac
Folio xli
kum cum acuto ⁊ heleti acutũ eñ̃ quaſ pũgit he bes eñ̃ quaſipellit pꝛopter id qð mouet. hocq;
dem in pauco · illud aũt in multo Quareaccidit
hoc quidem velox illud autẽ tarqum eſſe Delo
no igitur ſic determĩatum ſit Poſtq; Areſto. detminauit de ſono quãtũ ad ĩmu⸗ tarionẽ tam ex pte medijqᷓ; ex parte oĩgani. Tdiccon⸗
ſequent detminat de differentijs ſonoꝝ Qt pᷣmo di⸗
eit qũo oſtendũtur id eſt ꝑcipiunt᷑ differẽtie ſonoꝛum. ⁊ vult ꝙ nõ ꝑcipiũtur difſerẽtie ſonoꝛũ in rebꝰ ſonatĩs quãdo ſonus eit ſolum in potẽtia in rebus ſonatiuis.
ſed quãdo fit ſonus ſᷣm actum.ſimilit eſt de coloꝛib? qui nõ manifeſtant᷑ ſine lumine ſᷣm actum. Poteſt ta
men ibi eſſe ſimilitudo ⁊ diſſititudo ·quia etiã coloꝛes ſunt in actu pᷣmo abſq; lumine.ſed ſoni nõ ſunt in coꝛ⸗ poꝛibus ſonatiuis.etiã hᷣm actum pꝛimũ capiẽdo ſonũ niſi quãdo actu coꝛpus ſonat Veinde dlcit qũo ſu
mũtur nomia in differentijs ſonoꝛũ.⁊ vult g ſumũtur
ßᷣm ſimilitudinẽ ad qualitates tãgibiles. ¶Iuiꝰ ratio eſt. quia tactus eſt nobis notioꝛ ⁊ ſimilit qualitates rã gibiles Sed pꝛocedimꝰ naturaliter a notis ad ignota Dicũtur ergo aliqui ſoni graues? aliqu acuti Di⸗ cit᷑ em̃ acutũ qð in pauco tꝑe mouet multũ. Qlt dici⸗ tur graue qð in multo tẽpoꝛe mouet parũ.⁊ hoc ſimiit fit in tactu? in auditu.quia acutũ multũ mouet ſenſuʒ tactus.? ſimilr ſenſuʒ auditus t hoc eſt quod dicit Areſto. ſeptimo phiſicoꝝ.⁊ ſimilit᷑ pꝛimo thopicoꝝ. ꝙ acutũ eſt equocum ad acutũ quod eſt in ſtilo qð pun⸗ git tactum.⁊ ad acutũ quod eſt in voce qð mouet au⸗ ditum⁊ ad acutũ quod eſt in vino qð pungit guſtum nec tamẽ velox motus ẽ acutꝰ.quãuis ſonus acutus cauſat᷑ ex velocitate motus.⁊ hot eſt verũ quãdo ſonꝰ? cauſat᷑ ab vno motu · ſed quãdo aliquis ſonꝰ cauſat᷑ ex diuerſis motibus tũc velocitas motus nõ cauſat acu⸗ tum · ſed frequẽtia id eſt ↄtinuitas motus.ſicut parʒ in coꝛda multũ extenſa.que quãto plus eſt extenſa tanto
frequẽtius mouet᷑ ſi nõ frangatur Vor aũt ſonus qͥdam eſtaimati. Inaiatoꝝ em̃ nullum vocatſed m ſimilitudineʒ dicitut vocare · vt tybia ⁊lyra.⁊ quecũq; alia inaĩatoꝛũ ertẽſionem habent ⁊melos ⁊ locutõem Aſſimi lantur eĩ quia⁊ vox hochalet Poſtqᷓ; Areſto. determĩauit de ip̃o ſono in cõmuni Ndic ↄñr vult determiare de voce que eſt ſpẽs ſoni.⁊ dicit in textu ꝙ vox eſt ſolũ ſonus aĩati. Qx quo ſtati
ↄgnoſcitur ꝙ vox eſt ſpẽs ſoni.ſonus ei eſt cõioꝛ voce
quia ĩuenit᷑ tam in inaĩatis qᷓ; in aĩatis Et rõ iſtius de termiatõms eſt. qꝛ genus eit de definitõe ſpẽi.⁊ iðᷣo pꝛe ponit᷑ tractatus de gñe ⁊ poſtea ſubiũgitur tractatus de ſpẽ Fꝛobat ergo qð poſitũ eſt ſcʒ ꝙ vox ẽ ſonꝰ aĩa⸗ ti.⁊ hoc ſic. quia ad vocẽ tria ↄcurrũtleʒ extẽtio.i.con⸗ tinuitas · ſcho melos.i.melodia ſiue ↄſonãtia ſm diſtic tionẽ grauis ⁊ acuti.tercio reqͥritur locutio.i.diſcretõ ſed iſta tria nõ ĩuemũturi ſonis inaĩatoꝝ niſi ꝑſilitu⸗ dinẽ put tuba vel lyra ðꝛ vocare.i.vocem facere · ergo etiã vox ſolũ inueitur ĩ eis im ſilitudinẽ ⁊ nõ pꝛopᷣe
— —
S—— ⸗ 2—— 8 5 8*„
—
——————
—— *

Queſtiones ſecundi de&nima
¶ Querit᷑· que ſit rõ ꝙ iſta tria reqruntad vocẽ Bi calidũ ſanguinẽ nõ indigẽttali refrigerio.ergo ete non ratõae maior eſt ſciẽdum.qꝙ vox
cidum ꝙ rõ eſt. qꝛ voꝝ ðꝛ a yocando. ⁊ iðo per vorẽ ex reſpirãt Pꝛo decla pimi affectus. ſed talis affectõ nõ põt expᷣmi niſi per eſt ſonus diſcretus ⁊ km certã diſcretõem factus. Illð— jonũ hñtem ĩſe iſtatriu. q ſi nõ fiat cõtinuatõ in voce ergo qð reqͥritur exꝑte ſoni et reqtitur er ꝑte foꝛmate tũc nõ erpmituraffcis ſicut ſipũctaliter faciat yocem vris ⁊cumboe aiiqd plus. Ad ſonũ artria rerun— Silr quia ſt/viuerſi affcũs i aĩalibus opʒ ꝙ ad expi tur ſeʒ pcuriens pcuiſum ⁊ mediũ.ergo etiam iſta tria. mẽdũ diuerſos affcũs dꝛñter ꝓferãtur voces Er reqͥri reqrũtur ad vocẽ · n aete igitur inſptrato ſigua aĩma k tur melodia ze locutõ in diuerb vocibus.⁊ ergo iſta afſme aer e tria reqͥrũtur ad vocem. diim.qꝛ tamẽ exꝑte vocis etꝰ recritur certa diſcretõ qꝛ ₰ Zrgutt᷑iſta tria etiã replunt᷑ in inſtrumẽt/ muſi⸗ debet fieri cũymagie heandi· ideo opʒ ↄiũgãturali glu calibus ⁊ tamẽ illoꝝ ſoni nõ funt voces.qͥa dicit textꝰ qua inſtrumẽta naturalia qͥbus vox certo mõ diſtin⸗ 4 ꝙ vox ſolum ĩ aĩalib fit Döm ꝙ qᷓ;uis ĩinſtrumẽte guatur. Et ſit ad hoc ꝙerit voł reqͥritur ꝙ fiat i aere F muſicalib ĩueniãtur iſta tria pꝛedcã ꝑ ſilitudinẽ.tamẽ inſpirato ⁊ ꝙoiũgaturinſtrumẽtʒ naturalib diſtiguẽ Mu ibi nõ repiũtur ſicut ĩ voce. qꝛ voces ßcant affcůs ſczta tibus talẽ vocem.? ad hoc valent labia ⁊ dentes. quia wui lia nõ repiũtur ĩ inſtrumẽt/ muſicalib cuʒ expꝛeſſione dentes iuuãt ad hot vt ger nõ ſimul expellatꝑ exſpira⸗ 5 uſſcũe. Et rõ illius ẽqꝛ talts diſticrio nõ fit ꝑ inſtru tionem · qſi ſimul expelleret᷑ tũc nõ fieret diſtictio ĩ ae ſ0 ta naturalia que ſolũ ſunt nata expᷣmere affectũ illius IEue reqͥritur ad voctem 4 4. cuiꝰ ſunt inſtrumẽta. SN rguit᷑.tuſſis fit p inſtrumẽta naturalia ⁊ ĩ aĩa ne du ¶ Q uerit᷑. quot mõis dꝛãnt ſonus⁊ vox Dömꝙ li.? tamẽnò eſt vor Dm ꝙ in tuſſi nõ eſt diſcretõ deini tribus mõis. Pꝛio ex parte cãe efficiente·ſcðᷣo ex parte ſonꝑ inſtrumẽta naturalia. ⁊ ergo ꝑ hoc excludit᷑ a na teſa materie. ⁊ tercio ex hte finis. Qx pte effieientẽ quia ſo tura vocis. qꝛ vołẽ ſonus ꝓlatus. que pꝛolatio fit per kadn 8 nus cãturꝑ illa quenõ habẽt iſe pᷣncipia ſuoꝝ motuũ diſeretõnem unint * qʒ ſonus cãtur ex violenta fractura aeris. ſed ᷣncipia ¶ Arguit᷑.ex hoc ſequeret᷑ alia qimalia ab hoĩme upe „ voc ſunt abgima que naturali᷑ aĩaliter mouet coꝛp?; he facerẽt vocem. qꝛ ibi nõ eſt diſeretõ. Dõm ꝙ du⸗ hben 5 Zilla mẽbꝛa qͥbus generat᷑ vox Secũdo dꝛñt ex ꝑte ma plex eſt diſcretio ĩ voce. Vna eſt ſimplr pfecta que ita 6.* 6 terie. qꝛ opoꝛtetĩ voce eſſe attractõem aerꝭ.⁊ ideo ĩ non perfecta eſt ꝙ põt ſcribi lrĩs.⁊ talis vocatur voxlrãta ⁊ reſpirãtib nõ fit vox vtinfra patebit. hoc aũt nõ ſemꝝ talis vox ſolum reꝑiturĩ homibus. Mlia eſt diſcretio ütch fitilono.? ſic ſonus nõ fit ſemꝑ ĩ aere inſpirato ſic vor que eſt impfecta ĩ oꝛdĩe ad pꝛedcãm diſcrerõem eſt tñ„ Tertõ vꝛñt et pte finis. quia vox hat affectõem aime. talis diſcretio ĩ voce que ſufficit ad erpᷣmẽdum affertũ fedib nõ aũt ſonus. Et nõ dꝛñt pꝛobe ex pte foꝛme. ꝙ habent aime⁊ tałeſt etiam ĩ vocibus bꝛutoꝝ aĩaliũ.quia vo tirqac Eſicut ſupius ⁊ inferiꝰ.⁊ illoꝝ eſt vna foꝛma realiter. ces aĩmaliũ etiã fcant affectus aialium. vt quãdoca⸗ ꝙ differẽtie foꝛmales ſumãtur e eoꝝ de; nis latrat atur affcũs eius ire vłgaudii pinnt finitõnibus.— 6 mal— H MWultiztaiali 3 4 Vox aũt ſonus aĩmalis eſt.⁊ nõ qualibetpte ie Multa taialiuʒ vocem nõ hñt. vt que ſunt ſeg qm̃ om̃e ſ berqte ai luurq ee* ſed qm̃ om̃e ſonat vᷣberãte aliquo ⁊ aliquid ĩ ali rnis e ſine ſanguie ⁊ſanguineʒ hñtiumpiſces· thoc quo Poc zũt eſt aer rõnabiliter vricʒ vocabũt. . rõ nabiliter ſi qͥdem aeris motus ſonus eſt Sʒ pecſola arſ e 8 2—— hec lola queciqʒulcipiut aera ſitmt ooißleeſeſbſ e uin piaa qi pirato vtit᷑natura ĩ duo opera.ſicut ligua⁊ in magi . chis ·aht quodã altero huiuſmõi. anſtũ*— S guſtũ ⁊ locutõem Quoꝝ qdem gu ſtus neceſſa⸗ e 1 Q uia nũc dem̃ eſt ꝙ vox ſit ſonus aĩati.pᷣ Areſto. rius eſt. vñ ⁊ pluribꝰ inel ſeindi 1 mouet aliqs q̃rerepomß. In us eltVnp luribꝰ ineſt Interpꝛetatio qteſt pauãn 1 oĩa aĩmata habeãt vocem Et vult Areſto. ꝙ nõ quia ꝛopter bñ eſſe.ſic ⁊ ſpũ ⁊ ad caloꝛẽ i oꝛ tñ⸗ tinui 1 aĩalia nõ habẽtia ſanguinẽ nõ faciũt vocẽ.ſicut cancri p 4 Kerſpß⸗ aenioeh 3 lumqh . S— S qua neceſſariũ. Cauſa autẽ in alteris dicta eſt ⁊ n ⁊1õ aciũt vocem. ſed ſolũ illa que habẽt calidũ ſanguineʒ d vocem. t eß Et rõ hulꝰeſt. qꝛ vox generat᷑i aerep attractõem⁊ rej ad votem vtquo ſiteſſetrne 3 negli g Q. uia Areſto.nũc oſtendit in qͥbus repi 6 ſpiratõem aeris. ſed aialia non hñtia calidũ ſanguinẽ vült oñdere quid ſit oꝛganũ ilu een ſufpcun nð attrahũt nec; reſpirãt aerem ergo nõ faciũt vocem tump ep xim„f— t blunc Etquis ddam piſces videant facere ſonũ ſicut ſpiſ idem eſt oꝛganũ vocis? 6 ſetq ees ĩ achileo.i.taii fluuio qͥ bꝛanchis.i.ſuis faucibex t pirarõnis Gthor ſicpio/ quid. pellũt aquam ⁊ attrahũt iteꝝ aquã.ſed nõ faciũt ſonůũ benhpera 6 ſme aimaſis·nð tamẽ in an 5 vocẽ in tali attractõne.qꝛ in voce reqͥritur locutõ.i.diſ lirtpatt⸗. i o ü vocem. ſeci ſolum imillap⸗— eretio vt dem eſtleg u ſtelnſtrunent piſclnqbusta ſe qua gimalia reciplũt gerem inſpirarũ Exquo norcke iwviſcrets ftat.cie nẽ faciltſonn voce Seſſeigen voeis vbi gĩmalia reſpirant n qſQuerit᷑. quare ſolũ aĩalia habẽtia calidũ ſanguine aerem.ſed vbi aĩmalia reſpirãt aerem hoc eſt oꝛganũ urfuw faciũt ſonũ voceʒ Dmꝙ rõ— eſt idem oꝛganũ reſpiratõnis ⁊ voct Dn aere inſpirato. ſed gĩalia nõ habẽtia calidũ ſãguinẽ 5 uds vox in gere ceſpirato ſicut dem̃ eſt Gt qꝛ poſſet S reipirãt. ergo ⁊c. Winot patʒ. q reſpiratõ de énö alids arguere ꝙaer inſpiratus valeat aĩmalibus ad vhs eberieeheie eeeenteere jn

tumnraliaꝛ ſa ſ nöeſt dic Bbocetcudtana Aue pꝛolatio fitper
hmla ab hoine eö. Dim ydu⸗ implrꝑfectaquei 8 vocur vothin 8. Flacknſu cm diſertemc ſ ad erpmidimafui diutep aialqua w aialum.ytquidoc vgaud;
arõ ulin iquo xaliquii en Jmc̃en rſicut ligunit den gu ſusmi⸗ Intupꝛentiitct qcaloꝛẽ inriti nalnns dimncſtt ttpitur pb us vocis? inrmn ni.Et pꝛimo dici⸗ önis Gt hoc lei malis ·nõ lam inqi
en led ſolumi* mmpiru Ele vbi imlunuin zeaeten poc eſoigl iwhpimins*0
hirate aere ad duo ſcʒ ad eſſe aĩalis.qꝛ aĩal nõ põt eſſe
e lali gere inſpirato ⁊ ſic aerinſpiratꝰ valet ad refr geriũ caloꝛis coꝛdis.⁊ iõ aĩalia impedita a reſpiratõne qnata ſunt reſpirare nõ pogunt viuere. Scðo vtit᷑ na⸗ tura reſpiratõe ad faciendũ vocẽ.⁊ ſic vritaere inſpi⸗ rato quo ad bene eẽ. Mt ponit Areſto.ſilr de lingua in alato. qꝛ natura vno mõ vrit᷑ lingua ad guſtum vt diſcernat inter ↄueĩens ⁊ diſcõueniens nutrimẽtũ. Se cũdo vtit᷑ lingua ad locutõem.id eſt ad faciendũ F qꝛlingua eſt que facit diſtinctionem aeris inſpirati.et ralis diſtinctio eſt de ratione vocis. rguit᷑ natura eſt determiata ad vnñ qʒ non vtit᷑ natura lingua ad duo Dm ꝙ hoc ſic intelligit᷑ ꝙ natura eſt determiĩata ad vnñ ſic ꝙ nõ ad opoſita ꝑ ſe Et h ꝓbat dupkt. q nili ſit ignis non eẽt ens naturale ignis calefacit naturalr ⁊ etiã exiccat ⁊ eleuat ⁊ leue xcit. Scðo patet idẽ qꝛ iſta ꝓpoſitio ponit᷑ in aſſigna⸗
tõne dꝛñe int naturalia ⁊ volũtaria.qꝛ volũtaria nõ ſte
dermiata ad vnũ ſed habẽt oꝛdinẽ ad oppoſita ficut hõ poteſt aliquid oꝑari vł oppoſitũ eꝰ.ſʒ natura ẽ dermiĩa ta ad vnũ. qꝛ nõ ad oppolita. Põt etiã iſta dꝛña aſſig⸗ na ri int᷑ naturã vr ſup̃ patuit. de aĩa vegetat ua. Per hoc ergo ðicit᷑ ꝙ iſta duo nõ opponuntur.ſed ſe habent oꝛdin ate
VDꝛganũ ãt reſpiratõis vocal arterea ẽ. Cuiꝰ pedibꝰ gradiẽtia alijs. Indigetãt reſpiratõne ⁊
irca coꝛ locus pᷣmꝰ Vñ neceſe eſt interius reſ⸗
pirante ingrediaerem.
Bic deglarat quid ſit ꝛganñ reſpiratõnis qꝛ ex hor ſcitur quid eſt oꝛganũ vocis Qt vult ꝙ oꝛganũ reſpi ratõis eſt vocał arterea.⁊ hoc ſic oſtendit᷑ qꝛ hoc eſt oꝛ ganũ reſpiratõis ꝑ quod aialia recipiũt a erẽ inſpiratũ led hoc eſt vocalis arterea. Maioꝛ eſt manifeſta. Mi noꝛ patet qꝛ vocalis arterea oꝛdinat᷑ circa pulmoneʒ in aiali.⁊ pulmo ↄiungit᷑ coꝛdi.qꝛ ꝗᷓ aĩalia reſpirãtia hñt magnũ caloꝛẽ in coꝛde.⁊ ſic indigẽt inſ ö vocalẽ artereã.v ſic aer inſpiratꝰꝰiungat᷑ coꝛdi. Kirca qð ſciendũ ꝙ in collo ꝑfecti aialis eit dupłx vena. q̃camẽ ꝑquã trãſeũt cib⁊ potus qᷓ vena eſt ſine coopculo. ⁊ↄ
kinuat᷑ ſtomacho· Alia eſt vena in collo habẽs coopcu
jum qʒ deponxtcũreſpitatõe.· ⁊ iſſãẽ inagis arta qᷓ; pꝛi ma.⁊ iõ vocat᷑ arterea qᷓſi arta vena ad dꝛñam alterius Iſia em̃ vocalis arterca claudit ne cibꝰ illã artereã in⸗
tret. q ſi cibꝛ intraret tũc ĩpediret reſpiratõem.⁊ aĩmal
ſuffocaret᷑ pter caloꝛẽ coꝛdis nõ refrigeratũ ⁊ iõ ꝑicu⸗
loſuen eſt tpe ſumptõis cibi illã venã artã apiri· vñ cõ ſiliũ eſt ꝙ tic parum aut nihil loqᷓ̃tur. Sit ergo fit vor quãdo ger inirr⸗ eſt in pulmonetũc eĩ aer ꝑ voca⸗ ſʒn arereã reipirãdo expell iteꝝ vq;ad pallarũ.a in oꝛe eſtquedã cõcauitas ideo talis aer ibi co lligit et reſerua. quãdo jgit ꝑ linguã talis aer certo mõ diuidi xur fit vox. x q̃ pʒ ꝙ voxẽ in aere reſpirato ſiẽ ĩ ſbẽo
Muareꝑcuſſio reſpirati aeris abaiaq̃ẽĩhis
nibus ad vocglẽ artereã vorẽ·nõ ẽ vis aat ſonus vor eſt ſicut dirimꝰ Eſtem̃ ⁊ ligueſona
⁊ſicut tuſſiẽtes Sed opʒniat eẽ ᷣberãs ⁊cũ
reſpiratõe tüt opteret hiſces ſꝑec
Folio xli
magiatõe aliq̃ſignificãs. Significatiuꝰ eiñ q; dã ſonus eſt vox·⁊ nð reſpirati aeris ſicuttuſſis
ſed iſte verberat eum qui eſt ĩartereaad iÿm Hic ↄcludit ex pᷣdictis ditfinitionẽ vocis. Et vul
ꝙ voxẽ rexcuſſio aer ĩſpirati ab aĩato ad vocalẽ arte rã ſcã cũ ymagine ſignificãdi.⁊ qᷓ;uis illã ꝑticnlã non ponat Zireſto.in diffinitõne.tñ addit eõ̃ poſtea in teftu dicẽs ꝙ nõ oĩs ſonus oĩalis eſt vox.qꝛ tuſſientes faciũt ſonũ lingua.⁊ tñ tuſſis nõ eſt vox.qꝛ nõ fit ab gĩato ᷣm ꝙ aĩatũ eſt. qꝛ fit ꝑ mẽbꝛa deſeruiẽtia aĩme vegetatius queꝑtuſim expellit ſupfiua nature.⁊ non ſenſiuue.itlg em̃(q̃ fiũt ꝑ aĩam ſenſitiuã ſubijciunt rõi ſaltẽ in hoie tuſſis aũt nõ ſubijci rõni.nec eti fit cũ ymagle aliqᷓ.id eſt cum ymagine ſignificandi
Signũ ãteſt nõ poſſe vocarereſqirãtem neq;ʒ erpirqtem ſed detinẽtem · mouetem̃ iſteretinẽs · Maifeſtũãt ⁊ qꝛ piſces ſine voce· Nõ em̃ habẽt guttur · hãcãtꝑtem nõ hñt. qꝛ nõ recipiũtaerem neq; reſp irant. Sed qui dicunt ſicpeccant. ꝓpt᷑
quã igitur cauſam altera ratio eſt Pic ↄñter declarat aliã ꝑtem diffinitõis.ſcʒ ꝙ rep⸗ cuſſio ꝑ quã fit ſonꝰMit in gere ĩſpirato. Qt ad h̊ poĩt duo ſigna. pᷣmũ eſt ꝙ li alics detinet aerẽ ⁊ nõ reſpirat nõ facit vocẽ. Scðᷣm ſignũ piſces ſunt line voce qꝛ non reſpirant gerẽ.⁊ qui dicunt piſces reſpirare peccãt. ſcʒ km intellectũ.id eſt fim dicũt. Et dicit Ar⸗ ꝙ ponere zpter quã cauſam piſces nõ reſpirant ſpectat ad libꝛu de animalibus. E rguit. aliqui piſces reſpirãt. ꝗ nõ bene ðꝛ ꝙ pi⸗ ces nõ reipirãt. ꝓbat᷑ qꝛ chamaleon viuit in aereðᷓ reſpi rat. Dm ꝙ nullů aial viuit ex puro elemẽto ſicut ptʒꝑ Meſto.ſcðo de gñatõe. qui ſic dicit ex eiſdem ſu mus ⁊ nutrimur.cũ ꝗᷓ nullũ aĩal poſſit ↄ ſiſtere ex puto elemẽto.ꝗᷓ nullũ aĩal poteſt viuere ex puro elemento VDm eigo ad Huguitionẽ qui dicit ſub termino late ro. Quatuoꝛ ex puris vitã ducũt elemẽtis. Talpe rta cibus.chamaieon in aere viuit. Allec vnda fo uet. fli⸗ me paſcüt ran. aliqð dici ignis aer aqᷓ vłter ra duplr. vno mõ qꝛ nò bz mixii e ic nullũ aĩal ſůtrit᷑ pᷣuro ele⸗ mentoſcʒ igne aere aqua aut terra. lio mõ ðᷓ ali d nutrimentũ aer vł aqua. qꝛ ger excedit in mixtõne alia elemẽta intali nutrimẽto. Et ſic põt dici ꝙ chamaleõ
viuit ex aere id eſt vuit ex illo nutrimẽto qð ꝑ ↄpoſitõ nem ad nutrimẽta alioꝝ aialiũ habet plus deↄpoſitõ
ne gerꝭ qᷓ; de alijs elem̃t⁊ ſie aqᷓ fouz ailec. q h nurmẽ
tñ hʒ plꝰaq̃ qᷓ; de alijs elemẽt?·ſic tra ẽ talpe cibꝰ⁊c. 7. Arguit· aqua cõgelata piſces ſuffocãtur ⁊ moꝛiũ tur. niſi glacies apꝑiat.ꝗᷓ videt᷑ ꝙ piſces reſpirẽt Di cendũ ꝙ piſces nõ moꝛlunt᷑in aqua ↄgelata ex defectu inſpiratõis aeris. ſed ex frigiditate aque. qꝛ ſi aq̃ dege⸗ lata ſiue q̃litercunq; apta.ita ꝙ radij ſolares pñt tpare frigꝰ aque.tc etiã tpatur frigꝰin coꝛpibꝰ piſeiũ. In ſi gnũ cuiꝰ piſces in hyeme manẽt circu fundũ aqᷓ· vbſ eſt maioꝛ caloꝛ ꝑ aniiphariſtaſim. maifeltũ eſt em̃ ꝙ adẽ grauioꝛ gere·aer nõ p̃t eẽ in aqᷓ ſi piſces indigerent Eiam
—
—
E *

Pns ſed nõ ſemperſignicatrem
Queſtiones
poteſt dici ꝙ aqua ſtagnalis putrefit.⁊ ex putrefactð
ne aque piſces moꝛinntur.
¶ uerit᷑.vtrů iſia ðiffinitio vocis ſit bene aſſignata. Dm ꝙ ſic. ⁊ rõ eſt qʒ res naturalis ꝓpꝛie diffinit᷑ ꝑ
ſuas cãs. vt patz ſcðᷣo phiſicoꝝ · ſed in hac diffinitione ponunt᷑ q̃tuoꝛ cauſe vocis.ꝗᷓ diffinitio eſt bñ aſſignara * hoc ein qð ðꝛ(repcuſſio jtãgit᷑ cauſa foĩalis · ꝑcuſſio em̃ ꝓpꝛie foꝛmat vocẽ. In hoc em̃ qð dici᷑(aeris inſpi rati)tãgit᷑ cã matialis id eſt ſubiectũ voci.qꝛ ſubiectũ
wocis eſt aer inſpiratꝰ. In hoc ꝗ̃t qð dicit᷑ facta(ab aĩ
ima ad vocalẽ artereã)tãgunt᷑ cã efficiẽs bᷣma ⁊ etꝭ ꝓxi
ma pᷣma em̃ cũ dicit᷑ ab aĩma.⁊ etiã ꝓxima cũ dicitur
ad vocalẽ artereã· Deiñ tãgit᷑ cauſa finalis cũ dicitur Wymagieſignificãdi) qꝛ finis voch eſt fignificatio affe
ttus. vt dictumeſt Arguit᷑. reꝑcuſſio eſt actio. ſed vox nõ eſt aciõ ſʒ qlitas.ꝗᷓ nõ eit repcuſſio. Qt iteꝝ actio nõ eſt cã foꝛma
lis ip̃iꝰ vocis.qᷓ male ðꝛ ꝙ repꝑcuiſio eſtcã foꝛmal voc⸗
Dm grepcuſio capit᷑ dupkr.vno mõ paſſiue.et
ſic nõ eſt adpoſitũ. lio mõ actiue ʒ ꝙ ſignificat ac tũ reꝑcutiẽdi.⁊ ſic iſta diffinitio eſt cãlis ⁊ nõ ydẽptica q vox cauſat᷑ ex repꝑcuſſione geris ꝑ naturalia inſtrumẽ ta. Tercio mõ ſumit᷑ repcuſſio neutralr ꝓut ſignificat motñ ſiue aliqͥd cãtũ ex actiua ꝑcuſſione.ſicut calefac⸗
rio ßᷣcs motũ impoꝛtat aliqd cãtũ ex actiua calefactõe
et ſie calefactio ſignificat caloꝛẽ. Sitr etiã ꝑcuſſio põt ignificare ſo nũ cauſatũ ex ꝑcuſſione.⁊ tũc eſt pᷣdicatio ſimpłr ydẽptica.qꝛ pᷣdicat᷑ genus de ſua ſpẽ.reꝑcuſſio
em̃ vt ſic ſignificat ſonũ qͥ eſt genus ad voceʒ. Qt ꝑ;ᷓ
ſoluit᷑ argumentũ quo arguit᷑.ꝙ actio nõ eſtcã foꝛmal⸗
—
Fanseſi nõ eſt cã foꝛmalis vocis Dm ꝙ accipiendo foꝛmã put dicit a foꝛmãdo.tũc ꝑcuſſio etiã actiue accepta p̃t bene eſſe foꝛma.qꝛ foꝛmat id eſt effiẽ
vocẽ. Si ãt foꝛma dicat᷑ ab infoꝛmãdo tũc ꝑcuſſio neu tralit᷑ accepta ẽ foĩa.qꝛ idẽ ſignificat qð ſonus
HArguk.ſi diffinitio eẽt bona ſeq̃ret᷑ ꝙ om̃is vox el
ſet ſignificatiua qð eit falluʒ. ꝓbat᷑ qꝛ dicit diffinitio cũ magine ſignificãdi Dõm ꝙſignificare capit᷑ du⸗ pliciter vno mõ hin illud qð eſt aliquid aliud a ſe pᷣſen
tare.⁊ ſit nõ om̃is vox eſt ſignificatiua.qʒ alique voces
nihil rep̃ſentãt quia mullã aliõ rem. Alio mõ accipitſi gnificare generalr. put eſt quocũq; mõ aliqd pᷣſentare
et ſic oĩs vo eſt ſignificatiua. q ad minꝰ pᷣſentat ſeip⸗ ſam bus ymaginatã. Mt iſto mõ hic loquit᷑ Areſto.et icieo ꝑtinẽter dicit cũ ymagine ſignificãdi.⁊ nõ cũ ſigni
Ficatione. qꝛ om̃ls vox ſignificat aliquod pmaginatum
E odoꝛeãt ⁊olfactibili minus bene deter⸗
miabileẽdictis/õem̃ maifeſtũẽ qle qd ſit odoꝛ ſicut ſonꝰ aut viſibile vtx lumẽ. Cãʒtẽ q ſenſum hůc nõ hẽmus certũ·ſ peioꝛẽ multis nialibꝰ. pꝛaue em̃ odoꝛat hõ· Et nihil oqoꝛat o⸗
doꝛabiliũſine leticia ⁊triſticia.ſicut nõ exñte cer
oeo qͥſẽtim? Rõabileãt ſic foꝛtes ocul coloꝛes
ſentire ⁊nõꝑmaifeſtas ißis eẽ dꝛs coloꝝ niſit ẽtiũ⁊ñterrẽtiũ ·icãt⁊ odoꝛes hoĩm genus
ſecũdide Inima
Poſtqᷓ; reſto. determinauit de obiecto auditꝰſcʒ
de ſono. Hic ↄſequẽter vult determiare de obiecto ol⸗
factus ſeʒ de odoꝛe Glt rõ oꝛdinis ẽ q̃re pᷣue detmi⸗ nauit deodoꝛe qᷓ; de ſapoꝛe ſumit᷑ extrib.pᷣmo ex fitu⸗
atione oꝛgani olfactꝰ. qꝛ oꝛganũ olfactꝰẽ fituatũ ſupꝛa
oꝛganũ guſtus infra oꝛganũ audirꝰ. Scða rõ ſumit᷑ ex
pte obiecti.qi obiectũ olfactꝰ ſpũalius diffundii qᷓ; ob ienñ guſtus· qꝛ ꝑmediũ extraneũ ⁊ tamẽ minꝰ ſpũalit qᷓ oblectũ auditꝰ.qʒ ſonꝰ diffundit᷑ ꝑ motũ locaiẽ.⁊ o⸗ doꝛ ꝑ motũ alteratõis.ſed motus locał eſt ſpũalioꝛmo tu alteratõis vt mamfeſtũ eſt ex octauo philicoꝝ. Ter cia ratio ponit᷑ ab Areſto.in libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſato.qa olfactus habet ↄuenientiã cũ guſtu ⁊ taeiu.qʒ eſt ſus alimenti ſicut guſtus ⁊ tactus.⁊ ſic ponit᷑ in medio tan qᷓ; cũ extremis ꝑticipans. Determinãdo ergo de odo re pᷣmo determinat quid eſt odoꝛabile.ſecũdo determi
nat de ip̃o qð immutat ſenſum · ſeʒ olfactũ.ibi(¶ Vide
tur em̃) Pꝛimo ꝓbat difficultatẽ determinatõnis deo doꝛe.ſcðo dicit quõ accipi᷑ ↄgnitio de odoꝛe. Quo ad pmum dicit ꝙ nõ poteſt lhe tam facilr ⁊ bene detmi⸗ nare de odoꝛeſicut pᷣus determĩatñ eſt de coloꝛe ⁊ ſono et hoc iõ. qꝛ odoꝛes nõ ſt nob maitaßi ſicut ſoni ⁊ colo res qð ſic ꝓbat.qʒ illud obiectũ ĩpfectiſſime ꝑcipimꝰ ꝑaliquẽ ſenſum.vbi ↄditõ obiecti ⁊ ſenſus.i.oꝛgaĩ hñt
repugnãtiã.ſʒ ſic ẽ in hoiĩe qᷓ;tũ ad eiꝰolfactũ. ↄditõ emñ
obiectiẽ hie caliditatẽ ⁊ ſiccitatẽ.qꝛ odoꝛẽ ſiccꝰ ⁊ cgli⸗ dus.ſʒ oꝛganũ ip̃iꝰ olfactꝰ in hoĩeẽ huĩqũ ⁊frigidũ. qꝛ em̃ olfactꝰↄiũgit᷑ cerebꝛo qð ẽ huĩdũ ⁊ frigidũ ſie Zhit
naturã ex natura cerebꝛi Et h̃ẽ qð dicit Arꝭ.ꝙ hunt
ſenſum hẽmꝰ peioꝛẽ mltis aĩglib nã hõ ſolũ ꝑcipit ex cellẽtes odoꝛes. ⁊ nõ odoꝛat ſine leticia aut triſticia Et ſile eſt quo ad viſum in qͥbuſdã aĩalib.q̃dã eĩ aialia
hñt foꝛtes oculos ſicut piſces.qͥ nõ halẽt coopcula ſuꝑ
oculos.⁊ in ill nõ ſtẽ coloꝛes pmaifeſti.id ẽ ꝑfecte ↄgni ti.qꝛ nõ ꝑcipiũt niſi excellẽtes coloꝛes ex qͥbus terrentur Slx qͥbus ſumit᷑ vna general regula ſcʒ iſta. ꝙ qñeun
q; in aliq̃ aĩali oꝛganũ lenſus eſt male diſpoſitũ ꝑↄpaꝰ
tionem ad obiectum illius ſenſus.tũc imꝑfecte ↄgnoſ⸗ cit ſenſibilia illius ſenſus— ¶ Q. uerit᷑. q̃ ſit cã ꝙ hõ hʒ p̃uñ olfactñ Dʒ ꝙ iſtàã
q ad ß ꝙ ßſus bñ ꝑcipiat fuũ obẽm reqͥri ꝙ ſitꝓpoꝛcõ
ßſus ad obẽm. qꝛ ex obẽo ⁊ ßſu fit aliqð vnũ.ſʒ ila que debẽt vniri ad inuicẽ dñt eẽʒpoꝛcõnata. ſed oĩganuz ol factꝰ hʒ ↄditões oĩno Zrias obiecto ſui ſenſus. qꝛ obẽm
eſt calidũ ⁊ ſiccũ.⁊ olfactꝰ eſt huĩdꝰ⁊ frigidꝰꝓptxpin
tatẽ ad cerebꝝ.ſ; hõ hʒ mẽᷓnũ cerebꝝ. ð malũ hz oliẽʒ Arguit᷑. Art. dicit in libꝛo de blu? hſato. ꝙ oꝛga nů olfact?ẽ n nõẽ huidũ Dðʒ ꝙ olfu ctus accipit᷑ duplr.vno hm ꝙ hzʒ in ſe actuałr ſiũ ob⸗ iectũ.⁊ ſic eſt de natura ignis ꝓpt᷑ obẽm. Qt ſic lheeu⸗
i de ſenſu ⁊ ſenſato.qʒ nõ dicit ibi ꝙ olfactus i
it de natura ignis.ſed odoꝛatꝰ. odoꝛatꝰ aũt ſignificat actũ olfactꝰ. Alio mõ accipit᷑ olfact? ſᷣm ſe ⁊ ſic ẽ dea
tura aq̃ ꝓłpidtatẽ ad cerebꝝ cuius naturam cõtraꝰ
bedu⸗ ei cõlungitur.
S Zirguit᷑. tüc ſeq̃rer ꝙ om̃e aĩal hiet puñ olfactũ. ꝙ in om̃ aiali olfactꝰ eſt ſiiuatꝰeirca cerebꝝ Dððʒ ꝙ ᷓuis in aĩaliby bꝛutꝭ etiã ĩpediai odoꝛ ex ꝓpiqtate oĩi factꝰ ad cerebꝝ nõ tñ ſicut in hoĩe.qꝛ inhoĩe ẽ maxi in homine qᷓ; in alijs aiaiibus. qꝛ ad maius ce tur bumoꝛ et frigus maius. ſei
cerebꝝ hz qᷓ;tiratẽ ſui coꝛpis⁊ iõ impedit᷑ olfaciꝰ plus
ſicb
us klõn mie ſu pꝛtõt oaõe
direk ti Doöm nbyi necẽ e ſus õ
dlia ai numm kes dicu ſum in
kes dic
ta ſicu ergobꝛ ſicutp Dm ueqᷓ; al odoꝛes. intẽſe ſic nigliap uhö ſe bürd) ſunt doſuh ti hunr diie inůj

ehoaidlti odri ſictci eebuic ifigdig itäznailſ
dic Arohin v nohn
leticaautmiicu f ialib qdüc̃tui ödilitcoopaki nifeſtt iqẽpkey9n lores er qͥtustnn ula ſcʒ ila. gqi
male dilpoltũp⸗
wtüc impfictgxl
ſoloc dolli dẽn wirgliger fualiqð mů hllu oꝛchnat edeignuji ecto ſui enus oben uid nfngo pipini cbꝛ. ꝗnuli pʒolʒ vdehutbluto. ꝙog buid Dözol n ſeucnnt ſjůch in Oelliun ð dicit ii ꝙ oltocls nõ ſgin
¶Q. uerit que ſit cauſa ꝙ bomo habet matus cerebꝝ
Walia aialta Dðm ꝙ rõ eſt duplex.pᷣma eſt qꝛ hõ
habet calidiſſimũ coꝛ inter oĩa aĩalia.ergo habʒ maxi mũ cerebꝛi.ↄña patet. qꝛ caloꝛ coꝛdis m itigat᷑ꝑ frigi⸗
ditatẽ cerebꝛi.vbi ergo maioꝛ eſt caliditas ibi maioꝛ
reqͥrit᷑ mitigatio caloꝛis coꝛdis eiuſdẽ? illa fit ꝑ maiꝰ?
cerebꝛũ. Scða rõ eſt qꝛ hõ hʒ ꝑfectioꝛes ſenſus intioꝛes
qᷓ; aliqð aliud aial.qꝛ ſenſus intioꝛes in homie ſublr⸗ uiũt intellcũi.ꝗᷓ oʒ eẽ maioꝛem diſtantiũ ſenſuũ intioꝝ ad inuicẽ q̃ diſtãtia nõ p̃teẽ abſq; magnitudie cerebꝛi ¶Querit᷑.qjre hõ habz calidiſſimũ coꝛ int cetera aĩa⸗ lia Dðm ꝙꝓpt᷑ duas cãs.pᷣma eſt ꝓpt᷑ directã ſtatu yã qꝛ hõ inter cetera aĩaiia recte ambulat habẽdo caput 3 us celũ.alia ãt aĩalia hñt ſtarurã obliquã vł᷑ latera
iem· In ſignũ cuiꝰ deficiẽte caloꝛe deficit recta ſtãtura et iõ recta ſtatura deficit in ſenib. S ða rõ ẽ qꝛ in ho
mie ſunt ples opatões vitales qᷓ; in alijs aĩmalib.ſed opatõnes vitales exercent᷑ ꝑ caloꝛẽ.vbi ergo ſunt plures Fharhe⸗ vitales ibi reqͥrit᷑ maioꝛ caloꝛ
Arguit᷑ ſi ꝓpter humiditatẽ cerebꝛi olfactus ipe⸗
diret᷑ tũc debuiſſet natura ip̃m oꝛdinaſſe in alio loco
Dm ꝙ ꝓpter dilas cãs neceſſe ẽ olfactũ poni iuxta ce rebꝝpᷣma eſt ꝓpter ip̃m ſenſum.i.qʒ eſt vis ſenſitĩa.qͥð necẽ eit oẽm ſenſum termĩari ad cerebꝝ in quo eſt ſen⸗ ſus cõis.in ſenſu em̃ cõi eſt terminꝰ ſenſuũ extioꝛũ.⁊ iõ opz ois ſenſus eẽ ↄiũctos in cerebꝛo. vt vult Freſto.ĩ fra. Scda rõ eſt ꝓpter cerebꝝ að de ſeẽ multũ ftigidũ
ſed illa frigiditas tgat᷑ꝑod oꝛẽ ·⁊ iõ dicit Areſto. in de ſenſu ⁊ ſenlato ꝙ odoꝛes nõ nutrimẽtales ↄferũt ad ſa⸗ nitatem cerebꝛi vt in odoꝛibus lilioꝛñ.ꝑ eccñs tamen poteſt ledere cerebrũ ꝓpter excellentiã
E Arguit᷑. hõ pcipit odoꝛes tã nutrimtẽales qᷓ; nõ
nutrimẽtales.ꝗᷓ hʒ melioꝛẽ odoꝛẽ ⁊ certioꝛẽ olfactuʒ qᷓ;
alia aialia. ↄña tenet qꝛ alia aĩalia ſolũ ꝑcipiũt odoꝛes nutrimẽtales Lirca argumentũ eſt ſciendũ.ꝙodo⸗ res dicunt᷑ nutrimẽtales qͥbus pripit᷑ nutrimentũ.vłq̃ ſunt in nutrimẽto ſicut odoꝛes carniũ bulitaꝝ· ſodo⸗ res dicun nõ nutrimẽtales qͥbus nõ ꝑcipiunt᷑ nutrimẽ ta.ſicut ſunt odoꝛes foꝝ ex qͥbus aial nõ nutrii aialia ergo bꝛuta vt canes ſolů ꝑeipiũt odoꝛes nutrim ẽtales ficut patʒ in libꝛo de ſeniu ⁊ ſenſato eaplo de odoꝛe Smẽ ꝗᷓ ad argumẽtũ ꝙ hõ pcipit ples odoꝛes extẽſi⸗ ue qᷓ; alia aĩalia.iñ alia aialia mag ↄgnoſcũt inrẽſiue odoꝛes.vt patʒ de canib qͥ ꝓpt᷑ colericũ cerebꝝ qð eſt intẽſe ſiccũ plectiꝰ pcipiũt odoꝛes. ł dðm ꝙ etiã alia aĩalia pᷣter hoĩem peipiũt odoꝛes nõ nurrimẽtales ſiẽ et hõ. ſed nõ cũ delcãtione.aut triſticia ſicut hõ.q cere bꝛñ nõ ↄfoꝛtat᷑ aut imutat᷑ in aĩaliby bꝛutis ex odoꝛib ficut n homie niſi foꝛſan odoꝛ coꝛrũpat aial.ſicut eſto doꝛ ſulphuris vel carbonůůũ Uidet᷑em̃⁊analogiã hẽe ad guſtũ. ⁊ ſir ſpẽs pumoꝝ cũ his q ſi odoꝛj. ſʒ certõẽ hẽmꝰ gnſtũ
ʒꝓpt᷑id ꝙ ipe qͥdã tactꝰ?ẽ. hũcãt hʒ hõ ßſuʒ certil
ſimũ In alijs eĩ deſficit ab aialibꝰ mltis Scm nñt tactũ dꝛñtcertificat vñ ⁊ pꝛudẽtiſſimũ aiali
umẽ Signñ it ingñe hoĩm ᷣm ßum ingenio
osctꝛñigeioloa fn aialiũatnłlů· Duiiẽ rne ineptimẽte · Molles aũt carnebñapti
nob note bin ſe⁊ ſpẽs odoꝝ ignote.ꝗᷓ ſpẽs e Smbpesſavop 2loe nti een q̃elt dilcurſiua fit ꝑaliqð maifeſti? ioꝛẽ ꝓbat phs ſrſce ſafh rem.qꝛ ꝑßſum ↄgnoſcunt obiecta.ſed ßᷣſum guſtꝰ ha⸗ f ſ bemꝰ certioꝛẽ.g etiã certiꝰ ↄgnoſcimꝰobiecta guſtus 3 Mioꝛ iteꝝ ꝓbat᷑. qꝛ guſtꝰ eſt qͥdã tactꝰ. ⁊ tactũ hẽmꝰ A S xd. S
tactꝰ qð eſt magis ĩgemoſum ⁊ pꝛudẽtiſimũ.ſ; hõ eſt Vꝙ ſoSer
boitatẽ ↄmixtois ſecjt᷑ boĩtas oĩm oꝛganoꝝ ipo ßfuũ 1* ſir
ne drſpoĩti⁊ iõ nõ ex boĩtate viſus ſʒ exbonitate tact?
aranea ſtati pcipit motũppt ↄtinuatõnem tele ad coꝛ⸗
1 22. Folio xlii.
ſ v —
q ſic pbat. ignota notifirant᷑ ꝑ nota.ſʒ ſpẽs lapoꝝ ſunt
q obiecta illiꝰßſus ſi/ noh notõꝛa qꝛů ſuʒ hemꝰ certõ ſ-. * 62
certioꝛẽ ⁊ certiſſimũ qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ in illo aiĩgliẽ certõ: N S
pꝛudẽtiſſimũ aiaiiũ ⁊ magis ĩgenioſum.ꝗᷓ hʒ pfectiſſi⸗
aliqͥ dñr ĩgenioſi⁊ nõ ingeĩoſi. q molles carneidẽ hg 3 lẽtes bonů tactũ ſunt apti mẽte·⁊ foꝛtes carne idẽb lẽtes groſſum tacrũ ſunr inepri mente
Ar
tehu· ttio dt qtuoꝛ eiemeto facitꝰmiftõeminaij; vqr xe mali. vbicũq; ꝗᷓẽ melioꝛ tactꝰibiẽ melioꝛ ↄmixtõ.⁊ ad hn E
vbicũc; qᷓẽ bon tactꝰ ibi naturałr oẽs ßᷣſus ſi bñ diſy P M poſiti ⁊ p̃eipue bſus intioꝛes. q&ᷓßlus intioꝛes ſubßui⸗ e unt rellcũi. vbicũq; q̃ſti bontſus intioꝛes ibi intel— ſuas opatões debite ⁊ er b důr aliqͥin genioſi qͥ hũt bonã diſpõem bſuñ intioꝝ. qᷓ;uc em̃ aĩa
rõnal m eẽntiã ſit eqłr in q̃libʒ hoie. nõ n n 8
—
7
quia kin phm aie ſequũt᷑ coꝛpa in quibus ſunt. quod ẽ
verum qᷓ;tum ad opationem
.pmo metaphice ðt A.ꝙ viſus ẽ certiſſimꝰ ßſus ꝗᷓ male h ðꝛ ꝙ tactꝰſit certiſſimꝰ. Et iteꝝ auditꝰ eſt ſus diſcipline.ꝗᷓ penes bſuʒ viſus vł auditus dʒ ali qͥs iudicari igeniolus Dðʒ duplr. xno ꝙ ex boita⸗
teßſus viſus nõ ſuit᷑ boĩtas intelleũs ſic ex bojrate tac⸗
tus q kſüs viſus nõ imediate ſubßuir itellcũi ſiẽ ßlus intioꝛes cũ ꝗᷓex boitate tactꝰ iudicant ßſus intioꝛes be
n
aliqͥs dꝛ ĩgeiolꝰ vł bone mẽti· Eter boitate viſus iudt cat᷑intellcũs bonꝰ m ãd qꝛ ex ea ꝑte iuuaripᷣt· ſer bo nitate tactꝰ ſimpłr. qꝛ ad boĩtatẽ taetꝰ ſect boĩtas oĩʒ
ſenſuũ.ſʒ nõ ecõtra. Sco pᷣt dici ꝙ h nõ fit ↄpatõ tac
tus ad alios bſus in hoĩẽ· q viſus ẽ certioꝛ tactu.quia
qñq; coꝛrigit tactũ.ſiẽ pʒ in digitꝰ cãceilatis.nã digiti
cũcellati iudicqt vnã̃ fabõ eẽ duas. viſus aũt coꝛrigit
iudiciũ tactꝰ.ſed h fit ↄpatio tactꝰin hoĩe ad tactum
glioꝝ aialiũ.qꝛ tactꝰ in homĩe eſt certiſſimus
̃aranea excellit hoĩem in tactu. ꝗᷓ tactꝰ nõ elt
„
certioꝛ in hoĩe qᷓ; in alijs aĩalibꝰ. Añs pʒ in iſte metris
Pos aper auditu p̃cellit aranea tactu Vui odoꝛatu Wihleneaplu Vðʒ ꝙ tãctꝰ accipit dilici ter. vno qᷓ;tũ ad ꝑreptõem tãgibik. ⁊ ſic granea excellit y pryr
————
tactu hoĩem.qꝛ qũcũq; tãgit᷑ rhete vł tela aranee· tunc
pus aranee.ſicut hõ ſtatiʒ Fehn ſi traheret᷑ ꝑ crines Alio accipit᷑ tactꝰqᷓ;tũ ad iudiciũ tãgibilis ⁊ ſic hõ tertiꝰ iudicat deßſibili tactꝰ qᷓ; aranea vłaliqð alið al Arguit exh ſcq̃rerꝙ mulieres eẽnt aptõꝛes ad ſtu
diũ qᷓ viri qꝛ ſt. magis molles carne ip„dö5
mũ tactũ. Miĩoꝛ eit maifeſta. Maioꝛꝓbar qꝛ ꝑ tactũ xſi; sſy⸗
¶Quia deñj eſt ꝙ odoꝛes fm ſe ſunt nob gnoti hie aa oe
3
—
oñtp quẽ modũ accipiat ↄgnitio odoꝛuʒ. Ct vult ꝙ vꝑ v rerſt eefee dꝛñe odoꝝ inoteſcũt noh ꝑpatõem ad dꝛã̃m̃ ſapoꝛu
cðo oñt uõ ad iuicẽ coꝛrñdeãt.ibi( Qlt apð) Pꝛi x m—
Querit᷑. qre hoies iudicãt potiꝰ ĩgeĩoſi penes tactũ ½ qᷓ; penes alios ſus Dm ꝙ õ · qꝛ tactus ↄſtitui ex*4 S mixtõe qᷓtuoꝛ qᷓlitatũ pᷣmaꝝ ſicut in caplo de tactu pa/ A ſ
— —
—
— — —
,
* 1 5* 4 3 *
2 —

ꝙ duplex eſt mollicies. q̃dã eſt aq̃tica ſiue flegmatica et illa mollicies nõ facit bonũ ingeniũ.⁊ illa mollicies abũdat in mulierib⁊ etiã in pueris qͥ nõ ſunt apti ad ſtudiũ. lia eſt mollicies aerea q̃ eſt bñ receptiua⁊ cũ hoc iudicatia.⁊ tał mollicies arguit bo ĩtatẽ tactus.⁊ ideo nõ reꝑit᷑ niſi in bñ diſpoſit. ⁊ pᷣt vocar mollicies anguinea.cui opponitduricies colerica aut melãcoli⸗
ca. q̃rũvna ẽ ignea? alia frea.ſʒ nulla eaꝝ eſt receptia
ſpẽꝝ qᷓ tñ receptõ nccãraẽ in aptitudie ſtudij. Arguit̃. ſuplatiuꝰ pᷣſuppoit poſitm̃ ſuũ ⁊ ↄpatm̃ ed alia alalia ab hoie nõſt. pꝛudẽtia ꝗᷓ hõ nõ ẽ pꝛudẽ tiſimũ aialiũ Dðʒ ꝙ pꝛudẽtia accipit᷑ duplr· vno mõgpie ꝓ hitu itellcũali m ꝙẽ rcã rõ reꝝ agibiliũ.et
ſic nõ p̃t reꝑiri in bꝛute cũ ibi nõ ſit rcã rõ rerũ agibiliũ
F accipit᷑ꝓ qᷓdã naturali ĩduſtria ad aliqð opus .
ciendũ.⁊ ſic eti giĩalia bꝛuta hñt pꝛudẽtiã qꝛ hñt na
uralẽ iduſtriã ad opandũ. q m Zr·pᷣmo metaphice jdq aialia ſte diſcipliabilia ſiẽ q̃ hñt auditũ.vt canis
inſtruit᷑ ad coꝛiʒandũ. Itẽ yulpes ĩduſtriã hñt natu⸗ ralẽ ad capiendũ ꝓ ſuo nufmẽto qᷓdam volatilia Sic
prũdies dñr hãe pꝛudẽtiã ad faciẽ Vnidũ ⁊aranee telã Querit᷑. q̃re magꝭ ſumunt᷑ dꝛñe odoꝝ penes dꝛñaʒ apoꝝqᷓ; penes q̃litates tãgibiles cũ ille lint nob notiſſi me Dmꝙ iõ qꝛ q̃litates tãgibiles ſte ſimplices cũ ſint ſimpliciũ coꝛpoꝝ. ſʒ ſapoꝛes ſt? mixti.qʒ ſolũ ſte in roꝛpibh mixt/. Qt iõ ðt r?ᷣ.in libꝛo debſu ⁊ ſenſato
ꝙ tã odoꝛ qᷓ;; ſapoꝛ cãnt᷑ ex huido calido ⁊ ſicco.ſbᷣ iſta rñ dꝛña qꝛ ſapoꝛ eſt paſſio facta in huĩdo ↄcurrẽtibo ca lido ⁊ ſccco · ſed odoꝛ eſt paſſio facta in ſicco concurren⸗
tibus calido ⁊ humido
Eittaũt ſicut humoꝛ hqͥdẽ duld ille pᷣo ama rus · ſi ⁊ odoꝛes ſtj· Sʒ alia qͥdẽ hñt ꝓpoꝛcõna iter odoꝛẽ ⁊ humoꝛẽ Dico ãt dulcẽ odoꝛẽ ⁊ dł cem humoꝛẽ alia vᷣo õriũ. Silr tæacer ⁊ auſte nus ⁊acutꝰ⁊ pĩguis eſt odoꝛ. ũ ſicut dirimꝰ ꝓpt᷑ idꝙ nõ multũ ꝑmaifeſti ſt odoꝛes ſicut humo/ res · ab his accepertn oĩa m ſil itudinẽ rex Dl
rs qͥdẽ eñ̃acroco ⁊ melle acer ãta thimo ⁊ hu ⸗
inſmodi eodem q̃tmõ ⁊in alijs
Quia nũc dem̃ eſt ꝙ ſpẽs odoꝛuʒ delẽt ſumi penes
ſpẽs ſapoꝝ · hpt quõ coꝛrñ dẽt tles ſpẽs ad ĩuicẽ dicẽs ꝙ coꝛrñdet tã in extremꝰ ſpẽbyqᷓ; in medijs. qꝛſiẽ ertre mi ſapoꝛes ſte dulce ⁊ amaꝝ ſic etiã extremi odoꝛes ſte
Dulce ⁊ amaꝝ. Qtiã coꝛrñdẽt in medijs.q ſicut eſt ſa⸗ Poꝛ acer auſterꝰ acutꝰ⁊ pĩguis.ita etiã ſte tales odoꝛes rxq̃ pʒ ꝙ coꝛrñdẽt quo ad noĩa. Sʒ addit Are. ꝙ
nõ coꝛrñdẽt qᷓ ad ſubiecta.qꝛẽ aliqð ſubiectũ ĩn iue
nt bonꝰ ſapoꝛ ⁊ malꝰ odoꝛ.⁊eʒ. Qit rõ iſtisẽextra tex rũ. q ſiẽ ſtati vcʒẽ ſapoꝛ ẽpaſſio feã in huĩdo.⁊ odoꝛei paſſio frã in ſicco. vbi ꝗᷓeſt huidũ tpatũ ⁊ debite dige⸗ ſũꝑ caloꝛẽ eſt bonꝰ ſapoꝛ.⁊ vbi eſt ficcũ bñj digeſtuʒ ꝑ ralidũ in huido ibiẽ bonꝰ odot.⁊ iõ q̃ ſunt multũ exſic cata habẽt bonũ odoꝛẽ. ſed nõ bonũ ſapoꝛẽ. ſicut patet in multis electuarijs ſpicticis
K Zirguit ſpẽs ſapoꝝ immutãt ſuã potẽtiam abſq; medio.ſʒ ſpẽs odoꝝ imutãt ſuã potẽtiã cũ
ſecũdi de Anima
8 tudinẽqᷓ;tũ ad modũ immurãdi nec etiã qᷓ;tũ ad ſub⸗ iecta ſicut ðꝛ in textu.ſed ſolũ quãtũ ad ſimilẽ noĩatio;
nem.⁊ hoc intẽdit Areſto. in textu Idhueãt ſicut auditꝰ⁊vnuſqͥſq; ſenſi uũ 53 dem audibil⁊ nõ audibi/ ille o viſibil ⁊nð vi
ſihilis. ⁊olfactꝰ odoꝛabilis ⁊nõ odoꝛabil · Non odoꝛabileãt alið qͥdem ᷣmid qͥd omninoĩpoſ⸗ ſibileẽ hãe odoꝛẽ· aliud vero ꝑuũ hñs ⁊ pꝛauuʒ Silr aũt ⁊ nõ guſtabile dicit
BHic ↄñ̃r oñdit Areſto.q̃ ꝑcipiunt᷑ꝑ olſactũ. Nt in tendit ꝙ ſicut alij ſenſus ſt/ oppoſitoꝝ vt viſusẽ viſibit et nõ vilibil· auditꝰ eſt audibilis ⁊ nõ audibil. ſic olfa ctus eſt odoꝛabił ⁊ nõ odoꝛabil · Git q poſſet aliqͥᷓ di⸗ cere ꝙ obẽm dzꝓpoꝛcõnari ſue potẽtie.ꝗ olfactꝰ nõ ẽ ip ſius odoꝛabił ⁊ nõ odoꝛabit. ſed tiñ odoꝛabil. iõ Arꝭ· diſtĩguit de nõ odoꝛabili 5 ꝙ nõ odoꝛabile duplr accipit᷑. vnoꝰ negatie qꝛ nullo mõ patũ eſt hĩe odoꝛẽ iẽ lapis.⁊ illo mõ olfactꝰnõ ẽ ip̃ꝰ ndgdoꝛabił· qꝛſic non odoꝛabile nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto qð eſt odoꝛ. Alio ac cipit᷑ nõ odoꝛabile pᷣuatiue illo qð habʒ puũ odoꝛeʒ ſicut coꝛpꝰ odoꝛabile pueqᷓ;titatis.⁊ lic olfactꝰ eſt ii nõ odoꝛa bil. Dicit᷑etiã tercio mõ inodoꝛabile Zrie qꝛ
oꝛrũpit olfẽʒ. ⁊ tle odoꝛabile et ↄtiet ſß obẽo olfeñs Arguit᷑. odoꝛare etiã ↄueit inaiatis.ꝗᷓ nõ ſolũ cõ
uenit aĩatis. qꝛ ðꝛ pomũ bñ odoꝛat Dðm ꝙ odoꝛa⸗
re accipit᷑ duptr. vnoꝰ hʒ ꝙ eſi odoꝛẽ facere.⁊ ſic pomũ
ðᷣꝛodoꝛare. qꝛ de ſe facit odoꝛẽ i.emittit. Alio ocioꝛa re idẽ eſt qð odoꝛẽ ꝑciꝑe ſiue de odoꝛe iudicare.⁊ ſie o⸗ doꝛare nõ ↄuenit inaĩatis.ſed ſolũ potẽtie olfactiue. vł
alicui alteri potẽtie ſiue ſenſui inrioꝛi.ſimlr qñ aer reci
pit in ſe odoꝛẽ nõ ðꝛ odoꝛare.idẽ odoꝛẽpcipere Eſt aũt olfactꝰꝑ mediũ vtaerem aut aquam Et nãq; aq̃tica vident᷑ odoꝛem ſentire. Silrãt et q̃cũq; cũ ſanguĩe ⁊ ſine ſanguie · ſicut ⁊q̃ inae⸗ re · Eteñ hoꝛũ quedãa longe occurrunt ad ali⸗
mentum que ab odoꝛe mouent᷑ Bic determiĩat de immutatõe odoꝛatꝰ ab ip̃o odo
rabili. Et pᷣmo qᷓ;tũ ad mediũ.ſcðᷣo qᷓ;tũad oꝛganum in fine aũtde obiecto.quãtũ ad mediũ intẽdit ꝙ medi um ip̃ius olfactꝰ eſt aqᷓ ⁊ aer. Et hoc ꝓbat de aqua.qꝛ aĩalig viuẽtia in aquis ſentiũt odoꝛẽ.qꝛ ꝑ odoꝛẽ mouẽ tur ad alimentũ diſtans.qᷓ odoꝛibi diffundit᷑ ꝑ mediũ aque.?⁊ ergo ibi eſt aqua mediũ. Silr ꝓbat ꝙ aen me⸗ dium.quia aliqua aĩalia habẽtia ſanguinẽ ſicut volu⸗ cres.⁊ aliqᷓ alia aĩalia ſine ſanguine vt apes ꝑciptũt o⸗ doꝛem in aere. qꝛ quedã aues cõcurrũt ad alimentuʒ lõgeꝓp᷑ qð mouent᷑ ab odoꝛe diffuſo in aere ¶¶ Queri᷑ vtn odoꝛes ſint in aere realiter vł imtio⸗ naliter Dm ꝙ odoꝛ habet duplx eſſe.ſcʒ ingere ꝓ pinquo circa coꝛpus odoꝛifeꝝ.⁊ ibi habʒ eſſe reale.ꝛ falua opinio Fuicẽne qͥ dixit ꝙ odoꝛ eſſet realt in ae re. Aliud eſt eẽ ip̃ius odoꝛis in diſtãtia a coꝛꝑe odoꝛa⸗ bili⁊ ibl eſt odoꝛ ᷣm eſſe ſpñale. Tꝛima po ꝓbat᷑ quiq; rõnib ſiue ſignis. pᷣma ſtut in hoc odoꝛ ꝓfoꝛtat realiter cerebn alterãdo ipᷣm ad oppoſitã qᷓlitatẽ ſicut patet ꝑ exꝑientiam inodoꝛe lilioꝛũ aut akoꝛũ hatẽtiũ maunũ
5 ½

Unin
tnʒ tiag ſii u dinu⸗
cionlblni no odonbin u ſ omninoof „ bñsꝛ puz
untpolac q Loʒ N nh audtbit ſc rgpoſſraliſsdi ine dolfatꝰnõẽi nodoabil. Ar⸗ nodabile duplt aeſt hieodo ſiẽ doab. gſicnon deltodoꝛ. Alio zc qðhabʒpuũodoꝛz lic olfacct dinodoubiereg diekſbobẽvolci inaiatis qnõ olc u Dönꝙoden vẽfneire ꝛſc poni emittit. Alio odon⸗ done iudicare.⁊ſio potitieolucriuev lont mir qᷓaerre dorẽpcipere aerem aut aquam mſentir. Silrit guie ſicutaqinu toccumnt ad al⸗
ent heodonꝰ abißood
kboadngaun medi intidit ꝙmedi boe pbat deaqua. q do q podoꝛẽmolẽ bi difundi᷑ dmed
tꝙden i wu unũt ad aimenu ſuſo inae veralu in
Areſtotelis
odoꝛẽ ſed foꝛma intẽtional nõ agit real· zoʒ odotẽ es
it realr. oz odoꝛẽ eẽ
reglr in aere. cða eſt ꝙ odoꝛ qñq; intficit aĩalia. vt
odoꝛ carbonũ ⁊ ſ qð nõ ʒtingeret ſi nõ eſſet ercia eſt qꝛ frigꝰ ipedit odoꝛes?
odoꝛ kit in aere. T nõ ipedit coloꝛes. qꝛ coloꝛes diffundunt᷑ ſolñ ſpñakrꝑ mediũ. Itẽ odoꝛ ipedit ꝑaerẽ vłꝑ ventũ. ᷓ ſi ignũ ẽ ꝙ
odoꝛ mouet᷑ cũ aere.⁊ ꝗᷓ eſt realr in aere ⁊ nõ ſpũalite:
Fre coꝛpa odoꝛifera minuunt᷑ ex h̊ ꝙ emittũt odoees ⁊ fiũt rugoſa. Scða ꝑs ꝓbat᷑. qꝛ oĩs ſenſus ẽ ſuſceptiuꝰ ſpẽrũſine materia.ꝗᷓ opʒ ꝙ odoꝛ qͥeſt eirca hſuʒ recipi atur in ſuʒ abſq; ↄditõibus matie.i.intẽtionatr. Gt
hoc patz ex ſigno q; legit de bello troyano ꝙ vultures
venerũt circũqq; a qᷣngentis miliaribꝰ vt habe in hy⸗ ſtoꝛia · ſed ipoſſibile fuit ꝙ odoꝛ de ilł coꝛꝑibo fuiſſet de
latus ꝑ tãtã diſtãtiã realr.qꝛ ſi coꝛpa fuiſſẽt reſoluta?
fumos adhuc ñ potuiſſẽt fumi extẽdi ad tãtã diſtãtiã
nũc dem̃ ẽ ꝙ odoꝛ hʒ duplx eẽ.ſeʒ eẽ ſpũale.⁊ ſic nihilĩ pedit odoꝛẽ eẽ in huĩdo abſq; ſicco.qꝛ ſic p̃t eẽ in puro
gere in q̃ tñ nullũ õᷣiccũ. Alioo accipit᷑ odoꝛ meẽ rea le.⁊ ſic ipoſſibili& odorẽ eẽ abſq; ſicco.ſicut ꝓbat arꝰ
gumentũ. Etiõ in illo aere qͥ eſt circa coꝛpꝰ odoꝛiferũ
in qᷓ eſt odoꝛ reatr eſt q̃dã fumal euapoꝛatõ.q̃ euapoꝛa
nio fumabẽ calida ⁊ ſicca naturalr. ⁊ in taliẽ odoꝛ reali ter ſicut in ꝓxĩo ſubẽ̃o·⁊ iõ poma fiunt minoꝛa poſtqᷓ;
emiſerũt odoꝛes. Siłr ex iſtis p̃t ſumi cã q̃re aliqͥs loaꝰ
cus odoꝛat et ſubtractis odoꝛiferis coꝛꝑiby qʒ in ti ae re inq̃ fuerũt coꝛꝑa odoꝛifera manẽt fumales euapoꝛ tões in qͥb etiã realr ↄtinetr̃ oꝛdo Et ſi arguat᷑ aeci⸗
dẽs nõ migrat de ſubẽo in ſ ubẽm.ꝗᷓ odoꝛ nõ p̃t eõin fu mali euapoꝛatõe qͥ pᷣus fuit in caꝛꝑe odoꝛifero. Oðʒ œꝙ
iſte odoꝛ nõ eſt idẽ nũero qͥ eſt in coꝛꝑe odoꝛifero ⁊ in fu
mali euapoꝛatõe diffuſa a coꝛꝑe odoꝛifero. ſʒ iſteodoꝛ qᷓ eſt in fumali euapoꝛatõne eſt cãtus ab odoꝛe exñte in
—„———
coꝛpe odoꝛifero ſʒ idẽ nõ cãt leip̃m. x qͥbus pᷣt ſolui
alia queſtio qᷓ q̃ri pᷣt vtꝝ odoꝛ ſit fuma lis euapoꝛatio
Dm ꝙ nõ qð ſic patʒ · qꝛ fumał euapoꝛatio eſt coꝛpꝰ reſolutũ a coꝛꝑe odoꝛifero ad modũ fumiqͥeſt de pᷣno ſube. exñs ĩmediatũ ſubẽm ip̃iꝰ odoꝛ? reał.i.accepti ßʒ
eẽ reale.ſʒ odoꝛ ẽ q̃litas de fcia ſpẽ qᷓlitatis.q̃ in talifu mali euapoꝛatõe fubiectat᷑ Glt ſi arguat odoꝛ ⁊ fu⸗
mat euapoꝛatio ſu ad ĩuicẽ ↄiũgunt᷑.&ſte idẽ Dðʒ
ꝙ dupkr eſt ydẽptitas nũeral ſcʒ eẽntial ⁊ accñtal·mõ
licʒ ſint idẽ nũero accñtali.nõ tñ eẽntiali. ĩmo di ſting/ uunt᷑p̃ntal vr dem̃ eſt. Qt ſile eſt de hoĩe ⁊ riſibili.ᷓ
licet ſim idẽ nũero accidẽtali nõ tñ eẽntiali
Uñ ⁊ dubiũ videt᷑i oĩa qdẽq̃ſub odoꝛefiũt ſilrdaoꝛẽtenõ ãtreſpirʒs odoꝛat nõ reſpirãs ãt gerpirãs aut retinẽs ſpñ nõ odoꝛat neqalon ge neq; aꝓpe nerß ſi in naſum int? apponat᷑·⁊ k ðcẽ in ipᷣo poſitũ qͥ ſentit · iſenſibile eẽ oibꝰ cõeẽ ſʒſine reſpiratõe nõ ſentiẽꝓbũẽ hoĩm · Maife⸗
ſtũãtẽtẽtãtib?· Quare ſanguieʒ ñ hñtia qm̃ nõ ̃pirãt alteꝝ vtiq; quẽdã ßſů hñt pᷣt eos qᷓ deĩſtj
Hic ↄñter Areſto·circa pᷣdeã mouet vnã dubita tõenq̃tat in hoc. tx via odoꝛãtia ſilr odotent. is
lez ꝙhabeãt vnñ lenſum odoꝛis kn ſpẽm. Qtmogr guit ꝙ nõ ſit vn olfactꝰ in oĩby odoꝛãtiby.⁊hoc lic. qa aliqj aialia odoꝛãtꝑ reſpiratõem ſicut aĩalia hñtia cal
dů ſanguinẽ. vt hõ q; ilia nõ odoꝛãt niſi a lõge. qʒ ſi o⸗
doꝛabile ponat᷑ ſupᷣ olfactũ nõ odoꝛãt.jlia ſunt gialia nõ habẽtta calidũ ſanguinẽ vt aĩalia aq̃rica ⁊ illa non
odoꝛq̃t ꝑ reſpiratõem ſed abſq; reſpiratõe.ᷓ vide ꝑñ lit vnꝰ olfactus in om̃ib aialibus Sed impoſſibile eſtſiqͥdẽ odoꝛẽ ſentiũt. doꝛabil em̃ ßᷣſus ⁊ mali odoꝛamẽti⁊ hoĩ odoꝛa“ mẽti olfactꝰ eſt. Ampliꝰ ãt ⁊coꝛrũpi videt̃a foꝛ tibus odoꝛibꝰ ex qͥbus hõ coꝛrũpit᷑. vt ſulphur et hmõi. Olfactũ qͥdẽ igit᷑ habere neceſſarium ẽ Arguit᷑ odoꝛ hʒ eẽ in ſicco ↄp̃hẽſo ab huido ſʒ in
aer taj nõẽ ſiccũ ibtnð preẽodoꝛ Dõʒ ꝙfleut ſednõ reſpirantia
7.*
Bic ꝓbat duabꝰ rõnib ꝙ olfactꝰ ſit vnus ſenſus f ſpẽm in om̃ibus aialibus odoꝛãtibꝰ ſiue olfactũ habẽ/ tibus. quaꝝ pᷣma ſtat in h ſenſus diſtiguuntpenes ob lecta ſed eſt idẽ obiectũ in reſpirãtibus ⁊ nõ reſpirãti
bus. qꝛ odoꝛ ab vtriſq; pcipi᷑. qᷓ eſt eadẽ potẽtia hʒ ſpẽ Scða ratio ſtat in hoc.qʒ ille potentie ſunt vnius ſpẽ
que habẽt eandẽ coꝛruptiua.ſed olfactus taʒ in relpi⸗
rantibq; nõ reſptrantibus habet eadẽ coꝛruptiua.qͥa
vtrobiq; coꝛrumpit olfactus a foꝛtiby odoꝛib. ſicutẽ
odoꝛ ſuiphureus qᷓ coꝛrũpit oꝛganũ tam in reſpirantib?
ᷓ; nõ reſpirantib· Maioꝛ patet. quia diuerſe res has bent diuerſa ↄtraria.ſi eſt ergo idem ↄtrarium olfac tuum reſpirantium ⁊ nõ reſpirantiũærgo etiam ſenſus
eſt idem hᷣm ſpeciem.
ritur ampliatis venis ⁊ poꝛis. ⁊ꝑh reſpirãtia
odeꝛãt in aqj. nccãriũ em̃ eſt odoꝛem pati reſpirã
tia.hoc ãt facere in huĩdo impoſſibile
Pic ſoluit queſtionem pᷣus motã dicẽs.ꝙ olfactꝰ vnius ſpeciei tam in reſpirantib aĩmalibqᷓ; in nõ reſ⸗ pirantibꝰ. Et hoc ꝓbat ſic. quia ſicut ſe habet viſus in habẽtibus duros oculos ⁊ molles.ita ſe habet olfact?
in animalibo feſpiraneib ⁊ nõ reſpirantiby. ſʒ viſus in
habentibus duros oculos ⁊ molles eit vnius ſpẽi er go etiam olfactus in aĩmalibus reſpirãtibus ⁊ nõ reſ
pirantibus. Maioꝛ ptʒ.qꝛ ſicut aĩmalia habẽtia mol⸗
les oculoshabẽt palpebꝛas ſuꝑ oculos quibus nõ re⸗ motis nõ fit viſio·ſicut in homine ⁊in alijs aĩmalibus
ꝑfectis.ſie eti animalia que olfacium ꝑ reſpiratõem
babent coopculum ſupꝛa oꝛganum reſpirationis quo n remoto nõ fit reſpiratio nec actus olfaciendi. illa
b. iij
5—— 8
Videt᷑ aũt hoĩibus differre b ßſit̃ ad eaq̃ali oꝛũ aialiũ.ſicut oculi ad ea q̃ duoꝝoculoꝝſum Pecqdẽ em̃ hñt fragma⁊ ſicut velamen palpe/ bꝛas qᷓs aliq̃s nõ nouens neq; retrahes non vi
det. foꝛtiaãt ocul nihil huiuſmodi hñt· ſed mox vident q̃ fiũt ĩ lucido· ſ igit᷑ ⁊ odoꝛatũ alij qdeʒ ne oꝑculo eſt.ſicut ocul alijs vẽto aerẽ recipien tibꝰ habere cooꝑimẽtũ. qð reſpirtibꝰ diſcoope

bile i Pt nõ aũt guſtꝰ ĩmutat᷑ ſic a guſtabili. ine ꝗᷓde b
que nõ halẽt coopculũ ſupꝛa oꝛganũ reſpiratõis etiaʒ relpirãt abſq; remotõe coopcuũ. ⁊ꝑ ↄñð etiã abſq; reÿ
.
motione coopculiolfaciũt.ſicut ꝗᷓ habẽs foꝛtes oculos
ſtatim vider ea q̃ ſunt in lucido abſq; ablatõe coopcu li.ſic ſikr aĩalia cooꝑcula nõ ha bẽtia ſi uꝑ oꝛganũ oifac 6
kus ſtati odoꝛãt p̃ſente odoꝛabili
Arguit᷑ diuerſa ↄditio foꝛme arguit diuerſ itatẽ
iẽiin foꝛma.ſed eſt alla ↄditio olfactꝰ in reſpirãtita⁊ in nõ reſpirãtibo.ꝗᷓ etiã in ilłolfactꝰerit diuerſ aꝝ ſpẽꝝ
Dm ad maioꝛẽ ꝙ dupkt eſt ↄditio foꝛme.qͥdã eit
ᷓoꝛit̃ ex ipᷣa foꝛma ᷣm ſe accepta.⁊ tałſi eſt diuerſa ar⸗
kuit diſtinctõem in foꝛma. lia eſt ↄditio foꝛme oꝛta ex ꝓte ſubiecti. ⁊illa nõ arguit diuerſitatẽ foꝛme.qꝛ ii
ic tũc albedo in hoĩe ꝑfecte albo ⁊ nõ ꝑfecte albo eẽnt
diuerſaꝝ ſpẽꝝ. ꝑ hoc ꝗᷓ ðꝛ ꝙiſta diu erfitas in olfactu
tenet ſe exꝑte oꝛgani qð eſt ꝓximũ ſubiectũ poñe. ſpẽs ũt poñe ſumit᷑ ꝑↄpatõem ad ip̃m obiectũſʒ matiat
ſiue modał diſtictio olfactꝰ ſumit ex ꝑte ſubiecti. Gx vbus p̃t ſumi ꝙ maifeſte Areſto. p intẽdit oẽs poñas
in diuerſis aialiby eõ eiuſdẽ ſpẽi.vt viſus in homie ⁊ in piſcib.qͥ habẽt duros oculos. Silr auditus olfactus
Buſtus ⁊ tactus in diuerſis aĩalibus ſunt eiuſdẽ ſpẽi ſi rut pᷣus dem̃ eſtꝓpter ydẽptitatẽ obiecti.
Eſtaũt odoꝛ ſicci ſict humoꝛ humidi Ddo
ratiuũ aũ ſenſitiuum potẽtia hmõieſt
Bic determinat de inſtrumẽto ſiue de oꝛgano olfae
us. Et vult ꝙ oꝛganñ debʒ eẽ ſircũ in potẽtia. ⁊ hoc ꝓ bat ſic. in potẽtijs paſſiuis oꝛganũ dʒ eſſe tale in potẽtia
Gle eſt obiectũ in actu.qꝛ obiectũ agit in potẽtiã.⁊ ergo
Potẽtia fit ſilis obiecto ſicut patiẽs agẽti.ſed odoꝛců ge neretrex quodã fumo in actu calidoã ſieco eſt ſiccus in
nctu.q etiã oꝛganũ dʒ eſſe tale in poña.ſcʒ calidũ ⁊ ſic⸗ riü q̃leeſt ĩm obiectũ in actu. Eſt tñ circa textũ ↄſide⸗ randũ ſicut dem̃ eſt ꝙ oꝛganñ olfactꝰꝓpterꝓpinqͥtateʒ
dcerebꝝ eſt actu humidũ.⁊tñ in poſia ſiccũ.⁊ fit in ae
tu ſictũ ꝑ hoc ꝙ odoꝛ actu immutat ipm Qſtabileãt eſt quoddã tãgibile. ⁊ hecẽ cã q̃re nõ fit ſenſibileꝑ mediũ extraneum coꝛ pus Neqʒ ẽ tactꝰ ⁊coꝛpꝰ in qͥẽ huõꝛqͥdẽ gu
ſtabileĩ huldo ſi in matia. h ãtqͥddã tangibile Poſtqᷓ; Sreſto. derermiauit de viſibili audibili et
olfactibili.h ↄñr vult determiare de guſtabili. Qit rõ
vꝛdinis q̃re guſtꝰpᷣcedit tactũ eſt duptr.pᷣma eſtqꝛ gu Rus ꝓꝛie dictꝰinuenit᷑ in pfectõꝛibus aĩalibus qᷓ; tact? habz em̃ om̃e alal tactũ.ſed pfectioꝛa aĩalia ſoli habẽt Buſtũ ꝓpꝛie dem̃. de quo infra dicet᷑. Scða rõ eſt. quia
guſtꝰ eſt ſenſus minꝰ matialis qᷓ; ſenſus tactꝰ.qꝛ tãgi ile immutar tactũ quodãmõ ſicut ẽ in ip̃o ſubiecto tã
kerminat de guſtabili in cõl ſiue de ſapoꝛe. icðo de ſpẽ⸗ bus eiꝰibiſ Spẽs aũt) Circa pᷣmũ duo facit. pᷣmo in qrit an guſtabile ꝑcipiarꝑ mediũ.ſcdo oſtẽdit qͥd ꝑci
pitur ꝑ guſtů.⁊ deiñ de oꝛgano eiꝰ Circa pᷣmũ intẽdit
dicere ꝙ guſtabile ſcʒ ſapoꝛ nõ pcipitp mediũ extrane⸗
umſicut alia ſenſibiſia de qͥbus dem̃ eſt. q;uis bñ per mediũ intraneũñ Qirca qð ſciendũ ꝙ mediũ extrane
um eſtqð eſt ſepatũ ab aĩali ⁊ nõẽ ꝑs gĩal. ſicut aer vf aqua. GQt ꝑtale mediũ diffundint coloꝛ ſonus ꝛodoꝛ
bilihus ſic ſequitur ꝙ ſun
ſecũdide Anima
Sed mediũ intraneũ eſt qð eſt ↄiunctum ajali⁊ eſt ps aialis ſicut ſuꝑioꝛ caro ip̃ius lingue voea in traneũ in guſtu. qꝛ eſt ↄiunctũ oꝛganoguſt ſcz in ricarni ipius ligue q̃ eſt oꝛganũ guſtꝰ· Pꝛobat g 3 ⸗ qð dem̃ eit ſcʒ ꝙ guſtabile nõ pcipipmeqiũ enrane 5 Oet hoc ſic. qꝛ guſtus eſt quidã tactꝰ. ſed tact t
pit ſuũ obiectũ ꝑ mediũ extraneũ. qᷓ nec gulius. eſt manifeſta qꝛ oʒ tactũ iũgi tãgibili Wailor p n qꝛ guſtabile eſt qðdam tãgibile. ᷓ guſtꝰ eſt u ta tus. Tenet dña.qʒ diſtinctio potetiaꝝ ſumit᷑ exo
tis ꝓAñs ꝓbat᷑ in textu. qʒ ſiẽ humidũ ẽ tãgi bile cũ ſit
vna de qtuoꝛ q̃litatibꝰ pᷣmis.ſic ei? huidũ ẽ guſtabile
Uñ ⁊ſin aqua eſſemꝰ ſentiremꝰ vtiq; appo
ſitũ dulce Nõ ãteẽt tũc nobis fſus ꝑmediũ ·ſed in eo qð miſcekhuĩdo · ſicut in potu coloꝛ ãt nõ ſit videt᷑in eo qd miſcck neg; d uxioĩbꝰ vt qui dem igit᷑ mediũ nihil eſt · vt aũt coloꝛ viſibile ſie
guſtabile humoꝛeſt BHic excludit tacitã q̃ſtionẽ qᷓ połt fieri eirea pᷣdie
ta. qꝛ poſſet aliqͥs dicere ꝙ piſces exiſtẽtes in aqua ꝑci⸗ piũt ſapoꝛẽꝑ aquã. ſed aqua eſt mediũ extraneũ.ʒᷓ ſa⸗
poꝛetiã ꝑ mediũ extraneũ ꝑeipit. Rñdet Areſto.ꝙ tat receptio ſapoꝛis nõ fit ꝑ aquã ſicut ꝑ mediũ.ſed ↄtĩgit
ꝙ ſapoꝛ realiter miſcer᷑ cũ aqua.ſicut quãdoq; in potu
2ringit. vñ ſicut ſapidꝰ potus realiter ↄiungit᷑ ligue? p̃t pcipi.ſic etiã ↄtingit qñ ſapoꝛ ↄiungit᷑ aque.quẽ piſ
tes pcipiũt.ſic aũjt nõ ẽ de vilu ⁊ de alijs ſenſibꝰ.qꝛ viſi
bilenõ ↄiũgit realr medio ſed ſolũ ſpũalite Zirguit᷑ guſtus ⁊ ractꝰ ſunt ſenſi us ſpecifice diſtic⸗ ti.qᷓ vnꝰ nõ poteſt de alio pᷣdicari. ñs ꝓbat᷑ qꝛ als nõ
eẽnt qᷣnq; ſenſus extioꝛes Dömꝙ uſtꝰ accipit᷑ du⸗ plr. vno mõ ym g eſt ſus diſcretiuꝰa imẽti. km ꝙ ali⸗ mentů eſt ralidũ frigidũ humidũ vł ſiccũ.⁊ ſie guſtꝰ eſt realr tactꝰ. qꝛ ſic habẽt eadẽ obiecta. Et ſic dicit Zr⸗ in fine huiꝰ tercij.⁊ in pᷣncipio de ſenſu ⁊ ſenſato.ꝙ om̃i
aĩali ineſt guſt? ſicut ⁊ tactꝰ Aio mõ accipit᷑ guſtus ꝓ pꝛie ᷣm ꝙ eſt diſcretiuꝰ alimẽti fm ꝙ tale alimentũ eſt
ſapoꝛoſum.⁊ ſit adhuc guſtꝰp̃t capi tripłr.ſcʒ rõne oꝛ⸗
gani.rõne medij ⁊ rõne obiecti. Siãt capiat᷑ pᷣmo mð tũc iteꝝ guſtus ẽ quidã tact? qꝛ tactus eſt expãſi us per totũ coꝛpꝰ⁊ guſtꝰeſt ſolũ in lĩgua. habʒ ãguſtꝰquãdã ptem taetꝰ.ſcʒ linguã rõne oꝛgani. Si aũt capiat᷑ rõne medijimmutãdi tüc iten guſtus ẽ quidã tactꝰ qꝛ vter q; lenſus habʒ mediũ jntraneum. Sed ſi capiat᷑ rõẽne obiecti eſt diſtinguendũ.qꝛvłaccipit᷑ ſapoꝛ rõne ſui fun damẽti.⁊ ſic iterũ guſtꝰ eſt tactꝰ qꝛ guſtabile eſt tãgibi
le. fundat em̃ ſapoꝛ in humido qð eſt q̃litas tãgibil᷑ et
ſic loquit᷑ Areſio·in terru. Alio mõ accipit᷑ obiectũ fʒ ſuãꝙpꝛiã ſpẽm.⁊ ſic ſimpłr eſt aliud guſtabile ⁊ tangiꝭ bile. quia tãgibilia ſunt quatuoꝛ qualitates pᷣme. er a
lie qualitates rangibiles ex ipſis cauſate. de quibus di citur in ſecundo de generatione. Qt quia guſtabile eſt
ſapoꝛ qui manifeſte diſtinguitur à qualitatibus tangi
tdiuerſi bſus ſimpłr rguit ſenſibile poſitum ſupꝛa ſenſum non facit ſenſationem ergo nõ poteſt ſapoꝛ percipi niſi per medi⸗
um Dicendũ ꝙ eſt duplex medium.ſcʒ extra neum
erpertale medium fapoꝛnõ percipitur. quia neceſſe coꝛpus ſapidum coniungi lingue. Aliud ei mediũ inß

otu coloꝛ jt nõ ſuriib'vtant
Krfiericiraßdi ſites n aquapc dü emane. ſej pde Zreſt. ꝙti dmeqi.ſed iigt ut quidog; inpon uer diung igut unglaque qui pl ealts ſenſbꝰgvi püalte s perifite diſicj
Iis pbatqꝛalonõ
ꝙ guſtꝰ accipit᷑ du/ almẽti hm ꝙ ali tſiecũ.iſi guſt a. Etſic dicit Ir. nu ⁊ſenſato.ꝙ õi mö ucipik guſtusp nꝙ talealmenic winiphrczrnen Sit capial honð nemsctewiſuspe babzdgulquci u. Siaitcpitrůne auitna'g wer Se lcupiat rön
gBo nõ lingua. A ebant colla ſicugruen. Pecipitur guſtus alicuiꝰ alimenti.ſed ſolum inlingua.ẽ amẽ in collo quidam delectabilis tactus cauſaturex
Zlreſtotelis
raneũ.⁊ per tale medium etiam lit ſent atio in guſtu
Eirca qð ſciendũ ꝙ in lingua eſt dupłx pars. vna ſu
perioꝛ que eſt poꝛoſa habẽs in ſe humidũ qðᷣdam ſalt
qu a ali uale. lia eſt ꝑs infra ſupioꝛi prem ⁊lla eſt ꝑs oꝛga⸗ niin quo ſubiectat potẽtia guſtatiua.ſicut exꝑimentũ habemus in lingua bouis bullita.qꝛ ſugioꝛ ꝑs vt ſit
apta comeſtioni deponit᷑ ſczpellis. ⸗ iſta ꝑs ſupioꝛ eſt
mediũ intraneũ.ſapoꝛ immutat pᷣmo tale medis et
hoc mediũ immutat viterius pam potẽti ic nõ 0c 1 Etiam ⁊ ſic nõ ponit᷑ ſenſibile rearr ſup ßſum ſed ſupᷣ mediũ 5 MArguit᷑. mediũ debʒ eẽ ſeꝑatũ a potẽtia.ſed iſtud mediũ nõ eſt ſeparatũ ab oꝛgano ſiue potẽtia ergo nõ
eſt mediũ Dicendũ ꝙ dupix eſt ſeꝑatio. quedã eſt
per localẽ diſt antiã.⁊ ſic mediũ in olfactu viſu ⁊ au⸗ ditu eſt ſeparatũ ab oĩgano nõ autem in guſtu ⁊ tactu Alia eſt ſeparatio per realem diſtinctionem.⁊ſi ic medi
um in guſtu etiam eſt feparatũ ab oꝛgano.qꝛ vna pars . realr eſt diſtincta ab alia.ſ icut illa vs que eſt medium eſt alia ab illa ꝑte q̃ ẽ oꝛganũ. ⁊ ſic ibiẽ realis diſtinctio
Arguit᷑ videt᷑ ꝙ collumſ it oꝛganum guſtus. er⸗ ñs pbat᷑ autoꝛitate epicuroꝝ qͥ appe⸗ Dm ꝙ in collo nullo mõ
ↄlunctione nutrimenti delectabilis ad ꝑtes que ſunt
in collo. Gt ſic etiã dicit reſto.tercio ethicoʒ.ꝙ tẽ
perãtia ẽ circa guſtũ. accipit᷑ eĩ tũc guſtus vt eſi qui⸗ dam tactus vt dictum eſt—
VNi hil aũt facit humoꝛis ßſum ſine huĩdita
te.ß bʒ actu aut potẽtia huĩditatẽ vt ſalſum.be ne em̃ liqͥdũ ipᷣm eſt ⁊ liquefactiuũ lingue Poſtqᷓ; Areſto. deterinlauit de ↄditione ip̃ius po⸗
tentie guſtus. Mic ↄñr oſtẽdit quid teqͥrat᷑ ex ꝑte obie⸗
cti.ſcʒ guſtabił. Et vult ꝙ ex ꝑte obiecti requirit᷑ ad h
ꝙ ſe diffundat in potentiã ꝙ guſtabile ſit humidũ ac⸗
tu yt potẽtia. Et h ſic ꝓhat. qʒ ſicut ſe habʒ lumen ad videndũ ita humidũ ad guſtãdũ.ſed lumẽ reqͥrit᷑ ad videndũ ꝗ requirit᷑ humidũ ad guſtãdũ. Quiꝰ rõ eſt qꝛ ꝑhuiĩdũ(qð ẽ in guſtabili ip̃e fapoꝛ)iungiꝰ humi do ſaliuali.qð ẽ in medio ⁊ ſic ꝑ humidũ ſaliuale de⸗
fertur ſapoꝛ ad gultum ſicut per lumen in medio defer
tur coloꝛ in viſum Sicut aũt viſus viſibil eſt⁊ ĩuiſibil tene⸗
bꝛa aũt inuiſibil eſt.iudicatãt ⁊ ip̃am viſus · Ad
hucãt⁊ valde ſplẽdidi ẽ etem̃ hoc inuiſibile eſt aliꝰãt mõ atenebꝛa Silt aũt ⁊ auditꝰ ſoniq;et ſilẽtij. quoꝝ aliud audibile aliudnõ audibile⁊ ʒagniſoniſiut viſus eſt ſplẽdidi Siaiteñꝑ uus ſonꝰ in audibil quodãmõ ſic⁊magnꝰ⁊ vi⸗ olenrꝰ. Inuiſibile ãtaliud qͥdẽ oĩno dicit᷑ icut etin alijs ipoſſibile aliudãtqᷓ;uis aptũ natũ ñ hʒaut pꝛaue ſicut qͥdtinepedibꝰ eſt⁊ſine greſſu dicit. Sicitguſtus guſtabilẽ ⁊nõ guſtabilis
Pocůteſtpuũautpꝛauũ hñs humoꝛẽ aut coꝛ
ruptiuũguſt?· Uidet᷑ᷓt pᷣncipiũ eẽ potabile et nõ potabile. Suſtꝰ em̃ qdã ambo.ʒ hoc qͥdeʒ vt pꝛauũ Aᷣcoꝛrupti guſtꝰ· illud aũt hᷣm naturam Eſt aũt cõe tactꝰ⁊ guſtꝰ potabile
¶Bic conſequenter&reſto. oſtendit quid percipiatꝑ
iᷣmguſtum. Et intendit dicere ꝙ ſicut vilus eſt ipᷣið viſibilis ⁊ inuiſibilis.ita guſtus ẽ ip̃ius guſtabilis et
inguſtabilis. Inuiſibile ein capit᷑ dupliciter. vno· mo⸗
do aliquid dicitur inuiſibile ꝑ exceſſum quia exceditꝓ
poꝛtionem oꝛgani viſus quo modo lumẽ ſolis dicit᷑in⸗ uiſibile. Alio modo dicit᷑ aliqd inuiſibile per defectũ
vlſibilitatis ſicut tenebꝛe dicunt᷑ inuiſibiles · quia non poſſunt mouere viſum. Similiter aũt ẽ de audibili et nõ audibili.quia aliqd ẽ nõ audibile. quia coꝛrumpit auditum ſicut magnus ſonus. Aliudẽ nõ audibile qꝛ deficit a mouendo auditũ ſicut paruus ſonus.⁊ iſtis duobus mõis inuiſibile capit᷑ pᷣuatiue. Põt etiã inuiſi bile capi negatiue.⁊ ſic dꝛ inuiſibile qð nullo mõ p̃t vi⸗ deri ſicut deus ⁊ ſube ſeꝑate. Similit᷑ dicit᷑ ingreſſibi le. vno mõ qð nullo mõ põ ambulare. lio mõ dicit᷑ put idem ẽ quod difficuiter porens ambulare. Et hec
aplicãdo adgpoſitũ dicit Arẽ.ꝙ guſtꝰ ẽ guſtabilis ⁊
inguſtabił. Qt ðꝛ inguſtabile. vno mõ ꝗᷓrie. Alio mõ pᷣuatiue. Cõtrarie ðꝛ inguſtabile duptr.ſcʒ qð hʒ pꝛa nñ guſtũ vł· qð ẽ coꝛruptiuũ guſtꝰ. Pꝛluatiue ðꝛ ingu⸗ ſtabile qð habet puum guſtum Arguit᷑ nulla potẽtia extẽdit ſe vltra ſuũ obiectũ ſed Eel eſtæpꝛiũ obiectũ guſtꝰ· ergo guſtꝰ nõ extẽ dit ſe ad nõ guſtabile Dmꝙ inguſtabile capitur dupkr.vno mõ negatiue ⁊ ſic dicitur inguſtabile quod nullo modo poteit guſtari ⁊ ſic inguſtabile nõ continet᷑ ſub obiecto guſtus.neq; etiam per guſtum cognoſcitur
et ſic lapis poteſt dici inguſtabilis. Alio modo dicit᷑ inguſtabile pꝛiuatiue vei contrarie. quia ſcilicet habet
pꝛauum vel paruum guſtum ⁊ſic etiam inguſtabile ↄ tinetur ſub obiecto ip̃ius guſtus et cognoſcitur per gu
ſtum. Similiter decendum eſt de inuiſ ibili inaudibi
li et in odoꝛabili—
Muoniamautem humidum quidem ẽgu ſtabile. nccẽ eſt ſenſitiuum ipſius neq; humidũ
eſſeactu · neqʒ ĩpoſſibile fieri huidũ. patitur eĩ
aliquid guſtus a guſtabili fm ꝙ guſtabile eſt
Neceſſarium eſt· ergo humectatum foꝛe quod poſſibile humectari ſaluatum · nõ humidũ autẽ guſtatiuũ ſenſitiuum · Signũ aũt neqʒ ſicam exiſtẽtem liguã ſentire · neq; multũ huĩdam hic em̃ tactꝰ fit pꝛimi huĩdi.ſicut cũaliqᷓs(¶qͥ añ gu ſtauit foꝛtẽ humoꝛẽ)guſtet alteꝝ ⁊ vt laboꝛãti bus amara oĩa vident᷑ ꝓpter id qð ligua plena hbmõi humiditate ſentit
2 1 v*
—— 2
5— E— ₰ 6* 2—ͤ——— 66 3
—— S—— —

Queſtiones ſecundide&nima
bus ⁊ eoꝛů ſenſibilibus· E vñr determĩat de tactu? tã gibili. Qt rõ oꝛdis eſt. qꝛ tactꝰ ẽ minꝰ ſpũalis int᷑ oẽs
Poltqᷓ; Arelto determiauit de potẽtia ⁊ obiecto gu ſtus. h ↄñter determiat de oꝛgano guſtus. Qt vult ꝙ oꝛganũ guſtus nõ dz eẽ humiduʒ? ſapoꝛoſum in actu nec etiã debʒ eẽ diſpoſitũ ita ꝙ impoſſibile ſit ipᷣm hu/ mectari. Rõ pᷣmi eſt. q ſi eẽt oꝛganũ actuałt kumiduʒ huiditate ſapoꝛoſa.tůt ille ſapoꝛ intꝰ exñs ꝓhiberʒ ex traneũ ⁊ ſic nõ poſſet recipi aliqͥs aliꝰ ſapoꝛ in guſtum
Röõ ſcði eſt· qꝛ ſenſus eſt jtus paſſiua.opʒ ꝗᷓ ſenſuʒ eẽ
talẽ in potẽtia q̃le eſt obiectũ in actu.cũ Fobiectũ ſit ac tu ſapoꝛoſum opʒ oꝛganũ eẽ tale inpotẽtia. Git ᷣ ma nifeſtat Areſto ꝑ ſignñ. qꝛ nõ̃ ↄtingit illũ bñ guſtare qͥ; hahʒ linguã nimis ſiccã qꝛ illa nõ eſt facikr humecta⸗ bilis ſapoꝛe. neq; ↄtigit illũ bñ ſage qͥ habʒ liguam ni⸗ mis humidã ⁊ iõ laboꝛãtibus ideſt infirmãtibus oĩa apparent amara.qꝛ habent linguã plenõ tali humidita te.ſcʒ ſapoꝛoſa.id eſt humiditate amara
Arguit᷑ lingua eſt ſꝑ actualr huida.ꝗᷓ ſequt᷑ oꝛga
nũ guſtꝰerit ſp actualr humidũ Dðm ꝙeſt dupkx
humiditas.ſcʒ nõ ſapoꝛoſa ⁊ tali huĩditate lingua eſt ſp huida.qꝛ opʒ humiditatẽ ſapoꝛoſam ↄiũgi tali huĩ do vt ſic fiat ſenlatio ſapoꝝ ⁊ ſic ſaliua ſup̃ linguã eſt ſp humida in guſtu bñ diſpoſito. Aliud eſt humidum ſapoꝛoſum.⁊ tali humoꝛe nõ dʒ eẽ oꝛganũ huĩdũ niſi in guſtu male diſpoſito ſiẽ in guſtu laboꝛãtiũ.i.ifirmãtiũ
Species ãt humoꝝ ſicut ⁊ in coloꝛibꝰſimpli
ces qͥdem ↄtrarie ſunt. ſicut dulce ⁊ amaꝝ Habi
teñt ſi cũ hac quidẽ pĩgue cũ illa vo ſalitũ. me
diaãt hoꝝ acte ⁊auſteꝝ· ⁊ põticũ ⁊ acutũ fere ei he vidẽtureẽ humoꝝ dꝛñe · Quareguſtatm̃ eſt
poña hmõi· Buſtabileãt ẽfactm̃ actu huið
Löõſequẽter determiat reſto. de ſpẽby ſapoꝝ. Qt vult ꝙ ſpẽs ſapoꝝ debẽt ſumi ſicut ſpẽs coloꝝ. qꝛ ſicut extremi coloꝛes ſunt ʒrij ⁊ ſimplices ſic ꝙ nõ cauſan᷑ ex medijs coloꝛibꝰ ſʒ medij ex ipis. ſic etiã ẽ de ſapoꝛi
bus qꝛ extremi ſapoꝛes ſt? ↄtrarij.⁊ etiq ſimplices ſic ꝙ nõ cãntur ex medijs ſd medij ex ip̃is. Sũt qᷓ extremi ſapoꝛes dulce ⁊ amaꝝ medij q̃t ſapoꝛ ⁊ pĩguis.ſalſus acer. auſterꝰ põtic?⁊ ocut?ꝰ.⁊ ↄtinet ſtipticꝰ ſub põtico ſunt ᷓ ſeptẽ ſpẽs ſap oꝛis. Qt hñt iſtũ oꝛdinẽ dulcꝭ ſa⸗ poꝛ qͥ cauſater huĩdo bñ digeſto eſt vᷣmꝰ.deiñ eſt ping uis qͥ cᷓ̃tur ex huĩdo nõ bñ digeſto. Deiñ eſt acetoſus ſʒ ſapoꝛ acutꝰẽ mediꝰqꝛ hʒ tres pᷣcedẽtes ⁊ tres ſeq̃n tes. deiñ ſequit᷑ põticꝰ⁊ ſtipticꝰ.deiñ ſalſus.⁊ vltimo a
marꝰ. Et dñr extreĩ ſimplices nõ ex eo qꝛ nõ rãnt᷑ex mi xtõe aliq̃ ymmo cãnt᷑ ex mixtõe calidi ⁊ frigidi.ſʒ dñr
ſimplices qꝛ nõ cãnt᷑ ex alijs ſapoꝛibꝰ.; tñ ↄuenit me⸗ dijs ſapoꝛibꝰqᷓ cãnt ex ertreis nõ ᷣm ſe ſʒ ÿᷣm eoꝛuz cõs cã em̃ ſapoꝛis duicꝭ ẽ huĩdũ ⁊ cã amari ſapoꝛis ẽ ſiccũ
medij ꝗᷓ ſapoꝛes cãnt᷑ ex humido ⁊ ſicco.⁊ ſie důr cãri ex extremis.qꝛ fiũt ex cauſis extremoꝝ ſapoꝝ. Cõcludit ergo reſto.in fine ꝙ oꝛganũ guſtus ẽ tale in potẽtia
quale eſt im obiectũ in actu
Detãgibili aũt ⁊ tactu eadẽ rõ. Si em̃ tact? nõ eſt vnꝰ ſenſus ſed ples ·nccãriũ ⁊ tangibilia
ſenſibilia plura eſſe
Poſtqᷓ; Zreſto. determiauit de q̃tuoꝛ bſibꝰ extioꝛi
aliquoꝝ kᷣm viã ꝑfectõis.⁊ ſit alij hſus
allos ſenlus qꝛ quodãmõ recipit ſuũ obiectũ eodẽ mõ
quo eſt in materia · tẽ tactus eſt in om̃ibus ptibus aĩa lis ·alij aũt fenſus ſunt pncipalius in cerebꝛo · ſi ut er; go cerebꝛũ eſt dignius alijs ptibus aĩalis ita etlaʒ ali
ſenlus funt dignioꝛes tactu— HEirgutt᷑tactꝰẽ fudamẽtũ oĩm pſ u.ſʒ fundamẽtũ
eũ pus fundatũ ꝗ ⁊̃ Dm ꝙ duplr ſu mit oꝛdo in
aliq̃y. vnoo hm viã gñatõis ⁊ ſic ĩꝑfectõꝛa ſte pᷣoꝛa ·er
filr fundamẽtũ pᷣcedit ſuũ fundatũ ꝛillo mõ tactꝰ pᷣce
dit alios pſus ſicut ꝓbat argumẽtũ. Alioꝰ ſumit᷑ oꝛdo eſt pfectioꝛ auditu ⁊ auditꝰ olfactu.?̃ẽ̃ Arguit᷑tactꝰẽ in nob certiſimꝰ pfectiſſimꝰ ergo erit pᷣoꝛ alijs ßſib. Fñs ꝓbat̃ in capło de odoꝛe
cendũ ꝙ tactꝰ inhaĩe p̃t duplrↄpari. vno adtctũ in alijs alalibꝰ ⁊ ſic tactꝰ in hoĩeẽ certiſimꝰqꝛ hõ bzme ioꝛẽ ↄplexionẽ qᷓ; aliqð alið aĩal ſed inboitate ↄpleri onis fundat boitas tactꝰ ſicut pᷣus dem̃ẽ. Alioↄpꝑa tur tactꝰ in hoĩe ad glios hſus ⁊ ſioẽflm q viſusẽpFe ẽtiv cũ coꝛrigat actũ ¶reſto.ꝗᷓ debermiat de tactu et tãgibili.⁊qꝛ poſſet aliqͥs argue reꝙ puß erit determi nandũ de tãgibili qᷓ; de tartu·iõ Ireſto. pᷣmittit ꝙqᷓ;hM tñ ad illa de qbꝰẽ inqͥrẽdũ nõ refert an dermier ßᷣus de tãgibili qᷓ; de tactu.qꝛ ſi tãgibilia ſt pła mcẽẽples tae
tus eẽ.⁊ eõ ſi ſt. ples tactꝰetꝭ necẽẽ pła tãgibilia eẽ
Pabʒ ãt dubitatõem vtx ples ſint aut vn⸗ et qd eſt ſitñ̃ tãgibile vtꝝ caro ⁊ in alijs ꝓpoꝛ cionaleautnõ ſid; qẽ ẽmediũ pᷣmũãeſenũ tiuũ alið qͥdem eſt itus· Dis etem̃ ſenſus vn ʒtrarietati eẽ videt᷑ vt viſus albi ⁊ nigriaud tus grauis ⁊acuti guſtꝰ amari⁊ dleis · In tigi⸗ bili ãtmulte ĩſunt ʒrietates. calidũ frigidũ. hu midũ ſiccũ· duꝝ molle ·⁊ alioꝝ q̃cũq; ſij hmõi.
Bit remouet duas du bitationes quarum pᷣma elt
trum tactus ſit vnus ſenſus vł plures. Secũda eſt
vtrũ oꝛganũ ipᷣius tactus ſit caro exterioꝛ vł aliqð pꝛo poꝛtõnabile carni ſicut eſt in nõ halẽtibus rarnẽ. Aut oꝛganũ tactus ſit aliqð poſitũ infra ſuꝑioꝛem carnem
Pꝛimo ergo ꝓcedit ad pᷣmã dubitatõem. Et arguit p
mo ꝙ tactus nõ ſit vn ſed plures · Gt hoc ſic ꝓbat. qa oĩs ſenſus eſt vniꝰↄtrarietatis quo ad ſuũ ſenſihile. ſi
cut viſus ẽ albi ⁊ nigri auditꝰgrauis ⁊ acuti.⁊ guſt?
amari⁊ dulels. ſed in tãgibili ſunt młte Zrietates. ſcs calidũ frigidũ humidum ſiccũ durũ molle.⁊ulie ↄirg rietates q̃ ponũtur in ſcðo de gñatione. vbi ponuntu
ſeptẽ ↄtrarietates in qᷓlitatibus tãgibilibus
Pabz 5t ſolutõem quãdã ad hãc dubitatõe; et ꝙ in alijs ſenſibꝰſtj ↄtrarietates ples vt in vo ce nõ ſolũ acumẽ ⁊grauitas. ſ⁊ magnitudo⁊ꝑꝝ nitas ⁊leuitas ⁊ aſpitas voqᷓ· ⁊ſilia alia. Sũt
nüt ⁊ circa coloꝛẽ dꝛñe hmõi altere
ſt poꝛes. qꝛ viſ

mibusprien ustiz urchwun alis itg auz
uſz funge tine
liopa incnii
mia de tc
ꝙhusertdeem relo Fminitoq tan detmiet pus de
les ſintaut vw
wo tinalioppe diũßᷣmũtſenl
lbi anigini
adleis. Intig
lidũ frigidũ. hu xcůq; ſl hn
uammÿmck uneil
eneno: valiq pr dalinbus tam Zu
ra ſupioem camem
nen.Etarguitß eſegbni
dluüſntet
zuis ⁊ acuti. ⁊ g
atione. vbi—
iciblbus
ad hic dobim⸗ umfis nin hninoi aſluiu Si h
uen
„
3 Mie ponit ſolutõemad ßcedẽs argumentũ qur
Areſtotelis
tbein poſtea repbat.⁊iõ eſt folutio apparẽs. Qrꝓpt
hoc ðꝛ in lextu.ꝙ iſta pᷣdcã rõ hʒ quãdã id ẽ aparen em ſolutõeʒ. Et ſtat ſolutio in h.qlij ſenſus ¶qͥ ʒacit et ſimpir ſte vnꝰ hſus hñt multas Zrietates in liis ob ectis ⁊tñ ex h̊ nõ ĩpedit᷑ vnitas hſus ꝗᷓ nec multe ʒrie⸗ tates in obiecto tactꝰ ĩpediũt vnitate ßſus tactꝰ ñs
patʒ in viſuybi ſunt albũ nigrũ pulchꝝ turpeterbꝛe⁊ umẽ⁊ ſic de alijs. Et de ſono vbi ſunt acutũgrauep/ num magnũ aſperũ ⁊ leue
nõ eſt manifeſtum Mic excludit ſolutõem nũc datã. Et vult ꝙnõe ſile deßᷣſu tactꝰ⁊ de alijs pᷣſiby. qꝛqᷓ;uis in h rũ ſenſuuz ↄtineanf multe Zrietates tñ ſte reducibiles ad vnũ cõe ſubiectũ idẽ genꝰ qð ↄtinet ſub ſe vnã pᷣn⸗ cipalẽ Zrietatẽad quã aſie ʒrieiates reducũt᷑ Grẽpli Brã.in vilu ↄtinent᷑ albũ ⁊ nigrũ.renebꝛe ⁊ lumẽ.⁊ lumẽ
det᷑ ſub rõe albi.⁊tenebe ſub rõe nigri. Gltꝭẽ vnñ 3 mune genꝰ ſcʒ cꝙꝛ ſub qͥ oĩa alia ↄtinẽt᷑.⁊ ad qð oĩa
lia reducunt᷑. ð ſie nõẽ de tactu qʒ obiecta tactꝰ non unt reducihilia ad vnñ cõegenꝰqð ſub ſe ↄtineat tĩ vnõ pᷣncipalẽ Zrietatẽ qꝛ tũc Zrietates.ſ.calidũ⁊ humi
dů frigidi ⁊ ſiccũ nõ ſunt ad inuicẽ reducibiles ⁊ iðo
ſenſus tactus eſt duo ſenſus irguit᷑ ſenſibilia oĩm bᷣſuũ pñt eẽ in vno ſubẽo.q male ðt ꝙ qñc; pñt eẽ in vno ſubẽo ⁊ qñq; nõ.qꝛ oõs qᷓ
itates ßſibiles pñt eẽ in hoĩe Dm ꝙ ſubẽm pᷣt ca pi duplr. vndꝰ ꝓ ſubẽo iheſioĩs qð ẽ ſuba ⁊ ſic oĩm hſi
biliũ pᷣt eẽ vnũ ſubpᷣm. Alioꝰ accipit᷑ ſubẽm ꝙ gñe logi co in ꝗ̊ ſcʒ qꝛ ſiẽ gẽꝰ logicũ ẽ in poña ad mltas dꝛãs ſpe rificas ira ſubẽm ihelioĩs ẽ in poña ad inłrã accñtia ⁊ 1õ ſbẽm p̃t ei capiꝓ gñẽ logico vt dẽʒ ẽ ⁊ ſic accipit h ¶ Ot̃.vtxꝝ tactꝰſit vnꝰ ßſus vłples Dm ꝙ tactꝰ pt capi duplr.vnoꝰ matialr ſcʒ bm oꝛganũ in qͥ fundat᷑ et ſic tactꝰ ẽ vnꝰßſus. uiꝰ rõẽ. qꝛ oꝛganũ tactꝰẽ ↄpo ſitũ ex medietate q̃litatũ tãgib ic ſicut ifra patebit q̃ medietas ↄlurgit ex mixtõe qͥtuoꝛ elem̃toꝝ cũ qᷓ Auh
35zi
p aĩał hʒ in ſe mixtõeʒ q̃tuoꝛ elemẽtoꝝ.ᷓq̃libʒ 3
ſe tactũ oĩm q̃litatũ tãgibiliũ vt maifeſte pʒ. ⁊ic nõẽ in vna ꝑte aial tactꝰfrigidi ⁊ calidi ⁊ in alia huĩdi ⁊ ſic ci Et ſic pʒ ꝙñ diſtiguũt᷑ pʒ oꝛgana idẽ matiar. lio mõ accipit᷑ tactꝰ foĩalr ⁊ m ſuã ꝓpã dꝛãm q̃ ſumit᷑ ꝑ ↄpatõeʒ ad obiecta ⁊ſic ſt duo bſus tactꝰ. vnꝰ calidi et frigidi.aliꝰ huidi? ſicci. Cuiꝰ rõẽ.qꝛ qñcũq; ſob iecta alicꝰßſus nõ reducibilia ad vnũ genꝰ að hʒ ſub ſe vnã pᷣncipalẽ ʒrietatẽ tũc nõ ẽ vnꝰ blus ſʒ ples. ſʒ ob⸗ jeca in tactu nõ ſt? reducibilia ad vnũ genꝰ qð hʒ ſub
—„——„— 8„ 8„— ſetĩ vnã pᷣncipalẽ Zrietatẽ qʒ in obiecto tact? tinẽtur due Zrietates nllo mõ ad ĩuicẽ reducibiles ſcʒ catidũ
rigidũ huĩdũ ⁊ſiccũ.⁊ iõ ponunt foꝛalr duo tactꝰ. ſcz vn calidi ⁊ frigidi. alius humidi? ſici.
Arguit oẽs Zrietates exñtes in obẽo tact red u/ unt᷑ ad vnũ genꝰ ſeʒ tãgibile· ꝗ ſus taerꝰ erit vnꝰſ en⸗ ſus fotatr ſicut alijus Dðʒꝙ ad vnitatẽ hſus te⸗ rt ꝙ os Zrierates ſub obẽo ↄrẽte reducant᷑ ad u 5 mune gen qðẽp ſe obẽm illiꝰ ßᷣſus ſie ꝙadeqte reſpi xiat ilũßlum ſicut ẽ de coloꝛe ⁊ viſu de ſono ⁊auditu ſed ſic nõẽ de tãgibili. qꝛ tãgibile et⸗ ſe extẽdit ad tõgi pile cõmune ꝛꝑ accidẽs de qͥbus manifelũ eſt ꝙ nõ ↄ
inẽtur ꝑ ſegpꝛle ſub obiecto tactus
Sed ꝙſit vnũ ſubiectũ ſicutaudituiſonꝰſic
SArguttũc ad minus reducunt᷑ obiectg ſenſus ta
ctus ad hoc 6 aðẽtãgibile ꝑ ſegpꝛiũ. qꝛ hẽ adeq̃tũ obiectũ ipᷣiꝰ bſus tac? Dm eſt duptr. pᷣmo ꝙ nõẽ aliqð vni nomẽ ĩpoĩtũ ad qð pñt reduci oiq tãgibilia ſicut inglijs bſiẽ vnũ nomẽgñicũ ĩpoſitũ ſub qᷓ ↄtij nent᷑ oĩa reſpiciẽtia talẽ potẽtiã ꝑ ſe. Scðᷣo ẽ dõm ⁊me lius ꝙetiã ſi hẽret vnũ nomẽ gñicũ ↄpᷣhẽcẽs ſub ſe oĩa
piatãgibilia adhuc nõ pt tactꝰet vnꝰ hſus. qꝛ nõ ſo⸗
iũ reqͥrit᷑ vnitas noĩs hᷣm genꝰ· ſed pᷣter reqͥrit ꝙ tale gentineat ſub ſe ſolũ vnã Zrietatẽ pncipalẽ ad quaʒ alie Zrietates ſt? teducibiles GQlt 6 oꝛdinẽ potẽ tiaꝝ qꝛ q̃dã poñe vt poñe naturales ſt vniꝰ ptis Zrie⸗ taris vtputa ignis ẽ calidꝰ ſic ꝙ nõ p̃t ſe dircẽ ad aliã ꝑtẽ ̃rietatis extẽdere. Alie ſt poñe q̃ ſte totiꝰ Irieta tis iʒ nõ ſt. pliũ Zrietatũ vt poñe ßſitie exrioꝛes lie ſt q̃ ſt płiñ Zrietatũ vr ſt hlus intioꝛes. Alie ãt ſtqᷓ ſt oĩm Zrietatũ vt intellectꝰ· ⁊ ſic qᷓ;to poña ẽ dignioꝛ tãto ad pła ſe extẽdit.ſʒ tãgibile ꝑ ſe ↄtinʒ ſp ſe duas Zrietates eq̃ pᷣncipales ⁊ ad ĩuicẽ nullo mõ reducibi⸗ les.qᷓ;uꝰ em̃ oẽs qᷓlitates tãgib iles reducãt᷑ ad calidũ ⁊ frigidũ.huĩdũ ⁊ ſiccũ.vt ðꝛ in ſcdo de gñatõne.tñ iſte due ↄtrarietates nõ poſſunt ad inuicẽ reduci.
E Arguit᷑ huidũ ⁊ ſiccũ reducunt᷑ ad calidũ⁊ ftig dũ. q iſte Zrietates reducunt᷑ ad luicẽ. Añs ꝓbat᷑. qꝛ v
ẽ cã altiꝰq frigda ſthuĩda ⁊ ſicca ſt? calida Dʒ ꝙ iſte qᷓtuoꝛ qlita tes pñt duplr capi.vno qj ad eẽcãlij
tatis ⁊ duplr. vnom ꝙ repiunt᷑ in pᷣmis coꝛpib.ſcʒ elemẽtẽ ⁊ ſic nõ cãnt ſeiuicẽ · ic eĩ ðt Arẽ.ſcðo de gñg tõe ꝙ iſte q̃tuoꝛ q̃litares ſtẽ pᷣncipia elementoꝝ ſicut;
vnũ elemẽtũ nõ cõ̃tab alio ſic q̃litates vniꝰ elemẽti nõ cãnt̃ ex qᷓlitarib altiꝰ nec foĩa vniꝰelemẽti eãt᷑ ex foĩa
altius. Slioꝰ accip Sretüe qbuſdã mixte.⁊ 10
ſic calidũ ⁊ fnigidũ pñt eẽ cã ſicci ⁊ huidi qꝛ calidũ cõãt
de iſtis qᷓlitatibo. Alioꝰ aecipiũt᷑ ßᷣm eẽ ĩmutatõis ßʒ ꝙ
immutãt tactũ ⁊ ſic nłlo mõ vnũ cãt̃ ex alio.ſit ãt nõ
tingit in obiect/ alioꝝ hſuũ qꝛ lum̃ ⁊ tenebꝛe a viſu pei⸗ piunt ſub rõe albi ⁊ nigri.⁊ ſic nõ p̃t dici de tactu ꝙ hu
ſiccũ ⁊ frigidũ cãt huĩdũ.ſʒ iſtis mõis nõ loqͥmur nũc
midũ ⁊ ſiccũ ꝑcipiãt᷑ ſh rõne calidi⁊ frigidi. Ex qub V⸗
om̃ib ↄcludit ꝙ duplx eſt tactꝰ foꝛmalt ſumptꝰ. vnꝰ eſt ralidi ⁊ frigidi.alius eſt humidi? ſicci
Stguiter hlecret ꝙeẽnrſexbſusertioꝛes q ſtt
duo ßᷣſus tactꝰ Dõðʒ ꝙ hſus tactꝰ acceptꝰ ʒ oꝛganũ eſt vnꝰ bſus.qꝛ ubicũq; ẽ vnꝰ tactꝰibi et?ẽ aliꝰ vt dẽzẽ
ſʒ venes obzm ſtẽ duo· qꝛ ꝗᷓ oꝛganũẽ nob notiꝰiõ penes oꝛganũ nomĩamꝰſenſus eẽ diuerſos ⁊ nõ penes obiecꝰ ta· Gt ſilr facit Areſto.inferius diſtinguẽs qͥnq; ſen⸗
ſus exterioꝛes diſtinguit eos ᷣmoꝛganaa Arguit᷑ex ſeq̃ret᷑ ꝙ eẽnt im̃ q̃tuoꝛ bſus qꝛ guſt? et tactꝰ ſiꝰ in vno oꝛgano Dðz ꝙ qᷓ;u in eodẽ oꝛgão
ſint guſtꝰ⁊ tactꝰſit ꝙ vbi ẽguſtꝰ ibiẽ tactꝰ tñ nõ ↄuer tit᷑ ꝙ vbicũq; ẽ tactꝰ ꝙ ibi lit guſtꝰ.ſic ãt ẽ de duob ta
ctib ex pte oꝛgani.qꝛ vbicũ; eſt tactus frigidi ⁊ calidi
ibi etiã eſt tactus humidi⁊ ſicc
Ut ãreßt̃t autnð ſʒmoxcar nrlũvi
detes ſignũfieri ßſuʒ ſilcũ tactu · Etem̃ nũcſtali⸗ qjs circa carnẽ extẽderit. vehementeʒ faciens ſili
—
ßfũ moxtactũ ĩſinuat. ⁊tñ ↄſtat ꝙñ eſt ĩh ßſitĩ
Siãt ⁊cũ naturale fuerit citiꝰ vtiqʒ ptigʒ ßlus
l.S⸗ KA
—
————.— —,— 2——————
————— 5 8

Queſtiones
Bic Areſto. determiat aliã queſtionẽ ÿᷣus motam Slt vult g cgro exterioꝛ nõ eſt oꝛganũ tactꝰ. qꝛtũc ßſi⸗ bile poſitũ ſup ßᷣſum faceret ſenſatõem ſed aliqᷓ alia ca ro intioꝛ. Ht h ꝓbat reſto.ſoluẽdo alioꝝ argumẽ⸗ ta.arguebãt em̃ aiij ſic.; eſt oꝛganũ alicꝰ ſenſus ad cu
lus ĩmutatõem fit ſenſatio ſicut oculi ſunt oꝛganã vi/ ſus qꝛ qñ oculi ĩmutant᷑ coloꝛe tũc fit viſio. Sʒ ꝑ imu tationẽ carnis extioꝛis fit tactio ꝗᷓ caro exterioꝛ eſt oꝛga nũ tactus. Rñdet Areſto adiſtud argumeneũ ꝙ non valet· q ſile dici poſſet.ſi aliqͥs ꝑ manũ circũponeret quandã pelliculã tũc ſtatĩ ad ĩmutatõem pellicu le fie ret tactio.ſʒ tñ maiĩfeſtũ ẽ ꝙ pellicula ñ eẽt oꝛgaꝰ tact?
Pꝛopt᷑ qð tal ꝑs coloꝛis videt᷑ſicſe hãe ſicut ſicircularit nob aptꝰ natꝰ eẽt aer Videremureĩ
vno qͥdã ſentiẽ ⁊ ſonũ ⁊odoꝛẽ ⁊ coloꝛẽ⁊ vnꝰ qͥ⸗
dẽßſus cẽ auditꝰ⁊ viſus ⁊olfactꝰ? Nũcãtqmñde
termiatũ ẽꝑ qð fiũt motꝰ maniteſta ſunt pᷣdicta ßſitiuaaltera eẽ in tactu aũt h qᷣdẽ nũc maifeſtuʒ eſt · Spuere qͥdẽ em̃ aut aq ĩpoſſibile ẽ ↄſtareaĩa tũcoꝛpꝰ.oʒ ẽ firmuʒ eẽ. Reliqtãtmixtũ ex tra et ex his eſſe vt vlit᷑caro ⁊ꝓpoꝛtionale. Quare
ncinũ ⁊coꝛpreſũ qd medi tacuiaptunns
tuzxas fiãtſenſus cum ſint plures
Pic Areſto. poĩt duo ad m aifeſtatõem ſolutõis ð meq̃ſtionis vbi dem̃ fuit ꝙ tactꝰẽ vnꝰ ſenſus matialit᷑ ſed ſunt duo fotalr. Pꝛimũ eſt qꝛ ſi aer(qẽ eirca nos) fieret noh ↄnaturgt.tũc idẽ eẽt oꝛganũ ßᷣſus viſus au⸗ ditꝰ⁊ olfactꝰ matiatr qꝛ aer ẽ mediũ in ill ßſib⁊ tai awaret eẽ oꝛganũ ⁊ tal bſus ſentirẽt ꝑ mediũ intraneũ ſicut ꝗᷓ tũc dicerem? ꝙ eẽt vnꝰ hfus viſus auditꝰ⁊ olfat tus ꝓpt᷑ vnitatẽ oꝛgani.itg etiã eſt nñc dõm ꝙ duo tac tus t? vnꝰ hſus matiakr. Addit tñ ʒreſto. ꝙ purꝰaer ei pura aqua nõ pñt eẽ in noh. qꝛ ĩpoſſibileẽ ꝙ ex puro kere? ex pura aq exiſteret coꝛpꝰ aatũ.cñ coꝛpꝰaĩatũ debeat eẽ fixũ ⁊ firmũ qð nõ fie ſine terra. Põt etiã iile textꝰ referri ad ſolurõem ſcde q̃ſtionis ⁊tůc exponit. qꝛ ſi aer fieret ↄnaturał nob tũc appareret nob ꝙ aer eãt oꝛ ganũin viſu⁊ auditu ⁊tñ eſt narurait mediũ. ſic ẽin ſuꝑloꝛi carne qᷓ appatz eẽ oꝛganũ tactꝰꝛ tñ eſt mecium
Demöſtrat ãt ꝙples ſint qͥĩ liguatacꝰ. Via em̃ tãgibilia ſentit bm eandẽ ptẽ ⁊ huõꝛem.ſi q⸗
bem igit᷑⁊ alia caro ſentirʒ huõꝛem videret᷑ vnꝰ
etidem eſſeßſus guſtꝰ⁊tactus· nũcãt ſunt do conuertitur. Mic ponit᷑ ſcm qð valʒ ad maifeſtatðem ſolutði nueſtlonis. At dicit qð guſiꝰ⁊ tactꝰ videntur eẽ vn? ſenſ usqꝛ hñt vꝛganñ ſeʒ liguã qꝛ nõ tñ hñt ſep oĩa ↄuertibiliter ſic nũe diſtĩguimꝰ guſtũ a taetu et? penes oꝛganũ ſedſi ſimptr rurrerẽt in om̃t oꝛgano tůc etiaʒ nõ eſſet diſtinctio inter guſtum ⁊ tactũ ſicui nũc nõ po nit diſtinctio inter duos ſenſus taetus
* Dubitabit aüt aliqͥs ſi om̃e coꝛpꝰpfundum
ſecundi de Snima
habet · Hec aũt eſt tercia magnitu do. quoꝝ aũt coꝛpoꝛ mediũẽ ali qd coꝛpꝰ nõ ↄtigit ipaad in nicſe tãgere· Pum idũ ãtnõ eſt ſinecoꝛxeneq; bumectũ ſʒ nccẽ aquã eſſe aut habereaquã Due po tĩgunt᷑ ad inuicẽ in aq̃ niſi ſcca extrema ſint neceſſe eſt aquã hãe medium q repleta ſint vltis ſãt hoc vex ĩpoſſibile ẽ tãgere aliq̃d aliud ĩã Eodeʒ ãñtmõẽ ⁊ in aere · Silr em̃ ſehʒ aer adea qᷓſunt in ip̃o · ⁊aᷓ ad eaqᷓ ſt in aq latet.ãt mag nos.ſiẽ ⁊qᷓ ſt ĩaq̃ aialia.ſi huẽctũ tãgit hũectu Poſtqᷓ; Areſto· dixit de vnitate tactꝰ⁊ oꝛgani. p ſeq̃nter inqrit an in tactu etꝭ redͥrat᷑ mediũ extraneum
Qt arguit ꝙ ſie. qꝛ nccẽ ẽ duo coꝛꝑa duĩa le tãgere per mediũ.ſʒ qñq; fit tactꝰ coꝛpoꝝ diuerſoꝝ duroꝝ opʒ
ibi eẽ mediũ extraneũ. Pꝛia ꝑs pʒ · qʒſicut eſt in aqua
ita debʒ eẽ in aere. qꝛ ger eſt huĩdioꝛ a qᷓ;uis B latear nos magis de gereqᷓ; de aqus.ſed maifeſtum eſt ſi ali⸗ qͥs tãgat aliqd ꝑ aquã tũc aq̃ eſt mediũ inter tãgens 3 tactũ&ß idẽ erit in aere. ſed in aere nõ ẽ nob ita maife⸗ ſtũʒpt᷑ duas cãs. Pꝛĩa ẽ qʒ nos ſumꝰ ↄtinue in aere· et iõ ñ pcipimꝰ qñ tãgꝰaliq; rẽ ꝑ uerẽ Scða cã ẽ.qꝛ aer ẽ ſbeilioꝛ aq̃ ⁊&ẽ miꝰ ꝑceptibile ꝙ aer mediat qᷓ; aqua eſ Querit᷑.vtꝝ aer ſit huidio:aq Dm ꝙ ſic. ⁊ hoc pʒ ex diffinitõe huĩdi data in ſcðdo de gñatõe q̃c. Hu micũ eſtqð ẽ facilrtermiabile termiĩo alieno ⁊ maler᷑⸗ mino ꝓpꝛio.ſiccũ eſt qð ĩ bñ termĩabile termĩo ꝓpꝛio ſʒ nõ alieno.⁊ capit᷑ h termiare ꝓutẽ figurare qᷓ;titatiue Waifeſtũ ẽ ãt ꝙ huidũ facile capit fig urã qᷓ;titatiuã er vaſe vł ex coꝛpe alieno. ⁊ iõ huida nõ figurant᷑ex ſe ſʒ ex alio.ſicut lapꝭ nõ recipit figurã ex aliq vaſe in q po nit.qᷓ;u qt tã aer qᷓ; aq̃ terminãt᷑ t᷑miĩo alieno ſcʒ ad fi⸗ gurã̃ altiꝰ pᷣt tñ aqᷓ qũc; termlari termis ꝓpĩijs ſiẽ qũ gq fit ↄgelata ſed ß nõ ↄtingit in aere
Argut᷑ humectare eſt ꝓhñ huĩdi ſʒ ger nõ hume ctat plꝰ qᷓ; aqᷓ. qᷓ aer nõ ẽ huidioꝛ aq Dðʒ ꝙ hume ctare eſt gecñtãlis ↄditio huĩdi ⁊ nõ eẽntjalis.iõ nõ eſt incõᷣueniẽs ꝙ aquaꝓpter groſiciẽ materie plus hume
„
ctet qᷓ; aer.aer em̃ nõ humeetat niſi cõuertat in aquam
humectare eĩ eſt ↄditio illius humidi qð alteri adhe ret leʒ humidi in groſſa inateria.ſie aũt nõ eſt de aere ꝓpter ſubtilitatem materie ¶ Querit᷑ vtꝝ inter duo ceꝛꝑa ſe tãgentia nereſſe ſiteẽ
————
mediũ Dm̃ ꝙ inter duo coꝛpa dura ſe tãgẽtiqne ceſſe eſt eẽ mediũ.ſed hoc nõ eſt nereſſe ſi ambo coꝛßᷣoꝛa Knt mollia vł ſi vnũ duꝝ ⁊alteruʒ molle.qꝛ tůc toĩpus
molle ſtarim ↄiungit ſupficiei coꝛꝑis duri/ſient pateʒ de ligno poſito in aqua · quia aqua immediate tangit᷑
ſupficiem E bmteſt. quia ſi duo coꝛpg durg immediate ie tãgerent vłpnitteret vacuum vł mot? localis fieret ſubito. ſed vtrůq; iſtoꝝ eſt incõueniens illud ex quo ſequit᷑. Sequela patet.qu ia ↄtingit duo coꝛpoꝛa dura iuxra ſe inuicem poni ꝑ cõtactum ſicut poteſt aſſer ↄiungi aſſeri.ſi d aſſer diuidat᷑ꝑ motũ loca iem ab aſſere. rũc nõ poteſt aer intrare ita ſubito ſicut diuiditur aſſer ab aſſere. ergo fuit aer ibi mediꝰ vłper
mitteretur vacuum q; aliquo tpe erit locus ſinecoꝛꝑe
Vd. e Dnmn
—— P 1
„
%

—— ——— 5 S
a G P= n Nreſtoteli ddin c alerè lei onat aſſerlat? in 1„ neaqui Dn nrlaine S aqua ⁊ aliqͥs 10 xlvii aetren gere eqt aq̃ donec ex eo qꝛ nõ põti ür ſequit aqad Qtx igit᷑ oĩm ſil 1 uaſ Zheiseer enehoſe aer txigitoimſil ſit ſe ₰ ſnt vli Ticſen nt du viſ elen ↄtingit in vide᷑. guſtꝰq— alioꝝ aliterſi⸗ 1 tuuic Seſoſee kherhnrresetnne uteebecſtnoet— tigedoalij 1 nle ſectũ ini i eſt impoſſibile entimꝰ cut ⁊ſona ʒ duruʒ ⁊molle 1 ctitung q ejonrei eßt eierientelien cnqdſe õge · alia po a ꝓpe— tigitbũ A illo mõ ter aliqᷓ ſentim?ꝑ oappeppt qð latet. qm̃ hecu nõ eſt o mõ aereſtm leq duo coꝛpa qᷓ; ſolũ ſitual ꝑmediũ. S tet. qm ct ozcani 3 eſt cã ſcul ediũ in ſi pa qᷓ;uis nihi e icut diximꝰ? Sʒ in his Ioiganh lpture lapidi ſculptura lapidi il eſſet ximꝰ pᷣus ⁊ſi latʒ. ⁊qdẽ edinnui Arguitcõti pidis ſicut f apidis ⁊ 15 lia ig s ⁊ſip pellẽſenti 2⁊jdẽ aneum cũ ꝗᷓ in tĩiñ̃ tingit lapidẽ erꝝ vl acuties o ger ignoꝛatoi lentiremꝰ oĩa tã ½ maſetã 35 trů nõ ſit aer iõ idẽ deſcẽdere uties ferri o illo qm̃ ꝓ oĩa tãgibi guper e de delcẽcere? did ſicut⁊ nñ Pꝓhibet. ſil ibt ſ duret n Sſleeter t⁊ nũc⁊i ſilt vtiq; haberen Fopz ducit ⁊ ta ẽſu lapide lapi ü int᷑ lapidẽ ⁊t. in aqua ⁊ inaer q;haberem? cut inrer illũ al aer ete ↄti lapis ſecũ ali de? Ira ipat 17 in gere.pu— 2 4 e aqua er illũ lapidẽ⁊ Ztinet᷑ ſub t ecũ aliquã ptẽ 3gere.⁊ nihil putamꝰ eĩ nu 15 qᷓuis hlat it ſed pidẽ ⁊ terrãẽ ub tra cũ traẽ 1 Pte de uia nñ nhil eſſeper em nunt feſtum eſtſi. Si qꝰ de nouo ae mediꝰ nõ ẽdiuiſa.⁊iõ kul ula nũc Areſto · dixi medium 1 ſi iali⸗ imile eſſet ſi er cũ lapide nö ꝙ aer ibi pus fi mediũ extraneũ.⸗ dixit ꝙ qñq; etiã int⸗ 1 iinter tãgens rgut i lapiʒ deſcẽ deſeſe fu lus ſentient aneũ. Hicñt qñq; etiã in tactu reqri Argutt᷑. idqnöẽ cẽderet ꝑ aquã talẽ locum tientes ꝑ mediũ ↄñr ponit dꝛãmi ctu reqͥri 4 rob itamai Ker 7 a„ qõ ẽ mediũ tꝑaquã ad ocum mo excludit d ſediu ext tdyam int 3 — aife⸗ ſt q ſte obiectaqᷓ; nediũ ⁊ obiectũ terrã mo excludit dꝛãm extraneũ ⁊ int mint alios len emedia D AR neioblerti iſta coꝛ tres ſenſus ſcʒ vi eſtimatã ab Aeüartä r 1 Schacäẽqat ſeßʒ ꝙ ſt/ faci öm ꝙaerdaq ſſitates täcbiles pa.3 multũ diſtã ʒ viſus auditꝰ olf ijs. Qt fuit iſta q t ſii Ae.N del facitr acr3q eg 8 iles. E non ãs ab ipᷣo ſenſibi olfact?. ſentiũt lita p a rmediat qj in tactu toꝛpoꝛ mobilia ⁊hñtia piunt᷑ dupłr.vnd n Pmediũ er bipo ſenſibili. ſ 17. ſentiũt ꝑ mediũ intactu coꝛpop pitle fiduaten. vnooßm hec dꝛñ xtraneũ ↄiũctũ ſi i.ſed guſtꝰ⁊ ta tꝑmedi 1 Dingi V qᷓtitates tã ox duroꝝ. Ali uiditatẽ ⁊ ſic ſte ec dꝛña nõ va ↄiũctũ ſibi ſenſui. ⁊ tactꝰfentiunt ömpſictbo ſic ſt⸗ s tãgibiles q̃ ſi⸗ osaceipiunt p ic ſteme eeit iſenſui. Dici ſentiunt 13 egatõeqᷓi. Pi ic ſt? obiecta.i sq̃ ſtcaldũ f ccipiunt᷑ ꝓuti ſ— gl ip̃i ſenſuiqꝛ iã mediũ in alij icit Breſt 1 eie ̃ frigidũ huidũ nſe hñt ſpecies viſi ſuiqi eſt aliq n alijs ſenſchſte o.x alieno t mal F Arguit᷑.oẽ m in le qᷓlitates qᷓ uidũ ⁊ſiccũ ecles vilibilis ß ids aer circ: enſibſtariz 5 malet Arguit᷑. oẽ mediũ ates q̃ ſte obẽ ſiccũ et vlfum. Simi s hin eſſe ſpüale irca oculũ in qu 32 ãqᷓ;titatiuã remiſſum K in ſe hñt qᷓlitate 7aqͥ accipiunt᷑ d iecti aĩ illaquid bile a viſibilib?⁊ ſe S 5 mait tãctu vie wet gibiles ᷣm eẽ i aliauid quidem ſentimꝰ exeo ꝙm 4. onatiuis ali valeinqpo nõ ꝑeipi reit tpatus ſeʒt u. q ſic nõ ꝑcipi e aliquid nos edium mouet 0 aleno ſc ad. ſici pi a tactu aialiũ. c3 Late calid? ꝑcipiunt᷑ 4 DBic oni— ouet mis hitiſa qᷓlitates 5 iũ. Zilioꝰ accipii ⁊frigidꝰ tũc na⁊tã ni ti u Us lc i iuntetrpäin oileein de inter viſibilia ſon 5 1e denudatũ a q ates. P ßdön 0 iecta tact? ntiẽtes p meqiũ ue dꝛñe i at iditz aerrð bune riq ⁊h datũ a q̃litati erß dömẽcome tactꝰ mediũ extraneũ sꝑ mediũ ext ie inter tactũ ⁊ ali rã ⁊ hoc ſufficit i itatib obiecti ẽ ꝙ mediũ ĩ tae ſic intelli raneũ ſituale ñ̃ extraneũ.qꝛ tactus Xali 3 Diz ꝙbunt litatib obi cit intactu.e ti acceptis ß e intelligit᷑. qꝛ medi e⁊nõ cauſale ſicu actus habet W tiby obiecti pm illũ qꝛ mediũ dz eẽ m excellée; neumei edium in ſ ſale ſicut in alije e nõ tintialis õnct ab ip̃is bſib m illũ modũ jdʒ eẽ denudatũ 1eſtcauſa i nſentiẽtib ꝑ alijs Q.ð S Bpcipuei ũ bm quẽ obj udatũ a q naturã Smoi immutatõis ſenſuũ ꝑ medium extra mattrie plus bumt rib elemẽton ⁊ pcipue in tact ẽ obiecta ꝑcipi naturã 5mo imutat me is ſenſuũ quia ad nextra⸗ am ere qᷓs tactꝰ pcipi ſiſtẽtia aia il ponit exqita hu vbod in fenſib.ſic iũ ĩimutatuʒ cauſat Luerrols dixit ꝙm qtñ ſht ẽ ſciendũ ꝙ s ma⸗ tu ſed aer nõ ca ſenſatõem in viſu: in ſe coloꝛẽ ſo lu ttnd deert datũ a q̃litatiꝰtã ediũ in tget ũ ꝙↄmẽtator kurs nõ cauſat ſenſatõ in viſu auditu 630 tur in aere tibtãgibiliw·⁊ iõ u deberʒ e oĩno d 2. rã mediũ immut arõem tactus qꝛ ſimul olfac⸗ rſte ſiambo cooi litatũ extioꝝ · eppaecitpran Qt ꝗᷓli qñq; diũ in xtrinlecũ.ſed ſolũ i ationẽ. q non ſo— mixtẽ anq; diũ inal cEied olhint nſꝑ ↄcurrit wolegiethe an ilhnn ph n eie ien⸗ is dur,— locis qðᷣẽ qriið bmüeg. rguit᷑.in vi no poſterioꝛ currit. ꝑſe i5 % Iimi ger?— ij. phili gütl⸗ n viſu. zum 2 b* Pʒ uinen i 1 olnn Su Wneitnten n not ſocatoſẽl mẽtatoꝛ opĩonẽ ipian ᷣmꝓpiã ſi 3 ſmultaretg ⁊ſic iteꝝẽ iłcapit᷑ duplr. da z dmiunin⸗ ↄſernati ons ſuã ſie. ꝙ loc⸗ ä ſpe ſne u22lioe actiptt een —— Lã qð argumentũ nariuꝰ locꝰ nõ p nõ̃ri? flm. Etill accipit᷑ ſił ꝓ ſilta utant᷑ medium⁊ u quu yngrdbe vno mõ hm qᷓ entũ ſic rñder᷑:q õ p̃t altare locarũ in lo mõ locq kſikꝓſittate nature. um m q̃litate p lotꝰ acc An. mutatione ni rq ſic im̃, e.⁊lic eſt trariꝰ locato·ſicut p unt in loco. ⁊ ſic mnaturam 12 ſic p̃ceditimmut edi cät rdiutdinoile dqᷓ eſt fri icut pz de dere ic locꝰp̃t medij pᷣcedit im In alijs tamen immutationẽ ſen⸗ unnn ubi ſitut tiuã D beheret hercdt i rſeneen ſenſibus turdinh tiuus loeati cælilihliei tutẽ loca immutation reſto ꝙmedium b 3 teinpe t e

Queſtiones ſecundi de dnima
ideo neceſſe eſt om̃e aĩmal eſſe vpoſitumex quatuoꝛ ele
accidit vtraq; percuti. Dĩno videt᷑caro ⁊ ligua ſicut aq̃ ⁊ aer ad viſum ⁊ audituʒ ⁊olfem̃ ſehñt ſic le hẽre ad ßſitiuũ ſicut illoꝝ vnũq ðq; · ipᷣo ʒt
ſenſitiuo tacto neq; ibi neq; hicfiet vtůß ſenſus vt ſiqͥs ponat coꝛpꝰalbũin oculo vltimũ Qua
re maifeſtũ ꝙ itus ſittãgibil itiuũ ſicem̃ vti⸗ q; accidet qð qͥdem in alijs. Appoſita eiñ ſuper ſenſitiuum nõ ſentiũt. ſuper ʒt carnẽ poſita ſenti
unt · quare medium tactui caro
Poſtqᷓ; reſto. determiauit de vnitate ſenſus tac⸗ tus? ð locutõis oꝛgano. Hic ↄñ̃r determiĩat de ip̃o ſen ſu tact? quo ad mediũ oꝛganũ ⁊ obiectũ. Et vult ꝙſi cut ſe halt aer ⁊ aqua ad viſum auditũ ⁊olfactũ qᷓ;tũ ad hot qð eſt eſſe mediũ.ita ſe habʒ caro extioꝛ ad ſen⸗ ſum tactꝰ qꝛ ſcʒ eſt mediũ qᷓ;uis ſit mediũ intraneum Qx quo vlterius elicit ꝙ eodẽ mõ ſicut in alijs ſenſib ſenſibile poſitũ ſupꝛa ſenſum nõ facit ſenſatõem.ita ſir
accidit in tactu.qꝛ tãgibile poĩtũ ſupꝛa tactũ nõ facit
tactũ. qꝛ ergo tãgibile poſitum ſupꝛa carnem facit tac⸗
tum. ergo caro nõ eſt oꝛganũñ
Tiãgibiles qͥdẽ igiẽſti dꝛñe coꝛꝑis ſᷣm ꝙ coꝛ⸗ pus · Dico ãt dꝛãs qͥbus elemẽta determinãt᷑ ca lidũ frigidũ humidũ ſiccũ. deqͥbus pᷣus dictũ eſt in his q̃de elemẽtis. Sẽſitinũãt ipaꝝ qð tac̃ etin qßſus vocatꝰ tactꝰ ẽ pᷣmo · ꝙpoña hmõips eſt. Sẽtireeñ pati qðᷣdã eſt. Duare faciens q̃le ipᷣmactu hmõi illud facit cũ ſit poña. Vñ ſil ca
lidũ⁊ frigidũ aut duꝝ ⁊mollenõ ſentimꝰ ſ er 3 tellẽtias tiqᷓ; ſenſu velut medietate q̃dẽ exñte e
ñ inßſibilibꝰ ʒrietatis. Etꝓpt᷑ k diſcernũt ßſiti naſenſibilia. mediũ em̃ diſcretumeſt. Fit em̃ ad
vtrũq; ipſoꝛum alterumvltimoꝛũ
Dic oſtẽdit q̃le ſit oꝛganũ ip̃ius tactꝰ. Qt pᷣmo pᷓ⸗ mittit ꝙ qᷓtuoꝛ ſunt qᷓlitates elemẽtoꝝ de qͥbus tracta tur in ſeðo de generatõe.vult&ᷓ Areſto. ꝙ tactus ẽ ↄpo ſitus ex mixõne qᷓlitatũ pᷣmaꝝ.ſcʒ calidi frigidi humidi?⁊ ſicci. Et hᷣſic ꝓbat qꝛ tale dz eſſe oꝛganum in pprẽtia.qᷓle eſt ip̃m obiectũ in actu qꝛ ip̃m oꝛganũ eſt ꝰ iunetũ porẽtie paſſiue.iõ patiẽs eſt tale in potẽtia qᷓle eſt agẽs in actu.cũ qᷓ obiecta tactꝰ ſunt calidũ frigiduʒ humidũ ⁊ ſiccũ. ſic tactꝰ erit in potẽtia calidꝰ⁊frigi dus humidꝰ⁊ ſiccus.ſed medietas illaꝝ qᷓlitatum eſt inpotẽtia ad extremitatẽ ta liũ q̃litatũ.ꝗᷓ tactus dʒ eſſe Hpoſitus ex medietate illaꝝ qᷓlitatum.id eſt ex ilł᷑ q̃li⸗
raribacceptis m eſſe remiſſum. Et iſta eſt cã q̃rene reſſe eſt om̃e aĩal eſſe ↄpoſitum ex qᷓtuoꝛ elemẽtis. quia
om̃e aĩal nocãrio habet in ſe tactũ. ⁊ ꝑ hoc diſtiguit aĩ mal a nð aĩali vt ðꝛ in pᷣncipio de ſenſu ⁊ ſenſato· cũ er go tactus ↄponat ex medietate elemẽtoꝝ ſicut dicit᷑
éti demo mẽtis. Gxquo ſequit᷑. ꝙ calodemones? cacho nes nõ ſunt aĩalia qꝛ habent coꝛpꝰ ſimplex ↄpoſitum
ex aere qð nõ poteſt in ſe habere tactum Et opzlicut debens ſentire albũ ⁊ nigx neut?
ĩox debere eẽactu · poña pᷣo vtrũq;·ſicãt⁊ in a⸗
lijs ·⁊ in tactu neq; calida neq; frigidũ Ampli
ãtſicut viſibil⁊ inuiſibilerat quodãmõ viſus ·
Silr ãtã⁊ reliqͥ oppoſitoꝝ ſic⁊ tactꝰ ⁊ tãgibil ⁊ intãgibil Intãgibile ãtpuã o ĩno hñs dꝛãm tã⸗ gibiliũ. vt paſſus ẽaer. Et tõgibiliũ excellẽtieſi⸗ cut coꝛruptiua Secũdũ quidem igitur vnum
quenqʒ ſenſum dictum eſtfiguraliter.
Bic determiĩat de obiecto tactus. Qt vult ꝙ ſicut alij ſenſus ſunt ↄtrarioꝝ ſicut viſus eſt viſibilis ⁊ inui ſib ilis.ita tactus eſt tgibił ⁊ intꝗgibilis. Et nõ debʒ capi intãgibile contradcõꝛie hm ꝙ jytãgibile ðꝛ nullo mõ tangibile. qꝛ hoc nõ ↄtiner ſub obiecto tactus · ſed capit᷑ intãgibile pᷣuatiue vł ↄtrarie. dicit᷑ em̃ pᷣuatiueĩ tangibile qð habet ꝑuũ tactũ·ſicut aer qui vix tãgitur vl dicit᷑ intãgibile ↄtrarie qꝛ coꝛrũpit actũ. Lõcludit in ſine qð dem̃ eſt de vnoqͥq; bſu figurałr id ẽ cõiter
Poꝛtet ãt vliter de om̃i ſenſu acciꝑe · qñ̃ ßſus eſt ſuſceptiuꝰſpẽꝝ ſinematia vtce⸗
ra anuli ſine ferro ⁊ auro recipit ſignuʒ Accipit ãtaureũ auteneũſignũ · ſʒ nõ inquãtũ aurũ aut es. Silrãt⁊ßſus vniuſcuiuſqʒ ab hñte coloꝛeʒ authumoꝛẽ· aut ſonũ patit᷑ ſʒ nõ ĩquãtũ vnum
quodqʒ illoꝝ dã ſʒ ĩquqtũ hmõi⁊ ᷣm rõnẽ Poſiqᷓ; Areſto. determĩauit de ſenſibilib ⁊ ſenſibꝰ? in pticulari.ßᷣ determiat de ſenſib in gñali.⁊ pᷣmo facit hoc de ſenſiby. ſcdo de oꝛganis. Ponit pᷣmo vnã ↄdi⸗ tionẽ ↄuenientẽ om̃ibus ſenſib. que ↄditio poteſt eẽ de ſcriptio ipſius ſenlus. Et eſt iſta ꝙ ſenlus eſt q̃dam po tentia oꝛganica ſuſceptiua ſpẽrũ ſine materia.⁊ hoc eſt qð dicit textus.ſenſus eſt ſuſceptiuꝰ ſpẽꝝ ſine materia Qlt ponit Areſto.ſile de figura ſigilli q̃ figura recipit᷑ in cera abſq; ↄditõib matie ip̃ ius ſigilli.qꝛ ſiue ſigiliũ ſit aurũ ſiue argentũ ſiue cupꝝ eqᷓliter recipit᷑ figura in cera.qᷓ;uis em̃ materia auri ſit rubea ⁊ matia argẽti al ba.cũ illis tñ ↄditõibus nõ recipit᷑ figura ſigilliic eti coloꝛ ſuſcipit᷑ in viſu nõ cũ ↄditõibus quas coloꝛ hʒ ĩ ſubiecto.qꝛ ibi eſt cũ duricie grauitate ſiue cũ caloꝛe ⁊ frigoꝛe. ⁊ tñ ſic nõ recipiicoloꝛ in viſum— Arguit. om̃is ↄditio dʒ eſſegpꝛia illi cui ↄueĩt.ſʒ ſuſcige foꝛmã ſine materia eſt cõe om̃ibus rebꝰ naturã lbus.qᷓ nõ eſi ꝓpꝛiũ ſenſibꝰ Dðm ꝙ in rebꝰ cõicanʒ tibus ſuas foꝛmas inuenit᷑ triplt oꝛdo.q̃dã eĩ res cõ tant ſuas foꝛmas cũ aliq̃ ꝑte matcrie ſicut agẽtia q̃ ge⸗ nerant p deciſionẽ ſemĩs. qꝛ opʒ ptem materie ip̃iꝰgene rõtis ingredi ĩm genitũ.q̃ ſrʒ ẽ ꝑs in ꝓxima potẽtia.ſi rut ſup in materia de potẽtia vegetatiua dem̃ ẽ. Alia ſunt agẽtia q̃cõicant ſuas foꝛmas abſq; aliqᷓ pte inati
—
etñ pati turſ qàg tuth risi uitart ct.q recipi pani miner lendil godu lbus icol icitue. ßumn guitate prrſſo duõbus dicun᷑ ↄc
dnöcü
nue diſpẽ
k— iſolũ
2. fit ᷣn N Zre materia. ine matet plr.qꝛſcʒ: uenit int rulis. Ali niteriai. tõbus ma une mache lis ſicut ſt⸗ ſſibilis in las nõ derel fübie cũy tendũqqꝙ ſicut hibile thematice. cl matena x. Recipi Pinſe balr unãmar nogan Krgut ae.qi ön ꝙo

ie ſilenſu acipe qñ̃ ex ſnemuwt pirſignʒ Zcht inquitüaum ut abhñtecolom n iquitũ wun
et tñ foꝛma(
e vt eſt in agẽte. qᷓ;uis tñ nulla ꝑs materie cõica ur ſiue ꝑticipet᷑.⁊ hoc ↄtingit de agentibo naturalib agentia naturalia eodẽ mõ agũt foꝛmã in paſſuʒ.ſi rut halet eſſe in pꝛia materia. Exẽpli grã. ignis gene rãs ignem in ligna generat ignẽ in lignũ cũ caloꝛe⁊ le uitate ⁊ ↄſitib ↄditionib qᷓs habet ignis. Nõ huius eſt. q añcũq; agẽs ⁊ patiẽs hñt eandem diſ põnemad recipiendũ aliquã foꝛmã eqᷓliter ecipit᷑ in agente⁊ in patiẽteipᷣa foꝛma. Tercio mõ aliqᷓ res cõicat fuã foꝛ⸗ mã nec dando ptem materie.nec ſic ꝙ foꝛma hʒ ſimi⸗ lem diſpõem in agẽte ⁊ in patiẽte.iʒ foꝛma cõicat᷑ abl⸗ q; ↄditõibus matere.ſcʒ phiſice. ⁊hoc eſtꝓpꝛiũ bſibi⸗ libus. ꝙ ſeʒ agant in ſenlus abſq; materia. Exempli grã. coloꝛ eſt in pariete cñ denſitare cũ frigiditate vbca lidirate.ſed ſic non impmit ſe in ßſum.qꝛ ᷣmn ꝙ agit in ßᷣſum nõ habet grauitatẽ vel leuitatẽ caliditatẽ vel fri⸗ giditatem.⁊ ideo ↄpat Areſto. immutatõem hſuũ ad impꝛefſionẽ ſigilli in cera.qꝛ cera recipit ſigillũ cũcon ditõibus mathematicis. queſte figura ſitus.⁊c̃ijs que dicunt᷑ ↄditões mathematice.qꝛ fequunt᷑ quãtitatem ſed nõ cũ cõditõihjs materie philice.que ſt qualifica
tiue diſpões.qꝛ nõ recipit᷑ figura ſigilli in cera cũ colo
re ſigilli. Põt tamen eſſe iſta differẽtia.quia figura ſi gilli ſolũ eſt in cera hᷣm ſupficiem.ſed ĩmutatõ pſus eti am fit ᷣm ꝓfunditatem Zrguit᷑.ꝓpꝛium eſt intellectui foꝛmã ſuſciꝑe ſine materia.ergo nõ ↄuenit bſu Dðʒ ꝙ ſuſcige foꝛmã ſine materia pᷣt dupłr ĩtelligi. Vno mõ abſolute ⁊ ſim plr. qꝛ ſcʒ recipit foꝛmã oĩno immaterialẽ.⁊ hoc ſoluʒ
duenit intellectui.qꝛ ſpẽs intelligibilis eſt oĩno ĩmate
rialis. Alio mõ intelligit᷑ ꝙ aliqͥd ſuſcipit foꝛmã ſine materia.i.ſine ↄditõibus materie phiſice.ſʒ cum ↄdi tõibus materie mathematice. Dicũt᷑ em̃ ↄditões ma terie mathematice que ſequũt᷑ materiã ex ꝑte quãtita tis.ſicut ſte figura ⁊ ſitus.⁊ illas ↄditões hʒ etiaʒ ſpẽs ßſibilis in bſu. Et ꝑ hoc ſoluit᷑ iſtud argumẽtũ.ꝓpꝛie⸗ tas nõ derelinquit ſubiectũ ſuũ.ꝗᷓ ſi ſus recipit ſuum ß̃ſibile cũ ↄditõibus materie.qᷓ etiõ cũ materia Di cendũ ꝙʒꝝpꝛietas nõ derelinqͥt ſuũ ꝓpꝛiũ ſubiectũ.⁊ iõ ſicut bſibile recipit᷑ in bſum cũ ↄditõibus materie ma thematice.ita etiã recipit᷑ cũ materia mathematica.i. cũ materia habẽte quãᷓtitatẽ ⁊ ↄditões quantitatẽ ↄñ⸗ tes. Recipiũtur em̃ ſpẽs bſibiles in materiale oꝛganũ qð in ſe habet ſitum? figuram ⁊ alia q̃ requirũtur ad materiã mathematicã.⁊ ↄſiles ↄditões hʒ ſpẽs bſibi⸗ lis in oꝛganum recepta. = rguit᷑ ·bſus eſt material·ꝗ ſuſcipiet obiectum materiale. qꝛ inter obiectum ⁊ ſum debet eſſeꝓpoꝛtio VDm ꝙ oꝛganuz klus accipit᷑ duplr. vno mõ Em ꝙeſt materiale.i.halẽs materiã.⁊ ſic recipit ſuũ oble etum cũ ↄditõib materie Alio mõ accipit᷑ vt eſt vita le.bᷣm ꝙ eſt bncipiũ oꝑationũ vitaliũ. ⁊ ſic recipit ſuã foꝛmã ſupꝛa modũ entiũ pure naturallũ.qꝛ ᷓ purena turalia recipiũt foꝛmã cũ materia.i.cũ ↄditõibꝰ mate rie phiſice.ſic bſus dʒ reciꝑe ſuã foꝛmã ſine ↄditõibus matie phiſice.qᷓ;uis cũ ↄditõi matie mathematice. H Zirguit᷑.nihil agit vltra ſuã ſpẽm. ſed libileẽma terialr in ſubiecto.ꝗᷓ nõ pᷣt agere ſuã ſpẽm ſpũalem in ſẽ ſum Dõm ꝙ blibile hʒ eandem ſpẽm in ſubiecto⁊ ßſu.ſed habet impfectioꝛẽ modũ in lu qᷓ; in ſubiecto. ⁊ ideo blibile agẽs ſuã ſpẽm in bſum nõ agit vltra ſuam
qᷓcõicat ab agente)eodẽ mõ halet e in
Folio xlwiii
ſpẽm. ſed potius infra ip̃m.qꝛ agit foꝛmã habentẽ un⸗ ꝑfectius eſſe qᷓ; habuit in ſubiecto.ſic aũt nõ eſt de ſpẽ inrelligibili in oꝛdine ad fantaſmata.qꝛ ſpẽs intelligi bilis eſt pfectioꝛ fantaſmate a quo diffunditur.⁊ ergo non poteſt fanraſma diffundi niſi per intellectũ agẽteʒ ſicut dicit᷑ tercio huius.— ¶ Arguit᷑. om̃e agens aſſimilat ſibi paſſum.ſed ma teria bſibilis cum foꝛma blitiua agit in ſum.ꝗᷓ dʒ fieri ſikitudo tam ex ꝑte materie qᷓ; ex ꝑte foꝛume Sino pʒ qꝛ coloꝛ nõ agit in viſum.ſed coloꝛatũ. vt pᷣus dictum eſt. Dðm ꝙ agẽs nõ aſſimilat ſibi paſſum ſᷣm ſuũ totũ eſſe. ſed ᷣm foꝛmã ᷣmquã agit.ſicut patʒ in cale factõe aque. quia ignis calidus agit in aquã. nõ taĩ agit ignẽ in aquã.ſed coloꝛẽ.ſic eti eſt in actõne ßᷣſibi lis in bſum.qꝛ qᷓ;uis materia bſibil cum foꝛma bſib ili agat in ßſum.nõ tamen fit aſſimilatõ niſi reſpectu foꝛ⸗ me ⁊ non reſpectu materie 655555 ¶ Zrgui᷑. ſuſcipe foꝛmã ſine materia etiã ↄuenit me dio.ꝗᷓ nõ eſtꝓpꝛium ip̃ius bᷣſus. Zñs ꝓbatur.qꝛ etiam in medio nõ eſt ↄditio materie phiſice Dm ꝙ me diũ nõꝓpꝛie ſuſcipit foꝛmã bſibilis. qꝛ in medio nõ ter⸗ minatur ſuſceptio talis foꝛme.ſed fit delatõ ad ßᷣſum ꝑmediũ. Simile eſt ſi paterfamilias dat famulo decẽ denarios ad deferendũ paupi.tunc famulus nõ ꝓpꝛie ðꝛ ſuſciꝑe denariũ.ſed paup. Qt qᷓ;uis ↄtraria ꝰm eẽ reale nõ poſſunt eſſe in eodẽ.tamẽ bene m eſſe intentõ nale.ſic em̃ ſt/ in medio ⁊ in oꝛgano.ſed ſi ↄtraria ſimt᷑ referantur ad intellectum.tũc vnum eſt pꝛincipiuʒ in
telligendi reliquum
Senſitiuũ ãt pꝛimũ in quo huiuſinõi potẽ tia. Eſt quidem igit᷑ idem ſᷣm rem.; eſſe alterũ eſt Magnitudo qͥdem em̃ id quo ßſus patitur Nõ tamẽ ſenſitiuum eſſe.neq; bſus magnitudo eſt.ſed rõ q̃dã ⁊potẽtia illius.
Poſtqᷓ; phus poſuit cõditõem bſus in cõi.h ↄñter ðt quid ſit oꝛganũ klus in cõi.⁊ hoc ideo.qʒ reciꝑe ſpe⸗ ciem abſq; materia videtur eſſe ↄditõ intellectꝰ.⁊ ſic videret᷑ ꝙ bſus eſſʒ intellectus.ſicut antiqͥ opinabant᷑ et iõ aſſignat oꝛganuz ip̃i bſui.ꝑ qð expꝛeſſe diſtinguit᷑ ab ip̃o ĩtellectu.qʒ intellectus eſt potentia inoꝛganica Dicit ꝗᷓ pᷣmo ꝙ oꝛganñũ bſus eſt in quo pᷣmũ eſt potẽ⸗ tia bſitiua.q̃ ſcʒ eſt ſuſceptiua ſpecieꝝ ſine materia.et
ideo bſus ⁊ oꝛganũ nõ diltinguũtur ſubiecto.ſed rõne
id eſt eſſentia pdicamẽtali.qꝛ oꝛganñ eſt in pᷣdicamẽ to ſubſtãtie.⁊ ſus in pᷣdicamẽto qualitatꝭ. In deſcri ptõe oꝛgani notanter dicebatur(Pᷣmo)qʒ ſi oꝛganũ eſt
illud in quo eſt potentia bſitiua abſolute.tũc ſequere᷑
ꝙ totũ aĩal eſſʒ oꝛganũ ßᷣſus.qꝛ bſus eſt in aiali ſicut in ſubiecto.ſʒ nõ eſt pᷣmo in aĩali.i.ſicut in ꝓximo ſubiec to.licʒ ſit p̃mo in aĩali ſicut in pᷣncipali ſubiecto
¶ Querit᷑.quare kſus fit ÿtus in oꝛgano Dömꝙ ꝓpter tres cãs. Pima ſumit᷑ex pte ſpẽi ᷣſibilis.qꝛ niſi
ſpẽs bſibilis reciꝑet᷑ in aliquo oꝛgano materiali.ſeqre
rur ꝙ repñtaret vle· ⁊ ꝑ bſus ↄgnoſceremꝰ vle· quod ẽ
ſimpkr fim̃. Seqᷓla pʒ · qꝛ foꝛma immaterialis repñtat
vle. ſicut pʒ de ſpẽ intelligibili. que qᷓ;ʒuis ſit ſingulare
apud intellectũꝓpter fingularitatẽ ale eſt tũ immate⸗
rialis.⁊iõ repñtat vle. Secũda cã eſt. qñcũq; actꝰ oꝛ
tur ex diſpõe coꝛꝑali.tũc necẽ eſt actũ eſſe coꝛpalẽ ma 1 6
— ——
———
Sm 2

Queſtiones
terialẽ.ſed actꝰ ip̃oꝝ hſuum fit ꝑ diſpõem ip̃oꝝ oꝛga⸗ noꝝ · indiſpoſito ⁊ ĩpedito oꝛgano bſus etiã actꝰim pedit᷑. qᷓ nccẽ eſt illum actũ eſſe coꝛꝑalem⁊ materialem
St tůc ex iſto ſic arguit᷑.qñcũq; eſt actus coꝛpoꝛalis tũc optet ſpẽm(a qua talis actus eſt)etiã eſſe coꝛꝑaleʒ ſed iam ꝓbatũ eſt ꝙ actus ßſatõis eſt coꝛꝑakis.ꝗᷓ opoꝛ tet ſpẽm eſſe coꝛꝑalem. Tercia cauſa ſumit᷑ ex pte im⸗
mutatõis.quia agens ⁊ patiẽs delẽt ꝓpoꝛtõnari.ſʒ ob⸗
iecta ſt? coꝛꝑalia ſicut albedo que recipit᷑ in bſu cuʒ ſi
tu. ꝗ oʒetiã potẽtias eſſe coꝛꝑales.ſʒ potẽtie coꝛꝑales ſuſcipiũt ſpẽm coꝛꝑalẽ.
—
oz bſuũ ÿtutẽ eſſe in oꝛgano Zirguit᷑. ſicut ſe hʒ bſus ad ßſihile ita intellectus
ad intelligibile.ſed intellectꝰeſt ÿtus incoꝛpalis.ꝗᷓ eti
am bſus eſt ÿtus incoꝛꝑalis. Dm ꝙ duplexẽ cõ
Patio. quedaʒ eſt in foꝛma vniuoca.⁊ ſic nõ ↄꝑant᷑ ad
inuicem bſus ⁊ inteilectꝰ. qꝛ ßlus eſt materiaiis.⁊ intel lectus immaterial. Alia eſt ↄpatio aliquoꝝ m ↄue⸗
nientiã ꝓpoꝛtõis ᷣm ꝙ illa ↄpantur ad inuicẽ q̃ ſte di
uerſoꝝ generũ · ſicut foꝛma ſuhalis⁊ accñtalis.⁊ ſic cõ pant᷑ ad inuicẽ intellectus⁊ bſus.qꝛ ↄꝑant᷑ ad inuiceʒ Pmꝓpoꝛtõem agẽtis ⁊ patientis.ſicut em̃ ſe habʒ bſus
paſſiue ad hſibilia.ita intellegtus ſe habet paſſiue ad intelligibilia.nõ ãt ↄueniũt q̃ ad naturã.qa tũc in eis eſß compatio vniuoca ſᷣm foꝛmã vnius ſpẽi
Rirguit᷑. intelligibile agit in intellectũ.⁊ actõ eſtꝑ Htactum.ſʒ ↄtactus ſolũ ↄuenit coꝛꝑiby.ꝗᷓ; intellectus
eſt ÿtus coꝛpalis. Dõmꝙ duplex eſt ↄtactus. ſcʒ
phiſicus.⁊ ille eſt coꝛpoꝝ. Alius eſt ↄtactꝰ ÿtualis et metaphoꝛicus.⁊ ſic etiã tãgunt ſe qᷓ nð ſt⸗coꝛꝑa.ſic em̃ dicimꝰ ꝙ anima rõnalis tangit coꝛpus.⁊ tñ manifeſtũ eſt ꝙ ip̃ᷣa amma nõ eſt coꝛpus.ſicut etiã aĩa nobilis tã
git celũ.que non eſt coꝛpus.
Manifeſtum autem ex his ·⁊ppter quod Fſibilium excellẽtie coꝛrumpunt ſenſitiua. Si nãq; ſit foꝛtioꝛ ſenſitiuo motus· ſoluitur ratio hoc autem erat kſus ſicut ⁊ ſymphonia ⁊ſonus
ꝑcuſſis foꝛtiter coꝛdis
Tic ex iõ dictis ↄcludit phs duas ſolutões dua⸗ rñ dubitationũ.⁊ pᷣma ſolutio ſumit᷑ ex hoc ꝙ blus eſt ꝓtus in oꝛgano.⁊ ſecũda ex hᷣ ꝙ bſus recipit ſpẽs ſine
materia. Quaꝝ dubitationũ pᷣma eſt.q̃ ſit cã ꝙ ßſus
coꝛrñpitur ex excellentib bſibilibh. Et ðt ꝙ hoc eſt ex
eo. qꝛ bſus ↄſiſtit ſubiectiue ſicut in ꝓximo ſubiecto ĩ
oꝛgano coꝛpeꝛeo.qð oꝛganñũ habet certaʒ armoniã cõ⸗ plexionis.qua armonia coꝛrupta coꝛrũpit᷑ ßᷣſus qui ẽ in tali oꝛgano·⁊ ſic excellens viſibile coꝛrũpit viſũ. Et ðt phs ꝙ eſt ſimile de inſtrumẽtis muſicalib. qꝛ boni tas ⁊ armonia ſoni impedit᷑ ex foꝛti tractõe coꝛdaꝝ ¶ Rirguit. bſibile ꝑficit um.ꝗᷓ non coꝛrũpit bſum m ꝙ idẽ eodẽ mõ ſumptũ non ꝑficit ⁊ coꝛrũpit ſed bñ idẽ diuerſimode ſumptũ pficit⁊ roꝛrũpit.ſic eſt de bſibili.nã bſibile hm eſſe reale ⁊ excellẽs coꝛrũpit ſen fum.ſed bm eſſe ſpũale ⁊ꝓpoꝛtõnatũ ꝑficit ſum. ſicut
ibus deblte ⁊ ꝓpoꝛtõnate ucceptꝰ ↄſeruat aĩal.ſʒ cib in abundantia ⁊ pᷣterapoꝛtõnem ad digeſtionẽ aĩalis acceptus deſtruit ⁊ coꝛrũpit aĩal
Etppter quid plãte nõ ſentiũt habẽtes quã dam partem aialem ⁊ patiẽtes atñgibilibꝰ Et
ſecũdi de Anima
nãq fiigeſcũt ⁊caleſcũt · Cauſa eñ̃ nõ habereme dietatem. neq; hmõi pꝛĩcipium poſſibile recige
ſpẽs pſibilium · ſʒ paticum materia
Nic ſoluit ali duhitatõem. ſ.q̃re plante non ſenti unt. Et ponit talem rõem.qꝛ omnis hſus luſcipit ſpẽs ſine materia.ſed nõ pñt plãte ſuſciꝑe ſpẽs ſine materia Iᷓndn habẽt ßſus. WMinoꝛ patz · q plante recipiũt q̃liz tates in ſe eodem mõ ſicut habent eſſe in ſubiecto.⁊ in agente. ⁊ iõ recipiũt foꝛmas cũ materia.i.cũ ↄditõib materie ppice. ⁊ hoc ↄtingit ex eo· q plante ſti res vu⸗ re naturales qᷓ;rum ad receprões aliaꝝ foꝛmaꝝ quas nõdũ hñt.nõ em̃ recipiũt in ſe cognitiue aliqᷓs foꝛmnas ſicut hñtia aĩam ßſitiuã.⁊ iõ nõ recipiũt foꝛmas altõ ri mõq; alie res naturales.
Dubitabit auteʒ aliquis·ſi patiatur aliqͥd ab odoꝛe. quod impoſſibile eſt olfactum habe re· auta caloꝛe nõ poſſibile videre· ſimiliter au tem ⁊ in alijs. Si autem olfactzbile odoꝛ. ſi ali⸗ quld facit olfactum. odoꝛ hoc facit · Duare im⸗ poſſibilium olfactum habere nihil poſſibile pa ti ab odoꝛe. Eadem autem ratio ⁊in alijs. neq; poſſibilium · ſed inquãtumvnũquodq; ſitiuũ Simul autem manifeſtum eſt ⁊ſic.neq; ei lu mẽ⁊ tenebꝛa · neq; ſonus · neqʒ odoꝛ nullum fa⸗ cit incoꝛpoꝛeum ſum · ſed effectiuum in quibꝰ? eſt. vt aer qui cum tonitruo ſcinditlignuʒ · Sʒ tñgibilia ⁊ hůoꝛes faciũt. Si ei nõ aquo vti⸗ qʒ patient᷑ inaĩmata ⁊ alterabũtur. Ergo ne⁊ il la faciũt· aut nõ om̃e coꝛpus paſſiuum ab odo⸗ re⁊ ſone et patiẽtia indetermiata nõ manẽt. vt aer fetet eĩ ſicut patiẽs aliqͥd. Quid igitureſt
odoꝛarep̃ter pati aliquid. aut odoꝛare lentire ẽ Zler autẽ patiẽs hoc mox ſſibilis fit
Quia iã phs dixit ꝙ etiã plante recipiũt in ſe qua litates tãgibiles. ⁊ tamen nõ halẽt in ſe ᷣſum tactus. ideo mouet ali q̃ dubitatõem. vtrñ ſeʒ non habeng bſũ tactus poſſet etiã pati ab alijs ſibilibus qᷓ; a tangibi
libus.ſicut plante patiunt a caloꝛe? frigoꝛe.vtrũ etiã poſſunt pati ab odoꝛe. Gt arguit Areſto. pꝛo pte nꝙ⸗ gatiua duabus rõibus. quarum pᷣma ſtat in hoc. oñ̃je
olfactibile facit olfactum.q non hñs olfactum nõ ꝑci⸗ biulfaetlle.odozem· Seend ratõ ſtat in quodã experimento. quia videmus ꝙ lumen ⁊ ſonus nõ agũt in coꝛpoꝛa non habentia ßſum viſus ⁊ auditus.niſifoꝛ ſan per accidens.ſicut quando tonitruum diuidit lig num.quod non accidit a ſono ſed ab aer e moto. Pꝛo ſolutõne intendit Areſto.ꝙ om̃ia alia bſibilia a ſenſi⸗
bilibus tactus agunt in quaſdam res inanimatas.ſi

utfomas aſ ipatumr aid olhcun habe/ ere ſmiliter au
ileodnldli⸗ kcit. uartin⸗ nihüpoffibilepa tioxinalis. n nüquodgfltu eſt eſi neßʒeñ̃lu Rodoꝛ nullumlu⸗ inum in qub' inditlignuʒ. Sʒ eñ̃nõ aquovti⸗ ütur. Ergonexil paliuum abodo⸗ niata nõ mnẽt vt d Quidigiurc utodo:ue lntirẽ ſbis ſt
unt ncyptinſe qus t in kum tactus. nitzwnbate fü ſbilibus qᷓ atigbi vreflicie.
it Areſto. dꝛo hle
—
ureſtotelis
tales res ſint facilr alterahiloe ſ 3 t facikr alterabiles.ſicut aer ⁊ aqua qᷓ pa⸗
iunt᷑ ab odoꝛe ⁊ ſono.ſed tãgibilia poſſunti ndiffer en⸗
ter agere in quecunq; coꝛꝑa ſiue ſint facilr alterabilia liue nõ.? hoc ↄtingitꝓpter bmitatẽ ⁊ generalitatẽ illa rũ qualitatũ pꝛimaꝝ.nec tamẽ ſequitur ꝙ illa coꝛpo⸗ ra inaiata ſentiant.quia tales qᷓlitates nõ agũt in illa coiꝑa appꝛehenſiue immutãdo ip̃a.ſicut tñ app̃henfi
ue ĩmutãt hſum.ſʒ recipiunt᷑ in coꝛꝑa ſᷣm phiſicã̃ alte⸗
ratõem. ⁊ iõ licʒ aer patiat᷑ ab odoꝛe. nõ tñ ſentit vdo⸗ rem.qꝛ odoꝛ nõ app̃hẽſiue ĩmutat aerẽ ſicut app̃heni
ue imutat olfactũ.ſʒ ſolũmõ alterat aerẽ
Vod autem nõ ſit ßſus alius p̃ter quin qʒ Dico autẽ hos · viſum auditum olfac
tum guſtũ tactus ·ex his credet aliquis Si em̃
oñ̃is cuius eſt fſus tactus ⁊ hũc ᷣſum habem
Om̃es em̃ tñgibiles inquãtum tãgibiſes paſſi
ones · tactu nobis vᷣſibiles ſt Ncẽq; ſiqͥdem de ficitaliq; ſus. ⁊ oꝛganũ aliquod nobis dfice re⁊ quecũq; qlem ipſi tãgẽtes ſentimus tactu ßſibilia ſi quem exiſtimus habentes · Quecun q; vero ꝑ media ⁊ nõ ĩa tãgentes ſimplicibus Dico autem vt aere⁊ aqua. hñt aũt ſic. vt ſiqui⸗ dem ꝑ vnum plura ßſibilia exiſtentia altera ab i uicem genere nccẽ habentẽ huiuſmõi ßᷣſitiuum vtroꝛũq; ßſitiuum eſſe vt ſi ex aere eſt kſitiuum et eſt aer medium ſoni⁊ coloꝛis. Si vero plu⸗ ra eiuſdẽ ſint vt coloꝛis ⁊ aer⁊ aqua. vtraq; ẽ dyaphana ⁊ qð alteꝝ ip̃oxẽ hñs ſolũ ſentiet id qdpꝑ vtraq; ·aut quod ab ambobus. Poſtqᷓ; Areſto. determĩauit ꝑticulariter de bſibus exterioꝛib.⁊poſuit vnã cõem ↄditõem Huenientẽ om nib bſibus.am ↄñter vult determiare de ſibus inte rioꝛib. Intẽdit ᷓ p hs iſtam ↄcluſioneʒ ꝙ pᷣter quinq; ßſus exterioꝛes nccẽ eſt ponere aliquem bſum interio⸗ rem.⁊ iõ greci hic incipiũt terciũ libꝛũ de aĩa.⁊ hoc iõ qꝛ ᷣm om̃es diſtinguẽtes libꝛos de amma.tereiꝰ liber incipit vbi Areſto · incipit determiare de intellectu ß ßᷣm antiquos intellectus eſt bſus interioꝛ·& hm antiqͥs hicincipit tercius liber.⁊ iõ bin dñm Zltertũ terciꝰii rer incipit vbi Areſto. ponit dꝛñiam inter bſum ⁊ intel lectũ ibi¶ Qm̃ aũt) Sʒ ſcũs Thomas incipit tercii
Jibꝝ vbi Areſto.incipit derminare de intellectu ᷣm ſe
et hoc ibi Depte ait anime)&t ſic om̃es inceptões poſite a diuerſis vcedũt ex vno fundamẽto. Quia erj go phs in pᷣdicta ↄcluſionevnũ pᷣſupponit.ſ.ꝙ quinq;
ſitßſus exterioꝛes. iõ p hs nũc hoc ðᷣmo ꝓbat.⁊ hoc ſic. tot ſte bſus exterioꝛes.i. ßſus pceptiui bſ ibilium exteri qbus apta nata ſtẽ ſibilia cogꝰ
oꝛum quot ſte oꝛgana t a ſte hſibilia noſci.ſed in animalibus ꝑfectis ſti tiñ quinq; oĩꝛgand
et tamen ꝑfectum aial habet oñ̃ia oĩgana · ſicut infra
Folio xlix.
patet. Maioꝛ patz rõe ⁊ inductõe. Rõe ſic. qꝛ quililet᷑ blus eſt ꝑſe pceptiuus omnũ que nata ſtꝑtale oꝛga⸗ nũ cognoſci.⁊ ergo eſt equalis multiplicatò ßſuuʒ ⁊ oꝛ ganoꝝ. Añs pꝛobat᷑· quia ßſus ⁊ mediũ debẽt ꝓpoꝛtõ nari.ꝑ quod medium fit ſenſatõ. ſed qͥliket lus ꝑcipit om̃a que ꝑ tale medium pñt cognoſci ᷣm illam rõem ßᷣm quã dt mediũ. Exempli grã.viſus cognoſcit om⸗ nia illa que ſt? nata cognoſciꝑ aereʒ hm ꝙ eſt dyapha nus.⁊ auditus cognoſcit om̃ia que nata ſt cognoſci ꝑ aerem hm ꝙ eſt mobil locatr. Inductiue ꝓbat.qꝛ tac? tus eſt pceptiuus omniũ a quib oꝛganũ natũ eſt im mutari. Silr eit de alijs bſibus ¶ Q nerit᷑.que ſit rõ iſtius ꝙ kſus pñt diſtingui ꝑ oꝛ gana. Döm ꝙʒ iſta. qꝛ acctia nũerant᷑ ad dumeri ſuoꝝ ſubiectoꝝ.ſʒ bſus ſt⸗ accñtia oꝛganoꝝ qᷓ 7̃ Arguit᷑ · accñtia habẽt numeꝝ a ſubiecto.ſʒ phs loquit᷑ hic de ſpeciſica diſtinctõe ßuum.ꝗ male hic iu quirit ꝑ oꝛgana ꝙ quinq; ſint bᷣſus ſpecifice diſtineti Döm ꝙ licz accñtia cõia ſolum habeãt dꝛñam nũe ralem a ſuis ſubiectis.tñ atcñtia ꝓpꝛia cuiuſmodi ſte ßſus reſpectu oꝛgannꝝ habẽt etiã ſpẽm a ſubiectis eir cũlocutiue ſaltem.qꝛ poſumꝰꝑ ſubiecta circũ loqui diſti nctõem ſpecificã taliũ accidentiũ&t rõ eſt.q ta lia accñtia ſtẽ ſpecifice diuerſa in diuerſis oꝛganis.qa oꝛiunt ex pᷣncipijs oꝛganoꝝ.vt riſibile in hoie.⁊ rudi⸗ bile in aſino diſtinguũtur ſpecie. Arguit᷑. dictũ eſt ꝙ diſtinctõ potẽtiaꝝ ſumi pe⸗ nes obiecta.ᷓ male hic ðꝛ ꝙ ſumatur penes oꝛgana Dðz ꝙ porẽtie diſtinguũt᷑ penes obiecta a pꝛioꝛi ſicut pᷣus dictũ eſt.ſed quo ad nos ⁊ a poſterioꝛi diſti⸗ guũtur penes oꝛgana in qͥbus ſt. Ex quo patʒ ꝙ diſti ctio penes oꝛgana eſt materialis.? materia eſt nob no tioꝛ. ſed diſtinctõ penes obiecta eſt foꝛmalis. Eñ non ponũt hic ſe bſus exterioꝛes.qᷓ;uis phs pᷣus dixit ꝙta ctus ſte duo bſus ſoꝛmakr. qꝛ diſtinguẽdo bſum penes oꝛgana ßſus tactus eſt vnus ⁊ nõ duo. Arguit᷑. aliqua a ĩalia habẽt oꝛgana bſus.⁊tñ nõ pcipiũt oĩa ßſibilia illiꝰ ßᷣſusvt ſt piſces hñtes duros oculos qᷓ ſolum ꝑcipiũt excellẽtes coloꝛes Tmꝙ
duplicia ſte aĩalia.qᷣdam hñt pfecta oꝛga nabſitiua.?
talia pñt ꝑcipere om̃ia ſibilia qᷓ nata ſiſ ꝑcipi a rali oꝛ gano.Zilia ſte aĩalia hñtia oꝛgana impꝑfecta.⁊ talia nõ
pñt cognoſcere om̃ia hſibilia. ſed hoc nõ ↄuenit eis fm
ſe.ſed ex impfectõne oꝛgani. Simpliciuʒ aũt ex duobus his ßſitiua ſo lum ſunt ex aere ⁊aᷓ Pup illa quideʒ em̃ aque auditus vero aeris.· olfactus autem hoꝛum alte rius eſt. Ignis autem nullius eſt aut cõmunis
om̃ibus Nihil em̃ ſine caloꝛe ßſitiuum eſt Ter
ra vero aut nullius eſt. aut in tactu maxime miſ cetur. vnde relinquit᷑nullum eſſe ßſitiuum ex⸗ tra aerem ⁊ aquã. Hecãt⁊ nunc quedã habent animalia. Om̃es igitur bſus hñtur a non imꝑ
1.
fectis neqʒ oꝛbatis · videtur em̃ talpaſubpelle i
————

eſt de natura i iõ phs nõ dicit in deblu ⁊ ſenſato qꝙ olfactus ſit de na
Meſtiones
hñs oculos. Quare ſi non alterũ aliquodẽcoꝛ pus ⁊ paſſio q nullius eſt eoꝝ queſtj hiccoꝛpo
rũ · neqʒ vnius vtiqʒ deficiet ſenſus. ic manifeſtat ſcham põnem quã ßᷣus ſuppone
bat.⁊ eſt ꝙ aĩalia pfecta halẽt om̃ia oꝛgana bus na
ta ſti hlibilia pcipi. ꝓbat quia aĩalia ſt ↄpoſita ex q̃
—
tuoꝛ elemẽtis.ſed omia oꝛgana etiã ↄponůtur ex q̃tu
oꝛ elementis.? pᷣcipue ex gere ⁊ aq ua.ergo aĩalia ꝑfec
ta habent om̃ia oꝛgana · Qirca minoꝛeʒ oſtendit cuiꝰ nature ſint oꝛgana.⁊ vuli ꝙ ſint de natura aerꝭ ⁊ aque a dominio. Uuius rõ eſt. qꝛ oꝛgana ſti de natura qͥtu oꝛelementoꝝ.ſʒ nõ poſſunt eſſe de natura terre⁊ ignis ergo ſt/ de natura geris ⁊ aque. Minoꝛ pʒ. qꝛ ßᷣſus ðꝛ eſt paſſiuus ⁊ receptiuus.ſed terra nõ eſt receptiuaꝓp ter eius groſſitiem.⁊ ignis nõ eſt paſſiuus ſed actiuus Addit tñ phs ꝙ ignis eſt quodãmõ cõis om̃iby ſenſi⸗ bus.i.oꝛganis bſuum. Et hoc ſic ꝓbari p̃t. qꝛ nihil eſt
Fſitiuũ ſine caloꝛe.ſed caloꝛ eſt ab igne. ergo aliquid eſt Fſitiuum ab igne. ſed terra maxime miſcetur in tactu
Ex qͥbus ↄcludit ꝙ om̃es bſus ſti in aĩalibus pfectis et nõ oꝛbatis.qꝛ talpa videt᷑ ſub pelle habere oculos Arguit᷑. iſte textus eſt ↄtrarius textui de ſu⁊ ſen
ato. vbi ðꝛ ꝙ odoꝛatus eſt de natura ignis.⁊ guſtus ⁊
tactus ſt de natura terre Dm ꝙoꝛganũ olfact?
accipit duptr. vno mõ ᷣm ſe.⁊ ſic eſt de natura aqͥꝓp⸗
tergpinquitatẽ ad cerebꝛũ.ſicut pꝛius dictũ eſt. Alio mõ accipit᷑ oꝛganũ olfactus ßᷣm ꝙ factũ eſt in actu per odoꝛem.? ſic eſt de natura ignis ꝓpter naturã odoꝛis.
„
gnis ¶ Nauſat᷑ em̃ odoꝛ a fumo igneo. ⁊
tura ignis.ſed odoꝛatũ.i.oꝛganum odoꝛãdi factuʒ in
actu eſt de natura ignis. De guſtu⁊ tactu dõm eit ꝙ guſtus ⁊ tactus accipiũt᷑ dupir.vno mõ ᷣm ſe.⁊ ſic ſt
de natura aeris? aquea dominio.qꝛ niſi ſic nõ recipe rent in ſe ſpẽs blibiles. Alio mõ accipiũt᷑ ꝑↄpatõnem
ad oꝛgana alioꝝ ſuum.⁊ ſic ſt. de natura terre. quia
lus habent de mixtione terre qᷓ; oꝛgana alioꝛum ſen⸗
ſuum · Qt hoc eſt quod dicit pßᷣs in textu. ꝙin tactij maxime miſcetur terra.
Arguit᷑. nihil facit deus fruſtra.ſed ſi talpa habʒ vculos ſub pelle.ᷓ poteſt videre Dm ꝙ potentia
anime ex duplici cã eſt in aĩa.vna eſt ad ßcandum ple
ctõnem anime. Alia eſt ad operandũ ꝑ talem potẽtiã JPuis ergo talpa nõ habeꝝ potentiam viſ iuam hᷣm ſecũ dam cãn hzʒ tamẽ ßᷣm pꝛimã.qꝛ potentia viſiuaĩ tal
pa kcat ꝑfectõem aĩe ſenſitiue. Sile eſt de potentijs ve
geratiuis poſt vltimã reſu rrectõem moꝛtuoꝝ.qꝛ tunt
taies potentie nõ erñt in actu ſecũdo.ſed ſignifica bũt pfectõem nature humane.⁊ ſic erunt etiam in coꝛpoꝛi
bus poſt reſurrectionem 3 Ztuero neq; cõium poteſteẽ ßſitiuũ aliqð
ppꝛium · qᷓ vnoquoqʒ ßſu ſentimus nõ ßmacci dens · vt motus ſtatꝰ figure magnitudinis nu meri vnius Pec eñ̃ omnia motu ſen timus.vt
magnitudies motu. quare⁊ figurã Magnitu
doem̃ quedam ⁊figura eſt Quieſcẽs autẽ in eo
ſecundi de Inima
ꝙ nõ mouetur Numerus vero negatiõe conti⸗ nui ⁊ꝓpꝛij Vnuſquiſqʒ em̃ ſentit ſus Quare
maniſeſtũ eſt qm impoſſibile eẽ cuiuſl ibetꝓpꝛi
um ßſum eẽ hoꝛum. vt motus
Bic phs reſpondet vni tacite queſtioni. qua quis poſſet e. qᷓ;uis nõ ſint niſi quinq; ßſus i res peipientes bſibilia ꝑ ſepꝛia. tñ adhuc poſſz eẽ ali⸗
quis hlus exterioꝛ pcipiens bſibilia cõia. Ad hoc 2 excludendũ ꝓbat ꝙ nõ eſt exter ioꝛ ßſus cuius ſit bſibile ꝑſe cõe. Et hoc ſic. qͥcquid ſentimus vno len ſu exterioꝛigpie. hot ſentimus ꝑ alios hſusexterioꝛes h accũs.ſicut coloꝛ ꝑcipit᷑ ꝑ accidẽs ab auditu. ſonus ꝑ accñs a viſu. Si&blibilia ꝑ ſe cõia ſentirentur ab quo ſenſu exterioꝛi ꝑ ſeꝓpꝛie.⁊ ſicut ꝓpꝛium obiectũ— ꝗab alijs ſenſibo ſentirent ꝑ accidẽs. qð eſt fallum Et ð̃ꝛ notanter(de ßlu exterioꝛi)quia ſibile per ſegpiuz alicuius flus exterioꝛis poteſt etiã ꝑcipiꝑ ſe a ſenſu in terioꝛi.ſed nõ ab aliq ſen ſu exterioꝛi.
Sic eĩ erit ſicut nũc viſu dulce ſentimus ꝗ autem eſt qm̃ amboxꝝ hñtes exiftimꝰ ßᷣſum quo
cũ conciderit cognoſcimus Si vero nõ nequa
q; vtiqʒ · ſed aut ſᷣm accñs ſentiebamus · vt cleo ⸗ nis filiũ. nõ quia cleonis filius eſt· ſed q̃ albet Puic auteʒ accidit fiius cleonis eſſe. ↄmuniũ autem habemus iã ßᷣſum cõem nõ fm accñs. nõ igitur eſtꝓpꝛius nequaqᷓ; eñvtiq; ſentiremus ſed aut ſicſicut dictů eſt cleonis filiũ nõ videre ad inuicem em̃ ꝓpꝛia ſᷣm accñs ſentiũt ßᷣſus.nõ ᷣm ꝙ ipiſt ſed ᷣm ꝙ vnus cũ ſimul fiat ßᷣſus ĩ eodem · vt colera qͥdẽ amara ⁊ rnbicũda Nõ eiñ alterius dicere ꝙ q̃bo vnũ ꝓpt᷑ qð ⁊ decipi᷑ Od ſiſit rubicũdum colerã opinat᷑eſſe„
Nric oſtẽdit quod ſuoponit.ſeʒ ꝙ ſenſibilia cõmu nia pcipiũt᷑ꝑ ſe a ſenſib exterioꝛibh. Qlt ſtat rõ in hoc illud ſenſibileꝑ ſe ſentitur qð facit ꝑ ſe ad immutatio⸗ nẽ.ſed ſenſi bilia cõmuniaꝑ ſe faciunt ad immutatio⸗ nẽ.ergo ꝑ ſe ſentiunt᷑. M aioꝛ patz. quia de rõe ſenſibi lis eſt immutare ſenſum. WMinoꝛ oſiendit᷑ pꝛecipue de magnitudine. quia qu alitates non agũt ſine ſubjectis ſed magnitudo eſt ꝓximũ ſubiectũ q̃itatis Fibilis. er go nõ agit ſine magnitudine
Inquiretauteʒ aliquis cuius cã plures ha bemus ßᷣſus · ſed ⁊ nõ ſolum vnũ.aut quatenus minus lateãt ↄſequẽtia ⁊ cõ ia. vtmotus ⁊ ma⸗ gnitudo ⁊ numerus. Si em̃ eẽt viſus ſolus.⁊ ſpẽm albi.laterẽt vtiq; magis ⁊ viderent᷑eẽ iqẽ om̃ia ꝓpter id ꝙↄſequũtur le ad inuicẽ ſimul

— hſus exto oia. Ad hocer g
fus uuschiri
. entimus vnoſ * uemat baudin ſons
Aentirentur aba Pum obiectet 8.q5 eſt falſum Et ſdie perſegu
Lpidſeln in ulce ſentimus b
wbun qu vero nõ nequa tichamusNtdta/ onis eſt. ↄnnũ nnõ fmacc.n ᷓwiſentiemns is filiũ nõ videre is ſentiütfſus.nõ üſimulkiat fſus i ⁊mbichda lõcñ iqð ⁊cipi ʒ nakcſe
tMeʒ ꝙ lalbilu cñmu onb. Qtſatrinhoe veitꝑ ſcadimmutatio⸗ ſuiun ad immutatio⸗
i deröe ſenſibi otolendt pꝛetipue de won agůt ſire ubſctis ecrů qitatis bſcdilis.er
cins cplursh vnũ aut quuenus ð ia vtmons m F̃citvis ſls·i ar nuc
Areſtotelis coloꝛ⁊ magnitudo. Nũcautem qñ in aliquo
ßᷣſibilicõmunia ſt manifeſtum facit ꝙ aliud qͥ
dam vnũquodq; ip̃oꝛum eſt. ic phs inqͥrit cãm pluralitatis bſuum exterioꝝ
et ðt ꝙ pluralitas ßᷣſuum exterioꝝ eſt vtilis ad hocvt
ſciamusdiſtinctõem inter ßᷣſibilia ꝑ ſe cõia.⁊ ꝑſeꝓpꝛ Si em̃ eſſʒ tĩ vnus ßᷣſus iterlot pita vil enpr cognoſceret᷑ dꝛña inter coloꝛẽ ⁊ magnitudinẽ.qꝛ femp vno bſu ſentirent᷑. ſed nũt a pparet nobis manifeſta dii ferẽtia· qꝛ coloꝛ ſolum ꝑcipit᷑ a viſu.ſed magnitudo eti am pcipit᷑ a tactu. x quo ſtatim cognolci ⁊ arguit᷑ diſtinctio inrer coloꝛem ⁊ magnitudinẽ.ex quo etiam diſtinctõ pᷣdicamentoꝝ. Si em̃ coloꝛ ⁊ magni tudo habẽt diuer ſitatẽ qᷓ;tum ad cognitõnem ꝗſitiuã ſenſuum exterioꝝ.ꝗᷓ etiã ex cognitõne ſenſitiua ſequit᷑ ↄtra modernos ꝙ pᷣdicamẽta realr diſtinguũt᷑
¶ Q. ueritur. vtrũ ſint quinq; bſus exterioꝛes Di cendũ ꝙ ſic. ⁊ ſufficiẽtia pᷣt ſic ſumi. Quia potẽtie di⸗ ſtinguũt᷑ per o biecta.vel ergo obiectũ immutat potẽ⸗ tiam ꝑ mediũ ↄiupctũ vel eꝑatum. Si ꝑmediũ con⸗ iunctũ hoc eſt dugtr.qꝛ vłbſus iudicat? cognoſcit il las qᷓlitates ex qiib ↄſiſtit aĩal·⁊ ſic eſt tactus.qꝛ aĩat ʒſiſtit ex quaruoꝛ q̃liratibus tãgibiliby.qᷓ ſt pᷣncipakr ðbiecta tactus. vel iudicat ↄuenientiã alimẽti ex quo
aial ↄſeruatur⁊ ſic eſt ſenſus guſtus. Si añt obiectũ
immutat ꝑ mediũ extraneũ hoc eſt duplr. qꝛ vel imn tat cum motu vel ſine motu ſi ſine motu ſic eſt ſenſus
viſus.qꝛ coloꝛ in inſtanti diffundit᷑ ad viſum. Si cuz
motu. Poc eſt dupkr.qꝛ vel cũ motu locali.⁊ ſic eſt au⸗
ditus. vel cñ motu aiteratõnis. ⁊ ſie eſt olfactus. q ol
factus aiterat medium ꝑ fumalẽ euapoꝛatõem ꝓced? tem a coꝛpoꝛe odoꝛifero irguit᷑·nullus eſt klus exterioꝛ.qͥa ßlus ſte intra
coꝛpus.ſicut viſus eſt intra oculum.⁊ nð extra oculũ.
ðm ꝙ eẽ aliquẽ hſum exterioꝛem pᷣt duptr itel⸗ ligi. Vno mõ quia eſt in exterioꝛi bte eoꝛꝑls· ſic nul ius ßlus eſt exterioꝛ. quia platio pncipalt attendit pe⸗ nes iudiciũ pſus.ſed hoc iudiciũ fit infra exterioĩemp tem animat. vt iudiciũ de viſibili ð fit in exterioꝛi ꝑ⸗ te oculoꝝ. ſed fit in quodã neruo cõlungẽte duos oci los in capite.d neruus ðꝛ opticus.i·iudicij. Sileẽ de alijs ßſibus. Alio mõ ðꝛbſus exterioꝛ.da immediate cognoſcit ſibilia exterioꝛa ſine media cognitõe· et ſie picimus aliquos kſus exterioꝛes eſſe ad dꝛñ̃amſuuʒ interioꝝq bius interioꝛes nõ cognoſcunt ſibilia.nili mediãte cognitõe b ſuum eterioĩum Arguit om̃is dꝛñaꝑ ie põt diſtinguere ſpẽm. ſed ßibilia cõia ſte ꝑ ſe bſibilia.ergo ꝑ bſibilia cõia poſũt diſtugui hlus Sömgeſt duplerd jan ſe. quecã eſt generica.⁊ illa nõ p̃t diſtinguere ſpẽm ſpeãliſimazʒ ſicut bfibile nõ diſtinguit ſpẽm ſed genus.ſ.genus po⸗ kntie ſitiue ab inteliectiuo. Alia elt dꝛñtia ꝑſe ꝓꝛia
talis ↄſtitutt ⁊diſinguit pẽm auumõtnõſtilent
bilia cõia.qꝛ talia hatẽr ſe ſicut dꝛñtie generice.lz kli⸗ bilia ꝑ ſegiia ſicut ſt differẽtie ſpecifice.
s qᷓ; quinc; · lingu —— accidentia.ſed penes accidentia que ſi
ßſibilia per ſe pꝛoßa · ſed ſtj ſolum quinq; generatal um blibiliuʒ que klibilia ſiꝭ detetcia ſpẽ qlitatis·⁊ is
rguit᷑. ß ue eſt reſpectu ecce hu ra genera accidentiuʒ qᷓ; quinq;· ergo ltop lures ſe pu2 Dm ꝙblus non diltinguitur pe
Folio l.
penes alia aecñtia nõ diſinguũturßſus. ¶Arguit᷑. om̃e per accidens reducitur ad perſe. ſes
ſte aliqua blibilia ꝑ accidens. ergo illa debent reducꝭ ad aliquem ſum a quo per ſe cognoſcuntur Dicẽ
dum g eſt duplex reductõ alicuius ad alteruʒ · quedã
eſt redugtio per idẽptitatem.⁊ ſic non reduciturꝑ ac⸗ cidens ad per ſe quaſi fieret idem cum per ſe. Aliaẽ re ductio per coniunctõem.quia per accidens coniungi᷑ illi puod eſt per ſe.⁊ hoc eſt verum de bſibili per acci⸗ dens.quia non dicitur bſibile per accidens. niſi coniũ⸗
gatur Fſibili per ſe
Zirguitur.ſt? duo oculi in homine. ergo ſt? duo viſus. õſequẽtia pꝛobatur.quia potẽtie diſtinguun tur per oꝛgana.ſed duo ſt? oꝛgana viſus.ergo ſtẽ duo viſus. Dmꝙ oculi accipiunt dupł᷑r. vno modo Em ꝙ a pparent in exterioꝛi parte coꝛꝑis.⁊ ſic ſt? duo ⁊ non ſt oꝛgana viſus. Alio modo accipiunt᷑ vt coniun guntur in yno neruo optico.⁊ ſic ſt oꝛganum viſus.⁊ ſi⸗ aliquod vnum. Sile eſt de auditu.qa due miringe
continentes aerẽ ↄnaturalẽ cõtungũtur in aliquo ter⸗
cio in quo hñt vnitatem
Quoniã autem ſentimus quod videmus et audimus nccẽ eſt aut viſum ſentire qꝛ videt aut altero.ſi aũt altero aut ip̃o erit qꝛ videt · aut altero Sʒ idẽ erit viſus ⁊ ſubiecti coloꝛis · qua
ſe aut duo eiuſdem erũt· aut ideʒ einſdem
ic Areſto.ꝓſequit᷑ aliam partem concluſionis pꝛius poſite dicens. ꝙ dꝛeter bſus exterioꝛes ſt⸗ aliqut hſus interioꝛes. Qt hoc ꝓbatur ex dusbus operatõi⸗ bus ßᷣſuum. que non poſſunt attribui ſibus exterioꝛij bus.⁊ ſic neceſſe eſt ꝙ dicantur actus ſſuum interioꝝ Pꝛima operatõ eſt ↄgnoſcere actus ſſuum exterioꝛum Et pᷣmo mouet phs queſtionem.vtrũ cognoſcere acj tus ſuum exterioꝝ pertineat ad ſum exterioꝛem · vek ad aliquem bᷣſum interioꝛem. Et arguit pᷣmo duabus rationibus ad vnam partem.ſcʒ ꝙ viſus videat ſe vi⸗ dere.⁊ ſic cognoſcere aetum ſenſus exterioꝛis ꝑtinebit
ad ſenſum exterioꝛem. Qt ſtat pꝛima rõ in hoc · mani
feſtum eſt ꝙ homo ſentit ſe videre. Sed hoc nõ wteſt alio ſenſu eiſe qᷓ; ſenſu viſus. ergo hot fit ſenſu viſus. Minoꝛem pꝛobat. quia ſi aliꝰbſus ſentit ſe videre er
go duo hſus halent vnum obiectũ. quia quicunq; ſen⸗ tit ſe videre pereipit coloꝛem.quia videre eſt coloꝛem
ſentire · ergo ille ſenſus alius ↄgnoſcit toloꝛem· ſicut vł
ſus exterioꝛ
Amplius autem ſi⁊alter ſit viſus fſus ant in ifinituʒ ꝓcedet · aut alids ieſuijp̃ius erit in
der.qre in pꝛimo hoc faciẽdum eſt
ferioꝛis · ſed talis pꝛoceſſus eſt impoſſibilis. erg erit
aliquis ſenſus qui cognoſeit ſuum actum⁊ ſiſic pari ratòne viſus cognoſceret ſuum actum
VPabet autem dubitatõem Siẽ viſuſen tire videre eſt ·videtur autem oloꝛant
Nie ponit ſcðam rõem.⁊ ſtat in hoc.ſi viſus nõ ve detſe videre. ſed alius ſenſus.runc eſß pꝛoceſſus inin finitum. quia ſemp ſupioꝛ ſenſus cognoſceret actuz in
8*

—
Queſtiones hũcſi videbit aliquis quod eſt vidẽs. ⁊ coloꝛẽ
babebit pꝛimum vidẽs Nric phs obijcit in contrariũ vnica rõe.⁊ ſtat in ſi bſus viſus videat ſe videre. ergo viſus eſt coloꝛatus quia quod videt ſe videre hoc videt coloꝛem.quia vi dere eſt ſentire coloꝛem.ſi ergo viſus videt ſe didere.ꝗᷓ videt in ſe coloꝛem.ſed hot eſt falſum.ergo illud ex ſequitur. 2 Manifeſtů eſt igitur qĩ nõ eſt vnnʒ oĩno viſu ſentire Et nãq; cũ nõ videmus viſu diſcer
himus ⁊ tenebꝛas ⁊ lumẽ.ſed nõ ſimiliter Bic ponit duas ſolutões queſtionis pᷣpoſite qua⸗
rũ pᷣma eſt. ꝙ viſus accipit᷑ dupłr Vno mõ ᷣm immu
tatõem oꝛgani ab exterioꝛi bſibili.⁊ ſic nihil ꝑeipirur a viſu niſi coloꝛ. Alio mõ accipit᷑ viſus poſt immutatõ nem factaʒ a vi ſibili.⁊ ſic etiã viſus ſentit ſe videre.qꝛ poſtqᷓ; immutatõ eſt facta a bſibili.tũc põt cognoſcere nctuʒ. qͥ actus eſt ex cognitõe bſibilis ad ßum
Amplius aũt ⁊ vidẽs tãqᷓ; coloꝛatũ ſenſiti
num eiñ ſuſceptiuũ eſt fſibilis ſine materiavnũ quodqʒ Uñ? abeuntibus ßᷣſibilibus inſtj ßſus et fãtaſie qͥbus ſentiũt Senſibilis autem actus et ßſus idem eſt ⁊ vnus · eſſe ãt ip̃oꝛum nõ idem Dico autẽ vt ſonus ᷣm actuʒ ⁊ auditus ßᷣm ac ⸗ tum. Eſt eĩ auditũ hñtia non audire ⁊ hñs ſo num nõ ſemp ſonat. Ců ãt operet᷑ poſſibile au dire.⁊ ſonet poſſibile ſonare · tũc m actum au/ ditꝰ ſil fit. ⁊ßᷣm actũ ſonꝰ Quoxꝝ dicet vtiq; ali ðᷓs K qͥdẽ auditõem eẽ. vo ſonatõem · ſ igit᷑eſt motꝰ⁊actõ ⁊ paſſio in eo qð agit᷑ nccẽ eſt⁊ ſonũ
xauditũ qͥ ßmactuʒ in eo qð eſtßᷣm potẽtiã eſſe
Actiui em̃ ⁊motiui actꝰ in patiẽtefit. vñ nõ ne ceſſe eſtmouẽs moueri Sonatiui qͥdẽ igit᷑ actꝰ
aut ſonꝰ ſonatõ eſt Auditiui qt autaudit? audi
tio eſt· duplrem̃ auditꝰ ⁊ duplrſonꝰ. Eadẽ aũt rõẽ ⁊in alijs ßᷣſibus ⁊ ßᷣſibilibꝰ. Siẽ em̃ actio⁊ paſſio in patiẽte. ſj nõ in agẽte· ſic ⁊ßſibil actus
etßſitiui in ſitiuo eſt. Sʒ in quibuſdã qͥdem
et noĩatum eſt. vt ſonatõ ⁊auditõ. In qͥbuſdaʒ ůtnõ noĩatũ eſtſj alteꝝ. viſio eĩ ðᷣꝛviſus actus Que vo eſt coloꝛis nõ noĩatũ eſtꝛ guſtatiui gu ſtus eſt humoꝛis ãt non noĩatum eſt Bic ponit ſcðam ſolutõem ⁊ ðt ꝙ etiã oculus vij
dẽs eſt qdãmõ coloꝛatꝰ· qð maxie veꝝ eſt de termio vi ſus exterioꝛis.ſ.de ßſu cõi.⁊ hoc ſic ꝓbat.qꝛ in abſentia
ßſibiliũ aĩalia iudicãt de bſibilibo.ſʒ nõ fit iudiciũ de
ſecũdi de Anima
ßpſibilib niſi ᷣſibile ſit pñs bſui.qᷓ necẽ eſt ꝙ kſibile ma
neat pñs hſui inabſentia ßlibił. Exqᷓ ſeqt᷑ ꝙ idẽ ẽaci? ßᷣſus ⁊ bſibilᷣm rẽ. dꝛñs ſᷣm rõeʒ · qꝛ ẽ vna foꝛma q̃ dil fũdit a ſenſibili accipit᷑ in bſũ.qᷓ;uis alia rõe.quia eſt alios in ſubiecto ⁊ in potẽtia. Et hᷣↄꝓñ̃rꝓbat phsĩ te xtu.⁊ ſic. vnꝰeſt act? mouẽtis ⁊ mobilʒꝰ phiſicoꝛuʒ ſʒ ſibile mouet ⁊ ſenſus mouet᷑.ꝗᷓẽ vnꝰ actꝰ.⁊ iõ ẽvna foꝛma q̃ diffundit᷑ a ſenſibili ⁊ in lenlũ recipit᷑
Quoniã auteʒ vnus qͥdem eſt actus ßſibilis etßſitiui.eſſeautem alteꝝ eſt.nccẽ ſil coꝛrumpi et ſaluari ſic dictũ auditum ⁊ ſonũ Et humoꝛẽ
igit᷑⁊ guſtũ ⁊ alia ſilr Dicta autẽ ᷣm potẽtiam
nõ necẽ eſt. Sed pᷣoꝛes phib nõ bñ dicebãt ni hil opinãtes neq; albũ neq; nigxeẽ ſineviſu · ne ꝙʒ humoꝛẽ ſine guſtu Sic qͥdem em̃ dicebãt re cte.·ſicãt nð recte · Duplr eĩ dicto pᷣſu ⁊ ßᷣſibili his quidem ᷣm potẽtiã · illis vᷣe ſᷣm actum. De his quidem accidit quod dictui eſt.ſed in alte ris nõ accidit Sed illi ſimpliciter dicebãt de di ctis nõ ſunpliciter
Nic phs ex pᷣdictis ſoluit duas q̃ſtiones. quaꝝ ma eſt. vtrů ᷣſus et ßᷣſibilia ſimul coꝛrũpant᷑.⁊ vult ꝓ ſolutõe.ꝙ ſi ßſus ⁊ bſibile accipiant᷑ ꝓut ſtꝭ ſimul in ac tu.ſic ſimul coꝛrũpũtur ⁊ ſaluant᷑.vel ſi accipiant ſi⸗ mul in potẽtia.tũc etiã ſimulſiꝭ ⁊ nõ ſti.ſi aũt vnñ eo⸗ rum accipiat᷑ vt eſt in actu.alterũ o vt in potẽtia. ſie
nõ ſimul coꝛrũpunt᷑⁊ ſaluant᷑.qꝛ tũc bᷣſibile poteſt eſſe
abſq; Flu.⁊ ſit phᷣs in libꝛo pᷣdicamentoꝝ ꝓbat dusbæ rõibus ꝙ bſibile pᷣt eſſe bᷣſu nõ exiſtente.⁊ etiã põt eẽ ſi ßſus ſit coꝛruptꝰ. Et ex hot pᷣt ſolui qͥſtio quaʒ mouet phs ↄtra illamꝓpꝛietatẽ relatiuoꝝ Relatiua ſtẽ ſimt᷑ natura.qꝛ ſi hſus ⁊ fibile accipiant᷑ vnifoꝛmiter.ſcʒ ſi mul in actu vel ſumul in potẽtia.tũc dicunt᷑ relatiue ⁊ mutuo ſe ponũt ⁊ ꝑempta ſe perimũt. Sʒ ſi capiatur vnum in actu ⁊ aliud in potẽtia.tũc nõ ſij ſik ſicut phs ibi ꝓbat. Ex hoc elicit phs ꝙ antiqͥ dicẽtes nihil eſſe
album vel nigrũ niſi dů videret᷑ qdqmẽõ recte dicebãt
et qͥdq̃mõ nõ. Nõ dicebãt recte loq̃ndo de ſu ⁊ hlibili in potẽtia.qꝛ ſic albũ eſt etiã ſi nõ ſentirer᷑· Sʒ loq̃ndo de ßᷣſu ⁊ſibili in actu.tũt nõ eſt co loꝛ.ſ.in actu vidẽ⸗ di nili ſentiatur.
Siãt ſymphonia vox q̃dã eſt. vo auteʒ ⁊ auditus eſt ſiẽ vnũ · ⁊ eſt ſiẽ nõ vnũ aut ideʒ ꝓ⸗ pdꝛtio ãt eſtſymphonia · nccẽ eſt ⁊ auditũ rõern quãdã eſſe. ⁊ꝓpter id coꝛrumpit vnũqͥdq; excel kẽs acutũ ⁊ graue auditũ. ⁊ in humoꝛibꝰ guſtũ et in coloꝛibꝰ viſuʒ foꝛtiter fulgidum ⁊ opacuʒ
et in olfactu foꝛtis odoꝛ ⁊ dulcis ⁊amarus tan
qᷓratio quedam ſit ßſus. vñ ⁊ delectabilia qui⸗ dem ſunt dum dicuntur ſincera⁊ mixta entia.
röen
bilucñ phonu ſuctibil: natch
t3 L dboe mñ tone ⁊ am ſed eelln cellens flit delctßlun diz ꝙc oꝛdindturt ſiextelliter niam er eiuſdẽ ibꝛ ſolum coꝛr ſlla tac ſibila gial.ſicut tñnð tonu rũputip ercellẽta gial.ſicut coꝛrũpito ¶ Queri videre ßmn ꝙßeat color/·⁊ſic tõᷣci. quiu eqꝛ hoc s penerure do aliter en lentia intelle lepᷣam. Al termiaturſi caplt᷑ pwßi vẽs ßᷣus ext fus cõmun ydt ↄgnoſce ui dus arg wicrit obie doouſe vide cicuenen tbkai dim nmag hunflu 3 tlbenpuz Mehütt ſub giꝝ ßſu. anund Kpol —

ico ßſun ßſibili ßmacum. de mnctſed in ilte lcier dichitndi
wsäüinesqut
ulcoiripan.⁊uly
luntputſt imulinie
nk. vel ſi accipiani ſij nõſ ſiaũt wů e jo vt in potitia. ſi tüc bſibile poteſt eſſe amentoꝝ ꝓbat dush tente. ⁊ etiã põt ei ſi Aui qſtio quaʒ moue op Relatiua ſt ſin lant wifomiter.g i růc dicunt relaiu möt. Sz ſi capiamt a.růc nõ ſij ikſcntpks annq dicins nihi ſi dimõ nere dici te loqndo deſuꝛ hiil irð ſnir Sʒloqnc eſtcob noau vidi
tidici vot utᷓ
enõ vnũntidsp
ckeſt⁊udiũ ti inbunn gili fulgdumt opch dulcis umns i „ nenbila q ſnc uipn u⸗
reſtotelis ad rõem vt acutũ aut dulce aut ſalitũ. Delecta
bilia em̃ tũc oĩno autẽ magis ꝙ mixtuʒ eſtſym phoniaqᷓ; acutum ⁊ graue. Tactus autẽ cale/
factibile ⁊figurabile ſed ßſu s ratio eſtexcellen
ta aũt cõtriſtãt aut coꝛrũpũt.
Ndic Areſto.ponit aliã queſtionẽ ⁊ eſt iſta ·qjre q̃ dam ſibilia delectant hi um.⁊ quedã coꝛrũpunt ip̃m AMd hoc rñdet.qꝛ oꝛganũ hſus cõſiſtit in q̃dam ꝓpoꝛ klone? armonia.qð veꝝ eſt pᷣcipue qᷓ;tum ad oꝛganũ ſed excellens ßſibile coꝛrũpit talem armoniã.ergo ex⸗ cellens hfibile coꝛrũpit ßium.ſed hſibile ꝓpoꝛtionarũ delcãt bſum. Et ſile eſt in euphonijs in oꝛdine ad au⸗ dituʒ qꝛ coꝛde in inſtrum ẽto muſicali ſi Poꝛtionate
oꝛdinãtur tũc faciũt armoni? delectãt auditũ.ſed
ſi excellẽter extendãtur ᷣm ꝓpoꝛtõem impediũt armo
niam ⁊ ↄtriſtãt audituʒ Ad iſtũ textũ in finetercij aliqua ſt/ bſibilia q̃ nõð
eiuſdẽ libꝛi addit Areſto.ꝙ ſolum coꝛrũpunt ſenſuz ſed etiq totum aial ſicut ſen⸗ ſibilia tactꝰ Pñj ergo in ſũma diſtĩgui triplicia ſen⸗ ſibilia Aliqu
tñ nõ totum aial. Aliqᷓ ſt que ↄtriſtãt ſenſuʒ⁊ nõ coꝛ rũpunt ip̃m aial. ſicut lumẽ ſolis lia ſt⸗ ſenſibilia excellẽtia que nõ ſolũ coꝛrũpunt ſenſuʒ.ſed etiã totuʒ aĩal. ſicut ſenſibilia tactus.caloꝛ em̃ excellens nõ ſolũ
coꝛrũpit oꝛganũ tactus.ſed totũ aĩal ¶ Querii circa textũ pꝛehabitũ.vtꝝ viſus videat ſe
vldere Dicẽduʒ ꝙ viſus capitur duplr. Enomõ ᷣm ꝙ ßeat quendã pticularẽ exterioꝛẽ ßᷣfum reſpectu color᷑.⁊ ſic nõ p̃t dici ꝙ viſus videat ſe videre. Euꝰ rõ eſt. quia nulla poña coꝛꝑalis pᷣt ſe reflectere ſup ſe ipaʒ · qꝛ hoc fieret mõ coꝛꝑali.⁊ ſi mõ coꝛpali tũc vna
ꝑs penetraret aliã.⁊ ſic erit penetratio dimẽſionũ Et ideo aliter eſt dõm de potẽtia ĩmateriali qualis ẽpo
entia intellec tiua.nã talis ꝑ ſe põt ſe reflectere ſupꝛa ſe ipᷣam. Alio mõ capit᷑ viſus pꝛo ſuo termio ad quẽ termiĩatur ſiliter ſicut alij bſus exterioꝛes.⁊ tũc viſus capit᷑ pꝛo blu cõmuni.quia in ßſum cõem termiantur oẽs bſus exterioꝛes.⁊ ſic viſus videt ſe videre.quia ßᷣſus eõmunis(qͥ ſuperioꝛ ẽ ad alios ßᷣſus exterioꝛes) põt ↄgnolſcere actus bſuũ exterioꝝ. Per hoc põt dici
ad duo argumẽta q̃ tacta ſtꝭ in textu.quoꝝ pꝛimuz
fuit. Si alius hſus pꝛeter viſum videat ſe videre.tũc vnñ erit oblectũ diuerſaꝝ potẽtiaꝝ. quia qͥcũq; hſus ꝑcipit ſe videre etiã ꝑcipit coloꝛem Dicẽdũ ꝙnõ eſt incõueniens ꝙ due poñe ſuboꝛdinate pcipiãt idẽ obikctũ.dũmõtñ illud obiectũ nõ ſit adequatũ ⁊ꝓ⸗ pꝛiũ vnicuiq; bſui.ſicut coloꝛ ꝑcipitur a viſu ⁊ abi u ↄmuni qͥ eſt ſupioꝛ poña.ſed coloꝛ non eſt obẽm pꝛo⸗ ↄꝛium bſus ↄmunis ſicut ẽ pꝛopᷣuz obẽm ßſus viſus
ſed obẽm pꝛopᷣum bſus cõis eſt bſibile ꝑ ſe bſatum qð
ↄpꝛehẽdit ſub ſe coloꝛẽ.⁊ alia bſibilia ꝑſe pꝛop̃a oĩm
exterioꝝ bſuũ. Ad ſcðᷣm quo arguebat᷑.ꝙſi aliꝰſenꝰ
ſus a vilu videat ſe videretũc eſſet ꝓceſſus in infini⸗ tum. Dðm ꝙeſt ſtatus ĩ intellectu. Qlt ſi dicat᷑.
que potentia ↄgnoſcit actum intellectus. Dicẽdum ꝙemet intel lectus.q nõ eſt lncõueniẽs ꝙ poña im
materi alis cognoſcat ſuũ pꝛopᷣum actum
bilia ſenſibilia q̃ coꝛrũpunt ſenſuʒ ⁊nõ aial. ſicut fonus feũs in coꝛnu põt coꝛrũpe auditum.
Folio li
Vnuſquiſqʒ qͥdem igitnr ßſus ſi ubiecriſen ſibileeſt quieſtiſenſitiuo inquãtumßſitiuũ.⁊ diſcernit ſubiecti ßſibilis differẽtias. vt albuʒ qͥdema nigrum viſus. dulce vero ⁊ amaꝝ gu⸗ ſtus Siliter aũt ſehʒ hoc⁊ in alijs.
Poſtq; Areſto. pꝛobauit aliquẽ ßſum e interio⸗ rem ex hoc qð eſt ↄgnofcere actum hſus exterioꝛis. Mic ↄñter inquirit aliquẽ ßſum interioꝛẽ exhocgẽ diſcernere inter hſibilia diuerſoꝝ ßuũ. Qt circa hoc pᷣmo oſtendit ad qᷓ;tum ſe extẽdat cognitio ſenſus ex⸗ terioꝛis.⁊ hoc facit ideo vt oñdat ad que non põt ſe extẽdere Et vult ꝙ ſenſus exterioꝛ põt diſcernere ln⸗ ter dꝛãs ſui ꝓpꝛij ſenſibit·ſicut viſus põt diſcernere in ter albũ ꝛ⁊ nigꝝ ⁊ guſtus inter dulce⁊ amaꝝ
Qm̃ autẽ albuʒ ⁊ dulce ⁊ vnũqðcʒßſibi
lium vnũquodqʒ diſcernimꝰ quodaʒ ⁊ ſenti⸗
mus · quia differũt neceſſe igitur ſenſu.ſenſibi⸗ lia eñ ſlj quare ⁊ mai feſtum qm̃ caro nõ eſtvl timũ ſenſit̃. Neceſſe eĩ eſſettãgens ipm dil⸗
cernens diſcernere
Mdic oſtẽdit ad quã poñam ptinet diſcernere int
diuerſa ſenſibilia diuerſoꝝ hſu. Et pᷣmo pꝛobat ꝙ hoc ſpectat ad hᷣſum Scðo ꝙ ad vnũ fenſuʒ. Pꝛimũ ſic pꝛobat.qꝛ opatio circa ſenſibilia ſpectat ad ſenſuʒ cuʒ a toto gie ſenſibileẽ obiectũ ſenſus.ſed poẽre dif⸗ ferentiã inter ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ eſt opari cir⸗ ca ſenſibilia.ergo hoc ſpectat ad ſenſum.nõ eĩ põt ꝑ tinere ad intellcm̃.qꝛ intellcũs eſt vłium.⁊ ponit dit᷑ ferentiã inter vłia ⁊ nõ ꝑticularia
Neq;ʒ vtiqʒ in ſepatis ↄtingit diſcernere ꝙ
alteꝝ ſit dulce ab albo · ſed optʒ aliqͥ vno vtra/
qʒ manifeſtaeſſe. Sicut em̃ ⁊ hoc qͥdem egoil lud autẽ tu ſentis. Maifeſtuʒ vtiqʒ erit. qm̃ al
tera adinicem ſtj. opoꝛtet autẽ vnũ differẽtie q́
niam altexꝝ. Alteꝝ eim̃ dulce ab albo. dicit ergo idem quare ſicut dicit. ſi ⁊ intelligit et ſentit. Q quidem igitur nõ poſſibile ſeꝑatis· indi⸗ care ſeparata palam.. Bic oſtendit ſcðᷣm ſcʒ diſcernere inter ſenſibilꝛa di
nerſoꝝ ſenſuũ ſpectat ad vnñ ſenſum. Poſſet em̃ ali⸗
quis dicere ꝙ ponere dlfferentiñ inter pᷣſibilia diuer ſoꝛum ſſuũ etiam ſpeetat ad ßᷣſum exterioꝛem.qꝛ diſ⸗ cernere inter coloꝛem ⁊ ſapoꝛẽ ſpectat ad viſum ⁊ gu⸗ ſtum. Dicẽdum eſt igitur. ꝙ neceſſeeſt vnñũ ßſum eſſe qui hoc facit. Glt hoc ſic pꝛobat Areſto. quia nõ põt aliquid inter quecũqʒ duo diſcernere niſi cognoſ⸗ cat vtrũq; · cũ qᷓ nullꝰ ſenlus exterioꝛ poſſʒ ↄgno ſcere
vtrũq; ſez kſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ· ᷓ ncteẽhter talẽ

Queſtiones
ectum ponere vnñ ßſum iuterioꝛem qͥ diſcernit inter blibilia diuerſoꝝ Fſuũ Quod autẽ nec; in ſeꝑato tꝑe hinc Sicut em̃ idemn dicit ꝙal teꝝ bonũ ⁊ malum ·ſie ⁊ qñ „„———— alteꝝ dicit qm̃ alteruʒ tũc ⁊ alteꝝ · nõ ſᷣm accñs ipᷣm quãdo Dico aũt puta nũc dico qm̃ alteruʒ nõ tamẽ qm̃ nũc altexꝝ · ſed ſic dicit ⁊ nũc⁊quo niam nũc.ſimul ergo Quare inſeꝑabile ⁊ in in ſeparabili tẽpoꝛe. Fric Areſto. oſtendit ꝙ iudiciũ de ßſibilib diuer ſoꝝ bluñũ nõ fit in tpe diuifibili ab vna poña · ſed indt uiſibili.quia ſi fieret in tꝑe diuiſibili tũc fieret relatõ ad diuerſas poñas.ſed qꝛ ꝑ vnam poñam iſta fiũt.iõ fiũt in indiuiſibili tpe. Atuero impo ſibile eſt ſimul ᷣm Zrios mo tus moueri idem aut in diuiſibile ⁊ ĩ indiuiſi⸗ bilitꝑe· ſem̃ dulce ſitmouet kſum autitel lcñ · amaꝝ autẽ cõtrarie. ⁊ album aliter · Ergo ſimł qdem ⁊ nũero indiuiſibile ⁊ inſepabile qð iu⸗ dicat m eſſe aut ſepatuʒ · Eſt igitur quodãmõ diuiſibile qð diuiſa ſentit· ẽ aũt qð ĩdiuiſibile
em eſſechdem em̃ diuiſibile loco ãt ⁊ nũero in ⸗
diuiſibile. aut nõ poſſibi le.poña qͥdem em̃ ⁊ĩ⸗ diuiſibile cõ traria. ᷣm eſſe autẽ nõ · ſed ĩ opari diuiſibile ⁊ impoſſibile eſt. et album et nigruʒ eſſe ſimul. Quare neq; ſpẽs pati ipᷣoꝝ ſihmõi eſtſus et itelligẽtia.
Vic obijcit in Zriũ ſcʒ ꝙ ꝑ eandẽ po ñ̃am nõ põt fieri iudiciũ de ſibilib diuerſoꝝ ßᷣſuũ. Et ſtat rõ in hoc. vnů ideʒ nõ põt moueri diuerb ⁊ oꝓpoitis mo⸗ tibus ergo nõ põt dici ꝙ vna poña iudicet int᷑ bſibi lia diuerſoꝝ ßſuũ Ireſto. ſoluẽdo ðt ꝙ qᷓ;uis tał po tẽtia ſit vna fubẽ̃o.eſt tñ alia ⁊ alia rõne.⁊ ſit quodã mõ eſt płes Quã ſolutõeʒ ſtatim ĩ textu repꝛobat.Il lud qð eſt idẽ ſubẽo ⁊ plura rõnep̃t in ſeſuſcige diuer ſa ⁊5ria ᷣm poñam ⁊ nõ hm actũ.ſed iſta poña hʒ in le Zria bᷣm actum.qᷓ nõ eſt vna ſubẽo.
Sed ſicut qð vocãt qͥdaʒ pũctuʒ aut vnũ aut duo ſicet indiniſibile. Scðmn qͥd qqeʒ igt tur indiuiſibile vnũ diſcernẽs eſtet ſimul. ᷣm vero ꝙ diuiſibile bis vtitur eodẽ ſigno ſimul Inqᷓ;tum qͥdem igitur pꝛo duobus vtitur ter
tio. duo indicat.· et ſeꝑata ſj vtinſepato. Inqᷓ;⸗
tum vero vnũ vno et ſimul Depᷣncipioꝗdeʒ igitur m ꝙ dicimns poſſeſentire alal. deimi ⸗
ſecũdi de Inima
natum ſit hoc modo ·
Nic ponit Areſto· veram ſolutõem.? vult ꝙ ſen⸗ ſibllia diuerſoꝝ ſſuũ quãuis hẽant oppõem⁊ diuerſi tatem ⁊ diſpatõem ᷣm ꝙ ſt/ in diueriis ſubiectꝭ. non tñ hñt illam diſpatam oppõem ᷣm ꝙ ſti in poña cogʒ nitiua. Et ideo ðt Areſto. ꝙ iſte ſenſus interioꝛ ſe hz ſicut pũctum in quo ↄiũgũtur diuerſe linee · qꝛ licz ta le pühtum ſit diuerſuʒ in oꝛdine ad lineas ad pũctuʒ pꝛocedẽtes.tamẽ om̃es linee inpuncto ↄgunk.⁊ ſt vnñ in illo.ſic etiã diuerſa ſenſibilia quãuis haleãt diuerſitatẽ comꝑando ea ad ſenſus exterioꝛes.tñ hñt vnitatem in oꝛdine ad ſenſuz cõem q uerit. vtrum neẽe ſit ponere aliquos ſenſus inte rioꝛes Dðm ꝙ ſic.⁊ hoc pꝛopt duas cãs poitas i textu. Pꝛimꝰeſt quia nullus ſenſus exterioꝛ põt ſere flectere ſupꝛa ſuũ actum ↄgnoſcendo ip̃m.ſed ↄgnij tio ipius actus ſenſus exteriorꝰ cuʒ ſit aliqð ſingula⸗ re opʒ ꝙ etiam ↄgnoſcat᷑ꝑ ſenſuʒ aliquẽ? qꝛ nõ ſen ſum exterioꝛẽ põt ↄgnoſci.ergo ↄgnoſcit᷑ ꝑ enſuz inte rioꝛẽ. Scða rõ poĩta in textu eſt. qꝛ poẽre dꝛãm inter ßſibilia diuerſoꝝ ᷣſuũ ſpectat ad ium cum iudiciũ ſibiliũ diuerſoꝝ bſuũ ſpectat ad ſenſuʒ· ſed hoc non
pt fieri ꝑ ſenſus exterioꝛes.qꝛ nullꝰ talis ↄgnoſcit ſen ſibilta diuerſoꝝ ſenſuũ. ergo opʒ hoc fier ꝑ ſenſuz in terioꝛẽ. Tercia rõ pᷣt adiũgi quã etiã Art. poit lʒ nõ
ſub mõ rõnis ⁊ ẽ iſta. qꝛ ſenſibilia pcipiũtur ĩ eoꝝ ab
ſentia.ꝗopʒ ꝙ maneãt ſititudĩes ſenſibiliũ in ſenſu. ꝑqᷓs fit talis ↄgnitio.ſed ille ſiitudies nõ manẽtri ſen fibus exterioꝛiby.ſaltẽ pꝛo aliqͥ notabili tꝑe ĩ abſentia ſenſibilis. ergo in ſenſib interioꝛib
rguit.cõtr a ſcam rõem ſic. ſenſus exterioꝛes pñt gnoſcere ſua obiecta · ᷓ nõ opʒ poẽ̃re ſenſuʒ inte⸗ tioꝛẽ Dm ꝙ lʒ ſenſus efterioꝛ ↄgnoſcat ſuũ obẽm nõ tñ ↄgnoſcit ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ Circa qð ſciendũ ꝙ qᷓ;uis ſenſus ponat dꝛãz inter ſenſibilia ſui obiecti.tñ hoc nõ fit niſi ꝑ ↄtactũ ad ſenſuʒ cõem.pᷣt ei ſenſus exterioꝛ hm ſe ꝑfecte iudicare de ſuis ſen⸗ ſibiliby ſed poẽre dꝛãm ↄueit ſibi ꝑ ↄtactũ ad ſenſuʒ cõ̃em.⁊ nullo mõ int᷑ bſibilia diuerſoꝝ lenſuũ Arguit᷑.poẽre dꝛãm inter res ↄuenit intellectui. ergo nõ ↄuenit ᷣſui Dicẽduʒ ꝙ poẽre dꝛãm inter aliqᷓ vłr hoc ſpectat ad intellem̃.ſed poẽre dꝛãz inter ßſibilia ſpectat ad ᷣſum.qᷓ;uis eĩ intellectꝰ cognoſ⸗ cat qũq; ſingularia.het tñ cognitio nõ eſt dircõ ſed reflexa vt pater tertio buiꝰ K Zrguit᷑ cõtra pᷣmam rõem.ſus exterioꝛ põt pei pere ſuũ obiectuʒ.ergo etlã ſuũ actum. Pꝛobat᷑ ↄña. quia actus eſt mediũ inter poñam ⁊ obiectuz ergo ſi Ignoſcat obiectum etiã cognoſcit ſuũ actum Di cẽdum ꝙ obẽm alicuiꝰ ßſus capit᷑ dupliciter. Vino mõ hm eſſe materiale qð hʒ in ſuo ſubierto.⁊ ſic plus
diſtat obiectuʒ a poña qᷓ; actus.qʒ ſie actus ẽ in potqj
tia ſubiectie.⁊ eſt mediũ ↄgnoſcẽdi ohiectuʒ ꝑ poñaʒ ſi ꝑ actum videndi ↄgnoſcit᷑ coloꝛ. Alio mð accipit᷑ obiectũ ßᷣm eſſe ſpũale fᷣm ꝙ ĩmutat bſum ⁊ſic obẽm eſtꝓpinquius poñeqᷓ; actus.quia opʒ obiectuʒpꝛius recipi in poñam anteqᷓ; fiat actus. Cxẽpli grã. opoꝛ
tet pus ſpẽm kſibileʒ recipi ĩ viſuʒ añqᷓ; fiat viſio.⁊ il
—
la Pe viſibił eſt obem ſᷣm eẽ ſpũale.ſaltẽ in viſu
¶ Querit. vtꝝ ncc̃e ſit ponere plures bſus interioꝛes vel vtꝝ ſit tiñ vnus bſus interio: Dicẽdũ ꝙ nõ ſu ficit vnus bſus interioꝛ.ſed redrũtur q̃tuoꝛ kſus inte⸗
cere intẽnot põtteduci ſumaltio us ex ſyt lu imicũ ſuen ſenſus erter erterioꝛis.⁊ ßſatumpſe exterioꝝ ac eſſe ↄgnita rioꝛe.⁊ ille hoibus ÿt bꝛutis. S; tionẽ ꝑillan lectus. qui poñum reßu mõoꝛu queci talun ↄg ¶Quri. ſus inerioꝛe cum Ieſto fundamiu quia dicit

itcing
rſerolen olcik ꝑ ſenſuzinte pocre dꝛäm inter
n m iudiciũ cuʒ edbocnon talis ↄgoctſen doc flnꝑlenſuʒin et Ar poitlz vð diplüturietab s ſenſibilinſenſ. udies vö manttiſe abltitint
—— pi poceſenſuzi
golcat luũ obm u Cias iz ier ſenſibila ſul ad ſenluztöem he udicare deſuis ſen⸗ xptauũadſaſij ueriop ſenſuñ
es duenit intellecu. 3 poẽr däniner n.led poẽre dꝛij inte em̃ tellect ogol gitio nttt dirtůe
nhuscnenpẽtpel Iunnprbt
Rreſtotelis
rioꝛes Cuiꝰ ratio eſt. quia ofñis ohatio eſt ab aliqua Poha cũ nihilcirca bᷣncipiũ agat ꝑ ergo ſt⸗ plures opatõnes ad ideʒ pᷣncipiũ opatm̃ ſiue ad eandẽ poñam nõ red ucibiles.tũc opʒ ponere ples pofias ſiue piura pᷣncipia illaꝝ opationũ.ſed in aĩali bus ꝑfeĩs inueiunt᷑ plures opatones ad idẽ pᷣncipiũ nõ reducibiles Pꝛio em̃ inuenit᷑ oꝑa in aimaliqᷓ cog noſcit bſibilia ßᷣſata ꝑ bſus exterioꝛes ĩ abſentia fubi⸗ tium. ergo opʒ ponere vñ poñam qᷓ app̃hendit ßſibi
le abſens Z ßlibus aũt exterioꝛib? ſolũ ↄpꝛehẽdit᷑ ſen
ſibile pñs. ergo opʒ ponere aliũßſumſ cʒ ßſum cõem. que app̃hendit pſibilia abſentia. Et qa in materiali bus eadẽ poña nõ eſt bñ receptiuai pẽꝝ ⁊ retẽtiua.qꝛ humida ſte bñ receptiua.⁊ ſicca ſt? bñ retẽtiu a.ergo opʒ pꝛet ſum app̃henſiuũ quiẽ receptiuꝰſ pẽꝝ pone re poñam releruatiuã ſ pẽx.⁊ talis ẽ virtus magina tiua que rebuat has ſpẽs ꝑquas ↄgnoſcit ßlus cõts. ⁊quia in aiaiibus ꝑfcis inuenit᷑ vna alia opatio.ſ.elt cere intẽtiones nõ ſenſatas ex rebo ſenfatꝭ.qᷓ opao nõ põt reduci ad ßᷣſus nũc deõs.ergo opʒ adhuc ponere ßᷣlum altioꝛc. Pꝛima ꝑs aſumpti pʒ erẽplarit᷑. quia o uis ex ſpẽ lupi ↄgilta ⁊ viſa elicit hoc ꝙ tale aial eſt ĩ imicũ ſue natureique inimicitia nõ potuit eẽ ßſata ſenſus exterioꝛes. Ptʒ quia nõ eſt obem̃ alicuiꝰ ßſus exterioꝛis.⁊ q̃a nihil ꝑcipit᷑ ꝑ cõembſum niſi bſibile ßſatum ꝑ ſe. vel cõiter pꝛo pt᷑ fmediatã ↄiũctõem ßſuũ exterioꝝ ad bſum cõmunẽ.iðo nõ põt talis inimicitia eſſe ↄgnita ꝑ ßſum ↄmunẽ.ideo opʒ poẽre ßſum ſupe rioꝛẽ.⁊ ille bſus in bꝛutis vocat᷑ ꝓᷣtus eſtimatia.⁊in hoiĩbus ʒtus cogitatia que ẽ vnius ſpẽi in hoine⁊ in
bꝛutis. Sᷓʒ habzʒ diuerſa noĩa.quia hõ hʒ altioꝛẽ oꝑpa
tionẽ ꝑ illam poñam qᷓ; bꝛuta pꝛopt᷑ ↄiũctõem intel⸗
lectus.quia opʒ iſti po ñe app̃ henſiue ↄiũgere Vnam poñam rebuatiuã ſpẽruʒ.ideo q̃rta poña adiũgit᷑.ſ.
mẽoꝛia que cõſeruat illas ymagies ꝑ quas ÿtus cogi
tatiua ↄgnoſcit ¶ Q. uerit᷑.vnde põt hẽri ex Areſto.ꝙ ſint q̃tuoꝛ ſen
ſus interioꝛes. Dm ꝙ de bſu ↄmuni maifeſtuʒ ẽ
cum Areſto. ponat duos actus eius.vt dem̃ eſt Ete fundamẽtuʒ ytutis ymaginatie põt hẽri ex iſto textu quia dicit Areſto.ꝙ abeũtibus ßᷣſibilibꝰ adhuc ma net ßᷣſus. Qx quo arguit᷑ ꝙ hſibilia manẽt in bſibus in eoꝝ abſentla ſed nõ mayẽt mſi vtute ymagiatiua ergo ⁊c̃. Quo ad alios ſenſus põt dici. ꝙy Areſto. de eis loquit in fine capli ſequẽtis circa definitõem fan⸗ taſie. vbi Areſto.dicit ꝙ aĩalia multũ oꝑant᷑ hᷣm fan
tafiam fantaſia ãt detmiata pᷣncipalit᷑ eſt actus ptu tis cogitatie ſeu eſtimatiue. Et qꝛ opoꝛtʒ circa quẽ⸗
cũq; bſum ↄgnitĩ etiã ↄiũgere poñam reßuatiuã.er go opanhuc poẽre aliuʒ bſum qui reßuat tales ſpẽs
per qs fit talis fantaſia. Qt ideo qᷓ;uis in hoc textu
Zreſto.ſolum ponit fundamẽtuʒ duoꝝ hſuũ.ſcʒ ſen⸗ ſus cõis ⁊ vtutis pmagĩatiue.tñ in ſequẽtib poit eſti matiuã ſeu ↄgnitiuã ⁊ memoꝛiã q¶ Q. uerit᷑.quid ſit obẽm bſus cõmunis Dðʒꝙ
qquãto aliqᷓ poña eſt altioꝛ tãto hʒ cõius ⁊ altiꝰ obẽm
cũ ergo bſus interioꝛes ſint altioꝛes exter ioꝛiby et? ha
bẽ cõmunioꝛa obẽ̃a Obeẽm aũt ſenſus exteriorꝰ eſt bli
bile ꝑ ſe pꝛopᷣum. ergo obẽm blus cõis erit ßlibile ꝑ ſe Far ia ſe ↄmunit᷑ ſiue ꝓpᷣe.⁊ addit᷑ ꝑſe)pꝛopt᷑ ſubſaʒ pticularẽ q̃ eſt ßfibile ꝑ accñs.qꝛ talis n554 noſcit ppᷣſum cõem· ſedꝑ Vᷣtutẽ cogitatiuã Muiꝰ ob iectů eſtſibileincõi qð giã ↄtinet ſub ſe hſibileꝑ ac⸗
ſuã eẽntiã. qñcũq;
„
f terioꝛib vocat᷑ ſpẽs bſata. qꝛ eſi ſpẽs rei
Folio lii.
cidẽs.qꝛ talis poña ↄgnoſcit ßſibile paecñs.euz e ð
.
ſupᷣma poña ßſitiua ſic hʒ cõiſſimũ obẽm qð ẽßñbile. Obẽmn vero intellcũs hũani eſt qdditas rei materia lis. Ohẽm intellcũs ãgelici ẽ ens creatũ. Obẽm aũt
intelleñs diuiniẽ ens inqᷓ;tuʒzens Sed ſi querat᷑ de
obiecto ꝓtutis ymaginatie.⁊ de obẽd ÿturis mẽoꝛa
tiue Dicẽdum ꝙ ÿtus ymagiĩatiua⁊ ſus cõmu nis hñt idem obẽm ſub diuerſa rõne.qꝛ per ſe Fſibile ꝑſe ßſatu m. vt eſt appᷣhenſibile.i.ↄgnoſcibileẽ obẽm bſus cõis.ſed vt repuabile ẽ obẽm tutis ymagiati⸗ ue. Sie etiam idẽ eſt obẽm ꝓtutis mẽoꝛatiue⁊ cogi⸗ tatiue ſub diuerſa tñ rõne vt dem̃ eſt de hſu cõt.⁊ de
vtute xmaginarĩa. Et rõ iſtiꝰ eſt. qꝛ illaſ que ↄgnoſ
cit bſus cõis)illa reßuat ÿtus ymaginatia.⁊ que cog noſcit ʒtus cogitat iua illa reßuat ÿtus memoꝛitiua
⁊ſic hit idẽ obẽm naturalit ſed ſt/ alia dircʒ foꝛmalr
¶ Querit᷑. qui ſint actus iſtoꝝ ßu. Glt pᷣmo q́; ſit actꝰ ſus cõis Dm ꝙ hʒtres actꝰ. Pꝛimꝰẽ ↄgnoſ
cere actus Sſuũ exterioꝝ. Scdus eſt ponere dꝛãm int᷑
ßſibilia diuerſoꝝ ßſuũ. Tercius ẽ ↄgnoſcere hſihilia 6—
ſecõia.⁊ideo magnitudo motus⁊ nũerus ꝑ ſe ↄgno
cũtur ꝑ ᷣſum interioꝛẽ ⁊ etiã pꝛopᷣe.ꝑ ßſuʒ aũt exterio rem cognoſcũtur ꝑ ſe ſed nõ pꝛope.actus em̃ ÿtutis ymagiat iueẽ reßuare illas ſpẽs ſiue ymagines qͥbus magis ſicca inqᷓ eſt Vtus ymaginatia qᷓ; illa in qua eſt bſus cõis.⁊ iõ
ↄgnoſcit ſus ↄmunis ·eſt eiñ illa ps
eſt aprioꝛ pꝛo reßᷣuatione ſpẽrum. Q uerit · quot ſint actus ʒtutis cogitatie Di⸗ cẽdum ꝙ q̃t uoꝛ Pꝛimus eſt ↄgnoſcere om̃ia illa que
per bſum cõem aliquo mõ cognoſci pñ t.qꝛ quicqͥd pᷣt
virtus inferioꝛ. hoc põt ʒtus ſupioꝛ? cũ hoc plus Scðus actus eſt elicere ex ſpẽbus ſenſatis intẽtõnes nõ ßſatas. Tercius actus ẽ cognoſcere ubñas ꝑticu
lares. ⁊ ratio illius ẽ quia pꝛopt᷑ ſuꝑioꝛitatẽ ÿtut co
gitatiue ſpẽs ßᷣſibiles ꝑ quas bſus inferioꝛes cognoſ⸗
cit blibilia pꝛopa ⁊ cõia delata ad iliam poñam ſte pᷣn
cipiũ ↄgnoſcẽdi ſubũam ꝑticularẽ Q uartꝰ actus ẽ qui ↄuenit ÿtuti cogitatiue hm ꝙ eſt cogitiua.i.ßᷣm
ꝙeſt in hoĩbus.cognoſcere ſeʒ natutã indiui duat
ſiue ſingnlariʒzatã ſicut hoĩem in ſoꝛte. Iſta em̃ ʒÿtus cogitatiua ex redũdãtia rõnis etiã ↄponit ſpẽm cũ in tentõne vł ſpẽm cum ſpẽ.⁊ intentõeʒ cuz ſpẽ.⁊elicit ex yno ꝑticulari alteꝝ.ex quo actu vocat̃rõ ꝑticularis. ſicut ptʒ in actu remiſcentie 3. ¶ Querit᷑. quid ſit ſpẽs ⁊ quid intẽtio Dm ꝙ pẽs ſenſibilis de q̃ hic loqmur eſt ſilitudo rei ſenſai
—
„ te relicta in ſenſibus exterioꝛi by. ſic em̃ pꝛius dem̃ eſt
———————
res viſibil exterio? facit ſuã ſilitudinẽ in viſu.qᷓ fi ene vleriꝰ ã nũeralem ſilitud in 4 klu cõi.⁊ ab illa ſititudie ditfũdit᷑ alia ſilitudo ad vir
tutem ymagiatiuã Illa ergo ſpẽs ſic exñs in bſibus ĩ ßlate ⁊ꝑßᷣſuʒ
pitate Glicere ergo ſpẽm nõ ßlatã er ſgẽbug hlatis eſt elicerealiqð intus teiñ pẽbus.qõ ꝓpter ſpalt
tateʒ?efficstiã pus ſupoꝛis ↄgnoſeſt a vſu ſupioꝛi. knõ ab inferioꝛi Eripll grã illa pẽs(que fuit pusrẽ eruata in vᷣtute ymaginatia)diffůdit aliã nũeralem ſititudinẽ ad ÿtureʒ cogitatiuã.⁊ ibi exũs repñtat a3
liqð altius qᷓ; pꝛius renſitabat in bſu cõi.vt ouis ha⸗ hens ſpẽm lupi in ßſu cõmuniꝑtalemſ pẽm repñtat᷑ figura lupi ⁊ coloꝛ.ſed illa ſpecies exiſtens in rute eſtimatiua ouis repñrat inimicitiã.⁊ ſic inimicitia dicitur intentio.quia elicitur exſpecie ſ enſata kkſum
—————
——
—

—— S S
Qeſtiones
ſupioꝛẽ Gr qͥbus põt etiã intelligi vltia opaꝰ ÿᷣtutẽ rogitatiue qͥ ſcʒ eſt cõpoẽre ſpẽm cuʒ intẽtione.aut in tentõem cuz ſpẽ. quia ↄpoẽre intẽtionẽ cuʒ ſpẽ eſt po nere aliqð intus tẽtuʒ in ſpẽ.nõ repñtatũ ꝑ ſpẽm cuʒ
illo qð eit repñtatũꝑ ſpẽm.ſicut ꝑ ſpẽm lup
„
repñtat᷑
figura ⁊ magnitudo lupi. qſi illa magnituco ↄpona tur cuʒ inimicitia q̃ inimicitiaẽ intẽtio? figura dicit᷑ ſpẽs. qꝛ eit aliqð repñtatũ ꝑſpẽm·⁊ tñc ↄponit᷑ intẽtio
—
cuʒ ſpẽ.i.repñtatũ ꝑ ſpẽm cuʒ intẽtione ↄgnita
¶rguit᷑· vtus eſtima lareʒ. qtercia oꝑatio nõ
tia nõ ↄgnoſcit ſubñaʒ pticu eſt bñ poſita
Döm ꝙ ſub
ſtãtia pticularis dupir ↄgnoſ cit. Vno mõ abſolute ⁊ hm ſe⁊ ßm ſuã̃ naturã ꝑticularẽ.? ſic ↄgnoſcit᷑ ſoluʒ
ꝑ virtutẽ cogitatiuã
in hoĩbus. Itio mõ capit᷑ ſub
ſtãtia ꝑticularis in oꝛdie ad actõðem vł paſſionẽ.⁊ ſic etiã bꝛutũ cognoſcit ſubñazʒ ꝑticu larẽ ꝑ vᷣtutẽ eſtima s ↄgnoſcit lupũ nõ hm ſe⁊ abſolute.ſʒ
tiuã.ſic em̃ oui ᷣmqð conat᷑ in
—
ↄuenit ytut tiue in bꝛutis.
in bꝛutis.⁊ cogitatiua
ferre in ↄmodũ oui ·⁊ iõ ete qjrta actio tuti cogitatie in homie.⁊ non vᷣtuti eſtima⸗
Gt ſi arguatur · virtus eſtimatiua
eandẽ opatõem Dm
foꝛmã eiul dẽ ſpẽih altioꝛi pᷣncipio.ſic cal
vnius ſpẽi.⁊ tñ
viuẽte hʒ carnificare.
in hoĩbus ſte vnius ſpẽi.qᷓ hñt
ꝙ nõ eſt incõueniẽs aliquã
te altioꝛẽ opaiõem m ꝙ ↄiůgitur oꝛ in igne ⁊ caloꝛ in viuente ſunt
caloꝛ in igne hʒ incinerare.ſed caloꝛ in
Per hoc ðꝛ adpolitũ ꝙ ÿᷣtus
eſtimatĩa in hoie q̃ vocat᷑ cogitatĩa ↄilgit᷑ ip̃ᷣ imellec
tui.⁊ex tali ↄiñctione hz altioĩẽ cõſideraretur Fm ſe. Arguit᷑. nihila ergo ſpẽs pſibilis q̃ e
—
Dm ꝙ repñtare gpꝙ
diſpoẽre ad age agat ĩ ſubñaʒ ꝓ
hoc iõ qꝛ ſpẽs
coloꝛate.ſʒ figura ẽ pꝛo
5—
oꝑatõnem qᷓ; hẽret ſi
ꝛie nð ßcat agere.ſʒ potius ẽ
re.ſ.ad ↄgnitõeʒ. Vñ. qᷓ;uis coloꝛ nõ ducẽdo ip̃aʒ.pᷣt tñ ſubam repñtare.⁊ colorẽ recipit᷑ in bſuʒ etꝭ cuʒ figura rei pᷣa ↄditio ſubñe figurate.⁊ põt ſtatĩ ſubñaʒ repñtare ergo etiam talis ſpecies poteſt
ſubſtãtiam repñtare. Sile eit de ymagie regis q ima
go qꝛ eſt cũ figura pᷣt r eẽt ibi ſolũ ex pte color ¶ Querit᷑.in qͥbus pti Dm ꝙ oꝛganũ
ſuũ
pitis ſup dextx oc
in q̃terioꝛi ꝑte
ʒtut? cogitatieẽ in oꝛganũ mẽoꝛatieẽ inp
epñtare ſubaʒ reg· ſʒ ſi ymago .tũc nõ repñtaret ſubaʒ reg⸗ by coꝛpis ſint oꝛgana iſtoꝝ ſen ßſus cõis eſt ĩ anterioꝛi ꝑte ca⸗ ulũ. Et oꝛganũ ʒtut? ymagiatiĩeẽ
capite ſup̃ ſiniſtn oculũ. Oꝛganũ autẽ
fupioꝛi pte capitꝭ.ſ.ĩcacumie Et oſtertoꝛi ꝑte capitẽ.ſ.in ſincipi
te. Git rõ iſtius ẽ. q; ᷣm Ireſto · in textu fus cõis eſt
ſicut cõe centꝝ a
d qð termĩant᷑ oẽs ßſus exterioꝛes.⁊
ergo opʒ ſuũ oꝛganũ poni vbi oẽs bſus exterioꝛes ha
—
bẽt aliqᷓlaʒ termĩatõeʒ.⁊ hotẽ in ãterioꝛi ꝑte capiti ſi
cut ptz · q in facie ſt᷑ ſus exter 0ĩ es
ß̃m oꝛgana. Rõ
ſchi eſt· q poña ymagiatia ẽ reßuatia illaꝝ ſpẽꝝ qͥbh cognoſcit rus cõis. Jopʒ ꝙ hſui cõi ↄiũgat᷑ ſua poña rebuatiua. q opʒ qiq; ſpẽs pſibiles diffundiab yma⸗ ginatia ad bſum cðez.cũ ergo ßſus cõis ponat᷑ in ãte⸗ rioꝛi ꝑte capitꝰ ex vna pte capitꝭ dẽt vᷣtus ymagiatia poni inãterioꝛi pte capitꝰ ex alia ꝑte Rõ tertij ſcʒ qjre
oꝛganũ vtutis
to aliqͥs Pſus giali.vt oculi lijs. cũ ergo
oꝛganica.ſequit᷑ ꝙ
cogitatie ẽ in ſupioii ꝑte capit᷑· qꝛ q̃n⸗ ẽ altioꝛ tãto hʒ oꝛganũ altius ſituatũ 3.
ſup̃ aures. aures ſupꝛa nares.⁊ ſit de a
tus cogita
tĩa ſit altioꝛ ſenſus ſiue ꝓtus
hẽat altiꝰ oꝛganũ.ergo altiſimũ
in aiali ẽ oꝛganũ vtutis cogitatie. Glt lz intellcũs ſit
ſecundi de Anima
altioꝛ tů nõ eſl vtus oꝛganica de qjhic intel igi· Rð qjrti eſt. qꝛ ÿtus mẽoꝛatiua ẽquedã poña refuatia il laꝝ ſpẽꝝ qͥbus ↄgnoſcit ÿtus cogitatia· ergo nece eſt tale oꝛganũ ↄiũgi oꝛgano ÿᷣtutis cogitatieergo loca⸗ tur in poſterioꝛi pte capitis 3 Irguit᷑. oẽs lenſus ſt in coꝛde ſicut ĩ oꝛgano · er⸗ go nõ in capite. Añs ꝓbat᷑ dupłr. imo qa oes c tus epᷣoꝝ ſenſuũ veniũt ex caloꝛe. ſed pᷣnw caloꝛis eſt coꝛ. Scða qͥa coꝛ eſt nobiliſſimi in aiali· Döm ꝙ ſenluscapiunt᷑ duplicit. Vno mõqᷓ;tum ad oꝛganũ 2qᷓ;tum ad ipᷣam opatõeʒ bſitiuã hm ſe accep tã· ſic
ſenſus ſt in capite. qa ibi hñt ſua oꝛgana ⁊ opatðes·
Alio mõ capiunt qᷓ;tuʒ ad efficatiã opandi.⁊ ſic ᷣn cipiũ opatõnis ẽ ex coꝛde qa efficatia opandiẽ ex ſpũ vitali exñte in coꝛde.⁊ ideo coꝛrupto ſen leſo ſpũ vita li ceſſat opatio in alali.ideo oĩs opatioẽ in coĩde.ſict in pᷣncipio pſtante efficatiã opandi. nõ aũt ſicur in oꝛ gano d aliud döm. ꝙ in aiali ſi duo ↄlideran⸗ da.ſnaturat opatio ⁊ ↄgnitio ·;ᷣtum ad naturalẽ oy peratõem coꝛ ẽ no biliſſima ꝑs.ied qᷓ;tum ad ↄgnitõ nem caput ẽ nobilioꝛ ꝑs · da cogni te qᷓ; in coꝛde Srguitur. cerebꝝ oĩno eſt hilj. ergo nõ p̃teſſe inip̃o oꝛganũ poñe reßuatie. Tenet ↄña qꝛ huida ſi⸗ male retẽtiua ſed bñ receptiua Dõðʒ ꝙ qᷓ;uis cere⸗ bruz ſit huĩdum a dominio · tñ eſt diſtictio in ꝑtibus cerebꝛi quo ad hũoꝛes.qͥa maioꝛ ſiccitas ẽ in vna ꝑte
qᷓ in alia ꝑte · ergo in ꝑte ficcioꝛi ſtẽ poñe reßuatiue.⁊ĩ ꝑre huidioꝛi ſt poñe ↄgnitiue. Per hoc ſoluit argu⸗
git vltra ſuã ſi bm ſe acciꝑet᷑ pẽs mẽtum · qᷓ;uis em̃ nð ſit diſtinctio cerebꝛi ꝑ oſſa. eſt tñ ſt accñs nõ põt repñtare ſubñam
diſtinetio cerebꝛi penes hůoꝛes? neruos·in illis di⸗ uerſis hũoꝛiby eſt diſtictio localis ipoꝝ ſenſuũ
Argnit᷑. cõe nõ diſtinguit᷑ cõtra pꝛopum· vt aial
no diſtinguit᷑ cõtra hoĩem · ergo ſenſus cõis nõ diſtin⸗ guit᷑ cõtra pticulares blus Dðm ꝙ duplex eſt cõe Bliqð eſt cõe logicũ ⁊ ꝑ p̃d icatõem.ſice genus ðꝛ cõe in oꝛdine ad ſuas ſpẽs ⁊ ſic cõe nõ diſtingui realitcõ tra pꝛopᷣum.⁊ ſic nõ eſt aliq;s ſenſus cõis.qa ille qui dicli cðis nõ põt pᷣdicari de alijs tᷣ bus. Zliudẽ cõ⸗ munep cõlitatẽ ſiueꝑ influẽtiam cãlem.ſic deus di⸗ citur cõmunis in oꝛdine ad iſta inferioꝛa.⁊ ſic aliqͥs
ſenſus ẽ ↄmunis in oꝛdine ad ßſus exterioꝛes quia oẽ bus eis influit.⁊ tale ↄmune ſimplir contra ꝑticulare
diſtinguit᷑.
Arguit. ſenſus Zmunis ↄgnoſcit om̃ia bſibilia exterioꝛa · ergo alij fſus ſunt ſupflui Bicẽdum ꝙ qᷓ; uis ſenſus ↄmunis ↄgnoſcat om̃ia ßſibilia exterioꝛũ ſenſuũ. hoc tñ nullo mõ fieret niſiꝑ ſenſus exterioꝛes. quia illi imutati vlterius imutant ßſus interioꝛes.⁊ ideo obiectũ ſenſus ↄmunis eſt bſibile ꝑ ſenz.nð añt põt fſibile eſe bſatum niſiꝑſenſns exterioꝛes Et ideo aptius eſſet arguẽdum.ſi ſenſus ↄmunis debet
ↄgnoſcere libilia enſuũ exterioꝝ.tũc opʒ ponere&en
fus exterioꝛes quibus deferant ſenſibilia ad ſenſum cõmunem
Sirguit. os bſus dẽnt ſentire. ſed duo lug nõ ſen tũt. ſed t̃ reßuant · ergo videt ꝙ ſint im̃ duo hlus in terioꝛes Dicen dũ ꝙ nõ opz ꝙ ßᷣſus dicat᷑ a ſentire aut ↄgnoſcere blibilia ſed illa poña ßlitiua ðꝛplus qᷓ aliqd facit ad bſatõem.⁊ ſic cũ iſti duo hſus rekuant ſpẽs blibiles qͥbꝰ alij ſus interioꝛes ↄgnoſcũt res pᷣſi biles ↄueienreti dicũt᷑ plus r ſileẽ de intellcũ.qꝛ nõ ſemꝑ dicit᷑ illa poña intellcũs qua intelligit. quia
o plus eſt in capi⸗
tompõnem ſi itbociudica
7 ideo ſm ubin wancogita iu ine (Qunlw —— utiwal

1 nchlig uhe
egon i teerglu⸗
ti agnoen noqh e nycaloisel Dong mad ogand eaceptiaſic natopatöes. dandiaſic yn opandiẽex pů u leſo ſpüytn ve incoꝛde ſic atſicut ino duo ↄlideran⸗ ad naturalẽ oy tum ad ↄgnitð lus eſt intapij
ergo rõßteſ oa q huidal guiscerej iſtictio in ꝑubus citas ẽ in wape poße vefuatiu.ii er boc lolui argu cerbꝛi ꝑolacti nmos. inilisdi s ipoꝝ ſenluũ rnpꝛopum. vial ius cõls rõ diſin m dupletel cö nſic genus ðꝛ cde dilungui realtq us cdis. qa illecui ſbus.Zludẽc/ cdlem ic deusdij niuina ali ai us erteries qli lr conm giukn
oß̃i libilu bn um90 ſi ßibiliaereno ſip inlus ertertoi
n lus inerioes
ſibledlen i nmnt ſenus— tto eiblu diin
usr nin vi— ßſusn
aſen
ſenſibus interioꝛi. Döm ꝙ duplicit ali
tüic nõ eſſet aliquis intellectꝰ agens.ſed etiã dicit᷑ in⸗
tellectus quia facit ſpẽ uellta it ſpẽs quibus intellectꝰ poſſibilis
Zrguit᷑.mẽoꝛia intellciua nõ differt ab intellectu
ergo nec mẽoꝛia ßſitiua differt a ſenſu Dm ꝙ nõ eſt ſimile in potẽtijs materialib ⁊ imaterialib.qa in
materialibꝰ vna potẽtia nõ põt eſſe ↄgnitiua ⁊ repua⸗ tiua.qꝛ ↄgnitina dẽt eſſe receptiua ymaginũ.ſed raſer uatiua dẽt illas reßuare.ſed in ĩmaterialib idem põt faciliter reciꝑe ⁊ retinere.ſic mẽoꝛia intellectĩa que eſt eßuatiua nõ differt ab intellcũ que ẽ poña ↄgnitia.
Arguit᷑.ſi mẽoꝛia eſt ſpẽalis pſus. ergo etiã remiſ⸗
centia ⁊ ſic nõ erũt tantũ q̃tuoꝛ hſus interiꝛes Di cẽdum ꝙ memoꝛia capitur duptr. Eno mõ pꝛo actu mẽoꝛandi.? ſic definitur ab reſto· in libꝛo de mẽo⸗ ria ⁊ remiſcẽtia ſic. Mẽoꝛia eſt hĩtus vel paſſio pᷣmi ßſitiui cum factũ fuerit tẽpus.i.mẽoꝛia eſt actus ſen⸗ ſus cõis que eſt pᷣmũ bſitiuũ.i.pᷣmus ſſus interioꝛ.et ſic mẽoꝛia nõ eſt potẽtia ſed actus potẽtiaꝝ bſitiuaꝝ
interioꝝ ⁊ ſic in eodẽ libꝛo diffinit Areſto. remĩſcen⸗
tiã dicẽs. Remiĩſcentia ẽ reſuptio alicuiꝰ lapſi a mẽo
rria ꝑaliquod tẽtiin ĩ mẽoꝛia.manifeſtũ eſt aũt ꝙ re⸗
ſumptio nõ dicit oñam ſed oꝑatõem.⁊ iðᷣo remiſcen
tia nõ eſt potẽtia ſed opatio ÿtutis cogitatie.ſicut la tus ðꝛ in libello de mẽoꝛia ⁊ remĩſcẽtia Alio mõ capi
tur mẽoꝛia bᷣm ꝙ eſt poña rebuatiua ſpẽrum ꝑquas rognoſcit ÿtus cogitatiua.? ſicẽ ſpẽalis poña habẽs ſpẽalem actum.ſ.reuare tales ſpẽs ⁊ ſpẽale oꝛganuz ·
ꝙʒ eſt in poſterioꝛi ꝑte capitis.ſed remiſcẽtiq nõ capit᷑ ſic dupłr ſicut mẽoꝛia.ſed ſolũ pꝛo actu.⁊ ideo nunqᷓ;
F̃cat poñam ſicut mẽoꝛia.ſed ſemꝑ actũ.
¶ſ Querit᷑.vtꝝ fantaſia ſit vna poña ab alijs diſtinc
ta Dömꝙ nõ. Arguit᷑ ꝙ ſic. quia Areſto.poſtea
determĩat de fantaſia · ergo dẽt poni ſpẽalis bſus. Dðm ꝙ Areſto. ponit fantaſiã vt eſt actus ſuũ
interioꝝ. qi dicit ꝙ eſt motus fcũs a bſu bm actũ.
¶ſ Arguit᷑eſt vna oꝑatio in aĩalibus que nõ cõuenit alicui pꝛedictoꝝ bſuũ ſcʒ ↄponere ſpẽm cum ſpẽ⁊ in⸗
temõem cum ſpẽ ergo erit vna noua potẽtia ſcʒ fanta
ſia. Dicẽdum ꝙilla opatio reducitur ad ʒtuteʒ cogitatiuã Glt hoc ſic patʒ. quia tales opationes nõ fiũt in oĩbus aĩalibus.ſed ſolum in hoĩbus. Si em̃ fieret in oĩbus alijs aĩmalib cum fantaſia ſit pᷣncipiũ motus ſequeret᷑ ꝙ aĩalia indetminate mouerẽturgpt compõnem fantaſticam quã haberẽt de rebus. nõ ei pñt hoc iudica re eſſe fantaſma ſicut ↄtingit in homĩ⸗ bus.⁊ ideo hᷣm talem ↄpoſitam fantaſiã mouerent᷑.⁊ per ↄſequẽs indetermiate. Viũt ergo iſte opationes ꝑ ꝓtutem cogitatiuã inq;tum cogitatiua. qð dicit᷑ no⸗ tãtenewc in ea ẽ redũdãtia rõnis.⁊ pꝛopt ralẽ redũ dantiã hʒ altioꝛẽ opationẽqᷓ; eſtiatiua ĩ bꝛutis
¶ Q uerit.vtꝝ bſus interioꝛes ſint ꝑfectõꝛes exterio
bus. vłecontra. Dðʒ ꝙ interioꝛes ſunt ꝑfectio⸗
res. quia tãto aliqua potẽtia eſt pfectioꝛ quãto habʒ ↄmumus obiectũ. quia om̃is polẽtia fertur in om̃ia lla que ↄtinẽtur ſub eius obiecto· ergo li oblertũ eſt
ↄmunius in plura fertur ßſus.ſed bſus interioꝛes ha
dent dignioꝛa obiecta ⁊ ↄmunioꝛa vt dem̃ eſt bus er
go tales potẽtie ſt dignioĩꝛes
Zirguit. agens eſt dignius paſſo. ſed ſenſus ertej rioꝛes agũt in interioꝛes · ergo exterioꝛes ſt
dagit
Folio liüi.
in alteruʒ. Mno mõ aetione phiſica ⁊ reali.quo mo
do ignis agit in aquã.⁊ ſic agens eſt ſemꝑ digniꝰ pa
tiente. Alio mõ aliquid agit in alteꝝ actione inten⸗ tionali. ſicut kſibilia agunt in ßſus.⁊ ſic nõ opoꝛtet a gens dignius eſſe patiente. Et rõ illius eſt. quia tũc patiens rcipit foꝛmã dignius qᷓ eſt in agẽte.⁊ ſic ſen
fus exterioꝛes ſtẽ pꝛincipia ĩmutandi ßſus interioꝛes
pᷣm ſpẽm intentionalẽ.⁊ ideo ſpẽs ſenſibilis dignioꝛi modo eſt in ſu ſuperioꝛi.qᷓ; in bſu inferioꝛi Gt ſi⸗ mile iſtius põt ſumi de ſenſibili ⁊ſenſu. quia manife ſtum eſt ꝙ ſenſibile agit in fenſuʒ.⁊ tamẽ ſenſus ẽ im
perfectioꝛ ſenſibili
Voniam aũt duabus differẽtiſe diffi⸗ niũt maxime aĩmaʒ motu quod fᷣmlo
cum ·⁊ in eo quodeſt intelligere ⁊ diſcernere⁊ ſenrire. Videtur autẽ ⁊ intelligere ⁊ ſapere tan
quã quoddã ſentire eſſe In vtriſqʒ em̃ his ani ma idicat aliquid ⁊cognoſcit eoꝝ q̃ ſunt.
Poſtqᷓ; Zreſto · determĩauit de hſibus interioꝛib NMic intendit oſtẽdere differentiã inter ßſum ⁊ intel⸗ lectum.⁊ hoe pꝛopt᷑ antiquos qui dicebãt ßſum ⁊ in⸗ tellectuz eſſe idem. Pꝛimo ergo ponit opiones anti⸗ quoꝝ· Secũdo ponit pꝛopam ſentẽtiam.ibi(de parꝭ te autẽ aĩme) Pꝛimo ponit op ĩonem. Secũdo repꝛo bat eam.⁊ ex eius repꝛo batõne inqrit quid ſit fanta⸗ ſia. Fuit ergo opinio antiquoꝝ · ꝙ intellectꝰeſſet bſus GQt pᷣmo pꝛobat hoc ꝑ opionem oĩm antiquoꝝ. Se cũdo adducit autoꝛitates aliquoꝝ ãtiquoꝝ in ſpẽa li. Qirca pꝛimũ ponit rõem oĩm antiquoꝝ.quia eĩ aĩmata ⁊ inaiata differũt motu ⁊ ſenſu arguebãt anti qui ꝙ intelligere eſſet ſentire. Et hoc ſic. qʒ intellec⸗ tus iudicat ⁊gnoſcit.⁊ etiam kſus.quia potẽtie di⸗ ſtinguũtur ⁊ vdẽtificãtur penes actum ſed eſt vnus actus.ergo vna potẽtia. ¶ Arguit᷑ cõtra ſupoſitũ.ſt' multa aĩmaliaqᷓ non habent ßᷣſum. ergo ſuppoſituʒ eſt falſuʒ·ſcʒ ꝙ aĩmata differũt ab inaĩatis motu ⁊ lenſu. Bm ꝙ Areſto hic loquit᷑ de pfectis aĩmatis qualia ſtẽ aĩmalia quia oĩia aĩmalia habent ſum. Demotu ſpẽaliter ẽ dicẽdum.ꝙ etiam om̃ia aĩmata habẽt in ſe motuz.⁊
licet nõ habẽt motum pꝛogreſſiuũ ⁊ localem· habent
tamẽ motum alimẽti ⁊ nutrimẽti ad oẽm differentiã poſitionis.
¶ Querit᷑.vtꝝ argumẽtum antiquoꝝ qð ponitur in tertu valeat Dicẽduʒ ꝙ nõ. quia arguit᷑ ex puris affirmatiuis in ſecũda figura.⁊ ideo eſt fallat ia accñ tis. Non eñ opoꝛtʒ ꝙ ſi aliqua duo qualitercũq; cõ ueniant in vno tercio ꝙ illa duo cõueniant inter ſe.
Eſt eiñ magna differẽtia inter cognitõem intellecti⸗
nam ⁊ſenſitiuã.quia nõ om̃e iudiciũ ſpectat adſen
ſum.ſed iudiciũ de ſenſibilib.⁊ nõ om̃e iudiciũ ſpec tat ad intellectũ.ſed iudiciũ de intelligibilibo. Etꝑ poc ſoluit᷑ argumẽtũ quãdo ſic arguitur. Vbicũc
eſt vnus actus.ibt eſt vna potẽtia· ſed lenſus ⁊ intet
lectus habent vnñ actum.ergo ſunt vna porentià Dicẽdum ad maioꝛẽ.ꝙ quecũq; habẽt vnũ acti
pꝛopuz ⁊ adequatũ illa ſũt vna potẽtia.ſed iudiciũ ẽ
——
—
6
——

7 f rexn
Queſtiones
actus cõis iß̃ius ſenſus qʒ etiam duenit intellectui iu dicare aũt de bſibilibus ẽꝓpꝛius actus bſus ſicꝭ dem̃ eſt. ſi em̃ diſtinguerent᷑ poñe ꝑ actus cõmunes.tũc vi ſus ⁊ auditus eſſent vna poña quia ã̃bo iudicant qð tamẽ eſt falſum.quia viſus iudicat de coloꝛe.⁊ au⸗ ditus de ſono. Etantiqui ſapere⁊ ſentire idem eſſegiſt. i
d. S d rut Empedodes dixit ad ᷣſens vofütis auße
turain homibus ⁊ in alis Vnde eis ſemꝑſa perealtera pꝛeſtat · Idem aũt his vult · ⁊id àd
—„—„ — Sf eſt homeri. Talis eĩ intellectus eſti terr enis
—„„ 12„— bomiĩbus qualem ducit in diempater viroꝛũ deoꝛliqʒ ·
Bic oſtendit ſpẽaliter de qͥbuſdã antiqͥs qůo dice⸗ bant bſum ⁊intellem̃ eſſe idem. Qt adducit duos. ſcʒ Empedoclẽ? homeꝝ. Dicebat ẽ Empedo⸗ cles ꝙ volũtas augeret᷑ in hoĩbus.⁊ in alijs ſcʒ bꝛutꝭ ad pñs. Qt tẽpus pꝛeſtat altera ſaꝑe.i.voluntas ⁊ in tellectus ha bẽt aliam ⁊ aliã opationẽ pꝛopt᷑ influxũ toꝛpoꝝ celeſtiũ. Deinde allegat dem̃ Tdomeri.qui dicit ꝙ talis intellcũs eſt in terrenis ho ĩbus qualem inducit in die pater viroꝛũq; deoꝛũq; ſcilʒ ſol.i.talis eſt intellcũs in homibus qualẽ inducit ʒjtus coꝛpoꝝ celeſtiũ que ÿtus hic intelligi᷑ꝑ ſolem.ſol emĩ dici᷑ pĩ viroꝝ quia ſol ⁊ homo generãt hominẽ.⁊ etiam deoꝝ id eſt planetaꝝ quos illumĩant qui planete dicebã⸗ tur dij apud antiquos Elxiſtis autoꝛitatibo vole⸗ hant ſic arguere.illud eſt in oꝛgano coꝛꝑeo quod ſub⸗ ditur infiuxui coꝛꝑm celeſtiuʒ.quia coꝛꝑa celeſtia nõ pñt agere niſi in coꝛga. Sʒ km iſtas autoꝛitates intel iectus ⁊ volũtas ſubdũtur coꝛpibus celeſtibus qꝛ im mutãtur alio ⁊ alio influxu.ergo intellcũs ⁊ volũtas ſt in oꝛgano coꝛꝑali illud aũt qð eſt in oꝛgano coꝛꝑa⸗ li eſt ßſus.ergo intellcũs eſt ßᷣſus ¶ Querit᷑. vtꝝ volũtas augeat᷑ in holbus Di⸗ rẽdum ꝙ volũtas capit᷑ dupliciter. Vno mõ pꝛo ha/ hbitu.⁊ ſic augetur ꝑ compatõeʒ ad obiectũ. quia qñ
volũtas vult plura qᷓ; pꝛius voluit.⁊ illo mõ intel lectus etiõ poteſt augeri lio mõ gccipitur volũtas pꝛo poña ⁊ ſic volũtas pꝛoße põ augetur. Vñ auto⸗ ritas Gmpedoclis nõ eſt verg. que voluit ꝙ volũtas augeat᷑ infiuxu coꝛpm celeſttũ. que autoꝛitas ſie intel lecta eſt oĩno falſa. ſicut infta patebit ¶ Queri. quis dicat pater viroꝝ ⁊ deoꝝ Dm ꝙ antiqͥ intellexerũt ꝑ pꝛẽm viroꝝ ⁊ deoꝝ ip̃m ſolẽ Et
rũdo phicoꝝ vbi dicit᷑ ꝙ ſol⁊ homo generãt hoĩem S gLlennsinteli coꝛpus ſolare. ſed infl oĩm coꝛpm celeſtiũ põt ↄueniẽter ßcari p ſolem ex duabo cauſis. 5
ratio eſt. quia ſol ðꝛ pater viroꝝ.i.hoim ſicut ptʒ
nima eſt. quia infiuxus fi
Fnelpaliterp planetas ⁊ſol zeterleee
illumiat oties alios planetas. ĩꝑ lumẽ ft infurus ſi eactio iniſta inferioꝛa Secũda. qʒ influxus ſoiis ẽ nobi notioꝛ qᷓinflurus aſioꝝ planetaꝝ. Videmꝰ ein ꝙꝑ motum ⁊influxũ ſolis iſta inſerioꝛa alterant᷑ quiah eius acreſſuʒ creſcũt terrenaſcẽtia ⁊ꝑ receſſum decreſcũt· ſed a notioꝛib nobis alia denoĩamus Se⸗
—————
S alo
ſecũdi de Anima
cũdo dicit ſol pater eſſe deoꝝ · i.alioꝝ planetaꝝ quos planetas dixerũt eſſe deos. quia hñt cãlitatẽ iſtoꝝ in⸗ ferioꝝ pꝛopter ꝑticipatõᷣem actõnis diuine· quiã pla nete ſt pticulares cauſe aliquoꝝ effectuũ.ſicut deus eſt cauſa vlis oĩm rerum. Iteʒ qꝛ credebãt coꝛha vni uerſi eſſeaĩata ꝑ infoꝛmatõem deoꝝ Eſt ergo hm ve ritatem ſol pater deoꝝ.i.planetaꝝ nõ ᷣm ſubſtãtiaʒ. qxalij planete nõ cauſunt a ſole m ſubſtãtiã.ſed m aliqð accñs ſcʒ lumen. quia oẽs planete recipiũt lu⸗ men a ſole.vt ptz ſecũdo celi— ¶ Q. uerit᷑. vtꝝ coꝛꝑa celeſtia pñt agere in noſtꝝ in tellectñ Dõðm ꝙ duplicit aliquid ðꝛ agere in alte⸗ tuʒ · Vno mõ directe⁊ꝑſe· ⁊ſic coꝛꝑa celeſtia nõpnt agere in noſtꝝ intellem̃. uia hoc ðt directe ⁊ꝑ ſe a⸗ gere in alteꝝ. qñ foꝛma ip̃ius agentis dircẽ recipitur inpaſſum. Qxẽpli gratia.dicimꝰ ꝙ ignis agit direc te in aquã · quia aqua recipit foꝛmã ignis directe ſcʒ caloꝛẽ. M aũt coꝛpa celeſtia nõ pñt ſic agere in noſiꝝ intellcĩ patʒ.qꝛ foꝛme ⁊ accñtia(qͥ bus agũt coꝛꝑa ce
—
leſtia)ſt/ coꝛpales.ſed tales foꝛme nõ pñt eſſe in intel
Be S
lectu qui eſt incoꝛꝑalis.⁊ ideo nulla foꝛma coꝛpis ce f leſtis põtp influxũ eius duciin intellcm̃. Iteʒ ex alio. omne agens debet eſſe dignius p&iſo.ſed tota natu⸗ ra intellcũs eſt dignioꝛ coꝛꝑibus celeſtib.qa ĩmate⸗ rialia ⁊ incoꝛꝑea ſt/ dignioꝛa coꝛꝑaliby ⁊ materialibꝰ. Alio mõ põt aliquid agere in alteꝝ indircẽ ⁊ ꝑacci dens⁊ hoc ↄtingit qñ aliquid agit in alteruʒ ꝑſecui Ziũgitur aliqd qð vtitur actõne ei us in qð alteꝝ per e agit.⁊ ſic coꝛpa celeſtia agũt in noſtꝝ intellcm̃ inqᷓ; tum ſeʒ coꝛpa celeſtia agunt in yÿtutes ßᷣſitiuas qͥbun ↄiũgitur intellcũs.⁊ eiſdẽ vtiturĩ miĩſteriũ opand? Vñ actio intellectĩa poteſt ĩpediri ex turbatõne ſen⸗ ſuũ interioꝝ. Qt poſſet dari ſile in eo qui ãbulat mi⸗ niſterio baculi ĩ quo põt impediri ᷓ̃bu latio ſine eo ꝙ opatio fiat circa eum.ſed ſolũ per abſtractõeʒ bacu⸗ li põt impediri ambulatio eius Eſt tñ ſciẽdum ꝙ differẽter agũt coꝛꝑa celeſtia in intellcm̃ ⁊ volũtatem quãuis indircẽ in vtrũq; agãt. qͥa intellcũs põt oĩno impediri a ſua opatõne ꝓpter impedimẽtum viriuʒ kſitiuaꝝ · qð impedimentũ qa põt fieri a coꝛpibus ce⸗ leſtibus.iðo coꝛpa celeſtia pñt per accñs impedire oĩ no opatõem intellectiuã.ſic aũt nõ eſt de volũtate. qꝛ quãuis volũtas poſſit aliqᷓliter inclinari ex ÿtutibus ßſitiuis.nõ tamẽ põt oĩno impediri. Ei rõ iſtius eſt. quia intellcũs ꝓrimiꝰ vtitur bſibus qᷓ; volũtas Ne⸗ ceſſe eſt em̃ quẽcũq; intelligentẽ fantaſmata ſpeculari ſed nõ optet in actu volũtatis fieri ↄuerſionẽ ad fan⸗ taſmata. Qx quo ſequit ꝙ differẽter ab aliquo mo⸗ uetur volũtas intellcũs fantaſia ⁊ coꝛpus.qꝛ volun ras efficaciter mouet᷑ a ſolo deo.⁊ hoc ideo q.ꝙ quo ſolus deus eit ſümuz bonñ.ſic ſolus põt efficacit᷑ vo⸗ untarẽ inclinare. ſed intellectꝰ mouetur a bono ange lo ſed nõ volũtas ſaltem efficaciter. Fantaſia aũt m uetur a malo angelo. ſed nõ intellectꝰ nec volũtas.ſʒ toꝛpus imediate motietur a celo.⁊ etiã ab alijs pꝛece dẽtibus ſcʒ a deo ꝛa bono ãgelo.⁊ a malo ãgelo rguit᷑. om̃e multifoꝛme hʒ reduci ad vnifoe. ſed opatõ nes hñane ſte mltifoꝛmes.ergo hñt reduci adactõem vnifoꝛmẽ ſeʒ coꝛꝑm celeſiiũ Dmꝙꝛ iſtis inferioꝛibo ſte duplices actõnes. Q.ueqã ſte ſim pliciter naturales.⁊ tales actõnes reducũtur ad vni
ſimẽ motum cel. qui motus celi eſt cã oĩm tailũ ac⸗
tus 7 voli incvꝛpale gumenu gen ynlme A teinolu itinnuen ejriwn docochal · mnul Sir tals)wot zlipneo lunſabaſpi aur? niiall nSupʒin ndomi.tñ q li ic facita opemr pmec võ pt influer Irguit coꝛpibus cel teleltibus. diciũcerũ e deactibhu coꝛpa celelti eſ. Auudch erlic pñtoſtt opcrbus hut qut iclina hoies racidi topaccleſtut mrehoiem ad turpaſſones y inplunmi nccärio ſequſ᷑ lic dt Pthole ncnotõicte acbes inrch opatoen coꝛpu awiog ſud uAleflop urĩdellis ſol umeſt

t reriptütl
iagereindei cdetia wõpnt rctetpet Memipin ns agit direc ns directeſcʒ ogerein nolix sagüt copa ce eſſe in intel ma coꝛpis ce nr ex e Nd totanan⸗ elb.qa imau⸗
bamaterialh.
Lindircẽ ⁊pacti in alteruzpiect us inqð alenpe
inellcñ iqᷓ tes ßitiuas qbug miſteri opandi ex turbatone ſn oqulöbulatm bulotio ſineeog bſtractöeʒ bacu⸗ Sltñ ſcidumq llcm̃ ⁊ volũtatem nellcũs põt oin edimẽtum viruz fieriacopibusce⸗ raccñs impediroi eſt de wlitueq linar er jtutbus dus qᷓ wlůns Ne⸗ mnnu herlun npuenſiont ad fan⸗ ier ab aliquomoſ copus. g olun bocideo leep qu ouetur abonoing . Fmuſuaim uct nec wins anligdo tʒnuui mi
ionñ. Alie ſ actões ſpñales.q̃les Ne opatses intellee
kus? yolũtatis.⁊ tales reducũt᷑ ad ali ks 7 Volütatis.? ta qðmateriale⁊ incoꝛpale.ſicuteſt itellectꝰ diuinꝰ. Per hoc qðꝛad ar
Sumentum. ꝙ om̃e multifoꝛme reducit᷑ ad vnifoꝛme ibipoꝛrionarũ.ſicut mitifoꝛme ſpũale reducitur ad
Vnifeꝛme ſpirituale.
Arguit᷑. videt᷑ ꝙ coꝛpa celeſtia etiã poſſunt ĩflue⸗
re in aliquod ſpũale.qꝛ coꝛpa celeſtia mouent᷑ ab ixei
ligẽtijs ĩmaterialiby.qᷓ grã taliũ ſubarum ĩmaterialiũ
infiuere in aliqð imateriale. Dm ꝙ ſuba ſpũa is pt agere in aliqð duplt. vno abſq; inſtrumẽto me dio coꝛꝑali.⁊ ſic vtiq; ſubã ſpũalið pᷣt agere in imma
teriale. Sic em̃ dictũ eſt ꝙ intellectꝰ noſter(qͥ eſt ĩma⸗ terialis)mouet᷑ a bono ã̃gelo Alioꝰ ſuba ſpũal agit in aiterũ ꝑ mediũ coꝛpꝑale qͥ vti᷑ ſicũt ĩſtrumẽto.⁊ ſic ſo
lum ſuba ſpũał p̃t agere in coꝛꝑale.qʒ tũc effectꝰ nõ ſe Muit᷑ naturã pᷣncipalis agẽtis.iʒ naturã ipius inſtru⸗ mẽti.qꝛ agit tũc alicd co?ꝑale p modũ artis ⁊ nõ natu re. Sit pʒ in ſili qᷓ;uis artifex ꝑ ĩtellectũ pꝛacticũ faci⸗ gt domũ.tñ qꝛ in tali operatõe vtii inſtrumẽto matia li.ſic facit aliqð mgterlale.ſ.domũ.cñ igit᷑ intelligẽtia oꝑerur ꝑ mediũ cgipale.qð eſt celũ.ſic ꝑ talẽ infiuẽtiã nõ pt influere niftin aliqð coꝛpale 6 Arguit᷑.aſtrologi iudicãt de actib humanis ex
coꝛꝑibus celeſtiby.qᷓ actus humani ſubdũt᷑ coꝛꝑibus
teletibus. Döm ꝙeſt duplex iudiciũ. aliqð eit iu diciũ certũ. qð ſumit᷑ acertã cõ ⁊vera.⁊ tale iudicium
de actib humanis non p̃t ſumi ex coꝛpibꝰ celeſtib.qꝛ coꝛpa celeſtia nõ ſt cã humanarũ actionũ.ſicut dictũ eſt. Aliud eſt iudiciũ ↄiecturale. qð eſt multũ incertũ et ſic pñt aſtrologi ex coꝛpibus ceieſtib ↄiecturare de
opcribus humanis. Cuiꝰ rõ eſt. q hoĩes plerũq; ↄſe⸗ quũt᷑ inclinatões cauſatas ex paſſio nibo bſitiuis.ſicut hoſes Wacũdi naturalr appetũt brella et lites. Q uia toꝛpa celeſtia pñt agere in oꝛgana litiua.iõ pñt incli⸗
nare hoĩiem ad ad ahljuã paſſionẽ.⁊ qʒ hoies ↄſequun
tur paſſiones vt dictũ eſt. qᷓ pñt ↄiecturalt pᷣdicere id qð in plurimũ ↄſequit᷑ tales p aſſiones. Iſta tñ natura lis inclinatõ nõ necitat hoĩem ad agendũ ſicut nec hõ nccãrio ſequit᷑ paſſiones.q iracũdꝰ nõ ſp litigat. Gt ſic ðᷣt Ptholomeus in cẽtilogio ſapiẽs dñabit᷑ aſtrẽ.i. inclinatõi cãte ex altris. Ex q p̃t elici ꝙ duplices ſunt vpatões in reby.q̃dã ſtꝑure naturales et ſupꝛa tales opatões coꝛpus celeſte habet plenũ dominiũ.⁊ ideo pt aſtrologꝰ iudicare de ilł opatõib.ſicut de futura plu⸗ uia. Zjlie ſt oparões que depẽdent ab itellectu?⁊ volũ rate.⁊ de illis ſolũ pᷣt iudicare ↄiecturalr.⁊ i vanum? ſupſticioſum eſt iudicare de actibꝰ volũta rijs
m̃es em̃ hi intelligere coꝛpoꝛeum.ſicut
ſeutire opintur Etſentire⁊ ſaꝑe ſileſimili.ſẽ m pꝛicipia rõibus determiauimus. Vic phs ↄũter oſtendit cãm poſitõis antiquoꝛuʒ Ire ſcʒ dixerũtintellectũ eſſe coꝛpalem ⁊ in oꝛgano coꝛ⸗ poꝛeo. Huit em̃ rõ eoꝝ iſta. om̃e ſile cognoſcirurp ſile
ſed intellectꝰ cognoſcit res coꝛꝑales.qᷓ hʒ naturaiẽ ſili
udinẽ ad res coꝛꝑales. Gxẽpli grã. vt itellect? cog⸗ noſcẽs aſinũ habet in ſe naturalẽ ſiłitudinẽ aſini Sʒ di endũ ꝙ duplex eſt ſiticudo.quedã eſt ſilitudo aliquo vñ in natura.ſiẽ filius eſt filis patri.⁊ om̃e genitũ vnij
voceẽſiuule generãti·⁊ ſic itelligebãt antid iſtã zpõeʒ
——
tactu eſt dictum de ingenio·
Intelligere autem ↄtingit ⁊falſo ·⁊nulli in⸗
quo mẽõ eſt ſimpłt falſa. lia eſt ſlitudo ꝓpꝛtõis.qᷓ? hᷣm ſpẽm illius qð cognoſcit᷑.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ ſilea ſil co gnoſcit᷑.qꝛ intellectꝰ cognoſcẽs holem hʒ in e ſpẽm in
telligibile? ĩmaterialẽ ip̃ius hoĩs.⁊ ſic itellectus eſt ſi milis hoĩ hᷣmꝓpoꝛtõem.qꝛ hm ſpẽm intelligibilẽ.
5 Ettamẽ optuit ſimul ip̃os de deceptõe dice re· magis ꝓpꝛiũ ei eit aĩalibus.⁊ plurimũ tp̃s
in hocpꝑficit aĩa. vñ neceſſe aut(vt qͥdaʒ dicũt) om̃ia que vidẽtur eſſe vera ·aut diſſimilis tactũ deceptõem eſſe. Poc em̃ cõtrarium ei qð ſimile
ſimili cognoſcere · Videtur autẽ ⁊ deceptio ⁊ ſci
entia ↄtrarioꝛum eadem eſſe
Mic impbat opinionẽ antix. pᷣmo quãtũ ad cãʒ poſitõis· ſcho quãtũ ad ipᷣam poſitbem.Et pᷣmo qᷓ;ñ ad cãm dicẽs.ꝙ antiqͥ alignãtes cᷓm cognitõis ee ſiti
tudinẽ cognoſcẽtis ad cognitũ inſufficiẽtet locuti ſunt qꝛ etiã debebq̃t aſſignaſſe cãm deceptõis.⁊ hoc iõ. qͥa
ignoꝛãtia vel deceptõ eſt magis ꝓpia hoibus qᷓ; ↄgn rio. ᷣmo qꝛ hõ naſcit᷑ in iguoꝛantia ſaltẽ negatõis. lõ in maloꝛi tꝑe ineſt hoibus. Itẽ ignoꝛantiã habet hõ a ſe.
ſciam vero ab alijs.ᷓ magis ꝓpꝛiuz eſt homini habere
ignoꝛantiã qᷓ; ſcĩam. Nec poteſt dici ꝙ ↄtactus rei ſi⸗
milis ſit ſcĩa.⁊ contactus diſſimilis ſit deceptõ · a ea⸗ dem eſt ſcia ↄtrarioꝝ·⁊ ſic erit idem medium de ſcia
et ignoꝛãtia ſiue de deceptõe M qͥdem igit nõ idẽ ſitſape ⁊ſentiremai⸗ feſtuz eſt. qͥdẽ em̃ in oibus eſt. illudꝭt in pau
cis aialium eſt. Sʒ neq; itelligere in quoẽetre cte ⁊ nõ recte.· Recte qͥdẽ pꝛudẽtia ⁊ſcia aut opi nio va Nõrecteãt Zria hoꝝ neq; eſtidẽcum
—
iðᷣo ſentire· ſus quidem ꝓpꝛioꝝ ſemp verus ẽ et in oĩbus ineſtaĩmalibus.
„*—
Hiec phs fpꝛobat opinionẽ antiquoꝝ hm ſe voſtqᷓ eam ĩpꝛobauit km ſuã cãm. Etß̃ facit phs extriby. pᷣ⸗
mo ꝓbando ꝙ ſapete nð eſt ſentire. ꝗᷓ intellectus nõ eſt
ßſus quia ſapere ſpectat ad ĩtellecrũ.⁊ ſentire ad fum Scðo ſentire ⁊ intelligere dꝛñt.ꝗᷓ etiã ßſus ⁊ intellect? Tercio.qꝛea(q̃ ſequunt᷑ intellectũ) differũt ab his qᷓ ſequunt bſum · ergo etiã differũt intellectꝰ⁊ßſus. Pꝛi
mũ ergo ſic ꝓbat.· qꝛ ſentire ineſt oĩbus aĩalib. ſape q̃t
ineſt paucis aĩalibus.i hoĩbus. yel etiaʒ ineſt paucis giali.i.alijs aĩs libus ꝑ ſilitudinẽ. Poteſt em̃ dici ꝙ aimalibus diſciplinabllibus inſit ſapere.ſicut ſup̃ de
eſtuinen antio Bic ꝓbat duab rõibus ꝙ differãt ſentire⁊ intelli
gere · quarũ pᷣma ſtat in hoc. qꝛ ↄtingit intelligere rec⸗
de ⁊ nõ recte. ⁊ vere ⁊ falſe.qꝛ qͥdã ſt? habitus qͥbus nõ tingit aſſentire falſo.ſicut ſtẽ pꝛudẽtia ⁊ ſciẽtia. li⸗ qul itt habitus dbus ↄtingit aſſentire falſo. ſicut opl⸗
nio ⁊ ſuſpiciũ.qͥbʒtingit ĩelligere nõ fatſe· ed
— —
7

ſecundi de Anima 8
Queſtiones
mus al us oĩs eſt verus· deſtcireaʒꝛium bſibil ¶ taſa em̃ alter eſt⁊a pſu⁊ ab itellecuEt ndi Arguitur. iſta ꝓbatio nõ differt a pᷣoꝛi. quia ſape ho cnõ fit ſine ſenſu·⁊ ſine hac nõ eſt opinio QD veaſ etinrelligere idẽ ſte Dömgſapez inelligereↄue 3 gcn fataſia ⁊ opinio manifeſtut fantaſ actus tñ in 3 autem nõ eſt eadẽ fãtaſia ⁊ opinio manieltum apere bcat iudiciũ de ip̃o intelligibili.ſed ĩtelligere ſi ndem eſ paſſio in nobi Fi„ qñfan gnificat appᷣhenſionẽ ipius itelligibilis.⁊ iõ habituali hec quidem ẽ paſſio nobis eſt volum fintaſi terintelligit alld. qðti nõ ſapii Piʒ oculis eñ ẽ facere ſicut in recoꝛdatiu is po anflb Arguit᷑ ↄtra pᷣmã ꝑtẽ rõis.itellectꝰ eſt ſꝑ verꝰ er— F2n 5ꝛ A 6 verꝰ 7 au Su ſitiet ydolum ſunt kacientes · Opin ari autem— m ꝙ itellectꝰ accipii dupłr.vnoꝰ vt heat habituʒ— qus el intellectualẽ ↄnatũ.⁊ ſic ĩtellectꝰ eſt vnus habitus ex non in nobis eſt. Neccſſeenim falſum aut— gcipit d his habitib qͥbus nõↄtingit aſſentire falſo. ⁊ talis in rum dicere nefntſ tellectus eſt ſꝑ verꝰ. Alioꝰ accipit intellectꝰꝑ poten Nic ↄñter ponit tereiũ..bſum nõ eſſe itellectñ peã tis ſehur tia intellectiua.⁊ ſic itellectusp̃t tripktcapiqͥad trij que ſequũt᷑ ſum ⁊ intellectũ. Gt põt ſic ſumi rõ · illa malbr plicẽ eius opatõem. Capiẽo ᷓitellectũ qadpmãeiꝰ ſie Su quoꝝ ꝓpꝛietates ſt dinerſe.ſed alia eſtꝓpꝛi fintuſna opatõem dõm eſt ꝙ itellectꝰ inpᷣma opatõne weſt vxe etas ↄñs intellectũ.ſ.opinio.⁊ a lia eſt gpꝛietas ↄůs ſẽ turntert rus.i.ßᷣm ꝙ fert ingpꝛium ſuũ obiertũ qð ↄuenit ſibi ſum.j. fantaſia.q itellectus ⁊ ßſus nõ ſi᷑ idem. O aũt tjinnõn ꝑſe.i.ex ſuagpꝛia ↄdicõe. ⁊ ſic circa qdditatẽ rei mate fantaſia nõ ſit opinio ꝓbat duabus rõibus Pꝛima eſt ſis zfun tialis nõ decipit intellecrꝰZilioocapit itellecrꝰinpᷣma fantaſiã halrmus cñ volumꝰ· ſeqͥ opinionem nõ habe ñppm opatõeꝑaccñs inqnũ ſcʒ miſcet intellectui intali oxa mus cũ volumus.ꝗᷓfantaſia nõ eſt opinio Rõ eſt quia ¶ Ou rõe aliq̃ ↄpõ · qð accidit intellectui in pᷣma opatõe itel fantaſia(vt ifra dicet᷑ ſeſt operatõßſuum interioꝝ ·⁊ð oiü lectus. ⁊ tůc eriã intellectꝰ pᷣt eſſefalſus in pᷣma opatõe cipue ʒtutis cogitatiue.ſed ÿtus gitatiug pᷣr ↄpo— z api Boc aũr ↄringit duplr. vno qñ diffinitõ m¶ꝰ rei at nere ſpẽs reꝝ ſeniibiliũ ad inuicẽ in abſentia ſenſibiiiũ— ſch tribuit alteri.ſicut ſi diffinit̃alini atribuat᷑ homi.·ᷣ et ſic poteſt fantaſiari qñ vuit. ʒ opinio in gliouo gene e aũt fieri nõ pᷣt abſq; ↄpõe· Alio ↄringit falſitas inð/ raturꝑaliquã rõem vlautoꝛitarẽ.ſʒ tal rõ nõ haletur c Ne ma opatõe qñ ptes diffinitõis inepte ad inuicemↄw aq placitũ.ꝗᷓ nõ poſſumꝰ opinari qñ volumus 2rhen nũtur.ſicut ſi aliqͥs ꝓ diffinitõe hoĩs ↄponat aial ruꝰ; rguit· opinio nõ ſeꝑatur a fantaſia. ð ſt idem cipia vel dibile Si ÿo loq̃mur de ſeða opatõe intellectus. tũ ¶ Vm qꝙↄfia nõ valetgpter duo · qꝛ qᷓ;uis opinio lectus u eſt diſtinguendũ qꝛ vel talis ſcha opatio itellectꝰ ver/ nð poſſet ſepari a fantaſia.cũ operatõ inteliecriua depẽ cpᷣnci ſatur circa pncipia vel circa ↄcluſiones.ſi circa ʒcluſi deat a hſitiua interioꝛi.que eſt fantaſtica.tamen fanta diur piu ones ·tũc põt eẽ falſitas in intellectu.ſicut pʒ in ↄcluſi ſia poteſt ſepari ab opinione.ficut in bꝛutis. Scðo eſt nolcẽiſi onib ſylli dyalectiici vel ſophiſtici. Vel talis opatio dõm g qᷓ;uis etiã̃ nůqᷓ; ſe perarent adhut nõ ſequitur bus onun verſat circa bncipia. hoc iteꝝ ↄtingit dupłr. qꝛ velſt ꝙ ſint idẽ.ſicut patz in ſili de homine ⁊ riſibili di qa plat talia pᷣncipiaꝓpꝛia.i.ſpeãlia ↄſtituta ex termis ſpẽali 5— 1. iecho bus ↄpſita. Pꝛimo ↄtingit Amplius aũt cũ opinamur difficile aliquid pitati. ⁊lu deceptõem fieri circa pᷣneipia. qꝛ vt ðt Areſto. pᷣmow rerribile ſia im cc ſterioꝝ. nõ eſt nccẽ quelibet docendũ pᷣcognoſcere ſup aut terribile ſta timcompatimur S itr aũt eſtꝛ keh⸗ pões.· hneipla ſpẽalia. ſed nccẽ eſteů pcognoſceredi; ſiↄſideridum · ᷣm fantaſã aũt ſimilr nos habe gſſemteſt gnitates· i.pᷣncipia cõia.ſi ᷣſatur intellectꝰ noſtercir; gg 2— luraſte 3 Keii in ſcda.⁊ ſ eſi verg mus · ſicut ſi eſſemus ↄſiderãtes in pictura difti aſlentit abſq; erroꝛe pᷣncipijs ſpeculabiliũ ꝑ habitu iia ficentia.Sñ*—.— innatũ itellectui ſpeculatiuo.qͥ ðꝛ en ntie 8 ilia⁊ↄfidentia Süt auteʒ ipſius acceptõis 6.— S dieete p innatũ inte differẽtie ſcia ⁊ opinio ⁊ pꝛu dẽtia ⁊ Itraria ho— o: ectui pꝛactico.qͥ ðꝛ ſinderiſis. Si ĩtelligat᷑ de ĩtellec ae ſtrat— tu ßᷣm terciã oꝑatõem tũc eſt ſeuſuel. u m · d quoꝝ differẽtia altera ſit ratio— demõſtratiuꝰ dyalecticꝰ. ſophiſticus. falſigraphus. Bie ponit᷑ ſecũda rõ quare fantaſia nõ eſt opinio. entrefa Bõ qᷓ ðꝛ. itellectus decipit᷑ in tercia opatõe in diſcur et ſtat in hoc.illa ſunt diuerſa q̃ hñt diuerſasꝰditões v ſu demõſtratiuo.ſʒ bñ decipit᷑ in alijs. qꝛ ſp in ſophiꝰ ſed opinio ⁊ fantaſia hñt diuerſas ↄditões.qꝛ ad opi u vmicin ſtico ⁊ falſigraphoꝛ qñic; in dyalectico. Exquo ſumi nionẽ ſequit᷑ paſſio in appetitu. qꝛ ſialiquis opinetur vehenẽnſp turintellectus textus ꝙ loquẽdo de opatõe ſcha ip̃iꝰ aliquod terribile vel ſperabile.tñc ſtatim Mel ti⸗ nüoceſt Itellectus. rũc itellectus qͥdãmõ ↄtrariat᷑ ßſui in moõ moꝛ.ſic ãt nõ eſt de fã̃taſia· qꝛ ſi fantaſiemur aliq̃d ter inij do cognoſcẽdi.qʒ ĩtellectus multotiens decipiturcir ribile.tũc nõ timemꝰ.ſed ↄſideramꝰ illa q̃ fiũt m fã⸗ picia qʒ ſapi cagpꝛium ſuũ obiectũ.qʒ circaꝓpꝛia pᷣneipia ⁊ ↄeluſt taſiam.ac ſi apparerẽt nobis in picturis. In pietiis des: n ones. ſedſus nõ decipit᷑circa ꝓpꝛium obiectum. licet aÿt terribiliũ non terremur. Vem̃ enumerat phs il⸗ ſel itcler rirca ſenſibile commune. Secũda rõ ſtat in hoc. quia la que ſpectãt ad opatõem intellectualẽ Et ponit tria ethabit ſenttre ineſt oĩbus animalibus.ſed intelligere ineſi ſo?; ſcʒ ſciamn opinionẽ? pꝛudenti. Rõ dꝛñe poſita in ſe⸗ lunenſtesi ein quibus ineſt ratõ.i.aĩmalibus rõna cñda rõe pᷣmiſſa inter opinionẽ ⁊ fantaſiã eſt iſta. quia— dehaſen libus·⁊ ſic ineſt ſolis hominbus Ex quo poteſt ſumꝭ appetitus nõ meuet᷑ ad ſimplicẽ app̃henſionẽ rei.q̃lẽ puctco in rale argumentum.quia illa non ſunt eadem que abĩj cat fantaſia.ſʒ ſi apperitus debeat moueri oprʒ ꝙali mUeſte nicem ſeparant᷑⁊ in diuerſis reperiũtur. ſed intellige; quid app̃hendat᷑ ſub rõe boni vel mali. hoc aũt facit ineſ re ⁊ſentire ab inuicem ſeparantur?⁊ indiuerſis repert opinio ·. ↄponendo aliqð fantaſiatum eẽ terribile vr(Siſ untur. ergo nonſunt idem erabile.⁊ boc ideo eſt· quia ꝑ opinionẽ nos iudica⸗ gbluunc

inn
ſtopinul mniſeſun tcwohw nchatin is po
inaran lumat w
cſfeitellect d 4 lchmtielu Kdem. oüt öbusPnmaeſt nonem nõ habe noRõcſtqui Mminterot. ⁊5 gitatiua pᷣr ↄyo blauu ſadi ʒulrð nõbaint volumus utiliu ſ idm oRcuis opni licatumnfm inbꝛutis. Sckoct adhuc nõ ſcuiu ine ꝛniibil difficlealiquid ur Strarcſt t ſimilrnosheh tsinpicundii ⁊ ipſus acups detian 5mn ho ſitrtio funurõdt opi. birdunspdites sdtöesqod pi grieliquis oinu —— o m inzüni npicuris. In eñ̃ umentſll letwat Emn ð önieluni witfncisc wöbeſorini üenen conl n atepn
0
—
Sℳ— vilz
Rreſtotelis
mus aliqd ita eſſe ſicut opinamur.ſed ꝑ fantaſiã non
tudicamus ita eẽ ſicut fantaſ iamur.qᷓ fantaſia nõ mo vet atpetitũ irca qð tñ ſciendũ eit ꝙ in bꝛutis ex fantalia ſequit᷑ paſſio in appetitũ.⁊ hoc eſi iõ.qꝛ virt? eſtimatiua oꝑatur in eis ſicut opinio in hoĩbus.⁊ iðᷣo qñ fantaſiant᷑ bꝛuta.tũc nõ cognoſcũt talẽ fantaſiã eẽ fantaſiã. h̊ aijt fit in hoĩbus in qͥbus rõ iudicat fq̃taſi am ßᷣſibilẽ eẽ fantaſã.⁊ ſic nõ moue᷑ᷣm eã 6
Arguit᷑. videt᷑ ꝙ in hoie fantaſia ſequat᷑ aʒpetitũ
ſicut in melancolicis.tales em̃ hñt fantallaʒ de rebus quã ſequũtur ⁊hm quã opinãtur Dõm ꝙ fãtaſia accipit duplr Vnoput apphendit fantaſma ſub rõ ne fantaſm atis.⁊ ſic nũqᷓ; ad fãtaſma ſub rõefãtaſma tis ſeqͥtur paſſio. Alioꝰ accipit᷑ xut appᷣhendit fantaſ⸗ ma ſub rõe boni aut mali.⁊ ſic melãcoiici app̃ hendũt fanraſma.qꝛ eoꝝ oꝛgana ſl/ multuz ſicca. qꝛ ſt/ de na xura terre ex dominio.in ſiccis aũt oꝛganis ſpẽs mul⸗ tñ firmãtur.iõ iudicãt de ſpẽbo ſicut de rebus app̃hẽ⸗ ſis.qᷓ fantaſia in eis accepta illo mõ p̃t halere appeti⸗ tũ ↄfoꝛmẽ ad tale fanraſma. W Q. ueruur.qᷓrę phs ſolũ enumerat tria pᷣncipia co gnoſcẽdi Vðn ꝙ hᷣncipia cognoſcendi pñt multi⸗ plt capi. vnoꝰ ßnt generalẽ rõem inuentaʒ in pᷣncipijs cognoſcẽdi.⁊ ſic ſt⸗ ſolũ tria.qꝛ omĩs cognitõ eſt de re certa vel de re dubia.ſi de re dubia ſic eſt opinio ſub qᷓ ↄpꝛehendit᷑ ſuſpiciũ. Si eſt de re certa.vłeſt circa pᷣn cipia vel circa ↄcluſiones.ſi circa pᷣncipia.ſic eſt intel lectus ſub q̃ ↄpꝛehendũt᷑ ſinderiſis ⁊ ſapiẽtia.ſi eſt eir ca pᷣncipiata.i.ↄcluſiones·ſic eſt ſcĩa ſub qua ↄpꝛehẽ⸗ ditur pꝛudẽtia.⁊ etiã ars. Alioꝰ pñt capi pᷣncipia co
noſcẽdi hᷣm relatõem ad oꝛiginẽ.i.in oꝛdine adiflã ẽf̃
bus oꝛiunt᷑. ⁊ ſic km platonẽ ſt⸗ q̃tuoꝛ pᷣncipia cognoſcẽ di.qͥa plato attribuebat intellectũ ydee vnitatis ſicut
pᷣncipio.⁊ attribuebat ſcĩam dualitati.⁊ opinionẽ trij
nitati.⁊ ßſum attribuebat quatemario. Tercio⁊ vere poſſunt pᷣncipia cognoſcẽdi oꝛdinari ꝑcompatõem ad
oblecta. ⁊ſic ſtꝭ ſeptem. qꝛ ſtꝭ quinq; qbus nõ ↄtingit
aſſentire falſo.i.circa quoꝝ obiecta intellectus nõ fal⸗
litur.⁊ ſtiĩtellectus.ſapiẽtia.ſcĩa.pꝛudentia.⁊ ars. qʒ
circa obiecta ſcie nõ decipimur. Si em̃ aliqͥd ſiamꝰ tũc eirca hoc decipi nõ poſſunꝰ. Sũt añt vuo bus tingit aſſentire falſo. ſicut opinio ⁊ ſuſpiciũ. Et ſuffici
E entia illoꝝ ſic ſumit Q̃is habitus itellectualis. aut
ſic infoꝛmat intellectũ ꝙ cireg eius obiecta nõ ʒtingit
aſſentire falſo. vel ↄtingit aſſentire falſo Si ſcðᷣm Feſt
iceſt itellectꝰ ub q ↄpᷣhendit
dupłr. qꝛ vel lntellectus tenet oblectuʒ talis habitus eũ foꝛmidine debili de oppoſito.⁊ ſic eſt opinio. vł cũ vebemẽti foꝛmidine de oppoſito. ⁊ ſicẽ ſuſpiciũ. Si bmũ. hoc eſt duplr. vel eſt circa pᷣncipia vel circa ↄclu ſiomipmũ. vel eſt circa bncipiaeẽndi.⁊ ſic eſt ſa piẽtia. qi ſapiẽtia eſt dẽ hmis cauß eſſendi reꝝ.ſicut ſt deus? intelligẽtie. vel eſt circa cognoſcẽdi.
inderiſis. qꝛ ſicut intel lectꝰ eſt habitus ↄcreatus aie circa hᷣncipia ſpeculabi lium exiſtẽs in intellectu ſ peculatiuo.ita ſinderiſi is et habitꝰ gſſenſiuꝰ pᷣncipioꝝ pꝛacticoꝝ exñs in intellec⸗ tu pꝛactico in oꝛdine ad pᷣncipiapꝛactica ren opabili
um Vlel eſt circa ↄcluſiones.⁊ h eſt dupłr· qꝛ vb tales
cluſiones ſtꝭ nccãrie vel contingẽtes · ſi ſt⸗ nccãrie.ſic ſeĩa. Si ſt? ↄtingentes. hoc eſt dupkr. qͥa aut circa agibilia aut eirca factibilia.ſi circa agibilia ſic ẽ pꝛi dentia. que eſt circa illa que fiũt ꝑopatõem immanen⸗
Folio lv.
ten ſiañreſt einca factibila ⁊cireaillaãfiitꝑ oparð nem tranſeuntem.⁊ ſic eſt ars.. k — Zir guit᷑. intellectꝰ eſt potẽtia.ꝗ nõ eſt h abitus Dm ꝙitellectus ſumi qnq; mois. Pꝛimoop to⸗
3
*
ta ſuha aſe intellectiue.⁊ ſic dicimꝰ ꝙintellectus eſt ſe
pabił a cdꝛpe.i.tota ſuba aĩe itellectiue eſt ſepabilis a coꝛꝑe. Alioꝰ accipit᷑ ꝓ potẽtia itellectiua.⁊ ſic dicimꝰ
duplex eſt intellectus in aĩa rõnali.ſ.agẽs ⁊ poſſibił
ercio mõ ſumit itellectus ꝓ habitu intellectuali. c
eſt in tali potẽtia.ſin itellectu poſſibili.⁊ ſic dicimꝰ qꝙ ſt qͥnq; habitus itellectuales.i.qͥnq; ſt. habitus qͥ ſũt in inteliectu.⁊ hoc ðꝛ ad dꝛñam habituũ monaliũ. qa
vᷣtutes ſiue habitus moꝛales nõ ſi/ in intellectu.ſʒ in
appetitu· Quarto mõ accipit᷑intellectus ꝓ actu intel
ligẽdi.⁊ ſic dicimus petrũ habere bonũ intellectũ.i.bo nũ actũ intelligendi. Quintoꝰ accipit᷑ ĩtellectus ꝓ re intellecta ⁊ ſic dicimus ꝙ iohãnes ⁊ petrꝰ hñt vñnum
itellectũ.i.vnñ obiectũ intellectus vl vnñ rem intellec
tam.⁊ ſic Areſto · tercõ huiꝰ ðt ꝙ ſcðᷣa opatõ intellectꝰ eſt ↄpõ intellectuũ.i.rerũ intellectaꝝ· Per hoc qᷓ dõm eſt ꝙ itellectus qũq; beat potentiã. qũñq; habitũ. Cu⸗ ius rõ eſt. qꝛ qñcũq; aliq̃ potentia fert᷑ in aliq̃ quodaʒ oꝛdine.tũcillud pᷣncipium(quo fert tal potentia in pii
mũ) vocat᷑ noĩe pprẽtie. qꝛ ergo ĩtellectus pus fertur in
hncipiaqᷓ; in ↄciuſiones.iõ habitꝰ(qͥfert in bᷣncipia)
vocat᷑ nomine potẽtie Sileeſt de volũtate.qꝛ ille actꝰ?
quo volũtas fert᷑ in finẽ vocat᷑ volũtas.ſed ile actꝰ ſi⸗ ueilla actõ q̃ volũtas fert in media vocat᷑ electõ Arguitur itellectus noſter vnica relatõe fertur in pncipia ⁊ ↄcluſiones. ꝗᷓ nõ oꝑtet ponere plures habi⸗ tus Dm ꝙ intellectus noſter põt ferri in p̃ncipia dupłr km ꝙ pᷣncipia capiũt᷑ duplr. Vno mõ abſolute
et ſic nõ fertur ſil in p̃ncipia ⁊ cõcluſiones.ſed in pᷣnci⸗
pia tiñ. Alio mõ accipiũt᷑pᷣncipia cũ applicatõne ad ↄcluſionẽ.⁊ ſic fertur intellectus ſimul in pᷣncipia ⁊ cõ cluſiones. pᷣmñ fit ꝑ habitum intellectus.ſcðᷣm fit per habitum ſcientie. quia aliqͥs ꝑ intellectuʒ aſſentit pᷣnci⸗ pijs.⁊ꝑ ſcĩam ſimul cognoſclt ꝰᷣncipia? ↄcluſiones.qꝛ co gnoſcit totam demonſtratõnem ¶ Q uerit. quare eſt aliqs habitus in volũtate ĩcli⸗ nans ad bonũ.ſicut eſt habitus intellectꝰinclinãs ad
verum Dm ꝙ volũtas de ſeßcat inclinatõeʒ ad
bonum vle.?iõ nõ oꝑtet ꝙſibi ↄiungat᷑ habitus incli⸗ nãs ad bonũ · ß intellectꝰ nõ heat inclinatõem ad veꝝ et iõ optet ꝙ ſibi ↄiungat᷑ habitus inclinãs ad verum
ſi igitur hoc verũ eſt fpoculatiuũ.tũc eſt ip̃e intellect?
ſi autem hoc verum eſt pꝛacticuz · tunc eſthabitus qui vocatur ſinderiſis.
Eeeo autẽc qð eſt itelligere)quoniã alte
rũeſtab eo qð eſt ſentire Puiꝰ aũt aliud ftaſia eſſe videt᷑ aliud opinio de fantaſia det⸗ minãtes ſic ⁊ de altero dicendũeſt Si igit᷑ fan taſia eſt ßm quam fantaſina aliquod in nobis fieri dicimus· ⁊ſinõ aliquid ßᷣm metaphoꝛam dicimus vna quedam potẽtia eſt. haxꝝ autẽ ha⸗ bitus fm quã decernimus aut pn
frd N—

Qxeſtiones
dicimus. huiuſinõi aũt ſunt ſenſus. opinio ſei
entia at intellectus
Poſtq; Areſt.determĩauit ꝙ fantaſia nõ ſit opinio
Sſequẽter incipit determiare quid ſit fantaſia. Et ðt ꝙ cũ fantaſia ſit tus ᷣm quã in nobis fantdma dici⸗ mus fieri. ðᷓ fantaſia erit habitus aut porẽtia. quibus diſcernimũs verũ a falſo.cuiuſmodi ſte qᷓ̃tuoꝛ ᷣm pla tonem.l bſus. intellectus.ſcĩa.⁊ opinio Intellectũ ve⸗ ro attribuebat ydee vnitatis. qꝛ intellectꝰ eſt circa pᷣn
cipia tm. Sciam attribuebat dualitati.qꝛ ꝓcedit ex
pᷣncipijs ad ↄcluſionẽ. Opinionẽ attribuebat trinita ti.qꝛ opinio ꝓcedit ex vna ſcita ⁊ alia opinata Sʒſen⸗ ſum attribuebat qᷓternario.qꝛ inter figuras coꝛpales quad rãgulus eſt pᷣm figura Per hoc ſoluit argumẽ tũ ſi dicatur ꝙ; ſint pla pᷣncipia qᷓ; q̃tuoꝛ. Dðʒ ꝙ phs ponit t̃ hec pᷣncipia cognoſcẽdi ᷣm platonẽ.
MD quidem igitur nõ ſit ßᷣſus manifeſtum ex his eſt. Sẽſus qͥdem eĩ aut potẽtia aut act? eſt. vt viſus? viſio fᷓtaſiat autem aliquid⁊ nul lo hoxꝝ exiſtente · vt q̃ in ſomnis · Poſtea fmpo tentiã ſus qͥdem ſemꝑ adeſt vinẽtibus ⁊ nõ oꝛ
batis · fantaſia autem nõ Quia Zireſto. dixit ꝙ fantaſig ↄtineat᷑ ſub aliqu genere potentiarũ ſiue ha bituũ.h ↄñter inẽdit inqre eſub quo genere ↄtineat᷑. tꝓbat̃ ꝙ ſub nullo iã di cto.pᷣmo ꝙ nõ ↄꝓtinetur ſub bſu.ſcðᷣo ꝙ nõ ſub ſcĩa vel intellectu.tercio ꝙ nõ ſub opinione. Quo ad pᷣmũ oñ dit ꝙ fantaſia nõ ſit ſus neq; bi actů neq; kin poten⸗ tiam. Nõ pᷣmñũ. qꝛ doꝛmienti apparẽt multa ᷣm fant⁊ ſiam.ſed in doꝛmiẽte nõ eſt lus bm actum.⁊ hoc eſt ve rum de ſenſu exterioꝛi.qꝛ ſomnus eſt ligatõ ſenſuũ exte rioꝝ. Dem̃ oſtẽdit ꝙ nõ eſt bſus Pᷣm potentiã.qͥa ſic ſo adeſſʒ fantaſia. quia aĩal ſp habet bſum.i.potentiaʒ hlitiuam ſed fantaſia nõ ſo adeſt aialibus. qᷓ fantaſia nõ eſt ſen ſus ᷣm potentiam
Si vero ei quod actu idem.om̃ibus vticã ⸗
tingeret beſtijs fantaſiam ineſſe. videtur autem
nõ beſtijs. vt foꝛmice aut api aut vermi
BHic ꝓbat qᷓ̃tuoꝛ rõibus ꝙ fantaſia nõ eſt ßᷣſus.pꝛi⸗ ma ſtat in hoc.ſentire ↄuenit om̃ibus aĩalibus.qꝛ per ßlum aiĩal differt a nõ aĩali.ſed fantaſia nõ ineſt omni
bus aialib. quia non ↄuenit foꝛmice api nec vermi.qᷓ fantaſia non eſt ſenſus.— Arguit᷑. Areſto. dixit in pᷣncipio huiꝰ ſecũdi ꝙ fã taſia oibus aialib inſit. ᷓ male ðt hic ꝙ aliquib non inſit Dm ꝙ fantaſia capit᷑ duptr. vno mõ ꝓ fanta lia determinata tmñ.⁊ ſic ſolũ ꝑfectis aĩalibus ineſt fan talia.⁊ non impfectis. Qſt eñ fanta ſia determiata. q̃
fit in abſentis ſenſibilis.ſicut ↄtingit in hominib.qa qñ hſibilia ſt abſentia adhuc pomo ſi vult halet ð ip
ſis fantaſiam.Zlio mõ accipit᷑fantaſia generalr ꝓut ſeertendit tam ad fantaſiã determinatã qᷓ; indetermi narã.⁊ ſic oĩbus aĩalibo ineſt. tũc em̃ nihil aliud eſt fã⸗
taſia q; app̃henſio ſenſibills in eius pꝛeſentia.⁊ ſic im
nfectis animalibus ineſt fantalia. quia cogoſcũt ali qua eis conuenlentia ·
ſecũdide Inima
Arguit᷑. videt᷑ ꝙ apes ⁊ foꝛmice halrãt determĩa⸗ tam fantaſiã. qꝛ in abſentia ſibiliũ redeũt ↄqͥ locum vnde exiuerũt Dõm ꝙ apes nõ redeũt ad loca a q⸗ byexiuerũtꝓpter cognitõem loci quẽ ſeruant in memo⸗ ria.ſed ꝑoꝛdinatõnem autoꝛis nature q oꝛdinat talia aialia in ſuos fines.etiã abſq; cognitõe. habẽt em̃ oꝛdi⸗ nẽ ad talem finẽ ex naturali inclinatõe. que ↄuenit eis ex iutinctu nature. Sile eſt de aranea faciente telam ꝙ em̃ ꝑ talem telã capiat uſcas nõ intẽdit. ſed facit telam ex naturali inclinatõe.⁊ tũc abſq; om̃i cognitõ⸗ ne talis tela oꝛdinatur in ſuum finem.
Poſtea hi qͥdẽ veriſp fantaſieãt plures falſe
Bic ponit ſcðam rõem.⁊ ſtat in hoc.ßᷣſus ſt? ſemꝑ veri circa ꝓpꝛia ßſibilia.ſec multe fantaſie ſt falſe.er⸗ go bſus nõ eſt fantaſia. auteʒ fantaſie ſint faiſe pʒ quia res nõ ſemper coꝛreſpõdẽt vmaginatõni noſtre in quo fundatur fantalia.
Amplius autem non dicimus cum opere/ mur certe circa ſenſibile · quonigm videtur hoc nobis · ſed magis cum non manifeſte ſentimus
tunc et aut verus aut falſus.
Nic ponit terciã rõeʒ.⁊ ſtat in hoc.qꝛ qñ maifeſte fantaſiamur.tũc nõ dicimꝰ.; eſt.ſʒ hoc apꝑet nob.ſj qñ maifeſte ſentimꝰtũc dicimꝰ.; eſt.⁊ nõ dicimꝰappa ret nob.qᷓ fantaſia nõ eſt bſus. Qt dicebat᷑ notãter(qñ maĩfeſte fantaſiamur)qꝛ qñq; in nob eſt fantaſia qͥ nõ a ppet nobis fantaſia.vt in ſomno.tũc em̃ iudicamus de ſpẽbus ſicut de rebus.ſʒ in vigilia ĩtellectꝰ cognoſ⸗ cit hoc eſſe fantaſiam.⁊ iõ nullo mõ admittit intellec⸗ tus · vt ſit verũ qð ꝑ fantaſi appꝑet nobis
Etquod quidem diximus apparent ⁊ doꝛ
mientibus viſiones Pic ponit᷑ q̃rta rõ.⁊ eſt iſta. qñq; in aliquo eſt fãta ſia.⁊ tñ nõ bſus.qᷓ nõ ſt ideʒ.ſiẽ pʒ in doꝛmiẽtibꝰ.qꝛ in
pb eſt fãtaſia.⁊ tñ in eis nõ eſt ßſus exterioꝛ ßin actum
Atuero neq; ſ vera dicẽtiũ neq; vna erit.vt
ſcĩa aut intellectus. Eſt eĩ f̃taſia ⁊ vera ⁊ falſa
WBic ꝓbat aliã ꝑtem.ſ.q fãtaſia nõ eſt ĩtellectus vł ſcĩa vnica rõe.⁊ ſtat in hoc. intellectꝰ⁊ ſcĩa ſte ſg vero⸗ rũ.ſʒ fantaſia qñq; eſt falſa.I nõ ſte idem
Relinquitur igitur videre ſi opinio ſit. Fit eñ̃ ⁊ opinio ⁊ vera ⁊falſa. ſed opinion quideʒ inheret fides Iõ em̃ cõtingit opinãtenicjut bus nõ videtur credere. Beſtiarum autem nul li ineſt fides. fantaſia autem multis. Ampliug ſ omnẽ opinionẽ ↄſcquatur fides fidem auteʒ ſuaſumeſſe.ſuaſionẽ autem rõ Beſtiarum au⸗ tem qͥbuſdam fantaſia ineſt.rõ veronõ ic inqrit de tercio mẽhꝛo. an fantaſia ſit opimo
tꝓbat᷑ ꝙ nõ duabo rõib. q̃ꝝ pᷣma eſt. ad opinionẽſe quit fides. cũ vnuſqſq; credit id qð opinat᷑. ʒ in mul⸗
ttoboerha in ſiſcctelquꝰ lujnbreng⸗ mÿjncpalrci i nßwiſn Mniji ſüneʒpfſn n ſiscifitu p luqucdickeyi drfs divn
unplulnta
tchicſu ur himqudjdn wüumtfiliꝝ wnhütne duscmncih cjenußur ſuſiumiin manſuhuh

imn
leöt g
cm adkcgi lant inmen odn tal „aleond queduenteis fulene tlan ſcdit. ec fueit zomlcogu;
tpluresflle
ie ſint ſſ elnt haie pʒ
hatöni noſtte
vamopere/ videtur hoc e ſentinus
q; qñ maifeſe ocappet nob.ß ⁊nð dicim api cchꝛtnotůter(ꝙĩ beſtfuntaluqn i em iudicamus ieilectꝰ cogwſ⸗ dmitrit intelle⸗ obis
pparent⁊ dꝛ
in aliquo ſtt fit domietibq in weriokm actun
neq; wacritvt
aventhili nõ eſt itellecus v wſciull h weo⸗ idem
ſopinoſt. fit pinion quide winitni mm autem u ides fidemaut ö Beſmm⸗ õwonð ²
fnuuſtopili⸗ mudadoyon
ppnl u
krit dermi
reſtotelis
tis aialibus eſt fãtaſia qbus nõ ineſt fides credulitas el aſſenſus. Scða rõ.·ad opinionẽ fequit fides.⁊ ad fidẽſequit ſuaſio. ad ꝑſuaſiouẽ ſequit᷑ rõ.q de pꝛimo d vltimũ in quibeſt opinio in illis eit rõ.ec multa aialia in quib eſt fantaſia ſine rõe· ꝗᷓ hñt fantaſ iaʒ line opinione.cũ igitur opinio⁊ fantaſia ab inuicẽ di ſtinguãtur ſic nõ poſſunt eſſe idẽ
Iirguit᷑· fides nõ ſp ſequit᷑ opinionẽ.qꝛ fidees cir ca aliqð rertũ.opinio vero eſt ſi inecertitudine Di⸗ cendũ ꝙ fides capit᷑ duplr.vno mõ ꝓ quacũq; adhe⸗
ſone intellecrꝰ ad aliqð cognitũ. ſiue ſit nccãriũ ſiue ꝓ babile. Glt ſic ðꝛ in qͥnto tractatu pe. hyſ.ꝙ argumen
rũ eſt rõ rei dubie faciẽs fidẽ.i. aſſenſũ ꝓbabilẽ. Ilioꝰ accipit fides ꝓ adheſione firma illoꝝ quoꝝ eſt fides et ſie fides dꝛ adheſio articuloꝝ ficei.⁊ ſic nõ capitur hic. Per hoc ðꝛad argumentũ ꝙ fides delet hic capi pᷣmo mõ. Eſt tñ ↄſiderandũ ꝙ in adheſione urticulo
růtidei eſt aliqua ↄuenientia cuzʒ opinione.⁊ aliqᷓ cuʒ ſcia In hoc em̃ ꝙ in fide eſt firmitas adhelionis ſic cð
uenit p̃ncipałr cũ ſcia.in hoc autẽ ꝙ nõ eſt euidẽtia in
his qbus aſſentim⸗ ꝑ fidẽ ↄuenit cũ opinione
Wanifeſt igit᷑ quoniã neq; opinio cum ßlu neq; ꝑßſum neq; complerio opiniõis ⁊ ſen
ſus erit fãtaſia. Pꝛopter hoc⁊ maifeſtum ꝙ nõ alia quedã eſt opinio · ſed illa que qdem cuius
eſt ⁊ßſus. Dico autem ex albi opinione ⁊ſenſu
complexio fantaſia eſt. Nõ em̃ ex opinione qᷓd
eſtalbi.exſenſu autem boni Ap parere igitureſt
parẽt autem ⁊ falſa. de quibus ſimul acceptõem
veram habẽt. ⁊ videtur ſol vnius pedis. ſed cre
ditus eſt maioꝛ eẽ habitatõe Accidit igitur aut
abijcere ſuijpᷣius veram opinionem quam ha batſaluatam ſaluare nõ oblituʒ neq; decredẽ ⸗ tem aut ſi adhuc habet eñãdem neceſſe veram et ſalſam ·ſed falſt a facta eſt cum lateat tranſcẽdens res NMõ ergo vnum aliquod hoꝛum eſt.neq; ex
his fantaſia
nit duas rões ad ꝓbandũ ꝙ fantaſia nõſi aliqͥd ↄpoſitũ ex opiniõe ⁊ ſenſu. Pꝛima eſt. ſi fantaſ ia E ex ſenſu ⁊ opinione.ſequeret᷑ ꝙ iudiciũ illius 5
dbitꝰ ſic ↄpoſiti de eodẽ eſſʒverũ? falſñ.ſʒ hoc eſt im
poſſibile cü ↄtraria nõ poſſunt ſił eẽ in eodẽ. Seque⸗
la tñ pʒ. qꝛ ↄtingit ꝙ aliqͥs de eadẽ re halet iudicium
ßmbſum· qð eſt falſñ.⁊ iudiciũ m opinionẽ qð eſt veꝝ et ſolẽ eſſe maioꝛẽ tota terra tenet᷑ ꝓ opinione qᷓ;tuz ad
intellectñ.⁊ ſolẽ eſſe bipedalis qᷓ;titatis tenet᷑ cogniti⸗ Scða rõ ſtat in hoc.ſi funtaſia cõponeret᷑ex opinione vt ſenſu.ſequeret᷑ ꝙ aliqͥs amitterer verã opinionẽ non oblitꝰ ſaluata re neq; diſcredẽs.qʒ bſus iudicat oxpo⸗
Folio lvi
ſitũ.qð tene᷑ꝓ opinione.iõ ex iudicio bſus variaretur vera opinio manẽte re. Exempli gratia.iſta opinio.ſo lem eſſe maioꝛẽ tota terra poteſt mutari ex iudicio ſen ſus abſq; eo ꝙ mutet᷑ ſol. vel ſine; ꝙ obliuiſcat᷑ opini
onẽ.⁊ etiõ abſq; hoc ꝙ diſcredat. ZEd quoniam accidit moto hoc moueri alterum ab hoc. fantaſia aũt motusvide tureſſe⁊nõ ſine ſenſu fieri ſed in his que ſenti ⸗ unt.⁊quoꝝ ß̃ſus eſt Eſtautem motum fieri ab actu ß̃ſus ·⁊ hũc ſimileʒ nccẽ eſteſſe ᷣſui.erit vti q; fantaſia ipſa motus nõ ſine ſenſu contingens NMeq; nõ ſentiẽtibus ieſſe Poſtqᷓ; Areſto. dixit qͥd nõ ſit fantaſia. qꝛ nõ eſt ſen ſus nec ſcia nec opinio nec aliqͥd ↄpoſitũ exſu⁊ opi⸗ nione. Lõſcq̃nter vult oñdere quid ſit f̃taſig ponen⸗ do eius diffinitõem.⁊ añqᷓ; hoc facit pᷣmittit qͥnq; ſup pões · quaꝝ pᷣma eſt ꝙ ↄtingit aliqd mouere alterum
qð eſt bus motũ ab alio.iſta ſuppõ reſpicit motũ bſuuʒ exterioꝝ? interioꝝ. qꝛ ſi bſus exterid ſit pᷣmo motus
a ſenlibili tũc põt vlterius mouere ſum interioꝛeʒ.qa
ſẽs hſibilis accepta ꝑßſum exterioꝛẽ facit nouã ſpẽm
inßlutnterioꝛi. cerca ſuppõ eſt.fantaſia videt eſſe quidã motus.? koc eſt veꝝ capiendo fantaſiam ꝓ acj tu fanraſiandi. Tercia.fantaſia eſt ſolũ in habentibꝰ kſum Quarta eſt. ꝙ ↄtingit aliquẽ motũ fieri in ſenſu facto in actu.ſ.ßſus eſt pᷣmo motus a ſibili. tũc etiã in abſentia ßſibilis poteſt eẽ in bſu aliquis motꝰ.⁊ hoc in
hſu interioꝛi. Quinta ſuppõ eſt. motus in q̃ßſus exteri
o mouet interioꝛẽ eſt ſilis illi motui hm quẽ blibile ex opinari. quod qͥdem ſentit᷑nõ ᷣm accidẽs Ap⸗ nouet hſun libilis km cẽntiã q̃ pus eſt in bſu exterioꝛi.⁊ poſtea in
rerius mouet hlum exterioꝛẽ.⁊ hoc iõ. q eſt vna ſpẽs
ſeuſu interioꝛi. qꝛ vna aliam cauſat. Etmulta autem eſt ᷣm ip̃am facere ⁊pati
habẽs ·⁊eſſe veram ⁊ falſum Pocauteʒ accidit ppter bocꝙ ßſus ꝓpꝛioꝛum quidem eſt verus autqᷓ; pauciſſimum habẽs falſum Secũdo ãt deaccidere hoc⁊ hoc iam cõtigit mẽtiri. Qð q⸗ dem e album nõ mẽtitur. Siautem hocalbũ aut aliud mẽtitur. Tercio autem cõium ⁊ cõſe⸗ quẽtium accidẽtia quibus inſũt pꝛopꝛia Dico
autem vt motus et magnitudo accidũt vſibili⸗
bus circa queeſt maxime iam decipi. Secũdũ fum motus autem ab actu factus differt a ſen ſu qui ab his tribus ſenſibus. Etpꝛimus qui⸗ dem pꝛeſentis ſenſus verus · Alij autem pꝛeſen⸗
tis ⁊ abſentis erunt vtig; falſi. Et maxime cun ueꝑßſum.ꝗᷓ non p̃tfantaſia ↄponi ex opinione ⁊ ſenſu i„ 1 mapme cum
pꝛocul ſit ſenſibile Ponit duas ꝓpꝛietates fantaſie. pᷣma eſt ꝙ animas
lia multuz oꝑantur kmfantaſiam.ſcða eſt. ꝙ fantaſis
k iüj

—
ueſtiones
quãdog; eſt vera ⁊ quãdoc; falla. Gtiniſtis nieta tibus ſic ꝓcedit. Pꝛimo ꝓbat ſchampꝛietatẽ interpo nẽdo diffinitõem fantaſie.? poſt diffinirõem ꝓbat pꝛi mã. ꝛobat ꝗᷓ ſchamꝓpꝛietatem ſic. qꝛ fantaſiaẽ mo⸗ ius factus a blu. ſed tlus qůq; decipit cirea ſuũ hlibi⸗ le·⁊ qñq; nõ decipit᷑· qꝛ circa blibi lia ꝓpꝛia hlus nõ de⸗ cipit.iõ circa talia eſt ſu vera fantaſi.ſʒ kſus ſepe de⸗ ripit᷑ circa ſibilig cõia ⁊ꝑ accſis.· iõ fantaſiaqq̃eſt eir ca talia ſibiliayp̃t ele falla tẽ bſus decipit eriã ꝓrer magnã diſtãtiã a ßſibili. ideo fantaſia(que eſt de reb⸗ blentiby) poteſt eẽ quãdoq; falſa S Siquidem igitur nihilaliud hʒ que dicta W niſif̃taſia. hocaũt eſt qð dictum eſt · Fãtaſia vtiq;erit motꝰ aßſu fmactum factus Micclugit diffinitõem fantaſie.⁊ ðt. ſi illa ̃ dic a in ſuppõibus ſti vera.ſ.ꝙ fantaſia eſt ſolũ in haj
ẽtibus ßſum in actu·⁊ ꝙ exterioꝛ pſus mouet interioꝛẽ tuc kantaſia eſt motꝰ factus a bſu Em actum Qm̃ aürviſus maxime ßſus eſt· ⁊nomẽa lu mie actepit · qñſine lumie nõ eſt videre Nic phs aſſignat rõem impõis vocis· quare fan⸗ taſia ðꝛ hoc noĩe. Etðt ꝙ fantalia ðꝛ a phos grece.qð rſt lumẽ larine· lumẽ añt eſt hncipium ſentiendiin ſu viſus.cũ qᷓbſus viſus ſit pᷣncipaiiſſimꝰ hſus inter us ererioꝛes.ideo fantaſia bñ denoĩatur a lumine⁊ aßſu viſus. q a pᷣncipalioꝛi debʒ fieri denoĩatio. Et qñ̃ imanent · ⁊ſiles ſt ßſibus· multa ſm pooperãtur aialia. Alia q̃dem qꝛ nõ habẽt in tellectum vt beſtie · Alia vero ex velamẽto intel ⸗ lectus aliquando paſſione aut egritudine aut ſomno · vt homies · Defantaſia qͥdem igitur qd xſt ⁊ ppter quid. dictũ ſit intantum Nic ponit rõem pme pꝛietatis ſcʒq̃re gialia mul⸗ ta agũt ⁊ patiũt᷑ km fãtaſiã.⁊ eſt iſta. ſpẽs hſihiles ma nẽt in bſibus interioꝛiby in abſentia blibiliũ. Qx quo ic arguit᷑ſicut bſus ᷣm actũ mouet appetitũ in pñtia bilis. q ex boc ꝙ alis cognoſcit aliqt ↄueniẽs ſta rim appetit illud.ita fantaſia mouet appetituʒ inab⸗ entia bfibilis. ſed ex motõe appetitus aĩalia agũt⁊ pa riunt᷑. ergo oꝛiginair m fantaſiã agunt ⁊ patiunt᷑ Eñ pʒ ꝙaialia agũt bin fantaſtam ⁊ ſequitur fantaſiã.⁊ ſitr hoies haltes intellectũ yelatũ.i.impeduũ paſſio ne infirmitate vel ſomno · ſed ho ĩes vtẽtes rõe agunt t patiunt᷑ ꝑ iudiciũ rõis ſiue intellectus ¶ Querit᷑· vtrũ ex iſto textu poſß elici ꝙ ſit aliqͥs ſen ſus altioꝛ bſu cõ. Dõm ꝙſic. ꝙ Areſto.in textu ca pituli pcedẽtis ſolũ efficaciter ꝓbauit g ſit aliquis fen jus interioꝛ hatẽs iſlos duos actus de quib dictuz eſt et iõ nihil ꝓbauit ibi de virtute cogitatiua? eſtimati ua.ſed in iſto textu ðt phs ꝙ animalia multum operã tur hm fantaſiam.⁊ qñqʒ hñt opatõem circaillaq̃ nõ poſſunt cognoſciꝑ bſum cõmunem.iõ P elicit᷑ ꝙ ſit ſen ſus oltioꝛ kſu cõi· vt eſt rus cogitatiua ¶W Queritur· vrũ intellectus let velarꝑ inirmi
ſecũci de Anima
tatem paſſionum aut ſomnũ Dm g ſic. qꝛ intelle
ctum velari eſt ipm impediri in ſuo iudicio.ſicut ho⸗
mo dicitur velayi oculis quãdo impeditur indicium
viſus de viſibilibus.quia ergo ↄtingit intellectuʒ im
pediri ex paſſione infirmitate vel ſomno. ideo intellec
tus dicitur ex eis velari. Iirguit᷑. materiale nõ p̃t agere in immateriale.ſʒ
egrhudo ſiue paſſio aliq̃ reſpicit aliqð coꝛꝑale. qᷓ non
Dm ꝙaliquid ðꝛ ipediri dupkr. vno mõ ꝑſe. quia ſcʒ ipedimentũ attigit illã rem que impedit.⁊ ſic itel jectus nõ põt impediriꝑ aliqð materiale vt ꝓbat ar gumentũ. Zlio mõ aliquiã impedit᷑ ꝑ accñs · quia ſcʒ kit impedimẽtũ in illo qð alteri ↄiungit᷑ ſine quo eiꝰ
poteſt impedire intellectum q eſt immaterialis. operatõ eſſe nõ pt. ⁊ ſic impeditur itellectus ex impedi
mento bſus.q nccẽ eſt intellectũ operariꝑ ꝓtutes ſenꝰ
ſitiuas ꝓ ſtatu huiꝰvite.ſicut patebit tercõ hylus ãt ip ediunt᷑ꝑ ſe ex paſſione ifirmitate? ſomno. Glt heſt qð ſolet dici ꝙ amoꝛ? odium ꝑuertũt iudiciuʒ. qꝛ ta les paſſiões trahũt ad ſe iudiciũ rõis— qf Querit᷑. vtrũ diffinitõ fantaſie ſi bñ aſſignata Pömꝙ ſic. Arguit᷑ ꝙnõ. qꝛ fůptaſia eſt quedã co gnitõ blitiua interioi· ergo nõ eſt nbtus. Vmꝙmo tus capit᷑triplr. Vno mõ ꝓꝛie ᷣmn ꝙ diuidit᷑ per ſuas ſpẽs.⁊ ſic nõ eſt hic adꝓpolitũ. qꝛ nec fantalia eſt mo⸗ tus augmẽtatõis nec generatõis.⁊cijs. Alio mõ acct pit motus ꝓ diffuſione ſpẽi hſibilis ex vna potẽtia.ſcʒ reſeruatiua in potentiã cogitatiuã.⁊ ſic eſt diffinitõ cã lis. qꝛfantaſia cauſat ex tali diffuſione ſpẽrum. Ter⸗ cio mõ accipit motus ꝓ actõe quã habet bſus p dił⸗
fuſionẽ ſpẽi ad potentiã cognitiuõ.⁊ ſic eſt pꝛedicatio ydẽptica.qꝛ hoc eſt idẽptice fantaſia · Circa qð ſcidũ ꝙ fantaſia hcat cognitõemßſum interioꝝ.⁊ p̃cipue vᷣ
tutis cogitatiue aut eſtimatiue.talis añt cognitõ ſech⸗ rur motum ſpẽi ſenſibil a potentia reſeruatiua ad ↄg nitiuam. Lõcurrũt em̃ omes ßſus ad fantaſiã. qꝛ oꝑ⸗ tet ꝙ ſpẽs ſenſibil deferat a potẽtia reſeruatiua ad co gnitiuã.qꝛ tñ cognitõ eſt pᷣncipalius hcatumpꝑfantaſi am.ideo ßᷣſus cognitiui pᷣncipalius ↄcurrũtt
Zirguit᷑. ex ida diffinitõe ſequeret᷑ ꝙ videre eẽt fã taſia. qꝛ eſt motꝰ factus a hſu ſᷣm actuni. Dm ꝙ nõ oĩs motus ⁊ cognitõ facta a pſu eſt fantaſia.ſj mo rus factꝰa hſu interioꝛi. Et hoc ꝓbat᷑ ex textu phi.qꝛ ðt ꝙ aĩalia multũ opantur kmn fantaſiã. qð eſt verum de cognitõe bſuum iterioꝝ. qꝛ paſſiones appetituũ con iungunturſibinterioꝛibſicut ⁊ip̃e appetitus 6 Arguit᷑. fantaſia eſt potẽtia.qᷓ nõ eſt operatõ. qꝛ
eſt potentia media ĩter ÿtutem cogitatiuã ⁊ memoꝛa
tius Dðm duplr. Pꝛimo ꝙ nõ eſt aliqᷓ potẽtia me⸗ dia ĩter potentiã cogitatiuã ⁊ memoꝛatiuõxt pᷣus ꝓbatũ eſt. qꝛ opatõ(qͥ fm aliqᷓs attribuit fãtaſie)łmve ritatẽ ↄuemt ÿtuti cogitatiue. Scðo dm ꝙ poſito ꝙ ſit vn potẽtia media adhuc nõ capithᷣ fantaſia ꝓ⸗ li potẽtia.ſʒ capit᷑ꝙ actu fantaſiandi. Sile eſt de me⸗ moꝛia · qꝛ qᷓ;uis hcat vnã potentiã ab alijs diſtinctam tñphᷣs diffiniẽdo memoꝛiã in libꝛo ð memoꝛia ⁊ remi niſcẽtia nõ accipit memoꝛiã ꝓ potẽtia.ſedꝓ actu
Etiti deſcho libto Seauitercius de ala 8
n
nnchb nodqui
Ilect Inuopo tuis.⁊ de⸗ fůna intel tooꝛdins mre de lyt
lur.comn 6 potitie perũtur in pꝛecedi de tet pcogo peratio il ¶ Que poñam fn ſit general Döme noturam. nobls noti tanquã nob ſalicgner pndn⁊ſic i Gbocerd
modo quia tiuaeſtcõm terial ſedm materialbu potẽtia intel ꝑfectloꝛ. Q — do. qula pon it edthncipia ctꝙoꝛdine d um Ethoe

güne quo c userini tutes ſej erco bꝰ ßſus it mno. Glt helt iudutuz gti
tbñ aſſignata luc quedi co Dönqmo duidit erſuns fantia eit noj is. Ahomõ act wna potita. ſʒ iceſt difintci oneſpẽnm. Ter hꝛbet ſuspdifj ſiceſt pꝛedicno Ciaqðſcidi enop.?peipuej s añt cognitõ ſeqj eſeruatiua ad 3g d fantaſiã. ꝙ oꝑ reſeruatiua aq co scutumdfutii
cunüt er ꝙ vider c fi cum. Döng u eſt fantalu no bakerunuphi q maliä qciun ſonsapainich tihe appeilus. nõcloperals · q gnnui? men caldhoth mej noatui
nbuilfätaſiemye aydlb fmilspe ndi Silectden⸗
—
kipacu ulwu der
——
er
ndam doömmtm
Querit. quare igit
reſtotelis S* n E partẽ 3j tem aĩme qua cognoſcit aĩ⸗ ma ⁊ ſapit ſiue ſeparabili ex iſtẽte ſiue nõ ſeparabili m
— magnitudinẽ ſed ᷣm rãtõ ⸗ nem cõſiberãdum quã habʒ differẽtiaʒ ·⁊ quo⸗
modo quidẽ fit ipᷣm intelligere
Iſte eſttercius liber de aĩma ᷣm ſanctũ Tbomã. In quo poſtqᷓ; Areſto. derminauit de potẽtijs ſenſi⸗ tiuis.⁊ de eoꝝ obiectis. ↄſequẽter detmiat de ipᷣa po tẽtia intellcina ſiue intellcũ ᷣm ſubſtãtiam eius. Ra⸗ tio oꝛdinis eſt. quia in iſta parte incipit pꝛope detmi⸗ nare de intellcũ km eius naturam. Elx hoc ſic ar⸗ guitur. cõmunioꝛa ſiꝭ pꝛioꝛa vt habet᷑ pꝛimo phicoꝝ ſed potẽtie bſitiutſt?cõmunioꝛes intellectis. quia re⸗
periũtur in plibij; · ergo detmiatio potẽtiaꝝ bſitiuaꝝ
pꝛecedit dermintionẽ potẽtie intellectiue. ergo opoꝛ⸗ tet pᷣcognoleere opationẽ pñatum ſenſitiuaꝝ añqᷓ; o⸗ peratio itellcũs ↄgnoſcai᷑i ur potẽtie intellectie pᷣcedunt poñam m locum motiuã.cum tamẽ potẽtia motiua ſit generalioꝛ.⁊ bm naturam cõmunioĩa ſte pꝛioꝛa. Dm ꝙ duplexeſt oꝛdo. ſcʒ quo ad nos ⁊ quo ad naturam. ꝛdine quo ad nos illa ſunt pꝛioꝛa que ſt nobis notioꝛa.⁊ ſic ptẽtia motiua pᷣcedit intellcĩuaʒ tanquã nobis notioꝛ. Oꝛdo autẽ natureeſt duplex. ſcilicʒ gener atõnis bin quẽ oꝛdinem im pfectioꝛa ſunt pꝛioꝛa.⁊ ſic iterum potẽtia motiua eſt pꝛioꝛ intellciua Cet boc ex duobus. quia cõmunioꝛa ſunt pꝛioꝛa illo modo quia ſt? impfectioꝛa cõtractis.i ed potẽtia mo tiua eſt cõmunioꝛ Secũdo · quia poña moriua eſt ma terlal.ſed materiaſia a toto genere ſtẽ impfcõoꝛa im materialibus· Alius eſt oꝛdo nature perfeõnis.⁊ ſic potẽtia intellciua precedit poñam motikamn tanqud ꝑfectioꝛ. Gt hoc patz e duobus. quia poſia inelici na eſt imateriat vt dem̃ eſt · ergo eſt ꝑfectio. Secun⸗ do. quia poña localiter motiua pncipiaturab ̃telle ctu vt infra patchit. ſed m naturam pꝛincipiuzʒ pꝛe⸗ eedit pᷣncipiatum · ergo ⁊c. Etiam conſiderãdum
eſt ꝙ oꝛdine doctrinepña intellcina deb pᷣcedere mo⸗
tiuam IEt hoc pꝛopt᷑ duas cauſas. Pꝛima eſt· quia debʒ immediate poni apud poñam ſenſitiuaʒ cuz po
—
teuria ſenſitiua ſit etiam cognitina ſicut intellciua.ſ; motta executiua nõ eit cognitiua. Secũda eſt· quia poñe ſenſitiue ſubſeruiũt intellectui.ergo immediate
poſt derminatõemn de lenlu dehʒ etiam via doctrine
eri detminatio de intellcũ. Areſto. ergo dicit duid 6 ʒſiderãduʒ eſt de parte aime quã cognolcit 4 it gima.ideo mouet ralem queſtionẽ.&trumtalis ars aĩme ſit ſegabtlis ab alis ptipus.ſiefmmag hituciem̃.iſoco ⁊ ſubẽo · ſicut Plato qui pol 6. ani mam intellciuam eſſe in capite. vel iſta pars ſit ſepa⸗ bilis ab alijs ꝑtibus ᷣm rõnem ſolum. Slt gõſiderãdum eſt quã differẽtiaʒ babʒ illa ꝑs ab a. Et iteꝝ qũo fiat ⁊ quid ſit imeiligerei.· quls actů it
S v lo ſ0 coxM 5 H
—
— 38 5 7N ſi
Folio lrpii.
intelleũs ⁊ qño ↄpleatur. ¶ Querit᷑. de quo derminatur in iſto tercio libꝛo. ðm ꝙ pᷣmo de ꝑte intellciua.ſctjo de parte mo⸗
tiua⁊ in fine huiꝰ rercij compant᷑ ꝑtes aime adiuicẽ.
Megetabilem quideʒ)— ¶ Querit᷑. quare dicit Areſto. de parte aime D ꝙ dicit cõtra opionem̃ antiquoꝝ.⁊p̃tipue Auerrois 7 Auicẽne. qul dixerũt ꝙ intellcũs eilʒ ſubña ſepa⸗ ta.⁊ ↄtinuaret ip̃i anime ꝑ fantaſmata.⁊ ꝑ ralem ↄti nuacõem aĩa intelligeret. Eõrra quos dicit Zreito.
Secũda pars ibi(de mouẽte autẽ) Tercia pars ibi
geſt pars aime ⁊ non tota ſubña. Arguit᷑. anima eſt ſimplex foꝛma.ergo nõ habʒꝑ tes Vm ꝙ qᷓ;uis aĩma nõ habeatptes integraſes ⁊ quidditatias ſic? ha bẽt res materiales.neq; habet ꝑtes eẽntiales phicas. qͥa nõ ↄponit᷑ ex materia ⁊ foꝛ ma quãuis bene hẽat partes eẽntiales diffinitias. ha bet tamẽ ꝑtes ptãtiuas? ſubiectias.quia habʒ potẽ tias que ſt partes pᷣrãtiie.⁊ptes eiua ſubiectie ſunt gĩma vege tatia ſenſitĩa ⁊ intellciua Arguitur.ille ꝑticule cognoſcere ⁊ ſaꝑe ideʒ ſte ergo in hoc loto ponũtur ſupflue m ꝙ quãuis ſape ⁊ ↄgnoſcere ſint idẽ ſubẽo qa ſpectant ad intellec tum. differũt tamẽ rõne. Et hot duplicit᷑.quia aĩma dicit cogno ſcere quãtum ad aꝝpꝛehẽfionẽ ſimplicẽ. ⁊dieit᷑ ſapere quãtum ad iudiciũ.vł dicit᷑cognoſce⸗
re quãtum ad inteilcũm pꝛacticũ.⁊ dicit᷑ ſa pere quã tum ad intellem̃ ſpeculatiuã cuiꝰ hᷣncipalis habitꝰ
eſt ſapientia
ſ Querit᷑. quare Areſto. mouet iſtam queſtioneʒ.
nõ ſoluit eam. Dicẽdum ꝙ intellcũs capitur du? pliciter. Vno mõ pro rora eẽntia aĩme intellectiue⸗ ſic Areſto· pꝛius ſoluit iſtaʒ queſtionẽ in ſecũdo huiꝰ. vbi dixit Separat᷑ autẽ hoc ab hoc ſicut perpetuũ a coꝛruptiblii Ee infra meli us quãdo dicit ꝙ intelle ctus.i.aĩma intellciua eſt ſolum ſepatus.⁊ eſt id qð vere eſt.⁊ hoc ſoluʒ ĩmoꝛtale ⁊ imppetuũ eſt. Alio mõ accipit᷑ ĩtellectus ꝓut ſignificat poñam.⁊tůc ip⸗ jtellectuʒ eſſe ſepatum vel ſepabilem a coꝛꝑe eſt ipᷣm nõ vti oꝛgano coꝛgeo.⁊ ſie Areſto. poſtea pꝛobat in retlcm̃ eſſe ſeꝑatum.qꝛ imixtuʒ ſcʒ coꝛꝑi. ¶ Querit᷑ vtꝝ intellectus ſit ſeꝑabilis ab alijs potẽ⸗ tijs magnitudie.i.loco ſubẽ̃o vel rõne Dicẽduʒ ꝙ irellectus differt ab alijs potẽtijs aĩme rõne.i eſhn tiali definitõne. ſed pꝛopᷣe nõ differt ab eis ſubẽo id eſt materia.quia intellcũs nõ eſt in aliquo ſubẽo ſic inmateria..
Siigitur eſt itelligere ſicut ſentire aut pati aliquid. vtiq; erit ab itelligibili. aut aliqͥd hu⸗ modi alterum. Impaſſibilẽ ergo opoꝛtet eſſe. ſuſceptĩ autem ſpeciei ⁊ potẽtia huiuſinõi ſed nõ hoc. Erſimiliter ſe habere ſicutſenſitiuũad Nic iam Areſtoteles ſoluit queſtionem vltimo motam.ſcilicz quomõ fiat ipm intelligere· Qt vult intelligere fit ſic ſentire.·ſicut em̃ ſentire fiꝑ boc c* f le(ſM S 8 n fl 1
ꝙ— hun Ne n oc
— ſr.)
ſyh mnm
V. 2 1 tyn
—
(ſul=⸗

— —
t
) pw.
4 8 D De
PX. lel
15*
Te
o cœ — Sa * 828 tL ₰
S ½ wpl
7 M— cE
—
——— —„„„I2) f —
C⸗
Nei
S e
6 3 Ret ₰ P — 2 A N 4 e2) 3 c
Qyeſtiones Mb f
1.— X 1. 0 ꝙſenſibile mouet ſenſum.⁊ ſenſus patit᷑ a ſenſibi le.
ſic intelligibile fit ꝑ hoc ꝙ intelligibile moůet intelle⸗
tuʒ.?intellcũs patitur ab intelligibili Miſtiguit tñ
F Breſto · paſſionẽ in textu.
vult ꝙ ip̃a paſſio q̃ intel lectus pati ab intelligibili nõ eſt paſſio pꝛop̃e dicta ·
que fit ꝑ ablectõem alicuiꝰ perfcõnis a patiẽte Lo⸗ quẽdo ergo depaſſione pꝛo
enſ paſſihil hpncipiũ coꝛruptibi intellcũs eſt incoꝛrupti⸗
———
e dcã tũc intell
——
il· quia pꝛop̃e dcãtẽ
cũs hab
bił· ergo nõ põt pati paſſio ne pꝛopᷣe dcã.licet bñ ĩpꝛo pꝛie deã que nihil aliud eſt qᷓ; reductõ de poña ad ac tum.⁊ ideo intellcũs eſt in poña ad ĩtelligibilia ſicut ſenſus ad ſibilia. Gx quo ↄcludit Areſto iſtã ↄcło nem Sicut ſe habʒ ſenſitm̃ ad ſenſibilia.ita intellec⸗
tiuũ ad inttlligibilia.
Arguit᷑.iſte ↄditõnes ſt/ oppolite ſcʒ ꝙ intellcũs ſit paſſibił⁊ impaſſibi᷑.ergo nõ poſſunt vni ↄuenire
VDicendũqꝙ ſi paſſio capiat᷑ eodẽ mõ tůc nõ põt ali 0 eſſe ſimł paſſibile ⁊ ĩpaſſibile. hic aũt capit Are ſtoteles paſſionẽ diuerſimõe.dicit em̃ intellcm̃ eẽ pal
——.5 Fd 35 —— S— 3* tercii de dnima — 5 6/—6
alios coloꝛes. immo oculus eſſʒ cecns. Qtideo vult V h. ion. Etr Zreſto. ginrellcũs uð oteſtre allcur verermiatena R. nn
ture material· nec põt eſſe ↄpoſitus ex oĩbus rebus q⸗ i ex vtroq; impediret᷑ ab intelligibilitate aliaꝝ rerum ngrhin Olt in hoc dicto etiã ↄcoꝛdabat Anaxagoꝛas qui po S Anl ſuit intellem̃ eſſe imirtuʒ. Dixit em̃ Znaxagoꝛas ꝙ. intcllior5 intellcũs eſſʒ imixtus ex oĩbus rebus coꝛpalꝛbus. vt pnn oba ip̃igmperaret id ẽ ſuo impio omes res coꝛpales mo⸗ Dicedu q neret Qirca qð notandũ. ꝙ Znaxagoꝛas poſuit ꝓ— glepꝛino ipi pneipio totius entis vnñ capos ↄfulum in quo ſimul 3 pedes in Ztinerẽ᷑ ↄfuſe id eſt ſine oꝛdine om̃ia q̃ ſunt ĩ vniuer⸗ unn Ircot ſo.ad hoc aũt ꝙ ex illis rebus ↄſtitueret᷑ vniuerſuʒ re 6 dialiquidt quirebat᷑ ꝙ haberẽt oꝛdinẽ adiuiceʒ ſicut iã halẽt ele ſun qaditu mẽta. Iſtum añt oꝛdinẽ acqͥrebant ab vno intellcũ ſe nligbilia que gregãte talia coꝛꝑa ex cahos cõfuſo. Qx quo patʒ ꝙ. imrabt iite intellcũs habuit imꝑium ſupꝛa oẽs alias res coꝛ⸗ Wn— ſtel poꝛales. Si em̃ iſte intellcũs eſſs coꝛpal tunc nõ habe— 5 ret imꝑiuʒ ſupꝛa res coꝛpales. quia par in parẽ nõha„ weit bet impium. vt dicit regla iuris. lʒb uerit᷑. vtruz poſitio Anaxagoꝛe poſſʒ aliqualit nuligre eiſe vera VDicendũ ꝙ poſitõ Hnaxagoꝛe nõ poteſt ulqud itell
ſibilẽ paſſione impꝛope dcã̃ que eſt paſſio pfectiua.et
dicit intellem̃ eẽ impaſſibilẽ.ſed tũc loqͥtur de paſſio
ne coꝛruptia que ſoluʒ ↄtingit in hñtibus magteriam. ¶Mirca qð ſciendũ ꝙ pati capit᷑ tripłr. Vno mõ
Fm ꝙ fit cum abiectõne foꝛme natural. ⁊ ſic dicimus patitur ab igne quãdo abijcitur frigiditas liom
—
i õ dicit᷑ pati quãdo abijcit᷑ foꝛma ab aliquo ſubẽo ſiiẽ tãł fojm̃a ſit naturał ſiue nõ natural ſic ab
iectio calorꝰ in aqua calida ðꝛ paſſio quia abijcit᷑ ca⸗
loꝛ qui tamẽ nõ eſt foꝛma naturał aque. Tertio mõ om̃is reductio de poña ad actum ðꝛ paſſio.⁊ illa dici
rurpaſſio ꝑfcĩiua cum actio ſit pfcõ poñe. Mt iſtã ter iampaſſiõem habʒ tam intellcũs qᷓ; ſenſus.qa ᷣm il⸗
lamtã intcllcũs eſt paſſibil qᷓ; ſenſus
Eceſſe eſt itaq; quoniã om̃ia intelligit immixtũ eſſe. ſicut dixit Anaxagoꝛas
vtimperet· h oc autẽeſt vt cognoſcat deſpectum intus apparẽs eĩ pꝛohibebit extraneũ·⁊ ob⸗
ſtruet · Qnare neqʒ ipius eſt eſſe naturaʒ neq;
ſibilibotüc impediret᷑a cognitõne laculieſcoloꝛata aliquo coloꝛe tũcnõ viqetct
aime itellectus Bic Areſto. ex pꝛedcã ↄditõne intallcũs ſcꝙẽ
vnʒ ſed ad boc ꝙpoſſibilis ſit vocatus itaqʒ
paſſibił paſſione pfciua ↄcludit naturã intellcũs icʒ
ꝙ intellcũs eſt imixtus ex rebus coꝛpalib.i.nõ ↄpofi lus et nãtura reruʒ coꝛpalium ſicut dicebãt antiqui. Zrguebant em̃ ſic. Beceſſe eſt intellem̃ eſſe ↄpoſituʒ ex oĩbus rebus vt om̃ia ↄgnoſceret. quia ſifeaſ imili ↄgnoſcit· Sed Areſto · arguit pꝛeciſe oppoſitũſic. St eegnolcer res·ſicut ↄgn t upma pona· ergo neceſſe eſt ꝙ nõ habeat ↄpõnem in le gliaꝝ eieeeeiiſen
id eſt ſi intellcũs habeat in ſe 3d d
pönem ex aliqbus reb intelligibilibtũc impediret ne poſſet alia ⁊ile eſt de lenlu· quia ſi ſenſus eã ↄpolitus ex rebꝰſen
fibiliũ ſicut ſipu
eſſe va de intellcũ humano · de quò Areſto · loquit᷑ h. quia ille nõ põt oĩbus rebus naturgli y impare tum nõ ſit ſupꝛa res naturales vł coꝛpales imꝑariue.ſed
ahn Ius
naturalr ↄiũctus coꝛꝑi.cui impare põt km aliqua ip lis eialiqui
ſius coꝛꝑis. Põt tamẽ il la opinio eſſe vera de intellcũ dus ſioꝛg
diuino. quia intellcũs diuinꝰ habʒ imꝑium ſupᷓ om⸗ b
nia corpa. Et etiã in pᷣncipio res fuerũt pꝛoducte abl hcautem n
q; illa diſtinctõne quã iam hñt.⁊ poſtea fuerũt tribꝰ Bic ↄter
diebus diſtincte. Et ſic põt dici loquẽdo de intellcũ tus oꝛgncu.⁊
diuĩo ꝙ res fuerũt in cahos ꝓfuſo· i.in nihilo añ pꝛo⸗ habʒ ſenſibile a
ductõem reꝝ ⁊ ex tali cahos.i.ex mhilo res ſt?ꝑ taleʒ lectum.cum erg
intellem̃ pꝛoducte. Meficit ergo Anaxagoꝛas in hoe tur dicendũ det
ꝙ dixt in cahos ↄfuſo res pᷣexiſtere ᷣm ſubñam · quã zyult ꝙ itellectu
nis ſine oꝛdine.⁊ ſic cõfuſe quod ẽ falſum.quia ſi/a Quodſic pbatu
deo ex nihilo pꝛoducte. ſulb. lc opolletoin
¶Diico aũt intellem̃ quo opĩatur ⁊intelligit d L Moptʒ qui
anima nihil eſtactu eoꝛum que ſunt ante in/ C benneule Bic Areſto.exponit de quo intellcũ intelligit deĩ c g ſioꝛgan in ſehꝛ uũ. Et ðt ꝙ dem̃ ſuũ dẽat itelligi de itellcũ quo aĩa 9 3 0 lalqudobie opiatur.i.cogno ſcit ↄtingẽtia que ſubdũtur opĩoni. 2 iquẽcloꝛem tũc ſicur obiecto ⁊ intelligit quo ad necã ria que tadunt gencolom lub ſciẽtia vł ſub intellcũ. ¶t hoc ðt ad excludendũ 1 F Aguit ocul intellem̃ diuinũ de quo loquit᷑ Anaxagoꝛas a Wei C ganp dedcludit atra antiquos ꝙaĩma eit ubil actueorũ WrL ſnie que ſtꝭ añ intelligere.i.ꝙ aima nõ eſt in actu aligʒin⸗ erve 9⸗* ganb
telligibiliũ añqᷓ; intelligit. quia quãdo intelliꝗ uc ĩ r iül b telligibilia ſte ĩ aima ßᷣm ſuas ſpẽs.⁊ideo poſiq; intei—
ligit růc ſunt res in aĩma ſed nõ ante iteligere.in hoc hani imaiis
ein differt inrellecũs noſter ab ĩtellcñ diuio· quiaitely⸗ eirniſn
lectus diuinꝰetiam añqᷓ; intelligitẽ in actu.quia nõ n ridplnze
intelligir ꝑſpẽs acceptas a reb· ſed intelligit oĩa per omun.
ſuã eẽntiamin qua om̃ia vident᷑? ↄgnoſcũtur 1 ctahquan Iirgu. intellcũs eſt alicuiꝰ dermiate nature cũ 1 vnMneliar
it res creata. ergo nullas alias res põt intelligere. Wᷣnaealↄtine VMm ꝙ natura capitur duplr. Vno mõ pꝛo natu⸗
La coꝛpali.⁊ſic eſt verum ꝙ ſi intelleũs hẽret aliquas un dicht detmiatam naturã coꝛpaleʒ tũc nõ poſſet oĩa intelli⸗ denni 9n —.7 G, 4
e
b 2 Mt.— CoN 8.— P F Be e 2
*

in
Ouin Pi daant F 3 brsnhsg e i uum Zoasqui Snang cpalbus v . copales mo⸗ Bonns polu unti vructi nuerſuzr cutiipakree . ntcllcũſe o patz salas aluncnõhar
Linparinöhz
polz aliqulit age nõ poteſt rllo loquk b. impatecum impatiue ſed ötfmaqunid vera de intellch moiumſußom⸗ rütpꝛoduetecbl oſten fuerit tih uido de intelcũ ioresſtꝑ ue utagoꝛas in hoe m ſubam qui lum. quaſta
W tur intelligitꝰ eſuntane i
6%
Ac inligtdeñ
de itilũloai g ſubdtur opion.
rinquedun„4 504—. gns Oe uhl ancni inactualg
donüc ⸗
ides poſſq; in iclgen
diuino qiicl in acn.qlo
inligt oupe
iwoni ſion⸗ pol 8 0. 1 8 a
7
—
.
4.
2
Ar
6
d— w—
—
xnn
gere Zillia eſt natura ſpũa
—
—.d F 7 b. 0 ſfenc
—— 3 Areſtotelis
lis.⁊ illa nõ impedit intelle
—.——————
ctionẽ. Et rõ eſt. quia quãto aliquiceſtp us ſegrega
tum a materia.ta no eſt plus capaaliaꝝ foꝛmãx.qꝛ ergo intellectus eſt ĩmateal·ergo põt in ſe reciꝑe foꝛ mas?pẽs intelligibiles oĩmn reꝝ coꝛpaliũ. Arguitur.intellcũs eſt aliqͥd intelligibiliũ ante intelligere. ergo Areſto. incõueienter ponit iſtaʒ pꝛo⸗ põnem. Pꝛobat᷑. quia intellcũs põt ſeißm intelliger.
VDicẽduz ꝙ duplicia ſti nelligibilia. quedã ſunt
que pꝛimo ⁊ pꝛope ꝑ intellectũ ↄgnoſcũtur ⁊ funt illa quoꝝ ſpecies itelligibiles ite in ĩtellectu.⁊ de talibꝰ lo quitur Areſtote. quia ſic ĩtellectus añquã intelligit nõ eſt aliquid taliũ intelligibiliũ.talia em̃ intelligibi lia ſunt qdditates rerum materialiũ. lia ſunt in⸗
telligibilia q ue nõ pꝛimo ſed ex ↄſequẽti ⁊ ſecũdario ↄgnoſcũtur ab inteltectu.ſicut ſi ip̃a poña intellecti
ua. habitus itellcũalis. actus intelicũs ⁊ eſſentia ani⸗ me.⁊ tůc pꝛopõ eſt falla.quia ſtelicũs eſt ſicaliquid ĩ telligibiliũ vł hẽt ĩ ſe talia ĩtelligibilia añqᷓ; incipiat inteiligere.⁊ quia intellcũs ſic ſeip̃m intelligit. ideo ẽ aliquid itelligibiliũ ante itelligere.
Neqʒ miſceri&ſt rõnabile ipᷣm coꝛpi. Qua/ lis ein aliquis vtiqʒ fiet aut calefactus aut fri⸗ gidus. ſi oꝛganum aliquod erit ſicut ſenſitiuo.
nũcautem nullum eſt. Bic ↄñter Areſto. oſtendit ꝙ intellcũs nõ ſit vir⸗
tus oꝛganica.⁊ hoc ideo quia pᷣus deĩ eſt ꝙ ſicut ſe habʒ ſenſibile ad ßfum.ſic ſe habʒ ĩtelligibile ad itel
lectum.cum ergo ſenſus ſit vᷣtus oꝛganica idem vide tur dicendũ de intellcũ. Noc ergo excludit Areſto. ⁊ vult ꝙ itellectus nõ miſcetur coꝛꝑi ſcʒ ᷣm oꝛganum Quod ſic ꝓbatur.ſi ĩtellectus elſet in oꝛgano coꝛꝑeo tũc nõ coꝛpalia itelligere.ſed itellectus i⸗ telligit om̃ia coꝛpalia. ergo nõ eſt in oĩgano coꝛꝑeo
Minoꝛ ptz. qu ia qͥdditas rei material in ↄmuni eſt obẽm noſtri itellectus.⁊ ſic itelligit oẽm qͥdditatem materialẽ. Maiorẽ pꝛobat A reſto.quia quetibʒ po
tentia oꝛganica ĩ ſua opatõne ↄfoꝛmatur oꝛgano.⁊ iõ* ⸗
ſi oꝛganũ in ſe habeat aliquã foꝛmã obiecti tũc nõ po. teſt aliquid obiecti ↄgnoſcere vtſi oculus hẽat inſe a liquẽ coloꝛem tũc nõ poteſt potẽtiã viſiuã videreabli quem coloꝛem.
Arguit᷑. oculus qñq; eſt calidus ⁊ quãdyq;fri⸗ gidus.⁊ ramẽ põt ↄgnoſcere oĩa viſibilia.ergs nõ eſt verum ꝙ oꝛganñũ halẽs in ſe qualitateʒ ſenlibilẽ im⸗ pediatur a ↄgnitõne alioꝝ obẽoꝛum Mm ꝙ non eſt ſichligendũ. ꝙ oꝛganũ habẽs in ſe foꝛmã cuiuſ cũq; obiecti impedist᷑ a cognitõne alioꝝ ſed oꝛganum halens in ſe foꝛmã ſni obiecti unpediat᷑ a cognitõne a lioꝝ.ſic ad ꝓpoſituʒ obẽm intellectus eſt qͥdqitas rei material in ↄmuul.ſi egõ dih̃ãñũ eitis elſ qᷓlitertũq; ↄpoſituʒ ex aliqua re materiali.tũc impedit inteliec tus a ↄgnitõne aliaꝝ rerum materialiuʒ.quia queli⸗ bet res materialↄtinet᷑ ſub obierto intellcũs
REt bñ iam dicẽtes ſunt aimaʒ eſſe locum ſpe
Folio lwiti
ie ↄſequẽter adaptat hoc qð deñ̃ eſt ad opioeʒ
antiquoꝝ · quia em̃ dcm̃ eſt ꝙ ĩtellectus nõ põt eſſe in oꝛgano coꝛpali.ex hoc quia tůc nõ reciperet ipẽs alia⸗ rum reꝝ bene dicebãt antiqͥ ꝙ aĩmn eſſet locus ſpẽru intelligibiliũ nõ tamẽ quelibʒ ſed aĩma intellectia. qꝛ inteltcũs nõeſt hatens oꝛganñ ſed alie poſñe vegetati ue ⁊ ſenſitie ſunt in aliqbꝰus oꝛganis coꝛpalibus qnã⸗ uis ergo poſſit dici de ſenſibꝰ ꝑtickaribus ꝙ ſint loca
aliquoꝝ ſpẽrum. qꝛ viſus recipit ſpẽs viſibiliũ. audi
tus ſpẽs audibiliũ.⁊ ſie de alijs.nõ tñ põt vlr dici ꝙ aiiqua poña ſit locus vlr oĩm ſpẽꝝ qᷓ; inteicũs
¶Q uerit᷑. quẽ erroꝛẽ hic excludit reſto. cum di⸗
cit aĩam eſſe locum ſpẽrum. Dõm ꝙ hic exciudit
opĩoeʒ uicẽne · qui dicit ꝙ in intellcũ noſtro nõ ma
neant ſpẽs intelligibiles poſt actualeʒ intel cõeʒ. hoc
aũt eſt contra naturã loci.quia locus hẽt ↄſeru are lo
catum ſi ergo ſpẽs intel ligibiles nõ reſeruarẽturĩ in⸗ tellectu noſtro unꝑtinẽter diceretur ꝙ imtellectus eſ locus ſpẽrum
¶ Arguit᷑.ſi intellectus eſſet locus ſpẽrum. ſequeret᷑ ꝙ ſpẽs nõ eſſent ſubiectate in itellectu. quia locatũ nõ eſt ſubiectatũ in loco Dicẽdũ ꝙ iſta locutio ẽ me⸗ taphoꝛica ⁊ ſikitudinaria.⁊ ideo nð opoꝛtʒ ꝙ ſit ſilitu do ᷣm om̃ia.ſed ſufficit ſikitudo bᷣi aliqua. Qiſt
ergo q̃druplex ſilitudo. Pꝛima eſt.ſicut locus termi⸗
naturp locatuʒ. ita intellectus termiat᷑ ad opandũ ꝑ ſpẽs intelligibiles. quia pꝛopt diuerſas ſpẽs intelligi biles oꝑatur diuerſa. Pot etiam vnꝰ locus ſucceſſiue
multa locata in ſe reciꝑe. ita intelleũð ſuſcipe põt ſuc
ceſſiue płes ſpecies intetiigtbites Itẽ locus hñs in ſe
vnñ locatum nõ põt naturałr aliud recipe.ſic etiam
intellcũs nõ poteit rẽciꝑe ꝓles ſpecies ĩtelligibiles il
ſimł vtendo quãuis abſolute poſſit.quia quãdo vti⸗ tur vna ſpẽ intelligibili nõ poteſt ſimł alia vti. Secũ⸗ da ſilitudo eſt. ſicut lorus eſt ↄſeruatiuꝰ locati.ita in tellectus eſt ↄſeriatiuꝰ ſpẽrum intelligibiliũ.⁊ ideo dicit᷑ intellectus mẽoꝛia quia ↄſeruat ſpẽs intelligi⸗ biles. t iſtam ſili tudinẽ tangit Areſto.in textu.
Tercia ſilitudo eſt. ſicut locus eſt pᷣncipiũ gñatõnis
———
rerum genitaꝝ ſic intellcũs agens eſt p̃ncipi
lectu agente. Quarta ſilitudo eſt.ſicut vnũqðq; ten
dit in ſuũ locum naturalẽ.ita ſpẽs ſenſibiles accepte ſub lumie intellcũs qgentis naturakr tendũt ad intet
lectum poſſibileʒ. Giit tamẽ dꝛñtiã inter intellem̃ et locum? ſpẽm ⁊locatũ.quia locatũ nõ eſt
in loco ſubiectiue ſed ſpẽs intelligibileſt in intellectu
ſubiectiue.
rguitur · ſpecies itelligibiles ſt/ ſinglares · er go ſto in aliqua poña oꝛganica. ñtia tenet qꝛ indiui?
duatio fit ꝑmateriã Dicẽduz ꝙ duplt aliqd di⸗ citur ſinglare. Vno mõ pᷣmo ⁊ꝑ ſe.⁊ qð ſic eſt ſingła⸗
re hoc eſt in materia. Alio mõ aliquid eſt ſingꝭare
ex ↄñti.quia ſeʒ eſt ĩ aliquo qð vlterius eſt in alio qð
eſt in materia.⁊ quãuis tal ſinglaritas oꝛiginalr fit
ex matia.nõ tamẽ eſt pꝛoxime ex materia.⁊ ſic eſt de
ſpẽ intelligibili qꝛ ſpẽs intelligibił pꝛoxime eſt ĩ intel⸗ ſ. lectu qui eſt ĩmateriat. ⁊ vlterius intellcũs eſt inaĩa xe imateriali Sed aĩa rõnal? imateriałeſt in coꝛpe ma ·⁊ ⸗
teria li. aĩa ergo ĩmediate indiuiduat᷑ ex coꝛpe.ſed in
cierum niſi ꝙ nõ tota ſed intellectiua neqʒ ac⸗ tellcũs hʒ indiduatõem mediatã ex coꝛpe qꝛꝑ aĩam
tu ſed potentia ſpecies
*. 59D S% Ar 63 ac 6e rſe
—
ℳ
Querit. vtxꝝ ſpecies intelligibiles ſemg manẽt ĩin f
—*
e d S Nb.Wnne 8 O— atn
an.0 4 f ed e 66
teiicus age n genera tionis ſpẽrum intelligibiliũ.vt infra patebit de intel
(Nthnowm
— ℳ Sn
r fa
—
— Dte 6

.*
Qeſtiones tercii de Inima x—— nſcn⸗ mgalut aden iule ſpẽs ſie recepte coꝛrũpant ̃ auteʒ nõ ſimilis ſit impaſſibilitas ſen nfene S icduz ꝙ poſtq; ſpecies intelligibile ſen gterie SP eeeeieneeeelleet Hiteinrelecint mactmeter anie en et ꝑoſequens non poſſunt coꝛrũpi Quod ſic patʒ. qͥa ſenſu · Sẽſus em̃ nõ poteſt ſentire ex valdeſen doendi foꝛma exiſtens ĩ ſubiecto tripłr poteſt coꝛrũpi.ſed nul foꝛtibꝰ glie aie ji 1 bitoꝝ modot. ſpeeies intellicbit tortpitur· oꝛÿ; ſibili. vt ſonũ ex magnis ſonis· nec; ex foꝛtib⸗ Znui — c rũpiturem Fimngſomae iſtens in ſubiecto a ſuo ogoꝛibus ⁊co loꝛibus · neqʒ vider neqʒodo⸗ veio5 õtrario · ſicut frigiditas exiſtens in aqua coꝛrũpitur 5 1ca raliam ſerl ᷓ Jc erlewiriet rare · Sed itellectus cum itelligãt alquid vat büeoh⸗ v5„pP ſ umi cuʒ non habent cõtrariũ. Secũdo aliqua foꝛ n tollcit intima ſocet nilus ſih—f ma exñs ĩ ſubiecto coꝛrũpit ad coꝛruptõeʒ ſubiecti.ſi xitelligibilens nunus itelligitinfimaſecſet— kper 1— vA tut albedo exñs in homie coꝛrũpit ad coꝛruptõeʒ hbo magis ſẽſitiuũ quideʒ ein nõ ſine coꝛpe eſt hic col mini nis ſic ſpẽs inteiligibiles nõ poſſunt coꝛrũpi.qa ſi e e nqð ſci 0 liua foꝛma etñs in ſublecto ꝑ defectũ ↄſeruãtis. et ni dẽ en o intellettus eſt virtus daſſiua ſi m — ſelumein erecornpttur deelitelumteſolsin uia deiñ eſt ꝙ intellertus eſtvirenspaſſiuaſi⸗ — tro emiſperio.· ⁊ſic ſyis imelligihiles nõphtcœrüpi rutſenſus. ic Freſto. ponit differẽtiam inter pal titlube guia iumẽintellectus agentis eſi femꝑ pñs intellectui ſibilitatem lenſus ⁊ intellectus. Gt intend it Zreſto uliiu 55 9eeabel poſſibili.⁊ p ↄſequẽs illuinat ſpẽs ibi exñtes teles ꝙ quãuis ram ſenſus qᷓ; intellectus patiãtura prin e ahe e, Argultſpẽs bſibiles coꝛrũpunt in hſu. ergo etiaʒ ſuis ohiectis paſſione pfectiua.eſt tamẽ differẽtia qn etuporede . 3 c ſpgintelliglbtles inineelic.tia teneta ſil Bi umadobleetnz excellenteraeccpeutz qula excellens wrsliſe . g nõ eñt ſile quia ſpẽs bſibiles ſunt ĩ oꝛganis coꝛ ſenſibile coꝛrũpit ſenſum.ſed exellens intelligibile poſit dici ꝙ i S b quia ſi in ßſibus interioꝛib.cũ nõ coꝛrũpit intellectuʒ. ſec magis pficit ima Ra⸗ noperetperi —— poꝛali. quia ſt⸗ us interioꝛib.cũ ergo accidẽs no coꝛruhitintellerrnz· engRrittpmne vfc ef torůpatur ad coꝛruptõeʒ ſubiecti pñt ſpẽs ſenſibiles tio diuerſitatis eſt. quia ſenſus eſt virtus in oĩgano dopigi roꝛrũpiad coꝛruptõem oĩganoꝝ ſenſitiuoꝝ ⁊ iõcoꝛ; coꝛpali.⁊ ideo ercellens ſenſibüle coꝛrũpirpꝛopoꝛcõeʒ Fnbllötag „ rupto coꝛꝑe ꝑ moꝛtem naturalẽ nõ coꝛrũpunt᷑ ſpẽs in oꝛgani. ſed intellectus eſt virtus imaterialis.? ideo ſedbomo di teliigibtles ſicut ſpẽs ſenſibiles. Pñt etiam ſpẽs ſenſt non poteſt coꝛrũpi ad coꝛruptõnem oꝛgani. quia non pꝛinciptũili - biles coꝛrũpigindiſoðem oꝛganop· manẽtibytamẽo: ¶haberoꝛgunũ⁊ ið marime intelligibilia magispfietůt tumabeo.i ganis incoꝛruptẽ.vt patz ad ſenſuʒ inebꝛioſis amã̃ti pm intellectũ.qʒ dicit textꝰ ſenſitiuũ nõ ẽ ſine coꝛpoꝛe aqua nõ dic bus ⁊ freneticis ſed intellectus eſt ſeparatus im ſed calo Arguit·ex hoc ſequeret᷑ cy ſcia ſemp maneretino rguit imellecrꝰ nõ eſt ſcpat?· ꝓharqrabeẽntia urgbom his quia ꝑ ſpẽs intelligibiles nos ↄgnolcimꝰ res.ſed ¶ Zũcta nõ fiuit potẽtia ſepata. ſed aĩa eſt eẽntia ↄiũcta hoie pfciſim ſemꝑ manẽt ſpẽs intelligibiles.ergo ſemꝑ manẽt ſciẽ coꝛꝑi.dᷓ ab ea nõ fluit aliqpotẽtia ſepata ðʒ ꝙ du lepata aliqua: tie Wm ꝙ nõ elt lile de pẽby lntelligibiiib⁊ deſcie plr aliqua eõntia ſiue foꝛmaẽ cta coꝛpi. vnomõper poſibilis eſſet tia. quia ſpẽs intelligibiies ſiſ ſimplices foꝛme exũtes Infoꝛmatõem tĩ⁊ nõpĩmerſionẽ⁊ſic aia fõnalis et ntellgenteon in intellectu nõ hñtes ↄtrariũ vt dem̃ eſt In ſcða au cta coĩpl· ⁊3 tali ↄiũcta bñ pᷣt fluere potẽtia ſepata tut qula miti tem opatõne intellcũs ⁊ in tercia inuemt᷑ ↄtrarietas. qᷓ;uis tabfoꝛma lit in coꝛꝑe nõ tñ hʒ legẽ coꝛpis qꝛẽ czeigſtn Inſecũda(in qua eſt veꝝ vel fim̃)falſuʒ oppointur immaterialis. Mligẽ eẽntia Siñcta coꝛꝑhinfoꝛmatõ tbilieſeque — vero. ⁊ideo inelicũs in fecũda opatõe põt coꝛrũpiqᷓ; nem⁊ immerſionẽ ſil· dſequit lege coris ſicut rẽntie ehe tum ad eius obiectuʒ·ſic ſcʒ ꝙ intellcũs aſſentiat falj bꝛutoꝝ ⁊alioꝝ inaiatoꝝ ⁊ab eẽntia ſic ↄiũcta ꝑĩmer⸗ ſolueb ſu ſo qui us aſſentiebat vero. Mtiã intercia oꝑatione ſionẽnõ fluit porẽtia ſeꝑata Vn dpl b intellectꝰ per quã in nobis ghatur ſciẽtia põt intellee ¶ VMuert᷑ vtx aia debeat plus diel ſepata a coꝛpe vł ↄſœxndæx vrin tus coꝛrũpi.⁊ hoc duplicit. Eno mõꝑdeceptõem ᷓ inellectꝰ⸗ VDm ꝙ aĩa rõnał accipit᷑ duptt. vno mõ fitꝑ argumẽtatõem falſaʒ. quia ſicit ꝑſyllogiſmũ de put includit in ſe potẽtias hlitiuas ⁊ vegetatiuas.⁊ ſic talam vn moſtratiuũ gñatur in nobis ſciam hm tercið opatõʒ sia eſt minꝰ ſeꝑata qᷓ; intellect? Alio mõ accipit᷑ aĩa minligr intellectꝰ Icg ꝑ ſyllm falſigraphũ qui ↄtrariat᷑ ſyllo rõnalis hm potẽtias itellectiuas tm̃.⁊ ſic aĩa eſt plus ſe neʒ ſequit᷑n demõũratiuo gñatur in nobis erroꝛ ↄtrarius ſcietie. parata qᷓ; intelleet q tüc intellect ſepatur ad ſepatio igblls ir ac ⁊ hoc nõ fit ꝑ alteratõem in intellectu fcãm.ſed ꝑalte nẽ aie·⁊iõ ſeꝑabilitas bᷣus eſt in aĩa⁊ poſtea inĩtellectu ku.ſinintell rationẽ fcñ̃m in fantaſia · ꝑ hoc em̃ ꝙ aliter diſponunt᷑ Eeaeanſe eenehecetn mõ ↄuenit Suiur. fantaſmataeliciũtur alie pꝛopõnes Pᷣm oꝛdinatõnem cauqhe ectib ſed ſepabilitas ↄuenit aie ſi auſe mlectus ſitco fantaſmatũ · quia ergo ꝑfalſaʒ argumẽtatõeʒ fanta/ epabilitatẽ potẽtie.q plus ↄuenit aie qᷓ; intellcii—neran mata inoꝛdinate dirponũtur.ſic eliciũtur falle pꝛo ¶ Irguit᷑ ſi intellectꝰ eſſet ſepatus ab hoie.tůc ſeq̃re upaeptetintei poſitõnes ĩ intellectu.⁊ fit deceptio. Alio mõ contin tur ꝙ hõ nõ eſſet intellectual· ꝛ qð eſt ſeparatũ ab aij⸗ qufymdepen git ſcĩam perire ab ĩtellectu ꝑ obliuionem. Ratõ ilj quo nõ denolat ipin VDm ꝙ duplr aliqd eſt ſepa.„F ſeltcemnt lius eſt. quia ſicut alid generatunita etiã conſeruat᷑ lum ab alio · xno mõ fmeſſe ⁊ opatõem ſimul.⁊ hoc nõ c4 ſuqanereſt ⁊ꝑ illius oppoĩtum coꝛrũpitur.ſed ſciẽtia ĩ nobis ge denoĩat illuda quo eſt ſic ſepatum.ſicut albedo ſepata) kꝛſcwnm neratur ꝑ vſum ⁊ opatõnem.quia ex actibus ſepe rei⸗ ab hoie nõ denoĩat hoĩem. Ilio mõ aliqͥd eſt ſepatum A x npe lor teratis generat hitus. quãdo ergo aliqͥ; non vtitur 2balio hm opatõem qᷓ;uis ſit eiↄiunctũ fm eſſe⁊ ſic in unnqlc ſciẽtia habita perit hitus ab itellectu.⁊ quia quãdo; ꝛellectus eſt ſepatus a coꝛpe. q intellecrus nõ opaturꝑ inlcſer q; ↄtingit ꝙ nõ poſſumus vti ſciẽtia pꝛopter indiſpõ„aliqð oꝛganũ coꝛpale tanqᷓ; in eo exiſtẽs ſubiectiue qᷓ;ut uun un nem ſenſuũ inerioꝝ.ideo dicitur ſcitia cᷣꝛrũpi per V vrat oꝛganis ſenſuũ interioꝝ ſicur ipß ſenſibꝰꝑminiſſe ſwoaun egritudinemrů· Si tamẽ intelligat de eẽntia aĩ rõnal tůc etiã illa iuſit a S 8 1 c Cꝓ heſennn he ſc c ſe S A f E ſ eee
oy 3[— 72 P L vf—— Ta ſe N faſin .—.— æ epe
H

ecoꝛpeeſt hi Schi mpnl⸗
us paſſuaſi etiam interpat nendit Areſto ctus patãura mi diferẽna qn qula excellens ns intelugbile fcit;m Raj Mnus in ugao rupitpꝛoponöũz aterialis ⁊ ideo oigani quianon Mamagspiit inõẽ ſie copp
pbalqꝛabeinia a dleintia ↄiücta Doz ꝙ du pt. Womoòper caiarõnalis eſↄ re potẽtia ſepata Bleg cops qt
G am coꝛpis ſicut eintie
lic ↄiũctapimer⸗
ciſextaacoper e
—
ipil duplt nomõ gins ſic Alo mõ ucipi aia —— e rad ſpatio polle initellcu orimõ Zuenit nit aie iczauſe ſeqᷓ; mccit ab hoie růc ſehte ſſcparatabal⸗
emſimul? hocno S
. 7½ d
uic
z uldeſ ſxatun nc fncſe?lil Mansrõopanul ſi ubemuequ nibpninle itrõnltůt cült
——„
6
6
—* N
—
coꝛpe.⁊ ꝑ ↄſequẽs nõ eſt ſepatus a coꝛpe plr aliqd impedit᷑ ꝑ alterũ.vn per ſe.⁊ qð ſic im⸗
0( * 6 Solö 8„
Areſtotelis
Seſerane coꝛpe. qꝛnõ depẽdet a coꝛpe in eſſe qᷓuis hjñ in fieri.⁊ hociõ· qꝛipᷣa nõ eſt foꝛma educta de potentia
materie ꝓtute agẽtis natural.ſicut alie foꝛme natura⸗
les. ⁊ ideo ſicut nõ eſt facta tute materie ſemtnal ita i
dependet in ſuo eſſe a materia. ſecꝰ eſt dealijs aĩab.qa
alie aĩe ÿtute ſemis ꝓducũt᷑.ꝗᷓete cũ matia coꝛrũpunt᷑ Arguit᷑ intellectus impedit᷑a coꝛꝑe.ꝗ a
omõ
pediꝰ a coꝛꝑe eſt incoꝛpe.⁊ ſic hlus impedit᷑a coꝛpoꝛe.ſi cut viſus ipedit ſi oculi indiſponant᷑· Alio mõ aliꝗq impedit per accidẽs a coꝛꝑe. qꝛ ſcʒ in ſua operatõe vtit coꝛpᷣoĩe miniſterialt. qᷓ;ᷓuis nõ ſit in coꝛpoꝛe ſubiectiue et qð ſic ipedit᷑ a coꝛpoꝛe nõ ẽ necẽ eẽ in coꝛpoꝛe. ⁊ ſic in tellectꝰ ipedit a coꝛpoꝛequia ſcʒ intelligit per miniſtej⸗ rium ſenſuum interioꝛum 44
Querit᷑ vtʒꝝ intellectus poſſſbil de quo reſto. hic loquit᷑ ſit ſuba ſeparata Mm ꝙ Zireſto.manifeſte hic ↄparat intellectũ ad ſenſuʒ. ⁊ vult ꝙ ſenſus nõẽ ſi⸗
ke coꝛpoꝛe.id eſt ſine oꝛgano coꝛpoꝛali.ſed ĩtellectꝰ eſt ſe
haratus ſic ſcʒ ꝙ eſt ſine oꝛgano coꝛpoꝛall. O& aũt nõ poſſit dici ꝙ ĩtelleciꝰ poſſibil ſit ſůha ſeparata. patet
mo per experientis.qꝛ qͥlibet in ſeip̃o ↄgnoſcit intelti⸗
gere.ꝗ opʒ ꝙ in ipᷣo ſit hncipiũilliꝰ operatõnis. Scðo qꝛ nihil ðꝛ agere foꝛmalt miſi per foꝛmã queẽ in agẽte
ſed bo mo dicit᷑ foꝛmaliter intelligere. ergo opoꝛtet ꝙ
pꝛincipiũ illius actõnis ſit in homĩe.ergo nõ eſt ſeꝑa⸗ tum ab eo.ſic ꝙ ſit ſubſtãtia ſepata. Et eſt ſimile.nã aqua nõ dicitur calefacere caloꝛe ignis.qui eſt extra ip̃ᷣm ſed caloꝛe pꝛopo qui eſt in ipᷣo. Tertio quia ſeq⸗ retur ꝙ homo nõ eſſer intellehalis vel rõnalis⁊ růc in
hoie pfciſſima foꝛã eẽt aĩa ßſtiua. nõ em̃ poteſt foꝛma ſepata aliquam rem denomiĩare. Quarto ſi intellectꝰ?
poſſibilis eſſet ſubſtãtig ſeꝑata ſequeret᷑ ꝙ vno hoĩne intelligentẽ om̃ẽs homĩes incelligerent. Sequela pa⸗
tet. quia vnitas opatõnis ſequit vnitatem opantis. cuz ergo ſit vna ſubſtõtiã ſepata que eſt inrellcũs poſ⸗ fwbilis.ſequeret᷑ ꝙ illa ſubſtãtia intelligente om̃es in tellectus intelligerẽt. Merum eſt tamẽ ꝙ Muerroys ſoluebat iſtud vltimũ argumẽtuʒ ſic ſcz.ꝙ ſpẽs(qui bus fit intellectio)lunt actu in intellectu ſeꝑato.⁊ po rentia in fantaſmate. ⁊ ideo poſſet intellectꝰ mouere fantaſiam vnius homiĩs ⁊ nõ alterius.⁊ ſic vnus ho⸗
mo intelligeret alio nõ intelligẽte.ſed ad iſtam ſolu⸗ tioneʒ ſequit᷑ magis incõueniens. quia cum ſpẽs intel ligibilis ſit accidẽs vnñ accidens eſſet in diuerſis ſub iectis.ſ.in intellectu ſepato ⁊ in diuert fantaſmatibꝰ Arguitur.niſi intellectꝰ eſſet ſepatus ſequeret᷑ ꝙ intellectus ſit coꝛruptibilis. Sequela patet.quia ſi intellaꝭs nñeraretur ad nũerum coꝛpoꝝ · tůc pereũte coĩpoꝛe ꝑrẽt intellectꝰ. Dicẽduʒ ꝙ dupliciter alij qua foꝛma dependet ab aliqua materia. Vno mõ in eri?⁊ cõſeruari.⁊ ſic gime bꝛutoꝝ dependẽt a mate⸗
——————
ria. quia neceſſe eſt tales aĩas ⁊ fieri ⁊ ↄſeruari a maj teria. ⁊ ſic verum eſt ꝙ tales aĩme coꝛrũpunt᷑⁊ pereũt cum coĩpe. Alio mõ dependet aliqua foꝛmagmate⸗ ria ᷣm indiuidũãtõẽin qᷓ;tum̃ ad fieri.ſed nõ quan⸗ tun ad cõſeruari.⁊ ſic aĩma ratõnalis a coꝛpe depẽÿ det. quia nõ poteſt fieri indiuidua niſi a coĩꝑe. quia
ſi deus crearet aĩam ratõnaleʒ extra coꝛpus tůc eſſet ſubſtãtia ſeꝑata ⁊ nõ aĩma. Sileeſt de telectuqui
indiuiduat᷑ ꝑ accñs a cope. v ſupia dem̃eſt
6
——
Döz Odu
—
¶ Querit᷑.quot diſpões pᷣt habere irellecrus noſter 3
5 2 olio lix.
Arguit·ſi ſpẽs tntelligibtles eint in itellectii im gulariſate. tůc nõ rẽſentarẽtvle. quia eſſent idiuique
Döm g ſpẽs intelligibiles capiuntur duplr. vño
mõ̃ put compant᷑ ad ſublectuʒin quo funt.⁊ gulares. quia intellectus eſt in anima ſingulariq́he in diuiquaiad indiuiduatõem coꝛpis. Zllomõ̃ compa rant᷑ ſpẽs intelligibiles ad obiectũ quod rep̃ſentant. ⁊ ſic ſte vnuerſales. quia rep̃ſentãt vniuerſaie. Simile eſt de ſtatua regis.quia ſtatua regꝰ nõ repᷣſentat hunc vel illũ regẽ.ſed rege in ↄmuni.⁊ hoc ↄtingit ideo· qͥaĩ tellectus noſter eſt immaterial⁊ iõ ſpẽs intelligibilis
Veſt immaterialis.qᷓ; uis ſingularis.tamẽ põt repᷣſenta⸗
re aliquod vniuerſale quod nõ pateſt ſpecies plibilis que eſt in oꝛgano coꝛpoꝛali·⁊ immediate ꝑ materiam Rngularifatut.
Arguit᷑.plures hoies intelligũt vnũ obiectñ.er⸗ go halẽt vnã ĩtellectõem. Qõſequẽtia tener. quia vni tas opatõis ſequiꝰ vnitatẽ obiecti Dðʒ ꝙ ↄeeptꝰſi ue intellectꝰcapit᷑ duplr · vno mõ ꝙ actu ↄcipiendi.et ſic plures hoĩes non habẽt vnůj ↄceptum.accñq em̃ va riant᷑ ad variatõem pncipioꝝ materialium fiue ſubie ctoꝝ ad minus nũero.ſicut ergo ſte plures intellectus
nũero.ita ſunt plures ↄceptus nũero Aho mõ capitur
Vheeptue ꝓ re ↄcepta ſiue ꝓ obiecto.⁊ ſic plures homi⸗
nes pñt habere vnũ ↄceptum ſiue intellectũ. ꝙ ſſunt Feieun obiectum. E ſimile eſt de vilu. q; ples hoſes pñt habere vnũ obiectũ viſus.nõ aũt vnũ actum vidẽdi. Nec eſt mirũ.qꝛ ynitas nũeralis opatõis non ſequit᷑ vnitatẽ obiecti. ſʒ ſect vnitatẽ foꝛme opantis Lũ aũt ſic ſingula fiant. vt ſciẽs ðꝛ. qui ᷣm actum· pocãt ↄfeſtim accidit cũpſſit operuripꝑ ſeipᷣm · Elt qͥdem igitur⁊ tunc potẽtia quodam mõ·nõ tñ ſilr ⁊ anteaddiſcere aut inuenire · ⁊ip ſeautem ſeip̃m tũc poteſt intelligere. 3 4 olc Zreſto. determinauit de natura intellect? poſſibilis. hic ↄñter determiat qũo itellectꝰ ducit᷑ de potentia ad actum.⁊ pᷣmo qũo ducit᷑ ad actumꝑſpe⸗ ciẽ intelligibilem. ſco qũo ducitun ad actũ ꝑ obiectuʒ Pꝛimo ðt ꝙ tũc intellectus poſſibilis fit inactu quã
„——
do fit ſingulg.i.qñ recipit in ſe ſpẽs intelligibiles oĩm
Terũ ⁊ qñ recipit tales ſpẽs. tũc põt operari ꝑ ſeip̃m
et iõ tũc intellectꝰ eſt in actu ⁊ in potẽtia. Mſt eiñ in ac
tuꝑ ſpẽm intelligibilem.⁊ ſic eſt in actupᷣmo.ſed eſt in
potẽtia ad opatõem.⁊ iõ eſt in potentia ad actum ſecñ dũ. Mx quo ſequii᷑qꝙ itellectus eſt dꝛñter in potentia qñ habet ſpẽm intelligibilem ⁊ añqᷓ; recepit eã.qꝛ añq;
recepit ſpẽm jtelligibilẽ.ſ.añ addiſcere vel inuenire ẽ
in potẽtia ſimplr. qꝛ eſt in potẽtia tã q̃ ad actũ pmum qᷓ; quo ad actũſcðmſʒ habẽs ſpẽm intelligibile eſt in potẽtia ad qetũ ſcðm.⁊ halxt actum pᷣmum.qꝛ habet
foꝛmam p quam poteſt opari. qñᷓ intellectus ſic eſtin
actu tunc pᷣt ſeip̃m intelligere
Pom Ferenaſcz intleccct iwelrinpotn tia qñ nõdũ acqſiuit ſpẽs itelligibiles ſiẽ eſt itellectus pueri añqᷓ; hʒ vum rõis.qʒ in itellectu pueri nulis eſt
ſpẽs itelligibib. Alioꝰ accipit᷑ ireilectꝰ ꝓut eſt ſimpkr ĩ
actu. qñ ſcʒ vti ſpẽ intelligibili quã in ſe hʒ. fieut p 3 in phoↄſiderãte aliqͥd inphia· Tercioꝰ itellectus eſt
—„5
—7—53 O—e r—
e
2 5 „.
0
15 2 6 6— 1—
4 1 1
—
B e-—5/S43 ay — 24 3— 24 3* 6 3
—
—————————————————— z-———————————

— ſdd—2—
n 2
— frn
eſt hitus qꝛ eſt qᷓ
Queſtiones
n ⁊partĩ in poña·ſeʒ añ hẽt ſpẽm intelligi bileʒ · ſed ꝑ ip̃aʒ nõ ↄſiderat.ſicut ꝑtʒ in pßᷣo doꝛmiẽ telez ſcðo hui? Tũc ergo intellcũs ðꝛ in actu ſcʒ pꝛiꝰ/ A gunhi m ꝙag it duptt. moqð eſt eẽ in hitu. qñbʒ ſpẽm intelligibilẽ ſicut diũ ¶ ↄgnitois ſube Dmꝙ agere rapit vupłt· ne ritur in textu— CQ uerit᷑. quare Areſto. ðt in textu.ꝙ intellcũs ha bens ſpẽm nõ eſt eodẽ mõ in poña ſicut añ addiſcere aut añ inueĩire Mm ꝙ hoc ðꝛ ad denotãdũ ꝙ a liquis duplr põt reduci aq actuʒ ſciẽdi ſiue ad halẽ dum ſpẽm intelligibilẽ. Eno mõꝑꝓꝛiãmuemõez.⁊ ralis modus pᷣncipãlit fit p fuʒ vilus. Scho ↄtigit ꝑhoe ꝙalids ab alio addiſcit.⁊ talis modus acqͥren di ſciam ſiꝑ auditũ ⁊ hoc eit qð dicit Areſto.ꝙ ſũt duo blus diſcipline.ſ.viſus ⁊ auditꝰ.qꝛ ꝑ illos bſus
poſſumꝰ diſciplinã recige.
Querit᷑.cuiꝰ nature ſit ſpẽs intelligibit.⁊ vtruʒ ſit S ſuba vel accidẽs Wm ꝙ ſpẽs inrelligibit eſt acei dens exñs in intellcũ ſicut in ſubẽo. Qð pꝛobat᷑ dua bus rõnibo.quaꝝ pᷣma eſt illudẽ foꝛma in quo aliqͥd eſt in actu quia actꝰ? ⁊ foꝛma idẽ ſt⸗.ſed ꝑ ſpẽʒ intelligi bilẽ intellcũs eſt in actu.ergo ſpẽs inrelligibil eſt foĩa ipius intellcũs.ſed nõ põt eẽ foĩa ſubalis.qꝛ non dat eſſe ſubale glicui materie. ergo eſt foĩa accñtal Scða rõeſt. intellcũs noſter Em Mreſto.eſt in poña.ergo eſt npoña hᷣm aliquã foꝛmã infoꝛmantẽ. ergo ſpẽs intel ligibilis ẽ foꝛma infoꝛmãs intellei.⁊ nõ põt eſſe talis
foꝛma ſubalis.ergo ẽ accidẽtalis
¶ ¶Cuerit᷑. in quo p̃nto ſit illa foa arcñtat Dẽm eſt aceñs de pᷣma ſpẽ q̃litatis¶ Arguit᷑ ꝙ nõ.qͥa ſi ic tũc eiſʒ hitus vel diſpõ. ſed nullũ iſtoꝝ eit dům. Döm ꝙẽ habitꝰ.qʒ eit qᷓlitas difficuit᷑ mobit cuz
tercide Snima
pte rei Znoſcibi · ⁊ſic qᷣdditas ſeu defiꝰ rei ðꝛ 6%6 noſcẽd.⁊ ſic dicimꝰ ꝙ vnũqðq; ↄgnoſcimꝰ ꝑſuã de
finitõeʒ.⁊ illoꝰ accñs nõ eſt pᷣnꝰ ↄgnitõnis ſube 6
¶ Arguit᷑. nihil agit vltra uã ſpẽʒ · qᷓ accñs nõẽ̃pn
mõ ꝓpꝛie kʒ ꝙ agere ẽ aliquẽ etfcm̃ ꝓducere.⁊ ſic nihil agit vltra ſuã ſpẽʒ. qꝛ effcũs cãe efficiẽte nõ dẽt eẽ dig ni cã. lioꝰ capit᷑ agere cõiter. ꝓut extẽdit ſe ad reꝝ pñtare. ⁊ ſic aliqͥd pᷣt agere vltra ſuã ſpẽz ſiue naturã qʒ effcũs ſte repñtati ſuaꝝ cãꝝ·⁊ tñ cã excedit ſpẽʒ ef fectꝰ.vt yma go regꝰ repñtat regẽ ⁊ tñ ymago ẽ accũs ·
Voniã autẽ alind eſtmagnitudo ⁊ mag nitudis eſſe.⁊ aqua⁊ aque eſſe. ſicĩmuł tis alijo. nõ aũrin oĩbusĩ quibun dã em̃ idem eſt eſſe carnis aut carnẽ · aut alio ergo · autaliter habẽte· diſcernit caro em̃ non ſine materia· ſed ſicut ſymũ hoci hoc. Sẽſitiuoqͥdem igiturca
lidum ⁊frigidum iudicat. ⁊ qhoxꝝ ratio q̃daʒ ·
caro alia autem aut ſepata aut ſicut circũflexa ſe
hẽt ad ſeip̃am cũ extẽſa ſit carni eſſe decernit.
Poſtqᷓ; Areſto. dixit qũo intellcũs fit in actu p ſpe
riem intelligibilẽ. Hic ↄñter determĩat qůo intellec⸗
tus fit in actu ꝑ obiectuʒz. t intẽdit dicere in textu JnS⸗ gqdditas rei materiab eſt obẽm noſtri intellcũs. Et
hoe ſic piobat. q aliudeſt magnitudo.i.ſutpoſitum
ĩimathẽaticalib ⁊ mᷓnitudis eſſe.i.qͥdditas ſiue de
Pus dem̃ ſit ꝙ ſp maneat in inteicũ Gt qñ arguit᷑ fnitõ.⁊ et/ aliud eſt aqua.i.ſuʒpoĩtuʒ ĩ rebus phᷣicali
Ddiſponit hoĩ
—
ergo ſpẽs icelligibił erit einſdẽnature cũre intellcã.ſ 3 res itellecta ẽ ſuba. ergo ſpẽs itelligibiłẽ ſuba ð ꝙ nullo mõ et ſite de ſpẽ itelligibiii ⁊ ßſibili. q res ꝑ ſe bſibir a toto gñe eſt accñs.⁊ iðo põt eẽ eiuſdẽ nature in oꝛgano ſicutĩ ſubẽo.ſʒ res ĩtelligibil nõ eſt necãrio sccñs · fedobʒ ſpẽʒ eius eẽ accñs. qꝛ dẽt eſſeĩ intellcũ fieut foꝛa.ſed ftelligibilia ſt qñq; ſube. ⁊ ſic eſt ĩpoſſi bile vy ſpẽs itelligibil ſit eiuſdẽ nature cum te itellcã oto gfie. qꝛ accũs nõ eſt eiuſdẽ nature cũ ſuba Nrguit.ſi ẽs jtelligibil eſt accñs. ergo accñs erit pnↄgnitõnis ſuße Dicẽdũ ꝙ duplx eſt pnꝰ cog
nitõnis ſube. Aliqð eſt 3e tenet ſe ex pte ↄgnoſcẽti.⁊ eliei ↄgnoſcẽte ſicut foĩa cog⸗
hoc ſꝑ erit aecũs· qꝛ dẽt
ez ad ſciaʒ. ergo ẽ diſpõ. Dã ꝙ ſpẽs intel
ligibilis capit᷑ duplr. Eno mõ m ehen ſie itus qꝛ eſt q̃litas ðificult mobit. qꝛ nõ põt remo kertabintellc. Aliomõ capit᷑ ſpẽs intelligibit in oꝛ dine ad ſciaʒ que reſultat ex ſpẽby intelligibilib ſimł uz luĩne intelicũali.⁊ ſic põt dici diſpõ.qʒ diſponit ĩ tellectũ ad hac ꝙ talis hitus reſultetĩ intellcũ. hocti ꝑaccñs eſt qꝛ nõ opʒ ſo hituʒ elici ex luĩne ꝛ ſpẽbus. S qͥbus ptz. ꝙ realit dꝛñt ſpẽs intelligibił⁊ ſcia. qᷓ; nis em̃ ſpẽs imelligibil ⁊ ſcia ſint de vna ſpẽ qᷓlitatis
tñdꝛñt ſicut oꝛiginãs ⁊ oꝛigiatuʒ. qꝛ ſp
eſt oꝛigo ſcie relultãte ex ſpẽ ⁊ luine itellcũs
¶ rguit᷑. ſpẽs ſenſibit eſt eiuſdẽ nature cñ ßſibili.
bus.⁊ aqueeſſe.e.qͥdditas ĩ rebus phicalib· ⁊ ſikr eſt n oĩbus alijs rebus tã mathẽaticaliꝰqᷓ; phicalibus hoc tñ nõ eſt vłe ĩ oĩbus ſcʒ ꝙ aliud ſit ſuꝝpoĩtuʒ et a liud qͥdditas.qꝛ ĩ q̃buſdã ſcʒ ĩ ſepatꝰ a materia ideʒ eſt caro et carnis eẽ.i.idem ẽ ſuppoꝰ et qͥdditas. Qt poĩtur ibi caro pꝛo exẽplo ĩ ſepatẽ.qꝛ ſepata ſte nobis ignota ſub ſuis ꝛijs noĩibus.ᷓ opoꝛtuit circũloq; ta lia ſfepata ꝑ aliqua materialia nobis nota Ex his ergo ſic ↄcludit Areſto.qꝛ em̃ aliud ſte ſuꝑpoĩtum et natura ĩ materialibꝰ.aliud ſcʒ in oꝛdĩead poñam ↄg nitiuã. ſicut ergo ſuwoꝰ ↄgnoſcit᷑ ꝑ ßſum.ita qͥddi⸗ tas ↄgnoſcit ꝑ itellem̃. qͥcqc aũt ↄgnoſcił᷑ pꝛope ꝑa⸗ liquã poñam eſt eius o bẽmeſt&ᷓ alia poña ĩ nobis qᷓ ↄgnoſcũtur ſingtaria ſcʒ ſenſus qͥꝑ ſe dircẽ cognoſ⸗ eit hoc calidũ hoc frigidũ.et alia prictaria. Aut ſi ſit eadẽ poña ↄgnoſcens vtrũq; tůc illa poña hʒ ſe aliter et aliter. qꝛ talis poña dircẽ ↄgnoſcit vle ſcʒ kretkũs ſed reflexe ↄgnoſcit ſinglare
Iteꝝ autẽ ĩ his que abſtractõe ſtj rectum ſi⸗ cut ſymũ cum cõtinuo em̃eſt Quod autẽ qd erat eſſe.ſi eſt ⁊ alterum recto eſſe ⁊ recto alio. Sit em̃ dualitas altero itaq; aut aliter habẽ
roſet· ſeſpẽs itelligeeft hohenlnnfe teſe iudicat. Vm̃ino ergo ſicut ſepabiles res a
tellcũs hẽat ſpẽʒftelligibilẽ nõ erit ĩ ipo ĩtelicũ ↄgni o · Aliudeſthn ↄgnoſcẽdier pte rei ↄgnit
mareria.ſi ⁊ quecirea intellcm̃ ſt? Mic Zreſto. rñdit vni tacite queſtioni.qʒ poſli
ödiſic poltiin mut mmu
ſubj
7
4

jonöih wihn eNhcnhl diret dig tle adrz de naturi duſoze beaccs. ſcimut utalter teria ſe igiturc tioqdg. wſcaſ nactup ſe qo intellet⸗
cereintenu
nitis. et ſ.w
ſupoſitum
iuus ſiue de usphicali bikreſt hicakbus poituz et a nateria ideʒ ddiras. Qt ata ſl nobis circũloqͥ ti Erhis — dpoum
mlu iohe pa ſu inobis
nẽ cognol
u.Autliſie bzſealiter ſcʒ tio
rcumſ dautẽ qͥd recto alio. ier babẽ bilestest
u gpolt
ren
ſẽðꝛ ſeðo phicoꝛum. ergo videt ꝙctiã in eis ideʒ ſit ſupo ex natura. ſcuriaiijs fegate. Et vult ⁊ireſto teles ꝙ q;u mathẽ᷑aticalia ſint abſtracta a detmiĩata certa materia.qꝛ nõ ſt⸗ ĩ materia bſibjli ßᷣm rõnem. nñ ſunt ſepata ab om̃ matcria ſicut metapicalia Dꝛñt em̃ mathẽaticalia a phicalib ſicut rectũ a ſy mo · ꝙ rectuʒ determiat ſibi materiam.nõ tamẽ vter miatam et certamſed ſymũ determiat ſibi materi a3 rettam ſcʒ naſuz. Oʒ ergo ꝙſi debeãt mathẽaticglia jtelligi ꝙetiam ſepentur a materia ſ inglari ymagia⸗ bili. Sxquo ↄcludit&reſto. vnam autoꝛitatẽ ꝙ ſicut res ſt? ſeꝑabiles a materia ita ſt intelligibiles.qð eſt verum ſi materia capiat᷑ pꝛo materia indĩduali ſiue ſignata.qꝙ res exñtes ĩ tali materia n ſt ĩtelligibiles direete.ſed directe ſt/ ſenſibiles. opoꝛtʒ ergo ꝙ res in⸗ tellecta ſepetur a materia ad miꝰtli Elel ab om̃i ma reria ſicut metap hicalia. Vnde patʒ ꝙ illa(q̃ ſunt ſimplt ſeꝑata a matia) ſũt ſimplt itelligibilia ⁊ nul⸗ lo modo ſenſibilia Querit᷑.vtrum idem ſint eẽntia ⁊ ſuppoĩtum.i.na tura ⁊ ſuoĩtum. Mm ꝙ ſuppoitum ⁊ natura poſſunt capi dupkcit. Ejno mð put referũtur ad po⸗
tẽtias cogintias · ſicut Ereſto. ſoquit᷑ de natura? ſup poſito ĩ textu. Mt ſic dꝛñt natura ⁊ ſuppoĩtum in ma terialibus.quia ꝑ aliam ⁊ aliam poñam cognoſcũtur cum ſuppoituʒ ↄgnoſcat᷑ per ſenſuʒ.⁊ natura ꝑ intel⸗ lectum. ſed nõ in imaterialib.qa bi natura ⁊fuppoĩ tum ꝑ eandẽ poñam ↄgnoſcũtur. Atio mõ capiũtur natura ⁊ ſuꝝpoiĩtum abſolute.ſeʒ abſq; compatõe ad poñas cognitiuas.⁊ ſic vłinueniũtur natura ⁊ ſuppoj
pꝛopter ſimplicitatẽ diuinã. que nullam ſecuʒ patit᷑ compõnẽ. Vł intelligit᷑ de natura ⁊ ſuppoĩto in crea turis.⁊ tũc natura ⁊ ſuppoĩtum poſſunt capi důpſici᷑ Vno mõ pꝛeciſe ᷣm ꝙ repiũtur ĩ pꝛeditamẽto ſubñe lecluſis oĩbus accñtibus que ſunt ĩ ſuppoĩw.⁊ tũc na tura ⁊ ſuppoĩtum ſolum diſtĩguũeur ᷣm rõem. ⁊non realiter. qͥa tunc ſe habẽt ſicut ſupius ⁊ inferius que ſunt idem reałr. ſed diſticta fm rõnem. Alio mõ ca pũtur bm ꝙſupppoĩtum capit᷑ ᷣm ea que ſt⸗ in ſuppo ſito.⁊ ſic differũt realiter ſuʒpoꝰꝛ natura· quia mul ta ſt? accñtia ĩ ſuppoſit tam ĩmaterialib qᷓ; in ima⸗ terialibus. que realr diſtiguũtur a natura. Qxem⸗ pli grã. in ſubſtãtijs ſepatis ſte iſta accñtia iutellec rus et volũtas que realr diſtiguũtur a natura ſubñe feꝑate. Qt ſi arguat᷑.ex hoc ſeq ueret᷑ cynõ erit ma ioꝛ dꝛña inter naturã ⁊ fuppo in ſubſtãtijs ſeparat?. qᷓ in materialib quod eſt ↄtra Zreſto·ſep metaphi ce.¶Micẽdum ꝙ natura ⁊ ſutpo in materialib? ſeparat/ capiunt᷑ dupir Vno mõ quãtuʒ ad ſubſtã tias diſtinctas.⁊ ſit eſt eadem diſtictio manendo in pradicamẽto ſubñ̃e in ſeparat?⁊ materialibint natu ram⁊ ſupo. quia eſt ſoluʒ diſtietio rõnis. Alio mõ capiunt᷑ natura ⁊ ſuꝝpoꝰ quãtuʒ ad illa que in iᷓlð diſtictõem⁊ ſic eſt ma idꝛ dꝛña nature ⁊ ſup⸗ poſiti in materialib qᷓ; ĩ ſeparatꝭ. Et hoc pꝛopł duo Pꝛimo qꝛ inuenit᷑ real diſtinctio ĩ toto ↄtra quãliber ptem compatam ad totũ qð eſt qͥdditas vł natura i materialibꝰ. Exẽpli grã.tã aĩa qᷓ; coꝛpus ſti partes ſubñaꝝ materialiũ q̃ ſeꝑatiʒ accepte diſtiguũtur rea hiter ab boĩe. hoc aũt nõ eſt in ſapatis cum ibinõſti⸗
2
Geo
. Bliqs dicere ꝙ mathẽaticalia ſte abſtraeta a matia
— b.— pG=.
„. 5e.
* * 4 .*
ptes ↄſtituẽtes rotũ. quia ſunt foꝛme t̃. Seto q; quc dẽtia in matialibq̃ͥ ſunt in ſuʒpoitꝰgrã quoꝝ ſuppo ſitũ diſtiguit᷑ realra nata). nõ iij de rõe nate. net ſpe⸗ ctãt ad naturã hʒ ꝙ hmẽõi.ſʒ accũtia in ſepat?(q̃ repiũ tur in ſuppoĩto)et ↄſequunt᷑ naturã ᷣm ꝙ hmõi. Exẽ pli grã deſubſtãtijs ſeꝑatis ſt⸗ iteflectꝰ⁊ volñtas q̃ 3le⸗ quunt᷑ naturã ⁊ ſuppolitũ in ſeꝑatis ex q̃ qðlibʒ ſuppo⸗ ſitũ hʒ in ſe totã naturã.ſʒ in alia nõ ↄſequunt᷑ naturã. nec accũtia ꝓpa ſequunt᷑ ſup poſitũ. Eit ſic capiẽdo ſuppoitũ ſ̃ʒ ꝙ ẽ ſub acctib in diuidualib diſtiguit ↄtra naturã.⁊ er accñtia realit I Querit᷑ vtrum quidditas rei materialis ſit obiectũ noſtri intellectus à Micendũ ꝙ ſic. qð ꝓbatur diab⸗ rõnibus. pᷣma illud eſt ꝓpꝛium obiectũ alicuiꝰ potẽtie quod ꝑꝓpiam ſpeciem immutat ralẽ potẽtiã. ſeq q
ditas rei materialis immutat intellecti per ꝓpᷣam ſpe
ciem. Maioꝛ patʒ inductiue in ſingulis potẽtijs.qꝛ hᷣẽ
obiectũ ſenſus cuiꝰꝓpa ſpẽs recipit᷑ in ſenſum.vt coloꝛ
in viſum ſonus in auditum ꝛ ſic de alijs. Minoꝛ
ꝛ illius ſpẽs itelligibilis eſt apud itellectũ. cuiꝰ funtaf maẽ apud ſenſum. ſed maifeſtũ eſt ꝙ ſolũ res matiat
habʒ fantaſma apui ſenſuin ꝗᷓ ſolũ tal res hʒ ſpẽm in⸗
telligibilẽ apud intellectũ.Waioꝛ ꝓbat̃qꝛ ſpẽs iteili⸗
gbil aduenit itellcũi poſſbili ex reſi ultatõe fantaſmat⸗ Rtutem lumis intellectus agentis.ſi ergo reſ ultat ſpe ies intelligibił a fantaſmate.cuius fantaſma nõ eſt apud ſenſum illius ſpẽs intelligibil nõ eſt apud intelle ctum. Winoꝛ ꝓbat᷑. quia immateriaſia nõ halẽt ꝓpa fantaſmara.cũ fantaſmata diffundant᷑ cum aliquaqᷓ; titate ad ſenſum.que nõ poteit eſſe in immaterialib cñ ibi nõ ſit materia Tcða rõ ſtat in hoc. obiectũ ⁊ poten
ſitumi ente increato ſcʒ in deo. ⁊ ſic ſunt ſimplr idem tia dñt ꝓpoꝛcõnari adũicẽ ſ;iñteſlecrꝰeſt foꝛa ↄiũctg
moterie· eʒ coꝛꝑl. licet nõ ſit in oꝛgano coĩpeo. ergo ei? obiectũ debʒ eſſe aliqð materiale.ſed nõ poteſt eie ma tertale ſingulare. qꝛ boc ſolũ ↄgnoſciẽꝑ ſenſum.ergo de bet eſſe materiale vle ſiue qͥdditas rel material. Ma ioꝛ patz. qu ia obiectũ ↄiungitur ip̃i potẽtie.ſed int᷑ il⸗ la(que ſunt ↄiungibilia ad inuicẽyneceſſe ẽ poget onem. Ex quo ſequit᷑ ꝙ ĩtellectus ſolũ habʒ apud ſeſi militudines ſpẽrum ſpẽa liſimarũ.⁊ nõ generũ. ¶u⸗ ius ratio eſt ex dictis ſumenda.qu ia ex fantaſmatib re ſultant ſpẽs in intellectu.⁊ fantaſmata ſunt ſpẽs ſingu lariũ. ille ſpẽs reſultant a fantaſmatib que repᷣſentãt vłia ꝓpinquiſſima ip̃is ſingularibꝰ. ſed iila eſi ſilitu⸗ do ſpẽi ſpẽaliſſime. ergo apud intellectũ ſolũ ſunt ſimili. tudines ſpecierum ſpẽaliſſimarum Arguit᷑ ex boc ſequeret᷑ ꝙ ſolũ intelligeremꝰſpiẽm ſpẽaliſſimã qð eſt flm. Seq̃la patʒ qʒ ſolñ hoc ꝑcipimnꝰ Paliquã potentiam.cuius ſimilitudo eſi apud ilã po tentiam 4 D m ꝙ iſta ſpẽs intelligibił ſpẽiſ pẽalilſij me etiã eſt ymago rep̃ſentãs oĩa ſupioꝛa eẽntialr ſe ha bẽtia ad ſpẽm ſpẽaliſimã qꝛ q̃cunq;.ſunt realr eadem ꝑeandẽ ymaginẽ repᷣſentãtur.ſicut patʒ de ymagie reÿ gls· que reßſentat hominem. aial.coꝛpꝰ aĩarumcoꝛpꝰ? et ſic de alijs. Sic igit eſt dõm liter eadẽ cũ inferioriby.ergo etiã ymago ſiue ſpẽs intel· ligibit ſpẽi ſpẽaliſſime rep̃lentat oĩa ſuꝑioꝛa que ſunt ef ſentialiter eadẽ cũ ſpẽ ſpẽaliſima ¶Q uerit᷑. q̃re tũr nõ itelligimꝰpᷣmo ſpẽm ſpẽaliſſʒ pralẽ ymaginẽ. ſʒ pᷣmo itelligimꝰ ꝑeã ens ⁊ alia q̃ ſunt cõia ad ſpẽm ſpẽaliſſimã Dðm ꝙ ß ꝓueit er defeñ intellectꝰ nrieꝝ quo em itellectꝰnoſter ẽ in beßalet eitetiee inipe
matialib accñtia indidu⸗
ex quo ſupioꝛa ſunt rea
1 ₰ℳ 64) te ——. 25 PA
Pepl
— N 5
2 Al⸗-C ſpß. Be — l. rS.ll fu- S. —)*— S n
4
S 3 ob*) 3 7 2 ß [l.

Queſtiones
mo intelligit illa que ſunt mag potẽtialia ⁊ illa ſunt magis cõia. Simile eſt de ſu qꝛ bſus viſus ꝑymagieʒ viſibilẽ alicꝰ detmlate rel pmo pcipit aliqð ſingulare ipius cõis. ſicut aliqͥs vidẽs hoĩem venientẽ pmo 5g 5 noſcit eũ eſſe ſubſtantiã añiqᷓ; ↄgnoſcat eũ eẽ ſoꝛtẽ. ⁊ ta mẽ in viſu ſuo hʒ ſpẽm viſibilẽ joꝛtꝭ. In ſignũ cuiꝰ v⸗ bi eſt pfectus itellcũs ſicut in ſubſtãrijs ſeparẽ.ibi pᷣmo intelligit ꝑ talẽ vmagiem ſpẽm ſ pẽaliſſimã.quod ↄtin⸗ git ꝓter pfectõem intellcũs earum Zirguit᷑ ſi ſolũ ſititudies ſpẽꝝ ſpẽaliſſimarum ſunt apud ĩtellem̃.qᷓ qdditas rei matial nõ eſt obiectũ nrĩĩ tellectus.qꝛ qͥdditas nõ eſt ſpẽs ſed genꝰ. Dm ꝙ ſſta locutio.ſikitudies ſpẽn ſ pẽaliſſimaꝝ vł qͥdditatis eſſe apud noſtꝝ itellem̃ pᷣt duplt mõ hm ꝙ accipiat qͥdditas ſᷣm ſutpdem pſonalẽ.ſic ꝙ vna qd ditas rei matiar ſit apud noſiꝝ itellem̃.⁊ ſic eſt locutio fla. Alio mõ pt ĩtelligi m ſuppõnẽ ſimplicẽ.⁊ ſic ẽ ve ra.qt ſpẽs illiꝰ qͥdditatis ⁊ illius ſie apð noſtꝝ itellẽʒ q q̃libʒ Idditas rei matial(ſi eit itellcõ hz ſuã ꝓpꝛiã ſpẽm apud noſtrum intellectum rgut᷑ ſubſtãtie ſepate peipiunt᷑ noſiꝝ irellem̃ et nõ ↄtinent᷑ ſub qͥdditate rei matial. qꝛ talẽ nõ bre qdditas rei matial nõ ẽ obiectũ noltri itellcũs.ſʒ aliq cõius Dðm ꝙ nõ oẽ(qð qͥcũq; mõ ↄgnoſci ꝑ ali⸗ “ quã poñameſt obẽm illius qð ↄgnoſcit ꝑta — ſẽ poñam ſm elꝰꝓpꝛiã ſpẽm.ſicut viſus ↄgnolſcit mag⸗ nitudinẽ q̃ tamẽ nõ eſt obiectũ viſus. qꝛ ſpẽs magnitu dinis nõ veit ad viſum ſed coloꝛis. Silr eſt h dõmꝙ ſube ſepate nõ ↄgnoſcunt᷑ ꝑintelleĩ ſic ꝙ ſpẽs ean ſint Rpñd itellectũ. ſece Zaitione reꝝ mtialiũ nos maũ dici iñgnitõeʒ rerũ im̃at afi. Et hoc ↄtĩgit tri plr. vno mõꝑ viã ſilitudis ſiue reducẽtie. Alio mõper
ſ vã remotõis. Tercõ mõꝑ viãgpoꝛcõnis. Per vã ſili⸗ tudinis qꝛ qñ ĩueimus in iſtis iferioꝛib aliquã ſilitu dinem ad̃ ſubas ſepatas.⁊ ꝑ ill ſilitudinem dicimus
poc idem eſſe in ſubſtãtijs ſepatẽ.qð eſt in iſtis iferioꝛi⸗ bus ſicut ↄgnoſcimꝰ deñ aut ſubam ſepatã intelligere ex hot ꝙ hõ intelligit. Per viã remotõnis ſicut dicimꝰ deũ aut ſubain ſepatã nõ eẽ lapidẽ qꝛ ſapis ẽ ĩpfectus Itẽ ꝑviã ꝓpoꝛcionis ↄgnoſcimus numeꝝ ſubarũ ſepa arum ꝑ numerũ motuũ celeſtiũ Nrguit᷑ intellcũs eſt ĩimatiał qᷓ eiꝰ obiectũ ẽ ima teriaſe Dm ꝙ matia capit᷑ duplr. vno mõ pmate ria ſignata.i.defmiĩata.⁊ ſic obiectũ intellcũs eitimate yiale.i.abſtractũ a tali mat᷑ia. qꝛ tał matia facit in rebꝰ matialib ſinglaritatem ſiue ĩdiuiduatõem. ſed ſingła re mariale nõ p̃t dircẽ itelligip intellem̃.& tałmatia i⸗
— d— 4* 5
5
c4 pedit dircãm itellectõem itellcũs. Alio mõ aceipitur D matia ꝓmaria in ſpẽ ſiue in cõi.⁊ſic matia eſt aliqͥ mõ Iele foꝛmal.⁊ h ſe ſicu aliãq imatialepᷣↄpᷣrõem̃ ad ma⸗ teriã ſignatã. Et ſic ðt Areſto in ſcdo phicoꝝ. ꝙ pres f F O viffitõis ſt foĩales ⁊ ꝑ ↄñs ĩmatiales Per hᷣ ðꝙ qͥddi
tas rei matiałẽ ĩmarial· qꝛ ñ icludit matiã ĩdidualeʒ
EArguit᷑ maioꝛ ẽpoꝛcõ imatialius ad ĩmatialia q; imatialiũ ad mſi. ſellcũs ẽ imatiat ᷓ eiꝰ ob iectů erit qͥcditas rei ĩmatial Dm ꝙ duplx eſt ꝓ
poꝛcõ · q̃dã ẽ in nat̃a.⁊ tgłꝓpoꝛcio nihil facit ad ↄgnoſ
O..—,— e ſe ibilitatẽ. qꝛ illa q̃ſ ſchla in nat᷑a nõ ſp ab iuicẽ ↄgnoſ⸗ E n
cunt᷑. Alia ẽꝓpoꝛcõ fᷣm ſpẽm rei ↄgnite ßʒ ꝙ dicimꝰ ꝙ 6, ⸗— ſitudorei ↄgniteẽi gnoſcẽte. ⁊ tał ſiitudo facit ad
„ ↄnnitõem alicui- ⁊talẽ ſi itudinẽ hñt ĩmatialia ad in ilc̃nri · ꝙ; pñt eẽ in intellcũ ʒ ſpẽz itellgibilẽ Sile
8 5 35)—— —* vr—„ 5 Pal 2 4 E. 3. ₰) ſc l— ſ⸗ r 3. F NX.) S 5 ₰ XTF 6— S 4 ₰—3— 5————— — Sÿ 5 S,E) 3 pl G — hX ſ—5
„
—
„
Ve ſwal obenk
terci de Anima
pðt iueniri in ßſu. qꝛ illð nõ ↄgnoſcit ꝑ viſum qð eſt ei file in natura. q tũc viſus ↄgnoſcerʒ auditũ. qꝛ auditꝰ eſt naturat poña ſicut viſus. ſed viſus magꝭ ↄgnoſcit illð qð eſt in ip̃o hm ſpẽm viſibilẽ ſicut ẽ coloꝛ Erguit᷑ videt ꝙ ens ſit oblectů intellcũs·qꝛ illðeſt obiectů nri intellcũs qð pᷣmo cadit in nrm̃ itellem̃. ſed ßᷣm uicẽnã ens pmo cadit in intellcm̃·ꝗᷓ eſt eiꝰ obẽm m ꝙ illðñ eſt obẽm alicꝰ poñe· qð qᷓlitcũch cog noſei᷑ ꝑtalẽ poñam.ſed qð cadit in ipᷣamꝑꝓpamn ſpẽʒ ſed ſpẽs entis nõ cadit in intellcm̃ nrm̃.ſed ſpẽs intelli⸗ gibil qͥdditatis rei matial · cũ tal ſtatiʒ diffundat᷑a fã taſmate vt dictum eſt 2 Arguit obiectũ alicꝰ habitꝰ nõ pᷣt excedere obẽʒ poñe in qua eſt tal hitus. ſed ens eſt obẽm ſapiẽtie q̃ẽ habitꝰ intellcũs.ꝗᷓetiã erit obẽm intellcũs Dðʒ ꝙ obiectũ alicꝰ poñe pᷣt tripłr aſlignari. vno mõ ſᷣm cõita tem pᷣdicatõis ᷣm ꝙ illud ðꝛ obẽm alicꝰ poñe qð qᷓcũ⸗ q; mõ ꝑtalẽ poñam p̃t ↄgnoſci.⁊ ſic vilibile pᷣt dici ob⸗ iectũ viſus.⁊ ens obẽm intellcũs. Alioꝰ aſſignat᷑ obie ctũ alicꝰ poñe hᷣm pᷣmitatẽ appꝛopᷣatõis ·⁊ tũc illud ðꝛ obẽm alicꝰ poñe qð pᷣmo agꝛopat᷑ tali poñe.i.qð ꝑꝓ⸗ pꝛiam ſpẽm imutat poñam. ⁊ ſic coloꝛ eſt obẽm viſus et qͥdditas rei matiał eſt obẽm intelicũs. Tercioꝰaſiqᷓ tur obẽm penes foꝛmalitatem obicctał rõis.⁊ tůc ðꝛ il⸗ ud obẽm alicꝰ poñe ſub cuiꝰ rõe refert᷑ res ↄgnita ad ip̃am poñam.⁊ ſic lumẽ pt dici obẽm viſus. ⁊ veꝝ ob⸗ iectũ intellcũs.qꝛ oĩa q̃ vident᷑ ſub lumie vident᷑.⁊ oĩa. q̃ intelligunt ſub rõe ver intelligunt Per hoc qᷓ ad ar⸗ gumẽtũ ðꝛ. ꝙ obẽm alicꝰ habitꝰ nõ p̃t excedere obẽm ſue poñe vłꝓpum vł cõe.qᷓ;uis qᷓ obẽm ſapientie exce⸗ dat obẽm ꝓpů intellcũs.ſcʒ qͥdditatẽ rei matial· nõ tñ excedit obẽm qð ſumit m cõitatẽ pᷣdicatõis qð ẽ ens Uł pᷣt dici ꝙ qͥdditas rei matial accipit᷑ dupliciter vno mõ hm ſe.·⁊ſic ens muleũ excedit qdqitatẽ rei ma⸗ terał. Alioꝰ accipit ᷣm illa q̃ aliqj mõ ſti reducibilia ad qͥdditatẽ vl ſicut pᷣnripia vł ſicut ꝓp̃etates vel ſiẽ cauſe aut eftectꝰ.⁊ ſic om̃e ens ↄpᷣhendit᷑ ſub qjdditate rei matiał. qꝛ deus ⁊ ſube ſe pate ſtẽ pᷣncipia qͥdditatis
et accñtia ſtẽ ꝓpetates qdditatis.qᷓ oĩa entia ꝑ ipᷣaʒ qd
ditatem ↄgnoſci poſſunt . rguit᷑ videt᷑ ꝙ vexꝝ ſit obẽm noſtri intelleũs.ꝓ⸗ at᷑. qꝛ ſicut ſe hʒ bonũ ad appetitũ.ita ſe habʒ veꝝ ad intellem̃.ſʒ bonũ ẽ obiectũ aꝓpetitꝰ.qᷓ veꝝ erit obiectuʒ intellcũs Dðm ꝙ vey capit᷑ duplr.vno mõ foꝛma liter bm ꝙ eſt paſſio entis.⁊ ſic nõ eſt obiectũ nrĩ intelle ctus ꝓpter duas cãs. ᷣma eſt qꝛ ercedit nrĩ intellectũ cũ ↄuertat᷑ cũ ente qð nõ eſt obiectũ intellcũs vt dem̃ ẽ Scða cã eſt. qꝛ eſt ↄditio ci rca rem intellcãm.⁊ nõ eſt res intellcã. Zilio mõ accipi᷑ veꝝ marialrꝝ illo qð eſt veꝝ ⁊ ſie ad huc capi dupłr. vno mõ incontractꝭ.⁊ ſic excedit intellectũ noſtꝝ· qꝛ ſic etiõ inuenit᷑ in ĩmatiali⸗ bus q̃ nõ pñt ↄgnoſcia nobis ꝑꝓpas ſpẽs. Alio mõ accipiꝰꝓ do ↄtracto ad verũ matiale.qð eſt ſimplxi. ↄgnitũ in pᷣmna opatõe inteilcũs.⁊ ſicẽ iꝗẽ qð qͥdditãs rel matialis· qꝛ tamẽ veꝝ ſignificat quãdã ↄditõeʒ cir ca obiectũ intellcũs.ꝗᷓ nõ ↄueniẽter pᷣt poni obiectuʒ in tellectꝰ.ſed dʒ ip̃m obiectũ ᷣm ſe deſignari W Arguit᷑ vłe eſt obiectũ intellectꝰ.qꝛ nihil intelligi tur niſi vle ſaltẽ dircẽ Dm ꝙ vłecapit᷑ dupkr vno mõ foꝛmalr ꝓut ſignificat quãdã intẽtõem ſctjam fac/ tãp intellectũ. ⁊ ſic vle nõ põt eſſe obiectũ intellectꝰ, qa ſit jetur ↄgnitionẽ pᷣmã intellectumeꝝ hocem̃ꝙ qͥd
.— 1
E
uã. atu ₰ 1
3 pꝛa ants . taſia. fan uate inſ
lecns re
S3
ſingular
taſmatib
ſemꝑinte
Nala id ei
igthocq
lem inell
d fnam
Alomöy
naſnata
ſermni 59 unnaim
9 u.! n 6. pa ſcurd Rüdeman FVui

gngkobie c lud eiqpp⸗ ems ercio ahigj tüc dzi
Sqgpitaad
tatẽ reima⸗ reducibilia ates vel ſiẽ ub qͥdditate a hdditutis tapipazqͥd
iintellcũs. ꝓ⸗ habz vz id entobicmz wo mo hoema uömiintelle m̃ iteilecr chs vt demẽ cim. ⁊nõ eſt xilo qð elt ontrac. iſic . s. Aliomo ſinhi qð qduis 5 Hdiöez cir ni obieciuzin
aplinlig pil dupk Wo
emſchamfa
jintellet“ bocemgo
vle
1
— 8 2 5/*„20„„ 7—
c p
3 Pe v l v n ur 6 to fild
.. reſto telis
diras gnoſcit᷑ vt rõicabil multis· intellcũs ſibi aten⸗ buit ſcam intentõem. vt eẽ genꝰ vl ſpẽm. Zlio mõ ca; vłe materialt ⁊ ſic ſignificat naturã cui poteſt attri bui ſcða intentio.⁊ ſic iteꝝ capit᷑ duplr.vno mõ cõiter Put extendit ſe ad om̃e vle. ⁊ ſic eſt minꝰcõe. q vlin ĩ materialib nõ immutat inte tlem̃ per ꝓpꝛiã ſpẽm.Z⸗ lio mõ accipit vleꝙ vli materiali.⁊ ſic eit idẽ ddi ras rei materiat.⁊1õ põt poni obiect ſicut qddiꝝqs. nllo mõ foꝛmalt. ſed tamẽ ↄueniẽtiꝰ ponit᷑ qͥdditas p obiecto. q vle materiale etiã extẽdit ſe ad genera.· ſʒ ge nus nõ habet ſuã ſpẽʒ in intellcũ ſicut ſpẽs ſpẽaliſſima MQuerit᷑ vtꝝ ſinglare poſſet ↄgnoſci per noſtʒ intelle cum Dõm ꝙ dupłx eſt ſingiare. quoddã eſt mate iale. vt ſoꝛtes. qõdam eſtimmateriale. vt gabꝛiel. St ergo intelligat᷑ queſtio de ſingłari imateriali.dům eſt ꝙ directe ab intellectũ ↄgnoſci poteſt.qᷓ;uis non ꝓpꝛie ↄgnoſcat ab intellcũ nròꝓpter defectũ ĩtellcũalitatis noſtte· x quo patz ꝙ ſinglaritas pciſenõ impedit? tellectõem dircãm.ſ iruc cũ materialitate. Si vero itelligat᷑ dehee iali tũc ðꝛ ꝙ ſinglare ma⸗
teriale nõ pᷣt dircẽ ↄgnoſci per intellem̃ jed refiexe.llð
nũt ↄgnoſcit᷑ dircẽ per aliquã potẽriã cuiꝰ ſpẽs eſtĩ po tentia ↄgnoſcẽte ſicut coloꝛ per viſum. qꝛ ꝗᷓ ſpẽs intelli Zibil qͥdditatis rei materiateſt apud inteliectũ.ſic qͥd
ditas dirchↄgnoſcit᷑ per intellectũ.ſed ſpẽs ip̃ius rei
ſinglaris nõ eſt apud intellectũ.ꝗᷓ ſingulare nõ intelligi
tur ꝑ intellectũ directe. ſed reflexe. Eſt eĩ cognitio re⸗ fiexa qñ intellectus noſter aplicat ſpẽm intelligibilẽi⸗ materialẽ ad fantaſmata alicuiꝰ rei ſinglans.⁊ in tali
ſpẽ aplicata ↄgnoſcit ſingulare
Ndut
imn cõi.qꝛ paſſio triãguli nõ ↄueit
¶ Querit᷑ vtꝝ eodẽ mõ ↄgnoſcant᷑ natura ⁊ ſumpoſij tum Võm ꝙ loquẽdo de natura ⁊ ſupoſito in ma terialib tũc ſuppoſitũ qᷓ;tũ ad ſua accñtia ꝑ ſe ↄgnoſci turꝑ ſenſuʒ extertoꝛem.ſed ſuʒpoſitũ acceptũ ſubaliter ↄgnoſcit᷑ ꝑ ſenſum interioꝛẽ ſeʒ cogitatiuã vł eſtimati⸗ uã. Natura aũt ↄgnoſcit᷑ dircẽꝑ intellem̃.p̃t eti ĩtel lectꝰ ↄgnoſcere ſingłare ſed reflexe.ſcʒ ꝑ ꝙ reflectit᷑ ſu pꝛa naa fantaſmata foꝛme qͥbus fit fan taſia. fantaſia aũt eſt acrꝰ hũ ĩterioꝝ·iõ ſpẽs Teſer uate in ſeñſib interioꝛib dicint᷑ fantaſmatacũ qᷓĩtel⸗ lectus redit ſup̃ illas ſpẽs tũc intelligit ſingulare Arguit᷑ ex hoc ſeq̃ret᷑ ꝙ intellectus ſ ↄgnoſceret ſingulare qꝛ intelicũs noſter ĩin intelligẽdo ſp vtit᷑ fan taſmatib ſʒ fantaſmata repñtant ſinglare.ꝗᷓ intellectꝰ? ſemꝑ intelligit ſingare Dm ꝙ intellectꝰ noſter du plr vtit᷑ famaſmatib. vno mõ ↄuertẽdo ſe ad fantaſ⸗ mata id etRea cit vie⁊ meibln hot vle in fãñtãſinatib ⁊ ñ manet apð fantaſmata ſed intel ligit hoc qð repñtat᷑ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ.⁊ ſicẽ verũ ꝙ ſemp intellectus intelligẽdo etiãaliað vłe conuertit ſe ad fãntaſmata vt pʒ ꝑ exemplũ infra poſitũ de triãglo Mlio mõ vtit᷑ inteliectꝰ fantaſmatibꝰ reflectẽdo ſelup̃
—
Fantaſmata.⁊ hoc eſt hie oꝛdinẽ ad fantaſmata ſiẽ ad Lernnnũ ↄgnitõis.⁊
5 ↄtingit qñ intellcũs iã reſpiẽ fã taſmata?m ꝙ hmõi.⁊ ſic nõ intelligit vle ſed ꝑticlare⁊ indiuiduũ. Exẽplũ huiꝰ pᷣt dari de triãglo. qꝛ demon ſtrans paſſionẽ triangki ineẽ trianglo accipirtriangm
i itrianglo.⁊ tamẽ exeplificat de aliqᷓ ꝑticlari triangio nõ qꝛ intẽdit taleʒ⸗ Ptictarẽ triangulũ in ſua demõſtratõne.ſed qꝛ oñdit ðᷣ
qð ðꝛ de trianglo in eõi ineẽ ilti ꝑticlari triangulo Arguit terminꝰↄgnitõis dehʒ coꝛrũdere hᷣncipſo
——
——
Folio lri
cohnitõnis. fed intellect? intelligit naturãꝑ Spatõem
adfantaſmata.ꝗᷓ intelligit᷑ natura vt in ſinglar ⁊ñ vłi
VMm ꝙ duplt intelicũs vtit fantaſmatiby. vno ſt
ſat termiĩo ſic ꝙ fantaſma hẽat ſe vt dircẽrepñtũs ip⸗ um
ↄgnitü ꝑ inrellectũ.⁊ ſic intellectus intelligit ſingu lare. qꝛ ſic fantaſma habʒ ſe vt terminꝰgnitõis nõ ab= S NF 6. E= 6 mõ intelleciꝰ vtit᷑ fanta ſmate nõ ſicut termio ſed ſiẽme ſr e e Arguit᷑ ſenſus nõ ↄgnoſcit vle. ꝗᷓ nec iutelleet? ſin
ſolute.ſed reſpcũ illiꝰ qð repñtatur ꝑ fãtaſmata Alio pio quo iuũatadIßnitõem vlis. ⁊ ſic intellcũs etiam ße tantalnniiinteillgt vłe—
*
L VDömg nõ eſt i qͥcquid põt poña infe ioꝛ hic etiã poteſt ſupioꝛ ⁊ cũ p
ꝑioꝛ ſenſu igi᷑ pᷣt h2 illud ↄgnoſcere Dubitabit aũt vtic; aliq́s. ſi itellectꝰ ſimple
eſt ⁊ ipaſſibil·⁊ nulli nihil hʒcõe. ſicut dicit&⸗
7
naragoꝛas · quõ itelliget ſi itelligere pati aliqͥdẽ
Inqᷓ;tũ ẽ aliqð cõe vtriſcʒ eſt hoc qͥdemagere illud vero pati videtur 2
Poſtqᷓ; ꝓreſto. poſuit ↄditõnes intellectꝰ.⁊ quõ fi
at in actu ꝑ obiectũ ⁊ ſpẽm. Hic ↄſequẽter mouet du⸗ s dubitatões circa pᷣdcã. ex quo eĩ dem̃ eſt ꝙ intellee
tus patit᷑ ab intelligibili.rguit Zreſto.ſic. quicquid patit᷑ ab alio cõicat cũ eo in materia.vt patʒ pᷣma degs nõ hʒ materi.ergo nð poteſt p tiab aliquo. 8. Implius aũtſtitelligibil⁊ißᷣenutemalijsĩ erit intellect? ſinõ fm aliud ipe intelligibil eſt · vnũaũt aliqd intelligibile Siaũtſit mirtũ ali quid habebit qð facit itelligibile ip̃m ſcut alia
Pic mouet ſcham dubitatõem ⁊ oꝛit᷑ ex Fᷣ qꝛ dem̃ẽ
ꝙ qñ intellectusẽ factꝰ in actu ꝑ ſpẽm intelligibilẽ tũc
lus· ſed itelicũs eſtſu
pt leip̃m intelligere.eſt ꝗᷓiſta queſtio An intellectꝰ ſit
pgnoſcibil abſq; ſpẽ intelligibili ſibi ↄiũcta.⁊ li ſi tẽ eſtq̃ſtio q̃re alia itelligibilia nõ itelligunt᷑ ſieut itellec⸗ tus.ſi aũt intellectꝰẽ intelligibił ꝑ ſpẽm intelligibilem
gꝛ ilia intelligunt᷑ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ rerũñ
**—4—
Autpati ßm cbealid diuiſumẽpßus· q̃po tẽtia quodãmõ ẽitelligiliaitellectꝰ ſ actu nibit ñqᷓicligat ʒ aüt ſeſiutintaranbilẽſn
ptũactu quod qͥdẽ accidit in intellecu ·e
2ie ſoluit pᷣmam queſtionẽ diſtiguẽdo de paſſione et acnone.qʒ aliqua eſt paſſio q̃ fit actione phiſica ⁊ in talioʒ eẽ ↄmunicatõem in materia.qꝛ intali actõema teria patientis recipit in lefoꝛmã agẽtis. qopʒ ꝙ eadeʒ fit mareria agẽtis? patiẽtis· Alia eſt paſioꝑfecriua
nihil aliud ẽq; reductio alicꝰ de potẽtia ad actũ. ⁊ tal paſſio nõ reqͥrit materiã.⁊ illa paſſione patit᷑ intellectꝰ?
ſione ꝑfectiua qð ab eo ducit᷑ dẽ p̃oſã adãctũ.ſeq itel⸗
eetůs nolter eſt in pᷣneipio in potẽtig ad intelligibilia qꝛ intellectꝰn in ncipio eſt ſicut tabła raſa in q̃ nihll ẽdepictũ. ⁊ ſic ĩpoña ⁊ ducit᷑ ad acũꝑ iichin
M 3)= mᷣn
Ftxs h. 4 de ſ a0 ac —
l Pſi⸗ Nr—
——
Frnßr⸗ ſe F. 151 ½ SE1 ſelda⸗ fl⸗ v
— 3
——
atioꝝ tũc intellectꝰ eẽt intelligil ſicut alia ĩteiligibilia.
.
ſrnſilula p ßat)
—
1 h
—.
N
S L— NR—½ Pe—= 1
5
——
6,
——— 3—
——————
———————

Queſtiones — 6— flen⸗ F r aden 3 FEnerit quot erroꝛes vł opĩones exeludit Areſto.ß hot ꝙ dicit itellectꝰ noſter eſt ſicut tabula rãſa D rendũ ꝙ duas quaꝝ pᷣmaẽ antiquoꝝ dicẽtiũ intellõʒ ore ↄpolitũ ex oibus reb vt oĩa intelligeret qꝛ ſile ꝑſi mile ↄgnoſcit Sʒ hoc nõ eſt ven qʒ intellectꝰ noſter ſie nõ eẽttãq; tabula raſa qꝛ haberʒ actu in ſeoĩg inteltigi bilia. Scða fuit opĩo Platois qͥ vixit ſcias nob eẽ cõ⸗ creatas ⁊ipediret vſus eaꝝ in nob ꝓpter ↄiũetionẽ aĩe ad coꝛpꝰ· qð iteꝝ eſt ſimpłr flin ·ſi aia eſt tabla raſa in qᷓ nihil ẽ ſcriptuʒ in illa autoꝛitate qua ðꝛ ꝙ; tabula ẽ ra⸗ ſa duo notant᷑ ſcz nõ exiſtẽtia ſpẽꝝ intelligibiliũ in itel⸗ lectu Scðo notat᷑ aptitudo recipiẽdi qt tabula raſa idẽptanata nõ ſt. vmagies lrãꝝ ex hoc tñ ꝙ raſaẽ pᷣt faciliter reciꝑe litteras ⁊ ymagines Rrguit᷑ intel lcũs noſter patit᷑ ab ali qͥ mafiali.qͥa u fantaſmatib ꝗᷓpatit᷑ paſſione coꝛruptiua Dðz ꝙ fantaſmata capiunt᷑ duplt · vno mõ hᷣm ꝙin ſe hñt cõ⸗ ditões matiales.⁊ ſic nõ pñt mouere intellcm̃ poſſibilẽ qꝛille eſt ĩmatiał ⁊ poña ĩmatial nõ pᷣt recipe ſpẽʒ ma⸗ terialẽ· Alio mõ capiunt᷑ fantaſm ata ᷣm ꝙ ſunt depu⸗ rata a ↄdicõib matie ꝑ intellem̃ agentẽ. ⁊ ſic mouẽt in tellectũ poſſibilẽ.⁊ hoc ẽ ꝙ dici ſolʒ ꝙintellcũs agens abſtrahit ſpẽs a fantaſmatib qꝛ illuiando fantaſmata reſuttãt ſpẽs immatiales in intellem̃ poſſibilẽ Arguit intellectꝰ noſter nõẽ ſicut tabula raſa.ꝓ Pal.qꝛ in pᷣncipio hʒ habitũ pᷣncipioꝛũ ſibi ↄnatum ſcʒ peculati ⁊ pꝛacticũ Dõm ꝙ intellectꝰ noſter põt ad duo cõꝑari ſcʒ ad ip̃os hitus· ⁊ ſic nõ eſt in pᷣncipio raſus id ẽ pᷣuatꝰhitibꝰ.qᷓ; hʒ důos hitns Znatos ſcʒ v⸗ nñinĩtellcũ ſpeckatiuo qͥ vocat intellectꝰ. ⁊ aliũ in ĩtelle tu pꝛactico qͥ vocat᷑ ſinderiſis. Alio mõ ↄpat̃ inrellec Ins noſter ad ſpẽs itelligibiles. ⁊ſic intil n 3 in pᷣncipio ſicut tabła raſa.q nłlã ſpẽm itelligibilẽ hʒ ꝑↄcreatõem ſicut hñt ſube ſepate.ſed itlas accipit per miniſteriũ ſenſuũ. M qꝛ ꝓpꝛie loquẽdo raſura reſpicit vmagies⁊ ñ q̃litates alias tabule.qᷓ ꝓpe dꝛ tabula raſa l intellcũs raſus.qꝛ nõ hʒ in ſe ymagies ſpẽꝝ itelligi⸗ biliũ qᷓ;uis habeat in ſe habitus Zrgult᷑tũc illi habitꝰ ſt fruſtra in intellcũ. qꝛ illi Habitꝰ ſtj ad aſſentiendũ pᷣncipijs. ſed aſſenſus pᷣncipt ꝛũ nõ eſt ſine ↄgnitõne pᷣncipioꝛuʒ qꝛ nõ aſſentimꝰniſi Sgnito. ↄgnitio gůt oꝛiginalr fit ꝑſpẽs D ðm qᷓ;uis
nõ vtimur il habitib in pᷣnc ipio ſufficit tamẽ ꝙ vta
mur eis poſtqᷓ; recepimꝰ ſpẽs itelligibiles. hoc aũt fru Rra eſt qð nõ poteſt quãdoq; habere ſuum fineʒ ſiue vñ Vum.ſufficit ergo ꝙ iſti habitus habeãt ſuos fines ſiue opꝑatões poſtqᷓ; ſpẽs intelligibiles ſte in intellectu ¶ſ Querit᷑ vtrum ſcie ſint nobis ↄcreate. Dðʒ ꝙ ñ et hoc pʒ ex duaby autoꝛitatib in pᷣmo poſterioꝛuʒ po itis. q in pᷣneipio dicit ꝙ om̃is ↄgnitio ĩtellciua fit ex Pexiſteni ↄgnitõne ſcʒ ſenſitiua.ergo de nouo generat᷑i nobis ſcia? noticia rerũꝑ ſpẽs. Scðo ponit᷑ infra ĩeo⸗ dem libꝛo cuʒ dicit Areſto. ꝙ deficiente aliquo ſenſu a natiuitate nccẽ eſt ſciam illiꝰ ßſibil deficere. Qx qͥbꝰ manifeſte patʒ ꝙ ↄgnitio intellciua habetr ꝑ ßfitiuã S Mrgut᷑ dans foꝛmã dat ↄſequẽtia foꝛmã.ſed de us dat aĩam rõnalem. ergo dat ↄſequẽtia aĩam ſcʒ ſci entias. Dmad maoꝛẽ ꝙ dans foꝛmã dat etiã ↄſe⸗ quentia foꝛmã ſi ſequan ꝑ modũ naturał ſequele.ſiẽ hominem generat riſibile. qʒ rilibile fequit᷑
3 omiem ꝑ modũ naturat ſequele.⁊ generãs ignem ge ierat leuũtatem. Sed ſcla nõ ſequit᷑ ad alam rõnalẽ ꝑ
uaritotum aũt vniuerſum ↄſeruate ſtinctarũ fᷣm ꝑfectũ ⁊ impfectũ. ergo opo— eſſe ꝑfectioꝛes alijs.⁊ ilł ꝑfectis rebetiã inducunt᷑ optẽ
tercii de Inima
modum natural ſequele. qꝛ nõ eſt naturalqpꝛietas in⸗
tellectus ſed ſcĩa aduenit aĩme miniſterio ſenſuũ ſicut patz metappice.⁊ in fine ſcði poſterioꝛũ
H Arguit᷑ optimi eſt optimũadducere.ſed deꝰ õ op timus · ꝗᷓ dat aliqð optimũ ſcʒ ipᷣam ſciamgie Bm ꝙ optimi eſt optimũ adducere optimis reb. Quius
ratio eſt. deus maxime vult totum vniuerſum ↄſer⸗ xoꝛdine rerũ di⸗
opoꝛtet aliqs res
me ↄdicõnes Per hoc ergo dõmẽ ꝙ ſubſtãtie ſepg te halẽt ſcias ↄcreatas. qꝛ ſunt optie cregture quo ac
naturã ſed põ(qͥ ẽ ill inferioꝛ hʒ exreb ſcĩas colligere
Rrguit᷑ cũ Platone qᷓ habuit iuuenem qui nõ fu⸗ itinſtructus in ſcia cuiꝓponebat aliqua ſcibilia ad qᷓ optune reſpõdebat.ergo ſcĩe fueruni ſibi concreate
Dm ꝙ ꝑ oꝛdinatam interrogatõem poteſt in aliquo generari ſcia ex quo ergo Platoꝓpoſuit iuueni— maticalia que ſunt maximellectui nrõꝓpoꝛtõnata. ſit potuit iuueis ꝑtinẽter reſpõdere. ⁊ ergo nõ habuit ſciẽ tlõ ↄcreatã ſʒ acqͥſiuit eã ꝑ oꝛdiatã introgatõem
Etipe aũt intelligibilis eſt ſicut itelligibilia In his em̃q̃ ſunt ſine materia ideʒ ẽ intellcũs ⁊ quod intelligitur· ſcientia nãq; ſpeculatiua ⁊ſi⸗
cut ſcibile idem eſt Pric ſoluit ſcham dubitationẽ pᷣus motã. Gt pꝛio dicit quõ intellectus ſit itelligihit. Scðo ſoluit obiectõ nem in illa queſtione motam Quo ad pᷣmũ dicit ꝙ intellectꝰ ſit intelligibiłꝑ ſpẽs intelligibtles aliaꝝ rerũ ſicut ⁊ alia ĩtelligibilia. qꝛ añqᷓ; intellectꝰ hʒ ſpẽs intelli gibiles rerũ intelligibiliũ apud ſe nõ poteſt intelligere alias res intelligiles nec ſeipm. Qt hoc ſic ꝓbat Ari· qꝛ in his que ſunt ſine materia idẽ eſt intelligẽs ⁊ illud 6 intelligit᷑. qꝛ ſcia ſpeculatiua eſt eadẽ cuʒ illo qðᷣeſt pectabiliter ſcibile. qð intelligit᷑ hmꝓpoꝛcionẽ vł ↄfoꝛ⸗ mitatẽ. Qx quo ſic arguit᷑.ſi intellectꝰ ⁊ quod itelligit ſunt idem ſeʒ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ ip̃ius rei inteltigibil ergo ꝑ ſpẽm que eſt in intellectu accidẽtatr poſumus deuenire in ↄgnitõem intellectꝰ ſicut ꝑ ſpẽm ſenſibileʒ retentã in ſenſu aliqkr deuenimꝰ in noticiã ſenlus
Mõ aũtſemp intelligendi c̃ cõſideranda · In babentibus ñt materiã potẽ tia vnũquodq; ĩtei ligibiliũ. quare qͥdẽ ill nõ inerit itellectꝰ Sine materia em̃ potentia eſt intellectus taliuʒ · illud autem intelligibile erit. Bie Areſto.excludit oblectionẽ factã in ↄtra riũ in dubitatõe pᷣus mota· fuit ẽ ſic dubitatũ. Si intellec
tus eſt inteiligens ⁊ etiã intelligi᷑ · ũc vider᷑ dubiũ qʒe alia intelligilia nõ intelligũt ſicut intelligunt᷑· Illã obie
ctionẽ ſoluit dicẽs ꝙ duplices ſunt res intelligibiles ᷓ
————
dam ſunt intelligibiles in potẽtia tm̃. ſicut res mattia⸗ les ⁊ in talibꝰ nõ eſt idẽ inteliigẽs ⁊ qð intelligit᷑.tłes eĩ res intelligunꝰ⁊ nõ intelligũt. Ziliud eſt ĩtelligibile ʒ actũ qð ſcʒ bm actũ eſt imateriale ⁊ Fintelligibile ſimt cũ eo qð intelligitetiã intelligi.ſic aũt eſt de intellcũ qᷓ eſt actu immatiał ·&t ratio iſtiꝰẽ.qꝛ qᷓ;to aliqua res eſtplus ſexata a matia tanto· plus recipit inſefoĩnas
6

ui idz Qiz
rdi qs res unkopii rie ſepa quo ad tolligete ui nõ fu⸗ ia ad q treate naliquo — nata. ſic buit ſcẽ
ligibilis ellche tiua aſi
i. Qtpꝛi luit obiectõ mü diat g aliaꝝ reri inelli intelligere bat At. gis illud illo qö eſt n Mfn od itelligit intelligbil rpolumus m ſnlidilez ſenſus eund Jt nod itel wSi iuʒ llud
norariin Siintellec edubiö qe nIlobie ¶iabils. 4 res i gtie eligibilekz de inlcůd d aliquò h.
2* 1R ſ æſſenn.d
beſtoreis
aliarum rerũ.⁊ ideo res pure naturales vt ignis ⁊ ter⸗
ra nõ poſſunt in ſe reciꝑe niſi foꝛmãpꝛtã ⁊ eiſentialem res aũt aliqualr ſup̃ matiã eleuate ſicut ſt⸗ foꝛme ſenſi tiue recipiũt etiã aliaꝝ rerũ foꝛmas.qꝛ aĩa hſitiua reci⸗ pit in ſe foꝛmas aliaꝝ reꝝ ſeʒ obiecta bſibilia. ß̊ añt ẽs qð eſt om̃ino ſine maria ſicut intellect? pt recipere in ſe
foꝛmas omniũ rerũ.⁊ ſic poſtea dicet᷑ intextu ꝙ aima
4— uerit᷑ vtrũ in his que ſunt ſine matia ideʒ ſit in⸗ telligens⁊ quod itelligi᷑ D 53o1. Lelligi. vno mõ hʒ ydẽptitatẽ realẽ ſic ꝙſir ßſus in ſepa tis a matia idem ſtẽ realr itelligẽs ⁊ res irellcã.⁊ tũc il laeſt ſimplr vera in deo qꝛ in deo idẽ eſt itelligens et qð itelligit. qꝛ deus itelligit ſeip̃m ⁊ itelligẽdo ſeißʒ intelligit oĩa alia. ſed in ſubſtãtijs ſe ꝑatis iſagpõẽ ÿa Prũ ad hoc quod pmo ĩtelligit᷑a ſuba ſepata· q ſubã ſepata pᷣmo irelligit ſeipᷣam p eẽntiã. cũ ergo ſiba ſepa ta ſit etiã ĩtelligẽs.ſic etiã in fubſtãtijs ſepatis idẽ eſtĩ telligens ⁊ qð itelligit ſcʒ pᷣmo. Sed in aia rõnaliꝓpõ eſt vera qᷓ;tum ad id qð vltimo ꝑ ip̃am itelligit. qꝛitel lertus nolter vltio intelligit ſuã̃ eẽntiam. ¶irca qð ſciendũ ꝙ ĩtellcũs aĩme rõnal pᷣmo itelligit ſuũ obẽm q hoc ſibi rep̃ſenea ꝑſpẽm itelligibilem. Scðo intelli git ſuũ actum qui actus eſt cicca obiectũ. Tercio ĩtel⸗ ligit habitũ ſiue ſpẽs ĩtelligibiles qꝛ exill᷑ ſpecicbus ⁊ habitibus ꝓcedit actus Pᷣm ꝑfectõem ſiue modum ac⸗ tus. Quarto itelligit potẽtiam itellciuam.qꝛ ſpẽs ĩtel⸗ ligibił eſt in potẽtia ſicut in jubẽ̃o.⁊ vltĩo ĩtelligit ſuaʒ eſſentiã q̃ eſt pᷣmũ pᷣncipium ſubiectĩ aut effectĩ oĩm pᷣdcõ̃ꝛum ſcʒ poñe hitus act?⁊ obiecti.cñ ergo eẽntia
aime vltĩo itelligat᷑.ſic in aĩa rõnali idem eſt realr itelli gens·⁊ qð vltio itelligii. Alio mõ poteſt iſta ꝓpõ itel⸗ ligi ᷣm ꝙ idem dicit ydemptitatem ꝓpoꝛcõnis.⁊ ſit ð
quolibet intelligibili verüm eſt qᷓ iteilcũs eſt idem cuʒ eo qð intelligit᷑.qꝛ ĩtellcũs ĩtelligẽs habʒ ſilitudiĩem ſi ue ſpẽm rei itellcẽ. que ſpẽs ĩtelligibił eſt eadẽ ßʒ ꝓpoꝛ tionẽ ad rein intellcãm.⁊ ideo intellcũs habẽs in leta⸗ iem ſpẽm ðꝛ eſſe cum tali re hᷣm ꝓpoꝛcionem. Siłe eſt ſi dicamus ꝙ pa ries habẽs in ſe ymaginem regis ſit idẽ cum rege.illa em̃ eſt vera. loquendo de ydemptitate ꝓ poꝛcionis ſiue aſſilationis qꝛ paries habz in ſe ꝓpꝛiam pmagiem ip̃ius— dðmẽ de intellectu
¶ſ Querit᷑.vtrñ intellcũs lit per ſe itelligibit᷑ Dðʒ ꝙ̃ non.cuius ratio eſt. qꝛ ſicut ſe habʒ materia pᷣma in ge nere rerum materialiuʒ in oꝛdine ad opari.ita ſe habʒ intellectus poſſibil in genere intelligibilium in oꝛdine ad intelligere. ſicut ergo materia materia pᷣma non po teſt agere niſi habita foꝛmã ſubſtantiali qᷓꝛ ᷣm ſe eſt in ſola potentia ita intellectus noſter non poteſt intellige⸗
reniſi habeat inſẽ ſpẽm intelligibilem que eſt foꝛmaĩ tellectus.nõ ergo poteſt intellectus ſeip̃m itelligere abſ
q; ſpẽ intelligibili pᷣus habita Arguit᷑ ſpẽs itelligibiles aliarũ rerum nõ rep̃ſen⸗ tůt itellectum ied res itelligibiles ergo nõ poteſt itellec tus ꝑillas ſpẽs ↄgnoſc Dðm ꝙ duplxeſt ſititudo ulicuiꝰad alterũ. Quedaʒ eſt ſititudo ꝓpꝛie deã. ⁊ ſic ſpeẽs ĩtelligibil nõ eſt ſilis ĩtelleũi ſed rei itellcẽ. xem plũ ſpẽs intelligibit hoĩs eſt ſilis homi ⁊ ꝓhe hoieʒ re pſentat. Alia eſt ſititudo analogice accepta ſiue oꝛdi nis aliquoꝝ ad ĩuicẽ.⁊ ſic ſpẽs itelligibil poteſt diciſi mit itellcũi qꝛ oꝛdinat᷑ ad intellem̃ ſicut accñs ad ſub⸗ iectũ.⁊ ſieꝑ illas ſpẽs intellectꝰ etiã ↄgnoſci põt. Vej
—
rum tamen eſt ꝙ dupłx eſt ↄgnitio intellectus vnaeſt
cognitio qʒ eſt. qꝛ ſcʒ aliqͥs habet intellectũ ⁊ illa ↄgni⸗
tio habet᷑ ex ſpecie? actu intellectꝰ.qꝛ aliqͥs ↄgnoicẽs ſe ĩtelligere ſcit etiã ſe habere itellectũ. Alia eſt ↄgnitõ quo ad qͥd eſt ⁊ ad talẽ ↄgnitionẽ opoꝛtʒ deueire ꝑ mł tas inqͥſitiones· hm aũt pmũ modũ aliqͥs ↄgnoſcit itel lectũ in ꝑtickari.ſed hᷣm ᷣm modum aliqͥs ꝓgnoſcit in⸗ tellem̃ in vli qꝛ eẽntiã itellcũs.ſʒ eſſentia eſt jolum vli⸗ um ⁊ nõ partictarium. ¶ſ Querit᷑ vtrũ aĩma intellrgat ſe ꝑ ſuam eſſentiam VDm ꝙ nec aĩa nec intellcũs pñt ſe intelligereꝑ ſuas elfentias. Ratio eſt qꝛ vnñquodq; eſt ↄgnoſcibile m
ꝙeſt in actu. ſed intellectus hᷣm ſe eſt in poña.⁊ iõ voca tur poſſibił q̃ſi paſſibił⁊ pati eſt a poña.ꝗᷓ nõ pᷣt ſe ĩtel ligere niſi fiat in actu ꝑ ſpẽs. Et iõ ꝑ opoſitů itelle ũs diuinus qͥ eſt purus actꝰ ſeĩm ⁊ om̃ia alia intelligit ꝑ
ſeip̃m.ſed intellcũs ſubarũ ſepata ꝝ habʒ ſe medio mo do qʒ eſt actus ſed nõ eſt purus.ex eo ergo ꝙ eſt vt ac
tus in genere intelligentiũ ſic põt ſeꝑ ſuã eſſenti itelli gere· qꝛ tamẽ nõ eſi actus purus ſic intelligit alia ꝑ ſpẽs alioꝝ · Et ꝑ hoc ſoluit᷑ argumentũ quo arguit᷑ Angel? intelligit ſe ꝑ ſuõ eẽntiã.ꝗᷓ aĩa rõnał. Dm ꝙ nõ eſt ſie qꝛ eẽntia angeli etiã in pᷣncipio ſui habʒ ſpẽs ↄcreatas ſed aĩa rõnal in pᷣncipio ſui nłlã habʒ ſpẽm.⁊iõ eſt ſo lum potẽtia intelligibił ⁊ intelligit ſolũ ꝑ ſpem acceptã a rebus. Elñ qꝛ angelus in pᷣncipio eſt in actu ergo p̃t
ſeip̃m intelligere ꝑ ſuam eſſentiam
¶ Querit᷑.quid ſit habitꝰ itellcũs⁊ vñ reſultet ſiueoꝛi
atur« Wðm ꝙ habitus intellectual acdſitus eſt que dam q̃litas de pᷣma ſpẽ reſultans ex ſpẽ itelligibili ⁊lu mine itellectꝰ agẽtis.⁊ ideo ſimpłr eſt alteriꝰ eſſentie q;
ſpẽð intelligil vl lumẽ intellectus agẽtis qꝛ ſpẽs itelligi bilis ⁊ lumẽ intellcũs agẽtis pᷣſuꝝponunt᷑ ad habitum idẽ aũt nõ pᷣlupponit ſeiß̃m. Item ↄringit aĩam habe re ſpẽs intelligibiles ⁊ lumẽ intellectꝰ agẽtis abſq; ha⸗ bitu acqͥſito. Itẽ ſpẽs intelligibiles ⁊ lumen manent in habitu ꝓtualr ⁊ nõ actuatr ſicut elemẽta in mixto. vł
in medijs extremi coloꝛtes F irguit᷑ tunc de vna re eſſet tiñ vna ſciẽtia · quia eſt tiñ vna ſpẽs de vna re⁊ abſolute ⁊ ſimpł᷑r eſt tñ vnum
lumen intellectus Dm ꝙ lumen intellectus capit᷑ dupłr.vno mõ bm ſe ⁊ſic eſt ſimpłr vnñ quia lumen in tellectus agentis eſt ip̃e intellcũs agens qui eſt aliqð vnum.Zlio mõ accipitur iumen intellectꝰ agẽtis pꝛo ut eſt incojpoꝛatüm̃ diuerſis ſpecicbo ĩtelligibilibꝰac⸗
ceptis ᷣm diuerſas rões foꝛmales ⁊ ſic lumẽ diuerſifi⸗
catur.qꝛ ſpẽs accepte ſub alia rõne foꝛmali etiã aliter et aliter icoꝛpant lumẽ. t hoc exillo ſiata ſcia ꝑ⸗
pꝛie loquẽdo eſt cõplexoꝛum qꝛ de ↄcluſionib
rorum demon⸗ ſtratis eſt ſcĩa.ideo põt ↄtĩgere ꝙ de aliqua re repñta⸗ ta apud intellem̃ p vnõ ſpẽm fiãt diuerſe ↄpõnes in ſe cũda oꝑatõne intelicũs hᷣm oꝛdinẽ ⁊ reſpectum illiꝰ rei ad diuerſas paſſio nes hñtes oꝛiginẽ a diuerß pᷣnc ipijs VMnde ex ſpẽ itelligibili ſub tli rõe accepta ⁊ lumie in tellcũali reſultãt de eadẽ re milte ſcie ſiue młti hitus ·⁊ qꝛ ip̃e eſt hieus de pᷣma ſpẽ q̃litatis ſic ifoꝛmat ſuũ ſuð iectũ ad bñ vl male opandum ⁊ h ſpectatiue ſi ſit hit? ſpeckatiuus. vł pꝛactice ſi ſit habitꝰ pꝛacticus. Erem⸗ plum de habitu artis qꝛ ars diſponit artificẽ ad bene opandũ oꝑa artis.ſicut domificatoꝛ diſponi ꝑ artem domificandi ad bene opandum opus domificatoꝛiuʒ Sumikt habitus ſpeclatiuꝰdiſponit, 5*
2

— 4 2 2— e Art— n———— ale— ) oſn por S Weſtiones tercii de Anima eſt iones ercü de Smnm 1e.„— e dtad 3 * ſpeculandũ circa obietum tak citie Pendee aeeliehiene 22l 3n ¶¶ Querit᷑ quomõ ↄgnoſcat᷑ habitus Dm ꝙ ꝑae b. dit ad porẽtiã. ⁊tůc ex potẽtia ſehn . ℳ tum Cuius rõ eſt. qꝛ cũ habitꝰ ſit gliqð mediũ int᷑ ac⸗ abitũ. ⁊ ex habitu ꝓcedit ad polẽtiã.⁊ LP ebz rumt potẽtiã ⁊ nibil ↄgnolci niſi m ꝙet inactu.ito Peeqit ad 2reennen gu 5 Ax elh hitꝰdẽ inactuꝑ oꝑarõeʒ. et⸗ ↄgnoſcit ꝑ opatõeʒ qꝛ ha S Arguit᷑—— 2 e20 Ph bitus ꝑ actũ habz juã ↄpletã ſiue finalẽ ꝑfectʒeʒ. Iſtð Bem Fmn. 2
patʒ ꝑ exꝑientiam qꝛ aliquis ↄgnoſcit ſe habere habi⸗ tum grãmatice ex hoc ꝙ ↄgnolcit ſe ha bere actũ grã⸗
tellecʒus noſter põt le reflectere ſupꝛa ſuum actum m 7— infinitas opatões ſincathegreumatite.qꝛ ſemꝑ põt ↄgl 6 relib
matice ſc eloqͥ ꝑcauſas. Eſt tamẽ ↄſiderand Patoe e.Q lemPpot⸗ 14 ꝙ duplt dabe S ciex— mu a noſcete uñ actũ.⁊ iteꝝ de nouo ad ali actũ ⁊ſic dein? ſein q eſt. qꝛ ↄgnoſcit actum ꝓcedereeʒ hĩtu.⁊ ſic ↄgnoſcit ceps.ſed illa ifinitas iincathegreumatice acceptaẽ poß— nus ine ſe habere qꝛ habʒ actũ. Alio mõ quo ad qͥd ſibi in rebus ſicut dicit tercio phiſ icoꝝ. nõ em̃ poteſt ſ nunpa eſt quãdo alis ex ↄlideratõe actus inqrit naturã ipi; imellectus itelligere tot actus quin płes rals us habitꝰꝛ hoc fitꝑ deligentẽ inqſitõem.⁊ ſic etiã poſu ¶ Arguit᷑ ſenſus nõ ↄgnoſcit ſuũ actumergo nec in tit Ten mus diſtiguere habitus ab iuicẽ ex natura actuũ ellectus · ↄñ̃a tenet a ſimii Dõm ꝙ nõ eſt ſimle. qꝛ guiln Zrgut᷑ aliquid ↄgnoſcit hm geſt pñs inteilectut lenſus eſt ʒtus in oꝛgano.⁊ iõ nõ poteſt redire ſup̃ ſe. qꝛ ires. ſed hirus funt pñtes inreilcũi ꝑ eẽntiã.qᷓ nõ ↄgnoſcunt᷑ hoe fieret mõ matiali qð eſt impoſibile qꝛ ſic fierʒ pg tbabaet 6 Petü ſed ꝑeẽntiam Dðm ꝙ dupłt aliqͥd eſtpñs ĩ netratio dimẽſionum· ſed qꝛ intellectꝰ eſt immaterial⸗ duwi .5 tellectui.vno inõ ꝑmodũ obiecti ⁊ qð ſic eſt pñs intelle ſic põt redire ſup ꝛa ſe immaterialr behd F l·fc tui ↄgnoſcitꝓpꝛie ab ipᷣo intellcũ ſicut quidditas rei WV Querit᷑ vtrũ intellcũs poſſet intelligereactũ volũta Qæſnu⸗ iltllmatialis. Mlio mõ eſt pñs intellectui ſicut pᷣnci tis Dm ꝙ ſic. Ratio eſt. q qͥcquid eſt intelligibiꝰ namdl m pium quo intellectus intelligit ⁊ illud nõ maxime cog; liter apud itellectũ hoc ꝑ intellectum ↄgnoſci.ſed vo dulcẽ decil nolcitur ab intellectu· File eſt de viſu qꝛ aliquideſtᷣ lunras ⁊ ſilr eiꝰ actꝰ ſunt apud itellectuz itelligibitr.qᷓ erĩamnar ſens viſui duplr. vno mõ ſicut obiectũ vt coloꝛ.⁊ hoc ꝓ tam volũtas accepta ꝓ potẽtia qᷓ; voluntas acceptaꝙ dmeſt& pꝛie ↄgnoſcitur ꝑ viſum. Alio modo ſicut pᷣncipium actu ↄgnoſcunt᷑ꝑ intellectũ Mioꝛ ꝓbat̃. qꝛ volũtas ni umquo re „ quo cognoſcit vilus vt pupilla vłlumẽ ⁊ qð lic pᷣſens hil aliud eſt q; inclĩatio.ſed inclinatio eſt in re ad mo⸗ nm ſedint viſui nõ ꝓpꝛie ↄgnoſcitur ꝑ viſum— dum rei cui ↄiũgit᷑.quia ergo volũtas ↄiungit᷑ itellec⸗ pquã agit Brguitꝓpter qð vnũquodq; tale ⁊ illud magis. tui.ergo eſt in intellectu intelligibiliter. et per cõſeq̃ns militudien ſed res cognolcunt᷑ ꝑ habitus ⁊ ſpes. ꝗᷓſpẽs ⁊ hitꝰ ma ab eo cognoſcitur perquã ig gis cognoſcunt Wm ꝙilla regła habʒ yitatẽ dei Argut᷑ nihil cognoſcitur ab intellectu nſſi ſit pꝛe⸗ ſimladide jis q̃ ſunt vnius ogre ſeeee ſantapenh ſens intellectui.ſed acus voluntatis nõ eſt pꝛeſens in⸗ tum dicent xer vitñ in genere cãe final·ᷓ vita magẽ aʒpetit᷑.ſʒ ſi nõ tellectui.ergo nõ poteſt ↄgnoſci ꝑ intellectũs Dicen dine accepta eſt de habltu· qꝛ habitꝰ nõẽ id qð ↄgnoſcit᷑ pᷣmo ſed dum ꝙ duplr eſt aliquid pſens intellectui.vno modo etim ſpẽmſe bene illud quo aliqͥd ↄgnoſcit. Vi ſi accipiant᷑ duo ᷓ ſubiecteue ⁊ ſic ſpẽs intelligibilis ⁊ habitus ⁊ actus in tur qula actu rum vnũquodq; eſt illð qðꝑ ſeↄgnoſcił.tunc ſi vnum tellectus ſunt pꝛeſentes intellectui.⁊ ſic eſt verum ꝙ ac xeitabil: ↄgnoſcit᷑ ꝑ alterũ tũc alteꝝ magis ↄgnoſcit᷑ ſicut ↄcluſi tus voluntatis nõ eſt pᷣſens intellectui.quia actus vo⸗ umagendiin: ones ↄgnoſcũtur ꝑ pᷣncipia qᷓ pᷣncipia magꝭ ↄgnoſcunt᷑ luntatis eſt in voluntate ſicut in ſubiecto. Mlio modo—— ¶ſ Q ueritur.quomõ ↄgnoſcat actꝰ ĩtellcũs Dicen aliquid eſt pᷣſens intellectui cogmtiue.⁊ ſic actus volũ ⸗— Dum ꝙ ↄgnoſcit᷑ ex obiectis qð ꝓbat autoꝛitate⁊ rõð tatis etiam eſt pꝛeſens intellectui.⁊ hoc ideo quia vo⸗ ndum ne. Mutoꝛitate Areſto · dicentis ꝙ actꝰ ⁊ obiecta ſunt luntas ⁊ actus eius radicant᷑ in eadem eſſentia anime usactus ſic Poꝛes potentijs hm rõnem.ſicut ergo potẽtia cognoſci᷑ cum intellectu ⁊ vnñ ẽ pꝛincipium alterius.quia intel⸗— etla ex actu.ita actus ex obiectis qꝛ illi actus ſunt diſtinetẽ lectus pnncipiat voluntatem finaliter.⁊ voluntas pꝛi⸗ ie Aurex ac qui ſt circa diuerſa obiecta ſicut videre diſtinguit᷑ ab cipiat intellectum efficienter iquod ſeund audire qꝛ videre eſt circa coloꝛem ſed audire ẽcirca ſo rguit᷑ obiectum intellectus eſt totaliter diuer⸗ t7 Zrgukt num. Ratione ſic. quia omnis actus ↄiunctus poten ſum ab obiecto voluntatis. ergo etiam actus eoꝛuz ſti ſdubileſtid eie poteſt ab eadem potentia intelligi ſfi potentia refle diuerſi conſequentes talia obiecta.ergo inellectus nõ es inteiligbi xtatur ſuper ſeip̃ am.ſed actus intelligendi eſt actioↄ poteſt intelligere actum volũtatis Micendum ꝙob dox ꝙoliqd c iuncta potentie quia eſt actio immanens· ergo poteſt iectum intellectus ⁊ voluntatis accipiunt᷑ duplr. vno ſemptitate: per ip̃ᷣam pocẽtiã intelligi cũ potẽtia ĩtellectiua reflecãʒ modofoꝛmałr. ⁊ ſic eſt ſimpłr aliud obiectum intellee aaccidens ſuo Tatur ſuꝑ ſeipᷣam cũ ſit immatial tus ⁊ voluntatis qꝛ obiectum intellectus eſt verũ ⁊ob⸗ bkekeaden rguit᷑ illud nõ ↄgnoſcit᷑ ꝑ aliquã potentiam qð iectum voluntatis eſt bonum. Ilio modo accipiunt᷑ tlecnfn wo nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto illius potentie.ſed actus nõ ↄti obiecta materiałt? ſic vnum compꝛehenditur ſub alio ulenct—— netur ſub obiecto intellectus.ergo nõ poteſt cognoſci quia verum eſt quoddam̃ bonum ⁊ econtra.bonum ẽ lepin intellt per intellectum VDicendũ ꝙ dupłr aliquid ↄgnoſ quoddam verum.⁊ ſic ex cognitione obiecti intelleckꝰ unr sch citur per aliquã potentiam.vno mõ ꝓpꝛie ⁊ pᷣmo·⁊ ſic aliqualr deuenit᷑ in ↄgnitionem obiecti voluntatis.et einll maloꝛ eſt vera.quia tunc ſolum ↄgnoſcit obiectũ ꝑ ali quia ex obiectis reſultat actus ideo etiã actus ex eis co cn Aee qu quã potentiam ⁊ hoc quod ↄtinet᷑ ſub obiecto. Hlio gnoſci poſſunt. Vnde patet ꝙ qᷓ;uis actus voluntatis gponboriet mõ aliquid ↄgnoſcit᷑ ꝑ potẽtiaʒ aliquã nõ pᷣmo ſed ſe nõ ſit apud intellectum ꝑ ſuam ſpẽm intelligibilem.eſt iun cñdario. ⁊ ſic multa ↄgnoſcunt᷑ꝑ aliquã potẽtiam que nõ tamen apud intellectum ſicut pꝛincipiatum apud pᷣn ukintele Zrinent᷑ ſub oblecto eius ſicut magnitudo ↄgnoſciꝑ cipiũ qꝛ actꝰ volũtatis ẽ nciptatꝰ ab actu itellcũs Muereintel viſum quetamẽ nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto viſus. Sic etiã ¶ Muerit vrum ſpecies intelligibiłſit ic quod intel Qſuo uucninactu: eſt de intellectu·;intellect ÿᷣmo ↄgnoſcit ſuũ obiectũ ligit᷑ vkid quo aliquid intelligit᷑i Ditenduʒ ꝙg ſpei 6 Ar nht neun Epe

ptaipol—
gonetin ſtlmke. eſuß keq ſitfietz ye matetiat.
cüwlita O, wligbz Kil. ed vo elligbür 3 s acceptap volütas ni inrtadmoj ungit itellec tpercöſeq̃ns
mnliitpꝛe⸗ ſtpꝛeſens in⸗ m Dicen i. vno modo us 2actus in verum ꝙ ac ia actus vo⸗ omodo cactus volũ⸗ deo quia vo⸗ ſſentia anime us quia intj wluntuspi⸗
otalirr diuer⸗ unsenjſt inellecus no icendum ꝙob nduplr. yno ecum ine eſt ver ürob⸗ do actiyunt ditur ſubalo nn. bonune ecti inteli wluntats.t auuseteiseo tus voluntalis lgbien anm opu unilis ctz a
.
eyr—
reſtotelis
ties intelligibilis eſt id quo tni Sblils eſt hmario intelligim 3. 5 ſpẽs inelligibil poteſt eẽ aliqð ſcð arns nuß e
aps. ꝓhat᷑ qjtuoꝛ rõnib. pᷣma ſtat inh I ehabʒ ſpẽs ſenſibił ad ſenſ ſe habʒ ſper S gibil ad intellectũ.ſed ſpẽs ſenſibiteſt idq mus lenſibilr ⁊ nõ id qð ſentimus ꝗᷓetiã ſp bileſtin quo intelligimꝰ⁊ nõ idqd itelligimꝰ. Secun⸗ da rõeſt. qꝛ illa inteiligimꝰ de quibo ſte ſcie.ſecmani⸗
feſũ eſt ꝙ ſcie ſunt de rehy intellectis ⁊nõ de ſpẽbus in
telligibilib.qᷓetiã intelligimus res e tra aĩmaʒ? no
ſpẽs inteiligibile. Waio: eſt ſciẽtia et habi tus intelicũat. Ainoꝛ palz qꝛ de ilł eit ſcĩa quibↄue nunt paſſiones ↄſiderate in tali ſcientia.ſed paſſiones reales ↄueniunt reby extra aĩam exiſtẽtiby.ꝗᷓ de ilł ſunt ſcie· Vercia rõ eſt.ſi ſpẽs intelligibileſt id qð intelli/ gitur. ⁊ ſpẽs ſenſibiłid qð ſeneit᷑.ꝗᷓ om̃e quod apparet eſiet veꝝ.qꝛ potẽtia iudicãs de ila paſſione(quã apð ſe haberet)diceret verũ.⁊ ſic ↄtradcõ̃ꝛia eẽnt ſimt vera Mrempli grã.ſi ſpẽs ſapoꝛis eſt id qð ſapi? qᷓ idem ci
hus eſſet dulcis ⁊ amarꝰ qꝛ hãtẽs lingu infettã habz
ſpẽm amarã de cibo.⁊ halẽs linguã fanam habz ſpẽʒ dulcẽ de cibo · ſi ergo ſpẽs eſt id qð ſentit᷑.ꝗ̃ idẽ eſt dul⸗ ce ĩ amarũqð implicat ↄtradictioneʒ. Muarta rõ ad idem eſt. Omis actio fit ꝑ aliquã foꝛmã que eſt ʒ ncipi um quo res agit ꝑ quã foꝛmã habʒ ſilitudinẽ ad obiec tum · ſed intellectꝰ agit actõe immanẽte. ꝗᷓ habʒ foꝛmã ꝑquã agit q̃ foꝛma nõ eſt id qð agit. Winoꝛpatzꝑ ſi militudiem in actõiby trãſeuntibꝰ.ſicut inigneẽ foꝛma per quqᷓ ignis agit in aquã q̃ nõ eſt id qð agit᷑.qᷓ;ul ſit ſimł ad id qð agit᷑. ſtud etiq ptʒ ꝑopinionẽ antiquo rum dicentiũ ſite a ſili ↄgnoſci quod eſt verũ de ſilitu dine accepta kᷣm ſpẽm intelligibilem quo ad intellem̃ et m ſpẽm ſenſibilẽ quo ad ſenſum. Secũda pars pba tur quia actus ꝓcedens ab aliqua potentia neceſſario ꝓcedit ab illa ꝑ aliquã foꝛmam mediã que eſt pᷣncipi⸗ um agendi in alterum.ſed intellectus habet aliquẽ ac tum ergo poteſt ex ↄgnitione talis actus peruenire ad Ignoſcendum ſpẽm intelligibilem que eſt pᷣncipiuz il⸗ lius actus.ſicut ergo dictum eſt ꝙ habitus ↄgnoſcitur ex actu.ita etiam dðm eſt de ſpẽ intelligibili quod ↄg⸗ noſcatur ex actu.? ſic ſpecies intelligibiles poteſt eẽ a/ liquod ſecundario intellectum H Zrguit᷑ intellect?ꝰ in actu ⁊ intellectum idem ſunt ſed mhil eſt idem intellectui niſi ſpẽs inteltigibit᷑ ſpe cies intelligibił eſt id quod imelligi?᷑¶ Dm ad mi⸗ noꝛẽ ꝙ aliqd eſt duptr idẽ intellcũi. vno mõ ſubiectie et vdemptitate accidẽtali.qꝛ ſcʒ eſt idem intellectuiſi cut accidens ſuo ſubiecto ⁊ ſic eſt verum ꝙ ſpecies itel⸗ ligibikeſt eadem intellectui. Alio mõ aliqͥd eſt idẽ in⸗ tellectui kmꝓpoꝛcõnem vł analoãm̃.⁊ſiẽ ẽtiã rẽs iñ tellecta eſt eadem intetlectui.qꝛ intellectus habens in
ſe ſpẽm intelligibilem haber ſimilitudinem vlꝓpoꝛcõ
nem cum re intellecta. Simile poſſet dici de ymagine
egis in pariete que ymago regis eſt eadeʒ numero ac
cidentali ip̃i parieti.ſed eſt eadem regi ßm oꝛcionez
ꝛpoꝛcionant᷑ figure ⁊ magnitudini regis S Sirutt intellectum in actu debet habere eſſe. da habet mouere inteltectũ ⁊ illud nccãrio habʒ eſſe. ſed intellectum in actu nõ h abet eſſe. qꝛ mhil habẽs eſſe aꝑ te rei eſt vłe ſed nihil cognoſcitur ꝑ intellectum niſi vłe
igi ⁊̃ Dicendum ꝙ intellectum id eſt res intellec⸗ Kete terei ſicut patʒ de homie z de alino · d quod
uo ↄgnoſci ẽs intelligi⸗
Folio lrii.
additur intellectum in actu ibi denotat abſtractõ qᷓfi
erpteintellectus Per hoc ergo dtim eſt ad pᷣmã̃ par tem aſſunpei ſcʒ ꝙ opoꝛtet intellectũ id eſt rem intellec fam eein actu diſtinguẽdo.qꝛ vl ſic intelligi?᷑ ꝙ opoꝛtz
ip̃m eſſe a ꝑte rei in actu abſolute.⁊ ſic eſt verũ vł ſic. telligitx opoꝛtzʒ ip̃m intellectum eſſe eo mõ quo actuĩ telligi᷑ ⁊ ſic eſt fallum.quia nõ eſt eo modo a parte rei
ſicut ſenſibile nõ eſt a ꝑte rei eo modo quo ſentitur. vt
patet de coloꝛe. coloꝛ em̃ eſt a parte rei.cũ odoꝛe ſapo⸗
re⁊ cũ duricie ſic aũt nõ ſentit᷑ a viſu cũ ilt qualitatibꝰ
ſed ſolus coloꝛ.ſic eriam eſt de intellectu quia qᷓ;uis bo
mo ſit a parte rei ßᷣm conditio nes materiales que ſunt hic ⁊ nunc.tamen homo intelligitur m ꝙeſt abſtrac⸗ tus abilł conditionibus materialibus.qꝛ intellcũs re
cipit foꝛmã abſq; cõditionib matie
Arguit᷑obiectũ debet pᷣcedere ipᷣam potentiaum et mouereipᷣam.ergo obiectum debet eſſe a parte rei.
VDicendum ꝙ neceſſe eſt potẽtiam paſfiuam quat
eſt intellectus poſſibil moueri ab aliquo obiecto pex⸗ iſtente. ſed nõ opoꝛtet ꝙ obiectum p̃exiſtat illo modo qᷓ mouer.ſicut patet de viſu. quta opoꝛtet coloꝛem pꝛeex
iſtere a parte rei anteqᷓ; cognoſcatur per viſum.ſed non
opoꝛtet ꝙ coloꝛ pꝛeexiſtat eo modo quo viſum mouet
vt dictum eſt
ficatur. ergo ⁊̃ ¶ Dicendum q paſſio capitur du
pliciter. Mno mõ vt paſſio ſignificat ſpeciem intellii
gibilem.et ſic pꝛopoſitõ eſt fimpliciter falſa.ſ.ꝙ voces
ſunt ſigna paſſionum.quia tunc omnis vox lignificas
ret accidens cum ſpecies intelligibilis ſit accidens S
lio modo accipitur paſſio pꝛo re intellecta ſiue concep.
ta.⁊ ſic eſt verum ꝙ voces lunt paſſionum ideſt reſtotites res conceꝰ
rerum conceptarum. Mr vocat es res con ptas paſſiones contra Klatonem. qui dixit ſcientias eſſe nobis concreatas.⁊ ſic non aduenirent res intelligi
biles ab extrinſeco.qð eſt de ratione paſſio nis. Si au
tem queratur quid ſignificent voces. Dicendum ꝙ ßcãt rem conceptam id eſt verbum intelligibile quod nihil aliud eſt q; res concepta intelligibiliter apud in tellectum.⁊ non eſt ſpecies intelligibilis niſi foꝛlan Em
Propoꝛcionem vel analogiam.⁊ hoc eſt verbum quod
ſignificatur per voces
Voniam autem ſicut in omni naturaẽ aliquid hoc quidem materia vnicui; generi. hoc autem eſt potẽtia om̃ia ila Alterũ au tem cauſa ⁊factiuum qð in faciendo
omnia · vt ars ad materiam ſuſtinuit· neceſſe et in anima has eſſe differẽtias. Eteſt intellectus hic quidem talis in om̃ia fieri. ille vero in om̃i
lacere.·ſicut habitus quidem ⁊ ſicutlumen quo⸗
dam em̃ modo ⁊ lumen facit pootẽtiaerſtesco
Arguitur pꝛimo perihermenlas dicitur ꝙ voces
ſunt ſigna paſſionum anime ·ſed paſſiones anime ſun
pecies intelligibiles.ergo voces ſi ignificant ſpecies in telligibiles. ſed hoc intelligitur quod per vocem ſigniꝰ

Queſtiones
Poſtqᷓ; reſto. determiault de intellcũ poſſibili po
nẽdo eius ↄditões ⁊ dicẽdo. quõ diuerſimðe reduci᷑ ð
poña ad actũ. h defmiat de intellcũ agẽte. Gr pᷣmo po nit nccitatẽ ponẽdi ĩtellem̃ agentẽ. Scðo poiĩt ↄditio⸗
nes eiꝰ pᷣmo ꝗᷓ ꝓbat ꝙ nccẽ eit ponere itellem̃ agẽtẽ ⁊h
quid qð pt omnia fiert ſeʒ itellcũs poſibil. qᷓ eriã erit⸗ uliqͥd qð pt oĩa facere.⁊h eſt ĩtellcũs agẽs.qͥ facit potẽ tia iteliigibilta actu itelligibilia.q́ necẽ ẽ ponere ĩtellec
noĩia dicẽs.ꝙ vocat᷑ ars hitꝰ⁊ lumẽ. qꝛſicut ars diſpo nir matiã ad ꝙ foꝛma ĩtroduca t.ita ĩtellcũs agens diſpoit fantaſmata vt recipiant᷑ in itellem̃ poſſibilem. Mocat᷑ em̃ hitꝰ qẽ aliqͥd pfectũ in oꝛdie ad intellectũ poiſibilẽ qeſt in poña.ſÿ ꝑfcã ẽtitas ↄpata ad ĩpfectaʒ hʒſe vt hitꝰ ad pᷣuatõtzʒ. a7 m fat ad ß̊ ꝙ coloꝛes diffůdãt᷑ ad ßuʒ viſꝰ.ita ĩtellcũs a⸗ gẽs fac ad h vt fãtaſmaꝰ diffũdãt᷑ ad itellẽʒ poſibilẽ qſ Querit᷑ qᷓ ſit rõ maioꝛꝭ rõis p̃ deẽ ad ꝓbãdũ ꝙ nccẽ eit ponere intellcĩ agentẽ Dðm ꝙ rõ maioꝛeẽ.qᷣa cuilibʒ poñe paſſiue naturali coꝛrñdẽt ſua poña actia narurak. Wuiꝰ rõ ẽ.qʒ niſi ſie tũc tał poña paſſiua eſſet fruſtra.qʒ illa ðꝛ poña paſſiua natural q̃ꝑ agẽs natu⸗
tercii de Inima
rerũ materialium. q intellectus poſſibieſt in potẽtia ad recipiendũ oñs ſpẽs reʒ materialiũ.⁊ inteicũs a ens eſt potẽs agere ſeu facere oia matiatia.q̃ ſunt po
entia inteliigbilia actu intelligibitia.nõ ꝓducendo
ß ea de nõ eẽ ad eẽſed faciẽdo ea actu intelligibilia. x ſic. Incũq; natura iuenit aliqͥd quẽ om̃ia poſſe fieri⸗ ibietꝭ ĩuenit᷑ qð oĩa pᷣt facere.ſʒ in aĩa rõnati ĩuenit᷑ ali
empli grã. hõ in ſoꝛte.⁊ ſoꝛtes nõ ſt? intelligibitiaꝓpter materialitatem.qᷓ opʒ ꝙ depurent᷑ fantaſmata vt reci?
3
piant ſits itelligbiles inintellecũpoſſibile Slcut
tũ agentẽ. Et addit noĩatõeʒ ip̃iꝰ itellectꝰ ponẽdo tria
Vocat᷑etiõ jumẽ qꝛ ſiẽ lu
rale pᷣt duci ad actũ.ſi ꝗᷓ nõ hĩer poña naturałpoñaʒ ac
tiuã naturalẽ ſibi coꝛrñdentẽ qᷓ ral poña paſſiua natat nõ poſſʒ duci ad actũ qð ẽ ĩpoſſibile. qꝛ deꝰ⁊ natu ra ni hil faciũt fruſtra.⁊ ſic poña paſſiua nat᷑alñ pᷣt eẽ fruſtra Arguit᷑ deus põt pla facereqᷓ; iſte res inferioꝛes pũt recige.ã nõ coꝛrñdẽt ad ĩuicẽ poña actĩa ⁊ potẽtia paſiua WMðin ꝙ iſta regla nõ ↄuertit᷑ ſcz ꝙ potẽtie actiue coꝛrñdeat ſua poña paſſiua. ⁊ rõ diuerſitatis eſt q poña paſſiua fᷣm ꝙ hmõi nõ p̃t ſubſiſtere ſine actu ſi cut nec matia ſine foꝛa⁊ iõ poña paſſiua ẽ fruſtra q̃ nõ
pʒ poñaʒ actiuã ſibi coꝛrñdẽteʒ.ſʒ poña actia hʒ de ſe
ſubſiſtẽtiã ⁊ ꝑfectõem abſq; yña paſſua ⁊ abſq; actõe HE Arguit᷑ videt᷑ ꝙ iſta regla nõ fit ÿa.qꝛ aliq̃d eſt in poña paſſiua naturali.⁊ tñ nõ hʒ poñam actiam natu ralẽ fibi coꝛrñdentẽ.vt aĩa rõnal hʒ poñam paſſiuã na turalem.ſed non habet potentiam actinaʒ naturalem qꝛ potentia det ꝓducẽs aĩam nð eſt potentia actia na⸗ rural Dðm ꝙ dupłx ẽ poña. q̃dã eſt poñapꝛie na turat. ⁊ ſic aĩa nõ hʒ paſſiuã poñam ad ꝓduci. qꝛ non prpdue agẽs naturale.Ziia ẽ poña obedictiałqͥ ſu⸗ mit᷑ ꝑ oꝛdinẽ ad poñam actiuã ſuꝑnaturalẽ.ſ.diuinaʒ cui oĩa obediũt.⁊ ſic aĩa hʒ poñam paſſuaʒ ad ꝓduci Illa em̃ q̃creant᷑ nõ cadũt ſub potẽtia naturali Zirguit᷑ cõtra mioꝛt. aĩa nõ hʒ alid in ſe. qð ẽ oĩa infieri. qꝛ intellcũs poſſibil in aĩa nõ pᷣt fieri terra neq; lignũ ⁊ lic dealijs Mm ꝙ duplr ðꝛ aliqd fieri. vno⸗ Fᷣmeẽ naturale·icut vnũ elememũfit ex alio p gñatõeʒ et ſic aia ꝑ intellectũ poſſibilẽ nõ pᷣt fieri oĩa.qꝛ tũc non manerz in ſua natura. Alioꝰ ð aliqͥdfieri m eẽpꝛo⸗ f. m ꝙ dicimꝰ ꝙ blus ſit oĩa bilia.qꝛ in ſe ha ere pt ſpẽs oim reꝝ ſenſibiliũ.⁊ ſic aia ꝑintellem̃ pol ſibilẽp̃t fieri oĩa. q pt in ſe reciꝑe ſilitudies oĩm reruʒ materialiũ.q̃ ſunt ꝓpe intelligibiles a noh. Mt hoc eſt ð dicit Areſto. inferius ꝙ aia eſt quodãmõ oĩa · q in ſehabʒ ſimilitudines oĩm rerum— Arguit᷑ aima nõ pᷣt inſe ſuſcipe ſpẽs reꝝ ĩmatiali⸗
mn. ꝗᷓ aĩa nõ põt fieri oĩa ᷣm eẽ ſpũale ſiue ꝓpoꝛch̃nis
Sᷣm gibi om̃e diſtribuitin determinato gñeſcʒ
ꝙ qᷓ;ut fantaſmata ſt? ma
intellectꝰ poſſibil eſt in poña naturali ad recipiendum iſtas ſpẽs intelligibiles ita intellectus agẽs pʒ poten⸗ tiã actiuã ad faciendũ ſpẽs intelligiles rguit᷑ intelligibilia ſunt actu a pte ſei. Ino oh 5 ꝙ fiãt artu ĩtelligibilia ꝑ itellem̃. ꝓhat. qꝛ hõ ⁊ aʒinꝰ et cetera itelligibilia ſi a ꝑterci Dm ꝙ dupłx eſt telligibile vnũ in poña.⁊ alið in actuqð icʒ eſt depu⸗
ratũ a maria. Dm eit ꝗꝙ intelligibilein poña ẽ hñ—ceren
aꝑte rei. ſed nõ intelligibllein actu · fit ein intelligibile inactu per intellectũ agentẽ— Rrguit᷑ ſenſibileeſt acru apte rei. qᷓet⸗ itelligibile
Vm ꝙ nõ eſi ſile. qꝛ ſibilia ſt. oino vniꝰ nature put ſtẽ a ꝑre rei ⁊ in ſenſu qᷓ;uis habeãt alũ modũ.S intelligibile ßᷣm ꝙẽ ſubiectie in itellcũ hʒ oĩno aliã na turã qů eſt a ꝑte rei.⁊ qñ eſt apð itellcin. q ſpẽs itelligi bilm quã intelligibiie eſt inintellectu eſt ofiuno ĩma terialis.⁊ iõ nõ poteſt habere eandẽ naturã cũ le mntel⸗ ligibili materiali. Et iſta eſt cauſa q̃re nõ oꝑtet onerẽ ſenſum agentem ſicut intellectũ agentẽ
„
¶ Querit᷑ quot ſunt opationes intellectus agentis
m ꝙ due. quarum pᷣma eſt abſtrahere ſpecies S ſroger
telligibiles a fantaſmatibus. Secunda eſt ilumuna⸗ re ſpecies foꝛmatas per intellectum agentem.⁊ recepꝰ— tas in intellectum poſſibilem
Frguit contra pᷣmam opationem.ſi intellectus J4 c 7p
abſtrahit ſpẽm intelligibilem d fantaſmatibus cumit g ſtehe
ja ſpẽs ſit imaterial nõ videt᷑ poſſe ꝓduci.niſiꝑ crea⸗ tionem ad quã nõ poteſt ꝑtingere intellectus agẽs VDðm ꝙiſta locutio nõ elt inteiligenda qſi intellect agẽs crearet ſpẽs intelligibiles in irellcñ poſſibili.ſed diffundunt᷑ ſpẽs a fantaimatib ad itelleim̃ poſſibilem mediãte juie intellcũali qðẽ intellcũs agens 4 Gſi dicat᷑ materiale nõ poteſt de ſe diffundere imaiiale. ſed fãtaſmata ſunt matialia.ꝗᷓ nõ pñt de ſe diffůdere ſpẽs immateriales. Vm ꝙ mariaie nõ pᷣt de ſe diffundere immatiale niſi grã alicꝰ agẽtis ĩmatial. Per h&ᷓ dõm
us tan altaic õ hñtia ↄditões ma terie ſaltẽ mathẽatice tñ itellcũs agẽs illuians fantaſ⸗
mata facit reſultare vnã ſpẽm imalialẽ ad irelleiũ pol⸗ ſibile ⁊ß ẽabſtrahere· ⁊ ið icellcũs agẽs feqrĩ apt fan taſmata.vt ſcʒ fantaſmata illuſtrẽtur ad hoc vt de ſe diffůdant ſpẽs intelligibiles. Et ſicpz ꝙ nõ ẽeadẽ ſpe⸗ cies ſiue hm numeꝝ. ſiue m ſpõẽm q̃ẽ in fantaſmatib⁊ in intelicũ eũ vna ſit matiał ⁊ alia ĩmatiał· NRõ ſcðe o⸗
exñtes in intellcũ poſſbili tůc redirẽt ad matialirateʒ q vnumqðq; naturalt redit ad ſuã oꝛiginem. vt ergo
maneat in ilta immaterialitate neceſſe eſt continue in⸗
rellectum agentem illas ſpecies illuminare. Mx quo patet ꝙ intellectus agens illuminat fantaſmata ⁊ intel lectum poſſibilem. Illuminat eĩ fantaſmata antece⸗ denter abſtrahendo ſpecies a fantaſmatibus. er illu⸗ minat intellectum poſſibilem vt releru enturinipſo ſpe
w
F 7*
nnõſunt mittẽs nat poſibiliſy aqʒ illel cus agẽs miniſteri ¶ Quer důvppt ſed lumẽc fantaſmat lem. ⁊õ ſi coloꝛes ſt⸗ ſum. ⁊itai Erquo di cũmoueat remoũq
tiß ſparat ſilulin etcũſ tiigid.
—* ——
Fuur modi

depu⸗ aẽ bñ
igiblle nature di. Sʒ alã na s itelligi ino ima ire intel⸗ tet ponere
ntelletus 2 uscumi„01
lip crea⸗ s agẽs
intellecꝰ ſbib. ſed poſſblen s Guſ mafiule ſed
ies ma im fmal ſgptfan oc vt de ſe zendẽ ſpe⸗ tmatibn Kö ſcdeo⸗ niuret pẽs⸗ atialitatej en. Wer ontinue in⸗ Gt quo
nuniintel anetei dus. et ilu⸗
mpole
able
reſtotelis ¶ Quert᷑ que oꝑatio intellcũs agentis ſit eẽntialio
g ſcda qð ſic ꝓbat. q; illa oꝑatio eſt eẽntiallo: 5 tinſepabillorare·⁊ill remſemg ↄromitat ſed i eſt deiſta oꝑatõe ſcha. Maioꝛ eſt notaa ſili. q ignꝰ habʒ duas opatões ſcʒ calefacere ⁊ ĩdurare.ſʒ qꝛ calefactõ? inſepabilioꝛ ꝗᷓeſt eẽntialioꝛ. Minoꝛ bʒ qꝛintellcũs ſpil lumiar ſpẽs erñtes in inellcũ poſfibilt ſʒnõlemꝑ apj Rrahit. qꝛ poſtqᷓ; ſpẽs abſtraxit. tũc nõ pliꝰ aitrapit illas· ⁊ tamẽ ſemꝑ illumiat illas. Itẽintelicũs ſepatus 3den abltrabir nouas ſpẽs. tamẽ ilumlat pẽs qs pus abſtraxit cũ fuit in coꝛge.ſed ꝙ tũc nõ abſtrahit eitiõ· qꝛ nõ hʒ fanraſmata. ex quo nõ habet vires ſenſi⸗ tiuas in qͥbus fantaſmata hñteẽ. Exqᷓ ſoluit argumẽ
tum· intellectus poſt ſepatõem nõ pᷣt abſtrahere. ꝗ ſect
ꝙ intellectus ageẽs tũc nõ erit in aĩa. Dðmn ꝙ q;ut aĩa ſepata nõ habeat intellectũ a gentẽ tũc ᷣm pᷣmã oꝑatio nem hzʒtñ eã hm alterã eiꝰ opatõem qᷓ eit illuĩare ſpẽs intelligibiles receptas.idẽ abſtractas in intellectu poſ⸗ ſihili exiſtenes SArguij cõtra F.pueri decedẽtes añ vſuʒ rõis nõ hñt ſpẽs intelligibiles· ̊ nõ habebũt intellectũ agenteʒ qꝛ nllã eiꝰ oꝑatõem hie pñt VD ðz ꝙ licz in aia pue ri nõ ſunt ſpẽs acqͥſite tñ deꝰqͥ eſt autoꝛ nature nõ di⸗ mittẽs na rurã vacu abſq; opatõne infundit intellcũi poſſibili ſpẽs qᷓð acqͥſiuiſſet ſi puer habuiſſet vſuʒ rõis et qꝛ ille ſpẽs ſuntʒpoꝛcõnate ſpẽbh acqͥſitis.ꝗᷓ intelle ctus agẽs ip̃as illuiat ſicut ⁊ alias. quas acquiſiuiſſet miniſterio ſenuum WMQuerit᷑ ytꝝ iſts lumẽ jmellcũs agẽtꝭ reqͥratxt᷑ me diũ vt ꝓpt᷑ fanraſmata.¶ Mðm ꝙ ppter fantafmata ſed lumẽ coꝛpoꝛale reqͥri ꝓpr᷑ mediũ. Nuiꝰ rõ ẽ.qꝛ ipᷣ fantaſinata nõ ſt/ nata ſe diffũdere ad intellcĩ poſſibi⸗ lem. ⁊ iõ ſi delẽt ſe diffundere nccẽ eſt ꝙ illuminent᷑ ſe 4 coloꝛes ſt⸗ per ſe viſibiles ſic ꝙ pñt ſe diffundere ad vi ſum.⁊ ita lumẽ nõ reqͥrit ꝓpt᷑ coloꝛes ſÿʒ ꝓpter mediuʒ xquo dubiũẽ. an fantaſma poſſʒ eẽ obiectũ intellcũs cũ moueat ip̃m intellem̃. Ad ß růdet᷑ ꝙ pᷣt eẽ obiectuʒ remolũ qꝛ dicit Zreſto. ꝙ ſicut ſe habz jenſibilead ſen⸗ ſum.ita intell igibiee ad inteltectum Arguit᷑ om̃e qðᷓ recipit᷑ ad moqũ recipcẽtis recipi tur.ſed itelicũs po ſſibilẽ ĩmatial· qᷓ recipit ſpẽs intcili gibil in ipᷣo lm atiabr nõ curãdo intellem̃ agẽtẽ Di cendũ ꝙ maioꝛ eſt a ſi aliqͥd recipiat. ſed fantaſmata nõ vñt recipi in intellem̃ poſſibilẽ. niſi ſint pᷣus depura ta per intellectũ agentem.⁊ ideo pᷣſupponit᷑ intellcũs a⸗ gens añqᷓ; ſpẽs poſſʒ recipi in itellem poſſibilẽ.qꝛ ſpũ⸗ alizatio ſpẽi reqͥrit᷑ᷣm naturalẽ oꝛdinẽ añ eiꝰ receptõ nẽ. Et ſic pʒ ꝙ ex ꝑte intelleũs po ſſibil nõ eſt defcũs qͥn ſpẽs recipi poſſint. dũmõ ſt⸗ abſtracte ꝑ itellcĩ agẽteʒ Arguit᷑ aia hʒ ſpẽs naturalt inditas. qᷓ nõ optʒ ponere intellem̃ agentẽ. Mñs ꝓbat᷑. qꝛ ſic eſt de ſuhſtã tijs ſeparate.ꝗᷓ etiã ſic erit in aĩa. Tzʒ ↄña. qꝛ hõ cõlcgt. ʒůſubſtãtijs jeparat᷑ initelligedo ⁊ Vm qᷓuis hõ tõicer cũ ſuhſtãtijs leparatꝭ in itelligẽdo.nõ tñ in mõi telligẽdi.⁊; iõ qꝛ qᷓ;to aliqᷓ̃ natura ẽ altioꝛ tanto habe⸗ bit aitioꝛẽ modũ operãdi·qᷓꝛ operãtio ſeqt naturã. ſec natura ãgellẽ ſup narurã gie rõnal fj hẽbit altõꝛem modũ itelligẽdi⁊ lic itelligit per ſpẽs ituſas a deo· hõ aũt intelligit miſterio ſenſuũ.⁊ ꝙ h ſit veꝝ pʒ pᷣmo po ſterioꝝ vbi ðʒ ꝙ deficiẽãte aliq hfu a natitare necẽẽ ſci entiam ſen iochilltas ſenſus deficere· qð nõ eſſet ſi pẽs gſſent nobis concreate
Jrguit᷑ aia eſt no bilioꝛ qᷓ; materia coꝛpoꝛal· ſed mate fia coꝛpoꝛal haber a pncipio ſuas foꝛmas ſubſtãtiaes ſicut celũ ⁊ elemẽta. Jaĩa a p̃ncipio habet ſpẽs intelligi biles Dm ꝙ nõ eſt ſile qꝛ impoſſibile fuit materij am reꝝ coꝛpoꝛallũ fieri abſq; foꝛma ſubali.q per talẽ foꝛmã mnateria habʒ eẽ ſubale ſed inrellcũs poiſibi' nõ habʒ eẽ ſubſtã̃tiale per ſpẽs itelligibiles.⁊ iõ potuit fi eri intellcũs poſſibil ablq; ſpẽby intelligibiliꝰ ¶¶ Querit᷑ vtꝝ ſpẽs intelligibiles effiuãt in aĩaʒ medi antib foꝛinis ſepatis? Vm ꝙ nõ qʒ ſic iterũ nõ o3 ponere intellem̃ agentẽ.⁊ q; aliqs poſſet ↄcedere ꝙ non eẽt intellcũs agens.⁊ ꝙ foꝛme vł pẽs iteiligibiles flue⸗ rent a ſubſtãtijs ſeꝑatis.iõ poteſt aliter ꝓbari. qꝛ ſi ſic rũc aĩa fruſtra vniret᷑ coꝛpi. Patet qꝛ ala vnitur coꝛꝑi vt ꝑ coꝛpꝰ acqͥrat ſcias.⁊ iõ ſuhe ſeparate nõ vniuntut coꝛpoꝛi cñ habeãt ſpẽs ip̃is a deo ↄcreatas.ſi ergo ſpẽs intelligibiles effluerẽt per foꝛmas ſeparatas tũc nõ eẽe neceſſe habere fcientiam per eoꝛpus Arguit᷑ om̃e(quod eſt taie per pticipatõnemeſt ab aliquo qð eſt tale per eſſentiam.ſcðo metaphiſice.. Sed intellectꝰ noſter eſt intellcũał per participatõem ergo fit intellcũał ab aliquo qð eſt tle per eẽntiam. Brm ꝙ eſt duplx pucipium intellcũalitatẽ in homĩe Zliqð eſt pᷣncipiũ pᷣmũ ⁊ oꝛigiale ⁊tłe pncipiuʒ eit ali quod ſeꝑatum ab imellectu.⁊ eſt pᷣma cauſa om̃nis en titatis Aliud eſt pᷣncipium ꝓximum intellcũalitatis.⁊ hoc nõ eſtaliquod ſeparatum fed intellectus agẽs ẽ iunctus aie qͥ abſtrahit ſpẽs a fantaſmatib. Et hoc ʒ gruit qꝛ ſicut deus creauit ſuꝑioꝛa abſq; medio.⁊ infe rioꝛa ꝓducunt᷑ ÿtute agentiũj naturalium.ſic ſupioꝛa halẽt ſu a pᷣncipia intelligendi ſcʒ ſpẽm intelligibilem a ſolo deo.inferioꝛa vero habẽt oꝛiginalr pᷣncipia ſus a deo.ſed imediate ab aliq̃ poña ſibi ↄiũcta irguit᷑ nihil ducitur de poña ad actũ niſi ꝑhoe quod eſt in actu.ſed intellcũs poſſbil eſt in poña.ergo debet reduci ad actũ per aliqð ſeꝑatũ.qʒ ſeparata ſunt foꝛme tiñ ¶ MDõm ꝙ reducitur ad actum ꝑ intellectũ agentem qui hᷣm Areſto.ðꝛ actu ens.⁊ ideo nõ opoꝛtʒ ꝙ ducatur ad actum per aliqð ſeparatũ ¶ Queritur. vtrum intellcũs agens ⁊ poſſibik ſint di ſtincte poñe Dm ꝙ ſie. qꝛ ᷣm Areito.intellcñs 2 gens ſe habz ad ſpẽs intelligihiles ſicut cã efficiens. ñ intellcũs poſſibił ſe habʒ ad ip̃as ſicut materia vł ſub iectũ.ſed materia ⁊ efficiẽs nunqᷓ; coincidunt. ergo ſũt diſtincte potentie SArguit᷑idẽ eſt obẽm intelkes agẽte ⁊ po ibik.e eadẽ poñq. Añs ꝓbat᷑.qꝛ qͥdditas rei matialẽ obẽm
vtriuſq; Vðm ꝙ qᷓ;uis hñt idẽ obẽm matialr acce prũ ſcʒ dᷣdditatẽ rei matial hñt tamẽ diuerſa obiecta foꝛmalr. qꝛ qͥdditas accipitur dupłr. xnoꝰ vt factibil et ſic eſt obiectũ intellcũs agẽtis.qꝛ intelicũs agẽs faẽ qͥdditarẽ in rõne ddditatis abſtrahẽcdo eã a fantaſma tib. Mlio mõ gccipitur vt feã per inteilem̃ agẽtẽ.⁊ vt ↄgnoſcibil ⁊ ſic eſt obiectum poſibilte. qut⸗ intellecꝰ tus poſſibilis cognoſcit quidditatem rei materialis.⁊ non intellectus agens.⁊ ergo intellectus agens dicitur intellectus non quia intelligit. cum intra ſe non recipi at ſpeciem itelligibilem.ſed qʒ eſt ᷣncipium q̃re ĩtelʒ lectus poſſibił intelligit ¶ Q. ueritur. quot modis nominat reſtotiles intet lecrum agentem. Dicendũ ꝙ trib nam dicit ꝙ ſit
6 —————————
—,

02 h ae e
F4
„—— F.D„ eli ro
„
Queſtiones
ars habitꝰ⁊ lumẽ. vt patuit ſup̃ circg textum Zrgutt᷑ ars eſt pᷣncipiũ rei artificial. ſed ſpecies in telligibii nõ eſt res artificial · qᷓ intellcũs agẽs nõ eſt bᷣn⸗ S ſpẽi intelligibit Dðm ꝙ iſta noĩa ↄueniũt in⸗ te
lectui agẽti.nõ ydẽptice.ſic ꝙ ſit idẽ cũ arte. ſed eſt
iocutio metaphoꝛica ſiue ſilitudinaria.ſufficit?ᷓ ꝙin tellectꝰ agẽs habeat ſilitudinẽ cuʒ arte. in hoc ſcʒ pᷣmo q; ſicut ars inducit foꝛmã artificlalẽ in ſuq materiã ꝑ
ſuã opationẽ.ita intelicũs agens inducit ſpẽm intelli⸗ gibilem in intellem̃ poſſibilẽ q̃ ↄſiſtit inilluminãdo fã
taſmata. ars ergo ꝑhoe ꝙ aptat matiam itroducit foꝛ mã.ſic intellcũs agẽs ꝑhoc ꝙ diſpoĩt ⁊ illuiat fantaſ⸗ mata inducit ſpẽm intel ligibilẽ in ĩtellem̃ poſſibilẽ. Se
cũda ſikitudo qʒ ſicut arg introducit foꝛmã ꝑ quã ma
———ͤ————
teria determiĩat᷑.ita etiã intellcũs agẽs inducit ſpẽm in
—.——
telligibilẽ ꝑ quã intellcũs poſſibil derminat᷑ ad aliqð certe intelligendũ. qꝛ ꝑ ſpẽm itelligibilẽ hoĩs intelligit hoieʒ ⁊ ꝑ ſpẽm intelligibilem alini intelligit aʒinůũ K Arguit᷑cõtra ſcðᷣm.ſi intellcũs agẽs eẽt habitꝰſej
queret᷑ ꝙ eſſet ſubiectiue in intellcũ poſſibili. qꝛ oĩs ha
bitꝰ intellcũał eſt ſubiectiue in intellcũ poſſiblli Di tenqũ ꝙhabitꝰ nõ dʒ hcapi ꝑ habitu cõnato vacqͥſi to ſicut Pabitꝰcõiter accipit᷑ qᷓĩ om̃is tał habitꝰ pᷣſup
ponit intellem̃ agentẽ.ſicut etiã p̃ſupponit intellectuʒ poſſibilẽ. ſed ipẽ nõ pᷣſufponit ſeip̃ʒ · q añqᷓ; aſſentimꝰ pncipijs ad quẽ aſſenſum valʒ habitꝰ ↄnatꝰ.necẽ eſt ð us ↄgnoſcere termios q̃ ↄgnitio eſt ꝑ ĩtelleĩ poſſibileʒ
pſupponentẽ intellectũ agentẽ. Itẽ oĩs habit⸗ imellcũ? ulis oꝛdinat᷑ ad ↄgnoſcẽdũ.ſʒ intellcũs agenð oꝛdinat᷑
ad abſtrahendũ.ꝗᷓ nõ ſunt idẽ. Sumi& hᷣ habitus ꝑ entitate ꝑfecta.qꝛ tał eſt modꝰ loquẽdi Areſto. ꝙ qñcũ
aliqᷓ duo diutdũt aliqð genus.tũc llud qð eſt pfec⸗ tũ in illo ge ethab hei po pᷣuãtio.cũ in
„
tellectꝰ agẽs eſt in actu.iõ eit aiiqͥd pfectiꝰ ĩitellcũ poſſi bili. q eſt in potẽtia.⁊ ideo vocat habitꝰ in oꝛdine ad talẽ potẽtiã. Tercio ðꝛ lumẽ qʒ ſicut lumen coꝛꝑale ex traneũ facit diffuſionẽ coloꝛũ ad viſum.nõ ñ reqͥritur
pter coloꝛes ſed ꝓpter mediũ.ita intelleũs agens facit
diffuſionem ſpẽrum ex fantaſmatib in intellem̃ poſſibi lẽ.ñ tñ redritapt mediũ. qꝛ tle ñẽ ibi.ſʒ ꝓpt᷑ fãtaſmata Ethicqgẽ itellech ſcxabil⁊ ipaſſibiraimir⸗
tusſuba qctu ena eñ honoꝛabiliꝰ ẽagẽs pa⸗
eiud ium materia. Poſiq; Areſto. poſuit necitatẽ ponẽdi intellecrũ aß
gentẽ.h ↄñr aſſignat ↄditõem eiuſdẽ intellcũs. Gtpo nit q̃tuoꝛ ↄditões illiꝰ intellcũs agẽtis. q̃rũpᷣma eſt ꝑ intellcũs agẽs eſt ſepatꝰ ſcʒ ab oꝛgano coꝛꝑeo· vl vt hñt aliqͥ texrꝰ ſepabil. ⁊ tũe intelligit᷑ ꝙ eſt ſepabit ſil cũ aĩa rõnali. Scða eſt ꝙeſt ĩpaſſibil qi non pᷣ pati paſſione coꝛruptiũã cũ nõ hẽat matiã q̃ eſt bᷣncipiũ illiꝰ paſſio⸗ nis. Tercigẽ ꝙẽ imixtꝰ ſcʒ ex rebo coꝛꝑalib · cũ ſit om⸗ nino ĩmarial. Quarta g eſtſubaagtuens. i. ꝙ eſtens aetuꝑ ſuã natut᷑ã.⁊ illa ↄditio ↄueit ſibl ſoli.ſed pᷣme
es ↄditões Huentũt tõ ip̃i intellcũi poſſibili qᷓ; volũ⸗
tati. Vc ꝓbat ꝙ iſte— ueniit. vł ſunt itellec⸗ tagẽs ip̃iꝰ. Et pt ſic ſumi rõ q̃ ad tres pᷣmas ↄditões Iſte tres ↄditões pᷣme ſpectãt ad dignitatẽ. ⁊ ↄueniũt imellectui poſſibili.ᷓetiã debẽt ↄuenire intellcũi agẽti Tenʒ ↄña· qꝛ agẽs eſt honoꝛabiliꝰ patiẽte ⁊ hncipiũ atiuũ matia.ſed intellcũs agẽs hz ſe ſicut aliqd agẽs
l⸗
5„— 1 c„ 1— 0* 8
— 1. 3 f e
tercii de Snima
in oꝛdine ad intellectũ poſſibilẽ qui ſe habʒ vt p atiẽs
et recipiens ſpẽs intelligibiles. ergo auicqͥd digmitatis cõuenit imellcũt poſſibili.etiã ↄuenit inteliectui agenti Ex quo etiã ꝓbat᷑ q̃rta ↄditio ſit. Agẽs eſt nobili pa tiente.⁊ hoc ideo qꝛẽ in actu · qꝛilla eſt ↄditio cuiuſiibʒ agẽtis. ſed intellcũs agẽs eſt agẽs reſpcũ intellcũs poſſi bilis.ᷓeſt ſubſtãtia actu ens Figutt ꝙ hma ↄditio nõ ſit vera. ꝓbat q illðqð eſtoiunctũ coꝛꝑi nõ eſt ſepatũ ab eo·ſed aĩa cũ ſuis po tẽtqs eſt ↄiũcta coꝛꝑi.ꝗᷓ nõ eſt ab eo ſepara Döz ꝙ
—
intellectũ eſſe ſepatũ pᷣt intelligi duplt. xnomð ſit ſi5
ne oꝛgano coꝛpeo·⁊ ſic eſt veruʒ ꝙinellcũs eſt ſepatus Alio mõ alidd ðꝛ ſeꝑatu q̃ſiſit ſuba ſepata? ſic alt qui dicebãt intellectũ eſſe ſubam ſeꝑatã·⁊ accipiebant occafionẽ iliꝰ ex pᷣma vltia ↄditionib intellecrꝰ agẽ⸗ tis· In pᷣma em̃ ðꝛ ꝙ eſt ſeꝑatꝰ. in yltĩa ÿoꝙẽ ſuba.ſi
gůr illa ↄiũgant᷑tũc apparet ꝙ ſit ſuba ſepata
Zrgutt᷑ videt ꝙ intellcũs agẽs ſit ſubſtãtia ſ epas
ta.qꝛ intellectꝰ habʒ illumiare.ſẽd illuiare eſt alicꝰ ſu ʒ ſeqͥtur ꝙ intellcũs agẽs eſtaliãd ſuð poĩem.⁊ aliqͥd ſeꝑatum ab hoĩe Mm ꝙ argumen
ꝑioꝛis ſeꝑati tum bene ꝓbat.ꝙ eſt necelſe ponere aliqð lumẽ vle qð
p̃ſupponit᷑ ab intellectu agente. nihilominꝰ rame tet ponere aliquod lumẽ ꝑticulare. in aĩa rõnali qð eſt intellectus agẽs. Tꝛima hs ꝓbatur ſic. quia aĩa rõnal habʒtres ↄqitiones ſue intellecrualitatis. Pꝛia eſtꝙẽ iicelicũalis ꝑ pticipatõem ſcda eſt ꝙ eſt mobil in ſua opatione id eſl intelligẽs cũ diſcurſu.tercia eſt ꝙ nõ eſt ꝑiecta nectota intellectiua. q ei ↄiũgirũr aĩã ſenſitiua que nõ eſt intellectual. S quibus ſic arguit᷑. omne (quod eſt intellectuale per participationẽ? quod eſt mobile ⁊ ĩperfectũ)reducit᷑ ad aliquid qð eſt tale per eſſentiam immobile ⁊ perfectũ.opoꝛtʒ ergo pᷣſutponere
ante animã rõnaleʒ aliquid quodeſt intellectuale per
eſſentiam immobiſe ⁊ perfectum quod eſt lumen illu
minans omnem hominem venientem in hunc mundũ
Fecunda pars oſtendit ſic. quia in om̃lb rebus crea⸗ tis pᷣter cauſas vles etiã opoꝛtʒ ponere cauſas particu⸗
jares qꝛ nõ ſolũ ſol generat hominem ſed etiam homo
nõ ergo ſufficit ad intelligendum ponere lumen intel lectuaie vle.ſed etiam opoꝛtʒ ꝙ vli lumini ↄiungat᷑ vᷣ⸗
tus alicuius partickaris luminis.ſcʒ lumen intellectꝰ
agentis· Iſtud eriam patet per experientiõ. ꝙ percipiꝰ nos abſtrahere foꝛmas vles a ↄditõibus particlaribs igit᷑ in nobis eſt hoc pᷣncipium. Itẽ hõ poteſt libere in⸗
telligere qñ vult. hoc aũt nõ poñet dici li eſſet intellect?
ſubſtantia ſeparata
E Arguit᷑ agens ⁊ patiẽs ſuffictũt ad agendũ.ſi erꝰ
go ina ia rõnali ſit intellectꝰ agens ⁊ etiã poſſibił· ergo
non eſt neceſſe habere o biectum aliud cum ibi ſint a⸗ gens ⁊ patiens. Dicendum ꝙeſt duplex agens · vj nim eit ꝓpꝛie dictum quod ſcʒ facitpaſſionem in pati⸗
ente.⁊ ſic obiectum eſt agens in potentia paiſiua.⁊ tũs
eſt verum ꝙ agens ⁊ patlens ſufficiunt ad agendum.
Iilio modo aliquid dicitur agens impꝛopꝛie qꝛ ſcʒ fa
tit obiectum quod agit. ⁊ſic agens non ſufficit ad agẽ duz ſine obiecto · ⁊ illo modo intellectus agens diciur
agere ⁊ ſic patet ꝙ intellectus agẽs ⁊ poſſibił non ſuffiꝰ ciũt ad hoc ꝙ intellectꝰ intelligat niſi adiũgat obiectii Irguit᷑. cõtra vltimã ꝓpꝛietatẽ. inretlect? agẽs eſt potẽtia in ſcða ſpẽ qualitatis· ergo nõ eſt ſubſtãtia.
VDicendũ ꝙ illeterminus ſuba in illa ꝓhetate boteſt
3
gente. nihilominꝰtamẽ opoꝛ;
plduylt ufine ſuñubam cnus ⁊lch ſcatran
lo mõ u Pꝛinoneh lw nu h legpinel blitnpoi vijn icẽ⸗ dua. dtu à guauſdẽ qꝛt jcut tintlle herõcttzʒ i ſtnai. qr al nmpolibil nnꝰdalba idmſad alt aßmal Arguitat mſc inacu ſbll abeanõ gen ⁊alia inpe ſinplrindiuiſi nsuc ſedcũ inpctio:— tetilaptebʒ agůis ſedtxea naꝝ inↄct alium. Si adinmꝰhemi fums ſqimat ügl matiep lesAexilopti rõnalis Jitai defců luis in ta fluat itellci ¶ Quent᷑ vʒ nocuiꝰrõcl. demeſt.ꝛpñ iplcutdem ſu Ulutaliaaiar un— Dynn kcrinimelcũ.

. . eaptd oteli mõ 16 ee utẽublatt ſisßt ee„ 2 rxner . mõ acci dupti ccipi ba. PoeFc 1 13 ſu frm ſuba g ſcʒ generi 0 ₰ S aima üc pdi utſub c intellec enre ni q; eſt ica ſpeci. S. S errcne ahaii n en quã etiã qᷓli echrlqᷓſtetad e cũ ſit numeroi eral· Dðʒi iſtie ſubaei Iur nut e Se 36 Plie ſeq̃rerꝙ ai a et ſi ĩcaſ uba lẽt vnã̃ ipſi s ſp uũn ans ni vbicũ bic pin Faiaeẽ rſikin aſus Jc vnã o 0he ecifica nõ umerũ nue. i tellem̃ eẽt ſikt tellcũs vatõet eranti anõ a *—. Aueri mcirc s.2 1llo rguit vni iec. dat midẽzr D eẽt in ac in poñ intellcũ atis ũ iſte p enſu nõ plu vmtatem 3 actũ ẽ ⁊ reſpcũ moœi actu oña qðẽi cns quar Di oten numpn eshomi nu dõ⸗ ũ⁊ ecõ pcũ ei gidẽ u.2 Pi ẽ ipo ſſi rumß cendũ tiein cipio nies dö pq; õtra. eiuſdè ẽ nõp̃ intellcm̃ oſſi tes in bma eſt. iꝙnõ. uenia ox s ha n. fa: eiuſdẽ aĩa rõal õꝛia ÿifi ideo.q kinact 1 entiã acti quãd a nos ſi cꝓpt ubſtantiis ſe faci i u21 tñ actiuᷓ oq;ᷓ i umus er du Mtanth) 3 5— qꝛreſpeũ ubeanteſeh it cjs ſe ocnõ ei peũ ſpẽli 6 de eodẽ ſaercu ube autẽ e ducati tetia uãdo cẽ rõnem 1 u2inpoñ Perß eie tillã poreni Finulgen nſul . n„8˙ rBG t nt intelii eſunt apß pote 0 0pPO ellig tun grai Poti piat ſpẽ ũ intell reſpe⸗ ho eciebu igentesi cipio yn ofhl ſs vepi n a ꝑ intel ectꝰ age hpeauen t emle 9 anꝰ eſt ilẽ eſt i tellectũ m di neiteen telligi inteiligi igibiſib d acj idem in poñ ũ agen diuerſa gibiles.tñ eſſ 8 ntelh ibus. S m ſin eliigetes 8 2gki ñg. Si tẽẽ s poñ s. 1n zvnũi in potẽti a 9 nobi Secun tcre tes u ot ſcʒ ad atia ni Sile p inact ſias le vnu int otẽtia obis n ecund ate ſimł᷑ d ia b inẽ eſti qt ẽ in hoĩ ꝑint bilia abſt ũ qͥ faci a ſun ₰ 2 m alia éeſtin ñc vnꝰ hõ oĩe cuiꝰ elle bilia rahe acit tali nt mat iteraneiſat vnaſici m vnñ ia. c atrinſ pẽsaf elegthülarete— 1 ne ſibil c in actu no indi 1 nã manũ ine ad ſep um na ubſtantii amaſt ilia go op o indiuilibi para turali anth mati gactui 13 et gct Fabea alia iuiſibili nõ ũ. ⁊ eſt i eſt tas.⁊ iter s ſep tibo. ſed i intelii getu? alia nõ pñ in poñ inõ fluũ Ppſ intelli 4ratis ſed in eli er ſim alia in pnt fiu ñ̃a.ſed fiuüt gt ceſſe in equen eigant ſunt i teiligi 3 plrindi poña ere diuer e talia int eis pon s lunt ac ſe⁊ alias re 1 T rſe ẽntia i 1 el er ti ſi r rus actꝰ uiſi ör epo nti um intelli onere a ui Aee er imſee ſed ců Zuneneaei iliain S Kantias . ecti cũ perfectõ in ac ia aie rõ naeſti 1 ctu eli ia ⁊ſi S lu 2exill io ⁊ potẽ ectõ ctu gie rò eſt in quid pole cunq; ectu lcno tẽtiali nequãᷓ perfecto.i na id potẽ s face eſt ali m qui fa a ꝑte hʒ alitas ã hʒ etiã to.id eſt oneſt eß re.ſed i iqd p ifacij t m s. ſed e pfectõe Glſt em̃ iã ſibi ↄi nõẽpu ti ice ige. ibi in ſub potens reci 5 * eeiee eieer ee aiiaf 44 ndel in dp adint um. Si oꝛm iakq̃ẽ tꝑfectio ĩ ꝑagens ieri. qui ijs ſe ali⸗ omo inferiꝰ Sicut maꝝ ſupi qẽcre ctio it 36 gensſi gensn quia tali parati acere ſi ome icut em̃ oꝛi pioꝝ i gta in oꝛi eieis3 ns lupna atur alis tis nõ peci⸗ nteb foꝛmis ſc emiſpiũ.i odiʒo x imati in oꝛizð 8 tui ſub natural gle.⁊ ſi potenti 5 eſt 1 Sic ʒimati iñ.ita aĩ nzñgi ialiũ izöte fo ſimi ſtãti equode ic nõ tia non poten⸗ büägtmä e igit ſupi ducitur lec les ex il iep inf atẽ.⁊hʒ athalidd hemſots innobis mdei Patarum us· quii urat⸗» rõ rillo ↄti foꝛmatõ aliqͥd idd deſut iſpuũ adr is. qꝛ in e itellect ſpeci iinfundit i per up d alis. Ttẽ igit ꝙ 2oem ſi de inferi upioꝛi di ecipiet nelehe u poſſibi ies itell dit intelle wee ae ee e neal poſſibil bilcᷓtů egbile⸗ 3 5 ea flu is intelli creat nõ eſt toꝛmet q ete eriale i nõ eſt i ad im Gt P Iare ligẽti a in vm Fiei materi d ñ pa poteſt in ſe.ſed in potẽti ateriali ¶ Queri cũs e. Gx oĩ bꝛa int ntelle ebʒ gpꝛi tz pi intel ſolũ i etia n — uerit᷑ poſſi xoĩb 2 inrelligẽ ectual— ie dici in fubſtã lect? um aturali nõ.cuiꝰ vtꝝ i ibil.qꝛ ſi 5 his ſi igẽtie.i ſ6 potẽti ſtãti ag potenti ralt nö.cuiꝰ rõ x intellcũ qʒ ſi his ſibi ie.idẽ i otetta a ipoſſibi ijs ſe gẽs tal ntia obe⸗ dem̃ rõeſt. tellcñs a ſic hzinſ bi ↄueni èin per tnec Pais ia fac obe a einee eſt voſſilhe hien liazali plicatõ ieen iꝰ gieſ gens D s eſt il lectꝰ agẽtt ʒill t⸗ ens..— alia ai atoem Setiã int ktiplicai e icn ma Dö lumiati agẽti itas.? Mſt „ F Ar ia rõnat cat eenß ta. hoc añ m ꝙ int iatio. qin isẽilumiare 3 6, 4 jum iectet ꝙ vle n vle qð ectꝰ ag eſt gnitionen na ãtijs umi ectꝰ . ecter ini nõ fi ö vnñ Querik onemt ngelus epatis iarefant ñ5 czfa intell in intellcũ it vn üqöt nü. i 3gent vtx in eo poſſi is.cũ ibi ntaf 6—. cũſ cñ.aꝛ ſi ſi ab intel tale? ill mellcñ cui em ſu neceſſe ſi taliũ i ibi nõ ſi ll dagi qhtellcũ ed vt liſictũ ntellcũ ſubi ulus tõ wolit lit po illumina—— dichur intell iſicut ucetetett vni ectiue ßen ſt. qꝛitel inione in aĩa rõ Krs r intellectib 2gnitũ b intellcũ itatẽn qꝛſcʒ p ſu melligibi tellcũs ag platoni Fnali intellect d. luffil iectu— eriò jab ſ cũ obi numeralẽ intapt ibilia a 2gE5 nis iintelle— Vel- le vłe ꝗᷓ numer o. Jã maĩ teneneee vt int lugbnl nite ponita q Döm ectũů piecũ(tntellt manet ro Vrſpẽ naifeſtũ teſlect?i S Sc multis telligat·ſi vnñ nõ o dꝛñtibß eſt ꝙ di es ablol intellig ee gfaciat n ¹05 mulcis vid ſicut nõ obſtãte ꝙ pᷣt obij diuerß rei iam uant᷑ 6 iuid em̃ fm rpo⸗ itu. iũc bñ ſeqᷓ eat. tcoloꝛ ãte ꝙʒ a dii ijci idẽ ni m vniuert iergo opoꝛt uantibꝰ pitateʒ 5— q̃ret᷑ ꝙ eẽ tᷓſi eẽ manz beien nibus nuerſali Vnit 5ꝙ8tali ſed teʒ tIirgui ꝙ eẽ eõt vna t vnꝰ nõ is inte nibus.? ſic ſtati ia e terſali talibus ad hot t vninelle e on mautem eſt Sbe iDömgin npncipio⸗ ze ntiam tpe: actum ſc nplxẽv 10 tempo tpepᷣoꝛi ientia rei nas aliqui ſed non aliqu in vnoẽ. oĩn ei. que ve — S
—— — — ——— — ——
—

e ee e 5 d0 mMn⸗ Mm 0 8— LCfrr F 5 n 4
— e ſcha Pr Se k* N AB z ₰ 8 x„N —„— C-
ſ. 5. 6½ S2d cb aMN
Mreſtiones
Poſtqᷓ; Areſto poſuit ↄditõnes intellectus agẽtis Iſequẽter ponit ↄditõnes intellectus in actu. Ot hiõ ke viderent᷑ eẽ idem intellect? in actu ⁊ intellcũs agẽs Et ponit tres ↄdiiões intellect?in actu.q̃rum pᷣma eſt
ſciõtiarei ſcite eſt eadẽ cũintellcũ in actu · ſcʒ ſicut ac⸗ cidens ⁊ ſubiectũ. Scð a ↄditõ eſt ꝙ intellecx in potẽ tia in vno ⁊ eodẽ pᷣoĩ eſt intellcũ iĩn actu.ſed vłiter ⁊in diuerſis intellectꝰin actu ẽpᷣoꝛ intellcũ in potẽtia. Ter cia cõditio ꝙ intellcũs in actu ↄliſtit in ip̃o intelligere ſic ſcʒ ꝙ nõ qũq; ielligit ⁊ qñq; nõ intelligit ſed ſemꝑ ĩ
teiligit. Rõ extra rexrũ pᷣmẽ ↄditõnisẽ. q ſcia ſolũ ha
betur de reb. quãdo ſpẽs ĩtelligibiles ſunt getu inĩtel
kctuqᷓ ſpẽs pñt intẽliigi term̃inũ ſciẽtie poſitũ inpᷣ⸗
ma ↄditione cũ ex luĩe ⁊ ipis ſpẽboreſultet ſcientia ii deĩ eſt. cũ qᷓ tales ſpẽs intelligiles ſunt in itellcũ ſicut accñs in ſubiecto.manifeſtũ ẽ ꝙ ſpẽs itelligibiles(que pñt dici ſcia ꝑ oꝛiginẽ Jiſunt eidẽ ſubiecto cũ ĩtelicũ in actu Rõ ſcegpꝛieratis ẽ· qꝛ in vno ⁊ eodẽ ſꝑ fit ꝓceſſꝰ ab impꝑfecto ad pfeciñ. a potẽtia ad actũ.ꝗᷓ opʒ ꝙ ñ eo dem potẽtia pᷣcedat actũ.⁊ cũ nihilꝓcedat de potentia ad actũ niſi ꝑ aliqð quod eſt in actu ſic pᷣſupponitur in alio aliqͥd in actu · quo illud ducit᷑ in actũ qð pᷣus fuit in potẽtia. Mxempli grã. diſcipulꝰeſt pᷣus in potentia ad ſcĩam qᷓ; ſit inactu· tamẽ añ potẽtiã(qᷓ eſt in diſci⸗ pulo) pᷣſupponit᷑ actu ſcĩa in magiſtro. Rõ tercie ↄdi⸗ rionis eſt qꝛ intellectus in actu dicii ᷣm ꝙ eſt in ip̃o itel ſigere ſiue in actu ĩtelligẽdi ⁊ ſie maiſeſtũ eſt ꝙ ſp intel ligit. qꝛ om̃eſqð eſt qñ eſt)neceſe eſteſſe&ſttamẽ ↄſi verandũ ꝙ iſte ↄditiones vł poſſunt inteiligi de itellcũ
in actu ᷣm ꝙ eſt intellectꝰin actu pᷣmo ſcʒ in habitu. ⁊
tũc eſt difficultas de tercia ↄditõe.ſed dõm eſt tũc ꝙĩ telligere capit᷑ eriã habitualrꝓut ſignificat habere ſpe ciem intelligibilẽ⁊ nõ accipit᷑ actualr ꝓut ẽ vti ſpẽ ĩtel
ligibili. Alio mõ pñt iſte ↄditões intelligi capiẽdo ĩtel
lectũ in actu ſcðᷣo.⁊ſic atparet difficultas in pᷣma ↄdi tione. Poteſt tamẽ facilr intelligi pᷣma ↄditio.qꝛ intel lectus in actu id eſt ip̃m intelligere eſt etiã idẽ cũ intel⸗ lectu ſicut accidens in ſubiecto. Sicut etiã ſcia rei ſci te diſtincta a ſpẽ intelligibili circa iſtuddd ¶ Muerit᷑ quot modis poſſet accipi intellectus Di cendũ ꝙ trih modis. vno mõ accipit᷑ vt eſt poſſibil. et ſic eſt inpotẽtia ad ſpẽs intelligibiles ſicut intelleccus
pueri pᷣmo nati qͥ nõdum habet vſum rõms.⁊intellec
tus iſto mõ acceptꝰ vocat᷑ ſemꝑ in potẽtia. Alio mõ accipi? intellectꝰ? m ꝙ iam habet ſpẽm itelligibileʒet tamẽ nõ vtit᷑ eã ſicit eſt iñtellectus phi doꝛmientis. et iſte intellectus poteſt dici ſimul in actu ⁊ in potẽtia.eſt
eñ̃ in actu qꝛ habet ſpẽm ĩtelligibileʒ.⁊ ẽ in potẽtia ad
vſum ⁊ ad actũ ſcᷣm. Mt iſte itellcũs vocat itellectus in habitu. Vercio mõ accipit᷑ itellectus ᷣm qð vtit᷑ ſpẽ itelligibili vl ſcĩa ⁊ ſic vocat intellcũs in actu ſimplici ter. dem̃ eſt ergo ꝙ iſte ↄditões pñt ĩtelligi tã capiẽdo itellectũ in actu pᷣmo qᷓ; in actu ſco Zirguit᷑ ſi intellectus eſſet poſſibit q́ẽ in potentia ad recipiendũ ſpẽs intelligibiles.tũc ſequeret᷑ ꝙ nullꝰ adultꝰeẽt ĩ potẽtia ad recipiẽdũ ſpẽs ĩtelligibiles quia eas hz ⁊ per ↄſeq̃ns nð haberet ĩtellectum poſſibilẽ VMicendũ ꝙ qᷓ;uis adulti habẽt aliquas ſpẽs intelligi biles tamẽ caret adhuc multis alijs. Gt ſic tenẽt intel lectum poſſbilein quantum ad illas ſpẽs q̃s nõ habẽt
Separatꝰ zůteſt ſolů in hoc ꝙ vereeſthoc
ni
tercii de Snima.
ſoluim immoꝛtale ⁊ perpetuum
Poſtqᷓ; Areſto. poſuit ↄditiones intellectus agentt et itellectus in getu. Hic ↄſequẽter poĩt ↄditões toti?
—
ptis itellciue. Gt ſunttres. pᷣmaẽ ꝙintellectꝰ idẽ aĩa kellciua ẽ ſeparatꝰ.qꝛ ſcʒ hãbʒ potẽtias nõ vtẽtes oꝛ⸗
anis coꝛpoꝛeis. Pcðaẽ ꝙ itellcũs eſt id qð vereꝭ idẽ köe ſe ubſigtere qſi m le halẽs eẽ etꝭ ſine coꝛꝑe. Ter⸗ cia ↄkitioẽ ꝙ aĩma ẽppetua apte poſt ⁊ incoꝛruptibit᷑ Gt illa tercia ↄditio põt ſcqᷓ ex pᷣma ↄditõne aut ex ſe⸗ cunda. Mem̃ ẽ em̃ in ꝓhemio huius libꝛi.ꝙ ſi aĩa ha⸗ beat aliquã opatõem abſq; coꝛꝑe.tũc etꝰ erit ſeparabi lis a coꝛpe.qꝛ ergo ðt pᷣma ↄditõ ꝙ aĩa habet opatõeʒ abſq; coĩpe.ſic leqtur tercia ↄditio ſcʒ ꝙ aĩa ẽĩcoꝛrup tibil. vłl põt tercia ↄditio ſeqͥ ex ſcða.⁊ hoc iſto mõ.qja vere eſſe põt duplr exponi. vno mnõ ꝓut ſignificat eẽ ᷣm ſe⁊ ſine adiũcto. Alio mõ ꝓut vere eſſe ſignificat eſſe ſo et tũc erit ĩcoꝛruptibił. ꝙ aũt iſte textus nõ poſſet ĩtelli gi de intellectu capto ꝓ potẽtia põt ſic oñdi.qʒ tũc ſcõ⁊ Sditio nullo modo Zueiret ĩtellcũi.nullo mõ em̃ verũ eſt ꝙ ĩtellectꝰ ĩ potẽtia ſit id qð vere ẽ.id ẽ id qð ſubſij ſtit ꝑ ſe. capi h itellcũs ꝓ aĩa itellciu ⁰
—
Arguit᷑ cõtra pᷣmam ꝓpꝛietatem.actus nõ põt ſej parari a ꝓpꝛia potẽtia.ſed aĩma ẽ actus ꝓpꝛius coꝛꝑis ergo nõ põt ſegari a cope Wõm ꝙꝙpꝛlus actꝰ nõ ſe paratur a ꝓpꝛia potẽtia ſiue materia qᷓ; diu tal potẽtia
manet ꝓpꝛia materia illius actꝰ.ſi aũt nõ manet ꝓpoꝛtõ matie m ꝙ ↄgruit oꝑatõi foꝛme.tũc foꝛma ſeparatur Vñ pʒ ꝙ ala rõnal nõ ſeparat᷑ a coꝛꝑe bene diſpoĩto. qꝛ tale coꝛpus ẽ ꝓpꝛia matia aĩe rõnalis ¶ Querit᷑ vtrũ ai ſic Cuius rõ ẽ.q qͥcquid põt ꝑ ſe agere. hoc põt per ſe ſubſiſtere. ſed aĩa rõnalis põt agere line coꝛpe.ergo põt
————
per ſe ſubſiſtere. Waloꝛ patʒ qꝛ agere nõ pot eſſe digni
us qᷓ; eſſe. ſi aliqᷓd põt agere ſine coꝛꝑe multo mag pᷣt o Dꝛc z cœ pxep⸗
eſſe ſine coꝛpe. Winoꝛ pz·qꝛ obiectũ eiꝰ excedit matiaʒ coꝛpalem.cũ ſit vłle qð eſt ſeparatũ a ↄditionibꝰ mate
riaſibus · ũ ergo q̃libet potẽt ia agat ᷣm ↄditõem ob iecti ſi obiectũ excedit matiam coꝛpalem. etiã opʒ po
tentiam matiam coꝛꝑalem excedere. Si em̃ aĩa eſſet
poſita exaliqua re coꝛꝑali.tũc nõ poſſet oĩa coꝛpalia in
—
a poſſet eſſeꝑ ſe ſubſiſters Dm ꝙ 4
d— 7
3„ 4—
telligere ſicut pᷣus dem̃ eſt. Scðo ꝓbal. intellect? itelli a git ſubas ſepatas.ꝗᷓ extẽdit᷑ vltra co?pus.⁊ ſic ſua opa 1—
tio nõ fit per coꝛpus. Item tercõ.coꝛpoꝛe indiſpoĩto in
tellectus qũq; perfectiꝰ itelligit ⁊ iudicat. qᷓ nõ depẽdʒ ʒ intellectus in ſua operatõe a coꝛpoꝛe.ſic ergo cũ opera tio eiꝰ ſit ſine coꝛpoꝛe.ꝗᷓ et? eẽntia eiꝰ erit ſine coꝛpoꝛe H Arguit hoc nõ eſt per ſe ſubſiſtẽs qð nõ eſt hoc a
liquid.ſeqᷓ aĩa nõ eſt hot aliqͥd.qᷓ nõ eſt per ſe ſubſiſtẽs
Dð;ꝙ hoc aliqͥd accipiduptr. Vno mõ eee ; ſubſiſtẽte ſiue tale ſubſiſtens ſit nãtũral pars a
ſiue nõ. ⁊ tũc aĩa rõnalẽ etiã per ſe ſubſiſtens. Aluo mõ
accipit᷑ hoc aliꝗd ſubülterean leto quodẽ completa Nba⁊ſic aĩa ratõ nalnõẽ hoc aliquid.qꝛ naturaliteꝝ v
————
ẽpars homiĩs· ſufficit ergo ad ꝓpoſitũ ꝙ aĩa ſit aliquid
—„
per ſe ſubſiſtẽs qᷓ;uis incõpletũ in ſua eſſentia. Gt iðo femper habzʒ reniſum ad coꝛpꝰqᷓ;uis ſit ſeparata. Oie addũt aliqͥ ꝙ aĩa per talẽ reniſum indiuiduet᷑ poſtq; ſe
parata eſt a coꝛpoꝛe qð tamẽ dici nõ poteſt.cũ relatõ ñ
L
ſit n ipiũ ĩdiuiduatõis. Sed pt ſic intelligi ꝙ per re⸗ um ad coꝛpꝰ aĩa indiuiduet᷑ qꝛ aia indiuiduat᷑ per
——
—
Kã
D m
8 —
ſeparatã retinz ⁊ hoc eſt veꝝ Sicut eĩ coꝛpoꝛatriplt
N 3
ßnlipoꝛgꝛ Alieſt oꝑatoe m̃ licut ſt int nuſepata a co SArguit᷑. ai põtſpari a con nelligentẽ fant hduplt. wo ptablq; fantaſt fnꝙ eſt ſepata taſmate. Cuꝰ onẽ habet wãei ratio ſequi tĩn poꝛe ⁊ettraco di. qꝛſicut ẽn

₰ npn erſe zſl
gul ſda
gpe 6. d la0 mue pfe mob ßcp
pʒpo cet5— w aliai b
viwin rl
dpcz g ef
jopers ſer
poꝛ e
tboca ſe itẽs fm quoci keſ vi uomö wp a
mpletä„ rlit Sſe liqui Getiðo 2
. G
uöi yper re uai per
1
w
—
——————
—
ol
p.Em ſhnſ e T.ſr S ₰ 20 22— So 2h .
—— 2h— 6—
G.t. S e n„LJ FUnſn⸗⸗— FT
.———
Iehñt ad figuratõem.ſta hñt ſe foꝛmetriplr ad ĩdiuij duatõem. Sũt em̃ aliq̃ coꝛꝑa que recipiũt figuratio⸗ nes ꝑꝛiam qᷓ;titatem.ſicut coꝛꝑa ſolida ſiue dura. vt lapis vel li nü. Auacitareeiolüt figuratõem ab ulijs ſicut liqda. quoꝝ eſt iſta dꝛña.qꝛ in aliqͥbo coꝛru pto figurãte manet figura pᷣus accepta.ſicut ↄringit in cera liquida q̃ figurat ad figurã vaſis. ſed fũctova ſe remanet figura.Ilia ſt liqͥda que nõ tenẽt figkraʒ coꝛpe figurãte coꝛrupto.ſicut vinũ vel aqua nõ ↄgela ta. Sictripkr ſe habẽt foꝛme ad indiuiduatõem. que/ dã ę̃ foꝛme indiui ipis.i.g ſe ſubſiſtentes.ſiẽ
fubſtãtie ſepate. Alie foꝛme materiales ĩdiuiduantꝑ hoc ꝙ ſtẽ in alio.ſ.in materia.que hñt iſtaʒ dꝛñam.qͥa aĩa rõnalis indiuiduat᷑ a materia.⁊ tenet eandem idi auiduatõem ſeꝑatam a materia.ymmo materia coꝛru
—————
Due.coꝛrupta materia 3 K Arguitur. aĩa nõ pᷣt opari abſq; coꝛpe.q̃ nonp̃t ſepari a coꝛpe ·Añs ꝓbat᷑.qꝛ aia nõ põt ſe iraſci.igit᷑ nõ poteſt ꝑ ſe oꝑari.q qui ðt animã iraſei ðt eam texe re pᷣmo huius.¶ MDõðm ꝙ duplices ſt? opatões aĩme Quedã ſti que kuentunt aie hm ꝙeſt bſitiua.ſicut ſt ſentire irãſcũ ⁊Ifidere.⁊ ſic verũ eſt ꝙ aĩa nonpᷣt habe re illas opatões ſine coꝛpe. Gt hoc eſt qð ðt phs. qui pt aĩam iraſci ðt eam texere vł edificare. qꝛ ſicur iraſci nõfit niſi ꝑ oꝛgana coꝛꝑalia· lic nec texere nec edificare llie ſtẽ oꝑatòes aie. que ↄueniũt aie ᷣm ꝙ itellectiua tiñ̃. ficut ſiĩ intelligere ⁊ velle.⁊iſtas opatões halẽt aĩ ma ſepata a coꝛpe ⁊ fine coꝛpoꝛe.
rguit᷑. aĩa nõ intelligit abſq; fantaſmatiby· ᷓ nõ põt ſepari a coꝛꝑe · Añs ꝓbatur. qi neceſſe eſt quẽcũq; intelligentẽ fantaſmata ſpeculari Dm ꝙ aĩa acci pit᷑ dupłr. vno mõp ſtatu ↄiũctõis ad coꝛpus.⁊ ſic nõ
pta. Zlie autem foꝛme naturales non manent indiui⸗
p̃t abiq; fantaſmate ĩtelligere. Alio mõ gecipit᷑ aĩma Fmꝙ eñ ſeꝑata a coꝛꝑe. ⁊ ſie poteſt intelligere abſqʒ fä taſmate. Euiꝰ rõ eſt · qꝛ aĩa añ ſeꝑatõem ⁊ poſt ſeꝑatiꝰ
di. qꝛ ſicut eẽntia ⁊ opatõ coꝛrñdent.ita modus eſſen
onẽ habet vnã eẽntiam.iõ halet vnã oparõem.qꝛ ope⸗ ratio ſequit᷑ eẽntiã.ſed qꝛ hʒ aliũ modũ eſſendi in coꝛ poꝛe ⁊ extra coꝛpus. ideo etiã habet aliũ modũ operã⸗
di ⁊ modus operãdi coꝛrñdent ¶ſ OQ. uerit · vtrũ aĩa rõnalis ſit incoꝛuptibit Di rendũ ꝙ ſic. ⁊ rõ eſt. qꝛ om̃e qð coꝛrũpitur.vł coꝛrũpi tur ꝑ ſe vel ad coꝛruptõeʒ alterius.ſed gĩa rõnalis nul lo itoꝝ modoꝝ coꝛrũpi poteſt.ergo eſt incoꝛruptibit Winoꝛ ꝓbatur.qꝛ foꝛma ꝑ ſe ſubſiſtens nõ poteſt per aliud coꝛrũpi.qꝛ nõ dependet ab alio ·⁊ qᷓ ab alio coꝛrũ piꝛium ell illis foꝛmis. quaꝝ eſſe naturalr ah ali i oteſt aima Fſe üpi⸗acc uid ↄuenit alicuiꝑ e hoc eſt leꝑabile ab eo.led eẽ cõ anevr ſit àctũõ. ᷓ eſſe eſt inſeꝑa⸗ Pilea foꝛma. quia ſi eſſe ſeꝑaretur a foꝛma.tunt foꝛma Werit foꝛma.ſed coꝛruptõ accidit ex hoc ꝙ eſſe ſepat᷑ abaliquo.qð eſt impoſſibile ſeꝑari a foꝛma ſubliſten⸗ te per le.niſiꝑ anmhilatõem. Gle ſi aĩa ſit compolita exmateria ⁊ foꝛma.·ſicut Zutdatnieit uis falle ad⸗ puc aĩma erit incoꝛruptibilis. qʒ illa ſulceptõ foꝛme ẽ ſine ↄtrarietate in materia.⁊ideo nõ eſt pᷣnciplũ coꝛru ptõis talis foꝛma. Icðo quia vnũquodq; appetit eẽ appetitu naturali bmqᷓð cognoſcit. ſed intellectꝰ⁊ ani ma intellectiua naturait cognoſcunt eſſe ſub om̃i diffe rentia tꝑis. cum eius obistũ ſit vniuerlale. a abſtra
2— o
46.
ſe S ſ 4PS ℳ
6
SſMLA Sc ß p ſe) e
—— —„ alq v 4 6
Areſtotelis Folio lrpi.
hitabhie ⁊nune.⁊ſic halẽns intellectum apetit ape titu naturali ſemꝑ eſſe. ſedille appetitus nii nſe
id eſt aliquis loquens multitudini.quia ergo in mulz n H.
nis fit ↄpletiue a de inereãte hoĩ aĩam rõnalẽ.ſed in iumẽtis generatõ foꝛme fit ↄpletiue ab agente natura
ta materialis.ſʒ gia rõnalis eſt foꝛma imateriat:iõ nõ— induci? ꝑagens pure naturale. qualeſt ſemen huma N
—
igitur neceſſe eit animã eſſe incoꝛruptibilem. quaſi per
manentem per om̃e tempus
E Arguit. homind? iumentoꝝidẽ eſt interitus vi
ðt Salomnon. qᷓ ſequit᷑ ꝙ anima ſit coꝛruptibilis Di 3 cendũ ꝙ Salomon loquitin illo libꝛo ſitut cõtionatoꝛ ¶ ſxf 3
titudine junt multi fatui ⁊ multi ſapientes. fic quãdo DOqjylꝝ loquit᷑ in foꝛma ſapientum.⁊ quandoq; in foꝛma in S
ſipientium. Dicit ergo iſtamꝓpoſitõem bin foꝛmaʒ in⸗
ſipientum hominũ ſenſualiũ.qͥ credunt eundẽ eſſe inte
ritum omniũ viuentium.
Rrguit᷑. quoꝝ eſt idem pᷣncipiũ illoꝝ eſt idẽ finis ii Fagee f
ſed iumẽta ⁊ hoies eodem mõ generant᷑.& etiã eodem
mõ cœꝛrũpunt᷑ Dm ꝙ mioꝛ eſtfaiſa· q nõ eſt eas
dem generatio iumentoꝝ ⁊hominũ. qꝛ generatõ homi
li. quia ʒtus foꝛmatiua iumetipt effectiue introduce⸗ re aĩam ip̃ius iumẽti in materiã.cũ talis foꝛma ſit toʒ
—
— 3 ſry F4 num· quare nõ eſt eadẽ generatõ hominũ ⁊ iumentoꝛũ Arguit᷑· om̃e qð eſt ex nihilo eſt vertibile in nihil hrle ſed aĩa rõnalis eſt ex nihilo.ꝗ⁊̃ Dm ꝙ aliud eſt eſ 8 dicere de eoꝛruptibiiitate ⁊ annihilabilitate. qꝛ om̃is ⁊ creatura eſt annihilabiłꝑ potentiã actiuã ↄſeruantis ſicũt dens pſiã ptentiq̃ creauit res libere.ita eaſdẽ ſpe a2n⸗ libereↄſeruat Vñ li deus ſuã ↄſeruatõem abſtraherʒ a a reby.tũc res tenderẽt in nihilum. Ex hor tñ nõ ſeq᷑. ꝙ aĩa ſit coꝛruptibilis.qꝛ coꝛruptibilitas cat aptitu?— dinẽ vł potentiã inre coꝛruptiblii ad nõ eſſe. quũ apti maneli. amnal nõ b ſſA S FArguit᷑. aia eſt accñs.ꝗᷓ eſt coꝛruptibil ad coꝛrup tõem ſußureneben aneeaeliet 3 poſt ſuũ eſſe ↄpletũ eit accñs eius. ſed aĩg aduenit coꝛ 0 6 5 drp 7 L. J0
— 1—
—„
poꝛi qð coꝛpus eſt ↄpletum ꝑfoꝛmã ſubalem embꝛio ꝙꝙ& f nis Dm ꝙ duplr aliqd aduenit enti ↄpleto. vno⸗ F
ſie geſſe illius at aduenit nõ cõicat᷑ ſubſtãrtiakr eicut aduenit.⁊ ſic accñs aduenit ſuo ſuhiecto Alio alic aduenit enti ↄpleto.ſic tñ ꝙ eius eſſe cõicat ſubſtãtia
X
krilli cui adueit.⁊ ſic gĩa aduenit coꝛpi.et ad ß qð die tũ eſt ꝙ coꝛpus habet pᷣmo foꝛmã ſubalẽembꝛionis Di cendũ ꝙilla foꝛma nð manet adueniente aĩa. vt dictũ eſt in pꝛincipio huius. 5 3
Srelar pæſſe—) w
Non reminiſcimur aute · auia hoc quidẽ h 8
impaſibil paſſiuns ʒerointellecus cœrupti bilis. ⁊ ſine hoc nihil intelligitanima e MQuia phs dixit ꝙ intellectꝰ.aia itellectiua eſt id F b qð vere eit incoꝛruptibilis.ſic remouet vnñ dubiũ.ſcʒ an aia ſeꝑata a coꝛpe habeat ſuas opatões ſicut in coꝛ
N
poꝛe. Et vult ꝙ duplices ſi opatões aie. Quedã ſunt al. y
opatões aĩeq̃s exercet anima ꝑ oꝛganuʒ corpale. ſicut ſt re lic de alijs ·⁊ tales et anima ſepata q coꝛꝑe. quia deficit inſtrumentum Ca e.h quo ſieret operatõ talis.⁊ hoe eſt quod ðt Areſt. ꝙnõ 9% 3—t reminiſcimur poſt moꝛtem. t ex hoc poſſet argul ꝑ c.—3 ecmamglilldauee videtur ineſſe rſ xc penh nõiueſt. det illud quodminus videtur ineſſe inerit.ſÿ m — 3—
N* 4„ x 3 1 52 ½— F P* Ah*—
4 f—— N Me ²) —
ſꝰMnſre

Queſtiones tercii de Snima ſuijðlus ſenſus ſ. virtus cogitatiua non poteſt habe etiam poleſt illa ſingularia intelligere. ad que ſingu⸗ qdicl le re ſuũ actũ poſt ſepatõem aie a coꝛꝑe.ꝗᷓ net aliqua virꝰ laria pᷣus in vita exiſtens applicauit ſpẽm intelligibt wu tus inferioꝛ. Alie ſtꝭ opatões que fũt abaĩa abſq; oꝛ; lem. Scðo ↄtingit ꝑ aliquã affectõem. q ꝑ affectõem pariõonai ngeraliſict ſie intelligere ⁊ velle.⁊ tales opatõ ſpẽs intelligibilis aliqualiter coniungit᷑ inferioꝛibus ßinuum pe nes habet aĩa poſtſepatõem a coꝛpe.⁊ hoc eſt qð dicit viribus ⁊reb ſingularibus.circa qᷓs eſt affectõ.⁊ ideo ſimemon Rreſto · ꝙ inteilectus(qͥ ſeparat᷑ a coꝛꝑe)eſt impaſſibi habet tune habitudinẽ ad ſingularia que cognoſcunt᷑ geel acut lis ⁊ ſine oꝛgano coꝛꝑali.ſed intellectus paſſiuus.id? ꝑ vires inferioꝛes. Tercio mõ ↄtingit ex naturali habi riintellecuu vlrtus cogitatiuaſ. que p̃oteſi pati per coꝛruptõeʒ coꝝ: tudiſ. qꝛ ſpẽs intelligibil habet naturalẽ habitudi⸗ guoemn
oꝛis eſt coꝛruptibit cun coĩpe nnad hot fantaſma a quo ſpẽs intelligibił eſt abſtrac zope. Don Prgut intelleccus nullo mõ eſt coꝛruptibil ergo ta.⁊ ideo ꝑ ſpẽm intelligibilem p̃t hoc ſingulare natu; pi numnõli male ðꝛ in textu ꝙ ſit coꝛruptibilis Wmꝙ imelie ralr rep̃ſentari. Quarto mõ ↄtingit ex diuina oꝛding cimocu cocp ctus capitur duptr. Vno modo ꝓ potẽtia intellectia tõe·quia deus qñq;oꝛ inatillam ſpẽm intelligibilem npõt cum oꝛ queeſt in aĩa rõnali hᷣm ꝙ hmõi.⁊ ſic intellectus ẽ ſim; ad̃ cognoſcendũ aliquod ſingulare determinatumſi⸗ diꝛmſtiaa fn płr incoꝛruptibilis · Alio mõ accipit᷑ intellectus m ſi cut immateriał ſpẽs intelligibiłignis oꝛdinat᷑ ad ⁊g iũcm̃ iñdt militudinẽ ꝓut extẽdit ad tutẽ cogitatiuaʒ.quã vo noſcendũ pticularem ignem inferni vł purgatoꝛij Et nuli angelis ci cat phs intellectũ non ſimpłr. ſed intellectum paſſiuũ ſic ſoluitur argumentũ quo arguit intellectus eſt ſolũ ſ Quenur. et ſic intellectus eſt coꝛruptibilis. Põt añt ÿtus cogiꝰ in aĩa ſeꝑata. ſed intellectus n ſeielheſaria uſcpata a coꝛ tatiua vocari itellectus ex duoby. Pꝛimo ex eo · qꝛ cog aiã poſt ſepatõem nõ cognoſcit ſingularia. Sm ꝙ qᷓ;—— noſcit ſicut intellectus · qᷓ;uis ĩtellectꝰ cognoſcat vlia nis aĩa de ſe nõ poſſʒ ↄgnoſcere ſingularia directe per 2 ſicut vtus cogitatiua ſingularia Secũdo.qꝛ eius cog ſpẽm intelligibilem.pᷣt tñ ex q̃tuoꝛ cauſis iã dictis etiã— nitio eſt fm redundãtiã intellectus.ſicut patʒ in remẽ ꝑſpẽm inteilligibilem cogoſcere ſingularia ad que de L niſcẽtia. que fit in q̃dã ꝑticulari rõcinatõe.qð nõ fi ni terminat tal ſpẽs.⁊ ideo determinatiꝰ cognoſcit ſingu acoripil fn ſicũ redũdantia itellectus.cuiꝰꝛiũ eſt rõcinari laria ꝑfantaſmata in hac vita qᷓ;ꝑ ſpẽm intelligibilẽ Mcrupinoh Arguit᷑ hõ remiſcit poſt moꝛtem. Añs ꝓbatur poſt ſeꝑatõem. Ex hoc etiã cognoſci pᷣt quare aia non s cis ¶m lun intextu euangelij de diuite epulone qͥ habuit cognitõ cognoſcit oñia ſinglaria.qꝛ ad oĩa ſinglaria nõ deter⸗ onipil ad coꝛ 3 nem ſuoꝝ fratrũ. que eſt cognitõ ſenſitiua qꝛ ſingulari minat̃ equalr ſpẽs itelligibił vt dictũ eſt. ne ſi k.n
de ſtatu ſuo.igit ⁊.4 Dömꝙ illa cognitõ(quã ha rata Dm ꝙ duplices ſt/ potẽtie aie. quedam ſtẽ t. kego ſur con buit diues epulo) nõ fuit ꝑaliquã cognitõem ᷓſitiuã immateriales non exiſtẽtes in oꝛgano cꝑꝛpeo.? ſte tres——6 ſcie ſed per cognitõnem intellectiuã.q ſpẽs intelligibił ᷓ ieʒ intellectus agẽs ⁊ poſſibił᷑ ⁊ volũtas.⁊ tales poten⸗ ſ. anti.⁊ lic cor
um. petẽs abꝛahã vt dimitteret laʒarũ renũeiare ipis ¶ Querit᷑. vtrũ potentie anime maneãt in aĩa ſepa
fuit inintellectu ſuo retinuit illã habitudinẽ ad ſingu tie manẽt hᷣm actum in aĩa ſeꝑata · Alie ſt/ potentiecõ⸗ ſen demonſt laria quã bus habuit.c diues ille affectatus fuit ad iuncte oꝛganis coꝛpoꝛeis · ſicut ſt᷑ vegetãtiue⁊ ßſitiue. igraphũ coꝛr ſuos fratres · ſic ꝑ ſpẽm itelligibilẽ potuititelligere ſu ẽtĩleõ pᷣotentie manẽt quidẽ in aĩa virtute.ſed nullo ad vum ⁊ ſic co os fratres. etiã ꝑticulares qᷓ; alios hoĩes modo m actum M autem potẽtie immateriales ma kriop. Vtrũq; ¶ Q. ueritur circa hoc. vtrũ aĩa ſepata poſſit cognoſ neãt ᷣm actum ꝓbat᷑. quia aĩa ſe habet ad potẽtias ĩ gulaipᷣap̃t deci rere ſingulariaꝝ Dõm ꝙ ſic. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ du/ materiales vr pꝛincipium? vt ſubiectum completum itſciainescon plices ſt ſpẽs qͥbus vrit᷑ aĩa ſeꝑata.quedã ſt ſpẽs ite! et ideo Mepotentiẽ mnẽt ſimpłr in actu in ip̃a aima nlenſibus intri ligibiles infuſea deo. qð ideo ↄgruit· quia optʒ aam ſepata. ſed adpotẽtias coꝛpales aĩa ſe habet ſolum vt ↄtingetin anm rognoſcere ea ad que deputat᷑ hm meritũ vł demeritũ ncipium.⁊ nõ vt ſubiectum ꝑfectum⁊ ↄpletum qꝛ ta urgumentatãne. que cognitõ nõ põt ſꝑ fieri ꝑſpẽs hic acqͥſitas.ꝑiſtas jles potentie ſt in coꝛpe animatg tãq; in ſubiecto.vt vf rfeniumvdi ergo ſpẽs infuſas nõ ſolum aia cognoſcit vle ſedetiãꝑ ſus in oculo.⁊ ſic de alijs. Qxqᷓ arguit᷑. deſtructo ſub Irgue t tieulare. nõ tñ om̃la ꝑticularia. ſed ſolũ illa ad que oꝛ ¶ iecto alicuius accidẽtis non põt accñs manereᷣm ac⸗ nã aliquõ vot dinat᷑ tal anima. Quare aũt ꝑ iſtas ſpẽs ↄgnoſcüt᷑ ſinjj tum · cum ergo coꝛpus aĩatum deſtruat᷑. qð eſt ſubiec⸗ nricuc gularia iõ eſt · qꝛiſte ſpẽs intelligibiles infuſe ſte ſiliu cũ potentiaꝝ tales potentie nõ manẽt km actũ.ſʒ quia— 1co See in itellectu diuino.ſʒ ilie ydee aliquid manet in ſuo pꝛincipio hᷣm virtutẽ.iðᷣg adhuc. dignltatẽ. CMẽ ſtecãe faciẽdi res ᷣm foꝛmã ⁊ materiã jſic etiaʒ ſt manẽt tales potẽtie in gĩa fᷣm virtuteʒ · in ſignũ cuius niſe maleſt pᷣncipiũ cognoſcẽdi res hin foꝛmã.i.ᷣm ſpẽm ⁊ materẽ quãdo iterũ aĩa coniungit᷑ coꝛꝑiſtatim effluunt tales— aliq ami.indiuid uũ. ⁊ ſie pñt ſingularia cognoſciꝑ raleg potẽtie ex aĩa⁊ coꝛpoꝛe. ergo fuerunt in aĩa Pm yÿtuteʒ— cellẽti n d es. Sile eſt de ydea ↄcepta in mẽte artificis · q̃ ᷣm ſe qꝛmanẽẽt ibi ſicut in pᷣncipio effectiuo·„ eeneoül = n rep̃ſentat rẽ artificialem in generali.⁊ ex lua volũtate HIrguit᷑. om̃es naturales ꝓpꝛletates manẽt manẽ keheit analos. detminat idem ad ꝑticulare artificiatũ.ita volũtasdi te ſubiecto. ſed potẽtie aĩe ſte naturales ꝓpꝛietates aĩe hroguriu⸗ — uina detminat ſpẽm intelligibilem infuſam ad aliqus ergo manẽte ſublecto etiam manẽt potẽtie naturales qᷓ mu Nomq 0 ſingularia ᷣm modũ ſtatus illius cui tał ſpẽs infuſaẽ ſtꝰ eius pꝛopßetatesꝰ Dm ꝙpꝛietas accipit᷑ duptr tilasgdpen: Mlieſte ſpẽs acquiſite in hac vita. ⁊ tũc eſt dõmꝙ ꝑ vno modotpeſeſteiputerates dicunt᷑foꝛme que fu⸗„ Kurteronha tales eeee tal ſpẽs eſt ymaj unt ab aliquo ſubiecto.⁊etiam cõplete ſt in eodẽ ſub Muhlrpununte gotei vlis ſiue q̃dditatis rei materia᷑· ſicut dictuʒ eſt ecto. ſicut viſibile eſt pꝛopꝛium hoĩs. ⁊ ſie maioꝛ eſt ve n nnſtachulit Pñt tamẽ aie itelligere pticularia ꝑtales ſpẽs · ila ſcà ra ⁊ minoꝛ fla. quia tunc potẽtie ſenlitiue non ſt ꝓpꝛie 4 anbantacu Pticularia q̃ꝑ tales ſpẽs intelligibiles ſiue ymagies de tates anime? coꝛpoꝛis Alio modo gccipitur ꝓpꝛietas ℳ 3 tinpoſſ monſtrant᷑ · Gt h ↄringit quatuoꝛ mõis Vno mõper communiter m ꝙ om̃eid dicipꝛietas quod ex alio iuch Fcedentẽ cognitõem.ꝙ ille ſpẽs retinẽt oꝛdinẽ qut pᷣ ſuit ſieut ex pꝛincipio. qᷓ;uis hoc non ſit completũ ſub hinilſc t us habuerũt adſingularia.ſi ᷓ talem ſpẽm qudipe iertum eius.⁊ ſic maioꝛ eſt fla ⁊ minoꝛ yera.tũc p̃t ma. künunn applicauit ad fantaſmata aliquoꝝſingularium.tuns nere pncipiũ nõ manẽteꝓpꝛietate nili km virtutẽ. ⁊hẽ Su Phierc M— 3* 5 1 wl. MAD 30—„b 4 S e e reee 5 5 c d d q. Aoe Fſt..
B ℳ 2. oO 5) 7 Ao—ld Fh 8 8 ſyr⸗ gelud.

nk
— 7
6
„
itiuam.ꝗᷓ potẽtia pfitiua manet.
ucoe.
qdici ſolet ꝙ potẽtia ſequit ßᷣm virtutẽ eẽntiam.
——
Areſtotelis
Zrguit᷑. memoꝛ paratõem aĩea coꝛpe.⁊ memoꝛia ſpeqtat ad potentiã Döm ꝙ duplx
eſtmemoia.ſ.ſenſitiua.⁊ hec nõ mãnet ſt ſepatõem
gie.qꝛ eſt actus potẽtiaꝝ ſenſ itiuaꝝ. lia eſt me ria intellectiua.⁊ tał manet pꝰ moꝛtẽ.
gaudio ⁊triſticia ꝙ maneãt in aĩa poſt ſepatõem aĩe
hãc vicam nõ ſiguãt paſſiones appetituũ. qꝛ vt ſi fiũt cũ motu coꝛpali ſeneint vhumoꝝ.q motus ibi eẽ no pot. cum oꝛgana ſenſitiua deficiẽt ſed accipiũt᷑ gau
diũ ⁊ triſticia hmn ꝙ ßeant ſimplices actus vofůncatis et lic etiam̃ in angel eſt gauc malis angelis eſt triſticia Fe ¶ Cueritur. vtrũ ha bitus
i3. in bonis Ingel. in
o7 Et ſi ne
õm ꝙ gaudiũ ⁊ triſticia ᷣm ꝙ manẽt poſt
Folio lrpii.
tů eſt.ſʒ ſpẽs acqͥlite nõ ſte illius nature. 6 Indiuiſibiliũ quidem igitur itelligẽtia in his eſt. circa que nõ eſtfalſum In quibus autẽ et falſum iã⁊ verumẽ compoſitio quedam iaʒ intellectuũ eſt · ſicut eoꝛum que vnñ fiũt
iõꝑ illas ſpẽs pᷣt intelligere vle ⁊ſi ingulare.ſiẽ pus die
Poſtqᷓ; Areſto. poſuit ↄditões intellectꝰ poſſibitſ.
S ſcĩe dcqute maneat in
nĩa ſepara a coꝛꝑe. Dm ꝙ ſic. cuiꝰ rõ eſt. qꝛ ᷣma
net in aia ſeꝑata qð nõ põt coꝛrũpi.ſed habitus ſcĩepꝰ
—
ſepatõem nò põt coꝛrũpi ergo ſu manet. WMinoꝛ patʒ N accs coꝛrũpit duptr.vnoꝰ ꝑſe ⁊ a ſuo contrario.ſi cut coꝛrũp it᷑ frigiditas in aqᷓ a coloꝛe ignis.⁊ ſic habi
tus coꝛrũpi nõ põt qꝛ nõ hzʒ Zriuz nec kin ſe nec hᷣm ſu
coꝛrũpit᷑ ad coꝛruptõem ſui ſubiecti.⁊ ſic nõ p̃t coꝛrũ
pi habitus.qꝛ ſubiectũ eiꝰ ſcʒ aĩa eſt incoꝛruptibilis.
Arguit᷑. in aia coꝛrüpit᷑ ſcia quqdo eſt coꝛꝑi ↄiũc
p̃t habirus ſcie coꝛrũpi. Eno mõ quãtũ ad ſuã ſub⸗
ſtantiã.⁊ ſic coꝛrũpit᷑ ꝑ falſam argumentatõem ·ſic eĩ
ꝑ ſylem demonſtratiui generat᷑ ſcia in aĩa.ita ꝑ ſyllm
falſigraphũ coꝛrũpit᷑. Alio mõ pᷣt ſcĩa coꝛrũpi quãtũ
ad vſum.⁊ ſic coꝛrůpit᷑ ex defectu fantaſie. ⁊ lenſuũ in⸗
terioꝝ· Etrũq; aũt hoꝝ inuenit᷑ in aĩa ↄiuncta coꝛꝑt
quia ip̃a p̃t decipiꝑ falſam argumentatõem.ſic tota⸗
lit ſcĩa in ea coꝛrũpit᷑. Vtẽ tal aia poteſt habere defectũ in ſenſibus interioꝛibo·ſed nullus iſtoꝝ modoꝝ poteſt otingere in anima ſeparata.quia aĩa ſeꝑata non vtit
Arguit᷑ex hoc fequeret ꝙ malꝰ haberʒ pᷣrogati
urgumentatõne. nec etiam habz modum intelligendi per ſenſum vt dictum eſt...
uã aliquã vł dignitatẽ.quã nõ habe ret bonus Poba
turſequela.qꝛ cognitõ de rebus eſt aliqð bonũ.⁊ ſpec ⸗
tat ad dignitatẽ.⁊ tamen illam haberẽt aie damnato
rum que male ſt Dm ꝙ nõ eſt incõueniẽs aliquẽ malũ habere aliquã pᷣrogatiuã accñtalem añ ip̃ᷣm bo
t
9 Wp ·
35
num.ſed excellẽtia bonoꝝ ſupꝛa malos poſt ſeꝑatõeʒ
anime a coꝛꝑe ↄſiſtit in cognitõe diuina.⁊ illũ hahent
boni ſupꝛa malos. t ſi arguat᷑. ad minus damnati
pabebũt pᷣrogatiuã ſupꝛa quoſdã ſaluatos.vi ſt phi
opatõe nõ eſt verum ner fim̃.
z ne m mſu ligi. ⁊ vter intellectus eſt verus. nö q;tum as cãs.ſ.ᷣm lumẽ ⁊ ſpẽm intelligibilẽ. Alioꝰ accidens— B verus. Unomöchtuwad
hibus.
tia inc
ille intellectus eſt ipaſſibit⁊ ꝙ eſt immixtꝰ:⁊ ꝙ eſt ſi ne oꝛgano coꝛpeo.⁊ ꝙ ducit᷑ ad actũ ꝑ ſpẽm ⁊ obiectũ.
Dem̃ detminauit de intellectu agẽte ⁊ de eius ↄditõ etiã de intellectu in actu ⁊ de tota aĩa intellecti na BHic ↄñter diſtinguit opa tões intellectus poſſibił et pᷣmo diſtinguit oꝑatões.ſcðo detmiĩat de eis Ouo ad pᷣmũ vult ꝙ eſt duplex opatõ intellcũs.ſ.intelligen
indiuiſibilii.i ſimplicium app̃henſio. Exẽpli gra tia.qñ intellectus noſter intelligit hoĩem gĩgi vraliqð ſile. Et pᷣõ ↄditõem iſfius oparõis dicẽs.ꝗ in iſta
quod põt duplicit᷑ intel⸗
obiectum.ſ. ꝙ in obiecto iſtius oꝑatõis nõ inuenit᷑ ve⸗
in neẽ flm̃.ſicut in obiecto ſede opatõis. quia veru 5
et fim̃ ſt/ in compõe.
ſcʒ g in actu iſtius ta·ergo ſilr coꝛrũpit᷑ in aĩa ſepata. Dðm ꝙ dupłr 2
Scðo pt intelligi quãtũ ad actũ me opatõis nõ decipit᷑ intellectus
ſic ꝙ iñ ãctũ ẽiis ſit falſitas deceptõis.ſicut in actu ſe
cde opatõnis. niſi foꝛte ꝑ accñs ſicut pᷣus dictum eſt Dem̃ ðt ꝙ ſecũda opatõ intellectus eſt compõ intellee
tuũ.icompõ rerum intellectaꝝ Fuit em̃ pus dictum
ꝙ infellectus qñq; ſumit᷑ a bobiecto.
Sicut empedocles dixit vere mltoꝛů qͥdẽ
pita ſine ceruicegerminauerũt poſtea cõpoſt
lectus eſt vnumquodq; ·
damnati. Dm ꝙ ſcia acquiſita in damnatis etiam
cedit eis ad penã ⁊ nõ ad pᷣrogatiuã.qꝛ cognoſcẽtes
ta ſj ↄcoꝛdia.ſicx hecſepata cõpoſitaſti. vt aſſi
metrõ ⁊ dyametros ·⁊ vtſimetron ⁊ dyametros
Siaũt factoꝝ ⁊ futuroꝝ tpe eo in telligẽs ⁊ cõ
ſ r er
—
m. aſa im ſilitudinẽ ydearũ exñtium in mente diuina.⁊ ia manet poſt(⁊ non ᷣm actũ) ſe
h—.— 3 4——
— ſ.— de
aſſyentx Nnr eſr e
ponẽs · im̃ em̃ in compõeſempꝑeſt.⁊nanq;ſi al ⸗
bum nõ albo · aut ſi non album albo compontt. ↄtingit autem ⁊ diuidẽtem dicere oĩa. Sicer⸗ go eſt nõ ſolum f̃ aut verum ꝙplbus deon ẽ ſed ⁊ qð erat auterit vnum aut faciens hoc itel
—
Nic ↄpat iſtas duas opatões ad falſum opißionẽ
empedoclis.⁊ vult ꝙ ſicut dixit empedocles in ſua opi
nð ſciunt ſe non habuiſſe e bonum vſ um reruz.⁊ ex hoc— nione ꝙ in pncipio inſtitutõnis reꝝ erant ꝓducta ſiue
multiplr puniunt᷑. Siẽ ergo ſaluatis vĩa ſtẽ ad glam etiam ſcia acquiſita. ita damnatis om̃ia ſti ad penaʒ etiam ſcientia acquiſita. ¶Arguit. impoſſibile eſt duo accidẽtia nũero diffe
infundit᷑ ſcĩa.ꝗᷓ in ea nõ põt eſſe ſcĩa acquiſita. quia di adſtitutõ infundit ſcia. Iin ed Dðm ꝙ ſcia infuſa a deo poſt ſe talis res nõ pmanſit ꝓpter hoc.qꝛ nõ porerat generare
ferũt tmñ numero.
germiĩauerũt multa capita ſine ceruicib.⁊ multa col
laſine pedihus ⁊ ſine crurib.⁊ poſtea amicicia regnã
te tales res fuerũt ad inuicẽ ↄpoſite.⁊ hor excaſu.⁊ qꝛ ea(¶que ſti caſualia) fiũt ſine oꝛdine.iõ qñq; ᷣm eñ cõ⸗
tingehat ꝙ ptes ad inuicẽ nõ ↄponibiles concurrebãe ad ↄſtitutõem ſicut caput capꝛe cũ pectoꝛe hoĩs.⁊ ſic
patõʒ aieꝛ ſcia acqſica· qᷓuis qñq; ſſunteſſein ibi ſimile. Quñdo añtptes ex natura ↄponibiles cð
gS Iñ diſtinguũt᷑ foꝛmalr ⁊ſeci ice·⁊ horꝓpter diñaz de* xerũinteligibilium. qipes inteligblies infuleſtj in
currebãt ad inuicem tůc compõ talis manebat ſicut quãdo caput homis ↄcurtebat cum collo 6 7
2
—
—.—
6 ½

—
——— E 3— Er ò
*
7
ueſtiones
alijs ptiby. vñ ip̃e ↄcedebat ꝙ in pᷣncipio eẽnt bouigine et vitigine.i.aĩalia ꝓ media ꝑte vites ⁊ꝓ media par⸗ te boues.ſed talia nõ pmãſerũt. Qſt igit᷑ ſititudo ad iſtam opimonẽ.qꝛ ſicut ᷣm empedoclẽ res ſt/ in pᷣnci⸗ pio ſimpłr ꝓducte abſq; ↄpoſitõe.ita etiã apud intel lectũ res accipit᷑ pᷣmo ſimplr ⁊ abſq; ↄpõne·⁊ ſicut po ſtea res ad inuicẽ ſt compoſite.quarũ quedã ↄ põnes ſt? ↄuenientes? quedã diſcõueniẽtes.⁊ co nuenientes
manẽt ineſſe. diſcõuenientes vero nõ manẽt.ira etiaʒ
apud intellectũ fiũt ↄpoſitões ſimpliciũ.quaꝝ alique ſt Snenientes.i.vere.⁊ alique diſcõueniẽtes.i.falſe.et ſicut diſcõuenientes nõ manẽt.ſic etiam fim̃ nõẽ Vñ qᷓ;uis iſta opimo ſit falſa. tamẽ induecit nos in cogni⸗ tõem noſtri imtellectus. Et addit᷑ in textu ꝙ intellectꝰ nõ ſp ↄponit ea que ſte in pñti.vt dyametrũ eſſe ſime⸗ trũ.vłl dyametrũ eſſe aſimetrũ.ſed etiã facit ↄpõnem
eoꝝ que ſt/ vel erãt. Et rõ illius eſt. qꝛ veritas eſt pꝛo
poꝛtio rei intellecte ad intellectũ. Illa aũtꝓpoꝛtõ non
ſolum eſt eoꝝ que ſunt.ſed poteſt eſſe eoꝝ que erũt v
fuerũt. Qt qꝛ compõ ꝓpoꝛtois rei intellecte ad intelle ctũ nõ eſt opus nature· ſed ip̃ius itellectus.iõ ſubiun git phs ꝙ illud quod e intelligibiliuʒ ↄponendo ſcʒ ex ↄponibilibꝓpõem · eſt intellectus qui facit ex ſimplicibꝰ vnũ.ſ.ꝑcompõem. q Q ueritur. que iſtarũ ſit vera·ſ.aniſta · dyamet eſt
ſimeter. vel dyameter eſt alimeter. Dõm ꝙ duplex
rit dyameter.i.dyameter quadrati.⁊ tareſt aſimeter.
ab a.qð eſt ſine.⁊ ſin qð eſt con. ⁊ metros mẽſura.qᷓſi non ↄmẽſurabil ſue coſte. Sᷓʒ dyamer ctrculi eſt ſime⸗ ter. ↄmenſurabit figure vl linee circulari. Dicit᷑ ei dyameter linea diuidẽs circulũ vł quadratuʒ in duo
equalia.tal em̃ linea eſt commenſurabił circulo. quia
talis dyameter in circulo continet᷑ a circulo cũ ſeptĩa eius parte. ⁊ ſi circulus ↄtinet ter ſuã dyametrũ ⁊ ſep⸗ timam eius partem. 8
Arguit᷑.ſtetres opatões intellectus.qᷓ male wnũ tur hic tin due. Dm duplr. Pꝛimo qꝙ phs cõpꝛe hendit terciã ſub ſecũda. Ponit em̃ ꝓ ſecũda oꝑatõne compõem? diuiſionẽ. Sʒ eſt dupiex compõ.ſ.cathe⸗ goꝛica.⁊ illa compõ reſpicit ſc am opatõem intellec⸗ tus. Alia eſt compõ hypotheticg.⁊ illa reſpicit terciã oꝑatõem intellectus.⁊ ſic compõ ⁊ diuiſio etiã ↄp̃hen dit terciã opatõem. Sʒpt dici ꝙ phs ponit h opatio nes intellectus.ſʒ ſyllogiſticꝰ diſcurſus ¶qͥ poniꝙ ter cia opꝑatõe)nõ eſt ꝓpꝛie opatio intellecttus.ſʒ potiꝰip̃i us rõis.⁊ iõ nõ ponit᷑ hic ab Areſto. ¶ Querit᷑. vtrũ iſte opatões repiant᷑ in ſubſtãtijs ſe patis Dmꝙ nõ · ⁊ rõ eſt. qꝛ intellectus in ſubſtan tijs ſeꝑatis le habet ſicut intellectus noſter in intelligẽ do pᷣncipia.⁊ iõ dicunt᷑ tales ſube intellectuales.⁊ non rõnales. ſed inteliectꝰ noſter ſtatim intelligit pᷣncipia ſed ad ↄcluſiones rõcinamur.qꝛ ergo intellectus no⸗
Kerælirit rõcinãdo ↄcluſionẽ ex pᷣmiſſis.ſequit᷑ ꝙ iſte
opatões ſi in noſtro inteilectu. ſed ſubſtãtie ſepate ꝓꝙp
„—
ter virtutẽ intellectual lumĩs itelligũt ſimplici intui⸗
tu.i.intuendop ſpẽm intelligibilẽ aliquã rem co noſ
cñt oĩa illa que tali rei ↄuenũt ſcibitr.⁊ iceo intellec⸗ tus ſeꝑararum ſubſtantigrũ compat᷑ viſui in nobis.⁊
noſter intellectus compat᷑ tactui.qꝛ p viſum cognoſci mus aliqua ſil· ſed ꝑ ractũ cognoſcimus aliqᷓ ſucceſſi⸗
ue ſic etiam intellectꝰ noſter cognoſcet aliqͥ fucceſſiue ue intellectus ſube ſepatecognoſcitſit
—
—
MR F
—
Qv—
Ff Xn
t
ꝙ intellectus noſter et ꝑ⸗
9 2— a. P—n Arguit᷑.ex hot ſequeret tereirp⸗ fectioꝛ intellectu ſubſtãtiarũ ſepatarum.qa intetlect?
noſter intelligit cũ diſcurſu.⁊ ſic habet vnã opatõemv
tra intellectum ſubſtantiarum ſeꝑatarum. ergo eſt v. fectioꝛt Dðm ꝙ eſt aliud dicere ꝙ ſubſtanrie ſepate intelligũt cum dilcurſu.⁊ ꝙ intelligũt diſcurſuʒ quia
———.—
fubſantie ſepate bene intelligunt viſcurſum.ſed nõ in
4
teſſigunt cũ diſcurſu.ſicut eiñ diciũ eſt intelligũt con cluſionem ſimplici intuitu.ſed nonintelligũt iſtaʒ cõ⸗
cluſionem ꝑ modum diſcurſiuũ. Gt iõ qð perfectõis eſt in noſtro intellectu.I.cognitõ. hoc eſt in ſubſtantijs ſepatis.ſʒ qð impfectõis eit in noſtro imellectu.ſ.eog⸗ noſcerecũ diſcurfu.; nõ eit in ſubſtãtijs ſepatis H qrguit᷑ angeli cognoſcũt creaturas in deo vł in
verbo diuino. ergo cognoſcũt cũ diſcurſu Dðʒꝙ
ſubſtãtie ſeꝑate bene ↄgnoicũt vnñ in alio. ſed nõ vnð ꝑ aliud.diſcurrere eſt aũt vnũꝑ aliud cognoſcere.cog
noſcũt em̃ ſube ſepate creaturas in verbo diuino.ſicut in quodã ſpeculo eternitatis.nõ aũt ðꝛ aliqs diſcurre
re. quia videt aliquid in ſpeculo
K Arguit᷑. in demonibeſt ex expientia· qᷓ eſt ibi alẽ qs diſcurlus Pm ꝙ iſta locutõ eſt ſititudinariq. qʒꝛ expientia ꝓpꝛie accepta ſpectat ad cognitõem ſenſi
tiuam. que nõ eſt in demonib. dicũtur tñ expiri.qꝛ per ſuã cognitõem intellectiuã ↄ parant pñtia ad futura ßm ꝙ kutura cõiter euenire ↄſueuerũt Et ex hocqͥ dem eliciũt de de futuro ſicut in p̃terito factũ eſt. iſta auteʒ cognitio nõ eſt ꝑ diſcurſum.qꝛ nõ cognoſcũt pñs ex p⸗ terito.ſed cognoſcunt pꝛeſens ſic le habere ex hoc ꝙ in pᷣterito ſic factum ẽſt
Indiuiſibile autem qi duplr potẽtia aut actu eſt.nihilꝓhibet intelligere indiuiſibilecũ lõgitudinem intelligat. Indiuiſibilis eiñ actu aliter eſt ⁊ in tempoꝛe indiuiſibili. Similiter enim tempus diuiſibile ⁊ indiuiſibile longi⸗ tudini ẽ·Nõ em̃ eſt dicere aliqu id in medio in telligere vtrumq; NMõ em̃ eſt niſi diuidatur ſed aut potẽtia ſeoꝛſum · aut vtrumq; intelligẽs di
midioꝛum · diuidit ⁊ tempus ſimul tũc · aut in
longitudine. S i vero eſtſicute vtriſe Zin tẽ
poꝛe eſtquod in vtriſq; Poſtqᷓ; Zreſto. diſtinxit duas operatões intellectꝰ
hic determinat de vtraq; opatõe.⁊ pꝛimo de inteiligẽ⸗ tia indiuiſibili um.ſecũdo de compoſitõe.⁊ quia intei
„
ligenria induuiſibilium eſt pᷣmo opatio intellectus.iõ
reſto.pꝛimo diſtinguit quot modis dicit᷑ indiuiſidi
le. vt ſcʒ ſciat᷑ quomodo indiuiſibilia intelligant᷑. Di citur ergo indiuiſibile tripłr. Vno modo dicitur oli quid indiuiſibile continuitateqůĩa ſcʒ eſt vnu ficut continuum · vt vna longitudo actu indiuiſa.⁊ talis iõ gitudo poteſt dupłr capi.vno modo ßm ſuam totali⸗ tatem.? ſic intelligitur intellectũ indiuiſibiſi ⁊ indiui⸗
ſinile tempoꝛe. Alio modo accipitur ᷣm partes longi
——————
tudinis ſegregatũ.⁊ ůũñẽ mellectus intelligit eamʒ prie ⁊ diuiſibilr in tempoꝛe diuiſibii
—— ℳ
—
+ p.—
— linuh gnom diubile in ↄarem0 q hocↄnnu⸗ pmõl haltt růl
Dõaute
ctlcdpe im iſbiliic. S
ilu diuiũbili punc d inqu bis diqu iq biequod fuc fthocſimilit ſexlõgitudin Nic ponit lct qud eſt idiuiſib busmlta ↄgrege tules in boie col ůtilla ſpẽs quã boie⁊ quãdoq; ioduiſibile inte bllnquãtũ in omia quepꝑt dusſiiudinẽ oc bnomõcſt vn rligidiq czſul cl mites peciic Zrguitur.ve tcñſtz diuerlarũ intali intellecn ſpẽm intelligbile tur ſolum permo ſic wiq; verume gi eque pꝛin Pücuma ſblemõſtrarſ ſtwquomod nnoem̃aliquo ui röicſtcõtun blt ſpanbile
Alponit terci * igudeknd enwindiuiſt
ulnu ſcutpuat ulniuſ
.

POtinui ſit indiuiſibile.
Areſtotelis
ſibile. Iincʒuẽter ðꝛ ilibile. Pðm ꝙ ↄtinuũ capit᷑ du plr. vno mõ m ſuãqpꝛiã narurã.⁊ lic om̃e ↄtinuũ eſt diuilibile in ſꝑ diuilibilia. Alio mõ capit᷑ ↄtinuuz ꝑ ad en ſie— eſt indiuiſibile. ocↄinuũ inteiltgit̃ꝑ modũ vnius.ſed vnñ ᷣm hmõi habet ratonem indiuiſibit.* 2 Mð autem nõ ßm quãtitatem indiniſbile eſt ſed ſpẽ.intelligit ⁊ idiuiſibili tempoꝛe ⁊ ĩidi⸗ uiſibili aĩe. Scdm accidẽs autẽ ⁊ nõ inquãtũ illa diuiſibilia. quod intelligit.⁊ in quo tem ⸗ poꝛe. ſed inquãtum idiuiſibilia. Ineſt autẽ vti m; his aliquid indiuiſibilg ſed foꝛte nõ ſepara⸗ bile. quod facit tempus vñnum ⁊ lõgitudinem Et hoc ſimiliter in om̃ieſt ⁊ cõtinuo ⁊ tempo⸗ re ⁊lõgitudine 3 Mic ponit ſcqm modũ indiuiſibilitat? dicẽs ꝙ ali quid eſt idiuiſibile ᷣm ſpẽm.⁊ ↄtingit in illis in qui⸗ bus mlta ↄgregant᷑ ad vnã ſpẽm.ſicut mite ptes eẽn⸗ tiales in hoie colligunt᷑ in vnã naturã humanaʒ. Põt mũt iſta ſpẽs quãdoq; eſſe naturat. ſicut dictum eſt de hoĩe.⁊ quãdoq; artificial ſicut domus. Etiteꝝ iſtud indiuiſibile intelligit᷑ a nobis ſił⁊ in tempoꝛeindiui⸗ ſibili inquã tũ in tali indiuiſibili eſt ſpẽs. in qua intel ligir om̃ia que ptialr in ſpẽ colligunt᷑. Mabet q̃iſtemo dus ſitirudinẽ ad pᷣmũ modum. qʒ ſicut in indiuiſibi li pᷣmo mõ eſt vnitas qᷓ;titatis.ex qua ſumit᷑ witas in telligẽdi.qꝛ ſcʒ ſil intelligit.ita in idiuiſibili.ſcho mõ eſt vniras ſpecifica. ex q̃ſumit᷑ vnitas intelligẽdi S Arguitur. relatiuũ ſil intelligit cũ ſuo coꝛrelatĩo er tñ ſte diuerſarũ ſpẽruʒ. q pñt ſit intellig Dmꝙ in rali intellectõne pᷣncipałr intelligit᷑ relatiuũ.⁊ hoe ꝑ ſpẽm intelligibilem relatiui.⁊ coꝛrelatiuum cognoſci tur ſolum per modum termini.⁊ non pꝛincipalr. Mt ſie vricq; verum eſt ꝙ non poſſunt due ſpecies ſimul in telligi eque pꝛincipatr. S
Půctum autem ⁊ om̃is diuiſio ⁊ſicidiui⸗ ſibile mõſtra᷑ ſicut pᷣuatio.⁊ſimil ratio in alijs eſt.vt quomodo malũ cognoſcitaut nigrũ. cõ⸗ trario em̃ aliquo modo co gnoſcit Dpoꝛtet aũt potẽtiã eſſe cognoſcẽs · ⁊ eſſe in ipᷣo Ii vero ali
E Arguit᷑. om̃e ↄtinuñ eſt diui
cui nõ ieſtcõtrarium ipᷣm cognoſcit ſeip̃m ·⁊ ac
ia eſt ⁊ ſeparabile
Nic ponit terciũ modũ indiuiſibil dicens. ꝙ tercõ
mõ aliquid eſt indiuiſibile negatiue.ſicut pũctuʒ.qð
eſt om̃ino indiuiſibile.⁊ iſtud iqiuiſibile maĩfeſtarur
intellectui ſicut pᷣuatõ.pᷣuatõ aũt cognoſcit᷑ ex habitu et ſic iſtud indiuiſibile cognoſcit᷑ ex ↄtinuo cuiꝰ eſt pꝛi uatõ · Zic etiã intellectus noſter eſt cognoſcẽs vnũ con trarioꝝ ꝑ alterum. ⁊ ex hoc manifeſtũ eſt ꝙ intellectus noſter eſt cognoſcẽs in porẽtia. qꝛ eſt in potẽtia ad vnũ dtrarioꝝ qð nõ habet · Si aũt eſt aliqua potẽtia q̃ non
cognoſelt nũ ↄtrarioꝝ halteꝝſed ſeiᷣam ·i.gꝑſuaʒ
————————
potentiã cognoſcit ytrũq; ↄtrarioꝝ · tũc tal potentia ð
penitus in actu·⁊ oĩno ſeꝑata a potentialitate.⁊talis
eſt intellectus diuinus.qui ꝑ ſeip̃m cognoſcit om̃ia.⁊ ideo in ſuo intellecru nulla eſt potẽtig. nõ añt eſt fic de intellectů ſubſtantiarũ ſepatarũ. qꝛ qᷓʒuis intellectꝰ ea rũ ſit in actu ꝑatõem ad inrellectũ noſtꝝ ꝓpter ſpẽs ip̃i ↄcreras. nõ tñ ſimplr eſt in actu.ſicut intellectꝰ dij uinus qͥ ĩtelligit oĩa in ſua eẽmtia ⁊ vnico actu
Erguit᷑· deus etiã cognſcit maia ꝑ bona.&ᷓ ſequit᷑ ꝙ in deo ſit aliqua potẽtia Mm ꝙꝓꝛie loquẽdo
deus nõ cognolſcit mala ꝑ bona · ſed cognoſcẽdo ſe cog
noſcit oẽs alias res cũ oĩby ↄditõibus eaꝝqꝛ ᷓ in rej bus creatis exiſtentibo ſt multi defectus.qͥ dicut᷑ ma cit malũ in rebv.ſʒ nõ cognoſcit malũ ꝑ bonñ ¶ Q ueritur. vtrñ intellectꝰ noſter pᷣus intelligat di niſibile vl indiuiſibile. Dm ꝙ indiuiſibile capit
la in ĩis rebus.iõ eriõ deus ſil cognoſcẽdo res ↄgnolj
triꝑkr.ſicut dictũ eſt. Capiẽdo ꝗᷓ indiuiſibile pᷣmo et
ſecũdo mõis.tunc pus intelligit indiuiſibileqᷓ; diuiſi bile.ſed ſi accipiat idiuiſibile tercõ mõ.tũc pᷣus intel⸗ ligit᷑ diuiſibile qᷓ; indiuiſibile. Rõ pᷣmi eit duplx.pꝛi⸗ ma eſt. quia ꝑ aliquã potentiã pᷣus ↄgnoſcit᷑ obiectuʒ potẽtie qᷓ; id quod halet oꝛdinemad obiectũ.ſed inc uiſibile pᷣmo⁊ſecũdo modis cadũt ſub ſubiecto noſtri imellectus.qð eſt qͥdditas rei material· idiuiſibileau tem tercõ mõ ſolũ ↄiungit obiecto.qꝛ ↄiungit᷑ ↄtinuo Secũda ratõ eſt. qꝛ vnñquodq; eſt cognoſcibile ᷣm ꝙ
habz eẽ ex indiuiſibili pᷣmo mõ.ꝗᷓ hʒ cognoſci ex eo.et
ſcirur ex ĩdiuiſibili pmomõ.
ſic poſterius cognoſcit᷑ ĩdiuiſibiſe tercio mõ. qꝛ ↄgno H Arguit᷑. ꝑtes diffinitõis ↄgnoſe cũturßᷣus qᷓ difft
nitũ.ſed indiuiſibile tercio mõ eſt ꝑs diffinitõis ĩdiut
ſibil·ſicut pʒ de linea.cuiꝰ ꝑs diffinitõis eſt pũctũ. er⸗
go bus cognoſcit. qᷓ; indiuiſibile pᷣmo mõ¶ Dmꝙ
ſinea accipit dupłr. vno mõ ſᷣmſe⁊ abſolute. ⁊ ſic pũc⸗ rum nõ eſt de rõe linee. qꝛ infinitas non repugnat iinee
hm ſe accepte.ſed in linea infinita nõ ſt? puncta termi⸗
nantia Alio mõ accipi linea ᷣm ꝙeſt recta ⁊ finita.⁊
ſic duo pũcta ſt de rõe illius linee · Dicit᷑ notãter(ree ta? finita)aꝛ de rõe linee circularis finite nõ eſt termij nari duob pũctis.qꝛ linea circularis nõ claudipunc
tis. vñ pʒ ꝙ pũcta non ſt de diffinitõe linee.etiã non
cognoſcunt᷑pᷣus qᷓ; linea. 2
rguit᷑.terminus ↄmunis eſt de rõe ↄtinui.ſʒ pũ
ctus eſt terminꝰ cõis ↄtinui.ſ.linee.ꝗᷓ eſt de rõne linee
Iðm ꝙ qᷓ;uis pũctum ↄtinuãs ſit de rõe linee ta men h pũctum nõ eit in actu.ſed ſolũ in potentia.⁊ iõ nõ habʒ hoc pũctum rõem indiuiſibil bin actũ.qꝛ ac; tu nõ eſt. Si em̃ in pũcto ↄtinuãte fieret diuiſio nõ re
ſulta ret vnñ pñctũ.ſed duo puncta.
Irguit᷑. indiuiſibilia ſte pꝛincipia diuiſibilium ſed pᷣus cognoſcimus pncipia qᷓ; pᷣncipiata.ergo indi uiſibilia pᷣus cognoſcunt᷑ qᷓ; diuiſibile.⁊ ſic inciuiſibiꝰ letercõ mõ eſt p̃us cognoſcihile indiuiſibili pᷣmo moÿ do 4 Vm pᷣmo ad minoꝛẽ ꝙ duplx eſt modus cog
noſcendi.ſcʒ quo ad nos ⁊ quo ad naturam rei. Muo
ad nos · tunc pꝛicipia nõ pᷣus cognoſcuntur qᷓ;p̃ncipia
ta. ſed ptius ip̃ᷣa pᷣncipiata.qᷓ;uis quo ad naturaʒ rei
pᷣncipia pᷣus cognoſcant qᷓ; pꝛincipiata. Secũdo dicẽ dum ad maioꝛem ꝙ ind iuiſibilia nõ ſt⸗ ſp hncipia co gnoſcendi ipᷣoꝛum diuiſibilium.ſed ꝓxtius ecõtra.q indiuiſibilia pᷣmo et lecundo modis. que ſunt tamen
m ii
—

Queſtiones
tercii de Anima
aliqualr diniſibilia ſtꝭ pᷣncipia cognoſcendi indiuiſi/ icto⁊ quta compoſit ſpectat ad ſecũdam operatõem d wm bilis. qð nullo mõ eſt diuiſibile.ſ.indiuiſibi᷑tercõ mõ inteilectus.ſic ↄlequenter dicere poſſumus ꝙ talis ve addi Sic ecõtra eſt verũ.ſ.ꝙ diuiſible eſt pꝛincipiũ cognoſ⸗ ritas lit in ſecunda operatõne intellectꝰ.non rie ſub moneß dem̃ al cendi indiuiſibile.ſicut habitus eſt pꝛicipiunj cognof iectiueſed obiectiue. quia eſt in obiecto ſecũde opera zus rpt cendipuatõnem brnbcoBre tönis. Exempli grã. nos dicimus ꝙllla pꝛopõ menta„f lise Arguit᷑. om̃is cognitõ fit per aſmilatõnem rog; is ſitpyra homoeſt animal·exhoc ſcʒ. quig eſt debiræ vichin cpu nſchtis ad cognitũ.ſed indiuiũibiletercõmð eſt ma; habltiido rerumrcprarn ad cem in ſecunda Sanic gis ſimile intellectui noſtro.qᷓ magis cognoſcit᷑ q; ĩdi operatõnẽ ſutellectus.⁊ ſic ꝓpolitõ vocalis eſt yera eł ſis ſpan⸗ ſoit uiſibile pᷣmo vłlecũdomõ Dðʒ ꝙ duplex eſt ſiiꝰ eog eſt debita habitudo rerum hatarũper terminos Gtdu iudo. q̃dã eſt ſilitudo ᷣm naturam.⁊ tal nõ eſt ᷣnc in oꝛdine a dconceptõem intellectus. Gt de illa veri⸗ oun pium ↄgnitõis. ſicut eĩ ſte magis ſilia idiuiſibile ter⸗ tateloquens Zreſto.ſexto metaphiſice ðt. ꝙ verum et minof. cio modo.⁊ intellectus ⁊ omnia ĩmaterialia ſt ſiema fallum ſunt in anima. Sicur ein bonum ⁊ malũ acci⸗ idugcu⸗ gis ſilia intellectui. Alio modo aliquid eſt ſimile alte piunt᷑ per comparatõnem ad appetitum.ita verumet ulmſfòq riᷣmportõnem · ſcʒ bin ſpẽm intelligibilem.⁊ ſic itel⸗ falſum accipiuntur per comgatõem ad intellectũ Eſt iylus bne lectus eſt magis ſimit indiuiſibilib pᷣmo ⁊ſecũdomo tamẽ cõſiderandumg om̃is veritas uodãmodo œ unhitognloen dis. quia noſter intellectus habet ſimilitudines illoꝝ teſt dici eẽ in intellectu·ſicut in dijudicte cognoſ ſAu. indiuiſibilium.ſed non poteſt intellectus noſter habe kelite· Toquẽdo eiñ deveritate incomplexoꝝ ſiue de inatoröeſle re apud ſe ſititudinem idiuiſibił rercõ mõ· qꝛ hoe idt veritate pᷣmo modo accepta. tũc veritas eſt in rebꝰ ſih laScntfh.xel⸗ adun g intellci uiſibile cognoſ cit᷑ ex ĩdiuiſibili pᷣmo modo cut in ſ ubiecto. quia inilio eſt veritas qð denoĩat᷑ ves ſinr ſin 6 jhmg opat Stautem dictio auidẽ aliquid xalio um licut illuq abũquodinſe habz albedinẽ ſed; ſinſcutwaa e Fes denominat vera. verltas reperit᷑ in reby. veritas ligiplu rõtam ſicut affirmatio veraeſtaut falſa omnis tamẽ nð itcee— mlusd Fntoli auemcũc · ſed ad illũ intellectum a quo res dependet „ intellectus aute ſed qui eſt ipſius qͥd Vu naturalia ſte vera ꝑcomparatõem ad incellectus—. eſt ᷣm hoc ꝙ aliquid erat eſſe verus eſt ⁊ nõ ali diuinũ. quia dependent ab intellectũ diuino Sed ar— n tificialia ſt? vera veritate entis ꝑ 3 ad intelle dlrunan quid de aliquo· ſed ſicut videre pꝛopꝛij verum ctum intellectus noſter eſt pꝛincipium * rerum artificialium. eſt· Si aũt homo albũ aut non nõ verum ſem Zirgui᷑ intellectus noſter eſt ſupꝛa tempus. ergo a plesl ꝑ ſic aũtſe habent quecunq; ſine materia ſti nõ eſt aliqopatõ pᷣma ſecũda vłtercia Dõm ꝙ opa pinellcũe — F ſh tõ intellectꝰ pᷣt capi duplr Eno mõ ex pte oblecti.⁊ ſic lbis ↄitia pꝛob⸗ op⸗ Po reſto. determinauit de pᷣma operatõe1 5 berbi Poſtqᷓ; Areſto. decerminauit de pma operatòein nõ menſurat᷑ tpe. ꝙ elus obiectũ eſtvie. quod eſt vbiq; lnusterio ethic ſeSh telleetus ·de apphenſioneindiutſibiſium quomodo tſp. Zlio m accipiteꝑte actus.⁊ tuncadhuc arct c kincis poſſun ſcʒ talia indiuiũibilia cognoſcantur. Nic ↄñrer ðela pit᷑ duplr· Enomõ fulchralis actus ablolute referꝭ co 6 P euenn rat deſfecunda operatòe intellect? Etðjt ꝙſecũdaope ad intellectum· ⁊tunc iterumnõeſt inẽſurabilis tem⸗ rx ü eeie ratio inteilectus eſt ſicur dictõ·ideſ ſicut affirmatlo pore· quia tunc intellertus poteſt operari rircaſua in⸗— vl negatõ. quia intellectꝰ ðt aliquid d aliquo.? hoe Poe e Aln In„3 5 pp⸗ mmẽfiguen Baro quid de aliquo.⁊ hoc elligibila in inſtanti. ſicut conringit in ſubſtantijs ſe⸗ eſbieg intei contingit quandoq; vere⁊ quandoq; falſe⁊iceo ille paratis. lio modo accipitur actus intellectus ſm it ſen intelettus poteſt in ſehalere vertatent? fiſtatem. ¶ xeſteunfataſinatipus ic detus lntellecrus eſtin— ſed inellecrus quantumad hinamoneratõnem quę tenipore continuo.⁊hoclõ· ꝙfantaſmara ſtcoꝛalia— eitißius quoq quideſt im ꝙ huluſiodiſemg eſt vet etin oꝛganis coꝛpoꝛalib q vſus taliũ funtaſmatũ fit— rus. Gt rõeſt. quia intellectus in prinã operatõe nð intempote continno ⁊ideo in ſubſtãtijs ſepatijs queli lescmmrt tomponit aliqua aq inuicem ſed invpõe eſt veruʒ vt bet res feuloſpẽs eſt apud intellectũ ſube leparate in Satrr falum ↄpõle nõ aſt inſimplici appᷣhẽſione⸗ eelligit in inſtanti. erũ ramẽ eſt ꝙplures nature.id mlimkmls Frguit inteilectus in pᷣma operatõnenon eſtve ſt ſpẽs reruʒ rõ imelligt᷑ invno inſtant. lʒin plurib FArut᷑.inpr ris.ergo quoci dictumeſtfallumeſt. Ziñcedens ꝓbað inſtantib intge diſcreto ſibi ſuccedentib.⁊ ideo men⸗ iqueſn rur. quia veritas eſt in ſecũda operatione intellectus. urantur inteſiactões talium ſuharumtpe diſcreto.er lult n reg ſcʒ in compoſitõne? diuiſione. vt dicitur in pᷣmo periꝰ ſic dicit beatꝰ Iingiiſtinꝰ ꝙ deꝰ mouet lubam ſpũ une intellc pennenlas ſed inpᷣma operarõne non eſt talis compõ pꝑtẽpus ſ.diſcretũ ⁊non ↄtinuum— Dm ꝙeſt triplex veritas.pᷣmaẽ ÿitas entis.⁊ illa ẽ numn Gli 9 ente i ꝙ ens refertur ad intelle Idem autem eſt ᷣm actum ſcientia rei · que non d— ctum a quo tal res dependet.⁊ tunc ens ⁊ verum non ver 5 Fn niſi en ratõnem.lia 4 aſſi⸗ vero ßm potentiam tempoꝛe pꝛioꝛ eſt in vne⸗(Urn milatõnis.⁊ tunc veritas eſt in potentis ᷣm̃ ꝙ aſſimi omnino autem neq;t Fiunt eiñ exacti quet lantur ſuis obiectis. Ende viſus dicitur verus quã— 6 gofeno do inſe habʒ ſpeciem ſenſibilem vl viſibilem illiꝰqð ente omnia que fiunt mquitum ad pe viſum percipitur. llis ergo duobus modis inte Bic Areſto reſ umit id quod pus dictum eſt de in* ipi quiape lectus poteſt eſſe verus in pᷣma operatõne. Poteſt e tellectu ⁊ actu · ⁊vult ꝙ ſcientia in actu eſt eadem cum ventcumintell eſſe verus pᷣmo modo. quia eſt ens.⁊ etiam fecũdomo e ſcita.⁊ ꝙ ſciẽtia in actu eſt poſterioꝛ tempoꝛe ſcia in uucleaus quã Do · quia poteſt in ſe habere ſimilitudinem ſui obiecti potentia.ſed ſimpłr ⁊ in diuerſis ſcientia in actu eſt 6 ctpfectior Tercia eſt veritas compoſicõis.: illa eſtin pꝛopoſitõ oꝛſcientia in potentia. Et illa exponenda ſunt ſicut p ipneilla o, ne vlenunciatõe vcompolitõe concepta ſicut in ſub us expoſita ſunt. icgminpet
8— K F ſp Ler a—
1 N 3 aÿl- LA„6
Co·pe S

Rreſtotelis Folio lyix. ¶ Querit᷑. ad quid vtik ſit reſptio gliquoꝝ dictoꝝ ꝑfcioꝛ ⁊ dignioꝛ ex ꝑte obẽi alijs opatõnib intellcũs ðm ad tria. Pꝛio xx melius itelligant pus dicta ergo etiã pirechtaias ⁊ꝑctius inteiſc impᷣmant. coqñc inrefũpf ¶ nuerit· vrũ rõ⁊intellcßs ſint na pofa Dt 3 tione plus addir᷑qᷓ; pᷣus fuit dem̃. Tertõ ꝙ in reſũp cedũ ꝙ ſic. quia ſicꝭ ſe habẽt moueri? qu ieſcere inre; ₰ tione pᷣus dem̃ aliqualrcoꝛrigat bus natalibus ita ſe hñt intelligere ⁊ rõcinariin in⸗ ². ¶ Q.uerit᷑ vrꝝ tres ſi⸗ opatõnes intellcũs Döm tellcũ.ſed nueri?qͥeſcere ſpectãt ad eandẽ poñam ꝙ ſic. ſ intellcũs extẽdat᷑ ad rõem eo mõ quo eſti hoĩ in rebus nat᷑alibus. ergo etiũ intelligere ⁊ rõcindri in 3 bus. Si ãt capiat intellcũs pᷣciſe ᷣm ꝙ repit᷑ in ſibꝰ imellc hũano. Qſt em̃ vna poña ꝑ quam lapis mo ſtãtijs ſepatis.tũc iſte oꝑatõnes nõ inueiunt᷑ in intelꝰ uet᷑ deoꝛſum? quieſcit deoꝛſuʒ.ſic etiaʒ eſt vna poña t lectu. Gx quo ſuĩtur cauſa q̃re in nro itellcũ iſte tres per quã intellcũs noſter intelligit.i.ſimplr azpꝛehen⸗ oꝑatõnes inueiunt᷑· qꝛ intellcũs ñ ex ſtatu ſue increaꝰ dit veritatem.⁊ rõcinat᷑.id eſt pꝛocedit ab vno ĩaliud t tionis ẽ impfcũs.ergo opʒ ꝙ vtat᷑ młtis opatõnibus; Et ex boc pʒ ꝙl ube ſepate nõ rõcinant᷑.cum operatõ ad hoc ꝙ ↄſequai pfcãm ↄgnitõem de rebꝰ. ſedi in eoꝝ intellcũal ſit ꝑfcã. ſed noſtra operaꝰ intelicũalis tellectu ꝑfcõ qualẽ hñt ſubñe ſepate nõ opʒ tam m rüimperſcä N 3 tip lices opatõnes ponere. quia ꝑ vnã pfcãm oꝑatio; Arguit᷑. aima noſtra ↄuenit cum ſubñtijs ſeꝑaꝰ e nem hñt ↄgnitõem de rebus* tis in rõcinãdo.ergo ſubñe ſeꝑate ſtꝭ rõnales. Zñce⸗ ¶Arguitur. intellcũs noſternõp õt ſimkplurajtel? dẽs pʒ quia illa(que ↄuenit in aliqua foꝛmahatẽt ligere.ergo nõ eſt aliqᷓ tercia opatio intelſcũs Dit aliquã foꝛmã. ſic ↄueiĩentia ialbedine hñt albedinẽ 4 cendum ꝙ intellcũs hẽt młtiplicẽ opatõem vt deẽ. Mõm ꝙð cap it duptr. Eno mõ hmpᷣmam ⁊ſe — In pᷣmna ergo opatione itelligit ſimptr aliqð vnum. runqã opatõnes. ⁊ ſic ꝑrõnale gĩma rõnał ↄuenit cuʒ
ſed in ſcha ⁊ tercia oꝑationibꝰ qᷓ;uis ibi intellcũs in⸗ . telligit pła.nõ tamẽ intelligit pla ꝑ moduʒ pkium.ſ ₰ ꝑmoduʒ vnius.qa in ſecũda opatione intelligit pla * ᷣm ꝙ dueniũt in vna rõne pꝛopdnis. ſed in tercia opa u tione intelligit mita m ꝙ illa mlta ſt vnus ſyllus ſi ue vnus diſcurſus.
fubñtijs lepatis. quia ille opationes inueiunt᷑ in ſub ſtãtijs ſepatis ſic in aĩma rõnali. Alio mõ capit᷑ rõ⸗ nale bm fciam opatõem.⁊ſic differt intellcũs noſter ꝑ rõnem a ſubñtijs ſepatis quia ſubñe ſeꝑate nõ habẽt rõnemi.intellem̃ ᷣin tciam opatõem
——
Arguit᷑.ergo ꝑ intellem̃ aĩma ↄuenit cum ſub⸗.
68 Arguit. intellcũs in pᷣma opatõne põt pla intel ſiãtijs ſepatis ⁊ diſcõuenit. icendũ ꝙ hoc non ẽ ligere.e rgo male dicit ꝙ nõ põt pła intelligere. Añs incõueniens grã diuerſaꝝ opationũ · quia intellcũ s b pꝛobat᷑. quia ples ſpẽs inteliigibiles ſtẽ ſimł in intelꝰ uenit cum ſubñtijs ſepatis quãtum ad duas bmas „ lectu.ergo intellcũs põt vti płibus ſpẽbus intelligibt opatõnes.⁊ diſcõuenit quãtum ad fciam. Glt eſt ſi ſc libus. ↄñtia pꝛobat᷑. quia hitib vtimur quãdo vo mile de albedine impfcã que albedo impfcã eſt puni 5 lumus tercio ethicoꝝ ¶ Doʒ ꝙ qᷓ;uis in pᷣma opatio cipiũ ↄueniẽci cum albo perfcõ inquãtumẽ albedo. ci c 64 ine intellcũs poſſumꝰ vti plibus ſpẽbus intelligibiliꝰ 2⁊ſicẽpĩcipium diſcõueniẽdi cum albo perfcõ inq̃nꝰ ert bus ſucceſſiue nõ ramẽ ſimk. Qt rõ iſtius eſt. qꝛ ſicut) tumẽ albedo imꝑfcã. n impoſſihileeſt idẽ coꝛdus dihoni hm diuerfas figu 4 ras⁊ tamẽ figure nõ oponũtur adiuicem ira etiãeſt? ¶ Videtur autẽ ſenſibileer potẽtia exiſtẽte ſen e g impoſſibile ꝙ inteiicũs noſſer vtatur ſimk plibus ſpẽEÿ enrnenalt— fm bus intelligibilibꝰ tales ſpẽs adi ſitiuo actu agens ·nõ em patitur neq; alteratut in uicem nõ opponant᷑ ᷣm eẽntiam· eſt tamẽ repugnãtia; por alia ſrecieg motus motus eĩ i 3 ad dineeen ee Uñ hec atia ſpecies motus · motus em̃ imple fi gibiles earum nõ ſunt pfecte in gctu.ſed ſolum ſtẽ in cti actus ſim pliciteraut qut u habitu. ⁊ ideo nõ repugnat intellectui hẽre ples ſoẽs. 2 ſimp liciter autes actus aliter eſt e)in ſed W repugnat perfecti · rguit᷑. in pᷣma oꝑatione intelligimus ſupioꝛa ⁊ Dei inferiora que ſt mlta. Dicendũ S infe Poſtqᷓ; Areſto. dermiauit de intellcũ poſſibili⁊ in nen⸗ ſe rioa ſt. idem reglit. ⁊ ideo nõ intelligũtur in pᷣmao tellcũ agente.⁊ de oꝑationibꝰ intellcũs poſſibit. ie to et peratõne intellcũs per modum plurtum. ſed permo ↄñr detmĩat de intellcũ per ↄhatõem ad üa dum vnius. Ct iõ intellcũs noſter intelligit quiddi] Pn oñcit quõ reducat᷑ ſenlus ad actuʒ. Scðo aſſi⸗ . tatem rei materialis que dentbenrſubtoraef mulat illuʒ motuz ad motuz quo inrelicũs ducit ad rioꝛa.ſed ꝑ modũ ſimplicis intelligẽtie inqᷓ;tum oĩa actum. Et rcio ſacit hoc quo ad obẽm. Quo ad pꝛi⸗ que illa ſtẽ vnum diffinitus muz vult ꝙ bſibile ducit blum de poña ad actuʒ ſine Querit᷑. que iſtaruʒ oꝑationũ ſit pfectioꝛt. Di alteratõne pꝛope dcã Vnde ſentire nõ eſt motus qui n cendum ꝙ ꝑfectio in aliquo ſumi põt duplicit᷑. Vno eſt actus imperfci ſicꝰ detmĩat᷑ de motu in tcio phico acu modo quãtum ad moduʒ opandi⁊ ſic pᷣma operatõ ruʒ led ſentireẽ motus quiẽ actus perfci.· ip̃ins ſen eſt ꝑfectioꝛ. quia per illam opatõnem intellectꝰ noſter ſus feĩin actu Et. 2 „ cõ̃uenit cum intellecru ſeparataruʒ. Alio modo capi motus capii duplr. Vno mõ pꝛobe·ſic defini tur intellectus quãtum ad rem intellectã. ⁊ ſic tercia phicoꝝ.⁊ tũc motus ẽ actus eriſtetis in poña.⁊ ilum — fectioꝛ. quia ꝑillam intelligimꝰ pꝛicipia moti vult Zreſto.hic excludere. lio mã capimo oꝑatio eſt ꝑ quia ꝑ elligim?ꝰ pꝛicipia S ic ecluder e Zↄclones⁊ illa opatio pᷣſupponit alias.ſicut ꝑfem tus pꝛo q̃cũq; opatõne. ſicꝭ dicit᷑ deus mouet eim. ſciam pᷣſupponit imperfem̃.⁊ totum pᷣſuʒponit ptem.ſicut qꝛ mõ ſentireẽ morus. qʒ ſenti⸗ — rgo totum eſt pfeius ſuis ꝑtibyſic etiã fcia oꝑatioẽ reẽque Fopato ã̃fit kſum motũ atlibili

u⸗
—
Fß
—„ Sentirequidẽ igit ſleeſt ĩt dicere ſolun ⁊ intelligere. Cum aũt delczbile aut triſte.aut afitmĩs aut negĩs pꝛoſeqͥtur aut fugit. ⁊eſt de lectart auttriſtari. agere ſenſitiua medietate ad bonũ aut malum.inquãtum talia ⁊fuga aut ⁊ appetitus · hecque ᷣm actũ.⁊ nõ alteꝝ appetitĩ x fugitiuũ. neq; abiuicem neq; aßſitiuo.ſed ec altexꝝeſt Tic aſſilat motum intellcũs ad mo tũ ſenſus. Et ðᷣmo ponit duas ↄueniẽtias.ſecũdo duas dꝛñas. Pꝛt ma ↄueniẽtia eſt. qꝛ ſicut bſus hᷣmo appꝛehẽdit hſibi⸗ le abſolute.ita intellcũs pꝛimo appꝛehedit itelligibile abſolute.⁊ hoc in pᷣma opatione intellcũs Scda eſt. ſicut ad aꝓpꝛehẽſionẽ ſenfus ſequũtur delcãtio⁊ trij ſticia.⁊ poſt delcãtionẽ ⁊ trifticiã fit fuga vł pꝛoſecu⸗ tio rei ſenſate.ita etiã in iutellcũ.quia intellcũs ſolum alicd pꝛoſequit᷑ vł fugit poſich affirmauit vł negauit ideſt poſtq; ↄgnouit alicd ꝑ modũ veri vłfal. Se cũdo eſt dupłx differẽtia. Pꝛima ẽ quia ßſus non ſec tur vl fugit alicd miſi poit aʒpetitũ delcq̃tionis vłtri ſticie.ſed intellcũs ĩmediate poſt apꝛehẽſionẽ fugit vpꝛoſequit᷑ alidd abſq; media delcãtione vł triſti kia. Mt rõ iſtius eſt· quia ineilcũs intelligit bonum vle quod eſt ſimpłr bonum.⁊ ideo imediate pꝛoſequi tur v fugit.ſed ſus eſt circa bonñ ticulare quod nõ pꝛoſeqtur niii delectet. nec fugit niſi Ztriſtet. Secũda dꝛña eſt quia hor(qð intellectꝰ affirmat vr negateſt bonñ ſimpłr.ſed illud quod hlus pꝛoſequii vł fugit eſt bonũgticulare. Et quia reſto. vſus eſt iſtis ter⸗ minis delcãri ⁊ triſtari.ideo definit illos dicẽs. ꝙ de lerrari ⁊ triſtari eſt agere quadã medietate ꝓtutis bſitiue ad bonũ vł ad malũſcʒ ÿm ßſum cõem que eſt ꝗ̃dã medietas vłcentꝝ cõe oĩm̃ ſenſuũ exterioꝝ Et ſi dicat· delcãri ⁊triſtari ſpectãt ad appetitii Döm ꝙ delcã̃ri⁊ triſtari pñt capi duplr. Vno mõ exparte
obiecti ⁊ ſic ſpectãt ad ʒtutẽ appetitiuã ſiue ↄcupiſj
ribilẽ. quia hñt pꝛo obiecto bonũ vł malũ. Ifio mo⸗ do capiunt᷑ delcũri ⁊ triſtari ex pte oꝛgani ⁊ ſic ſpec⸗ tant ad ᷣſum cõem. quia ÿᷣtus bił eſt in ßu cõi ſicut in oꝛgano vt infra patebit S
Intelleciue aũtaimefitaſinatavttſbiſia
cum autẽ bonũ aut malum affirmataut ne⸗ tarafugit zutpꝛoſeqtur pꝛoꝑtquodueaua Nne fãtaſmatate intelligit aĩma
Bic compat Areſto.ↄſequent᷑ intellcĩ adßſum ex pre motiut vtriuſq;. Et vult ꝙ ſicut ſehʒ motiuũ in
—
rteltcũs ad intellcm̃.ita mori ſenſus ad bſum.qð po⸗
— S3
teſt duptr inrelligi. Vno mõſic. ula ſic ſenſibile eſt oblectumßſus.ita fantaſma eſto lectum intellcũs. qðeſt verum loquẽdo de obiecto remoto.quia fan⸗ raſina eſt obẽm remotum intellcũs.⁊ quidditas ret materiałeſt obẽm pꝛopinquũ intellcũs. Aliomõ ſie exponit᷑ gle ſine bſibili nõ fit atio.ita
——
mate nõ fit itellectio. Et iſtũ intellẽ mag pſectur
ſine fantaſj
—
reſto in textu Pꝛimũ ergo intellem̃ poĩt Areſto. po ſtea in textu.ibi( Q uonã aũt pᷣrer res) Cõcludit ᷓ ex his Freſto. ꝙ aĩa neqᷓqᷓ; intelligit ſine fũtaſmatẽ. ¶ Q ueri.quotuptł põt illa pꝛopò intelligi.¶nequs quã intelligit aia ſine fantaſmate) Sm ꝙ duptr Vno mõ añcedẽter ſic ſcʒ quia nõ intelligit intelicũs n añcedẽter moueat per fantaſmata ex qͥbus fantãl matibus reſultat ſpẽs itellig bil ad intellem̃ poſſibilẽ Et ilſum̃ intellemm Areſto. hie pꝛoſeq́ tur ⁊intendit. Alio mõ poteſt intelligi ꝙ intellcũs nõ intelligat ſij ne fantaſmate ↄſir· quia ſcʒ poſtq; intellcũs hẽat ſpe⸗ ciem iteillbi ne adhuc neceſſeẽ in vſu talis ſpẽi ſeteflerrere vl ouerteread fantaſmata Etitũ itellec tum ponit Areſto. poſtea ĩ textu.vbi dicit ꝙ cuʒ in⸗
tellcũs ſpeckatur.i.intelligit rẽ neceſſe eſt ſimłintellct tum aliquod fantaſma ſpectari
Sicutem̃ aer pupillam hmõifecit ĩa aũt alteꝝ·⁊auditus ſiliter. ſed vltimũ vnnʒ⁊ vna medietas.eſſe aũt ipi plura quo autẽ diſcernit. quo differt dulce ⁊ calidum. dictũeſt quideʒ ⁊
Pꝛius dicendũ aũt⁊ nũc eſtem̃ aliquid vnũſic
aũt ⁊ trinus · ſed hoc in pꝛo poꝛtõnali.aut nñe ⸗ ro ens vnũ habet ſead vtrũc; ·ſcut illa adiuicẽ quo ẽ differt nõ homogenia indicureaut cõ traria vt album aut n igx. Sitigiturſicutaat bum ad b.nigrum gad d ſicutilla adiuicem. uare ⁊pmutatim. Sicut igitur gd vni ſint eriſtẽtia.ſie bẽbunt ſicut ⁊ a bidem quidẽ eſſe nũt nõ idem.⁊ illud ſilr. Eadem aũt rõ eſt ⁊ ſi 4
quidẽ dulce ſt. ⁊b vero album. Spẽs quidẽ gitur intellcũs in fãtaſmatibꝰ intelligit.: ſic in illis dẽmiĩatum eſt. ip̃i imita bile ⁊ fugiẽdũ ⁊ertra ſum. cum ĩfantaſinatibꝰ fuerit. mouet᷑ 2
vtſentiẽs quod fugibile eſt. quia ignis cõtra⸗
5 5
rium cognoſe cit vidẽs quod mouetur. qm im
pugnðs eſt aliquãoautẽque ſ in amafun⸗ taſinatibus aut itellectibus.⁊ tãquã vidẽs rõ rinatur ⁊ deliberat futu ra ad pñtia.⁊cum dire
rit vt ibi letum anttriſte. hic fugit aut imita* ic Areſtomanifeſtat pᷣmum intellem̃ ſcʒ ꝙ fan raſma ſic mouet intellcĩ ſicut ſenſibile ſenſum.⁊ hor
pꝛecipue in viſu qui ẽpꝛimꝰ ſenſus. Et dicit Zreſto.
ꝙſicut ger imutatus a coloꝛe vlterius ĩmutst oculu
⁊oꝛganũ.⁊ pupilla vlterius ĩmutat ſum ↄmunẽ qut
„
eſt terminus oĩm ſenſuũ eterioꝝ diſtinguẽs inter di
nerſa ßſibilia.ſic intellcũs noſter eſt vnus ↄmunis ter
minus vim fantaſmarũ diſtiguens int᷑ dilerſa fantaſ
mata.i.repñitata ꝑ diuerſa fõtaſmata. Gt õ ðt Ar.
aprcfuunl prohet mginatia ĩ meota
Eino in hScdicoquot
hi Ateſto cõꝑꝛ punic ⁊ ſpeclatiu. nellcãs ſ 5: musꝑqu fu actio — wlc ꝙres iwelcã cbona tqiq; cim i.obiecti qð ↄlc uo ſumit᷑ ꝙ mell ẽm. quia genus: ſderꝛt᷑ pꝛacuce vł icia5— ſcẽiqᷓ ſpeclari kuid ↄgnoſcit in iguckareopabile. jnnitinteilcũs i

„
di
——
f⸗ ntaſi mn
————————
s — vᷣpxun
—
———— —
intelligit ſpẽs intellectuũ in fantaſmatib.i⸗ pes reꝝ itellcãꝝ fiũt in in tellcũ ex fãtaſmatiby.vł fic Intellcũs intelligit rẽ ᷣm ꝙ eſt mirabił ꝓſequibit. v fugibil inqᷓ;tũ repñtat᷑ in fãtaſmatiby.⁊hᷣ ideo qʒ ꝓſe⸗ cutio vl fuga nõ fit ꝑ intellem̃ ſpeckatie acceptũ.ſed ꝑ fantaſmatibh. Arguiẽ᷑.ſi ſehʒ fantaſmaad intellem̃ ſic ßſibtle ad ßſum.ꝗᷓ fantaſma erit obẽm noſtri intellcũs.ſicit flibile eſt obẽm ßᷣſug. ña tenet a ſili Dõm ꝙ bñẽ ſile qͥ ad alidd.qꝛ ſiceßlus nõ mouet᷑ abſq; bibili.ita etiã intellcũs nõ mouet abſq; fãtaſmate.⁊ iðo p̃t ete dici fantaſma obẽm remotũ.ſed nõꝓpinquũ vłꝓpꝛñũ Scða ſilitudo ẽ.quia ſicta blibli reſultat ſpẽs ad ſen ſum ita a fantaſmate reſultat ſpẽs ad intellem̃. Sʒ in duoby eſt dꝛña. Tꝛĩo quia bſibile ⁊ ßſus halẽt ꝓpoꝛ rionẽadiuicẽ.quia vtrũꝝ eſt matiale.ergo bſibile põt imediate mutareßſum.non aũt f̃taſma põtꝓxime mouere inteilcm̃. Scða eſt. quia ſpẽs itelligibiles ſte pmanẽter in intellcũ.ſed ſpẽs blibiles nõ manẽt in bſu ſaltem exterioi ¶ Querit᷑.quidẽ fantaſma. Dicẽduʒ ꝙ fantaſma eſt ſpẽs ſiue vmago rei bſibił retenta in ᷣſibus iterio⸗ ribus. in ſibus em̃ exterioꝛibꝰ nõ manẽt ſpẽs bſibiles ergo reßuant᷑ pꝛope in duob⸗ ſſibus interioꝛiby ſcʒ in xmaginatia ⁊ mẽoꝛatiua.
Etoñ̃ino in actõe⁊ quod ſne actõeeſt ve rumafalſum ĩeodem genere eſt cũ bono ⁊ma⸗
lo. Sed ĩ eo quod ſimplt differt⁊ a quodã
DBic Areſto.cõgat adĩiuicem ↄgnitõem intellcũs pꝛactici ⁊ ſpeckatiui. Et vult ꝙ intellcũs ſine actõe.i. intellcũs ſpecłatiuꝰ ⁊ ĩtellcũs ĩ actõne.i.intellcũs pꝛa cticus ꝑ quẽ fit actio ſti in eodẽ gñe.ſiue illud genus ſit bonũ liue malũ.qð dem̃ põt duplr intelligi Vno mõ ſic ꝙ res intellcã ſiue pꝛactice ſiue ſpecłatiue qñʒ eſt bona ⁊ qũq; eſt mala. Nec ꝑ hoc diuerſifica᷑genꝰ rei.i.obiecti qð ↄſiderat᷑ pꝛactice vl ſpeckatiue. Gx quo ſumit᷑ ꝙ intellcũs pꝛacticꝰ⁊ ſpeckatiuꝰ hñt ideʒ obẽm.qu ia genus rei ↄgnite nõ eſt diuerſuʒ m ꝙ cõ ſiderat᷑ pꝛactice vł ſpeckatiue. Alio mõ põt ſic intei ligi ꝙ ipᷣa ↄgnitio rei ſit qð;dam boñj tam intelleũs pꝛactĩel qᷓ; ſpeckatiui ſed ſpeckatiui eſt bonũ mn qᷓð a liquid ↄgnoſeit᷑ in vli.⁊ pꝛactici eſt honum in oĩdine ad ꝑtickare opabile.⁊ hoc eſt qð addit Areſto.ꝙ dif⸗ ferunt iſti inteilcũs in eo geſt limpłr id eſt vniuerſalt quod ſpectat ad intellcm̃ ſpeclatiuũ.⁊ quodãmõ id eit ptickariter quod ſpectat ad intelleĩ pꝛacticũ Ex qua expoſitõne ſumi ꝙ eadem eſt opatio intellertus
———
ĩellectũ aplicatũ ad res ſinglares ᷣm ꝙ res pñtant᷑ in
———
eclatiui ⁊ pꝛactici. Ejnde ex vtrac; expõne accipit t intellcũs pꝛacticus ⁊ ſpeclatiuus nõ differũt reatr. qꝛ ex pᷣma expõne halxt᷑ ꝙ nõ differũt penes obiectuʒ ⁊ ex ſecũda habet᷑ ꝙ nõ differũt penes actum. ergo cũ poñe diſtiguant᷑ penes actus ⁊ obiecta.ſic manifeſte zc funt vna potin. I7 Snent. vtx intellcũs pꝛacticus? ſpeckatiuꝰ ſint vna poña Dicẽdum ꝙ ſie. qꝛ ſunt vna pofia ſcʒ in tellcũs poſſibil. Et hoc ſic pꝛobat. quia intelleũs ſpe culatinꝰ differt a pꝛactico in hoc. quia inrellcũs ſpe⸗ latiuꝰ appꝛehẽdit aliqʒ intelligibile abloluſeſed ĩ
—
——
tellcũs pꝛactiꝰ amꝛehẽdit aliquid ᷣm ꝙ oꝛdinat᷑ad opus.ſicut phu aspꝛehẽdit domũ abſolute·⁊ arti⸗ fex km ꝙ factibił eſt in materia.⁊ ideo intellcũs ſpecu latiuus nõ mouet · ſed manet.i.quieſcit ᷣm Areſto. poſtea in textu. Qxquo ſumit᷑ tale argumẽtum.q̃cð guid ſe hah acctalt ad rõem potentie hoc nõ diuer ſificat rõem illuus potẽtie.ſicut accidit coloꝛato ꝙ ſit magnũ vł paruũ.⁊ ideo ꝑ hoc ꝙ coloꝛatũ eſt magnuʒ nõ diuerſificat᷑ ratio vilus.ſed accidit appꝛehẽſo ꝑ intellem̃ ꝙ odinetur ad opus · ergo ↄꝛdinatio ado pus nõ diuerſificat rõem potẽtie.⁊ ſic inrellcũs pꝛac ticus(qui ſic ↄſiderat obẽmnð eſt alius ab intellcũ ſpecłatiuo qͥ abſolute ↄſiderat illud S Arguitur.apꝛehẽſiuũ ⁊ motiuũ ſt diuerſa ge nera poñarum ſed intellectus ſpeckatiuꝰ eſt apꝛehẽ ⸗ ſiuus ⁊ pꝛacticꝰ eſt motiuꝰ.ergo ſt? diuerſa genera po tentiaꝝ VDicẽdũ ꝙ duplłx eſt motiuũ. atiqð eſt mo* tiuũ quod eſt executm̃ motus.⁊ tůc potẽtia motiua———
pᷣncipakrconſiſtit in coꝛde in neruis ⁊ in muſcuł exeʒ= e—— 48—
quẽtibus motum.⁊ illo modo motm̃ eſt realt diſtin n S ctum ab appꝛe hẽſiuo.quia tale motm̃ nõ eſt ↄgnitiũ— nec appꝛeheſiuũ. Sliudeſt motm quodimpgat motũ ⁊ tale nõ eſt diſtinctuʒ ab appeheſiuo ĩmo eſt appꝛe⸗ henſiuũ. Vnde Areſto. poſtea dicit ꝙ intellcũs appe ritus ⁊ fantalia ſtẽ pꝛicipium motm̃ ſiue poña locałr motiua. Per hoc ergo dim eſt ꝙ intellcũs pꝛacticus 2„ eſt pᷣncipium motĩ quaſi dlrigens motuʒ nõ quaſi f
exequẽs motum.⁊ hoc ↄuenit ſbi ᷣm moqũ ſueapp̃ ⸗ hẽſionis. apꝛehendit em̃ aliqð m ꝙ oĩdinabile ad
Fer
¶ Arguit᷑. diuerſa rõ obiecti diuerſificat ¶(opus
poñam ſed obẽm intellcũs ſpeckatiuiẽ veꝝ.⁊ obẽm inrellcũs pꝛactici ſpeckatiuꝰ⁊ pꝛacticus nõ ſt vna poña Bicẽdum ꝙ obẽm intel iectus pꝛactici nõ eſt bonũ. quia bonũ eſt obẽm volũ tatis cuʒ ſit appetibile. Sed obẽm intellcũs pꝛactici eſt veꝝ nõ ablolute ſumptũ.ſed oꝛdĩabile ad res exte rioꝛes in qͥbus inuenit᷑ bonũ. ⁊ ideo quodãmõ ĩtellee tus pꝛacticꝰ extẽdit ſpeckatm̃·⁊ hoc ẽ gð dici ſolet ꝙĩ 3 3 tellcũs ſpeckatiuꝰ extẽſõe ſui fit pᷣcticꝰ: qʒ ſcʒ exrẽdit · flc æp nheſeierieſeneeele„ t ſpeclatiũꝰ ſoluʒ ðpãtür ciren rẽ ab intra.⁊ nõ oꝛdi ʒ natſuos dceptꝰ ad opus. Erex iſto vlterpor ſumi e ſicut aliqui dicũt quõ dꝛñt ſpẽs intelligibit?⁊ ydea artis. qꝛ it idẽ ᷣm rẽ. ſed dꝛñt hm rõem. Spẽs em̃ in telligibil ðꝛ bin g abſolute aliqͥd ꝑ eã itel ligim? Et ðꝛ yqea ᷣm ꝙ ꝑ intellem̃ pᷣcricũ oꝛdiat ad opus Alij tñ ꝓbabilib dicũt ꝙ xdea ſit ʒbũ intelligibile pꝛacti cuʒ qjð ñõ eſt ſubiectie ĩ intellcũ ſice ſpẽs intelligibił. ſec ſo lũ o biectie ſie? et? yᷣbũ intelligibile ſpeckatiũ ¶ Q uerit᷑. vtʒ ſint ples poñe ĩ aĩa jmatialesqᷓ; tres Dm ꝙ ſt tm̃ tres ĩmatiales poñe ĩ aĩa rõnali rea lit er⁊ ſpecifice diſticte ſcʒ ĩrellectꝰ agẽs · itellectꝰ pol⸗ ſibił⁊volũtas Kuiꝰ rõ eſt. q ad faciẽdũ actũ ĩ oĩa in telligibilia ſufficit intellcũs agẽs · ⁊ ad ſuſcipiẽdũ ac tu itelligibilia ⁊ ad ea ↄgnoſcẽdũ ſufficit ĩtellcũs poſ ſibil · No inckiatõne ãt ad talia intelligibilia ſicꝭ ad
aliqð bonũ ſufficit volũtas.cuʒ qᷓ nõ ſtʒ ples opatões nõ ſte etiã płes poñe in aĩa rõnali tm. ¶ Arguit᷑. intellcũs in actu.intellectꝰ in hitu.intel ſectus adeptus.⁊ intellectus eroicus ſt? etiam po⸗ tentie ⁊ non enumerãtur. ergo ſunt plures q;tres. Vidum ꝙ omia iſta lunt a poña kmtemſcʒ

—,.—
——
—
Co herea SSßty—
S
———
h
6 ℳ . e pꝛ Kabu— Tan—
—— O
intelleũt poſſibil. dꝛñt tamẽ hm rõem qʒꝛ intellcũs ðꝛ poſſibil quaſi potẽs recipe ſpẽs intelligibites Gt ðꝛ intellectꝰ in habitu ᷣm pactualr acqſiuit ſpẽs irelligi iles ꝑquas ẽ natus inrelligere. Sed ðꝛ intellcũs in ctu.qꝛ actualr vtit᷑ il᷑ ſpẽbus ſicut aliqᷓʒ actu itelli ſene. Ied ðꝛ intellectꝰadeptus.qꝛ acqſiuit ſibi oẽs
intelligibiles qᷓijal intelſcũs fuit in pᷣmo hoie.ſ. Adã ⁊ inxp̃o. Et addũt aliqͥ ꝙ poſtq; intellcũs pol ſibił eſt fcũs adeptus tũc ↄiũgit᷑ ſibi intellcũs agens vt foꝛma.qʒ nili ſic intellcũs agẽs eſſʒ fruſtra.qꝛ tunc nõ abſtraherʒ ſpẽs intelligibles cuʒ hẽat eos ꝗᷓ opʒ vt intellcũs agens ſibi ↄiũgat᷑ vr foꝛma ⁊ ſpẽs ĩtelligibil Et tüc vlrerius addũt ꝙ intellect? poiſibil ſic fcũs adeptꝰ polſet itelligere ſubñas ſeꝑatas deq inferiꝰdi retur. Dẽ aũt intellcũs eroicus qͥ intelligit ꝑ eleuatõ nez ſich ille intẽllectus qͥ intelligit ꝑ ſingkarẽ influẽtiã diuini lumis ſicut ſcũs Paulus itellexit Argut.ſindereß ⁊pſcia eriã ſpectãt ad aĩaʒ rõ naleʒ. erũt ꝑles poñe aie rõna Dm ꝙ iſta po⸗ nůturiaĩa rõnali nõ ſicut poñe ſed ſicut hĩtus vłac tus.qꝛ ſindereß noĩat hituʒ aſſenſuũ pᷣncipioꝝ in pꝛa ticʒ vł agibiliby. Sicut eim̃ intellcũs ᷣm ꝙ itellcũs ßcat hituz aſſenſuũ pncipioꝝ pᷣmoꝝ.⁊ ſpectat ad itel⸗ lectũ ſpeckatiuũ ceſt poña.ſic ſindereß ponit᷑ in intelle xtu pꝛactico ad aſſentiẽdũ pᷣncipijs pꝛacticꝭ.⁊ iðᷣo qͥli
bethõp talẽ hicuzʒ naturalt aſſentit pᷣncipijs pꝛacticꝭ
licut aſſentit illi pᷣncipio. Om̃e bonũ eſt faciẽdũ ⁊ tñ nõ ſp facit hoc qð ↄtingit ex atpetitu inferioꝝ.⁊ ex
fantaſia ſicut inferiꝰ patebit. Sed ↄſcia heat actũ ſice
ptz ex no ĩe ↄſcie. quia ↄſcia eſt applicatio ſcie ᷣm oꝛ
dinẽad aligs opabite.⁊ jlle actus vꝛit᷑ ex ſindereſiʒ quã ſindereſim ipe intellcũs dep̃cat᷑ optia.⁊ iõ ponii qñq; ↄſcĩa pꝛo tali hitu.⁊ ſic ðꝛ ↄſcĩa ſp maẽre ꝓpter ſindereſim. vñ etiã fit iuramẽtuʒ ꝑↄſcĩam.i.ꝑ natu rale iudicatoꝛiũ qð eſt inſitũ hoĩ ꝑ diuinã ſcĩam.ſici ergo poſſuꝰ iurareꝑ deũ iuocãdo deũ in teſtẽ.ita pol⸗ ſumus iurarepↄſciam q̃ eſt ymago diuie ſcie K Nrgutt. rõ ſupioꝛ ⁊ rõ inferioꝛ ſtj in aĩa rõnali. ergo adhue ſt płes qᷓ; tres Dm ꝙ iſte due diffe; remtie iteꝝ inueniũtur in vno intellcũ ſcʒ poſſibili qut km rõem diſtinctus ðꝛ ſugioꝛ ⁊ inferioꝛ. Micitur eĩ intellcũs poſſibił᷑ rõ ſupioꝛ hm ꝙ itelligit deũ ⁊ ſubſtã tias ſeꝑatas. t hoc eſt qð dicit uguſtin? ꝙ rõ ſu Pperioꝛẽ que intẽdit eternis ↄpiciẽdis⁊ ↄſulẽdis per imellem̃ pꝛacticũ · Gtꝑoppoſu dicit. ratõ inferioꝛqᷓ v intendit iſtis inferioꝛib coꝛruptibilib ↄſpieiẽdis ꝑ in tellectũ ſpeckatiuũ.⁊ ↄſulẽdis per intelicm̃ pꝛacticum Vñ põtaliquis in aliquã opatõnem ꝓcedete qñq; ex rõne ſupioꝛi ·⁊ tũc maxie meret᷑ pꝛemiũ eternũ. Exẽ⸗ pli grã·aliquis põt viſitare ecckiamqꝛ hocplacet deo 2⁊ab eo pᷣcipitur. ⁊ſic facit illud opus ex rõne ſupꝑioꝛi? Alo inð poteſt viſitare ecclam qeſt honeſtũ apud hoies. ⁊ ſic hoc op us ꝓcedit ex rõne inferioꝛi. Mrquitur. reſto. dicit ſexto ethicoꝝ. ꝙ aliud eſth ncipiũ quo aima ↄgnoſcit necãria.⁊aliud eſt per qð ↄgnoſcit ↄtingẽtia.qꝛ per rõem ſupioꝛeʒ ↄgnoſcit nccã̃riaſedꝑinferioꝛẽ ↄtingẽtia. ergo vidẽ eije alia Pneipia4 Dicẽdum ꝙ duplx eſt pᷣncipiũↄgnoſcẽ; di.ſcʒ worimũ ⁊ hocẽ habitus.⁊tũc eſt veꝝ ꝙ õalið krehlünolcd nccãria⁊ ↄtingẽtia. qꝛ eſtaliꝰ ha bitus quo ↄgnoſcimꝰ ſuꝑioꝛa necaria ſcʒ deũ.⁊ alia
—.— 28*120 7f
—
Querit᷑ vtxꝝ ĩ hac vita poſſuꝰitel ¶ nõ ĩ radio
tercii de Anima nßn . nre uu que aq de ſpectãt. quiẽſapĩa. Gtẽ alius hitus qᷓ. hie ni Sgnoſcit inferioꝛa ↄtingẽtia vt ẽ opinio. Aliudẽ pn⸗ ſen önen cipiũ ↄgnoſcẽqi pᷣmũ quod ẽ poña.⁊ tũc eſt idẽ pᷣnci⸗ Sh inulli piuz intelligẽdi ↄtingẽtia ⁊ nccãria ſcʒ intellcũs pol⸗ qum oimo ſibil. ⁊ de tali vᷣnꝰ nũc lodmur qð ſcʒ elt poña. be ida i „Bſtractõe autẽ dicta ĩtelligit·ſicut ſy⸗ zun in 4. nmum fm ꝙſymũ nõ ſepate Inqᷓ;tum ſnlte utẽ curuũ ſi aliquod itellexit actu · ſine carne disẽt vnons intellexit ĩ qua curuũ. ſic math ẽatica nõ ſepa eunne rata tãquã ſi ſepata ſint itelligit. cum intelligit nae recipkl illud. Oĩino autẽ intellcũs qui ſᷣm actũ res— eſt intelligẽs kwütur Glquo Areſto. ſupꝛa dixit ꝙ abſq; fantaſmata lcis agis ci aĩma nõ põt intelligere.⁊ fantaſmata ſt⸗ ſilitudies re ühim intellci rum materialiũ. Tdic ↄñr oñdit qũo itelligi pñt ma mialiaet ĩ hoc thẽaticalia ex quo ip̃a nõ vident᷑ eſſe in mafia.ſed ab paepiminplr ſtracta ſtia matia. Et vult Areſto· ꝙ qᷓ;uis mathẽa keſeſubez ticalia nõ ſte in mat᷑ia hſibili. que ſcʒ eſt detmiata q̃li toinellcis a tatib ßſibilib.ſt tamẽ in matia ymaginabili.i.ĩ ma⸗ u teria accepta cuʒ qᷓ;titate.⁊ iðo et? mathẽaticalia pñt us— hie fantaſmata qͥbus intelligãtur. ſt tñ veꝝ gitel—— lectus intelligẽdo mathẽaticalia ſeꝑat ea a materia noticla lube⁊ n Vtrum aũt ptingit aliqð ſepatoꝝ intell ige— reimeriſtẽteʒ nõ ſeꝑatuʒ a magnitudine ant Npal nõ ·cõſiderãdum poſterius ſlstnõſula ſo Tic mouet queſtionẽ circa illa queſt? ſimpkr ſe⸗ ilus ſube vninn parata a materia.ſicut ſi/ lubũe ſeꝑate. Gt ʒt ꝙ po⸗ bor.q dicit ꝙille ſterius ↄſiderãdumẽſcʒ in mathẽaticalib. Vtꝝ cõ⸗ mbict ↄgnirõem ringat noſtꝝ intellectũ nõ ſepatum a mᷓnitudine.i. ul. Prio. q nõ in voꝛpe exñtẽ intelligere aliqð ſepatoꝝ.i.aliquã ſub⸗ vineꝝ.⁊ hoc loe ſtãtiam ſepatam ex quo em̃ ille ſubñe nõ habẽt fantaſ quohloqmur. q mata ſic ſimpłr apparet ꝙ illenõ ſunt itelligibiles a luzidiuer regie nobis pꝛo hoc ſtatu cuindidua fruct ¶ Querit᷑.quare Areſto.nõ ſoluit P iſtã queſtionẽ. uleñ tim ↄg Dm ꝙ iſta qᷓſtio nõ põt hic ſolui.qꝛ nõdũ eſt ma sitlkgibkes e nifeltũ aliquas eẽ ſubias ſeꝑatas.nec maifeſtũẽ que dõ eent inte ⁊ qᷓles ſint ſubñe fepate. Sʒ iſta q̃ſtio nõ põt ſolui ni unpſcõnẽ ſpẽ ſi ſciat eẽntia ſubñaꝝ ſeꝑataꝝ. ⁊iðo hec q̃ſtio ſpectat deictꝗ ad ad metaph ·qͥ dermiat de ſubñtijs ſepate.⁊ tñ nõ iuei ſuyhosſlicln tur ſoluta ĩ meta. Et hoc p̃t eẽ ex allqᷓ triñ cãruʒ.qa bioblellclfas vlplemẽtũ illius ſcie ad nos nõdũ ꝑueit. qꝛ vł liber ſue woeſtſu nõ eit ad nos trãſſatꝰqᷓ;uis etiã ſit fcůs. vłq reſto. ſ⸗ ſrainõ occupatꝰ moꝝe ꝛ pᷣuẽtus nõ fecit yltios libꝛos Vllpᷣe alea ſ dici meliꝰ ꝙ Areſto.aliq̃lit᷑ rñt ad iſtãq̃ſtionẽ.ij.me⸗ ies inclicũini taph.cũ ðt ꝙ intellcũs nr̃ ſe hʒ ad ea q̃ ſt/ maifeſtiiiã Dom nat᷑e.q̃les ſiſubũe ſeꝑate ſicꝭ ocuiꝰ nicticoꝛac ad lu ioiſindien ſoł. Gtir. metap n nõ hʒ ſead ĩma deponõis q rerialia ſice cecitas.ex qͥ luitur qð a nobis ĩ hac vita p Kmuleceli
effem̃ ↄßᷓſcũtur.ſice nocticoꝛax ↄqͥſcit lumẽ in vmbꝛa
ligere ſubas ſepatas Dðʒ ꝙ dupłx ẽ ↄgniode ſubſtã fAſnn
tij ſepatꝭ.. ↄgnrõ qgdqꝛẽgſcʒ ſie in reꝝ nafa.⁊ſic 2e nit pollepitneiel; dere Sreſto.exmotuueſt iuiſheeedu
gat nex ſubaꝝ tij⸗ meta.? hex nñero motuũ Coꝑm— leæ. p E d⸗ inli celeſtiũ. Alio q̃c aliqdãad qdẽq̃ẽpfcã ↄgnio⁊ in on ſic aĩa bũana ĩ hac vita nõ pᷣt ↄᷓcere ſubas epatas einn in m.
p D n F— E *

————— 2— ————————
2
—
reſtotelis Folio lyri.
Kuiꝰ rõ et. q ſpẽs intelligibil ſube ſepate nð pʒt veh timĩ poña ⁊ ptim ĩgetu.ſic potiꝰ intelligit res natuj 8 nire ad intelleĩ ñmĩ hac vita qʒ talis ſpẽs(q̃ fit pñs rales gpꝛie ⁊ꝑſuas ſilitudies q̃ hñt materiã ꝑquã ꝑz — inrellcũi)repit ex fãtaſmatib ſed ſi ubñe ſepate nõ tim ſtei npoña.⁊ hñt foꝛmã ꝑquã ptĩ ſte in actu — hñt fãtaſmata.ᷓ etiã nõ hñt ſpẽs intelligibtes ĩ imel Arguit᷑.ſi ſubñe ſepate non intelligũ᷑ a nobis. ð lectu. ⁊ iõ res naturales pñt ↄgnoſci quo ad qͥdẽ.g ſt fruſtra qʒ ſt naturalr intelligibiles.fi&nõ intelli⸗ th ht ſpẽs intelligibles apu dintellem̃. Sʒ hic ẽ ↄſidej gunt᷑. ᷓ ſte fruſtra Dicendũ ꝙ qᷓ;uis nõ intelligãt᷑ rãdum ꝙ m opĩonẽ Ptonis hmo intelicã a nob ſin· a nobis ſufficit tñ g itelligãt᷑ a ſeiuicẽ ⁊a deo Et eas um ſube ſepate. qꝛ ipe poſuit ydeas imatiales reꝝ nataliũ imelligi a nobis nõ ẽfinis ſubĩaꝝ ſepataꝝ ᷓ lʒ nõ in me qᷓ ſunt mo a nob intellcẽ· Auerrois ãt dicit ꝙ poſſuꝰ telligant a nobis. nõ tñ ſfruſtra. qi fruſira di qð oꝛ ₰ intelligere ſuhas ſ ePatasꝑ ↄtinuatõeʒ intellcũs poſſi dinat ad aliquẽ finẽ quẽ nõ attigit pa bir ad intellem̃ agẽtẽ quẽ ie ðt eẽ ſubaʒ ſepatã Mo Arguitur.ſenſus ⁊ gnoſcit omnia ſenſibilia. ergs dus ãt vnlonis bm eũ ta eſt. q cum intellcũs agẽs ſe inteſiigit intellcũs oĩa irelligibilia. ↄñtia tenet a ſili. igit hẽat vt lumẽ· eodẽ mõ capit᷑ intellcũs agẽs ĩ intellciũ ¶ ¶ VDicẽdũ qꝙ nõ eſt ſile nec ex pte poñe. nec ex pte ob⸗ ſes poſſibilẽ. ſicꝭ nũc recipit᷑ lumẽ coꝛꝑaleĩ viſuʒ.ſʒ lumẽ iecti.ex ꝑte poñe nõ eſt ſile. qꝛ bõ hʒ ꝑfcõs ſenſus.⁊ 15 roꝛpale recipit᷑ ſil in viſuʒ cũ obẽo ſeʒ cũ coioꝛe.ʒ ete põt oĩa ſenſibilia ↄgnoſcere.ſed nõ hʒ ꝑfei intellcñ intellcũs agẽs recipit in itellem̃ poſſibilẽ ſitcuʒ obẽo ⁊ iðo nõ pt oia itelligibilia 25̃ſcere Expte obiecti.qꝛ ata intelicũs.qꝛ ꝗᷓin fine irekicõis oĩm reꝝ ſpeculata ꝑpfe oia ßſibilia pñt imutare ſenſuʒ.ſed nõ pñt oĩa intelli⸗ 6re cte vnũtur ĩtellcũi poſſibili.q etiã tůc ꝑfcẽ vnit᷑ ei in⸗ gibil iaꝓpꝛie ⁊ ꝑꝓꝛias ſpẽs imutare intellem̃.ſʒ ſoluʒ ma 3 rellcũs agẽs.⁊ cũ iſte intellcũs agẽs ſit ſuba ſepata ᷣm ila q̃ hůt fãtaſmata apud ßᷣſuʒ. qꝛ ex illis fãtaſmati Lab eũ.qᷓ ſimł inrellcũs poſſbił ↄgnoſcit⁊ mafialia ⁊ ima bus reſultãt ſpẽs intelligibiles apud intellem̃. hia terialia.et ĩ hoc ðt Auer. ↄſiſtere hoiĩs felicitatẽ S; Q uerit᷑. vtrů poſſuꝰ deueirei ↄgnitõeʒ ſubſ̃aruʒ a3 hec opĩo młtipłr deficit Pꝛio. qꝛ pᷣſi utpoiĩt intellcm̃ a/ ſepataꝝ ex reb matialib⸗ VPicendũ ꝙ poſſuꝰ de⸗ ma gentẽ eſſe ſubaz ſeꝑatã qð eſt pᷣus repbarũ.qꝛꝓbatus netre ĩeaꝝ noticiã quo ad q ẽ qʒ ſcʒ hñt eẽ.ſic Art apit eſt ꝙ inrellcũs agẽs ſit accñs aĩe. Eñ ſi ᷣm ʒitatẽ in⸗ xijꝰ metaph.ex nũero motuũ coꝛꝑm celeſtiñ ꝓbat nũe gite tellcũs vniret᷑ intellcũi poſſibili tũc adhuc non ruz aĩaꝝ nobiliũ.q̃ ſti ſubñe ſeꝑate. ſed nõ qͥ ad qͥdẽ. ten ↄgnoſce⸗ ſubas ſepatas. qꝛ accñs nõ ſi uffictent ducitĩ qꝛ iſta matialia mituz diſtãt apfcõe ſi ubñaꝝ ſepataꝝ noticiã ſube⁊ maxie accñs alteriꝰ ſubñe.·ſi tñ ſuppomꝰ ꝝiõ ex eis nõ pörognoſc qͥdditas ſubñaꝝ taliũ.cum eſ veꝝ rũc iſta opĩo hiet apꝑentiã Scðo deficit iſta nõ ſint ꝓpꝛij effcũs jubñaꝝ ſepataꝝ 6 voſitõ· aꝛ ſi intellcũs agẽs eſß ſuba ſepara rũc illa nõ Irgui. Zireſto.dt i. metapß. ꝙ intellcũs nrnð unt vniret intellcũl poſſibiliꝑ ſuã ſubaʒ.ſed ſolũ ꝑ lumen ʒ ſe ad imatialia ſic cecitas 3ᷓſick viſus.ſʒ viſus ↄg vipaliqð accñs. ſicꝭ nũc in ſili pupille oculi vni᷑ lun noſcit viſibilia. intellcũs ñ cognoſcit imatialia. folis ⁊ nõ ſuba ſolis.ſic etiq̃ ↄueniẽtiꝰ dici poſſʒ lumẽ Im ꝙqᷓ ad q; eſt nõ hʒ ſe intellcũs ñ lic cecitas. ſez illius ſube vniri itellcũi nõ t ſubam. Terꝰ deficitin ſed qᷓ adqd eſt ⁊ꝓꝑ ſtatu huiꝰ vite hẽt ſe ſictecitas.⁊ hoe. qꝛ dicit ꝙiſta ſuba vniret nobis ꝑhoc ꝙ iellcũs hoc hẽtur ex Areſto.ij. metap hice qͥ ſic vt. ꝙ ſic ſe hʒ cõ⸗ ñhiet ↄgnitõem oĩm reꝝ. hoc em̃ dem̃ hʒ duplicẽ de oculꝰ noctico?ac ad lumẽ folis.ita ſe hʒ intellcũs nr ei. fectu. Pꝛĩo. q nõpõt alicui ↄtigere ꝙhẽat 38nitoez ad maifeſtiſſiã nature.i.ad ſubñas ſepatas.ſʒ maife ⸗—3 F- E ſub⸗ oĩm reꝝ.⁊ hoc loq̃ndo de intellcũ poſibili hũano de ſtnʒ ẽ ꝙo culꝰ nocticoꝛact nõ põt ↄhſcere ſoleʒ niſi in ℳt uo hlocmur. q ſt/ multe ſpẽs arboꝝ plãtaꝝ? aĩa; vmbꝛa ſiue i effcñ eius. vnbꝛa eiñ ð eſfcñs luto. non d 3 lest luzi diuerß regionib. ⁊ p̃eipue ĩpadiſo treſtriĩ quo eñ põt pfcẽ inueri radios ſolares. ita intellcũs md ſeh fm vĩa indidua fructiuũ dꝛñt ſpẽ ſᷣm jnĩam theologoꝝ eſt debil in ʒᷣtute intellcũali nõ p̃t ĩtueri naturã ſuba Eᷣ F 7 le gGt⸗ ionẽ.* itellcm̃ nr̃m ↄgnoſci nõ pñt Scðo qʒ ſi vnirẽtnob ruʒ ſepataꝝ.ſʒ ſolũ vmbꝛã eaꝝ ſcʒ effem̃.⁊ ex effeũ pol K 5 —. ſpẽs itel ligibtes oĩm reꝝ naturaliũ.tũc adhue ſube ſumꝰ deueire in noticiã eaꝝ quo ad qꝛeſt c S— ½ uint reduntpfeõnẽ ſpẽx ſiue ymagnũoim reꝝ naturaliũ. ꝑdemrãtõeʒ cuiꝰ mediũ ẽ ſubiie ſeate ↄqᷓſcũ 3 S„ ectat Ie deficit qᷓ ad h ꝙ dicit ĩ hoceʒ hoĩs felicicatẽ qa turpꝑ definitõeʒ. ⁊ ꝑ ↄñs ꝑqð qͥdẽ¶ Dðʒ ꝙ důpir ð km phos felicitas ↄliſtit ĩ optio ĩtelligibili.ſed opti liqͥ hẽtur ſcĩa Vno ꝓpꝛle qñpꝛia paſſio demr̃at᷑ de— 6 juei* 295 auerur ſcia Elno pꝛie qpꝛia paſſio demta de 4a itelligible nõ eſt ſubña ſeꝑata ſcʒ ipe deus.⁊ ſie vide᷑ ſubẽo ppꝛia hncipia· ral ſcia ẽ ꝑ definitõeʒ eiꝰ deqᷓ br iſta opio pitati nõ ↄcoꝛdare eſt ſcia Fuekoehueiſie wee moremotõis S) 3) 2 ſ eſio ¶raui᷑· ilea ſiti ↄgnoſcit. ſʒ ſubñeſepate ſtoma ꝗʒ ſcʒaliqͥd remouęt de aliqᷓ qð in alio repit᷑.⁊ illoꝰ æ¶ 2 Möt gis likes intellcũi nr̃o q; res matiales qꝛitellcũs ẽ im hẽtur ſcia de ſubñtijs ſepatꝭ.⁊ talẽ ſciaʒ nõ opʒ eẽ ꝑ de— Se 5 marialis Döm g itellcũs ſit mag ſilis ſubñtijs ſinitõeʒ. q ſic nõ oñdit qͥd res ẽ.ſʒ d nõẽ. Mut ꝑ viã y.n— ſi lepatis i ſititudienature q̃ nõ ẽcã ↄ ntois.tñ nõ in ſilitudis ſcʒ ꝑ ↄpatõeʒ vniꝰ rei ad aliã rẽ.ſic ãt ↄpa 4 ₰ — itudiegpoꝛtõis q̃ẽ eã ↄgnitõis. vt ſepiꝰ ſup dem̃ẽ. mus res matĩales ad iubas ſeꝑatas? dicimꝰ ꝙ ſub& S llu⸗ Argutt᷑ excellẽtia itelligibilia maxie ꝑficiũt itel; ¶ ſtãtie ſepate ſi/ incoꝛpee inſenſibiles ⁊ inaiate⁊ g ima 1 intellcũs nf̃mariedʒ itelligere ſubias ſegatas Hrguit᷑. nos poſfu⸗ ↄſcere aĩaʒ rõnalẽq̃ ad ſub itap Vichdũ ꝙ excellẽtia itelligibilia mariepficiũtin ſãtiã ꝗect polſuꝰ ↄꝗſcete jubñ̃as featas qᷓ ad qͥdẽ nb„ tellcm̃illũ aq pñt ↄgnoſei.·ſʒſic nõ eſt de ſubñtijs ſeʒ ¶ ↄña tz · q aia rõnalis põt ſepari a matia.ſeacoꝛpe. adie ſv parat᷑ in oꝛdie ad intel lem̃ ñm. Cuiꝰrõ eſt qꝛ ſicin Dm ꝙ nõẽſile de aĩa rõnali⁊ſ ubñtijs ſepatꝰ· qꝛ in bſtä ſenſu blibilia gpoꝛtõnata ↄgnoſcũt᷑ ꝑ ßfum ·ita etiã in telleũs nñ põt naturalt ↄgnoſcere ꝓpꝛiũ effem̃ aĩe rõ⸗ ſic* intellcũ ſoluʒ apoꝛtionata itelligibiſia ↄgnoſcũtur nalis. qui pꝛopᷣus effectuseſt intelligere cum diſcurſu ſueſli e inrellem̃. talia ãt nõ ſunt ſube ſeꝑate in oꝛdie ad inteiꝰ ſed nõ poſſumꝰ naturalit᷑ ↄgnoſcere pꝛopᷣum effectũ wn lectũ ñm lʒ iſta matialiaex quo eñ intellcũs nr̃eſtꝑ ubñaꝝ ſepataꝝ ſed ſoluzʒ effem̃ cõem qͥ ẽ intelligere. u0 5 w7.

„
intelligit aliqͥd ficut lumẽ ſi aũt indiſibilitatẽ dei tũc
y ſcia in actu eſt res ſcita m ene tot ſtt ñ
————
6Seop r e
1.40 Lf.. a0 ꝗ 3—— af —-—— 5 ſ ione— t—— W— 0 Sletehmuniulegpehneeſcho ducheleg Wetet intene. Scilurtñ ſeletia ſenſnsin hmnſ
Jed cõ— — 2.— q ui eſt. quia n res quequ idẽ pot Etia eſt in ea que ſunt poten ⸗ ſpẽs— 10 g ent tate„ 2.„„— 6 8.71 e
ee lcut re eclic tia. que vero actu in ea que ſij actu· aĩme aute Sznm 4 g S. 28roſetup ſuum ſenſitiuũ ⁊ quod ſcire ppteſt potentia hec ſunt · obieci 0 effectum que in infinitũdiſtat ab effcũ ſuo ſicut ẽ deꝰ L 1 D ſed ſubñe lepate nõ diſtant in infinitũ hocguidẽ ſcibile. illud vero ſenſibile. ueſiaui 6 qui ſunt iſta inferioꝛa que cauſant᷑ ex animabo nobili⸗ Poſtqᷓ; Areſto · detmiauit de duplici intellcũ. ſcilz ſattionz bus ergo poſſunt ↄgnoſci ꝑ illos effcũs Dicẽdum agente ⁊ poſſibili. Nic ↄñter oñdit quid ſentiẽdum ſed ẽ bpid ꝙ ſi aliqua cauſa infinita diſtat ab aliquo effcũ tune ſit de natura aĩme. Qlt vult ꝙ nat ura aĩme eſt ꝙ aĩa ceypẽ in effcũs nõ poteſt ducere jn ↄgnitõnem cauſe.nec quo eſt quodãmodo om̃ia. Mð ſic pꝛobat.qꝛ om̃ia q̃ ſunt nõoliquideſt ad genus. nec quo ad differẽtiaʒ. ſed tene quo ad vel ſi/ ſenſibilia vł intelligibilia. ſed aima eſt illa erj itpalquã
eſt. ⁊ideo excreaturis nð poffumꝰcognoſcere genus goeſt om̃ia. Winoꝛptʒ lenſusẽ ſenſibilia ꝑↄfoꝛmij nhncpult:
dei nec dꝛñam· quia nullum eoꝝ habet ſcʒ nec genus farempoꝛtionis adſenſibilia. ⁊intelicũs eſt inrelligt ¶ Quentur net dꝛñam.· ſed ſi aliqua cñ diſtar ab effcũ ᷣm finituʒ/ bilia ꝑpꝛoportõeʒ ad inrelligibilia Ar ideo ſecãcur iu. Döms rpoſnsßeſſei ↄgnitõem gener ſed nõ ſcie ⁊ lenſus.ſicut res id ẽ diuidunt᷑ ſenſus ⁊ ſcie ſicut tg hes lapid in cognicõem differẽtie.ſicut eii in lubſtãtijs ſeparis. res diuidũtur· ſicꝭens diuidit᷑ in ens in actu ⁊ ens ustenerin lely qula ↄgnoſcimus eas eſſe in genere ſube.ſed nõ cogs 1n poña · ita etiã eſt ſenſibile aliqð hᷣm actum. ⁊ aliqð temphs dix noſcimus dꝛñas earum · quia dꝛñe in eis ſumũtur ᷣm km potentiã. Qð ideo dicit Areſto. qꝛ res ſenſibił᷑ in kic. quia de diuerſos gradus intellcũalitatis qui ſte nobis ſimpli Ponano eſt ſenſus net res intelligibil in poña eſt intel hus olſibil: riterignot lectus.ſed res ſenſibil in actu eſt ſenſus.⁊ res intelligi batut rguitur. videt ꝙ nullo mõ poſſumꝰ cognoſce bilis ĩ actu eſt intellcũs.q; duz re actu intelligit᷑ tůc ilen re ſubas ſeparatas nec quo nec quo ad qa hẽt ſpẽm intelligibilẽ in intellcũ Et ex hot hñtur due ⸗ kcur 3 eſt. Pꝛobat.· quia om̃is ↄgnitio lumit᷑ ᷣm fantaſmata autoꝛitates Pꝛima aũt eſt aia eſt quodãmõ oiĩa.—— ſed iube ſeꝑate non habẽt fantaſinata apud ſumer Scda eſt. ſcie ſecãtur ſicut ⁊ res kend coꝛha* go nõ poiſunt inelligi Picenqũ g duſpicitaliqd MMuerit vrx⸗ intellcũs iſtius vltime autoꝛitatꝭ pol nisbalrcalo imelligiẽ v fantaſmata Vno mõꝑ funtaſmatapꝛia ſet ſic intelligi ſic ↄmunit᷑ ↄſueuit allegari.ſic ſcilʒ ꝙ—— que ſt fantalmata rel intẽilcẽ ⁊ſie copalia inteligũꝰ torſte ſciẽtie quot ſteres VDm ꝙ nð ſin intẽtion lemsſti pibt xur ꝑfantaſmata ⁊ nõ imaterialia vt pꝛohat argumẽ Ph in textu.ſed textus hẽt iſtum intellem̃ ꝙ ſcĩe ſer tum· lio mõ aliquiq intelligi ꝑfantafmara ailaꝝ tur. i. diuidunt quẽadmodũ⁊ res ſez in actum⁊po Irutt. rerum⁊ ſic ĩmaterialia poſſunt ↄgnoſci ⁊ intelligi per tentiã. Põt tamẽ ex illa expõne elici alius ↄmunis in nat ronint fantaſmata. Ii em̃ aliquis velit ineliigere deũtune tellcũs. Et hoe ſic. qꝛſi ſcia ⁊ res hñt cõfoꝛmitarẽ ſiꝗ— hi dömꝙßter
* cogitů.ſic ſcz
intelligit aliqͥd ſic pũctum.Jã manifeſtũ eſt ꝙ fan⸗ ſcĩe quot ſt/ res diuerſimõe ↄſiderabiles. Eñ põt ſie raſmata lumis vel pũcti nõ lunt fantaſmata dei.ſed intelligi ꝙ ſcie ſecõtur ſicut res accepte ᷣm foꝛmales& nõquo ad acrð ſfantaſmata aliena qui ducſmur in ↄgnitõeʒ dei rõnes ↄſiderãdi que foꝛmales rõnes ſumũtur ᷣm oꝛ⸗ tunluuckt Enbe ita põt rapi a ihuss tmemote r ʒtũc põt intelligere ſubas ſepatas ĩ hac vita Dð Neceſſe ẽ autẽ.aut ip̃a es eſſe. 54 5 ad obiectũ x duplx eſt ↄgnltio aĩme. Wna eſt nigit᷑ p tune Pieznine ii ixat iitelliuu dem igit nõ ſunt nõem̃ lapis in aimaeſt ſed ſp paculanoach itatem in hac vita. lig eſt ↄgnitio gime gratuits ies.— 5—— 3 quefit ꝑalienatõeʒ a ſenſibꝰ⁊ ꝑ. S eManusemor eben. lus ðt Sh raptum interciũ celum.i.in celum tri⸗ ganum oꝛganox⁊ intellcũs ſpecies ſpẽrum.⁊ ſtua eſt qͥod ſ nõelt inchuenlẽns aſam cog/ ſenſus ſpẽs ſenſibiliũ miafitiua n noſcere ſubas ſeꝑatas. Nũc aũt loqmur de ↄgnitio⸗ Vrie Areſto. oñdit qũo differẽter ãtiqui direr jnꝙpñs acci ne naturali aĩme. aũt illa ↄgnitio raptus non ſit ani ei nen hn it qůo differẽterãtiqul direrune 62— naturat ptʒ ex raptu ſcĩ Pauli qui ðt ſe neſcire an in imde ñtes flãm opĩonem.⁊ qũo dicebãt guk · acn coꝛpe fuit vł extra roꝛpus. Sic eĩ dixit. neſcio an in animã eſſe om̃ia hm narurã. q ſeʒ aĩma eſſet natura gmlecushun coꝛpe fui vłextra coꝛpus deus ſeit nõ mẽioꝛ n liter ↄpoſita ex om̃ib⸗ rebus intelgibilib⸗ ſic ꝙ hẽret vumettſic de erierebtus quia he cit nõ mẽtioꝛ. Itẽptj in ſe naturalr om̃es res intelligibiles. Sed Breß giuclrꝰ noſte x noĩe raptus quia hoc ðꝛ rapi quod extra moduʒ ſi. 3 o. biↄueniẽtemtoliitur auz ii vult ꝙ aĩma ſic nõ ſit om̃ia. ſed aĩma eſt oñ̃ia hᷣm ſge tui(Inꝙellin * eineligbile aurtſibllenn ſiefm ponönem g⸗ none clum act cautem deaima dictarecapitulites di e inl zu eamus iterũ. omia eacque H)auodãmõeſt ideo aſſilatur aima manui. qꝛ ſicut manug euiſinint inaantẽenibiln queſ antinteigibi nntehetteneeee nan lia eſt autẽ ſciẽtia quideʒ ſibilia quodimodo niliais animapot ſuele vla ineligibilta innſ ſnſus autẽ ſenſibili ſenſibilia.⁊ iðo aĩma eſt ſpẽs.i·factiua oĩm ſpẽrumin wonfitu us autẽ ſenſbilig qualiter aũt hecſunto/ telligbiiũ auo ad intellc agenẽ aut receptia oim unn 3 46. F —
——
——
—— —————

—
5 „———————
—
£
—
FSA
5 S* 5
E EES
F
. 4.——.—— pere Xetce——
— — —
„N—„—
ſpẽrum intelligibiliũ quo ad intellectũ poſſibilẽ⁊ eſt foꝛma receptiua ſpẽrum bſibiliũ quo ad ßᷣſum Zlius aũt textus habet.nõ ꝙ aĩa eſt ſpẽs· ſed ꝙ aĩa intelligat ſpẽs ſpẽrum.i.naturas repᷣſentatas ꝑ ſpẽs intelligibi⸗ les. ⁊ iſte textus eſt planioꝛt. Arguitur.om̃e obiectũ eſt in potẽtia. ſed lapis ẽ obiectũ aĩe quo ad intellectũ.ꝗᷓ eſt in aĩa quo ad intel lectũ ðʒ ꝙ duptrt aliquid eſt in aĩa Enoꝰ ſuhiec tiue ſicut ſpẽs Fſibiteſt in ſenſu.⁊ ſicut albedo eſt iu pa rietẽ.⁊ iſto mõ lapis nõ eſt in aĩa.ſicut dicebãt q̃tiqui ſed ſpẽs lapidis.nõ accipiẽdo ſpẽm ꝓ natura ſpecifi⸗ ca.ſed ꝓ ſpẽ intelligibili.q̃ eſt ymago rei ĩtellecte Alio mõ aliquid eſt in ala obiectiue. qꝛ ſcʒ obijcitur potẽtie gie ꝑ aliquã ſpẽm.⁊ ſic lapis eſt in aĩa ſicut omẽs alie res pᷣncipalr ⁊ directe intelligibiles q¶ ¶0 ueritur.vtrũ in aĩa intellectiua ſit aliq̃ memo⸗ ria. Dm ꝙ ſic. qð pʒ autoꝛitate textus.qꝛ textus ð̃t ꝙ ſpẽs lapidis ſit in aĩa. Gx quo ſequit᷑ ꝙ intellec⸗ tus tenet in ſe ſpẽm lapidis ⁊ aliarũ rerũ intelligibiliũ Item phs dixit ſupꝛa.ꝙ aĩa ſir locus ſpẽrum. Rõe ꝓ bat᷑ ſic. quia de rõe memoꝛie eſt ↄſeruare ſpẽs.ſʒ intel⸗ lertus poſſibil ↄſeruat ſpecies. ergo in eo eſt memoꝛia · Minoꝛ ꝓbatur.qꝛ vnůqðq; recipit ad modũ recipiẽ tis.ſed intellectus eſt magis ſtabił ⁊ immobilis qᷓ; ma teria coꝛpał cum ſit immateriał ⁊ incoꝛruptibił.ſʒ ma teria coꝛpal tenet foꝛmas dũꝑ eas non oꝑat᷑. ſicut ig⸗ nis habret caloꝛẽ dñ nõ calefacit.ꝗ multomagis intelle ctus retinet foꝛmas dñ ꝑ eas nõ operat᷑.ſed foꝛme itel lectus ſt ſpẽs intelligibiles.ᷓ manẽt etiã in intellectu dũ ꝑ eas nõ operat᷑.⁊ h eſt de rõe memoꝛie Irguit᷑.memoꝛia eſt pᷣteritoꝝ.vt ðꝛ in libꝛo ð me moꝛia ⁊ reminiſcẽtia.ſed intellectꝰnõ eſt pᷣteritoꝝ.qͥa abſtrahit ab hic ⁊ nũc.q intellectus nõ eſt m emoꝛia. Dm ꝙ p̃teritõ pᷣt ad duo referri.pᷣmo ad obiectũ cognitũ.ſic ſeʒ ꝙ obiectũ cognitũ fuerit pᷣteritũ. Alio mð quo ad actũ cognitõis. Tũc eſt dõm ꝙ in memo⸗ ria ſenſitiua eſt duplłx pᷣteritõ dicta.ſ.tã quo ad obiet tñ qᷓ; quo ad actũ.ſʒ in parte intellectiua ſaluat᷑ ſoluʒ rõ memoꝛie qᷓ;tum ad actum ↄgnitionis ⁊ nõ quantũ ad obiectũ qʒ obiectũ intellectus.ſ.vłe nõ ſubiacʒ tem poꝛi.ſed abſtrahi ⁊ tpe.ſed actus intelligẽdi eſt qͥdaʒ pticularis actꝰ.⁊ iõ ſubiacet tpi.⁊ iõ iũc memoꝛamur in pte intellectiua quãdo cognoſcimꝰ nos pᷣus intelie⸗ xiſſe.i.ha huiſſe actũ rirca idẽ obiectũ.ſed memoꝛia ſẽ⸗ ſitiua eſt qᷓ ad pᷣteritũ obiectiue.qa de pñti nõ eſt me⸗ moꝛia bſitiua.niſi ßᷣm ꝙ pñs eſt aliquo mõ p̃terituʒ.et m ꝙ pñs accipit᷑ in rõe alicuiꝰ pᷣteritõis ſxrguit actus itellectus nõ ſubiacet tpi.ꝓbatur q intellectus humanus eſt ſup̃ tpᷣs. ᷓeriam actꝰeius. q etiam eſt ſic de intellectu ſubarũ ſepatarũ Mm ꝙ intellectꝰ noſter capit᷑ dupłr. Vno mõ hᷣm ꝓpꝛiaʒ na
xurã.i.hm ꝙ eſtimmaterial. ⁊ ſic nõ menſurat᷑tpe cõti
nuo.nec etiam actus eius.⁊ iõ actus ſubſtantiaꝝ ſepg
————
taꝝ nõ menſurat᷑tꝑe ↄtinuo · ſed diſcreto: Alio mõ
„
gecipit intellectus noſter bm ꝙꝑintelligit ꝑfantaſmata etquia fantaſmaia ſi/ in oꝛganis copalibus ſic atus intellectus ex ea ꝑte poteſt menſurari tempoꝛe.⁊i ope rareg aie ſeparate nõ menſuranttpe. ſed fiunt in iſtã xiſicut iam in ſubitãtijs ſepatis ↄtingit. ſʒ non omnes operatões fiũt in vno inſtanti.ſed quelibet oꝑatõ habʒ Diſtinctũ inſtãs. in quo fit tal operatõ ¶ W. uerit᷑· vtrũ memoꝛia intellectiua ſit eadem cũ
—
N
8 x 17—— o X5.
— 1 0 4p. 3 He n 12. b
*
intellectu Dm ꝙ ſic. quia memoꝛia elt intellectus poſſibilis. Oð ſic patʒ. qꝛidem eit obiectum vtriuſq;
ſcʒ quidditas rei materialis.que vt cognoſcibiteſtob
iectum intellectꝰ poſſibil.⁊ eadem qͥdditas vt reten⸗ꝰ
ta ꝑſpẽm eſt obiectum memoꝛie. Arguit᷑. btũs Auguſtinꝰ ðt.ꝙ tres ſt vires aĩme ſcʒ memoꝛin intelligentig ⁊volũtas · ᷓ memoꝛia eſt alia potentia ab intellectu Dðm ꝙ vis capit᷑ duplr· vno
modo pꝛo potentia anime.⁊ ſic nõ itẽ tres vires anime
quia við memoꝛatiua eſt eadem cũ intellectiua Alio modo acripit᷑ vis ꝓapꝛierare ipſius anime-⁊ rũc vna potẽtia poteſt habere plures vires.i.plures ꝓpꝛictates ſicut intellectus poſſibił habʒ vim retinẽdi ſpẽs.⁊ lic vocatur memoꝛia. etiam habz vim cognoſcendi.⁊ ſic vocat᷑ intelligentia. Et ſic poreſt ſolui aliud argumen tum.quod ſumit᷑ ab eodem Zuguſtind. ꝙ intelligen⸗ tia oꝛit᷑ ex memoꝛia.ſed idem nõ oꝛit̃ a ſeip̃o· ergo intei
ligentia nõ eſt memoꝛia. WMõm ꝙ dupłt aliquid oꝛit exalio. Vno mõ ſicut potentia a potẽria.⁊ ſic intelli⸗
gentta nõ oñt᷑ a memoꝛia vt ꝓbat argumentum. Alio modo gliquid oꝛitur ex alio ſicut actus ex actu.⁊ ſic ĩ
telligẽtia oꝛit ex memotia. q ex illo actu(qᷓalids cõler⸗ uat ſpẽs qð ſpectat ad memoꝛiam oꝛił alius actꝰſ. ac
tus intelligendi.q ſpectat ad intelligentiã
„„
Zirguit᷑.in potẽtijs bſitiuis eſt alia potẽtig cognt
tiua ⁊ alia reſeruatiua.ꝗᷓ etiam intellectus poſſibił᷑ de⸗ bet eſſe vna potẽtia ⁊ memoꝛia alia. ↄſequẽtia tenet a ſimili VDðm ꝙ non eſt ſimile. quia potẽtie bſitiue ſte coꝛꝑales.ſed in coꝛꝑalibus nõ eſi idem bñ recepti⸗
uum? reſeruatiuũ. qꝛ humicum bñ recipit.⁊ ſiccum bñ reſeruat.ſed in incoꝛꝑalibus pᷣt idem eẽ receptiuũ
et reſeruatiuũ. Scðo dõm eſt ꝙ pñs ⁊ pꝛeteritum pñt
elſe dꝛñe potentiarũ bſitiuarũ.ſʒ nõ intellectiusꝝꝓpter
dꝛñam obiectoꝝ. quoꝝ vnum ſcʒ ſenſitiuũ ſubiacʒ tꝑi alterũ ſcʒ intellectiuum nullo modo.cum ergo memo
ria accipiatur penes pꝛeteritum.ſic poteſt diuerſifica⸗
riꝙ potentia biitiua ⁊ nõ intellectiua
Muoniam autem neq; res nullaeſt pꝛeter
magnitudines·ſicut videntur ſenſibilia ſepara ta in ſpeciebus ſenſibilibus intelligibilia ſunt. etque abſtractione dicũtur. ⁊ quecũq; bſibiliũ habitus ⁊ paſſiões ⁊ ab hoc neq; nõ ſentiẽs ni⸗
hil nihil vtiq; addiſeet necʒ itelliget Sed a
ſixcnletur neceſſeſinu f̃talmaaliquodſecu⸗
—————
Muia Areſto iam dixit᷑ ꝙ intellectus eſt om̃ia ĩtel ligibilia.poſſet aliquis credere ꝙ intellectus nõ depẽ⸗ deat a ſenſu in ſua operatõne.cum habeat apud ſe ſpe cies intelligibiles. Pꝛobat ergo Areſto. ꝙ etiam intel
lectus habens ſ pecies intelligibiles indigeat ſenſibus inſua operatõne ſðie phat. auia vnumquodqin
telligit ſicut habʒ eſſe. ſed res a nobſs intellecte non ſt⸗
pꝛeter magnitudines ſenlibiles tanqᷓ; ſexate ab eis.ſij cut dirit plato ergo opoꝛtʒ ſi homo debeat diſcere ſci
aC e 0e dn ſ 8 Sne
—
8)— cx 6 5) Xð P w—— MWſrMl AAtLer S t
—————————
3
————

——————————
Aeſtiones
d— .
acquiſitam vtẽdo ſcientia habita opoꝛtʒ ꝙ ſemp vta tur ſenſu. qꝛ opoꝛtʒ ꝙ foꝛmet ſibi aliquod fantaſma ĩ quo videat iliud intelligibile. Et hoc eſt quod dicit Areſto( Necẽ eſt cum intellectus ſpeculat᷑)id eſt ſpe⸗ culatiue obiectũ cognoſcit ſim aliquod fantaſma ſpe culari. Dem̃ addit quid ſit fantaſina dicẽs. ꝙ fan⸗ tamngrg ſunt ſenſibilia accepta ſine materu.id eſt ſine
ditõnibus materle. W Q. ueritur. vrũ necẽſit aĩam itelligere cumↄuer Kone ad fantaſinata Dm ꝙ nccẽ eſt aĩam rõnalẽ P ſtatu huius vite intelligere cũ ↄuerſione ad fantaſ⸗ mata Qðꝓbat᷑ autoꝛitatib rõi⁊ ſignis Zutoꝛitati bus Areſto.ſupꝛa in hoc tercõ.qͥ dt ꝙ intellecꝰ paſſi⸗ uus eſt coꝛruptibil.i.ſenſus interioꝛ.⁊ ſine hoc nihil ĩ telligit anima.id eſt ſine ſenſibo interioꝛib. in quibus ſt⸗ fantaſmata. Scðo ↄpando ᷣſum ad imellectum. dicit ꝙ nequaq; aia ſine fantaſmate intelligit. Tercio
in hoc texeu dicit. ꝙ cũ intellectus ſpeculatnccẽ eſt ali uod fantaſma ſpeculari. Scðo pꝛobat᷑ triby rõniby.
pᷣma ſumit᷑ ex pte aĩe· ſecũda ex parte obiecti.tercia ex Pte ſpẽi intelligibił· Pꝛima ſtat in hoc.modꝰ opandi ſequit᷑ modũ eſſendi. ſed aĩa ↄiuncta coꝛpi halet mo Ddum eſſendi in coꝛꝑe. ergo etiã habet modũ operandi per coꝛpus.ergo opoꝛtʒ ꝙ vtat᷑ oꝛganis coꝛꝑalibus in Juis oꝑatõibus.talia aũt oꝛgana halẽt in ſe fantaſma ta.ergo intellectus intelligit ꝑ fantaſmata. Scdo pꝛo⸗ bat᷑ ex parte obiecti intellectus.⁊ ſtat rõ in hoc.obiec⸗ tum intellectus eſt quidditas rei materiał.illa auteʒ quidditas nõ habet eẽ ꝑ ſe ſubſiſtens.ſicut dixit plato ſed habz eſſe in ꝑticularibꝰ.ergo etiam illa quidditas nõ pfecte intelligit᷑ niſi bm oꝛdinẽ ad ꝑticularia.ſed ꝑ⸗ ticularia habẽt pñtari per fantaſmata.ꝗᷓ opoꝛtʒ ꝙ in electus intelligat cũ ↄuerſione ad enſnae Leß xia rõ ſtat in hoc.ſpẽs intelligibił abſtrahit᷑ a fantaſ⸗ atib. nihil aũt abſtrahit᷑ ab alio ni ſi habeat natura lem oꝛdinẽ ad ip̃m a quo abſtrahit᷑. cñ ergo ſpẽs intel ligibiles abſtrahant᷑ a fantaſmatiby.ille hes intelligi⸗ biles halẽt naturalem oꝛdinẽ ad fantaſmata.qᷓ opoꝛtʒ vſum ſpẽi intelligibil fieri ꝑ fantaſmata. Tereõ ꝓbat᷑ ex duobſignis. Pꝛimũ eſt. quia intellectus noſter eti am poſtqᷓ; habʒ ſpẽm intelligibilẽ impedit᷑ in ſua ope⸗ ratõe ꝑ leſionẽ bſus. vt pʒ in infirmitatib vł in notabi i leſione vł vuineratõe capitis vł ebꝛietate Qm̃ia eiñ ſta impediũt vlum ſcie ꝓpter impedimentũ ſenſuum Interioꝝ in quib ſtꝭ fantaſmata. Scðm ſignuʒ eſt. qꝛ quãdocũq; aliquis vult aliquã reʒ ĩtelligere.vł vult ulios ad aliquod intelligendũ inducere.tune foꝛmat Hibi aliqua fantaſmata per modũ exemploꝝ in quibꝰ exemplis videat particulariter hot qð vult vniuerſali ter intelligere.⁊ ideo dotentes alios foꝛmant varia ex empla vt concipiant aliquod vniuerſalt᷑ dictum inꝑ⸗ ticulari fantaſmate Arguit᷑. habitibus vtimur quando volumus. ſᷓ ſpes intelligibiles halẽt ſe vt habitus. qᷓ intellectus ha ẽs ſpẽs intelligibiles pᷣt intelligere quando vult abl⸗ fantaſmgte Dðʒ ꝙ duplices ſt⸗ habitus. Ziliqͥ unt habitꝰ quib ytimur ablq; aliquo extrinſeco. ſiẽ
Lunt intellectus ⁊ ſinderiſis. qui ſi/ habitus aſſenſiui pᷣnclpioꝛum.⁊ ill habitibus vtimur quãdo volumus abſq; aliqus—— itus quoꝝ vſus de
eco.⁊ ilꝰ habitib vti nõ pſſu
—
—
terci de Anima
in habitu pꝛactico.quia liberalitate vł magnificentia yti nõ poſſumꝰ abſq; pecunia.ſic etiam ſpẽbus intel⸗ ligibiliby vti non poſſumus pꝛo ſtatu huius vite. mſi addant᷑ fantaſmata extrinſeca · in qͥby videat᷑illudq vniuerſaliter intelligitur. Arguit᷑.ymaginatõ magis dependet a ſenſu qᷓ; intellectꝰ ab ymaginatõe. ſed ymaginatõ poteſt eſſe ſi ne ſenſu.ꝗᷓ intellectꝰpᷣt eſſe abſq; ymaginatõe Di⸗ cẽdum ꝙ ymaginatõ ⁊ intellectõ pñt capi dupłr.vno modo quantũ ad pᷣmã receptõem ſpẽrum in ymaging tõe vł in intellectu. ⁊ ſic neceſſario depẽdet ymaginatõ a fenſu.⁊ intellectus ab ymagiatõe. Alio mõ accipiũ᷑ quantuʒ ad opatõem poſt receptõem ſpẽrum.⁊ ſic nõ halẽt ſe equalr.qꝛ tũc intellectõ dependʒ ab ymagina tõe.i.a ſenſu interioꝛi.ſʒ ymaginatõ nõ dependet a ſen ſu exterioꝛi.quia virtus ymaginatiua retinet apud ſe ſikitudinem rei particularis.⁊ ideo nõ indiget alia ſiti tudine rei ꝑticularis.ſed intellectus hʒ apud ſe ſilitu⸗ dinem rei vlis.⁊ iõ etiã in ſua oꝑatõe indiget alia ſiłi⸗ tudine rei ꝑticularis.q̃ eſt in Fſiby interioꝛib. Zrguit᷑.om̃e quo coꝛrũdet ſuo qð ſed id qð intek lectus intelligit eſt vle.ergo etiã id mediãte quo intek lectus intelligit erit ĩmateriale.ꝗᷓ intellectꝰ? nõ intelli⸗ git per fantaſmata Dm ꝙ duplx eſt quo in intet ectõe. vnũ eſt ꝓximum⁊ pꝛlum. I.ſpẽs intelligibilis ſie hot eſt in intellectu ſubiectiue. liud eſt quo remo tum.ſ.quo mediante intellectus iuuat᷑ ad intelligen⸗ dum vlequod rep̃ſentat᷑ꝑ ſpẽm intelligibilem.⁊ hoc quo eſt fantaſma.⁊ ideo intellectus vtens fantaſmate nõ intelligit ſingkare.niſi qudo vtit fantaſmate refe xe.vt pᷣus dictum eſt de obiecto intellectus. Et ex iſto Ft ſumi cõ quare ſepe obliuiſcimur ſciẽtiã.cũ tñ ſpẽs itelligibiles ſꝑ maneãt apud itellectũ Ratõ pᷣteſſe. q
fantaſmata pereũt a ſenſiby interioꝛib.ſine qͥbo fantal⸗
matiby nõ p̃t eſſe vſus ſcie.vt pᷣus dictũ eſt
¶ Querit᷑.vrꝝ cognitõ intellectiua depẽdeat a ſenj d— ſu Dm ꝙ ſic. qꝛ vnũqjq; hʒ cognoſci ſicut habʒ. 4 0 eſſe. ſed res matiales vles(qͥs nos cognoſcimꝰpꝛie nõ habẽt eẽ niſi in ſingularibv.cũ nõ habeãt eſſe ꝑ le.ſiq un⸗
cut dixit plato.ergo hñt etiam cognoſci ꝑ ſingaria.ſʒ; O⸗ cognitõ ſingula riũ fit ꝑ bſum.ergo cognitõ intellectia— 75 ſr fit ⁊ dependet a ſenſu Zrguit᷑· ſupius nõ depẽdet ab inferioꝛi in ſugope ratõe.ſed itellectus eſt ſuꝑioꝛ pſu.ergo nõ dependet g) ſenſu in ſua operatõne. Dm ꝙ duplx eſt ſuꝑius n S frr wũ eſt quod nihil accipit ab inferioꝛiby.⁊ ſic deus eſt M ſuperioꝛ creaturis.⁊ ſic eſt verum ꝙ tale ſupius nõ deÿ—
pendet ab inferioꝛiby. Alið eſt ſupius quod ſumit ob x ⸗ lectum ab inferioꝝi.ſicutextraoſitum· vt architec⸗ he toꝛ ſumit ſium obiectum a manu artifice.⁊ tale ſupei x rius poteſt impediri ab inferioꝛi.qꝛ architettoꝛ nõ pᷣr
vti naui.niſi nauis ſit facta.⁊ ſic intellectus ſumit ſuũ
obiectum a ſenſu
Zirguit᷑.aliquis vere ſyllogiſat in ſomno.ſʒ tũc&
ſus ſunt ligati.ergo intellectus non ſempꝑ vtit᷑ fenſu
Dm ꝙ in ſomno nõ ligant᷑ ßlus iterioꝛes qͥby vtit
intellectus nili foꝛſan in ebꝛijs vbi cerebrum eſt turba
tũ.⁊ tales in ſõno nõ hñt ſomniũ.ſʒ ᷣm ſe in ſomno ſoj.
lum ligant᷑ ſenſus exterioꝛes.⁊ ilł non vtit᷑ intellectus
immediate. Eſt ramen ibi ſcienduʒ ꝙ in ſomno fit ſyt
pendet ab aliquo extrinſe u logiſatio cum magna deceptõe. qꝛ fantaſmata non oꝛj inus.nii adiũcto tulieztrinſeco·ſiutpatʒ exempiarit pinan mimperiã rõis. ⁊ ideo nõ coreipõdetrescon 3 ꝙ Ared Pfor— x—
2

—————————
—** 8—8 5 LE SKRE.—
Nl
n*— q U*. ß nhun it6
0 aſinſ.
—„
ius 0 ſer ſ„n eſt 6
ob.—
eſeſ
⸗ 6. 3.
—
ceptibus.⁊ ſic fit multiplex deceptio. Eſtautem fantaſ ia alterum a dictione ⁊ ne gatione. complexio enim intellectuum eſt ve ⸗
rum aut falſum.
Quia Areſto. dixit ꝙ intellectus depẽdet a ſenſu etiam pᷣus dictũ eſt ꝙ fantaſia dependet a ſenſinqʒ eſt motus ßᷣſuum.ſic poſſʒ appꝑere ꝙ eẽnt idẽ.ideo Areſt. ponit dꝛñam inter fantaſiaʒ ⁊ intellectũ quo ad duas opatões intellectus. Pꝛimo ꝗᷓ quo ad ſcdam oꝑatõem et hoc ſic. fantaſia nõ eſt eadẽ cůj intellectu componẽte et diuidẽte.quia tał intellectus ſemꝑ eſt verus aut fal ſus.ſʒ in fantaſia nõ eſt veritas vł falſitas.ſ.compõis vł diuiſionis.q;uis ibi poſſit eẽ veritas adequatõis Pꝛius em̃ dictũ eſt ꝙ multe fantaſie ſte falſe.quib ſcʒ non coꝛrñdet ip̃a res.⁊ tũc vere ſte.qñ aũt res nõ coꝛre ſpondẽt ſte falſe.ſʒ in fantaſia nõ eſt veritas compõis qꝛ illa eſt ſolũ in obiecto ſecũde oꝑatõis intellectus.ſi cut pus dictum eſt.
Pꝛimi autem intellectus quidem differ⸗ rent · vt nõ fanta ſmata ſint ·aut neiß; alij fantal⸗ mata.ſʒ nõ ſine fõtaſmatibus
Ndic ponit dꝛñam inter fantaſiã ⁊ intellectum quo nd pᷣmã oꝑatõem intellectus Qt ðt ꝙ intellectus ⁊ fã taſia hñt alia obiecta.qꝛ intellectus eſtvtium ᷣm eius pᷣmã opatõem.⁊ ipᷓa fantaſia eſt ſingulariũ ¶ Q uerit᷑.vtrũ aĩa ſeꝑata a coꝛpe intelligat ſubas ſeparatas. Dm ꝙ ſic.qꝛ aĩa ſeꝑata poſt ſepatõʒ eſt immateria.⁊ eſt eiuſdemꝓpoꝛtõis ad intelligendũ ſicut ſubſtantie ſeparate.qꝛ ergo manifeſtũ eſt ꝙ ſub⸗ ſtantie ſeꝑate intelligunt ſe mutuo.ergo etiã aĩa ſega⸗ ta intelligit ſubſtãtias ſeꝑatas. Qx quo etiaʒ accipit᷑ ꝙ ſicut ſubſtantia ſepata intelligit ſeipᷣam ꝑ eẽntiam ⁊ nõ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ.ſic etiã aĩa ſeꝑata a coꝛꝑe intel⸗ ligit ſeiß̃am ꝑ eẽntiam ſuã̃.⁊ nõ ꝑſpẽm intelligibilem ſed qᷓ;diu aĩa eſt in coꝛꝑe.tũc intelligit ſe ꝑ ſuum actũ et ꝑ ſpẽm intelligibilem.qꝛ tunt intelligit aĩa ꝑ ↄuerſi⸗ nem ad fantaſmata.ſʒ poſt ſepatõem nõ halet oꝛdineʒ ad fantaſmata.ſed ad ea que ſtẽ ꝑ ſe intelligibilia.ſed qꝛ vnũquodq; recipi ad moduʒ recipiẽtis.⁊ vnũqð q; eſt in alio ad modum illiꝰ in q̃ eſt.iõ aĩa ratõnalis umpfectius intelligit ſubas ſepatas qᷓ; itelligit aĩmas ſeꝑatas a coꝛꝑe.⁊ impfectius intelligit ſubſtãtias ſeꝑa
tas qᷓ; ſubſtãtie ſepate intelligunt ſeinuicẽ. Ex qhom
nibus pʒ ꝙ aĩa ſeꝑata a coꝛꝑe hz impfectã cognitõem de angeł.⁊ hoc eſt veꝝ de ↄgnitõe natural lArguit᷑. aĩa ↄiũcta coꝛi nõ poteſt intelligere ſub ſtantias ſepatas.ꝗᷓ net aĩa ſepata Cõſequẽtia ꝓbatur qꝛ aĩa eſt ꝑfectioꝛ Ziuncta qᷓ; ſepata Dõm ꝙ anima
tõ̃nalis pᷣt capi dupłr. Vno mõ hm ꝑfectõem ſue natu
re.⁊ ſic aĩa rõnalis eſt pfectioꝛ ↄiuncta coĩpiqᷓ; ſeꝑata a coꝛꝑe. Cuiꝰ rõ eſt qꝛ aĩa eſt naturalr pars hoĩs. om⸗ nis aũt ꝑs eſt pfectioꝛ in natura ↄiuncta toti qᷓ; ſepata a toto. Alio mõ accipit᷑ aĩa rõnalis ᷣm modũ ⁊ liber tatem intelligendi.⁊ ſic aĩa xõnalis ſeꝑata eſt liberioꝛ? plectioꝛẽ halxt modum intelligendi q;tum ad omnia
intelligibilia. impedit᷑ em̃ in coꝛpe exiſtẽs ꝓpter graui⸗
5
eaten coꝛꝑis · ⁊ nõ habet illam libertatem ãd intelligẽ
dum coꝛpi coniũcta.ſicut poſt ſepatõnem.⁊ ideo qᷓ;uis
intelligat determinatiꝰ⁊ ꝑfectius in toꝛꝑe ipᷣa materi
alia tñ ſepata intelligit plura. ſed intelligit materialia imperfectioꝛi modo qᷓ; nunc intelligit.loquendo deco gniiene naturali. rguit· phi poſuerũt felicitatem hoĩs in cogni⸗ tõe ſubſtãtiaꝝ ſeparatarũ.qᷓoꝑtet ꝙ aĩa rõnalis pfec⸗ tecognoſcat ſubſtãtias ſepꝑatas ꝑ ſeꝑatõem. Pðm ꝙfelicitas hoĩs ↄſiſtit in cognitõe ſubſtõtie ſeparate nõ cuiuſcũq;.ſʒ ſupᷣme.q̃ eſt deus.⁊ illã ſubam ſepatã cognoſcit hõ felix etiã ꝑfecte. qꝛ deꝰ videt᷑ ſicuti ei.i.ꝑ ſuam eẽntiam a qlibet itellectu felici creato ¶ Q. ueritur. vtxꝝ aĩa ſeꝑata a coꝛꝑe intelligat om̃ia naturalia. Bm ꝙaĩa ſepata intelligit oinia natu⸗ ralia.ſed ſub qdã ↄfuſione. Pꝛima ꝑs ꝓbat᷑ duabus rõibus. Mꝛima eſt. aia ſeꝑata intelligit ꝑ ſpẽs a deo ij fulas ·ſed iilẽ modus cognoſcẽdieſt naturab fubſtan
tijs ſepatis.⁊ ideo ꝑ tales ſpẽð om̃ia naturalia cognol cunt ꝑfecte ſubſtãtie ſeꝑate.ſed aĩe cognoſcunt ꝑ tales ſpẽs res naturales impfecte.iñ qʒ ille ſpẽs infuſe repꝛe⸗ ſentãt naturalia.ſic aĩa pᷣt om̃ia naturalia cognoſte⸗ re Secũda rõ eſt. quia ille ſpẽs infuſe ſt deriuate a ſpẽ
bus Liui⸗ 2he cit iellectus duuinus.ſʒ manifeſtũ eſt ꝙy ille ſpẽs ſie pᷣncipia cognoſcẽdi? faciendi natu⸗ ralia hᷣm ꝙ ſt in itellectu diuino.ꝗᷓ ſilr in aĩa ſeparata rep̃ſentant naturalia.qꝛ tñ dictũ eſt. vnũquodq; recipi tur ad modũ illius in quo eſt.iõ ille ſpẽs ꝓxter impfec tõem intellectus noſtri faciũt in noſtro intellectu imꝑ⸗ fectam ↄgnitõem ⁊ ↄfuſam ſʒ faciũt in ſubſtãtijs ſeꝑa tis ↄgnitõem pfectãꝓpter ꝑfectõem intellectꝰ eaꝝ
S Arguit᷑ex hoc ſequeret᷑ ꝙ ſtudiũ h factũ eſſʒ fru⸗ ſtra.qꝛ deus infundit ſpẽs intelligibiles ꝑ quas res in telligun᷑ Dðʒ ꝙ duplx eſt cognitõ rerũ naturaliũ vna eſt ↄfuſa ⁊ indeterminata.⁊ tal hale de reby natu ralib in intellectu humano ꝑ ſpẽs infuſas a deoAlia
eſt cognitõ pfecta ⁊ ꝓpꝛia.⁊ tał haber᷑ ꝑ ſpẽs acquiſitas in coꝛpe. ⁊ ideo phiꝙ hoc ſtatu. loquẽdo de cognitõne naturali ꝑfectius cognoſcũt res naturales qᷓ; aĩa ſepa
ta a coꝛꝑe.⁊ iterum intellectus ſeꝑatus phi ꝑfectiꝰ co⸗ gnoſcit res naturales qᷓ; intellectꝰ fegatꝰ vdeote.⁊ iðo ficut aĩa intelligit ſubas ſepatas ſub q̃dʒ ↄfuſiõe. ſic etiã intelligit oĩa naturalia ſub ↄfuſione quadã Querit᷑.vtꝝ anima ſepa rata cognoſcat ea qͥ agun tur in hac vita. Dõm g generalt ⁊ vniuerſalr non cognoſcit ea que agunt᷑ in hac vita. Et hoc põt duplx pꝛobari. qꝛ anime ſeꝑate nõ cognoſcũt ſingularia vni⸗ uerſalr.ſed illa qie agunt᷑circa nos agunt᷑ ſingularit ergo nõ cognoſcunt ea que agunt᷑ circa nos. Poſſũt ta men aliqua ſingularia cognoſcere vt dictuzʒ eſt ſupꝛa. Secũda ratõ eſt. quia Seiebatechnlun üt᷑ ſubſtãtijs ſepatis ⁊ conuerſãtioni earũ.ſiue ſint bone ſiue male. ⁊
deo cogno lcunt ſubſtantias ſepatas ⁊ actus earũ.er⸗
go nõ ↄgnoſcũt ea que agunt᷑ apud nos Loquẽdo au tem de animabo beatis.tunt anime ſepꝑate cognoſcunt illa ſingularia in eẽntia diuina.que ſpectant ad earum accidẽta lem beatitudinẽ.⁊ ideo cognoſcunt oꝛatõnes oꝛdinatas ad tales animas. Illuminãtur etiã inferio res angeli de multis ſingularibus ꝑ ſuperioꝛes ange⸗ los. Glt ſile teſt dici de aĩa bus beatis ꝙ ſaltem illu minãt᷑ per angelos. Cõtingit etiam aimas damnatas cognoſcere quedam ſingularia. quia ex ill ſingularib atciplunt penamſicut dicit Gꝛegoꝛius. ꝙ pena hers
—————

ficꝛum ſemꝑg magis creſcit in inferno quanto plures labunt intalem hereſim
Zrguit᷑. ſeparata habet curam eoꝛum que agun᷑
in hac vita.ergo cognoſcit ea que aguntur in hac vita Antecedens pꝛobat᷑ de diuite epulone. qui cognouit fratres ſuos ⁊ petiuit dici fratribꝰ ſuis vt peccata ca⸗ nerent ne venirent ad talem intollerabilem lðcum toꝛ mentoaꝛum Dm ꝙ non eſt inconuenens dicere ꝙ anima habrat curam de quibuſdam ſingularib· quia de quib uſdam habet aĩma ſeparata cognitõem ꝑ ali⸗ quem quatuoꝛ modoꝛum pᷣus dictoꝛum.⁊ ſic diues epulo habuit curam de ſuis fratribus ne ip̃i venirent ad penam in qua ip̃e fuit. ne ip̃e magis puniretur Vł poteſt aliter dici ꝙ quandoq; habemus curaz de his que ignoꝛamus. ſicut habemus curam de aĩmaby de⸗ functoꝛum. faciendo pꝛo eis ſuffragia.⁊ tamẽ ignoꝛa⸗ mus an ſint damnati an nõ · Vel poteſt dici ꝙ anime damnatoꝝ cognoſcũt aliqua ſingularia ꝑialias aĩas els adueniẽtes. ⁊ ſikr eſt in purgatoꝛio Arguit᷑.aime quandoq; apparẽt in iſtis inferio ribus petẽdo ſuffragia · ergo cognoſcunt iſta inferioꝛa Dm ꝙ hoc fit miraculoſe.vł᷑ fit per operatõnes bonoꝛum vłl maloꝛum angeloꝛum moꝛtuis ignoꝛanti⸗ bus.⁊ hoc quãdoq; ex diſpõne diuina ad terroꝛem vi nentium vł ad inſtructõem eoꝝ
Quoniam autem aia ᷣm duas diffini⸗
ta eſtpotẽtias · que aĩmalium eit ⁊ diſcre tio qð ĩtelligẽtie opus eſt⁊ ßſus ⁊adhucin mo nẽdo ſᷣm locum motum · de ſenſu quidem ⁊ in tellectu determĩata ſint tanta · De mouẽte autẽ quid foꝛte aĩme ſpeculãdum eſt. vtrum vna que dam pars ipſius ſit ſeparabilis aut magnitudi ne aut rõe · aut om̃is aĩma. Et ſi pars aliqᷓ· vtrũ ꝓpꝛia quedã ſit p̃ter cõſuetas dici ⁊ dictas · aut harum vna aliqua ſit
Poſtqᷓ; Areſto.determinauit de tribptibus ani⸗ me.ſ.vegetatiua.ſenſitiua.⁊ intellectiua.hit ↄſequen ter determinat de alia parte anime.ſ.motiua. Et pꝛi⸗ mo ðt de quo eſt intẽtõ ·⁊ ðt ſic. ꝙ quia aĩma diffinita eſt ab antiquis ꝑ potentiam cognitiuam ⁊ motiuam et de eognitiuis iam dictum eſt. quia potentie cogni⸗ tiue ſunt ſenſitiue ⁊ intellectiue.nunc conſequenter di cendum eſt de motiua. ¶ Q ueritur.que ſit rõ ↄꝛdinis. Dõm ꝙ iſta.qͥa potentie cognitiue(de quibꝰ pᷣus dictum eſt)ſunt pᷣn cipium motus localis.quia ergo pꝛius determinan⸗
dum eſt de pꝛincipio qᷓ; de pᷣncipiato.ideo pꝛius de eis
fuit determinandum.⁊ ſic oꝛdine doctrine pᷣus deter minandum fuit de illis bncipijs. que ſunt pᷣncipium potẽtie executiue motus localis.
Arguitur. potentia localr motiua eſt communi⸗ oꝛ potentijs intellectiuis ⁊ ſenſitinis.ergo debʒ pꝛece⸗ dere. Dõm ꝙ in oꝛdine doctrine ſunt duo conſide randa.pmũ ſcʒ ↄmunitas ᷣm ꝙ cõmunioꝛa ſunt pꝛio va ⁊ notioꝛa minns communibus.vt diei᷑ pᷣmo phiſi⸗
caꝛum.⁊ ſic potentia localr motiua pꝛecedit intellect᷑
tercii de Inima
uam ⁊ſenſitiuam. Aliud eſt ratio pꝛincipij.⁊ ᷣm illam rationem potentie cognitiue pꝛecedunt motiuõ.q po tentie cognitiue ſt p̃ncipiũ motus localis. ¶Qneritur. quid ſit potentia localiter motiua in aĩ malibus Dicendum ꝙ potentia localiter motiua eſt duplex. quedam eſt imperatiua ſiue dirertiua mo⸗ tus localis.⁊ tunc potentia localiter motiua eſt intelle ctus ʒ volu ntas in homine vtente ratione.⁊ in alijs aĩ malibus.quia homines non vtentes ratõne mouent᷑ ex ſenſu ⁊ appetitu ſicut bꝛuta. Alia eſt potentia mott᷑ ua executiua motus.⁊ fic potentia localr motiua ſignt᷑ ficat vnam potentiam.que eſt pꝛincipałr in coꝛde ᷣm ꝙ coꝛ ↄtinuatur neruis ⁊ muſculis que ſunt in aĩma⸗ ſi Circa quod ſciendum.ꝙ iſta pꝛincipia poſſunt in animali realiter diuidi.quia in quodaʒ animali w teſt inueniri potentia localis imperatiua abſq; execu⸗ tiua.ſicut patʒ in animalibus habentibus defectum in membꝛis coꝛpoꝛalibus.ſicut contingit in febꝛicitan tibus. In alijs autem econtra eſt potentia motiua ex eeutiua ⁊ non imperatiua.ſicut in fatuis hñtibus vſũ membꝛoꝛum.qꝛ indet᷑minate mouẽt᷑.⁊ ſic ꝓpꝛie nõ mo uentur aliquo imperio · Areſto.ꝗᷓ determinat de vtra q; potentia.⁊ pꝛimo de impatiua motus. ſecundo de executiua motꝰ.ibi( Nunc autẽ)
Pabet aũt dubitatõem mox · quomõ optet ꝑtes aĩme dicere ⁊ quot · mõ em̃ quodã infinite vidẽtur·⁊nõ ſolum quas dicũt qͥdam determi nãtes rõcinatiuaʒ ⁊ iraſcibilẽ ⁊ appetitiuã. hij aũt rõem habẽtem ⁊ irrõnabilem
Bic Areſtoteles tonſequẽter pꝛoſequitur ſuam in tentionem ꝓſequendo de potentia locali motiua impe ratiua.? quia talis potentia imperatiua continetur ſub aliquo genere potentie. ſimiliter etiam executiua Pꝛimo ergo ꝑ modum diſputatõis inquirit diuiſionẽ potentiarum.⁊ pꝛimo pᷣmittit diuiſionem quã pone⸗ bant antiqui.⁊ dicit ꝙ impoſſibile eſt diſtinguere po⸗ tentias anime hᷣm operatões ſpeciales anime. quia ta les ſunt infinite ⁊ indeterminate.ergo opꝛtz diſtingue re partes anime hᷣm operationes in generali.⁊ ſit anti⸗ qui diuidebant potentias anime in ratõnalem iraſci bilem ⁊ concupiſcibilem. Zlij autem diuidunt eas in ratõnalem ⁊ irrationalem
Scm eĩ dꝛñtias ꝑ quas has ſeparant.⁊ alie vidẽtur ptes maioꝛem his dꝛñtiam haben tes · d quibus ⁊ nũc dictum eſt. Vegetatiua ãt que cum plãtis ineſt ⁊ omibus viuẽtibus ⁊ſen ſitiua. quã neq; ſicut irrõnabilem · neq; ſicut rqᷓ nem hñtem ponet qͥs vtiq; facile
Nic Areſtoteles obijcit contra iſtas diuiſiones qᷓ⸗ tuoꝛ rationihus· quarum pꝛima ſtat in hoc. ꝙ mem⸗ hꝛa diuidentia debent euacuare totam naturam diui ſi.ſed ſunt alique ptentie anime que non continentur ſub particulis diuiſionis.ſicut ſunt potentie vegetati
ue ⁊ ſenſitiue · quia potẽtie tales nec ſie rõnales nec irra tionales. net iralcibiles nec ↄcupiſcibiles

nem⸗ dmi entul getatt eM
— S. N 5 S S ES RS E..*. 2. 8=. 5—
— *
5
reſtotelis
Arguit· ſenſus ſunt iraſciblles ⁊ coneupiſciblles qula virtus cõcupiſcibilis eſt in ſenſu communi.⁊ irai cibilis in virtute cogitatiuas. Dicendm ꝙ dupli⸗ res ſunt potentie ſemitiue. quedam ſunt cognitiue.qꝛ
ilz vłcognoſcunt vel oꝛdinantur ad cognoſcendum
ſicut ſunt reſeruatiue.⁊ de illis Areſtoteies hic loqui tur.quia ille potentie ſenſitiue nõ continentur ſubali quo membꝛoꝛum. Alio modo accipiũtur potentie ſen ſitiue pꝛo ſenſitiuis appetitiuis.⁊ tũc eſt verum ꝙ po rentie ſenlitiue appetitiue compꝛehenduntur ſub irai cibili ⁊ concupiſcibili.
KZrguit᷑. iſta diuiſio datur per affirmatõnem ⁊ ne
garõnem ergo eſt ſufficiens diuiſio. quia inter affirma tõᷣem ⁊ negatõem nõ eſt medium. vt patʒ quarto me⸗ taphiſice Dicendum ꝙ irratõnale capitur dupli⸗ riter. vno modo pure negatiue ᷣm ꝙ dicitur irratõna le.quaſi non ratõnale.⁊ tunc omnis potẽtia anime eſt ratõnalis vel irrõnalis.ſed ſic ratõnale non poteſt eſſe
Differentia conſtituens aliquam potentiam.quia ne
gatõ mhil conſtituit. Alio modo accipitur irratõna⸗ le pꝛiuatiue.⁊ ſic iterum diuiſio non valet. quia poten rieſenſitiue in bꝛutis non ſunt ratõnales nec irratõna⸗
tes Qlt ſi dicatur.iſtam diuiſionem ponit Areſtote
les in fine pꝛimi ethicoꝛum. Dicendum ꝙ iſta diuiſio eſt bona per accidens.ſi ſcʒ contrahatur ad aliquod particulare ſubiectum quod eſt homo.⁊ ſic loquitur Zreſtoteles de potentijs anime pꝛimo ethicoꝛum.qͥa
loquitur de eis m ꝙ ſunt ſubiecta virtutum.tũc eññ̃ in homine omnes potentie vł ſti ratõnales.ſicut ſtpo tentie intellectiue ⁊ ſenſitiue. Dicuntur em̃ ſenſitiue rrationales potentie.non per eſſentiam.ſed per partic patõem.quia participant ⁊ diriguntur per rationem
in homine · non autem in bꝛutis. Sed vegetatiue ſunt
.
diriguntur a ratione
funt irratõnales. quia non participant rationem ne ant violent is
Adpuc autem ⁊lantaſtica que pereẽ qui
dem ab om̃ibus altera eſt.Cui autem haruz ea
dem vl altera ſunt habet multam halet dubita tionem ſialiquis ponat ſcparatas panes ani⸗
Nic Zreſtoteles ponit ſecundam ratõnem.⁊ſtat
nhoc.illa diuiſio eſt inſufficiens ſub cuius membꝛis
nõ continentur omnia contenta ſub diuiſo. ſed ſic eſt h
quia pars fantaſtica continetur inter ptentias anime
et tamen non poteſt contineri ſub aliqua particula di niſionũ pus dictarum.qꝛ nec eſt rõnalis ner irrõnalis nec ↄcupiſcibił nec iraſcibil · quia ꝑs fantaſtica eſt ſen ſitiuacognitiua.
Zdhuc autem ⁊ appetitiua · que⁊ ratione
et potẽtia altera videtur vtiqg; eẽ ab om̃ibus.⁊
incõueniẽs vticʒ hancſequeſtrare · Irrõnatina eñ voluntas fit ⁊ in irrõnabili concupiſcentia
etira. Siautem trij in animain vnoquoas eritappetitus · 6
Folo lrriüi
Mie Rreſtoteles conſequenter ponit terclam ratõ nem.⁊ ſtat in hoc.aliqua eſt potentia anime que non
continetur ſub iſtis membꝛis.ſcʒ vis appetitlua ratõ nis.ſcʒ volũtas.quia non ppteſt contineri ſub potentia
rationali. cũ illa ſit cognitiua.nec poteſt contineri ſub
iraſcibili vel concupiſcibili.cum tales pertineant ad ſenſum. Vpoꝛtebit ergo ponere tria mẽbꝛa appetitus.
cupiſcibilem? voluntatem Et etiam de quo nunc ſermo inſtat. quid foꝛte mouens ᷣm locum animal eſt. Scdm q́
ſic ꝙ diuidat appetitus in appetitum iraſcibilem con
dem igitur augmentum ⁊ decrementum motuʒ
qui omnibus ineſt · videbitur vtic; mouere ge
neratiuum ⁊ vegetatiuum · De reſpiratione au tem ⁊expiratione ⁊ ſomno ⁊ vigilia poſterius
perſpiciendum · abent enim dubitationem
Quarta rõ eſt. quia eſt etiõ vna potentia localr mo tiua de qua nunc diximus.que non poteſt ↄtineri ſub aliquo membꝛoꝛum diuidentium.ergo illa diniſio nõ eſt bene aſſignata.
Sed de motu ßm locum quid ſit mouens
animal ᷣm pꝛoceſſiuum motum conſideran
dum · Duod quidem nõ vegetatiua potentia maifeſtum · ſemper eĩ pꝛopter aliquid motus
Bic conſequenter philoſophus pꝛocedit ad pꝛinet pale pꝛopoſitum.ſcʒ inquirendo quid ſit pꝛincipium motus localis in animalibus.⁊ pꝛimo pꝛocedit diſpu
tatiue. ſecundo ponit veritateʒ ibi( Videtur autemꝰ Vſtẽdit ergo ꝙ potentia vegetatiua non ſit pꝛincipiũ motus localis.deinde ꝙ nec pars ſenſitiua.tercio ꝙ
nec rationatiua.quarto ꝙ nec appetitus. Qirca pꝛi⸗
mum ponit duas rationes.quarum pꝛima ſtar in hoe motus pꝛogreſſiuus de quo iam loquimur fir bᷣmgli⸗ quod ymaginatum ⁊ deſideratum. quod pꝛobat Are ſioteles. quia animal nihil appetẽs vł fugiens nõ mo⸗ nuetur localiter. ſed manifeſtum eſt ꝙ pars vegetatiua non eſt cognitiua. ergo nõ poteſt eſſe pꝛincipium mo⸗ tus localis.
2mplius ⁊p te vtig moteeſſent·⁊vtiq; haberẽt aliquã partẽ oꝛganicaʒ ad motum hũc
NMit philoſophus ponit ſerundam rationem ad idem.⁊ ſtat in hoc·ſi pars vegetatiua eſſet pꝛincipium motus localis pꝛogreſſiui.ergo etiam plante moueren
tur localiter.⁊ haberẽt partes oꝛganicas aptas ad hñc
motum. quod eſt falſum. Sequela tamen patʒ. quia poſito pꝛincipio etiaʒ ponitur

——
eñ eſt pars anime vegetatiue
rguit᷑. in plantis eſt motus localis.quitamen nõ eſt niſi a potẽtijs vegetatiuis.quia nullas alias ha bent. ergo ⁊c̃. ¶ Bicendum ꝙ in plantis non eit poten/ ria motiua localis pꝛogreſſiua de qua hic loquimur
licz ibi ſit motus ᷣm dilatatõnem vł conſtrietõem.vł
ᷣm augmentum ⁊ decrementum.⁊ tal motus etiã po
põt etiam eſſe potentia vegetatiua
Similiter autem neq; ſenſitiuum.multa enim ſunt aĩmalium · que ſenſum quidem ha/ bẽt. manẽtiaautem ⁊ immobilia ſunt per finẽ Siigitur natura facit fruſtra nihil·neq; defi⸗ cit in neceſſarijs niſi ĩoꝛbatis ⁊ imperfectis · hu iuſodi autem animalium perfecta ⁊ nõ oꝛba⸗ taſunt. Signum autem eſt. quia generatiua ſunt ⁊augmentum habẽt ⁊ decremẽtum. qua ⸗ re ⁊halberẽt vtiqʒ partes oꝛganicas ꝓceſſionis
NMic Zreſtoteles pꝛobat ꝙ pars ſenſitiua non po⸗ teſt eſſe pꝛincipiuʒ motus localis.⁊ ſtat ratõ in hoc. qa ſi ſenſus eẽt ſufficiens pꝛincipium motus localis pꝛo⸗ greſſiui. ergo vbicũq; eſt ſenſus ibi erit motus localis pꝛogreſſiuus.quia poſita cauſa ponitur effectus.ſed hoc eſt falſum.quia omnibus animalibus ineſt ßſus
teſt eſſe in vegetabilibus.⁊ illoꝝ motuum pᷣncipium
ſed non omnia mouentur localr.ſicut conche ⁊ oſtree
tꝙ non moueantur localiter pꝛobat Areſtoteles ſic
quia natura in perfectis non deficit in neceſſarijs. ſed
iſta animalia ſunt perfecta. ergo natura pꝛouidiſſʒ eis oꝛgana deſeruientia ad motum localeʒ.ſed manifeſtũ eſt ꝙ natura nõ dedit eis oꝛgana ad talem motuʒ er⸗ go etiam non mouentur localr. Maioꝛ patʒ.quia na tura dirigitur ab intelligentia non errante.⁊ ergo non
defieit in neceſſarijs. Minoꝛem pꝛobat Ireſtoteles.
quia hot eſt perfectum quod generare poteſt ſibi ſimi le·ſed iſta animglia poſſunt generare ſibi ſimilia.ergo ſunt perfecta. Vult ergo reſtoteles ꝙ ſint perfecta in ſpecie ſua.licet ſint imperfecta per comparatõnem ad alias ſpẽs animalis.
Atuero neq; rationatiua⁊ vocatus intel
tur nihil ſpeculaturactuale. neq; dicit de fugibi
li⁊pꝛoſequibili Semper autem motus aut fu giẽtis aut pꝛoſequẽtis aliquid eſt. ſed neq; cuʒ ſpeculatus fuerit aliquid huiuſiodi.iam p̃ci⸗ pit aut pꝛoſequi autfugere · puta cum multoti ens intelligit terribile aliquid aut delectabile⸗ nõ iubet autem timere.; coꝛ mouetur Si autẽ delectabile altera aliqua pars.
Bicpꝛobat ꝙ intellectꝰ nð eſt pᷣneipium motꝰ loen lis. ⁊pmo de intellectu ſpeculatiuo · ſeßo de intellectu pꝛactico.⁊ ſtat pᷣma rõ inhot.ilie intellectus nõ eſt ðůn cipiũ motus localis.qͥ nõ ↄſiderat agibile vł fugibile
ſed intellectus ſpeculatiuꝰ nõ conſiderat aliqð agibi
le vł fugibile. q̊ nõ eſt pᷣncipium motus localis. Ma
ioꝛ patz. qꝛ illa eſt rõ quare aĩal nũc mouet᷑? non pᷣus qꝛ nune nitit pꝛoſequi aliqͥd aut fugere magis qᷓ; pus. Minoꝛ patz. quia intellectꝰ ſpeculatiuus lolum ↄſi⸗ derat aliquod ſpeculabile. Et iõ addit Areſto.ꝙ mut᷑ totiens intelligimꝰ aliquod delectabile aut triſte.⁊ ta
men intellect? non incipit timere vel deſiderare.⁊ hoe
ideo.quia hoc intelligimus ſolũ ſpeculatiue ⁊ nõ pꝛae tice.i.ꝑapplicatõem ad opus.
Amplius ⁊ pꝛecipiẽte intellectu ⁊ dominã
te intelligẽtia fugere aliquid aut pꝛoſequ non
mouetur. ſ m concupiſcẽtiam agit. vt incõti⸗ nẽs.⁊ totaliter videmꝰ qm̃ habẽs medicatiuã nõ ſanatur tãqᷓ; alterius ꝓpꝛium ſit agere ſm ſci
entiam ·ſed nõ ſciẽtie
Hic ↄñter oſtẽdit Areſto.ꝙ intellectus pꝛacticus nõ ſit pᷣncipium motus locał.⁊ ſtat rõ in hoc· illud nõ eſt pᷣncipium motus localis ſufficiens.qð non ſequit᷑ illa que mouent᷑ locałr.ſed illa que mouent᷑ localr non ſp ſequunt intellectum pꝛacticũ.ſed pꝛoſequũt᷑ oppoſi i tum illius qð pᷣcipit inteliectus pꝛacticꝰ. qꝛ agũt m cõ cupiſcentiã.ſicut pʒ in incontinenby.qꝛ illi mouent̃ ad hoc qð pᷣcipit᷑ ab eis ꝑ concupiſcentiam.ꝗ intellectus pꝛacticus nõ eſt ſufficiẽs pᷣncipium motus localis Et phs ponit ſimile in medicinis. qꝛ medicus habẽs artẽ medicine nõ ſp ſanat.quia nõ ſꝑ operat᷑ ᷣm intellectuʒ pꝛacticũ.i.hᷣm regulas medicine. ¶ Querit᷑. que ſit dꝛña inter incõtinentẽ ⁊ intempe⸗ ratum Dicendũ ꝙ intemperatꝰ ðꝛille qͥ peccat ex malo habitu. Qt ſignũ illius eſt. ſcʒ ꝙ habeat malum habitũ ſi delectet᷑ in malo. qꝛ in ſignum generati habi tus eſt delectatõ oꝑis.ſiue hoc ſit bonum ſiue malum et ideo phᷣs tercio ethicoꝛum compat eũ paralitico.qᷓ habet habitũ infirmitatis.ſed incõtinẽs dicit᷑qui pec⸗ cat ex paſſione.etiam ſi habet ↄtrarium habituʒ.⁊ in tali intellectus pꝛacticus pᷣcipit aliqů faciendum.⁊tñ facit opoſitum ꝓpter atpetitum ſenſitiuũ.qͥ trahit ad oppoſitum. Et ðꝛ incontinẽs quaſi nõ ſiltenens cũ rõ ne· i.non operat᷑ ᷣm iudiciũ rõis.
Atuero neqʒ appetitus huiuſiodi mot dictus eſt. abſtinẽtes enim appetẽtes ⁊ concu⸗ piſcẽtes nõ operantur. quoꝛum appetitum ha ⸗
bent. ſʒ ↄſequuntur intellectum Nic cõſequẽter ꝓbat ꝙ appetitus bſitiuus non ſit
pᷣncipium ſufficiẽs motus localis. quia illud nõ eſt pᷣn
cipium ſufficiẽs motꝰ localis adi quod nõ ſequi᷑ mo
rus localis.ſed ſic eſt de appetitu ſenſitiuo.quia hoc
hᷣncipiũ ea que mouent ſo non ꝓſequũt᷑.ſed pꝛoſequun tur hor quod eis repꝛeſentat ꝑ intellectum.ſicut patʒ incontinentib· ergo appetitus hitiuus nõ eſt pᷣncipiã
„
ſufficiens motus localis.

quun
Kreſtotelis
Vidẽturaũt duo hec monuẽtia. aut appeti/ tus at iteltectus.ſialiquis f̃taſiam poſuerit ſi⸗ cut itellectum quẽdam · Mlta eĩ pꝛeter ſcien tiam ſequũtur fãtaſias. ⁊in alijs aĩmalibꝰ nõ itellectiua. neq; ratio eſt.ſed fñtaſia vtraq; ·hec ergo motiua ſᷣm locuʒ itellcũs ⁊ appetitus
Moſtqᷓ; Areſto. diſputatiue inqſiuit de pꝛicipio motus localis. hic ↄſequent᷑d e venterm vult ꝙ intelicũs ⁊ appetitus ſt/ pꝛicipium motus ĩo⸗ ralis. ſic ramẽ ꝙ ſubintellcũ comp̃hendat᷑ fantaſia. t ſtat ratio in poc. Illud eſt pꝛicipiuʒ motus qð ſequũtur om̃ia illa que mouent᷑ localiter. ſed oñ̃ia 3
mouent᷑ loraliter vel ſequũtur intellei ⁊ appetituʒ in tellectiuũ.ſicut homĩes viuẽtes ᷣm rõnem. vł ſequũ
tur fantaſiam ⁊ appetituz ſenſitiuũ.ſicut bꝛuta ⁊ ho⸗
mies relinquẽtes rõnem. ergo illa ſt᷑ ſufficiens pꝛin⸗ cipium molus localis. Maioꝛ patʒ. quia ex hoc ꝙ a liqua ſequũtur pᷣncipium impꝑatiuũ motus executi⸗ ue mouent᷑. Exomplũ eſt.quia ex hoc ꝙ inteticũs cog noſcit aliquid bonũ.⁊ voluntas impat illud.ſic ſequi tur vlterius executio motus ꝑ membꝛa exterioꝛa. Si mile eſt in bꝛutis.quia ſi bꝛutum cognoſcat aliqð bo num ſenſibile ⁊ appetat illud.tũc ſtatim niſi aliquis im pediat ſequitur motus localis ad pꝛoſecutõnem ralis boni. 6
¶¶ Q uerit᷑. quare ſub intellectu põt comp̃hendi fan taſia Dicendum ꝙ ideo.quia ſicut intellcũs mo⸗ netur in abſentia inteiligibiliũ ſeʒ per ſpẽm intelligi⸗
bilem que reſeruat᷑ in intellcũ.ita etiam fantaſia mo
uctur in abſentia ſenſibiliũ per ſpẽm intelligibileʒ re⸗ rentam in ſenſu exterioꝛi. Secũdo dicit᷑. ꝙ quia ſupe⸗ rioꝛa includũt inferioꝛa virtualit᷑ ⁊ exceilenter.⁊ ſie poteſt intelligẽtia que eſt ſugioꝛ comp̃hendere ſub ſe fantaſiam.ſicut perfem̃ includit imꝑfem̃ ʒtualit.
Intellectus autẽ qui pꝛopter aliquid rõ⸗ cinatur.⁊ qui pꝛacti cus eſt. differt autẽ a ſpecu latiuo ᷣm ſinem.⁊ appetitus pꝛopter aliquid oñ̃is eſt. Cuius eĩ appetitus boc pꝛicipium pꝛactici. itellectus vltimũ autem pꝛicipium ac tionis· quare rõnabiliter hec duo videntur mo nentia appetitꝰ ⁊ itelligentia pꝛactica · Appeti
bile em̃ mouet. ⁊ pꝛopter hoc int elligẽtia mo⸗
net. quia pꝛicipium hec eſt quod appetibile.⁊ fãtaſia autẽ cum moueat nõ mouet ſine appeti⸗ tu. vnum em̃ mouens quod appetimꝰ Si ẽ dno intellcũs ⁊ appetitus mouebñt ᷣm cõmu nem vtiq; aliquam ſpeciẽ mouebant · nũc autẽ itellectus nõ videtur mouẽs ſine appetitu · vo
lũtas em̃appetitus eſt ·cum autẽm rõnemmo
Folio lrrw
netur afm volũtatem mouetur appetitus ̃ mouet pꝛeter rõem concupiſcẽtia eiñ ap petit
quidam eſt
Poſtc; Areſto. poſuit duo pꝛicipalia mouẽtia im peratiua.iam ↄſequent᷑ reducit illa duo mouẽtia ad vnum Et vult ꝙ hoc vnum pꝛicipi um motiñ eſt ap etibile Et hoc ſic pꝛobat᷑. quia intelicũs qui monet ocaliter impatiue eſt pꝛacticus. ſed inteilcũs pꝛacti⸗ cus mouet᷑ ab eodeʒ a quo apperitꝰ ſcʒ ab appetibili.
ergo eſt vnum pꝛicipium mouẽdi 6 apetibile.
irca pᷣmam partẽ eſt ↄſideranduʒ.ꝙ intellcis pꝛacticus ſiue ſpeculatiuꝰ differũt fine. quia intellec tus ſpeculatiuus nõ oꝛdinat ſuũ obiectum aq aliq opus · ſed intellcũs pꝛacticus oꝛdinat ad aliqð opus ⁊ideo aʒpetibile eſt pꝛicipium intellcũs pꝛactici.⁊; ideo quia appetitus eſt circa aliquod bonũ quod eſt finis. ſed finis eſt pꝛicipium actõnis.⁊ intellcijs pꝛac tici agentis.⁊ ideo pꝛima motio ip̃ius intellcũs pꝛa ctici incipit a fine.⁊ ſimile eſt de apppetitu ſenſitiuo fantaſia.quia fantaſia nõ mouet de apetitu ſen itiuo ¶ Querit᷑· quare apetitus nõ mouet ſub rõne intel
lectus.ſicut intellcũs mouet ſub rõne appetitus.id eſt
quare intelligibile nõ eſt pꝛicipium motus localis.ſi
cut appetibile. Dm ꝙ intellectus nõ mouet ſine
awetitu.quia intellcũs ſe habzʒ nat᷑aliter ad oꝓpoſita ſed non poteſt fieri motus niſi aliquod mouẽs dermt᷑ netur ad vnum.talis aũt detminatio fit per appetitũ ergo intellcũs non mouet᷑ niſi ſub ratõne appetitus.⁊ ideo appetibile eſt pꝛicipium motus localis Gixem pli grã.per intellem̃ aliquis conripit ambulatõeʒ ad aliquem locum.⁊ nõ ambulatõem ad illum locum.er go intellcũs abſolute acceptus non eſt pᷣncipium mo
uendi miſi hᷣm ꝙ derminat᷑ per apetitum qui dermi
natur ad vnum. Qt hoc eſt quod dicit Areſto. intex tu ꝙ intellcũs nõ eſt mouens ſine appetitu ſenſitiuo v intellectiuo. Intellectiuo quidẽ quia volũtas ẽ ap petitus.poteſt tamẽ econtra appetitus mouere pꝛeter rõnem.ſicꝭ patʒ de a petitu ſenſitiuo. Gt eſt cõſide randum.ꝙ Areſto.plus loquit᷑ de concupiſcẽtia qᷓ; de ira.quia concupiſcẽtia nihil pticipat de rõne.ſed tra pticipat rõnem licʒ non km debitum moduʒ.⁊ i
tracundi ſi? plus laudabiles qᷓ; intemperati. quia paſ
fio ire trahit᷑ ex oꝛigine pꝛopt᷑ complexionẽ.ſed concu piſcentia fit ex conſuetudine quã aliquis magis dere linquere poteſt
Q uerit᷑. vtrũ voluntas moueat intellem̃. vel intel
lectus volũtatem Dicendũ ꝙ aliquid dicit᷑aliud mouere dupłr. Vno mõ per modum finis.⁊ illomo do intellcũs mouʒ volũtatem.quia bonuuz intellc̃ eſt obẽm volũtatis. obẽm aũt eſt finis poñe liomo do aliquid mouz alteꝝ in rõne agentis.⁊ ſic volũtas mouz intellem̃ ⁊ alias inferioꝛes vires. Rõ pꝛimi eſt. quia oĩs appetitus eſt deſe cecus idẽ apetitus non habʒ apud ſeſpẽm ꝑ quã appetat.⁊ tamẽ ſequit᷑cog nitionẽ ergo opʒ ꝙ cognitio fiat per aliquaʒ poñam cognitiuã.⁊ poſt illã ↄgnſtõeʒ ſequi?᷑ inclinaꝰ ĩaliud 5 q̃inclina ẽ awetitꝰ ſicꝭ ergo poſia bſitia ↄgnitia pñꝰ tat obẽm apetitui ſitiuo.ita etiaʒ intellcũs pᷣſentar

—
——
ueſtiones
obem ſuo appetitui ſcilʒ volũtati.⁊ ſie mouet volun⸗
tatem ꝑ modum finis. Ratio ſecũdi eſt. quia in om̃t
bus potẽtijs ſuboꝛdinatis ſuꝑioꝛ potẽtia que reſ pici⸗
ſinem vniuerſalẽ mouet alias potẽtias que reſpiciũt fines particulares ſed volũtas reſpicit bonum? finẽ in cõmuni tanquã ſuum obieetum quelibet vutem a⸗ lia potentia tendit in aliauod ſingulate bonum ſicut viſus tendit in cognitõnem coloꝛis Intellectus autẽ in cognitõnem veri que ſunt quedam bona particu⸗ laria.ergo volũtas mouet alias poñas ad ſuos ac⸗
rus Maioꝛ pꝛobat inductiue ram iu natalibus qᷓ; in politicis. Videmus em̃ in nalalibus ꝙ celum mo⸗
uet iſta inferioꝛa effectiue.⁊ hoc ideo quia celuʒ vni⸗ uerſaliter mouet ad gñ̃ationem gñabiliuʒ ⁊ coꝛrup⸗ tibilium.alia ei coꝛpoꝛa babẽt quoſdaʒ pticulares
eifectus circa gñabilia ⁊ coꝛruptibilia. Similr eſt in
C ſla ſir nl·lela
politick.qa rex(qui intẽdit ↄmuni bono)mouet om⸗ nes alios inferioꝛes in regno· quia inferioꝛes nõ inten dunt bono cõmuni.ſed aliquo ꝑticulari bono
¶ſ Q uerit᷑· vtrum intellcũs ſit nobilioꝛ volũtate.vel econtra Vicẽdum ꝙ intellcũs eſt ſimplicit nobi⸗ luoꝛ volũtate.ſed volũtas eſt dignioꝛ intellcũ ᷣm quid
Probatio hmi eſt. quia nobilitas poñe ſi implicit de⸗
bet ſumi ex illo a quo ſumit᷑ natura poñe. Natura au tem poñe ſumit᷑ per compatõem ad obiectum.ſed in tellectus obiectũ eſt dignius ohiecto volũtatis. ergo
intellcũs ſimplr ⁊ in ſus natura eſt dignioꝛ volũtate.
Minoꝛ pꝛobat᷑. quia obẽm intellcũs eſt ĩmaterialius
fimplicius ⁊ abſtractius. Mſt eĩ obẽm voluntaris bonũ quod inuenit᷑in rebus exterioꝛibꝰ ſed obẽm in⸗
ellcũs eſt quidditas rei matialis ſiue ratio rei. ſed ra
tio reiẽ ſimplicioꝛ qᷓ; ipᷣa res. Secũda pars patz.qa
voluntas fertur in rem hm ꝙ p̃ ſpeciem accipii. ↄrin⸗
gr ergo ꝙ alique res nõ poſſunt acci
„
piab imellcũ no ro per ſpẽm·ſicut ſt. imaterialia.⁊ tamẽ volũtas po teſt tendere ad illas res. ergo quo ad illa imaterialia volũtas eſt ſupioꝛ. quia volũtas poteſt pꝛope illis cõ iungi in hac vita.ſed illa nõ poſſunt ꝑ intellem̃ ↄgnol ciꝗ Poteſt etiã idem pꝛobari ex alio· quia illa poña eſt dignioꝛ que habʒ dignioꝛẽ habitum.ſed intellcũs pabʒ dignioꝛẽ naturaleʒ habitum ſeʒ ſapiẽtiã.⁊ volũ tas habʒ iuſticiam. ſed fapiẽtia eſt multo altioꝛ iuſti cia. ergo intellcũs ẽ altioꝛ volũtate ⁊ nohilioꝛ rguitur. volũtas eſt ſimplicit nobilioꝛ intelle⸗ tellectu. Pꝛobat᷑. quia obẽm volũtatis eſt bonum.⁊ finis qui ẽ pꝛima cauſa? pfciſima.ſicut dicit ſecũdo phicoꝛum ¶ Dðm ꝙ obẽm voluntatis ſcʒbonum Sobiectum inteilcũs ſcʒ quidditas poſſunt duplicit adinicem compari · Uno mõ hm viam cauſalitat/· ⁊
ſic obẽm volñtatis eſt dignius. quia cauſalitas reſpi
rit bonum. quia bonñ eit diffuſiuũ ſuijpᷣius. Et di Auguſtinꝰ g deusẽ bonus ſũme.ſed creata pertici⸗
pant bonitatẽ ab illo ·¶ Qt er hocar. ꝙ volun⸗ tas mouet intellci effectiue. vt dem̃ eſt. Alio mõ cõ parant᷑ adiuicem bonuz? verum ßᷣm ſimplicitatẽ na ture vtriuſq;.⁊ ſic verum eſt ſimplicius bono.qꝛ ᷣm reſto. ſexto metaphice. bonum ⁊ malum ſt in reb verum ⁊ falſum in aĩma · ſed aliquidẽ ſimpliciꝰ⁊ dig nius in aima qᷓ; in rebus. 6 Arguit᷑. inrellcũs pcedit voluntarẽ naturaliter goẽimpſectioꝛ cum pꝛioꝛa ſint imgfectioꝛa Dicẽ⸗
tercii de Anima
duʒ ꝙ; duplicit aliquidẽ pꝛius alio naturalit. Vno mõ vla gñationis ⁊in eodẽ. ⁊ ſic impꝑfcõꝛa ſunt pꝛioꝛa pfectis· quia idẽ naturalit᷑ ducit᷑ ab impfecto ad pfe ttũ.⁊ ſic intellcũs nõ eſt vꝛioꝛ volũtate · Alio modo a liquid pᷣcedit aliud naturalit in diuerſis ⁊ via pfectõ nis.⁊illo mõ intellcũs eſt pꝛioꝛ volũtate. Muiꝰ rõ eſt quia finis via ꝑfcõnis eſt pꝛioꝛ alijs cauſis.cuʒ ergo intelltũs moneat voluntatẽ finaliter vt dem̃ eſt. ergo pᷣcedit voluntatẽ via ꝑfcõnis rguitur. volũtas nõ mouet intellem̃. quia mo nens eſt nobilius moto · ſed volũtas nõ eſt nobilioꝛ in tellectu.ergo nõ mouet intellc Dicẽdum ꝙ tam
volũtas qᷓ; intellcũs capiunt᷑ duolicit᷑ Vnomõ ca⸗
pitur inteilcũs pꝛout eſt appꝛehẽſiuus veri ⁊ entis in vniuerſali. iio mõ ᷣm ꝙeſt detminata poña aĩme habẽs detmiĩatum actũ. Similr volũtas capit᷑ du⸗ pliciter. Vno mõ hm cõmunitatem ſui obiecti qð eſt
ponů in cõmuni. Zlio modo ꝓut eſt detminata potẽ
xia habẽs dermĩatum actum. Tũc eſt dicẽdum ꝙ oñ⸗ bus iſtis mõis intellcũs eſt nobilioꝛ volũtate excep⸗ to vno modo · ſcʒ ꝙ intellcũs accipit vt detminata po tentia habẽs derminatũ actum.⁊ volũtas ſumit᷑ ßᷣm õ̃munitatẽ ſui obiecti. ſic em̃ obẽm intellcũs ↄptehẽ ditur ſub obiecto volũtatis. qu iatũc intellcũs eſt cir ca aliquod pticulare bonũ.ſed om̃ibus alijs mõis in ellcũs eit dignioꝛ. Veꝝ eſt ergo ꝙ volũtas mouet ĩtel lectũ ßm ꝙ eſt poña ſiue virtus reſpcũ finis? ip̃iꝰ bo ni in ↄmuni.⁊ hm ꝙ intellcũs ẽ detminara poña. i jo modo volũtas eſt dignioꝛ intellcũ. Mtiam dicẽdũ eſt ꝙ om̃e mouẽs inquãtum mouẽs eſt dignius moto ſed volũtas nõ mouet intellem̃ quocũq; modo.ſed ſo jum inquãtuʒ habz obẽm quod eſt bonũ in cõmuni ʒillo mõ voluntas mouet intellem̃ inquãtuʒ eſt vna detminata ꝑticularis poña. Git hoc modo etiũ volũ tas ſit dignioꝛ intellcũ. H Arguit᷑. mouẽs nõ mouetur a moto niſi ꝑ acci⸗ Dens. ſed intellcũs mouet voluntatẽ. ergo volũtas nõ mouet intellcĩ& Wicẽdum ꝙ mouens nõ mouetur qmoto eo mõ quo mouet intellcũs em̃ mouet volun⸗ tatem eo modo quo mouetur a volũtate. quia intellec tus mouet voluntatẽ finaliter ⁊ obiectaliter.ſed vo⸗ lũtas mouet intellectm̃ effectiue. quia dirigit om̃es a lias poñas ad opandum. E rguit. ſi intellcũs moueret volũtatem.⁊ volũ as intellectum.tũe eſſet pꝛoceſſus in infinitum. Bicẽdum ꝙeſt ſtatus in intellcũ. quia omnẽ mo⸗ tum volũtatis pꝛecedit motus iutellectus.cum volũ tas deſe ſit cecg.⁊ nõ incliner᷑ ad aliauod niſi pᷣſente⸗ tur ei per intellectuʒ. ſed nõ opoꝛtʒig intellectꝰ noſter ſemp moueat᷑ a volũtate noſtra · ſed ad intelligẽduʒ pꝛima intelligibilia mouetur intellcũs a vo lũtate di uina.ſicut dicit Areſto.in tractatu de bona foꝛtuna. ꝙ pꝛicipium conſiliandi pᷣmum eſt altius intelleũ ng ſtro. volũtas aũt noſtra nõ eſt altioꝛ intellcũ ſic/ dem̃ẽ ergo intelligit hoc de intellcũ diuino
Ntellectus quideʒ igitur õis recus eſt.appetitus aũt ⁊ fantaſia recta⁊ non rectz · vnde ſemꝑ quidem mouet appetibile.

in K idem intellcũs ubl umat minoꝛẽ.tũc nõ fit erroꝛ in vo homie de eodẽ ſunt ↄtrarij motus hm appetituʒ tel ↄcluſione. ſed ſi minoꝛ ſubſumat᷑ ꝑ ſantaſiam ⁊ ape⸗ qꝛ ↄcupiſcẽtia.i.appetitus Fſitiuꝰↄgnoſcens aliquod bo titum ſenſitm̃.tũc in ↄcluſione fit erroꝛ circa aglbile jam bonũ.i.bonũj vt nũc iudicat hoc eſſe appetẽdum ⸗ quia ᷣm logicos cyncluſio ſequit᷑ debilioꝛẽptem pꝛe 2⁊ ꝓſequẽdum.ſed intellcũs qui ↄgnoſcit etiã futurũ ců miſſaꝝ. quia ergo maioꝛ eſt vlis ⁊ minoꝛ ꝑticular.cõ jubet trahere.i.iubet nõ pꝛoſequi hoc qð appetit᷑ per v cluſio erit ꝑticularis. Gxempli grã.intellcũs pꝛacti ap petitũ ſenliti. q in futuro aliquod maluʒ culpe⁊ b cus aſſumit in qualibet opatione iſtam pꝛopõnem. pene ſequi põt. Eempli grãertra textum In die i om̃e bonũ eſt faciendũ.quia ſub tali pꝛopõne intellee iunij appetitus ßſitiuus iudicat cibuz eſſe captendũ. tus pꝛacticus ſubſumitaliquod ſimplr honum. Ex qʒ hot eñ ꝓ nũc delectabile. ſed intellcũs qui etiã cog empli grã. viſitare eccleſiã eſt bonum · vel diligenter noſcit futuꝝ ſciẽs ꝙ pena ſequet ex fractõe ieiunijiu ſtudere eſt bonũ. tůc non fit erroꝛ in ↄcluſione. Slãt et cibũ noneſſe captendũ. Etiſtis in textu poſit/ cõ fantaſia ſiue apetitus inferioꝛ ſubſumat ſic. delecta ſonãt verba apli. caro idẽ appetitꝰ ſenſitiuꝰcoꝛ⸗ rimaliquo pꝛopt ratõem eſt bonũ. růc male ↄcludit poꝛalis ↄcupiſcit aquerſus ſpĩ · Iteꝝ addit. Video — Qt ideo dicit Areſto. tercio ethicoꝝ. ꝙ om̃is ma; aliã legem eiſe in mẽbꝛis meis ·i. in appetitu inferioꝛt᷑ „ lus eſt ignoꝛans. quia om̃is malus ignoꝛat. id eſt erj repugnãtem legi mẽtis mee.i.intellcũi Mrxiſto tex rat in ſubſũptione minoꝛis pꝛopõnis in ſyllogilmo u põt ꝓbabiliter elici. ꝙ Ireſto. fuit de ſtatu ſaluãj om. K õ cognoſceret ſuã naturã eſie ↄfracts.⁊ es4 ra de ignoꝛañtia elcõnis. 5echennaurehö veſteraz nüreparotem natu 3— te. Q. uia ergo reſto in iſto textu ſatis dicit ⁊ cog vli Dinidẽtibus autẽ aĩme partes ſißᷣm potẽ noſcit Sble eſſe nct dilen S ⸗ 3 ñr. He SQt in libꝛo de pomo? moe inuot no⸗ tias diuidãt ⁊ ſepant · valde multe fiũt· vegeta⸗ 1 8 ſ u ꝓbabiliter ſumi ꝙ Zreito. fuit — bile ſenſitiuũ intellectiuũ conſiliatiuũ.adhuc de ihiäo nt Querit᷑. qũo different᷑ ſe hñt ad ⁊ ü res⸗ ſter appetitiuũ. hec em̃ plus differunt abĩuicemqᷓ; A Areee u teltcũs diuin m ꝙ lenlus exterioꝛ iolu ↄgnol⸗ — cõcupiſcibile ⁊ iraſcibile. pᷣſens. ſed interioꝛ pñs ⁊ p̃teritum. qꝛ mẽoꝛia eſt ns. Nric Areſto.excludit diuiſionẽ quã ponebãt an⸗ p̃teritoꝝ. Sed intellcũs creatus ↄgnoſcit pᷣſens p̃te⸗ üng Rqui de potẽtijs aĩme diuidẽtes porentius aimein ſitum ⁊futuꝝ hm ꝙeſt in ſua cã.ſicut nůc aſtrologt c rõnalem iraſcibilẽ ⁊ ↄcupiſcibilem Et vult ꝙmul ¶ Ignoſcũt futurameclipſim ex motu celi. qui eſt tã e⸗ te ſunt poñe anime que plus differũt qᷓ; iſte poñe ai lipſis. Sed intellcũs diuinꝰ ↄgnoſeit pſens pᷣteris me.ſcʒ ↄſiliatiuũ app etiti vegetatĩ? intellertinũ. tum ⁊ futuꝝ ßm ſe· Rõ eſt. quia ↄgnoſcit om̃ia ĩ nũc ⁊hoc accipiendo ↄiliatiñ pꝛope pꝛout eſt aliͥd ſper etnitatis· ſed nũc etntatis ambit oñ̃e S 5 aus tans ad intellem̃. ⁊ apetitm̃ pꝛo eetluet⸗ bene dicit Areſto. ꝙ intellcũs iubet retraberere abit ß itm̃ ⁊ iliatĩ pñ iter diuidii non no.qꝛ tũc aꝑpetitm̃ ⁊ ↄſiliatĩ pñt realiter tid
Areſtotelis
Sed hoceſt bonũ autapparens bonũ nõ om
ne autẽ.ſed actuale bonũ Acuale ãt eſtcõtin ⸗
gens ⁊ aliter ſe hẽre Quod quidẽ igiturhmõi
xotentia mouet aĩme que vocat᷑ appetitus ma
nifeſtum eſt
Hic Areſto · ex pꝛedciĩs aſſignat cãm quare ſepe er
ramus ĩ actio niby noſtris· quia em̃ dem̃ eſt ꝙ nos mo nemur ad agendũ ex appetitu.qʒ ſcʒ appetibile eſt pꝛi⸗ mum pᷣncipium motus ⁊ actõnis.ideo dicit Areſto. ꝙ qᷓ;uis intellcũs ſit ſemꝑ rcũs ſeʒ ille intellcũs qui ẽ pncipiuz oꝑationis.ſcʒ intellcũs pꝛacticus.qꝛ ille ha⸗
bei vnũ habitũ qui eſt ſindereſis.pꝛopter quẽ hitus
ratio depꝛecat᷑ ad optima.quia tamẽ fantalia ⁊ aꝑpe
titus ſenſitiuꝰ quõ doq; habẽt rcitudinem.⁊ quãdo q; nõ.ideo ↄtingit fieri oꝑationem circa aliquod ob⸗
iectuʒ ᷣm iudiciũ fantaſie ⁊ appetitus ſenſitiui.talis aũt appetitus ſenſitiuꝰ eſt circa bonuʒ aparens m delcãtionem ſenſus.ideo põt in hoc bono fieri erroꝛ. Uirca iſtud eſt ſciendũ.ꝙ in qualibet actõne no⸗ ſtra intellcũs oꝑatiuus implicite vtitur ſyllogiſmo pꝛactico.cuiꝰ maioꝛem ponit intellcũs pꝛacticus.⁊
neriis. In dꝛutis eĩ eſt agpetitĩ ⁊ non cõliliatiuũ
Folio lrrpi
Sikiter vegetatiñ ⁊ intellectĩ poſſunt realit᷑ diuidi ſcʒ in plãtis ⁊ in hoĩbus ergo iſta plus differũt. Quoniã autẽ appetitus fiũt ↄtrarij abĩut cem · hocãt accidit cum rõ ⁊cõcupiſcẽtia cõtra⸗ rie fuerint· fit autẽ in ip̃is ſenſum hñtibus. In tellectus quidẽ igitur pꝛopter futuꝝ retrabere iubet· cõcupiſcentia ãt pꝛopter ĩm iam · Vide tur em̃ ꝙ iã delectabile⁊ ſimplt delectabile⁊bv⸗ num ſimplr· pꝛopterea ꝙ nõ videtur quod fu/ turum.
Ndic Areſto ·excludit vnã rõem qua bus videba tur ꝓbare ꝙ appetitꝰ nõ eſſet pᷣncipiuʒ motus locał· qꝛ dem̃ fuit ꝙ ↄtinentes nõ ſequũtur appetitũ.q; ſe⸗
quũtur rõem. Vult ergo Areſto. ꝙ om̃ia que mouð
tur ſequũtur appetitũ.⁊ qᷓ;uis ↄtinentes ⁊ ÿᷣtuoſinõ ſequãtur appetitũ ßſitm̃.tñ ſequũtur appetitũ intel; lectm̃. Vnde addit ꝙ in homie ſte contrarij appetit? ſcʒ intellciuꝰ ⁊ ſenſitiuꝰ. Et hoc ſic pꝛobat. qꝛ qñq; ĩ
ſo qð ſenſus iudicat eẽ faciendũꝓpter futuꝝ · qð ſcʒin tellcũs ↄgnoſcit hᷣm ꝙeſt in ſuacã
.
* — —„

———
Queſtiones
¶ Q uerit᷑. vtrũ iſta rebellio inferioꝛis appetitus ⁊ ſu perioꝛis ſit naturat vel cõtra naturam Dicendũ ꝙ natura hũana capit᷑ dupłr. Vno mõ m ꝙẽinſti tuta ĩn pᷣmo ſtatu ĩnocentie.⁊ ſic illa rebellio ⁊ inobe dientia eſt oĩno ↄtra naturam.quia ĩ iſto ſtatu inno/
centie in aĩma fuit oꝛiginakiuſticia qua vires inferioꝰ res ĩmobiliter ſubdebant᷑ ſuꝑioꝛibus viribas.⁊ ideo
nihil poterant ſupioꝛes vires appetere.niſi qð fuit de
liberatum ꝑ vires ſuꝑioꝛes ſcʒ ꝑ rõnem Alio mõ ca pitur natura hũana m ſe.⁊ ſic iſta inobediẽtia ſiue re
bellio põt capi duptr. Vno mõ ᷣm ꝙ trahit rõnem a ſua rectitudie.⁊ ſic iterum iſta rebellio eſt naturał᷑. q in tali motõne fit peccatũ.ſed om̃e peccatũ m Da⸗ maſcenũ eſt ↄtra naturam. ergo etiũ illa motio(q ſic vires inferioꝛes mouent᷑eſt ↄtra naturam. Et rõ eſt quia dicit Areſto.infra ꝙ ſicut ſpera mouet ſperam. ita appetitus appetituʒ.ſed naturale eſt ꝙ ſuꝑioꝛ ſpe⸗ ra moueat inferioꝛes · ſed om̃ino eſt cõtra naturam ꝙ inferioꝛ ſpera traheret ſupioꝛem a ſua rcĩtudine Alio modo põt capi appetitus ᷣm ꝙ abſolute fertur in ſuũ obẽm abſq; hoc ꝙ trahat rõem a ſua reĩtudine.⁊ ſic apetitus inferioꝛ eſt natural. qꝛ naturale eſt cuilibet poñe ꝙ ferat in ſuũ obẽEm. ¶ C uerit᷑ vtx apetitus ſit ſpẽalis poña aĩme. Vicendum ꝙ ſic. ⁊ rõ eſt. quia ad quãlibʒ foꝛmã xreatam ſequ it᷑ inclinatio.ſed aĩma eſt foꝛma creata. ergo hẽhit inclinatõem· ſed inclinatio aĩme in res eſt appetitus.ergo in aĩma eſt appetitus. Maioꝛ patet. quia om̃e imbfcm̃ naturalr appetit hfici.ſed om̃is foꝛ ma creata eſt impfcã.ergo om̃is foꝛma creata tendit
ad perfcõem. Blc etiq ſubña ſeꝑata eſtimꝑfeã reſpcũ
pꝛime cauſe. 3
¶ Q uerit᷑. vtrum ĩ oĩbus rebus ereatis ſit ideʒ ap⸗
petitus Dðm ꝙ nõ · ⁊ rõ eſt. quia ſicut ad foꝛmaʒ rreatam ſequit᷑ appetitus vt dem̃ eſt.ita ad altioꝛem
foꝛmã creataʒ ſequit᷑ altioꝛ appetitus.quia q̃libet ta lis ad deũ compata eſt imꝑfcã. In his ergo entibus
que ↄgnitõne carent ſicut in pure naturalib in quibꝰ ſicut inuenii foꝛma detiminãs ad vnñ eſſe ſeʒ natura⸗
le.ita etiã ibi inuenit appetitus naturał tĩ. quia in⸗
tlinatio illa nõ ſequit᷑ coghitõem ſed naturam rei.ſi⸗
cut eñ̃ matia aʒpetit foꝛmã.ſic foꝛma finem. Sed in
hñtibus cognitõem eius ↄgnoſcens nõ ſolum hẽt eſſe naturaleꝑ ſubñalem foꝛmã.ſed etiam recipit in ſe foꝛ mas ⁊ ſilitudines aliaꝝ ſpẽrum. vt eſt in aĩalibus ·ſi
tut ſenſus hẽt ſpẽs ſenſibiles. ⁊ intellcũs ſpẽs intelli⸗
gibiles.⁊ hociðo.qꝛ q̃nto aliqua res plus accedit ad dei ſititudinẽ tanto in eo plura exiſtunt. quia in deo
oñ̃ia excellent exiſtunt Eᷣm Myoniſiuʒ. Iſti ergo enj
ti aĩato ↄuenit altioꝛ inclinatio.⁊ ſic nõ ſolum inclina tur ad ea que ſibi ↄueniũt ex foꝛma naturali ᷣm uẽ
modum in eo ẽ appetitus natural ſed etiã ex eo eſt in
clinatio ex foꝛmis receptis ab extra.ſeʒ exfoꝛmis ſen⸗ ſibilibus ⁊ intelligibilib.⁊ quia iſta inclinatio ſequit cognitõem. nc⁊e eſt dicere ꝙ ſit ſpẽalis poña aĩme.;
autem nõ eſt veꝝ de appetitu naturali. quia talis ape
titus naturał nõ eſt res diſtincta ab eo in quo eſi ral apetitus. leut appetitus matie eſi pᷣainet matia.ſʒ
apetitus ſenſitiuꝰ nõ eſt ip̃a aĩma ſenitĩa.ſed ſpẽat
poña aime. Et p hoc ſoluit᷑ argumẽtuʒ quo
W Zrguitur. atpetere eſt ↄmune aiatis ⁊ inaĩatis.
tercii de Anima
ergo nõ eſt poña ip̃ius aĩme.quia inaiata nõ hñt giaʒ Dicendum ꝙ apetere ↄuenit alicui duptr. Vno mõ ex foꝛma hᷣm quã res ẽ.⁊ talis appetitus ẽ ĩ inaia⸗ tis ⁊ nõ eſt in poña aĩme. Alius ẽ appetitus qui cõus nit alicui pꝛopter foꝛmã que eſtpᷣncipᷣium ↄgnitõnis aticuiꝰ rei.⁊talis appetitus eſt ſpẽalis poña aĩme.a talis inclinatio ↄiũgit᷑ a licui poñe ↄgnitiue que ẽ ʒe ſupaddita.⁊ ſic opʒ ꝙ ibiſit aliq̃foꝛma ſupaddita ¶ſ rguit.appetere eſt cõe om̃i poñe aĩme.quia om⸗ nis potẽtia appetit ſuũ obẽm.ſicut bonũ ⁊ finem.
Dicenduz ꝙ nõ eſt incõuenlens in potẽtijs aĩme eſſe duplicẽ appetitũ.ſcʒ natalem ᷣm quẽ poñe appe⸗
tunt ſua obiecta.ſict om̃ia perfcĩbilia appetũt fuas
pſcõnes. ⁊ pꝛet hoc in potẽtijs ↄgnitiuis ẽ aliquis al⸗ kioꝛ appetitus qui ↄuenit eis pꝛopt᷑ obẽm cognitum.
lla ãt inclinatio ẽ altioꝛ que ↄuenit potẽtijs ex cog⸗
nitõne qᷓ; illa que ↄuenit eis ex natura. Eñ in intelicũ
eſt appetitus nat᷑a lis · quo ſcʒ appetitu om̃is hõ na⸗ turaliter ſeire deſiderat.quia ꝑ talem aʒpetituz intel lectus inclinat᷑ in ſuũ obẽm.⁊ pꝛet hor elt appetirꝰin⸗ tellettuał.quo tenditur in hoc quod eſt cognitum g Irguit᷑. oññis appetitus ſequit᷑ cognitõem.ergo nullus eſt apetitus natalis Dðʒ ꝙ duplex eſt cog
nitio. Vna eſt que eſt ↄiuncta illi qð appetit.⁊ ſic añ cedens ẽ falſum ĩ appetitu naturali.ſede verumĩ ap⸗ petitu aĩali? intellcũali.quia ibi cognitõ eſt ↄiuncta
iili quod appetit. Alio mõ capit᷑ cognitõ generaliter pꝛo ↄgnitõne ↄiũcta illi quod appetit. vel ſepata ab
eo.⁊ ſic añcedens etẽ eſt verum de appetitu nat᷑ali.qᷣa
ille appetitꝰ ſequit᷑ cognitõnem queẽ ſepata ab eo qð appetit.vt ignis ꝑ appetitũ inclinat᷑ ad locum ſurſuʒ
ſed illũ locum nõ ↄgnoſcit ignis.ſed natnia vłis dirẽ
git ignem ad locum ſurſum
¶ Arguit᷑.appetitus ſequit᷑ foꝛmã apphenſam.er go nõ eſt poña aĩme. Dõm ꝙ iſta pꝛopõ poteſt du pliciter intelligi. Vno mõ capiendo appetitũ pꝛo ac⸗ tu appetendi.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ actus appetendi ſequit᷑
ↄgnitõem ⁊ foꝛmã app̃henſam.qꝛ cognitio eſt ſolũ ex
foꝛma appᷓ henſa. Alio mõ capit᷑ appetitus pꝛo poña
appetendi.⁊ ſic adhuc capii duplicit. VMno mõ ᷣm ſe.⁊ ſit pꝛopõ eſt falſa.qꝛ poña nõ ſequit᷑ talem foꝛmã
app̃henſam.ſed pᷣcedit eamcum om̃is poña naturat ſimul cum aĩma pꝛoducat᷑.ſed foꝛma app̃henſa ꝑ ae ⸗ tum aĩme acquirit᷑. Alio mõ capitur iſta locutio quo ad nos.⁊ ſic pꝛopõ eſt vera.qꝛ nos diſtĩguimus duos appetitus km foꝛmã app̃henſam.que vel app̃hendit᷑ ſenſibikr.⁊ ſic eſt appetitꝰ ſenſitiuꝰ. vel intelligibili᷑⁊ ſic eſt ap petitꝰ? intellciuus
Irguit᷑.idem eſt obẽm poñe appetitie ⁊ ↄgniti
ue.ergo ſte vna poña. Dm ꝙ qᷓ;uis ſit ideʒ obẽm
matialit᷑ acceptũ.qð appeti᷑ ⁊ ↄgnoſcit᷑.tñ hoc idem ſub alia foꝛmali rõe appetit᷑⁊ cognoſcit᷑. qꝛ cognoſeit ſub rõne veri.⁊ appetit ſub rõni boni. Gt rõ eſt. q om̃ia bonũ appetũt.ſufficit ergo ꝙ ſit alia foꝛmatrõ in ↄgnoſcibili ⁊ appetibili.
„
¶ Vuerit᷑.quomò diuidat᷑ aʒpetitus qui eſt potẽtia
aime Dicendũ ꝙ diuidit᷑ in ſenſitĩ ⁊ in intellecti uum. Et rõ eſt duplex. Wꝛima ẽ ꝙ ad altioꝛẽ foꝛmã
ſequi᷑ altioꝛ appetitus ⁊ pfectiot.ſed manifeſtum eſt

i
tẽtix lecti 2 m
——
habebit altioꝛẽ appetitum. Ille ergo appetitus qut᷑ ſequit᷑ intellcũm vocatur voluntas. que nihjialiud eſtqᷓ; inclinatio ad bonũ appꝛehẽſum ꝑ inteilectuʒ. Secũda rõ ſtat ĩ hoc. om̃is poña paſſiua eit diſĩg ut bilis hm diſtinctõem poñe actſue.quia opoꝛtʒ age ns ⁊ patiens eſſe pꝛopoꝛtõnata adiui tiuũ pꝛopoꝛtõnari paſſiuo. quia ergo poña appetitia eſt paſſiua ⁊ nata ẽ moueri ab appꝛehẽſo ꝑ poñaʒ cog nitiuam.ideo opoꝛtʒ talem p oñam diſtigui ᷣm oꝛdi nem ad appꝛehẽſum ꝑ poñam cognitiuã.fed manife⸗
ſtum eſt ꝙ alterius genert eſt illud quod ẽ apꝛehẽſuʒ
per intellcm̃ ſcʒ vniuerſale.⁊ alterius generf eſt illud quod eſt appꝛehẽſum ꝑ ſenſum ſcʒ ꝑticulare.ergo etꝭ opoꝛtʒ illos duos appetitus diſtigui. Gt ex iſta rõne poteſt ſumi planioꝛ rõ talis.ſcʒ Poñe diſtinguũturꝑ obiecta.ſed obẽm appetitus ſenſiti eſt apꝛehẽſum ꝑ ſenſuʒ ·⁊ obẽm atpetitus intellecti eſt aʒpꝛehẽſumpin tellectuʒ.ſed illa ſt⸗ d iuerſa.ergo potẽtie ſt⸗ diuerſe. Maioꝛ patz ex pꝛius deis.qͥa omis aʒpetitus deſeẽ tecus · ideo opoꝛtʒ ꝙ moueatur a poña cognitia⁊ ab obiecto eius S Arguit᷑. penes accñtales dꝛñas obiecti nõ debʒ ſumi diſiinctõ poñe.ſed eſe appꝛehẽſum ꝑintellectũ vel ſenſum gecidit obẽo.ergo penes hoc non debʒ ſu mi diſt inctõ poñarum ſcʒ aꝓpetituũ diuerſoꝝ Di cendum ꝙ illa conditõ eſſe appꝛehẽſum põt duplt᷑ ca pi· Vno mõ fm ꝙ tale obẽm compat᷑ ad poñam cog nitiuã.⁊ ſic oĩno accidit ſibi ꝙ ſit aꝛchẽſum. uiꝰ rõ eſt. quia poñq cognitĩa non fertur ĩ appꝛehẽſum. ſedi apꝛehẽſibile. Alio modo capit᷑ illa conditõ in obẽo pᷣm ꝙ compat᷑ in poñam appetitiuã.⁊ ſic eſſe ap pꝛehẽſum nõ a ccidit tali obẽo.qa appetitus ferturp leĩ bonum appꝛehẽſum.⁊ ideo appꝛehẽſum ꝑſenſuʒ.⁊ ꝑintellem̃ poſſunt diſtĩguere appetitus Arguit᷑. om̃is appetirus ẽ ſenſitiuꝰ. ergo nullus ẽ appetitus intellciuus.Zñcedens patʒ. quia oĩs appe titus eſt re ſpcũ ſingular/ appetibit ſed appetitus n⸗
ßularis eſt ſenſitiuꝰ.quia eſt circa honñ pꝑticulare
icẽdum ꝙ oĩs appetitus ferat᷑ in res 5m ꝙ ſunt extra aĩmã opoꝛtʒ ꝙ om̃is appetitus ferat᷑ in aliqð ſin gulare Sed eſt notandũ. ꝙ lingkare capit᷑ dupliciter Vno mõ km rõem ſingularꝭ.⁊ ſic appetitus ſenſitiuꝰ fertur ĩ ſingulare. Alio modo capit ſingulare ᷣm rõ nem vniuerſał. ⁊ ſic appetitus intellciuus fertur ĩ ſin gulare · Exẽplum eſt.qa aliqᷓs poteſt odire ⁊ ĩpugna re aliqð malum vniuerſale ſic balemꝰ odio om̃e ge nus latronũ.⁊ ꝑ oppoſitum diligimꝰ om̃es iuſtos. Poteſt etiam alit dici.ꝙ aliqua ſunt que nõ poſſunt
cognoſciꝑ ſenſum · ſicut ſt⸗ imatialia.⁊ ad illa habe mus inclinatõnem.hoc aũt nõ poteſt fieri ꝑ appetitũ
ſenſitm̃.ergo fit ꝑ appetitum ĩtelſectiuũ. Per hoc dici ad argumẽtum. ꝙ appetitus intellciuus ſcʒ volůtas vyl eſ circa ſinꝝularia ĩmaterialia.vel eſt circa ſin⸗ gillaria matialia km al iquã vlem rõem.
Arguit᷑. ſi eſt duplex apetitm̃. ergo erit duplex motiñ.ſed eſt t̃ vnum motm̃. ergo nõ erit niſi vnů apetitm̃.quia appetitus eſt ᷣncipium motus lotal. Dicendũ ꝙ nõ eſt ſimile. qu ia quãuis appetitus inferioꝛ poſſet aliquid apdetere ſine appetitu ſupe⸗ rioꝛi.nõ tamẽ poteſt ſuꝑioꝛ appetitus mouere a bſq; inferioꝛi. Cuius ratõ eſt. quia opoꝛtʒ appetituzlin ſerioꝛem membꝛa oꝛdinari ad motum. ⁊ ides ſupe
cem.⁊ neceſſe eſtac h
F
—
Folio lrxvii
roꝛappetitus mouet mediãte inferioꝛi ¶ uerit. vtrũ appetitus hſitiuus bñ ſubdiuidat᷑ in ↄcupiſcibileʒ ⁊ iraſcibileʒ Dm ꝙ ſic.⁊ ratõ eſt quia ilud qð inuemt᷑ in rebus naturalib tanq; con ſequẽs i magis ⁊ altioꝛi modo regi tur in patte ßlitiua. Muius rõ eſt. quia rebus perfcõ ribus ↄuentũt perfcõꝛes ↄditõnes. jed ĩ naturalibus reꝑitur duplex inclinatð. vna eſt ad ꝓſequendũ cõue nientia. Alia eſt ad reſiſtẽdum pꝛobitẽtibus illam pꝛi mam inclinatõeʒ naturaleʒ.ſicut patʒ de igne queper leuitateʒ inclinat᷑ ad pꝛoſequendũ locum ſuriuʒ.ſict aliquod ſibi ↄueiens. Secũdo ignis habʒ in lecalidi tatem ꝑ quaz reſiſtit impediẽtibus talem motũ ea cõ burendo.ergo erũt due inclinatõnes in parte hſitiua. vna que eſt ad pꝛoſepuendũ ↄueientia.alia que eſt ad impugnandũ nociua.
¶ Muerit᷑ vtruz iſte due oꝑatõnes ſpectant ad vnã poñam Dðm ꝙ non.ſed ſpectant ad duas poñas quod patz ex tribus cauß. Pꝛima eſt. quia quãdoq; gĩma ingerit ſe triſtib cõtra inclinatõem Acupiſcibi lis. vt ſcʒ impugner nociijaergo opotet ꝓilla incli natõne ad triſt ia ponere vnaʒ poñam que ſit alia ab illa qua aliquis inclinat᷑ ad delectabilia.ſicut ẽ ineli
nat io ↄcupiſcibił · Añcedens patz exẽplariter.ſice ca
nis exponit ſe periculo.vt pꝛoſequat᷑ appetituʒ ↄrupii
cibilem.i.hoc qð axpetit ꝑ appetituʒ ↄcupiſcibilem⸗ Secũda ratõ eſt ad idem.qula paſſiones apetitus iraſcibił ſunt ↄtrarie paſonib ↄcupiſcibil ergo ſpe
ctant ad diuerſas poñas. Lirra qð ſciendũ ꝙ ſex
ſunt paſſiones in atpetitu ↄcupiſcibili.tres reſpcũ bo ni ſcʒ amoꝛ deſideriũ ⁊ delcãtio.⁊ tres reſpeũ mali ſcʒ
odium fuga ⁊ triſticia. Gt quiq; ſtꝰ paſſiones inap
petitu iraſcibili.· tres reſpcũ bonl ſcʒ timoꝛ audacia⁊ ſpes.⁊ due reſpcũ mali ſcʒ deſperatio ⁊ ira. Et dicunt᷑
paſſiones quia ſt cum motu coꝛpali ip̃ius habenti ta
——
es paſſiones. ſicut ira fit cum motu ſanguis adcoꝛ.
⁊ideo oꝑatõnes intellectiue potẽtie vocant᷑ quia non fiunt cuʒ motu coꝛpali. M aũt ip̃ᷣius iraſcibił⁊ eõcu piſcibil ſint cõtrarie paſſiones patet. am ↄcupiſcen
tia intenſa ĩnuit iraʒ.⁊ ira intenſa ĩnuit ↄeupiſcentiã
nõ ergo p oſſunt iſte paſſiones ſpectare ad eandẽ potẽ tiam cuz ſe mutuo impediãt. Tercig ratõ ſtat in hoc quia iraſcibiłeſt ſicut ꝓpugnatrix cõcupiſcibit· quia inſurgit contra ea que impediũt ↄcupiſcentiã, ſed po tentig que ꝓpugnat eſt ſupioꝛ illa poña grã cuius fie
pꝛopugnatõ· ergo iraſcibił poña eſt ſuꝑioꝛ cõcupiſci
bili. Vnde paſſiones iraſcibił incipiũt a ↄcupiſcibi li.⁊ iteꝝ termĩant᷑ ad ↄcupiſcentiã.ſicut canis moue tur ad iram ex delectatõne cibi.quã delectatõnem ca nis cupit retiere.⁊ poſtqᷓ; per iraſcibilẽ retinuit illuʒ
cibuʒ.tũe de nouo delectat ĩ illo cibo.
¶ Guerit᷑. que ſint obẽ̃a iſtoꝛum apetituũ Dm
g apetitꝰ ↄcupiſcibił᷑ obẽm eſt bonũ partickare ab⸗ Zuk acceptũ. ſed obẽm ʒÿtutis iraſcibil eſt bonů ꝑti culare arduũ ſiue difficile.qᷣa apetitus iraſcibił nõ fertur ĩ aliquod bonũ particlare niſi ðm ꝙ ꝑticulare bonñũ capit᷑ vt difficulter acqͥſibile. ⁊ ex ea parte ðꝛ ar duũ. Sicut patʒ ex paſſioĩbus illius appetitus.non
em̃ timoꝛẽ ⁊ audacia aut ſpes niſi reſpeũ magni boni nec deſpaꝰ ⁊ irg niſi reſpcũ mã̃ni mali. Et oꝛgana eoꝝ
ſtꝭ iſta qꝛ ĩ eodẽ oꝛgano in qᷓ ẽßſus cõis ẽ Weatehen piſbilã ievdẽoan in cſt vtus cogitarla ei op

greſtiones
petitus iraſcibilis quia appatitus cõcu piſcibilis eſt
circa aliquod bonuz delectabile ſenſibile.⁊ ſenſus eõ
munis eſicircu aliqð delectabile ᷣmn ſenſuz · ergo ap
.
petitus ↄcupiſcibili bocelt quod ſupꝛa dixit Zireſto. cuʒ loquebat᷑ demo
tu ſenius ⁊ intellcũs.ꝙ delcãri ⁊triſtari eſtügere hſit
ua medietate. ſ d medietas bſitiua ẽ ſenſus cõmunis
Sed appetitus iraſcibił ↄiungit᷑ virtuti cogitatiue.
Zergo e in eodeʒ oꝛgano in quo eſt rus cogitatia 5
—
altius oꝛganũ cũ ſit altioꝛ apetitus
SZArguitur.multa ↄcupiſcimus que nõ poſſunt
f ꝑlenſum cõmunẽ. ergo agetitus ↄcupiſcibi is ↄiůgitur virtuti cogitatiue Dicẽdum ꝙ dupli citer aliqua poña ↄiungit᷑ alteri. Eno mõ eſſentiałr. ⁊ſic appetitus ↄcupiſcibit ↄiũgitur ſenſui coõmuni. Zlio capit᷑ vrtualr.⁊ ſic afpetitus ↄcupiſcibil eſt e⸗ tiam in ʒtute cogitatiua. uius rõ eſt · quia quicqͥd poteſt poña inferio. hoc etiaʒ poteſt ſupioꝛ?⁊ ampliꝰ? Eñ ergo ſenſus ↄmunis(quiẽſ enſus inferioꝛ) ↄgnol
cat delcãbilia.młtomagis vᷣtus cogitatiua põt illa
delcãbilia ↄgnoſcere · ergo etiã ſibi ↄiũgitur inclina⸗ tio ad delcãbilia. que inciinatioẽ virtus ↄcupiſci bik Gltiſta ↄcoꝛdant cuʒ dictis beati Auguſtini. qui di cir ꝙ virtũs ſenſũĩã eſt ſicut lerpens rulꝰ caput ẽ vir⸗ tus iraſcibi᷑ ⁊ cauda ↄcupiſcibit. Sicut ergo ſer⸗ pens eſt aliqð vnum ita etiã axpetitus iraſcibil ⁊ cõ cupiſcibil vident ꝑtinere ad vnam poñam.ſcʒ ad vir tuteʒ cogitatiuã ſuo mõ vt dem̃ eſt·
H Arguit᷑.eſt tm̃ vna poñn Srioꝛuʒ · ergo nõ opoꝛ⸗ tet ponere vnaʒ poñam pꝛo ↄueienti.⁊ aliaʒ pꝛo diſcõ uenienti Dm ꝙeſt vna poña ↄueĩentis ⁊ diſcõ⸗ uenientis ſcʒ ↄcupiſcibil. quia ip̃ᷣa poña hᷣm aliquas
paſſiones eſt ↄuenientꝭ ſcʒ ᷣm amoꝛẽ deſideriũ ⁊ delec
tationẽ. ſed km alias eſt diſcõueniẽtis ſcz ßᷣm odiũ fu gam?triſticiã.⁊ ideo nõ ponit᷑ virtus iraſcibił pꝛo poña diſcõuelentꝭ. ſed pꝛo reſiſtẽtia diſcõueniẽtis. N impugnat diſcõueniess
Arguit. appetitus ßſitiuus eſt ſolũ ʒueientiũ. er⸗
go nõ eſt aetitus iraſc ibił reſpcũ diſcõueĩentis. Dicẽduʒ ꝙuliquẽ appetirũ eẽ ↄueientis poteſt ĩ telligi vuplt Eno mõ foꝛmalit.⁊ ſic eſt falſum.quia etiã eſt appetitus diſcõuẽĩentis. Al ſ iceſt veruʒ · quia ſicut dem̃ eſt paſſiones iraſcibiles
termĩant᷑ ad cupiſcentiã. vt patʒ ex lariter.qa ca
nis impugnat aliqð impediẽs ↄſecutionẽ nutrimen/ ti vt delectet᷑ intali nutrimẽto ¶ Q uerit᷑. vtx iſta differẽtia ſit in intellcũ.ſcʒ ꝙ ſit aliquis appetitus intellectiuꝰ ↄcupiſcibil· ⁊ aliq̃s iraſ cibilis Micẽdum ꝙ nõ.⁊ ratio eſt qa ſi ſit aliqua poña reſpiciens aliquod obẽm Fᷣm ↄmunẽ rõneʒ · tůc talis poña nõ diuerſificat᷑ ᷣm ſ pẽales rõnes contẽtas ſub tali obẽo· ſicut viſus qui reſpicit coloꝛeʒ inↄmu ni nõ diuerfificat per albũ ⁊ nigrum· ſed obẽm appe⸗ titus intẽllectiui eſt bonĩ in ↄmuni. ergo ciiuerſe rõ⸗ nes ↄtente ſub tali bono nõ diuerſificãt illaʒ poñam ſed quia ſenſus reſpicit bonũpticulare ⁊nõ bonuz in quantũ bonũ. ergo diuerſe rõnes bonoꝝ poſſunt di⸗ uerſificare illaʒ poñ̃aʒ. quia bonũ ꝑticulare ↄueniẽs reſpicit apperitũ ↄcupiſcibilẽ. ⁊ honũ ꝑtickare arduũ eſpicit ſict obẽm apperituʒ iraſcibilẽ EArquitur.inteiligibiltũ ſt. ↄcupiſcktia ⁊odiuʒ ergo etiam iſta diuiſio habʒ locumin intellcũ.ſicut
ſcibilis ↄiũgitur ſenſui ↄmuni. St
s. Alio mõ finaliter.⁊
tercii de&nima
infenſu. Dicẽdum ꝙ iſte paſſones ſcʒ amoꝛ oqiũ
⁊ↄcupiſcentia ⁊ hmõi poſunt duplicit capi. Vno mõ pꝛope m ꝙ fiunt cum quadã trãſmutarõne coꝛß poꝛali. i ſic ſpectãt ad apperituʒ ſenſitm̃. ⁊ideo pꝛope dicũtur paſſiones · quia tũc ſubẽm per eas patitur. Alio mõ capiunt in ꝙ nominãt ſimplices actus vo
ſũtatis ⁊ ſic etiã poſſunt repiri in intellcũ.quia ſic inꝰ
neiunt᷑ in ſubſtãtijs ſepatis. eſt em̃ ibi amoꝛ boni.id ẽ inclinatio in bonũ.⁊ odiuʒ mali.i.naturalis fuga ma liꝑ apetitũ intellectm̃.⁊ideo põt voluntas dici iraſ⸗ cibilis ⁊cupiſcibi per ſiluudinẽ. D icit᷑em̃ iraſei⸗ pilis ᷣm ꝙ fugit malum.? hoc ex iuditio rõnis. Gt dicii cõcupiſcibiłᷣm ꝙ deſiderat bonuz ·⁊ hoc etiam
ex iuditio rõnis
Secie quidẽ igitur vnum erit mouens
appetibile autappetit vnum · pꝛimũ antẽ om⸗
niũ appetibile. hocem̃ mouet · cum nõmouetur eo ꝙſtt intellectĩ aut ymaginat̃ · numero au tem pluramouentia
Qula reſto. iam dixit ꝙ ad motum localem mlta ↄcurrũt. ideo ↄſeq̃n᷑ poĩt oꝛdinẽ eoꝝ qui in mo tu reꝑiunt᷑. Gtcirca hoc tria facit. Prio oñdit quo⸗ mõ illa ſt⸗ vnum que in motu locali ↄcurrũt. Secũ⸗ do quomõ oꝛdinant᷑ adiuicem in mouẽdo. Tertio
ponit ea que ad motum executiue requirunk. Gt vult quãtuʒ ad pꝛimũ ꝙ in om̃i motu locali eſt vnũ
mouens locałr. quod ſcʒ eſt vnũ hᷣm ſpẽm · quod in⸗ telligenduʒẽ nõ de ſpẽ nature · ſed de ſpẽ apetibilis. Eſi em̃ aliquod pᷣmo mouens quod mouet aetitũ ⁊inteelcĩ pꝛactieum ſic appetibile. Et phoc ſol⸗ nitur argumentũ quãdo arguitur ꝙ ſunt młta a e⸗ ribilia m ſpeciẽ que mouẽt hm locuʒ vł localr G cendũ ꝙ ſpẽs nõ eſt hic accipiẽda pꝛo ſpẽ nature.qͥa appetibilia que mouẽt localiter habẽt di uerſas natu ras.ſed ſt' vnuʒ mouens in ſpẽ atpetibil. quia ſcʒ om
nia talia mouent appetitum in quo ↄſiſtit ſpecies ap
uens ·ſecũdum autẽ quo mouet⁊ tercium qð
mouetur· Monẽs autẽ duplx alind quidem
imobile aliud quod mouetur· Eſtaũtimobi⸗
le actuale bonum · mouẽs autẽ ⁊ quod mouet᷑ appetit Mouetur eñ̃quodapptitur fmꝙ appetit ⁊ appetitus · actus aũtmotus quidã⸗ſt quod aũt mouetur aĩmal eſt quo vero mouet
oꝛgano appetitus iam hoc coꝛpoꝛeũ vñ incõ
dumeſt de ipſis·
yuit ꝙ tria reqrunt᷑ in motu· ſcilicz mouens oꝛganũ
—
₰„

zom es a
mo/ nq5 idem nobi nouct
digt mouet inc
2 pd 3—„„ †——
N2 77 0—
retotelis
ano mouens mouet.⁊ illud quod mouetur.ſed mouẽs
ſubdiuidit᷑.quia quoddaʒ eſt mouẽs immobile.⁊ ali⸗ uod eſt mouẽs qð mouet᷑. om̃ia ergo iſta ſunt inueni enda in motu aimalis quia appetibile eſt mouẽs imo;
bile.⁊ mouens mobile eit ip̃e a ꝓpetitus qui mouer ab appetibili.mediũ(quo motus fit)eſt potẽtia localiter
motiua ⁊ motum eſt animal. Quid autẽ ſit oꝛganuʒ
quo aliqd mouet ↄſiderãdũ ẽ in libꝛo de motu aialiũ ¶ſ Q. uerit᷑.vtrum lit ſilitudo in motu animalium er in motu vniuerſi Dicendũ ꝙ ſic. qꝛ in vniuerſo ali⸗
quod eſt mouens immobile ſicut deus ⁊ aliqð eſt mo
rtut ſubſtãtie ſeꝑate ſpeculatiue. Alia ſunt que mouẽ
uens motũ qð ſcʒ mouet᷑ a deo ⁊ vlterius mouet alia ſi
rur? mouent executiue ſicut aĩa nobilis cũ celo. Sir eſt in motu aĩalium qꝛ appetibile mouet ⁊ nõ mouet᷑. appetitꝰ mouet potẽtiam localr motiuam ⁊ mouet᷑ ab
oppetibili.potẽtia aũt localit᷑ motiua mouz executiue
coꝛ.⁊ coꝛ mouet alia mẽbꝛa q̃ moueni ⁊ nõ mouẽt. Eſt
lů finaliter. ſed deus mouet intelligẽtiam finair ⁊ effiꝰ ccienter. vt ſupꝛa dem̃ eſt
Fſ
tamẽ in iſtis differẽtia qʒ appetibile mouʒ appetitũ ſo⸗ uncaũt vtin ſumma dicat mouẽs oꝛgan ce vbi pᷣncipiũ ⁊finis ilud om̃i gligiſinꝰ hocẽ gibboſum ⁊ ↄcauũ hoc quidex finis. illud vero
pncipium · vñ aliud qͥdes qᷓeſcit·aliud vero mo
netur ratõne quidẽ altera entia. magnitudie ve ro inſepabilia. Diĩa eĩ pulſu⁊tractu mouentur
pꝓpt̃ qð oʒſiẽ ĩcirclo maẽre aliqͥd ⁊ h icipe motũ titus eſtgꝛia cauſa morus. Quius ratioeſſqꝛqᷓ;uis pncipiũ motus localis eſt ab aliqua ↄgnitione.tamen
role 4 jſocalt motiua eſt in coꝛde. inoꝛ pz. qʒ coꝛ hz dupli⸗
Poſtqᷓ; Areſto· determĩauit de potẽtia localt moti:
nua impatiua.Eᷣ ↄñter determiat de pᷣncipio mot?ꝰ lo⸗
calis executiuo. Glt vult ꝙ let local execu tiuũ eſt quedã potẽtia que eſt in coꝛdeᷣm ꝙ ſibi ↄiun⸗ gunt᷑ alia mẽbꝛa. Et hoe p̃t ſic ꝓbari. qillud?
ũ executiuũ motus qð eſt pᷣncipũ⁊ Hñis motꝰ ſed ſt pᷣncipiũ ⁊ſinis cuiuſſibʒ morꝰin aĩali. ᷓ potẽtia
cem motũ.ſcʒ gibboſum.id eſt ↄuexũ ⁊ ↄcauũ.iõ ha⸗ bet motũ ſicut glingiſmus.idẽcircularẽ.? hᷣm vnñ mo tů.ſcʒ ↄcauũ eli finis.⁊ ᷣm̃ ali motũ eſtpncipiũ. Vñ quoqãmõ coꝛ mouef circulariter. idẽ hz I ilitudinem
—
motus circularis. ſicut ergo illud(qð circulariter mo uetur)m totum qeſcit? hm partes mouetur.ita etiaʒ eſt de motu coꝛdis
= Arguit᷑ potẽtia lotaliter motiua ↄſi iſtit in neruis ad inuicẽ ↄiungẽtibus oꝛgana q̃ ſunt pᷣncipia motus
localis. E xempli grã in crurib ſunt nerui quidã qui ad inuicẽ ↄiungũt oꝛgana motꝰ localis Dicenduʒ coꝛaccipit᷑ dupłr. vno mõ m ſe ⁊ ſic in coꝛde nõ eſt
potentia motiua localr. Alio mõ capit᷑coꝛ hm ꝙ ſibi
diungunt᷑ alia mẽbꝛa.q̃ recipiunt naturalit᷑ influxũ a
a Sn rmde
ide ⁊ ſie coꝛ eſt ſublectũ potẽtie motiue loralis. Gt ſic dicit reſto· in libꝛo de aĩmalibus ꝙ aia eſt in coꝛ de quod nõ eſt verũ de aĩma qualitercũq; acceprã ſed
de aima motiua Iſta ergo potẽtia loealr motiua eſt re zliter diſtincta ab alijs potentijs pus dictis· quia eſt vis quedam motiua que eſt in coꝛde km ꝙei aliamẽ⸗ pꝛa coniunguntur.
lis. Pꝛintipium mobile eſt duplx. ſcilʒ impatiuum⁊ pꝛ—
tia localiter motiua tůc excludet᷑ apetibile qꝛ qᷓ;u ap petibile ſit pᷣncipiũ motus localis tramẽ nõ eſi potentia
potentia localiter motiua ſit vna diſtincta potẽtia. Di
non imperatiua.
nõ ſine fãtaſia.fãtaſia aũt oĩs rõnal autbſibil ẽ bac quidẽ igit᷑⁊ alia aĩalia pticipãt
talis in cõmuni. Hic ↄſequẽter determinat de ip̃o per
ſed appetitus determinat potẽtiq ad vnũ. poſtquã de 3 terminatõem ſeqtur motus. Et hot eſt quod dicit Z⸗ reſto.ꝙ appetitus qui mouet nõ eſt ſine fantaſia rõng li vł ſenſibili.qᷓuãſi diceret ꝙ tał appetitꝰ nccãrio pꝛe⸗ ſa Ignitionẽ rõnalem vl ſenſibilem
tur ꝙappetitꝰ nõ mouet ſine fantaſia rõnali vł ſenſibi⸗ ſnſe 0— 1 li Dicendum dupłr. Pꝛimo ꝙ fantaſig dicit᷑ ratio——— nalis ꝑ ꝑticipatõem licet nõ ꝑ eſſentiam. Qt tamen qͥ&
eſt ꝙ illa poſſunt habere vnũ cõe nomẽ q̃ halẽt vnã cõ munem ꝓpꝛietatem.cũ qᷓ ↄgnitio ſit cõis fantaſie ⁊intel
F Lõſideridum aũt ⁊ de impfectis qͥd monẽs qbus tactꝰ ſolũ ieſt ßſus. vtrũ ↄtigat fantaſiã ieẽ his aut nõ · aut ⁊ ↄcupiſcẽtia Videt᷑ei leticia et
taſia aũt quõ vtiq; ĩerit ·aut ſict mouẽtur idet⸗ miate. ⁊ hec ĩſunt quidẽ. indetermĩate aũt ĩunt Pic Areſto.inquirit quid ſit pᷣncipium motus in aĩmalihus impfeetis quib ſolum ineſt ſenſus tactus. Olt vult ꝙ fantalia indeterminata?ↄcupinna im
D e J 60— Nn— — en er) 6) ef ſcn ſin* Anl⸗e—
2 S n alimctꝛʒ Cx Folio
fxxiii
¶ Querit᷑ quid ſit pᷣntipiũ motus localis in alalib⸗ Dm ꝙ aliud eſt querere de pᷣncipio motꝰ localis et de poña localiter motiua. Mnde ſi querat᷑ de pᷣncipio Dm eſt ꝙ dupłx eſt pᷣncipium motꝰ local· ſcʒ immo bile ⁊ mobile. Tmmobile eſt appetibile. quia hoc mo⸗ uet a peitum ex cnĩus motũ lequitur motus anima⸗
eſt apetitus? fantaſia. vł eſt apetitꝰ⁊ intellectꝰſicit c bus dem̃eſt. Secfxecuruñ eſt potẽtia q̃eſtin coꝛde et in alijs mẽbꝛis ſibi ↄiunctis. Si aũt querat᷑ de potẽ
motiua localit᷑ ergo eſt tũe dicendũ ꝙ dupłx eſt Poten tia motiua. Quedam eſt imꝑatiua? eſt appetitꝰ cum fantaſia. vłapetitus cũ intellectu. Alia eit executiua que eſt pᷣncipaliter in coꝛde km ꝙ alia mẽbꝛa ſibi ↄiun gunt᷑. Glt per hoc ſoluit᷑ queſtio ſuꝑius mota.ſcilcʒ an
cendum ꝙ ſic.⁊ hoc loquendo de potentia executiua⁊„
Dm̃ino quidẽ igit᷑ſicut pᷣdc̃eſtinquãtum 4z%— appetitm̃ aial· ſic ip̃ius moti eſt appetitiñ autẽ
Poſtqᷓ; Areſto. determinauit de pᷣncipio motus lo⸗
ↄpationeʒ ad diuerſa aialia. Qt pᷣmo dicit qͥd ſitcõe omibus aialibus ꝑticipantiby motum. Et vult ꝙ oẽ animal inqᷓ;tũ apperitiuũ eſt ſuijpᷣius motiuũ qꝛ ape⸗
ãnitio nõ eſt ſufficiens pᷣncipiũ motus ſocãlis niſiↄg nitõni addat᷑ apetitꝰ.qꝛ ↄgnitio de ſe eſt ad oppoſita
Irguit᷑ nulla fant aſia eſt rational. ergo male dici
Areſto hic extẽdit fantaſiam ad rõnem. ergo dicẽdũ
lectui. ſic etiã poteſt fantaſia extendi ad intellem̃ qꝛ no⸗ ticia in fantaſia eſt nob notioꝛ qᷓ; in intellectu
triſticia ĩeſſe ſi aũt hec ⁊cupiſcẽtiam neceſſe.fñ
1

—
—— ———
. e celeſt v0.
——
ueſtiones N— ſer de
deteiminata illam fantaſiam ↄſequẽs ſunt p̃ncipium motus localis in illis aĩalib qͥbus ſolũ ĩeſt ſenſus tac tus. Et hoc ſic ꝓbat᷑. qꝛ eo mõ quo aĩmalibo ineſt appe titus ⁊ fantaſia.ipſis ineſt pꝛincipium motus locaiis ſed iſtis aimalib ineſt motus indetermĩatus quia ſo⸗ lũ mouent in p̃ſentia ſenſibiliũ que dererminute ⁊ ad pᷣ ſens eis ꝓponunt᷑.ergo etiam pᷣncipiũ eoꝛum eſt fanta⸗
ſiaindetermiata ⁊ ↄcupiſcentia illã ↄſequens. eo enim mõ(quo ill ineſt fantaſia)etiã eise ĩſt ↄcupiſcẽtia
Senſibilis quidem igit᷑fantaſia ſicut dictũ eſt ⁊ in alijs aĩmalibus ieſt deliberatiua aũtĩ rõ⸗ nalib ns ieſt. vtrũ em̃ aget hoc aut hoc.iã ratõis
opus eſt⁊ nocẽ vno mẽſurare maius em̃ ymitat
quarepoteſt vnũex pluribus fantaſmatibꝰ face re · ⁊cauſa hec eius ꝙ opĩonem nõ putari habere ̃ eam quee ſyllogiſmo nõ habet · hec aũt illã
ꝓpter qͥd deliberatiui nõ habʒ appetit?
DHic ↄſequẽter dicit reſto.qͥd ſit pᷣncipium motꝰ
localis in aĩmalib ꝑfectis. Et vult ꝙ in illis pᷣncipiũ
motus localis eſt fantaſia ſenſibilis abſentis.quia illa
mouent᷑ ᷣm fantaſiã determinatã. qð intelligit ↄiun⸗ gendo tali fantaſie appetitũ. Deinde oſtẽdit qͥd ſit pᷣn
cipium motus localis in hominiby. ⁊ dicit ꝙ fantaſia deliberans id eſt ratio deliberatiua que poteſt vocari
fautaſia ſicut dictum eſt. Vel poteſt etiã exponi de fan
aſia ſenſitiua que eſt deliberatiua ꝑ ꝑticipationem.⁊
Hic fantaſia ſenſitiua etiã vocat᷑ deliberans. Iſtud eim̃
ſicꝓbat· illud eſt bᷣncipium motus localis in homini⸗
bus quo vnũ p̃eligit᷑ alteri in agibilibꝰ· qĩ ex tali electõ ne aliquod mouet᷑ ad vnum ⁊ nõ ad alterum.ſed talis
electio fit ꝑ rationem deliberatiuam.ergo ratio delibe
rans eſt pᷣncipium motus localis in homiĩe.opoꝛtz eiñ ꝙilla ratio deliberans accipiat aliq; cõmunem regu⸗ famquã aplicãdo ad agibilia vnum p̃eligit alteri.il⸗ la aůt regula poteſt eſſe pᷣncipium oim agibiliuʒ.ſcʒ ꝙ omne bonum ſit faciendum ⁊ quia bꝛuta non poſſunt vti tali ſyllogilmo per quẽ vnũ peligitur alteri.ideo ſe quũtur duo coꝛrelaria. Pꝛimũ ꝙ hꝛuta nõ habẽt opi⸗ nionem quia opinio generatur ex tali ſyllogiſmo. Se⸗ rundũ bꝛuta ſtatim mouentur per fantaſiã ad ↄrupicendmu vłiraſcendum.qʒ nõ hñt delibera⸗ rionẽ q̃ pñt peligere hoc vłillud VUincit aũt ⁊ mouet aliquãdo deliberatõem. aliquãdo aũt mouet ſeiᷣmſicut ſpera appetitus appetitũ. cum in cõtinẽtia fuerit · natura ʒt ſemꝑ queſurſum pᷣncipalioꝛ eſt?mouet ·vttribus la⸗ tõnibus iam moueatur— Bic Areſto.reſpondit tacite queſtioni qua quis poſſet dicere ꝙ homo ſepe moueatur ad aliquid cõtra
„
rationem deliberatiuam.quia non ſemper facit illud
quod deliberat. Reſpondit Areſto.ꝙ quando homoò mouetur ᷣmꝓpꝛiam naturam hominis.tunc ſemper mouetur m rationem deliberantem.ſed quãdoq; cõ⸗ tingit ꝙhomo mouetut non v homo· ſed vt bꝛutum
poſitiones ſingulares concludunt᷑ ex vlibus. Cum er⸗
rot vbeditrõni.eſt accipienda kin ꝙobedit dicit aptij
tercii de dnima
ſicut contingit · quando appetitus inferioꝛ vincit ſupio rem apetitum ⁊ deliberationem remouendo hoininẽ ab eo quod deliberauit ratio. Qixquo ſequitur ꝙ ſi⸗ cut in toto vniuerſo ſuperioꝛ celeſtis ſpera mouet inſe ⸗ rioꝛes naturaliter.ſic etiam appetitus ſuperioꝛ mouʒ
naturaliter inferioꝛem · ſed ſicut omnino motus fieret
contra naturam ſi inferioꝛ ſpera moueret ſuperioꝛem ett raheret eam ad ſuum motum.ſic etiam eſt contra naturam ꝙ inferioꝛ appetitus trahat ſuperioꝛem a ſua rectitudine.et ideo ꝑ hoc contingit peccat quod eſt
ontra naturam
¶ Querit᷑ vtrũ virtus iraſcibilis ⁊ cõcupiſcibilis mo a ſ ueant᷑ a ratione ⁊ obediantei Dm ꝙ ſic.⁊ hoc eſt 2 E verũ hᷣm aptitudinẽ tam quo ad intellectuʒ qᷓ; quo ad Sa volũtatem.ratio em̃ quãdoq; extenditur ad appetitii ſM⸗ rõnalem quieſt voluntas. O aũt appetitus iferioꝛ o⸗ bediat rõni ſic ꝓbatur. qꝛ apetitus ↄiungit᷑ vᷣtuti eſti matiue pncipalr in homine que ʒtuseſtimatiua eſt ra tio ꝑticularis. Qx quo ſic arguitur. Ratioſparticula ris dirigit᷑ a ratione vli ſicut patz in ſyllogiʒatõe vbiꝓ go intellectus ſit ratio vlis ⁊ eſtimatĩa particular.ſic
dirigit᷑ eſtimatia ⁊ appetitus ſibi ↄiunctus a rõne vłi.
Et iſta eſt cauſa quare quis eſtimãs ꝑ ÿtutem eſtima
tiuã lupũ pᷣſentem abſq; deliberatõne ſtatim fugit.ſed
etiã hõ ſi eſtimet ꝑytutem cogitatiuã aliqð picuiũ ſibi imminere pᷣmo deliberat añqᷓ; fugiat Qt qꝛ ſyllogiſa⸗
re nõ eſt opus ſimplicis intellectus iõ dñr iſte ʒtutes
plus obedire rationi qᷓ; intellectui Idem patz exer⸗ perimento qʒ exvlibus ſyllogiſatõibus mitigant᷑ paſſi
ones ſicut ira vł ꝓcupiſcentia vł aliqð hmõi. Qt etiã obediunt iſti appetitus voluntati.qð etiam patet ex ex
perimento.qĩ videmus ꝙ homo ſi appꝛehẽdat aliqð
rupiſcibile nõ tamen ſtatim pꝛoſequit᷑ iſtud ſed aſpicit motum volũtatis rõnalis. Ratio illius eſt. qꝛ vt pᷣus dictum eſt voluntas eſt ſupioꝛ potẽtia inter potentias aĩe.ſed ſꝑ ſupioꝛ potẽtia mouet inferioꝛẽ ᷓetiã volũtas naturaliter mouet inferioꝛes potẽtias Arguit᷑ Zuguſtinus vocat ſenſualitatem ſerpen tem.qꝛ nõ obedit rõniꝗᷓ ſequit᷑ ꝙ appetitus inferioꝛ nõ
obediat rõni Dm ꝙ appetitus ſenſitiuꝰ accipitur
dupkr.vno mõ hm ꝙ fert᷑ in obiectum pᷣter rõnem.⁊ ſic
vocat᷑ ſerpens.qꝛ ſic mouet ↄtra dominiũ rõnis ſuꝑio⸗
ris ⁊ inferioꝛis. Alio mõ accipit᷑ atpetitus inferio? ̃ᷣm ꝙ in appetitũ redundat intellcũs.⁊ ſic appetitus vocat᷑ rationalis.poteſt eĩ potẽtia ſuꝑi oꝛ dirigere inferioꝛeʒ
ad ſuum actum.
Arguitquod repugnat alicui nõ obedit ei.ſʒ ſen⸗ ſualitas repugnat rõni.qᷓ nõ obedit ei. Minoꝛ pʒ inↄꝰ tinẽtibus Sm ꝙ ſicut in ciuilib eſt duplx pᷣncipa⸗ tus· ſcʒ deſpoticus in quo pᷣncipatu inferioꝛ nõ hʒ poj teſtadẽ reſiſtendi ſuꝑioꝛi.ſicut dñs pᷣncipatur ſuo jeruo Aliꝰ eſt pᷣncipatus politicꝰ ſiue regał⁊ in illo pᷣncipœ tu ſubditi habẽt ꝓpꝛiam volũtatem reſiſtendi dominio ſuoꝛũ ſupioꝛum · ſicut rex dominat ciuiꝰ. Dm eſt qᷓ ꝙ ſiłr in homie repꝑitur dupłx pᷣncipatus.qꝛ aĩma dñg tur coꝛꝑi pᷣncipatu deſpotico.⁊ i poteſt a ĩma vti coꝛ⸗ poꝛe ⁊ coꝛpus aĩme reſiſtere nõ poteſt. Sed vo lunt as nõ dñatur apetitui inferioꝛi tali pᷣncipatu ſed pncipa tů politico.⁊iõ atpetitus inferioꝛ poteſt reſiſtere aꝝpe⸗ titui ſupioꝛi Vnde patz ꝙ iſtaʒpoſitio appetitus infe
4 N— 6 3. 5 —
S—„— W 7*— b)— 6—
G— b F—— /
6.——).
½— P
——
X—— A S ſ v. W— K 33 P————— 74 VA⸗ Xba—
. —„EcS—
S fꝛ————
⸗

e 7 afœM 1 3 n u i m 6 e
SS2Zb
Per hoc ergo e
2reſtotelis
tudinem ſic ꝙſit ſenſus appetitus obedit · ideſtaptus natus eſt obedire qᷓ;uis eriã natꝰ ſit repugnare rõm E Rguit potentia ſenſirina cognitiua nõ ohedit ra
tioni. ergo nec apetitiua. Antecedens patet quia nõ videmus quando volumus · ↄſequẽtia patz quia appe
titus ſequit cognitione(m Dðmꝙ dupli eq 8 m Döm duplices ſunt ſẽ rratio deliberatiua.ideo Areſto. hic dicit que ſit illa ra
ſus. ſcʒ exterioꝛes ⁊ ralẽs nõ obediunt rationi qꝛ tales nõ mouent᷑ niſi p̃ſentibus ſenſi bilibus.cum ergo ꝑim
perium voluntatis nõ fiat obiectum pᷣſens ergo nõ po⸗ teſt videre viſus quando volumus. Sed ſenſus inte rioꝛes mouentur ᷣm impium voluntatis. qꝛ illi ſenlus
componunt fantaſmaſa que fiunt ⁊ diriguntur a liber
tate voluntatis.
¶ Querit᷑ vtrum atpetitus ſenſitiuus moueat volun tatem Dicendum ꝙ quandoq; poteſt appetitus ſen
ſitiuus mouere voluntatem. Muius ratio eſt. qula ob iectum voluntatis eſt bonum ſed ᷣm appetitum ſenſi⸗
nifeſta.⁊ minoꝛ patʒ.qꝛ qð alicui videat᷑ aliqͥd eſſe bo⸗
ſitionem aliquã.ſequitur ꝙ ſᷣm illã diſpoſitionein ap⸗
pareat aliquod bonũ quod extra illã diſpoſitionem ñ iudicaret eſſe bonum.⁊ ſic patet ꝙ appetitꝰ ſenſitiuus mouerep̃t ⁊ qñq; mouet voluntatem ex bte obiecti. E Arguit᷑ axpetitus ſuꝑioꝛ eſt dignioꝛ appetitu in⸗ ferioꝛi. Sed mouens eſt pᷣſtantius moto ⁊ dignius. er
go appetitus ſenſitiuus qui eſt appetitus inferioꝛ non poteſt mouere appetitum ſugioꝛem Dicendum ꝙ
nõ eſt inconueniens ꝙ aliquidiſit dignius altero ſim
—
ſioni.⁊ lic appetitus ſenſitiuus dominat᷑ appetitui in⸗
„
tellectiuo. quia mouet appetitum intellectiuum ad ꝓ⸗
ſequendum aliquod iuxta paſſionem que dominatur
in apetitu ſenſitiu E Arguit᷑ virtus particularis non agit in cauſam
„
vniuerſalem.ergo appetitus ſenſitiuus non ogit in vo⸗
untatem que eſt circa bonum vniuerſale.⁊ appetitus
* —
ſenſitiuus eſt circa bonum particulare Dicendum
g virtus particularis nõ agitin virtutem vniuerſalẽ nili etiam talis virtus vniuerſalis awlicetur ad ali⸗ quod particulare agibile. Qxempli gratia extragpo⸗
———
fitum. Virtus celi que eſt vnuerſalis poteſt impedi
riper aliquod particulare agens circa pꝛoductionem
alicuius plante ⁊ tamen virtus celi eſt vni uerſalis nõ
ergo vniuerſaliter eſt verum ꝙ virtus particutaris nõ
impediat virtutem vniuerſalem.⁊ ergo poteſt appeti⸗
tus ſenſitiuus diſponi per aliquã paſſionem vt in hoc
„
particulari agibili trahat rationem a ſua rcitudine Scientificum aũt nõ mouetſed manet·qͥni
am autem hec quidem vniuerſalis eriſtimatio et ratio alia vero particularis hec quidem ein vicit ꝙ opoꝛtet talem tale agere · hec autẽ ꝙ hoc
.
tiuum quandoq; iudicamꝰ aliqͥd eſſe bonũ.ᷓ azperi⸗j⸗ tus ſenſitiuꝰ poteſt mouere volũtatem. Maioꝛ eſt ma
nm · hoc contingit ex dilpoſitione illius qð ponit ta ebonũ ſicut guſtus infectus iudicat hoc eſſe dulceqð cõuenit ſibi ßᷣm ſuam infectionem. cum ergo ex paſſio⸗
ne atpetitus ſenſitiui.quãdoq; hõ immutet᷑ ad diſpo
Folio lrrix
quidemtale ⁊ergotalis iam hecmonet opinio
nõ que vninerſalis aut vtrag; ſedhec quidẽ qelf
cengnc heutenns. MQuia Areſtotiles ſupꝛa dixit ꝙ in homine mouet
tio mouens. Git pᷣmo vult ꝙ illa nõ eſt ratio ſpeculati ua quia illa non mouet ſed manet id eſt quieſcit. Vlla
em̃ ratio non conſiderat aliquod agibile. ⁊ideo vocat
eam ſcientificam quia per itlam abſolute aliquid ſci⸗ mus. Ratio ergo(que inouet eſt pꝛactica)que iterũẽ duplex.ſcʒ vniuerſaiis que conſiderat vniuertalia pᷣn⸗ cipia agibillum.⁊ part icularis que applicar tale vni⸗ uerſale ad aliquod particulare agibile. Exempli gra
tia. Ratio vniuerſalis dicit ꝙparentes ſum honoꝛan di.ſed ratio particularis dieit ꝙ ille pater ſit honoꝛan
dus mouet · ergo vtraq; ratio pꝛactica.ſed differenter qatio vniuerſalis pꝛactica mouet ſicut cauſa pꝛima 2 ſed ratio pꝛactica particularis mouet ficut ꝓxima cau
ſa. opoꝛtet eĩ ſi motus per executionem operis debeat ſequi ꝙ vniuerſalia applicentur ad particularia agibi la. Et ex iſto poteſt faciliter ſumi ratio quare ratõ pᷣc tica particularis coꝛrumpitur. quia in iſta particulari applicatione contingit particularem rationem coꝛrum
pigpter delectationem vłꝓpter aliam paſſionem quaʒ
delectationem vei paſſio nem in electione ſequitur ratõ pꝛactica particuiaris
Querit vtrum homo ſit liberi arbitrij. Micen⸗
dum g ſic. qui
pliciter.⁊ tamẽ alterum poteſt eſſe dignius illo Emͥd ſt dicendum ꝙ appetitus ſenſitiuus ac cipitur duplr · vno modo m ſe.⁊ ſic moue᷑ a voli nta e.⁊ ſic ſemper appetitus intellectiuus eſt dignioꝛ. Zlio modo appetitus ſenſitiuus accipii ᷣm ꝙ ſubiatet pal⸗
„
a niſi ſic tunc fruſtra eſſent conſilia er⸗ hoꝛtationes pꝛecepta. pꝛemia⁊ pene quod eſt fallum. Cuius ratio eſt quia de his que fiunt neceſſario nõ eſt
conlilium. vt dicitur tercio ethicoꝛum. ſed de his que poſſunt ſic eſſe vel noneſſe. fiunt ergo conſilia. vt vnum
eligatur per liberum arbitrium?⁊ non alterum. Simi⸗
liter fiunt exhoꝛtationes vt eligatur aliquod bonum
et eius oꝓpoſitum non eligatur; Similiter pꝛecepta ſt
de his que homo poteſt facere vel non facere. Pemius
autem datur bonis ⁊ pena malis.⁊ hoc quia ſubſunt jibero arbitrio. Qirca quod ſciendum ꝙ quedam
res agunt ſine iudicio ⁊ ſine cognitione.ſicut lapis ten
dit ad locum deoꝛſum.⁊ alique agunt iudicio? cogni
tione. ſed non libero indicio ipſe agunt· quia agint᷑ na
turali inſtinetu ſicut bꝛ uta· ſed homo agit iudicio etiã libero.agit eĩ iudicio quia per vim cognitiuam ho⸗
mo iudicat quid ſit agendum ⁊quid dimittendum. Git iſtud iudicium non eſt ex naturali inſtinctu. ſicut in bꝛutis. ſed ex collatione ipſius rationis in particula ri operabili. Cuius ratio eſt· quig apetitus noſter ſe⸗
quitur rationem.ſed ratõ noſtra in particularibus a⸗
gibilibus eſt circa contingentia.circa illa autem ratio
pabet viam ad oppoſita. poreſt em̃ ratio perſuadere in
aliquo particulari agibili duo contraria.ſicut pater in rhetoꝛicis perſuaſionibus etiam in dyalecticis ſyllo⸗
—
oꝛigo libertaris eſt ex ratõne p⸗
uadente aliqͥd agendũ vlnõ agendũ rguit᷑ Zreſto · dicit ſecundo ethicorum· Quał vnuſquiſq; eſt talis finis debetur ei. Glx quo ſi c argui tur.aiiquis eſt aliqualis ex habitu ⁊ natura ergo ho⸗ mo non ex libero arbitrio operatur. ſed ex habitu vel natura oꝛdinatur ad finem Sicendum ꝙ in homie eſt dupłx qualitas.ſeʒ naturalis ⁊acquiſ ita vl ſupue⸗ niẽs. TNaturalis qualitas poteſt accipi 6 5*

Qreſtiones tercii de&nima.
3
lectum. vel circa coꝛpus ⁊ virtutes coꝛpi annexas Ex naturali aũt qualitate intellectus homo appetit vlti⸗ mum finem ·⁊ ideo nõ vult libere vltimũ finem ſed ne⸗ reſſario. Et ideo ꝑ ↄpatõnem ad vltimũ finem nõ ha bet voluntas libertatẽ. quia hoc eſt ſummam bonum ad quod naturaliter omnia inclinant᷑. Ex parte autẽ oꝛpoꝛum homo poteſt habere qualitates inclinantes ipᷣm ad aliquod.ſed illis inclinationibus poteſt hõ re ſiſtere per voluntatem per qualitates ſuperuenientes acquiſitas aut infuſas · etiam inclinat᷑ homo ad aliqð opus ſed nõ neceſſario.⁊ ideo adhuc poteſt non agere opera illius habitus. Et hoc ꝓpter triplicem cauſam Pꝛia quia poteſt pꝛeuenire acquiſitionem habit?. Se cunda quia poteſi non vti tali habitu. Tercia quia poteſt per cont rarios motus id eſt actus tales habitꝰ coꝛrumpere. Dicendum eſt ergo ad argumentum.ꝙ qᷓ;uis habitus inclinat ad aliquod opus non tamen ne ceſſitat a d tale opus quia poteſt aliquis habens ha⸗ bitum non op erari per talem habitum.⁊ ſic non tollit libertatem arbitrij.
¶ Q ueritur vtrũ liberũ arbitrium ſit ſpẽalis potẽtia
anime Dðm ꝙ nõqʒ eſt ip̃a voluntas quod ſic ꝓ⸗ batur. quia opoꝛtʒ potẽtias appetitiuas eſſe ꝓpoꝛcioj natas appꝛehẽſiuis.qꝛ appetitiue mouent᷑ ab apꝛehẽ ſiuis.ſed in intel lcũ eſt quedã vis intellciua qua vnuʒ ex alio ſyllogiſando eligiuꝰ. ꝗᷓ ꝓpoꝛcionabilt ſic erit in appetitiua. Glſt igit᷑ vna vis in appetitiua qua ſimpłr finem apetimꝰ⁊ vocat᷑ volũtas. Alia eſt vis electiug ſiue libertas arbitrij km quã vnũ eligit᷑ añ alið ſicut er go intellcũs ⁊ rõ ſt⸗ vna potentia.ita voluntas ⁊ liberũ arbitriũ.⁊ iõ ᷣm aliquos libeꝝ arbitriuʒ ðꝛ vis elclua qꝛ per illã vim vnñũ peligit alteri Eæ Vrguit᷑ naturale ⁊ deliberatiuũ non poſſunt eſſe vna poña.ſed eſt aliqua voluntas naturalis q̃ vocat᷑ theleſis.⁊ aliqᷓ eſt voluntas deliberatiua q̃ vocat᷑ bule ſis · ergo ſte diſtincte poñe Dðm ꝙ voluntas natu⸗ rahs qᷓ vocat᷑ theleſis.⁊ volũtas deliberatiua q̃ vocat Pnuleſis)nõ differunt vt diuerſe poñe.ſed differunt ᷣm actũ ꝑfem̃ ⁊ impfciũ quia theleſis dicit voluntateʒ im perfectam que nõ eſt ↄluncta pfeẽ deliberationi⁊ ↄpte Le.nec eſt accepta hᷣm om̃s circũſtantias ſiue ↄditõnes ſed buleſis eſt volũtas accepta cũ ꝑfcã deliberatõne ⁊ Fin hoc ↄtingit.ꝙ aliqͥs vult oppoſita hᷣm diuerſas vo luntates quãdoq; eĩ añ ꝑfectã deliberatõem vult alt quã rem. quã tamẽ nullo mõ vu lt poſt deliberatõeʒ p⸗ fectam.vt martires volũtate naturali volebãt nõ mo ri.ſed volũtate deliberatiua ⁊ ꝑfecta volebãt moꝛi ne abnegarent fidem Arguit᷑. poñe diſtiguun penes actꝰ.ſʒ eſt aliꝰ ac tus volũtatis ⁊ liberi arbitrij. ꝗᷓ ſt diuerſe poñe. Ma⸗ ioꝛ eſt nota.⁊ mioꝛ pʒ. q volũtas ẽ actꝰ poñe volitiueßʒ ꝙahlolure inclinat ad finẽ ſelectõ ꝓpt᷑ diuerſitatem eligibiliũ eſt actꝰberi arbitrij Dõm ꝙ ſte duplices actꝰ. Quidã ſt qui ſe accñtalit᷑ hñt ad aliquã poñam et tales nõ diũerſificãt poñam. Alij ſie actꝰ qͥ eẽntialt ſe hñtad poñas.⁊ illi diuerſificãt poñas. ſicut in ßſibꝰ ſunt audire⁊ videre tales ẽ actꝰ diuerſificãt potẽtias abeden gelectio ⁊ volũtas ſe hñt ꝑ accñs ad libeꝝ arbitriũ.qꝛ vo lũtas ẽ actꝰ poñe volitie circa bonũ ᷓm ꝙ abſolute ĩclinat᷑ in finẽ. ſʒ electõ ẽ aetꝰ volũtatis
m ꝙ vnñ p̃eligit᷑ alteri ꝓpt᷑ aliqð bonũ ↄñs. Et ſile eſt
deintelligere ⁊ rõcinari quo ad poñam intellciuam
liter aggenerat᷑ ſicut depditũ fuit⁊ ñ dicit᷑tps ſtatus
Argutt᷑.eſt duplex intellcũs. ſcz agens ⁊ poſſibilis ergo etiã erit duplx volũtas. ↄña tenʒ aſili Vmẽ duplr. pᷣmo ꝙ volũtas nõ mouet᷑ a duplici intellcũ.ſed ſolũ ab intelicũ poſſibili.⁊ iõ ſicut in intellcũ poſſibili eſt vis intellciua ⁊ rõtinatia queſtꝰ vna poña ita in vo lũtate eſt vis volitiua ⁊ elciua. Scðo eſt dõm ꝙ intel⸗ lectus cõꝑat᷑ ad volũtatem vt mouẽs.⁊ ideo nõ optet diſtinguere duplicẽ voluntateʒ · qʒ nulla eſt voluntas agens cũ oĩs voluntas ſit mota
Uegeta bilẽ quidẽ igit᷑ aĩam necẽ habere oẽ qðcũq; · viuit⁊h ʒ aĩam a gñatõe vſq; ad coꝛrup tionem · nccẽ eſt eĩ qð gñatur augmentũ habere et ſtatũ ⁊ decrementũ. hoc aũt ſine alimẽto eẽ im⸗ poſſibile. Ncẽ igit᷑ineſſe vegetabilẽ potẽtiam u om̃ibꝰ gñatis coꝛruptibilibus
Poſtqᷓ; Vreſto · in p̃cedẽtib determĩauit de ſingu
lis ptibus aĩme.ſcʒ de aĩma vegetatia.ſenſitiua.intel⸗ lectiua ⁊ motiua hᷣm locũ. Hic ↄñr vult oñdere quõ ſe
halẽt iſte ꝑtes ad viuẽtia. Qt bmo quõ ſe habeat oĩs vegetatĩa ad viuẽtia.ſcto qũo aĩa ſenſitiua. Vult qᷓ
ꝙ aĩa vegetatiua eſt in omnib viuẽtib. Gt hoc ſicꝓ⸗
bat. qꝛ ome viuis vłl hʒ tẽpꝰ augmẽti ſicut in pᷣnciplo poſt gñatõem.aut habʒ tempꝰ decremẽti ſicut qñ vi⸗ uens tẽdit ad coꝛruptõnem. vel habʒ tp̃s ſtatus ſicut quãdo nec auget᷑ nec decteſcit ſed in oĩb iſtis ſtatibus neceſſe eſt viuẽs vti alimẽto.ſed vti alimẽto ſpectat ad aĩam vegetatiuam. ergo neceſſe eſt omne viuens habe re animam vegetariuaum ¶ Querit᷑ quotupł eſt tp̃s in rebo viuentiby ꝑ oꝛdineʒ ad alimentũ Dðm ꝙ triplex. Aliqð eſt tempus in
quoꝓpter caloꝛẽ naturalẽ plus de alimento
ſube aliti.qᷓ; deꝑdituʒ fuit ⁊ hot eſt tempus augmenti
Ziliud eſt tempus in quo plus remouet᷑ de ſubſtantia aliti qᷓ; aggeneret᷑.⁊ hor ꝓpter defectũ caloꝛis
et hoc eſt tempus decremẽti. liud eſt rempꝰ in qͥ eq̃ Dicũt tamẽ aliqͥ ꝙ nõ ſit tp̃s ſtatus niſi quo ad nos. qꝛ vłhõ ſemꝑ creſcit ⁊ augmemtet᷑. vł decreſcit · Et hoe poteit eẽ verũ.capiendo augmentũ⁊ decrementũ imp⸗j pꝛie bmn ꝙ aliquid dicit᷑ augeri.quod eſt factũ maius qᷓ; immediate añ hoc fuit. Et hoc diciꝰ decreſcere qð ẽ factũ minꝰ qᷓ; immediate ante hoc fuit
Senſum aũt nõ necẽ in om̃ibus viuẽtibꝰ neq; em̃ quoꝛũ ſimplt coꝛpus ʒtingit halereta
ctum. neq; ſine hocpoſſibi le eẽ nullů aial m¶g
quecũ; nõ ſuſceptiua ſpẽx ſine materis. Bic oſtendit quomodo ſe habeat ſenſus ad viuen⸗
tia. ⁊ dicit ꝙ nõ eſt neceſſe omnibus viuentibus ineſſe ſenſum. Gt hoc ſic ꝓbat. qꝛ pᷣmus ſenſus ſcʒ tactus cð ſiſtit in quodam temperamento qᷓlitatum pᷣmarum q
ſicut pus dem̃ eſt. ni hil aliud eſt ſenſus tactꝰq; medie tas calidi.frigidi humidi⁊ ſicei.ſed funt muita viuẽ tia queht coꝛpꝰſimplex ſieut ſunt plãte.ergo ill non
ineſt aliquis ſenlus.

Arguit᷑ plãte habent coꝛpus mixtũ. ergo nõ habẽt coꝛpus limplet Dm ꝙ dupłr ðꝛ aliqð coꝛpꝰ ſim⸗ plex. vno mõqʒ nõ eſt ↄpolitũ ex q̃tuoꝛ elementis.⁊ ſic elũ ⁊ q̃tuoꝛ elemẽta ſunt coꝛꝑa ſimplicia.⁊ illo mõ ve⸗ rum eſt ꝙ plãte nõ ſunt coꝛꝑa ſimplicia.nec habẽt coꝛ
2——
fundare ſenſum tactus.⁊ ſic piãte hahent coꝛpꝑa ſimpli
rum in qua fundat᷑ ſenſus tactꝰ. Vbi notandũ eſt ꝙ a liaui erponebãt dicẽtes ꝙ ſunt animata habẽtia coꝛpꝰ ſimpłx ad ſignifitandũ coꝛꝑa que ſunt ſolũ elemẽtaria
„
et cacademones q̃ habẽt coꝛpa ſimplicia.ſcʒ aerea tñ.
S—„—
poſitum ſicut pᷣma expoſitio Animal aũt neceſſe ſenſuʒ halere ·ſinihil fiu⸗ Nra facit natura ꝓpter aliquid em̃ oñ̃ia que ſi ſe natura ſubſiſtũt. aut confidẽtia ſunt eoꝛum que ſunt ꝓpter aliqd. Si igit᷑ oñæ ꝓceſſiuum coꝛ⸗
. pus nõ habʒ ſenſum coꝛrumpetur vtiq; ·⁊ad fi⸗ nem non vtiq; veniat qui eſt nature opus quo/ u modo eĩ aletur manẽtibus quidẽ em̃ quidem . exiſtit ꝙ vnde nata ſunt·Iõ poteſtaũt coꝛpꝰ ha lere quidã aimam ⁊ intellectũ diſcretiuũ ſenſuʒ aũt nõ habere nõ mãſiuum eriſtens generabile n nũt. Ztuero neq; in generabile quare em̃ nõ ha⸗ — bebit · aut em̃ anime melius aut coꝛpoꝛi nũc aũt ni neutrum eſt hoc quidem nõ magis in telligat. 5 pocaũt nibil erit magisꝓpter illud nullumer⸗ uus go halet animam coꝛpus non manẽs ſineſenſu — Bic conſequenter oſtendit reſto. quomodo ſe ha bet ſenſus ad viuentia. Gt vult ꝙ qᷓ;uis ſenſus nõ in⸗ in ſit omnibus viuentibus ſicut dictum eſt. neceſſe eſt ta men ſenſum eſſe in quolibet aĩmali. t hoc ꝓbat ſup qt ponendo duas autoꝛitates. Pꝛima eſt ꝙ natura nihil facit fruſtra. Secũda ꝙ iunta natura ſub tib ſiſtuntꝓpter finem vl accidunt his que fiunt ꝓpter fi⸗ nem. Glx quibus ſumitur talis ratio· ſi animui nõ ha ret peret ſenſum tũc nõ poſſet diſtinguere inter nutrimen⸗ m ueniens? diſcõueniens.? quia ꝑ nutrimentum m5 diſconueniens coꝛrumpit᷑. ⁊ ſic generatio talis a nimał 4. eſſet fruſtra. qꝛ fruſtra generatur quod ſtatim coꝛrum⸗ puur quod eit contra pᷣmam autoꝛitatem. Et habẽt ꝓgreſſiua animalia oꝛgana · que non haberent aliqueʒ — tinem nili animal haberet ſenſuʒ cũ illa oꝛdinant adꝓ tusch ſecutionem animalis quod eſt ↄtra ſecundam autoꝛi⸗ umc tatem. Et qꝛ poſſet aliquis dicere ꝙ animal haberet medi intellectum.⁊ per intellectum fugeret diſconueniẽtia etꝓſequeretur conuenientia ergo non eſſet neceſſe habe m re ſenſum. Areſto.ſoluendo dicit ꝙ hoc eſt impoſſibi⸗
le ſeʒ g anima intellectiua ſit ſine lenſu exiſtens inali⸗
Areſtotelis Folio lrerx
pus ſimpłx. Alio mõ dꝛ aliqð coꝛpꝰ ſimplx in ʒtute? in potẽtia.⁊ ſic illud dicit᷑ ceꝛpus ſimpłx qð nõ poteſt
cia. qꝛ nõ habẽt in ſe illam mediets tem qualitatũ pᷣma
vt ſcʒ ſit ſenſus ꝙ aliqua ſunt viuẽtia.ſcʒ caledemoẽs
Et qᷓ;uis illo mõ poſſet intelligi textꝰ nõ tñ videt᷑ eẽ ad
poꝛe exiſkens nõ intelligit.qꝛ nõ poteſt recipe ex lenſibꝰ
Pppter bonum coꝛpoꝛis. quia anima cõſeruat coꝛpus in eſſe ⁊ nõ ecõtra.cũ ergo talis anima nõ eſſet in coꝛpoꝛe
aimal coꝛpus aĩmatum eſt oꝛpus autẽ nõ om̃e tãgibile.tgibile aũt quod ßſibile tactu. neceſſe etaimalis · corpus tactiuum eſſe. ſ delet ſaluari aimal alij eñ̃ ßſus per alteraſentiũt vt olfactus—
ipere. ſ vero hec impoſſibileẽ ſaluriaial
ſe eſt habere omne animal ſenluz tactꝰ. Qt ratio ſtat mixtum.non autem poteſt habere coꝛpꝰ ſimplex. quia
pobatum eſt ꝙ neceſſe eſt omne animal habere aliquẽ ſenſum ⁊ſiẽ coꝛpus mixtum tũc fundat ſenſum tact?
qualitatũ pᷣmarũ.ſcz calidi frigidi huidi⁊ ſicci
dam alimentum autem coꝛpus tangi poſſibile Sonus aũt ⁊ coloꝛ ⁊ odoꝛ non alunt necʒ faci⸗
ſtum neceſſe eſt tactum eſſe quẽdam quia tãgi bilis et vegetatiui fſus eſt. bi quidem igiturne ceſſarij ſuntanimali. quo ⁊ maifeſtum ꝙ nõ pol bileſine tactu aĩaleſſe
ſenſus nõ faciunt alimentũ ſʒ appꝛehẽdũt delcãtionem
quo coꝛpoꝛe⁊ hoc ideo. quia vnio anime ad coꝛpꝰtaꝰ le nec eſſet ꝓpter bonuz anime necgpter bonũ ip̃ius co poꝛis. Hõ ꝓpter bonuʒ anime. quia anima in tali coꝛ
ↄgnitionem ſicut faeit ꝑ coꝛpus ſenlitiuum. Pec eſſet
ſubiectiue nõ poſſet conſeruare coꝛpus ineſſe· Gqus ſ tertu põt capl ꝙ anima nobił nõ vnitur celo ꝑindꝛma vrle x⸗
tionem ſed ſolumꝑaſſiſtentiam. Rtuero ſi habet ßſum · neceſſe eſtcoꝛpus eſſe autſimplexaut mixtum · Impoſſibile aũteſteſſe ſimplex· tactũ em nõ haberet eſt aũt neceſſe hunc balere hoc aũt ex his maifeſtum · Quoniam ẽ
ſum. nõ hec poterit quidem fugereillaautem as
Quia Areſtotiles ſupꝛa dixit ꝙ neceſſe eſt omneanl mal habere ſenſum. Hic conſequenter oſtendit quem ſenſum neceſſe ſit omne animal habere. Et vult ꝙ necef
in hoc. Omne animal aut habet coꝛpus fimplex aut
in tali coꝛpoꝛe nullus ſenſus ſubiectari poteſt.ſed pꝛiꝰ?
quia tactus conſiſtit in quadam medietate gpoꝛcionis
Prꝛopter quod ⁊ guſtus eſtſicut tactus qui⸗
unt augmentum nec decremẽtum · quare⁊gu⸗
Nic elicit coꝛretarie ꝙ etiã p̃ter tactũ necãrium eſt omeanimalhabereguitä. Gtbocſicxhar. qqult⸗ eſt quidam tactusſi ergo neceſſeẽ aĩal habere tactuʒ. etiã ⁊ guſtum Itẽ guſtus eit ſenſus alimenti. ſed ſinea limẽto nõ põt aial ↄſiſtere. qᷓ etiã nec ſine guſtu.alij aũt
circa alimentũ.⁊ hoc eſt veꝝ de ſenſu olfactus. Qt ꝓbat᷑ indurtiue q; coloꝛ ⁊ ſonꝰ mhil faciũt ad alimꝭtuʒ jed odoꝛ eit delectatio circa alimentũ ſicut ꝓbat Ar· in libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſacto

Queſtiones
rguit prlus dict eſt in ſcdo huius ꝙ ſolustac⸗
tus neceſſarius ſit afali.ergo male dicit᷑ hic ꝙ guſtus ⁊ tactus ſunt neceſſarij om̃i aĩalt Dm ꝙ guſtus ca/ pitur duplr.yno mõ ᷣm ꝙ eſt diſcretiuus ailmenti m ꝙ in alimẽto ſunt qualitates tangibiles. ſcʒ calidũ.fri⸗
gidum. humidũ ⁊ ſiccũ.⁊ ſic guſtꝰ eſt vnapotẽtia cum
tactu · qꝛtactꝰ exiſtens circa alimentũ vocat guſtus. ⁊ tactus exiſtẽs circa alia tãgibilia vocat᷑ tactus. Alio mõ accipiij guſt? hᷣm ꝙ eſt diſcretiuus alimenti inqᷓ;tũ
alimentũ eſt ſapoꝛoſum ⁊ ſic guſtus eſt ſpẽalis potẽtia
qꝛ habet ſpeciale obiectum ſcʒ ſapo ꝛc̃. Gt iſto mõ gu⸗ ſtus nõ eſt in quolibet aĩali.qꝛ conchilia ⁊ aĩalia imꝑ⸗ fecta nõ habẽt talẽ guſtum ſaluant᷑ em̃ talia aĩalia in aqua ſalſa que habet ſapoꝛem amarũ.qʒ illa ẽ calidi⸗
oꝛ qᷓ; aqua dulcis.⁊ in aq̃ dulci talia ailia coꝛrũpeten᷑
Alij aũt ꝓpter bonũ ⁊ generi aĩalium iaʒ nõ
ruicũq; · ſed quibuſdam vtꝓceſſiuo neceſſe ineẽ Si eĩñ debet ſaluari nõ ſolũ opoꝛtet tac tũ ſenti⸗
re· ſed de lõge. Pocaũterit ſiꝑ mediũ ſenſitiuus fuerit. eo ꝙ illud quidem a ßſibili patia᷑ ⁊ mo„ nueatur. ip̃m aũt ab illo. Sicut em̃ m ouẽs ßʒ lo tum vſq; alicubi ꝑmutare facit.⁊ depellẽs alteꝝ hcit vt pellatur.⁊ eſtꝑ medium motus.⁊ pᷣmuʒ uidem monẽs depellit. ⁊ nõ depellitur vltimnʒ ũt ſolum depellitur nõ pellẽa. medium aũt vtra
q; multa aũt media ſic in alteratõe. pꝛeter quod
vnũmanẽs in eodem loco alterat vt ſi in ceram tinxerit aliquis vſq; ad id motaeſt vſqʒ quotit
it. lapis aũt nihil ſed aqua.vſqʒ quo pꝛocul aer
nũt ad plurimũ mouetur.⁊ facit ⁊ patitur ſima
neat.⁊ vnus ſit Unde ⁊ de repercuſſione eſt meli
usq viſum egredientem repercuti aerem patia figura ⁊ coloꝛe vſquequoq; qͥdem ſit vnus. In leni aũt eſt vnns· ꝓpter qð iterũ h viſum moue bit. ſicut vtiqʒ ſi in cera ſigillum ingrederetur vf
q; ad finem · 1 x quo Areſto. dixit ꝙ duo ſunt ſenſus necãrij om
nibaialibus. inquirit iã Zñter in qͥbus aĩaliby alij ſen
ſus ſunt neceſſarij. t vult ꝙ alij ſenſus nõ ſunt necel
ſrij om̃ibus aĩalibus. ſed illis quib ↄuenit querere a limentum in diſtãtia.ſicut ſunt aĩalia ꝓgreſſiua qꝛ ne⸗ rceſſe eſt talia aĩalia habere ſenſus qui ↄgnoſcat᷑ ali⸗ quod diſtãs.ſed tactu ⁊ guſtu nõ ↄgno ſcit aliquod di
ſtãs. ſed alijs tribo ſenſib Et h ꝓbat qꝛ alijs trib ſenſi
bus pꝛimo mouet᷑ mediũ.⁊ medio moto mouet᷑ ſenſus Et ponit duo ſilia. vnũ eſt in motu locali.ſcðᷣm in mo tu alteratõis. In motu em̃ locali qñq; ↄtingit ꝙ vno mto mouet᷑alterũ.⁊ iſtud alterũ mouet terciũ.ſicut ↄ ringit in motu ꝓiectoꝛuʒ in qᷣbus ꝑtes aeris ſucceſſiue
tercii de Inima
mouentur.ſic etiã fit in motu medij in iſtis tribus ſen⸗ ſibus qð medium pᷣus mouet᷑ anteq; potẽtia. Scðᷣm
ſimile eſt de alteratione.qꝛ quandoq; aliquid alterat
vnã̃ rem que alterata alterat aliam. ſic etiam ↄtingit
in bſibus ⁊ in medio et ponit exemplum de ligillo et
cera. Qſt tñ iſta differentia in textu.q; ſigillũ nõ impᷣ mit figurã cere vſq; in ꝓfundũ.ſed tĩ vſq; ad ſupficiẽ ſed viſibile impᷣmit ſuaʒ figuram vſq; ad finem.id eſt vſq; ad pꝛofundum.
Uod aũt impoſſibile ſit ſimplex ⁊aĩmalis
coꝛpus · manifeſtů eſt. dico aũt puta igneũ
autaereum. Sine quidem em̃ tactu.neqʒ vnuʒ cõtigit aĩmalium ßᷣſum habere · coꝛpus em̃ tacti uum aĩmatum om̃e ſicut dictum eſt · alia aũt pꝛe ter terram · ßſitiua quidẽ vtiq; fient. oñia autẽ eo ꝙ per alterum ſentire faciũt fᷣſum ⁊ per medi⸗ um · tactus aũt eſt in tangẽdo ipᷣa. ꝓpter quod⁊ habet hoc nomẽ.⁊ tamẽ alij ßſus tactu ſentiũt. ꝗ prr altera. hic aũt videtur ſolus per ſeip̃m · qua⸗ rehuiuſmõi elemẽtoꝛum nullum vtiqʒ eritcoꝛ
pus aĩmalis Neqʒ itaqʒ frenum · omnium em̃
tãgibilium tactus eſt ·ſicut medietas ⁊ ſuſcepti⸗ uus ßſus.nõ ſolum quecũqʒ differẽtie terre ſůt ſed calidi ⁊ frigidi. ⁊ alioꝛum oĩm tãgipoſſibili
um ⁊ppter hoc oſſibus ⁊ capillis ⁊ huiuſmodi
pꝑtibus nõ ſentimus. quia tree ⁊plãte.⁊ ob hoc neqʒ vnum habẽt pſum. quia tree ſũ ſiie auteʒ tactu.neqʒ vnum poſſibile eſt alium · hic autem ßſus ñ eſt neq; terre · neqʒ aliꝰ elemẽtoꝝ nulli?
Hic Areſto. ꝓbat qð pus ſupponehat ſiue cõclude
bat.ſcʒ ꝙ coꝛpus ſimpłx nõ poteſt eſſe coꝛpus aĩmalis Et hoc ꝓbat ſic. neceſſe eſt om̃e aĩal habere ſenſum 2p
cipue ſenſum tactꝰ.qꝛ ꝑ ſenſum differt aĩal a nõ aĩmali qꝛ ſenſibile eſt dꝛña aĩalis.ſed in coꝛꝑe ſimplici nõ põt eſſe tactus.qꝛ necẽ eſt ta ctũ ↄſiſtere in quadã medieta te q̃litatũ pᷣmarũ.q̃ medietas eſt ſolũ in mixtõne illaꝝ qᷓlitatũ. In ſſignũ cuiꝰ ſi ſint aliqᷓ ꝑtes in aĩali in qͥbas nõ eſt talis medietas cõmixtionis. ſed ꝑtes ſunt terre⸗ ſtres in illis nõ erit ſenſus taetus neq; alius ſenſus.et
ideo oſſa capilli ⁊ vngues nõ ſentiunt. quia abundant
in terreſtreitate.
E Arguit in libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſato dicit ꝙ oꝛganũ
tactꝰ ſit de natura terre.qᷓ male ðꝛ hie ꝙ in ptiby in qͥby eſt abundãtia terreſtreitatis nõ ſit ſenſus tact? Di
cendũ ꝙ tactũ eẽ de natura terre pᷣt duplr intelligi.v⸗
no mõ ꝑↄpatõem ad alios ſenſus ⁊ ſic eſt verũ.qꝛẽ ma
gis terreſtris qᷓ; alij ſenſus. Alio mõ ↄſide rat᷑ ᷣm ſe ⁊
a dominio.⁊ ſic eſt falſum.qʒ in om̃i ſenſu abſolute acce
pto dominat᷑ aer vł aqua. Et rõ dicta fuit ſupꝛain ſeß
——

—
7
*
Areſtotelis
cundo q; ſenſus debet e receptinns ſpẽrñ ſenſibilium ſed terra nõ eſt bene receptiua.qʒ eſt nimis groſſa
Manifeſtum igit᷑ qĩ neceſſe hocſolo bua⸗
taſenſu aialia moꝛi. nec; em̃ hunc poſſibile eſt habere nõ aimal exiſtẽs neqʒ cum ſuntanimalia
animalium neceſſeeſt habere p̃ter hunc. Et ꝓpt᷑ hoc quidem alia ſenſibilia excellẽtijs nõ coꝛrum
punt aĩmal. vt coloꝛ ⁊ odoꝛ ⁊ſonus · ſed ſolũ ſen ſus niſi ᷣm accidẽs· puta ſi ſimul cũ ſono depul⸗
ſio fiat ⁊ ictus. ⁊a viſis ⁊ odoꝛe alia mouentur que tactu coꝛrumpunt · ⁊humoꝛaũt fm ꝙ acci⸗ dit ſimul tactiuum eſſe ſiccoꝛrumpit. Tãgibili um aũtercellentia· aut calidoꝛũ ⁊frigidoꝝ ⁊ du rorum coꝛrumpit aĩal · Dĩs quidẽ ẽ bſibil ſu pfluitas coꝛrũpitſum · Quare ⁊ qð tãgi poteſt
tactũ hoc aũt tactu determinatũ eſt vinere · Si
ne ẽ tactu mõſtratumeſt ꝙ impoſſibileeſtani
maleẽ. vñtãgibilium excellẽtia nõ ſolũ coꝛrum
punt bumſed aial. q nccẽ ſolũ haberehunc Gex pᷣdictis Areſto. oſtẽdit habitudinẽ ſenſuuʒ ad
aiaſia·⁊ pᷣmo ſenſus tactus.⁊ ſcðo alioꝛũ ſenſuũ. Quo
ad pmũ dicit ꝙ ex pᷣdictis manifeſtũ eſt. xꝑ hᷣuationeʒ ractus nccẽ eſt aĩalia moꝛi ⁊ nõ poſſunt ꝑmanere.⁊ hoc ideo.qʒ ille ſenſus eſt neceſſarius animali quo ad eſſe. non autem ſic eſt de alijs ſenſibus. quia etiam coꝛrup tis alijs ſenſibus adhuc ammalia poſſunt manere in eſſe ſicut ſunt multiceci⁊ ſurdi.
xquo vlteriuscõ⸗ cludit ꝙ excellentia alioꝛum ſenſ uum non coꝛrumpit
animal licet bene ſenſuʒ vt excellens coloꝛ bene coꝛrũ⸗ pit viſum.ſed nõ coꝛrumpit animal.ſed excellentia tã gibilia etiam coꝛrumpunt aimal ⁊ nõ ſolum ſenſum vt excellens caloꝛ vł frigus Rirguit᷑ apopletici carent ſenſu tactus. ⁊ tamẽ vi nũt in illa parte vbi humoꝛes ſunt coꝛrupti.ergo ma le dictum eſt ꝙ per vuationem tactꝰ ip̃m aĩmal coꝛrũ patur. Döm ꝙ in illa parte(que patit᷑ aohlensg nõ eſt ſenſus tactus ᷣm actum ſcðm. eſt tamen ibi ad huc ſenſus tactus ᷣm actum pᷣmũ.quia ibi adhuc eſt nima. im peditur tamen influxus qui cõſueuit ꝓuent vrea ca pite ad cetera mẽbꝛa. ⁊ ideo illa mẽbꝛa ſunt qᷓſi moꝛtua donec redeat ille influxrus qui fuit per bumo⸗
res impeditus.⁊ tunc redeunte influxu iterum eſt actꝰ ſecundus tactus.
Arguit᷑ videt᷑ ꝙ etiam ſenſibilſa alioꝛum ſenſuũ coꝛrumpant totũ animal.qʒ ſonus quãdoq; coꝛrum⸗ pit animal · vt patʒ in tonitruo Dicendũ ꝙ in toni⸗ truo funt tria conſideranda · Dꝛimo ſonus qui poteſt quandoq; coꝛrumpere auditum ſi ſit ſonus vehemẽs
— E Folio lrxxi truo emittuntur er nube quidam venenoſi vapoꝛes q ſperguntur ad aerem⁊ ideo ſi homo attrahat tales va poꝛes tunc homo inficitex veneno attracto. Et ſiciſte vapoꝛ poteſt interficere homies ⁊ nõ ſonus.⁊ quia per i iſta materia impeditur ⁊ debilitat⁊ extingus
tur. ideo communiter dicitur ꝙ tonitruum nõ eſt peri⸗ culoſum tempoie pluuie.
Rlios aũt ſenſus habet animal.ſicut dictũ eſt. nõꝓpter eſſe ſed ꝓpter bene vt viſuʒ · quiain aereã in aqua vt videat. Omnino aũt quãtuʒ in dyaphano guſtum aũt habet ꝓpter delectabi⸗ le ⁊triſte vt ſentiat ꝙ in alimento ⁊ cõcupiſcat ⁊ moueatur auditum aũt vt ſignificetur aliquid ipſi. Linguam autem habet quatenus ſignili⸗ eralquidaen
Hic oſtendit reſtotiles qualiter alij ſenſus ſe ha beant ad atia animalia. Gt vult ꝙalios ſenſus habʒ
anmat nõpter neceſſitatem ſui eſſe.ſicut habet guſtũ ettactum· fedlʒpter bene eſſe id eſt vt aial melius ⁊⸗ nenientius viuat ſicut animal habet viſum vt videat aliquid pꝛocul per aliquod mediuʒ quod eſt dyapha
numet habet guſtum vt ſentiat delectationem in ali⸗
mento capienqo guſtum ꝛie· ⁊ habent animalia au ditum vt eis aliquid ſignificetur. quia per auditum audiunt ſermones alioꝛum.⁊ſic ꝑfecta animalia habẽt linguam vt ſonando ſignificent ſuas affectiones alterẽ SHoc tamen differenter in homine? alijs animalibus contingit. quia alia animalia faciũt voces illitteratas yt in capitulo de voce dictum eſt in ſecundo huiꝰ in quo excedit homo alia animalia? naturaliaꝓpter per fectionem nature ſibi a deo co llatã. qui ſup e
benedictꝰ in ſeculoꝛuʒ ſcula W.
Pota diligenter viſa ⁊ puigili cura iterum emẽ⸗ data libꝛos de Znima Areſto. Kam bertt de monte artium magiſtri ac ſacre theolo gie pꝛofeſſoꝛis iuxta doctrinam inſignis ⁊ ſancti doctoꝛis Thome de Zquino oꝛdinis fratrum dicatoꝛum expliciũt feliciter
Secundo in tonitruo eſt aer violẽter motus ·⁊ tal ae
„
poteſt hominem pᷣcipitare ad terram. ⁊ iſte ipitatus interficiat eſt ex pᷣeipitatõne. Lerd
tare ad terram.⁊ ſiiſte homop̃

dignitaris
Tabula
Incipit tituli que
ſtonũtriũ libꝛoꝝ de aia ſᷣm numerũ folioꝝ aſſignati. Irẽ in ſco latere vacantis folij deſcripta eſt vna pul⸗ chꝛa tabula de generib potẽtiaꝝ aĩe ⁊ eoꝝ obiectis qᷓ hᷣncip alẽ matiam totiꝰ libꝛi in ſe ↄpꝛehendit.
Queſtiones vhemiales. de aĩa ſit ſcia 6 folio pᷣmo Vꝝ ſcia de anmaſit vna Bu ſcĩa de aĩa ſit phiſicalis ui ꝑri phie ſuboꝛdinat iſta ſcla
Quẽ oꝛdineʒ habet liber de aĩa int libꝛos phralts 6 Quid ſit ſubiectũ libꝛi de aima. d. Vtꝝ oĩs ſcia ſpeculatia ſit bona ⁊ honoꝛabil c ¶ uotuplex ſit bonũ eo
tʒ oĩs noticia ſit de nñero bonoꝝ honoꝛabiliũ 1 Vtrũ in artibus po ſſent inueniri due iſte Quis iſtoꝝ modoꝝ certitudis ſit dignioꝛ alio eodẽ ¶. uare Areſto. vocat ſciam de aĩa hiſtoꝛiã eo ð
Vtꝝ hiſtoꝛia de aia ſit in pᷣmis ponẽda eodẽ Quð ſe habẽt ad dignitatẽ ⁊ certitudinẽ metaphiſica mathematica ⁊ phiſica— fo. iiij
Vtꝝ ſcia libꝛi de aĩã valeat ad oẽm ſcĩam eodẽ Quare IAreſto.ponit in ꝓhemio ti duos modos in⸗
ueſtigandi quod quid eſt ſo. v. nquo genere ſit anima eodẽ tꝝ actꝰ⁊ potẽtia multũ differãt eodẽ
Vtꝝ oĩs aĩa ſit eiuſdẽ ſpẽi cũ qᷓ̃libʒ alſa fo. vi Muare Breſto. mouet dubitationem circa vnitatem
diffinitionis anime eodẽ Vtꝝ ſit dãda vna cõis diffinitio aĩme eodeʒ Ex quot motiuis fuit Plato motus ad ponendũ yde ns ſeparatas eo dẽ Qüo poſſumꝰ venire in ↄgnitõnem iſtoꝝ vłiũ ſ S noticiq̃ vlis in re añ rem ⁊ poſt rem fo.
PErx iſta tria vkia diſtiguãt᷑ realr vłmobilr 5 PEltʒ vkelit generabile eodẽ
Vtꝝ rõ aial hm vnñqðq; aial ſit altera ⁊ ala eodẽ Mty accidẽtia magnã ꝑtem cõferant ad ↄgnoſcẽdũ quod quid eſt fo. vlij Eltꝝ accs nccãrio diffiniat ꝑ ſuũ ſ ubiectũ eoð Vltxꝝ diffinitões dyalectice ſint caſſe ⁊ vane eodẽ Eltn aia ſit ſepabilis a coꝛꝑe fo. ix In quo ðᷣdicamẽto ſit ira eodẽ
Sequit zmus de aĩa hm cões phos.⁊ haber᷑ qᷓtuʒ tum ad pᷣncipalia pũcta in duobo folijs. vbi ſpẽalr no tant᷑ nouẽ autoꝛitates. Reliq̃ ſunt de erroꝛib antiqᷓũ
Bequit᷑ ſecũdus de
gia · ſic icipit. Que qͥdẽ a pᷣoꝛib tradita de aĩa. xitij
Sub quo mẽbꝛo ſube ↄtineat᷑ aĩa. eodẽ Quare in hncipio ſcði ponunt᷑ diuiſiones ex pte coꝛpo ris.cũ tamẽ aĩa nõ ſit coꝛpus fo. xv
Vtxꝝ diffinitio aie ſit bene aſſignata.ſcʒ aĩa actus pmus.⁊c̃ xvi Vtꝝ diſtinctio qᷓ eſt in vna aĩa rõnali m mul 4. Dus pfectionis ſit realis
Vtꝝ eꝝ coꝛꝑe ⁊ aia fiat vnñ ⁊ quõ.⁊ q̃re avd
iſtam dubitationem. fo xvðj Vltx aĩa vniat᷑ coꝛꝑi abſq; t diſpõne eodez
tx aĩa vniat᷑ coꝛꝑi mediõte ſpũ eoð Vx in diffinitõne nie phiſicũ debeat pᷣcedere n
cumvł econtra. eodẽ Mtrũ in diffinitõne aie debeat addi vitam habentia in potentia eoð Quare ſeꝑata foꝛma ſubltantial alicuius rei res non manet niſiequiuoce eodem Quare nõ ponit᷑ in diffinitõe aie.aima eſt actus coĩpo ris habentis vitam in actu eodẽ Miũo ſcða diffinitõ tetragoniſmũ dꝛ cã̃ pᷣme.ſo xvij Vtrũ ꝑs deſciſa ab aiali ſit aĩſa! fo. xix
Vtꝝ aia ſit in toto tota.⁊ in q̃libʒ eiꝰpte tota eodẽ
Vltruzʒ aĩma vegetatiua.ſenlitiua? i ſint
vna aĩma vł plures amme xx Vtrum in generatione hominis ſint multe. ſub ſtantiales ſibijnuicem ſuccedente fo. xxi VMtrũ aima rõnalis debeat eſſe in coꝛpoꝛe coꝛruptibili ſicut in gpꝛia materia eodẽ Que ſit ſcða diffinitio aĩe. fo. xxij. Quõ iſta ſcða diffinitio demõſtrat pᷣmã eodẽ
Que iſtarum diffinitionum ſit materialis ⁊ que
malis. eodẽ
MQuot ſunt anime.⁊ quot gradus vite. ⁊quot genera n eodẽ
Quare potentiarum fo xxii Queſit ratõ oꝛdis illoꝝ geneꝝ potẽtiaꝝ eodẽ Vtrũ plures ſint potẽtie inanima eop Quot ſint potẽtie aie rõnalis coꝛꝑi ↄiũcte eodeʒ Vtrũ potẽtie aĩme diſtinguan ab aĩma eodẽ
Vlen potẽtie aie ſint in aĩa vt in ſubiecto fo. mi Vtrũ potẽtie aĩe flut ab ip̃ᷣa aĩa
Vtrum adueniente anima rationali mima ſenſi wiue coꝛrumpatur eodeʒ
Muare in quibuſdam animatis repitur vegetatiuum eoð
ſine ſenſitiuo. Quale tactus inuenitur in omni animali.⁊ non 45
ſenſus. Muare intellect iuum vocatur vltimum⁊ minimum Vltꝝ poñe aie diſtinguãt᷑ ꝑactꝰ ⁊obiecta eoð
Vtrũ poñe ſinſitiue in diuerſis aĩalibus diuerſaꝝ 2 cierũ ſint vnius ſpẽi vnõ eodẽ Vtꝝ naturaliſſimũ operum in vuemtib ſit generan
ſibi ſimile. fo. xxxi Quis ſit oꝛdo actuũ aĩe vegetatiue folio r Vtꝝ hõ poſſet dici finis oĩm rerũ.
Vtꝝ aima ſit cauſa ⁊ pᷣncipium coꝛpoꝛis in no.
nere cauſe. Vtꝝ in oĩb eodẽmõ ſumant᷑ſurſũ⁊ deoꝛſũ.fo. rxviß
Mtꝝ caloꝛ que eſt cauſa nutritionis ſit eiuſdem ſpeci ei cum caloꝛe ignis eodẽ
Vrꝝ oĩa a fine appellari iuſtũ ſit fo.
Vtꝝ t̃ tres ſint potẽtie aĩe vegetatie. fo.
Finum ad omnem nutritionem ſequatur augnente
eoð Suorn in nutritõe.et qͥd ſignificat nutritio. eodẽ Quẽ oꝛdinẽ habeãt potẽtie vegetatiue eodẽ Vtrñ iſte potẽtie vegetatiue in diuerſis animatis ſint vnius ſpẽi vł dinerſarum— coð Vtrum ſenſus ſit Vtus paliua
—

S**
1
Lunn mpedlatſcium xxii
tx ſcia acqͥ rat ꝑ motũ aut ꝑalteratõem S tꝝ vłia ſint in aima fo. Muare reſto. Pus detminauit de ſ enſwut bus qᷓ; en ſibus. fo. xxxiij MQuare vi us ⁊ tactus geipiunt iſta duo ſenlibilia ſcʒ magnitudinem? figurã.⁊ nõ alij ſenſus eoð Mue ſit rõ ꝙ triplex eſt ſenſibile eodẽ Vtꝝ in potẽtijs aĩe ſit oꝛdo eodem Vltrum vna potentia anme oꝛiatur eꝝ anima median te alia. fo. xxxiiij Muid ſit obiectũ viſus eodẽ
Vtrũ requirat᷑ ad videndum ꝓpter coloꝛes. aut ter medium eodez
nquo pᷣdicamento ſit dyaphaneitas fo. xxxv Vnntiaorapbamuo nbtunſreponbu⸗ ſit vni
us ſpeciei. S eodẽ Vtꝝ lumẽ⁊ coloꝛ differãt ſi pecie eodẽ fo. xxxvi
tx lumẽ equair reiatinõipus fo. xxxvij
uare coloꝛ pᷣus mouʒ mediũ qᷓ; ſuʒ viſus. eoð Vtrũcoloꝛ ſit vnius pẽim weit in obiecto medio
oꝛgano · B rum ſenſibile poſtum ſupꝛa ſenſu um faciat ſend
mn fo. xxxviij Suare reſto in ſcðo deaia detmiat de gñatõe colo ruʒ ⁊ nõde gatõe obiectoꝝ alioꝛum ſenſuũ eodẽ
MQuare non dicimus aud io aerem.cum tamen in aere
ſit ſonus ſublectiue. 1 fo. xxxix Vtrum ſonus peruenlat ad auditum per motumlo calem eoð Vtrũ ſonus ſit foꝛma naturalis eodẽ Pltꝝ ſonus echon ſit ſonus fo.
ſonus echon ſit idem ſonus cum ſono
ẽ um ſonus echon fiat in aere realiter vel wen
naliter. eodẽ VEitrum ſit idem ſonus qui percipit in auribus diuer ſoꝛum audientium eoð Mue ſit rõ ꝙ iſta tria ſcʒ continuitas melodia ⁊ diſcre tio requi runt ad vocem fo. xli Quot modis differant ſonus ⁊ vox eodẽ Quare ſolũ animalia patẽna calidum fanguinem fa ciunt ſonum voce(m eodem diffinitio vocis ſit bene aſſignata fo. xxlij ue ſit cauſa ꝙ hõ habʒ pꝛauũ olractũ eodeʒ Nue ſit cauſa ꝙ homo habʒ maius cerebꝛumqᷓ; alia unimalia fo. xliij
Quare homo habet calidiſimum coꝛ inter cetera ani
malia. eodẽ
Muare homines iudicant potius ingenio ſi penes
tum qᷓ; penes alios ſenſus eo 3 Huare magis ſumunt᷑ dꝛñe odoꝛum penes dꝛñam ſa⸗ poꝛum qᷓ; penes qualitates tangibiles cum ille ſint no
bis notilſime. eodẽ Itn odoꝛes ſint in gere realr vł intẽtionalr en Htꝝ tacrꝰ ſit vnus ſenſus vl plures fo. xlvi Vtꝝ aer ſit humidioꝛ aqua eodeʒ Vtrum inter duo coꝛpoꝛa ſe tangentia neceſſe ſit eſſe medium. eodẽ Quare ſenſus poſſunt diſtingui ꝑoꝛgana fo. xlix Vtʒ ſint dnq; ſau exteriotes fo.„.
—
Vtrum vlus videat ſe videre: ſo. VMtrů neceſſe ſit ponere aliquos ſenſun uten 3
trum ſit tiñ vnus ſenſus interioꝛ
Vnde poteſt haberi ex Zreſtoꝙ ine auatus
interioles. eodẽ Quid ſit obiectũ ſenſus cõmunis eoð Qui ſint actus iſtoꝛ ũ ſenuum eodeʒ Quot ſunt actus ÿtutis cogitatiue eoð Quid ſit ſpẽs ⁊ quid intentio eodẽ bilint oigana iſtoꝝ ſenfuñ interioõ eoð
Vlty fantaſia ſit vna poña ab alijs diſtĩcta eoð
Vtꝝ ſenſus intioꝛes ſint ꝑfectõtes extioꝛibꝰ eoð trů argumentũ antiquoꝛ um quo pbant intellectũ
eſſe ſenſum valeat eoð Eltrũ volũtas augeat in homnſh eodẽ ¶Quis dicat pat᷑ viroꝝ ⁊ deoꝛñũñ ſo. liij
Vtrum coꝛpoꝛa celeſtia voſint agere in noſtrumintel
lectum. eodẽ Quare Zreſtotiles enumerat olum tria pꝛincipia cognoſcendi.
Vtrũ ex textu poſſet elici ꝙ ſit aliquis ſenſus altioꝛ ſẽ
ſu communi. fo. lvi Vtrum intellectus poſſet velari ver infirmitateʒ paf ſionem aut ſomnum eodez
Vrx diintiofantaieſit bñ aſlgnata eodeʒ
Beqit tercius de
. fo · lvij. VMue lit rõ ðodinis ꝙ poñe intelicue cedunt potẽtiã ßm locum motiuam. eodẽ Ve quo determinat᷑ in iſto tercio libꝛo eodẽ
Quare Areſto tiles dicit in pꝛincipio tercij de parre anime. eodẽ
Quare Areſto. mouet q̃ſtionẽ de ſepatõe intellcũs 2 nõ ſoluit eã ⁊ qũo debʒ ſolui. eodẽ
Vtrñ intellcũs ſit ſepabilis ab alijs potẽtijs ngu
dine id eſt loco ⁊ ſubiecto eoden Vltrum poſitio Anaxagoꝛe aliqualiter poſſet ra. eo Q. uem erroꝛẽ sexcludit Areſto.cũ dicit a ĩdam eſſe lo⸗ cum ſpecierum fo. lvti Vtꝝ ſpẽs ntelligibiles ſem maneãt in intellcũ. ve Vtꝝ ille ſpẽs ſic recepte coꝛrũpant᷑ eodez
Vtrum anima debear plus dici ſepata a coꝛpe win
tellectus eodez Vtꝝ intellcũs poſſibił ſit ſuba ſepata fo. lix
Quot diſpõnes poteſt habere intellcũs eodẽ Quare Areſto. dicit in textu ꝙ intellcũs hñs ſpz nõ
ſit eodẽ mõ in poña ſicut añ addiſcere. eoð Vtꝝ ſpẽs intelligibil ſit ſuba vł accñs eodes
In quo pᷣdicamnẽto ſit illa foꝛma accñtalis. eodẽ Atꝝ idẽ ſit eẽntia.idẽ natura?ſi upoſitũ fo. lx Vtrũ quidditas re materialis ſit obiectum i u tellectus
Nuate nõ intelligimus 6 bmo pẽm ſẽaliſimas der 2 maginemſed ens Vtxſinglare poſſet ↄgnoſei ꝑnrñ̃ itellc̃ fo. Smeodẽ mõ ↄgnoſcat natura ⁊ ſuppoitũ 6
*.
. 1v Quare nõ ö eit aliq́ habitus in volũtate inclinqs ad bonñ ſicut ẽ hahitꝰ intellcũs inclinãs ad veꝝ eode
⸗. ⸗

„——————
————————
c e
noltꝝ eſſe ſicut tabulam raſam eodez. PEltxꝝ ſcie ſint nobis ↄcreate eodẽ Vtz in his qᷓ ſunt ſine materia idem ſit intelligens et guod intelligitur. w. ltij i intellcũs ſi ꝑ ſe intelligibilis eodẽ Vtꝝ aia intelligat ſeꝑ ſu eentiaum eodẽ uid ſit habitꝰ intelicũs ⁊ vñ oꝛiat eodez Sio cognoſci᷑ habit?. eodẽ Sio ↄgnoſcit actus intellcũs eoð
Vlen intellcũs poſſʒ intelligere actũ volũtatis eodẽ Veꝝ ſpẽs intelligikſi i idquod intelligit vł id quo
liquid intelligitur eodẽ VDe intellectu agente qio pꝛobat ꝙ ipſum ponere ſit neceſſe. fo. lxiij. Votſunt opatõnes imelleet⸗ eoð ue opatio intellcũs agẽtis ſit eẽntialio eoð tn lumẽ intellectꝰ? agens reqͥrat᷑. ꝓpter medi um vel ter fantaſmata. eoð ty ſpẽs intelligibiles effluanti in aĩam mediãtibus oꝛmis ſeparatis eoð n intellectꝰ agens ⁊ poſſibilis ſint diſtincte vz 3 tie⸗ eodem MQuot nomib noſat Areſto.intellem̃ agẽtem eodẽ Muatuo? ſunt ↄditões intellcũs agẽtis eodes Bitruz intelicũs agẽs ſit idẽ inoĩibꝰ eodem Vtrum iſte potentie inueniantur in ſubſtantijs ſepa? ratis. eodẽ neceſſe ſit ponere in aĩa rõnali intellem̃ agentez uppoſita opi mone Platonis. eodẽé VEltrũ aĩa poſſet eſſeꝑ ſe ſubſiſtẽs eodẽ Vltnꝝ aia rõnalis ſit incoꝛruptibilis eodẽ Dr aia ſepata poſſʒ ↄgnoſcere ſinglaria fo. lxxi tꝝ poñe aĩe maneãt in aĩa ſepata eodẽ Vtrum habitus ſcientie acquiſite maneat in aĩa ſepa taa cope. fo. lxvi hr iſta ſit va vl fla. dyamet eſt ſpmeter eodẽ
Itꝝ due opatões intellectꝰ reꝑiantur in ſi ubſtantijs
ſeparatis. eodẽ intellectus noſter pꝛ ius intelligat diuiſ wile vel indiuiſibile. fo. lxviij Vtꝝ tres ſint opatões intellcũs. o. ixix. Mueiſtaꝝ opationũ ſit ꝑfectioꝛ. ed⸗ Vtꝝ rõ ⁊ intellcũs ſint vna potẽtia eodẽ MQuotuplr poſſet illaxpolitio ni git aĩa ſine fantaſmate. eodez MQuid ſit fantaſma. fo. lxt Vltꝝ intellectus pꝛacticus⁊ peenlatiiis ſint vna po tentla eodem
Vtruz ſint plures potentie immateriales i in
Bet in hac vita p oſ umus intelligere ubnanti 4 paratas.
e Vtxꝝ poſſumus deuenire in gnitsem n ubar ui rum exꝝ rebꝰ materialibus lrxi Vũo debʒ intelligi iſta autotas ciene cau i⸗ cut⁊res eodem Vtrũ in aiĩa intellciua ſit aliqj memoꝛia. fo. jxxij Vtn memoꝛiaintellectiua ſit eadẽ cũ intelleũ eodẽ trũ neceſſe ſit aĩmam intelligere cũ conuerſione ad Fantaſmata. eodeʒ S ↄnttio wtaenat lenſ u eoð
Tabula
uot erroꝛes exeludit Freſto.p boee ꝙ dicit inelle
Vtrum enima ſeparata a coꝛpoꝛe intelligat ſubſtanti as ſeparatas fo· lxxiij Vtrum animaſ eparata 4 coꝛpoꝛe imelligat o ſ̃ia na turalia. eodè Vtrum anima ſparut vglcn ea que in
hac vita. 6 eodeʒ Nue ſit ratio vꝛdinis. Quid ſit poña localt motiua in alalib eodez
Q. ue ſit dꝛña int᷑ incõtinentẽ ⁊ intꝑatũ. lxxiiij MQuare ſub intellcũ pᷣt ↄpꝛehẽdi fantaſia fo. lxxv Muare appetitꝰ nõ mouet ſub rõne intellcũs ſicut in⸗ tellectꝰ mouet ſub rõne appetitus eoð Vtruz voluntas moueat intellectum · vel ncleen voluntatem. eodẽ Vtꝝ intellcũs ſit nobilioꝛ volůtate vrecõt eodẽ
Dũo differenter ſe habẽt ad ↄgnoſcendum res ſenſus
extcrioꝛ ſenſus interior· intellectus creatus.⁊ intellec⸗
tus diuinus. fo. lxxvi Vtꝝ rebellio inferioꝛis apetitus ⁊ ſnpioꝛis li natura lis vł cõtra naturam eodẽ Vtꝝ atpetitus ſit ſpeciat potẽtia aĩe— Vltꝝ in oĩb reb creatis ſit idem apetitꝰ eoð ůo diuidat᷑ appetitꝰ q̃ eſt poñaaie. eodẽ Vtꝝ appetitus ſenſitiuus bene ſubdiuidat᷑ in zenpi ribilem ⁊ iraſcibilem fo. lxxvij Vtrum iſte due operationes ſpectant ad vnam potẽ⸗ tiam.— eodẽ Mue ſint obiecta iſtoꝝ appetituũ eo
Vtrum ſit aliquis aetitꝰ intellectiuus cõcupiſcibi
lis ⁊ aliquis iraſcibilis. eodẽ
Vtrum ſit imilitudoi in motu animalium.? in motu vniuerſi. fo.
Quid ſit pᷣncipiũ 6 motꝰlocal in aĩalib.
Vtrũ ÿrus traſcibilis⁊ ↄtupile cibi lis 4
ne ⁊obediant ei.
Vtruz apetirꝰ ſenſitiuꝰ moneat volũtatẽ. ſene trũ homo ſit libeti arbitrij eodẽ
Eitꝝ libeꝝ arbitriũſit ſpẽalis potẽtia aĩme eodẽ
Quotuplex ſit tempus in rebus viuentibus i in oꝛdine
4 nutrimentum. odes
lpiieittabula oĩm— bulus libꝛi de S
. N
——

—— ₰* 1

25 S 5*
Si 6 S£* n 8 5 3 3.. 36 2 , 46. 6 *.. S.
7 2 5 3*.* 5 .—. 3.„ ** K .. 7 2 3 i. . 1 3 .„ 6 . 3 . 5 3 A. 1. 3 t. 5 . 4.. 2*. 7*7* „.. 3. —. 2 5 6 6 .. 5„*... 6 2..* 3 3 * 6 8. 6 6 ..— 7 4 7 —. 7 6 „
„ ——
3 5 c 6—„*. 6** ₰ . —..„ 5 8 3 3 2 5 5 4 1 2„„ 2 i 6 1. 5 12.—. 32. 2. r i . *7„ 3 X 5.
.
.
2. „*
N„
—
. 3 6 6. 3* — S
„
½
2
—

6. —
**
.
B
—
7 * 2*7
½
E
2 3
—
*

—
——
.————————